text:
# Danilewiczowie herbu Ostoja
Danilewicze (Danielewicze) – ród szlachecki pochodzący z Wielkiego Księstwa Litewskiego, pieczętujący się herbem Ostoja, należący do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców). Danilewicze wspomnieni zostali przez Kaspra Niesieckiego w Herbarzu Polskim.

## Najstarsze świadectwaźródłowedotyczące pochodzenia rodu
- Etymologia powstania nazwiska wskazuje na pochodzenie od biblijnego imienia Daniel[10]. Danilewicz (Danielewicz) jest nazwiskiem patronimicznym.

- Adam Boniecki w Poczcie rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI wieku wymienia osoby, z których każda mogła należeć do Danilewiczów lub dać początek rodowi tego nazwiska. Boniecki wspomina m.in.: Jeska Danilewicza, bojara (którego ojcu Daniłowi Girdewiczowi kniaź Semen Romanowicz Kobryński nadał wieś Pryszychwosty), Iwaszka i Fedora Danilewiczów, synów Iwana, dworzan królewskich, Iwana i Semena Danilewiczów, synów bojara Daniła Iwanowicza (któremu kniaź Fedor Jarosławicz Piński nadał w 1507 roku wieś Połkotycze)[11]. Według Bonieckiego Danilewicze prawdopodobnie pochodzą od wyżej wymienionego Iwaszka Iwanowicza Danilewicza, dworzanina królewskiego, który otrzymał w 1511 roku od króla Zygmunta Starego wsie Nieżyłowy i Teszyłowy. Iwaszko i jego brat Fedor (także dworzanin królewski w 1523 roku) dostarczali na ekspedycje wojenne trzech zbrojnych konno z własnych dóbr[12][11][9].

- Wśród urzędników połockich wymieniany jest Iwaszko Danilewicz, który pełnił funkcję namiestnika starosty połockiego Bohdana Sakowicza między 1477 a 1484 rokiem[13].

- Dr Jan Ciechanowicz przywołuje (w tomie II dzieła pt. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego) dokument dotyczący dziejów rodziny Danilewiczów. Autor, powołując się na zapisy w aktach grodzkich połockich, cytuje skargę Katarzyny ze Starosielskich Danilewiczowej, z lipca 1667 roku, w której pisała ona co następuje:

Przybywszy z krajów litewskich, z wygnania moskiewskiego w w-wo połockie, do majętności swych, w w-wie połockim leżącey Chrołcewicz y Połciewa, w w-wie witebskim leżące, w tym roku 1667, po szczęśliwey rekuperacy zamków połockich y witebskich z rąk moskiewskich, o tym, iż gdy żałujące, czasu inkursu moskiewskiego, będąc wygnani z kraiów ruskich, różni po różnych województwach y powiatach w Wielkim Xięstwie Litewskim, unosząc zdrowie swe, przemieszkiwając, po tym przed szczęśliwie zawartym pokojem z carem moskiewskim, w powiecie oszmiańskim, w majętności jmci pana Pawła Danilewicza, sędziego ziemi wileńskiej, z małżonkiem swym zeszłym panem Alexandrem Danilewiczem, we dworze, nazwanym Leszney, przez czas niemały przemieszkiwali. Gdzie w tym roku 1667, dnia marca 4 dnia, zeszły pan Danilewicz, mając swoje niektóre sprawy, do Wilna, na roczki marcowe jechał. Tamże będąc od Pana Boga ciężką chorobą obłożną nawiedzony, powracając z Wilna, przyjeżdżając ku karczmie Murowaney, śmiercią z tego świata, w niewiadomości małżonki zszedł. Więc czeladnik imieniem Stanisław Kopciewicz, natenczas do Wilna z zeszłym p. Danilewiczem jeździł, one ciało, jako w drodze zmarłe p. Danilewicza do karczmy Murowaney wwiózłszy, zanocował. Tamże, przez nieopatrzność tego czeladnika, wszystkie rzeczy, w saniach przy tym ciele będące, pokradzione.

- Nie jest znana data przystąpienia rodziny Danilewiczów (Danielewiczów) do rodu heraldycznego Ostojów (Mościców). Mogło to nastąpić w XVI wieku.

## Majątki ziemskie należące do rodu
Poniżej wymienione są ważniejsze dobra ziemskie należące do Danilewiczów herbu Ostoja.
Nieżyłowy, Teszyłowy, Chrołcewicze, Połciew, Tułowo, Leszna, Nosiłów, Kolendzin, Świrany, Bolniki, Wierzchówka, Zanarocz (alias Koziniec), Wielkie Sioło, Uzła Wielka, Ołseta, Sakowicze, Korciany, Multanka, Średnik, Bohdanów, Pierzchaiły, Bukaty, Dziertyniki, Poludy, Kozierowce, Rymowicze, Nowosady, Dziesiętniki, Dowkniewicze, Goreckowszczyzna, Hołoblewszczyzna, Jachimowszczyzna, Danilewicze, Sulżyn, Sokoleńszczyzna, Lewszany, Gudziany, Piełaniszki, Skierzabola, Szłowin, Kalniszki.

## Przedstawiciele rodu
- Jerzy Danielewicz (1595-1652) – ksiądz katolicki, jezuita, profesor teologii moralnej, prefekt szkół jezuickich, spowiednik księcia Zygmunta Karola Radziwiłła[37].

- Paweł Danilewicz (zm. 1667) – dziedzic dóbr Leszna, sędzia ziemski wileński w latach 1649-1667, podsędek wileński w latach 1646-1649, cześnik lidzki w latach 1642-1646, sędzia grodzki wileński w latach 1641-1646, starosta inturski[38], był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa wileńskiego. Jego małżonką była Zofia Duninówna Kitlicka[39].

- Samuel Danilewicz (zm. po 1670) – rotmistrz brasławski, dziedzic dóbr Tułowo[15]. Dobra te przekazał synowi Janowi w 1670 roku[16].

- Roman Jan Danilewicz (zm. 1685) – właściciel dóbr Świrany, zastawny posiadacz majątku Korciany, podkomorzy oszmiański, chorąży oszmiański, podstoli oszmiański, starosta inturski, poseł na Sejm I Rzeczypospolitej. Posłował na Sejm elekcyjny w 1669 roku[40] oraz w 1674 roku[41][42]. Roman Danilewicz wstępował w związki małżeńskie dwukrotnie. Jego pierwszą żoną była Zofia Bartoszewska. Poprzez drugie małżeństwo Danilewicz związał się z magnacką rodziną litewską Paców herbu Gozdawa[43]. Poślubił w roku 1670 Katarzynę, córkę Hieronima Dominika Paca (syna Piotra, wojewody trockiego) i Anny Wojnianki[20].

- Adam Karol Danilewicz (zm. przed 1686) – właściciel dóbr Wielkie Sioło wraz z osadami Mamony i Matyszki[44], sędzia grodzki wileński. Był synem Pawła Danilewicza, sędziego ziemskiego wileńskiego. Jego małżonką była Leonia Konstancja Hertzdorf[31].

- Mikołaj Danilewicz (zm. po 1699) – dziedzic dóbr Wierzchówka, Ołseta i innych, miecznik wiłkomierski, podsędek wiłkomierski, podstarości wiłkomierski[45], elektor króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego.

- Michał Danilewicz (zm. po 1703) – dziedzic dóbr Średnik, Bohdanów, Sulżyn i innych, starosta płotelski, komisarz sejmowy w 1703 roku. Był synem Romana Jana Danilewicza, podkomorzego oszmiańskiego, starosty inturskiego i Katarzyny Pac. Jego małżonką była Eleonora Zenowicz[46]. W roku 1758, jego wnuk Jan Danilewicz sprzedał część Sulżyna (odziedziczoną po ojcu Konstantym)[31].

- Paweł Danilewicz (zm. po 1706) – podkomorzy wendeński[18].

- Józef Antoni Danilewicz (zm. przed 1711) – podkomorzyc wendeński, koniuszy oszmiański. W roku 1705 został nominowany na urząd koniuszego oszmiańskiego po śmierci Krzysztofa Szymkowicza[47].

- Michał Danilewicz (zm. po 1721) – ziemianin królewski wojew. mińskiego, dziedzic dóbr Sakowicze. Dobra te (odziedziczone po stryju Gabrielu) przekazał synowi Franciszkowi w 1721 roku. Był synem Michała Danilewicza, starosty płotelskiego[16].

- Teresa Danilewicz (zm. 1723) – była małżonką Krzysztofa Franciszka Sulistrowskiego, chorążego i podstolego oszmiańskiego[48], marszałka konfederacji litewskiej (1716-1717), zmarłego w 1737 roku[49]. Teresa była córką Romana Danilewicza, podkomorzego oszmiańskiego i Katarzyny z Paców[20].

- Onufry Danilewicz (zm. przed 1741) – kapitan wojsk królewskich, dziedzic dóbr Tułowo. Był synem Jana i Łucji z Białonowiczów[16].

- Franciszek Stefan Danilewicz (zm. po 1744) – dziedzic dóbr Bohdanów, Danilewicze i innych, starosta płotelski. Był synem Michała Danilewicza, starosty płotelskiego i Eleonory Zenowiczówny. Żoną Franciszka Stefana Danilewicza była Anna Nowkuńska[31].

- Józef Danilewicz (zm. po 1750) – dziedzic Sokoleńszczyzny, skarbnik kowieński. W roku 1750 sporządził testament, w którym zapisał majątek swoim synom – Kazimierzowi i Leonowi, zobowiązując ich do spłacenia starszych braci Tadeusza i Józefa[32].

- Marcin Danilewicz (zm. po 1750) – skarbnik kowieński, dziedzic dóbr Sokoleńszczyzna. Był synem Józefa Danilewicza[32].

- Onufry Danilewicz, właśc. Kazimierz Aleksander Danilewicz (1695-1753) – ksiądz katolicki, trynitarz, lektor (profesor) filozofii oraz teologii scholastycznej i dogmatycznej, przełożony (minister) klasztoru w Wilnie na Antokolu,  definitor polskiej prowincji zakonnej, pisarz ascetyczny, historyk i kronikarz swego zakonu[50][51][52].

- Franciszek Tadeusz Danilewicz (zm. po 1766) – chorąży oszmiański, pułkownik generalny pow. oszmiańskiego wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego. Był synem Franciszka Stefana Danilewicza, starosty płotelskiego i Anny z Nowkuńskich. Jego żoną była Aniela Mirska. W roku 1764 podpisał wraz z synem Michałem w Wilnie akt konfederacji stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

- Dominik Danilewicz (zm. po 1773) – łowczy smoleński[53], dziedzic dóbr Tułowo. Był synem Onufrego, kapitana wojsk królewskich. W roku 1768 Dominik Danilewicz wraz z synami: Janem, Antonim, Franciszkiem i Piotrem oraz bratem Janem, chorążym wojsk koronnych i bratankiem Michałem, sprzedali majątek Tułowo Pociejom[16].

- Tadeusz Danilewicz (zm. po 1788) – dziedzic dóbr Gudziany, Lewszany, Piełaniszki, Skierzabola, landwójt trocki, komisarz prowiantowy trocki[54], rotmistrz województwa trockiego[55][56]. Jego małżonką była Petronela z Sopoćków. W roku 1777 odstąpił Gudziany i Lewszany synom: Szymonowi, rotmistrzowi trockiemu, Wincentemu i Józefowi[32].

- Michał Danilewicz (zm. po 1790) – chorąży petyhorski, sędzia grodzki smoleński, elektor króla Stanisława Augusta. Był synem Franciszka Tadeusza Danilewicza, chorążego oszmiańskiego i Anieli z Mirskich.

- Szymon Danilewicz (zm. po 1790) – dziedzic dóbr Gudziany, Lewszany[32], Piełaniszki, rotmistrz trocki w 1774 roku[34]. Był synem Tadeusza, rotmistrza trockiego[32]. Jego małżonką była Eugenia Randamańska[34].

- Jozafata Danilewicz (zm. po 1792) – córka Franciszka Tadeusza Danilewicza, chorążego oszmiańskiego. Była małżonką Jana Pakosza, sędziego grodzkiego smoleńskiego, pisarza grodzkiego i ziemskiego połockiego[57].

- Michał Danilewicz (zm. po 1795) – podkomorzy zawilejski. Dnia 9 IV 1793 roku wykonał w cerkwi w Miadziole przysięgę na wierne poddaństwo Najjaśniejszej Imperatorowej JejM[58].

- Julian Danilewicz (zm. po 1795) – rotmistrz oszmiański w 1795 roku. Był synem Antoniego. Jego rodzina osiedlona była we wsi Kozłowszczyzna[59].

- Józef Danilewicz (zm. po 1804) – kapitan wojsk polskich. W roku 1804 sprzedał swoją część w Lewszanach. Był synem Szymona Danilewicza, rotmistrza trockiego[60].

- Antoni Danilewicz (zm. po 1817) – dziedzic dóbr Lewszany, główny strażnik komory trockiej, komornik rzeczycki w 1798 roku. Był synem Szymona, rotmistrza trockiego. Jego małżonką była Katarzyna Kandratowicz[34]. Majątek w Lewszanach sprzedał w 1817 roku[32].

- Józef Danilewicz (zm. po 1832) – właściciel dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, porucznik wojsk rosyjskich[36]. Był synem Tadeusza[60].

