text:
# Wojciech Salski
Wojciech Salski (ur. 28 czerwca 1935 w Warszawie) – polski geolog, specjalista geologii złóż surowców mineralnych, a zwłaszcza złóż rud metali, oraz geologii gospodarczej.

## Młodość
Do 1939 mieszkał wraz z rodzicami w Rzgowie koło Łodzi. Tuż przed wybuchem wojny rodzina przeniosła się do Kielc, gdzie przebywała przez całą okupację i później do 1948. Tutaj ukończył szkołę podstawową im. Stanisława Staszica. Odbywane w tym czasie samodzielne wyprawy do kamieniołomu wapieni dewońskich Kadzielnia na peryferiach miasta i zbieranie okazów kalcytu być może wpłynęły na jego późniejsze zainteresowania. W 1948 cała rodzina przeniosła się do Warszawy. W 1952 ukończył szkołę ogólnokształcącą TPD nr 3, w której uzyskał świadectwo dojrzałości i podjął studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizował się w zakresie geologii stratygraficzno-poszukiwawczej. Pracę dyplomową Zdjęcie geologiczne okolicy Mąchocic w Górach Świętokrzyskich wykonał pod kierunkiem prof. Jana Samsonowicza i w 1957 uzyskał tytuł magistra. Po uzyskaniu dyplomu przez krótki czas pracował w Instytucie Geologicznym w Warszawie, w Zakładzie Geologii Struktur Wgłębnych Niżu.

## Praca w górnictwie
W tym samym roku podjął pracę w górnictwie rud żelaza w rejonie częstochowskim. Przez okres trzech lat sprawował funkcję geologa w kopalniach Jerzy, Czesław, Wręczyca, Przystajń i Krystyna. Wykonywał w tym czasie całość prac geologicznych związanych z eksploatacją górniczą, w tym przede wszystkim z rozpoznaniem warunków geologicznych i hydrogeologicznych w podziemnych wyrobiskach, opróbowaniem złoża oraz bilansowaniem zasobów i gospodarką złożem.
W 1960 przeniósł się do Lubina, gdzie po odkryciu złoża rud miedzi w monoklinie przedsudeckiej rozpoczynano budowę kopalni Lubin. Przez okres ponad czterech lat sprawował obsługę geologiczną głębionych szybów, w tym prowadził pierwsze szczegółowe rozpoznanie złoża w szybie wschodnim L-III tejże kopalni. Równocześnie wykonywał funkcję zastępcy głównego geologa Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi w Lubinie.
W 1965 przeszedł do tworzonego przy KGHM Zakładu Badań i Doświadczeń, przekształconego później w Zakład Doświadczalny. Objął w tej placówce stanowisko kierownika Pracowni Geologii Kopalnianej i prowadził w wyrobiskach górniczych kopalni Lubin i Polkowice badania w zakresie tektoniki, hydrogeologii i geotermiki. Głównym jego zainteresowaniem stały się deformacje tektoniczne w utworach skalnych monokliny przedsudeckiej, a w szczególności w złożu rud miedzi. Zebrane na ten temat materiały stały się podstawą pracy doktorskiej przygotowanej pod kierunkiem prof. Józefa Oberca na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1971 obronił pracę Budowa tektoniczna okolic Lubina i Polkowic i uzyskał stopień doktora. W związku z ograniczeniem działania komórki geologicznej Zakładu Doświadczalnego, w tym samym roku przeniesiony został do Zakładów Górniczych Rudna w budowie w Polkowicach, gdzie objął funkcję geologa górniczego i zastępcy głównego geologa. Zajmował się całokształtem problemów geologicznych związanych z budową kopalni rud miedzi oraz z nadzorem geologicznym, górniczych robót inwestycyjnych.
W 1972 został przeniesiony służbowo do Zakładów Badawczych i Projektowych Miedzi Cuprum we Wrocławiu na stanowisko kierownika Zakładu Geologii Stosowanej. Wraz z podległym zespołem zajmował się zagadnieniami rozpoznawania warunków geologicznych i hydrogeologicznych złoża rud miedzi oraz cynku i ołowiu, a także racjonalną gospodarką zasobami. Większość tematów była realizowana w ramach Programu Rządowego PR-2 Optymalne wykorzystanie zasobów i rozwój produkcji wyrobów z miedzi i jej stopów. W ramach tego programu koordynował również udział innych ośrodków naukowych, jak Instytut Geologiczny w Warszawie i Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie.
W 1976 otrzymał Nagrodę Naukową Polskiej Akademii Nauk za publikację Tektonika okolic Lubina. W 1978 powołany został na stanowisko docenta. W okresie pracy w ZBiPM Cuprum wyjeżdżał w charakterze konsultanta do:
- Niemieckiej Republiki Demokratycznej (1973, 1975) w związku z zamierzoną przez stronę niemiecką budową kopalni rud miedzi w rejonie Spremberg,
- do Jugosławii – Macedonii (1974) wspólnie z dr Janem Wyżykowskim w sprawie poszukiwania złóż rud miedzi,
- do Algierii (1977, 1978) w sprawie gospodarczego wykorzystania złóż rud metali nieżelaznych oraz
- do Argentyny (1980) w związku ze staraniami strony polskiej o prace w zakresie poszukiwań złóż kopalin i górniczego ich wykorzystania.

W trakcie pracy we Wrocławiu pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Wrocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Geologicznego oraz był współorganizatorem 50 Zjazdu PTG we wrześniu 1978.

## Praca w administracji rządowej
W 1982 przeniósł się do Warszawy, gdzie objął stanowisko głównego geologa w Ministerstwie Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego. Przedmiotem jego działania był całokształt polityki surowcowej resortu, w tym zwłaszcza problematyka racjonalnego wykorzystywania zasobów złóż eksploatowanych, zagospodarowanie nowych złóż oraz ustalanie kierunków dalszych prac geologicznych. Wymienione kierunki dotyczyły rud miedzi oraz cynku i ołowiu, rud niklu, rud żelaza i surowców ogniotrwałych.
W 1983 przeszedł do pracy w Centralnym Urzędzie Geologii na stanowisko wicedyrektora Departamentu Gospodarki i Ochrony Kopalin, a po zlikwidowaniu tej instytucji w 1985 – do Ministerstwa Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych. W 1988 powołany został na dyrektora Departamentu Rozwoju Geologii i Polityki Ochrony Zasobów Naturalnych. W gestii departamentu znajdował się szeroki wachlarz zagadnień związanych z poszukiwaniem i dokumentowaniem złóż kopalin, ich ochroną i racjonalnym wykorzystaniem, a także dokumentowaniem i ochroną zasobów wód podziemnych na obszarze całego kraju. Był członkiem Komisji Zasobów Kopalin, najpierw w Centralnym Urzędzie Geologii, a następnie w MOŚiZN (1984−1992).
W latach 1984−1986 był członkiem Komitetu Zrównoważonej Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN, a w kadencji 1987−1989 członkiem Rady Naukowej Zakładu Ochrony Przyrody i Zasobów Naturalnych PAN w Krakowie. W latach 1981–1991 był członkiem Rady Naukowej w ZBiPM Cuprum we Wrocławiu. Był też członkiem powołanych przez Prezesa Rady Ministrów: Komisji ds. Reformy Prawa Górniczego i Geologicznego oraz Międzyresortowego Zespołu ds. Opracowania i Wykorzystania Bazy Surowców Mineralnych.
W 1986 wyjeżdżał do Algierii w charakterze konsultanta w sprawie poszukiwania złóż rud żelaza w rejonie Ouenzy.
Autor i współautor 59 opracowań archiwalnych dotyczących tektoniki monokliny przedsudeckiej, przestrzennej zmienności cech złoża i metodyki jego opróbowania, gospodarki zasobami rud miedzi oraz oceny potencjału zasobów kopalin w Polsce. Autor 34 koreferatów, recenzji i opinii.

## Odznaczenia
- Brązowy Krzyż Zasługi
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Złoty Krzyż Zasługi
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złota Odznaka Zasłużony dla Polskiej Geologii
- Złota Odznaka Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
- Złota Odznaka Budowniczy LGOM
- Srebrna Odznaka Zasłużony dla Górnictwa PRL
- Srebrna Odznaka Honorowa NOT
- Odznaka Honorowa Zasłużony dla KGHM Polska Miedź S.A.
- Honorowa szpada górnicza (1990)

## Zajęcia emerytalne
W 1990 przeszedł na emeryturę górniczą. Przez kilka lat współpracował z Państwowym Instytutem Geologicznym w Warszawie, z Zakładami Badawczymi i Projektowymi Miedzi Cuprum we Wrocławiu oraz z firmą Metanel S.A. w Warszawie, zajmującej się odzyskiem metanu z pokładów węgla. Jest współredaktorem i współautorem (wspólnie z Wiesławem Śliżewskim i Zbigniewem Wernerem) książki Polscy geolodzy na pięciu kontynentach. Posiada w swoim dorobku zawodowym 41 publikacji w czasopismach technicznych i naukowych oraz około 80 opracowań archiwalnych, opinii, ekspertyz itp.

## Ważniejsze publikacje
- Salski W., 1968, Charakterystyka litologiczna i drobne struktury łupków miedzionośnych monokliny przedsudeckiej. Kwart. Geol., t. 12, nr 4, s. 855-873, Warszawa.
- Salski W., 1972, Metodyka badań mezoskopowych zjawisk tektonicznych w wyrobiskach górniczych. Kwart. Geol., t. 16, nr 4, s. 978-994, Warszawa.
- Salski W., 1975, Tektonika okolic Lubina. Biul. Inst. Geol. 287. Z badań geologicznych regionu dolnośląskiego, t. 24, s. 61-198, Warszawa.
- Romanowska B., Salski W., 1977, Zmienność złoża rud miedzi monokliny przedsudeckiej. Geologia Sudetica, 12, nr 2, s. 49-77, Wrocław.
- Salski W., 1977, Rozwój tektoniczny obszaru miedzionośnego monokliny przedsudeckiej. Rocz. Pol. Tow. Geol., t. 47, nr 1, s. 27-48, Warszawa.
- Romanowska B., Salski W., 1978, Opróbowanie złoża rud miedzi monokliny przedsudeckiej. Przegl. Geol., t. 26, nr 4, s. 223-227, Warszawa.
- Kijewski P., Salski W., 1978, Cechsztyńska sól kamienna cyklotemu Z1 w południowo-zachodniej części monokliny przedsudeckiej. Geologia Sudetica, 13, nr 1, s. 97-139, Wrocław.
- Śliżewski W., Salski W., Werner Z., 2005, Polscy geolodzy na pięciu kontynentach (współautor i współredaktor). Wyd. PIG., 527 s., Warszawa.
- Salski W., 2007, Polska szkoła geologii. Kwart. Historii Nauki i Techn., t. 52, nr 1, s. 97-119, Warszawa.
- Salski W., 2018, Zmienność bazy zasobowej kopalin oraz produkcji górniczej Polski w okresie po II wojnie światowej. Biul. PIG. nr 473, p. 67-92, Warszawa.

title: Wojciech Salski

wikitext:
'''Wojciech Salski''' (ur. [[28 czerwca]] [[1935]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski [[geolog]], specjalista [[geologia|geologii]] [[złoże mineralne|złóż]] [[surowce mineralne|surowców mineralnych]], a zwłaszcza złóż [[ruda|rud]] [[metale|metali]], oraz [[geologia gospodarcza|geologii gospodarczej]].

== Młodość ==
Do [[1939]] mieszkał wraz z rodzicami w Rzgowie koło Łodzi. Tuż przed wybuchem wojny rodzina przeniosła się do Kielc, gdzie przebywała przez całą okupację i później do [[1948]]. Tutaj ukończył szkołę podstawową im. Stanisława Staszica. Odbywane w tym czasie samodzielne wyprawy do kamieniołomu wapieni dewońskich ''Kadzielnia'' na peryferiach miasta i zbieranie okazów kalcytu być może wpłynęły na jego późniejsze zainteresowania. W 1948 cała rodzina przeniosła się do Warszawy. W [[1952]] ukończył szkołę ogólnokształcącą TPD nr 3, w której uzyskał świadectwo dojrzałości i podjął studia na [[Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego]]. Specjalizował się w zakresie geologii stratygraficzno-poszukiwawczej. Pracę dyplomową ''Zdjęcie geologiczne okolicy Mąchocic w Górach Świętokrzyskich'' wykonał pod kierunkiem prof. [[Jan Samsonowicz (geolog)|Jana Samsonowicza]] i w [[1957]] uzyskał tytuł magistra. Po uzyskaniu dyplomu przez krótki czas pracował w Instytucie Geologicznym w Warszawie, w Zakładzie Geologii Struktur Wgłębnych Niżu.

== Praca w górnictwie ==
W tym samym roku podjął pracę w górnictwie [[rudy żelaza|rud żelaza]] w rejonie częstochowskim. Przez okres trzech lat sprawował funkcję geologa w kopalniach ''Jerzy'', ''Czesław'', ''Wręczyca'', ''Przystajń'' i ''Krystyna''. Wykonywał w tym czasie całość prac geologicznych związanych z eksploatacją górniczą, w tym przede wszystkim z rozpoznaniem warunków geologicznych i hydrogeologicznych w podziemnych wyrobiskach, opróbowaniem złoża oraz bilansowaniem zasobów i gospodarką złożem.

W [[1960]] przeniósł się do [[Lubin]]a, gdzie po odkryciu złoża [[rudy miedzi|rud miedzi]] w monoklinie przedsudeckiej rozpoczynano budowę kopalni ''Lubin''. Przez okres ponad czterech lat sprawował obsługę geologiczną głębionych szybów, w tym prowadził pierwsze szczegółowe rozpoznanie złoża w szybie wschodnim L-III tejże kopalni. Równocześnie wykonywał funkcję zastępcy głównego geologa [[Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi w Lubinie|Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi w Lubinie]].

