text:
# Znak miłości (film 1988)
Znak miłości (tytuł oryginalny: Sinjali i dashurisë) – albański krótkometrażowy film fabularny z 1989 roku, w reżyserii Besnika Bishy.

## Opis fabuły
Historia miłości Any i Artana. Próby podejmowane przez Anę, aby Artan zwrócił na nią uwagę, wydawały się bezowocne. Wypadek powoduje, że Artan traci możliwość normalnego życia. Tylko Ana wierzy, że jej miłość pozwoli mu odzyskać pełną sprawność fizyczną. Pomoc dla Artana staje się sensem jej życia.
Film realizowano w Tiranie.

## Obsada
- Herion Mustafaraj jako Artan
- Anila Karaj jako Ana

title: Znak miłości (film 1988)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Znak miłości
 |oryginalny tytuł = Sinjali i dashurisë
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film obyczajowy]]
 |rok produkcji    = 1989
 |data premiery    = 22 lutego [[1989 w filmie|1989]]{{r|aqshf}}
 |kraj produkcji   = [[Albania]]
 |język            = [[Język albański|albański]]
 |czas trwania     = 25 minut{{r|aqshf}}
 |reżyseria        = [[Besnik Bisha]]
 |scenariusz       = [[Nexhat Tafa]]
 |główne role      = [[Herion Mustafaraj]]<br />[[Anila Karaj]]
 |muzyka           = [[Genc Tukiqi]]
 |zdjęcia          = [[Saim Kokona]]
 |scenografia      = [[Fisnik Pulaj]]
 |kostiumy         = Nik Pulaj
 |montaż           = Elsa Bisha
 |produkcja        =
 |wytwórnia        = [[Albfilm|Kinostudio Shqipëria e Re]]
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Znak miłości''' (tytuł oryginalny: ''Sinjali i dashurisë'') – [[Albania|albański]] [[film krótkometrażowy|krótkometrażowy]] film fabularny z 1989 roku, w reżyserii [[Besnik Bisha|Besnika Bishy]]{{r|aqshf}}.

== Opis fabuły ==
Historia miłości Any i Artana. Próby podejmowane przez Anę, aby Artan zwrócił na nią uwagę, wydawały się bezowocne. Wypadek powoduje, że Artan traci możliwość normalnego życia. Tylko Ana wierzy, że jej miłość pozwoli mu odzyskać pełną sprawność fizyczną. Pomoc dla Artana staje się sensem jej życia.

Film realizowano w [[Tirana|Tiranie]]{{r|aqshf}}.

== Obsada ==
* [[Herion Mustafaraj]] jako Artan
* [[Anila Karaj]] jako Ana

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=aqshf>{{cytuj | url = https://aqshf.gov.al/sq/motion_picture/sinjali-i-dashurise/| tytuł = Sinjali i dashurise| opublikowany = aqshf.gov.al| język = sq|data dostępu= 2025-01-17}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko =  Hoxha| imię = Abaz| nazwisko2 =  | imię2 =| tytuł = Enciklopedia e kinematografise shqiptare. Autore & vepra| wydawca = Toena| miejsce = Tirana| rok = 2002| język = sq| isbn = 99927-1-555-3}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0348040|Znak miłości}}
* [http://www.aqshf.gov.al/ Archiwum filmu albańskiego]

{{Besnik Bisha}}

[[Kategoria:Albańskie filmy romantyczne]]
[[Kategoria:Albańskie filmy obyczajowe]]
[[Kategoria:Albańskie filmy krótkometrażowe]]
[[Kategoria:Albańskie filmy z 1989 roku]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Besnika Bishy]]

title: Znak miłościSinjali i dashurisë

Gatunek: film obyczajowy

Data premiery: 22 lutego 1989

Kraj produkcji: Albania

Język: albański

Czas trwania: 25 minut

Reżyseria: Besnik Bisha

Scenariusz: Nexhat Tafa

Główne role: Herion Mustafaraj · Anila Karaj

Muzyka: Genc Tukiqi

Zdjęcia: Saim Kokona

Scenografia: Fisnik Pulaj

Kostiumy: Nik Pulaj

Montaż: Elsa Bisha

Wytwórnia: Kinostudio Shqipëria e Re


text:
# Villamayor de Campos
Villamayor de Campos – gmina w Hiszpanii, w prowincji Zamora, w Kastylii i León, o powierzchni 26,32 km². W 2011 roku gmina liczyła 422 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Villamayor de Campos

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Villamayor de Campos
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Villamayor de Campos
 |państwo                      = Hiszpania
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia i León]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Zamora (prowincja)|Zamora]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Francisco Antonio Sanz Perez
 |powierzchnia                 = 26,32{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 422{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 16,03
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia i León
 |współrzędne                  = 41°53′55″N 5°21′30″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Villamayor de Campos''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Zamora (prowincja)|Zamora]], w [[Kastylia i León|Kastylii i León]], o powierzchni 26,32{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 422{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/4050 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Zamora}}

{{DEFAULTSORT:Villamayor de Campos}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Zamora]]

title: Villamayor de Campos

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia i León

Prowincja: Zamora

Alkad: Francisco Antonio Sanz Perez

Tablice rejestracyjne: ZA


text:
# Mohammad Yousaf
Mohammad Yousaf – pakistański zapaśnik walczący w stylu wolnym. Zajął szóste miejsce na igrzyskach azjatyckich w 1970. Mistrz Igrzysk Azji Południowej w 1989 i drugi w 1985 roku.

title: Mohammad Yousaf

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Mohammad Yousaf
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|PAK}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska Azji Południowej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowej 1989|Islamabad 1989]]|82 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowej 1985|Dhaka 1985]]|62 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Mohammad Yousaf''' – [[Pakistan|pakistański]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu wolnym. Zajął szóste miejsce na [[Igrzyska azjatyckie|igrzyskach azjatyckich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 1970|1970]]. Mistrz [[Igrzyska Azji Południowej|Igrzysk Azji Południowej]] w [[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowej 1989|1989]] i drugi w [[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowej 1985|1985]] roku.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=C1609D5644944470AA8C0CD6A24A72E2| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = foeldeak.com | data dostępu = 2015-09-08  | język = en}}
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=3431EFB182684FE28D720583232C53C3| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = foeldeak.com | data dostępu = 2015-09-08  | język = en}}

{{SORTUJ:Yousaf, Muhammad}}
[[Kategoria:Pakistańscy zapaśnicy]]

title: · Mohammad Yousaf

złoto: Islamabad 1989 · 82 kg st.wolny

srebro: Dhaka 1985 · 62 kg st.wolny


text:
# Wacław Suchowiak
Wacław Ludwik Suchowiak (ur. 16 sierpnia 1876 w Buku, zm. 9 lipca 1950 w Milanówku) – polski inżynier mechanik.

## Życiorys
Po ukończeniu w 1895 gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu rozpoczął półroczną pracę we wrocławskich warsztatach kolejowych, a następnie wyjechał do Berlina, gdzie studiował na Wydziale Budowy Maszyn w Wyższej Szkole Technicznej. Po ukończeniu nauki w 1900 praktykował w zarządzie portu w Bremie i dyrekcji kolejowej w Hanowerze, wówczas ujawnił swój talent konstruktorski. W 1902 wziął udział w konkursie zorganizowanym przez Verein Deutscher Maschineningenieure na projekt urządzenia do przeładunku węgla z wagonów kolejowych na statki rzeczne, wygrał go i otrzymał złoty medal Beutha oraz środki finansowe na wyjazd zagraniczny związany z edukacją. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie zapoznawał się z najnowszymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi m.in. do rozładunku rudy. W 1904 powrócił Berlina i przez dwa lata pracował w tamtejszym urzędzie patentowym, w styczniu 1906 wyjechał do Düsseldorfu, gdzie pracował w warsztatach kolejowych, następnie przez krótki czas pracował w Dortmundzie i Witten. Pod koniec marca 1909 przeniósł się do Sanoka, gdzie podjął pracę w charakterze doradcy w Pierwszym Galicyjskim Towarzystwie Akcyjnym Budowy Wagonów i Maszyn. W marcu został przeniesiony ze stanowiska drugiego dyrektora sanockiej fabryki do Szkoły Politechnicznej we Lwowie, a 1 października 1911 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego ogólnej nauki o maszynach, objął tam Katedrę Maszynoznawstwa Ogólnego po tym, jak 11 sierpnia 1911 został mianowany przez cesarza Franciszka Józefa. Równocześnie został członkiem Towarzystwa Politechnicznego oraz współredaktorem Czasopisma Technicznego, rok później został wybrany na dwuletnią kadencję do zarządu głównego. W styczniu 1914 stanął na czele Katedry Budowy Maszyn Dźwigowych na Wydziale Budowy Maszyn, rok później wyjechał wraz z rodziną do Kamieńskiego, gdzie pracował jako konstruktor maszyn dźwigowych i transportowych w tamtejszej Hucie Dnieprowskiej. W 1916 otrzymał funkcję kierownika biura budowy fabryki wagonów, ale po wybuchu rewolucji październikowej powrócił do huty jako kierownika biura technicznego. Był autorem kompletnej dokumentacji technicznej budowy fabryki wagonów, która powstała przy Hucie Dnieprowskiej. Do Lwowa powrócił w lipcu 1919, w Szkole Politechnicznej ponownie zajął wcześniejsze stanowisko. W lipcu 1920 wnioskiem Ministra Przemysłu i Handlu został prezesem Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, sprawował do stanowisko do 31 sierpnia 1921. Był również przewodniczącym komisji podnośników przy Polskim Komitecie Normalizacyjnym i członkiem rady technicznej do spraw morskich przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Po powrocie do Lwowa wykładał budowę maszyn dźwigowych i transportowych, budowę wyciągów przemysłu naftowego oraz prawodawstwo patentowe, w roku akademickim 1922/1923 pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego. Poza pracą dydaktyczną był rzecznikiem patentowym. W kwietniu 1926 zamieszkał w Warszawie, od 9 kwietnia tego roku kierował Katedrą Dźwignic na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W roku akademickim 1930/1931 był delegatem wydziału do senatu akademickiego, od 1931 do 1933 był dziekanem Wydziału Mechanicznego. W 1937 przeszedł na emeryturę, mimo to prowadził wykłady zlecone na Wydziale Mechanicznym i elektrycznym Politechniki Warszawskiej. Po wybuchu II wojny światowej pozostał w Warszawie, od 1942 wykładał w jawnej Państwowej Wyższej Szkole Technicznej. Po powstaniu warszawskim zamieszkał w Łodzi, gdzie po wyzwoleniu należał do organizatorów Katedry Dźwignic Politechniki Łódzkiej, przez dwa lata był też jej kierownikiem. W 1947 zamieszkał w Milanówku, powrócił do pracy na Politechnice Warszawskiej, gdzie od roku akademickiego 1947/1948 do śmierci kierował Katedrą Dźwignic. Zmarł w Milanówku, spoczywa na tamtejszym cmentarzu.