- Adolf Danilewicz (zm. po 1859) – dziedzic dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, radca kolegialny. Był synem Józefa, porucznika wojsk rosyjskich[36]. Wraz z braćmi – Janem i Tadeuszem zostali wylegitymowani ze szlachectwa w guberni wileńskiej w roku 1819[60].

- Wincenty Danilewicz (1787-1878) – żołnierz napoleoński, szwoleżer, brał udział w wojnach napoleońskich, za co został odznaczony francuskim orderem Legii Honorowej. Ożeniony był z Franciszką Grunwald.

- Waleria Józefa Katarzyna Danilewicz (1828-1881) – córka Wincentego i Franciszki Grunwald. Jej mężem był Rajmund Filip Masłowski h. Samson, prawnik, naczelnik okręgu chęcińskiego w okresie powstania styczniowego[61].

- Jan Danilewicz (zm. 1893) – dziedzic dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, radca tytularny w latach 1859–1873. Zmarł 16 I 1893 roku w Wilnie. Był synem Józefa, porucznika wojsk rosyjskich. Jego żoną była Eufrozyna z Pizanich[36].

- Teofil Danilewicz (1832-1901) – dziedzic dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, pułkownik. Zmarł 2 III 1901 roku w Wilnie, pochowany na Rossie. Był synem Józefa, porucznika wojsk rosyjskich[36].

- Antoni Danielewicz (Danilewicz) (1888-1937/8) – zamordowany przez NKWD za kontrrewolucyjną działalność i agitację na rzecz państwa polskiego (27 XII 1937 roku zapadła decyzja o rozstrzelaniu Danilewicza). Działał na terenie Wołynia. Był przeciwnikiem kołchozów. Jak wynika, z dokumentów śledczych NKWD wielokrotnie przekraczał granicie pomiędzy Polską a ZSRR. Dostarczał do rodzinnej Wróblówki (koło Cudnowa) towary spożywcze oraz gospodarcze. Jego działalność uznawana była przez NKWD za kontrabandę. Był synem Karola Danielewicza, handlowca i Feliksy z Bańkowskich. Jego brat Stanisław został zesłany na Syberię[62].

- Zofia Danilewicz-Stysiak (1922-2013) – stomatolog, prof. dr hab. n. med., dyr. Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Łodzi.

title: Danilewiczowie herbu Ostoja

wikitext:
[[Plik:POL COA Ostoja średniowieczna.svg|thumb|160px|[[Ostoja (herb szlachecki)|Herb Ostoja, wersja średniowieczna]].]]
[[Plik:Herb Ostoja Danilewiczów na Wołyniu.jpg|thumb|160px|[[Ostoja (herb szlachecki)|Herb Ostoja]] Danilewiczów z wpisu do Ksiąg Szlachty Guberni Wołyńskiej z 1802 roku<ref>O. Chorowiec, ''Herbarz szlachty wołyńskiej'', t. VII, Radom 2018, s. 104.</ref>.]]
{{Galeria|Nazwa=Dwór w [[Bohdanowo (sielsowiet Wiszniew)|Bohdanowie]]|wielkość=180
|Plik:Dwór w Bohdanowie.jpg|Dwór w Bohdanowie – rysunek [[Ferdynand Ruszczyc|Ferdynanda Ruszczyca]] z 1895 roku<ref name="Jankowski229…">C. Jankowski, ''Powiat Oszmanski'', cz. I, s. 229.</ref>.
|Plik:Dom w Bohdanowie.jpg|Dwór w Bohdanowie – obraz pędzla Ferdynanda Ruszczyca z 1902 roku.
|Plik:Ferdynand Ruszczyc - Bohdanów na wiosnę 1902.jpg|Dwór w Bohdanowie od frontu – obraz pędzla Ferdynanda Ruszczyca z 1902 roku.
}}
{{Galeria|Nazwa=Majątek [[Średniki|Średnik]]|wielkość=180
|Plik:Srednik przy ujsciu Dubissy do Niemna (G. Kowienska) 1876 (79930500) (cropped).jpg|Majątek [[Średniki|Średnik]], własność Danilewiczów w I poł. XVIII w. Litografia z 1876 roku.
|Plik:Seredžius20101017.jpg|Wieś Średnik – zdjęcie z 2007 roku.
}}
[[Plik:Autograf Franciszka Danilewicza.jpg|thumb|180px|Autograf [[Franciszek Tadeusz Danilewicz|Franciszka Danilewicza]], pułkownika pow. oszmiańskiego, złożony pod listem do jednego z książąt [[Radziwiłłowie herbu Trąby|Radziwiłłów]]<ref>AGAD, Zespół: Archiwum Warszawskie Radziwiłłów, ''Danilewicz Franciszek'', sygn. 2752, s. 2.</ref>.]]
[[Plik:Wincenty Danilewicz and his daughters, ca 1850 retouched.jpg|thumb|180px|[[Wincenty Danilewicz]] (1787–1878) z córkami, fotografia z około 1850 roku. Waleria Danilewicz – druga od prawej (siedzi), stoją z tyłu: Aneta i Julia<ref>Źródło: archiwum rodzinne [[Maciej Masłowski (historyk)|Macieja Masłowskiego]], zob. także: [[Maciej Masłowski (historyk)|Masłowski M.]] [opr.]: [[Stanisław Masłowski]] – Materiały do życiorysu i twórczości, [[Wrocław]] 1957, ed. "[[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]]" – [[Polska Akademia Nauk]], s. 17-19.</ref>.]]
[[Plik:Wincenty Danilewicz French Order of Legion of Honour, 1814.jpg|thumb|180px|Order [[Legia Honorowa|Legii Honorowej]] [[Wincenty Danilewicz|Wincentego Danilewicza]].]]
[[Plik:Wincenty Danilewicz Epitaph at Holy Trinity Church in Jędrzejów, Poland.jpg|thumb|180px|[[Epitafium]] [[Wincenty Danilewicz|Wincentego Danilewicza]] w [[Kościół Trójcy Świętej w Jędrzejowie|Kościele Trójcy Świętej]] w [[Jędrzejów|Jędrzejowie]] – fot. Andrzej Sokołowski, listopad 2018 roku.]]
[[Plik:Rajmund Masłowski imprisoned in Kielce,1864, obverse.jpg|thumb|180px|[[Rajmund Masłowski]], mąż Walerii Danilewicz. Rysunek z 1864 roku nieznanego autora.]]
[[Plik:Franciszka Krupinska Danielewicz.jpg|thumb|180px|Franciszka z Krupińskich h. Jelita, druga małżonka Karola Danielewicza.]]
[[Plik:Józef Danielewicz h. Ostoja.jpg|thumb|180px|Józef Ostoja Danielewicz.]]
[[Plik:Agnieszka Danilewiczówna z rodziną.jpg|thumb|180px|Agnieszka z Danilewiczów i Rudolf małżonkowie Koppitzschowie z dziećmi<ref>[https://www.cultureave.com/zapomniane-medale/ J. Sokołowska-Gwizdka, ''Zapomniane medale'', Culture Avenue, Klub historyka]</ref>.]]

'''Danilewicze''' ('''Danielewicze''') – [[ród]] szlachecki pochodzący z [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]], pieczętujący się [[Herb szlachecki|herbem]] [[Ostoja (herb szlachecki)|Ostoja]], należący do [[Ród herbowy|heraldycznego rodu]] [[Ród Ostojów (Mościców)|Ostojów (Mościców)]]<ref name="Niesiecki…">K. Niesiecki, ''Herbarz polski'', wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. III, s. 301.</ref><ref>W. Kojałowicz, ''Ks. Wojciecha Wiiuka Kojałowicza herbarz szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego zwany Nomenclator'', Kraków 1905, s. 119.</ref><ref name="Boniecki…">A. Boniecki, ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 80-84.</ref><ref name="Uruski…">S. Uruski, ''Rodzina. Herbarz szlachty polskiej'', Warszawa 1904-1931, t. III, s. 64.</ref>. Danilewicze wspomnieni zostali przez [[Kasper Niesiecki|Kaspra Niesieckiego]] w ''Herbarzu Polskim''<ref name="Niesiecki…"/>.

== Najstarsze świadectwa [[źródła historyczne|źródłowe]] dotyczące pochodzenia rodu ==
* [[Etymologia]] powstania nazwiska wskazuje na pochodzenie od biblijnego imienia ''[[Daniel (imię)|Daniel]]''<ref>O. Chorowiec, ''Herbarz szlachty wołyńskiej'', t. VII, Radom 2018, s. 101.</ref>. Danilewicz (Danielewicz) jest [[Nazwisko patronimiczne|nazwiskiem patronimicznym]].

* [[Adam Boniecki (heraldyk)|Adam Boniecki]] w ''Poczcie rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI wieku'' wymienia osoby, z których każda mogła należeć do Danilewiczów lub dać początek rodowi tego nazwiska. Boniecki wspomina m.in.: Jeska Danilewicza, bojara (którego ojcu Daniłowi Girdewiczowi kniaź Semen Romanowicz Kobryński nadał wieś Pryszychwosty), Iwaszka i Fedora Danilewiczów, synów Iwana, dworzan królewskich, Iwana i Semena Danilewiczów, synów bojara Daniła Iwanowicza (któremu kniaź Fedor Jarosławicz Piński nadał w 1507 roku wieś [[Połkotycze]])<ref name="BonieckiRody42…">A. Boniecki, ''Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI wieku'', Warszawa 1887, s. 42.</ref>. Według Bonieckiego Danilewicze prawdopodobnie pochodzą od wyżej wymienionego Iwaszka Iwanowicza Danilewicza, dworzanina królewskiego, który otrzymał w 1511 roku od króla [[Zygmunt I Stary|Zygmunta Starego]] wsie Nieżyłowy i Teszyłowy. Iwaszko i jego brat Fedor (także dworzanin królewski w 1523 roku) dostarczali na ekspedycje wojenne trzech zbrojnych konno z własnych dóbr<ref name="Boniecki80…">A. Boniecki, ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 80.</ref><ref name="BonieckiRody42…"/><ref name="Uruski…"/>.

* Wśród urzędników połockich wymieniany jest Iwaszko Danilewicz, który pełnił funkcję [[Podwojewodzi|namiestnika]] [[Starosta|starosty]] [[połock]]iego [[Bohdan Andruszkowicz Sakowicz|Bohdana Sakowicza]] między 1477 a 1484 rokiem<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom V. Ziemia połocka i województwo połockie XIV-XVIII wiek'', H. Lulewicz (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, A. Haratym, A. Macuk, A. Radaman (oprac.), Warszawa 2018, s. 179.</ref>.

* Dr [[Jan Ciechanowicz]] przywołuje (w tomie II dzieła pt. ''Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego'') dokument dotyczący dziejów rodziny Danilewiczów. Autor, powołując się na zapisy w aktach grodzkich połockich, cytuje skargę Katarzyny ze Starosielskich Danilewiczowej, z lipca 1667 roku, w której pisała ona co następuje:
{{Cytat
 |treść = Przybywszy z krajów litewskich, z wygnania moskiewskiego w w-wo połockie, do majętności swych, w w-wie połockim leżącey Chrołcewicz y Połciewa, w w-wie witebskim leżące, w tym roku 1667, po szczęśliwey rekuperacy zamków połockich y witebskich z rąk moskiewskich, o tym, iż gdy żałujące, czasu inkursu moskiewskiego, będąc wygnani z kraiów ruskich, różni po różnych województwach y powiatach w Wielkim Xięstwie Litewskim, unosząc zdrowie swe, przemieszkiwając, po tym przed szczęśliwie zawartym pokojem z carem moskiewskim, w powiecie oszmiańskim, w majętności jmci pana Pawła Danilewicza, sędziego ziemi wileńskiej, z małżonkiem swym zeszłym panem Alexandrem Danilewiczem, we dworze, nazwanym Leszney, przez czas niemały przemieszkiwali. Gdzie w tym roku 1667, dnia marca 4 dnia, zeszły pan Danilewicz, mając swoje niektóre sprawy, do Wilna, na roczki marcowe jechał. Tamże będąc od Pana Boga ciężką chorobą obłożną nawiedzony, powracając z Wilna, przyjeżdżając ku karczmie Murowaney, śmiercią z tego świata, w niewiadomości małżonki zszedł. Więc czeladnik imieniem Stanisław Kopciewicz, natenczas do Wilna z zeszłym p. Danilewiczem jeździł, one ciało, jako w drodze zmarłe p. Danilewicza do karczmy Murowaney wwiózłszy, zanocował. Tamże, przez nieopatrzność tego czeladnika, wszystkie rzeczy, w saniach przy tym ciele będące, pokradzione<ref name="Ciechanowicz…">J. Ciechanowicz, ''Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego'', Rzeszów 2001, t. II,  s. 301.</ref>.
}}

* Nie jest znana data przystąpienia rodziny Danilewiczów (Danielewiczów) do rodu heraldycznego Ostojów (Mościców). Mogło to nastąpić w XVI wieku.

== Majątki ziemskie należące do rodu ==
Poniżej wymienione są ważniejsze dobra ziemskie należące do Danilewiczów herbu Ostoja.

