text:
# (4759) Åretta
(4759) Åretta – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 245 dni w średniej odległości 3,18 j.a. Została odkryta 7 listopada 1978 roku w Obserwatorium Palomar przez Eleanor Helin i Schelte Busa. Nazwa planetoidy pochodzi od nazwy szkoły w norweskim mieście Lillehammer. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4759) 1978 VG10.

title: (4759) Åretta

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 4759
 |       nazwa = Åretta
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Eleanor Helin]],
[[Schelte Bus]]
 |       dzień = 7 listopada
 |         rok = 1978
 |występowanie = [[Pas planetoid|Pas główny]]
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 3,1811
 |    mimośród = 0,1734
 |  peryhelium = 2,6294
 |    aphelium = 3,7329
 |         lat = 5
 |         dni = 245
 |      godzin =
 |    prędkość =
 |  nachylenie = 0,8
 |    średnica = 15,64
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo = 0,1255
 |     jasność = 11,9
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(4759) Åretta''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 5 lat i 245 dni w średniej odległości 3,18 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Została odkryta 7 listopada 1978 roku w [[Obserwatorium Palomar]] przez [[Eleanor Helin]] i [[Schelte Bus]]a. Nazwa planetoidy pochodzi od nazwy szkoły w norweskim mieście [[Lillehammer]]. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe '''(4759) 1978 VG10'''.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 4001–5000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|4759}}
* {{JPLorb|4759}}
* {{MPC|4759}}

{{DEFAULTSORT:Åretta}}
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1978]]

title: (4759) Åretta

Odkrywca: Eleanor Helin, · Schelte Bus

Data odkrycia: 7 listopada 1978

Przynależność · obiektu: Pas główny

Okres obiegu · wokół Słońca: 5 lat 245 dni


text:
# Vattenfall Cyclassics 2007
Wyścig kolarski Vattenfall Cyclassics w roku 2007 odbył się jak zwykle w Hamburgu, 19 sierpnia 2007. Wyścig wygrał Alessandro Ballan pokonując na finiszu ubiegłorocznego zwycięzcę, Oscara Freire.

## Wyniki (top 10)

### 2007-19-08: Hamburg-Hamburg, 229,1 km
| [ 1 ] | Imię i nazwisko          | Drużyna               | Czas         | Punkty UCI ProTour |
| ----- | ------------------------ | --------------------- | ------------ | ------------------ |
| 1     | Alessandro Ballan Włochy | Lampre                | 5h 21' 05"   | 40                 |
| 2     | Óscar Freire Hiszpania   | Rabobank              | ten sam czas | 30                 |
| 3     | Gerald Ciolek Niemcy     | T-Mobile              | ten sam czas | 25                 |
| 4     | Danilo Napolitano Włochy | Lampre                | ten sam czas | 20                 |
| 5     | Erik Zabel Niemcy        | Milram                | ten sam czas | 15                 |
| 6     | Davide Rebellin Włochy   | Gerolsteiner          | ten sam czas | 11                 |
| 7     | Paolo Bettini Włochy     | Quick Step-Innergetic | ten sam czas | 7                  |
| 8     | Greg Van Avermaet Belgia | Predictor-Lotto       | ten sam czas | 5                  |
| 9     | Peter Wrolich Austria    | Gerolsteiner          | ten sam czas | 3                  |
| 10    | Olaf Pollack Niemcy      | Wiesenhof-Felt        | ten sam czas |                    |

Olaf Pollack nie otrzymał punktów UCI ProTour, ponieważ jego drużyna, Team Wiesenhof-Felt, nie ma licencji ProTour.

wikiname: plwiki

title: Vattenfall Cyclassics 2007

in_language: pl

wikitext:
Wyścig kolarski '''[[Vattenfall Cyclassics]] w roku 2007''' odbył się jak zwykle w [[Hamburg]]u, [[19 sierpnia]] [[2007]]. Wyścig wygrał [[Alessandro Ballan]] pokonując na finiszu ubiegłorocznego zwycięzcę, [[Óscar Freire|Oscara Freire]].

== Wyniki (top 10) ==
=== 2007-19-08: Hamburg-Hamburg, 229,1 km ===
{| class="wikitable"
!<ref>[http://web.archive.org/web/20070927204800/http://www.vattenfall-cyclassics.de/downloads/Tagesergebnis_VC2007.pdf Pełna lista wyników (PDF)]</ref>
!Imię i nazwisko
!Drużyna
!Czas
!Punkty<br />[[ProTour 2007|UCI ProTour]]
|-
|1
|'''[[Alessandro Ballan]]''' {{Państwo|ITA}}
|[[Lampre]]
|align=right|5h 21' 05"
|align="center"|40
|-
|2
|[[Óscar Freire]] {{Państwo|ESP}}
|[[Rabobank (grupa kolarska)|Rabobank]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|30
|-
|3
|[[Gerald Ciolek]] {{Państwo|DEU}}
|[[T-Mobile Team|T-Mobile]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|25
|-
|4
|[[Danilo Napolitano]] {{Państwo|ITA}}
|[[Lampre]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|20
|-
|5
|[[Erik Zabel]] {{Państwo|DEU}}
|[[Team Milram|Milram]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|15
|-
|6
|[[Davide Rebellin]] {{Państwo|ITA}}
|[[Team Gerolsteiner|Gerolsteiner]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|11
|-
|7
|[[Paolo Bettini]] {{Państwo|ITA}}
|[[Quick Step-Innergetic]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|7
|-
|8
|[[Greg Van Avermaet]] {{Państwo|BEL}}
|[[Predictor-Lotto]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|5
|-
|9
|[[Peter Wrolich]] {{Państwo|AUT}}
|[[Team Gerolsteiner|Gerolsteiner]]
|align=right|    ten sam czas
|align="center"|3
|-
|10
|[[Olaf Pollack]] {{Państwo|DEU}}
|[[Team Wiesenhof-Felt|Wiesenhof-Felt]]
|align=right|    ten sam czas
|-
|}

[[Olaf Pollack]] nie otrzymał punktów [[ProTour 2007|UCI ProTour]], ponieważ jego drużyna, [[Team Wiesenhof-Felt]], nie ma licencji ProTour.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.vattenfall-cyclassics.de/ Strona oficjalna wyścigu]

{{UCI ProTour 2007}}

{{SORTUJ:Vattenfall Cyclassics}}
[[Kategoria:EuroEyes Cyclassics|2007]]
[[Kategoria:UCI ProTour 2007]]
[[Kategoria:2007 w Niemczech]]


text:
# Jesús Alfonso Guerrero Contreras
Jesús Alfonso Guerrero Contreras OFMCap. (ur. 23 stycznia 1951 w La Pedregoza) – wenezuelski duchowny rzymskokatolicki, od 2018 biskup Barinas.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie przyjął 10 grudnia 1977 w zakonie kapucynów. Pracował głównie jako wykładowca kilku wenezuelskich seminariów diecezjalnych oraz instytutów zakonnych.
6 grudnia 1995 został mianowany wikariuszem apostolskim Caroní oraz biskupem tytularnym Leptiminus. Sakry biskupiej udzielił mu 20 stycznia 1996 abp Baltazar Porras.
9 kwietnia 2011 otrzymał nominację na biskupa Machiques, zaś 21 grudnia 2018 został przeniesiony na biskupstwo Barinas.

title: Jesús Alfonso Guerrero Contreras

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jesús Alfonso Guerrero Contreras
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Wenezuela]]
 |data urodzenia          = 23 stycznia 1951
 |miejsce urodzenia       = [[La Pedregoza]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup Barinas
 |1. funkcja - okres      = od 2018
 |2. funkcja              = Biskup Machiques
 |2. funkcja - okres      = 2011–2018
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[Zakon Braci Mniejszych Kapucynów]]
 |data ślubów zakonnych   = 15 sierpnia 1977
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 10 grudnia 1977
 |data nominacji          = 6 grudnia 1995
 |data sakry              = 20 stycznia 1996
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 20 stycznia 1996
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Baltazar Porras]]
 |współkonsekratorzy        = [[Ramón Ovidio Pérez Morales]]<br />[[Felipe González González]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani ={{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Ramiro Díaz Sánchez]]|26 kwietnia 1997}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Ernesto José Romero Rivas]]|12 lipca 2015}}
}}
'''Jesús Alfonso Guerrero Contreras [[Zakon Braci Mniejszych Kapucynów|OFMCap.]]''' (ur. [[23 stycznia]] [[1951]] w [[La Pedregoza]]) – wenezuelski duchowny [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], od 2018 [[diecezja Barinas|biskup Barinas]].

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] przyjął 10 grudnia 1977 w zakonie [[Zakon Braci Mniejszych Kapucynów|kapucynów]]. Pracował głównie jako wykładowca kilku wenezuelskich seminariów diecezjalnych oraz instytutów zakonnych<ref name="sala">{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2011/04/09/0205/00509.html | tytuł= ELEVAZIONE AL RANGO DI DIOCESI DEL VICARIATO APOSTOLICO DI MACHIQUES (VENEZUELA) E NOMINA DEL PRIMO VESCOVO | opublikowany= vatican.va | data= 2011-04-09 | język=it | data dostępu= 2021-05-31}}</ref>.

6 grudnia 1995 został mianowany wikariuszem apostolskim [[Wikariat apostolski Caroní|Caroní]] oraz biskupem tytularnym ''[[Leptiminus]]''{{r|sala}}. [[Sakra|Sakry biskupiej]] udzielił mu 20 stycznia 1996 abp [[Baltazar Porras]].

9 kwietnia 2011 otrzymał nominację na biskupa [[Diecezja Machiques|Machiques]]{{r|sala}}, zaś 21 grudnia 2018 został przeniesiony na biskupstwo [[Diecezja Barinas|Barinas]]<ref>{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2018/12/21/0959/02088.html | tytuł= Nomina del Vescovo di Barinas (Venezuela) | opublikowany= vatican.va | data= 2018-12-21 | język=it | data dostępu= 2021-05-31}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bguecon |tytuł = Jesús Alfonso Guerrero Contreras |data dostępu = 2018-03-02}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:G, Je}}
[[Kategoria:Wenezuelscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Kapucyni (biografie)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1951]]

title: Jesús Alfonso Guerrero Contreras

Kraj działania: Wenezuela

Data i miejsce urodzenia: 23 stycznia 1951 · La Pedregoza

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów

Śluby zakonne: 15 sierpnia 1977

Prezbiterat: 10 grudnia 1977

Nominacja biskupia: 6 grudnia 1995

Sakra biskupia: 20 stycznia 1996

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 20 stycznia 1996

Konsekrator: Baltazar Porras

Współkonsekratorzy: Ramón Ovidio Pérez Morales · Felipe González González

Ramiro Díaz Sánchez: 26 kwietnia 1997


text:
# Zaluka
Zaluka – wieś w Chorwacji, w żupanii karlowackiej, w mieście Ozalj. W 2011 roku liczyła 34 mieszkańców.

title: Zaluka

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Zaluka
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna = [[Żupania karlowacka|karlowacka]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Miasto Ozalj|Ozalj]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 34{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |kod mapy                     = żupania karlowacka
 |www                          =
}}
'''Zaluka''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania karlowacka|żupanii karlowackiej]], w [[miasto Ozalj|mieście Ozalj]]. W 2011 roku liczyła 34 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=234}}</ref>
}}

