text:
# Cabezamesada
Cabezamesada – gmina w Hiszpanii, w prowincji Toledo, w Kastylii-La Mancha, o powierzchni 59,82 km². W 2011 roku gmina liczyła 490 mieszkańców.

title: Cabezamesada

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Cabezamesada
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Escudo de Cabezamesada.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Cabezamesada
 |państwo                      = Hiszpania
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia-La Mancha]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Toledo (prowincja)|Toledo]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Joaquin Garcia-Navas Diaz-Garzon
 |powierzchnia                 = 59,82{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 490{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 8,19
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia-La Mancha
 |współrzędne                  = 39°48′59″N 3°6′10″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.cabezamesada.com
}}
'''Cabezamesada''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Toledo (prowincja)|Toledo]], w [[Kastylia-La Mancha|Kastylii-La Mancha]], o powierzchni 59,82{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 490{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/4825 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Toledo}}

{{DEFAULTSORT:Cabezamesada}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Toledo]]
[[Kategoria:Toledo (prowincja)]]

title: Cabezamesada

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia-La Mancha

Prowincja: Toledo

Alkad: Joaquin Garcia-Navas Diaz-Garzon

Tablice rejestracyjne: TO


text:
# Gare de Réding
Gare de Réding – stacja kolejowa w Réding, w departamencie Mozela, w regionie Grand Est, we Francji.
Jest stacją Société nationale des chemins de fer français (SNCF), obsługiwaną przez pociągi TER Alsace i TER Lorraine.

wikiname: plwiki

title: Gare de Réding

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Réding
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = FRA
 |miejscowość                = Place de la gare, [[Réding]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = RFF / SNCF
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 4
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Paryż – Strasburg|Paryż – Strasburg]]
* [[Linia kolejowa Réding – Metz|Réding – Metz]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Lotaryngia
 |współrzędne                = 48°44′34″N 7°5′44″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Gare de Réding''' – stacja kolejowa w [[Réding]], w departamencie [[Mozela (departament)|Mozela]], w regionie [[Grand Est]], we [[Francja|Francji]].

Jest stacją [[Société nationale des chemins de fer français]] (SNCF), obsługiwaną przez pociągi [[TER Alsace]] i [[TER Lorraine]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ter-sncf.com/Regions/lorraine/fr/Default.aspx | tytuł = TER Lorraine | opublikowany = ter-sncf.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20140720234413/http://www.ter-sncf.com/Regions/lorraine/fr/Default.aspx | zarchiwizowano = 2014-07-20}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Réding
|linia         = [[Linia kolejowa Paryż – Strasburg|Paryż – Strasburg]]
|kilometr      = 435,200
|następny      = [[Gare de Arzviller|Arzviller]]
|następny_km   = 7,523
|poprzedni     = [[Gare de Sarrebourg|Sarrebourg]]
|poprzedni_km  = 3,375
|inne =

{{Stacja kolejowa/sąsiednie wiersz
|linia         = [[Linia kolejowa Réding – Metz|Réding – Metz]]
|kilometr      =
|następny      = [[Gare de Sarraltroff|Sarraltroff]]
|następny_km   =
|poprzedni     =
|poprzedni_km  =
|inne =
}}
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w departamencie Mozela|Réding]]

title: Réding

Państwo: Francja

Miejscowość: Place de la gare, Réding

Zarządca: RFF / SNCF

Kasy: N


text:
# Shun (postać)
Shun (oryg. Andromeda Shun) – jedna z głównych postaci z Rycerzy Zodiaku.
Shun jest Rycerzem z Brązu, nosi zbroję Andromedy i jest bratem Ikkiego, który pojawia się zawsze, by w ostatniej chwili uratować Shuna od śmierci. Trenował u rycerza Albiora. Jego główną bronią jest łańcuch Andromedy, który może wyczuć wroga, zaatakować go, a nawet wykonać odpowiednie działania obronne.
Z wyglądu jest to średniego wzrostu, szczupły chłopak o zielonych włosach. Z charakteru z kolei jest bardzo wrażliwym chłopakiem, walczącym tylko w ostateczności i niespecjalnie lubi zabijać.

## Umiejętności
- Niebiański Łańcuch
- Mgławicowy Sztorm – atak porównywalny z Burzą Pegaza Seiyi. Shun wykonując ten atak przytrzymuje od tyłu przeciwnika i ulatuje do góry, by po chwili wylądować z nim twardo na ziemi, lądując głową w dół.
- Niebiańska Burza – broń ostateczna Shuna. Wytwarza on ogromne wiatry, które potrafią nawet zabić.

## Historia

### Dzieciństwo
Nie wiadomo o tym, jak Shun i Ikki stracili rodziców. Najwcześniejszy moment ich życia, który mogą poznać fani, jest spotkanie Ikkiego z malutkim Shunem w rękach z Pandorą Heinstein, która twierdziła, że Shun jest reinkarnacją Hadesa i próbowała odebrać go Ikkiemu. Ten jednak się nie poddał. Tak więc Pandora ofiarowała Shunowi naszyjnik i wymazała pamięć obydwóm braciom, przez co myśleli potem, że łańcuszek pochodzi od ich matki.
Później razem trenowali w siedzibie fundacji Mitsumasy Kido. Przełomowym momentem w życiu rodzeństwa był moment losowania miejsca dalszego treningu, od czego zależało to, jaką zbroję zdobędą rycerze. Na początku Shun wylosował Wyspę Śmierci, lecz kiedy usłyszał o tym, czym jest Wyspa Śmierci, Ikki błagał Mitsumasę, by to on mógł popłynąć na Wyspę Śmierci, a Shun w inne miejsce. Chciał uratować brata. W efekcie tego Ikki zostaje pobity i wysłany na wyspę, a Shun wylądował u Albiora. Tam po kilkuletnim treningu zdobył zbroję Andromedy, uwalniając się ze skały, z której niegdyś Andromeda miała zostać ofiarowana, by uratować królestwo.

### Turniej Galaktyczny
W czasie Turnieju, Shun miał zmierzyć się z Nachim, jednakże jego walka zostaje przerwany przez Ikkiego i jego Czarnych Rycerzy, którzy ukradli zbroję Aiolosa, która była do wygrania w turnieju. Jednakże później zbroja zostaje odzyskana.
Następnie dochodzi do paru bitew m.in. z Rycerzami z Głębin i o mało co nie ginie na Wyspie Śmierci przez Wielkiego Mistrza. Gdy dowiedział się o śmierci Albiora z rąk Aphrodite, postanowił się zemścić. Nie dowiedział się jednak, że Złotemu Rycerzowi Ryb pomógł Milo.

### Wojna w Sanktuarium
W końcu postanowiono zaatakować Sanktuarium. W czasie podróży do Sanktuarium zostają zaatakowani przez trzech Srebrnych Rycerzy, później Tramy zaatakował Saori złotą strzałą, którą przebił jej serce. Przed śmiercią wyjaśnia, że tylko Wielki Mistrz może usunąć strzałę, a ma na to 12 godzin. Rozpoczyna się walka ze Złotymi Rycerzami. Shun zwycięża walkę z Sagą, a właściwie z jego iluzjami oraz zabija Aphrodite kosztem własnego życia. Oprócz tego próbował pokonać Shakę i ratuje życie Hyodze wyciągniętego z bryły lodu przez Shiryu, ocieplając go swoją energią.

### Wojna wAsgardzie
W czasie wojny w Asgardzie, Shun stacza walkę z Mimem z Benetnash, jednakże później życie ratuje mu Ikki. Następnie pokonuje on Syda z Mizar.

### Wojna w Królestwie Posejdona
W czasie wojny z Posejdonem, Shun walczył z Io, którego nie planował zabić, lecz sam rzucił się pod strumień ognia w celu uratowania jego kolumny. Został też wciągnięty w pułapkę Kaysy, który podał się za Ikkiego. Shun na początku przejrzał Kaysę po próbie zabicia go przez generała, lecz mimo tego przegrywa walkę. Później walczy i pokonuje w równej walce Sorrento, któremu wyjaśnia, że skoro on tak ładnie gra na flecie, to nie może być zły.

### Seria Hades
Tutaj Shun miał już większą rolę, bowiem przeznaczenie zapowiedziane mu już w dzieciństwie zaczęło się wypełniać. Na jego widok m.in. Balron Lune się boi, biorąc go za Hadesa. Później po nieudanym zamachu na Hadesa, który planował wraz z Seiyą i Orfeuszem Lirą, jego ciało przejął sam Hades. Jednak przez słowa, które mówiła mu Atena, udało mu się uwolnić spod jego kontroli. Później w Elizjum wraz z Seiyą, Ikkim, Shiryu i Hyogą pokonują Hypnosa i Tanatosa.

### Filmy
W filmach Shun pełni tę samą rolę, co w serialu – walczy z przeciwnikami i kiedy jest na łożu śmierci, ratuje go Ikki.

## Odbiór
W sondażu popularności, przeprowadzonym wśród fanów, Shun jest 3 najpopularniejszą postacią z uniwersum Rycerzy Zodiaku. Postać Shuna została także wyróżniona przez magazyn Animage, przyznający doroczne nagrody Anime Grand Prix – w 1987 roku został zaklasyfikowany na 10. miejscu, rok później na 4., a dwa lata później – na 8..

title: Shun (postać)

wikitext:
{{Postać fikcyjna infobox
 |nazwa                = Shun – Rycerz Andromedy
 |nazwa oryginalna     = Andromeda Shun
 |tytuły               = Rycerz z Brązu
 |seria                = [[Rycerze Zodiaku|Rycerzy Zodiaku]]
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |pierwsze wystąpienie = Rozdział 4. (manga), Odcinek 2. (anime)
 |ostatnie wystąpienie =
 |twórca               =
 |wystąpienia          =
 |grany przez          =
 |dubbing              =
 |liczba odcinków      =
 |pochodzenie          =
 |przynależność        = [[Saori Kido|Atena]]
 |płeć                 =
 |data urodzenia       = [[9 września]]
 |miejsce urodzenia    =
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |rodzina              = [[Ikki]] (brat)
 |wiek                 = 13
 |wzrost               =
 |masa                 =
 |specjalność          =
 |zajęcie              =
 |umiejętności         =
 |atrybuty             =
 |commons              =
}}
'''Shun''' (oryg. Andromeda Shun) – jedna z głównych postaci z [[Rycerze Zodiaku|Rycerzy Zodiaku]].

Shun jest [[Rycerze (Rycerze Zodiaku)#Rycerze z Brązu|Rycerzem z Brązu]], nosi zbroję [[Andromeda (mitologia)|Andromedy]] i jest bratem [[Ikki]]ego, który pojawia się zawsze, by w ostatniej chwili uratować Shuna od śmierci. Trenował u rycerza [[Inni Srebrni Rycerze z „Rycerze Zodiaku”#Albior|Albiora]]. Jego główną bronią jest łańcuch Andromedy, który może wyczuć wroga, zaatakować go, a nawet wykonać odpowiednie działania obronne.

Z wyglądu jest to średniego wzrostu, szczupły chłopak o zielonych włosach. Z charakteru z kolei jest bardzo wrażliwym chłopakiem, walczącym tylko w ostateczności i niespecjalnie lubi zabijać.

== Umiejętności ==
* '''Niebiański Łańcuch'''
* '''Mgławicowy Sztorm''' – atak porównywalny z Burzą Pegaza [[Seiya|Seiyi]]. Shun wykonując ten atak przytrzymuje od tyłu przeciwnika i ulatuje do góry, by po chwili wylądować z nim twardo na ziemi, lądując głową w dół.
* '''Niebiańska Burza''' – broń ostateczna Shuna. Wytwarza on ogromne wiatry, które potrafią nawet zabić.

== Historia ==
=== Dzieciństwo ===
Nie wiadomo o tym, jak Shun i Ikki stracili rodziców. Najwcześniejszy moment ich życia, który mogą poznać fani, jest spotkanie Ikkiego z malutkim Shunem w rękach z [[Pandora Heinstein|Pandorą Heinstein]], która twierdziła, że Shun jest reinkarnacją [[Hades (anime)|Hadesa]] i próbowała odebrać go Ikkiemu. Ten jednak się nie poddał. Tak więc Pandora ofiarowała Shunowi naszyjnik i wymazała pamięć obydwóm braciom, przez co myśleli potem, że łańcuszek pochodzi od ich matki.

Później razem trenowali w siedzibie fundacji [[Mitsumasa Kido|Mitsumasy Kido]]. Przełomowym momentem w życiu rodzeństwa był moment losowania miejsca dalszego treningu, od czego zależało to, jaką zbroję zdobędą rycerze. Na początku Shun wylosował Wyspę Śmierci, lecz kiedy usłyszał o tym, czym jest Wyspa Śmierci, Ikki błagał Mitsumasę, by to on mógł popłynąć na Wyspę Śmierci, a Shun w inne miejsce. Chciał uratować brata. W efekcie tego Ikki zostaje pobity i wysłany na wyspę, a Shun wylądował u Albiora. Tam po kilkuletnim treningu zdobył zbroję Andromedy, uwalniając się ze skały, z której niegdyś Andromeda miała zostać ofiarowana, by uratować królestwo.

