text:
# Travie McCoy
Travie McCoy, właśc. Travis Lazarus McCoy (ur. 6 sierpnia 1981 w Genevie, w stanie Nowy Jork) – amerykański piosenkarz i raper, wokalista zespołu hip-hopowego Gym Class Heroes, znanego z hitów takich jak „Clothes Off” i „Cupid’s Chokehold”. Współpracował także z punk-rockową grupą Fall Out Boy.

## Życiorys
Urodził się w Genevie, w stanie Nowy Jork. Jego ojciec był pochodzenia haitańskiego, a matka ma korzenie irlandzkie i indiańskie. Jako dziecko McCoy przez cztery miesiące poruszał się na wózku inwalidzkim po wypadku na deskorolce; brak mobilności pozwolił mu skupić się na sztuce. Kiedy miał 15 lat, McCoy pracował jako praktykant w salonie tatuażu, a wkrótce potem zaczął tatuować swoich przyjaciół. Uczęszczał do Geneva High School, gdzie poznał perkusistę Matta McGinleya, z którym w 1997 założył zespół Gym Class Heroes. Naukę kontynuował w Munson-Williams-Proctor Arts Institute w Utica, gdzie ukończył wydział sztuk pięknych i ilustracji. Jednak w wieku 20 lat skupił się na swojej pracy tatuaży i karierze muzycznej. Pracował w salonie tatuażu, w ciągu dnia uczył sztuki w Boys & Girls Club, a nocą dorabiał na stacji benzynowej. Żył też z pieniędzy, które zarabiał ze sprzedaży obrazów, zanim grupa Gym Class Heroes odniosła sukces.
Utwory Gym Class Heroes – „Cupid’s Chokehold”, „Clothes Off” i „Cookie Jar” – dotarły na szczyt list przebojów w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. „Cupid’s Chokehold” znalazł się na pierwszym miejscu zestawienia Pop 100 w USA oraz na czwartym Hot 100. Na trzeciej płycie, As Cruel as School Children, wydanej 25 lipca 2006, zamieszczono też utwory nagrane przy współpracy z punkrockowym kwartetem Fall Out Boy.
8 czerwca 2010 ukazał się pierwszy solowy album Traviego zatytułowany Lazarus. Singel „Billionaire” nagrany w duecie z Bruno Marsem trafił na wysokie pozycje w poszczególnych notowaniach rozgłośni radiowych na całym świecie, w USA, Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i Szwecji.
W 2012 pojawił się gościnnie w jednym odcinku sitcomu ABC Malibu Country pt. „Shell Games”.

## Życie prywatne
Od 2006 do lutego 2009 spotykał się z wokalistką Katy Perry, która wystąpiła w teledysku zespołu Gym Class Heroes do „Cupid’s Chokehold”. W styczniu 2009 Perry i McCoy znaleźli się też na okładce czeskiej edycji magazynu „Bravo”.
Na początku marca 2007 McCoy zaczął opowiadać o swoich walkach z opioidami. Stwierdził, że był uzależniony od leków od 15 roku życia. Śmierć jego najlepszego przyjaciela w 2007 doprowadziła McCoya do wycofania się z nałogu i refleksji.

## Problemy z prawem
2 lipca 2008 McCoy został aresztowany po uderzeniu mężczyzny w głowę swoim mikrofonem. Mężczyzna był w tłumie na koncercie w St. Louis. Louis, kiedy wykrzyczał rasistowskie obelgi na McCoya. McCoy zapytał mężczyznę: „Jak mnie właśnie nazwałeś?”. Gdy ochrona usuwała mężczyznę z sali, McCoy wyprowadził mężczyznę na scenę, aby wywołać go przed tłumem. W oświadczeniu publicysta McCoya powiedział, że mężczyzna uderzył McCoya w kolano, które znajdowało się w ortezie po niedawnym nadwyrężeniu. McCoy został później oskarżony o napaść trzeciego stopnia i wydany nakaz aresztowania.
28 października 2010 McCoy został ponownie aresztowany podczas trasy koncertowej w Berlinie za oznaczenie muru berlińskiego. Później został zwolniony za kaucją w wysokości 1500 euro (2081 dolarów) i kontynuował swoją europejską trasę koncertową w Amsterdamie. Zamieścił zdjęcie grafiki na swoim koncie na Twitterze.

## Dyskografia

### Albumy solowe
| Rok  | Album                                                         | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu |
| Rok  | Album                                                         | US                  | UK                  |
| ---- | ------------------------------------------------------------- | ------------------- | ------------------- |
| 2010 | Lazarus - Wydany: 8 czerwca 2010 - Wytwórnia: Fueled by Ramen | 25                  | 69                  |

### Single
| Rok                                                                      | Tytuł                                | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Pozycja w notowaniu | Certyfikacja                    | Album   |
| Rok                                                                      | Tytuł                                | POL                 | US                  | US Pop              | US R&B              | US Rap              | AUS                 | CAN                 | NL                  | NZ                  | SWE                 | UK                  | Certyfikacja                    | Album   |
| ------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------ | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- | ------------------------------- | ------- |
| 2010                                                                     | „Billionaire” (featuring Bruno Mars) | 2                   | 4                   | 3                   | 76                  | 9                   | 5                   | 12                  | 4                   | 2                   | 17                  | 3                   | - AUS: Platyna - US: 2× Platyna | Lazarus |
| 2010                                                                     | „Need You”                           | —                   | 106                 | 36                  | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   |                                 | Lazarus |
| 2010                                                                     | „We’ll Be Alright”                   | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   | —                   | 82                  | 14                  | —                   | 193                 | - NZ: Złoto                     | Lazarus |
| "—" oznacza, że utwór nie był notowany lub nie został wydany w tym kraju |                                      |                     |                     |                     |                     |                     |                     |                     |                     |                     |                     |                     |                                 |         |

title: Travie McCoy

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Travie McCoy
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Travis McCoy (Schleprok).jpg
 |opis zdjęcia          = Travis McCoy
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Travis Lazarus McCoy<ref>{{NNDB|osoba|442/000162953|Travie McCoy}}</ref>
 |pseudonim             = Travie<ref name="Discogs">{{Discogs|artysta|2245365|Travie McCoy}}</ref>
 |data urodzenia        = 6 sierpnia 1981<ref>{{Filmweb|osoba|805645|Travie McCoy}}</ref>
 |miejsce urodzenia     = [[Geneva (miasto w stanie Nowy Jork)|Geneva]], [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[hip-hop (muzyka)|hip-hop]], [[pop-rap]], [[rap rock]], [[emo rap|emo hip-hop]], [[pop-rock]], [[reggae]], [[alternatywny hip-hop]]
 |zawód                 = [[raper]], wokalista, autor tekstów piosenek
 |aktywność             = od 1997
 |wydawnictwo           = [[DCD2 Records|Decaydance Records]], [[Fueled by Ramen]]
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[Gym Class Heroes]]
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Travie McCoy''', właśc. '''Travis Lazarus McCoy''' (ur. [[6 sierpnia]] [[1981 w muzyce|1981]] w [[Geneva (miasto w stanie Nowy Jork)|Genevie]], w stanie [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]]) – amerykański piosenkarz i raper, wokalista zespołu hip-hopowego [[Gym Class Heroes]], znanego z hitów takich jak „Clothes Off” i „Cupid’s Chokehold”<ref>{{Cytuj stronę|url =https://www.allmusic.com/artist/gym-class-heroes-mn0000784010/biography|autor=Corey Apar |tytuł =Artist Biography: Gym Class Heroes|opublikowany =[[AllMusic]]|język = en|data dostępu =2020-12-14}}</ref>. Współpracował także z punk-rockową grupą [[Fall Out Boy]].

== Życiorys ==
Urodził się w Genevie<ref name="fanpix.famousfix">{{Cytuj stronę|url =https://fanpix.famousfix.com/gallery/travie-mccoy|tytuł=Travie McCoy Pictures|opublikowany =FanPix.Net|język = en|data dostępu = 2020-12-14}}</ref>, w stanie [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]]. Jego ojciec był pochodzenia [[Amerykanie pochodzenia haitańskiego|haitańskiego]], a matka ma korzenie [[Irlandczycy|irlandzkie]] i [[Indianie|indiańskie]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://ethnicelebs.com/travie-mccoy|tytuł=Travie McCoy What Nationality Ancestry Race|opublikowany=Ethnicity of Celebs|język=en|data dostępu=2015-12-26}}</ref>. Jako dziecko McCoy przez cztery miesiące poruszał się na [[Wózek inwalidzki|wózku inwalidzkim]] po wypadku na deskorolce; brak mobilności pozwolił mu skupić się na sztuce<ref name="seventeen">{{Cytuj stronę|url =https://www.seventeen.com/celebrity/q-and-a/a2199/travis-mccoy-qa/|autor=Jamie McCarthy|data=2008-07-29|tytuł=Travis McCoy Q & A|opublikowany =„Seventeen”|język = en|data dostępu = 2020-12-14}}</ref>. Kiedy miał 15 lat, McCoy pracował jako praktykant w salonie [[tatuaż]]u, a wkrótce potem zaczął tatuować swoich przyjaciół<ref name="inked">„Inked”, Jonah Bayer, ''New Friend Request – Gym Class Heroes'', 2010-12-28, Inked Media Group</ref>. Uczęszczał do Geneva High School<ref name="fanpix.famousfix" />, gdzie poznał perkusistę Matta McGinleya, z którym w 1997 założył zespół [[Gym Class Heroes]]. Naukę kontynuował w Munson-Williams-Proctor Arts Institute<ref name="fanpix.famousfix" /> w [[Utica (Nowy Jork)|Utica]], gdzie ukończył wydział sztuk pięknych i ilustracji. Jednak w wieku 20 lat skupił się na swojej pracy tatuaży i karierze muzycznej. Pracował w salonie tatuażu, w ciągu dnia uczył sztuki w [[Boys & Girls]] Club, a nocą dorabiał na stacji benzynowej. Żył też z pieniędzy, które zarabiał ze sprzedaży obrazów, zanim grupa Gym Class Heroes odniosła sukces.

Utwory Gym Class Heroes – „Cupid’s Chokehold”, „Clothes Off” i „[[Cookie Jar]]” – dotarły na szczyt list przebojów w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. „Cupid’s Chokehold” znalazł się na pierwszym miejscu zestawienia [[Pop 100]] w USA oraz na czwartym [[Hot 100]]. Na trzeciej płycie, ''As Cruel as School Children'', wydanej 25 lipca 2006, zamieszczono też utwory nagrane przy współpracy z punkrockowym kwartetem [[Fall Out Boy]].

8 czerwca 2010 ukazał się pierwszy solowy album Traviego zatytułowany ''[[Lazarus (album Traviego McCoya)|Lazarus]]''. Singel „[[Billionaire]]” nagrany w duecie z [[Bruno Mars]]em trafił na wysokie pozycje w poszczególnych notowaniach rozgłośni radiowych na całym świecie, w USA, Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i Szwecji<ref name="allmusic">{{Cytuj stronę|url =https://www.allmusic.com/artist/travie-mccoy-mn0002450407/biography|autor=Gregory Heaney|tytuł =Travie McCoy Biography|opublikowany =[[AllMusic]]|język = en|data dostępu =2020-12-14}}</ref>.

