text:
# Jan Mathiasen
 Jan Dupont Mathiasen (ur. 9 maja 1957 we Fredericii), duński żeglarz sportowy, brązowy medalista olimpijski z Seulu.
Startował w klasie Soling. Zawody w 1988 były jego drugimi igrzyskami olimpijskimi, wcześniej brał udział w IO 84 (12. miejsce). W Seulu załogę tworzyli również Jesper Bank i Steen Secher.

title: Jan Mathiasen

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jan Mathiasen
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = żeglarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 9 maja 1957
 |miejsce urodzenia         = [[Fredericia]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 184 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|DNK}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}

{{Medalista infobox/IO|L|Seul|1988|żeglarstwo|brąz|([[Żeglarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 – klasa Soling|Soling]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
''' Jan Dupont Mathiasen''' (ur. [[9 maja]] [[1957]] we [[Fredericia|Fredericii]]<ref>{{Cytuj | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ma/jan-mathiasen-1.html | tytuł = Jan Mathiasen Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2013-02-14 | archiwum = https://web.archive.org/web/20110813075559/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ma/jan-mathiasen-1.html | zarchiwizowano = 13 sierpnia 2011}}</ref>), [[Dania|duński]] [[żeglarstwo|żeglarz]] sportowy, brązowy medalista olimpijski z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988|Seulu]].

Startował w klasie [[Soling]]. Zawody w 1988 były jego drugimi igrzyskami olimpijskimi, wcześniej brał udział w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984|IO 84]] (12. miejsce). W Seulu załogę tworzyli również [[Jesper Bank]] i [[Steen Secher]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Mathiasen, Jan}}
[[Kategoria:Duńscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Duńscy żeglarze sportowi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Fredericii]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]
[[Kategoria:Żeglarze sportowi na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984]]
[[Kategoria:Żeglarze sportowi na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988]]

title: · Jan Mathiasen

Data i miejsce urodzenia: 9 maja 1957 · Fredericia

title: Dorobek medalowy

brąz: Seul 1988 · żeglarstwo · (Soling)


text:
# Universitas Cantat
Universitas Cantat – międzynarodowy festiwal chórów uniwersyteckich, który odbywa się w Poznaniu od 1998 roku. Głównym jego punktem jest Koncert Finałowy, gdzie obok przeglądu chórów w pierwszej części ma miejsce premierowe wykonanie przez wszystkie chóry z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej utworu finałowego, specjalnie napisanego na to wydarzenie. Festiwal ma charakter niekonkursowy, a wstęp na wszystkie koncerty jest bezpłatny.

## Cele
- poznawanie kultury muzycznej wielu narodów świata;
- prezentacja i promocja rodzimej muzyki chóralnej;
- nawiązywanie nowych znajomości, wymiana doświadczeń;
- promocja miasta i regionu.

## Historia
Festiwal chóralny „Universitas Cantat” odbywa się w Poznaniu od 1998 roku. Inicjatorem tego wydarzenia był Stefan Jurga, ówczesny Rektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, wieloletni członek zespołu chóralnego, a następnie prezes Chóru Akademickiego UAM.

idea wspólnego spotkania sprawdziła się, a konfrontacje dokonań artystycznych i umiejętności wykonawczych poszczególnych zespołów uniwersyteckich wzbogaciła ich doświadczenia. Nawiązały się kontakty, a nawet przyjaźnie między chórami, a nade wszystko została pobudzona aktywność kulturalna i twórcza studenckich środowisk muzycznych

Dyrektorem artystycznym festiwalu jest od samego początku Krzysztof Szydzisz, profesor Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a wicedyrektorem – Joanna Piech-Sławecka. Oboje są dyrygentami Chóru Kameralnego UAM. Festiwal początkowo odbywał się co roku, a od 2003 co dwa lata. W pierwszej jego edycji udział wzięły chóry uniwersyteckie z całej Polski, kolejne edycje miały już zasięg międzynarodowy.
Głównym celem festiwalu jest pokazanie bogactwa różnorodności kultury muzycznej reprezentowanych krajów, bowiem uczestnicy podczas występów prezentują muzykę rodzimą. Ważnym celem jest również promocja miasta i regionu. Koncerty festiwalowe – dwudziestominutowe półrecitale poprzedzające koncert finałowy, odbywają się w Auli Uniwersyteckiej. Ponadto każdy z uczestniczących w festiwalu zespołów chóralnych występuje gościnnie także w szkołach, uczelniach, kościołach, ośrodkach kulturalnych i salach koncertowych w różnych w miastach i miasteczkach Wielkopolski, m.in. w Wągrowcu, Grodzisku Wielkopolskim, Murowanej Goślinie, Obornikach, Czempiniu, Szamotułach, Pile i Dąbrówce. Podczas tych kilku dni festiwalowych rozbrzmiewają najróżniejsze kompozycje: od wielogłosowych ukraińskich i rosyjskich opracowań folkloru, przez latynoskie rytmy samby i rumby, po światowe przeboje w nowych aranżacjach.

Chcemy, żeby chóry śpiewały nam repertuar z krajów, z których pochodzą. Nie chcemy, by chórzyści śpiewali nam tu po polsku, lecz by pokazywali nam swoją kulturę i swoją specyfikę

Kulminacją całego festiwalu jest koncert finałowy, składający się z dwóch części. W części pierwszej następuje krótka prezentacja poszczególnych chórów biorących udział w Festiwalu, natomiast w drugiej – wspólny występ wszystkich uczestników, którzy tworzą tzw. „chór chórów”. Liczący ok. 500 osób zespół wykonuje w Auli Uniwersyteckiej utwór finałowy z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej autorstwa polskiego, napisane specjalnie na to wydarzenie przez współcześnie żyjącego kompozytora.
Dotychczas wykonywane utwory finałowe:
- 1998 – „Litania ad Spiritum Sanctum” (Litania do Ducha Świętego) Zbigniewa Kozuba[4];
- 1999 – „Angelus” Wojciecha Kilara, tekst: modlitwa „Pozdrowienie Anielskie” (Zdrowaś Maryjo)[5][6];
- 2000 – „Beati estis” Zbigniewa Kozuba[7];
- 2001 – „Ad Iuventatem” Marka Jasińskiego, tekst: Oda do młodości Adama Mickiewicza w łacińskiej parafrazie Andrzeja Wójcika;
- 2002 – Symfonia „Nihil homine Mirabilius” Krzesimira Dębskiego, tekst: Antygona Sofoklesa;
- 2003 – II Symfonia „Ver Redit” (Powrót wiosny) Krzesimira Dębskiego, tekst: Die Gedichte des Codex Buranus, Zürich und München 1974, nr 74[8];
- 2005 – Symfonia „Festinemus amare homines” Pawła Łukaszewskiego[9];
- 2007 – „Raptus Europae” (Porwanie Europy) Marka Jasińskiego, tekst: fragmenty starogreckiego tekstu Europa Moschosa w przekładzie łacińskim Karla Friedricha Ameis;
- 2009 – „Exegi Monumentum” (Wybudowałem pomnik) Romualda Twardowskiego[10];
- 2011 – „Amor Vincit” Miłosza Bembinowa, tekst: fragmenty „Carmina Burana”[11][12];
- 2013 – „Origo Mundi” Jaceka Sykulskiego, tekst: fragmenty „Metamorfoz” Owidiusza[13];
- 2015 – „Arion” Zuzanny Koziej, tekst: fragmenty „Kalendarza (Fasti)” Owidiusza[14].
- 2017 – „Amor i Psyche” Miłosza Bembinowa do tekstu mitu wg Apulejusza.
- 2022 – „Dodola” Angela Spiroskiego oraz „I am semper” Jacka Sykulskiego.

Od początku istnienia festiwalu dzieła finałowe były zamawiane, jednak w 2015 postanowiono odejść od tej formuły, powołano jury i ogłoszono Konkurs kompozytorski na utwór finałowy. Konkurs wygrała kompozycja Arion na chór mieszany i orkiestrę smyczkową Zuzanny Koziej – młodej kompozytorki, studentki II roku kompozycji na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Wykonany został on w finale przez chórzystów z towarzyszeniem Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia „Amadeus” pod dyrekcją Agnieszki Duczmal.
Od 2005 koncerty finałowe są na żywo transmitowane w internecie oraz rejestrowane, a nagrania ukazują się w formie płyt.
W 2011 nakładem wydawnictwa Acte Préalable wydany został pięciopłytowy zestaw z zapisem wszystkich koncertów finałowych Międzynarodowego Festiwalu Chórów Uniwersyteckich pt. „Universitas Cantat 1998-2011”. Jest to ponad 338 minut muzyki polskich kompozytorów, m.in. Pawła Łukaszewskiego i Wojciecha Kilara w wykonaniu chórów uniwersyteckich.
26 kwietnia 2003 roku, w 750. rocznicę nadania Poznaniowi praw miejskich przez książąt wielkopolskich Przemysła I i Bolesława Pobożnego, chóry uczestniczące w VI edycji Międzynarodowego Festiwalu Chórów Uniwersyteckich „Universitas Cantat” (ok. 700 osób) pod batutą stojącego na strażackim wysięgniku Krzesimira Dębskiego, uświetniły początek Wielkiej Parady Lokacyjnej wspólnym odśpiewaniem międzynarodowej pieśni o Poznaniu, skomponowanej przez Krzesimira Dębskiego do słów Juliusza Kubla.
15. Jubileuszowy Universitas Cantat był częścią projektu europejskiego “WeBEUnited”. Projekt ten stanowi porozumienie między czterema państwami partnerskimi projektu: Belgią, Węgrami, Polską i Włochami oraz sześcioma państwami Bałkanów Zachodnich: Czarnogórą, Serbią, Macedonią Północną, Albanią, Bośnią i Hercegowiną oraz Kosowem.

## Organizatorzy
- Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
- Chór Kameralny UAM
- Stowarzyszenie Przyjaciół Chóru Kameralnego UAM.

## Uczestnicy
Festiwal jest otwarty dla wszystkich kategorii chórów akademickich. Uczestnikami Festiwalu są chóry akademickie z całego świata. W szesnastu dotychczasowych edycjach Festiwalu wzięło udział około 6000 wykonawców – 100 chórów z 30 państw, m.in. Austrii, Bułgarii, Czarnogóry, Czech, Ekwadoru, Filipin, Francji, Finlandii, Hiszpanii, Kosowa, Litwy, Łotwy, Macedonii Północnej, Meksyku, Mołdawii, Niemiec, Puerto Rico, Polski, Republiki Południowej Afryki, Rosji, Serbii, Szwecji, Tajlandii, Węgier oraz Wielkiej Brytanii.
Od 12. edycji festiwalu grono uczestników poszerzyło się o chóry działające przy uczelniach wielkopolskich.

## Rada programowa
- Paweł Łukaszewski
- Krzesimir Dębski
- Miłosz Bembinow
- Jacek Sykulski
- Zbigniew Kozub
- Fernando Gil Estrada
- Alina Kurczewska
- Ewa Mikołajewska
- Sylwester Dworacki
- Andrzej Chylewski
- Marek Dyżewski
- Elżbieta Gryń-Stasik
- Romuald Połczyński
- Ewa Schreiber
- Agnieszka Franków-Żelazny

## Patronat
Festiwal odbywa się pod patronatem JM Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
10. Jubileuszowa edycja, w 2011 roku odbyła się pod honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego.
14. Festiwal, który odbył się w 2019 roku, stał się częścią obchodów Jubileuszu 100-lecia Uniwersytetu Poznańskiego objętych patronatem honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy.

wikiname: plwiki

title: Universitas Cantat

in_language: pl

wikitext:
{{Festiwal infobox
 |nazwa            = Międzynarodowy Festiwal
Chórów Uniwersyteckich
UNIVERSITAS CANTAT
 |nazwa oryginalna =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |pełna nazwa      =
 |lata aktywności  = od 1998 co roku,
od 2003 co dwa lata
 |termin           = czerwiec
 |państwo          =
 |miejscowość      = [[Poznań]]
 |obiekt           =
 |założyciel       = dyrektor artystyczny:
[[Krzysztof Szydzisz]]
 |organizator      = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]],
[[Chór Kameralny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Chór Kameralny UAM]], Stowarzyszenie Przyjaciół Chóru Kameralnego UAM
 |tematyka         = [[Chór|muzyka chóralna]]
 |wręczane nagrody =
 |commons          =
 |wikinews         =
 |wikicytaty       =
 |www              = http://www.cantat.amu.edu.pl
}}
[[Plik:Poznan 10-2013 img06 University.jpg|thumb|[[Aula Uniwersytecka w Poznaniu]]]]
'''Universitas Cantat''' – międzynarodowy festiwal chórów uniwersyteckich, który odbywa się w [[Poznań|Poznaniu]] od 1998 roku<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.archiwum.wyborcza.pl/Archiwum/1,0,701974,19980417PO-TCG,Universitas_Cantat__I_FESTIWAL_CHOROW_AKADEMICKICH,.html |tytuł = Universitas Cantat / I FESTIWAL CHÓRÓW AKADEMICKICH |data = 1998-04-17 |opublikowany = Archiwum Gazety Wyborczej |data dostępu = 2015-07-04}}</ref>. Głównym jego punktem jest Koncert Finałowy, gdzie obok przeglądu [[chór]]ów w pierwszej części ma miejsce premierowe wykonanie przez wszystkie chóry z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej utworu finałowego, specjalnie napisanego na to wydarzenie. Festiwal ma charakter niekonkursowy, a wstęp na wszystkie koncerty jest bezpłatny.

