text:
# Wądzynek
Wądzynek – zniesiona osada wsi Wądzyn w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Dąbrówno. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.
Nazwa z nadanym identyfikatorem SIMC występuje w zestawieniach archiwalnych TERYT z 1999 roku.

## Historia
W okresie międzywojennym stacjonowała tu placówka Straży Celnej „Wądzynek”.
W 1974 r. jako wybudowanie Wądzynek należał do sołectwa Wądzyn razem z wsią  Wądzyn i PGR Wądzyn. Na Mazurach i na Warmii wybudowaniem nazywano zabudowę poza wsią, (kolonia, osada), wybudowania powstawały po parcelacji i komasacji gruntów wiejskich (chłopi budowali zagrody, siedliska na swoich gruntach, a nie jak wcześniej w zwartej, wiejskiej zabudowie).
Nazwę zniesiono w 2002 r.

title: Wądzynek

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wądzynek
 |status                 = zniesiona
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = warmińsko-mazurskie
 |powiat                 = [[Powiat ostródzki|ostródzki]]
 |gmina                  = [[Dąbrówno (gmina)|Dąbrówno]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Wądzyn (województwo warmińsko-mazurskie)|Wądzyn]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     =
 |kod pocztowy           = 14-120<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1456|nazwa=Wądzyn}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  =
 |SIMC                   = 0472621
 |kod mapy               = Dąbrówno (gmina)
 |współrzędne            = 53°24'49"N 20°00'53"E
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Wądzynek''' – zniesiona [[osada wsi]] [[Wądzyn (województwo warmińsko-mazurskie)|Wądzyn]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat ostródzki|powiecie ostródzkim]], w [[Dąbrówno (gmina)|gminie Dąbrówno]]. W latach [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo olsztyńskie (1975–1998)|województwa olsztyńskiego]].

Nazwa z nadanym identyfikatorem SIMC występuje w zestawieniach archiwalnych TERYT z 1999 roku<ref name="TERYT1">[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/pobieranie/pliki_pelne.aspx?contrast=default Rejestr TERYT/Pliki pełne.]</ref>.

== Historia ==
W [[II Rzeczpospolita|okresie międzywojennym]] stacjonowała tu [[placówka Straży Celnej „Wądzynek”]]<ref>{{Szematyzm Straży Celnej|1927|s=230}}</ref>.

W 1974 r. jako [[wybudowanie]] Wądzynek należał do sołectwa [[Wądzyn (województwo warmińsko-mazurskie)|Wądzyn]] razem z wsią  Wądzyn i PGR Wądzyn<ref>''Wykaz nazw miejscowości powiatu. Podział administracyjny z 23 marca 1974 roku.'' W: ''Ostróda. Z dziejów miasta i okolic.'' Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.</ref>. Na Mazurach i na Warmii wybudowaniem nazywano zabudowę poza wsią, (kolonia, osada), wybudowania powstawały po parcelacji i komasacji gruntów wiejskich (chłopi budowali zagrody, siedliska na swoich gruntach, a nie jak wcześniej w zwartej, wiejskiej zabudowie).

Nazwę zniesiono w 2002 r.<ref name="prng-144653">{{PRNG Miejscowości|144653|data=2025-05-27}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Dąbrówno}}

[[Kategoria:Opuszczone wsie w województwie warmińsko-mazurskim]]
[[Kategoria:Wądzyn (województwo warmińsko-mazurskie)]]

title: Wądzynek

Województwo: warmińsko-mazurskie

Powiat: ostródzki

Gmina: Dąbrówno

Część miejscowości: Wądzyn


text:
# Bolesław Kowalski (lekarz)
Bolesław Kowalski (ur. 26 września 1885 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 3 grudnia 1945 w Poznaniu) – profesor, dyrektor Zakładu Położniczo-Ginekologicznego Poznańskiego Wojewódzkiego Związku Samorządowego w Poznaniu (1919–1945).

## Życiorys
Urodził się w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie Klemensa i Marii z Ciechowiczów. W 1906 zdał egzamin dojrzałości. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Następnie pracował we Wrocławiu u prof. Pistnera jako prymariusz.
W 1919 przeprowadził się do Poznania, habilitował się na Uniwersytecie Poznańskim. Został mianowany prymariuszem w Krajowej Klinice dla Kobiet i Szkole Położnych. W 1921 został kierownikiem, a następnie - dyrektorem tej Szkoły. W 1921 został powołany na wykładowcę i egzaminatora z ginekologii i położnictwa na rok akademicki 1921/22 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. W 1926 założył Poznańskie Towarzystwo Ginekologiczne.
Podczas II wojny światowej wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie przebywał przez cały okres okupacji.
W marcu 1945 powrócił do Poznania i objął ponownie kierownictwo kliniki.
W okresie swej działalności lekarskiej wyszkolił trzech asystentów ginekologów oraz wydał ok. 25 dzieł naukowych.
Ożenił się z Franciszką von Bernhöft (1882–1960). Mieli dwoje dzieci.
Zmarł na atak serca. Pochowany 6 grudnia 1945 na cmentarzu Jeżyckim (kwatera L-0b-32).

wikiname: plwiki

title: Bolesław Kowalski (lekarz)

in_language: pl

wikitext:
{{inne znaczenia|lekarza|[[Bolesław Kowalski|inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Bolesław Kowalski
 |grafika                   = Boleslaw Kowalski.jpg
 |opis grafiki              = Bolesław Kowalski w 1936
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 26 września 1885
 |miejsce urodzenia         = [[Ostrów Wielkopolski]]
 |data śmierci              = 3 grudnia 1945
 |miejsce śmierci           = [[Poznań]]
 |miejsce spoczynku         = [[cmentarz Jeżycki w Poznaniu]]
 |zawód                     = [[lekarz]]
 |narodowość                = [[Polacy|polska]]
 |tytuł naukowy             = [[profesor]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Bolesław Kowalski''' (ur. [[26 września]] [[1885]] w [[Ostrów Wielkopolski|Ostrowie Wielkopolskim]], zm. [[3 grudnia]] [[1945]] w [[Poznań|Poznaniu]]) – [[profesor]], dyrektor Zakładu Położniczo-Ginekologicznego Poznańskiego Wojewódzkiego Związku Samorządowego w Poznaniu (1919–1945)<ref name=":3">{{Cytuj pismo|tytuł=Nekrolog|url=https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/520984/edition/429000/content?|czasopismo=Głos Wielkopolski|wolumin=Rok I, Nr 279|strony=5|data=4 grudnia 1945|wydawca=Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”|miejsce=Poznań|data dostępu=2025-08-18}}</ref>.

== Życiorys ==
Urodził się w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie Klemensa i Marii z Ciechowiczów<ref name=":0">[https://www.gpsk.ump.edu.pl/pl/lekarz-doktorski-medycynowy-15 ''prof. Bolesław Kowalski''] gpsk.ump.edu.pl [dostęp 2025-08-18].</ref>. W 1906 zdał [[Egzamin dojrzałości|egzamin dojrzałości]]. Ukończył studia medyczne na [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie]]. Następnie pracował we Wrocławiu u prof. Pistnera jako [[Ordynator|prymariusz]].

W 1919 przeprowadził się do [[Poznań|Poznania]], [[habilitacja|habilitował]] się na [[Uniwersytet Poznański|Uniwersytecie Poznańskim]]. Został mianowany prymariuszem w Krajowej Klinice dla Kobiet i Szkole Położnych. W 1921 został kierownikiem, a następnie - dyrektorem tej Szkoły. W 1921 został powołany na wykładowcę i egzaminatora z ginekologii i położnictwa na rok akademicki 1921/22 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. W 1926 założył Poznańskie Towarzystwo Ginekologiczne<ref name=":0" />.

Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] wysiedlony do [[Generalne Gubernatorstwo|Generalnego Gubernatorstwa]], gdzie przebywał przez cały okres [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji]].

W marcu 1945 powrócił do Poznania i objął ponownie kierownictwo kliniki<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Krajowa Klinika dla Kobiet 1941–1950 |data dostępu = 2025-08-18 |opublikowany = www.gpsk.ump.edu.pl |url = https://www.gpsk.ump.edu.pl/pl/1941-1950-1-1 |archiwum = http://web.archive.org/web/20240828131550/https://www.gpsk.ump.edu.pl/pl/1941-1950-1-1 |zarchiwizowano = 2024-08-28}}</ref>.

W okresie swej działalności lekarskiej wyszkolił trzech asystentów ginekologów oraz wydał ok. 25 dzieł naukowych<ref name=":1">{{Cytuj pismo|tytuł=Zgon zasłużonego lekarza|url=https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/520984/edition/429000/content?|czasopismo=Głos Wielkopolski|wolumin=Rok I, Nr 279|strony=4|data=4 grudnia 1945|wydawca=Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”|miejsce=Poznań|data dostępu=2025-08-18}}</ref>.

Ożenił się z Franciszką von Bernhöft (1882–1960<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Plan Poznania - Cmentarze |data dostępu = 2025-08-18 |opublikowany = www.poznan.pl |url = https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=4&id=576549&surname=Kowalski&name=Boles%C5%82aw#OpenMap}}</ref>). Mieli dwoje dzieci<ref>{{Cytuj |tytuł = Bolesław Kowalski Family History & Historical Records |data dostępu = 2025-08-18 |opublikowany = MyHeritage |url = https://www.myheritage.com/names/boles%C5%82aw_kowalski |język = EN}}</ref>.

Zmarł na atak serca<ref name=":1" />. Pochowany 6 grudnia 1945 na [[Cmentarz Jeżycki|cmentarzu Jeżyckim]]<ref name=":3" /> (kwatera L-0b-32)<ref name=":2" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko =Gąsiorowski|imię =Antoni|nazwisko2=Topolski [red.]|imię2=Jerzy|tytuł =[[Wielkopolski Słownik Biograficzny]]|data =1981|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|autor link2=Jerzy Topolski|miejsce =Warszawa-Poznań|autor link=Antoni Gąsiorowski (historyk)|isbn =83-01-02722-3|strony =367–368}}
* {{cytuj stronę| url =http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=136242&from=publication | tytuł =Śp. prof. dr Bolesław Kowalski. Z teki pośmiertnej| data dostępu = 2012-07-07 | autor = | opublikowany =[[Kronika Miasta Poznania]], nr 1/1946| data = |strony=71–72| język = pl}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Kowalski,_Boles%C5%82aw_(1885--1945)%22 Publikacje Bolesława Kowalskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kowalski, Bolesław}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowie Wielkopolskim]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu]]
[[Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941]]
[[Kategoria:Polscy ginekolodzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1885]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziałów Lekarskiego i Farmaceutycznego Uniwersytetu Poznańskiego]]
[[Kategoria:Zmarli w 1945]]

title: Bolesław Kowalski

Data i miejsce urodzenia: 26 września 1885 · Ostrów Wielkopolski

Data i miejsce śmierci: 3 grudnia 1945 · Poznań

Miejsce spoczynku: cmentarz Jeżycki w Poznaniu

Zawód, zajęcie: lekarz

Narodowość: polska

Tytuł naukowy: profesor


text:
# Tacca maculata
Tacca maculata Seem. – gatunek wieloletnich, ziemnopączkowych roślin zielnych z rodziny krąpielowatych (Taccaceae), występujący w północnej Australii i wyspach północno-zachodniego Pacyfiku, zasiedlający stale lub okresowo wilgotne obszary nizinne, głównie lasy. Komórki tych roślin posiadają 30 chromosomów, tworzących 15 par homologicznych.

