text:
# Glichów
Glichów – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Wiśniowa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

## Położenie
Miejscowość znajduje się w dwóch mezoregionach geograficznych. Część północna położona jest na Beskidzie Makowskim u podnóży Pasmem Glichowca, część południowa na północno-wschodnich stokach Kamiennika Północnego należącego również do Beskidu Makowskiego. Zasańska Przełęcz oddziela ją od sąsiedniego na zachód Zasania. Spod przełęczy tej spływa przez Glichów potok Czerwin uchodzący do Krzyworzeki.

## Integralne części wsi
| SIMC    | Nazwa     | Rodzaj    |
| ------- | --------- | --------- |
| 0342255 | Bukowina  | część wsi |
| 0342261 | Czernin   | część wsi |
| 0342278 | Działy    | część wsi |
| 0342284 | Pasternik | część wsi |
| 0342290 | Podlesie  | część wsi |
| 0342309 | Za Górą   | część wsi |
| 0342315 | Zarzecze  | część wsi |

title: Glichów

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Glichów
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Glichów BW42.1.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = małopolskie
 |powiat                 = [[Powiat myślenicki|myślenicki]]
 |gmina                  = [[Wiśniowa (gmina w województwie małopolskim)|Wiśniowa]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 446<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 12
 |kod pocztowy           = 32-412{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = KMY
 |SIMC                   = 0342249
 |kod mapy               = Wiśniowa (gmina w województwie małopolskim)
 |współrzędne            = 49°49'07"N 20°05'50"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|32768|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Glichów
 |www                    =
}}
'''Glichów''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[powiat myślenicki|powiecie myślenickim]], w [[Wiśniowa (gmina w województwie małopolskim)|gminie Wiśniowa]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo krakowskie (1975–1998)|województwa krakowskiego]].

== Położenie ==
Miejscowość znajduje się w dwóch mezoregionach geograficznych. Część północna położona jest na [[Beskid Makowski|Beskidzie Makowskim]] u podnóży [[Pasmo Glichowca|Pasmem Glichowca]], część południowa na północno-wschodnich stokach [[Kamiennik Północny|Kamiennika Północnego]] należącego również do [[Beskid Makowski|Beskidu Makowskiego]]. [[Zasańska Przełęcz]] oddziela ją od sąsiedniego na zachód [[Zasań|Zasania]]. Spod przełęczy tej spływa przez Glichów potok [[Czerwin (potok)|Czerwin]] uchodzący do [[Krzyworzeka (dopływ Raby)|Krzyworzeki]]<ref>{{Cytuj książkę |tytuł=Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna|miejsce=Kraków |rok=2006 |wydawca=Wyd. Compass |isbn= 83-89165-86-4}}</ref>.

== Integralne części wsi ==
{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Glichów{{r|R2013|teryt}}
|-
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0342255
||[[Bukowina (Glichów)|Bukowina]]
||część wsi
|-
|0342261
||[[Czernin (Glichów)|Czernin]]
||część wsi
|-
|0342278
||[[Działy (Glichów)|Działy]]
||część wsi
|-
|0342284
||[[Pasternik (Glichów)|Pasternik]]
||część wsi
|-
|0342290
||[[Podlesie (Glichów)|Podlesie]]
||część wsi
|-
|0342309
||[[Za Górą (Glichów)|Za Górą]]
|część wsi
|-
|0342315
||[[Zarzecze (Glichów)|Zarzecze]]
||część wsi
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name =  "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=297|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|II|581}}
* {{SgKP|XV_cz.1|503}}

{{Gmina Wiśniowa (powiat myślenicki)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Glichów| ]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie myślenickim]]

title: Glichów

Województwo: małopolskie

Powiat: myślenicki

Gmina: Wiśniowa

Tablice rejestracyjne: KMY


text:
# Homeworld 2
Homeworld 2 – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego, wyprodukowana przez Relic Entertainment i wydana w 2003 przez Sierra Entertainment na platformy OS X i Microsoft Windows. Jest to sequel gry Homeworld z 1999.
Od 2013 roku właścicielem marki Homeworld jest studio Gearbox Software, które pracuje nad odświeżonymi wersjami gier Homeworld i Homeworld 2, w produkcji znajduje się także trzecia część o nazwie Homeworld: Shipbreakers tworzona przez Blackbird Interactive.

## Rozgrywka
Rozgrywka Homeworld 2 opiera się na tzw. jednostkach zasobów (RU), zdobywanych poprzez wydobycie lub przejmowanie fragmentów zniszczonych okrętów. RU używane są do konstrukcji nowych jednostek jak i badań. Flota, którą kieruje gracz opiera się na Statku Matce, którego zniszczenie jest równoznaczne z natychmiastową przegraną. Okręt ten posiada znaczne zdolności produkcyjne i badawcze.
Ze względu na brak poziomów trudności gra posiada dynamiczne możliwości adaptacyjne. Na siły i poziom przeciwnika wpływa skład floty gracza z końcem poprzedniej misji. Homeworld 2, idąc wzorem Homeworld: Cataclysm, wprowadza ograniczenia na maksymalną liczbę jednostek.
Celami misji w trybie gry jednoosobowej może być zniszczenie bądź przechwycenie kluczowego dla przeciwnika obiektu, czy jednostki, ochrona celu w określonym czasie lub przechwycenie wrogiego okrętu. Najczęstszym rodzajem misji są jednak te, w których do zwycięstwa wymagane jest zniszczenie wszystkich jednostek.

## Historia
Homeworld 2 kontynuuje historię walki Hiigaran pod wodzą Karan S'jet.
Podczas wydarzeń oryginalnej gry, Kushan odkryli na nowo swoje pochodzenie i po wyczerpującej wędrówce w gigantycznym Statku Matce odzyskali ojczystą planetę – Hiigarę. Wrak, który stał u początku ich podróży Khar-Toba zawierał nie tylko Kamień Przewodni, wskazujący drogę na rodzimy świat Kushan, ale również i jeden z Trzech Rdzeni Hiperprzestrzeni. Rdzenie, z których drugi był w posiadaniu Hiigaran, zostały pozostawione przez rasę Przodków dały możliwość podróży hiperprzestrzennych. Pierwszy z Rdzeni przypadł rasie Bentusi: handlarzom, którzy wsparli Kushan w ich drodze do domu. Ostatni został odnaleziony przez Lorda Vaygr imieniem Makaan, a później użyty w celu podbicia większości znanej galaktyki. Historia Homeworld 2 rozpoczyna się wraz z atakiem sił Vaygr na placówki Hiigaran oraz próbą podbicia ich ojczystej planety. Bentusi określili fakt znalezienia ostatniego z Rdzeni jako rozpoczęcie „Czasów Końca”, podczas których zbudzony ma zostać potężny Sajuuk – „tego, którego ręka uczyniła wszystko, co jest”.
Akcja gry rozpoczyna się wraz z oddaniem do użytku nowego Statku Matki nazwanego Dumą Hiigary, podobnym w kształcie do oryginalnego i dowodzonego przez Karan S'jet, tak jak w oryginalnej grze. Okręt zostaje zaatakowany przez siły Vaygr podczas ostatniego etapu konstrukcji, ale udaje mu się uciec. Bentusi informują Hiigaran, że Ci muszą odnaleźć pozostawione przez przodków Wrota Balcory i że znajduje się za nimi coś, co może powstrzymać Vaygr lub poprowadzić ich do ostatecznego zwycięstwa. Makaan, znając tę przepowiednię, kieruje swoje wysiłki ku Wrotom. Kulminacyjna misja ma miejsce po ich drugiej stronie, gdzie Hiigaranie i Vaygrowie odnajdują większy nawet od Statku Matki okręt Przodków: Sajuuka. Po zwycięstwie nad Makaanem Hiigaranie łączą wszystkie Trzy Rdzenie poprzez umieszczenie ich w statku Przodków i wykorzystując ich moc uwalniają swoją ojczystą planetę od zagrożenia ze strony Vaygr. Na końcu gry Trzy Rdzenie odsłaniają swoją największą tajemnicę, okazując się kluczem do rozpościerającej się po całej galaktyce sieci bram hiperprzestrzennych. Daje to początek nowej erze pokoju dla wszystkich ras w galaktyce.

## Rasy
W Homeworld 2 gracz styka się z 4 rasami: Hiigaranami, Vaygrami, Bentusi i Przodkami. Inne rasy znane z poprzednich części Homeworld zostały zniszczone lub zasymilowane przez Vaygrów (Imperium Taiidańskie, Republika Taiidańska, Jeźdźcy Turanic).

## Zmiany w stosunku do pierwszej części
W stosunku do oryginalnego Homeworlda rozgrywka w znacznym stopniu została zmieniona lub zmodernizowana m.in. poprzez:
- zmniejszenie rafinerii i zbieraczy zasobów
- możliwość zbierania fragmentów zniszczonych większych statków
- zmianę charakteru infiltracji i przejmowania jednostek
- możliwość poruszania się Statku Matki przy użyciu silników manewrowych
- pojawienie się stoczni i zmianę charakteru lotniskowców
- produkowanie kanonierek i myśliwców są w postaci eskadr, a nie, jak poprzednio, pojedynczych jednostek.
- kampanię można prowadzić tylko rasą Kushan (Hiigaran) a nie jak w poprzedniej części, obiema stronami konfliktu (mimo niezmiennej fabuły).
- jednostki Vaygr i Hiigaran różnią się od siebie nie tylko wyglądem, ale i zdolnościami bojowymi.

## Język programowania
Homeworld 2 używa języka programowania SCAR (Scripting At Relic) oraz Lua. Ten pierwszy został stworzony, by tryby gry w Homeworld 2 mogły w odpowiedni sposób działać (np. zbliżanie i oddalanie kamery, tworzenie obcych statków, przejście do nowego poziomu itp.). Ten drugi stanowi furtkę dla programowania dla fanów Homeworld. Można edytować pliki danych misji (te zapisane są w formacie LUA). Daje to praktycznie nieograniczoną liczbę zmian od tła po jednostki.

