text:
# Planty w Lwówku Śląskim
Planty w Lwówku Śląskim – jeden z zabytkowych parków miejskich w Lwówku Śląskim otaczający Stare Miasto, założony około 1870 r., o powierzchni 7,4 ha i obwodzie 1,8 km. Założone w miejscu częściowo zlikwidowanych fortyfikacji miejskich: murów obronnych, wałów ziemnych i fosy miejskiej.

## Historia
Planty powstały na miejscu fortyfikacji otaczających Lwówek Śląski: murów obronnych oraz położonej na ich przedpolu fosy i wałów ziemnych. Około 1870 roku planty stały się miejscem spacerów, spotkań towarzyskich, imprez i uroczystości lokalnych. Jest to założenie typu ringowego, umiejscowione wokół zabytkowych murów miejskich, zachowane w swoich pierwotnych granicach wewnątrz otaczających planty Alei Wojska Polskiego. Na południowym i zachodnim odcinku aleje obsadzone zostały rzędem lip i dębów. Od strony zewnętrznej planty są otoczone przez zabudowę mieszkaniową z przełomu XIX i XX wieku, w przeważającej części o charakterze willowym z własnymi ogrodami ozdobnymi. Na południe od plant zlokalizowany jest zabytkowy cmentarz komunalny, na którym występują okazałe nasadzenia drzew liściastych i iglastych. Północno-zachodnia część plant to teren po fosie miejskiej. Zachowana została tam pierwotna rzeźba terenu – zagłębiony trawnik przecięty jest kanałem o brzegach wzmocnionych kamiennym murem. Kompozycja roślinna plant jest swobodna. Tworzą ją okazałe drzewa (w tym okazy pomnikowe) gatunków rodzimych, jak i introdukowanych, np.: dąb korkowy, dąb węgierski, miłorząb dwuklapowy, dąb czerwony, sosna wejmutka. Obok drzewostanu zieleń tworzą posadzone wzdłuż ciągów komunikacyjnych żywopłoty z ligustru, śnieguliczki i żywotników. Żywopłoty nie mają powiązania z historycznym układem kompozycyjnym plant. Drogi na plantach pokryte w większości asfaltem. Na terenie plant zlokalizowane są trzy pomniki: pomnik ofiar I wojny światowej, powstały w latach 20. XX wieku, Pomnik Niepodległości, wzniesiony po 1945, oraz skupisko kamieni – Lapidarium Kamienne – z nieczytelną tablicą pamiątkową sprzed 1939. Przed budynkiem franciszkańskiego zespołu klasztornego znajduje się zabytkowa fontanna z czaplą.
Przekształcane po 1945. Prowadzono prace pielęgnacyjne mające na celu zwiększenie atrakcyjności terenu. W miejscu zasypanej w większości fosy posadzono drzewa i krzewy ozdobne, wytyczono alejki, wzdłuż których postawiono ławki. Mieszkańcy Lwówka Śląskiego zyskali nowe miejsce do spacerowania i wypoczynku. Zieleń uzupełniła pozostawione elementy obwarowań, które w pierwszej połowie XX wieku odnowiono, a zachodni odcinek murów obronnych poddano częściowej rekonstrukcji.
Dnia 22 czerwca 1995 r. podjęto decyzję o wpisaniu plant w Lwówku Śląskim do rejestru zabytków pod numerem 1211/J. W ciągu kilkunastu lat renowacji plant przywrócono małą architekturę – stylowe lampy, ogrodzenia, ławki. W 2018 roku na plantach zostały odrestaurowane: Pomnik ofiar I wojny światowej i Fontanna z Czaplą przy klasztorze franciszkanów, przy której sezonowo odbywają się koncerty.
Planty są podzielone na 5 części:
- część ogólna,
- skwer Józefa Piłsudskiego,
- skwer Miast Partnerskich,
- skwer Aleksandra Fredry,
- skwer Żołnierzy Wyklętych.

## Otoczenie
Na terenie plant lub w ich bardzo bliskim sąsiedztwie znajdują się następujące zabytkowe obiekty:
- Baszta Bramy Lubańskiej
- Baszta Bramy Bolesławieckiej
- Park miejski
- Kościół św. Franciszka z Asyżu
- Klasztor Ojców Franciszkanów
- Cmentarz Komunalny w Lwówku Śląskim
- Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski
- Lwówecki Ośrodek Kultury
- Basteja Archonattiego

## Obiekty
Opis pomników, rzeźb i fontann na plantach.
| Pomniki, rzeźby i fontanny i tablice na plantach w Lwówku Śląskim | Pomniki, rzeźby i fontanny i tablice na plantach w Lwówku Śląskim | Pomniki, rzeźby i fontanny i tablice na plantach w Lwówku Śląskim |
| Lp.                                                               | Zdjęcie                                                           | Nazwa                                                             |
| ----------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------- |
| 1.                                                                |                                                                   | Lapidarium Kamienne                                               |
| 2.                                                                |                                                                   | Pomnik ofiar I wojny światowej                                    |
| 3.                                                                |                                                                   | Pomnik Niepodległości                                             |
| 4.                                                                |                                                                   | Fontanna z Czaplą                                                 |
| 5.                                                                |                                                                   | Kamienny Lew ze Wzgórza Kombatantów                               |

title: Planty w Lwówku Śląskim

wikitext:
{{Park infobox
 |nazwa          = Planty Miejskie
 |nazwa oryginalna =
 |zabytek        = 1211/J z 22 czerwca 1995
 |zdjęcie        = Miłorząb we Lwówku 2.JPG
 |opis zdjęcia   = [[Miłorząb dwuklapowy]] na Plantach w Lwówku Śląskim (skwer Piłsudskiego)
 |alt zdjęcia    =
 |państwo        = PL-DS
 |miejscowość    = [[Lwówek Śląski]]<br>al. Wojska Polskiego
 |dzielnica      =
 |adres          =
 |powierzchnia   = 7,4
 |data założenia = ok. 1870
 |projektant     =
 |kod mapy       = Lwówek Śląski (stare miasto)
 |współrzędne    = 51.11246°N 15.58499°E
 |commons        = Category:Planty w Lwówku Śląskim
 |www            =
}}
[[Plik:Lwówek Ślaski mury obronne.jpg|mały|Planty zimą]]
'''Planty w Lwówku Śląskim''' – jeden z zabytkowych<ref>{{Cytuj |tytuł = NID {{!}} Portal mapowy |data dostępu = 2017-08-27 |opublikowany = mapy.zabytek.gov.pl |url = https://mapy.zabytek.gov.pl/nid/}}</ref> [[Park miejski|parków miejskich]] w [[Lwówek Śląski|Lwówku Śląskim]] otaczający [[Stare Miasto w Lwówku Śląskim|Stare Miasto]], założony około 1870 r., o powierzchni 7,4 ha<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Geoportal Dolnego Śląska {{!}} WGiK {{!}} UMWD {{!}} iMap |data dostępu = 2017-08-27 |opublikowany = geoportal.dolnyslask.pl |url = http://geoportal.dolnyslask.pl/imap/}}</ref> i obwodzie 1,8 km<ref name=":0" />. Założone w miejscu częściowo zlikwidowanych fortyfikacji miejskich: [[Mur obronny|murów obronnych]], wałów ziemnych i [[Fosa|fosy miejskiej]].

== Historia ==
Planty powstały na miejscu [[Fortyfikacja|fortyfikacji]] otaczających Lwówek Śląski: [[Mury Obronne w Lwówku Śląskim|murów obronnych]] oraz położonej na ich przedpolu [[Fosa|fosy]] i wałów ziemnych. Około 1870 roku [[Planty (botanika)|planty]] stały się miejscem spacerów, spotkań towarzyskich, imprez i uroczystości lokalnych. Jest to założenie typu ringowego, umiejscowione wokół zabytkowych murów miejskich, zachowane w swoich pierwotnych granicach wewnątrz otaczających planty [[Aleja Wojska Polskiego w Lwówku Śląskim|Alei Wojska Polskiego]]. Na południowym i zachodnim odcinku aleje obsadzone zostały rzędem [[Lipa|lip]] i [[Dąb|dębów]]. Od strony zewnętrznej planty są otoczone przez zabudowę mieszkaniową z przełomu [[XIX wiek|XIX]] i XX wieku, w przeważającej części o charakterze [[Willa|willowym]] z własnymi ogrodami ozdobnymi. Na południe od plant zlokalizowany jest zabytkowy [[Cmentarz Komunalny w Lwówku Śląskim|cmentarz komunalny]], na którym występują okazałe nasadzenia drzew liściastych i iglastych. Północno-zachodnia część plant to teren po [[Fosa|fosie]] miejskiej. Zachowana została tam pierwotna rzeźba terenu – zagłębiony trawnik przecięty jest kanałem o brzegach wzmocnionych kamiennym murem. Kompozycja roślinna plant jest swobodna. Tworzą ją okazałe drzewa (w tym okazy pomnikowe) gatunków rodzimych, jak i introdukowanych, np.: [[dąb korkowy]], [[dąb węgierski]], [[miłorząb dwuklapowy]], [[dąb czerwony]], [[sosna wejmutka]]. Obok drzewostanu zieleń tworzą posadzone wzdłuż ciągów komunikacyjnych żywopłoty z [[ligustr]]u, [[Śnieguliczka|śnieguliczki]] i [[Żywotnikowiec japoński|żywotników]]. [[Żywopłot]]y nie mają powiązania z historycznym układem kompozycyjnym plant. Drogi na plantach pokryte w większości [[asfalt]]em. Na terenie plant zlokalizowane są trzy pomniki: [[Pomnik ofiar I wojny światowej w Lwówku Śląskim|pomnik ofiar I wojny światowej]], powstały w latach 20. [[XX wiek]]u, [[Pomnik Niepodległości w Lwówku Śląskim|Pomnik Niepodległości]], wzniesiony po 1945, oraz skupisko kamieni – [[Lapidarium w Lwówku Śląskim|Lapidarium Kamienne]] – z nieczytelną tablicą pamiątkową sprzed 1939. Przed budynkiem franciszkańskiego zespołu [[klasztor]]nego znajduje się zabytkowa [[Fontanna z Czaplą w Lwówku Śląskim|fontanna z czaplą]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = GIS portal |data dostępu = 2020-07-29 |opublikowany = giap3.miastoceramiki.eu |url = https://giap3.miastoceramiki.eu/lwowek_slaski/zabytki?baseMap=758&checkedLayers=127909,127911,127912,127913,127914,127916,127918,127919,127920&composition=7194&lat=51.109692438803755&lng=15.589267015457155&popup=51.108843707593834,15.585522651672365&zoom=17}}</ref>.

Przekształcane po 1945<ref name=":1" />. Prowadzono prace pielęgnacyjne mające na celu zwiększenie atrakcyjności terenu. W miejscu zasypanej w większości fosy posadzono drzewa i krzewy ozdobne, wytyczono alejki, wzdłuż których postawiono ławki. Mieszkańcy [[Lwówek Śląski|Lwówka Śląskiego]] zyskali nowe miejsce do spacerowania i wypoczynku. Zieleń uzupełniła pozostawione elementy obwarowań, które w pierwszej połowie [[XX wiek]]u odnowiono, a zachodni odcinek murów obronnych poddano częściowej rekonstrukcji.

Dnia 22 czerwca 1995 r. podjęto decyzję o wpisaniu plant w Lwówku Śląskim do rejestru zabytków pod numerem 1211/J<ref>{{Cytuj |tytuł = NID {{!}} Portal mapowy |data dostępu = 2017-09-15 |opublikowany = mapy.zabytek.gov.pl |url = https://mapy.zabytek.gov.pl/nid/}}</ref>. W ciągu kilkunastu lat renowacji plant przywrócono [[Mała architektura|małą architekturę]] – stylowe lampy, ogrodzenia, ławki<ref>{{Cytuj |tytuł = Lwówek Śląski – Zabytkowe planty miejskie (1870). Atrakcje turystyczne Lwówka Śląskiego. Ciekawe miejsca Lwówka Śląskiego |data dostępu = 2017-08-27 |opublikowany = polskaniezwykla.pl |url = http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/41085,lwowek-slaski-zabytkowe-planty-miejskie-(1870).html}}</ref>. W 2018 roku na plantach zostały odrestaurowane: [[Pomnik ofiar I wojny światowej w Lwówku Śląskim|Pomnik ofiar I wojny światowej]]<ref>{{Cytuj |autor = Ireneusz Sach; Katarzyna Pieczarka |tytuł = Lwówecki.info |data dostępu = 2017-09-15 |opublikowany = lwowecki.info |url = http://web.archive.org/web/20170902135809/http://lwowecki.info/pl/a/5430/pomnik-poleglych-w-i-wojnie-swiatowej-zostanie-poddany-konserwacji.html |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski |data dostępu = 2020-07-29 |opublikowany = lwowekslaski.pl |url = https://lwowekslaski.pl/wiadomosci/174856/wojenny-dramat-wykuty-na-lwOweckim-pomniku}}</ref> i [[Fontanna z Czaplą w Lwówku Śląskim|Fontanna z Czaplą]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.bip.lwowekslaski.pl/wiadomosci/6733/wiadomosc/390142/pelnienie_funkcji_inspektora_nadzoru_inwestorskiego_przy_wykonan |tytuł = Biuletyn Informacji Publicznej Gminy i Miasta Lwówek Śląski – Zamówienia publiczne – Zamówienia publiczne – Pełnienie funkcji Inspektora Nadzoru Inwestorskiego przy wykonaniu ...<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany = bip.lwowekslaski.pl |język = pl |data dostępu = 2020-07-09}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski |data dostępu = 2020-07-29 |opublikowany = lwowekslaski.pl |url = https://lwowekslaski.pl/wiadomosci/144758/wyremontowana-fontanna-z-czapla}}</ref> przy klasztorze [[Franciszkanizm (ruch religijny)|franciszkanów]], przy której sezonowo odbywają się koncerty<ref>{{Cytuj |tytuł = Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski |data dostępu = 2020-07-29 |opublikowany = lwowekslaski.pl |url = https://lwowekslaski.pl/wiadomosci/156373/powitanie-lata-przy-fontannie-z-czapla---}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski |data dostępu = 2020-07-29 |opublikowany = lwowekslaski.pl |url = https://lwowekslaski.pl/wiadomosci/151054/powitanie-wiosny-przy-fontannie-z-czaplA}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski |data dostępu = 2020-07-29 |opublikowany = lwowekslaski.pl |url = https://lwowekslaski.pl/wiadomosci/160476/zaproszenie-na-muzyczne-powitanie-jesieni}}</ref>.

