text:
# Andrzej Karol Teisseyre
Andrzej Karol Teisseyre (ur. 11 listopada 1938 we Lwowie, zm. 30 listopada 1991 we Wrocławiu) – polski geolog, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.
Głównymi tematami badawczymi Andrzeja Teisseyre był dolny karbon w Sudetach, zwłaszcza sedymentologia tego oddziału oraz współczesne i kopalne systemy rzeczne w górach.

## Życiorys
Syn profesora Henryka Teisseyre. Od 1957 studiował geologię w Instytucie Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego, którą ukończył w 1963. Po studiach pracował we wrocławskim Zakładzie Nauk Geologicznych PAN, gdzie w 1967 uzyskał doktorat na podstawie pracy Charakterystyka sedymentologiczna najniższego kulmu lądowego w północnej części niecki śródsudeckiej. W 1976 uzyskał habilitację na Uniwersytecie Jagiellońskim i od tego roku został wykładowcą w swej macierzystej uczelni wrocławskiej. Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego. Pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.

## Wybrane publikacje
- Andrzej Karol Teisseyre. Klasyfikacja rzek w świetle analizy systemu fluwialnego i geometrii hydraulicznej. Prace Geol.-Mineralog., nr 22, 1991.
- Andrzej Karol Teisseyre. Epizodyczne koryta a rozwój suchych dolin w krajobrazie rolniczym. Prace Geol.-Mineralog., nr 31, 1992.

title: Andrzej Karol Teisseyre

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Andrzej Karol Teisseyre
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[11 listopada]] [[1938]]
 |miejsce urodzenia         = [[Lwów]]
 |data śmierci              = [[30 listopada]] [[1991]]
 |miejsce śmierci           = [[Wrocław]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor UWr
 |jakich nauk               = geologicznych
 |specjalność               =
 |almamater                 = [[Uniwersytet Wrocławski]]
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = Zakład Nauk Geologicznych PAN<br />[[Uniwersytet Wrocławski]]
 |stanowisko1               =
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   =
 |doktorat data             = [[1967]]
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = [[1976]]
 |habilitacja uczelnia      = [[Uniwersytet Jagielloński]]
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Andrzej Karol Teisseyre''' (ur. [[11 listopada]] [[1938]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. [[30 listopada]] [[1991]] we [[Wrocław]]iu) – polski geolog, [[profesor]] [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytetu Wrocławskiego]].

Głównymi tematami badawczymi Andrzeja Teisseyre był dolny [[karbon]] w [[Sudety|Sudetach]], zwłaszcza [[sedymentologia]] tego oddziału oraz współczesne i kopalne systemy rzeczne w [[góra]]ch.

== Życiorys ==
Syn profesora [[Henryk Teisseyre|Henryka Teisseyre]]. Od [[1957]] studiował geologię w Instytucie Nauk Geologicznych [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytetu Wrocławskiego]], którą ukończył w [[1963]]. Po studiach pracował we wrocławskim Zakładzie Nauk Geologicznych [[PAN]], gdzie w [[1967]] uzyskał doktorat na podstawie pracy ''Charakterystyka sedymentologiczna najniższego kulmu lądowego w północnej części niecki śródsudeckiej''. W 1976 uzyskał [[habilitacja|habilitację]] na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]] i od tego roku został wykładowcą w swej macierzystej uczelni wrocławskiej. Członek [[Polskie Towarzystwo Geologiczne|Polskiego Towarzystwa Geologicznego]]<ref>[http://www.asgp.pl/sites/default/files/volumes/40_3-4_521_548.pdf Lista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL-1970, Zeszyt 3-4, Kraków 1971]</ref>. Pochowany na [[Cmentarz Grabiszyński|Cmentarzu Grabiszyńskim]] we Wrocławiu.
[[Plik:Grób prof. Andrzeja Karola Teisseyre'a.jpg|mały|Grób prof. Andrzeja Karola Teisseyre'a na Cmentarzu Grabiszyńskim]]

== Wybrane publikacje ==
* Andrzej Karol Teisseyre. ''Klasyfikacja rzek w świetle analizy systemu fluwialnego i geometrii hydraulicznej''. Prace Geol.-Mineralog., nr 22, [[1991]].
* Andrzej Karol Teisseyre. ''Epizodyczne koryta a rozwój suchych dolin w krajobrazie rolniczym''. Prace Geol.-Mineralog., nr 31, [[1992]].

==Przypisy==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Alfred Jahn]]: ''Andrzej Karol Teisseyre''. [[Czasopismo Geograficzne]], 63 (3-4): 401-403.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Teisseyre, Andrzej Karol}}
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Geologicznego]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1938]]
[[Kategoria:Zmarli w 1991]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]
[[Kategoria:Polacy pochodzenia francuskiego]]

title: Andrzej Karol Teisseyre

Data i miejsce urodzenia: 11 listopada 1938 · Lwów

Data i miejsce śmierci: 30 listopada 1991 · Wrocław

Alma Mater: Uniwersytet Wrocławski

Habilitacja: 1976 · Uniwersytet Jagielloński

Uczelnia: Zakład Nauk Geologicznych PAN · Uniwersytet Wrocławski


text:
# Lisewo (powiat pucki)
Lisewo (kaszb. Lësewò, niem. Lissau) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gdańskiego.

## Historia
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIV wieku. Była to wieś rycerska. Wieś szlachecka Lisowo położona była w II połowie XVI wieku w powiecie puckim województwa pomorskiego. Na przełomie XVII i XVIII wieku wieś stała się własnością rodu Krokowskich. W latach 30. XX wieku w ramach małej reformy rolnej ziemie zostały rozparcelowane. Nastąpił napływ ludności z Podhala.

### Zabytki
- Dziewiętnastowieczne młyny wodne nad Czarną Wodą, murowano-ryglowe, obok dom młynarza[8].

wikiname: plwiki

title: Lisewo (powiat pucki)

in_language: pl

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Lisewo
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Lisewo - Road.jpg
 |opis zdjęcia           = Fragment miejscowości
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat pucki|pucki]]
 |gmina                  = [[Krokowa (gmina)|Krokowa]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 396<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 84-110<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=666, 667}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = GPU
 |SIMC                   = 0165126
 |kod mapy               = Krokowa (gmina)
 |współrzędne            = 54°45'45"N 18°10'55"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|69235|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Lisewo, powiat pucki
 |www                    =
}}
'''Lisewo''' ([[język kaszubski|kaszb.]] ''Lësewò''<ref>Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" ({{ISBN|83-60437-22-X}}) ({{ISBN|978-83-60437-22-3}})</ref>, [[język niemiecki|niem.]] ''Lissau''<ref name="MP">Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ({{Monitor Polski | rok = 1946 | numer = 142 | pozycja = 262}})</ref>) – [[wieś]] [[Kaszuby|kaszubska]] w Polsce położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat pucki|powiecie puckim]], w [[Krokowa (gmina)|gminie Krokowa]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

== Historia ==
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIV wieku. Była to wieś rycerska. Wieś szlachecka Lisowo położona była w II połowie XVI wieku w powiecie puckim [[województwo pomorskie (I Rzeczpospolita)|województwa pomorskiego]]<ref>Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku : suplement. Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2021, k. 1.</ref>. Na przełomie XVII i XVIII wieku wieś stała się własnością rodu Krokowskich. W latach 30. XX wieku w ramach [[reforma rolna|małej reformy rolnej]] ziemie zostały rozparcelowane. Nastąpił napływ ludności z [[Podhale|Podhala]]<ref>{{cytuj stronę| url =https://archive.ph/20120803174148/http://www.krokowa.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=171&Itemid=121 | tytuł =Serwis informacyjny gminy Krokowa. Lisewo | data dostępu =2009-08-08 | autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>.

=== Zabytki ===
* Dziewiętnastowieczne młyny wodne nad Czarną Wodą, murowano-ryglowe, obok dom młynarza<ref name="pomorze2">{{Cytuj|autor = [[Piotr Skurzyński]]; |tytuł = Pomorze |data = 2007 |isbn = 978-83-7495-133-3 |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Muza SA|Wyd. Muza S.A.]] |s = 354}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Krokowa]]
* [[Świecino]]
* [[Robakowski Młyn]]
* [[Rezerwat przyrody Źródliska Czarnej Wody|Źródliska Czarnej Wody]]
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Krokowa}}

[[Kategoria:Krokowa (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo pomorskie)]]

title: Lisewo

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Powiat: pucki

Gmina: Krokowa

Tablice rejestracyjne: GPU


text:
# Empedocles on Etna
Empedocles on Etna (Emdedokles na Etnie) – poemat dramatyczny dziewiętnastowiecznego angielskiego poety Matthew Arnolda, opublikowany po raz pierwszy w tomie Empedocles on Etna, and Other Poems (Emdedokles na Etnie i inne poematy) w 1852.

## Charakterystyka ogólna
Uwtór Empedocles on Etna w wydaniu z 1852 liczy siedemdziesiąt stron. Tomik, w którym został wydrukowany, został opublikowany anonimowo. Na stronie tytułowej napisano Empedocles on Etna, and Other Poems by A..

## Treść
Utwór jest oparty na legendzie, przekazanej przez Horacego i Diogenesa Laertiosa, jakoby filozof Empedokles popełnił samobójstwo, rzucając się do krateru Etny na Sycylii. Empedokles żył w V wieku p.n.e. i jest znany jako twórca koncepcji czterech żywiołów (ognia, powietrza, ziemi i wody), z których według niego składa się wszechświat. Bohaterami utworu są Empedocles (Empedokles), lekarz Pausanias i Callicles.  Empedokles jest ukazany jako człowiek, który już nie potrafi cieszyć się życiem. Przyjaciele próbują wyrwać go z depresji, ale ich umiejętności retoryczne nie przynoszą rezultatów.

## Forma
Utwór charakteryzuje się urozmaiconą formą. Początkowa jego część jest napisana wierszem białym (blank verse), czyli typowym dla poezji angielskiej nierymowanym pentametrem jambicznym, czyli sylabotonicznym dziesięciozgłoskowcem, w którym akcenty metryczne padają na parzyste sylaby wersu.

The Mules, I think, will not be here this hour.
They feel the cool wet turf under their feet
By the stream-side, after the dusty lanes
In which they have toil’d all night from Catana,
And scarcely will they budge a yard. O Pan!
How gracious is the mountain at this hour!
A thousand times have I been here alone
Or with the revellers from the mountain towns,
But never on so fair a morn;—the sun
Is shining on the brilliant mountain crests,
And on the highest pines: but further down
Here in the valley is in shade; the sward
Is dark, and on the stream the mist still hangs;

W dalszych partiach dzieła poeta stosuje również jambiczny czterostopowiec i trójstopowiec ujęty w pięciowersowe strofy.

title: Empedocles on Etna

wikitext:
[[Plik:Empedocles. Line engraving by D. Cunego, 1785, after Raphael Wellcome V0001765.jpg|mały|Empedokles]]
[[Plik:Matthew Arnold.jpg|mały|Matthew Arnold]]
[[Plik:Monte Etna San Gregorio di Catania 2001.jpg|mały|Etna zimą]]
[[Plik:Crateri delle eruzioni 2001-2002,Etna.JPG|mały|Krater Etny]]
'''Empedocles on Etna''' ('''Emdedokles na Etnie''') – poemat dramatyczny dziewiętnastowiecznego angielskiego poety [[Matthew Arnold]]a<ref name="Encyclopaedia Britannica">{{Encyklopedia Britannica |id = biography/Matthew-Arnold |tytuł = Matthew Arnold |data dostępu = 2017-02-16}}</ref>, opublikowany po raz pierwszy w tomie ''[[Empedocles on Etna, and Other Poems]]'' (''Emdedokles na Etnie i inne poematy''<ref name="Wrocław">{{Cytuj książkę | nazwisko = Mroczkowski | imię = Przemysław | tytuł = Historia literatury angielskiej. Zarys | wydawca = Ossolineum | miejsce = Wrocław | data = 1981 | strony = 437-438 | isbn = 83-04-00784-3}}</ref>) w 1852.

== Charakterystyka ogólna ==
Uwtór ''Empedocles on Etna'' w wydaniu z 1852 liczy siedemdziesiąt stron. Tomik, w którym został wydrukowany, został opublikowany anonimowo{{r|Encyclopaedia Britannica2}}. Na stronie tytułowej napisano ''Empedocles on Etna, and Other Poems by A.''.