title: Wacław Suchowiak

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Wacław Suchowiak
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[16 sierpnia]] [[1876]]
 |miejsce urodzenia         = [[Buk (miasto)|Buk]]
 |data śmierci              = [[9 lipca]] [[1950]]
 |miejsce śmierci           = [[Milanówek]]
 |zawód                     = inżynier mechanik
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Wacław Ludwik Suchowiak''' (ur. [[16 sierpnia]] [[1876]] w [[Buk (miasto)|Buku]], zm. [[9 lipca]] [[1950]] w [[Milanówek|Milanówku]]) – polski inżynier mechanik.

== Życiorys ==
Po ukończeniu w 1895 [[Liceum Ogólnokształcące św. Marii Magdaleny w Poznaniu|gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu]] rozpoczął półroczną pracę we wrocławskich warsztatach kolejowych, a następnie wyjechał do [[Berlin]]a, gdzie studiował na Wydziale Budowy Maszyn w [[Uniwersytet Techniczny w Berlinie|Wyższej Szkole Technicznej]]. Po ukończeniu nauki w 1900 praktykował w zarządzie portu w [[Brema|Bremie]] i dyrekcji kolejowej w [[Hanower]]ze, wówczas ujawnił swój talent konstruktorski. W 1902 wziął udział w konkursie zorganizowanym przez Verein Deutscher Maschineningenieure na projekt urządzenia do przeładunku węgla z wagonów kolejowych na statki rzeczne, wygrał go i otrzymał złoty medal Beutha oraz środki finansowe na wyjazd zagraniczny związany z edukacją. Wyjechał do [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]], gdzie zapoznawał się z najnowszymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi m.in. do rozładunku rudy. W 1904 powrócił [[Berlin]]a i przez dwa lata pracował w tamtejszym urzędzie patentowym, w styczniu 1906 wyjechał do [[Düsseldorf]]u, gdzie pracował w warsztatach kolejowych, następnie przez krótki czas pracował w [[Dortmund]]zie i [[Witten]]. Pod koniec marca 1909 przeniósł się do [[Sanok]]a, gdzie podjął pracę w charakterze doradcy w [[Autosan#Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Akcyjne Budowy Wagonów i Maszyn, przedtem Kazimierz Lipiński (1894-1913)|Pierwszym Galicyjskim Towarzystwie Akcyjnym Budowy Wagonów i Maszyn]]. W marcu został przeniesiony ze stanowiska drugiego dyrektora sanockiej fabryki do [[Politechnika Lwowska|Szkoły Politechnicznej we Lwowie]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika | czasopismo = [[Tygodnik Ziemi Sanockiej]] | strony = 3 | data = Nr 11 z 12 marca 1911 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=58304}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika | czasopismo = [[Tygodnik Ziemi Sanockiej]] | strony = 3 | data = Nr 13 z 26 marca 1911 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=58308}}</ref>, a 1 października 1911 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego ogólnej nauki o maszynach, objął tam Katedrę Maszynoznawstwa Ogólnego po tym, jak 11 sierpnia 1911 został mianowany przez cesarza Franciszka Józefa<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika. Mianowania | czasopismo = [[Nowa Reforma]] | strony = 2 | data = Nr 370 z 15 sierpnia 1911 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=197988}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Nominacja rodaka | czasopismo = [[Orędownik]] | strony = 3 | data = Nr 215 z 21 września 1911 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=273720}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Osobiste | czasopismo = [[Orędownik]] | strony = 2 | data = Nr 216 z 22 września 1911 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=273721}}</ref>. Równocześnie został członkiem [[Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie|Towarzystwa Politechnicznego]] oraz współredaktorem [[Czasopismo Techniczne|Czasopisma Technicznego]], rok później został wybrany na dwuletnią kadencję do zarządu głównego. W styczniu 1914 stanął na czele Katedry Budowy Maszyn Dźwigowych na Wydziale Budowy Maszyn, rok później wyjechał wraz z rodziną do [[Kamieńskie]]go, gdzie pracował jako konstruktor maszyn dźwigowych i transportowych w tamtejszej Hucie Dnieprowskiej. W 1916 otrzymał funkcję kierownika biura budowy fabryki wagonów, ale po wybuchu [[Rewolucja październikowa|rewolucji październikowej]] powrócił do huty jako kierownika biura technicznego. Był autorem kompletnej dokumentacji technicznej budowy fabryki wagonów, która powstała przy Hucie Dnieprowskiej. Do [[Lwów|Lwowa]] powrócił w lipcu 1919, w [[Politechnika Lwowska|Szkole Politechnicznej]] ponownie zajął wcześniejsze stanowisko. W lipcu 1920 wnioskiem [[Ministerstwo Przemysłu i Handlu (II Rzeczpospolita)|Ministra Przemysłu i Handlu]] został prezesem [[Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej|Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej]], sprawował do stanowisko do 31 sierpnia 1921. Był również przewodniczącym komisji podnośników przy [[Polski Komitet Normalizacyjny|Polskim Komitecie Normalizacyjnym]] i członkiem rady technicznej do spraw morskich przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Po powrocie do [[Lwów|Lwowa]] wykładał budowę maszyn dźwigowych i transportowych, budowę wyciągów przemysłu naftowego oraz prawodawstwo patentowe, w roku akademickim 1922/1923 pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego. Poza pracą dydaktyczną był rzecznikiem patentowym. W kwietniu 1926 zamieszkał w [[Warszawa|Warszawie]], od 9 kwietnia tego roku kierował Katedrą Dźwignic na Wydziale Mechanicznym [[Politechnika Warszawska|Politechniki Warszawskiej]]. W roku akademickim 1930/1931 był delegatem wydziału do senatu akademickiego, od 1931 do 1933 był dziekanem Wydziału Mechanicznego. W 1937 przeszedł na emeryturę, mimo to prowadził wykłady zlecone na Wydziale Mechanicznym i elektrycznym Politechniki Warszawskiej. Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] pozostał w Warszawie, od 1942 wykładał w jawnej Państwowej Wyższej Szkole Technicznej. Po [[Powstanie warszawskie|powstaniu warszawskim]] zamieszkał w [[Łódź|Łodzi]], gdzie po wyzwoleniu należał do organizatorów Katedry Dźwignic [[Politechnika Łódzka|Politechniki Łódzkiej]], przez dwa lata był też jej kierownikiem. W 1947 zamieszkał w [[Milanówek|Milanówku]], powrócił do pracy na [[Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]], gdzie od roku akademickiego 1947/1948 do śmierci kierował Katedrą Dźwignic. Zmarł w Milanówku, spoczywa na tamtejszym cmentarzu.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* „Czy wiesz kto to jest?”, praca zbiorowa pod redakcją Stanisława Łozy, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, tom. I s. 705;
* [http://bcpw.bg.pw.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=889&from=publication&tab=1 Biblioteka Cyfrowa Politechniki Warszawskiej, życiorys prof. Wacława Suchowiaka]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Suchowiak, Wacław}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Berlinie]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Buku (województwo wielkopolskie)]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Milanówkiem]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy]]
[[Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1876]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Łódzkiej]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Warszawskiej]]
[[Kategoria:Zmarli w 1950]]

title: Wacław Suchowiak

Data i miejsce urodzenia: 16 sierpnia 1876 · Buk

Data i miejsce śmierci: 9 lipca 1950 · Milanówek

Zawód, zajęcie: inżynier mechanik


text:
# Tom Arnold
Thomas Duane „Tom” Arnold (ur. 6 marca 1959 w Ottumwie) – amerykański aktor, producent telewizyjny i filmowy, scenarzysta, komik, prezenter telewizyjny. Wystąpił w roli Arnolda Shepa „Arniego” Thomasa w sitcomie ABC Roseanne (1989–1993). Wystąpił w filmach: Prawdziwe kłamstwa (1994), Dziewięć miesięcy (1995), Gniazdo os (2000), Od kołyski aż po grób (2003), Szczęśliwe zakończenia (2005) i Wspaniały Buck Howard (2008).

