text:
# Nipponaspis
Nipponaspis – rodzaj stawonogów z wymarłej gromady trylobitów, z rzędu Proetida.
Żył w okresie karbonu i permu (baszkir - wucziaping).

title: Nipponaspis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Nipponaspis''
 |TSN                    =
 |zoolog                 =
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[trylobitokształtne]]
 |gromada                = [[trylobity]]
 |rząd                   = [[Proetida]]
 |podrząd                = [[Proetina]]
 |nadrodzina             = [[Proetoidea]]
 |rodzina                = [[Proetidae]]
 |rodzaj                 = '''''Nipponaspis'''''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''Nipponaspis''' – [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[stawonogi|stawonogów]] z wymarłej [[gromada (biologia)|gromady]] [[trylobity|trylobitów]], z [[rząd (biologia)|rzędu]] [[Proetida]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.trilobites.info/genera.htm| tytuł = Available generic names for trilobites| data dostępu = 2008-08-26| autor = Jell, P.A. & J.M. Adrain. 2003.| język = en}}</ref>.

Żył w okresie [[Karbon|karbonu]] i [[perm]]u ([[baszkir]] - [[wucziaping]])<ref>{{cytuj stronę| url = http://strata.geology.wisc.edu/jack/showgenera.php?taxon=307&rank=class| tytuł = 2955 genera are assigned to the class TRILOBITA| data dostępu = 2008-08-26| autor = Sepkoski Online Results| język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[lista trylobitów]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Proetida]]
[[Kategoria:Trylobity karbonu]]
[[Kategoria:Trylobity permu]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: trylobitokształtne

Gromada: trylobity

Rząd: Proetida

Podrząd: Proetina

Nadrodzina: Proetoidea

Rodzina: Proetidae

Rodzaj: Nipponaspis


text:
# 72 Pułk Zmechanizowany
72 pułk zmechanizowany (72 pz) – oddział zmechanizowany Sił Zbrojnych PRL.
Pułk sformowany został w 1951 roku, w składzie 19 Dywizji Zmechanizowanej. Stacjonował w garnizonie Gubin, w koszarach przy stacji. Do 15 stycznia 1953 przeformowany został na etat Nr 5/105 pułku zmechanizowanego. W 1955 jednostka została rozformowana, a jej koszary zajął 73 pułk zmechanizowany.

## Dowódcy pułku
- ppłk Krzaczkowski
- mjr Kasiuk
- mjr Mysłowski

## Skład organizacyjny
- Dowództwo
- Sztab
- 3 bataliony piechoty zmotoryzowanej[3]
  - 2 kompanie piechoty zmotoryzowanej
    - 2 plutony piechoty zmotoryzowanej

  - kompania ciężkich karabinów maszynowych
    - 2 plutony ciężkich karabinów maszynowych

  - kompania moździerzy
    - 2 plutony moździerzy

  - pluton armat – 2 armaty ZiS-2[4]
  - pluton łączności
  - drużyna naprawcza
- batalion czołgów[5]- 23 czołgi T-34[4]
  - 2 kompanie czołgów
  - drużyna techniczna
- dywizjon artylerii - 12 armat ZiS-3[4]
- batalion szkolny
- bateria moździerzy - 6 moździerzy 120 mm[4]
- kompania rozpoznawcza
  - pluton zwiadu
  - pluton samochodów pancernych - 5 BA-64[4]
  - pluton motocykli i samochodów pancernych
- kompania saperów
- kompania łączności
- kompania technicznego zaopatrzenia
- pluton obrony przeciwchemicznej
- kwatermistrzostwo
- izba chorych

Sprzęt bojowy pułku stanowiło tylko 10 czołgów średnich T-34/85 i 5 samochodów pancernych BA-64. Uzbrojeniu artyleryjskie to: 14 armat, 14 moździerzy i 3 ciężkie granatniki przeciwpancerne T-21.

wikiname: plwiki

title: 72 Pułk Zmechanizowany

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 72 pułk zmechanizowany
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{państwo|PRL|nazwa=Polska}}
 |sformowanie          = 1951
 |rozformowanie        = 1955
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          = [[73 Pułk Zmechanizowany|73 pułk zmechanizowany]]
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                = [[Jednostka wojskowa|JW]] [[Numer jednostki wojskowej|2731]]<ref>[https://wbh.wp.mil.pl/c/pages/atts/2018/11/5_INFOR_zasob1.pdf Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Oleśnicy]</ref>
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Gubin]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Wojska zmechanizowane]]
 |podległość           = [[19 Dywizja Zmechanizowana]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[Plik:Defilada w 72 pz.JPG|right|thumb|240px|Defilada w 72 pułku zmechanizowanym]]
[[Plik:Defilada ulicami miasta 72 pz.jpg|right|thumb|240px|Przemarsz ulicami Gubina 72 pz]]
[[Plik:Tablica pamiątkowa na budynku Sztabu Pułku.jpg|thumb|250px|right|Tablica upamiętniająca stacjonowanie pułku w koszarach „pod stacją”]]
'''72 pułk zmechanizowany''' (72 pz) – [[oddział wojskowy|oddział]] [[wojska zmechanizowane|zmechanizowany]] [[Ludowe Wojsko Polskie|Sił Zbrojnych PRL]].

[[Pułk]] [[formowanie jednostki|sformowany]] został w 1951 roku, w składzie [[19 Dywizja Zmechanizowana|19 Dywizji Zmechanizowanej]]. Stacjonował w [[Garnizon Gubin|garnizonie Gubin]]{{odn|Kajetanowicz|2005|s=429}}, w [[koszary|koszarach]] przy stacji. Do 15 stycznia 1953 przeformowany został na [[etat Nr 5/105 pułku zmechanizowanego]]. W 1955 jednostka została rozformowana, a jej koszary zajął [[73 Pułk Zmechanizowany|73 pułk zmechanizowany]].

== Dowódcy pułku ==
* ppłk Krzaczkowski
* mjr Kasiuk
* mjr Mysłowski

== Skład organizacyjny ==
* [[Dowództwo]]
* [[Sztab]]
* 3 bataliony piechoty zmotoryzowanej<ref>Faktycznie jeden batalion piechoty zmotoryzowanej</ref>
** 2 kompanie piechoty zmotoryzowanej
*** 2 plutony piechoty zmotoryzowanej
** kompania ciężkich karabinów maszynowych
*** 2 plutony ciężkich karabinów maszynowych
** kompania moździerzy
*** 2 plutony moździerzy
** pluton armat – 2 armaty [[57 mm armata przeciwpancerna wz. 1943 (ZiS-2)|ZiS-2]]<ref name="Etat"> Liczby przedstawiają stan etatowy. W praktyce ilość sprzętu i uzbrojenia w pułku była znacznie mniejsza.</ref>
** pluton łączności
** drużyna naprawcza
* batalion czołgów<ref>Faktycznie kompania czołgów</ref>- 23 czołgi [[T-34]]<ref name="Etat" />
** 2 kompanie czołgów
** drużyna techniczna
* dywizjon artylerii - 12 armat [[76 mm armata dywizyjna wz. 1942 (ZiS-3)|ZiS-3]]<ref name="Etat" />
* batalion szkolny
* bateria moździerzy - 6 moździerzy 120 mm<ref name="Etat" />
* kompania rozpoznawcza
** pluton zwiadu
** pluton samochodów pancernych - 5 [[BA-64]]<ref name="Etat" />
** pluton motocykli i samochodów pancernych
* kompania saperów
* kompania łączności
* kompania technicznego zaopatrzenia
* pluton obrony przeciwchemicznej
* kwatermistrzostwo
* izba chorych

Sprzęt bojowy pułku stanowiło tylko 10 czołgów średnich T-34/85 i 5 samochodów pancernych BA-64. Uzbrojeniu artyleryjskie to: 14 armat, 14 moździerzy i 3 ciężkie granatniki przeciwpancerne T-21.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Kajetanowicz | imię=Jerzy | tytuł=Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie | data=2005 | wydawca=Europejskie Centrum Edukacyjne | miejsce=Toruń; Łysomice | isbn = 83-88089-67-6 |odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Piotrowski | imię=Paweł |tytuł=Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945-1956 | data=2003 | wydawca=Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej | miejsce=Warszawa | isbn=83-88542-53-2 |odn=tak}}

{{Polskie wojska zmechanizowane}}
{{Ludowe Wojsko Polskie}}

[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1951]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1955]]
[[Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Gubinie]]
[[Kategoria:Pułki zmechanizowane ludowego Wojska Polskiego]]

title: 72 pułk zmechanizowany

Państwo: Polska

Kontynuacja: 73 pułk zmechanizowany

Dyslokacja: Gubin

Rodzaj wojsk: Wojska zmechanizowane

Podległość: 19 Dywizja Zmechanizowana


text:
# TMD-B
TMD-B (ros. ТМБ-Д) – radziecka, przeciwgąsienicowa mina przeciwpancerna.
TMB-D była prostą w masowej produkcji miną z korpusem drewnianym. Skonstruowana została w latach 40. W czasie II wojny światowej masowo produkowana w ZSRR, a po wojnie także w innych krajach (od 1952 roku także w Polsce). Wyprodukowane miny były elaborowane różnymi rodzajami materiałów wybuchowych. Stosowano między innymi amatol, dynammon, amonit, trotyl i kwas pikrynowy. Masa materiału wybuchowego wahała się od 5 do 7 kg (4,7-5,5 kg). Mina była wyposażona w zapalnik naciskowy MW-5. Wybuch od zapalnika do głównego ładunku był przenoszony za pośrednictwem 200 g ładunku trotylu. Po II wojnie światowej miny TMB-D były używane podczas wojny koreańskiej i wietnamskiej. Produkcję min o zbliżonej konstrukcji uruchomiono także w innych krajach Układu Warszawskiego (np. w Czechosłowacji produkowano zbliżoną minę PT-Mi-D).

title: TMD-B

wikitext:
{{Mina lądowa infobox
 |nazwa                  = TMD-B
 |nazwa oryginalna       =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |państwo                = SUN
 |producent              =
 |rodzaj                 = [[mina przeciwpancerna]]
 |zapalnik               = naciskowy, MW-5
 |masa                   = 7,5-8 kg<ref name="Garstka">Miny przeciwpancerne Wojska Polskiego z lat 1945-1997</ref>; 7,7 kg<ref name="Brassey's">Brassey's Infantry weapons of the world</ref> (średnia)
 |wysokość               = 140<ref name="Brassey's" />-160<ref name="Garstka" /> mm)
 |szerokość              = 280 mm
 |długość                = 320 mm
 |średnica               =
 |korpus                 = [[drewno (technika)|drewniany]]
 |materiał wybuchowy     = patrz tekst
 |promień rażenia        =
 |przebijalność pancerza =
 |użytkownicy            = [[Armia Czerwona]], [[Ludowe Wojsko Polskie|Wojsko Polskie]]
 |rzut                   =
 |opis rzutu             =
 |alt rzutu              =
 |commons                =
}}
'''TMD-B''' ({{w języku|ru|ТМБ-Д}}) – radziecka, przeciwgąsienicowa [[mina przeciwpancerna]].

TMB-D była prostą w masowej produkcji miną z korpusem drewnianym. Skonstruowana została w latach [[lata 40. XX wieku|40.]] W czasie II wojny światowej masowo produkowana w ZSRR, a po wojnie także w innych krajach (od 1952 roku także w [[Polska|Polsce]]). Wyprodukowane miny były [[Elaboracja (militaria)|elaborowane]] różnymi rodzajami [[materiał wybuchowy|materiałów wybuchowych]]. Stosowano między innymi [[Amatole (materiały wybuchowe)|amatol]], [[dynammon]], [[amonit (materiał wybuchowy)|amonit]], [[trotyl]] i [[kwas pikrynowy]]. Masa materiału wybuchowego wahała się od 5 do 7 kg<ref name="Brassey's" /> (4,7-5,5 kg)<ref name="Garstka" />. Mina była wyposażona w zapalnik naciskowy [[MW-5]]. Wybuch od zapalnika do głównego ładunku był przenoszony za pośrednictwem 200 g ładunku trotylu. Po II wojnie światowej miny TMB-D były używane podczas [[wojna koreańska|wojny koreańskiej]] i [[wojna wietnamska|wietnamskiej]]. Produkcję min o zbliżonej konstrukcji uruchomiono także w innych krajach [[Układ Warszawski|Układu Warszawskiego]] (np. w [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]] produkowano zbliżoną minę [[PT-Mi-D]]).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |autor= Owen, J.I.H.|tytuł=Brassey's Infantry weapons of the world |rok=1975 |wydawca=Brasey's Naval and Shipping Annual Ltd |miejsce=London |isbn = 0-904609-01-4}}
* {{Cytuj pismo |nazwisko=Garstka |imię=Jerzy |tytuł=Miny przeciwpancerne Wojska Polskiego z lat 1945-1997. Część I. Miny klasyczne|czasopismo= [[Nowa Technika Wojskowa]]|oznaczenie=1998 |wolumin=nr 11|strony=str. 20-23|issn=1230-1655}}

{{Miny}}

[[Kategoria:Miny przeciwpancerne]]
[[Kategoria:Miny Wojska Polskiego]]

title: TMD-B

Państwo: ZSRR

Rodzaj: mina przeciwpancerna

Zapalnik: naciskowy, MW-5

Masa: 7,5-8 kg; 7,7 kg (średnia)

Korpus: drewniany

Materiał wybuchowy: patrz tekst


text:
# Drużynowe Mistrzostwa Świata Par Strongman 2003
Drużynowe Mistrzostwa Świata Par Strongman 2003 – doroczne, drużynowe zawody siłaczy, rozgrywane w zespołach złożonych z dwóch zawodników, reprezentujących ten sam kraj.
Data: 19 lipca 2003 r.