== Treść ==
Utwór jest oparty na legendzie, przekazanej przez [[Horacy (poeta)|Horacego]] i [[Diogenes Laertios|Diogenesa Laertiosa]], jakoby filozof [[Empedokles]] popełnił [[samobójstwo]], rzucając się do krateru [[Etna|Etny]] na [[Sycylia|Sycylii]]<ref name="wiw.pl">{{Cytuj stronę | url = http://www.wiw.pl/filozofia/filozofowie/empedokles_001.asp | tytuł = Empedokles | opublikowany = wiw.pl | język = pl | data dostępu = 2017-02-16}}</ref>. Empedokles żył w V wieku p.n.e. i jest znany jako twórca koncepcji czterech żywiołów (ognia, powietrza, ziemi i wody), z których według niego składa się wszechświat<ref name="Encyklopedia PWN">{{encyklopedia PWN|id = 3897805|tytuł=Empedokles z Akragas|data dostępu=2017-02-16}}</ref>. Bohaterami utworu są Empedocles (Empedokles), lekarz Pausanias i Callicles.  Empedokles jest ukazany jako człowiek, który już nie potrafi cieszyć się życiem<ref name="Encyclopaedia Britannica2">{{Encyklopedia Britannica |id = topic/Empedocles-on-Etna |tytuł = Empedocles on Etna |data dostępu = 2017-02-16}}</ref>. Przyjaciele próbują wyrwać go z depresji, ale ich umiejętności retoryczne nie przynoszą rezultatów{{r|Encyclopaedia Britannica2}}.
== Forma ==
Utwór charakteryzuje się urozmaiconą formą. Początkowa jego część jest napisana [[wiersz biały|wierszem białym]] ([[blank verse]])<ref name="Kraków">{{Cytuj książkę | autor = Jacek Baluch, Piotr Gierowski | tytuł = Czesko-polski słownik terminów literackich | wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego | miejsce = Kraków | data = 2016 | strony = 68-69 | isbn = 978-83-233-4066-9}}</ref>, czyli typowym dla poezji angielskiej nierymowanym [[pentametr jambiczny|pentametrem jambicznym]], czyli [[sylabotonizm|sylabotonicznym]] [[dziesięciozgłoskowiec|dziesięciozgłoskowcem]], w którym akcenty metryczne padają na parzyste sylaby wersu.

{{Cytat
 |treść =
:The Mules, I think, will not be here this hour.
:They feel the cool wet turf under their feet
:By the stream-side, after the dusty lanes
:In which they have toil’d all night from Catana,
:And scarcely will they budge a yard. O Pan!
:How gracious is the mountain at this hour!
:A thousand times have I been here alone
:Or with the revellers from the mountain towns,
:But never on so fair a morn;—the sun
:Is shining on the brilliant mountain crests,
:And on the highest pines: but further down
:Here in the valley is in shade; the sward
:Is dark, and on the stream the mist still hangs;
 |autor = Matthew Arnold
 |źródło = Empedocles on Etna, a Dramatic Poem
 |styl = środek
}}
W dalszych partiach dzieła poeta stosuje również jambiczny czterostopowiec i trójstopowiec ujęty w pięciowersowe strofy.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://archive.org/details/empedoclesonetna00arnorich | tytuł = Empedocles on Etna, a Dramatic Poem | autor = Matthew Arnold | data = 1896 | opublikowany = Archive.org | język = en | data dostępu = 2017-02-16}}
* {{Cytuj stronę | url = https://archive.org/details/empedoclesonetna00arno | tytuł = Empedocles on Etna, and Other Poems | autor = Matthew Arnold | data = 1852 | opublikowany = Archive.org | język = en | data dostępu = 2017-02-16}}
== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.bartleby.com/254/32.html | tytuł = Empedocles on Etna, and Other Poems | autor = Matthew Arnold | opublikowany = Bartleby.com | język = en | data dostępu = 2017-02-16}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Utwory poetyckie Matthew Arnolda]]
[[Kategoria:Angielskie utwory poetyckie]]
[[Kategoria:Utwory literackie z 1852]]
[[Kategoria:Utwory literackie napisane wierszem białym]]


text:
# Jan Parenti
Jan Parenti (ur. w Carmignano w Toskanii, zm. 28 czerwca 1250) – włoski franciszkanin, pierwszy generał założonego przez św. Franciszka z Asyżu zakonu (lata 1227–1232).
Parenti przewodniczył misji rodzącego się zakonu braci mniejszych do Hiszpanii, gdzie został wybrany prowincjałem. W roku 1221 został pierwszym generałem minorytów. Franciszek z Asyżu zmarł w październiku 1226, do czasu wyboru Parentiego zakonem rządził Eliasz z Kortony. W czasie jego generalatu papież Grzegorz IX wypowiadał się w oficjalnych bullach na temat reguły napisanej przez Biedaczynę z Asyżu i stosunku kleru diecezjalnego do ruchu franciszkańskiego: dnia 28 września 1230 w bulli Quo elongati oraz 21 sierpnia 1231 w bulli Nimis iniqua.
Podczas kapituły w roku 1230 Bombarone chciał odebrać Parentiemu władzę. Nie udało się to jednak. Dopiero w 1232 Parenti został zmuszony do złożenia urzędu ministra generalnego.

title: Jan Parenti

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jan Parenti
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          =
 |miejsce urodzenia       = [[Carmignano]]
 |data śmierci            = [[28 czerwca]] [[1250]]
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = generał zakonu franciszkanów
 |1. funkcja - okres      = 1227–1232
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[Zakony i zgromadzenia franciszkańskie|franciszkanie]]
 |data ślubów zakonnych   = <nowiki></nowiki>
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Jan Parenti''' (ur. w [[Carmignano]] w [[Toskania|Toskanii]], zm. [[28 czerwca]] [[1250]]) – [[Włochy|włoski]] [[Zakony i zgromadzenia franciszkańskie|franciszkanin]], pierwszy [[Generałowie zakonu franciszkanów|generał]] założonego przez [[Franciszek z Asyżu|św. Franciszka z Asyżu]] zakonu (lata 1227–1232).

Parenti przewodniczył misji rodzącego się zakonu braci mniejszych do Hiszpanii, gdzie został wybrany [[prowincjał]]em. W roku [[1221]] został pierwszym generałem minorytów. Franciszek z Asyżu zmarł w październiku 1226, do czasu wyboru Parentiego zakonem rządził [[Eliasz Bonbarone|Eliasz z Kortony]]. W czasie jego generalatu papież [[Grzegorz IX]] wypowiadał się w oficjalnych bullach na temat [[Reguła zakonna|reguły]] napisanej przez Biedaczynę z Asyżu i stosunku kleru diecezjalnego do ruchu franciszkańskiego: dnia [[28 września]] [[1230]] w bulli ''Quo elongati'' oraz [[21 sierpnia]] [[1231]] w bulli ''Nimis iniqua''<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Iriarte | imię=Lázaro | nazwisko2= Kafel | imię2=Józef Salezy | nazwisko3= Zębik | imię3=Andrzej Józef | nazwisko4= Kuklińska | imię4=Krystyna | tytuł= Historia franciszkanizmu | data=1998 | wydawca=Bracia Mniejsi Kapucyni | miejsce=Kraków | isbn=83-910410-0-X | strony=51-52}}</ref>.

Podczas kapituły w roku [[1230]] Bombarone chciał odebrać Parentiemu władzę. Nie udało się to jednak. Dopiero w 1232 Parenti został zmuszony do złożenia urzędu ministra generalnego.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Ministrowie Generalni Zakonu Braci Mniejszych}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Parenti, Jan}}
[[Kategoria:Włoscy franciszkanie (OFM)]]
[[Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Zmarli w 1250]]

title: Jan Parenti

Miejsce urodzenia: Carmignano

Data śmierci: 28 czerwca 1250

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: franciszkanie


text:
# Park Narodowy Pembrokeshire Coast
Park Narodowy Pembrokeshire Coast (ang. Pembrokeshire Coast National Park, wal. Parc Cenedlaethol Arfordir Penfro) – park narodowy w Wielkiej Brytanii, położony w południowo-zachodniej części Walii. Został utworzony w 1952 w celu ochrony zróżnicowanego wybrzeża morskiego ze skalistymi klifami, piaszczystymi plażami oraz estuariami. Park rozciąga się od Cardigan na północy do zatoki Carmarthen na południowym wschodzie i obejmuje głównie tereny położone w niewielkiej odległości od morza oraz Wzgórza Preseli i estuarium Daugleddau. Do parku włączono także wyspy Ramsey, Skomer, Skokholm, Grassholm i Caldey. Chronione jest także dziedzictwo kulturowe (m.in. kaplica św. Govana), obejmujące ślady osadnictwa z V wieku p.n.e. oraz jedyny zachowany w Walii młyn pływowy.
Ze względu na lokalizację, główne gatunki ptaków podlegające ochronie to ptaki morskie. Na terenie parku istnieją liczne kolonie lęgowe głuptaków, maskonurów oraz rzadkiego burzyka popielatego.
Na terenie parku wytyczono liczne szlaki turystyczne i kilka dróg rowerowych.

title: Park Narodowy Pembrokeshire Coast

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Park Narodowy Pembrokeshire Coast
 |nazwa oryginalna     = Pembrokeshire Coast National Park
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = [[park narodowy]]
 |państwo              = Walia
 |położenie            = [[Pembrokeshire]]
 |siedziba             =
 |mezoregion           =
 |data utworzenia      = 1952
 |akt prawny           =
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 629 km²
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Walia
 |współrzędne          = 51°50′N 5°5′W
 |commons              = Category:Pembrokeshire Coast National Park
 |www                  = http://www.pcnpa.org.uk/
}}
[[Plik:Marloes peninsula, Pembrokeshire coast, Wales, UK.JPG|250px|left|thumb|Park Narodowy Pembrokeshire Coast – półwysep Marloes]]
'''Park Narodowy Pembrokeshire Coast''' ({{ang.|Pembrokeshire Coast National Park}}, {{w języku|cy|Parc Cenedlaethol Arfordir Penfro}}) – [[park narodowy]] w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], położony w południowo-zachodniej części [[Walia|Walii]]. Został utworzony w 1952 w celu ochrony zróżnicowanego wybrzeża morskiego ze skalistymi klifami, piaszczystymi plażami oraz [[estuarium|estuariami]]. Park rozciąga się od [[Cardigan (Walia)|Cardigan]] na północy do [[zatoka Carmarthen|zatoki Carmarthen]] na południowym wschodzie i obejmuje głównie tereny położone w niewielkiej odległości od morza oraz [[Wzgórza Preseli]] i [[estuarium Daugleddau]]. Do parku włączono także wyspy [[Ramsey (Walia)|Ramsey]], [[Skomer]], [[Skokholm]], [[Grassholm]] i [[Caldey]]. Chronione jest także dziedzictwo kulturowe (m.in. [[kaplica św. Govana]]), obejmujące ślady osadnictwa z [[V w. p.n.e.|V]] wieku p.n.e. oraz jedyny zachowany w Walii [[młyn pływowy]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.pcnpa.org.uk/website/default.asp?SID=231&SkinID=4|tytuł=Strona Parku Narodowego Pembrokeshire Coast|język=en|data dostępu=2009-02-02}}</ref>.

Ze względu na lokalizację, główne gatunki ptaków podlegające ochronie to ptaki morskie. Na terenie parku istnieją liczne kolonie lęgowe [[głuptak]]ów, [[maskonur]]ów oraz rzadkiego [[Burzyk popielaty|burzyka popielatego]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.pcnpa.org.uk/website/default.asp?SID=569&SkinID=4|tytuł=Przyroda Parku Narodowego Pembrokeshire Coast|język=en|data dostępu=2009-02-02}}</ref>.