{{miasto Ozalj}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii karlowackiej]]

title: Zaluka

Państwo: Chorwacja

Żupania: karlowacka

Miasto: Ozalj


text:
# Trylisy (obwód kirowohradzki)
Trylisy (ukr. Триліси) – wieś na Ukrainie, w obwodzie kirowohradzkim, w rejonie kropywnyckim. W 2001 liczyła 398 mieszkańców, wśród których 395 jako ojczysty język wskazało ukraiński, a 3 rosyjski.

title: Trylisy (obwód kirowohradzki)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Trylisy
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Триліси}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-35
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon kropywnycki|kropywnycki]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 398
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód kirowohradzki
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Trylisy''' ({{w języku|uk|Триліси}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód kirowohradzki|obwodzie kirowohradzkim]], w [[rejon kropywnycki|rejonie kropywnyckim]]. W 2001 liczyła 398 mieszkańców, wśród których 395 jako ojczysty język wskazało ukraiński, a 3 rosyjski<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-2001-lang/kirovohradska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu kirowohradzkiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie kirowohradzkim]]

title: TrylisyТриліси

Herb: Flaga

Państwo: Ukraina

Obwód: kirowohradzki

Rejon: kropywnycki


text:
# Wołoczanka
Wołoczanka (ros. Волочанка) – osiedle w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, w tajmyrskim rejonie dołgano-nienieckim. W 2010 liczyło 530 mieszkańców.

title: Wołoczanka

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Wołoczanka
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Волочанка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Kraj Krasnojarski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[Tajmyrskij Dołgano-Nienieckij rajon|tajmyrski dołgano-nieniecki]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 530
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wołoczanka''' ({{w języku|ru|Волочанка}}) – osiedle w [[Rosja|Rosji]], w [[Kraj Krasnojarski|Kraju Krasnojarskim]], w [[Tajmyrskij Dołgano-Nienieckij rajon|tajmyrskim rejonie dołgano-nienieckim]]. W 2010 liczyło 530 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/krasnojarskij-kraj.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości Kraju Krasnojarskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w Kraju Krasnojarskim]]

title: WołoczankaВолочанка

Państwo: Rosja

Kraj: Krasnojarski

Rejon: tajmyrski dołgano-nieniecki


text:
# LifeNews
LifeNews (ros. Лайф) – rosyjska e-gazeta typu tabloid. Założycielem jest dziennikarz Aram Gabrielanow. Redaktorem naczelnym jest Tatjana Dieniesiuk (ros. Татьяна Денесюк). Siedziba gazety mieści się w Moskwie.

title: LifeNews

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = LifeNews
 |tytuł oryginalny      = {{k|ru|Лайф}}
 |podtytuł              =
 |grafika               = Life Russia logo 2016.png
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         =
 |państwo               = Rosja
 |wariant flagi         =
 |adres                 =
 |wydawca               = [[Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością|sp. z o.o.]] Media Kontent
 |organ prasowy         =
 |tematyka              =
 |język                 = rosyjski
 |pierwszy numer        =
 |ostatni numer         =
 |redaktor naczelny     = Tatjana Dieniesiuk
 |stali współpracownicy =
 |nakład                =
 |sprzedaż              =
 |format                = [[tabloid]]
 |liczba stron          =
 |ISSN                  =
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   = https://life.ru/
}}
'''LifeNews''' ({{ros.|Лайф}}) – [[Rosja|rosyjska]] [[e-gazeta]] typu [[tabloid]]. Założycielem jest dziennikarz [[Aram Gabrielanow]]. Redaktorem naczelnym jest Tatjana Dieniesiuk ({{ros.|Татьяна Денесюк}}). Siedziba gazety mieści się w [[Moskwa|Moskwie]].

== Linki zewnętrzne ==
* [https://life.ru/ Strona internetowa gazety] {{Lang|ru}}

[[Kategoria:Telewizyjne kanały informacyjne]]
[[Kategoria:Rosyjskie strony internetowe]]

title: LifeNewsЛайф

Wydawca: sp. z o.o. Media Kontent

Język: rosyjski

Redaktor naczelny: Tatjana Dieniesiuk

Format: tabloid


text:
# Najstarsza Synagoga w Legnicy
Najstarsza Synagoga w Legnicy – pierwsza, murowana synagoga znajdująca się w Legnicy, w centrum dawnej dzielnicy żydowskiej.
Synagoga została zbudowana w około 1320 roku. W 1453 roku za sprawą działalności Jana Kapistrana wszystkich Żydów wygnano z miasta i zniszczono synagogę. Jej dalsze losy nie są znane.

title: Najstarsza Synagoga w Legnicy

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Synagoga w Legnicy
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = Polska
 |miejscowość      = [[Legnica]]
 |adres            =
 |budulec          = murowana
 |architekt        =
 |data budowy      = około [[1320]]
 |data likwidacji  = [[1453]]
 |data zburzenia   =
 |data odbudowy    =
 |tradycja         = ortodoksyjna
 |obecnie          =
 |współrzędne      =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Najstarsza Synagoga w Legnicy''' – pierwsza, murowana synagoga znajdująca się w [[Legnica|Legnicy]], w centrum dawnej dzielnicy żydowskiej.

Synagoga została zbudowana w około [[1320]] roku. W [[1453]] roku za sprawą działalności [[Jan Kapistran|Jana Kapistrana]] wszystkich [[Żyd]]ów wygnano z miasta i zniszczono synagogę. Jej dalsze losy nie są znane.

== Zobacz też ==
* [[Stara Synagoga w Legnicy]]
* [[Synagoga w Legnicy]]
* [[Synagoga w Legnicy (ul. Chojnowska 12)]]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.sztetl.org.pl/pl/article/legnica/11,synagogi-domy-modlitwy-i-inne/5059,synagoga-sredniowieczna/ Najstarsza Synagoga w Legnicy] na portalu Wirtualny Sztetl

[[Kategoria:Synagogi w Legnicy]]

title: Synagoga w Legnicy

Państwo: Polska

Miejscowość: Legnica

Budulec: murowana

Data budowy: około 1320

Tradycja: ortodoksyjna


text:
# Julia Beljajeva
Julia Beljajeva (ros. Юлия Беляева, Julija Bielajewa; ur. 21 lipca 1992 w Tartu) – estońska szpadzistka pochodzenia rosyjskiego, złota medalistka olimpijska i czterokrotna medalistka mistrzostw świata.

## Kariera sportowa
Podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku była czwarta drużynowo, a w rywalizacji indywidualnej zajęła 29. miejsce. Na igrzyskach olimpijskich w Tokio wspólnie z Katriną Lehis, Eriką Kirpu i Iriną Embrich wywalczyła złoty medal w zawodach drużynowych. W zawodach indywidualnych zajęła tym razem siódmą pozycję.
Na mistrzostwach świata w Budapeszcie w 2013 roku wywalczyła złoty medal indywidualnie, pokonując w finale Rosjankę Annę Siwkową. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Kazaniu razem z Embrich, Kirpu i Kristiną Kuusk zdobyła drużynowo srebrny medal. W tym samym składzie Estonki zdobyły również złoty medal podczas mistrzostw świata w Lipsku w 2017 roku. Na tej samej imprezie Beljajeva wywalczyła również brązowy medal indywidualnie, ulegając tylko Rosjance Tatjanie Gudkowej i Ewie Nelip z Polski.
Podczas rozgrywanych w 2015 roku igrzysk europejskich w Baku razem z koleżankami zdobyła srebrny medal w drużynie. Kilkukrotnie zdobywała też medale mistrzostw Europy, w tym złote drużynowo na mistrzostwach Europy w Zagrzebiu (2013) i mistrzostwach Europy w Toruniu (2016).

title: Julia Beljajeva

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Julia Beljajeva
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = szermierka
 |grafika                   = Julia Beljajeva podium 2013 Fencing WCH EFS-IN t214546.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[21 lipca]] [[1992]]
 |miejsce urodzenia         = [[Tartu]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 176 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|EST}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Tokio|2020|szermierka|złoto|([[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – szpada drużynowo kobiet|szpada druż.)]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|SZ}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Budapeszt|2013|złoto|szpada ind.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Lipsk|2017|złoto|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Kazań|2014|srebro|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Lipsk|2017|brąz|szpada ind.}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Julia Beljajeva''' ([[język rosyjski|ros.]] Юлия Беляева, ''Julija Bielajewa''; ur. [[21 lipca]] [[1992]] w [[Tartu]]) – [[Estonia|estońska]] [[szpada|szpadzistka]] pochodzenia [[Rosja|rosyjskiego]], złota medalistka olimpijska i czterokrotna medalistka mistrzostw świata.

== Kariera sportowa ==
Podczas [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016|igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro]] w 2016 roku była czwarta drużynowo, a w rywalizacji indywidualnej zajęła 29. miejsce. Na [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020|igrzyskach olimpijskich w Tokio]] wspólnie z [[Katrina Lehis|Katriną Lehis]], [[Erika Kirpu|Eriką Kirpu]] i [[Irina Embrich|Iriną Embrich]] wywalczyła złoty medal w zawodach drużynowych. W zawodach indywidualnych zajęła tym razem siódmą pozycję.

Na [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2013|mistrzostwach świata w Budapeszcie]] w 2013 roku wywalczyła złoty medal indywidualnie, pokonując w finale Rosjankę [[Anna Siwkowa|Annę Siwkową]]. Na rozgrywanych rok później [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2014|mistrzostwach świata w Kazaniu]] razem z Embrich, Kirpu i [[Kristina Kuusk|Kristiną Kuusk]] zdobyła drużynowo srebrny medal. W tym samym składzie Estonki zdobyły również złoty medal podczas [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2017|mistrzostw świata w Lipsku]] w 2017 roku. Na tej samej imprezie Beljajeva wywalczyła również brązowy medal indywidualnie, ulegając tylko Rosjance [[Tatjana Gudkowa|Tatjanie Gudkowej]] i [[Ewa Trzebińska|Ewie Nelip]] z [[Polska|Polski]].