Miejsce:  Węgry

WYNIKI ZAWODÓW:
| Miejsce | Zawodnicy                            | Kraj              | Punkty |
| ------- | ------------------------------------ | ----------------- | ------ |
| 1.      | Jarosław Dymek, Mariusz Pudzianowski | Polska            | 43,5   |
| 2.      | László Fekete, Tibor Mészáros        | Węgry             | 37     |
| 3.      | Jesse Marunde, Mark Philippi         | Stany Zjednoczone | 34     |
| 4.      | Jarno Hams, Peter Baltus             | Holandia          | 33,5   |
| 5.      | Svend Karlsen, Odd Haugen            | Norwegia          | 31     |
| 6.      | Anders Johansson, Benny Wennberg     | Szwecja           | 29,5   |
| 7.      | Matti Uppa, Tomi Lotta               | Finlandia         | 28     |
| 8.      | Heinz Ollesch, Andreas Hoffman       | Niemcy            | 17     |
| 9.      | Bernd Kerschbaumer, Franz Mullner    | Austria           | 15,5   |

wikitext:
'''Drużynowe Mistrzostwa Świata Par Strongman 2003''' – doroczne, drużynowe zawody [[strongman|siłaczy]], rozgrywane w zespołach złożonych z dwóch zawodników, reprezentujących ten sam kraj<ref>{{Cytuj | url=http://www.sfd.pl/Jarek_i_Mariusz_mistrzami_swiata_par%21%21%21-t99906.html | tytuł=Jarek i Mariusz mistrzami swiata par!!! - Forum Aktualności - Sporty Siłowe SFD<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.sfd.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-22 | archiwum=https://web.archive.org/web/20171211035443/http://www.sfd.pl/Jarek_i_Mariusz_mistrzami_swiata_par%21%21%21-t99906.html | zarchiwizowano=2017-12-11 }}</ref>.

'''Data:''' 19 lipca 2003 r.<br />
'''Miejsce:''' {{Państwo|HUN}}

<ref>{{Cytuj |tytuł = World's Strongest Team 2003 |data dostępu = 2020-11-16 |opublikowany = S.D.F |url = https://www.tapatalk.com/groups/strengthdiscussion/world-s-strongest-team-2003-t2492-s10.html |język = en}}</ref>
'''WYNIKI ZAWODÓW:'''
{| class="wikitable"
!style="background: #e3e3e3;"|Miejsce
!style="background: #e3e3e3;"|Zawodnicy
!style="background: #e3e3e3;"|Kraj
!style="background: #e3e3e3;"|Punkty
|-
| 1. || [[Jarosław Dymek]], [[Mariusz Pudzianowski]] || {{Państwo|POL}} || 43,5
|-
| 2. || [[László Fekete]], [[Tibor Mészáros]]|| {{Państwo|HUN}} || 37
|-
| 3. || [[Jesse Marunde]], [[Mark Philippi]]|| {{Państwo|USA}} || 34
|-
| 4. || [[Jarno Hams]], [[Peter Baltus]]|| {{Państwo|NLD}} ||33,5
|-
| 5. || [[Svend Karlsen]], [[Odd Haugen]]||{{Państwo|NOR}}
|31
|-
| 6. || [[Anders Johansson (strongman)|Anders Johansson]], [[Benny Wennberg]] || {{Państwo|SWE}} ||29,5
|-
|7.
|[[Matti Uppa]], [[Tomi Lotta]]
|{{Państwo|FIN}}
|28
|-
|8.
|[[Heinz Ollesch]], Andreas Hoffman
|{{Państwo|GER}}
|17
|-
|9.
|[[Bernd Kerschbaumer]], Franz Mullner
|{{Państwo|AUT}}
|15,5
|}

== Zobacz też ==
* [[Mistrzostwa Świata Strongman 2003]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Drużynowe Mistrzostwa Świata Par Strongman}}

[[Kategoria:Drużynowe Mistrzostwa Świata Par Strongman|2003]]
[[Kategoria:2003 w zawodach strongman]]
[[Kategoria:2003 na Węgrzech]]
[[Kategoria:Zawody sportowe na Węgrzech]]


text:
# Sparta Śrem (żużel)
Sparta Śrem – polski klub żużlowy ze Śremu.
Przed reorganizacją polskiego sportu, która miała miejsce na przełomie lat 40. i 50., funkcjonował w ramach sekcji motorowej Śremskiego Klubu Sportowego, natomiast po reorganizacji najpierw w ramach Zrzeszenia „Gwardia”, a później w ramach Zrzeszenia „Sparta”, przy której to nazwie pozostał również po „odwilży”.
W rozgrywkach ligowych na szczeblu centralnym brał udział w latach 1956–1964.

## Historia
W maju 1946 roku przy Śremskim Klubie Sportowym powstała sekcja motorowa. W latach 1948–1955 klub występował wyłącznie w zawodach amatorskich, z tego przez sześć sezonów w ramach rozgrywek Poznańskiej Ligi Okręgowej Drużynowych Mistrzostw Polski maszyn przystosowanych, w latach 1951-1954 pod nazwą Gwardii, a od 1955 pod szyldem Sparty. Na ten okres przypadają największe sukcesy klubu, który w 1951 wygrał rozgrywki PLO wspólnie z Włókniarzem Piła, zwycięzcą "Grupy A" (nie rozegrano bowiem meczu finałowego o tytuł mistrza PLO), a w 1952 został mistrzem Wielkopolski i wicemistrzem strefy zachodniej DMP maszyn przystosowanych. W sezonie 1952 rozgrywki te zostały bowiem zorganizowane przez Polski Związek Motorowy według formuły eliminacji regionalnych, podzielone na 4 strefy (północną, południową, zachodnią i wschodnią), które z kolei były podzielone na okręgi (strefa zachodnia dzieliła się na okręgi poznański, zielonogórski, wrocławski i opolski). Drużyna śremska jako mistrz okręgu poznańskiego uzyskała awans do finału strefy zachodniej, w którym uległa Stali Zielona Góra.
Począwszy od sezonu 1956 klub występował już w regularnej lidze żużlowej, w najniższej klasie rozgrywkowej. Dzięki masowej produkcji motocykla FIS, skonstruowanego w 1954 przez WSK Rzeszów, możliwe stało się bowiem zarówno tworzenie nowych drużyn, jak i reaktywowanie bądź zgłoszenie do regularnych rozgrywek ligowych klubów żużlowych startujących dotąd amatorsko na maszynach przystosowanych. Jednym z takich klubów była Sparta Śrem. Akces do rozgrywek zgłosiły 24 drużyny, w związku z czym II ligę podzielono na dwie grupy - Sparta została zakwalifikowana do "Grupy Północ". Różnica poziomów między poszczególnymi zespołami w obu grupach II ligi była na tyle duża, że przed kolejnym sezonem dokonano reorganizacji rozgrywek, zmniejszając II ligę do 8 zespołów. Drużyny, które w poprzednim sezonie zajęły miejsca 5-8 w grupach II ligi, zostały przeniesione do nowo utworzonej III ligi. Los ten spotkał również ekipę śremską. Sparta Śrem miała nigdy nie uzyskać awansu z najniższej klasy rozgrywkowej (po sezonie 1959 zlikwidowano III ligę), ani nie odnieść znaczącego sukcesu w zawodowym sporcie żużlowym.
W sezonie 1962 zrezygnowała z rozegrania kilku ostatnich spotkań, oddając je walkowerami, i zajęła ostatnie miejsce. Rok później po dwóch pierwszych kolejkach nieoczekiwanie objęła prowadzenie w tabeli II ligi (po zwycięstwach z Motorem Lublin i w Opolu z Kolejarzem), w czym dopomogła jej kapryśna wiosenna pogoda - jako jedyna drużyna rozegrała oba spotkania. Wkrótce wszystko jednak wróciło do normy, a Sparta do roli ligowej "czerwonej latarni". Wobec coraz gorszych wyników (ostatnie miejsca w trzech ostatnich latach swoich startów) wycofała się z rozgrywek po rozegraniu 10. rundy sezonu 1964, a ostatnim w dziejach śremskiego żużla meczem okazało się spotkanie przed własną publicznością z Motorem Lublin. Najlepszy zawodnik Sparty, Zbigniew Flegel, po rozwiązaniu sekcji wzmocnił zespół Unii Tarnów.

## Sezony
| Sezon | Rozgrywki ligowe | Rozgrywki ligowe        | Rozgrywki ligowe | Rozgrywki ligowe | Uwagi                                                                           |
| Sezon | Liga             | Liga                    | Miejsce          | Miejsce          | Uwagi                                                                           |
| ----- | ---------------- | ----------------------- | ---------------- | ---------------- | ------------------------------------------------------------------------------- |
| 1956  | II               | II liga (gr. „północ”)  | 5/8              | 5/8              | Spadek w wyniku reorganizacji rozgrywek – podjęto decyzję o utworzeniu III ligi |
| 1957  | III              | III liga (gr. „północ”) | 3/5              | 3/5              |                                                                                |
| 1958  | III              | III liga                | 5/10             | 5/10             |                                                                                |
| 1959  | III              | III liga                | 4/8              | 4/8              | Awans w wyniku reorganizacji rozgrywek – podjęto decyzję o likwidacji III ligi  |
| 1960  | II               | II liga                 | 9/11             | 9/11             |                                                                                |
| 1961  | II               | II liga                 | 8/11             | 8/11             |                                                                                |
| 1962  | II               | II liga                 | 12/12            | 12/12            |                                                                                |
| 1963  | II               | II liga                 | 12/12            | 12/12            |                                                                                |
| 1964  | II               | II liga                 | –                | 12/12            | Klub wycofał się z rozgrywek                                                    |

| Poziom ligowy | Liczba sezonów | Sezony          |
| ------------- | -------------- | --------------- |
| II            | 5              | 1956, 1960–1963 |
| III           | 3              | 1957–1959       |

title: Sparta Śrem (żużel)

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Sparta Śrem
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = żużel
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           =
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 =
 |data założenia        = maj 1946 (sekcja motorowa)<ref name="daty">{{Cytuj stronę | url = https://sportowefakty.wp.pl/zuzel/306470/robert-noga-zuzlowe-podroze-w-czasie-25 | tytuł = Robert Noga - Żużlowe podróże w czasie (25) | data dostępu = 2023-02-03 | opublikowany = sportowefakty.wp.pl | język = pl}}</ref>
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      = 1 marca 1965{{r|daty}}
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               = POL
 |siedziba              = [[Śrem]]
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       = [[Stadion Miejski w Śremie]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Sparta Śrem''' – [[Polska|polski]] klub [[Sport żużlowy|żużlowy]] ze [[Śrem]]u.

Przed reorganizacją polskiego sportu, która miała miejsce na przełomie lat 40. i 50., funkcjonował w ramach sekcji motorowej [[Warta Śrem|Śremskiego Klubu Sportowego]], natomiast po reorganizacji najpierw w ramach Zrzeszenia „Gwardia”, a później w ramach Zrzeszenia „Sparta”, przy której to nazwie pozostał również po „odwilży”.

W rozgrywkach ligowych na szczeblu centralnym brał udział w latach 1956–1964.