Na terenie parku wytyczono liczne [[szlak turystyczny|szlaki turystyczne]] i kilka [[Droga rowerowa|dróg rowerowych]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Parki narodowe w Wielkiej Brytanii}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Parki narodowe w Walii|Snowdonia]]
[[Kategoria:Pembrokeshire]]

title: Park Narodowy Pembrokeshire CoastPembrokeshire Coast National Park

Państwo: Wielka Brytania

Księstwo: Walia

Położenie: Pembrokeshire

Powierzchnia: 629 km²


text:
# Hrabia Surrey
Hrabiowie Surrey 1. kreacji (parostwo Anglii)
- 1088–1088: William de Warenne, 1. hrabia Surrey
- 1088–1138: William de Warenne, 2. hrabia Surrey
- 1138–1148: William de Warenne, 3. hrabia Surrey
- 1148–1199: Isabel de Warenne, 4. hrabina Surrey
- 1164–1202: Hamelin de Warenne, 5. hrabia Surrey
- 1202–1240: William de Warenne, 6. hrabia Surrey
- 1240–1305: John de Warenne, 7. hrabia Surrey
- 1305–1347: John de Warenne, 8. hrabia Surrey
- 1347–1376: Richard FitzAlan, 10. hrabia Arundel i 9. hrabia Surrey
- 1376–1397: Richard FitzAlan, 11. hrabia Arundel i 10. hrabia Surrey
- 1400–1415: Thomas FitzAlan, 12. hrabia Arundel i 11. hrabia Surrey

Książęta Surrey 1. kreacji (parostwo Anglii)
- 1397–1399: Thomas Holland, 1. książę Surrey

Hrabiowie Surrey 2. kreacji (parostwo Anglii)
- 1451–1476: John de Mowbray, 1. hrabia Surrey

Hrabiowie Surrey 3. kreacji (parostwo Anglii)
- 1483–1524: Thomas Howard, 1. hrabia Surrey
- 1524–1547: Thomas Howard, 3. książę Norfolk i 2. hrabia Surrey
- 1553–1554: Thomas Howard, 3. książę Norfolk i 2. hrabia Surrey
- 1554–1572: Thomas Howard, 4. książę Norfolk i 3. hrabia Surrey
- 1604–1646: Thomas Howard, 21. hrabia Arundel i 4. hrabia Surrey
- 1646–1652: Henry Frederick Howard, 22. hrabia Arundel i 5. hrabia Surrey
- 1652–1677: Thomas Howard, 5. książę Norfolk i 6. hrabia Surrey
- następni hrabiowie Surrey, patrz: książę Norfolk

title: Hrabia Surrey

wikitext:
'''Hrabiowie Surrey 1. kreacji (parostwo Anglii)'''
* 1088–1088: [[William de Warenne, 1. hrabia Surrey]]
* 1088–1138: [[William de Warenne, 2. hrabia Surrey]]
* 1138–1148: [[William de Warenne, 3. hrabia Surrey]]
* 1148–1199: [[Isabel de Warenne, 4. hrabina Surrey]]
* 1164–1202: [[Hamelin de Warenne, 5. hrabia Surrey]]
* 1202–1240: [[William de Warenne, 6. hrabia Surrey]]
* 1240–1305: [[John de Warenne, 7. hrabia Surrey]]
* 1305–1347: [[John de Warenne, 8. hrabia Surrey]]
* 1347–1376: [[Richard FitzAlan, 10. hrabia Arundel|Richard FitzAlan, 10. hrabia Arundel i 9. hrabia Surrey]]
* 1376–1397: [[Richard FitzAlan, 11. hrabia Arundel|Richard FitzAlan, 11. hrabia Arundel i 10. hrabia Surrey]]
* 1400–1415: [[Thomas FitzAlan|Thomas FitzAlan, 12. hrabia Arundel i 11. hrabia Surrey]]
'''Książęta Surrey 1. kreacji (parostwo Anglii)'''
* 1397–1399: [[Thomas Holland, 1. książę Surrey]]
'''Hrabiowie Surrey 2. kreacji (parostwo Anglii)'''
* 1451–1476: [[John de Mowbray, 3. książę Norfolk|John de Mowbray, 1. hrabia Surrey]]
'''Hrabiowie Surrey 3. kreacji (parostwo Anglii)'''
* 1483–1524: [[Thomas Howard (2. książę Norfolk)|Thomas Howard, 1. hrabia Surrey]]
* 1524–1547: [[Thomas Howard (3. książę Norfolk)|Thomas Howard, 3. książę Norfolk i 2. hrabia Surrey]]
* 1553–1554: [[Thomas Howard (3. książę Norfolk)|Thomas Howard, 3. książę Norfolk i 2. hrabia Surrey]]
* 1554–1572: [[Thomas Howard (4. książę Norfolk)|Thomas Howard, 4. książę Norfolk i 3. hrabia Surrey]]
* 1604–1646: [[Thomas Howard, 21. hrabia Arundel|Thomas Howard, 21. hrabia Arundel i 4. hrabia Surrey]]
* 1646–1652: [[Henry Howard, 22. hrabia Arundel|Henry Frederick Howard, 22. hrabia Arundel i 5. hrabia Surrey]]
* 1652–1677: [[Thomas Howard (5. książę Norfolk)|Thomas Howard, 5. książę Norfolk i 6. hrabia Surrey]]
*następni hrabiowie Surrey, patrz: [[książę Norfolk]]

[[Kategoria:Hrabstwa w parostwie Anglii|Surrey]]


text:
# Synixais
Synixais – rodzaj chrząszczy z rodziny kózkowatych i podrodziny zgrzypikowych.

## Zasięg występowania
Przedstawiciele tego rodzaju występują w Azji Południowo-Wschodniej.

## Systematyka
Do Synixais należy 12 gatunków:
- Synixais anichtchenkoi
- Synixais apoensis
- Synixais argentea
- Synixais banksi
- Synixais fantii
- Synixais fuscomaculata
- Synixais luzonica
- Synixais mindoroensis
- Synixais notaticollis
- Synixais strandi
- Synixais sumatrensis
- Synixais willietorresi

title: Synixais

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Synixais''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Per Olof Christopher Aurivillius|Aurivillius]], 1911
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Synixais apoensis (39017797962).jpg
 |opis grafiki           = ''[[Synixais apoensis]]''
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[owady uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Cucujiformia]]
 |nadrodzina             = [[stonki]]
 |rodzina                = [[kózkowate]]
 |podrodzina             = [[zgrzypikowe]]
 |plemię                 = [[Pteropliini]]
 |rodzaj                 = ''Synixais''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Synixais
 |commons                = Category:Synixais
}}

'''''Synixais''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[chrząszcze|chrząszczy]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kózkowate|kózkowatych]] i podrodziny [[zgrzypikowe|zgrzypikowych]].

== Zasięg występowania ==
Przedstawiciele tego rodzaju występują w [[Azja Południowo-Wschodnia|Azji Południowo-Wschodniej]]{{r|old}}.

== Systematyka ==
Do ''Synixais'' należy 12 gatunków{{r|old}}:
* ''[[Synixais anichtchenkoi]]''
* ''[[Synixais apoensis]]''
* ''[[Synixais argentea]]''
* ''[[Synixais banksi]]''
* ''[[Synixais fantii]]''
* ''[[Synixais fuscomaculata]]''
* ''[[Synixais luzonica]]''
* ''[[Synixais mindoroensis]]''
* ''[[Synixais notaticollis]]''
* ''[[Synixais strandi]]''
* ''[[Synixais sumatrensis]]''
* ''[[Synixais willietorresi]]''

== Przypisy ==
<references>
<ref name="old">{{Cytuj stronę | url =http://bezbycids.com/byciddb/wbycidview.asp?tribe=Pteropliini&w=o| tytuł = Pteropliini w Old World Cerambycidae Catalog | data dostępu = 2024-11-18}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zgrzypikowe]]
[[Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1911 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: owady uskrzydlone

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: Cucujiformia

Nadrodzina: stonki

Rodzina: kózkowate

Podrodzina: zgrzypikowe

Plemię: Pteropliini

Rodzaj: Synixais


text:
# Irena Petryna
Irena Petryna (ur. 6 stycznia 1950 w Prażmowie) – polska nauczycielka i polityk, samorządowiec, posłanka na Sejm II kadencji.

## Życiorys
W 1979 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. W latach 1968–1987 pracowała jako nauczyciel i wicedyrektor w szkołach podstawowych i zawodowych. W latach 1987–1989 była zatrudniona w Wojewódzkim Komitecie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
Od 1985 do 1990 zasiadała w Radzie Narodowej Miasta i Gminy Olsztynka – w ostatniej kadencji istnienia rad narodowych pełniła funkcję jej wiceprzewodniczącej. Sprawowała mandat posłanki II kadencji wybranej z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego w okręgu olsztyńskim. Bez powodzenia ubiegała się o reelekcję w wyborach w 1997.
W latach 1998–2002 pełniła funkcję radnej sejmiku warmińsko-mazurskiego i wicemarszałka województwa. W 2002 została dyrektorem warmińsko-mazurskiej regionalnej kasy chorych, następnie oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. W 2005 objęła stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Gruźlicy i Chorób Płuc w Olsztynie.
Bezskutecznie ubiegała się o mandat poselski z listy PSL w wyborach w 2001 oraz w przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007. Powoływana w skład władz krajowych PSL, jest członkinią Związku Nauczycielstwa Polskiego i działaczką ochotniczej straży pożarnej.
Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999). W 2014 została honorowym obywatelem Olsztynka.

title: Irena Petryna

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Irena Petryna
 |data urodzenia = 6 stycznia 1950
 |miejsce urodzenia = [[Prażmowo]]
 |grafika =
 |funkcja = [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)|Posłanka II kadencji Sejmu]]
 |partia = [[Polskie Stronnictwo Ludowe]]
 |od = 19 września 1993
 |do = 20 października 1997
 |odznaczenia = {{Order|OOP|KK}}
}}
'''Irena Petryna''' (ur. [[6 stycznia]] [[1950]] w [[Prażmowo|Prażmowie]]) – polska nauczycielka i polityk, [[samorząd terytorialny w Polsce|samorządowiec]], posłanka na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)|II kadencji]].

== Życiorys ==
W 1979 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym [[Akademia Rolniczo-Techniczna w Olsztynie|Akademii Rolniczo-Technicznej]] w [[Olsztyn]]ie. W latach 1968–1987 pracowała jako nauczyciel i wicedyrektor w szkołach podstawowych i zawodowych. W latach 1987–1989 była zatrudniona w Wojewódzkim Komitecie [[Zjednoczone Stronnictwo Ludowe|Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego]].

Od 1985 do 1990 zasiadała w [[Rada narodowa (PRL)|Radzie Narodowej Miasta i Gminy]] [[Olsztynek|Olsztynka]] – w ostatniej kadencji istnienia rad narodowych pełniła funkcję jej wiceprzewodniczącej<ref>''Sejm Rzeczypospolitej Polskiej: II kadencja: przewodnik'', Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1994, s. 132.</ref>. Sprawowała mandat posłanki [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)|II kadencji]] wybranej z listy [[Polskie Stronnictwo Ludowe|Polskiego Stronnictwa Ludowego]] w okręgu [[Okręg wyborczy nr 29 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (1993–2001)|olsztyńskim]]. Bez powodzenia ubiegała się o reelekcję w [[Wybory parlamentarne w Polsce w 1997 roku|wyborach w 1997]]<ref>''Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 21 września 1997 r., Cz. 1. Wyniki głosowania w okręgach wyborczych'', Krajowe Biuro Wyborcze, Warszawa 1997, s. 204.</ref>.

W latach 1998–2002 pełniła funkcję radnej [[Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego|sejmiku warmińsko-mazurskiego]] i wicemarszałka województwa. W 2002 została dyrektorem warmińsko-mazurskiej regionalnej kasy chorych, następnie oddziału [[Narodowy Fundusz Zdrowia|Narodowego Funduszu Zdrowia]]. W 2005 objęła stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zespołu Gruźlicy i Chorób Płuc w Olsztynie.

Bezskutecznie ubiegała się o mandat poselski z listy PSL w [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2001 roku|wyborach w 2001]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wybory2001.pkw.gov.pl/280000/SSSS35/sjg2_kd39984o.html | tytuł = Serwis PKW – Wybory 2001| data dostępu = 2017-04-08}}</ref> oraz w przedterminowych [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2007 roku|wyborach parlamentarnych w 2007]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wybory2007.pkw.gov.pl/SJM/PL/WYN/W6/35.htm | tytuł = Serwis PKW – Wybory 2007| data dostępu = 2017-04-08}}</ref>. Powoływana w skład władz krajowych PSL, jest członkinią [[Związek Nauczycielstwa Polskiego|Związku Nauczycielstwa Polskiego]] i działaczką [[Ochotnicza straż pożarna|ochotniczej straży pożarnej]]<ref>''Znani bez maski – Irena Petryna, wicemarszałek województwa'', „Gazeta Olsztyńska” z 5 maja 2001.</ref>.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (1999)<ref>Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 stycznia 1999 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ({{Monitor Polski|1999|14|189}}).</ref>. W 2014 została honorowym obywatelem [[Olsztynek|Olsztynka]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190102003748/https://www.olsztynek.pl/strony/miasto-i-gmina-olsztynek/slawni-i-niezwykli-ludzie-olsztynka/honorowi-obywatele-olsztynka/ | tytuł = Honorowi Obywatele Olsztynka | opublikowany = olsztynek.pl | data dostępu = 2017-04-08}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://orka.sejm.gov.pl/ArchAll2.nsf/2RP/293 | tytuł = Strona sejmowa posła II kadencji| data dostępu = 2017-04-08}}

{{SORTUJ:Petryna, Irena}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej]]
[[Kategoria:Członkowie zarządu województwa warmińsko-mazurskiego]]
[[Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Olsztynkiem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Politycy Polskiego Stronnictwa Ludowego]]
[[Kategoria:Politycy PSL „Odrodzenie”]]
[[Kategoria:Politycy związani z Olsztynem]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm III Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Pracownicy Narodowego Funduszu Zdrowia]]
[[Kategoria:Radni Miejsko-Gminnych Rad Narodowych]]
[[Kategoria:Radni sejmiku województwa warmińsko-mazurskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1950]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)]]

title: Irena Petryna

Data i miejsce urodzenia: 6 stycznia 1950 · Prażmowo

Okres: od 19 września 1993 · do 20 października 1997

Przynależność polityczna: Polskie Stronnictwo Ludowe


text:
# Władysław Kurowski
Władysław Michał Kurowski (ur. 14 kwietnia 1960 w Myślenicach) – polski polityk, nauczyciel i samorządowiec, w latach 1998–2002 burmistrz Myślenic, w latach 2002–2006 wicestarosta myślenicki, poseł na Sejm IX i X kadencji.