Podczas rozgrywanych w 2015 roku [[Szermierka na Igrzyskach Europejskich 2015|igrzysk europejskich w Baku]] razem z koleżankami zdobyła srebrny medal w drużynie<ref>[https://web.archive.org/web/20150803105411/http://www.baku2015.com/en_externalmodules/FE/pdf/FEW402000_C75T_91.pdf Fencing Women's Epee Team FRI 26 JUN 2015 Results Bracket] {{lang|en}}</ref>. Kilkukrotnie zdobywała też medale mistrzostw Europy, w tym złote drużynowo na [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2013|mistrzostwach Europy w Zagrzebiu]] (2013)<ref>[https://fie.org/competitions/2013/744 16 Jun 2013zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref> i [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2016|mistrzostwach Europy w Toruniu]] (2016)<ref>[https://fie.org/competitions/2016/744 25 Jun 2016zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = https://fie.org/athletes/20450 |tytuł = BELJAJEVA Julia |opublikowany = fie.org |język = en |data dostępu = 2023-06-27}}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.olympedia.org/athletes/130021 |tytuł = Olympedia - Julia Beljajeva |opublikowany = olympedia.org |język = en |data dostępu = 2023-06-27}}

{{Mistrzynie świata w szermierce (szpada)}}

{{DEFAULTSORT:Beljajeva, Julia}}
[[Kategoria:Estońscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Estońscy szermierze]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tartu]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Europejskich, Baku 2015]]

title: · Julia Beljajeva

Data i miejsce urodzenia: 21 lipca 1992 · Tartu

title: Dorobek medalowy

złoto: Tokio 2020 · szermierka · (szpada druż.)

srebro: Kazań 2014 · szpada druż.

brąz: Lipsk 2017 · szpada ind.


text:
# 3 Żelazna Brygada Artylerii
3 Żelazna Brygada Artylerii – oddział artylerii Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

## Formowanie i działania
Rozkazem dowództwa Armii Czynnej nr 73 z 8 maja 1920 wyznaczony został pierwszy dowódca 2 Brygady Artylerii gen. Wołodymyr Bańkiwskij.
Rozkazem dowódcy 3 Żelaznej Dywizji Strzelców nr 27 z 9 czerwca zmieniono numer porządkowy na 3, a wchodzące w jej skład 4. i 5 pułk artylerii przemianowano odpowiednio na 7. i 8 kureń artylerii. Nieco później sformowano 9 kureń artylerii. 1 sierpnia brygada posiadała 12 lekkich dział polowych przekazanych Ukraińcom przez Wojsko Polskie.
W październiku Armia URL przeprowadziła mobilizację. W jej wyniku liczebność jej oddziałów znacznie wzrosła. W związku z podpisaniem przez Polskę układu o zawieszeniu broni na froncie przeciwbolszewickim, od 18 października  wojska ukraińskie zmuszone były prowadzić działania zbrojne samodzielnie.
10 listopada rozpoczęła się ofensywa wojsk bolszewickich. Tego dnia 8 kureń artylerii utracił wszystkie swoje działa i większą część żołnierzy.
Pod koniec listopada 3 Żelazna Brygada Artylerii przeszła na zachodni brzeg Zbrucza, gdzie została rozbrojona przez oddziały polskie i internowana.

## Struktura organizacyjna
Stan we wrześniu 1920
- dowództwo i sztab
- drużyna łączności
- 7 kureń artylerii
- 8 kureń artylerii
- 9 kureń artylerii
- park artyleryjski

## Żołnierze oddziału
| Dowództwo jednostki             |                        |       |
| Stopień, imię i nazwisko        | Okres pełnienia służby | Uwagi |
| Dowódcy brygady                 |                        |       |
| gen. chor. Wołodymyr Bańkiwskyj | 8 V – 14 VI            |       |
| płk Hryhoryj Czyżewskyj         | 14 VI – koniec wojny   |       |

title: 3 Żelazna Brygada Artylerii

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 3 Żelazna Brygada Artylerii
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 = Coat of Arms of UNR.svg
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Ukraina
 |wariant flagi        = 1917
 |sformowanie          = 1920
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = gen. chor. Wołodymyr Bańkiwski
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = płk Hryhoryj Czyżewski
 |działania zbrojne    = [[Wojna polsko-bolszewicka]],
[[Wojna ukraińsko-sowiecka]]
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Artyleria]]
 |podległość           = [[3 Żelazna Dywizja Strzelców|3 Żelazna DS]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''3 Żelazna Brygada Artylerii''' – [[Oddział wojskowy|oddział]] [[artyleria|artylerii]] [[Armia Czynna Ukraińskiej Republiki Ludowej|Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej]].

== Formowanie i działania ==
Rozkazem dowództwa Armii Czynnej nr 73 z 8 maja 1920 wyznaczony został pierwszy dowódca 2 Brygady Artylerii gen. Wołodymyr Bańkiwskij{{odn|Rukkas|2020|s=336}}.

Rozkazem dowódcy [[3 Żelazna Dywizja Strzelców|3 Żelaznej Dywizji Strzelców]] nr 27 z 9 czerwca zmieniono numer porządkowy na 3, a wchodzące w jej skład 4. i 5 pułk artylerii przemianowano odpowiednio na 7. i 8 kureń artylerii{{odn|Rukkas|2020|s=336}}. Nieco później sformowano 9 kureń artylerii. 1 sierpnia brygada posiadała 12 lekkich dział polowych przekazanych Ukraińcom przez Wojsko Polskie.

W październiku Armia URL przeprowadziła mobilizację. W jej wyniku liczebność jej oddziałów znacznie wzrosła{{odn|Legieć|2002|s=189}}. W związku z podpisaniem przez Polskę układu o [[Polsko-bolszewicka umowa o preliminariach pokojowych |zawieszeniu broni na froncie przeciwbolszewickim]], od 18 października  wojska ukraińskie zmuszone były prowadzić działania zbrojne samodzielnie{{odn|Legieć|2002|s=177}}.

10 listopada rozpoczęła się ofensywa wojsk bolszewickich. Tego dnia 8 kureń artylerii utracił wszystkie swoje działa i większą część żołnierzy.

Pod koniec listopada 3 Żelazna Brygada Artylerii przeszła na zachodni brzeg [[Zbrucz]]a, gdzie została rozbrojona przez oddziały polskie i internowana{{odn|Rukkas|2020|s=337}}.

== Struktura organizacyjna ==
Stan we wrześniu 1920{{odn|Rukkas|2020|s=337}}
* dowództwo i sztab
* drużyna łączności
* 7 kureń artylerii
* 8 kureń artylerii
* 9 kureń artylerii
* park artyleryjski

== Żołnierze oddziału ==
{| class="wikitable"
| colspan="3" bgcolor="#007FFF"  style="text-align:center;" | '''Dowództwo jednostki{{odn|Rukkas|2020|s=337}}'''
|-
| bgcolor="#FFC125"  style="text-align:center;" | '''Stopień, imię i nazwisko'''
| bgcolor="#FFC125"  style="text-align:center;" | '''Okres pełnienia służby'''
| bgcolor="#FFC125"  style="text-align:center;" | '''Uwagi'''
|-
! colspan="3" |Dowódcy brygady
|-
|gen. chor. Wołodymyr Bańkiwskyj
|8 V – 14 VI
|
|-
|płk Hryhoryj Czyżewskyj
|14 VI – koniec wojny
|
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko = Legieć | imię = Jacek | autor link = Jacek Legieć | tytuł = Armia Ukraińskiej Republiki Ludowej w kampanii polsko-bolszewickiej 1920 r. | wydawca = [[Wydawnictwo Adam Marszałek]] | miejsce = [[Toruń]]| rok = 2002| isbn = 8373225293 |odn=tak}}
* {{cytuj książkę | nazwisko = Rukkas | imię = Andrij | tytuł = Razem z Wojskiem Polskim. Armia Ukraińskiej Republiki Ludowej w 1920 roku | wydawca = [[Instytut Pamięci Narodowej]] – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu | miejsce = [[Warszawa]]| rok = 2020 | isbn = 9788380988439 | odn = tak}}

{{Armia URL}}
{{Wojna polsko-sowiecka}}

[[Kategoria:Brygady artylerii Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej]]
[[Kategoria:Ukraińskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1920]]
[[Kategoria:Ukraińskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1920]]

title: · 3 Żelazna Brygada Artylerii

Państwo: Ukraińska Republika Ludowa

Pierwszy: gen. chor. Wołodymyr Bańkiwski

Ostatni: płk Hryhoryj Czyżewski

Rodzaj wojsk: Artyleria

Podległość: 3 Żelazna DS


text:
# Happy Valley-Goose Bay
Happy Valley-Goose Bay – miasto w Kanadzie, w prowincji Nowa Fundlandia i Labrador. Leży na półwyspie Labrador, u ujścia rzeki Churchill do Jeziora Melville’a, które stanowi estuarium tej rzeki. Jest to największe miasto w nowofundlandzkim regionie Labrador.
Liczba mieszkańców Happy Valley-Goose Bay wynosi 7 572. Język angielski jest językiem ojczystym dla 96,3%, francuski dla 1,4% mieszkańców (2006).

title: Happy Valley-Goose Bay

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Happy Valley-Goose Bay
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Happy Valley-Goose Bay
 |państwo                      = CAN
 |1. jednostka administracyjna = {{flaga|Nowa Fundlandia i Labrador}} [[Nowa Fundlandia i Labrador]]
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Leo Abass
 |powierzchnia                 = 305,85
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 7 572
 |gęstość zaludnienia          = 24,8
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = CA-NL
 |współrzędne                  = 53°18′7″N 60°25′0″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.happyvalley-goosebay.com/
}}
'''Happy Valley-Goose Bay''' – [[miasto]] w [[Kanada|Kanadzie]], w prowincji [[Nowa Fundlandia i Labrador]]. Leży na półwyspie [[Labrador (półwysep)|Labrador]], u ujścia rzeki [[Churchill (dopływ Oceanu Atlantyckiego)|Churchill]] do [[Jezioro Melville’a|Jeziora Melville’a]], które stanowi estuarium tej rzeki. Jest to największe miasto w nowofundlandzkim regionie Labrador.

Liczba mieszkańców Happy Valley-Goose Bay wynosi 7 572. Język angielski jest językiem ojczystym dla 96,3%, francuski dla 1,4% mieszkańców (2006)<ref>[http://www12.statcan.ca/census-recensement/2006/dp-pd/prof/92-591/details/page.cfm?Lang=E&Geo1=CSD&Code1=1010025&Geo2=PR&Code2=35&Data=Count&SearchText=Happy%20Valley&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All&Custom= Statistics Canada. 2006 Community Profiles]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Nowej Fundlandii i Labradorze]]

title: Happy Valley-Goose Bay

Państwo: Kanada

Prowincja: Nowa Fundlandia i Labrador

Burmistrz: Leo Abass


text:
# Baiano (miasto)
Baiano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Avellino.
Według danych na 1 stycznia 2022 roku gminę zamieszkiwały 4454 osoby (2151 mężczyzn i 2303 kobiety).

title: Baiano (miasto)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Baiano
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Kampania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Avellino|Avellino]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 064010
 |powierzchnia                    = 12,25 km²
 |wysokość                        = 196 m n.p.m.
 |rok                             = 2022
 |liczba ludności                 = 4454{{r|pop}}
 |gęstość zaludnienia             = 363,3 os./km²
 |numer kierunkowy                = 081
 |kod pocztowy                    = 83022
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Kampania
 |współrzędne                     = 40°57′N 14°37′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.comune.baiano.av.it/
}}
'''Baiano''' – miejscowość i gmina we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Kampania (region)|Kampania]], w prowincji [[prowincja Avellino|Avellino]].