== Historia ==
W maju 1946 roku przy [[Warta Śrem|Śremskim Klubie Sportowym]] powstała sekcja motorowa. W latach 1948–1955 klub występował wyłącznie w zawodach amatorskich, z tego przez sześć sezonów w ramach rozgrywek Poznańskiej Ligi Okręgowej Drużynowych Mistrzostw Polski maszyn przystosowanych, w latach 1951-1954 pod nazwą Gwardii, a od 1955 pod szyldem Sparty. Na ten okres przypadają największe sukcesy klubu, który w 1951 wygrał rozgrywki PLO wspólnie z Włókniarzem Piła, zwycięzcą "Grupy A" (nie rozegrano bowiem meczu finałowego o tytuł mistrza PLO), a w 1952 został mistrzem Wielkopolski i wicemistrzem strefy zachodniej DMP maszyn przystosowanych. W sezonie 1952 rozgrywki te zostały bowiem zorganizowane przez [[Polski Związek Motorowy]] według formuły eliminacji regionalnych, podzielone na 4 strefy (północną, południową, zachodnią i wschodnią), które z kolei były podzielone na okręgi (strefa zachodnia dzieliła się na okręgi poznański, zielonogórski, wrocławski i opolski). Drużyna śremska jako mistrz okręgu poznańskiego uzyskała awans do finału strefy zachodniej, w którym uległa [[ZKŻ Zielona Góra|Stali Zielona Góra]].

Począwszy od sezonu 1956 klub występował już w regularnej lidze żużlowej, w najniższej klasie rozgrywkowej. Dzięki masowej produkcji motocykla [[WSK FIS|FIS]], skonstruowanego w 1954 przez [[Pratt & Whitney Rzeszów|WSK Rzeszów]], możliwe stało się bowiem zarówno tworzenie nowych drużyn, jak i reaktywowanie bądź zgłoszenie do regularnych rozgrywek ligowych klubów żużlowych startujących dotąd amatorsko na maszynach przystosowanych. Jednym z takich klubów była Sparta Śrem. Akces do rozgrywek zgłosiły 24 drużyny, w związku z czym II ligę podzielono na dwie grupy - Sparta została zakwalifikowana do "Grupy Północ". Różnica poziomów między poszczególnymi zespołami w obu grupach II ligi była na tyle duża, że przed kolejnym sezonem dokonano reorganizacji rozgrywek, zmniejszając II ligę do 8 zespołów. Drużyny, które w poprzednim sezonie zajęły miejsca 5-8 w grupach II ligi, zostały przeniesione do nowo utworzonej III ligi. Los ten spotkał również ekipę śremską. Sparta Śrem miała nigdy nie uzyskać awansu z najniższej klasy rozgrywkowej (po sezonie 1959 zlikwidowano III ligę), ani nie odnieść znaczącego sukcesu w zawodowym sporcie żużlowym.

W sezonie 1962 zrezygnowała z rozegrania kilku ostatnich spotkań, oddając je walkowerami, i zajęła ostatnie miejsce. Rok później po dwóch pierwszych kolejkach nieoczekiwanie objęła prowadzenie w tabeli II ligi (po zwycięstwach z [[Motor Lublin (żużel)|Motorem Lublin]] i w Opolu z [[Kolejarz Opole (żużel)|Kolejarzem]]), w czym dopomogła jej kapryśna wiosenna pogoda - jako jedyna drużyna rozegrała oba spotkania. Wkrótce wszystko jednak wróciło do normy, a Sparta do roli ligowej "czerwonej latarni". Wobec coraz gorszych wyników (ostatnie miejsca w trzech ostatnich latach swoich startów) wycofała się z rozgrywek po rozegraniu 10. rundy sezonu 1964, a ostatnim w dziejach śremskiego żużla meczem okazało się spotkanie przed własną publicznością z Motorem Lublin. Najlepszy zawodnik Sparty, Zbigniew Flegel, po rozwiązaniu sekcji wzmocnił zespół [[Unia Tarnów (żużel)|Unii Tarnów]].

== Sezony ==
{|class="wikitable" style="text-align:center;font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Sezon
!colspan=4|Rozgrywki ligowe
!rowspan=2|Uwagi
|-
!colspan=2|Liga
!colspan=2|Miejsce
|-
|bgcolor=d0e7ff| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1956|1956]]
|bgcolor=d0e7ff| II
|style="text-align:left"| II liga (gr. „północ”)
|style="text-align:right" colspan=2| 5/8
|style="text-align:left;font-size:85%;background-color:#FFCCCC"| {{zmiana|spadek}} Spadek w wyniku reorganizacji rozgrywek – podjęto decyzję o utworzeniu III ligi
|-
|bgcolor=ffffcc| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1957|1957]]
|bgcolor=ffffcc rowspan=3| III
|style="text-align:left"| III liga (gr. „północ”)
|style="text-align:right" colspan=2| 3/5
|style="text-align:left;font-size:85%|
|-
|bgcolor=ffffcc| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1958|1958]]
|style="text-align:left"| III liga
|style="text-align:right" colspan=2| 5/10
|style="text-align:left;font-size:85%|
|-
|bgcolor=ffffcc| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1959|1959]]
|style="text-align:left"| III liga
|style="text-align:right" colspan=2| 4/8
|style="text-align:left;font-size:85%;background-color:#D0F0C0"| {{zmiana|wzrost}} Awans w wyniku reorganizacji rozgrywek – podjęto decyzję o likwidacji III ligi
|-
|bgcolor=d0e7ff| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1960|1960]]
|bgcolor=d0e7ff rowspan=5| II
|style="text-align:left"| II liga
|style="text-align:right" colspan=2| 9/11
|style="text-align:left;font-size:85%|
|-
|bgcolor=d0e7ff| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1961|1961]]
|style="text-align:left"| II liga
|style="text-align:right" colspan=2| 8/11
|style="text-align:left;font-size:85%|
|-
|bgcolor=d0e7ff| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1962|1962]]
|style="text-align:left"| II liga
|style="text-align:right" colspan=2| 12/12
|style="text-align:left;font-size:85%|
|-
|bgcolor=d0e7ff| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1963|1963]]
|style="text-align:left"| II liga
|style="text-align:right"| 12/12
|style="text-align:right" rowspan=2| 12/12
|style="text-align:left;font-size:85%|
|-
|bgcolor=d0e7ff| [[Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1964|1964]]
|style="text-align:left"| II liga
|style="text-align:right;background-color:#EFEFEF"| –
|style="text-align:left;font-size:85%| Klub wycofał się z rozgrywek<ref group="uwaga">Zespół Sparty Śrem wycofał się w trakcie rozgrywek a mecze z jego udziałem anulowano.</ref>
|}

{| class="wikitable" style="text-align:center;font-size:90%"
|-
!Poziom ligowy
!Liczba sezonów
!Sezony
|-
| bgcolor="#d0e7ff" |II
|5
|style="font-size:85%"|1956, 1960–1963
|-
| bgcolor="#ffffcc" |III
|3
|style="font-size:85%"|1957–1959
|}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.speedwayw.pl/ | tytuł = Historia speedway’a w Polsce | opublikowany = speedwayw.pl | język = pl}}

{{Polskie kluby żużlowe}}

[[Kategoria:Warta Śrem|!]]
[[Kategoria:Nieistniejące polskie kluby żużlowe|Śrem]]

title: · Sparta Śrem

Data założenia: maj 1946 (sekcja motorowa)

Data rozwiązania: 1 marca 1965

Siedziba: Śrem

Stadion: Stadion Miejski w Śremie


text:
# Ivan Sutherland
Ivan Edward Sutherland (ur. 16 maja 1938 w Hastings, Nebraska) – młodszy brat Berta Sutherlanda – amerykański inżynier, twórca Sketchpada, innowacyjnego programu, który wpłynął na rozwój metod interakcji człowieka z komputerem.
Sketchpad, uruchamiany na komputerze TX-2, wpłynął na znany system hipertekstowy Douglasa Engelbarta oN-Line System, jak również na opracowanie graficznego systemu użytkownika. Sketchpad, z kolei, był pod wpływem koncepcji systemu Memex, który Vannevar Bush nakreślił w swym słynnym artykule "As We May Think". Za opracowanie Sketchpada i związane z tym prace Sutherland otrzymał w 1988 r. Nagrodę Turinga.
W 1968 r. Sutherland, z pomocą swojego studenta Boba Sproulla, opracował prawdopodobnie pierwszy w świecie system wirtualnej rzeczywistości, używając nakładanych na głowę wyświetlaczy. System był prymitywny, zarówno jeśli chodzi i interfejs, jak i realizm. Był tak ciężki, że musiał być dodatkowo podwieszany u sufitu, a grafika ograniczała się do prostych szkieletów obiektów.

## Życiorys
Sutherland zdobył stopień bakałarza z inżynierii elektrycznej w Carnegie Institute of Technology (znany dzisiaj jako Carnegie-Mellon University), stopień magistra w kalifornijskim Caltechu, a stopień doktora w MIT. Ze swoim kolegą Davidem Evansem założył firmę Evans and Sutherland, która prowadziła pionierskie prace w dziedzinie sprzętu komputerowego czasu rzeczywistego, akcelerowanej grafiki trójwymiarowej i języków drukarek.
Wśród byłych pracowników Evans and Sutherland są takie postacie, jak założyciele Adobe Systems, (John Warnock) i Silicon Graphics, (Jim Clark).
Obecnie pracuje dla Sun Microsystems.
W 2012 roku został nagrodzony Nagrodą Kioto w dziedznie zaawansowanych technologii w 2000 roku.

title: Ivan Sutherland

wikitext:
{{inne znaczenia|informatyka|artykuł o [[Ivan Sutherland (wioślarz)|wioślarzu]]}}
[[Plik:Ivan Sutherland at CHM.jpg|thumb|right|Ivan Sutherland]]
'''Ivan Edward Sutherland''' (ur. [[16 maja]] [[1938]] w [[Hastings]], [[Nebraska]]) – młodszy brat [[Bert Sutherland|Berta Sutherlanda]] – amerykański inżynier, twórca [[Sketchpad]]a, innowacyjnego programu, który wpłynął na rozwój metod interakcji człowieka z komputerem.

Sketchpad, uruchamiany na komputerze [[TX-2]], wpłynął na znany system [[hipertekst]]owy [[Douglas Engelbart|Douglasa Engelbarta]] [[oN-Line System]], jak również na opracowanie [[Graficzny interfejs użytkownika|graficznego systemu użytkownika]]. Sketchpad, z kolei, był pod wpływem koncepcji systemu [[Memex]], który [[Vannevar Bush]] nakreślił w swym słynnym artykule "[[As We May Think]]". Za opracowanie Sketchpada i związane z tym prace Sutherland otrzymał w [[1988]] r. [[Nagroda Turinga|Nagrodę Turinga]].

W [[1968]] r. Sutherland, z pomocą swojego studenta Boba Sproulla, opracował prawdopodobnie pierwszy w świecie system [[rzeczywistość wirtualna|wirtualnej rzeczywistości]], używając nakładanych na głowę wyświetlaczy. System był prymitywny, zarówno jeśli chodzi i interfejs, jak i realizm. Był tak ciężki, że musiał być dodatkowo podwieszany u sufitu, a grafika ograniczała się do prostych szkieletów obiektów.

== Życiorys ==
Sutherland zdobył stopień bakałarza z inżynierii elektrycznej w Carnegie Institute of Technology (znany dzisiaj jako Carnegie-Mellon University), stopień magistra w kalifornijskim Caltechu, a stopień doktora w [[Massachusetts Institute of Technology|MIT]]. Ze swoim kolegą [[David C. Evans|Davidem Evansem]] założył firmę [[Evans and Sutherland]], która prowadziła pionierskie prace w dziedzinie sprzętu komputerowego czasu rzeczywistego, akcelerowanej grafiki trójwymiarowej i języków drukarek.

Wśród byłych pracowników Evans and Sutherland są takie postacie, jak założyciele [[Adobe Systems]], ([[John Warnock]]) i [[Silicon Graphics]], ([[James H. Clark|Jim Clark]]).

Obecnie pracuje dla [[Sun Microsystems]].

W 2012 roku został nagrodzony [[Nagroda Kioto|Nagrodą Kioto]] w dziedznie zaawansowanych technologii w 2000 roku<ref>{{cytuj | url = https://www.kyotoprize.org/en/laureates/ivan-edward-sutherland/ | język = en | data dostępu = 2020-03-21 | tytuł = Ivan Edward Sutherland | opublikowany = Kyoto Prize}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://research.sun.com/people/mybio.php?uid=14675 | tytuł = Ivan Sutherland, Sun Fellow and V.P | opublikowany = research.sun.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20051120064606/http://research.sun.com/people/mybio.php?uid=14675 | zarchiwizowano = 2005-11-20}}

{{Nagroda Turinga}}
{{Nagroda Kioto – zaawansowane technologie}}
{{Laureaci Medalu Johna von Neumanna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Sutherland, Ivan}}
[[Kategoria:Amerykańscy informatycy]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Turinga]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Kioto]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1938]]
[[Kategoria:Laureaci Medalu Johna von Neumanna]]


text:
# Brasilicereus
Brasilicereus Backeb. – rodzaj sukulentów z rodziny kaktusowatych (Cactaceae). Rodzaj obejmuje dwa gatunki występujące we wschodniej Brazylii (Minas Gerais). Gatunkiem typowym jest B. phaeacanthus (Gürke) Backeberg.

