text:
# Christian de Chergé
Charles Marie Christian de Chergé (ur. 18 stycznia 1937 w Colmarze, zm. prawdopodobnie 21 maja 1996 w Algierii) – francuski ksiądz katolicki, trapista, błogosławiony Kościoła katolickiego. Zwolennik dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego. Przeor wspólnoty w Tibhirine w Algierii.
Porwany i zamordowany wraz z 6 współbraćmi najprawdopodobniej przez terrorystyczną Zbrojną Grupę Islamską podczas wojny domowej w Algierii.

## Życiorys
Po studiach w paryskim Séminaire des Carmes przyjął święcenia kapłańskie w 1964 roku.
Do Tibhirine przybył w 1971 r. Prowadził studia porównawcze między islamem a chrześcijaństwem, uczył się też arabskiego. Śluby wieczyste złożył 1 października 1976 w klasztorze Tibhirine, a 31 marca 1984 został jego przeorem.
Starał się ze swoją wspólnotą o pokojowe i życzliwe współistnienie obok muzułmańskich sąsiadów. De Chergé był jednak realistą i przewidywał, że wzrost integryzmu religijnego i wraz z nim fanatyzmu może zagrozić istnieniu klasztoru. Tym przemyśleniom dał wyraz w swoim Testamencie.
Ks. Henryk Seweryniak nazwał testament o. Christiana „niezwykłym testamentem chrześcijańskiej samoświadomości”.

## Testament Christiana de Chergé
Po zabójstwie braci z Tibhirine odnaleziono testament o. Christiana. Jego ostateczna wersja powstała w domu dla starszych kapłanów w Algierze, prowadzonym przez polską siostrę Lidię, pod ikoną Matki Boskiej Ostrobramskiej. Jego treść brzmi:
Gdybym pewnego dnia - choćby i dzisiaj - stał się ofiarą terroryzmu, który - jak sądzę - jednakowo traktuje wszystkich żyjących w Algierii obcokrajowców, chciałbym, aby moja wspólnota, mój Kościół, moja rodzina, pamiętali, że moje życie było dane Bogu i temu krajowi. Chciałbym, aby zrozumieli, że jedyny Władca wszelkiego zycia miał udział w tym odejściu, nawet brutalnym. Niech się modlą za mnie. Jakże mógłbym być tego godzien Niech umieją połączyć tę śmierć z tyloma innymi, równie gwałtownymi, które dla wielu pozostają obojętne i anonimowe. Moje życie nie jest ani więcej, ani mniej warte niż jakiekolwiek inne. W każdym razie daleki jestem od dziecięcej niewinności. Żyłem wystarczająco długo, by dostrzec, że i ja współdziałałem ze złem, które wydaje mi się, że - niestety- w świecie zwycięża. Czuję się wspólnikiem nawet tego zła, które ślepo we mnie uderzy.
Gdy przyjdzie ten moment, chciałbym mieć chwilę jasności widzenia, aby móc przeprosić Boga  i innych braci w człowieczeństwie, a także przebaczyć z całego serca tym, którzy mnie zasmucili.
Nie pragnę śmierci. Myślę, że ważne jest, bym to powiedział. Jakże bym mógł tego chcieć, skoro odpowiedzialność za zabójstwo spadłaby na cały naród, który tak kocham. Zbyt drogo kosztowałoby to, co będzie, być może, nazwane łaską męczeństwa, gdyby miało być spowodowane przez Algierczyka, zwłaszcza przekonanego, że działa zgodnie z islamem. Wiem, jaką pogardą otaczano całą Algierię znam także karykatury islamu wynikające z pewnej formy idealizmu. Utożsamiając islam z integryzmem, ludzie zbyt łatwo uspokajają swoje sumienie.
Widzę to inaczej. Dla mnie Algieria i islam są jak ciało i dusza.
Myślę, że najlepiej, jak umiałem głosiłem wszystkim prawdę, odnajdując w niej prostą ścieżkę Ewangelii, otrzymanej na kolanach matki - mojego pierwszego Kościoła - i to właśnie w Algierii, od początku w szacunku dla wiedzących muzułmanów.
Oczywiście po mojej śmierci zatriumfują ci, którzy mnie uważali za naiwnego idealistę. „Teraz niech powie, kto miał rację”. Chcę im powiedzieć, że - jeśli Bóg tak zechce - zdołam zaspokoić moją nieposkromioną ciekawość. Będę mógł zanurzyć moje spojrzenie w spojrzeniu Ojca i razem z Nim widzieć Jego dzieci wyznające islam, widzieć je takie, jakie On widzi. Jaśniejące chwałą Chrystusa, będące owocem Jego męki. Obdarzone darem Ducha, którego tajemniczą radością pozostanie budowanie więzi, przywracanie podobieństw, godzenie różnic.
Dziękuję Bogu, że chyba zechciał przeznaczyć całe moje życie - to życie stracone, życie moje i życie ich - na tę właśnie radość, wbrew wszystkiemu i mimo wszystko.
W tym „dziękuję”, w którym zawarte jest wszystko, zamykam oczywiście was, przyjaciele z wczoraj i dzisiaj, a także was - tam przy mojej matce i ojcu, moich siostrach, braciach i ich bliskich - stokrotnie pomnożonych według Jego obietnicy!
I ciebie także, przyjacielu z ostatniej minuty, który nie będziesz wiedział, co czynisz. Tak, tobie także chcę powiedzieć: „dziękuję i do zobaczenia”. Oby nam było dane, jak dobrym łotrom, spotkanie w raju, jeśli zechce Bóg, Ojciec obu.
Amen, Inszallah!

Algier, 1 grudnia 1993 roku – Tibhirine, 1 stycznia 1994 roku

title: Christian de Chergé

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Christian de Chergé
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Francja]], [[Algieria]]
 |data urodzenia          = 18 stycznia 1937
 |miejsce urodzenia       = [[Colmar]]
 |data śmierci            = 21 maja 1996
 |miejsce śmierci         = Algetia
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[trapiści]]
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1964
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              = Christian de Chergé
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Charles Marie Christian de Chergé''' (ur. [[18 stycznia]] [[1937]] w [[Colmar]]ze<ref>Martin McGee, ''Christian martyrs for a Muslim people'', New Jersey 2008, s. X, 88</ref>, zm. prawdopodobnie [[21 maja]] [[1996]] w [[Algieria|Algierii]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.la-croix.com/Archives/2015-07-03/Tibhirine-les-expertises-fragilisent-la-version-officielle-2015-07-03-1331270|tytuł=Tibhirine, les expertises fragilisent la version officielle|nazwisko=Baralon|imię=Margaux|data=2015-07-03|opublikowany=la-Croix.com|język=fr|data dostępu=2015-10-27}}</ref>) – francuski ksiądz katolicki, [[trapiści|trapista]], [[Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego|błogosławiony Kościoła katolickiego]]<ref>{{Cytuj |autor = Katolicka Agencja Informacyjna KAI |tytuł = Dziś beatyfikacja 19 męczenników terroru islamskiego {{!}} eKAI.pl |data = 2018-12-08 |data dostępu = 2020-11-19 |opublikowany = eKAI |url = https://ekai.pl/dzis-w-oranie-beatyfikacja-19-meczennikow-terroru-islamskiego/}}</ref>. Zwolennik dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego. [[Przeor]] wspólnoty w Tibhirine w Algierii.

[[Zabójstwo mnichów z Tibhirine|Porwany i zamordowany wraz z 6 współbraćmi]] najprawdopodobniej przez [[terroryzm|terrorystyczną]] [[Zbrojna Grupa Islamska|Zbrojną Grupę Islamską]] podczas [[wojna domowa w Algierii|wojny domowej w Algierii]].
[[Plik:Tombe Christian de Chergé.jpg|thumb|Grób Christiana de Chergé, klasztor Tibhirine, Algieria]]

== Życiorys ==
Po studiach w paryskim Séminaire des Carmes przyjął [[Sakrament święceń|święcenia kapłańskie]] w 1964 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20140904220318/http://www.sem-carmes.com/-Christian-de-Cherge-.html|tytuł=Christian de Chergé. Du séminaire des Carmes à l’Algérie…|opublikowany=Séminaire des Carmes|język=fr|data dostępu=2010-10-29}}</ref>.

Do Tibhirine przybył w 1971 r. Prowadził studia porównawcze między islamem a chrześcijaństwem, uczył się też arabskiego. Śluby wieczyste złożył 1 października 1976 w klasztorze Tibhirine, a 31 marca 1984 został jego przeorem.

Starał się ze swoją wspólnotą o pokojowe i życzliwe współistnienie obok muzułmańskich sąsiadów. De Chergé był jednak realistą i przewidywał, że wzrost [[islamizm|integryzmu religijnego]] i wraz z nim fanatyzmu może zagrozić istnieniu klasztoru. Tym przemyśleniom dał wyraz w swoim Testamencie.

Ks. [[Henryk Seweryniak]] nazwał testament o. Christiana „niezwykłym testamentem chrześcijańskiej samoświadomości”<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20090224083446/http://www.kuria.lublin.pl:80/ruchy/ak/archiwa/chris1.htm|tytuł=Co znaczy „być chrześcijaninem dzisiaj”?|nazwisko=Seweryniak|imię=Henryk|opublikowany=Kuria.Lublin.pl|data dostępu=2010-10-29}}</ref>.

== Testament Christiana de Chergé ==
Po [[Zabójstwo mnichów z Tibhirine|zabójstwie braci z Tibhirine]] odnaleziono testament o. Christiana. Jego ostateczna wersja powstała w domu dla starszych kapłanów w Algierze, prowadzonym przez polską siostrę Lidię, pod ikoną Matki Boskiej Ostrobramskiej<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Kolska, Katarzyna; Bielecki, Roman ; |tytuł = Po co światu mnich? |data = 2018 |data dostępu = 2020-11-19 |isbn = 978-83-7906-241-6 |wydanie = I |miejsce = Kraków |wydawca = Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze |s = 204-229 |oclc = 1066072389}}</ref>. Jego treść brzmi:
Gdybym pewnego dnia - choćby i dzisiaj - stał się ofiarą terroryzmu, który - jak sądzę - jednakowo traktuje wszystkich żyjących w Algierii obcokrajowców, chciałbym, aby moja wspólnota, mój Kościół, moja rodzina, pamiętali, że moje życie było dane Bogu i temu krajowi. Chciałbym, aby zrozumieli, że jedyny Władca wszelkiego zycia miał udział w tym odejściu, nawet brutalnym. Niech się modlą za mnie. Jakże mógłbym być tego godzien Niech umieją połączyć tę śmierć z tyloma innymi, równie gwałtownymi, które dla wielu pozostają obojętne i anonimowe. Moje życie nie jest ani więcej, ani mniej warte niż jakiekolwiek inne. W każdym razie daleki jestem od dziecięcej niewinności. Żyłem wystarczająco długo, by dostrzec, że i ja współdziałałem ze złem, które wydaje mi się, że - niestety- w świecie zwycięża. Czuję się wspólnikiem nawet tego zła, które ślepo we mnie uderzy.

Gdy przyjdzie ten moment, chciałbym mieć chwilę jasności widzenia, aby móc przeprosić Boga  i innych braci w człowieczeństwie, a także przebaczyć z całego serca tym, którzy mnie zasmucili.

Nie pragnę śmierci. Myślę, że ważne jest, bym to powiedział. Jakże bym mógł tego chcieć, skoro odpowiedzialność za zabójstwo spadłaby na cały naród, który tak kocham. Zbyt drogo kosztowałoby to, co będzie, być może, nazwane łaską męczeństwa, gdyby miało być spowodowane przez Algierczyka, zwłaszcza przekonanego, że działa zgodnie z islamem. Wiem, jaką pogardą otaczano całą Algierię znam także karykatury islamu wynikające z pewnej formy idealizmu. Utożsamiając islam z integryzmem, ludzie zbyt łatwo uspokajają swoje sumienie.

Widzę to inaczej. Dla mnie Algieria i islam są jak ciało i dusza.

Myślę, że najlepiej, jak umiałem głosiłem wszystkim prawdę, odnajdując w niej prostą ścieżkę Ewangelii, otrzymanej na kolanach matki - mojego pierwszego Kościoła - i to właśnie w Algierii, od początku w szacunku dla wiedzących muzułmanów.

Oczywiście po mojej śmierci zatriumfują ci, którzy mnie uważali za naiwnego idealistę. „Teraz niech powie, kto miał rację”. Chcę im powiedzieć, że - jeśli Bóg tak zechce - zdołam zaspokoić moją nieposkromioną ciekawość. Będę mógł zanurzyć moje spojrzenie w spojrzeniu Ojca i razem z Nim widzieć Jego dzieci wyznające islam, widzieć je takie, jakie On widzi. Jaśniejące chwałą Chrystusa, będące owocem Jego męki. Obdarzone darem Ducha, którego tajemniczą radością pozostanie budowanie więzi, przywracanie podobieństw, godzenie różnic.