=== Turniej Galaktyczny ===
W czasie Turnieju, Shun miał zmierzyć się z [[Inni Rycerze z Brązu z „Rycerze Zodiaku”#Nachi|Nachim]], jednakże jego walka zostaje przerwany przez Ikkiego i jego [[Rycerze (Rycerze Zodiaku)#Czarni Rycerze|Czarnych Rycerzy]], którzy ukradli zbroję [[Aiolos (Rycerze Zodiaku)|Aiolosa]], która była do wygrania w turnieju. Jednakże później zbroja zostaje odzyskana.

Następnie dochodzi do paru bitew m.in. z [[Rycerze (Rycerze Zodiaku)#Rycerze z Głębin|Rycerzami z Głębin]] i o mało co nie ginie na Wyspie Śmierci przez [[Saga (postać)|Wielkiego Mistrza]]. Gdy dowiedział się o śmierci Albiora z rąk [[Aphrodite (Rycerze Zodiaku)|Aphrodite]], postanowił się zemścić. Nie dowiedział się jednak, że [[Aphrodite (Rycerze Zodiaku)|Złotemu Rycerzowi Ryb]] pomógł [[Milo (postać)|Milo]].

=== Wojna w Sanktuarium ===
W końcu postanowiono zaatakować Sanktuarium. W czasie podróży do Sanktuarium zostają zaatakowani przez trzech Srebrnych Rycerzy, później [[Inni Srebrni Rycerze z „Rycerze Zodiaku”#Tramy|Tramy]] zaatakował Saori złotą strzałą, którą przebił jej serce. Przed śmiercią wyjaśnia, że tylko Wielki Mistrz może usunąć strzałę, a ma na to 12 godzin. Rozpoczyna się walka ze [[Rycerze (Rycerze Zodiaku)#Złoci Rycerze|Złotymi Rycerzami]]. Shun zwycięża walkę z [[Saga (postać)|Sagą]], a właściwie z jego iluzjami oraz zabija Aphrodite kosztem własnego życia. Oprócz tego próbował pokonać [[Shaka|Shakę]] i ratuje życie [[Hyoga|Hyodze]] wyciągniętego z bryły lodu przez [[Shiryu]], ocieplając go swoją energią.

=== Wojna w [[Asgard]]zie ===
W czasie wojny w Asgardzie, Shun stacza walkę z [[Święci Wojownicy#Mime z Benetnash|Mimem z Benetnash]], jednakże później życie ratuje mu Ikki. Następnie pokonuje on [[Święci Wojownicy#Syd z Mizar i Bad z Arkolu|Syda z Mizar]].

=== Wojna w Królestwie Posejdona ===
W czasie wojny z [[Julian Solo|Posejdonem]], Shun walczył z [[Morscy Generałowie#Io|Io]], którego nie planował zabić, lecz sam rzucił się pod strumień ognia w celu uratowania jego kolumny. Został też wciągnięty w pułapkę [[Morscy Generałowie#Kaysa|Kaysy]], który podał się za Ikkiego. Shun na początku przejrzał Kaysę po próbie zabicia go przez generała, lecz mimo tego przegrywa walkę. Później walczy i pokonuje w równej walce [[Morscy Generałowie#Sorrento|Sorrento]], któremu wyjaśnia, że skoro on tak ładnie gra na flecie, to nie może być zły.

=== Seria Hades ===
Tutaj Shun miał już większą rolę, bowiem przeznaczenie zapowiedziane mu już w dzieciństwie zaczęło się wypełniać. Na jego widok m.in. [[Inni Spectranie z „Rycerze Zodiaku”#Balron Lune|Balron Lune]] się boi, biorąc go za Hadesa. Później po nieudanym zamachu na Hadesa, który planował wraz z Seiyą i Orfeuszem Lirą, jego ciało przejął sam Hades. Jednak przez słowa, które mówiła mu [[Saori Kido|Atena]], udało mu się uwolnić spod jego kontroli. Później w [[Elizjum]] wraz z Seiyą, Ikkim, Shiryu i Hyogą pokonują [[Inni bogowie z „Rycerze Zodiaku”#Hypnos|Hypnosa]] i [[Inni bogowie z „Rycerze Zodiaku”#Tanatos|Tanatosa]].

=== Filmy ===
W filmach Shun pełni tę samą rolę, co w serialu – walczy z przeciwnikami i kiedy jest na łożu śmierci, ratuje go Ikki.

== Odbiór ==
W sondażu popularności, przeprowadzonym wśród fanów, Shun jest 3 najpopularniejszą postacią z uniwersum Rycerzy Zodiaku<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Kurumada | imię = Masami | tytuł = Saint Seiya | wydawca = Viz Media | data = 2004 | isbn = 1-59116-299-8 | tom = 3 | rozdział = Popularity polls}}</ref>. Postać Shuna została także wyróżniona przez magazyn Animage, przyznający doroczne nagrody [[Animage#Anime Grand Prix|Anime Grand Prix]] – w 1987 roku został zaklasyfikowany na 10. miejscu<ref name="animage9">{{cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20131203001629/http://animage.jp/old/gp/gp_1987.html | tytuł = 第9回アニメグランプリ | opublikowany = Animage | język = ja | data dostępu = 2014-03-25}}</ref>, rok później na 4.<ref name="animage10">{{cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20131014221205/http://animage.jp/old/gp/gp_1988.html | tytuł = 第10回アニメグランプリ | opublikowany = Animage | język = ja | data dostępu = 2014-03-25}}</ref>, a dwa lata później – na 8.<ref name="animage11">{{cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20141007232953/http://animage.jp/old/gp/gp_1989.html | tytuł = 第11回アニメグランプリ | opublikowany = Animage | język = ja | data dostępu = 2014-03-25}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rycerze Zodiaku}}

[[Kategoria:Bohaterowie Rycerzy Zodiaku]]

title: Shun – Rycerz AndromedyAndromeda ShunRycerz z Brązu

Pierwsze wystąpienie: Rozdział 4. (manga), Odcinek 2. (anime)

Przynależność: Atena

Data urodzenia: 9 września

Rodzina: Ikki (brat)


text:
# Mała instytucja płatnicza
Mała instytucja płatnicza – zgodnie z ustawą o usługach płatniczych osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, wpisana do rejestru dostawców usług płatniczych i wydawców pieniądza elektronicznego, prowadząca działalność w zakresie którejkolwiek z usług płatniczych innej niż usługa inicjowania transakcji płatniczej lub usługa dostępu do informacji o rachunku.
Działalność małych instytucji płatniczych jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, co oznacza, że jej prowadzenie jest możliwe wyłącznie po spełnieniu przesłanek określonych w ustawie i po otrzymaniu wpisu do właściwego rejestru.
Wprowadzenie małych instytucji płatniczych do polskiego porządku prawnego stanowi implementację postanowień tzw. dyrektywy PSD2. Przyjmuje się, że prowadzenie działalności gospodarczej w formie małej instytucji płatniczej jest znacznie tańsze i prostsze, niż prowadzenie działalności w formie krajowej instytucji płatniczej.

## Wymogi dla małej instytutji płatniczej
Wymogi jakie zgodnie z ustawą o usługach płatniczych są stawiane przed podmiotem chcącym zostać małą instytucją płatniczą są uproszczone względem tych, które są przewidziane dla krajowej instytucji płatniczej. W szczególności nie ma wymogu prowadzenia działalności w określonej formie prawnej, np. wyłącznie w formie spółki akcyjnej (co wynika z definicji, małą instytucją płatniczą może zostać również osoba fizyczna).
Zgodnie z art. 117h ustawy o usługach płatniczych, mała instytucja płatnicza musi posiadać rozwiązania organizacyjne, które pozwalają na wyliczenie całkowitej miesięcznej kwoty transakcji płatniczych a ponadto musi wdrożyć procedury przewidziane w ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Osobą zarządzająca małą instytucją płatniczą nie może być osoba prawomocnie skazana za przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, przestępstwo, o którym mowa w art. 165a Kodeksu karnego, przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub przestępstwo skarbowe.
Ponadto, mała instytucja płatnicza jest obowiązana posiadać program działalności i plan finansowy na okres pierwszych 12 miesięcy działalności, który uwzględnia wymóg maksymalnej średniej całkowitej kwoty transakcji płatniczych z poprzednich 12 miesięcy wykonanych przez małą instytucję płatniczą, w tym przez agentów, za pośrednictwem których świadczy ona usługi płatnicze, która zgodnie z art. 117f ust 3 ustawy, nie może przekraczać kwoty stanowiącej równowartość 1 500 000 euro miesięcznie.
Mała instytucja płatnicza obowiązana jest posiadać także wdrożoną aktualną procedurę zarządzania ryzykiem, na które może być narażona. Mała instytucja płatnicza świadcząca usługę polegającą na przyjmowaniu wpłat gotówki i dokonywaniu wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz świadcząca usługi wszelkich innych działań niezbędnych do prowadzenia rachunku może przechowywać środki pieniężne użytkowników na rachunkach płatniczych, przy czym łączna wysokość środków przyjętych dla jednego użytkownika w każdym czasie nie może przekroczyć równowartości w walucie polskiej 2000 euro.

## Uprawnienia małej instytucji płatniczej
Mała instytucja płatnicza może świadczyć prawie wszystkie usługi płatnicze, a w szczególności te określone w ustawie o usługach płatniczych, mała instytucja może zatem:
1. Przyjmować wpłaty gotówki i dokonywać wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku;
2. Wykonywać transakcje płatnicze, w tym może dokonywać transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy. Powyższe może odbywać się przez:
  - Wykonywanie usług polecenia zapłaty, w tym jednorazowych poleceń zapłaty
  - Użycie karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego,
  - Wykonywanie usług polecenia przelewu, w tym stałych zleceń;
3. Wykonywać transakcje płatnicze wymienione w pkt 2, w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu
4. wydawać instrumenty płatnicze;
5. Umożliwiać akceptowanie instrumentów płatniczych oraz wykonywać transakcje płatnicze, zainicjowane instrumentem płatniczym płatnika przez akceptanta lub za jego pośrednictwem, polegające w szczególności na obsłudze autoryzacji, przesyłaniu do wydawcy instrumentu płatniczego lub systemów płatności zleceń płatniczych płatnika lub akceptanta, mających na celu przekazanie akceptantowi należnych mu środków, z wyłączeniem czynności polegających na rozliczaniu i rozrachunku tych transakcji w ramach systemu płatności w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku (acquiring);
6. Świadczyć usługi przekazu pieniężnego.

## Wpis do rejestru
Prowadzenie działalności jako mała instytucja płatnicza wymaga dokonania wpisu do właściwego rejestru, który jest prowadzony przez Komisję Nadzoru Finansowego.
Wniosek do KNF o wpis MIP do rejestru dostawców usług płatniczych i wydawców pieniądza elektronicznego powinien zawierać:
1. Dane dotyczące wnioskodawcy, obejmujące:
  - imię i nazwisko albo nazwę (firmę) przedsiębiorcy,
  - numer w rejestrze CEIDG lub KRS, o ile wnioskodawca taki numer posiada, oraz NIP,
  - miejsce wykonywania działalności, tj. miejsce zamieszkania osoby fizycznej  albo adres siedziby przedsiębiorcy. Ewentualnie wskazuje się także miejsce prowadzenia działalności (jeżeli jest inne niż siedziba),
  - wykaz usług płatniczych, które przedsiębiorca zamierza świadczyć jako MIP;
2. Dane dotyczące agentów MIP (jeśli działalność będzie prowadzona za pośrednictwem agentów). Dane te powinny obejmować w szczególności:
  - imię i nazwisko albo firmę agenta,
  - miejsce zamieszkania i adres w przypadku, gdy agent jest osobą fizyczną lub siedzibę i adres agenta oraz adres głównego miejsca wykonywania jego działalności (zazwyczaj jeżeli działalność jest wykonywana poza siedzibą);
3. Jeśli działalność będzie prowadzona poprzez oddziały podaje się także dane dotyczące poszczególnych oddziałów MIP, obejmujące nazwę (firmę) oddziału, oraz jego adres.

Do wniosku o dokonanie wpisu do rejestru należy ponadto dołączyć:
1. Przedstawienie usług płatniczych, które przedsiębiorca zamierza świadczyć jako MIP w formie schematu graficznego z opisem tych usług oraz wskazaniem, do którego z rodzajów usług określonych w ustawie o usługach płatniczych należą te usługi (schemat powinien wskazywać podmioty uczestniczące w procesie świadczenia usługi, charakteryzować przepływy środków i informacji w procesie świadczenia usługi oraz posługiwać się w tym zakresie terminologią przewidzianą w przepisach ustawy o usługach płatniczych);
2. Oświadczenie wnioskodawcy o kompletności i zgodności informacji z prawdą.