W [[1965]] przeszedł do tworzonego przy [[KGHM Polska Miedź|KGHM]] Zakładu Badań i Doświadczeń, przekształconego później w Zakład Doświadczalny. Objął w tej placówce stanowisko kierownika Pracowni Geologii Kopalnianej i prowadził w wyrobiskach górniczych kopalni ''Lubin'' i ''Polkowice'' badania w zakresie [[Tektonika (geologia)|tektoniki]], [[hydrogeologia|hydrogeologii]] i geotermiki. Głównym jego zainteresowaniem stały się deformacje tektoniczne w utworach skalnych monokliny przedsudeckiej, a w szczególności w złożu rud miedzi. Zebrane na ten temat materiały stały się podstawą pracy doktorskiej przygotowanej pod kierunkiem prof. [[Józef Oberc|Józefa Oberca]] na Wydziale Nauk Przyrodniczych [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytetu Wrocławskiego]]. W [[1971]] obronił pracę ''Budowa tektoniczna okolic Lubina i Polkowic'' i uzyskał stopień doktora. W związku z ograniczeniem działania komórki geologicznej Zakładu Doświadczalnego, w tym samym roku przeniesiony został do Zakładów Górniczych ''Rudna'' w budowie w [[Polkowice|Polkowicach]], gdzie objął funkcję geologa górniczego i zastępcy głównego geologa. Zajmował się całokształtem problemów geologicznych związanych z budową kopalni rud miedzi oraz z nadzorem geologicznym, górniczych robót inwestycyjnych.

W [[1972]] został przeniesiony służbowo do Zakładów Badawczych i Projektowych Miedzi ''Cuprum'' we Wrocławiu na stanowisko kierownika Zakładu Geologii Stosowanej. Wraz z podległym zespołem zajmował się zagadnieniami rozpoznawania warunków geologicznych i hydrogeologicznych złoża rud miedzi oraz [[rudy cynku i ołowiu|cynku i ołowiu]], a także racjonalną gospodarką zasobami. Większość tematów była realizowana w ramach Programu Rządowego PR-2 ''Optymalne wykorzystanie zasobów i rozwój produkcji wyrobów z miedzi i jej stopów''. W ramach tego programu koordynował również udział innych ośrodków naukowych, jak [[Państwowy Instytut Geologiczny|Instytut Geologiczny]] w Warszawie i [[Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie|Akademia Górniczo-Hutnicza]] w Krakowie.

W [[1976]] otrzymał Nagrodę Naukową [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]] za publikację ''Tektonika okolic Lubina''. W [[1978]] powołany został na stanowisko docenta. W okresie pracy w ZBiPM ''Cuprum'' wyjeżdżał w charakterze konsultanta do:
* Niemieckiej Republiki Demokratycznej ([[1973]], [[1975]]) w związku z zamierzoną przez stronę niemiecką budową kopalni rud miedzi w rejonie Spremberg,
* do Jugosławii – Macedonii ([[1974]]) wspólnie z dr [[Jan Wyżykowski|Janem Wyżykowskim]] w sprawie poszukiwania złóż rud miedzi,
* do Algierii ([[1977]], [[1978]]) w sprawie gospodarczego wykorzystania złóż rud metali nieżelaznych oraz
* do Argentyny ([[1980]]) w związku ze staraniami strony polskiej o prace w zakresie poszukiwań złóż kopalin i górniczego ich wykorzystania.

W trakcie pracy we Wrocławiu pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Wrocławskiego Oddziału [[Polskie Towarzystwo Geologiczne|Polskiego Towarzystwa Geologicznego]] oraz był współorganizatorem 50 Zjazdu PTG we wrześniu [[1978]].

== Praca w administracji rządowej ==
W [[1982]] przeniósł się do Warszawy, gdzie objął stanowisko głównego geologa w [[Ministerstwo Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego|Ministerstwie Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego]]. Przedmiotem jego działania był całokształt polityki surowcowej resortu, w tym zwłaszcza problematyka racjonalnego wykorzystywania zasobów złóż eksploatowanych, zagospodarowanie nowych złóż oraz ustalanie kierunków dalszych prac geologicznych. Wymienione kierunki dotyczyły rud miedzi oraz cynku i ołowiu, [[rudy niklu|rud niklu]], rud żelaza i [[surowce ogniotrwałe|surowców ogniotrwałych]].

W [[1983]] przeszedł do pracy w [[Centralny Urząd Geologii|Centralnym Urzędzie Geologii]] na stanowisko wicedyrektora Departamentu Gospodarki i Ochrony Kopalin, a po zlikwidowaniu tej instytucji w [[1985]] – do [[Ministerstwo Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych|Ministerstwa Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych]]. W [[1988]] powołany został na dyrektora Departamentu Rozwoju Geologii i Polityki Ochrony Zasobów Naturalnych. W gestii departamentu znajdował się szeroki wachlarz zagadnień związanych z poszukiwaniem i dokumentowaniem złóż kopalin, ich ochroną i racjonalnym wykorzystaniem, a także dokumentowaniem i ochroną zasobów wód podziemnych na obszarze całego kraju. Był członkiem [[Komisja Zasobów Kopalin|Komisji Zasobów Kopalin]], najpierw w Centralnym Urzędzie Geologii, a następnie w MOŚiZN (1984−1992).

W latach 1984−1986 był członkiem [[Komitet Zrównoważonej Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN|Komitetu Zrównoważonej Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN]], a w kadencji 1987−1989 członkiem Rady Naukowej [[Zakład Ochrony Przyrody i Zasobów Naturalnych PAN|Zakładu Ochrony Przyrody i Zasobów Naturalnych PAN]] w Krakowie. W latach [[1981]]–[[1991]] był członkiem Rady Naukowej w ZBiPM ''Cuprum'' we Wrocławiu. Był też członkiem powołanych przez Prezesa Rady Ministrów: Komisji ds. Reformy Prawa Górniczego i Geologicznego oraz Międzyresortowego Zespołu ds. Opracowania i Wykorzystania Bazy Surowców Mineralnych.

W [[1986]] wyjeżdżał do Algierii w charakterze konsultanta w sprawie poszukiwania złóż rud żelaza w rejonie Ouenzy.

Autor i współautor 59 opracowań archiwalnych dotyczących tektoniki monokliny przedsudeckiej, przestrzennej zmienności cech złoża i metodyki jego opróbowania, gospodarki zasobami rud miedzi oraz oceny potencjału zasobów kopalin w Polsce. Autor 34 koreferatów, recenzji i opinii.

== Odznaczenia ==
* Brązowy Krzyż Zasługi
* Srebrny Krzyż Zasługi
* Złoty Krzyż Zasługi
* Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
* Złota Odznaka ''Zasłużony dla Polskiej Geologii''
* Złota Odznaka ''Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej''
* Złota Odznaka ''Budowniczy LGOM''
* Srebrna Odznaka ''Zasłużony dla Górnictwa PRL''
* Srebrna ''Odznaka Honorowa NOT''
* Odznaka Honorowa ''Zasłużony dla KGHM Polska Miedź S.A.''
* ''Honorowa szpada górnicza'' (1990)

== Zajęcia emerytalne ==
W [[1990]] przeszedł na emeryturę górniczą. Przez kilka lat współpracował z Państwowym Instytutem Geologicznym w Warszawie, z Zakładami Badawczymi i Projektowymi Miedzi ''Cuprum'' we Wrocławiu oraz z firmą Metanel S.A. w Warszawie, zajmującej się odzyskiem metanu z pokładów węgla. Jest współredaktorem i współautorem (wspólnie z [[Wiesław Śliżewski|Wiesławem Śliżewskim]] i [[Zbigniew Werner|Zbigniewem Wernerem]]) książki ''Polscy geolodzy na pięciu kontynentach''. Posiada w swoim dorobku zawodowym 41 publikacji w czasopismach technicznych i naukowych oraz około 80 opracowań archiwalnych, opinii, ekspertyz itp.

== Ważniejsze publikacje ==
* Salski W., 1968, Charakterystyka litologiczna i drobne struktury łupków miedzionośnych monokliny przedsudeckiej. Kwart. Geol., t. 12, nr 4, s. 855-873, Warszawa.
* Salski W., 1972, Metodyka badań mezoskopowych zjawisk tektonicznych w wyrobiskach górniczych. Kwart. Geol., t. 16, nr 4, s. 978-994, Warszawa.
* Salski W., 1975, Tektonika okolic Lubina. Biul. Inst. Geol. 287. Z badań geologicznych regionu dolnośląskiego, t. 24, s. 61-198, Warszawa.
* Romanowska B., Salski W., 1977, Zmienność złoża rud miedzi monokliny przedsudeckiej. Geologia Sudetica, 12, nr 2, s. 49-77, Wrocław.
* Salski W., 1977, Rozwój tektoniczny obszaru miedzionośnego monokliny przedsudeckiej. Rocz. Pol. Tow. Geol., t. 47, nr 1, s. 27-48, Warszawa.
* Romanowska B., Salski W., 1978, Opróbowanie złoża rud miedzi monokliny przedsudeckiej. Przegl. Geol., t. 26, nr 4, s. 223-227, Warszawa.
* Kijewski P., Salski W., 1978, Cechsztyńska sól kamienna cyklotemu Z1 w południowo-zachodniej części monokliny przedsudeckiej. Geologia Sudetica, 13, nr 1, s. 97-139, Wrocław.
* Śliżewski W., Salski W., Werner Z., 2005, Polscy geolodzy na pięciu kontynentach (współautor i współredaktor). Wyd. PIG., 527 s., Warszawa.
* Salski W., 2007, Polska szkoła geologii. Kwart. Historii Nauki i Techn., t. 52, nr 1, s. 97-119, Warszawa.
* Salski W., 2018, Zmienność bazy zasobowej kopalin oraz produkcji górniczej Polski w okresie po II wojnie światowej. Biul. PIG. nr 473, p. 67-92, Warszawa.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Salski, Wojciech}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Zrównoważonej Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Geologicznego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Pracownicy KGHM Polska Miedź]]
[[Kategoria:Pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1935]]
[[Kategoria:Urzędnicy ministerstw Polski Ludowej]]


text:
# Jaime Pedro Gonçalves
Jaime Pedro Gonçalves (ur. 26 listopada 1936 w Manica, zm. 6 kwietnia 2016) – mozambicki duchowny katolicki, arcybiskup. Przez cały okres swojej posługi biskupiej związany z diecezją, a następnie archidiecezją Beira.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie otrzymał 17 grudnia 1967.
19 grudnia 1975 papież Paweł VI mianował go biskupem koadiutorem Beira ze stolicą tytularną Ficus. 28 marca 1976 z rąk biskupa Januário Machaze Nhangumbe przyjął sakrę biskupią. 3 grudnia tego samego roku objął obowiązki biskupa diecezjalnego. 4 czerwca 1984 przyjął godność arcybiskupa Beiry. 14 stycznia 2012 na ręce papieża Benedykta XVI złożył rezygnację z zajmowanej funkcji i przeszedł na emeryturę.
Zmarł 21 marca 2016.

wikiname: plwiki

title: Jaime Pedro Gonçalves

in_language: pl

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Jaime Pedro Gonçalves
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           = [[Mozambik]]
 |data urodzenia           = [[26 listopada]] [[1936]]
 |miejsce urodzenia        = [[Manica]]
 |data śmierci             = [[6 kwietnia]] [[2016]]
 |miejsce śmierci          =
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = Biskup diecezjalny Beira
 |1. funkcja - okres       = 1976-1984
 |2. funkcja               = Arcybiskup Beira
 |2. funkcja - okres       = 1984-2012
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             =
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 17 grudnia 1967
 |data nominacji           = 19 grudnia 1975
 |data sakry               = 28 marca 1976
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 28 marca 1976
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Januário Machaze Nhangumbe]]
 |współkonsekratorzy        = [[Alexandre José Maria dos Santos]]<br />[[Alberto Setele]]
 |biskupi konsekrowani      = {{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Paulo Mandlate]]|26 września 1976}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Francisco João Silota]]|26 czerwca 1988}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Manuel Chuanguira Machado]]|22 maja 1994}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Francisco Chimoio]]|25 lutego 2001}}
 |biskupi współkonsekrowani = {{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Bernardo Filipe Governo]]|10 października 1976}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Francisco Lerma Martínez]]|30 maja 2010}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Claudio Dalla Zuanna]]|7 października 2012}}
}}
'''Jaime Pedro Gonçalves''' (ur. [[26 listopada]] [[1936]] w [[Manica]], zm. [[6 kwietnia]] [[2016]]) – [[Mozambik|mozambicki]] [[duchowny]] [[Kościół katolicki|katolicki]], [[arcybiskup]]. Przez cały okres swojej posługi biskupiej związany z diecezją, a następnie archidiecezją [[Archidiecezja Beira|Beira]].

== Życiorys ==
[[Święcenia kapłańskie]] otrzymał 17 grudnia 1967.

19 grudnia 1975 [[Poczet papieży|papież]] [[Paweł VI]] mianował go [[Biskup koadiutor|biskupem koadiutorem]] [[Archidiecezja Beira|Beira]] ze stolicą tytularną ''[[Ficus (stolica tytularna)|Ficus]]''. 28 marca 1976 z rąk biskupa [[Januário Machaze Nhangumbe]] przyjął sakrę biskupią. 3 grudnia tego samego roku objął obowiązki biskupa diecezjalnego. 4 czerwca 1984 przyjął godność arcybiskupa Beiry. 14 stycznia 2012 na ręce papieża [[Benedykt XVI|Benedykta XVI]] złożył rezygnację z zajmowanej funkcji i przeszedł na emeryturę.