Dziękuję Bogu, że chyba zechciał przeznaczyć całe moje życie - to życie stracone, życie moje i życie ich - na tę właśnie radość, wbrew wszystkiemu i mimo wszystko.

W tym „dziękuję”, w którym zawarte jest wszystko, zamykam oczywiście was, przyjaciele z wczoraj i dzisiaj, a także was - tam przy mojej matce i ojcu, moich siostrach, braciach i ich bliskich - stokrotnie pomnożonych według Jego obietnicy!

I ciebie także, przyjacielu z ostatniej minuty, który nie będziesz wiedział, co czynisz. Tak, tobie także chcę powiedzieć: „dziękuję i do zobaczenia”. Oby nam było dane, jak dobrym łotrom, spotkanie w raju, jeśli zechce Bóg, Ojciec obu.

Amen, Inszallah!

Algier, 1 grudnia 1993 roku – Tibhirine, 1 stycznia 1994 roku<ref name=":0" />

== Zobacz też ==
* ''[[Ludzie Boga]]'' – film o ostatnich tygodniach życia mnichów z Tibhirine

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.dimmid.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=356:la-theologie-de-christian-de-cherge&catid=16&Itemid=100002 | tytuł = Christian Salenson, ''La Théologie de Christian de Chergé'' | opublikowany = dimmid.eu | archiwum = https://web.archive.org/web/20140905002033/http://www.dimmid.eu/index.php?option=com_content&view=article&id=356:la-theologie-de-christian-de-cherge&catid=16&Itemid=100002 | zarchiwizowano = 2014-09-05 | język = fr}}

* {{Cytuj stronę | url = http://users.skynet.be/bs775533/script/contemp/Atlas/testament_fra.html | tytuł = Testament o. Christiana de Chergé | opublikowany = users.skynet.be | archiwum = https://web.archive.org/web/20110302102022/http://users.skynet.be/bs775533/script/contemp/Atlas/testament_fra.html | zarchiwizowano = 2011-03-02 | język = fr}}, {{Lang|de}}, {{Lang|en}}, {{Lang|es}}, {{Lang|nl}}, {{Lang|it}}, {{Lang|pt}}, {{Lang|ar}}
* https://web.archive.org/web/20111108065824/http://www.kuria.gliwice.pl/czytelnia/jezuszyje/index.php?numer=17 polskie tłumaczenie fragmentów Testamentu]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Chergé, Christian de}}
[[Kategoria:Francuscy trapiści]]
[[Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Francuscy teolodzy katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]
[[Kategoria:Zmarli w 1996]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Colmar]]

title: Christian de Chergé

Kraj działania: Francja, Algieria

Data i miejsce urodzenia: 18 stycznia 1937 · Colmar

Data i miejsce śmierci: 21 maja 1996 · Algetia

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: trapiści


text:
# William Wall (1800–1872)
William Wall (ur. 20 marca 1800 w Filadelfii, zm. 20 kwietnia 1872 w Brooklynie) – amerykański polityk, członek Partii Republikańskiej.

## Działalność polityczna
W okresie od 4 marca 1861 do 3 marca 1863 przez jedną kadencję był przedstawicielem 5. okręgu wyborczego w stanie Nowy Jork w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.

wikiname: plwiki

title: William Wall (1800–1872)

in_language: pl

wikitext:
{{Inne znaczenia|amerykańskiego polityka|[[William Wall|inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Polityk infobox
 |polityk               = William Wall
 |pełne imię i nazwisko =
 |grafika               =
 |data urodzenia        = 20 marca 1800
 |miejsce urodzenia     = [[Filadelfia]]
 |data śmierci          = 20 kwietnia 1872
 |miejsce śmierci       = [[Brooklyn]]
 |funkcja               = Członek Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Nowego Jorku (z 5. okręgu)
 |partia                = [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partia Republikańska]]
 |od                    = 4 marca 1861
 |do                    = 3 marca 1863
 |poprzednik            = [[William B. Maclay]]
 |następca              = [[Fernando Wood]]
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
}}
'''William Wall''' (ur. [[20 marca]] [[1800]] w [[Filadelfia|Filadelfii]], zm. [[20 kwietnia]] [[1872]] w [[Brooklyn]]ie<ref name="congress">{{Cytuj stronę |url = https://bioguide.congress.gov/search/bio/W000073 |tytuł = ''WALL, William 1800 – 1872'' |opublikowany = congress.gov |język = en |data dostępu = 2021-07-28}}</ref>) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] polityk, członek [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partii Republikańskiej]].

== Działalność polityczna ==
W okresie od 4 marca 1861 do 3 marca 1863 przez jedną kadencję był przedstawicielem 5. okręgu wyborczego w stanie [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]] w [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych]]<ref name="congress" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wall, William}}
[[Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych ze stanu Nowy Jork]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Filadelfii]]
[[Kategoria:Republikanie (Stany Zjednoczone)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1800]]
[[Kategoria:Zmarli w 1872]]

title: William Wall

Data i miejsce urodzenia: 20 marca 1800 · Filadelfia

Data i miejsce śmierci: 20 kwietnia 1872 · Brooklyn

Okres: od 4 marca 1861 · do 3 marca 1863

Przynależność polityczna: Partia Republikańska

Poprzednik: William B. Maclay

Następca: Fernando Wood


text:
# Stefan Bobrowski
Stefan Bobrowski, ps. Grabowski (ur. 17 stycznia 1840 w Terechowie, zm. 12 kwietnia 1863 koło Rawicza) – polski działacz niepodległościowy, członek  stronnictwa czerwonych, powstaniec styczniowy, członek Komitetu Centralnego Narodowego, przewodniczący Tymczasowego Rządu Narodowego (Komisji Wykonawczej) w 1863 roku.
Bobrowski był zwolennikiem uwłaszczenia chłopów. Aby wyegzekwować przestrzeganie przez szlachtę postanowień Manifestu 22 stycznia powołał w kwietniu 1863 Tajną Straż Bezpieczeństwa (Straż Narodową). Dążył także do współdziałania z rewolucjonistami rosyjskimi i ogłoszenia plebiscytu po przewidywanym wyzwoleniu ziem wschodnich Rzeczypospolitej, m.in. Podola i Ukrainy.

## Życiorys
Jego ojciec Józef był średnio zamożnym szlachcicem, mieszkającym na Ukrainie, żonaty z Teofilą Biberstein-Pilchowską. Stefan urodził się 17 stycznia 1840 w Terechowie, miał sześcioro rodzeństwa: Stanisława, Tadeusza, Michała, Ewelinę (była matką Józefa Konrada Korzeniowskiego), Teofilię i Kazimierza. W 1852 rozpoczął naukę w gimnazjum w Niemirowie, a w 1854 w Petersburgu. Dwa lata później rozpoczął studia na Uniwersytecie w Petersburgu na wydziale filozoficznym. W czasie studiów Bobrowski nawiązał kontakty z kółkami opozycjonistów rosyjskich i polskich (m.in. Zygmunt Sierakowski). W 1860 przeniósł się do Kijowa, gdzie udawał studenta, a w rzeczywistości prowadził konspiracyjną działalność. Bobrowski wstąpił do Związku Trojnickiego i wszedł wkrótce do kierowniczej trójki, po rezygnacji Włodzimierza Antonowicza. Celem Związku Trojnickiego było rozwiązanie kwestii włościańskiej i odbudowanie Polski przedrozbiorowej (co było jedną z przyczyn sporu z Ukraińcami). Był jednym z organizatorów nielegalnej drukarni działającej w klasztorze w Ławrze Peczerskiej, gdzie wydano Odrodzenie i Wielkorusa. Dzięki działalności agenta, policja zdekonspirowała i zamknęła drukarnię w początkach 1862 r. (Bobrowski był przekonany, że zdrajcą był Ludwik Bernstein, jeden z organizatorów drukarni, co jednak nie było prawdą). Wskutek pomyłki policji (aresztowała studenta Aleksandra Bobrowskiego, którego natychmiast po wyjaśnieniu wypuszczono, a który z kolei powiadomił o poszukiwaniu Stefana jego brata Tadeusza), Bobrowski zdołał uciec z Aleksandrem Kryłowskim (prawosławnym Rosjaninem) do Rumunii. Śledztwo przeciwko Stefanowi ciągnęło się do 1871 r., kiedy w końcu z przyczyny trwałej nieobecności oskarżonego zamknięto je.
Już w 1862 działał jako wysłannik KCN, wiosną i latem brał udział w pracach Komitetu Emigracyjnego, który podporządkował się władzy krajowej. W sierpniu był z powrotem w Kijowie, gdzie podporządkował KCN Związek Trojnicki, który przybrał nazwę Komitet Prowincjonalny Rusi (w innych źródłach zwany Małomiasteczkowym Komitetem na Rusi); Komitet zachował prawo samodzielnego ogłoszenia powstania na Ukrainie. Prawdopodobnie spotkał się także w Moskwie z rewolucjonistami rosyjskimi związanymi z Ziemlą i Wolą. Jesienią był w Mołdawii, gdzie organizowały się oddziały polskie, które miały wtargnąć do Rosji w chwili wybuchu powstania.
1 stycznia 1863 przybył do Warszawy, gdzie został członkiem kierownictwa KCN. 3 stycznia głosował za rozpoczęciem powstania, choć nie wierzył w jego sukces. Decyzję o wybuchu powstania traktował jako wypełnienie zobowiązań KCN, który w październiku 1862 ogłosił, że zapobiegnie brance. Jeszcze przed ogłoszeniem powstania KCN przyjął uchwałę o powołaniu na dyktatora Ludwika Mierosławskiego, wbrew kategorycznym sprzeciwom Bobrowskiego. Postanowiono także powołać TRN, którego członkowie rozjechali się w różne strony kraju. Bobrowski został przewodniczącym Komisji Wykonawczej Rządu Narodowego i naczelnikiem Warszawy. Faktycznie to on sprawował władzę nad działalnością powstania. Z inicjatywy Bobrowskiego oficjalnym symbolem powstańców były godła Polski, Litwy i Rusi (Orzeł, Pogoń i Archanioł).
Po krótkotrwałej dyktaturze Mierosławskiego, TRN, pod wpływem Bobrowskiego, postanowił nie wybierać więcej dyktatora, ale 10 marca 1863 gen. Marian Langiewicz, wprowadzony w błąd przez białych (a ściśle przez hr. Adama Grabowskiego, który podawał się za kuzyna Bobrowskiego, samowolnie mianował się komisarzem rządu, przywłaszczał sobie pieniądze rządu na zakup broni), sam ogłosił się dyktatorem. Bobrowski, chcąc nie dopuścić do ewentualnych walk między powstańcami, uznał dyktaturę militarną Langiewicza, chociaż zastrzegł TRN prawo podejmowania decyzji politycznych. Po ucieczce Langiewicza do Austrii TRN ogłosił odezwę, w której stwierdzono, że więcej nie zostanie wybrany dyktator.
Aby wyjaśnić sprawę dyktatury Langiewicza, Bobrowski 20 marca przybył do Krakowa, gdzie spotkał Grabowskiego. Wcześniej w liście do Langiewicza, który przypadkiem trafił do rąk gen. Józefa Wysockiego pisał o hr. Adamie Grabowskim: „ (...) jest to awanturnik najpospolitszy, o którym poważnemu politykowi nawet wstyd wspominać (...)”. List obiegł środowisko opozycji krakowskiej. Urażony Grabowski wyzwał Bobrowskiego na pojedynek, którego sprawą zajął się sąd honorowy, decydując, że pojedynek się odbędzie. 12 kwietnia 1863 Grabowski i Bobrowski stanęli do pojedynku na pistolety. Dwudziestoparoletni Bobrowski nie miał żadnych szans, a to dlatego, że był okrutnym krótkowidzem, książki czytał z odległości paru centymetrów, wątpliwe nawet czy widział sylwetkę przeciwnika. Hrabia, który na ochotnika służył w pruskim wojsku, kamerjunkier dworu pruskiego strzelał prosto w serce. Bobrowski zginął na miejscu, w Lesie Łaszczyńskim pod Rawiczem. Został pochowany na cmentarzu w Łaszczynie. Dwa dni później wiadomość o śmierci Bobrowskiego dotarła do TRN.
Julian Łukaszewski pisał po tych wypadkach (Zabór pruski w czasie powstania styczniowego):
Jeśli w ogóle zamazanie hańby lub obelgi w naszym stuleciu przez poranienie lub śmierć jest anachronizmem barbarzyńskim, to pojedynek w takich okolicznościach i z takim człowiekiem jak B. był po prostu – wyrafinowanym mordem. Nie cofam wyrazu, dodaj jeszcze, że nie tyle przeciwnik, co własny sekundant i przyjaciel B. (podający się potem za rzekomego przyjaciela B., przyp. red.) zasłużył wobec sądu historii i własnego nawet sumienia na wyrok wiekuistego potępienia. Cały ten wypadek tyle w sobie mieści potwornej zbrodni, że pióro wypada z drżącej ręki, a myśl ze wstrętem odwraca się od zagłębiania w tę ciemnię występku. O! biada narodowi, który obojętnie patrzy na swoich bohaterów i przewodników! po trzykroć biada tym, którzy przyczynili się do ich zgłady. Cześć pamięci Stefana B.! Gdy inni zginęli z rąk tłuszczy moskiewskiej – on jeden poniósł śmierć od własnych rodaków, i to wedle wszelkich form usankcjonowanych przez – dobrze i wysoko urodzonych.
Stefan Bobrowski jest bohaterem powieści Spisek Władysława Terleckiego.
W związku ze 160. rocznicą śmierci powstańca, Fundacja „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego przy dofinansowaniu KPRM, przeprowadziła remont oraz renowację grobu Bobrowskiego.