## Życiorys
Ukończył studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Przez kilkanaście lat pracował jako nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 2 i w Gimnazjum nr 1 w Myślenicach oraz w Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Krzyszkowicach. Pełnił funkcję przewodniczącego oświatowej „Solidarności” w powiecie myślenickim. W latach 90. został radnym miejskim Myślenic. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Akcji Wyborczej Solidarność w województwie krakowskim. W wyborach samorządowych w 1998 uzyskał mandat radnego powiatu myślenickiego z ramienia AWS. Od 1998 do 2002 sprawował urząd burmistrza Myślenic.
W 2002 wybrany na radnego rady powiatu z listy Ligi Polskich Rodzin, do 2006 pełnił funkcję wicestarosty tego powiatu. Przez dziesięć lat zarządzał Zakładem Obsługi Szkół w Pcimiu. W wyborach samorządowych w 2014 i 2018 ponownie wybierany do rady powiatu jako kandydat Prawa i Sprawiedliwości. W 2019 powołany na sekretarza gminy Pcim.
W wyborach parlamentarnych w 2019 z listy PiS uzyskał mandat posła na Sejm IX kadencji z okręgu podkrakowskiego, otrzymując 10 525 głosów. W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję (z wynikiem 12 320 głosów).

## Życie prywatne
Mieszkaniec Jawornika, w 2010 objął funkcję sołtysa tej miejscowości. W miejscowości tej zajął się też prowadzeniem gospodarstwa ogrodniczego. Jest żonaty, ma troje dzieci.

title: Władysław Kurowski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Władysław Kurowski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 14 kwietnia 1960
 |miejsce urodzenia         = [[Myślenice]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, nauczyciel, samorządowiec
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie|Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie]]
 |stanowisko                = burmistrz [[Myślenice (gmina)|Myślenic]] (1998–2002), poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] IX i X kadencji (od 2019)
 |partia                    = [[Prawo i Sprawiedliwość]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Władysław Michał Kurowski''' (ur. [[14 kwietnia]] [[1960]] w [[Myślenice|Myślenicach]]) – polski polityk, nauczyciel i [[Samorząd terytorialny w Polsce|samorządowiec]], w latach 1998–2002 [[burmistrz]] [[Myślenice (gmina)|Myślenic]], w latach 2002–2006 wicestarosta [[Powiat myślenicki|myślenicki]], poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji|IX]] i [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji|X]] kadencji.

== Życiorys ==
Ukończył studia w [[Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie|Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie]]. Przez kilkanaście lat pracował jako nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 2 i w Gimnazjum nr 1 w Myślenicach oraz w Szkole Podstawowej i Gimnazjum w [[Krzyszkowice (województwo małopolskie)|Krzyszkowicach]]. Pełnił funkcję przewodniczącego oświatowej [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|„Solidarności”]] w powiecie myślenickim<ref name="gm" />. W latach 90. został radnym miejskim Myślenic<ref name="gm" />. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 1997 roku|wyborach parlamentarnych w 1997]] bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy [[Akcja Wyborcza Solidarność|Akcji Wyborczej Solidarność]] w [[Okręg wyborczy nr 21 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (1993–2001)|województwie krakowskim]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20021002160207/http://www.pkw.gov.pl/katalog/artykul/16117.html|tytuł=Serwis PKW – Wybory 1997|data dostępu=2025-04-20}}</ref>. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 1998 roku|wyborach samorządowych w 1998]] uzyskał mandat radnego [[Powiat myślenicki|powiatu myślenickiego]] z ramienia AWS<ref>{{Cytuj stronę|url=https://danewyborcze.kbw.gov.pl/indexed74.html?title=Samorz%C4%85d_1998|tytuł=Samorząd 1998|opublikowany=kbw.gov.pl|data dostępu=2025-04-12}}</ref>. Od 1998 do 2002 sprawował urząd burmistrza Myślenic<ref>{{Cytuj stronę|url=http://gazeta.myslenice.pl/rozmowa-z-wladyslawem-kurowskim|tytuł=Rozmowa z Władysławem Kurowskim|data=12 maja 2010|autor=Ryszard Sobkowicz|opublikowany=gazeta.myslenice.pl|data dostępu=2019-11-02|zarchiwizowano=2019-11-02|archiwum=https://web.archive.org/web/20191102153522/http://gazeta.myslenice.pl/rozmowa-z-wladyslawem-kurowskim}}</ref>.

W 2002 wybrany na radnego rady powiatu z listy [[Liga Polskich Rodzin|Ligi Polskich Rodzin]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wybory2002.pkw.gov.pl/prada/gw1/w12/p1209/index.html|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2002|data dostępu=2019-11-02}}</ref>, do 2006 pełnił funkcję wicestarosty tego powiatu<ref>{{Cytuj stronę|url=https://bip.malopolska.pl/spmyslenice,m,245717,2002-2006.html|tytuł=Powiat myślenicki: Zarząd: Skład Zarządu: 2002–2006|opublikowany=bip.malopolska.pl|data dostępu=2019-11-02}}</ref>. Przez dziesięć lat zarządzał Zakładem Obsługi Szkół w [[Pcim]]iu<ref name="gm" />. W wyborach samorządowych w 2014 i 2018 ponownie wybierany do rady powiatu jako kandydat [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://samorzad2014.pkw.gov.pl/358_Rady_powiatow/0/1209.html|tytuł = Serwis PKW – Wybory 2014 |data dostępu = 2019-11-02}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://wybory2018.pkw.gov.pl/pl/geografia/120900#results_elect_council|tytuł = Serwis PKW – Wybory 2018 |data dostępu = 2019-11-02}}</ref>. W 2019 powołany na sekretarza gminy [[Pcim (gmina)|Pcim]]<ref name="gm" />.

W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2019 roku|wyborach parlamentarnych w 2019]] z listy PiS uzyskał mandat posła na Sejm IX kadencji z [[Okręg wyborczy nr 12 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu podkrakowskiego]], otrzymując 10 525 głosów<ref>{{Cytuj stronę |url = https://sejmsenat2019.pkw.gov.pl/sejmsenat2019/pl/wyniki/kandydat/1296848/sejm/okr/12|tytuł = Serwis PKW – Wybory 2019 |data dostępu = 2019-10-24}}</ref>. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2023 roku|wyborach w 2023]] z powodzeniem ubiegał się o reelekcję (z wynikiem 12 320 głosów)<ref>{{Cytuj stronę|url=https://sejmsenat2023.pkw.gov.pl/sejmsenat2023/pl/komitet/29625?elections=sejm|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2023|data dostępu=2023-10-19}}</ref>.

== Życie prywatne ==
Mieszkaniec [[Jawornik (województwo małopolskie)|Jawornika]], w 2010 objął funkcję sołtysa tej miejscowości<ref name="gm">{{Cytuj stronę|url=http://gazeta.myslenice.pl/kandydaci-pis-z-ziemi-myslenickiej|tytuł=Kandydaci PiS z ziemi myślenickiej|data=27 sierpnia 2019|autor=Maria Gaczyńska|opublikowany=gazeta.myslenice.pl|data dostępu=2019-11-02|archiwum=https://web.archive.org/web/20190927125951/http://gazeta.myslenice.pl/kandydaci-pis-z-ziemi-myslenickiej|zarchiwizowano=2019-09-27}}</ref>. W miejscowości tej zajął się też prowadzeniem gospodarstwa ogrodniczego<ref name="gm1">{{Cytuj stronę|url=https://gazeta.myslenice.pl/dobra-wspolpraca-w-jaworniku|tytuł=Dobra współpraca w Jaworniku|data=19 lutego 2019|autor=Maria Gaczyńska|opublikowany=gazeta.myslenice.pl|data dostępu=2019-11-02|zarchiwizowano=2019-11-02|archiwum=https://web.archive.org/web/20191102153441/https://gazeta.myslenice.pl/dobra-wspolpraca-w-jaworniku}}</ref>. Jest żonaty, ma troje dzieci.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Kurowski, Władysław}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie]]
[[Kategoria:Burmistrzowie Myślenic]]
[[Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Pcimiem]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Polscy radni rad gmin]]
[[Kategoria:Polscy radni rad powiatów]]
[[Kategoria:Polscy sołtysi i radni rad sołeckich]]
[[Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi]]
[[Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność]]
[[Kategoria:Politycy Ligi Polskich Rodzin]]
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Chrzanów]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Myślenicach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1960]]

title: Władysław Kurowski

Data i miejsce urodzenia: 14 kwietnia 1960 · Myślenice

Zawód, zajęcie: polityk, nauczyciel, samorządowiec

Alma Mater: Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie

Stanowisko: burmistrz Myślenic (1998–2002), poseł na Sejm IX i X kadencji (od 2019)

Partia: Prawo i Sprawiedliwość


text:
# Socjalizacja polityczna
Socjalizacja polityczna – w socjologii i politologii proces wchodzenia członków społeczeństwa w kulturę polityczną.
Dokonuje się poprzez nabywanie wiedzy o polityce, tworzenie poglądów, opinii i postaw politycznych na gruncie pewnych systemów wartości. Stanowi proces kształtowania się świadomości politycznej społeczeństwa. Dotyczy także wykształcenia pewnych sposobów zachowań politycznych na gruncie norm i instytucji wchodzących w skład kultur funkcjonujących w ramach systemów politycznych.
Celem jej stosowania jest przyswojenie przez jednostkę wiedzy o konwencji i zasadach gry politycznej, przyjęcie określonych postaw politycznych, podporządkowanie ogólnie przyjętym interpretacjom celów politycznych, zaakceptowanie zinstytucjonalizowanych zobowiązań wobec danego systemu politycznego oraz wzmocnienie przywiązania do niego.
Do podmiotów socjalizacji politycznej zalicza się: rodzinę, szkołę, środowisko rówieśnicze i zawodowe oraz media masowe.
W ustabilizowanych systemach politycznych socjalizacja polityczna przyczynia się w skali całego społeczeństwa do zapewnienia trwałości systemu.

title: Socjalizacja polityczna

wikitext:
'''Socjalizacja polityczna''' – w [[socjologia|socjologii]] i [[politologia|politologii]] proces wchodzenia członków [[społeczeństwo|społeczeństwa]] w [[kultura polityczna|kulturę polityczną]]<ref>Aleksandra Opałek-Orzechowska i Andrzej Korybski, Kultura polityczna a przedmiot nauki o polityce, w: Studia Nauk Politycznych, nr 1(49) 1981.</ref>.

{{spis treści}}

Dokonuje się poprzez nabywanie wiedzy o polityce, tworzenie poglądów, opinii i postaw politycznych na gruncie pewnych systemów wartości. Stanowi proces kształtowania się [[świadomość polityczna|świadomości politycznej]] społeczeństwa. Dotyczy także wykształcenia pewnych sposobów [[zachowanie polityczne|zachowań politycznych]] na gruncie norm i instytucji wchodzących w skład kultur funkcjonujących w ramach [[system polityczny|systemów politycznych]].

Celem jej stosowania jest przyswojenie przez jednostkę wiedzy o konwencji i zasadach gry politycznej, przyjęcie określonych [[Postawa polityczna|postaw politycznych]], podporządkowanie ogólnie przyjętym interpretacjom celów politycznych, zaakceptowanie zinstytucjonalizowanych zobowiązań wobec danego systemu politycznego oraz wzmocnienie przywiązania do niego<ref>P. Pawełczyk, ''Socjotechniczne aspekty gry politycznej'', Poznań 2000, s. 88.</ref>.

Do podmiotów socjalizacji politycznej zalicza się: rodzinę, szkołę, środowisko rówieśnicze i zawodowe oraz media masowe.

W ustabilizowanych systemach politycznych socjalizacja polityczna przyczynia się w skali całego społeczeństwa do zapewnienia trwałości systemu.