Nieżyłowy, Teszyłowy<ref name="Boniecki80…"/>, Chrołcewicze, Połciew<ref name="Ciechanowicz…"/>, Tułowo<ref name="SłownikTułowo…">{{SgKP|XII|620|Tułowo (2)}}</ref><ref name="Boniecki82…"/>, [[Leszno (obwód miński)|Leszna]]<ref>{{SgKP|V|176|Leszna}}</ref><ref name="Metryka166…">''Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r.'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 1989, s. 166.</ref>, Nosiłów, Kolendzin<ref name="Metryka166…"/>, Świrany<ref>{{SgKP|XV_cz.2|635|Świrany}}</ref><ref name="Wolff…"/><ref>''Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r.'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 1989, s. 111.</ref>, [[Bolniki]], Wierzchówka<ref name="Wolff…">J. Wolff, ''Pacowie. Materyjały historyczno-genealogiczne. Ułożone i wydane przez Józefa Wolffa'', Petersburg 1885, s. 222-223.</ref><ref>{{SgKP|XIII|413|Wierzchówka}}</ref>, [[Zanarocz]] (alias Koziniec)<ref name="Wolff…"/><ref>''Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r.'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 1989, s. 122.</ref>, Wielkie Sioło<ref name="Metryka166…"/><ref>{{SgKP|XIII|346|Wielkie Sioło}}</ref>, [[Uzła|Uzła Wielka]]<ref>''Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r.'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 1989, s. 127.</ref><ref>{{SgKP|XII|869|Uzła}}</ref>, Ołseta<ref>''Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r.'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 1989, s. 250.</ref>, [[Sielsowiet Koroby|Sakowicze]]<ref name="Boniecki82…"/>, [[Korciany]], [[Multanka]], [[Średniki|Średnik]], [[Bohdanowo (sielsowiet Wiszniew)|Bohdanów]]<ref name="Jankowski…">C. Jankowski, ''Powiat Oszmanski'', cz. I, s. 223-233</ref><ref>{{SgKP|XV_cz.1|182|Bohdanów (4)}}</ref>, Pierzchaiły, Bukaty, Dziertyniki, Poludy, Kozierowce, Rymowicze, Nowosady, Dziesiętniki, Dowkniewicze, [[Goreckowszczyzna]], [[Hołoblewszczyzna]], Jachimowszczyzna<ref>C. Jankowski, ''Powiat Oszmianski'', cz. I, s. 224.</ref>, [[Danilewicze]], Sulżyn<ref name="Boniecki81…">A. Boniecki, ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 81.</ref>, [[Sokoleńszczyzna (okręg wileński)|Sokoleńszczyzna]]<ref name="Boniecki83…">A. Boniecki, ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 83.</ref>, Lewszany<ref>A. Krahel, ''Opisy parafii dekanatu trockiego w diecezji wileńskiej 1784 roku – edycja źródeł historycznych'', Białystok 2015, s. 112, 119.</ref>, Gudziany, Piełaniszki<ref name="Boniecki83…"/>, Skierzabola<ref name="HBS162…"/><ref>A. Krahel, ''Opisy parafii dekanatu trockiego w diecezji wileńskiej 1784 roku – edycja źródeł historycznych'', Białystok 2015, s. 114.</ref>, Szłowin, Kalniszki<ref name="Malewski457…"/>.

== Przedstawiciele rodu ==
* '''[[Jerzy Danielewicz (jezuita)|Jerzy Danielewicz]]''' (1595-1652) – [[ksiądz]] katolicki, jezuita, [[profesor]] teologii moralnej, [[Prefekt (Kościół katolicki)|prefekt]] szkół jezuickich, [[spowiednik]] [[Lista polskich rodów książęcych|księcia]] [[Zygmunt Karol Radziwiłł|Zygmunta Karola Radziwiłła]]<ref name="Encyklopedia…">''Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995'', L. Grzebień SJ (oprac.), Kraków 1996, hasło: DANIELEWICZ.</ref>.

* '''[[Paweł Danilewicz]]''' (zm. 1667) – dziedzic dóbr Leszna, sędzia ziemski wileński w latach 1649-1667, podsędek wileński w latach 1646-1649, cześnik lidzki w latach 1642-1646, sędzia grodzki wileński w latach 1641-1646, starosta inturski<ref>''Metryka Litewska. Księga wpisów nr 131'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 2001, nr 1018, s. 439.</ref>, był elektorem [[Jan II Kazimierz Waza|Jana II Kazimierza Wazy]] z [[Województwo wileńskie (I Rzeczpospolita)|województwa wileńskiego]]. Jego małżonką była Zofia Duninówna Kitlicka<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, spisy'', t. I: Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek, opr. H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004, s. 168.</ref>.

* '''Samuel Danilewicz''' (zm. po 1670) – [[rotmistrz]] [[brasław]]ski, dziedzic dóbr Tułowo<ref name="SłownikTułowo…"/>. Dobra te przekazał synowi Janowi w 1670 roku<ref name="Boniecki82…"/>.

* '''[[Roman Jan Danilewicz]]''' (zm. 1685) – właściciel dóbr Świrany, zastawny posiadacz majątku [[Korciany]], [[podkomorzy]] [[Oszmiana|oszmiański]], [[chorąży]] oszmiański, [[podstoli]] oszmiański, [[starosta]] inturski, [[poseł]] na [[Sejm walny I Rzeczypospolitej|Sejm I Rzeczypospolitej]]. Posłował na Sejm elekcyjny w 1669 roku<ref>J. Dunin-Borkowski, M. Dunin-Wąsowicz, ''Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz.'', Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie (red. Władysława Semkowicza), t. I, s. 38.</ref> oraz w 1674 roku<ref>O. Pietruski, ''Elektorów poczet, którzy niegdyś głosowali na elektorów Jana Kazimierza roku 1648, Jana III roku 1674, Augusta II roku 1697, i Stanisława Augusta roku 1764, najjaśniejszych Królów Polskich, Wielkich Książąt Litewskich, i.t.d. Ułożył i wydał Oswald Zaprzaniec z Siemuszowej Pietruski'', Lwów 1845, s. 65.</ref><ref name="Wierzbicki…">L. A. Wierzbicki, ''Posłowie Wielkiego Księstwa Litewskiego na zjazd warszawski i sejm pacyfikacyjny 1673 roku'', „Teka Komisji Historycznej”, PAN, Lublin 2004, vol. I, s. 98.</ref>. Roman Danilewicz wstępował w związki małżeńskie dwukrotnie. Jego pierwszą żoną była Zofia Bartoszewska. Poprzez drugie małżeństwo Danilewicz związał się z magnacką rodziną litewską [[Pacowie herbu Gozdawa|Paców]] herbu [[Gozdawa (herb szlachecki)|Gozdawa]]<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom I. Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek'', A. Rachuba (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2004, s. 272.</ref>. Poślubił w roku 1670 Katarzynę, córkę Hieronima Dominika Paca (syna [[Piotr Pac|Piotra]], wojewody trockiego) i Anny Wojnianki<ref name="Wolff…"/>.

* '''[[Adam Karol Danilewicz]]''' (zm. przed 1686) – właściciel dóbr Wielkie Sioło wraz z osadami Mamony i Matyszki<ref>C. Jankowski, ''Powiat Oszmianski'', cz. II, s. 102.</ref>, [[sędzia grodzki]] [[Wilno|wileński]]. Był synem [[Paweł Danilewicz|Pawła Danilewicza]], sędziego ziemskiego wileńskiego. Jego małżonką była Leonia Konstancja Hertzdorf<ref name="Boniecki81…"/>.

* '''[[Mikołaj Danilewicz]]''' (zm. po 1699) – dziedzic dóbr Wierzchówka, Ołseta i innych, [[Miecznik (urząd)|miecznik]] [[Wiłkomierz|wiłkomierski]], [[podsędek]] wiłkomierski, [[podstarości]] wiłkomierski<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom I. Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek'', A. Rachuba (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2004, s. 433, 434, 462, 464, 641.</ref>, [[elektor]] [[król]]a [[Michał Korybut Wiśniowiecki|Michała Korybuta Wiśniowieckiego]].

* '''[[Michał Danilewicz]]''' (zm. po 1703) – dziedzic dóbr [[Średniki|Średnik]], [[Bohdanowo (sielsowiet Wiszniew)|Bohdanów]], Sulżyn i innych, [[starosta]] [[Płótele|płotelski]], komisarz sejmowy w 1703 roku. Był synem Romana Jana Danilewicza, podkomorzego oszmiańskiego, starosty inturskiego i Katarzyny Pac. Jego małżonką była [[Zenowiczowie herbu Deszpot|Eleonora Zenowicz]]<ref>J. Wolff, ''Pacowie. Materyjały historyczno-genealogiczne. Ułożone i wydane przez Józefa Wolffa'', Petersburg 1885, s. 321.</ref>. W roku 1758, jego wnuk Jan Danilewicz sprzedał część Sulżyna (odziedziczoną po ojcu Konstantym)<ref name="Boniecki81…"/>.

* '''Paweł Danilewicz''' (zm. po 1706) – podkomorzy [[Województwo wendeńskie|wendeński]]<ref name="Metryka166…"/>.

* '''Józef Antoni Danilewicz''' (zm. przed 1711) – podkomorzyc wendeński, [[koniuszy]] oszmiański. W roku 1705 został nominowany na urząd koniuszego oszmiańskiego po śmierci Krzysztofa Szymkowicza<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom I. Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek'', A. Rachuba (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2004, s. 228, 641.</ref>.

* '''Michał Danilewicz''' (zm. po 1721) – ziemianin królewski [[Województwo mińskie|wojew. mińskiego]], dziedzic dóbr [[Sielsowiet Koroby|Sakowicze]]. Dobra te (odziedziczone po stryju Gabrielu) przekazał synowi Franciszkowi w 1721 roku. Był synem [[Michał Danilewicz|Michała Danilewicza]], starosty płotelskiego<ref name="Boniecki82…">A. Boniecki, ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 82.</ref>.

* '''Teresa Danilewicz''' (zm. 1723) – była małżonką Krzysztofa Franciszka Sulistrowskiego, chorążego i [[Podstoli|podstolego]] oszmiańskiego<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom I. Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek'', A. Rachuba (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2004, s. 214.</ref>, marszałka [[Konfederacja tarnogrodzka|konfederacji litewskiej]] (1716-1717), zmarłego w 1737 roku<ref>A. Haratym, ''Sulistrowski Krzysztof Franciszek (zm. 1737)'', [w:] „Polski słownik biograficzny”, t. XLV, Kraków 2007-2008, s. 487-489.</ref>. Teresa była córką [[Roman Jan Danilewicz|Romana Danilewicza]], podkomorzego oszmiańskiego i Katarzyny z Paców<ref name="Wolff…"/>.

* '''Onufry Danilewicz''' (zm. przed 1741) – [[Kapitan marynarki|kapitan]] [[Wojsko polskie w latach 1700–1764|wojsk królewskich]], dziedzic dóbr Tułowo. Był synem Jana i Łucji z Białonowiczów<ref name="Boniecki82…"/>.

* '''[[Franciszek Stefan Danilewicz]]''' (zm. po 1744) – dziedzic dóbr [[Bohdanowo (sielsowiet Wiszniew)|Bohdanów]], Danilewicze i innych, [[starosta]] [[Płótele|płotelski]]. Był synem [[Michał Danilewicz|Michała Danilewicza]], starosty płotelskiego i Eleonory Zenowiczówny. Żoną Franciszka Stefana Danilewicza była Anna Nowkuńska<ref name="Boniecki81…"/>.

* '''Józef Danilewicz''' (zm. po 1750) – dziedzic Sokoleńszczyzny, skarbnik kowieński. W roku 1750 sporządził testament, w którym zapisał majątek swoim synom – Kazimierzowi i Leonowi, zobowiązując ich do spłacenia starszych braci Tadeusza i Józefa<ref name="Boniecki83…"/>.

* '''Marcin Danilewicz''' (zm. po 1750) – [[skarbnik]] [[Kowno|kowieński]], dziedzic dóbr [[Sokoleńszczyzna (okręg wileński)|Sokoleńszczyzna]]. Był synem Józefa Danilewicza<ref name="Boniecki83…"/>.

* '''[[Onufry Danilewicz]]''', właśc. '''Kazimierz Aleksander Danilewicz''' (1695-1753) – [[ksiądz]] katolicki, [[Trynitarze|trynitarz]], lektor (profesor) [[Filozofia|filozofii]] oraz [[Teologia|teologii]] [[Scholastyka (filozofia)|scholastycznej]] i [[Teologia dogmatyczna|dogmatycznej]], przełożony (minister) klasztoru w Wilnie na Antokolu,  [[Definitorium|definitor]] polskiej [[Prowincja zakonna|prowincji zakonnej]], pisarz [[Ascetyzm|ascetyczny]], [[Historia|historyk]] i [[kronika]]rz swego [[zakon]]u<ref>R. Żmuda, ''Materiały do bibliografii publikacji o zakonach i zgromadzeniach zakonnych w Polsce 1945-2000'', t. I: ''Osoby konsekrowane'', Łódź 2011, s. 81.</ref><ref name="Giżycki7…">J. M. A. Giżycki (pseud. Wołyniak), ''Notatka o niektórych naszych siedzibach trynitarskich'',  Kraków 1912, s. 7.</ref><ref>''Encyklopedia katolicka'', (red.  R.  Łukaszyk,  L.  Bieńkowski,  F. Gryglewicz), t. III, Lublin, KUL, 1979, hasło: DANILEWICZ Aleksander Kazimierz, k. 1014.</ref>.