## Morfologia
PokrójŚredniej wielkości rośliny zielne.
ŁodygaMasywne, bulwiaste, kuliste lub wydłużone kłącze. Łodyga kwiatonośna tworzy bezlistny głąbik.
LiścieWszystkie liście wyrastają odziomkowo, są duże i ogonkowe.
KwiatyKwiaty obupłciowe, promieniste, górne, 6-pręcikowe, szypułkowe, zebrane w baldachopodobną wierzchotkę, wyrastającą na bezlistnym głąbiku. Kwiatostan wsparty jest podsadkami, tworzącymi pokrywę, i licznymi, nitkowatymi, opadającymi przysadkami. Okwiat pojedynczy, sześciolistkowy. Pręciki położone w 2 okółkach. Nitki pręcików krótkie, płaskie, tworzące łącznie z szerokimi łącznikami pylników rodzaj kapturka nad zgiętymi główkami pręcika. Główki pręcików skierowane do wewnątrz kwiatu, otwierające się przez podłużną szczelinę. Słupek synkarpiczny, zbudowany z 3 owocolistków. Zalążnia jednokomorowa, o ścianach tworzących 6 żeberek.

title: Tacca maculata

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Tacca maculata''
 |grafika              = Mirima NP WA Tacca Maculata 1st report in this area (2).jpg
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[liliopodobne]] <small>(≡ [[jednoliścienne]])</small>
 |rząd                 = [[pochrzynowce]]
 |rodzina              = [[krąpielowate]]
 |rodzaj               = [[krąpielowate|krąpiel]]
 |gatunek              = ''Tacca maculata''
 |nazwa łacińska       = Tacca maculata
 |autor                = Seem.
 |cytat                = Fl. Vit.: 103 (1866)
 |synonimy             =
* ''Tacca samoensis'' Reinecke
* ''Tacca pinnatifida'' var. ''aconitifolia'' F.Muell. ex Benth.
* ''Tacca pinnatifida'' subsp. ''maculata'' (Seem.) H.Limpr.
* ''Tacca pinnatifida'' var. ''maculata'' (Seem.) Domin{{r|kew}}
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Tacca maculata
}}
'''''Tacca maculata''''' Seem. – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[Bylina (botanika)|wieloletnich]], [[geofity ryzomowe|ziemnopączkowych]] [[Roślina zielna|roślin zielnych]] z rodziny [[krąpielowate|krąpielowatych]] (''Taccaceae''), występujący w północnej [[Australia|Australii]] i wyspach północno-zachodniego [[Ocean Spokojny|Pacyfiku]]{{r|kew}}, zasiedlający stale lub okresowo wilgotne obszary nizinne, głównie lasy. [[Diploid|Komórki]] tych roślin posiadają 30 [[chromosom]]ów, tworzących 15 par homologicznych{{r|kub}}.

== Morfologia ==
; Pokrój: Średniej wielkości rośliny zielne.

; [[Łodyga]]: Masywne, [[bulwa pędowa|bulwiaste]], kuliste lub wydłużone [[kłącze]]. Łodyga kwiatonośna tworzy bezlistny [[głąbik]].

; [[Liść|Liście]]: Wszystkie liście wyrastają [[liście odziomkowe|odziomkowo]], są duże i ogonkowe.

; [[Kwiat]]y: Kwiaty obupłciowe, promieniste, górne, 6-pręcikowe, [[szypułka|szypułkowe]], zebrane w [[baldach]]opodobną [[wierzchotka|wierzchotkę]], wyrastającą na bezlistnym [[głąbik]]u. [[Kwiatostan]] wsparty jest [[podsadka]]mi, tworzącymi pokrywę, i licznymi, nitkowatymi, opadającymi [[Przysadka (botanika)|przysadkami]]. [[Okwiat]] pojedynczy, sześciolistkowy. [[Pręcik (botanika)|Pręciki]] położone w 2 [[okółek (botanika)|okółkach]]. Nitki pręcików krótkie, płaskie, tworzące łącznie z szerokimi łącznikami pylników rodzaj kapturka nad zgiętymi główkami pręcika. Główki pręcików skierowane do wewnątrz kwiatu, otwierające się przez podłużną szczelinę. [[Słupek]] synkarpiczny, zbudowany z 3 [[owocolistek|owocolistków]]. [[Zalążnia]] jednokomorowa, o ścianach tworzących 6 żeberek{{r|kub}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name=apweb>{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2011-02-16}}</ref>
<ref name=kew>{{cytuj stronę|url = https://wcsp.science.kew.org/prepareChecklist.do?checklist=selected_families%40%40222100820181252697|imię = Rafael |nazwisko = Govaerts | tytuł = World Checklist of Selected Plant Families |opublikowany = The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew |język = en |data dostępu = 2011-02-16}}</ref>
<ref name=kub>{{cytuj książkę |tytuł= The Families and Genera of Vascular Plants |autor= Klaus Kubitzki (red.) |wydawca= Springer-Verlag |miejsce= Berlin Heidelberg |rok= 1998 |tom= 3 |tytuł tomu= Flowering Plants. Monocotyledons. Lilianae (except Orchidaceae) |isbn= 3-540-64060-6 |język= en |rozdział= Taccaceae |autor r= K. Kubitzki |strony= 425-428}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Krąpielowate]]

title: Tacca maculata

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd: pochrzynowce

Rodzina: krąpielowate

Rodzaj: krąpiel

Gatunek: Tacca maculata


text:
# Layshia Clarendon
Layshia Renee Clarendon (ur. 2 maja 1991 San Bernardino) – amerykańska koszykarka, występująca na pozycji rzucającej, reprezentantka kraju, od 2023 zawodniczka Los Angeles Sparks w WNBA.
10 lutego 2020 została zawodniczką New York Liberty. Jest osobą niebinarną i w 2021 roku przeszła operację usunięcia piersi.
30 maja 2021 dołączyła do Minnesoty Lynx. 7 lutego 2023 zawarła umowę z Los Angeles Sparks.

## Osiągnięcia
Stan na 11 czerwca 2023, na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.
NCAA
- Uczestniczka rozgrywek:
  - NCAA Final Four (2013)
  - turnieju NCAA (2012, 2013)
- Mistrzyni sezonu regularnego konferencji Pac-12 (2013)
- MVP turnieju:
  - Colliers International Classic (2011)
  - Spokane Region (2013)
- Zaliczona do:
  - I składu:
    - Pac-12 (2012, 2013)
    - turnieju Pac-12 (2012)
    - WBCA All-Region (2012)
    - Pac-12 All-Academic (2012)
    - najlepszych pierwszorocznych zawodniczek Pac-10 (2010)
    - All-Pac-12 Media (2012)

  - składu honorable mention:
    - All-Pac-10 (2011)
    - Pac-10 All-Academic (2011)
    - All-American (2012 przez WBCA, 2013przez Associated Press, WBCA)

WNBA
- Wicemistrzyni WNBA (2015, 2019)
- Uczestniczka meczu gwiazd WNBA (2017)

Drużynowe
- Uczestniczka rozgrywek Euroligi (2013/2014)

Reprezentacja
- Mistrzyni świata:
  - 2018
  - U–19 (2009)

title: Layshia Clarendon

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Layshia Clarendon
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |numer                   = #25
 |klub                    = [[Los Angeles Sparks]]
 |pozycja                 = [[Rzucający obrońca|rzucająca]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = 2 maja 1991
 |miejsce urodzenia       = [[San Bernardino (Kalifornia)|San Bernardino]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 175
 |masa ciała              = 64
 |aktywność               = od 2013
 |szkoła średnia          = Cajon (San Bernardino, [[Kalifornia]])
 |college                 = California (2009–2013)
 |draft                   = WNBA 2013
 |numer draftu            = 9
 |zespół draftu           = Indiana Fever
 |kariera klubowa         = {{Koszykarz infobox/lata|2013–2014|ZVVZ USK Praga|12}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Women’s National Basketball Association|WNBA]]}}
{{Koszykarz infobox/lata|2013–2015|[[Indiana Fever]]|88}}
{{Koszykarz infobox/lata|2016–2018|[[Atlanta Dream]]|86}}
{{Koszykarz infobox/lata|2018–2019|[[Connecticut Sun]]|24}}
{{Koszykarz infobox/lata|2020–2021|[[New York Liberty]]|20}}
{{Koszykarz infobox/lata|2021|[[Minnesota Lynx]]|21}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2023|[[Los Angeles Sparks]]|6}}
 |kariera reprezentacyjna = {{Koszykarz infobox/lata|2009|{{reprezentacja|USA|kk|rodzaj=U–19}}}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2018|{{reprezentacja|USA|kk}}}}
 |data1                   = 11 czerwca 2023
 |kariera trenerska       =
 |medale                  = {{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w koszykówce kobiet|Mistrzostwa Świata]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|[[Mistrzostwa Świata w Koszykówce Kobiet 2018|Hiszpania 2018]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata U-19 w koszykówce kobiet|Mistrzostwa świata U–19]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|Tajlandia 2009|koszykówka}}
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Layshia Renee Clarendon''' (ur. [[2 maja]] [[1991]] [[San Bernardino (Kalifornia)|San Bernardino]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[koszykówka|koszykarka]], występująca na pozycji rzucającej, [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce kobiet|reprezentantka kraju]], od 2023 zawodniczka [[Los Angeles Sparks]] w [[Women’s National Basketball Association|WNBA]].

10 lutego 2020 została zawodniczką [[New York Liberty]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://liberty.wnba.com/news/liberty-sign-guard-layshia-clarendon-to-open-free-agency/ | tytuł = Liberty Sign Guard Layshia Clarendon to Open Free Agency | data dostępu = 2020-02-19 | opublikowany = wnba.com| język = en}}</ref>. Jest osobą [[Niebinarność|niebinarną]] i w 2021 roku przeszła [[Mastektomia|operację usunięcia piersi]]<ref>{{Cytuj |autor = Condé Nast |tytuł = WNBA’s First Openly Trans Player Got Top Surgery. Their Team Gives Full Support |data dostępu = 2021-06-27 |opublikowany = them. |url = https://www.them.us/story/wnba-layshia-clarendon-top-surgery-photos-team-support |język = en-US}}</ref>.

30 maja 2021 dołączyła do [[Minnesota Lynx|Minnesoty Lynx]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://lynx.wnba.com/news/lynx-sign-veteran-guard-layshia-clarendon/ | tytuł = Lynx Sign Veteran Guard Layshia Clarendon | data dostępu = 2022-01-28 | opublikowany = lynx.wnba.com | język = en}}</ref>. 7 lutego 2023 zawarła umowę z [[Los Angeles Sparks]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://sparks.wnba.com/news/sparks-sign-veteran-guard-layshia-clarendon/ | tytuł = Sparks Sign Veteran Guard Layshia Clarendon | data dostępu = 2023-06-11 | opublikowany = sparks.wnba.com | język = en}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
Stan na 11 czerwca 2023, na podstawie<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.wnba.com/player/layshia-clarendon/| tytuł = Profil na wnba.com | data dostępu = 2018-12-20 | opublikowany = wnba.com| język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20181108034550/https://calbears.com/news/2013/4/17/208200327.aspx | tytuł = Profil na calbears.com | data dostępu = 2018-12-20 | opublikowany = calbears.com | język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = http://archive.fiba.com/pages/eng/fa/p/rpp//q//pid/76978/_//players.html| tytuł = Profil na archive.fiba.com | data dostępu = 2018-12-20 | opublikowany = archive.fiba.com | język = en}}</ref>, o ile nie zaznaczono inaczej.
; NCAA
* Uczestniczka rozgrywek:
** [[NCAA Division I|NCAA]] Final Four (2013)
** turnieju NCAA (2012, 2013)
* Mistrzyni sezonu regularnego [[Pacific-12 Conference|konferencji Pac-12]] (2013)
* [[Most valuable player|MVP]] turnieju:
** Colliers International Classic (2011)
** Spokane Region (2013)
* Zaliczona do:
** I składu:
*** Pac-12 (2012, 2013)
*** turnieju Pac-12 (2012)
*** WBCA All-Region (2012)
*** Pac-12 All-Academic (2012)
*** najlepszych pierwszorocznych zawodniczek Pac-10 (2010)
*** All-Pac-12 Media (2012)
** składu honorable mention:
*** All-Pac-10 (2011)
*** Pac-10 All-Academic (2011)
*** All-American (2012 przez WBCA, 2013przez [[Associated Press]], WBCA)

; WNBA
* [[Women’s National Basketball Association#Finały WNBA|Wicemistrzyni WNBA]] (2015, 2019)
* [[Lista WNBA All-Stars|Uczestniczka meczu gwiazd WNBA]] (2017)

; Drużynowe
* Uczestniczka rozgrywek [[Euroliga kobiet|Euroligi]] (2013/2014)

; Reprezentacja
* [[Mistrzostwa świata w koszykówce kobiet|Mistrzyni świata]]:
** [[Mistrzostwa Świata w Koszykówce Kobiet 2018|2018]]
** [[Mistrzostwa świata U-19 w koszykówce kobiet|U–19]] (2009)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://basketball.eurobasket.com/player/Layshia-Clarendon/WNBA/Connecticut-Sun/181569?Women=1 Profil na eurobasket.com] {{lang|en}}
* [https://www.basketball-reference.com/wnba/players/c/clarela01w.html Statystyki z WNBA na basketball-reference.com] {{lang|en}}

{{Los Angeles Sparks}}
{{2013 WNBA Draft}}
{{Reprezentacja USA kobiet w koszykówce na MŚ w 2018}}

{{SORTUJ:Clarendon, Layshia}}
[[Kategoria:Reprezentantki Stanów Zjednoczonych w koszykówce]]
[[Kategoria:Koszykarki California Golden Bears]]
[[Kategoria:Koszykarki Parade High School All-Americans]]
[[Kategoria:Koszykarki Indiana Fever]]
[[Kategoria:Koszykarki Connecticut Sun]]
[[Kategoria:Koszykarki Atlanta Dream]]
[[Kategoria:Koszykarki USK Praga]]
[[Kategoria:Koszykarki New York Liberty]]
[[Kategoria:Koszykarki Minnesota Lynx]]
[[Kategoria:Koszykarki Los Angeles Sparks]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w San Bernardino (Kalifornia)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]

title: · Layshia Clarendon

Data i miejsce urodzenia: 2 maja 1991 · San Bernardino

Masa ciała: 64 kg

Szkoła średnia: Cajon (San Bernardino, Kalifornia)

College: California (2009–2013)

Draft: WNBA 2013, numer: 9 · Indiana Fever

Lata:
Kluby · Wyst.
Reprezentacja · Wyst.

