text:
# Jakub Karolak
Jakub Karolak (ur. 26 września 1993 w Lublinie) – polski koszykarz występujący na pozycjach rzucającego obrońcy oraz niskiego skrzydłowego, obecnie zawodnik Śląska Wrocław.
Absolwent Międzynarodowego Liceum Ogólnokształcącego Paderewski w Lublinie.
Jego ojciec Piotr był także koszykarzem, reprezentantem Polski, uczestnikiem spotkań gwiazd PLK. W koszykówkę gra także jego starszy brat Bartłomiej.
26 lipca 2018 został zawodnikiem Legii Warszawa. 22 czerwca 2019 dołączył do Anwilu Włocławek.
22 czerwca 2020 dołączył do Legii Warszawa. 2 czerwca 2021 zawarł umowę ze Śląskiem Wrocław.
Jego postać znajduje się w grze NBA 2K16.

## Osiągnięcia
Stan na 16 czerwca 2023, na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.
Drużynowe
- Mistrz Polski (2014, 2022[12])
- Wicemistrz:
  - Polski (2015, 2023[13])
  - Polski juniorów starszych (2013)
- Brązowy medalista mistrzostw Polski (2020)
- Zdobywca:
  - Superpucharu Polski (2014, 2019[14])
  - Pucharu Polski (2020)[15]
- Finalista Pucharu Polski (2014)
- Uczestnik rozgrywek Pucharu FIBA Europe (2015/16)

Indywidualne
- MVP kolejki EBL (9 – 2020/2021)[16]
- Lider strzelców:
  - II ligi (2012)
  - mistrzostw Polski juniorów starszych (2013)
- Zaliczony do I składu:
  - kolejki EBL (9, 25 – 2020/2021)[17][18]
  -  mistrzostw Polski juniorów starszych (2011, 2013)
- Uczestnik konkursu rzutów za 3 punkty EBL (2021 – 3. miejsce)[19]

Reprezentacja
- Mistrz Europy U–20 Dywizji B (2013)
- Uczestnik mistrzostw Europy U–16 (2009 – 4. miejsce)

title: Jakub Karolak

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Jakub Karolak
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Jakub Karolak 2022.jpg
 |opis grafiki            =
 |numer                   = #3
 |klub                    = [[Śląsk Wrocław (koszykówka)|Śląsk Wrocław]]
 |pozycja                 = [[rzucający obrońca]]/[[niski skrzydłowy]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = [[26 września]] [[1993]]
 |miejsce urodzenia       = [[Lublin]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 196
 |masa ciała              =
 |aktywność               = od 2010
 |szkoła średnia          =
 |college                 =
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         = {{Koszykarz infobox/lata|2010–2012|Novum Lublin ([[II liga polska w koszykówce mężczyzn|2LM]])|52}}
{{Koszykarz infobox/lata|2012–2013|[[MKS Dąbrowa Górnicza (koszykówka)|MKS Dąbrowa Górnicza]] ([[I liga polska w koszykówce mężczyzn|1LM]])|31}}
{{Koszykarz infobox/lata|2013–2016|[[Turów Zgorzelec|PGE Turów Zgorzelec]]|84}}
{{Koszykarz infobox/lata|2016–2018|[[Trefl Sopot]]|61}}
{{Koszykarz infobox/lata|2018–2019|[[Legia Warszawa (koszykówka)|Legia Warszawa]]|31}}
{{Koszykarz infobox/lata|2019–2020|[[Anwil Włocławek]]|19}}
{{Koszykarz infobox/lata|2020–2021|Legia Warszawa|}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2021|[[Śląsk Wrocław (koszykówka)|Śląsk Wrocław]]|37}}
 |data1                   = 4 czerwca 2021
 |kariera reprezentacyjna = {{Koszykarz infobox/lata|2009|{{reprezentacja|POL|k|rodzaj=U–16}}|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2013|{{reprezentacja|POL|k|rodzaj=U–20}}|}}
 |data2                   = 21 listopada 2016
 |kariera trenerska       =
 |medale                  = {{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy U-20 w koszykówce mężczyzn#Dywizja B|Mistrzostwa Europy U–20 dywizji B]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|Rumunia 2013|koszykówka}}
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Jakub Karolak''' (ur. [[26 września]] [[1993]] w [[Lublin]]ie) – [[Polska|polski]] [[koszykówka|koszykarz]] występujący na pozycjach rzucającego obrońcy oraz niskiego skrzydłowego, obecnie zawodnik [[Śląsk Wrocław (koszykówka)|Śląska Wrocław]].

Absolwent [[Międzynarodowe Liceum Ogólnokształcące Paderewski w Lublinie|Międzynarodowego Liceum Ogólnokształcącego ''Paderewski'']] w [[Lublin]]ie<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = PADEREWSKI 25 lat | miejsce = Lublin | rok = 2018}}</ref>.

Jego ojciec [[Piotr Karolak|Piotr]] był także koszykarzem<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.plkhistory.ugu.pl/index.php?profil=2415&tab=1| tytuł = Piotr Karolak – plkhistory.ugu.pl| opublikowany = plkhistory.ugu.pl| data dostępu = 2016-11-21 | język = pl}}</ref>, [[Reprezentacja Polski w koszykówce mężczyzn|reprezentantem Polski]], uczestnikiem [[Mecz Gwiazd Polskiej Ligi Koszykówki|spotkań gwiazd PLK]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20150529085002/http://www.plk.pl/aktualnosci/n/11472/mecz-gwiazd-rok-po-roku.html| tytuł = Mecz Gwiazd rok po roku| opublikowany = plk.pl| data dostępu = 2016-11-21 | język = pl}}</ref>. W koszykówkę gra także jego starszy brat Bartłomiej<ref>{{Cytuj stronę | url = http://rozgrywki.pzkosz.pl/liga/4/zawodnicy/p/1855/bartlomiej-karolak.html| tytuł = Profil na pzkosz.pl| opublikowany = pzkosz.pl| data dostępu = 2016-11-21 | język = pl}}</ref>.

26 lipca 2018 został zawodnikiem [[Legia Warszawa (koszykówka)|Legii Warszawa]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://legiakosz.com/aktualnosci/jakub-karolak-nowym-zawodnikiem-legii-2127 | tytuł = Jakub Karolak nowym zawodnikiem Legii | opublikowany = legiakosz.com | data dostępu = 2018-07-26 | język = pl}}</ref>. 22 czerwca 2019 dołączył do [[Anwil Włocławek|Anwilu Włocławek]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://plk.pl/aktualnosci/n/18571/karolak-zagra-w-anwilu.html | tytuł = Karolak zagra w Anwilu | opublikowany = plk.pl | data dostępu = 2019-06-23 | język = pl}}</ref>.

22 czerwca 2020 dołączył do Legii Warszawa<ref>{{cytuj stronę| url = https://new.legiakosz.com/aktualnosci/wielki-powrot-jakub-karolak-ponownie-koszykarzem-legii-3359 | tytuł = Wielki powrót! Jakub Karolak ponownie koszykarzem Legii | data dostępu = 2020-07-06 | opublikowany = legiakosz.com | język = pl}}</ref>. 2 czerwca 2021 zawarł umowę ze [[Śląsk Wrocław (koszykówka)|Śląskiem Wrocław]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.plk.pl/aktualnosci/n/21138/karolak-i-sitnik-we-wroclawiu.html | tytuł = Karolak i Sitnik we Wrocławiu | data dostępu = 2021-06-04 | opublikowany = plk.pl | język = pl}}</ref>.

Jego postać znajduje się w grze [[NBA 2K16]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.sport.pl/sport/1,170293,18865497,koszykowka-megahit-turow-zgorzelec-kontra-kluby-nba.html | tytuł = Koszykowka - Megahit ! Turów Zgorzelec kontra kluby NBA | data dostępu = 2019-10-30 | opublikowany = sport.pl | język = en}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
<small>Stan na 16 czerwca 2023, na podstawie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://basketball.realgm.com/player/Jakub-Karolak/Summary/27599| tytuł = Jakub Karolak – realgm.com| opublikowany = realgm.com| data dostępu = 2016-11-21}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.fibaeurope.com/fibaeuropecup/compID_BYg5Rb55Jw-G5I3MZ6JB01.season_2016.roundID_11866.teamID_96929.playerID_78301.html| tytuł = Jakub Karolak – fibaeurope.com| opublikowany = fibaeurope.com| data dostępu = 2016-11-21}}</ref>, o ile nie zaznaczono inaczej.</small>
; Drużynowe
* [[Polska Liga Koszykówki#Medaliści Mistrzostw Polski|Mistrz Polski]] ([[Polska Liga Koszykówki (2013/2014)|2014]], [[Polska Liga Koszykówki (2021/2022)|2022]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://sport.interia.pl/koszykowka/liga-mezczyzn/news-cala-polska-w-cieniu-slaska-wks-mistrzem-polski-po-raz-18,nId,6054196 | tytuł = Cała Polska w cieniu Śląska! WKS mistrzem Polski po raz 18! | opublikowany = sport.interia.pl | język = pl| data dostępu = 2022-06-17}}</ref>)
* Wicemistrz:
** Polski ([[Polska Liga Koszykówki (2014/2015)|2015]], [[Polska Liga Koszykówki (2022/2023)|2023]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://plk.pl/mecz/159480/king-szczecin---wks-slask-wroclaw.html | tytuł = King Szczecin – Śląsk Wrocław – szósty mecz finałów EBL 2023 – statystyki | data dostępu = 2023-06-16| opublikowany = plk.pl}}</ref>)
** [[Mistrzostwa Polski juniorów starszych w koszykówce mężczyzn|Polski juniorów starszych]] (2013)
* Brązowy medalista mistrzostw Polski ([[Polska Liga Koszykówki (2019/2020)|2020]])
* Zdobywca:
** [[Superpuchar Polski w koszykówce mężczyzn|Superpucharu Polski]] (2014, 2019<ref>{{cytuj stronę| url = https://plk.pl/mecz/96585/anwil-wloclawek---bm-slam-stal-ostrow-wlkp-.html | tytuł = Suzuki Superpuchar Polski 2019 | opublikowany = plk.pl| język = pl| data dostępu = 2019-09-26 }}</ref>)
** [[Puchar Polski w koszykówce mężczyzn|Pucharu Polski]] (2020)<ref>{{Cytuj |autor = PLK.PL |tytuł = Suzuki Puchar Polski dla Anwilu Włocławek! |data = 2020-02-16 |data dostępu = 2020-02-16 |opublikowany = Koszykówka - Polska Liga Koszykówki |url = https://web.archive.org/web/20231006201024/https://plk.pl/aktualnosci/n/19558/suzuki-puchar-polski-dla-anwilu-wloclawek-.html |język = pl}}</ref>
* Finalista Pucharu Polski (2014)
* Uczestnik rozgrywek Pucharu FIBA Europe (2015/16)

; Indywidualne
* [[Most valuable player|MVP]] kolejki EBL (9 – 2020/2021)<ref>{{cytuj stronę| url = https://plk.pl/aktualnosci/n/20273/jakub-karolak-mvp-9--tygodnia-ebl.html | tytuł = Jakub Karolak MVP 9. tygodnia EBL | opublikowany = plk.pl| język = pl| data dostępu = 2020-11-01}}</ref>
* Lider strzelców:
** [[II liga polska w koszykówce mężczyzn|II ligi]] (2012)
** mistrzostw Polski juniorów starszych (2013)
* Zaliczony do I składu:
** kolejki EBL (9, 25 – 2020/2021)<ref>{{cytuj stronę| url = https://plk.pl/aktualnosci/n/20270/najlepsza-piatka-9--tygodnia-ebl.html | tytuł = Najlepsza piątka 9. tygodnia EBL | opublikowany = plk.pl| język = pl| data dostępu = 2020-11-01}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = https://www.plk.pl/aktualnosci/n/20866/najlepsza-piatka-25--tygodnia-ebl.html | tytuł = Najlepsza piątka 25. tygodnia EBL | data dostępu = 2021-03-09 | opublikowany = plk.pl | język = pl}}</ref>
** [[Mistrzostwa Polski juniorów starszych w koszykówce mężczyzn#Składy najlepszych zawodników turnieju| mistrzostw Polski juniorów starszych]] (2011, 2013)
* Uczestnik [[Konkurs Trójek PLK|konkursu rzutów za 3 punkty EBL]] (2021 – 3. miejsce)<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.plk.pl/aktualnosci/n/20776/martins-laksa-wygrywa-aerowatch-konkurs-rzutow-za-3-punkty.html | tytuł = Martins Laksa wygrywa Aerowatch Konkurs Rzutów za 3 Punkty | opublikowany = plk.pl| język = pl| data dostępu = 2021-02-13}}</ref>