== Cele ==
* poznawanie kultury muzycznej wielu narodów świata;
* prezentacja i promocja rodzimej muzyki chóralnej;
* nawiązywanie nowych znajomości, wymiana doświadczeń;
* promocja miasta i regionu.

== Historia ==
Festiwal chóralny „Universitas Cantat” odbywa się w Poznaniu od 1998 roku. Inicjatorem tego wydarzenia był [[Stefan Jurga]], ówczesny Rektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, wieloletni członek zespołu chóralnego, a następnie prezes [[Chór Akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza|Chóru Akademickiego UAM]].

{{Cytat
 |treść = idea wspólnego spotkania sprawdziła się, a konfrontacje dokonań artystycznych i umiejętności wykonawczych poszczególnych zespołów uniwersyteckich wzbogaciła ich doświadczenia. Nawiązały się kontakty, a nawet przyjaźnie między chórami, a nade wszystko została pobudzona aktywność kulturalna i twórcza studenckich środowisk muzycznych
 |autor =
 |źródło = prof. Stefan Jurga, Rektor UAM w latach 1996–2002
 |styl = środek
}}

Dyrektorem artystycznym festiwalu jest od samego początku [[Krzysztof Szydzisz]], profesor Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a wicedyrektorem – Joanna Piech-Sławecka. Oboje są dyrygentami [[Chór Kameralny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Chóru Kameralnego UAM]]. Festiwal początkowo odbywał się co roku, a od 2003 co dwa lata. W pierwszej jego edycji udział wzięły chóry uniwersyteckie z całej Polski, kolejne edycje miały już zasięg międzynarodowy<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.archiwum.wyborcza.pl/Archiwum/1,0,760525,19990423PO-TCG,Zgodnym_Chorem,.html |tytuł = Zgodnym Chórem... |data = 1999-04-23 |data dostępu = 2015-07-04}}</ref>.

Głównym celem festiwalu jest pokazanie bogactwa różnorodności kultury muzycznej reprezentowanych krajów, bowiem uczestnicy podczas występów prezentują muzykę rodzimą. Ważnym celem jest również promocja miasta i regionu<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.codziennypoznan.pl/artykul/2015-06-23/uniwersytet-zaspiewa-w-miedzynarodowym-towarzystwie |tytuł = UNIWERSYTET ZAŚPIEWA W MIĘDZYNARODOWYM TOWARZYSTWIE |data dostępu = 2015-07-04}}</ref>. Koncerty festiwalowe – dwudziestominutowe półrecitale poprzedzające koncert finałowy, odbywają się w [[Aula Uniwersytecka w Poznaniu|Auli Uniwersyteckiej]]. Ponadto każdy z uczestniczących w festiwalu zespołów chóralnych występuje gościnnie także w szkołach, uczelniach, kościołach, ośrodkach kulturalnych i salach koncertowych w różnych w miastach i miasteczkach [[Wielkopolska|Wielkopolski]], m.in. w [[Wągrowiec|Wągrowcu]], [[Grodzisk Wielkopolski|Grodzisku Wielkopolskim]], [[Murowana Goślina|Murowanej Goślinie]], [[Oborniki|Obornikach]], [[Czempiń|Czempiniu]], [[Szamotuły|Szamotułach]], [[Piła (miasto)|Pile]] i [[Dąbrówka (powiat poznański)|Dąbrówce]]. Podczas tych kilku dni festiwalowych rozbrzmiewają najróżniejsze kompozycje: od wielogłosowych ukraińskich i rosyjskich opracowań folkloru, przez latynoskie rytmy samby i rumby, po światowe przeboje w nowych aranżacjach.

{{Cytat
 |treść = Chcemy, żeby chóry śpiewały nam repertuar z krajów, z których pochodzą. Nie chcemy, by chórzyści śpiewali nam tu po polsku, lecz by pokazywali nam swoją kulturę i swoją specyfikę
 |autor =
 |źródło = prof. Krzysztof Szydzisz, Dyrektor artystyczny festiwalu
 |styl = środek
}}

Kulminacją całego festiwalu jest koncert finałowy, składający się z dwóch części. W części pierwszej następuje krótka prezentacja poszczególnych chórów biorących udział w Festiwalu, natomiast w drugiej – wspólny występ wszystkich uczestników, którzy tworzą tzw. „chór chórów”. Liczący ok. 500 osób zespół wykonuje w [[Aula Uniwersytecka w Poznaniu|Auli Uniwersyteckiej]] utwór finałowy z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej autorstwa polskiego, napisane specjalnie na to wydarzenie przez współcześnie żyjącego kompozytora.

Dotychczas wykonywane utwory finałowe:
* 1998 – „Litania ad Spiritum Sanctum” (Litania do Ducha Świętego) [[Zbigniew Kozub|Zbigniewa Kozuba]]<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = Przegląd uniwersytecki, Tom 10, Wydanie 51 -Tom 11, Wydanie 62 |wydawca = Katolicki Uniwersytet Lubelski |data = 1998 |strony = 27}}</ref>;
* 1999 – „Angelus” [[Wojciech Kilar|Wojciecha Kilara]], tekst: modlitwa „Pozdrowienie Anielskie” ([[Zdrowaś Maryjo]])<ref>{{Cytuj książkę |autor = Stanisław Sławomir Nicieja |tytuł = Alma Mater Opoliensis: ludzie, fakty, wydarzenia: księga jubileuszowa w 50. rocznicę Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu i 10. rocznicę powstania Uniwersytetu Opolskiego |wydawca = Uniwersytet Opolski |data = 2004 |strony = 306 |isbn = 8373950958}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Głos uczelni: pismo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika |wydawca = Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu |s = 14 |data = 1999}}</ref>;
* 2000 – „Beati estis” Zbigniewa Kozuba<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = Kronika Wielkopolski, Wydanie 96 |wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe |data = 2000 |strony = 204}}</ref>;
* 2001 – „Ad Iuventatem” [[Marek Jasiński (kompozytor)|Marka Jasińskiego]], tekst: [[Oda do młodości]] Adama Mickiewicza w łacińskiej parafrazie Andrzeja Wójcika;
* 2002 – Symfonia „Nihil homine Mirabilius” [[Krzesimir Dębski|Krzesimira Dębskiego]], tekst: [[Antygona (dramat)|Antygona]] [[Sofokles]]a;
* 2003 – II Symfonia „Ver Redit” (Powrót wiosny) Krzesimira Dębskiego, tekst: Die Gedichte des Codex Buranus, Zürich und München 1974, nr 74<ref>{{Cytuj stronę |url = http://poznan.wyborcza.pl/poznan/1,36000,1446718.html |tytuł = Po festiwalu chórów uniwersyteckich „Universitas Cantat” |data = 2003-04-27 |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>;
* 2005 – Symfonia „Festinemus amare homines” [[Paweł Łukaszewski|Pawła Łukaszewskiego]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://pwm.com.pl/pl/wypozyczenia/utwory-wg-kategorii/publikacja/symfonia-festinemus-amare-homines,lukaszewski-pawel,15606,wypozyczenia.htm |tytuł = II Symfonia „Festinemus amare homines” na dwa soprany, dwa chóry mieszane, dwa fortepiany i orkiestrę |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>;
* 2007 – „Raptus Europae” (Porwanie Europy) Marka Jasińskiego, tekst: fragmenty starogreckiego tekstu Europa [[Piżmowcowate|Moschosa]] w przekładzie łacińskim [[Karl Friedrich Ameis|Karla Friedricha Ameis]];
* 2009 – „Exegi Monumentum” (Wybudowałem pomnik) [[Romuald Twardowski|Romualda Twardowskiego]]<ref>{{Cytuj |url = https://web.archive.org/web/20141016115325/http://wiadomosci.onet.pl/poznan/11-zespolow-na-ix-festiwalu-chorow-uniwersyteckich-w-poznaniu/4xzpq |tytuł = 11 zespołów na IX festiwalu chórów uniwersyteckich w Poznaniu |opublikowany = [[onet.pl]] |data = 2009-06-10 |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>;
* 2011 – „Amor Vincit” [[Miłosz Bembinow|Miłosza Bembinowa]], tekst: fragmenty „[[Carmina Burana (średniowiecze)|Carmina Burana]]”<ref>{{Cytuj stronę |url = http://prostoomuzyce.pl/owacje-dla-%25e2%2580%259eamor-vincit |tytuł = Owacje dla „Amor vincit”! |data = 2014-03-27 |archiwum = https://web.archive.org/web/20150714023756/http://prostoomuzyce.pl/owacje-dla-%25e2%2580%259eamor-vincit |zarchiwizowano = 2015-07-14 |data dostępu = 2015-07-05}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = http://artpapier.com/index.php?page=artykul&wydanie=174&artykul=3724 |tytuł = Wypowiedź artystyczna musi być szczera |autor = Maja Baczyńska, Miłosz Bembinow |data = 2013 |opublikowany = artPapier |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>;
* 2013 – „Origo Mundi” [[Jacek Sykulski|Jaceka Sykulskiego]], tekst: fragmenty „Metamorfoz” [[Owidiusz]]a<ref>{{Cytuj stronę |url = https://meakultura.pl/artykul/o-stworzeniu-stworzenia-swiata-recenzja-plyty-z-koncertu-finalowego-universitas-cantat-2013-1019/ |tytuł = O stworzeniu „Stworzenia świata” – recenzja płyty z koncertu finałowego „Universitas Cantat 2013” |autor = Anna Komendzińska |data = 2013 |opublikowany = meakultura.pl |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>;
* 2015 – „Arion” Zuzanny Koziej, tekst: fragmenty „Kalendarza (Fasti)” [[Owidiusz]]a<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.swiatkultury.com.pl/?p=9763 |tytuł = Uniwersytety zaśpiewały |autor = Joanna Pyka |data = 2015-06-28 |archiwum = https://web.archive.org/web/20160314231958/http://www.swiatkultury.com.pl/?p=9763 |zarchiwizowano = 2016-03-14 |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>.
* 2017 – „Amor i Psyche” [[Miłosz Bembinow|Miłosza Bembinowa]] do tekstu mitu wg [[Apulejusz (pisarz)|Apulejusza]].
* 2022 – „Dodola” [[Angelo Spiroski|Angela Spiroskiego]] oraz „I am semper” [[Jacek Sykulski|Jacka Sykulskiego]].

Od początku istnienia festiwalu dzieła finałowe były zamawiane, jednak w 2015 postanowiono odejść od tej formuły, powołano jury i ogłoszono Konkurs kompozytorski na utwór finałowy<ref>{{Cytuj |url = https://web.archive.org/web/20150629104431/http://cantat.amu.edu.pl:80/pl/universitas-cantat-2015/konkurs-kompozytorski-na-dzielo-finalowe |tytuł = Konkurs kompozytorski na dzieło finałowe XII edycji |opublikowany = Universitas Cantat |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>. Konkurs wygrała kompozycja Arion na chór mieszany i orkiestrę smyczkową Zuzanny Koziej – młodej kompozytorki, studentki II roku kompozycji na [[Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina|Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina]] w Warszawie<ref>{{Cytuj |url = http://web.archive.org/web/20150914181546/http://cantat.amu.edu.pl:80/pl/universitas-cantat-2015/utwor-finalowy-2015 |tytuł = Utwór finałowy 2015 |opublikowany = Universitas Cantat |data dostępu = 2015-07-04}}</ref>. Wykonany został on w finale przez chórzystów z towarzyszeniem [[Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus|Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia „Amadeus”]] pod dyrekcją [[Agnieszka Duczmal|Agnieszki Duczmal]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.polmic.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=3603%3Afina-festiwalu-chorow-uniwersyteckich-universitas-cantat-2015-&catid=2%3Aaktualnoci&lang=pl |tytuł = Finał Festiwalu Chórów Uniwersyteckich „Universitas Cantat 2015” |data dostępu = 2015-07-04}}</ref>.

Od 2005 koncerty finałowe są na żywo transmitowane w internecie<ref>{{Cytuj |url = http://web.archive.org/web/20160304202007/http://muzyka.onet.pl/newsy/final-universitas-cantat-w-internecie/6w5ce |tytuł = Finał Universitas Cantat w internecie |opublikowany = Onet.pl |data = 2007-06-22 |data dostępu = 2015-07-05}}</ref> oraz rejestrowane, a nagrania ukazują się w formie płyt<ref>{{Cytuj stronę |url = http://cantat.amu.edu.pl/pl/archiwum-uc/utwory-finalowe |tytuł = Utwory Finałowe |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>.

