text:
# Szatrawki
Szatrawki (biał. Шатраўкі; ros. Шатравки) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Zaucie.

## Historia
W czasach zaborów wieś w gminie Mikołajewo, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Pod koniec XIX wieku należała do dóbr Czelniczek, własność Dowmontów.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim w gminie Mikołajów.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 52 osoby, 23 były wyznania rzymskokatolickiego a 29 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Było tu 9 budynków mieszkalnych. W 1931 w 10 domach zamieszkiwało 61 osób.
Wierni należeli do parafii prawosławnej w Hołomyślu i rzymskokatolickiej w Dziśnie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Dziśnie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dziśnie.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

title: Szatrawki

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Szatrawki
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Шатраўкі}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon miorski|miorski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Zaucie|Zaucie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 6
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°30′16″N 28°07′39″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Szas|Szatrawki}}
'''Szatrawki''' ({{w języku|be|Шатраўкі}}; {{w języku|ru|Шатравки}}) – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon miorski|rejonie miorskim]], w [[Sielsowiet Zaucie|sielsowiecie Zaucie]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś w gminie Mikołajewo, w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. Pod koniec XIX wieku należała do dóbr Czelniczek, własność Dowmontów<ref>{{SgKP|XI|808|Szatrawki, wieś, powiat dzisieński, gmina Mikołajów}}</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga122" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]] w [[Mikołajewo (gmina)|gminie Mikołajów]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwały tu 52 osoby, 23 były wyznania rzymskokatolickiego a 29 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Było tu 9 budynków mieszkalnych<ref name=":022222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 60}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 10 domach zamieszkiwało 61 osób<ref name=":122">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 21}}</ref>.

Wierni należeli do parafii prawosławnej w [[Hołomyśl I|Hołomyślu]] i [[Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Dziśnie|rzymskokatolickiej]] w Dziśnie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Dzisna (miasto)|Dziśnie]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dziśnie<ref name=":02222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 1668}}</ref>.

W wyniku [[Agresja ZSRR na Polskę|napaści ZSRR na Polskę]] we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]]<ref>https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.</ref><ref>{{encyklopedia PWN|id=3950665|tytuł=okupacja sowiecka ziem polskich|data dostępu=2021-04-03}}</ref>. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Eberhardt |tytuł = Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej |czasopismo = Dzieje Najnowsze |data = 2018 |wolumin = Rocznik L – 2018 |numer = 2 |s = 95–100}}</ref>.

Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{SgKP|XI|808|Szatrawki, wieś, powiat dzisieński, gmina Mikołajów}}
{{Gmina Mikołajewo (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Wsie w rejonie miorskim]]
[[Kategoria:Miejscowości powiatu dziśnieńskiego (II Rzeczpospolita)]]

title: SzatrawkiШатраўкі

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: miorski

Sielsowiet: Zaucie

Populacja (2009) · • liczba ludności: · 6


text:
# Kamienna Górka (Bircza)
Kamienna Górka – część miasta Birczy w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim. Stanowi zabudowania w południowej części Birczy, wzdłuż ulicy Kamienna Górka.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa przemyskiego. 1 stycznia 2024 wraz z odzyskaniem statusu miasta przez Birczę miejscowość stała się obszarem miejskim.

wikiname: plwiki

title: Kamienna Górka (Bircza)

in_language: pl

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL gmina Bircza COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Birczy
 |nazwa                        = Kamienna Górka
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = część miasta
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Kamiennej Górki
 |dewiza                       =
 |państwo                      = POL
 |1. jednostka administracyjna = [[Województwo podkarpackie|podkarpackie]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat przemyski|przemyski]]
 |miasto                       = [[Bircza]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         = 0599014{{r|R2013|teryt}}
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 16
 |kod pocztowy                 = 37-740{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne        = RPR
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Bircza
 |współrzędne                  = 49°40'39.914"N, 22°28'48.59"E
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Kamienna Górka''' – część miasta [[Bircza|Birczy]] w [[Polska|Polsce]], w [[Województwo podkarpackie|województwie podkarpackim]], w [[Powiat przemyski|powiecie przemyskim]]. Stanowi zabudowania w południowej części Birczy, wzdłuż ulicy Kamienna Górka{{r|R2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[województwo przemyskie|województwa przemyskiego]]. 1 stycznia 2024 wraz z [[Nadania praw miejskich w Polsce po 1900|odzyskaniem statusu miasta]] przez Birczę miejscowość stała się obszarem miejskim<ref name="dziennikdwacztery" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="dziennikdwacztery">{{cytuj stronę| url = https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230001472 |tytuł=Dz.U. 2023 poz. 1472}}</ref>
<ref name="R2013">''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
<ref name="teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=66|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
</references>

{{Bircza}}

[[Kategoria:Geografia Birczy]]

title: · Kamienna Górka

Państwo: Polska

Województwo: podkarpackie

Powiat: przemyski

Miasto: Bircza

Tablice rejestracyjne: RPR


text:
# 27.Fuckdemons
27.Fuckdemons, właściwie Max Jankowski (ur. 27 kwietnia 2006 w Toruniu) – polski   raper, piosenkarz i autor tekstów. Zakontraktowany w wytwórni GUGU rapera Szpaku.
Jego debiutancki album studyjny Nic się nie stało uplasował się na 3 miejscu na liście OLiS.

## Kariera
Max rozpoczął karierę muzyczną w 2019 r, jako 27.Fuckdemons. Pseudonim ten powstał na cześć zmarłego rapera XXXTentacion, który jest jego największą inspiracją. Liczba 27 w pseudonimie ma symbolizować 17, czyli liczbę z którą XXXTentacion był ściśle związany, plus liczbę 10, oznaczającą zjednoczenie. Max wspomina, że po śmierci jego idola XXXTentaciona postanowił (mając niespełna 13 lat) przejąć jego inicjatywę.
Styl piosenek rapera jest mroczny i głównie smutny, opowiadają o przykrościach jakich raper w życiu doświadczył i problemach z jakimi się zmaga. Artysta często agresywnie śpiewa w swoich piosenkach pod energiczne i mroczne beaty. Muzyk używa czasami w swoich piosenkach motywów z gatunku screamo w których krzyczy, czego przykładem jest utwór Zespół Cotarda nagrany wraz ze Szpakiem. 27.Fuckdemons często w wywiadach i piosenkach wspomina o swoim ciężkim dzieciństwie, w tym o: problemach z rówieśnikami, ich uzależnieniu od narkotyków, problemach psychicznych, próbach samobójczych, oraz o jego dzieciństwu w biedzie. Max, podobnie jak XXXTentacion, tworzy wyjątkową więź ze swoimi fanami i często wyznaje jak bardzo jest im wdzięczny, na co słuchacze również mu odpowiadają, iż artysta jest częścią ich życia i wiele mu zawdzięczają.
Popularność w podziemiu przyniosły mu utwory „Nie ufaj nikomu”, „Czym dla ciebie jest dom?” i „Awatar”. 17 października 2020 r. wydał debiutancki mixtape Overthinking, na którym gościnnie wystąpili artyści; fifi, Kvvmil i EmKaTus. 27 kwietnia 2021 r. Jankowski wydał EP’ke Respect Victim.

### GUGU
W lutym 2022 r. 27.Fuckdemons został zakontraktowany do jego wytwórni rapera Szpaku, GUGU. Jankowski rozpoczął prace nad swoim debiutanckim krążkiem.
9 lutego 2022 r. wraz z teledyskiem pojawił się pierwszy singel z nadchodzącego projektu, Zespół Cotarda na którym gościnnie wystąpił Szpaku. 3 marca ukazał się kolejny singel Jaźnie. 17 marca wydany został ostatni singel z albumu, NIEDOSTĘPNY z gościnnym udziałem rapera esceh. Max wydał swój debiutancki album studyjny Nic się nie stało 30 marca 2022 r. Album zajął 3. miejsce na OLiS.
Po sukcesie komercyjnym debiutu raper wydał utwór Pod kapturem z okazji swoich 16 urodzin. 27.Fuckdemons wyznał w piosence że jest osobą transpłciową. 3 czerwca pojawił się gościnnie w utworze w płuckach od rapera zibexa. 25 sierpnia Max wydał singel Jak dawniej w którym opowiadał o problemach związanych z jego odmiennością i orientacją.

## Dyskografia

### Albumy studyjne
- Nic się nie stało (2022)

### Mixtape
- OVERTHINKING (2020)

### EP
- Respect Victim – EP (2021)
- Monachopsis - EP (2024)[23]
- MOJA EUFORIA - EP (2025)

title: 27.Fuckdemons

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = 27.Fuckdemons
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Max Jankowski
 |pseudonim             = 27.Fuckdemons
 |data urodzenia        = 27 kwietnia 2006
 |miejsce urodzenia     = [[Toruń]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[Śpiew|wokal]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[Hip-hop (muzyka)|hip-hop]], [[Trap (muzyka)|trap]], [[Alternatywny hip-hop|hip-hop alternatywny]], [[screamo]]
 |zawód                 = [[raper]], autor tekstów, wokalista, piosenkarz
 |aktywność             = od 2019
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            = [[Szpaku]], esceh
 |współpracownicy       = [[Szpaku]]
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''27.Fuckdemons''', właściwie '''Max Jankowski'''<ref name=":0">{{Cytuj odcinek |tytuł = Zespół Cotarda |url = https://open.spotify.com/track/1ytF4G9s0S9PejbBUkAoYY |emisja = 2022-03-30 |data dostępu = 2022-11-03}}</ref> (ur. [[27 kwietnia]] [[2006]] w [[Toruń|Toruniu]]<ref>{{Cytuj |autor = Administrator |tytuł = Raperzy – 27.FUCKDEMONS |data = 2022-10-11 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = RAPOWO |url = https://rapowo.pl/27-fuckdemons/ |język = pl}}</ref><ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = 27.FUCKDEMONS |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Genius |url = https://genius.com/artists/27fuckdemons |język = en}}</ref>) – polski   raper, piosenkarz i autor tekstów. Zakontraktowany w wytwórni GUGU rapera [[Szpaku]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Szpaku o 27.Fuckdemons: „Bardzo wierzę w tego 15-letniego dzieciaka” ... |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = www.popkiller.pl |url = https://www.popkiller.pl/2022-02-07,szpaku-o-27fuckdemons-bardzo-wierze-w-tego-15-letniego-dzieciaka}}</ref>.

Jego debiutancki album studyjny [[Nic się nie stało (album 27.Fuckdemons)|Nic się nie stało]] uplasował się na 3 miejscu na liście [[OLiS]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS – Official Retail Sales Chart |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = olis.onyx.pl |url = http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=1428&lang=}}</ref>.

== Kariera ==
Max rozpoczął karierę muzyczną w 2019 r<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Szpaku wystąpił w singlu 15-letniego 27.FUCKDEMONS |data = 2022-02-09 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Rytmy.pl |url = https://rytmy.pl/szpaku-w-utworze-15-letniego-podopiecznego-posluchaj-zespolu-cotarda/}}</ref>, jako 27.Fuckdemons. Pseudonim ten powstał na cześć zmarłego rapera [[XXXTentacion]], który jest jego największą inspiracją<ref name=":3" />. Liczba 27 w pseudonimie ma symbolizować 17, czyli liczbę z którą XXXTentacion był ściśle związany, plus liczbę 10, oznaczającą zjednoczenie. Max wspomina, że po śmierci jego idola XXXTentaciona postanowił (mając niespełna 13 lat) przejąć jego inicjatywę.

Styl piosenek rapera jest mroczny i głównie smutny, opowiadają o przykrościach jakich raper w życiu doświadczył i problemach z jakimi się zmaga. Artysta często agresywnie śpiewa w swoich piosenkach pod energiczne i mroczne [[Beat (muzyka)|beaty]]. Muzyk używa czasami w swoich piosenkach motywów z gatunku [[screamo]] w których krzyczy, czego przykładem jest utwór ''Zespół Cotarda'' nagrany wraz ze [[Szpaku|Szpakiem]]<ref name=":0" />. 27.Fuckdemons często w wywiadach i piosenkach wspomina o swoim ciężkim dzieciństwie, w tym o: problemach z rówieśnikami, ich uzależnieniu od narkotyków, problemach psychicznych, próbach samobójczych<ref>{{Cytuj |autor = Patryk |tytuł = 27.FUCKDEMONS o drastycznych rzeczach ze swojego życia |data = 2022-03-09 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = rapnews.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20230610151551/https://rapnews.pl/27-fuckdemons-o-drastycznych-rzeczach-ze-swojego-zycia/ |zarchiwizowano = 2023-06-10 |język = pl}}</ref>, oraz o jego dzieciństwu w biedzie. Max, podobnie jak XXXTentacion, tworzy wyjątkową więź ze swoimi fanami i często wyznaje jak bardzo jest im wdzięczny, na co słuchacze również mu odpowiadają, iż artysta jest częścią ich życia i wiele mu zawdzięczają.