ZVVZ USK Praga · 12

Indiana Fever · 88

Atlanta Dream · 86

Connecticut Sun · 24

New York Liberty · 20

Minnesota Lynx · 21

od 2023: Los Angeles Sparks · 6

Stany Zjednoczone U–19

od 2018: Stany Zjednoczone

złoto:
Hiszpania 2018 · koszykówka
Tajlandia 2009 · koszykówka


text:
# Złączenie Polskie
Złączenie Polskie – nieoficjalna polska organizacja uczniowska założona w 1842 roku przez około 20 uczniów gimnazjum ewangelickiego w Cieszynie, wśród których znajdował się Paweł Stalmach.
Członkowie Złączenia co tydzień spotykali się, aby ćwiczyć się w języku polskim oraz poszerzać wiedzę o literaturze polskiej. Książki Złączeniu pożyczali m.in. Ludwik Klucki i Jan Kłapsia.
Gdy w 1843 roku Paweł Stalmach opuścił gimnazjum, organizacja się rozpadła.

title: Złączenie Polskie

wikitext:
'''Złączenie Polskie''' – nieoficjalna [[polska]] organizacja uczniowska założona w [[1842]] roku przez około 20 uczniów gimnazjum ewangelickiego w [[Cieszyn]]ie, wśród których znajdował się [[Paweł Stalmach]].

Członkowie Złączenia co tydzień spotykali się, aby ćwiczyć się w [[język polski|języku polskim]] oraz poszerzać wiedzę o literaturze polskiej. Książki Złączeniu pożyczali m.in. [[Ludwik Klucki]] i [[Jan Kłapsia]].

Gdy w [[1843]] roku Paweł Stalmach opuścił gimnazjum, organizacja się rozpadła.

==Zobacz też==
*[[Towarzystwo uczących się języka polskiego]]

==Bibliografia==
*Bogus Marzena, ''Kotulowie i ich działania oświatowe na Śląsku Cieszyńskim w XIX i XX wieku'', Ostrava 2006, s. 74-75.

[[Kategoria:Organizacje na Śląsku Cieszyńskim]]
[[Kategoria:Protestantyzm na Śląsku Cieszyńskim]]
[[Kategoria:Historia protestantyzmu w Polsce]]
[[Kategoria:Luteranizm]]


text:
# Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku
Kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku – rzymskokatolicki kościół parafialny w Słońsku, w gminie Słońsk, w powiecie sulęcińskim, w województwie lubuskim. Należy do dekanatu Kostrzyn. Mieści się przy Placu Wolności.

## Historia
Jest to dawna kaplica zamku joannitów. Reprezentuje architekturę późnogotycką. Wybudowany w latach 1475–1508, przebudowany w latach 1652–1667. W 1818 roku wieża została nadbudowana według projektu Karla Friedricha Schinkla, co nadało jej wygląd przypominający wieże gotyckich świątyń w południowej Anglii.

## Architektura
Budowla halowa, trzynawowa, z poligonalnie zamkniętym chórem i obejściem, z zakrystią od strony północnej. Kościół posiada sklepienie gwiaździste z 1522 roku z późnogotycką polichromią.

## Wyposażenie
Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz główny w stylu renesansowym z XVI stulecia, który został przeniesiony z zamku Hohenzollernów w Berlinie, ambona, która została wykonana z czarnego marmuru w 1773 roku, krzesło które jest ozdobione krzyżami joannitów, barokowa chrzcielnica, która pochodzi z 1658 roku, organy z 1845 roku, belka tęczowa z figurą Jezusa Ukrzyżowanego, która została odnowiona w 1995 roku, płyta nagrobna Agnieszki Hochenstein (siostrzenicy baliwa Zakonu Joannitów) oraz okna witrażowe zawierające herby rodowe joannitów poległych w I wojnie światowej.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = KOK-I-177/61 z dnia 17 marca 1961 oraz 25 października 1976<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/LBS-rej.pdf|tytuł=Rejestr zabytków nieruchomych woj. Lubuskiego|data dostępu=2013-02-13|archiwum=https://web.archive.org/web/20210830214309/http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/LBS-rej.pdf|zarchiwizowano=2021-08-30}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Słońsk kosciół.jpg
 |opis grafiki              = widok ogólny
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Słońsk]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku|Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku]]
 |administratura typ        = Parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Obraz Matki Bożej Częstochowskiej|Matki Bożej Częstochowskiej]]
 |dzień wspomnienia         = [[26 sierpnia]]
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1475–1522
 |data zakończenia budowy   = 1818
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[gotyk]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 3
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Słońsk (gmina)
 |współrzędne               = 52°34′13″N 14°48′17″E
 |commons                   = Category:Our Lady of Częstochowa church in Słońsk
 |www                       =
}}
'''Kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej w [[Słońsk]]u''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] w [[Słońsk]]u, w [[Słońsk (gmina)|gminie Słońsk]], w [[powiat sulęciński|powiecie sulęcińskim]], w [[województwo lubuskie|województwie lubuskim]]. Należy do [[dekanat Kostrzyn|dekanatu Kostrzyn]]. Mieści się przy Placu Wolności.

== Historia ==
Jest to dawna [[kaplica]] [[zamek joannitów w Słońsku|zamku joannitów]]. Reprezentuje architekturę [[gotyk|późnogotycką]]. Wybudowany w latach 1475–1508, przebudowany w latach 1652–1667. W 1818 roku wieża została nadbudowana według projektu [[Karl Friedrich Schinkel|Karla Friedricha Schinkla]], co nadało jej wygląd przypominający wieże gotyckich świątyń w południowej [[Anglia|Anglii]].

== Architektura ==
Budowla halowa, trzynawowa, z poligonalnie zamkniętym chórem i obejściem, z zakrystią od strony północnej. Kościół posiada sklepienie gwiaździste z 1522 roku z późnogotycką polichromią.

== Wyposażenie ==
Do wyposażenia świątyni należą: [[Ołtarz z kościoła Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku|ołtarz główny]] w stylu [[renesans]]owym z XVI stulecia, który został przeniesiony z zamku Hohenzollernów w Berlinie, [[Ambona (architektura)|ambona]], która została wykonana z czarnego [[marmur]]u w 1773 roku, krzesło które jest ozdobione krzyżami joannitów, [[barok]]owa [[chrzcielnica]], która pochodzi z 1658 roku, organy z 1845 roku, belka tęczowa z figurą Jezusa Ukrzyżowanego, która została odnowiona w 1995 roku, płyta nagrobna Agnieszki Hochenstein (siostrzenicy baliwa Zakonu Joannitów) oraz okna witrażowe zawierające herby rodowe joannitów poległych w I wojnie światowej<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.slonsk.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&sub=37&menu=67&strona=1|tytuł=Warto zobaczyć|opublikowany=Gmina Słońsk|data dostępu=2013-02-13}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[ołtarz z kościoła Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku]]

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor = [[Jerzy Kwiatek (geograf)|Jerzy Kwiatek]] | tytuł = Polska. Urokliwy świat małych miasteczek. | wydawca = [[Sport i Turystyka]] – [[Muza (oficyna wydawnicza)|Muza SA]]| miejsce =  Warszawa | rok = 2002 | język = pl | strony = 163}}

{{SORTUJ:Słońsk}}

{{Parafie dekanatu Kostrzyn nad Odrą}}
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej]]
[[Kategoria:Kościoły w dekanacie Kostrzyn]]
[[Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie lubuskim]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie sulęcińskim]]
[[Kategoria:Architektura gotyku w województwie lubuskim]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Słońsku]]

Państwo: Polska

Miejscowość: Słońsk

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: Matki Bożej Częstochowskiej w Słońsku

Wezwanie: Matki Bożej Częstochowskiej

Wspomnienie liturgiczne: 26 sierpnia

Styl: gotyk

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Leite de Castro
Joaquim Antônio Leite de Castro (17 maja 1903, zm. 22 lutego 1988) – piłkarz brazylijski znany jako Leite de Castro, napastnik.
Urodzony w São João Del Rey (stan Minas Gerais) Leite de Castro karierę rozpoczął w klubie Botafogo FR. Jako gracz klubu Botafogo był w kadrze reprezentacji podczas turnieju Copa América 1922, gdzie Brazylia zdobyła mistrzostwo Ameryki Południowej. Leite de Castro nie zagrał w żadnym meczu tego turnieju.
Razem z reprezentacją Brazylii Leite de Castro zwyciężył w turnieju Copa Julio Roca 1922, pokonując 2:1 Argentynę.
W 1925 roku został graczem klubu CR Flamengo.

title: Leite de Castro

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Leite de Castro
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Joaquim Antônio Leite de Castro
 |data urodzenia          = [[17 maja]] [[1903]]
 |miejsce urodzenia       = [[São João Del Rey]]
 |data śmierci            = [[22 lutego]] [[1988]]
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
!      ! [[Botafogo FR|Botafogo]] !   !
! 1925 ! [[CR Flamengo]] ! 2 ! 1
 |kariera reprezentacyjna = ! 1922 ! {{reprezentacja|BRA|pn}} ! 1 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Joaquim Antônio Leite de Castro''' ([[17 maja]] [[1903]], zm. [[22 lutego]] [[1988]]<ref>{{Cytuj | url=http://mundobotafogo.blogspot.com/2017/01/leite-de-castro-um-mineiro-em-botafogo.html | tytuł=MUNDO BOTAFOGO: Leite de Castro: um mineiro em Botafogo<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=blogspot.com | data dostępu=2024-04-24}}</ref>) – piłkarz [[Brazylia|brazylijski]] znany jako '''Leite de Castro''', napastnik.

Urodzony w [[São João Del Rey]] (stan [[Minas Gerais]]) Leite de Castro karierę rozpoczął w klubie [[Botafogo FR]]. Jako gracz klubu Botafogo był w kadrze reprezentacji podczas turnieju [[Copa América 1922]], gdzie [[Reprezentacja Brazylii w piłce nożnej mężczyzn|Brazylia]] zdobyła mistrzostwo Ameryki Południowej. Leite de Castro nie zagrał w żadnym meczu tego turnieju.

Razem z reprezentacją Brazylii Leite de Castro zwyciężył w turnieju [[Copa Julio Roca 1922]], pokonując 2:1 [[Reprezentacja Argentyny w piłce nożnej mężczyzn|Argentynę]].

