text:
# Andrij Łozowski
Andrij Mykołajowycz Łozowski (ukr. Андрій Миколайович Лозовський, ros. Андрей Николаевич Лозовский, Andriej Nikołajewicz Łozowski; ur. 31 stycznia 1973 w Odessie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, a wcześniej obrońcy.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Wychowanek SDJuSzOR Czornomoreć Odessa. W składzie Czornomorca Odessa rozpoczął karierę piłkarską. 3 marca 1992 roku debiutował w Wyszczej Lidze w meczu z Torpedem Zaporoże (2:1). W sezonie 1994/95 bronił barw farm-klubu SK Odessa. W 1995 wyjechał do Izraela, gdzie występował w klubach Hapoel Kefar Sawa, Beitar Tel Awiw, Maccabi Akka i Hapoel Nacerat Illit. W 2001 roku wrócił do Czornomorca Odessa, a na początku 2003 przeniósł się do Reału Odessa, w którym zakończył karierę piłkarską. Potem grał jeszcze w amatorskich drużynach Soniaczna Dołyna Odessa, Digital Odessa oraz Torpedo Odessa.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej od 2008 trenował dzieci w SDJuSzOR Czornomoreć Odessa.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
- brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1993, 1994
- wicemistrz Ukraińskiej Pierwszej Lihi: 2002
- zdobywca Pucharu Ukrainy: 1992, 1994

title: Andrij Łozowski

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Andrij Łozowski
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Andrij Mykołajowycz Łozowski
 |data urodzenia          = [[31 stycznia]] [[1973]]
 |miejsce urodzenia       = [[Odessa]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 183 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]/[[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
! ! SDJuSzOR [[Czornomoreć Odessa]]
 |kariera seniorska       =
! 1991–1995 ! [[Czornomoreć Odessa]] ! 13 ! 1
! 1992–1994 ! [[Czornomoreć-2 Odessa|Czornomorec-2 Odessa]] ! 62 ! 5
! 1994–1995 ! [[SK Odessa]] ! 38 ! 1
! 1995–1997 ! [[Hapoel Kefar Sawa]] !?!?
! 1997–1998 ! [[Beitar Tel Awiw]] !?!?
! 1998–1999 ! [[Maccabi Ironi Kirjat Atta|Maccabi Akka]] !?!?
! 1999–2000 ! [[Hapoel Nof ha-Galil FC|Hapoel Nacerat Illit]] !?!?
! 2001–2002 ! Czornomoreć Odessa ! 57 ! 3
! 2001–2002 ! Czornomorec-2 Odessa ! 2 ! 0
! 2003–2005 ! [[Reał Odessa]] ! 19 ! 1
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
! 2008– ! SDJuSzOR [[Czornomoreć Odessa]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Andrij Mykołajowycz Łozowski''' ([[język ukraiński|ukr.]] Андрій Миколайович Лозовський, [[język rosyjski|ros.]] Андрей Николаевич Лозовский, ''Andriej Nikołajewicz Łozowski''; ur. [[31 stycznia]] [[1973]] w [[Odessa|Odessie]]) – [[Ukraina|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]], a wcześniej [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]].

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Wychowanek SDJuSzOR [[Czornomoreć Odessa]]. W składzie Czornomorca Odessa rozpoczął karierę piłkarską. 3 marca 1992 roku debiutował w [[Premier-liha|Wyszczej Lidze]] w meczu z [[Torpedo Zaporoże|Torpedem Zaporoże]] (2:1). W sezonie 1994/95 bronił barw farm-klubu [[SK Odessa]]. W 1995 wyjechał do [[Izrael]]a, gdzie występował w klubach [[Hapoel Kefar Sawa]], [[Beitar Tel Awiw]], [[Maccabi Ironi Kirjat Atta|Maccabi Akka]] i [[Hapoel Nof ha-Galil FC|Hapoel Nacerat Illit]]. W 2001 roku wrócił do Czornomorca Odessa, a na początku 2003 przeniósł się do [[Reał Odessa|Reału Odessa]], w którym zakończył karierę piłkarską. Potem grał jeszcze w amatorskich drużynach [[Soniaczna Dołyna Odessa]], [[Digital Odessa]] oraz [[Torpedo Odessa]].

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej od 2008 trenował dzieci w SDJuSzOR [[Czornomoreć Odessa]]<ref>[http://www.chernomorets.odessa.ua/sdushor/trainers_team/81/ Лозовский Андрей Николаевич].</ref>.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
* brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1993, 1994
* wicemistrz [[Persza liha ukraińska w piłce nożnej mężczyzn|Ukraińskiej Pierwszej Lihi]]: 2002
* zdobywca [[Puchar Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn|Pucharu Ukrainy]]: 1992, 1994

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{UAF|27598}}
* {{Rusteam|015930992290078}}
* {{Playerhistory|40977}}
* [http://football.odessa.ua/person/?13 Sylwetka na stronie Odeski Futbol] {{lang|ru}}

{{SORTUJ:Łozowski, Andrij}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1973]]
[[Kategoria:Radzieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Ukraińscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Czornomorca Odessa]]
[[Kategoria:Piłkarze Hapoelu Kefar Sawa]]
[[Kategoria:Piłkarze Beitaru Tel Awiw]]
[[Kategoria:Piłkarze SK Odessa]]
[[Kategoria:Piłkarze Reału Odessa]]
[[Kategoria:Piłkarze Reału Farma Odessa]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie]]

title: · Andrij Łozowski

Pełne imię i nazwisko: Andrij Mykołajowycz Łozowski

Data i miejsce urodzenia: 31 stycznia 1973 · Odessa

Pozycja: pomocnik/obrońca

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Czornomoreć Odessa · 13 · (1)

Czornomorec-2 Odessa · 62 · (5)

SK Odessa · 38 · (1)

Hapoel Kefar Sawa · ? · (?)

Beitar Tel Awiw · ? · (?)

Maccabi Akka · ? · (?)

Hapoel Nacerat Illit · ? · (?)

Czornomoreć Odessa · 57 · (3)
Czornomorec-2 Odessa · 2 · (0)

Reał Odessa · 19 · (1)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

SDJuSzOR Czornomoreć Odessa


text:
# Aliabad-e Sar Tang
Aliabad-e Sar Tang (perski: علي ابادسرتنگ) – wieś w Iranie, w ostanie Fars. W 2006 roku liczyła 554 mieszkańców w 126 rodzinach.

wikiname: plwiki

title: Aliabad-e Sar Tang

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Aliabad-e Sar Tang
 |nazwa oryginalna             = {{k|fa|علي ابادسرتنگ}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Iran
 |1. jednostka administracyjna = Fars
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 554
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Aliabad-e Sar Tang''' ([[Język perski|perski]]: علي ابادسرتنگ) – wieś w [[Iran]]ie, w ostanie [[Fars]]. W [[2006]] roku liczyła 554 mieszkańców w 126 rodzinach<ref>{{Cytuj stronę | url =http://wayback.archive.org/web/20111114233307/http://www.amar.org.ir/DesktopModules/FTPManager/upload/upload2360/newjkh/newjkh/07.xls | tytuł =Spis powszechny z 2006 roku. | autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = | data dostępu = }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w Farsie]]

title: Aliabad-e Sar Tangعلي ابادسرتنگ

Państwo: Iran

Ostan: Fars


text:
# Tobiasz patriarcha
Tobiasz patriarcha (Tobias Patriarcha starego zakonu z łacińskiego języka na polski nowo a pilnie przełożony) – przekład Księgi Tobiasza na język polski, wydany w 1539.
Przekład został wydany w 1539 w Krakowie w drukarni Szarfenbergów. Egzemplarz dzieła znajduje się w Bibliotece Czartoryskich w Krakowie. Autor przekładu nie jest znany. Dokonał go z łacińskiej podstawy, prawdopodobnie Wulgaty. Księga, ze względu na atrakcyjność fabularną i zróżnicowanie formalne, cieszyła się dużą popularnością. Wydanie przekładu wznawiane było w 1540 i 1545. Tekstem prawdopodobnie posługiwali się późniejsi tłumacze Biblii, jak Jan Leopolita i Jakub Wujek.

title: Tobiasz patriarcha

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Tobias Patriarcha starego zakonu z łacińskiego języka na polski nowo a pilnie przełożony
 |tytuł oryginalny  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             =
 |tematyka          =
 |typ utworu        = księga biblijna
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Kraków]]
 |język             = [[Język polski|polski]]
 |data wydania      = [[1539 w literaturze|1539]]
 |wydawca           = [[Szarfenbergowie (rodzina)|Szarfenbergowie]]
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Tobiasz patriarcha''' (''Tobias Patriarcha starego zakonu z łacińskiego języka na polski nowo a pilnie przełożony'') – przekład ''[[Księga Tobiasza|Księgi Tobiasza]]'' na język polski, wydany w 1539.

Przekład został wydany w 1539 w [[Kraków|Krakowie]] w drukarni [[Szarfenbergowie (rodzina)|Szarfenbergów]]. Egzemplarz dzieła znajduje się w [[Biblioteka Książąt Czartoryskich|Bibliotece Czartoryskich]] w Krakowie. Autor przekładu nie jest znany. Dokonał go z łacińskiej podstawy, prawdopodobnie ''[[Wulgata|Wulgaty]]''. Księga, ze względu na atrakcyjność fabularną i zróżnicowanie formalne, cieszyła się dużą popularnością. Wydanie przekładu wznawiane było w 1540 i 1545. Tekstem prawdopodobnie posługiwali się późniejsi tłumacze ''[[Biblia|Biblii]]'', jak [[Jan Leopolita (młodszy)|Jan Leopolita]] i [[Jakub Wujek]].

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | autor = Teresa Michałowska | tytuł = Literatura polskiego średniowiecza | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce = Warszawa | rok = 2011 | strony = 808 | isbn = 978-83-01-16675-5}}

[[Kategoria:Polskie renesansowe utwory literackie]]
[[Kategoria:Polskie przekłady Biblii]]
[[Kategoria:Utwory literackie z 1539]]

Typ utworu: księga biblijna

Miejsce wydania: Kraków

Język: polski

Wydawca: Szarfenbergowie


text:
# Waitangi (Northland)
Waitangi − miasto, zamieszkane przez 957 osób (XII 2013 r.), w Nowej Zelandii, w regionie Northland. Miasto leży nad zatoką Bay of Islands na Wyspie Północnej, 60 km od Whangarei. Waitangi jest znane z podpisanego tu 6 lutego 1840 roku, pomiędzy Wielką Brytanią i Maorysami traktatu Waitangi.

title: Waitangi (Northland)

wikitext:
{{inne znaczenia|miejscowości w regionie Northland|[[Waitangi|inne znaczenia tej nazwy]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Waitangi
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Waitangi
 |państwo                      = NZL
 |1. jednostka administracyjna = [[Northland (Nowa Zelandia)|Northland]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = XII 2013
 |liczba ludności              = 957<ref name=stats>[http://archive.stats.govt.nz/Census/2013-census/data-tables/population-dwelling-tables/northland.aspx 2013 Census population and dwelling tables - Northland Region: area unit counts by territorial authority (spis powszechny)]</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 35°15′58″S 174°4′48″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Waitangi''' − miasto, zamieszkane przez 957 osób (XII 2013 r.)<ref name=stats></ref>, w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], w regionie [[Northland (Nowa Zelandia)|Northland]]. Miasto leży nad [[Zatoka (geografia)|zatoką]] [[Bay of Islands]] na [[Wyspa Północna (Nowa Zelandia)|Wyspie Północnej]], 60 [[Kilometr|km]] od [[Whangarei]]. Waitangi jest znane z podpisanego tu [[6 lutego]] [[1840]] roku, pomiędzy [[Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii|Wielką Brytanią]] i [[Maorysi|Maorysami]] [[Traktat Waitangi|traktatu Waitangi]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* https://web.archive.org/web/20110113081112/http://www.bayofislands.net/explore/waitangi/

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w regionie Northland]]

title: Waitangi

Państwo: Nowa Zelandia

Region: Northland


text:
# Arrowsmith (Illinois)
Arrowsmith – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie McLean.

title: Arrowsmith (Illinois)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Arrowsmith
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Village
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Arrowsmith
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Illinois}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo McLean (Illinois)|McLean]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 17-02342
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 2397992
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 0,52
 |wysokość                     = 269
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 309
 |kod pocztowy                 = 61722
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-IL
 |współrzędne                  = 40°26′56″N 88°37′54″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Arrowsmith''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Illinois]], w hrabstwie [[Hrabstwo McLean (Illinois)|McLean]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w stanie Illinois]]

title: Arrowsmith

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Illinois

Hrabstwo: McLean

Populacja · • liczba ludności: · 276 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Saint-Jean-Lagineste
Saint-Jean-Lagineste – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Lot.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 260 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 21 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Saint-Jean-Lagineste plasuje się na 804. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 925.).

title: Saint-Jean-Lagineste

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Jean-Lagineste
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Jean-Lagineste
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Lot (departament)|Lot]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Figeac|Figeac]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 46339
 |powierzchnia                    = 12,38 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 260
 |gęstość zaludnienia             = 21 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Lot
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Jean-Lagineste''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Lot (departament)|Lot]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 260 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 21 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Saint-Jean-Lagineste plasuje się na 804. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 925.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Figeac}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Lot]]

title: Saint-Jean-Lagineste

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Lot

Okręg: Figeac

• gęstość: 21 os./km²


text:
# Beata Nowogońska
Beata Nowogońska – polska inżynier, dr hab. nauk technicznych, profesor uczelni Instytutu Budownictwa Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego.

