text:
# Józefina (królowa Szwecji i Norwegii)
Józefina de Beauharnais (fr. Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone; ur. 14 marca 1807 w Mediolanie, zm. 7 czerwca 1876 w Sztokholmie) – królowa Szwecji i Norwegii w latach 1844-1859 jako żona króla Szwecji i Norwegii, Oskara I. Wraz z mężem miała pięcioro dzieci, spośród których dwoje zostało później królami Szwecji i Norwegii – Karol XV i Oskar II.

## Życiorys
Urodziła się 14 marca 1807 roku w Mediolanie jako córka Eugeniusza de Beauharnais, wicekróla Italii, księcia von Leuchtenberg, przybranego syna Napoleona, oraz jego żony, bawarskiej księżniczki, Augusty Amalii z rodu Wittelsbachów. Dziewczynka otrzymała imiona Józefina Maksymiliana Eugenia Napoleona (fr. Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone). Pierwsze imię dostała po swojej babce, cesarzowej francuskiej, Józefinie. Drugie imię otrzymała po dziadku, pierwszym królu Bawarii, Maksymilianie I Józefie Wittelsbachu, trzecie – po ojcu, Eugeniuszu, a czwarte po Napoleonie (imię Napoleona skreślono jej w Szwecji po zamążpójściu). Językiem ojczystym małej Józefiny był francuski, a wraz z rodzeństwem uczyła się także niemieckiego, włoskiego i angielskiego.
22 maja 1823 r. w pałacu Leuchtenbergów w Monachium Józefina poślubiła następcę tronu Szwecji i Norwegii, Oskara Bernadotte, jedynego syna króla Karola XIV Jana i królowej Dezyderii. W posagu wniosła m.in. część klejnotów ze spadku ojca po cesarzowej Józefinie, które do dziś noszone są przez monarchinie skandynawskich rodzin królewskich. Na ślub nie przyszła królowa Bawarii, Teresa, żona Ludwika I, która była legitymistką i nie uważała Oskara za osobę krwi królewskiej. Ceremonię powtórzono w Sztokholmie 19 czerwca tegoż roku. Szwedzka para królewska od dawna szukała wśród rodów panujących małżonki dla syna, ale w czasach Świętego Przymierza na dworach europejskich nadal widziano Bernadottów jako plebejuszy i częściowo uzurpatorów (żyli wówczas jeszcze obalony król Szwecji Gustaw IV Adolf i jego syn, były następca tronu Gustaw von Holstein-Gottorp-Vasa). Konsekwentnie odmawiano im wydania za Oskara księżniczki krwi z bardziej znaczących rodów, więc musieli się zadowolić księżniczką „drugiej kategorii”. Nie bez znaczenia było to, że Józefina pochodziła ze strony matki od siostry Karola X Gustawa i przez nią od Gustawa Wazy, a więc jej dzieci z Oskarem uzyskały taki sam stopień pokrewieństwa z Wazami, jak obaleni w 1809 roku Holstein-Gottorpowie. Po przybyciu do Szwecji Józefina od początku pełniła przy boku teścia obowiązki „pierwszej damy”, gdyż skromna i nienawidząca wszelkich ceremonii Dezyderia nie chciała brać udziału w życiu publicznym.
Józefina nie odstąpiła od wiary rzymskokatolickiej. Jej zasługą było wzniesienie pierwszego od czasów reformacji kościoła rzymskokatolickiego pw. św. Eugenii w Sztokholmie i uzyskanie zezwolenia władz na stworzenie parafii katolickich w Sztokholmie i norweskiej stolicy Kristianii (obecnie Oslo). Jej dzieci zostały natomiast wychowane w szwedzkiej państwowej religii protestanckiej.
Po wstąpieniu na tron Oskara I – chorego i odizolowanego od wszystkich introwertyka – Józefina należała do jego najbliższych doradców. Głównie jej inicjatywie Szwecja zawdzięcza wiele liberalnych reform, jak polepszenie warunków bytu w więzieniach, zrównanie kobiet z mężczyznami w prawie spadkowym, zniesienie wszechwładzy cechów, sprawniejszą opiekę nad sierotami i ubogimi oraz wprowadzenie swobody wyznawania innych religii niż państwowa (1860, przedtem było wiele przypadków wydalania katolików i Żydów ze Szwecji, nie mogli też piastować żadnych urzędów państwowych). W sferze politycznej wielkim wkładem Józefiny było zbliżenie (nadal neutralnej) Szwecji do mocarstw zachodnich w czasie wojny krymskiej, w czym wielce pomogło jej bliskie pokrewieństwo z Napoleonem III.
Józefina założyła Josephinahemmet, dom dla starszych, mniej zamożnych katolików, oraz Dom Pamięci Króla Oscara I, który przyjmował kobiety bez względu na wyznawaną religię. Oba przedsięwzięcia działają do dziś jako domy starców.
W maju 1876 roku zachorowała na zapalenie płuc. Zmarła zaledwie miesiąc później, 7 czerwca 1876 roku. Została pochowana w kościele na Riddarholmen w Sztokholmie.
Z Oskarem Józefina miała pięcioro dzieci, dwaj jej synowie, Karol XV i Oskar II zostali królami Szwecji i Norwegii.

## Małżeństwo i potomstwo
22 maja 1823 roku w pałacu Leuchtenbergów w Monachium wyszła za mąż za następcę tronu Szwecji i Norwegii, Oskara Bernadotte (późniejszego króla Oskara I). Ceremonia ślubna została powtórzona w stolicy Szwecji, Sztokholmie, 19 czerwca tego samego roku. Dzięki temu małżeństwu szwedzka rodzina królewska weszła w posiadanie tiary Cameo – jednego z najbardziej znanych współcześnie diademów.
Oskar i Józefina mieli wspólnie pięcioro dzieci:
- Karol (szw. Karl Ludvig Eugen; ur. 3 maja1826 w Sztokholmie, zm. 18 września 1872 w Malmö) – późniejszy król Szwecji i Norwegii (odpowiednio jako Karol XV i Karol IV) w latach 1859–1872. W 1851 roku ożenił się z Ludwiką Orańską. Miał z nią dwoje dzieci – Luizę (1850-1926) i Karola Oskara (1852-1854).
- Gustaw (szw. Frans Gustaf Oscar; ur. 18 czerwca 1827 w Solnie, zm. 24 września 1852 w Christianii) – książę Szwecji, Norwegii i Upplandu, kompozytor. Zmarł bezżennie i bezpotomnie.
- Oskar (szw. Oscar Fredrik; ur. 21 stycznia 1829 w Sztokholmie, zm. 8 grudnia 1907 tamże) – późniejszy król Szwecji w latach 1872–1907 i Norwegii w latach 1872–1905 jako Oskar II. W 1857 roku ożenił się z Zofią Nassau, z którą miał czterech synów: Gustawa V (1858-1950), Oskara (1859-1953), Karola (1861-1951) i Eugeniusza (1865-1947).
- Eugenia (szw. Charlotta Eugenia Augusta Amalia Albertina; ur. 24 kwietnia 1830 w Sztokholmie, zm. 23 kwietnia 1889 tamże) – księżniczka Szwecji i Norwegii, kompozytorka, pisarka, rzeźbiarka i malarka. Nigdy nie wyszła za mąż i nie miała dzieci.
- August (szw. Nikolaus August; ur. 24 sierpnia 1831 w Drottningholm, zm. 4 marca 1873 w Sztokholmie) – książę Szwecji, Norwegii i Dalarny z dynastii Bernadotte, wojskowy, od 1872 Generallöjtnant (odpowiednik polskiego Generała Dywizji). W 1864 ożenił się z Teresą Wettyn. Nie miał z nią dzieci.

## Genealogia
| Prapradziadkowie                                                | Klaudiusz de Beauharnais (1674-1738) ∞1713 Renata Hardouineau (1696-1744)                              | ? ∞ ? ?                                                                                | Gaspard-Joseph de La Pagerie (1705-1767) ∞ Maria Franciszka Bourreau De La Chevalerie (1709-1784) | ? ∞ ? ?                                                                                | Christian III Wittelsbach (Pfalz-Zweibrücken) (1674-1735) ∞1719 Karolina Nassau-Saarbrücken (1704-1774) | Józef Karol Wittelsbach (1694-1729) ∞1717 Elżbieta Augusta Wittelsbach (1693-1728)                 | Ludwik VIII, landgraf Hesji-Darmstadt (1691-1768) ∞1717 Charlotta von Hanau-Lichtenberg (1700-1726)                   | Christian Karl Reinhard von Leiningen-Dagsburg (1695-1766) ∞1726 Katharina Polyxena von Solms-Rödelheim (1702-1765)   |
| Pradziadkowie                                                   | Franciszek de Beauharnais (1714-1800) ∞ Maria Anna Henrietta Françoise Pyvart de Chastullé (1722–1767) | Franciszek de Beauharnais (1714-1800) ∞ Maria Anna Henrietta Françoise Pyvart de Chastullé (1722–1767) | Józef Tascher de La Pagerie (1735-1790) ∞1761 Róża Klara des Vergers de Sannois (1736-1807)       | Józef Tascher de La Pagerie (1735-1790) ∞1761 Róża Klara des Vergers de Sannois (1736-1807) | Fryderyk Michał Wittelsbach (1724-1767) ∞1746 Maria Franciszka Wittelsbach (1724-1794)                  | Fryderyk Michał Wittelsbach (1724-1767) ∞1746 Maria Franciszka Wittelsbach (1724-1794)             | Jerzy Wilhelm z Hesji-Darmstadt (1722-1782) ∞1748 Maria Luiza Albertyna z Leiningen-Dagsburga-Falkenburga (1729-1818) | Jerzy Wilhelm z Hesji-Darmstadt (1722-1782) ∞1748 Maria Luiza Albertyna z Leiningen-Dagsburga-Falkenburga (1729-1818) |
| Dziadkowie                                                      | Aleksander de Beauharnais (1760-1794) ∞2779 Józefina Tascher de La Pagerie (1763-1814)                 | Aleksander de Beauharnais (1760-1794) ∞2779 Józefina Tascher de La Pagerie (1763-1814)                 | Aleksander de Beauharnais (1760-1794) ∞2779 Józefina Tascher de La Pagerie (1763-1814)            | Aleksander de Beauharnais (1760-1794) ∞2779 Józefina Tascher de La Pagerie (1763-1814)      | Maksymilian I Józef Wittelsbach (1756-1825) ∞1785 Augusta Wilhelmina z Hesji-Darmstadt (1765-1796)      | Maksymilian I Józef Wittelsbach (1756-1825) ∞1785 Augusta Wilhelmina z Hesji-Darmstadt (1765-1796) | Maksymilian I Józef Wittelsbach (1756-1825) ∞1785 Augusta Wilhelmina z Hesji-Darmstadt (1765-1796)                    | Maksymilian I Józef Wittelsbach (1756-1825) ∞1785 Augusta Wilhelmina z Hesji-Darmstadt (1765-1796)                    |
| Rodzice                                                         | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                      | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                      | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                 | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)           | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                       | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                  | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                                     | Eugeniusz de Beauharnais (1781-1824) ∞1806 Augusta Amalia Wittelsbach (1788-1851)                                     |
| Józefina de Beauharnais (1807-1876), królowa Szwecji i Norwegii |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |

title: Józefina (królowa Szwecji i Norwegii)

wikitext:
{{inne znaczenia|Józefiny de Beauharnais|[[Józefina (cesarzowa francuska)|Józefina de Beauharnais (cesarzowa francuska)]]}}
{{Władca infobox
 |władca            = Józefina de Beauharnais
 |imiona            = Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone
 |grafika           = Жозефина Лейхтенбергская, королева Швеции и Норвегии.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              = Blason de la Reine Joséphine1.svg
 |opis herbu        =
 |faksymile         = Royal Monogram of Queen Josephine of Sweden.svg
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Szwedzkie królowe|Królowa Szwecji]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[8 marca]] [[1844]]
 |1. do             = [[8 lipca]] [[1859]]
 |1. jako           = żona
 |1. kogo           = [[Oskar I|Oskara I]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Dezyderia Clary]]
 |1. następca       = [[Ludwika Orańska]]
 |2. tytuł          = [[Norweskie królowe|Królowa Norwegii]]
 |2. od             = [[8 marca]] [[1844]]
 |2. do             = [[8 lipca]] [[1859]]
 |2. jako           = żona
 |2. kogo           = [[Oskar I|Oskara I]]
 |2. koronacja      =
 |2. poprzednik     = [[Dezyderia Clary]]
 |2. następca       = [[Ludwika Orańska]]
 |dynastia          = [[Bernadotte]]
(poprzez małżeństwo)
 |data urodzenia    = [[14 marca]] [[1807]]
 |miejsce urodzenia = [[Mediolan]]
 |data śmierci      = [[7 czerwca]] [[1876]]
 |miejsce śmierci   = [[Sztokholm]]
 |przyczyna śmierci = [[zapalenie płuc]]
 |miejsce spoczynku = [[Kościół na Riddarholmen]],
[[Sztokholm]]
 |ojciec            = [[Eugeniusz de Beauharnais]]
 |matka             = [[Augusta Amalia Wittelsbach]]
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = mąż
 |1. związek z      = [[Oskar I]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Karol XV]]
[[Gustaw Bernadotte|Gustaw]]
[[Oskar II]]
[[Eugenia Bernadotte|Eugenia]]
[[August Bernadotte|August]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       = {{order|OŚK}}
 |commons           = Category:Josephine of Leuchtenberg
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
[[Plik:Josephine of Leuchtenberg 1874.jpg|thumb|240px|Józefina de Beauharnais]]
'''Józefina de Beauharnais''' ([[język francuski|fr]]. Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone; ur. [[14 marca]] [[1807]] w [[Mediolan|Mediolanie]], zm. [[7 czerwca]] [[1876]] w [[Sztokholm|Sztokholmie]]) – [[szwedzkie królowe|królowa Szwecji]] i [[norweskie królowe|Norwegii]] w latach 1844-1859 jako żona [[władcy Szwecji|króla Szwecji]] i [[władcy Norwegii|Norwegii]], [[Oskar I|Oskara I]]. Wraz z mężem miała pięcioro dzieci, spośród których dwoje zostało później królami Szwecji i Norwegii – [[Karol XV]] i [[Oskar II]].