Popularność w podziemiu przyniosły mu utwory „Nie ufaj nikomu”, „Czym dla ciebie jest dom?” i „Awatar”<ref>{{Cytuj |autor = Patryk |tytuł = 27.FUCKDEMONS: „Mam w ch*ju to, że mogą nazywać mnie depresyjnym dzieciakiem” |data = 2022-02-12 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = rapnews.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20221103152807/https://rapnews.pl/27-fuckdemons-mam-w-chju-to-ze-moga-nazywac-mnie-depresyjnym-dzieciakiem/ |zarchiwizowano = 2022-11-03 |język = pl}}</ref>. 17 października 2020 r. wydał debiutancki mixtape Overthinking, na którym gościnnie wystąpili artyści; fifi, Kvvmil i EmKaTus<ref>{{Cytuj |tytuł = OVERTHINKING by 27.FUCKDEMONS |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Genius |url = https://genius.com/albums/27fuckdemons/Overthinking |język = en}}</ref>. 27 kwietnia 2021 r. Jankowski wydał EP’ke Respect Victim<ref>{{Cytuj |tytuł = Respect Victim – EP by 27.FUCKDEMONS |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Genius |url = https://genius.com/albums/27fuckdemons/Respect-victim-ep |język = en}}</ref>.

=== GUGU ===
W lutym 2022 r. 27.Fuckdemons został zakontraktowany do jego wytwórni rapera [[Szpaku]], GUGU<ref>{{Cytuj |autor = Luiza |tytuł = Wystartował preorder debiutu 15-latka z GUGU [TRACKLISTA] |data = 2022-03-03 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = rapnews.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20221103152752/https://rapnews.pl/wystartowal-preorder-debiutu-15-latka-z-gugu/ |zarchiwizowano = 2022-11-03|język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = GUGU z nowym artystą. Sprawdź, kto przykuł uwagę Szpaka! |data = 2022-02-06 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Rytmy.pl |url = https://rytmy.pl/nowa-postac-w-swiecie-gugu-wytwornia-przedstawia-kolejnego-artyste/}}</ref>. Jankowski rozpoczął prace nad swoim debiutanckim krążkiem<ref>{{Cytuj |autor = Patryk |tytuł = 27.FUCKDEMONS działa w labelu Szpaka. Jak czuje się w GUGU? |data = 2022-03-15 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = rapnews.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20230610151502/https://rapnews.pl/27-fuckdemons-dziala-w-labelu-szpaka-jak-czuje-sie-w-gugu/ |zarchiwizowano = 2023-06-10 |język = pl}}</ref>.

9 lutego 2022 r. wraz z teledyskiem pojawił się pierwszy singel z nadchodzącego projektu, ''Zespół Cotarda'' na którym gościnnie wystąpił Szpaku<ref name=":1" />. 3 marca ukazał się kolejny singel ''Jaźnie''<ref>{{Cytuj |tytuł = 27.Fuckdemons z nowym singlem – sprawdź „JAŹNIE” |data = 2022-03-03 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Rytmy.pl |url = https://rytmy.pl/nowy-singiel-27-fuckdemons-sprawdz-jaznie/}}</ref>. 17 marca wydany został ostatni singel z albumu, ''NIEDOSTĘPNY'' z gościnnym udziałem rapera esceh<ref>{{Cytuj |autor = Patryk |tytuł = 27.FUCKDEMONS: „Żyję w końcu w pełni” [VIDEO] |data = 2022-03-17 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = rapnews.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20230610151525/https://rapnews.pl/27-fuckdemons-zyje-w-koncu-w-pelni-video/ |zarchiwizowano = 2023-06-10 |język = pl}}</ref>. Max wydał swój debiutancki album studyjny [[Nic się nie stało (album 27.Fuckdemons)|Nic się nie stało]] 30 marca 2022 r<ref>{{Cytuj |tytuł = 27.FUCKDEMONS – debiutancki album już na streamingach |data = 2022-03-31 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Rytmy.pl |url = https://rytmy.pl/debiutancki-album-27-fuckdemons-juz-na-streamingach/}}</ref>. Album zajął 3. miejsce na OLiS<ref>{{Cytuj |tytuł = Rapowy desant na Olisie. Nurt kolejny raz potwierdza absolutną dominację na polskim rynku – CGM.pl |data = 2022-04-08 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = CGM |url = https://www.cgm.pl/news/rapowy-desant-na-olisie-nurt-kolejny-raz-potwierdza-absolutna-dominacje-na-polskim-rynku/ |język = pl}}</ref>.

Po sukcesie komercyjnym debiutu raper wydał utwór ''Pod kapturem'' z okazji swoich 16 urodzin<ref name="Coming">{{Cytuj |tytuł = Coming out polskiego rapera. „Mówią mi Maks, a urodziłem się dziewczyną” |data = 2022-04-28 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Noizz |url = https://noizz.pl/muzyka/raper-27fuckdemons-z-coming-outem-urodzilem-sie-dziewczyna/8kyxs9w |język = pl}}</ref>. 27.Fuckdemons wyznał w piosence że jest osobą [[Transpłciowość|transpłciową]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Coming out polskiego rapera. 27.fuckdemons: Utwór o tym, kim jestem, i z czym się zmagam |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = gazetapl |url = https://kultura.gazeta.pl/kultura/7,114526,28389107,coming-out-polskiego-rapera-27-fuckdemons-utwor-o-tym-kim.html |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Mariusz Jop |tytuł = 27.FUCKDEMONS – pierwszy transseksualny raper w Polsce |data = 2022-04-29 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = GlamRap.pl |url = https://glamrap.pl/27-fuckdemons-pierwszy-transseksualny-raper-w-polsce/ |język = pl}}</ref>. 3 czerwca pojawił się gościnnie w utworze ''w płuckach'' od rapera zibexa<ref>{{Cytuj |tytuł = zibex z bardzo osobistym, nowym singlem. Gościnnie 27.fuckdemons |data = 2022-06-03 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = Rytmy.pl |url = https://rytmy.pl/zibex-z-bardzo-osobistym-nowym-singlem-na-feacie-27-fuckdemons/}}</ref>. 25 sierpnia Max wydał singel ''Jak dawniej'' w którym opowiadał o problemach związanych z jego odmiennością i orientacją<ref>{{Cytuj |tytuł = „Nie chodziłem na miasto, bo myślałem, że mnie skopią” – 16-letni podopieczny Szpaka o nietolerancji, z którą się zmagał – CGM.pl |data = 2022-08-25 |data dostępu = 2022-11-03 |opublikowany = CGM |url = https://www.cgm.pl/news/nie-chodzilem-na-miasto-bo-myslalem-ze-mnie-skopia-16-letni-podopieczny-szpaka-o-nietolerancji-z-ktora-sie-zmagal/ |język = pl}}</ref>.

== Dyskografia ==
=== Albumy studyjne ===
* [[Nic się nie stało (album 27.Fuckdemons)|Nic się nie stało]] (2022)

=== Mixtape ===
* OVERTHINKING (2020)

=== EP ===
* Respect Victim – EP (2021)
* Monachopsis - EP (2024)<ref>{{Cytuj |tytuł = MONACHOPSIS EP by 27.FUCKDEMONS |data dostępu = 2024-06-13 |opublikowany = Genius |url = https://genius.com/albums/27fuckdemons/Monachopsis-ep |język = en}}</ref>
* MOJA EUFORIA - EP (2025)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Urodzeni w 2006]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu]]
[[Kategoria:Muzycy związani z Toruniem]]
[[Kategoria:Polscy raperzy]]
[[Kategoria:Polscy wokaliści hip-hopowi]]
[[Kategoria:Transmężczyźni]]

title: 27.Fuckdemons

Imię i nazwisko: Max Jankowski

Data i miejsce urodzenia: 27 kwietnia 2006 · Toruń

Instrumenty: wokal

Gatunki: hip-hop, trap, hip-hop alternatywny, screamo

Zawód: raper, autor tekstów, wokalista, piosenkarz

Powiązania: Szpaku, esceh


text:
# Benedetto Cotrugli
Benedetto Cotrugli, łac. Benedictus de Cotrullis, chorw. Benedikt Kotruljević (ur. 1416 w Dubrowniku w Republice Dubrownickiej, zm. 1469 w Aquili w Królestwie Neapolu) – raguzański handlowiec, ekonomista, naukowiec, dyplomata i humanista.

## Życiorys
Urodził się w kupieckiej rodzinie. Jego pradziad, Živo (Ziue), zamieszkał w Dubrowniku około 1350 roku, zaś ojciec, Giacomo, był przedsiębiorcą prowadzącym swoje interesy w Bośni i Serbii, na Półwyspie Iberyjskim oraz w Italii, zwłaszcza w Królestwie Neapolu, gdzie dzierżawił solany w Apulii, a później również królewską mennicę. Giacomo miał ośmioro dzieci: czterech synów i cztery córki. Benedetto Cotrugli urodził się około 1416 roku jako trzeci syn. Dzieciństwo spędził w Dubrowniku. Tam też uczęszczał do szkoły publicznej. Następnie pojechał na studia do Włoch (nie wiadomo jednak gdzie dokładnie studiował), których nie ukończył z powodu śmierci ojca w 1436 roku i konieczności przejęcia jego interesów w kraju. Początkowo większość czasu spędzał w Dubrowniku, wykorzystując kontakty handlowe ojca na Bałkanach i w innych krajach basenu Morza Śródziemnego. Był właścicielem statku oraz włączał się we wspólne przedsięwzięcia kilku kupców dla zminimalizowania ryzyka. W 1440 roku wyruszył w podróż na Sycylię i do Afryki północnej. W latach 1444–1446 przebywał w Barcelonie. Pobyt ten był związany z kupnem bardzo dochodowej wełny owiec Merynosów.
Od 1451 roku rozpoczął współpracę z władcą Neapolu Alfonsem. Na dworze objął m.in. stanowisko sędziego, następnie zaś został mianowany sędzią Wielkiego Sądu. Zaangażował się także w sprawę uzyskania odszkodowania od króla za napady piratów korsykańskich na statki kupców dubrownickich. Było to ryzykowne przedsięwzięcie, gdyż podpisując umowę z władzami Republiki Raguzy, zgodził się wypłacić 15% należności w ciągu 5 lat, niezależnie od tego, czy uda mu się ją odzyskać od monarchy. W styczniu 1454 roku wyjechał z rodziną do Neapolu na stałe. Udało mu się odzyskać część długu we wrześniu 1455 roku, jednak nie wypłacił go władzom republiki. Z tego powodu został powołany pod sąd z powództwa cywilnego, lecz pozycja jaką sobie wyrobił na dworze neapolitańskim spowodowała, iż władze Dubrownika ponownie, w listopadzie 1455 roku, zwróciły się do niego o pomoc, tym razem w kupnie zboża. Następnie, jeszcze raz poprosiły go o interwencję w sprawie wypłaty reszty odszkodowania. Cotrugli nie odpowiedział na roszczenia i mimo tego, w maju 1458 roku, na żądanie Alfonsa został mianowany dubrownickim konsulem w Neapolu.
Po śmierci Alfonsa w 1458 roku i przejęciu władzy w Neapolu przez jego syna Ferdynanda pozycja Cotrugli na dworze umocniła się. W listopadzie tego roku pojawił się w Dubrowniku jako poseł nowego króla. Na skargi władz odpowiedział wymieniając swoje zasługi dla kraju. W czerwcu 1459 roku Cotrugli został wezwany przed sąd w terminie dwóch miesięcy. Pozew odparł mówiąc, że jego wyjazd z Neapolu jest uzależniony od woli króla. Władze Raguzy chciały skazać Cotrugli na wygnanie. W sprawie tej interweniował jednak król Ferdynand i Raguzanie zgodzili się przesunąć termin rozprawy sądowej, nie chcąc zrywać kontaktów z tak ważnym partnerem politycznym. Ostatecznie Cotrugli pojawił się w Dubrowniku w 1462 roku jako ambasador zmierzający do Bośni. Ze względu na status poselski nie podjęto wobec niego żadnych działań prawnych.
Jednocześnie Cotrugli prowadził swoje interesy w Królestwie Neapolu, zarządzając w latach 1460–1468 mennicą w Neapolu, którą po śmierci Benedetta, do 1475 roku zarządzał jego syn, Giacomo. Cotrugli angażował się także w bardziej ryzykowne przedsięwzięcia finansowe. Pomimo niezałatwionej sprawy z odszkodowaniem utrzymywał kontakty z władzami Raguzy m.in. dostarczając na kredyt sól z Dubrownika królowi Ferdynandowi oraz przysyłając Raguzanom 20 hiszpańskich najemników, w czasie gdy republika była zagrożona atakiem osmańskim w 1463 roku.