; Reprezentacja
* [[Mistrzostwa Europy U-20 w koszykówce mężczyzn#Dywizja B|Mistrz Europy U–20 Dywizji B]] (2013)
* Uczestnik [[Mistrzostwa Europy U-16 w koszykówce mężczyzn|mistrzostw Europy U–16]] (2009 – 4. miejsce)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.plk.pl/zawodnicy/p/1854/jakub-karolak.html Profil na plk.pl]
* [http://www.plkhistory.ugu.pl/index.php?profil=6883&tab=1 Profil na plkhistory.ugu.pl]
* [http://www.pzkosz.pl/liga/7/zawodnicy/p/1854/jakub-karolak.html Profil na pzkosz.pl]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.ozkosz.pl/liga/2/sezon/18/zawodnicy/p/1854/karolak-jakub/mecz_po_meczu.html Profil na ozkosz.pl]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.fiba.com/pages/eng/fc/gamecent/p/pid/78301/playerview.html | tytuł = Profil na fiba.com | opublikowany = fiba.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20161122072158/http://www.fiba.com/pages/eng/fc/gamecent/p/pid/78301/playerview.html | zarchiwizowano = 2016-11-22}} {{lang|en}}
* [http://archive.fiba.com/pages/eng/fa/player/p/pid/78301/sid/9351/tid/347/tid2//_/2013_U20_European_Championship_Men/index.html Profil na archive.fiba.com] {{lang|en}}
* [http://basketball.eurobasket.com/player/Jakub_Karolak/Trefl_Sopot/180237 Profil na eurobasket.com] {{lang|en}}

{{Śląsk Wrocław (koszykówka)}}
{{Liderzy strzelców II ligi koszykówki mężczyzn}}
{{Reprezentacja Polski w Koszykówce na ME U-16 w 2009}}
{{Reprezentacja Polski w koszykówce na ME U-20 dywizji B w 2013}}

{{SORTUJ:Karolak, Jakub}}
[[Kategoria:Polscy koszykarze]]
[[Kategoria:Koszykarze MKS Dąbrowy Górniczej]]
[[Kategoria:Koszykarze Trefla Sopot]]
[[Kategoria:Koszykarze Legii Warszawa]]
[[Kategoria:Koszykarze Turowa Zgorzelec]]
[[Kategoria:Koszykarze Anwilu Włocławek]]
[[Kategoria:Koszykarze Śląska Wrocław]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]

title: · Jakub Karolak

Data i miejsce urodzenia: 26 września 1993 · Lublin

Lata:
Kluby · Wyst.
Reprezentacja · Wyst.

Novum Lublin (2LM) · 52

MKS Dąbrowa Górnicza (1LM) · 31

PGE Turów Zgorzelec · 84

Trefl Sopot · 61

Legia Warszawa · 31

Anwil Włocławek · 19

Legia Warszawa

od 2021: Śląsk Wrocław · 37

Polska U–16

Polska U–20

złoto: Rumunia 2013 · koszykówka


text:
# Azjanizm
Azjanizm – odmiana stylu retorycznego przeciwstawiana attycyzmowi. Azjanizm, inspirowany retoryką rodem z Azji Mniejszej, charakteryzował się wybujałością i kwiecistością stylu, mnogością figur i tropów. Teoria wymowy oderwała się od filozofii, szczególnie logiki, stając się sztuką zadziwiania odbiorcy zabiegami słownymi.
Podział między azjanizmem a attycyzmem stał się szczególnie ważny w kulturze starożytnego Rzymu, gdzie m.in. Cyceron był oskarżany przez sobie współczesnych oratorów o rzekomy azjanizm (przed którym bronił się np. w Brutus, Orator).

wikiname: plwiki

title: Azjanizm

in_language: pl

wikitext:
'''Azjanizm''' – odmiana stylu [[Retoryka|retorycznego]] przeciwstawiana [[attycyzm]]owi. Azjanizm, inspirowany retoryką rodem z [[Anatolia|Azji Mniejszej]], charakteryzował się wybujałością i kwiecistością stylu, mnogością [[Figura retoryczna|figur]] i [[Trop (retoryka)|tropów]]. Teoria wymowy oderwała się od filozofii, szczególnie logiki, stając się sztuką zadziwiania odbiorcy zabiegami słownymi.

Podział między azjanizmem a attycyzmem stał się szczególnie ważny w kulturze starożytnego Rzymu, gdzie m.in. [[Cyceron]] był oskarżany przez sobie współczesnych oratorów o rzekomy azjanizm (przed którym bronił się np. w ''Brutus, Orator'')<ref>Simon Swain, ''Hellenism and empire: language, classicism, and power in the Greek world, AD 50-250'', Clarendon, Oxford University Press, 1998, s. 24.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Stylistyka]]
[[Kategoria:Retoryka]]


text:
# Kerstin Knabe
Kerstin Knabe, z domu Claus (ur. 7 lipca 1959 w Oschatz) – lekkoatletka reprezentująca barwy NRD, specjalizująca się w biegu na 100 metrów przez płotki.
W 1980 zajęła 4. miejsce na  olimpiadzie w Moskwie. W 1983 roku na Mistrzostwach Świata w Helsinkach wywalczyła srebrny medal. Brązowa medalistka mistrzostw Europy (Ateny 1982). Trzykrotnie sięgała po medale halowych mistrzostw Europy w biegu na 60 metrów przez płotki.

## Rekordy życiowe
- bieg na 100 m przez płotki – 12,54 (1982)
- bieg na 60 m przez płotki – 7,89 (1986)

title: Kerstin Knabe

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Kerstin Knabe
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 7 lipca 1959
 |miejsce urodzenia         = [[Oschatz]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 180 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|DDR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|L}}
{{Medalista infobox/MŚ|L|Helsinki|1983|srebro|[[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 1983 – bieg na 100 m przez płotki kobiet|bieg na 100 m przez płotki]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|L}}
{{Medalista infobox/ME|L|Ateny|1982|brąz|[[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1982 – bieg na 100 m przez płotki kobiet|bieg na 100 m przez płotki]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|L|H}}
{{Medalista infobox/ME|L|Mediolan|1982|złoto|[[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1982 – bieg na 60 m przez płotki kobiet|bieg na 60 m przez płotki]]|H}}
{{Medalista infobox/ME|L|Budapeszt|1983|srebro|[[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1983 – bieg na 60 m przez płotki kobiet|bieg na 60 m przez płotki]]|H}}
{{Medalista infobox/ME|L|Madryt|1986|brąz|[[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1986 – bieg na 60 m przez płotki kobiet|bieg na 60 m przez płotki]]|H}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Kerstin Knabe
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Kerstin Knabe''', z domu '''Claus''' (ur. [[7 lipca]] [[1959]] w [[Oschatz]]) – [[Lekkoatletyka|lekkoatletka]] reprezentująca barwy [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]], specjalizująca się w [[Bieg na 100 metrów przez płotki|biegu na 100 metrów przez płotki]].

W 1980 zajęła 4. miejsce na  [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|olimpiadzie]] w [[Moskwa|Moskwie]]. W 1983 roku na [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 1983|Mistrzostwach Świata]] w [[Helsinki|Helsinkach]] wywalczyła srebrny medal. Brązowa medalistka [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1982|mistrzostw Europy]] ([[Ateny]] 1982). Trzykrotnie sięgała po medale [[Halowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|halowych mistrzostw Europy]] w [[Bieg na 60 metrów przez płotki|biegu na 60 metrów przez płotki]].

== Rekordy życiowe ==
* [[Bieg na 100 metrów przez płotki|bieg na 100 m przez płotki]] – 12,54 (1982)
* [[Bieg na 60 metrów przez płotki|bieg na 60 m przez płotki]] – 7,89 (1986)

== Linki zewnętrzne ==
* {{IAAF name|80728}}
* {{tilastopaja |id=10186 |nazwa=Kerstin Knabe |płeć=w |data dostępu=2020-03-26}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/cl/kerstin-claus-knabe-1.html | tytuł = Profil w bazie sports-reference.com | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20121017175143/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/cl/kerstin-claus-knabe-1.html | zarchiwizowano = 2012-10-17 | język = en}}

{{Halowe mistrzynie Europy w biegu na 60 m przez płotki}}
{{Występ roku w biegu na 60 metrów przez płotki kobiet}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Knabe, Kerstin}}
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988]]
[[Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1983]]
[[Kategoria:Wschodnioniemieccy płotkarze]]
[[Kategoria:Wschodnioniemieccy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1959]]

title: · Kerstin Knabe

Data i miejsce urodzenia: 7 lipca 1959 · Oschatz

title: Dorobek medalowy

srebro: Helsinki 1983 · bieg na 100 m przez płotki

srebro: Budapeszt 1983 · bieg na 60 m przez płotki

brąz:
Ateny 1982 · bieg na 100 m przez płotki
Madryt 1986 · bieg na 60 m przez płotki

złoto: Mediolan 1982 · bieg na 60 m przez płotki


text:
# Sokolec (Sąspów)
Sokolec – część wsi Sąspów w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Jerzmanowice-Przeginia.
W latach 1975–1998 część wsi administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

title: Sokolec (Sąspów)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Sokolec|Sokolec w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Sokolec
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = małopolskie
 |powiat                 = [[Powiat krakowski|krakowski]]
 |gmina                  = [[Jerzmanowice-Przeginia]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Sąspów]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 12
 |kod pocztowy           = 32-048{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = KRA
 |SIMC                   = 0321520
 |kod mapy               = Jerzmanowice-Przeginia (gmina)
 |współrzędne            = 50°14'17"N 19°46'39"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|126198|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Sokolec''' – część wsi [[Sąspów]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[powiat krakowski|powiecie krakowskim]], w [[Jerzmanowice-Przeginia|gminie Jerzmanowice-Przeginia]]{{r|Dz.U. 29/2013}}{{r|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] część wsi administracyjnie należała do [[Województwo krakowskie (1975–1998)|województwa krakowskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Sokolec&level=miejscSkl&wojewodztwo=392&powiat=7593&gmina=4806&miejscowosc=31983&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>

<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1135|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

{{Gmina Jerzmanowice-Przeginia}}

[[Kategoria:Sąspów]]

title: Sokolec

Państwo: Polska

Województwo: małopolskie

Powiat: krakowski

Gmina: Jerzmanowice-Przeginia

Część miejscowości: Sąspów

Tablice rejestracyjne: KRA


text:
# Nebojani
Nebojani (maced. Небојани) – wieś w północno-wschodniej Macedonii Północnej, w gminie Koczani.

title: Nebojani

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Nebojani
 |nazwa oryginalna             = {{k|mk|Небојани}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Macedonia Północna
 |1. jednostka administracyjna = [[Gmina Koczani|Koczani]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{Dopracować|źródła=2015-06}}
'''Nebojani''' ([[język macedoński|maced.]] ''Небојани'') – [[wieś]] w [[Strony świata|północno]]-[[Strony świata|wschodniej]] [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]], w [[gmina Koczani|gminie Koczani]].

== Zobacz też ==
* [[gmina Koczani]]

[[Kategoria:Wsie w gminie Koczani]]

title: NebojaniНебојани

Państwo: Macedonia Północna

Gmina: Koczani


text:
# Kastl (powiat Altötting)
Kastl – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Südostoberbayern, w powiecie Altötting, wchodzi w skład wspólnoty administracyjnej Unterneukirchen. Leży około 5 km na południe od Altötting, przy linii kolejowej Burghausen - Tüßling.

## Polityka
Wójtem gminy jest Gottfried Mitterer z FW, poprzednio urząd ten obejmował Sebastian Haider, rada gminy składa się z 14 osób.
|      | CSU/Niezależni | FW | Razem |
| 2008 | 7              | 7  | 14    |
| 2002 | 7              | 7  | 14    |

title: Kastl (powiat Altötting)

wikitext:
{{inne znaczenia|gminy w powiecie Altötting|[[Kastl|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Kastl
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen kastl.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-BY
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Rejencja Górna Bawaria|Górna Bawaria]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Altötting|Altötting]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Wspólnota administracyjna Unterneukirchen]]
 |siedziba                        =
 |kod statystyczny                = 09 1 71 121
 |powierzchnia                    = 27,36 km²
 |wysokość                        = 437 m n.p.m.
 |rok                             = 30 czerwca 2011
 |liczba ludności                 = 2 645
 |gęstość zaludnienia             = 97 os./km²
 |numer kierunkowy                = 08671
 |kod pocztowy                    = 84556
 |tablice rejestracyjne           = AÖ
 |adres urzędu                    = Altöttinger Str. 35<br />84556 Kastl
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Kastl in AÖ.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = DE-BY
 |współrzędne                     = 48°12′N 12°42′E
 |commons                         =
 |www                             = https://www.unterneukirchen.de/kastl/
}}
'''Kastl''' – miejscowość i [[gmina]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Bawaria]], w rejencji [[Górna Bawaria]], w regionie [[region Südostoberbayern|Südostoberbayern]], w powiecie [[Powiat Altötting|Altötting]], wchodzi w skład wspólnoty administracyjnej [[wspólnota administracyjna Unterneukirchen|Unterneukirchen]]. Leży około 5 km na południe od [[Altötting]], przy linii kolejowej [[Burghausen (Bawaria)|Burghausen]] - [[Tüßling]].

== Polityka ==
Wójtem gminy jest Gottfried Mitterer z FW, poprzednio urząd ten obejmował Sebastian Haider, rada gminy składa się z 14 osób.