W 2011 nakładem wydawnictwa [[Acte Préalable]] wydany został pięciopłytowy zestaw z zapisem wszystkich koncertów finałowych Międzynarodowego Festiwalu Chórów Uniwersyteckich pt. „Universitas Cantat 1998-2011”. Jest to ponad 338 minut muzyki polskich kompozytorów, m.in. Pawła Łukaszewskiego i Wojciecha Kilara w wykonaniu chórów uniwersyteckich<ref>{{Cytuj stronę |url = http://muzyka21.republika.pl/albums/ap0295-99.html |tytuł = UNIVERSITAS CANTAT 1998-2011 |data = 2011 |archiwum = https://web.archive.org/web/20150705231038/http://muzyka21.republika.pl/albums/ap0295-99.html |zarchiwizowano = 2015-07-05 |data dostępu = 2015-07-04}}</ref>.

26 kwietnia 2003 roku, w 750. rocznicę nadania [[Poznań|Poznaniowi]] praw miejskich przez książąt wielkopolskich [[Przemysł I|Przemysła I]] i [[Bolesław Pobożny|Bolesława Pobożnego]], chóry uczestniczące w VI edycji Międzynarodowego Festiwalu Chórów Uniwersyteckich „Universitas Cantat” (ok. 700 osób) pod batutą stojącego na strażackim wysięgniku Krzesimira Dębskiego<ref>{{Cytuj |url = http://poznan.wyborcza.pl/poznan/1,36037,1383468.html |tytuł = Wielka Parada Lokacyjna uświetni w kwietniu obchody 750-lecia lokacji miasta |data = 2003-03-20 |opublikowany = wyborcza.pl |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>, uświetniły początek Wielkiej Parady Lokacyjnej wspólnym odśpiewaniem międzynarodowej pieśni o Poznaniu, skomponowanej przez Krzesimira Dębskiego do słów [[Juliusz Kubel|Juliusza Kubla]]<ref>{{Cytuj |url = http://poznan.naszemiasto.pl/archiwum/wyspiewali-nowy-hymn,520522,art,t,id,tm.html |tytuł = Wyśpiewali nowy hymn |autor = Józef DJACZENKO |data = 2003-04-28 |opublikowany = poznan.naszemiasto.pl |data dostępu = 2015-07-05}}</ref><ref>{{Cytuj |url = http://www.poznan.pl/mim/hc/news,1016/wielka-parada-lokacyjna,974.html |tytuł = Wielka Parada Lokacyjna |data dostępu = 2015-07-05}}</ref>.

15. Jubileuszowy Universitas Cantat był częścią projektu europejskiego “WeBEUnited”<ref>{{Cytuj |url = https://kreatywna-europa.eu/fundedprojects/webeunited-west-balkan-and-europe-united-musical-synergies-for-young-artists/ |tytuł = WeBEUnited |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>. Projekt ten stanowi porozumienie między czterema państwami partnerskimi projektu: Belgią, Węgrami, Polską i Włochami oraz sześcioma państwami Bałkanów Zachodnich: Czarnogórą, Serbią, Macedonią Północną, Albanią, Bośnią i Hercegowiną oraz Kosowem.

== Organizatorzy ==
* [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
* [[Chór Kameralny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Chór Kameralny UAM]]
* Stowarzyszenie Przyjaciół Chóru Kameralnego UAM.

== Uczestnicy ==
Festiwal jest otwarty dla wszystkich kategorii chórów akademickich. Uczestnikami Festiwalu są [[chór]]y akademickie z całego świata. W szesnastu dotychczasowych edycjach Festiwalu wzięło udział około 6000 wykonawców – 100 chórów z 30 państw, m.in. [[Austria|Austrii]], [[Bułgaria|Bułgarii]], [[Czarnogóra|Czarnogóry]], [[Czechy|Czech]], [[Ekwador]]u, [[Filipiny|Filipin]], [[Francja|Francji]], [[Finlandia|Finlandii]], [[Hiszpania|Hiszpanii]], [[Kosowo|Kosowa]], [[Litwa|Litwy]], [[Łotwa|Łotwy]], [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]], [[Meksyk]]u, [[Mołdawia|Mołdawii]], [[Niemcy|Niemiec]], [[Portoryko|Puerto Rico]], [[Polska|Polski]], [[Południowa Afryka|Republiki Południowej Afryki]], [[Rosja|Rosji]], [[Serbia|Serbii]], [[Szwecja|Szwecji]], [[Tajlandia|Tajlandii]], [[Węgry|Węgier]] oraz [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]].

Od 12. edycji festiwalu grono uczestników poszerzyło się o chóry działające przy uczelniach wielkopolskich.

== Rada programowa ==
* [[Paweł Łukaszewski]]
* [[Krzesimir Dębski]]
* [[Miłosz Bembinow]]
* [[Jacek Sykulski]]
* [[Zbigniew Kozub]]
* [[Fernando Gil Estrada]]
* Alina Kurczewska
* Ewa Mikołajewska
* [[Sylwester Dworacki]]
* [[Andrzej Chylewski]]
* [[Marek Dyżewski]]
* Elżbieta Gryń-Stasik
* [[Romuald Połczyński]]
* Ewa Schreiber
* [[Agnieszka Franków-Żelazny]]

== Patronat ==
Festiwal odbywa się pod patronatem JM Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

10. Jubileuszowa edycja, w 2011 roku odbyła się pod honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej [[Bronisław Komorowski|Bronisława Komorowskiego]]<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.prezydent.pl/kancelaria/archiwum/archiwum-bronislawa-komorowskiego/patronaty-honorowe-prezydenta-rp/rok-2011/czerwiec-2011-r,22670 |tytuł = Patronaty prezydenta |data = 2010-12-10 |opublikowany = prezydent.pl |język = pl |data dostępu = 2012-06-02}}</ref>.

14. Festiwal, który odbył się w 2019 roku, stał się częścią obchodów Jubileuszu 100-lecia Uniwersytetu Poznańskiego objętych patronatem honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej [[Andrzej Duda|Andrzeja Dudy]]<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.prezydent.pl/aktualnosci/patronaty-prezydenta-rp/patronat-honorowy/inicjatywy-dlugofalowe/archiwum-patronatow-dlugofalowych |tytuł = Patronaty prezydenta |opublikowany = prezydent.pl |język = pl |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.cantat.amu.edu.pl Oficjalna strona Międzynarodowego Festiwalu Chórów Uniwersyteckich „Universitas Cantat”]
* [http://www.polmic.pl/index.php?option=com_mwinstytucje&id=436&view=festiwal&litera=24&Itemid=21&lang=pl Universitas Cantat na POLMIC]

{{SORTUJ:UAM}}
[[Kategoria:Festiwale chóralne w Polsce|Universitas Cantat]]
[[Kategoria:Chóry akademickie]]
[[Kategoria:Chóry w Poznaniu]]
[[Kategoria:Chóry kameralne|Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Wydarzenia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Universitas Cantat]]
[[Kategoria:Muzyka w Poznaniu]]
[[Kategoria:Imprezy w Poznaniu]]
[[Kategoria:Festiwale w Poznaniu]]
[[Kategoria:Festiwale muzyczne w Polsce]]

title: Międzynarodowy Festiwal · Chórów Uniwersyteckich · UNIVERSITAS CANTAT

Lata aktywności: od 1998 co roku, · od 2003 co dwa lata

Termin: czerwiec

Państwo: Polska

Miejscowość: Poznań

Założyciel: dyrektor artystyczny: · Krzysztof Szydzisz

Organizator: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, · Chór Kameralny UAM, Stowarzyszenie Przyjaciół Chóru Kameralnego UAM

Tematyka: muzyka chóralna


text:
# Puchar Świata w skokach narciarskich w Trondheim
Puchar Świata w skokach narciarskich w Trondheim – zawody w skokach narciarskich, przeprowadzane w ramach Pucharu Świata w skokach narciarskich od sezonu 1990/1991. Areną zmagań są skocznie Granåsen w Trondheim.
Dotąd rozegrano 28 konkursów (27 na skoczni dużej i jeden na skoczni normalnej). Trzy z nich wygrali gospodarze. Trzykrotnie wygrywali Polacy - Adam Małysz w 2001 i Kamil Stoch w 2013 i 2018.

## Historia
Po raz pierwszy w Trondheim Puchar Świata w skokach narciarskich został rozegrany w sezonie 1990/1991. Premierowy konkurs zakończył się zwycięstwem austriackiego zawodnika - Heinza Kuttina. Skoczek powtórzył swój sukces również w następnym roku, w którym rozegrano na Granåsen dwa konkursy. Drugim triumfatorem został świeżo upieczony mistrz olimpijski, fin Toni Nieminen. Następny konkurs rozegrano w sezonie 1995/1996. Drużynową rywalizację wygrali Finowie. Konkurs indywidualny z powodu złych warunków atmosferycznych został odwołany.
W marcu 1998 nad Trondheimsfjorden zawitał Turniej Nordycki. Pierwszą taką rywalizację na Granåsen wygrał Masahiko Harada z Japonii. Wyczyn ten powtórzył rok później jego rodak - Noriaki Kasai, który zwyciężył w całym cyklu skandynawskiego turnieju. Podobnie jak Sven Hannawald w 2000, który triumfował i w Trondheim, i w łącznej klasyfikacji Turnieju Nordyckiego.
9 marca 2001 roku zwycięstwo na Granåsen odniósł Polak - Adam Małysz, ustanawiając nowy rekord obiektu - 138,5 m (wygrał też cały Turniej Nordycki). Po raz ostatni Turniej Nordycki rozegrano w Trondheim w sezonie 2001/2002. Zwycięzcą (również turnieju) został fiński skoczek Matti Hautamäki.
W sezonie 2002/2003 zawody Pucharu Świata w Trondheim przeniesiono z marca na grudzień. Triumfował w nich Martin Höllwarth z Austrii i Norweg Sigurd Pettersen, dla którego to było pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. Rok później ponownie triumfował zawodnik gospodarzy - Roar Ljøkelsøy. Drugi konkurs, z powodu zbyt silnie wiejącego wiatru, został odwołany.
W sezonie 2004/2005 oba konkury zakończyły się zwycięstwem Janne Ahonena. W sezonie 2005/2006 i 2006/2007 zawody, z powodu braku śniegu na Granåsen, przeniesiono do Lillehammer. Następne konkursy rozegrano dopiero w grudniu 2007. Sobotnie i niedzielne zmagania zakończyły się triumfem Thomasa Morgensterna.
W sezonie 2008/2009 w zawodach, już na przebudowanej skoczni, triumfowali Gregor Schlierenzauer i Simon Ammann.
W sezonie 2009/2010 konkursy zaplanowane na 5 i 6 grudnia 2009, z powodu problemów technicznych ze skocznią, zostały przeniesione do Lillehammer.
Od sezonu 2011/2012 zawody PŚ na Granåsen ponownie są rozgrywane w marcu. 8 marca 2012 konkurs zakończył się zwycięstwem Daiki Itō, który w drugiej serii ustanowił nowy rekord skoczni - 141 metrów.
15 marca 2013 roku zawody wygrał Kamil Stoch. Zwycięstwo zapewnił sobie skokami na odległość 131 i 140 m. Zdobyte punkty pozwoliły Polakowi awansować na trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Na drugim miejscu uplasował się Richard Freitag, a na najniższym stopniu podium stanął triumfator z 2012 roku - Daiki Itō. W konkursie rozegranym 7 marca 2014 roku zwyciężył Anders Bardal.
12 marca 2015 miały miejsce kolejne zawody w Trondheim. Zawody wygrał Niemiec Severin Freund przed Peterem Prevcem i Rune Veltą. W ostatnim konkursie PŚ, który zaplanowano na 10 lutego 2016 roku wygrał Prevc, stając się pierwszym Słoweńcem, który stanął na najwyższym stopniu podium na Granåsen, a pozostałe jego miejsca zajęli Stefan Kraft i Noriaki Kasai, który w drugiej serii wyrównał oficjalny rekord obiektu należący do Austriaka.
15 marca 2018 odbyły się kolejne zawody w Trondheim zaliczane do cyklu Raw Air. W trakcie konkursu dwukrotnie poprawiano rekord skoczni - najpierw Robert Johansson skoczył 145,5 m, a kilka minut po nim Kamil Stoch (zwycięzca tego konkursu i całego cyklu) poleciał o pół metra dalej - 146 metrów.
W sezonach 2019/2020 i 2020/2021 zawody w Trondheim nie odbyły się z powodu pandemii COVID-19. W kolejnych sezonach miejscowość zniknęła z kalendarza PŚ ze względu na wyburzenie dotychczas istniejących obiektów i budowę na ich miejscu nowych skoczni.
W sezonie 2023/2024 odbyły się premierowe zawody na nowym kompleksie Granåsen. Po raz pierwszy w historii PŚ rywalizowano w Trondheim na skoczni normalnej, na której 12 marca 2024 najlepszy okazał się Ryōyū Kobayashi. Dzień później rozegrano konkurs na dużym obiekcie, który zakończył się zwycięstwem Stefana Krafta.