## Systematyka
Rodzaj Brasilicereus jest czasem włączany do rodzaju Cereus Mill.
Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system APG III z 2009)
Należy do rodziny kaktusowatych (Cactaceae) Juss., która jest jednym z kladów w obrębie rzędu goździkowców (Caryophyllales)  i klasy roślin okrytonasiennych. W obrębie kaktusowatych należy do plemienia Cereae, podrodziny Cactoideae.
Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa goździkowe (Caryophyllidae Takht.), nadrząd  Caryophyllanae Takht.,  rząd goździkowce (Caryophyllales Perleb), podrząd Cactineae Bessey in C.K. Adams, rodzina kaktusowate (Cactaceae Juss.), rodzaj Brasilicereus Backeb.
Gatunki
- Brasilicereus markgrafii Backeb. & Voll
- Brasilicereus phaeacanthus (Gürke) Backeb.

## Zagrożenia
Ze względu na degradację siedlisk obserwuje się spadek liczby stanowisk i spadek liczebności populacji tych kaktusów. Jeden z gatunków B. markgrafii został uznany za zagrożony wyginięciem i wpisany do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych (kategoria zagrożenia EN).

title: Brasilicereus

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Brasilicereus
 |grafika              = The Cactaceae Vol II, plate VIII filtered filtered.jpg
 |opis grafiki         = Nr 3. ''Brasilicereus phaeacanthus''
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[Goździkowce|goździkopodobne]]
 |rząd                 = [[goździkowce]]
 |rodzina              = [[kaktusowate]]
 |rodzaj               = ''Brasilicereus''
 |nazwa łacińska       = Brasilicereus
 |autor                = [[Curt Backeberg|Backeb.]]
 |cytat                = Blätt. Kakteenf. 1938(6): [22]. 1938
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Brasilicereus
}}
'''''Brasilicereus''''' Backeb. – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[sukulent]]ów z rodziny [[kaktusowate|kaktusowatych]] (''Cactaceae''). Rodzaj obejmuje dwa gatunki występujące we wschodniej [[Brazylia|Brazylii]] ([[Minas Gerais]]). [[Gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] jest ''B. phaeacanthus'' (Gürke) Backeberg<ref name=A>{{Cytuj stronę |url=http://botany.si.edu/ing/ |tytuł=Index Nominum Genericorum|data dostępu =2010-01-10}}</ref>.

== Systematyka ==
Rodzaj ''Brasilicereus'' jest czasem włączany do rodzaju ''[[Cereus]]'' Mill.<ref>{{cytuj stronę|url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomygenus.aspx?id=13718|praca=Germplasm Resources Information Network – (GRIN)|tytuł=Genus: ''Brasilicereus'' Backeb.|język=en|data dostępu=2008-08-04|opublikowany=USDA, ARS, National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland}}</ref>

; Pozycja systematyczna według [[Angiosperm Phylogeny Website|APweb]] (aktualizowany [[system APG III]] z 2009):
Należy do rodziny [[Kaktusowate|kaktusowatych]] (''Cactaceae'') Juss., która jest jednym z [[klad]]ów w obrębie rzędu [[Goździkowce|goździkowców]] (''Caryophyllales'')  i klasy roślin [[okrytonasienne|okrytonasiennych]]<ref name="apweb" />. W obrębie kaktusowatych należy do plemienia ''Cereae'', podrodziny ''Cactoideae''<ref name=grin>{{Cytuj stronę |url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxon/taxonomysearch.aspx?language=en |tytuł=Germplasm Resources Information Network (GRIN)|data dostępu = 2011-02-24}}</ref>.
; Pozycja w [[system Reveala|systemie Reveala]] (1993-1999):
Gromada [[okrytonasienne]] (''Magnoliophyta'' Cronquist), podgromada ''Magnoliophytina'' Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa ''[[Rosopsida]]'' Batsch, podklasa [[goździkowe]] (''Caryophyllidae'' Takht.), nadrząd  ''Caryophyllanae'' Takht.,  rząd [[goździkowce]] (''Caryophyllales'' Perleb), podrząd ''Cactineae'' Bessey in C.K. Adams, rodzina [[kaktusowate]] (''Cactaceae'' Juss.), rodzaj ''Brasilicereus'' Backeb<ref name=autonazwa1>James L. Reveal ''System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy.'' Department of Plant Biology, University of Maryland, 1999. [https://web.archive.org/web/20040823212730/http://www.crescentbloom.com/Plants/Genus/B/R/Brasilicereus.htm Systematyka rodzaju ''Brasilicereus'' według Reveala]</ref>.

; Gatunki<ref name=TPL>{{Cytuj stronę | tytuł =The Plant List. ''Brasilicereus'' | url = http://www.theplantlist.org/tpl/search?q=brasilicereus| data dostępu = 2011-02-24}}</ref>:
* ''[[Brasilicereus markgrafii]]'' Backeb. & Voll
* ''[[Brasilicereus phaeacanthus]]'' (Gürke) Backeb.

== Zagrożenia ==
Ze względu na degradację siedlisk obserwuje się spadek liczby stanowisk i spadek liczebności populacji tych kaktusów. Jeden z gatunków ''B. markgrafii'' został uznany za zagrożony wyginięciem i wpisany do [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej księgi gatunków zagrożonych]] (kategoria zagrożenia EN)<ref>{{IUCN |id = 40876 |nazwa = Brasilicereus markgrafii |autor = M. Machado, N.P. Taylor, D. Zappi |data dostępu = 4 sierpnia 2008}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-05-07}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kaktusowate]]

title: Brasilicereus

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: goździkopodobne

Rząd: goździkowce

Rodzina: kaktusowate

Rodzaj: Brasilicereus


text:
# Fengyang
Fengyang (chiń. upr. 凤阳县; chiń. trad. 鳳陽縣; pinyin Fèngyáng Xiàn) – powiat w północno-zachodniej części prefektury miejskiej Chuzhou w prowincji Anhui w Chińskiej Republice Ludowej. Liczba mieszkańców powiatu, w 2010 roku, wynosiła 644 895.

title: Fengyang

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Fengyang
 |nazwa oryginalna                = {{k|zh|凤阳}}
 |dopełniacz nazwy                = Fengyang
 |zh:pismo uproszczone            = 凤阳县
 |zh:pismo tradycyjne             = 鳳陽縣
 |zh:transkrypcja hanyu pinyin    = Fèngyáng Xiàn
 |zh:transkrypcja Wade-Giles      =
 |zh:transkrypcja jyutping        =
 |zh:transkrypcja poj             =
 |zh:nazwa skrócona               =
 |zh:IPA                          =
 |zh:audio                        =
 |jednostka                       = powiat
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = CHN
 |1. jednostka administracyjna    = [[Anhui]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[Chuzhou]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 1920 km²
 |rok                             = 2010
 |liczba ludności                 = 644 895
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                = +86 (0)0550<ref name=kodpocztowy />
 |kod pocztowy                    = 233100<ref name=kodpocztowy />
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 32°47'28.7"N 117°36'13.0"E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Fengyang''' ({{chińskie|trad=鳳陽縣|upr=凤阳县|hp=Fèngyáng Xiàn}}) – powiat w północno-zachodniej części prefektury miejskiej [[Chuzhou]] w prowincji [[Anhui]] w [[Chińska Republika Ludowa|Chińskiej Republice Ludowej]]<ref name=:0 />. Liczba mieszkańców powiatu, w 2010 roku, wynosiła 644 895<ref name=ludność2010 />.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=kodpocztowy>{{Cytuj |tytuł = Anhui Area and Zip Code |data dostępu = 2019-06-09 |opublikowany = Travel China Guide |url = https://www.travelchinaguide.com/essential/area_zip/anhui.htm}}</ref>
<ref name=:0>{{Cytuj |tytuł = China Map |data dostępu = 2019-06-16 |opublikowany = Worldmap.Harvard.edu |url = http://worldmap.harvard.edu/maps/chinamap/diu}}</ref>
<ref name="ludność2010" >{{Cytuj|tytuł = 滁州人口发展概述|data dostępu = 2019-06-12|url = http://tjj.chuzhou.gov.cn/5177855/5738260.html|archiwum = https://web.archive.org/web/20190616201817/http://tjj.chuzhou.gov.cn/5177855/5738260.html|zarchiwizowano = 2019-06-16}}</ref>}}

{{Chuzhou}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiaty w prowincji Anhui]]

title: Fengyang凤阳

Pismo uproszczone: 凤阳县

Pismo tradycyjne: 鳳陽縣

Hanyu pinyin: Fèngyáng Xiàn

Państwo: Chiny

Prowincja: Anhui

Prefektura: Chuzhou


text:
# Dan Niculescu
Dan Niculescu (ur. 22 października 1929 w Bukareszcie, zm. w 1999) – rumuński koszykarz. Reprezentant kraju na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach. Na igrzyskach olimpijskich zagrał w obu meczach, w meczu z Kanadyjczykami zdobył 5, a w meczu z Włochami zdobył 2 punkty.

title: Dan Niculescu

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Dan Niculescu
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |numer                   =
 |klub                    =
 |pozycja                 =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = 22 października 1929
 |miejsce urodzenia       = [[Bukareszt]]
 |data śmierci            = 1999
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  =
 |masa ciała              =
 |aktywność               =
 |szkoła średnia          =
 |college                 =
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         =
 |data1                   =
 |kariera reprezentacyjna =
 |data2                   =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  = {{Medalista infobox/reprezentacja |ROU|1952}}
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Dan Niculescu''' (ur. [[22 października]] [[1929]] w [[Bukareszt|Bukareszcie]], zm. w [[1999]]) – rumuński koszykarz. [[Rumunia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952|Reprezentant kraju]] na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1952|igrzyskach olimpijskich w 1952]] w Helsinkach. Na igrzyskach olimpijskich zagrał w obu meczach, w meczu z [[Reprezentacja Kanady w koszykówce mężczyzn|Kanadyjczykami]] zdobył 5, a w meczu z [[Reprezentacja Włoch w koszykówce mężczyzn|Włochami]] zdobył 2 punkty.

== Bibliografia ==
* {{cytuj | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ni/dan-niculescu-1.html | tytuł = Dan Niculescu Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2011-05-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20110824212753/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ni/dan-niculescu-1.html | zarchiwizowano = 24 sierpnia 2011 }}

{{SORTUJ:Niculescu, Dan}}
[[Kategoria:Koszykarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Rumuńscy koszykarze]]
[[Kategoria:Rumuńscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1929]]
[[Kategoria:Zmarli w 1999]]

title: · Dan Niculescu

Data i miejsce urodzenia: 22 października 1929 · Bukareszt


text:
# Ignacewo (powiat kościański)
Ignacewo – przysiółek w Polsce położony w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan.
Ignacewo leży na Równinie Kościańskiej, na północ od drogi wojewódzkiej nr 308, na południowy wschód od Kościana. Na północ od miejscowości przebiega linia kolejowa z Kościana do Miejskiej Górki oraz przepływa Rów Wyskoć. Wieś leży na terenie Parku Krajobrazowego im. gen. Dezyderego Chłapowskiego.
Pod koniec XIX wieku osada Ignacewo liczyła 29 mieszkańców, wyznania katolickiego i 4 dymy (domostwa). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Przez przysiółek przebiega zielony szlak pieszy łączący miejscowości na terenie parku krajobrazowego.

title: Ignacewo (powiat kościański)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Ignacewo
 |rodzaj miejscowości    = przysiółek
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat kościański|kościański]]
 |gmina                  = [[Kościan (gmina wiejska)|Kościan]]
 |sołectwo               = [[Wyskoć]]
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 26
 |rok                    = 2010
 |strefa numeracyjna     = 65
 |kod pocztowy           = 64-000<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=361}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PKS
 |SIMC                   = 0371950
 |kod mapy               = Kościan (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 52°02'17"N 16°47'22"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|42313|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
{{inne znaczenia|miejscowości w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim|[[Ignacewo|inne miejscowości o tej nazwie]]}}

'''Ignacewo''' – [[przysiółek]] w [[Polska|Polsce]] położony w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat kościański|powiecie kościańskim]], w [[Kościan (gmina wiejska)|gminie Kościan]]<ref name="Dz.U. 29/2013" />.

Ignacewo leży na [[Równina Kościańska|Równinie Kościańskiej]], na północ od [[droga wojewódzka nr 308|drogi wojewódzkiej nr 308]], na południowy wschód od [[Kościan]]a<ref name="WZKKościan1997" />. Na północ od miejscowości przebiega [[Linia kolejowa nr 366|linia kolejowa z Kościana do Miejskiej Górki]] oraz przepływa [[Rów Wyskoć]]<ref name="WZKKościan1997" />. Wieś leży na terenie [[Park Krajobrazowy im. gen. Dezyderego Chłapowskiego|Parku Krajobrazowego im. gen. Dezyderego Chłapowskiego]]<ref name="WZKKościan1997" />.

