text:
# Conversations with Myself
Conversations with Myself – album Billa Evansa wydany przez wytwórnię Verve Records w 1963.
Płyta została nagrana metodą overdubbingu, przez nałożenie na siebie trzech osobno nagranych ścieżek fortepianowych. Nagrania zostały dokonane w Webster Hall w Nowym Jorku 6, 9 i 20 lutego 1963.
Album uzyskał nagrodę Grammy w kategorii Best Instrumental Jazz Performance – Soloist or Small Group w 1964.
Evans nagrał później jeszcze dwie płyty przy zastosowaniu overdubbingu – Further Conversations with Myself w 1967 oraz New Conversations w 1978.

## Lista utworów
| 1.  | „’Round Midnight” (Thelonious Monk, Cootie Williams) | 6:33  |
|     |                                                      |       |
| 2.  | „How About You?” (Burton Lane, Ralph Freed)          | 2:48  |
|     |                                                      |       |
| 3.  | „Spartacus Love Theme” (Alex North)                  | 5:08  |
|     |                                                      |       |
| 4.  | „Blue Monk” (Thelonious Monk)                        | 4:32  |
|     |                                                      |       |
| 5.  | „Stella by Starlight” (Victor Young, Ned Washington) | 4:50  |
|     |                                                      |       |
| 6.  | „Hey, There” (Richard Adler, Jerry Ross)             | 4:29  |
|     |                                                      |       |
| 7.  | „N.Y.C.'s No Lark” (Bill Evans)                      | 5:34  |
|     |                                                      |       |
| 8.  | „Just You, Just Me” (Jesse Greer, Raymond Klages)    | 2:35  |
|     |                                                      |       |
| 9.  | „Bemsha Swing” (Denzil Best, Thelonious Monk)        | 2:54  |
|     |                                                      |       |
| 10. | „A Sleepin' Bee” (Harold Arlen, Truman Capote)       | 4:10  |
|     |                                                      |       |
|     |                                                      | 43:33 |
|     |                                                      |       |
Pierwotnie na płycie znajdowały się utwory nr 1-8. Utwór nr 9 został wydany po raz pierwszy na płycie The Best of Bill Evans, a utwór nr 10 na wydaniu CD Conversations with Myself.
Tytuł kompozycji Evansa „N.Y.C.'s No Lark” jest anagramem imienia i nazwiska Sonny’ego Clarka, hard bopowego pianisty, który zmarł w 1963 w wieku niespełna 32 lat.

## Twórcy
- Bill Evans – fortepian

title: Conversations with Myself

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Conversations with Myself
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Bill Evans]]
 |wydany                    = 1963
 |nagrywany                 = 6, 9 i 20 lutego 1963, [[Nowy Jork]]
 |gatunek                   = [[jazz]]
 |długość                   = 43:33
 |wytwórnia                 = [[Verve Records]]
 |producent                 = [[Creed Taylor]]
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|4.5}}<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.allmusic.com/album/conversations-with-myself-mw0000022550|tytuł=''Bill Evans Conversations with Myself''}}</ref>
 |rok wydania               = 1963
 |poprzedni album           = The [[Gary McFarland]] Orchestra
 |rok poprzedniego albumu   = 1963
 |następny album            = [[Plays the Theme from The V.I.P.s and Other Great Songs]]
 |rok następnego albumu     = 1963
}}
'''Conversations with Myself''' – album [[Bill Evans|Billa Evansa]] wydany przez wytwórnię [[Verve Records]] w 1963.

Płyta została nagrana metodą [[overdubbing]]u, przez nałożenie na siebie trzech<ref>W utworze ''Blue Monk'' zostały nałożone dwie ścieżki.</ref> osobno nagranych ścieżek [[fortepian]]owych. Nagrania zostały dokonane w [[Webster Hall]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] 6, 9 i 20 lutego 1963.

Album uzyskał [[nagroda Grammy|nagrodę Grammy]] w kategorii ''[[Nagroda Grammy w kategorii Best Jazz Instrumental Album, Individual or Group|Best Instrumental Jazz Performance – Soloist or Small Group]]'' w 1964.

Evans nagrał później jeszcze dwie płyty przy zastosowaniu overdubbingu – ''[[Further Conversations with Myself]]'' w 1967 oraz ''[[New Conversations]]'' w 1978.

== Lista utworów ==
{{Lista utworów
|1||„[[’Round Midnight]]” <small> ([[Thelonious Monk]], [[Cootie Williams]]) </small> |6:33|
|2||„How About You?” <small> ([[Burton Lane]], [[Ralph Freed]]) </small> |2:48|
|3||„[[Spartakus (film 1960)|Spartacus]] Love Theme” <small> ([[Alex North]]) </small> |5:08|
|4||„Blue Monk” <small> (Thelonious Monk) </small> |4:32|
|5||„[[Stella by Starlight]]” <small> ([[Victor Young]], [[Ned Washington]]) </small> |4:50|
|6||„Hey, There” <small> ([[Richard Adler]], [[Jerry Ross]]) </small> |4:29|
|7||„N.Y.C.'s No Lark” <small> (Bill Evans) </small> |5:34|
|8||„Just You, Just Me” <small> ([[Jesse Greer]], [[Raymond Klages]]) </small> |2:35|
|9||„Bemsha Swing” <small> ([[Denzil Best]], Thelonious Monk) </small> |2:54|
|10||„A Sleepin' Bee” <small> ([[Harold Arlen]], [[Truman Capote]]) </small> |4:10|
}}

Pierwotnie na płycie znajdowały się utwory nr 1-8. Utwór nr 9 został wydany po raz pierwszy na płycie ''The Best of Bill Evans'', a utwór nr 10 na wydaniu [[płyta kompaktowa|CD]] ''Conversations with Myself''.

Tytuł kompozycji Evansa „N.Y.C.'s No Lark” jest [[anagram]]em imienia i nazwiska [[Sonny Clark|Sonny’ego Clarka]], [[hard bop]]owego pianisty, który zmarł w 1963 w wieku niespełna 32 lat.

== Twórcy ==
* [[Bill Evans]] – [[fortepian]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy Billa Evansa]]
[[Kategoria:Albumy Verve Records]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1963]]

title: Conversations with Myself

Nagrywany: 6, 9 i 20 lutego 1963, Nowy Jork

Gatunek: jazz

Wydawnictwo: Verve Records

Producent: Creed Taylor

The Gary McFarland Orchestra · (1963): Conversations with Myself · (1963) · Plays the Theme from The V.I.P.s and Other Great Songs · (1963)


text:
# Luigi Roberto Cona
Luigi Roberto Cona (ur. 10 listopada 1965 w Niscemi) – włoski duchowny rzymskokatolicki, nuncjusz apostolski w Salwadorze.

## Życiorys
28 kwietnia 1990 otrzymał święcenia kapłańskie i został inkardynowany do diecezji Piazza Armerina. W 2001 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej.
W 2003 rozpoczął służbę w dyplomacji watykańskiej pracując kolejno jako sekretarz nuncjatur: w Panamie (2003-2006), w Portugalii (2006-2008), w Kamerunie (2008-2011); jako I radca nuncjatury w Maroku (2011-2014), w Iraku (2014-2017) oraz Turcji (2017-2018). W 2018 rozpoczął pracę w Sekcji Spraw Ogólnych. 24 października 2019 został mianowany przez papieża Franciszka asesorem Sekcji ds. Ogólnych w Sekretariacie Stanu.

### Episkopat
26 października 2022 papież Franciszek mianował go nuncjuszem apostolskim w Salwadorze oraz arcybiskupem tytularnym Oppidum Consilinum. Sakry udzielił mu 2 grudnia 2022 Sekretarz Stanu kardynał Pietro Parolin.

wikiname: plwiki

title: Luigi Roberto Cona

in_language: pl

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Luigi Roberto Cona
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     = Coat of arms of Luigi Roberto Cona.svg
 |dewiza                   = Mitis et humilis corde
 |dewiza - j. polski       = Cichy i pokornego serca
 |kraj działania           = [[Salwador]]
 |data urodzenia           = 10 listopada 1965
 |miejsce urodzenia        = [[Niscemi]]
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          =
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = Nuncjusz apostolski w Salwadorze
 |1. funkcja - okres       = od 2022
 |2. funkcja               = Asesor Sekcji ds. Ogólnych
 |2. funkcja - okres       = 2019–2022
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             =
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 28 kwietnia 1990
 |data nominacji           = 26 października 2022
 |data sakry               = 2 grudnia 2022
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 2 grudnia 2022
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Pietro Parolin]]
 |współkonsekratorzy        = [[Edgar Peña Parra]]<br/>[[Rosario Gisana]]
 |biskupi konsekrowani      = {{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Reinaldo Sorto Martínez]]|20 lipca 2024}}
 |biskupi współkonsekrowani = {{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Óscar Álvarez Orellana]]|13 stycznia 2024}}
}}

'''Luigi Roberto Cona''' (ur. [[10 listopada]] [[1965]] w [[Niscemi]]) – [[Włochy|włoski]] [[Duchowieństwo|duchowny]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], nuncjusz apostolski w Salwadorze.

== Życiorys ==
28 kwietnia 1990 otrzymał [[święcenia kapłańskie]] i został [[inkardynacja|inkardynowany]] do diecezji [[Diecezja Piazza Armerina|Piazza Armerina]]. W 2001 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na [[Papieska Akademia Kościelna|Papieskiej Akademii Kościelnej]].

W 2003 rozpoczął służbę w dyplomacji watykańskiej pracując kolejno jako sekretarz nuncjatur: w Panamie (2003-2006), w Portugalii (2006-2008), w Kamerunie (2008-2011); jako I radca nuncjatury w Maroku (2011-2014), w Iraku (2014-2017) oraz Turcji (2017-2018). W 2018 rozpoczął pracę w Sekcji Spraw Ogólnych. 24 października 2019 został mianowany przez papieża [[Franciszek (papież)|Franciszka]] asesorem Sekcji ds. Ogólnych w [[Sekretariat Stanu Stolicy Apostolskiej|Sekretariacie Stanu]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2019/10/24/0816/01699.html | tytuł = Nomina dell’Assessore per gli Affari Generali della Segreteria di Stato e del Sotto-Segretario della Sezione per i Rapporti con gli Stati della Segreteria di Stato | autor = vatican.va | język = it | data dostępu = 2022-10-26}}</ref>.

=== Episkopat ===
26 października 2022 papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] mianował go [[nuncjusz apostolski|nuncjuszem apostolskim]] w [[Salwador]]ze oraz [[biskup tytularny|arcybiskupem tytularnym]] ''[[Oppidum Consilinum]]''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2022/10/26/0799/01652.html | tytuł = Nomina del Nunzio Apostolico in El Salvador | autor = vatican.va | język = it | data dostępu = 2022-10-26}}</ref>. [[Sakra|Sakry]] udzielił mu 2 grudnia 2022 [[Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej|Sekretarz Stanu]] kardynał [[Pietro Parolin]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bcona |tytuł = Luigi Roberto Cona |data dostępu = 2022-10-26}}

{{Nuncjusze apostolscy w Salwadorze}}

{{SORTUJ:Cona, Luigi}}
[[Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Nuncjusze apostolscy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: Luigi Roberto Cona

Herb duchownego: Mitis et humilis corde · Cichy i pokornego serca

Kraj działania: Salwador

Data i miejsce urodzenia: 10 listopada 1965 · Niscemi

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 28 kwietnia 1990

Nominacja biskupia: 26 października 2022

Sakra biskupia: 2 grudnia 2022

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 2 grudnia 2022

Konsekrator: Pietro Parolin

Współkonsekratorzy: Edgar Peña Parra · Rosario Gisana

Óscar Álvarez Orellana: 13 stycznia 2024


text:
# Manerba del Garda
Manerba del Garda – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Brescia, leżąca nad jeziorem Garda.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 3751 osób, 134 os./km².

title: Manerba del Garda

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Manerba del Garda
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         = Manerba del Garda (rocca di manerba-to-south).jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Lombardia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Brescia|Brescia]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 017102
 |powierzchnia                    = 28 km²
 |rok                             = 2004
 |liczba ludności                 = 3751
 |gęstość zaludnienia             = 134 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0365
 |kod pocztowy                    = 25080
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Lombardia
 |współrzędne                     = 45°33′N 10°33′E
 |commons                         = Category: Manerba del Garda
 |www                             =
}}
'''Manerba del Garda''' – miejscowość i gmina we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Lombardia]], w prowincji [[prowincja Brescia|Brescia]], leżąca nad jeziorem [[Garda (jezioro)|Garda]].

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 3751 osób, 134 os./km².