W przypadku zamiaru świadczenia usług płatniczych w charakterze małej instytucji płatniczej za pośrednictwem agentów należy rozważyć także załączenie pisemnego zawiadomienia, o zamiarze świadczenia usług za pośrednictwem agenta. Informacje w nim zawarte mają bowiem istotne znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa działalności prowadzonej za pośrednictwem agentów i w przypadku nieprzedstawienia tych informacji wraz z wnioskiem, KNF będzie je egzekwować w trybie nadzorczym.
Wpis do rejestru podlega opłacie skarbowej, którą uiścić należy na rachunek Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy
Wniosek można złożyć:
- za pomocą Elektronicznej Skrzynki Podawczej UKNF (ePUAP);
- za pośrednictwem poczty
- osobiście – w biurze podawczym KNF czynnym

Jeżeli jednak KNF uzna, że wniosek jest w jakiś sposób niekompletny, to wezwie wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Najczęściej zastrzeżenia KNF dotyczą doprecyzowania schematu graficznego świadczonych usług w związku z korzystaniem z podwykonawców. Po uzupełnieniu braków czy udzieleniu dodatkowych wyjaśnień, wniosek wywiera skutek od daty pierwotnego złożenia.
Możliwe jest również, że KNF wyda decyzję odmowną do dokonania wpisu. Może to nastąpić, jeżeli:
1. wobec wnioskującego podmiotu wydano prawomocne orzeczenie sądu o zakazie świadczenia określonego typu działalności lub
2. podmiot został skreślony z odpowiedniej listy KNF w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku.

title: Mała instytucja płatnicza

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2024-10}}
'''Mała instytucja płatnicza''' – zgodnie z ustawą o usługach płatniczych [[osoba fizyczna]], [[osoba prawna]] oraz jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której ustawa przyznaje [[Zdolność prawna|zdolność prawną]], wpisana do rejestru dostawców usług płatniczych i wydawców [[Pieniądz elektroniczny|pieniądza elektronicznego]], prowadząca działalność w zakresie którejkolwiek z usług płatniczych innej niż usługa inicjowania [[Transakcja płatnicza|transakcji płatniczej]] lub usługa dostępu do informacji o rachunku<ref>{{Cytuj |autor = Aleksander Lipiński |tytuł = Komentarz do art. 26–27 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. 2021, poz. 1420 ze zm.) |czasopismo = Prawne Problemy Górnictwa i Ochrony Środowiska |data = 2021-11-26 |data dostępu = 2022-01-17 |issn = 2451-3431 |numer = 2 |s = 1–22 |doi = 10.31261/ppgos.2021.02.05}}</ref>.

Działalność małych instytucji płatniczych jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy [[Prawo przedsiębiorców]]<ref>{{Cytuj |autor = Maciej Sarnowski |tytuł = Cele ustawy z dnia 6 marca 2018 roku  Prawo przedsiębiorców |czasopismo = Prawo |data = 2020-07-21 |data dostępu = 2022-01-17 |issn = 0524-4544 |wolumin = 329 |s = 107–118 |doi = 10.19195/0524-4544.329.9}}</ref>, co oznacza, że jej prowadzenie jest możliwe wyłącznie po spełnieniu przesłanek określonych w ustawie i po otrzymaniu wpisu do właściwego rejestru.

Wprowadzenie małych instytucji płatniczych do polskiego porządku prawnego stanowi implementację postanowień tzw. dyrektywy PSD2<ref>{{Cytuj |autor = Karolina Szuma |tytuł = Recenzja opracowania Wojciecha Radeckiego – Ustawa o odpadach. Komentarz, Warszawa 2013 |czasopismo = Przegląd Prawa Ochrony Środowiska |data = 2013-10-29 |data dostępu = 2022-01-17 |issn = 2080-9506 |wolumin = 0 |numer = 3 |s = 177 |doi = 10.12775/ppos.2013.019}}</ref>. Przyjmuje się, że prowadzenie działalności gospodarczej w formie małej instytucji płatniczej jest znacznie tańsze i prostsze, niż prowadzenie działalności w formie [[krajowa instytucja płatnicza|krajowej instytucji płatniczej]]<ref>{{Cytuj stronę|autor = Marcin Staniszewski |tytuł = Jakie dokumenty przygotować do wpisu do rejestru jako mała instytucja płatnicza (MIP)? |data = 2020-11-23 |data dostępu = 2022-01-17 |opublikowany = Kancelaria RPMS |url = https://rpms.pl/jakie-dokumenty-przygotowac-do-wpisu-do-rejestru-jako-mala-instytucja-platnicza-mip/}}</ref>.

== Wymogi dla małej instytutji płatniczej ==
Wymogi jakie zgodnie z ustawą o usługach płatniczych są stawiane przed podmiotem chcącym zostać małą instytucją płatniczą są uproszczone względem tych, które są przewidziane dla krajowej instytucji płatniczej. W szczególności nie ma wymogu prowadzenia działalności w określonej formie prawnej, np. wyłącznie w formie [[Spółka akcyjna|spółki akcyjnej]] (co wynika z definicji, małą instytucją płatniczą może zostać również osoba fizyczna).

Zgodnie z art. 117h ustawy o usługach płatniczych, mała instytucja płatnicza musi posiadać rozwiązania organizacyjne, które pozwalają na wyliczenie całkowitej miesięcznej kwoty transakcji płatniczych a ponadto musi wdrożyć procedury przewidziane w ustawie o przeciwdziałaniu [[Pranie pieniędzy|praniu pieniędzy]] i finansowaniu [[Terroryzm|terroryzmu]]. Osobą zarządzająca małą instytucją płatniczą nie może być osoba prawomocnie skazana za przestępstwo przeciwko [[Wymiar sprawiedliwości|wymiarowi sprawiedliwości]], przestępstwo przeciwko [[Obrót gospodarczy|obrotowi gospodarczemu]], przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i [[Papier wartościowy (finanse)|papierami wartościowymi]], przestępstwo, o którym mowa w art. 165a [[Kodeks karny (1997)|Kodeksu karnego]], przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej lub [[przestępstwo skarbowe]].

Ponadto, mała instytucja płatnicza jest obowiązana posiadać program działalności i [[plan finansowy]] na okres pierwszych 12 miesięcy działalności, który uwzględnia wymóg maksymalnej średniej całkowitej kwoty transakcji płatniczych z poprzednich 12 miesięcy wykonanych przez małą instytucję płatniczą, w tym przez agentów, za pośrednictwem których świadczy ona usługi płatnicze, która zgodnie z art. 117f ust 3 ustawy, nie może przekraczać kwoty stanowiącej równowartość 1 500 000 euro miesięcznie.

Mała instytucja płatnicza obowiązana jest posiadać także wdrożoną aktualną procedurę [[Zarządzanie ryzykiem|zarządzania ryzykiem]], na które może być narażona. Mała instytucja płatnicza świadcząca usługę polegającą na przyjmowaniu wpłat [[Gotówka|gotówki]] i dokonywaniu wypłat gotówki z [[Rachunek płatniczy|rachunku płatniczego]] oraz świadcząca usługi wszelkich innych działań niezbędnych do prowadzenia rachunku może przechowywać środki pieniężne użytkowników na rachunkach płatniczych, przy czym łączna wysokość środków przyjętych dla jednego użytkownika w każdym czasie nie może przekroczyć równowartości w [[Waluta|walucie]] polskiej 2000 euro.

== Uprawnienia małej instytucji płatniczej ==
Mała instytucja płatnicza może świadczyć prawie wszystkie usługi płatnicze<ref>{{Cytuj stronę|autor = Marcin Staniszewski |tytuł = Kto powinien uzyskać status Małej Instytucji Płatniczej (MIP)? |data = 2020-10-18 |data dostępu = 2022-01-17 |opublikowany = Kancelaria RPMS |url = https://rpms.pl/kto-powinien-uzyskac-status-malej-instytucji-platniczej-mip}}</ref>, a w szczególności te określone w ustawie o usługach płatniczych, mała instytucja może zatem:

# Przyjmować wpłaty gotówki i dokonywać wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku;
# Wykonywać transakcje płatnicze, w tym może dokonywać transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy. Powyższe może odbywać się przez:
#* Wykonywanie usług polecenia zapłaty, w tym jednorazowych poleceń zapłaty
#* Użycie karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego,
#* Wykonywanie usług polecenia przelewu, w tym stałych zleceń;
# Wykonywać transakcje płatnicze wymienione w pkt 2, w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu
# wydawać instrumenty płatnicze;
# Umożliwiać akceptowanie instrumentów płatniczych oraz wykonywać transakcje płatnicze, zainicjowane instrumentem płatniczym [[Płatnik|płatnika]] przez [[Akceptant|akceptanta]] lub za jego pośrednictwem, polegające w szczególności na obsłudze autoryzacji, przesyłaniu do wydawcy instrumentu płatniczego lub systemów płatności zleceń płatniczych płatnika lub akceptanta, mających na celu przekazanie akceptantowi należnych mu środków, z wyłączeniem czynności polegających na rozliczaniu i rozrachunku tych transakcji w ramach systemu płatności w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku (acquiring);
# Świadczyć usługi przekazu pieniężnego.

== Wpis do rejestru ==
Prowadzenie działalności jako mała instytucja płatnicza wymaga dokonania wpisu do właściwego rejestru, który jest prowadzony przez [[Komisja Nadzoru Finansowego|Komisję Nadzoru Finansowego]].

Wniosek do KNF o wpis MIP do rejestru dostawców usług płatniczych i wydawców pieniądza elektronicznego powinien zawierać<ref>{{Cytuj stronę|tytuł = KNF |data dostępu = 2022-01-17 |opublikowany = www.knf.gov.pl |url = https://www.knf.gov.pl}}</ref>:

# Dane dotyczące wnioskodawcy, obejmujące:
#* imię i nazwisko albo nazwę (firmę) przedsiębiorcy,
#* numer w rejestrze [[Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej|CEIDG]] lub [[Krajowy Rejestr Sądowy|KRS]], o ile wnioskodawca taki numer posiada, oraz NIP,
#* miejsce wykonywania działalności, tj. miejsce zamieszkania osoby fizycznej  albo adres siedziby przedsiębiorcy. Ewentualnie wskazuje się także miejsce prowadzenia działalności (jeżeli jest inne niż siedziba),
#* wykaz usług płatniczych, które przedsiębiorca zamierza świadczyć jako MIP;
# Dane dotyczące agentów MIP (jeśli działalność będzie prowadzona za pośrednictwem agentów). Dane te powinny obejmować w szczególności:
#* imię i nazwisko albo firmę agenta,
#* miejsce zamieszkania i adres w przypadku, gdy agent jest osobą fizyczną lub siedzibę i adres agenta oraz adres głównego miejsca wykonywania jego działalności (zazwyczaj jeżeli działalność jest wykonywana poza siedzibą);
# Jeśli działalność będzie prowadzona poprzez oddziały podaje się także dane dotyczące poszczególnych oddziałów MIP, obejmujące nazwę (firmę) oddziału, oraz jego adres.

Do wniosku o dokonanie wpisu do rejestru należy ponadto dołączyć:

# Przedstawienie usług płatniczych, które przedsiębiorca zamierza świadczyć jako MIP w formie schematu graficznego z opisem tych usług oraz wskazaniem, do którego z rodzajów usług określonych w ustawie o usługach płatniczych należą te usługi (schemat powinien wskazywać podmioty uczestniczące w procesie świadczenia usługi, charakteryzować przepływy środków i informacji w procesie świadczenia usługi oraz posługiwać się w tym zakresie terminologią przewidzianą w przepisach ustawy o usługach płatniczych);
# Oświadczenie wnioskodawcy o kompletności i zgodności informacji z prawdą.

W przypadku zamiaru świadczenia usług płatniczych w charakterze małej instytucji płatniczej za pośrednictwem agentów należy rozważyć także załączenie pisemnego zawiadomienia, o zamiarze świadczenia usług za pośrednictwem agenta. Informacje w nim zawarte mają bowiem istotne znaczenie z punktu widzenia bezpieczeństwa działalności prowadzonej za pośrednictwem agentów i w przypadku nieprzedstawienia tych informacji wraz z wnioskiem, KNF będzie je egzekwować w trybie nadzorczym.

Wpis do rejestru podlega opłacie skarbowej, którą uiścić należy na rachunek Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy

Wniosek można złożyć:

* za pomocą Elektronicznej Skrzynki Podawczej UKNF (ePUAP);
* za pośrednictwem poczty
* osobiście – w biurze podawczym KNF czynnym

Jeżeli jednak KNF uzna, że wniosek jest w jakiś sposób niekompletny, to wezwie wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Najczęściej zastrzeżenia KNF dotyczą doprecyzowania schematu graficznego świadczonych usług w związku z korzystaniem z podwykonawców. Po uzupełnieniu braków czy udzieleniu dodatkowych wyjaśnień, wniosek wywiera skutek od daty pierwotnego złożenia<ref>{{Cytuj stronę|autor = Marcin Staniszewski |tytuł = Jak zostać małą instytucją płatniczą (MIP)? |data = 2020-11-01 |data dostępu = 2022-01-17 |opublikowany = Kancelaria RPMS |url = https://rpms.pl/jak-zostac-mala-instytucja-platnicza-mip}}</ref>.