Pod koniec XIX wieku osada Ignacewo liczyła 29 mieszkańców, wyznania katolickiego i 4 dymy (domostwa)<ref name="SgKP" />. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo leszczyńskie|województwa leszczyńskiego]]<ref name="WZKKościan1997" />.

Przez przysiółek przebiega zielony szlak pieszy łączący miejscowości na terenie parku krajobrazowego<ref name="WZKKościan1997" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Dz.U. 29/2013">
{{Cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 672 | data = 13 lutego 2013 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2015-07-05}}</ref>
* <ref name="SgKP">
{{SgKP|III|244|Ignacewo}}</ref>
* <ref name="WZKKościan1997">
{{Cytuj książkę | nazwisko = Dziewulska | imię=Alicja | nazwisko2 = Maj | imię2 = Jan | tytuł = Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne | wydawca = Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne | miejsce = Warszawa | rok = 1997 | isbn = 83-7135-149-6}}</ref>
}}

{{Gmina Kościan}}

[[Kategoria:Kościan (gmina wiejska)]]

title: Ignacewo

Województwo: wielkopolskie

Powiat: kościański

Gmina: Kościan

Sołectwo: Wyskoć

Tablice rejestracyjne: PKS


text:
# Ryszard Antkowiak
Ryszard Antkowiak (ur. 9 lipca 1930 w Nadwórnej, zm. 18 listopada 1994) – polski kajakarz, sześciokrotny mistrz Polski w wioślarstwie.
Po wojnie przeprowadził się do Lądka-Zdroju. W 1950 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym w Kłodzku.
W 1953 ukończył Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Jego trenerem był Zbigniew Schwarzer. Był zawodnikiem AZS Wrocław. Jako trener kadry narodowej wychował zawodników zdobywających tytuły olimpijskie, tytuły Mistrzów Europy i świata, m.in. Jana Frączka (IO 1972), Wojciecha Kudlika (IO 1972), Marka Łbika (IO 1980, 1988, mistrz świata), Jerzego Stanucha (IO 1972), Ryszarda Serugę (IO 1972).
Jeszcze na studiach rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w WSWF we Wrocławiu. W 1968 uzyskał stopień doktora na podstawie dysertacji „Budowa morfologiczna kajakarzy polskich z uwzględnieniem rozwoju kajakarstwa”. W 1991 przeszedł na emeryturę. Działacz Polskiego Związku Kajakowego.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu”.
Syn Anny z d. Kunicka. Brat Zygmunta Antkowiaka. Żonaty z Barbarą.
Został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu 13-4-14.

title: Ryszard Antkowiak

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Ryszard Antkowiak
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 9 lipca 1930
 |miejsce urodzenia         = [[Nadwórna]]
 |data śmierci              = 18 listopada 1994
 |miejsce śmierci           =
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Świętej Rodziny]] we [[Wrocław]]iu
 |zawód                     = kajakarz, trener, wykładowca
 |Alma Mater                = [[Akademia Wychowania Fizycznego im. Polskich Olimpijczyków we Wrocławiu|WSWF we Wrocławiu]]
 |pracodawca                = [[Akademia Wychowania Fizycznego im. Polskich Olimpijczyków we Wrocławiu|AWF we Wrocławiu]]
 |małżeństwo                = Barbara
 |krewni i powinowaci       = [[Zygmunt Antkowiak]] (brat)
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KK}}<br>[[Plik:Odznaka Zasłużony Mistrz Sportu.jpg|40px]]
 |commons                   =
}}

'''Ryszard Antkowiak''' (ur. 9 lipca 1930 w [[Nadwórna|Nadwórnej]], zm. 18 listopada 1994) – [[Polska|polski]] [[Kajakarstwo|kajakarz]], sześciokrotny mistrz Polski w wioślarstwie.

Po wojnie przeprowadził się do [[Lądek-Zdrój|Lądka-Zdroju]]. W 1950 zdał maturę w [[I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Kłodzku|Liceum Ogólnokształcącym]] w [[Kłodzko|Kłodzku]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Biogramy |data dostępu = 2024-09-29 |opublikowany = muzeum.azs.pl |url = https://muzeum.azs.pl/post/attachments/17647-20190906103253518biogramy_azs_wrocaw.pdf}}</ref>.

W 1953 ukończył [[Akademia Wychowania Fizycznego im. Polskich Olimpijczyków we Wrocławiu|Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego we Wrocławiu]]. Jego trenerem był [[Zbigniew Schwarzer]]. Był zawodnikiem AZS Wrocław. Jako trener kadry narodowej wychował zawodników zdobywających tytuły olimpijskie, tytuły Mistrzów Europy i świata<ref name=":0" />, m.in. [[Jan Frączek|Jana Frączka]] (IO 1972), [[Wojciech Kudlik|Wojciecha Kudlika]] (IO 1972), [[Marek Łbik|Marka Łbika]] (IO 1980, 1988, mistrz świata), [[Jerzy Stanuch|Jerzego Stanucha]] (IO 1972), [[Ryszard Seruga|Ryszarda Serugę]] (IO 1972)<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = ANTKOWIAK Ryszard (1930-1994) [13-4-14] |data = 2018-02-01 |data dostępu = 2024-09-29 |opublikowany = cmentarz.wroclaw.pl |url = https://cmentarz.wroclaw.pl/?p=90}}</ref>.

Jeszcze na studiach rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w WSWF we Wrocławiu. W 1968 uzyskał stopień [[doktor]]a na podstawie dysertacji „Budowa morfologiczna kajakarzy polskich z uwzględnieniem rozwoju kajakarstwa”. W 1991 przeszedł na emeryturę. Działacz [[Polski Związek Kajakowy|Polskiego Związku Kajakowego]]<ref name=":0" />.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] oraz [[Odznaka „Zasłużony Mistrz Sportu” (Polska)|odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu”]]<ref name=":0" />.

Syn Anny z d. Kunicka. Brat [[Zygmunt Antkowiak|Zygmunta Antkowiaka]]. Żonaty z Barbarą<ref name=":0" />.

Został pochowany na [[Cmentarz Świętej Rodziny|Cmentarzu Świętej Rodziny]] we Wrocławiu 13-4-14<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |tytuł = Biogramy |data dostępu = 2024-09-29 |opublikowany = muzeum.azs.pl |url = https://muzeum.azs.pl/post/attachments/17647-20190906103253518biogramy_azs_wrocaw.pdf}}
* {{Cytuj |tytuł = ANTKOWIAK Ryszard (1930-1994) [13-4-14] |data = 2018-02-01 |data dostępu = 2024-09-29 |opublikowany = cmentarz.wroclaw.pl |url = https://cmentarz.wroclaw.pl/?p=90}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Antkowiak,Ryszard}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nadwórnej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu” (Polska)]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Polscy kajakarze]]
[[Kategoria:Polscy trenerzy kajakarstwa]]
[[Kategoria:Sportowcy związani z Wrocławiem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1930]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1994]]

title: Ryszard Antkowiak

Data i miejsce urodzenia: 9 lipca 1930 · Nadwórna

Data śmierci: 18 listopada 1994

Miejsce spoczynku: Cmentarz Świętej Rodziny we Wrocławiu

Zawód, zajęcie: kajakarz, trener, wykładowca

Alma Mater: WSWF we Wrocławiu

Pracodawca: AWF we Wrocławiu

Małżeństwo: Barbara

Krewni i powinowaci: Zygmunt Antkowiak (brat)


text:
# 12 Dywizja Kawalerii (Imperium Rosyjskie)
12 Dywizja Kawalerii (ros. 12-я кавалерийская дивизия) – związek taktyczny Armii Imperium Rosyjskiego.
W 1914 wchodziła w skład 12 Korpusu Armijnego.

## Struktura organizacyjna
Organizacja w 1914
- Dowództwo dywizji – Płoskirów
- 1 Brygada Kawalerii – Płoskirów
  - 12 pułk dragonów
  - 12 Biełgorodzki pułk ułanów
- 2 Brygada Kawalerii – Płoskirów
  - 12 Achtyrski pułk huzarów
  - 3 pułk Kozaków Orenburskich
- 2 dywizjon artylerii konnej Kozaków Dońskich

wikitext:
{{Inne znaczenia|12 Dywizji Kawalerii [[Imperium Rosyjskie]]go |[[12 Dywizja Kawalerii|inne dywizje kawalerii noszące numer „12”]]}}

{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 12 Dywizja Kawalerii
 |nazwa oryginalna     = 12-я кавалерийская дивизия
 |znak                 = Coat of Arms of Russian Empire.svg
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Rosja
 |wariant flagi        = 1914
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Chmielnicki|Płoskirów]]
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Armia Imperium Rosyjskiego|Cesarska Armia Rosyjska]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Kawaleria]]
 |podległość           = [[12 Korpus Armijny (Imperium Rosyjskie)|12 Korpus Armijny]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''12 Dywizja Kawalerii''' ([[Język rosyjski|ros.]] 12-я кавалерийская дивизия) – [[związek taktyczny]] [[Armia Imperium Rosyjskiego|Armii Imperium Rosyjskiego]].

W 1914 wchodziła w skład [[12 Korpus Armijny (Imperium Rosyjskie)|12 Korpusu Armijnego]]{{odn|The Russian Army 1914|loc=Divisions}}.

== Struktura organizacyjna ==
; Organizacja w 1914{{odn|The Russian Army 1914|loc=Divisions}}
* Dowództwo dywizji – [[Chmielnicki|Płoskirów]]
* 1 Brygada Kawalerii – Płoskirów
** 12 pułk dragonów
** 12 Biełgorodzki pułk ułanów
* 2 Brygada Kawalerii – Płoskirów
** [[12 Achtyrski Pułk Huzarów|12 Achtyrski pułk huzarów]]
** 3 pułk Kozaków Orenburskich
* 2 dywizjon artylerii konnej Kozaków Dońskich

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://marksrussianmilitaryhistory.info/RUSS1914.html |tytuł = The Russian Army, 1914 |nazwisko = Conrad |imię = Mark |data = 2001 |język = en |data dostępu = 2023-09-30 |odn = {{odn/id|The Russian Army 1914|loc=}} }}

{{Dywizje Imperium Rosyjskiego}}

[[Kategoria:Dywizje kawalerii Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Wojsko w Chmielnickim]]
[[Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1875]]

title: · 12 Dywizja Kawalerii12-я кавалерийская дивизия

Państwo: Imperium Rosyjskie

Dyslokacja: Płoskirów

Rodzaj sił zbrojnych: Cesarska Armia Rosyjska

Rodzaj wojsk: Kawaleria

Podległość: 12 Korpus Armijny


text:
# Łozica (obwód Burgas)
Łozica (bułg. Лозица) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Burgas, w gminie Sungurłare. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 8 mieszkańców.

title: Łozica (obwód Burgas)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi Łozica|[[Łozica|inne miejscowości o tej nazwie]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Łozica
 |nazwa oryginalna             = {{k|bg|Лозица}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BGR
 |1. jednostka administracyjna = [[Obwód Burgas|Burgas]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Sungurłare (gmina)|Sungurłare]]
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 6,091
 |wysokość                     = 212
 |rok                          = 2020
 |liczba ludności              = 8
 |gęstość zaludnienia          = 1,31
 |numer kierunkowy             = 05571
 |kod pocztowy                 = 8466
 |tablice rejestracyjne        = А
 |współrzędne                  = 42° 43′ 43.55″ N, 26° 46′ 45.4″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Łozica''' ({{w języku|bg|Лозица}}) – [[wieś]] w [[Bułgaria|Bułgarii]], w [[Obwód Burgas|obwodzie Burgas]], w [[Sungurłare (gmina)|gminie Sungurłare]]. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 8 mieszkańców<ref>{{Cytuj |url = https://www.grao.bg/tna/t41nm-15-06-2020_2.txt |tytuł = Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес |opublikowany = Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението |język = bg |data dostępu = 2021-12-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Sungurłare}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie Burgas]]

title: ŁozicaЛозица

Państwo: Bułgaria

Obwód: Burgas

Gmina: Sungurłare

Populacja (2020) · • liczba ludności · • gęstość: · 8 · 1,31 os./km²

Tablice rejestracyjne: А


text:
# Adam Olizar (zm. 1783)
Adam Olizar herbu Radwan Sowity (zm. 2 grudnia 1783) – marszałek wołyński w konfederacji radomskiej, starosta łojowski. Właściciel dóbr Rafałówka oraz Zaborola i Milatyna. Odznaczony Orderem św. Stanisława.
Był posłem województwa wołyńskiego na Sejm Repninowski.
Pochowany w kościele dominikanów w Łucku.

title: Adam Olizar (zm. 1783)

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Adam Olizar
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Chorągwie Kmitów.svg
 |opis herbu        = [[Radwan Sowity (herb szlachecki)|Radwan Sowity]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           =
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[2 grudnia]] [[1783]]
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            =
 |matka             =
 |mąż               =
 |żona              =
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       = {{order|PL-OŚS|1}}
 |commons           =
}}
'''Adam Olizar''' herbu [[Radwan Sowity (herb szlachecki)|Radwan Sowity]] (zm. [[2 grudnia]] [[1783]]) – marszałek wołyński w [[konfederacja radomska|konfederacji radomskiej]], starosta łojowski. Właściciel dóbr Rafałówka oraz Zaborola i Milatyna. Odznaczony [[Order Świętego Stanisława|Orderem św. Stanisława]].