## Życiorys
W 1994 ukończyła studia w zakresie budownictwa w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Zielonej Górze, 27 października 2003 obroniła pracę doktorską Wybrane czynniki determinujące programowanie działalności remontowej budynków wykonanych w technologii tradycyjnej, 18 października 2017 habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej Diagnoza w procesie starzenia budynków mieszkalnych wykonanych w technologii tradycyjnej. Została zatrudniona na stanowisku adiunkta w Instytucie Budownictwa na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Jest profesorem uczelni Instytutu Budownictwa Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego.

## Wyróżnienia
- Nagroda im. prof. Wacława Żenczykowskiego (2020)[2]

title: Beata Nowogońska

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Beata Nowogońska
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = doktor habilitowany
 |jakich nauk               = technicznych
 |specjalność               = diagnostyka budowli<ref name="nauka polska.pl">{{ludzie nauki|123170|osoba=dr hab. inż. Beata Nowogońska|data dostępu=2021-02-28}}</ref>
 |almamater                 = [[Politechnika Zielonogórska|Wyższa Szkoła Inżynierska w Zielonej Górze]]
 |doktorat data             = 27 października 2003<ref name="nauka polska.pl" />
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 18 października 2017<ref name="nauka polska.pl" />
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            =
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Politechnika Zielonogórska]]<br />[[Uniwersytet Zielonogórski]]
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Beata Nowogońska''' – [[polska]] [[inżynier]], dr [[habilitacja|hab]]. [[nauki techniczne|nauk technicznych]], [[profesor uczelni]] Instytutu Budownictwa [[Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego|Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego]]<ref name="nauka polska.pl" />.

== Życiorys ==
W 1994 ukończyła studia w zakresie budownictwa w [[Politechnika Zielonogórska|Wyższej Szkole Inżynierskiej w Zielonej Górze]]<ref name="nauka polska.pl" />, 27 października 2003 obroniła pracę doktorską ''Wybrane czynniki determinujące programowanie działalności remontowej budynków wykonanych w technologii tradycyjnej'', 18 października 2017 habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej ''Diagnoza w procesie starzenia budynków mieszkalnych wykonanych w technologii tradycyjnej''<ref name="nauka polska.pl" />. Została zatrudniona na stanowisku adiunkta w Instytucie Budownictwa na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska [[Uniwersytet Zielonogórski|Uniwersytetu Zielonogórskiego]]<ref name="nauka polska.pl" />.

Jest profesorem uczelni Instytutu Budownictwa [[Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego|Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska Uniwersytetu Zielonogórskiego]]<ref name="nauka polska.pl" />.

== Wyróżnienia ==
* [[Nagroda im. prof. Wacława Żenczykowskiego]] (2020)<ref name="www.lzg24.pl">{{cytuj stronę|url=https://www.lzg24.pl/artykul/aktualnosci/po-budownictwie-zawsze-bedzie-praca|tytuł=Po budownictwie zawsze będzie praca|opublikowany=www.lzg24.pl|data dostępu=2021-02-28}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Nowogońska, Beata}}
[[Kategoria:Polscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Zielonogórskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w XX wieku]]

title: Beata Nowogońska

Państwo działania: Polska

Doktorat: 27 października 2003

Habilitacja: 18 października 2017

Uczelnia: Politechnika Zielonogórska · Uniwersytet Zielonogórski


text:
# Chotiejewo (rejon diemidowski)
Chotiejewo (ros. Хотеево) – wieś (ros. деревня, trb. dieriewnia) w zachodniej Rosji, w osiedlu wiejskim Titowszczinskoje rejonu diemidowskiego w obwodzie smoleńskim.

## Geografia
Miejscowość położona jest nad Wiatszą, przy drodze regionalnej 66K-28 (R120 – Rudnia – Diemidow), 7 km od centrum administracyjnego osiedla wiejskiego (Titowszczina), 10 km od centrum administracyjnego rejonu (Diemidow), 60,5 km od stolicy obwodu (Smoleńsk), 26 km od granicy z Białorusią.
W granicach miejscowości znajduje się ulica Riecznaja (14 posesji).

## Demografia
W 2010 r. miejscowość zamieszkiwało 30 osób.

## Historia
W czasie II wojny światowej od lipca 1941 roku dieriewnia była okupowana przez hitlerowców. Wyzwolenie nastąpiło we wrześniu 1943 roku.
Na mocy uchwały z dnia 28 maja 2015 roku wszystkie miejscowości (w tym Chotiejewo) zlikwidowanej jednostki administracyjnej Dubrowskoje weszły w skład osiedla wiejskiego Titowszczinskoje.

title: Chotiejewo (rejon diemidowski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Chotiejewo
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Хотеево}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód smoleński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[Rejon diemidowski|diemidowski]]
 |powierzchnia                 = 0,29
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 30<ref name="dem">{{Cytuj stronę |url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010/smolenskaja.htm |archiwum = https://web.archive.org/web/20201118160628/http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010/smolenskaja.htm |tytuł = Смоленская область. Численность населения на 01.10.2010 года |opublikowany = pop-stat.mashke.org |data dostępu = 2021-04-10}} (ros.)</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +7 48147<ref name="tel">{{Cytuj stronę |url = https://na-svyazi.ru/russia_code.htm |tytuł = Телефонные коды городов Российской Федерации |opublikowany = na-svyazi.ru |data dostępu = 2021-04-10}} (ros.)</ref>
 |kod pocztowy                 = 216251<ref>{{Cytuj stronę |url = https://vinfo.russianpost.ru/servlet/department |tytuł = Поиск объектов почтовой связи |opublikowany = vinfo.russianpost.ru |data dostępu = 2021-04-10 |archiwum = https://web.archive.org/web/20201015141001/https://vinfo.russianpost.ru/servlet/department |zarchiwizowano = 2020-10-15 }} (ros.)</ref>
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 55° 11′ 21″ N, 31° 25′ 26″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Chotiejewo''' ({{w języku|ru|Хотеево}}) – wieś (ros. деревня, [[Transkrypcja (językoznawstwo)|trb.]] dieriewnia) w zachodniej [[Rosja|Rosji]], w [[Osiedle wiejskie (Rosja)|osiedlu wiejskim]] [[Titowszczinskoje]] [[Rejon diemidowski|rejonu diemidowskiego]] w [[obwód smoleński|obwodzie smoleńskim]].

== Geografia ==
Miejscowość położona jest nad Wiatszą, przy drodze regionalnej [[Droga 66K-28 (Rosja)|66K-28]] ([[Droga R120 (Rosja)|R120]] – [[Rudnia (miasto)|Rudnia]] – [[Diemidow]]), 7 km od centrum administracyjnego osiedla wiejskiego ([[Titowszczina (obwód smoleński)|Titowszczina]]), 10 km od centrum administracyjnego rejonu (Diemidow), 60,5 km od stolicy obwodu ([[Smoleńsk]]), 26 km od granicy z [[Białoruś|Białorusią]].

W granicach miejscowości znajduje się ulica Riecznaja (14 posesji)<ref name="geo">{{Cytuj stronę |url = https://mapdata.ru/smolenskaya-oblast/demidovskiy-rayon/derevnya-hoteevo/ |tytuł = Деревня Хотеево на карте |opublikowany = mapdata.ru |data dostępu = 2021-04-10}} (ros.)</ref>.

== Demografia ==
W 2010 r. miejscowość zamieszkiwało 30 osób<ref name="dem" />.

== Historia ==
W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] od lipca 1941 roku dieriewnia była okupowana przez [[Nazizm|hitlerowców]]. Wyzwolenie nastąpiło we wrześniu 1943 roku<ref name="his1">{{Cytuj stronę |url = http://mil.ru/winner_may/history/more.htm?id=12199512%40cmsArticle | archiwum = https://web.archive.org/web/20200607202052/http://mil.ru/winner_may/history/more.htm?id=12199512%40cmsArticle | tytuł = Смоленская наступательная операция |opublikowany = mil.ru |data dostępu = 2021-04-10}} (ros.)</ref>.

Na mocy uchwały z dnia 28 maja 2015 roku<ref name="zakon2">{{cytuj stronę | url = http://docs.cntd.ru/document/428542975 | tytuł = Закон Смоленской области от 28.05.2015 № 73-з «О преобразовании муниципальных образований Демидовского района Смоленской области, об установлении численности и срока полномочий депутатов представительных органов первого созыва вновь образованных муниципальных образований Демидовского района Смоленской области, а также порядка избрания, полномочий и срока полномочий первых глав вновь образованных муниципальных образований Демидовского района Смоленской области» | opublikowany = docs.cntd.ru | data dostępu = 2021-04-10}} (ros.)</ref> wszystkie miejscowości (w tym Chotiejewo) zlikwidowanej jednostki administracyjnej Dubrowskoje weszły w skład osiedla wiejskiego Titowszczinskoje.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie smoleńskim]]
[[Kategoria:Miejscowości rejonu diemidowskiego]]

title: ChotiejewoХотеево

Państwo: Rosja

Obwód: smoleński

Rejon: diemidowski


text:
# 27 Pułk Zmechanizowany (LWP)
27 Pułk Zmechanizowany im. kpt. Stanisława Betleja (27 pz) – oddział wojsk zmechanizowanych Sił Zbrojnych PRL.
W latach 1952–1989 wchodził w skład 10 Sudeckiej Dywizji Zmechanizowanej (pancernej), a następnie 2 Dywizji Zmechanizowanej. Stacjonował w garnizonie Kłodzko.
30 sierpnia 1983 Minister Obrony Narodowej nadał pułkowi imię kapitana Stanisława Betleja.
W latach 90. XX w.  28 Saski pułk czołgów średnich z Czarnego został przeniesiony do Braniewa i przeformowany zmieniając jednocześnie nazwę na 27 pułk zmechanizowany im. Króla Stefana Batorego.