{| border="0" cellpadding="2" cellspacing="0" width="50%"
|- bgcolor="#eeeeee" align="center"
| || [[Unia Chrześcijańsko-Społeczna w Bawarii|CSU]]/Niezależni || [[Freie Wähler|FW]] || Razem
|- align="center"
| 2008<ref>[https://archive.ph/20120917195544/http://www.wahlen.bayern.de/biz/kowa_g2008.php?g=h&schluessel=171&suchbegriff=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Wahl der Gemeinderäte 2008]</ref> || rowspan=2| 7 || rowspan=2|7 || rowspan=2| 14
|- align="center"
| 2002<ref>[https://archive.ph/20121205085214/http://www.wahlen.bayern.de/biz/kowa_g.php?g=h&schluessel=171&suchbegriff=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Wahl der Gemeinderäte 2002]</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Wspólnota administracyjna Unterneukirchen}}
{{Powiat Altötting}}

[[Kategoria:Powiat Altötting]]
[[Kategoria:Gminy w Bawarii]]

title: Kastl

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Bawaria

Rejencja: Górna Bawaria

Powiat: Altötting

• gęstość: 97 os./km²

Tablice rejestracyjne: AÖ


text:
# SM Tb XI
SM Tb XI, później SM Tb 11 – austro-węgierski torpedowiec z początku XX wieku, jedna z sześciu jednostek typu Tb VII. Okręt został zwodowany 24 maja 1910 roku w stoczni Danubius we Fiume, po czym wszedł do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine 31 grudnia 1910 roku. W 1910 roku oznaczenie numeryczne jednostki zmieniono z cyfry rzymskiej na arabską (Tb 11). Okręt wziął czynny udział w I wojnie światowej, a w październiku 1917 roku załoga torpedowca zdezerterowała i jednostka trafiła w ręce Włochów, gdzie służyła w Regia Marina pod nazwą „Francesco Rismondo” do listopada 1925 roku.

## Projekt i budowa
Po zamówieniu w stoczni STT w Trieście ośmiu przybrzeżnych torpedowców typu Tb I Węgrzy wymusili na dowództwie Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine złożenie zamówienia na budowę podobnych jednostek w węgierskiej stoczni Danubius we Fiume, mimo że nie miała ona dostatecznego doświadczenia w konstrukcji okrętów. W rezultacie ograniczono liczbę zamówionych w stoczni STT jednostek typu Tb I z ośmiu do sześciu, a w stoczni Danubius złożono zamówienie na sześć zbliżonych konstrukcyjnie okrętów. Projekt torpedowców typu Tb VII bazował wizualnie na jednostkach typu Tb I, różnił się jednak powiększoną wypornością, innym typem napędu i usytuowaniem reflektora. Już w trakcie prób morskich ujawniły się usterki i poważne wady konstrukcji, m.in. niebezpieczny przechył podczas pływania z prędkością maksymalną, spowodowany dużym momentem obrotowym pojedynczej śruby .
Okręt zbudowany został w stoczni Danubius we Fiume (pod numerem stoczniowym 27) . Stępkę torpedowca położono 23 października 1909 roku, a zwodowany został 24 maja 1910 roku.

## Dane taktyczno-techniczne
SM Tb XI był przybrzeżnym torpedowcem o długości na wodnicy 44,2 metra (43,3 metra między pionami), szerokości 4,4 metra i zanurzeniu 1,45 metra . Wyporność normalna wynosiła 131,5 tony. Okręt napędzany był przez trzycylindrową pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2400 KM, do której parę dostarczały dwa opalane paliwem płynnym kotły wodnorurkowe typu White-Forster . Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć maksymalną prędkość 26,5 węzła .
Okręt wyposażony był w dwie pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 47 mm SFK L/44 . Jednostka wyposażona była w reflektor, umieszczony z tyłu pomostu bojowego.
Załoga okrętu składała się z 20 oficerów i marynarzy.

## Służba
SM Tb XI został wcielony do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine 31 grudnia 1910 roku. W 1910 roku oznaczenie torpedowca zmieniono z cyfry rzymskiej na arabską (SM Tb 11) . W momencie wybuchu I wojny światowej SM Tb 11 wraz z SM Tb 8, SM Tb 10 i SM Tb 12 wchodziły w skład 19. Grupy Torpedowców Sił Obrony Lokalnej w Sebenico. Jednostka pełniła służbę patrolową wokół baz, eskortowała zespoły okrętów i używana była do trałowania.
5 października 1917 roku załoga SM Tb 11 zbuntowała się, zdezerterowała i poddała okręt Włochom, którzy 27 października tego roku wcielili go do Regia Marina pod nazwą „Francesco Rismondo”; jednostka służyła we włoskiej flocie do 29 listopada 1925 roku, kiedy została sprzedana w celu złomowania.

title: SM Tb XI

wikitext:
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = SM Tb XI
 |grafika                = SM Tb XI.jpg
 |opis grafiki           = SM Tb 11
 |klasa                  = [[torpedowiec]]
 |typ                    = ''[[Torpedowce typu Tb VII|Tb VII]]''
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               = {{link-interwiki|3.MAJ Brodogradilište d.d.|tekst=Danubius|Q=Q2297404}}, [[Rijeka|Fiume]]
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       = 23 października 1909
 |wodowanie              = 24 maja 1910
 |1. bandera             = Austria
 |1. wersja bandery      = wojenna-Austro-Węgry
 |1. nazwa               = SM Tb XI → SM Tb 11
 |1. wejście do służby   = 31 grudnia 1910
 |1. wycofanie ze służby = 5 października 1917
 |2. bandera             = Włochy
 |2. wersja bandery      = wojenna-1900
 |2. nazwa               = „Francesco Rismondo”
 |2. wejście do służby   = 27 października 1917
 |2. wycofanie ze służby = 29 listopada 1925
 |zatopiony              =
 |zatonął                =
 |los okrętu             = [[Stocznia złomowa|złomowany]]
 |wyporność              = normalna: 131,5 [[Tona|tony]]
 |długość                = 44,2 [[metr]]a na [[Wodnica (okrętownictwo)|wodnicy]]
 |szerokość              = 4,4 metra
 |zanurzenie             = 1,45 metra
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  = 1 [[maszyna parowa potrójnego rozprężania]],
2 [[Kocioł okrętowy|kotły]],
moc 2400 [[Koń mechaniczny|KM]], 1 [[Śruba napędowa|śruba]]
 |prędkość               = 26,5 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzła]]
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 =
 |sensory                =
 |uzbrojenie             = 2 [[Działo okrętowe|działa]] kal. 47 mm (2 x I)
 |wyrzutnie torpedowe    = 2 × 450 mm (2 x I)
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 20
 |commons                =
}}
'''SM Tb XI''', później '''SM Tb 11''' – [[Austro-Węgry|austro-węgierski]] [[torpedowiec]] z początku XX wieku, jedna z sześciu jednostek typu ''[[Torpedowce typu Tb VII|Tb VII]]''. Okręt został [[Wodowanie|zwodowany]] 24 maja 1910 roku w stoczni {{link-interwiki|3.MAJ Brodogradilište d.d.|tekst=Danubius|Q=Q2297404}} we [[Rijeka|Fiume]], po czym wszedł do służby w [[Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine]] 31 grudnia 1910 roku. W 1910 roku [[Numer burtowy|oznaczenie numeryczne]] jednostki zmieniono z [[Rzymski system zapisywania liczb|cyfry rzymskiej]] na [[Cyfry arabskie|arabską]] (Tb 11). Okręt wziął czynny udział w [[I wojna światowa|I wojnie światowej]], a w październiku 1917 roku załoga torpedowca [[Dezercja|zdezerterowała]] i jednostka trafiła w ręce [[Królestwo Włoch (1861–1946)|Włochów]], gdzie służyła w [[Regia Marina]] pod nazwą „Francesco Rismondo” do listopada 1925 roku.

== Projekt i budowa ==
Po zamówieniu w stoczni {{link-interwiki|Stabilimento Tecnico Triestino|tekst=STT|Q=Q502713}} w [[Triest|Trieście]] ośmiu przybrzeżnych torpedowców typu ''[[Torpedowce typu Tb I|Tb I]]'' Węgrzy wymusili na dowództwie [[Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine]] złożenie zamówienia na budowę podobnych jednostek w węgierskiej stoczni {{link-interwiki|3.MAJ Brodogradilište d.d.|tekst=Danubius|Q=Q2297404}} we [[Rijeka|Fiume]], mimo że nie miała ona dostatecznego doświadczenia w konstrukcji okrętów{{odn|Koszela|2019|s=175–176}}. W rezultacie ograniczono liczbę zamówionych w stoczni STT jednostek typu ''Tb I'' z ośmiu do sześciu, a w stoczni Danubius złożono zamówienie na sześć zbliżonych konstrukcyjnie okrętów{{odn|Koszela|2019|s=175–176}}{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}. Projekt torpedowców typu ''[[Torpedowce typu Tb VII|Tb VII]]'' bazował wizualnie na jednostkach typu ''Tb I'', różnił się jednak powiększoną [[Wyporność|wypornością]], innym typem napędu i usytuowaniem [[reflektor]]a{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Koszela|2019|s=176}}. Już w trakcie prób morskich ujawniły się usterki i poważne wady konstrukcji, m.in. niebezpieczny przechył podczas pływania z prędkością maksymalną, spowodowany dużym momentem obrotowym pojedynczej [[Śruba napędowa|śruby]]{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Gogin|2024}}.

Okręt zbudowany został w stoczni Danubius we Fiume (pod numerem stoczniowym 27){{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Gogin|2024}}. [[Stępka|Stępkę]] torpedowca położono 23 października 1909 roku, a [[Wodowanie|zwodowany]] został 24 maja 1910 roku{{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Greger|1976|s=56}}.

== Dane taktyczno-techniczne ==
SM Tb XI był przybrzeżnym torpedowcem o długości na [[Wodnica (okrętownictwo)|wodnicy]] 44,2 [[metr]]a (43,3 metra [[Długość między pionami|między pionami]]), [[Szerokość całkowita|szerokości]] 4,4 metra i [[Zanurzenie|zanurzeniu]] 1,45 metra{{odn|Gogin|2024}}{{odn|Greger|1976|s=56}}{{refn|grupa=uwaga|{{odn|ref=nie|Gardiner|Gray|1985|s=340}}, {{odn|ref=nie|Koszela|2019|s=176}} i {{odn|ref=nie|Csonkaréti|2004|s=311}} podają, że szerokość wynosiła 4,3 metra, a zanurzenie 1,5 metra}}. [[Wyporność]] normalna wynosiła 131,5 [[Tona|tony]]{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Koszela|2019|s=176}}. Okręt napędzany był przez [[Cylinder (mechanika)|trzycylindrową]] pionową [[Maszyna parowa potrójnego rozprężania|maszynę parową potrójnego rozprężania]] o mocy 2400 [[Koń mechaniczny|KM]], do której [[Para wodna|parę]] dostarczały dwa opalane [[Paliwo ciekłe|paliwem płynnym]] [[Kocioł wodnorurkowy|kotły wodnorurkowe]] typu White-Forster{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Gogin|2024}}{{refn|grupa=uwaga|{{odn|ref=nie|Greger|1976|s=56}} podaje, że maksymalna moc siłowni wynosiła 2600 KM.}}. [[Śruba napędowa|Jednośrubowy]] układ napędowy pozwalał osiągnąć maksymalną prędkość 26,5 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzła]]{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Gogin|2024}}.

Okręt wyposażony był w dwie pojedyncze [[Wyrzutnia torpedowa|wyrzutnie torped]] [[Kaliber broni|kalibru]] 450 mm{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Koszela|2019|s=176}}. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 47 mm [[47 mm armata Hotchkiss M1885|SFK L/44]]{{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Gogin|2024}}. Jednostka wyposażona była w [[reflektor]], umieszczony z tyłu [[Mostek kapitański|pomostu bojowego]]{{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Samek|2012|s=139}}.

[[Załoga (żegluga)|Załoga]] okrętu składała się z 20 [[Oficer (wojsko)|oficerów]] i marynarzy{{odn|Gardiner|Gray|1985|s=340}}{{odn|Koszela|2019|s=176}}.

== Służba ==
SM Tb XI został wcielony do służby w [[Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine]] 31 grudnia 1910 roku{{odn|Greger|1976|s=56}}{{odn|Csonkaréti|2004|s=311}}. W 1910 roku [[Numer burtowy|oznaczenie]] torpedowca zmieniono z [[Rzymski system zapisywania liczb|cyfry rzymskiej]] na [[Cyfry arabskie|arabską]] (SM Tb 11){{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Gogin|2024}}. W momencie wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] SM Tb 11 wraz z [[SM Tb VIII|SM Tb 8]], [[SM Tb X|SM Tb 10]] i [[SM Tb XII|SM Tb 12]] wchodziły w skład 19. Grupy Torpedowców Sił Obrony Lokalnej w [[Szybenik|Sebenico]]{{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Csonkaréti|2004|s=274}}. Jednostka pełniła służbę patrolową wokół baz, eskortowała zespoły okrętów i używana była do [[Trałowiec|trałowania]]{{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Samek|2012|s=139}}.