Był posłem [[województwo wołyńskie (I Rzeczpospolita)|województwa wołyńskiego]] na [[Sejm Repninowski]]<ref>Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 34.</ref>.

Pochowany w kościele dominikanów w [[Łuck]]u.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Aleksander Kraushar]], Książę Repnin i Polska, t. I, Warszawa 1900.
* Szczęsny Morawski, Materyały do konfederacyi barskiej r. 1767-1768: z niedrukowanych dotąd i nieznanych rękopisów Lwów 1851
* Złota księga szlachty polskiej, R. XXI, Poznań 1899.

{{SORTUJ:Olizar, Adam}}
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Łuckiem (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Marszałkowie konfederaccy (województwo wołyńskie)]]
[[Kategoria:Marszałkowie konfederacji radomskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Olizarowie herbu Radwan Sowity|Adam Olizar (zm. 1783)]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny delegacyjny (1767–1768)]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo wołyńskie)]]
[[Kategoria:Starostowie niegrodowi (województwo kijowskie)]]
[[Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1783]]

title: Adam Olizar

Data śmierci: 2 grudnia 1783


text:
# Le Nouvion-en-Thiérache
Le Nouvion-en-Thiérache – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Aisne.
Według danych na styczeń 2014 roku gminę zamieszkiwało 2849 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 58,8 osób/km².

title: Le Nouvion-en-Thiérache

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Le Nouvion-en-Thiérache
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Le Nouvion-en-Thiérache
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Le Nouvion-en-Thi%C3%A9rache %C3%A9glise 1.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Nouvion-en-Thiérache.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Hauts-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Aisne (departament)|Aisne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Vervins|Vervins]]
 |4. jednostka administracyjna    = Le Nouvion-en-Thiérache
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 02558
 |stanowisko zarządzającego       = Mer
 |zarządzający                    = Guy Vérin (2001–2020)
 |powierzchnia                    = 48,42 km²
 |wysokość                        = 154–229 m n.p.m.
 |rok                             = 2014 I
 |liczba ludności                 = 2849
 |gęstość zaludnienia             = 58,8 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 02170
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Aisne
 |współrzędne                     = 50°1′5″N 3°47′9″E
 |commons                         = Category:Le Nouvion-en-Thiérache
 |www                             =
}}
'''Le Nouvion-en-Thiérache''' – miejscowość i [[Gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Hauts-de-France]], w [[Departament (Francja)|departamencie]] [[Aisne (departament)|Aisne]].

Według danych na styczeń 2014 roku gminę zamieszkiwało 2849 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 58,8 osób/km².

== Bibliografia ==
* [http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/departement.asp?dep=02&annee=2011 Francuski Urząd Statystyczny]

{{Okręg Vervins}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gminy w departamencie Aisne]]
[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Aisne|Nouvion-en-Thiérache]]

title: Le Nouvion-en-Thiérache

Państwo: Francja

Region: Hauts-de-France

Departament: Aisne

Okręg: Vervins

Kanton: Le Nouvion-en-Thiérache


text:
# Zenon Jakubowski
Zenon Jakubowski (ur. 18 lipca 1925 w Piaskach, zm. 15 sierpnia 2003) – polski historyk, badacz dziejów Milicji Obywatelskiej.

## Życiorys
W Milicji Obywatelskiej służył od 1945, najpierw w Gdańsku, od 1947 w Kwidzynie. Od 1950 pracownik Komendy Głównej MO. Od 1954 redaktor pisma W służbie narodu. Od 1972 pracownik Akademii Spraw Wewnętrznych, był dyrektorem Instytutu Porządku Publicznego i Szkolenia Bojowego (1972−1989), Instytutu Społeczno-Politycznych (październik 1989 – marzec 1990), w październiku 1989 został równocześnie zastępcą komendanta Wydziału Polityczno-Prawnego Akademii Spraw Wewnętrznych. Autor haseł w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.

## Wybrane publikacje
- Wybrane zagadnienia służby zewnętrznej: podręcznik dla funkcjonariuszy MO, pod red. J. Starościaka, Z. Jakubowskiego i B. Skutelego, Warszawa: Oddział Szkolenia KGMO 1965.
- Franciszek Jóźwiak-Witold: życie i działalność, Warszawa: Departament Szkół i Doskonalenia Zawodowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych 1974.
- Jubileusz 30-lecia Milicji Obywatelskiej i Służby Bezpieczeństwa, Warszawa: MON 1974.
- Franciszek Jóźwiak – Witold: życie i działalność, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1978.
- (współautor: Władysław Góra), Z dziejów organów bezpieczeństwa i porządku publicznego w województwie lubelskim 1944–1948, Lublin: Wydawnictwo Lubelskie 1978.
- Na straży ładu i porządku publicznego, Warszawa: Zarząd Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego WP 1979.
- Generał Franciszek Jóźwiak – „Witold” (1895–1966), Warszawa: MON 1980.
- Milicja Obywatelska (1944–1948), Warszawa: Departament Szkolenia i Doskonalenia Zawodowego MSW 1983.
- Milicja Obywatelska w latach 1944–1956, Warszawa: ASW 1984.
- Materiały na II konferencję naukową bezpieczeństwa ruchu drogowego, red. nauk. Zenon Jakubowski, Kazimierz Straszewski, Warszawa: ASW 1985.
- W służbie ludowej Ojczyzny i społeczeństwa: w obronie ładu i porządku społecznego, pod red. Zenona Jakubowskiego, Łódź: Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych 1986.
- Patologia społeczna przedmiotem dydaktyki, badań i pisarstwa naukowego w ASW: materiały z konferencji naukowej zorganizowanej 14 listopada 1986 r., Warszawa: ASW 1987.
- Milicja Obywatelska 1944–1948, Warszawa: PWN 1988.
- Ochrona dzieł sztuki w Polsce: materiały z konferencji naukowej w ASW 18–19 maja 1989 r., red. nauk. Zenon Jakubowski, Stanisław Ziembiński, Warszawa: ASW 1990.

title: Zenon Jakubowski

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Zenon Jakubowski
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = PL Naramiennik plk BOR.svg
 |stopień             = [[pułkownik]] [[Milicja Obywatelska|MO]]
 |data urodzenia      = [[18 lipca]] [[1925]]
 |miejsce urodzenia   = [[Piaski]]
 |data śmierci        = [[15 sierpnia]] [[2003]]
 |miejsce śmierci     = [[Warszawa]]
 |lata służby         = 1945–1990
 |siły zbrojne        = [[Plik:Palemka MO.svg|15px]] [[Milicja Obywatelska]]
 |jednostki           = [[Komenda Główna Milicji Obywatelskiej]] (1950-1972)<br>[[Akademia Spraw Wewnętrznych]] (1972-1990)
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    = [[historia|historyk]]
 |odznaczenia         =
 |commons             =
}}
'''Zenon Jakubowski''' (ur. [[18 lipca]] [[1925]] w Piaskach, zm. [[15 sierpnia]] [[2003]]<ref>[http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/wyniki.php?imie=Zenon&nazwisko=Jakubowski&check_nazwisko=on&rok=1800&miesiac=1&dzien=1&rok2=2015&miesiac2=10&dzien2=12&rok_zg1=1800&miesiac_zg1=1&dzien_zg1=1&rok_zg2=2015&miesiac_zg2=10&dzien_zg2=12&cmentarz=&send=Szukaj Informacja na stronie cmentarzekomunalne.com.pl].</ref>) – [[Polacy|polski]] historyk, badacz dziejów [[Milicja Obywatelska|Milicji Obywatelskiej]].

== Życiorys ==
W Milicji Obywatelskiej służył od 1945, najpierw w Gdańsku, od 1947 w Kwidzynie. Od 1950 pracownik Komendy Głównej MO. Od 1954 redaktor pisma ''[[W służbie narodu]]''. Od 1972 pracownik [[Akademia Spraw Wewnętrznych|Akademii Spraw Wewnętrznych]], był dyrektorem Instytutu Porządku Publicznego i Szkolenia Bojowego (1972−1989), Instytutu Społeczno-Politycznych (październik 1989 – marzec 1990), w październiku 1989 został równocześnie zastępcą komendanta Wydziału Polityczno-Prawnego Akademii Spraw Wewnętrznych. Autor haseł w ''[[Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego|Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego]]''<ref>''Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego'', t. 1: ''A–D'', red. nacz. [[Feliks Tych]], Warszawa: „[[Książka i Wiedza]]”, 1978, s. 5.</ref>.

== Wybrane publikacje ==
* ''Wybrane zagadnienia służby zewnętrznej: podręcznik dla funkcjonariuszy MO'', pod red. J. Starościaka, Z. Jakubowskiego i B. Skutelego, Warszawa: Oddział Szkolenia KGMO 1965.
* ''Franciszek Jóźwiak-Witold: życie i działalność'', Warszawa: Departament Szkół i Doskonalenia Zawodowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych 1974.
* ''Jubileusz 30-lecia Milicji Obywatelskiej i Służby Bezpieczeństwa'', Warszawa: MON 1974.
* ''Franciszek Jóźwiak – Witold: życie i działalność'', Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1978.
* (współautor: [[Władysław Góra]]), ''Z dziejów organów bezpieczeństwa i porządku publicznego w województwie lubelskim 1944–1948'', Lublin: Wydawnictwo Lubelskie 1978.
* ''Na straży ładu i porządku publicznego'', Warszawa: Zarząd Propagandy i Agitacji Głównego Zarządu Politycznego WP 1979.
* ''Generał Franciszek Jóźwiak – „Witold” (1895–1966)'', Warszawa: MON 1980.
* ''Milicja Obywatelska (1944–1948)'', Warszawa: Departament Szkolenia i Doskonalenia Zawodowego MSW 1983.
* ''Milicja Obywatelska w latach 1944–1956'', Warszawa: ASW 1984.
* ''Materiały na II konferencję naukową bezpieczeństwa ruchu drogowego'', red. nauk. Zenon Jakubowski, Kazimierz Straszewski, Warszawa: ASW 1985.
* ''W służbie ludowej Ojczyzny i społeczeństwa: w obronie ładu i porządku społecznego'', pod red. Zenona Jakubowskiego, Łódź: Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych 1986.
* ''Patologia społeczna przedmiotem dydaktyki, badań i pisarstwa naukowego w ASW: materiały z konferencji naukowej zorganizowanej 14 listopada 1986 r.'', Warszawa: ASW 1987.
* ''Milicja Obywatelska 1944–1948'', Warszawa: PWN 1988.
* ''Ochrona dzieł sztuki w Polsce: materiały z konferencji naukowej w ASW 18–19 maja 1989 r.'', red. nauk. Zenon Jakubowski, Stanisław Ziembiński, Warszawa: ASW 1990.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |tytuł = Katalog pracowników, funkcjonariuszy, żołnierzy organów bezpieczeństwa państwa |url = https://katalog.bip.ipn.gov.pl/informacje/5377 |opublikowany = bip.ipn.gov.pl |data dostępu = 2015-07-07}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Jakubowski, Zenon}}
[[Kategoria:Działacze PZPR]]
[[Kategoria:Historycy Milicji Obywatelskiej]]
[[Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym Południowym w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Spraw Wewnętrznych]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1925]]
[[Kategoria:Zmarli w 2003]]
[[Kategoria:Autorzy biogramów w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego]]

title: Zenon Jakubowski

Data i miejsce urodzenia: 18 lipca 1925 · Piaski

Data i miejsce śmierci: 15 sierpnia 2003 · Warszawa

Formacja: Milicja Obywatelska

Jednostki: Komenda Główna Milicji Obywatelskiej (1950-1972) · Akademia Spraw Wewnętrznych (1972-1990)

Późniejsza praca: historyk


text:
# Ulryk (książę Meklemburgii)
Ulryk (ur. 21 kwietnia 1528, zm. 14 marca 1603) – książę Meklemburgii-Güstrow od 1555 r.