== Zobacz też ==
* [[kultura polityczna]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Aleksandra Opałek-Orzechowska i Andrzej Korybski, Kultura polityczna a przedmiot nauki o polityce, w: Studia Nauk Politycznych, nr 1(49) 1981.

[[Kategoria:Socjologia polityki]]


text:
# Jim Lee
Jim Lee (ur. 11 sierpnia 1964 w Seulu) – amerykański rysownik komiksowy i scenarzysta.
Współtwórca (z Brandonem Choi) postaci z grupy Wild C.A.T.s Cover Action Teams. Twórca postaci Maxa Faraday, bohatera komiksu "Divine Right".
Pracował m.in. przy seriach: "Batman", "Fantastic Four (vol.2)", "Gen 13", "Iron Man (vol. 2), "Punisher War Journal", "Superman", "X-Men (vol. 2)".

## Polska bibliografia

### Albumy i wydania zbiorcze
- 1998 - Heroes Reborn: Fantastic Four (TM-Semic, jako Mega Marvel #18)
- 2003 - Batman Black and White II #1 (Egmont)
- 2005 - Batman. Hush Tom 1 (Egmont)
- 2006 - Batman. Hush Tom 2 (Egmont)
- 2009 - Batman i Robin: Cudowny Chłopiec (Egmont)
- 2013 - Liga Sprawiedliwości Tom 1: Początek (Egmont)
- 2014 - Liga Sprawiedliwości Tom 2: Podróż złoczyńcy (Egmont)
- 2015 - Superman: Wyzwolony (Egmont)
- 2016 - Batman. Hush Tom 1 (Eaglemoss, jako 1 tom Wielkiej Kolekcji Komiksów DC)
- 2016 - Batman. Hush Tom 2 (Eaglemoss, jako 2 tom Wielkiej Kolekcji Komiksów DC)
- 2016 - Harley Quinn Tom 1: Miejska gorączka (Egmont)

### Serie zeszytowe
- 1991 - Punisher #09 (3/1991): Na tropie nieznanych zwierząt; Zagrożony gatunek (TM-Semic)
- 1991 - Punisher #10 (4/1991): Szkodnik; Poczucie winy (TM-Semic)
- 1992 - Punisher #25 (7/1992): Wojna w tropiku; Kahuna (TM-Semic)
- 1992 - Punisher #26 (8/1992): Trauma w raju!; Śnieżyca... (TM-Semic)
- 1993 - Punisher #32 (5/1993): Grzesznicy; Spowiedź (TM-Semic)
- 1993 - Punisher #33 (6/1993): Shock treatment; Panhandle (TM-Semic)
- 1994 - X-Men #14 (4/1994): Plan X-terminacji część 1: Pierwsze starcie; część 2: Punkt krytyczny (TM-Semic)
- 1994 - X-Men #15 (5/1994): Plan X-terminacji część 3: Ciężkie zbrodnie; Zgromadzenie (TM-Semic)
- 1994 - X-Men #16 (6/1994): Za dużo mutantów; Rozdroża (TM-Semic)
- 1994 - X-Men #17 (7/1994): Droga donikąd (TM-Semic)
- 1994 - X-Men #18 (8/1994): Podwójna śmierć; Uwolnić Charliego (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #23 (1/1995): Rubikon (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #24 (2/1995): Nawałnica; Wypad! (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #25 (3/1995): Zmartwychwstanie i ciało; Riposta (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #26 (4/1995): Wciąż dalej; Przenicowanie (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #30 (8/1995): Bishop - czas przeszły; Kieł i pazur (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #31 (9/1995): Krwawe porachunki; To nie takie proste (TM-Semic)
- 1995 - X-Men #32 (10/1995): Tam, gdzie Mojo mówi dobranoc...; X-Men kontra X-Men ponownie! (TM-Semic)
- 1997 - Wild C.A.T.S #1 (1/1997) (TM-Semic)
- 1997 - Wild C.A.T.S #2 (2/1997) (TM-Semic)
- 1997 - Wild C.A.T.S #3 (3/1997) (TM-Semic)
- 1998 - Wild C.A.T.S #4 (1/1998) (TM-Semic)
- 1998 - Wild C.A.T.S #5 (2/1998) (TM-Semic)

title: Jim Lee

wikitext:
{{Filmowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jim Lee
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Jim Lee.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[11 sierpnia]] [[1964]]
 |miejsce urodzenia         = [[Seul]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = rysownik [[komiks]]owy<br />[[scenarzysta]]
 |współmałżonek             =
 |lata aktywności           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Jim Lee
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jim Lee''' (ur. [[11 sierpnia]] [[1964]] w [[Seul]]u) – amerykański rysownik [[komiks]]owy i scenarzysta.

Współtwórca (z [[Brandon Chio|Brandonem Choi]]) postaci z grupy Wild C.A.T.s Cover Action Teams. Twórca postaci Maxa Faraday, bohatera komiksu "[[Divine Right]]".
Pracował m.in. przy seriach: "[[Batman]]", "[[Fantastyczna Czwórka (komiks)|Fantastic Four]] (vol.2)", "[[Gen 13]]", "[[Iron Man]] (vol. 2), "[[Punisher War Journal]]", "[[Superman]]", "[[X-Men]] (vol. 2)".

== Polska bibliografia ==

=== Albumy i wydania zbiorcze ===
* 1998 - ''Heroes Reborn: Fantastic Four'' (TM-Semic, jako Mega Marvel #18)
* 2003 - ''Batman Black and White II #1'' (Egmont)
* 2005 - ''Batman. Hush Tom'' 1 (Egmont)
* 2006 - ''Batman. Hush Tom'' 2 (Egmont)
* 2009 - ''Batman i Robin: Cudowny Chłopiec'' (Egmont)
* 2013 - ''Liga Sprawiedliwości Tom 1: Początek'' (Egmont)
* 2014 - ''Liga Sprawiedliwości Tom 2: Podróż złoczyńcy'' (Egmont)
* 2015 - ''Superman: Wyzwolony'' (Egmont)
* 2016 - ''Batman. Hush Tom'' 1 (Eaglemoss, jako 1 tom Wielkiej Kolekcji Komiksów DC)
* 2016 - ''Batman. Hush Tom'' 2 (Eaglemoss, jako 2 tom Wielkiej Kolekcji Komiksów DC)
* 2016 - ''Harley Quinn Tom 1: Miejska gorączka'' (Egmont)

=== Serie zeszytowe ===
* 1991 - Punisher #09 (3/1991): Na tropie nieznanych zwierząt; Zagrożony gatunek (TM-Semic)
* 1991 - Punisher #10 (4/1991): Szkodnik; Poczucie winy (TM-Semic)
* 1992 - Punisher #25 (7/1992): Wojna w tropiku; Kahuna (TM-Semic)
* 1992 - Punisher #26 (8/1992): Trauma w raju!; Śnieżyca... (TM-Semic)
* 1993 - Punisher #32 (5/1993): Grzesznicy; Spowiedź (TM-Semic)
* 1993 - Punisher #33 (6/1993): Shock treatment; Panhandle (TM-Semic)
* 1994 - X-Men #14 (4/1994): Plan X-terminacji część 1: Pierwsze starcie; część 2: Punkt krytyczny (TM-Semic)
* 1994 - X-Men #15 (5/1994): Plan X-terminacji część 3: Ciężkie zbrodnie; Zgromadzenie (TM-Semic)
* 1994 - X-Men #16 (6/1994): Za dużo mutantów; Rozdroża (TM-Semic)
* 1994 - X-Men #17 (7/1994): Droga donikąd (TM-Semic)
* 1994 - X-Men #18 (8/1994): Podwójna śmierć; Uwolnić Charliego (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #23 (1/1995): Rubikon (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #24 (2/1995): Nawałnica; Wypad! (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #25 (3/1995): Zmartwychwstanie i ciało; Riposta (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #26 (4/1995): Wciąż dalej; Przenicowanie (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #30 (8/1995): Bishop - czas przeszły; Kieł i pazur (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #31 (9/1995): Krwawe porachunki; To nie takie proste (TM-Semic)
* 1995 - X-Men #32 (10/1995): Tam, gdzie Mojo mówi dobranoc...; X-Men kontra X-Men ponownie! (TM-Semic)
* 1997 - Wild C.A.T.S #1 (1/1997) (TM-Semic)
* 1997 - Wild C.A.T.S #2 (2/1997) (TM-Semic)
* 1997 - Wild C.A.T.S #3 (3/1997) (TM-Semic)
* 1998 - Wild C.A.T.S #4 (1/1998) (TM-Semic)
* 1998 - Wild C.A.T.S #5 (2/1998) (TM-Semic)

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.komiks.gildia.pl/tworcy/jim_lee Jim Lee na Gildii Komiksu]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lee, Jim}}
[[Kategoria:Amerykańscy autorzy komiksów]]
[[Kategoria:Amerykańscy scenarzyści komiksów]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1964]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Seulu]]

title: Jim Lee

Data i miejsce urodzenia: 11 sierpnia 1964 · Seul

Zawód: rysownik komiksowy · scenarzysta


text:
# Kościół ewangelicki w Székesfehérvárze
Kościół ewangelicki (węg. Evangélikus templom) – luterańska świątynia znajdująca się w węgierskim mieście Székesfehérvár.

## Historia
Od początku XIX wieku ewangelicy zamieszkujący Székesfehérvár utrzymywali kontakty z parafią Várpalota. W 1854 założono cmentarz ewangelicki, a od 1856 dwa razy w roku odprawiano nabożeństwo w prywatnym domu. W 1865 zakupiono nieruchomość przy Megyeház utca 10 z przeznaczeniem na plebanię i kaplicę, a w 1869 oficjalnie założono parafię ewangelicką. 7 września 1873 konsekrowano dom modlitwy przy Megyeház utca 17. W 1897 roku wspólnotę wizytował bp Frigyes Baltik, do parafii należało wówczas 690 wiernych, w tym 410 mieszkańców Székesfehérváru.
W 1928 rada miasta przekazała wspólnocie teren pod budowę kościoła, projekt świątyni sporządził Gyula Sándy. Konsekracja ukończonej świątyni miała miejsce 8 maja 1932, nie zrealizowano planowanej przez architekta plebanii. Kościół został uszkodzony podczas II wojny światowej, a znaczna część akt parafialnych została zniszczona.
Po II wojnie światowej rada miejska wymusiła na parafii pozbycie się nieruchomości przy Megyeház utca, w 1958 odebrano jej cmentarz parafialny, a w 1970 planowano nawet rozbiórkę świątyni, z której zrezygnowano w 1984 roku. W 1987 wspólnota odzyskała administrację nad cmentarzem, a w 1992 powiększono jego powierzchnię.

## Architektura
Świątynia neoromańska, jednonawowa. Na wieży kościoła zawieszono dzwon o wadze 312 kg i tonie b', odlany w ludwisarni Seltenhoferów w Sopronie w 1939 roku. W 2006 na emporze zainstalowano organy poświęcone przez bpa Jánosa Ittzésa.

## Galeria
- Kaplica w domu modlitwy przy Megyeház utca 17
- Portal główny
- Absyda i zakrystia
- Ambona

title: Kościół ewangelicki w Székesfehérvárze

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół ewangelicki
 |nazwa miejscowa           = Evangélikus templom
 |funkcja świątyni          =
 |grafika                   = Lutheran church of Székesfehérvár.jpg
 |opis grafiki              = Widok z zachodu
 |państwo                   = Fejér
 |miejscowość               = [[Székesfehérvár]]
 |adres                     = Szekfű Gyula u. 1, 8000 Székesfehérvár
 |wyznanie                  = [[Protestantyzm|protestanckie]]
 |kościół                   = [[Kościół Ewangelicki na Węgrzech|Ewangelicki na Węgrzech]]
 |administratura nazwa      = Zachodnia
 |administratura typ        = Diecezja
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        =
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1928
 |data zakończenia budowy   = 1932
 |data konsekracji          = 8 maja 1932
 |data przebudowy           =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[neoromanizm]]
 |architekt                 = {{Link-interwiki|Gyula Sándy|Q=Q1314753}}
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Węgry
 |współrzędne               = 47°11'45"N 18°24'37"E
 |commons                   = Category:Lutheran church in Székesfehérvár
 |www                       =
}}

'''Kościół ewangelicki''' ([[Język węgierski|węg]]. ''Evangélikus templom'') – luterańska świątynia znajdująca się w [[Węgry|węgierskim]] mieście [[Székesfehérvár]].