W [[1925]] roku został graczem klubu [[CR Flamengo]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://br.sambafoot.com/jogadores/2055_Leite_de_Castro.html Leite de Castro - biografia (br.sambafoot.com)]
* [http://www.flamengo.com.br/flapedia/Joaquim_Antonio_Leite_de_Castro Leite de Castro - biografia (flamengo.com.br)]

{{Brazylia 1922}}

[[Kategoria:Reprezentanci Brazylii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Botafogo FR]]
[[Kategoria:Piłkarze CR Flamengo]]
[[Kategoria:Uczestnicy Copa América 1922]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1903]]
[[Kategoria:Zmarli w 1988]]
[[Kategoria:Zdobywcy Copa América]]

title: · Leite de Castro

Pełne imię i nazwisko: Joaquim Antônio Leite de Castro

Data i miejsce urodzenia: 17 maja 1903 · São João Del Rey

Data śmierci: 22 lutego 1988

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

CR Flamengo · 2 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Brazylia · 1 · (0)


text:
# Future2Future
Future2Future – czterdziesty trzeci album amerykańskiego muzyka jazzowego Herbie Hancocka. Nagrany w Orange Music, wydany w 2001 przez wytwórnię Transparent Music: jako dwupłytowy LP i jako CD.
Album bardzo nowoczesny: jazz, muzyka elektroniczna i klubowa z dodatkiem motywów etnicznych. Duży wpływ na charakter płyty miał współkompozytor wszystkich nagrań, współproducent i jeden z wykonawców - Bill Laswell. Wśród muzyków obecnych na płycie wymieniony jest też perkusista Tony Williams, który zmarł w lutym 1997. Pozostały jednak taśmy z jego nagraniami. Jedno z nich było impulsem i podstawą do powstania utworu "Tony Williams". W utworze "Wisdom" Elenni Davis-Knight recytuje "Expedient Means" i "Life Span" - fragmenty "The Wisdom of the Lotus Sutra", japońskiego pisarza i propagatora buddyzmu - Daisaku Ikedy.
Japońskie wydanie Future2Future (Columbia, 2002) zawiera dodatkowe nagranie bonusowe: "The Essence" - DJ Krush remix (5:48).

## Muzycy
- Herbie Hancock - instrumenty klawiszowe
- Bill Laswell - elektryczna gitara basowa
- Wayne Shorter - saksofon sopranowy, saksofon tenorowy
- Jack DeJohnete - perkusja
- GiGi - śpiew (Gigi Hancock)
- Chaka Khan - śpiew
- Imani Uzuri - śpiew
- Dana Bryant - śpiew, głos
- Elenni Davis-Knight - głos
- Charnett Moffett - kontrabas
- Carl Craig - programowanie, beat
- A Guy Called Gerald, czyli Gerald Simpson - programowanie, beat
- Tony Williams - perkusja
- Karsh Kale - perkusja, programowanie, beat
- Rob Swift - turntable i programowanie
- Grandmixer DXT - turntable

## Lista utworów
| 1.  | "Kebero Part 1" (Herbie Hancock, Bill Laswell, Carl Craig, GiGi) - Carl Craig - programowanie, beat (podkład muzyczny); GiGi - śpiew; H. Hancock - instrumenty klawiszowe                                                                             | 3:10  |
|     |                                                                                |       |
| 2.  | "Wisdom" (Herbie Hancock) - Elenni Davis-Knight - głos; H. Hancock - instrumenty klawiszowe                                                                                | 0:33  |
|     |                                                                                |       |
| 3.  | "The Essence" (Herbie Hancock, Chaka Khan, Bill Laswell) - Chaka Khan - śpiew; Charnett Moffett - kontrabas; Karsh Kale - perkusja; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Grandmixer DXT - turntable                                                   | 4:54  |
|     |                                                                                |       |
| 4.  | "This Is Rob Swift" (Herbie Hancock, Rob Swift, Bill Laswell, Jack DeJohnette) - B. Laswell - elektryczna gitara basowa; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Jack DeJohnette - perkusja; Rob Swift - turntable i programowanie                       | 6:55  |
|     |                                                                                |       |
| 5.  | "Black Gravity" (Gerald Simpson, Herbie Hancock, Bill Laswell) - A Guy Called Gerald - programowanie, beat; H. Hancock - instrumenty klawiszowe                                                                                | 5:29  |
|     |                                                                                |       |
| 6.  | "Tony Williams" (Herbie Hancock, Tony Williams, Bill Laswell, Dana Bryant) - Dana Bryant - śpiew, recytacja; Tony Williams - perkusja; Wayne Shorter - saksofon tenorowy; B. Laswell - elektryczna gitara basowa; H. Hancock - instrumenty klawiszowe | 6:08  |
|     |                                                                                |       |
| 7.  | "Be Still" (Herbie Hancock, Bill Laswell, Imani Uzuri) - Imani Uzuri - śpiew; Jack DeJohnette - perkusja; Charnett Moffett - kontrabas; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Wayne Shorter - saksofon sopranowy                                       | 5:11  |
|     |                                                                                |       |
| 8.  | "Ionosphere" (Herbie Hancock, Karsh Kale, Bill Laswell) - H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Karsh Kale - perkusja, programowanie beat                                                                                | 3:59  |
|     |                                                                                |       |
| 9.  | "Kebero Part 2" (Herbie Hancock, Bill Laswell, Carl Craig, GiGi) - Carl Craig - programowanie, beat; GiGi - śpiew; H. Hancock - instrumenty klawiszowe                                                                                | 4:47  |
|     |                                                                                |       |
| 10. | "Alphabeta" (Herbie Hancock, Bill Laswell) - H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Jack DeJohnette - perkusja                                                                                | 5:29  |
|     |                                                                                |       |
| 11. | "Virtual Hornets" (Herbie Hancock, Bill Laswell) - Charnett Moffett - kontrabas; Jack DeJohnette - perkusja; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Wayne Shorter - saksofon tenorowy                                                                   | 8:50  |
|     |                                                                                |       |
|     |                                                                                | 55:25 |
|     |                                                                                |       |

## Informacje uzupełniające
- Produkcja - Herbie Hancock, Bill Laswell
- Carl Craig - produkcja i aranżacja (Kebero Part 1, Kebero Part 2)
- Inżynier dźwięku - Robert Musso
- Asystent inżyniera - James Dellatacoma
- Dodatkowe nagrania - Kampo Studios i JSM Studios (Nowy Jork)

title: Future2Future

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Future2Future
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Herbie Hancock]]
 |wydany                    = 25 września [[2001 w muzyce|2001]]
 |nagrywany                 = 2001
 |gatunek                   = [[jazz]], [[muzyka elektroniczna]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = Transparent Music, [[Columbia Records]]
 |producent                 = [[Bill Laswell]], [[Herbie Hancock]]
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|3}}<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.allmusic.com/album/future-2-future-r551458|tytuł=''Future2Future'' w Allmusic}}</ref>
 |rok wydania               = 2001
 |poprzedni album           = [[Gershwin's World]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1998
 |następny album            = [[Directions in Music: Live at Massey Hall]]
 |rok następnego albumu     = 2002
}}
'''Future2Future''' – czterdziesty trzeci album amerykańskiego muzyka jazzowego [[Herbie Hancock]]a. Nagrany w Orange Music, wydany w 2001 przez wytwórnię Transparent Music: jako dwupłytowy LP i jako CD.

Album bardzo nowoczesny: jazz, muzyka elektroniczna i klubowa z dodatkiem motywów etnicznych. Duży wpływ na charakter płyty miał współkompozytor wszystkich nagrań, współproducent i jeden z wykonawców - [[Bill Laswell]]. Wśród muzyków obecnych na płycie wymieniony jest też perkusista [[Tony Williams]], który zmarł w lutym 1997. Pozostały jednak taśmy z jego nagraniami. Jedno z nich było impulsem i podstawą do powstania utworu "Tony Williams". W utworze "Wisdom" Elenni Davis-Knight recytuje "Expedient Means" i "Life Span" - fragmenty "The Wisdom of the Lotus Sutra", japońskiego pisarza i propagatora buddyzmu - Daisaku Ikedy.
Japońskie wydanie ''Future2Future'' (Columbia, 2002) zawiera dodatkowe nagranie bonusowe: "The Essence" - DJ Krush remix (5:48).

== Muzycy ==
* [[Herbie Hancock]] - instrumenty klawiszowe
* [[Bill Laswell]] - elektryczna gitara basowa
* [[Wayne Shorter]] - saksofon sopranowy, saksofon tenorowy
* [[Jack DeJohnete]] - perkusja
* [[GiGi]] - śpiew (Gigi Hancock)
* [[Chaka Khan]] - śpiew
* [[Imani Uzuri]] - śpiew
* [[Dana Bryant]] - śpiew, głos
* [[Elenni Davis-Knight]] - głos
* [[Charnett Moffett]] - kontrabas
* [[Carl Craig]] - [[Programowanie (muzyka)|programowanie]], [[beat (muzyka)|beat]]
* [[A Guy Called Gerald]], czyli Gerald Simpson - programowanie, beat
* [[Tony Williams]] - perkusja
* [[Karsh Kale]] - perkusja, programowanie, beat
* [[Rob Swift]] - ''[[turntablizm|turntable]]'' i programowanie
* Grandmixer DXT - ''[[turntablizm|turntable]]''

== Lista utworów ==
{{Lista utworów
|1||"Kebero Part 1" ''(Herbie Hancock, Bill Laswell, Carl Craig, GiGi)''
*Carl Craig - programowanie, [[beat (muzyka)|beat]] (podkład muzyczny); GiGi - śpiew;  H. Hancock - instrumenty klawiszowe  |3:10|
|2||"Wisdom" ''(Herbie Hancock)''
*Elenni Davis-Knight - głos; H. Hancock - instrumenty klawiszowe  |0:33|
|3||"The Essence" ''(Herbie Hancock, Chaka Khan, Bill Laswell)''
*Chaka Khan - śpiew; Charnett Moffett - kontrabas; Karsh Kale - perkusja; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Grandmixer DXT - ''[[turntablizm|turntable]]''  |4:54|
|4||"This Is Rob Swift" ''(Herbie Hancock, Rob Swift, Bill Laswell, Jack DeJohnette)''
*B. Laswell - elektryczna gitara basowa; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Jack DeJohnette - perkusja; Rob Swift - ''turntable'' i programowanie  |6:55|
|5||"Black Gravity" ''(Gerald Simpson, Herbie Hancock, Bill Laswell)''
*A Guy Called Gerald - programowanie, [[beat (muzyka)|beat]]; H. Hancock - instrumenty klawiszowe |5:29|
|6||"Tony Williams" ''(Herbie Hancock, Tony Williams, Bill Laswell, Dana Bryant)''
*Dana Bryant - śpiew, recytacja; Tony Williams - perkusja; Wayne Shorter - saksofon tenorowy; B. Laswell - elektryczna gitara basowa; H. Hancock - instrumenty klawiszowe  |6:08|
|7||"Be Still" ''(Herbie Hancock, Bill Laswell, Imani Uzuri)''
*Imani Uzuri - śpiew; Jack DeJohnette - perkusja; Charnett Moffett - kontrabas; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Wayne Shorter - saksofon sopranowy  |5:11|
|8||"Ionosphere" ''(Herbie Hancock, Karsh Kale, Bill Laswell)''
*H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Karsh Kale - perkusja, programowanie [[beat (muzyka)|beat]] |3:59|
|9||"Kebero Part 2" ''(Herbie Hancock, Bill Laswell, Carl Craig, GiGi)''
*Carl Craig - programowanie, [[beat (muzyka)|beat]]; GiGi - śpiew; H. Hancock - instrumenty klawiszowe |4:47|
|10||"Alphabeta" ''(Herbie Hancock, Bill Laswell)''
*H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Jack DeJohnette - perkusja  |5:29|
|11||"Virtual Hornets" ''(Herbie Hancock, Bill Laswell)''
*Charnett Moffett - kontrabas; Jack DeJohnette - perkusja; H. Hancock - instrumenty klawiszowe; Wayne Shorter - saksofon tenorowy  |8:50|
}}

== Informacje uzupełniające ==
* Produkcja - Herbie Hancock, Bill Laswell
* Carl Craig - produkcja i aranżacja (Kebero Part 1, Kebero Part 2)
* Inżynier dźwięku - Robert Musso
* Asystent inżyniera - James Dellatacoma
* Dodatkowe nagrania - Kampo Studios i JSM Studios (Nowy Jork)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.discogs.com/viewimages?release=34696 Okładka]

== Bibliografia ==
* [https://www.allmusic.com/album/future-2-future-r551458 ''Future2Future'' w Allmusic]
* [http://www.discogs.com/Herbie-Hancock-Future-2-Future/master/47812 ''Future2Future'' w Discogs]

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2001]]
[[Kategoria:Albumy jazzowe]]
[[Kategoria:Albumy muzyki elektronicznej]]
[[Kategoria:Albumy Herbiego Hancocka]]

title: Future2Future

Wydany: 25 września 2001

Gatunek: jazz, muzyka elektroniczna

Wydawnictwo: Transparent Music, Columbia Records

Producent: Bill Laswell, Herbie Hancock

Gershwin's World · (1998): Future2Future · (2001) · Directions in Music: Live at Massey Hall · (2002)


text:
# Pustoszka (stacja kolejowa)
Pustoszka (ros. Пустошка) – stacja kolejowa w miejscowości Pustoszka, w rejonie pustoszkowskim, w obwodzie pskowskim, w Rosji. Położona jest na linii Moskwa - Siebież.