Planty są podzielone na 5 części<ref>{{Cytuj |tytuł = Mapy Google |data dostępu = 2017-08-27 |opublikowany = Mapy Google |url = https://www.google.pl/maps}}</ref>:
* część ogólna,
* skwer [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]],
* skwer [[Miasta partnerskie|Miast Partnerskich]],
* skwer [[Aleksander Fredro|Aleksandra Fredry]],
* skwer [[Żołnierze wyklęci|Żołnierzy Wyklętych]].

== Otoczenie ==
Na terenie plant lub w ich bardzo bliskim sąsiedztwie znajdują się następujące zabytkowe obiekty:
* [[Baszta Bramy Lubańskiej]]
* [[Baszta Bramy Bolesławieckiej]]
* [[Park Miejski w Lwówku Śląskim|Park miejski]]
* [[Zespół klasztorny franciszkanów w Lwówku Śląskim|Kościół św. Franciszka z Asyżu]]
* [[Zespół klasztorny franciszkanów w Lwówku Śląskim|Klasztor Ojców Franciszkanów]]
* [[Cmentarz Komunalny w Lwówku Śląskim]]
* [[Pałac Hohenzollernów w Lwówku Śląskim|Urząd Gminy i Miasta Lwówek Śląski]]
* [[Lwówecki Ośrodek Kultury]]
* [[Basteja Archonattiego w Lwówku Śląskim|Basteja Archonattiego]]

== Obiekty ==
Opis pomników, rzeźb i fontann na plantach.
{| class="wikitable" style="text-align:left"
!colspan="3"| Pomniki, rzeźby i fontanny i tablice na plantach w Lwówku Śląskim
|-
!Lp.
!Zdjęcie
!Nazwa
|-
!1.
|[[Plik:Lwówek Śląski, planty przy al. Wojska Polskiego (5).JPG|bezramki|100x100px]]
|[[Lapidarium w Lwówku Śląskim|Lapidarium Kamienne]]
|-
!2.
|[[Plik:Lwówek Ślaski Pomnik.JPG|bezramki|100x100px]]
|[[Pomnik ofiar I wojny światowej w Lwówku Śląskim|Pomnik ofiar I wojny światowej]]
|-
!3.
|[[Plik:Lwówek Ślaski Poległym za Wolność i Niepodległość.JPG|bezramki|133x133px]]
|[[Pomnik Niepodległości w Lwówku Śląskim|Pomnik Niepodległości]]
|-
!4.
|[[Plik:Fontanna z Czaplą w Lwówku Ślaskim.jpg|bezramki|100x100px]]
|[[Fontanna z Czaplą w Lwówku Śląskim|Fontanna z Czaplą]]
|-
!5.
|[[Plik:Lew ze Wzgorza Kombatantow.jpg|bezramki|100x100px]]
|Kamienny Lew ze [[Wzgórze Kombatantów w Lwówku Śląskim|Wzgórza Kombatantów]]
|}

== Zobacz też ==
* [[Park Miejski w Lwówku Śląskim]]
* [[Bucholec]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zabytki w Lwówku Śląskim}}

[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Lwówku Śląskim]]
[[Kategoria:Parki planty w Polsce]]
[[Kategoria:Parki i ogrody w województwie dolnośląskim]]
[[Kategoria:Geografia Lwówka Śląskiego]]

title: Planty Miejskie

Województwo: dolnośląskie

Miejscowość: Lwówek Śląski · al. Wojska Polskiego


text:
# Mandy Mulder
Mandy Mulder (ur. 3 sierpnia 1987) – holenderska żeglarka sportowa, wicemistrzyni olimpijska.
Startuje w klasie Yngling. Wicemistrzyni igrzysk olimpijskich w Pekinie w 2008 roku. Załogę tworzyły również Annemieke Bes i Merel Witteveen. W 2007 zdobyła czwarte miejsce w mistrzostwach świata.

wikiname: plwiki

title: Mandy Mulder

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Mandy Mulder
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = żeglarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 3 sierpnia 1987
 |miejsce urodzenia         = [[Poeldijk]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 170 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NLD}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Pekin|2008|żeglarstwo|srebro|(Yngling)}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Mandy Mulder''' (ur. 3 sierpnia 1987) – [[Holandia|holenderska]] [[żeglarstwo|żeglarka]] sportowa, wicemistrzyni olimpijska<ref>{{Cytuj | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/mu/mandy-mulder-1.html | tytuł = Mandy Mulder Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2012-03-10 | archiwum = https://web.archive.org/web/20121214074614/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/mu/mandy-mulder-1.html | zarchiwizowano = 14 grudnia 2012 }}</ref>.

Startuje w klasie [[Yngling]]. Wicemistrzyni igrzysk olimpijskich w [[Pekin]]ie w [[Żeglarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008|2008]] roku. Załogę tworzyły również [[Annemieke Bes]] i [[Merel Witteveen]]. W 2007 zdobyła czwarte miejsce w mistrzostwach [[Mistrzostwa świata w żeglarstwie|świata]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.mandymulder.com/ Oficjalna strona]
* [http://www.sailing.org/sailors/biog.php?memberid=44018 Mandy Mulder na stronie ISAF]

{{DEFAULTSORT:Mulder, Mandy}}
[[Kategoria:Holenderscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Holenderscy żeglarze sportowi]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]

title: · Mandy Mulder

Data i miejsce urodzenia: 3 sierpnia 1987 · Poeldijk

title: Dorobek medalowy

srebro: Pekin 2008 · żeglarstwo · (Yngling)


text:
# Sezamki
Sezamek – cukierek lub ciastko wykonane z ziaren sezamu.  Tradycyjnie jako słodkie spoiwo dla uprażonych nasion wykorzystuje się  cukier lub miód. W produkcji masowej stosuje się też syropy: glukozowy, glukozowo-fruktozowy, ryżowy etc.

title: Sezamki

wikitext:
[[Plik:2024 Sezamki (2).jpg|thumb|240px|Sezamki]]
'''Sezamek''' – [[cukierek]] lub [[ciastko]] wykonane z ziaren [[sezam indyjski|sezamu]]<ref>{{cytuj stronę | url=http://sjp.pwn.pl/sjp/sezamek;2575332.html | tytuł = hasło „sezamek” | praca =[[Słownik języka polskiego]] | opublikowany = PWN}}</ref>.  Tradycyjnie jako słodkie spoiwo dla [[prażenie (obróbka żywności)|uprażonych]] nasion wykorzystuje się  [[cukier spożywczy|cukier]] lub [[miód]]. W produkcji masowej stosuje się też syropy: [[syrop glukozowy|glukozowy]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.ilewazy.pl/sezamek | tytuł = Ile waży Sezamek | praca = Ilewazy.pl | opublikowany = [[Edipresse Polska]] | data dostępu = 2018-11-01}}</ref><ref name="Przechodzeń">{{Cytuj stronę | url = https://wiecejruchu.pl/sezamki_ktore_wybrac/ | tytuł = Sezamki – które wybrać? Jakie sezamki są najlepsze? | nazwisko = Przechodzeń | imię = Monika | data = 2018-02-11 | praca = Więcej Ruchu Blog | data dostępu = 2018-11-01}}</ref>, [[syrop glukozowo-fruktozowy|glukozowo-fruktozowy]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://weganskiepysznosci.blogspot.com/2016/08/sezamki-tastino.html | tytuł = Sezamki Tastino | data = 2016-08-22 | praca = Wegańskie pyszności – katalog wegańskich produktów | data dostępu = 2018-11-01}}</ref>, [[syrop ryżowy|ryżowy]]{{r|Przechodzeń}} etc.

== Zobacz też ==
* [[makagigi]] – wyroby podobne do sezamków

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Potrawy z sezamu]]
[[Kategoria:Słodycze]]
[[Kategoria:Ciastka]]


text:
# Midila
Midila (łac. Diocesis Midilensis) – stolica historycznej diecezji we Cesarstwie rzymskim w prowincji Numidia zlikwidowana w VII w. podczas ekspansji islamskiej, współcześnie w północnej Algierii. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.

## Biskupi tytularni
| Lp. | Biskup                | Funkcja                                       | Od               | Do               |
| --- | --------------------- | --------------------------------------------- | ---------------- | ---------------- |
| 1   | John Andrew O’Shea    | wikariusz apostolski Ganzhou (Chiny)          | 22 grudnia 1927  | 11 kwietnia 1946 |
| 2   | Bazyli Hopko          | biskup pomocniczy preszowski (Czechosłowacja) | 9 listopada 1946 | 23 lipca 1976    |
| 3   | John Thomas Steinbock | biskup pomocniczy Orange (USA)                | 29 maja 1984     | 27 stycznia 1987 |
| 4   | László Dankó          | administrator apostolski Kalocsa (Węgry)      | 3 marca 1987     | 5 czerwca 1987   |
| 5   | Beniamino Stella      | nuncjusz apostolski                           | 21 sierpnia 1987 | 22 lutego 2014   |
| 6   | Alberto Ortega Martín | nuncjusz apostolski                           | 1 sierpnia 2015  |                  |

title: Midila

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Midila
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = [[Cesarstwo Rzymskie]] / [[Numidia]]
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 =
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |nadrzędna administratura typ   =
 |nadrzędna administratura nazwa =
 |obiekt sakralny typ            =
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |współczesne państwo            = DZA
 |współczesna miejscowość        =
 |data ustanowienia tytularnej   = [[1925]]
 |rzeczywista funkcja biskupa    =
 |administrator                  = [[Alberto Ortega Martín]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |kod mapy                       = żadna
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Midila''' (łac. ''Diocesis Midilensis'') – stolica historycznej [[diecezja|diecezji]] we [[Cesarstwo Rzymskie|Cesarstwie rzymskim]] w prowincji [[Numidia]] zlikwidowana w [[VII wiek|VII w.]] podczas ekspansji [[islam]]skiej, współcześnie w północnej [[Algieria|Algierii]]. Obecnie [[Kościół katolicki|katolickie]] [[biskup tytularny|biskupstwo tytularne]].

== Biskupi tytularni ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! width="50" | Lp. || width="480" | Biskup || width="720" | Funkcja || width="300" | Od || width="300" | Do
|-
| 1 ||style="text-align:left"| [[John Andrew O’Shea]] || wikariusz apostolski [[Diecezja Ganzhou|Ganzhou]] ([[Chiny]])|| 22 grudnia 1927 || 11 kwietnia 1946
|-
| 2 ||style="text-align:left"| [[Bazyli Hopko]] || [[biskup pomocniczy]] [[Archieparchia preszowska|preszowski]] ([[Czechosłowacja]])|| 9 listopada 1946|| 23 lipca 1976
|-
| 3 ||style="text-align:left"| [[John Thomas Steinbock]] || biskup pomocniczy [[Diecezja Orange w Kalifornii|Orange]] ([[Stany Zjednoczone|USA]])|| 29 maja 1984 || 27 stycznia 1987
|-
| 4 ||style="text-align:left"| [[László Dankó]] || [[administrator apostolski]] [[Archidiecezja kalocko-kecskemécka|Kalocsa]] ([[Węgry]])|| 3 marca 1987 || 5 czerwca 1987
|-
| 5 ||style="text-align:left"| [[Beniamino Stella]] || [[nuncjusz apostolski]] || 21 sierpnia 1987 || 22 lutego 2014
|-
| 6 ||style="text-align:left"| [[Alberto Ortega Martín]] || nuncjusz apostolski || 1 sierpnia 2015 ||
|}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = diecezja |id = d3m17 |tytuł = Biskupia stolica tytularna Midila |data dostępu = 2015-09-29}}
*{{Gcatholic|http://www.gcatholic.org/dioceses/former/t1158.htm|Biskupia stolica tytularna Midila|2015-09-29}}

[[Kategoria:Tytularne stolice biskupie Kościoła katolickiego w dzisiejszej Algierii]]

title: Midila

Państwo:
Cesarstwo Rzymskie / Numidia
Algieria

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Obecny biskup: Alberto Ortega Martín


text:
# Ana Filip
Ana Maria Filip (ur. 20 czerwca 1989 Bukareszcie jako Ana-Maria Căta-Chițiga) – rumuńska koszykarka, posiadająca także francuskie obywatelstwo, reprezentantka tego kraju, występująca na pozycji środkowej.
Pochodzi ze sportowej rodziny. Jest córką koszykarki Cameli Filip oraz rumuńskiego siatkarza, brązowego medalisty olimpijskiego z 1980 – Mariusa Căta-Chițiga.
24 czerwca 2019 dołączyła do Orła Polkowice. 7 lutego 2020 opuściła klub.