## Żołnierze pułku
Dowódcy pułku
- mjr Edward Słoka (był w 1956)[3]

Oficerowie pułku
- Zbigniew Blechman

## Skład (lata 80. XX w)
- Dowództwo i sztab
  - 3 x bataliony zmechanizowane
    - 3 x kompanie zmechanizowane
    - bateria moździerzy 120mm
    - pluton plot
    - pluton łączności

  - batalion czołgów
    - 3 kompanie czołgów
    - pluton łączności

  - kompania rozpoznawcza
  - bateria haubic 122 mm
  - bateria ppanc
  - kompania saperów
  - bateria plot
  - kompania łączności
  - kompania zaopatrzenia
  - kompania remontowa
  - kompania medyczna
  - pluton chemiczny
  - pluton ochrony i regulacji ruchu

## Przekształcenia
1. 27 pułk piechoty → 27 zmotoryzowany pułk piechoty → 27 pułk zmechanizowany
2. 28 Saski pułk czołgów średnich → 27 pułk zmechanizowany im. Króla Stefana Batorego → 9 Brygada Kawalerii Pancernej

title: 27 Pułk Zmechanizowany (LWP)

wikitext:
{{inne znaczenia|27 pułku zmechanizowanego ludowego Wojska Polskiego|[[27 Pułk Zmechanizowany]]}}
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 27 pułk zmechanizowany
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 = KorpusZmech1.png
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Polska
 |sformowanie          = 1952
 |rozformowanie        = 1990
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               = kpt. [[Stanisław Betlej]]
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              = [[27 Pułk Piechoty (LWP)|27 pułk piechoty]]
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                = JW 2879<ref name=zasob1>[https://wbh.wp.mil.pl/c/pages/atts/2018/11/5_INFOR_zasob1.pdf Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Oleśnicy].</ref><br />JW 1366<ref name=zasob1 />
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Kłodzko]]
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska lądowe]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Wojska zmechanizowane]]
 |podległość           = [[10 Sudecka Dywizja Pancerna|10 Sudecka DPanc]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''27 Pułk Zmechanizowany im. kpt. Stanisława Betleja''' (27 pz) – [[Oddział wojskowy|oddział]] [[Wojska zmechanizowane|wojsk zmechanizowanych]] [[Ludowe Wojsko Polskie|Sił Zbrojnych PRL]].

W latach 1952–1989 wchodził w skład [[10 Sudecka Dywizja Zmechanizowana|10 Sudeckiej Dywizji Zmechanizowanej]] ([[10 Sudecka Dywizja Pancerna|pancernej]]), a następnie [[2 Warszawska Dywizja Zmechanizowana|2 Dywizji Zmechanizowanej]]. Stacjonował w garnizonie [[Kłodzko]]{{odn|Kajetanowicz|2005|s=430}}.

30 sierpnia 1983 Minister Obrony Narodowej nadał pułkowi imię kapitana [[Stanisław Betlej|Stanisława Betleja]].

W latach 90. XX w.  [[28 Pułk Czołgów|28 Saski pułk czołgów średnich]] z [[Czarne]]go został przeniesiony do [[Braniewo|Braniewa]] i przeformowany zmieniając jednocześnie nazwę na [[27 Pułk Zmechanizowany im. Króla Stefana Batorego|27 pułk zmechanizowany im. Króla Stefana Batorego]].

== Żołnierze pułku ==
'''Dowódcy pułku'''
* mjr Edward Słoka (był w 1956){{odn|Nalepa|1992|s=84}}

'''Oficerowie pułku'''
* [[Zbigniew Blechman]]

== Skład (lata 80. XX w) ==
[[Plik:PL MWP Skot dowodzenia.JPG|thumb|right|250px|Podstawowy transporter pułku [[SKOT|SKOT 2A]]]]
* [[Dowództwo]] i [[sztab]]
** 3 x bataliony zmechanizowane
*** 3 x kompanie zmechanizowane
*** bateria moździerzy 120mm
*** pluton plot
*** pluton łączności
** batalion czołgów
*** 3 kompanie czołgów
*** pluton łączności
** kompania rozpoznawcza
** bateria haubic 122 mm
** bateria ppanc
** kompania saperów
** bateria plot
** kompania łączności
** kompania zaopatrzenia
** kompania remontowa
** kompania medyczna
** pluton chemiczny
** pluton ochrony i regulacji ruchu

== Przekształcenia ==
# [[27 Pułk Piechoty (LWP)|27 pułk piechoty]] → 27 zmotoryzowany pułk piechoty → 27 pułk zmechanizowany
# [[28 Pułk Czołgów|28 Saski pułk czołgów średnich]] → [[27 Pułk Zmechanizowany im. Króla Stefana Batorego|27 pułk zmechanizowany im. Króla Stefana Batorego]] → [[9 Brygada Kawalerii Pancernej]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Kajetanowicz |imię = Jerzy |autor link = Jerzy Kajetanowicz|tytuł = Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie |data = 2005 |wydawca = Europejskie Centrum Edukacyjne |miejsce = Toruń; Łysomice |isbn = 83-88089-67-6 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Nalepa |imię = Edward, Jan |tytuł = Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych |data = 1992 |wydawca = Wydawnictwo Bellona |miejsce = Warszawa |isbn = 83-11-07959-5 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Piotrowski |imię = Paweł |tytuł = Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956 |data = 2003 |wydawca = Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej |miejsce = Warszawa |isbn = 83-88542-53-2 |odn = tak}}
* Kazimierz Czernikowski, ''16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana im. Króla Kazimierza Jagiellończyka'', Drukarnia W&P Edward Waszkiewicz, Elżbieta Panter s. c., Malbork 2001, {{ISBN|83-86590-02-5}}.

{{Polskie wojska zmechanizowane}}

[[Kategoria:Pułki zmechanizowane ludowego Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Wojsko w Kłodzku]]
[[Kategoria:Oddziały 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej]]
[[Kategoria:Oddziały 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej]]
[[Kategoria:Oddziały 10 Sudeckiej Dywizji Zmechanizowanej]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1952]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1990]]

title: · 27 pułk zmechanizowany

Państwo: Polska

Patron: kpt. Stanisław Betlej

Rodowód: 27 pułk piechoty

Dyslokacja: Kłodzko

Rodzaj sił zbrojnych: Wojska lądowe

Rodzaj wojsk: Wojska zmechanizowane

Podległość: 10 Sudecka DPanc


text:
# Rhinoplasty
Rhinoplasty – ósmy album muzyczny w dyskografii zespołu Primus. Wydawnictwo ukazało się w roku 1998. Wszystkie (oprócz trzech) piosenki są coverami.

## Lista utworów
| 1.  | „Scissor Man” (XTC)                                                       |  |
|     |                                                                           |  |
| 2.  | „The Family and the Fishing Net” (Peter Gabriel)                          |  |
|     |                                                                           |  |
| 3.  | „Silly Putty” (Stanley Clarke)                                            |  |
|     |                                                                           |  |
| 4.  | „Amos Moses” (Jerry Reed)                                                 |  |
|     |                                                                           |  |
| 5.  | „Behind My Camel” (The Police)                                            |  |
|     |                                                                           |  |
| 6.  | „Too Many Puppies” – (Remix)                                              |  |
|     |                                                                           |  |
| 7.  | „The Thing That Should Not Be” (Metallica)                                |  |
|     |                                                                           |  |
| 8.  | „Tommy the Cat” (Live - Henry J. Kaiser Arena, 31 grudnia 1997)           |  |
|     |                                                                           |  |
| 9.  | „Bob’s Party Time Lounge” (Live - Henry J. Kaiser Arena, 31 grudnia 1997) |  |
|     |                                                                           |  |
| 10. | „The Devil Went Down to Georgia” (Charlie Daniels)                        |  |
|     |                                                                           |  |

title: Rhinoplasty

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Rhinoplasty
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Primus]]
 |wydany                    = [[11 sierpnia]] [[1998]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   =
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = Interscope Records
 |producent                 = [[Primus]], [[Toby Wright]]
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 1998
 |poprzedni album           = [[Brown Album]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1997
 |następny album            = [[Antipop]]
 |rok następnego albumu     = 1999
}}
'''Rhinoplasty''' – ósmy album muzyczny w dyskografii zespołu [[Primus]]. Wydawnictwo ukazało się w roku 1998. Wszystkie (oprócz trzech) piosenki są [[cover]]ami.

== Lista utworów ==
{{Lista utworów
|1|| „Scissor Man” ([[XTC]])||
|2|| „The Family and the Fishing Net” ([[Peter Gabriel]])||
|3|| „Silly Putty” ([[Stanley Clarke]])||
|4|| „Amos Moses” ([[Jerry Reed]])||
|5|| „Behind My Camel” ([[The Police]])||
|6|| „Too Many Puppies” – ([[Remiks|Remix]])||
|7|| „The Thing That Should Not Be” ([[Metallica]])||
|8|| „Tommy the Cat” (Live - Henry J. Kaiser Arena, [[31 grudnia]] [[1997]])||
|9|| „Bob’s Party Time Lounge” (Live - Henry J. Kaiser Arena, [[31 grudnia]] [[1997]])||
|10|| „The Devil Went Down to Georgia” ([[Charlie Daniels (muzyk)|Charlie Daniels]])||
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Discogs|wydania|17964|''Rhinoplasty''}}

{{Primus}}

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1998]]
[[Kategoria:Albumy Primusa]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Toby’ego Wrighta]]

title: Rhinoplasty

Wydany: 11 sierpnia 1998

Wydawnictwo: Interscope Records

Producent: Primus, Toby Wright

Brown Album · (1997): Rhinoplasty · (1998) · Antipop · (1999)


text:
# Kościół Matki Boskiej Królowej Świata w Przezmarku
Kościół Matki Boskiej Królowej Świata w Przezmarku – rzymskokatolicki kościół filialny w Przezmarku, w powiecie sztumskim, w województwie pomorskim. Należy do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Starym Dzierzgoniu.

## Historia
Obiekt został wzniesiony dla lokalnej społeczności protestanckiej w 1821. Od 1945 jest świątynią katolicką. Wewnątrz znajduje się rzeźba przedstawiająca boga Saturna pożerającego dziecko. Pochodzi ona z 1709 i pierwotnie była elementem wyposażenia kościoła ewangelickiego w Zajezierzu. Jej autorem był prawdopodobnie Isaak Riga. Obok kościoła stoi metalowa dzwonnica.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Matki Boskiej Królowej Świata w Przezmarku
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = 872/68 z 17.08.1968
 |funkcja świątyni          = [[Kościół filialny]]
 |grafika                   = Regina Mundi church in Przezmark (1) 01.jpg
 |opis grafiki              = Widok ogólny
 |państwo                   = POL
 |miejscowość               = [[Przezmark (wieś w województwie pomorskim)|Przezmark]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      =
 |administratura typ        = Filia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        =
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = 1821
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Stary Dzierzgoń (gmina)
 |współrzędne               = 53.8591644N, 19.4939156E
 |commons                   = Category:Regina Mundi church in Przezmark
 |www                       =
}}
'''Kościół Matki Boskiej Królowej Świata w Przezmarku''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół filialny]] w [[Przezmark (wieś w województwie pomorskim)|Przezmarku]], w [[Powiat sztumski|powiecie sztumskim]], w [[Województwo pomorskie|województwie pomorskim]]. Należy do [[Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Starym Dzierzgoniu|parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Starym Dzierzgoniu]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Stary Dzierzgoń: Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego - Diecezja Elbląska |data dostępu = 2021-01-16 |opublikowany = diecezja.elblag.pl |url = http://diecezja.elblag.pl/diecezja/parafie/stary-dzierzgo-parafia-wniebowstapienia-paskiego/}}</ref>.