W 2012 pojawił się gościnnie w jednym odcinku sitcomu [[American Broadcasting Company|ABC]] ''[[Malibu Country]]'' pt. „Shell Games”<ref>{{Cytuj stronę| url=https://www.tvguide.com/news/malibu-country-reba-1055386/|autor=Robyn Ross|data=2012-11-01|tytuł=Malibu Country: Is Reba's New Show Different from the Last?| opublikowany=„[[TV Guide]]”| język=en | data dostępu=2017-11-27}}</ref><ref name="IMDb">{{IMDb|osoba|2338802|Travie McCoy}}</ref>.

== Życie prywatne ==
Od 2006 do lutego 2009 spotykał się z wokalistką [[Katy Perry]]<ref>{{Cytuj stronę| url=https://www.famousfix.com/topic/travie-mccoy/dating|tytuł=Travie McCoy Dating| opublikowany=FamousFix | język=en | data dostępu=2017-11-27}}</ref>, która wystąpiła w teledysku zespołu [[Gym Class Heroes]] do „Cupid’s Chokehold”<ref>{{Cytuj stronę| url=https://wiadomosci.onet.pl/katy-perry-odrzucona-przez-chlopaka/2rv3g| tytuł=Katy Perry odrzucona przez chłopaka| opublikowany=[[Onet.pl]] | język=pl| data dostępu=2008-09-19}}</ref>. W styczniu 2009 Perry i McCoy znaleźli się też na okładce czeskiej edycji magazynu „[[Bravo]]”<ref>{{Cytuj stronę| url=https://www.famousfix.com/topic/travie-mccoy/magazines|tytuł=Travie McCoy Magazines| opublikowany=FamousFix| język=en | data dostępu=2017-11-27}}</ref>.

Na początku marca 2007 McCoy zaczął opowiadać o swoich walkach z [[Opioidy|opioidami]]. Stwierdził, że był uzależniony od [[lek]]ów od 15 roku życia<ref>{{Cytuj stronę| url=http://traviesblog.com/post/28264148/baby-im-a-blur-so-ive-had-a-little-time-on-my| tytuł=Notes 7 marca 2008| opublikowany=Travis McCoy blog| język=en| data dostępu=2017-11-27| archiwum=https://web.archive.org/web/20090311042742/http://traviesblog.com/post/28264148/baby-im-a-blur-so-ive-had-a-little-time-on-my| zarchiwizowano=2009-03-11}}</ref>. Śmierć jego najlepszego przyjaciela w 2007 doprowadziła McCoya do wycofania się z nałogu i refleksji.

== Problemy z prawem ==
2 lipca 2008 McCoy został aresztowany po uderzeniu mężczyzny w głowę swoim mikrofonem. Mężczyzna był w tłumie na koncercie w St. Louis. Louis, kiedy wykrzyczał rasistowskie obelgi na McCoya<ref name="RollingStone20080702">{{Cytuj stronę|url=https://www.rollingstone.com/rockdaily/index.php/2008/07/02/gym-class-heroes-singer-arrested-for-assault-after-racial-slur/|tytuł=Gym Class Heroes Frontman Arrested For Assault After Reacting to Racial Slur|autor=Michel Dan|data=2008-07-02|opublikowany=„[[Rolling Stone]]”|język=en|data dostępu=2008-07-07|archiwum=https://web.archive.org/web/20080706111417/http://www.rollingstone.com/rockdaily/index.php/2008/07/02/gym-class-heroes-singer-arrested-for-assault-after-racial-slur/|zarchiwizowano=2008-07-06}}</ref>. McCoy zapytał mężczyznę: „Jak mnie właśnie nazwałeś?”. Gdy ochrona usuwała mężczyznę z sali, McCoy wyprowadził mężczyznę na scenę, aby wywołać go przed tłumem. W oświadczeniu publicysta McCoya powiedział, że mężczyzna uderzył McCoya w kolano, które znajdowało się w ortezie po niedawnym nadwyrężeniu. McCoy został później oskarżony o napaść trzeciego stopnia i wydany nakaz aresztowania.

28 października 2010 McCoy został ponownie aresztowany podczas trasy koncertowej w [[Berlin]]ie za [[Graffiti|oznaczenie]] [[Mur Berliński|muru berlińskiego]]<ref>{{Cytuj stronę| url=https://kultura.onet.pl/muzyka/zdjecia/najsmieszniejsze-wykroczenia-za-jakie-aresztowano-muzykow/be355eq|tytuł=Najśmieszniejsze wykroczenia, za jakie aresztowano muzyków| opublikowany=[[Onet.pl]]| język=pl| data dostępu=2017-11-27}}</ref>. Później został zwolniony za kaucją w wysokości 1500 euro (2081 dolarów) i kontynuował swoją europejską trasę koncertową w [[Amsterdam]]ie<ref name="Graffiti">{{Cytuj stronę|url=http://www.billboard.com/articles/news/952311/travie-mccoy-arrested-in-berlin-for-spraying-graffiti|tytuł=Travie McCoy Arrested in Berlin for Spraying Graffiti|autor= Scott Roxborough| opublikowany=„[[Billboard]]”|data=2010-10-29| język=en |data dostępu=2011-01-08}}</ref>. Zamieścił zdjęcie grafiki na swoim koncie na [[X (serwis społecznościowy)|Twitterze]]<ref name="Graffiti" />.

== Dyskografia ==
=== Albumy solowe ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! rowspan="2"| Rok
! rowspan="2"| Album
! colspan="2"| Pozycja w notowaniu
|-
! style="width:4em;font-size:75%"| [[Billboard 200|US]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.billboard.com/#/artist/travie-mccoy/chart-history/1387029?f=305&g=Albums | tytuł=Billboard – Music Charts, News, Photos & Video | Billboard | opublikowany = billboard.com | data dostępu=2017-12-03}}</ref>
! style="width:4em;font-size:75%"| [[UK Albums Chart|UK]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.chartstats.com/artistinfo.php?id=12673 | tytuł=ChartArchive – Travie McCoy | opublikowany = chartstats.com | archiwum=https://archive.is/20120721212940/http://www.chartstats.com/artistinfo.php?id=12673 | zarchiwizowano=2012-07-21 | data dostępu=2017-11-27}}</ref>
|-
| 2010
| style="text-align:left;"| '''''[[Lazarus (album Traviego McCoya)|Lazarus]]'''''
* Wydany: [[8 czerwca]] [[2010]]
* Wytwórnia: [[Fueled by Ramen]]
| 25
| 69
|-
|}

=== Single ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
! rowspan="2"| Rok
! rowspan="2"| Tytuł
! colspan="11"| Pozycja w notowaniu
! rowspan="2"| Certyfikacja
! rowspan="2"| Album
|- style="font-size:smaller;"
! style="width:30px;"| [[Związek Producentów Audio-Video#Listy airplay|POL]]
<ref name="ZPAV">{{cytuj stronę|url=https://archive.ph/20131013181818/http://zpav.pl/rankingi/listy/airplay/topairplay.php?idlisty=184|tytuł=Travie McCoy feat. Bruno Mars – Billionaire (Top Airplay)|opublikowany=[[Związek Producentów Audio-Video|ZPAV]]|język=pl|data dostępu=2013-08-28}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Hot 100|US]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.billboard.com/#/artist/travie-mccoy/chart-history/1387029?f=379&g=Singles | tytuł=Billboard – Music Charts, News, Photos & Video | Billboard | opublikowany = billboard.com | data dostępu=2017-12-03}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Mainstream Top 40 (Pop Songs)|US Pop]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.billboard.com/#/artist/travie-mccoy/chart-history/1387029?f=381&g=Singles%7C | tytuł=Billboard – Music Charts, News, Photos & Video | Billboard | opublikowany = billboard.com | data dostępu=2017-12-03}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Hot R&B/Hip-Hop Songs|US R&B]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.billboard.com/#/artist/travie-mccoy/chart-history/1387029?f=367&g=Singles | tytuł=Billboard – Music Charts, News, Photos & Video | Billboard | opublikowany = billboard.com | data dostępu=2017-12-03}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Rap Songs|US Rap]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.billboard.com/#/artist/travie-mccoy/chart-history/1387029?f=370&g=Singles | tytuł=Billboard – Music Charts, News, Photos & Video | Billboard | opublikowany = billboard.com | data dostępu=2017-12-03}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Australian Recording Industry Association|AUS]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.australian-charts.com/search.asp?search=Travie+McCoy&cat=s | tytuł=australian-charts.com – Australian charts portal | opublikowany = australian-charts.com | data dostępu=2017-11-27}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Billboard Canadian Hot 100|CAN]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.billboard.com/#/artist/travie-mccoy/chart-history/1387029?f=793&g=Singles%7C | tytuł=Billboard – Music Charts, News, Photos & Video | Billboard | opublikowany = billboard.com | data dostępu=2017-12-03}}</ref>
! style="width:30px;"| [[MegaCharts|NL]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.dutchcharts.nl/search.asp?search=Travie+McCoy&cat=s | tytuł=Dutch Charts – dutchcharts.nl | opublikowany = dutchcharts.nl | data dostępu=2017-11-27}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Recorded Music NZ|NZ]]<ref>{{Cytuj | url=https://charts.nz/search.asp?search=Travie+McCoy&cat=s | tytuł=charts.org.nz – New Zealand charts portal | opublikowany = charts.org.nz | data dostępu=2017-11-27}}</ref>
! style="width:30px;"| [[Sverigetopplistan|SWE]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.swedishcharts.com/search.asp?search=Travie+McCoy&cat=s | tytuł=swedishcharts.com – Swedish Charts Portal | opublikowany = swedishcharts.com | data dostępu=2017-11-27}}</ref>
! style="width:30px;"| [[UK Singles Chart|UK]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.chartstats.com/artistinfo.php?id=12659 | tytuł=Chart Stats – UK Singles & Albums Chart Archive | opublikowany = chartstats.com | archiwum=https://archive.is/20120904183353/http://www.chartstats.com/artistinfo.php?id=12659 | zarchiwizowano=2012-09-04 | data dostępu=2017-11-27}}</ref><ref>http://www.zobbel.de/cluk/101016cluk.txt</ref>
|-
| rowspan="3"| 2010
| style="text-align:left;"| „[[Billionaire]]” (featuring [[Bruno Mars]])
| 2
| 4
| 3
| 76
| 9
| 5
| 12
| 4
| 2
| 17
| 3
| style="text-align:left;"|
* [[Australian Recording Industry Association|AUS]]: Platyna<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.aria.com.au/pages/httpwww.aria.com.auaccreds2010.htm | tytuł = ARIA Charts – Accreditations – 2010 Singles | opublikowany = ARIA | język = en | data dostępu = 2016-02-15}}</ref>
* [[Recording Industry Association of America|US]]: 2× Platyna<ref>[https://archive.ph/20120909143738/http://www.riaa.com/goldandplatinumdata.php?table=SEARCH_RESULTS&artist=Travie%20Mc%20Coy&format=SINGLE&go=Search&perPage=50 RIAA – Recording Industry Association of America]</ref>
| style="text-align:left;" rowspan="3"| ''Lazarus''
|-
| style="text-align:left;"| „[[Need You]]”
| —
| 106
| 36
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|
|-
| style="text-align:left;"| „[[We’ll Be Alright]]”
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| 82
| 14
| —
| 193
|
* NZ: Złoto<ref>{{Cytuj stronę| url=https://www.radioscope.net.nz/index.php?option=com_content&task=view&id=77&Itemid=61| tytuł=Latest Gold / Platinum Singles| opublikowany=RadioScope| archiwum=https://archive.is/20110824195845/www.radioscope.net.nz/index.php?option=com_content&task=view&id=77&Itemid=61| zarchiwizowano=2011-08-24| data dostępu=2020-12-14}}</ref>
|-
| colspan="15" style="font-size:8pt"| "—" oznacza, że utwór nie był notowany lub nie został wydany w tym kraju
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:McCoy, Travie}}
[[Kategoria:Amerykanie pochodzenia irlandzkiego]]
[[Kategoria:Amerykańscy wokaliści hip-hopowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy raperzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: Travie McCoy

Imię i nazwisko: Travis Lazarus McCoy

Pseudonim: Travie

Data i miejsce urodzenia: 6 sierpnia 1981 · Geneva, Nowy Jork

Gatunki: hip-hop, pop-rap, rap rock, emo hip-hop, pop-rock, reggae, alternatywny hip-hop

Zawód: raper, wokalista, autor tekstów piosenek

Wydawnictwo: Decaydance Records, Fueled by Ramen


text:
# Krzysztof Pakulski
Krzysztof Pakulski (ur. 22 października 1948 w Świnoujściu) – polski operator filmowy.
W 1978 ukończył studia na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi.