## Kontynuacja gry
Do września 2007 roku możliwość powstania kontynuacji serii Homeworld była bardzo niska ze względu na nieporozumienia pomiędzy właścicielem praw autorskich do gry koncernem Vivendi (właścicielem Sierra Entertainment), a producentem Homeworld Relic Entertainment. Na początku na forum RelicNews, a następnie w amerykańskich magazynach „PC Gamer” oraz „Game Informer” pojawiła się informacja o sprzedaży praw autorskich do serii wydawcy gier komputerowych THQ, właścicielowi studia Relic. Pogłoski zostały oficjalnie potwierdzone przez THQ na łamach serwisu Eurogamer, przy zaznaczeniu, że obecnie nie są planowane prace nad kontynuacją serii.
Jednakże już w listopadzie 2008 ponownie serwis Eurogamer donosił, że Relic rozważa pracę nad Homeworld 3. Najsilniejszym dowodem na to ma być wypowiedź Głównego Managera Relic, Tarnie Williamsa wskazująca na "trzy lub cztery" tytuły, które mają się pojawić w najbliższej przyszłości.
W grudniu 2012 wydawca THQ – dotychczasowy właściciel praw do marki Homeworld – ogłosił bankructwo, a wszystkie posiadane prawa do tytułów gier wkrótce miały trafić na aukcję. Nieco wcześniej studio Relic Entertainment uległo podziałowi – duża część zespołu odpowiedzialnego za pierwsze części Homeworlda założyła własne studio, Blackbird Interactive. Rozpoczęli oni pracę nad debiutancką grą z gatunku RTS zatytułowaną Hardware: Shipbreakers, która miała nawiązywać do serii Homeworld. Miała to być początkowo gra typu „free-to-play”, jednak w maju 2015 roku prawa do marki Homeworld zostały nabyte przez studio Gearbox Software. Złożyło ono propozycję, aby studio Blackbird Interactive zajęło się tworzeniem nowego tytułu pod szyldem Gearbox Software.
Tym samym gra Hardware: Shipbreakers została przemianowana na Homeworld: Shipbreakers, a tuż przed premierą na Homeworld: Deserts of Kharak. Zrezygnowano z modelu „free-to-play”. Pod względem fabularnym tytuł stał się prequelem do pierwszej części z 1999 roku. Premiera odbyła się 20 stycznia 2016 roku.

wikiname: plwiki

title: Homeworld 2

in_language: pl

wikitext:
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Homeworld 2
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |producent             = [[Relic Entertainment]]
 |wydawca               = [[Sierra Entertainment]]
 |dystrybutor           =
 |seria gier            =
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                =
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       = 1.1
 |data wydania          = 15 października 2003
 |gatunek               = [[strategiczna gra czasu rzeczywistego]]
 |tryby gry             = [[gra jednoosobowa]], [[gra wieloosobowa]]
 |kategorie wiekowe     =
 |język                 =
 |platforma             = [[Microsoft Windows]], [[OS X]]
 |nośniki               =
 |wymagania             = procesor klasy [[Intel]] [[Pentium III]] 833 MHz, 256 MB [[RAM]]
 |kontrolery            = [[mysz komputerowa|mysz]], [[Klawiatura komputerowa|klawiatura]]
 |rozdzielczość natywna =
 |poprzednik            = ''[[Homeworld]]'' (1999)
 |kontynuacja           = ''Homeworld: Deserts of Kharak'' (2016)
 |www                   =
}}
'''Homeworld 2''' – [[gra komputerowa|komputerowa]] [[strategiczna gra czasu rzeczywistego]], wyprodukowana przez [[Relic Entertainment]] i wydana w [[2003 w grach komputerowych|2003]] przez [[Sierra Entertainment]] na platformy [[OS X]] i [[Microsoft Windows]]<ref name="gol">{{Cytuj stronę | url = http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=2064 | tytuł = Homeworld 2 (PC) | opublikowany = [[Gry-Online]] | data dostępu = 2016-04-26}}</ref>. Jest to sequel gry ''[[Homeworld]]'' z 1999.

Od 2013 roku właścicielem marki ''Homeworld'' jest studio [[Gearbox Software]], które pracuje nad odświeżonymi wersjami gier ''Homeworld'' i ''Homeworld 2'', w produkcji znajduje się także trzecia część o nazwie ''Homeworld: Shipbreakers'' tworzona przez Blackbird Interactive<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gry-online.pl/S013.asp?ID=83326 | tytuł = Odświeżone wersje Homeworld 1 i 2 zaoferują rozdzielczość Ultra HD | autor = Kamil Zwijacz | data = 2014-02-15 | opublikowany = [[Gry-Online]] | język = pl | data dostępu = 2014-02-16}}</ref>.

== Rozgrywka ==
Rozgrywka ''Homeworld 2'' opiera się na tzw. jednostkach zasobów (RU), zdobywanych poprzez wydobycie lub przejmowanie fragmentów zniszczonych okrętów. RU używane są do konstrukcji nowych jednostek jak i badań. Flota, którą kieruje gracz opiera się na Statku Matce, którego zniszczenie jest równoznaczne z natychmiastową przegraną. Okręt ten posiada znaczne zdolności produkcyjne i badawcze.
Ze względu na brak poziomów trudności gra posiada dynamiczne możliwości adaptacyjne. Na siły i poziom przeciwnika wpływa skład floty gracza z końcem poprzedniej misji. ''Homeworld 2'', idąc wzorem ''[[Homeworld: Cataclysm]]'', wprowadza ograniczenia na maksymalną liczbę jednostek.

Celami misji w trybie [[Gra jednoosobowa|gry jednoosobowej]] może być zniszczenie bądź przechwycenie kluczowego dla przeciwnika obiektu, czy jednostki, ochrona celu w określonym czasie lub przechwycenie wrogiego okrętu. Najczęstszym rodzajem misji są jednak te, w których do zwycięstwa wymagane jest zniszczenie wszystkich jednostek.

== Historia ==
''Homeworld 2'' kontynuuje historię walki Hiigaran pod wodzą Karan S'jet.

Podczas wydarzeń oryginalnej gry, Kushan odkryli na nowo swoje pochodzenie i po wyczerpującej wędrówce w gigantycznym Statku Matce odzyskali ojczystą planetę – Hiigarę. Wrak, który stał u początku ich podróży Khar-Toba zawierał nie tylko Kamień Przewodni, wskazujący drogę na rodzimy świat Kushan, ale również i jeden z Trzech Rdzeni Hiperprzestrzeni. Rdzenie, z których drugi był w posiadaniu Hiigaran, zostały pozostawione przez rasę Przodków dały możliwość podróży hiperprzestrzennych. Pierwszy z Rdzeni przypadł rasie Bentusi: handlarzom, którzy wsparli Kushan w ich drodze do domu. Ostatni został odnaleziony przez Lorda Vaygr imieniem Makaan, a później użyty w celu podbicia większości znanej galaktyki. Historia Homeworld 2 rozpoczyna się wraz z atakiem sił Vaygr na placówki Hiigaran oraz próbą podbicia ich ojczystej planety. Bentusi określili fakt znalezienia ostatniego z Rdzeni jako rozpoczęcie „Czasów Końca”, podczas których zbudzony ma zostać potężny Sajuuk – „tego, którego ręka uczyniła wszystko, co jest”.

Akcja gry rozpoczyna się wraz z oddaniem do użytku nowego Statku Matki nazwanego Dumą Hiigary, podobnym w kształcie do oryginalnego i dowodzonego przez Karan S'jet, tak jak w oryginalnej grze. Okręt zostaje zaatakowany przez siły Vaygr podczas ostatniego etapu konstrukcji, ale udaje mu się uciec. Bentusi informują Hiigaran, że Ci muszą odnaleźć pozostawione przez przodków Wrota Balcory i że znajduje się za nimi coś, co może powstrzymać Vaygr lub poprowadzić ich do ostatecznego zwycięstwa. Makaan, znając tę przepowiednię, kieruje swoje wysiłki ku Wrotom. Kulminacyjna misja ma miejsce po ich drugiej stronie, gdzie Hiigaranie i Vaygrowie odnajdują większy nawet od Statku Matki okręt Przodków: Sajuuka. Po zwycięstwie nad Makaanem Hiigaranie łączą wszystkie Trzy Rdzenie poprzez umieszczenie ich w statku Przodków i wykorzystując ich moc uwalniają swoją ojczystą planetę od zagrożenia ze strony Vaygr. Na końcu gry Trzy Rdzenie odsłaniają swoją największą tajemnicę, okazując się kluczem do rozpościerającej się po całej galaktyce sieci bram hiperprzestrzennych. Daje to początek nowej erze pokoju dla wszystkich ras w galaktyce.

== Rasy ==
W ''Homeworld 2'' gracz styka się z 4 rasami: Hiigaranami, Vaygrami, Bentusi i Przodkami. Inne rasy znane z poprzednich części Homeworld zostały zniszczone lub zasymilowane przez Vaygrów (Imperium Taiidańskie, Republika Taiidańska, Jeźdźcy Turanic).

== Zmiany w stosunku do pierwszej części ==
W stosunku do oryginalnego ''Homeworlda'' rozgrywka w znacznym stopniu została zmieniona lub zmodernizowana m.in. poprzez:
* zmniejszenie rafinerii i zbieraczy zasobów
* możliwość zbierania fragmentów zniszczonych większych statków
* zmianę charakteru infiltracji i przejmowania jednostek
* możliwość poruszania się Statku Matki przy użyciu silników manewrowych
* pojawienie się stoczni i zmianę charakteru lotniskowców
* produkowanie kanonierek i myśliwców są w postaci eskadr, a nie, jak poprzednio, pojedynczych jednostek.
* kampanię można prowadzić tylko rasą Kushan (Hiigaran) a nie jak w poprzedniej części, obiema stronami konfliktu (mimo niezmiennej fabuły).
* jednostki Vaygr i Hiigaran różnią się od siebie nie tylko wyglądem, ale i zdolnościami bojowymi.

== Język programowania ==
''Homeworld 2'' używa języka programowania [[SCAR]] (Scripting At Relic) oraz [[Lua]]. Ten pierwszy został stworzony, by tryby gry w ''Homeworld 2'' mogły w odpowiedni sposób działać (np. zbliżanie i oddalanie kamery, tworzenie obcych statków, przejście do nowego poziomu itp.). Ten drugi stanowi furtkę dla programowania dla fanów ''Homeworld''. Można edytować pliki danych misji (te zapisane są w formacie LUA). Daje to praktycznie nieograniczoną liczbę zmian od tła po jednostki.