Możliwe jest również, że KNF wyda decyzję odmowną do dokonania wpisu. Może to nastąpić, jeżeli:

# wobec wnioskującego podmiotu wydano prawomocne orzeczenie sądu o zakazie świadczenia określonego typu działalności lub
# podmiot został skreślony z odpowiedniej listy KNF w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Finanse w Polsce]]
[[Kategoria:Płatności]]
[[Kategoria:Prawo finansowe]]


text:
# Iridium
Iridium – system 66 (nie licząc zapasowych) sztucznych satelitów telekomunikacyjnych rozmieszczonych na sześciu orbitach okołoziemskich na wysokości 780 km.
System ten pierwotnie miał posiadać 77 satelitów, a ponieważ pierwiastek chemiczny iryd ma liczbę atomową 77, stąd nazwa tego systemu. Logo systemu Iridium przedstawia asteryzm Wielkiego Wozu, najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy. Iridium umożliwia komunikację głosową oraz przesyłanie danych na całym świecie za pomocą urządzeń przenośnych. Każdy satelita Iridium posiada 3 anteny. Wymiary każdej z nich wynoszą 188 cm szerokości x 86 cm długości x 4 cm grubości.

## Historia systemu
Iridium rozpoczęło swoje działanie 1 listopada 1998 roku. Był to wówczas jedyny system telekomunikacyjny, którego zasięg był w pełni globalny (inne systemy nie pozwalały na transmisję na obszarach wokół biegunów ziemskich). Jednak już 13 sierpnia 1999 ogłoszono bankructwo przedsięwzięcia. Przyczyn niepowodzenia tego systemu upatrywano w wysokich kosztach i niewygodzie użytkowania oraz w silnej konkurencji ze strony usług roamingowych operatorów GSM. Także nie bez wpływu były błędy w zarządzaniu firmą.
Satelity systemu Iridium pozostały jednak na orbicie i od roku 2001 firma Iridium Satellite LLC (obecnie Iridium Communications Inc.), podległa rządowi Stanów Zjednoczonych, wznowiła działanie systemu. Ceny usług zostały obniżone, a głównym odbiorcą usług zostali klienci z USA.
10 lutego 2009, o godzinie 16:56 UTC Iridium 33 zderzył się nad północną Syberią z rosyjskim satelitą Kosmos 2251.

## Łączność systemu
System Iridium komunikuje się obecnie z sieciami naziemnymi za pomocą 250 stacji naziemnych i dwóch stacji kontroli. Takie rozwiązanie pozwala na działanie systemu z zachowaniem odpowiedniego stopnia bezpieczeństwa. W ramach unowocześniania sieci, przewiduje się otwarcie jeszcze piętnastu stacji. Każda z nich będzie dysponować dwiema antenami komunikacyjnymi działającymi w paśmie 20–30 GHz – pierwsza będzie utrzymywała kontakt z bieżącym satelitą, a druga z nadchodzącym. Dzięki już funkcjonującym stacjom naziemnym istnieje możliwość komunikacji z publiczną siecią PSTN.

## Transmisja i łączność
System Iridium stosuje metodę dostępu FDMA i TDMA z transmisją dupleksową i podziałem czasu TDD. Łączność satelity z terminalem ruchomym odbywa się w przydzielonym paśmie L. Wykorzystywany sygnał modulowany jest za pomocą modulacji QPSK. Podstawowa usługa realizowana jest za pomocą kodera i dekodera mowy, poprzez strumień głosowy o wartości 4,8 lub 2,5 kbit/s. Oprócz mowy system Iridium transmituje też dane z szybkością do 2,4 kbit/s.

## Docelowi użytkownicy systemu
- Wojsko
- Lotnictwo
- Marynarka i żegluga
- Wydobywcy surowców naturalnych
- Firmy budowlane
- Leśnictwo
- Organizacje rządowe
- Firmy energetyczne

## Flary Iridium
Dzięki zastosowanym w ich budowie trzem antenom, które prawie bez strat odbijają promienie słoneczne, satelita Iridium podczas przelotu może utworzyć na niebie silny błysk (flarę) o jasności nawet do –8m. Błyski o takiej jasności mogą być widoczne nawet w dzień.
Flara Iridium jest jednym ze zjawisk na nocnym niebie, trwającym jednak bardzo krótko (kilka sekund).
Ze względu na to, że flary Iridium są nadzwyczaj jasne, stały się problemem dla astronomów – czuła aparatura teleskopów może ulec uszkodzeniu, gdy w polu widzenia pojawi się tak jasny obiekt. Na szczęście flary Iridium można przewidywać. Powstało kilka specjalistycznych programów, które na podstawie danych o orbicie, pochyleniu płaszczyzn anten oraz pozycji słońca, potrafią z bardzo dużą dokładnością przewidzieć moment błysku. Do grona tych programów należy między innymi polski Orbitron. Istnieje też kilka stron internetowych, które po podaniu dokładnego położenia obserwatora potrafią przewidzieć widoczne błyski.

title: Iridium

wikitext:
[[Plik:Iridium-Logo.svg|alt=Logo systemu Iridium|mały|Logo systemu Iridium]]
[[Plik:Iridium Satellite.jpg|mały|Satelita systemu Iridium]]
'''Iridium''' – system 66 (nie licząc zapasowych) sztucznych [[Satelita telekomunikacyjny|satelitów telekomunikacyjnych]] rozmieszczonych na sześciu [[orbita]]ch okołoziemskich na wysokości 780 km.

System ten pierwotnie miał posiadać 77 satelitów, a ponieważ [[pierwiastek chemiczny]] [[iryd]] ma [[liczba atomowa|liczbę atomową]] 77, stąd nazwa tego systemu. Logo systemu Iridium przedstawia [[Asteryzm (astronomia)|asteryzm]] Wielkiego Wozu, najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru [[Wielka Niedźwiedzica|Wielkiej Niedźwiedzicy]]. Iridium umożliwia komunikację głosową oraz przesyłanie danych na całym świecie za pomocą urządzeń przenośnych. Każdy satelita Iridium posiada 3 anteny. Wymiary każdej z nich wynoszą 188 cm szerokości x 86 cm długości x 4 cm grubości<ref>{{Cytuj |tytuł = Iridium – Astrosłownik |data dostępu = 2023-01-27 |url = https://astronet.pl/slownik/iridium/ |język = pl}}</ref>.

== Historia systemu ==
Iridium rozpoczęło swoje działanie 1 listopada 1998 roku. Był to wówczas jedyny system telekomunikacyjny, którego zasięg był w pełni globalny (inne systemy nie pozwalały na transmisję na obszarach wokół biegunów ziemskich). Jednak już 13 sierpnia 1999 ogłoszono bankructwo przedsięwzięcia. Przyczyn niepowodzenia tego systemu upatrywano w wysokich kosztach i niewygodzie użytkowania oraz w silnej konkurencji ze strony usług [[roaming]]owych operatorów [[GSM]]. Także nie bez wpływu były błędy w zarządzaniu firmą.

Satelity systemu Iridium pozostały jednak na orbicie i od roku 2001 firma ''Iridium Satellite LLC'' (obecnie ''Iridium Communications Inc.''), podległa rządowi [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]], wznowiła działanie systemu. Ceny usług zostały obniżone, a głównym odbiorcą usług zostali klienci z [[Stany Zjednoczone|USA]].

10 lutego 2009, o godzinie 16:56 [[Uniwersalny czas koordynowany|UTC]] [[Iridium 33]] zderzył się nad północną [[Syberia|Syberią]] z rosyjskim satelitą [[Kosmos 2251]].
{{osobny artykuł|Zderzenie satelitów Iridium 33 i Kosmos 2251}}[[Plik:Iridium phone.jpg|thumb|upright=0.5|[[Telefon satelitarny]] firmy Iridium]]
== Łączność systemu ==
System Iridium komunikuje się obecnie z sieciami naziemnymi za pomocą 250 stacji naziemnych i dwóch stacji kontroli. Takie rozwiązanie pozwala na działanie systemu z zachowaniem odpowiedniego stopnia bezpieczeństwa. W ramach unowocześniania sieci, przewiduje się otwarcie jeszcze piętnastu stacji. Każda z nich będzie dysponować dwiema antenami komunikacyjnymi działającymi w paśmie 20–30 [[Herc|GHz]] – pierwsza będzie utrzymywała kontakt z bieżącym satelitą, a druga z nadchodzącym. Dzięki już funkcjonującym stacjom naziemnym istnieje możliwość komunikacji z publiczną siecią [[Publiczna komutowana sieć telefoniczna|PSTN]].

== Transmisja i łączność ==
System Iridium stosuje metodę dostępu [[FDMA]] i [[TDMA]] z transmisją dupleksową i podziałem czasu [[Time Division Duplex|TDD]]. Łączność satelity z terminalem ruchomym odbywa się w przydzielonym [[pasmo L|paśmie L]]. Wykorzystywany sygnał modulowany jest za pomocą modulacji [[Modulacja QPSK|QPSK]]. Podstawowa usługa realizowana jest za pomocą kodera i dekodera mowy, poprzez strumień głosowy o wartości 4,8 lub 2,5 kbit/s. Oprócz mowy system Iridium transmituje też dane z szybkością do 2,4 kbit/s.

== Docelowi użytkownicy systemu ==
* Wojsko
* Lotnictwo
* Marynarka i żegluga
* Wydobywcy surowców naturalnych
* Firmy budowlane
* Leśnictwo
* Organizacje rządowe
* Firmy energetyczne

== Flary Iridium ==
[[Plik:Flara Iridium.jpg|thumb|Flara Iridium 72 o jasności –6{{magnitudo}} nad Żninem w dniu 1 grudnia 2004 o godzinie 17:39]]
Dzięki zastosowanym w ich budowie trzem antenom, które prawie bez strat odbijają [[światło|promienie]] [[Słońce|słoneczne]], satelita Iridium podczas przelotu może utworzyć na niebie silny błysk (flarę) o jasności nawet do –8{{magnitudo}}<ref>[http://www.satobs.org/iridium.html#iridium Visual Satellite Observer Home Page – Iridium Flares] {{lang|en}}.</ref>. Błyski o takiej jasności mogą być widoczne nawet w dzień.

Flara Iridium jest jednym ze zjawisk na nocnym niebie, trwającym jednak bardzo krótko (kilka sekund).

Ze względu na to, że flary Iridium są nadzwyczaj jasne, stały się problemem dla astronomów – czuła aparatura teleskopów może ulec uszkodzeniu, gdy w polu widzenia pojawi się tak jasny obiekt. Na szczęście flary Iridium można przewidywać. Powstało kilka specjalistycznych programów, które na podstawie danych o orbicie, pochyleniu płaszczyzn anten oraz pozycji słońca, potrafią z bardzo dużą dokładnością przewidzieć moment błysku. Do grona tych programów należy między innymi polski Orbitron. Istnieje też kilka stron internetowych, które po podaniu dokładnego [[Współrzędne geograficzne|położenia]] obserwatora potrafią przewidzieć widoczne błyski.
[[Plik:Iridium animation.gif|alt=Schemat powstawania flar Iridium|mały|Schemat powstawania flar Iridium]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.iridium.com/ Iridium Communications Inc.] {{lang|en}}
* [http://www.heavens-above.com Heavens-Above] – Przewidywanie flar Iridium i przelotów innych satelitów (także [[Międzynarodowa Stacja Kosmiczna|ISS]]) w dowolnym miejscu na świecie {{lang|en}}
* [http://www.n2yo.com/ www.n2yo.com] – Możliwość śledzenia satelitów na mapie {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie satelity telekomunikacyjne]]


text:
# Wasyl Slipak
Wasyl Jarosławowycz Slipak, ukr. Василь Ярославович Сліпак (ur. 20 grudnia 1974 we Lwowie, zm. 29 czerwca 2016) – ukraiński śpiewak operowy.
Od 1994 często występował we Francji w takich miejscach jak Opéra Bastille. Za występ w operze Slipak otrzymał kilka nagród, w tym „Najlepszy występ męski” za piosenkę Toreador. Oprócz opery został pośmiertnie odznaczony tytułem Bohatera Ukrainy za pracę jako żołnierz-ochotnik.

## Kariera
Urodzony w 1974 r. we Lwowie, lubił śpiewać od dzieciństwa. W wieku 11 lat dołączył do lwowskiej grupy chórów dziecięcych Dudarik. Następnie kontynuował naukę w Konserwatorium Lwowskim. Podczas swojej edukacji wziął udział w konkursie wokalnym we francuskim mieście Clermont-Ferrand, wygrywając konkurs. W 1996 r. otrzymał zaproszenie do występu w Opéra Bastille w Paryżu. W 1997 roku ukończył  studia w Akademii Muzycznej im. Łysenki we Lwowie, a następnie został zaproszony do Opery Paryskiej, gdzie został śpiewakiem operowym. Przez ostatnie 20 lat mieszkał w Paryżu, jeździł po świecie, podpisując kontrakty z kilkuletnim wyprzedzeniem..
Do roku 2011 był na szczycie swojej branży, zdobywając nagrodę dla najlepszego męskiego wykonawcy na konkursie i festiwalu operowym Armel w Segedynie za wykonanie utworu Toreador z opery Carmen.