5 października 1917 roku załoga SM Tb 11 zbuntowała się, [[Dezercja|zdezerterowała]] i poddała okręt [[Królestwo Włoch (1861–1946)|Włochom]], którzy 27 października tego roku wcielili go do [[Regia Marina]] pod nazwą „Francesco Rismondo”; jednostka służyła we włoskiej flocie do 29 listopada 1925 roku, kiedy została sprzedana w celu [[Stocznia złomowa|złomowania]]{{odn|Koszela|2019|s=176}}{{odn|Greger|1976|s=56}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Csonkaréti | imię = Károly | tytuł = Marynarka wojenna Austro–Węgier w pierwszej wojnie światowej 1914-1918 | rok = 2004 | wydawca = Wydawnictwo Arkadiusz Wingert | miejsce = Kraków | isbn = 83-918940-3-7 | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921 | inni = Robert Gardiner, Randal Gray (red.) | wydawca = Conway Maritime Press | miejsce = London | rok = 1985 | isbn = 0-85177-245-5 | język = en | odn = {{odn/id|Gardiner|Gray|1985}} }}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.navypedia.org/ships/austrohungary/ah_dd_tb_vii.htm | autor = Ivan Gogin | opublikowany = Navypedia | tytuł = No.7 torpedo boats (1910–1911) | język = en | data dostępu = 2024-05-21 | odn = {{odn/id|Gogin|2024}} }}
* {{cytuj książkę | nazwisko = Greger | imię = René | tytuł = Austro–Hungarian Warships of World War I | rok = 1976 | wydawca = Ian Allan Ltd. | miejsce = London | isbn = 0-7110-0623-7 | język = en | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Koszela | imię = Witold | tytuł = Zapomniana flota. Okręty Austro–Węgier w I wojnie światowej | rok = 2019 | wydawca = Napoleon V | miejsce = Oświęcim | isbn = 978-83-8178-199-2 | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Samek | imię = Andrzej | tytuł = Flota, której już nie ma | rok = 2012 | wydawca = Wydawnictwo Politechniki Krakowskiej | miejsce = Kraków | isbn = 978-83-7242-678-9 | odn = tak}}

{{Torpedowce typu Tb VII}}

{{SORTUJ:Tb 11}}
[[Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Danubius]]
[[Kategoria:Torpedowce typu Tb VII]]
[[Kategoria:Włoskie okręty z okresu I wojny światowej]]
[[Kategoria:Włoskie torpedowce]]

title: SM Tb XI

Klasa: torpedowiec

Typ: Tb VII

Stocznia: Danubius, Fiume

Położenie stępki: 23 października 1909

Nazwa:
SM Tb XI → SM Tb 11
„Francesco Rismondo”

Wejście do służby:
31 grudnia 1910
27 października 1917

Wycofanie ze służby:
5 października 1917
29 listopada 1925

Los okrętu: złomowany

Wyporność: normalna: 131,5 tony

Długość: 44,2 metra na wodnicy

Szerokość: 4,4 metra

Zanurzenie: 1,45 metra

Prędkość: 26,5 węzła


text:
# Karl Gottfried von Bose
Carl Gottfried von Bose (ur. 10 września 1654 w Netzschkau, zm. 3 stycznia 1731 w Dreźnie) – saski dyplomata.
W latach 1694–1698 bywał jako poseł saski w Berlinie, Kopenhadze i Sztokholmie. W lutym 1712 roku zastąpił Georga von Wertherna jako saski poseł przy sejmie Rzeszy (Ratyzbona).
Dzięki jego staraniom Saksonia wiodła prym w Corpus Evangelicorum. Współpracował z nim poseł pruski przy sejmie Rzeszy hrabia Ernst von Metternich. Bose wrócił do Drezna w 1718 roku.

title: Karl Gottfried von Bose

wikitext:
'''Carl Gottfried von Bose''' (ur. [[10 września]] [[1654]] w [[Netzschkau]], zm. [[3 stycznia]] [[1731]] w [[Drezno|Dreźnie]]) – saski dyplomata.

W latach [[1694]]–[[1698]] bywał jako poseł saski w [[Berlin]]ie, [[Kopenhaga|Kopenhadze]] i [[Sztokholm]]ie. W lutym [[1712]] roku zastąpił [[Georg von Werthern|Georga von Wertherna]] jako saski poseł przy sejmie Rzeszy ([[Ratyzbona]]).

Dzięki jego staraniom [[Saksonia]] wiodła prym w ''[[Corpus Evangelicorum]]''. Współpracował z nim poseł pruski przy sejmie Rzeszy [[hrabia]] [[Ernst von Metternich]]. Bose wrócił do Drezna w [[1718]] roku.

== Bibliografia ==
* https://web.archive.org/web/20160303232121/http://saebi.isgv.de/alleartikel/

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Bose, Karl}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1654]]
[[Kategoria:Zmarli w 1731]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Saksonii w Danii]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Saksonii w Prusach]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Saksonii w Rzeszy Niemieckiej]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Saksonii w Szwecji]]


text:
# Wilhelm Hołowiński
Wilhelm Hołowiński herbu Kostrowiec Odmienny (ur. ok. 1800, zm. po 1831) – marszałek szlachty powiatu owruckiego, powstaniec listopadowy, zesłaniec syberyjski.
Urodził się około 1800. Był synem Piotra i Dominiki z domu Łęskiej. Do 1831 był marszałkiem szlachty w powiecie owruckim.
Podczas powstania 1831 był dowódcą wojskowym i brał udział w walkach pod Potapowiczami, pod Waśkowiczami, pod Owruczem. Został otoczony i ranny został wzięty do niewoli przez Rosjan.
Około sierpnia 1831 został uznany winnym złamania przysięgi na wierność poddanego (nie powiadomił rządu o organizowanym spisku) i czynnego udziału w tzw, spisku omskim, m.in. dowództwa napadu na Owrucz, gdzie przejęto siłą od Rosjan 15 tys. rubli, do czego się przyznał i został skazany przez sąd wojenny w osobie głównodowodzącego 1 Armią na karę śmierci przez rozstrzelanie i na konfiskatę majątku, po czym karę zamieniono na zesłanie do ciężkich robót i odebranie szlachectwa.
Skazany na karę pracy w Korpusie Syberyjskim w wymiarze 20 lat początkowo przebywał w guberni jenisejskiej przy pracach solnych. Po nieudanej probie ucieczki trafił na dalsze tereny wschodnie na ziemi iłgińskiej (wzgl. iłgeńskiej) za Irkuckiem do katorgi nerczyńskiej. Zmarł w młodym wieku w trakcie odbywania kary. Został znaleziony powieszony (według niektórych źródeł było to samobójstwo).

title: Wilhelm Hołowiński

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Wilhelm Hołowiński
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Hołowiński.svg
 |opis herbu        = [[Hołowiński|Kostrowiec Odmienny]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           = [[Hołowińscy herbu Kostrowiec Odmienny]]
 |data urodzenia    = ok. [[1800]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = po [[1831]]
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            =
 |matka             =
 |mąż               =
 |żona              =
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}'''Wilhelm Hołowiński''' herbu [[Hołowiński|Kostrowiec Odmienny]] (ur. ok. 1800, zm. po 1831) – [[marszałek szlachty]] [[Powiat owrucki|powiatu owruckiego]], [[Powstanie listopadowe|powstaniec listopadowy]], zesłaniec syberyjski.

Urodził się około 1800<ref name="SP">{{Cytuj książkę | tytuł = Społeczeństwo polskie i próby wznowienia walki zbrojnej w 1833 roku | wydawca = [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich ]]| data = 1984 | strony = 721 | url = https://books.google.pl/books?id=vY9FAAAAIAAJ&q=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwBXoECAEQAg}}</ref>. Był synem Piotra i Dominiki z domu Łęskiej<ref name="SP"/>. Do 1831 był marszałkiem szlachty w powiecie owruckim<ref name="EH-WLM">{{Cytuj książkę | autor = [[Eustachy Iwanowski|Eu-go Heleniusz]] | tytuł = Wspomnienia lat minionych | miejsce = Kraków | data = 1876 | strony = 265-266 | tom = II | url = https://books.google.pl/books?id=ChYLAAAAIAAJ&pg=PA265&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwAHoECAIQAg#v=onepage&q=Wilhelm%20Ho%C5%82owi%C5%84ski&f=false}}</ref><ref name="EH-PP">{{Cytuj książkę | autor = [[Eustachy Iwanowski|Eu-go Heleniusz]] | tytuł = Pamiątki polskie z różnych czasów | miejsce = Kraków | data = 1882 | strony = 478 | tom = II | url = https://books.google.pl/books?id=CWvthVs5ijYC&pg=PA478&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwAnoECAUQAg#v=onepage&q=Wilhelm%20Ho%C5%82owi%C5%84ski&f=false}}</ref><ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Michał Czajkowski]] | tytuł = Pamiętniki Sadyka Paszy Michała Czajkowskiego | miejsce = Lwów | data = 1898 | strony = 275 | url = https://books.google.pl/books?id=231A1A3z5mcC&q=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwBHoECAYQAg}}</ref><ref name="SP"/><ref name="PW">[https://books.google.pl/books?id=bBIWAQAAMAAJ&q=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwB3oECAcQAg „Przegląd Wschodni”, Tom 1, 1991].</ref>.

Podczas powstania 1831 był dowódcą wojskowym i brał udział w walkach pod Potapowiczami, pod Waśkowiczami, pod Owruczem<ref name="EH-WLM"/><ref name="EH-PP"/><ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Marian Karol Dubieck|Marian Dubiecki]] | tytuł = Na kresach i za kresami. Wspomnienia i szkice | miejsce = Kraków | data = 1914 | strony = 171, 295 | tom = II | url = https://books.google.pl/books?id=2504AQAAMAAJ&q=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwCXoECAkQAg}}</ref>. Został otoczony i ranny został wzięty do niewoli przez Rosjan<ref name="EH-WLM"/><ref name="EH-PP"/>.

Około sierpnia 1831 został uznany winnym złamania przysięgi na wierność poddanego (nie powiadomił rządu o organizowanym spisku) i czynnego udziału w tzw, spisku omskim<ref name="SP"/>, m.in. dowództwa napadu na [[Owrucz]], gdzie przejęto siłą od Rosjan 15 tys. rubli, do czego się przyznał i został skazany przez [[sąd wojenny]] w osobie głównodowodzącego 1 Armią na karę śmierci przez rozstrzelanie i na konfiskatę majątku, po czym karę zamieniono na zesłanie do ciężkich robót i odebranie szlachectwa<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Wiadomości krajowe | czasopismo = [[Tygodnik Petersburski]] | wolumin = Nr 87 | strony = 616 | data = 10 listopada 1831 | url = https://crispa.uw.edu.pl/object/files/324397}}</ref><ref name="SP"/>.

Skazany na karę pracy w Korpusie Syberyjskim w wymiarze 20 lat początkowo przebywał w [[Gubernia jenisejska|guberni jenisejskiej]] przy pracach solnych<ref name="EH-WLM"/><ref name="EH-PP"/><ref name="PW"/>. Po nieudanej probie ucieczki trafił na dalsze tereny wschodnie na ziemi iłgińskiej (wzgl. iłgeńskiej) za [[Irkuck]]iem<ref name="EH-WLM"/><ref name="EH-PP"/> do katorgi nerczyńskiej<ref name="PW"/>. Zmarł w młodym wieku w trakcie odbywania kary<ref name="EH-WLM"/>. Został znaleziony powieszony<ref name="EH-PP"/> (według niektórych źródeł było to samobójstwo<ref>{{Cytuj książkę | autor = Michał Janik | tytuł = Dzieje Polaków na Syberji | wydawca = Polskie Towarzystwo Ludoznawcze we Wrocławiu | miejsce = Wrocław | data = 1991 | strony = 472 | url = https://books.google.pl/books?id=uDxFAAAAIAAJ&q=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&dq=Wilhelm+Ho%C5%82owi%C5%84ski&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiqvKS7mLXtAhWlsKQKHVQRDq0Q6AEwBnoECAgQAg}}</ref><ref name="PW"/>).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Jerzy Klijanienko. ''Hołowiński herbu Hołowiński''. In: Oleg Chorowiec. Herbarz Szlachty Wołyńskiej. Tom III. Radom 2014, str 137-152, {{ISBN|978-83-935076-2-7}}

{{SORTUJ:Hołowiński, Wilhelm}}
[[Kategoria:Hołowińscy herbu Kostrowiec Odmienny|Wilhelm]]
[[Kategoria:Polscy zesłańcy na południowy Sybir]]
[[Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie listopadowe)]]
[[Kategoria:Powstańcy listopadowi w niewoli rosyjskiej]]
[[Kategoria:Skazani na karę śmierci za udział w powstaniu listopadowym]]
[[Kategoria:Zmarli w XIX wieku]]
[[Kategoria:Żołnierze powstania listopadowego]]

title: Wilhelm Hołowiński

Rodzina: Hołowińscy herbu Kostrowiec Odmienny


text:
# Kristianstad Arena
Kristianstad Arena – hala widowiskowo-sportowa w Kristianstad, w Szwecji. Została otwarta w październiku 2010 roku. Może pomieścić 4700 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na niej piłkarze ręczni klubu IFK Kristianstad.
Rada Miasta decyzję o budowie hali podjęła w listopadzie 2008 roku. Symbolicznego pierwszego wbicia łopaty dokonano 26 lutego 2009 roku, a inauguracja areny miała miejsce w dniach 15–17 października 2010 roku. Obiekt wybudowano tuż przy starej hali sportowej z 1964 roku (obie hale są ze sobą połączone).
Obiekt był m.in. jedną z aren mistrzostw świata w piłce ręcznej w 2011 roku oraz mistrzostw Europy w piłce ręcznej kobiet w 2016 roku.