== Kontynuacja gry ==
Do września 2007 roku możliwość powstania kontynuacji serii ''Homeworld'' była bardzo niska ze względu na nieporozumienia pomiędzy właścicielem [[Prawo autorskie|praw autorskich]] do gry koncernem [[Vivendi]] (właścicielem [[Sierra Entertainment]]), a producentem ''Homeworld'' [[Relic Entertainment]]. Na początku na forum RelicNews, a następnie w [[Stany Zjednoczone|amerykańskich]] magazynach „[[PC Gamer]]” oraz „[[Game Informer]]” pojawiła się informacja o sprzedaży praw autorskich do serii wydawcy gier komputerowych [[THQ]], właścicielowi studia Relic. Pogłoski zostały oficjalnie potwierdzone przez THQ na łamach serwisu [[Eurogamer]], przy zaznaczeniu, że obecnie nie są planowane prace nad kontynuacją serii<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.eurogamer.net/articles/thq-does-own-homeworld| tytuł = THQ does own Homeworld| data dostępu = 2011-10-17| autor = Robert Purchese| język = en}}</ref>.

Jednakże już w listopadzie 2008 ponownie serwis Eurogamer donosił, że Relic rozważa pracę nad Homeworld 3<ref name="rozwaza">{{cytuj stronę| url = http://www.eurogamer.net/articles/relic-definitely-looking-at-homeworld-3| tytuł = Relic "definitely looking" at Homeworld 3| data dostępu = 2011-10-17| autor = Johnny Minkley| język = en}}</ref>. Najsilniejszym dowodem na to ma być wypowiedź Głównego Managera Relic, Tarnie Williamsa wskazująca na "trzy lub cztery" tytuły, które mają się pojawić w najbliższej przyszłości<ref name="rozwaza"/>.

W grudniu 2012 wydawca THQ – dotychczasowy właściciel praw do marki Homeworld – ogłosił bankructwo, a wszystkie posiadane prawa do tytułów gier wkrótce miały trafić na aukcję. Nieco wcześniej studio Relic Entertainment uległo podziałowi – duża część zespołu odpowiedzialnego za pierwsze części ''Homeworlda'' założyła własne studio, Blackbird Interactive. Rozpoczęli oni pracę nad debiutancką grą z gatunku RTS zatytułowaną ''Hardware: Shipbreakers'', która miała nawiązywać do serii ''Homeworld''. Miała to być początkowo gra typu „[[free-to-play]]”, jednak w maju 2015 roku prawa do marki ''Homeworld'' zostały nabyte przez studio Gearbox Software. Złożyło ono propozycję, aby studio Blackbird Interactive zajęło się tworzeniem nowego tytułu pod szyldem Gearbox Software.

Tym samym gra ''Hardware: Shipbreakers'' została przemianowana na ''Homeworld: Shipbreakers'', a tuż przed premierą na ''Homeworld: Deserts of Kharak''. Zrezygnowano z modelu „free-to-play”. Pod względem fabularnym tytuł stał się prequelem do pierwszej części z 1999 roku. Premiera odbyła się 20 stycznia 2016 roku<ref>{{Cytuj stronę | url = http://polygamia.pl/Polygamia/1,97394,19509725,homeworld-deserts-of-kharak-recenzja.html | tytuł = Homeworld: Deserts of Kharak – recenzja. Z kosmosu na pustynię | data dostępu = 2016-01-24 | autor = Marcin Traczyk | archiwum = https://web.archive.org/web/20160130100718/http://polygamia.pl/Polygamia/1,97394,19509725,homeworld-deserts-of-kharak-recenzja.html | zarchiwizowano = 2016-01-30 }}</ref>.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko= | imię= | tytuł= History of Hiigara: Prelude to the End Times | data=2003 | wydawca= | miejsce= | isbn=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= | imię= | tytuł= Homeworld 2 Manual | data=2003 | wydawca= | miejsce= | isbn=}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://homeworld2.sierra.com/ | tytuł = Archiwum strony oficjalnej | opublikowany = homeworld2.sierra.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080208073302/http://homeworld2.sierra.com/ | zarchiwizowano = 2008-02-08}} {{lang|en}}

{{Relic Entertainment}}

[[Kategoria:2003 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Fantastycznonaukowe gry komputerowe]]
[[Kategoria:Gry wydane przez Sierrę]]
[[Kategoria:Gry na platformę Windows]]
[[Kategoria:Gry na platformę macOS]]
[[Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Kanadzie]]
[[Kategoria:Strategiczne gry czasu rzeczywistego]]

title: Homeworld 2

Producent: Relic Entertainment

Wydawca: Sierra Entertainment

Data wydania: 15 października 2003

Gatunek: strategiczna gra czasu rzeczywistego

Tryby gry: gra jednoosobowa, gra wieloosobowa

Platforma: Microsoft Windows, OS X

Wymagania: procesor klasy Intel Pentium III 833 MHz, 256 MB RAM

Kontrolery: mysz, klawiatura

Poprzednia gra w serii: Homeworld (1999)

Następna gra w serii: Homeworld: Deserts of Kharak (2016)


text:
# Nowy Wiec
Nowy Wiec – wieś pogranicza kaszubsko-kociewskiego w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skarszewy. Prowadzi tędy Szlak Skarszewski – zielony znakowany szlak turystyczny. Dzieje Nowego Wieca sięgają XIII w. i nierozdzielnie łączą się z rodziną Wieckich (nazwisko to na przestrzeni wieków różnie pisano), którego protoplastą był pomorski rycerz Henryk von Vitzen. W zachodniej części wsi znajduje się XIX w. dwór otoczony parkiem, wciąż należący do rodziny Wieckich. Zachował się także budynek dawnej gospody - przed 1939 placówki polskiej straży granicznej. Podczas II wojny światowej w Nowym Wiecu istniał ośrodek szkoleniowy armii niemieckiej. Pozostałością po nim są cztery drewniane budynki mieszkalne z 1940 r., które służyły jako kwatery dowództwa ośrodka. Dwa zostały przerobione, dwa zachowały się w oryginale.
W latach 1920–1939 na północ od miejscowości przebiegała granica polsko-gdańska. Przy granicy wsi ze Szczodrowem, przy rozgałęzieniu drogi na Pruszcz Gdański, zachował się budynek przejścia granicznego.
W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do tzw. dużego województwa gdańskiego, a w latach 1975-1998 do tzw. małego województwa gdańskiego.
Miejsce narodzenia błogosławionej Marty Wieckiej, której pomnik odsłonięto we wsi przed jej domem rodzinnym 1 czerwca 2013. Wcześniej, w 2006 zrekonstruowano zniszczoną w czasie wojny figurę św. Jana Nepomucena.

## Zbrodnia w Nowym Wiecu
Miejsce zbrodni dokonanej 22 listopada 1939 roku przez Niemców na 42 lub 43 Polakach (w tym dwóch księżach) a także Niemcach (przeciwnikach hitleryzmu – m.in. księdzu Aeltermannie). Przed rozstrzelaniem ofiary zostały zmuszone do wykopania własnych grobów.
Na cmentarzu spoczywają ciała 64 Polaków zamordowanych przez hitlerowców 19 listopada 1939 r. Zidentyfikowanych zostało jedynie 19 osób.

## Kult Pogański
W Nowym Wiecu znaleziono dwugłowy granitowy posążek z połowy X wieku, prawdopodobnie przedstawiający Swarożyca. Istnieje przypuszczenie, że na tych terenach istniał jeden z ośrodków pogaństwa w regionie gdańskim. Posążek znajduje się w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Gdańsku.

title: Nowy Wiec

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Nowy Wiec
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat starogardzki|starogardzki]]
 |gmina                  = [[Skarszewy (gmina)|Skarszewy]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 343<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 83-421<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=847}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = GST
 |SIMC                   = 0171807
 |kod mapy               = Skarszewy (gmina)
 |współrzędne            = 54°07'30"N 18°21'08"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|90448|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Nowy Wiec''' – [[wieś]] pogranicza [[Kaszuby|kaszubsko]]-[[Kociewie|kociewskiego]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat starogardzki|powiecie starogardzkim]], w [[Skarszewy (gmina)|gminie Skarszewy]]. Prowadzi tędy [[Szlak Skarszewski]] – zielony [[Szlak turystyczny|znakowany szlak turystyczny]]. Dzieje Nowego Wieca sięgają XIII w. i nierozdzielnie łączą się z rodziną Wieckich (nazwisko to na przestrzeni wieków różnie pisano), którego protoplastą był pomorski rycerz Henryk von Vitzen. W zachodniej części wsi znajduje się XIX w. dwór otoczony parkiem, wciąż należący do rodziny Wieckich<ref>[http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/40162,nowy-wiec-dwor-wieckich-w-nowym-wiecu.html Nowy Wiec. Dwór Wieckich w Nowym Wiecu]</ref>. Zachował się także budynek dawnej gospody - przed 1939 placówki polskiej straży granicznej. Podczas II wojny światowej w Nowym Wiecu istniał ośrodek szkoleniowy armii niemieckiej. Pozostałością po nim są cztery drewniane budynki mieszkalne z 1940 r., które służyły jako kwatery dowództwa ośrodka. Dwa zostały przerobione, dwa zachowały się w oryginale<ref>[http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/40163,nowy-wiec-budynki-wehrmachtu-z-1940-r-.html Nowy Wiec. Budynki Wehrmachtu z 1940 r.]</ref>.

W latach 1920–1939 na północ od miejscowości przebiegała [[granica polsko-gdańska]]. Przy granicy wsi ze Szczodrowem, przy rozgałęzieniu drogi na [[Pruszcz Gdański]], zachował się budynek przejścia granicznego<ref>[http://bartosz4.fm.interiowo.pl/graniczne/graniczne.html Przedwojenne budynki graniczne na Pomorzu Gdańskim]</ref>.

W latach [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|1945–1975]] miejscowość administracyjnie należała do tzw. dużego [[Województwo gdańskie (1945–1975)|województwa gdańskiego]], a w latach [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|1975-1998]] do tzw. małego [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

Miejsce narodzenia błogosławionej [[Marta Wiecka|Marty Wieckiej]], której pomnik odsłonięto we wsi przed jej domem rodzinnym<ref>[http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/40164,nowy-wiec-dom-rodzinny-bl--s--marty-wieckiej.html Nowy Wiec. Dom rodzinny bł. s. Marty Wieckiej]</ref> 1 czerwca 2013. Wcześniej, w 2006 zrekonstruowano zniszczoną w czasie wojny figurę św. Jana Nepomucena.

