text:
# Tom Blomqvist
Tom Blomqvist (ur. 30 listopada 1993 w Cambridge) – brytyjsko-szwedzki kierowca wyścigowy. Syn byłego rajdowego mistrza świata Stiga Blomqvista. Od 2010 występuje jako reprezentant Wielkiej Brytanii.

## Życiorys
Karierę rozpoczął w roku 2003, od startów w kartingu. W 2009 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w Szwedzkiej Formule Renault oraz Pucharze NEZ. W obu seriach zmagania zakończył na 3. miejscu.
W roku 2010 przeniósł się do Brytyjskiej Formuły Renault. Reprezentując ekipę Fortec Motorsport, Blomqvist już w pierwszym podejściu sięgnął po tytuł mistrzowski. Pobił tym samym rekord Lewisa Hamiltona, zdobywając mistrzostwo w wieku nieskończonych jeszcze 17 lat (Hamilton miał skończone osiemnaście). W ciągu sezonu dwanaście razy stawał na podium, z czego trzykrotnie na najwyższym stopniu.
W sezonie 2011 Blomqvist startował w barwach szwedzkiej ekipy Perfomance Racing w Niemieckiej Formule 3. Tom czterokrotnie stanął na podium, z czego raz na najwyższym stopniu, na belgijskim torze w Zolder (po starcie z pole position). W wyniku absencji w dwóch ostatnich rundach, rywalizację ukończył na 6. pozycji.
W 2012 roku Brytyjczyk kontynuował starty w Formule 3. Został zgłoszony do Formuły 3 Euro Series, Europejskiej Formuły 3 oraz ATS Formel 3 Cup. Najlepiej spisał się w niemieckiej edycji, gdzie z dorobkiem 222 punktów uplasował się na 5 pozycji w klasyfikacji generalnej. W pozostałych seriach był siódmy.
Na 2013 sezon Blomqvist podpisał kontrakt z włoską ekipą EuroInternational na starty w Europejskiej Formuły 3. W ciągu 30 wyścigów, w których wystartował, trzykrotnie stawał na podium. Z dorobkiem 151,5 punktu uplasował się na siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej.
W kolejnym sezonie startów Brytyjczyk przeniósł się do ekipy Jagonya Ayam with Carlin, obsługiwanej przez zespół Carlin. Wygrał sześć wyścigów oraz piętnastokrotnie stawał na podium. Po zaciętej walce z Maxem Verstappenem dorobek 420 punktów zapewnił mu tytuł wicemistrza serii.
W sezonie 2020/2021 w Formule E reprezentował chińską ekipę NIO 333 FE Team.

## Wyniki

### Podsumowanie
| Sezon | Seria                                     | Zespół                   | Wyścigi | Zwycięstwa | PP | NO | Podium | Punkty | Pozycja |
| ----- | ----------------------------------------- | ------------------------ | ------- | ---------- | -- | -- | ------ | ------ | ------- |
| 2009  | Brytyjska Formuła Renault (edycja zimowa) | Fortec Motorsport        | 2       | 2          | 0  | 2  | 2      | 68     | 7       |
| 2009  | Szwedzka Formuła Renault                  | Trackstar Racing         | 14      | 1          | 0  | 0  | 5      | 66     | 3       |
| 2009  | Formuła Renault 2.0 NEZ                   | Trackstar Racing         | 6       | 0          | 0  | 0  | 2      | 78     | 3       |
| 2010  | Brytyjska Formuła Renault                 | Fortec Motorsport        | 20      | 3          | 4  | 7  | 12     | 465    | 1       |
| 2011  | Formuła BMW Pacyfik                       | EuroInternational        | 1       | 0          | 0  | 1  | 1      | 0      | NS†     |
| 2011  | ATS Formel 3 Cup                          | Performance Racing       | 14      | 1          | 2  | 2  | 4      | 59     | 6       |
| 2012  | ATS Formel 3 Cup                          | EuroInternational        | 15      | 5          | 5  | 1  | 10     | 222    | 5       |
| 2012  | Grand Prix Makau                          | EuroInternational        | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | 17      |
| 2012  | Europejska Formuła 3                      | ma-con Motorsport        | 20      | 0          | 0  | 0  | 2      | 117    | 7       |
| 2012  | Formuła 3 Euro Series                     | ma-con Motorsport        | 24      | 0          | 0  | 0  | 2      | 157,5  | 7       |
| 2013  | Masters of Formula 3                      | EuroInternational        | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | 21      |
| 2013  | Europejska Formuła 3                      | EuroInternational        | 30      | 0          | 0  | 0  | 3      | 151,5  | 7       |
| 2013  | Grand Prix Makau                          | Fortec Motorsport        | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | 8       |
| 2014  | Europejska Formuła 3                      | Jagonya Ayam with Carlin | 33      | 6          | 6  | 9  | 15     | 420    | 2       |
| 2014  | Grand Prix Makau                          | Jagonya Ayam with Carlin | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | NS      |

† – Blomqvist nie był zaliczany do klasyfikacji.

wikiname: plwiki

title: Tom Blomqvist

in_language: pl

wikitext:
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Tom Blomqvist
 |zdjęcie               = 2014 F3 HockenheimringII Tom Blomqvist by 2eight 8SC4323.jpg
 |opis zdjęcia          = Tom Blomqvist podczas zawodów [[Europejska Formuła 3|Europejskiej Formuły 3]] na torze [[Hockenheimring]] ([[Europejska Formuła 3 Sezon 2014|2014]])
 |pełne imię i nazwisko = Tom Blomqvist
 |kraj                  = GBR
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = 30 listopada 1993
 |miejsce urodzenia     = [[Cambridge]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |sukcesy               = 2010: [[Brytyjska Formuła Renault]] (mistrz)<br />[[Europejska Formuła 3 Sezon 2014|2014]]: [[Europejska Formuła 3]] (wicemistrz)
 |commons               = Category:Tom Blomqvist
 |wikiquote             =
 |www                   = http://www.tomblomqvist.com/
}}
'''Tom Blomqvist''' (ur. [[30 listopada]] [[1993]] w [[Cambridge]]) – [[Wielka Brytania|brytyjsko]]-[[Szwecja|szwedzki]] [[Kierowca|kierowca wyścigowy]]. Syn byłego rajdowego [[Rajdowe mistrzostwa świata|mistrza świata]] [[Stig Blomqvist|Stiga Blomqvista]]. Od 2010 występuje jako reprezentant Wielkiej Brytanii.

== Życiorys ==
Karierę rozpoczął w roku 2003, od startów w [[karting]]u. W 2009 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w [[Formuła Renault|Szwedzkiej Formule Renault]] oraz Pucharze NEZ. W obu seriach zmagania zakończył na 3. miejscu.

W roku 2010 przeniósł się do Brytyjskiej Formuły Renault. Reprezentując ekipę Fortec Motorsport, Blomqvist już w pierwszym podejściu sięgnął po tytuł mistrzowski. Pobił tym samym rekord [[Lewis Hamilton|Lewisa Hamiltona]], zdobywając mistrzostwo w wieku nieskończonych jeszcze 17 lat (Hamilton miał skończone osiemnaście). W ciągu sezonu dwanaście razy stawał na podium, z czego trzykrotnie na najwyższym stopniu.

W sezonie 2011 Blomqvist startował w barwach szwedzkiej ekipy Perfomance Racing w [[Niemiecka Formuła 3|Niemieckiej Formule 3]]. Tom czterokrotnie stanął na podium, z czego raz na najwyższym stopniu, na belgijskim torze w Zolder (po starcie z [[pole position]]). W wyniku absencji w dwóch ostatnich rundach, rywalizację ukończył na 6. pozycji.

W 2012 roku Brytyjczyk kontynuował starty w [[Formuła 3|Formule 3]]. Został zgłoszony do [[Formuła 3 Euro Series|Formuły 3 Euro Series]], [[Europejska Formuła 3|Europejskiej Formuły 3]] oraz [[Niemiecka Formuła 3|ATS Formel 3 Cup]]. Najlepiej spisał się w niemieckiej edycji, gdzie z dorobkiem 222 punktów uplasował się na 5 pozycji w klasyfikacji generalnej. W pozostałych seriach był siódmy.

Na 2013 sezon Blomqvist podpisał kontrakt z włoską ekipą [[EuroInternational]] na starty w [[Europejska Formuła 3|Europejskiej Formuły 3]]. W ciągu 30 wyścigów, w których wystartował, trzykrotnie stawał na podium. Z dorobkiem 151,5 punktu uplasował się na siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej.

W kolejnym sezonie startów Brytyjczyk przeniósł się do ekipy [[Carlin (zespół wyścigowy)|Jagonya Ayam with Carlin]], obsługiwanej przez zespół [[Carlin (zespół wyścigowy)|Carlin]]. Wygrał sześć wyścigów oraz piętnastokrotnie stawał na podium. Po zaciętej walce z [[Max Verstappen|Maxem Verstappenem]] dorobek 420 punktów zapewnił mu tytuł wicemistrza serii.

W sezonie [[Formuła E Sezon 2020/2021|2020/2021]] w [[Formuła E|Formule E]] reprezentował chińską ekipę [[China Racing|NIO 333 FE Team]]<ref>{{Cytuj |autor = Dariusz Kowal |tytuł = Blomqvist wraz z Turveyem w NIO 333 na sezon 2020/21 |data = 2020-11-24 |data dostępu = 2021-04-13 |opublikowany = motohigh.pl |url = https://motohigh.pl/2020/11/24/blomqvist-turvey-nio-formula-e/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Wyniki ==
=== Podsumowanie ===
{| class="wikitable" style="font-size: 90%; text-align:center"
! Sezon
! Seria
! Zespół
! Wyścigi
! Zwycięstwa
! [[pole position|PP]]
! NO
! Podium
! Punkty
! Pozycja
|-
!rowspan=3| 2009
|align=left| [[Brytyjska Formuła Renault]] (edycja zimowa)
|align=left| [[Fortec Motorsport]]
| 2
| 2
| 0
| 2
| 2
| 68
| 7
|-
|align=left| Szwedzka [[Formuła Renault]]
|align=left rowspan=2| [[Trackstar|Trackstar Racing]]
| 14
| 1
| 0
| 0
| 5
| 66
|bgcolor="#ffdf9f"| '''3'''
|-
|align=left| [[Formuła Renault]] 2.0 NEZ
| 6
| 0
| 0
| 0
| 2
| 78
|bgcolor="#ffdf9f"| '''3'''
|-
! 2010
|align=left| [[Brytyjska Formuła Renault]]
|align=left| [[Fortec Motorsport]]
| 20
| 3
| 4
| 7
| 12
| 465
|bgcolor="#ffffbf"| '''1'''
|-
! 2011
|align=left| [[Formuła BMW]] Pacyfik
|align=left| [[EuroInternational]]
| 1
| 0
| 0
| 1
| 1
| 0
| NS†
|-
! 2011
|align=left| [[Niemiecka Formuła 3|ATS Formel 3 Cup]]
|align=left| Performance Racing
| 14
| 1
| 2
| 2
| 4
| 59
| 6
|-
!rowspan=4| 2012
|align=left| [[Niemiecka Formuła 3|ATS Formel 3 Cup]]
|align=left rowspan=2| [[EuroInternational]]
| 15
| 5
| 5
| 1
| 10
| 222
| 5
|-
|align=left| [[Grand Prix Makau]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| 17
|-
|align=left| [[Europejska Formuła 3 Sezon 2012|Europejska Formuła 3]]
|align=left rowspan=2| [[ma-con|ma-con Motorsport]]
| 20
| 0
| 0
| 0
| 2
| 117
| 7
|-
|align=left| [[Formuła 3 Euro Series 2012|Formuła 3 Euro Series]]
| 24
| 0
| 0
| 0
| 2
| 157,5
| 7
|-
!rowspan=3| 2013
|align=left| [[Masters of Formula 3]]
|align=left rowspan=2| [[EuroInternational]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| 21
|-
|align=left| [[Europejska Formuła 3 Sezon 2013|Europejska Formuła 3]]
| 30
| 0
| 0
| 0
| 3
| 151,5
| 7
|-
|align=left| [[Grand Prix Makau]]
|align=left| [[Fortec Motorsport]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| 8
|-
!rowspan=2| 2014
|align=left| [[Europejska Formuła 3 Sezon 2014|Europejska Formuła 3]]
|align=left rowspan=2| [[Carlin (zespół wyścigowy)|Jagonya Ayam with Carlin]]
| 33
| 6
| 6
| 9
| 15
| 420
|bgcolor="#dfdfdf"| '''2'''
|-
|align=left| [[Grand Prix Makau]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| NS
|}
† – Blomqvist nie był zaliczany do klasyfikacji.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.driverdb.com/drivers/tom-blomqvist/ Tom Blomqvist]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.tomblomqvist.com/ Oficjalna strona kierowcy]

{{SORTUJ:Blomqvist, Tom}}
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Niemieckiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Formuły 3 Euro Series]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Europejskiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Szwedzcy kierowcy Brytyjskiej Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Brytyjskiej Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Szwedzcy kierowcy Szwedzkiej Formuły Renault 2.0]]
[[Kategoria:Szwedzcy kierowcy Formuły Renault 2.0 NEZ]]
[[Kategoria:Brytyjscy kierowcy Deutsche Tourenwagen Masters]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Cambridge]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]

title: Tom Blomqvist

Państwo: Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia: 30 listopada 1993 · Cambridge


text:
# US Milanese
US Milanese – włoski klub piłkarski, mający swoją siedzibę w mieście Mediolan, na północy kraju.