* '''[[Franciszek Tadeusz Danilewicz]]''' (zm. po 1766) – [[chorąży]] [[Oszmiana|oszmiański]], [[pułkownik]] generalny [[Powiat oszmiański (I Rzeczpospolita)|pow. oszmiańskiego]] wojsk [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]]. Był synem [[Franciszek Stefan Danilewicz|Franciszka Stefana Danilewicza]], starosty płotelskiego i Anny z Nowkuńskich. Jego żoną była Aniela Mirska. W roku 1764 podpisał wraz z synem Michałem w Wilnie akt konfederacji stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego.

* '''Dominik Danilewicz''' (zm. po 1773) – [[łowczy]] [[smoleńsk]]i<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom IV. Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie XIV-XVIII wiek'', A. Rachuba (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2003, s. 102.</ref>, dziedzic dóbr Tułowo. Był synem Onufrego, kapitana wojsk królewskich. W roku 1768 Dominik Danilewicz wraz z synami: Janem, Antonim, Franciszkiem i Piotrem oraz bratem Janem, chorążym wojsk koronnych i bratankiem Michałem, sprzedali majątek Tułowo [[Pociejowie|Pociejom]]<ref name="Boniecki82…"/>.

* '''[[Tadeusz Danilewicz (rotmistrz trocki)|Tadeusz Danilewicz]]''' (zm. po 1788) – dziedzic dóbr Gudziany, Lewszany, Piełaniszki, Skierzabola, [[landwójt]] [[Troki|trocki]], komisarz prowiantowy trocki<ref>A. B. Zakrzewski, ''Sejmiki Wielkiego Księstwa Litewskiego XVI-XVIII w.'', Warszawa 2000, s. 183, 200, 211.</ref>, rotmistrz [[Województwo trockie|województwa trockiego]]<ref>''Lietuvos didžiosios kunigaikštystės seimelių instrukcijos (1788-1790)'', (wyd.) R. Jurgaitis, A. Stankevič, A. Verbickienė, Vilnius 2015, s. 95.</ref><ref>M. Jusupović, ''Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733–1795'', Instytut Historii PAN, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2019, s. 281, 284, 295.</ref>. Jego małżonką była Petronela z Sopoćków. W roku 1777 odstąpił Gudziany i Lewszany synom: Szymonowi, rotmistrzowi trockiemu, Wincentemu i Józefowi<ref name="Boniecki83…"/>.

* '''[[Michał Danilewicz (sędzia grodzki)|Michał Danilewicz]]''' (zm. po 1790) – chorąży [[Petyhorcy|petyhorski]], [[sędzia grodzki]] [[smoleńsk]]i, [[elektor]] [[król]]a [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta]]. Był synem [[Franciszek Tadeusz Danilewicz|Franciszka Tadeusza Danilewicza]], chorążego oszmiańskiego i Anieli z Mirskich.

* '''Szymon Danilewicz''' (zm. po 1790) – dziedzic dóbr Gudziany, Lewszany<ref name="Boniecki83…"/>, Piełaniszki, rotmistrz trocki w 1774 roku<ref name="HBS162…">Я.С. Глінскі, Гербоўнік беларускай шляхты, t. V (Д), Мінск 2018, c. 162-163.</ref>. Był synem Tadeusza, rotmistrza trockiego<ref name="Boniecki83…"/>. Jego małżonką była Eugenia Randamańska<ref name="HBS162…"/>.

* '''Jozafata Danilewicz''' (zm. po 1792) – córka [[Franciszek Tadeusz Danilewicz|Franciszka Tadeusza Danilewicza]], chorążego oszmiańskiego. Była małżonką Jana Pakosza, sędziego grodzkiego smoleńskiego, pisarza grodzkiego i ziemskiego połockiego<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom V. Ziemia połocka i województwo połockie XIV-XVIII wiek'', H. Lulewicz (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, A. Haratym, A. Macuk, A. Radaman (oprac.), Warszawa 2018, s. 149.</ref>.

* '''Michał Danilewicz''' (zm. po 1795) – podkomorzy [[Powiat święciański|zawilejski]]. Dnia 9 IV 1793 roku wykonał w cerkwi w [[Miadzioł (miasto)|Miadziole]] przysięgę na ''wierne poddaństwo Najjaśniejszej [[Katarzyna II Wielka|Imperatorowej JejM]]''<ref>''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom I. Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek'', A. Rachuba (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2004, s. 611</ref>.

* '''Julian Danilewicz''' (zm. po 1795) – rotmistrz oszmiański w 1795 roku. Był synem Antoniego. Jego rodzina osiedlona była we wsi Kozłowszczyzna<ref>C. Malewski, ''Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. Powiaty lidzki, oszmiański i wileński'', Warszawa  2016, s. 256.</ref>.

* '''Józef Danilewicz''' (zm. po 1804) – kapitan wojsk polskich. W roku 1804 sprzedał swoją część w Lewszanach. Był synem Szymona Danilewicza, rotmistrza trockiego<ref name="Boniecki84…">A. Boniecki, ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 84.</ref>.

* '''Antoni Danilewicz''' (zm. po 1817) – dziedzic dóbr Lewszany, główny strażnik komory trockiej, komornik rzeczycki w 1798 roku. Był synem Szymona, rotmistrza trockiego. Jego małżonką była Katarzyna Kandratowicz<ref name="HBS162…"/>. Majątek w Lewszanach sprzedał w 1817 roku<ref name="Boniecki83…"/>.

* '''Józef Danilewicz''' (zm. po 1832) – właściciel dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, porucznik wojsk rosyjskich<ref name="Malewski457…">C. Malewski, ''Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. Powiaty lidzki, oszmiański i wileński'', Warszawa  2016, s. 457.</ref>. Był synem Tadeusza<ref name="Boniecki84…"/>.

* '''Adolf Danilewicz''' (zm. po 1859) – dziedzic dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, [[Tabela rang|radca kolegialny]]. Był synem Józefa, porucznika wojsk rosyjskich<ref name="Malewski457…"/>. Wraz z braćmi – Janem i Tadeuszem zostali wylegitymowani ze szlachectwa w guberni wileńskiej w roku 1819<ref name="Boniecki84…"/>.

* '''[[Wincenty Danilewicz]]''' (1787-1878) – żołnierz napoleoński, szwoleżer, brał udział w [[Wojny napoleońskie|wojnach napoleońskich]], za co został odznaczony francuskim orderem [[Legia Honorowa|Legii Honorowej]]. Ożeniony był z Franciszką Grunwald.

* '''Waleria Józefa Katarzyna Danilewicz''' (1828-1881) – córka [[Wincenty Danilewicz|Wincentego]] i Franciszki Grunwald. Jej mężem był [[Rajmund Masłowski|Rajmund Filip Masłowski h. Samson]], [[Prawo|prawnik]], naczelnik okręgu [[Chęciny|chęcińskiego]] w okresie [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]]<ref>M. Masłowski, ''[[Stanisław Masłowski]] – Materiały do życiorysu i twórczości'', Wrocław 1957, s. 10, 11-13, 16, 17, 21, 25, 237.</ref>.

* '''Jan Danilewicz''' (zm. 1893) – dziedzic dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, [[Tabela rang|radca tytularny]] w latach 1859–1873. Zmarł 16 I 1893 roku w Wilnie. Był synem Józefa, porucznika wojsk rosyjskich. Jego żoną była Eufrozyna z Pizanich<ref name="Malewski457…"/>.

* '''Teofil Danilewicz''' (1832-1901) – dziedzic dóbr Szłowin z wsią Kalniszki, pułkownik. Zmarł 2 III 1901 roku w Wilnie, pochowany na [[Cmentarz Na Rossie|Rossie]]. Był synem Józefa, porucznika wojsk rosyjskich<ref name="Malewski457…"/>.

* '''Antoni Danielewicz (Danilewicz)''' (1888-1937/8) – zamordowany przez [[NKWD]] za [[Kontrrewolucja|kontrrewolucyjną]] działalność i [[Agitacja|agitację]] na rzecz [[II Rzeczpospolita|państwa polskiego]] (27 XII 1937 roku zapadła decyzja o rozstrzelaniu Danilewicza). Działał na terenie [[Wołyń|Wołynia]]. Był przeciwnikiem [[kołchoz]]ów. Jak wynika, z dokumentów śledczych NKWD wielokrotnie przekraczał granicie pomiędzy [[Polska|Polską]] a [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Dostarczał do rodzinnej Wróblówki (koło [[Cudnów (obwód żytomierski)|Cudnowa]]) towary spożywcze oraz gospodarcze. Jego działalność uznawana była przez NKWD za ''[[przemyt|kontrabandę]]''. Był synem Karola Danielewicza, handlowca i Feliksy z Bańkowskich. Jego brat Stanisław został zesłany na [[Syberia|Syberię]]<ref>O. Chorowiec, ''Herbarz szlachty wołyńskiej'', t. VII, Radom 2018, s. 106-108.</ref>.

* '''[[Zofia Danilewicz-Stysiak]]''' (1922-2013) – stomatolog, prof. dr hab. n. med., dyr. Instytutu Stomatologii [[Akademia Medyczna w Łodzi|Akademii Medycznej w Łodzi]].

== Zobacz też ==
* [[Ostoja (herb szlachecki)|Herb Ostoja]]
* [[Ród Ostojów (Mościców)]]
* [[Szlacheckie rody Litwy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Kasper Niesiecki|K. Niesiecki]], ''Herbarz polski'', wyd. [[Jan Nepomucen Bobrowicz|J.N. Bobrowicz]], Lipsk 1839-1845, t. III, s. 301.
* [[Adam Boniecki (heraldyk)|A. Boniecki]], ''Herbarz polski'', Warszawa 1889-1913, t. IV, s. 80-84.
* A. Boniecki, ''Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI wieku'', Warszawa 1887, s. 42.
* [[Seweryn Uruski|S. Uruski]], ''Rodzina. Herbarz szlachty polskiej'', Warszawa 1904-1931, t. III, s. 64.
* W. Kojałowicz, ''Ks. Wojciecha Wiiuka Kojałowicza herbarz szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego zwany Nomenclator'', Kraków 1905, s. 119.
* W. Kojałowicz, F. Piekosiński, ''Ks. Wojciecha Wijuka Kojałowicza S. J. Herbarz rycerstwa W. X. Litewskiego tak zwany Compendium czyli o klejnotach albo herbach których familie stanu rycerskiego w prowincyach Wielkiego Xięstwa Litewskiego zażywają'', Kraków 1897, s. 205.
* J. Ciechanowicz, ''Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego'', Rzeszów 2001, t. II,  s. 301.
* O. Chorowiec, ''Herbarz szlachty wołyńskiej'', t. VII, Radom 2018, s. 101-109.
* Я.С. Глінскі, ''Гербоўнік беларускай шляхты'', t. V (Д), Мінск 2018, c. 162-164.
* G. Błaszczyk, ''Herbarz szlachty żmudzkiej'', wyd: DiG, Warszawa 2015, t. I, s. 401-409.
* ''[[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego|Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich]]''.
* C. Jankowski, ''Powiat Oszmanski'', cz. I, s. 223-233.
* ''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom I. Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek'', [[Andrzej Rachuba|A. Rachuba]] (red.), [[Henryk Lulewicz|H. Lulewicz]], A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2004, s. 153, 168-169, 172, 213-214, 228, 264, 272, 319, 433-434, 462, 464, 611, 641.
* ''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom IV. Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie XIV-XVIII wiek'', [[Andrzej Rachuba|A. Rachuba]] (red.), [[Henryk Lulewicz|H. Lulewicz]], A. Rachuba, P. P. Romaniuk (oprac.), Warszawa 2003, s. 102, 163, 315, 349.
* ''Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego Spisy. Tom V. Ziemia połocka i województwo połockie XIV-XVIII wiek'', H. Lulewicz (red.), H. Lulewicz, A. Rachuba, A. Haratym, A. Macuk, A. Radaman (oprac.), Warszawa 2018, s. 149, 179, 265.
* ''Metryka Litewska. Księga wpisów nr 131'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 2001, nr 1018, s. 439.
* ''Metryka Litewska. Rejestry podymnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Województwo wileńskie 1690 r.'', A. Rachuba (oprac.), Warszawa 1989, s. 111, 122, 127, 166, 250.
* ''Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995'', L. Grzebień SJ (oprac.), Kraków 1996, hasło: DANIELEWICZ.
* ''Encyklopedia katolicka'', (red.  R.  Łukaszyk,  L.  Bieńkowski,  F. Gryglewicz), t. III, Lublin, KUL, 1979, hasło: DANILEWICZ Aleksander Kazimierz, k. 1014.
* C. Malewski, ''Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. Powiaty lidzki, oszmiański i wileński'', Warszawa  2016, s. 62, 256, 457.
* O. Pietruski, ''Elektorów poczet, którzy niegdyś głosowali na elektorów Jana Kazimierza roku 1648, Jana III roku 1674, Augusta II roku 1697, i Stanisława Augusta roku 1764, najjaśniejszych Królów Polskich, Wielkich Książąt Litewskich, i.t.d. Ułożył i wydał Oswald Zaprzaniec z Siemuszowej Pietruski'', Lwów 1845, s. 65.
* [[Jerzy Sewer Dunin-Borkowski|J. Dunin-Borkowski]], M. Dunin-Wąsowicz, ''Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz.'', Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie (red. Władysława Semkowicza), t. I, s. 38.
* L. A. Wierzbicki, ''Posłowie Wielkiego Księstwa Litewskiego na zjazd warszawski i sejm pacyfikacyjny 1673 roku'', „Teka Komisji Historycznej”, PAN, Lublin 2004, vol. I, s. 98.