title: Stefan Bobrowski

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Stefan Bobrowski
 |data urodzenia = 17 stycznia 1840
 |miejsce urodzenia = [[Terechowe (obwód żytomierski)|Terechów]], [[gubernia kijowska]], [[Imperium Rosyjskie]]
 |data śmierci = 12 kwietnia 1863
 |miejsce śmierci = [[Las Łaszczyński]], okolice [[Rawicz]]a, [[Królestwo Prus]]
 |grafika =
 |opis grafiki =
 |funkcja = [[Tymczasowy Rząd Narodowy|Przewodniczący Tymczasowego Rządu Narodowego]]
 |partia =
 |od = 21 marca 1863
 |do = 12 kwietnia 1863
 |poprzednik =''funkcja utworzona''
 |następca= [[Agaton Giller]]
 |commons =
 |odznaczenia =
}}
[[Plik:Kamień Bobrowskiego - głaz.jpg|thumb|240px|Głaz w [[Las Łaszczyński|Lesie Łaszczyńskim]] upamiętniający miejsce śmierci Stefana Bobrowskiego.]]
[[Plik:Kamień Bobrowskiego - tablica informacyjna.jpg|thumb|240px|Tablica informacyjna obok głazu pamiątkowego.]]
[[Plik:Mogiła Bobrowskiego.jpg|thumb|240px|Grób Stefana Bobrowskiego na cmentarzu parafialnym w [[Łaszczyn (województwo wielkopolskie)|Łaszczynie]].]]
'''Stefan Bobrowski''', [[pseudonim|ps.]] ''Grabowski'' (ur. [[17 stycznia]] [[1840]]<ref group="uwaga">data narodzin S. Bobrowskiego jest dyskusyjna – jego brat Tadeusz podaje datę [[22 kwietnia]] [[1841]], te daty podają ''[[Polski Słownik Biograficzny]]'' i ''Mała Encyklopedia PWN''; natomiast na płycie nagrobnej z 1894 roku, na cmentarzu w [[Łaszczyn (województwo wielkopolskie)|Łaszczynie]], widnieje rok [[1838]], jako rok urodzenia.</ref> w [[Terechowe (obwód żytomierski)|Terechowie]], zm. [[12 kwietnia]] [[1863]] koło [[Rawicz]]a) – polski działacz niepodległościowy, członek  [[stronnictwo czerwonych|stronnictwa czerwonych]], [[powstanie styczniowe|powstaniec styczniowy]], członek [[Komitet Centralny Narodowy|Komitetu Centralnego Narodowego]], przewodniczący [[Tymczasowy Rząd Narodowy|Tymczasowego Rządu Narodowego]] (Komisji Wykonawczej) w [[1863]] roku<ref>[[Andrzej Biernat (historyk)|Andrzej Biernat]] , [[Ireneusz Ihnatowicz]] , Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 484.</ref>.

Bobrowski był zwolennikiem [[uwłaszczenie chłopów|uwłaszczenia chłopów]]. Aby wyegzekwować przestrzeganie przez szlachtę postanowień [[Manifest 22 stycznia|Manifestu 22 stycznia]] powołał w kwietniu 1863 ''Tajną Straż Bezpieczeństwa (Straż Narodową)''. Dążył także do współdziałania z rewolucjonistami rosyjskimi i ogłoszenia [[Plebiscyt terytorialny|plebiscytu]] po przewidywanym wyzwoleniu ziem wschodnich Rzeczypospolitej, m.in. [[Podole|Podola]] i [[Ukraina (Naddnieprze)|Ukrainy]].

== Życiorys ==
Jego ojciec Józef był średnio zamożnym szlachcicem, mieszkającym na Ukrainie, żonaty z Teofilą Biberstein-Pilchowską. Stefan urodził się 17 stycznia 1840 w [[Terechowe (obwód żytomierski)|Terechowie]], miał sześcioro rodzeństwa: Stanisława, Tadeusza, Michała, Ewelinę (była matką [[Joseph Conrad|Józefa Konrada Korzeniowskiego]]), Teofilię i Kazimierza. W 1852 rozpoczął naukę w gimnazjum w [[Niemirów (obwód winnicki)|Niemirowie]], a w 1854 w [[Petersburg]]u. Dwa lata później rozpoczął studia na [[Petersburski Uniwersytet Państwowy|Uniwersytecie w Petersburgu]] na wydziale filozoficznym. W czasie studiów Bobrowski nawiązał kontakty z kółkami opozycjonistów rosyjskich i polskich (m.in. [[Zygmunt Sierakowski]]). W 1860 przeniósł się do [[Kijów|Kijowa]], gdzie udawał studenta, a w rzeczywistości prowadził konspiracyjną działalność. Bobrowski wstąpił do ''[[Związek Trojnicki|Związku Trojnickiego]]'' i wszedł wkrótce do kierowniczej trójki, po rezygnacji [[Wołodymyr Antonowycz|Włodzimierza Antonowicza]]. Celem Związku Trojnickiego było rozwiązanie kwestii włościańskiej i odbudowanie Polski przedrozbiorowej (co było jedną z przyczyn sporu z Ukraińcami). Był jednym z organizatorów nielegalnej drukarni działającej w klasztorze w [[Ławra Peczerska|Ławrze Peczerskiej]], gdzie wydano ''Odrodzenie'' i ''Wielkorusa''. Dzięki działalności agenta, policja zdekonspirowała i zamknęła drukarnię w początkach 1862 r. (Bobrowski był przekonany, że zdrajcą był Ludwik Bernstein, jeden z organizatorów drukarni, co jednak nie było prawdą). Wskutek pomyłki policji (aresztowała studenta Aleksandra Bobrowskiego, którego natychmiast po wyjaśnieniu wypuszczono, a który z kolei powiadomił o poszukiwaniu Stefana jego brata Tadeusza), Bobrowski zdołał uciec z Aleksandrem Kryłowskim (prawosławnym Rosjaninem) do Rumunii. Śledztwo przeciwko Stefanowi ciągnęło się do 1871 r., kiedy w końcu z przyczyny trwałej nieobecności oskarżonego zamknięto je.

Już w 1862 działał jako wysłannik [[Komitet Centralny Narodowy|KCN]], wiosną i latem brał udział w pracach [[Komitet Emigracyjny|Komitetu Emigracyjnego]], który podporządkował się władzy krajowej. W sierpniu był z powrotem w Kijowie, gdzie podporządkował KCN Związek ''Trojnicki'', który przybrał nazwę ''Komitet Prowincjonalny Rusi'' (w innych źródłach zwany ''Małomiasteczkowym Komitetem na Rusi''<ref>„[[Kurier Galicyjski]]”, 13–30 stycznia 2012, nr 1(149), s. 15.</ref>); Komitet zachował prawo samodzielnego ogłoszenia powstania na [[Ukraina (Naddnieprze)|Ukrainie]]. Prawdopodobnie spotkał się także w [[Moskwa|Moskwie]] z rewolucjonistami rosyjskimi związanymi z [[Ziemla i Wola|Ziemlą i Wolą]]. Jesienią był w [[Mołdawia|Mołdawii]], gdzie organizowały się oddziały polskie, które miały wtargnąć do Rosji w chwili wybuchu powstania.

1 stycznia 1863 przybył do [[Warszawa|Warszawy]], gdzie został członkiem kierownictwa KCN. 3 stycznia głosował za rozpoczęciem powstania, choć nie wierzył w jego sukces. Decyzję o wybuchu [[powstanie styczniowe|powstania]] traktował jako wypełnienie zobowiązań KCN, który w październiku 1862 ogłosił, że zapobiegnie [[branka|brance]]. Jeszcze przed ogłoszeniem powstania KCN przyjął uchwałę o powołaniu na dyktatora [[Ludwik Mierosławski|Ludwika Mierosławskiego]], wbrew kategorycznym sprzeciwom Bobrowskiego. Postanowiono także powołać [[Tymczasowy Rząd Narodowy|TRN]], którego członkowie rozjechali się w różne strony kraju. Bobrowski został przewodniczącym [[Komisja Wykonawcza Rządu Narodowego|Komisji Wykonawczej Rządu Narodowego]] i naczelnikiem Warszawy. Faktycznie to on sprawował władzę nad działalnością powstania. Z inicjatywy Bobrowskiego oficjalnym symbolem powstańców były godła Polski, Litwy i Rusi (Orzeł, Pogoń i Archanioł).

Po krótkotrwałej dyktaturze Mierosławskiego, TRN, pod wpływem Bobrowskiego, postanowił nie wybierać więcej dyktatora, ale 10 marca 1863 gen. [[Marian Langiewicz]], wprowadzony w błąd przez [[stronnictwo białych|białych]] (a ściśle przez [[Adam Grabowski (hrabia)|hr. Adama Grabowskiego]], który podawał się za kuzyna Bobrowskiego, samowolnie mianował się komisarzem rządu, przywłaszczał sobie pieniądze rządu na zakup broni), sam ogłosił się dyktatorem. Bobrowski, chcąc nie dopuścić do ewentualnych walk między powstańcami, uznał dyktaturę militarną Langiewicza, chociaż zastrzegł TRN prawo podejmowania decyzji politycznych. Po ucieczce Langiewicza do Austrii TRN ogłosił odezwę, w której stwierdzono, że więcej nie zostanie wybrany dyktator.

Aby wyjaśnić sprawę dyktatury Langiewicza, Bobrowski 20 marca przybył do Krakowa, gdzie spotkał Grabowskiego. Wcześniej w liście do Langiewicza, który przypadkiem trafił do rąk gen. [[Józef Wysocki (generał)|Józefa Wysockiego]] pisał o hr. Adamie Grabowskim: ''„ (...) jest to awanturnik najpospolitszy, o którym poważnemu politykowi nawet wstyd wspominać (...)”''. List obiegł środowisko opozycji krakowskiej. Urażony Grabowski wyzwał Bobrowskiego na pojedynek, którego sprawą zajął się sąd honorowy, decydując, że pojedynek się odbędzie. 12 kwietnia 1863 Grabowski i Bobrowski stanęli do pojedynku na pistolety. Dwudziestoparoletni Bobrowski nie miał żadnych szans, a to dlatego, że był okrutnym krótkowidzem, książki czytał z odległości paru centymetrów, wątpliwe nawet czy widział sylwetkę przeciwnika. Hrabia, który na ochotnika służył w pruskim wojsku, kamerjunkier dworu pruskiego strzelał prosto w serce. Bobrowski zginął na miejscu, w [[Las Łaszczyński|Lesie Łaszczyńskim]] pod [[Rawicz]]em. Został pochowany na cmentarzu w [[Łaszczyn (województwo wielkopolskie)|Łaszczynie]]. Dwa dni później wiadomość o śmierci Bobrowskiego dotarła do TRN.