== Życiorys ==
Urodziła się 14 marca 1807 roku w [[Mediolan|Mediolanie]] jako córka [[Eugeniusz de Beauharnais|Eugeniusza de Beauharnais]], wicekróla Italii, księcia von Leuchtenberg, przybranego syna [[Napoleon Bonaparte|Napoleona]], oraz jego żony, bawarskiej księżniczki, [[Augusta Amalia Wittelsbach|Augusty Amalii z rodu Wittelsbachów]]. Dziewczynka otrzymała imiona [[Józefina (imię)|Józefina]] [[Maksymiliana]] [[Eugenia]] [[Napoleon (imię)|Napoleona]] (fr. Joséphine Maximilienne Eugénie Napoléone). Pierwsze imię dostała po swojej babce, cesarzowej francuskiej, [[Józefina (cesarzowa francuska)|Józefinie]]. Drugie imię otrzymała po dziadku, pierwszym królu Bawarii, [[Maksymilian I Józef Wittelsbach|Maksymilianie I Józefie Wittelsbachu]], trzecie – po ojcu, [[Eugeniusz de Beauharnais|Eugeniuszu]], a czwarte po [[Napoleon Bonaparte|Napoleonie]] (imię Napoleona skreślono jej w Szwecji po zamążpójściu). Językiem ojczystym małej Józefiny był [[Język francuski|francuski]], a wraz z rodzeństwem uczyła się także [[Język niemiecki|niemieckiego]], [[Język włoski|włoskiego]] i [[Język angielski|angielskiego]].

22 maja 1823 r. w pałacu Leuchtenbergów w [[Monachium]] Józefina poślubiła następcę tronu Szwecji i Norwegii, [[Oskar I|Oskara Bernadotte]], jedynego syna króla [[Karol XIV Jan|Karola XIV Jana]] i królowej [[Dezyderia Clary|Dezyderii]]. W [[posag]]u wniosła m.in. część [[Kamienie szlachetne|klejnotów]] ze spadku ojca po cesarzowej [[Józefina (cesarzowa francuska)|Józefinie]], które do dziś noszone są przez monarchinie skandynawskich rodzin królewskich<ref name=":0">{{Cytuj | url=https://www.townandcountrymag.com/society/tradition/a35538348/sweden-royal-family-cameo-parure-napoleon-history/ | tytuł=Sweden's Royal Family Inherited the Cameo Parure from Napoleon's Wife, Empress Josephine | opublikowany=townandcountrymag.com | język=en | data dostępu=2024-04-23}}</ref><ref name=":1" />. Na ślub nie przyszła [[Władcy Bawarii|królowa Bawarii]], [[Teresa z Saksonii-Hildburghausen|Teresa]], żona [[Ludwik I Wittelsbach|Ludwika I]], która była [[legitymizm|legitymistką]] i nie uważała Oskara za osobę krwi królewskiej. Ceremonię powtórzono w Sztokholmie 19 czerwca tegoż roku<ref>{{Cytuj |tytuł = 19 czerwca - dzień królewskich ślubów w Szwecji |data dostępu = 2022-02-11 |url = http://www.swedish-princesses.pl/2016/06/19-czerwca-dzien-krolewskich-slubow-w.html}}</ref>. Szwedzka para królewska od dawna szukała wśród rodów panujących małżonki dla syna, ale w czasach [[Święte Przymierze|Świętego Przymierza]] na dworach europejskich nadal widziano Bernadottów jako [[Plebejusze|plebejuszy]] i częściowo uzurpatorów (żyli wówczas jeszcze obalony król Szwecji [[Gustaw IV Adolf]] i jego syn, były następca tronu [[Gustaw von Holstein-Gottorp-Vasa]]). Konsekwentnie odmawiano im wydania za Oskara księżniczki krwi z bardziej znaczących rodów, więc musieli się zadowolić księżniczką „drugiej kategorii”. Nie bez znaczenia było to, że Józefina pochodziła ze strony matki od siostry [[Karol X Gustaw|Karola X Gustawa]] i przez nią od [[Gustaw I Waza|Gustawa Wazy]], a więc jej dzieci z Oskarem uzyskały taki sam stopień pokrewieństwa z Wazami, jak obaleni w 1809 roku [[Oldenburgowie|Holstein-Gottorpowie]]. Po przybyciu do Szwecji Józefina od początku pełniła przy boku teścia obowiązki „pierwszej damy”, gdyż skromna i nienawidząca wszelkich ceremonii [[Dezyderia Clary|Dezyderia]] nie chciała brać udziału w życiu publicznym.

Józefina nie odstąpiła od wiary [[katolicyzm|rzymskokatolickiej]]. Jej zasługą było wzniesienie pierwszego od czasów [[reformacja|reformacji]] kościoła rzymskokatolickiego pw. św. Eugenii w Sztokholmie i uzyskanie zezwolenia władz na stworzenie [[parafia|parafii]] katolickich w Sztokholmie i norweskiej stolicy [[Oslo|Kristianii]] (obecnie Oslo). Jej dzieci zostały natomiast wychowane w szwedzkiej państwowej religii [[protestantyzm|protestanckiej]].

Po wstąpieniu na tron Oskara I – chorego i odizolowanego od wszystkich [[introwersja|introwertyka]] – Józefina należała do jego najbliższych doradców. Głównie jej inicjatywie Szwecja zawdzięcza wiele liberalnych reform, jak polepszenie warunków bytu w więzieniach, zrównanie kobiet z mężczyznami w prawie [[spadek|spadkowym]], zniesienie wszechwładzy [[Cech rzemiosła|cechów]], sprawniejszą opiekę nad sierotami i ubogimi oraz wprowadzenie swobody wyznawania innych religii niż państwowa (1860, przedtem było wiele przypadków wydalania katolików i [[Żydzi|Żydów]] ze Szwecji, nie mogli też piastować żadnych urzędów państwowych). W sferze politycznej wielkim wkładem Józefiny było zbliżenie (nadal [[Państwo neutralne|neutralnej]]) Szwecji do mocarstw zachodnich w czasie [[Wojna krymska|wojny krymskiej]], w czym wielce pomogło jej bliskie pokrewieństwo z [[Napoleon III Bonaparte|Napoleonem III]].

Józefina założyła Josephinahemmet, dom dla starszych, mniej zamożnych katolików, oraz Dom Pamięci Króla Oscara I, który przyjmował kobiety bez względu na wyznawaną religię. Oba przedsięwzięcia działają do dziś jako domy starców<ref>{{Cytuj |tytuł = Queen Josefina |data dostępu = 2022-02-11 |opublikowany = www.kungligaslotten.se |url = https://www.kungligaslotten.se/english/list-of-swedish-monarchs/josefina.html |język = en}}</ref>.

W maju 1876 roku zachorowała na zapalenie płuc. Zmarła zaledwie miesiąc później, 7 czerwca 1876 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Joséphine av Leuchtenberg - Sveriges Kungahus |data dostępu = 2022-02-11 |opublikowany = www.kungahuset.se |url = https://web.archive.org/web/20170621185849/http://www.kungahuset.se/royalcourt/royalfamily/thebernadottedynasty/josephineavleuchtenberg.4.164e81b015607465dc12e7c.html |język = en}}</ref>. Została pochowana w [[Kościół na Riddarholmen|kościele na Riddarholmen]] w [[Sztokholm|Sztokholmie]].

Z Oskarem Józefina miała pięcioro dzieci, dwaj jej synowie, [[Karol XV]] i [[Oskar II]] zostali królami Szwecji i Norwegii.

== Małżeństwo i potomstwo ==

22 maja 1823 roku w pałacu Leuchtenbergów w [[Monachium]] wyszła za mąż za następcę tronu Szwecji i Norwegii, [[Oskar I|Oskara Bernadotte]] (późniejszego króla Oskara I). Ceremonia ślubna została powtórzona w stolicy Szwecji, [[Sztokholm|Sztokholmie]], 19 czerwca tego samego roku<ref>{{Cytuj |tytuł = "Dziękuję za podarowanie mi mojego księcia" – 10 rocznica ślubu księżniczki Victorii i księcia Daniela |data dostępu = 2021-06-13 |url = http://www.swedish-princesses.pl/2020/06/dziekuje-za-podarowanie-mi-mojego.html}}</ref>. Dzięki temu małżeństwu [[szwedzka rodzina królewska]] weszła w posiadanie tiary Cameo – jednego z najbardziej znanych współcześnie diademów<ref name=":0" /><ref name=":1">{{Cytuj |autor = Emma Samuel |tytuł = Tiara of the Month: The Cameo Parure belonging to the Swedish Royal Family |data dostępu = 2021-06-13 |opublikowany = Tatler |url = https://www.tatler.com/article/tiara-of-the-month-cameo-parure-swedish-royal-family |język = en-GB}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = The Royal Order of Sartorial Splendor: Tiara Thursday: The Cameo Tiara |data = 2012-03-01 |data dostępu = 2021-06-13 |opublikowany = The Royal Order of Sartorial Splendor |url = http://orderofsplendor.blogspot.com/2012/03/tiara-thursday-cameo-tiara.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = The Swedish Cameo Tiara |data dostępu = 2021-06-13 |opublikowany = The Practical Gemologist |url = http://www.thepracticalgemologist.com/jewelry-history-1/2015/8/4/the-swedish-cameo-tiara |język = en-US}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Sobota z tiarą – The Cameo Tiara |data dostępu = 2021-06-13 |url = http://www.swedish-princesses.pl/2014/02/sobota-z-tiara-cameo-tiara.html}}</ref>.

Oskar i Józefina mieli wspólnie pięcioro dzieci:

* [[Karol XV|Karol]] ([[język szwedzki|szw.]] Karl Ludvig Eugen; ur. [[3 maja]][[1826]] w [[Sztokholm]]ie, zm. [[18 września]] [[1872]] w [[Malmö]]) – późniejszy [[Władcy Szwecji|król Szwecji]] i [[Władcy Norwegii|Norwegii]] (odpowiednio jako '''Karol XV''' i '''Karol IV''') w latach 1859–1872. W 1851 roku ożenił się z [[Ludwika Orańska|Ludwiką Orańską]]. Miał z nią dwoje dzieci – [[Luiza Bernadotte|Luizę]] (1850-1926) i [[Karol Oskar Bernadotte|Karola Oskara]] (1852-1854).
* [[Gustaw Bernadotte|Gustaw]] ([[język szwedzki|szw.]] Frans Gustaf Oscar; ur. [[18 czerwca]] [[1827]] w [[Gmina Solna|Solnie]], zm. [[24 września]] [[1852]] w [[Oslo|Christianii]]) – książę [[Szwecja|Szwecji]], [[Norwegia|Norwegii]] i [[Uppland]]u, [[kompozytor]]. Zmarł bezżennie i bezpotomnie.
* [[Oskar II|Oskar]] ([[język szwedzki|szw.]] Oscar Fredrik; ur. [[21 stycznia]] [[1829]] w [[Sztokholm]]ie, zm. [[8 grudnia]] [[1907]] tamże) – późniejszy [[Władcy Szwecji|król Szwecji]] w latach 1872–1907 i [[Władcy Norwegii|Norwegii]] w latach 1872–1905 jako '''Oskar II'''. W 1857 roku ożenił się z [[Zofia Wilhelmina Nassau|Zofią Nassau]], z którą miał czterech synów: [[Gustaw V|Gustawa V]] (1858-1950), [[Oskar (książę Gotlandii)|Oskara]] (1859-1953), [[Karol Bernadotte|Karola]] (1861-1951) i [[Eugeniusz Bernadotte|Eugeniusza]] (1865-1947).
* [[Eugenia Bernadotte|Eugenia]] ([[język szwedzki|szw.]] Charlotta Eugenia Augusta Amalia Albertina; ur. [[24 kwietnia]] [[1830]] w [[Sztokholm]]ie, zm. [[23 kwietnia]] [[1889]] tamże) – księżniczka [[Szwecja|Szwecji]] i [[Norwegia|Norwegii]], kompozytorka, pisarka, rzeźbiarka i malarka. Nigdy nie wyszła za mąż i nie miała dzieci.
* [[August Bernadotte|August]] ([[język szwedzki|szw.]] Nikolaus August; ur. [[24 sierpnia]] [[1831]] w [[Drottningholm]], zm. [[4 marca]] [[1873]] w [[Sztokholm]]ie) – książę [[Szwecja|Szwecji]], [[Norwegia|Norwegii]] i [[Dalarna|Dalarny]] z dynastii [[Bernadotte]], wojskowy, od [[1872]] Generallöjtnant (odpowiednik polskiego [[Generał|Generała Dywizji]]). W 1864 ożenił się z [[Teresa Sachsen-Altenburg|Teresą Wettyn]]. Nie miał z nią dzieci.

== Genealogia ==
{| class="wikitable" style="background:000000; color:inherit; font-size:85%; text-align:center"
|-
|'''Prapradziadkowie'''
|colspan="1"|
Klaudiusz de Beauharnais
(1674-1738)

∞1713

Renata Hardouineau
(1696-1744)
|colspan="1"|
?
?

∞

?
?
|colspan="1"|
Gaspard-Joseph de La Pagerie
(1705-1767)

∞

Maria Franciszka Bourreau De La Chevalerie
(1709-1784)
|colspan="1"|
?
?