## Życiorys

### Wczesne lata
Urodził się w Ottumwa w stanie Iowa w rodzinie żydowskiej jako syn Lindy Kay (z domu Collier/Graham) i Jacka Arnoldów. Ma szóstkę rodzeństwa – Lori, Johnny’ego, Scotta, Chrisa, Marlę i Marka. W wieku 4–7 lat był molestowany seksualnie przez 19-letniego opiekuna do dziecka.
Po rozwodzie rodziców, wychował go ojciec. W młodości pracował w zakładzie pakowania mięsa. Uczęszczał do Ottumwa High School. Naukę kontynuował w Indian Hills Community College. W latach 1981–1983 studiował administrację i pisanie na Uniwersytecie Iowy.

### Kariera
W 1983, mając 23 lata zaczął występować jako stand-uper. Jego kariera komediowa przez następne kilka lat miała swoje wzloty i upadki, aż do roku 1988, kiedy to wziął udział w konkursie komediowym w Minneapolis i zdobył pierwsze miejsce w Minnesota Comedy Competition. Dzięki temu zwycięstwu postanowił przenieść się do Los Angeles, aby kontynuować karierę komediową w stand-upie. W tym samym roku został zatrudniony jako scenarzysta sitcomu ABC Roseanne (1989–1993), gdzie zaczął regularnie pojawiać się jako Arnold „Arnie” Thomas. Wspólnie z Roseanne Barr utworzył Rapello County Productions, aby opracować własne projekty. W 1993 Arnold i Barr zdobyli Vanguard Award na GLAAD Media Awards.
Zagrał w trzech częściach swojego specjalnego serialu HBO Tom Arnold: Naga prawda, a następnie napisał, wyprodukował i zagrał w trzech swoich serialach telewizyjnych; The Jackie Thomas Show (1992–1993) jako Jackie Thomas, Tom (1994) jako Tom Graham i The Tom Show (1997–1998) jako Tom Amross. Zadebiutował na dużym ekranie w komediodramacie Stephena Frearsa Przypadkowy bohater (1992) u boku Dustina Hoffmana. Otrzymał uznanie krytyków i nominację do MTV Movie Award jako Albert „Gib” Gibson w komedii sensacyjnej Jamesa Camerona Prawdziwe kłamstwa (1994) z Arnoldem Schwarzeneggerem. W 1996 przyznano mu Złotą Malinę dla najgorszego aktora jako Rosco Bigger‑Fang w komediodramacie Steve’a Minera Zgrywus (Big Bully, 1996), jako Franklin Laszlo w komedii Arthura Hillera Carpool (1996) i jako Stanley Stupid w komedii przygodowej Świat według głupich (The Stupids, 1996) ex aequo z Paulym Shore za występ w komedii Eko-jaja (1996). Dla odmiany i odskoczni od komedii, zagrał w dramacie więziennym Gniazdo os (2000), w reżyserii Steve’a Buscemi, w którym wystąpili Willem Dafoe i Edward Furlong. Był nominowany do Nagrody Satelity za rolę Franka McKee w komediodramacie Dona Roosa Szczęśliwe zakończenia (Happy Endings, 2005).
Jako scenarzysta, producent i aktor, Tom Arnold zyskał sobie uznanie zarówno wśród telewidzów, jak i kinomanów na całym świecie, zdobywając takie nagrody, jak Peabody Award za pisanie i Złoty Glob za pisanie i produkcję.

## Życie prywatne
W 1983 poznał aktorkę komediową Roseanne Barr, którą poślubił 20 stycznia 1990. Arnold przed ślubem przeszedł na judaizm. Zainwestował 16 milionów dolarów z ówczesną żoną Roseanne w ekskluzywne mieszkania i restaurację (Tom's Big Food Diner) w Eldon. Ich związek skomplikował jego alkoholizm i uzależnienie od narkotyków. 9 grudnia 1994 rozwiedli się. Od 22 lipca 1995 do 30 marca 1999 był mężem fryzjerki Julie Champnelli. 29 czerwca 2002 ożenił się z Shelby Roos. Jednak 19 sierpnia 2008 doszło do rozwodu.
W sierpniu 2008 złamał łopatkę w wypadku motocyklowym.
28 listopada 2009 poślubił Ashley Groussman, z którą ma syna Jax'a (ur. 2013) i córkę Quinn Sophie (ur. 2015). Rozwiedli się w 2019.

## Filmografia

### Filmy
- 1992: Przypadkowy bohater (Hero) jako Chick
- 1993: Stożkogłowi (Coneheads) jako Golfer
- 1993: Blues tajniaków (Undercover Blues) jako Vern Newman
- 1994: Prawdziwe kłamstwa (True Lies) jako Albert „Gib” Gibson
- 1995: Dziewięć miesięcy (Nine Months) jako Marty Dwyer
- 1997: Austin Powers: Agent specjalnej troski jako Texan
- 2000: Gniazdo os (Animal Factory) jako Buck Rowan
- 2000: Piszcz, jeśli wiesz co zrobiłem w ostatni piątek trzynastego jako Doughy Primesuspect / Hardy (The Killer)
- 2001: Mroczna dzielnica jako Henry Wayne
- 2002: Jaś i Małgosia jako Boogeyman
- 2003: Dickie Roberts: Kiedyś gwiazda w roli samego siebie
- 2003: To tylko gra jako trener Martin
- 2003: Od kołyski aż po grób (Cradle 2 the Grave) jako Archie
- 2005: Kontrola gniewu w roli samego siebie
- 2005 Tygrysy murawy w roli samego siebie
- 2005: Szczęśliwe zakończenia (Happy Endings) jako Frank McKee
- 2008: Gardens of the Night jako Alex
- 2008: Wspaniały Buck Howard (The Great Buck Howard) jako Pan Gable
- 2009: Kwietniowe łzy jako Martin Blackwell
- 2011: American Summer w roli samego siebie
- 2012: Bij i wiej jako Randy Anderson
- 2012: Fred: Obóz obciachu jako Floyd Spunkmeyer

### Seriale TV
- 1989–1993: Roseanne jako Arnold Shep „Arnie” Thomas
- 1994: Szpital miejski jako Billy Boggs
- 1999: Simpsonowie jako Tom Arnold (głos)
- 2001: Wróżkowie chrzestni - głos
- 2007: Prawo i porządek: Zbrodniczy zamiar jako Calvin Riggins
- 2009–2011: Synowie Anarchii jako Georgie Caruso
- 2011: Franklin & Bash jako Ronny Streppi
- 2016: Chłopaki z baraków w roli samego siebie
- 2016–2019: Agenci NCIS: Nowy Orlean jako Elvis Bertrand

title: Tom Arnold

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Tom Arnold
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Tom Arnold by David Shankbone.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Thomas Dwaine Arnold
 |data urodzenia            = 6 marca 1959
 |miejsce urodzenia         = [[Ottumwa (Iowa)|Ottumwa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = aktor, komik, producent, scenarzysta, prezenter telewizyjny
 |współmałżonek             = [[Roseanne Barr]]
(1990–1994; rozwód)Julie Lynn Champnella
(1995–1999; rozwód)
Shelby Roos
(2002–2008; rozwód)
Ashley Groussman
 (2009–2019; rozwód)
 |lata aktywności           = od 1970
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Tom Arnold (actor)
 |www                       =
}}
'''Thomas Duane „Tom” Arnold'''<ref name="interfilmes">{{cytuj stronę|url=http://www.interfilmes.com/person_1100334_Tom.Arnold.html|tytuł=Personalidade: Tom Arnold (EUA)|opublikowany=InterFilmes.com|język=pt|data dostępu=2019-08-21}}</ref> (ur. [[6 marca]] [[1959 w filmie|1959]] w [[Ottumwa (Iowa)|Ottumwie]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] aktor, producent telewizyjny i filmowy, scenarzysta, komik, prezenter telewizyjny. Wystąpił w roli Arnolda Shepa „Arniego” Thomasa w sitcomie [[American Broadcasting Company|ABC]] ''[[Roseanne]]'' (1989–1993)<ref name="fanpix.famousfix">{{cytuj stronę|url=https://fanpix.famousfix.com/gallery/tom-arnold|tytuł=Tom Arnold Pictures|opublikowany=FanPix.Net|język=en|data dostępu=2019-08-21}}</ref>. Wystąpił w filmach: ''[[Prawdziwe kłamstwa]]'' (1994), ''[[Dziewięć miesięcy (film 1995)|Dziewięć miesięcy]]'' (1995), ''[[Gniazdo os (film)|Gniazdo os]]'' (2000), ''[[Od kołyski aż po grób]]'' (2003), ''[[Szczęśliwe zakończenia]]'' (2005) i ''[[Wspaniały Buck Howard]]'' (2008).

