text:
# Gruszka (obwód lwowski)
Gruszka (ukr. Грушка) – wieś na Ukrainie w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie kamioneckim) obwodu lwowskiego.

wikiname: plwiki

title: Gruszka (obwód lwowski)

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gruszka
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Грушка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-46
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon lwowski|lwowski]]
 |powierzchnia                 = 0,025
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 37
 |gęstość zaludnienia          = 1480
 |numer kierunkowy             = +380 3254
 |kod pocztowy                 = 80421
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kamionka Bużańska (hromada)
 |współrzędne                  = 50°8′31″N 24°16′2″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Gruszka''' ([[Język ukraiński|ukr.]] Грушка) – [[wieś]] na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[rejon lwowski|rejonie lwowskim]] (wcześniej w [[rejon kamionecki (obwód lwowski)|rejonie kamioneckim]]) [[obwód lwowski|obwodu lwowskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Gruszka]]

== Bibliografia ==
* [http://www.kami.net.pl/kresy/ miejscowość na mapie]

[[Kategoria:Województwo lwowskie]]
[[Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim]]
[[Kategoria:Rejon kamionecki (obwód lwowski)]]
[[Kategoria:Kamionka Bużańska (hromada)]]

title: GruszkaГрушка

Państwo: Ukraina

Obwód: lwowski

Rejon: lwowski

Tablice rejestracyjne: BC


text:
# Gundemar
Gundemar (ur. ?, zm. w 612) – król Wizygotów w latach 610-612.
Był prawdopodobnie, wraz z Witerykiem, zamieszany w spisek, który doprowadził do obalenia i śmierci króla Liuwy II.
Po śmierci Witeryka, wstąpił na tron. Kontynuował przymierze swojego poprzednika, skierowane przeciwko Teuderykowi II, królowi Franków. Krótkie panowanie Gundemara jest znaczące z dwóch powodów. Pierwszym z nich jest przeniesienie siedziby metropolii z Kartageny do Toledo, co pozwoliło na nawiązanie bliższych kontaktów biskupów i władcow. Drugim powodem jest zachowanie się z tych czasów zbioru siedmiu listów, autorstwa księcia prowincji Narbonensis - Bulgara. Izydor z Sewilli, w swojej Historia Gothorum, wspomina o wyprawach Gundemara przeciwko Bizantyjczykom i Baskom. Zmarł śmiercią naturalną.

title: Gundemar

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Gundemar
 |imiona            =
 |grafika           = 22-GUNDEMARO.JPG
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Władcy Wizygotów|Król Wizygotów]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[610]]
 |1. do             = [[612]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Witeryk]]
 |1. następca       = [[Sisebut (władca Wizygotów)|Sisebut]]
 |dynastia          =
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[612]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            =
 |matka             =
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           = Category:Gundemaro
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
[[Plik:Gundemaro.jpg|240px|right|thumb|Statua Gundemara. [[Madryt]].]]
'''Gundemar''' (ur. ?, zm. w [[612]]) – [[Władcy Wizygotów|król]] [[Wizygoci|Wizygotów]] w latach [[610]]-[[612]].

Był prawdopodobnie, wraz z [[Witeryk]]iem, zamieszany w spisek, który doprowadził do obalenia i śmierci króla [[Liuwa II|Liuwy II]].

Po śmierci Witeryka, wstąpił na tron. Kontynuował przymierze swojego poprzednika, skierowane przeciwko [[Teuderyk II|Teuderykowi II]], królowi [[Frankowie|Franków]]. Krótkie panowanie Gundemara jest znaczące z dwóch powodów. Pierwszym z nich jest przeniesienie siedziby metropolii z [[Kartagena|Kartageny]] do [[Toledo (Hiszpania)|Toledo]], co pozwoliło na nawiązanie bliższych kontaktów biskupów i władcow. Drugim powodem jest zachowanie się z tych czasów zbioru siedmiu listów, autorstwa księcia prowincji Narbonensis - Bulgara. [[Izydor z Sewilli]], w swojej ''Historia Gothorum'', wspomina o wyprawach Gundemara przeciwko [[Cesarstwo Bizantyńskie|Bizantyjczykom]] i [[Baskowie|Baskom]]. Zmarł śmiercią naturalną.

== Bibliografia ==
*{{cytuj książkę
| nazwisko = Collins
| imię = Roger
| tytuł = Hiszpania w czasach Wizygotów. 409-711
| wydawca = Wyd. PWN
| miejsce = Warszawa
| rok = 2007
| isbn = 978-83-01-15308-3
}}

{{Władcy Wizygotów}}
{{Władcy Galicji}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Władcy Wizygotów]]
[[Kategoria:Urodzeni w VI wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 612]]

title: Gundemar

Poprzednik: Witeryk

Następca: Sisebut


text:
# White Savage
White Savage – amerykański film przygodowy z 1943 r. w reżyserii Arthura Lubina.

## Fabuła
O Wyspie Świątynnej znajdującej w Oceanii krążą legendy, jakoby świątynie wyłożono sztabkami złota. Wierzy w nie niemiecki handlarz Sam Miller, który zabija informatora Franka Williamsa. Dużym utrudnieniem jest zakaz wstępu białym ludziom na Wyspę. Wkrótce jej władczyni – księżniczka Tahia dociera do portu Coral mająca zatarg z Millerem. Poznaje się z australijskim łowcą rekinów Kaloe, który nie znający prawdziwej tożsamości księżniczki żali brakiem możliwości działalności przy Wyspie Świątynnej.
Orano, chłopak pochodzący z Wyspy Świątynnej chłopak i przyjaciel Kaloe obiecuje mu pomoc w przekonaniu Tahii w uzyskaniu pozwolenia połowu rekinów. Następnego dnia Kaloe idzie zobaczyć z księżniczką, która pod swe miejsce wzięła swą służąca Blossom. Zaskoczony Orano chce wyznać prawdę, ale zostaje zabrany przez strażnika. Ubawiona Tahia ujawnia się, gdy Kaloe chce prosić o zgodę na połów. Pomiędzy nimi zaczyna rodzić się uczucie.
Kaloe otrzymawszy pożyczkę od portowego przedsiębiorcy Chińczyka Wonga zostaje uprowadzony przez tubylców Wyspy Świątynnej i oskarżony przez Tahię o kradzież sakralnego przedmiotu. Winnym zamieszania jest Orano, który wykradł przedmiot i podarował Kaloe jako część planu zbliżenia do księżniczki. Tahia zaprowadza go do świętych stawów, które potwierdzają plotki o złocie, o którym wyspiarze nie wiedzą. Jednak złoto nie interesuje Kaloe.
Brat Tahii – Tamara uzależniony od hazardu i zadłużony u Millera przekazuje mu część aktu własności Wyspy Świątynnej. W tym celu Miller zamierza też poślubić Tahię. Wobec tego Kaloe bierze udział w pojedynku na karty z Millerem, Wongiem i Tamarą. Domyśliwszy kantowania Millera udaje mu się to przeszkodzić, tym samym wygrywając partyjkę i odkupując od niego część aktu. Tamara w gniewie opuszcza miejsce.
Ceremonia wybrania męża przez Tahię zostaje przerwana przez ludzi Millera, którzy prezentują martwe ciało Tamary. Pada sugestia, iż mógł zginąć w bójce z Kaloe, którego nóż znaleziono przy Tamarze. Kaloe wszystkiemu zaprzecza, jednak wobec braku mocnych dowodów zostaje wtrącony do areny z lwami. Ratuje go Orano od początku wierzący w niewinność Kaloe. Później Wong odkrywa, że to Miller zlecił zamordowanie Tamary. Miller i jego ludzie napadają na wyspę, jednak giną na miejscu, gdy wskutek materiałów wybuchowych kompleks świątynny zapada się. Po tym wszystkim Kaloe i Tahia żyją jako para.

## Obsada
- Jon Hall – Kaloe
- Maria Montez – księżniczka Tahia
- Sabu – Orano
- Thomas Gomez – Sam Miller
- Turhan Bey – Tamara
- Sidney Toler – Wong
- Paul Guilfoyle – Erik
- Don Terry – Chris
- Constance Purdy – Blossom
- Frederic Brunn – Sully
- Anthony Warde – Clerk
- Al Kikume – strażnik
- John Harmon – Frank Williams

title: White Savage

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł             = White Savage
 |oryginalny tytuł  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |gatunek           = [[Film przygodowy|przygodowy]]
 |rok produkcji     =
 |data premiery     = 23 kwietnia 1943
 |kraj produkcji    = [[Stany Zjednoczone]]
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania      = 76 minut
 |reżyseria         = Arthur Lubin
 |scenariusz        = [[Richard Brooks]]
Peter Milne
 |główne role       = [[Jon Hall (aktor)|Jon Hall]]
[[Maria Montez]]
[[Sabu Dastagir|Sabu]]
 |muzyka            = Frank Skinner
 |zdjęcia           = William E. Snyder
Lester White
 |scenografia       = John B. Goodman
Russell A. Gausman
 |kostiumy          = Vera West
 |montaż            = Russell F. Schoengarth
 |produkcja         = George Waggner
 |wytwórnia         = [[Universal Pictures]]
 |dystrybucja       = [[Universal Pictures]]
 |budżet            =
 |przychody brutto  = 1 400 000 [[Dolar amerykański|USD]]
 |poprzednik        =
 |kontynuacja       =
 |nagrody           =
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               =
}}
'''''White Savage''''' – amerykański film przygodowy z 1943 r. w reżyserii [[Artur Lubin|Arthura Lubina]].

== Fabuła ==
O Wyspie Świątynnej znajdującej w [[Australia i Oceania|Oceanii]] krążą legendy, jakoby świątynie wyłożono sztabkami złota. Wierzy w nie niemiecki handlarz Sam Miller, który zabija informatora Franka Williamsa. Dużym utrudnieniem jest zakaz wstępu [[Biała odmiana człowieka|białym ludziom]] na Wyspę. Wkrótce jej władczyni – księżniczka Tahia dociera do portu Coral mająca zatarg z Millerem. Poznaje się z australijskim łowcą rekinów Kaloe, który nie znający prawdziwej tożsamości księżniczki żali brakiem możliwości działalności przy Wyspie Świątynnej.

Orano, chłopak pochodzący z Wyspy Świątynnej chłopak i przyjaciel Kaloe obiecuje mu pomoc w przekonaniu Tahii w uzyskaniu pozwolenia połowu rekinów. Następnego dnia Kaloe idzie zobaczyć z księżniczką, która pod swe miejsce wzięła swą służąca Blossom. Zaskoczony Orano chce wyznać prawdę, ale zostaje zabrany przez strażnika. Ubawiona Tahia ujawnia się, gdy Kaloe chce prosić o zgodę na połów. Pomiędzy nimi zaczyna rodzić się uczucie.

Kaloe otrzymawszy pożyczkę od portowego przedsiębiorcy Chińczyka Wonga zostaje uprowadzony przez tubylców Wyspy Świątynnej i oskarżony przez Tahię o kradzież sakralnego przedmiotu. Winnym zamieszania jest Orano, który wykradł przedmiot i podarował Kaloe jako część planu zbliżenia do księżniczki. Tahia zaprowadza go do świętych stawów, które potwierdzają plotki o złocie, o którym wyspiarze nie wiedzą. Jednak złoto nie interesuje Kaloe.

Brat Tahii – Tamara uzależniony od hazardu i zadłużony u Millera przekazuje mu część aktu własności Wyspy Świątynnej. W tym celu Miller zamierza też poślubić Tahię. Wobec tego Kaloe bierze udział w pojedynku na karty z Millerem, Wongiem i Tamarą. Domyśliwszy kantowania Millera udaje mu się to przeszkodzić, tym samym wygrywając partyjkę i odkupując od niego część aktu. Tamara w gniewie opuszcza miejsce.