== Zbrodnia w Nowym Wiecu ==
Miejsce zbrodni dokonanej [[22 listopada]] [[1939]] roku przez Niemców na 42 lub 43 Polakach<ref name="Eksterminacja ludności w Polsce w czasie okupacji niemieckiej 1939-1945">{{cytuj książkę|tytuł=Eksterminacja ludności w Polsce w czasie okupacji niemieckiej 1939-1945|rozdział=Kazimierz Leszczyński "Eksterminacja ludności na ziemiach polskich wcielonych do Rzeszy" (wykaz miejscowości z terenów polskich przyłączonych do Rzeszy, w których okupant niemiecki dokonywał eksterminacji ludności, sporządzony na podstawie materiałów [[Główna Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu|Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce]])|wydawca=Wydawnictwo Zachodnie|miejsce=Poznań, Warszawa|rok=1962|strony = 58}}</ref> (w tym dwóch księżach) a także Niemcach (przeciwnikach [[narodowy socjalizm|hitleryzmu]] – m.in. [[Johannes Paul Aeltermann|księdzu Aeltermannie]]). Przed rozstrzelaniem ofiary zostały zmuszone do wykopania własnych grobów.

Na cmentarzu spoczywają ciała 64 Polaków zamordowanych przez hitlerowców 19 listopada 1939 r. Zidentyfikowanych zostało jedynie 19 osób<ref>[http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/40369,nowy-wiec-cmentarz-ofiar-terroru-niemieckiego.html Nowy Wiec. Cmentarz ofiar terroru niemieckiego]</ref>.

== Kult Pogański ==
W Nowym Wiecu znaleziono dwugłowy granitowy posążek z połowy X wieku, prawdopodobnie przedstawiający Swarożyca. Istnieje przypuszczenie, że na tych terenach istniał jeden z ośrodków pogaństwa w regionie gdańskim. Posążek znajduje się w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Gdańsku<ref name="Kult">{{cytuj książkę |autor=Edmund Cieślak |tytuł=Historia Gdańska |rozdział=Kultura duchowa |autor r=Leon Jan Łuka |tom=1 |strony=67 |wydawca=Wydawnictwo Morskie }}</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Skarszewy}}

[[Kategoria:Skarszewy (gmina)]]

title: Nowy Wiec

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Powiat: starogardzki

Gmina: Skarszewy

Tablice rejestracyjne: GST


text:
# Formacja czterech palców
Formacja czterech palców (ang. Finger-four) – formacja lotnicza wykorzystywana przez samoloty myśliwskie.

## Zarys
Podczas wojny domowej w Hiszpanii Werner Mölders wspólnie z Güntherem Lützowem i innymi pilotami Legionu Kondor opracował taktykę latania w formacji Schwarm (rój), składającej się z dwóch par samolotów – prowadzącej (lead element) oraz dodatkowej (second element). Każdą tworzyło dwóch pilotów: prowadzący (flight leader) i skrzydłowy (wingman).
Parę prowadzącą tworzą prowadzący formację oraz jego skrzydłowy, lecący za nim po lewej stronie. Parę dodatkową tworzą prowadzący parę, lecący za prowadzącym formację po jego prawej stronie i jego skrzydłowy, lecący za prowadzącym parę po jego prawej stronie. Obaj prowadzący mają zadanie ofensywne, podczas gdy skrzydłowi odpowiedzialni są za obronę formacji – skrzydłowy prowadzącego formację osłania tyły pary dodatkowej, a skrzydłowy prowadzącego parę dodatkową osłania tyły pary prowadzącej. Patrząc z góry, formacja przypomina cztery palce prawej ręki.
W porównaniu do mało elastycznej formacji klucza (prowadzący oraz dwaj skrzydłowi) dawała ona dużo większe możliwości manewrowania. Główny nacisk został przeniesiony z myślenia o utrzymaniu formacji na aktywne poszukiwanie samolotów przeciwnika. W razie potrzeby formacja mogła rozdzielić się na dwie działające niezależnie od siebie pary (prowadzącą i dodatkową).
W roku 1939 wprowadzono ją w jednostkach myśliwskich Luftwaffe, a w połowie 1941 roku, po doświadczeniach bitwy o Anglię, zaczęto ją oficjalnie stosować w RAF. W późniejszym okresie wojny wprowadzono ją także w United States Army Air Forces i Lotnictwie ZSRR.
Latanie parami prowadzący-skrzydłowy stosowane było przed II wojną światową w polskim lotnictwie myśliwskim.
Po II wojnie światowej stała się mniej popularna, chociaż stale jest wykorzystywana podczas ceremonii pogrzebowych pilotów (missing man formation).

title: Formacja czterech palców

wikitext:
[[Plik:Four Finger Formation.png|thumb|Formacja czterech palców]]
'''Formacja czterech palców''' ({{w języku|en|Finger-four}}) – formacja lotnicza wykorzystywana przez [[Samolot myśliwski|samoloty myśliwskie]].

== Zarys ==
Podczas [[Hiszpańska wojna domowa|wojny domowej w Hiszpanii]] [[Werner Mölders]] wspólnie z [[Günther Lützow|Güntherem Lützowem]] i innymi pilotami [[Legion Condor|Legionu Kondor]] opracował taktykę latania w formacji ''Schwarm'' (rój), składającej się z dwóch par samolotów – prowadzącej (''lead element'') oraz dodatkowej (''second element''). Każdą tworzyło dwóch pilotów: prowadzący (''flight leader'') i skrzydłowy (''wingman'').

Parę prowadzącą tworzą prowadzący formację oraz jego skrzydłowy, lecący za nim po lewej stronie. Parę dodatkową tworzą prowadzący parę, lecący za prowadzącym formację po jego prawej stronie i jego skrzydłowy, lecący za prowadzącym parę po jego prawej stronie. Obaj prowadzący mają zadanie ofensywne, podczas gdy skrzydłowi odpowiedzialni są za obronę formacji – skrzydłowy prowadzącego formację osłania tyły pary dodatkowej, a skrzydłowy prowadzącego parę dodatkową osłania tyły pary prowadzącej. Patrząc z góry, formacja przypomina cztery palce prawej ręki.

W porównaniu do mało elastycznej formacji [[Klucz (lotnictwo)|klucza]] (prowadzący oraz dwaj skrzydłowi) dawała ona dużo większe możliwości manewrowania. Główny nacisk został przeniesiony z myślenia o utrzymaniu formacji na aktywne poszukiwanie samolotów przeciwnika. W razie potrzeby formacja mogła rozdzielić się na dwie działające niezależnie od siebie pary (prowadzącą i dodatkową).

W roku 1939 wprowadzono ją w jednostkach myśliwskich [[Luftwaffe]], a w połowie 1941 roku, po doświadczeniach [[Bitwa o Anglię|bitwy o Anglię]], zaczęto ją oficjalnie stosować w [[Royal Air Force|RAF]]. W późniejszym okresie wojny wprowadzono ją także w [[United States Air Force|United States Army Air Forces]] i [[Wojskowe Siły Powietrzne (ZSRR)|Lotnictwie ZSRR]].

Latanie parami prowadzący-skrzydłowy stosowane było przed II wojną światową w polskim lotnictwie myśliwskim.

Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] stała się mniej popularna, chociaż stale jest wykorzystywana podczas ceremonii pogrzebowych pilotów (''[[missing man formation]]'').

== Bibliografia ==
* http://hsfeatures.com/features04/fingerfourdz_1.htm

[[Kategoria:Taktyka walki powietrznej]]


text:
# Tarantela (muzyka)
Tarantela – muzyczna forma taneczna oparta na tańcu tarantela.
Ma bardzo szybkie tempo, w takcie 6/8 lub 3/8, rytmika polega na jednostajnym ruchu ósemkowym. Jest to forma figuracyjna, podstawą budowy jest ewolucyjne kształtowanie motywu. Zazwyczaj utwór płynie wartko, bez podziałów formalnych. Zdarza się jednak budowa okresowa, forma trzyczęściowa (A B A), lub nawet rondowa.
Forma taranteli zaczęła być stosowana od epoki romantyzmu, głównie w muzyce fortepianowej (np. F. Chopin), ale również kameralnej (np. K. Szymanowski) i operowej, a także jako forma pieśni (np. G. Rossini)

## Przykłady muzyczne
- Fryderyk Chopin – Tarantella As-dur op. 43 na fortepian
- Ferenc Liszt – Tarantella w cyklu Wenecja i Neapol
- Gioacchino Rossini – pieśń La Danza
- Karol Szymanowski – Nokturn i tarantela na skrzypce i fortepian op. 28
- Henryk Wieniawski – Scherzo-Tarantella na skrzypce i fortepian
- Juliusz Zarębski – Tarantella  op. 25 na fortepian

title: Tarantela (muzyka)

wikitext:
'''Tarantela''' – [[taniec (muzyka)|muzyczna forma taneczna]] oparta na [[taniec|tańcu]] [[tarantela]].

Ma bardzo szybkie tempo, w takcie 6/8 lub 3/8, [[rytm (muzyka)|rytmika]] polega na jednostajnym ruchu [[Ósemka (nuta)|ósemkowym]]. Jest to forma [[Melodyka figuracyjna|figuracyjna]], podstawą budowy jest ewolucyjne kształtowanie [[Motyw (muzyka)|motywu]]. Zazwyczaj utwór płynie wartko, bez podziałów formalnych. Zdarza się jednak budowa okresowa, forma trzyczęściowa (A B A), lub nawet [[Rondo (muzyka)|rondowa]].