== Życiorys ==
=== Wczesne lata ===
Urodził się w [[Ottumwa (Iowa)|Ottumwa]]<ref name="tv">{{cytuj stronę|url=http://www.tv.com/people/tom-arnold/biography/|tytuł=Tom Arnold Biography|opublikowany=[[TV.com]]|język=en|data dostępu=2019-08-21|archiwum=https://web.archive.org/web/20190821230141/http://www.tv.com/people/tom-arnold/biography/|zarchiwizowano=2019-08-21}}</ref> w stanie [[Iowa]] w rodzinie [[Żydzi|żydowskiej]]<ref name="fanpix.famousfix"/> jako syn Lindy Kay (z domu Collier/Graham) i Jacka Arnoldów<ref name="filmreference">{{cytuj stronę|url=http://www.filmreference.com/film/74/Tom-Arnold.html|tytuł=Tom Arnold Biography (1959-)|opublikowany=Film Reference|język=en|data dostępu=2019-08-21}}</ref><ref name="ethnicelebs">{{cytuj stronę|url=https://ethnicelebs.com/tom-arnold|tytuł=Tom Arnold – What Nationality Ancestry Race|opublikowany=Ethnicity of Celebs|język=en|data dostępu=2019-08-21|archiwum=http://archive.is/rVt17| zarchiwizowano = 2014-05-11}}</ref>. Ma szóstkę rodzeństwa – Lori, Johnny’ego, Scotta, Chrisa, Marlę i Marka<ref name="cinemagia">{{cytuj stronę|url=https://www.cinemagia.ro/actori/tom-arnold-3463/|tytuł=Tom Arnold - Actor|opublikowany=CineMagia.ro|język=ro|data dostępu=2019-08-21}}</ref>. W wieku 4–7 lat był [[Wykorzystywanie seksualne dzieci|molestowany seksualnie]] przez 19-letniego opiekuna do dziecka<ref name="today">{{cytuj stronę|url=https://www.today.com/popculture/tom-arnold-reveals-he-was-molested-child-wbna28041772|tytuł=Tom Arnold reveals he was molested as a child|opublikowany=Today Show|język=en|data dostępu=2019-08-21|archiwum=http://archive.is/nuztN| zarchiwizowano = 2019-08-21}}</ref><ref name="sitcom">{{cytuj stronę|url=https://www.sitcomsonline.com/boards/archive/index.php/t-235613.html|tytuł=Tom Arnold Reveals Sexual Abuse Past|opublikowany=sitcomsonline.com|język=en|data dostępu=2019-08-21|archiwum=http://archive.is/0QKiT| zarchiwizowano = 2019-08-21}}</ref>.

Po rozwodzie rodziców, wychował go ojciec. W młodości pracował w zakładzie pakowania mięsa<ref name="tvguide">{{cytuj stronę|url=https://www.tvguide.com/celebrities/tom-arnold/bio/177063/|tytuł=Tom Arnold Actor, Comedian, Writer|opublikowany=„[[TV Guide]]”|język=en|data dostępu=2019-08-21|archiwum=http://archive.is/Easzb| zarchiwizowano = 2014-05-11}}</ref>. Uczęszczał do Ottumwa High School<ref name="tvguide"/>. Naukę kontynuował w Indian Hills Community College<ref name="tvguide"/>. W latach 1981–1983 studiował administrację i pisanie na [[Uniwersytet Iowa|Uniwersytecie Iowy]]<ref name="tvguide"/>.

=== Kariera ===
W 1983, mając 23 lata zaczął występować jako [[Stand-up (komedia)|stand-uper]]<ref name="cinemagia"/>. Jego kariera komediowa przez następne kilka lat miała swoje wzloty i upadki, aż do roku 1988, kiedy to wziął udział w konkursie komediowym w [[Minneapolis]] i zdobył pierwsze miejsce w Minnesota Comedy Competition<ref name="tv"/>. Dzięki temu zwycięstwu postanowił przenieść się do [[Los Angeles]], aby kontynuować karierę komediową w stand-upie. W tym samym roku został zatrudniony jako scenarzysta sitcomu [[American Broadcasting Company|ABC]] ''[[Roseanne]]'' (1989–1993), gdzie zaczął regularnie pojawiać się jako Arnold „Arnie” Thomas. Wspólnie z [[Roseanne Barr]] utworzył Rapello County Productions, aby opracować własne projekty. W 1993 Arnold i Barr zdobyli Vanguard Award na [[GLAAD Media Awards]].

Zagrał w trzech częściach swojego specjalnego serialu [[HBO]] ''Tom Arnold: Naga prawda'', a następnie napisał, wyprodukował i zagrał w trzech swoich serialach telewizyjnych; ''The Jackie Thomas Show'' (1992–1993) jako Jackie Thomas, ''Tom'' (1994) jako Tom Graham i ''The Tom Show'' (1997–1998) jako Tom Amross. Zadebiutował na dużym ekranie w komediodramacie [[Stephen Frears|Stephena Frearsa]] ''[[Przypadkowy bohater]]'' (1992) u boku [[Dustin Hoffman|Dustina Hoffmana]]. Otrzymał uznanie krytyków i nominację do [[MTV Movie Award]] jako Albert „Gib” Gibson w komedii sensacyjnej [[James Cameron|Jamesa Camerona]] ''[[Prawdziwe kłamstwa]]'' (1994) z [[Arnold Schwarzenegger|Arnoldem Schwarzeneggerem]]. W 1996 przyznano mu [[Złota Malina|Złotą Malinę]] dla najgorszego aktora jako Rosco Bigger‑Fang w komediodramacie [[Steve Miner|Steve’a Minera]] ''Zgrywus'' (''Big Bully'', 1996), jako Franklin Laszlo w komedii [[Arthur Hiller|Arthura Hillera]] ''Carpool'' (1996) i jako Stanley Stupid w komedii przygodowej ''Świat według głupich'' (''The Stupids'', 1996) [[ex aequo]] z [[Pauly Shore|Paulym Shore]] za występ w komedii ''Eko-jaja'' (1996)<ref name="tvguide"/>. Dla odmiany i odskoczni od komedii, zagrał w dramacie więziennym ''[[Gniazdo os (film)|Gniazdo os]]'' (2000), w reżyserii [[Steve Buscemi|Steve’a Buscemi]], w którym wystąpili [[Willem Dafoe]] i [[Edward Furlong]]. Był nominowany do [[Nagroda Satelita|Nagrody Satelity]] za rolę Franka McKee w komediodramacie [[Don Roos|Dona Roosa]] ''[[Szczęśliwe zakończenia]]'' (''Happy Endings'', 2005).

Jako scenarzysta, producent i aktor, Tom Arnold zyskał sobie uznanie zarówno wśród telewidzów, jak i kinomanów na całym świecie, zdobywając takie nagrody, jak [[Peabody Award]] za pisanie i [[Złoty Glob]] za pisanie i produkcję<ref name="tv"/>.

== Życie prywatne ==
W 1983 poznał aktorkę komediową [[Roseanne Barr]], którą poślubił 20 stycznia 1990. Arnold przed ślubem przeszedł na [[judaizm]]<ref name="tv"/>. Zainwestował 16 milionów dolarów z ówczesną żoną Roseanne w ekskluzywne mieszkania i restaurację (Tom's Big Food Diner) w [[Eldon (Iowa)|Eldon]]<ref name="tvguide"/>. Ich związek skomplikował jego [[alkoholizm]] i uzależnienie od [[narkotyk]]ów. 9 grudnia 1994 rozwiedli się. Od 22 lipca 1995 do 30 marca 1999 był mężem fryzjerki Julie Champnelli. 29 czerwca 2002 ożenił się z Shelby Roos. Jednak 19 sierpnia 2008 doszło do rozwodu.

W sierpniu 2008 złamał [[Łopatka|łopatkę]] w [[Wypadek drogowy|wypadku motocyklowym]]<ref name="cinemagia"/>.

28 listopada 2009 poślubił Ashley Groussman, z którą ma syna Jax'a (ur. 2013) i córkę Quinn Sophie (ur. 2015)<ref>{{Cytuj stronę | url =https://news.yahoo.com/tom-arnold-wife-welcome-baby-001600887.html|autor=Desiree Murphy (2015-12-19)| tytuł = Tom Arnold and Wife Welcome a Baby Girl -- Find Out Her Adorable Name!|opublikowany=[[Yahoo!]]| język = en | data dostępu = 2019-08-21|archiwum=http://archive.is/clrlL| zarchiwizowano = 2019-08-21}}</ref>. Rozwiedli się w 2019<ref>{{Cytuj stronę | url = https://people.com/celebrity/celebrity-breakups-of-2019/?slide=7111687#7111687|autor=Kate Hogan, Sophie Dodd (2019-08-20)| tytuł = All the Celebrity Couples Who've Called It Quits in 2019|opublikowany=„[[People]]”| język = en | data dostępu = 2019-08-20|archiwum=http://archive.is/1rQTK| zarchiwizowano = 2014-05-11}}</ref>.