## Dzieła
Pozostawił po sobie 4 traktaty. W kolejności chronologicznej są to:
- „O małżeństwie” (wł. De uxore ducenda) – napisany przed 1458 rokiem, zadedykowany Volzo de Bobalii, jego główne myśli zostały powtórzone w Księdze o sztuce handlu[5].
- „Księga o sztuce handlu” (wł. Il libro dell’arte di mercatura) – napisany latem roku 1458, zadedykowany Franciszkowi Stafani, kupcowi z Dubrownika[6].
- „O naturze kwiatów” (wł. Della natura dei fiori) – napisany około 1460 roku, został mu przypisany w XVII wieku przez biografów[5].
- „O żegludze” (wł. De navigatione) – napisany pod koniec życia uczonego, zadedykowany Senatowi Wenecji[7].

Do naszych czasów przetrwały tylko dwa dzieła – O żegludze i Księga o sztuce handlu. Najstarsza istniejąca kopia Księgi o sztuce handlu z 1475 roku jest przechowywana w Bibliotece Narodowej Malty. Oryginalny rękopis jest datowany na 1458 rok. W manuskrypcie znajduje się dodatek, w którym została opisana reguła podwójnego zapisu. Opis reguły znajduje się w XIII rozdziale pierwszej księgi traktatu zatytułowanym O porządnym prowadzeniu ksiąg rachunkowych. Benedetto Cotrugli tym samym dokonał pierwszego teoretycznego opisu zasad podwójnej księgowości, wyprzedzając o przeszło 20 lat prace Luki Paciolego, który skodyfikował zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych w swoim dziele Summa de arithmetica, geometria, proportioni et proportionalita, wydanym w Wenecji w 1491 roku.

title: Benedetto Cotrugli

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Benedetto Cotrugli
 |grafika                   = Benedikt Koturljevic.jpg
 |opis grafiki              = pomnik Benedetta Cotrugli w [[Zagrzeb]]iu
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[1416]]
 |miejsce urodzenia         = [[Dubrownik]]
 |data śmierci              = [[1469]]
 |miejsce śmierci           = [[Aquila]]
 |zawód                     = [[kupiec]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Benedikt Kotruljević
 |wikicytaty                = Benedykt Cotruglio
}}
'''Benedetto Cotrugli''', [[łacina|łac.]] ''Benedictus de Cotrullis'', [[język chorwacki|chorw.]] ''Benedikt Kotruljević'' (ur. [[1416]] w [[Dubrownik]]u w Republice Dubrownickiej, zm. [[1469]] w [[L’Aquila|Aquili]] w [[Królestwo Neapolu|Królestwie Neapolu]]) – [[Republika Raguzy|raguzański]] handlowiec, [[ekonomista]], [[naukowiec]], [[dyplomata]] i [[humanista]].

== Życiorys ==
Urodził się w [[kupiec]]kiej rodzinie. Jego pradziad, Živo (Ziue), zamieszkał w Dubrowniku około 1350 roku, zaś ojciec, Giacomo, był przedsiębiorcą prowadzącym swoje interesy w [[Bośnia (region)|Bośni]] i Serbii, na [[Półwysep Iberyjski|Półwyspie Iberyjskim]] oraz w [[Włochy|Italii]], zwłaszcza w [[Królestwo Neapolu|Królestwie Neapolu]], gdzie dzierżawił [[Salina (przemysł)|solany]] w [[Apulia|Apulii]], a później również królewską [[mennica|mennicę]]. Giacomo miał ośmioro dzieci: czterech synów i cztery córki. Benedetto Cotrugli urodził się około 1416 roku jako trzeci syn. Dzieciństwo spędził w [[Dubrownik]]u. Tam też uczęszczał do szkoły publicznej. Następnie pojechał na studia do Włoch (nie wiadomo jednak gdzie dokładnie studiował), których nie ukończył z powodu śmierci ojca w 1436 roku i konieczności przejęcia jego interesów w kraju. Początkowo większość czasu spędzał w Dubrowniku, wykorzystując kontakty handlowe ojca na [[Bałkany|Bałkanach]] i w innych krajach basenu [[Morze Śródziemne|Morza Śródziemnego]]. Był właścicielem statku oraz włączał się we wspólne przedsięwzięcia kilku kupców dla zminimalizowania ryzyka. W 1440 roku wyruszył w podróż na [[Sycylia|Sycylię]] i do [[Afryka Północna|Afryki północnej]]. W latach 1444–1446 przebywał w [[Barcelona|Barcelonie]]. Pobyt ten był związany z kupnem bardzo dochodowej wełny [[Merynosy|owiec Merynosów]]{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=7–9}}.

Od 1451 roku rozpoczął współpracę z władcą Neapolu [[Alfons V Aragoński|Alfonsem]]. Na dworze objął m.in. stanowisko sędziego, następnie zaś został mianowany sędzią Wielkiego Sądu. Zaangażował się także w sprawę uzyskania odszkodowania od króla za napady piratów [[korsyka]]ńskich na statki kupców dubrownickich. Było to ryzykowne przedsięwzięcie, gdyż podpisując umowę z władzami [[Republika Raguzy|Republiki Raguzy]], zgodził się wypłacić 15% należności w ciągu 5 lat, niezależnie od tego, czy uda mu się ją odzyskać od monarchy. W styczniu 1454 roku wyjechał z rodziną do Neapolu na stałe. Udało mu się odzyskać część długu we wrześniu 1455 roku, jednak nie wypłacił go władzom republiki. Z tego powodu został powołany pod sąd z powództwa cywilnego, lecz pozycja jaką sobie wyrobił na dworze neapolitańskim spowodowała, iż władze Dubrownika ponownie, w listopadzie 1455 roku, zwróciły się do niego o pomoc, tym razem w kupnie zboża. Następnie, jeszcze raz poprosiły go o interwencję w sprawie wypłaty reszty odszkodowania. Cotrugli nie odpowiedział na roszczenia i mimo tego, w maju 1458 roku, na żądanie Alfonsa został mianowany dubrownickim konsulem w Neapolu{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=9–11}}.

Po śmierci Alfonsa w 1458 roku i przejęciu władzy w Neapolu przez jego syna [[Ferdynand I (król Neapolu)|Ferdynanda]] pozycja Cotrugli na dworze umocniła się. W listopadzie tego roku pojawił się w Dubrowniku jako poseł nowego króla. Na skargi władz odpowiedział wymieniając swoje zasługi dla kraju. W czerwcu 1459 roku Cotrugli został wezwany przed sąd w terminie dwóch miesięcy. Pozew odparł mówiąc, że jego wyjazd z Neapolu jest uzależniony od woli króla. Władze Raguzy chciały skazać Cotrugli na wygnanie. W sprawie tej interweniował jednak król Ferdynand i Raguzanie zgodzili się przesunąć termin rozprawy sądowej, nie chcąc zrywać kontaktów z tak ważnym partnerem politycznym. Ostatecznie Cotrugli pojawił się w Dubrowniku w 1462 roku jako ambasador zmierzający do Bośni. Ze względu na [[Przywileje i immunitety dyplomatyczne|status poselski]] nie podjęto wobec niego żadnych działań prawnych{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=11}}.

Jednocześnie Cotrugli prowadził swoje interesy w Królestwie Neapolu, zarządzając w latach 1460–1468 mennicą w Neapolu, którą po śmierci Benedetta, do 1475 roku zarządzał jego syn, Giacomo. Cotrugli angażował się także w bardziej ryzykowne przedsięwzięcia finansowe. Pomimo niezałatwionej sprawy z odszkodowaniem utrzymywał kontakty z władzami Raguzy m.in. dostarczając na kredyt sól z Dubrownika królowi Ferdynandowi oraz przysyłając Raguzanom 20 hiszpańskich najemników, w czasie gdy republika była zagrożona atakiem [[Imperium Osmańskie|osmańskim]] w 1463 roku{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=12}}.

== Dzieła ==
[[Plik:Cotrugli - Della mercatura, 1602 - 122.jpg|thumb|''Della mercatura'', 1602]]
Pozostawił po sobie 4 traktaty{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=14}}. W kolejności chronologicznej są to:
* „O małżeństwie” (wł. ''De uxore ducenda'') – napisany przed 1458 rokiem, zadedykowany Volzo de Bobalii, jego główne myśli zostały powtórzone w ''Księdze o sztuce handlu''{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=14}}.
* „[[Księga o sztuce handlu]]” (wł. ''Il libro dell’arte di mercatura'') – napisany latem roku 1458, zadedykowany Franciszkowi Stafani, kupcowi z Dubrownika{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=16}}.
* „O naturze kwiatów” (wł. ''Della natura dei fiori'') – napisany około 1460 roku, został mu przypisany w XVII wieku przez biografów{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=14}}.
* „[[O żegludze]]” (wł. ''De navigatione'') – napisany pod koniec życia uczonego, zadedykowany [[Republika Wenecka|Senatowi Wenecji]]{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=14–15}}.

Do naszych czasów przetrwały tylko dwa dzieła – ''O żegludze'' i ''Księga o sztuce handlu''{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=14}}. Najstarsza istniejąca kopia ''Księgi o sztuce handlu'' z 1475 roku jest przechowywana w [[Biblioteka Narodowa Malty|Bibliotece Narodowej Malty]]{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=31}}. Oryginalny [[rękopis]] jest datowany na 1458 rok. W manuskrypcie znajduje się dodatek, w którym została opisana [[reguła podwójnego zapisu]]. Opis reguły znajduje się w XIII rozdziale pierwszej księgi traktatu zatytułowanym ''O porządnym prowadzeniu ksiąg rachunkowych''. Benedetto Cotrugli tym samym dokonał pierwszego teoretycznego opisu zasad podwójnej księgowości, wyprzedzając o przeszło 20 lat prace [[Luca Pacioli|Luki Paciolego]], który skodyfikował zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych w swoim dziele ''Summa de arithmetica, geometria, proportioni et proportionalita'', wydanym w Wenecji w 1491 roku{{odn|Bonarek|Wróbel|2007|s=16–19}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko = Cotruglio | imię = Benedykt | tytuł = Księga o sztuce handlu | autor r =[[Jacek Bonarek]], [[Piotr Wróbel (ur. 1965)|Piotr Wróbel]] | rozdział = ''Benedykt Cotruglio i jego dzieło'' | wydawca = Towarzystwo wydawnicze „Historia Iagiellonica” | miejsce = Kraków | rok = 2007 | isbn = 978-83-88737-54-1 | odn = {{odn/id|Bonarek|Wróbel|2007}}}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Cotrugli, Benedetto}}
[[Kategoria:Dyplomaci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1416]]
[[Kategoria:Zmarli w 1469]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Dubrowniku]]
[[Kategoria:Kupcy]]

title: Benedetto Cotrugli

Data i miejsce urodzenia: 1416 · Dubrownik

Data i miejsce śmierci: 1469 · Aquila

Zawód, zajęcie: kupiec


text:
# Dywizja Forteczna Szczecin
Dywizja Forteczna Szczecin, Dywizja Forteczna Stettin (niem. Festungs-Division Stettin) – jedna z niemieckich dywizji fortecznych. Utworzona w drugiej połowie marca 1945 roku w Szczecinie, gdy miasto ogłoszono twierdzą. Skapitulowała niedługo potem, bo już w kwietniu 1945 roku przed Armią Czerwoną. Podlegała XXXII Korpusowi Armijnemu ze składu 3 Armii Pancernej (Grupa Armii Wisła).