## Osiągnięcia
Stan na 14 lutego 2020, na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.
Drużynowe
- Mistrzyni:
  - Eurocup (2016)
  - Francji (2008, 2009)
  - turnieju Federacji Francuskiej (2008)
- Wicemistrzyni Francji (2011, 2013, 2016)
- Zdobywczyni:
  - Pucharu Francji (2008, 2009, 2013)
  - Superpucharu Francji (2014)
- Finalistka:
  - pucharu:
    - Francji (2018, 2019[5])
    - Polski (2020)[6]

  - superpucharu Francji (2016, 2018[5])
- Uczestniczka rozgrywek:
  - Euroligi (2007–2012, 2015–2017)
  - Eurocup (2012/2013, 2014–2016, 2017/2018)

### Indywidualne
(* – nagrody przyznane przez eurobasket.com)
- Zaliczona do składu honorabl mention ligi francuskiej (2019)*[5]

### Reprezentacja
Seniorek
- Wicemistrzyni Europy (2015)
- Uczestniczka:
  - mistrzostw świata (2014 – 7. miejsce)
  - kwalifikacji do Eurobasketu (2017 – 2. miejsce)

Młodzieżowe
- Mistrzyni Europy U–20 (2009)
- Wicemistrzyni Europy:
  - U–20 (2008)
  - U–16 (2005)
- Brąz mistrzostw Europy U–20 (2007)
- Uczestniczka:
  - mistrzostw Europy:
    - U–18 (2006 – 6. miejsce, 2007 – 7. miejsce)
    - U–16 (2004 – 7. miejsce, 2005)

title: Ana Filip

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Ana Filip
 |imię i nazwisko org     = Ana-Maria Căta-Chițiga
 |grafika                 = Ana Cata-Chitiga - Championnes de cœur - 7979.jpg
 |opis grafiki            =
 |numer                   =
 |klub                    =
 |pozycja                 = [[Środkowy (koszykówka)|środkowa]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = 20 czerwca 1989
 |miejsce urodzenia       = [[Bukareszt]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            = francuskie / rumuńskie
 |wzrost                  = 196
 |masa ciała              =
 |aktywność               = od 2007
 |szkoła średnia          =
 |college                 =
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         =
{{Koszykarz infobox/lata|2007–2009|CJM Bourges|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2009–2010|Villeneuve-d'Ascq|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2010–2012|Tarbes|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2012–2013|Lattes Montpellier|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2013–2015|Flammes Carolo|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2015–2017|Bourges|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2017–2019|Flammes Carolo|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2019–2020|[[Orzeł Polkowice|CCC Polkowice]]|}}
 |kariera reprezentacyjna =
{{Koszykarz infobox/lata|2004–2005|{{reprezentacja|FRA|kk|rodzaj=U–16}}}}
{{Koszykarz infobox/lata|2006–2007|{{reprezentacja|FRA|kk|rodzaj=U–18}}}}
{{Koszykarz infobox/lata|2007–2009|{{reprezentacja|FRA|kk|rodzaj=U–20}}}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2014|{{reprezentacja|FRA|kk}}}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2020|{{reprezentacja|FRA|k3k}} 3x3|}}
 |data1                   =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy w koszykówce kobiet|Mistrzostwa Europy]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|srebro|Węgry/Rumunia 2015|koszykówka}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy U-20 w koszykówce kobiet|Mistrzostwa Europy U–20]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|Polska 2009|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|srebro|Włochy 2008|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|brąz|Bułgaria 2007|koszykówka}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy U-16 w koszykówce kobiet|Mistrzostwa Europy U–16]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|srebro|Polska 2005|koszykówka}}
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Ana Maria Filip''' (ur. [[20 czerwca]] [[1989]] [[Bukareszt|Bukareszcie]] jako '''Ana-Maria Căta-Chițiga''') – [[Rumunia|rumuńska]] [[koszykówka|koszykarka]], posiadająca także [[Francja|francuskie]] obywatelstwo, [[Reprezentacja Francji w koszykówce kobiet|reprezentantka tego kraju]], występująca na pozycji środkowej.

Pochodzi ze sportowej rodziny. Jest córką koszykarki Cameli Filip oraz rumuńskiego [[Piłka siatkowa|siatkarza]], [[Medaliści igrzysk olimpijskich w piłce siatkowej|brązowego medalisty olimpijskiego]] z [[Piłka siatkowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 – turniej halowy mężczyzn|1980]] – [[Marius Căta-Chițiga|Mariusa Căta-Chițiga]].

24 czerwca 2019 dołączyła do [[Orzeł Polkowice|Orła Polkowice]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/11910/ana-maria-filip-dolaczy-do-ccc.html | tytuł = Ana Maria Filip dołączy do CCC | data dostępu = 2019-06-25 | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl }}</ref>. 7 lutego 2020 opuściła klub<ref>{{cytuj stronę| url = https://kosz.mkspolkowice.pl/ana-maria-filip-wraca-do-francji/ | tytuł = Francuska podkoszowa nie będzie już reprezentowała drużyny mistrzyń Polski | data dostępu = 2020-02-14 | opublikowany = kosz.mkspolkowice.pl | język = pl }}</ref>.

== Osiągnięcia ==
Stan na 14 lutego 2020, na podstawie<ref>{{cytuj stronę| url = http://archive.fiba.com/pages/eng/fa/p/rpp//q//pid/49275/_//players.html | tytuł = Profil na archive.fiba.com | data dostępu = 2019-06-25 | opublikowany = archive.fiba.com | język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = http://www.basketlfb.com/content/filip | tytuł = Profil na basketlfb.com | data dostępu = 2019-06-25 | opublikowany = basketlfb.com | język = fr}}</ref>, o ile nie zaznaczono inaczej.
; Drużynowe
* Mistrzyni:
** [[FIBA EuroCup Women|Eurocup]] (2016)
** [[Ligue Féminine de Basketball|Francji]] (2008, 2009)
** turnieju Federacji Francuskiej (2008)
* Wicemistrzyni Francji (2011, 2013, 2016)
* Zdobywczyni:
** [[Puchar Francji w koszykówce kobiet|Pucharu Francji]] (2008, 2009, 2013)
** [[Superpuchar Francji w koszykówce kobiet|Superpucharu Francji]] (2014)
* Finalistka:
** pucharu:
*** Francji (2018, 2019<ref name="sezon2019" />)
*** [[Puchar Polski w koszykówce kobiet|Polski]] (2020)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/12128/suzuki-puchar-polski-kobiet-dla-arki-gdynia-.html | tytuł = Suzuki Puchar Polski Kobiet dla Arki Gdynia! | opublikowany = basketligakobiet.pl | data dostępu = 2020-01-20 |język = pl}}</ref>
** superpucharu Francji (2016, 2018<ref name="sezon2019" />)
* Uczestniczka rozgrywek:
** [[Euroliga kobiet|Euroligi]] (2007–2012, 2015–2017)
** [[FIBA EuroCup Women|Eurocup]] (2012/2013, 2014–2016, 2017/2018)

=== Indywidualne ===
(* – nagrody przyznane przez eurobasket.com)
* Zaliczona do składu honorabl mention ligi francuskiej (2019)*<ref name="sezon2019">{{cytuj stronę| url = https://www.eurobasket.com/France/basketball-League-LFB_2018-2019.asp | tytuł = LFB 2018-2019 | data dostępu = 2019-06-25 | opublikowany = archive.fiba.com | język = en}}</ref>

=== Reprezentacja ===
; Seniorek
* [[Mistrzostwa Europy w koszykówce kobiet|Wicemistrzyni Europy]] (2015)
* Uczestniczka:
** [[Mistrzostwa świata w koszykówce kobiet|mistrzostw świata]] ([[Mistrzostwa Świata w Koszykówce Kobiet 2014|2014]] – 7. miejsce)
** kwalifikacji do Eurobasketu (2017 – 2. miejsce)

; Młodzieżowe
* [[Mistrzostwa Europy U-20 w koszykówce kobiet|Mistrzyni Europy U–20]] (2009)
* Wicemistrzyni Europy:
** U–20 (2008)
** [[Mistrzostwa Europy U-16 w koszykówce kobiet|U–16]] (2005)
* Brąz mistrzostw Europy U–20 (2007)
* Uczestniczka:
** mistrzostw Europy:
*** [[Mistrzostwa Europy U-18 w koszykówce kobiet|U–18]] (2006 – 6. miejsce, 2007 – 7. miejsce)
*** U–16 (2004 – 7. miejsce, 2005)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://basketball.eurobasket.com/player/Ana-Maria-Filip/Poland/CCC-Polkowice/100574?Women=1 Profil na eurobasket.com] {{lang|en}}
* [http://www.fiba.basketball/world/women/2014/player/Ana-Maria-Filip Profil na fiba.basketball] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Filip, Ana}}
[[Kategoria:Francuskie koszykarki]]
[[Kategoria:Rumuńskie koszykarki]]
[[Kategoria:Koszykarki CJM Bourges Basket]]
[[Kategoria:Koszykarki Villeneuve-d’Ascq]]
[[Kategoria:Koszykarki Tarbes Gespe Bigorre]]
[[Kategoria:Koszykarki Lattes Montpellier]]
[[Kategoria:Koszykarki Flammes Carolo]]
[[Kategoria:Koszykarki Orła Polkowice]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]

title: · Ana FilipAna-Maria Căta-Chițiga

Data i miejsce urodzenia: 20 czerwca 1989 · Bukareszt

Obywatelstwo: francuskie / rumuńskie

Lata:
Kluby · Wyst.
Reprezentacja · Wyst.

CJM Bourges
Francja U–20

Villeneuve-d'Ascq

Tarbes

Lattes Montpellier

Flammes Carolo

Bourges

Flammes Carolo

CCC Polkowice

Francja U–16

Francja U–18

od 2014: Francja

od 2020: Francja 3x3

srebro:
Węgry/Rumunia 2015 · koszykówka
Włochy 2008 · koszykówka
Polska 2005 · koszykówka

złoto: Polska 2009 · koszykówka

brąz: Bułgaria 2007 · koszykówka


text:
# Tomasz Mazurkiewicz (ur. 1981)
Tomasz Mazurkiewicz (ur. 23 listopada 1981 w Sopocie) – polski piłkarz grający na pozycji pomocnika.

## Kariera
Rozegrał 16 meczów ligowych, strzelając w nich jednego gola (stan na 5 grudnia 2006). Jego debiut w I lidze miał miejsce w dniu 18 marca 2000 roku w meczu pomiędzy drużynami Legii Warszawa i Amiki Wronki, wygranym przez drużynę z Warszawy 2:0. Występował w klubie z Gdyni od lipca 2006 roku do czerwca 2009 r. W 2011 roku Mazurkiewicz grał w I-ligowym GKS Katowice, zaś w 2012 występował w Karlikowie Sopot (obecnie PDP Ogniwo Sopot).

## Reprezentacja Polski
W reprezentacji Polski Mazurkiewicz rozegrał jeden mecz. Było to 14 lutego 2003 roku w Splicie w wygranym 3:0 meczu z Macedonią. Reprezentant nr 760.
| l.p. | Data           | Miejsce | Przeciwnik         | Rezultat | Rozgrywki  | Grał   | Uwagi |
| ---- | -------------- | ------- | ------------------ | -------- | ---------- | ------ | ----- |
| 1.   | 14 lutego 2003 | Split   | Macedonia Północna | 3-0      | towarzyski | od 70' |       |

title: Tomasz Mazurkiewicz (ur. 1981)

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Tomasz Mazurkiewicz
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[23 listopada]] [[1981]]
 |miejsce urodzenia          = [[Sopot]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 180 cm
 |pozycja                    = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                       =
 |numer w klubie             =
 |kariera juniorska          =
 |kariera seniorska          = ! do 2000   ! FC Sopot                                        !  ? ! ?
! 2000–2001 ! [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legia Warszawa]] ! 13 ! 1
! 2001–2005 ! [[Aarhus GF|AGF Aarhus]]                        ! 58 ! 5
! 2005–2006 ! [[SønderjyskE Fodbold]]                         !  4 ! 1
! 2006–2008 ! [[Arka Gdynia (piłka nożna)|Arka Gdynia]]       ! 34 ! 4
! 2010      ! [[Aarhus GF|AGF Aarhus II]]                     !  ? ! ?
! 2011      ! [[GKS Katowice (piłka nożna)|GKS Katowice]]     !  7 ! 0
! 2012      ! [[Ogniwo Sopot (piłka nożna)|Karlikowo Sopot]]                                 !  ? ! ?
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    = ! 2003 ! {{reprezentacja|POL|pn}} ! 1 ! 0
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Tomasz Mazurkiewicz''' (ur. [[23 listopada]] [[1981]] w [[Sopot|Sopocie]]) – [[Polska|polski]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera ==
Rozegrał 16 meczów ligowych, strzelając w nich jednego gola (stan na [[5 grudnia]] [[2006]]). Jego debiut w I lidze miał miejsce w dniu [[18 marca]] [[2000]] roku w meczu pomiędzy drużynami [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legii Warszawa]] i [[Amica Wronki|Amiki Wronki]], wygranym przez drużynę z [[Warszawa|Warszawy]] 2:0. Występował w klubie z [[Gdynia|Gdyni]] od lipca [[2006]] roku do czerwca [[2009]] r. W 2011 roku Mazurkiewicz grał w I-ligowym [[GKS Katowice (piłka nożna)|GKS Katowice]]<ref>[http://www.gieksa.pl/index.php?mode=n&idNews=458990 Strona GKS Katowice - Aktualności]</ref>, zaś w 2012 występował w Karlikowie Sopot (obecnie [[Ogniwo Sopot (piłka nożna)|PDP Ogniwo Sopot]]).