## Historia
Stacja powstała w czasach carskich na kolei moskiewsko-windawskiej, pomiędzy stacjami Majewo i Idrica. Zlokalizowana została na polach, a nazwę zaczerpnięto od pobliskiej niewielkiej osady. Po uruchomieniu stacji wokół niej powstało miasto Pustoszka.

title: Pustoszka (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Pustoszka
 |nazwa oryginalna           = {{k|ru|Пустошка}}
 |zdjęcie                    = Pustoshka Vokzal.jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = RUS
 |miejscowość                = [[Pustoszka]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Nowosokolniki – Posiń|Nowosokolniki – Posiń]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = RU-PSK
 |współrzędne                = 56°20'26.0"N 29°22'17.2"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Pustoszka''' ({{w języku|ru|Пустошка}}) – [[stacja kolejowa]] w miejscowości [[Pustoszka]], w [[rejon pustoszkowski|rejonie pustoszkowskim]], w [[obwód pskowski|obwodzie pskowskim]], w [[Rosja|Rosji]]. Położona jest na linii [[Moskwa]] - [[Siebież]].

== Historia ==
Stacja powstała w czasach carskich na kolei moskiewsko-[[Windawa (miasto)|windawskiej]], pomiędzy stacjami [[Majewo (stacja kolejowa)|Majewo]] i [[Idrica (stacja kolejowa)|Idrica]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.bazakolejowa.pl/mapy/38-1508304206-2.jpg | tytuł =Schemat dróg żelaznych europejskiej części Rosji (1912) | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2022-11-04}}</ref>. Zlokalizowana została na polach, a nazwę zaczerpnięto od pobliskiej niewielkiej osady<ref>{{Cytuj stronę | url =http://retromap.ru/1418728_56.337285,29.377784 | tytuł =1872 Карта Шуберта | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2022-11-04}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url =http://retromap.ru/1418888_z13_56.335953,29.375209 | tytuł =1888 Карта Шуберта Псковской губернии | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2022-11-04}}</ref>. Po uruchomieniu stacji wokół niej powstało miasto [[Pustoszka]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url =https://railwayz.info/photolines/station/4602 | tytuł =Станция Пустошка | opublikowany =railwayz.info | data = | język =ru | data dostępu = 2022-11-04}}
* {{Cytuj stronę | url =http://retromap.ru/1420013_z15_56.339450,29.371819 | tytuł =2001 Карта России | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2022-11-04}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Pustoszka
|linia         = [[Linia kolejowa Nowosokolniki – Posiń|Nowosokolniki – Posiń]]
|kilometr      = 557,74
|poprzedni     = [[Lemno (przystanek kolejowy)|Lemno]]
|poprzedni_km  = 8,87
|następny      = [[Brykanowo]]
|następny_km   = 9,87
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie pustoszkowskim]]

title: PustoszkaПустошка

Państwo: Rosja

Miejscowość: Pustoszka


text:
# Jan Oberfeld
Jan Oberfeld (ur. 31 sierpnia 1896 w Płocku, zm. w 1942 w Warszawie) – żołnierz Legionów Polskich, kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Urodził się 31 sierpnia 1896 w Płocku w rodzinie Rudolfa (Chaima Rubina) (1859–1933), adwokata i Franciszki z Bernsztajnów. Uczył się w płockim gimnazjum filologicznym Macierzy Polskiej. Od 1913 r. udzielał się w konspiracji uczniowskiej, m.in. wydawał pisemka niepodległościowe odbijane na hektografie.
Od kwietnia 1915 w II Brygadzie Legionów, gdzie został przydzielony do V batalionu 7 pułku piechoty Legionów Polskich. Za udział w walkach pod Radawczykiem w 1915 odznaczony Orderem Virtuti Militari. Po kryzysie przysięgowym w 1917 internowany w Szczypiornie i Łomży. W marcu 1918, po zwolnieniu z internowania, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Płocku, a później w Warszawie.
W listopadzie 1918 wstąpił do 1 pułku polowej artylerii lekkiej, gdzie objął stanowisko instruktora, brał też udział w walce pod Lwowem. 7 czerwca 1920 r. objął dowództwo 4. kompanii VI Lwowskiego Baonu Etapowego. Uczestniczył w walkach z bolszewikami na froncie południowym, nad Seretem, szczególnie ciężkich na przełomie lipca i sierpnia nad Strypą, w przegranym boju o Słobódkę Janowską, a później pod Chmielówką.
Do 1922 jako d-ca kompanii 25 batalionu Straży Celnej przemianowanego na 25 batalion Straży Granicznej. W tym samym roku został przeniesiony do 52 pułku piechoty w Złoczowie, w którym zajmował kolejne stanowiska: dowódcy plutonu, dowódcy kompanii, w zastępstwie dowódcy batalionu i dowódcy szkoły podoficerskiej. We wrześniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, a z dniem 31 maja 1931 przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał w Płocku przy pl. Kanonicznym 5, a od 1937 w Warszawie przy ul. Chocimskiej 31 m. 7.
W 1931 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Podczas kampanii wrześniowej brał udział w walkach obronnych w Warszawie. Włączył się w działalność ruchu oporu.
W sierpniu 1942 został aresztowany przez gestapo, osadzony na Pawiaku i tam zamordowany. Miejsce pochówku nieznane.
Był żonaty z Anielą z Markowiczów, dzieci nie miał.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6620[4][15][16] – 17 maja 1922[17][18]
- Krzyż Niepodległości – 2 maja 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[19][2][20]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”[21][22]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[23]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[23]
- Odznaka „Za wierną służbę”[23]
- Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych[23][24]

title: Jan Oberfeld

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Jan Oberfeld
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Jan Oberfeld.jpg
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = PL Epolet kpt.svg
 |stopień              = [[Kapitan (ranga)|kapitan]] piechoty
 |data urodzenia       = 31 sierpnia 1896
 |miejsce urodzenia    = [[Płock]]
 |data śmierci         = 1942
 |miejsce śmierci      = [[Warszawa]]
 |lata służby          = 1915–1942
 |siły zbrojne         = [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja             = [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legiony Polskie]]
[[Polska Organizacja Wojskowa]]
 |jednostki            = [[52 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych|52 pułk piechoty]]
 |stanowiska           =
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
[[wojna polsko-ukraińska]]
[[wojna polsko-bolszewicka]]
 |późniejsza praca     =
 |faksymile            = Jan Oberfeld (podpis).jpg
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|KZ|IIRP}} {{order|MW1918-21}} {{order|MDON}}
{{order|PL-OZWS}}
 |commons              = Category:Jan Oberfeld
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Jan Oberfeld''' (ur. [[31 sierpnia]] [[1896]] w [[Płock]]u, zm. w [[1942]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[żołnierz]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]], [[Kapitan (ranga)|kapitan]] piechoty [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], działacz niepodległościowy, [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Urodził się 31 sierpnia 1896 w Płocku w rodzinie Rudolfa (Chaima Rubina) (1859–1933), adwokata i Franciszki z Bernsztajnów{{odn|Kolekcja|loc=s. 1}}{{r|p1}}<ref>{{Cytuj stronę|url=https://jewishplock.eu/rudolf-oberfeld/|tytuł=Rudolf Oberfeld|opublikowany=Fundacja Nobiscum|data=2019-11-13|data dostępu=2022-10-14}}</ref>{{odn|Polak (red.)|1991|s=107}}. Uczył się w płockim gimnazjum filologicznym Macierzy Polskiej. Od 1913 r. udzielał się w konspiracji uczniowskiej, m.in. wydawał pisemka niepodległościowe odbijane na hektografie<ref>M. Gałęzowski, ''Jan Oberfeld'' [w:] idem, ''„Tam, gdzie największe niebezpieczeństwo, szedł pierwszy”. Sylwetki Żydów – uczestników walk o niepodległość i granice Polski w latach 1914–1921'', Warszawa: IPN,  2024, s. 27-28.</ref>.

Od kwietnia 1915 w [[II Brygada Legionów Polskich|II Brygadzie Legionów]], gdzie został przydzielony do V batalionu [[7 Pułk Piechoty (LP)|7 pułku piechoty Legionów Polskich]]. Za udział w walkach pod Radawczykiem w 1915 odznaczony [[Order Virtuti Militari|Orderem Virtuti Militari]]. Po [[Kryzys przysięgowy|kryzysie przysięgowym]] w 1917 internowany w [[Szczypiorno|Szczypiornie]] i [[Łomża|Łomży]]. W marcu 1918, po zwolnieniu z internowania, wstąpił do [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]] w Płocku, a później w Warszawie{{odn|Kolekcja|loc=s. 3, 4}}.

W listopadzie 1918 wstąpił do [[7 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP)|1 pułku polowej artylerii lekkiej]], gdzie objął stanowisko instruktora, brał też udział w walce pod [[Lwów|Lwowem]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. 7 czerwca 1920 r. objął dowództwo 4. kompanii VI Lwowskiego Baonu Etapowego. Uczestniczył w walkach z bolszewikami na froncie południowym, nad Seretem, szczególnie ciężkich na przełomie lipca i sierpnia nad Strypą, w przegranym boju o Słobódkę Janowską, a później pod Chmielówką<ref>M. Gałęzowski, ''Jan Oberfeld'' [w:] idem, ''„Tam, gdzie największe niebezpieczeństwo, szedł pierwszy”. Sylwetki Żydów – uczestników walk o niepodległość i granice Polski w latach 1914–1921'', Warszawa: IPN,  2024, s. 30</ref>.

Do 1922 jako d-ca kompanii [[25 Batalion Celny|25 batalionu Straży Celnej]] przemianowanego na [[25 Batalion Straży Granicznej|25 batalion Straży Granicznej]]. W tym samym roku został przeniesiony do [[52 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych|52 pułku piechoty]] w Złoczowie, w którym zajmował kolejne stanowiska: dowódcy plutonu, dowódcy kompanii, w zastępstwie dowódcy batalionu i dowódcy szkoły podoficerskiej{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=66, 206}}{{odn|Polak (red.)|1991|s=107}}. We wrześniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy [[Okręg Korpusu Nr VI|Okręgu Korpusu Nr VI]], a z dniem 31 maja 1931 przeniesiony w [[stan spoczynku]]{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 14 z 20 września 1930, s. 288}}{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 5 z 3 sierpnia 1931, s. 247}}. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji [[Komenda Rejonu Uzupełnień Płock|Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock]]. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=329, 843}}. Mieszkał w Płocku przy pl. Kanonicznym 5, a od 1937 w Warszawie przy [[Ulica Chocimska w Warszawie|ul. Chocimskiej]] 31 m. 7{{odn|Kolekcja|loc=s. 9}}.

W 1931 rozpoczął studia na [[Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. Podczas [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] brał udział w walkach obronnych w Warszawie. Włączył się w działalność [[Polski ruch oporu w czasie II wojny światowej|ruchu oporu]].

W sierpniu 1942 został aresztowany przez [[gestapo]]<ref>M. Gałęzowski, ''Jan Oberfeld'' [w:] idem, ''„Tam, gdzie największe niebezpieczeństwo, szedł pierwszy”. Sylwetki Żydów – uczestników walk o niepodległość i granice Polski w latach 1914–1921'', Warszawa: IPN,  2024, s. 35</ref>, osadzony na [[Pawiak]]u i tam zamordowany. Miejsce pochówku nieznane{{odn|Polak (red.)|1991|s=107}}.