∞

?
?
|colspan="1"|
[[Christian III Wittelsbach (Pfalz-Zweibrücken)]]
(1674-1735)

∞1719

Karolina Nassau-Saarbrücken
(1704-1774)
|colspan="1"|
[[Józef Karol Wittelsbach (Pfalz-Sulzbach)|Józef Karol Wittelsbach]]
(1694-1729)

∞1717

[[Elżbieta Augusta Wittelsbach]]
(1693-1728)
|colspan="1"|
[[Ludwik VIII, landgraf Hesji-Darmstadt]]
(1691-1768)

∞1717

Charlotta von Hanau-Lichtenberg
(1700-1726)
|colspan="1"|
[[Christian Karl Reinhard (Leiningen-Dagsburg-Falkenburg)|Christian Karl Reinhard von Leiningen-Dagsburg]]
(1695-1766)

∞1726

Katharina Polyxena von Solms-Rödelheim
(1702-1765)
|-
|'''Pradziadkowie'''
|colspan="2"|
Franciszek de Beauharnais
(1714-1800)

∞

Maria Anna Henrietta Françoise Pyvart de Chastullé
(1722–1767)
|colspan="2"|
[[Joseph Gaspard de Tascher|Józef Tascher de La Pagerie]]
(1735-1790)

∞1761

Róża Klara des Vergers de Sannois
(1736-1807)
|colspan="2"|
[[Fryderyk Michał Wittelsbach (Pfalz-Birkenfeld)|Fryderyk Michał Wittelsbach]]
(1724-1767)

∞1746

[[Maria Franciszka Wittelsbach (Pfalz-Sulzbach)|Maria Franciszka Wittelsbach]]
(1724-1794)
|colspan="2"|
[[Jerzy Wilhelm z Hesji-Darmstadt]]
(1722-1782)

∞1748

[[Maria Luiza Albertyna z Leiningen-Dagsburga-Falkenburga]]
(1729-1818)
|-
|'''Dziadkowie'''
|colspan="4"|
[[Aleksander de Beauharnais]] (1760-1794)

∞2779

[[Józefina (cesarzowa francuska)|Józefina Tascher de La Pagerie]] (1763-1814)
|colspan="4"|
[[Maksymilian I Józef Wittelsbach]] (1756-1825)

∞1785

[[Augusta Wilhelmina z Hesji-Darmstadt]] (1765-1796)
|-
|'''Rodzice'''
|colspan="8"|
[[Eugeniusz de Beauharnais]] (1781-1824)

∞1806

[[Augusta Amalia Wittelsbach]] (1788-1851)
|-
|colspan="9"|
'''Józefina de Beauharnais (1807-1876), królowa Szwecji i Norwegii'''
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Svenskt biografiskt lexikon'', 1-32, Stockholm

== Linki zewnętrzne ==
* [https://web.archive.org/web/20170621185849/http://www.kungahuset.se/royalcourt/royalfamily/thebernadottedynasty/josephineavleuchtenberg.4.164e81b015607465dc12e7c.html Biografia Józefiny na oficjalnej stronie szwedzkiej rodziny królewskiej]

{{Szwedzkie królowe}}
{{Norweskie królowe}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Beuaharnais-Bernadotte, Józefina de}}
[[Kategoria:Szwedzkie królowe|Józefina]]
[[Kategoria:Królowe Norwegii|Józefina]]
[[Kategoria:Ród Beauharnais|Józefina]]
[[Kategoria:Bernadotte|Józefina]]
[[Kategoria:Damy Orderu Świętego Karola (Meksyk)]]
[[Kategoria:Szwedzi pochodzenia francuskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1807]]
[[Kategoria:Zmarli w 1876]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie]]

title: Józefina de BeauharnaisJoséphine Maximilienne Eugénie Napoléone

Okres: od 8 marca 1844 · do 8 lipca 1859

Jako żona: Oskara I

Poprzedniczka: Dezyderia Clary

Następczyni: Ludwika Orańska

Dynastia: Bernadotte · (poprzez małżeństwo)

Data i miejsce urodzenia: 14 marca 1807 · Mediolan

Data i miejsce śmierci: 7 czerwca 1876 · Sztokholm

Przyczyna śmierci: zapalenie płuc

Miejsce spoczynku: Kościół na Riddarholmen, · Sztokholm

Ojciec: Eugeniusz de Beauharnais

Matka: Augusta Amalia Wittelsbach

Mąż: Oskar I

Dzieci: Karol XV · Gustaw · Oskar II · Eugenia · August


text:
# Matt Archibald
Matthew "Matt" Archibald (ur. 20 maja 1986 w Hamilton) – nowozelandzki kolarz torowy, brązowy medalista mistrzostw świata.

## Kariera
Największy sukces w karierze osiągnął w 2015 roku, kiedy zdobył brązowy medal w wyścigu na 1 km podczas mistrzostw świata w Paryżu. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Francuz François Pervis i Niemiec Joachim Eilers. W tej samej konkurencji trzecie miejsce zajął także na rozgrywanych rok wcześniej igrzyskach Wspólnoty Narodów w Glasgow. Tym razem lepsi byli tylko Australijczyk Scott Sunderland oraz kolejny reprezentant Nowej Zelandii, Simon van Velthooven.

wikiname: plwiki

title: Matt Archibald

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Matt Archibald
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = kolarstwo torowe
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[20 maja]] [[1986]]
 |miejsce urodzenia         = [[Hamilton (Nowa Zelandia)|Hamilton]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NZL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym|Mistrzostwa świata]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|KT|Paryż|2015|brąz|1 km}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Matthew "Matt" Archibald''' (ur. [[20 maja]] [[1986]] w [[Hamilton (Nowa Zelandia)|Hamilton]]) – [[Nowa Zelandia|nowozelandzki]] [[kolarstwo torowe|kolarz torowy]], brązowy medalista mistrzostw świata.

== Kariera ==
Największy sukces w karierze osiągnął w 2015 roku, kiedy zdobył brązowy medal w wyścigu na 1 km podczas [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 2015|mistrzostw świata w Paryżu]]. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie [[Francja|Francuz]] [[François Pervis]] i [[Niemcy|Niemiec]] [[Joachim Eilers]]<ref>[http://www.cyclingarchives.com/ritfiche.php?ritid=251418 World Championship, Track, 1 km, Elite 2015] {{lang|en}}</ref>. W tej samej konkurencji trzecie miejsce zajął także na rozgrywanych rok wcześniej [[Igrzyska Wspólnoty Narodów 2014|igrzyskach Wspólnoty Narodów w Glasgow]]. Tym razem lepsi byli tylko [[Australia|Australijczyk]] [[Scott Sunderland]] oraz kolejny reprezentant Nowej Zelandii, [[Simon van Velthooven]]<ref>[http://www.cyclingarchives.com/ritfiche.php?ritid=311286 Commonwealth Games, Track, 1 km 2014] {{lang|en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=76374 Profil na cyclingarchives.com] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Archibald, Matt}}
[[Kategoria:Nowozelandzcy kolarze torowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1986]]

title: · Matt Archibald

Data i miejsce urodzenia: 20 maja 1986 · Hamilton

title: Dorobek medalowy

brąz: Paryż 2015 · 1 km


text:
# 17 Pułk Piechoty (LWP)
17 pułk piechoty (17 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Sformowany w rejonie Żytomierza na podstawie rozkazu nr 00130 dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR z 5 lipca 1944 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501.
24 października 1944 pułk otrzymał sztandar wręczony przez przedstawicieli Śniatynia.
Wchodził w skład 5 Saskiej Dywizji Piechoty z 2 Armii WP.

## Skład etatowy
dowództwo i sztab
- 3 bataliony piechoty
- kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
- baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
- plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Stan osobowy pułku wynosił żołnierzy 2915, w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765.
Uzbrojenie: 162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm.

## Marsze i działania bojowe
24 kwietnia 1945 17 pp walczył w rejonie Kauppa, o po jego odrzuceniu zajął podstawy wyjściowe do uderzenia w kierunku Sdier. Po całodziennych krwawych walkach z 1/ 22 pal i czołgami 4. Brygady Pancernej okopał się na rubieży Zschillichau-Sdier. Zaczęło brakować amunicji, paliwa i żywności.
25 kwietnia pułk otrzymał zadanie opanowania Sdier. Sukcesy odniesione w ciągu dnia zniwelowały niemieckie kontrataki.
Ostry kryzys w bitwie budziszyńskiej spowodował potrzebę ściślejszego organizowania obrony. Pułk otrzymał zadanie oderwania się od nieprzyjaciela i przygotowania się do dalszej walki w miasteczku Radibor. W nocy z 25/26 kwietnia ruszył w kierunku Radiboru. Jednak z uwagi na nowe zagrożenie, skierowano pułk w kierunku wsi Lomske. O świcie pułk został silnie zaatakowany przez piechotę i czołgi nieprzyjaciela. Walka trwała 2 godziny, po czym pułk przeprowadził kontratak w kierunku wsi Crosta.
26 kwietnia pułk nadal pozostawał poza macierzystą dywizją. Wspólnie z 8 DP odpierał główne uderzenia wojsk niemieckich. 27 kwietnia walki trwały do późnej nocy. 28 kwietnia bronił się na rubieży Lomske-Droben. W tym dniu Niemcy przeszli do natarcia już o 6:00. Walki trwały do wieczora. Pułk w nocy oderwał się od nieprzyjaciela, by dołączyć do macierzystej 5 Dywizji.
Uczestnicząc w operacji praskiej nacierał wzdłuż brzegu Łaby, tocząc szereg potyczek na skalistej nadbrzeżnej szosie. Zakończył szlak bojowy 12 maja 1945 r. w czeskiej miejscowości Litomerice.
|  |  |  |  |

|  |  |

## Sztandar pułku
Sztandar został wręczony pułkowi 24 października 1944 w Trzebieszowie. Przekazany sztandar był pierwszym znakiem 17 pułku piechoty z Rzeszowa. We wrześniu 1939 wycofujący się żołnierze zakopali jego płat w ziemi. W lecie 1944 odkopano go i przekazano 17 pp ludowego Wojska Polskiego.
Opis sztandaru
Płat o wymiarach 90 × 127 cm, obszyty z trzech stron srebrną frędzlą, przymocowany do drzewca za pomocą wiązadeł. Drzewce z jasnego drewna. Przy drzewcu wstęga karmazynowa i wstęga biała związane w kokardę.
Strona główna
Pośrodku płata, na karmazynowym polu, haftowany srebrną nicią orzeł. Po obydwu stronach orła i pod nim napis haftowany srebrną nicią: "17 PP W JEDNOŚCI SIŁA".
Strona odwrotna
Na białym polu aplikowany i malowany olejną farbą wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej. Poniżej napis haftowany złotą nicią: "POD TWOJĄ OBRONĘ".

## Okres powojenny
Rozkaz dowódcy 2 Armii WP Nr 17 z 19 maja 1945 nakazywał 5 Dywizja Piechoty z dniem 20 maja 1945 przystąpić do obsadzenia granicy państwowej. 17 pułk piechoty obsadził odcinek od Orzechowa do Słubic. Sztab rozmieścił się w Łamierzycach.
Po przekazaniu odcinka granicy oddziałom WOP, pułk przedyslokowany został do Międzyrzecza, gdzie zajął koszary przy ul. Wojska Polskiego 17.
W 1947 żołnierze 17 pp brali udział w akcji Wisła wchodząc w skład 5 kombinowanego pułku piechoty (dowództwo na bazie 17pp);
W wykonaniu rozkazu Ministra Obrony Narodowej nr 0045/org. z 17 maja 1951 roku, 12 pułk piechoty w terminie do 1 grudnia 1951 przeformowany został na etat nr 2/120 o stanie 1974 wojskowych i 35 kontraktowych.
W 1952 roku, będąc w składzie 2 KA, stacjonował w Międzyrzeczu.
Rozkazem MON Nr 0025/Org. z 2 kwietnia 1957 rozformowywano 5 Dywizję Piechoty. 17 pułk piechoty nie został rozwiązany, a przeszedł w podporządkowanie dowódcy 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty.
23 maja 1948 17 pułk piechoty otrzymał nowy sztandar wojskowy.
W 1962 jednostka przeformowana została w 17 pułk zmechanizowany.

## Żołnierze pułku
Dowódcy pułku
- ppłk Ludwik Barański (25 lipca 1944–1945)
- mjr Władysław Wróblewski (1945–1948)
- mjr Kazimierz Leontowicz (1948–1950)
- kpt. Zdzisław Kuzemko (1950–1951)
- kpt. Kazimierz Makarewicz (1951–1953)
- mjr Zygmunt Stawski (1953–1956)
- ppłk dypl. Kazimierz Bukowy (1956–1958)
- ppłk dypl. Jan Stachura (1958–1962)

Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari
1. ppłk Ludwik Barański
2. kpt. Aleksander Filimonow

title: 17 Pułk Piechoty (LWP)

wikitext:
{{inne znaczenia|17 pp [[ludowe Wojsko Polskie|ludowego Wojska Polskiego]]|[[17 Pułk Piechoty|inne pułki piechoty noszące numer „17”]]}}

{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 17 pułk piechoty
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 = Piechota 1952.svg
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = LWP kurtki piechota.png
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{państwo|PRL|nazwa=Polska}}
 |sformowanie          = 1944
 |rozformowanie        = 1962 (przeformowanie)
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    = 23 maja 1948
 |rodowód              =
 |kontynuacja          = [[17 Pułk Zmechanizowany|17 pułk zmechanizowany]]
[[17 Brygada Zmechanizowana]]
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                = [[Jednostka wojskowa|JW]] [[Numer jednostki wojskowej|1042]]<ref group=uwaga>Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.03.1946</ref><ref>[https://wbh.wp.mil.pl/c/pages/atts/2018/11/5_INFOR_zasob1.pdf Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Oleśnicy]</ref>
 |dyslokacja           = [[Międzyrzecz]]{{odn|Kajetanowicz|2005|s=428}}
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Piechota]]
 |podległość           = [[5 Saska Dywizja Piechoty|5 Saska DP]]{{odn|Kajetanowicz|2005|s=428}}
[[4 Pomorska Dywizja Piechoty|4 Pomorska DP]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''17 pułk piechoty''' (17 pp) – [[oddział wojskowy|oddział]] [[Piechota ludowego Wojska Polskiego|piechoty ludowego Wojska Polskiego]].

[[Formowanie jednostki|Sformowany]] w rejonie [[Żytomierz]]a na podstawie rozkazu nr 00130 dowódcy [[1 Armia Polska w ZSRR|1 Armii Polskiej w ZSRR]] z 5 lipca 1944 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501.

24 października 1944 pułk otrzymał sztandar wręczony przez przedstawicieli [[Śniatyn]]ia<ref group=uwaga>sztandar przedwojennego 17 pułku piechoty z Rzeszowa</ref>.

Wchodził w skład [[5 Saska Dywizja Piechoty|5 Saskiej Dywizji Piechoty]] z [[2 Armia Wojska Polskiego|2 Armii WP]].

== Skład etatowy ==
[[dowództwo]] i [[sztab]]
* 3 bataliony piechoty
* kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
* baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
* plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Stan osobowy pułku wynosił [[żołnierz]]y 2915, w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765.

Uzbrojenie: 162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm.