## Aktywność publiczna
Na początku lat 90., zaraz po ogłoszeniu niepodległości, Wasyl Slipak i jego brat Orest, w solidarności z osobami o specjalnych potrzebach, byli jednymi z pierwszych, którzy przyłączyli się do ruchu „Vira i Światło”, wspólnoty „Tęczy”, który powstał pod kościołem św. Wołodymyr i Olga we Lwowie.
Przez jakiś czas Wasyl śpiewał w chórze kościoła św. Wołodymyr i Olga, której był parafianem.
W czasie rewolucji godności miał kontrakt w operze — nie mógł przyjechać do Kijowa. Ale wraz z początkiem Euromajdanu kierował ruchem wolontariackim — koordynował akcje publiczne we Francji mające na celu wsparcie Ukrainy. Piosenkarz stał się aktywnym uczestnikiem wszystkiego, co wydarzyło się w diasporze: wspierał paryski Euromajdan, który trwał od 24 listopada 2013 r..
Wasyl Slipak organizował regularne publiczne wykłady dla przedstawicieli środków masowego przekazu, edukacji i polityki, które pomogły w prawdziwym relacjonowaniu wydarzeń na Ukrainie.
Od 2014 roku, po rozpoczęciu rosyjskiej agresji, wielokrotnie organizował publiczne demonstracje w Paryżu..
W celu wyjaśnienia francuskiej publiczności w języku sztuki sytuacji na Ukrainie, a także zebrania pieniędzy na pomoc dzieciom ofiar wojny, 12 lipca 2014 r. wraz z kolegami, znanymi europejskimi śpiewakami operowymi, utworzyła humanitarną organizację non-profit – fundację dzieci „Opera przyjaciele dzieciom”..
21 grudnia 2014 r. wraz z przyjaciółmi upamiętnił poległych żołnierzy Sił Zbrojnych Ukrainy w Paryżu. Niebiesko-żółte wstążki z imionami poległych bohaterów zostały przymocowane do choinki podarowanej przez Moskwę i zainstalowanej naprzeciwko katedry Notre-Dame.. W tym dniu[397] utworzył[358] organizację charytatywną "Fraternité Ukrainienne" ("Braterstwo Ukraińskie"), która nadal pomaga obrońcom Ukrainy..

## Udział w wojnie na wschodniej Ukrainie
Na wojnę po raz pierwszy pojechałem w maju 2015 roku. Przebywałem tam ponad miesiąc. Od razu pojawił się znak wywoławczy „Mit” na cześć Mefistofelesa. Walczył w Pisky w pobliżu lotniska w Doniecku. Brał udział w walkach o Awdijewkę w ramach 1. oddzielnej kompanii szturmowej 7. oddzielnego batalionu Ukraińskiego Korpusu Ochotniczego (Prawy Sektor) — nie z powodu przekonań politycznych, udał się tam, gdzie brano ochotników. Wrócił ranny..
Po raz drugi udał się na front we wrześniu 2015 r. we wsi Vodiane koło Mariupola, na linii frontu i wrócił do Paryża w październiku.
Latem 18 czerwca 2016 r. po raz trzeci udał się do Donbasu, by dostarczyć zebraną pomoc obrońcom-ochotnikom i planował pozostać tam przez sześć miesięcy. Jednak 29 czerwca 2016 r. podczas wykonywania misji bojowej jako strzelec karabinu maszynowego w 1. Kompanii Szturmowej Ochotniczego Korpusu Ukraińskiego „Prawego Sektora” (DUK PS), zginął w bitwie około godziny 6:00., od kuli kalibru 12,7 mm wystrzelonej przez snajpera. Wasyl Slipak uratował braci kosztem własnego życia..
29 czerwca 2016 roku, około godziny 6 rano, Slipak został zabity przez strzał snajperski w pobliżu miejscowości Debalcewo. Życie Slipaka było tematem filmu dokumentalnego Myth.
Prezydent Ukrainy Petro Poroszenko przyznał Slipakowi pośmiertnie tytuł Bohatera Ukrainy.

title: Wasyl Slipak

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Wasyl Slipak
 |nazwa oryginalna      = {{k|uk|Василь Сліпак}}
 |zdjęcie               = Wassyl Slipak 24 août 2014.jpg
 |opis zdjęcia          = Wassyl Slipak w 2014 roku
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Wasyl Jarosławowycz Slipak
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 20 grudnia 1974
 |miejsce urodzenia     = [[Lwów]]
 |data śmierci          = 29 czerwca 2016
 |miejsce śmierci       = [[rejon bachmucki]], [[obwód doniecki]]
 |przyczyna śmierci     = zabity przez strzał snajpera
 |instrument            = śpiewak operowy
 |typ głosu             = [[kontratenor]], [[Bas (głos)|bas]]-[[baryton]]
 |gatunek               = [[opera]]
 |zawód                 =
 |aktywność             = [[1983]]—[[2016]]
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = {{order|UA-BU|2}}
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Wassyl Slipak
 |wikicytaty            = Wasyl Slipak
 |www                   = http://www.wassylslipak.org/
}}
[[Plik:Vassily Slypak.jpg|thumb|Wasyl Slipak w Centrum Kulturalno-Informacyjnym Ambasady Ukrainy we Francji, 27 czerwca 2014 r.]]
[[Plik:P1080099 Фото на могилі В.Я.Сліпаку.jpg|thumb|Pomnik na grobie Wasyla Slipaka.]]
'''Wasyl Jarosławowycz Slipak''', {{ukr.|Василь Ярославович Сліпак}} (ur. [[20 grudnia]] [[1974]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. [[29 czerwca]] [[2016]]) – [[Ukraina|ukraiński]] śpiewak operowy.

Od 1994 często występował we [[Francja|Francji]] w takich miejscach jak [[Opéra Bastille]]. Za występ w operze Slipak otrzymał kilka nagród, w tym „Najlepszy występ męski” za piosenkę [[Toreador]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Rbc.ua |tytuł = Василий Слипак: биография оперного певца, который погиб за Украину |czasopismo = РБК-Украина |data dostępu = 2018-05-11 |url = https://styler.rbc.ua/rus/zhizn/vasiliy-slipak-biografiya-opernogo-pevtsa-1467203589.html |język = ru}}</ref>. Oprócz opery został pośmiertnie odznaczony tytułem Bohatera Ukrainy za pracę jako żołnierz-ochotnik<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Paris Opera singer, Ukrainian Vasyl Slipak awarded Hero of Ukraine title posthumously |data dostępu = 2018-05-11 |opublikowany = risu.org.ua |url = https://risu.org.ua/en/index/all_news/community/66136/ |język = en}}</ref>.

== Kariera ==
Urodzony w 1974 r. we [[Lwów|Lwowie]], lubił śpiewać od dzieciństwa<ref name=":0" /><ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Film about Vasyl Slipak released in Ukraine |data dostępu = 2018-05-11 |url = https://www.ukrinform.net/rubric-society/2387937-film-about-vasyl-slipak-released-in-ukraine.html |język = en}}</ref>. W wieku 11 lat dołączył do lwowskiej grupy chórów dziecięcych [[Dudarik]]. Następnie kontynuował naukę w [[Konserwatorium Lwowskie|Konserwatorium Lwowskim]]. Podczas swojej edukacji wziął udział w konkursie wokalnym we francuskim mieście [[Clermont-Ferrand]], wygrywając konkurs. W 1996 r. otrzymał zaproszenie do występu w Opéra Bastille w [[Paryż]]u. W 1997 roku ukończył  studia w [[Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna|Akademii Muzycznej im. Łysenki we Lwowie]], a następnie został zaproszony do Opery Paryskiej, gdzie został śpiewakiem operowym<ref>{{Cytuj |tytuł = Ukrainian Opera Singer Killed While Fighting In Eastern Ukraine |data dostępu = 2018-05-11 |opublikowany = RadioFreeEurope/RadioLiberty |url = https://www.rferl.org/a/ukraine-opera-singer-killed-in-fighting/27827917.html |język = en}}</ref>. Przez ostatnie 20 lat mieszkał w Paryżu, jeździł po świecie, podpisując kontrakty z kilkuletnim wyprzedzeniem.<ref>{{Cytuj |tytuł = Анна Чесановская: "Василь Слипак мечтал вернуться на родину, купить домик в селе и заниматься огородом" |data dostępu = 2022-10-18 |opublikowany = www.art-russe.com |url = https://fakty.ua/220552-zhurnalistka-anna-chesanovskaya-vasya-slipak-mechtal-vernutsya-na-rodinu-kupit-domik-v-sele-i-zanimatsya-ogorodom |język = ru}}</ref>.

Do roku 2011 był na szczycie swojej branży, zdobywając nagrodę dla najlepszego męskiego wykonawcy na konkursie i festiwalu operowym [[Armel]] w [[Segedyn]]ie za wykonanie utworu Toreador z opery ''[[Carmen (opera)|Carmen]]''<ref>{{Cytuj |tytuł = Wassyl Slipak, Who Left Paris Opera for Ukraine War, Dies at 41 |czasopismo = The New York Times |data = 2016-06-30 |data dostępu = 2018-05-11 |issn = 0362-4331 |url = https://www.nytimes.com/2016/07/01/world/europe/wassyl-slipak-who-left-paris-opera-for-ukraine-war-dies-at-41.html |język = en-US}}</ref>.

== Aktywność publiczna ==
Na początku lat 90., zaraz po ogłoszeniu niepodległości, Wasyl Slipak i jego brat Orest, w solidarności z osobami o specjalnych potrzebach, byli jednymi z pierwszych, którzy przyłączyli się do ruchu „Vira i Światło”, wspólnoty „Tęczy”, który powstał pod kościołem św. Wołodymyr i Olga we Lwowie.

Przez jakiś czas Wasyl śpiewał w chórze kościoła św. Wołodymyr i Olga, której był parafianem.

W czasie rewolucji godności miał kontrakt w operze — nie mógł przyjechać do Kijowa. Ale wraz z początkiem Euromajdanu kierował ruchem wolontariackim — koordynował akcje publiczne we Francji mające na celu wsparcie Ukrainy. Piosenkarz stał się aktywnym uczestnikiem wszystkiego, co wydarzyło się w diasporze: wspierał paryski Euromajdan, który trwał od 24 listopada 2013 r.<ref>{{Cytuj |tytuł = Украинцы провели «Евромайдан» в центре Парижа |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = www.rfi.fr |url = https://www.rfi.fr/ru/ukraina/20131124-ukraintsy-proveli-evromaidan-v-tsentre-parizha |język = ru}}</ref>.

Wasyl Slipak organizował regularne publiczne wykłady dla przedstawicieli środków masowego przekazu, edukacji i polityki, które pomogły w prawdziwym relacjonowaniu wydarzeń na Ukrainie.

Od 2014 roku, po rozpoczęciu rosyjskiej agresji, wielokrotnie organizował publiczne demonstracje w Paryżu.<ref>{{Cytuj |tytuł = Париж продовжує протести проти агресії Росії в Україні |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = maidan.org.ua |url = http://maidan.org.ua/2014/03/paryzh-prodovzhuje-protesty-proty-ahresiji-rosiji-v-ukrajini/ |język = uk}}</ref>.

W celu wyjaśnienia francuskiej publiczności w języku sztuki sytuacji na Ukrainie, a także zebrania pieniędzy na pomoc dzieciom ofiar wojny, 12 lipca 2014 r. wraz z kolegami, znanymi europejskimi śpiewakami operowymi, utworzyła humanitarną organizację non-profit – fundację dzieci „Opera przyjaciele dzieciom”.<ref>{{Cytuj |tytuł = Fundusz „Wykonawcy opery dla dzieci”. Oficjalna strona internetowa organizacji |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = operafriendsforchildren.org |url = http://www.operafriendsforchildren.org/ |język = pl}}</ref>.

21 grudnia 2014 r. wraz z przyjaciółmi upamiętnił poległych żołnierzy Sił Zbrojnych Ukrainy w Paryżu. Niebiesko-żółte wstążki z imionami poległych bohaterów zostały przymocowane do choinki podarowanej przez Moskwę i zainstalowanej naprzeciwko katedry Notre-Dame.<ref>{{Cytuj |tytuł = В Париже украсили «московскую» елку украинской символикой |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = newsprolife.com.ua |url = http://newsprolife.com.ua/v-parizhe-ukrasili-moskovskuyu-elku-ukrainskoj-simvolikoj |język = ru}}</ref>. W tym dniu[397] utworzył[358] organizację charytatywną "Fraternité Ukrainienne" ("Braterstwo Ukraińskie"), która nadal pomaga obrońcom Ukrainy.<ref>{{Cytuj |tytuł = Рік від загибелі воїна-співака, Героя України Василя Сліпака  |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = www.radiosvoboda.org |url = https://www.radiosvoboda.org/a/28586464.html |język = uk}}</ref>.