## Filmografia
- 1979: Terrarium
- 1980: W biały dzień
- 1981: Krótki dzień pracy
- 1981: Przypadek
- 1981: Zderzenie
- 1982: Prognoza pogody
- 1983: Psychoterapia
- 1985: Przez dotyk
- 1985: Lubię nietoperze
- 1986: Dzieci śmieci
- 1986: Ucieczka
- 1987: Kocham kino
- 1988: Dekalog IV
- 1988: Dziewczynka z hotelu Excelsior
- 1989: Dzień dobry i do widzenia
- 1992: Aby do świtu...
- 1993: Wow
- 1996: Odwiedź mnie we śnie
- 1997: Musisz żyć
- 1998-1999: Życie jak poker
- 2000-2001: Miasteczko
- 2001: Marszałek Piłsudski
- 2002-2010: Samo życie
- 2003-2005: Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście
- 2004-2006: Bulionerzy
- 2004: Dziki (serial telewizyjny)
- 2005-2007: Magda M.
- 2006-2007: Dwie strony medalu
- 2006: Dylematu 5
- 2007: Mamuśki

## Nagrody
1986:
- Przez dotyk – nagroda za zdjęcia na FPFF
- Ucieczka – nagroda za zdjęcia na FPFF w Gdyni

1988:
- Kocham kino – nagroda za zdjęcia – Młode Kino Polskie – Gdańsk

wikiname: plwiki

title: Krzysztof Pakulski

in_language: pl

wikitext:
{{Filmowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Krzysztof Pakulski
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = 22 października 1948
 |miejsce urodzenia         = Świnoujście
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = operator filmowy
 |współmałżonek             =
 |lata aktywności           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Krzysztof Pakulski''' (ur. [[22 października]] [[1948]] w [[Świnoujście|Świnoujściu]]) – polski [[operator filmowy]].

W 1978 ukończył studia na Wydziale Operatorskim [[Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi|PWSFTviT]] w Łodzi.

== Filmografia ==
* 1979: ''[[Terrarium (film)|Terrarium]]''
* 1980: ''[[W biały dzień (film 1980)|W biały dzień]]''
* 1981: ''[[Krótki dzień pracy]]''
* 1981: ''[[Przypadek (film)|Przypadek]]''
* 1981: ''[[Zderzenie]]''
* 1982: ''[[Prognoza pogody (film)|Prognoza pogody]]''
* 1983: ''[[Psychoterapia (film)|Psychoterapia]]''
* 1985: ''[[Przez dotyk]]''
* 1985: ''[[Lubię nietoperze]]''
* 1986: ''[[Dzieci śmieci]]''
* 1986: ''[[Ucieczka (film 1986)|Ucieczka]]''
* 1987: ''[[Kocham kino (film 1987)|Kocham kino]]''
* 1988: ''[[Dekalog IV]]''
* 1988: ''[[Dziewczynka z hotelu Excelsior (film)|Dziewczynka z hotelu Excelsior]]''
* 1989: ''[[Dzień dobry i do widzenia]]''
* 1992: ''[[Aby do świtu...]]''
* 1993: ''[[Wow (serial telewizyjny)|Wow]]''
* 1996: ''[[Odwiedź mnie we śnie]]''
* 1997: ''[[Musisz żyć]]''
* 1998-1999: ''Życie jak poker''
* 2000-2001: ''Miasteczko''
* 2001: ''[[Marszałek Piłsudski]]''
* 2002-2010: ''[[Samo życie (serial telewizyjny)|Samo życie]]''
* 2003-2005: ''[[Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście]]''
* 2004-2006: ''[[Bulionerzy]]''
* 2004: ''[[Dziki (serial telewizyjny)]]''
* 2005-2007: ''[[Magda M.]]''
* 2006-2007: ''[[Dwie strony medalu]]''
* 2006: ''[[Dylematu 5]]''
* 2007: ''[[Mamuśki]]''

== Nagrody ==
1986:
* ''Przez dotyk'' – nagroda za zdjęcia na [[Festiwal Polskich Filmów Fabularnych|FPFF]]
* ''Ucieczka'' – nagroda za zdjęcia na FPFF w Gdyni
1988:
* ''Kocham kino'' – nagroda za zdjęcia – Młode Kino Polskie – [[Gdańsk]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|osoba|12000|Krzysztof Pakulski}}
* {{Filmpolski|osoba|113426|Krzysztof Pakulski}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pakulski, Krzysztof}}
[[Kategoria:Polscy operatorzy filmowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Filmowej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Świnoujściu]]
[[Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi]]

title: Krzysztof Pakulski

Data i miejsce urodzenia: 22 października 1948 · Świnoujście

Zawód: operator filmowy


text:
# Edward Posadzki
Edward Posadzki – polski bokser.

## Życiorys
Jako pięściarz był zawodnikiem sekcji bokserskiej Zakładowego Klubu Sportowego Stal Sanok. Podczas turnieju mistrzostw Polski edycji 1967 w Łodzi (oficj. „IV Ogólnopolska Spartakiada Bokserska i Mistrzostwa Polski w boksie”), startując w wadze koguciej do 54 kg) zdobył brązowy medal, po tym jak w eliminacjach pokonał Burcharda przez nokaut w trzeciej rundzie, 19 października 1967 w ćwierćfinale pokonał walkowerem Zbigniewa Olecha (rywal z powodu kontuzji nie został dopuszczony do walki przez lekarza), zaś w walce półfinałowej 21 października 1967 uległ przez techniczny nokaut w drugiej rundzie późniejszemu mistrzowi, Janowi Gałązce. W turnieju występował jako zawodnik Stali Sanok i reprezentant okręgu rzeszowskiego. Wraz z zespołem Rzeszowa zajął drużynowo drugie miejsce w całej spartakiadzie (uzyskał 2 pkt. do łącznie 19-punktowego dorobku).
Na początku lat 80. będąc pracownikiem Służby Kontroli Jakości w Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan” pełnił funkcję kierownika drużyny juniorskiej sekcji pięściarskiej Stali Sanok. W 1987 zajął szóste miejsce w plebiscycie na najlepszego sportowca 40-lecia Stali Sanok 1946-1986.

title: Edward Posadzki

wikitext:
{{Zawodnik sportów walki infobox
 |dyscyplina            = boks
 |imię i nazwisko       = Edward Posadzki
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        =
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |obywatelstwo          = [[Polska]]
 |wzrost                =
 |masa ciała            =
 |styl walki            =
 |trener                =
 |debiut                =
 |federacja             =
 |kategoria wagowa      =
 |klub                  = [[Stal Sanok]]
 |liczba walk           =
 |zwycięstwa            =
 |nokauty               =
 |poddania              =
 |decyzje               =
 |porażki               =
 |remisy                =
 |nieodbyte             =
 |data                  =
 |medale                =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Polski w boksie]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Polski w Boksie 1967|1967]]|waga kogucia (do 54 kg)|}}
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
 |www                   =
}}
'''Edward Posadzki''' – [[Polska|polski]] [[boks]]er.

== Życiorys ==
Jako pięściarz był zawodnikiem sekcji bokserskiej Zakładowego Klubu Sportowego [[Stal Sanok]]. Podczas turnieju mistrzostw Polski edycji [[Mistrzostwa Polski w Boksie 1967|1967]] w Łodzi (oficj. „IV Ogólnopolska [[Spartakiada]] Bokserska i Mistrzostwa Polski w boksie”), startując w wadze koguciej do 54 kg) zdobył brązowy medal, po tym jak w eliminacjach pokonał Burcharda przez nokaut w trzeciej rundzie, 19 października 1967 w ćwierćfinale pokonał walkowerem [[Zbigniew Olech|Zbigniewa Olecha]] (rywal z powodu kontuzji nie został dopuszczony do walki przez lekarza)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Sport. Dziś druga seria spotkań ćwierćfinałowych | czasopismo = [[Dziennik Łódzki]] | wolumin = Nr 247 | strony = 2 | data = 19 października 1967 | url = https://bc.wbp.lodz.pl/dlibra/publication/64560}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Sport. Najlepsi zakwalifikowali się do półfinałów | czasopismo = [[Dziennik Łódzki]] | wolumin = Nr 248 | strony = 2 | data = 20 października 1967 | url = https://bc.wbp.lodz.pl/dlibra/publication/64561}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Sport. Pięściarze Rzeszowa nadal prowadzą w punktacji spartakiadowej | czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny Rzeszowskie]] | wolumin = Nr 250 | strony = 2 | data = 20 października 1967 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/3195}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Sport. I i II runda dla reprezentantów Rzeszowa | czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny Rzeszowskie]] | wolumin = Nr 251 | strony = 2 | data = 21-22 października 1967 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/3195}}</ref>, zaś w walce półfinałowej 21 października 1967 uległ przez techniczny nokaut w drugiej rundzie późniejszemu mistrzowi, [[Jan Gałązka (bokser)|Janowi Gałązce]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Sport. Dziś półfinały | czasopismo = [[Dziennik Łódzki]] | wolumin = Nr 249 | strony = 2 | data = 21 października 1967 | url = https://bc.wbp.lodz.pl/dlibra/publication/64562}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Sport. IV Ogólnopolska Spartakiada Bokserska | czasopismo = [[Dziennik Łódzki]] | wolumin = Nr 250 | strony = 2 | data = 22-23 października 1967 | url = https://bc.wbp.lodz.pl/dlibra/publication/64563}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://amateur-boxing.strefa.pl/Nationalchamps/Poland1967.html | tytuł = 38.Polish National Championships - Łódź - October 15-22 1967 | opublikowany = amateur-boxing.strefa.ple | język = en | data dostępu = 2018-07-14}}</ref><ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Waldemar Bałda]] | tytuł = Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka | wydawca = AB Media | miejsce = Kraków | data = 2012 | strony = 157 | isbn = 978-83-935385-7-7}}</ref>. W turnieju występował jako zawodnik Stali Sanok i reprezentant okręgu rzeszowskiego<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Łódzki gong wzywa bokserów | czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny Rzeszowskie]]-Stadion | wolumin = Nr 41 | strony = 2 | data = 9 października 1967 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/3195}}</ref>. Wraz z zespołem Rzeszowa zajął drużynowo drugie miejsce w całej spartakiadzie (uzyskał 2 pkt. do łącznie 19-punktowego dorobku)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Pełny sukces rzeszowskich pięściarzy – srebrnych medalistów łódzkiego turnieju. Tylko sędziowie byli groźni dla Lucjana Treli... | czasopismo = [[Nowiny (dziennik rzeszowski)|Nowiny Rzeszowskie]]-Stadion | wolumin = Nr 43 | strony = 1 | data = 23 października 1967 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/3195}}</ref>.