## Historia
Chronologia nazw:
- 1902: Unione Sportiva Milanese
- 1928: klub rozwiązano – po fuzji z Interem
- 1945: Unione Sportiva Milanese
- 1946: klub rozwiązano

Piłkarski klub Unione Sportiva Milanese został założony w Mediolanie 16 stycznia 1902 roku przez grupę młodych przyjaciół grających w karty i bilard w Caffè Verdi a Porta Nuova. Najpierw była utworzona sekcja kolarstwa, a w 1903 sekcja piłki nożnej. W sezonie 1905 zespół startował w rozgrywkach Prima Categoria. Najpierw w eliminacjach Lombardii wygrał z A.C. Milanem, a potem w rundzie finałowej zdobył brązowe medale mistrzostw Włoch. W następnym sezonie znów w eliminacjach Lombardii spotkał się z Milanem, ale tym razem przegrał. W 1907 po raz kolejny nie potrafił pokonać w eliminacjach Milan, dopiero w 1908 po rezygnacji Milanu zakwalifikował się do rundy finałowej, w której zdobył wicemistrzostwo kraju. W 1909 najpierw w eliminacjach zwyciężył w grupie z Milanem i Interem, a potem w półfinale wygrał z Venezią, jednak ustąpił w finale z Pro Vercelli.
Od sezonu 1909/10 rozgrywki w Prima Categoria były prowadzone systemem ligowym. Spośród 10 drużyn klub rozdzielił 6.miejsce z lokalnym rywalem A.C. Milan. W kolejnych sezonach był na 7, 9, 5 i 4 pozycjach w Prima Categoria. W sezonie 1914/15 najpierw zajął trzecie miejsce w grupie D i nie zakwalifikował się do rundy półfinałowej Mistrzostw Włoch. Podczas I wojny światowej mistrzostwa zostały wstrzymane, klub brał udział w sezonie 1915/16 w rozgrywkach Coppa Federale, w których zajął 2.miejsce w grupie A. W następnym sezonie był czwartym w rundzie finałowej Coppa Lombardia. W 1919 ponownie startowały mistrzostwa Włoch. W sezonie 1919/20 klub zakończył rozgrywki na drugim miejscu w grupie B rundy półfinałowej. W następnym sezonie znów zakwalifikował się do rundy półfinałowej, w którym był czwartym w grupie B. Sezon 1921/22 zakończył na 8.miejscu w Prima Divisione Nord CCI. W sezonie 1922/23 zajął 10.miejsce w grupie C Prima Divisione Nord i został oddelegowany do Seconda Divisione. W drugiej lidze był kolejno na 6, 4 i 5 pozycjach w grupach Seconda Divisione Nord. W 1926 po reorganizacji systemu lig druga liga otrzymała nazwę Prima Divisione. W sezonie 1926/27 zajął 5.miejsce w grupie A Prima Divisione Nord. Sezon 1927/28 zakończył na 3.pozycji w grupie B Prima Divisione Nord. Jednak pod koniec lata 1928 reżim faszystowski postanowił wymusić na US Milanese przyłączenia się do Interu w celu utworzenia Ambrosiana-Inter, aby zwolnić miejsce w najwyższej klasie dla Fiumana. Nazwa klubu pochodziła od świętego Ambrożego – byłego biskupa i patrona Mediolanu.
Dopiero w 1945 roku klub przywrócił działalność. W sezonie 1945/46 startował w lokalnym campionato milanese della Sezione Propaganda. Po zakończeniu sezonu został rozwiązany.

## Sukcesy

### Trofea międzynarodowe
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich (stan na 31-12-2016).

### Trofea krajowe
| \| \| Zdobyte trofea w rozgrywkach Włoch (stan na: 31-05-2017) \| |                                                          |      |            |
| Rozgrywki                                                         | Osiągnięcie                                              | Razy | Sezon(y)   |
| · Mistrzostwo                                                     | I miejsce                                                | 0    |            |
| · Mistrzostwo                                                     | II miejsce                                               | 2    | 1908, 1909 |
| · Mistrzostwo                                                     | III miejsce                                              | 1    | 1905       |
| · Puchar                                                          | zdobywca                                                 | 0    |            |
| · Puchar                                                          | finalista                                                | 0    |            |
| · Puchar                                                          | 1/32 finału                                              | 1    | 1926/27    |
| II liga                                                           | I miejsce                                                | 0    |            |
| II liga                                                           | II miejsce                                               | 0    |            |
| II liga                                                           | III miejsce                                              | 0    |            |
| Włochy                                                            | Zdobyte trofea w rozgrywkach Włoch (stan na: 31-05-2017) |      |            |

## Stadion
Klub rozgrywał swoje mecze domowe na stadionie via Comasina w Mediolanie. Również występował na boisku Cascina Mojetta oraz via Stelvio.

title: US Milanese

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = US Milanese
 |nazwa oryginalna      = US Milanese
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               = USMilanese.png
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Unione Sportiva Milanese
 |kod                   =
 |przydomek             = Gli Scacchi
 |maskotka              =
 |barwy                 = {{colorbox|#000000}} {{colorbox|#FFFFFF}}
 |data założenia        = [[1902]]
 |debiut w ekstraklasie = [[1905]]
 |data rozwiązania      = [[1928]], [[1946]]
 |data reaktywacji      = [[1945]]
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 = <br />[[Mediolan|Milano]]
 |obiekt sportowy       = [[Campo via Comasina di Milano]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            = _blackquarters23
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = 000000
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             =
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             =
 |skarpety1             = 000000
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            = _redquarters23
 |koszulka2             = FFFFFF
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             = FFFFFF
 |lewareka2             = FFFFFF
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            = FFFFFF
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             = FFFFFF
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''US Milanese''' – [[Włochy|włoski]] klub [[Piłka nożna|piłkarski]], mający swoją siedzibę w mieście [[Mediolan]], na północy kraju.

== Historia ==
'''Chronologia nazw:'''
* 1902: Unione Sportiva Milanese
* 1928: ''klub rozwiązano'' – ''po fuzji z [[Inter Mediolan|Interem]]''
* 1945: Unione Sportiva Milanese
* 1946: ''klub rozwiązano''

Piłkarski klub '''Unione Sportiva Milanese''' został założony w [[Mediolan]]ie 16 stycznia 1902 roku<ref>[http://www.rsssf.com/tablesi/italfound.html Italy – List of Foundation Dates – RSSSF].</ref> przez grupę młodych przyjaciół grających w karty i bilard w Caffè Verdi a Porta Nuova. Najpierw była utworzona sekcja kolarstwa, a w 1903 sekcja piłki nożnej. W sezonie 1905 zespół startował w rozgrywkach [[Serie A|Prima Categoria]]. Najpierw w eliminacjach Lombardii wygrał z [[A.C. Milan]]em, a potem w rundzie finałowej zdobył brązowe medale mistrzostw Włoch. W następnym sezonie znów w eliminacjach Lombardii spotkał się z Milanem, ale tym razem przegrał. W 1907 po raz kolejny nie potrafił pokonać w eliminacjach Milan, dopiero w 1908 po rezygnacji Milanu zakwalifikował się do rundy finałowej, w której zdobył wicemistrzostwo kraju. W 1909 najpierw w eliminacjach zwyciężył w grupie z Milanem i [[Inter Mediolan|Interem]], a potem w półfinale wygrał z [[FBC Unione Wenecja|Venezią]], jednak ustąpił w finale z [[US Pro Vercelli Calcio|Pro Vercelli]].

Od sezonu 1909/10 rozgrywki w Prima Categoria były prowadzone systemem ligowym. Spośród 10 drużyn klub rozdzielił 6.miejsce z lokalnym rywalem A.C. Milan. W kolejnych sezonach był na 7, 9, 5 i 4 pozycjach w Prima Categoria. W sezonie 1914/15 najpierw zajął trzecie miejsce w grupie D i nie zakwalifikował się do rundy półfinałowej Mistrzostw Włoch. Podczas I wojny światowej mistrzostwa zostały wstrzymane, klub brał udział w sezonie 1915/16 w rozgrywkach Coppa Federale, w których zajął 2.miejsce w grupie A. W następnym sezonie był czwartym w rundzie finałowej Coppa Lombardia. W 1919 ponownie startowały mistrzostwa Włoch. W sezonie 1919/20 klub zakończył rozgrywki na drugim miejscu w grupie B rundy półfinałowej. W następnym sezonie znów zakwalifikował się do rundy półfinałowej, w którym był czwartym w grupie B. Sezon 1921/22 zakończył na 8.miejscu w Prima Divisione Nord CCI. W sezonie 1922/23 zajął 10.miejsce w grupie C Prima Divisione Nord i został oddelegowany do [[Serie B|Seconda Divisione]]. W drugiej lidze był kolejno na 6, 4 i 5 pozycjach w grupach Seconda Divisione Nord. W 1926 po reorganizacji systemu lig druga liga otrzymała nazwę ''Prima Divisione''. W sezonie 1926/27 zajął 5.miejsce w grupie A Prima Divisione Nord. Sezon 1927/28 zakończył na 3.pozycji w grupie B Prima Divisione Nord. Jednak pod koniec lata 1928 reżim faszystowski postanowił wymusić na US Milanese przyłączenia się do Interu w celu utworzenia [[Inter Mediolan|Ambrosiana-Inter]], aby zwolnić miejsce w najwyższej klasie dla [[US Fiumana|Fiumana]]. Nazwa klubu pochodziła od świętego Ambrożego – byłego biskupa i patrona Mediolanu.

Dopiero w 1945 roku klub przywrócił działalność. W sezonie 1945/46 startował w lokalnym ''campionato milanese della Sezione Propaganda''. Po zakończeniu sezonu został rozwiązany.

== Sukcesy ==
=== Trofea międzynarodowe ===
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich (stan na 31-12-2016).

=== Trofea krajowe ===
{{Trofea krajowe
|kraj = ITA
|stan = 31-05-2017
|mistrzostwo1ile = 0
|mistrzostwo1 =
|mistrzostwo2ile = 2
|mistrzostwo2 = 1908, 1909
|mistrzostwo3ile = 1
|mistrzostwo3 = 1905
|mistrzostwoinnepoz =
|mistrzostwoinneile =
|mistrzostwoinne =
|pucharzdobywcaile = 0
|pucharzdobywca =
|pucharfinalistaile = 0
|pucharfinalista =
|pucharinnepoz = ''1/32 finału''
|pucharinneile = 1
|pucharinne = 1926/27
|superpucharzdobywcaile =
|superpucharzdobywca =
|superpucharfinalistaile =
|superpucharfinalista =
|superpucharinnepoz =
|superpucharinneile =
|superpucharinne =
|pucharligizdobywcaile =
|pucharligizdobywca =
|pucharligifinalistaile =
|pucharligifinalista =
|pucharligiinnepoz =
|pucharligiinneile =
|pucharligiinne =
|drugaliga1ile = 0
|drugaliga1 =
|drugaliga2ile = 0
|drugaliga2 =
|drugaliga3ile = 0
|drugaliga3 =
|drugaligainnepoz =
|drugaligainneile =
|drugaligainne =
|logoii =
}}

== Stadion ==
Klub rozgrywał swoje mecze domowe na stadionie [[Campo via Comasina di Milano|via Comasina]] w Mediolanie. Również występował na boisku Cascina Mojetta oraz via Stelvio.

== Zobacz też ==
{{col-begin}}
* [[A.C. Milan]]
* [[AC Milanese]]
* [[AC Savoia]]
* [[AC Stelvio]]
* [[Ardita Ausonia FC]]
* [[CS Rizzoli]]
* [[Enotria Goliardo 1908]]
{{Clear}}
{{col-break}}
* [[FC Sempione]]
* [[Inter Mediolan]]
* [[Juventus Italia]]
* [[Libertas Milano]]
* [[Nazionale Lombardia FBC]]
* [[SEF Mediolanum]]
* [[Società Lambro]]
{{col-end}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.weltfussballarchiv.com/club-profile/italy/us-milanese/26312/ | tytuł = Profil | opublikowany = weltfussballarchiv.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20170331031833/http://www.weltfussballarchiv.com/club-profile/italy/us-milanese/26312/ | zarchiwizowano = 2017-03-31}} w bazie Weltfussballarchiv {{lang|en}}
* [http://www.footballdatabase.eu/football.club.us-milanese..6831..en.html Profil] w bazie Footballdatabase {{lang|en}}
* [http://www.thefinalball.com/equipa.php?id=70952 Profil] w bazie Thefinalball {{lang|en}}
* [http://www.worldfootball.net/teams/us-milanese/ Profil] w bazie Worldfootball {{lang|en}}
* [http://www.rsssf.com/tablesi/italchamp.html Wyniki meczów klubu] w bazie RSSSF {{lang|en}}

{{1 poziom Fb Włochy}}

{{SORTUJ:US Milanese}}
[[Kategoria:Nieistniejące włoskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1902]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie rozwiązane w 1928]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie rozwiązane w 1946]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie w Mediolanie]]

title: · US Milanese

Pełna nazwa: Unione Sportiva Milanese

Przydomek: Gli Scacchi

Państwo: Włochy

Adres: · Milano

Stadion: Campo via Comasina di Milano

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# SN 2004bv
SN 2004bv – supernowa typu Ia odkryta 24 maja 2004 roku w galaktyce NGC 6907. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 15,60m.

title: SN 2004bv

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|20|25|06|34|-24|48|53|7}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2004bv
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = Kushida{{r|vizier}}
 | dzień = 24 maja
 | rok = 2004{{r|vizier}}
 | typ = Ia{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = NGC 6907{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|20|25|06,34}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|-24|48|53,7}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 15,60
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2004bv''' – [[supernowa]] typu Ia odkryta 24 maja 2004 roku w galaktyce [[NGC 6907]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 15,60{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2004 roku]]

title: SN 2004bv

Odkrywca: Kushida

Typ supernowej: Ia


text:
# Jadwiga Ruth Charlewska
Jadwiga Ruth Charlewska – polska pisarka i poetka, autorka utworów dla dzieci i młodzieży. Jej autorstwa są powieść dla dzieci Dziewczynka spoza szyby (Wydawnictwo Literackie, 1964) oraz zbiór wierszy Bajki niebajki (Wydawnictwo Literackie, 1984).