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://web.comune.manerbadelgarda.bs.it/ | tytuł = strona internetowa gminy | opublikowany = web.comune.manerbadelgarda.bs.it | archiwum = https://web.archive.org/web/20130202005658/http://web.comune.manerbadelgarda.bs.it/ | zarchiwizowano = 2013-02-02}}
* Źródło danych: [http://www.istat.it Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Brescia}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Brescia]]

title: Manerba del Garda

Państwo: Włochy

Region: Lombardia

Prowincja: Brescia

Powierzchnia: 28 km²

• gęstość: 134 os./km²


text:
# Wspólnota administracyjna Höchstadt an der Aisch
Wspólnota administracyjna Höchstadt an der Aisch – wspólnota administracyjna (niem. Verwaltungsgemeinschaft) w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Środkowa Frankonia, w regionie Industrieregion Mittelfranken, w powiecie Erlangen-Höchstadt. Siedziba wspólnoty znajduje się w mieście Höchstadt an der Aisch, które jednak do niej nie należy.
We wspólnocie zrzeszone są trzy gminy targowe (Markt) oraz jedna gmina wiejska (Gemeinde):
- Gremsdorf
- Lonnerstadt, gmina targowa
- Mühlhausen, gmina targowa
- Vestenbergsgreuth, gmina targowa

Do 31 grudnia 2007 do wspólnoty należała również gmina targowa Wachenroth.
Podmioty wchodzące w skład wspólnoty pozostają samodzielnymi gminami, decydują odnośnie do spraw, za które ponoszą odpowiedzialność. Jednak po tym informują o podjętych decyzjach obecnego przewodniczącego wspólnoty, a on wciela je w życie.

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Wspólnota administracyjna Höchstadt an der Aisch
 |nazwa oryginalna                = Verwaltungsgemeinschaft Höchstadt an der Aisch
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Wspólnota administracyjna
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DEU
 |1. jednostka administracyjna    = [[Bawaria]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[Środkowa Frankonia]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Erlangen-Höchstadt|Erlangen-Höchstadt]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 107,26 km²
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 8 720
 |gęstość zaludnienia             = 62,7 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    = Schlossberg 9, 91315 Höchstadt an der Aisch
 |plan                            =
 |mapa                            = Verwaltungsgemeinschaft Höchstadt an der Aisch in ERH.svg
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 49°42′N 10°48′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.vg-hoechstadt.de/
}}
'''Wspólnota administracyjna Höchstadt an der Aisch''' – [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|wspólnota administracyjna]] ([[Język niemiecki|niem]]. ''Verwaltungsgemeinschaft'') w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Bawaria]], w rejencji [[Środkowa Frankonia]], w regionie [[Region Industrieregion Mittelfranken|Industrieregion Mittelfranken]], w powiecie [[Powiat Erlangen-Höchstadt|Erlangen-Höchstadt]]. Siedziba wspólnoty znajduje się w mieście [[Höchstadt an der Aisch]], które jednak do niej nie należy.

We wspólnocie zrzeszone są trzy gminy targowe ''(Markt)'' oraz jedna gmina wiejska ''(Gemeinde)'':
* [[Gremsdorf]]
* [[Lonnerstadt]], gmina targowa
* [[Mühlhausen (powiat Erlangen-Höchstadt)|Mühlhausen]], gmina targowa
* [[Vestenbergsgreuth]], gmina targowa

Do [[31 grudnia]] [[2007]] do wspólnoty należała również gmina targowa [[Wachenroth]].

Podmioty wchodzące w skład wspólnoty pozostają samodzielnymi gminami, decydują odnośnie do spraw, za które ponoszą odpowiedzialność. Jednak po tym informują o podjętych decyzjach obecnego przewodniczącego wspólnoty, a on wciela je w życie.

== Zobacz też ==
* [[Höchstadt]]

{{Wspólnota administracyjna Höchstadt an der Aisch}}
{{Landkreis Erlangen-Höchstadt}}

[[Kategoria:Wspólnoty administracyjne Bawarii|Höchstadt an der Aisch]]
[[Kategoria:Powiat Erlangen-Höchstadt|Höchstadt an der Aisch, wspólnota]]

title: Wspólnota administracyjna Höchstadt an der AischVerwaltungsgemeinschaft Höchstadt an der Aisch

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Bawaria

Rejencja: Środkowa Frankonia

Powiat: Erlangen-Höchstadt


text:
# Charakterystyka prędkościowa
Charakterystyka prędkościowa – charakterystyka przedstawiająca zależność podstawowych lub pomocniczych parametrów pracy silnika.
Charakterystyka prędkościowa przedstawia zależność określonych parametrów charakteryzujących pracę silnika spalinowego przy różnych prędkościach obrotowych dla ustalonych więzów.
Parametrami, które można określić są:
- moment obrotowy, moc użyteczna, sekundowe zużycie paliwa, jednostkowe zużycie paliwa, współczynnik napełnienia, współczynnik składu mieszanki, kąt zapłonu lub wtrysku paliwa, skład spalin, ciśnienia w komorze spalania, temperatury spalin i inne. Natomiast ograniczeniem jest stałe położenie przepustnicy dla silnika z zapłonem iskrowym lub listwy sterującej dawką paliwa dla silnika z zapłonem samoczynnym. Dla silników z zapłonem iskrowym wyróżnia się następujące rodzaje charakterystyk:
- charakterystykę zewnętrzną maksymalnej mocy, sporządzana jest dla całkowitego otwarcia przepustnicy z równoczesną w każdym punkcie pomiarowym regulacją składu mieszanki i kąta zapłonu, zapewniającą największą moc silnika,
- charakterystykę eksploatacyjną, sporządzana jest ona analogicznie jak charakterystyka zewnętrzna, tylko przy eksploatacyjnych, zgodnych z zaleceniami wytwórcy silnika, regulacjach składu mieszanki oraz kąta zapłonu,
- charakterystykę mocy częściowej, która sporządzana jest przy częściowo otwartej przepustnicy oraz niezmiennych, eksploatacyjnych regulacjach składu mieszanki i kąta zapłonu.

title: Charakterystyka prędkościowa

wikitext:
'''Charakterystyka prędkościowa''' – [[charakterystyka]] przedstawiająca zależność podstawowych lub pomocniczych parametrów pracy [[silnik]]a.
Charakterystyka prędkościowa przedstawia zależność określonych parametrów charakteryzujących pracę [[silnik spalinowy|silnika spalinowego]] przy różnych [[prędkość obrotowa|prędkościach obrotowych]] dla ustalonych więzów.

Parametrami, które można określić są:

- [[moment obrotowy]], [[moc użyteczna]], sekundowe zużycie paliwa, jednostkowe zużycie paliwa, [[współczynnik napełnienia]], współczynnik składu mieszanki, [[kąt zapłonu]] lub [[wtrysk paliwa|wtrysku paliwa]], skład [[spaliny|spalin]], ciśnienia w [[komora spalania|komorze spalania]], temperatury spalin i inne. Natomiast ograniczeniem jest stałe położenie przepustnicy dla silnika z zapłonem iskrowym lub listwy sterującej dawką paliwa dla silnika z zapłonem samoczynnym. Dla silników z zapłonem iskrowym wyróżnia się następujące rodzaje charakterystyk:

- charakterystykę zewnętrzną maksymalnej [[moc]]y, sporządzana jest dla całkowitego otwarcia przepustnicy z równoczesną w każdym punkcie pomiarowym regulacją składu mieszanki i kąta zapłonu, zapewniającą największą [[moc silnika]],

- charakterystykę eksploatacyjną, sporządzana jest ona analogicznie jak charakterystyka zewnętrzna, tylko przy eksploatacyjnych, zgodnych z zaleceniami wytwórcy silnika, regulacjach składu mieszanki oraz kąta zapłonu,

- charakterystykę mocy częściowej, która sporządzana jest przy częściowo otwartej [[przepustnica|przepustnicy]] oraz niezmiennych, eksploatacyjnych regulacjach składu mieszanki i kąta zapłonu.

[[Kategoria:Silniki]]


text:
# Swoge
Swoge (bułg. Своге) – miasto w zachodniej Bułgarii, w obwodzie sofijskim. To ośrodek administracyjny gminy Swoge.

## Geografia
Miasto leży w górskim terenie, które położone jest w wąwozie, nad ujściem Iskrecka reka do Iskyru. W tym miejscu graniczą ze sobą trzy góry: Mała Płanina, Golema Płanina i Ponor. Swoge znajduje się 33 km od Sofii. Obszar ten jest siedliskiem wielu gatunków roślin i zwierząt, w tym ponad 40 gatunków wymienionych w Czerwonej Księdze Bułgarii.

## Klimat
Swoge leży w klimacie umiarkowanym ciepłym, jest to teren górzysty dlatego są tu mroźne zimy i chłodne lata. Jeden z chłodniejszych miejsc Bułgarii. Wzdłuż Iskrecka Reka (dopływ rzeki Iskyr) występuje szczególny mikroklimat, idealny do leczenia w chorób płuc.

## Geologia
Struktury geologiczne regionu Swoge reprezentowane są przez skał z okresu triasu, karbonu, ordowiku, jury. Skład skał to głównie wapienie, dolomity, piaskowce, argility, kwarcyty, margiele, i wiele innych.

## Historia

### Starożytność
Ślady zamieszkania na tym terenie zaobserwowano już w starożytności, swoją pierwszą osadę założyli Trakowie z plemienia Tribali, z tego okresu pozostało kilka fortyfikacji, które były przeznaczone do powstrzymania inwazji barbarzyńców. Pozostały także trzy cmentarze. Znaleziska archeologiczne od IV - I wieku p.n.e. wskazują, że ten region był w stosunkach handlowych ze światem śródziemnomorskim, znaleziono również greckie i rzymskie monety, które są dowodem tej tezy.

### Średniowiecze
W V wieku osada była atakowana przez Słowian. Zachowały się też liczne pozostałości zamków związane z dużej aktywności budowlanej cesarza Justyniana I Wielkiego, w celu wzmocnienia Półwyspu Bałkańskiego, przed najazdami Słowian i Protobułgarów, Gotów, Awarów. Te ziemie zostały włączone do Pierwszego Cesarstwa bułgarskiego w na początku IX wieku, kiedy wojska chana Kana Subigi Kruma Strasznego zdobyły te tereny w celach strategicznych. Domniemywa się, że oddziały wojsk Kana Kruma zostały pokonane przez bizantyjską armię cesarza Nicefora I Genika w pobliżu wsi Gubisław, gdzie wieś nawet nosi nazwę "gubi" z języka bułgarskiego: przegrać, jednak niestety nie ma wystarczających danych z okresu wczesnego średniowiecza. Po upadku Bułgarii pod rządami Turków, populacja w miasteczku wzrosła znacząco.

### XV–XVIII wiek
W XV–XVI wieku wznoszono wiele cerkwi. Powstał klasztor. W 1871 roku, przybył tu Wasyl Lewski nazywany apostołem wolności z zadaniem rewolucyjnej komisji. Po wyzwoleniu Bułgarii, region Swoge jest stosunkowo słabo rozwinięty gospodarczo. Głównym zajęciem ludności było prymitywne rolnictwo, zwierząt gospodarskich i leśnych. W końcu XIX w. została zbudowana linia kolejowa między Sofią a Romanem.

### XIX–XX wiek
W roku 1900 Swoge staje się centrum administracyjnym gminy odbierając tytuł ten miejscowości Iskrec z powodu dobrych stanowiskach gospodarczych i strategicznych. Powstały wykopaliska węgla, stopniowo rozwijała się gospodarka Swoge, W 1921 roku została założona fabryka cukru i czekolady, gdzie pracowało około 200 pracowników. Powstawały szkoły i ośrodki kultury.

## Turystyka
Miejsce wypoczynkowe, miasto dysponuje licznymi zabytkami oraz walorami przyrodniczymi; jaskiniami; ścieżkami edukacyjnymi. Około 20 km od Swoge znajduje się góra wspinaczkowa Łataniszki skali, która się najczęściej odwiedzaną i znaną w Bułgarii.

## Ekonomia
W Swoge jest słynna fabryka czekolady Kraft Foods, która jest wręcz symbolem miasta. Zakład balustrad i wyposażenia hotelu. Są tu również tworzone tekturowe produkty Grafobal Bułgarii. Duże znaczenie dla gospodarki miasta mają kopalnie węgla kamiennego i kopalnie uranu.

## Struktury wyznaniowe
Mieszkańcy w większości są prawosławni, także adwentystyczni. Istnieją dwie cerkwie.

## Edukacja
W mieście działają 3 przedszkola, jedna szkoła podstawowa, jedno gimnazjum, jedno liceum.

## Kultura i instytucje
Jest tutaj biblioteka, założona w 1907 roku, nosząca imię "Gradiszte", która jest ośrodkiem kulturowym Swoge. Istnieją także teatry i muzea. W Swoge jest jedyny w gminie szpital.

## Sport
Istnieje tu klub piłkarski Sportist Swoge, założony w 1924 roku, występujący regularnie w lidze bułgarskiej, grający na stadionie imienia Czawdara Cwetkowa.