Według danych na 1 stycznia 2022 roku gminę zamieszkiwały 4454 osoby (2151 mężczyzn i 2303 kobiety)<ref name=pop>{{Cytuj|archiwum=https://web.archive.org/web/20220408122809/https://demo.istat.it/pop2022/dati/Avellino.zip | url = https://demo.istat.it/pop2022/dati/Avellino.zip |tytuł=Popolazione residente al 1° Gennaio 2022 per età, sesso e stato civile. Provincia: Avellino|zarchiwizowano=2022-04-08|język=it|opublikowany=Istat – Istituto Nazionale di Statistica}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Prowincja Avellino}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Avellino]]

title: Baiano

Państwo: Włochy

Region: Kampania

Prowincja: Avellino


text:
# Calberlah
Calberlah – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Gifhorn, wchodzi w skład gminy zbiorowej Isenbüttel.

title: Calberlah

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Calberlah
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Calberlah.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-NI
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Gifhorn|Gifhorn]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Gmina zbiorowa Isenbüttel]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 27,64 km²
 |wysokość                        = 67 m n.p.m.
 |rok                             = 31.12.2008
 |liczba ludności                 = 5 145
 |gęstość zaludnienia             = 186 os./km²
 |numer kierunkowy                = 05374
 |kod pocztowy                    = 38547
 |tablice rejestracyjne           = GF
 |adres urzędu                    = Hauptstraße 17<br />38547 Calberlah
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Calberlah in GF.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Dolna Saksonia
 |współrzędne                     = 52°25′N 10°37′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.isenbuettel.de/
}}
'''Calberlah''' – miejscowość i [[gmina]] w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraj związkowy|kraju związkowym]] [[Dolna Saksonia]], w [[Powiat Gifhorn|powiecie Gifhorn]], wchodzi w skład [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|gminy zbiorowej]] [[gmina zbiorowa Isenbüttel|Isenbüttel]].

== Bibliografia ==
* Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen, Hanower, 2009

{{Gmina zbiorowa Isenbüttel}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Gifhorn]]

title: Calberlah

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Dolna Saksonia

Powiat: Gifhorn

Wspólnota: Gmina zbiorowa Isenbüttel

• gęstość: 186 os./km²

Tablice rejestracyjne: GF


text:
# System dostępu warunkowego
System warunkowego dostępu (z ang. conditional access system – CAS) – system uwierzytelniający lub rozwiązania, które powodują, że dostęp do chronionych usług nadawania radiowego lub telewizyjnego w formie zrozumiałej jest uwarunkowany posiadaniem abonamentu lub innego, uprzednio uzyskanego indywidualnego zezwolenia.
Sygnał jest szyfrowany (kodowany) i niedostępny dla nieuprawnionych osób. Aby abonent mógł odebrać i odkodować sygnał, wymagany jest set-top box zawierający moduł warunkowego dostępu.

## Systemy warunkowego dostępu
Analogowe (praktycznie już niestosowane):
- Cablecrypt
- Dalvi
- Discret
- EuroCrypt
- Luxcrypt
- Nagravision
- Videocipher
- VideoCrypt

Cyfrowe:
- Betacrypt
- BISS
- Codicrypt
- Conax
- Cryptoworks
- Digicipher
- DRE-Crypt
- Dreamcrypt
- Griffin
- Irdeto
- KeyFly
- Latens
- Mediaguard
- Nagravision
- NTL
- NDS VideoGuard
- Neotion SHL
- Omnikrypt
- PowerVu
- RAS
- Rosscrypt
- Safeview
- T-Crypt
- Viaccess
- Videoguard
- Verimatrix
- Wegener

title: System dostępu warunkowego

wikitext:
[[Plik:CAS.svg|mały|Elementy systemu dostępu warunkowego]]
'''System warunkowego dostępu''' (z [[Język angielski|ang.]] ''conditional access system – CAS'') – system uwierzytelniający lub rozwiązania, które powodują, że dostęp do chronionych usług nadawania radiowego lub telewizyjnego w formie zrozumiałej jest uwarunkowany posiadaniem abonamentu lub innego, uprzednio uzyskanego indywidualnego zezwolenia<ref>Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej ({{CELEX|32018L1972}}).</ref>.

Sygnał jest [[Szyfrowanie|szyfrowany]] (kodowany) i niedostępny dla nieuprawnionych osób. Aby [[abonent]] mógł odebrać i odkodować sygnał, wymagany jest [[set-top box]] zawierający [[Moduł CI|moduł warunkowego dostępu]].

== Systemy warunkowego dostępu ==
'''Analogowe''' (praktycznie już niestosowane):
* [[Cablecrypt]]
* [[Dalvi (system kodowania)|Dalvi]]
* [[Discret]]
* [[EuroCrypt]]
* [[Luxcrypt]]
* [[Nagravision]]
* [[Videocipher]]
* [[VideoCrypt]]

'''Cyfrowe:'''
* [[Betacrypt]]
* [[BISS]]
* [[Codicrypt]]
* [[Conax]]
* [[Cryptoworks]]
* [[Digicipher]]
* [[DRE-Crypt]]
* [[Dreamcrypt]]
* [[Griffin (system kodowania)|Griffin]]
* [[Irdeto]]
* [[KeyFly]]
* Latens
* [[Mediaguard]]
* [[Nagravision]]
* [[NTL (system kodowania)|NTL]]
* [[VideoGuard|NDS VideoGuard]]
* [[Neotion SHL]]
* [[Omnikrypt]]
* [[PowerVu]]
* [[RAS]]
* [[Rosscrypt]]
* [[Safeview]]
* [[T-Crypt]]
* [[Viaccess]]
* [[Videoguard]]
* Verimatrix
* [[Wegener (system kodowania)|Wegener]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Systemy kodowań sygnału AV}}

[[Kategoria:Systemy dostępu warunkowego| ]]


text:
# Preljubovići
Preljubovići (cyr. Прељубовићи) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w mieście Sarajewo Wschodnie, w gminie Sokolac. W 2013 roku liczyła 25 mieszkańców.

title: Preljubovići

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Preljubovići
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Прељубовићи}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BA-SRP
 |3. jednostka administracyjna = [[Gmina Sokolac|Sokolac]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Miasto Sarajewo Wschodnie|Sarajewo Wschodnie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2013
 |liczba ludności              = 25{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Preljubovići''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Прељубовићи) – [[wieś]] w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], w [[Republika Serbska|Republice Serbskiej]], w [[Miasto Sarajewo Wschodnie|mieście Sarajewo Wschodnie]], w [[Gmina Sokolac|gminie Sokolac]]. W 2013 roku liczyła 25 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170323072344/http://www2.rzs.rs.ba/static/uploads/bilteni/popis/gradovi_opstine_naseljena_mjesta/Rezultati_Popisa_2013_Gradovi_Opstine_Naseljena_Mjesta_WEB.xlsx|tytuł=Резултати Пописа 2013, Градови, општине, насељена мјеста|opublikowany=Републички завод за статистику|język=sr|data dostępu=2019-09-28}}</ref>
}}

{{Gmina Sokolac}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Sokolac]]

title: PreljubovićiПрељубовићи

Państwo: Bośnia i Hercegowina

Część składowa: Republika Serbska

Miasto: Sarajewo Wschodnie

Gmina: Sokolac


text:
# Baszta Żuraw w Toruniu
Baszta Żuraw w Toruniu – baszta w południowym ciągu murów miejskich Torunia, element średniowiecznego systemu obronnego miasta.
Baszta położona jest w ciągu murów miejskich przy ul. Bulwar Filadelfijski, na zachód od Bramy Mostowej. Zbudowana w końcu XIII w. Jej nazwa pochodzi od funkcji żurawia, jaką spełniała. W 1823 r. została rozbudowana i połączona ze Spichrzem Szwedzkim przy ul. Mostowej 1, znajdującym się za nią. Pozwoliło to w pełni wykorzystać jej funkcję.

## Architektura
Baszta zbudowana została na planie czworoboku, z cegły gotyckiej, w wątku wendyjskim. Po przebudowie XIX-wiecznej ma cztery kondygnacje i użytkowe poddasze; pierwotny podział na kondygnacje był inny, o czym świadczą gotyckie fryzy z cegły układanej ukośnie. W przyziemiu znajdują się XIX-wieczne strzelnice przystosowane do broni palnej, w wyższych kondygnacjach duże otwory zamknięte odcinkowo, zamykane drewnianymi okiennicami. W kondygnacji poddasza znajduje się drewniane urządzenie dźwigowe - żuraw, z zachowanym mechanizmem. Od strony północnej baszta jest połączona z budynkiem przy ul. Mostowej 1 (tzw. Spichrz Szwedzki, obecnie Hotel Spichrz) nadwieszonym łącznikiem konstrukcji szkieletowej, z tynkowanymi wypełnieniami. Baszta przekryta jest obecnie dachem dwuspadowym.

## Galeria
- Widok od strony wschodniej
- Widok z hotelu Spichrz na basztę i XIX-wieczny łącznik
- Drewniany mechanizm żurawia

title: Baszta Żuraw w Toruniu

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Baszta Żuraw w Toruniu
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A/130 z [[17 października]] [[1929]] i [[30 maja]] [[1996]]<ref>[https://web.archive.org/web/20130927080824/http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/KUJ-rej.pdf Rejestr zabytków nieruchomych woj. kuj-pom]</ref>
 |zdjęcie               = Toruń Baszta Żuraw.jpg
 |opis zdjęcia          = Baszta Żuraw widziana od południowego zachodu
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-KP
 |miejscowość           = [[Toruń]]
 |adres                 = [[Bulwar Filadelfijski w Toruniu|Bulwar Filadelfijski]] 6
 |typ budynku           = [[baszta]]
 |styl architektoniczny = [[gotyk]]
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    = ok. 14 m
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = koniec XIII wieku
 |przebudowy            = XVI wiek, XVII wiek, 1823
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Toruń
 |współrzędne           = 53°0′30.70″N 18°36′30.70″E
 |opis miejsca          = Żuraw
 |znak na mapie         = Tower.png
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Baszta Żuraw w Toruniu''' – [[baszta]] w południowym ciągu [[Mury miejskie w Toruniu|murów miejskich]] [[Toruń|Torunia]], element średniowiecznego systemu obronnego miasta.

{{fakt|data=2024-02|Baszta położona jest w ciągu murów miejskich przy ul. [[Bulwar Filadelfijski w Toruniu|Bulwar Filadelfijski]], na zachód od [[Brama Mostowa w Toruniu|Bramy Mostowej]]. Zbudowana w końcu XIII w. Jej nazwa pochodzi od funkcji [[Żuraw (urządzenie dźwignicowe)|żurawia]], jaką spełniała. W 1823 r. została rozbudowana i połączona ze [[Spichrz Szwedzki w Toruniu|Spichrzem Szwedzkim]] przy ul. Mostowej 1, znajdującym się za nią. Pozwoliło to w pełni wykorzystać jej funkcję}}.

== Architektura ==
Baszta zbudowana została na planie czworoboku, z cegły gotyckiej, w [[wątek (architektura)|wątku wendyjskim]]. Po przebudowie XIX-wiecznej ma cztery kondygnacje i użytkowe poddasze; pierwotny podział na kondygnacje był inny, o czym świadczą gotyckie fryzy z cegły układanej ukośnie. W przyziemiu znajdują się XIX-wieczne strzelnice przystosowane do broni palnej, w wyższych kondygnacjach duże otwory zamknięte odcinkowo, zamykane drewnianymi okiennicami. W kondygnacji poddasza znajduje się drewniane urządzenie dźwigowe - żuraw, z zachowanym mechanizmem. Od strony północnej baszta jest połączona z budynkiem przy ul. Mostowej 1 (tzw. Spichrz Szwedzki, obecnie [[Hotel Spichrz w Toruniu|Hotel Spichrz]]) nadwieszonym łącznikiem konstrukcji szkieletowej, z tynkowanymi wypełnieniami. Baszta przekryta jest obecnie [[Dach dwuspadowy|dachem dwuspadowym]].