Był żonaty z Anielą z Markowiczów, dzieci nie miał{{odn|Polak (red.)|1991|s=107}}.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 6620{{odn|Polak (red.)|1991|s=107}}{{odn|Bąbiński|1929|s=82}}<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_1303.jpg|tytuł=Kartoteka personalno-odznaczeniowa|opublikowany=Wojskowe Biuro Historyczne|data dostępu=2022-10-14}}</ref> – 17 maja 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 20}}<ref name=":0232222232">{{Cytuj |tytuł = Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich. |czasopismo = Żołnierz Polski |data = 1922-07-16 |data dostępu = 2025-05-19 |numer = 29 (308) |s = 18 |opublikowany = zbrojownia.cbw.wp.mil.pl |url = https://zbrojownia.cbw.wp.mil.pl/Content/2892/ZP_1922_029.pdf?handler=pdf |język = pl}}</ref>
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] – 2 maja 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”<ref>{{Monitor Polski|1933|102|123}}.</ref><ref name="p1">{{Cytuj stronę|url=https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_1305.jpg|tytuł=Kartoteka personalno-odznaczeniowa|opublikowany=Wojskowe Biuro Historyczne|data dostępu=2022-10-14}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_1306.jpg|tytuł=Kartoteka personalno-odznaczeniowa|opublikowany=Wojskowe Biuro Historyczne|data dostępu=2022-10-14}}</ref>
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”<ref>[http://scan.lex.pl/monitory/1928/705015.pdf?_ga=2.80593813.386655534.1670693086-105529657.1656742730 M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636].</ref>{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 15 z 11 listopada 1928, s. 413}}
* [[Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}
* [[Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}
* [[Odznaka „Za wierną służbę”]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}
* [[Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 3}}<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_1295.jpg|tytuł=Kartoteka personalno-odznaczeniowa|opublikowany=Wojskowe Biuro Historyczne|data dostępu=2022-10-14}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.37-2745.pdf |tytuł = Oberfeld Jan |praca = Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.37-2745 |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-01-31 |odn = {{odn/id|Kolekcja|loc=}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 |tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych |data dostępu = 2022-01-19 |odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1923 |url = https://www.wbc.poznan.pl/publication/108145 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1923 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1924 |url = https://www.wbc.poznan.pl/publication/42263 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1924 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1928 |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/42533 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1928 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1928}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski Rezerw 1934 |url = http://www.wbc.poznan.pl/Content/56603 |wydawca = Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych |rok = 1934 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}} }}
* Marek Gałęzowski, ''Jan Oberfeld'' [w:] idem, ''„Tam, gdzie największe niebezpieczeństwo, szedł pierwszy”. Sylwetki Żydów – uczestników walk o niepodległość i granice Polski w latach 1914–1921'', Warszawa: IPN,  2024, s. 27-35.
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Bąbiński | imię = Kazimierz | autor link = Kazimierz Bąbiński | tytuł = Zarys historji wojennej 5-go pułku piechoty Legionów | seria = [[Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920]] | wydawca = Wojskowe Biuro Historyczne | miejsce = Warszawa | rok = 1929 | odn = tak | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=48812}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko= Polak (red.)|imię=Bogusław|autor link=Bogusław Polak|tom=2/1|tytuł= Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945| data=1991| wydawca=Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie| miejsce=Koszalin|isbn=8390051001|odn=tak}}

{{SORTUJ:Oberfeld, Jan}}
[[Kategoria:Internowani w Łomży]]
[[Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Legioniści internowani po kryzysie przysięgowym w Szczypiornie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Oficerowie 5 Pułku Piechoty Legionów]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi – żołnierze II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka)]]
[[Kategoria:Zmarli w 1942]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry)]]

title: Jan Oberfeld

Data i miejsce urodzenia: 31 sierpnia 1896 · Płock

Data i miejsce śmierci: 1942 · Warszawa

Siły zbrojne: Wojsko Polskie

Formacja: Legiony Polskie · Polska Organizacja Wojskowa

Jednostki: 52 pułk piechoty

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · wojna polsko-ukraińska · wojna polsko-bolszewicka


text:
# Nijazi Dziapszypa
Nijazbiej (Nijazi) Aleksandrowicz Dziapszypa, ros. Ниязбей (Ниязи) Александрович Дзяпшипа, gruz. ნიაზი ძიაფშიფა, Niazi Dziapszipa (ur. 14 listopada 1927 w Oczamczyrze, zm. 5 stycznia 1993 w Tbilisi) – abchaski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Był potomkiem abchaskiej rodziny książęcej Dziapsz-Ipa. W 1943 roku rozpoczął karierę piłkarską w miejscowej drużynie Dinamo Oczamczyra. W 1945 został piłkarzem Dinama Suchumi, a w 1946 roku przeniósł się do Dinama Tbilisi, w którym występował do zakończenia kariery piłkarskiej w 1958.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Od 1959 do 1960 szkolił juniorskie drużyny Gruzińskiej SRR. Potem pomagał trenować drugoligowe kluby Dinamo Suchumi, Rica Suchumi i Kolchida Poti. W latach 1969–1970 pracował jako drugi trener w Dinamo Tbilisi.
Zmarł 5 stycznia 1993 w Tbilisi i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
- wicemistrz ZSRR: 1951
- brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1947, 1950

### Sukcesy indywidualne
- wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 2 (1952), Nr 3 (1948, 1949, 1951)

### Odznaczenia
- tytuł Mistrza Sportu ZSRR
- tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1952
- tytuł Zasłużonego Trenera Gruzińskiej SRR: 1976
- Order „Znak Honoru”: 1957

title: Nijazi Dziapszypa

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Nijazi Dziapszypa
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[14 listopada]] [[1927]]
 |miejsce urodzenia       = [[Oczamczyra]]
 |data śmierci            = [[5 stycznia]] [[1993]]
 |miejsce śmierci         = [[Tbilisi]]
 |wzrost                  = 177 cm
 |pozycja                 = [[Obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1943      ! [[Dinamo Oczamczyra]] !   ? ! ?
! 1945      ! [[Dinamo Suchumi]]    !   ? ! ?
! 1946–1958 ! [[Dinamo Tbilisi]]    ! 178 ! 3
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
!           ! [[Dinamo Suchumi]] ''(asystent)''
! 1961      ! [[Dinamo Suchumi|Rica Suchumi]] ''(asystent)''
!           ! [[Kolcheti 1913 Poti|Kolchida Poti]] ''(asystent)''
! 1969–1970 ! [[Dinamo Tbilisi]] ''(asystent)''
 |medale                  =
 |odznaczenia             = {{order|ZH}}
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Nijazbiej (Nijazi) Aleksandrowicz Dziapszypa''', [[język rosyjski|ros.]] Ниязбей (Ниязи) Александрович Дзяпшипа, [[język gruziński|gruz.]] ნიაზი ძიაფშიფა, ''Niazi Dziapszipa'' (ur. [[14 listopada]] [[1927]] w [[Oczamczyra|Oczamczyrze]], zm. [[5 stycznia]] [[1993]] w [[Tbilisi]]) – [[Abchazowie|abchaski]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[Obrońca (piłka nożna)|obrońcy]], [[trener|trener piłkarski]].

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Był potomkiem abchaskiej rodziny książęcej [[Dziapsz-Ipa]]. W 1943 roku rozpoczął karierę piłkarską w miejscowej drużynie [[Dinamo Oczamczyra]]. W 1945 został piłkarzem [[Dinamo Suchumi|Dinama Suchumi]], a w 1946 roku przeniósł się do [[Dinamo Tbilisi|Dinama Tbilisi]], w którym występował do zakończenia kariery piłkarskiej w 1958.

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Od 1959 do 1960 szkolił juniorskie drużyny Gruzińskiej SRR. Potem pomagał trenować drugoligowe kluby [[Dinamo Suchumi]], [[Dinamo Suchumi|Rica Suchumi]] i [[Kolcheti 1913 Poti|Kolchida Poti]]. W latach 1969–1970 pracował jako drugi trener w [[Dinamo Tbilisi]].

Zmarł 5 stycznia 1993 w Tbilisi i został pochowany na tamtejszym cmentarzu<ref>{{Cytuj stronę |url=http://sport-necropol.narod.ru/tbilisi.html |tytuł=Спортивный некрополь. Тбилиси |data dostępu=2014-06-17 |archiwum=https://web.archive.org/web/20140714214115/http://sport-necropol.narod.ru/tbilisi.html |zarchiwizowano=2014-07-14 }}</ref>.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
* wicemistrz [[Wysszaja Liga SSSR|ZSRR]]: 1951
* brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1947, 1950

=== Sukcesy indywidualne ===
* wybrany do [[Lista najlepszych piłkarzy roku w ZSRR|listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR]]: Nr 2 (1952), Nr 3 (1948, 1949, 1951)

=== Odznaczenia ===
* tytuł [[Mistrz Sportu|Mistrza Sportu ZSRR]]
* tytuł [[Zasłużony Mistrz Sportu|Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR]]: 1952
* tytuł [[Zasłużony Trener|Zasłużonego Trenera Gruzińskiej SRR]]: 1976
* [[Order „Znak Honoru”]]: 1957

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Rusteam|903872262477376}}
* {{footballfacts|106071}}

{{SORTUJ:Dziapszypa, Nijazi}}
[[Kategoria:Abchascy piłkarze]]
[[Kategoria:Radzieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Dinama Suchumi]]
[[Kategoria:Piłkarze Dinama Tbilisi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru”]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1927]]
[[Kategoria:Zmarli w 1993]]

title: · Nijazi Dziapszypa

Data i miejsce urodzenia: 14 listopada 1927 · Oczamczyra

Data i miejsce śmierci: 5 stycznia 1993 · Tbilisi

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Dinamo Oczamczyra · ? · (?)

Dinamo Suchumi · ? · (?)

Dinamo Tbilisi · 178 · (3)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Rica Suchumi (asystent)

Dinamo Tbilisi (asystent)

Kariera trenerska:
1.
Odznaczenia
Order „Znak Honoru”


text:
# Zbigniew Frączkiewicz
Zbigniew Frączkiewicz (ur. 8 października 1946 w Grzmiącej) – polski rzeźbiarz; także rysownik, malarz, projektant znaków graficznych, twórca medali, zajmuje się również wzornictwem użytkowym oraz fotografią, a w ostatnim czasie astrofotografią.
Jest przedstawicielem pokolenia rzeźbiarzy-absolwentów ASP w Warszawie (takich jak Adam Myjak, Jerzy Kalina czy Karol Broniatowski) którzy działalność artystyczną podjęli na początku lat 70. Jego wykładowcami w czasie studiów byli Stanisław Kulon, Jan Kucz i Oskar Hansen.

## Życiorys
Okres dzieciństwa i młodości spędził w Łodzi. Po ukończeniu tamtejszego Liceum Sztuk Plastycznych (1965) rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Otrzymał dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Tadeusza Łodziany (1971).
W okresie studiów, w 1970 zdobył główną nagrodę w zorganizowanym w Legnicy I Ogólnopolskim Plenerze Rzeźby. Podjęta wkrótce decyzja o wyjeździe z Warszawy i budowaniu kariery w szybko rozwijającym się zagłębiu miedziowym okazała się istotna w jego życiu i twórczości, która jest inspirowana dzieciństwem spędzonym w przemysłowej Łodzi i kontaktami z ludźmi i przemysłem zagłębia miedziowego. Mieszkał kolejno w Legnicy, Lubinie, wsi Czerniec, Chocianowie.
Jako młody człowiek, organizujący sobie miejsce do życia i tworzenia, jako plastyk współpracował z dużymi zakładami, m.in. Zakładami Mechanicznymi Legmet w Legnicy (1971–1972), Fabryką Urządzeń Mechanicznych, a także miastem Chocianów (1972–2022).
Od 1972 pracował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu jako asystent prof. Borysa Michałowskiego. W 1973 zamieszkał w Lubinie, gdzie był zatrudniony na stanowisku plastyka powiatowego (1973–1976). To wówczas stworzono istotny projekt humanizacji tego robotniczego miasta-blokowiska, przeszczepiony później (ale nierealizowany) w chocianowskiej Fabryce Urządzeń Mechanicznych. Do współpracy przy nim Frączkiewicz zaprosił architekta prof. Oskara Hansena, swego byłego wykładowcę z ASP w Warszawie.
Artysta jeszcze na studiach przejawiał zainteresowanie rzeźbą w kamieniu, ale dopiero plenery rzeźbiarskie, w których brał udział jako uczestnik, a niekiedy jako organizator (Drezno – Rotwendorf, Osetnica, Burgas, Carrara, Fanano, Targoszyn, Borów), dały mu szansę na realizowanie dużych rozmiarów prac. W latach 1980–1984 organizował plener rzeźbiarski „Borów – Chocianów 1980”, który zgromadził czołówkę polskich rzeźbiarzy i wytyczył kierunki postaw artystycznych w nowej wtedy sytuacji społecznej.
Frączkiewicz po wyprowadzce z zagłębia miedziowego zamieszkał w Świeradowie Zdroju (1986), a rok później na stałe osiadł w Szklarskiej Porębie (1987).