## Podium poszczególnych konkursów PŚ w Trondheim

### Mężczyźni
| Lp  | Data           | Skocznia | K/HS  | Uwagi     | 1. miejsce                                                                             | 2. miejsce                                                                        | 3. miejsce                                                                         |
| --- | -------------- | -------- | ----- | --------- | -------------------------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------- |
| 1.  | 13 marca 1991  | Granåsen | K120  | —         | Heinz Kuttin                                                                           | Mikael Martinsson                                                                 | Øyvind Berg                                                                        |
| 2.  | 8 marca 1992   | Granåsen | K120  | [ b ]     | Heinz Kuttin                                                                           | Ernst Vettori                                                                     | Toni Nieminen                                                                      |
| 3.  | 10 marca 1992  | Granåsen | K120  | —         | Toni Nieminen                                                                          | Ernst Vettori                                                                     | Ari-Pekka Nikkola                                                                  |
| 4.  | 23 lutego 1996 | Granåsen | K120  | druż.     | Finlandia 1. Ari-Pekka Nikkola · 2. Jani Soininen · 3. Janne Ahonen · 4. Mika Laitinen | Japonia 1. Takanobu Okabe · 2. Jun Shibuya · 3. Masahiko Harada · 4. Hiroya Saitō | Niemcy 1. Gerd Siegmund · 2. Christof Duffner · 3. Dieter Thoma · 4. Jens Weißflog |
| 5.  | 24 lutego 1996 | Granåsen | K120  | [ c ]     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 5.  | 13 marca 1998  | Granåsen | K120  | TN, nocny | Masahiko Harada                                                                        | Noriaki Kasai                                                                     | Roberto Cecon                                                                      |
| 6.  | 9 marca 1999   | Granåsen | K120  | TN, nocny | Noriaki Kasai                                                                          | Stefan Horngacher                                                                 | Masahiko Harada                                                                    |
| 7.  | 10 marca 2000  | Granåsen | K120  | TN, nocny | Sven Hannawald                                                                         | Ville Kantee                                                                      | Janne Ahonen                                                                       |
| 8.  | 9 marca 2001   | Granåsen | K120  | TN, nocny | Adam Małysz                                                                            | Andreas Goldberger                                                                | Igor Medved                                                                        |
| 9.  | 15 marca 2002  | Granåsen | K120  | TN, nocny | Matti Hautamäki                                                                        | Adam Małysz                                                                       | Sven Hannawald                                                                     |
| 10. | 7 grudnia 2002 | Granåsen | K120  | nocny     | Martin Höllwarth                                                                       | Sigurd Pettersen                                                                  | Michael Uhrmann                                                                    |
| 11. | 8 grudnia 2002 | Granåsen | K120  | —         | Sigurd Pettersen                                                                       | Michael Uhrmann                                                                   | Martin Höllwarth                                                                   |
| 12. | 6 grudnia 2003 | Granåsen | K120  | nocny     | Roar Ljøkelsøy                                                                         | Janne Ahonen                                                                      | Maximilian Mechler                                                                 |
| 13. | 7 grudnia 2003 | Granåsen | K120  | [ c ]     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 13. | 4 grudnia 2004 | Granåsen | HS131 | nocny     | Janne Ahonen                                                                           | Jakub Janda                                                                       | Andreas Widhölzl                                                                   |
| 14. | 5 grudnia 2004 | Granåsen | HS131 | —         | Janne Ahonen                                                                           | Martin Höllwarth                                                                  | Andreas Widhölzl                                                                   |
| 15. | 3 grudnia 2005 | Granåsen | HS131 | nocny     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 16. | 4 grudnia 2005 | Granåsen | HS131 | [ d ]     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 15. | 2 grudnia 2006 | Granåsen | HS131 | nocny     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 16. | 3 grudnia 2006 | Granåsen | HS131 | [ d ]     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 15. | 8 grudnia 2007 | Granåsen | HS131 | nocny     | Thomas Morgenstern                                                                     | Gregor Schlierenzauer                                                             | Tom Hilde                                                                          |
| 16. | 9 grudnia 2007 | Granåsen | HS131 | —         | Thomas Morgenstern                                                                     | Andreas Kofler                                                                    | Wolfgang Loitzl                                                                    |
| 17. | 6 grudnia 2008 | Granåsen | HS140 | nocny     | Gregor Schlierenzauer                                                                  | Ville Larinto                                                                     | Anders Jacobsen                                                                    |
| 18. | 7 grudnia 2008 | Granåsen | HS140 | —         | Simon Ammann                                                                           | Matti Hautamäki                                                                   | Gregor Schlierenzauer                                                              |
| 19. | 5 grudnia 2009 | Granåsen | HS140 | nocny     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 20. | 6 grudnia 2009 | Granåsen | HS140 | [ d ]     | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 19. | 8 marca 2012   | Granåsen | HS140 | nocny     | Daiki Itō                                                                              | Richard Freitag                                                                   | Simon Ammann                                                                       |
| 20. | 15 marca 2013  | Granåsen | HS140 | nocny     | Kamil Stoch                                                                            | Richard Freitag                                                                   | Daiki Itō                                                                          |
| 21. | 7 marca 2014   | Granåsen | HS140 | nocny     | Anders Bardal                                                                          | Andreas Kofler                                                                    | Noriaki Kasai                                                                      |
| 22. | 12 marca 2015  | Granåsen | HS140 | nocny     | Severin Freund                                                                         | Peter Prevc                                                                       | Rune Velta                                                                         |
| 23. | 10 lutego 2016 | Granåsen | HS140 | nocny     | Peter Prevc                                                                            | Stefan Kraft                                                                      | Noriaki Kasai                                                                      |
| 24. | 16 marca 2017  | Granåsen | HS140 | RA, nocny | Stefan Kraft                                                                           | Andreas Stjernen                                                                  | Andreas Wellinger                                                                  |
| 25. | 15 marca 2018  | Granåsen | HS140 | RA, nocny | Kamil Stoch                                                                            | Stefan Kraft                                                                      | Robert Johansson                                                                   |
| 26. | 14 marca 2019  | Granåsen | HS138 | RA, nocny | Ryōyū Kobayashi                                                                        | Andreas Stjernen                                                                  | Stefan Kraft                                                                       |
| 27. | 12 marca 2020  | Granåsen | HS138 | RA, nocny | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 27. | 18 marca 2021  | Granåsen | HS138 | RA, nocny | odwołany                                                                               | odwołany                                                                          | odwołany                                                                           |
| 27. | 12 marca 2024  | Granåsen | HS106 | RA, nocny | Ryōyū Kobayashi                                                                        | Peter Prevc                                                                       | Jan Hörl                                                                           |
| 28. | 13 marca 2024  | Granåsen | HS138 | RA, nocny | Stefan Kraft                                                                           | Daniel Tschofenig                                                                 | Jan Hörl                                                                           |

### Kobiety
| Lp | Data          | Skocznia | K/HS  | Uwagi     | 1. miejsce   | 2. miejsce       | 3. miejsce    |
| -- | ------------- | -------- | ----- | --------- | ------------ | ---------------- | ------------- |
| 1. | 14 marca 2019 | Granåsen | HS138 | RA, nocny | Maren Lundby | Juliane Seyfarth | Eva Pinkelnig |

## Najwięcej razy na podium w konkursach indywidualnych
Uwzględnieni zawodnicy, którzy zdobyli minimum 2 miejsca na podium (stan na 13 marca 2024)
| Miejsce | Zawodnik              | Zwycięstwa | 2. miejsca | 3. miejsca | Razem |
| ------- | --------------------- | ---------- | ---------- | ---------- | ----- |
| 1.      | Stefan Kraft          | 2          | 2          | 1          | 5     |
| 2.      | Janne Ahonen          | 2          | 1          | 1          | 4     |
| 3.      | Heinz Kuttin          | 2          | 0          | 0          | 2     |
| 3.      | Thomas Morgenstern    | 2          | 0          | 0          | 2     |
| 3.      | Kamil Stoch           | 2          | 0          | 0          | 2     |
| 3.      | Ryōyū Kobayashi       | 2          | 0          | 0          | 2     |
| 7.      | Peter Prevc           | 1          | 2          | 0          | 3     |
| 8.      | Noriaki Kasai         | 1          | 1          | 2          | 4     |
| 9.      | Martin Höllwarth      | 1          | 1          | 1          | 3     |
| 9.      | Gregor Schlierenzauer | 1          | 1          | 1          | 3     |
| 11.     | Adam Małysz           | 1          | 1          | 0          | 2     |
| 11.     | Sigurd Pettersen      | 1          | 1          | 0          | 2     |
| 11.     | Matti Hautamäki       | 1          | 1          | 0          | 2     |
| 14.     | Toni Nieminen         | 1          | 0          | 1          | 2     |
| 14.     | Masahiko Harada       | 1          | 0          | 1          | 2     |
| 14.     | Sven Hannawald        | 1          | 0          | 1          | 2     |
| 14.     | Simon Ammann          | 1          | 0          | 1          | 2     |
| 14.     | Daiki Itō             | 1          | 0          | 1          | 2     |
| 19.     | Ernst Vettori         | 0          | 2          | 0          | 2     |
| 19.     | Richard Freitag       | 0          | 2          | 0          | 2     |
| 19.     | Andreas Kofler        | 0          | 2          | 0          | 2     |
| 19.     | Andreas Stjernen      | 0          | 2          | 0          | 2     |
| 23.     | Michael Uhrmann       | 0          | 1          | 1          | 2     |
| 24.     | Andreas Widhölzl      | 0          | 0          | 2          | 2     |
| 24.     | Jan Hörl              | 0          | 0          | 2          | 2     |

## Najwięcej razy na podium według państw
Stan na 13 marca 2024
| Miejsce | Państwo    | Zwycięstwa | 2. miejsca | 3. miejsca | Razem |
| ------- | ---------- | ---------- | ---------- | ---------- | ----- |
| 1.      | Austria    | 8          | 11         | 8          | 27    |
| 2.      | Finlandia  | 5          | 4          | 3          | 12    |
| 3.      | Japonia    | 5          | 2          | 4          | 11    |
| 4.      | Norwegia   | 3          | 3          | 5          | 11    |
| 5.      | Polska     | 3          | 1          | 0          | 4     |
| 6.      | Niemcy     | 2          | 3          | 5          | 10    |
| 7.      | Słowenia   | 1          | 2          | 1          | 4     |
| 8.      | Szwajcaria | 1          | 0          | 1          | 2     |
| 9.      | Szwecja    | 0          | 1          | 0          | 1     |
| 9.      | Czechy     | 0          | 1          | 0          | 1     |
| 11.     | Włochy     | 0          | 0          | 1          | 1     |

wikitext:
'''Puchar Świata w skokach narciarskich w Trondheim''' – zawody w [[Skoki narciarskie|skokach narciarskich]], przeprowadzane w ramach [[Puchar Świata w skokach narciarskich|Pucharu Świata w skokach narciarskich]] od [[Puchar Świata w skokach narciarskich 1990/1991|sezonu 1990/1991]]. Areną zmagań są [[skocznia narciarska|skocznie]] [[Granåsen]] w [[Trondheim]].

Dotąd rozegrano 28 konkursów (27 na skoczni dużej i jeden na skoczni normalnej). Trzy z nich wygrali gospodarze. Trzykrotnie wygrywali Polacy - [[Adam Małysz]] w 2001 i [[Kamil Stoch]] w 2013 i 2018.

== Historia ==
Po raz pierwszy w Trondheim Puchar Świata w skokach narciarskich został rozegrany w [[Puchar Świata w skokach narciarskich 1990/1991|sezonie 1990/1991]]. Premierowy konkurs zakończył się zwycięstwem [[austria]]ckiego zawodnika - [[Heinz Kuttin|Heinza Kuttina]]. Skoczek powtórzył swój sukces również w następnym roku, w którym rozegrano na [[Granåsen]] dwa konkursy. Drugim triumfatorem został świeżo upieczony mistrz olimpijski, [[Finlandia|fin]] [[Toni Nieminen]]. Następny konkurs rozegrano w [[Puchar Świata w skokach narciarskich 1995/1996|sezonie 1995/1996]]. Drużynową rywalizację wygrali [[Reprezentacja Finlandii w skokach narciarskich|Finowie]]. Konkurs indywidualny z powodu złych warunków atmosferycznych został odwołany.

W marcu 1998 nad [[Trondheimsfjorden]] zawitał [[Turniej Nordycki]]. Pierwszą taką rywalizację na Granåsen wygrał [[Masahiko Harada]] z [[Japonia|Japonii]]. Wyczyn ten powtórzył rok później jego rodak - [[Noriaki Kasai]], który zwyciężył w całym cyklu skandynawskiego turnieju. Podobnie jak [[Sven Hannawald]] w 2000, który triumfował i w Trondheim, i w łącznej klasyfikacji Turnieju Nordyckiego.