## Życiorys
Ulryk był synem księcia meklemburskiego na Güstrow Albrechta VII i Anny, córki margrabiego brandenburskiego Joachima I Nestora. Młodość spędził w Bawarii - na dworze w Monachium i na uniwersytecie w Ingolstadt. W 1547 r. zmarł jego ojciec i tron księstwa Meklemburgii-Güstrow odziedziczył starszy brat Ulryka, Jan Albrecht I. W 1550 r. Ulryk został powołany na administratora biskupstwa w Schwerinie. Gdy w 1552 r. zmarł stryj Jana Albrechta I i Ulryka, Henryk V Zgodny, książę meklemburski na Schwerinie, Ulryk zażądał podziału Meklemburgii. Mimo wrogości starszego brata zdołał dopiąć swego i w latach 1554–1556 zapewnił sobie rządy w części Meklemburgii z Güstrow. Głównym celem Ulryka było wydobycie księstwa z długów, jakie pozostały po jego ojcu. Zajmował się uporządkowaniem spraw kościelnych i sądowych w księstwie. Odbudował zamek w Güstrow po pożarach
W 1576 r. zmarł Jan Albrecht I, a Ulryk uzyskał faktyczną władzę w schwerińskiej części Meklemburgii jako opiekun swego bratanka Jana VII. Ponownie objął rządy opiekuńcze w Meklemburgii-Schwerin po śmierci Jana VII w 1592 r. za czasów małoletności dwóch jego synów: Jana Albrechta II i Adolfa Fryderyka I i sprawował je aż do swojej śmierci w 1603 r.

## Rodzina
Ulryk był dwukrotnie żonaty. W 1556 r. poślubił Elżbietę (1524–1586), córkę króla duńskiego Fryderyka I Oldenburga, wdowę po Magnusie, synu i niedoszłym następcy księcia meklemburskiego Henryka V Zgodnego. W 1588 r., po śmierci Elżbiety Ulryk ożenił się z Anną (1554–1626), córką księci pomorskiego Filipa I. Jedynym dzieckiem Ulryka była córka z pierwszego małżeństwa, Zofia (1557–1631), od 1572 r. żona swego kuzyna, króla duńskiego Fryderyka II Oldenburga.

title: Ulryk (książę Meklemburgii)

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Ulryk
 |imiona            =
 |grafika           = Ulrich3mecklenburg.jpg
 |opis grafiki      = Ulryk, malowidło z [[Kościół pocysterski w Bad Doberan|klasztorze Doberan]]
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Władcy Meklemburgii|książę Meklemburgii-Güstrow]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[1556]]
 |1. do             = [[1603]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Jan Albrecht I]]
 |1. następca       = [[Jan Albrecht II]], [[Adolf Fryderyk I]]
 |dynastia          = [[dynastia meklemburska|meklemburska]]
 |data urodzenia    = [[21 kwietnia]] [[1528]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[14 marca]] [[1603]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Albrecht VII (książę Meklemburgii)|Albrecht VII]]
 |matka             = Anna z Brandenburgii
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = 1. [[Elżbieta Oldenburg (księżna meklemburska)|Elżbieta duńska]], 2. [[Anna pomorska (1554–1626)|Anna pomorska]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Zofia meklemburska|Zofia]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           = Category:Ulrich I, Duke of Mecklenburg-Güstrow
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Ulryk''' (ur. 21 kwietnia 1528, zm. 14 marca 1603) – [[Władcy Meklemburgii|książę Meklemburgii-Güstrow]] od 1555 r.

== Życiorys ==
Ulryk był synem [[władcy Meklemburgii|księcia meklemburskiego na Güstrow]] [[Albrecht VII (książę Meklemburgii)|Albrechta VII]] i Anny, córki [[Władcy Brandenburgii|margrabiego brandenburskiego]] [[Joachim I Nestor|Joachima I Nestora]]. Młodość spędził w Bawarii - na dworze w [[Monachium]] i na uniwersytecie w [[Ingolstadt]]. W 1547 r. zmarł jego ojciec i tron księstwa Meklemburgii-Güstrow odziedziczył starszy brat Ulryka, [[Jan Albrecht I]]. W 1550 r. Ulryk został powołany na administratora biskupstwa w [[Schwerin]]ie. Gdy w 1552 r. zmarł stryj Jana Albrechta I i Ulryka, [[Henryk V Zgodny]], książę meklemburski na Schwerinie, Ulryk zażądał podziału Meklemburgii. Mimo wrogości starszego brata zdołał dopiąć swego i w latach 1554–1556 zapewnił sobie rządy w części Meklemburgii z [[Güstrow]]. Głównym celem Ulryka było wydobycie księstwa z długów, jakie pozostały po jego ojcu. Zajmował się uporządkowaniem spraw kościelnych i sądowych w księstwie. Odbudował zamek w Güstrow po pożarach

W 1576 r. zmarł Jan Albrecht I, a Ulryk uzyskał faktyczną władzę w schwerińskiej części Meklemburgii jako opiekun swego bratanka [[Jan VII (książę Meklemburgii)|Jana VII]]. Ponownie objął rządy opiekuńcze w Meklemburgii-Schwerin po śmierci Jana VII w 1592 r. za czasów małoletności dwóch jego synów: [[Jan Albrecht II|Jana Albrechta II]] i [[Adolf Fryderyk I|Adolfa Fryderyka I]] i sprawował je aż do swojej śmierci w 1603 r.

== Rodzina ==
Ulryk był dwukrotnie żonaty. W 1556 r. poślubił [[Elżbieta Oldenburg (księżna meklemburska)|Elżbietę]] (1524–1586), córkę [[władcy Danii|króla duńskiego]] [[Fryderyk I Oldenburg|Fryderyka I Oldenburga]], wdowę po Magnusie, synu i niedoszłym następcy [[władcy Meklemburgii|księcia meklemburskiego]] [[Henryk V Zgodny|Henryka V Zgodnego]]. W 1588 r., po śmierci Elżbiety Ulryk ożenił się z [[Anna pomorska (1554–1626)|Anną]] (1554–1626), córką [[książęta pomorscy|księci pomorskiego]] [[Filip I wołogoski|Filipa I]]. Jedynym dzieckiem Ulryka była córka z pierwszego małżeństwa, [[Zofia meklemburska|Zofia]] (1557–1631), od 1572 r. żona swego kuzyna, [[władcy Danii|króla duńskiego]] [[Fryderyk II Oldenburg|Fryderyka II Oldenburga]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę| tytuł = Allgemeine Deutsche Biographie| url = https://de.wikisource.org/wiki/ADB:Ulrich_III._%28Herzog_von_Mecklenburg-Schwerin%29| wydawca = Verlag von Dunckler & Humblot| miejsce = Leipzig| rok = 1895| strony = 225–226| rozdział = Ulrich III., Herzog von Mecklenburg| nazwisko r = Grotefend| imię r = Karl Ludwig| tom = 39| data dostępu = 2014-01-08}}
* {{cytuj stronę| url = http://ww-person.com/cgi-bin/l3/LANG=germ/F=Ulrich@III./N=v.Mecklenburg-Güstrow@*@v.Schwerin| tytuł = Ulrich III. v.Mecklenburg-Güstrow Bischof v.Schwerin| data dostępu = 2018-01-27| praca = WW-Person}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dynastia meklemburska]]
[[Kategoria:Władcy Meklemburgii]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1528]]
[[Kategoria:Zmarli w 1603]]

title: Ulryk

Poprzednik: Jan Albrecht I

Następca: Jan Albrecht II, Adolf Fryderyk I

Dynastia: meklemburska

Data urodzenia: 21 kwietnia 1528

Ojciec: Albrecht VII

Matka: Anna z Brandenburgii

Żona: 1. Elżbieta duńska, 2. Anna pomorska

Dzieci: Zofia


text:
# Theydon Mount
Theydon Mount lub Thoydon Mount, Theydon Paulyn, Theydon Lessington i Theydon Briwes – wieś i civil parish w Anglii, w hrabstwie Essex, w dystrykcie Epping Forest. W 2011 roku civil parish liczył 175 mieszkańców. Znajduje się w niej zabytkowy kościół pw. Archanioła Michała i 22 zabytkowe budynki.

title: Theydon Mount

wikitext:
{{Dopracować|styl=2025-07}}{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Theydon Mount
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Theydon Mount Church - geograph.org.uk - 74129.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Theydon Mount
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East of England]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Essex]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Epping Forest (dystrykt)|Epping Forest]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 175
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Essex
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Theydon Mount''' lub '''Thoydon Mount'''<ref>[http://www.visionofbritain.org.uk/place/6934/names Visionofbritain]</ref><ref>[http://www.historyhouse.co.uk/placeT/essext09.html Historyhouse] [dostęp 2012-9-10]</ref>, '''Theydon Paulyn''', '''Theydon Lessington''' i '''Theydon Briwes'''<ref>[http://www.british-history.ac.uk/vch/essex/vol4/pp275-276 British history]</ref> – wieś<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=p&gazString=THEYDON%20MOUNT|tytuł=Theydon Mount na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2012-09-10}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.geograph.org.uk/gridref/TQ4999|tytuł=Theydon Mount TQ4999 Geograph Britain and Ireland|opublikowany=geograph.org.uk|język=en|data dostępu=2012-09-10}}</ref> i [[civil parish]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Essex]], w dystrykcie [[Epping Forest (dystrykt)|Epping Forest]]<ref>[http://data.ordnancesurvey.co.uk/doc/7000000000019947 Ordnance Survey linked data]</ref>. W 2011 roku civil parish liczył 175 mieszkańców<ref>[http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=11129540&c=Theydon+Mount&d=16&e=62&g=6424966&i=1001x1003x1032x1004&m=0&r=1&s=1445773895499&enc=1 Neighbourhood Statistics]</ref>. Znajduje się w niej zabytkowy kościół pw. [[Archanioł Michał|Archanioła Michała]]<ref>[http://www.britishlistedbuildings.co.uk/en-118052-church-of-st-michael-the-archangel-theyd Church of St Michael the Archangel - Theydon Mount - Essex - England | British Listed Buildings]</ref><ref>[http://www.westgallerychurches.com/essex/theydon_mount/theydon_mount.html Westgallerychurches]</ref><ref>[http://www.essexchurches.info/church.asp?p=Theydon%20Mount Essexchurches]</ref><ref>[https://archive.ph/20121223231630/http://www.highcountry.org.uk/stmichaels.htm Highcountry]</ref><ref>[http://www.geograph.org.uk/photo/74129 Theydon Mount Church Geograph]</ref> i 22 zabytkowe budynki<ref>[http://www.britishlistedbuildings.co.uk/england/essex/theydon+mount Listed buildings in Theydon Mount]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.blackmorehistory.co.uk/theydon_mount.html Blackmorehistory] [dostęp 2012-09-10]
* [https://books.google.com/books?id=VtsHAAAAQAAJ&pg=PA279&lpg=PA279&dq=%22Theydon+Mount%22&source=bl&ots=xzN6xcMCGV&sig=E3BtuQpy1HyunN_fwllOM0ClMII&hl=en#v=onepage&q=%22Theydon%20Mount%22&f=false The history of Essex, from the earliest period to the present time Google Books] [dostęp 2012-09-10]

{{Epping Forest}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Essex]]
[[Kategoria:Civil parishes w hrabstwie Essex]]
[[Kategoria:Epping Forest]]

title: Theydon Mount

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East of England

Hrabstwo: Essex

Dystrykt: Epping Forest


text:
# Mati Raidma
Mati Raidma (ur. 7 kwietnia 1965 w Iisaku) – estoński polityk i urzędnik państwowy, od 2014 do 2015 minister środowiska.

## Życiorys
Absolwent wyższej szkoły technicznej straży pożarnej w Moskwie (1996), gdzie specjalizował się w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Odbył na tej uczelni także studia doktoranckie. Pracował początkowo w straży pożarnej w Parnawie. Od 1992 zawodowo związany z estońskim zarządem ratunkowym (Päästeamet), państwową jednostką organizacyjną odpowiedzialną m.in. za straż pożarną. W latach 2000–2006 kierował tą instytucją.
Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Estońskiej Partii Reform. Od 2006 do 2007 był doradcą premiera Andrusa Ansipa. W 2007 i w 2011 uzyskiwał mandat posła do Zgromadzenia Państwowego (Riigikogu XI i XII kadencji). 17 listopada 2014 objął stanowisko ministra środowiska w gabinecie Taaviego Rõivasa.
W wyborach krajowych w 2015 nie uzyskał mandatu, natomiast prawo do jego objęcia otrzymał kilka tygodni później w miejsce jednego z nowo powołanych ministrów. 9 kwietnia tegoż roku odszedł z rządu, powracając do pracy w parlamencie, w którym zasiadał do 2019. Powrócił do Riigikogu w trakcie kolejnej kadencji w 2021 (obejmując mandat w miejsce jednego z ministrów). W 2023 pozostał deputowanym na następną kadencję (uzyskując mandat na jej początku w miejsce jednego z członków rządu).