## Twórczość
Artysta działa na kilku polach. Tworzy rysunki, obrazy, znaki graficzne, medale, performance, happeningi, video, jednak rzeźba pozostaje u niego dziedziną wiodącą.
Twórczość rzeźbiarska Frączkiewicza jest różnorodna zarówno pod względem stosowanych materiałów (żeliwne odlewy, rzeźby z marmuru, granitu, betonu, brązu, stali), formy (realistyczne postaci np. Tadeusza Gumińskiego, Wincentego Witosa czy częściowo abstrakcyjne rzeźby, np. Henryka Karlińskiego czy Jana Wyżykowskiego), jak i wielkości obiektów. Są pomniki niewielkich rozmiarów (krzyczące głowy – „Krzyk”, 1970 czy „Kobieta”, 1973), ale także sporo monumentalnych form („Ludziom ziemi” z Jerzmanowej z lat 1978–1985, pomnik Ofiar Faszyzmu w Chocianowie z 1977, pomnik Pamięci Ofiar Lubina '82 z 1992 czy stworzona na zamówienie Komitetu Budowy Krzyża Milenijnego w Bolesławcu siedmiometrowa figura ukrzyżowanego Chrystusa (2000–2001)).
9 maja 2001 na dziedzińcu berlińskiego gimnazjum im. Alberta Einsteina odsłonięto rzeźbę „My z XX wieku” stworzoną w roku 1999 dla miasta Greiz. Trzy rzeźby z cyklu „Żelaznych ludzi” znajdują się w Hattingen, jedna w Moguncji. Swoje prace artysta wystawiał m.in. w Moguncji, Hanowerze, Fellbach, Worpswede, Karlsruhe, Wiedniu czy w Berlinie.
Prace Zbigniewa Frączkiewicza znajdują się w zbiorach Muzeum Miedzi w Legnicy, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech, Austrii, Włoszech, Holandii.

## Cykl „Ludzie z żelaza”
Cykl „Ludzi z żelaza” nazywany też cyklem „Żelaznych ludzi” (1984) jest najbardziej znany w twórczości Frączkiewicza. Należy także do najważniejszych cyklów rzeźbiarskich zrealizowanych w Polsce w latach 80. i 90. Cykl nieustannie się powiększa o nowe figury i nowe konteksty, jest dziełem w procesie, otwartym, które z założenia się rozwija.
Na jego powstanie złożyło się kilka historii: życie w rosnącym zagłębiu miedziowym, współpraca z ogromnymi zakładami przemysłowymi, a także obserwacja ludzi – górników, robotników, pracowników fabryk. Bezpośrednim powodem stworzenia „Żelaznych ludzi” był udział artysty w plenerze w Jastrzębiu Zdroju, podczas którego uczestnikom zlecono zaprojektowanie rzeźby ożywiającej przestrzeń miejską. Frączkiewicz wspomina, że chodził po szarym, nowo wybudowanym blokowisku, aż trafił do ronda, do którego nie prowadziły żadne drogi. Brzydota blokowiska i absurdalność ronda, które powstało dla nikogo, nasunęły mu pomysł, aby postawić tam posąg nagiego człowieka. Pomysł ten nie został zrealizowany, ale rzeźbiarz go nie porzucił. Po powrocie do domu wykonał prototypowe części ciała Żelaznego.
W 1984 kustosz łódzkiego Muzeum Sztuki Janina Ładnowska wybrała prototypowe elementy (stopa, tors, głowa) na wystawę w Fellbach (ówczesne RFN). W tym czasie w pracowni w Chocianowie Frączkiewicz zbudował postać Żelaznego człowieka. Po sukcesie, jaki odniósł, rozpoczęła się wędrówka tego rzeźbiarskiego cyklu po Polsce i Europie. Za każdym razem wzbudzała skrajne emocje u widzów i mediów: od zachwytów po akty wandalizmu.
Na przykład wystawiona w 1995 na rynku w Gorzowie Wielkopolskim rzeźba z cyklu „Żelaźni ludzie” wywołała skandal obyczajowy. Ufundowany przez radnego Józefa Finstera posąg nagiego mężczyzny był złośliwie nazywany „Śfinsterem” lub „Świństerem”, wielokrotnie niszczony i przenoszony w różne miejsca, a nawet zamknięty w magazynie. Obecnie na stałe jest ulokowana przy ul. Hawelańskiej.
Natomiast niemieckie Hattingen zakupiło kilkanaście rzeźb Ironmana i ustawiło na stałe w mieście, kreując w taki sposób oryginalny symbol – rzeźbiarski znak przemysłowej tradycji miasta w Zagłębiu Ruhry.
Cykl był pokazywany m.in. w Mainz, Fellbach i Worpswede w Niemczech, w Górach Izerskich jako Izerskie Garby (w ramach akcji Umarłym lasom, 1989) i Legnicy, Gorzowie, Toruniu, Łodzi i innych miastach Polski.

## Nagrody
- Nagroda Ministra Przemysłu Ciężkiego na wystawie „Plastyka na zamówienie społeczne” za Pejzaż urbanistyczno-plastyczny miasta Chocianów (z Ewą Dakszewicz, 1975)[2]
- Jego prace dwukrotnie otrzymały tytuł Rzeźby Roku Polski Południowej (1976 i 1977)[2]
- Grand Prix na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźbiarskim w Burgas (1977)[2]
- nagroda na wystawie „Tendencje i Osobowości” (1979)[2]
- nagrodę na wystawie „Sacrum – Wiara – Sztuka” (1994)[2]

- medal Zasłużony dla Kultury Polskiej (2014)[7].

## Ważniejsze realizacje
- Milczą, a jednak wołają – pomnik Ofiar Faszyzmu w Chocianowie i Jelczu-Laskowicach, gdzie mieściły się filie obozu Gross Rosen (1977)
- cykl Ludzie z żelaza (1984)[2]
- Pomnik Ludziom Ziemi w Jerzmanowej, pow. głogowski (1985)
- pomnik Pamięci Ofiar Lubina '82 (1992)
- Krzyż Milenijny w Bolesławcu (2000–2001)[3]

## Galeria
- Z cyklu „Ludzie z żelaza” – „Śfińster” w Gorzowie Wielkopolskim
- Głowa w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
- Koń na skrzyżowaniu ulic Szewskiej i Wita Stwosza we Wrocławiu w 2007 roku
- Eisenmann w Moguncji

title: Zbigniew Frączkiewicz

wikitext:
{{Inne znaczenia|polskiego rzeźbiarza|[[Frączkiewicz|inne osoby o tym nazwisku]]}}
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Zbigniew Frączkiewicz
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[8 października]] [[1946]]
 |miejsce urodzenia     = [[Grzmiąca (województwo zachodniopomorskie)|Grzmiąca]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            = [[Polacy|polska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            = [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie]]
 |dziedzina sztuki      = [[rzeźbiarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Zbigniew Fraczkiewicz
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   = http://www.zbignief.pl/
}}
'''Zbigniew Frączkiewicz''' (ur. [[8 października]] [[1946]] w [[Grzmiąca (województwo zachodniopomorskie)|Grzmiącej]]<ref name=":0">{{Cytuj | url=http://www.zacheta.wroclaw.pl/artysci/180-fraczkiewicz-zbigniew.html | tytuł=Frączkiewicz Zbigniew - Artyści - Zachęta Wrocław<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=zacheta.wroclaw.pl | język=pl | data dostępu=2024-04-26}}</ref>) – [[Polska|polski]] rzeźbiarz; także rysownik, malarz, projektant znaków graficznych, twórca medali, zajmuje się również wzornictwem użytkowym oraz fotografią<ref name=":0" />, a w ostatnim czasie [[Astrofotografia|astrofotografią]]<ref name=":1">Barbara Pietras, ''Portret pokolenia. Zbigniew Frączkiewicz''; druk towarzyszący wystawie w Muzeum Miedzi w Legnicy, 2022.</ref>.

Jest przedstawicielem pokolenia rzeźbiarzy-absolwentów [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie|ASP w Warszawie]] (takich jak [[Adam Myjak]], [[Jerzy Kalina]] czy [[Karol Broniatowski]]) którzy działalność artystyczną podjęli na początku lat 70. Jego wykładowcami w czasie studiów byli [[Stanisław Kulon]], [[Jan Kucz]] i [[Oskar Hansen]]<ref name=":0" />.

== Życiorys ==
Okres dzieciństwa i młodości spędził w [[Łódź|Łodzi]]. Po ukończeniu tamtejszego Liceum Sztuk Plastycznych (1965) rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie|Akademii Sztuk Pięknych]] w [[Warszawa|Warszawie.]] Otrzymał dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. [[Tadeusz Łodziana|Tadeusza Łodziany]] (1971)<ref name=":2">{{Cytuj | url=http://www.muzeum-miedzi.art.pl/wystawy-czasowe/1107-portret-pokolenia-zbigniew-fraczkiewicz | tytuł=Portret Pokolenia. Zbigniew Frączkiewicz<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=muzeum-miedzi.art.pl | język=pl | data dostępu=2024-04-26}}</ref>.

W okresie studiów, w 1970 zdobył główną nagrodę w zorganizowanym w [[Legnica|Legnicy]] I Ogólnopolskim Plenerze Rzeźby. Podjęta wkrótce decyzja o wyjeździe z Warszawy i budowaniu kariery w szybko rozwijającym się zagłębiu miedziowym okazała się istotna w jego życiu i twórczości, która jest inspirowana dzieciństwem spędzonym w przemysłowej Łodzi i kontaktami z ludźmi i przemysłem zagłębia miedziowego. Mieszkał kolejno w Legnicy, [[Lubin]]ie, wsi [[Czerniec (województwo dolnośląskie)|Czerniec]], [[Chocianów|Chocianowie]]<ref name=":2" />.

Jako młody człowiek, organizujący sobie miejsce do życia i tworzenia, jako plastyk współpracował z dużymi zakładami, m.in. Zakładami Mechanicznymi Legmet w Legnicy (1971–1972), Fabryką Urządzeń Mechanicznych, a także miastem [[Chocianów]] (1972–2022).

Od 1972 pracował w [[Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu|Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych]] we [[Wrocław]]iu jako asystent prof. [[Borys Michałowski|Borysa Michałowskiego]]. W 1973 zamieszkał w [[Lubin]]ie, gdzie był zatrudniony na stanowisku plastyka powiatowego (1973–1976). To wówczas stworzono istotny projekt humanizacji tego robotniczego miasta-blokowiska, przeszczepiony później (ale nierealizowany) w chocianowskiej Fabryce Urządzeń Mechanicznych. Do współpracy przy nim Frączkiewicz zaprosił architekta prof. [[Oskar Hansen|Oskara Hansena]], swego byłego wykładowcę z ASP w Warszawie.

Artysta jeszcze na studiach przejawiał zainteresowanie rzeźbą w kamieniu, ale dopiero plenery rzeźbiarskie, w których brał udział jako uczestnik, a niekiedy jako organizator (Drezno – Rotwendorf, Osetnica, Burgas, Carrara, Fanano, Targoszyn, Borów), dały mu szansę na realizowanie dużych rozmiarów prac<ref name=":1" />. W latach 1980–1984 organizował plener rzeźbiarski „Borów – Chocianów 1980”, który zgromadził czołówkę polskich rzeźbiarzy i wytyczył kierunki postaw artystycznych w nowej wtedy sytuacji społecznej<ref name=":0" />.

Frączkiewicz po wyprowadzce z [[Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy|zagłębia miedziowego]] zamieszkał w [[Świeradów-Zdrój|Świeradowie Zdroju]] (1986), a rok później na stałe osiadł w [[Szklarska Poręba|Szklarskiej Porębie]] (1987)<ref name=":1" />.

== Twórczość ==
Artysta działa na kilku polach. Tworzy rysunki, obrazy, znaki graficzne, medale, performance, happeningi, video, jednak rzeźba pozostaje u niego dziedziną wiodącą.