Na początku lat 80. będąc pracownikiem Służby Kontroli Jakości w [[Autosan|Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”]] pełnił funkcję kierownika drużyny juniorskiej sekcji pięściarskiej Stali Sanok<ref>{{Cytuj pismo | autor = Marian Struś | tytuł = Działacze sportowi w wysokiej cenie | czasopismo = [[Gazeta Sanocka – Autosan]] | wolumin = Nr 20 (220) | strony = 8 | data = 10-20 lipca 1981 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=326}}</ref>. W 1987 zajął szóste miejsce w plebiscycie na najlepszego sportowca 40-lecia Stali Sanok 1946-1986<ref>{{Cytuj pismo | autor = Józef Ząbkiewicz | tytuł = Adam Kornecki – sportowcem 40-lecia Stali Sanok | czasopismo = [[Gazeta Sanocka – Autosan]] | wolumin = Nr 10 (409) | strony = 4 | data = 1-10 kwietnia 1987 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=623}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Posadzki, Edward}}
[[Kategoria:Bokserzy Stali Sanok]]
[[Kategoria:Polscy bokserzy]]
[[Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku]]
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]

title: · Edward Posadzki

Obywatelstwo: Polska

Klub: Stal Sanok

title: Dorobek medalowy

brąz: 1967 · waga kogucia (do 54 kg)


text:
# Lucas Hamilton
Lucas Hamilton (ur. 12 lutego 1996 w Araracie) – australijski kolarz szosowy.

## Osiągnięcia
2014
- 1. miejsce w mistrzostwach Oceanii juniorów (start wspólny)
- 2. miejsce w mistrzostwach Australii juniorów (jazda indywidualna na czas)
- 1. miejsce w mistrzostwach Australii juniorów (start wspólny)

2016
- 2. miejsce w mistrzostwach Australii U23 (start wspólny)
- 3. miejsce w An Post Rás
- 1. miejsce w klasyfikacji górskiej Tour de l’Avenir

2017
- 3. miejsce w mistrzostwach Australii U23 (start wspólny)
- 1. miejsce w mistrzostwach Oceanii (start wspólny)
- 2. miejsce w Trofeo Edil C
- 3. miejsce w Liège-Bastogne-Liège U23
- 2. miejsce w Giro del Belvedere
- 2. miejsce w Gran Premio Palio del Recioto
- 3. miejsce w Toscana Terra di Ciclismo Eroica
  - 1. miejsce na etapie 1a (jazda drużynowa na czas)
- 2. miejsce w Gran Premio Industrie del Marmo
- 2. miejsce w Giro Ciclistico d’Italia
  - 1. miejsce na etapie 5b
- 1. miejsce w Tour Alsace
  - 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
  - 1. miejsce w klasyfikacji górskiej

2018
- 3. miejsce w Hammer Stavanger (drużynowo)
- 1. miejsce w Hammer Hong Kong (drużynowo)

2019
- 1. miejsce w Settimana Internazionale di Coppi e Bartali
  - 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
  - 1. miejsce na etapie 1b (jazda drużynowa na czas)
- 2. miejsce w Czech Cycling Tour
  - 1. miejsce na 1. (jazda drużynowa na czas) i 4. etapie

2020
- 2. miejsce w mistrzostwach Australii (start wspólny)
- 1. miejsce na 1. etapie Czech Cycling Tour (jazda drużynowa na czas)
- 1. miejsce na 4. etapie Tirreno-Adriático

## Rankingi
| Rok              | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024  |
| ---------------- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ----- |
| UCI World Tour   | -    | -    | 294. |      |      |      |      |      |       |
| World Ranking    | 801. | 105. | 648. | 188. | 163. | 125. | 549. | 491. | 1426. |
| UCI Europe Tour  | 564. | 122. | 620. |      |      |      |      |      |       |
| UCI Asia Tour    | -    | -    | 304. |      |      |      |      |      |       |
| UCI America Tour | -    | -    | 421. |      |      |      |      |      |       |
| UCI Oceania Tour | -    | 1.   | -    | 12.  | 12.  | 7.   | 33.  | 33.  | -     |
|                  |      |      |      |      |      |      |      |      |       |
| Źródło: UCI      |      |      |      |      |      |      |      |      |       |

title: Lucas Hamilton

wikitext:
{{Cycling race/riderinfobox|Q22284279}}
'''Lucas Hamilton''' (ur. [[12 lutego]] [[1996]] w [[Ararat (Australia)|Araracie]]) – [[Australia|australijski]] [[kolarstwo szosowe|kolarz szosowy]].

== Osiągnięcia ==
Opracowano na podstawie:<ref>{{ProCyclingStats}}</ref><ref>{{Cycling Archives}}</ref>
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=28em <!-- od 9 do 35 --> |liczba=2 |
; 2014
* 1. miejsce w mistrzostwach Oceanii juniorów (start wspólny)
* 2. miejsce w mistrzostwach Australii juniorów (jazda indywidualna na czas)
* 1. miejsce w mistrzostwach Australii juniorów (start wspólny)
; 2016
* 2. miejsce w mistrzostwach Australii U23 (start wspólny)
* 3. miejsce w [[Rás Tailteann|An Post Rás]]
* 1. miejsce w klasyfikacji górskiej [[Tour de l’Avenir]]
; 2017
* 3. miejsce w mistrzostwach Australii U23 (start wspólny)
* 1. miejsce w mistrzostwach Oceanii (start wspólny)
* 2. miejsce w [[Trofeo Edil C]]
* 3. miejsce w [[Liège-Bastogne-Liège U23]]
* 2. miejsce w [[Giro del Belvedere]]
* 2. miejsce w [[Gran Premio Palio del Recioto]]
* 3. miejsce w [[Toscana Terra di Ciclismo Eroica]]
** 1. miejsce na etapie 1a (jazda drużynowa na czas)
* 2. miejsce w [[Gran Premio Industrie del Marmo]]
* 2. miejsce w [[Giro Ciclistico d’Italia]]
** 1. miejsce na etapie 5b
* 1. miejsce w [[Tour Alsace]]
** 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
** 1. miejsce w klasyfikacji górskiej
; 2018
* 3. miejsce w [[Hammer Stavanger]] (drużynowo)
* 1. miejsce w [[Hammer Hong Kong]] (drużynowo)
; 2019
* 1. miejsce w [[Settimana Internazionale di Coppi e Bartali]]
** 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
** 1. miejsce na etapie 1b (jazda drużynowa na czas)
* 2. miejsce w [[Czech Cycling Tour]]
** 1. miejsce na 1. (jazda drużynowa na czas) i 4. etapie
; 2020
* 2. miejsce w mistrzostwach Australii (start wspólny)
* 1. miejsce na 1. etapie [[Czech Cycling Tour]] (jazda drużynowa na czas)
* 1. miejsce na 4. etapie [[Tirreno-Adriático 2020|Tirreno-Adriático]]
}}

== Rankingi ==
{{Cycling race/riderranking|Q22284279}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{ProCyclingStats}}
* {{Cycling Archives}}

{{Kolarze Team Jayco AlUla}}

{{SORTUJ:Hamilton, Lucas}}
[[Kategoria:Australijscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Kolarze Team Jayco AlUla]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1996]]
[[Kategoria:Kolarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020]]

Data i miejsce urodzenia: 12 lutego 1996 · Ararat (Australia)

Kraj: Australia

Obecna grupa: Ineos Grenadiers

Jayco-AIS World Tour Academy

UniSA-Australia

Mitchelton-Scott

BikeExchange

BikeExchange-Jayco

Team Jayco AlUla

Ineos Grenadiers


text:
# Fenomen (film 1996)
Fenomen (tytuł oryginalny Phenomenon) – amerykański film fabularny z 1996 w reżyserii Jona Turteltauba.

## Obsada
- John Travolta – George Malley
- Kyra Sedgwick – Lace Pennamin
- Robert Duvall – Doc Brunder
- Forest Whitaker – Nate Pope
- Jeffrey DeMunn – prof. John Ringold
- Richard Kiley – dr Wellin
- Brent Spiner – dr Bob Niedorf
- Vyto Ruginis – Ted Rhome
- Bruce A. Young – agent FBI Jack Hatch
- Michael Milhoan – Jimmy
- Sean O’Bryan – Banes
- David Gallagher – Al Pennamin
- Ashley Buccille – Glory Pennamin
- Tony Genaro – Tito
- Troy Evans – Roger

## Fabuła
Film opowiada historię małomiasteczkowego mechanika samochodowego George’a Malleya (John Travolta), którego życie ulega transformacji po ujrzeniu błysku światła w swoje 37. urodziny.
Od tego czasu George zaczyna przejawiać niezwykle błyskotliwą inteligencję, pochłania wiedzę jak gąbka, dochodzi do przenikliwych przemyśleń, staje się geniuszem. Odkrywa także że posiadł zdolność telekinezy.
George stara się użyć swoich nowych zdolności dla dobra otaczających go ludzi. Początkowo są oni zaintrygowani i rozbawieni. Później zaczynają się bać. Każdy chce dowiedzieć się, jak doszło do przemiany zwykłego człowieka. Tajemnicę tę chcą także poznać agencje rządowe i wykorzystać dla własnych celów. Następujące omamy wzrokowe oraz pojawienie się niezwykłych zdolności i umiejętności są wynikiem nowotworu mózgu. Powoduje on jego przedwczesną śmierć.

title: Fenomen (film 1996)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Fenomen
 |oryginalny tytuł = Phenomenon
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Dramat filmowy|dramat]]
[[Film fantasy|fantasy]]
 |rok produkcji    = [[1996 w filmie|1996]]
 |data premiery    = 3 lipca 1996
13 września 1996 (Polska)
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 123 minuty
 |reżyseria        = [[Jon Turteltaub]]
 |scenariusz       = [[Gerald Di Pego]]
 |główne role      = [[John Travolta]]
[[Kyra Sedgwick]]
[[Forest Whitaker]]
 |muzyka           = [[Thomas Newman]]
 |zdjęcia          = Phedon Papamichael
 |scenografia      = [[Garreth Stover]]
Bruce Alan Miller
Jay Hart
 |kostiumy         = [[Betsy Cox]]
 |montaż           = [[Bruce Green]]
 |produkcja        = Barbara Boyle
Michael Taylor
Jonathan D. Krane
Charles Newirth
[[Touchstone Pictures]]
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      = [[Walt Disney Studios Motion Pictures|Buena Vista]]
[[Touchstone Pictures]]
 |budżet           = 32 000 000 [[dolar amerykański|$]]
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Fenomen''' ([[język angielski|tytuł oryginalny]] ''Phenomenon'') – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[film fabularny]] z [[1996 w filmie|1996]] w reżyserii [[Jon Turteltaub|Jona Turteltauba]].