## Dowódcy
- gen. mjr Rudolf Höfer
- gen. mjr Ferdinand Brühl

## Skład
- 1 Pułk Forteczny Szczecin
- 2 Pułk Forteczny Szczecin
- 3 Pułk Forteczny Szczecin
- 4 Pułk Forteczny Szczecin
- 5 Pułk Forteczny Szczecin
- 58 Forteczny Batalion Karabinów Maszynowych
- Batalion Karabinów Maszynowych Szczecin A
- 3132 Pułk Artylerii Fortecznej
- VIII Forteczny Oddział Artylerii Przeciwpancernej
- Sztab 555 Pułku Pionierów Budowlanych

title: Dywizja Forteczna Szczecin

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Dywizja Forteczna Szczecin
 |nazwa oryginalna     = Festungs-Division Stettin
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = III Rzesza
 |sformowanie          = marzec 1945
 |rozformowanie        = kwiecień 1945
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = Rudolf Höfer
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = Ferdinand Brühl
 |działania zbrojne    = [[II wojna światowa]]
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Szczecin]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           = [[XXXII Korpus Armijny (III Rzesza)|XXXII Korpus Armijny]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Dywizja Forteczna Szczecin''', '''Dywizja Forteczna Stettin''' (niem. ''Festungs-Division Stettin'') – jedna z [[Dywizje forteczne III Rzeszy|niemieckich dywizji fortecznych]]. Utworzona w drugiej połowie marca [[1945]] roku w [[Szczecin]]ie, gdy miasto ogłoszono [[Twierdza Szczecin|twierdzą]]. Skapitulowała niedługo potem, bo już w kwietniu [[1945]] roku przed [[Armia Czerwona|Armią Czerwoną]]. Podlegała [[XXXII Korpus Armijny (III Rzesza)|XXXII Korpusowi Armijnemu]] ze składu [[3 Armia Pancerna (III Rzesza)|3 Armii Pancernej]] ([[Grupa Armii Wisła]]).

== Dowódcy ==
* gen. mjr [[Rudolf Höfer]]
* gen. mjr [[Ferdinand Brühl]]

== Skład ==
* 1 Pułk Forteczny Szczecin
* 2 Pułk Forteczny Szczecin
* 3 Pułk Forteczny Szczecin
* 4 Pułk Forteczny Szczecin
* 5 Pułk Forteczny Szczecin
* 58 Forteczny Batalion Karabinów Maszynowych
* Batalion Karabinów Maszynowych Szczecin A
* 3132 Pułk Artylerii Fortecznej
* VIII Forteczny Oddział Artylerii Przeciwpancernej
* Sztab 555 Pułku Pionierów Budowlanych

== Zobacz też ==
* [[Garnizon Szczecin]]
* [[Twierdza Szczecin]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Mitcham jr.| imię = Samuel W.| tytuł = Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille | data = 2010| wydawca = Bellona S.A.| miejsce = Warszawa| isbn = 978-83-11-11655-9| strony =228}}

[[Kategoria:Dywizje forteczne III Rzeszy]]
[[Kategoria:Wojsko niemieckie w Szczecinie]]
[[Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1944]]
[[Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945]]

title: Dywizja Forteczna SzczecinFestungs-Division Stettin

Państwo: III Rzesza

Sformowanie: marzec 1945

Rozformowanie: kwiecień 1945

Pierwszy: Rudolf Höfer

Ostatni: Ferdinand Brühl

Dyslokacja: Szczecin

Podległość: XXXII Korpus Armijny


text:
# Służba materiałów pędnych i smarów
Służba materiałów pędnych i smarów – w ludowym Wojsku Polskim służba wchodząca w skład kwatermistrzostwa, powołana do zaopatrywania sił zbrojnych w materiały pędne, oleje, smary i płyny specjalne, stosowane we wszelkich pojazdach mechanicznych i wozach bojowych, samolotach i śmigłowcach, jednostkach pływających marynarki wojennej, agregatach spalinowych, do eksploatacji, zabiegów konserwacyjnych i napraw technicznego sprzętu wojskowego. Służba mps dysponowała składnicami, warsztatami remontu sprzętu i urządzeń, transportem rurociągowym, laboratoriami, ośrodkami naukowo-badawczymi itp. Kierowniczym organem służby mps był Departament Służby MPS WP podległy Głównemu Kwatermistrzostwu Wojska Polskiego.

title: Służba materiałów pędnych i smarów

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2014-04}}
'''Służba materiałów pędnych i smarów''' – w [[Ludowe Wojsko Polskie|ludowym Wojsku Polskim]] służba wchodząca w skład kwatermistrzostwa, powołana do zaopatrywania sił zbrojnych w [[Materiał pędny|materiały pędne]], oleje, [[smar]]y i płyny specjalne, stosowane we wszelkich pojazdach mechanicznych i [[Wóz bojowy (wojsko)|wozach bojowych]], samolotach i śmigłowcach, jednostkach pływających marynarki wojennej, [[Agregat prądotwórczy|agregatach spalinowych]], do eksploatacji, zabiegów konserwacyjnych i napraw technicznego sprzętu wojskowego{{odn|MEW|1971|s=162}}. Służba mps dysponowała składnicami, warsztatami remontu sprzętu i urządzeń, [[Transport rurociągowy|transportem rurociągowym]], laboratoriami, ośrodkami naukowo-badawczymi itp.{{odn|MEW|1971|s=162}} Kierowniczym organem służby mps był Departament Służby MPS WP podległy [[Główne Kwatermistrzostwo Wojska Polskiego|Głównemu Kwatermistrzostwu Wojska Polskiego]]{{odn|MEW|1971|s=162}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |inni = [[Józef Urbanowicz]] (red.) |tytuł = Mała Encyklopedia Wojskowa |wydawca = Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej |tom = III |tytuł tomu = (R–Ż) |miejsce = Warszawa |rok = 1971 |odn = {{odn/id|MEW|1971|s=}} }}

[[Kategoria:Służby wojskowe|!]]


text:
# Kudłatek (pająki)
Kudłatek (Lasiodorides) – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Zamieszkują Amerykę Południową.

## Morfologia
Pająki te osiągają od 50 do 60 mm długości ciała. Ubarwione są brązowo i obficie owłosione; na rzepkach, goleniach i stopach nogogłaszczków oraz wierzchach rzepek, goleniach, nadstopiach i stopach odnóży obecne jest jasne paskowanie. Karapaks jest jajowaty w obrysie i ma lekko wyniesioną część głowową z wysklepionym wzgórkiem ocznym. Oczy pary przednio-bocznej leżą bardziej z przodu niż przednio-środkowej, a pary tylno-środkowej bardziej z przodu niż pary tylno-bocznej. Jamka karapaksu jest głęboka i poprzeczna. Wąski nadustek ma palisadę z średniej długości do długich szczecinek. Szersza niż dłuższa warga dolna ma od 35 do 90 kuspuli, a dłuższa niż szeroka szczęka od 100 do 150 kuspuli. Jajowate w zarysie sternum ma trzy pary owalnych sigilli. Odnóża mają stopy zwieńczone parą umiarkowanie piłkowanych pazurków. Spody stóp dwóch pierwszych par odnóży mają całkowite skopule, natomiast na pozostałych parach skopule są całkowite lub podzielone pasmem szczecinek. Brak jest elementów strydulacyjnych na szczękach, nogogłaszczkach oraz biodrach i krętarzach pierwszej pary odnóży, natomiast pierzaste szczecinki strydulacyjne rozmieszczone są na tylno-bocznych powierzchniach ud ostatniej pary i współpracują z grubymi szczecinkami na bokach opistosomy (odwłoka). Na opistosomie występują włoski parzące typu I. Kądziołki przędne pary środkowo-bocznej są jednoczłonowe, pary tylno-bocznej zaś trójczłonowe.
U samców na goleniach pierwszej pary odnóży występują apofizy (haki) o dwóch różnej długości gałęziach, z których przednio-boczna ma jeden lub dwa kolce wewnętrzne, a tylno-boczna dwa lub trzy kolce przedwierzchołkowe. Nogogłaszczki samca mają bulbus z piętką tegularną i bardzo krótkim, słabo zakrzywionym embolusem z mniej lub bardziej wykształconym kilem prolateralnym dolnym oraz słabo rozwiniętymi kilami prolateralnym górnym i wierzchołkowym. Genitalia samicy mają spermateki z dwoma osobnymi lub połączonymi podstawą zbiornikami nasiennymi o przewężonych szyjkach i pojedynczych płatach wierzchołkowych.

## Występowanie
Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla Peru.

## Taksonomia
Takson ten wprowadzony został w 1997 roku przez Güntera Schmidta i Bernda Bischoffa. Autorzy zaliczyli doń wówczas Pamphobeteus striatus i Lasiodorides polycuspulatus, tego drugiego wyznaczając gatunkiem typowym. Później umieszczono w tym rodzaju jeszcze dwa gatunki, jednak w rewizji z 2021 roku Dannielle Sherwood i współpracownicy jeden z nich przenieśli do rodzaju Thrixopelma, a drugi zsynonimizowali z L. polycuspulatus. Do rodzaju tego należą więc dwa opisane gatunki:
- Lasiodorides polycuspulatus Schmidt & Bischoff, 1997 – kudłatek wieloszpicy
- Lasiodorides striatus (Schmidt & Antonelli, 1996) – kudłatek pasiasty

title: Kudłatek (pająki)

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Kudłatek
 |nazwa łacińska         = ''Lasiodorides''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Günter Schmidt|Schmidt]] et [[Bernd Bischoff|Bischoff]], 1997
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Lasiodora striatipes 2.jpg
 |opis grafiki           = ''[[Lasiodorides striatus]]''
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[pajęczaki]]
 |rząd                   = [[pająki]]
 |infrarząd              = [[ptaszniki (pająki)|ptaszniki]]
 |rodzina                = [[ptasznikowate]]
 |podrodzina             = [[Theraphosinae]]
 |rodzaj                 = kudłatek
 |typ nomenklatoryczny   = ''Lasiodorides polycuspulatus'' Schmidt et Bischoff, 1997
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''Kudłatek'''{{r|Szymańskietal}} (''Lasiodorides'') – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[Pająki|pająków]] z [[rząd (biologia)|infrarzędu]] [[ptaszniki (pająki)|ptaszników]] i [[Rodzina (biologia)|rodziny]] [[Ptasznikowate|ptasznikowatych]]. Zamieszkują Amerykę Południową.

== Morfologia ==
Pająki te osiągają od 50 do 60 mm długości ciała. Ubarwione są brązowo i obficie owłosione; na [[rzepka]]ch, [[goleń|goleniach]] i [[stopa (anatomia)|stopach]] [[nogogłaszczki|nogogłaszczków]] oraz wierzchach rzepek, goleniach, [[nadstopie|nadstopiach]] i stopach [[odnóża|odnóży]] obecne jest jasne paskowanie. [[Karapaks stawonogów|Karapaks]] jest jajowaty w obrysie i ma lekko wyniesioną część głowową z wysklepionym wzgórkiem ocznym. Oczy pary przednio-bocznej leżą bardziej z przodu niż przednio-środkowej, a pary tylno-środkowej bardziej z przodu niż pary tylno-bocznej. Jamka karapaksu jest głęboka i poprzeczna. Wąski [[nadustek]] ma palisadę z średniej długości do długich szczecinek. Szersza niż dłuższa [[warga dolna]] ma od 35 do 90 kuspuli, a dłuższa niż szeroka [[szczęki (anatomia)|szczęka]] od 100 do 150 kuspuli. Jajowate w zarysie [[sternum]] ma trzy pary owalnych [[sigilla|sigilli]]. Odnóża mają stopy zwieńczone parą umiarkowanie piłkowanych pazurków. Spody stóp dwóch pierwszych par odnóży mają całkowite [[skopule]], natomiast na pozostałych parach skopule są całkowite lub podzielone pasmem szczecinek. Brak jest elementów [[strydulacja|strydulacyjnych]] na szczękach, nogogłaszczkach oraz biodrach i [[krętarz stawonogów|krętarzach]] pierwszej pary odnóży, natomiast pierzaste szczecinki strydulacyjne rozmieszczone są na tylno-bocznych powierzchniach [[udo|ud]] ostatniej pary i współpracują z grubymi szczecinkami na bokach [[opistosoma|opistosomy]] (odwłoka). Na opistosomie występują włoski parzące typu I. [[Kądziołki przędne]] pary środkowo-bocznej są jednoczłonowe, pary tylno-bocznej zaś trójczłonowe{{r|Sherwood}}.