== Filmografia ==
=== Filmy ===
* [[1992 w filmie|1992]]: ''[[Przypadkowy bohater]]'' (''Hero'') jako Chick
* [[1993 w filmie|1993]]: ''[[Stożkogłowi]]'' (''Coneheads'') jako Golfer
* 1993: ''[[Blues tajniaków]]'' (''Undercover Blues'') jako Vern Newman
* [[1994 w filmie|1994]]: ''[[Prawdziwe kłamstwa]]'' (''True Lies'') jako Albert „Gib” Gibson
* [[1995 w filmie|1995]]: ''[[Dziewięć miesięcy (film 1995)|Dziewięć miesięcy]]'' (''Nine Months'') jako Marty Dwyer
* [[1997 w filmie|1997]]: ''[[Austin Powers: Agent specjalnej troski]]'' jako Texan
* [[2000 w filmie|2000]]: ''[[Gniazdo os (film)|Gniazdo os]]'' (''Animal Factory'') jako Buck Rowan
* 2000: ''[[Piszcz, jeśli wiesz co zrobiłem w ostatni piątek trzynastego]]'' jako Doughy Primesuspect / Hardy (The Killer)
* [[2001 w filmie|2001]]: ''[[Mroczna dzielnica]]'' jako Henry Wayne
* [[2002 w filmie|2002]]: ''[[Jaś i Małgosia (film 2002)|Jaś i Małgosia]]'' jako [[Boogeyman]]
* [[2003 w filmie|2003]]: ''[[Dickie Roberts: Kiedyś gwiazda]]'' w roli samego siebie
* 2003: ''[[To tylko gra]]'' jako trener Martin
* 2003: ''[[Od kołyski aż po grób]]'' (''Cradle 2 the Grave'') jako Archie
* [[2005 w filmie|2005]]: ''[[Kontrola gniewu]]'' w roli samego siebie
* 2005 ''[[Tygrysy murawy]]'' w roli samego siebie
* 2005: ''[[Szczęśliwe zakończenia]]'' (''Happy Endings'') jako Frank McKee
* [[2008 w filmie|2008]]: ''[[Gardens of the Night]]'' jako Alex
* 2008: ''[[Wspaniały Buck Howard]]'' (''The Great Buck Howard'') jako Pan Gable
* [[2009 w filmie|2009]]: ''[[Kwietniowe łzy]]'' jako Martin Blackwell
* [[2011 w filmie|2011]]: ''[[American Summer]]'' w roli samego siebie
* [[2012 w filmie|2012]]: ''[[Bij i wiej]]'' jako Randy Anderson
* 2012: ''[[Fred: Obóz obciachu]]'' jako Floyd Spunkmeyer

=== Seriale TV ===
* 1989–1993: ''[[Roseanne]]'' jako Arnold Shep „Arnie” Thomas
* 1994: ''[[Szpital miejski]]'' jako Billy Boggs
* 1999: ''[[Simpsonowie]]'' jako Tom Arnold (głos)
* 2001: ''[[Wróżkowie chrzestni]]'' - głos
* 2007: ''[[Prawo i porządek: Zbrodniczy zamiar]]'' jako Calvin Riggins
* 2009–2011: ''[[Synowie Anarchii]]'' jako Georgie Caruso
* 2011: ''[[Franklin & Bash]]'' jako Ronny Streppi
* 2016: ''[[Chłopaki z baraków]]'' w roli samego siebie
* 2016–2019: ''[[Agenci NCIS: Nowy Orlean]]'' jako Elvis Bertrand

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0000792|Tom Arnold}}
* {{Filmweb|osoba|5827|Tom Arnold}}
* {{NNDB|osoba|013/000022944|Tom Arnold}}
* {{Discogs|artysta|574233|Tom Arnold}}

{{Złota Malina dla najgorszego aktora}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Arnold, Tom}}
[[Kategoria:Absolwenci University of Iowa]]
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy głosowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy komicy]]
[[Kategoria:Amerykańscy stand-uperzy]]
[[Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy producenci telewizyjni]]
[[Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XX wieku]]
[[Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XXI wieku]]
[[Kategoria:Laureaci Złotej Maliny dla najgorszego pierwszoplanowego aktora]]
[[Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1959]]

title: Tom Arnold

Imię i nazwisko: Thomas Dwaine Arnold

Data i miejsce urodzenia: 6 marca 1959 · Ottumwa

Współmałżonek: Roseanne Barr · (1990–1994; rozwód)Julie Lynn Champnella · (1995–1999; rozwód) · Shelby Roos · (2002–2008; rozwód) · Ashley Groussman · (2009–2019; rozwód)


text:
# Janina Piestrak-Babijczuk
Janina Urszula Piestrak-Babijczuk (ur. 28 kwietnia 1944 w Oleszycach) – polska chirurżka, działaczka samorządowa i społeczna związana z Bolesławcem.

## Życiorys
Janina Piestrak-Babijczuk studiowała na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie. Uzyskała specjalizację I stopnia w zakresie chirurgii ogólnej.
Zawodowo związana z Bolesławcem. W 1968 rozpoczęła pracę w tamtejszym Szpitalu Powiatowym. Współtworzyła i przez 15 lat pracowała w przychodni lekarskiej w Zakładach Aparatury Próżniowej. Przez około 10 lat pełniła funkcję dyrektorki Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. W 2005 przeszła na emeryturę. Jednak pracę w Poradni Chirurgicznej w ZOZ w Bolesławcu świadczyła także w późniejszym latach w ramach wolontariatu.
Z powodzeniem kandydowała w wyborach samorządowych w 1990, 1994, 1998, 2002, 2006, 2010. W latach 1990–1998 oraz 2006–2014 (kadencje I, II, V i VI) była radną Miasta Bolesławiec, z czego w latach 2006–2010 (V kadencja) przewodniczącą Rady, w latach 2010–2014 zaś (VI kadencja) wiceprzewodniczącą. W latach 1998–2006 (kadencje I i II) była radną powiatu bolesławieckiego, gdzie w I kadencji pełniła funkcję przewodniczącej Rady, a w II kadencji wiceprzewodniczącej. W 2014 bez powodzenia kandydowała do rady powiatu.
Janina Piestrak-Babijczuk jest działaczką społeczną, szczególnie na rzecz ochrony praw dziecka, osób starszych, niepełnosprawnych, kombatantów. Współpracowała m.in. z Towarzystwem Przyjaciół Dzieci, Warsztatami Terapii Zajęciowej, Domem Dziennego Pobytu oraz Polskim Czerwonym Krzyżem (w zakresie honorowego krwiodawstwa i przeciwdziałania bezdomności), Polskim Komitetem Pomocy Społecznej (w okresie studenckim).
Nazywana jest „Kruszyną”. Córka Władysława i Heleny z domu Fiutowskiej, Sprawiedliwej wśród Narodów Świata. Matka córki i syna.

## Odznaczenia i wyróżnienia
- 1997 – odznaka „Przyjaciel Dziecka” Towarzystwa Przyjaciół Dzieci[6]
- 2005 – Odznaka Honorowa Związku Inwalidów Wojennych RP za wybitne zasługi dla dobra inwalidów wojennych[1]
- 2005 – Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża III stopnia[7]
- 2011 – Złoty Krzyż Zasługi na wniosek Wojewody Dolnośląskiego za osiągnięcia w pracy samorządowej[8]
- 2015 – tytuł „Zasłużony dla Miasta Bolesławiec” Rady Miasta Bolesławiec[9]
- 2018 – tytuł „Wolontariusz Roku” powiatu bolesławieckiego[1]
- 2019 – tytuł „Wolontariusz z Wielkim Sercem” powiatu bolesławieckiego[10]
- 2020 – honorowa obywatelka Bolesławca[11]

title: Janina Piestrak-Babijczuk

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Janina Piestrak-Babijczuk
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[28 kwietnia]] [[1944]]
 |miejsce urodzenia         = [[Oleszyce]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = chirurżka, samorządowczyni, działaczka społeczna
 |miejsce zamieszkania      = [[Bolesławiec]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Medyczny w Lublinie|Akademia Medyczna w Lublinie]]
 |rodzice                   = Władysław, [[Helena Fiutowska-Piestrak]]
 |dzieci                    = 2
 |odznaczenia               = {{order|KZ|Z}} {{order|PL-OHPCK|3}} [[Plik:POL Odznaka Honorowa za Zasługi dla ZIW RP BAR.svg|40px]]
 |commons                   =
}}
'''Janina Urszula Piestrak-Babijczuk''' (ur. [[28 kwietnia]] [[1944]] w [[Oleszyce|Oleszycach]])<ref name=":0">{{Cytuj |autor = |tytuł = Janina Piestrak-Babijczuk zostanie Honorowym Obywatelem Bolesławca |data = 2020-11-19 |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = istotne.pl |url = https://istotne.pl/boleslawiec/wiadomosc/YiW/janina-piestrak-babijczuk-zostanie-honorowym-obywatelem-boleslawca |archiwum = https://web.archive.org/web/20210803203215/https://istotne.pl/boleslawiec/wiadomosc/YiW/janina-piestrak-babijczuk-zostanie-honorowym-obywatelem-boleslawca |zarchiwizowano = 2021-08-03}}</ref> – [[polska]] [[Chirurgia|chirurżka]], działaczka samorządowa i społeczna związana z [[Bolesławiec|Bolesławcem]].