== Historia ==
Od początku XIX wieku ewangelicy zamieszkujący [[Székesfehérvár]] utrzymywali kontakty z parafią [[Várpalota]]. W 1854 założono cmentarz ewangelicki, a od 1856 dwa razy w roku odprawiano nabożeństwo w prywatnym domu. W 1865 zakupiono nieruchomość przy Megyeház utca 10 z przeznaczeniem na plebanię i kaplicę, a w 1869 oficjalnie założono parafię ewangelicką. 7 września 1873 konsekrowano dom modlitwy przy Megyeház utca 17. W 1897 roku wspólnotę wizytował bp {{Link-interwiki|Frigyes Baltik|Q=Q13409101}}, do parafii należało wówczas 690 wiernych, w tym 410 mieszkańców Székesfehérváru<ref>{{Cytuj |tytuł = Székesfehérvár - Page 4 {{!}} A reformációtól – napjainkig |data dostępu = 2025-05-24 |opublikowany = www.szombathely-lutheran.hu |url = https://www.szombathely-lutheran.hu/egyhaztortenet/egyhazkozsegdf60-13.html?page=0,3}}</ref>.

W 1928 rada miasta przekazała wspólnocie teren pod budowę kościoła, projekt świątyni sporządził {{Link-interwiki|Gyula Sándy|Q=Q1314753}}. Konsekracja ukończonej świątyni miała miejsce 8 maja 1932, nie zrealizowano planowanej przez architekta plebanii. Kościół został uszkodzony podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]], a znaczna część akt parafialnych została zniszczona<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Székesfehérvár - Page 5 {{!}} A reformációtól – napjainkig |data dostępu = 2025-05-24 |opublikowany = www.szombathely-lutheran.hu |url = https://www.szombathely-lutheran.hu/egyhaztortenet/egyhazkozseg7503-13.html?page=0,4}}</ref>.

Po II wojnie światowej rada miejska wymusiła na parafii pozbycie się nieruchomości przy Megyeház utca, w 1958 odebrano jej cmentarz parafialny, a w 1970 planowano nawet rozbiórkę świątyni, z której zrezygnowano w 1984 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Székesfehérvár - Page 6 {{!}} A reformációtól – napjainkig |data dostępu = 2025-05-24 |opublikowany = www.szombathely-lutheran.hu |url = https://www.szombathely-lutheran.hu/egyhaztortenet/egyhazkozseg3de7-10.html?page=0,5}}</ref>. W 1987 wspólnota odzyskała administrację nad cmentarzem, a w 1992 powiększono jego powierzchnię<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Székesfehérvár - Page 7 {{!}} A reformációtól – napjainkig |data dostępu = 2025-05-24 |opublikowany = www.szombathely-lutheran.hu |url = https://www.szombathely-lutheran.hu/egyhaztortenet/egyhazkozsegb2ce-6.html?page=0,6}}</ref>.

== Architektura ==
Świątynia [[Neoromanizm|neoromańska]], jednonawowa. Na wieży kościoła zawieszono dzwon o wadze 312 kg i tonie b', odlany w ludwisarni Seltenhoferów w [[Sopron]]ie w 1939 roku<ref name=":0" />. W 2006 na emporze zainstalowano organy poświęcone przez bpa {{Link-interwiki|János Ittzés|Q=Q513955|tekst=Jánosa Ittzésa}}<ref name=":1" />.

== Galeria ==
<gallery widths="100">
Plik:Fehérvár old lutheran chapel.jpg|Kaplica w domu modlitwy przy Megyeház utca 17
Plik:Lutheran Church. Western (main) facade. Listed ID 3893. - 1, Szegfű Gyula Street, Székesfehérvár, Fejér county, Hungary.JPG|Portal główny
Plik:Evangelical church. Bridge and south-east rear entrance. Listed ID 3893. - Szegfű Gyula Street, Watertown, Székesfehérvár, Fejér county, Hungary.JPG|Absyda i zakrystia
Plik:Fehérvári ev pulpit.jpg|Ambona
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}{{SORTUJ:Székesfehérvár, Kościół ewangelicki}}
[[Kategoria:Religia w Székesfehérvárze|ewangelicki]]
[[Kategoria:Świątynie luterańskie na Węgrzech]]
[[Kategoria:Neoromanizm]]

title: Kościół ewangelickiEvangélikus templom

Państwo: Węgry

Komitat: Fejér

Miejscowość: Székesfehérvár

Adres: Szekfű Gyula u. 1, 8000 Székesfehérvár

Wyznanie: protestanckie

Kościół: Ewangelicki na Węgrzech

Diecezja: Zachodnia

Styl: neoromanizm

Architekt: Gyula Sándy

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1


text:
# Bramcote (Warwickshire)
Bramcote – wieś w Anglii, w hrabstwie Warwickshire, w dystrykcie Nuneaton and Bedworth. Leży 26 km na północny wschód od miasta Warwick i 139 km na północny zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 321 mieszkańców.

## Historia
W czasie wojny Bramcote był ośrodkiem szkolenia lotniczego, w którym funkcjonował 18 OTU (Operational Training Unit). Przysyłani tu byli lotnicy dywizjonów bombowych 300, 301, 304 i 305. Celem odbywającego się na terenie bazy RAF Bramcote szkolenia, było doskonalenie pilotażu i zgrywanie załóg. Jednostka stacjonowała w bazie od 1 stycznia 1941 do 27 marca 1943 przenosząc się następnie do RAF Finningley. Groby poległych żołnierzy tej jednostki można znaleźć między innymi w Nuneaton i Newark.

title: Bramcote (Warwickshire)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bramcote
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Bramcote
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[West Midlands (region)|West Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Warwickshire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Nuneaton and Bedworth]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 321<ref name="ludnosc">Populacja według spisu ludności 2001. Dane dostępne ze strony https://www.nomisweb.co.uk/home/census2001.asp</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01455
 |kod pocztowy                 = CV11
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Warwickshire
 |współrzędne                  = 52°28′36″N 1°24′35″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bramcote''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Warwickshire]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Nuneaton and Bedworth]]. Leży 26 km na północny wschód od miasta [[Warwick]] i 139 km na północny zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SP4008186723|tytuł=Bramcote na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>. W 2001 miejscowość liczyła 321 mieszkańców<ref name="ludnosc" />.

== Historia ==
W czasie wojny Bramcote był ośrodkiem szkolenia lotniczego, w którym funkcjonował 18 OTU ([[Operational Training Unit]]). Przysyłani tu byli lotnicy dywizjonów bombowych 300, 301, 304 i 305. Celem odbywającego się na terenie bazy [[RAF Bramcote]] szkolenia, było doskonalenie pilotażu i zgrywanie załóg. Jednostka stacjonowała w bazie od 1 stycznia 1941 do 27 marca 1943 przenosząc się następnie do [[RAF Finningley]]. Groby poległych żołnierzy tej jednostki można znaleźć między innymi w [[Nuneaton]] i [[Newark-on-Trent|Newark]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* http://www.polishairforce.pl/_cmnuneaton.html

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Warwickshire]]

title: Bramcote

Kraj: Anglia

Region: West Midlands

Hrabstwo: Warwickshire

Dystrykt: Nuneaton and Bedworth


text:
# Mąkowarsko
Mąkowarsko – (niem. Monkowarsk, 1942–1945 Mönkenwerth) wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo, przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 25 z drogą wojewódzką nr 237 i przy trasie zawieszonej obecnie linii kolejowej Tuchola-Koronowo. Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Mąkowarsko.
| SIMC    | Nazwa     | Rodzaj    |
| ------- | --------- | --------- |
| 0088986 | Barlikowo | część wsi |
| 0088992 | Kencerowo | część wsi |
| 0089000 | Łakomowo  | część wsi |
| 0089017 | Rybkowo   | część wsi |
| 0089023 | Szmytowo  | część wsi |

Wieś duchowna Mąkowarsk, własność opata cystersów w Koronowie pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim województwa kaliskiego
- do 1920 – Prowincja Poznańska
- 1920-1939 – województwo poznańskie
- 1938-1939 – województwo pomorskie
- 1939-1945 – okręg Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie
- 1945-1950 – województwo pomorskie
- 1950-1975 – województwo bydgoskie (1950–1975)
- 1975-1998 – województwo bydgoskie (1975–1998).

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mąkowarsko.
We wsi był przystanek kolejowy Mąkowarsko.
Upamiętnieni mieszkańcy:
- ksiądz Antoni Tyrakowski - proboszcz parafii pw. św. Wawrzyńca w Mąkowarsku, dziekan bydgoski podmiejski[7] (patron ulicy);
- Zbigniew Brycki - żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski[8] (patron skweru).

## Demografia
Według danych Urzędu Gminy Koronowo (XII 2015 r.) miejscowość liczyła 1235 mieszkańców. Mąkowarsko jest największą miejscowością gminy Koronowo.

## Zabytki
Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są: kościół parafialny pw. św. Wawrzyńca z lat 1790-91, 1910-15 oraz cmentarz przykościelny, nr rej.: A/188/1-2 z 23.08.2004.

## Sport i rekreacja
Miejscowość jest siedzibą założonego w roku 2011 klubu piłkarskiego o nazwie Ludowy Zespół Sportowy Victoria Mąkowarsko. Mecze rozgrywane są na miejscowym stadionie o pojemności 300 miejsc (w tym 60 siedzących), na boisku o wymiarach 100 × 50 m. Drużyna współzawodniczy w rozgrywkach B-klasy, od sezonu 2012/2013 w grupie Bydgoszcz I. Największym osiągnięciem zespołu jest zajęcie 2. miejsca w sezonie 2013/2014 (18 meczów, 34 pkt, bilans: 10-4-4).

title: Mąkowarsko

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Mąkowarsko
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Makowarsko church.jpg
 |opis zdjęcia           = Kościół pw. św. Wawrzyńca
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat bydgoski|bydgoski]]
 |gmina                  = [[Koronowo (gmina)|Koronowo]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 1235<ref name=BIP>[http://www.bip.koronowo.pl/index.php?cid=509 Urząd Gminy Koronowo - liczby ludności - stan na dzień 31 grudnia 2015 r.]</ref>
 |rok                    = 2015
 |strefa numeracyjna     = 52
 |kod pocztowy           = 86-013{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = CBY
 |SIMC                   = 0088970
 |kod mapy               = Koronowo (gmina)
 |współrzędne            = 53°24'21"N 17°48'41"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|78755|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Mąkowarsko
 |www                    = http://www.makowarsko.org/
}}
'''Mąkowarsko''' – ([[Język niemiecki|niem.]] ''Monkowarsk, 1942–1945 Mönkenwerth'') [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat bydgoski|powiecie bydgoskim]], w [[Koronowo (gmina)|gminie Koronowo]], przy skrzyżowaniu [[Droga krajowa nr 25 (Polska)|drogi krajowej nr 25]] z [[Droga wojewódzka nr 237|drogą wojewódzką nr 237]] i przy trasie zawieszonej obecnie linii kolejowej [[Tuchola]]-[[Koronowo]]. Do 1954 roku miejscowość była siedzibą [[Mąkowarsko (gmina)|gminy Mąkowarsko]].

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Mąkowarsko{{r|R2013}}{{r|teryt}}
|-
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0088986 || Barlikowo || część wsi
 |-
|0088992 || Kencerowo || część wsi
|-
|0089000 || [[Łakomowo]] || część wsi
 |-
|0089017 || [[Rybkowo]] || część wsi
 |-
|0089023 || Szmytowo || część wsi
|-
|}

Wieś duchowna Mąkowarsk, własność [[Opactwo Cystersów w Koronowie|opata cystersów w Koronowie]] pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim [[województwo kaliskie (I Rzeczpospolita)|województwa kaliskiego]]<ref>Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247.</ref>
* do 1920 – [[Prowincja Poznańska]]
* 1920-1939 – [[Województwo poznańskie (II Rzeczpospolita)|województwo poznańskie]]
* 1938-1939 – [[Województwo pomorskie (II Rzeczpospolita)|województwo pomorskie]]
* 1939-1945 – [[okręg Rzeszy]] [[Gdańsk-Prusy Zachodnie]]
* 1945-1950 – [[Województwo pomorskie (1945–1950)|województwo pomorskie]]
* 1950-1975 – [[województwo bydgoskie (1950–1975)]]
* 1975-1998 – [[województwo bydgoskie (1975–1998)]].

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady [[Mąkowarsko (gromada)|Mąkowarsko]].

We wsi był przystanek kolejowy [[Mąkowarsko (przystanek kolejowy)|Mąkowarsko]].