Zmarł 21 marca 2016.

== Linki zewnętrzne ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bgoncjp |tytuł = Jaime Pedro Gonçalves |data dostępu = 2016-04-17}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Gonçalves, Jaime Pedro}}
[[Kategoria:Mozambiccy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1936]]
[[Kategoria:Zmarli w 2016]]

title: Jaime Pedro Gonçalves

Kraj działania: Mozambik

Data i miejsce urodzenia: 26 listopada 1936 · Manica

Data śmierci: 6 kwietnia 2016

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 17 grudnia 1967

Nominacja biskupia: 19 grudnia 1975

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Januário Machaze Nhangumbe

Współkonsekratorzy: Alexandre José Maria dos Santos · Alberto Setele

Paulo Mandlate: 26 września 1976

Francisco João Silota: 26 czerwca 1988

Francisco Chimoio: 25 lutego 2001

Bernardo Filipe Governo: 10 października 1976

Claudio Dalla Zuanna: 7 października 2012


text:
# Butch Goring
Butch Goring, właśc. Robert Thomas Goring (ur. 22 października 1949 w Saint Boniface) – kanadyjski hokeista grający na pozycji napastnika (centra), reprezentant kraju, trener. Obecnie komentator telewizyjny meczów New York Islanders na stacji MSG Network, które komentuje wraz z prezenterem, Brendanem Burkiem.
Jeden z najlepszych zawodników w historii ligi NHL. Reprezentował barwy: Winnipeg Rangers, Hull Nationals, dwukrotnie Winnipeg Jets, St. Boniface Mohawks, Dauphin Kings, Regina Pats (zdobywca Memorial Cup), Los Angeles Kings, Springfield Kings (zdobywca Pucharu Caldera), New York Islanders (czterokrotny zdobywca Pucharu Stanleya), Boston Bruins oraz Nova Scotia Oilers. Z reprezentacją Kanady zdobył Canada Cup 1981.
Znakiem rozpoznawczym Goringa był hełm Svena Tumby marki Spaps, którym grał przez całą swoją karierę sportową. Zdobył także reputację prawdopodobnie najsłabszego wyczucia mody w lidze. W latach 70., podczas podróży z Los Angeles Kings, nieznany włamywacz włamał się do jego pokoju hotelowego i ukradł wszystko, co należało do jego współlokatora, ale pozostawił wszystkie ubrania Goringa wiszące w szafie nietknięte. W 2010 roku, w jednym z odcinków programu pt. Off the Record with Michael Landsberg, kolega Goringa z New York Islanders, Mike Bossy stwierdził, że Goring jest prawdopodobnym twórcą tradycji ligi NHL zapuszczania brody podczas fazy play-off, powszechnie nazywanej brodą play-off. Jednak pozostali koledzy Goringa z drużyny Wyspiarzy, Clark Gillies oraz Dave Lewis, wskazują, że tradycja rozpoczęła się w połowie lat 70., przed dołączeniem Goringa do drużyny Wyspiarzy, choć Goring z pewnością uczestniczył w tradycji po dołączeniu do drużyny Wyspiarzy.
29 lutego 2020 roku, tuż przed meczem wyjazdowym New York Islanders z Boston Bruins (0:4), koszulka z numerem 91, w której Goring grał w New York Islanders, został dla niego zastrzeżony.
Jako trener był grającym asystentem Ala Arboura w New York Islanders, był grającym, następnie wyłącznie trenerem Boston Bruins, prowadził również Spokane Chiefs, Capital District Islanders, Las Vegas Thunder, Denver/Utah Grizzlies (dwukrotny zdobywca Pucharu Turnera), New York Islanders, Anchorage Aces, Frankfurt Lions, Krefeld Pinguine (mistrzostwo Niemiec) oraz DEG Metro Stars.
Był także nagradzany indywidualnie: zdobywca Lady Byng Trophy, zdobywca Bill Masterton Trophy, zdobywca Conn Smythe Trophy, dwukrotny zdobywca Commissioner’s Trophy, zdobywca Nagrody Hokejowej i Sportowej MJHL, uczestnik Meczu Gwiazd NHL, Sportowiec Roku w Manitobie, członek Manitoba Sports Hall of Fame and Museum, honorowy członek Manitoba Hockey Hall of Fame.

## Kariera

### Wczesna kariera
Butch Goring karierę sportową rozpoczął w występującym w lidze MJHL Winnipeg Rangers, w którym grał do 1967 roku. W sezonie 1966/1967 zdobył Nagrodę Hokejową i Sportową MJHL. W sezonie 1967/1968 reprezentował barwy występującego w lidze Que-Sr. Hull Nationals. Następnymi klubami w karierze Goringa były: dwukrotnie Winnipeg Jets (1968, 1968–1969), St. Boniface Mohawks (1968), Dauphin Kings (1969) oraz Regina Pats (1969), z którą zdobył Memorial Cup 1969.

### Los Angeles Kings
12 czerwca 1969 roku został wybrany przez władze klubu ligi NHL, Los Angeles Kings, w 5 rundzie draftu NHL z numerem 51, którego wkrótce został zawodnikiem. Jednocześnie dwukrotnie w latach 1970–1971 występował w klubie filialnym drużyny Królów, występującym w lidze AHL Springfield Kings, z którym w sezonie 1970/1971, w fazie play-off prowadził w klasyfikacji zdobytych goli (11 goli), asyst (14 asyst) i punktów (25 punktów), a po wygranej rywalizacji w finale 4:0 z Providence Reds, zdobył Puchar Caldera (grał w drużynie wraz Billem Smithem, członkiem Hockey Hall of Fame oraz przyszłym kolegą z New York Islanders).
Następnie wrócił do drużyny Królów, w której grał do 1980 roku oraz stanowił o jej sile. W sezonie 1975/1976, w ćwierćfinale play-offów, w przegranej rywalizacji 4:3 z Boston Bruins, w drugim meczu: 13 kwietnia 1976 roku u siebie (3:2 p.d.) oraz w szóstym meczu: 22 kwietnia 1976 roku na wyjeździe (4:3 p.d.), zdobył decydujące gole odpowiednio w 27. sekundzie oraz w 18. minucie dogrywki.
W sezonie 1977/1978 zdobył dwie indywidualne nagrody: Lady Byng Trophy – nagrodę dla najuczciwszego zawodnika ligi NHL oraz Bill Masterton Trophy – nagrodę dla zawodnika, który wykazywał się największą wytrwałością, największym poświęceniem hokejowi na lodzie, a także stanowił przykład uczciwej gry, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem, który wygrał te trofea w tym samym sezonie. Przed rozpoczęciem sezonu 1978/1979 otrzymał od władz występującego wówczas w lidze WHA Edmonton Oilers, ofertę 5-letniego kontraktu o wartości 1 000 000 dolarów, jednak Goring nie przyjął tej oferty. W trakcie sezonu 1979/1980 odszedł z klubu.

### New York Islanders
W trakcie sezonu 1979/1980 został sprzedany do New York Islanders, w zamian za Billa Harrisa oraz Dave’a Lewisa, którzy przeszli wówczas do Los Angeles Kings, a Goring tym samym był uważany za "ostatni element układanki" drużyny Wyspiarzy. W sezonie 1979/1980 wystąpił w Meczu Gwiazd NHL 1980, natomiast w fazie play-off rozegrał 21 meczów, w których zdobył 19 punktów (7 goli, 12 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, w dużym stopniu przyczynił się do zdobycia przez drużynę Wyspiarzy pierwszego w historii Pucharu Stanleya po wygranej rywalizacji 4:3 w finale z Philadelphia Flyers.
W sezonie 1980/1981, w fazie play-off poprawił swoje statystyki (20 punktów – 10 goli, 10 asyst) oraz po raz drugi w karierze zdobył Puchar Stanleya po wygranej rywalizacji 4:1 w finale z Minnesota North Stars, co pomogło mu w zdobyciu Conn Smythe Trophy – nagrody dla najlepszego zawodnika fazy play-off ligi NHL oraz nagrody Sportowca Roku w Manitobie w 1981 roku, natomiast w sezonie zasadniczym rozegrał 78 meczów, w których zdobył 60 punktów (23 gole, 37 asyst), nie otrzymał żadnej kary, jednak nie zdobył nagrody Lady Byng Trophy. Z klubem zdobył Puchar Stanleya jeszcze dwukrotnie (1982, 1983), a w sezonie 1983/1984 drużyna Wyspiarzy została zdetronizowana po porażce w finale 4:1 z Edmonton Oilers, w którym wówczas jednym z zawodników był Wayne Gretzky.

### Ostatnie lata kariery
W trakcie sezonu 1984/1985 przeszedł do Boston Bruins, w którym po zakończeniu sezonu 1984/1985 po raz pierwszy zakończył karierę sportową, jednak w sezonie 1986/1987, po zwolnieniu z funkcji grającego trenera Boston Bruins, wznowił karierę sportową w występującym w lidze AHL Nova Scotia Oilers, w którym po sezonie 1986/1987 ostatecznie zakończył karierę sportową, jako jeden z ostatnich zawodników, którzy rozpoczęli karierę sportową w latach 60..
Łącznie w lidze MJHL, w fazie zasadniczej rozegrał 54 mecze, w których zdobył 66 punktów (35 goli, 31 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 12 meczów, w których zdobył 12 punktów (4 gole, 8 asyst), w lidze Que-Sr., w fazie zasadniczej rozegrał 40 meczów, w których zdobył 57 punktów (16 goli, 41 asyst) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, w Allan Cup rozegrał 12 meczów, w których zdobył 11 punktów (5 goli, 6 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, w lidze WCHL, w fazie zasadniczej rozegrał 39 meczów, w których zdobył 75 punktów (42 gole, 33 asysty), w Memorial Cup rozegrał 14 meczów, w których zdobył 21 punktów (10 goli, 11 asyst) oraz spędził 5 minut na ławce kar, w lidze NHL, w fazie zasadniczej rozegrał 1107 meczów, w których zdobył 888 punktów (375 goli, 513 asyst) oraz spędził 102 minuty na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 134 mecze, w których zdobył 88 punktów (38 goli, 50 asyst) oraz spędził 32 minuty na ławce kar, w lidze AHL, w fazie zasadniczej rozegrał 69 meczów, w których zdobył 83 punkty (39 goli, 44 asysty) oraz spędził 6 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 12 meczów, w których zdobył 25 punktów (11 goli, 14 asyst). Zajmuje także 6. miejsce w klasyfikacji wszech czasów ligi NHL względem zdobytych goli w przewadze (39 goli).

## Kariera reprezentacyjna
Butch Goring w 1981 roku był w składzie reprezentacji Kanady podczas Canada Cup 1981 w Kanadzie, w którym rozegrał 7 meczów, w których zdobył 5 punktów (3 gole, 2 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, a reprezentacja Kanady przegrała 13 września 1981 roku 8:1 finale rozegranym na Forum de Montréal w Montrealu z reprezentacją ZSRR.

## Kariera trenerska
Butch Goring jeszcze w trakcie kariery sportowej był grającym asystentem trenerem Ala Arboura w New York Islanders, którym był w latach 1982–1984. Następnie w latach 1985–1986 był grającym trenerem Boston Bruins, w którym z powodu słabego początku sezonu 1986/1987 (5 zwycięstw, 1 remis, 7 porażek), został zastąpiony przez Terry’ego O’Reilly’ego. Po ostatecznym zakończeniu kariery sportowej został trenerem występującego w lidze WHL Spokane Chiefs, w którym w trakcie sezonu 1988/1989 został zastąpiony przez Boba Strumma. Następnie w latach 1990–1993 był trenerem występującego w lidze AHL Capital District Islanders. W sezonie 1993/1994 trenował występującego w lidze IHL Las Vegas Thunder.
W latach 1994–1999 trenował klub filialny New York Islanders, Denver Grizzlies (w 1995 roku klub przeniósł się do stanu Utah i odtąd funkcjonował pn. Utah Grizzlies), z dwukrotnie zdobył Puchar Turnera (1995, 1996) oraz dwukrotnie zdobył Commissioner’s Trophy (1995, 1996) – nagrodę dla najlepszego trenera ligi IHL (w sezonie 1995/1996 był menedżerem generalnym klubu). Następnie został trenerem występującego w lidze NHL New York Islanders, który od sezonu 1993/1994 nie awansował do fazy play-off, a także w którym w tym czasie jednym z zawodników był Mariusz Czerkawski. Jednak drużyna Wyspiarzy pod wodzą Goringa również nie błyszczała, w związku z czym 4 marca 2001 roku, został zastąpiony przez Lorne'a Henninga. W 2000 roku był asystentem trenera Toma Renneya w reprezentacji Kanady podczas mistrzostw świata 2000 Grupy A w Rosji.
W sezonie 2001/2002 trenował występującego w lidze WCHL Anchorage Aces, jednak po kilku miesiącach został zwolniony oraz zastąpiony przez Walta Poddubny’ego. Następnie wyjechał do Niemiec, gdzie w lutym 2002 roku zastąpił Douga Bradleya na stanowisku trenera występującego w lidze Deutsche Eishockey Liga Frankfurt Lions, z którym w sezonie 2001/2002 nie awansował do fazy play-off, w związku z czym odszedł z klubu. Potem przeniósł się do Krefeld Pinguine, gdzie najpierw był dyrektorem ds. hokeja na lodzie, następnie w grudniu 2002 roku zastąpił Chrisa Valentine’a na stanowisku trenera drużyny Pingwinów, z którą w sezonie 2002/2003 po wygranej rywalizacji w finale 3:2 z Kölner Haie zdobył z klubem pierwsze od 1952 roku mistrzostwo Niemiec. W grudniu 2003 roku z powodu słabego początku sezonu 2003/2004 w grudniu 2003 roku, został zastąpiony przez Haralda Wasiljewa.
14 października 2004 roku zastąpił Michaela Kommę na stanowisku trenera DEG Metro Stars, z którym w sezonie 2004/2005 nie zdołał awansować do fazy play-off, w związku odszedł z klubu.