U samców na goleniach pierwszej pary odnóży występują apofizy (haki) o dwóch różnej długości gałęziach, z których przednio-boczna ma jeden lub dwa kolce wewnętrzne, a tylno-boczna dwa lub trzy kolce przedwierzchołkowe. Nogogłaszczki samca mają [[bulbus]] z piętką [[tegulum pająków|tegularną]] i bardzo krótkim, słabo zakrzywionym [[embolus]]em z mniej lub bardziej wykształconym kilem prolateralnym dolnym oraz słabo rozwiniętymi kilami prolateralnym górnym i wierzchołkowym. [[Genitalia]] samicy mają [[zbiornik nasienny|spermateki]] z dwoma osobnymi lub połączonymi podstawą zbiornikami nasiennymi o przewężonych szyjkach i pojedynczych płatach wierzchołkowych{{r|Sherwood}}.

== Występowanie ==
Rodzaj [[kraina neotropikalna|neotropikalny]], [[endemit|endemiczny]] dla [[Peru]]{{r|Sherwood|wsc}}.

== Taksonomia ==
[[Takson]] ten wprowadzony został w 1997 roku przez [[Günter Schmidt|Güntera Schmidta]] i [[Bernd Bischoff|Bernda Bischoffa]]. Autorzy zaliczyli doń wówczas ''Pamphobeteus striatus'' i ''Lasiodorides polycuspulatus'', tego drugiego wyznaczając [[gatunek typowy|gatunkiem typowym]]{{r|sb}}. Później umieszczono w tym rodzaju jeszcze dwa gatunki, jednak w rewizji z 2021 roku [[Dannielle Sherwood]] i współpracownicy jeden z nich przenieśli do rodzaju ''[[Thrixopelma]]'', a drugi [[synonim (taksonomia)|zsynonimizowali]] z ''L. polycuspulatus''{{r|Sherwood}}. Do rodzaju tego należą więc dwa opisane [[gatunek (biologia)|gatunki]]{{r|Sherwood|wsc}}:

* ''[[kudłatek wieloszpicy|Lasiodorides polycuspulatus]]'' Schmidt & Bischoff, 1997 – [[kudłatek wieloszpicy]]
* ''[[kudłatek pasiasty|Lasiodorides striatus]]'' (Schmidt & Antonelli, 1996) – [[kudłatek pasiasty]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="sb">{{Cytuj pismo | autor = G. Schmidt, B. Bischoff | tytuł = Die Gattung Lasiodorides n. gen. und ihre Typus-Art Lasiodorides polycuspulatus n. sp. (Arachnida: Araneae: Theraphosidae: Theraphosinae) | czasopismo = Entomologische Zeitschrift | wolumin = 107 | strony = 153-159 | data = 1997}}</ref>
<ref name="Sherwood">{{Cytuj pismo | autor = Danniella Sherwood, Ray Gabriel, Radan Kaderka, Sylvia M. Lucas, Antonio D. Brescovit | tytuł = Stabilizing a chaotic taxonomy: redescription and redefinition of the genera Lasiodorides Schmidt & Bischoff, 1997 and Thrixopelma Schmidt, 1994 (Araneae: Theraphosidae) | czasopismo = Arachnology | wydanie = 8 | wolumin = 18 | strony = 893-917 | data = 2021 | doi = 10.13156/arac.2021.18.8.893}}</ref>
<ref name="Szymańskietal">{{Cytuj |autor = Dominik M. Szymański, Dawid Szymański, Jakub K. Kilijanek, Krzysztof Lis |tytuł = Ptasznikowate (Theraphosidae). Etymologia nazw naukowych i propozycja nazw zwyczajowych | wydawca = Ridero | miejsce = Kraków |data = 2025 |isbn = 978-83-8414-021-5 |język = pl | s = 144}}</ref>
<ref name="wsc">{{Cytuj stronę | url = https://wsc.nmbe.ch/genus/3380 | tytuł = Gen. Lasiodorides Schmidt & Bischoff, 1997 | praca = World Spider Catalog | opublikowany = Natural History Museum Bern | data dostępu = 2022-08-04}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ptasznikowate]]

title: Kudłatek

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: pajęczaki

Rząd: pająki

Infrarząd: ptaszniki

Rodzina: ptasznikowate

Podrodzina: Theraphosinae

Rodzaj: kudłatek


text:
# Krecikówka
Krecikówka (Anourosorex) – rodzaj ssaków z podrodziny ryjówek (Soricinae) w obrębie rodziny ryjówkowatych (Soricidae).

## Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północno-wschodnich Indiach, Chińskiej Republice Ludowej, Mjanmie, Wietnamie, Tajlandii i na Tajwanie.

## Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 51–119 mm, długość ogona 7–19 mm, długość tylnej stopy 11–20 mm; brak danych dotyczących masy ciała. Charakteryzują się małymi oczami i uszami oraz krótkim ogonem.

## Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1870 roku francuski zoolog Alphonse Milne-Edwards na łamach Comptes rendus hebdomadaires des séances de l’Académie des sciences. W oryginalnym opisie Milne-Edwards nie wymienił żadnego gatunku, w ramach późniejszego oznaczenia monotypowego w 1872 roku Milne-Edwards na gatunek typowy wyznaczył krecikówkę chińską (A. squamipes).

### Etymologia
- Anourosorex (Anaurosorex, Anurosorex): gr. negatywny przyrostek gr. άν an ‘bez’; ουρα oura ‘ogon’; łac. sorex, soricics ‘ryjówka’, od ὑραξ hurax, ὑρακος ‘ryjówka’[11].
- Pygmura: gr. πυγμή pygmē ‘pięść’; ουρα oura ‘ogon’[12]. Gatunek typowy: Anderson w oryginalnym opisie nie wymienił żadnego gatunku; późniejsze oznaczenie monotypowe – Anurosorex assamensis J. Anderson, 1875[5].

### Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące współcześnie występujące gatunki:
- Anourosorex squamipes Milne-Edwards, 1872 – krecikówka chińska
- Anourosorex yamashinai Kuroda, 1935 – krecikówka tajwańska
- Anourosorex assamensis J. Anderson, 1875 – krecikówka assamska
- Anourosorex schmidi Petter, 1963 – krecikówka wielka

Opisano również gatunki wymarłe:
- Anourosorex edwardsi Zheng Shaohua, 1985[15] (Chińska Republika Ludowa; plejstocen)
- Anourosorex japonicus Shikama & Hasegawa, 1958[16] (Japonia; plejstocen)
- Anourosorex kui Yang Zhongjian & Liu Dongsheng, 1951[17] (Chińska Republika Ludowa; plejstocen)
- Anourosorex oblongus Storch & Qiu Zhuding, 1991[18] (Chińska Republika Ludowa; miocen)
- Anourosorex qianensis Zheng Shaohua, 1985[19] (Chińska Republika Ludowa; plejstocen)

title: Krecikówka

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Krecikówka
 |nazwa łacińska         = ''Anourosorex''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Alphonse Milne-Edwards|Milne-Edwards]], 1870<ref name="edw70" />
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Anourosorex squamips yamashinai (adult) PShaner 2011-5-4.png
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodzaju – '''[[krecikówka tajwańska]]''' (''A. yamashinai'')
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[owadożery (ssaki)|owadożery]]
 |rodzina                = [[ryjówkowate]]
 |podrodzina             = [[ryjówki]]
 |plemię                 = [[krecikówki]]
 |rodzaj                 = krecikówka
 |typ nomenklatoryczny   = ''Anourosorex squamipes'' {{small|Milne-Edwards, 1872}}
 |synonimy               = * ''Anourosorex'' {{small|Milne-Edwards, 1872}}<ref name="edw72" />
* ''Anaurosorex''<ref group="uwaga" name="uwaga1">Niepoprawna późniejsza pisownia ''Anourosorex'' {{small|Milne-Edwards, 1872}}.</ref>: {{small|[[Albert C.L.G. Günther|Günther]], 1871}}<ref name="Gunther"/>
* ''Pygmura'' {{small|[[John Anderson (zoolog)|J. Anderson]], 1873}}<ref name="Anderson1873" />
* ''Anurosorex''{{u|uwaga1}}: {{small|J. Anderson, 1875}}<ref name="Anderson1875" />
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''9 gatunków (w tym 5 wymarłych) – zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Anourosorex
 |commons                = Category:Anourosorex
}}
'''Krecikówka'''<ref name="Cichocki&inni" /> (''Anourosorex'') – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[ssaki|ssaków]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] [[ryjówki|ryjówek]] (Soricinae) w obrębie [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[ryjówkowate|ryjówkowatych]] (Soricidae).

== Zasięg występowania ==
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północno-wschodnich [[Indie|Indiach]], [[Chińska Republika Ludowa|Chińskiej Republice Ludowej]], [[Mjanma|Mjanmie]], [[Wietnam]]ie, [[Tajlandia|Tajlandii]] i na [[Tajwan (wyspa)|Tajwanie]]<ref name="Burgin&inni" /><ref name="Burgin&innib" /><ref name="Wilson&Reeder" />.

== Morfologia ==
Długość ciała (bez ogona) 51–119 mm, długość ogona 7–19 mm, długość tylnej stopy 11–20 mm; brak danych dotyczących masy ciała<ref name="Burgin&innib" /><ref name="amw" />. Charakteryzują się małymi oczami i uszami oraz krótkim ogonem.

== Systematyka ==
Rodzaj zdefiniował w 1870 roku francuski [[zoologia|zoolog]] [[Alphonse Milne-Edwards]] na łamach ''Comptes rendus hebdomadaires des séances de l’Académie des sciences''<ref name="edw70" />. W oryginalnym opisie Milne-Edwards nie wymienił żadnego gatunku, w ramach późniejszego oznaczenia monotypowego w 1872 roku Milne-Edwards na [[gatunek typowy]] wyznaczył krecikówkę chińską (''A. squamipes'').

=== Etymologia  ===
* ''Anourosorex'' (''Anaurosorex'', ''Anurosorex''): [[język grecki|gr.]] negatywny przyrostek {{gr.|άν}} ''an'' ‘bez’; ουρα ''oura'' ‘ogon’; {{łac.|sorex}}, ''soricics'' ‘ryjówka’, od ὑραξ ''hurax'', ὑρακος ‘ryjówka’{{odn|Palmer|1904|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/45655263 107]}}.
* ''Pygmura'': gr. πυγμή ''pygmē'' ‘pięść’; ουρα ''oura'' ‘ogon’{{odn|Palmer|1904|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/45655755 599]}}. Gatunek typowy: Anderson w oryginalnym opisie nie wymienił żadnego gatunku; późniejsze oznaczenie monotypowe – ''Anurosorex assamensis'' {{small|J. Anderson, 1875}}<ref name="Anderson1875" />.