== Życiorys ==
Janina Piestrak-Babijczuk studiowała na [[I Wydział Lekarski z Oddziałem Stomatologicznym Uniwersytetu Medycznego w Lublinie|Wydziale Lekarskim]] [[Uniwersytet Medyczny w Lublinie|Akademii Medycznej w Lublinie]]. Uzyskała specjalizację I stopnia w zakresie chirurgii ogólnej<ref name=":0" />.

Zawodowo związana z Bolesławcem. W 1968 rozpoczęła pracę w tamtejszym Szpitalu Powiatowym. Współtworzyła i przez 15 lat pracowała w przychodni lekarskiej w Zakładach Aparatury Próżniowej. Przez około 10 lat pełniła funkcję dyrektorki Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. W 2005 przeszła na emeryturę. Jednak pracę w Poradni Chirurgicznej w [[Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej|ZOZ]] w Bolesławcu świadczyła także w późniejszym latach w ramach wolontariatu<ref name=":0" />.

Z powodzeniem kandydowała w wyborach samorządowych w [[Wybory samorządowe w Polsce w 1990 roku|1990]], [[Wybory samorządowe w Polsce w 1994 roku|1994]], [[Wybory samorządowe w Polsce w 1998 roku|1998]], [[Wybory samorządowe w Polsce w 2002 roku|2002]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Dane listy kandydatów w okręgu |data = 2002 |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = wybory2002.pkw.gov.pl |url = https://wybory2002.pkw.gov.pl/prada/gw1/w02/p0201/o6/k1355.html |archiwum = https://web.archive.org/web/20070219051252/https://wybory2002.pkw.gov.pl/prada/gw1/w02/p0201/o6/k1355.html |zarchiwizowano = 2007-02-19}}</ref>, [[Wybory samorządowe w Polsce w 2006 roku|2006]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wyniki głosowania na kandydata w obwodach |data = 2006 |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = wybory2006.pkw.gov.pl |url = https://wybory2006.pkw.gov.pl/kbw/wynikiKandydat8a43-4.html?okregId=020101-RDA/4&kandydatId=8a8a8a840e43e934010e448d0d680322 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220906220833/https://wybory2006.pkw.gov.pl/kbw/wynikiKandydat8a43-4.html?okregId=020101-RDA/4&kandydatId=8a8a8a840e43e934010e448d0d680322 |zarchiwizowano = 2022-09-06}}</ref>, [[Wybory samorządowe w Polsce w 2010 roku|2010]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacje o kandydacie |data = 2010 |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = wybory2010.pkw.gov.pl |url = https://wybory2010.pkw.gov.pl/owk/pl/020101/2c9682222bbfe2ea012bc447dc7f4d8f.html?kandydat=2c9682212bc58dda012bc65b23c2039d |archiwum = https://web.archive.org/web/20121001064101/https://wybory2010.pkw.gov.pl/owk/pl/020101/2c9682222bbfe2ea012bc447dc7f4d8f.html?kandydat=2c9682212bc58dda012bc65b23c2039d |zarchiwizowano = 2012-10-01}}</ref>. W latach 1990–1998 oraz 2006–2014 (kadencje I, II, V i VI) była radną Miasta Bolesławiec, z czego w latach 2006–2010 (V kadencja) przewodniczącą Rady, w latach 2010–2014 zaś (VI kadencja) wiceprzewodniczącą. W latach 1998–2006 (kadencje I i II) była radną [[Powiat bolesławiecki|powiatu bolesławieckiego]], gdzie w I kadencji pełniła funkcję przewodniczącej Rady, a w II kadencji wiceprzewodniczącej<ref name=":0" />. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2014 roku|2014]] bez powodzenia kandydowała do rady powiatu<ref>{{Cytuj |tytuł = Samorząd 2014. Powiat bolesławiecki |data = 2014 |data dostępu = 2022-09-06 |opublikowany = samorzad2014.pkw.gov.pl |url = https://samorzad2014.pkw.gov.pl/358_Rady_powiatow/0/0201.html |archiwum = https://web.archive.org/web/20210730203041/https://samorzad2014.pkw.gov.pl/358_Rady_powiatow/0/0201.html |zarchiwizowano = 2021-07-30}}</ref>.

Janina Piestrak-Babijczuk jest działaczką społeczną, szczególnie na rzecz ochrony praw dziecka, osób starszych, niepełnosprawnych, kombatantów. Współpracowała m.in. z [[Towarzystwo Przyjaciół Dzieci|Towarzystwem Przyjaciół Dzieci]], [[Warsztaty Terapii Zajęciowej|Warsztatami Terapii Zajęciowej]], Domem Dziennego Pobytu oraz [[Polski Czerwony Krzyż|Polskim Czerwonym Krzyżem]] (w zakresie honorowego [[Krwiodawstwo|krwiodawstwa]] i przeciwdziałania [[Bezdomność|bezdomności]])<ref name=":0" />, [[Polski Komitet Pomocy Społecznej|Polskim Komitetem Pomocy Społecznej]] (w okresie studenckim)<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Ewa Ołenicz-Bernacka |tytuł = Janina Piestrak-Babijczuk – bolesławianka z wyboru, sympatii do miasta i szacunku dla ludzi, których tutaj poznała |czasopismo = Rocznik Bolesławiecki 2018 |data = 2019 |data dostępu = 2022-09-06 |issn = 2080-9875 |wolumin = XI |miejsce = Bolesławiec |s = 56–62 |url = https://muzeum.boleslawiec.pl/storage/2018_Rocznik_Boleslawiecki.pdf |archiwum = https://web.archive.org/web/20220512100850/https://muzeum.boleslawiec.pl/storage/2018_Rocznik_Boleslawiecki.pdf |zarchiwizowano = 2022-05-12}}</ref>.

Nazywana jest „Kruszyną”. Córka Władysława i [[Helena Fiutowska-Piestrak|Heleny z domu Fiutowskiej]], [[Sprawiedliwy wśród Narodów Świata|Sprawiedliwej wśród Narodów Świata]]. Matka córki i syna<ref name=":1" />.

== Odznaczenia i wyróżnienia ==
* 1997 – odznaka „Przyjaciel Dziecka” Towarzystwa Przyjaciół Dzieci<ref name=":1" />
* 2005 – [[Związek Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej#Odznaka Honorowa Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej|Odznaka Honorowa Związku Inwalidów Wojennych RP]] za wybitne zasługi dla dobra inwalidów wojennych<ref name=":0" />
* 2005 – [[Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża]] III stopnia<ref>{{Cytuj |tytuł = Koncert dla Wolontariuszy przygotował PCK |data = 2005-12-04 |data dostępu = 2022-09-06 |opublikowany = istotne.pl |url = https://istotne.pl/boleslawiec/wiadomosc/Go/koncert-dla-wolontariuszy-przygotowal-pck |archiwum = https://web.archive.org/web/20220906215033/https://istotne.pl/boleslawiec/wiadomosc/Go/koncert-dla-wolontariuszy-przygotowal-pck |zarchiwizowano = 2022-09-07}}</ref>
* 2011 – Złoty [[Krzyż Zasługi]] na wniosek [[Województwo dolnośląskie|Wojewody Dolnośląskiego]] za osiągnięcia w pracy samorządowej<ref>{{Cytuj |tytuł = Krzyże Zasługi za osiągnięcia w pracy samorządowej |data = 2011-06-22 |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = bolesławiec.eu |url = http://bolesławiec.eu/Archiwum2015/index.php?option=com_content&view=article&id=914:krzye-zasugi-za-osignicia-w-pracy-samorzdowej&catid=7:aktualne-informacje&Itemid=27 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220906221138/http://xn--bolesawiec-e0b.eu/Archiwum2015/index.php?option=com_content&view=article&id=914:krzye-zasugi-za-osignicia-w-pracy-samorzdowej&catid=7:aktualne-informacje&Itemid=27 |zarchiwizowano = 2022-09-06}}</ref>
* 2015 – tytuł „Zasłużony dla Miasta Bolesławiec” Rady Miasta Bolesławiec<ref>{{Cytuj |tytuł = Rejestr uhonorowanych tytułem Zasłużony dla miasta Bolesławiec – Gmina Miejska Bolesławiec |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = um.boleslawiec.bip-gov.pl |url = http://www.um.boleslawiec.bip-gov.pl/public/?id=95898 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220901190907/http://www.um.boleslawiec.bip-gov.pl/public/?id=95898 |zarchiwizowano = 2022-09-01}}</ref>
* 2018 – tytuł „Wolontariusz Roku” powiatu bolesławieckiego<ref name=":0" />
* 2019 – tytuł „Wolontariusz z Wielkim Sercem” powiatu bolesławieckiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Ludzie, którzy niosą dobroć |czasopismo = Express Bolesławiecki |data = 2019-12-19 |data dostępu = 2022-09-07 |issn = 1731-5271 |wolumin = 24 |numer = 491 |s = 5 |url = http://www.otoboleslawiec.pl/otoboleslawiec/numer-strona.php?numer=491&pdf=1 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220906222309/http://www.otoboleslawiec.pl/otoboleslawiec/numer-strona.php?numer=491&pdf=1 |zarchiwizowano = 2022-09-06}}</ref>
* 2020 – honorowa obywatelka Bolesławca<ref>{{Cytuj |tytuł = Rejestr honorowych obywateli miasta Bolesławiec |data dostępu = 2022-09-07 |opublikowany = Gmina Miejska Bolesławiec |url = http://www.um.boleslawiec.bip-gov.pl/public/?id=96280 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220410093433/http://www.um.boleslawiec.bip-gov.pl/public/?id=96280 |zarchiwizowano = 2022-04-10}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Piestrak-Babijczuk, Janina Urszula}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Medycznego w Lublinie]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Czerwonego Krzyża]]
[[Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich]]
[[Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaciół Dzieci]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Bolesławca]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Oleszycach]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża III stopnia]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy chirurdzy]]
[[Kategoria:Polscy radni rad gmin]]
[[Kategoria:Polscy radni rad powiatów]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1944]]