## Dziewczynka spoza szyby
Utwór Dziewczynka spoza szyby, którego bohaterką jest chora na chorobę Heinego-Mediny Elżunia, jest lekturą zalecaną w biblioterapii.
Książka miała 4 wydania, w łącznym nakładzie 220 tys. egzemplarzy. Wydania z lat 1964 i 1970 ilustrowała Aleksandra Konior, kolejne zaś – z lat 1976 i 1980 – Maria Czajkowska-Banach, przy czym te dwa ostatnie, mimo iż identycznie złożone i złamane, różnią się sposobem wykończenia (wydanie 3. ma twarda oprawę, 4. zaś jest w oprawie broszurowej), mają też różne ilustracje.

title: Jadwiga Ruth Charlewska

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Jadwiga Ruth Charlewska
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        =
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            = [[Polska|Polka]]
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[Proza]]
 |epoka                 = Literatura dla dzieci i młodzieży
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Jadwiga Ruth Charlewska''' – polska pisarka i poetka, autorka [[literatura dla dzieci i młodzieży|utworów dla dzieci i młodzieży]]. Jej autorstwa są powieść dla dzieci ''Dziewczynka spoza szyby'' ([[Wydawnictwo Literackie]], 1964)<ref>[http://graf.oss.wroc.pl/karty/1002/1002-05130.jpg Karta w katalogu Zakładu Narodowego im. Ossolińskich]</ref> oraz zbiór wierszy ''Bajki niebajki'' (Wydawnictwo Literackie, 1984)<ref>[http://graf.oss.wroc.pl/karty/1002/1002-05120.jpg Karta w katalogu Zakładu Narodowego im. Ossolińskich]</ref>.

== Dziewczynka spoza szyby ==
Utwór ''Dziewczynka spoza szyby'', którego bohaterką jest chora na [[choroba Heinego-Medina|chorobę Heinego-Mediny]] Elżunia<ref>Kilka lat wcześniej związane z ''polio'' przejścia swego syna i swoje [[Irena Krzywicka]] opisała w powieści ''Wichura i trzciny''</ref>, jest lekturą zalecaną w [[biblioterapia|biblioterapii]]<ref>{{cytuj pismo |nazwisko = Tomasik |imię = Ewa |tytuł = Lektury pomagające osobom chorym |czasopismo = Bibliotekarz Zachodniopomorski |wolumin = 103 |wydanie = 3–4/1999 |strony = 38 |data = |wydawca = |miejsce = |issn = 0406-1578 |doi =}}</ref>.

Książka miała 4 wydania, w łącznym nakładzie 220 tys. egzemplarzy. Wydania z lat 1964 i 1970 ilustrowała [[Aleksandra Konior]], kolejne zaś – z lat 1976 i 1980 – [[Maria Czajkowska-Banach]], przy czym te dwa ostatnie, mimo iż identycznie złożone i złamane, różnią się sposobem wykończenia (wydanie 3. ma twarda oprawę, 4. zaś jest w oprawie broszurowej), mają też różne ilustracje.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Charlewska, Jadwiga Ruth}}
[[Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej]]

title: Jadwiga Ruth Charlewska

Narodowość: Polka

Dziedzina sztuki: Proza

Epoka: Literatura dla dzieci i młodzieży


text:
# Alfonso Camillo De Romanis
Alfonso Camillo De Romanis OESA (ur. 12 marca 1885 w Genazzano, zm. 18 stycznia 1950 w Ivi) – włoski duchowny rzymskokatolicki, augustianin, biskup, zakrystian papieski, wikariusz generalny Państwa Watykańskiego.

## Biografia
20 maja 1900 wstąpił do Zakonu Świętego Augustyna. 6 czerwca 1901 złożył śluby zakonne. 25 lipca 1907 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem swojego zakonu. 19 grudnia 1920 otrzymał doktorat z teologii. Mieszkał w różnych klasztorach augustiańskich: najpierw w Carpineto Romano, następnie w kolegium św. Moniki w Rzymie, kolegium św. Trójcy w Viterbo, gdzie przez dłuższy czas nauczał. Później powrócił do Rzymu, tym razem do klasztoru S. Maria del Popolo, a następnie klasztoru św. Stefana, gdzie był proboszczem. Następnie piastował urząd wiceproboszcza S. Agostino i proboszcza S. Prisca.
Prowadził działalność dydaktyczną z filozofii, fizyki, historii kościelnej, teologii i prawa kanonicznego. Wielokrotnie był mistrzem nowicjatu i definitorem rzymskiej prowincji augustianów. Był płodnym pisarzem esejów o tematyce pobożnościowej i historycznej, głównie dotyczącej jego zakonu. Był ceniony także jako kaznodzieja.
20 sierpnia 1937 papież Pius XI mianował go zakrystianem papieskim, wikariuszem generalnym Państwa Watykańskiego oraz biskupem tytularnym porphyreońskim (tradycyjnym biskupstwem zakrystianów papieskich). 5 września 1937 przyjął sakrę biskupią z rąk prefekta Świętej Kongregacji ds. Ceremoniału i dziekana Kolegium Kardynalskiego kard. Gennaro Granito Pignatelliego di Belmonte. Współkonsekratorami byli wiceregens Wikariatu Rzymskiego abp Luigi Traglia oraz biskup Nicosii Felice Agostino Addeo OESA.
Oba urzędy pełnił do śmierci 18 stycznia 1950.

title: Alfonso Camillo De Romanis

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Alfonso Camillo De Romanis OESA
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = 12 marca 1885
 |miejsce urodzenia       = [[Genazzano]]
 |data śmierci            = 18 stycznia 1950
 |miejsce śmierci         = [[Ivi]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Wikariusz generalny Państwa Watykańskiego
 |1. funkcja - okres      = 1937–1950
 |2. funkcja              = Zakrystian papieski
 |2. funkcja - okres      = 1937–1950
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[augustianie]]
 |data ślubów zakonnych   = 6 czerwca 1901
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 25 lipca 1907
 |data nominacji          = 20 sierpnia 1937
 |data sakry              = 5 września 1937
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 5 września 1937
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = kard. [[Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte]]
 |współkonsekratorzy        = [[Luigi Traglia]],<br />[[Felice Agostino Addeo]] OESA
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani = {{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Carlo Confalonieri]]|1941}}
}}
'''Alfonso Camillo De Romanis [[augustianie|OESA]]''' (ur. 12 marca 1885 w [[Genazzano]], zm. 18 stycznia 1950 w [[Ivi]]) – włoski duchowny [[katolicyzm|rzymskokatolicki]], [[augustianie|augustianin]], biskup, [[zakrystian papieski]], [[wikariusz generalny Państwa Watykańskiego]].

== Biografia ==
20 maja 1900 wstąpił do [[augustianie|Zakonu Świętego Augustyna]]. 6 czerwca 1901 złożył [[śluby zakonne]]. 25 lipca 1907 otrzymał święcenia [[prezbiter]]iatu i został kapłanem swojego zakonu. 19 grudnia 1920 otrzymał doktorat z teologii. Mieszkał w różnych klasztorach augustiańskich: najpierw w [[Carpineto Romano]], następnie w kolegium św. Moniki w [[Rzym]]ie, kolegium św. Trójcy w [[Viterbo]], gdzie przez dłuższy czas nauczał. Później powrócił do Rzymu, tym razem do klasztoru S. Maria del Popolo, a następnie klasztoru św. Stefana, gdzie był [[proboszcz]]em. Następnie piastował urząd wiceproboszcza S. Agostino i proboszcza S. Prisca.

Prowadził działalność dydaktyczną z filozofii, fizyki, historii kościelnej, teologii i prawa kanonicznego. Wielokrotnie był mistrzem [[nowicjat]]u i [[definitor]]em rzymskiej prowincji augustianów. Był płodnym pisarzem esejów o tematyce pobożnościowej i historycznej, głównie dotyczącej jego zakonu. Był ceniony także jako [[kaznodzieja]].

20 sierpnia 1937 papież [[Pius XI]] mianował go zakrystianem papieskim, wikariuszem generalnym Państwa Watykańskiego oraz [[biskup tytularny|biskupem tytularnym]] [[Porphyreon|porphyreońskim]] (tradycyjnym biskupstwem zakrystianów papieskich). 5 września 1937 przyjął [[Sakra|sakrę biskupią]] z rąk prefekta [[Kongregacja ds. Ceremoniału|Świętej Kongregacji ds. Ceremoniału]] i [[Dziekan Kolegium Kardynalskiego|dziekana Kolegium Kardynalskiego]] kard. [[Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte|Gennaro Granito Pignatelliego di Belmonte]]. Współkonsekratorami byli [[Wikariusz generalny Rzymu|wiceregens Wikariatu Rzymskiego]] abp [[Luigi Traglia]] oraz [[diecezja Nicosia|biskup Nicosii]] [[Felice Agostino Addeo]] OESA.

Oba urzędy pełnił do śmierci 18 stycznia 1950.

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bdrom |tytuł = Alfonso Camillo De Romanis |data dostępu = 2019-05-16}}
* {{Cytuj stronę | url =http://www.gcatholic.org/hierarchy/data/bishops-DER.htm#8159 | tytuł =Bishop Alfonso Camillo De Romanis | opublikowany =GCatholic | data = | język =en | data dostępu = 2019-05-16}}
* {{Cytuj stronę | url =http://www.gentedituscia.it/de-romanis-camillo-alfonso/ | tytuł =De Romanis Camillo Alfonso | opublikowany =Gente di Tuscia | data = | język =it | data dostępu = 2019-05-16}}

{{Wikariusze generalni Państwa Watykańskiego}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:De Romanis, Alfonso Camillo}}
[[Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Włoscy augustianie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1885]]
[[Kategoria:Zmarli w 1950]]

title: Alfonso Camillo De Romanis OESA

Data i miejsce urodzenia: 12 marca 1885 · Genazzano

Data i miejsce śmierci: 18 stycznia 1950 · Ivi

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: augustianie

Śluby zakonne: 6 czerwca 1901

Nominacja biskupia: 20 sierpnia 1937

Sakra biskupia: 5 września 1937

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 5 września 1937

Konsekrator: kard. Gennaro Granito Pignatelli di Belmonte

Współkonsekratorzy: Luigi Traglia, · Felice Agostino Addeo OESA


text:
# Daniel Akerson
Daniel Francis „Dan” Akerson (ur. 21 października 1948) jest byłym prezesem i dyrektorem generalnym General Motors. Akerson zastąpił Edwarda Whitacre na stanowisku dyrektora generalnego 1 września 2010 r. i został prezesem zarządu 1 stycznia 2011 r. Jego następcą została CEO General Motors, Mary Barra. Akerson był dyrektorem zarządzającym The Carlyle Group i szefem globalnego wykupu przed dołączeniem do General Motors. Do zarządu General Motors dołączył 24 lipca 2009 roku. Akerson zasiada również we władzach American Express i Fundacji Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, a obecnie jest wiceprzewodniczącym i specjalnym doradcą rady dyrektorów Grupy Carlyle.

## Życie osobiste
Akerson urodził się w Oakland w Kalifornii, dorastał w Mankato w Minnesocie, a obecnie mieszka w McLean w Wirginii. Posiada tytuł Bachelor of Science w dziedzinie inżynierii w Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (klasa z 1970 r.) oraz tytuł magistra ekonomii w London School of Economics. Akerson służył jako oficer na niszczycielu marynarki wojennej w latach 1970–1975.
Dziadkowie Akersona ze strony matki są Niemcami, a dziadkowie ze strony ojca to Szwedzi.