== Obsada ==
* [[John Travolta]] – George Malley
* [[Kyra Sedgwick]] – Lace Pennamin
* [[Robert Duvall]] – Doc Brunder
* [[Forest Whitaker]] – Nate Pope
* Jeffrey DeMunn – prof. John Ringold
* Richard Kiley – dr Wellin
* [[Brent Spiner]] – dr Bob Niedorf
* Vyto Ruginis – Ted Rhome
* Bruce A. Young – agent FBI Jack Hatch
* Michael Milhoan – Jimmy
* Sean O’Bryan – Banes
* [[David Gallagher]] – Al Pennamin
* Ashley Buccille – Glory Pennamin
* Tony Genaro – Tito
* Troy Evans – Roger

== Fabuła ==
Film opowiada historię małomiasteczkowego mechanika samochodowego George’a Malleya ([[John Travolta]]), którego życie ulega transformacji po ujrzeniu błysku światła w swoje 37. urodziny.

Od tego czasu George zaczyna przejawiać niezwykle błyskotliwą inteligencję, pochłania wiedzę jak gąbka, dochodzi do przenikliwych przemyśleń, staje się geniuszem. Odkrywa także że posiadł zdolność [[psychokineza|telekinezy]].

George stara się użyć swoich nowych zdolności dla dobra otaczających go ludzi. Początkowo są oni zaintrygowani i rozbawieni. Później zaczynają się bać. Każdy chce dowiedzieć się, jak doszło do przemiany zwykłego człowieka. Tajemnicę tę chcą także poznać agencje rządowe i wykorzystać dla własnych celów. Następujące omamy wzrokowe oraz pojawienie się niezwykłych zdolności i umiejętności są wynikiem nowotworu mózgu. Powoduje on jego przedwczesną śmierć.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0117333|Fenomen}}
* {{Filmweb|tytuł|5587|Fenomen}}

{{Jon Turteltaub}}

[[Kategoria:Amerykańskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy fantasy]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Jona Turteltauba]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1996 roku]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Touchstone Pictures]]
[[Kategoria:Filmy fantastyczne z 1996 roku]]

title: FenomenPhenomenon

Gatunek: dramat · fantasy

Data premiery: 3 lipca 1996 · 13 września 1996 (Polska)

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 123 minuty

Reżyseria: Jon Turteltaub

Scenariusz: Gerald Di Pego

Główne role: John Travolta · Kyra Sedgwick · Forest Whitaker

Muzyka: Thomas Newman

Zdjęcia: Phedon Papamichael

Scenografia: Garreth Stover · Bruce Alan Miller · Jay Hart

Kostiumy: Betsy Cox

Montaż: Bruce Green

Produkcja: Barbara Boyle · Michael Taylor · Jonathan D. Krane · Charles Newirth · Touchstone Pictures

Dystrybucja: Buena Vista · Touchstone Pictures


text:
# Monaster Czerepiski
Monaster Czerepiski, Czerepiski Monaster Zaśnięcia Matki Bożej — prawosławny męski klasztor nad Iskyrem, w odległości 29 km na południowy wschód od Wracy, w jurysdykcji metropolii wraczańskiej Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego.
Czas powstania monasteru nie jest znany. Z pewnością istniał on przed tureckim najazdem na ziemie bułgarskie, o czym świadczy zachowany w zbiorach Muzeum Cerkiewnego w Sofii typikon z informacją o odbudowie klasztoru w 1396 ze zniszczeń. Brakuje również informacji o funkcjonowaniu wspólnoty w pierwszym stuleciu panowania tureckiego w Bułgarii. W końcu XVI w. w klasztorze pracował mnich Pimen z monasteru Zografu na Athosie, który wykonał w monasterze nową dekorację malarską (m.in. drzewo Jessego i sceny biblijne). Może to sugerować, że monaster został w międzyczasie ponownie zniszczony i u schyłku XVI stulecia miała miejsce jego odbudowa. Mnich Pimen zapoczątkował również działalność klasztornego skryptorium.
W końcu XVI w. wzniesiona została główna cerkiew monasterska. Była ona na początku XIX w. rekonstruowana, wtedy na miejscu fresków mnicha Pimena w świątyni powstała nowa, autorstwa kapłana Iwannikija. W 1888 na budynku nadbudowano nową kopułę, zaś w 1939 rozszerzono przedsionek.
W 1786 w czasie lokalnego buntu mnisi porzucili klasztor i osiedlili się w pieczarach w pobliżu dawnej siedziby. Monaster został wówczas poważnie zdewastowany. W 1802 w opuszczonych zabudowaniach zamieszkał duchowny, co zapoczątkowało odnowę wspólnoty. W 1836, z inicjatywy ihumena Józefa, w monasterze wzniesiono nowe budynki mieszkalne dla mnichów. Współfundatorem budowli był zamożny Turek imieniem Raszid, którego córka w czasie wizyty w klasztorze miała w cudowny sposób odzyskać zdrowie. Monaster, który ponownie zgromadził znaczny majątek, posiadał także własne skity i placówki filialne.
Mnisi aktywnie wspierali bułgarskie odrodzenie narodowe. Na terenie monasteru i podległych mu skitów działały bułgarskie szkoły, w klasztorze wielokrotnie ukrywali się spiskowcy antytureccy i rewolucjoniści bułgarscy, zaś hieromnich Epifaniusz w czasie powstania kwietniowego w 1876 był przewodniczącym komitetu rewolucyjnego w Lutibrodzie. W XIX w. w monasterze freski malował Witan z Triawny.
W dwudziestoleciu międzywojennym metropolita wraczański Klemens założył przy monasterze kursy teologiczne dla duchowieństwa.

title: Monaster Czerepiski

wikitext:
{{Klasztor infobox
 |nazwa                    = Monaster Czerepiski
 |nazwa oryginalna         = Черепишкият манастир „Успение Богородично”
 |zabytek                  =
 |grafika                  = Cherepishki monastery1.jpg
 |opis grafiki             = Główna cerkiew monasterska
 |alt grafiki              =
 |państwo                  = BGR
 |miejscowość              =
 |kościół                  = [[Bułgarski Kościół Prawosławny]]
 |rodzaj klasztoru         =
 |typ zakonu               = męski
 |zakon                    =
 |prowincja                =
 |eparchia                 = [[Metropolia wraczańska]]
 |funkcja przełożonego     =
 |przełożony klasztoru     =
 |klauzura                 = nie
 |liczba zakonników        =
 |rok liczby zakonników    =
 |liczba eremów            =
 |1. obiekt sakralny typ   = [[Cerkiew (budynek)|Cerkiew]]
 |1. obiekt sakralny nazwa = Zaśnięcia Matki Bożej
 |2. obiekt sakralny typ   =
 |2. obiekt sakralny nazwa =
 |3. obiekt sakralny typ   =
 |3. obiekt sakralny nazwa =
 |założyciel klasztoru     =
 |fundator                 =
 |styl                     = bizantyjsko-bałkański
 |materiał budowlany       =
 |data budowy              = XIV w. (odbudowa)
 |data zamknięcia          =
 |data zburzenia           =
 |data reaktywacji         =
 |współrzędne              = 43.096894°N 23.609787°E
 |commons                  = Category:Cherepish Monastery
 |www                      =
}}
'''Monaster Czerepiski''', ''Czerepiski Monaster Zaśnięcia Matki Bożej'' — [[prawosławie|prawosławny]] męski klasztor nad [[Iskyr]]em, w odległości 29 km na południowy wschód od [[Wraca|Wracy]], w jurysdykcji [[metropolia wraczańska|metropolii wraczańskiej]] [[Bułgarski Kościół Prawosławny|Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego]].

Czas powstania monasteru nie jest znany. Z pewnością istniał on przed [[Turcja|tureckim]] najazdem na ziemie [[Bułgaria|bułgarskie]], o czym świadczy zachowany w zbiorach Muzeum Cerkiewnego w Sofii typikon z informacją o odbudowie klasztoru w 1396 ze zniszczeń<ref name="dim">B. Dimitrow, ''Byłgarskata christijanska ciwilizacija i byłgarskite manastiri'', Fondacija KOM, 9789548745024, ss.126–127.</ref>. Brakuje również informacji o funkcjonowaniu wspólnoty w pierwszym stuleciu panowania tureckiego w Bułgarii. W końcu XVI w. w klasztorze pracował mnich Pimen z [[klasztor Zografu|monasteru Zografu]] na [[Athos]]ie, który wykonał w monasterze nową dekorację malarską (m.in. [[drzewo Jessego]] i sceny biblijne). Może to sugerować, że monaster został w międzyczasie ponownie zniszczony i u schyłku XVI stulecia miała miejsce jego odbudowa<ref name="dim"/>. Mnich Pimen zapoczątkował również działalność klasztornego skryptorium<ref name="dim"/>.

W końcu XVI w. wzniesiona została główna cerkiew monasterska. Była ona na początku XIX w. rekonstruowana, wtedy na miejscu fresków mnicha Pimena w świątyni powstała nowa, autorstwa kapłana Iwannikija. W 1888 na budynku nadbudowano nową [[kopuła (architektura)|kopułę]], zaś w 1939 rozszerzono przedsionek<ref name="dim"/>.

W 1786 w czasie lokalnego buntu mnisi porzucili klasztor i osiedlili się w pieczarach w pobliżu dawnej siedziby. Monaster został wówczas poważnie zdewastowany. W 1802 w opuszczonych zabudowaniach zamieszkał duchowny, co zapoczątkowało odnowę wspólnoty. W 1836, z inicjatywy ihumena Józefa, w monasterze wzniesiono nowe budynki mieszkalne dla mnichów. Współfundatorem budowli był zamożny Turek imieniem Raszid, którego córka w czasie wizyty w klasztorze miała w cudowny sposób odzyskać zdrowie. Monaster, który ponownie zgromadził znaczny majątek, posiadał także własne [[skit (budowla)|skity]] i placówki filialne<ref name="dim"/>.

Mnisi aktywnie wspierali [[bułgarskie odrodzenie narodowe]]. Na terenie monasteru i podległych mu skitów działały bułgarskie szkoły, w klasztorze wielokrotnie ukrywali się spiskowcy antytureccy i rewolucjoniści bułgarscy, zaś hieromnich Epifaniusz w czasie [[powstanie kwietniowe|powstania kwietniowego]] w 1876 był przewodniczącym komitetu rewolucyjnego w [[Lutibrod]]zie<ref name="dim"/>. W XIX w. w monasterze freski malował [[Witan z Triawny]]<ref>A. Kay, Bułgaria. Przewodnik turystyczny National Geographic, G+J RBA, 2008, {{ISBN|9788375960075}}, s.151.</ref>.

W dwudziestoleciu międzywojennym metropolita wraczański [[Klemens (Sziwaczew)|Klemens]] założył przy monasterze kursy teologiczne dla duchowieństwa<ref>[http://www.pravenc.ru/text/155412.html ВРАЧАНСКАЯ ЕПАРХИЯ]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Klasztory prawosławne w Bułgarii|Czerepiski]]
[[Kategoria:Metropolia wraczańska]]
[[Kategoria:Monastery Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego|Czerepiski]]

title: Monaster CzerepiskiЧерепишкият манастир „Успение Богородично”

Państwo: Bułgaria

Kościół: Bułgarski Kościół Prawosławny

Eparchia: Metropolia wraczańska

Klauzura: nie

Typ monasteru: męski

Cerkiew: Zaśnięcia Matki Bożej

Styl: bizantyjsko-bałkański

Data budowy: XIV w. (odbudowa)


text:
# Beata Łebkowska-Wieruszewska
Beata Izabela Łebkowska-Wieruszewska – polska lekarz weterynarii, doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, profesor w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowym Instytucie Badawczym, specjalistka od farmakologii.