title: Janina Piestrak-Babijczuk

Data i miejsce urodzenia: 28 kwietnia 1944 · Oleszyce

Miejsce zamieszkania: Bolesławiec

Alma Mater: Akademia Medyczna w Lublinie

Rodzice: Władysław, Helena Fiutowska-Piestrak


text:
# Oswaldo Zambrana
Oswaldo Zambrana (ur. 7 lipca 1981) – boliwijski szachista, arcymistrz od 2007 roku.

## Kariera szachowa
Zdobywał mistrzostwo Boliwii, w latach: 2002–2003, 2006, 2011 i 2014. Reprezentował Boliwię na Olimpiadzie szachowej, w latach: 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008, 2012 i 2014. Zdobył indywidualnie srebrny medal na szachownicy trzeciej w 2000 na Olimpiadzie Szachowej w Stambule.
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2010 roku, z wynikiem 2515 punktów.

title: Oswaldo Zambrana

wikitext:
{{Szachista infobox
 |imię i nazwisko       = Oswaldo Zambrana
 |imię i nazwisko org   =
 |pełne imię i nazwisko =
 |zdjęcie               = Zambrana oswaldo 20081119 olympiade dresden.jpg
 |opis zdjęcia          = Oswaldo Zambrana (2008)
 |alt zdjęcia           =
 |data urodzenia        = 7 lipca 1981<ref name="The chess games of Oswaldo" />
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |obywatelstwo          = [[Boliwia]]
 |tytuł szachowy        = [[arcymistrz]] (2007)<ref name="Zambrana Osvaldo" />
 |ranking FIDE          = '''2401''' (01.06.2024)<ref name="Zambrana Osvaldo" />
 |ranking krajowy FIDE  = 1<ref name="FideRating1" />
 |FIDE Top 100          =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Oswaldo Zambrana''' (ur. [[7 lipca]] [[1981]]<ref name="The chess games of Oswaldo" />) – [[Boliwia|boliwijski]] [[szachy|szachista]], [[arcymistrz]] od 2007 roku<ref name="Zambrana Osvaldo" />.

== Kariera szachowa ==
Zdobywał mistrzostwo [[Boliwia|Boliwii]], w latach: 2002–2003<ref name="Oswaldo Zambrana es el nuevo" />, 2006<ref name="Asociacion Departamental" />, 2011<ref name="Campeonato Nacional Absoluto" /> i 2014<ref name="IRT FINAL DEL CAMPEONATO" />. Reprezentował Boliwię na [[Olimpiada szachowa|Olimpiadzie szachowej]], w latach: 1998<ref name="OlimpBase 33rd Chess Olympiad" />, 2000<ref name="OlimpBase 34th Chess Olympiad2" />, 2002<ref name="OlimpBase 35th Chess Olympiad" />, 2004<ref name="OlimpBase 36th Chess Olympiad" />, 2006<ref name="OlimpBase 37th Chess Olympiad" />, 2008<ref name="OlimpBase 38th Chess Olympiad" />, 2012<ref name="OlimpBase 40th Chess Olympiad" /> i 2014<ref name="OlimpBase 41st Chess Olympiad" />. Zdobył indywidualnie srebrny medal na szachownicy trzeciej w 2000 na Olimpiadzie Szachowej w Stambule<ref name="OlimpBase 34th Chess Olympiad" />.

Najwyższy [[ranking szachowy|ranking]] w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2010 roku, z wynikiem 2515 punktów<ref name="2024 06 25 ratings fide com" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="2024 06 25 ratings fide com">{{cytuj |tytuł = FideRating1 |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = ratings.fide.com |url = https://ratings.fide.com/profile/3300200/chart}}</ref>
<ref name="Asociacion Departamental">{{cytuj |tytuł = Asociacion Departamental de Ajedrez de Santa Cruz |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = archive.wikiwix.com |url = https://archive.wikiwix.com/cache/index2.php?url=http://www.lapasionporelajedrez.com/antiguaweb/torneos/2006/nacional_mayor_2006/nacional_mayor_2006.htm}}</ref>
<ref name="Campeonato Nacional Absoluto">{{cytuj |tytuł = Campeonato Nacional Absoluto 2011, resultados finales |data = 2017-02-02 |opublikowany = www.lapasionporelajedrez.com |url = http://www.lapasionporelajedrez.com/index.php/torneos-2013/167-campeonato-nacional-absoluto-2011-resultados-finales.html |archiwum = https://web.archive.org/web/20170202050117/http://www.lapasionporelajedrez.com/index.php/torneos-2013/167-campeonato-nacional-absoluto-2011-resultados-finales.html |zarchiwizowano = 2017-02-02}}</ref>
<ref name="FideRating1">{{cytuj |tytuł = FideRating1 |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = ratings.fide.com |url = https://ratings.fide.com/rankings.phtml?continent=0&country=BOL&rating=standard&gender=&age1=0&age2=0&period=2024-06-01&period2=1}}</ref>
<ref name="IRT FINAL DEL CAMPEONATO">{{cytuj |tytuł = IRT FINAL DEL CAMPEONATO NACIONAL DE AJEDREZ DE LA CATEGORÍA MAYOR Gestión 2014 – Federación Boliviana de Ajedrez |data = 2019-02-12 |opublikowany = fbajedrez.com |url = http://fbajedrez.com/?p=1044 |archiwum = https://web.archive.org/web/20190212012927/http://fbajedrez.com/?p=1044 |zarchiwizowano = 2019-02-12}}</ref>
<ref name="OlimpBase 33rd Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 33rd Chess Olympiad, Elista 1998, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/1998/1998bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 34th Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 34th Chess Olympiad, Istanbul 2000, information |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2000/2000in.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 34th Chess Olympiad2">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 34th Chess Olympiad, Istanbul 2000, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2000/2000bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 35th Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 35th Chess Olympiad, Bled 2002, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2002/2002bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 36th Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 36th Chess Olympiad, Calvia 2004, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2004/2004bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 37th Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 37th Chess Olympiad, Turin 2006, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2006/2006bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 38th Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 38th Chess Olympiad, Dresden 2008, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2008/2008bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 40th Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 40th Chess Olympiad, Istanbul 2012, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2012/2012bol.html}}</ref>
<ref name="OlimpBase 41st Chess Olympiad">{{cytuj |tytuł = OlimpBase :: 41st Chess Olympiad, Tromsø 2014, Bolivia |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.olimpbase.org |url = https://www.olimpbase.org/2014/2014bol.html}}</ref>
<ref name="Oswaldo Zambrana es el nuevo">{{cytuj |tytuł = Oswaldo Zambrana es el nuevo rey del ajedrez nacional |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = Bolivia.com |url = https://www.bolivia.com/noticias/autonoticias/detallenoticia8547.asp |język = es}}</ref>
<ref name="The chess games of Oswaldo">{{cytuj |tytuł = The chess games of Oswaldo Zambrana |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = www.chessgames.com |url = https://www.chessgames.com/perl/chessplayer?pid=51311}}</ref>
<ref name="Zambrana Osvaldo">{{cytuj |tytuł = Zambrana, Osvaldo |data dostępu = 2024-06-25 |opublikowany = ratings.fide.com |url = https://ratings.fide.com/profile/3300200}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{fide|id=3300200}}
* {{partie365|id=Oswaldo_Zambrana}}

{{SORTUJ:Zambrana, Oswaldo}}
[[Kategoria:Arcymistrzowie szachowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: · Oswaldo Zambrana

Data urodzenia: 7 lipca 1981

Obywatelstwo: Boliwia

Tytuł szachowy: arcymistrz (2007)


text:
# Morgane Ribout
Morgane Ribout (ur. 11 stycznia 1988 w Lille) – francuska judoczka, brązowa medalistka olimpijska, mistrzyni świata, brązowa medalistka mistrzostw Europy.
Największym sukcesem zawodniczki jest złoty medal mistrzostw świata w Rotterdamie w kategorii do 57 kg.

title: Morgane Ribout

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Morgane Ribout
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = judo
 |grafika                   = Morgane Ribout (FRA).jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[11 stycznia]] [[1988]]
 |miejsce urodzenia         = [[Lille]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w judo|Mistrzostwa świata]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Rotterdam|2009|złoto|57 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy w judo|Mistrzostwa Europy]]}}
{{medalista infobox/ME|JU|Wiedeń|2010|brąz|drużynowo}}
{{Medalista infobox/ME|JU|Tbilisi|2009|brąz|57 kg}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Morgane Ribout''' (ur. [[11 stycznia]] [[1988]] w [[Lille]]) – [[Francja|francuska]] [[judo]]czka, brązowa medalistka olimpijska, mistrzyni [[Mistrzostwa świata w judo|świata]], brązowa medalistka mistrzostw [[Mistrzostwa Europy w judo|Europy]].