9 marca 2001 roku zwycięstwo na Granåsen odniósł Polak - [[Adam Małysz]], ustanawiając nowy rekord obiektu - 138,5 m (wygrał też cały [[Turniej Nordycki 2001|Turniej Nordycki]]). Po raz ostatni Turniej Nordycki rozegrano w Trondheim w [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2001/2002|sezonie 2001/2002]]. Zwycięzcą (również turnieju) został fiński skoczek [[Matti Hautamäki]].

W [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2002/2003|sezonie 2002/2003]] zawody Pucharu Świata w Trondheim przeniesiono z marca na grudzień. Triumfował w nich [[Martin Höllwarth]] z [[Austria|Austrii]] i [[Norwegia|Norweg]] [[Sigurd Pettersen]], dla którego to było pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata. Rok później ponownie triumfował zawodnik gospodarzy - [[Roar Ljøkelsøy]]. Drugi konkurs, z powodu zbyt silnie wiejącego wiatru, został odwołany.

W [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2004/2005|sezonie 2004/2005]] oba konkury zakończyły się zwycięstwem [[Janne Ahonen]]a. W sezonie 2005/2006 i 2006/2007 zawody, z powodu braku śniegu na Granåsen, przeniesiono do [[Puchar Świata w skokach narciarskich w Lillehammer|Lillehammer]]. Następne konkursy rozegrano dopiero w grudniu 2007. Sobotnie i niedzielne zmagania zakończyły się triumfem [[Thomas Morgenstern|Thomasa Morgensterna]].

W [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2008/2009|sezonie 2008/2009]] w zawodach, już na przebudowanej skoczni, triumfowali [[Gregor Schlierenzauer]] i [[Simon Ammann]].

W [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2009/2010|sezonie 2009/2010]] konkursy zaplanowane na 5 i 6 grudnia 2009, z powodu problemów technicznych ze skocznią, zostały przeniesione do [[Lillehammer]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://skijumping.pl/wiadomosci/11044/PS-w-Trondheim-przeniesiony-do-Lillehammer|tytuł=Skoki Narciarskie: PŚ w Trondheim przeniesiony do Lillehammer|nazwisko=Mieczyński|imię=Tadeusz|data=2009-11-27|opublikowany=skijumping.pl|data dostępu=2010-08-26}}</ref>.

Od [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2011/2012|sezonu 2011/2012]] zawody PŚ na Granåsen ponownie są rozgrywane w marcu. 8 marca 2012 konkurs zakończył się zwycięstwem [[Daiki Itō]], który w drugiej serii ustanowił nowy rekord skoczni - 141 metrów.

15 marca 2013 roku zawody wygrał [[Kamil Stoch]]. Zwycięstwo zapewnił sobie skokami na odległość 131 i 140 m. Zdobyte punkty pozwoliły Polakowi awansować na trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2012/2013|Pucharu Świata]]. Na drugim miejscu uplasował się [[Richard Freitag]], a na najniższym stopniu podium stanął triumfator z 2012 roku - Daiki Itō<ref>{{cytuj stronę | url=http://web.archive.org/web/20160304114300/http://www.skijumping.pl/news.php?pokaz_news=16063 | tytuł=PŚ w Trondheim: Kamil Stoch ponownie najlepszy! | nazwisko=Guzik | imię=Paweł | data=2013-03-15 | opublikowany=Skijumping.pl | język=pl | data dostępu=2013-12-27}}</ref>. W konkursie rozegranym 7 marca 2014 roku zwyciężył [[Anders Bardal]].

12 marca 2015 miały miejsce kolejne zawody w Trondheim. Zawody wygrał Niemiec [[Severin Freund]] przed [[Peter Prevc|Peterem Prevcem]] i [[Rune Velta|Rune Veltą]]. W ostatnim konkursie PŚ, który zaplanowano na 10 lutego 2016 roku wygrał Prevc, stając się pierwszym Słoweńcem, który stanął na najwyższym stopniu podium na Granåsen, a pozostałe jego miejsca zajęli [[Stefan Kraft]] i [[Noriaki Kasai]], który w drugiej serii wyrównał oficjalny rekord obiektu należący do Austriaka.

15 marca 2018 odbyły się kolejne zawody w Trondheim zaliczane do cyklu [[Raw Air]]. W trakcie konkursu dwukrotnie poprawiano rekord skoczni - najpierw [[Robert Johansson]] skoczył 145,5 m, a kilka minut po nim [[Kamil Stoch]] (zwycięzca tego konkursu i całego cyklu) poleciał o pół metra dalej - 146 metrów.

W sezonach [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2019/2020|2019/2020]] i [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2020/2021|2020/2021]] zawody w Trondheim nie odbyły się z powodu [[Pandemia COVID-19|pandemii COVID-19]]. W kolejnych sezonach miejscowość zniknęła z kalendarza PŚ ze względu na wyburzenie dotychczas istniejących obiektów i budowę na ich miejscu nowych skoczni.

W sezonie [[Puchar Świata w skokach narciarskich 2023/2024|2023/2024]] odbyły się premierowe zawody na nowym kompleksie Granåsen. Po raz pierwszy w historii PŚ rywalizowano w Trondheim na skoczni normalnej, na której 12 marca 2024 najlepszy okazał się [[Ryōyū Kobayashi]]. Dzień później rozegrano konkurs na dużym obiekcie, który zakończył się zwycięstwem [[Stefan Kraft|Stefana Krafta]].

== Podium poszczególnych konkursów PŚ w Trondheim ==
=== Mężczyźni ===
{|width=100% style="font-size: 90%;" class=wikitable
!Lp
!Data
!Skocznia
![[Punkt konstrukcyjny|K]]<ref group=uwaga>Do sezonu 2003/04 włącznie [[Międzynarodowa Federacja Narciarska i Snowboardowa|FIS]] podając rozmiar skoczni posługiwała się [[Punkt konstrukcyjny|punktem konstrukcyjnym]]</ref>/[[Rozmiar skoczni|HS]]
!Uwagi
!1. miejsce
!2. miejsce
!3. miejsce
|-
|1.
|13 marca 1991
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|—
|{{flaga|AUT}} [[Heinz Kuttin]]
|{{flaga|SWE}} [[Mikael Martinsson]]
|{{flaga|NOR}} [[Øyvind Berg]]
|-
|2.
|8 marca 1992
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|<ref group=uwaga>Konkurs pierwotnie miał się odbyć w [[Falun]].</ref>
|{{flaga|AUT}} [[Heinz Kuttin]]
|{{flaga|AUT}} [[Ernst Vettori]]
|{{flaga|FIN}} [[Toni Nieminen]]
|-
|3.
|10 marca 1992
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|—
|{{flaga|FIN}} [[Toni Nieminen]]
|{{flaga|AUT}} [[Ernst Vettori]]
|{{flaga|FIN}} [[Ari-Pekka Nikkola]]
|-bgcolor=FFFACD
|4.
|23 lutego 1996
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|druż.
|{{Wyniki konkursu drużynowego|{{państwo|FIN}}|[[Ari-Pekka Nikkola]]|[[Jani Soininen]]|[[Janne Ahonen]]|[[Mika Laitinen]]}}
|{{Wyniki konkursu drużynowego|{{państwo|JPN}}|[[Takanobu Okabe]]|[[Jun Shibuya]]|[[Masahiko Harada]]|[[Hiroya Saitō]]}}
|{{Wyniki konkursu drużynowego|{{państwo|DEU}}|[[Gerd Siegmund]]|[[Christof Duffner]]|[[Dieter Thoma]]|[[Jens Weißflog]]}}
|-
|<s>5.</s>
|<s>24 lutego 1996</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>K120</s>
|align=center|<ref group=uwaga name=autonazwa1>Konkurs odwołany z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych.</ref>
|align=center colspan=3|odwołany
|-bgcolor=lightblue
|5.
|13 marca 1998
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|[[Turniej Nordycki 1998|TN]], nocny
|{{flaga|JPN}} [[Masahiko Harada]]
|{{flaga|JPN}} [[Noriaki Kasai]]
|{{flaga|ITA}} [[Roberto Cecon]]
|-bgcolor=lightblue
|6.
|9 marca 1999
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|[[Turniej Nordycki 1999|TN]], nocny
|{{flaga|JPN}} [[Noriaki Kasai]]
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Horngacher]]
|{{flaga|JPN}} [[Masahiko Harada]]
|-bgcolor=lightblue
|7.
|10 marca 2000
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|[[Turniej Nordycki 2000|TN]], nocny
|{{flaga|DEU}} [[Sven Hannawald]]
|{{flaga|FIN}} [[Ville Kantee]]
|{{flaga|FIN}} [[Janne Ahonen]]
|-bgcolor=lightblue
|8.
|9 marca 2001
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|[[Turniej Nordycki 2001|TN]], nocny
|{{flaga|POL}} [[Adam Małysz]]
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Goldberger]]
|{{flaga|SVN}} [[Igor Medved]]
|-bgcolor=lightblue
|9.
|15 marca 2002
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|[[Turniej Nordycki 2002|TN]], nocny
|{{flaga|FIN}} [[Matti Hautamäki]]
|{{flaga|POL}} [[Adam Małysz]]
|{{flaga|DEU}} [[Sven Hannawald]]
|-
|10.
|7 grudnia 2002
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|nocny
|{{flaga|AUT}} [[Martin Höllwarth]]
|{{flaga|NOR}} [[Sigurd Pettersen]]
|{{flaga|DEU}} [[Michael Uhrmann]]
|-
|11.
|8 grudnia 2002
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|—
|{{flaga|NOR}} [[Sigurd Pettersen]]
|{{flaga|DEU}} [[Michael Uhrmann]]
|{{flaga|AUT}} [[Martin Höllwarth]]
|-
|12.
|6 grudnia 2003
|[[Granåsen]]
|K120
|align=center|nocny
|{{flaga|NOR}} [[Roar Ljøkelsøy]]
|{{flaga|FIN}} [[Janne Ahonen]]
|{{flaga|DEU}} [[Maximilian Mechler]]
|-
|<s>13.</s>
|<s>7 grudnia 2003</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>K120</s>
|align=center|<ref group=uwaga name=autonazwa1/>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|13.
|4 grudnia 2004
|[[Granåsen]]
|HS131
|align=center|nocny
|{{flaga|FIN}} [[Janne Ahonen]]
|{{flaga|CZE}} [[Jakub Janda]]
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Widhölzl]]
|-
|14.
|5 grudnia 2004
|[[Granåsen]]
|HS131
|align=center|—
|{{flaga|FIN}} [[Janne Ahonen]]
|{{flaga|AUT}} [[Martin Höllwarth]]
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Widhölzl]]
|-
|<s>15.</s>
|<s>3 grudnia 2005</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS131</s>
|align=center|<s>nocny<ref group=uwaga name=lille>Konkurs odwołany i przeniesiony do [[Lillehammer]].</ref></s>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|<s>16.</s>
|<s>4 grudnia 2005</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS131</s>
|align=center|<ref group=uwaga name=lille/>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|<s>15.</s>
|<s>2 grudnia 2006</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS131</s>
|align=center|<s>nocny<ref group=uwaga name=lille/></s>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|<s>16.</s>
|<s>3 grudnia 2006</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS131</s>
|align=center|<ref group=uwaga name=lille/>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|15.
|8 grudnia 2007
|[[Granåsen]]
|HS131
|align=center|nocny
|{{flaga|AUT}} [[Thomas Morgenstern]]
|{{flaga|AUT}} [[Gregor Schlierenzauer]]
|{{flaga|NOR}} [[Tom Hilde]]
|-
|16.
|9 grudnia 2007
|[[Granåsen]]
|HS131
|align=center|—
|{{flaga|AUT}} [[Thomas Morgenstern]]
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Kofler]]
|{{flaga|AUT}} [[Wolfgang Loitzl]]
|-
|17.
|6 grudnia 2008
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|nocny
|{{flaga|AUT}} [[Gregor Schlierenzauer]]
|{{flaga|FIN}} [[Ville Larinto]]
|{{flaga|NOR}} [[Anders Jacobsen]]
|-
|18.
|7 grudnia 2008
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|—
|{{flaga|CHE}} [[Simon Ammann]]
|{{flaga|FIN}} [[Matti Hautamäki]]
|{{flaga|AUT}} [[Gregor Schlierenzauer]]
|-
|<s>19.</s>
|<s>5 grudnia 2009</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS140</s>
|align=center|<s>nocny<ref group=uwaga name=lille/></s>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|<s>20.</s>
|<s>6 grudnia 2009</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS140</s>
|align=center|<ref group=uwaga name=lille/>
|align=center colspan=3|odwołany
|-
|19.
|8 marca 2012
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|nocny
|{{flaga|JPN}} [[Daiki Itō]]
|{{flaga|DEU}} [[Richard Freitag]]
|{{flaga|CHE}} [[Simon Ammann]]
|-
|20.
|15 marca 2013
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|nocny
|{{flaga|POL}} [[Kamil Stoch]]
|{{flaga|GER}} [[Richard Freitag]]
|{{flaga|JPN}} [[Daiki Itō]]
|-
|21.
|7 marca 2014
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|nocny
|{{flaga|NOR}} [[Anders Bardal]]
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Kofler]]
|{{flaga|JPN}} [[Noriaki Kasai]]
|-
|22.
|12 marca 2015
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|nocny
|{{flaga|GER}} [[Severin Freund]]
|{{flaga|SVN}} [[Peter Prevc]]
|{{flaga|NOR}} [[Rune Velta]]
|-
|23.
|10 lutego 2016
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|nocny
|{{flaga|SVN}} [[Peter Prevc]]
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Kraft]]
|{{flaga|JPN}} [[Noriaki Kasai]]
|-bgcolor=FFC6B5
|24.
|16 marca 2017
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|[[Raw Air|RA]], nocny
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Kraft]]
|{{flaga|NOR}} [[Andreas Stjernen]]
|{{flaga|GER}} [[Andreas Wellinger]]
|-bgcolor=FFC6B5
|25.
|15 marca 2018
|[[Granåsen]]
|HS140
|align=center|[[Raw Air|RA]], nocny
|{{flaga|POL}} [[Kamil Stoch]]
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Kraft]]
|{{flaga|NOR}} [[Robert Johansson]]
|-bgcolor=FFC6B5
|26.
|14 marca 2019
|[[Granåsen]]
|HS138
|align=center|[[Raw Air|RA]], nocny
|{{flaga|JPN}} [[Ryōyū Kobayashi]]
|{{flaga|NOR}} [[Andreas Stjernen]]
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Kraft]]
|-bgcolor=FFC6B5
|<s>27.</s>
|<s>12 marca 2020</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS138</s>
|align=center|<s>[[Raw Air|RA]], nocny<ref group=uwaga name=odw2020>Konkurs odwołany z powodu zagrożenia [[SARS-CoV-2|koronawirusem]].</ref></s>
|align=center colspan=3|odwołany
|-bgcolor=FFC6B5
|<s>27.</s>
|<s>18 marca 2021</s>
|<s>[[Granåsen]]</s>
|<s>HS138</s>
|align=center|<s>[[Raw Air|RA]], nocny<ref group=uwaga name=odw2020>Konkurs odwołany z powodu zagrożenia [[SARS-CoV-2|koronawirusem]].</ref></s>
|align=center colspan=3|odwołany
|-bgcolor=FFC6B5
|27.
|12 marca 2024
|[[Granåsen]]
|HS106
|align=center|[[Raw Air|RA]], nocny
|{{flaga|JPN}} [[Ryōyū Kobayashi]]
|{{flaga|SLO}} [[Peter Prevc]]
|{{flaga|AUT}} [[Jan Hörl (skoczek narciarski)|Jan Hörl]]
|-bgcolor=FFC6B5
|28.
|13 marca 2024
|[[Granåsen]]
|HS138
|align=center|[[Raw Air|RA]], nocny
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Kraft]]
|{{flaga|AUT}} [[Daniel Tschofenig]]
|{{flaga|AUT}} [[Jan Hörl (skoczek narciarski)|Jan Hörl]]
|}