## Kariera naukowa
W 2005 roku na Akademii Rolniczej w Lublinie uzyskała tytuł lekarza weterynarii. W 2009 roku na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej tej samej uczelni uzyskała stopień doktora nauk weterynaryjnych na podstawie rozprawy pt. Różnice w wartościach stężeń sulfachloropirazyny w tkankach kurcząt i indyków oznaczonych techniką HPLC w aspekcie wyznaczenia okresu karencji, której promotorem był Cezary Kowalski. W tym samym roku została zatrudniona na tejże uczelni, a w 2019 roku uzyskała na niej stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych na podstawie pracy pt. Ocena profilu farmakokinetycznego wybranych leków przeciwbólowych u zwierząt towarzyszących.

title: Beata Łebkowska-Wieruszewska

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Beata Izabela Łebkowska-Wieruszewska
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = doktor habilitowany nauk weterynaryjnych
 |specjalność               = farmakologia
 |almamater                 = [[Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie|Akademia Rolnicza w Lublinie]]
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie
 |okres zatr1               = od 2009
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
 |doktorat data             = 19 listopada 2009
 |doktorat uczelnia         = [[Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie]]<ref name="NP"/>
 |doktorat dyscyplina       = nauk weterynaryjnych
 |habilitacja data          = 24 stycznia 2019
 |habilitacja uczelnia      = Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie<ref name="NP"/>
 |habilitacja dyscyplina    = weterynaria
 |jednostka2 typ            =
 |jednostka2 nazwa          =
 |okres zatr2               =
}}
'''Beata Izabela Łebkowska-Wieruszewska''' – polska [[lekarz weterynarii]], [[Habilitacja|doktor habilitowany]] [[Medycyna weterynaryjna|nauk weterynaryjnych]], [[profesor]] w [[Państwowy Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Badawczy|Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowym Instytucie Badawczym]], specjalistka od [[Farmakologia|farmakologii]]<ref name="NP">{{ludzie nauki|239417|osoba=dr hab. Beata Izabela Łebkowska-Wieruszewska|data dostępu=2024-05-17}}</ref>.

== Kariera naukowa ==
W 2005 roku na [[Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie|Akademii Rolniczej w Lublinie]] uzyskała tytuł lekarza weterynarii. W 2009 roku na [[Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie|Wydziale Medycyny Weterynaryjnej]] tej samej uczelni uzyskała stopień doktora nauk weterynaryjnych na podstawie rozprawy pt. ''Różnice w wartościach stężeń sulfachloropirazyny w tkankach kurcząt i indyków oznaczonych techniką HPLC w aspekcie wyznaczenia okresu karencji<ref name="LN2">{{Ludzie Nauki|ZP3a3Jj0rtQ|osoba=Dr hab. Beata Izabela Łebkowska-Wieruszewska|data dostępu=2024-05-17}}</ref><ref name="NP" />'', której promotorem był [[Cezary Kowalski]]<ref>{{Prace badawcze|258106|tytuł=Różnice w wartościach stężeń sulfachloropirazyny w tkankach kurcząt i indyków oznaczonych techniką HPLC w aspekcie wyznaczenia okresu karencji|data dostępu=2024-05-14}}</ref>. W tym samym roku została zatrudniona na tejże uczelni, a w 2019 roku uzyskała na niej stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych na podstawie pracy pt. ''Ocena profilu farmakokinetycznego wybranych leków przeciwbólowych u zwierząt towarzyszących''<ref name="LN2" /><ref name="NP" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Polscy lekarze weterynarii]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie]]
{{SORTUJ:Izabela Łebkowska-Wieruszewska, Beata}}

title: Beata Izabela Łebkowska-Wieruszewska

Państwo działania: Polska

Alma Mater: Akademia Rolnicza w Lublinie

Doktorat: 19 listopada 2009 – nauk weterynaryjnych · Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie

Habilitacja: 24 stycznia 2019 – weterynaria · Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie

Uczelnia: Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie


text:
# Wydawnictwo Nisza
Wydawnictwo Nisza – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 2004 przez Krystynę Bratkowską. Publikuje głównie książki z dziedziny literatury pięknej i eseistyki. Mimo stosunkowo niewielkiej produkcji jego książki są bardzo często nagradzane.

## Niektóre nagrody dla autorów książek
- 2010, Paszport „Polityki”[1] i nominacja do nagrody Nike[2] dla Piotra Pazińskiego za Pensjonat, Nisza, Warszawa 2009.
- 2011, Warszawska Premiera Literacka[3] dla Piotra Jagielskiego za Bird żyje, Nisza, Warszawa 2011.
- 2011, Warszawska Premiera Literacka[4] dla Jana Gondowicza za Pan tu nie stał, Nisza, Warszawa 2011.
- 2012, Nagroda Literacka Gdynia[5] oraz Nagroda Literacka Gryfia[6], a także nominacja do nagrody Nike[7] 2012 dla Magdaleny Tulli za Włoskie szpilki, Nisza, Warszawa 2011.
- 2012, Nagroda Literacka Unii Europejskiej[8] dla Piotra Pazińskiego za Pensjonat, Nisza, Warszawa 2009.
- 2015, Nagroda Conrada[9] dla Liliany Hermetz za Alicyjkę, Nisza, Warszawa 2014.
- 2016, Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Zbigniewa Herberta[10] dla Michała Sobola za całokształt twórczości (zgodnie z życzeniem laureata Larsa Gustafssona).
- 2017, Nominacja do Nagrody Literackiej „Nike”[11] dla Joanny Lech za Sztuczki, Nisza, Warszawa 2016.
- 2017, Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska za Twórczość Translatorską im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego[12] dla Piotra Pazińskiego za przekład książki Przypowieść o skrybie i inne opowiadania Szmuela Josefa Agnona, Nisza, Warszawa 2016.
- 2017, Nagroda Literacka Gdynia[13] w kategorii poezja dla Michała Sobola za Schrony, Nisza, Warszawa 2016, a także nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia[14] w kategorii proza dla Joanny Lech za Sztuczki, Nisza, Warszawa 2016.
- 2018, Wyróżnienie w XIV edycji Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Artura Fryza na najlepszy poetycki debiut książkowy roku dla Marcina Niewirowicza za dociekania strefy, Nisza, Warszawa 2017
- 2018, Finał Nagrody Literackiej „Nike”[15] dla Mikołaja Grynberga za Rejwach oraz nominacja do Nagrody Literackiej „Nike”[15] dla Andrzeja Dybczaka za książkę Pan wszystkich krów.
- 2018, Nominacja do nagrody Paszport „Polityki”[16] dla Łukasza Zawady za Fragmenty dziennika SI, Nisza, Warszawa 2018.
- 2019, Nagroda Literacka im. Marka Nowakowskiego[17] dla Rafała Wojasińskiego za zbiór opowiadań Olanda, Nisza, Warszawa 2018.
- 2019: Nominacja do Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza dla Katarzyny Pochmary-Balcer za Lekcję kwitnienia i dla Łukasza Zawady za Fragmenty dziennika SI[18]
- 2021: Nominacja do Nagrody – Stypendium im. S. Barańczaka w ramach Poznańskiej Nagrody Literackiej dla Igora Jarka za książkę Halny[19].
- 2021: Poznańska Nagroda Literacka – Nagroda im. A. Mickiewicza dla Jana Gondowicza[20].

title: Wydawnictwo Nisza

wikitext:
{{Wydawnictwo infobox
 |nazwa              = Wydawnictwo Nisza
 |skrót              = Nisza
 |grafika            =
 |opis grafiki       =
 |status_prawny      =
 |adres              = ul. Jana Styki 23a, 03-928 [[Warszawa]]
 |rok_założenia      = [[2004]]
 |rok_zamknięcia     =
 |publikacji_rocznie =
 |publikacji         =
 |dyrektor           =
 |redaktor_naczelny  = Krystyna Bratkowska
 |kapitał            =
 |ISBN               = 978-83-62795
 |www                =
}}
'''Wydawnictwo Nisza''' – wydawnictwo z siedzibą w [[Warszawa|Warszawie]], założone w 2004 przez Krystynę Bratkowską. Publikuje głównie książki z dziedziny literatury pięknej i eseistyki. Mimo stosunkowo niewielkiej produkcji jego książki są bardzo często nagradzane.