## Kariera
Akerson dołączył do MCI Inc. w 1983 roku, gdzie przez kilka lat pełnił funkcję dyrektora finansowego oraz prezesa i dyrektora ds. operacyjnych. Opuścił MCI w 1993 roku, by zostać prezesem i dyrektorem generalnym General Instrument, gdzie zastąpił byłego sekretarza obrony Stanów Zjednoczonych Donalda Rumsfelda.
W 1996 roku Akerson został zatrudniony jako dyrektor naczelny Nextel. Podczas jego kadencji jako CEO przychody Nextel wzrosły z 171,7 miliona dolarów w roku poprzedzającym jego przybycie do ponad 3,3 miliarda dolarów w 1998 roku. Wkrótce po ustąpieniu ze stanowiska dyrektora generalnego Nextel w lipcu 1999 roku, Akerson został wprowadzony przez Craiga McCawa do uruchomienia Nextlink Communications, później przemianowanej na XO Communications. XO Communications ogłosiło upadłość w czerwcu 2002 r., a Akerson zrezygnował z funkcji CEO w grudniu 2002 r. Akerson dołączył do The Carlyle Group w 2003 roku. Pracując w The Carlyle Group, Akerson kierował największym funduszem private equity firmy.
W lipcu 2009 roku Akerson został powołany do rady dyrektorów General Motors jako przedstawiciel Departamentu Skarbu USA, który w tym czasie posiadał 61% udziałów w GM. 12 sierpnia 2010 r. ogłoszono, że Akerson będzie następcą Eda Whitacre na stanowisku CEO General Motors, począwszy od 1 września 2010 r., a 1 stycznia 2011 r. obejmie również stanowisko przewodniczącego rady dyrektorów. W pierwszym roku swojej kadencji w 2011 roku General Motors osiągnął rekordowy zysk w wysokości 7,6 miliarda dolarów przy przychodach w wysokości 150,3 miliarda dolarów. W grudniu 2013 r. Departament Skarbu USA sprzedał ostatnie pozostałe akcje zwykłe GM.
W kwietniu 2013 roku inwestorzy zaczęli spekulować, że 64-letni menedżer może rozważać przejście na emeryturę. Spekulacje opierały się wyłącznie na zmianach w planie wynagrodzeń Akersona w GM.
10 grudnia 2013 r. firma GM ogłosiła, że z dniem 15 stycznia 2014 r. Akerson zostanie zastąpiony na stanowisku CEO GM przez Mary Barra. Poinformowano, że przejście na emeryturę Akersona zostało przyspieszone z powodu zaawansowanego stadium raka jego żony, jednak 1 marca 2014 r. The Carlyle Group ogłosiła, że Akerson ponownie dołączył do firmy jako wiceprzewodniczący i specjalny doradca rady dyrektorów. Od lutego 2014 r. Akerson zasiada w radzie dyrektorów firmy Lockheed Martin.

## Opinie polityczne
W sierpniu 2016 roku Akerson ogłosił, że po raz pierwszy w życiu nie zagłosuje na republikańskiego kandydata na prezydenta. W artykule opublikowanym dla The Washington Post Akerson potępił Donalda Trumpa w wielu kwestiach, chwaląc jednocześnie Hillary Clinton.

title: Daniel Akerson

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Daniel Akerson
 |grafika                   = Dan Akerson (6720557213).jpg
 |opis grafiki              = Akerson w 2012
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     = Daniel Francis Akerson
 |data urodzenia            = 31 października 1948
 |miejsce urodzenia         = [[Oakland]], [[Kalifornia]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[menedżer]]
 |narodowość                = Amerykanin
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Daniel Francis „Dan” Akerson''' (ur. 21 października 1948) jest byłym prezesem i dyrektorem generalnym [[General Motors]]. Akerson zastąpił [[Edward Whitacre|Edwarda Whitacre]] na stanowisku dyrektora generalnego 1 września 2010 r. i został prezesem zarządu 1 stycznia 2011 r. Jego następcą została [[Chief executive officer|CEO]] General Motors, [[Mary Barra]]<ref>David, Javier E. (10.12.2013). [https://www.cnbc.com/2013/12/10/gm-names-mary-barra-as-new-ceo.html „GM ogranicza pracowity tydzień, mianując Mary Barrę nową szefową”]. CNBC. Źródło 2020-02-21.</ref>. Akerson był dyrektorem zarządzającym [[The Carlyle Group]] i szefem globalnego wykupu przed dołączeniem do General Motors. Do zarządu General Motors dołączył 24 lipca 2009 roku. Akerson zasiada również we władzach [[American Express]] i Fundacji Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gm.com/corporate/about/bios/akerson.jsp | tytuł = „Daniel F. Akerson Corporate Bio” | opublikowany = gm.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20101206200259/http://www.gm.com/corporate/about/bios/akerson.jsp | zarchiwizowano = 2010-12-06}}. Ogólne silniki. 1 stycznia 2011 r. Zarchiwizowane z [http://www.gm.com/corporate/about/bios/akerson.jsp oryginału] 6 grudnia 2010 r. Źródło 22 lutego 2011 r.</ref>, a obecnie jest wiceprzewodniczącym i specjalnym doradcą rady dyrektorów Grupy Carlyle.

== Życie osobiste ==
Akerson urodził się w [[Oakland]] w Kalifornii, dorastał w [[Mankato (Minnesota)|Mankato]] w [[Minnesota|Minnesocie]], a obecnie mieszka w [[McLean (Wirginia)|McLean]] w Wirginii. Posiada tytuł [[Bachelor of Science]] w dziedzinie [[Inżynieria|inżynierii]] w [[United States Naval Academy|Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych]] (klasa z 1970 r.) oraz tytuł magistra ekonomii w [[London School of Economics]]<ref>[https://www.bloomberg.com/profile/person/1401583 „Daniel Francis Akerson „Dan””]. Bloomberg. Źródło 12.11.2021.</ref>. Akerson służył jako oficer na niszczycielu [[United States Navy|marynarki wojennej]] w latach 1970–1975.

Dziadkowie Akersona ze strony matki są Niemcami, a dziadkowie ze strony ojca to Szwedzi<ref>James, Sheryl. [http://www.hourdetroit.com/Hour-Detroit/October-2013/Navigating-Troubled-Waters/ „Poruszanie się po niespokojnych wodach”]. Magazyn Hour Detroit. Źródło 10 grudnia 2013.</ref>.

== Kariera ==
Akerson dołączył do MCI Inc. w 1983 roku, gdzie przez kilka lat pełnił funkcję [[Dyrektor finansowy|dyrektora finansowego]] oraz prezesa i dyrektora ds. operacyjnych<ref>[http://www.usna.com/page.aspx?pid=467 „Home – News16_10 – Lockheed Martin”]. Usna.com. Pobrano 11.07.2017.</ref>. Opuścił MCI w 1993 roku, by zostać prezesem i dyrektorem generalnym [[General Instrument]], gdzie zastąpił byłego [[Sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych|sekretarza obrony Stanów Zjednoczonych]] [[Donald Rumsfeld|Donalda Rumsfelda]]<ref>Andrews, Edmund L. (12 sierpnia 1993). [https://www.nytimes.com/1993/08/12/business/mci-s-president-quits-in-a-surprise-move.html „Prezydent MCI odchodzi z zaskoczenia”]. The New York Times, EDMUND L. ANDREWS, 12 sierpnia 1993. Źródło 30 kwietnia 2010.</ref>.

W 1996 roku Akerson został zatrudniony jako dyrektor naczelny [[Nextel Communications|Nextel]]. Podczas jego kadencji jako [[Chief executive officer|CEO]] przychody Nextel wzrosły z 171,7 miliona dolarów w roku poprzedzającym jego przybycie do ponad 3,3 miliarda dolarów w 1998 roku. Wkrótce po ustąpieniu ze stanowiska dyrektora generalnego Nextel w lipcu 1999 roku, Akerson został wprowadzony przez [[Craig McCaw|Craiga McCawa]] do uruchomienia Nextlink Communications, później przemianowanej na [[XO Communications]]<ref>Rob Garretson (26 czerwca 2000). [https://www.washingtonpost.com/wp-srv/WPcap/2000-06/26/004r-062600-idx.html „Prezes Nextlink jest na fali”]. Washington Post. Źródło 30 kwietnia 2010.</ref>. XO Communications ogłosiło upadłość w czerwcu 2002 r., a Akerson zrezygnował z funkcji CEO w grudniu 2002 r.<ref>[https://pqasb.pqarchiver.com/washingtonpost/access/271761911.html?FMT=ABS&FMTS=ABS:FT&date=Dec+28%2C+2002&author=&pub=The+Washington+Post&edition=&startpage=E.03&desc=XO+Chairman+Akerson+to+Leave „Przewodniczący XO Akerson do opuszczenia”]. Washington Post. 28 grudnia 2002 r.</ref> Akerson dołączył do The Carlyle Group w 2003 roku<ref>O’Hara, Terence (31 stycznia 2005). [https://www.washingtonpost.com/wp-dyn/articles/A50117-2005Jan30.html „Carlyle Group przygotowuje się do następnej generacji”]. Washington Post. Źródło 30 kwietnia 2010.</ref>. Pracując w The Carlyle Group, Akerson kierował największym funduszem [[private equity]] firmy<ref>David Welch (26.08.2010). [https://www.bloomberg.com/news/articles/2010-08-26/dan-akerson-takes-the-wheel-at-gm „Dan Akerson przejmuje kierownicę w GM”]. Bloomberga. Źródło 12.11.2021.</ref>.

W lipcu 2009 roku Akerson został powołany do [[Rada dyrektorów|rady dyrektorów]] General Motors jako przedstawiciel [[Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych|Departamentu Skarbu USA]], który w tym czasie posiadał 61% udziałów w GM.<ref>Terri Rupar (23 lipca 2009). [http://voices.washingtonpost.com/economy-watch/2009/07/new_gm_board_members_named.html „Nowi członkowie Zarządu GM”]. Washington Post. Źródło 12 listopada 2021.</ref> 12 sierpnia 2010 r. ogłoszono, że Akerson będzie następcą Eda Whitacre na stanowisku CEO General Motors, począwszy od 1 września 2010 r., a 1 stycznia 2011 r. obejmie również stanowisko przewodniczącego rady dyrektorów. W pierwszym roku swojej kadencji w 2011 roku General Motors osiągnął rekordowy zysk w wysokości 7,6 miliarda dolarów przy przychodach w wysokości 150,3 miliarda dolarów<ref>Bunkley, Nick (16 lutego 2012). [https://www.nytimes.com/2012/02/17/business/gm-reports-its-largest-annual-profit.html?hpw „GM raportuje duży zysk; Europa pozostaje w tyle”]. [[The New York Times|New York Times]]. Pobrano 16 lutego 2012 r.</ref>. W grudniu 2013 r. Departament Skarbu USA sprzedał ostatnie pozostałe akcje zwykłe GM.<ref>[https://www.treasury.gov/press-center/press-releases/Pages/jl2236.aspx „Departament Skarbu USA sprzedaje ostateczne akcje GM zwykłych akcji”]. www.treasury.gov. Pobrano 21.08.2019.</ref>

W kwietniu 2013 roku inwestorzy zaczęli spekulować, że 64-letni menedżer może rozważać przejście na emeryturę. Spekulacje opierały się wyłącznie na zmianach w planie wynagrodzeń Akersona w GM.<ref>Zach Bowman (28.04.2013). [http://www.autoblog.com/2013/04/28/gm-alters-akersons-pay-mix-because-he-may-retire/ „GM zmienia skład płac Akersona, ponieważ może przejść na emeryturę”]. Autoblog.com. Pobrano 11.07.2017.</ref>

10 grudnia 2013 r. firma GM ogłosiła, że z dniem 15 stycznia 2014 r. Akerson zostanie zastąpiony na stanowisku CEO GM przez Mary Barra<ref>Javier E. David (10.12.2013). [https://www.cnbc.com/id/101232970 „GM mianuje Mary Barra nowym dyrektorem generalnym”]. Cnbc.com. Pobrano 11.07.2017.</ref>. Poinformowano, że przejście na emeryturę Akersona zostało przyspieszone z powodu zaawansowanego stadium raka jego żony<ref>Smith, Aaron (10 grudnia 2013). [https://money.cnn.com/2013/12/10/news/companies/gm-ceo-mary-barra/index.html?hpt=hp_t2 „GM mianuje Mary Barra nowym dyrektorem generalnym”]. CNN.</ref>, jednak 1 marca 2014 r. The Carlyle Group ogłosiła, że Akerson ponownie dołączył do firmy jako wiceprzewodniczący i specjalny doradca rady dyrektorów<ref>[http://www.carlyle.com/news-room/news-release-archive/carlyle-group-names-daniel-akerson-vice-chairman-and-special-advisor „Archiwum komunikatów prasowych”]. Grupa Carlyle’a. Pobrano 11.07.2017.</ref>. Od lutego 2014 r. Akerson zasiada w radzie dyrektorów firmy [[Lockheed Martin]].