=== Kobiety ===
{|width=100% style="font-size: 90%;" class=wikitable
!Lp
!Data
!Skocznia
![[Punkt konstrukcyjny|K]]<ref group=uwaga>Do sezonu 2003/04 włącznie [[Międzynarodowa Federacja Narciarska i Snowboardowa|FIS]] podając rozmiar skoczni posługiwała się [[Punkt konstrukcyjny|punktem konstrukcyjnym]]</ref>/[[Rozmiar skoczni|HS]]
!Uwagi
!1. miejsce
!2. miejsce
!3. miejsce
|-bgcolor=FFC6B5
|1.
|14 marca 2019
|[[Granåsen]]
|HS138
|align=center|[[Raw Air|RA]], nocny
|{{flaga|NOR}} [[Maren Lundby]]
|{{flaga|DEU}} [[Juliane Seyfarth]]
|{{flaga|AUT}} [[Eva Pinkelnig]]
|}

== Najwięcej razy na podium w konkursach indywidualnych ==
Uwzględnieni zawodnicy, którzy zdobyli minimum 2 miejsca na podium (stan na 13 marca 2024)
{|class="sortable wikitable"
!Miejsce
!class=unsortable|Zawodnik
!Zwycięstwa
!2. miejsca
!3. miejsca
!Razem
|-
|1.
|{{flaga|AUT}} [[Stefan Kraft]]
|2
|2
|1
|5
|-
|2.
|{{flaga|FIN}} [[Janne Ahonen]]
|2
|1
|1
|4
|-
| rowspan="4" |3.
|{{flaga|AUT}} [[Heinz Kuttin]]
|2
|0
|0
|2
|-
|{{flaga|AUT}} [[Thomas Morgenstern]]
|2
|0
|0
|2
|-
|{{flaga|POL}} [[Kamil Stoch]]
|2
|0
|0
|2
|-
|{{Flaga|JPN}} [[Ryōyū Kobayashi]]
|2
|0
|0
|2
|-
|7.
|{{flaga|SVN}} [[Peter Prevc]]
|1
|2
|0
|3
|-
|8.
|{{flaga|JPN}} [[Noriaki Kasai]]
|1
|1
|2
|4
|-
| rowspan="2" |9.
|{{flaga|AUT}} [[Martin Höllwarth]]
|1
|1
|1
|3
|-
|{{flaga|AUT}} [[Gregor Schlierenzauer]]
|1
|1
|1
|3
|-
| rowspan="3" |11.
|{{flaga|POL}} [[Adam Małysz]]
|1
|1
|0
|2
|-
|{{flaga|NOR}} [[Sigurd Pettersen]]
|1
|1
|0
|2
|-
|{{flaga|FIN}} [[Matti Hautamäki]]
|1
|1
|0
|2
|-
| rowspan="5" |14.
|{{flaga|FIN}} [[Toni Nieminen]]
|1
|0
|1
|2
|-
|{{flaga|JPN}} [[Masahiko Harada]]
|1
|0
|1
|2
|-
|{{flaga|DEU}} [[Sven Hannawald]]
|1
|0
|1
|2
|-
|{{flaga|CHE}} [[Simon Ammann]]
|1
|0
|1
|2
|-
|{{flaga|JPN}} [[Daiki Itō]]
|1
|0
|1
|2
|-
|rowspan=4|19.
|{{flaga|AUT}} [[Ernst Vettori]]
|0
|2
|0
|2
|-
|{{flaga|DEU}} [[Richard Freitag]]
|0
|2
|0
|2
|-
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Kofler]]
|0
|2
|0
|2
|-
|{{flaga|NOR}} [[Andreas Stjernen]]
|0
|2
|0
|2
|-
|23.
|{{flaga|DEU}} [[Michael Uhrmann]]
|0
|1
|1
|2
|-
| rowspan="2" |24.
|{{flaga|AUT}} [[Andreas Widhölzl]]
|0
|0
|2
|2
|-
|{{Flaga|AUT}} [[Jan Hörl (skoczek narciarski)|Jan Hörl]]
|0
|0
|2
|2
|}

== Najwięcej razy na podium według państw ==
Stan na 13 marca 2024
{|class="sortable wikitable"
!Miejsce
!class=unsortable|Państwo
!Zwycięstwa
!2. miejsca
!3. miejsca
!Razem
|-
|1.
|{{reprezentacja|AUT|sn}}
|8
|11
|8
|27
|-
|2.
|{{reprezentacja|FIN|sn}}
|5
|4
|3
|12
|-
|3.
|{{reprezentacja|JPN|sn}}
|5
|2
|4
|11
|-
|4.
|{{reprezentacja|NOR|sn}}
|3
|3
|5
|11
|-
|5.
|{{reprezentacja|POL|sn}}
|3
|1
|0
|4
|-
|6.
|{{reprezentacja|DEU|sn}}
|2
|3
|5
|10
|-
|7.
|{{reprezentacja|SVN|sn}}
|1
|2
|1
|4
|-
|8.
|{{reprezentacja|CHE|sn}}
|1
|0
|1
|2
|-
|rowspan=2|9.
|{{reprezentacja|SWE|sn}}
|0
|1
|0
|1
|-
|{{reprezentacja|CZE|sn}}
|0
|1
|0
|1
|-
|11.
|{{reprezentacja|ITA|sn}}
|0
|0
|1
|1
|}

== Zobacz też ==
* [[Puchar Świata w skokach narciarskich]]
* [[Granåsen]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Puchar Świata w skokach narciarskich według miasta}}

[[Kategoria:Puchar Świata w skokach narciarskich w Trondheim|!]]


text:
# Edmund Gunsch
Edmund Gunsch (ur. 1941 w Sępólnie Krajeńskim, zm. 25 października 2013 w Berlinie) – polski i niemiecki malarz, grafik, rysownik i rzeźbiarz tworzący w Berlinie.

## Życiorys
Wychował się w Stargardzie. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku pod kierunkiem prof. Stanisława Teisseyre oraz prof. Jacka Żuławskiego. W 1981 zamieszkał w Berlinie, rok później wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę, w 1986 zamieszkał w Berlinie na stałe. Jego prace były prezentowane na wystawach w Polsce, Niemczech, Bułgarii, Francji, na Węgrzech i Litwie. Zmarł w Berlinie, został pochowany na cmentarzu w Stargardzie.

## Twórczość
Edmund Gunsch był artystą wszechstronnym, poza malarstwem uprawiał grafikę, rysunek, kolaż i rzeźbę. Posługiwał się farbami olejnymi, akwarelą, akrylem, a nawet farbami i lakierami stosowanymi do malowania podwozi samochodowych. Najczęstszym motywem były: miasto, natura i pejzaże. Często malował bukiety kwiatów w wazonach, które przedstawiał w stylu impresjonizmu; bywało, że obrysowywał jej mocnym, ekspresjonistycznym konturem nadając mu cechy witrażu. Rysunki tworzył przy pomocy tuszu, kredki, pędzla, czasami ołówka lub długopisu. Tworząc grafiki posługiwał się techniką mieszaną, przedstawiały surrealistyczne kompozycje. Kolaże tworzył z rysunków otoczonych geometrycznymi formami, które pokrywał zalakierowaną folią. Rzeźby Edmunda Gunscha powstawały poprzez łączenie drewna ze szkłem, rzadziej z metalami szlachetnymi, często ich elementem były zapalone świece.

title: Edmund Gunsch

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko      = Edmund Gunsch
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko org =
 |pseudonim            =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia       = [[1941]]
 |miejsce urodzenia    = [[Sępólno Krajeńskie]]
 |data śmierci         = [[25 października]] [[2013]]
 |miejsce śmierci      = [[Berlin]], [[Niemcy]]
 |narodowość           = polska/niemiecka
 |język                =
 |Alma Mater           = [[Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku]]
 |dziedzina sztuki     = malarstwo, grafika, rzeźba
 |epoka                =
 |muzeum artysty       =
 |ważne dzieła         = ''Wyspy szczęśliwe''
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          =
 |nagrody              =
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''Edmund Gunsch''' (ur. [[1941]] w [[Sępólno Krajeńskie|Sępólnie Krajeńskim]], zm. [[25 października]] [[2013]] w [[Berlin]]ie) – polski i niemiecki malarz, grafik, rysownik i rzeźbiarz tworzący w Berlinie.

==Życiorys==
Wychował się w [[Stargard]]zie. Studiował malarstwo na [[Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku|Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku]] pod kierunkiem prof. [[Stanisław Teisseyre|Stanisława Teisseyre]] oraz prof. [[Jacek Żuławski|Jacka Żuławskiego]]. W 1981 zamieszkał w [[Berlin]]ie, rok później wyjechał do [[Paryż]]a, gdzie kontynuował naukę, w 1986 zamieszkał w Berlinie na stałe. Jego prace były prezentowane na wystawach w [[Polska|Polsce]], [[Niemcy|Niemczech]], [[Bułgaria|Bułgarii]], [[Francja|Francji]], na [[Węgry|Węgrzech]] i [[Litwa|Litwie]]<ref>[https://www.mypolacy.de/berlin,1289/wydarzenia/edmund-gunsch-retrospektywa-50-malarstwo-grafika-rzezba-2 "Edmund Gunsch - Retrospektywa 50+ malarstwo, grafika, rzeźba", My Polacy Berlin 2 marca 2011]</ref>. Zmarł w Berlinie, został pochowany na cmentarzu w Stargardzie<ref>[https://stargard.naszemiasto.pl/galeria-sala-108-w-sck-obrazy-malowane-lakierami/ar/c13-3781042 Emila Chanczewska "Galeria Sala 108 w SCK. Obrazy malowane... lakierami samochodowymi" Nasze Miasto Stargard Kultura 25 czerwca 2016]</ref>.