[[Julian Łukaszewski]] pisał po tych wypadkach (''Zabór pruski w czasie powstania styczniowego''<ref>{{Cytuj | autor = Julian Łukaszewski | tytuł = Zabór Pruski w czasie Powstania Styczniowego 1863–64 r. | data = 1870 | miejsce = Jassy | wydawca = nakł. aut | url = https://polona.pl/item/zabor-pruski-w-czasie-powstania-styczniowego-1863-64-r,ODEzMjczOTU/}}</ref>):

 <blockquote>''Jeśli w ogóle zamazanie hańby lub obelgi w naszym stuleciu przez poranienie lub śmierć jest anachronizmem barbarzyńskim, to pojedynek w takich okolicznościach i z takim człowiekiem jak B. był po prostu – wyrafinowanym mordem. Nie cofam wyrazu, dodaj jeszcze, że nie tyle przeciwnik, co własny sekundant i przyjaciel B. (podający się potem za rzekomego przyjaciela B., przyp. red.) zasłużył wobec sądu historii i własnego nawet sumienia na wyrok wiekuistego potępienia. Cały ten wypadek tyle w sobie mieści potwornej zbrodni, że pióro wypada z drżącej ręki, a myśl ze wstrętem odwraca się od zagłębiania w tę ciemnię występku. O! biada narodowi, który obojętnie patrzy na swoich bohaterów i przewodników! po trzykroć biada tym, którzy przyczynili się do ich zgłady. Cześć pamięci Stefana B.! Gdy inni zginęli z rąk tłuszczy moskiewskiej – on jeden poniósł śmierć od własnych rodaków, i to wedle wszelkich form usankcjonowanych przez – dobrze i wysoko urodzonych.''</blockquote>

Stefan Bobrowski jest bohaterem powieści ''[[Spisek (powieść)|Spisek]]'' [[Władysław Lech Terlecki|Władysława Terleckiego]].
[[Plik:Grób Stefana Boborwskiego po renowacji (2023).jpg|mały|528x528px|Grób Stefana Bobrowskiego po renowacji (2023)]]
W związku ze 160. rocznicą śmierci powstańca, Fundacja „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego przy dofinansowaniu [[Kancelaria Prezesa Rady Ministrów|KPRM]], przeprowadziła remont oraz renowację grobu Bobrowskiego<ref>{{Cytuj |autor = FpPnW |tytuł = Odsłonięcie pomnika powstańca styczniowego w Łaszczynie |data = 2023-10-13 |data dostępu = 2023-10-26 |opublikowany = Fundacja "Pomoc Polakom na Wschodzie" im. Jana Olszewskiego |url = https://pol.org.pl/2023/10/13/odsloniecie-pomnika-powstanca-styczniowego-w-laszczynie/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Krzysztof Dunin-Wąsowicz|K. Dunin-Wąsowicz]], (1963), ''Mózg i serce czerwonych''
* [[Paweł Jasienica|P. Jasienica]], (1992), ''Dwie drogi''
* [[Stefan Kieniewicz|S. Kieniewicz]], (1972), ''Powstanie Styczniowe''

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=keyword:Bobrowski,_Stefan,public:1,hasTextContent:0 Materiały dotyczące Stefana Bobrowskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Tymczasowy Rząd Narodowy}}
{{Komisja Wykonawcza Rządu Narodowego}}
{{Premierzy Polski do 1918}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Bobrowski, Stefan}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Petersburskiego]]
[[Kategoria:Bobrowscy herbu Jastrzębiec|Stefan Adam]]
[[Kategoria:Naczelnicy Warszawy powstania styczniowego]]
[[Kategoria:Prezesi rządów powstania styczniowego]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego Narodowego]]
[[Kategoria:Członkowie stronnictwa czerwonych]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Trojnickiego]]
[[Kategoria:Zabici w pojedynkach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1840]]
[[Kategoria:Zmarli w 1863]]

title: Stefan Bobrowski

Data i miejsce urodzenia: 17 stycznia 1840 · Terechów, gubernia kijowska, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci: 12 kwietnia 1863 · Las Łaszczyński, okolice Rawicza, Królestwo Prus

Okres: od 21 marca 1863 · do 12 kwietnia 1863

Poprzednik: funkcja utworzona

Następca: Agaton Giller


text:
# Koło Segnera
Koło Segnera lub młynek Segnera – rodzaj turbiny wodnej wynaleziony przez Jána Andreja Segnera w XVIII wieku.
Woda dostarczana jest na pewnej wysokości do pionowo umieszczonego naczynia w kształcie walca. U dołu wirnika znajduje się układ dwóch lub więcej odpowiednio zakrzywionych rurek zakończonych dyszami, przez które wypływa pod ciśnieniem woda wywołując w ten sposób moment obrotowy a tym samym ruch wirnika. Użyteczny moment obrotowy odbierany jest zazwyczaj z górnej części wirnika poprzez odpowiednią przekładnię pasową lub zębatą.
Współcześnie zasada działania koła Segnera jest wykorzystywana w zraszaczach trawników.

title: Koło Segnera

wikitext:
[[Plik:Segner turbine.svg|thumb|right|300px|Koło Segnera: A - dopływ wody, B - pionowy zbiornik wody, C - wirnik z [[dysza]]mi, D - wirnik (widok "z góry"), E - zagłębienie w podłożu, F - [[przekładnia pasowa]], G - napędzane urządzenie]]

'''Koło Segnera''' lub '''młynek Segnera''' – rodzaj [[turbina wodna|turbiny wodnej]] wynaleziony przez [[Ján Andrej Segner|Jána Andreja Segnera]] w [[XVIII wiek]]u.<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.memagazine.org/backissues/membersonly/feb04/features/prachero/prachero.html | tytuł = F. Leyman, A practical hero, Mechanical Engineering, Magazine Online | opublikowany = memagazine.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20090505185145/http://www.memagazine.org/backissues/membersonly/feb04/features/prachero/prachero.html | zarchiwizowano = 2009-05-05}} {{lang|en}}</ref>

Woda dostarczana jest na pewnej wysokości do pionowo umieszczonego naczynia w kształcie [[Walec (bryła)|walca]]. U dołu wirnika znajduje się układ dwóch lub więcej odpowiednio zakrzywionych rurek zakończonych [[dysza]]mi, przez które wypływa pod [[ciśnienie]]m woda wywołując w ten sposób [[moment obrotowy]] a tym samym ruch wirnika. Użyteczny moment obrotowy odbierany jest zazwyczaj z górnej części wirnika poprzez odpowiednią [[przekładnia pasowa|przekładnię pasową]] lub [[Przekładnia zębata|zębatą]].

Współcześnie zasada działania koła Segnera jest wykorzystywana w [[zraszacz|zraszaczach trawników]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Turbiny wodne]]


text:
# Damian Tomasik
Damian Tomasik (ur. 18 sierpnia 1994 w Nowym Targu) – polski hokeista, reprezentant Polski.
Syn Mirosława (ur. 1965), także hokeisty.

## Kariera
- MMKS Podhale Nowy Targ (2012-2014)
- MMKS Podhale Nowy Targ / KTH KM (2014)
- MMKS Podhale Nowy Targ (2013-2015)
- Podhale Nowy Targ (2015-2018)
- Tauron KH GKS Katowice (2018-2020)
- Podhale Nowy Targ (2020-2025)

Jako wychowanek był zawodnikiem MMKS Podhale Nowy Targ i Podhala Nowy Targ. W 2018 przeszedł do zespołu Tauron KH GKS Katowice. W czerwcu 2020 ponownie został zawodnikiem Podhala.
W trakcie kariery określany pseudonimem Tomas.
W barwach reprezentacji Polski do lat 18 wystąpił na turnieju mistrzostw świata juniorów do lat 18 w 2012 (Dywizja IB). W barwach reprezentacji Polski do lat 20 wystąpił na turnieju mistrzostw świata juniorów do lat 20 w 2014 (Dywizja IA). W barwach seniorskiej kadry Polski uczestniczył w turnieju mistrzostw świata edycji 2018 (Dywizja IA).
Po sezonie 2024/2025 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej i poświęcił się pracy fizjoterapeuty.

## Sukcesy
Klubowe
- Srebrny medal mistrzostw Polski juniorów: 2014 z MMKS Podhale Nowy Targ / KTH KM
- Brązowy medal mistrzostw Polski: 2015, 2016, 2018 z Podhalem Nowy Targ, 2019, 2020[7] z GKS Katowice
- Finał Pucharu Polski: 2015 z Podhalem Nowy Targ

title: Damian Tomasik

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Damian Tomasik
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   = Damian Tomasik (Podhale Nowy Targ 2015)a.jpg
 |opis grafiki              = Damian Tomasik w barwach Podhala Nowy Targ (2015)
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[18 sierpnia]] [[1994]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Targ]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Polska]]
 |wzrost                    = 172 cm
 |pozycja                   = obrońca
 |uchwyt                    = prawy
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Damian Tomasik
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Damian Tomasik''' (ur. [[18 sierpnia]] [[1994]] w [[Nowy Targ|Nowym Targu]]) – [[Polska|polski]] [[hokej na lodzie|hokeista]], [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentant Polski]].

Syn [[Mirosław Tomasik|Mirosława]] (ur. 1965), także hokeisty<ref>{{Cytuj | url=http://www.gazetakrakowska.pl/sport/hokej/tatryski-podhale-nowy-targ/a/damian-tomasik-czyli-obronca-ktory-w-genach-ma-instynkt-snajpera,11823499/ | tytuł=Damian Tomasik czyli obrońca, który w genach ma instynkt snajpera - Gazetakrakowska.pl<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.gazetakrakowska.pl | język=pl | data dostępu=2018-04-25}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://www.eliteprospects.com/player.php?player=188234 | tytuł=Miroslaw Tomasik - Eliteprospects.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.eliteprospects.com | data dostępu=2018-04-25}}</ref>.

== Kariera ==
* {{flaga|POL}} MMKS Podhale Nowy Targ (2012-2014)
* {{flaga|POL}} MMKS Podhale Nowy Targ / KTH KM (2014)
* {{flaga|POL}} [[Podhale Nowy Targ|MMKS Podhale Nowy Targ]] (2013-2015)
* {{flaga|POL}} [[Podhale Nowy Targ]] (2015-2018)
* {{flaga|POL}} [[GKS Katowice (hokej na lodzie)|Tauron KH GKS Katowice]] (2018-2020)
* {{flaga|POL}} Podhale Nowy Targ (2020-2025)

Jako wychowanek był zawodnikiem MMKS Podhale Nowy Targ i Podhala Nowy Targ. W 2018 przeszedł do zespołu Tauron KH GKS Katowice<ref>{{Cytuj | url=https://hokej.gkskatowice.eu/n/damian-tomasik-dolacza-do-tauron-kh-gks-u | tytuł=TAURON KH GKS Katowice - Strona Oficjalna<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hokej.gkskatowice.eu | język=pl | data dostępu=2018-04-25}}</ref>. W czerwcu 2020 ponownie został zawodnikiem Podhala<ref>{{Cytuj | url=http://podhalenowytarg.pl/kh/2020/06/19/damian-tomasik-zagra-z-szarotka-na-piersi/ | tytuł=Damian Tomasik zagra z Szarotką na piersi! - Podhale Nowy Targ<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=podhalenowytarg.pl | język=pl | data dostępu=2020-06-27}}</ref>.

W trakcie kariery określany pseudonimem ''Tomas''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.hokej.net/pl/news,artykul,5,50675,rehabilitacja-tomasika-chcialem-przeprosic-kibicow.html | tytuł = Rehabilitacja Tomasika. "Chciałem przeprosić kibiców" | autor = Radosław Kozłowski | data = 2019-01-26 | opublikowany = hokej.net | data dostępu = 2019-01-27}}</ref>.

W barwach [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn do lat 18|reprezentacji Polski do lat 18]] wystąpił na turnieju [[Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata juniorów do lat 18]] w [[Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn 2012|2012]] (Dywizja IB). W barwach [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn do lat 20|reprezentacji Polski do lat 20]] wystąpił na turnieju [[Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw świata juniorów do lat 20]] w [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2014/I Dywizja|2014]] (Dywizja IA). W barwach [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn|seniorskiej kadry Polski]] uczestniczył w turnieju [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]] edycji [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2018/I Dywizja#Grupa A|2018]] (Dywizja IA).

Po sezonie [[Polska Hokej Liga (2024/2025)|2024/2025]] ogłosił zakończenie kariery zawodniczej i poświęcił się pracy [[Fizjoterapeuta|fizjoterapeuty]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://hokej.net/artykul/damian-tomasik-konczy-kariere-nieprofesjonalne-prowadzenie-klubu | tytuł = Damian Tomasik kończy karierę. "Nieprofesjonalne prowadzenie klubu" | autor = Sebastian Królicki | data = 2025-06-28 | opublikowany = hokej.net | data dostępu = 2025-06-29}}</ref>.