title: Kristianstad Arena

wikitext:
{{Hala infobox
 |nazwa                      = Kristianstad Arena
 |zdjęcie                    = Kristianstad Arena, framsidan.jpg
 |opis zdjęcia               = Kristianstad Arena
 |przydomek                  =
 |państwo                    = SWE
 |miejscowość                = [[Kristianstad]]
 |adres                      =
 |lata budowy                = 2009–2010
 |otwarta                    = październik 2010
 |zamknięta                  =
 |zburzona                   =
 |architekt                  =
 |właściciel                 =
 |operator                   =
 |użytkownicy                = [[IFK Kristianstad]]
 |miejsca stałe              =
 |miejsca wysuwane           =
 |miejsca dostawne           =
 |miejsca siedzące (w sumie) =
 |całkowita liczba miejsc    = 4700
 |kod mapy                   = Skania
 |współrzędne                = 56°1'21.5"N 14°9'48.0"E
 |commons                    = Category:Kristianstad Arena
 |www                        = https://www.kristianstadarena.se/
}}
'''Kristianstad Arena''' – [[hala (budownictwo)|hala widowiskowo-sportowa]] w [[Kristianstad]], w [[Szwecja|Szwecji]]. Została otwarta w październiku 2010 roku. Może pomieścić 4700 widzów<ref name="kar">{{Cytuj stronę | url = https://www.kristianstadarena.se/om-arenan/ | tytuł = Kristianstad Arena | opublikowany = www.kristianstadarena.se | język = sv | data dostępu = 2021-11-09}}</ref>. Swoje spotkania rozgrywają na niej piłkarze ręczni klubu [[IFK Kristianstad]].

Rada Miasta decyzję o budowie hali podjęła w listopadzie 2008 roku. Symbolicznego pierwszego wbicia łopaty dokonano 26 lutego 2009 roku, a inauguracja areny miała miejsce w dniach 15–17 października 2010 roku<ref name="ten">{{Cytuj stronę | url = https://www.kristianstad.se/sv/nyhetsarkiv/arenan-fyller-tio-ar/ | tytuł = Arenan fyller tio år | opublikowany = www.kristianstad.se | język = sv | data dostępu = 2021-11-09}}</ref>. Obiekt wybudowano tuż przy [[Kristianstad Idrottshall|starej hali sportowej]] z 1964 roku (obie hale są ze sobą połączone)<ref name="ndg">{{Cytuj książkę | autor = Andreas Thell | tytuł = Den nya moderna evenemangsarenans kommersiella möjligheter för elithandbollsklubben | miejsce = Helsingborg | data = 2015 | strony = 11 | url = https://www.ypanel.se/inside/uploaded/sa/uppsats_andreas_thell.pdf | język = sv}}</ref>.

Obiekt był m.in. jedną z aren [[Mistrzostwa Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2011|mistrzostw świata]] w piłce ręcznej w 2011 roku oraz [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2016|mistrzostw Europy]] w piłce ręcznej kobiet w 2016 roku<ref name="eur">{{Cytuj stronę | url = https://swe2016.ehf-euro.com/sv/about-ehf-euro/venues-cities/kristianstad/ | tytuł = Välkommen till Kristianstad | opublikowany = swe2016.ehf-euro.com | język = sv | data dostępu = 2021-11-09}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Sport w Kristianstad]]
[[Kategoria:Hale sportowe i widowiskowe w Szwecji]]

title: Kristianstad Arena

Państwo: Szwecja

Miejscowość: Kristianstad

Otwarta: październik 2010

Użytkownicy: IFK Kristianstad


text:
# Medal Kampanii Amerykańskiej
Medal Kampanii Amerykańskiej (ang. American Campaign Medal) – medal Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych, ustanowiony 6 listopada 1942 r. na mocy zarządzenia wykonawczego 9265 wydanego przez prezydenta Franklina D. Roosevelta i ogłoszony w 56 Biuletynie Departamentu Wojny z 1942 r. Medal miał na celu wyróżnienie członków personelu wojskowego, którzy pełnili służbę wojskową w Amerykańskim Teatrze Działań Wojennych podczas II wojny światowej.

## Kryteria
Kryteria przyznawania medalu zostały początkowo ogłoszone w Okólniku nr 1 Departamentu Armii z 1 stycznia 1943 roku, aby wstążka mogła zostać autoryzowana przed zaprojektowaniem medalu. Dokładne kryteria zostały ogłoszone w Okólniku z 25 marca 1948 r., a następnie opublikowane w przepisach armijnych nr 600–665 z 22 września 1948 r.
Wymagania dotyczące przyznawania Medalu Kampanii Amerykańskiej dotyczyły członków personalu wojskowego służących w Amerykańskim Teatrze Działań Wojennych od 7 grudnia 1941 r. do 2 marca 1946 r. i spełniających dowolny z poniższych warunków:
- stacjonowanie na stałe poza granicami kontynentalnymi Stanów Zjednoczonych;
- przydzielenie na stałe do załogi statku pływającego po wodach oceanicznych na okres co najmniej 30 następujących po sobie dni lub 60  nienastępujących po sobie dni;
- przebywanie poza granicami kontynentalnymi Stanów Zjednoczonych w statusie pasażera lub na czasowej służbie co najmniej przez 30 następujących po sobie dni lub 60 nienastępujących po sobie dni;
- uczestniczenie w aktywnej walce z wrogiem i otrzymanie odznaczenia bojowego lub dostarczenie zaświadczenia dowódcy korpusu, wyższej lub samodzielnej jednostki, że żołnierz faktycznie uczestniczył w walce.
- służba w granicach kontynentalnych Stanów Zjednoczonych przez łączny okres 1 roku[1].

Pierwszym odznaczonym Medalem Kampanii Amerykańskiej był gen. George Marshall.

## Opis
Awers medalu przedstawia scenę batalistyczną na morzu: amerykański krążownik płynie obok tonącej nieprzyjacielskiej łodzi podwodnej, a na niebie nad nim przelatuje bombowiec B-24 Liberator. U góry widnieje łukowaty napis AMERICAN CAMPAIGN. Rewers medalu przedstawia wizerunek bielika amerykańskiego, napis UNITED STATES OF AMERICA oraz daty 1941–1945.
Wstążka jest utrzymana w przeważnie niebieskim kolorze, symbolizującym Amerykę. Potrójny, niebiesko-biało-czerwony pasek pośrodku, zapożyczony ze wstążki Medalu Amerykańskiej Służby Obronnej i reprezentujący flagę Stanów Zjednoczonych, symbolizuje kontynuację amerykańskiego oporu po ataku na Pearl Harbor. Dwa biało-czarno-czerwono-białe paski po obu bokach wstążki symbolizują zaś barwy pokonanych mocarstw: Niemiec i Japonii.

title: Medal Kampanii Amerykańskiej

wikitext:
{{Odznaczenie infobox
 |nazwa          = Medal Kampanii Amerykańskiej
''American Campaign Medal''
 |awers          = American Campaign - Obverse with Ribbon.png
 |awers opis     =
 |awers 2        =
 |awers 2 opis   =
 |rewers         = American Campaign - Reverse with Ribbon.png
 |rewers opis    =
 |rewers 2       =
 |rewers 2 opis  =
 |baretka        = American Campaign Medal ribbon.svg
 |baretka opis   =
 |baretka 2      =
 |baretka 2 opis =
 |baretka 3      =
 |baretka 3 opis =
 |ustanowiono    = 6 listopada 1942
 |wielkość       =
 |kruszec        =
 |wydano         =
 |powyżej        =
 |równorzędne    = [[Medal Kampanii Azji-Pacyfiku]],
[[Medal Kampanii Europy-Afryki-Bliskiego Wschodu]]
 |poniżej        = [[Medal Zwycięstwa w II Wojnie Światowej]]
 |powiązane      =
 |commons        = Category:American Campaign Medal (United States)
}}
'''Medal Kampanii Amerykańskiej''' ({{w języku|en|American Campaign Medal}}) – [[medal]] [[United States Armed Forces|Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych]], ustanowiony 6 listopada 1942 r. na mocy zarządzenia wykonawczego 9265 wydanego przez prezydenta [[Franklin Delano Roosevelt|Franklina D. Roosevelta]] i ogłoszony w 56 Biuletynie Departamentu Wojny z 1942 r.<ref name="army.mil">{{Cytuj stronę | url = https://history.army.mil/html/forcestruc/docs/r600_8_22.pdf | tytuł = Army Regulation 600–8–22 | autor = | opublikowany = Headquarters Department of the Army | data = | język = en | data dostępu = 2020-03-15}}</ref><ref name="pentagon.mil">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20141129021841/http://www.tioh.hqda.pentagon.mil/Catalog/Heraldry.aspx?HeraldryId=15297&CategoryId=4&grp=4&menu=Decorations%20and%20Medals&ps=24&p=0 | tytuł = American Campaign Medal | autor = | opublikowany = Office of the Administrative Assistant to the Secretary of the Army | data = | język = en | data dostępu = 2020-03-15}}</ref> Medal miał na celu wyróżnienie członków personelu wojskowego, którzy pełnili służbę wojskową w Amerykańskim Teatrze Działań Wojennych podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]]<ref name="pentagon.mil" />.

== Kryteria ==
Kryteria przyznawania medalu zostały początkowo ogłoszone w Okólniku nr 1 [[Departamenty Armii|Departamentu Armii]] z 1 stycznia 1943 roku, aby wstążka mogła zostać autoryzowana przed zaprojektowaniem medalu. Dokładne kryteria zostały ogłoszone w Okólniku z 25 marca 1948 r., a następnie opublikowane w przepisach armijnych nr 600–665 z 22 września 1948 r.<ref name="pentagon.mil" />

Wymagania dotyczące przyznawania Medalu Kampanii Amerykańskiej dotyczyły członków personalu wojskowego służących w Amerykańskim Teatrze Działań Wojennych od 7 grudnia 1941 r. do 2 marca 1946 r. i spełniających dowolny z poniższych warunków:
* stacjonowanie na stałe poza granicami kontynentalnymi [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]];
* przydzielenie na stałe do załogi statku pływającego po wodach oceanicznych na okres co najmniej 30 następujących po sobie dni lub 60  nienastępujących po sobie dni;
* przebywanie poza granicami kontynentalnymi Stanów Zjednoczonych w statusie pasażera lub na czasowej służbie co najmniej przez 30 następujących po sobie dni lub 60 nienastępujących po sobie dni;
* uczestniczenie w aktywnej walce z wrogiem i otrzymanie odznaczenia bojowego lub dostarczenie zaświadczenia dowódcy korpusu, wyższej lub samodzielnej jednostki, że żołnierz faktycznie uczestniczył w walce.
* służba w granicach kontynentalnych Stanów Zjednoczonych przez łączny okres 1 roku<ref name="army.mil" />.

Pierwszym odznaczonym Medalem Kampanii Amerykańskiej był gen. [[George Marshall]]<ref name="pentagon.mil" />.

== Opis ==
[[Awers i rewers|Awers]] medalu przedstawia scenę batalistyczną na morzu: amerykański [[krążownik]] płynie obok tonącej nieprzyjacielskiej [[łódź podwodna|łodzi podwodnej]], a na niebie nad nim przelatuje bombowiec [[Consolidated B-24 Liberator|B-24 Liberator]]. U góry widnieje łukowaty napis '''AMERICAN CAMPAIGN'''. Rewers medalu przedstawia wizerunek [[Bielik amerykański|bielika amerykańskiego]], napis '''UNITED STATES OF AMERICA''' oraz daty '''1941–1945'''<ref name="rollofhonor">{{Cytuj stronę | url =https://www.rollofhonor.org/public/htmldetails.aspx?Cat=award&EntID=5025 | tytuł = American Campaign Medal | autor = | opublikowany = rollofhonor.org | data = | język = en | data dostępu = 2020-03-15}}</ref>.