== Historia ==
Obiekt został wzniesiony dla lokalnej społeczności [[Protestantyzm|protestanckiej]] w 1821<ref>{{Cytuj |tytuł = Kościół ewangelicki, ob. rzym.-kat. par. p.w. Matki Boskiej Królowej Świata |data dostępu = 2021-01-16 |opublikowany = otwartezabytki.pl |url = https://otwartezabytki.pl/pl/relics/47291-przezmark-kosciol-ewangelicki-ob-rzym-kat-par-p-w-matki-boskiej-krolowej-swiata |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20210122003456/https://otwartezabytki.pl/pl/relics/47291-przezmark-kosciol-ewangelicki-ob-rzym-kat-par-p-w-matki-boskiej-krolowej-swiata |zarchiwizowano = 2021-01-22 }}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Historia okolic Elbląga: Ten drugi Przezmark (odc. 74) |data dostępu = 2021-01-16 |opublikowany = portelpl |url = https://www.portel.pl/dawny-elblag/historia-okolic-elblaga-ten-drugi-przezmark-odc-74/100420 |język = pl}}</ref>. Od 1945 jest świątynią katolicką<ref>napis na tablicy pamiątkowej in situ</ref>. Wewnątrz znajduje się rzeźba przedstawiająca boga [[Saturn (mitologia)|Saturna]] pożerającego dziecko. Pochodzi ona z 1709 i pierwotnie była elementem wyposażenia kościoła ewangelickiego w [[Zajezierze (powiat sztumski)|Zajezierzu]]. Jej autorem był prawdopodobnie [[Isaak Riga]]<ref>[http://frombork.art.pl/pl/wp-content/uploads/sites/2/2018/06/Zwiastowanie-folder.pdf Jowita Jagla, ''Zwiastowanie dla oczu. Sztuka ewangelicka w ikonosferze kościołów na Warmii i Mazurach'']</ref>. Obok kościoła stoi metalowa dzwonnica.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Przezmark}}
[[Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie pomorskim]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Świata]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Stary Dzierzgoń]]
[[Kategoria:Przezmark (wieś w województwie pomorskim)|Kościół]]
[[Kategoria:Kościoły w diecezji elbląskiej]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie sztumskim]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1821]]
.

Miejscowość: Przezmark

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła


text:
# Aciagrion fasciculare
Aciagrion fasciculare – gatunek ważki z rodziny łątkowatych (Coenagrionidae). Występuje na Jawie w Indonezji i prawdopodobnie na Sarawak w Malezjii.

title: Aciagrion fasciculare

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Aciagrion fasciculare''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Lieftinck, 1934
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[ważki równoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Coenagrionoidea]]
 |rodzina                = [[łątkowate]]
 |podrodzina             = [[Ischnurinae]]
 |rodzaj                 = ''[[Aciagrion]]''
 |gatunek                = ''Aciagrion fasciculare''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = EN
 |IUCN id                = 163601
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Aciagrion fasciculare''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[łątkowate|łątkowatych]] (Coenagrionidae). Występuje na [[Jawa|Jawie]] w [[Indonezja|Indonezji]] i prawdopodobnie na [[Sarawak]] w [[Malezja|Malezjii]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|tytuł=World Odonata List|autor=Schorr i inni|data=2011|język=en|data dostępu=2011-11-15|archiwum=https://web.archive.org/web/20100828091754/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|zarchiwizowano=28 sierpnia 2010}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Aciagrion]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1934 roku]]
[[Kategoria:Fauna Malezji]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Indonezji]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: ważki równoskrzydłe

Nadrodzina: Coenagrionoidea

Rodzina: łątkowate

Podrodzina: Ischnurinae

Rodzaj: Aciagrion

Gatunek: Aciagrion fasciculare


text:
# Wanda Badura-Madej
Wanda Badura-Madej (ur. 1 stycznia 1943) – polska psycholog kliniczna, psychotraumatolog, doktor, znawca zagadnień przemocy, twórca podwalin interwencji kryzysowej w Polsce, dyrektor pierwszego w Polsce Ośrodka Interwencji Kryzysowej.

## Życiorys
Ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim i od razu podjęła pracę zawodową. Od 1965 była zatrudniona w Klinice Psychiatrycznej w Krakowie. Od 1971 do 2008 pracowała w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Początkowo była kierownikiem Międzyuczelnianego Ośrodka Pomocy i Interwencji Psychologicznej. Potem pracowała w Zakładzie Psychologii Zdrowia. W Klinice Psychiatrii krakowskiej Akademii Medycznej współpracowała z prof. Antonim Kępińskim, prof. Marią Orwid i prof. Jackiem Bombą. Działalność uniwersytecką łączyła z praktyką (diagnozą i psychoterapią) – była dyrektorką pierwszego w Polsce Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Krakowie, początkowo współtworząc tę jednostkę. Obecnie prowadzi zajęcia w ramach studiów podyplomowych na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS. Pełniła funkcję przewodniczącej Sekcji Interwencji Kryzysowej w Polskim Towarzystwie Psychologicznym.

## Publikacje
Jest autorką publikacji z zakresu interwencji kryzysowej, m.in.:
- Wybrane zagadnienia interwencji kryzysowej. Poradnik dla pracowników socjalnych,
- Przemoc w rodzinie. Interwencja kryzysowa i psychoterapia[2].

title: Wanda Badura-Madej

wikitext:
'''Wanda Badura-Madej''' (ur. 1 stycznia 1943) – polska [[Psychologia kliniczna|psycholog kliniczna]], [[Psychotraumatologia|psychotraumatolog]], doktor, znawca zagadnień [[Przemoc|przemocy]], twórca podwalin [[Interwencja kryzysowa|interwencji kryzysowej]] w Polsce, dyrektor pierwszego w Polsce Ośrodka Interwencji Kryzysowej<ref name="rozm">''Rozmowa z Mistrzynią/Mistrzem. Mam poczucie sensu tego, co robię…'', w: ''Niebieska Linia'', nr 4/129/2020, s. 1-3, ISSN 1507-2916</ref>.

== Życiorys ==
Ukończyła studia na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]] i od razu podjęła pracę zawodową. Od 1965 była zatrudniona w Klinice Psychiatrycznej w Krakowie. Od 1971 do 2008 pracowała w [[Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego|Collegium Medicum]] Uniwersytetu Jagiellońskiego. Początkowo była kierownikiem Międzyuczelnianego Ośrodka Pomocy i Interwencji Psychologicznej. Potem pracowała w Zakładzie Psychologii Zdrowia. W Klinice Psychiatrii krakowskiej Akademii Medycznej współpracowała z prof. [[Antoni Kępiński|Antonim Kępińskim]], prof. [[Maria Orwid|Marią Orwid]] i prof. [[Jacek Bomba|Jackiem Bombą]]. Działalność uniwersytecką łączyła z praktyką (diagnozą i [[Psychoterapia|psychoterapią]]) – była dyrektorką pierwszego w Polsce Ośrodka Interwencji Kryzysowej w [[Kraków|Krakowie]], początkowo współtworząc tę jednostkę. Obecnie prowadzi zajęcia w ramach studiów podyplomowych na [[SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny|Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS]]<ref name="rozm" />. Pełniła funkcję przewodniczącej Sekcji Interwencji Kryzysowej w [[Polskie Towarzystwo Psychologiczne|Polskim Towarzystwie Psychologicznym]]<ref name="swps">[https://www.swps.pl/podyplomowe-wykladowcy/14634-badura-madej-wanda Uniwersytet Humanistycznospołeczny SWPS, ''Profil zawodowy'']</ref>.

== Publikacje ==
Jest autorką publikacji z zakresu interwencji kryzysowej, m.in.:

* ''Wybrane zagadnienia interwencji kryzysowej. Poradnik dla pracowników socjalnych'',
* ''Przemoc w rodzinie. Interwencja kryzysowa i psychoterapia''<ref name="swps" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Badura-Madej, Wanda}}
[[Kategoria:Polscy psycholodzy]]
[[Kategoria:Polscy psychoterapeuci]]
[[Kategoria:Psycholodzy kliniczni]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1943]]


text:
# Pinus krempfii
Pinus krempfii Lecomte – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Sosna ta jest endemitem wietnamskim. Jest to prawdopodobnie najbardziej niezwykły gatunek w rodzaju, ze względu na spłaszczone, żebrowane igły. Uważana jest za starożytny, reliktowy gatunek sosny.

## Rozmieszczenie geograficzne
Pinus krempfii występuje w Wietnamie. Większość populacji znajduje się w prowincji Khánh Hòa i Lâm Đồng (głównie w okolicy góry Bi Doup). Niewielkie populacje rosną także w prowincji Ninh Thuận i Đăk Lăk (masyw Chư Yang Sin).
Zasięg występowania w 2011 r. wynosił ok. 1925 km² i był mniejszy o ok. 30% niż 150 lat wcześniej, na co wskazują dane historyczne. Część stanowisk udokumentowanych przez francuskich botaników w latach 20. XX w. już nie istnieje. Gatunek notowany jest z mniej niż 10 lokalizacji.

## Morfologia
PokrójPokrój drzewiasty. Korona drzewa zaokrąglona, szeroka, z wieloma dużymi konarami.
PieńPień pojedynczy, osiąga wysokość do 30 m (35–55 m) i średnicę do 2 m. Nasada pnia jest rozszerzona i wzmocniona przez wsporniki. Kora szara, łuskowata, pękająca na nieregularne płaty.
LiścieLancetowate, spłaszczone igły, zebrane w pęczki po 2, skupione są na końcach cienkich gałązek. Na dorosłych drzewach osiągają (4)3–6(7) cm długości i (1)2–4(5) mm szerokości. Na młodszych drzewach i gałęziach są znacznie dłuższe, dorastają do 15 cm długości i 15 mm szerokości. Na wątłych gałązkach liście ułożone są w jednej płaszczyźnie (niespotykane u innych sosen), podczas gdy na silniejszych rosną dookoła gałązki.
SzyszkiSzyszki męskie zebrane w grupy na małych, zwisających gałązkach, z kilkoma wiązkami igieł lub bez. Dojrzałe szyszki żeńskie są owalne, zwisające, pojedyncze, długości 4–9 cm, szerokości 3–6 cm. W szyszce znajduje się 12–20 łusek nasiennych z małą, bezkolcową, grzbietową piramidką (umbo) na apofyzie. Nasiona owalne, oskrzydlone.

## Biologia i ekologia
Liście mają jedną wiązkę przewodzącą. Pochewki liściowe są nietrwałe, szybko opadają. Pędy w dolnej koronie starszych drzew i na młodych drzewach rosnących w cieniu, są wątłe i rosną bardzo wolno. Szyszki nasienne otwierają się i uwalniają nasiona od czerwca do września, następnie opadają. Z obserwacji wynika, że słabo odnawia się na stanowiskach naturalnych.
Analiza pierścieni drzewa wskazuje, że Pinus krempfii może osiągać wiek 1 tys. lat. Długość życia jednego pokolenia szacowana jest na przynajmniej 50 lat.
Występuje głównie na wysokościach 1500–1800 m n.p.m., skrajnie schodząc do 1200 m i osiągając 2000 m n.p.m. Rośnie przeważnie powyżej lasów deszczowych, a niżej niż lasy z udziałem sosny Pinus kesiya. Często występuje razem z Fokienia hodginsii, Pinus dalatensis (na południu jej zasięgu w Wietnamie) i Dacrydium elatum oraz drzewami liściastymi, takimi jak Exbucklandia populnea czy Rhodoleia championii.
Często rośnie na wilgotnych glebach o dobrze rozwiniętej warstwie humusu. Występuje w strefie górskiego klimatu równikowego z sezonowością monsunową, o średnich rocznych temperaturach powietrza 19–23 °C i poziomie opadów powyżej 1500 mm.

## Systematyka i zmienność
Pozycja gatunku w obrębie rodzaju Pinus:
- podrodzaj Strobus
  - sekcja Quinquefoliae
    - podsekcja Krempfianae
      - gatunek P. krempfii

Ze względu na wyjątkową w obrębie rodzaju budowę morfologiczną igieł i anatomiczną drewna, gatunek ten jest obiektem zainteresowania wielu botaników. Na podstawie tych różnic rozważano umieszczenie go w trzecim podrodzaju Ducampopinus, ale wyniki badań genetycznych i pewne cechy (jedna wiązka przewodząca w liściu) sugerują, że powinien być umieszczony w podrodzaju Strobus. Dalsze genetyczne badania porównawcze m.in. z gatunkami sosen z obydwu podrodzajów, potwierdzają przynależność do podrodzaju Strobus i umiejscawiają gatunek w monotypowej podsekcji Krempfianae, z tą różnicą, że raczej w sekcji Parrya niż jak przyjęto Quinquefoliae.
Wyróżniona niegdyś odmiana Pinus krempfii var. poilanei Lecomte (1924), miała mieć dłuższe i szersze igły, niż pierwotnie opisany gatunek (Lecomte 1921). Dokładniejsze poznanie wzorców wzrostu tego gatunku pozwoliło stwierdzić, że próbki pochodziły z różnych etapów rozwoju drzew, więc nie ma przesłanek do wyodrębniania odmiany.