## Urodzeni w Swoge
- Aleksandyr Wutimski (1919 – 1943) – poeta
- Christo Jowow – piłkarz
- Czawdar Cwetkow – piłkarz

title: Swoge

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                     = Swoge
 |nazwa oryginalna          = {{k|bg|Своге}}
 |zdjęcie                   = Central square of Svoge.jpg
 |opis zdjęcia              = Plac główny w Swoge
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |dopełniacz nazwy          =
 |państwo                   = BGR
 |stanowisko zarządzającego = kmet
 |zarządzający              = Żoro Cwetkow
 |powierzchnia              = 21,932
 |wysokość                  = 470
 |rok                       = 2010
 |liczba ludności           = 8 314
 |gęstość zaludnienia       =
 |numer kierunkowy          = 0726
 |kod pocztowy              = 2260
 |tablice rejestracyjne     = CO
 |współrzędne               = 42°57′34.67″N 23°20′53.77″E
 |commons                   = Category:Svoge
 |www                       =
}}
'''Swoge''' ({{w języku|bg|Своге}}) – [[miasto]] w zachodniej [[Bułgaria|Bułgarii]], w [[Obwód sofijski|obwodzie sofijskim]]. To ośrodek administracyjny [[Swoge (gmina)|gminy Swoge]].
[[Plik:Svoge-church-St-Peter-and-St-Pavel-2.jpg|thumb|225px|Cerkiew pod wezwaniem Św. Piotra i Pawła]]
[[Plik:Svoge-railway-station.jpg|thumb|225px|Stacja kolejowa]]
[[Plik:Svoge-municipality.jpg|thumb|225px|Urząd miasta i gminy]]
[[Plik:Svoge-station.jpg|thumb|225px|Widok na stadion]]
[[Plik:Svoge-culture-centre-Gradishte.jpg|thumb|225px|[[Czitaliszte]]]]
[[Plik:Svoge-rue.jpg|thumb|225px|Główna ulica w Swoge]]

== Geografia ==
Miasto leży w górskim terenie, które położone jest w [[wąwóz|wąwozie]], nad ujściem [[Iskrecka reka]] do [[Iskyr]]u. W tym miejscu graniczą ze sobą trzy góry: [[Mała Płanina]], [[Golema Płanina]] i [[Ponor (Góra)|Ponor]]. Swoge znajduje się 33 km od [[Sofia|Sofii]]. Obszar ten jest siedliskiem wielu gatunków roślin i zwierząt, w tym ponad 40 gatunków wymienionych w Czerwonej Księdze Bułgarii.

== Klimat ==
Swoge leży w klimacie [[Klimat umiarkowany|umiarkowanym ciepłym]], jest to teren górzysty dlatego są tu mroźne zimy i chłodne lata. Jeden z chłodniejszych miejsc Bułgarii. Wzdłuż Iskrecka Reka (dopływ rzeki Iskyr) występuje szczególny [[mikroklimat]], idealny do leczenia w chorób płuc.

== Geologia ==
Struktury geologiczne regionu Swoge reprezentowane są przez skał z okresu [[trias]]u, [[karbon]]u, [[ordowik]]u, [[Jura|jury]]. Skład skał to głównie [[wapń|wapienie]], [[Dolomit (skała)|dolomity]], [[Piaskowiec|piaskowce]], [[argilit]]y, [[kwarcyt]]y, [[margiel]]e, i wiele innych.

== Historia ==
=== Starożytność ===
Ślady zamieszkania na tym terenie zaobserwowano już w [[Starożytność|starożytności]], swoją pierwszą osadę założyli [[Trakowie]] z [[plemię|plemienia]] [[Tribali]], z tego okresu pozostało kilka [[Fortyfikacja|fortyfikacji]], które były przeznaczone do powstrzymania inwazji barbarzyńców. Pozostały także trzy [[cmentarz]]e. Znaleziska [[archeologia|archeologiczne]] od IV - I wieku p.n.e. wskazują, że ten region był w stosunkach handlowych ze światem śródziemnomorskim, znaleziono również [[Grecja|greckie]] i [[Starożytny Rzym|rzymskie]] monety, które są dowodem tej tezy.

=== Średniowiecze ===
W V wieku osada była atakowana przez [[Słowianie|Słowian]]. Zachowały się też liczne pozostałości zamków związane z dużej aktywności budowlanej cesarza [[Justynian I Wielki|Justyniana I Wielkiego]], w celu wzmocnienia [[Półwysep Bałkański|Półwyspu Bałkańskiego]], przed najazdami [[Słowianie|Słowian]] i [[Protobułgarzy|Protobułgarów]], [[Goci|Gotów]], [[Awarowie|Awarów]]. Te ziemie zostały włączone do [[Historia Bułgarii (681–1018)|Pierwszego Cesarstwa bułgarskiego]] w na początku IX wieku, kiedy wojska [[Chan (władca)|chana]] [[Krum|Kana Subigi Kruma Strasznego]] zdobyły te tereny w celach strategicznych. Domniemywa się, że oddziały wojsk Kana Kruma zostały pokonane przez [[Cesarstwo Bizantyńskie|bizantyjską]] armię cesarza [[Nicefor I Genik|Nicefora I Genika]] w pobliżu wsi [[Gubisław]], gdzie wieś nawet nosi nazwę "''gubi''" z języka bułgarskiego: przegrać, jednak niestety nie ma wystarczających danych z okresu wczesnego [[Średniowiecze|średniowiecza]]. Po upadku Bułgarii pod rządami [[Turcy|Turków]], populacja w miasteczku wzrosła znacząco.

=== XV–XVIII wiek ===
W XV–XVI wieku wznoszono wiele [[Cerkiew (budynek)|cerkwi]]. Powstał [[klasztor]]. W 1871 roku, przybył tu [[Wasyl Lewski]] nazywany ''apostołem wolności'' z zadaniem rewolucyjnej komisji. Po wyzwoleniu Bułgarii, region Swoge jest stosunkowo słabo rozwinięty gospodarczo. Głównym zajęciem ludności było prymitywne rolnictwo, zwierząt gospodarskich i leśnych. W końcu XIX w. została zbudowana linia kolejowa między [[Sofia|Sofią]] a [[Roman (Bułgaria)|Romanem]].

=== XIX–XX wiek ===
W roku 1900 Swoge staje się centrum administracyjnym gminy odbierając tytuł ten miejscowości [[Iskrec]] z powodu dobrych stanowiskach gospodarczych i strategicznych. Powstały wykopaliska węgla, stopniowo rozwijała się gospodarka Swoge, W 1921 roku została założona fabryka cukru i czekolady, gdzie pracowało około 200 pracowników. Powstawały szkoły i ośrodki kultury.

== Turystyka ==
Miejsce wypoczynkowe, miasto dysponuje licznymi zabytkami oraz walorami przyrodniczymi; jaskiniami; ścieżkami edukacyjnymi. Około 20 km od Swoge znajduje się góra wspinaczkowa ''Łataniszki skali'', która się najczęściej odwiedzaną i znaną w Bułgarii.

== Ekonomia ==
W Swoge jest słynna fabryka czekolady Kraft Foods, która jest wręcz symbolem miasta. Zakład [[Balustrada|balustrad]] i wyposażenia hotelu. Są tu również tworzone [[tektura|tekturowe]] produkty Grafobal Bułgarii. Duże znaczenie dla gospodarki miasta mają kopalnie [[Węgiel kamienny|węgla kamiennego]] i kopalnie [[Uran (pierwiastek)|uranu]].

== Struktury wyznaniowe ==
Mieszkańcy w większości są [[prawosławie|prawosławni]], także [[Adwentyzm|adwentystyczni]]. Istnieją dwie cerkwie.

== Edukacja ==
W mieście działają 3 przedszkola, jedna szkoła podstawowa, jedno gimnazjum, jedno liceum.

== Kultura i instytucje ==
Jest tutaj biblioteka, założona w 1907 roku, nosząca imię "''Gradiszte''", która jest ośrodkiem kulturowym Swoge. Istnieją także teatry i muzea. W Swoge jest jedyny w gminie szpital.

== Sport ==
Istnieje tu klub piłkarski [[Sportist Swoge]], założony w 1924 roku, występujący regularnie w lidze bułgarskiej, grający na stadionie imienia Czawdara Cwetkowa.

== Urodzeni w Swoge ==
* Aleksandyr Wutimski (1919 – 1943) – [[Poezja|poeta]]
* [[Christo Jowow]] – [[Piłka nożna|piłkarz]]
* Czawdar Cwetkow – [[Piłka nożna|piłkarz]]

== Zobacz też ==
[[Swoge (stacja kolejowa)]]

== Bibliografia ==
* [http://www.svoge.bg/ Swoge]
* {{Cytuj stronę | url = http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf | tytuł = Nazewnictwo | opublikowany = ksng.gugik.gov.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20121030030856/http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf | zarchiwizowano = 2012-10-30}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.svoge.bg/ Strona internetowa miasta]
* {{Cytuj stronę | url = http://svoge.eu/ | tytuł = Informacyjny portal Swoge - своге.eu | opublikowany = svoge.eu | archiwum = https://web.archive.org/web/20181108113956/http://svoge.eu/ | zarchiwizowano = 2018-11-08}}
* {{Cytuj stronę | url = http://sportist-svoge.net/ | tytuł = Spostist Swoge | opublikowany = sportist-svoge.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20140102051811/http://sportist-svoge.net/ | zarchiwizowano = 2014-01-02}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.rs-svoge.hit.bg/ | tytuł = Rejon Swoge | opublikowany = rs-svoge.hit.bg | archiwum = https://web.archive.org/web/20141112064051/http://www.rs-svoge.hit.bg/ | zarchiwizowano = 2014-11-12}}
* [http://bg.guide-bulgaria.com/SW/Sofia/Svoge/Svoge Przewodnik po Bułgarii, miasto Swoge]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w obwodzie sofijskim]]
[[Kategoria:Swoge| ]]

title: SwogeСвоге

Państwo: Bułgaria

Kmet: Żoro Cwetkow

Tablice rejestracyjne: CO


text:
# Arkadiusz Piekara
Arkadiusz Henryk Piekara (ur. 12 stycznia 1904 w Warszawie, zm. 28 kwietnia 1989 tamże) – polski fizyk, wykładowca, pisarz popularnonaukowy, humanista, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk. Był profesorem fizyki na Politechnice Gdańskiej, Uniwersytecie Poznańskim i Uniwersytecie Warszawskim.

## Życiorys

### Młode lata
Syn Wincentego (1872–1940), kupca, i Marii z domu Białej (1876–1960). Miał młodszego brata Brunona, który też był fizykiem. W 1922 zdał maturę w Gimnazjum im. Reytana w Warszawie, gdzie uczył się od ok. 1918 roku. Studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. Po uzyskaniu dyplomu magistra filozofii w 1927, został asystentem prof. Stefana Pieńkowskiego na Wydziale Fizyki UW. W 1928 Tadeusz Łopuszański zaproponował mu posadę profesora fizyki w nowo utworzonym Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Rydzynie. Urządził wspaniale pracownie w szkole średniej z miejscami dla indywidualnej pracy dla zdolnych studentów. Co najmniej dwaj jego uczniowie osiągnęli później sławę jako naukowcy – Aleksander Łempicki i Józef Zwisłocki. Piekara sam wykorzystał znakomite warunki pracy do prowadzenia badań podstawowych nad dielektrykami. W 1936 roku wraz z młodszym bratem Brunonem (również uczeń szkoły w Rydzynie) wykrył w nitrobenzenie efekt, który nazwano odwrotnym nieliniowym efektem dielektrycznym. W 1937 roku habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim.

### Czasokupacji niemieckiej
Znalazł się w Krakowie, gdy wojska niemieckie napadły na Polskę. 6 listopada 1939 został aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau. Był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Dachau. Został zwolniony z obozu Dachau 29 sierpnia 1940 i wrócił do Krakowa. Były uczeń rydzyński Jakub Tomaszewicz dał mu pracę i schronienie w Stickstoffwerk Mościce, fabryce nawozów sztucznych w Mościcach koło Tarnowa. Tam udzielał lekcji fizyki pracownikom.
Używając pseudonimu Profesor brał udział w wywiadzie gospodarczo-przemysłowym AK. Analizował w laboratorium przy fabryce materiały z rakiety V2, która wystrzelona z poligonu koło miejscowości Blizna spadła niedaleko Żurawicy. Wyniki jego badań zostały przesłane do Londynu.

### PoII wojnie światowej
W styczniu 1945 wrócił do Krakowa i pracował na uniwersytecie. Na jesieni 1946 został kierownikiem I Katedry Fizyki Politechniki Gdańskiej. Tematyka badań naukowych prowadzonych pod kierownictwem prof. A. Piekary obejmowała polaryzację dielektryczną w cieczach dipolowych, ferroelektryki oraz efekty elektrooptyczne w dielektrykach.
W 1952 został profesorem fizyki na Uniwersytecie Poznańskim. Zainteresował się najnowszymi w tamtym czasie odkryciami w dziedzinie radiospektroskopii i optyki nieliniowej, czego efektem było zbudowanie pierwszych laserów przez ucznia prof. Piekary – Stanisława Kielicha. W 1965 przeniósł się do Warszawy, gdzie objął katedrę fizyki na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, która została specjalnie dla niego stworzona. Tam wykładał do 1974. Wtedy przeszedł do Instytutu Fizyki PAN. Wyróżniał się wśród wielu innych wykładowców i pisarzy naukowych jasnym sposobem tłumaczenia trudnych spraw. Używał prostych przykładów; wykładał pięknym językiem. Jego własny entuzjazm dla fizyki przenosił na słuchaczy i czytelników. Napisał dwie książki dla dzieci. Wśród jego studentów wyróżniają się prof. Stanisław Kielich, dr Andrzej Więckowski i prof. Jerzy Pietrzak.
Był członkiem korespondentem (od 1962) i członkiem rzeczywistym (od 1973) Polskiej Akademii Nauk.
Dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Wandą Zawadzką, miał syna Andrzeja (ur. 1930), z drugą, Krystyną Chodzicką - syna Marka i córkę Lidię.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 115-5-7).
Andrzej Kajetan Wróblewski zaliczył go do grona kilkunastu najważniejszych polskich fizyków, należących do liderów światowej fizyki.