Upamiętnieni mieszkańcy:

* ksiądz Antoni Tyrakowski - proboszcz parafii pw. św. Wawrzyńca w Mąkowarsku, dziekan bydgoski podmiejski<ref>{{Cytuj |tytuł = Antoni Tyrakowski - Wielkopolscy Księża od XVIII do XX wieku |data dostępu = 2024-05-28 |opublikowany = www.wtg-gniazdo.org |url = http://www.wtg-gniazdo.org/ksieza/main.php?akcja=opis&id=4808}}</ref> (patron ulicy);
* [[Zbigniew Brycki]] - żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski<ref>Małgorzata Stempinska, ''Mąkowarsko upamiętniło bohatera. Zbigniew Brycki ma swój skwer w rodzinnej miejscowości,'' "Gazeta Pomorska" 12 sierpnia 2022 https://pomorska.pl/makowarsko-upamietnilo-bohatera-zbigniew-brycki-ma-swoj-skwer-w-rodzinnej-miejscowosci/ar/c1-16635483</ref> (patron skweru).

== Demografia ==
Według danych Urzędu Gminy Koronowo (XII 2015 r.) miejscowość liczyła 1235 mieszkańców<ref name=BIP />. Mąkowarsko jest największą miejscowością gminy Koronowo.

== Zabytki ==
Według rejestru zabytków [[Narodowy Instytut Dziedzictwa|NID]]<ref>{{Zabytek|kujawsko-pomorskie|strony=13|data dostępu=2016-08-07}}</ref> na listę zabytków wpisane są: kościół parafialny pw. św. Wawrzyńca z lat 1790-91, 1910-15 oraz cmentarz przykościelny, nr rej.: A/188/1-2 z 23.08.2004.

== Sport i rekreacja ==
Miejscowość jest siedzibą założonego w roku 2011 klubu piłkarskiego o nazwie ''Ludowy Zespół Sportowy Victoria Mąkowarsko''. Mecze rozgrywane są na miejscowym stadionie o pojemności 300 miejsc (w tym 60 siedzących), na boisku o wymiarach 100 × 50 m. Drużyna współzawodniczy w rozgrywkach B-klasy, od sezonu 2012/2013 w grupie Bydgoszcz I. Największym osiągnięciem zespołu jest zajęcie 2. miejsca w sezonie 2013/2014 (18 meczów, 34 pkt, bilans: 10-4-4)<ref>[http://www.90minut.pl/liga/0/liga7375.html portal 90minut.pl]</ref>.

== Przypisy ==
<references>
<ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

<ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>

<ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=770|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.makowarsko-parafia.pl/ | tytuł = Rzymskokatolicka Parafia pw. Świętego Wawrzyńca w Mąkowarsku | opublikowany = makowarsko-parafia.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20100830015009/http://www.makowarsko-parafia.pl/ | zarchiwizowano = 2010-08-30}}

{{Gmina Koronowo}}

[[Kategoria:Mąkowarsko]]
[[Kategoria:Wsie opatów koronowskich (województwo kaliskie)]]

title: Mąkowarsko

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: bydgoski

Gmina: Koronowo

Tablice rejestracyjne: CBY


text:
# Sanktuarium Matki Boskiej Płaczącej w Treviglio
Sanktuarium Matki Boskiej Płaczącej w Treviglio (wł. Santuario della Madonna delle Lacrime) – rzymskokatolicki kościół i sanktuarium we włoskim Treviglio (region Lombardia).

## Historia i architektura
Zespół został zbudowany w latach 1594–1619 z inicjatywy mieszkańców miasta. 28 lutego 1522, gdy wojska francuskie planowały zniszczenie Treviglio, obraz Madonny z Dzieciątkiem namalowany na ścianie klasztoru Sant'Agostino zaczął łzawić. Francuski marszałek Odet de Foix, cechujący się silnym kultem maryjnym, oszczędził w wyniku tego miasto przed grabieżą. Proces uwierzytelnienia cudu rozpoczął w 1583 św. Karol Boromeusz. Zakończył się on w 1591, kiedy to podjęto decyzję o budowie sanktuarium. Rada gminy zdecydowała w 1591 o wyborze czterech superintendentów, którzy zapewnią wzniesienie zespołu budowli i 25 marca 1594 rozpoczęto prace. Całość zaprojektował architekt Tolomeo Rinaldi. Poświęcenia kościoła dokonał kardynał Federico Borromeo podczas uroczystości w dniach 15–16 czerwca 1619.
21 lutego 1658 zawaliła się dzwonnica kościoła. W 1668 podjęto decyzję o budowie nowego, marmurowego ołtarza. W 1705 oddano do użytku nową fasadę. W 1719 powstał fresk autorstwa Gianluca i Carlo Molinariego. W 1835 wzniesiono nową dzwonnicę. 28 lutego 1899 kardynał Andrea Ferrari położył kamień węgielny pod rozbudowę sanktuarium według projektu architekta Cesarego Navy. 25 kwietnia 1902 cudowny obraz został przeniesiony do zrekonstruowanego ołtarza w nowym prezbiterium. Konsekracji nowego obiektu dokonał kardynał Ferrari podczas uroczystości w dniach 9-12 sierpnia 1902. W 1913 malarz z Brescii, Gaetano Cresseri przedstawił szkice dekoracji wnętrz. Po jego śmierci prace dekoracyjne kontynuował Giovanni Bevilacqua (od 1933). Ukończył je w 1941.
Od 1970 prowadzono w zespole prace konserwatorskie. W 2017 przeprowadzono renowację dachu i zewnętrznych elewacji bocznych. W latach 2018–2020 prace renowacyjne dotyczyły wnętrz obiektu.

## Galeria
- Prezbiterium i kopuła z zewnątrz
- Wnętrze
- Kopuła
- Krypta

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Sanktuarium Matki Boskiej Płaczącej w Treviglio
 |nazwa miejscowa           = Santuario della Madonna delle Lacrime
 |funkcja świątyni          =
 |grafika                   = Madonna delle lacrime (Treviglio) (2).jpg
 |opis grafiki              = Widok z zewnątrz
 |państwo                   = ITA
 |miejscowość               = [[Treviglio]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[katolicyzm]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński]]
 |administratura nazwa      =
 |administratura typ        =
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Matka Boża]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1594
 |data zakończenia budowy   = 1619
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    = czynny kościół w diecezji Chioggia
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             = 1899-1902
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  = mieszkańcy [[Treviglio]]
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Lombardia
 |współrzędne               = 45.5218378N, 9.5908928E
 |commons                   = Category:Madonna delle lacrime (Treviglio)
 |www                       =
}}
'''Sanktuarium Matki Boskiej Płaczącej w Treviglio''' ([[Język włoski|wł.]] ''Santuario della Madonna delle Lacrime'') – [[Kościół katolicki|rzymskokatolicki]] [[Kościół (budynek)|kościół]] i [[sanktuarium]] we [[Włochy|włoskim]] [[Treviglio]] (region [[Lombardia]]).

== Historia i architektura ==

Zespół został zbudowany w latach 1594–1619 z inicjatywy mieszkańców miasta. 28 lutego 1522, gdy wojska [[Francja|francuskie]] planowały zniszczenie Treviglio, obraz Madonny z Dzieciątkiem namalowany na ścianie klasztoru Sant'Agostino zaczął [[Łzawienie|łzawić]]. Francuski marszałek [[Odet de Foix]], cechujący się silnym kultem maryjnym, oszczędził w wyniku tego miasto przed grabieżą. Proces uwierzytelnienia cudu rozpoczął w 1583 [[Karol Boromeusz|św. Karol Boromeusz]]. Zakończył się on w 1591, kiedy to podjęto decyzję o budowie sanktuarium. Rada gminy zdecydowała w 1591 o wyborze czterech [[Superintendent (religia)|superintendentów]], którzy zapewnią wzniesienie zespołu budowli i 25 marca 1594 rozpoczęto prace. Całość zaprojektował architekt [[Tolomeo Rinaldi]]. Poświęcenia kościoła dokonał kardynał [[Federico Borromeo (1564–1631)|Federico Borromeo]] podczas uroczystości w dniach 15–16 czerwca 1619<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = LA STORIA DEL SANTUARIO |data dostępu = 2022-08-07 |opublikowany = Santuario di Treviglio |url = https://santuarioditreviglio.it/la-storia-del-santuario/ |język = it-IT}}</ref>.

21 lutego 1658 zawaliła się [[dzwonnica]] kościoła. W 1668 podjęto decyzję o budowie nowego, [[Marmur|marmurowego]] ołtarza. W 1705 oddano do użytku nową [[Fasada|fasadę]]. W 1719 powstał [[fresk]] autorstwa Gianluca i Carlo Molinariego. W 1835 wzniesiono nową dzwonnicę. 28 lutego 1899 kardynał [[Andrea Ferrari]] położył [[kamień węgielny]] pod rozbudowę sanktuarium według projektu architekta [[Cesare Nava|Cesarego Navy]]. 25 kwietnia 1902 cudowny obraz został przeniesiony do zrekonstruowanego ołtarza w nowym prezbiterium. [[Poświęcenie kościoła|Konsekracji]] nowego obiektu dokonał kardynał Ferrari podczas uroczystości w dniach 9-12 sierpnia 1902. W 1913 malarz z [[Brescia|Brescii]], [[Gaetano Cresseri]] przedstawił szkice dekoracji wnętrz. Po jego śmierci prace dekoracyjne kontynuował [[Giovanni Bevilacqua]] (od 1933). Ukończył je w 1941<ref name=":0" />.

Od 1970 prowadzono w zespole prace [[Konserwacja i restauracja zabytków|konserwatorskie]]. W 2017 przeprowadzono [[Renowacja|renowację]] dachu i zewnętrznych [[Elewacja|elewacji]] bocznych. W latach 2018–2020 prace renowacyjne dotyczyły wnętrz obiektu<ref name=":0" />.

== Galeria ==
<gallery mode="packed" heights="120">
Plik:286TreviglioMadonnaLacrime.jpg|[[Prezbiterium]] i kopuła z zewnątrz
Plik:Madonna delle lacrime (Treviglio) (4).jpg|Wnętrze
Plik:Madonna delle lacrime (Treviglio) (6).jpg|Kopuła
Plik:Madonna delle lacrime (Treviglio) (1).jpg|[[Krypta]]
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Treviglio]]
[[Kategoria:Kościoły w Lombardii|Treviglio, Matki Bożej Płaczącej]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie we Włoszech]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły we Włoszech]]

title: Sanktuarium Matki Boskiej Płaczącej w TreviglioSantuario della Madonna delle Lacrime

Państwo: Włochy

Miejscowość: Treviglio

Kościół: Kościół łaciński

Wezwanie: Matka Boża

Aktualne przeznaczenie: czynny kościół w diecezji Chioggia

Fundator: mieszkańcy Treviglio

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła


text:
# Grotniki (województwo zachodniopomorskie)
Grotniki – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Ubiedrze.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim.

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Grotniki
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = zachodniopomorskie
 |powiat                 = [[Powiat koszaliński|koszaliński]]
 |gmina                  = [[Bobolice (gmina)|Bobolice]]
 |sołectwo               = [[Ubiedrze]]
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 94
 |kod pocztowy           = 76-020<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=346}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = ZKO
 |SIMC                   = 0304496
 |kod mapy               = Bobolice (gmina)
 |współrzędne            = 54°01'27"N 16°32'00"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|39273|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Grotniki''' – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]], w [[powiat koszaliński|powiecie koszalińskim]], w [[Bobolice (gmina)|gminie Bobolice]]. Miejscowość wchodzi w skład [[sołectwo|sołectwa]] [[Ubiedrze]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[Województwo koszalińskie (1975–1998)|województwie koszalińskim]].
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Bobolice}}

[[Kategoria:Bobolice (gmina)]]

title: Grotniki

Województwo: zachodniopomorskie

Powiat: koszaliński

Gmina: Bobolice

Sołectwo: Ubiedrze

Tablice rejestracyjne: ZKO


text:
# Herb powiatu strzyżowskiego
Herb powiatu strzyżowskiego – jeden z symboli powiatu strzyżowskiego, autorstwa Wojciecha Drelicharza, Zenona Piecha oraz Barbary Widłak, ustanowiony 5 sierpnia 2000.