== Reprezentacja Polski ==
W [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Polski]] Mazurkiewicz rozegrał jeden mecz. Było to [[14 lutego]] [[2003]] roku w [[Split|Splicie]] w wygranym 3:0 meczu z [[Reprezentacja Macedonii w piłce nożnej mężczyzn|Macedonią]]. Reprezentant nr 760.
{|class="wikitable"
!width=15|l.p.!!width=160|Data !!width=160| Miejsce !!width=175| Przeciwnik !!width=35| Rezultat !!width=120| Rozgrywki !!width=75| Grał !!width=60| Uwagi
|-
|1.||[[14 lutego]] [[2003]]||[[Split]]||{{reprezentacja|MKD|pn}}|| style="text-align:center;" | 3-0 || style="text-align:center;" | [[mecz towarzyski|towarzyski]]|| style="text-align:center;" | od 70' ||
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{90minut.pl|osoba|1310}}

{{SORTUJ:Mazurkiewicz, Tomasz}}
[[Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Legii Warszawa]]
[[Kategoria:Piłkarze Aarhus GF]]
[[Kategoria:Piłkarze Arki Gdynia]]
[[Kategoria:Piłkarze SønderjyskE Fodbold]]
[[Kategoria:Piłkarze GKS Katowice]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sopocie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]
[[Kategoria:Piłkarze Ogniwa Sopot]]

title: · Tomasz Mazurkiewicz

Data i miejsce urodzenia: 23 listopada 1981 · Sopot

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

do 2000: FC Sopot · ? · (?)

Legia Warszawa · 13 · (1)

AGF Aarhus · 58 · (5)

SønderjyskE Fodbold · 4 · (1)

Arka Gdynia · 34 · (4)

AGF Aarhus II · ? · (?)

GKS Katowice · 7 · (0)

Karlikowo Sopot · ? · (?)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Polska · 1 · (0)


text:
# Mike Piazza
Michael Joseph Piazza (ur. 4 września 1968) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza przez 16 sezonów w Major League Baseball.

## Przebieg kariery
Piazza został wybrany w drafcie 1988 w 62. rundzie przez Los Angeles Dodgers i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Albuquerque Dukes. W MLB zadebiutował 1 września 1992 w meczu przeciwko Chicago Cubs. W sezonie 1993 ze średnią uderzeń 0,318, 35 zdobytymi home runami i 112 zaliczonymi RBI, został wybrany najlepszym debiutantem w National League; wystąpił także po raz pierwszy w karierze w Meczu Gwiazd. W 1996 i 1997 roku w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 2. miejsce (za Kenem Caminitim z San Diego Padres i Larrym Walkerem z Colorado Rockies). W maju 1998 w ramach wymiany przeszedł do Florida Marlins, w którym rozegrał tylko 5 meczów.
W tym samym miesiącu podpisał siedmioletni kontrakt z New York Mets wart 91 milionów dolarów. W 2000 roku wystąpił World Series przeciwko New York Yankees; Mets przegrali jednak finały w pięciu meczach.
W sezonie 2006 występował w San Diego Padres, zaś karierę zakończył rok później reprezentując barwy Oakland Athletics. W 2006 wystąpił na turnieju World Baseball Classic, reprezentując włoską drużynę narodową. Jest rekordzistą pod względem liczby zdobytych home runów (396) spośród łapaczy.

## Późniejszy okres
6 stycznia 2016 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame. 30 lipca 2016 przed meczem z Colorado Rockies na Citi Field wziął udział w ceremonii zastrzeżenia numeru 31, z którym występował w New York Mets.
W czerwcu 2016 został właścicielem trzecioligowego klubu piłkarskiego AC Reggiana 1919.

## Nagrody i wyróżnienia
| Nagroda/wyróżnienie         | Lata                                                                   | Źródło |
| 12× All-Star                | 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005 | [ 3 ]  |
| All-Star Game MVP           | 1996                                                                   | [ 15 ] |
| 10× Silver Slugger Award    | 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002             | [ 3 ]  |
| NL Rookie of the Year Award | 1993                                                                   | [ 5 ]  |
| Baseball Hall of Fame       | od 2016                                                                | [ 12 ] |
| # 31 zastrzeżony przez Mets | 2016                                                                   | [ 13 ] |

title: Mike Piazza

wikitext:
{{Baseballista infobox
 |imię i nazwisko         = Mike Piazza
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Mike Piazza spring of 2004.jpg
 |opis grafiki            =
 |numer                   =
 |klub                    =
 |pozycja                 = [[Łapacz (baseball)|łapacz]]
 |pełne imię i nazwisko   = Michael Joseph Piazza
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = 4 września 1968
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  =
 |masa ciała              =
 |rzuca                   = prawą
 |odbija                  = prawą
 |debiut                  = 1 września 1992
 |debiut - zespół         =
 |ostatni występ          = 30 września 2007
 |ostatni występ - zespół =
 |średnia uderzeń         = 0,308
 |RBI                     = 1335
 |hits                    = 2127
 |home runs               = 427
 |runs                    =
 |win-loss                =
 |ERA                     =
 |strikeouts              =
 |kariera klubowa         = {{baseballista infobox/lata|1992–1998|[[Los Angeles Dodgers]]|}}{{baseballista infobox/lata|1998|[[Florida Marlins]]|}}{{baseballista infobox/lata|1998–2005|[[New York Mets]]|}}{{baseballista infobox/lata|2006|[[San Diego Padres]]|}}{{baseballista infobox/lata|2007|[[Oakland Athletics]]|}}
 |kariera menedżerska     =
 |rokwstąpienia           = 2016
 |głosowanie              = 83,0% {{small|(4. głosowanie)}}
 |metoda elekcji          = [[Baseball Writers' Association of America|BBWAA]]
 |stan na                 =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Michael Joseph Piazza''' (ur. [[4 września]] [[1968]]) – amerykański baseballista, który występował na pozycji [[Łapacz (baseball)|łapacza]] przez 16 sezonów w [[Major League Baseball]].

== Przebieg kariery ==
Piazza został wybrany w [[Major League Baseball draft|drafcie]] 1988 w 62. rundzie przez [[Los Angeles Dodgers]] i początkowo występował w [[Klub farmerski|klubach farmerskich]] tego zespołu, między innymi w [[Albuquerque Dukes]]<ref name="trans">{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/players/p/piazzmi01.shtml#trans |tytuł=Mike Piazza Transactions |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.thebaseballcube.com/teams/stats.asp?Y=1992&T=10079 |tytuł=1992 Albuquerque Dukes |opublikowany=thebaseballcube.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>. W MLB zadebiutował 1 września 1992 w meczu przeciwko [[Chicago Cubs]]<ref name="stats">{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/players/p/piazzmi01.shtml |tytuł=Mike Piazza Statistics |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/boxes/CHN/CHN199209010.shtml |tytuł=Dodgers 5 Cubs 4 |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>. W sezonie 1993 ze [[Batting average|średnią uderzeń]] 0,318, 35 zdobytymi [[home run]]ami i 112 zaliczonymi [[Run batted in|RBI]], został wybrany [[MLB Rookie of the Year Award|najlepszym debiutantem]] w [[National League]]; wystąpił także po raz pierwszy w karierze w [[Mecz Gwiazd MLB|Meczu Gwiazd]]<ref name="stats"/><ref name="rookie">{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/awards/awards_1993.shtml#NLroy |tytuł=1993 NL Rookie of the Year Voting |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>. W 1996 i 1997 roku w głosowaniu do nagrody [[MVP National League]] zajął 2. miejsce (za [[Ken Caminiti|Kenem Caminitim]] z [[San Diego Padres]] i [[Larry Walker (baseballista)|Larrym Walkerem]] z [[Colorado Rockies]])<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/awards/awards_1996.shtml#NLmvp |tytuł=Baseball Awards Voting for 1996 |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/awards/awards_1997.shtml#NLmvp |tytuł=Baseball Awards Voting for 1997 |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>. W maju 1998 w ramach wymiany przeszedł do [[Miami Marlins|Florida Marlins]], w którym rozegrał tylko 5 meczów<ref name="trans"/><ref name="stats"/>.

W tym samym miesiącu podpisał siedmioletni kontrakt z [[New York Mets]] wart 91 milionów dolarów<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.tnym.net/history2.htm|tytuł=Piazza, Bobby V, and the Subway Series (1996-2004) |opublikowany=tnym.net |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>. W 2000 roku wystąpił [[World Series]] przeciwko [[New York Yankees]]; Mets przegrali jednak finały w pięciu meczach<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-reference.com/pl/player_search.cgi?search=2000+world+series |tytuł=2000 World Series |opublikowany=baseball-reference.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>.

W sezonie 2006 występował w [[San Diego Padres]], zaś karierę zakończył rok później reprezentując barwy [[Oakland Athletics]]<ref name="stats"/>. W 2006 wystąpił na turnieju [[World Baseball Classic]], reprezentując włoską drużynę narodową<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.espnamerica.com/pl/f2/clubhouse/article/mlb-mike-piazza-interview-part-one/ |tytuł=Mike Piazza Interview Part One |opublikowany=espnamerica.com |data dostępu=2012-10-06 |język=en}}</ref>. Jest rekordzistą pod względem liczby zdobytych home runów (396) spośród łapaczy<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.baseball-almanac.com/recbooks/rb_hr1.shtml |tytuł=Home Run in a Career Records |opublikowany=baseball-almanac.com |data dostępu=2014-09-13 |język=en}}</ref>.

== Późniejszy okres ==
6 stycznia 2016 został uhonorowany członkostwem w [[Baseball Hall of Fame]]<ref name="hall">{{cytuj stronę |url=http://m.mlb.com/news/article/161232924/griffey-piazza-make-hall-of-fame-history |tytuł=HOF Class of '16 makes history |opublikowany=mlb.com |data dostępu=2016-01-07 |język=en}}</ref>. 30 lipca 2016 przed meczem z [[Colorado Rockies]] na [[Citi Field]] wziął udział w ceremonii zastrzeżenia numeru 31, z którym występował w [[New York Mets]]<ref name="number">{{cytuj stronę |url=http://m.mets.mlb.com/news/article/192665948/mike-piazza-emotional-as-mets-retire-no-31/ |tytuł=Piazza emotional as Mets retire his No. 31 |opublikowany=mets.mlb.com |język=en |data dostępu=2016-07-31}}</ref>.

W czerwcu 2016 został właścicielem trzecioligowego klubu piłkarskiego [[AC Reggiana 1919]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://m.mets.mlb.com/news/article/182920390/mike-piazza-to-purchase-ac-reggiana-soccer/ |tytuł=Piazza to become soccer owner |opublikowany=mets.mlb.com |język=en |data dostępu=2017-01-04}}</ref>.