## Książki
Wybrane publikacje książkowe, wg pierwszych wydań:
- Fizyka stwarza nową epokę, wyd. Stefana Kamińskiego, Kraków 1947
- Mechanika ogólna, Komisja Wydawnicza Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 1947
- Elektryczność i budowa materii, Wydawnictwo Księgarni Stefana Kamińskiego, Kraków 1948
- Nauka fizyki. Mechanika, ciepło, Komisja Wydawnicza Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 1949
- Mikrofale i spektroskopia mikrofalowa, PWN 1953
- O maszyniście Felusiu, który był mędrcem, Nasza Księgarnia, Warszawa 1954
- Zważono Ziemię, Nasza Księgarnia, Warszawa 1958
- Ciekawe historie o powietrzu, Nasza Księgarnia, Warszawa 1963
- Masery i lasery. Nowe zdobycze elektroniki, Wyd. MON, 1965
- Nowe oblicze optyki, PWN 1968
- Elektryczność i magnetyzm, PWN 1970
- Mechanika ogólna, PWN 1973
- Nayiaśniejszemu y naypotężnieyszemu Panu czyli O nauki horyzontach dalekich, PAX 1976
- Elektryczność, materia i promieniowanie (2 tomy), PWN Warszawa 1986

## Referaty i artykuły
Napisał ponad 200 prac naukowych do pism na całym świecie, między innymi:
- Thermal Periodicity of Filament Formation and Elastic Lattice Vibrations, [w:] „Physical Review” (USA), Nov. 1970
- Electric control of light trapping, [w:] „IEEE Journal of Quantum Electronics”, Vol. 7, Issue 6, Jun 1971
- Interaction of Picosecond Light Pulses with Matter, [w:] „Japanese Journal of Applied Physics”, Vol. 14 (1975)
- Bożena Ratajska i Arkadiusz H. Piekara, Role of relaxation in the resonant interaction of light pulses with matter, [w:]  „Applied Optics”, Vol. 17, Issue 23, 1978

## Ordery i odznaczenia
- Order Sztandaru Pracy I klasy
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi (1938)[17]
- Krzyż Oświęcimski
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (14 stycznia 1955)[18]
- Medal Mariana Smoluchowskiego (1976)[19]
- Medal Marii Skłodowskiej-Curie (dwukrotnie)
- Odznaka Honorowa Miasta Poznania

## Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Państwowa III stopnia za całość badań nad dielektrykami ze szczególnym uwzględnieniem prac nad ferroelektrykami (1955)[20]
- Nagroda „Problemów” za osiągnięcia w dziedzinie popularyzowania nauki (1961)[21]
- Doktor honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (19 grudnia 1983)[22]

title: Arkadiusz Piekara

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Arkadiusz Henryk Piekara
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 12 stycznia 1904
 |miejsce urodzenia         = [[Warszawa]]
 |data śmierci              = 28 kwietnia 1989
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor zwyczajny doktor habilitowany
 |jakich nauk               = fizycznych
 |specjalność               =
 |almamater                 = [[Uniwersytet Warszawski]] (1927)
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            =
 |jednostka1 nazwa          =
 |okres zatr1               =
 |doktorat data             = 1930
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 1937
 |habilitacja uczelnia      = [[Uniwersytet Jagielloński]]
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1952
 |status pan                = Członek korespondent (1962),
Członek rzeczywisty (1973)
 |honoriscausa data1        = 1983
 |honoriscausa uczelnia1    = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
 |funkcja                   = pracownik naukowy, nauczyciel akademicki
 |instytucja typ            = Uczelnie wyższe
 |instytucja nazwa          = [[Politechnika Gdańska]],
[[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]],
[[Uniwersytet Warszawski]]
 |od                        =
 |2 instytucja typ          = Instytut badawczy
 |2 instytucja nazwa        = [[Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk]]
 |2 od                      =
 |odznaczenia               = {{order|OSP|1}} {{order|OOP|KKO}} {{order|KZ|IIRPZ}} {{order|KO}} {{order|MZiW}} {{order|MPL10}} {{order|OHMP}}
{{order|PL-ONP}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                = Arkadiusz Piekara
}}
'''Arkadiusz Henryk Piekara''' (ur. [[12 stycznia]] [[1904]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[28 kwietnia]] [[1989]] tamże<ref name="epwn">{{Encyklopedia PWN | id = 3956751 | tytuł = Piekara Arkadiusz Henryk | data dostępu = 2021-12-12}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[Fizyka|fizyk]], wykładowca, pisarz popularnonaukowy, humanista, członek rzeczywisty [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]]. Był profesorem fizyki na [[Politechnika Gdańska|Politechnice Gdańskiej]], [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]] i [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]].

== Życiorys ==
=== Młode lata ===
Syn Wincentego (1872–1940), kupca, i Marii z domu Białej (1876–1960)<ref name="gedanopedia" /><ref name=":0">{{Cmentarze Warszawa|id=35920|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=STEFCIA PIEKARA|data dostępu=2024-02-26}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Kajetan Wróblewski |tytuł = Piekara Arkadiusz Henryk |data dostępu = 2024-02-26 |opublikowany = Giganci Nauki |url = https://gigancinauki.pl/gn/biogramy/82600,Piekara-Arkadiusz-Henryk.html |język = pl}}</ref>. Miał młodszego brata Brunona, który też był fizykiem. W 1922 zdał maturę w [[VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie|Gimnazjum im. Reytana w Warszawie]]<ref>{{Cytuj |archiwum=https://web.archive.org/web/20100423083116/http://www.wne.uw.edu.pl/historia_reytana/absolwenci_roczniki/1922.html | tytuł = Absolwenci Reytana 1922| autor = Wojciech Rylski |opublikowany = wne.uw.edu.pl}}</ref>, gdzie uczył się od ok. 1918 roku<ref name="piekara1984a">{{Cytuj | autor = [[Krzysztof Szymborski]], Arkadiusz H. Piekara| tytuł = Od pierwszych kroków w fizyce do odkrycia zjawiska odwrotnego nasycenia dielektrycznego| url = http://www.foton.if.uj.edu.pl/documents/12579485/1455a596-ffd3-4363-86f1-44d826168f7a| czasopismo = Foton| wolumin = 87| s= 24–29| data = 1984| cytat = „Gdy przyszedł rok 1918, a Tomasz Łebkowski zmienił swoją szkołę z filologicznej na handlową, czym prędzej uciekłem, sam, bez pomocy starszych, do gimnazjum Rychłowskiego, o którym wiedziałem, że za rok będzie upaństwowione. I rzeczywiście, za rok stało się państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Rejtana. Tam, niecierpliwy fizyki, wybrałem kierunek matematyczno-fizyczny”| data dostępu = 2023-08-18|opis =przedruk z „[[Postępy Fizyki|Postępów Fizyki]]”, 35 (2), 1984}}</ref>. Studiował fizykę na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]]. Po uzyskaniu dyplomu magistra filozofii w 1927, został asystentem prof. [[Stefan Pieńkowski (fizyk)|Stefana Pieńkowskiego]] na [[Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziale Fizyki UW]]. W 1928 [[Tadeusz Łopuszański]] zaproponował mu posadę profesora fizyki w nowo utworzonym [[Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich]] w [[Rydzyna|Rydzynie]]. Urządził wspaniale pracownie w szkole średniej z miejscami dla indywidualnej pracy dla zdolnych studentów. Co najmniej dwaj jego uczniowie osiągnęli później sławę jako naukowcy – [[Aleksander Łempicki]] i [[Józef Zwisłocki]]. Piekara sam wykorzystał znakomite warunki pracy do prowadzenia badań podstawowych nad [[dielektryk]]ami. W 1936 roku wraz z młodszym bratem Brunonem (również uczeń szkoły w Rydzynie) wykrył w [[nitrobenzen]]ie efekt, który nazwano odwrotnym nieliniowym efektem dielektrycznym<ref>{{cytuj stronę|url=http://zon8.physd.amu.edu.pl/~tanas/kielich.pdf|tytuł=Dzieło profesora Ryszarda Kielicha. Referat Ryszarda Tanasia |opublikowany=zon8.physd.amu.edu.pl|data dostępu=2020-10-13}}</ref>. W 1937 roku [[Habilitacja|habilitował się]] na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]<ref name="gedanopedia">{{Cytuj stronę | url =https://gdansk.gedanopedia.pl/gdansk/?title=PIEKARA_ARKADIUSZ,_profesor_Politechniki_Gda%C5%84skiej| tytuł = Piekara Arkadiusz|opublikowany = gedanopedia.pl| data dostępu = 2024-02-27}}</ref>.

=== Czas [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]] ===
Znalazł się w [[Kraków|Krakowie]], gdy wojska niemieckie napadły na Polskę. 6 listopada 1939 został aresztowany w ramach [[Sonderaktion Krakau]]. Był więziony w niemieckich [[Obóz koncentracyjny|obozach koncentracyjnych]] [[Sachsenhausen (KL)|Sachsenhausen]] i [[Dachau (KL)|Dachau]]. Został zwolniony z obozu Dachau 29 sierpnia 1940<ref>{{cytuj |tytuł=Kto to przypomni Niemcom?|opublikowany=lists.ceti.pl|archiwum=https://web.archive.org/web/20110719042740/http://lists.ceti.pl/pipermail/wiec/20071011/011790.html}}</ref> i wrócił do Krakowa. Były uczeń rydzyński Jakub Tomaszewicz dał mu pracę i schronienie w [[Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach|Stickstoffwerk Mościce]]<ref>{{Cytuj |autor = Marek Smoła |rozdział = 7. Pracownicy Fabryki |tytuł = Fabryka: dokument dziejów |data = 2012 |data dostępu = 2024-08-02 |isbn = 978-83-60246-95-5 |miejsce = Tarnów : Kraków |wydawca = Azoty Tarnów ; Grupa Tomami |s = s.307-308}}</ref>, fabryce nawozów sztucznych w [[Mościce|Mościcach]] koło [[Tarnów|Tarnowa]]. Tam udzielał lekcji fizyki pracownikom.

Używając pseudonimu ''Profesor'' brał udział w wywiadzie gospodarczo-przemysłowym [[Armia Krajowa|AK]]. Analizował w laboratorium przy fabryce materiały z rakiety [[V-2|V2]], która wystrzelona z poligonu koło miejscowości [[Blizna (województwo podkarpackie)|Blizna]] spadła niedaleko [[Żurawica (województwo podkarpackie)|Żurawicy]]. Wyniki jego badań zostały przesłane do Londynu<ref name="gimnazjum">Jan Bohdan Gliński, ''Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Rydzynie 1928–1939. Wychowawcy i wychowankowie'', Warszawa 2005, s. 172–173.</ref>.

=== Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] ===
W styczniu 1945 wrócił do Krakowa i pracował na uniwersytecie. Na jesieni 1946 został kierownikiem I Katedry Fizyki [[Politechnika Gdańska|Politechniki Gdańskiej]]<ref>{{cytuj |tytuł=Politechnika Gdańska. Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej. Historia Wydziału|opublikowany=ftims.pg.edu.pl|archiwum=https://web.archive.org/web/20181221041627/https://ftims.pg.edu.pl/historia-wydzialu}}</ref>. Tematyka badań naukowych prowadzonych pod kierownictwem prof. A. Piekary obejmowała polaryzację dielektryczną w cieczach dipolowych, ferroelektryki oraz efekty elektrooptyczne w dielektrykach.

W 1952 został profesorem fizyki na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]]. Zainteresował się najnowszymi w tamtym czasie odkryciami w dziedzinie radiospektroskopii i optyki nieliniowej, czego efektem było zbudowanie pierwszych laserów przez ucznia prof. Piekary – [[Stanisław Kielich|Stanisława Kielicha]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://zon8.physd.amu.edu.pl/historia/nauka97/nauka97.html|tytuł=Optyka nieliniowa i kwantowa w Poznaniu|opublikowany=zon8.physd.amu.edu.pl|data dostępu=2020-10-13}}</ref>. W 1965 przeniósł się do Warszawy, gdzie objął katedrę fizyki na [[Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego]], która została specjalnie dla niego stworzona<ref name="gimnazjum" />. Tam wykładał do 1974. Wtedy przeszedł do [[Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk|Instytutu Fizyki PAN]]. Wyróżniał się wśród wielu innych wykładowców i pisarzy naukowych jasnym sposobem tłumaczenia trudnych spraw. Używał prostych przykładów; wykładał pięknym językiem. Jego własny entuzjazm dla fizyki przenosił na słuchaczy i czytelników. Napisał dwie książki dla dzieci. Wśród jego studentów wyróżniają się prof. [[Stanisław Kielich]], dr [[Andrzej Więckowski (chemik)|Andrzej Więckowski]] i prof. [[Jerzy Pietrzak (fizyk)|Jerzy Pietrzak]].