== Niektóre nagrody dla autorów książek ==
* 2010, [[Paszport „Polityki”]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Piotr Paziński – Nagroda za powieść „Pensjonat” |url = https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/paszporty/1502195,1,literatura-piotr-pazinski.read |opublikowany = polityka.pl |data = 2010-01-12 |data dostępu = 2019-01-02}}</ref> i nominacja do [[Nagroda Literacka „Nike”|nagrody Nike]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.salonkulturalny.pl/nominacje-do-nagrody-nike-2010 |tytuł = Nagroda literacka Nike 2010 – nominacje |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20101213132113/http://www.salonkulturalny.pl/nominacje-do-nagrody-nike-2010 |zarchiwizowano = 2010-12-13 |data dostępu = 2012-07-03}}</ref> dla [[Piotr Paziński (dziennikarz)|Piotra Pazińskiego]] za ''Pensjonat'', Nisza, Warszawa 2009.
* 2011, Warszawska Premiera Literacka<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.biblpubl.waw.pl/nagrody-literackie/warszawska-premiera-literacka/wlp-2011 |tytuł = Wyróżnienia Warszawskiej Premiery Literackiej w roku 2011 |język = pl |archiwum = https://archive.vn/dcwts |zarchiwizowano = 2013-05-04 |data dostępu = 2012-07-03}}</ref> dla Piotra Jagielskiego za ''Bird żyje'', Nisza, Warszawa 2011.
* 2011, Warszawska Premiera Literacka<ref>{{cytuj |tytuł = Gondowicz i Nisza bohaterami dnia |język = pl |data dostępu = 2012-07-03 |opublikowany = wydawca.com.pl |archiwum = https://archive.today/2013.05.03-162409/http://www.wydawca.com.pl/index.php?s=info&kat=1&dzial=127&poddzial=0&id=5975 |zarchiwizowano = 2013-05-03}}</ref> dla [[Jan Gondowicz|Jana Gondowicza]] za ''Pan tu nie stał'', Nisza, Warszawa 2011.
* 2012, [[Nagroda Literacka Gdynia]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Laureaci 2012. Nagroda Literacka Gdynia |data = |data dostępu = 2020-11-13 |opublikowany = archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl |url = http://archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl/laureaci-2012}}</ref> oraz Nagroda Literacka Gryfia<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.nagrodagryfia.pl/Artykul.aspx?a=140 |tytuł = Magdalena Tulli pierwszą laureatką Gryfii |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20141219110957/http://www.nagrodagryfia.pl/Artykul.aspx?a=140 |zarchiwizowano = 2014-12-19 |data dostępu = 2012-07-01}}</ref>, a także nominacja do [[Nagroda Literacka „Nike”|nagrody Nike]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.culture.pl/kalendarz-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/L6vx/content/nagroda-literacka-nike-2012-nominacje |tytuł = Nagroda literacka Nike 2012 – nominacje |język = pl |data dostępu = 2012-07-01}}</ref> 2012 dla [[Magdalena Tulli|Magdaleny Tulli]] za ''Włoskie szpilki'', Nisza, Warszawa 2011.
* 2012, [[Nagroda Literacka Unii Europejskiej]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Piotr Paziński wśród 12 laureatów Nagrody Literackiej UE |czasopismo = Onet Kultura |data = 2012-10-09 |data dostępu = 2018-03-11 |url = https://kultura.onet.pl/wiadomosci/piotr-pazinski-wsrod-12-laureatow-nagrody-literackiej-ue/wbsf2br |język = pl}}</ref> dla [[Piotr Paziński (dziennikarz)|Piotra Pazińskiego]] za ''Pensjonat'', Nisza, Warszawa 2009.
* 2015, [[Międzynarodowy Festiwal Literatury im. Josepha Conrada|Nagroda Conrada]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Liliana Hermetz laureatką Nagrody Conrada! |czasopismo = Conrad Festival |data = 2015-10-25 |data dostępu = 2018-03-11 |url = http://conradfestival.pl/a/1468,liliana-hermetz-laureatka-nagrody-conrada |język = pl}}</ref> dla Liliany Hermetz za ''Alicyjkę'', Nisza, Warszawa 2014.
* 2016, [[Międzynarodowa Nagroda Literacka im. Zbigniewa Herberta]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Pamięci Larsa Gustafssona |czasopismo = Culture.pl |data dostępu = 2018-03-11 |url = http://culture.pl/pl/artykul/pamieci-larsa-gustafssona |język = pl}}</ref> dla [[Michał Sobol|Michała Sobola]] za całokształt twórczości (zgodnie z życzeniem laureata [[Lars Gustafsson|Larsa Gustafssona]]).
* 2017, Nominacja do [[Nagroda Literacka „Nike”|Nagrody Literackiej „Nike”]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wyborcza.pl |data dostępu = 2018-03-11 |opublikowany = wyborcza.pl |url = http://wyborcza.pl/7,75517,22285040,nike-2017-lech-lazarewicz-matywiecki-nominowani-wypelniaja.html}}</ref> dla [[Joanna Lech|Joanny Lech]] za ''Sztuczki'', Nisza, Warszawa 2016.
* 2017, Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska za Twórczość Translatorską im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Odnalezione w tłumaczeniu. Nagroda dla tłumacza |data dostępu = 2018-03-11 |opublikowany = odnalezionewtlumaczeniu.pl |url = http://odnalezionewtlumaczeniu.pl/nagroda-dla-tlumacza/ |język = pl}}</ref> dla [[Piotr Paziński (dziennikarz)|Piotra Pazińskiego]] za przekład książki ''Przypowieść o skrybie i inne opowiadania'' [[Szmuel Josef Agnon|Szmuela Josefa Agnona]], Nisza, Warszawa 2016.
* 2017, [[Nagroda Literacka Gdynia]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Laureaci 2017. Nagroda Literacka Gdynia |data = |data dostępu = 2020-11-13 |opublikowany = archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl |url = http://archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl/laureaci-2017-0}}</ref> w kategorii poezja dla [[Michał Sobol|Michała Sobola]] za ''Schrony'', Nisza, Warszawa 2016, a także nominacja do [[Nagroda Literacka Gdynia|Nagrody Literackiej Gdynia]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Nominowani 2017. Nagroda Literacka Gdynia |data = |data dostępu = 2020-11-13 |opublikowany = archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl |url = http://archiwumnlg.nagrodaliterackagdynia.pl/nominowani-2017}}</ref> w kategorii proza dla Joanny Lech za ''Sztuczki'', Nisza, Warszawa 2016.
* 2018, Wyróżnienie w XIV edycji [[Ogólnopolski Konkurs Literacki „Złoty Środek Poezji”|Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Artura Fryza]] na najlepszy poetycki debiut książkowy roku dla [[Marcin Niewirowicz|Marcina Niewirowicza]] za ''dociekania strefy'', Nisza, Warszawa 2017
* 2018, Finał [[Nagroda Literacka „Nike”|Nagrody Literackiej „Nike”]]<ref name="Nike">{{Cytuj |tytuł = Nike 2018 |data dostępu = 2018-10-30 |opublikowany = nike.org.pl |url = http://nike.org.pl/strona.php?p=28&eid=26}}</ref> dla [[Mikołaj Grynberg|Mikołaja Grynberga]] za ''Rejwach'' oraz nominacja do Nagrody Literackiej „Nike”<ref name="Nike" /> dla [[Andrzej Dybczak|Andrzeja Dybczaka]] za książkę ''Pan wszystkich krów''.
* 2018, Nominacja do nagrody [[Paszport „Polityki”]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Literatura. Nominowany: Łukasz Zawada |data = 2018-12-04 |data dostępu = 2018-12-05 |opublikowany = polityka.pl |url = https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/paszporty/1773620,1,literatura-nominowany-lukasz-zawada.read |język = pl}}</ref> dla [[Łukasz Zawada|Łukasza Zawady]] za ''Fragmenty dziennika SI'', Nisza, Warszawa 2018.
* 2019, [[Nagroda Literacka im. Marka Nowakowskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Rafał Wojasiński laureatem Nagrody Literackiej im. Marka Nowakowskiego |data dostępu = 2019-04-04 |opublikowany = PolskieRadio24.pl |url = https://polskieradio24.pl/art1222_2289180}}</ref> dla [[Rafał Wojasiński|Rafała Wojasińskiego]] za zbiór opowiadań ''Olanda'', Nisza, Warszawa 2018.
* 2019: Nominacja do [[Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza|Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza]] dla Katarzyny Pochmary-Balcer za ''Lekcję kwitnienia'' i dla [[Łukasz Zawada|Łukasza Zawady]] za ''Fragmenty dziennika SI''<ref>{{Cytuj |tytuł = Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza: ogłoszono nominacje |data = 2019-06-03 |data dostępu = 2019-06-04 |opublikowany = Onet Kultura |url = https://kultura.onet.pl/wiadomosci/nagroda-literacka-im-witolda-gombrowicza-ogloszono-nominacje/7w2mfk8 |język = pl}}</ref>
* 2021: Nominacja do Nagrody – Stypendium im. S. Barańczaka w ramach [[Poznańska Nagroda Literacka|Poznańskiej Nagrody Literackiej]] dla [[Igor Jarek|Igora Jarka]] za książkę ''Halny''<ref>{{Cytuj |tytuł = PNL 2021 – nominacje: Urszula Honek, Igor Jarek, Katarzyna Szweda |data = 2021-04-29 |data dostępu = 2021-04-29 |opublikowany = Poznańska Nagroda Literacka |url = https://poznanskanagrodaliteracka.pl/pnl-2021-nominacje-urszula-honek-igor-jarek-katarzyna-szweda/}}</ref>.
* 2021: Poznańska Nagroda Literacka – Nagroda im. A. Mickiewicza dla [[Jan Gondowicz|Jana Gondowicza]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Poznańska Nagroda Literacka 2021 dla Jana Gondowicza! |data = 2021-04-29 |data dostępu = 2021-04-29 |opublikowany = Poznańska Nagroda Literacka |url = https://poznanskanagrodaliteracka.pl/poznanska-nagroda-literacka-2021-dla-jana-gondowicza/}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.dwutygodnik.com/artykul/5257-projekt-ksiazka-wydawczyni.html Wydawczyni – rozmowa z Krystyną Bratkowską (dwutygodnik.com)]
* [https://pl-pl.facebook.com/Nisza.Wydawnictwo/ Profil Niszy i dane kontaktowe]
* [http://wyborcza.pl/7,75517,22316233,nagroda-literacka-gdynia-2017-przyznana-siwczyk-sobol-halas.html Nagroda Literacka Gdynia 2017 przyznana: Siwczyk, Sobol, Hałas i Engelking z Kostką Literacką] („Gazeta Wyborcza”)

{{SORTUJ:Nisza, Wydawnictwo}}
[[Kategoria:Polskie wydawnictwa książkowe]]
[[Kategoria:Polskie wydawnictwa z siedzibą w Warszawie]]

title: Wydawnictwo Nisza

Skrót: Nisza

Adres: ul. Jana Styki 23a, 03-928 Warszawa

Redaktor naczelny: Krystyna Bratkowska


text:
# Sąd grodzki
Zasugerowano, aby ten artykuł podzielić na różne artykuły – podzielić na osobne hasła o sądach grodzkich I, II, III RP i Polski Ludowej.
Sąd grodzki – sąd w dawnej I Rzeczypospolitej. Był jednym z podstawowych sądów szlacheckich jakie powstały w Polsce. Wykształcił się z sądów małopolskich starostów grodowych na przełomie XIV i XV w. Był sądem I instancji, którego wyroki z założenia były wydawane w imieniu monarchy i miały być niezaskarżalne. Jednak w toku praktyki orzeczniczej wykształciło się kilka środków „zahaczenia wyroku” (odwoławczych): remisja, nagana sędziego, a w XVI w. apelacja, gravamen, male obtentum czy wznowienie postępowania. Wyjątkowo pełnił rolę sądu II instancji dla dochodzenia spraw o naprawienie szkód wyrządzonych przez żołnierzy w dobrach prywatnych, gdyż w I instancji właściwy był rotmistrz, a w razie jego bezskuteczności dopiero sprawę kierowano do sądu grodzkiego. Sąd działał pod przewodnictwem starosty i sędziego grodzkiego, a w XV w. w sądach w Wielkopolsce pod przewodnictwem burgrabiego. Sądził wszystkie sprawy, w których pozwanym był szlachcic nieosiadły (gołota) oraz tzw. sprawy gardłowe z czterech artykułów grodzkich, których jednak nie stosowano formalistycznie i już w połowie XV w. znacznie wykraczano poza ten zakres.
Apogeum swej popularności sądy grodzkie osiągnęły w XVII wieku, kiedy znaczenie sądów ziemskich zmalało, wskutek ich częstego niezbierania się. Wobec tego zwiększała się rola sądów grodzkich poprzez przejęcie ich uprawnień. Rozszerzały się również ich kompetencje – obok spraw karnych zaczęto obejmować również cywilne tzw. rezygnacje, czyli m.in. przeniesienia prawa własności nieruchomości i wszelkiego rodzaju obciążenia nieruchomości. Wraz z przyrostem kompetencji, wzrosła liczba ich funkcjonariuszy, zwłaszcza w kancelarii grodzkiej. Sędzia grodzki, mianowany przez starostę, a tym samym powoływany niezależnie od sejmiku, nadal działał sprawnie. Często obok niego pojawiał się dodany mu bądź też przybrany przezeń do pomocy podsędek.
Sądy grodzkie zostały zlikwidowane wraz z przeprowadzeniem na sejmie czteroletnim reformy sądownictwa. Konfederacja targowicka na krótko przywróciła działanie sądów grodzkich, które ostatecznie zlikwidowano w 1793 r. na sejmie grodzieńskim.