== Opinie polityczne ==
W sierpniu 2016 roku Akerson ogłosił, że po raz pierwszy w życiu nie zagłosuje na republikańskiego kandydata na prezydenta. W artykule opublikowanym dla [[The Washington Post]] Akerson potępił [[Donald Trump|Donalda Trumpa]] w wielu kwestiach, chwaląc jednocześnie [[Hillary Clinton]]<ref>Akerson, Daniel (17.08.2016). [https://www.washingtonpost.com/opinions/ive-always-voted-republican-until-now/2016/08/17/03a1b970-622d-11e6-96c0-37533479f3f5_story.html „Zawsze głosowałem na Republikanów. Aż do teraz”]. Washington Post. Pobrano 11.07.2017.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Akerson, Daniel}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Absolwenci London School of Economics]]
[[Kategoria:Amerykańscy menedżerowie]]
[[Kategoria:Amerykańscy oficerowie marynarki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]

title: Daniel Akerson

Pełne imię i nazwisko: Daniel Francis Akerson

Data i miejsce urodzenia: 31 października 1948 · Oakland, Kalifornia

Zawód, zajęcie: menedżer

Narodowość: Amerykanin


text:
# Stulecie Jakowa (miniserial)
Stulecie Jakowa (ukr. Століття Якова) – ukraiński miniserial historyczny emitowany przez stację telewizyjną 1+1, składający się z 4 odcinków. Serial jest adaptacją powieści Wołodymyra Łysa o tym samym tytule. Powieść, na podstawie której nakręcono serial, jest laureatem ukraińskiej nagrody „Koronacja Słowa”.

## Produkcja
Serial był kręcony okolicach Kijowa, w rejonach boryspolskim i makarowskim. W serialu wykorzystano utwory „Ne jdy” zespołu Okean Elzy oraz „Pod obłaczkom” Chrystyny Sołowij.

## Obsada
| Rola                             | Aktor                | Uwagi                                 |
| -------------------------------- | -------------------- | ------------------------------------- |
| Jakow Płatonowicz Mech (młody)   | Roman Łućkij         | główny bohater                        |
| Jakow Płatonowicz Mech (starszy) | Stanisław Bokłan     | główny bohater, który przeżył 100 lat |
| Uljana (młoda)                   | Hanna Topczij        | ukochana Jakowa                       |
| Uljana (starsza)                 | Natala Dola          | ukochana Jakowa                       |
| Tymosz                           | Ołeksandr Peczerycja | mąż Uljany                            |

## Odbiór
Wołodymyr Łys, w swojej recenzji filmu zauważył, że w filmie uproszczono wiele wątków fabularnych, choć jest on dynamiczny. Zwrócił również uwagę, że w filmie zniknęło użycie dialektu z Zachodniego Polesia, a kościół nie przypomina poleskiego — podczas gdy na Polesiu kościoły były malowane, świątynia w filmie jest drewniana. Autor podkreślił, że film go zainteresował, mimo że niektóre sceny zostały zmienione, a także że odtwórca głównej roli, Stanisław Bokłan, być może osiągnął poziom Stupki.
W Polsce serial był chwalony za wartość artystyczną i ścieżkę dźwiękową, krytykowano trywializację niektórych wątków rzezi wołyńskiej i brak uniwersalizmu.

title: Stulecie Jakowa (miniserial)

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Stulecie Jakowa
 |oryginalny tytuł        = {{k|uk|Століття Якова}}
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 =
 |kraj produkcji          = [[Ukraina]]
 |oryginalny język        = ukraiński
 |twórcy                  =
 |główne role             = [[Roman Łućkij]], [[Hanna Topczij]], [[Ołeksandr Peczerycja]]
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 4
 |liczba serii            = 1
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          =
 |produkcja               =
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               =
 |scenariusz              =
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |montaż                  =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            =
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji = Ukraina
 |data premiery           =
 |stacja telewizyjna      = [[1+1]]
 |pierwsza emisja         = 2016
 |lata emisji             =
 |status                  =
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Stulecie Jakowa''' ({{w języku|uk|Століття Якова}}) – ukraiński [[miniserial]] historyczny emitowany przez stację telewizyjną [[1+1]], składający się z 4 odcinków. Serial jest adaptacją powieści {{link-interwiki|Wołodymyr Łys|Q=Q12117958|tekst=Wołodymyra Łysa}} o {{link-interwiki|Stulecie Jakowa|Q=Q12158022|tekst=tym samym tytule}}. Powieść, na podstawie której nakręcono serial, jest laureatem ukraińskiej nagrody „{{link-interwiki|Koronacja Słowa|Q=Q12113171}}”{{r|tsn}}.

== Produkcja ==
Serial był kręcony okolicach [[Kijów|Kijowa]], w rejonach [[Rejon boryspolski|boryspolskim]] i [[Rejon makarowski|makarowskim]]{{r|1plus1}}. W serialu wykorzystano utwory „{{link-interwiki|Ne jdy (singel)|Q=Q25446177|tekst=Ne jdy}}” zespołu [[Okean Elzy]] oraz „Pod obłaczkom” [[Chrystyna Sołowij|Chrystyny Sołowij]]{{r|detector}}.

== Obsada ==
{| class="wikitable"
|-
! Rola !! Aktor !! Uwagi
|-
| Jakow Płatonowicz Mech (młody) || {{link-interwiki|Roman Łućkij|Q=Q23659573}} || główny bohater
|-
| Jakow Płatonowicz Mech (starszy)|| {{link-interwiki|Stanisław Bokłan|Q=Q12083688}} || główny bohater, który przeżył 100 lat
|-
| Uljana (młoda) || {{link-interwiki|Hanna Topczij|Q=Q20070317}} || ukochana Jakowa
|-
| Uljana (starsza) || {{link-interwiki|Natala Dola|Q=Q21096711}} || ukochana Jakowa
|-
| Tymosz || {{link-interwiki|Ołeksandr Peczerycja|Q=Q123285623}} || mąż Uljany
|}

== Odbiór ==
Wołodymyr Łys, w swojej recenzji filmu zauważył, że w filmie uproszczono wiele wątków fabularnych, choć jest on dynamiczny. Zwrócił również uwagę, że w filmie zniknęło użycie dialektu z Zachodniego Polesia, a kościół nie przypomina poleskiego — podczas gdy na Polesiu kościoły były malowane, świątynia w filmie jest drewniana. Autor podkreślił, że film go zainteresował, mimo że niektóre sceny zostały zmienione, a także że odtwórca głównej roli, Stanisław Bokłan, być może osiągnął poziom Stupki{{r|volyn24}}.

W Polsce serial był chwalony za wartość artystyczną i ścieżkę dźwiękową, krytykowano trywializację niektórych wątków [[Rzeź wołyńska|rzezi wołyńskiej]] i brak uniwersalizmu{{r|kl}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name=tsn>{{Cytuj |autor = |url =https://tsn.ua/ukrayina/1-1-pokazhe-istorichnu-dramu-stolittya-yakova-549830.html |tytuł ="1+1" покаже історичну драму "Століття Якова" |język =uk |opublikowany =tsn.ua |data =2015-12-08 |data dostępu = 2024-08-04}}</ref>
<ref name=1plus1>{{Cytuj |autor = |url =https://1plus1.ua/stolitta-yakova/novyny/novu-rol-oleksandra-popova-nazvali-najpotuznisou-u-jogo-aktorskij-kareri |tytuł =Нову роль Олександра Попова назвали найпотужнішою у його акторській кар’єрі |język =uk |opublikowany =1plus1.ua |data =2016-09-29 |data dostępu = 2024-08-04}}</ref>
<ref name=detector>{{Cytuj |autor = |url =https://detector.media/production/article/119139/2016-09-27-kinokrytyky-skhvalno-spryynyaly-stolittya-yakova-pislya-dopremiernogo-pokazu/ |tytuł =Кінокритики схвально сприйняли «Століття Якова» після допрем’єрного показу |język =uk |opublikowany =detector.media |data =2016-09-27 |data dostępu = 2024-08-04}}</ref>
<ref name=volyn24>{{Cytuj |autor = |url =https://www.volyn24.com/news/72333-volodymyr-lys-prokomentuvav-film-stolittia-yakova |tytuł =«Враження суперечливі: це не Західне Полісся. Все дуже спрощено, хоча й динамічно», - Лис про фільм |język =uk |opublikowany =volyn24.com |data =2016-10-01 |data dostępu = 2024-08-04}}</ref>
<ref name=kl>{{Cytuj |autor = Małgorzata Tukało  |url =https://kulturaliberalna.pl/2016/10/25/wolyn-stulecie-jakuba-recenzja/ |tytuł =Bieguny kina historycznego: „Wołyń” i „Stulecie Jakuba” |opublikowany =kulturaliberalna.pl |data =2016-10-25 |data dostępu = 2024-08-04}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|tytuł|10035713|Stulecie Jakowa}}
* {{IMDb|tytuł|6024596|Stulecie Jakowa}}

[[Kategoria:Ukraińskie seriale telewizyjne]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 2016]]
[[Kategoria:Rzeź wołyńska]]

title: Stulecie JakowaСтоліття Якова

Kraj produkcji: Ukraina

Oryginalny język: ukraiński

Główne role: Roman Łućkij, Hanna Topczij, Ołeksandr Peczerycja

Kraj oryginalnej emisji: Ukraina


text:
# Bułgarzy
Bułgarzy – naród z grupy południowych Słowian, zamieszkujący głównie Bułgarię, w mniejszej liczbie także Macedonię Północną, Grecję, Ukrainę i Mołdawię.
Etnos bułgarski ukształtował się w południowo-wschodnim zakątku Półwyspu Bałkańskiego, w Dobrudży, Mezji, Tracji i Macedonii.
Najwcześniejsze znane osadnictwo na tych terenach tworzyli indoeuropejscy Trakowie, którzy już w czasach historycznych, przede wszystkim za czasów cesarstwa rzymskiego, w przeważającej części ulegli romanizacji lub hellenizacji.
Na osadnictwo zhellenizowanych i zromanizowanych Traków nałożyło się osadnictwo słowiańskie z okresu wielkiej ekspansji Słowian na półwysep Bałkański w VI i VII wieku. Plemiona słowiańskie w Mezji i Tracji, toczące ciągłe walki z Bizancjum, nie zdążyły utworzyć własnego państwa, bo już pod koniec VII wieku na tereny te wtargnęła orda koczowniczych tureckich Protobułgarów, którzy podbili i podporządkowali sobie ludność słowiańską, tracką, helleńską i romańską. Protobułgarzy ulegli szybkiej asymilacji do przeważającego liczebnie żywiołu słowiańskiego (już w początkach panowania Symeona I w 893 język słowiański wprowadzono jako urzędowy w miejsce języka protobułgarskiego), który stopniowo wchłonął również pozostałe etnosy. W tym samym czasie Protobułgarzy przyjęli chrześcijaństwo w wersji prawosławnej. W południowej części Bałkanów utworzyli silne królestwo, sięgające okresami do Cisy na północy i do Adriatyku na zachodzie, które odrodziło się po wchłonięciu przez Bizancjum w latach 1018–1185. W tym państwie powstała jednolita narodowość bułgarska.
Kres państwowości bułgarskiej położył dopiero najazd turecki pod koniec XIV wieku. Okupacja turecka trwała do przełomu XIX i XX wieku; w jej czasie znacząca liczba Bułgarów przyjęła islam, tworząc podetnos Pomaków. W tym czasie również doszło do znaczącej liczebnie tureckiej kolonizacji ziem bułgarskich, której pozostałości istnieją do dzisiaj w Rodopach i w Dobrudży. W XX wieku doszło do definitywnego wyodrębnienia z bułgarszczyzny narodu i języka macedońskiego.
Śladem po Protobułgarach jest obecna nazwa narodu - Bułgarzy - oraz nieliczne wyrazy pochodzenia protobułgarskiego w języku bułgarskim. Po Trakach pozostały ślady w kulturze ludowej, zwłaszcza tańcach i muzyce (zob. nestinarstwo), oraz, być może, nieliczna grupa słów protobułgarskich o nieustalonej do dzisiaj etymologii. Na obrzeżach etnosu bułgarskiego pozostały reliktowe społeczności wschodnioromańskie z grupy wołoskiej - Arumuni i Meglenorumuni.
Dzisiejszy obszar osadnictwa bułgarskiego jest zwarty i w przybliżeniu mieści się w granicach państwa bułgarskiego. Istnieją również dwa obszary osadnictwa bułgarskiego na północnym wybrzeżu Morza Czarnego: Bułgarzy besarabscy w okolicach miast Bołgrad (Ukraina) i Taraklija (Mołdawia) na pograniczu Mołdawii i Ukrainy w Besarabii oraz Bułgarzy taurydzcy na północnym wybrzeżu Morza Azowskiego. Łącznie grupy te liczą około 300 tys. ludzi. W Naddniestrzu, już poza obszarem Besarabii, znajduje się ogromna wieś Parkany (ok. 10 tys. mieszkańców) zdominowana przez Bułgarów.
Współcześnie Bułgarzy posługują się językiem bułgarskim należącym do grupy języków południowosłowiańskich.