Był członkiem korespondentem (od 1962) i członkiem rzeczywistym (od 1973) [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]]<ref name="pan">{{cytuj | tytuł = PIEKARA, Arkadiusz | data dostępu = 2023-08-18 | opublikowany = Polska Akademia Nauk | url = https://pan.pl/czlonkowie/piekara_arkadiusz/}}</ref>.

Dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Wandą Zawadzką, miał syna Andrzeja (ur. 1930)<ref>[https://www.sejm-wielki.pl/b/sw.85958?ad_closed=true ''Arkadiusz Henryk Piekara''] M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-06-20].</ref>, z drugą, Krystyną Chodzicką - syna Marka i córkę Lidię<ref name="gedanopedia" />.

Zmarł w Warszawie, pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 115-5-7)<ref name=":0" />.

[[Andrzej Kajetan Wróblewski]] zaliczył go do grona kilkunastu najważniejszych polskich fizyków, należących do liderów światowej fizyki<ref name="AKWróblewski">{{cytuj stronę | url = http://labfiz.uwb.edu.pl/ptf/echa/html/akw.html | tytuł = Fizyka w Polsce wczoraj, dziś i jutro | autor = Andrzej Kajetan Wróblewski (Instytut Fizyki Doświadczalnej UW) | opublikowany = labfiz.uwb.edu.pl |data dostępu = 2012-08-31}}</ref>.

== Książki ==
Wybrane publikacje książkowe, wg pierwszych wydań<ref name="BN">{{Cytuj |tytuł = Piekara, Arkadiusz Henryk (1904–1989) |data dostępu = 2023-08-18 |opublikowany = Katalog Biblioteki Narodowej |url = https://katalogi.bn.org.pl/discovery/search?query=any,exact,Piekara,%20Arkadiusz%20Henryk%20(1904-1989)&tab=LibraryCatalog&search_scope=NLOP_IZ_NZ&sortby=date_a&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP&facet=lds04,include,Ksi%C4%85%C5%BCki&offset=0&came_from=sort}}</ref>:
* ''Fizyka stwarza nową epokę'', wyd. Stefana Kamińskiego, Kraków 1947
* ''Mechanika ogólna'', Komisja Wydawnicza Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 1947
* ''Elektryczność i budowa materii'', Wydawnictwo Księgarni Stefana Kamińskiego, Kraków 1948
* ''Nauka fizyki. Mechanika, ciepło'', Komisja Wydawnicza Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 1949
* ''Mikrofale i spektroskopia mikrofalowa'', PWN 1953
* ''O maszyniście Felusiu, który był mędrcem'', Nasza Księgarnia, Warszawa 1954
* ''Zważono Ziemię'', Nasza Księgarnia, Warszawa 1958
* ''Ciekawe historie o powietrzu'', Nasza Księgarnia, Warszawa 1963
* ''Masery i lasery. Nowe zdobycze elektroniki'', Wyd. MON, 1965
* ''Nowe oblicze optyki'', PWN 1968
* ''Elektryczność i magnetyzm'', PWN 1970
* ''Mechanika ogólna'', PWN 1973
* ''Nayiaśniejszemu y naypotężnieyszemu Panu czyli O nauki horyzontach dalekich'', PAX 1976
* ''Elektryczność, materia i promieniowanie'' (2 tomy), PWN Warszawa 1986

== Referaty i artykuły ==
Napisał ponad 200 prac naukowych do pism na całym świecie, między innymi:
* ''Thermal Periodicity of Filament Formation and Elastic Lattice Vibrations'', [w:] „Physical Review” (USA), Nov. 1970
* ''Electric control of light trapping'', [w:] „IEEE Journal of Quantum Electronics”, Vol. 7, Issue 6, Jun 1971
* ''Interaction of Picosecond Light Pulses with Matter'', [w:] „Japanese Journal of Applied Physics”, Vol. 14 (1975)
* Bożena Ratajska i Arkadiusz H. Piekara, ''Role of relaxation in the resonant interaction of light pulses with matter'', [w:]  „Applied Optics”, Vol. 17, Issue 23, 1978

== Ordery i odznaczenia ==
* [[Order Sztandaru Pracy|Order Sztandaru Pracy I klasy]]
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (1938)<ref name=":1">{{Cytuj książkę|tytuł=Jubileusz 50-lecia Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego 1955–2005|rok=2005|wydawca=Wydział Chemii UW|miejsce=Warszawa|strony=53–54|isbn=83-915857-8-6|autor=Zbigniew Wielogórski (red.)|rozdział=Pamiętamy o Nich. Arkadiusz Henryk Piekara (1904–1989)|autor r=Adam Myśliński (oprac.)|url=https://www.chem.uw.edu.pl/wp-content/uploads/2022/03/Jubileusz-50-lat-WCh.pdf|data dostępu=2024-02-26}}</ref>
* [[Krzyż Oświęcimski]]
* [[Medal Zwycięstwa i Wolności 1945]]
* [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]] (14 stycznia 1955)<ref>{{Monitor Polski|1955|112|1450}} - Uchwała Rady Państwa z dnia 14 stycznia 1955 r. nr 0/126 - na wniosek Prezesa Polskiej Akademii Nauk.</ref>
* [[Medal Mariana Smoluchowskiego]] (1976)<ref>{{cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20180218210730/http://www.ptf.net.pl/pl/programy/medal-i-nagrody/medal-mariana-smoluchowskiego/laureaci/|tytuł=Medal Mariana Smoluchowskiego: Laureaci|opublikowany=ptf.net.pl|data dostępu=2020-10-13}}</ref>
* [[Medal Marii Skłodowskiej-Curie]] (dwukrotnie)
* [[Odznaka Honorowa Miasta Poznania]]

== Nagrody i wyróżnienia ==
* [[Odznaka Nagrody Państwowej|Nagroda Państwowa]] III stopnia za całość badań nad dielektrykami ze szczególnym uwzględnieniem prac nad ferroelektrykami (1955)<ref>{{Cytuj pismo|tytuł=Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki|url=https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/Content/63005/PDF/00067830%20-%20%C5%BBycie%20Warszawy%201955%20nr%20173%20-%20P10019.pdf|czasopismo=Życie Warszawy|wolumin=Rok XII, Nr 173 (3656)|strony=5|data=22 lipca 1955|wydawca=Instytut Prasy „Czytelnik”|miejsce=Warszawa|data dostępu=2024-06-20}}</ref>
* [[Problemy (czasopismo)#Nagrody „Problemów”|Nagroda „Problemów”]] za osiągnięcia w dziedzinie popularyzowania nauki (1961)<ref>{{Cytuj |autor = [[Józef Hurwic]] |tytuł = Czasopismo „Problemy” w polskim życiu intelektualnym po drugiej wojnie światowej |czasopismo = Analecta |data = 1999 |wolumin = 8/2 (16) |s = 20 |url = http://hint.org.pl/res/anal/hurwic_1999.pdf}}</ref>
* [[Doktor honoris causa]] Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (19 grudnia 1983)<ref>{{cytuj |tytuł = Doktoraty Honoris Causa lata 1972–1983 |opublikowany = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]] |archiwum = https://web.archive.org/web/20180506234959/http://amu.edu.pl/dzialalnosc/o-uam/wyronienia/doktoraty-honoris-causa/1972-1984}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Jan Bohdan Gliński, ''Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Rydzynie 1928–1939. Wychowawcy i wychowankowie'', Warszawa 2005, s. 172–173.
*  Andrzej Śródka, ''Biogramy uczonych polskich'', Ossolineum 1990.
* ''Kto jest kim w Polsce 1989'', Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1009.
* [http://zon8.physd.amu.edu.pl/historia/nauka97/nauka97.html Optyka nieliniowa i kwantowa w Poznaniu].
* {{Cytuj | tytuł = O aresztowaniach w Krakowie | opublikowany = lists.ceti.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20110719042740/http://lists.ceti.pl/pipermail/wiec/20071011/011790.html}}

{{Laureaci Medalu Mariana Smoluchowskiego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Piekara, Arkadiusz}}
[[Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Autorzy podręczników mechaniki klasycznej]]
[[Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Laureaci Medalu Mariana Smoluchowskiego]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody „Problemów”]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oświęcimskim]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Miasta Poznania]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Ofiary Sonderaktion Krakau]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy fizycy XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy popularyzatorzy fizyki]]
[[Kategoria:Polscy twórcy podręczników fizyki]]
[[Kategoria:Pracownicy Instytutu Fizyki PAN]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1904]]
[[Kategoria:Więźniowie KL Dachau]]
[[Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Gdańskiej]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1989]]

title: Arkadiusz Henryk Piekara

Państwo działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 12 stycznia 1904 · Warszawa

Data i miejsce śmierci: 28 kwietnia 1989 · Warszawa

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski (1927)

Habilitacja: 1937 · Uniwersytet Jagielloński

Status: Członek korespondent (1962), · Członek rzeczywisty (1973)

Uczelnie wyższe: Politechnika Gdańska, · Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, · Uniwersytet Warszawski

Instytut badawczy: Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk


text:
# Alen Mirzojan
Alen Armenowicz Mirzojan (ros. Ален Арменович Мирзоян; ur. 17 lipca 1996) – rosyjski zapaśnik startujący w stylu klasycznym.
Zajął dziewiąte miejsce na mistrzostwach Europy w 2025. Drugi na MŚ U-23 w 2017 i trzeci w 2018. Pierwszy na ME U-23 w 2017 i 2018. Trzeci na ME kadetów w 2013. Wicemistrz Rosji w 2020 i 2024; trzeci w 2017 i 2019 roku.

title: Alen Mirzojan

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Alen Mirzojan
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   = Wrestling U23 WC Bydgoszcz9 22-11-2017.jpg
 |opis grafiki              = (z prawej)
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[17 lipca]] [[1996]]<ref>{{cytuj| url = https://www.infosport.ru/person/borba-greko-rimskaya/mirzoyan-alen-armenovich| tytuł = Борьба греко-римская| opublikowany = Infosport.ru| data dostępu = 2025-05-23| język = ru}}</ref>
 |miejsce urodzenia         = [[Niewjansk]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 169 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|Młodzieżowe}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zapasach 2017|Bydgoszcz 2017]]|66 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zapasach 2018|Bukareszt 2018]]|67 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Młodzieżowe mistrzostwa w zapasach|ME U-23]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Zapasach 2019|Nowy Sad 2019]]|67 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Zapasach 2018|Stambuł 2018]]|67 kg st.klasyczny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Alen Armenowicz Mirzojan''' ([[język rosyjski|ros.]] Ален Арменович Мирзоян; ur. [[17 lipca]] [[1996]]) – [[Rosja|rosyjski]] [[Zapasy|zapaśnik]] startujący w stylu klasycznym<ref>{{cytuj| url = https://uww.org/athletes-results/alen-mirzoian-15242-profile| tytuł = Athletes-Results| opublikowany = Uww.org| data dostępu = 2025-05-23| język = en}}</ref>.

Zajął dziewiąte miejsce na [[Mistrzostwa Europy w zapasach|mistrzostwach Europy]] w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 2025|2025]]<ref>{{cytuj| url = https://uww.org/athletes/mirzoian-alen| tytuł = All| opublikowany = Uww.org | data dostępu =  2025-05-23| język = en}}</ref>. Drugi na MŚ U-23 w [[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zapasach 2017|2017]] i trzeci w [[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zapasach 2018|2018]]. Pierwszy na ME U-23 w [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Zapasach 2017|2017]] i [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Zapasach 2018|2018]]. Trzeci na ME kadetów w 2013. Wicemistrz Rosji w 2020 i 2024; trzeci w 2017 i 2019 roku<ref>{{cytuj |url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=9848349D84174E1EAB69568A51BA8A7D|tytuł = Mirzoyan, Alen|opublikowany = Unitedwrestling.com |data dostępu = 2025-05-23|język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Mirzojan, Alen}}
[[Kategoria:Rosyjscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1996]]

title: · Alen Mirzojan

Data i miejsce urodzenia: 17 lipca 1996 · Niewjansk

title: Dorobek medalowy

srebro: Bydgoszcz 2017 · 66 kg st.klasyczny

brąz: Bukareszt 2018 · 67 kg st.klasyczny

złoto:
Nowy Sad 2019 · 67 kg st.klasyczny
Stambuł 2018 · 67 kg st.klasyczny


text:
# Klemens IX
Klemens IX (łac. Clemens IX, właśc. Giulio Rospigliosi; ur. 27 lub 28 stycznia 1600 w Pistoia, zm. 9 grudnia 1669 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, 238. papież w okresie od 20 czerwca 1667 do 9 grudnia 1669.