[[Kategoria:Danilewiczowie herbu Ostoja|!]]
[[Kategoria:Litewskie rody szlacheckie]]


text:
# Kościół św. Michała Archanioła w Czaczu
Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła – rzymskokatolicki kościół parafialny we wsi Czacz.

## Historia
Kościół został zbudowany w I połowie XIV wieku z fundacji Michała z Czacza. Zbudowany został w stylu gotyckim. W XV wieku został częściowo przebudowany, a w roku 1653 został gruntowanie przebudowany (kosztem Wojciecha Gajewskiego) przez Krzysztofa Bonadurę Starszego w stylu barokowym. W 1682 roku została do kościoła dobudowana wieża. Barokowy hełm wieży został zniszczony w wyniku pożaru w 1837 roku.
Kościół jest jednonawowy z podwójnym prezbiterium, niższym i wyższym. Na sklepieniu prezbiterium i nawy znajdują się freski z ok. 1653 roku. Wyposażenie kościoła jest barokowe z 1798 roku, w tym trzy ołtarze architektoniczne i ambona.
Kościół został uznany za zabytek już w 1932 roku, a plebania zbudowana w 1818 roku w 1969 roku

wikiname: plwiki

title: Kościół św. Michała Archanioła w Czaczu

in_language: pl

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół św. Michała Archanioła
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = 25 A z dnia 25.11.1932<ref>{{Cytuj stronę|url= http://web.archive.org/web/20140408213145/http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/stan%20na%2031.03.2014/WLK-rej.pdf|tytuł= Rejestr zabytków nieruchomych woj. wielkopolskiego|data dostępu=2014-09-02}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Czacz kosciol.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Czacz (województwo wielkopolskie)|Czacz]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia św. Michała Archanioła w Czaczu|św. Michała Archanioła w Czaczu]]
 |administratura typ        = Parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Archanioł Michał|św. Michała Archanioła]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = I połowa XIV wieku
 |data zakończenia budowy   =
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  = Michała z Czacza
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[gotyk]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]] i kamień
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Śmigiel (gmina)
 |współrzędne               = 52°02'08.6"N 16°32'43.1"E
 |commons                   = Category:Saint Michael Archangel church in Czacz
 |www                       =
}}
'''Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] we wsi [[Czacz (województwo wielkopolskie)|Czacz]].

== Historia ==
Kościół został zbudowany w I połowie XIV wieku z fundacji Michała z Czacza. Zbudowany został w stylu gotyckim. W XV wieku został częściowo przebudowany, a w roku 1653 został gruntowanie przebudowany (kosztem [[Wojciech Gajewski (kasztelan)|Wojciecha Gajewskiego]]) przez [[Krzysztof Bonadura Starszy|Krzysztofa Bonadurę Starszego]] w stylu barokowym. W 1682 roku została do kościoła dobudowana wieża. Barokowy hełm wieży został zniszczony w wyniku pożaru w 1837 roku.

Kościół jest jednonawowy z podwójnym prezbiterium, niższym i wyższym. Na sklepieniu prezbiterium i nawy znajdują się freski z ok. 1653 roku. Wyposażenie kościoła jest [[barok]]owe z 1798 roku, w tym trzy ołtarze architektoniczne i ambona.

Kościół został uznany za zabytek już w 1932 roku, a plebania zbudowana w 1818 roku w 1969 roku<ref>Rejestr zabytków województwa wielkopolskiego nr 569/A z dnia 30 kwietnia 1969 r.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|imię = Piotr |nazwisko = Maluśkiewicz| tytuł = Gotyckie kościoły w Wielkopolsce| wydawca = Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu |miejsce = Poznań |rok = |strony = 26-27|isbn = 978-83-60746-14-1}}

{{SORTUJ:Czacz}}
[[Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Śmigiel]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Michała Archanioła]]
[[Kategoria:Kościoły w archidiecezji poznańskiej]]
[[Kategoria:Architektura gotyku w województwie wielkopolskim]]
[[Kategoria:Czacz (województwo wielkopolskie)|Kościół]]
[[Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie kościańskim]]

title: Kościół św. Michała Archanioła

Państwo: Polska

Miejscowość: Czacz

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: św. Michała Archanioła w Czaczu

Wezwanie: św. Michała Archanioła

Data rozpoczęcia budowy: I połowa XIV wieku

Fundator: Michała z Czacza

Styl: gotyk

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła i kamień

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Monteille
Monteille (wymowaⓘ) – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Calvados. W 2013 roku liczba ludności wynosiła 159 mieszkańców.
W dniu 1 stycznia 2017 roku z połączenia 14 ówczesnych gmin – Les Authieux-Papion, Coupesarte, Crèvecœur-en-Auge, Croissanville, Grandchamp-le-Château, Lécaude, Magny-la-Campagne, Magny-le-Freule, Le Mesnil-Mauger, Mézidon-Canon, Monteille, Percy-en-Auge, Saint-Julien-le-Faucon oraz Vieux-Fumé – utworzono nową gminę Mézidon-Vallée-d'Auge. Siedzibą gminy została miejscowość Mézidon-Canon.

title: Monteille

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Monteille
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Monteille
 |jednostka                       = miejscowość
 |zdjęcie                         = Église Saint-Ouen de Monteille (1).JPG
 |opis zdjęcia                    = Kościół (po prawej) w Monteille
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Normandia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Calvados (departament)|Calvados]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Lisieux|Lisieux]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 14444
 |powierzchnia                    = 4,52 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 159
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 14270
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Calvados
 |współrzędne                     = 49°7′N 0°3′E
 |commons                         = Category:Monteille
 |www                             =
}}
'''Monteille''' ({{wymowa|Fr-Monteille.ogg}}) – miejscowość i dawna gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Normandia (region administracyjny)|Normandia]], w departamencie [[Calvados (departament)|Calvados]]. W 2013 roku liczba ludności wynosiła 159 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.insee.fr/fr/statistiques/2021173?geo=COM-14444 | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2017-01-17}}</ref>.

W dniu 1 stycznia 2017 roku z połączenia 14 ówczesnych gmin – [[Les Authieux-Papion]], [[Coupesarte]], [[Crèvecœur-en-Auge]], [[Croissanville]], [[Grandchamp-le-Château]], [[Lécaude]], [[Magny-la-Campagne]], [[Magny-le-Freule]], [[Le Mesnil-Mauger]], [[Mézidon-Canon]], Monteille, [[Percy-en-Auge]], [[Saint-Julien-le-Faucon]] oraz [[Vieux-Fumé]] – utworzono nową gminę [[Mézidon-Vallée-d'Auge]]. Siedzibą gminy została miejscowość Mézidon-Canon<ref>{{cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20160919115906/http://www.calvados.gouv.fr/IMG/pdf/Recueil_des_actes_administratifs_no_97_du_13_septembre_2016.pdf | tytuł = Recueil des Actes Administratif | data = | autor = | praca = | opublikowany = calvados.gouv.fr | język = fr | data dostępu = 2017-01-17}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Lisieux}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Calvados]]

title: Monteille

Państwo: Francja

Region: Normandia

Departament: Calvados

Okręg: Lisieux


text:
# Gracze (województwo małopolskie)
Gracze – osada w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Kamionka Wielka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

title: Gracze (województwo małopolskie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Gracze
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = małopolskie
 |powiat                 = [[Powiat nowosądecki|nowosądecki]]
 |gmina                  = [[Kamionka Wielka (gmina)|Kamionka Wielka]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 18
 |kod pocztowy           =
 |tablice rejestracyjne  = KNS
 |SIMC                   = 1050810
 |kod mapy               = Kamionka Wielka (gmina)
 |współrzędne            = 49°36'09"N 20°48'49"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|248273|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Gracze''' – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[powiat nowosądecki|powiecie nowosądeckim]], w [[Kamionka Wielka (gmina)|gminie Kamionka Wielka]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo nowosądeckie|województwa nowosądeckiego]].

== Zobacz też ==
* [[Gracze]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

{{Gmina Kamionka Wielka}}

[[Kategoria:Kamionka Wielka (gmina)]]

title: Gracze

Województwo: małopolskie

Powiat: nowosądecki

Gmina: Kamionka Wielka

Tablice rejestracyjne: KNS


text:
# NGC 6499
NGC 6499 – gwiazda podwójna znajdująca się w gwiazdozbiorze Herkulesa. Skatalogował ją Albert Marth 11 maja 1864 roku jako obiekt typu „mgławicowego”, gdyż błędnie sądził, że jest otoczona mgławicą.

title: NGC 6499

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|17|55|20|0|+18|21|34|}}
{{Gwiazda infobox
 |nazwa                       = NGC 6499
 |oznaczenie Bayera           =
 |grafika                     =
 |opis grafiki                =
 |epoka                       = J2000
 |gwiazdozbiór                = [[Gwiazdozbiór Herkulesa|Herkules]]
 |rektascensja                = {{RA|17|55|20,0}}{{r|cseligman}}
 |deklinacja                  = {{DEC|+18|21|34}}{{r|cseligman}}
 |paralaksa                   =
 |odległość                   =
 |pasmo                       =
 |wielkość obserwowana        =
 |strumień promieniowania     =
 |rozmiar kątowy              =
 |ruch własny RA              =
 |ruch własny DEC             =
 |prędkość radialna           =
 |rodzaj gwiazdy              = [[gwiazda podwójna|podwójna]]
 |typ widmowy                 =
 |masa                        =
 |promień                     =
 |pole powierzchni            =
 |objętość                    =
 |gęstość                     =
 |metaliczność                =
 |wielkość absolutna          =
 |jasność                     =
 |okres obrotu                =
 |prędkość obrotu             =
 |inklinacja                  =
 |spłaszczenie                =
 |przyspieszenie grawitacyjne =
 |prędkość ucieczki           =
 |wiek                        =
 |temperatura                 =
 |krąży wokół                 =
 |półoś wielka                =
 |okres orbitalny             =
 |mimośród                    =
 |prędkość ruchu              =
 |skład                       =
 |Flamsteed                   =
 |2MASS                       =
 |BD                          =
 |CD                          =
 |FK5                         =
 |GC                          =
 |GJ                          =
 |HD                          =
 |HIP                         =
 |HR                          =
 |SAO                         =
 |inne nazwy                  =
 |mapa                        =
 |opis mapy                   =
 |alt mapy                    =
 |commons                     =
}}
'''NGC 6499''' – [[gwiazda podwójna]] znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Herkulesa|gwiazdozbiorze Herkulesa]]{{r|cseligman}}{{r|corwin}}{{r|ned}}{{r|seds}}. Skatalogował ją [[Albert Marth]] 11 maja 1864 roku jako obiekt typu „mgławicowego”, gdyż błędnie sądził, że jest otoczona mgławicą{{r|cseligman}}{{r|corwin}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="corwin">{{Cytuj stronę | url = http://haroldcorwin.net/ngcic/ngcnotes.all | tytuł = NGC 6499 | nazwisko = Corwin Jr. | imię = Harold G. | data = 2017-06-20 | praca = Notes on the NGC objects, particularly those missing, misidentified, or otherwise unusual | język = en | data dostępu = 2017-10-26}}</ref>
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc64a.htm#6499 | tytuł = NGC 6499 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2017-10-26}}</ref>
<ref name=ned>{{NED|NGC 6499}}</ref>
<ref name=seds>{{SEDS|NGC 6499}}</ref>
}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|6499]]
[[Kategoria:Gwiazdy podwójne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Herkulesa]]

title: NGC 6499

Gwiazdozbiór: Herkules

Rodzaj gwiazdy: podwójna


text:
# Kowale (powiat białostocki)
Kowale – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Suraż.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Świętej Trójcy w Turośni Kościelnej.

title: Kowale (powiat białostocki)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Kowale
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Podlaskie - Suraż - Kowale - W - Droga - v-E.JPG
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podlaskie
 |powiat                 = [[Powiat białostocki|białostocki]]
 |gmina                  = [[Suraż (gmina)|Suraż]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               = 126-132
 |liczba ludności        = 67{{r|lud}}
 |rok                    = 2016
 |strefa numeracyjna     = 85
 |kod pocztowy           = 18-105<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=531}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = BIA
 |SIMC                   = 0041795{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Suraż (gmina)
 |współrzędne            = 52°58'44"N 22°59'50"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|59916|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Kowale, powiat białostocki
 |www                    =
}}
'''Kowale''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo podlaskie|województwie podlaskim]], w [[powiat białostocki|powiecie białostockim]], w [[Suraż (gmina)|gminie Suraż]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo białostockie (1975–1998)|województwa białostockiego]].

Wierni kościoła [[Kościół łaciński|rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia Świętej Trójcy w Turośni Kościelnej|Świętej Trójcy w Turośni Kościelnej]]{{r|par}}.