== Marsze i działania bojowe ==
24 kwietnia 1945 17 pp walczył w rejonie Kauppa, o po jego odrzuceniu zajął podstawy wyjściowe do uderzenia w kierunku Sdier. Po całodziennych krwawych walkach z 1/ 22 pal i czołgami 4. Brygady Pancernej okopał się na rubieży Zschillichau-Sdier. Zaczęło brakować amunicji, paliwa i żywności.
25 kwietnia pułk otrzymał zadanie opanowania Sdier. Sukcesy odniesione w ciągu dnia zniwelowały niemieckie kontrataki.
Ostry kryzys w bitwie budziszyńskiej spowodował potrzebę ściślejszego organizowania obrony. Pułk otrzymał zadanie oderwania się od nieprzyjaciela i przygotowania się do dalszej walki w miasteczku Radibor. W nocy z 25/26 kwietnia ruszył w kierunku Radiboru. Jednak z uwagi na nowe zagrożenie, skierowano pułk w kierunku wsi Lomske. O świcie pułk został silnie zaatakowany przez piechotę i czołgi nieprzyjaciela. Walka trwała 2 godziny, po czym pułk przeprowadził kontratak w kierunku wsi Crosta.

26 kwietnia pułk nadal pozostawał poza macierzystą dywizją. Wspólnie z 8 DP odpierał główne uderzenia wojsk niemieckich. 27 kwietnia walki trwały do późnej nocy. 28 kwietnia bronił się na rubieży Lomske-Droben. W tym dniu Niemcy przeszli do natarcia już o 6:00. Walki trwały do wieczora. Pułk w nocy oderwał się od nieprzyjaciela, by dołączyć do macierzystej 5 Dywizji.

Uczestnicząc w operacji praskiej nacierał wzdłuż brzegu Łaby, tocząc szereg potyczek na skalistej nadbrzeżnej szosie. Zakończył szlak bojowy 12 maja 1945 r. w czeskiej miejscowości Litomerice{{odn|Komornicki|1965|s=198}}.
{|
|[[Plik:5 saska dp 1945.png|205px]]
|[[Plik:Operacja luzycka.png|115px]]
|[[Plik:Operacja berlin 1 1945.png|226px]]
|[[Plik:Operacja berlin 2 1945.png|226px]]
|}
{|
|[[Plik:Budziszyn 1945 b.png|238px]]
|[[Plik:Budziszyn 1945 a.png|238px]]
|}

== Sztandar pułku ==
[[Polskie sztandary wojskowe|Sztandar]] został wręczony pułkowi 24 października 1944 w [[Trzebieszów|Trzebieszowie]]. Przekazany sztandar był pierwszym znakiem [[17 Pułk Piechoty (II RP)|17 pułku piechoty]] z Rzeszowa. We wrześniu 1939 wycofujący się żołnierze zakopali jego płat w ziemi. W lecie 1944 odkopano go i przekazano 17 pp ludowego Wojska Polskiego{{odn|Bigoszewska|Wiewióra|1974|s=90}}.

;Opis sztandaru:
Płat o wymiarach 90 × 127 cm, obszyty z trzech stron srebrną frędzlą, przymocowany do drzewca za pomocą wiązadeł. Drzewce z jasnego drewna. Przy drzewcu wstęga karmazynowa i wstęga biała związane w kokardę{{odn|Bigoszewska|Wiewióra|1974|s=90}}.

;Strona główna:
Pośrodku płata, na karmazynowym polu, haftowany srebrną nicią orzeł<ref group=uwaga>korona, dziób i szpony złote → {{odn|ref=nie|Bigoszewska|Wiewióra|1974|s=90}}</ref>. Po obydwu stronach orła i pod nim napis haftowany srebrną nicią: "17 PP W JEDNOŚCI SIŁA"{{odn|Bigoszewska|Wiewióra|1974|s=90}}.

;Strona odwrotna:
Na białym polu aplikowany i malowany olejną farbą wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej. Poniżej napis haftowany złotą nicią: "POD TWOJĄ OBRONĘ"{{odn|Bigoszewska|Wiewióra|1974|s=90}}.

== Okres powojenny ==
Rozkaz dowódcy 2 Armii WP Nr 17 z 19 maja 1945 nakazywał 5 Dywizja Piechoty z dniem 20 maja 1945 przystąpić do obsadzenia granicy państwowej. 17 pułk piechoty obsadził odcinek od Orzechowa do Słubic. Sztab rozmieścił się w Łamierzycach.

Po przekazaniu odcinka granicy oddziałom WOP, pułk przedyslokowany został do [[Międzyrzecz]]a, gdzie zajął [[koszary]] przy ul. Wojska Polskiego 17.

W 1947 żołnierze 17 pp brali udział w [[Akcja „Wisła”|akcji Wisła]] wchodząc w skład 5 kombinowanego pułku piechoty ''(dowództwo na bazie 17pp)'';

W wykonaniu rozkazu Ministra Obrony Narodowej nr 0045/org. z 17 maja 1951 roku, 12 pułk piechoty w terminie do 1 grudnia 1951 przeformowany został na etat nr 2/120 o stanie 1974 wojskowych i 35 kontraktowych{{odn|Piotrowski|2003|s=125}}.

W 1952 roku, będąc w składzie 2 KA, stacjonował w Międzyrzeczu{{odn|Kajetanowicz|2005|s=429}}.

Rozkazem MON Nr 0025/Org. z 2 kwietnia 1957 rozformowywano 5 Dywizję Piechoty. 17 pułk piechoty nie został rozwiązany, a przeszedł w podporządkowanie dowódcy [[4 Pomorska Dywizja Piechoty|4 Pomorskiej Dywizji Piechoty]].

23 maja 1948 17 pułk piechoty otrzymał nowy sztandar wojskowy.

W 1962 jednostka przeformowana została w [[17 Pułk Zmechanizowany|17 pułk zmechanizowany]].

== Żołnierze pułku ==
{{kategoria główna|żołnierze 17 Pułku Piechoty (LWP)}}
;Dowódcy pułku
* ppłk Ludwik Barański (25 lipca 1944–1945)
* mjr Władysław Wróblewski (1945–1948)
* mjr Kazimierz Leontowicz (1948–1950)
* kpt. Zdzisław Kuzemko (1950–1951)
* kpt. Kazimierz Makarewicz (1951–1953)
* mjr Zygmunt Stawski (1953–1956)
* ppłk dypl. Kazimierz Bukowy (1956–1958)
* ppłk dypl. Jan Stachura (1958–1962)

;Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari{{odn|Kaczmarek|1959|s=191}}

# ppłk Ludwik Barański
# kpt. Aleksander Filimonow

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Bigoszewska|imię=Wanda|nazwisko2=Wiewióra|imię2=Henryk|tytuł=Sztandary ludowego Wojska Polskiego 1943 – 1974|miejsce=Warszawa|data=1974| wydawca = Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej|odn=tak}}
* {{Cytuj|tytuł = 5 Dywizja Piechoty w dziejach oręża polskiego |data = 1997 |isbn = 83-87103-20-9 |inni = Edward Kospath-Pawłowski; Cyprian Wilanowski (red.) |miejsce = Pruszków |wydawca = „Ajaks” |oclc = 177308632 }}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Kajetanowicz|imię=Jerzy |autor link=Jerzy Kajetanowicz|tytuł=Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie |data=2005 |wydawca=Europejskie Centrum Edukacyjne | miejsce=Toruń; Łysomice | isbn = 8388089676 |odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko=Komornicki| imię=Stanisław |autor link=Stanisław Komornicki| tytuł=Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, T. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty| data=1965| wydawca=Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej| miejsce=Warszawa|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Piotrowski | imię=Paweł|tytuł=Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945-1956 | data=2003 | wydawca=Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej | miejsce=Warszawa | isbn=83-88542-53-2 |odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Kaczmarek|imię=Kazimierz|tytuł=Przez trzy granice. Zdziejów 17 pułku piechoty.|data=1959|wydawca=Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej|miejsce=Warszawa|odn=tak}}
{{Piechota polska na froncie wschodnim}}
{{Ludowe Wojsko Polskie}}

[[Kategoria:Pułki piechoty ludowego Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Polskie pułki piechoty na froncie wschodnim]]
[[Kategoria:Oddziały 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty]]
[[Kategoria:Oddziały 5 Saskiej Dywizji Piechoty]]
[[Kategoria:Wojsko Polskie w Międzyrzeczu]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1944]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1962]]

title: · 17 pułk piechoty

Państwo: Polska

Rozformowanie: 1962 (przeformowanie)

Kontynuacja: 17 pułk zmechanizowany · 17 Brygada Zmechanizowana

Dyslokacja: Międzyrzecz

Rodzaj wojsk: Piechota

Podległość: 5 Saska DP · 4 Pomorska DP


text:
# Pawilon Najwyższej Harmonii
Pawilon Najwyższej Harmonii (chiń. 太和殿, Tàihédiàn) – główny, największy budynek Zakazanego Miasta. Znajduje się w jego centrum, na dziedzińcu zewnętrznym, za Bramą Najwyższej Harmonii (Taihemen).
Pawilon zajmuje powierzchnię 2377 m². Pokryty jest czterospadową, podwójną konstrukcją dachową wspartą na potężnych kolumnach, które wewnątrz budynku są pozłacane. Wznosi się na trzech wielkich tarasach ziemnych licowanych kamieniem, z balustradami z białego marmuru. Na górę prowadzą trzy pasma schodów, z których środkowe pełni rodzaj podejścia wyłożonego marmurowymi płaskorzeźbami z wyobrażeniami smoków. Drogą tą mogła poruszać się jedynie lektyka z cesarzem.
Pawilon został wybudowany w 1420 roku, za panowania cesarza Yongle i przebudowany w 1695 roku przez cesarza Kangxi. Służył jako miejsce cesarskich audiencji, konsultacji i obchodów najważniejszych ceremonii państwowych. W nim odbywały się intronizacje nowych cesarzy, nominacje urzędnicze i audiencje dla zagranicznych poselstw. Cesarz zasiadał na tronie pośrodku sali, otoczony kadzielnicami.

title: Pawilon Najwyższej Harmonii

wikitext:
[[Plik:Forbidden City1.JPG|thumb|right|200px|Pawilon Najwyższej Harmonii]]
'''Pawilon Najwyższej Harmonii'''<ref>Polski [[egzonim]] wprowadzony na [https://www.gov.pl/web/ksng/123-posiedzenie-komisji-standaryzacji-nazw-geograficznych-poza-granicami-rp 123. posiedzeniu] [[KSNG]].</ref> ([[język chiński|chiń.]] 太和殿, ''Tàihédiàn'') – główny, największy budynek [[Zakazane Miasto|Zakazanego Miasta]]. Znajduje się w jego centrum, na dziedzińcu zewnętrznym, za Bramą Najwyższej Harmonii (Taihemen).

Pawilon zajmuje powierzchnię 2377 m². Pokryty jest czterospadową, podwójną konstrukcją dachową wspartą na potężnych kolumnach, które wewnątrz budynku są pozłacane. Wznosi się na trzech wielkich tarasach ziemnych licowanych kamieniem, z balustradami z białego marmuru. Na górę prowadzą trzy pasma schodów, z których środkowe pełni rodzaj podejścia wyłożonego marmurowymi płaskorzeźbami z wyobrażeniami smoków. Drogą tą mogła poruszać się jedynie lektyka z cesarzem.

Pawilon został wybudowany w [[1420]] roku, za panowania cesarza [[Yongle]] i przebudowany w [[1695]] roku przez cesarza [[Kangxi]]. Służył jako miejsce cesarskich audiencji, konsultacji i obchodów najważniejszych ceremonii państwowych. W nim odbywały się intronizacje nowych cesarzy, nominacje urzędnicze i audiencje dla zagranicznych poselstw. Cesarz zasiadał na tronie pośrodku sali, otoczony kadzielnicami.

{{commonscat|Hall of Supreme Harmony (Forbidden City)}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*{{cytuj książkę |nazwisko = Olszewski| imię = Wiesław| autor link = | tytuł = Chiny. Zarys kultury| wydawca = Wydawnictwo Naukowe UAM| miejsce = Poznań| rok = 2003| strony = | isbn = 83-232-1272-4}}

{{Współrzędne|39°54′57″N 116°23′26″E|umieść=na górze}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zakazane Miasto]]


text:
# Polskie Towarzystwo Relatywistyczne
Polskie Towarzystwo Relatywistyczne (POTOR) – stowarzyszenie naukowe, założone w 2011 roku, z siedzibą w Warszawie. Komitet założycielski:  dr Ryszard Kostecki, prof. dr hab. Jerzy Lewandowski,  prof. dr hab. Jacek Tafel. Zrzesza fizyków zawodowych, specjalizujących się w fizyce relatywistycznej.
Celami Polskiego Towarzystwa Relatywistycznego są: konsolidacja polskich relatywistów w prężnie działające środowisko, propagowanie na świecie informacji o osiągnięciach polskiej relatywistyki, sprowadzanie do Polski wiedzy o dokonaniach innych środowisk w dziedzinie teorii względności, zapewnianie polskim studentom, doktorantom i młodym uczonym jak najlepszych warunków ułatwiających rozpoczęcie własnej pracy badawczej na najwyższym poziomie w dziedzinach relatywistycznej fizyki i matematyki czasoprzestrzeni.
Polskie Towarzystwo Relatywistyczne liczy 80 członków.

## Historia
POTOR zostało powołane na zjeździe założycielskim w Warszawie 14 maja 2011 roku. Pierwszym prezesem został Jerzy Lewandowski, który był także jednym z inicjatorów powstania POTORu.

title: Polskie Towarzystwo Relatywistyczne

wikitext:
{{Stowarzyszenie infobox
 |nazwa                     = Polskie Towarzystwo Relatywistyczne
 |nazwa oryginalna          =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              = Stowarzyszenie zrzeszające fizyków specjalizujących się w ogólnej teorii względności.
 |motto                     =
 |państwo                   = Polska
 |siedziba                  = [[Warszawa]]
 |data założenia            = 2011
 |zakończenie działalności  =
 |rodzaj stowarzyszenia     = [[stowarzyszenie]]
 |status                    =
 |profil działalności       = [[fizyka]], [[edukacja]], [[popularyzacja nauki]]
 |zasięg                    = [[Polska]] i zagranica
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              = [[Patryk Mach]]<ref name="upa">{{Cytuj stronę | url = https://potor.fuw.edu.pl/czlonkowie/ | tytuł = Polskie Towarzystwo Relatywistyczne | język = pl | data dostępu = 2025-01-17}}</ref>
 |członkowie                = 80
 |numer rejestru            = 0000401941
 |data rejestracji          =
 |powiązania                =
 |współrzędne               =
 |commons                   =
 |www                       = https://potor.fuw.edu.pl/
}}
'''Polskie Towarzystwo Relatywistyczne''' (POTOR) – [[stowarzyszenie]] naukowe, założone w 2011 roku, z siedzibą w [[Warszawa|Warszawie]]. Komitet założycielski:  dr [[Ryszard Kostecki]], prof. dr hab. [[Jerzy Lewandowski (fizyk)|Jerzy Lewandowski]],  prof. dr hab. [[Jacek Tafel]]. Zrzesza [[Fizyka|fizyków]] zawodowych, specjalizujących się w [[Teoria względności|fizyce relatywistycznej]].