title: Bułgarzy

wikitext:
{{Grupa etniczna infobox
 |nazwa                = Bułgarzy
 |nazwa oryginalna     = {{k|bg|българи}} (byłgari)
 |grafika              = Ethnic Bulgarians.jpg
 |opis grafiki         = [[Borys I Michał]], [[Christo Botew]], [[Wasił Lewski]], [[Walja Bałkanska]], [[Wasił Apriłow]], [[Christo Stambołski]], [[Dimczo Debelanow]], [[Weselin Topałow]]
 |alt grafiki          =
 |populacja            = około 7 milionów
 |miejsce zamieszkania = [[Bułgaria]]: 5 664 624
[[Grecja]]: 637 tys. w tym także [[Pomacy]]
[[Turcja]]: 600 tys. w tym także [[Pomacy]]
[[Ukraina]]: 284,6 tys.
[[Mołdawia]]: 250 tys.
[[Kanada]]: 215 192
[[Hiszpania]]: 163 664
[[Niemcy]]: 39 294 – 146 800
[[Wielka Brytania]]: 70 tys. – 135 tys.
[[Włochy]]: 70 tys. – 129 924
[[Stany Zjednoczone]]: 92 841 – 300 tys.
[[Rumunia]]: 78 025
[[Argentyna]]: 70 tys.
[[Brazylia]]: 62 tys.
[[Francja]]: 7 460 – 34 tys.
[[Rosja]]: 32 tys.
[[Macedonia Północna]]: 1,4 tys.
 |język                = [[język bułgarski]]
 |religia              = [[prawosławie]] a w mniejszym stopniu [[islam]]
 |grupa                =
 |pokrewne             = [[Słowianie południowi]], zwłaszcza [[Macedończycy]]
 |mapa                 =
 |opis mapy            =
 |commons              =
}}
'''Bułgarzy''' – [[naród]] z grupy [[Słowianie południowi|południowych Słowian]]<ref>{{Encyklopedia Britannica |id = topic/Slav |tytuł = Slav |data dostępu = 2022-09-30}}</ref><ref>{{Cytuj książkę | url = https://books.google.com/books?id=NwvoM-ZFoAgC&pg=PA134&dq=&hl=bg&ei=kPIOTYvSLIyOjAeVn6C9Dg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CD0Q6AEwBQ#v=onepage&q=&f=false | tytuł = One Europe, many nations: a historical dictionary of European national groups | autor = James Minahan | wydawca = Greenwood Publishing Group | rok = 2000 | isbn = 0-313-30984-1 | strony = 134 – 135 | język = en | data dostępu = 2011-11-13}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.academia.edu/32675557/Cultural_Proximity_of_the_Slavic_Nations | tytuł = Cultural Proximity of the Slavic Nations | język = en | autor = Mikołaj Serafin}}</ref>, zamieszkujący głównie [[Bułgaria|Bułgarię]], w mniejszej liczbie także [[Macedonia Północna|Macedonię Północną]], [[Grecja|Grecję]], [[Ukraina|Ukrainę]] i [[Mołdawia|Mołdawię]].

[[Grupa etniczna|Etnos]] bułgarski ukształtował się w południowo-wschodnim zakątku [[Półwysep Bałkański|Półwyspu Bałkańskiego]], w [[Dobrudża|Dobrudży]], [[Mezja|Mezji]], [[Tracja|Tracji]] i [[Macedonia (kraina historyczna)|Macedonii]].

Najwcześniejsze znane osadnictwo na tych terenach tworzyli [[Indoeuropejczycy|indoeuropejscy]] [[Trakowie]], którzy już w czasach historycznych, przede wszystkim za czasów [[Cesarstwo Rzymskie|cesarstwa rzymskiego]], w przeważającej części ulegli [[Romanizacja (starożytność)|romanizacji]] lub [[Hellenizacja|hellenizacji]].

Na osadnictwo zhellenizowanych i zromanizowanych Traków nałożyło się osadnictwo słowiańskie z okresu wielkiej ekspansji [[Słowianie|Słowian]] na [[półwysep Bałkański]] w VI i VII wieku. Plemiona słowiańskie w Mezji i Tracji, toczące ciągłe walki z [[Cesarstwo Bizantyńskie|Bizancjum]], nie zdążyły utworzyć własnego państwa, bo już pod koniec VII wieku na tereny te wtargnęła orda koczowniczych [[Ludy tureckie|tureckich]] [[Protobułgarzy|Protobułgarów]], którzy podbili i podporządkowali sobie ludność słowiańską, tracką, helleńską i romańską. Protobułgarzy ulegli szybkiej asymilacji do przeważającego liczebnie żywiołu słowiańskiego (już w początkach panowania [[Symeon I|Symeona I]] w [[893]] język słowiański wprowadzono jako urzędowy w miejsce języka protobułgarskiego), który stopniowo wchłonął również pozostałe etnosy. W tym samym czasie Protobułgarzy przyjęli [[chrześcijaństwo]] w wersji [[Prawosławie|prawosławnej]]. W południowej części Bałkanów utworzyli silne królestwo, sięgające okresami do [[Cisa|Cisy]] na północy i do [[Morze Adriatyckie|Adriatyku]] na zachodzie, które odrodziło się po wchłonięciu przez Bizancjum w latach [[1018]]–[[1185]]. W tym państwie powstała jednolita narodowość bułgarska.

Kres państwowości bułgarskiej położył dopiero najazd turecki pod koniec XIV wieku. Okupacja turecka trwała do przełomu XIX i XX wieku<ref>{{encyklopedia PWN|id=3881938|tytuł=Bułgarzy|data dostępu=2022-08-05}}</ref>; w jej czasie znacząca liczba Bułgarów przyjęła [[islam]], tworząc podetnos [[Pomacy|Pomaków]]. W tym czasie również doszło do znaczącej liczebnie [[Turcy|tureckiej]] [[Kolonizacja|kolonizacji]] ziem bułgarskich, której pozostałości istnieją do dzisiaj w [[Rodopy|Rodopach]] i w [[Dobrudża|Dobrudży]]. W XX wieku doszło do definitywnego wyodrębnienia z bułgarszczyzny narodu i języka [[Język macedoński|macedońskiego]].

Śladem po Protobułgarach jest obecna nazwa narodu - Bułgarzy - oraz nieliczne wyrazy pochodzenia protobułgarskiego w [[Język bułgarski|języku bułgarskim]]. Po Trakach pozostały ślady w kulturze ludowej, zwłaszcza tańcach i muzyce (zob. [[nestinarstwo]]), oraz, być może, nieliczna grupa słów protobułgarskich o nieustalonej do dzisiaj etymologii. Na obrzeżach etnosu bułgarskiego pozostały reliktowe społeczności wschodnioromańskie z grupy [[Wołosi|wołoskiej]] - [[Arumuni]] i [[Meglenorumuni]].

Dzisiejszy obszar osadnictwa bułgarskiego jest zwarty i w przybliżeniu mieści się w granicach państwa bułgarskiego. Istnieją również dwa obszary osadnictwa bułgarskiego na północnym wybrzeżu [[Morze Czarne|Morza Czarnego]]: [[Bułgarzy besarabscy]] w okolicach miast [[Bołgrad]] (Ukraina) i Taraklija (Mołdawia) na pograniczu [[Mołdawia|Mołdawii]] i [[Ukraina|Ukrainy]] w [[Besarabia|Besarabii]] oraz [[Bułgarzy taurydzcy]] na północnym wybrzeżu [[Morze Azowskie|Morza Azowskiego]]. Łącznie grupy te liczą około 300 tys. ludzi. W [[Naddniestrze|Naddniestrzu]], już poza obszarem Besarabii, znajduje się ogromna wieś [[Parkany (Mołdawia)|Parkany]] (ok. 10 tys. mieszkańców) zdominowana przez Bułgarów.

Współcześnie Bułgarzy posługują się [[Język bułgarski|językiem bułgarskim]] należącym do grupy [[Języki południowosłowiańskie|języków południowosłowiańskich]].

== Zobacz też ==
* [[Historia Bułgarii]]
* [[Historia Bułgarii w średniowieczu]]
* [[Historia Bułgarii (681–1018)]]
* [[Wielka Bułgaria]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
{{dopracować|sekcja|przypisy=2021-06}}
* [[Krzysztof Dąbrowski]], [[Teresa Nagrodzka-Majchrzyk]], [[Edward Tryjarski]] ''Hunowie europejscy, Protobułgarzy, Chazarowie, Pieczyngowie'', [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]], Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1975
* [[Zofia Hilczer-Kurnatowska|Zofia Kurnatowska]] ''Słowiańszczyzna południowa'', [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]], 1977
* [[Tadeusz Wasilewski]] ''Historia Bułgarii'', [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]], Wrocław 1988, {{ISBN|8304024667}}
* {{Cytuj|autor = Barbara Jelavich |tytuł = Historia Bałkanów. Wiek XVIII i XIX |data = 2005 |isbn = 83-233-2042-X |inni = Jędrzej Polak (tłum.); Krzysztof Salawa (tłum.) |miejsce = Kraków |wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego |oclc = 830759085}}
* {{Cytuj|autor = Barbara Jelavich |tytuł = Historia Bałkanów. Wiek XX |data = 2005 |isbn = 83-233-2043-8 |inni = Marek Chojnacki (tłumaczenie); Justyn Hunia (tłum.) |miejsce = Kraków |wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego |oclc = 830759054}}
* {{Cytuj|autor = [[Jerzy Skowronek]];; [[Mieczysław Tanty]];; [[Tadeusz Wasilewski]]; |tytuł = Słowianie południowi i zachodni VI-XX wiek |data = 2005 |isbn = 83-05-13401-6 |miejsce = Warszawa |wydawca = Książka i Wiedza |oclc = 838816716}}
* [[Tadeusz Czekalski]] ''Bułgaria'', Wydawnictwo "Trio", Warszawa 2010, {{ISBN|978-83-7436-252-8}}
* Г. Аствацатуров, ''Болгары – 200 лет в Парканах''. Ч. 1. Бендеры 2006.

{{Narody słowiańskie}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bułgarzy| ]]
[[Kategoria:Narodowości]]

title: Bułgarzyбългари (byłgari)

Populacja: około 7 milionów

Miejsce zamieszkania: Bułgaria: 5 664 624 · Grecja: 637 tys. w tym także Pomacy · Turcja: 600 tys. w tym także Pomacy · Ukraina: 284,6 tys. · Mołdawia: 250 tys. · Kanada: 215 192 · Hiszpania: 163 664 · Niemcy: 39 294 – 146 800 · Wielka Brytania: 70 tys. – 135 tys. · Włochy: 70 tys. – 129 924 · Stany Zjednoczone: 92 841 – 300 tys. · Rumunia: 78 025 · Argentyna: 70 tys. · Brazylia: 62 tys. · Francja: 7 460 – 34 tys. · Rosja: 32 tys. · Macedonia Północna: 1,4 tys.

Język: język bułgarski

Religia: prawosławie a w mniejszym stopniu islam

Pokrewne: Słowianie południowi, zwłaszcza Macedończycy


text:
# Marian Jaskuła
Marian Stefan Jaskuła (ur. 16 października 1932 w Poznaniu, zm. 31 stycznia 2021 tamże) – polski ekonomista, działacz turystyczny i krajoznawca, Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, założyciel i wieloletni prezes Oddziału PTTK „Meblarz” w Swarzędzu.

## Życiorys
Urodził się jako najstarszy syn Stefana Jaskuły i Marianny zd. Strassburger. Dzieciństwo spędził na Osiedlu Warszawskim w Poznaniu. W 1940 jego ojciec został aresztowany przez niemieckich okupantów. W czasie II wojny światowej uczył się w szkole dla dzieci polskich, utworzonej przez okupanta, oraz na tajnych kompletach. Latem 1944 uciekł z transportu młodzieży polskiej wywożonej na roboty rolne do Rzeszy. Po wyzwoleniu podjął naukę w szkole średniej. Później, zmuszony trudnymi warunkami bytowymi po śmierci ojca, rozpoczął pracę zawodową. W latach 1951–1959 służył w wojsku, a następnie rozpoczął pracę na Górnym Śląsku, cały czas uzupełniając wykształcenie i podnosząc kwalifikacje. Zawarł związek małżeński z Eugenią Marią Kurasz. W 1968 powrócił do Poznania. Od 1973 związany ze Swarzędzem, gdzie zatrudniony był w Swarzędzkich Fabrykach Mebli na stanowisku ekonomisty oraz szefa zespołu kontroli wewnętrznej. W zakładzie tym pracował do przejścia na emeryturę. W latach 1979–1989 był członkiem Miejskiej Komisji Kultury Fizycznej i Turystyki przy Urzędzie Miasta i Gminy Swarzędz, natomiast od 1985 do 1988 członkiem Komitetu Obchodów 350-lecia Swarzędza.

### Działalność turystyczna i krajoznawcza
Od 1947 był członkiem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W 1956 wstąpił w Katowicach do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. W latach 1970–1973 pełnił funkcję członka prezydium i wiceprezesa tamtejszego oddziału. Od 1975 do 1983 był prezesem koła zakładowego nr 98 przy Swarzędzkich Fabrykach Mebli. W 1983 założył i nieprzerwanie do 2009 pełnił funkcję prezesa Oddziału PTTK „Meblarz” w Swarzędzu, do 1990 funkcjonującego jako oddział zakładowy.
Pełnił także inne funkcje społeczne w strukturach organizacyjnych PTTK, był m.in.:
- wiceprezesem Oddziału Poznań – Nowe Miasto (1980–1983),
- wiceprzewodniczącym Komisji Krajoznawczej i Ochrony Zabytków Zarządu Wojewódzkiego w Poznaniu (1976–1991),
- członkiem Prezydium Zarządu Wojewódzkiego w Poznaniu (1985–1989),
- członkiem Zarządu Głównego (1985–1997),
- wiceprezesem Wielkopolskiej Korporacji Oddziałów (1993–2003),
- wiceprzewodniczący Wielkopolskiej Komisji Krajoznawczej,
- prezesem Klubu Turystyki Górskiej „Smrek” przy Oddziale „Meblarz”[2].