== Sukcesy ==
; Klubowe
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Srebrny medal [[Centralna Liga Juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw Polski juniorów]]: [[Centralna Liga Juniorów w hokeju na lodzie 2013/2014|2014]] z MMKS Podhale Nowy Targ / KTH KM
* [[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]] Brązowy medal [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie|mistrzostw Polski]]: [[Polska Hokej Liga (2014/2015)|2015]], [[Polska Hokej Liga (2015/2016)|2016]], [[Polska Hokej Liga (2017/2018)|2018]] z Podhalem Nowy Targ, [[Polska Hokej Liga (2018/2019)|2019]], [[Polska Hokej Liga (2019/2020)|2020]]<ref>Medal mistrzostw Polski za sezon 2019/2020 został przyznany w sposób uznaniowy po tym jak rozgrywki w tej edycji ligowej zostały przerwane i nieukończone z powodu [[Pandemia COVID-19 w Polsce|pandemii COVID-19]].</ref> z GKS Katowice
* {{Trofeum|puchar|srebrny}} Finał [[Puchar Polski w hokeju na lodzie|Pucharu Polski]]: [[Puchar Polski w hokeju na lodzie 2015|2015]] z Podhalem Nowy Targ

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Elitepro|189104}}

{{Hokej MŚ Polska 2018}}

{{SORTUJ:Tomasik, Damian}}
[[Kategoria:Hokeiści Podhala Nowy Targ]]
[[Kategoria:Hokeiści GKS Katowice]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Targu]]
[[Kategoria:Polscy fizjoterapeuci]]
[[Kategoria:Reprezentanci Polski w hokeju na lodzie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]

title: · Damian Tomasik

Data i miejsce urodzenia: 18 sierpnia 1994 · Nowy Targ

Obywatelstwo: Polska

Pozycja: obrońca

Uchwyt: prawy


text:
# Zasoby geologiczne
Zasoby geologiczne – najbardziej ogólna kategoria określania zasobów złóż i potencjalnych złóż kopalin lub wystąpień mineralnych. Zasoby te są określane zarówno na najniższym stopniu rozpoznania złoża, jak i w oparciu o niesprecyzowane, lub bardzo ogólnie sprecyzowane kryteria bilansowości. Nierzadko na tym etapie określony jest tylko współczynnik koncentracji. W ten sposób można określić całkowitą, znaną i potencjalnie dostępną w ramach znanych technologii ilość składnika użytecznego, bez przesądzania o warunkach i celowości jego eksploatacji.

title: Zasoby geologiczne

wikitext:
'''Zasoby geologiczne''' – najbardziej ogólna kategoria określania zasobów [[Złoże mineralne|złóż]] i potencjalnych złóż kopalin lub wystąpień mineralnych. Zasoby te są określane zarówno na najniższym stopniu rozpoznania [[Złoże mineralne|złoża]], jak i w oparciu o niesprecyzowane, lub bardzo ogólnie sprecyzowane kryteria bilansowości. Nierzadko na tym etapie określony jest tylko [[współczynnik koncentracji]]. W ten sposób można określić całkowitą, znaną i potencjalnie dostępną w ramach znanych technologii ilość składnika użytecznego, bez przesądzania o warunkach i celowości jego eksploatacji.

[[Kategoria:Geologia złożowa]]
[[Kategoria:Górnictwo]]


text:
# Dodge Stealth
Dodge Stealth – samochód sportowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Dodge 1990 – 1996.

## Historia i opis modelu
W ramach zakrojonej na szeroką skalę współpracy koncernu Chrysler z Mitsubishi, w 1990 roku przedstawiono wspólnie opracowane sportowe modele Mitsubishi 3000GT i Dodge Stealth. Japoński model był przeznaczoną na północnoamerykański rynek odmianą lokalnie znanego modelu GTO, z kolei Dodge powstał wyłącznie z myślą o rynku Stanów Zjednoczonych i Kanady. Samochody były ściśle powiązane technicznie, jednak Dodge zdecydował się na autonomię przy niektórych jednostkach napędowych i wyglądzie. Stealth zyskał inaczej stylizowany pas przedni, dostosowany do ówczesnego języka stylistycznego marki. Z kolei tylna część nadwozia zyskała charakterystyczne, podłużne lampy i bardziej zaokrąglone błotniki.

### Lifting
W 1994 roku sportowe modele Mitsubishi i Dodge'a przeszły gruntowną modernizację. W jej ramach Stealth zyskał zupełnie nowy wygląd zarówno przedniego, jak i tylnego pasa. Pojawiły się zaokrąglone reflektory, charakterystyczny przedni wlot powietrza z motywem krzyża i inaczej stylizowane tylne lampy. Dwa lata później, w 1996 roku zakończono produkcję.

### Silniki
| Nazwa modelu                 | Silnik                 | Moc maks.                          | Maks. moment obrotowy     |
| ---------------------------- | ---------------------- | ---------------------------------- | ------------------------- |
| Dodge Stealth                | SOHC 12v V6            | 119 kW (161 KM) przy 5500 obr./min | 250 Nm przy 4000 obr./min |
| Dodge Stealth ES i R/T       | DOHC 24v V6            | 163 kW (222 KM) przy 6000 obr./min | 272 Nm przy 4500 obr./min |
| Dodge Stealth R/T twin-turbo | DOHC 24v V6 twin turbo | 221 kW (300 KM) przy 6000 obr./min | 415 Nm przy 2500 obr./min |

### Silniki (FL)
| Nazwa modelu                 | Silnik                 | Moc maks.                          | Maks. moment obrotowy     |
| ---------------------------- | ---------------------- | ---------------------------------- | ------------------------- |
| Dodge Stealth                | SOHC 12v V6            | 119 kW (161 KM) przy 5500 obr./min | 250 Nm przy 4000 obr./min |
| Dodge Stealth R/T            | DOHC 24v V6            | 165 kW (225 KM) przy 6000 obr./min | 277 Nm przy 4500 obr./min |
| Dodge Stealth R/T twin-turbo | DOHC 24v V6 twin turbo | 239 kW (320 KM) przy 6000 obr./min | 427 Nm przy 2500 obr./min |

title: Dodge Stealth

wikitext:
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Dodge Stealth
 |zdjęcie               = 1991 Dodge Stealth RT front left.jpg
 |opis zdjęcia          = Dodge Stealth
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Dodge]]
 |projektant            =
 |premiera              = Lipiec 1990
 |okres produkcji       = 1990 – 1996
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Nagoja]]
 |poprzednik            = [[Dodge Conquest]]
 |następca              = [[Dodge Stratus Coupe]]
 |segment               = [[samochód sportowy|sportowe]] [[Autosegment D|segmentu D]]
 |typy nadwozia         = 2-drzwiowe [[coupé]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       = 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
 |rodzaj napędu         = [[napęd przedni|przedni]]
[[AWD]]
 |długość               = 4600 mm
 |szerokość             = 1840 mm
 |wysokość              = 1285 mm
 |rozstaw osi           = 2470 mm
 |masa własna           = 1400–1710 kg
 |zbiornik paliwa       = 75 l
 |liczba miejsc         = 2 + 2
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     = [[Mitsubishi GTO|Mitsubishi 3000GT]]
 |pokrewne              =
 |konkurencja           = [[Mazda RX-7]]
[[Nissan 300ZX]]
[[Nissan Skyline|Nissan Skyline GT-R]]
[[Toyota Supra]]
 |commons               = Category:Dodge Stealth
}}
'''Dodge Stealth''' – [[samochód sportowy]] [[Autosegment D|klasy średniej]] produkowany pod amerykańską marką [[Dodge]] 1990 – 1996.

== Historia i opis modelu ==
[[Plik:1993 Dodge Stealth ES, rear left in turquoise.jpg|thumb|225px|left|Dodge Stealth - tył]]
[[Plik:'94-'96 Dodge Stealth (Hudson).JPG|thumb|225px|left|Dodge Stealth po liftingu]]
[[Plik:Dodge Stealth R-T (14751441075).jpg|thumb|225px|left|Dodge Stealth - tył po liftingu]]

W ramach zakrojonej na szeroką skalę współpracy koncernu [[Chrysler]] z [[Mitsubishi]], w 1990 roku przedstawiono wspólnie opracowane sportowe modele [[Mitsubishi 3000GT]] i Dodge Stealth. Japoński model był przeznaczoną na północnoamerykański rynek odmianą lokalnie znanego modelu GTO, z kolei Dodge powstał wyłącznie z myślą o rynku [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]] i [[Kanada|Kanady]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://everyauto.com/cars/research-reviews/Dodge/Stealth/ | tytuł = Dodge Stealth Research & Reviews | język = en | data dostępu = 2020-03-05}}</ref>. Samochody były ściśle powiązane technicznie, jednak [[Dodge]] zdecydował się na autonomię przy niektórych jednostkach napędowych i wyglądzie. Stealth zyskał inaczej stylizowany pas przedni, dostosowany do ówczesnego języka stylistycznego marki. Z kolei tylna część nadwozia zyskała charakterystyczne, podłużne lampy i bardziej zaokrąglone błotniki<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.hagerty.com/articles-videos/articles/2019/02/13/dodge-stealth-offers-tech-for-a-bargain | tytuł = The Dodge Stealth offers tech galore for a bargain price | język = en | data dostępu = 2020-03-05}}</ref>.

=== Lifting ===
W 1994 roku sportowe modele [[Mitsubishi]] i [[Dodge]]'a przeszły gruntowną modernizację. W jej ramach Stealth zyskał zupełnie nowy wygląd zarówno przedniego, jak i tylnego pasa. Pojawiły się zaokrąglone reflektory, charakterystyczny przedni wlot powietrza z motywem krzyża i inaczej stylizowane tylne lampy<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.autoinfluence.com/dodge-stealth/ | tytuł = Remembering the Dodge Stealth: the American Car from Japan | język = en | data dostępu = 2020-03-05}}</ref>. Dwa lata później, w 1996 roku zakończono produkcję.

=== Silniki ===
{| class="wikitable" style="font-size:90%"
|-
! style="width:20em" | Nazwa modelu
! style="width:12em" | Silnik
! style="width:12em" | Moc maks.
! style="width:12em" | Maks. moment obrotowy
|-
| Dodge Stealth
| [[SOHC]] 12v [[V6 (silnik)|V6]]
| 119 [[wat|kW]] (161 [[koń mechaniczny|KM]]) przy 5500 obr./min
| 250 [[Niutonometr|Nm]] przy 4000 obr./min
|-
| Dodge Stealth ES i R/T
| [[DOHC]] 24v V6
| 163 kW (222 KM) przy 6000 obr./min
| 272 Nm przy 4500 obr./min
|-
| Dodge Stealth R/T twin-turbo
| [[DOHC]] 24v V6 twin turbo
| 221 kW (300 KM) przy 6000 obr./min
| 415 Nm przy 2500 obr./min
|}

=== Silniki (FL) ===
{| class="wikitable" style="font-size:90%"
|-
! style="width:20em" | Nazwa modelu
! style="width:12em" | Silnik
! style="width:12em" | Moc maks.
! style="width:12em" | Maks. moment obrotowy
|-
| Dodge Stealth
| [[SOHC]] 12v V6
| 119 [[wat|kW]] (161 KM) przy 5500 obr./min
| 250 [[Niutonometr|Nm]] przy 4000 obr./min
|-
| Dodge Stealth R/T
| [[DOHC]] 24v V6
| 165 kW (225 KM) przy 6000 obr./min
| 277 Nm przy 4500 obr./min
|-
| Dodge Stealth R/T twin-turbo
| [[DOHC]] 24v V6 twin turbo
| 239 kW (320 KM) przy 6000 obr./min
| 427 Nm przy 2500 obr./min
|}

{{-}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dodge}}

[[Kategoria:Samochody Dodge|Stealth]]
[[Kategoria:Samochody przednionapędowe]]
[[Kategoria:Samochody sportowe]]
[[Kategoria:Samochody z lat 90.]]

title: Dodge Stealth

Producent: Dodge

Zaprezentowany: Lipiec 1990

Miejsce produkcji: Nagoja

Poprzednik: Dodge Conquest

Następca: Dodge Stratus Coupe

Segment: sportowe segmentu D

Typy nadwozia: 2-drzwiowe coupé

Skrzynia biegów: 4-biegowa automatyczna · 5-biegowa manualna

Napęd: przedni · AWD

Modele · bliźniacze: Mitsubishi 3000GT

Konkurencja: Mazda RX-7 · Nissan 300ZX · Nissan Skyline GT-R · Toyota Supra


text:
# Pink Venom
„Pink Venom” – singel południowokoreańskiej grupy Blackpink, wydany 19 sierpnia 2022 roku przez wytwórnię YG Entertainment i Interscope Records. Promował album Born Pink.
Singel odniósł komercyjny sukces i przez dwa tygodnie zajmował pierwsze miejsce na liście Billboard Global 200. W Korei Południowej utwór znalazł się na szczycie listy Billboard  South Korea Songs i zajął drugie miejsce na liście Circle Digital Chart. Stała się pierwszą piosenką k-popowej grupy, która znalazła się na szczycie australijskiej listy ARIA Singles Chart i znalazła się na szczycie list przebojów w Hongkongu, Indiach, Indonezji, Malezji, Filipinach, Singapurze, Tajwanie i Wietnamie. Teledysk został wyreżyserowany przez Seo Hyun-seung i wydany na kanale YouTube Blackpink. W ciągu 24 godzin uzyskał 90,4 miliona wyświetleń, co jest największym 24-godzinnym debiutem teledysku w 2022 roku.