Ceremonia wybrania męża przez Tahię zostaje przerwana przez ludzi Millera, którzy prezentują martwe ciało Tamary. Pada sugestia, iż mógł zginąć w bójce z Kaloe, którego nóż znaleziono przy Tamarze. Kaloe wszystkiemu zaprzecza, jednak wobec braku mocnych dowodów zostaje wtrącony do areny z lwami. Ratuje go Orano od początku wierzący w niewinność Kaloe. Później Wong odkrywa, że to Miller zlecił zamordowanie Tamary. Miller i jego ludzie napadają na wyspę, jednak giną na miejscu, gdy wskutek materiałów wybuchowych kompleks świątynny zapada się. Po tym wszystkim Kaloe i Tahia żyją jako para.

== Obsada ==
* [[Jon Hall (aktor)|Jon Hall]] – Kaloe
* [[Maria Montez]] – księżniczka Tahia
* [[Sabu Dastagir|Sabu]] – Orano
* [[Thomas Gomez]] – Sam Miller
* [[Turhan Bey]] – Tamara
* [[Sidney Toler]] – Wong
* [[Paul Guilfoyle (1902–1961)|Paul Guilfoyle]] – Erik
* Don Terry – Chris
* Constance Purdy – Blossom
* Frederic Brunn – Sully
* Anthony Warde – Clerk
* Al Kikume – strażnik
* John Harmon – Frank Williams

== Linki zewnętrzne ==
* {{Imdb|tytuł|0036534}}
* {{Filmweb|tytuł|160906}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1943 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy przygodowe]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Universal Pictures]]

title: White Savage

Gatunek: przygodowy

Data premiery: 23 kwietnia 1943

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 76 minut

Reżyseria: Arthur Lubin

Scenariusz: Richard Brooks · Peter Milne

Główne role: Jon Hall · Maria Montez · Sabu

Muzyka: Frank Skinner

Zdjęcia: William E. Snyder · Lester White

Scenografia: John B. Goodman · Russell A. Gausman

Kostiumy: Vera West

Montaż: Russell F. Schoengarth

Produkcja: George Waggner

Wytwórnia: Universal Pictures

Dystrybucja: Universal Pictures


text:
# 1876 w literaturze
Wydarzenia literackie w 1876 roku.

## Nowa proza
- polskojęzyczna
  - Józef Ignacy Kraszewski – Stara baśń[1]
  - Bolesław Prus – Sieroca dola[1]
- Teresa Jadwiga – Chwile rozrywki[1]
- obcojęzyczna
  - Louisa May Alcott – Rozkwitła róża (ang. Rose in bloom)[2]
  - Mark Twain – Przygody Tomka Sawyera (ang. The Adventures of Tom Sawyer)
  - Juliusz Verne – Michał Strogow (fr. Michel Strogoff)
- tłumaczenia na język polski
  - Louisa May Alcott – Dobre żony, przeł. Zofia Grabowska
  - Louisa May Alcott – Małe kobietki (ang. Little Women; pol. wyd. ukazywało się od 1875)[1], przeł. Zofia Grabowska

## Nowe dramaty
- polskojęzyczne
- obcojęzyczne
  - Henrik Ibsen – Peer Gynt
  - Emma Lazarus – The Spagnoletto

## Nowe poezje
- polskojęzyczne
- obcojęzyczne
  - Stéphane Mallarmé – Popołudnie fauna (fr. L'Après-midi d'un faune)

## Urodzili się
- 9 stycznia – Adolf Nowaczyński, polski pisarz, dramaturg, satyryk, poeta, publicysta, eseista, krytyk (zm. 1944)
- 12 stycznia – Jack London, amerykański pisarz (zm. 1916)
- 19 stycznia – Milan Begović, chorwacki pisarz (zm. 1948)
- 25 stycznia
  - Herbert Eulenberg, niemiecki poeta i pisarz (zm. 1949)
  - William Ellery Leonard, amerykański filolog literaturoznawca, dramaturg, poeta i tłumacz (zm. 1944)
- 22 lutego – Gertrude Bonnin, indiańska pisarka, poetka, kompozytorka (ur. 1938)
- 25 marca – Jakub Mortkowicz, polski księgarz i wydawca (zm. 1931)
- 31 marca – Borisav Stanković, serbski pisarz (zm. 1927)
- 9 maja – Ernst Hardt, niemiecki pisarz, tłumacz i inspicjent (zm. 1947)
- 10 maja – Ivan Cankar, słoweński pisarz (zm. 1918)
- 1 lipca – Susan Glaspell, amerykańska dziennikarka, prozaiczka, dramatopisarka (zm. 1948)
- 12 lipca – Max Jacob, francuski poeta, malarz, pisarz i krytyk pochodzenia żydowskiego, kubista i dadaista (zm. 1944)
- 17 lipca – Aleksander Majkowski, kaszubski pisarz (zm. 1938)
- 24 lipca – Jean Webster, amerykańska pisarka (zm. 1916)
- 25 lipca – Maria Komornicka, polska pisarka młodopolska, tłumaczka i krytyczka literacka (zm. 949)
- 17 sierpnia – Theodor Däubler, austriacki poeta i prozaik (zm. 1934)
- 13 września – Sherwood Anderson, amerykański pisarz (zm. 1941)
- 31 października – Natalie Clifford Barney, amerykańska poetka, pamiętnikarka i autorka epigramatów (zm. 1972)
- 15 listopada – Anna de Noailles, francuska pisarka i poetka (zm. 1933)
- 21 listopada – Olav Duun, norweski pisarz (zm. 1939)
- 18 grudnia – Maria Estreicherówna, polska tłumaczka poezji angielskiej (zm. 1966)
- 22 grudnia
  - Filippo Tommaso Marinetti, włoski ideolog, poeta, wydawca, jeden z twórców futuryzmu (zm. 1944)
  - Thomas Mofolo, afrykański pisarz, tworzący w języku sotho (zm. 1948)
- 25 grudnia – Belulah Marie Dix, amerykańska dramatopisarka i scenarzystka (zm. 1970)

## Zmarli
- 25 lutego – Seweryn Goszczyński, polski poeta i działacz niepodległościowy (ur. 1801)
- 1 czerwca – Christo Botew, bułgarski poeta (ur. 1848)
- 8 czerwca – George Sand, francuska pisarka, wielka miłość Fryderyka Chopina (ur. 1804)
- 15 lipca – Aleksander Fredro, polski komediopisarz, pamiętnikarz i poeta (ur. 1793)

title: 1876 w literaturze

wikitext:
{{rok w|literaturze|1876}}

== Nowa proza ==
* polskojęzyczna
** [[Józef Ignacy Kraszewski]] – ''[[Stara baśń (powieść)|Stara baśń]]''{{odn|Kuliczkowska|1983|s=351}}
** [[Bolesław Prus]] – ''[[Sieroca dola]]''{{odn|Kuliczkowska|1983|s=351}}
* [[Jadwiga Papi|Teresa Jadwiga]] – ''Chwile rozrywki''{{odn|Kuliczkowska|1983|s=351}}
* obcojęzyczna
** [[Louisa May Alcott]] – ''Rozkwitła róża'' ({{ang.|Rose in bloom}})<ref>{{Cytuj stronę| url = https://catalog.loc.gov/vwebv/search?searchCode=LCCN&searchArg=07000740&searchType=1&permalink=y | tytuł = Rose in bloom. A sequel to „Eight cousins.” by Louisa M. Alcott. | opublikowany = Boston, Little, Brown and Company, 1900(katalog Biblioteki Kongresowej)| data dostępu = 2016-04-16}}</ref>
** [[Mark Twain]] – ''[[Przygody Tomka Sawyera]]'' ({{ang.|The Adventures of Tom Sawyer}})
** [[Jules Verne|Juliusz Verne]] – ''[[Michał Strogow]]'' ({{fr.|Michel Strogoff}})
* tłumaczenia na język polski
** [[Louisa May Alcott]] – ''Dobre żony'', przeł. [[Zofia Grabowska (tłumaczka)|Zofia Grabowska]]
** Louisa May Alcott – ''[[Małe kobietki]]'' ({{ang.|Little Women}}; pol. wyd. ukazywało się od 1875){{odn|Kuliczkowska|1983|s=351}}, przeł. [[Zofia Grabowska (tłumaczka)|Zofia Grabowska]]

== Nowe dramaty ==
* polskojęzyczne
* obcojęzyczne
** [[Henrik Ibsen]] – ''[[Peer Gynt (dramat)|Peer Gynt]]''
** [[Emma Lazarus]] – ''[[The Spagnoletto]]''

== Nowe poezje ==
* polskojęzyczne
* obcojęzyczne
** [[Stéphane Mallarmé]] – ''[[Popołudnie fauna (poemat)|Popołudnie fauna]]'' ({{fr.|L'Après-midi d'un faune}})

== Urodzili się ==
* [[9 stycznia]] – [[Adolf Nowaczyński]], polski pisarz, dramaturg, satyryk, poeta, publicysta, eseista, krytyk (zm. [[1944 w literaturze|1944]])
* [[12 stycznia]] – [[Jack London]], amerykański pisarz (zm. [[1916 w literaturze|1916]])
* [[19 stycznia]] – [[Milan Begović]], chorwacki pisarz (zm. [[1948 w literaturze|1948]])
* [[25 stycznia]]
** [[Herbert Eulenberg]], niemiecki poeta i pisarz (zm. [[1949 w literaturze|1949]])
** [[William Ellery Leonard]], amerykański filolog literaturoznawca, dramaturg, poeta i tłumacz (zm. [[1944 w literaturze|1944]])
* [[22 lutego]] – [[Gertrude Bonnin]], indiańska pisarka, poetka, kompozytorka (ur. [[1938 w literaturze|1938]])
* [[25 marca]] – [[Jakub Mortkowicz]], polski księgarz i wydawca (zm. [[1931 w literaturze|1931]])
* [[31 marca]] – [[Borisav Stanković]], serbski pisarz (zm. [[1927 w literaturze|1927]])
* [[9 maja]] – [[Ernst Hardt]], niemiecki pisarz, tłumacz i inspicjent (zm. [[1947 w literaturze|1947]])
* [[10 maja]] – [[Ivan Cankar]], słoweński pisarz (zm. [[1918 w literaturze|1918]])
* [[1 lipca]] – [[Susan Glaspell]], amerykańska dziennikarka, prozaiczka, dramatopisarka (zm. [[1948 w literaturze|1948]])
* [[12 lipca]] – [[Max Jacob]], francuski poeta, malarz, pisarz i krytyk pochodzenia żydowskiego, kubista i dadaista (zm. [[1944 w literaturze|1944]])
* [[17 lipca]] – [[Aleksander Majkowski]], kaszubski pisarz (zm. [[1938 w literaturze|1938]])
* [[24 lipca]] – [[Jean Webster]], amerykańska pisarka (zm. [[1916 w literaturze|1916]])
* [[25 lipca]] – [[Maria Komornicka]], polska pisarka młodopolska, tłumaczka i krytyczka literacka (zm. [[1949 w literaturze|949]])
* [[17 sierpnia]] – [[Theodor Däubler]], austriacki poeta i prozaik (zm. [[1934 w literaturze|1934]])
* [[13 września]] – [[Sherwood Anderson]], amerykański pisarz (zm. [[1941 w literaturze|1941]])
* [[31 października]] – [[Natalie Clifford Barney]], amerykańska poetka, pamiętnikarka i autorka epigramatów (zm. [[1972 w literaturze|1972]])
* [[15 listopada]] – [[Anna de Noailles]], francuska pisarka i poetka (zm. [[1933 w literaturze|1933]])
* [[21 listopada]] – [[Olav Duun]], norweski pisarz (zm. [[1939 w literaturze|1939]])
* [[18 grudnia]] – [[Maria Estreicherówna]], polska tłumaczka poezji angielskiej (zm. [[1966 w literaturze|1966]])
* [[22 grudnia]]
** [[Filippo Tommaso Marinetti]], włoski ideolog, poeta, wydawca, jeden z twórców futuryzmu (zm. [[1944 w literaturze|1944]])
** [[Thomas Mofolo]], afrykański pisarz, tworzący w języku sotho (zm. [[1948 w literaturze|1948]])
* [[25 grudnia]] – [[Belulah Marie Dix]], amerykańska dramatopisarka i scenarzystka (zm. [[1970 w literaturze|1970]])