[[Wstęga orderowa|Wstążka]] jest utrzymana w przeważnie niebieskim kolorze, symbolizującym [[Ameryka|Amerykę]]. Potrójny, niebiesko-biało-czerwony pasek pośrodku, zapożyczony ze wstążki [[Medal Amerykańskiej Służby Obronnej|Medalu Amerykańskiej Służby Obronnej]] i reprezentujący [[flaga Stanów Zjednoczonych|flagę Stanów Zjednoczonych]], symbolizuje kontynuację amerykańskiego oporu po [[atak na Pearl Harbor|ataku na Pearl Harbor]]. Dwa biało-czarno-czerwono-białe paski po obu bokach wstążki symbolizują zaś barwy pokonanych mocarstw: [[III Rzesza|Niemiec]] i [[Cesarstwo Wielkiej Japonii|Japonii]]<ref name="rollofhonor"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Amerykańskie odznaczenia wojskowe}}

{{Falerystyka}}

[[Kategoria:Amerykańskie odznaczenia wojskowe]]

title: Medal Kampanii Amerykańskiej · American Campaign Medal

Ustanowiono: 6 listopada 1942

Równorzędne: Medal Kampanii Azji-Pacyfiku, · Medal Kampanii Europy-Afryki-Bliskiego Wschodu

Poniżej: Medal Zwycięstwa w II Wojnie Światowej


text:
# Goleniów Park Przemysłowy
Goleniów Park Przemysłowy – przystanek osobowy na linii kolejowej nr 401 w Łozienicy w gminie Goleniów, tuż przy Goleniowskim Park Przemysłowym, pomiędzy stacją Goleniów i przystankiem osobowym Rurka. Budowa przystanku została realizowana w ramach projektu budowy Szczecińskiej Kolei Metropolitalnej. Przy przystanku wybudowane zostały parkingi Park&Ride oraz Bike&Ride i przystanki autobusowe. Otwarcie przystanku planowane było na 2022 rok, jednak nastąpiło 9 czerwca 2024 roku.

title: Goleniów Park Przemysłowy

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Goleniów Park Przemysłowy
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Linia kolejowa 401 - Goleniów Park Przemysłowy - 16.04.2025 11-11-13.jpg
 |opis zdjęcia               = przystanek w 2025
 |państwo                    = PL-ZP
 |miejscowość                = [[Łozienica]]
 |lokalizacja                = [[Goleniowski Park Przemysłowy]]
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 9 czerwca 2024
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     = [[przystanek osobowy]]
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{nie}}
 |linie kolejowe             = * [[Linia kolejowa nr 401|401 Szczecin Dąbie – Świnoujście Port]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Goleniów (gmina)
 |współrzędne                = 53.53004 14.81051
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Goleniów Park Przemysłowy''' – [[przystanek osobowy]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.plk-sa.pl/files/public/user_upload/pdf/Reg_przydzielania_tras/Regulamin_sieci_2023_2024/v.18/N_ZAL_2.6_20232024_20231211092040.xlsx | tytuł = 2.6. Wykaz posterunków ruchu i punktów ekspedycyjnych | praca = [https://www.plk-sa.pl/klienci-i-kontrahenci/warunki-udostepniania-infrastruktury-i-regulaminy/regulamin-sieci/regulamin-sieci-2023/2024 Regulamin sieci 2023/2024] | opublikowany = plk-sa.pl | data dostępu = 2024-06-09}}</ref> na [[Linia kolejowa nr 401|linii kolejowej nr 401]] w [[Łozienica|Łozienicy]] w [[Goleniów (gmina)|gminie Goleniów]], tuż przy [[Goleniowski Park Przemysłowy|Goleniowskim Park Przemysłowym]], pomiędzy stacją [[Goleniów (stacja kolejowa)|Goleniów]] i przystankiem osobowym [[Rurka (stacja kolejowa)|Rurka]]. Budowa przystanku została realizowana w ramach projektu budowy [[Szczecińska Kolej Metropolitalna|Szczecińskiej Kolei Metropolitalnej]]. Przy przystanku wybudowane zostały parkingi [[Parkuj i jedź|Park&Ride]] oraz [[Bike&Ride]] i [[Przystanek autobusowy|przystanki autobusowe]]. Otwarcie przystanku planowane było na 2022 rok, jednak nastąpiło 9 czerwca 2024 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = SKM do Goleniowa: więcej połączeń i nowy przystanek  – SKM |data dostępu = 2024-06-09 |opublikowany = skm.szczecin.pl |url = https://skm.szczecin.pl/aktualnosci/skm-do-goleniowa-wiecej-polaczen-i-nowy-przystanek/}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Goleniów Park Przemysłowy
|linia         = {{LK-linia|401}} [[Szczecin Dąbie]] – [[Świnoujście Port]]
|kilometr      =
|typ           =
|poprzedni_typ =
|następny_typ  =
|poprzedni     = [[Rurka (stacja kolejowa)|Rurka]]
|poprzedni_km  =
|następny      = [[Goleniów (stacja kolejowa)|Goleniów]]
|następny_km   =
}}
{{Przystanki Szczecińskiej Kolei Metropolitalnej}}

[[Kategoria:Łozienica]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w gminie Goleniów]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Polsce oddane do użytku w 2024]]

title: Goleniów Park Przemysłowy

Województwo: zachodniopomorskie

Miejscowość: Łozienica

Lokalizacja: Goleniowski Park Przemysłowy

Data otwarcia: 9 czerwca 2024

Rodzaj: przystanek osobowy

Kasy: N


text:
# Whilton
Whilton – wieś w Anglii, w hrabstwie Northamptonshire, w dystrykcie (unitary authority) West Northamptonshire. Leży 13 km na zachód od miasta Northampton i 108 km na północny zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 296 mieszkańców.

title: Whilton

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Whilton
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Whilton Northamptonshire 39 03 08.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Whilton
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Northamptonshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[West Northamptonshire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 296<ref name="ludnosc">Populacja według spisu ludności 2001. Dane dostępne ze strony https://www.nomisweb.co.uk/home/census2001.asp</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01327
 |kod pocztowy                 = NN11
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Northamptonshire
 |współrzędne                  = 52°16′39″N 1°4′4″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Whilton''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Northamptonshire]], w dystrykcie (''[[unitary authority]]'') [[West Northamptonshire]]. Leży 13 km na zachód od miasta [[Northampton]] i 108 km na północny zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SP6358564810|tytuł=Whilton na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>. W 2001 miejscowość liczyła 296 mieszkańców<ref name="ludnosc"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Northamptonshire]]

title: Whilton

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East Midlands

Hrabstwo ceremonialne: Northamptonshire

Unitary authority: West Northamptonshire


text:
# Słomczyn (powiat piaseczyński)
Słomczyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Konstancin-Jeziorna.
Wieś szlachecka Slanczino położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa warszawskiego.
Miejscowość jest siedzibą parafii pw. św. Zygmunta, należącej do dekanatu konstancińskiego, archidiecezji warszawskiej. Zabytkowy, barokowy kościół parafialny został wybudowany w latach 1717–1725 i rozbudowany na początku XX w. Wyposażenie barokowe z XVII i XVIII w.
Na cmentarzu parafialnym pomnik poległych i pomordowanych w 1939 i w 1944.

title: Słomczyn (powiat piaseczyński)

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Słomczyn (powiat grójecki)]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Słomczyn
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Słomczyn 05.JPG
 |opis zdjęcia           = Kościół w Słomczynie
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat piaseczyński|piaseczyński]]
 |gmina                  = [[Konstancin-Jeziorna (gmina)|Konstancin-Jeziorna]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 482{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 22
 |kod pocztowy           = 05-520{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WPI
 |SIMC                   = 0004015{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Konstancin-Jeziorna (gmina)
 |współrzędne            = 52°03'35"N 21°09'20"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|124559|data=2024-01-09}}</ref>
 |commons                = Category:Słomczyn, powiat piaseczyński
 |www                    =
}}
'''Słomczyn''' – [[wieś]] sołecka{{r|sol}} w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat piaseczyński|powiecie piaseczyńskim]], w [[Konstancin-Jeziorna (gmina)|gminie Konstancin-Jeziorna]]{{r|teryt|roz}}.

Wieś szlachecka Slanczino położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim [[ziemia czerska|ziemi czerskiej]] [[województwo mazowieckie (I Rzeczpospolita)|województwa mazowieckiego]]<ref>Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 214, Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo warszawskie (1975–1998)|województwa warszawskiego]].

Miejscowość jest siedzibą [[Parafia św. Zygmunta w Słomczynie|parafii pw. św. Zygmunta]], należącej do [[dekanat konstanciński|dekanatu konstancińskiego]], [[archidiecezja warszawska|archidiecezji warszawskiej]]. Zabytkowy, barokowy kościół parafialny został wybudowany w latach 1717–1725 i rozbudowany na początku XX w. Wyposażenie barokowe z XVII i XVIII w.<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.swzygmunt.knc.pl/o_parafii/parafia_dzis.htm |tytuł = Historia parafii |data dostępu = 2012-05-25}}</ref>

Na cmentarzu parafialnym pomnik poległych i pomordowanych w 1939 i w 1944<ref name="mazowsze">Tomasz Chludziński, Janusz Żmudziński, „Mazowsze, mały przewodnik”, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1978, s. 239.</ref>.

{{Zobacz kategorię|Ludzie związani ze Słomczynem (powiat piaseczyński)}}

== Przypisy ==
<references>
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Slomczyn_konstancin_jeziorna_mazowieckie|nazwa=Wieś Słomczyn w liczbach|data dostępu=2024-12-27}}</ref>
* <ref name="nsp">{{Cytuj |url = https://bdl.stat.gov.pl/bdl/dane/teryt/jednostka |tytuł = NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data = 2022-09-19 |data dostępu = 2024-12-27 |opublikowany = Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=sol>[https://www.konstancinjeziorna.pl/page/solectwa-i-osiedla Strona gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1161|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT].</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|X|813|Słomczyn (1)}}
* {{SgKP|XV_cz.2|596|Słomczyn (1)}}

{{Gmina Konstancin-Jeziorna}}

[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mazowieckie)]]
[[Kategoria:Słomczyn (powiat piaseczyński)]]

title: Słomczyn

Województwo: mazowieckie

Powiat: piaseczyński

Gmina: Konstancin-Jeziorna

Tablice rejestracyjne: WPI


text:
# Korytarzyk w Dupnej Górze
Korytarzyk w Dupnej Górze – jaskinia na północno-wschodnim krańcu Góry Łabajowej. Administracyjnie znajduje się w obrębie wsi Bębło, w gminie Wielka Wieś w powiecie krakowskim, w województwie małopolskim. Pod względem geograficznym jest to obszar Wyżyny Olkuskiej wchodzący w skład Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.

## Opis obiektu
Od szczytu Góry Łabajowej (zwanej także Dupną Górą) w kierunku Tomaszówek Dolnych opada skalista grzęda. W lesie na jej południowo-wschodnim końcu za dużą skałą jest otwór wejściowy do obiektu, a za nim krótki, prosty korytarzyk o wysokości do 90 cm. Jest suchy i w całości widny.
Korytarzyk utworzył się w późnojurajskich wapieniach. Przy otworze wejściowym na jego ścianach rosną glony, mchy, paprocie i rośliny zielne. W głębi są grzybki naciekowe i nacieki mleka wapiennego. Na spągu znaleziono kości drobnych zwierząt, w tym jeża. Na ścianach obserwowano muchówki, ślimaki, pająka sieciarz jaskiniowy i motyle należące do gatunków paśnik jaskiniec, szczerbówka ksieni, rusałka pawik. W korytarzyku znaleziono ślady penetracji i rozkopywania namuliska.
- Skały z otworem korytarzyka
- Głaz, za którym jest otwór korytarzyka
- Otwór
- Korytarzyk

Na Górze Łabajowej są jeszcze dwie inne jaskinie: Jaskinia powyżej Łabajowej i Jaskinia w Dupnej Górze. Wszystkie znajdują się blisko siebie, na tej samej skalistej grzędzie od strony Tomaszówek Dolnych.

title: Korytarzyk w Dupnej Górze

wikitext:
{{Jaskinia infobox
 |nazwa                = Korytarzyk w Dupnej Górze
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |plan                 = KorytarzykwDupnejGórze plan.jpg
 |opis planu           =
 |państwo              = PL-MA
 |położenie            = [[Łabajowa Góra]]
 |właściciel           = prywatny
 |właściciel szczegóły =
 |długość jaskini      = 4
 |rozciągłość pozioma  =
 |głębokość            = 0,6
 |deniwelacja          =
 |wysokość otworów     = 430
 |wysokość otworów ndd = 30
 |ekspozycja otworów   = północnemu wschodowi
 |data odkrycia        = znana od dawna
 |odkrywca             =
 |udostępnianie        =
 |kod                  = J.Olk.I-07.104
 |kod mapy             = Wielka Wieś (gmina)
 |współrzędne          = 50°11′29.40″N 19°46′37.90″E
 |commons              = category: Korytarzyk w Dupnej Górze
 |www                  = http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/11173
}}
'''Korytarzyk w Dupnej Górze''' – [[jaskinia]] na północno-wschodnim krańcu [[Łabajowa Góra|Góry Łabajowej]]<ref name=jp />. Administracyjnie znajduje się w obrębie wsi [[Bębło]], w [[Wielka Wieś (gmina)|gminie Wielka Wieś]] w [[powiat krakowski|powiecie krakowskim]], w województwie małopolskim<ref name=geo />. Pod względem geograficznym jest to obszar [[Wyżyna Olkuska|Wyżyny Olkuskiej]] wchodzący w skład [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska|Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej]]<ref name=kon />.