## Lista utworów
| CD | CD           | CD                 | CD                     | CD              | CD      |
| Nr | Tytuł utworu | Tekst              | Kompozycja             | Aranżacja       | Długość |
| -- | ------------ | ------------------ | ---------------------- | --------------- | ------- |
| 1. | „Pink Venom” | Teddy, Danny Chung | Teddy, R. Tee, 24, Ido | 24, R. Tee, Ido | 3:06    |

## Notowania
| Lista                                    | Najwyższa pozycja |
| ---------------------------------------- | ----------------- |
| South Korea (Circle)                     | 2                 |
| South Korea (Billboard)                  | 1                 |
| Argentina (Argentina Hot 100)            | 32                |
| Australia (ARIA)                         | 1                 |
| Austria (Ö3 Austria Top 40)              | 28                |
| Brazil (Billboard)                       | 18                |
| Canada (Canadian Hot 100)                | 4                 |
| Croatia (Billboard)                      | 10                |
| Czech Republic (Singles Digitál Top 100) | 51                |
| Finland Airplay (Radiosoittolista)       | 54                |
| France (SNEP)                            | 44                |
| Germany (Official German Charts)         | 32                |
| Global 200 (Billboard)                   | 1                 |
| Greece International (IFPI)              | 9                 |
| Hong Kong (Billboard)                    | 1                 |
| Hungary (Single Top 40)                  | 5                 |
| India (IMI)                              | 1                 |
| Indonesia (Billboard)                    | 1                 |
| Ireland (IRMA)                           | 23                |
| Italy (FIMI)                             | 94                |
| Japan (Japan Hot 100)                    | 10                |
| Japan Combined Singles (Oricon)          | 16                |
| Lithuania (AGATA)                        | 11                |
| Luxembourg (Billboard)                   | 21                |
| Malaysia (Billboard)                     | 1                 |
| Mexico (Billboard)                       | 21                |
| Netherlands (Single Tip)                 | 2                 |
| New Zealand (Recorded Music NZ)          | 9                 |
| Philippines (Billboard)                  | 1                 |
| Peru (Billboard)                         | 13                |
| Portugal (AFP)                           | 26                |
| Romania (Billboard)                      | 16                |
| Singapore (RIAS)                         | 1                 |
| South Africa (RISA)                      | 38                |
| Spain (PROMUSICAE)                       | 75                |
| Sweden Heatseeker (Sverigetopplistan)    | 1                 |
| Switzerland (Schweizer Hitparade)        | 41                |
| Taiwan (Billboard)                       | 1                 |
| Turkey (Billboard)                       | 11                |
| UK Singles (OCC)                         | 22                |
| US Billboard Hot 100                     | 22                |
| US Mainstream Top 40 (Billboard)         | 32                |
| US World Digital Song Sales (Billboard)  | 1                 |
| Vietnam (Vietnam Hot 100)                | 1                 |

## Nagrody w programach muzycznych
| Program               | Data             | Źródło |
| --------------------- | ---------------- | ------ |
| Show Champion (MBC M) | 24 sierpnia 2022 | [ 38 ] |
| M Countdown (Mnet)    | 25 sierpnia 2022 | [ 39 ] |
| M Countdown (Mnet)    | 1 września 2022  | [ 40 ] |
| M Countdown (Mnet)    | 8 września 2022  | [ 41 ] |
| Inkigayo (SBS)        | 4 września 2022  | [ 42 ] |
| Inkigayo (SBS)        | 18 września 2022 | [ 43 ] |
| Inkigayo (SBS)        | 25 września 2022 | [ 44 ] |

## Sprzedaż i Certyfikaty
| Kraj                  | Sprzedaż    | Certyfikat | Źródło |
| --------------------- | ----------- | ---------- | ------ |
| Australia (ARIA)      | 35 000+     | Złoty      | [ 45 ] |
| Kanada (Music Canada) | 80 000+     | Platynowy  | [ 46 ] |
| Streaming             |             |            |        |
| Japonia (RIAJ)        | 50 000 000+ | Złoty      | [ 47 ] |

title: Pink Venom

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Pink Venom
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Blackpink]]
 |album                     = [[Born Pink]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = [[19 sierpnia]] [[2022 w muzyce|2022]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[K-pop]], [[Hip-hop (muzyka)|hip-hop]]<ref name=melon/>
 |długość                   = 3:06
 |wytwórnia                 = [[YG Entertainment]]
 [[Interscope Records|Interscope]]
 |producent                 = [[Teddy Park]]
 |format                    = [[digital download]]
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[Lovesick Girls]]
 |następny singel           = [[Shut Down]]
 |rok poprzedniego singla   = 2020
 |rok 1. wydania            = 2022
 |rok następnego singla     = 2022
}}
'''„Pink Venom”''' – singel południowokoreańskiej grupy [[Blackpink]], wydany 19 sierpnia 2022 roku przez wytwórnię [[YG Entertainment]] i [[Interscope Records]]. Promował album ''[[Born Pink]]''<ref name="melon">{{cytuj stronę|url=https://www.melon.com/song/detail.htm?songId=35542908|tytuł=Pink Venom|opublikowany=melon.com|data dostępu=2022-10-19|język=ko}}</ref>.

Singel odniósł komercyjny sukces i przez dwa tygodnie zajmował pierwsze miejsce na liście ''Billboard Global 200''. W Korei Południowej utwór znalazł się na szczycie listy Billboard  South Korea Songs i zajął drugie miejsce na liście [[Circle Chart|Circle Digital Chart]]. Stała się pierwszą piosenką k-popowej grupy, która znalazła się na szczycie australijskiej listy [[Top 50 Singles|ARIA Singles Chart]] i znalazła się na szczycie list przebojów w Hongkongu, Indiach, Indonezji, Malezji, Filipinach, Singapurze, Tajwanie i Wietnamie. Teledysk został wyreżyserowany przez Seo Hyun-seung i wydany na kanale YouTube Blackpink. W ciągu 24 godzin uzyskał 90,4 miliona wyświetleń, co jest największym 24-godzinnym debiutem teledysku w 2022 roku.

== Lista utworów ==
{{Lista utworów2|tytuł=CD|nagłówek=tak|szerokość=250|3-kolumna=Kompozycja|3-kolumna szerokość=150|4-kolumna=Aranżacja|4-kolumna szerokość=*||Pink Venom|||[[Teddy Park|Teddy]], Danny Chung|Teddy, R. Tee, 24, Ido|24, R. Tee, Ido|3:06}}

== Notowania ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
!Lista
!Najwyższa
pozycja
|-
|South Korea ([[Circle Chart|Circle]])
|2<ref>{{Cytuj stronę|url=https://circlechart.kr/page_chart/onoff.circle?nationGbn=T&serviceGbn=ALL&targetTime=35&hitYear=2022&termGbn=week&yearTime=3|tytuł=Digital Chart 2022 Weeks 35|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=circlechart|język=ko}}</ref>
|-
|South Korea ''([[Billboard (tygodnik)|Billboard]])''
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i48/|tytuł=Blackpink (South Korea Songs) - Chart History|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Argentina (Argentina Hot 100)
|32<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/arg/|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en|tytuł=Chart History (Argentina Hot 100)}}</ref>
|-
|Australia ([[Top 50 Singles|ARIA]])
|1<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://portuguesecharts.com/showitem.asp?interpret=Blackpink&titel=Pink+Venom&cat=s|tytuł=BLACKPINK - PINK VENOM (SONG)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=portuguesecharts.com|język=en}}</ref>
|-
|Austria ([[Ö3 Austria Top 40]])
|28<ref name=":0" />
|-
|Brazil (''Billboard'')
|18<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i26/|tytuł=Blackpink Chart History (Brazil Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Canada (Canadian Hot 100)
|4<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/can/|tytuł=Chart History – BlackPink – Canadian Hot 100|opublikowany=billboard.com|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|Croatia (''Billboard'')
|10<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i32/|tytuł=Blackpink Chart History (Croatia Songs)|opublikowany=billboard|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|Czech Republic ([[International Federation of the Phonographic Industry|Singles Digitál Top 100]])
|51<ref>{{Cytuj stronę|url=http://hitparada.ifpicr.cz/index.php?hitp=D|tytuł=SINGLES DIGITAL – TOP 100 and insert 202234|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=hitparada.ifpicr.cz|język=cs}}</ref>
|-
|Finland Airplay (Radiosoittolista)
|54<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.ifpi.fi/lista/artistit/Blackpink/Pink+Venom/|tytuł=Suomen virallinen lista – Artistit|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=ifpi.fi|język=fi}}</ref>
|-
|France ([[Syndicat national de l’édition phonographique|SNEP]])
|44<ref name=":0" />
|-
|Germany ([[GfK Entertainment|Official German Charts]])
|32<ref name=":0" />
|-
|Global 200 (''Billboard'')
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/glo/|tytuł=Blackpink Chart History (Global 200)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Greece International ([[IFPI Greece|IFPI]])
|9<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220921062152/https://www.ifpi.gr/digital_ien.html|tytuł=IFPI Charts Week: 37/2022|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=ifpi.gr|język=en}}</ref>
|-
|Hong Kong (''Billboard'')
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i45/|tytuł=Blackpink Chart History (Hong Kong Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Hungary ([[Single Top 40 slágerlista|Single Top 40]])
|5<ref>{{Cytuj stronę|url=https://slagerlistak.hu/single-track-top-40-lista/2022/34|tytuł=Single Top 40 slágerlista 2022. 34. hét|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=slagerlistak|język=hu}}</ref>
|-
|India (IMI)
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220829130352/https://imicharts.com/|tytuł=IMI International Top 20 Singles for week ending 29th August 2022
Week 34 of 52|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=IMIcharts.com|język=en}}</ref>
|-
|Indonesia (''Billboard'')
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i43/|tytuł=Blackpink Chart History (Indonesia Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Ireland ([[Top 100 Singles|IRMA]])
|23<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.officialcharts.com/charts/irish-singles-chart/20220826/ie7501/|tytuł=Official Irish Singles Chart Top 50: 26 August 2022 - 01 September 2022|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=officialcharts.com|język=en}}</ref>
|-
|Italy ([[Federazione Industria Musicale Italiana|FIMI]])
|94<ref name=":0" />
|-
|Japan ([[Japan Hot 100]])
|10<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/jpn/|tytuł=Chart History – BlackPink – Japan Hot 100|opublikowany=billboard.com|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|Japan Combined Singles ([[Oricon]])
|16<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.oricon.co.jp/rank/cos/w/2022-09-05/p/2/|tytuł=週間　合算シングルランキング 2022年09月05日付|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=oricon|język=ja}}</ref>
|-
|Lithuania ([[Agata (organizacja)|AGATA]])
|11<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.agata.lt/lt/naujienos/s34/|tytuł=2022 34-os SAVAITĖS (rugpjūčio 19-25 d.) SINGLŲ TOP100|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=agata.lt|język=lt}}</ref>
|-
|Luxembourg (''Billboard'')
|21<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i11/|tytuł=Blackpink Chart History (Luxembourg Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Malaysia (''Billboard'')
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i34/|tytuł=Blackpink Chart History (Malaysia Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Mexico (''Billboard'')
|21<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i11/|tytuł=Blackpink Chart History (Mexico Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Netherlands (Single Tip)
|2<ref>{{Cytuj stronę|url=https://dutchcharts.nl/weekchart.asp?cat=st&date=20220827&year=2022|tytuł=Dutch Single Tip 27/08/2022|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=dutchcharts.nl|język=nl}}</ref>
|-
|New Zealand ([[Recorded Music NZ]])
|9<ref name=":0" />
|-
|Philippines (''Billboard'')
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i42/|tytuł=Blackpink Chart History (Philippines Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Peru (''Billboard'')
|13<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i08/|tytuł=Blackpink Chart History (Peru Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Portugal ([[Associação Fonográfica Portuguesa|AFP]])
|26<ref name=":0" />
|-
|Romania (''Billboard'')
|16<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i36/|tytuł=Blackpink Chart History (Romania Songs)|opublikowany=billboard|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|Singapore (RIAS)
|1<ref>{{cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220830054238/https://www.rias.org.sg/rias-top-charts/|tytuł=RIAS Top Charts Week 34 (19 - 25 Aug 2022)|opublikowany=rias.org.sg|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|South Africa (RISA)
|38<ref>{{cytuj stronę|url=https://theofficialsacharts.co.za/charts/local-international-streaming-chart-top-100-week-34-2022/|tytuł=Local & International Streaming Chart Top 100|opublikowany=theofficialsacharts.co|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|Spain ([[Productores de Música de España|PROMUSICAE]])
|75<ref name=":0" />
|-
|Sweden Heatseeker ([[Sverigetopplistan]])
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.sverigetopplistan.se/chart/215?dspy=2022&dspp=34|tytuł=Veckolista Heatseeker, vecka 34|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=sverigetopplistan.se|język=sv}}</ref>
|-
|Switzerland (Schweizer Hitparade)
|41<ref name=":0" />
|-
|Taiwan (''Billboard'')
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i44/|tytuł=Blackpink Chart History (Taiwan Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|Turkey (''Billboard'')
|11<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/i41/|tytuł=Blackpink Chart History (Turkey Songs)|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|UK Singles ([[Official Charts Company|OCC]])
|22<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.officialcharts.com/charts/singles-chart/20220826/7501/|tytuł=Official Singles Chart Top 100, 26 August 2022 - 01 September 2022|opublikowany=officialcharts.com|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|US Billboard [[Hot 100]]
|22<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/hsi/|tytuł=Chart History – BlackPink – Hot 100|opublikowany=billboard.com|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|US Mainstream Top 40 (''Billboard'')
|32<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/tfm/|tytuł=Blackpink Chart History (Pop Songs|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboard|język=en}}</ref>
|-
|US World Digital Song Sales (Billboard)
|1<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/blackpink/chart-history/wdt/|tytuł=Chart History – BlackPink – World Digital Song Sales|opublikowany=billboard.com|data dostępu=2022-10-19|język=en}}</ref>
|-
|Vietnam (Vietnam Hot 100)
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220901104236/https://billboardvn.vn/billboard-vietnam-hot-100/|tytuł=Billboard Vietnam Hot 100 – Week of September 1, 2022|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=billboardvn.vn|język=vi}}</ref>
|}