== Zmarli ==
* [[25 lutego]] – [[Seweryn Goszczyński]], polski poeta i działacz niepodległościowy (ur. [[1801 w literaturze|1801]])
* [[1 czerwca]] – [[Christo Botew]], bułgarski poeta (ur. [[1848 w literaturze|1848]])
* [[8 czerwca]] – [[George Sand]], francuska pisarka, wielka miłość Fryderyka Chopina (ur. [[1804 w literaturze|1804]])
* [[15 lipca]] – [[Aleksander Fredro]], polski komediopisarz, pamiętnikarz i poeta (ur. [[1793 w literaturze|1793]])

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Kuliczkowska | imię = Krystyna | tytuł = Literatura dla dzieci i młodzieży w latach 1864-1918 : zarys monograficzny, materiały | wydawca = Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne | miejsce = Warszawa | data = 1983 | strony = 351–356 | isbn = 8302008788 | odn = tak | autor link = Krystyna Kuliczkowska}}

[[Kategoria:Kalendarium literatury]]
[[Kategoria:Wydarzenia 1876]]


text:
# Kira (Palestyna)
Kira (arab. قِيرة) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hajfy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku sił żydowskiej Hagany w dniu 1 marca 1948 roku.

## Położenie
Kira leżała w północno-wschodnim krańcu wzgórz Wyżyny Manassesa. Wieś była położona na wysokości 200 metrów n.p.m., w odległości 23 kilometrów na południowy wschód od miasta Hajfa. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1476,6 ha. We wsi mieszkało wówczas 690 osób.
| Własność gruntów | Powierzchnia gruntów (ha) |
| ---------------- | ------------------------- |
| Arabowie         | 71,1                      |
| Żydzi            | 1326,5                    |
| publiczne        | 79                        |
| Razem            | 1476,6                    |

## Historia
Pierwotnie w okolicy tej znajdowało się starożytne miasto Jokne’am. Po raz pierwszy pojawiło się ono w XV wieku p.n.e. na liście 119 miast podbitych przez egipskiego faraona Totmesa III po zwycięskiej dla niego bitwie pod Megiddo. Później Jokne’am jest wymieniane w Biblii jako miasto podbite przez Żydów prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku p.n.e.. Następnie było to miasto lewickie położone na ziemiach żydowskiego pokolenia Zabulona. W okresie panowania rzymskiego miasto było nazywane Cimona. Gdy w 637 roku Palestyna przeszła pod panowanie arabskie istniała tutaj już tylko niewielka wieś Kira. W okresie panowania krzyżowców była nazywana Kain Mons. Wynikało to z legendy, według której w miejscu tym Kain zamordował Abla. W okresie panowania Brytyjczyków Kira była średniej wielkości wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw zbóż. W latach 30. XX wieku okoliczną ziemię zaczęły wykupywać żydowskie organizacje syjonistyczne. Dzięki temu w 1935 roku powstała sąsiednia moszawa Jokne’am. Od samego początku jej istnienia, stosunki z żydowskimi sąsiadami układały się źle. W kolejnych latach doszło do kilku poważnych arabskich napaści na moszawę.

Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, w dniu 1 marca 1948 roku siły Hagany zajęły wieś Kira i wysiedliły jej mieszkańców. Następnie wyburzono jej domy.

## Miejsce obecnie
Teren wioski Kira pozostaje opuszczony, jednak jej pola zajęło utworzone w 1950 roku miasto Jokne’am oraz położona bardziej na północy moszawa Jokne’am. Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski: „Wśród krzewów i drzew sosnowych posadzonych na terenie wsi, widać gruz domów wiejskich. Teren wokół został przekształcony w izraelski park”.

title: Kira (Palestyna)

wikitext:
{{Inne znaczenia|nieistniejącej wsi w [[Palestyna (mandat)|Mandacie Palestyny]]|[[Kira|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kira
 |nazwa oryginalna             = {{k|ar|قِيرة}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Mandat Palestyny
 |1. jednostka administracyjna = Dystrykt Hajfy
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 200
 |rok                          = 1945
 |liczba ludności              = 690
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |data zniszczenia             = [[1 marca]] [[1948]]
 |powód zniszczenia            = atak [[Hagana|Hagany]]
 |obecnie                      = [[Jokne’am]], [[Jokne’am (moszawa)|Jokne’am]]
 |współrzędne                  = 32°38′42″N 35°6′9″E
 |commons                      =
 |www                          = http://www.palestineremembered.com/Haifa/Qira/index.html
}}
'''Kira''' ([[język arabski|arab.]] قِيرة) – nieistniejąca już [[Arabowie|arabska]] [[wieś]], która była położona w Dystrykcie Hajfy w [[Palestyna (mandat)|Mandacie Palestyny]]. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas [[wojna domowa w Palestynie|wojny domowej w Mandacie Palestyny]], po ataku sił żydowskiej [[Hagana|Hagany]] w dniu 1 marca [[1948]] roku.

== Położenie ==
Kira leżała w północno-wschodnim krańcu wzgórz [[Wyżyna Manassesa|Wyżyny Manassesa]]. Wieś była położona na wysokości 200 metrów [[n.p.m.]], w odległości 23 kilometrów na południowy wschód od miasta [[Hajfa]]. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1476,6 [[hektar|ha]]. We wsi mieszkało wówczas 690 osób<ref name="kira">{{cytuj stronę | url = http://www.palestineremembered.com/Haifa/Qira/index.html | tytuł = Welcome To Qira | data dostępu = 2013-01-02 | autor = | opublikowany = | praca = Palestine Remembered | data = | język = en}}</ref>.

{| border=1 cellpadding=2 cellspacing=0 style="background: #f9f9f9; font-size: 95%; text-align:center; margin: 10px" align="left"
|-
! Własność gruntów
! Powierzchnia gruntów (ha)
|-
| Arabowie
| 71,1
|-
| Żydzi
| 1326,5
|-
| publiczne
| 79
|-
| '''Razem'''
| '''1476,6'''
|}

== Historia ==
[[Plik:Tel-Yokneam-289.jpg|thumb|240px|Ruiny zamku krzyżowców na wzgórzu Tell Jokne’am]]
Pierwotnie w okolicy tej znajdowało się [[starożytność|starożytne]] miasto Jokne’am. Po raz pierwszy pojawiło się ono w XV wieku p.n.e. na liście 119 miast podbitych przez egipskiego faraona [[Totmes III|Totmesa III]] po zwycięskiej dla niego [[bitwa pod Megiddo (XV w. p.n.e.)|bitwie pod Megiddo]]. Później Jokne’am jest wymieniane w [[Biblia|Biblii]] jako miasto podbite przez [[Żydzi|Żydów]] prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku p.n.e.<ref group=uwaga>Zobacz: [[Księga Jozuego]] 12,21: ''„król Kadesz, jeden, król '''Jokneam''' na Karmelu, jeden”''. Tłumaczenie według [[Biblia Tysiąclecia|Biblii Tysiąclecia]].</ref>. Następnie było to miasto [[lewici|lewickie]] położone na ziemiach [[żydzi|żydowskiego]] pokolenia [[Zabulon]]a<ref group=uwaga>Zobacz: Księga Jozuego 19,10-11: ''„(10) Trzeci los padł na potomków Zabulona według ich rodów: dział ich dziedzictwa sięgał aż do Sarid. (11) Granica ich biegła na zachód od Marala i dotykała Dabbaszet, dochodząc do potoku po wschodniej stronie '''Jokneam'''”''. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.</ref><ref group=uwaga>Zobacz: Księga Jozuego 21,34: ''„Rodom potomków Merariego, reszcie lewitów, przyznano od pokolenia Zabulona: '''Jokneam''' z jego pastwiskami, Karta z jego pastwiskami”''. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.</ref>. W okresie [[Starożytny Izrael w okresie rzymskim|panowania rzymskiego]] miasto było nazywane ''Cimona''. Gdy w 637 roku [[Palestyna]] przeszła pod panowanie [[Arabowie|arabskie]] istniała tutaj już tylko niewielka wieś Kira. W okresie [[Palestyna pod panowaniem krzyżowców|panowania krzyżowców]] była nazywana ''Kain Mons''. Wynikało to z legendy, według której w miejscu tym [[Kain i Abel|Kain zamordował Abla]]. W okresie [[Palestyna pod panowaniem Brytyjczyków|panowania Brytyjczyków]] Kira była średniej wielkości wsią, której mieszkańcy utrzymywali się z upraw zbóż<ref name="kira"/>. W latach 30. XX wieku okoliczną ziemię zaczęły wykupywać [[Żydzi|żydowskie]] organizacje [[Syjonizm|syjonistyczne]]. Dzięki temu w 1935 roku powstała sąsiednia moszawa [[Jokne’am (moszawa)|Jokne’am]]. Od samego początku jej istnienia, stosunki z żydowskimi sąsiadami układały się źle. W kolejnych latach doszło do kilku poważnych arabskich napaści na moszawę.

<timeline>
ImageSize = width:500 height:270
PlotArea = left:50 right:40 top:20 bottom:40
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:690
ScaleMajor = unit:year increment:100 start:0 gridcolor:gray1
TextData =
  pos:(250,20) textcolor:black fontsize:S
  text:Ludność Kiry
PlotData =
  bar:1931 color:gray1 width:1
   from:0 till:86  width:15  text:86 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1945 color:gray1 width:1
   from:0 till:690  width:15  text:690 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1948 color:gray1 width:1
   from:0 till:476  width:15  text:476 textcolor:red  fontsize:8px
</timeline>

Przyjęta 29 listopada 1947 roku [[Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181]] przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Podczas [[wojna domowa w Palestynie|wojny domowej w Mandacie Palestyny]], w dniu 1 marca 1948 roku siły [[Hagana|Hagany]] zajęły wieś Kira i wysiedliły jej mieszkańców. Następnie wyburzono jej domy<ref>{{cytuj książkę | autor = Walid Chalidi | tytuł = All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948 | wydawca = Institute for Palestine Studies | miejsce = Washington D.C. | rok = 1992 | strony = | isbn = 0-88728-224-5}}</ref>.