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Crane Tower in Toruń.jpg|Widok od strony wschodniej
Plik:Torun baszta Zuraw z hotelu Spichrz.jpg|Widok z hotelu Spichrz na basztę i XIX-wieczny łącznik
Plik:Torun baszta Zuraw wnetrze (02).jpg|Drewniany mechanizm żurawia
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Mury miejskie w Toruniu]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://zabytek.pl/pl/obiekty/torun-baszta-zuraw Baszta Żuraw – opis na portalu zabytek.pl]
* [http://www.turystyka.torun.pl/art/784/baszta-zuraw.html Baszta Żuraw – opis na portalu turystyka.torun.pl]

{{Mury Torunia}}

{{SORTUJ:Zżuraw}}
[[Kategoria:Mury miejskie Torunia]]
[[Kategoria:Wieże obronne w Toruniu]]
[[Kategoria:Architektura gotycka w Toruniu]]

title: Baszta Żuraw w Toruniu

Województwo: kujawsko-pomorskie

Miejscowość: Toruń

Adres: Bulwar Filadelfijski 6

Typ budynku: baszta

Styl architektoniczny: gotyk

Wysokość całkowita: ok. 14 m

Ukończenie budowy: koniec XIII wieku

Ważniejsze przebudowy: XVI wiek, XVII wiek, 1823


text:
# Lawrence Burnside
Lawrence George Burnside (ur. 19 lipca 1946 w Nassau) – bahamski kolarz torowy, olimpijczyk.
Uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972. Wystąpił wyłącznie w wyścigu na czas na dystansie 1 km. Z wynikiem 1:20,31 zajął ostatnie, 30. miejsce wśród zawodników sklasyfikowanych.
Wziął udział w Igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów 1970, na których wystąpił w trzech konkurencjach. Startował w sprincie i schratchu na dystansie 10 mil. W trzeciej z nich, czyli wyścigu na czas na dystansie 1 km, zajął 31. miejsce (1:20,4), wyprzedzając tylko rodaka Huberta Searsa.
Miał przynajmniej trzech braci: Jefreya (również uczestnika igrzysk olimpijskich w Monachium), Franklyna i Drexela. Oprócz Drexela wszyscy uprawiali kolarstwo. Jefrey i Lawrence pozostają jedynymi bahamskimi kolarzami, którzy wzięli udział w igrzyskach olimpijskich (stan po IO 2020).

title: Lawrence Burnside

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko       	= Lawrence Burnside
 |imię i nazwisko org   	=
 |dyscyplina            	= kolarstwo torowe
 |grafika               	=
 |opis grafiki          	=
 |pełne imię i nazwisko 	=
 |data urodzenia        	= 19 lipca 1946
 |miejsce urodzenia     	= Nassau
 |data śmierci          	=
 |miejsce śmierci       	=
 |obywatelstwo          	=
 |wzrost                	=
 |pozycja               	=
 |klub                  	=
 |numer w klubie        	=
 |kariera juniorska     	=
 |kariera seniorska     	=
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska     	=
 |medale                	=
{{Medalista infobox/reprezentacja|BHS|1964}}
 |odznaczenia           	=
 |commons               	=
 |wikicytaty            	=
 |www                   	=
}}
'''Lawrence George Burnside''' (ur. [[19 lipca]] [[1946]] w [[Nassau (Bahamy)|Nassau]]) – [[Bahamy|bahamski]] [[kolarstwo torowe|kolarz torowy]], olimpijczyk<ref name="olympedia">{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/athletes/13774 | tytuł = Lawrence Burnside | opublikowany = Olympedia | język = en | data dostępu = 2024-07-16}}</ref>.

Uczestnik [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1972|Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972]]. Wystąpił wyłącznie w wyścigu na czas na dystansie 1 km. Z wynikiem 1:20,31 zajął ostatnie, 30. miejsce wśród zawodników sklasyfikowanych<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/154152 | tytuł = 1,000 metres Time Trial, Men | opublikowany = Olympedia | język = en | data dostępu = 2024-07-16}}</ref>.

Wziął udział w [[Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów 1970|Igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów 1970]], na których wystąpił w trzech konkurencjach. Startował w sprincie i [[scratch (kolarstwo)|schratchu]] na dystansie 10 [[mila (jednostka długości)|mil]]. W trzeciej z nich, czyli wyścigu na czas na dystansie 1 km, zajął 31. miejsce (1:20,4), wyprzedzając tylko rodaka Huberta Searsa<ref>{{Cytuj stronę | url = https://thecgf.com/results/games/3037/event/1521 | tytuł = Cycling Track 1km Time Trial - Men Edinburgh 1970 | opublikowany = thecgf.com | język = en | data dostępu = 2024-07-16 | archiwum = https://web.archive.org/web/20211018074048/https://thecgf.com/results/games/3037/event/1521 | zarchiwizowano = 2021-10-18}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://thecgf.com/results/games/3037/5/all | tytuł = Bahamas Edinburgh 1970 | opublikowany = thecgf.com | język = en | data dostępu = 2024-07-16 | archiwum = https://web.archive.org/web/20211025034650/https://thecgf.com/results/games/3037/5/all | zarchiwizowano = 2021-10-25}}</ref><ref name="tribune" />.

Miał przynajmniej trzech braci: [[Jefrey Burnside|Jefreya]] (również uczestnika igrzysk olimpijskich w [[Monachium]]), Franklyna i Drexela. Oprócz Drexela wszyscy uprawiali kolarstwo. Jefrey i Lawrence pozostają jedynymi bahamskimi kolarzami, którzy wzięli udział w igrzyskach olimpijskich (stan po [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|IO 2020]])<ref name="tribune">{{Cytuj stronę | url = https://www.tribune242.com/news/2019/jul/09/burnside-brothers-recognised-at-cycling-nationals/ | tytuł = Burnside brothers recognised at Cycling Nationals | autor = Brent Stubbs | opublikowany = tribune242.com | język = en | data dostępu = 2024-07-16}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/countries/BAH | tytuł = The Bahamas (BAH) | opublikowany = Olympedia | język = en | data dostępu = 2024-07-16}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Burnside, Lawrence}}
[[Kategoria:Bahamscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Bahamscy kolarze torowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]
[[Kategoria:Kolarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nassau (Bahamy)]]

title: · Lawrence Burnside

Data i miejsce urodzenia: 19 lipca 1946 · Nassau


text:
# Laponia (region)
Laponia (fiń. Lappi, szw. Lappland) – region administracyjny (maakunta) w północnej Finlandii. Do 2009 w granicach byłej prowincji Laponia. Graniczy od południa z Zatoką Botnicką i regionem Ostrobotnia Północna wraz ze Szwecją (Norrbotten), Norwegią (Troms og Finnmark) i Rosją (Obwód murmański). Siedzibą  jest Rovaniemi.

## Geografia
Laponia jest najdalej na północ wysuniętym regionem Finlandii. Powierzchnia jest w większości wyżynno - górzysta. Na północy ciągną się fragmenty Gór Skandynawskich, ze szczytem Haltiatunturi, osiągającym 1324 m n.p.m. Jest on także najwyższym szczytem całej Finlandii. Wielkie obszary Laponii zajmują bagna. Największymi jeziorami są: Inari (powierzchnia 1386 km²), Lokan i Porttipahdan. Klimat to na południu umiarkowany pośredni, w środkowej części umiarkowany chłodny i na skrajnej północy subpolarny. Na północy panuje tundra, a na południu lasy tajgi.

## Gminy
Region Laponia jest podzielony na 21 gmin:
| - Enontekiö (1 888) - Inari (6 758) - Kemi (22 157) - Kemijärvi (8 017) - Keminmaa (8 572) - Kittilä (6 371) - Kolari (3 857) - Muonio (2 377) - Pelkosenniemi (969) - Pello (3 770) - Posio (3 659) - Ranua (4 172) - Rovaniemi (60 844) - Salla (3 915) - Savukoski (1 124) - Simo (3 391) - Sodankylä (8 896) - Tervola (3 314) - Tornio (22 374) - Utsjoki (1 285) - Ylitornio (4 504) |

Uwagi: Nazwy gmin, których siedzibą jest miasto zostały pogrubione (w nawiasie liczba mieszkańców; stan na dzień 31 sierpnia 2013).

## Podregiony
Od 2005 gminy zgrupowane są w 6 podregionach:
- podregion Itä-Lappi
- podregion Kemi-Tornio
- podregion Pohjois-Lappi
- podregion Rovaniemi
- podregion Torniolaakso
- podregion Tunturi-Lappi

## Gospodarka
Prowadzi się niewielkie wydobycie rud żelaza. Ponadto hoduje się renifery. W ostatnim czasie wzrasta znaczenie turystyki. Największą atrakcją turystyczną regionu jest dziewicza przyroda, nietknięta cywilizacją. Często odwiedzane jest także Rovaniemi – główna siedziba Świętego Mikołaja.

## Edukacja
W Rovaniemi działa Uniwersytet Laponii.

title: Laponia (region)

wikitext:
{{Inne znaczenia|regionu administracyjnego Finlandii|[[Laponia (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Laponia
 |nazwa oryginalna                = Lapin maakunta
Lapplands landskap
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Finlandii|region]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Lapin maakunnan vaakuna.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = FIN
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Laponia (Finlandia)|Laponia]], [[Ostrobotnia (region historyczny)|Ostrobotnia]], [[Västerbotten (kraina)|Västerbotten]]
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Laponia (prowincja)|Laponia]] (do 2009)
 |siedziba                        = [[Rovaniemi]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 98 982,56 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 182 411<ref>{{cytuj stronę|url=http://193.166.171.75/Dialog/Varvalagg.asp?ma=005%5Fvamuu%5Ftau%5F101&ti=Ennakkov%E4kiluku+alueittain%2C+elokuu+2013&path=../Database/StatFin/vrm/vamuu/&lang=3&xu=&yp=&nr=1&aggfile%281%29=Maakunnat+2013&prevagg=NN&mapname=&multilang=fi&aggdir1=|tytuł=Väestön ennakkotilasto, elokuu 2013|autor=Tilastokeskus|język=fi|data dostępu=2013-11-30}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             = 1,97 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Lappi sijainti Suomi.svg
 |nazwa mapy                      = Finlandii
 |współrzędne                     = 67°0′N 26°0′E
 |commons                         = Category:Lapland, Finland
 |wikisłownik                     = Laponia
 |www                             = http://www.lappi.fi/lapinliitto/fi
}}
'''Laponia''' ([[język fiński|fiń.]] ''Lappi'', [[język szwedzki|szw.]] ''Lappland'') – [[Regiony Finlandii|region]] administracyjny (''maakunta'') w północnej [[Finlandia|Finlandii]]. Do 2009 w granicach byłej prowincji [[Laponia (prowincja)|Laponia]]. Graniczy od południa z [[Zatoka Botnicka|Zatoką Botnicką]] i regionem [[Ostrobotnia Północna]] wraz ze [[Szwecja|Szwecją]] ([[Norrbotten]]), [[Norwegia|Norwegią]] ([[Troms og Finnmark]]) i [[Rosja|Rosją]] ([[Obwód murmański]]). Siedzibą  jest [[Rovaniemi]].