==Twórczość==
Edmund Gunsch był artystą wszechstronnym, poza malarstwem uprawiał grafikę, rysunek, kolaż i rzeźbę. Posługiwał się farbami olejnymi, akwarelą, akrylem, a nawet farbami i lakierami stosowanymi do malowania podwozi samochodowych. Najczęstszym motywem były: miasto, natura i pejzaże. Często malował bukiety kwiatów w wazonach, które przedstawiał w stylu impresjonizmu; bywało, że obrysowywał jej mocnym, ekspresjonistycznym konturem nadając mu cechy witrażu. Rysunki tworzył przy pomocy tuszu, kredki, pędzla, czasami ołówka lub długopisu. Tworząc grafiki posługiwał się techniką mieszaną, przedstawiały surrealistyczne kompozycje. Kolaże tworzył z rysunków otoczonych geometrycznymi formami, które pokrywał zalakierowaną folią. Rzeźby Edmunda Gunscha powstawały poprzez łączenie drewna ze szkłem, rzadziej z metalami szlachetnymi, często ich elementem były zapalone świece<ref>[http://ksiaznicastargardzka.pl/maly-wielki-czlowiek/ "Mały, wielki człowiek" Książnica Stargardu]</ref>.

==Przypisy==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gunsch, Edmund}}
[[Kategoria:Artyści związani z Berlinem]]
[[Kategoria:Polscy malarze]]
[[Kategoria:Polscy graficy]]
[[Kategoria:Polscy rzeźbiarze]]
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sępólnie Krajeńskim]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Stargardem]]
[[Kategoria:Polacy w Niemczech]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1941]]
[[Kategoria:Zmarli w 2013]]

title: Edmund Gunsch

Data i miejsce urodzenia: 1941 · Sępólno Krajeńskie

Data i miejsce śmierci: 25 października 2013 · Berlin, Niemcy

Narodowość: polska/niemiecka

Alma Mater: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku

Dziedzina sztuki: malarstwo, grafika, rzeźba


text:
# Mehmet Çoban
Mehmet Çoban, znany także jako Koç Çoban Mehmet (ur. 15 października 1904 w Balıkesir, zm. 8 maja 1969 w Stambule) – turecki zapaśnik walczący w obu stylach. Dwukrotny olimpijczyk. Zajął czwarte i dziewiąte miejsce w Berlinie 1936 i siódme w Amsterdamie 1928. Walczył w wadze ciężkiej.
Brązowy medalista mistrzostw Europy w 1938 i 1946 roku.

## Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928
| Konkurencja             | Rundy eliminacyjne   | Rundy eliminacyjne  | Rundy eliminacyjne    | Rundy eliminacyjne      | Klas. końcowa |
| Konkurencja             | Przeciwnik I         | Przeciwnik II       | Przeciwnik III        | Przeciwnik IV           | Miejsce       |
| ----------------------- | -------------------- | ------------------- | --------------------- | ----------------------- | ------------- |
| +82,5 kg styl klasyczny | Jorge Briola (ARG) Z | Emil Larsen (DEN) Z | Georg Gehring (GER) P | Hjalmar Nyström (FIN) P | 7.            |

## Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936
| Konkurencja           | Rundy eliminacyjne     | Rundy eliminacyjne   | Rundy eliminacyjne      | Rundy eliminacyjne        | Klas. końcowa |
| Konkurencja           | Przeciwnik I           | Przeciwnik II        | Przeciwnik III          | Przeciwnik IV             | Miejsce       |
| --------------------- | ---------------------- | -------------------- | ----------------------- | ------------------------- | ------------- |
| +87 kg styl klasyczny | Aleardo Donati (ITA) P | Peter Larsen (DEN) Z | Hjalmar Nyström (FIN) Z | Kristjan Palusalu (EST) P | 4.            |

| Konkurencja       | Rundy eliminacyjne    | Rundy eliminacyjne    | Rundy eliminacyjne        | Klas. końcowa |
| Konkurencja       | Przeciwnik I          | Przeciwnik II         | Przeciwnik III            | Miejsce       |
| ----------------- | --------------------- | --------------------- | ------------------------- | ------------- |
| +87 kg styl wolny | Léon Charlier (BEL) Z | Georg Gehring (GER) P | Kristjan Palusalu (EST) P | 9.            |

title: Mehmet Çoban

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Mehmet Çoban
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 15 października 1904
 |miejsce urodzenia         = [[Balıkesir]]
 |data śmierci              = 8 maja 1969
 |miejsce śmierci           = [[Stambuł]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|TUR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|Z}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Tallinn|1938|brąz|styl wolny, + 87 kg}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Sztokholm|1946|brąz|styl wolny, + 87 kg}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Mehmet Çoban''', znany także jako '''Koç Çoban Mehmet''' (ur. [[15 października]] [[1904]] w [[Balıkesir]], zm. [[8 maja]] [[1969]] w [[Stambuł|Stambule]]<ref>{{Cytuj | url = https://web.archive.org/web/20200417080925/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/co/mehmet-coban-1.html| tytuł = Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | data dostępu = 2021-12-08| język = en}}</ref>) – [[Turcja|turecki]] zapaśnik walczący w obu stylach. Dwukrotny [[Igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]]<ref>{{cytuj| url = https://olympics.com/en/athletes/mehmet-coban| tytuł = Bio | opublikowany = Olympics.com | data dostępu  = 2021-12-08| język = en}}</ref>. Zajął czwarte i dziewiąte miejsce w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936|Berlinie 1936]] i siódme w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928|Amsterdamie 1928]]. Walczył w wadze ciężkiej<ref>{{cytuj| url = https://www.olympedia.org/athletes/60307| tytuł = Biographical information | opublikowany = Olympedia.org | data dostępu  = 2021-12-08| język = en}}</ref>.

Brązowy medalista [[Mistrzostwa Europy w zapasach|mistrzostw Europy]] w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1938|1938]] i [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1946|1946]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=2B774732CC4B4E98B809BF3B1B8B6C44| tytuł = Coban, Mehmet | opublikowany = Unitedwrestling.com | data dostępu = 2021-12-08 | język = en}}</ref> roku.

== [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928]] ==
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan="4"|Rundy eliminacyjne
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Przeciwnik II
!Przeciwnik III
!Przeciwnik IV
!Miejsce
|-
|[[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928 – waga ciężka mężczyzn w stylu klasycznym|+82,5 kg styl klasyczny]]<ref>{{cytuj| url = https://www.olympedia.org/results/121874| tytuł = Heavyweight, Greco-Roman (>82.5 kilograms), Men| opublikowany = Olympedia.org | data dostępu  = 2021-12-08| język = en}}</ref>
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|ARG}} [[Jorge Briola]] ([[Argentyna|ARG]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|DEN}} [[Emil Larsen (zapaśnik)|Emil Larsen]] ([[Dania|DEN]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|GER|1919}} [[Georg Gehring]] ([[Republika Weimarska|GER]])
'''P'''
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|FIN}} [[Hjalmar Nyström]] ([[Finlandia|FIN]])
'''P'''
|align=center|7.
|-
|}

== [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936]] ==
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan="4"|Rundy eliminacyjne
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Przeciwnik II
!Przeciwnik III
!Przeciwnik IV
!Miejsce
|-
|[[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 – kategoria ponad 87 kg w stylu klasycznym|+87 kg styl klasyczny]]<ref>{{cytuj| url = https://www.olympedia.org/results/122572| tytuł = Heavyweight, Greco-Roman (>87 kilograms), Men| opublikowany = Olympedia.org | data dostępu  = 2021-12-08| język = en}}</ref>
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|ITA|1861}} [[Aleardo Donati]] ([[Włochy|ITA]])
'''P'''
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|DEN}} [[Peter Larsen (zapaśnik)|Peter Larsen]] ([[Dania|DEN]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|FIN}} [[Hjalmar Nyström]] ([[Finlandia|FIN]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|EST}} [[Kristjan Palusalu]] ([[Estonia|EST]])
'''P'''
|align=center|4.
|-
|}
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan="3"|Rundy eliminacyjne
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Przeciwnik II
!Przeciwnik III
!Miejsce
|-
|[[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 – kategoria ponad 87 kg w stylu wolnym|+87 kg styl wolny]]<ref>{{cytuj| url = https://www.olympedia.org/results/122315| tytuł = Heavyweight, Freestyle (>87 kilograms), Men| opublikowany = Olympedia.org | data dostępu  = 2021-12-08| język = en}}</ref>
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|BEL}} [[Léon Charlier]] ([[Belgia|BEL]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|GER|III Rzesza}} [[Georg Gehring]] ([[III Rzesza|GER]])
'''P'''
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|EST}} [[Kristjan Palusalu]] ([[Estonia|EST]])
'''P'''
|align=center|9.
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zapaśnicy Turcji na igrzyskach olimpijskich – Amsterdam 1928}}
{{Zapaśnicy Turcji na igrzyskach olimpijskich – Berlin 1936}}

{{SORTUJ:Çoban, Mehmet}}
[[Kategoria:Tureccy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Tureccy olimpijczycy (Amsterdam 1928)]]
[[Kategoria:Tureccy olimpijczycy (Berlin 1936)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1904]]
[[Kategoria:Zmarli w 1969]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928]]

title: · Mehmet Çoban

Data i miejsce urodzenia: 15 października 1904 · Balıkesir

Data i miejsce śmierci: 8 maja 1969 · Stambuł

title: Dorobek medalowy

brąz:
Tallinn 1938 · styl wolny, + 87 kg
Sztokholm 1946 · styl wolny, + 87 kg


text:
# Kejžlice
Kejžlice – gmina w Czechach, w powiecie Pelhřimov, w kraju Wysoczyna. Według danych z dnia 1 stycznia 2014 liczyła 353 mieszkańców.

title: Kejžlice

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Kejžlice
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = Kejžlice, kaple.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Kejzlice_CZ_CoA.jpg
 |flaga                           = Kejzlice_CZ_flag.jpg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj Wysoczyna
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Pelhřimov|Pelhřimov]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Czechy (kraina)|Czechy]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 11,27 km²<ref>{{cytuj stronę|url=http://mesta.obce.cz/vyhledat.asp?obec=Kej%C5%BElice|tytuł=Města a obce online|opublikowany=www.mesta.obce.cz|język=cs|data dostępu=2017-11-03}}</ref>
 |rok                             = 2014
 |liczba ludności                 = 353<ref name="czso">{{cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20150527152612/https://www.czso.cz/documents/10180/20556283/1300721403.pdf|tytuł=Počet obyvatel v obcích České republiky k 1. 1. 2014|opublikowany=www.czso.cz|język=cs|data dostępu=2017-11-03}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 394 52
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 2
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 1
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 1
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj Wysoczyna
 |współrzędne                     = 49°35′26″N 15°23′34″E
 |commons                         = Category:Kejžlice
 |www                             = http://www.kejzlice.cz
}}
'''Kejžlice''' – [[gmina]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Pelhřimov|powiecie Pelhřimov]], w [[Kraj Wysoczyna|kraju Wysoczyna]]. Według danych z dnia 1 stycznia 2014 liczyła 353 mieszkańców<ref name="czso"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Pelhřimov}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Pelhřimov]]

title: Kejžlice

Herb: Flaga

Państwo: Czechy

Kraj: Wysoczyna

Powiat: Pelhřimov

Kraina: Czechy


text:
# William Prescott
William Prescott (ur. 20 lutego 1726, zm. 13 października 1795) – amerykański pułkownik; podczas wojny o niepodległość dowodził siłami patriotów w bitwie o Bunker Hill. Prescott jest znany ze swojego rozkazu skierowanego do swoich żołnierzy: „Nie strzelajcie, dopóki nie zobaczycie białek ich oczu”, tak aby oddziały rebeliantów mogły strzelać do wroga z mniejszych odległości, a tym samym dokładniej i zabójczo, oszczędzając w ten sposób swoje ograniczone siły. zapasy amunicji.

## Życiorys
Prescott urodził się w Groton w stanie Massachusetts jako syn Benjamina Prescotta (1696–1738) i Abigail Oliver Prescott (1697–1765). Ożenił się z Abigail Hale (1733–1821) 13 kwietnia 1758 r., z którą miał jedno dziecko.
Prescott służył w milicji prowincjonalnej podczas wojny króla Jerzego, gdzie brał udział w oblężeniu Louisbourga w 1745 r. pod dowództwem Williama Pepperrella. Był porucznikiem oddziałów prowincjonalnych, które w 1755 r. zostały wysłane w celu usunięcia neutralnych Francuzów z Nowej Szkocji. Po powrocie został awansowany na stopień kapitana. W 1755 roku, kiedy rozszerzyła się wojna francusko-indyjska, brał udział w bitwie pod Fort Beausejour. Odrzucił ofertę wstąpienia do armii brytyjskiej w ramach służby w tej wojnie.
Jego imieniem nazwano obecnie pozbawione osobowości prawnej miasto Prescott w stanie Massachusetts. Był ojcem Williama Prescotta Jr., który walczył z nim w bitwie pod Bunker Hill. Był dziadkiem wybitnego historyka Williama H. Prescotta, którego imieniem nazwano Prescott w Arizonie.

title: William Prescott

wikitext:
{{inne znaczenia|amerykańskiego wojskowego|[[William Hickling Prescott]] – historyk amerykański (1796–1859)}}
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = William Prescott
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     =
 |stopień             = pułkownik
 |data urodzenia      = 20 lutego 1726
 |miejsce urodzenia   =
 |data śmierci        = 13 października 1795
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Armia Kontynentalna]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych]]
* [[bitwa pod Bunker Hill]]
 |późniejsza praca    =
 |faksymile           =
 |opis faksymile      =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''William Prescott''' (ur. [[20 lutego]] [[1726]], zm. [[13 października]] [[1795]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[pułkownik]]; podczas [[Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych|wojny o niepodległość]] dowodził siłami patriotów w [[Bitwa o Bunker Hill|bitwie o Bunker Hill]]. Prescott jest znany ze swojego rozkazu skierowanego do swoich żołnierzy: „Nie strzelajcie, dopóki nie zobaczycie białek ich oczu”, tak aby oddziały rebeliantów mogły strzelać do wroga z mniejszych odległości, a tym samym dokładniej i zabójczo, oszczędzając w ten sposób swoje ograniczone siły. zapasy amunicji.<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Bell|imię=J. L.|autor=Bell|tytuł=Who Said, "Don't Fire Till You See the Whites of Their Eyes"?|url=http://boston1775.blogspot.com/2007/06/who-said-dont-fire-till-you-see-whites.html|praca=Boston 1775|opublikowany=5 czerwiec 2010}}</ref>
== Życiorys ==
Prescott urodził się w [[Groton]] w stanie [[Massachusetts]] jako syn [[Benjamin Prescott|Benjamina Prescotta]] (1696–1738) i Abigail Oliver Prescott (1697–1765). Ożenił się z Abigail Hale (1733–1821) 13 kwietnia 1758 r., z którą miał jedno dziecko.