=== Podział systematyczny ===
Do rodzaju należą następujące współcześnie występujące gatunki<ref name="mdd" /><ref name="amw" /><ref name="Burgin&inni" /><ref name="Cichocki&inni" />:
* ''Anourosorex squamipes'' {{small|[[Alphonse Milne-Edwards|Milne-Edwards]], 1872}} – [[krecikówka chińska]]
* ''Anourosorex yamashinai'' {{small|[[Nagamichi Kuroda|Kuroda]], 1935}} – [[krecikówka tajwańska]]
* ''Anourosorex assamensis'' {{small|[[John Anderson (zoolog)|J. Anderson]], 1875}} – [[krecikówka assamska]]
* ''Anourosorex schmidi'' {{small|[[Francis Petter|Petter]], 1963}} – [[krecikówka wielka]]

Opisano również gatunki wymarłe<ref name="zij" />:
* ''[[Anourosorex edwardsi]]'' {{small|[[Zheng Shaohua]], 1985}}{{odn|Zheng|1985|s=44}} (Chińska Republika Ludowa; [[plejstocen]])
* ''[[Anourosorex japonicus]]'' {{small|[[Tokio Shikama|Shikama]] & [[Yoshikazu Hasegawa|Hasegawa]], 1958}}<ref name="shi&has" /> ([[Japonia]]; plejstocen)
* ''[[Anourosorex kui]]'' {{small|[[Yang Zhongjian]] & Liu Dongsheng, 1951}}<ref name="yang&liu" /> (Chińska Republika Ludowa; plejstocen)
* ''[[Anourosorex oblongus]]'' {{small|[[Gerhard Storch|Storch]] & [[Qiu Zhuding]], 1991}}<ref name="sto&qiu" /> (Chińska Republika Ludowa; [[miocen]])
* ''[[Anourosorex qianensis]]'' {{small|Zheng Shaohua, 1985}}{{odn|Zheng|1985|s=47}} (Chińska Republika Ludowa; plejstocen)

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="edw70">{{cytuj pismo |autor = A. Milne-Edwards|tytuł = Note sur quelques Mammifères du Thibet oriental |url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/3703545|czasopismo = Comptes rendus hebdomadaires des séances de l’Académie des sciences| wolumin = 70|oznaczenie = |strony = 341|rok = 1870|doi = |język = fr}}</ref>
<ref name="edw72">{{cytuj książkę| autor = A. Milne-Edwards| tytuł = Recherches pour Servir à l’Histoire Naturelle des Mammifères: comprenant des considérations sur la classification de ces animaux|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/122181#page/276/mode/1up|rok = 1868-1874|wydawca = G. Masson|miejsce = Paris| strony = 264| język = fr}}</ref>
<ref name="Gunther">{{cytuj pismo |autor = A.C.L.G. Günther|tytuł = Mammalia|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/51288376|czasopismo = The Zoological Record| wolumin = 7| strony = 9|rok = 1871| język = en}}</ref>
<ref name="Anderson1873">{{cytuj pismo |autor = J. Anderson|tytuł = On the Species and Dentition of the Southern Asiatic Shrews, preliminary to a Monograph of the Group|url = https://biodiversitylibrary.org/item/90422#page/303/mode/1up|czasopismo = Proceedings of the Zoological Society of London| wolumin = 1873 |strony = 229|rok = 1873| język = en}}</ref>
<ref name="Anderson1875">{{cytuj pismo |autor = J. Anderson|tytuł = Description of some new Asiatic mammals and Chelonia|url = https://biodiversitylibrary.org/item/81071#page/296/mode/1up|czasopismo = The Annals and Magazine of Natural History| wolumin = 16|numer=94|oznaczenie = Fourth series|strony = 282|rok = 1875| język = en}}</ref>
<ref name="Cichocki&inni">Nazwy zwyczajowe za: {{Cytuj książkę | autor = W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca = Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 69| język = pl en}}</ref>
<ref name="Burgin&inni">{{cytuj książkę| autor = C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest| tytuł = Illustrated Checklist of the Mammals of the World|url = https://www.lynxeds.com/product/illustrated-checklist-of-the-mammals-of-the-world/| rok = 2020|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|część = 2|tytuł części = Eulipotyphla to Carnivora|isbn = 978-84-16728-35-0|strony = 42|język = en}}</ref>
<ref name="Burgin&innib">{{Cytuj książkę | autor = R.A. Mittermeier & D.E. Wilson (redaktorzy)| tytuł = [[Handbook of the Mammals of the World]] | autor r = C.J. Burgin, K. He, R. Haslauer, B. Sheftel, P. Jenkins, M. Ruedi, S. Hintsche, M. Motokawa, A. Hinckley & R. Hutterer| rozdział = Family Soricidae (Shrews)| część = 8 | tytuł części = Insectivores, Sloths and Colugos| wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | strony = 447–448| isbn = 978-84-16728-08-4| rok = 2018 | język = en}}</ref>
<ref name="Wilson&Reeder">{{cytuj stronę|autor = D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy)|url = https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=13700330|tytuł = Genus ''Anourosorex'' |opublikowany = Johns Hopkins University Press |praca = Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) |rok = 2005 | data dostępu = 2021-01-03}}</ref>
<ref name="mdd">{{cytuj stronę | url = http://www.classic.mammaldiversity.org/tree.html| tytuł = Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy| praca = ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11)|opublikowany = American Society of Mammalogists| data dostępu = 2023-10-23| autor = N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby| język = en}}</ref>
<ref name="amw">{{cytuj książkę| autor = Lynx Nature Books| tytuł = All the Mammals of the World|url = | rozdział = Class Mammalia|rok = 2023|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|isbn = 978-84-16728-66-4|strony = 417|język = en}}</ref>
<ref name="zij">{{cytuj | url = http://hesperomys.com/t/8819| tytuł = Anourosorex Milne-Edwards, 1872| opublikowany = Hesperomys project (Version 23.8.1)| data dostępu = 2023-10-23| autor = J.S. Zijlstra | doi = 10.5281/zenodo.7654755|język = en}}</ref>
<ref name="shi&has">{{cytuj pismo |autor = T. Shikama & Y. Hasegawa|tytuł = On a new Anourosorex from Ryugasi formation (Fissure Deposits) in Japan|url = |czasopismo = Science Reports of the Yokohama National University| wolumin = 2|numer = 7|strony = 102–112|rok = 1958| język = en}}</ref>
<ref name="yang&liu">{{cytuj pismo |autor = Z. Yang & P.T. Liu|tytuł = On the mammalian fauna at Koloshan near Chungking, Szechuan |url = |czasopismo = Bulletin of the Geological Society of China| wolumin = 30|numer = 1|strony = 47|rok = 1951|doi = 10.1111/j.1755-6724.1950.mp30001006.x|język = en}}</ref>
<ref name="sto&qiu">{{cytuj pismo |autor = G. Storch & Z. Qiu|tytuł = Insectivores (Mammalia: Erinaceidae, Soricidae, Talpidae) from the Lufeng hominoid locality, Late Miocene of China|url = |czasopismo = Geobios | wolumin = 24|numer = 5|strony = 610|rok = 1991|doi = 10.1016/0016-6995(91)80025-U.610|język = en}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{cytuj pismo| odn = tak | imię = T.S. | nazwisko = Palmer| autor link = Theodore Sherman Palmer|tytuł = Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals|url = http://www.biodiversitylibrary.org/item/88553#page/9/mode/1up|rok = 1904|czasopismo = North American Fauna| wolumin = 23 | strony = 1–984 |język = en}}
* {{cytuj pismo |autor = 郑绍华 / S. Zheng |tytuł = 贵州的短尾鼩( Anourosorex)化石 / Remains of the genus Anourosorex (Insectivora, Mammalia) from Pleistocene of Guizhou District|url = http://www.ivpp.cas.cn/cbw/gjzdwxb/xbwzxz/200903/W020090813374191050733.pdf|czasopismo = 古脊椎动物学报 / Vertebrata PalAsiatica| wolumin = 23|numer = 1|strony = 39–51|rok = 1985|odn = {{odn/id|Zheng|1985}}| język = zh en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ryjówki|*]]

title: Krecikówka

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: owadożery

Rodzina: ryjówkowate

Podrodzina: ryjówki

Plemię: krecikówki

Rodzaj: krecikówka


text:
# Rejon kargacki
Rejon kargacki (ros Каргатский район) – rejon będący jednostką podziału administracyjnego rosyjskiego obwodu nowosybirskiego.

## Historia
W XIII wieku na ziemiach dzisiejszego rejonu kargackiego pojawiają się Tatarzy. Sama nazwa wywodzi się z ich języka i pochodzi od jednej z miejscowych rzek. W XVIII wieku tereny te zaczynają być stopniowo zasiedlane przez rosyjskich kolonistów, a przez ziemie te poprowadzono jeden ze szlaków wiodących w stronę Moskwy. Trakt ten stanowił połączenie ze światem dla miejscowej ludności, która zajmowała się głównie rolnictwem i hodowlą. Produkowana żywność wymieniana była głównie na sól oraz inne dobra konsumpcyjne, których tu brakowało. W XIX wieku zaczyna się rozwój tego obszaru, gdy władze w Petersburgu kilkakrotnie podejmują się przeprowadzenia akcji kolonizacyjnej. Rozwój został też pobudzony przez zniesienie pańszczyzny przez imperatora Aleksandra II Romanowa, zaczęły powstawać pierwsze drobne zakłady wytwórcze, rozwijał się handel, zapoczątkowano powolny proces unowocześniania rolnictwa. W drugiej połowie XIX wieku kolejnym impulsem do rozwoju było poprowadzenie przez ten teren linii kolejowej, która ostatecznie została ukończona w 1916 roku. Wcześniej na te tereny napływają nowi osadnicy, głównie z terenów zachodnich guberni Imperium Rosyjskiego, m.in. ukraińskich i białoruskich. W okresie rosyjskiej wojny domowej tereny te zajmuje wojsko podległe admirałowi Kołczakowi, który zostanie później wyparty przez bolszewików, którzy zaprowadzą na tych ziemiach swój porządek. 12 września 1924 roku Syberyjski Komitet Rewolucyjny wydaje decyzje o utworzeniu rejonu kargackiego. W tym okresie istniało na tym obszarze 112 osiedli wiejskich, łącznie zamieszkiwanych przez 41 882 ludzi. Kilka lat później wdrożona zostaje tu polityka stalinowskiej kolektywizacji. Władza sowiecka inwestuje w infrastrukturę, buduje m.in. nowe drogi, osiedla mieszkaniowe i rozwija kolektywne rolnictwo. Po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki w 1941 roku na terenie rejonu kargackiego sformowano i wysłano na front jednostkę piechoty. Po II wojnie światowej rozwijano przede wszystkim rolnictwo, ale także związane z nim przetwórstwo, drobny przemysł, inwestowano także w obiekty kulturalne i sportowe oraz otwierano nowe placówki edukacyjne.

## Charakterystyka
Rejon kargacki położony jest w centralnej części obwodu nowosybirskiego. Jest to teren głównie stepowy, przecinany co jakiś czas dolinami. Sieć rzek i jezior jest słabo rozwinięta, przez środek ziemi kargackiej przepływa rzeka Kargat, które długość na terenie rejonu wynosi około 130 kilometrów. Rejon posiada zasoby surowców mineralnych, z których największe stanowi glina. Lasy stanowią 9% całości obszaru rejonu, a 58% przeznaczone jest pod ziemie uprawne. Znajduje się tu także rezerwat przyrody o powierzchni prawie 100 hektarów, mający na celu ochronę miejscowej fauny i flory. W lasach znaleźć można niedźwiedzie, łosie, lisy, jelenie. Struktura gospodarki rejonu kargackiego w 2011 roku była następująca:
- rolnictwo - 37,1%
- handel - 42,8%
- usługi - 5,0%
- przemysł - 4,0%
- budownictwo - 11,9%[7]

W 2011 roku rolnictwo wytworzyło 46 000 ton różnych zbóż. W tym samym roku liczba bydła hodowanego na farmach i w zakładach rejonu wyniosła 14 042 sztuk. Rocznie wytwarza się tu 3,9 tysiąca ton mięsa, a w ostatnim roku w cały sektor rolniczy kargackiej gospodarki zainwestowano ponad 100 milionów rubli. Ważną rolę spełnia też przetwórstwo produktów rolnych, mieszczą się tu m.in. zakłady produkujące sery. W rolnictwie zatrudnionych jest około 40% ludności rejonu. Przez obszar rejonu przebiega autostrada federalna M53, a także zachodnia odnoga Kolei Transsyberyjskiej. Łączna długość dróg na terenie obwodu wynosi 331,4 kilometry, z czego drogi o utwardzonej nawierzchni liczą 329,3 kilometrów. Na obszarze regionu wytyczony został też gazociąg oraz rurociąg transportujący ropę.
Na terenie rejonu kargackiego zlokalizowanych 36 publicznych placówek szkolnych, kilkanaście oddziałów przedszkolnych, 39 klubów kulturalnych, 29 bibliotek oraz muzeum. Znajdują się tu także 4 szpitale, 2 kliniki oraz kilka mniejszych placówek opieki zdrowotnej. W 1997 roku na tym obszarze mieszkało 24 700 ludzi. 91% mieszkańców stanowią Rosjanie, reszta to m.in. Tatarzy, Niemcy, Kazachowie oraz inne narodowości. Odległość do obwodowej stolicy, Nowosybirska wynosi 200 kilometrów. Liczba ludności na terenie rejonu powoli spada, z uwagi na emigrację do dużych miast oraz ujemny przyrost naturalny. Rejon podzielony jest na 10 osiedli typu wiejskiego oraz jedno typu miejskiego. Posiada on także własny herb, którego użycie jest regulowane specjalną ustawą.

title: Rejon kargacki

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Rejon kargacki
 |nazwa oryginalna                = {{k|ru|Каргатский район}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Rejon
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Coat of Arms of Kargatsky rayon (Novosibirsk oblast).png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = obwód nowosybirski
 |siedziba                        = [[Kargat]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 5 396 km²
 |rok                             = [[2010]]
 |liczba ludności                 = 19 269<ref name="Rejon1">{{cytuj stronę|url= http://www.gks.ru/bgd/regl/b10_109/Main.htm|tytuł= Численность населения Российской Федерации по городам, поселкам городского типа и районам на 1 января 2010 года|data dostępu= 2012-08-08|autor= Gks.ru|język=ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             = 3,64 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Kargatsky rayon location map.png
 |nazwa mapy                      = [[obwód nowosybirski|obwodu nowosybirskiego]]
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.kargatskiy.ru
}}
'''Rejon kargacki''' ([[język rosyjski|ros]] ''Каргатский район'') – [[rejon]] będący jednostką podziału administracyjnego [[Rosja|rosyjskiego]] [[obwód nowosybirski|obwodu nowosybirskiego]].