## Statystyki

### Klubowe
| 1965/1966         | Winnipeg Rangers     | MJHL              | 3    | 0   | 0   | 0   | 0   | 3   | 0  | 1  | 1  | 0  |
| 1966/1967         | Winnipeg Rangers     | MJHL              | 51   | 35  | 31  | 66  | 2   | 8   | 2  | 6  | 8  | 0  |
| 1967/1968         | Hull Nationals       | Que-Sr.           | 40   | 16  | 41  | 57  | 4   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1967/1968         | Winnipeg Jets        | MJHL              | –    | –   | –   | –   | –   | 1   | 2  | 1  | 3  | 0  |
| 1967/1968         | St. Boniface Mohawks | AC                | –    | –   | –   | –   | –   | 12  | 5  | 6  | 11 | 2  |
| 1968/1969         | Winnipeg Jets        | WCHL              | 39   | 42  | 33  | 75  | 0   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1968/1969         | Dauphin Kings        | MC                | –    | –   | –   | –   | –   | 12  | 8  | 8  | 16 | 5  |
| 1968/1969         | Regina Pats          | MC                | –    | –   | –   | –   | –   | 2   | 2  | 3  | 5  | 0  |
| 1969/1970         | Los Angeles Kings    | NHL               | 59   | 13  | 23  | 36  | 8   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1969/1970         | Springfield Kings    | AHL               | 19   | 13  | 7   | 20  | 0   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1970/1971         | Los Angeles Kings    | NHL               | 19   | 2   | 5   | 7   | 2   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1970/1971         | Springfield Kings    | AHL               | 40   | 23  | 32  | 55  | 4   | 12  | 11 | 14 | 25 | 0  |
| 1971/1972         | Los Angeles Kings    | NHL               | 74   | 21  | 29  | 50  | 2   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1972/1973         | Los Angeles Kings    | NHL               | 67   | 28  | 31  | 59  | 2   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1973/1974         | Los Angeles Kings    | NHL               | 70   | 28  | 33  | 61  | 2   | 5   | 0  | 1  | 1  | 0  |
| 1974/1975         | Los Angeles Kings    | NHL               | 60   | 27  | 33  | 60  | 6   | 3   | 0  | 0  | 0  | 0  |
| 1975/1976         | Los Angeles Kings    | NHL               | 80   | 33  | 40  | 73  | 8   | 9   | 2  | 3  | 5  | 4  |
| 1976/1977         | Los Angeles Kings    | NHL               | 78   | 30  | 55  | 85  | 6   | 9   | 7  | 5  | 12 | 0  |
| 1977/1978         | Los Angeles Kings    | NHL               | 80   | 37  | 36  | 73  | 2   | 2   | 0  | 0  | 0  | 2  |
| 1978/1979         | Los Angeles Kings    | NHL               | 80   | 36  | 51  | 87  | 16  | 2   | 0  | 0  | 0  | 0  |
| 1979/1980         | Los Angeles Kings    | NHL               | 69   | 20  | 48  | 68  | 12  | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1979/1980         | New York Islanders   | NHL               | 12   | 6   | 5   | 11  | 2   | 21  | 7  | 12 | 19 | 2  |
| 1980/1981         | New York Islanders   | NHL               | 78   | 23  | 37  | 60  | 0   | 18  | 10 | 10 | 20 | 6  |
| 1981/1982         | New York Islanders   | NHL               | 67   | 15  | 17  | 32  | 10  | 19  | 6  | 5  | 11 | 12 |
| 1982/1983         | New York Islanders   | NHL               | 75   | 19  | 20  | 39  | 8   | 20  | 4  | 8  | 12 | 4  |
| 1983/1984         | New York Islanders   | NHL               | 71   | 22  | 24  | 46  | 8   | 21  | 1  | 5  | 6  | 2  |
| 1984/1985         | New York Islanders   | NHL               | 29   | 2   | 5   | 7   | 2   | –   | –  | –  | –  | —  |
| 1984/1985         | Boston Bruins        | NHL               | 39   | 13  | 21  | 34  | 6   | 5   | 1  | 1  | 2  | 0  |
| 1986/1987         | Nova Scotia Oilers   | AHL               | 10   | 3   | 5   | 8   | 2   | –   | –  | –  | –  | —  |
| Łącznie w MJHL    | Łącznie w MJHL       | Łącznie w MJHL    | 54   | 35  | 31  | 66  | 2   | 12  | 4  | 8  | 12 | 0  |
| Łącznie w Que-Sr. | Łącznie w Que-Sr.    | Łącznie w Que-Sr. | 40   | 16  | 41  | 57  | 4   | –   | –  | –  | –  | —  |
| Łącznie w AC      | Łącznie w AC         | Łącznie w AC      | –    | –   | –   | –   | –   | 12  | 5  | 6  | 11 | 2  |
| Łącznie w WCHL    | Łącznie w WCHL       | Łącznie w WCHL    | 39   | 42  | 33  | 75  | 0   | –   | –  | –  | –  | —  |
| Łącznie w MC      | Łącznie w MC         | Łącznie w MC      | –    | –   | –   | –   | –   | 14  | 10 | 11 | 21 | 5  |
| Łącznie w NHL     | Łącznie w NHL        | Łącznie w NHL     | 1107 | 375 | 513 | 888 | 102 | 134 | 38 | 50 | 88 | 32 |
| Łącznie w AHL     | Łącznie w AHL        | Łącznie w AHL     | 69   | 39  | 44  | 83  | 6   | 12  | 11 | 14 | 25 | 0  |

### Reprezentacyjne
| Rok    | Drużyna | Turniej    | Miejsce |   | M | G | A | Pkt | Min |
| ------ | ------- | ---------- | ------- | - | - | - | - | --- | --- |
| 1981   | Kanada  | Canada Cup |         | 7 | 3 | 2 | 5 | 4   |     |
| Ogółem | Ogółem  | Ogółem     | Ogółem  | 7 | 3 | 2 | 5 | 4   |     |

### Trenerskie
| Sezon          | Klub                       | Liga           | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza | Faza zasadnicza                          | Faza play-off          | Faza play-off          | Faza play-off          | Faza play-off          | Faza play-off                                       |
| Sezon          | Klub                       | Liga           | M               | Z               | R               | P               | PPD             | PPK             | Pkt             | Miejsce                                  | M                      | Z                      | P                      | Z%                     | Wynik                                               |
| -------------- | -------------------------- | -------------- | --------------- | --------------- | --------------- | --------------- | --------------- | --------------- | --------------- | ---------------------------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- | --------------------------------------------------- |
| 1985/1986      | Boston Bruins              | NHL            | 80              | 37              | 12              | 31              | –               | –               | 86              | 3. miejsce, Dywizja Adams                | 3                      | 0                      | 3                      | 0                      | Półfinał Dywizji (przegrana z Montreal Canadiens)   |
| 1986/1987      | Boston Bruins              | NHL            | 13              | 5               | 1               | 7               | –               | –               | (11)            | (Zwolniony)                              | —                      | —                      | —                      | —                      | —                                                   |
| 1987/1988      | Spokane Chiefs             | WHL            | 72              | 37              | 3               | 32              | –               | –               | 77              | 2. miejsce, Dywizja Zachodnia            | 15                     | 7                      | 8                      | 46.67                  | Finał Dywizji (przegrana z Kamloops Blazers)        |
| 1988/1989      | Spokane Chiefs             | WHL            | 11              | 2               | 0               | 9               | –               | –               | (4)             | (Zwolniony)                              | —                      | —                      | —                      | —                      | —                                                   |
| 1990/1991      | Capital District Islanders | AHL            | 80              | 28              | 9               | 43              | –               | –               | 65              | 7. miejsce, Dywizja Południowa           | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się                              |
| 1991/1992      | Capital District Islanders | AHL            | 80              | 32              | 11              | 37              | –               | –               | 75              | 4. miejsce, Dywizja Północna             | 7                      | 3                      | 4                      | 42.86                  | Półfinał Dywizji (przegrana z Springfield Indians)  |
| 1992/1993      | Capital District Islanders | AHL            | 80              | 34              | 12              | 34              | –               | –               | 80              | 3. miejsce, Dywizja Północna             | 4                      | 0                      | 4                      | 0                      | Półfinał Dywizji (przegrana z Adirondack Red Wings) |
| 1993/1994      | Las Vegas Thunder          | IHL            | 81              | 52              | –               | 18              | 11              | –               | 115             | 1. miejsce, Dywizja Pacific              | 5                      | 1                      | 4                      | 20                     | Ćwierćfinał (przegrana z San Diego Gulls)           |
| 1994/1995      | Denver Grizzlies           | IHL            | 81              | 57              | –               | 18              | 6               | –               | 120             | 1. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia | 17                     | 15                     | 2                      | 88.24                  | Puchar Turnera (wygrana z Kansas City Blades)       |
| 1995/1996      | Utah Grizzlies             | IHL            | 82              | 49              | –               | 29              | 4               | –               | 102             | 2. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia | 22                     | 15                     | 7                      | 68.18                  | Puchar Turnera (wygrana z Orlando Solar Bears)      |
| 1996/1997      | Utah Grizzlies             | IHL            | 82              | 43              | –               | 33              | 6               | –               | 92              | 3. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia | 7                      | 3                      | 4                      | 42.86                  | Ćwierćfinał (przegrana z Long Beach Ice Dogs)       |
| 1997/1998      | Utah Grizzlies             | IHL            | 82              | 47              | –               | 27              | 8               | –               | 102             | 3. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia | 4                      | 1                      | 3                      | 25                     | 1/8 finału (przegrana z Kansas City Blades)         |
| 1998/1999      | Utah Grizzlies             | IHL            | 82              | 39              | –               | 34              | 9               | –               | 87              | 3. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się                              |
| 1999/2000      | New York Islanders         | NHL            | 82              | 24              | 9               | 48              | 1               | –               | 58              | 5. miejsce, Dywizja Atlantycka           | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się                              |
| 2000/2001      | New York Islanders         | NHL            | 65              | 17              | 5               | 40              | 3               | –               | (52)            | (Zwolniony)                              | —                      | —                      | —                      | —                      | —                                                   |
| 2001/2002      | Anchorage Aces             | WCHL           | 32              | 10              | 0               | 18              | 4               | –               | (24)            | (Zwolniony)                              | —                      | —                      | —                      | —                      | —                                                   |
| 2001/2002      | Frankfurt Lions            | DEL            | 10              | 7               | –               | 3               | 0               | 0               | 19              | 11. miejsce                              | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się                              |
| 2002/2003      | Krefeld Pinguine           | DEL            | 28              | 13              | –               | 15              | 0               | 0               | 39              | 6. miejsce                               | 14                     | 10                     | 4                      | 71.43                  | Mistrzostwo Niemiec (wygrana z Kölner Haie)         |
| 2003/2004      | Krefeld Pinguine           | DEL            | 26              | 12              | –               | 12              | 2               | 0               | (33)            | (Zwolniony)                              | —                      | —                      | —                      | —                      | —                                                   |
| 2004/2005      | DEG Metro Stars            | DEL            | 44              | 20              | –               | 19              | 5               | 0               | 61              | 10. miejsce                              | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się | Nie zakwalifikował się                              |
| Łącznie w NHL  | Łącznie w NHL              | Łącznie w NHL  | 240             | 83              | 27              | 126             | –               | –               | 207             |                                          | 3                      | 0                      | 3                      | 0                      |                                                     |
| Łącznie w WHL  | Łącznie w WHL              | Łącznie w WHL  | 83              | 39              | 3               | 41              | –               | –               | 81              |                                          | 15                     | 7                      | 8                      | 46.67                  |                                                     |
| Łącznie w AHL  | Łącznie w AHL              | Łącznie w AHL  | 140             | 94              | 32              | 114             | –               | –               | 220             |                                          | 16                     | 4                      | 12                     | 25                     |                                                     |
| Łącznie w IHL  | Łącznie w IHL              | Łącznie w IHL  | 409             | 235             | 0               | 141             | 33              | –               | 503             |                                          | 50                     | 34                     | 16                     | 68                     |                                                     |
| Łącznie w WCHL | Łącznie w WCHL             | Łącznie w WCHL | 32              | 10              | 0               | 18              | 4               | –               | 24              |                                          | —                      | —                      | —                      | —                      | —                                                   |
| Łącznie w DEL  | Łącznie w DEL              | Łącznie w DEL  | 108             | 52              | 0               | 49              | 7               | 9               | 152             |                                          | 14                     | 10                     | 4                      | 71.43                  |                                                     |

## Sukcesy

### Zawodnicze
Regina Pats
- Memorial Cup: 1969

Springfield Kings
- Puchar Caldera: 1971

New York Islanders
- Puchar Stanleya: 1980, 1981, 1982, 1983
- Finał Pucharu Stanleya: 1984