## Wygląd i symbolika
Herb przedstawia na tarczy w polu błękitnym sześciopromienną gwiazdę złotą, pod którą takiż skrzydlaty smok, odwrócony brzuchem do góry i wygięty w formie półpierścienia, z paszczą i ogonem skierowanym ku górze, z zębami srebrnymi. Smok nawiązuje do herbu Strzyżowa, a gwiazda do herbu ziemi sandomierskiej.

title: Herb powiatu strzyżowskiego

wikitext:
{{Herb infobox
 |nazwa              = Herb powiatu strzyżowskiego
 |grafika            = POL powiat strzyżowski COA.svg
 |opis grafiki       =
 |typ herbu          = powiatowy
 |alternatywne nazwy =
 |projektant         = [[Wojciech Drelicharz]], [[Zenon Piech]], Barbara Widłak
 |wprowadzony        = 5 sierpnia 2000
 |ostatnie zmiany    =
 |wycofany           =
 |commons            =
}}
'''Herb powiatu strzyżowskiego''' – jeden z symboli [[powiat strzyżowski|powiatu strzyżowskiego]], autorstwa [[Wojciech Drelicharz|Wojciecha Drelicharza]], [[Zenon Piech|Zenona Piecha]] oraz Barbary Widłak, ustanowiony 5 sierpnia 2000<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Strzyżów Portal - Symbole powiatu |data dostępu = 2022-07-21 |opublikowany = www.strzyzowski.pl |url = https://www.strzyzowski.pl/Symbole-powiatu |język = pl}}</ref>.

== Wygląd i symbolika ==
[[Herb]] [[Blazonowanie|przedstawia]] na [[Tarcza (heraldyka)|tarczy]] w polu błękitnym sześciopromienną gwiazdę złotą, pod którą takiż skrzydlaty [[smok]], odwrócony brzuchem do góry i wygięty w formie półpierścienia, z paszczą i ogonem skierowanym ku górze, z zębami srebrnymi. Smok nawiązuje do [[Herb Strzyżowa|herbu Strzyżowa]], a gwiazda do herbu [[Ziemia sandomierska|ziemi sandomierskiej]]<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Herby podkarpackich powiatów}}

[[Kategoria:Herby powiatów województwa podkarpackiego|Strzyżowski]]
[[Kategoria:Powiat strzyżowski]]

title: Herb powiatu strzyżowskiego

Typ herbu: powiatowy

Projektant: Wojciech Drelicharz, Zenon Piech, Barbara Widłak

Wprowadzony: 5 sierpnia 2000


text:
# Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy
Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy (MCK) – jednostka kulturalna miasta Bydgoszczy działająca od 2012. MCK kontynuuje tradycje Miejskiego Ośrodka Kultury (MOK), utworzonego 27 maja 1988 roku.
Instytucja zajmuje się organizowaniem i prowadzeniem działalności kulturalnej na rzecz mieszkańców Bydgoszczy oraz promocją bydgoskich osiągnięć w zakresie kultury i sztuki. MCK spełnia coraz ważniejszą rolę jako koordynator imprez kulturalnych odbywających się w Bydgoszczy. Jest organizatorem wielu festiwali kulturalnych.
Centrum jest wydawcą Bydgoskiego Informatora Kulturalnego.

## Jednostki MCK
Na Miejskiego Cenntrum Kultury składa się kilka jednostek zlokalizowanych w Bydgoszczy i Ostromecku:
- Miejskie Centrum Kultury ze studyjnym Kinem Orzeł i salą widowiskowo-koncertową przy ul. Marcinkowskiego w Środmieściu – budynek ten przy został uroczyście otwarty po remoncie 17 lutego 2012[3]. Remont kosztował niecałe 13 mln zł[4].
- Galeria Wspólna w zabytkowej kamienicy tuż przy Starym Rynku;
- Barka Lemara z Muzeum Legend Szyperskich, zacumowana przy Moście Staromiejskim;
- Zespół Pałacowo–Parkowy w Ostromecku – dwa pałace zbudowane w dwóch różnych stylach architektonicznych, w otoczeniu starannie zaprojektowanej zieleni nawiązującej do estetyki ogrodów angielskich.
- Centrum Kultury Fordon zlokalizowane w Fordonie, największej dzielnicy Bydgoszczy (ul. Gawędy 5);
- Dom Liter, umiejscowiony w przestrzeni Starego Miasta – prezentowana jest stała wystawa maszyn do pisania (i ich bydgoskiej historii) oraz książek eksperymentalnych i artystycznych. Odbywają się tam też spotkania i warsztaty.

MCK (a wcześniej MOK) prowadził też kawiarnię artystyczną Węgliszek do 2012.

## Festiwale
MCK jest organizatorem kilku corocznych festiwali, m.in.:
- Ethniesy – Międzynarodowy Festiwal Muzyki Tradycyjnej i Ludowej organizowany jest od 2013 roku[7] i prezentowane są na nim tradycje muzyczne z całego świata.
- Animocje – Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych. Festiwal jest organizowany od 2011[8] roku, składa się z pokazów konkursowych, warsztatów oraz spotkań z twórcami.
- Drums Fusion – Międzynarodowy Festiwal Rytmu i Sztuki Perkusyjnej odbywa się w Bydgoszczy od 2007 roku[9]. Łączy różne style muzyczne z innowacyjnymi formami sztuki, takimi jak pokazy wizualne i warsztaty muzyczne.
- Przeczytani – festiwal literatury promujący czytelnictwo i literaturę współczesną, jest organizowany od 2014 roku[10]. Zazwyczaj odbywa się w formie spotkań autorskich, warsztatów oraz wydarzeń tematycznych.

Dawniej MOK lub MCK organizował lub współorganizował poniższe festiwale:
- Międzynarodowy Festiwal Książki – Bydgoski Trójkąt Literacki od 2005 do 2016 roku[potrzebny przypis].

title: Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy

wikitext:
{{Instytucja infobox
 |nazwa                     = Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy
 |grafika                   = Miejski Ośrodek Kultury 1.jpg
 |opis grafiki              = Budynek MCK przy ul. Marcinkowskiego
 |państwo                   = POL
 |data założenia            = 2012
 |data likwidacji           =
 |Nr KRS                    =
 |data rejestracji          =
 |dziedzina                 = kultura
 |zarządzający              =
 |stanowisko zarządzającego =
 |adres                     = ul. Marcinkowskiego 12-14, 85-056 Bydgoszcz
 |współrzędne               = 53°07'38.5"N 17°59'52.1"E
 |nazwa oryginalna          =
 |wariant flagi             =
 |miejscowość               = [[Bydgoszcz]]
 |kod mapy                  = Bydgoszcz
 |wariant mapy              =
 |opis miejsca              =
 |wikinews                  =
 |wikiźródła                =
 |wikicytaty                =
 |commons                   = Category:Miejskie Centrum Kultury in Bydgoszcz
 |www                       = https://mck-bydgoszcz.pl/
}}
'''Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy''' (MCK) – jednostka kulturalna miasta [[Bydgoszcz]]y działająca od 2012. MCK kontynuuje tradycje Miejskiego Ośrodka Kultury (MOK), utworzonego 27 maja 1988 roku<ref>{{Cytuj |autor = Instytut Teatralny |tytuł = Miejskie Centrum Kultury |opublikowany = Spacerownik Teatralny |data dostępu = 2024-12-06 |url = https://spacerownikteatralny.pl/miasta/bydgoszcz/wspolczesne/bydgoszcz-miejskie-centrum-kultury/}}</ref>.
Instytucja zajmuje się organizowaniem i prowadzeniem działalności kulturalnej na rzecz mieszkańców [[Bydgoszcz]]y oraz promocją bydgoskich osiągnięć w zakresie kultury i sztuki. MCK spełnia coraz ważniejszą rolę jako koordynator imprez kulturalnych odbywających się w Bydgoszczy. Jest organizatorem wielu festiwali kulturalnych.

Centrum jest wydawcą [[Bydgoski Informator Kulturalny|Bydgoskiego Informatora Kulturalnego]].

== Jednostki MCK ==
Na Miejskiego Cenntrum Kultury składa się kilka jednostek zlokalizowanych w Bydgoszczy i [[Ostromecko|Ostromecku]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Kim jesteśmy - Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy |data = 2023-11-21 |data dostępu = 2024-12-06 |opublikowany = mck-bydgoszcz.pl |url = https://mck-bydgoszcz.pl/mck/ |język = pl}}</ref>:
* Miejskie Centrum Kultury ze studyjnym [[Kino Orzeł|Kinem Orzeł]] i salą widowiskowo-koncertową przy ul. Marcinkowskiego w [[Śródmieście (Bydgoszcz)|Środmieściu]] – budynek ten przy został uroczyście otwarty po remoncie 17 lutego 2012<ref>{{Cytuj |tytuł = 5 urodziny Miejskiego Centrum Kultury |data dostępu = 2024-12-06 |opublikowany = www.bydgoszcz.pl |url = https://www.bydgoszcz.pl/kategoria/tresc/5-urodziny-miejskiego-centrum-kultury/}}</ref>. Remont kosztował niecałe 13 mln zł<ref>{{Cytuj |tytuł = Miejskie Centrum Kultury -przebudowa budynku przy ul. Marcinkowskiego w Bydgoszczy z przeznaczeniem na nową siedzibę Miejskiego Ośrodka Kultury |data dostępu = 2024-12-06 |opublikowany = Mapa dotacji |url = https://mapadotacji.gov.pl/projekty/673646/}}</ref>.
* [[Galeria Wspólna]] w [[Kamienica przy ul. Stefana Batorego 1/3 w Bydgoszczy|zabytkowej kamienicy]] tuż przy [[Stary Rynek w Bydgoszczy|Starym Rynku]];
* [[Barka Lemara]] z Muzeum Legend Szyperskich, zacumowana przy [[Most Staromiejski w Bydgoszczy|Moście Staromiejskim]];
* [[Zespół pałacowo-parkowy w Ostromecku|Zespół Pałacowo–Parkowy w Ostromecku]] – dwa pałace zbudowane w dwóch różnych stylach architektonicznych, w otoczeniu starannie zaprojektowanej zieleni nawiązującej do estetyki [[Ogród angielski|ogrodów angielskich]].
* [[Centrum Kultury Fordon]] zlokalizowane w [[Fordon (Bydgoszcz)|Fordonie,]] największej dzielnicy Bydgoszczy (ul. Gawędy 5);
* Dom Liter, umiejscowiony w przestrzeni Starego Miasta – prezentowana jest stała wystawa maszyn do pisania (i ich bydgoskiej historii) oraz książek eksperymentalnych i artystycznych. Odbywają się tam też spotkania i warsztaty.
MCK (a wcześniej MOK) prowadził też kawiarnię artystyczną [[Węgliszek]] do 2012{{Fakt|data=2024-12}}.

== Festiwale ==
MCK jest organizatorem kilku corocznych festiwali<ref>{{Cytuj |tytuł = Festiwale - Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy |data = 2023-11-22 |data dostępu = 2024-12-06 |opublikowany = mck-bydgoszcz.pl |url = https://mck-bydgoszcz.pl/festiwale/ |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wyborcza.pl |data dostępu = 2024-12-07 |opublikowany = bydgoszcz.wyborcza.pl |url = https://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/7,48722,24544245,rozpoczyna-sie-wiosna-festiwali-ethniesy-na-poczatek.html}}</ref>, m.in.:
* Ethniesy – Międzynarodowy Festiwal Muzyki Tradycyjnej i Ludowej organizowany jest od 2013 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Archiwum |data dostępu = 2024-12-07 |opublikowany = www.ethniesy.com |url = https://www.ethniesy.com/archiwum}}</ref> i prezentowane są na nim tradycje muzyczne z całego świata.
* Animocje – Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych. Festiwal jest organizowany od 2011<ref>{{Cytuj |tytuł = O festiwalu |data dostępu = 2024-12-07 |opublikowany = www.animocje.com |url = https://www.animocje.com/festiwal/o-festiwalu}}</ref> roku, składa się z pokazów konkursowych, warsztatów oraz spotkań z twórcami.
* [[Drums Fusion]] – Międzynarodowy Festiwal Rytmu i Sztuki Perkusyjnej odbywa się w Bydgoszczy od 2007 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = O festiwalu – Drums Fusion 2024 |data dostępu = 2024-12-07 |url = https://drumsfusion.com/o-festiwalu/ |język = pl}}</ref>. Łączy różne style muzyczne z innowacyjnymi formami sztuki, takimi jak pokazy wizualne i warsztaty muzyczne.
* Przeczytani – festiwal literatury promujący czytelnictwo i literaturę współczesną, jest organizowany od 2014 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Przeczytani |data dostępu = 2024-12-07 |opublikowany = www.przeczytani.pl |url = https://www.przeczytani.pl/#about}}</ref>. Zazwyczaj odbywa się w formie spotkań autorskich, warsztatów oraz wydarzeń tematycznych.
Dawniej MOK lub MCK organizował lub współorganizował poniższe festiwale:
* Międzynarodowy Festiwal Książki – Bydgoski Trójkąt Literacki od 2005 do 2016 roku{{Fakt|data=2024-12}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj |url = https://mck-bydgoszcz.pl/mck/ |tytuł = Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kultura w Bydgoszczy]]
[[Kategoria:Instytucje Kultury Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego|Bydgoszcz]]

title: Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy

Miejscowość: Bydgoszcz

Dziedzina: kultura