## Zagrożenia i ochrona
Międzynarodowa organizacja IUCN umieściła ten gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych, uznając go w 1998 i następnie w 2011 r. za narażony na wyginięcie i przyznając kategorię zagrożenia VU (vulnerable, wersja 2.3 i 3.1 systemu oceny).
Część populacji objęta jest ochroną na terenie wietnamskich parków narodowych Bidoup Núi Bà i Chư Yang Sin oraz rezerwatu Deo Ngoan Muc.

## Zastosowanie
Drewno jest miękkie, jasne, lekko żywiczne. Może być wykorzystywane jako budulec, jednak nie stanowi istotnego źródła surowca, ze względu na rzadkie występowanie. Niewiele okazów spotykanych jest w uprawie, więc brak szerszych danych o wymaganiach tego gatunku i możliwości wykorzystania go w leśnictwie.

title: Pinus krempfii

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Pinus krempfii
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" /><ref name="christenhusz2011" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[nagonasienne]]
 |klasa                = [[iglaste]]
 |rząd                 = [[sosnowce]]
 |rodzina              = [[sosnowate]]
 |rodzaj               = [[sosna]]
 |gatunek              = ''P. krempfii''
 |nazwa łacińska       = Pinus krempfii
 |autor                = Lecomte
 |cytat                = Bull. Mus. Hist. Nat. Paris 27: 191-192. 1921
 |synonimy             =
* ''Ducampopinus krempfii'' (Lecomte) A.Chev.
* ''Pinus krempfii'' var. ''poilanei'' Lecomte
 |IUCN id              = 32804
 |status IUCN          = VU
 |mapa zasięgu         = CL-02b Pinus krempfii range map.png
 |opis mapy zasięgu    =
 |wikispecies          = Pinus krempfii
 |commons              = Category:Pinus krempfii
}}
'''''Pinus krempfii''''' Lecomte – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[drzewo|drzewa]] iglastego z rodziny [[sosnowate|sosnowatych]] (''Pinaceae''). Sosna ta jest [[endemit]]em wietnamskim. Jest to prawdopodobnie najbardziej niezwykły gatunek w rodzaju, ze względu na spłaszczone, żebrowane igły. Uważana jest za starożytny, reliktowy gatunek sosny{{r|Luu-8}}.

== Rozmieszczenie geograficzne ==
''Pinus krempfii'' występuje w [[Wietnam]]ie. Większość populacji znajduje się w prowincji [[Prowincja Khánh Hòa|Khánh Hòa]] i [[Prowincja Lâm Đồng|Lâm Đồng]] (głównie w okolicy góry [[Bi Doup]]){{r|Luu|Gymn2}}. Niewielkie populacje rosną także w prowincji [[Prowincja Ninh Thuận|Ninh Thuận]] i [[Prowincja Đăk Lăk|Đăk Lăk]] (masyw [[Chư Yang Sin]]){{r|Luu}}.

Zasięg występowania w 2011 r. wynosił ok. 1925 km² i był mniejszy o ok. 30% niż 150 lat wcześniej, na co wskazują dane historyczne. Część stanowisk udokumentowanych przez francuskich botaników w latach 20. XX w. już nie istnieje. Gatunek notowany jest z mniej niż 10 lokalizacji{{r|iucn}}.

== Morfologia ==
; [[Pokrój]]: Pokrój drzewiasty. [[Korona drzewa]] zaokrąglona, szeroka, z wieloma dużymi konarami.
; [[Pień]]: Pień pojedynczy, osiąga wysokość do 30 m{{r|Luu}} (35–55 m{{r|Gymn2}}) i średnicę do 2 m. Nasada pnia jest rozszerzona i wzmocniona przez wsporniki. [[Kora]] szara, łuskowata, pękająca na nieregularne płaty.
; [[Liść|Liście]]: Lancetowate, spłaszczone igły, zebrane w pęczki po 2, skupione są na końcach cienkich gałązek. Na dorosłych drzewach osiągają (4)3–6(7) cm długości i (1)2–4(5) mm szerokości{{r|Luu|Gymn2}}. Na młodszych drzewach i gałęziach są znacznie dłuższe, dorastają do 15 cm długości i 15 mm szerokości. Na wątłych gałązkach liście ułożone są w jednej płaszczyźnie (niespotykane u innych sosen), podczas gdy na silniejszych rosną dookoła gałązki.
; [[Szyszka|Szyszki]]: Szyszki męskie zebrane w grupy na małych, zwisających gałązkach, z kilkoma wiązkami igieł lub bez. Dojrzałe szyszki żeńskie są owalne, zwisające, pojedyncze, długości 4–9 cm, szerokości 3–6 cm. W szyszce znajduje się 12–20 łusek nasiennych z małą, bezkolcową, grzbietową piramidką (''umbo'') na apofyzie. [[Nasiono|Nasiona]] owalne, oskrzydlone{{r|Luu|Gymn2}}.

== Biologia i ekologia ==
Liście mają jedną [[wiązki przewodzące|wiązkę przewodzącą]]. Pochewki liściowe są nietrwałe, szybko opadają. [[Pęd (botanika)|Pędy]] w dolnej koronie starszych drzew i na młodych drzewach rosnących w cieniu, są wątłe i rosną bardzo wolno. Szyszki nasienne otwierają się i uwalniają nasiona od czerwca do września, następnie opadają. Z obserwacji wynika, że słabo odnawia się na stanowiskach naturalnych{{r|Luu|Gymn2}}.

Analiza pierścieni drzewa wskazuje, że ''Pinus krempfii'' może osiągać wiek 1 tys. lat. Długość życia jednego pokolenia szacowana jest na przynajmniej 50 lat{{r|iucn}}.

Występuje głównie na wysokościach 1500–1800 m n.p.m., skrajnie schodząc do 1200 m i osiągając 2000 m n.p.m. Rośnie przeważnie powyżej lasów deszczowych, a niżej niż lasy z udziałem sosny ''[[Sosna wiotka|Pinus kesiya]]''. Często występuje razem z ''[[Fokienia hodginsii]]'', ''[[Pinus dalatensis]]'' (na południu jej zasięgu w Wietnamie) i ''[[Dacrydium elatum]]'' oraz drzewami liściastymi, takimi jak ''[[Exbucklandia populnea]]'' czy ''[[Rhodoleia championii]]''{{r|Luu|Gymn2}}.

Często rośnie na wilgotnych glebach o dobrze rozwiniętej warstwie [[próchnica (humus)|humusu]]. Występuje w strefie górskiego [[klimat równikowy|klimatu równikowego]] z sezonowością [[monsun]]ową, o średnich rocznych temperaturach powietrza 19–23 °C i poziomie opadów powyżej 1500 mm{{r|Luu}}.

== Systematyka i zmienność ==
Pozycja gatunku w obrębie rodzaju ''[[Sosna|Pinus]]''{{r|Gymn}}:
* podrodzaj ''Strobus''
** sekcja ''Quinquefoliae''
*** podsekcja ''Krempfianae''
**** gatunek ''P. krempfii''

Ze względu na wyjątkową w obrębie rodzaju budowę morfologiczną igieł i anatomiczną drewna, gatunek ten jest obiektem zainteresowania wielu botaników. Na podstawie tych różnic rozważano umieszczenie go w trzecim podrodzaju ''Ducampopinus'', ale wyniki badań genetycznych i pewne cechy (jedna wiązka przewodząca w liściu) sugerują, że powinien być umieszczony w podrodzaju ''Strobus''. Dalsze genetyczne badania porównawcze m.in. z gatunkami sosen z obydwu podrodzajów, potwierdzają przynależność do podrodzaju ''Strobus'' i umiejscawiają gatunek w monotypowej podsekcji ''Krempfianae'', z tą różnicą, że raczej w sekcji ''Parrya'' niż jak przyjęto ''Quinquefoliae''{{r|Wang2000}}.

Wyróżniona niegdyś odmiana ''Pinus krempfii'' var. ''poilanei'' Lecomte (1924), miała mieć dłuższe i szersze igły, niż pierwotnie opisany gatunek (Lecomte 1921). Dokładniejsze poznanie wzorców wzrostu tego gatunku pozwoliło stwierdzić, że próbki pochodziły z różnych etapów rozwoju drzew, więc nie ma przesłanek do wyodrębniania odmiany{{r|Gymn2}}.

== Zagrożenia i ochrona ==
Międzynarodowa organizacja [[International Union for Conservation of Nature|IUCN]] umieściła ten gatunek w [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej księdze gatunków zagrożonych]], uznając go w 1998 i następnie w 2011 r. za narażony na wyginięcie i przyznając kategorię zagrożenia '''VU''' (''vulnerable'', wersja 2.3 i 3.1 systemu oceny){{r|iucn}}.

Część populacji objęta jest ochroną na terenie wietnamskich parków narodowych [[Park Narodowy Bidoup Núi Bà|Bidoup Núi Bà]] i [[Park Narodowy Chư Yang Sin|Chư Yang Sin]]{{r|Luu}} oraz rezerwatu Deo Ngoan Muc.

== Zastosowanie ==
[[Drewno (technika)|Drewno]] jest miękkie, jasne, lekko żywiczne. Może być wykorzystywane jako budulec, jednak nie stanowi istotnego źródła surowca, ze względu na rzadkie występowanie. Niewiele okazów spotykanych jest w uprawie, więc brak szerszych danych o wymaganiach tego gatunku i możliwości wykorzystania go w leśnictwie{{r|Luu}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="christenhusz2011">{{Christenhusz2011 |data dostępu = 2021-03-26}}</ref>
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2021-03-26}}</ref>
# <ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |strona = orders/conifers.html |tytuł = Pinales |sekcja = Pinaceae |data dostępu = 2021-02-28}}</ref>
# <ref name=Gymn>{{cytuj stronę |url = http://www.conifers.org/pi/Pinus.php |tytuł = ''Pinus'' |nazwisko = Earle |imię = Christopher J. |praca = [http://www.conifers.org The Gymnosperm Database] |język = en |data dostępu = 2009-08-06}}</ref>
# <ref name=Gymn2>{{cytuj stronę |url = http://www.conifers.org/pi/Pinus_krempfii.php |tytuł = ''Pinus krempfii'' |nazwisko = Earle |imię = Christopher J. |praca = [http://www.conifers.org The Gymnosperm Database] |język = en |data dostępu = 2009-08-06}}</ref>
# <ref name=iucn>{{IUCN |id = 32804 |nazwa = Pinus krempfii |autor = P. Thomas, T.H. Nguyen, K.L. Phan, Q.H. Nguyen |data dostępu = 2013-10-04}}</ref>
# <ref name=Luu>{{cytuj książkę |autor = Nguyen Duc To Luu |autor2 = Philip Ian Thomas |tytuł = Cay La Kim Vietnam. Conifers of Vietnam |url = http://web.archive.org/web/20070519165835/http://www.ceh.ac.uk:80/sections/bm/conifer_manual.html |rok = 2004 |wydawca = Darwin Initiative |isbn = 1872291643 |strony = 45–47 |data dostępu = 2009-08-06}}</ref>
# <ref name=Luu-8>{{cytuj książkę |autor = Luu |autor2 = Thomas |tytuł = Cay La Kim Vietnam. Conifers of Vietnam |rok = 2004 |strony = 8}}</ref>
# <ref name=Wang2000>{{Cytuj pismo |autor = Xiao-Ru Wang |autor2 = Alfred E. Szmidt |autor3 = Hoang Nghia Nguyen |tytuł = The phylogenetic position of the endemic flat-needle pine Pinus krempfii (Lec., Pinaceae) from Vietnam, based on PCR-RFLP analysis of chloroplast DNA |czasopismo = Plant Systematics and Evolution |rok = 2000 |wolumin = 220 |strony = 21–36}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |autor = Nguyen Duc To Luu |autor2 = Philip Ian Thomas |tytuł = Cay La Kim Vietnam. Conifers of Vietnam |url = http://web.archive.org/web/20070519165835/http://www.ceh.ac.uk:80/sections/bm/conifer_manual.html |rok = 2004 |wydawca = Darwin Initiative |isbn = 1872291643 |strony = 45–47 |data dostępu = 2009-08-06}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Sosnowate]]

title: Pinus krempfii

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: nagonasienne

Klasa: iglaste

Rząd: sosnowce

Rodzina: sosnowate

Rodzaj: sosna

Gatunek: P. krempfii

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· narażony na wyginięcie
Zasięg
Mapa zasięgu


text:
# Maria Strużyńska
Maria Strużyńska (ur. 10 lutego 1910, zm. 13 lipca 1985 w Olsztynie) – polska nauczycielka i bibliotekarka, organizatorka szkolnictwa po II wojnie światowej.