### Trenerskie
Denver/Utah Grizzlies
- Puchar Turnera: 1995, 1996

Krefeld Penguins
- Mistrzostwo Niemiec: 2003

### Indywidualne
- Lady Byng Trophy: 1978
- Bill Masterton Trophy: 1978
- Conn Smythe Trophy: 1981
- Commissioner’s Trophy: 1995, 1996
- Nagroda Hokejowa i Sportowa MJHL: 1967
- Mecz Gwiazd NHL: 1980
- Sportowiec Roku w Manitobie: 1981
- Członek Manitoba Sports Hall of Fame and Museum: 1992
- Honorowy członek Manitoba Hockey Hall of Fame
- Zastrzeżony numer w New York Islanders: 2020 (numer 91)

title: Butch Goring

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko            = Butch Goring
 |imię i nazwisko org        =
 |dyscyplina                 = hokej
 |grafika                    = ButchGoring.jpg
 |opis grafiki               = Butch Goring w barwach [[New York Islanders]] w [[Lata 80. XX wieku|latach 80.]]
 |pełne imię i nazwisko      = Robert Thomas Goring
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[22 października]] [[1949]]
 |miejsce urodzenia          = [[Saint Boniface]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               = [[Kanada]]
 |wzrost                     = 178 cm
 |pozycja                    = [[napastnik]] (center)
 |uchwyt                     = lewy
 |klub                       =
 |numer w klubie             =
 |draft                      = [[NHL Amateur Draft 1969|NHL 1969]]
 |numer draftu               = 51 (5 runda)
 |zespół draftu              = [[Los Angeles Kings]]
 |trener                     =
 |kariera juniorska          = ! 1965–1967 ! Winnipeg Rangers
! 1967–1968 ! Hull Nationals
! 1968      ! Winnipeg Jets
! 1968      ! St. Boniface Mohawks
! 1968–1969 ! Winnipeg Jets
! 1969      ! Dauphin Kings
! 1969      ! [[Regina Pats]]
 |kariera seniorska          = ! 1969–1980 ! [[Los Angeles Kings]]                                                  ! 745 ! 384
! 1970–1971 ! [[Springfield Kings]]                                                  !  71 !  47
! 1980–1984 ! [[New York Islanders]]                                                 ! 431 !  95
! 1984–1985 ! [[Boston Bruins]]                                                      !  45 !  14
! 1987      ! Nova Scotia Oilers                                                     !  10 !   3
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    = ! 1981      ! {{Reprezentacja|CAN|hlm}}                                              !   7 !   3
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          = ! 1982–1984 ! [[New York Islanders]] (grający asystent)
! 1985–1986 ! [[Boston Bruins]] (grający trener)
! 1987–1989 ! [[Spokane Chiefs]]
! 1990–1993 ! Capital District Islanders
! 1993–1994 ! Las Vegas Thunder
! 1994–1999 ! [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Denver/Utah Grizzlies]]
! 1995–1996 ! [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Utah Grizzlies]] (menedżer generalny)
! 1999–2001 ! [[New York Islanders]]
! 2000      ! [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|Kanada]] (asystent)
! 2001      ! [[Alaska Aces (hokej na lodzie)|Anchorage Aces]]
! 2002      ! [[Frankfurt Lions]]
! 2002      ! [[Krefeld Pinguine]] (dyrektor ds. [[Hokej na lodzie|hokeja na lodzie]])
! 2002–2003 ! [[Krefeld Pinguine]]
! 2004–2005 ! [[Düsseldorfer EG|DEG Metro Stars]]
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    = Category:Butch Goring
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Butch Goring''', właśc. '''Robert Thomas Goring''' (ur. [[22 października]] [[1949]] w [[Saint Boniface]]) – [[Kanada|kanadyjski]] [[Hokej na lodzie|hokeista]] grający na pozycji [[napastnik]]a (centra), [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentant kraju]], [[trener]]. Obecnie komentator [[Telewizja|telewizyjny]] meczów [[New York Islanders]] na stacji [[MSG Network]], które komentuje wraz z [[prezenter]]em, [[Brendan Burke (prezenter telewizyjny)|Brendanem Burkiem]].

Jeden z najlepszych zawodników w historii ligi [[National Hockey League|NHL]]. Reprezentował barwy: [[Winnipeg Rangers]], [[Hull Nationals]], dwukrotnie [[Winnipeg Jets (WCHL)|Winnipeg Jets]], [[St. Boniface Mohawks]], [[Dauphin Kings]], [[Regina Pats]] (zdobywca [[Memorial Cup]]), [[Los Angeles Kings]], [[Springfield Kings]] (zdobywca [[Puchar Caldera|Pucharu Caldera]]), [[New York Islanders]] (czterokrotny zdobywca [[Puchar Stanleya|Pucharu Stanleya]]), [[Boston Bruins]] oraz [[Nova Scotia Oilers]]. Z [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacją Kanady]] zdobył [[Canada Cup 1981]].

Znakiem rozpoznawczym Goringa był hełm [[Sven Johansson (hokeista)|Svena Tumby]] marki [[Spaps]], którym grał przez całą swoją karierę sportową<ref name="sporttimes">[https://www.nytimes.com/1981/01/03/sports/sports-of-the-times-venerable-helmet.html Sports of The Times; Venerable Helmet] [data dostępu: 1981-01-03] {{Lang|en}}</ref>. Zdobył także reputację prawdopodobnie najsłabszego wyczucia mody w lidze. W [[Lata 70. XX wieku|latach 70.]], podczas podróży z [[Los Angeles Kings]], nieznany włamywacz włamał się do jego pokoju hotelowego i ukradł wszystko, co należało do jego współlokatora, ale pozostawił wszystkie ubrania Goringa wiszące w szafie nietknięte<ref name="sporttimes" /><ref>[https://www.latimes.com/archives/la-xpm-1985-10-22-sp-12424-story.html Butch Goring: ‘Seed’ of Kings Finds His New Job Suits Him] [data dostępu: 1985-10-22] {{Lang|en}}</ref>. W 2010 roku, w jednym z odcinków programu pt. ''[[Off the Record with Michael Landsberg]]'', kolega Goringa z [[New York Islanders]], [[Mike Bossy]] stwierdził, że Goring jest prawdopodobnym twórcą tradycji ligi [[National Hockey League|NHL]] zapuszczania brody podczas fazy [[play-off]], powszechnie nazywanej ''[[Broda play-off|brodą play-off]]''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.timminspress.com/2017/07/13/rock-tee-up-goring | tytuł = Rock tee up Goring | opublikowany = timminspress.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20170714032429/http://www.timminspress.com/2017/07/13/rock-tee-up-goring | zarchiwizowano = 2017-07-14}} [data dostępu: 2017-07-14] {{Lang|en}}</ref>. Jednak pozostali koledzy Goringa z drużyny ''Wyspiarzy'', [[Clark Gillies]] oraz [[Dave Lewis]], wskazują, że tradycja rozpoczęła się w połowie [[Lata 70. XX wieku|lat 70.]], przed dołączeniem Goringa do drużyny ''Wyspiarzy''<ref>[https://www.nhl.com/news/devils-resumed-islanders-playoff-beard-tradition/c-503386 Devils resumed Islanders' playoff beard tradition] [data dostępu: 2009-10-26] {{Lang|en}}</ref>, choć Goring z pewnością uczestniczył w tradycji po dołączeniu do drużyny ''Wyspiarzy''<ref>[https://www.espn.com/nhl/story/_/id/19452424/2017-stanley-cup-real-story-playoff-beards Growth industry: The legend and twisted origin of playoff beards] [data dostępu: 2017-03-24] {{Lang|en}}</ref>.

29 lutego 2020 roku, tuż przed meczem wyjazdowym [[New York Islanders]] z [[Boston Bruins]] (0:4), koszulka z numerem 91, w której Goring grał w [[New York Islanders]], został dla niego zastrzeżony<ref>[https://www.nhl.com/islanders/news/tonelli-and-goring-honored-and-humbled-by-number-retirement/c-312756536 Tonelli and Goring 'Honored' and 'Humbled' by Number Retirement] [data dostępu: 2019-12-18] {{Lang|en}}</ref><ref>[https://www.nhl.com/islanders/news/this-day-in-isles-history-feb-29/c-319832000 This Day in Isles History: Feb. 29] [data dostępu: 2022-02-28] {{Lang|en}}</ref>.

Jako trener był grającym asystentem [[Al Arbour|Ala Arboura]] w [[New York Islanders]], był grającym, następnie wyłącznie trenerem [[Boston Bruins]], prowadził również [[Spokane Chiefs]], [[Capital District Islanders]], [[Las Vegas Thunder]], [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Denver/Utah Grizzlies]] (dwukrotny zdobywca [[Puchar Turner|Pucharu Turnera]]), [[New York Islanders]], [[Alaska Aces (hokej na lodzie)|Anchorage Aces]], [[Frankfurt Lions]], [[Krefeld Pinguine]] ([[Deutsche Eishockey Liga|mistrzostwo Niemiec]]) oraz [[Düsseldorfer EG|DEG Metro Stars]].

Był także nagradzany indywidualnie: zdobywca [[Lady Byng Memorial Trophy|Lady Byng Trophy]], zdobywca [[Bill Masterton Memorial Trophy|Bill Masterton Trophy]], zdobywca [[Conn Smythe Memorial Trophy|Conn Smythe Trophy]], dwukrotny zdobywca [[Commissioner’s Trophy]], zdobywca Nagrody Hokejowej i Sportowej [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]], uczestnik [[NHL All-Star Game|Meczu Gwiazd NHL]], [[Sportowiec Roku w Manitobie]], członek [[Manitoba Sports Hall of Fame and Museum]], honorowy członek [[Manitoba Hockey Hall of Fame]].

== Kariera ==
=== Wczesna kariera ===
Butch Goring karierę sportową rozpoczął w występującym w lidze [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]] [[Winnipeg Rangers]], w którym grał do 1967 roku. W [[MJHL (1966/1967)|sezonie 1966/1967]] zdobył ''Nagrodę Hokejową i Sportową [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]]''. W sezonie 1967/1968 reprezentował barwy występującego w lidze Que-Sr. [[Hull Nationals]]. Następnymi klubami w karierze Goringa były: dwukrotnie [[Winnipeg Jets (WCHL)|Winnipeg Jets]] (1968, 1968–1969), [[St. Boniface Mohawks]] (1968), [[Dauphin Kings]] (1969) oraz [[Regina Pats]] (1969), z którą zdobył [[Memorial Cup 1969]].

=== Los Angeles Kings ===
12 czerwca 1969 roku został wybrany przez władze klubu ligi [[National Hockey League|NHL]], [[Los Angeles Kings]], w 5 rundzie [[NHL Amateur Draft 1969|draftu NHL]] z numerem 51, którego wkrótce został zawodnikiem. Jednocześnie dwukrotnie w latach 1970–1971 występował w [[Klub satelicki|klubie filialnym]] drużyny ''Królów'', występującym w lidze [[American Hockey League|AHL]] [[Springfield Kings]], z którym w [[AHL (1970/1971)|sezonie 1970/1971]], w fazie [[play-off]] prowadził w klasyfikacji zdobytych goli (11 goli), asyst (14 asyst) i punktów (25 punktów), a po wygranej rywalizacji w finale 4:0 z [[Providence Reds]], zdobył [[Puchar Caldera]] (grał w drużynie wraz [[Bill Smith|Billem Smithem]], członkiem [[Hockey Hall of Fame]] oraz przyszłym kolegą z [[New York Islanders]]).

Następnie wrócił do drużyny ''Królów'', w której grał do 1980 roku oraz stanowił o jej sile. W [[NHL (1975/1976)|sezonie 1975/1976]], w ćwierćfinale [[play-off]]ów, w przegranej rywalizacji 4:3 z [[Boston Bruins]], w drugim meczu: 13 kwietnia 1976 roku u siebie (3:2 [[Dogrywka|p.d.]]) oraz w szóstym meczu: 22 kwietnia 1976 roku na wyjeździe (4:3 [[Dogrywka|p.d.]]), zdobył decydujące gole odpowiednio w 27. sekundzie oraz w 18. minucie [[Dogrywka|dogrywki]]<ref>[https://www.nhl.com/gamecenter/lak-vs-bos/1976/04/13/1975030232#game=1975030232,game_state=final Los Angeles Kings – Boston Bruins – April 13th, 1976] {{Lang|en}}</ref><ref>[https://www.nhl.com/gamecenter/bos-vs-lak/1976/04/22/1975030236#game=1975030236,game_state=final Boston Bruins – Los Angeles Kings – April 22th, 1976] {{Lang|en}}</ref>.

W [[NHL (1977/1978)|sezonie 1977/1978]] zdobył dwie indywidualne nagrody: [[Lady Byng Memorial Trophy|Lady Byng Trophy]] – nagrodę dla najuczciwszego zawodnika ligi [[National Hockey League|NHL]] oraz [[Bill Masterton Memorial Trophy|Bill Masterton Trophy]] – nagrodę dla zawodnika, który wykazywał się największą wytrwałością, największym poświęceniem [[Hokej na lodzie|hokejowi na lodzie]], a także stanowił przykład uczciwej gry, stając się tym samym pierwszym zawodnikiem, który wygrał te trofea w tym samym sezonie<ref name="honoured">[http://honouredmembers.sportmanitoba.ca/inductee.php?id=127&criteria_sort=name Butch Goring] w bazie HonouredMembers.sportmanitoba.ca {{Lang|en}}</ref>. Przed rozpoczęciem [[NHL (1978/1979)|sezonu 1978/1979]] otrzymał od władz występującego wówczas w lidze [[World Hockey Association|WHA]] [[Edmonton Oilers]], ofertę 5-letniego kontraktu o wartości 1 000 000 [[Dolar amerykański|dolarów]], jednak Goring nie przyjął tej oferty<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Rich Mole]] | tytuł = Edmonton Oilers: Against All Odds | url = https://books.google.pl/books?id=nc4nl2wA8FYC&q=butch+goring+edmonton+oilers&pg=PA32&redir_esc=y#v=snippet&q=butch%20goring%20edmonton%20oilers&f=false | wydawca = [[Heritage House Publishing Co]] | rok = 2006 | strony = 32 | isbn = 978-1-55439-227-8}}</ref>. W trakcie [[NHL (1979/1980)|sezonu 1979/1980]] odszedł z klubu.