== Nagrody i wyróżnienia ==
{| class="wikitable" style="text-align:left"
|- style="background-color:gainsboro"
|'''Nagroda/wyróżnienie'''||'''Lata''' ||'''Źródło'''
|- style="background-color:#FAFAFA"
|12× [[Mecz Gwiazd MLB|All-Star]] ||[[MLB All-Star Game 1993|1993]], [[MLB All-Star Game 1994|1994]], [[MLB All-Star Game 1995|1995]], [[MLB All-Star Game 1996|1996]], [[MLB All-Star Game 1997|1997]], [[MLB All-Star Game 1998|1998]],
[[MLB All-Star Game 1999|1999]], [[MLB All-Star Game 2000|2000]], [[MLB All-Star Game 2001|2001]], [[MLB All-Star Game 2002|2002]], [[MLB All-Star Game 2004|2004]], [[MLB All-Star Game 2005|2005]] ||<ref name="stats"/>
|- style="background-color:#FAFAFA"
| [[MLB All-Star Game MVP|All-Star Game MVP]] ||1996||<ref>{{cytuj stronę|url=http://espn.go.com/mlb/allstargame/history |tytuł=MLB All-Star Game History |opublikowany=espn.com |data dostępu=2012-09-05 |język=en}}</ref>
|- style="background-color:#FAFAFA"
|10× [[Silver Slugger Award]] ||1993, 1994, 1995, 1996, 1997,
1998, 1999, 2000, 2001, 2002||<ref name="stats"/>
|- style="background-color:#FAFAFA"
|[[Major League Baseball Rookie of the Year Award|NL Rookie of the Year Award]]||1993||<ref name="rookie"/>
|- style="background-color:#FAFAFA"
|[[Baseball Hall of Fame]]|| od 2016||<ref name="hall"/>
|- style="background-color:#FAFAFA"
|# 31 zastrzeżony przez [[New York Mets|Mets]]||2016||<ref name="number"/>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Członkowie Baseball Hall of Fame}}
{{NL C Silver Slugger Award}}
{{Major League Baseball All-Star Game MVP Award}}
{{National League Rookie of the Year}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Piazza, Mike}}
[[Kategoria:Amerykańscy baseballiści]]
[[Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers]]
[[Kategoria:Baseballiści Florida Marlins]]
[[Kategoria:Baseballiści New York Mets]]
[[Kategoria:Baseballiści San Diego Padres]]
[[Kategoria:Baseballiści Oakland Athletics]]
[[Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame]]
[[Kategoria:Uczestnicy World Baseball Classic 2006]]
[[Kategoria:Amerykanie pochodzenia włoskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]

title: · Mike Piazza

Pełne imię i nazwisko: Michael Joseph Piazza

Data urodzenia: 4 września 1968

Odbijał: prawą

Rzucał: prawą

Debiut: 1 września 1992

Ostatni występ: 30 września 2007

title: Kariera klubowa

Lata: Kluby

Los Angeles Dodgers

Florida Marlins

New York Mets

San Diego Padres

Oakland Athletics

Kariera klubowa: Baseball Hall of Fame

Głosów: 83,0% (4. głosowanie)

Metoda elekcji: BBWAA


text:
# Jacek Gajewski (historyk)
Jacek Krzysztof Gajewski (ur. w 1947) – polski historyk sztuki. Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim w zakresie historii sztuki. W 1982 zdobył stopień doktora nauk humanistycznych. Zainteresowania naukowe koncentruje głównie na sztuce doby nowożytnej (problematyka formalna, zagadnienia ideowo-treściowe, mecenat i polityka artystyczna dworu i magnaterii w XVIII w.) i dotyczą zagadnień kultury artystycznej. Członek Międzynarodowego Stowarzyszenia CERCOR.

## Wybrane publikacje
- Kościół i klasztor kamedułów na Bielanach pod Krakowem w świetle materiałów archiwalnych. „Biuletyn Historii Sztuki”. R. 38. 1976, nr 4[1].
- O kilku portretach Jana Kazimierza. Przyczynek do twórczości Daniela Schultza i ikonografii króla. „Biuletyn Historii Sztuki”. R. 39, 1977, nr 1[2].
- Hondius czy Schultz autorem studium portretowego Karola Ferdynanda Wazy? [W:] Pro Fide, Rege et Grege. Prace ofiarowane Profesorowi Jerzemu Lileyce. Lublin 1999 (wyd. 2000), s. 181–192.
- Kameduli – sztuka. [W:] Encyklopedia Katolicka. T. 8. Lublin 2000 (wyd. 2001), s. 184–188.
- Lwowska rzeźba rokokowa. Kilka uwag do zagadnienia genezy zjawiska. [W:] Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej XVI–XVIII wieku. Lublin 2000 (wyd. 2001), s. 426–447.
- Cztery figury w kościele św. Barbary w Krakowie. [W:] Prace ofiarowane Jerzemu Paszendzie SJ z okazji siedemdziesiątej rocznicy urodzin. Lublin 2002 (wyd. 2004), s. 426–447.
- Portret w Polsce doby unii polsko – saskiej, „Arteria” 2, 2004, s. 6–13.
- Kategorie czasu i przestrzeni w obrazowaniu systemu władzy. Warszawa rezydencjonalna XVI–XVIII wieku. [W:] Mazowsze na pograniczu kultur w średniowieczu i nowożytności. Materiały z konferencji naukowej. Pułtusk, Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora, 2007.
- Sztuka na Mazowszu w dobie nowożytnej. [W:] Dzieje Mazowsza, red. H. Samsonowicz, t. 2.
- Sztuka w biskupim Pułtusku. [W:] Dzieje Pułtuska, red. J. Szymański, t. 1.
- Sztuka w powiatowym Pułtusku. [W:] Dzieje Pułtuska, red. J. Szymański, t. 2.
- Portret w Polsce doby unii polsko-saskiej. „Arteria” 2004, nr 2(2), s. 6–13.
- Bażanka i Bai – uczniowie Andrea Pozzo w Rzymie i ich wspólna (?) podróż do Polski (uwagi do biografii). „Arteria” 2006, nr 4(4), s. 77–88.
- Ut melius excitatur... Fenomen lwowskiej rzeźby rokokowej. „Arteria” 2008.

Oprócz publikacji – referaty Warszawa rezydencjonalna XVI – XVIII wieku. Czas i przestrzeń miejska w systemie obrazowania władzy (podczas Konferencji naukowej Mazowsze na pograniczu kultur w średniowieczu i nowożytności, Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, 14–15 września 2007), W połowie Drogi Brzeskiej (przygotował na IX Festiwal Nauki i Sztuki w Siedlcach, 2007).

## Odznaczenia
Za pracę naukową otrzymał nagrody:
- 1978 – Stowarzyszenia Historyków Sztuki,
- 1979, 1988 – indywidualne I stopnia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego,
- 1988 – I nagroda naukowa Prymasa Polski.
- W okresie pracy zawodowej był stypendystą uniwersytetów w Turynie, Rzymie (II), Rieti, Neapolu, Mediolanie i Wiedniu.
- Za pracę dydaktyczną i organizacyjną otrzymał kilkakrotnie nagrody Rektora Uniwersytetu Warszawskiego, m.in. 1979, 1984. 1990.

title: Jacek Gajewski (historyk)

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jacek Gajewski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[1947]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = Doktor
 |jakich nauk               =
humanistycznych
 |specjalność               =
historia sztuki nowożytnej
 |almamater                 = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |doktorat data             = 1982
 |doktorat uczelnia         = UW
 |doktorat dyscyplina       =
 |profesura data            =
 |aktywność zawodowa        = Wykładowca
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Politechnika Radomska]]
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Jacek Krzysztof Gajewski''' (ur. w 1947) – polski historyk sztuki. Ukończył studia na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]] w zakresie [[Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego|historii sztuki]]. W 1982 zdobył stopień doktora nauk humanistycznych. Zainteresowania naukowe koncentruje głównie na sztuce doby nowożytnej (problematyka formalna, zagadnienia ideowo-treściowe, mecenat i polityka artystyczna dworu i magnaterii w XVIII w.) i dotyczą zagadnień kultury artystycznej. Członek Międzynarodowego Stowarzyszenia CERCOR.

== Wybrane publikacje ==
* Kościół i klasztor kamedułów na Bielanach pod Krakowem w świetle materiałów archiwalnych. „[[Biuletyn Historii Sztuki]]”. R. 38. 1976, nr 4<ref>{{Cytuj stronę |url=http://bazhum.pl/bib/volume/243/ |tytuł=Biuletyn Historii Sztuki, T. 38, nr 4, 1976. |data dostępu=2019-01-29 |archiwum=https://web.archive.org/web/20190130003253/http://bazhum.pl/bib/volume/243/ |zarchiwizowano=2019-01-30 }}</ref>.
* O kilku portretach Jana Kazimierza. Przyczynek do twórczości Daniela Schultza i ikonografii króla. „Biuletyn Historii Sztuki”. R. 39, 1977, nr 1<ref>{{Cytuj stronę |url=http://bazhum.pl/bib/volume/5128/ |tytuł=Biuletyn Historii Sztuki, T. 39, nr 1, 1977. |data dostępu=2019-01-29 |archiwum=https://web.archive.org/web/20190130003250/http://bazhum.pl/bib/volume/5128/ |zarchiwizowano=2019-01-30 }}</ref>.
* Hondius czy Schultz autorem studium portretowego Karola Ferdynanda Wazy? [W:] ''Pro Fide, Rege et Grege. Prace ofiarowane Profesorowi [[Jerzy Lileyko|Jerzemu Lileyce]]''. Lublin 1999 (wyd. 2000), s. 181–192.
* Kameduli – sztuka. [W:] ''Encyklopedia Katolicka''. T. 8. Lublin 2000 (wyd. 2001), s. 184–188.
* Lwowska rzeźba rokokowa. Kilka uwag do zagadnienia genezy zjawiska. [W:] ''Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej XVI–XVIII wieku''. Lublin 2000 (wyd. 2001), s. 426–447.
* Cztery figury w kościele św. Barbary w Krakowie. [W:] ''Prace ofiarowane Jerzemu Paszendzie SJ z okazji siedemdziesiątej rocznicy urodzin''. Lublin 2002 (wyd. 2004), s. 426–447.
* Portret w Polsce doby unii polsko – saskiej, „Arteria” 2, 2004, s. 6–13.
* Kategorie czasu i przestrzeni w obrazowaniu systemu władzy. Warszawa rezydencjonalna XVI–XVIII wieku. [W:] ''Mazowsze na pograniczu kultur w średniowieczu i nowożytności''. Materiały z konferencji naukowej. Pułtusk, Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora, 2007.
* Sztuka na Mazowszu w dobie nowożytnej. [W:] ''Dzieje Mazowsza'', red. H. Samsonowicz, t. 2.
* Sztuka w biskupim Pułtusku. [W:] ''Dzieje Pułtuska'', red. J. Szymański, t. 1.
* Sztuka w powiatowym Pułtusku. [W:] ''Dzieje Pułtuska'', red. J. Szymański, t. 2.
* Portret w Polsce doby unii polsko-saskiej. „Arteria” 2004, nr 2(2), s. 6–13.
* Bażanka i Bai – uczniowie Andrea Pozzo w Rzymie i ich wspólna (?) podróż do Polski (uwagi do biografii). „Arteria” 2006, nr 4(4), s. 77–88.
* Ut melius excitatur... Fenomen lwowskiej rzeźby rokokowej. „Arteria” 2008.

Oprócz publikacji – referaty ''Warszawa rezydencjonalna XVI – XVIII wieku. Czas i przestrzeń miejska w systemie obrazowania władzy'' (podczas Konferencji naukowej ''Mazowsze na pograniczu kultur w średniowieczu i nowożytności'', [[Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku]], 14–15 września 2007), ''W połowie Drogi Brzeskiej'' (przygotował na IX Festiwal Nauki i Sztuki w Siedlcach, 2007).

== Odznaczenia ==
Za pracę naukową otrzymał nagrody:
* 1978 – Stowarzyszenia Historyków Sztuki,
* 1979, 1988 – indywidualne I stopnia Rektora Uniwersytetu Warszawskiego,
* 1988 – I nagroda naukowa Prymasa Polski.
* W okresie pracy zawodowej był stypendystą uniwersytetów w Turynie, Rzymie (II), Rieti, Neapolu, Mediolanie i Wiedniu.
* Za pracę dydaktyczną i organizacyjną otrzymał kilkakrotnie nagrody Rektora Uniwersytetu Warszawskiego, m.in. 1979, 1984. 1990.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.uniwersytetradom.pl/art/services/wydzialsztuki.pr.radom.pl/archiwum/Kadra/gajewski/gajewski.htm | tytuł = Jacek Gajewski | opublikowany = uniwersytetradom.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20190129005839/https://www.uniwersytetradom.pl/art/services/wydzialsztuki.pr.radom.pl/archiwum/Kadra/gajewski/gajewski.htm | zarchiwizowano = 2019-01-29}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wsh.edu.pl/palio/html.media?_Instance=wsh-postgres&_Option=Other&_Connector=data&_tableName=w_media&_colID=id&_colFileName=file_name&_colLastUpdated=last_updated&_colSize=doc_size&_colContent=content&_ID=2124&_CheckSum=-1286443620 | tytuł = Dr Jacek Gajewski | opublikowany = wsh.edu.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20190128191353/http://www.wsh.edu.pl/palio/html.media?_Instance=wsh-postgres&_Option=Other&_Connector=data&_tableName=w_media&_colID=id&_colFileName=file_name&_colLastUpdated=last_updated&_colSize=doc_size&_colContent=content&_ID=2124&_CheckSum=-1286443620 | zarchiwizowano = 2019-01-28}}
*{{ludzie nauki|56470|osoba=dr Jacek Krzysztof Gajewski|data dostępu=2019-02-02}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gajewski, Jacek}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Polscy historycy sztuki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Radomskiej]]

title: Jacek Gajewski

Państwo działania: Polska

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski

Uczelnia: Politechnika Radomska


text:
# Poślubiłem morderczynię
Poślubiłem morderczynię – amerykańska komedia kryminalna z 1993 roku.