== Opis obiektu ==
Od szczytu Góry Łabajowej (zwanej także Dupną Górą) w kierunku [[Tomaszówki Dolne|Tomaszówek Dolnych]] opada skalista grzęda. W lesie na jej południowo-wschodnim końcu za dużą skałą jest otwór wejściowy do obiektu, a za nim krótki, prosty korytarzyk o wysokości do 90 cm. Jest suchy i w całości widny<ref name=jp />.

Korytarzyk utworzył się w [[Jura późna|późnojurajskich]] wapieniach. Przy otworze wejściowym na jego ścianach rosną glony, mchy, paprocie i [[rośliny zielne]]. W głębi są [[naciek grzybkowy|grzybki naciekowe]] i nacieki [[mleko wapienne (speleologia)|mleka wapiennego]]. Na [[spąg]]u znaleziono kości drobnych zwierząt, w tym jeża. Na ścianach obserwowano muchówki, ślimaki, pająka [[sieciarz jaskiniowy]] i motyle należące do gatunków [[paśnik jaskiniec]], [[szczerbówka ksieni]], [[rusałka pawik]]. W korytarzyku znaleziono ślady penetracji i rozkopywania namuliska<ref name=jp />.
<gallery mode=packed heights=150>
Korytarzyk w Dupnej Górze DK82.jpg|Skały z otworem korytarzyka
Korytarzyk w Dupnej Górze DK82 (4).jpg|Głaz, za którym jest otwór korytarzyka
Korytarzyk w Dupnej Górze DK82 (2).jpg|Otwór
Korytarzyk w Dupnej Górze DK82 (3).jpg|Korytarzyk
</gallery>
Na Górze Łabajowej są jeszcze dwie inne jaskinie: [[Jaskinia powyżej Łabajowej]] i [[Jaskinia w Dupnej Górze]]. Wszystkie znajdują się blisko siebie, na tej samej skalistej grzędzie od strony Tomaszówek Dolnych<ref name=jas />.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name=geo>{{cytuj |url = http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/ |tytuł = Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza |data dostępu = 2022-03-120}}</ref>
<ref name=jas>{{cytuj |url = http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl |tytuł = Jaskinie Polski |opublikowany = Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy |data dostępu = 2022-03-21}}</ref>
<ref name=jp>{{Cytuj |url = http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/11173 |autor = Jakub Nowak, Jerzy Grodzicki |tytuł = Korytarzyk w Dupnej Górze |praca = Jaskinie Polski |opublikowany = Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy |data dostępu = 2022-03-20}}</ref>
<ref name=kon>{{Cytuj |autor = [[Jerzy Kondracki]] |tytuł = Geografia regionalna Polski |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Wydawnictwo Naukowe PWN]] |data = 1998 |isbn = 83-01-12479-2}}</ref>
</references>

[[Kategoria:Bębło]]
[[Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej]]

title: Korytarzyk w Dupnej Górze

Położenie: Łabajowa Góra

Właściciel: prywatny

Długość: 4 m

Ekspozycja otworów: ku północnemu wschodowi

Data odkrycia: znana od dawna


text:
# Antropologia sztuki
Antropologia sztuki – jeden z działów antropologii kulturowej, poświęcony badaniu sztuki w różnych kontekstach kulturowych. Antropologia sztuki koncentruje się na wymiarach historycznych, ekonomicznych i estetycznych w niezachodnich formach sztuki, głównie w społeczeństwach potocznie nazywanych „pierwotnymi” bądź „niepiśmiennymi”. Przez większą część swej niedługiej historii, antropologia sztuki pozostawała na marginesie głównego nurtu. Paradoksalnie, pozwoliło to na przenikanie się idei różnych dziedzin oraz jej interdyscyplinarny charakter, choć występują trudności z konkretnym jej zdefiniowaniem. Od pokrewnych jej socjologii sztuki i historii sztuki odróżnia ją inny obszar badań. Zamiast na formie i funkcji (w ujęciu politycznym, ekonomicznym i estetycznym), antropolodzy sztuki starają się zrozumieć znaczenie dzieła w ujęciu danej społeczności.

## Historia

### Antropologia i sztuka w końcu XIX i pierwszej połowie XX wieku
Pierwszych oznak na wykształcanie się antropologii sztuki można doszukiwać się już w końcu XIX wieku. W 1895 roku brytyjski antropolog Alfred Cort Haddon wydał książkę Evolution in Art, będącą podsumowaniem jego badań nad sztuką na obszarze Brytyjskiej Nowej Gwinei.
W początkach XX wieku Franz Boas, jeden z pionierów współczesnej antropologii, przeprowadził wiele badań terenowych dotyczących sztuki, co pozwoliło stworzyć podstawy dla tej dziedziny. Napisana przez niego książka Primitive Art (1927), zbiera jego najważniejsze spostrzeżenia na temat tak zwanych „prymitywnych” form sztuki, ze szczegółowym studium przypadku na temat sztuki mieszkańców północno-zachodniego wybrzeża Pacyfiku. Antropolog Claude Lévi-Strauss rozwinął analizy Boasa w swojej książce Drogi Masek (1982), w której prześledził zmiany w plastycznej formie masek północno-zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej do wzorców interakcji międzykulturowych wśród rdzennych mieszkańców wybrzeża.
Pod wpływem porównawczej nauki o społeczeństwie Alfreda Radcliffe-Browna antropologia w Wielkiej Brytanii przeszła duże zmiany. Próbując stworzyć dla niej niszę, która odróżniałaby antropologię od innych dziedzin nauki, przekształcił ją w dziedzinę skupiającą się na organizacji i strukturze społecznej, mocno powiązaną ze funkcjonalizmem strukturalnym. Tamtejsza antropologia w dużej mierze zdystansowała się od historii, psychologii a także kultury, co wpłynęło na wzrost zainteresowania grupą i zachowaniem, z niekorzyścią dla jednostki i emocji. Teoretycy kształtujący antropologię uważali, że badania nad sztuką i kulturą materialną nie były w większości przypadków kluczowe dla rozwoju całości dziedziny. Tym samym kultura materialna i sztuka zostały odcięte od głównego nurtu brytyjskich badań etnologicznych. Zebrane artefakty nie były poddawane szerszym badaniom tylko deponowane w muzealnych magazynach. Ta sytuacja utrzymywała się do lat 60. XX wieku, kiedy sztuka ponownie stała się ważnym zagadnieniem w pracach badawczych. Podobny proces zachodził też w innych krajach Europy (na przykład we Francji i Holandii), które rozwinęły podobne tradycje pracy w terenie.
W Stanach Zjednoczonych stan badań nad sztuką z perspektywy antropologicznej prezentował się znacznie lepiej, choć charakteryzował się podobnym okresem zaniedbań co w antropologii europejskiej. Antropologia w tym kraju rozwijała się bardziej holistycznie, a podział badań na cztery główne obszary (antropologia społeczno-kulturowa, antropologia biologiczna, archeologia i lingwistyka) pozwolił na dalszą pracę nad kulturą materialną. Mimo to w pierwszej połowie XX wieku przeprowadzano relatywnie niewiele badań nad sztuką.
Zdystansowanie się antropologii muzealnej od etnologów pracujących w terenie poskutkowało zmniejszeniem możliwości przyporządkowania przedmiotów posiadanych w kolekcjach ze społecznościami, które je wytworzyły. Obiekty oznaczane jako „sztuka” były odcięte od swego kontekstu kulturowego i oceniane zgodnie z zachodnimi kryteriami i kategoriami oraz traktowane jako stadium poprzedzające tradycyjnie wytworzone przez świat zachodu rodzaje sztuki. Rozpatrywanie przedmiotów kultury materialnej odbywało się w stosunku do zachodnich wzorców, które zazwyczaj nie miały zastosowania w innych społecznościach.

### Antropologia sztuki współcześnie
Ponowne zainteresowanie sztuką wśród antropologów nastąpiło w latach 60. XX wieku. Czynnikami, które to spowodowały były zmiany w programie badań antropologicznych oraz dążenie zachodniej teorii sztuki w stronę myślenia antropologicznego. Po II wojnie światowej antropologia dynamicznie się rozwijała, co sprzyjało powstaniu kolejnych jej specjalizacji. W Wielkiej Brytanii przejawiło się to odejściem od badań relacji społecznych na rzecz zaciekawienia religią, mitem i rytuałami. Rosło także zainteresowanie antropologią wizualną, kulturą materialną i antropologią archeologiczną. Wzrost zainteresowania wpłynął zwłaszcza na badania nad symboliką (w systematyce, semiotyce i języku) oraz nad wymianą i związanymi z nią rytuałami. Teoria wymiany i antropologia symboliczna wpłynęły na dyskurs nad charakterem osób i rzeczy, w kontekście ich wzajemnych powiązań. Stało się to głównym tematem antropologii w latach 80. i 90. XX wieku.
Od lat 70. XX wieku zwiększano nacisk na badania takich tematów jak emocje, płeć, ciało, przestrzeń i czas, a szeroko pojęta sztuka stanowiła ich główne źródło informacji, gdyż każda forma sztuki przekazywała sobą konkretne informacje o danej społeczności.

## Problem antropologii sztuki i jej definicja
Jeden z głównych problemów antropologii sztuki dotyczy uniwersalności „sztuki” jako zjawiska kulturowego. Antropolodzy zauważyli, że zachodni podział na kategorie takie jak „malarstwo”, „rzeźba” czy „literatura”, nie istnieje lub istnieje w znacznie innej formie w większości niezachodnich kontekstów. Sztuka zazwyczaj występuje jako pojęcie bliskie kulturze w obu jej znaczeniach: kulturze pojmowanej jako określony sposób życia i powłoka, w której można urzeczywistnić idee i wiedzę grupy, oraz kulturze w znaczeniu metafizycznej esencji danej społeczności, zgodnie z której standardami oceniane są później te fizyczne produkty. Taki rozdział doprowadzał do wielu niejasności i utrudniał wypracowanie konsensusu w sprawie jednej, międzykulturowej definicji „sztuki” w antropologii. Dużym wyzwaniem w dalszym ciągu pozostaje traktowanie sztuki w oderwaniu od eurocentrycznego poglądu na nią. Według tej definicji, sztuka jest rozumiana jako oderwana od społeczności i determinowana przez swoją rolę w strukturze klasowej zachodniego kapitalistycznego społeczeństwa. Zgodnie z tym poglądem, sztuka służy jedynie do bycia symbolicznym znacznikiem kapitału, w który klasa rządząca inwestuje aby jeszcze bardziej móc podkreślić swój status. Ciężko jednak zastosować tę definicję w przypadku większości poza zachodnich społeczności.
Aby przezwyciężyć trudności ze zdefiniowaniem kluczowego dla dziedziny pojęcia, antropolodzy sztuki skupili się na formalnych cechach przedmiotów, które nie będąc wyłącznie „artystycznymi”, mają pewne wyraźne cechy „estetyczne”. Primitive Art Franza Boasa, Drogi Maski Claude Lévi-Straussa czy Art as Cultural System (1983) Clifforda Geertza to kilka przykładów tego trendu przekształcania antropologii „sztuki” w antropologię specyficzno-kulturowej „estetyki”. W 1998 roku w swojej książce Art and Agency Alfred Gell zaproponował nową definicję „sztuki” jako złożonego systemu intencjonalności, w którym artyści wytwarzają przedmioty artystyczne, aby wywoływać zmiany w świecie, w tym (ale nie wyłącznie) zmiany w postrzeganiu estetyki przez odbiorców sztuki. Około 2000 roku pomysły Gella wzbudziły wiele kontrowersji w antropologii sztuki.
Inną definicję sztuki stworzył Howard Morphy. Zgodnie z nią, sztuką są obiekty posiadające atrybuty estetyczne i/lub semantyczne (w większości przypadków oba na raz), które są wykorzystywane do celów reprezentacyjnych lub prezentacyjnych. W swojej późniejszej pracy, The Anthropology of Art twierdził on ponadto, że zrozumienie pracy wymaga umieszczenia jej w najszerszym możliwym kontekście. Znaczenie i wpływ dzieła na otoczenie nie są zrozumiałe dla antropologa, który nie weźmie pod uwagę historycznego, społecznego i kulturowego podłoża jego stworzenia. W ten sposób obiekty sztuki łączą wydarzenia z procesami i zbliżają do siebie doświadczenia rozdzielone w czasie.

title: Antropologia sztuki

wikitext:
'''Antropologia sztuki''' – jeden z działów [[Antropologia kulturowa|antropologii kulturowej]], poświęcony badaniu [[Sztuka|sztuki]] w różnych kontekstach kulturowych. Antropologia sztuki koncentruje się na wymiarach historycznych, ekonomicznych i estetycznych w niezachodnich formach sztuki, głównie w społeczeństwach potocznie nazywanych „pierwotnymi” bądź „niepiśmiennymi”. Przez większą część swej niedługiej historii, antropologia sztuki pozostawała na marginesie głównego nurtu. Paradoksalnie, pozwoliło to na przenikanie się idei różnych dziedzin oraz jej interdyscyplinarny charakter, choć występują trudności z konkretnym jej zdefiniowaniem. Od pokrewnych jej socjologii sztuki i historii sztuki odróżnia ją inny obszar badań. Zamiast na formie i funkcji (w ujęciu politycznym, ekonomicznym i estetycznym), antropolodzy sztuki starają się zrozumieć znaczenie dzieła w ujęciu danej społeczności<ref>{{Cytuj |autor = |autor r = Jeanne Cannizzo |redaktor = Alan Bernard |tytuł = Encyclopedia of Social And Cultural Anthropology |data = 2002 |isbn = 0-203-25684-0}}</ref>.
[[Plik:Masque_eharo_MHNT_ETH_AC_NB9.jpg|mały|Maska eharo, Kultura Elema, Papua-Nowa Gwinea |235x235px]]

== Historia ==
=== Antropologia i sztuka w końcu XIX i pierwszej połowie XX wieku ===
Pierwszych oznak na wykształcanie się antropologii sztuki można doszukiwać się już w końcu XIX wieku. W 1895 roku brytyjski antropolog [[Alfred Cort Haddon]] wydał książkę ''Evolution in Art'', będącą podsumowaniem jego badań nad sztuką na obszarze Brytyjskiej Nowej Gwinei.