Forma taranteli zaczęła być stosowana od epoki [[Muzyka romantyczna|romantyzmu]], głównie w muzyce [[fortepian]]owej (np. [[Fryderyk Chopin|F. Chopin]]), ale również [[Muzyka kameralna|kameralnej]] (np. [[Karol Szymanowski|K. Szymanowski]]) i [[Opera|operowej]], a także jako forma pieśni (np. [[Gioacchino Rossini|G. Rossini]])

== Przykłady muzyczne ==
* [[Fryderyk Chopin]] – ''Tarantella As-dur'' op. 43 na [[fortepian]]
* [[Ferenc Liszt]] – ''Tarantella'' w cyklu ''Wenecja i Neapol''
* [[Gioacchino Rossini]] – pieśń ''La Danza''
* [[Karol Szymanowski]] – ''Nokturn i tarantela'' na skrzypce i fortepian op. 28
* [[Henryk Wieniawski]] – ''Scherzo-Tarantella'' na [[skrzypce]] i fortepian
* [[Juliusz Zarębski]] – ''Tarantella '' op. 25 na [[fortepian]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = Danuta Wójcik |tytuł = ABC Form Muzycznych |data = 1997 |isbn = 83-7099-061-4 |wydanie = 2 popr. |miejsce = Kraków |wydawca = Musica Iagellonica |oclc = 749833025}}
* ''Mała encyklopedia muzyki'', Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, {{ISBN|83-01-00958-6}}

== Zobacz też ==
* [[Tarantela|Tarantela (taniec)]]
* [[Taniec (muzyka)|stylizowane formy taneczne]]

[[Kategoria:Formy taneczne]]


text:
# Karl Jiszda
Karl Jiszda (ur. 21 czerwca 1899 w Wiedniu, zm. 20 listopada 1963) – austriacki piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
W 1916 roku rozpoczął karierę piłkarską w klubie Floridsdorfer AC. Latem 1924 przeniósł się do First Vienna FC. Ale na Döblingern zagrał jedynie pół sezonu i wiosną 1925 roku powrócił do swojego klubu macierzystego. W końcu 1927 roku opuścił FAC po raz drugi. Wyjechał za ocean, gdzie został piłkarzem Brooklyn Wanderers, ale już na początku lata 1928 roku ponownie wrócił do FAC, gdzie przez złamanie nogi był zmuszony zakończyć karierę w marcu 1930 roku.

### Kariera reprezentacyjna
W latach 1921–1927 bronił barw reprezentacji Austrii. Ogółem rozegrał 11 meczów i strzelił 7 goli.

## Kariera trenerska
Karierę szkoleniowca rozpoczął w 1931 roku. Z Garbarnia Kraków zdobył mistrzostwo Polski. Potem trenował rodzimy Floridsdorfer AC. W sezonie 1934/35 był na czele FC Zürich, a potem kierował FC Oerlikon. Od czerwca do września 1937 prowadził reprezentację Litwy. W 1945 został mianowany na stanowisko Prezesa Floridsdorfer AC.
Zmarł 20 listopada 1963 i został pochowany na cmentarzu w wiedeńskiej dzielnicy Großjedlersdorf.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy piłkarskie
Floridsdorfer AC
- mistrz Austrii: 1918

### Sukcesy trenerskie
Garbarnia Kraków
- mistrz Polski: 1931

title: Karl Jiszda

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Karl Jiszda
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 21 czerwca 1899
 |miejsce urodzenia       = [[Wiedeń]]
 |data śmierci            = 20 listopada 1963
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1916–1924 ! [[Floridsdorfer AC]]
! 1924      ! [[First Vienna FC 1894|First Vienna FC]]
! 1925–1927 ! [[Floridsdorfer AC]]
! 1928      ! [[Brooklyn Wanderers]]
! 1928–1930 ! [[Floridsdorfer AC]]
 |kariera reprezentacyjna = ! 1921–1927 ! {{reprezentacja|AUT|pn}} ! 11 ! 7
 |kariera trenerska       =
! 1931      ! [[Garbarnia Kraków]]
! 1932–1934 ! [[Floridsdorfer AC]]
! 1934–1935 ! [[FC Zürich]]
!           ! FC Oerlikon
! 1937      ! [[Reprezentacja Litwy w piłce nożnej mężczyzn|Litwa]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Karl Jiszda''' (ur. [[21 czerwca]] [[1899]] w [[Wiedeń|Wiedniu]], zm. [[20 listopada]] [[1963]]) – [[Austriacy|austriacki]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[napastnik]]a, [[trener]] piłkarski.

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
W 1916 roku rozpoczął karierę piłkarską w klubie [[Floridsdorfer AC]]. Latem 1924 przeniósł się do [[First Vienna FC 1894|First Vienna FC]]. Ale na Döblingern zagrał jedynie pół sezonu i wiosną 1925 roku powrócił do swojego klubu macierzystego. W końcu 1927 roku opuścił FAC po raz drugi. Wyjechał za ocean, gdzie został piłkarzem [[Brooklyn Wanderers]], ale już na początku lata 1928 roku ponownie wrócił do FAC, gdzie przez złamanie nogi był zmuszony zakończyć karierę w marcu 1930 roku.

=== Kariera reprezentacyjna ===
W latach 1921–1927 bronił barw [[Reprezentacja Austrii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Austrii]]. Ogółem rozegrał 11 meczów i strzelił 7 goli<ref>[http://www.rsssf.com/miscellaneous/oost-recintlp.html Austria - Record International Players - RSSSF]</ref>.

== Kariera trenerska ==
Karierę szkoleniowca rozpoczął w 1931 roku. Z [[Garbarnia Kraków]] zdobył mistrzostwo Polski. Potem trenował rodzimy [[Floridsdorfer AC]]. W sezonie 1934/35 był na czele [[FC Zürich]], a potem kierował [[FC Oerlikon]]. Od czerwca do września 1937 prowadził [[Reprezentacja Litwy w piłce nożnej mężczyzn|reprezentację Litwy]]. W 1945 został mianowany na stanowisko Prezesa Floridsdorfer AC.

Zmarł 20 listopada 1963 i został pochowany na cmentarzu w wiedeńskiej dzielnicy [[Großjedlersdorf]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.friedhoefewien.at/grabsuche?submitHidden=true&name=jiszda&friedhof=-1&jdb_von=&jdb_bis=&historischerGrab=false&latitudeWGS84_y=&longitudeWGS84_x= | tytuł = Karl Jiszda | opublikowany = friedhoefewien.at | język = de | data dostępu = 2017-03-21}}</ref>.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy piłkarskie ===
; Floridsdorfer AC
* mistrz [[Bundesliga austriacka w piłce nożnej mężczyzn|Austrii]]: 1918

=== Sukcesy trenerskie ===
; Garbarnia Kraków
* mistrz [[Mistrzostwa Polski w piłce nożnej|Polski]]: 1931

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Andrzej Gowarzewski]]: ''MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1)'', Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
*{{transfermarkt|t|id=14786|nazwa=Karl Jiszda|data dostępu=2020-11-21}}
*{{Eu-Football|697}}
*[http://www.worldfootball.net/player_summary/karl-jiszda/ Karl Jiszda] w bazie Worldfootball.net {{Lang|en}}
* [http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.karl.jiszda.105741.en.html Karl Jiszda] w bazie FootballDatabase.eu {{Lang|en}}
*{{NFT|p|22027}}

{{Grupa szablonów
|tytuł=Kariera szkoleniowa
|zwijanie= zwinięte
|lista=
{{Trenerzy piłkarscy FC Zürich}}
{{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Litwy}}
}}{{Trenerzy mistrzów Polski w piłce nożnej}}

{{SORTUJ:Jiszda, Karl}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1899]]
[[Kategoria:Reprezentanci Austrii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze First Vienna FC 1894]]
[[Kategoria:Austriaccy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Garbarni Kraków]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy FC Zürich]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Litwy w piłce nożnej mężczyzn]]
[[Kategoria:Pochowani w Wiedniu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1963]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu]]

title: · Karl Jiszda

Data i miejsce urodzenia: 21 czerwca 1899 · Wiedeń

Data śmierci: 20 listopada 1963

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Floridsdorfer AC

First Vienna FC

Floridsdorfer AC

Brooklyn Wanderers

Floridsdorfer AC

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Austria · 11 · (7)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Garbarnia Kraków

Floridsdorfer AC

FC Zürich

Litwa


text:
# Combpyne
Combpyne – osada w Anglii, w hrabstwie Devon, w dystrykcie East Devon. Leży 38 km na wschód od miasta Exeter i 220 km na południowy zachód od Londynu.

title: Combpyne

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Combpyne
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Combpyne
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South West England|South West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Devon]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[East Devon]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = EX13
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Devon
 |współrzędne                  = 50°44′N 3°0′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Combpyne''' – [[osada]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Devon]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[East Devon]]. Leży 38 km na wschód od miasta [[Exeter]] i 220 km na południowy zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SY2891192339|tytuł=Combpyne na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Devon]]

title: Combpyne

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South West

Hrabstwo: Devon

Dystrykt: East Devon


text:
# Aleksandyr Cwetkow (polityk)
Aleksandyr Swetosławow Cwetkow, bułg. Александър Светославов Цветков (ur. 26 sierpnia 1967 w Plewenie) – bułgarski polityk, urzędnik i samorządowiec, wiceburmistrz Sofii, w latach 2009–2011 minister transportu.

## Życiorys
Ukończył inżynierię transportu w wyższym instytucie architektury i budownictwa, na bazie którego powstał Uniwersytet Architektury, Budownictwa i Geodezji w Sofii (UASG). Uzyskał też magisterium z międzynarodowych stosunków gospodarczych na Uniwersytecie Gospodarki Narodowej i Światowej
. Pracował jako urzędnik w głównej dyrekcji dróg „Pytiszta”. Był kierownikiem oddziału, a następnie zastępcą dyrektora i dyrektorem wydziału. W latach 2006–2008 kierował dyrekcją infrastruktury transportowej w administracji miejskiej Sofii. W 2008 powołany na wiceburmistrza bułgarskiej stolicy, odpowiadał za sprawy związane z transportem.
W lipcu 2009 z rekomendacji partii GERB objął urząd ministra transportu, technologii informacyjnych i łączności w rządzie Bojka Borisowa. W maju 2011 złożył rezygnację, która została przyjęta przez premiera. Powodami dymisji miały być słabe wykorzystywanie funduszy unijnych z programu operacyjnego i problemy zadłużonego państwowego przewoźnika kolejowego. Działał potem w ugrupowaniu BASTA.

title: Aleksandyr Cwetkow (polityk)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Aleksandyr Cwetkow
 |imię i nazwisko org       = {{k|bg|Александър Цветков}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 26 sierpnia 1967
 |miejsce urodzenia         = [[Plewen]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, urzędnik
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Gospodarki Narodowej i Światowej]]
 |stanowisko                = minister transportu (2009–2011)
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Aleksandyr Swetosławow Cwetkow''', [[język bułgarski|bułg.]] Александър Светославов Цветков (ur. [[26 sierpnia]] [[1967]] w [[Plewen]]ie<ref name="bio">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20101216055121/http://www.government.bg/cgi-bin/e-cms/vis/vis.pl?s=001&p=0219&n=14&g=|tytuł=Александър Светославов Цветков|opublikowany=government.bg|data dostępu=2021-10-23|język=bg}}</ref>) – [[Bułgaria|bułgarski]] polityk, urzędnik i samorządowiec, wiceburmistrz [[Sofia|Sofii]], w latach 2009–2011 minister transportu.