Celami Polskiego Towarzystwa Relatywistycznego są: konsolidacja polskich relatywistów w prężnie działające środowisko, propagowanie na świecie informacji o osiągnięciach polskiej relatywistyki, sprowadzanie do Polski wiedzy o dokonaniach innych środowisk w dziedzinie teorii względności, zapewnianie polskim studentom, doktorantom i młodym uczonym jak najlepszych warunków ułatwiających rozpoczęcie własnej pracy badawczej na najwyższym poziomie w dziedzinach relatywistycznej fizyki i matematyki czasoprzestrzeni<ref>{{Cytuj |tytuł = O nas – Polskie Towarzystwo Relatywistyczne |data dostępu = 2025-01-17 |url = https://potor.fuw.edu.pl/o-nas/}}</ref>.

Polskie Towarzystwo Relatywistyczne liczy 80 członków<ref>{{Cytuj |tytuł = Członkowie – Polskie Towarzystwo Relatywistyczne |data dostępu = 2025-01-17 |url = https://potor.fuw.edu.pl/czlonkowie/ |język = pl}}</ref>.

== Historia ==
POTOR zostało powołane na zjeździe założycielskim w [[Warszawa|Warszawie]] 14 maja 2011 roku<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Serwis internetowy UW |data = 2011-05-16 |data dostępu = 2025-01-17 |url = https://www.fuw.edu.pl/informacja-prasowa/news1325.html}}</ref>. Pierwszym prezesem został [[Jerzy Lewandowski (fizyk)|Jerzy Lewandowski]], który był także jednym z inicjatorów powstania POTORu<ref>{{Cytuj |tytuł = Nauka w Polsce |data dostępu = 2025-01-17 |url = https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C382056%2Cpowolano-polskie-towarzystwo-relatywistyczne.html}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [https://potor.fuw.edu.pl// Strona internetowa Polskiego Towarzystwa Relatywistycznego]

[[Kategoria:Polskie towarzystwa naukowe]]
[[Kategoria:Teoria względności]]

title: Polskie Towarzystwo Relatywistyczne

Siedziba: Warszawa

Rodzaj stowarzyszenia: stowarzyszenie

Profil działalności: fizyka, edukacja, popularyzacja nauki

Zasięg: Polska i zagranica

Prezes: Patryk Mach

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Night Electric Night
Night Electric Night – jest to trzeci album studyjny szwedzkiego industrial metalowego zespołu Deathstars.

## Lista utworów
1. "Chertograd" – 4:45
2. "Night Electric Night" – 4:04
3. "Death Dies Hard" – 3:21
4. "The Mark of the Gun" – 4:02
5. "Via the End" – 4:07
6. "Blood Stains Blondes" – 3:15
7. "Babylon" – 4:18
8. "The Fuel Ignites" – 4:00
9. "Arclight" – 4:35
10. "Venus in Arms" – 4:02
11. "Opium" – 3:43

Bonusy na złotej edycji
1. "Night Electric Night" (The Night Ignites Remix)
2. "Via The End" (Piano Version)
3. "Night Electric Night" (feat. Adrian Erlandsson)

## Listy sprzedaży
| Lista   | Kraj       | Pozycja |
| ------- | ---------- | ------- |
| Top 200 | Francja    | 164     |
| Top 50  | Finlandia  | 32      |
| Top 60  | Szwecja    | 10      |
| Top 75  | Austria    | 43      |
| Top 75  | Szwajcaria | 69      |

title: Night Electric Night

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Night Electric Night
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Deathstars]]
 |wydany                    = [[30 stycznia]] [[2009]]
 |nagrywany                 = listopad 2007 - 2008
 |gatunek                   = [[industrial metal]], [[gothic metal]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Nuclear Blast]]
 |producent                 =
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|3}}<ref>[https://www.allmusic.com/album/night-electric-night-r1590757 allmusic ((( Night Electric Night > Overview )))]</ref>
 |rok wydania               = 2009
 |poprzedni album           = [[Termination Bliss]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2006
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Night Electric Night''' – jest to trzeci album studyjny szwedzkiego [[industrial metal]]owego zespołu [[Deathstars]].

== Lista utworów ==
# "Chertograd" – 4:45
# "Night Electric Night" – 4:04
# "Death Dies Hard" – 3:21
# "The Mark of the Gun" – 4:02
# "Via the End" – 4:07
# "Blood Stains Blondes" – 3:15
# "Babylon" – 4:18
# "The Fuel Ignites" – 4:00
# "Arclight" – 4:35
# "Venus in Arms" – 4:02
# "Opium" – 3:43

; Bonusy na złotej edycji
# "Night Electric Night" (The Night Ignites Remix)
# "Via The End" (Piano Version)
# "Night Electric Night" ([[Featuring|feat.]] [[Adrian Erlandsson]])

== Listy sprzedaży ==
{|class="wikitable"
! Lista
! Kraj
! Pozycja
|-
| Top 200
| Francja
| 164<ref>{{Cytuj | url=https://lescharts.com/search.asp?search=deathstars&cat=a | tytuł=lescharts.com - Les charts français<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=lescharts.com | data dostępu=2017-11-25}}</ref>
|-
| Top 50
| Finlandia
| 32<ref>{{Cytuj | url=https://finnishcharts.com/search.asp?search=deathstars&cat=a | tytuł=finnishcharts.com - Finnish charts portal<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=finnishcharts.com | data dostępu=2017-11-25}}</ref>
|-
| Top 60
| Szwecja
| 10<ref>{{Cytuj | url=https://swedishcharts.com/search.asp?search=Deathstars&cat=a | tytuł=swedishcharts.com - Swedish Charts Portal<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=swedishcharts.com | data dostępu=2017-11-25}}</ref>
|-
| Top 75
| Austria
| 43<ref>{{Cytuj | url=https://austriancharts.at/search.asp?search=Deathstars&cat=a | tytuł=Das österreichische Hitparaden- und Musik-Portal<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=austriancharts.at | data dostępu=2017-11-25}}</ref>
|-
| Top 75
| Szwajcaria
| 69<ref>{{Cytuj | url=https://hitparade.ch/search.asp?search=deathstars&cat=a | tytuł=Die Offizielle Schweizer Hitparade und Music Community<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hitparade.ch | data dostępu=2017-11-25}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Night_Electric_Night.jpg Okładka]

[[Kategoria:Industrial metal]]
[[Kategoria:Albumy Nuclear Blast]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2009]]

title: Night Electric Night

Wydany: 30 stycznia 2009

Gatunek: industrial metal, gothic metal

Wydawnictwo: Nuclear Blast

Termination Bliss · (2006): Night Electric Night · (2009) · —


text:
# The Annex
The Annex – jedna z dzielnic kanadyjskiego miasta Toronto. Ta nieoficjalna nazwa wzięła się stąd, że dzielnica powstała na przełomie wieku i na granicy ówczesnego Toronto (ang. annex – dodatek). Dziś leży w centrum miasta. Graniczy bezpośrednio z Yorkville (dzielnicą ekskluzywnych sklepów), a także z kampusem Uniwersytetu.
Charakterystyczną cechą dzielnicy są uliczki z wiktoriańskimi domkami, które przypominają domki z piernika (często używa się określenia gingerbread decorations). Powycinane w drewnie ozdoby przypominają koronki czy dekoracje na piernikach i są charakterystyczne dla architektury wiktoriańskiej.
Na 427 Bloor St.W. znajduje się kościół z 1889 – Trinity United Church oraz unikatowe na skalę światową muzeum obuwia Bata Shoe Museum. Annex jest także znany ze swoich eklektycznych i multietnicznych restauracji i kawiarni, głównie przyciągających młodzież uniwersytecką. Lokale skupione są na Bloor St. West, za skrzyżowaniem ze Spadina Ave.
Interesującą „instytucją” jest sklep Honest Ed’s (czyli u uczciwego Eda), o fasadzie przypominającej wejście do cyrku. Właściciel, Ed Mirvish, to bogaty filantrop, który uratował od wyburzenia zabytkowy teatr Royal Alexandra Theatre, oraz parę wypełnionych pamiątkami restauracji. Nadal wspiera artystów – obok sklepu znajduje się Mirvish Village na Markham St., czyli zespół sklepów, studio artystów i restauracji, wspieranych finansowo przez tego biznesmena.
W atmosferę dzielnicy wpisują się festyny i festiwale, z których najważniejsze to The Fringe i parada Św. Mikołaja, która ma tu początek:
- The Fringe – międzynarodowy festiwal teatrów, odbywa się co roku na początku lipca w różnych salach teatralnych na terenie Annex. Występuje na nim około 100 mniejszych i większych, losowo wybranych zespołów z Kanady i całego świata.
- Parada Św. Mikołaja (Santa Claus Parade) – jedna z najstarszych i największych parad tego typu – jej początki sięgają 1905. Jest transmitowana w telewizji i Internecie do wielu krajów. Odbywa się rokrocznie około 19 listopada.

W Annex znajduje się także Centrum Kultury Żydowskiej, które organizuje wiele interesujących imprez, jak choćby doroczny Festiwal Filmów Żydowskich (jeden z największych na świecie), oraz Ashenaz, czyli festiwal kultury jidisz – Żydów ze Wschodniej Europy. Wtedy z całego świata zjeżdżają się artyści by podtrzymać wątki ginącej kultury. Festiwal odbywa się na przełomie sierpnia i września, a wielkim otwarciem jest parada od Centrum Kultury Żydowskiej do Harbourfront Centre. Podczas festiwalu prezentowane są filmy, teatr, rękodzieło w dużej mierze inspirowane i nowoczesne.

title: The Annex

wikitext:
{{Dopracować|przypisy=2022-08}}
'''The Annex''' – jedna z [[dzielnice Toronto|dzielnic]] [[Kanada|kanadyjskiego]] miasta [[Toronto]]. Ta nieoficjalna nazwa wzięła się stąd, że dzielnica powstała na przełomie wieku i na granicy ówczesnego Toronto ([[język angielski|ang.]] ''annex'' – dodatek). Dziś leży w centrum miasta. Graniczy bezpośrednio z [[Yorkville]] (dzielnicą ekskluzywnych sklepów), a także z [[kampus]]em [[University of Toronto|Uniwersytetu]].

Charakterystyczną cechą dzielnicy są uliczki z wiktoriańskimi domkami, które przypominają domki z piernika (często używa się określenia ''gingerbread decorations''). Powycinane w drewnie ozdoby przypominają koronki czy dekoracje na piernikach i są charakterystyczne dla architektury wiktoriańskiej.

Na 427 Bloor St.W. znajduje się kościół z [[1889]] – ''Trinity United Church'' oraz unikatowe na skalę światową muzeum obuwia [[Bata Shoe Museum]]. Annex jest także znany ze swoich eklektycznych i multietnicznych restauracji i kawiarni, głównie przyciągających młodzież uniwersytecką. Lokale skupione są na Bloor St. West, za skrzyżowaniem ze Spadina Ave.

Interesującą „instytucją” jest sklep ''Honest Ed’s'' (czyli u uczciwego Eda), o [[fasada|fasadzie]] przypominającej wejście do cyrku. Właściciel, Ed Mirvish, to bogaty filantrop, który uratował od wyburzenia zabytkowy teatr [[Royal Alexandra Theatre]], oraz parę wypełnionych pamiątkami restauracji. Nadal wspiera artystów – obok sklepu znajduje się ''Mirvish Village'' na Markham St., czyli zespół sklepów, studio artystów i restauracji, wspieranych finansowo przez tego biznesmena.

W atmosferę dzielnicy wpisują się festyny i festiwale, z których najważniejsze to ''The Fringe'' i parada [[Mikołaj z Miry|Św. Mikołaja]], która ma tu początek:

* '''The Fringe''' – międzynarodowy [[festiwal]] teatrów, odbywa się co roku na początku lipca w różnych salach teatralnych na terenie Annex. Występuje na nim około 100 mniejszych i większych, losowo wybranych zespołów z Kanady i całego świata.
* '''Parada Św. Mikołaja''' (''Santa Claus Parade'') – jedna z najstarszych i największych parad tego typu – jej początki sięgają [[1905]]. Jest transmitowana w telewizji i Internecie do wielu krajów. Odbywa się rokrocznie około [[19 listopada]].

W Annex znajduje się także Centrum Kultury [[Żydzi|Żydowskiej]], które organizuje wiele interesujących imprez, jak choćby doroczny Festiwal Filmów Żydowskich (jeden z największych na świecie), oraz ''Ashenaz'', czyli festiwal kultury [[Jidysz|jidisz]] – Żydów ze Wschodniej Europy. Wtedy z całego świata zjeżdżają się artyści by podtrzymać wątki ginącej kultury. Festiwal odbywa się na przełomie sierpnia i września, a wielkim otwarciem jest parada od Centrum Kultury Żydowskiej do Harbourfront Centre. Podczas festiwalu prezentowane są filmy, teatr, rękodzieło w dużej mierze inspirowane i nowoczesne.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.fringetoronto.com The Fringe]
* [http://www.thesantaclausparade.org Santa Claus Parade]
* [http://www.tjff.com Festiwal Filmów Żydowskich]
* [http://ashkenazfestival.com Ashkenaz]
* [http://www.batashoemuseum.ca Bata Shoe Museum]

{{Toronto}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dzielnice Toronto]]


text:
# Saorge
Saorge – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 362 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 4 osoby/km² (wśród 963 gmin regionu Prowansja-Alpy-W. Lazurowe Saorge plasuje się na 531. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 47.).

title: Saorge

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saorge
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saorge
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Saorge vue generale.jpg
 |opis zdjęcia                    = Saorge
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Alpy Nadmorskie (departament)|Alpy Nadmorskie]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Nicea|Nicea]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 06132
 |powierzchnia                    = 90,5 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 362
 |gęstość zaludnienia             = 4 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 06540
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Alpy Nadmorskie
 |współrzędne                     = 43°59′N 7°33′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saorge''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże]], w departamencie [[Alpy Nadmorskie (departament)|Alpy Nadmorskie]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 362 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 4 osoby/km² (wśród 963 gmin [[Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże|regionu Prowansja-Alpy-W. Lazurowe]] Saorge plasuje się na 531. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 47.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Nicea}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Alpy Nadmorskie]]

title: Saorge

Państwo: Francja

Region: Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże

Departament: Alpy Nadmorskie

Okręg: Nicea

• gęstość: 4 os./km²


text:
# Kira Marie Peter-Hansen
Kira Marie Peter-Hansen (ur. 23 lutego 1998 we Frederiksbergu) – duńska polityk, posłanka do Parlamentu Europejskiego IX i X kadencji.