== Geografia ==
Laponia jest najdalej na północ wysuniętym regionem Finlandii. Powierzchnia jest w większości wyżynno - górzysta. Na północy ciągną się fragmenty [[Góry Skandynawskie|Gór Skandynawskich]], ze szczytem [[Haltiatunturi]], osiągającym 1324 m n.p.m. Jest on także najwyższym szczytem całej [[Finlandia|Finlandii]]. Wielkie obszary Laponii zajmują bagna. Największymi jeziorami są: [[Inari (jezioro)|Inari]] (powierzchnia 1386 km²), [[Lokan]] i [[Porttipahdan]]. Klimat to na południu umiarkowany pośredni, w środkowej części umiarkowany chłodny i na skrajnej północy subpolarny. Na północy panuje [[tundra]], a na południu lasy [[tajga|tajgi]].

== Gminy ==
Region Laponia jest podzielony na 21 [[Gminy w Finlandii|gmin]]:
{|
| valign="top"|
* [[Plik:Enontekiö.vaakuna.svg|20px]] [[Enontekiö]] (1 888)
* [[Plik:Inari.vaakuna.svg|20px]] [[Inari (miejscowość)|Inari]] (6 758)
* [[Plik:Kemi.vaakuna.svg|20px]] '''[[Kemi]]''' (22 157)
* [[Plik:Kemijärvi.vaakuna.svg|20px]] '''[[Kemijärvi]]''' (8 017)
* [[Plik:Keminmaa.vaakuna.svg|20px]] [[Keminmaa]] (8 572)
* [[Plik:Kittilä.vaakuna.svg|20px]] [[Kittilä]] (6 371)
* [[Plik:Kolari.vaakuna.svg|20px]] [[Kolari (Finlandia)|Kolari]] (3 857)
* [[Plik:Muonio.vaakuna.svg|20px]] [[Muonio]] (2 377)
* [[Plik:Pelkosenniemi.vaakuna.svg|20px]] [[Pelkosenniemi]] (969)
* [[Plik:Pellon vaakuna.svg|20px]] [[Pello]] (3 770)
* [[Plik:Posio.vaakuna.svg|20px]] [[Posio]] (3 659)
* [[Plik:Ranua.vaakuna.svg|20px]] [[Ranua]] (4 172)
* [[Plik:Rovaniemi.vaakuna.svg|20px]] '''[[Rovaniemi]]''' (60 844)
* [[Plik:Salla.vaakuna.svg|20px]] [[Salla (Finlandia)|Salla]] (3 915)
* [[Plik:Savukoski.vaakuna.svg|20px]] [[Savukoski]] (1 124)
* [[Plik:Simo.vaakuna.svg|20px]] [[Simo (gmina)|Simo]] (3 391)
* [[Plik:Sodankyla.vaakuna.svg|20px]] [[Sodankylä]] (8 896)
* [[Plik:Tervola.vaakuna.svg|20px]] [[Tervola]] (3 314)
* [[Plik:Tornio.vaakuna.svg|20px]] '''[[Tornio]]''' (22 374)
* [[Plik:Utsjoki.vaakuna.svg|20px]] [[Utsjoki]] (1 285)
* [[Plik:Ylitornio.vaakuna.svg|20px]] [[Ylitornio]] (4 504)
| valign="top"|
[[Plik:Map of Lapland, Finland-fi.svg|430px]]
|}
''Uwagi: Nazwy gmin, których siedzibą jest miasto zostały '''pogrubione''' (w nawiasie liczba mieszkańców; stan na dzień 31 sierpnia 2013)<ref>{{cytuj stronę|url=http://archive.is/20130913214048/http://vrk.fi/default.aspx?docid=7675&site=3&id=0|tytuł=Kuntien asukasluvut aakkosjärjestyksessä. 31.8.2013|autor=Väestörekisterikeskus|język=fi|data dostępu=2013-11-30}}</ref>.''

== Podregiony ==
Od 2005 gminy zgrupowane są w 6 [[Podregiony Finlandii|podregionach]]:
* [[podregion Itä-Lappi]]
* [[podregion Kemi–Tornio|podregion Kemi-Tornio]]
* [[podregion Pohjois-Lappi]]
* [[podregion Rovaniemi]]
* [[podregion Torniolaakso]]
* [[podregion Tunturi-Lappi]]

== Gospodarka ==
Prowadzi się niewielkie wydobycie rud [[żelazo|żelaza]]. Ponadto hoduje się [[Renifer tundrowy|renifery]]. W ostatnim czasie wzrasta znaczenie turystyki. Największą atrakcją turystyczną regionu jest dziewicza przyroda, nietknięta cywilizacją. Często odwiedzane jest także [[Rovaniemi]] – główna siedziba [[Święty Mikołaj (kultura masowa)|Świętego Mikołaja]].

== Edukacja ==
W Rovaniemi działa [[Uniwersytet Laponii]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.lappi.fi/lapinliitto/fi Strona regionu Laponia]

{{Finlandia}}
{{Region Laponia}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Regiony Finlandii]]
[[Kategoria:Laponia (region)| ]]

title: LaponiaLapin maakunta · Lapplands landskap

Państwo: Finlandia

Kraina historyczna: Laponia, Ostrobotnia, Västerbotten

Prowincja: Laponia (do 2009)

Siedziba: Rovaniemi


text:
# Agusti Montal
Agusti Montal i Galobart, Agusti Montal y Galobart – prezes klubu FC Barcelona w latach 1946–1952. W listopadzie 1945 roku Montal, księgowy w zarządzie klubu z Katalonii, zdecydował się przerwać wpływ władz hiszpańskich na zmiany trenera, pomimo iż wojna domowa zakończyła się dość dawno. Członkowie i prezes zarządu zaakceptowali pomysł Montala i ten po dziesięciu miesiącach oczekiwania stał się prezesem klubu.
Jego prezesura rozpoczęła się dokładnie 20 września 1946 roku. Jednak sukcesy przyszły dopiero w roku 1952, kiedy to zespół pod wodzą trenera Fernando Daucika zdobył podczas jednego sezonu pięć tytułów - Primera División, Puchar Króla Hiszpanii, Copa Latina, Martini Rossi Trophy i Puchar Eva Duarte. Spowodowało to znaczny wzrost fanów klubu, dlatego też Montal zdecydował się wykupić ziemię pod budowę nowego stadionu - Camp Nou, ponieważ Camp de Les Corts był zbyt mały, aby pomieścić coraz liczniejszą grupę kibiców. 16 lipca 1952 Montal zrezygnował z funkcji prezesa. Natomiast jego miejsce na stanowisku zajął Enric Marti.

title: Agusti Montal

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-08}}
'''Agusti Montal i Galobart''', '''Agusti Montal y Galobart''' – prezes klubu [[FC Barcelona]] w latach 1946–1952. W listopadzie 1945 roku Montal, księgowy w zarządzie klubu z [[Katalonia|Katalonii]], zdecydował się przerwać wpływ władz hiszpańskich na zmiany trenera, pomimo iż wojna domowa zakończyła się dość dawno. Członkowie i prezes zarządu zaakceptowali pomysł Montala i ten po dziesięciu miesiącach oczekiwania stał się prezesem klubu.

Jego prezesura rozpoczęła się dokładnie 20 września 1946 roku. Jednak sukcesy przyszły dopiero w roku 1952, kiedy to zespół pod wodzą trenera [[Fernando Daucik]]a zdobył podczas jednego sezonu pięć tytułów - [[Primera División]], [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Króla Hiszpanii]], Copa Latina, Martini Rossi Trophy i Puchar Eva Duarte. Spowodowało to znaczny wzrost fanów klubu, dlatego też Montal zdecydował się wykupić ziemię pod budowę nowego stadionu - [[Camp Nou]], ponieważ [[Camp de Les Corts]] był zbyt mały, aby pomieścić coraz liczniejszą grupę kibiców. 16 lipca 1952 Montal zrezygnował z funkcji prezesa. Natomiast jego miejsce na stanowisku zajął [[Enric Marti]].

{{Prezesi FC Barcelona}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Montal, Agusti}}
[[Kategoria:Prezesi FC Barcelona]]


text:
# Hubice (rejon starosamborski)
Hubice (ukr. Губичі) – wieś w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie starosamborskim) obwodu lwowskiego Ukrainy. Wieś liczy około 505 mieszkańców. Podlega solianuwackiej silskiej radzie. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1406.
Wieś prawa wołoskiego w pierwszej połowie XV wieku. Wieś szlachecka, własność Herburtów, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.
W 1921 r. liczyły około 689 mieszkańców. Znajdowały się w powiecie dobromilskim.

## Ważniejsze obiekty
- Cerkiew Wniebowstąpienia Chrystusa w Hubicach cerkiew prawosławna z 1445 r.
- Cerkiew greckokatolicka

title: Hubice (rejon starosamborski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hubice
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Hubychi, Staryi Sambir Raion (4).jpg
 |opis zdjęcia                 = Widok ogólny wsi
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Hubic
 |państwo                      = UA-46
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon samborski|samborski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 263
 |rok                          = 2021
 |liczba ludności              = 505
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = + 380 3238
 |kod pocztowy                 = 82041
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Dobromil (hromada)
 |współrzędne                  = 49°36′43″N 22°46′33″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{inne znaczenia|wsi w rejonie starosamborskim|[[Hubice (rejon ripkyński)|Hubice]] – wieś w rejonie ripkyńskim na Ukrainie}}
'''Hubice''' ({{ukr.|Губичі}}) – wieś w [[rejon samborski|rejonie samborskim]] (wcześniej w [[rejon starosamborski|rejonie starosamborskim]]) [[obwód lwowski|obwodu lwowskiego]] [[Ukraina|Ukrainy]]. Wieś liczy około 505 mieszkańców. Podlega [[Soljanuwatka|solianuwackiej]] [[Sielsowiet|silskiej radzie]]. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z [[1406]].

Wieś [[prawo wołoskie|prawa wołoskiego]] w pierwszej połowie XV wieku<ref>Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 223.</ref>. Wieś szlachecka, własność Herburtów, położona była w [[1589]] roku w [[ziemia przemyska|ziemi przemyskiej]] [[województwo ruskie|województwa ruskiego]]<ref>[[Aleksander Walerian Jabłonowski| Aleksander Jabłonowski]], Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 7.</ref>.

W [[1921]] r. liczyły około 689 mieszkańców. Znajdowały się w [[Powiat dobromilski|powiecie dobromilskim]].