== Życiorys ==
Ukończył inżynierię transportu w wyższym instytucie architektury i budownictwa, na bazie którego powstał [[Uniwersytet Architektury, Budownictwa i Geodezji]] w [[Sofia|Sofii]] (UASG). Uzyskał też magisterium z międzynarodowych stosunków gospodarczych na [[Uniwersytet Gospodarki Narodowej i Światowej|Uniwersytecie Gospodarki Narodowej i Światowej]]<ref name="bio"/>
<ref name="dn">{{Cytuj stronę|url=https://www.dnes.bg/politika/2009/07/23/koi-koi-e-v-borisoviia-kabinet.74892|tytuł=Кой кой е в Борисовия кабинет|data=23 lipca 2009|opublikowany=dnes.bg|data dostępu=2021-10-23|język=bg}}</ref>. Pracował jako urzędnik w głównej dyrekcji dróg „Pytiszta”. Był kierownikiem oddziału, a następnie zastępcą dyrektora i dyrektorem wydziału. W latach 2006–2008 kierował dyrekcją infrastruktury transportowej w administracji miejskiej Sofii. W 2008 powołany na wiceburmistrza bułgarskiej stolicy, odpowiadał za sprawy związane z transportem<ref name="bio"/><ref name="dn"/>.

W lipcu 2009 z rekomendacji partii [[GERB]] objął urząd ministra transportu, technologii informacyjnych i łączności w [[Pierwszy rząd Bojka Borisowa|rządzie]] [[Bojko Borisow|Bojka Borisowa]]<ref name="bio"/>. W maju 2011 złożył rezygnację, która została przyjęta przez premiera. Powodami dymisji miały być słabe wykorzystywanie funduszy unijnych z programu operacyjnego i problemy zadłużonego państwowego przewoźnika kolejowego<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.capital.bg/politika_i_ikonomika/bulgaria/2011/05/18/1091558_aleksandur_cvetkov_podade_ostavka/|tytuł=Александър Цветков подаде оставка|data=18 maja 2011|opublikowany=capital.bg|data dostępu=2021-10-23|język=bg}}</ref>. Działał potem w ugrupowaniu BASTA<ref>{{Cytuj stronę|url=https://novini.bg/bylgariya/politika/160018|tytuł=Бившият министър на транспорта: В ГЕРБ имаше страх|data=8 października 2013|opublikowany=novini.bg|data dostępu=2021-10-23|język=bg}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Pierwszy rząd Bojka Borisowa}}
{{Minister transportu Bułgarii}}

{{SORTUJ:Cwetkow, Aleksandyr}}
[[Kategoria:Politycy partii GERB]]
[[Kategoria:Bułgarscy ministrowie]]
[[Kategoria:Bułgarscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Bułgarscy urzędnicy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Plewenie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1967]]

title: Aleksandyr CwetkowАлександър Цветков

Data i miejsce urodzenia: 26 sierpnia 1967 · Plewen

Zawód, zajęcie: polityk, urzędnik

Stanowisko: minister transportu (2009–2011)


text:
# Pieprzony los Kataryniarza
Pieprzony los Kataryniarza – polska powieść fantastycznonaukowa z nurtu politycznego cyberpunk autorstwa Rafała Ziemkiewicza, wydana w 1995 roku. Książkę opublikowało wydawnictwo superNowa, zaś w 2003 nakładem Wydawnictwa MT ukazała się edycja w małym formacie z poprawkami autora.

## Świat przedstawiony

### Wirtualna rzeczywistość
Aby w świecie przyszłości Ziemkiewicza przenieść się do wirtualnej rzeczywistości należy wcisnąć enter na klawiaturze, który włącza drajwery VR. Następnie należało założyć gogle oraz pozbawioną palców rękawicę. Po jednym z wejść do wirtualnej rzeczywistości Robert widział rozciągającą się wysoko i szeroką ścianę pełną kolorowych okien. Przed sobą miał główny panel, czyli Wrota do Tamtego Świata. Aby znaleźć się w Studni, prowadzącej do głównej części WorldNetu bohater musiał skierować na niego kursor i dotknąć czubkiem palca sensora rękawicy.
WorldNet nazywany jest także Shellem, lub Skorupą.

#### Kataryniarze
Kataryniarze, czyli oficjalnie (jak podaje autor książki) indirect controller to operatorzy sieci, którzy przez specjalne przystawki są w stanie podłączyć się do World Netu. Nie potrzebują więc do tego ani rękawic, ani gogli. Kataryniarze mogą przebywać w studni maksymalnie przez siedem godzin dziennie w związku z prawem opartym na badaniach lekarskich.

## Fabuła
Akcja powieści rozgrywa się na początku XXI wieku w Polsce, która jest obiektem rywalizacji międzynarodowych koncernów i służb specjalnych. Tytułowy bohater, Robert, jest kataryniarzem. Wychowany w patriotycznej rodzinie, walczył kiedyś z komunizmem, pracował też dla prawicowych rządów, potem rozczarowany światem polityki przeszedł do biznesu. Robert, poruszając się w cyberprzestrzeni, przypadkowo odkrywa plany dotyczące przyszłych losów Europy Środkowej, w tym Polski, a wiedza ta prowadzi go do dalszych niebezpiecznych odkryć.

### Bohaterowie
- Robert – główny bohater powieści. Jest kataryniarzem, który uświadamia sobie, że powoli się starzeje: jego skóra wiotczeje, a na głowie pojawiają się siwe włosy.
- Wiktoria – żona Roberta.
- Andrzej – znudzony swoją pracą dziennikarz; wybrał ten zawód, mając nadzieję na pełną przygód przyszłość, jednak rzeczywistość rozminęła się z jego oczekiwaniami.

## Nagrody i opinie recenzentów
Książka zdobyła kilka nagród polskiego środowiska miłośników fantastyki:
- Nagroda im. Janusza A. Zajdla za najlepszą powieść roku 1995
- Nagroda „Sfinks'95” za najlepszą polską powieść roku 1995
- Nagroda zielonogórskiego klubu fantastyki „Ad Astra” – „Puchar Bachusa"

W opinii Jacka Dukaja Pieprzony los Kataryniarza jest powieścią z kluczem, gdzie pojawiają się atrapy Krzaklewskiego, Szczypiorskiego, Jęczmyka. Dukaj uznał też książkę Ziemkiewicza za najlepszą polską powieść science-fiction, licząc od Arsenału Marka Oramusa z 1985.
Kinga Dunin na łamach dodatku literackiego do Życia Warszawy – Ex Libris poddała zarówno sens powieści, jak i samego autora zdecydowanej krytyce, co spotkało się z ripostą Marka Oramusa w piśmie Fenix i dyskusją na temat możliwości zajmowania się przez fantastykę „poważnymi sprawami”.
Inne recenzje:
- K. VARGA: Zadzwońcie po wiedźmina. „Gaz. Wybor.” 1995 nr 284
- M. KOSEWSKA: Co widział kataryniarz? „Gaz. Pol.” 1996 nr 9
- D. MAJERSKA, E. POPIOŁEK: Pieprzona apokalipsa. „Wiad. Kult.” 1996 nr 23.
- M. WIERUSZ: Ciągle Apokalipsa. „Nowe Ksiaż.” 1996 nr 4.
- M. DROBA: Pieprzony los pisarza. „Życie Warsz.” 2003 nr 197.
- W. ORLIŃSKI: Los nie tak pieprzony jak dziesięć lat temu. „Gaz. Wybor.” 2003 nr 237.

title: Pieprzony los Kataryniarza

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Pieprzony los Kataryniarza
 |tytuł oryginalny  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Rafał Ziemkiewicz|Rafał A. Ziemkiewicz]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = [[powieść fantastyczna]]
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = Polska
 |język             = [[Język polski|polski]]
 |data wydania      = [[1995 w literaturze|1995]]
 |wydawca           = [[superNowa]]
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Pieprzony los Kataryniarza''' – polska powieść fantastycznonaukowa z nurtu politycznego [[cyberpunk]] autorstwa [[Rafał Ziemkiewicz|Rafała Ziemkiewicza]], wydana w [[1995 w literaturze|1995]] roku. Książkę opublikowało wydawnictwo [[superNowa]], zaś w 2003 nakładem [[Wydawnictwo MT|Wydawnictwa MT]] ukazała się edycja w małym formacie z poprawkami autora.

== Świat przedstawiony ==
=== Wirtualna rzeczywistość ===
Aby w świecie przyszłości Ziemkiewicza przenieść się do [[Rzeczywistość wirtualna|wirtualnej rzeczywistości]] należy wcisnąć ''[[enter]]'' na klawiaturze, który włącza drajwery [[Rzeczywistość wirtualna|VR]]. Następnie należało założyć [[gogle]] oraz pozbawioną palców rękawicę. Po jednym z wejść do wirtualnej rzeczywistości Robert widział rozciągającą się wysoko i szeroką ścianę pełną kolorowych okien. Przed sobą miał główny panel, czyli Wrota do Tamtego Świata. Aby znaleźć się w Studni, prowadzącej do głównej części WorldNetu bohater musiał skierować na niego kursor i dotknąć czubkiem palca sensora rękawicy<ref>{{Cytuj |autor = Rafał A. Ziemkiewicz |tytuł = Śpiąca królewna. Pieprzony los kataryniarza |data = 2012 |isbn = 978-83-7574-637-2 |wydawca = Fabryka Słów |s = 136-138}}</ref>.

WorldNet nazywany jest także Shellem, lub Skorupą.

[[Plik:Draaiorgel2.JPG|thumb|Określenie „kataryniarz” dla operatorów sieci pochodziło od sposobu obsługi [[Interfejs użytkownika|interfejsu]] przypominającego nakręcanie [[katarynka (instrument muzyczny)|katarynki]]]]

==== Kataryniarze ====
Kataryniarze, czyli oficjalnie (jak podaje autor książki) ''indirect controller'' to operatorzy sieci, którzy przez specjalne przystawki są w stanie podłączyć się do World Netu. Nie potrzebują więc do tego ani rękawic, ani gogli. Kataryniarze mogą przebywać w studni maksymalnie przez siedem godzin dziennie w związku z prawem opartym na badaniach lekarskich.