## Życiorys

### Wczesne życie
Pochodził ze starego rodu lombardzkiego; jego rodzicami byli Giacomo i Caterina Rospigliosi. Studiował nauki wyzwolone w seminarium rzymskim oraz prawo, teologię i filozofię na Uniwersytecie Pizańskim (gdzie obronił w 1623 doktorat utroque iure). Po studiach wykładał filozofię w Pizie, następnie (1625) udał się do Rzymu. W Kurii Rzymskiej zajmował m.in. stanowiska referendarza Trybunału Sygnatury Apostolskiej, sekretarza Kongregacji Rytów, członka personelu legacji w Awinionie. Był także kanonikiem i wikariuszem bazyliki liberiańskiej. W latach 1634–1644 pełnił funkcję sekretarza pism dyplomatycznych (Listów do Książąt), w 1643 został radcą Trybunału Świętej Penitencjarii. Otrzymał honorowe obywatelstwo Rzymu. Publikował wysoko oceniane w Rzymie sztuki teatralne i poezje.
14 marca 1644 został mianowany arcybiskupem tytularnym Tarsu (przyjął sakrę biskupią 29 marca 1644 w Rzymie z rąk kardynała Antonio Barberiniego) i w lipcu t.r. udał się z misją nuncjusza do Hiszpanii. Pozostawał na tej placówce do stycznia 1653, po odwołaniu ostatnie lata pontyfikatu Innocentego X spędził na uboczu. W okresie sediswakancji po śmierci Innocentego Kolegium Kardynalskie powierzyło Rospigliosiemu w styczniu 1655 funkcję gubernatora Rzymu.
Papież Aleksander VII powierzył mu funkcję sekretarza stanu (kwiecień 1655), a 9 kwietnia 1657 wyniósł do godności kardynalskiej (Rospigliosi został prezbiterem San Sisto). Jako szef dyplomacji papieskiej kardynał Rospigliosi dbał o dobre stosunki z dworem francuskim, mimo negatywnego stosunku Francuzów do papieża Aleksandra. Był członkiem następujących kongregacji kurialnych:
- Kongregacji Indeksu,
- Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji,
- Kongregacji Rozkrzewiania Wiary,
- Kongregacji ds. Rezydencji Biskupów,
- Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich,
- Kongregacji ds. Wód i Doliny Chiana,
- Kongregacji ds. Legacji Awiniońskiej,
- Kongregacji ds. Obrzędów,
- Kongregacji Konsystorialnej,
- Kongregacji ds. Stanu Zakonnego,
- Kongregacji ds. Reformy Statutów Kleru Rzymskiego.

### Wybór na papieża
Wieloletnia praca na stanowisku nuncjusza w Hiszpanii oraz udane współdziałanie z Francją zapewniły Rospigliosiemu pozycję neutralnego kandydata na konklawe 1667 po śmierci Aleksandra VII. 20 czerwca 1667 został on wybrany na papieża i przyjął imię Klemensa IX. 26 czerwca 1667 papież Klemens został koronowany, a 3 lipca odbył uroczysty ingres do bazyliki laterańskiej.

### Pontyfikat
Miał opinię człowieka skromnego, o nieskazitelnym charakterze. Wyróżniało go to na tle skorumpowanej Kurii Rzymskiej, co znalazło realizację w ograniczeniu powszechnej w pierwszej połowie XVII wieku praktyki nepotyzmu. W polityce zagranicznej papież stanął przed problemem konfliktu francusko-hiszpańskiego, który daremnie próbował załagodzić. W większości spraw papież ulegał wpływom francuskim, m.in. zostawił królowi Francji wolną rękę w nominacjach na urzędy kościelne. Wskutek działań ministra francuskiego de Lionne’a Klemens IX zaakceptował pokój akwizgrański, a potem pokój klementyński, który zezwalał czterem biskupom francuskim, znanym z poglądów jansenistycznych, podpisać kościelny akt potępienia tez jansenizmu; nie odstąpili oni jednocześnie od swoich poglądów, które mogli zatrzymać jako "prywatne". W wyniku uznania Portugalii przez Hiszpanię w 1668, papież mógł dzięki temu obsadzić wakujące stolice biskupie.
Zamierzeniem militarnym papieża było wyzwolenie Krety spod panowania tureckiego. 6 września 1669 flota papieska, dowodzona przez krewnego Klemensa, Vincenzo Rospigliosiego, poniosła klęskę, a Wenecja została zmuszona do poddania Turkom ostatniego chrześcijańskiego punktu Krety, Kandii (Iraklionu). Podobno ta klęska, która przyniosła Państwu Kościelnemu także straty finansowe, przyspieszyła śmierć papieża. Zmarł on po ataku apoplektycznym 9 grudnia 1669. Został pochowany początkowo w bazylice watykańskiej; później zwłoki przeniesiono do bazyliki S. Maria Maggiore.
Kreował 12 kardynałów na trzech konsystorzach.

title: Klemens IX

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Klemens IX
 |imię przybrane org      = Clemens Nonus
 |imię i nazwisko         = Giulio Rospigliosi
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Papież
Biskup Rzymu
 |grafika                 = Carlo Maratta - Portrait of Pope Clement IX.jpg
 |opis grafiki            = ''[[Portret Klemensa IX (obraz Carla Maratty)|Portret Klemensa IX]]'', [[Carlo Maratta]] (1669)
 |alt grafiki             =
 |herb                    = C o a Clementem IX.svg
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Państwo Kościelne]]
 |data urodzenia          = [[27 stycznia|27]] lub [[28 stycznia]] [[1600]]
 |miejsce urodzenia       = [[Pistoia]]
 |data śmierci            = [[9 grudnia]] [[1669]]
 |miejsce śmierci         = [[Rzym]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Papież
 |1. funkcja - okres      = 1667–1669
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 29 marca 1644
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            = 9 kwietnia 1657
 |papież kreujący         = [[Aleksander VII]]
 |kościół tytularny       = [[Bazylika św. Sykstusa w Rzymie|San Sisto]] (23 kwietnia 1657)
 |data pontyfikatu        = 20 czerwca 1667
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Clemens IX
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = papież
 |data konsekracji          = 29 marca 1644
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Antonio Marcello Barberini]]
 |współkonsekratorzy        = [[Celso Zani]]
[[Giovanni Battista Scanaroli]]
 |biskupi konsekrowani      ={{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Juan del Pozo Horta]]|14 października 1646}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Carlo Roberti]]|8 grudnia 1658}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Odoardo Vecchiarelli]]|6 czerwca 1660}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Giovanni Antonio Melzi]]|20 marca 1661}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Federico Martinotti]]|20 marca 1661}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Vitaliano Marescano]]|20 marca 1661}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Ferdinand von Fürstenberg]]|6 czerwca 1661}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Stefano Ugolini]]|11 kwietnia 1666}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Serafino Corio]]|19 lipca 1669}}
 |biskupi współkonsekrowani ={{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Marzio Ginetti]]|6 lipca 1653}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Lorenzo Pollicini]]|16 listopada 1653}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Camillo Massimi]]|4 stycznia 1654}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Luis Alfonso de Los Cameros]]|25 stycznia 1654}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Marcello Anania]]|7 czerwca 1654}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Marco Antonio Pisanelli]]|24 czerwca 1654}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Aleksander VIII]]|27 grudnia 1654}}
}}
'''Klemens IX''' ([[łacina|łac.]] ''Clemens IX'', właśc. '''Giulio Rospigliosi'''; ur. [[27 stycznia|27]]{{r|Kelly}} lub [[28 stycznia]]{{r|FIU}} [[1600]] w [[Pistoia]], zm. [[9 grudnia]] [[1669]] w [[Rzym]]ie) – [[Włochy|włoski]] duchowny [[Kościół łaciński|katolicki]], 238. [[papież]] w okresie od 20 czerwca 1667 do 9 grudnia 1669{{r|Wollpert}}.

== Życiorys ==
=== Wczesne życie ===
Pochodził ze starego rodu lombardzkiego; jego rodzicami byli Giacomo i Caterina Rospigliosi{{r|FIU}}. Studiował [[Sztuki wyzwolone|nauki wyzwolone]] w seminarium rzymskim oraz prawo, teologię i filozofię na [[Uniwersytet w Pizie|Uniwersytecie Pizańskim]] (gdzie obronił w 1623 [[doktor obojga praw|doktorat utroque iure]]){{r|FIU}}. Po studiach wykładał filozofię w Pizie, następnie (1625) udał się do Rzymu. W Kurii Rzymskiej zajmował m.in. stanowiska referendarza Trybunału Sygnatury Apostolskiej, sekretarza Kongregacji Rytów, członka personelu legacji w [[Awinion]]ie{{r|FIU}}. Był także kanonikiem i wikariuszem bazyliki liberiańskiej{{r|FIU}}. W latach 1634–1644 pełnił funkcję sekretarza pism dyplomatycznych (''Listów do Książąt''), w 1643 został radcą Trybunału Świętej Penitencjarii. Otrzymał honorowe obywatelstwo Rzymu{{r|FIU}}. Publikował wysoko oceniane w Rzymie sztuki teatralne i poezje.

14 marca 1644 został mianowany [[biskup tytularny|arcybiskupem tytularnym]] [[Tarsus (miasto)|Tarsu]] (przyjął sakrę biskupią 29 marca 1644 w Rzymie z rąk kardynała Antonio Barberiniego) i w lipcu t.r. udał się z misją [[nuncjusz apostolski|nuncjusza]] do [[Hiszpania|Hiszpanii]]{{r|FIU}}. Pozostawał na tej placówce do stycznia 1653, po odwołaniu ostatnie lata pontyfikatu [[Innocenty X|Innocentego X]] spędził na uboczu. W okresie sediswakancji po śmierci Innocentego Kolegium Kardynalskie powierzyło Rospigliosiemu w styczniu 1655 funkcję gubernatora Rzymu{{r|FIU}}.

Papież [[Aleksander VII]] powierzył mu funkcję [[Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej|sekretarza stanu]] (kwiecień 1655), a 9 kwietnia 1657 wyniósł do godności kardynalskiej (Rospigliosi został prezbiterem [[Bazylika św. Sykstusa w Rzymie|San Sisto]]){{r|FIU}}. Jako szef dyplomacji papieskiej kardynał Rospigliosi dbał o dobre stosunki z dworem [[Francja|francuskim]], mimo negatywnego stosunku Francuzów do papieża Aleksandra{{r|Kelly}}. Był członkiem następujących kongregacji kurialnych{{r|Weber}}:
* Kongregacji Indeksu,
* Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji,
* Kongregacji Rozkrzewiania Wiary,
* Kongregacji ds. Rezydencji Biskupów,
* Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich,
* Kongregacji ds. Wód i Doliny Chiana,
* Kongregacji ds. Legacji Awiniońskiej,
* Kongregacji ds. Obrzędów,
* Kongregacji Konsystorialnej,
* Kongregacji ds. Stanu Zakonnego,
* Kongregacji ds. Reformy Statutów Kleru Rzymskiego.

=== Wybór na papieża ===
Wieloletnia praca na stanowisku nuncjusza w Hiszpanii oraz udane współdziałanie z Francją zapewniły Rospigliosiemu pozycję neutralnego kandydata na [[konklawe 1667]] po śmierci Aleksandra VII. 20 czerwca 1667 został on wybrany na papieża i przyjął imię Klemensa IX. 26 czerwca 1667 papież Klemens został koronowany, a 3 lipca odbył uroczysty ingres do [[bazylika św. Jana na Lateranie|bazyliki laterańskiej]].

=== Pontyfikat ===
Miał opinię człowieka skromnego, o nieskazitelnym charakterze{{r|Wollpert}}. Wyróżniało go to na tle skorumpowanej [[Kuria Rzymska|Kurii Rzymskiej]], co znalazło realizację w ograniczeniu powszechnej w pierwszej połowie XVII wieku praktyki [[nepotyzm]]u{{r|Kelly}}. W polityce zagranicznej papież stanął przed problemem konfliktu francusko-hiszpańskiego, który daremnie próbował załagodzić. W większości spraw papież ulegał wpływom francuskim, m.in. zostawił królowi Francji wolną rękę w nominacjach na urzędy kościelne{{r|Kelly}}. Wskutek działań ministra francuskiego [[Hugues de Lionne|de Lionne’a]] Klemens IX zaakceptował pokój akwizgrański, a potem pokój klementyński, który zezwalał czterem biskupom francuskim, znanym z poglądów [[jansenizm|jansenistycznych]], podpisać kościelny akt potępienia tez jansenizmu; nie odstąpili oni jednocześnie od swoich poglądów, które mogli zatrzymać jako "prywatne"{{r|Kelly}}. W wyniku uznania Portugalii przez Hiszpanię w 1668, papież mógł dzięki temu obsadzić wakujące stolice biskupie{{r|Kelly}}.
[[Plik:Carlo rainaldi, monum. a clemente IX (1671), con papa di domenico guidi, fede di cosimo fancelli e carità ercole ferrata 2.JPG|mały|352x352px|Grób Klemensa IX w [[Bazylika Matki Bożej Większej|Santa Maria Maggiore]]]]
Zamierzeniem militarnym papieża było wyzwolenie [[Kreta|Krety]] spod panowania tureckiego{{r|Kelly}}. 6 września 1669 flota papieska, dowodzona przez krewnego Klemensa, Vincenzo Rospigliosiego, poniosła klęskę, a [[Wenecja]] została zmuszona do poddania Turkom ostatniego chrześcijańskiego punktu Krety, Kandii ([[Heraklion|Iraklionu]]){{r|Kelly}}. Podobno ta klęska, która przyniosła Państwu Kościelnemu także straty finansowe, przyspieszyła śmierć papieża. Zmarł on po [[udar mózgu|ataku apoplektycznym]] 9 grudnia 1669{{r|Kelly}}. Został pochowany początkowo w bazylice watykańskiej; później zwłoki przeniesiono do [[bazylika Matki Bożej Większej|bazyliki S. Maria Maggiore]].