== Miejsce obecnie ==
Teren wioski Kira pozostaje opuszczony, jednak jej pola zajęło utworzone w 1950 roku miasto [[Jokne’am]] oraz położona bardziej na północy moszawa Jokne’am. Palestyński historyk [[Walid Chalidi]], tak opisał pozostałości wioski: „''Wśród krzewów i drzew sosnowych posadzonych na terenie wsi, widać gruz domów wiejskich. Teren wokół został przekształcony w izraelski park''”<ref name="kira"/>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku}}

[[Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (wojna domowa)]]

title: Kiraقِيرة

Państwo: Mandat Palestyny

Dystrykt: Dystrykt Hajfy

Data zniszczenia: 1 marca 1948

Powód zniszczenia: atak Hagany

Obecnie: Jokne’am, Jokne’am


text:
# Hrabstwo Fremont (Kolorado)
Hrabstwo Fremont (ang. Fremont County) – hrabstwo w stanie Kolorado w Stanach Zjednoczonych. Siedzibą administracyjną hrabstwa jest Cañon City.
Chociaż hrabstwo jest stosunkowo małe znajduje się w nim 11 operacyjnych więzień federalnych i stanowych, w których w 2017 roku przebywało ok. 7,6 tys. więźniów.

## Demografia
Według spisu w 2020 roku hrabstwo liczy 48,9 tys. mieszkańców, w tym 91,1% to byli biali, 4% to czarni lub Afroamerykanie i 1,9% to rdzenna ludność Ameryki. Latynosi stanowili 13,5% populacji, co jest znacznie poniżej średniej stanu Kolorado.
Pod względem religijnym w 2010 roku największą grupę stanowią osoby niestowarzyszone w żadnym związku wyznaniowym. Następnie przeważają katolicy (19,3%), oraz różnorodne kościoły protestanckie (18,2% – głównie: zielonoświątkowcy – 4,7% i baptyści – 4,0%). Istnieje także duża grupa mormonów (3,1%).

## Miasta
- Brookside
- Cañon City
- Coal Creek
- Florence
- Rockvale
- Williamsburg

## CDP
- Coaldale
- Cotopaxi
- Howard
- Lincoln Park
- Penrose

title: Hrabstwo Fremont (Kolorado)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Hrabstwo Fremont
 |nazwa oryginalna                = Fremont County
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[hrabstwo]]
 |zdjęcie                         = Swissvale, Colorado.JPG
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Kolorado
 |siedziba                        = [[Cañon City]]
 |kod statystyczny                = [[Federal Information Processing Standard|FIPS 6-4]]: 08043
 |powierzchnia                    = 3973 km²
 |rok                             = 2020
 |liczba ludności                 = 48 939
 |gęstość zaludnienia             = 12 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Colorado highlighting Fremont County.svg
 |nazwa mapy                      = Kolorado
 |współrzędne                     = 38°28′48″N 105°26′24″W
 |commons                         =
 |www                             = https://www.fremontco.com/
}}
'''Hrabstwo Fremont''' ([[język angielski|ang.]] ''Fremont County'') – [[hrabstwo]] w [[stan (podział administracyjny)|stanie]] [[Kolorado (stan)|Kolorado]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Siedzibą administracyjną hrabstwa jest [[Cañon City]].

Chociaż hrabstwo jest stosunkowo małe znajduje się w nim 11 operacyjnych więzień federalnych i stanowych, w których w 2017 roku przebywało ok. 7,6 tys. więźniów<ref>{{Cytuj |tytuł = America’s cheeriest prison town does not want to lock more people up |czasopismo = The Economist |data = 2017-08-10 |data dostępu = 2022-02-02 |issn = 0013-0613 |url = https://www.economist.com/united-states/2017/08/10/americas-cheeriest-prison-town-does-not-want-to-lock-more-people-up}}</ref>.

== Demografia ==
Według spisu w 2020 roku hrabstwo liczy 48,9 tys. mieszkańców, w tym 91,1% to byli biali, 4% to czarni lub Afroamerykanie i 1,9% to rdzenna ludność Ameryki. [[Latynosi]] stanowili 13,5% populacji, co jest znacznie poniżej średniej stanu Kolorado<ref>{{Cytuj |tytuł = U.S. Census Bureau QuickFacts: Fremont County, Colorado; United States |data dostępu = 2022-02-02 |opublikowany = www.census.gov |url = https://www.census.gov/quickfacts/fact/table/fremontcountycolorado,US/AGE135219 |język = en}}</ref>.

Pod względem religijnym w 2010 roku największą grupę stanowią osoby niestowarzyszone w żadnym związku wyznaniowym. Następnie przeważają [[katolicyzm|katolicy]] (19,3%), oraz różnorodne kościoły [[protestantyzm|protestanckie]] (18,2% – głównie: [[pentekostalizm|zielonoświątkowcy]] – 4,7% i [[baptyzm|baptyści]] – 4,0%). Istnieje także duża grupa [[mormoni|mormonów]] (3,1%)<ref>{{Cytuj |tytuł = Fremont County (Colorado) - Religious Traditions, 2010 |data dostępu = 2022-02-02 |opublikowany = www.thearda.com |url = https://web.archive.org/web/20220202004018/https://www.thearda.com/rcms2010/rcms2010A.asp?U=08043&T=county&Y=2010&S=adh}}</ref>.

== Miasta ==
* [[Brookside (Kolorado)|Brookside]]
* [[Cañon City]]
* [[Coal Creek (hrabstwo Fremont)|Coal Creek]]
* [[Florence (Kolorado)|Florence]]
* [[Rockvale]]
* [[Williamsburg (Kolorado)|Williamsburg]]

== CDP ==
* [[Coaldale (Kolorado)|Coaldale]]
* [[Cotopaxi (Kolorado)|Cotopaxi]]
* [[Howard (Kolorado)|Howard]]
* [[Lincoln Park (Kolorado)|Lincoln Park]]
* [[Penrose]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.census.gov/quickfacts/qfd/states/08/08043.html Hrabstwo Fremont w Kolorado – podstawowe dane statystyczne] [[United States Census Bureau]] (en)

{{Kolorado}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Kolorado|Fremont]]

title: Hrabstwo FremontFremont County

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kolorado

Siedziba: Cañon City

• gęstość: 12 os./km²


text:
# Seniorat helwecki
Seniorat helwecki – stanowił jedną z jednostek organizacyjnych Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce, istniejącego w okresie II Rzeczypospolitej. Obejmował zbory wyznania reformowanego.

## Dane statystyczne
| Parafia                                             | Filiały i stacje kaznodziejskie                                                                                | Liczba wiernych | Kościół parafialny                | Ilustracja |
| --------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | --------------- | --------------------------------- | ---------- |
| Kołomyja-Baginsberg (północne przedmieście Kołomyi) | Augustdorf (f., 330 wiernych) Konstantynówka (f., 92 wiernych) Mikulsdorf (f., 202 wiernych) Mogiła (f., 53 wiernych) Nowawieś (f., 113 wiernych) Sewerynówka (f., 94 wiernych) Siedliska-Bredtheim (f., 342 wiernych) Sitanerówka (f., 195 wiernych) Sławce (f., 128 wiernych; zachodnie przedmieście Kołomyi) | 2519            | Kościół ewangelicki w Baginsbergu |            |
| Korosnica                                           | Horucko (s.k., 73 wiernych) Krynica (f., 178 wiernych) Letnia (f., 94 wiernych) Ugartsberg (f., 178 wiernych)                                                                                | 1557            | Kościół ewangelicki w Korosnicy   |            |
| Königsberg                                          | Leżajsk (s.k.)                                                                                | 149             | Kościół ewangelicki w Königsbergu |            |

title: Seniorat helwecki

wikitext:
'''Seniorat helwecki''' – stanowił jedną z jednostek organizacyjnych [[Kościół Ewangelicki Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce|Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce]], istniejącego w okresie [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]]. Obejmował [[zbór|zbory]] [[kalwinizm|wyznania reformowanego]]<ref name=wyznania>Stefan Grelewski, ''Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej'', Lublin 1937, s. 280–281.</ref>.

== Dane statystyczne ==
{| class="wikitable sortable"
!Parafia<ref name=wyznania />
!Filiały i stacje kaznodziejskie
!Liczba wiernych<ref group=uwaga>Podano dla całej parafii, łącznie z filiałami, według stanu za rok 1937.</ref>
!Kościół parafialny
!Ilustracja
|-
|[[Kołomyja|Kołomyja-Baginsberg]] (północne przedmieście Kołomyi)
|[[Śniatyn|Augustdorf]] (f., 330 wiernych)
[[Hostów|Konstantynówka]] (f., 92 wiernych)

[[Ottynia|Mikulsdorf]] (f., 202 wiernych)

[[Hostów|Mogiła]] (f., 53 wiernych)

[[Strupków|Nowawieś]] (f., 113 wiernych)

[[Kamionka Mała (Ukraina)|Sewerynówka]] (f., 94 wiernych)

[[Siedliska (obwód iwanofrankiwski)|Siedliska-Bredtheim]] (f., 342 wiernych)

[[Lipówka Nowa|Sitanerówka]] (f., 195 wiernych)

Sławce (f., 128 wiernych; zachodnie przedmieście Kołomyi)
|2519
|Kościół ewangelicki w Baginsbergu
|[[Plik:Baginsberg Kirche.jpg|100px]]
|-
|[[Korosnica]]
|[[Horucko]] (s.k., 73 wiernych)
[[Krynica (rejon mikołajowski)|Krynica]] (f., 178 wiernych)

[[Letnia]] (f., 94 wiernych)

[[Wypuczki|Ugartsberg]] (f., 178 wiernych)
|1557
|Kościół ewangelicki w Korosnicy
|[[Plik:Church-Korosnyzia.Josefsberg.jpg|100px]]
|-
|[[Wola Zarczycka|Königsberg]]
|[[Leżajsk]] (s.k.)
|149
|Kościół ewangelicki w Königsbergu
|}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Senioraty Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce}}

[[Kategoria:Kościół Ewangelicki Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce]]


text:
# Chlorogomphus magnificus
Chlorogomphus magnificus – gatunek ważki z rodziny Chlorogomphidae.

title: Chlorogomphus magnificus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Chlorogomphus magnificus''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Selys, 1854
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[Epiprocta]]
 |infrarząd              = [[ważki różnoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Libelluloidea]]
 |rodzina                = [[Chlorogomphidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Chlorogomphus]]''
 |gatunek                = ''Chlorogomphus magnificus''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = DD
 |IUCN id                = 163814
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Chlorogomphus magnificus''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Chlorogomphidae]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

==Bibliografia==
* {{cytuj stronę|url=http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|tytuł=World Odonata List|autor=Schorr i inni|data=2011|język=en|data dostępu=2011-11-15|archiwum=https://web.archive.org/web/20130728190152/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|zarchiwizowano=28 lipca 2013}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Chlorogomphus]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1854 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: Epiprocta

Infrarząd: ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina: Libelluloidea

Rodzina: Chlorogomphidae

Rodzaj: Chlorogomphus

Gatunek: Chlorogomphus magnificus


text:
# Cornebarrieu
Cornebarrieu – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Górna Garonna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 3794 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 203 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Cornebarrieu plasuje się na 83. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 605.).

title: Cornebarrieu

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Cornebarrieu
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Cornebarrieu
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Cornebarrieu (Haute-Garonne).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Górna Garonna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Tuluza|Tuluza]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 31150
 |powierzchnia                    = 18,69 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 3794
 |gęstość zaludnienia             = 203 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 31700
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Górna Garonna
 |współrzędne                     = 43°39′N 1°20′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Cornebarrieu''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Górna Garonna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 3794 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 203 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Cornebarrieu plasuje się na 83. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 605.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Tuluza}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Górna Garonna]]

title: Cornebarrieu

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Górna Garonna

Okręg: Tuluza

• gęstość: 203 os./km²


text:
# Placówka Straży Granicznej II linii „Lubliniec”
Placówka Straży Granicznej II linii „Lubliniec” – jednostka organizacyjna Straży Granicznej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej w okresie międzywojennym.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku  Straż Graniczną.
Rozkazem nr 4 z 30 kwietnia 1928 roku w sprawie organizacji Śląskiego Inspektoratu Okręgowego dowódca Straży Granicznej gen. bryg. Stefan Pasławski określił strukturę organizacyjną komisariatu SG „Lubliniec”. Placówka Straży Granicznej II linii „Lubliniec” znalazła się w jego strukturze.