=== New York Islanders ===
W trakcie [[NHL (1979/1980)|sezonu 1979/1980]] został sprzedany do [[New York Islanders]], w zamian za [[Billy Harris (ur. 1952)|Billa Harrisa]] oraz [[Dave Lewis|Dave’a Lewisa]], którzy przeszli wówczas do [[Los Angeles Kings]], a Goring tym samym był uważany za "ostatni element układanki" drużyny ''Wyspiarzy''<ref>[https://www.nhl.com/islanders/news/mavens-memories-the-butch-goring-trade/c-305093280 Maven's Memories: The Butch Goring Trade] [data dostępu: 2019-02-22] {{Lang|en}}</ref><ref>[https://www.nhl.com/news/this-date-in-nhl-history-march-10/c-287502730 March 10: Goring traded to Islanders] [data dostępu: 2020-03-10] {{Lang|en}}</ref>. W [[NHL (1979/1980)|sezonie 1979/1980]] wystąpił w [[NHL All-Star Game 1980|Meczu Gwiazd NHL 1980]], natomiast w fazie [[play-off]] rozegrał 21 meczów, w których zdobył 19 punktów (7 goli, 12 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, w dużym stopniu przyczynił się do zdobycia przez drużynę ''Wyspiarzy'' pierwszego w historii [[Puchar Stanleya|Pucharu Stanleya]] po wygranej rywalizacji 4:3 w finale z [[Philadelphia Flyers]].

W [[NHL (1980/1981)|sezonie 1980/1981]], w fazie [[play-off]] poprawił swoje statystyki (20 punktów – 10 goli, 10 asyst) oraz po raz drugi w karierze zdobył [[Puchar Stanleya]] po wygranej rywalizacji 4:1 w finale z [[Minnesota North Stars]]<ref name="honoured" />, co pomogło mu w zdobyciu [[Conn Smythe Memorial Trophy|Conn Smythe Trophy]] – nagrody dla najlepszego zawodnika fazy [[play-off]] ligi [[National Hockey League|NHL]] oraz nagrody [[Sportowiec Roku w Manitobie|Sportowca Roku w Manitobie]] w 1981 roku, natomiast w sezonie zasadniczym rozegrał 78 meczów, w których zdobył 60 punktów (23 gole, 37 asyst), nie otrzymał żadnej kary, jednak nie zdobył nagrody [[Lady Byng Memorial Trophy|Lady Byng Trophy]]<ref>[https://thehockeynews.com/news/top-5-most-gentlemanly-lady-byng-winners Top 5: Most gentlemanly Lady Byng winners] [data dostępu: 2014-04-27] {{Lang|en}}</ref>. Z klubem zdobył [[Puchar Stanleya]] jeszcze dwukrotnie ([[NHL (1981/1982)|1982]], [[NHL (1982/1983)|1983]]), a w [[NHL (1983/1984)|sezonie 1983/1984]] drużyna ''Wyspiarzy'' została zdetronizowana po porażce w finale 4:1 z [[Edmonton Oilers]], w którym wówczas jednym z zawodników był [[Wayne Gretzky]].

=== Ostatnie lata kariery ===
W trakcie [[NHL (1984/1985)|sezonu 1984/1985]] przeszedł do [[Boston Bruins]], w którym po zakończeniu [[NHL (1984/1985)|sezonu 1984/1985]] po raz pierwszy zakończył karierę sportową, jednak w [[AHL (1986/1987)|sezonie 1986/1987]], po zwolnieniu z funkcji grającego trenera [[Boston Bruins]], wznowił karierę sportową w występującym w lidze [[American Hockey League|AHL]] [[Nova Scotia Oilers]], w którym po [[AHL (1986/1987)|sezonie 1986/1987]] ostatecznie zakończył karierę sportową, jako jeden z ostatnich zawodników, którzy rozpoczęli karierę sportową w [[Lata 60. XX wieku|latach 60.]]<ref>[https://www.sentex.ca/~ajy/hockey/longcareer.html Hockey Players' Career Lengths] {{Lang|en}}</ref>.

Łącznie w lidze [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]], w fazie zasadniczej rozegrał 54 mecze, w których zdobył 66 punktów (35 goli, 31 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, natomiast w fazie [[play-off]] rozegrał 12 meczów, w których zdobył 12 punktów (4 gole, 8 asyst), w lidze Que-Sr., w fazie zasadniczej rozegrał 40 meczów, w których zdobył 57 punktów (16 goli, 41 asyst) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, w [[Allan Cup]] rozegrał 12 meczów, w których zdobył 11 punktów (5 goli, 6 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, w lidze [[West Coast Hockey League|WCHL]], w fazie zasadniczej rozegrał 39 meczów, w których zdobył 75 punktów (42 gole, 33 asysty), w [[Memorial Cup]] rozegrał 14 meczów, w których zdobył 21 punktów (10 goli, 11 asyst) oraz spędził 5 minut na ławce kar, w lidze [[National Hockey League|NHL]], w fazie zasadniczej rozegrał 1107 meczów, w których zdobył 888 punktów (375 goli, 513 asyst) oraz spędził 102 minuty na ławce kar, natomiast w fazie [[play-off]] rozegrał 134 mecze, w których zdobył 88 punktów (38 goli, 50 asyst) oraz spędził 32 minuty na ławce kar, w lidze [[American Hockey League|AHL]], w fazie zasadniczej rozegrał 69 meczów, w których zdobył 83 punkty (39 goli, 44 asysty) oraz spędził 6 minut na ławce kar, natomiast w fazie [[play-off]] rozegrał 12 meczów, w których zdobył 25 punktów (11 goli, 14 asyst). Zajmuje także 6. miejsce w klasyfikacji wszech czasów ligi [[National Hockey League|NHL]] względem zdobytych goli w przewadze (39 goli)<ref>[https://records.nhl.com/records/skater-records/special-teams-since-1933-34/most-short-handed-goals-career NHL Records – Individual Records] {{Lang|en}}</ref>.

== Kariera reprezentacyjna ==
Butch Goring w 1981 roku był w składzie [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacji Kanady]] podczas [[Canada Cup 1981]] w [[Kanada|Kanadzie]], w którym rozegrał 7 meczów, w których zdobył 5 punktów (3 gole, 2 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, a [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacja Kanady]] przegrała 13 września 1981 roku 8:1 finale rozegranym na [[Forum de Montréal]] w [[Montrealu]] z [[Reprezentacja Związku Radzieckiego w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacją ZSRR]].

== Kariera trenerska ==
[[Plik:With Butch Goring (40126011054).jpg|thumb|240px|Butch Goring pozujący do zdjęcia z fanką w 2018]]
Butch Goring jeszcze w trakcie kariery sportowej był grającym asystentem trenerem [[Al Arbour|Ala Arboura]] w [[New York Islanders]], którym był w latach 1982–1984. Następnie w latach 1985–1986 był grającym trenerem [[Boston Bruins]], w którym z powodu słabego początku [[NHL (1986/1987)|sezonu 1986/1987]] (5 zwycięstw, 1 remis, 7 porażek), został zastąpiony przez [[Terry O’Reilly|Terry’ego O’Reilly’ego]]. Po ostatecznym zakończeniu kariery sportowej został trenerem występującego w lidze [[Western Hockey League|WHL]] [[Spokane Chiefs]], w którym w trakcie [[WHL (1988/1989)|sezonu 1988/1989]] został zastąpiony przez [[Bob Strumm|Boba Strumma]]. Następnie w latach 1990–1993 był trenerem występującego w lidze [[American Hockey League|AHL]] [[Capital District Islanders]]. W [[IHL (1993/1994)|sezonie 1993/1994]] trenował występującego w lidze [[International Hockey League|IHL]] [[Las Vegas Thunder]].

W latach 1994–1999 trenował [[Klub satelicki|klub filialny]] [[New York Islanders]], [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Denver Grizzlies]] (w 1995 roku klub przeniósł się do stanu [[Utah]] i odtąd funkcjonował pn. Utah Grizzlies), z dwukrotnie zdobył [[Puchar Turnera]] ([[IHL (1994/1995)|1995]], [[IHL (1995/1996)|1996]]) oraz dwukrotnie zdobył [[Commissioner’s Trophy]] ([[IHL (1994/1995)|1995]], [[IHL (1995/1996)|1996]]) – nagrodę dla najlepszego trenera ligi [[International Hockey League|IHL]] (w [[IHL (1995/1996)|sezonie 1995/1996]] był menedżerem generalnym klubu). Następnie został trenerem występującego w lidze [[National Hockey League|NHL]] [[New York Islanders]], który od [[NHL (1993/1994)|sezonu 1993/1994]] nie awansował do fazy [[play-off]], a także w którym w tym czasie jednym z zawodników był [[Mariusz Czerkawski]]. Jednak drużyna ''Wyspiarzy'' pod wodzą Goringa również nie błyszczała, w związku z czym 4 marca 2001 roku, został zastąpiony przez [[Lorne Henning|Lorne'a Henninga]]. W 2000 roku był asystentem trenera [[Tom Renney|Toma Renneya]] w [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacji Kanady]] podczas [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2000|mistrzostw świata 2000 Grupy A]] w [[Rosja|Rosji]].

W [[WCHL (2001/2002)|sezonie 2001/2002]] trenował występującego w lidze [[West Coast Hockey League|WCHL]] [[Alaska Aces (hokej na lodzie)|Anchorage Aces]], jednak po kilku miesiącach został zwolniony oraz zastąpiony przez [[Walt Poddubny|Walta Poddubny’ego]]. Następnie wyjechał do [[Niemcy|Niemiec]], gdzie w lutym 2002 roku zastąpił [[Doug Bradley|Douga Bradleya]] na stanowisku trenera występującego w lidze [[Deutsche Eishockey Liga]] [[Frankfurt Lions]], z którym w [[DEL (2001/2002)|sezonie 2001/2002]] nie awansował do fazy [[play-off]], w związku z czym odszedł z klubu. Potem przeniósł się do [[Krefeld Pinguine]], gdzie najpierw był dyrektorem ds. [[Hokej na lodzie|hokeja na lodzie]], następnie w grudniu 2002 roku zastąpił [[Chris Valentine|Chrisa Valentine’a]] na stanowisku trenera drużyny ''Pingwinów'', z którą w [[DEL (2002/2003)|sezonie 2002/2003]] po wygranej rywalizacji w finale 3:2 z [[Kölner Haie]] zdobył z klubem pierwsze od 1952 roku [[Deutsche Eishockey Liga|mistrzostwo Niemiec]]. W grudniu 2003 roku z powodu słabego początku [[DEL (2003/2004)|sezonu 2003/2004]] w grudniu 2003 roku, został zastąpiony przez [[Harald Wasiljew|Haralda Wasiljewa]].

14 października 2004 roku zastąpił [[Michael Komma|Michaela Kommę]] na stanowisku trenera [[Düsseldorfer EG|DEG Metro Stars]]<ref>[https://www.hockeyweb.de/del/metro-stars-erster-arbeitstag-von-butch-goring-5660 Metro Stars: Erster Arbeitstag von Butch Goring] [data dostępu: 2004-10-14] {{Lang|de}}</ref>, z którym w [[DEL (2004/2005)|sezonie 2004/2005]] nie zdołał awansować do fazy [[play-off]], w związku odszedł z klubu.