Prescott służył w milicji prowincjonalnej podczas wojny króla Jerzego, gdzie brał udział w oblężeniu Louisbourga w 1745 r. pod dowództwem Williama Pepperrella. Był porucznikiem oddziałów prowincjonalnych, które w 1755 r. zostały wysłane w celu usunięcia neutralnych Francuzów z Nowej Szkocji. Po powrocie został awansowany na stopień kapitana. W 1755 roku, kiedy rozszerzyła się wojna francusko-indyjska, brał udział w bitwie pod Fort Beausejour. Odrzucił ofertę wstąpienia do armii brytyjskiej w ramach służby w tej wojnie.<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.aoc.gov/explore-capitol-campus/art/surrender-general-burgoyne|tytuł=Surrender of General Burgoyne | Architect of the Capitol|id=www.aoc.gov}}</ref>

Jego imieniem nazwano obecnie pozbawione osobowości prawnej miasto Prescott w stanie Massachusetts. Był ojcem Williama Prescotta Jr., który walczył z nim w bitwie pod Bunker Hill. Był dziadkiem wybitnego historyka Williama H. Prescotta, którego imieniem nazwano Prescott w Arizonie.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Sekcja stub}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańscy wojskowi|Prescott, William]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1726|Prescott, William]]
[[Kategoria:Zmarli w 1795|Prescott, William]]

title: William Prescott

Data i miejsce urodzenia: 20 lutego 1726 · Groton

Data śmierci: 13 października 1795

Siły zbrojne: Armia Kontynentalna

Główne wojny i bitwy: Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych - bitwa pod Bunker Hill


text:
# Wincenty Sleńdziński
Wincenty Ślendziński (ur. 2 stycznia 1838 w Skrebinach koło Wiłkomirska, zm. 6 sierpnia 1909 w Wilnie) – malarz, zesłaniec.

## Życiorys
Był jednym z ośmiorga dzieci Aleksandra Józefa Sleńdzińskiego i Karoliny Korgowdówny. Podstaw malowania uczył się od ojca, który również był malarzem. W 1855 roku wyjechał do Moskwy, aby uczyć się w Szkole Sztuk Pięknych i studiował tam malarstwo religijne. Podczas wystawy zorganizowanej przez Akademię Petersburską za swoje prace otrzymał trzy medale, w tym dwa srebrne. Pod koniec 1863 roku wrócił do Wilna. Tam został aresztowany i osadzony w cytadeli za kontakty z powstańcami m.in. Julianem Czarnowskim, Karolem Jasiewiczem i Bolesławem Kołyszką. W listopadzie 1863 roku skazany przez sąd polowy na 20-letnie zesłanie do guberni niżgorodzkiej, gdzie został wysłany w styczniu 1864 roku. Podjął starania o zgodę na powrót do Moskwy, ale dopiero 10 marca 1867 roku otrzymał tylko zgodę na wyjazd do Charkowa. W tym samym roku Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu przyznała mu tytuł malarza trzeciego stopnia. W 1872 roku Wincenty Sleńdziński wyjechał do Krakowa i Drezna po otrzymaniu zgody na dalsze studia. Podczas pobytu w Krakowie poznał Jana Matejkę. Podczas pobytu w Dreźnie zyskał uznanie za malowane obrazy i portrety.
Podczas pobytu w Krakowie w 1875 roku wybrał się w góry i podejrzany o przekroczenie granicy został odesłany do Charkowa. Do Wilna wrócił w 1889 roku po ogłoszeniu amnestii. Ożenił się z Anną, wdową po wileńskim fotografie Józefie Czechowiczu. 6 sierpnia 1909 roku zmarł w Śnipiszkach, dzielnicy Wilna. Pochowany na cmentarzu bernardyńskim w Wilnie.

## Galeria im. Sleńdzińskich w Białymstoku
W kwietniu 1993 roku została w Białymstoku otwarta Galeria im. Sleńdzińskich. Znalazły się w niej obrazy Wincentego: olejny autoportret, obraz przedstawiający Daniela w lwiej jamie, za który  jako absolwent Moskiewskiej Szkoły Sztuk Pięknych otrzymał jeden z trzech srebrnych medali,  Pożar teatru w Charkowie, obrazy Wilna: Widok Góry Zamkowej  i  Pejzaż z czerwonymi dachami oraz rysunki: wykonany węglem Głowa kobiety i szkic ołówkiem Ugolina.

## Twórczość
- św. Magdalena, św. Sebastian i św. Szczepan do kościoła rzymskokatolickiego w Moskwie
- Wniebowzięcie N. Panny do kościoła w Nowogrodzie
- św. Kazimierza do katedry w Wilnie
- świętych Jakuba i Filipa do kościoła na Łukiszkach
- obrazy do kościoła Św. Rafała w Wilnie i do kaplicy Radukiewiczów na Rossie
- Porwanie Biruty przez Kiejstuta[5]
- Dziad i Żebraczka[5]
- Grajek ślepy z chłopięciem[5]
- Bańka mydlana[5]
- Dziewczynka z poziomkami[5]

title: Wincenty Sleńdziński

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Wincenty Ślendziński
 |grafika                   = Vincent Slendzinski Autoportretas 1862 LMA.jpg
 |opis grafiki              = autoprtret z 1862 roku
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 2 stycznia 1838
 |miejsce urodzenia         = Skrebiny koło Wiłkomirska
 |data śmierci              = 6 sierpnia 1909
 |miejsce śmierci           = Wilno
 |zawód                     = malarz
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Wincent Leopold Slendzinski
}}
'''Wincenty Ślendziński''' (ur. 2 stycznia 1838 w Skrebinach koło Wiłkomirska, zm. 6 sierpnia 1909 w [[Wilno|Wilnie]]) – malarz, zesłaniec.

== Życiorys ==
Był jednym z ośmiorga dzieci Aleksandra Józefa Sleńdzińskiego i Karoliny Korgowdówny<ref>{{Cytuj |tytuł = NaszaGazeta |data dostępu = 2018-10-31 |opublikowany = archiwum2000.tripod.com |url = http://archiwum2000.tripod.com/531/sledzi.html}}</ref>. Podstaw malowania uczył się od ojca, który również był malarzem. W 1855 roku wyjechał do Moskwy, aby uczyć się w Szkole Sztuk Pięknych i studiował tam malarstwo religijne<ref name=":0">Szulborski E.  [http://pbc.biaman.pl/Content/22168/ananke_1995_nr01.pdf Wincenty Śleńdziński malarz - Sybirak] Anake 1/3/95 s. 29-32</ref>. Podczas wystawy zorganizowanej przez Akademię Petersburską za swoje prace otrzymał trzy medale, w tym dwa srebrne<ref name=":0" />. Pod koniec 1863 roku wrócił do Wilna<ref name=":0" />. Tam został aresztowany i osadzony w cytadeli za kontakty z powstańcami m.in. [[Julian Czarnowski|Julianem Czarnowskim]], [[Karol Jasiewicz|Karolem Jasiewiczem]] i [[Bolesław Kołyszka|Bolesławem Kołyszką]]. W listopadzie 1863 roku skazany przez sąd polowy na 20-letnie zesłanie do guberni niżgorodzkiej, gdzie został wysłany w styczniu 1864 roku<ref name=":0" />. Podjął starania o zgodę na powrót do Moskwy, ale dopiero 10 marca 1867 roku otrzymał tylko zgodę na wyjazd do Charkowa<ref name=":0" />. W tym samym roku [[Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu]] przyznała mu tytuł malarza trzeciego stopnia<ref name=":0" />. W 1872 roku Wincenty Sleńdziński wyjechał do [[Kraków|Krakowa]] i [[Drezno|Drezna]] po otrzymaniu zgody na dalsze studia<ref name=":0" />. Podczas pobytu w Krakowie poznał Jana Matejkę<ref name=":0" />. Podczas pobytu w Dreźnie zyskał uznanie za malowane obrazy i portrety.

Podczas pobytu w Krakowie w 1875 roku wybrał się w góry i podejrzany o przekroczenie granicy został odesłany do Charkowa<ref name=":0" />. Do [[Wilno|Wilna]] wrócił w 1889 roku po ogłoszeniu amnestii<ref name=":0" />. Ożenił się z Anną, wdową po wileńskim fotografie [[Józef Czechowicz (fotograf)|Józefie Czechowiczu]]. 6 sierpnia 1909 roku zmarł w [[Śnipiszki|Śnipiszkach]], dzielnicy Wilna<ref name=":0" />. Pochowany na [[Cmentarz Bernardyński|cmentarzu bernardyńskim]] w Wilnie<ref>Z. [http://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/23029?tab=1 Prace śp. Wincentego Sleńdzińskiego (szczegóły biograficzne)] Ananke : [biuletyn Galerii im. Sleńdzińskich] 1997, nr 1  s. 14-15</ref>.

== Galeria im. Sleńdzińskich w Białymstoku ==
W kwietniu 1993 roku została w Białymstoku otwarta [[Galeria im. Sleńdzińskich]]. Znalazły się w niej obrazy Wincentego: olejny autoportret, obraz przedstawiający Daniela w lwiej jamie, za który  jako absolwent Moskiewskiej Szkoły Sztuk Pięknych otrzymał jeden z trzech srebrnych medali,  ''Pożar teatru w Charkowie,'' obrazy Wilna: ''Widok Góry Zamkowej''  i  ''Pejzaż z czerwonymi dachami oraz'' rysunki: wykonany węglem ''Głowa kobiety'' i szkic ołówkiem ''Ugolina''<ref>Hendzel-Andreew A. [http://pbc.biaman.pl/publication/23026 Kolekcja rodu artystów z Wilna w Galerii im. Sleńdzińskich w Białymstoku] Ananke : [biuletyn Galerii im. Sleńdzińskich] 1994, nr 2 s. 6-25</ref>.

== Twórczość ==
* św. Magdalena, św. Sebastian i św. Szczepan do kościoła rzymskokatolickiego w Moskwie
* Wniebowzięcie N. Panny do kościoła w Nowogrodzie
* św. Kazimierza do katedry w Wilnie
* świętych Jakuba i Filipa do kościoła na Łukiszkach
* obrazy do kościoła Św. Rafała w Wilnie i do kaplicy Radukiewiczów na Rossie
* Porwanie Biruty przez Kiejstuta<ref name=":1">Uziębło L. [http://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/23029?tab=1 Wincenty Sleńdziński, ARTYSTA - MALARZ WILEŃSKI Tygodnik Polski, 1899r., nr 10-11] W: Ananke : [biuletyn Galerii im. Sleńdzińskich] 1997, nr 1  s. 6-13</ref>
* Dziad i Żebraczka<ref name=":1" />
* Grajek ślepy z chłopięciem<ref name=":1" />
* Bańka mydlana<ref name=":1" />
* Dziewczynka z poziomkami<ref name=":1" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [[Rūta Janonienė]]: [https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/wincenty-leopold-slendzinski-slendzinski-slendzinski Slendziński (Ślendziński) Wincenty Leopold]. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 38. 1997-1998.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sleńdzińśki, Wincenty}}
[[Kategoria:Ludzie związani z Wilnem (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Polscy malarze XIX wieku]]
[[Kategoria:Polscy malarze naturaliści]]
[[Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1837]]
[[Kategoria:Zmarli w 1909]]

title: Wincenty Ślendziński

Data i miejsce urodzenia: 2 stycznia 1838 · Skrebiny koło Wiłkomirska

Data i miejsce śmierci: 6 sierpnia 1909 · Wilno

Zawód, zajęcie: malarz