== Nagrody w programach muzycznych ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|+„Pink Venom”
!Program
!Data
!Źródło
|-
|''[[Show Champion]]'' ([[MBC M]])
|24 sierpnia 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://entertain.naver.com/read?oid=311&aid=0001492461|tytuł=블랙핑크, 컴백과 동시에 1위→예나·최성민 남매 커버 무대 (쇼챔피언)[종합]|data dostępu=2022-10-17|opublikowany=xportsnews|język=ko}}</ref>
|-
| rowspan="3" |''[[M Countdown]]'' ([[Mnet]])
|25 sierpnia 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=http://osen.mt.co.kr/article/G1111927591|tytuł=‘엠카’ 블랙핑크, 방송 출연 없이 ‘핑크베놈’ 1위..아이브・더보이즈 컴백[종합]|data dostępu=2022-10-17|opublikowany=osen|język=ko}}</ref>
|-
|1 września 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://entertain.naver.com/read?oid=108&aid=0003083821|tytuł='엠카' 블랙핑크, 아이브 누르고 1위..2주 연속 정상 [★밤TView]|data dostępu=2022-10-17|opublikowany=star.mt.co.kr|język=ko}}</ref>
|-
|8 września 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://entertain.naver.com/read?oid=311&aid=0001498568|tytuł='엠카' 블랙핑크, 아이브 꺾고 3주 연속 1위…강타·김재환 컴백 [종합]|opublikowany=xportsnews|język=ko}}</ref>
|-
| rowspan="3" |''[[Inkigayo]]'' ([[Seoul Broadcasting System|SBS]])
|4 września 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://entertain.naver.com/read?oid=144&aid=0000834897|tytuł=블랙핑크, ‘인기가요’ 1위···음악방송 4관왕|data dostępu=2022-10-17|opublikowany=sports.khan|język=ko}}</ref>
|-
|18 września 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.newsen.com/news_view.php?uid=202209181557472310|tytuł=‘인기가요’ 블랙핑크, 출연 없이 1위…강타 컴백→최유정 솔로 데뷔(종합)|data dostępu=2022-10-17|opublikowany=newsen|język=ko}}</ref>
|-
|25 września 2022
|<ref>{{Cytuj stronę|url=http://osen.mt.co.kr/article/G1111950492|tytuł='인기가요' 블랙핑크, 컴백하자마자 1위 '핑크베놈' 트리플크라운..엔믹스 컴백 [종합]|data dostępu=2022-10-17|opublikowany=osen|język=ko}}</ref>
|}

== Sprzedaż i Certyfikaty ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
!Kraj
!Sprzedaż
![[Certyfikat sprzedaży w przemyśle muzycznym|Certyfikat]]
!Źródło
|-
|Australia ([[Australian Recording Industry Association|ARIA]])
|{{formatnum:35000}}+
|Złoty
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.dropbox.com/sh/k9o2q7p7o4awhqx/AAAkMyzrlbRAICtQLNZhuPuma/Apr%202023%20Single%20Accreds.pdf|tytuł=ARIA Charts – Accreditations – 2023 Singles|data dostępu=2023-05-13|opublikowany=dropbox|język=en}}</ref>
|-
|Kanada ([[Music Canada]])
|{{formatnum:80000}}+
|Platynowy
|<ref>{{cytuj stronę|url=https://musiccanada.com/gold-platinum/?_gp_search=Pink+Venom%20Blackpink|tytuł=Canadian single certifications – Blackpink – Pink Venom|data dostępu=2023-10-26|opublikowany=musiccanada.com|język=en}}</ref>
|-
! colspan="4" |Streaming
|-
|Japonia ([[Recording Industry Association of Japan|RIAJ]])
|{{formatnum:50000000}}+
|Złoty
|<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.riaj.or.jp/f/data/cert/st.html|tytuł=Japanese single streaming certifications – BLACKPINK – Pink Venom|data dostępu=2022-10-19|opublikowany=[[RIAJ]]|język=ja}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [https://www.youtube.com/watch?v=gQlMMD8auMs Teledysk do ''Pink Venom''] w serwisie [[YouTube]]
* [https://www.youtube.com/watch?v=RkKXbweBCcI SPECIAL STAGE ''Pink Venom''] w serwisie [[YouTube]]
* [https://www.youtube.com/watch?v=RFMi3v0TXP8 DANCE PRACTICE VIDEO ''Pink Venom''] w serwisie [[YouTube]]

{{Blackpink}}

[[Kategoria:Single wydane w roku 2022]]
[[Kategoria:Single Blackpink]]

title: Pink Venom

Wydany: 19 sierpnia 2022

Gatunek: K-pop, hip-hop

Wydawnictwo: YG Entertainment · Interscope

Producent: Teddy Park

Format: digital download

„Lovesick Girls” · (2020): „Pink Venom” · (2022) · „Shut Down” · (2022)


text:
# Lew nemejski
Lew nemejski (Lew z Nemei, Lew kleonajski, gr. Λέων τῆς Νεμέας Léōn tē̂s Neméas, łac. Leo Nemaeus) – w mitologii greckiej olbrzymi lew, którego skóry nie mogło przebić żadne ostrze, a tylko można było go udusić.
Co do jego pochodzenia istnieje wiele wersji: miała urodzić go Echidna, którą zgwałcił jej syn Ortros – dwugłowy pies gończy Geriona, lub też był potomkiem Tyfona albo Chimery i Ortrosa, względnie był potomkiem Selene, zesłanym jako kara na lud za niedotrzymanie ofiary. Lew ten miał pustoszyć okolice argolidzkiej doliny Nemei.
Zgładzenie lwa nemejskiego i zdarcie z niego skóry było pierwszą z dwunastu prac, które Herakles musiał wykonać dla króla Myken, Eurysteusza. Po wytropieniu lwa w okolicach góry Tretos, Herakles najpierw próbował go zabić strzelając do niego z łuku, lecz strzały odbijały się od jego skóry. Potem zaatakował mieczem, który zgiął się na jego skórze oraz maczugą, którą połamał na lwiej głowie. Gdy zwierz wycofał się do jaskini o dwóch wejściach, Herakles jedno z nich zastawił siatką, a drugim wszedł do środka legowiska. Herakles chwycił głowę lwa pod ramię i udusił go.
Herakles zaniósł trofeum do Myken, gdzie ściągnął z lwa skórę, używając do jej przecięcia ostrych pazurów zwierzęcia. Chodził potem w skórze lwa nemejskiego, używając jej jako pancerza, a głowę chronił mu łeb bestii.
Także rzymski cesarz Kommodus, który uznał siebie za nowe wcielenie Herkulesa (rzymski odpowiednik Heraklesa) nosił skórę lwa, twierdząc że jest to lew nemejski i w takim stroju występował podczas zaaranżowanych walk z gladiatorami.

title: Lew nemejski

wikitext:
{{Postać religijna infobox
 |imię                     = Lew Nemejski
 |imię oryginalne          = Λέων τῆς Νεμέας
 |grafika                  = Hércules lucha con el león de Nemea, por Zurbarán.jpg
 |opis grafiki             = ''[[Herkules walczący z lwem nemejskim]]'' – obraz [[Francisco de Zurbarán]]a
 |tytuł                    = [[Lew afrykański|Lew]]
 |inne imiona              = ''Lew z Nemei''<br />''Lew kleonajski''
 |występowanie             = [[Mitologia grecka]]
 |przydomek                =
 |atrybut                  =
 |wcielenie zwierzęce      =
 |siedziba                 =
 |teren kultu              =
 |szczególne miejsce kultu =
 |nazwa święta             =
 |odpowiednik              =
 |ojciec                   =
 |matka                    =
 |mąż                      =

 |żona                     =
 |rodzeństwo               =
 |dzieci                   =
 |commons                  = Category:Nemean Lion
 |wikisłownik              =
}}
'''Lew nemejski''' (Lew z Nemei, Lew kleonajski, [[Język grecki|gr.]] {{grc|Λέων τῆς Νεμέας}} ''Léōn tē̂s Neméas'', [[Łacina|łac.]] ''Leo Nemaeus'') – w [[Mitologia grecka|mitologii greckiej]] olbrzymi [[Lew afrykański|lew]], którego skóry nie mogło przebić żadne ostrze, a tylko można było go udusić.

Co do jego pochodzenia istnieje wiele wersji: miała urodzić go [[Echidna]], którą zgwałcił jej syn [[Ortros]] – dwugłowy pies gończy [[Gerion]]a<ref>Robert Graves ([[op. cit.]]), s. 132.</ref>, lub też był potomkiem [[Tyfon]]a albo [[Chimera (mitologia)|Chimery]] i Ortrosa, względnie był potomkiem [[Selene (mitologia)|Selene]], zesłanym jako kara na lud za niedotrzymanie ofiary<ref name=graves>Robert Graves (op. cit.), s. 426-428.</ref>. Lew ten miał pustoszyć okolice [[Argolida|argolidzkiej]] doliny [[Nemea|Nemei]].

Zgładzenie lwa nemejskiego i zdarcie z niego skóry było pierwszą z [[Dwanaście prac Heraklesa|dwunastu prac]], które [[Herakles]] musiał wykonać dla króla [[Mykeny|Myken]], [[Eurysteusz]]a. Po wytropieniu lwa w okolicach góry [[Tretos]], Herakles najpierw próbował go zabić strzelając do niego z [[Łuk (broń)|łuku]], lecz [[Strzała|strzały]] odbijały się od jego skóry. Potem zaatakował [[miecz]]em, który zgiął się na jego skórze oraz [[Maczuga (broń)|maczugą]], którą połamał na lwiej głowie. Gdy zwierz wycofał się do jaskini o dwóch wejściach, Herakles jedno z nich zastawił siatką, a drugim wszedł do środka legowiska. Herakles chwycił głowę lwa pod ramię i udusił go.

Herakles zaniósł trofeum do Myken, gdzie ściągnął z lwa skórę, używając do jej przecięcia ostrych pazurów zwierzęcia. Chodził potem w skórze lwa nemejskiego, używając jej jako pancerza, a głowę chronił mu łeb bestii<ref name=graves/>.

Także rzymski cesarz [[Kommodus]], który uznał siebie za nowe wcielenie [[Herkules]]a (rzymski odpowiednik Heraklesa) nosił skórę lwa, twierdząc że jest to lew nemejski i w takim stroju występował podczas zaaranżowanych walk z [[gladiator]]ami.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Robert Graves]]: ''Mity greckie'', [[Państwowy Instytut Wydawniczy]], Warszawa 1974.

{{Dwanaście prac Heraklesa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Nemea]]
[[Kategoria:Istoty w mitologii greckiej]]
[[Kategoria:Lew w mitologii greckiej]]

title: Lew NemejskiΛέων τῆς Νεμέας

Inne imiona: Lew z Nemei · Lew kleonajski

Występowanie: Mitologia grecka


text:
# Piąta alija
Piąta alija – masowa imigracja Żydów pobudzonych ideami syjonizmu do Palestyny, która trwała w latach 1931–1940. Szacuje się, że w tym okresie osiedliło się w Palestynie około 250 000 Żydów. W tej liczbie znajdowało się około 60 tys. Żydów niemieckich, którzy uciekali przed nazizmem z Europy.

## Historia
Cechą charakterystyczną piątej alii był napływ do Palestyny licznych dobrze wykształconych Żydów z Europy Wschodniej i Niemiec. Byli wśród nich doktorzy, prawnicy, profesorowie, przedsiębiorcy i rzemieślnicy. Żydowscy artyści z Niemiec tworzyli podstawy nowej sztuki, a muzycy założyli Orkiestrę Filharmonii Palestyny.
W październiku 1933 roku, na wezwanie „Arabskiego Komitetu Wykonawczego”, rozpoczęły się arabskie demonstracje przeciwko polityce brytyjskiej w Palestynie – Arabowie protestowali przeciwko wzrostowi żydowskiej imigracji.
W latach 1934–48 nasiliła się nielegalna żydowska imigracja w Palestynie – Ha’apalah (Alija Bet). W listopadzie 1935 roku politycy arabscy przedstawili Brytyjczykom memorandum, domagając się utworzenia demokratycznego rządu arabskiego w Palestynie, wprowadzenia całkowitego zakazu żydowskiej imigracji oraz zakazu sprzedaży ziemi Żydom. Równocześnie konferencja uczonych znawców Koranu zagroziła klątwą każdemu Arabowi, który sprzeda ziemię Żydom.
Skutkiem arabskich zamieszek 1936 roku była decyzja Żydów o szybkiej rozbudowie własnego portu w Tel Awiwie (niezależnego od Jafy). W dalszej konsekwencji oznaczało to rosnącą izolację gospodarczą Żydów od Arabów.
Wraz z wybudowaniem przez Brytyjczyków portu w Hajfie i uruchomieniem rafinerii ropy naftowej nastąpiła zdecydowana poprawa sytuacji gospodarczej Palestyny.

title: Piąta alija

wikitext:
{{dopracować|źródła=2025-01}}
[[Plik:Kibbutz Guard 1936.jpg|thumb|Żydowska strażniczka kibucu (1936)]]
'''Piąta [[alija]]''' – masowa [[Migracja ludności|imigracja]] [[Żydzi|Żydów]] pobudzonych ideami [[syjonizm]]u do [[Palestyna|Palestyny]], która trwała w latach 1931–1940<ref>[http://www.moia.gov.il/Moia_en/AboutIsrael/aliya5.htm Izraelska strona rządowa o piątej aliji].</ref>. Szacuje się, że w tym okresie osiedliło się w Palestynie około 250 000 Żydów. W tej liczbie znajdowało się około 60 tys. Żydów niemieckich, którzy uciekali przed [[Narodowy socjalizm|nazizmem]] z [[Europa|Europy]].