== Statystyki ==
=== Klubowe ===
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="0" style="text-align:center; width:60em"
! rowspan="2" bgcolor="#e0e0e0" style="width: 11% | Sezon
! rowspan="2" bgcolor="#e0e0e0" style="width: 26% | Klub
! rowspan="2" bgcolor="#e0e0e0" style="width: 11% | Liga
! rowspan="42" bgcolor="#ffffff" |
! colspan="5" bgcolor="#e0e0e0" style="width: 26% | Sezon zasadniczy
! rowspan="42" bgcolor="#ffffff" |
! colspan="5" bgcolor="#e0e0e0" style="width: 26% | Faza play-off
|- style="background:#e0e0e0;"
! M !! G !! A !! Pkt !! Min !! M !! G !! A !! Pkt !! Min
|-
| [[MJHL (1965/1966)|1965/1966]]|| {{Flaga|CAN}} [[Winnipeg Rangers]]|| [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]]|| 3 || 0 || 0 || 0 || 0 || 3 || 0 || 1 || 1 || 0
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[MJHL (1966/1967)|1966/1967]]|| {{Flaga|CAN}} [[Winnipeg Rangers]]|| [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]]|| 51 || 35 || 31 || 66 || 2 || 8 || 2 || 6 || 8 || 0
|-
| 1967/1968 || {{Flaga|CAN}} [[Hull Nationals]]|| Que-Sr. || 40 || 16 || 41 || 57 || 4 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[MJHL (1967/1968)|1967/1968]]|| {{Flaga|CAN}} [[Winnipeg Jets (WCHL)|Winnipeg Jets]]|| [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]]|| – || – || – || – || – || 1 || 2 || 1 || 3 || 0
|-
| [[Allan Cup 1968|1967/1968]]|| {{Flaga|CAN}} [[St. Boniface Mohawks]]|| [[Allan Cup|AC]] || – || – || – || – || – || 12 || 5 || 6 || 11 || 2
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[WCHL (1968/1969)|1968/1969]]|| {{Flaga|CAN}} [[Winnipeg Jets (WCHL)|Winnipeg Jets]]|| [[West Coast Hockey League|WCHL]]|| 39 || 42 || 33 || 75 || 0 || – || – || – || – || —
|-
| [[Memorial Cup 1969|1968/1969]]|| {{Flaga|CAN}} [[Dauphin Kings]]|| [[Memorial Cup|MC]] || – || – || – || – || – || 12 || 8 || 8 || 16 || 5
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[Memorial Cup 1969|1968/1969]]|| {{Flaga|CAN}} [[Regina Pats]] || [[Memorial Cup|MC]] || – || – || – || – || – || 2 || 2 || 3 || 5 || 0
|-
| [[NHL (1969/1970)|1969/1970]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 59 || 13 || 23 || 36 || 8 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[AHL (1969/1970)|1969/1970]]|| {{Flaga|USA}} [[Springfield Kings]]|| [[American Hockey League|AHL]] || 19 || 13 || 7 || 20 || 0 || – || – || – || – || —
|-
| [[NHL (1970/1971)|1970/1971]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 19 || 2 || 5 || 7 || 2 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[AHL (1970/1971)|1970/1971]]|| {{Flaga|USA}} [[Springfield Kings]]|| [[American Hockey League|AHL]] || 40 || 23 || 32 || 55 || 4 || 12 || 11 || 14 || 25 || 0
|-
| [[NHL (1971/1972)|1971/1972]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 74 || 21 || 29 || 50 || 2 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1972/1973)|1972/1973]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 67 || 28 || 31 || 59 || 2 || – || – || – || – || —
|-
| [[NHL (1973/1974)|1973/1974]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 70 || 28 || 33 || 61 || 2 || 5 || 0 || 1 || 1 || 0
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1974/1975)|1974/1975]] || {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 60 || 27 || 33 || 60 || 6 || 3 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[NHL (1975/1976)|1975/1976]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 80 || 33 || 40 || 73 || 8 || 9 || 2 || 3 || 5 || 4
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1976/1977)|1976/1977]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 78 || 30 || 55 || 85 || 6 || 9 || 7 || 5 || 12 || 0
|-
| [[NHL (1977/1978)|1977/1978]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 80 || 37 || 36 || 73 || 2 || 2 || 0 || 0 || 0 || 2
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1978/1979)|1978/1979]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 80 || 36 || 51 || 87 || 16 || 2 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| [[NHL (1979/1980)|1979/1980]]|| {{Flaga|USA}} [[Los Angeles Kings]] || [[National Hockey League|NHL]] || 69 || 20 || 48 || 68 || 12 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1979/1980)|1979/1980]]|| {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 12 || 6 || 5 || 11 || 2 || 21 || 7 || 12 || 19 || 2
|-
| [[NHL (1980/1981)|1980/1981]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 78 || 23 || 37 || 60 || 0 || 18 || 10 || 10 || 20 || 6
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1981/1982)|1981/1982]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 67 || 15 || 17 || 32 || 10 || 19 || 6 || 5 || 11 || 12
|-
| [[NHL (1982/1983)|1982/1983]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 75 || 19 || 20 || 39 || 8 || 20 || 4 || 8 || 12 || 4
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1983/1984)|1983/1984]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 71 || 22 || 24 || 46 || 8 || 21 || 1 || 5 || 6 || 2
|-
| [[NHL (1984/1985)|1984/1985]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 29 || 2 || 5 || 7 || 2 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="#F0F0F0"
| [[NHL (1984/1985)|1984/1985]] || {{Flaga|USA}} [[Boston Bruins]] || [[National Hockey League|NHL]] || 39 || 13 || 21 || 34 || 6 || 5 || 1 || 1 || 2 || 0
|-
| [[AHL (1986/1987)|1986/1987]]|| {{Flaga|CAN}} [[Nova Scotia Oilers]]|| [[American Hockey League|AHL]] || 10 || 3 || 5 || 8 || 2 || – || – || – || – || —
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w MJHL !! 54 !! 35 !! 31 !! 66 !! 2 !! 12 !! 4 !! 8 !! 12 !! 0
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w Que-Sr. !! 40 !! 16 !! 41 !! 57 !! 4 !! – !! – !! – !! – !! —
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w AC !! – !! – !! – !! – !! – !! 12 !! 5 !! 6 !! 11 !! 2
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w WCHL !! 39 !! 42 !! 33 !! 75 !! 0 !! – !! – !! – !! – !! —
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w MC !! – !! – !! – !! – !! – !! 14 !! 10 !! 11 !! 21 !! 5
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w NHL !! 1107 !! 375 !! 513 !! 888 !! 102 !! 134 !! 38 !! 50 !! 88 !! 32
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w AHL !! 69 !! 39 !! 44 !! 83 !! 6 !! 12 !! 11 !! 14 !! 25 !! 0
|}

=== Reprezentacyjne ===
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="0" style="text-align: center; width: 40em; margin-bottom: 10px;"
|- bgcolor="#e0e0e0"
! Rok !! Drużyna !! Turniej !! Miejsce
! rowspan="3" bgcolor="#FFFFFF" |
! M !! G !! A !! Pkt !! Min
|-
| [[Canada Cup 1981|1981]]|| {{Reprezentacja|CAN|hlm}} || [[Canada Cup]] || [[Plik:Silver medal icon.svg]] || 7 || 3 || 2 || 5 || 4
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="4" | Ogółem !! 7 !! 3 !! 2 !! 5 !! 4
|}

=== Trenerskie ===
{| class="wikitable" style="font-size: 95%; text-align:center;"
|-
! rowspan="2" | Sezon
! rowspan="2" | Klub
! rowspan="2" | Liga
! colspan="8" | Faza zasadnicza
! colspan="5" | Faza play-off
|-
! M !! Z !! R !! P !! PPD !! PPK !! Pkt !! Miejsce !! M !! Z !! P !! Z% !! Wynik
|-
| [[NHL (1985/1986)|1985/1986]] || {{Flaga|USA}} [[Boston Bruins]] || [[National Hockey League|NHL]] || 80 || 37 || 12 || 31 || – || – || 86 || 3. miejsce, Dywizja Adams || 3 || 0 || 3 || 0 || Półfinał Dywizji (przegrana z [[Montreal Canadiens]])
|- style="background:#fdd;"
| [[NHL (1986/1987)|1986/1987]] || {{Flaga|USA}} [[Boston Bruins]] || [[National Hockey League|NHL]] || 13 || 5 || 1 || 7 || – || – || (11) || (Zwolniony) || colspan="5" | —
|-
| [[WHL (1987/1988)|1987/1988]]|| {{Flaga|USA}} [[Spokane Chiefs]] || [[Western Hockey League|WHL]] || 72 || 37 || 3 || 32 || – || – || 77 || 2. miejsce, Dywizja Zachodnia || 15 || 7 || 8 || {{#expr:700/15 round2}} || Finał Dywizji (przegrana z [[Kamloops Blazers]])
|- style="background:#fdd;"
| [[WHL (1988/1989)|1988/1989]]|| {{Flaga|USA}} [[Spokane Chiefs]] || [[Western Hockey League|WHL]] || 11 || 2 || 0 || 9 || – || – || (4) || (Zwolniony) || colspan="5" | —
|-
| [[AHL (1990/1991)|1990/1991]]|| {{Flaga|USA}} [[Capital District Islanders]]|| [[American Hockey League|AHL]] || 80 || 28 || 9 || 43 || – || – || 65 || 7. miejsce, Dywizja Południowa || colspan="5" | ''Nie zakwalifikował się''
|-
| [[AHL (1991/1992)|1991/1992]]|| {{Flaga|USA}} [[Capital District Islanders]]|| [[American Hockey League|AHL]] || 80 || 32 || 11 || 37 || – || – || 75 || 4. miejsce, Dywizja Północna || 7 || 3 || 4 || {{#expr:300/7 round2}} || Półfinał Dywizji (przegrana z [[Springfield Indians]])
|-
| [[AHL (1992/1993)|1992/1993]]|| {{Flaga|USA}} [[Capital District Islanders]]|| [[American Hockey League|AHL]] || 80 || 34 || 12 || 34 || – || – || 80 || 3. miejsce, Dywizja Północna || 4 || 0 || 4 || 0 || Półfinał Dywizji (przegrana z [[Adirondack Red Wings]])
|-
| [[IHL (1993/1994)|1993/1994]]|| {{Flaga|USA}} [[Las Vegas Thunder]]|| [[International Hockey League|IHL]] || 81 || 52 || – || 18 || 11 || – || 115 || 1. miejsce, Dywizja Pacific || 5 || 1 || 4 || {{#expr:100/5 round2}} || Ćwierćfinał (przegrana z [[San Diego Gulls]])
|- style="background:#FDE910;"
| [[IHL (1994/1995)|1994/1995]]|| {{Flaga|USA}} [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Denver Grizzlies]] || [[International Hockey League|IHL]] || 81 || 57 || – || 18 || 6 || – || 120 || 1. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia || 17 || 15 || 2 || {{#expr:1500/17 round2}} || '''[[Puchar Turnera]]''' (wygrana z [[Kansas City Blades]])
|- style="background:#FDE910;"
| [[IHL (1995/1996)|1995/1996]]|| {{Flaga|USA}} [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Utah Grizzlies]] || [[International Hockey League|IHL]] || 82 || 49 || – || 29 || 4 || – || 102 || 2. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia || 22 || 15 || 7 || {{#expr:1500/22 round2}} || '''[[Puchar Turnera]]''' (wygrana z [[Orlando Solar Bears]])
|-
| [[IHL (1996/1997)|1996/1997]]|| {{Flaga|USA}} [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Utah Grizzlies]] || [[International Hockey League|IHL]] || 82 || 43 || – || 33 || 6 || – || 92 || 3. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia || 7 || 3 || 4 || {{#expr:300/7 round2}} || Ćwierćfinał (przegrana z [[Long Beach Ice Dogs]])
|-
| [[IHL (1997/1998)|1997/1998]]|| {{Flaga|USA}} [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Utah Grizzlies]] || [[International Hockey League|IHL]] || 82 || 47 || – || 27 || 8 || – || 102 || 3. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia || 4 || 1 || 3 || {{#expr:100/4 round2}} || 1/8 finału (przegrana z [[Kansas City Blades]])
|-
| [[IHL (1998/1999)|1998/1999]]|| {{Flaga|USA}} [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Utah Grizzlies]] || [[International Hockey League|IHL]] || 82 || 39 || – || 34 || 9 || – || 87 || 3. miejsce, Dywizja Południowo-zachodnia || colspan="5" | ''Nie zakwalifikował się''
|-
| [[NHL (1999/2000)|1999/2000]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 82 || 24 || 9 || 48 || 1 || – || 58 || 5. miejsce, Dywizja Atlantycka || colspan="5" | ''Nie zakwalifikował się''
|- style="background:#fdd;"
| [[NHL (2000/2001)|2000/2001]] || {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] || [[National Hockey League|NHL]] || 65 || 17 || 5 || 40 || 3 || – || (52) || (Zwolniony) || colspan="5" | —
|- style="background:#fdd;"
| [[WCHL (2001/2002)|2001/2002]]|| {{Flaga|USA}} [[Alaska Aces (hokej na lodzie)|Anchorage Aces]] || [[West Coast Hockey League|WCHL]]|| 32 || 10 || 0 || 18 || 4 || – || (24) || (Zwolniony) || colspan="5" | —
|-
| [[DEL (2001/2002)|2001/2002]]|| {{Flaga|GER}} [[Frankfurt Lions]] || [[Deutsche Eishockey Liga|DEL]] || 10 || 7 || – || 3 || 0 || 0 || 19 || 11. miejsce || colspan="5" | ''Nie zakwalifikował się''
|- style="background:#FDE910;"
| [[DEL (2002/2003)|2002/2003]]|| {{Flaga|GER}} [[Krefeld Pinguine]] || [[Deutsche Eishockey Liga|DEL]] || 28 || 13 || – || 15 || 0 || 0 || 39 || 6. miejsce || 14 || 10 || 4 || {{#expr:1000/14 round2}} || '''[[Deutsche Eishockey Liga|Mistrzostwo Niemiec]]''' (wygrana z [[Kölner Haie]])
|- style="background:#fdd;"
| [[DEL (2003/2004)|2003/2004]]|| {{Flaga|GER}} [[Krefeld Pinguine]] || [[Deutsche Eishockey Liga|DEL]] || 26 || 12 || – || 12 || 2 || 0 || (33) || (Zwolniony) || colspan="5" | —
|-
| [[DEL (2004/2005)|2004/2005]]|| {{Flaga|GER}} [[Düsseldorfer EG|DEG Metro Stars]] || [[Deutsche Eishockey Liga|DEL]] || 44 || 20 || – || 19 || 5 || 0 || 61 || 10. miejsce || colspan="5" | ''Nie zakwalifikował się''
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w NHL !! 240 !! 83 !! 27 !! 126 !! – !! – !! 207 !!  !! 3 !! 0 !! 3 !! 0 !!
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w WHL !! 83 !! 39 !! 3 !! 41 !! – !! – !! 81 !!  !! 15 !! 7 !! 8 !! {{#expr:700/15 round2}} !!
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w AHL !! 140 !! 94 !! 32 !! 114 !! – !! – !! 220 !!  !! 16 !! 4 !! 12 !! {{#expr:400/16 round2}} !!
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w IHL !! 409 !! 235 !! 0 !! 141 !! 33 !! – !! 503 !!  !! 50 !! 34 !! 16 !! {{#expr:3400/50 round2}} !!
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w WCHL !! 32 !! 10 !! 0 !! 18 !! 4 !! – !! 24 !!  !! colspan="5" | —
|- bgcolor="E0E0E0"
! colspan="3" | Łącznie w DEL !! 108 !! 52 !! 0 !! 49 !! 7 !! 9 !! 152 !!  !! 14 !! 10 !! 4 !! {{#expr:1000/14 round2}} !!
|}