## Życiorys
Podjęła studia ekonomiczne na Uniwersytecie Kopenhaskim. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach  Socjalistycznej Partii Ludowej. W wyborach w 2019 kandydowała do Europarlamentu. W ramach swojego ugrupowania, któremu przypadły dwa mandaty w PE, uzyskała trzeci wynik. Bezpośrednio po wyborach Karsten Hønge oświadczył jednak, że nie obejmie swojego miejsca, pozostając członkiem Folketingetu. W konsekwencji Kira Marie Peter-Hansen uzyskała miejsce w PE IX kadencji. Stała się tym samym najmłodszą osobą w historii wybraną na eurodeputowaną. W 2024 została wybrana na kolejną kadencję Europarlamentu, uzyskując w Danii najlepszy indywidualny wynik.

title: Kira Marie Peter-Hansen

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Kira Marie Peter-Hansen
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 23 lutego 1998
 |miejsce urodzenia         = [[Frederiksberg]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk
 |partia                    = [[Socjalistyczna Partia Ludowa (Dania)|Socjalistyczna Partia Ludowa]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Kira Marie Peter-Hansen''' (ur. [[23 lutego]] [[1998]] we [[Frederiksberg]]u<ref name="pe">{{Cytuj stronę|url=https://www.europarl.europa.eu/meps/pl/197573/KIRA+MARIE_PETER-HANSEN/home|tytuł=Profil na stronie Parlamentu Europejskiego|data dostępu=2019-07-02}}</ref>) – [[Dania|duńska]] polityk, [[Poseł do Parlamentu Europejskiego|posłanka]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] IX i X kadencji.

== Życiorys ==
Podjęła studia ekonomiczne na [[Uniwersytet Kopenhaski|Uniwersytecie Kopenhaskim]]<ref name="en">{{Cytuj stronę|url=https://www.euronews.com/2019/05/29/21-year-old-danish-student-kira-peter-hansen-becomes-youngest-mep-in-history|tytuł=21-year-old Danish student Kira Peter-Hansen becomes youngest MEP in history|data=31 maja 2019|opublikowany=euronews.com|data dostępu=2019-06-02|język=en}}</ref>. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach  [[Socjalistyczna Partia Ludowa (Dania)|Socjalistycznej Partii Ludowej]]. W [[Wybory do Parlamentu Europejskiego w Danii w 2019 roku|wyborach w 2019]] kandydowała do Europarlamentu. W ramach swojego ugrupowania, któremu przypadły dwa mandaty w PE, uzyskała trzeci wynik. Bezpośrednio po wyborach [[Karsten Hønge]] oświadczył jednak, że nie obejmie swojego miejsca, pozostając członkiem [[Folketinget]]u. W konsekwencji Kira Marie Peter-Hansen uzyskała miejsce w PE IX kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=http://nyheder.tv2.dk/politik/2019-05-27-hoenge-jeg-forstaar-godt-hvis-folk-er-utilfredse|tytuł=Hønge: – Jeg forstår godt, hvis folk er utilfredse|data=27 maja 2019|opublikowany=tv2.dk|data dostępu=2019-06-02|język=da}}</ref>. Stała się tym samym najmłodszą osobą w historii wybraną na eurodeputowaną<ref name="en" />. W 2024 została wybrana na kolejną kadencję Europarlamentu, uzyskując w Danii najlepszy indywidualny wynik<ref>{{Cytuj stronę|url=https://jyllands-posten.dk/politik/ECE17182571/her-er-valgets-stoerste-stemmeslugere/|tytuł=Her er valgets største stemmeslugere|data=10 czerwca 2024|autor=Magnus Helms|opublikowany=jyllands-posten.dk|data dostępu=2024-06-10|język=da}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Peter-Hansen, Kira Marie}}
[[Kategoria:Duńscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Politycy Socjalistycznej Partii Ludowej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Frederiksbergu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1998]]

title: Kira Marie Peter-Hansen

Data i miejsce urodzenia: 23 lutego 1998 · Frederiksberg

Zawód, zajęcie: polityk

Partia: Socjalistyczna Partia Ludowa


text:
# Sancho VI Mądry
Sancho VI Mądry (hiszp. el Sabio, ur. ok. 1133, zm. 27 czerwca 1194) – król Nawarry w latach 1150–1194.
Był synem Garcii Ramireza i jego pierwszej żony – Małgorzaty de l'Aigle oraz pierwszym władcą tytułującym się królem Nawarry. Okres jego rządów charakteryzują ciągłe wojny z Katalończykami i Aragonią. W czasie swego panowania nadał przywilej fuero wielu miastom, m.in. Vitorii i San Sebastian. Zmarł w Pampelunie.
W 1157 poślubił Sanchę Kastylijską, córkę Alfonsa VII Imperatora. Z tego związku urodziło się czworo dzieci:
- Sancho VII Mocny, król Nawarry,
- Ramiro, biskup Pampeluny,
- Berengaria, żona króla Anglii – Ryszarda Lwie Serce,
- Blanka, żona hrabiego Szampanii – Tybalda III, późniejsza regentka Szampanii, a potem także Nawarry.

title: Sancho VI Mądry

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Sancho VI Mądry
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Władcy Nawarry|Król Nawarry]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[1150]]
 |1. do             = [[1194]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Garcia IV Odnowiciel]]
 |1. następca       = [[Sancho VII Mocny]]
 |dynastia          = Jimenez
 |data urodzenia    = ok. [[1133]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[27 czerwca]] [[1194]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Garcia IV Odnowiciel]]
 |matka             = Małgorzata de l'Aigle
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = Sancha Kastylijska
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Sancho VII Mocny]]
Ramiro
Berengaria
Blanka
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Sancho VI Mądry''' ([[język hiszpański|hiszp.]] ''el Sabio'', ur. ok. [[1133]], zm. [[27 czerwca]] [[1194]]) – król [[Królestwo Nawarry|Nawarry]] w latach [[1150]]–[[1194]].

Był synem [[Garcia IV Odnowiciel|Garcii Ramireza]] i jego pierwszej żony – Małgorzaty de l'Aigle oraz pierwszym władcą tytułującym się królem Nawarry. Okres jego rządów charakteryzują ciągłe wojny z [[Katalonia|Katalończykami]] i [[Aragonia|Aragonią]]. W czasie swego panowania nadał<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = de Lara|imię = Manuel Tunón|nazwisko2 = Baruque|imię2 = Julio Valdeón| nazwisko3 = Ortiz|imię3 = Antonio Domínguez|tytuł = Historia Hiszpanii| inni = Szymon Jędrusiak (tłum.)|wydawca = Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych| miejsce = Kraków| rok = 1997| strony = 133| isbn = 83-7052-226-2}}</ref> przywilej ''[[fuero]]'' wielu miastom, m.in. [[Vitoria|Vitorii]] i [[San Sebastián|San Sebastian]]. Zmarł w [[Pampeluna|Pampelunie]].

W [[1157]] poślubił Sanchę Kastylijską, córkę [[Alfons VII Imperator|Alfonsa VII Imperatora]]. Z tego związku urodziło się czworo dzieci:
* [[Sancho VII Mocny]], król [[Królestwo Nawarry|Nawarry]],
* [[Ramiro (biskup Pampeluny)|Ramiro]], biskup [[Pampeluna|Pampeluny]],
* [[Berengaria z Nawarry|Berengaria]], żona króla [[Anglia|Anglii]] – [[Ryszard I Lwie Serce|Ryszarda Lwie Serce]],
* [[Blanka z Nawarry|Blanka]], żona hrabiego Szampanii – [[Tybald III (hrabia Szampanii)|Tybalda III]], późniejsza regentka [[Szampania|Szampanii]], a potem także Nawarry.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Władcy Nawarry}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Władcy Nawarry]]
[[Kategoria:Urodzeni w XII wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1194]]

title: Sancho VI Mądry

Poprzednik: Garcia IV Odnowiciel

Następca: Sancho VII Mocny

Dynastia: Jimenez

Data śmierci: 27 czerwca 1194

Ojciec: Garcia IV Odnowiciel

Matka: Małgorzata de l'Aigle

Żona: Sancha Kastylijska

Dzieci: Sancho VII Mocny · Ramiro · Berengaria · Blanka


text:
# Miombo
Miombo – formacja roślinna, widny las zrzucający liście w porze suchej charakterystyczny dla strefy podrównikowej w Afryce. Wykształca się w Afryce między 5° a 20° szerokości geograficznej południowej (Angola, Zambia, Zimbabwe, Mozambik, Malawi, zachodnia Tanzania), głównie na obszarach wyżynnych (od 800 do 1800 m n.p.m.). Warunki siedliskowe bywają zróżnicowane, dominują gleby laterytowe, na nizinach formacja wykształca się na piaskach. Opady w skali roku wynoszą od 700 do 1300 mm, ale przez 4–5 miesięcy występuje okres suchy. Z lasami miombo często współwystępują inne formacje typowe dla afrykańskich stref sawannowych.
Formację tworzą widne lasy, z drzewostanami luźnymi, osiągającymi do 20 m, a często niższymi. Drzewa mają zwykle korony parasolowate, liście skórzaste, ciemnozielone, ale na początku, gdy się rozwijają (jeszcze przed porą deszczową) często są zaróżowione. Lasy mają wówczas specyficzną kolorystykę, zwłaszcza że wiele gatunków drzew wówczas właśnie obficie kwitnie. Główne rodzaje lasotwórcze, tworzące najwyższą warstwę, to: Brachystegia, Julbernardia, Isoberlinia, liczne są tu gatunki brezylkowych, dwuskrzydłowatych, wilczomleczowatych. W niższej warstwie drzew rosną m.in. gatunki z rodzajów: hurma Diospyros, kulczyba Strychnos, Uapaca, Monotes, Faurea, Diplorrhynchus. Warstwę krzewiastą tworzą m.in.: Allophylus, Hexabolus, Hymnocardia, Maprounea. Runo tych lasów rozwija się na początku pory deszczowej, a w porze suchej często ulega spaleniu.

## Klasyfikacja
Ze względu na bardzo małe zwarcie drzew i ciągłą warstwę roślinności runa z panującymi trawami miombo zaliczane jest w klasyfikacjach zwykle do grupy tropikalnych formacji trawiasto-zaroślowych.
Według International Vegetation Classification formacja wyróżniana jest wraz z towarzyszącymi jej sawannami jako 2.A.1.Fn Miombo & Associated Broadleaf Savanna w ramach tropikalnych nizinnych formacji trawiastych, sawann i zarośli (2.A.1. Tropical Lowland Grassland, Savanna & Shrubland) wchodzącej w skład biomu formacje trawiaste, zaroślowe oraz sawanny strefy tropikalnej.
W klasyfikacji World Wide Fund for Nature (WWF) formacja dzielona jest na następujące ekoregiony:
- AT0701 angolskie lasy miombo (Angolan Miombo woodlands)
- AT0706 wschodnie lasy miombo (Eastern Miombo woodlands)
- AT0719 południowe lasy miombo (Southern Miombo woodlands)
- AT0704 centralne zambezyjskie lasy miombo (Central Zambezian Miombo woodlands)

title: Miombo

wikitext:
[[Plik:Flickr - ggallice - Miombo woodland (1).jpg|thumb|Miombo w Nkhotakota, [[Malawi]]]]
[[Plik:Nyika miombo.jpg|thumb|Miombo w Northern Nyika, [[Malawi]]]]

'''Miombo''' – [[formacja roślinna]], widny [[las]] zrzucający liście w porze suchej charakterystyczny dla strefy podrównikowej w [[Afryka|Afryce]]. Wykształca się w Afryce między 5° a 20° szerokości geograficznej południowej ([[Angola]], [[Zambia]], [[Zimbabwe]], [[Mozambik]], [[Malawi]], zachodnia [[Tanzania]]), głównie na obszarach wyżynnych (od 800 do 1800 m n.p.m.). Warunki siedliskowe bywają zróżnicowane, dominują [[gleby laterytowe]], na nizinach formacja wykształca się na piaskach. Opady w skali roku wynoszą od 700 do 1300 mm, ale przez 4–5 miesięcy występuje okres suchy. Z lasami miombo często współwystępują inne formacje typowe dla afrykańskich [[sawanna|stref sawannowych]]<ref name="podbielkowski_1995">{{Cytuj książkę | autor = Zbigniew Podbielkowski | tytuł = Fitogeografia części świata. Europa, Azja, Afryka | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce = Warszawa | data = 1995 | strony = 287-288 | isbn = 83-01-07584-8}}</ref>.