Twórczość rzeźbiarska Frączkiewicza jest różnorodna zarówno pod względem stosowanych materiałów (żeliwne odlewy, rzeźby z marmuru, granitu, betonu, brązu, stali), formy (realistyczne postaci np. [[Tadeusz Gumiński|Tadeusza Gumińskiego]], [[Wincenty Witos|Wincentego Witosa]] czy częściowo abstrakcyjne rzeźby, np. [[Henryk Karliński|Henryka Karlińskiego]] czy [[Jan Wyżykowski|Jana Wyżykowskiego]]), jak i wielkości obiektów. Są pomniki niewielkich rozmiarów (krzyczące głowy – „Krzyk”, 1970 czy „Kobieta”, 1973), ale także sporo monumentalnych form („Ludziom ziemi” z Jerzmanowej z lat 1978–1985, pomnik Ofiar Faszyzmu w Chocianowie z 1977, [[Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82|pomnik Pamięci Ofiar Lubina '82]] z 1992 czy stworzona na zamówienie Komitetu Budowy Krzyża Milenijnego w Bolesławcu siedmiometrowa figura ukrzyżowanego Chrystusa (2000–2001))<ref name=":2" />.

9 maja 2001 na dziedzińcu [[Berlin|berlińskiego]] gimnazjum im. [[Albert Einstein|Alberta Einsteina]] odsłonięto rzeźbę „My z XX wieku” stworzoną w roku 1999 dla miasta [[Greiz]]. Trzy rzeźby z cyklu „Żelaznych ludzi” znajdują się w [[Hattingen (Nadrenia Północna-Westfalia)|Hattingen]], jedna w [[Moguncja|Moguncji]]. Swoje prace artysta wystawiał m.in. w Moguncji, Hanowerze, Fellbach, Worpswede, Karlsruhe, Wiedniu czy w Berlinie.

Prace Zbigniewa Frączkiewicza znajdują się w zbiorach [[Muzeum Miedzi w Legnicy|Muzeum Miedzi]] w Legnicy, [[Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku|Centrum Rzeźby Polskiej]] w Orońsku, Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech, Austrii, Włoszech, Holandii<ref name=":0" />.

== Cykl „Ludzie z żelaza” ==
Cykl „Ludzi z żelaza” nazywany też cyklem „Żelaznych ludzi” (1984) jest najbardziej znany w twórczości Frączkiewicza. Należy także do najważniejszych<ref name=":3">Krzysztof Stanisławski „Ludzie żelaznej epoki – Ironman Zbigniewa Frączkiewicza”; w: ''Frączkiewicz'', wyd. BWA Wałbrzych, brak daty wydania, {{ISBN|83-903876-0-3}}, s. 50-.</ref> cyklów rzeźbiarskich zrealizowanych w Polsce w latach 80. i 90. Cykl nieustannie się powiększa o nowe figury i nowe konteksty, jest dziełem w procesie, otwartym, które z założenia się rozwija<ref name=":3" />.

Na jego powstanie złożyło się kilka historii: życie w rosnącym zagłębiu miedziowym, współpraca z ogromnymi zakładami przemysłowymi, a także obserwacja ludzi – górników, robotników, pracowników fabryk. Bezpośrednim powodem stworzenia „Żelaznych ludzi” był udział artysty w plenerze w Jastrzębiu Zdroju, podczas którego uczestnikom zlecono zaprojektowanie rzeźby ożywiającej przestrzeń miejską. Frączkiewicz wspomina, że chodził po szarym, nowo wybudowanym blokowisku, aż trafił do ronda, do którego nie prowadziły żadne drogi. Brzydota blokowiska i absurdalność ronda, które powstało dla nikogo, nasunęły mu pomysł, aby postawić tam posąg nagiego człowieka. Pomysł ten nie został zrealizowany, ale rzeźbiarz go nie porzucił. Po powrocie do domu wykonał prototypowe części ciała Żelaznego<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=CDb6bX4sQ4Q Rozmowa trwa https://www.youtube.com/watch?v=CDb6bX4sQ4Q].</ref>.

W 1984 kustosz łódzkiego Muzeum Sztuki Janina Ładnowska wybrała prototypowe elementy (stopa, tors, głowa) na wystawę w Fellbach (ówczesne RFN). W tym czasie w pracowni w Chocianowie Frączkiewicz zbudował postać Żelaznego człowieka. Po sukcesie, jaki odniósł, rozpoczęła się wędrówka tego rzeźbiarskiego cyklu po Polsce i Europie. Za każdym razem wzbudzała skrajne emocje u widzów i mediów: od zachwytów po akty wandalizmu.

Na przykład wystawiona w 1995 na rynku w [[Gorzów Wielkopolski|Gorzowie Wielkopolskim]] rzeźba z cyklu „Żelaźni ludzie” wywołała skandal obyczajowy. Ufundowany przez radnego Józefa Finstera posąg nagiego mężczyzny był złośliwie nazywany „[[Śfinster]]em” lub „Świństerem”, wielokrotnie niszczony i przenoszony w różne miejsca, a nawet zamknięty w magazynie. Obecnie na stałe jest ulokowana przy ul. Hawelańskiej<ref>{{Cytuj | url=https://www.polskieszlaki.pl/swinster-w-gorzowie.htm | tytuł=Atrakcje w Polsce, strona 1 | PolskieSzlaki.pl<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=polskieszlaki.pl | język=pl | data dostępu=2024-04-26}}</ref>.

Natomiast niemieckie [[Hattingen (Nadrenia Północna-Westfalia)|Hattingen]] zakupiło kilkanaście rzeźb Ironmana i ustawiło na stałe w mieście, kreując w taki sposób oryginalny symbol – rzeźbiarski znak przemysłowej tradycji miasta w [[Zagłębie Ruhry|Zagłębiu Ruhry]]<ref name=":1" />.

Cykl był pokazywany m.in. w Mainz, Fellbach i Worpswede w Niemczech, w Górach Izerskich jako ''Izerskie Garby'' (w ramach akcji ''Umarłym lasom'', 1989) i Legnicy, Gorzowie, Toruniu, Łodzi i innych miastach Polski.

== Nagrody ==
* Nagroda Ministra Przemysłu Ciężkiego na wystawie „Plastyka na zamówienie społeczne” za ''Pejzaż urbanistyczno-plastyczny miasta Chocianów'' (z Ewą Dakszewicz, 1975)<ref name=":1" />
* Jego prace dwukrotnie otrzymały tytuł Rzeźby Roku Polski Południowej (1976 i 1977)<ref name=":1" />
* Grand Prix na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźbiarskim w [[Burgas]] (1977)<ref name=":1" />
* nagroda na wystawie „Tendencje i Osobowości” (1979)<ref name=":1" />
* nagrodę na wystawie „Sacrum – Wiara – Sztuka” (1994)<ref name=":1" />

* medal Zasłużony dla Kultury Polskiej (2014)<ref>{{Cytuj | url=http://e-karkonosze.eu/polityka/zbigniew-fraczkiewicz-zasluzony-dla-kultury-polskiej/ | tytuł=Zbigniew Frączkiewicz zasłużony dla kultury polskiej | Karkonosze<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=e-karkonosze.eu | język=pl | data dostępu=2024-04-26}}</ref>.

== Ważniejsze realizacje ==
* ''Milczą, a jednak wołają'' – pomnik Ofiar Faszyzmu w Chocianowie i [[Jelcz-Laskowice|Jelczu-Laskowicach]], gdzie mieściły się filie obozu [[Groß-Rosen|Gross Rosen]] (1977)
* cykl ''Ludzie z żelaza'' (1984)<ref name=":1" />
* Pomnik Ludziom Ziemi w [[Jerzmanowa (gmina)|Jerzmanowej]], pow. głogowski (1985)
* [[Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82|pomnik Pamięci Ofiar Lubina '82]] (1992)
* Krzyż Milenijny w [[Bolesławiec|Bolesławcu]] (2000–2001)<ref name=":2" />

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Swinster heute Gorzow Wielkopolski.jpg|Z cyklu „Ludzie z żelaza” – „[[Śfinster|Śfińster]]” w [[Gorzów Wielkopolski|Gorzowie Wielkopolskim]]
Plik:Oronsko-Zbigniew Fraczkiewicz.jpg|Głowa w [[Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku|Centrum Rzeźby Polskiej]] w [[Orońsko|Orońsku]]
Plik:Kon Zbigniew Fraczkiewicz Wroclaw.jpg|''Koń'' na skrzyżowaniu ulic Szewskiej i Wita Stwosza we Wrocławiu w 2007 roku
Plik:Mainz - Eisenmann - 2018-05-06 17-19-32.jpg|Eisenmann w Moguncji
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Pomnik Pamięci Ofiar Lubina ’82]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://www.galeriawinda.pl/index.php/pl/archiwum/2009/62-ludzie-z-elaza-z-frczkiewicz |tytuł = Biografia |opublikowany = galeriawinda.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20130921061225/http://www.galeriawinda.pl/index.php/pl/archiwum/2009/62-ludzie-z-elaza-z-frczkiewicz |zarchiwizowano = 2013-09-21}}
* [https://www.youtube.com/watch?v=ggePMYL8d1U Rozmowa z Z. Frączkiewiczem, 2022 https://www.youtube.com/watch?v=ggePMYL8d1U]
* Rozmowa z Z. Frączkiewiczem dla Muzeum Miedzi https://www.youtube.com/watch?v=s4TaeV_5Tds
* Rozmowa z Z. Frączkiewiczem w programie ''Rozmowa trwa'', październik 2022 https://www.youtube.com/watch?v=CDb6bX4sQ4Q

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Fraczkiewicz, Zbigniew}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Szklarską Porębą]]
[[Kategoria:Polscy rzeźbiarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Grzmiącej (województwo zachodniopomorskie)]]

title: Zbigniew Frączkiewicz

Data i miejsce urodzenia: 8 października 1946 · Grzmiąca

Alma Mater: Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Dziedzina sztuki: rzeźbiarstwo


text:
# Nucula delphinodonta
Nucula delphinodonta – gatunek małża należącego do podgromady pierwoskrzelnych.
Muszla wielkości mniejszej niż 0,5 cm. Kształtu ukośnie trójkątnego. Kolor muszli zielono-oliwkowy.
Siedliskiem są umiarkowanie płytkie wody. Żyje w mule. Są rozdzielnopłciowe, bez zaznaczonych różnic płciowych w budowie muszli. Odżywiają się planktonem oraz detrytusem.
Występuje w Ameryce Północnej na terenie USA i Kanady od Labradoru do Marylandu.

title: Nucula delphinodonta

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Nucula delphinodonta''
 |TSN                    = 79134
 |zoolog                 = Mighels & C. B. Adams, 1842
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[mięczaki]]
 |gromada                = [[małże]]
 |podgromada             = [[pierwoskrzelne]]
 |rząd                   = [[Nuculoida]]
 |rodzina                = [[Nuculidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Nucula]]''
 |gatunek                = '''''Nucula delphinodonta'''''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Nucula delphinodonta''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] małża należącego do podgromady [[pierwoskrzelne|pierwoskrzelnych]].

Muszla wielkości mniejszej niż 0,5 cm. Kształtu ukośnie trójkątnego. Kolor muszli zielono-oliwkowy.
Siedliskiem są umiarkowanie płytkie wody. Żyje w mule. Są rozdzielnopłciowe, bez zaznaczonych różnic płciowych w budowie muszli. Odżywiają się planktonem oraz [[Detrytus (ekologia)|detrytusem]].

Występuje w [[Ameryka Północna|Ameryce Północnej]] na terenie [[Stany Zjednoczone|USA]] i [[Kanada|Kanady]] od [[Labrador (półwysep)|Labradoru]] do [[Maryland]]u.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę  | nazwisko = Abbott | imię = R. Tucker | nazwisko2 = Morris | imię2 = Percy A. | tytuł = A field guide to shells: Atlantic and Gulf coasts and the West Indies | data = 1995 | wydawca = Houghton Mifflin | miejsce = Boston  | isbn = 0-618-16439-1 | strony = 2-3 }}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pierwoskrzelne]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1842 roku]]

Królestwo: zwierzęta

Typ: mięczaki

Gromada: małże

Podgromada: pierwoskrzelne

Rząd: Nuculoida

Rodzina: Nuculidae

Rodzaj: Nucula

Gatunek: Nucula delphinodonta