== Zobacz też ==
* [[Kowale]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=lud>[http://www.suraz.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&menu=5&strona=1 Strona gminy, liczba ludności w dn. 31.12.2016] [dostęp 2020-10-24]</ref>

* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name=par>[https://archibial.pl/parafie/info/80-sw-apostolow-piotra-i-pawla-trzcianne/ Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.2|142|Kowale 2(1)}}

{{Gmina Suraż}}

[[Kategoria:Suraż (gmina)]]

title: Kowale

Województwo: podlaskie

Powiat: białostocki

Gmina: Suraż

Tablice rejestracyjne: BIA


text:
# Lemnia
Lemnia (węg. Lemhény) – wieś w Rumunii, w okręgu Covasna, w gminie Lemnia. W 2011 roku liczyła 1936 mieszkańców.

title: Lemnia

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Lemnia
 |nazwa oryginalna             = Lemnia
 |zdjęcie                      = RO CV Lemnia 1.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Covasna|Covasna]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Lemnia (gmina)|Lemnia]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1936
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 46°04′14″N 26°16′21″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Lemnia''' ({{w języku|hu|Lemhény}}) – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Covasna|okręgu Covasna]], w [[Lemnia (gmina)|gminie Lemnia]]. W 2011 roku liczyła 1936 mieszkańców{{r|rpl}}.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2020-09-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}
[[Kategoria:Wsie w okręgu Covasna]]

title: Lemnia

Państwo: Rumunia

Okręg: Covasna

Gmina: Lemnia


text:
# Édouard Yves
Édouard Émile Gustave Yves (ur. 26 października 1907 w Katako-Kombe) – belgijski florecista i szablista pochodzenia kongijskiego, brązowy medalista olimpijski i czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku w szabli indywidualnej odpadł w pierwszej rundzie, a w drużynowej zajął siódme miejsce. Po II wojnie światowej wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 roku, gdzie Belgowie w składzie: Georges de Bourguignon, Henri Paternóster, Édouard Yves, Raymond Bru, André van de Werve de Vorsselaer i Paul Valcke zdobyli drużynowo brązowy medal. Wystąpił tam także w szabli drużynowej, zajmując czwarte miejsce. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku, gdzie zajął piąte miejsce w szabli drużynowej oraz florecie drużynowym.
Podczas mistrzostw świata w Liège w 1930 roku razem z Raymondem Bru, Maxem Janletem, Pierre’em Pêcherem, Robertem T’Sasem i Georges’em de Bourguignonem zdobył brązowy medal we florecie drużynowym. Na mistrzostwach świata w Lizbonie (1947) wywalczył srebrny medal w szabli drużynowej oraz brązowy we florecie drużynowym. Ponadto zdobył brązowy medal w szabli drużynowej na mistrzostwach świata w Sztokholmie (1951).

title: Édouard Yves

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Édouard Yves
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = szermierka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 26 października 1907
 |miejsce urodzenia         = [[Katako-Kombe]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BEL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Londyn|1948|szermierka|brąz|([[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 – floret drużynowo mężczyzn|floret druż.]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|SZ}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Lizbona|1947|srebro|szabla druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Liège|1930|brąz|floret druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Lizbona|1947|brąz|floret druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Sztokholm|1951|brąz|szabla druż.}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Édouard Émile Gustave Yves''' (ur. [[26 października]] [[1907]] w [[Katako-Kombe]]) – [[Belgia|belgijski]] [[floret|florecista]] i [[szabla|szablista]] pochodzenia [[Demokratyczna Republika Konga|kongijskiego]], brązowy medalista olimpijski i czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Na [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928|igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie]] w 1928 roku w szabli indywidualnej odpadł w pierwszej rundzie<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/78064 | tytuł = Olympedia – 1928 Summer Olympics, Fencing, Sabre, Individual, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}</ref>, a w drużynowej zajął siódme miejsce<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/79878 | tytuł = Olympedia – 1928 Summer Olympics, Fencing, Sabre, Team, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}</ref>. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] wystąpił na [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948|igrzyskach olimpijskich w Londynie]] w 1948 roku, gdzie Belgowie w składzie: [[Georges de Bourguignon]], [[Henri Paternóster]], Édouard Yves, [[Raymond Bru]], [[André van de Werve de Vorsselaer]] i [[Paul Valcke]] zdobyli drużynowo brązowy medal<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/86018 | tytuł = Olympedia – 1948 Summer Olympics, Fencing, Foil, Team, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}</ref>. Wystąpił tam także w szabli drużynowej, zajmując czwarte miejsce<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/86321 | tytuł = Olympedia – 1948 Summer Olympics, Fencing, Sabre, Team, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}</ref>. Brał też udział w [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952|igrzyskach olimpijskich w Helsinkach]] w 1952 roku, gdzie zajął piąte miejsce w szabli drużynowej<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/86675 | tytuł = Olympedia – 1952 Summer Olympics, Fencing, Sabre, Team, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}</ref> oraz florecie drużynowym<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/86573 | tytuł = Olympedia – 1952 Summer Olympics, Fencing, Foil, Team, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}</ref>.

Podczas [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 1930|mistrzostw świata w Liège]] w 1930 roku razem z Raymondem Bru, [[Max Janlet|Maxem Janletem]], [[Pierre Pêcher|Pierre’em Pêcherem]], [[Robert T’Sas|Robertem T’Sasem]] i Georges’em de Bourguignonem zdobył brązowy medal we florecie drużynowym. Na [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 1947|mistrzostwach świata w Lizbonie]] (1947) wywalczył srebrny medal w szabli drużynowej oraz brązowy we florecie drużynowym. Ponadto zdobył brązowy medal w szabli drużynowej na [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 1951|mistrzostwach świata w Sztokholmie]] (1951).<ref>{{cytuj |url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/f/fechten/hst/12.html |tytuł = Fechten - Weltmeisterschaften (Herren - Florett) |opublikowany = sport-komplett.de |data dostępu = 2023-11-11 |język = de}}</ref><ref>{{cytuj |url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/f/fechten/hst/14.html |tytuł = Fechten - Weltmeisterschaften (Säbel - Herren) |opublikowany = sport-komplett.de |data dostępu = 2023-11-11 |język = de}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/athletes/21321 | tytuł = Olympedia – Édouard Yves | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-11-11}}

{{SORTUJ:Yves, Édouard}}
[[Kategoria:Belgijscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Belgijscy szermierze]]
[[Kategoria:Belgijscy olimpijczycy (Amsterdam 1928)]]
[[Kategoria:Belgijscy olimpijczycy (Londyn 1948)]]
[[Kategoria:Belgijscy olimpijczycy (Helsinki 1952)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948]]
[[Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948]]
[[Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]

title: · Édouard Yves

Data i miejsce urodzenia: 26 października 1907 · Katako-Kombe

title: Dorobek medalowy

brąz: Londyn 1948 · szermierka · (floret druż.)

srebro: Lizbona 1947 · szabla druż.


text:
# Turniej Gwiazdkowy 2004
Turniej Gwiazdkowy 2004 – 12. edycja turnieju żużlowego rozgrywanego w Pile, który odbył się 4 grudnia 2004. Zwyciężył Rafał Dobrucki.

## Wyniki

### Turniej zasadniczy
- Piła, 4 grudnia 2004
- NCD: Mariusz Franków – 64,16 w wyścigu 11
- Sędzia: Józef Piekarski

| Msc. | Zawodnik                | Klub    | Pkt |                |  |
| ---- | ----------------------- | ------- | --- | -------------- |  |
| 1    | (2) Rafał Dobrucki      | Leszno  | 14  | (2,3,3,3,3)    |  |
| 2    | (8) Łukasz Romanek      | Rybnik  | 13  | (3,3,3,2,2)    |  |
| 3    | (4) Mariusz Franków     | Lublin  | 12  | (3,0,3,3,3)    |  |
| 4    | (3) Steffen Mell        | Niemcy  | 11  | (0,3,2,3,3)    |  |
| 5    | (9) Roberto Haupt       | Niemcy  | 11  | (3,3,1,2,2)    |  |
| 6    | (1) Rafał Kowalski      | Piła    | 11  | (1,2,2,3,3)    |  |
| 7    | (10) Adrian Gomólski    | Gniezno | 8   | (2,2,2,2,d)    |  |
| 8    | (6) Rene Schaefer       | Niemcy  | 7   | (1,1,3,u,2)    |  |
| 9    | (14) Łukasz Nowak       | Piła    | 6   | (2,0,0,2,2)    |  |
| 10   | (15) Marek Szczyrba     | Rybnik  | 6   | (1,2,1,1,1)    |  |
| 11   | rez. Rafał Krygiel      | Piła    | 4   | (1,dst,1,1,1)  |  |
| 12   | (5) Oskar Wolsztyński   | Piła    | 3   | (0,1,2,1,ns)   |  |
| 13   | (13) Maciej Kierzkowski | Piła    | 2   | (3,d,ns,ns,ns) |  |
| 14   | (16) Wojciech Druchniak | Rybnik  | 2   | (0,2,wu,ns,ns) |  |
| 15   | (7) Maciej Jąder        | Piła    | 2   | (2,u/-)        |  |
| 16   | (12) Robert Mikołajczak | Piła    | 2   | (1,1,d,ns,ns)  |  |
| 17   | (11) Paweł Kowalewski   | Piła    | 0   | (0,wsu,ns,ns,) |  |

Bieg po biegu
1. [64,16] Franków, Dobrucki, Kowalski, Mell
2. [67,20] Romanek, Jąder, Schaefer, Wolsztyński
3. [68,05] Haupt, Gomólski, Mikołajczak, Kowalewski
4. [69,88] Kierzkowski, Nowak, Szczyrba, Druchniak
5. [68,04] Haupt, Kowalski, Wolsztyński, Kierzkowski
6. [65,78] Dobrucki, Gomólski, Schaefer, Nowak
7. [66,93] Mell, Szczyrba, Krygiel, Kowalewski Krygiel za Jądra
8. [67,40] Romanek, Druchniak, Mikołajczak, Franków
9. [69,14] Schaefer, Kowalski, Krygiel, Kowalewski Krygiel za Kowalewskiego
10. [67,60] Dobrucki, Wolsztyński, Szczyrba, Mikołajczak
11. [67,10] Romanek, Mell, Haupt, Nowak
12. [68,90] Franków, Gomólski, Krygiel, Kierzkowski Krygiel za Jądra
13. [69,06] Kowalski, Nowak, Krygiel, Mikołajczak Krygiel za Jądra
14. [66,38] Dobrucki, Romanek, Kierzkowski, Kowalewski
15. [67,65] Mell, Gomólski, Wolsztyński, Druchniak
16. [69,12] Franków, Haupt, Szczyrba, Schaefer
17. [68,15] Kowalski, Romanek, Szczyrba, Gomólski
18. [68,83] Dobrucki, Haupt, Krygiel, Druchniak Krygiel za Jądra
19. [69,13] Mell, Schaefer, Kierzkowski, Mikołajczak
20. [71,50] Franków, Nowak, Kowalewski, Wolsztyński

title: Turniej Gwiazdkowy 2004

wikitext:
'''Turniej Gwiazdkowy 2004''' – 12. edycja turnieju żużlowego rozgrywanego w [[Piła (miasto)|Pile]], który odbył się [[4 grudnia]] [[2004]]. Zwyciężył [[Rafał Dobrucki]].

== Wyniki ==
=== Turniej zasadniczy ===
* [[Piła (miasto)|Piła]], [[4 grudnia]] [[2004]]
* [[Najlepszy czas dnia|NCD]]: [[Mariusz Franków]] – 64,16 w wyścigu 11
* [[Sędzia]]: [[Józef Piekarski]]
{{Żużel/Wyniki/Indy Top| Klub}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | M1 | 1 | (2) [[Rafał Dobrucki]] | Leszno | 14 | (2,3,3,3,3)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | M2 | 2 | (8) [[Łukasz Romanek]] | Rybnik | 13 | (3,3,3,2,2)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | M3 | 3 | (4) [[Mariusz Franków]] | Lublin | 12 | (3,0,3,3,3)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 4 | (3) [[Steffen Mell]] | {{Państwo|GER}} | 11 | (0,3,2,3,3)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 5 | (9) [[Roberto Haupt]] | {{Państwo|GER}} | 11 | (3,3,1,2,2)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 6 | (1) [[Rafał Kowalski (żużlowiec)|Rafał Kowalski]] | Piła | 11 | (1,2,2,3,3)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 7 | (10) [[Adrian Gomólski]] | Gniezno | 8 | (2,2,2,2,d)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 8 | (6) [[Rene Schaefer]] | {{Państwo|GER}} | 7 | (1,1,3,u,2)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 9 | (14) [[Łukasz Nowak (żużlowiec)|Łukasz Nowak]] | Piła | 6 | (2,0,0,2,2)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 10 | (15) [[Marek Szczyrba]] | Rybnik | 6 | (1,2,1,1,1)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 11 | rez. [[Rafał Krygiel]] | Piła | 4 | (1,dst,1,1,1)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 12 | (5) [[Oskar Wolsztyński]] | Piła | 3 | (0,1,2,1,ns)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 13 | (13) [[Maciej Kierzkowski (żużlowiec)|Maciej Kierzkowski]] | Piła | 2 | (3,d,ns,ns,ns)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 14 | (16) [[Wojciech Druchniak]] | Rybnik | 2 | (0,2,wu,ns,ns)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 15 | (7) [[Maciej Jąder]] | Piła | 2 | (2,u/-)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 2 | 4 | 16 | (12) [[Robert Mikołajczak]] | Piła | 2 | (1,1,d,ns,ns)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Wiersz| 1 | 4 | 17 | (11) [[Paweł Kowalewski (żużlowiec)|Paweł Kowalewski]] | Piła | 0 | (0,wsu,ns,ns,)}}
{{Żużel/Wyniki/Indy Bottom}}