Formację tworzą widne lasy, z [[drzewostan]]ami luźnymi, osiągającymi do 20 m, a często niższymi. [[Drzewo|Drzewa]] mają zwykle [[korona drzewa|korony]] parasolowate, liście skórzaste, ciemnozielone, ale na początku, gdy się rozwijają (jeszcze przed porą deszczową) często są zaróżowione. Lasy mają wówczas specyficzną kolorystykę, zwłaszcza że wiele gatunków drzew wówczas właśnie obficie kwitnie<ref name=podbielkowski_1997>{{cytuj | autor = Zbigniew Podbielkowski | tytuł = Szata roślinna Ziemi | data = 1997 | isbn = 83-86600-37-3 | miejsce = Poznań | wydawca = Kurpisz | s=227-228 | oclc = 749707310}}</ref><ref name="podbielkowski_1995"/>. Główne rodzaje lasotwórcze, tworzące najwyższą warstwę, to: ''[[Brachystegia]]'', ''[[Julbernardia]]'', ''[[Isoberlinia]]'', liczne są tu gatunki [[Brezylkowe|brezylkowych]], [[Dwuskrzydłowate|dwuskrzydłowatych]], [[wilczomleczowate|wilczomleczowatych]]. W niższej warstwie drzew rosną m.in. gatunki z rodzajów: [[hurma]] ''Diospyros'', [[kulczyba]] ''Strychnos'', ''[[Uapaca]]'', ''[[Monotes]]'', ''[[Faurea]]'', ''[[Diplorrhynchus]]''. Warstwę krzewiastą tworzą m.in.: ''[[Allophylus]]'', ''[[Hexabolus]]'', ''[[Hymnocardia]]'', ''[[Maprounea]]''<ref name="podbielkowski_1995"/>. Runo tych lasów rozwija się na początku pory deszczowej<ref name=podbielkowski_1997/>, a w porze suchej często ulega spaleniu<ref name=susan/>.

== Klasyfikacja ==
Ze względu na bardzo małe [[Zwarcie (leśnictwo)|zwarcie]] drzew i ciągłą warstwę roślinności runa z panującymi [[wiechlinowate|trawami]] miombo zaliczane jest w klasyfikacjach zwykle do grupy tropikalnych formacji trawiasto-zaroślowych<ref name=susan>{{Cytuj |tytuł = Seasonally Dry Tropical Forests | autor = Susan L. Woodward | praca = Biomes of the World | opublikowany = Radford University |data dostępu = 2022-02-07 |url = https://php.radford.edu/~swoodwar/biomes/?page_id=102 |język = en-US}}</ref>.

Według International Vegetation Classification formacja wyróżniana jest wraz z towarzyszącymi jej sawannami jako 2.A.1.Fn ''Miombo & Associated Broadleaf Savanna'' w ramach tropikalnych nizinnych formacji trawiastych, sawann i zarośli (2.A.1. ''Tropical Lowland Grassland, Savanna & Shrubland'') wchodzącej w skład [[biom]]u [[formacje trawiaste, zaroślowe oraz sawanny strefy tropikalnej]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.natureserve.org/sites/default/files/faber-langendoen_etal_2016-world_formations_gtr346.pdf | tytuł = Classification and Description of World Formation Types | autor = Don Faber-Langendoen, Todd Keeler-Wolf, Del Meidinger, Carmen Josse, Alan Weakley, David Tart, Gonzalo Navarro, Bruce Hoagland, Serguei Ponomarenko, Gene Fults, Eileen Helmer | data = 2016 | opublikowany = USDA, Department of Agriculture | data dostępu = 2022-02-07}}</ref>.

W klasyfikacji [[World Wide Fund for Nature]] (WWF) formacja dzielona jest na następujące [[ekoregion]]y<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.worldwildlife.org/publications/wildfinder-database | tytuł = Wildfinder Database | opublikowany = WWF | data dostępu = 2022-02-07}}</ref>:
* AT0701 [[angolskie lasy miombo]] (''Angolan Miombo woodlands'')
* AT0706 [[wschodnie lasy miombo]] (''Eastern Miombo woodlands'')
* AT0719 [[południowe lasy miombo]] (''Southern Miombo woodlands'')
* AT0704 [[centralne zambezyjskie lasy miombo]] (''Central Zambezian Miombo woodlands'')

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ekosystemy i formacje leśne]]
[[Kategoria:Geografia Afryki]]


text:
# Fircyk ukarany
Fircyk ukarany (fr. Le Petit-Maître corrigé) – komedia w trzech aktach Pierre’a de Marivaux wystawiona w 1734.

## Data powstania utworu
Utwór został napisany w 1734 roku i miał swą premierę 6 listopada 1734 przez aktorów Comédie-Française. Szczęśliwy podstęp miał tylko dwa spektakle, zadecydowały o tym uprzedzenia publiczności do autora sztuki.

## Osoby
| Osoba     | Jej rola w dramacie            |
| --------- | ------------------------------ |
| Hrabia    | ojciec Hortensji               |
| Markiza   | matka Rozymunda                |
| Hortensja | córka hrabiego                 |
| Rozymund  | syn markizy                    |
| Dorymena  | awanturnica z drobnej szlachty |
| Dorant    | przyjaciel Rozymunda           |
| Marta     | służąca Hortensji              |
| Frontyn   | sługa Rozymunda                |

## Treść
Akcja sztuki rozgrywa się na wsi w domu hrabiego.
Markiz Rozymund przybywa z Paryża, by poślubić prowincjuszkę. Rodzice zaaranżowali to małżeństwo, on jest posłuszny. Prawie nie pyta o przyszłość. „Ma piękne oczy” - mówią - „i dużo dowcipu". Nie ma to dla niego znaczenia. To nie dlatego bierze się ślub czy mieszka na dworze, by pożądały cię wszystkie ładne kobiety Paryża. Jego narzeczona musi być bardzo szczęśliwa, że zechce się z nią ożenić. W ten sposób Rozymund prezentuje się swej wybrance. Komplementuje jej oczy, zęby i kończy swoją tyradę pytaniem: Kiedy się pobierzemy? Hortensja jest do niego całkiem nieźle usposobiona, ale ten bezczelny ton ją szokuje. Stawia go przed dylematemː albo to zmieni, albo ona nie wyjdzie za niego.
Rozymund był związany z markizą Dorymeną, która ma ochotę zapobiec planowanemu małżeństwu: młody człowiek taki jak on nie powinien się żenić. Jest odrobinę spokrewniona z rodziną Hortensji, ta parantela pozwala jej udać się do zamku. Przyjeżdża tam nie sama, nigdy nie podróżuje sama. Spotkała po drodze niejakiego Doranta i zabrała go ze sobą. Ponieważ według niej nie jest przyzwoite, aby narzeczony zawsze przebywał ze swoją narzeczoną, to Dorant będzie odtąd kawalerem Hortensji, a Rozymund - jej. Ten układ nieco gorszy prowincjuszy. Szczególnie matka Rozymunda uważa go za raczej dziwny. Ale markiza daje do zrozumienia, że zawładnęła narzeczonym i nikomu go nie odda, a widząc, że rodzina koniecznie chce, żeby się ożenił, proponuje mu, żeby poślubił ją. Rozymund nie chce. Poznał Hortensję bliżej i szaleńczo się w niej zakochał. Pilnuje jednak, żeby jej tego nie wyznać, bo uważa, że byłoby to w złym guście.
Namawia nawet Doranta, by umizgał się do Hortensji. Dorant wszakże nie robi tego lepiej od niego, a Hortensja udaje, że bawi ją to odwrócenie ról. Rozymund, urażony, próbuje odzyskać serce Hortensji, nie rezygnując ze swego bezczelnego zachowania. Hortensja śmieje się z niego. Młodzieniec jest zrozpaczony, walczy jeszcze przez jakiś czas, ale w końcu prosi o litość, pada do stóp Hortensji, błagając ją, by wybaczyła mu jego szaleństwa. Nadbiegającym domownikom Hortensja oświadcza, że sama postanowiła wziąć sobie Rozymunda za męża, ponieważ oświadczył, że się poprawił.

## Omówienie
Marivaux naszkicował postać modnego panka, bezczelnego fircyka w Szczęśliwym podstępie. Wrócił do niej w Fircyku ukaranym. Utwór jest dobrze poprowadzony i bardzo ciekawy. Roztrzepana marka markiza Dorymena, która zawładnęła narzeczonym Hortensji, stała się wzorem dla hrabiny, która zdominowała Forlisa w Dehors trompeurs. Rozymund został markizem de Moncade z École des burgeois d'Allaînvala.

title: Fircyk ukarany

wikitext:
{{Dramat infobox
 | tytuł            = Fircyk ukarany
 | tytuł oryginalny = Le Petit-Maître corrigé
 | grafika          = MarivauxFopCorrected02.jpg
 | opis grafiki     = Ilustracja Bertalla do ''Fircyka ukaranego''
 | autor            = [[Pierre de Marivaux]]
 | tematyka         =
 | rodzaj dramatu   = [[komedia]]
 | data powstania   = 1734
 | liczba aktów     = 3
 | premiera         = 6 listopada 1734
Comédie-Française
 | premiera polska  =
 | miejsce wydania  =
 | język            = francuski
 | data wydania     =
 | wydawca          =
 | poprzednia       =
 | następna         =
 | commons          =
 | wikiźródła       =
 | wikicytaty       =
}}
'''Fircyk ukarany''' ([[Język francuski|fr.]] ''Le Petit-Maître corrigé'') – [[komedia]] w trzech aktach [[Pierre de Marivaux|Pierre’a de Marivaux]] wystawiona w 1734.

== Data powstania utworu ==
Utwór został napisany w 1734 roku i miał swą premierę 6 listopada 1734 przez aktorów [[Comédie-Française]]. ''Szczęśliwy podstęp'' miał tylko dwa spektakle, zadecydowały o tym uprzedzenia publiczności do autora sztuki{{r|F112}}{{r|Adam621}}.

== Osoby ==
{| class="wikitable"
!Osoba
!Jej rola w dramacie
|-
|Hrabia
|ojciec Hortensji
|-
|Markiza
|matka Rozymunda
|-
|Hortensja
|córka hrabiego
|-
|Rozymund
|syn markizy
|-
|Dorymena
|awanturnica z drobnej szlachty
|-
|Dorant
|przyjaciel Rozymunda
|-
|Marta
|służąca Hortensji
|-
|Frontyn
|sługa Rozymunda
|}

== Treść ==
Akcja sztuki rozgrywa się na wsi w domu hrabiego.

Markiz Rozymund przybywa z Paryża, by poślubić prowincjuszkę. Rodzice zaaranżowali to małżeństwo, on jest posłuszny. Prawie nie pyta o przyszłość. „Ma piękne oczy” - mówią - „i dużo dowcipu". Nie ma to dla niego znaczenia. To nie dlatego bierze się ślub czy mieszka na dworze, by pożądały cię wszystkie ładne kobiety Paryża. Jego narzeczona musi być bardzo szczęśliwa, że zechce się z nią ożenić. W ten sposób Rozymund prezentuje się swej wybrance. Komplementuje jej oczy, zęby i kończy swoją tyradę pytaniem: Kiedy się pobierzemy? Hortensja jest do niego całkiem nieźle usposobiona, ale ten bezczelny ton ją szokuje. Stawia go przed dylematemː albo to zmieni, albo ona nie wyjdzie za niego{{r|M135}}.

Rozymund był związany z markizą Dorymeną, która ma ochotę zapobiec planowanemu małżeństwu: młody człowiek taki jak on nie powinien się żenić. Jest odrobinę spokrewniona z rodziną Hortensji, ta parantela pozwala jej udać się do zamku. Przyjeżdża tam nie sama, nigdy nie podróżuje sama. Spotkała po drodze niejakiego Doranta i zabrała go ze sobą. Ponieważ według niej nie jest przyzwoite, aby narzeczony zawsze przebywał ze swoją narzeczoną, to Dorant będzie odtąd kawalerem Hortensji, a Rozymund - jej. Ten układ nieco gorszy prowincjuszy. Szczególnie matka Rozymunda uważa go za raczej dziwny. Ale markiza daje do zrozumienia, że zawładnęła narzeczonym i nikomu go nie odda, a widząc, że rodzina koniecznie chce, żeby się ożenił, proponuje mu, żeby poślubił ją. Rozymund nie chce. Poznał Hortensję bliżej i szaleńczo się w niej zakochał. Pilnuje jednak, żeby jej tego nie wyznać, bo uważa, że byłoby to w złym guście{{r|M135}}.

Namawia nawet Doranta, by umizgał się do Hortensji. Dorant wszakże nie robi tego lepiej od niego, a Hortensja udaje, że bawi ją to odwrócenie ról. Rozymund, urażony, próbuje odzyskać serce Hortensji, nie rezygnując ze swego bezczelnego zachowania. Hortensja śmieje się z niego. Młodzieniec jest zrozpaczony, walczy jeszcze przez jakiś czas, ale w końcu prosi o litość, pada do stóp Hortensji, błagając ją, by wybaczyła mu jego szaleństwa. Nadbiegającym domownikom Hortensja oświadcza, że sama postanowiła wziąć sobie Rozymunda za męża, ponieważ oświadczył, że się poprawił{{r|M135}}.

== Omówienie ==
Marivaux naszkicował postać modnego panka, bezczelnego fircyka w ''[[Szczęśliwy podstęp|Szczęśliwym podstępie]]''. Wrócił do niej w ''Fircyku ukaranym{{r|F112}}''. Utwór jest dobrze poprowadzony i bardzo ciekawy. Roztrzepana marka markiza Dorymena, która zawładnęła narzeczonym Hortensji, stała się wzorem dla hrabiny, która zdominowała Forlisa w ''Dehors trompeurs''. Rozymund został markizem de Moncade z ''École des burgeois'' d'Allaînvala{{r|F114}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|<ref name="Adam621">{{odn|ref=nie|Adam (red.)|1974|s=622}}.</ref>
<ref name="M135">{{odn|ref=nie|Marivaux|1825|s=165-246}}.</ref>
<ref name="F112">{{odn|ref=nie|Fleury|1881|s=112-113}}.</ref>
<ref name="F114">{{odn|ref=nie|Fleury|1881|s=114}}.</ref>
}}

== Bibliografia ==

* {{Cytuj książkę|tytuł=Literatura francuska|inni=Adam Antoine (red.)|rok=1974|wydawca=Państwowe Wydawnictwo Naukowe|miejsce=Warszawa|strony=|tom=1|odn={{odn/id|Adam (red.)|1974}}}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Marivaux|imię=Pierre de|tytuł=Théâtre|rok=1825|wydawca=Haut Cœur et Gayet jeune|miejsce=Paryż|strony=|tom=2|isbn=|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Fleury|imię=Jean|tytuł=Marivaux et le marivaudage|rok=1881|wydawca=Plon|miejsce=Paryż|strony=|tom=|isbn=|odn=tak}}
{{Pierre de Marivaux}}

[[Kategoria:Twórczość Pierre’a de Marivaux]]

title: Fircyk ukaranyLe Petit-Maître corrigé

Autor: Pierre de Marivaux

Rodzaj dramatu: komedia

Prapremiera: 6 listopada 1734 Comédie-Française

Język: francuski


text:
# Telekamery 2017
Telekamery 2017 – nominacje i laureaci dwudziestego plebiscytu Telekamery „Tele Tygodnia” za rok 2016 dla postaci i wydarzeń telewizyjnych. Nominacje ogłoszono 29 listopada 2016. Nagrody zostały przyznane w 11 kategoriach podczas gali, która odbyła się 30 stycznia 2017 roku w Arkadach Kubickiego Zamku Królewskiego w Warszawie.