== Udział w wojnie na wschodniej Ukrainie ==
Na wojnę po raz pierwszy pojechałem w maju 2015 roku. Przebywałem tam ponad miesiąc. Od razu pojawił się znak wywoławczy „Mit” na cześć Mefistofelesa. Walczył w Pisky w pobliżu lotniska w Doniecku. Brał udział w walkach o Awdijewkę w ramach 1. oddzielnej kompanii szturmowej 7. oddzielnego batalionu Ukraińskiego Korpusu Ochotniczego (Prawy Sektor) — nie z powodu przekonań politycznych, udał się tam, gdzie brano ochotników. Wrócił ranny.<ref>{{Cytuj |tytuł = Три роки по Міфу: Ким був та як загинув легендарний Василь Сліпак |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = www.depo.ua |url = https://www.depo.ua/ukr/war/kim-buv-ta-yak-zaginuv-v-ato-operniy-spivak-vasil-slipak-29062016121300 |język = uk}}</ref>.

Po raz drugi udał się na front we wrześniu 2015 r. we wsi Vodiane koło Mariupola, na linii frontu i wrócił do Paryża w październiku.

Latem 18 czerwca 2016 r. po raz trzeci udał się do Donbasu, by dostarczyć zebraną pomoc obrońcom-ochotnikom i planował pozostać tam przez sześć miesięcy. Jednak 29 czerwca 2016 r. podczas wykonywania misji bojowej jako strzelec karabinu maszynowego w 1. Kompanii Szturmowej Ochotniczego Korpusu Ukraińskiego „Prawego Sektora” (DUK PS), zginął w bitwie około godziny 6:00., od kuli kalibru 12,7 mm wystrzelonej przez snajpera. Wasyl Slipak uratował braci kosztem własnego życia.<ref>{{Cytuj |tytuł = Василь Сліпак воював у складі 1-ї окремої штурмової роти ПС. |data dostępu = 2022-10-19 |opublikowany = tsn.ua |url = https://tsn.ua/ato/pomer-vid-kuli-snaypera-gumenyuk-rozpoviv-podrobici-zagibeli-opernogo-spivaka-na-donechchini-682110.html |język = uk}}</ref>.

29 czerwca 2016 roku, około godziny 6 rano, Slipak został zabity przez strzał snajperski w pobliżu miejscowości [[Debalcewo]]<ref name=":0" />. Życie Slipaka było tematem filmu dokumentalnego ''Myth''<ref name=":2" />.

Prezydent Ukrainy [[Petro Poroszenko]] przyznał Slipakowi pośmiertnie tytuł [[Bohater Ukrainy|Bohatera Ukrainy]]<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Slipak, Wasyl}}
[[Kategoria:Ukraińscy śpiewacy operowi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]
[[Kategoria:Bohaterowie Ukrainy]]
[[Kategoria:Ofiary wojny rosyjsko-ukraińskiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1974]]
[[Kategoria:Zmarli w 2016]]

title: Wasyl SlipakВасиль Сліпак

Imię i nazwisko: Wasyl Jarosławowycz Slipak

Data i miejsce urodzenia: 20 grudnia 1974 · Lwów

Data i miejsce śmierci: 29 czerwca 2016 · rejon bachmucki, obwód doniecki

Przyczyna śmierci: zabity przez strzał snajpera

Instrumenty: śpiewak operowy

Typ głosu: kontratenor, bas-baryton

Gatunki: opera


text:
# Giacomo Guidi
Giacomo Guidi (ur. 16 września 1982 w Rzymie) – włoski szablista, srebrny medalista mistrzostw świata.
W 1998 roku zdobył złoty medal indywidualnie na mistrzostwach świata kadetów w Valencii. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata juniorów w Gdańsku.
Podczas mistrzostw świata w Lizbonie w 2002 roku Włosi w składzie: Giampiero Pastore, Giacomo Guidi, Aldo Montano i Luigi Tarantino zdobyli srebrny medal w turnieju drużynowym. W rywalizacji indywidualnej zajął tam ósme miejsce.
Ponadto zdobył srebrne medale w zawodach drużynowych na mistrzostwach Europy w Moskwie w 2002 roku i brązowy medal na mistrzostwach Europy w Bourges w 2003 roku.
Nigdy nie wziął udziału w igrzyskach olimpijskich.

title: Giacomo Guidi

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Giacomo Guidi
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = szermierka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[16 września]] [[1982]]
 |miejsce urodzenia         = [[Rzym]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|ITA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|SZ}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Lizbona|2002|srebro|szabla druż.}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Giacomo Guidi''' (ur. [[16 września]] [[1982]] w [[Rzym]]ie<ref>{{Cytuj stronę | url = https://cdn1.sportngin.com/attachments/document/ecc6-2935242/Olympic_and_World_Championship_medalists_-_by_name.pdf | tytuł = Fencing Olympic, Youth Olympic, and World Championship Medalists by Name | opublikowany = cdn1.sportngin.com | język = en | data dostępu = 2024-03-23}}</ref>) – [[Włochy|włoski]] [[szabla|szablista]], srebrny medalista mistrzostw świata.

W 1998 roku zdobył złoty medal indywidualnie na mistrzostwach świata kadetów w [[Valencia (Wenezuela)|Valencii]]<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/43423?backbiosa=16240 |tytuł = Results 1998 World Championships Cadets/Juniors, Sabre Men's U17 Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-03-23}}</ref>. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata juniorów w [[Gdańsk]]u<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/14229?backbiosa=16240 |tytuł = Results 2001 World Championships Cadets/Juniors, Sabre Men's U20 Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-03-23}}</ref>.

Podczas [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2002|mistrzostw świata w Lizbonie]] w 2002 roku Włosi w składzie: [[Giampiero Pastore]], Giacomo Guidi, [[Aldo Montano (ur. 1978)|Aldo Montano]] i [[Luigi Tarantino]] zdobyli srebrny medal w turnieju drużynowym<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/15957?backbiosa=16240 |tytuł = Results 2002 World Championships, Sabre Men's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-03-23}}</ref>. W rywalizacji indywidualnej zajął tam ósme miejsce<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/15951?backbiosa=16240 |tytuł = Results 2002 World Championships, Sabre Men's Senior Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-03-23}}</ref>.

Ponadto zdobył srebrne medale w zawodach drużynowych na [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2002|mistrzostwach Europy w Moskwie]] w 2002 roku<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/15924?backbiosa=16240 |tytuł = Results 2002 European Championships, Sabre Men's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-03-23}}</ref> i brązowy medal na [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2003|mistrzostwach Europy w Bourges]] w 2003 roku<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/17262?backbiosa=16240 |tytuł = Results 2003 Championnats Europeen, Sabre Men's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-03-23}}</ref>.

Nigdy nie wziął udziału w [[Letnie igrzyska olimpijskie|igrzyskach olimpijskich]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Guidi, Giacomo}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1982]]
[[Kategoria:Włoscy szermierze]]

title: · Giacomo Guidi

Data i miejsce urodzenia: 16 września 1982 · Rzym

title: Dorobek medalowy

srebro: Lizbona 2002 · szabla druż.


text:
# Filip Manojlović
Filip Manojlović (ur. 25 kwietnia 1996 w Belgradzie) – serbski piłkarz występujący na pozycji bramkarza.

title: Filip Manojlović

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Filip Manojlović
 |imię i nazwisko org     = {{k|sr|Филип Манојловић}}
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 25 kwietnia 1996
 |miejsce urodzenia       = [[Belgrad]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 197 cm<ref name="getafecf">{{cytuj stronę | url = http://www.getafecf.com/Primerequipo/Plantilla/FichaJugador.aspx?te=2017&di=1&eq=9&ju=1580&op=0 | tytuł = Filip Manojlović | data dostępu = 2017-07-23 | opublikowany = getafecf.com | język = es}}</ref>
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       = ! 2005–2014 ! [[FK Crvena zvezda|Crvena zvezda]]
 |kariera seniorska       =
! 2014–2017 ! [[FK Crvena zvezda]]                 ! 25 ! 0
! 2014–2015 ! → [[FK Sopot]] (wyp.)                !    !
! 2015–2016 ! → [[FK Bežanija]] (wyp.)             ! 28 ! 0
! 2016      ! → [[Bačka Bačka Palanka]] (wyp.)     !  7 ! 0
! 2017–2020     ! [[Getafe CF]]                        !  0 ! 0
! 2018–2019 ! → [[Panionios GSS]] (wyp.)           !  8 ! 0
 |data seniorzy           = 22 maja 2024
 |kariera reprezentacyjna =
! 2015  ! {{Reprezentacja|SRB|rodzaj=U-19|pn}} ! 2 ! 0
! 2015  ! {{Reprezentacja|SRB|rodzaj=U-20|pn}} ! 1 ! 0
! 2015– ! {{Reprezentacja|SRB|rodzaj=U-21|pn}} ! 2 ! 0
! 2015– ! {{Reprezentacja|SRB|rodzaj=U-23|pn}} ! 1 ! 0
! 2016– ! {{Reprezentacja|SRB|pn}}             ! 1 ! 0
 |data reprezentacja      = 23 lipca 2017
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata U-20 w piłce nożnej|Mistrzostwa świata U-20]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata U-20 w Piłce Nożnej 2015|Nowa Zelandia 2015]]|}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Filip Manojlović''' (ur. 25 kwietnia 1996 w [[Belgrad]]zie) – [[Serbia|serbski]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[bramkarz|bramkarza.]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*{{Soccerbase|83802}}
*{{NFT|p|66489}}
* {{soccerway|p|id=397274|nazwa=F. Manojlović|data dostępu=2021-01-02}}

{{Getafe CF skład}}
{{Serbia U-21 2017}}

{{SORTUJ:Manojlović, Filip}}
[[Kategoria:Reprezentanci Serbii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze FK Crvena zvezda]]
[[Kategoria:Piłkarze FK Bežanija]]
[[Kategoria:Piłkarze Deportivo La Coruña]]
[[Kategoria:Piłkarze Getafe CF]]
[[Kategoria:Piłkarze Panioniosu GSS]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy U-21 w Piłce Nożnej 2017]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1996]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata U-20 w Piłce Nożnej 2015]]
[[Kategoria:Mistrzowie Świata U-20 w Piłce Nożnej]]
[[Kategoria:Reprezentanci Serbii U-20 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Reprezentanci Serbii U-21 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Reprezentanci Serbii U-23 w piłce nożnej]]

title: · Filip ManojlovićФилип Манојловић

Data i miejsce urodzenia: 25 kwietnia 1996 · Belgrad

Pozycja: bramkarz

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Crvena zvezda

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

FK Crvena zvezda · 25 · (0)

→ FK Sopot (wyp.)

→ FK Bežanija (wyp.) · 28 · (0)

→ Bačka Bačka Palanka (wyp.) · 7 · (0)

Getafe CF · 0 · (0)

→ Panionios GSS (wyp.) · 8 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Serbia U-19 · 2 · (0)
Serbia U-20 · 1 · (0)

Serbia U-21 · 2 · (0)
Serbia U-23 · 1 · (0)

Serbia · 1 · (0)

title: Dorobek medalowy

złoto: Nowa Zelandia 2015


text:
# Tonga Rugby Union
| Oficjalna nazwa    | Tonga Rugby Union                                                |
| Polska nazwa       | Tongijski Związek Rugby                                          |
| Data założenia     | 1923                                                             |
| Członek IRB od     | 1987                                                             |
| Siedziba           | Fasi Moe Afi ʻA Tungi, Salote Road, Nukuʻalofa, Tongatapu, Tonga |
| Prezes             | Epi Taione                                                       |
| Strona internetowa | Tonga Rugby                                                      |

Tonga Rugby Union – związek rugby odpowiedzialny za rozgrywki krajowe na Tonga i występy reprezentacji. Związek powstał w roku 1923.
Związek wraz ze związkami z Fidżi i Samoa w latach 2002-2009 tworzył zespół Pacific Islanders.

title: Tonga Rugby Union

wikitext:
{|class="wikitable" border=1 align=right cellpadding=4 cellspacing=0 width=300 style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|-
|- style=background:#EFEFEF
!Oficjalna nazwa
|'''Tonga Rugby Union'''
|- style=background:#EFEFEF
!Polska nazwa
|Tongijski Związek Rugby
|- style=background:#EFEFEF
!Data założenia
|[[1923]]
|- style=background:#EFEFEF
!Członek [[Międzynarodowa Rada Rugby|IRB]] od
|[[1987]]
|- style=background:#EFEFEF
!Siedziba
|Fasi Moe Afi ʻA Tungi, Salote Road, Nukuʻalofa, [[Tongatapu]], [[Tonga]]
|- style=background:#EFEFEF
!Prezes
|{{Flaga|TON}} [[Epi Taione]]
|- style=background:#EFEFEF
![[Strona internetowa]]
|[https://web.archive.org/web/20151110064505/http://www.tongarugbyunion.org/ Tonga Rugby]
|}

'''Tonga Rugby Union''' – związek rugby odpowiedzialny za rozgrywki krajowe na [[Tonga]] i występy reprezentacji. Związek powstał w roku 1923<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.tongarugbyunion.org/tru-structure/|tytuł=Our History|opublikowany=www.tongarugbyunion.org|data dostępu=2017-05-06|język=en}}</ref>.