## Główne role
- Mike Myers – Charlie Mackenzie/Stuart Mackenzie
- Nancy Travis – Harriet Michaels
- Anthony LaPaglia – Tony Giardino
- Amanda Plummer – Rose Michaels
- Brenda Fricker – May Mackenzie
- Matt Doherty – Heed (Willie Mackenzie)
- Charles Grodin – Kierowca
- Phil Hartman – John Vicky Johnson
- Debi Mazar – Susan, dziewczyna Tony'ego

## Fabuła
Charlie Mackenzie jest młodym mężczyzną, który boi się zaangażować w długi związek. Przyczyną tego podejścia jest bogate życie uczuciowe. Przekonany, że już nigdy nie spotka swojej drugiej połówki, rozpamiętuje swoje poprzednie związki. To trwa do momentu, kiedy poznaje Harriet. Szybko zdobywa jego serce, że jest gotów ożenić się z nią. Ale jego matka Rose prosi, by ją sprawdził. Uważnie śledzi historię "wesołej wdówki", która przenosi się z miasta do miasta, biorąc ślub z mężczyznami, którzy później szybko umierali. Charlie odkrywa, że jego dziewczyna jest idealna. Dopiero po ślubie zauważa pewne rzeczy, które mogą świadczyć o tym, że poślubił morderczynię.

title: Poślubiłem morderczynię

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Poślubiłem morderczynię
 |oryginalny tytuł = So I Married an Axe Murderer
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = komedia kryminalna
 |rok produkcji    = 1993
 |data premiery    =
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = angielski
rosyjski
 |czas trwania     = 93 min
 |reżyseria        = [[Thomas Schlamme]]
 |scenariusz       = [[Robbie Fox]]
 |główne role      = [[Mike Myers]]
[[Nancy Travis]]
 |muzyka           = [[Bruce Broughton]]
 |zdjęcia          = [[Julio Macat]]
 |scenografia      = [[John Graysmark]]
 |kostiumy         = [[Kimberly A. Tillman]]
 |montaż           = [[Colleen Halsey]]
[[Richard Halsey]]
 |produkcja        = [[Robert N. Fried]]
[[Cary Woods]]
 |wytwórnia        = [[TriStar Pictures]]
[[Fried/Woods Films]]
 |dystrybucja      = [[TriStar Pictures]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Poślubiłem morderczynię''' – amerykańska komedia kryminalna z 1993 roku.

== Główne role ==
* [[Mike Myers]] – Charlie Mackenzie/Stuart Mackenzie
* [[Nancy Travis]] – Harriet Michaels
* [[Anthony LaPaglia]] – Tony Giardino
* [[Amanda Plummer]] – Rose Michaels
* [[Brenda Fricker]] – May Mackenzie
* [[Matt Doherty]] – Heed (Willie Mackenzie)
* [[Charles Grodin]] – Kierowca
* [[Phil Hartman]] – John ''Vicky'' Johnson
* [[Debi Mazar]] – Susan, dziewczyna Tony'ego

== Fabuła ==
Charlie Mackenzie jest młodym mężczyzną, który boi się zaangażować w długi związek. Przyczyną tego podejścia jest bogate życie uczuciowe. Przekonany, że już nigdy nie spotka swojej drugiej połówki, rozpamiętuje swoje poprzednie związki. To trwa do momentu, kiedy poznaje Harriet. Szybko zdobywa jego serce, że jest gotów ożenić się z nią. Ale jego matka Rose prosi, by ją sprawdził. Uważnie śledzi historię "wesołej wdówki", która przenosi się z miasta do miasta, biorąc ślub z mężczyznami, którzy później szybko umierali. Charlie odkrywa, że jego dziewczyna jest idealna. Dopiero po ślubie zauważa pewne rzeczy, które mogą świadczyć o tym, że poślubił morderczynię.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:Axemurderermovieposter.jpg Plakat]
* {{IMDb|tytuł|0108174|Poślubiłem morderczynię}}
* {{Filmweb|tytuł|9631|Poślubiłem morderczynię}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy kryminalne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy komediowe]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni TriStar Pictures]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1993 roku]]

title: Poślubiłem morderczynięSo I Married an Axe Murderer

Gatunek: komedia kryminalna

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski · rosyjski

Czas trwania: 93 min

Reżyseria: Thomas Schlamme

Scenariusz: Robbie Fox

Główne role: Mike Myers · Nancy Travis

Muzyka: Bruce Broughton

Zdjęcia: Julio Macat

Scenografia: John Graysmark

Kostiumy: Kimberly A. Tillman

Montaż: Colleen Halsey · Richard Halsey

Produkcja: Robert N. Fried · Cary Woods

Wytwórnia: TriStar Pictures · Fried/Woods Films

Dystrybucja: TriStar Pictures


text:
# Gladius (bezzałogowy system poszukiwawczo-uderzeniowy)
Gladius – bezzałogowy system poszukiwawczo-uderzeniowy produkowany przez polską firmę WB Electronics.
Bezzałogowe systemy poszukiwawczo-uderzeniowe są połączeniem dwóch rodzajów BSP (bezzałogowych statków powietrznych) o wzajemnie uzupełniających się możliwościach. Pierwszym jest dron rozpoznawczy przeznaczony do obserwacji terenu, drugi natomiast to dron-kamikadze, czyli amunicja krążąca.
W przypadku systemu Gladius dronem rozpoznawczym jest bezzałogowa platforma powietrzna kategorii taktycznej krótkiego zasięgu FT5. Jest to dwusilnikowa konstrukcja, którą można wyposażyć w głowice optoelektroniczne, sensory COMINT/ELINT, detektory rozpoznawania skażeń oraz głowice bojowe. Można ją wykorzystywać do prowadzenia misji wywiadowczych, obserwacji pola walki, konwojowania, monitorowania skutków katastrof, czy też patrolowania granicy państwowej. FT5 może prowadzić rozpoznanie w dzień i w nocy, a także podczas trudnych warunków atmosferycznych. Może się utrzymywać w powietrzu do 10 godzin, a jego pułap to 5 km.
Drugim elementem jest dron BSP-U (U od wyrazu „uderzeniowy”), przeznaczony do precyzyjnego rażenia celów na odległość do 100 km. Integracja z używanym w Siłach Zbrojnych RP systemem kierowania ogniem Topaz ma zapewniać lepszą świadomość sytuacyjną pola walki. Posiada głowicę bojową o masie ok. 5 kg. Maksymalny czas lotu wynosi mniej więcej 2 godziny. Może startować z katapulty montowanej na samochodzie.
6 maja 2022 r. Agencja Uzbrojenia podpisała umowę z WB Electronics S.A. na dostawę czterech modułów bateryjnych Gladius (łącznie kilkaset sztuk) wraz z pakietem szkoleniowym i logistycznym o wartości ok. 2 mld PLN.

wikitext:
{{Inne znaczenia|bezzałogowego statku powietrznego|[[Gladius (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
[[Plik:Warmate-50 MSPO24.jpg|mały|BSP-U w tle współtworzący system Gladius]]
'''Gladius''' – bezzałogowy system poszukiwawczo-uderzeniowy produkowany przez polską firmę [[WB Electronics]].

Bezzałogowe systemy poszukiwawczo-uderzeniowe są połączeniem dwóch rodzajów BSP ([[Bezzałogowy statek powietrzny|bezzałogowych statków powietrznych]]) o wzajemnie uzupełniających się możliwościach. Pierwszym jest dron rozpoznawczy przeznaczony do obserwacji terenu, drugi natomiast to dron-[[Kamikaze|kamikadze]], czyli [[amunicja krążąca]].

W przypadku systemu Gladius dronem rozpoznawczym jest bezzałogowa platforma powietrzna kategorii taktycznej krótkiego zasięgu FT5<ref>{{Cytuj |tytuł = Bezzałogowy System Powietrzny FT5 o dwusilnikowej konstrukcji |data dostępu = 2022-05-06 |opublikowany = GRUPA WB |url = https://www.wbgroup.pl/produkt/bezzalogowy-system-powietrzny-ft5/ |język = pl-PL}}</ref>. Jest to dwusilnikowa konstrukcja, którą można wyposażyć w głowice optoelektroniczne, sensory COMINT/ELINT, detektory rozpoznawania skażeń oraz głowice bojowe. Można ją wykorzystywać do prowadzenia misji wywiadowczych, obserwacji pola walki, konwojowania, monitorowania skutków katastrof, czy też patrolowania granicy państwowej. FT5 może prowadzić rozpoznanie w dzień i w nocy, a także podczas trudnych warunków atmosferycznych. Może się utrzymywać w powietrzu do 10 godzin, a jego pułap to 5 km.

Drugim elementem jest dron BSP-U (U od wyrazu „uderzeniowy”), przeznaczony do precyzyjnego rażenia celów na odległość do 100 km<ref>{{Cytuj |tytuł = Poszukiwawczo-uderzeniowe BSP Gladius zamówione |data dostępu = 2022-05-06 |opublikowany = DziennikZbrojny.pl |url = http://dziennikzbrojny.pl/aktualnosci/news,1,11641,aktualnosci-z-polski,poszukiwawczo-uderzeniowe-bsp-gladius-zamowione |język = pl}}</ref>. Integracja z używanym w [[Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej|Siłach Zbrojnych RP]] systemem kierowania ogniem [[ZZKO Topaz|Topaz]] ma zapewniać lepszą świadomość sytuacyjną pola walki. Posiada głowicę bojową o masie ok. 5 kg. Maksymalny czas lotu wynosi mniej więcej 2 godziny. Może startować z katapulty montowanej na samochodzie<ref>{{Cytuj |tytuł = Dronowe przebudzenie MON. Kupujemy coraz więcej i coraz lepszych. To naprawdę pozytywna rewolucja |data dostępu = 2022-05-06 |opublikowany = gazetapl |url = https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,28419241,ukraina-pokazala-ze-drony-sa-na-wojnie-bezcenne-na-szczescie.html |język = pl}}</ref>.

6 maja 2022 r. [[Agencja Uzbrojenia]] podpisała umowę z WB Electronics S.A. na dostawę czterech modułów bateryjnych Gladius (łącznie kilkaset sztuk)<ref>{{Cytuj |tytuł = Gladiusy dla polskich artylerzystów |data dostępu = 2022-05-06 |opublikowany = www.polska-zbrojna.pl |url = http://www.polska-zbrojna.pl/home/articleshow/37183?t=Gladiusy-dla-polskich-artylerzystow}}</ref> wraz z pakietem szkoleniowym i logistycznym o wartości ok. 2 mld PLN<ref>{{Cytuj |tytuł = WB Electronics dostarczy wojsku system Gladius |data = 2022-05-06 |data dostępu = 2022-05-06 |opublikowany = Wydawnictwo militarne ZBIAM |url = https://zbiam.pl/wb-electronics-dostarczy-wojsku-system-gladius/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Bezzałogowe statki powietrzne]]
[[Kategoria:WB Electronics]]


text:
# Maxus G50
Maxus G50 – samochód osobowy typu minivan klasy średniej produkowany pod chińską marką Maxus od 2019 roku.

## Historia i opis modelu
Maxus D50 został przedstawiony po raz pierwszy w 2018 roku jako przednionapędowy minivan, w przeciwieństwie do większych modeli w gamie odróżniający się dwiema parami klasycznie otwieranych drzwi. Samochód przedstawił nowy język stylistyczny marki Maxus, wyróżniając się dużą chromowaną atrapą chłodnicy i agresywnie ukształtowanymi reflektorami.
Gamę jednostek najmniejszego rodzinnego pojazdu w ofercie Maxusa utworzona została przez czterocylindrowe silniki benzynowe o pojemności 1.3 i 1.5, rozwijając odpowiednio moc 150 oraz 162 KM. Do wyboru producent pozostawił zarówno manualną, jak i automatyczną przekładnię biegów.

### G50 Plus
W marcu 2021 roku Maxus przedstawił zmodernizowany wariant pod nazwą Maxus G50 Plus, pozostający w równoległej sprzedaży z modelem sprzed restylizacji. Pod kątem wizualnym pojazd zyskał większą atrapę chłodnicy z rozleglejszymi krawędziami, a także zmodyfikowany tylny zderzak oraz większy wyświetlacz systemu multimedialnego.

### Silniki
- R4 1.3l Turbo
- R4 1.5l

### EG50
Maxus EG50 został zaprezentowany po raz pierwszy w 2019 roku.
Rok po premierze Maxusa G50 gamę wariantów napędowych poszerzył w pełni elektryczny model, Maxus EG50. Samochód otrzymał minimalny zakres zmian wizualnych wobec spalinowego odpowiednika, zyskując zaślepkę w miejscu atrapy chłodnicy oraz niebieskie listwy w zderzakach. Ponadto samochód otrzymał standardowo częściowo cyfrowe zegary z centralnym ekranem, a dźwignię do zmiany trybów jazdy zaadaptował od G50 z automatyczną skryznią biegów.
Już pół roku po premierze, w grudniu 2019, samochód zmienił nazwę na Maxus Euniq 5, zasilając nową linię samochodów elektrycznych w ramach chińskiej marki.

### Lifting
W sierpniu 2022 wersja elektryczna przeszła dedykowaną restylizację, która przyniosła ponowną zmianę nazwy na Maxus Mifa 5 w ramach przemianowania gamy elektrycznych modeli na nowy emblemat. Samochód zyskał przeprojektowany pas przedni, z większym udziałem powierzchni w kolorze lakieru, a także większym ekranem systemu multimedialnego wraz z dodatkowym, pełniącym odtąd funkcję panelu klimatyzacji. Ponadto, samochód wyposażono w mocniejszy, 174-konny silnik elektryczny oraz dwa pakiety baterii: 61 kWh z ok. 430 kilometrów zasięgu oraz 70 kWh z ok. 520 kilometrów zasięgu.

### Sprzedaż
W przeciwieństwie do spalinowego G50, elektryczny wariant tego modelu powstał nie tylko z myślą o wewnętrznym rynku chińskim, ale i w ramach ekspansji Maxusa na rynkach europejskich. Na początku 2022 roku samochód trafił do sprzedaży m.in. w Hiszpanii, Norwegii, Finlandii, Czechach czy Polsce.