## Służba graniczna
Przejścia graniczne
Na terenie placówki działało:
- przejście graniczne kolejowe Lubliniec – Teichwalde
- przejścia gospodarcze Pietruchowe – Teichwalde
- przejścia gospodarcze Pietruchowa – Grenzingen
- przejścia gospodarcze Pawonków – Wilffurt
- przejścia gospodarcze Pawonków – Flügeldorf
- przejścia gospodarcze Kośmidry – Heidehammer
- przejścia gospodarcze Pusta Kuźnica – Wüstenrode
- przejścia gospodarcze Krywałd – Wüstenrode

## Kierownicy/dowódcy placówki
| stopień          | imię i nazwisko          | okres pełnienia służby |
| ---------------- | ------------------------ | ---------------------- |
| przodownik       | Aleksander Wojciechowski | był XII 1930           |
| starszy strażnik | Franciszek Kwietniewski  | był XII 1931           |

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Placówka Straży Granicznej II linii „Lubliniec”
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = 2RP
 |sformowanie          = [[1928]]
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Lubliniec]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             = [[Straż Graniczna (1928–1939)|Straż Graniczna]]
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           = [[Komisariat Straży Granicznej „Lubliniec”|Komisariat SG „Lubliniec”]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[Plik:Komisariat SG Lubliniec.png|250px|right]]
'''Placówka Straży Granicznej II linii „Lubliniec”''' – jednostka organizacyjna [[Straż Graniczna (1928–1939)|Straży Granicznej]] pełniąca służbę ochronną na [[Granica polsko-niemiecka|granicy polsko-niemieckiej]] w [[II Rzeczpospolita|okresie międzywojennym]].

== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej [[Ignacy Mościcki|Ignacego Mościckiego]] z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku  Straż Graniczną{{odn|Goryński|2012|s=226}}.

Rozkazem nr 4 z 30 kwietnia 1928 roku ''w sprawie organizacji [[Śląski Inspektorat Okręgowy Straży Granicznej|Śląskiego Inspektoratu Okręgowego]]'' dowódca Straży Granicznej gen. bryg. [[Stefan Pasławski]] określił strukturę organizacyjną [[Komisariat Straży Granicznej „Lubliniec”|komisariatu SG „Lubliniec”]]. Placówka Straży Granicznej II linii „Lubliniec” znalazła się w jego strukturze{{odn|Jabłonowski|Polak|1999|s=26}}.

== Służba graniczna ==
; Przejścia graniczne
Na terenie placówki działało{{odn|Janiszewski|2007|s=296}}:
* przejście graniczne kolejowe Lubliniec – Teichwalde
* przejścia gospodarcze Pietruchowe – Teichwalde
* przejścia gospodarcze Pietruchowa – Grenzingen
* przejścia gospodarcze Pawonków – Wilffurt
* przejścia gospodarcze Pawonków – Flügeldorf
* przejścia gospodarcze Kośmidry – Heidehammer
* przejścia gospodarcze Pusta Kuźnica – Wüstenrode
* przejścia gospodarcze Krywałd – Wüstenrode

== Kierownicy/dowódcy placówki ==
{| class="wikitable"
!stopień
!imię i nazwisko
!okres pełnienia służby
|-
|przodownik
|Aleksander Wojciechowski{{odn|Janiszewski|2007|s=291}}
|był XII 1930
|-
|starszy strażnik
|Franciszek Kwietniewski{{odn|Janiszewski|2007|s=291}}
|był XII 1931
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Jabłonowski|imię=Marek|nazwisko2=Polak|imię2=Bogusław|autor link=Marek Jabłonowski|autor link2=Bogusław Polak|tytuł=Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł|tom= II|data=1999|isbn=83-87424-77-3|miejsce=Koszalin|wydawca = Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej|odn=tak}}
* {{Cytuj stronę | imię=Grzegorz|nazwisko=Goryński|url =https://web.archive.org/web/20170101004308/http://ssh.apsl.edu.pl/baza/wydawn/ssh018/gorynski.pdf| tytuł = Powstanie, organizacja i funkcjonowanie straży granicznej w latach 1928-1939|rok=2012 |data dostępu = 2016-12-31|odn=tak}}
* {{Cytuj stronę | imię=Dariusz|nazwisko=Janiszewski|url =https://muzeumsg.strazgraniczna.pl/download.php?s=9&id=36815| tytuł = Komisariat Lubliniec w systemie ochrony granicy polsko – niemieckiej w okresie II Rzeczypospolitej, |rok=2007|data dostępu = 2017-03-15|odn=tak}}

{{Straż Graniczna (1928–1939)}}

{{SORTUJ:Lubliniec}}
[[Kategoria:Placówki II linii Straży Granicznej (1928–1939)]]
[[Kategoria:Formacje Straży Granicznej (1928–1939) w Lublińcu]]
[[Kategoria:Placówki II linii Straży Granicznej (1928–1939) rozmieszczone na granicy polsko-niemieckiej]]
[[Kategoria:Placówki Inspektoratu Granicznego nr 14 „Lubliniec”]]

Państwo: Polska

Dyslokacja: Lubliniec

Formacja: Straż Graniczna

Podległość: Komisariat SG „Lubliniec”


text:
# Clydonella wardi
Clydonella wardi – gatunek ameby należący do rodziny  Vannellidae z supergrupy Amoebozoa według klasyfikacji Cavaliera-Smitha.
Forma pełzająca jest kształtu jajowatego. Hialoplazma zajmuje około połowę lub więcej całkowitej długości pełzaka. Osobnik dorosły osiąga długość 14 – 20 μm, szerokość 13 – 19 μm. Posiada pojedyncze jądro o średnicy 3 – 3,5 μm z centralnie umieszczonym jąderkiem o średnicy około 2,5 μm.
Forma swobodnie pływająca posiada wiele długich, tępo zakończone pseudopodiów.
Występuje w Atlantyku oraz w Zatoce Meksykańskiej.

title: Clydonella wardi

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Clydonella wardi
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |supergrupa           = [[Amoebozoa]]
 |podtyp               = [[Lobosa]]
 |gromada              = [[Discosea]]
 |podgromada           = [[Flabellinia]]
 |rząd                 = [[Vannellida]]
 |rodzina              = [[Vannellidae]]
 |rodzaj               = ''[[Clydonella]]''
 |gatunek              = ''Clydonella wardi''
 |nazwa łacińska       = ''Clydonella wardi''
 |autor                = Sawyer, 1975
 |cytat                =
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              =
}}
'''Clydonella wardi''' – gatunek ameby należący do rodziny  [[Vannellidae]] z supergrupy [[Amoebozoa]] według [[Klasyfikacja Cavaliera-Smitha|klasyfikacji Cavaliera-Smitha]]{{r|alex}}.

Forma pełzająca jest kształtu jajowatego. [[Hialoplazma]] zajmuje około połowę lub więcej całkowitej długości pełzaka{{r|smir}}. Osobnik dorosły osiąga długość 14 – 20 μm, szerokość 13 – 19 μm{{r|smir}}. Posiada pojedyncze jądro o średnicy 3 – 3,5 μm z centralnie umieszczonym [[jąderko|jąderkiem]] o średnicy około 2,5 μm{{r|smir}}.

Forma swobodnie pływająca posiada wiele długich, tępo zakończone [[nibynóżki|pseudopodiów]]{{r|smir}}.

Występuje w [[Ocean Atlantycki|Atlantyku]] oraz w [[Zatoka Meksykańska|Zatoce Meksykańskiej]]{{r|marine}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="alex">{{cytuj pismo | autor = Alexey V. Smirnov, Ema Chao, Elena S. Nassonova, Thomas Cavalier-Smith | tytuł = A Revised Classification of Naked Lobose Amoebae (Amoebozoa: Lobosa) | czasopismo = Protist | wolumin = 162 | strony = 545-570 | data = 2011}}</ref>
<ref name="smir">{{cytuj pismo | autor = Alexey V. Smirnov, Elena S. Nassonova, Ema Chao,  Thomas Cavalier-Smith | tytuł = Phylogeny, Evolution, and Taxonomy of Vannellid Amoebae | czasopismo = Protist | wolumin = 158 | strony = 295-324 | data = 2007}}</ref>
<ref name="marine">{{cytuj książkę | autor = Frederick C Page | tytuł = Marine Gymnamoebae | wydawca = Institute of Terrestrial Ecology | miejsce = Cambridge | data = 1983 | isbn = 0-904282-759}}</ref>
}}

[[Kategoria:Clydonella]]

title: Clydonella wardi

Supergrupa: Amoebozoa

Podtyp: Lobosa

Gromada: Discosea

Podgromada: Flabellinia

Rząd: Vannellida

Rodzina: Vannellidae

Rodzaj: Clydonella

Gatunek: Clydonella wardi


text:
# Werenfried van Straaten
Werenfried van Straaten o. praem. (ur. 13 stycznia 1913 w Mijdrecht w Holandii, zm. 31 stycznia 2003 w Bad Soden am Taunus) – holenderski ksiądz norbertanin, działacz charytatywny, założyciel organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie.

## Życiorys
W 1934 Werenfried van Straaten wstąpił do flamandzkiego klasztoru Norbertanów w Tongerlo. W roku 1940 przyjął święcenia kapłańskie.
W nocy 7 grudnia 1947 napisał artykuł świąteczny pod tytułem "Nie ma miejsca w gospodzie", w którym nawoływał okupowane narody do udzielania pomocy pokonanym Niemcom i do pojednania z byłym wrogiem. Był to moment narodzin organizacji "Kirche in Not-Ostpriesterhilfe". O. Werenfried zaczął od zbierania słoniny (dlatego nazywano go niemal pieszczotliwie "Speckpater" - "Ojciec Słonina"), potem zajął się motoryzacją księży. W roku 1952 założył „Kirche in Not” – Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKWP). W 1953 rozpoczął akcję pomocy przesiedleńcom niemieckim w budowie ich własnych domów. Po powstaniu ludowym na Węgrzech jesienią 1956 utworzył “Ostpriesterhilfe” – akcję pomocy prześladowanym księżom, zakonnikom i świeckim w Europie Wschodniej i Związku Radzieckim. Po spotkaniu z ks. kard. Stefanem Wyszyńskim w 1957 roku, ojciec Werenfried zapoczątkował pomoc dla Kościoła w Polsce.
Założona przez niego organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie ("Kirche in Not") zajmuje się niesieniem pomocy materialnej i duchowej. Od 1962 na prośbę papieża Jana XXIII rozszerzył swą pomoc na kraje "trzeciego świata".
Od 1981 o. Werenfried nie kierował już pracami PKwP, jednak aż do śmierci pozostawał jej ojcem duchowym. Jeszcze na początku lat dziewięćdziesiątych na prośbę Jana Pawła II pojechał do Rosji, aby nawiązać kontakty z Kościołem prawosławnym.
Zmarł 31 stycznia 2003 w Bad Soden am Taunus (Niemcy). Pochowano go na cmentarzu w Königstein im Taunus, gdzie mieści się główna siedziba założonego przez niego dzieła.