## Życiorys
Urodziła się w rodzinie Franciszka Poszwy i Julianny z domu Janeczków. Pierwsze nauki pobierała w szkole elementarnej we Władysławowie koło Turka w Poznańskiem. Następnie ukończyła seminarium nauczycielskie w Płocku. Przez rok była bez pracy. Przez kolejny rok pracowała nieodpłatnie jako katechetka. Od następnego roku szkolnego 1934/1935 rozpoczęła pracę nauczycielki w szkołach powszechnych.
Podczas II wojny światowej schroniła się początkowo w klasztorze ojców karmelitów w Oborach, następnie u brata męża, który wybudował się poza wsią. Przeżyła okropności wojny – aresztowanie i śmierć męża oraz rozstrzelanie swojej pomocy domowej. Pozostała z dwójką małych dzieci.
Po przejściu frontu Armii Czerwonej zdecydowała się powrócić do Obór i zajęła się organizowaniem szkolnictwa na poziomie elementarnym (podstawowym). Została kierowniczką szkoły, prowadziła remonty budynku, stworzyła teatrzyk szkolny, nadto udzielała porad dla chorych. Za namową brata w 1949 przeniosła się do Sarnowa koło Działdowa, obejmując również funkcję kierowniczki szkoły. Gdy w 1950 zorganizowała wycieczkę szkolną do sanktuarium w Świętej Lipce, została przeniesiona karnie do Publicznej Szkoły Podstawowej w Braniewie. Tam po roku została awansowana na stanowisko kierownika Powiatowego Ośrodka Doskonalenia Kadr Oświatowych, pozostając na tym stanowisku do sierpnia 1955. Od 1 stycznia 1952 w korytarzu – łączniku pomiędzy SP nr 1 oraz SP nr 2 – otworzona została biblioteka pedagogiczna (filia WBP w Olsztynie), której została pierwszą dyrektorką.
W tym czasie ukończyła Studium Nauczycielskie w Olsztynie, uzyskując kwalifikacje do nauczania biologii w szkołach średnich. Wówczas udało jej się uzyskać przeniesienie na stanowisko nauczycielki szkoły podstawowej w Lidzbarku Welskim, gdzie pracowała od 1 września 1955 do przejścia na emeryturę w 1970 roku. W 1980 kupiła mieszkanie spółdzielcze w Olsztynie i tam mieszkała do śmierci.
Pochowana została w Olsztynie na cmentarzu komunalnym przy ul. Poprzecznej.

## Życie prywatne
23 czerwca 1935 wyszła za mąż za Romualda Strużynskiego, syna Józefa i Stanisławy z Kornackich. Mąż w 1927 ukończył Seminarium Nauczycielskie w Wymyślinie koło Skępego, i był nauczycielem matematyki w Szkole Powszechnej w Oborach, od roku 1932/1933 kierownikiem tej szkoły. Na początku wojny został aresztowany przez Gestapo i funkcjonariuszy miejscowego Selbstschutzu. W dniu 1 lub 2 listopada 1939 został z więzienia w Rypinie wywieziony w grupie 24 mężczyzn do lasów skrwileńskich i tam zamordowany. Małżeństwo miało dwójkę dzieci – syna Mirosława i córkę Józefę.

## Odznaczenia i nagrody[2]
Za swoją działalność pedagogiczną i oświatową otrzymała następujące odznaczenia:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
- Złoty Krzyż Zasługi,
- Złota Odznaka ZNP,
- Złota Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur”,

byłą także wyróżniona nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania.

title: Maria Strużyńska

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Maria Strużyńska
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[10 lutego]] [[1910]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[13 lipca]] [[1985]]
 |miejsce śmierci           = [[Olsztyn]]
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz komunalny w Olsztynie|Cmentarz przy ul. Poprzecznej]]
 |zawód                     = [[nauczyciel]]ka i [[Bibliotekarz|bibliotekarka]]
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KK}} {{order|KZ|Z}}<br />{{order|ZOZNP||25}} {{order|PL-OhZdWiM|1}}
 |commons                   =
}}
'''Maria Strużyńska''' (ur. [[10 lutego]] [[1910]], zm. [[13 lipca]] [[1985]] w [[Olsztyn]]ie) – polska nauczycielka i [[Bibliotekarz|bibliotekarka]], organizatorka szkolnictwa po II wojnie światowej.

== Życiorys ==
Urodziła się w rodzinie Franciszka Poszwy i Julianny z domu Janeczków. Pierwsze nauki pobierała w szkole elementarnej we [[Władysławów (powiat turecki)|Władysławowie]] koło [[Turek|Turka]] w [[Poznańskie]]m. Następnie ukończyła seminarium nauczycielskie w [[Płock]]u. Przez rok była bez pracy. Przez kolejny rok pracowała nieodpłatnie jako katechetka. Od następnego roku szkolnego 1934/1935 rozpoczęła pracę nauczycielki w szkołach powszechnych.

Podczas II wojny światowej schroniła się początkowo w [[Kościół Matki Bożej Bolesnej w Oborach|klasztorze ojców karmelitów w Oborach]], następnie u brata męża, który wybudował się poza wsią. Przeżyła okropności wojny – aresztowanie i śmierć męża oraz rozstrzelanie swojej pomocy domowej. Pozostała z dwójką małych dzieci.

Po przejściu frontu Armii Czerwonej zdecydowała się powrócić do Obór i zajęła się organizowaniem szkolnictwa na poziomie elementarnym (podstawowym). Została kierowniczką szkoły, prowadziła remonty budynku, stworzyła teatrzyk szkolny, nadto udzielała porad dla chorych. Za namową brata w 1949 przeniosła się do [[Sarnowo (powiat nidzicki)|Sarnowa]] koło [[Działdowo|Działdowa]], obejmując również funkcję kierowniczki szkoły. Gdy w 1950 zorganizowała wycieczkę szkolną do [[Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce|sanktuarium w Świętej Lipce]], została przeniesiona karnie do [[Szkoła Podstawowa Sportowa nr 6 im. Jana Pawła II w Braniewie#Publiczna Szkoła Podstawowa (1945–1952)|Publicznej Szkoły Podstawowej w Braniewie]]. Tam po roku została awansowana na stanowisko kierownika Powiatowego Ośrodka Doskonalenia Kadr Oświatowych, pozostając na tym stanowisku do sierpnia 1955. Od 1 stycznia 1952 w korytarzu – łączniku pomiędzy SP nr 1 oraz SP nr 2 – otworzona została biblioteka pedagogiczna (filia WBP w Olsztynie), której została pierwszą dyrektorką<ref>[https://bazhum.muzhp.pl/media/files/Komunikaty_Mazursko_Warminskie/Komunikaty_Mazursko_Warminskie-r1961-t-n4/Komunikaty_Mazursko_Warminskie-r1961-t-n4-s636-640/Komunikaty_Mazursko_Warminskie-r1961-t-n4-s636-640.pdf Anna Morawska ''Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Olsztynie w latach 1946–1961'' Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 4, 636-640, 1961, s. 637]</ref>.

W tym czasie ukończyła Studium Nauczycielskie w Olsztynie, uzyskując kwalifikacje do nauczania biologii w szkołach średnich. Wówczas udało jej się uzyskać przeniesienie na stanowisko nauczycielki szkoły podstawowej w [[Lidzbark|Lidzbarku Welskim]], gdzie pracowała od 1 września 1955 do przejścia na emeryturę w 1970 roku. W 1980 kupiła mieszkanie spółdzielcze w Olsztynie i tam mieszkała do śmierci.

Pochowana została w Olsztynie na [[Cmentarz komunalny w Olsztynie|cmentarzu komunalnym przy ul. Poprzecznej]]<ref name=":0" />.

== Życie prywatne ==
23 czerwca 1935 wyszła za mąż za Romualda Strużynskiego, syna Józefa i Stanisławy z Kornackich. Mąż w 1927 ukończył Seminarium Nauczycielskie w [[Wymyślin (Skępe)|Wymyślinie]] koło [[Skępe]]go, i był nauczycielem matematyki w Szkole Powszechnej w [[Obory (powiat golubsko-dobrzyński)|Oborach]], od roku 1932/1933 kierownikiem tej szkoły. Na początku wojny został aresztowany przez Gestapo i funkcjonariuszy miejscowego [[Volksdeutscher Selbstschutz|Selbstschutzu]]. W dniu 1 lub 2 listopada 1939 został z więzienia w Rypinie wywieziony w grupie 24 mężczyzn do lasów skrwileńskich i tam zamordowany. Małżeństwo miało dwójkę dzieci – syna Mirosława i córkę Józefę<ref name=":0" />.

== Odznaczenia i nagrody<ref name=":0">[[Mirosław Krajewski (historyk)|Mirosław Krajewski]], Maria Strużyńska [https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/73850/edition/79771/content?ref=aHR0cHM6Ly9rcGJjLnVtay5wbC9kbGlicmEvcmVzdWx0cz9xPUJyYW5pZXdpZSZhY3Rpb249U2ltcGxlU2VhcmNoQWN0aW9uJnR5cGU9LTYmcD01JnNmPWNyZWF0aW9uX2RhdGUhLQ ''Marii Strużyńskiej przeżycia z lat wojny i okupacji (1939–1945)'', Rypin 2007]</ref> ==
Za swoją działalność pedagogiczną i oświatową otrzymała następujące odznaczenia:

* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]],
* [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]],
* [[Złota Odznaka ZNP]],
* [[Odznaka honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur”|Złota Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Warmii i Mazur”]],

byłą także wyróżniona nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}
{{SORTUJ:Strużyńska, Maria}}
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką ZNP]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Lidzbarkiem]]
[[Kategoria:Bibliotekarze związani z Braniewem]]
[[Kategoria:Nauczyciele związani z Braniewem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1910]]
[[Kategoria:Zmarli w 1985]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Olsztynie]]

title: Maria Strużyńska

Data urodzenia: 10 lutego 1910

Data i miejsce śmierci: 13 lipca 1985 · Olsztyn

Miejsce spoczynku: Cmentarz przy ul. Poprzecznej

Zawód, zajęcie: nauczycielka i bibliotekarka


text:
# Lovro Zovko
Lovro Zovko (ur. 18 marca 1981 w Zagrzebiu) – chorwacki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

## Kariera tenisowa
W roku 1999 wygrał wspólnie z Iraklim Labadze wielkoszlemowy turniej im. Rolanda Garrosa w rozgrywkach juniorskich. Tegoż samego roku rozpoczął karierę profesjonalną, którą zakończył w 2015.
W singlu do największych osiągnięć Chorwata zalicza się zwycięstwa w turniejach rangi ITF Men's Circuit. W roku 2001 wygrał 3 turnieje tej kategorii, w lutym dwukrotnie triumfował z Zagrzebiu oraz w październiku w Leeds. W 2003 roku ponownie wygrał rozgrywane w Zagrzebiu dwa turnieje ITF Men's Circuit oraz awansował do 2 finałów ATP Challenger Tour, we wrześniu w Braszowie i w połowie listopada w Helsinkach.
W grze podwójnej ma w swoim dorobku zwycięstwa w imprezach ITF Men's Circuit i ATP Challenger Tour. Ponadto Chorwat jest uczestnikiem 5 finałów turniejów ATP World Tour.
W latach 1998–2009 reprezentował Chorwację w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 15 pojedynków – w singlu wygrał 5 meczów i 2 przegrał, natomiast w deblu wygrał 1 mecz i 7 przegrał.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 151. miejscu pod koniec stycznia 2003, natomiast w zestawieniu deblistów na początku października 2008 zajmował 45. pozycję.