## Odznaczenia
- Order Krzyża Orła III klasy (1997)[5]

title: Mati Raidma

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko = Mati Raidma
 |data urodzenia = 7 kwietnia 1965
 |miejsce urodzenia = Iisaku
 |grafika = RE Mati Raidma.jpg
 |funkcja = [[Ministerstwo Środowiska (Estonia)|Minister środowiska Estonii]]
 |partia = [[Estońska Partia Reform]]
 |od = 2014
 |do = 2015
 |poprzednik = [[Keit Pentus-Rosimannus]]
 |następca = [[Marko Pomerants]]
 |odznaczenia = {{order|OKO|3}}
 |commons = Category:Mati Raidma
}}
'''Mati Raidma''' (ur. 7 kwietnia 1965 w [[Iisaku]]<ref name="bio">{{Cytuj |archiwum=https://archive.is/20141122222021/https://valitsus.ee/en/government-members/minister-environment-mati-raidma|tytuł=Minister of the Environment Mati Raidma|opublikowany=valitsus.ee|język=en}}</ref>) – [[Estonia|estoński]] polityk i urzędnik państwowy, od 2014 do 2015 minister środowiska.

== Życiorys ==
Absolwent wyższej szkoły technicznej straży pożarnej w [[Moskwa|Moskwie]] (1996), gdzie specjalizował się w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Odbył na tej uczelni także studia doktoranckie. Pracował początkowo w [[straż pożarna|straży pożarnej]] w [[Parnawa|Parnawie]]. Od 1992 zawodowo związany z estońskim zarządem ratunkowym (''Päästeamet''), państwową jednostką organizacyjną odpowiedzialną m.in. za straż pożarną. W latach 2000–2006 kierował tą instytucją<ref name="bio" />.

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach [[Estońska Partia Reform|Estońskiej Partii Reform]]. Od 2006 do 2007 był doradcą premiera [[Andrus Ansip|Andrusa Ansipa]]. W [[wybory parlamentarne w Estonii w 2007 roku|2007]] i w [[wybory parlamentarne w Estonii w 2011 roku|2011]] uzyskiwał mandat posła do [[Zgromadzenie Państwowe|Zgromadzenia Państwowego]] (Riigikogu XI i XII kadencji). 17 listopada 2014 objął stanowisko [[Ministerstwo Środowiska (Estonia)|ministra środowiska]] w [[Pierwszy rząd Taaviego Rõivasa|gabinecie Taaviego Rõivasa]]<ref name="bio" />.

W [[wybory parlamentarne w Estonii w 2015 roku|wyborach krajowych w 2015]] nie uzyskał mandatu, natomiast prawo do jego objęcia otrzymał kilka tygodni później w miejsce jednego z nowo powołanych ministrów<ref>{{Cytuj |url=http://news.err.ee/v/politics/65a86741-1534-490d-935f-08bd4b38e556|tytuł=New government opens doors to 13 MPs|data=9 kwietnia 2015|opublikowany=err.ee|język=en|data dostępu=2015-04-09}}</ref>. 9 kwietnia tegoż roku odszedł z rządu, powracając do pracy w parlamencie, w którym zasiadał do 2019. Powrócił do Riigikogu w trakcie kolejnej kadencji w 2021 (obejmując mandat w miejsce jednego z ministrów)<ref>{{Cytuj |url=https://news.err.ee/1608084958/nine-mps-to-be-replaced-with-change-of-government|tytuł=Nine MPs to be replaced with change of government|data=25 stycznia 2021|opublikowany=err.ee|język=en|data dostępu=2021-01-26}}</ref>. W 2023 pozostał deputowanym na następną kadencję (uzyskując mandat na jej początku w miejsce jednego z członków rządu)<ref>{{Cytuj |url=https://news.err.ee/1608943001/riigikogu-mp-substitutes-confirmed|tytuł=Riigikogu MP substitutes confirmed|data=10 kwietnia 2023|opublikowany=err.ee|język=en|data dostępu=2023-04-10}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order Krzyża Orła]] III klasy (1997)<ref>{{Cytuj |tytuł = Bearers of Decorations – Mati Raidma – Kotkaristi III klassi teenetemärk|język=en|data dostępu = 2025-06-04 |opublikowany = president.ee |url = https://president.ee/en/state-decorations/bearers-of-decorations/13195-mati-raidma}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Pierwszy rząd Taaviego Rõivasa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Raidma, Mati}}
[[Kategoria:Absolwenci uczelni w Moskwie]]
[[Kategoria:Estońscy ministrowie środowiska]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Parnawą]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Orła]]
[[Kategoria:Politycy Estońskiej Partii Reform]]
[[Kategoria:Posłowie do Riigikogu]]
[[Kategoria:Strażacy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: Mati Raidma

Data i miejsce urodzenia: 7 kwietnia 1965 · Iisaku

Przynależność polityczna: Estońska Partia Reform

Poprzednik: Keit Pentus-Rosimannus

Następca: Marko Pomerants


text:
# Władysław Berkan
Władysław Berkan (ur. 16 lutego 1859, zm. 30 stycznia 1941) – działacz społeczny i gospodarczy.

## Życiorys

### Życie prywatne
Władysław Berkan urodził się we wsi Sampława k. Lubawy, a jego rodzicami byli Józef Berkan, szewc oraz Katarzyna z domu Kucińska. Od 1887 był żonaty z Anną Umieńską–Kornaszewską, z którą miał czworo dzieci: córkę zmarłą w dzieciństwie oraz Kazimierę (1889-1969), Janinę i Kazimierza. Zmarł w Zakopanem 30 stycznia 1941 i tam został pochowany.

### Wykształcenie i praca zawodowa
Po ukończeniu podstawówki wyuczył się krawiectwa i w Lubawie, Grodzisku i Poznaniu pracował w swoim zawodzie. Wyjechał do Berlina w którym w 1880 był krojczym. Osiem lat później wybudował własny warsztat, który z czasem się rozbudował. W Wielkopolsce i na Pomorzu oraz w Rosji i Stanach Zjednoczonych sprzedawał odzież detalicznie i hurtowo. Od 1880 do 1917 był działaczem polonijnych organizacji zawodowych i społecznych.

### Działalność społeczna
W wielu stowarzyszeniach zawodowych i oświatowych był między innymi: od 1893 do 1917 w Towarzystwie Polskich Przemysłowców jego kilkakrotny przewodniczący, od 1895 do 1914 w Związku Towarzystwa Polskiego jeden z jego założycieli oraz przewodniczący, w Towarzystwie Polsko-Katolickiego był członkiem i honorowym jego prezesem oraz był członkiem w Towarzystwie „Oświata” oraz Spółce Pożyczkowej „Skarbona”. Był zwolennikiem polskiej prasy: „Dziennika Berlińskiego” (współzałożyciel tegoż pisma) i „Narodowca”, w których umieszczał swoje artykuły. Organizator zjazdów zawodowych i imprez kulturalnych w ramach Rocznic polskich. Zasiadał także w poznańskim zarządzie Towarzystwa Opieki nad Wychodźcami Sezonowymi. Przedsiębiorstwo którym kierował przekazał w 1917 bratu, a sam zamieszkał w Poznaniu. Od 1919 radca miejski i ławnik, a także był członkiem deputacji szkolnej magistratu. W Izbie Przemysłowo–Handlowej był zatrudniony na etacie radcy, będąc współudziałowcem i członkiem rad nadzorczych przedsiębiorstw handlowo–przemysłowych branży tekstylnej. Współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Poznania. Napisał pamiętnik Życiorys własny, który ceniono w literaturze pamiętnikarskiej i był także przedmiotem studiów socjologicznych.

## Twórczość
- Ks. Patron Wawrzyniak w moich wspomnieniach, przedm. J. Prądzyński, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań-Warszawa-Wilno-Lublin [b.d.w.]
- Życiorys własny, przedm. F. Znaniecki, Poznań 1924[4]

title: Władysław Berkan

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Władysław Berkan
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 16 lutego 1859
 |miejsce urodzenia         = Sampława
 |data śmierci              = 30 stycznia 1941
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = działacz społeczny i gospodarczy
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Władysław Berkan''' (ur. [[16 lutego]] [[1859]], zm. [[30 stycznia]] [[1941]]) – działacz społeczny i gospodarczy.

== Życiorys ==
=== Życie prywatne ===
Władysław Berkan urodził się we wsi Sampława k. Lubawy, a jego rodzicami byli Józef Berkan, szewc oraz Katarzyna z domu Kucińska. Od 1887 był żonaty z Anną Umieńską–Kornaszewską, z którą miał czworo dzieci: córkę zmarłą w dzieciństwie oraz [[Kazimiera Berkan|Kazimierę]] (1889-1969)<ref>A. Weiss, ''Berkan Kazimiera'', [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 2, Lublin 1976, kol.289.</ref>, Janinę i Kazimierza. Zmarł w Zakopanem 30 stycznia 1941 i tam został pochowany{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=50}}.

=== Wykształcenie i praca zawodowa ===
Po ukończeniu podstawówki wyuczył się krawiectwa i w Lubawie, Grodzisku i [[Poznań|Poznaniu]] pracował w swoim zawodzie. Wyjechał do [[Berlin]]a w którym w 1880 był krojczym. Osiem lat później wybudował własny warsztat, który z czasem się rozbudował. W [[Wielkopolska|Wielkopolsce]] i na [[Pomorze|Pomorzu]] oraz w [[Rosja|Rosji]] i [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] sprzedawał odzież detalicznie i hurtowo. Od 1880 do 1917 był działaczem polonijnych organizacji zawodowych i społecznych{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=50}}.

=== Działalność społeczna ===
W wielu stowarzyszeniach zawodowych i oświatowych był między innymi: od 1893 do 1917 w [[Towarzystwo Przemysłowców Polskich|Towarzystwie Polskich Przemysłowców]] jego kilkakrotny przewodniczący, od 1895 do 1914 w Związku Towarzystwa Polskiego jeden z jego założycieli oraz przewodniczący, w Towarzystwie Polsko-Katolickiego był członkiem i honorowym jego prezesem oraz był członkiem w Towarzystwie „Oświata” oraz Spółce Pożyczkowej „Skarbona”. Był zwolennikiem polskiej prasy: [[Dziennik Berliński|„Dziennika Berlińskiego”]] (współzałożyciel tegoż pisma)<ref>I. Lehmann, ''Dodatki "Dziennika Berlińskiego" dla dzieci i młodzieży w latach 1925–1939'', "Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia ad Bibliothecarum Scientiam Pertinentia", 2015, 13, s. 157-158.</ref> i [[Narodowiec (pismo)|„Narodowca”]], w których umieszczał swoje artykuły. Organizator zjazdów zawodowych i imprez kulturalnych w ramach Rocznic polskich. Zasiadał także w poznańskim zarządzie Towarzystwa Opieki nad Wychodźcami Sezonowymi. Przedsiębiorstwo którym kierował przekazał w 1917 bratu, a sam zamieszkał w Poznaniu. Od 1919 radca miejski i ławnik, a także był członkiem deputacji szkolnej magistratu. W Izbie Przemysłowo–Handlowej był zatrudniony na etacie radcy, będąc współudziałowcem i członkiem rad nadzorczych przedsiębiorstw handlowo–przemysłowych branży tekstylnej. Współzałożyciel [[Towarzystwo Miłośników Miasta Poznania im. Cyryla Ratajskiego|Towarzystwa Miłośników Poznania]]. Napisał pamiętnik ''Życiorys własny'', który ceniono w literaturze pamiętnikarskiej i był także przedmiotem studiów socjologicznych{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=50}}.

== Twórczość ==
* [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=29061 ''Ks. Patron Wawrzyniak w moich wspomnieniach'', przedm. J. Prądzyński, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań-Warszawa-Wilno-Lublin [b.d.w.<nowiki>]</nowiki>]
* ''Życiorys własny'', przedm. F. Znaniecki, Poznań 1924<ref>F. Jakubczak, ''Zasoby pamiętników. Zasady i zakres ich użytkowania'', "Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny", 51, 1989, nr 2, s. 260.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Gąsiorowski | imię = Antoni | nazwisko2 = Topolski (red.) | imię2 = Jerzy | tytuł = Wielkopolski Słownik Biograficzny | data = 1981 | autor link = Antoni Gąsiorowski (historyk) | autor link2 = Jerzy Topolski | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa-Poznań | strony = 50 | isbn = 83-01-02722-3 | odn = tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Berkan Władysław}}
[[Kategoria:Członkowie izb przemysłowo-handlowych II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania]]
[[Kategoria:Ławnicy miast II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Radni Poznania (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1859]]
[[Kategoria:Zmarli w 1941]]

title: Władysław Berkan

Data i miejsce urodzenia: 16 lutego 1859 · Sampława

Data śmierci: 30 stycznia 1941

Zawód, zajęcie: działacz społeczny i gospodarczy