'''Bieg po biegu'''
# [64,16] '''Franków''', Dobrucki, Kowalski, Mell
# [67,20] '''Romanek''', Jąder, Schaefer, Wolsztyński
# [68,05] '''Haupt''', Gomólski, Mikołajczak, Kowalewski
# [69,88] '''Kierzkowski''', Nowak, Szczyrba, Druchniak
# [68,04] '''Haupt''', Kowalski, Wolsztyński, Kierzkowski
# [65,78] '''Dobrucki''', Gomólski, Schaefer, Nowak
# [66,93] '''Mell''', Szczyrba, Krygiel, Kowalewski ''Krygiel za Jądra''
# [67,40] '''Romanek''', Druchniak, Mikołajczak, Franków
# [69,14] '''Schaefer''', Kowalski, Krygiel, Kowalewski ''Krygiel za Kowalewskiego''
# [67,60] '''Dobrucki''', Wolsztyński, Szczyrba, Mikołajczak
# [67,10] '''Romanek''', Mell, Haupt, Nowak
# [68,90] '''Franków''', Gomólski, Krygiel, Kierzkowski ''Krygiel za Jądra''
# [69,06] '''Kowalski''', Nowak, Krygiel, Mikołajczak ''Krygiel za Jądra''
# [66,38] '''Dobrucki''', Romanek, Kierzkowski, Kowalewski
# [67,65] '''Mell''', Gomólski, Wolsztyński, Druchniak
# [69,12] '''Franków''', Haupt, Szczyrba, Schaefer
# [68,15] '''Kowalski''', Romanek, Szczyrba, Gomólski
# [68,83] '''Dobrucki''', Haupt, Krygiel, Druchniak ''Krygiel za Jądra''
# [69,13] '''Mell''', Schaefer, Kierzkowski, Mikołajczak
# [71,50] '''Franków''', Nowak, Kowalewski, Wolsztyński

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://rlach.republika.pl/inne/gwi_2004.htm | tytuł = Turniej Gwiazdkowy 2004 | opublikowany = rlach.republika.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150104114810/http://rlach.republika.pl/inne/gwi_2004.htm | zarchiwizowano = 2015-01-04}}

{{Turniej Gwiazdkowy}}

[[Kategoria:Turniej Gwiazdkowy|2004]]
[[Kategoria:2004 w sporcie żużlowym]]
[[Kategoria:2004 w polskim sporcie]]


text:
# Vann Molyvann
Vann Molyvann (ur. 23 listopada 1926 w Kâmpôt, zm. 28 września 2017 w Siem Reap) – kambodżański architekt.

## Życiorys
Urodził się w 1926 roku w prowincji Kâmpôt. Pochodził z ubogiej rodziny. Został mianowany w 1957 roku przez króla Norodoma Sihanouka na kierownika robót publicznych. W 1958 roku zaprojektował Pomnik Niepodległości w Phnom Penh w kształcie lotosu, a w 1962 roku Stadion Olimpijski w Phnom Penh, mogący pomieścić 60 000 widzów. W latach 1956–1970 zaprojektował ponad 100 budynków w stolicy Kambodży. W 1962 roku premier Singapuru Lee Kuan Yew bez skutku zaproponował mu współpracę w rozbudowie stolicy swojego państwa. W latach 90. XX wieku starał się o wpisanie Angkor Wat na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a później został konserwatorem tego obiektu. Zmarł 28 października 2017 roku. Jest uważany za najwybitniejszego architekta z Kambodży XX wieku.

## Główne dzieła
- Stadion Olimpijski w Phnom Penh
- Budynek Rady Ministrów (zburzony w 2008)[4]
- Pomnik Niepodległości w Phnom Penh
- Dom Vanna Molyvanna
- Front du Bassac (osiedle)
- Browar SKD
- Narodowy Kompleks Sportowy

title: Vann Molyvann

wikitext:
{{Architekt infobox
 | imię i nazwisko    = Vann Molyvann
 | grafika            = Vann Molyvann.jpg
 | opis grafiki       =
 | data urodzenia     = [[23 listopada]] [[1926]]
 | miejsce urodzenia  = [[Kâmpôt (prowincja)|Kâmpôt]]
 | data śmierci       = [[28 września]] [[2017]]
 | miejsce śmierci    = [[Siem Reap]]
 | narodowość         = [[khmerzy|khmerska]]
 | alma mater         = [[École nationale supérieure des beaux-arts]]
 | uczelnia           =
 | nagrody            =
 | wpływy             =
 | wpłynął na         =
 | biuro              =
 | znaczące budynki   = [[Stadion Olimpijski w Phnom Penh]]<br/>[[Pomnik Niepodległości w Phnom Penh]]
 | znaczące projekty  =
 | commons            = Category:Vann Molyvann
 | odznaczenia        =
}}
'''Vann Molyvann''' (ur. [[23 listopada]] [[1926]] w [[Kâmpôt (prowincja)|Kâmpôt]], zm. [[28 września]] [[2017]] w [[Siĕm Réab|Siem Reap]])<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Tom Fawthrop |tytuł = Vann Molyvann obituary |czasopismo = The Guardian |data = 2017-10-17 |data dostępu = 2023-11-17 |issn = 0261-3077 |url = https://www.theguardian.com/artanddesign/2017/oct/17/vann-molyvann-obituary |język = en}}</ref> – [[Kambodża|kambodżański]] architekt.

== Życiorys ==
Urodził się w 1926 roku w prowincji [[Kâmpôt (prowincja)|Kâmpôt]]. Pochodził z ubogiej rodziny<ref name=":0" />. Został mianowany w 1957 roku przez króla [[Norodom Sihanouk|Norodoma Sihanouka]] na kierownika robót publicznych<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = The Man who built Cambodia |data dostępu = 2023-11-17 |opublikowany = uncube magazine |url = https://www.uncubemagazine.com/blog/15359429 |język = en}}</ref>. W 1958 roku zaprojektował [[Pomnik Niepodległości w Phnom Penh]] w kształcie [[Lotos|lotosu]], a w 1962 roku [[Stadion Olimpijski w Phnom Penh]], mogący pomieścić 60 000 widzów<ref>{{Cytuj |tytuł = Concrete architecture as a sign of the times. The national sports complex in Phnom Penh |data dostępu = 2023-11-17 |opublikowany = repozytorium.biblos.pk.edu.pl |url = https://repozytorium.biblos.pk.edu.pl/resources/25494 |język = pl}}</ref>. W latach 1956–1970 zaprojektował ponad 100 budynków w stolicy Kambodży<ref name=":0" />. W 1962 roku premier [[Singapur|Singapuru]] [[Lee Kuan Yew]] bez skutku zaproponował mu współpracę w rozbudowie stolicy swojego państwa<ref name=":0" />. W latach 90. XX wieku starał się o wpisanie [[Angkor Wat]] na [[Lista światowego dziedzictwa UNESCO|listę światowego dziedzictwa UNESCO]], a później został konserwatorem tego obiektu<ref name=":0" />. Zmarł 28 października 2017 roku. Jest uważany za najwybitniejszego architekta z Kambodży XX wieku<ref name=":1" />.

== Główne dzieła ==
* [[Stadion Olimpijski w Phnom Penh]]
* Budynek Rady Ministrów (zburzony w 2008)<ref>{{Cytuj |autor = Dustin Roasa, Special to the Los Angeles Times |tytuł = Vann Molyvann: Cambodia's forgotten architect |data = 2010-11-14 |data dostępu = 2023-11-17 |opublikowany = Los Angeles Times |url = https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2010-nov-14-la-ca-cambodian-architect-20101114-story.html |język = en}}</ref>
* [[Pomnik Niepodległości w Phnom Penh]]
* Dom Vanna Molyvanna
* Front du Bassac (osiedle)
* Browar SKD
* Narodowy Kompleks Sportowy

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}{{SORTUJ:Molyvann_Vann}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1926]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]
[[Kategoria:Architekci]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci École nationale supérieure des beaux-arts de Paris]]

title: Vann Molyvann

Data i miejsce urodzenia: 23 listopada 1926 · Kâmpôt

Data i miejsce śmierci: 28 września 2017 · Siem Reap

Narodowość: khmerska

Budynki: Stadion Olimpijski w Phnom Penh · Pomnik Niepodległości w Phnom Penh


text:
# Zańka
Zańka (ukr. Занька, ros. Занька) – przystanek kolejowy w miejscowości Wołowiec, w rejonie wołowieckim, w obwodzie zakarpackim, na Ukrainie. Leży na linii Lwów – Stryj – Batiowo – Czop.
Przystanek istniał przed II wojną światową.

title: Zańka

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Zańka
 |nazwa oryginalna           = Занька
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = UKR
 |miejscowość                = [[Wołowiec (Ukraina)|Wołowiec]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Stryj – Batiowo|Stryj – Batiowo]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = obwód zakarpacki
 |współrzędne                = 48°40'26.0"N 23°06'20.1"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Zańka''' ({{w języku|uk|Занька}}, {{w języku|ru|Занька}}) – [[przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w miejscowości [[Wołowiec (Ukraina)|Wołowiec]], w [[Rejon wołowiecki|rejonie wołowieckim]], w [[Obwód zakarpacki|obwodzie zakarpackim]], na [[Ukraina|Ukrainie]]. Leży na linii [[Lwów]] – [[Stryj (miasto)|Stryj]] – [[Batiowo]] – [[Czop (miasto)|Czop]].

Przystanek istniał przed II wojną światową<ref>[http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P54_S36_4570_Svalava_300dpi.jpg Mapa WIG ''Svalava'']</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://railway.lviv.ua Kolej Lwowska]
* {{Cytuj stronę | url =https://railwayz.info/photolines/station/2692 | tytuł =о.п. Занька | opublikowany =railwayz.info | data = | język =ru | data dostępu = 2020-05-26}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Zańka
|linia         = [[Linia kolejowa Stryj – Batiowo|Stryj – Batiowo]]
|kilometr      = 1659,2
|poprzedni     = [[Jabłuniw (przystanek kolejowy)|Jabłuniw]]
|poprzedni_km  = 4,6
|następny      = [[1662 km]]
|następny_km   = 3,8
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie wołowieckim]]

title: ZańkaЗанька

Państwo: Ukraina

Miejscowość: Wołowiec


text:
# Edlin
Edlin – edytor plików tekstowych dla systemu MS-DOS. Cechował się dosyć minimalistycznym interfejsem. Wprowadzano po prostu komendy, np. wyświetlenia lub edycji linii. W MS-DOS 5.0 wprowadzono wygodniejszy MS-DOS Editor.

## Polecenia
- x - Wyświetla linię o numerze x
- $ - Wyświetla ostatnią linię
- q - Kończy działanie programu

ctrl+C - Zakończ redagowanie pliku

title: Edlin

wikitext:
'''Edlin''' – [[Edytor tekstu|edytor]] plików tekstowych dla systemu [[MS-DOS]]. Cechował się dosyć minimalistycznym [[interfejs użytkownika|interfejsem]]. Wprowadzano po prostu komendy, np. wyświetlenia lub edycji linii. W MS-DOS 5.0 wprowadzono wygodniejszy [[MS-DOS Editor]].

== Polecenia ==
* ''x'' - Wyświetla linię o numerze ''x''
* $ - Wyświetla ostatnią linię
* q - Kończy działanie programu
ctrl+C - Zakończ redagowanie pliku

== Zobacz też ==
* [[ed]]
* [[ex]]
* [[MS-DOS Editor]]

[[Kategoria:Edytory tekstu]]


text:
# Andowiak złocisty
Andowiak złocisty (Thomasomys aureus) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).

## Zasięg występowania
Andowiak złocisty występuje w Andach, od zachodniej Wenezueli, przez środkową i południowo-zachodnią Kolumbię, Ekwador i Peru po środkowo-zachodnią Boliwię.

## Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1860 roku brytyjski zoolog Robert Fisher Tomes nadając mu nazwę Hesperomys aureus. Nie wiadomo skąd pochodził holotyp.
T. aureus może reprezentować kompleks gatunkowy. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.

### Etymologia
- Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; gr. μυς mus, μυος muos „mysz”[9].
- aureus: łac. aureus „złoty”, od aurum „złoto”[10].

## Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 142–180 mm, długość ogona 172–250 mm, długość ucha 20–29 mm, długość tylnej stopy 33–40 mm; masa ciała 75–175 g.

## Ekologia
Gatunek ten żyje w andyjskich lasach deszczowych na wysokości od 1500 do 4000 m n.p.m.. Andowiak złocisty prowadzi naziemny i nadrzewny tryb życia.