## Nagrody i wyróżnienia
- Europejska Nagroda Karola Ziomkostwa Sudeckoniemieckiego (1965)
- Wielki Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1981)[3].

title: Werenfried van Straaten

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2011-01}}{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Werenfried van Straaten
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           =
 |data urodzenia           =
 |miejsce urodzenia        = Mijdrecht
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          = [[Bad Soden am Taunus]]
 |miejsce pochówku         = [[Königstein im Taunus]]
 |1. funkcja               = ojciec duchowy organizacji [[Pomoc Kościołowi w Potrzebie]]
 |1. funkcja - okres       = od [[1981]] do [[2003]]
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = katolicyzm
 |kościół                  = rzymskokatolicki
 |inkardynacja             = [[Norbertanie]]
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = [[1940]]
 |data nominacji           =
 |data sakry               =
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''Werenfried van Straaten''' [[norbertanie|o. praem.]] (ur. [[13 stycznia]] [[1913]] w Mijdrecht w [[Holandia|Holandii]], zm. [[31 stycznia]] [[2003]] w [[Bad Soden am Taunus]]) – holenderski ksiądz [[Norbertanie|norbertanin]], działacz charytatywny, założyciel organizacji [[Pomoc Kościołowi w Potrzebie]].

== Życiorys ==
W 1934 Werenfried van Straaten wstąpił do flamandzkiego klasztoru Norbertanów w Tongerlo. W roku 1940 przyjął święcenia kapłańskie.

W nocy 7 grudnia [[1947]] napisał artykuł świąteczny pod tytułem "Nie ma miejsca w gospodzie", w którym nawoływał okupowane narody do udzielania pomocy pokonanym Niemcom i do pojednania z byłym wrogiem. Był to moment narodzin organizacji "Kirche in Not-Ostpriesterhilfe". O. Werenfried zaczął od zbierania słoniny (dlatego nazywano go niemal pieszczotliwie "Speckpater" - "Ojciec Słonina"), potem zajął się motoryzacją księży. W roku 1952 założył „Kirche in Not” – Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKWP). W 1953 rozpoczął akcję pomocy przesiedleńcom niemieckim w budowie ich własnych domów. Po powstaniu ludowym na Węgrzech jesienią 1956 utworzył “Ostpriesterhilfe” – akcję pomocy prześladowanym księżom, zakonnikom i świeckim w Europie Wschodniej i Związku Radzieckim<ref>[https://deon.pl/kosciol/zarzuty-wobec-zalozyciela-pomocy-kosciolowi-w-potrzebie-mial-molestowac-pracownice-dziela,1137304 ''Zarzuty wobec założyciela Pomocy Kościołowi w Potrzebie. Miał molestować pracownicę dzieła''], deon.pl [dostęp 2023-01-10].</ref>. Po spotkaniu z ks. kard. Stefanem Wyszyńskim w 1957 roku, ojciec Werenfried zapoczątkował pomoc dla Kościoła w Polsce.

Założona przez niego organizacja [[Pomoc Kościołowi w Potrzebie]] ("Kirche in Not") zajmuje się niesieniem pomocy materialnej i duchowej. Od 1962 na prośbę papieża [[Jan XXIII|Jana XXIII]] rozszerzył swą pomoc na kraje "trzeciego świata".

Od 1981 o. Werenfried nie kierował już pracami PKwP, jednak aż do śmierci pozostawał jej ojcem duchowym. Jeszcze na początku lat dziewięćdziesiątych na prośbę Jana Pawła II pojechał do Rosji, aby nawiązać kontakty z Kościołem prawosławnym<ref>[https://deon.pl/kosciol/zarzuty-wobec-zalozyciela-pomocy-kosciolowi-w-potrzebie-mial-molestowac-pracownice-dziela,1137304 ''Zarzuty wobec założyciela Pomocy Kościołowi w Potrzebie. Miał molestować pracownicę dzieła''], deon.pl [dostęp 2023-01-10].</ref>.

Zmarł 31 stycznia 2003 w Bad Soden am Taunus (Niemcy). Pochowano go na cmentarzu w [[Königstein im Taunus]], gdzie mieści się główna siedziba założonego przez niego dzieła.

== Nagrody i wyróżnienia ==
* [[Europejska Nagroda Karola Ziomkostwa Sudeckoniemieckiego]] (1965)
* Wielki [[Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec]] (1981)<ref>[https://web.archive.org/web/20170422192806/http://www.pater-werenfried-stiftung.de/wer-wir-sind/pater-werenfried-van-straaten/ ''Pater Werenfried van Straaten''], web.archive.org [dostęp 2023-01-10].</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
*[http://pkwp.org/o-nas/nasz-zalozyciel Nasz założyciel na polskiej stronie PKWP]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Straaten, Werenfried van}}
[[Kategoria:Holenderscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Holenderscy norbertanie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1913]]
[[Kategoria:Zmarli w 2003]]
[[Kategoria:Holenderscy działacze pro-life]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec]]

title: Werenfried van Straaten

Data i miejsce urodzenia: 17 stycznia 1913 · Mijdrecht

Data i miejsce śmierci: 31 stycznia 2003 · Bad Soden am Taunus

Miejsce pochówku: Königstein im Taunus

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: Norbertanie


text:
# Waterford (Kalifornia)
Waterford – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Stanislaus.

title: Waterford (Kalifornia)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Waterford
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Waterford
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Kalifornia}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Stanislaus|Stanislaus]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 06-83612
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1660135
 |powierzchnia                 = 6,13
 |wysokość                     = 52
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 8456<ref>{{Cytuj stronę | nazwisko =  | imię =  | tytuł = American FactFinder - Community Facts | url = http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | opublikowany =  | data =  | data dostępu = 2014-12-20 | archiwum = http://webarchive.loc.gov/all/20150118032557/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | zarchiwizowano = 2015-01-18 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 1400,0
 |numer kierunkowy             = 209
 |kod pocztowy                 = 95386
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-08:00]]
[[UTC-07:00]]
 |kod mapy                     = US-CA
 |współrzędne                  = 37°38′42″N 120°46′3″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.cityofwaterford.org
}}
'''Waterford''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Kalifornia]], w hrabstwie [[Hrabstwo Stanislaus|Stanislaus]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w hrabstwie Stanislaus]]

title: Waterford

Stan: Kalifornia

Hrabstwo: Stanislaus


text:
# Saulchery
Saulchery – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Aisne.
Według danych na styczeń 2014 roku gminę zamieszkiwało 665 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 252,9 osób/km².

title: Saulchery

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saulchery
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saulchery
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Hauts-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Aisne (departament)|Aisne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Château-Thierry|Château-Thierry]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 02701
 |powierzchnia                    = 2,63 km²
 |rok                             = 2014 I
 |liczba ludności                 = 665
 |gęstość zaludnienia             = 252,9 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 02310
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Aisne
 |współrzędne                     = 48°59′N 3°18′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saulchery''' – miejscowość i [[Gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Hauts-de-France]], w [[Departament (Francja)|departamencie]] [[Aisne (departament)|Aisne]].

Według danych na styczeń 2014 roku gminę zamieszkiwało 665 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 252,9 osób/km².

== Bibliografia ==
* [http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/departement.asp?dep=02&annee=2011 Francuski Urząd Statystyczny]

{{Okręg Château-Thierry}}

[[Kategoria:Gminy w departamencie Aisne]]
[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Aisne]]

title: Saulchery

Region: Hauts-de-France

Departament: Aisne

Okręg: Château-Thierry


text:
# Provodov-Šonov
Provodov-Šonov – gmina w Czechach, w powiecie Náchod, w kraju hradeckim. Według danych z dnia 1 stycznia 2014 liczyła 1 203 mieszkańców.

title: Provodov-Šonov

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Provodov-Šonov
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = Sonov Municipal office 3.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Provodov-Šonov znak.jpg
 |flaga                           = Provodov-Šonov vlajka.jpg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj hradecki
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Náchod|Náchod]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Czechy]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 16,17 km²
 |rok                             = 2014
 |liczba ludności                 = 1 203<ref name="urz">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20181004001804/http://www.mvcr.cz/soubor/pocet-obcane-leden12-xls.aspx|tytuł=Počty obyvatel v obcích k 1. 1. 2013|opublikowany=www.mvcr.cz|język=cs|data dostępu=2014-08-23}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 549 08
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 7
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 5
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 5
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj hradecki
 |współrzędne                     = 50°23′14″N 16°6′29″E
 |commons                         = Category:Provodov-Šonov
 |www                             = http://www.provodovsonov.cz
}}
'''Provodov-Šonov''' – [[gmina]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Náchod|powiecie Náchod]], w [[Kraj hradecki|kraju hradeckim]]. Według danych z dnia 1 stycznia 2014 liczyła 1 203 mieszkańców<ref name="urz"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Náchod}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Náchod]]

title: Provodov-Šonov

Herb: Flaga

Państwo: Czechy

Kraj: hradecki

Powiat: Náchod

Kraina: Czechy


text:
# Benjamin Lariche
Benjamin Lariche (ur. 16 czerwca 1987 roku w Narbonie) – francuski kierowca wyścigowy.

## Kariera
Lariche rozpoczął karierę w wyścigach samochodowych w 2006 roku od startów w Francuskiej Formule Renault Campus, gdzie raz stanął na podium. Z dorobkiem 43 punktów uplasował się tam na dziesiątej pozycji w klasyfikacji generalnej. W późniejszych latach pojawiał się także w stawce Francuskiej Formuły Renault, Portugalskiej Formuły Renault Junior, Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0, Zachodnioeuropejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0, Formuły 2, FIA GT1 World Championship, Francuskiego Pucharu Porsche Carrera oraz Blancpain Endurance Series.
W Mistrzostwach Formuły 2 startował w latach 2010-2011. Uzbierane odpowiednio 33 i 15 punktów dało mu odpowiednio czternastą i szesnastą pozycję w końcowej klasyfikacji kierowców.

## Statystyki
| Sezon | Seria                                          | Zespół               | Wyścigi | Zwycięstwa | PP | NO | Podium | Punkty | Pozycja |
| ----- | ---------------------------------------------- | -------------------- | ------- | ---------- | -- | -- | ------ | ------ | ------- |
| 2006  | Francuska Formuła Renault Campus               | La Filiere FFSA      | 13      | 0          | 0  | 0  | 1      | 43     | 10      |
| 2007  | Francuska Formuła Renault                      | Graff Racing         | 13      | 0          | 0  | 0  | 0      | 1      | 19      |
| 2008  | Zachodnioeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 | Pole Services        | 15      | 1          | 0  | 0  | 1      | 18     | 10      |
| 2008  | Europejski Puchar Formuły Renault 2.0          | Pole Services        | 2       | 0          | 0  | 0  | 0      | 0      | 44      |
| 2008  | Portugalska Formuła Renault 2.0 Junior         | Pole Services        | 1       | 1          | 1  | 1  | 1      | 17     | 12      |
| 2009  | Zachodnioeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 | Pole Services        | 14      | 0          | 0  | 0  | 0      | 35     | 10      |
| 2009  | Europejski Puchar Formuły Renault 2.0          | Pole Services        | 6       | 0          | 0  | 0  | 0      | 0      | 35      |
| 2010  | Formuła 2                                      | MotorSport Vision    | 18      | 0          | 0  | 0  | 0      | 33     | 14      |
| 2011  | Formuła 2                                      | MotorSport Vision    | 16      | 0          | 0  | 0  | 0      | 15     | 16      |
| 2012  | FIA GT1 World Championship                     | Exim Bank Team China | 13      | 0          | 0  | 0  | 0      | 2      | 21      |
| 2012  | FIA GT1 World Championship                     | Sunred               | 13      | 0          | 0  | 0  | 0      | 2      | 21      |
| 2013  | Francuski Puchar Porsche Carrera               | Racing Technology    | 12      | 0          | 0  | 0  | 0      | 47     | 14      |
| 2014  | Blancpain Endurance Series - Pro-Am Cup        | TDS Racing           | 5       | 0          | 0  | 0  | 0      | 25     | 12      |

title: Benjamin Lariche

wikitext:
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Benjamin Lariche
 |zdjęcie               = Benjamin Lariche.jpg
 |opis zdjęcia          = Benjamin Lariche w [[Formuła 2|Formule 2]] w [[Formuła 2 Sezon 2010|2010]] roku
 |pełne imię i nazwisko = Benjamin Lariche
 |kraj                  = FRA
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = [[16 czerwca]] [[1987]]
 |miejsce urodzenia     = [[Narbona]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |sukcesy               =
 |commons               =
 |wikiquote             =
 |www                   =
}}
'''Benjamin Lariche''' (ur. [[16 czerwca]] [[1987]] roku w [[Narbona|Narbonie]]) – [[Francja|francuski]] [[kierowca|kierowca wyścigowy]].