== Historia ==
Cechą charakterystyczną piątej alii był napływ do [[Palestyna|Palestyny]] licznych dobrze wykształconych Żydów z [[Europa Wschodnia|Europy Wschodniej]] i [[Niemcy|Niemiec]]. Byli wśród nich doktorzy, prawnicy, profesorowie, przedsiębiorcy i rzemieślnicy. Żydowscy artyści z Niemiec tworzyli podstawy nowej sztuki, a muzycy założyli Orkiestrę Filharmonii Palestyny.

W październiku 1933 roku, na wezwanie „Arabskiego Komitetu Wykonawczego”, rozpoczęły się [[Arabowie|arabskie]] demonstracje przeciwko polityce [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] w Palestynie – Arabowie protestowali przeciwko wzrostowi żydowskiej [[Migracja ludności|imigracji]].

W latach 1934–48 nasiliła się nielegalna żydowska imigracja w Palestynie – ''Ha’apalah'' (''[[Alija Bet]]''). W listopadzie 1935 roku politycy arabscy przedstawili [[Brytyjczycy|Brytyjczykom]] memorandum, domagając się utworzenia demokratycznego rządu arabskiego w Palestynie, wprowadzenia całkowitego zakazu żydowskiej imigracji oraz zakazu sprzedaży ziemi Żydom. Równocześnie konferencja uczonych znawców [[Koran]]u zagroziła klątwą każdemu Arabowi, który sprzeda ziemię Żydom.

Skutkiem arabskich zamieszek 1936 roku była decyzja Żydów o szybkiej rozbudowie własnego portu w [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiwie]] (niezależnego od [[Jafa|Jafy]]). W dalszej konsekwencji oznaczało to rosnącą izolację [[Gospodarka|gospodarczą]] Żydów od Arabów.

Wraz z wybudowaniem przez Brytyjczyków portu w [[Hajfa|Hajfie]] i uruchomieniem rafinerii [[Ropa naftowa|ropy naftowej]] nastąpiła zdecydowana poprawa sytuacji gospodarczej Palestyny.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Osadnictwo żydowskie w Palestynie}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Alija|5]]


text:
# Petr Rímský
Petr Rímský (ur. 29 grudnia 1955 w Kolín) – czeski komediant, pieśniarz i gitarzysta, w którego twórczości przeplatają się, obok folku, elementy chanson, jazzu i bluesa. Poza tym jest teoretykiem muzycznym i pedagogiem gitarowym oraz autorem publikacji edukacyjnych z dziedziny muzyki oraz producentem. Działał jako publicysta muzyczny, redaktor naczelny oraz wydawca czasopisma „HITBOX – magazín s písničkami“. Obecnie zajmuje się m.in. aranżacją i reżyserią muzyczną.

## Życiorys
Urodził się w Kolinie w czechosłowackiej rodzinie związanej z teatrem. Jego ojcem był reżyser teatralny słowackiego pochodzenia Pavel Rímský (ur. 1925, zm. 1989). Brat Paweł jest aktorem, znanym m.in. z dubbingu, radia czy z teatrów, m.in. z teatru na praskich Winogradach).

## Twórczość

### Dyskografia

#### Współpraca
- Mikymauzoleum (1993) – Jaromír Nohavica
- Hodiny (2008) – Petr Bendl
- Crazy man (2008) – Petr Kocman(inne języki)

#### Albumy
- Porta '87 (1987) – A ještě radši se vracím
- Edice Dostavník 42 (1987), SP – Blues o hvězdě, Dík za ty obrázky
- Edice Porta (1988 ?), EP – Blues na černo, Prázdný rám
- Porta '89 (1989) – Šašek
- Folkové Vánoce, Bonton (1989) – A ještě radši se vracím
- Rubínové Vánoce, FT Records (1994) – K.Plíhal, E.Pospíšil, S.Janoušek, I.Bittová (live 15.12.1993)
- Zákon o zachování lásky (2012)

### Książki
- Ze života muzikantského
- Akordy a jak na ně… 1440 kytarových akordů
- Na kytaru od začátku
- Hudební nauka 1, 2

### Śpiewniki
- Písně Jaromíra Nohavici od A do Ž
- Písně Karla Kryla od A do Ž
- Písně Karla Plíhala od A do Ž
- Písně Wabiho Daňka od A do Ž
- Písně skupiny Fleret od A do Ž
- Evergreens I. – IV.

## Nagrody
- 1986 – autorska nagroda na muzycznym festiwalu Porta za utwór Blues o hvězdě
- 1988 – autorska nagroda na muzycznym festiwalu Porta za utwór Křídla a kopyta

title: Petr Rímský

wikitext:
'''Petr Rímský''' (ur. [[29 grudnia]] [[1955]] w [[Kolín]]) – czeski komediant, pieśniarz i gitarzysta, w którego twórczości przeplatają się, obok folku, elementy chanson, jazzu i bluesa. Poza tym jest teoretykiem muzycznym i pedagogiem gitarowym oraz autorem publikacji edukacyjnych z dziedziny muzyki oraz producentem. Działał jako publicysta muzyczny, redaktor naczelny oraz wydawca czasopisma „HITBOX – magazín s písničkami“. Obecnie zajmuje się m.in. aranżacją i reżyserią muzyczną<ref>{{Cytuj | url=http://www.rimsky.cz/petr/index.php/pl/o-petrze | tytuł=O Petrze<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.rimsky.cz | język=pl | data dostępu=2017-11-19}}</ref>.

== Życiorys ==
Urodził się w Kolinie w czechosłowackiej rodzinie związanej z teatrem. Jego ojcem był reżyser teatralny słowackiego pochodzenia Pavel Rímský (ur. [[1925]], zm. [[1989]]). Brat Paweł jest aktorem, znanym m.in. z dubbingu, radia czy z teatrów, m.in. z teatru na praskich Winogradach).

== Twórczość ==
=== Dyskografia ===

==== Współpraca ====
* ''Mikymauzoleum'' ([[1993]]) – [[Jaromír Nohavica]]
* ''Hodiny'' ([[2008]]) – [[Petr Bendl]]
* ''Crazy man'' ([[2008]]) – {{link-interwiki|Petr Kocman|Q=Q12044906}}

==== Albumy ====
* ''Porta '87'' ([[1987]]) – A ještě radši se vracím
* ''Edice Dostavník 42'' ([[1987]]), SP – Blues o hvězdě, Dík za ty obrázky
* ''Edice Porta'' ([[1988]] ?), EP – Blues na černo, Prázdný rám
* ''Porta '89'' ([[1989]]) – Šašek
* ''Folkové Vánoce'', Bonton ([[1989]]) – A ještě radši se vracím
* ''Rubínové Vánoce'', FT Records ([[1994]]) – K.Plíhal, E.Pospíšil, S.Janoušek, I.Bittová (live 15.12.1993)
* ''Zákon o zachování lásky'' ([[2012]])

=== Książki ===
* ''Ze života muzikantského''
* ''Akordy a jak na ně… 1440 kytarových akordů''
* ''Na kytaru od začátku''
* ''Hudební nauka 1, 2''

=== Śpiewniki ===
* ''Písně Jaromíra Nohavici od A do Ž''
* ''Písně Karla Kryla od A do Ž''
* ''Písně Karla Plíhala od A do Ž''
* ''Písně Wabiho Daňka od A do Ž''
* ''Písně skupiny Fleret od A do Ž''
* ''Evergreens I. – IV.''

== Nagrody ==
* [[1986]] – autorska nagroda na muzycznym festiwalu Porta za utwór ''Blues o hvězdě''
* [[1988]] – autorska nagroda na muzycznym festiwalu Porta za utwór ''Křídla a kopyta''

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.rimsky.cz/petr/index.php/pl/ www.rimsky.cz] – oficjalna strona
* [http://www.muzikantskaskola.cz www.muzikantskaskola.cz] – Szkoła muzyczna Petra Rímskiego

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rímský, Petr}}
[[Kategoria:Czescy muzycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]


text:
# Kaesŏng
Kaesŏng (kor. 개성) – miasto w południowej części Korei Północnej, na nizinie nadmorskiej. Około 308 tys. mieszkańców. Stolica za czasów dynastii Goryeo (918–1392). Kaesŏng jest nową nazwą tego miasta, nadaną mu przez władze KRLD. W okresie sprzed okupacji japońskiej miasto nosiło nazwę Songak. W pobliżu miasta znajduje się Obszar Przemysłowy Kaesŏng.
W 2013 roku zabytki historyczne Kaesŏng zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, chemiczny, włókienniczy, spożywczy oraz porcelanowy.

title: Kaesŏng

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kaesŏng
 |nazwa oryginalna             = {{k|ko|개성<br />開城}}
 |zdjęcie                      = Kaesong montage.png
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = PRK
 |1. jednostka administracyjna = [[Hwanghae Północne]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2008
 |liczba ludności              = 308 440<ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20160403021334/http://kp.one.un.org/content/uploads/2012/03/Cencus-2008.pdf | tytuł = D P R Korea 2008 Population Census – National Report | opublikowany = Central Bureau of Statistics
Pyongyang, DPR Korea | data dostępu = 2010-08-23 | język = en}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |plan miasta                  = DPRK2006 Hwangbuk-Kaesong.PNG
 |współrzędne                  = 37°58′7″N 126°33′57″E
 |commons                      = Category:Gaeseong
 |www                          =
}}
{{UNESCO infobox
 |nazwa           = Zabytki w Kaesŏng
 |grafika         = Nam Gate in Kaesong (5063812320).jpg
 |opis grafiki    =
 |państwo         = [[Korea Północna]]
 |typ             = kulturowy
 |kryterium       = (ii)(iii)
 |ID              = 1278
 |region          = Azja i Pacyfik
 |data wpisu      = 2013
 |sesja wpisu     = 37
 |dokonane zmiany =
 |zagrożenie      =
 |kod mapy        = osobna
 |współrzędne     =
 |commons         =
}}
[[Plik:STATUE OF KIM IL SUNG KAESONG CITY DPRK NORTH KOREA OCT 2012 (8642085651).jpg|thumb|Pomnik [[Kim Il Sung]]a w Kaesŏng (po śmierci [[Kim Dzong Il]]a dodano tam również jego pomnik)]]
'''Kaesŏng''' ([[Język koreański|kor.]] 개성) – miasto w południowej części [[Korea Północna|Korei Północnej]], na nizinie nadmorskiej. Około 308 tys. mieszkańców. Stolica za czasów dynastii [[Historia Korei|Goryeo]] (918–1392). Kaesŏng jest nową nazwą tego miasta, nadaną mu przez władze KRLD. W okresie sprzed okupacji japońskiej miasto nosiło nazwę Songak. W pobliżu miasta znajduje się [[Obszar Przemysłowy Kaesŏng]].

W 2013 roku zabytki historyczne Kaesŏng zostały wpisane na [[Lista światowego dziedzictwa UNESCO|listę światowego dziedzictwa]] [[UNESCO]]{{r|unesco1278}}.

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, chemiczny, włókienniczy, spożywczy oraz porcelanowy<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3921839|tytuł= Kaesŏng|data dostępu=2025-01-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="unesco1278">{{Cytuj stronę |url=http://whc.unesco.org/en/list/1278 |tytuł=Historic Monuments and Sites in Kaesong|autor=UNESCO | język = en | data dostępu = 2018-07-22}}</ref>
}}
{{Podział administracyjny prowincji Hwanghae Północne}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Korei Północnej]]
[[Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Korei Północnej]]

title: Kaesŏng개성 · 開城

Państwo: Korea Północna

Prowincja: Hwanghae Północne

title: Zabytki w Kaesŏng

Typ: kulturowy

Spełniane kryterium: (ii)(iii)

Region: Azja i Pacyfik

Wpisanie na listę: 2013 · na 37. sesji