## Populacja
Nie jest liczny, w Ekwadorze rzadki. Populacja spada.

## Zagrożenia
Główne zagrożenia to wylesianie, fragmentacja siedliska i rolnictwo.

title: Andowiak złocisty

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Andowiak złocisty
 |nazwa łacińska         = ''Thomasomys aureus''
 |TSN                    = 633366
 |zoolog                 = ([[Robert Fisher Tomes|Tomes]], 1860)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[gryzonie]]
 |podrząd                = [[Supramyomorpha]]
 |infrarząd              = [[myszokształtne]]
 |nadrodzina             = [[myszowe]]
 |rodzina                = [[chomikowate]]
 |podrodzina             = [[bawełniaki]]
 |plemię                 = [[Thomasomyini]]
 |rodzaj                 = [[andowiak]]
 |gatunek                = andowiak złocisty
 |synonimy               =
* ''Hesperomys aureus'' {{small|Tomes, 1860}}{{r|Tomes}}
* ''Thomasomys aureus altorum'' {{small|[[Joel Asaph Allen|J.A. Allen]], 1914}}{{r|Allen}}
* ''Thomasomys pichinchius'' {{small|[[Einar Lönnberg|Lönnberg]], 1921}}{{r|Lönnberg}}
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 96801180
 |wikispecies            = Thomasomys aureus
 |commons                =
}}
'''Andowiak złocisty'''{{r|Cichocki&inni}} (''Thomasomys aureus'') – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ssaki|ssaka]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] [[bawełniaki|bawełniaków]] (Sigmodontinae) w obrębie [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[chomikowate|chomikowatych]] (Cricetidae).

== Zasięg występowania ==
Andowiak złocisty występuje w [[Andy|Andach]], od zachodniej [[Wenezuela|Wenezueli]], przez środkową i południowo-zachodnią [[Kolumbia|Kolumbię]], [[Ekwador]] i [[Peru]] po środkowo-zachodnią [[Boliwia|Boliwię]]{{r|Burgin&inni}}.

== Taksonomia ==
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami [[binominalne nazewnictwo gatunków|nazewnictwa binominalnego]] opisał w 1860 roku brytyjski zoolog [[Robert Fisher Tomes]] nadając mu nazwę ''Hesperomys aureus''{{r|Tomes}}. Nie wiadomo skąd [[miejsce typowe|pochodził]] [[holotyp]]{{r|Wilson&Reeder|Burgin&inni}}.

''T. aureus'' może reprezentować kompleks gatunkowy{{r|Burgin&inni}}. Autorzy ''Illustrated Checklist of the Mammals of the World'' uznają ten takson za [[gatunek monotypowy]]{{r|Burgin&inni}}.

=== Etymologia ===
* ''Thomasomys'': [[Oldfield Thomas]] (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; {{gr.|μυς}} ''mus'', μυος ''muos'' „mysz”{{r|Palmer}}.
* ''aureus'': {{łac.|aureus}} „złoty”, od ''aurum'' „złoto”<ref>{{The Key to Scientific Names|nazwa=aureus|data dostępu=2021-12-22}}</ref>.

== Morfologia ==
Długość ciała (bez ogona) 142–180 mm, długość ogona 172–250 mm, długość ucha 20–29 mm, długość tylnej stopy 33–40 mm; masa ciała 75–175 g{{r|Pardiñas&inni}}.

== Ekologia ==
Gatunek ten żyje w [[andy]]jskich [[lasy deszczowe|lasach deszczowych]] na wysokości od 1500 do 4000 m [[n.p.m.]]{{r|iucn}}. Andowiak złocisty prowadzi naziemny i nadrzewny tryb życia{{r|iucn}}.

== Populacja ==
Nie jest liczny, w Ekwadorze rzadki. Populacja spada{{r|iucn}}.

== Zagrożenia ==
Główne zagrożenia to [[wylesianie]], [[fragmentacja siedliska]] i [[rolnictwo]]{{r|iucn}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
# <ref name="Tomes">{{cytuj pismo |autor = R.F. Tomes|tytuł = Notes on a Second Collection of Mammalia made by Mr. Fraser in the Republic of Ecuador|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/12866757|czasopismo = Proceedings of the Zoological Society of London| wolumin = 28| strony = 219|rok = 1860| język = en}}</ref>
# <ref name="Allen">{{cytuj pismo |autor = J.A. Allen|tytuł = Two new mammals from Ecuador|url = http://hdl.handle.net/2246/1837|czasopismo = Bulletin of the American Museum of Natural History| wolumin = 33| numer = 14|strony = 200|rok = 1914|język = en}}</ref>
# <ref name="Lönnberg">{{cytuj pismo |autor = E. Lönnberg|tytuł = A second contribution to the mammalogy of Ecuador with some remarks on Caenolestes|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/6412901|czasopismo = Arkiv för Zoologi| wolumin = 14|numer = 4|strony = 38|rok = 1921| język = en}}</ref>
# <ref name="iucn">{{IUCN |id = 96801180 |nazwa = Thomasomys aureus|autor = V. Pacheco| iucn rok = 2016| wersja = 2021-3 |data dostępu = 2021-12-22}}</ref>
# <ref name="Cichocki&inni">Nazwy polskie za: {{Cytuj książkę | autor = W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca = Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 256| język = pl en}}</ref>
# <ref name="Burgin&inni">{{cytuj książkę| autor = C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest | tytuł = Illustrated Checklist of the Mammals of the World|url = https://www.lynxeds.com/product/illustrated-checklist-of-the-mammals-of-the-world/|rok = 2020|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|część = 1|tytuł części = Monotremata to Rodentia|isbn = 978-84-16728-34-3|strony = 424|język = en}}</ref>
# <ref name="Wilson&Reeder">{{cytuj stronę|autor = D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy)|url = https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=13000938|tytuł = Species ''Thomasomys aureus'' |opublikowany = Johns Hopkins University Press |praca = Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) |rok = 2005 | data dostępu = 2021-12-22}}</ref>
# <ref name="Palmer">{{cytuj pismo| autor = T.S. Palmer| autor link = Theodore Sherman Palmer|tytuł = Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/27792422|rok = 1904|czasopismo = North American Fauna |wolumin = 23| strony = 675|język = en}}</ref>
# <ref name="Pardiñas&inni">{{Cytuj książkę | autor = D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy)| tytuł = [[Handbook of the Mammals of the World]] | autor r = U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua | rozdział = Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice)| część = 7 | tytuł części = Rodents II| wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | strony = 496| isbn = 978-84-16728-04-6| rok = 2017 | język = en}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bawełniaki]]
[[Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1860 roku]]

title: Andowiak złocisty

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: gryzonie

Podrząd: Supramyomorpha

Infrarząd: myszokształtne

Nadrodzina: myszowe

Rodzina: chomikowate

Podrodzina: bawełniaki

Plemię: Thomasomyini

Rodzaj: andowiak

Gatunek: andowiak złocisty

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· najmniejszej troski


text:
# Aritum
Aritum – tarcza mezopotamska stosowana w 2 połowie 3 tysiąclecia p.n.e.

title: Aritum

wikitext:
'''Aritum''' – tarcza [[Mezopotamia|mezopotamska]] stosowana w 2 połowie 3 tysiąclecia p.n.e.

== Bibliografia ==
* Włodzimierz Kwaśniewicz, ''Leksykon dawnego uzbrojenia ochronnego'', wyd. Bellona, Warszawa 2005.
[[Kategoria:Tarcze]]


text:
# Przełęcz pod Średnicą
Przełęcz pod Średnicą (niem. Hämmrich, Hemmerich) (595 m n.p.m.) – przełęcz w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Rudawach Janowickich.

## Położenie
Przełęcz położona jest w Sudetach Zachodnich, w południowo-zachodniej części Rudaw Janowickch, na Wzgórzach Karpnickich, na północny wschód od centrum miejscowości Kowary, na terenie Rudawskiego Parku Krajobrazowego. Przez przełęcz prowadzi malownicza lokalna droga z Kowar przez Gruszków do Karpnik.

## Charakterystyka
Przełęcz słabo odznaczająca się w terenie, stanowi rozległe siodło o niesymetrycznych zboczach i podejściach, głęboko wcinając się w podłoże między górę Średnicę od zachodu a Skalnikiem od strony wschodniej.
Najbliższe otoczenie przełęczy od strony północnej zajmuje spora łąka, która stanowi punkt widokowy z panoramą na Góry Sokole i Wzgórza Karpnickie, pozostałe otoczenie porośnięte jest lasem świerkowym i świerkowo-bukowym regla dolnego.

## Turystyka
Przez przełęcz prowadzi szlak turystyczny:
- fragment Głównego Szlaku Sudeckiego prowadzącego z Mysłakowic przez Bukowiec na masyw Skalnika i dalej

Ponadto:
- Na przełęczy usytuowane jest miejsce postojowe z parkingiem oraz kamień z napisem Forst-Guts-Bezirk Hohenwiese-Bärndorf Kr. Hirschberg Reg.-Bez.-Liegnitz (pol. Rejon Dóbr Leśnych Wysoka Łąka - Gruszków, powiat jeleniogórski, rejencja legnicka)
- W drodze na Skalnik liczne „kamienie milowe” z kutymi napisami w języku niemieckim.
- Poniżej Przełęczy, przy drodze do Kowar, znajduje się ocembrowane źródełko „Jola”.
- Dawniej Przełęcz pod Średnicą była celem pieszych spacerów kuracjuszy. Roztaczała się stąd panorama Karkonoszy, obecnie niewidoczna ze względu na wysoki las.

title: Przełęcz pod Średnicą

wikitext:
{{Przełęcz infobox
 |nazwa             = Przełęcz pod Średnicą
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = POL
 |wysokość          = 595
 |pasmo             = [[Sudety Zachodnie]],
[[Rudawy Janowickie]],
[[Wzgórza Karpnickie]]
 |sąsiednie szczyty = [[Skalnik (Rudawy Janowickie)|Skalnik]] i [[Średnica (szczyt)|Średnica]]
 |data zdobycia     =
 |pierwsze wejście  =
 |kod mapy          = Sudety
 |współrzędne       = 50°48′53.56″N 15°51′44.71″E
 |kierunek          = N
 |commons           =
}}
'''Przełęcz pod Średnicą''' ([[język niemiecki|niem]]. ''Hämmrich, Hemmerich'') (595 m n.p.m.) – [[przełęcz]] w południowo-zachodniej [[Polska|Polsce]], w [[Sudety Zachodnie|Sudetach Zachodnich]], w [[Rudawy Janowickie|Rudawach Janowickich]].

== Położenie ==
Przełęcz położona jest w Sudetach Zachodnich, w południowo-zachodniej części [[Rudawy Janowickie|Rudaw Janowickch]], na [[Wzgórza Karpnickie|Wzgórzach Karpnickich]], na północny wschód od centrum miejscowości [[Kowary]], na terenie [[Rudawski Park Krajobrazowy|Rudawskiego Parku Krajobrazowego]]. Przez przełęcz prowadzi malownicza lokalna droga z [[Kowary|Kowar]] przez [[Gruszków (województwo dolnośląskie)|Gruszków]] do [[Karpniki|Karpnik]].

== Charakterystyka ==
Przełęcz słabo odznaczająca się w terenie, stanowi rozległe siodło o niesymetrycznych zboczach i podejściach, głęboko wcinając się w podłoże między górę [[Średnica (szczyt)|Średnicę]] od zachodu a [[Skalnik (Rudawy Janowickie)|Skalnikiem]] od strony wschodniej.

Najbliższe otoczenie przełęczy od strony północnej zajmuje spora łąka, która stanowi [[punkt widokowy]] z [[Panorama (geografia)|panoramą]] na [[Góry Sokole]] i [[Wzgórza Karpnickie]], pozostałe otoczenie porośnięte jest lasem świerkowym i świerkowo-bukowym [[regiel dolny|regla dolnego]].

== Turystyka ==
Przez przełęcz prowadzi [[szlak turystyczny]]<ref name="st1">{{Cytuj stronę | url =https://mapa-turystyczna.pl/#50.81561/15.86889/14 | tytuł =Mapa szlaków turystycznych | autor = | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2020-10-25}}</ref>:
* {{szlak|czerwony}} fragment [[Główny Szlak Sudecki|Głównego Szlaku Sudeckiego]] prowadzącego z [[Mysłakowice|Mysłakowic]] przez [[Bukowiec (województwo dolnośląskie)|Bukowiec]] na masyw [[Skalnik (Rudawy Janowickie)|Skalnika]] i dalej
Ponadto:
* Na przełęczy usytuowane jest miejsce postojowe z parkingiem oraz kamień z napisem ''Forst-Guts-Bezirk Hohenwiese-Bärndorf Kr. Hirschberg Reg.-Bez.-Liegnitz'' (pol. ''Rejon Dóbr Leśnych Wysoka Łąka - Gruszków, powiat jeleniogórski, rejencja legnicka'')
* W drodze na Skalnik liczne „[[Kamień milowy|kamienie milowe]]” z kutymi napisami w języku niemieckim.
* Poniżej Przełęczy, przy drodze do Kowar, znajduje się ocembrowane [[Źródło|źródełko]] „Jola”.
* Dawniej Przełęcz pod Średnicą była celem pieszych spacerów kuracjuszy. Roztaczała się stąd panorama [[Karkonosze|Karkonoszy]], obecnie niewidoczna ze względu na wysoki las.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Marek Staffa|Staffa M.]], [[Słownik geografii turystycznej Sudetów]], T. 5, ''Rudawy Janowickie'', Wyd. I-Bis, Wrocław 1998.{{ISBN|83-85773-27-4}}.
* ''Rudawy Janowickie''. Mapa turystyczna: skala 1:25 000, Wydawnictwo Turystyczne „Plan” Jelenia Góra: 2006 {{ISBN|83-60044-45-7}}.

[[Kategoria:Przełęcze Rudaw Janowickich]]

title: Przełęcz pod Średnicą

Pasmo: Sudety Zachodnie, · Rudawy Janowickie, · Wzgórza Karpnickie

Sąsiednie szczyty: Skalnik i Średnica