== Fabuła ==
Akcja powieści rozgrywa się na początku XXI wieku w Polsce, która jest obiektem rywalizacji międzynarodowych koncernów i służb specjalnych. Tytułowy bohater, Robert, jest kataryniarzem. Wychowany w patriotycznej rodzinie, walczył kiedyś z [[komunizm]]em, pracował też dla [[prawica|prawicowych]] rządów, potem rozczarowany światem polityki przeszedł do biznesu. Robert, poruszając się w [[cyberprzestrzeń|cyberprzestrzeni]], przypadkowo odkrywa plany dotyczące przyszłych losów Europy Środkowej, w tym Polski, a wiedza ta prowadzi go do dalszych niebezpiecznych odkryć.

=== Bohaterowie ===
* '''Robert''' – główny bohater powieści. Jest kataryniarzem, który uświadamia sobie, że powoli się starzeje: jego skóra wiotczeje, a na głowie pojawiają się siwe włosy.
* '''Wiktoria''' – żona Roberta.
* '''Andrzej''' – znudzony swoją pracą [[dziennikarz]]; wybrał ten zawód, mając nadzieję na pełną przygód przyszłość, jednak rzeczywistość rozminęła się z jego oczekiwaniami.

== Nagrody i opinie recenzentów ==
Książka zdobyła kilka nagród polskiego środowiska miłośników fantastyki<ref>{{Cytuj stronę |url=http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/nagrody.htm |tytuł=Lista nagród na oficjalnej stronie Rafała Ziemkiewicza |data dostępu=2008-05-28 |archiwum=https://web.archive.org/web/20080414202745/http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/nagrody.htm |zarchiwizowano=2008-04-14}}</ref>:
* [[Nagroda im. Janusza A. Zajdla]] za najlepszą powieść roku 1995
* Nagroda „Sfinks'95” za najlepszą polską powieść roku 1995
* Nagroda zielonogórskiego klubu fantastyki „Ad Astra” – „Puchar Bachusa"

W opinii [[Jacek Dukaj|Jacka Dukaja]] ''Pieprzony los Kataryniarza'' jest powieścią z kluczem, gdzie pojawiają się atrapy [[Marian Krzaklewski|Krzaklewskiego]], [[Andrzej Szczypiorski|Szczypiorskiego]], [[Lech Jęczmyk|Jęczmyka]]. Dukaj uznał też książkę Ziemkiewicza za najlepszą polską powieść science-fiction, licząc od ''Arsenału'' [[Marek Oramus|Marka Oramusa]] z 1985<ref name="dukaj">{{Cytuj stronę |url=http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/recenzje/re_los2.htm |tytuł=Jacek Dukaj, „Polecanki”, „SFinks” 1(9), 1996 |data dostępu=2008-05-28 |archiwum=https://web.archive.org/web/20080405055744/http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/recenzje/re_los2.htm |zarchiwizowano=2008-04-05}}</ref>.

[[Kinga Dunin]] na łamach dodatku literackiego do ''[[Życie Warszawy|Życia Warszawy]]'' – ''[[Ex Libris (dodatek literacki „Życia Warszawy”)|Ex Libris]]'' poddała zarówno sens powieści, jak i samego autora zdecydowanej krytyce, co spotkało się z ripostą [[Marek Oramus|Marka Oramusa]] w piśmie ''[[Fenix (czasopismo)|Fenix]]'' i dyskusją na temat możliwości zajmowania się przez fantastykę „poważnymi sprawami”<ref>{{Cytuj stronę |url=http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/recenzje/re_los3.htm |tytuł=Marek Oramus, „Piąty rozbiór Polski”, „Fenix” 2(49), 1996 |data dostępu=2008-05-28 |archiwum=https://web.archive.org/web/20080406022459/http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/recenzje/re_los3.htm |zarchiwizowano=2008-04-06}}</ref>.

Inne recenzje:

* K. VARGA: Zadzwońcie po wiedźmina. „Gaz. Wybor.” 1995 nr 284
* M. KOSEWSKA: Co widział kataryniarz? „Gaz. Pol.” 1996 nr 9
* D. MAJERSKA, E. POPIOŁEK: Pieprzona apokalipsa. „Wiad. Kult.” 1996 nr 23.
* M. WIERUSZ: Ciągle Apokalipsa. „Nowe Ksiaż.” 1996 nr 4.
* M. DROBA: Pieprzony los pisarza. „Życie Warsz.” 2003 nr 197.
* W. ORLIŃSKI: Los nie tak pieprzony jak dziesięć lat temu. „Gaz. Wybor.” 2003 nr 237.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj |tytuł = Recenzje – „Pieprzony los Kataryniarza” |url = https://web.archive.org/web/20091022120806/http://ziemkiewicz.fantastyka.art.pl/rec_los.htm}}
* {{Cytuj |autor = Rafał A. Ziemkiewicz |tytuł = „Pieprzony los Kataryniarza”. Fragmenty książki |url = https://web.archive.org/web/20040927072100/http://czytelnia.onet.pl/0,1133988,do_czytania.html |opublikowany = Onet.pl}}

{{Rafał Ziemkiewicz}}
{{Nagroda Zajdla}}

[[Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1995 roku]]
[[Kategoria:Powieści Rafała Ziemkiewicza]]
[[Kategoria:Polskie powieści fantastycznonaukowe]]

title: Pieprzony los Kataryniarza

Autor: Rafał A. Ziemkiewicz

Typ utworu: powieść fantastyczna

Miejsce wydania: Polska

Język: polski

Wydawca: superNowa


text:
# Jaluse
Jaluse – wieś w Estonii, w prowincji Rapla, w gminie Juuru.

title: Jaluse

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jaluse
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = EST
 |1. jednostka administracyjna = [[Raplamaa|Rapla]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Juuru|Juuru]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 32<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.eestigiid.ee/?CatID=289&ItemID=2667| tytuł = Jaluse küla| data dostępu = 2012-12-26| autor = | opublikowany =eestigiid.ee | praca = | data = | język = et}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 59°6′59″N 24°58′8″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jaluse''' – wieś w [[Estonia|Estonii]], w [[Raplamaa|prowincji Rapla]], w [[Gmina Juuru|gminie Juuru]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Juuru}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Juuru]]

title: Jaluse

Państwo: Estonia

Prowincja: Rapla

Gmina: Juuru


text:
# Sainte-Geneviève (Sekwana Nadmorska)
Sainte-Geneviève – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Sekwana Nadmorska.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 253 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 18 osób/km² (wśród 1421 gmin Górnej Normandii Sainte-Geneviève plasuje się na 653. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 173.).

title: Sainte-Geneviève (Sekwana Nadmorska)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Sainte-Geneviève
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Sainte-Geneviève
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Normandia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sekwana Nadmorska]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Dieppe|Dieppe]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 76578
 |powierzchnia                    = 14,06 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 253
 |gęstość zaludnienia             = 18 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Sekwana Nadmorska
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Sainte-Geneviève''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Normandia (region administracyjny)|Normandia]], w departamencie [[Sekwana Nadmorska]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 253 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 18 osób/km² (wśród 1421 gmin [[Górna Normandia|Górnej Normandii]] Sainte-Geneviève plasuje się na 653. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 173.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Dieppe}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Sekwana Nadmorska]]

title: Sainte-Geneviève

Państwo: Francja

Region: Normandia

Departament: Sekwana Nadmorska

Okręg: Dieppe

• gęstość: 18 os./km²


text:
# Diamond Stars FC
The Diamond Stars of Kono Football Club w skrócie Diamond Stars FC – sierraleoński klub piłkarski z siedzibą w Koidu, występujący w Sierra Leone National Premier League (najwyższej klasie rozgrywkowej swego kraju). W sezonie 2011/2012 został pierwszą drużyną spoza stołecznego Freetown, które zwyciężyło ligę.

## Sukcesy
- Premier League[2]:
  - mistrzostwo (2): 2012, 2013.

- Puchar Sierra Leone[3]:
  - zwycięstwo (1): 1992.

## Występy w afrykańskich pucharach
| Sezon | Rozgrywki                 | Runda       | Kraj                          | Klub                           | Dom | Wyjazd | Dwumecz      |
| ----- | ------------------------- | ----------- | ----------------------------- | ------------------------------ | --- | ------ | ------------ |
| 1989  | Puchar Zdobywców Pucharów | 1           | Nigeria                       | Bendel United                  | 0–0 | 0–2    | 0–2          |
| 1993  | Puchar Zdobywców Pucharów | wstępna     | Togo                          | AC Semassi FC                  | –   | –      | –            |
| 1994  | Puchar CAF                | wstępna     | Republika Zielonego Przylądka | Boavista da Praia              | 4–1 | 1–3    | 5–4          |
| 1994  | Puchar CAF                | 1           | Gwinea                        | CI Kamsar                      | 1–0 | 0–1    | 1–1 (k. 4–3) |
| 1994  | Puchar CAF                | 2           | Kamerun                       | Unisport Bafang                | 1–2 | 0–2    | 1–4          |
| 1994  | Puchar CAF                | ćwierćfinał | Sudan                         | Al-Mourada Omdurman            | –   | –      | –            |
| 2013  | Liga Mistrzów             | wstępna     | Wybrzeże Kości Słoniowej      | Academie de Foot Amadou Diallo | 1–1 | 1–5    | 2–6          |
| 2014  | Liga Mistrzów             | wstępna     | Maroko                        | Raja Casablanca                | 1–2 | 0–6    | 1–8          |

## Stadion
Domowe mecze klub rozgrywa na stadionie o nazwie Koidu Sports Stadium w Koidu. Stadion może pomieścić 10500 widzów.

title: Diamond Stars FC

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Diamond Stars FC
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = The Diamond Stars of Kono Football Club
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 = {{Colorbox|#FFFFFF}} {{Colorbox|#000000}}
 |data założenia        = 1954
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      =
 |liga                  = [[Sierra Leone National Premier League|Premier League]]
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       = [[Koidu Sports Stadium]], [[Koidu (Sierra Leone)|Koidu]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                = Abdulai Sidibay
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            = _blackshoulders
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_spo1            = _blacksides
 |spodenki1             = FFFFFF
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             = _blackshoulders
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             = _blackshoulders
 |skarpety1             = FFFFFF
 |paski_ska1            = _blacktop
 |paski_kos2            = _whiteshoulders
 |koszulka2             = 000000
 |paski_spo2            = _whitesides
 |spodenki2             = 000000
 |lewareka2             = 000000
 |paski_lr2             = _whiteshoulders
 |prawareka2            = 000000
 |paski_pr2             = _whiteshoulders
 |skarpety2             = 000000
 |paski_ska2            = _whitetop
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''The Diamond Stars of Kono Football Club''' w skrócie '''Diamond Stars FC''' – [[Sierra Leone|sierraleoński]] klub [[piłka nożna|piłkarski]] z siedzibą w [[Koidu (Sierra Leone)|Koidu]], występujący w [[Sierra Leone National Premier League]] (najwyższej klasie rozgrywkowej swego kraju). W sezonie 2011/2012 został pierwszą drużyną spoza stołecznego [[Freetown]], które zwyciężyło ligę<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.bbc.com/sport/0/football/18954997 | tytuł = Title-winning Diamond Stars finally end Freetown reign | nazwisko = Barrie | imię = Mohamed Fajah | data = 2012-07-23 | opublikowany = BBC | język = en | data dostępu = 2014-05-01}}</ref>.