Związek wraz ze związkami z [[Fiji Rugby Union|Fidżi]] i [[Samoan Rugby Union|Samoa]] w latach 2002-2009 tworzył zespół [[Pacific Islanders]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Związki rugby union]]
[[Kategoria:Rugby union na Tonga]]


text:
# Barbići
Barbići – wieś w Chorwacji, w żupanii istryjskiej, w gminie Raša. W 2011 roku liczyła 66 mieszkańców.

title: Barbići

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Barbići
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna = [[Żupania istryjska|istryjska]]
 |2. jednostka administracyjna = [[gmina Raša|Raša]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 66{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |kod mapy                     = żupania istryjska
 |www                          =
}}
'''Barbići''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania istryjska|żupanii istryjskiej]], w [[gmina Raša|gminie Raša]]. W 2011 roku liczyła 66 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=618}}</ref>
}}

{{gmina Raša}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii istryjskiej]]

title: Barbići

Państwo: Chorwacja

Żupania: istryjska

Gmina: Raša


text:
# Jan Domański (komunista)
Jan Domański pseud. Długi, Jan Kurek (ur. 2 listopada 1886 w Warszawie, zm. 9 września 1966 tamże) – działacz socjalistyczny i komunistyczny.

## Życiorys
W 1904 podjął pracę w Fabryce Wyrobów Metalowych „Labor” i wstąpił do PPS. Kolportował nielegalną literaturę socjalistyczną, później został członkiem Organizacji Bojowej PPS i brał udział w akcjach, m.in. zabójstwie rewirowego i prokuratora. W latach 1906–1910 więziony w  twierdzach Modlin i Brześć, po zwolnieniu działał w PPS-Lewicy. W styczniu 1911 aresztowany i oskarżony o udział w dwóch napadach, zwolniony z braku dowodów.
Podczas I wojny światowej organizował kuchnie robotnicze i spółdzielnie i pracował w Towarzystwie Szerzenia Wiedzy Handlowej i Przemysłowej (od lipca 1916 pod nazwą: Towarzystwo „Wiedza Robotnicza”), przewodniczący praskiego oddziału Towarzystwa i członek zarządu. Z ramienia PPS-Lewicy wziął udział w I Zjeździe KPP. 29 grudnia 1918 współorganizował manifestację pod Hotelem Bruhlowskim przeciwko uwięzieniu członków misji Rosyjskiego Czerwonego Krzyża. W styczniu 1919 został aresztowany w związku z zamknięciem przez policję „Wiedzy Robotniczej” i do maja 1920 był więziony w Modlinie. Następnie internowany m.in. w Cytadeli Warszawskiej. Po zwolnieniu w 1922 został sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP Warszawa-Praga. W 1934 wstąpił do Stowarzyszenia Byłych Więźniów Politycznych.
Podczas okupacji niemieckiej członek Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR i PPR (od 1944). Od 1945 kierownik XIV Obwodu Informacji i Propagandy. 1946-1948 kierownik kina „Syrena”, później dyrektorem Okręgowego Zarządu Kin i dyrektorem Warszawskich Zakładów Przemysłu Gumowego.
Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera B2-4-8).
Był odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy.

title: Jan Domański (komunista)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jan Domański
 |pseudonim                 = ''Długi'', ''Jan Kurek''
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[2 listopada]] [[1886]]
 |miejsce urodzenia         = [[Warszawa]]
 |data śmierci              = [[9 września]] [[1966]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach]]
 |zawód                     = działacz komunistyczny
 |Alma Mater                =
 |rodzice                   =
 |małżeństwo                =
 |dzieci                    =
 |odznaczenia               = {{order|OSP|1}}
 |commons                   =
}}
'''Jan Domański''' pseud. ''Długi'', ''Jan Kurek'' (ur. [[2 listopada]] [[1886]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[9 września]] [[1966]] tamże) – działacz [[socjalizm|socjalistyczny]] i [[komunizm|komunistyczny]].

== Życiorys ==
[[Plik:Jan Domański grób.jpg|thumb|Nagrobek Jana Domańskiego na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Komunalnym na Powązkach]] w Warszawie]]
W 1904 podjął pracę w Fabryce Wyrobów Metalowych „Labor” i wstąpił do [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]]. Kolportował nielegalną literaturę socjalistyczną, później został członkiem Organizacji Bojowej PPS i brał udział w akcjach, m.in. zabójstwie rewirowego i prokuratora. W latach 1906–1910 więziony w  twierdzach [[Twierdza Modlin|Modlin]] i [[Brześć]], po zwolnieniu działał w [[Polska Partia Socjalistyczna – Lewica (1906–1918)|PPS-Lewicy]]. W styczniu 1911 aresztowany i oskarżony o udział w dwóch napadach, zwolniony z braku dowodów.

Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] organizował kuchnie robotnicze i spółdzielnie i pracował w Towarzystwie Szerzenia Wiedzy Handlowej i Przemysłowej (od lipca 1916 pod nazwą: Towarzystwo „Wiedza Robotnicza”), przewodniczący praskiego oddziału Towarzystwa i członek zarządu. Z ramienia PPS-Lewicy wziął udział w I Zjeździe [[Komunistyczna Partia Polski|KPP]]. 29 grudnia 1918 współorganizował manifestację pod [[Hotel Brülowski w Warszawie|Hotelem Bruhlowskim]] przeciwko uwięzieniu członków misji Rosyjskiego Czerwonego Krzyża. W styczniu 1919 został aresztowany w związku z zamknięciem przez policję „Wiedzy Robotniczej” i do maja 1920 był więziony w Modlinie. Następnie internowany m.in. w Cytadeli Warszawskiej. Po zwolnieniu w 1922 został sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP Warszawa-Praga. W 1934 wstąpił do Stowarzyszenia Byłych Więźniów Politycznych.

Podczas okupacji niemieckiej członek [[Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR|Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR]] i [[Polska Partia Robotnicza|PPR]] (od 1944). Od 1945 kierownik XIV Obwodu Informacji i Propagandy. 1946-1948 kierownik kina „Syrena”, później dyrektorem Okręgowego Zarządu Kin i dyrektorem Warszawskich Zakładów Przemysłu Gumowego.

Został pochowany na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Komunalnym na Powązkach]] (kwatera B2-4-8)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/mapa.php?cment=PWZKI&rzad=4&kwatera=B%202&grob=8&dane=+imie=jan+nazwisko=Doma%C5%84ski+check_nazwisko=on+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2019+miesiac2=11+dzien2=27+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2019+miesiac_zg2=11+dzien_zg2=27+cmentarz=powazkowski#kotwica|tytuł=Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze|opublikowany=cmentarzekomunalne.com.pl|data dostępu=2019-11-27}}</ref>.

Był odznaczony [[Order Sztandaru Pracy|Orderem Sztandaru Pracy]] I klasy.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*''Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego'' t. 1, Warszawa 1978.

{{SORTUJ:Domański, Jan}}
[[Kategoria:Członkowie Organizacji Bojowej PPS]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica (1906–1918)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy]]
[[Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w Imperium Rosyjskim]]
[[Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski]]
[[Kategoria:Politycy PPR]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1886]]
[[Kategoria:Więźniowie Twierdzy Modlin (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Zmarli w 1966]]
[[Kategoria:Internowani w II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie]]

title: Jan DomańskiDługi, Jan Kurek

Data i miejsce urodzenia: 2 listopada 1886 · Warszawa

Data i miejsce śmierci: 9 września 1966 · Warszawa

Miejsce spoczynku: Cmentarz Wojskowy na Powązkach

Zawód, zajęcie: działacz komunistyczny


text:
# Józef Zadurski
Józef Zadurski-Małysa vel Józef Małysa, ps. „Orlicki”, „Zadurski” (ur. 10 lutego 1894 w Nowym Zagórzu, zm. 11 sierpnia 1976 w Londynie) – polski działacz niepodległościowy, samorządowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, oficer Wojska Polskiego, polityk, poseł na Sejm RP IV kadencji (1935–1938).

## Życiorys
Urodził się 10 lutego 1894 w Nowym Zagórzu, w ówczesnym powiecie sanockim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Rozalii z domu Maciół. W 1912, po ukończeniu klasy szóstej gimnazjum, „z powodu warunków rodzinnych” przerwał dalszą naukę.
6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, przybrał pseudonim „Orlicki” i został przydzielony do batalionu uzupełniającego. 24 października tego roku został przeniesiony do 3. kompanii III batalionu 1 pułku piechoty, a 1 maja 1915 został przeniesiony do 2. oddziału karabinów maszynowych 5 pułku piechoty. Wyróżnił się 23 maja 1915 jako dowódca karabinu maszynowego w bitwie pod Konarami, w której został ranny. Za ten czyn podpułkownik Włodzimierz Maxymowicz-Raczyński sporządził 24 lutego 1922 wniosek o odznaczenie „Józefa Orlicki-Małysa” Orderem Virtuti Militari. W sierpniu 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany do Hermagor w Karyntii. Tam trafił do szpitala, a później do domu ozdrowieńców. W lutym 1918 zdezerterował i przyjechał do Lublina. 15 marca 1918 został członkiem POW w powiecie zamojskim i przyjął pseudonim „Zadurski”. 30 i 31 października wziął udział w rozbrojeniu austriackiego garnizonu w Zamościu, po czym został skierowany do Krasnegostawu, gdzie jako sierżant uczestniczył w organizacji i szkoleniu oddziałów POW. W styczniu 1919 wyjechał do Rawy Ruskiej z 8. kompanią 35 pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z Ukraińcami, a później wojnie z bolszewikami. W lutym 1922, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy z powodów zdrowotnych (głuchota ucha lewego). W rezerwie otrzymał przydział do macierzystego pułku. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3615. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 56 pułku piechoty w Krotoszynie. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lida. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
Po zwolnieniu z wojska zamieszkał we wsi Kołyszki, w której otrzymał działkę o powierzchni 11 ha, w ramach osadnictwa wojskowego. W sierpniu 1922 zorganizował spółdzielnię rolniczą „Osada” w Lidzie, którą kierował do 31 maja 1924. Następnie został zatrudniony w Centralnym Związku Osadników Wojskowych w Warszawie, w charakterze urzędnika. W październiku 1928 został sekretarzem Wydziału Powiatowego Sejmiku Lidzkiego, a w sierpniu 1931 burmistrzem Lidy. W tym czasie obowiązki zawodowe łączył z funkcją prezesa miejscowego oddziału Związku Legionistów Polskich, prezesa Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny na powiat lidzki, przewodniczącego miejskiego komitetu przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego oraz członka Zarządu Głównego Związku Osadników i członka komisji rewizyjnej Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych w Warszawie. W 1935 został posłem na Sejm IV kadencji, wybranym 44 384 głosami z okręgu nr 50 (powiaty: lidzki i wołożyński). Pracował w komisji prawniczej.
W 1940 został aresztowany przez NKWD i zesłany do łagru. Po zwolnieniu i opuszczeniu ZSRR pełnił funkcję oficera intendenta w 2 Korpusie Polskim. Awansował do stopnia majora. Po przejściu do rezerwy pracował w bibliotece w Londynie, gdzie zmarł 11 sierpnia 1976 i został pochowany obok żony na cmentarzu North Sheen.
Był żonaty z Walerią (1902–1970), z którą miał dwie córki: Janinę (ur. 1 czerwca 1924) i Irenę (ur. 3 września 1926, zm. 15 lutego 2010) po mężu Makowską.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6622 – 17 maja 1922[22][2][23][24][25]
- Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[26][27][28]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 27 listopada 1929 „za zasługi na polu rozwoju spółdzielczości na wsi oraz w dziedzinie racjonalnej organizacji małych gospodarstw”[29][17]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie[17][30][31]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 15 kwietnia 1929 „za zasługi na polu podniesienia drobnego rolnictwa i pracy społecznej”[32][17]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[33]
- Odznaka za Rany i Kontuzje[34]

title: Józef Zadurski

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk                  = Józef Zadurski-Małysa
 | grafika                  = Józef Zadurski-Małysa.jpg
 | opis grafiki             =
 |imię i nazwisko urodzenia = Józef Małysa
 | data urodzenia           = 10 lutego 1894
 | miejsce urodzenia        = [[Nowy Zagórz]]
 | data śmierci             = 11 sierpnia 1976
 | miejsce śmierci          = [[Londyn]]
 | funkcja                  = [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (1935–1938)|Poseł na Sejm IV kadencji]] ([[II Rzeczpospolita|II RP]])
 | partia                   =
 | od                       = [[1935]]
 | do                       = [[1938]]
 | poprzednik               =
 | następca                 =
 | podpis                   = Józef Zadurski-Małysa (podpis).jpg
 | odznaczenia              = {{order|ODRK|1}}<br />{{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|OOP|KO}} {{order|KW|2}} {{order|KZ|IIRP}} {{order|MW1918-21}}
 | commons                  = Category:Józef Zadurski
 | quote                    =
}}
'''Józef Zadurski-Małysa''' vel '''Józef Małysa''', [[Pseudonim|ps.]] „Orlicki”, „Zadurski” (ur. [[10 lutego]] [[1894]] w [[Nowy Zagórz|Nowym Zagórzu]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2020-09-02 |opublikowany = wbh.wp.mil.pl |url = https://wbh.wp.mil.pl/pl/skanydetale_wyszukiwarka_bazy_personalne/101104/}}</ref>, zm. [[11 sierpnia]] [[1976]] w [[Londyn]]ie) – [[Polacy|polski]] działacz niepodległościowy, samorządowy i społeczny, [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]], oficer [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], polityk, poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (1935–1938)|Sejm RP IV kadencji]] (1935–1938).