## II Rzeczpospolita i Polska Ludowa
Do idei sądownictwa grodzkiego powrócono na krótko w 1928 r., kiedy to w II Rzeczypospolitej wprowadzono model trójinstancyjny.
W pierwszych latach Polski Ludowej (do 1950 r.) sąd grodzki był sądem I instancji. Orzekał w drobnych sprawach cywilnych i karnych. Orzekał w składzie jednoosobowym. Przy sądach grodzkich mogły być tworzone sądy pracy.

## III Rzeczpospolita
W roku 2001 sądy grodzkie powstały w miejsce kolegiów do spraw wykroczeń. Mogły być tworzone rozporządzeniem ministra sprawiedliwości w sądzie rejonowym jako wydziały lub wydziały zamiejscowe. Rozpoznawały sprawy:
1. o wykroczenia w pierwszej instancji,
2. o wykroczenia skarbowe oraz o przestępstwa skarbowe z wyjątkiem spraw podlegających rozpoznaniu w postępowaniu zwyczajnym,
3. o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego,
4. o pozostałe przestępstwa, podlegające rozpoznaniu w karnym postępowaniu uproszczonym,
5. cywilne podlegające rozpoznaniu w cywilnym postępowaniu uproszczonym z wyjątkiem spraw rozpoznawanych w europejskim postępowaniu nakazowym, oraz dotyczące depozytów sądowych i przepadku rzeczy.

Od 1 stycznia 2010 roku ich kompetencje przejęły wydziały cywilne i karne sądów rejonowych.

title: Sąd grodzki

wikitext:
{{podziel|podzielić na osobne hasła o sądach grodzkich I, II, III RP i Polski Ludowej}}
'''Sąd grodzki''' – [[sąd]] w dawnej [[I Rzeczpospolita|I Rzeczypospolitej]]. Był jednym z podstawowych sądów szlacheckich jakie powstały w Polsce. Wykształcił się z sądów [[Małopolska|małopolskich]] [[starosta grodowy|starostów grodowych]] na przełomie XIV i XV w. Był sądem I instancji, którego wyroki z założenia były wydawane w imieniu monarchy i miały być niezaskarżalne. Jednak w toku praktyki orzeczniczej wykształciło się kilka środków „zahaczenia wyroku” (odwoławczych): remisja, nagana sędziego, a w XVI w. apelacja, gravamen, male obtentum czy wznowienie postępowania. Wyjątkowo pełnił rolę sądu II instancji dla dochodzenia spraw o naprawienie szkód wyrządzonych przez żołnierzy w dobrach prywatnych, gdyż w I instancji właściwy był rotmistrz, a w razie jego bezskuteczności dopiero sprawę kierowano do sądu grodzkiego. Sąd działał pod przewodnictwem [[starosta grodowy|starosty]] i [[sędzia grodzki|sędziego grodzkiego]], a w XV w. w sądach w Wielkopolsce pod przewodnictwem burgrabiego. Sądził wszystkie sprawy, w których pozwanym był [[szlachta|szlachcic]] nieosiadły (gołota) oraz tzw. sprawy gardłowe z [[cztery artykuły grodzkie|czterech artykułów grodzkich]], których jednak nie stosowano formalistycznie i już w połowie XV w. znacznie wykraczano poza ten zakres.
Apogeum swej popularności sądy grodzkie osiągnęły w XVII wieku, kiedy znaczenie sądów ziemskich zmalało, wskutek ich częstego niezbierania się. Wobec tego zwiększała się rola sądów grodzkich poprzez przejęcie ich uprawnień. Rozszerzały się również ich kompetencje – obok spraw karnych zaczęto obejmować również cywilne tzw. rezygnacje, czyli m.in. przeniesienia prawa własności nieruchomości i wszelkiego rodzaju obciążenia nieruchomości. Wraz z przyrostem kompetencji, wzrosła liczba ich funkcjonariuszy, zwłaszcza w kancelarii grodzkiej. Sędzia grodzki, mianowany przez starostę, a tym samym powoływany niezależnie od sejmiku, nadal działał sprawnie. Często obok niego pojawiał się dodany mu bądź też przybrany przezeń do pomocy podsędek.

Sądy grodzkie zostały zlikwidowane wraz z przeprowadzeniem na sejmie czteroletnim reformy sądownictwa. Konfederacja targowicka na krótko przywróciła działanie sądów grodzkich, które ostatecznie zlikwidowano w 1793 r. na sejmie grodzieńskim.
{{Osobny artykuł|Sąd grodzki (I Rzeczpospolita)}}

== II Rzeczpospolita i Polska Ludowa ==
Do idei sądownictwa grodzkiego powrócono na krótko w 1928 r., kiedy to w II Rzeczypospolitej wprowadzono model trójinstancyjny.

W pierwszych latach [[Polska Ludowa|Polski Ludowej]] (do 1950 r.) sąd grodzki był sądem I instancji. Orzekał w drobnych sprawach cywilnych i karnych. Orzekał w składzie jednoosobowym. Przy sądach grodzkich mogły być tworzone [[sąd pracy|sądy pracy]].

== III Rzeczpospolita ==
W roku 2001 sądy grodzkie powstały w miejsce [[Kolegium do spraw wykroczeń|kolegiów do spraw wykroczeń]]. Mogły być tworzone [[rozporządzenie]]m [[Ministerstwo Sprawiedliwości (Polska)|ministra sprawiedliwości]] w [[sąd rejonowy|sądzie rejonowym]] jako wydziały lub wydziały zamiejscowe. [[Postępowanie sądowe|Rozpoznawały]] sprawy:
# o [[wykroczenie|wykroczenia]] w [[Sądy I instancji w Polsce|pierwszej instancji]],
# o [[wykroczenie skarbowe|wykroczenia skarbowe]] oraz o [[przestępstwo skarbowe|przestępstwa skarbowe]] z wyjątkiem spraw podlegających rozpoznaniu w [[postępowanie zwyczajne|postępowaniu zwyczajnym]],
# o [[przestępstwo|przestępstwa]] ścigane z oskarżenia prywatnego,
# o pozostałe [[przestępstwo|przestępstwa]], podlegające rozpoznaniu w karnym [[postępowanie uproszczone karne|postępowaniu uproszczonym]],
# cywilne podlegające rozpoznaniu w cywilnym [[postępowanie uproszczone cywilne|postępowaniu uproszczonym]] z wyjątkiem spraw rozpoznawanych w europejskim postępowaniu nakazowym, oraz dotyczące [[depozyt sądowy|depozytów sądowych]] i [[przepadek rzeczy|przepadku rzeczy]].
Od 1 stycznia 2010 roku ich kompetencje przejęły wydziały cywilne i karne sądów rejonowych.

== Bibliografia ==
* ''Historia państwa i prawa polskiego'', Juliusz Bardach (red.), Warszawa 1985.
* ''Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej'', Michał Pawlikowski, Strzałków 2011, {{ISBN|978-83-93362-1-1}}.

[[Kategoria:Sąd grodzki (I Rzeczpospolita)| ]]


text:
# Carlo Gualterio
Carlo Gualterio (ur. w 1613 w Orvieto, zm. 1 stycznia 1673 w Rzymie) – włoski kardynał.

## Życiorys
Urodził się w 1613 roku w Orvieto, jako syn Raffaelego III Gualterio i Plautilli Antoniani. Był referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur i rektorem La Sapienzy. 2 marca 1654 roku został kreowany kardynałem diakonem i otrzymał diakonię San Pancrazio. 5 października został wybrany arcybiskupem Fermo, a 27 grudnia przyjął sakrę. W 1668 roku zrezygnował z zarządzania archidiecezją. 25 grudnia tego samego roku został podniesiony do rangi kardynała prezbitera i otrzymał kościół tytularny Santa Maria in Cosmedin. W okresie 1672–1673 pełnił funkcję kamerlinga Kolegium Kardynałów. Zmarł 1 stycznia 1673 roku w Rzymie.

title: Carlo Gualterio

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Carlo Gualterio
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Kardynał prezbiter
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = 1613
 |miejsce urodzenia       = [[Orvieto]]
 |data śmierci            = 1 stycznia 1673
 |miejsce śmierci         = [[Rzym]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Arcybiskup Fermo
 |1. funkcja - okres      = 1654–1668
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 27 grudnia 1654
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            = 2 marca 1654
 |papież kreujący         = [[Innocenty X]]
 |kościół tytularny       = Santa Maria in Cosmedin
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = kardynał
 |data konsekracji          = 27 grudnia 1654
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Francesco Barberini (1597–1679)|Francesco Barberini]]
 |współkonsekratorzy        = [[Carlo Azzolini]]<br />[[Marcello Anania]]
 |biskupi konsekrowani      ={{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Giannotto Gualterio]]|1668}}
 |biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Carlo Gualterio''' (ur. w [[1613]] w [[Orvieto]], zm. [[1 stycznia]] [[1673]] w [[Rzym]]ie) – włoski [[kardynał]].

== Życiorys ==
Urodził się w 1613 roku w Orvieto, jako syn Raffaelego III Gualterio i Plautilli Antoniani{{r|FIU}}. Był referendarzem [[Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej|Trybunału Obojga Sygnatur]] i rektorem [[Uniwersytet Rzymski „La Sapienza”|La Sapienzy]]{{r|FIU}}. 2 marca 1654 roku został kreowany [[Stopnie kardynalskie#Kardynałowie diakoni|kardynałem diakonem]] i otrzymał diakonię San Pancrazio{{r|hierarchy}}. 5 października został wybrany [[arcybiskup]]em [[Fermo]], a 27 grudnia przyjął [[sakra|sakrę]]{{r|hierarchy}}. W 1668 roku zrezygnował z zarządzania archidiecezją{{r|FIU}}. 25 grudnia tego samego roku został podniesiony do rangi [[Stopnie kardynalskie#Kardynałowie prezbiterzy|kardynała prezbitera]] i otrzymał kościół tytularny Santa Maria in Cosmedin{{r|hierarchy}}. W okresie 1672–1673 pełnił funkcję [[Kamerling Świętego Kolegium Kardynałów|kamerlinga Kolegium Kardynałów]]{{r|FIU}}. Zmarł 1 stycznia 1673 roku w Rzymie{{r|FIU}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="FIU">{{cytuj stronę|url=http://cardinals.fiu.edu/bios1654.htm#Gualterio|tytuł=Carlo Gualterio|opublikowany=The Cardinals of the Holy Roman Church|język=en|data dostępu=2019-04-03}}</ref>
<ref name="hierarchy">{{cytuj stronę|url=http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bgualtc.html|tytuł=Carlo Gualterio|opublikowany=catholic-hierarchy.org|język=en|data dostępu=2019-04-03}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gualterio, Carlo}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1613]]
[[Kategoria:Zmarli w 1673]]
[[Kategoria:Włoscy kardynałowie]]
[[Kategoria:Kardynałowie z nominacji Innocentego X]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Orvieto]]

title: Carlo Gualterio

Data i miejsce urodzenia: 1613 · Orvieto

Data i miejsce śmierci: 1 stycznia 1673 · Rzym

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Sakra biskupia: 27 grudnia 1654

Kreacja kardynalska: 2 marca 1654 · Innocenty X

Kościół tytularny: Santa Maria in Cosmedin

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 27 grudnia 1654

Konsekrator: Francesco Barberini

Współkonsekratorzy: Carlo Azzolini · Marcello Anania