== Ważniejsze obiekty ==
* [[Cerkiew Wniebowstąpienia Chrystusa w Hubicach]] cerkiew prawosławna z [[1445]] r.
* Cerkiew greckokatolicka

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Mapa [[Wojskowy Instytut Geograficzny|WIG]] Dobromil Pas 50 Słup 35 Warszawa 1938
* ''Księga adresowa Polski (wraz z W.M. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa'' Towarzystwo Reklamy Międzynarodowej Warszawa 1928 s. 677

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|III|196|Hubice}}

{{Rejon starosamborski}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim]]
[[Kategoria:Rejon starosamborski]]
[[Kategoria:Wsie Herburtów herbu Herburt]]
[[Kategoria:Wsie prawa wołoskiego I Rzeczypospolitej (województwo ruskie)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo ruskie)]]
[[Kategoria:Dobromil (hromada)]]

title: Hubice

Obwód: lwowski

Rejon: samborski


text:
# Hawulti
Hawulti – obelisk pochodzący z wczesnego okresu starożytnego państwa Aksum (III lub IV wiek n.e.), zlokalizowany na stanowisku archeologicznym Matara (Erytrea). Obelisk jest najstarszym znanym obiektem, na którym zostały umieszczone inskrypcje w języku gyyz.
Mierzy on 5,5 m wysokości, w jego górnej części zostały wyryte tarcza słoneczna i Księżyc. Edward Ullendorff przypisał te symbole bogini słońca Šamaš i bogowi księżyca Sinowi. Powyższe symbole oraz brak znaków samogłosek w inskrypcji języka gyyz pozwalają datować jego powstanie na około IV wiek n.e. Fragment, na którym zostały umieszczone inskrypcje, ma około 1 m szerokości. Według legendy inskrypcja została umieszczona na polecenie Króla Ageza dla uczczenia pamięci dzielnych przodków.
Obelisk został odkryty przez zespół pod kierownictwem niemieckiego orientalisty Enno Littmanna w trakcie niemieckiej ekspedycji do Aksum (Etiopia) w 1906 roku. W trakcie prac archeologicznych w wyniku przesuwania złamał się na pół. Naprawa została dokonana przez włoski rząd kolonialny poprzez umieszczenie w obelisku dwóch żelaznych prętów. Obelisk został ponownie uszkodzony przez wojsko etiopskie w trakcie trwania wojny erytrejsko-etiopskiej w maju 2001.

title: Hawulti

wikitext:
{{Pomnik infobox
 |nazwa                 = Hawulti
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Balaw Kalaw (metera), stele axumita 05.JPG
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |państwo               =
 |miejscowość           =
 |miejsce               = [[Matara (Erytrea)|Matara]] ([[Erytrea]])
 |typ pomnika           = obelisk
 |styl architektoniczny =
 |projektant            =
 |fundator              =
 |materiał              =
 |całkowita wysokość    = 5,5
 |data budowy           = III lub IV wiek n.e.
 |data odsłonięcia      =
 |ważniejsze przebudowy =
 |data likwidacji       =
 |współrzędne           =
 |commons               =
}}
'''Hawulti''' – [[obelisk]] pochodzący z wczesnego okresu starożytnego państwa [[Aksum]] (III lub IV wiek n.e.), zlokalizowany na [[stanowisko archeologiczne|stanowisku archeologicznym]] [[Matara (Erytrea)|Matara]] ([[Erytrea]]). Obelisk jest najstarszym znanym obiektem, na którym zostały umieszczone inskrypcje w [[język gyyz|języku gyyz]]<ref name="Ullendorff-A">{{Cytuj stronę |url = https://www.jstor.org/stable/25222457?seq=1#page_scan_tab_contents |tytuł = The Obelisk of Matara |autor = Edward Ullendorff |opublikowany = Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland |data = 1951 |język = en |data dostępu = 2016-01-17}}</ref>.

Mierzy on 5,5 m wysokości, w jego górnej części zostały wyryte [[Słońce|tarcza słoneczna]] i [[Księżyc]]. [[Edward Ullendorff]] przypisał te symbole bogini słońca [[Šamaš]] i bogowi księżyca [[Nanna (bóg)|Sinowi]]. Powyższe symbole oraz brak znaków [[Samogłoska|samogłosek]] w inskrypcji języka gyyz pozwalają datować jego powstanie na około IV wiek n.e.<ref>{{Cytuj książkę |autor = Edward Ullendorff |tytuł = The Obelisk of Matara |wydawca = Cambridge University Press |miejsce = |rok = 1951 |strony = 28 |isbn =}}</ref> Fragment, na którym zostały umieszczone inskrypcje, ma około 1 m szerokości<ref name="Ullendorff-A" />. Według [[legenda|legendy]] inskrypcja została umieszczona na polecenie Króla Ageza dla uczczenia pamięci dzielnych przodków<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.shabait.com/about-eritrea/art-a-sport/1396-hidden-treasures-of-a-young-nation |tytuł = Hidden Treasures Of A Young Nation |autor = Winta Woldeyesus |opublikowany = |data = 2010 |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20100627073840/http://www.shabait.com/about-eritrea/art-a-sport/1396-hidden-treasures-of-a-young-nation |zarchiwizowano = 2010-06-27 |data dostępu = 2016-01-17}}</ref>.

Obelisk został odkryty przez zespół pod kierownictwem [[Niemcy|niemieckiego]] [[orientalistyka|orientalisty]] [[Enno Littmann]]a w trakcie niemieckiej ekspedycji do [[Aksum (miasto)|Aksum]] ([[Etiopia]]) w 1906 roku<ref name="Ullendorff-B">{{Cytuj książkę |autor = Edward Ullendorff |tytuł = The Obelisk of Matara |wydawca = Cambridge University Press |miejsce = |rok = 1951 |strony = 26 |isbn =}}</ref>. W trakcie prac archeologicznych w wyniku przesuwania złamał się na pół. Naprawa została dokonana przez [[Włoska Afryka Wschodnia|włoski rząd kolonialny]] poprzez umieszczenie w obelisku dwóch żelaznych prętów<ref name="Ullendorff-B" />. Obelisk został ponownie uszkodzony przez wojsko etiopskie w trakcie trwania [[Wojna erytrejsko-etiopska|wojny erytrejsko-etiopskiej]] w maju 2001<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.hartford-hwp.com/archives/33/046.html |tytuł = Ethiopian Army Destroys World Heritage |autor = |opublikowany = Hartford-hwp.com |data = |język = en |data dostępu = 2016-01-17}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Aksum]]
[[Kategoria:Historia Etiopii]]
[[Kategoria:Historia Erytrei]]
[[Kategoria:Obeliski]]

title: Hawulti

Państwo: Erytrea

Miejsce: Matara (Erytrea)

Typ obiektu: obelisk

Data budowy: III lub IV wiek n.e.


text:
# Aron z Kangeq
Aron z Kangeq (ur. 1822 w Kangeq; zm. 1869 tamże) – grenlandzki malarz i drzeworytnik.
Aron na swych akwarelowych obrazach przedstawiał kulturę oraz sceny z codziennego życia, a także relacje ze Skandynawami z punktu widzenia mieszkańców Grenlandii. Jego prace mają często wydźwięk dramatyczny, pełen przemocy. Jest uznawany za autora opowieści o legendarnym Aqissiaqu – synu Inuity oraz Tunitki. Aron zilustrował tę opowieść także na drzeworytach. Opowieść ta jest uznawana za klasykę literatury dziecięcej na Grenlandii. Została także przetłumaczona na język duński.

## Życiorys
Aron urodził się w 1822 roku w Kangeq na Grenlandii. Był synem Ane Benigny oraz Christiana Heinricha – katechety w niemieckiej misji Braci Morawskich w Kangeq. Miał troje młodszych braci, którzy zmarli w młodym wieku. W roku 1843 pojął za żonę Persitę, z którą miał syna Apollo. Ich syn zmarł w wieku jednego roku. Aron zmarł na gruźlicę w roku 1869 w Kangeq. Miał 47 lat.

title: Aron z Kangeq

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Aron z Kangeq
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1822
 |miejsce urodzenia         = [[Kangeq]], [[Grenlandia]]
 |data śmierci              = 1869
 |miejsce śmierci           = Kangeq, Grenlandia
 |przyczyna śmierci         = [[Gruźlica człowieka|Gruźlica]]
 |zawód                     = [[malarstwo|malarz]], [[drzeworyt]]nik
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Aron of Kangeq
}}
[[Plik:Aron von Kangeq- Missionar.jpg|thumb|240px|Obraz przedstawiający misjonarza podczas nauczania]]
'''Aron z Kangeq''' (ur. [[1822]] w [[Kangeq]]; zm. [[1869]] tamże) – [[Grenlandia|grenlandzki]] malarz i drzeworytnik.

Aron na swych [[Akwarela|akwarelowych]] obrazach przedstawiał kulturę oraz sceny z codziennego życia, a także relacje ze [[Skandynawia|Skandynawami]] z punktu widzenia mieszkańców Grenlandii{{r|gr}}. Jego prace mają często wydźwięk dramatyczny, pełen przemocy. Jest uznawany za autora opowieści o legendarnym Aqissiaqu – synu [[Inuit]]y oraz [[Kultura Dorset|Tunitki]]. Aron zilustrował tę opowieść także na [[drzeworyt]]ach. Opowieść ta jest uznawana za klasykę literatury dziecięcej na Grenlandii. Została także przetłumaczona na [[język duński]]{{r|books1}}.

== Życiorys ==
Aron urodził się w 1822 roku w [[Kangeq]] na Grenlandii. Był synem Ane Benigny oraz Christiana Heinricha – katechety w [[Niemcy (naród)|niemieckiej]] [[Misja (religia)|misji]] [[Bracia morawscy|Braci Morawskich]] w Kangeq. Miał troje młodszych braci, którzy zmarli w młodym wieku. W roku 1843 pojął za żonę Persitę, z którą miał syna Apollo. Ich syn zmarł w wieku jednego roku. Aron zmarł na [[Gruźlica człowieka|gruźlicę]] w roku 1869 w Kangeq. Miał 47 lat{{r|books2}}.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="gr">{{cytuj stronę|url=http://www.greenland.com/en/about-greenland/kultur-sjael/kunst/aron-fra-kangeq.aspx|tytuł=Aron fra Kangeq|opublikowany=Greenland.com|język=en|data dostępu=2014-05-22}}</ref>
<ref name="books1">{{cytuj stronę|url=http://books.google.de/books?id=Xa_Pq8X_MIsC&lpg=PA32&ots=8rfBWjOgZH&dq=%22Aron%20of%20Kangeq&pg=PA32#v=onepage&q=Aron%20of%20Kangeq&f=false|tytuł=Aron of Kangeq|opublikowany=Historical Dictionary of the Inuit, Pamela R. Stern ([[Google Książki]])|język=en|data dostępu=2014-05-22}}</ref>
<ref name="books2">{{cytuj stronę|url=http://books.google.de/books?id=Swr9BTI_2FEC&lpg=PA158&ots=juH1erGzXq&dq=aron%20of%20kangeq%20tuberculosis&hl=pl&pg=PA158#v=onepage&q=aron%20of%20kangeq%20tuberculosis&f=false|tytuł=Aron of Kangeq|opublikowany=Encyclopedia of the Arctic, Mark Nuttall ([[Google Książki]])|język=en|data dostępu=2014-05-22}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę|url=https://archive.is/UNXnK|tytuł=ARON of Kangeq (1822-1869, illustrator).|opublikowany=BloomsburyAuctions.com (strona zarchiwizowana w serwisie Archive.Today)|język=en|data dostępu=2014-05-22}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Grenlandzcy artyści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1822]]
[[Kategoria:Zmarli w 1869]]

title: Aron z Kangeq

Data i miejsce urodzenia: 1822 · Kangeq, Grenlandia

Data i miejsce śmierci: 1869 · Kangeq, Grenlandia

Przyczyna śmierci: Gruźlica

Zawód, zajęcie: malarz, drzeworytnik


text:
# Grejcie
Grejcie – dawna wieś. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Komaje.