== Sukcesy ==
=== Zawodnicze ===
; Regina Pats
* [[Memorial Cup]]: [[Memorial Cup 1969|1969]]

; Springfield Kings
* [[Puchar Caldera]]: [[AHL (1970/1971)|1971]]

; New York Islanders
* [[Puchar Stanleya]]: [[NHL (1979/1980)|1980]], [[NHL (1980/1981)|1981]], [[NHL (1981/1982)|1982]], [[NHL (1982/1983)|1983]]
* Finał [[Puchar Stanleya|Pucharu Stanleya]]: [[NHL (1983/1984)|1984]]

=== Trenerskie ===
; Denver/Utah Grizzlies
* [[Puchar Turnera]]: [[IHL (1994/1995)|1995]], [[IHL (1995/1996)|1996]]

; Krefeld Penguins
* [[Deutsche Eishockey Liga|Mistrzostwo Niemiec]]: [[DEL (2002/2003)|2003]]

=== Indywidualne ===
* [[Lady Byng Memorial Trophy|Lady Byng Trophy]]: [[NHL (1977/1978)|1978]]
* [[Bill Masterton Memorial Trophy|Bill Masterton Trophy]]: [[NHL (1977/1978)|1978]]
* [[Conn Smythe Memorial Trophy|Conn Smythe Trophy]]: [[NHL (1980/1981)|1981]]
* [[Commissioner’s Trophy]]: [[IHL (1994/1995)|1995]], [[IHL (1995/1996)|1996]]
* Nagroda Hokejowa i Sportowa [[Manitoba Junior Hockey League|MJHL]]: [[MJHL (1966/1967)|1967]]
* [[NHL All-Star Game|Mecz Gwiazd NHL]]: [[NHL All-Star Game 1980|1980]]
* [[Sportowiec Roku w Manitobie]]: 1981
* Członek [[Manitoba Sports Hall of Fame and Museum]]: 1992
* Honorowy członek [[Manitoba Hockey Hall of Fame]]
* Zastrzeżony numer w [[New York Islanders]]: 2020 (numer 91)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.nhl.com/player/butch-goring-8447296 Butch Goring] w bazie [[National Hockey League|NHL]] {{Lang|en}}
* [http://www.hockeydraftcentral.com/1969/69051.html Butch Goring] w bazie Hockeydraftcentral.com {{Lang|en}}
* [https://www.hockey-reference.com/players/g/gorinbu01.html Butch Goring] w bazie [http://www.hockey-reference.com/ Hockey-Reference.com] {{Lang|en}}
* [http://www.mbhockeyhalloffame.ca/people/bob-butch-goring/ Butch Goring] w bazie [[Manitoba Hockey Hall of Fame]] {{Lang|en}}
* {{Elitepro|s|2153|pozycja=trenerzy}}
* {{Elitepro|p|31653|pozycja=zawodnicy}}
* [http://honouredmembers.sportmanitoba.ca/inductee.php?id=127&criteria_sort=name Butch Goring] w bazie HonouredMembers.sportmanitoba.ca {{Lang|en}}
* {{Hockeydb|1970}}

{{Trenerzy New York Islanders}}

{{SORTUJ:Goring, Butch}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]
[[Kategoria:Kanadyjscy hokeiści]]
[[Kategoria:Hokeiści Regina Pats]]
[[Kategoria:Hokeiści Los Angeles Kings]]
[[Kategoria:Hokeiści New York Islanders]]
[[Kategoria:Hokeiści Boston Bruins]]
[[Kategoria:Zdobywcy Pucharu Stanleya]]
[[Kategoria:Kanadyjscy trenerzy hokejowi]]
[[Kategoria:Trenerzy Boston Bruins]]
[[Kategoria:Trenerzy New York Islanders]]

title: · Butch Goring

Pełne imię i nazwisko: Robert Thomas Goring

Data i miejsce urodzenia: 22 października 1949 · Saint Boniface

Obywatelstwo: Kanada

Pozycja: napastnik (center)

Uchwyt: lewy

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Winnipeg Rangers

Hull Nationals

Winnipeg Jets
St. Boniface Mohawks

Winnipeg Jets

Dauphin Kings
Regina Pats

Draft: NHL 1969, numer: 51 (5 runda) · Los Angeles Kings

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Los Angeles Kings · 745 · (384)

Springfield Kings · 71 · (47)

New York Islanders · 431 · (95)

Boston Bruins · 45 · (14)

Nova Scotia Oilers · 10 · (3)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Kanada · 7 · (3)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

New York Islanders (grający asystent)

Boston Bruins (grający trener)

Spokane Chiefs

Capital District Islanders

Las Vegas Thunder

Denver/Utah Grizzlies

Utah Grizzlies (menedżer generalny)

New York Islanders

Kanada (asystent)

Anchorage Aces

Krefeld Pinguine (dyrektor ds. hokeja na lodzie)

Krefeld Pinguine

DEG Metro Stars


text:
# Stopnica (gmina w województwie kieleckim)
Stopnica – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 191?-1954 w woj. kieleckim. Siedzibą władz gminy była Stopnica (do 1870 odrębna gmina miejska).
Za Królestwa Polskiego gmina Stopnica – o obszarze zbliżonym do współczesnej gminy Stopnica – należała do powiatu stopnickiego w guberni kieleckiej. 13 stycznia 1870 do gminy przyłączono pozbawioną praw miejskich Stopnicę, która przekształcono w osadę miejską.
W 1915 roku austriackie władze okupacyjne wprowadziły administrację cywilną i wypdrębniły Stopnicę z wiejskiej gminy Stopnica, nadając jej status miasta, liczącego w 1916 roku 4544 mieszkańców; z pozostałej części gminy Stopnica utworzono nową gminę Wolica (5805 mieszkańców w 1916 roku). Władze polskie nie uznały jednak Stopnicy za miasto w 1919 roku, a ponieważ Stopnica nie wróciła do kategorii osad, nadal rządząc się ustawą okupacyjną, stała jednostką o nieuregulowanym statusie. Np. w wykazie podziału administracyjnego GUS-u z 1923 roku (stan na 1 stycznia) Stopnica nie jest zaliczona do miast, tworząc formalnie gminę wiejską w granicach dawnego miasta.
Za II RP gmina Stopnica należała do powiatu stopnickiego w woj. kieleckim. 1 kwietnia 1939 gmina otrzymała status gminy wiejskiej o miejskich uprawnieniach finansowych.
Po wojnie jednostka zachowała przynależność administracyjną. 12 marca 1948 roku zmieniono nazwę powiatu stopnickiego na buski. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 gmina składała się nadal z samej siedziby i przez to nie była podzielona na gromady. Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku utworzono gminę Stopnica w powiecie buskim w tymże województwie z obszaru dawnych gmin Stopnica i Wolica.

wikitext:
{{inne znaczenia|dawnej gminy wiejskiej w woj. kieleckim|[[Stopnica (gmina)|współczesna gmina wiejska]]}}
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Stopnica
 |dopełniacz nazwy          = gminy Stopnica
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1919–1954<ref>Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. kieleckiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      = POL gmina Stopnica COA.svg
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = 1919–39: [[województwo kieleckie (II Rzeczpospolita)|kieleckie (II RP)]]
1945–54: [[Województwo kieleckie (1945–1975)|kieleckie (PRL)]]
 |powiat                    = 1919–48: [[powiat stopnicki|stopnicki]]
1948-54: [[powiat buski|buski]]
 |data powstania            = 1919
 |data likwidacji           = 1954
 |siedziba                  = [[Stopnica]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              = 1921
 |liczba ludności           = 4402<ref name="skorowidz">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom III - Województwo Kieleckie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925</ref>
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1952
 |plan                      =
 |liczba gromad             = 0
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Stopnica''' – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca w latach 191?-[[1954]] w [[województwo kieleckie (II Rzeczpospolita)|woj. kieleckim]]. Siedzibą władz gminy była [[Stopnica]] (do 1870 odrębna [[gmina miejska]])<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>.

Za [[Królestwo Kongresowe|Królestwa Polskiego]] ''gmina Stopnica'' – o obszarze zbliżonym do współczesnej [[Stopnica (gmina)|gminy Stopnica]] – należała do [[powiat stopnicki|powiatu stopnickiego]] w [[gubernia kielecka|guberni kieleckiej]]. 13 stycznia 1870<ref>1 stycznia 1870 wg [[kalendarz juliański|kalendarza juliańskiego]]</ref> do gminy przyłączono pozbawioną praw miejskich [[Stopnica|Stopnicę]], która przekształcono w [[osada|osadę miejską]]<ref>Postanowienie z 7 (19) listopada 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 425)</ref>.

W 1915 roku [[Generalne Gubernatorstwo Lubelskie|austriackie władze okupacyjne]] wprowadziły administrację cywilną i wypdrębniły Stopnicę z wiejskiej gminy Stopnica, nadając jej status miasta, liczącego w 1916 roku 4544 mieszkańców; z pozostałej części gminy Stopnica utworzono nową [[Wolica (gmina)|gminę Wolica]] (5805 mieszkańców w 1916 roku)<ref>[http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/docmetadata?id=33047&from=publication Stan szkolnictwa powszechnego w grudniu 1917 r. na terytorjum obu byłych jeneralnych gubernatorstw: Warszawskiego i Lubelskiego]</ref>. Władze polskie nie uznały jednak Stopnicy za miasto w 1919 roku<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1919|numer=13|pozycja=140}}</ref>, a ponieważ Stopnica nie wróciła do kategorii [[osada|osad]], nadal rządząc się ustawą okupacyjną, stała jednostką o nieuregulowanym statusie<ref>''Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej: Rocznik Statystyki Rzeczypospolitej Polskiej, R. 1, cz. 1'' (1920/1921)</ref><ref>W Polsce istniało po 1919 roku więcej takich jednostek. Część z nich w kolejnych latach podniesiono do rzędu miast (gmin miejskich): [[Biała Rawska (gmina w województwie warszawskim)|Biała Rawska]] (do 1925), [[Chodecz (gmina w województwie warszawskim)|Chodecz]] (do 1921), [[Głowno (gmina w powiecie brzezińskim)|Głowno]] (do 1925), [[Golina (gmina w województwie łódzkim)|Golina]] (do 1921), [[Kłodawa (gmina w województwie łódzkim)|Kłodawa]] (do 1925), [[gmina Nowogród (1870-1927)|Nowogród]] (do 1927), [[Proszowice (gmina w województwie kieleckim)|Proszowice]] (do 1923), [[gmina Rajgród (1870-1923)|Rajgród]] (do 1923), [[Rychwał (gmina w województwie łódzkim)|Rychwał]] (do 1921), [[gmina Sejny (1919-1923)|Sejny]] (do 1923), [[Stryków (gmina II RP)|Stryków]] (do 1923), [[gmina Suraż (1919-1923)|Suraż]] (do 1923) i [[Ślesin (gmina w województwie łódzkim)|Ślesin]] (do 1921); natomiast część została włączona do gmin wiejskich: [[Burzenin (gmina II RP)|Burzenin]], [[Jedwabne (gmina w województwie białostockim)|Jedwabne]], [[Osięciny (gmina w województwie warszawskim)|Osięciny]], [[Piotrków (gmina w województwie warszawskim)|Piotrków]], [[Skulsk (gmina w województwie łódzkim)|Skulsk]], [[Śniadowo (gmina w województwie białostockim)|Śniadowo]] (do 1923); lub utworzono z nich odrębne gminy wiejskie: Stopnica i [[Wizna (gmina 1923–1927)|Wizna]] (do 1923)</ref>. Np. w wykazie podziału administracyjnego [[Główny Urząd Statystyczny|GUS-u]] z 1923 roku (stan na 1 stycznia) Stopnica nie jest zaliczona do miast, tworząc formalnie gminę wiejską w granicach dawnego miasta<ref>Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej: ''Rocznik Statystyki Rzeczypospolitej Polskiej, R. 1, cz. 2'' (1920/1922)</ref>.

Za II RP gmina Stopnica należała do [[powiat stopnicki|powiatu stopnickiego]] w [[województwo kieleckie (II Rzeczpospolita)|woj. kieleckim]]. 1 kwietnia 1939 gmina otrzymała status [[gmina wiejska o miejskich uprawnieniach finansowych|gminy wiejskiej o miejskich uprawnieniach finansowych]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1939|numer=3|pozycja=10}}</ref>.

Po wojnie jednostka zachowała przynależność administracyjną. [[12 marca]] [[1948]] roku zmieniono nazwę powiatu stopnickiego na [[powiat buski|buski]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1948|numer=12|pozycja=97}}</ref>. Według stanu z dnia [[1 lipca]] [[1952]] gmina składała się nadal z samej siedziby i przez to nie była podzielona na gromady<ref>Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa</ref>. Jednostka została zniesiona [[29 września]] [[1954]] roku wraz z reformą wprowadzającą [[gromada (podział administracyjny)|gromady]] w miejsce [[gmina|gmin]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref>. Po reaktywowaniu gmin z dniem [[1 stycznia]] [[1973]] roku utworzono [[Stopnica (gmina)|gminę Stopnica]] w [[powiat buski|powiecie buskim]] w tymże województwie z obszaru dawnych gmin Stopnica i [[Wolica (gmina)|Wolica]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat stopnicki}}
{{Powiat buski (dawny)}}

{{SORTUJ:Stopnica (do 1954)}}
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie kieleckim]]
[[kategoria:Historia Stopnicy]]

title: Stopnica

Państwo: Polska

Województwo: 1919–39: kieleckie (II RP) · 1945–54: kieleckie (PRL)

Powiat: 1919–48: stopnicki · 1948-54: buski

Siedziba: Stopnica

title: Szczegółowy podział administracyjny (1952)