Był inicjatorem i bezpośrednim organizatorem licznych imprez turystyczno-krajoznawczych, obozów wędrownych i wypraw górskich, w tym m.in. XXV Ogólnopolskiego Wysokokwalifikowanego Rajdu Pieszego „Wielkopolska” w 1984. Autor licznych artykułów krajoznawczych i turystycznych, m.in. przez 15 lat prowadził dział turystyczny w gazecie zakładowej SFM „Segmenty” oraz był członkiem kolegium redakcyjnego kwartalnika krajoznawczego „Znad Warty”.
Posiadał uprawnienia kadry PTTK: przodownika turystyki górskiej, przodownika turystyki pieszej, instruktora krajoznawstwa Polski, strażnika ochrony przyrody oraz instruktora szkolenia kadr. Został wyróżniony tytułem Honorowego Przodownika Turystyki Pieszej.
16 września 2005, obradujący w Warszawie XVI Walny Zjazd PTTK nadał Marianowi Jaskule godność Członka Honorowego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, jako osobie szczególnie zasłużonej dla rozwoju turystyki i krajoznawstwa w Polsce. Na VIII Zjeździe Oddziału PTTK „Meblarz” w 2009 zakończył pełnienie funkcji prezesa oddziału – uchwałą zjazdu został wyróżniony tytułem honorowego prezesa tej jednostki. Ponadto w uznaniu zasług, Rada Miejska w Swarzędzu nadała 2 marca 2010 Marianowi Jaskule odznaczenie „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz”.
Zmarł 31 stycznia 2021. Pogrzeb odbył się 8 lutego 2021 na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu z udziałem sztandaru Zarządu Głównego PTTK.

## Odznaczenia
Marian Jaskuła został wyróżniony m.in. następującymi odznaczeniami:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie
- Złota Odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki”
- Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Turystyki”
- Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego"
- Odznaka „Zasłużony dla Województwa Poznańskiego"
- Odznaka honorowa „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”
- Odznaka Honorowa Miasta Poznania
- Odznaczenie „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz”
- Złota Odznaka Federacji Sportowej „Ogniwo"
- Złota Odznaka „Zasłużony Działacz LOK”
- Srebrna Honorowa Odznaka Przyjaciół Harcerstwa
- Medal 350-lecia Swarzędza
- Złota Honorowa Odznaka PTTK
- Złota Odznaka Zasłużony w pracy w PTTK wśród młodzieży
- Medal 50-lecia PTTK
- Medal Komisji Turystyki Górskiej Zarządu Głównego PTTK
- Medal Komisji Kół i Oddziałów Zakładowych Zarządu Głównego PTTK
- Medal Franciszka Jaśkowiaka „Za zasługi w krzewieniu krajoznawstwa i turystyki w Wielkopolsce”

title: Marian Jaskuła

wikitext:
{{Osoba publiczna infobox
 | osoba publiczna      = Marian Jaskuła
 | grafika              = Marian Jaskuła.jpg
 | opis grafiki         =
 | data urodzenia       = 16 października 1932
 | miejsce urodzenia    = [[Poznań]]
 | podpis               =
 | data śmierci         = 31 stycznia 2021
 | miejsce śmierci      = Poznań
 | rodzaj działalności  =
 | funkcja              = Prezes
 | organizacja          = [[Oddział PTTK „Meblarz” w Swarzędzu|Oddział PTTK „Meblarz”
w Swarzędzu]]
 | od                   = 1983
 | do                   = 2009
 | poprzednik           =
 | następca             = Piotr Osiewicz
 | 2 funkcja            = Członek Zarządu Głównego
 | 2 organizacja        = [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze]]
 | 2 od                 = 1985
 | 2 do                 = 1997
 | 3 funkcja            = [[Członkowie honorowi Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego|Członek honorowy]]
 | 3 organizacja        = [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze]]
 | 3 od                 = 2005
 | odznaczenia          = {{order|OOP|KK}} {{order|KZ|S}} {{order|MDPM}} {{order|OHZWW}} {{order|OHMP}} {{Order|PL-OHZZT}}
{{order|PL-OZDT}} {{order|PL-ZOHPTTK}}
 | www                  =
 | commons              = Category:Marian Jaskuła
 | quote                =
}}
'''Marian Stefan Jaskuła''' (ur. [[16 października]] [[1932]] w [[Poznań|Poznaniu]], zm. [[31 stycznia]] [[2021]]{{r|nekrolog}} tamże) – [[Polacy|polski]] [[Ekonomia|ekonomista]], [[Turystyka|działacz turystyczny]] i [[Krajoznawstwo|krajoznawca]], [[Członkowie honorowi Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego|Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego]], założyciel i wieloletni prezes [[Oddział PTTK „Meblarz” w Swarzędzu|Oddziału PTTK „Meblarz” w Swarzędzu]].

== Życiorys ==
Urodził się jako najstarszy syn Stefana Jaskuły i Marianny zd. Strassburger{{r|księga}}. Dzieciństwo spędził na [[Osiedle Warszawskie (Poznań)|Osiedlu Warszawskim]] w Poznaniu. W 1940 jego ojciec został aresztowany przez [[III Rzesza|niemieckich okupantów]]. W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] uczył się w szkole dla dzieci polskich, utworzonej przez [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupanta]], oraz na [[Tajne nauczanie|tajnych kompletach]]. Latem 1944 uciekł z transportu młodzieży polskiej wywożonej na [[Roboty przymusowe|roboty rolne]] do [[III Rzesza|Rzeszy]]. Po wyzwoleniu podjął naukę w szkole średniej. Później, zmuszony trudnymi warunkami bytowymi po śmierci ojca, rozpoczął pracę zawodową. W latach 1951–1959 służył w wojsku, a następnie rozpoczął pracę na [[Górny Śląsk|Górnym Śląsku]], cały czas uzupełniając wykształcenie i podnosząc kwalifikacje. Zawarł związek małżeński z Eugenią Marią Kurasz{{r|księga}}. W 1968 powrócił do Poznania. Od 1973 związany ze [[Swarzędz]]em, gdzie zatrudniony był w [[Swarzędzkie Fabryki Mebli|Swarzędzkich Fabrykach Mebli]] na stanowisku ekonomisty oraz szefa zespołu kontroli wewnętrznej. W zakładzie tym pracował do przejścia na [[Emerytura|emeryturę]]{{r|sylwetki}}. W latach 1979–1989 był członkiem Miejskiej Komisji Kultury Fizycznej i Turystyki przy Urzędzie Miasta i Gminy Swarzędz, natomiast od 1985 do 1988 członkiem Komitetu Obchodów 350-lecia Swarzędza{{r|uchwała}}.

=== Działalność turystyczna i krajoznawcza ===
Od 1947 był członkiem [[Polskie Towarzystwo Krajoznawcze|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego]]. W 1956 wstąpił w [[Katowice|Katowicach]] do [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego]]. W latach 1970–1973 pełnił funkcję członka prezydium i wiceprezesa tamtejszego oddziału{{r|sylwetki}}. Od 1975 do 1983 był prezesem koła zakładowego nr 98 przy Swarzędzkich Fabrykach Mebli. W 1983 założył i nieprzerwanie do 2009 pełnił funkcję prezesa [[Oddział PTTK „Meblarz” w Swarzędzu|Oddziału PTTK „Meblarz” w Swarzędzu]], do 1990 funkcjonującego jako oddział zakładowy{{r|leksykon}}.

Pełnił także inne funkcje społeczne w strukturach organizacyjnych PTTK, był m.in.{{r|uchwała}}:
* wiceprezesem Oddziału Poznań – Nowe Miasto (1980–1983),
* wiceprzewodniczącym Komisji Krajoznawczej i Ochrony Zabytków Zarządu Wojewódzkiego w Poznaniu (1976–1991),
* członkiem Prezydium Zarządu Wojewódzkiego w Poznaniu (1985–1989),
* członkiem Zarządu Głównego (1985–1997),
* wiceprezesem Wielkopolskiej Korporacji Oddziałów (1993–2003),
* wiceprzewodniczący Wielkopolskiej Komisji Krajoznawczej,
* prezesem Klubu Turystyki Górskiej „Smrek” przy Oddziale „Meblarz”{{r|księga}}.

Był inicjatorem i bezpośrednim organizatorem licznych imprez turystyczno-krajoznawczych, obozów wędrownych i wypraw górskich, w tym m.in. XXV Ogólnopolskiego Wysokokwalifikowanego Rajdu Pieszego „Wielkopolska” w 1984. Autor licznych artykułów krajoznawczych i turystycznych, m.in. przez 15 lat prowadził dział turystyczny w gazecie zakładowej SFM „Segmenty” oraz był członkiem kolegium redakcyjnego kwartalnika krajoznawczego „Znad Warty”{{r|uchwała}}.

Posiadał uprawnienia kadry PTTK: [[Przodownik turystyki górskiej PTTK|przodownika turystyki górskiej]], [[Przodownik turystyki pieszej PTTK|przodownika turystyki pieszej]], [[Instruktor krajoznawstwa PTTK|instruktora krajoznawstwa Polski]], strażnika ochrony przyrody oraz instruktora szkolenia kadr. Został wyróżniony tytułem Honorowego Przodownika Turystyki Pieszej{{r|uchwała}}.

16 września 2005, obradujący w Warszawie XVI Walny Zjazd PTTK nadał Marianowi Jaskule godność [[Członkowie Honorowi Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego|Członka Honorowego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego]], jako osobie ''szczególnie zasłużonej dla rozwoju turystyki i krajoznawstwa w Polsce''{{r|statut}}. Na VIII Zjeździe Oddziału PTTK „Meblarz” w 2009 zakończył pełnienie funkcji prezesa oddziału – uchwałą zjazdu został wyróżniony tytułem honorowego prezesa tej jednostki{{r|sylwetki}}. Ponadto w uznaniu zasług, Rada Miejska w Swarzędzu nadała 2 marca 2010 Marianowi Jaskule odznaczenie „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz”{{r|uchwała}}.

Zmarł 31 stycznia 2021. Pogrzeb odbył się 8 lutego 2021 na [[cmentarz Miłostowo w Poznaniu|cmentarzu Miłostowo w Poznaniu]] z udziałem sztandaru Zarządu Głównego PTTK{{r|nekrolog}}.

== Odznaczenia ==
Marian Jaskuła został wyróżniony m.in. następującymi odznaczeniami{{r|uchwała}}:
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]]
* [[Krzyż Zasługi|Srebrny Krzyż Zasługi]]
* [[Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie]]
* Złota [[Odznaka „Zasłużony Działacz Turystyki”]]
* [[Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Turystyki”]]
* Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego"
* Odznaka „Zasłużony dla Województwa Poznańskiego"
* [[Odznaka honorowa „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”]]
* [[Odznaka Honorowa Miasta Poznania]]
* Odznaczenie „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz”
* Złota Odznaka Federacji Sportowej „Ogniwo"
* [[Odznaka „Zasłużony Działacz LOK”|Złota Odznaka „Zasłużony Działacz LOK”]]
* [[Honorowa Odznaka Ruchu Przyjaciół Harcerstwa|Srebrna Honorowa Odznaka Przyjaciół Harcerstwa]]
* Medal 350-lecia Swarzędza
* [[Honorowa Odznaka PTTK|Złota Honorowa Odznaka PTTK]]
* [[Odznaka Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży|Złota Odznaka Zasłużony w pracy w PTTK wśród młodzieży]]
* Medal 50-lecia PTTK
* Medal Komisji Turystyki Górskiej Zarządu Głównego PTTK
* Medal Komisji Kół i Oddziałów Zakładowych Zarządu Głównego PTTK
* Medal [[Franciszek Jaśkowiak|Franciszka Jaśkowiaka]] „Za zasługi w krzewieniu krajoznawstwa i turystyki w Wielkopolsce”