[[Kardynałowie z nominacji Klemensa IX|Kreował]] 12 kardynałów na trzech [[konsystorz]]ach.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="FIU">{{cytuj stronę | url = http://cardinals.fiu.edu/bios1657.htm#Rospigliosi | tytuł = Rospigliosi, Giulio | opublikowany = The Cardinals of the Holy Roman Church | język = en | data dostępu = 2013-09-08}}</ref>
<ref name="Kelly">{{cytuj książkę | nazwisko = Kelly | imię = John N. D. | autor link = John Norman Davidson Kelly | tytuł = Encyklopedia papieży | wydawca = Państwowy Instytut Wydawniczy | miejsce = Warszawa | data = 1997 | strony = 398-399 | isbn = 83-06-02633-0}}</ref>
<ref name="Wollpert">{{cytuj książkę | nazwisko = Fischer-Wollpert | imię = Rudolf | tytuł = Leksykon papieży | wydawca = Znak | miejsce = Kraków | data = 1996 | strony = 145 | isbn = 83-7006-437-X}}</ref>
<ref name="Weber">{{cytuj książkę | autor = Christoph Weber| tytuł = Die ältesten päpstlichen Staatshandbücher: Elenchus congregationum, tribunalium et Collegiorum urbis 1629-1714 | wydawca = Herder| miejsce = Rzym – Fryburg Bryzgowijski – Wiedeń| rok = 1991| strony = 147| isbn = 978-3451216534}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* Richard P. McBrien, ''Leksykon papieży. Pontyfikaty od Piotra Apostoła do Jana Pawła II'', Warszawa 2003
* {{Cytuj stronę | url = http://www.newadvent.org/cathen/04028a.htm | tytuł = Pope Clement IX | opublikowany = Catholic Encyclopedia | język = en | data dostępu = 2013-09-08}}

{{Papieże}}
{{Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej}}
{{Klemens IX}}
{{Nuncjusze apostolscy w Hiszpanii}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Klemens 09}}
[[Kategoria:Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej]]
[[Kategoria:Kardynałowie z nominacji Aleksandra VII]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pistoi]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Pizie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1600]]
[[Kategoria:Zmarli w 1669]]
[[Kategoria:Papieże XVII wieku]]
[[Kategoria:Pochowani w bazylice Matki Bożej Większej]]

title: Klemens IXClemens Nonus

Kraj działania: Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia: 27 lub 28 stycznia 1600 · Pistoia

Data i miejsce śmierci: 9 grudnia 1669 · Rzym

Kreacja kardynalska: 9 kwietnia 1657 · Aleksander VII

Kościół tytularny: San Sisto (23 kwietnia 1657)

Pontyfikat: 20 czerwca 1667

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Antonio Marcello Barberini

Współkonsekratorzy: Celso Zani · Giovanni Battista Scanaroli

Juan del Pozo Horta: 14 października 1646

Carlo Roberti: 8 grudnia 1658

Odoardo Vecchiarelli: 6 czerwca 1660

Ferdinand von Fürstenberg: 6 czerwca 1661

Stefano Ugolini: 11 kwietnia 1666

Marzio Ginetti: 6 lipca 1653

Lorenzo Pollicini: 16 listopada 1653

Camillo Massimi: 4 stycznia 1654

Luis Alfonso de Los Cameros: 25 stycznia 1654

Marcello Anania: 7 czerwca 1654

Marco Antonio Pisanelli: 24 czerwca 1654

Aleksander VIII: 27 grudnia 1654


text:
# Rafał Kuchta (pływak)
Rafał Kuchta (ur. 2 listopada 1986 w Tychach) – polski pływak. Od urodzenia mieszkał w Katowicach. Ukończył studia na Uniwersytecie Louisville w Stanach Zjednoczonych, którego barwy reprezentował jako zawodnik. W maju 2010 roku zakończył karierę pływacką.
Wcześniejsze kluby: MKS Pałac Młodzieży Katowice (1994–1996), UKS „Kusy” Chorzów (1996–2001), SMS Kraków (2001–2004), AZS-AWF Katowice (2004–2005), AZS-AWF Warszawa (2005–2007), Cardinal Aquatics (USA) (2007–2010). Miał też swój epizod w szwedzkim klubie SKK Stockholm (2007–2008). Od 2007 r. reprezentował jednocześnie barwy warszawskiego AZS-AWF, Cardinal Aquatics, jak i University of Louisville.

## Sukcesy
- wielokrotny reprezentant polskiej kadry pływackiej, uczestniczył w zawodach międzynarodowych m.in. w Szwajcarii, Portugalii, Czechach i na Węgrzech. Został powołany także na zgrupowanie kadry olimpijskiej w Południowej Afryce, 2005
- medalista Mistrzostw Polski juniorów i seniorów: 1 złoto, 11 srebrnych medali i 10 brązowych
- wielokrotny mistrz Śląska
- trzykrotny srebrny medalista Mistrzostw Szwecji (2007, 2008)
- medalista Konferencji Big East (2007,2010)- USA
- zdobywca prestiżowego tytułu „ALL-American”, przyznawanego najlepszym 16 zawodnikom w amerykańskiej lidze NCAA (2008)
- kilkakrotny finalista Mistrzostw USA (2007, 2008, 2009)
- piąte miejsce w Mistrzostwach Europy Juniorów w Portugalii (2004)

title: Rafał Kuchta (pływak)

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Rafał Kuchta
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = pływanie
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[2 listopada]] [[1986]]
 |miejsce urodzenia         = [[Tychy]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 1994–1996 ! [[MKS Pałac Młodzieży Katowice]]
! 1996–2001 ! UKS „Kusy” Chorzów
! 2001–2004 ! SMS Kraków
! 2004–2005 ! [[AZS-AWF Warszawa]]
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Rafał Kuchta''' (ur. [[2 listopada]] [[1986]] w [[Tychy|Tychach]]) – [[Polska|polski]] [[Pływanie (sport)|pływak]]. Od urodzenia mieszkał w [[Katowice|Katowicach]]. Ukończył studia na Uniwersytecie Louisville w Stanach Zjednoczonych, którego barwy reprezentował jako zawodnik. W maju 2010 roku zakończył karierę pływacką.

Wcześniejsze [[klub sportowy|kluby]]: [[MKS Pałac Młodzieży Katowice]] (1994–1996), UKS „Kusy” Chorzów (1996–2001), SMS Kraków (2001–2004), [[AZS-AWF Katowice]] (2004–2005), [[AZS-AWF Warszawa]] (2005–2007), Cardinal Aquatics (USA) (2007–2010). Miał też swój epizod w [[Szwecja|szwedzkim]] klubie SKK Stockholm (2007–2008). Od 2007 r. reprezentował jednocześnie barwy [[Warszawa|warszawskiego]] AZS-AWF, Cardinal Aquatics, jak i University of Louisville.

== Sukcesy ==
* wielokrotny reprezentant polskiej kadry pływackiej, uczestniczył w zawodach międzynarodowych m.in. w [[Szwajcaria|Szwajcarii]], Portugalii, Czechach i na [[Węgry|Węgrzech]]. Został powołany także na zgrupowanie kadry olimpijskiej w [[Południowa Afryka|Południowej Afryce]], 2005
* medalista Mistrzostw Polski juniorów i seniorów: 1 złoto, 11 srebrnych medali i 10 brązowych
* wielokrotny mistrz Śląska
* trzykrotny srebrny medalista Mistrzostw Szwecji (2007, 2008)
* medalista Konferencji Big East ([[2007,2010]])- USA
* zdobywca prestiżowego tytułu „ALL-American”, przyznawanego najlepszym 16 zawodnikom w amerykańskiej lidze NCAA (2008)
* kilkakrotny finalista Mistrzostw USA (2007, 2008, 2009)
* piąte miejsce w Mistrzostwach Europy Juniorów w [[Portugalia|Portugalii]] ([[2004]])

{{SORTUJ:Kuchta, Rafał}}
[[Kategoria:Polscy pływacy]]
[[Kategoria:Pływacy AZS-AWF Katowice]]
[[Kategoria:Pływacy AZS-AWF Warszawa]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tychach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1986]]

title: · Rafał Kuchta

Data i miejsce urodzenia: 2 listopada 1986 · Tychy

title: Kariera seniorska

Lata: Klub

MKS Pałac Młodzieży Katowice

UKS „Kusy” Chorzów

SMS Kraków

AZS-AWF Warszawa


text:
# Swiczkarewe
Swiczkarewe (ukr. Свічкареве) – wieś na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, w rejonie połtawskim, w hromadzie Biłyky. W 2021 liczyła 466 mieszkańców.

title: Swiczkarewe

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Swiczkarewe
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Свічкареве}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-53
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon połtawski|połtawski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Biłyky (rejon połtawski)|Biłyky]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 668
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód połtawski
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Swiczkarewe''' ({{w języku|uk|Свічкареве}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód połtawski|obwodzie połtawskim]], w [[rejon połtawski|rejonie połtawskim]], w [[Biłyky (rejon połtawski)|hromadzie Biłyky]]. W 2021 liczyła 466 mieszkańców<ref>{{Cytuj |tytuł = https://rada.info/upload/users_files/21051585/4ba3c0e8faf6ca445f15dfb000c7ede5.docx}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie połtawskim]]

title: SwiczkareweСвічкареве

Państwo: Ukraina

Obwód: połtawski

Rejon: połtawski

Hromada: Biłyky


text:
# Czaje-Wólka
Czaje-Wólka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Ciechanowiec.
W 1921 wieś należała do gminy Rudka.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czaje-Wólka, po jej zniesieniu w gromadzie Pobikry. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

## Historia
Wieś pierwotnie nazwana: Czahy. Od 1505 r. nadana Jakubowi Karwatowi i nazwana: Karwatowo. Do 1512 roku wieś pierwszego wojewody podlaskiego Iwana Sapiehy.
W roku 1921 w Czajach-Wólce naliczono 26 budynków z przeznaczeniem mieszkalnym i 6 innych zamieszkałych oraz 301 mieszkańców (149 mężczyzn i 152 kobiety). Narodowość polską zgłosiło 286 osób, żydowską 14, białoruską 1. Wyznanie rzymskokatolickie zadeklarowało 286 osób, mojżeszowe 14, a prawosławne 1.
27 czerwca 1949 roku pod Czajami zginął kpt. Władysław Łukasiuk ps. „Młot”.

## Obiekty zabytkowe
- kapliczka murowana, początek XX w.
- pozostałości zespołu dworskiego:
  - stajnia murowana, 1911
  - oficyna murowana, koniec XIX w.
  - spichlerz murowany, początek XX w.
- 2 domy drewniane z początku XX w.

## Współcześnie
Wieś leży na terenie dawnej Puszczy Nureckiej, rozciągającej się od Nurca przez Koryciny i dalej w kierunku Siemiatycz.
Przez miejscowość przepływa lewobrzeżny dopływ Nurca – Siennica.
We wsi funkcjonują:
- filia zakładu produkcji parkietu
- zakład usług remontowo-budowlanych

title: Czaje-Wólka

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Czaje-Wólka
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podlaskie
 |powiat                 = [[Powiat wysokomazowiecki|wysokomazowiecki]]
 |gmina                  = [[Ciechanowiec (gmina)|Ciechanowiec]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 114{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 86
 |kod pocztowy           = 18-230{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = BWM
 |SIMC                   = 0395607{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Ciechanowiec (gmina)
 |współrzędne            = 52°39'43"N 22°41'42"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|18516|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Czaje-Wólka''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo podlaskie|województwie podlaskim]], w [[powiat wysokomazowiecki|powiecie wysokomazowieckim]], w [[Ciechanowiec (gmina)|gminie Ciechanowiec]]{{r|teryt|roz}}.

W 1921 wieś należała do [[Rudka (gmina)|gminy Rudka]].

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady [[Czaje-Wólka (gromada)|Czaje-Wólka]], po jej zniesieniu w gromadzie [[Pobikry (gromada)|Pobikry]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo łomżyńskie|województwa łomżyńskiego]].

== Historia ==
Wieś pierwotnie nazwana: ''Czahy''. Od 1505 r. nadana Jakubowi Karwatowi i nazwana: ''Karwatowo''. Do 1512 roku wieś pierwszego [[Wojewodowie podlascy|wojewody podlaskiego]] [[Iwan Semenowicz Sapieha|Iwana Sapiehy]].