W początkach XX wieku [[Franz Boas]], jeden z pionierów współczesnej [[Antropologia|antropologii]], przeprowadził wiele badań terenowych dotyczących sztuki, co pozwoliło stworzyć podstawy dla tej dziedziny. Napisana przez niego książka ''Primitive Art'' (1927), zbiera jego najważniejsze spostrzeżenia na temat tak zwanych „prymitywnych” form sztuki, ze szczegółowym studium przypadku na temat sztuki mieszkańców północno-zachodniego wybrzeża Pacyfiku<ref>Franz Boas. (1927) ''Primitive art''.</ref>. Antropolog [[Claude Lévi-Strauss]] rozwinął analizy Boasa w swojej książce ''Drogi Masek'' (1982), w której prześledził zmiany w plastycznej formie masek północno-zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej do wzorców interakcji międzykulturowych wśród rdzennych mieszkańców wybrzeża<ref>Claude Lévi-Strauss. (1982) ''Drogi Maski''.</ref>.

Pod wpływem porównawczej nauki o społeczeństwie [[Alfred Radcliffe-Brown|Alfreda Radcliffe-Browna]] antropologia w Wielkiej Brytanii przeszła duże zmiany. Próbując stworzyć dla niej niszę, która odróżniałaby antropologię od innych dziedzin nauki, przekształcił ją w dziedzinę skupiającą się na organizacji i strukturze społecznej, mocno powiązaną ze [[Funkcjonalizm strukturalny|funkcjonalizmem strukturalnym]]. Tamtejsza antropologia w dużej mierze zdystansowała się od historii, psychologii a także kultury, co wpłynęło na wzrost zainteresowania grupą i zachowaniem, z niekorzyścią dla jednostki i emocji. Teoretycy kształtujący antropologię uważali, że badania nad sztuką i kulturą materialną nie były w większości przypadków kluczowe dla rozwoju całości dziedziny. Tym samym kultura materialna i sztuka zostały odcięte od głównego nurtu brytyjskich badań etnologicznych. Zebrane artefakty nie były poddawane szerszym badaniom tylko deponowane w muzealnych magazynach. Ta sytuacja utrzymywała się do lat 60. XX wieku, kiedy sztuka ponownie stała się ważnym zagadnieniem w pracach badawczych. Podobny proces zachodził też w innych krajach Europy (na przykład we Francji i Holandii), które rozwinęły podobne tradycje pracy w terenie<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Howard Morphy & Morgan Perkins. |tytuł = The Anthropology of Art: A Reader. |data = 2006}}</ref>.

W Stanach Zjednoczonych stan badań nad sztuką z perspektywy antropologicznej prezentował się znacznie lepiej, choć charakteryzował się podobnym okresem zaniedbań co w antropologii europejskiej. Antropologia w tym kraju rozwijała się bardziej [[Holizm|holistycznie]], a podział badań na cztery główne obszary (antropologia społeczno-kulturowa, antropologia biologiczna, archeologia i lingwistyka) pozwolił na dalszą pracę nad kulturą materialną. Mimo to w pierwszej połowie XX wieku przeprowadzano relatywnie niewiele badań nad sztuką.

Zdystansowanie się antropologii muzealnej od etnologów pracujących w terenie poskutkowało zmniejszeniem możliwości przyporządkowania przedmiotów posiadanych w kolekcjach ze społecznościami, które je wytworzyły. Obiekty oznaczane jako „sztuka” były odcięte od swego kontekstu kulturowego i oceniane zgodnie z zachodnimi kryteriami i kategoriami oraz traktowane jako stadium poprzedzające tradycyjnie wytworzone przez świat zachodu rodzaje sztuki. Rozpatrywanie przedmiotów kultury materialnej odbywało się w stosunku do zachodnich wzorców, które zazwyczaj nie miały zastosowania w innych społecznościach<ref name=":0" />.

=== Antropologia sztuki współcześnie ===
Ponowne zainteresowanie sztuką wśród antropologów nastąpiło w latach 60. XX wieku. Czynnikami, które to spowodowały były zmiany w programie badań antropologicznych oraz dążenie zachodniej teorii sztuki w stronę myślenia antropologicznego. Po II wojnie światowej antropologia dynamicznie się rozwijała, co sprzyjało powstaniu kolejnych jej specjalizacji. W Wielkiej Brytanii przejawiło się to odejściem od badań relacji społecznych na rzecz zaciekawienia religią, mitem i rytuałami. Rosło także zainteresowanie [[Antropologia wizualna|antropologią wizualną]], kulturą materialną i antropologią archeologiczną. Wzrost zainteresowania wpłynął zwłaszcza na badania nad symboliką (w systematyce, semiotyce i języku) oraz nad wymianą i związanymi z nią rytuałami. Teoria wymiany i antropologia symboliczna wpłynęły na dyskurs nad charakterem osób i rzeczy, w kontekście ich wzajemnych powiązań. Stało się to głównym tematem antropologii w latach 80. i 90. XX wieku.

Od lat 70. XX wieku zwiększano nacisk na badania takich tematów jak emocje, płeć, ciało, przestrzeń i czas, a szeroko pojęta sztuka stanowiła ich główne źródło informacji, gdyż każda forma sztuki przekazywała sobą konkretne informacje o danej społeczności<ref name=":0" />.

== Problem antropologii sztuki i jej definicja ==
[[Plik:GHOOMAR.jpg|mały|262x262px|Taniec Ghoomar w Radżastanie]]
Jeden z głównych problemów antropologii sztuki dotyczy uniwersalności „sztuki” jako zjawiska kulturowego. Antropolodzy zauważyli, że zachodni podział na kategorie takie jak „malarstwo”, „rzeźba” czy „literatura”, nie istnieje lub istnieje w znacznie innej formie w większości niezachodnich kontekstów<ref>Robert Layton. (1981) ''The Anthropology of Art''.</ref>. Sztuka zazwyczaj występuje jako pojęcie bliskie kulturze w obu jej znaczeniach: kulturze pojmowanej jako określony sposób życia i powłoka, w której można urzeczywistnić idee i wiedzę grupy, oraz kulturze w znaczeniu metafizycznej esencji danej społeczności, zgodnie z której standardami oceniane są później te fizyczne produkty. Taki rozdział doprowadzał do wielu niejasności i utrudniał wypracowanie konsensusu w sprawie jednej, międzykulturowej definicji „sztuki” w antropologii<ref>G. Angioni, ''Fare dire sentire: l’identico e il diverso nelle culture'', Nuoro, il Maestrale, 2011.</ref><ref>Howard Morphy & Morgan Perkins. (2006) Introduction, in ''The Anthropology of Art: A Reader''.</ref>. Dużym wyzwaniem w dalszym ciągu pozostaje traktowanie sztuki w oderwaniu od eurocentrycznego poglądu na nią. Według tej definicji, sztuka jest rozumiana jako oderwana od społeczności i determinowana przez swoją rolę w strukturze klasowej zachodniego kapitalistycznego społeczeństwa. Zgodnie z tym poglądem, sztuka służy jedynie do bycia symbolicznym znacznikiem kapitału, w który klasa rządząca inwestuje aby jeszcze bardziej móc podkreślić swój status. Ciężko jednak zastosować tę definicję w przypadku większości poza zachodnich społeczności<ref>{{Cytuj |autor = Howard Morphy & Morgan Perkins |tytuł = The Anthropology of Art: A Reader. |data = (2006)}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Pierre Bourdieu |tytuł = Distinction: A Social Critique of the Judgement of Taste |data = 1984}}</ref>.

Aby przezwyciężyć trudności ze zdefiniowaniem kluczowego dla dziedziny pojęcia, antropolodzy sztuki skupili się na formalnych cechach przedmiotów, które nie będąc wyłącznie „artystycznymi”, mają pewne wyraźne cechy „estetyczne”. ''Primitive Art'' Franza Boasa, ''Drogi Maski'' Claude Lévi-Straussa czy ''Art as Cultural System'' (1983) Clifforda Geertza to kilka przykładów tego trendu przekształcania antropologii „sztuki” w antropologię specyficzno-kulturowej „estetyki”. W 1998 roku w swojej książce ''Art and Agency'' [[Alfred Gell]] zaproponował nową definicję „sztuki” jako złożonego systemu intencjonalności, w którym artyści wytwarzają przedmioty artystyczne, aby wywoływać zmiany w świecie, w tym (ale nie wyłącznie) zmiany w postrzeganiu estetyki przez odbiorców sztuki<ref>Alfred Gell. (1998) ''Art and Agency''.</ref>. Około 2000 roku pomysły Gella wzbudziły wiele kontrowersji w antropologii sztuki<ref>Ross Bowden. (2004) A Critique of Alfred Gell on Art and Agency. ''Oceania'', 74: 309-325.</ref><ref>Robert H. Layton. (2003) Art and Agency: A reassessment. ''Journal of the Royal Anthropological Institute'', 9: 447-464.</ref><ref>Howard Morphy. (2009). Art as a Mode of Action: Some Problems with Gell’s Art and Agency. ''Journal of Material Culture'', 14 (1): 5-27.</ref>.

Inną definicję sztuki stworzył Howard Morphy. Zgodnie z nią, sztuką są obiekty posiadające atrybuty estetyczne i/lub semantyczne (w większości przypadków oba na raz), które są wykorzystywane do celów reprezentacyjnych lub prezentacyjnych<ref>{{Cytuj |autor = Howard Morphy |redaktor = Tom Ingold |rozdział = Anthropology of Art |tytuł = Companion Encyclopedia of Anthropology |data = 1994}}</ref>. W swojej późniejszej pracy, ''The Anthropology of Art'' twierdził on ponadto, że zrozumienie pracy wymaga umieszczenia jej w najszerszym możliwym kontekście. Znaczenie i wpływ dzieła na otoczenie nie są zrozumiałe dla antropologa, który nie weźmie pod uwagę historycznego, społecznego i kulturowego podłoża jego stworzenia. W ten sposób obiekty sztuki łączą wydarzenia z procesami i zbliżają do siebie doświadczenia rozdzielone w czasie.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Boas, Franz. (1927) ''Primitive Art''. New York: Dover
* Coote, Jeremy and Anthony Shelton, eds. (1992) ''Anthropology Art and Aesthetics''. Oxford: Clarendon Press {{ISBN|0-19-827945-0}}.
* Forge, Anthony, ed. (1973) ''Primitive Art & Society''. Oxford: Oxford University Press
* Forge, Anthony. (1979) The Problem of Meaning in Art, in ''Exploring the Visual Art of Oceania''. Sidney M. Mead, ed. Honolulu: Hawaii University Press, s. 278–286
* Forge, A., Clark, A., & Thomas, N. (2017). ''Style and Meaning : Essays on the Anthropology of Art''. Sidestone Press.
* Geertz, Clifford. (1983). Art as a Cultural System, in ''Local Knowledge: Further Essays in Interpretive Anthropology''. New York: Basic Books
* Gell, Alfred. (1998) ''Art and Agency: An Anthropological Theory of Art''. Oxford: Oxford University Press {{ISBN|0-19-828014-9}}.
* Hatcher, Evelyn Payne. (1985) ''Art As Culture: An Introduction to the Anthropology of Art''. Lanham: University Press of America {{ISBN|0-89789-628-9}}.
* Layton, Robert. (1981) ''The Anthropology of Art''. Cambridge: Cambridge University Press {{ISBN|978-0-521-36894-0}}.
* Lévi-Strauss, Claude. (1982) ''The Way of the Masks'', translated by Sylvia Modelski. Seattle: University of Washington Press
* Marcus, George and Myers, Fred „The traffic in Culture: Refiguring Art and Anthropology”. University of California, California 2008
* Morphy, Howard and Morgan Perkins, eds. (2006) ''The Anthropology of Art: A Reader''. Malden, MA: Blackwell Publishing
* Munn, Nancy. (1973) ''Walpiri Iconography''. Ithaca: Cornell University Press
* Price, Sally. (1989) ''Primitive Art in Civilized Places''. Chicago: University of Chicago Press
* Sansi-Roca, Roger (2015) ''Art, Antrhopology and the Gift.'' London: Bloomsbury Academic.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Specjalizacje i nauki pomocnicze antropologii]]
[[Kategoria:Sztuka]]