== Przypisy ==
<references>
<ref name="księga">{{Cytuj książkę | nazwisko = Chudy | imię = Marian | autor link = Marian Chudy | tytuł = Księga trzeciego tysiąclecia PTTK w Wielkopolsce. Noty biograficzne | wydawca = Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Wielkopolska Korporacja Oddziałów PTTK w Poznaniu | miejsce = Poznań | rok = 2002 | strony = 60-61 | isbn = 8391307395}}</ref>
<ref name="leksykon">{{Cytuj książkę | nazwisko = Chudy | imię = Marian | autor link = Marian Chudy | tytuł = Wielkopolski leksykon PTTK | wydawca = Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Wielkopolska Korporacja Oddziałów PTTK w Poznaniu | miejsce = Poznań | rok = 2005 | strony = 148-151 | isbn = 8391890236}}</ref>
<ref name="sylwetki">{{Cytuj książkę | nazwisko = Osiewicz | imię = Piotr | tytuł = Sylwetki Swarzędzan: Marian Jaskuła | wydawca = Spółdzielnia Mieszkaniowa w Swarzędzu | miejsce = Swarzędz | rok = 2010 | url = http://web.archive.org/web/20130130052331/http://www.sm-swarzedz.pl/go.php/pl/sylwetki_swarzedzan/jak.html}}</ref>
<ref name="uchwała">{{Cytuj | tytuł = Uchwała Nr LIII/324/2010 Rady Miejskiej w Swarzędzu z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie nadania odznaczenia „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz” (wraz z uzasadnieniem) | url = http://bip.swarzedz.eu/fileadmin/BIP/Prawo/Uchwaly/2010/2010_324.pdf}}</ref>
<ref name="statut">{{Cytuj | tytuł = Art. 15 ust. 1 Statutu Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego | url = https://www.pttk.pl/ks3/dok/k17_dp002_20120913.pdf | data dostępu = 2016-09-16 | archiwum = https://web.archive.org/web/20161011174520/https://www.pttk.pl/ks3/dok/k17_dp002_20120913.pdf | zarchiwizowano = 2016-10-11}}</ref>
<ref name="nekrolog">{{Cytuj stronę | url = http://www.meblarz.pttk.pl/index.php/10-wydarzenia/99-nekrolog-2021-02 | tytuł = Marian Jaskuła – nekrolog | data = 2021-02-03 | opublikowany = [[Oddział PTTK „Meblarz” w Swarzędzu]] | data dostępu = 2021-02-03}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Chudy | imię = Marian | autor link = Marian Chudy | tytuł = Księga trzeciego tysiąclecia PTTK w Wielkopolsce. Noty biograficzne | wydawca = Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Wielkopolska Korporacja Oddziałów PTTK w Poznaniu | miejsce = Poznań | rok = 2002 | strony = 60-61 | isbn = 8391307395}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Chudy | imię = Marian | autor link = Marian Chudy | tytuł = Wielkopolski leksykon PTTK | wydawca = Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Wielkopolska Korporacja Oddziałów PTTK w Poznaniu | miejsce = Poznań | rok = 2005 | strony = 9, 14, 37, 40, 56, 75, 148, 149, 151, 232, 258, 272, 274, 297 | isbn = 8391890236}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Osiewicz | imię = Piotr | tytuł = Sylwetki Swarzędzan: Marian Jaskuła | wydawca = Spółdzielnia Mieszkaniowa w Swarzędzu | miejsce = Swarzędz | rok = 2010 | url = http://web.archive.org/web/20130130052331/http://www.sm-swarzedz.pl/go.php/pl/sylwetki_swarzedzan/jak.html}}
* {{Cytuj | tytuł = Uchwała Nr LIII/324/2010 Rady Miejskiej w Swarzędzu z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie nadania odznaczenia „Zasłużony dla Miasta i Gminy Swarzędz” (wraz z uzasadnieniem) | url = http://bip.swarzedz.eu/fileadmin/BIP/Prawo/Uchwaly/2010/2010_324.pdf}}

{{SORTUJ:Jaskuła, Marian}}
[[Kategoria:Działacze Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego]]
[[Kategoria:Honorowi członkowie Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego]]
[[Kategoria:Polscy działacze turystyczni]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Swarzędzem]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową Za Zasługi dla Turystyki]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Turystyki”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużony Działacz LOK”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką Ruchu Przyjaciół Harcerstwa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Honorową Odznaką PTTK]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką Zasłużony w pracy PTTK wśród młodzieży]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Miasta Poznania]]
[[Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Zmarli w 2021]]

title: Marian Jaskuła

Data i miejsce urodzenia: 16 października 1932 · Poznań

Data i miejsce śmierci: 31 stycznia 2021 · Poznań

Następca: Piotr Osiewicz


text:
# Lubnia (gromada)
Lubnia – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Lubnia z siedzibą GRN w Lubni utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie chojnickim w woj. bydgoskim, na mocy uchwały nr 24/5 WRN w Bydgoszczy z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Lubnia i Zalesie ze zniesionej gminy Brusy w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 23 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromadę zniesiono 31 grudnia 1961, a jej obszar włączono do gromady Leśno (wieś Lubnia oraz miejscowości Lamk i Popówka) oraz do nowo utworzonej gromady Brusy-Północ (wieś Zalesie) w tymże powiecie.

title: Lubnia (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Lubnia
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1961
 |zdjęcie                   = Lubnia fragment miejscowości 02.07.10 p.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo bydgoskie (1950–1975)|bydgoskie]]
 |powiat                    = [[powiat chojnicki|chojnicki]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 31 grudnia 1961
 |siedziba                  = [[Lubnia]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 2
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 23
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Lubnia''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Lubnia z siedzibą GRN w [[Lubnia|Lubni]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat chojnicki|powiecie chojnickim]] w [[Województwo bydgoskie (1950–1975)|woj. bydgoskim]], na mocy uchwały nr 24/5 WRN w [[Bydgoszcz]]y z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Lubnia i Zalesie ze zniesionej [[gmina Brusy|gminy Brusy]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 24/5 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu chojnickiego; w ramach Zarządzenia Nr 9 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 18 listopada 1954 w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 5 października 1954 dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 12, Poz. 63)</ref>. Dla gromady ustalono 23 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Ogłoszenie uchwały Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Chojnicach z 4. X. 1954, ustalającej liczbę członków gromadzkich rad narodowych powiatu chojnickiego (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 9 października 1954 r., Nr. 10, Poz. 42)</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 31 grudnia 1961, a jej obszar włączono do [[Leśno (gromada)|gromady Leśno]] (wieś Lubnia oraz miejscowości Lamk i Popówka) oraz do nowo utworzonej [[Brusy-Północ (gromada)|gromady Brusy-Północ]] (wieś Zalesie) w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr 16/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy w sprawie utworzenia i zniesienia niektórych gromad w województwie bydgoskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 1961 r., Nr. 13, Poz. 103)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat chojnicki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie bydgoskim|Lubnia]]

title: Lubnia

Państwo: Polska

Województwo: bydgoskie

Powiat: chojnicki

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 31 grudnia 1961

Siedziba: Lubnia

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Mastigias papua
Mastigias papua – gatunek krążkopława z rodziny Mastigidiiae występujący w południowym Pacyfiku.

## Opis
Meduzy o średnicy do 19 cm. Na dzwonie charakterystyczne plamki, stąd zwyczajowa nazwa angielska Spotted jelly. Maczugowato zakończone płaty zwisające z dzwonu wyposażone są w liczne otwory gębowe. Żywią się planktonem. Istnieje kilka podgatunków, różniących się przede wszystkim ubarwieniem.
W Japonii sprzedawane jako zwierzątka akwariowe pod nazwą takokurage (タコクラゲ).

title: Mastigias papua

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Mastigias papua''
 |TSN                    = 51813
 |zoolog                 = (Lesson, 1830)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Mastigias papua - MBA - DSC07064.JPG
 |opis grafiki           =
 |podkrólestwo           = [[tkankowce właściwe]]
 |typ                    = [[parzydełkowce]]
 |gromada                = [[krążkopławy]]
 |rząd                   = [[Rhizostomeae]]
 |rodzina                = [[Mastigidiiae]]
 |rodzaj                 = [[Mastigias]]
 |gatunek                = '''''Mastigias papua'''''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Mastigias papua
 |commons                = Category:Mastigias papua
}}
'''''Mastigias papua''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[krążkopławy|krążkopława]] z rodziny [[Mastigidiiae]] występujący w południowym [[Ocean Spokojny|Pacyfiku]].

== Opis ==
[[Meduza|Meduzy]] o średnicy do 19 cm. Na dzwonie charakterystyczne plamki, stąd zwyczajowa nazwa angielska ''Spotted jelly''. Maczugowato zakończone płaty zwisające z dzwonu wyposażone są w liczne otwory gębowe. Żywią się planktonem. Istnieje kilka podgatunków, różniących się przede wszystkim ubarwieniem.

W [[Japonia|Japonii]] sprzedawane jako zwierzątka akwariowe pod nazwą ''takokurage'' (タコクラゲ).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://animaldiversity.ummz.umich.edu/site/accounts/classification/Mastigias_papua.html Systematyka ''Mastigias papua''] na Animal Diversity Web
* {{Cytuj stronę | url = http://www.montereybayaquarium.org/animals/AnimalDetails.aspx?enc=VsGX+Lst7QbYP2o9yAV5ow== | tytuł = Opis ''Mastigias papua'' | opublikowany = montereybayaquarium.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20120510061129/http://www.montereybayaquarium.org/animals/AnimalDetails.aspx?enc=VsGX+Lst7QbYP2o9yAV5ow== | zarchiwizowano = 2012-05-10}} na Monterey Bay Aquarium
[[Plik:Mastigias papua-Spotted jellyfish.ogg|thumb|left|Wideo]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Krążkopławy]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1830 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Podkrólestwo: tkankowce właściwe

Typ: parzydełkowce

Gromada: krążkopławy

Rząd: Rhizostomeae

Rodzina: Mastigidiiae

Rodzaj: Mastigias

Gatunek: Mastigias papua


text:
# Powiat Donnersberg
Powiat Donnersberg (niem. Donnersbergkreis) – powiat w niemieckim kraju związkowym Nadrenia-Palatynat. Siedzibą powiatu jest miasto Kirchheimbolanden.

## Podział administracyjny
Powiat Donnersberg składa się z:
- pięciu gmin związkowych (Verbandsgemeinde)

Gminy związkowe:
| Lp. | Nazwa gminy związkowej | Ludność (31.12.2009) | Powierzchnia km² | Liczba gmin |
| --- | ---------------------- | -------------------- | ---------------- | ----------- |
| 1   | Eisenberg (Pfalz)      | 13.430               | 63,69            | 3           |
| 2   | Göllheim               | 12.062               | 79,53            | 13          |
| 3   | Kirchheimbolanden      | 19.317               | 147,35           | 16          |
| 4   | Nordpfälzer Land       | 18.389               | 243,13           | 36          |
| 5   | Winnweiler             | 13.373               | 111,19           | 13          |

## Zmiany administracyjne
1 stycznia 2020
- połączenie gminy związkowej Rockenhausen z gminą związkową Alsenz-Obermoschel w gminę związkową Nordpfälzer Land

title: Powiat Donnersberg

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Powiat Donnersberg
 |nazwa oryginalna                = Donnersbergkreis
 |dopełniacz nazwy                = Donnersberg
 |jednostka                       = [[Powiaty w Niemczech|powiat]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = DEU Donnersbergkreis COA.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-RP
 |siedziba                        = [[Kirchheimbolanden]]
 |kod statystyczny                = 07 3 33
 |powierzchnia                    = 645,46 km²
 |rok                             = 31 grudnia 2009
 |liczba ludności                 = 76 571
 |gęstość zaludnienia             = 119 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           = KIB, ROK
 |adres urzędu                    = Uhlandstraße 2
67292 Kirchheimbolanden
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = gmin
 |1. podział                      = 81
 |mapa                            = Lage des Donnersbergkreises in Deutschland.PNG
 |nazwa mapy                      = Niemiec
 |2. mapa                         = Rhineland-Palatinate KIB.svg
 |nazwa 2. mapy                   = Nadrenii-Palatynatu
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.donnersberg.de/
}}
'''Powiat Donnersberg''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Donnersbergkreis'') – [[Powiaty w Niemczech|powiat]] w [[Niemcy|niemieckim]] [[kraje związkowe Niemiec|kraju związkowym]] [[Nadrenia-Palatynat]]. Siedzibą powiatu jest miasto [[Kirchheimbolanden]].

== Podział administracyjny ==
Powiat Donnersberg składa się z:
* pięciu gmin związkowych ''(Verbandsgemeinde)''

'''Gminy związkowe:'''
{|class="wikitable sortable" style="text-align:right"
! style="width:10px" class="unsortable" | '''Lp.'''
! style="width:220px" | '''Nazwa gminy związkowej'''
! style="width:60px" | '''Ludność (31.12.2009)'''
! style="width:60px" | '''Powierzchnia km²'''
! style="width:30px" | '''Liczba gmin'''
|-
!1
| style="text-align:left"| '''[[Gmina związkowa Eisenberg (Pfalz)|Eisenberg (Pfalz)]]'''
| 13.430
| 63,69
| 3
|-
!2
| style="text-align:left"| '''[[Gmina związkowa Göllheim|Göllheim]]'''
| 12.062
| 79,53
| 13
|-
!3
| style="text-align:left"| '''[[Verbandsgemeinde Kirchheimbolanden|Kirchheimbolanden]]'''
| 19.317
| 147,35
| 16
|-
!4
| style="text-align:left"| '''[[Gmina związkowa Nordpfälzer Land|Nordpfälzer Land]]'''
| 18.389
| 243,13
| 36
|-
!5
| style="text-align:left"| '''[[Gmina związkowa Winnweiler|Winnweiler]]'''
| 13.373
| 111,19
| 13
|-
|}

== Zmiany administracyjne ==
1 stycznia 2020
* połączenie gminy związkowej [[gmina związkowa Rockenhausen|Rockenhausen]] z gminą związkową [[gmina związkowa Alsenz-Obermoschel|Alsenz-Obermoschel]] w gminę związkową [[gmina związkowa Nordpfälzer Land|Nordpfälzer Land]]

{{Powiat Donnersberg}}
{{Nadrenia-Palatynat}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Donnersberg|*]]

title: Powiat DonnersbergDonnersbergkreis

Herb: Flaga

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Nadrenia-Palatynat

Siedziba: Kirchheimbolanden

• gęstość: 119 os./km²

Tablice rejestracyjne: KIB, ROK