## Historia
W czasach zaborów wieś rządowa w gminie Hoduciszki, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku miała 104 mieszkańców (w tym 2 Żydów) w 14 domach. W 1905 roku liczyła 171 mieszkańców, 238 dziesięcin.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Hoduciszki.
W 1931 w 28 domach zamieszkiwało 138 osób.

title: Grejcie

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Grejcie
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon postawski|postawski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Komaje|Komaje]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°08'10"N 26°37'00"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Gre|Grejcie}}
'''Grejcie''' – dawna wieś. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon postawski|rejonie postawskim]], w [[Sielsowiet Komaje|sielsowiecie Komaje]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś rządowa w gminie Hoduciszki, w powiecie święciańskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. W 1866 roku miała 104 mieszkańców (w tym 2 Żydów) w 14 domach<ref>{{SgKP|II|804|Grejcie, powiat święciański}}</ref>. W 1905 roku liczyła 171 mieszkańców, 238 dziesięcin<ref>Гошкевич И. И. ''Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 276''</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]], w [[Powiat święciański|powiecie święciańskim]], w gminie Hoduciszki<ref name=":1">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 46}}</ref>.

W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 28 domach zamieszkiwało 138 osób<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{SgKP|II|804|Grejcie, powiat święciański}}
{{Gmina Hoduciszki (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie postawskim]]
[[Kategoria:Miejscowości powiatu święciańskiego (II Rzeczpospolita)]]

title: Grejcie

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: postawski

Sielsowiet: Komaje


text:
# Saint-Avit-Frandat
Saint-Avit-Frandat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Gers. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Awita.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 92 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Saint-Avit-Frandat plasuje się na 971. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1273.).

title: Saint-Avit-Frandat

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Avit-Frandat
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Avit-Frandat
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Gers]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Condom|Condom]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 32364
 |powierzchnia                    = 7,67 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 92
 |gęstość zaludnienia             = 12 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 32700
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Gers
 |współrzędne                     = 43°59′N 0°42′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Avit-Frandat''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Gers]]. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. [[Awit]]a<ref>Longnon A., ''Les noms de lieu de la France; leur origine, leur signification, leurs transformations'', Paryż 1973, {{ISBN|0-8337-2142-9}}</ref>.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 92 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Saint-Avit-Frandat plasuje się na 971. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1273.).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Condom}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Gers]]

title: Saint-Avit-Frandat

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Gers

Okręg: Condom

• gęstość: 12 os./km²


text:
# Stefan Szefer
Stefan Szefer (ur. 8 maja 1942 w Pabianicach) – polski piłkarz, boczny obrońca. Reprezentant dwóch krajów: Polski i Stanów Zjednoczonych.
Był wychowankiem Włókniarza Pabianice. W młodości był zachęcany do uprawiania Lekkoatletyki przez Jadwigę Wajsównę. W wieku 18 lat przeszedł do drużyny Śląska Wrocław. W 1964 roku uzyskał pierwszy w historii awans do ekstraklasy. Po zakończeniu służby Wojskowej został zawodnikiem ŁKS Łódź. Pierwszy mecz w ekstraklasie rozegrał 8 października 1968 roku przeciwko Górnikowi Zabrze (0-0). Po spadku do II ligi wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Pierwszym jego klubem były Orły Chicago. Następnie został zawodnikiem klubu San Francisco Oakland Clippers. W 1967 roku został mistrzem National Proffesional Soccer Leuge. Po rozwiązaniu ligi od grudnia 1969 do czerwca 1971 zostałzaowdnikiem holenderskiego MVV Maastricht. W czerwcu 1971 na skutek konfliktu wewnątrz klubu ponownie wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W 1795 roku zagrał w barwach drużyny Chicago Sting. W czerwcu 1975 na Solider Field zdobył hat tricka przeciwko drużynie Philadephia Atoms. W 1977 roku został zawodnikiem Chicago Mustangs.
W Polsce grał w Śląsku Wrocław i ŁKS Łódź (1966–1968). Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych występował m.in. w Chicago Mustangs oraz Chicago Sting, drużynie North American Soccer League. Używał nazwiska Steve Shafer.
W reprezentacji Polski wystąpił trzykrotnie. Debiutował 3 grudnia 1966 w meczu z Izraelem. ostatni raz zagrał w następnym roku w eliminacjach do mistrzostw Europy przeciwko drużynie Belgii. W 1973 zagrał w trzech meczach pierwszej reprezentacji USA, w tym w dwóch meczach z Polską. Obecnie mieszka na przedmieściach Chicago.

title: Stefan Szefer

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Stefan Szefer
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[8 maja]] [[1942]]<ref>[http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.stefan.szefer.87700.en.html www.footballdatabase.eu]</ref>
 |miejsce urodzenia       = [[Pabianice]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1963–1965 ! [[Śląsk Wrocław (piłka nożna)|Śląsk Wrocław]] ! ? ! ?
! 1966–1968 ! [[ŁKS Łódź (piłka nożna)|ŁKS Łódź]] ! ? ! ?
! 1968      ! Chicago Mustangs ! ? ! ?
! 1969–1971 ! [[MVV Maastricht]] ! 49 ! 2
! 1971–1973 ! Chicago Wisla ! ? ! ?
! 1973–1975 ! Ukrainian Lions ! ? ! ?
! 1975 ! Chicago Sting ! 22 ! 3
! 1976 ! Chicago Cats ! ? ! ?
! 1977–1979 ! Chicago Sting ! 40 ! 3
! 1980–1981 ! Chicago Sting (halowa) ! 8 ! 1
 |kariera reprezentacyjna =
! 1966–1967 ! {{reprezentacja|POL|pn}} ! 3 ! 0
! 1973      ! {{reprezentacja|USA|pn}} ! 3 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Stefan Szefer''' (ur. [[8 maja]] [[1942]] w [[Pabianice|Pabianicach]]) – [[Polska|polski]] piłkarz, boczny [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]. Reprezentant dwóch krajów: [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|Polski]] i [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej mężczyzn|Stanów Zjednoczonych]].
Był wychowankiem [[Włókniarz Pabianice|Włókniarza Pabianice]]. W młodości był zachęcany do uprawiania Lekkoatletyki przez [[Jadwiga Wajsówna|Jadwigę Wajsównę]]{{Odn|Bugajski|2023|s=36}}. W wieku 18 lat przeszedł do drużyny [[Śląsk Wrocław (piłka nożna)|Śląska Wrocław]]{{Odn|Bugajski|2023|s=32}}. W 1964 roku uzyskał pierwszy w historii awans do ekstraklasy{{Odn|Bugajski|2023|s=32}}. Po zakończeniu służby Wojskowej został zawodnikiem ŁKS Łódź{{Odn|Bugajski|2023|s=32}}. Pierwszy mecz w ekstraklasie rozegrał 8 października 1968 roku przeciwko Górnikowi Zabrze (0-0){{Odn|Bugajski|2023|s=32}}. Po spadku do II ligi wyjechał do Stanów Zjednoczonych{{Odn|Bugajski|2023|s=33}}. Pierwszym jego klubem były Orły Chicago. Następnie został zawodnikiem klubu San Francisco Oakland Clippers{{Odn|Bugajski|2023|s=34}}. W 1967 roku został mistrzem National Proffesional Soccer Leuge. Po rozwiązaniu ligi od grudnia 1969 do czerwca 1971 zostałzaowdnikiem holenderskiego MVV Maastricht{{Odn|Bugajski|2023|s=35}}. W czerwcu 1971 na skutek konfliktu wewnątrz klubu ponownie wyjechał do Stanów Zjednoczonych{{Odn|Bugajski|2023|s=35}}. W 1795 roku zagrał w barwach drużyny Chicago Sting. W czerwcu 1975 na Solider Field zdobył hat tricka przeciwko drużynie Philadephia Atoms{{Odn|Bugajski|2023|s=37}}. W 1977 roku został zawodnikiem Chicago Mustangs.
W Polsce grał w [[Śląsk Wrocław (piłka nożna)|Śląsku Wrocław]] i [[ŁKS Łódź (piłka nożna)|ŁKS Łódź]] ([[1966]]–[[1968]]). Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych występował m.in. w Chicago Mustangs oraz Chicago Sting, drużynie North American Soccer League. Używał nazwiska Steve Shafer.

W reprezentacji Polski wystąpił trzykrotnie. Debiutował [[3 grudnia]] [[1966]] w meczu z [[Reprezentacja Izraela w piłce nożnej mężczyzn|Izraelem]]. ostatni raz zagrał w następnym roku w eliminacjach do mistrzostw Europy przeciwko drużynie Belgii{{Odn|Bugajski|2023|s=36}}. W [[1973]] zagrał w trzech meczach pierwszej reprezentacji USA{{Odn|Bugajski|2023|s=36}}, w tym w dwóch meczach z Polską. Obecnie mieszka na przedmieściach Chicago{{Odn|Bugajski|2023|s=31}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę| nazwisko=Bugajski|imię=Antoni|autor=Antoni Bugajski | tytuł = Był Sobie Piłkarz cz 3 | wydawca = Ringier Axel Springer Polska | miejsce = Warszawa | data = 2023 | strony = 32-36 | isbn = 978-83-8250-307-4|odn=tak}}

{{SORTUJ:Szefer, Stefan}}
[[Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Reprezentanci Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Śląska Wrocław]]
[[Kategoria:Piłkarze ŁKS Łódź]]
[[Kategoria:Piłkarze MVV Maastricht]]
[[Kategoria:Piłkarze Chicago Sting]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1942]]

title: · Stefan Szefer

Data i miejsce urodzenia: 8 maja 1942 · Pabianice

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Śląsk Wrocław · ? · (?)

ŁKS Łódź · ? · (?)

Chicago Mustangs · ? · (?)

MVV Maastricht · 49 · (2)

Chicago Wisla · ? · (?)

Ukrainian Lions · ? · (?)

Chicago Sting · 22 · (3)

Chicago Cats · ? · (?)

Chicago Sting · 40 · (3)

Chicago Sting (halowa) · 8 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Polska · 3 · (0)

Stany Zjednoczone · 3 · (0)


text:
# Brouderdorff
Brouderdorff – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 720 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 151 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Brouderdorff plasuje się na 475. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1031.).

title: Brouderdorff

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Brouderdorff
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Brouderdorff
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason de la ville de Brouderdorff (Moselle).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Mozela (departament)|Mozela]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Sarrebourg|Sarrebourg]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 57113
 |powierzchnia                    = 4,77 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 720
 |gęstość zaludnienia             = 151 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 57116
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Mozela
 |współrzędne                     = 48°42′N 7°6′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Brouderdorff''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Mozela (departament)|Mozela]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 720 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 151 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Brouderdorff plasuje się na 475. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1031.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Sarrebourg}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Mozela]]

title: Brouderdorff

Region: Grand Est

Departament: Mozela

Okręg: Sarrebourg

• gęstość: 151 os./km²