== Kariera ==
Lariche rozpoczął karierę w wyścigach samochodowych w 2006 roku od startów w [[Francuska Formuła 4|Francuskiej Formule Renault Campus]], gdzie raz stanął na podium. Z dorobkiem 43 punktów uplasował się tam na dziesiątej pozycji w klasyfikacji generalnej. W późniejszych latach pojawiał się także w stawce Francuskiej [[Formuła Renault|Formuły Renault]], Portugalskiej [[Formuła Renault|Formuły Renault]] Junior, [[Europejski Puchar Formuły Renault 2.0|Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0]], Zachodnioeuropejskiego Pucharu [[Formuła Renault 2.0|Formuły Renault 2.0]], [[Formuła 2|Formuły 2]], FIA GT1 World Championship, Francuskiego Pucharu Porsche Carrera oraz [[Blancpain Endurance Series]].

W Mistrzostwach [[Formuła 2|Formuły 2]] startował w latach 2010-2011. Uzbierane odpowiednio 33 i 15 punktów dało mu odpowiednio czternastą i szesnastą pozycję w końcowej klasyfikacji kierowców.

== Statystyki ==
{| class="wikitable" style="font-size: 90%; text-align:center"
! Sezon
! Seria
! Zespół
! Wyścigi
! Zwycięstwa
! [[pole position|PP]]
! NO
! Podium
! Punkty
! Pozycja
|-
! 2006
|align=left| [[Francuska Formuła 4|Francuska Formuła Renault Campus]]
|align=left| La Filiere FFSA
| 13
| 0
| 0
| 0
| 1
| 43
| 10
|-
! 2007
|align=left| Francuska [[Formuła Renault]]
|align=left| [[Graff Racing]]
| 13
| 0
| 0
| 0
| 0
| 1
| 19
|-
!rowspan=3| 2008
|align=left| Zachodnioeuropejski Puchar [[Formuła Renault 2.0|Formuły Renault 2.0]]
|align=left| [[ARTA Engineering|Pole Services]]
| 15
| 1
| 0
| 0
| 1
| 18
| 10
|-
|align=left| [[Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Sezon 2008|Europejski Puchar Formuły Renault 2.0]]
|align=left| [[ARTA Engineering|Pole Services]]
| 2
| 0
| 0
| 0
| 0
| 0
| 44
|-
|align=left| Portugalska [[Formuła Renault 2.0]] Junior
|align=left| [[ARTA Engineering|Pole Services]]
| 1
| 1
| 1
| 1
| 1
| 17
| 12
|-
!rowspan=2| 2009
|align=left| Zachodnioeuropejski Puchar [[Formuła Renault 2.0|Formuły Renault 2.0]]
|align=left| [[ARTA Engineering|Pole Services]]
| 14
| 0
| 0
| 0
| 0
| 35
| 10
|-
|align=left| [[Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Sezon 2009|Europejski Puchar Formuły Renault 2.0]]
|align=left| [[ARTA Engineering|Pole Services]]
| 6
| 0
| 0
| 0
| 0
| 0
| 35
|-
! 2010
|align=left| [[Formuła 2 Sezon 2010|Formuła 2]]
|align=left| MotorSport Vision
| 18
| 0
| 0
| 0
| 0
| 33
| 14
|-
! 2011
|align=left| [[Formuła 2 Sezon 2010|Formuła 2]]
|align=left| MotorSport Vision
| 16
| 0
| 0
| 0
| 0
| 15
| 16
|-
!rowspan=2| 2012
|align=left rowspan=2| FIA GT1 World Championship
|align=left| Exim Bank Team China
|rowspan=2| 13
|rowspan=2| 0
|rowspan=2| 0
|rowspan=2| 0
|rowspan=2| 0
|rowspan=2| 2
|rowspan=2| 21
|-
|align=left| Sunred
|-
! 2013
|align=left| Francuski Puchar Porsche Carrera
|align=left| Racing Technology
| 12
| 0
| 0
| 0
| 0
| 47
| 14
|-
! 2014
|align=left| [[Blancpain Endurance Series 2014|Blancpain Endurance Series]] - Pro-Am Cup
|align=left| TDS Racing
| 5
| 0
| 0
| 0
| 0
| 25
| 12
|}

== Bibliografia ==
* [http://www.driverdb.com/drivers/benjamin-lariche/career/ Benjamin Lariche]

{{DEFAULTSORT:Lariche, Benjamin}}

[[Kategoria:Francuscy kierowcy Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Formuły 2]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Francuskiej Formuły Renault Campus]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Francuskiej Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Zachodnioeuropejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Kierowcy Portugalskiej Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy FIA GT1 World Championship]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Blancpain Endurance Series]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Narbonie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]

title: Benjamin Lariche

Data i miejsce urodzenia: 16 czerwca 1987 · Narbona


text:
# Aelita (film)
Aelita (ros. Аэлита) – radziecki film niemy wyreżyserowany przez Jakowa Protazanowa. Wyprodukowany w 1924 roku. Oparty na powieści Aleksieja Tołstoja. Film rozgrywa się w futurystycznej scenografii i kostiumach, nad stworzeniem obydwu czuwała Nadieżda Łamanowa, pod jej opieką pracowali Aleksandra Ekster (kostiumy) i Wiktor Simonow (scenografia). Film został nakręcony w wytwórni Mieżrabpom-Ruś.
Akcja filmu rozgrywa się w 1921 roku częściowo w ZSRR, a częściowo na Marsie. Sceny na Marsie rozgrywają się w dekoracjach zaprojektowanych przez Isaaka Rabinowicza i Aleksandrę Ekster.
Parodią filmu jest krótkometrażowa animacja Rewolucja międzyplanetarna (1924) nawiązująca do rewolucji na Marsie.

## Fabuła
Film składa się z dwóch głównych wątków oraz licznych wątków pobocznych.
Liczne wątki poboczne ukazują, w mniej lub bardziej luźnym skojarzeniach z głównymi, Rosję z czasów między rewolucją a NEPem, w którego okresie akcja się rozgrywa. Naturalistyczne sekwencje przedstawiają zubożałych, wygłodniałych ludzi na ulicach Moskwy, uchodźców w stanie szoku na moskiewskim Dworcu Kurskim, rannych i zdesperowanych żołnierzy frontowych, ciasnotę i beznadziejność „zagęszczonych” mieszkań komunalnych.
Główny, realistyczny wątek to historia młodego moskiewskiego inżyniera nazwiskiem Łoś,  zaangażowanego w „budowę nowej Rosji”. Łoś, krótko po ślubie, otrzymuje często wielomiesięczne nakazy pracy w odległych częściach Rosji, podczas gdy jego żona Natasza zostaje w Moskwie. Łoś zaczyna podejrzewać żonę o niewierność - z czasem te podejrzenia przeradzają się w obsesję.
Gdy Łoś pracował w Moskwie, projektował w wolnych chwilach z przyjacielem, inżynierem Spiridonowem, statek kosmiczny będący w stanie polecieć na Marsa. Na odległej budowie na wschodzie Rosji Łoś dostaje list od Spiridonowa, w którym kolega informuje go o swojej emigracji na Zachód i o schowku, w którym ukrył na wpół ukończoną dokumentację statku kosmicznego.
Łoś wyrusza do Moskwy, by kontynuować dzieło przyjaciela. Po przyjeździe idzie do swojego mieszkania. Tam ulega złudzeniu, że Natasza zdradza go właśnie z sublokatorem. Inżynier pod wpływem emocji halucynuje, że strzela do żony raniąc ją śmiertelnie. Ucieka, ale traci coraz bardziej kontakt z rzeczywistością. W swoich fantazjach na jawie przyjmuje tożsamość Spiridonowa, buduje w rekordowym tempie statek kosmiczny i startuje w kierunku Marsa. Na pokładzie obok inżyniera jest jeszcze dokooptowany ad hoc Gusiew, były kawalerzysta Budionnego, oraz przez przypadek niejaki Krawcow, śledzący Łosia niezbyt rozgarnięty detektyw amator.
W tym miejscu zaczyna dominować drugi, fantastyczny wątek, który pojawia się już na początku filmu. Królowa Marsa imieniem Aelita korzysta z teleskopu wynalezionego przez nadwornego konstruktora, oglądając w olbrzymim zbliżeniu Ziemię. Królowa zakochuje się platonicznie w inżynierze Łosiu. Atrakcyjna monarchini pełni na swej planecie jedynie funkcję reprezentacyjną; Marsem rządzi kanclerz imieniem Tuskub oraz podległa mu Rada Starszych. System państwowy jest brutalny – robotnicy nigdy nie opuszczają podziemnych fabryk, zamiast zwolnień z pracy przy redukcjach stosuje się „zamrożenie”, faktycznie karę śmierci. Aelita marzy o spotkaniu z Ziemianinem. Tuskub i Rada Starszych dowiadują się, że w stronę Marsa leci rakieta z Ziemi, i rozkazują zabić „obcych” zaraz po lądowaniu.
Aelita odwraca uwagę siepaczy Tuskuba i wprowadza Łosia i Gusiewa do futurystycznego pałacu. Krawcow tymczasem pada ofiarą własnej głupoty i zostaje aresztowany. Aelita jest pod wrażeniem mężczyzny z Ziemi i jego – na Marsie nieznanych – pocałunków i proponuje inżynierowi współudział w absolutnych rządach. Łoś się waha. Tymczasem Gusiew, próbując odbić uwięzionego Krawcowa, wywołuje tumult, w którym ginie dyktator Tuskub. Gusiew wygłasza spontaniczną, propagandową mowę, zachęcając Marsjan do wywołania przewrotu komunistycznego na wzór rewolucji październikowej 1917. Uzbrojony tłum szturmuje pałac Aelity: scena jest oczywistą aluzją do szturmu na Pałac Zimowy. Aelita początkowo przyłącza się do rewolucjonistów, ale wnet udaje się jej przeciągnąć armię na swoją stronę, po czym rozkazuje otworzyć ogień do tłumu. Inżynier Łoś strąca Aelitę ze schodów.
Tu fantastyczny wątek ustępuje znów realistycznemu. Cała historia z morderstwem żony, z lotem na Marsa, z Aelitą i rewolucją okazuje się wytworem fantazji inżyniera. Łoś odzyskuje kontakt z rzeczywistością: jest w Moskwie, wraca do Nataszy, małżonkowie padają sobie w objęcia. Inżynier wrzuca do ognia plany statku kosmicznego i oświadcza żonie, że dla dobra ich obojga będzie się odtąd poświęcał bardziej realistycznym marzeniom.