== Życiorys ==
Urodził się 10 lutego 1894 w Nowym Zagórzu, w ówczesnym [[Powiat sanocki (Galicja)|powiecie sanockim]] [[Królestwo Galicji i Lodomerii|Królestwa Galicji i Lodomerii]], w rodzinie Antoniego i Rozalii z domu Maciół{{odn|Kolekcja|loc=s. 1}}. W 1912, po ukończeniu klasy szóstej gimnazjum, „z powodu warunków rodzinnych” przerwał dalszą naukę{{odn|Kolekcja|loc=s. 2, 4}}.

6 sierpnia 1914 wstąpił do [[Legiony Polskie 1914-1918|Legionów Polskich]], przybrał pseudonim „Orlicki” i został przydzielony do batalionu uzupełniającego{{odn|Kolekcja|loc=s. 3, 4}}. 24 października tego roku został przeniesiony do 3. kompanii III batalionu [[1 Pułk Piechoty (LP)|1 pułku piechoty]], a 1 maja 1915 został przeniesiony do 2. oddziału karabinów maszynowych [[5 Pułk Piechoty (LP)|5 pułku piechoty]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 3, 4}}{{refn|grupa=uwaga|W tym samym oddziale, a później w 35 pułku piechoty służył również [[Józef Orlicki (wojskowy)|Józef Orlicki]] ps. „Orlicki-Skolatusz” (ur. 1895).}}. Wyróżnił się 23 maja 1915 jako dowódca karabinu maszynowego w [[Bitwa pod Konarami|bitwie pod Konarami]], w której został ranny{{odn|Wniosek|loc=2}}. Za ten czyn podpułkownik [[Włodzimierz Maxymowicz-Raczyński]] sporządził 24 lutego 1922 wniosek o odznaczenie „Józefa Orlicki-Małysa” Orderem Virtuti Militari{{odn|Wniosek|loc=1–2}}. W sierpniu 1917, po [[Kryzys przysięgowy|kryzysie przysięgowym]], został wcielony do [[Armia Austro-Węgier|armii austro-węgierskiej]] i wysłany do [[Hermagor-Pressegger See|Hermagor]] w Karyntii{{odn|Kolekcja|loc=s. 3, 4}}. Tam trafił do szpitala, a później do domu ozdrowieńców{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. W lutym 1918 zdezerterował i przyjechał do [[Lublin]]a{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. 15 marca 1918 został członkiem [[Polska Organizacja Wojskowa|POW]] w powiecie zamojskim i przyjął pseudonim „Zadurski”{{odn|Kolekcja|loc=s. 3, 4}}{{odn|Zieleniewski|1936|s=191}}. 30 i 31 października wziął udział w rozbrojeniu austriackiego garnizonu w Zamościu, po czym został skierowany do [[Krasnystaw|Krasnegostawu]], gdzie jako [[sierżant]] uczestniczył w organizacji i szkoleniu oddziałów POW{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. W styczniu 1919 wyjechał do Rawy Ruskiej z 8. kompanią [[35 Pułk Piechoty (II RP)|35 pułku piechoty]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. W szeregach tego oddziału walczył na [[Wojna polsko-ukraińska|wojnie z Ukraińcami]], a później [[Wojna polsko-bolszewicka|wojnie z bolszewikami]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. W lutym 1922, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy z powodów zdrowotnych (głuchota ucha lewego){{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}{{odn|Druga lista|1922|s=19}}. W rezerwie otrzymał przydział do macierzystego pułku{{odn|Spis oficerów rezerwy|1922|s=331}}. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu [[porucznik]]a ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3615. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=520}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=459}}. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do [[56 Pułk Piechoty Wielkopolskiej|56 pułku piechoty]] w Krotoszynie{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=285}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=261}}. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji [[Komenda Rejonu Uzupełnień Lida|Powiatowej Komendy Uzupełnień Lida]]. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=258, 885}}.

Po zwolnieniu z wojska zamieszkał we wsi [[Kołyszki]], w której otrzymał działkę o powierzchni 11 ha, w ramach [[Osadnictwo wojskowe|osadnictwa wojskowego]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 2, 4}}. W sierpniu 1922 zorganizował spółdzielnię rolniczą „Osada” w [[Lida|Lidzie]], którą kierował do 31 maja 1924{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. Następnie został zatrudniony w [[Centralny Związek Osadników Wojskowych|Centralnym Związku Osadników Wojskowych]] w Warszawie, w charakterze urzędnika{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. W październiku 1928 został sekretarzem Wydziału Powiatowego Sejmiku Lidzkiego, a w sierpniu 1931 [[burmistrz]]em Lidy{{odn|Kolekcja|loc=s. 2, 4}}{{odn|Sejm i Senat|1936|s=185}}. W tym czasie obowiązki zawodowe łączył z funkcją prezesa miejscowego oddziału [[Związek Legionistów Polskich|Związku Legionistów Polskich]], prezesa [[Federacja Polskich Związków Obrońców Ojczyzny|Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny]] na powiat lidzki, przewodniczącego miejskiego komitetu przysposobienia wojskowego i wychowania fizycznego oraz członka Zarządu Głównego [[Centralny Związek Osadników Wojskowych|Związku Osadników]] i członka komisji rewizyjnej [[Centralne Towarzystwo Organizacji i Kółek Rolniczych|Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych]] w Warszawie{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}. W 1935 został [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (1935–1938)|posłem na Sejm IV kadencji]], wybranym 44 384 głosami z okręgu nr 50 (powiaty: [[Powiat lidzki|lidzki]] i [[Powiat wołożyński|wołożyński]]). Pracował w komisji prawniczej{{odn|Zieleniewski|1936|s=191}}.

W 1940 został aresztowany przez [[NKWD]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://indeksrepresjonowanych.pl/ |tytuł = Indeks Represjonowanych |opublikowany = Instytut Pamięci Narodowej |data dostępu = 2023-04-05}}</ref> i zesłany do [[Gułag|łagru]]. Po zwolnieniu i opuszczeniu [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] pełnił funkcję oficera intendenta w [[2 Korpus Polski (PSZ)|2 Korpusie Polskim]]{{r|BS}}. Awansował do stopnia [[major]]a. Po przejściu do rezerwy pracował w bibliotece w [[Londyn]]ie, gdzie zmarł 11 sierpnia 1976<ref name=BS>{{cytuj stronę |url = https://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=Zadurski&find_code=WRD&adjacent=N&x=37&y=7 |tytuł = Biblioteka Sejmowa – Parlamentarzyści RP: Józef Zadurski |data dostępu = 2023-04-05}}</ref> i został pochowany obok żony na [[Cmentarz North Sheen|cmentarzu North Sheen]]<ref name="p1">{{Cytuj stronę |url = http://www.polishheritage.co.uk/ |tytuł = The Polish Heritage Society UK Ltd. : Honours : Polish Graves in North, West & South London cemeteries and churches |opublikowany = The Polish Heritage Society UK Ltd. |data dostępu = 2023-04-25}}.</ref>.

Był żonaty z Walerią (1902–1970), z którą miał dwie córki: Janinę (ur. 1 czerwca 1924) i Irenę (ur. 3 września 1926, zm. 15 lutego 2010) po mężu Makowską{{odn|Kolekcja|loc=s. 2}}{{r|p1}}.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 6622 – 17 maja 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 20}}{{odn|Kolekcja|loc=s. 1}}<ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/MALU-MANK/Malu-Mank_0231.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05}}.</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/MALU-MANK/Malu-Mank_0239.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05}}.</ref><ref name=":0232222232">{{Cytuj |tytuł = Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich. |czasopismo = Żołnierz Polski |data = 1922-07-16 |data dostępu = 2025-05-19 |numer = 29 (308) |s = 18 |opublikowany = zbrojownia.cbw.wp.mil.pl |url = https://zbrojownia.cbw.wp.mil.pl/Content/2892/ZP_1922_029.pdf?handler=pdf |cytat = kpr. L. P. Orlicki-Małysa Józef |język = pl}}</ref>
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”<ref>{{Monitor Polski|1931|178|260}}.</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/ZACH-ZAJA/Zach_Zaja_0825.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05}}.</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/ZACH-ZAJA/Zach_Zaja_0826.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05}}.</ref>
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] – 27 listopada 1929 „za zasługi na polu rozwoju spółdzielczości na wsi oraz w dziedzinie racjonalnej organizacji małych gospodarstw”<ref>{{Monitor Polski|1929|278|644}}.</ref>{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}
* [[Krzyż Walecznych]] dwukrotnie{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}<ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/ZACH-ZAJA/Zach_Zaja_0827.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05}}.</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/MALU-MANK/Malu-Mank_0237.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05}}.</ref>
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] – 15 kwietnia 1929 „za zasługi na polu podniesienia drobnego rolnictwa i pracy społecznej”<ref>{{Monitor Polski|1931|260|354}}.</ref>{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}
* [[Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921]]{{odn|Łoza|1938|s=827}}
* [[Odznaka za Rany i Kontuzje]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 1 foto}}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.37-2844.pdf |tytuł = Małysa-Zadurski Józef |praca = Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.37-2844 |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05 |odn = {{odn/id|Kolekcja|loc=}}}}
* {{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.37-2881.pdf |tytuł = Małysa-Zadurski Józef |praca = Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.37-2881 |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-04-05 |odn = {{odn/id|Wniosek|loc=}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 |tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych |data dostępu = 2022-01-19 |odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Druga lista oficerów rezerwowych WP |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/40646 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |data = 1922-01-26 |odn = {{odn/id|Druga lista|1922}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Alfabetyczny spis oficerów rezerwy |url = http://zbrojownia.cbw.wp.mil.pl:8080/dlibra/docmetadata?id=1718 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |data = 1922-05-01 |odn = {{odn/id|Spis oficerów rezerwy|1922}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1923 |url = https://www.wbc.poznan.pl/publication/108145 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1923 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1924 |url = https://www.wbc.poznan.pl/publication/42263 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1924 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski Rezerw 1934 |url = http://www.wbc.poznan.pl/Content/56603 |wydawca = Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych |rok = 1934 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Album Skorowidz Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Sejmu Śląskiego. Kadencja 1935-1940 |url = https://www.sbc.org.pl/dlibra/publication/3548/edition/3742/content |miejsce = Kraków |wydawca = Drukarnia Ludowa |rok = 1936 |odn = {{odn/id|Sejm i Senat|1936|s=}}}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Łoza |imię = Stanisław |autor link = Stanisław Łoza |tytuł = Czy wiesz kto to jest? |url = https://jbc.jelenia-gora.pl/publication/19725 |miejsce = Warszawa |wydawca = Główna Księgarnia Wojskowa |rok = 1938 |odn = tak}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Zieleniewski |imię = Leon |tytuł = Sejm i Senat 1935–1940 IV kadencja |url = https://academica.edu.pl/reading/readSingle?cid=99940625&uid=89768795 |miejsce = Warszawa |wydawca = nakładem Księgarni F. Hoesicka |rok = 1936 |odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = https://zolnierze-niepodleglosci.pl/%C5%BCo%C5%82nierz/212726/ |tytuł = Żołnierze Niepodległości : Orlicki Józef |opublikowany = Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku |data dostępu = 2023-04-05 |odn = {{odn/id|Orlicki|loc=}}}}

{{SORTUJ:Zadurski, Józef}}
[[Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Członkowie Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej]]
[[Kategoria:Członkowie terytorialnych władz organizacyjnych Związku Legionistów Polskich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagórzu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Lidą]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje]]
[[Kategoria:Oficerowie 35 Pułku Piechoty (II RP)]]
[[Kategoria:Oficerowie intendenci Polskich Sił Zbrojnych]]
[[Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu North Sheen w Londynie]]
[[Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941]]
[[Kategoria:Polscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm IV kadencji (1935–1938)]]
[[Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1894]]
[[Kategoria:Zmarli w 1976]]
[[Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1917)]]

title: Józef Zadurski-Małysa

Imię i nazwisko po urodzeniu: Józef Małysa

Data i miejsce urodzenia: 10 lutego 1894 · Nowy Zagórz

Data i miejsce śmierci: 11 sierpnia 1976 · Londyn