## Kategorie
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.

### Aktorka
- Dorota Kolak
- Małgorzata Buczkowska
- Małgorzata Kożuchowska
- Barbara Kurdej-Szatan
- Anita Sokołowska

- Dorota Kolak
- Małgorzata Buczkowska
- Małgorzata Kożuchowska
- Barbara Kurdej-Szatan
- Anita Sokołowska

### Aktor
- Krzysztof Pieczyński
- Bartłomiej Kasprzykowski
- Wojciech Zieliński
- Cezary Żak
- Michał Żebrowski

- Krzysztof Pieczyński
- Bartłomiej Kasprzykowski
- Wojciech Zieliński
- Cezary Żak
- Michał Żebrowski

### Serial
- Druga szansa
- Ojciec Mateusz
- O mnie się nie martw
- Przyjaciółki
- Świat według Kiepskich

- Świat według Kiepskich

### Osobowość telewizyjna
- Magda Gessler
- Krzysztof Ibisz
- Tomasz Rożek
- Marta Manowska
- Martyna Wojciechowska

- Magda Gessler
- Krzysztof Ibisz
- Tomasz Rożek
- Marta Manowska
- Martyna Wojciechowska

### Prezenter informacji
- Jarosław Gugała
- Dorota Gawryluk
- Danuta Holecka
- Anita Werner
- Tomasz Wolny

- Jarosław Gugała
- Dorota Gawryluk
- Danuta Holecka
- Anita Werner
- Tomasz Wolny

### Prezenter pogody
- Marek Horczyczak
- Dorota Gardias
- Aleksandra Kostka
- Marzena Słupkowska
- Paulina Sykut-Jeżyna

- Marek Horczyczak
- Dorota Gardias
- Aleksandra Kostka
- Marzena Słupkowska
- Paulina Sykut-Jeżyna

### Komentator sportowy
- Jerzy Mielewski
- Mateusz Borek
- Rafał Patyra
- Dariusz Szpakowski
- Wojciech Zawioła

- Jerzy Mielewski
- Mateusz Borek
- Rafał Patyra
- Dariusz Szpakowski
- Wojciech Zawioła

### Juror
- Edyta Górniak
- Tomasz „Tomson” Lach i Aleksander „Baron” Milwiw-Baron
- Agustin Egurrola
- Małgorzata Walewska
- Ewa Wachowicz

- Edyta Górniak
- Tomasz „Tomson” Lach
- Aleksander „Baron” Milwiw-Baron
- Agustin Egurrola
- Małgorzata Walewska
- Ewa Wachowicz

### Program rozrywkowy
- Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami
- Azja Express
- Rolnik szuka żony
- The Voice of Poland
- Twoja twarz brzmi znajomo

### Serial fabularno-paradokumentalny
- Młodzi lekarze
- Gliniarze
- Na sygnale
- Policjantki i policjanci
- Szkoła

### Nadzieja telewizji
- Antoni Królikowski
- Marcin Korcz
- Maciej Musiałowski
- Marcelina Zawadzka
- Adam Zdrójkowski

- Marcin Korcz
- Antoni Królikowski
- Marcelina Zawadzka
- Maciej Musiałowski
- Adam Zdrójkowski

## Złota Telekamera
- Ranczo

## Platynowa Telekamera
- Teresa Lipowska

- Teresa Lipowska

## Specjalna Telekamera
- Belfer

title: Telekamery 2017

wikitext:
{{Gala infobox
 |nazwa       = Telekamery 2017
 |grafika     =
 |data        = [[30 stycznia]] [[2017]]
 |miejsce     = [[Arkady Kubickiego|Arkady Kubickiego Zamku Królewskiego]] w [[Warszawa|Warszawie]]
 |wstęp       =
 |prowadzenie = [[Agnieszka Cegielska]]<br />[[Artur Orzech]]
 |producent   =
 |reżyser     =
 |czas        =
 |stacja      =
 |poprzednia  = [[Telekamery 2016]]
 |następna    = [[Telekamery 2018]]
}}
'''Telekamery 2017''' – nominacje i laureaci dwudziestego plebiscytu [[Telekamery]] „[[Tele Tydzień|Tele Tygodnia]]” za rok 2016 dla postaci i wydarzeń telewizyjnych. Nominacje ogłoszono 29 listopada 2016. Nagrody zostały przyznane w 11 kategoriach podczas gali, która odbyła się 30 stycznia 2017 roku w [[Arkady Kubickiego|Arkadach Kubickiego Zamku Królewskiego]] w [[Warszawa|Warszawie]].

== Kategorie ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.telekamery.pl/laureaci.php/y,2017/#y|tytuł=Laureaci 2017|opublikowany=telekamery.pl|praca=[[Telekamery]]|data=30 stycznia 2017|data dostępu=2017-01-31|język=pl}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.telekamery.pl/media.php/art,21/#art|tytuł=Tele Tydzień ogłasza nominacje do 20. edycji plebiscytu Telekamery Tele Tygodnia|opublikowany=telekamery.pl|praca=[[Telekamery]]|data=28 listopada 2016|data dostępu=2017-01-31|język=pl}}</ref>.

=== Aktorka ===
* [[Dorota Kolak]]
* [[Małgorzata Buczkowska]]
* [[Małgorzata Kożuchowska]]
* '''[[Barbara Kurdej-Szatan]]'''
* [[Anita Sokołowska]]
<gallery>
Plik:Dorota Kolak na Berlinale 2016.jpg|Dorota Kolak
Plik:Małgorzata Buczkowska.jpg|Małgorzata Buczkowska
Plik:Małgorzata Kożuchowska 2015.jpg|Małgorzata Kożuchowska
Plik:Barbara Kurdej - Szatan.jpg|'''Barbara Kurdej-Szatan'''
Plik:Anita Sokolowska by Anna Tomczynska.jpg|Anita Sokołowska
</gallery>

=== Aktor ===
* [[Krzysztof Pieczyński]]
* [[Bartłomiej Kasprzykowski]]
* [[Wojciech Zieliński (aktor)|Wojciech Zieliński]]
* [[Cezary Żak]]
* '''[[Michał Żebrowski (aktor)|Michał Żebrowski]]'''
<gallery>
Plik:Krzysztof Pieczynski.jpg|Krzysztof Pieczyński
Plik:Bartek Kasprzykowski.jpg|Bartłomiej Kasprzykowski
Plik:Wojciech Zielinski (2).jpg|Wojciech Zieliński
Plik:Cezary Zak 2013.jpg|Cezary Żak
Plik:2014 Woodstock 208 Teatr 6. Piętro.jpg|'''Michał Żebrowski'''
</gallery>

=== Serial ===
* ''[[Druga szansa (polski serial telewizyjny)|Druga szansa]]''
* '''''[[Ojciec Mateusz]]'''''
* ''[[O mnie się nie martw (serial telewizyjny)|O mnie się nie martw]]''
* ''[[Przyjaciółki (serial telewizyjny 2012)|Przyjaciółki]]''
* ''[[Świat według Kiepskich]]''
<gallery>
Plik:Świat według Kiepskich.png|Świat według Kiepskich
</gallery>

=== Osobowość telewizyjna ===
* [[Magda Gessler]]
* [[Krzysztof Ibisz]]
* [[Tomasz Rożek]]
* [[Marta Manowska]]
* '''[[Martyna Wojciechowska]]'''
<gallery>
Plik:Magda Gessler in 2016 (cropped).jpg|Magda Gessler
Plik:Krzysztof Ibisz by Robert Widomski.jpg|Krzysztof Ibisz
Plik:Tomasz Rożek.JPG|Tomasz Rożek
Plik:Marta.Manowska.JPG|Marta Manowska
Plik:Martyna Wojciechowska 2017.jpg|'''Martyna Wojciechowska'''
</gallery>

=== Prezenter informacji ===
* [[Jarosław Gugała]]
* [[Dorota Gawryluk]]
* [[Danuta Holecka]]
* '''[[Anita Werner]]'''
* [[Tomasz Wolny]]
<gallery>
Plik:Jaroslaw Gugala.jpg|Jarosław Gugała
Plik:Dorota Gawryluk by Foksal.jpg|Dorota Gawryluk
Plik:Danuta Holecka.jpg|Danuta Holecka
Plik:Anita Werner.JPG|'''Anita Werner'''
Plik:Tomasz Wolny (31664298443) (cropped).jpg|Tomasz Wolny
</gallery>

=== Prezenter pogody ===
* [[Marek Horczyczak]]
* [[Dorota Gardias (dziennikarka)|Dorota Gardias]]
* [[Aleksandra Kostka]]
* '''[[Marzena Słupkowska]]'''
* [[Paulina Sykut-Jeżyna]]
<gallery>
Plik:Marek Horczyczak.JPG|Marek Horczyczak
Plik:Dorota Gardias.jpg|Dorota Gardias
Plik:Aleksandra Kostka.jpg|Aleksandra Kostka
Plik:Marzena Slupkowska.jpg|'''Marzena Słupkowska'''
Plik:Paulina Sykut-Jeżyna in 2011 (cropped).png|Paulina Sykut-Jeżyna
</gallery>

=== Komentator sportowy ===
* [[Jerzy Mielewski]]
* [[Mateusz Borek]]
* [[Rafał Patyra]]
* '''[[Dariusz Szpakowski]]'''
* Wojciech Zawioła
<gallery>
Plik:Jerzy Mielewski - FIVB World Championship European Qualification Women Łódź January 2014.jpg|Jerzy Mielewski
Plik:Mateusz Borek by Sławek.jpg|Mateusz Borek
Plik:Rafal-patyra.JPG|Rafał Patyra
Plik:Dariusz Szpakowski 2011.jpg|'''Dariusz Szpakowski'''
Plik:Wojciech Zawioła.JPG|Wojciech Zawioła
</gallery>

=== Juror ===
* [[Edyta Górniak]]
* [[Tomasz Lach|Tomasz „Tomson” Lach]] i [[Aleksander Milwiw-Baron|Aleksander „Baron” Milwiw-Baron]]
* '''[[Agustin Egurrola]]'''
* [[Małgorzata Walewska]]
* [[Ewa Wachowicz]]
<gallery>
Plik:Edyta Górniak 04.jpg|Edyta Górniak
Plik:Tomasz Lach.jpg|Tomasz „Tomson” Lach
Plik:Aleksander Milwiw-Baron 2010.jpg|Aleksander „Baron” Milwiw-Baron
Plik:Wiki agustin.jpg|'''Agustin Egurrola'''
Plik:Malgorzata Walewska by Bartek Banaszak.jpg|Małgorzata Walewska
Plik:Ewa Wachowicz 2013.jpg|Ewa Wachowicz
</gallery>

=== Program rozrywkowy ===
* ''[[Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami]]''
* ''[[Azja Express]]''
* '''''[[Rolnik szuka żony]]'''''
* ''[[The Voice of Poland]]''
* ''[[Twoja twarz brzmi znajomo]]''

=== Serial fabularno-paradokumentalny ===
* ''Młodzi lekarze''
* ''[[Gliniarze (serial telewizyjny)|Gliniarze]]''
* '''''[[Na sygnale (polski serial telewizyjny)|Na sygnale]]'''''
* ''[[Policjantki i policjanci]]''
* ''[[Szkoła (serial telewizyjny)|Szkoła]]''

=== Nadzieja telewizji ===
* [[Antoni Królikowski]]
* [[Marcin Korcz]]
* [[Maciej Musiałowski]]
* '''[[Marcelina Zawadzka]]'''
* [[Adam Zdrójkowski]]
<gallery>
Plik:Marcin Korcz.jpg|Marcin Korcz
Plik:Antoni Królikowski in 2016 (cropped).jpg|Antoni Królikowski
Plik:Marcelina Zawadzka.jpg|'''Marcelina Zawadzka'''
Plik:Maciej Musiałowski.png|Maciej Musiałowski
Plik:Adam Zdrójkowski in 2016.jpg|Adam Zdrójkowski
</gallery>

== Złota Telekamera ==
* '''''[[Ranczo (serial telewizyjny)|Ranczo]]'''''

== Platynowa Telekamera ==
* '''[[Teresa Lipowska]]'''
<gallery>
Plik:Teresa Lipowska (2).jpg|'''Teresa Lipowska'''
</gallery>

== Specjalna Telekamera ==
* '''''[[Belfer (serial telewizyjny)|Belfer]]'''''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Telekamery}}

[[Kategoria:2017 w Warszawie]]
[[Kategoria:Telekamery]]

title: Telekamery 2017

Data: 30 stycznia 2017

Miejsce: Arkady Kubickiego Zamku Królewskiego w Warszawie

Prowadzenie: Agnieszka Cegielska · Artur Orzech

Telekamery 2016: Telekamery 2018


text:
# Gmina Franklin (hrabstwo Appanoose)
Gmina Franklin (ang. Franklin Township) – gmina w USA, w stanie Iowa, w hrabstwie Appanoose. Według danych z 2000 roku gmina miała 169 mieszkańców.

title: Gmina Franklin (hrabstwo Appanoose)

wikitext:
{{dopracować|źródła=2022-05}}
[[Plik:Map highlighting Franklin Township, Appanoose County, Iowa.svg|thumb|200px|Położenie Gminy Franklin w hrabstwie Appanoose]]
'''Gmina Franklin''' ([[język angielski|ang.]] ''Franklin Township'') – gmina w [[Stany Zjednoczone|USA]], w stanie [[Iowa]], w hrabstwie [[Hrabstwo Appanoose|Appanoose]]. Według danych z 2000 roku gmina miała 169 mieszkańców.

[[Kategoria:Gminy w hrabstwie Appanoose|Franklin]]