## Obsada
- Julija Sołncewa – Aelita
- Nikołaj Batałow – Gusiew, czerwonoarmista
- Nikołaj Cereteli – inżynier Łoś & Spiridonow
- Igor Iljinski – Krawcow
- Aleksandra Pieriegoniec – Ichoszka, dama dworu Aelity
- Konstantin Eggert – Tuskub, Król Marsa
- Jurij Zawadski – Gor, marsjański strażnik energii
- Iosif Tołczanow – marsjański astronom
- Paweł Pol – Ehrlich
- Wiera Orłowa – Masza, narzeczona Gusiewa
- Walentina Kuindżi – Natasza Łoś
- Naum Rogożin – angielski oficer
- Władimir Uralski – żołnierz
- Michaił Żarow
- Galina Krawczenko

title: Aelita (film)

wikitext:
{{inne znaczenia|filmu|[[Aelita Schaeffer|postać fikcyjną]]}}
{{Film infobox
 |tytuł            = Aelita
 |oryginalny tytuł = {{k|ru|Аэлита}}
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film fantastycznonaukowy]]
 |rok produkcji    = 1924
 |data premiery    = 25 września 1924
 |kraj produkcji   = [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]
 |język            = niemy
 |czas trwania     = 113 min
 |reżyseria        = [[Jakow Protazanow]]
 |scenariusz       = [[Fiodor Ocep]]
 |główne role      = [[Julija Sołncewa]],
[[Nikołaj Batałow]],
[[Nikołaj Cereteli]],
[[Igor Iljinski]]
 |muzyka           =
 |zdjęcia          = [[Jurij Żelabużski]]
 |scenografia      = [[Wiktor Simonow]]
 |kostiumy         = [[Aleksandra Ekster]]
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          = Category:Aelita
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Aelita''' (ros. Аэлита) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] [[film niemy]] [[reżyser|wyreżyserowany]] przez [[Jakow Protazanow|Jakowa Protazanowa]]. Wyprodukowany w [[1924 w filmie|1924]] roku. Oparty na powieści [[Aleksiej Tołstoj (1883–1945)|Aleksieja Tołstoja]]. Film rozgrywa się w futurystycznej scenografii i kostiumach, nad stworzeniem obydwu czuwała [[Nadieżda Łamanowa]], pod jej opieką pracowali [[Aleksandra Ekster]] (kostiumy) i [[Wiktor Simonow]] (scenografia). Film został nakręcony w wytwórni [[Mieżrabpom-Ruś]].

Akcja filmu rozgrywa się w 1921 roku częściowo w ZSRR, a częściowo na Marsie. Sceny na Marsie rozgrywają się w dekoracjach zaprojektowanych przez Isaaka Rabinowicza i Aleksandrę Ekster{{r|Kazimierz Nowacki red Z filmem}}.

Parodią filmu jest krótkometrażowa animacja ''[[Rewolucja międzyplanetarna]]'' (1924) nawiązująca do rewolucji na Marsie.

== Fabuła ==
[[Plik:Aelita 1924 still 04.jpg|mały|Fotos z filmu]]
Film składa się z dwóch głównych wątków oraz licznych wątków pobocznych.

Liczne wątki poboczne ukazują, w mniej lub bardziej luźnym skojarzeniach z głównymi, Rosję z czasów między rewolucją a [[Nowa Polityka Ekonomiczna|NEPem]], w którego okresie akcja się rozgrywa. [[Naturalizm (sztuka)|Naturalistyczne]] sekwencje przedstawiają zubożałych, wygłodniałych ludzi na ulicach Moskwy, uchodźców w stanie szoku na moskiewskim [[Moskwa-Passażyrskaja-Kurskaja|Dworcu Kurskim]], rannych i zdesperowanych żołnierzy frontowych, ciasnotę i beznadziejność „zagęszczonych” mieszkań komunalnych.

Główny, realistyczny wątek to historia młodego moskiewskiego inżyniera nazwiskiem Łoś,  zaangażowanego w „budowę nowej Rosji”. Łoś, krótko po ślubie, otrzymuje często wielomiesięczne nakazy pracy w odległych częściach Rosji, podczas gdy jego żona Natasza zostaje w Moskwie. Łoś zaczyna podejrzewać żonę o niewierność - z czasem te podejrzenia przeradzają się w obsesję.

Gdy Łoś pracował w Moskwie, projektował w wolnych chwilach z przyjacielem, inżynierem Spiridonowem, statek kosmiczny będący w stanie polecieć na Marsa. Na odległej budowie na wschodzie Rosji Łoś dostaje list od Spiridonowa, w którym kolega informuje go o swojej emigracji na Zachód i o schowku, w którym ukrył na wpół ukończoną dokumentację statku kosmicznego.

Łoś wyrusza do Moskwy, by kontynuować dzieło przyjaciela. Po przyjeździe idzie do swojego mieszkania. Tam ulega złudzeniu, że Natasza zdradza go właśnie z sublokatorem. Inżynier pod wpływem emocji halucynuje, że strzela do żony raniąc ją śmiertelnie. Ucieka, ale traci coraz bardziej kontakt z rzeczywistością. W swoich fantazjach na jawie przyjmuje tożsamość Spiridonowa, buduje w rekordowym tempie statek kosmiczny i startuje w kierunku Marsa. Na pokładzie obok inżyniera jest jeszcze dokooptowany ad hoc Gusiew, były kawalerzysta [[Siemion Budionny|Budionnego]], oraz przez przypadek niejaki Krawcow, śledzący Łosia niezbyt rozgarnięty detektyw amator.

W tym miejscu zaczyna dominować drugi, fantastyczny wątek, który pojawia się już na początku filmu. Królowa Marsa imieniem Aelita korzysta z teleskopu wynalezionego przez nadwornego konstruktora, oglądając w olbrzymim zbliżeniu Ziemię. Królowa zakochuje się [[Miłość platoniczna|platonicznie]] w inżynierze Łosiu. Atrakcyjna monarchini pełni na swej planecie jedynie funkcję reprezentacyjną; Marsem rządzi kanclerz imieniem Tuskub oraz podległa mu Rada Starszych. System państwowy jest brutalny – robotnicy nigdy nie opuszczają podziemnych fabryk, zamiast zwolnień z pracy przy redukcjach stosuje się „zamrożenie”, faktycznie karę śmierci. Aelita marzy o spotkaniu z Ziemianinem. Tuskub i Rada Starszych dowiadują się, że w stronę Marsa leci rakieta z Ziemi, i rozkazują zabić „obcych” zaraz po lądowaniu.

Aelita odwraca uwagę siepaczy Tuskuba i wprowadza Łosia i Gusiewa do futurystycznego pałacu. Krawcow tymczasem pada ofiarą własnej głupoty i zostaje aresztowany. Aelita jest pod wrażeniem mężczyzny z Ziemi i jego – na Marsie nieznanych – pocałunków i proponuje inżynierowi współudział w absolutnych rządach. Łoś się waha. Tymczasem Gusiew, próbując odbić uwięzionego Krawcowa, wywołuje tumult, w którym ginie dyktator Tuskub. Gusiew wygłasza spontaniczną, propagandową mowę, zachęcając Marsjan do wywołania przewrotu komunistycznego na wzór [[Rewolucja październikowa|rewolucji październikowej 1917]]. Uzbrojony tłum szturmuje pałac Aelity: scena jest oczywistą aluzją do szturmu na [[Pałac Zimowy]]. Aelita początkowo przyłącza się do rewolucjonistów, ale wnet udaje się jej przeciągnąć armię na swoją stronę, po czym rozkazuje otworzyć ogień do tłumu. Inżynier Łoś strąca Aelitę ze schodów.

Tu fantastyczny wątek ustępuje znów realistycznemu. Cała historia z morderstwem żony, z lotem na Marsa, z Aelitą i rewolucją okazuje się wytworem fantazji inżyniera. Łoś odzyskuje kontakt z rzeczywistością: jest w Moskwie, wraca do Nataszy, małżonkowie padają sobie w objęcia. Inżynier wrzuca do ognia plany statku kosmicznego i oświadcza żonie, że dla dobra ich obojga będzie się odtąd poświęcał bardziej realistycznym marzeniom.

== Obsada ==

* [[Julija Sołncewa]] – Aelita
* [[Nikołaj Batałow]] – Gusiew, czerwonoarmista
* [[Nikołaj Cereteli]] – inżynier Łoś & Spiridonow
* [[Igor Iljinski]] – Krawcow
* [[Aleksandra Pieriegoniec]] – Ichoszka, dama dworu Aelity
* [[Konstantin Eggert]] – Tuskub, Król Marsa
* [[Jurij Zawadski (aktor)|Jurij Zawadski]] – Gor, marsjański strażnik energii
* [[Iosif Tołczanow]] – marsjański astronom
* [[Paweł Pol]] – Ehrlich
* [[Wiera Orłowa (1894–1977)|Wiera Orłowa]] – Masza, narzeczona Gusiewa
* [[Walentina Kuindżi]] – Natasza Łoś
* [[Naum Rogożin]] – angielski oficer
* [[Władimir Uralski]] – żołnierz
* [[Michaił Żarow]]
* [[Galina Krawczenko]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Kazimierz Nowacki red Z filmem">[[Kazimierz Nowacki]] (red.), ''Z filmem radzieckim na ty'', Wojewódzki Zarząd Kin, Kraków 1972, s. 73.</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę  | nazwisko =  | imię =  | tytuł = Kino nieme   | data = 2010 | wydawca = Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas” | miejsce = Kraków | isbn = 978-83-242-1297-2 | rozdział =Joanna Wojnicka ''Kino Rosji carskiej i Związku Sowieckiego''}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|tytuł|102695|Aelita}}
* {{IMDb|tytuł|0014646|Aelita}}
* [https://www.kino-teatr.ru/kino/movie/sov/329/titr/ ''Aelita''] w bazie Кино-Театр.ru {{lang|ru}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Filmy fantastyczne z 1924 roku]]
[[Kategoria:Filmowe adaptacje książek fantastycznonaukowych]]
[[Kategoria:Filmowe adaptacje utworów Aleksieja Tołstoja]]
[[Kategoria:Filmy o życiu pozaziemskim]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Jakowa Protazanowa]]
[[Kategoria:Radzieckie adaptacje filmowe]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy czarno-białe]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy fantastycznonaukowe]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy nieme]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy z 1924 roku]]

title: AelitaАэлита

Gatunek: film fantastycznonaukowy

Data premiery: 25 września 1924

Kraj produkcji: ZSRR

Język: niemy

Czas trwania: 113 min

Reżyseria: Jakow Protazanow

Scenariusz: Fiodor Ocep

Główne role: Julija Sołncewa, · Nikołaj Batałow, · Nikołaj Cereteli, · Igor Iljinski

Zdjęcia: Jurij Żelabużski

Scenografia: Wiktor Simonow

Kostiumy: Aleksandra Ekster


text:
# Castelnau-Picampeau
Castelnau-Picampeau – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Górna Garonna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 171 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 15 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Castelnau-Picampeau plasuje się na 892. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 987.).

title: Castelnau-Picampeau

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Castelnau-Picampeau
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Castelnau-Picampeau
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Town hall of Castelnau-Picampeau (1).jpg
 |opis zdjęcia                    = Merostwo
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Górna Garonna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Muret|Muret]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 31119
 |powierzchnia                    = 11,4 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 171
 |gęstość zaludnienia             = 15 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 31430
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Górna Garonna
 |współrzędne                     = 43°18′N 1°1′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Castelnau-Picampeau''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Górna Garonna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 171 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 15 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Castelnau-Picampeau plasuje się na 892. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 987.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Muret}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Górna Garonna]]

title: Castelnau-Picampeau

Okręg: Muret

• gęstość: 15 os./km²