### Finały w turniejach ATP World Tour
| Legenda                                      |
| -------------------------------------------- |
| Wielki Szlem                                 |
| Igrzyska olimpijskie                         |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals              |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000   |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250      |

#### Gra podwójna (0–5)
| Końcowy wynik | Nr | Data                 | Turniej | Nawierzchnia    | Partner       | Przeciwnicy                           | Wynik finału   |
| ------------- | -- | -------------------- | ------- | --------------- | ------------- | ------------------------------------- | -------------- |
| Finalista     | 1. | 23 lipca 2000        | Umag    | Ceglana         | Ivan Ljubičić | Álex López Morón Albert Portas        | 1:6, 6:7(2)    |
| Finalista     | 2. | 22 lipca 2001        | Umag    | Ceglana         | Ivan Ljubičić | Sergio Roitman Andrés Schneiter       | 2:6, 5:7       |
| Finalista     | 3. | 14 października 2007 | Moskwa  | Twarda (hala)   | Tomáš Cibulec | Marat Safin Dmitrij Tursunow          | 4:6, 2:6       |
| Finalista     | 4. | 22 października 2007 | Lyon    | Dywanowa (hala) | Łukasz Kubot  | Sébastien Grosjean Jo-Wilfried Tsonga | 4:6, 3:6       |
| Finalista     | 5. | 31 lipca 2011        | Umag    | Ceglana         | Marin Čilić   | Simone Bolelli Fabio Fognini          | 3:6, 7:5, 7–10 |

title: Lovro Zovko

wikitext:
{{Tenisista infobox
 |imię i nazwisko       = Lovro Zovko
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               = Lovro Zovko 2008 US Open.jpg
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełne imię i nazwisko =
 |państwo               = HRV
 |data urodzenia        = 18 marca 1981
 |miejsce urodzenia     = [[Zagrzeb]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |wzrost                = 190 cm
 |gra                   = praworęczna, oburęczny backhand
 |status profesjonalny  = 1999
 |zakończenie kariery   = 2015
 |trener                =
 |S turnieje            = 0
 |S ranking             = 151 (27 stycznia 2003)
 |S AO                  =
 |S RG                  =
 |S WM                  =
 |S US                  =
 |D turnieje            = 0
 |D ranking             = 45 (6 października 2008)
 |D AO                  = 1R (2007–2009, 2011)
 |D RG                  = 1R (2002, 2006, 2008, 2009)
 |D WM                  = 2R (2002, 2006)
 |D US                  = 3R (2008)
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |medale                =
 |odznaczenia           =
 |commons               = Category:Lovro Zovko
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Lovro Zovko''' (ur. [[18 marca]] [[1981]] w [[Zagrzeb]]iu) – [[Chorwacja|chorwacki]] [[tenis]]ista, reprezentant w [[Puchar Davisa|Pucharze Davisa]].

== Kariera tenisowa ==
W roku 1999 wygrał wspólnie z [[Irakli Labadze|Iraklim Labadze]] [[Wielki Szlem (tenis)|wielkoszlemowy]] turniej im. [[French Open 1999|Rolanda Garrosa]] w rozgrywkach juniorskich. Tegoż samego roku rozpoczął karierę profesjonalną, którą zakończył w 2015.

W singlu do największych osiągnięć Chorwata zalicza się zwycięstwa w turniejach rangi [[ITF Men's Circuit]]. W roku 2001 wygrał 3 turnieje tej kategorii, w lutym dwukrotnie triumfował z Zagrzebiu oraz w październiku w [[Leeds]]. W 2003 roku ponownie wygrał rozgrywane w Zagrzebiu dwa turnieje ITF Men's Circuit oraz awansował do 2 finałów [[ATP Challenger Tour]], we wrześniu w [[Braszów|Braszowie]] i w połowie listopada w [[Helsinki|Helsinkach]].

W grze podwójnej ma w swoim dorobku zwycięstwa w imprezach ITF Men's Circuit i ATP Challenger Tour. Ponadto Chorwat jest uczestnikiem 5 finałów turniejów [[Association of Tennis Professionals|ATP World Tour]].

W latach 1998–2009 reprezentował Chorwację w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 15 pojedynków – w singlu wygrał 5 meczów i 2 przegrał, natomiast w deblu wygrał 1 mecz i 7 przegrał.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 151. miejscu pod koniec stycznia 2003, natomiast w zestawieniu deblistów na początku października 2008 zajmował 45. pozycję.

=== Finały w turniejach ATP World Tour ===
{{Turniej ATP/legenda}}

==== Gra podwójna (0–5) ====
{{Turniej ATP/start|rodzaj=debel}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | rodzaj=debel | nr=1. | data=23 lipca 2000 | turniej=Konzum Croatia Open Umag | miasto=Umag | nawierzchnia=Ceglana | partner={{Flaga|CRO}} [[Ivan Ljubičić]] | państwoprzec1=ESP | przec1=[[Álex López Morón]] | państwoprzec2=ESP | przec2=[[Albert Portas]] | wynik=1:6, 6:7(2)}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | rodzaj=debel | nr=2. | data=22 lipca 2001 | turniej= | miasto=Umag | nawierzchnia=Ceglana | partner={{Flaga|CRO}} Ivan Ljubičić | państwoprzec1=ARG | przec1=[[Sergio Roitman]] | państwoprzec2=ARG | przec2=[[Andrés Schneiter]] | wynik=2:6, 5:7}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | rodzaj=debel | nr=3. | data=14 października 2007 | turniej=Kremlin Cup 2007 (mężczyźni) | miasto=Moskwa | nawierzchnia=Twarda (hala) | partner={{Flaga|CZE}} [[Tomáš Cibulec]] | państwoprzec1=RUS | przec1=[[Marat Safin]] | państwoprzec2=RUS | przec2=[[Dmitrij Tursunow]] | wynik=4:6, 2:6}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | rodzaj=debel | nr=4. | data=22 października 2007 | turniej=Grand Prix de Tennis de Lyon 2007 | miasto=Lyon | nawierzchnia=Dywanowa (hala) | partner={{Flaga|POL}} [[Łukasz Kubot]] | państwoprzec1=FRA | przec1=[[Sébastien Grosjean]] | państwoprzec2=FRA | przec2=[[Jo-Wilfried Tsonga]] | wynik=4:6, 3:6}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | rodzaj=debel | nr=5. | data=31 lipca 2011 | turniej=Studena Croatia Open Umag 2011 | miasto=Umag | nawierzchnia=Ceglana | partner={{Flaga|CRO}} [[Marin Čilić]] | państwoprzec1=ITA | przec1=[[Simone Bolelli]] | państwoprzec2=ITA | przec2=[[Fabio Fognini]] | wynik=3:6, 7:5, 7–10}}
{{Turniej ATP/koniec}}

== Bibliografia ==
{{Profile tenisowe|m|data=25 września 2014}}

{{SORTUJ:Zovko, Lovro}}
[[Kategoria:Chorwaccy tenisiści]]
[[Kategoria:Triumfatorzy wielkoszlemowych turniejów juniorskich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagrzebiu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: · Lovro Zovko

Państwo: Chorwacja

Data i miejsce urodzenia: 18 marca 1981 · Zagrzeb

Gra: praworęczna, oburęczny backhand

Najwyżej w rankingu:
151 (27 stycznia 2003)
45 (6 października 2008)


text:
# Stefan Wilson
Stefan James Wilson (ur. 20 września 1989 roku w Sheffield) – brytyjski kierowca wyścigowy.

## Kariera
Wilson rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w 2006 roku od startów w trofeum jesiennym Formuły Palmer Audi. Z dorobkiem 52 punktów uplasował się na dziesiątej pozycji w klasyfikacji generalnej. Rok później w głównej serii zdobył tytuł wicemistrzowski. W późniejszych latach Brytyjczyk pojawiał się także w stawce Brytyjskiej Formuły 3, Indy Lights oraz Indy Car.

## Statystyki
| Sezon | Seria                             | Zespół                          | Wyścigi | PP | Zwycięstwa | Punkty | Pozycja |
| ----- | --------------------------------- | ------------------------------- | ------- | -- | ---------- | ------ | ------- |
| 2006  | Formuła Palmer Audi Autumn Trophy | Justin Wilson                   | 6       | 0  | 0          | 52     | 9       |
| 2007  | Formuła Palmer Audi               |                                 | 20      | 4  | 4          | 332    | 2       |
| 2008  | Brytyjska Formuła 3               | Fluid Motorsport Development    | 22      | 3  | 4          | 194    | 4       |
| 2009  | Indy Lights                       | First Motorsports/Walker Racing | 6       | 0  | 0          | 112    | 22      |
| 2010  | Indy Lights                       | Bryan Herta Autosport           | 11      | 0  | 0          | 278    | 11      |
| 2011  | Indy Lights                       | Andretti Autosport              | 14      | 1  | 2          | 450    | 3       |
| 2012  | Indy Lights                       | Fan Force United                | 1       | 0  | 0          | 28     | 23      |
| 2013  | IndyCar                           | Dale Coyne Racing               | 1       | 0  | 0          | 14     | 33      |

title: Stefan Wilson

wikitext:
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Stefan Wilson
 |zdjęcie               = Stefan Wilson.jpg
 |opis zdjęcia          = Wilson w 2011 roku
 |pełne imię i nazwisko = Stefan James Wilson
 |kraj                  = GBR
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = [[20 września]] [[1989]]
 |miejsce urodzenia     = [[Sheffield]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |sukcesy               = 2007: [[Formuła Palmer Audi]] (wicemistrz)
 |commons               = Category:Stefan Wilson
 |wikiquote             =
 |www                   =
}}
'''Stefan James Wilson''' (ur. [[20 września]] [[1989]] roku w [[Sheffield]]) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[kierowca|kierowca wyścigowy]].

== Kariera ==
Wilson rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w 2006 roku od startów w trofeum jesiennym [[Formuła Palmer Audi|Formuły Palmer Audi]]. Z dorobkiem 52 punktów uplasował się na dziesiątej pozycji w klasyfikacji generalnej. Rok później w głównej serii zdobył tytuł wicemistrzowski. W późniejszych latach Brytyjczyk pojawiał się także w stawce [[Brytyjska Formuła 3|Brytyjskiej Formuły 3]], [[Indy Lights]] oraz [[Indy Car]].