### Dane techniczne
Układ napędowy pierwszej wersji z lat 2019–2023 utworzył silnik elektryczny o mocy 115 KM oraz bateria o pojemności 52,2 kWh. Pozwalała ona przejechać na jednym ładowaniu ok. 350 kilometrów według chińskiego, ówczesnego cyklu pomiaroweto NEDC.

title: Maxus G50

wikitext:
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Maxus G50
Maxus G50 Plus
 |zdjęcie               = Maxus G50 01 China 2019-04-04.jpg
 |opis zdjęcia          = Maxus G50
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[SAIC Motor]]
 |projektant            =
 |premiera              = Sierpień 2018
 |okres produkcji       = od 2019
 |miejsce produkcji     = {{flaga|CHN}} [[Wuxi]]
 |poprzednik            =
 |następca              =
 |segment               = [[minivan]] [[Autosegment D|segmentu D]]
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[minivan]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       = 6-biegowa manualna
7-biegowa DCT
 |rodzaj napędu         = [[Napęd przedni|przedni]]
 |długość               = 4825 mm
 |szerokość             = 1825 mm
 |wysokość              = 1778 mm
 |rozstaw osi           = 2800 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 7
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              =
 |konkurencja           = [[Baojun RM-5]]
[[BYD Song Max]]
[[Geely Jiaji]]
[[Haima 7X]]
 |commons               = Category:Maxus G50
}}
'''Maxus G50''' – [[samochód osobowy]] typu [[minivan]] [[Autosegment D|klasy średniej]] produkowany pod chińską marką [[Maxus]] od 2019 roku.

== Historia i opis modelu ==
[[Plik:Maxus G50 02 China 2019-04-04.jpg|thumb|225px|left|Maxus G50 - tył]]
[[Plik:20211230 Maxus G50 police van in Sui County.jpg|thumb|225px|left|Maxus G50 chińskiej policji]]

Maxus D50 został przedstawiony po raz pierwszy w 2018 roku jako [[napęd przedni|przednionapędowy]] [[minivan]], w przeciwieństwie do większych modeli w gamie odróżniający się dwiema parami klasycznie otwieranych drzwi. Samochód przedstawił nowy język stylistyczny marki [[Maxus]], wyróżniając się dużą chromowaną atrapą chłodnicy i agresywnie ukształtowanymi reflektorami<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.formacar.com/en/news/view/9077.html | tytuł = Maxus unveils D50 MPV | język = en | data dostępu = 2021-03-31}}</ref>.

Gamę jednostek najmniejszego rodzinnego pojazdu w ofercie [[Maxus]]a utworzona została przez czterocylindrowe silniki benzynowe o pojemności 1.3 i 1.5, rozwijając odpowiednio moc 150 oraz 162 KM. Do wyboru producent pozostawił zarówno manualną, jak i automatyczną przekładnię biegów<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.autotimesnews.com/concern-saic-introduced-the-compact-car-maxus-d50/ | tytuł = Concern SAIC introduced the compact car Maxus D50 | język = en | data dostępu = 2021-03-31}}</ref>.

=== G50 Plus ===
W marcu 2021 roku [[Maxus]] przedstawił zmodernizowany wariant pod nazwą '''Maxus G50 Plus'''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://auto.sina.com.cn/review/2021-03-29/detail-ikknscsk3502323.shtml | tytuł = 以“智”取胜 实拍上汽大通MAXUS G50 PLUS | język = zh | data dostępu = 2021-03-31}}</ref>, pozostający w równoległej sprzedaży z modelem sprzed restylizacji. Pod kątem wizualnym pojazd zyskał większą atrapę chłodnicy z rozleglejszymi krawędziami, a także zmodyfikowany tylny zderzak oraz większy wyświetlacz systemu multimedialnego.

=== Silniki ===
* R4 1.3l Turbo
* R4 1.5l

{{-}}

=== EG50 ===
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Maxus EG50/Euniq 5
Maxus Mifa 5
 |zdjęcie               = Maxus EG50 001.jpg
 |opis zdjęcia          = Maxus EG50 przed liftingiem
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[SAIC Motor]]
 |projektant            =
 |premiera              = Kwiecień 2019
 |okres produkcji       = od 2019
 |miejsce produkcji     = {{flaga|CHN}} [[Wuxi]]
 |poprzednik            =
 |następca              =
 |segment               = [[minivan]] [[Autosegment D|segmentu D]]
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[minivan]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       =
 |rodzaj napędu         = [[Napęd przedni|przedni]]
 |długość               = 4825 mm
 |szerokość             = 1825 mm
 |wysokość              = 1778 mm
 |rozstaw osi           = 2800 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 7
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              =
 |konkurencja           = [[BYD Song Max EV]]
[[Haima 7X-E]]
[[Livan Maple 80V]]
 |commons               = Category:Maxus EG50
}}

[[Plik:Maxus EG50 003.jpg|thumb|225px|left|Maxus EG50 - tył]]
[[Plik:Maxus Euniq 5 001.jpg|thumb|225px|left|Maxus Euniq 5]]
[[Plik:Maxus Mifa 5 001.jpg|thumb|225px|left|Maxus Mifa 5 po liftingu]]

'''Maxus EG50''' został zaprezentowany po raz pierwszy w 2019 roku.

Rok po premierze Maxusa G50 gamę wariantów napędowych poszerzył w pełni elektryczny model, Maxus EG50. Samochód otrzymał minimalny zakres zmian wizualnych wobec spalinowego odpowiednika, zyskując zaślepkę w miejscu atrapy chłodnicy oraz niebieskie listwy w zderzakach<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.autohome.com.cn/news/201904/933506.html | tytuł = 2019上海车展探馆：上汽大通EG50实车 | język = zh | data dostępu = 2023-12-10}}</ref>. Ponadto samochód otrzymał standardowo częściowo cyfrowe zegary z centralnym ekranem, a dźwignię do zmiany trybów jazdy zaadaptował od G50 z automatyczną skryznią biegów.

Już pół roku po premierze, w grudniu 2019, samochód zmienił nazwę na '''Maxus Euniq 5'''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.chinapev.com/specs/2020-saic-maxus-euniq-5-ev-technical-specs/ | tytuł = 2020 SAIC MAXUS EUNIQ 5 EV Technical Specs | język = en | data dostępu = 2021-03-31}}</ref>, zasilając nową linię samochodów elektrycznych w ramach chińskiej marki.

=== Lifting ===
W sierpniu 2022 wersja elektryczna przeszła dedykowaną restylizację, która przyniosła ponowną zmianę nazwy na '''Maxus Mifa 5''' w ramach przemianowania gamy elektrycznych modeli na nowy emblemat. Samochód zyskał przeprojektowany pas przedni, z większym udziałem powierzchni w kolorze lakieru, a także większym ekranem systemu multimedialnego wraz z dodatkowym, pełniącym odtąd funkcję panelu klimatyzacji. Ponadto, samochód wyposażono w mocniejszy, 174-konny silnik elektryczny oraz dwa pakiety baterii: 61 kWh z ok. 430 kilometrów zasięgu oraz 70 kWh z ok. 520 kilometrów zasięgu<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.chinapev.com/saic/saic-maxus/maxus-mifa-5-unveiled-at-the-2022-chengdu-auto-show/ | tytuł = MAXUS MIFA 5 unveiled at the 2022 Chengdu Auto Show | język = en | data dostępu = 2023-12-10}}</ref>.

=== Sprzedaż ===
W przeciwieństwie do spalinowego G50, elektryczny wariant tego modelu powstał nie tylko z myślą o wewnętrznym rynku chińskim, ale i w ramach ekspansji [[Maxus]]a na rynkach europejskich. Na początku 2022 roku samochód trafił do sprzedaży m.in. w Hiszpanii<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.bullfrag.com/maxus-euniq-5-a-7-seater-electric-minivan-that-is-already-available-in-spain/ | tytuł = Maxus Euniq 5, a 7-seater electric minivan that is already available in Spain | język = en | data dostępu = 2023-12-10}}</ref>, Norwegii<ref>{{Cytuj stronę | url = https://nybiltester.no/biltest/maxus-mifa-9-sett-pa-sorlandets-bilmesse/ | tytuł = Maxus Mifa 9 sett på Sørlandets Bilmesse (Sept 2022) | język = no | data dostępu = 2023-12-10}}</ref>, Finlandii<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.delta.fi/fi/maxus-euniq-5 | tytuł = Maxus Euniq 5 Grand Wagon | język = fi | data dostępu = 2023-12-10}}</ref>, Czechach<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.auto.cz/test-maxus-euniq-5-52-5-kwh-kdyz-potrebujete-velke-mpv-na-elektrinu-143687 | tytuł = TEST Maxus Euniq 5 (52,5 kWh) – Když potřebujete velké MPV na elektřinu | język = cs | data dostępu = 2023-12-10}}</ref> czy Polsce<ref>{{Cytuj stronę | url = https://elektrowoz.pl/auta/maxus-euniq-5-cena-od-239-900-zlotych-6-miejscowy-minivan-z-bateria-70-kwh-do-345-jedn-wltp-zasiegu/ | tytuł = Maxus Euniq 5, cena od 239 900 złotych. 6-miejscowy minivan z baterią 70 kWh, do 345 jedn. WLTP zasięgu | język = pl | data dostępu = 2023-12-10}}</ref>.

=== Dane techniczne ===
Układ napędowy pierwszej wersji z lat 2019–2023 utworzył silnik elektryczny o mocy 115 KM oraz bateria o pojemności 52,2 kWh. Pozwalała ona przejechać na jednym ładowaniu ok. 350 kilometrów według chińskiego, ówczesnego cyklu pomiaroweto NEDC<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.chinapev.com/saic/saic-maxus/saic-maxus-eg50-electric-mpv-starts-to-pre-sale-in-china-market/ | tytuł = SAIC MAXUS EG50 Electric MPV Starts to Pre-sale in China Market | język = en | data dostępu = 2021-03-31}}</ref>.

{{clear}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Samochody Maxus|G50]]
[[Kategoria:Minivany]]
[[Kategoria:Samochody klasy średniej]]
[[Kategoria:Samochody przednionapędowe]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2010–2019]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2020–2029]]

title: Maxus G50 · Maxus G50 Plus

Producent: SAIC Motor

Zaprezentowany: Sierpień 2018

Miejsce produkcji: Wuxi

Segment: minivan segmentu D

Typy nadwozia: 5-drzwiowy minivan

Skrzynia biegów: 6-biegowa manualna · 7-biegowa DCT

Napęd: przedni

Konkurencja: Baojun RM-5 · BYD Song Max · Geely Jiaji · Haima 7X

title: Maxus EG50/Euniq 5 · Maxus Mifa 5

Zaprezentowany: Kwiecień 2019

Konkurencja: BYD Song Max EV · Haima 7X-E · Livan Maple 80V


text:
# Łosiniec (Lipiany)
Łosiniec – nieoficjalna część miasta Lipiany w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Lipiany. Przed utworzeniem miasta była niestandaryzowaną osadą wsi Osetna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

title: Łosiniec (Lipiany)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w gminie Lipiany|[[Łosiniec|inne znaczenia tej nazwy]]}}
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      =
 |nazwa                        = Łosiniec
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = niestandaryzowana część miasta
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |dewiza                       =
 |państwo                      = zachodniopomorskie
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat pyrzycki|pyrzycki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Lipiany (gmina)|Lipiany]]
 |miasto                       = [[Lipiany]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |data likwidacji              =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 91
 |kod pocztowy                 = 74-240
 |tablice rejestracyjne        = ZPY
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Lipiany (gmina)
 |współrzędne                  = 52°59'44"N 14°58'54"E
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Łosiniec''' – nieoficjalna część miasta [[Lipiany]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]], w [[powiat pyrzycki|powiecie pyrzyckim]], w [[Lipiany (gmina)|gminie Lipiany]]<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|73375}}</ref>. Przed utworzeniem miasta była niestandaryzowaną osadą wsi [[Osetna]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo szczecińskie (1975–1998)|województwa szczecińskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Lipiany}}

[[Kategoria:Osetna]]

title: Łosiniec

Państwo: Polska

Województwo: zachodniopomorskie

Powiat: pyrzycki

Gmina: Lipiany

Miasto: Lipiany

Tablice rejestracyjne: ZPY


text:
# Takahiro Aō
Takahiro Aō (jap. 粟生隆寛 Aō Takahiro;  ur. 6 kwietnia 1984 w Ichiharze) – japoński bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBC w kategorii piórkowej (do 126 funtów) i superpiórkowej (do 130 funtów).