W roku 1921 w Czajach-Wólce naliczono 26 budynków z przeznaczeniem mieszkalnym i 6 ''innych zamieszkałych'' oraz 301 mieszkańców (149 mężczyzn i 152 kobiety). [[Obywatelstwo polskie#Narodowość a obywatelstwo polskie|Narodowość polską]] zgłosiło 286 osób, [[Żydzi|żydowską]] 14, [[Białorusini|białoruską]] 1. Wyznanie [[Kościół katolicki|rzymskokatolickie]] zadeklarowało 286 osób, [[judaizm|mojżeszowe]] 14, a [[Prawosławie|prawosławne]] 1.<ref name="Skorowidz miejscowości RP">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dnia 30 września 1921 r., Województwo białostockie, Powiat wysokomazowiecki, Gmina Rudka.</ref>

27 czerwca 1949 roku pod Czajami zginął [[Kapitan (ranga)|kpt.]] [[Władysław Łukasiuk]] [[pseudonim|ps.]] „Młot”.

== Obiekty zabytkowe ==
* [[kapliczka]] murowana, początek XX w.
* pozostałości zespołu dworskiego:
** [[stajnia]] murowana, 1911
** [[oficyna]] murowana, koniec XIX w.
** [[spichlerz]] murowany, początek XX w.
* 2 domy drewniane z początku XX w.

== Współcześnie ==
Wieś leży na terenie dawnej Puszczy Nureckiej, rozciągającej się od [[Nurzec (rzeka)|Nurca]] przez [[Koryciny (powiat siemiatycki)|Koryciny]] i dalej w kierunku [[Siemiatycze|Siemiatycz]].

Przez miejscowość przepływa lewobrzeżny dopływ [[Nurzec (rzeka)|Nurca]] – [[Siennica (dopływ Nurca)|Siennica]].

We wsi funkcjonują:
* filia zakładu produkcji [[Parkiet (budownictwo)|parkietu]]
* zakład usług remontowo-budowlanych

== Zobacz też ==
* [[Czaje-Bagno]], [[Czaje]]

== Przypisy ==
<references responsive>
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Czaje_Wolka|nazwa=Wieś Czaje-Wólka w liczbach|data dostępu=2021-01-27}}</ref>
* <ref name=nsp>{{cytuj stronę |url = http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx |tytuł = GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=168|data dostępu=2022-11-28}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT].</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
</references>

{{Gmina Ciechanowiec}}

[[Kategoria:Czaje-Wólka| ]]

title: Czaje-Wólka

Państwo: Polska

Województwo: podlaskie

Powiat: wysokomazowiecki

Gmina: Ciechanowiec

Tablice rejestracyjne: BWM


text:
# Elizabeth Conyngham
Elizabeth Conyngham z d. Denison (ur. 31 lipca 1769, zm. 11 listopada 1861) – angielska dwórka i ostatnia kochanka Jerzego IV Hanowerskiego.

## Życiorys
Elizabeth urodziła się w 1769 roku. Jej ojcem był Joseph Denison, który zdobył fortunę w bankowości. Jej matką była Elizabeth Denison z domu Butler.
5 lipca 1794 roku Elizabeth poślubiła wicehrabię Henry’ego Conynghama. W 1797 roku został mianowany earlem, a w 1816 roku markizem.
W latach 1819–1830 Elizabeth była kochanką ówczesnego księcia Walii (przyszłego króla Jerzego IV). Elizabeth była także kochanką przyszłego lorda Ponsonby oraz cara Mikołaja I podczas jego wizyty w Londynie w 1816 roku.

title: Elizabeth Conyngham

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Elizabeth Conyngham
 |grafika                   = Thomas Lawrence, Portrait of Lady Elizabeth Conyngham (1821–1824).jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |imię i nazwisko urodzenia = Elizabeth Denison
 |data urodzenia            = 31 lipca 1769
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = 11 listopada 1861
 |miejsce śmierci           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Elizabeth Conyngham''' [[Z domu|z d.]] Denison (ur. [[31 lipca]] [[1769]], zm. [[11 listopada]] [[1861]]) – [[Anglia|angielska]] dwórka i ostatnia kochanka [[Jerzy IV Hanowerski|Jerzego IV Hanowerskiego]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Conyngham [née Denison], Elizabeth, Marchioness Conyngham (1769–1861), royal mistress |data dostępu = 2024-05-15 |opublikowany = Oxford Dictionary of National Biography |doi = 10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-45483?mediatype=article |url = https://www.oxforddnb.com/display/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-45483?mediaType=Article |język = en}}</ref>.

== Życiorys ==
Elizabeth urodziła się w 1769 roku. Jej ojcem był Joseph Denison, który zdobył fortunę w bankowości. Jej matką była Elizabeth Denison z domu Butler<ref name=":0" />.

5 lipca 1794 roku Elizabeth poślubiła [[Wicehrabia|wicehrabię]] Henry’ego Conynghama. W 1797 roku został mianowany [[Earl|earlem]], a w 1816 roku [[Markiz|markizem]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Collections Online {{!}} British Museum |data dostępu = 2024-05-15 |opublikowany = www.britishmuseum.org |url = https://www.britishmuseum.org/collection/term/BIOG67615}}</ref>.

W latach 1819–1830 Elizabeth była kochanką ówczesnego księcia Walii (przyszłego króla Jerzego IV)<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Lord and Lady Conyngham (1766-1832 and 1769–1861) |data dostępu = 2024-05-15 |opublikowany = www.historyhome.co.uk |url = https://www.historyhome.co.uk/people/conyngh.htm}}</ref>. Elizabeth była także kochanką przyszłego lorda Ponsonby oraz [[Mikołaj I Romanow|cara Mikołaja I]] podczas jego wizyty w Londynie w 1816 roku<ref name=":1" /><ref name=":2" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Conyngham, Elizabeth}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1769]]
[[Kategoria:Zmarli w 1861]]
[[Kategoria:Kochanki władców Anglii]]

title: Elizabeth Conyngham

Imię i nazwisko urodzenia: Elizabeth Denison

Data śmierci: 11 listopada 1861


text:
# Wuhan Open (snooker)
Wuhan Open – profesjonalny turniej snookera, który od 2023 roku odbywa się w chińskim mieście Wuhan jako turniej rankingowy.

## Historia
Wraz z wybuchem pandemii COVID, wiosną 2020 roku wstrzymano podróże międzynarodowe. Podczas gdy w kolejnym sezonie europejskie turnieje World Snooker Tour przeniesiono do chronionego obszaru w Anglii, wszystkie turnieje chińskie całkowicie usunięto z kalendarza. Przez kolejne dwa lata obowiązywały ograniczenia, zwłaszcza w Chinach, uniemożliwiające wznowienie turniejów zawodowych. Dopiero w 2023 roku ten azjatycki kraj ponownie stał się regularnym gospodarzem turniejów. Oprócz trzech tradycyjnych, w sezonie 2023/24 wprowadzono nowy turniej – Wuhan Open. Stolica prowincji Hubei była po raz pierwszy gospodarzem profesjonalneych zawodów.
Pula nagród wyniosła 700 000 funtów, co czyniło ten turniej najgorzej płatnym spośród czterech turniejów w Chinach w inauguracyjnym sezonie. Jednak i tak było w nim znacznie więcej do wygrania niż w zwykłych turniejach europejskich.

## Zwycięzcy
| Rok  | Miejsce | Zwycięzca    | Wynik | Finalista  | Sponsor                | Sezon   | Przypisy          |
| ---- | ------- | ------------ | ----- | ---------- | ---------------------- | ------- | ----------------- |
| 2023 | Wuhan   | Judd Trump   | 10-7  | Ali Carter | Panda Club             | 2023/24 | [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] |
| 2024 | Wuhan   | Xiao Guodong | 10-7  | Si Jiahui  | Optics Valley of China | 2024/25 | [ 5 ] [ 6 ]       |
| 2025 | Wuhan   |              | -     |            |                        | 2025/26 | [ 7 ]             |

title: Wuhan Open (snooker)

wikitext:
'''Wuhan Open''' – profesjonalny [[Snooker|turniej snookera]], który od 2023 roku odbywa się w [[Chińska Republika Ludowa|chińskim]] mieście [[Wuhan]] jako [[Światowy ranking snookerowy|turniej rankingowy]]''.''

== Historia ==
Wraz z wybuchem [[Pandemia COVID-19|pandemii COVID]], wiosną 2020 roku wstrzymano podróże międzynarodowe. Podczas gdy w kolejnym sezonie europejskie turnieje [[World Snooker Tour]] przeniesiono do chronionego obszaru w Anglii, wszystkie turnieje chińskie całkowicie usunięto z kalendarza. Przez kolejne dwa lata obowiązywały ograniczenia, zwłaszcza w Chinach, uniemożliwiające wznowienie turniejów zawodowych. Dopiero w 2023 roku ten azjatycki kraj ponownie stał się regularnym gospodarzem turniejów. Oprócz trzech tradycyjnych, w [[Sezon snookerowy 2023/2024|sezonie 2023/24]] wprowadzono nowy turniej – Wuhan Open. Stolica [[Hubei|prowincji Hubei]] była po raz pierwszy gospodarzem profesjonalneych zawodów<ref name="Wuhan Open" />.

Pula nagród wyniosła 700 000 [[Funt szterling|funtów]], co czyniło ten turniej najgorzej płatnym spośród czterech turniejów w Chinach w inauguracyjnym sezonie. Jednak i tak było w nim znacznie więcej do wygrania niż w zwykłych turniejach europejskich.

== Zwycięzcy ==
{| class="wikitable" style="margin: auto;"
!Rok
! Miejsce
! Zwycięzca
! Wynik
! Finalista
! Sponsor
! Sezon
! Przypisy
|-
| [[Wuhan Open 2023|2023]]
| [[Wuhan]]
| {{Flaga|ENG}} [[Judd Trump]]
|align=center| 10-7
| {{Flaga|ENG}} [[Allister Carter|Ali Carter]]
|align=center| Panda Club
| [[Sezon snookerowy 2023/2024|2023/24]]
|<ref name="2023 Wuhan Open" /><ref name="Panda Club Wuhan Open" /><ref name="Trump Scores Wonderful Wuhan" />
|-
| [[Wuhan Open 2024|2024]]
| Wuhan
| {{Flaga|CHN}} [[Xiao Guodong]]
|align=center| 10-7
| {{Flaga|CHN}} [[Si Jiahui]]
|align=center| Optics Valley of China
| [[Sezon snookerowy 2024/2025|2024/25]]
|<ref name="2024 Wuhan Open" /><ref name="Optics Valley of China Wuhan" />
|-
| [[Wuhan Open 2025|2025]]
| Wuhan
|
|align=center| -
|
|align=center|
| [[Sezon snookerowy 2025/2026|2025/26]]
|<ref name="2025 Wuhan Open">{{Cytuj stronę | url = https://www.snooker.org/res/index.asp?event=2333 | tytuł = Wuhan Open 2025 | opublikowany = snooker.org | język = en | data dostępu = 2025-06-09}}</ref>
|}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="2023 Wuhan Open">{{cytuj stronę |url = https://cuetracker.net/tournaments/wuhan-open/2023/5808 |tytuł = 2023 Wuhan Open |autor = Ron Florax |opublikowany = CueTracker |język = en |data dostępu = 2025-02-19}}</ref>
<ref name="2024 Wuhan Open">{{cytuj stronę |url = https://cuetracker.net/tournaments/wuhan-open/2024/6218 |tytuł = 2024 Wuhan Open |autor = Ron Florax |opublikowany = CueTracker |język = en |data dostępu = 2025-02-19}}</ref>
<ref name="Optics Valley of China Wuhan">{{cytuj stronę |url = https://www.snooker.org/res/index.asp?event=1840 |tytuł = Optics Valley of China Wuhan Open |opublikowany = snooker.org |język = en |data dostępu = 2025-02-19}}</ref>
<ref name="Panda Club Wuhan Open">{{cytuj stronę |url = https://www.snooker.org/res/index.asp?event=1467 |tytuł = Panda Club Wuhan Open |opublikowany = snooker.org |język = en |data dostępu = 2025-02-19}}</ref>
<ref name="Trump Scores Wonderful Wuhan">{{cytuj stronę |url = https://wst.tv/trump-scores-wonderful-wuhan-win/ |tytuł = Trump Scores Wonderful Wuhan Win |opublikowany = World Snooker Tour |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20231016082907/https://wst.tv/trump-scores-wonderful-wuhan-win/ |zarchiwizowano = 2023-10-16 |data dostępu = 2025-02-19}}</ref>
<ref name="Wuhan Open">{{cytuj stronę |url = https://wst.tv/tournaments/wuhan-open/ |tytuł = Wuhan Open |opublikowany = World Snooker Tour |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20231016081929/https://wst.tv/tournaments/wuhan-open/ |zarchiwizowano = 2023-10-16 |data dostępu = 2025-02-19}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://wpbsa.com/tag/wuhan-open/ |tytuł = Wuhan Open Archives – WPBSA |opublikowany = World Professional Billiards and Snooker Association |język = en |data dostępu = 2025-02-19}}
{{Profile snookerowe|data=2025-02-19}}

[[Kategoria:Snooker w Chinach]]
[[Kategoria:Rankingowe turnieje snookerowe]]
[[Kategoria:Wuhan Open (snooker)]]