== Sukcesy ==
* '''[[Sierra Leone National Premier League|Premier League]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://rsssf.com/tabless/sierchamp.html |tytuł=Sierra Leone - List of Champions |opublikowany=rsssf.com |język=en |data dostępu=2016-09-13}}</ref>:'''
** '''mistrzostwo (2):''' 2012, 2013.

* '''[[Puchar Sierra Leone w piłce nożnej|Puchar Sierra Leone]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://rsssf.com/tabless/siercuphist.html |tytuł=Sierra Leone - List of Cup Finals |opublikowany=rsssf.com |język=en |data dostępu=2016-09-13}}</ref>:'''
** '''zwycięstwo (1):''' 1992.

== Występy w afrykańskich pucharach ==
{| class="wikitable"
! Sezon
! Rozgrywki
! Runda
! Kraj
! Klub
! Dom
! Wyjazd
! Dwumecz
|-
|[[Afrykański Puchar Zdobywców Pucharów 1989|1989]]
|[[Afrykański Puchar Zdobywców Pucharów|Puchar Zdobywców Pucharów]]
|1
|{{flaga|NGA}}
|[[Bendel Insurance FC|Bendel United]]
|0–0
|0–2
|0–2
|-
|[[Afrykański Puchar Zdobywców Pucharów 1993|1993]]
|[[Afrykański Puchar Zdobywców Pucharów|Puchar Zdobywców Pucharów]]
|wstępna
|{{flaga|TGO}}
|[[AC Semassi FC]]
|–
|–
|–<ref>Walkower dla AC Semassi FC. Diamond Stzrs wycofał się z rywalizacji przed pierwszym meczem.</ref>
|-
|rowspan="4"|[[Puchar CAF 1994|1994]]
|rowspan="4"|[[Puchar CAF]]
|wstępna
|{{flaga|CPV}}
|[[Boavista da Praia]]
|4–1
|1–3
|5–4
|-
|1
|{{flaga|GIN}}
|[[CI Kamsar]]
|1–0
|0–1
|1–1 (k. 4–3)
|-
|2
|{{flaga|CMR}}
|[[Unisport Bafang]]
|1–2
|0–2
|1–4<ref>Ostatecznie walkower dla Diamond Stars. Unisport Bafang wystawił do gry nieuprawnionego zawodnika.</ref>
|-
|ćwierćfinał
|{{flaga|SDN}}
|[[Al-Mourada Omdurman]]
|–
|–
|–<ref>Walkower dla Al-Mourada. Diamond Stars wycofał się z rywalizacji przed pierwszym meczem.</ref>
|-
|[[Afrykańska Liga Mistrzów 2013|2013]]
|[[Liga Mistrzów CAF|Liga Mistrzów]]
|wstępna
|{{flaga|CIV}}
|[[Academie de Foot Amadou Diallo]]
|1–1
|1–5
|2–6
|-
|[[Afrykańska Liga Mistrzów 2014|2014]]
|[[Liga Mistrzów CAF|Liga Mistrzów]]
|wstępna
|{{flaga|MAR}}
|[[Raja Casablanca]]
|1–2
|0–6
|1–8
|-
|}

== Stadion ==
Domowe mecze klub rozgrywa na stadionie o nazwie [[Koidu Sports Stadium]] w [[Koidu (Sierra Leone)|Koidu]]. Stadion może pomieścić 10500 widzów<ref>{{soccerway|o|id=v8296|nazwa=Koidu Sports Stadium|data dostępu=2016-08-03}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.weltfussballarchiv.com/club_profile.php?ID=14898 | tytuł = Profil klubu w Weltfussballarchiv | opublikowany = weltfussballarchiv.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20120330205240/http://www.weltfussballarchiv.com/club_profile.php?ID=14898 | zarchiwizowano = 2012-03-30}} {{lang|en}}
* {{soccerway|d|id=18463|nazwa=Diamond Stars FC of Kono|data dostępu=2021-01-02}}
* {{Cytuj stronę | url = http://statistiks.com/soccer/sierra-leone/the-diamond-stars-of-kono-football-club/c,9313 | tytuł = Profil klubu w statistiks.com | opublikowany = statistiks.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20160315044811/http://statistiks.com/soccer/sierra-leone/the-diamond-stars-of-kono-football-club/c,9313 | zarchiwizowano = 2016-03-15}} {{lang|en}}

[[Kategoria:Sierraleońskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1954]]
[[Kategoria:Koidu (Sierra Leone)]]

title: · Diamond Stars FC

Pełna nazwa: The Diamond Stars of Kono Football Club

Liga: Premier League

Państwo: Sierra Leone

Stadion: Koidu Sports Stadium, Koidu

Prezes: Abdulai Sidibay

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Europejska Sieć Przekazu Informacji
Europejska Sieć Przekazu Informacji IRCN (ang. Innovation Relay Network (IRCN))
Pierwsze Centra Przekazu Informacji (IRC) powstały w roku 1995, ze wsparciem Europejskiej Komisji.
Celem głównym IRCN jest stworzenie europejskiej platformy mającej na celu ułatwienie transferu wiedzy
i technologii pomiędzy krajami a także promocję innowacyjności.
Obecną misją IRCN jest wspieranie innowacyjności oraz międzynarodowej współpracy w dziedzinie technologii w Europie.
Usługi IRCN są ukierunkowane na wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw, aczkolwiek są również dostępne dla większych
przedsiębiorstw, instytucji, uniwersytetów, centrów technologicznych oraz innych agencji zajmujących się promocją innowacyjności.

W latach 2002–2007 ponad 55000 przedsiębiorstw skorzystało z usług IRCN.
Współpracuje obecnie z 220 partnerami z wielu regionów, nie tylko europejskich.

IRCN obecnie dzieli się na 14 grup tematycznych:
- kosmonautyka
- rolnictwo
- motoryzacja
- biotechnologia
- środowisko naturalne
- rybołówstwo
- grupa ICT
- żegluga
- materiały i surowce
- medycyna
- nano i microtechnologia
- energia odnawialna
- bezpieczeństwo i obrona
- tekstylia

IRCN zapewnia wsparcie dla praktycznie wszystkich grup technologicznych.

## IRCN na świecie
Dzisiaj IRCN dzieli się na 71 centrów regionalnych działających w 33 państwach:
- kraje Unii Europejskiej
- Islandia
- Norwegia
- Izrael
- Szwajcaria
- Turcja
- Chile
- oraz inne

## IRCN w Polsce
W Polsce sieć IRC działa od roku 2000.
Oferta polskiej IRC dotyczy m.in.:
- audytu technologicznego
- pomocy doradczej

title: Europejska Sieć Przekazu Informacji

wikitext:
'''Europejska Sieć Przekazu Informacji IRCN (ang. Innovation Relay Network (IRCN))'''

Pierwsze Centra Przekazu Informacji (IRC) powstały w roku 1995, ze wsparciem [[Komisja Europejska|Europejskiej Komisji]].
Celem głównym IRCN jest stworzenie europejskiej platformy mającej na celu ułatwienie transferu wiedzy
i technologii pomiędzy krajami a także promocję innowacyjności.

Obecną misją IRCN jest wspieranie innowacyjności oraz międzynarodowej współpracy w dziedzinie technologii w [[Europa|Europie]].
Usługi IRCN są ukierunkowane na wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw, aczkolwiek są również dostępne dla większych
przedsiębiorstw, instytucji, [[uniwersytet]]ów, centrów technologicznych oraz innych agencji zajmujących się promocją innowacyjności.

W latach 2002–2007 ponad 55000 przedsiębiorstw skorzystało z usług IRCN.
Współpracuje obecnie z 220 partnerami z wielu regionów, nie tylko europejskich.

IRCN obecnie dzieli się na 14 grup tematycznych:

* [[kosmonautyka]]
* [[rolnictwo]]
* [[motoryzacja]]
* [[biotechnologia]]
* [[środowisko naturalne]]
* [[rybołówstwo]]
* grupa ICT
* [[żegluga]]
* materiały i surowce
* [[medycyna]]
* [[nanotechnologia|nano]] i microtechnologia
* [[Odnawialne źródła energii|energia odnawialna]]
* [[bezpieczeństwo]] i [[obrona]]
* [[tekstylia]]

IRCN zapewnia wsparcie dla praktycznie wszystkich grup technologicznych.

== IRCN na świecie ==

Dzisiaj IRCN dzieli się na 71 centrów regionalnych działających w 33 państwach:

* kraje [[Unia Europejska|Unii Europejskiej]]
* [[Islandia]]
* [[Norwegia]]
* [[Izrael]]
* [[Szwajcaria]]
* [[Turcja]]
* [[Chile]]
* oraz inne

== IRCN w Polsce ==

W Polsce sieć IRC działa od roku 2000.
Oferta polskiej IRC dotyczy m.in.:
* audytu technologicznego
* pomocy doradczej

== Bibliografia ==
* [http://www.innovationrelay.net/ Oficjalna strona Sieci IRCN] {{lang|en}}
* [http://www.irc.org.pl Polska strona Sieci IRCN] {{lang|pl}}

[[Kategoria:Nauka w Unii Europejskiej]]
[[Kategoria:Gospodarka Unii Europejskiej]]
[[Kategoria:Programy Unii Europejskiej]]