== Statystyki ==
{| class="wikitable" style="font-size: 90%; text-align:center"
! Sezon
! Seria
! Zespół
! Wyścigi
! [[pole position|PP]]
! Zwycięstwa
! Punkty
! Pozycja
|-
! 2006
|align=left| [[Formuła Palmer Audi]] Autumn Trophy
|align=left| [[Justin Wilson]]
|align="center"| 6
|align="center"| 0
|align="center"| 0
|align="center"| 52
|align="center"| 9
|-
! 2007
|align=left| [[Formuła Palmer Audi]]
|
|align="center"| 20
|align="center"| 4
|align="center"| 4
|align="center"| 332
|align="center" bgcolor="#DFDFDF"| '''2'''
|-
! 2008
|align=left| [[Brytyjska Formuła 3 Sezon 2008|Brytyjska Formuła 3]]
|align=left| [[Fluid Motorsport Development]]
|align="center"| 22
|align="center"| 3
|align="center"| 4
|align="center"| 194
|align="center"| 4
|-
! 2009
|align=left| [[Indy Lights]]
|align=left| First Motorsports/Walker Racing
|align="center"| 6
|align="center"| 0
|align="center"| 0
|align="center"| 112
|align="center"| 22
|-
! 2010
|align=left| [[Indy Lights]]
|align=left| Bryan Herta Autosport
|align="center"| 11
|align="center"| 0
|align="center"| 0
|align="center"| 278
|align="center"| 11
|-
! 2011
|align=left| [[Indy Lights]]
|align=left| [[Andretti Autosport]]
|align="center"| 14
|align="center"| 1
|align="center"| 2
|align="center"| 450
|align="center" bgcolor="#FFDF9F"| '''3'''
|-
! 2012
|align=left| [[Indy Lights]]
|align=left| Fan Force United
|align="center"| 1
|align="center"| 0
|align="center"| 0
|align="center"| 28
|align="center"| 23
|-
! 2013
|align=left| [[IndyCar Series 2013|IndyCar]]
|align=left| [[Dale Coyne Racing]]
|align="center"| 1
|align="center"| 0
|align="center"| 0
|align="center"| 14
|align="center"| 33
|}

== Bibliografia ==
* [http://www.driverdb.com/drivers/stefan-wilson/ Stefan Wilson]

{{DEFAULTSORT:Wilson, Stefan}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Formuły Palmer Audi]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Indy Lights]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy IndyCar Series]]

title: Stefan Wilson

Imię i nazwisko: Stefan James Wilson

Państwo: Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia: 20 września 1989 · Sheffield


text:
# Oficerska Szkoła Piechoty nr 3 (1949–1956)
Oficerska Szkoła Piechoty nr 3 (OSP nr 3) – szkoła kształcąca kandydatów na oficerów piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Oficerska Szkoła Piechoty nr 3 utworzona została w marcu 1949 roku w garnizonie Elbląg. Etat szkoły przewidywał 291 oficerów i podoficerów kadry stałej oraz 1080 podchorążych. Oprócz kształcenia podchorążych w szkole funkcjonował kurs doskonalenia podoficerów zawodowych piechoty. W 1957 roku szkoła została rozformowana.
W latach 1955–1957 komendantem szkoły był pułkownik Konrad Krajewski.

wikitext:
{{inne znaczenia|Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 3 w latach 1949-1956 |[[Oficerska Szkoła Piechoty]]}}
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Oficerska Szkoła Piechoty nr3
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = OSP.svg
 |opis grafiki         =
 |państwo              = PRL
 |sformowanie          = [[1949]]
 |rozformowanie        = [[1957]]
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Garnizon Elbląg]]
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska lądowe]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Piechota]]
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Oficerska Szkoła Piechoty nr 3''' (OSP nr 3) – szkoła kształcąca kandydatów na oficerów [[Piechota|piechoty]] [[Ludowe Wojsko Polskie|ludowego Wojska Polskiego]].

Oficerska Szkoła Piechoty nr 3 utworzona została w marcu 1949 roku w [[Garnizon Elbląg|garnizonie Elbląg]]. Etat szkoły przewidywał 291 oficerów i podoficerów kadry stałej oraz 1080 podchorążych. Oprócz kształcenia podchorążych w szkole funkcjonował kurs doskonalenia podoficerów zawodowych piechoty. W 1957 roku szkoła została rozformowana.

W latach 1955–1957 komendantem szkoły był pułkownik [[Konrad Krajewski (generał)|Konrad Krajewski]].

== Bibliografia ==
* ''Oficerskie szkoły piechoty w Polsce. Zarys dziejów''. Wydawnictwo WSO im. T.Kościuszki, Wrocław 2001. {{ISBN|83-87-384-30-5}}

{{Szkolnictwo LWP}}
{{Ludowe Wojsko Polskie}}

[[Kategoria:Szkolnictwo piechoty ludowego Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Elblągu]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1949]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1957]]

title: Oficerska Szkoła Piechoty nr3

Dyslokacja: Garnizon Elbląg

Rodzaj wojsk: Piechota


text:
# Cetopsis
Cetopsis – rodzaj słodkowodnych ryb sumokształtnych z rodziny Cetopsidae, dla której jest typem nomenklatorycznym.

## Zasięg występowania
W większości rzek północnej części Ameryki Południowej (m.in.: Amazonce, Atracie, Madeirze, Magdalenie, Orinoku, Tocantinsie) na obszarach: Boliwii, Brazylii, Kolumbii, Ekwadoru, Peru i Wenezueli.

## Klasyfikacja
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
- Cetopsis amphiloxa
- Cetopsis arcana
- Cetopsis aspis[4]
- Cetopsis baudoensis
- Cetopsis caiapo
- Cetopsis candiru
- Cetopsis coecutiens
- Cetopsis fimbriata
- Cetopsis gobioides
- Cetopsis jurubidae
- Cetopsis montana
- Cetopsis motatanensis
- Cetopsis oliveirai
- Cetopsis orinoco
- Cetopsis othonops
- Cetopsis parma
- Cetopsis pearsoni
- Cetopsis plumbea
- Cetopsis sandrae
- Cetopsis sarcodes
- Cetopsis starnesi
- Cetopsis umbrosa
- Cetopsis varii

Gatunkiem typowym jest Silurus coecutiens (=C. coecutiens).

title: Cetopsis

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Cetopsis''
 |TSN                    = 164265
 |zoolog                 = [[Louis Agassiz|Agassiz]], 1829
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Cetopsis plumbea.jpg
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodzaju – ''[[Cetopsis plumbea]]''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |nadgromada             = [[Ryby kostnoszkieletowe|kostnoszkieletowe]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |podgromada             = [[nowopłetwe]]
 |infragromada           = [[doskonałokostne]]
 |nadrząd                = [[otwartopęcherzowe]]
 |rząd                   = [[sumokształtne]]
 |rodzina                = [[Cetopsidae]]
 |rodzaj                 = ''Cetopsis''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Silurus coecutiens'' Lichtenstein, 1819
 |synonimy               =
* ''Bathycetopsis'' Lundberg, & Rapp Py-Daniel, 1994
* ''Hemicetopsis'' Bleeker, 1862
* ''Pseudocetopsis'' Bleeker, 1862
 |wikispecies            =
 |commons                = Category:Cetopsis
}}
'''''Cetopsis''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] słodkowodnych [[ryby|ryb]] [[sumokształtne|sumokształtnych]] z rodziny [[Cetopsidae]], dla której jest [[typ nomenklatoryczny|typem nomenklatorycznym]].

== Zasięg występowania ==
W większości rzek północnej części [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]] (m.in.: [[Amazonka|Amazonce]], [[Atrato|Atracie]], [[Madeira (rzeka)|Madeirze]], [[Magdalena (rzeka)|Magdalenie]], [[Orinoko|Orinoku]], [[Tocantins (rzeka)|Tocantinsie]]) na obszarach: [[Boliwia|Boliwii]], [[Brazylia|Brazylii]], [[Kolumbia|Kolumbii]], [[Ekwador]]u, [[Peru]] i [[Wenezuela|Wenezueli]]{{r|E}}.

== Klasyfikacja ==
[[Gatunek (biologia)|Gatunki]] zaliczane do tego rodzaju{{r|F|E}}:
* ''[[Cetopsis amphiloxa]]''
* ''[[Cetopsis arcana]]''
* ''[[Cetopsis aspis]]''{{r|ZT46642}}
* ''[[Cetopsis baudoensis]]''
* ''[[Cetopsis caiapo]]''
* ''[[Cetopsis candiru]]''
* ''[[Cetopsis coecutiens]]''
* ''[[Cetopsis fimbriata]]''
* ''[[Cetopsis gobioides]]''
* ''[[Cetopsis jurubidae]]''
* ''[[Cetopsis montana]]''
* ''[[Cetopsis motatanensis]]''
* ''[[Cetopsis oliveirai]]''
* ''[[Cetopsis orinoco]]''
* ''[[Cetopsis othonops]]''
* ''[[Cetopsis parma]]''
* ''[[Cetopsis pearsoni]]''
* ''[[Cetopsis plumbea]]''
* ''[[Cetopsis sandrae]]''
* ''[[Cetopsis sarcodes]]''
* ''[[Cetopsis starnesi]]''
* ''[[Cetopsis umbrosa]]''
* ''[[Cetopsis varii]]''

[[Gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] jest ''Silurus coecutiens'' (=''C. coecutiens'').

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=E>{{Cytuj stronę|url=http://researcharchive.calacademy.org/research/ichthyology/catalog/fishcatmain.asp|tytuł=Catalog of Fishes: genera, species, references (electronic version) |nazwisko= Fricke| imię = R. | nazwisko2 = Eschmeyer |imię2 = W. N.|autor link2 = William Eschmeyer | nazwisko3 = van der Laan (eds)|imię3 = R. |opublikowany=California Academy of Sciences|język=en|data dostępu= 2018-10-09}}</ref>
* <ref name=F>{{Cytuj pismo|nazwisko=Ferraris|imię=Carl J.|tytuł=Checklist of catfishes, recent and fossil (Osteichthyes, Siluriformes), and catalogue of siluriform primary types |czasopismo=Zootaxa |wolumin=1418|strony=1–628|issn=1175-5334|język=en |data=2007}} ([http://silurus.acnatsci.org/ACSI/library/biblios/2007_Ferraris_Catfish_Checklist.pdf pdf])</ref>
* <ref name=ZT46642>{{Cytuj pismo |autor=Vitor Abrahão, Jan Mol i Mario De Pinna |rok=2019 |tytuł=A new species of ''Cetopsis'' from the Guiana Shield (Siluriformes: Cetopsidae: Cetopsinae) |doi=10.11646/zootaxa.4664.2.4 |czasopismo=Zootaxa |wolumin=4664 |wydanie=2 |strony=221–232 |język=en }}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Cetopsidae]]

title: Domena

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Nadgromada: kostnoszkieletowe

Gromada: promieniopłetwe

Podgromada: nowopłetwe

Infragromada: doskonałokostne

Nadrząd: otwartopęcherzowe

Rząd: sumokształtne

Rodzina: Cetopsidae

Rodzaj: Cetopsis


text:
# Augustynowo (przystanek kolejowy)
Augustynowo – dawny wąskotorowy przystanek osobowy Bydgosko-Wyrzyskich Kolei Dojazdowych w Grabównie, w gminie Miasteczko Krajeńskie, w powiecie pilskim, w województwie wielkopolskim. Został oddany do użytku w dniu 21 września 1901 roku razem z linią kolejową z Wysokiej Wąskotorowej do Kocik Młyna.

title: Augustynowo (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Augustynowo
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = wielkopolskie
 |miejscowość                = [[Grabówno]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             =
 |liczba krawędzi peronowych =
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[linia kolejowa Wysoka Wąskotorowa – Kocik Młyn|Wysoka Wąskotorowa – Kocik Młyn]] (rozebrana)
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Miasteczko Krajeńskie (gmina)
 |współrzędne                = 53°8′57.08″N 17°0′58.08″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Augustynowo''' – dawny wąskotorowy [[przystanek osobowy]] [[Bydgosko-Wyrzyskie Koleje Dojazdowe|Bydgosko-Wyrzyskich Kolei Dojazdowych]] w [[Grabówno|Grabównie]], w [[Miasteczko Krajeńskie (gmina)|gminie Miasteczko Krajeńskie]], w [[powiat pilski|powiecie pilskim]], w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]]. Został oddany do użytku w dniu 21 września 1901 roku razem z linią kolejową z Wysokiej Wąskotorowej do Kocik Młyna<ref>{{cytuj stronę|url=http://twkp.weebly.com/historia.html|tytuł=Historia|opublikowany=Towarzystwo Wyrzyska Kolejka Powiatowa|język=pl|data dostępu=2014-12-07}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Augustynowo
|linia         = [[linia kolejowa Wysoka Wąskotorowa – Kocik Młyn|Wysoka Wąskotorowa – Kocik Młyn]] (rozebrana)
|kilometr      = ?
|poprzedni     = [[Mościska Wyrzyskie]]
|poprzedni_km  = ?
|następny     = [[Grabówno (przystanek kolejowy)|Grabówno]]
|nastepny_km  = ?
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w gminie Miasteczko Krajeńskie]]
[[Kategoria:Grabówno]]

title: Augustynowo

Województwo: wielkopolskie

Miejscowość: Grabówno

Kasy: N