== Historia ==
W XIII wieku na ziemiach dzisiejszego rejonu kargackiego pojawiają się Tatarzy<ref name="Rejon2">{{cytuj stronę|url= http://www.kargatskiy.ru/about/istorspravka|tytuł= Историческая справка|data dostępu= 2012-08-08|autor= Kargatskiy.ru|język= ru|archiwum= https://web.archive.org/web/20150218205423/http://kargatskiy.ru/about/istorspravka|zarchiwizowano= 2015-02-18}}</ref>. Sama nazwa wywodzi się z ich języka i pochodzi od jednej z miejscowych rzek<ref name="Rejon2"/>. W XVIII wieku tereny te zaczynają być stopniowo zasiedlane przez rosyjskich kolonistów, a przez ziemie te poprowadzono jeden ze szlaków wiodących w stronę [[Moskwa|Moskwy]]<ref name="Rejon2"/>. Trakt ten stanowił połączenie ze światem dla miejscowej ludności, która zajmowała się głównie rolnictwem i hodowlą<ref name="Rejon2"/>. Produkowana żywność wymieniana była głównie na sól oraz inne dobra konsumpcyjne, których tu brakowało<ref name="Rejon2"/>. W XIX wieku zaczyna się rozwój tego obszaru, gdy władze w [[Petersburg]]u kilkakrotnie podejmują się przeprowadzenia akcji kolonizacyjnej. Rozwój został też pobudzony przez zniesienie pańszczyzny przez [[Władcy Rosji|imperatora]] [[Aleksander II Romanow|Aleksandra II Romanowa]], zaczęły powstawać pierwsze drobne zakłady wytwórcze, rozwijał się handel, zapoczątkowano powolny proces unowocześniania rolnictwa<ref name="Rejon2"/>. W drugiej połowie XIX wieku kolejnym impulsem do rozwoju było poprowadzenie przez ten teren linii kolejowej, która ostatecznie została ukończona w 1916 roku<ref name="Rejon2"/>. Wcześniej na te tereny napływają nowi osadnicy, głównie z terenów zachodnich guberni [[Imperium Rosyjskie]]go, m.in. ukraińskich i białoruskich. W okresie [[wojna domowa w Rosji|rosyjskiej wojny domowej]] tereny te zajmuje wojsko podległe admirałowi [[Aleksandr Kołczak|Kołczakowi]], który zostanie później wyparty przez bolszewików, którzy zaprowadzą na tych ziemiach swój porządek. 12 września 1924 roku Syberyjski Komitet Rewolucyjny wydaje decyzje o utworzeniu rejonu kargackiego<ref name="Rejon2"/>. W tym okresie istniało na tym obszarze 112 osiedli wiejskich, łącznie zamieszkiwanych przez 41 882 ludzi<ref name="Rejon2"/>. Kilka lat później wdrożona zostaje tu polityka [[Józef Stalin|stalinowskiej]] [[Kolektywizacja w ZSRR|kolektywizacji]]<ref name="Rejon2"/>. Władza sowiecka inwestuje w infrastrukturę, buduje m.in. nowe drogi, osiedla mieszkaniowe i rozwija kolektywne rolnictwo<ref name="Rejon2"/>. Po [[Atak Niemiec na ZSRR|ataku III Rzeszy na Związek Radziecki]] w 1941 roku na terenie rejonu kargackiego sformowano i wysłano na front jednostkę piechoty<ref name="Rejon3">{{cytuj stronę|url= http://www.sibculture.ru/magazine/2010-1/fabrika/index.php|tytuł= Неизвестные страницы истории военных подвигов сибиряков|data dostępu= 2012-08-08|autor= Sibculture.ru|język=ru}}</ref>. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] rozwijano przede wszystkim rolnictwo, ale także związane z nim przetwórstwo, drobny przemysł, inwestowano także w obiekty kulturalne i sportowe oraz otwierano nowe placówki edukacyjne<ref name="Rejon4">{{cytuj stronę|url= http://archive.is/o4e2z|tytuł= Каргатский район: История|data dostępu= 2012-08-08|autor= Region.newsib.ru|język=ru}}</ref>.

== Charakterystyka ==
Rejon kargacki położony jest w centralnej części [[obwód nowosybirski|obwodu nowosybirskiego]]. Jest to teren głównie stepowy, przecinany co jakiś czas dolinami<ref name="Rejon5">{{cytuj stronę|url= http://www.kargatskiy.ru/about/obshee|tytuł= Общее|data dostępu= 2012-08-08|autor= Kargatskiy.ru|język= ru|archiwum= https://web.archive.org/web/20150218144201/http://kargatskiy.ru/about/obshee|zarchiwizowano= 2015-02-18}}</ref>. Sieć rzek i jezior jest słabo rozwinięta, przez środek ziemi kargackiej przepływa rzeka [[Kargat (rzeka)|Kargat]], które długość na terenie rejonu wynosi około 130 kilometrów<ref name="Rejon5"/>. Rejon posiada zasoby surowców mineralnych, z których największe stanowi glina<ref name="Rejon5"/>. Lasy stanowią 9% całości obszaru rejonu, a 58% przeznaczone jest pod ziemie uprawne<ref name="Rejon6">{{cytuj stronę|url= http://archive.is/sV90Z|tytuł= Каргатский район: Ресурсы|data dostępu= 2012-08-08|autor= Region.newsib.ru|język=ru}}</ref>. Znajduje się tu także rezerwat przyrody o powierzchni prawie 100 hektarów, mający na celu ochronę miejscowej fauny i flory<ref name="Rejon6"/>. W lasach znaleźć można niedźwiedzie, łosie, lisy, jelenie<ref name="Rejon5"/>. Struktura gospodarki rejonu kargackiego w 2011 roku była następująca:
* [[rolnictwo]] - 37,1%
* [[handel]] - 42,8%
* [[usługi]] - 5,0%
* [[przemysł]] - 4,0%
* [[budownictwo]] - 11,9%<ref name="Rejon7">{{cytuj stronę|url= http://archive.is/9yNFN|tytuł= Каргатский район: Экономика|data dostępu= 2012-08-08|autor= Region.newsib.ru|język=ru}}</ref>
W 2011 roku rolnictwo wytworzyło 46 000 ton różnych zbóż<ref name="Rejon8">{{cytuj stronę|url= http://archive.is/V0cwM|tytuł= Каргатский район: Сельское хозяйство|data dostępu= 2012-08-08|autor= Region.newsib.ru|język=ru}}</ref>. W tym samym roku liczba bydła hodowanego na farmach i w zakładach rejonu wyniosła 14 042 sztuk<ref name="Rejon8"/>. Rocznie wytwarza się tu 3,9 tysiąca ton mięsa, a w ostatnim roku w cały sektor rolniczy kargackiej gospodarki zainwestowano ponad 100 milionów [[rubel|rubli]]<ref name="Rejon8"/>. Ważną rolę spełnia też przetwórstwo produktów rolnych, mieszczą się tu m.in. zakłady produkujące sery<ref name="Rejon9">{{cytuj stronę|url= http://loi.sscc.ru/bdm/nso/attr/nso.files/kargatski.htm|tytuł= Каргатский район|data dostępu= 2012-08-08|autor= Loi.sscc.ru|język= ru|archiwum= https://web.archive.org/web/20100327095320/http://loi.sscc.ru/bdm/nso/attr/nso.files/kargatski.htm|zarchiwizowano= 2010-03-27}}</ref>. W rolnictwie zatrudnionych jest około 40% ludności rejonu<ref name="Rejon9"/>. Przez obszar rejonu przebiega autostrada federalna M53, a także zachodnia odnoga [[Kolej Transsyberyjska|Kolei Transsyberyjskiej]]<ref name="Rejon5"/>. Łączna długość dróg na terenie obwodu wynosi 331,4 kilometry, z czego drogi o utwardzonej nawierzchni liczą 329,3 kilometrów. Na obszarze regionu wytyczony został też gazociąg oraz rurociąg transportujący ropę<ref name="Rejon9"/>.

Na terenie rejonu kargackiego zlokalizowanych 36 publicznych placówek szkolnych, kilkanaście oddziałów przedszkolnych, 39 klubów kulturalnych, 29 bibliotek oraz muzeum<ref name="Rejon5"/>. Znajdują się tu także 4 szpitale, 2 kliniki oraz kilka mniejszych placówek opieki zdrowotnej<ref name="Rejon9"/>. W 1997 roku na tym obszarze mieszkało 24 700 ludzi<ref name="Rejon9"/>. 91% mieszkańców stanowią [[Rosjanie]], reszta to m.in. [[Tatarzy]], [[Niemcy]], [[Kazachowie]] oraz inne narodowości<ref name="Rejon5"/>. Odległość do obwodowej stolicy, [[Nowosybirsk]]a wynosi 200 kilometrów<ref name="Rejon10">{{cytuj stronę|url= http://www.kargatskiy.ru/about/pasport|tytuł= Паспорт района|data dostępu= 2012-08-08|autor= Kargatskiy.ru|język= ru|archiwum= https://web.archive.org/web/20150218164932/http://kargatskiy.ru/about/pasport|zarchiwizowano= 2015-02-18}}</ref>. Liczba ludności na terenie rejonu powoli spada, z uwagi na emigrację do dużych miast oraz ujemny przyrost naturalny<ref name="Rejon10"/>. Rejon podzielony jest na 10 osiedli typu wiejskiego oraz jedno typu miejskiego. Posiada on także własny herb, którego użycie jest regulowane specjalną ustawą<ref name="Rejon11">{{cytuj stronę|url= http://www.kargatskiy.ru/about/gerb|tytuł= Герб Каргатского района|data dostępu= 2012-08-08|autor= Kargatskiy.ru|język= ru|archiwum= https://web.archive.org/web/20150218170558/http://kargatskiy.ru/about/gerb|zarchiwizowano= 2015-02-18}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Obwód nowosybirski]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Obwód nowosybirski}}

[[Kategoria:Rejony w obwodzie nowosybirskim|Kargacki]]

title: Rejon kargackiКаргатский район

Herb: Flaga

Państwo: Rosja

Obwód: nowosybirski

Siedziba: Kargat


text:
# Stacey Burke
Stacey Burke (ur. 19 kwietnia 1975) – kanadyjska snowboardzistka. Nie startowała na igrzyskach olimpijskich. Zajęła 4. miejsce w halfpipe’ie na mistrzostwach świata w Lienzu. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnęła w sezonie 1995/1996, kiedy to zajęła piąte miejsce w klasyfikacji halfpipe’a.
W 2007 r. zakończyła karierę.