## Kariera sportowa
Bokserską karierę rozpoczął we wrześniu 2003 roku. W marcu 2007 roku zdobył tytuł zawodowego mistrza Japonii w kategorii piórkowej pokonując Koji Umetsu. Do końca roku zdołał dwukrotnie obronić pas mistrzowski.
5 maja 2008 roku zmierzył się w walce eliminacyjnej federacji WBA z Hiroyuki Enoki. Pojedynek zakończył się kontrowersyjnym remisem. W rezultacie to Enoki, jako wyżej rozstawiony w rankingu WBA, dostał szansę walki z mistrzem świata Chrisem Johnem (przegrał na punkty).
Mimo remisu Aō dostał szansę walki o pas mistrzowski innej organizacji bokserskiej, WBC. 16 października 2008 roku zmierzył się z mistrzem tej federacji, Óscarem Lariosem. Pojedynek wygrał niejednogłośnie na punkty Meksykanin, mimo że w czwartej rundzie leżał na deskach.
Z uwagi na dość kontrowersyjny rezultat pierwszego pojedynku, 12 marca 2009 roku doszło do walki rewanżowej obu pięściarzy. Tym razem lepszy okazał się Aō, który wygrał jednogłośnie i zdecydowanie na punkty w stosunku 119-107, 118-109 oraz 116-111, i odebrał Lariosowi tytuł mistrza świata WBC.
Pas mistrzowski stracił już w następnej walce, z Elio Rojasem, która odbyła się 14 lipca 2009 roku. Aō przegrał ten pojedynek jednogłośnie na punkty w stosunku 116-113, 117-111 i 118-110.
Na ring powrócił w grudniu tego samego roku, pokonując jednogłośnie na punkty Feidera Vilorię. 26 listopada 2010 roku pokonał na punkty Vitalija Tajberta i zdobył tytuł mistrza WBC w kategorii junior lekkiej. Swój tytuł obronił trzy razy. W kwietniu 2011 roku znokautował w czwartej rundzie Humberto Mauro Gutierreza. Siedem miesięcy później pokonał na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów Devisa Boschiero. W kwietniu 2012 roku pokonał natomiast na punkty Terdsaka Jandaenga. Pas mistrzowski stracił w październiku 2012 roku, po porażce na punkty z Gamalielem Díazem.
Kolejną walkę stoczył 13 lipca 2013 roku, nokautując w drugiej rundzie Hardy'ego Paredesa. Cztery miesiące później już w pierwszej rundzie znokautował Edgara Lomeliego. W 2014 roku stoczył dwa zwycięskie pojedynki: 23 kwietnia pokonał na punkty Marco Antonio Lopeza, a 22 października również na punkty zwyciężył z byłym mistrzem świata WBA i IBF, Juanem Carlosem Salgado.
1 maja 2015 roku zmierzył się z Raymundo Beltranem w walce o wakujący tytuł mistrza świata organizacji WBO w kategorii lekkiej po tym, jak dotychczasowy mistrz świata tej organizacji Terence Crawford zmienił kategorię wagową na wyższą. Do walki doszło, mimo że Beltran nie zdołał zmieścić się w limicie wagowym. Ostatecznie pas mistrzowski mógł być zdobyty jedynie przez Aō, Japończyk przegrał jednak przez techniczny nokaut w drugiej rundzie.

title: Takahiro Aō

wikitext:
{{Zawodnik sportów walki infobox
 |dyscyplina              = boks
 |imię i nazwisko         = Takahiro Aō
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |kategoria wagowa        = piórkowa
superpiórkowa
lekka
 |obywatelstwo            = [[Japonia]]
 |data urodzenia          = 6 kwietnia 1984
 |miejsce urodzenia       = [[Ichihara]], [[Prefektura Chiba|pref. Chiba]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =  169
 |masa ciała              =
 |styl walki              = leworęczny
 |klub                    =
 |liczba walk             = 33
 |zwycięstwa              = 28
 |nokauty                 = 12
 |poddania                =
 |decyzje                 =
 |porażki                 = 4
 |remisy                  = 1
 |nieodbyte               = 0
 |data                    = 5 lipca 2018
 |medale                  =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
{{nihongo|'''Takahiro Aō'''|粟生隆寛|Aō Takahiro| ur. [[6 kwietnia]] [[1984]] w [[Ichihara|Ichiharze]]}} – [[Japonia|japoński]] bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji [[World Boxing Council|WBC]] w kategorii piórkowej (do 126 funtów) i superpiórkowej (do 130 funtów).

== Kariera sportowa ==
Bokserską karierę rozpoczął we wrześniu 2003 roku. W marcu 2007 roku zdobył tytuł zawodowego mistrza Japonii w kategorii piórkowej pokonując Koji Umetsu. Do końca roku zdołał dwukrotnie obronić pas mistrzowski.

5 maja 2008 roku zmierzył się w walce eliminacyjnej federacji [[World Boxing Association|WBA]] z Hiroyuki Enoki. Pojedynek zakończył się kontrowersyjnym remisem{{r|SecondsOut}}. W rezultacie to Enoki, jako wyżej rozstawiony w rankingu WBA, dostał szansę walki z mistrzem świata [[Chris John|Chrisem Johnem]] (przegrał na punkty).

Mimo remisu Aō dostał szansę walki o pas mistrzowski innej organizacji bokserskiej, WBC. 16 października 2008 roku zmierzył się z mistrzem tej federacji, [[Óscar Larios|Óscarem Lariosem]]. Pojedynek wygrał niejednogłośnie na punkty Meksykanin, mimo że w czwartej rundzie leżał na deskach{{r|BS.Larios}}.

Z uwagi na dość kontrowersyjny rezultat pierwszego pojedynku, 12 marca 2009 roku doszło do walki rewanżowej obu pięściarzy. Tym razem lepszy okazał się Aō, który wygrał jednogłośnie i zdecydowanie na punkty w stosunku 119-107, 118-109 oraz 116-111, i odebrał Lariosowi tytuł mistrza świata WBC{{r|FN.Larios}}.

Pas mistrzowski stracił już w następnej walce, z [[Elio Rojas]]em, która odbyła się 14 lipca 2009 roku. Aō przegrał ten pojedynek jednogłośnie na punkty w stosunku 116-113, 117-111 i 118-110{{r|FN.Rojas}}.

Na ring powrócił w grudniu tego samego roku, pokonując jednogłośnie na punkty Feidera Vilorię{{r|FN.Viloria}}. 26 listopada 2010 roku pokonał na punkty [[Vitali Tajbert|Vitalija Tajberta]] i zdobył tytuł mistrza WBC w kategorii junior lekkiej{{r|FN.Tajbert}}. Swój tytuł obronił trzy razy. W kwietniu 2011 roku znokautował w czwartej rundzie Humberto Mauro Gutierreza{{r|FN.Gutierrez}}. Siedem miesięcy później pokonał na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów Devisa Boschiero{{r|FN.Boschiero}}. W kwietniu 2012 roku pokonał natomiast na punkty Terdsaka Jandaenga{{r|FN.Jandaeng}}. Pas mistrzowski stracił w październiku 2012 roku, po porażce na punkty z [[Gamaliel Díaz|Gamalielem Díazem]]{{r|BS.Diaz}}.

Kolejną walkę stoczył 13 lipca 2013 roku, nokautując w drugiej rundzie Hardy'ego Paredesa{{r|FN.Paredes}}. Cztery miesiące później już w pierwszej rundzie znokautował Edgara Lomeliego{{r|FN.Lomeli}}. W 2014 roku stoczył dwa zwycięskie pojedynki: 23 kwietnia pokonał na punkty Marco Antonio Lopeza{{r|FN.Lopez}}, a 22 października również na punkty zwyciężył z byłym mistrzem świata WBA i [[International Boxing Federation|IBF]], [[Juan Carlos Salgado|Juanem Carlosem Salgado]]{{r|FN.Salgado}}.

1 maja 2015 roku zmierzył się z [[Raymundo Beltran]]em w walce o wakujący tytuł mistrza świata organizacji [[World Boxing Organization|WBO]] w kategorii lekkiej po tym, jak dotychczasowy mistrz świata tej organizacji [[Terence Crawford]] zmienił kategorię wagową na wyższą. Do walki doszło, mimo że Beltran nie zdołał zmieścić się w limicie wagowym. Ostatecznie pas mistrzowski mógł być zdobyty jedynie przez Aō, Japończyk przegrał jednak przez techniczny nokaut w drugiej rundzie{{r|FN.Beltran}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="SecondsOut">{{cytuj stronę|url=https://archive.ph/20120910211145/http://www.secondsout.com/reports/fight-reports/enoki-aoh-126-wba-unifier-scored-unanimous-draw|tytuł= Enoki-Aoh 126 WBA Unifier Scored Unanimous Draw|data=07.04.2008|opublikowany=SecondsOut.com|język=en|data dostępu=2009-05-17}}</ref>
* <ref name="BS.Larios">{{cytuj stronę|url=http://www.boxingscene.com/index.php?m=show&id=16436|tytuł=Oscar Larios Survives, Hasegawa Retains WBC Title|nazwisko=Vester|imię=Mark|data=16.10.2008|opublikowany=BoxingScene.com|język=en|data dostępu=2009-05-17}}</ref>
* <ref name="FN.Larios">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20090316095645/http://www.fightnews.com/?p=6494|tytuł=Aoh dethrones Larios; Hasegawa destroys Malinga!|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|data=2009-03-14|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2009-05-17}}</ref>
* <ref name="FN.Rojas">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20090717000401/http://www.fightnews.com/?p=17369|tytuł=Rojas wins WBC feather belt!|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|data=2009-07-14|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2009-07-19}}</ref>
* <ref name="FN.Viloria">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20160312105200/http://www.fightnews.com/Boxing/full-report-hasegawa-perez-33233|tytuł=Full report: Hasegawa-Perez|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|autor=2009-12-18|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2009-12-23}}</ref>
* <ref name="FN.Tajbert">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20101130070032/http://www.fightnews.com/Boxing/aoh-tajbert-full-report-68241|tytuł=Aoh-Tajbert: Full Report|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|data=2010-11-26|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2013-07-14}}</ref>
* <ref name="FN.Gutierrez">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20110411133309/http://www.fightnews.com/Boxing/aok-keeps-wbc-130lb-belt-80947|tytuł=Aoh keeps WBC 130lb belt|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|data=2011-04-08|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2013-07-14}}</ref>
* <ref name="FN.Boschiero">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20111107162809/http://www.fightnews.com/Boxing/aoh-boschiero-full-report-100981|tytuł=Aoh-Boschiero: Full Report|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|data=2011-11-06|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2013-07-14}}</ref>
* <ref name="FN.Jandaeng">{{cytuj stronę|url=http://archive.is/20120409233333/http://www.fightnews.com/Boxing/full-report-ao-terdsak-112162|tytuł=Full Report: Ao-Terdsak|nazwisko=Koizumi|imię=Joe|data=2012-04-07|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2013-07-14}}</ref>
* <ref name="BS.Diaz">{{cytuj stronę|url=https://archive.ph/20130703211254/http://www.boxingscene.com/photos-diaz-shocks-japan-with-upset-over-bloody-aoh--58689|tytuł=Photos: Diaz Shocks Japan With Upset Over a Bloody Aoh|data=2012-10-27|opublikowany=BoxingScene.com|język=en|data dostępu=2013-07-14}}</ref>
* <ref name="FN.Paredes">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20130719234437/http://www.fightnews.com/Boxing/results-from-hollywood-park-212616|tytuł=Results from Hollywood Park: Ao annihilates Paredes; Perez KOs Riovalle|nazwisko=Maravilla|imię=Miguel|data=2013-07-13|opublikowany=Fightnews.com|język=en|data dostępu=2013-07-14}}</ref>
* <ref name="FN.Lomeli">{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20150529081722/http://www.fightnews.com/Boxing/gonzalez-linares-ao-victorious-230766 | tytuł = Gonzalez, Linares, Ao Victorious | nazwisko = Koizumi | imię = Joe | data = 2013-11-10 | opublikowany = Fightnews.com | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref>
* <ref name="FN.Lopez">{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20150529081742/http://www.fightnews.com/Boxing/full-report-yamanaka-retains-wbc-118lbs-belt-scores-fifth-consecutive-defense-by-ko-242979 | tytuł = Full Report: Yamanaka retains WBC 118lbs belt; scores fifth consecutive defense by KO | nazwisko = Koizumi | imię = Joe | data = 2014-04-23 | opublikowany = Fightnews.com | język = en | data dostępu = 2015-03-06}}</ref>
* <ref name="FN.Salgado">{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20150529081740/http://www.fightnews.com/Boxing/full-report-yamanaka-keeps-wbc-118lb-belt-265778 | tytuł = Full Report: Yamanaka keeps WBC 118lb belt | nazwisko = Koizumi | imię = Joe | data = 2014-10-24 | opublikowany = Fightnews.com | język = en | data dostępu = 2015-03-06}}</ref>
* <ref name="FN.Beltran">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20150503091538/http://www.fightnews.com/Boxing/beltran-destroys-ao-wbo-title-remains-vacant-289184 | tytuł = Beltran destroys Ao, WBO title remains vacant | nazwisko = Maravilla | imię = Miguel | data = 2015-05-01 | opublikowany = fightnews.com | język = en | data dostępu = 2015-05-02}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://boxrec.com/list_bouts.php?human_id=211886&cat=boxer | tytuł = Lista walk zawodowych Takahiro Aō | opublikowany = boxrec.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20121001184242/http://boxrec.com/list_bouts.php?human_id=211886&cat=boxer | zarchiwizowano = 2012-10-01}}

{{Mistrzowie świata wagi junior lekkiej w boksie}}
{{Mistrzowie świata wagi piórkowej w boksie}}

{{SORTUJ:Aō, Takahiro}}
[[Kategoria:Japońscy bokserzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]
[[Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi superpiórkowej]]
[[Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi piórkowej]]
[[Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi lekkiej]]
[[Kategoria:Sportowcy związani z Ichiharą]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ichiharze]]

title: · Takahiro Aō

Data i miejsce urodzenia: 6 kwietnia 1984 · Ichihara, pref. Chiba

Obywatelstwo: Japonia

Styl walki: leworęczny

Kategoria wagowa: piórkowa · superpiórkowa · lekka