## Sukcesy

### Mistrzostwa Świata
| Miejsce | Dzień       | Rok  | Miejscowość | Konkurencja | Zwycięzca             |
| ------- | ----------- | ---- | ----------- | ----------- | --------------------- |
| 4.      | 24 stycznia | 1996 | Lienz       | Halfpipe    | Carolien van Kilsdonk |

### Puchar Świata

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- 1995/1996 - -
- 1996/1997 - 96.
- 1998/1999 - 82.
- 1999/2000 - 127.
- 2000/2001 - -
- 2001/2002 - -
- 2002/2003 - -

#### Miejsca na podium
1. San Candido – 19 stycznia 1996 (Halfpipe) - 3. miejsce
2. Kanbayashi – 17 lutego 1996 (Halfpipe) - 3. miejsce

title: Stacey Burke

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko   = Stacey Burke
 |dyscyplina           = snowboarding
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = [[19 kwietnia]] [[1975]]
 | miejsce urodzenia = [[Oakville (Ontario)|Oakville]]
 | data śmierci      =
 | miejsce śmierci   =
 | klub              =
 | wzrost            =
 | commons           =
 | wikicytaty        =
 | www               =
 | medale            =
}}
'''Stacey Burke''' (ur. [[19 kwietnia]] [[1975]]) – [[Kanada|kanadyjska]] [[snowboarding|snowboardzistka]]. Nie startowała na [[zimowe igrzyska olimpijskie|igrzyskach olimpijskich]]. Zajęła 4. miejsce w halfpipe’ie na [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 1996|mistrzostwach świata w Lienzu]]. Najlepsze wyniki w [[Puchar Świata w snowboardzie|Pucharze Świata]] osiągnęła w [[Puchar Świata w snowboardzie 1995/1996|sezonie 1995/1996]], kiedy to zajęła piąte miejsce w klasyfikacji halfpipe’a.

W 2007 r. zakończyła karierę.

== Sukcesy ==
=== [[Mistrzostwa świata w snowboardzie|Mistrzostwa Świata]] ===
{| width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Zwycięzca
|-
||4.
|align=center|24 stycznia
||1996
|align=center|{{flaga|AUT}} [[Lienz]]
||Halfpipe
||{{flaga|NLD}} [[Carolien van Kilsdonk]]
|}

=== Puchar Świata ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
* [[Puchar Świata w snowboardzie 1995/1996|1995/1996]] - -
* [[Puchar Świata w snowboardzie 1996/1997|1996/1997]] - 96.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 1998/1999|1998/1999]] - 82.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 1999/2000|1999/2000]] - 127.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2000/2001|2000/2001]] - -
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2001/2002|2001/2002]] - -
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2002/2003|2002/2003]] - -

==== Miejsca na podium ====
# {{Flaga|ITA}} [[San Candido]] – [[19 stycznia]] [[1996]] (Halfpipe) - 3. miejsce
# {{Flaga|JPN}} [[Kanbayashi]] – [[17 lutego]] [[1996]] (Halfpipe) - 3. miejsce

== Linki zewnętrzne ==
* [http://data.fis-ski.com/dynamic/athlete-biography.html?sector=SB&competitorid=8071&type=result Profil na stronie FIS] {{lang|en|de|fr}}

{{SORTUJ:Burke, Stacey}}
[[Kategoria:Kanadyjscy snowboardziści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]

title: · Stacey Burke

Data i miejsce urodzenia: 19 kwietnia 1975 · Oakville


text:
# Archidiecezja Santa Maria
Archidiecezja Santa Maria (łac. Archidioecesis Sanctae Mariae) – archidiecezja Kościoła rzymskokatolickiego w Brazylii. Należy do metropolii Santa Maria wchodzi w skład regionu kościelnego Sul III. Została erygowana przez papieża Piusa X bullą Praedecessorum Nostrorum w dniu 15 sierpnia 1910.
13 kwietnia 2011 papież Benedykt XVI utworzył metropolię Santa Maria podnosząc diecezję do rangi archidiecezji.

title: Archidiecezja Santa Maria

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Archidiecezja Santa Maria
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        = 01-santamariacathedral.jpg
 |opis grafiki                   = archikatedra w Pelotas
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = BRA
 |miejscowość                    = [[Santa Maria (Brazylia)|Santa Maria]]
 |adres                          =
 |data powołania                 = 15 sierpnia 1910
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[katolicyzm]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Metropolia Santa Maria|Santa Maria]]
 |obiekt sakralny typ            = katedra
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[Leomar Antônio Brustolin]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           = [[Hélio Adelar Rubert]]
 |rok danych statystycznych      = 2010
 |procent wiernych               = 75,2%
 |liczba wiernych                = 400 000
 |liczba kapłanów diecezjalnych  = 43
 |liczba kapłanów zakonnych      = 63
 |liczba kapłanów                = 106
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 = 38
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |kod mapy                       = Rio Grande do Sul
 |współrzędne                    = 29°41'05.7"S 53°48'28.8"W
 |opis miejsca                   = Archikatedra Niepokalanego Poczęcia NMP w Santa Maria
 |commons                        =
 |www                            = http://www.diocesesantamaria.org.br/content/home/default2.asp
}}
'''Archidiecezja Santa Maria''' ([[Łacina|łac.]] ''Archidioecesis Sanctae Mariae'') – [[archidiecezja]] [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] w [[Brazylia|Brazylii]]. Należy do [[Metropolia Santa Maria|metropolii Santa Maria]] wchodzi w skład [[Region kościelny|regionu kościelnego]] Sul III. Została erygowana przez papieża [[Pius X|Piusa X]] bullą ''Praedecessorum Nostrorum'' w dniu 15 sierpnia 1910.

13 kwietnia 2011 papież [[Benedykt XVI]] utworzył metropolię Santa Maria podnosząc diecezję do rangi archidiecezji.

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = diecezja |id = dsmbr |tytuł = Archidiecezja Santa Maria |data dostępu = 2015-01-14}}

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie w Brazylii|Santa Maria]]
[[Kategoria:Religia w Santa Maria (Brazylia)]]

title: Archidiecezja Santa Maria

Państwo: Brazylia

Siedziba: Santa Maria

Data powołania: 15 sierpnia 1910

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: Kościół łaciński

metropolia: Santa Maria

Biskup diecezjalny: Leomar Antônio Brustolin

Biskup senior: Hélio Adelar Rubert


text:
# Torkilstrup
Torkilstrup – miasto w Danii, w regionie Zelandia, w gminie Lejre.

title: Torkilstrup

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Torkilstrup
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = DNK
 |1. jednostka administracyjna = [[Zelandia (region)|Zelandia]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Lejre|Lejre]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 0,16
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 55°39′7″N 11°52′52″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Torkilstrup''' – miasto w [[Dania|Danii]], w regionie [[Zelandia (region)|Zelandia]], w gminie [[Gmina Lejre|Lejre]].

[[Kategoria:Miasta w Zelandii]]

title: Torkilstrup

Państwo: Dania

Region: Zelandia

Gmina: Lejre


text:
# Clément Champoussin
Clément Champoussin (ur. 29 maja 1998 w Nicei) – francuski kolarz szosowy.

## Osiągnięcia
Opracowano na podstawie:

2018
- 2. miejsce w Ruota d’Oro
- 3. miejsce w Piccolo Giro di Lombardia

2019
- 3. miejsce w Ronde de l’Isard
- 1. miejsce na 1. etapie Orlen Wyścigu Narodów (jazda drużynowa na czas)
- 3. miejsce w Grand Prix Priessnitz spa
- 1. miejsce w Giro della Regione Friuli Venezia Giulia
  - 1. miejsce w klasyfikacji punktowej
  - 1. miejsce na 1. (jazda drużynowa na czas) i 4. etapie
- 2. miejsce w Piccolo Giro di Lombardia

2021
- 2. miejsce w Classic de l’Ardèche
- 1. miejsce na 20. etapie Vuelta a España

## Rankingi
| Rok             | 2017  | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 |
| --------------- | ----- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- | ---- |
| World Ranking   | 2617. | 586. | 285. | 441. | 122. | 227. | 203. | 147. |
| UCI Europe Tour | 1744. | 426. | 232. | 362. | 104. | 186. | -    | 119. |
|                 |       |      |      |      |      |      |      |      |
| Źródło: UCI     |       |      |      |      |      |      |      |      |

title: Clément Champoussin

wikitext:
{{Cycling race/riderinfobox|Q30118202}}
'''Clément Champoussin''' (ur. [[29 maja]] [[1998]] w [[Nicea|Nicei]]) – [[Francja|francuski]] [[kolarstwo szosowe|kolarz szosowy]].

== Osiągnięcia ==
Opracowano na podstawie:<ref>{{ProCyclingStats}}</ref><ref>{{Cycling Archives}}</ref>
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=28em <!-- od 8 do 35 --> |liczba=2 |
; 2018
* 2. miejsce w [[Ruota d’Oro]]
* 3. miejsce w [[Piccolo Giro di Lombardia]]
; 2019
* 3. miejsce w [[Ronde de l’Isard]]
* 1. miejsce na 1. etapie [[Orlen Wyścig Narodów 2019|Orlen Wyścigu Narodów]] (jazda drużynowa na czas)
* 3. miejsce w [[Grand Prix Priessnitz spa]]
* 1. miejsce w [[Giro della Regione Friuli Venezia Giulia]]
** 1. miejsce w klasyfikacji punktowej
** 1. miejsce na 1. (jazda drużynowa na czas) i 4. etapie
* 2. miejsce w [[Piccolo Giro di Lombardia]]
; [[AG2R Citroën Team w sezonie 2021|2021]]
* 2. miejsce w [[Classic de l’Ardèche 2021|Classic de l’Ardèche]]
* 1. miejsce na 20. etapie [[Vuelta a España 2021|Vuelta a España]]
}}

== Rankingi ==
{{Cycling race/riderranking|Q30118202}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{ProCyclingStats}}
* {{Cycling Archives}}

{{Kolarze AG2R La Mondiale}}

{{SORTUJ:Champoussin, Clément}}
[[Kategoria:Francuscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Kolarze AG2R-La Mondiale]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nicei]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1998]]

Data i miejsce urodzenia: 29 maja 1998 · Nicea

Kraj: Francja

Obecna grupa: XDS Astana Team

Chambéry CF

Chambéry CF

AG2R La Mondiale (stażysta)

AG2R La Mondiale

AG2R Citroën Team

Arkéa-Samsic

Arkéa-B&B Hotels

XDS Astana Team


text:
# Norroy-le-Sec
Norroy-le-Sec – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Meurthe i Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 394 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 29 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Norroy-le-Sec plasuje się na 667. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 394).

title: Norroy-le-Sec

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Norroy-le-Sec
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Norroy-le-Sec
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Meurthe i Mozela]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Briey|Briey]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 54402
 |powierzchnia                    = 13,59 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 394
 |gęstość zaludnienia             = 29 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 54150
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Meurthe i Mozela
 |współrzędne                     = 49°17′N 5°49′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Norroy-le-Sec''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Meurthe i Mozela]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 394 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 29 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Norroy-le-Sec plasuje się na 667. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 394).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Briey}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Meurthe i Mozela]]

title: Norroy-le-Sec

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Meurthe i Mozela

Okręg: Briey

• gęstość: 29 os./km²


text:
# Cleveland (Wirginia)
Cleveland – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wirginia, w hrabstwie Russell.

title: Cleveland (Wirginia)

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta w stanie Wirginia|[[Cleveland (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Cleveland
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Cleveland
 |państwo                      = US-VA
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Russell (Wirginia)|Russell]]
 |powierzchnia                 = 0,4
 |wysokość                     = 465
 |rok                          = 2000
 |liczba ludności              = 148<ref>[http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml factfinder.census.gov] – [[United States Census Bureau]].</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 483,3
 |numer kierunkowy             = 276
 |kod pocztowy                 = 24225
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 36°56′37″N 82°9′8″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Cleveland''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Wirginia]], w hrabstwie [[Hrabstwo Russell (Wirginia)|Russell]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Wirginia]]

title: Cleveland

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Wirginia

Hrabstwo: Russell

Powierzchnia: 0,4 km²