Największym sukcesem zawodniczki jest złoty medal mistrzostw [[Mistrzostwa Świata w Judo 2009|świata]] w [[Rotterdam]]ie w kategorii do 57 kg.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.judoinside.com/judoka/32278/morgane_ribout Morgane Ribout na stronie ''www.judoinside.com'']

{{SORTUJ:Ribout, Morgane}}
[[Kategoria:Francuscy judocy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1988]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lille]]

title: · Morgane Ribout

Data i miejsce urodzenia: 11 stycznia 1988 · Lille

title: Dorobek medalowy

złoto: Rotterdam 2009 · 57 kg

brąz:
Wiedeń 2010 · drużynowo
Tbilisi 2009 · 57 kg


text:
# Raymond Keyrouz
Raymond Keyrouz (arab. ريمون كيروز; ur. 28 marca 1970) – libański narciarz alpejski, uczestnik Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992.
Keyrouz brał udział na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 w Albertville w dwóch konkurencjach narciarstwa alpejskiego, jednak nie został w nich sklasyfikowany.
Keyrouz nigdy nie wystartował na mistrzostwach świata.
Keyrouz nigdy nie wystartował w zawodach Pucharu Świata.

## Osiągnięcia

### Zimowe igrzyska olimpijskie
| Igrzyska         | Konkurencja | Czas | Wynik | Zwycięzca            |
| ---------------- | ----------- | ---- | ----- | -------------------- |
| Albertville 1992 | Gigant      | –    | DSQ   | Alberto Tomba        |
| Albertville 1992 | Slalom      | –    | DNF   | Finn Christian Jagge |

title: Raymond Keyrouz

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko   = Raymond Keyrouz
 | imię i nazwisko org  = {{k|ar|ريمون كيروز}}
 | dyscyplina        = narciarstwo alpejskie
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = 28 marca 1970
 | miejsce urodzenia = [[Liban]]
 | data śmierci      =
 | miejsce śmierci   =
 | klub              =
 | wzrost            =
 | debiut            =
 | pierwsze punkty   =
 | pierwsze podium   =
 | commons           =
 | wikicytaty        =
 | www               =
 | medale            =
{{Medalista infobox/reprezentacja|LIB}}
}}
'''Raymond Keyrouz''' ({{ar.|ريمون كيروز}}; ur. [[28 marca]] [[1970]]) – [[Liban|libański]] [[narciarstwo alpejskie|narciarz alpejski]], uczestnik [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992|Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992]].

Keyrouz brał udział na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992|Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992]] w [[Albertville]] w dwóch konkurencjach narciarstwa alpejskiego, jednak nie został w nich sklasyfikowany.

Keyrouz nigdy nie wystartował na [[Mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim|mistrzostwach świata]].

Keyrouz nigdy nie wystartował w zawodach [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim|Pucharu Świata]].

== Osiągnięcia ==
=== [[Zimowe igrzyska olimpijskie]] ===
{| class="wikitable"
|-
! Igrzyska !! Konkurencja !! Czas !! Wynik !! Zwycięzca
|-
|rowspan=2| {{flaga|FRA}} [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992|Albertville 1992]]
| Gigant || – || DSQ || {{flaga|ITA}} [[Alberto Tomba]]
|-
| Slalom || – || DNF || {{flaga|NOR}} [[Finn Christian Jagge]]
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ke/raymond-keyrouz-1.html|tytuł=Raymond Keyrouz - Biography and Olympic Results|język=en|data dostępu=2013-02-23|archiwum=https://web.archive.org/web/20121112020208/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ke/raymond-keyrouz-1.html|zarchiwizowano=2012-11-12}}

{{SORTUJ:Keyrouz, Raymond}}
[[Kategoria:Libańscy narciarze alpejscy]]
[[Kategoria:Libańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1970]]

title: · Raymond Keyrouzريمون كيروز

Data i miejsce urodzenia: 28 marca 1970 · Liban


text:
# Potrącenie
Potrącenie (łac. compensatio; kompensacja, kompensata) – w prawie cywilnym umorzenie dwóch przeciwstawnych sobie wierzytelności poprzez złożenie oświadczenia woli przez jednego wierzyciela drugiemu wierzycielowi lub w drodze dwustronnej umowy.
W języku potocznym o potrąceniu mówi się również w razie pomniejszenia wysokości należnego świadczenia z innych przyczyn.
Kompensata uchyla konieczność realnego wykonania świadczeń przez obie strony, a zaspokojenie wierzyciela wyraża się w tym, iż nie musi on wykonywać przeciwstawnego zobowiązania.
Przesłanki potrącenia:
- dwie osoby muszą być względem siebie zarówno wierzycielami jak i dłużnikami,
- przedmiotem świadczeń w obu przypadkach są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone co do gatunku,
- obie wierzytelności są wymagalne (odroczenie wykonania zobowiązania udzielone przez sąd albo bezpłatnie przez wierzyciela nie wyłącza potrącenia[1])
- wierzytelność osoby dokonującej potrącenia jest zaskarżalna.

Nie mogą być umorzone przez potrącenie:
- wierzytelności nieulegające zajęciu,
- wierzytelności o dostarczenie środków utrzymania,
- wierzytelności wynikające z czynów niedozwolonych,
- wierzytelności, co do których potrącenie jest wyłączone przez przepisy szczególne

title: Potrącenie

wikitext:
'''Potrącenie''' ([[Łacina|łac.]] ''compensatio''; kompensacja, kompensata) – w [[prawo cywilne|prawie cywilnym]] umorzenie dwóch przeciwstawnych sobie [[wierzytelność|wierzytelności]] poprzez złożenie [[oświadczenie woli|oświadczenia woli]] przez jednego [[wierzyciel]]a drugiemu wierzycielowi lub w drodze dwustronnej [[umowa|umowy]].

W języku potocznym o potrąceniu mówi się również w razie pomniejszenia wysokości należnego [[świadczenie|świadczenia]] z innych przyczyn.

Kompensata uchyla konieczność realnego wykonania świadczeń przez obie strony, a zaspokojenie wierzyciela wyraża się w tym, iż nie musi on wykonywać przeciwstawnego zobowiązania.

Przesłanki potrącenia:
* dwie osoby muszą być względem siebie zarówno wierzycielami jak i [[dłużnik]]ami,
* przedmiotem świadczeń w obu przypadkach są pieniądze lub [[rzecz (prawo)|rzeczy]] tej samej jakości oznaczone co do gatunku,
* obie wierzytelności są wymagalne (odroczenie wykonania zobowiązania udzielone przez sąd albo bezpłatnie przez wierzyciela nie wyłącza potrącenia<ref>{{Cytuj |tytuł = Art. 501. KC - Kodeks cywilny |data dostępu = 2022-12-07 |opublikowany = lexlege.pl |url = https://lexlege.pl/kc/art-501/ |język = pl}}</ref>)
* wierzytelność osoby dokonującej potrącenia jest zaskarżalna.
Nie mogą być umorzone przez potrącenie<ref>{{Cytuj |tytuł = Art. 505. KC - Kodeks cywilny |data dostępu = 2022-12-07 |opublikowany = lexlege.pl |url = https://lexlege.pl/kc/art-505/ |język = pl}}</ref>:

* wierzytelności nieulegające zajęciu,
* wierzytelności o dostarczenie środków utrzymania,
* wierzytelności wynikające z [[Czyn niedozwolony|czynów niedozwolonych]],
* wierzytelności, co do których potrącenie jest wyłączone przez [[Przepis szczególny|przepisy szczególne]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Radwański | imię = Zbigniew | nazwisko2 = Olejniczak | imię2 = Adam |tytuł = Zobowiązania – część ogólna | wydawca = C. H. Beck | miejsce = Warszawa | data = 2016 | isbn = 9788325588403}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prawo zobowiązań]]


text:
# Cămin (gmina)
Cămin – gmina w Rumunii, w okręgu Satu Mare. Obejmuje miejscowości tylko jedną  miejscowość Cămin. W 2011 roku liczyła 1388 mieszkańców.

title: Cămin (gmina)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Cămin
 |nazwa oryginalna                = Cămin
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna    = [[Okręg Satu Mare|Satu Mare]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 1388
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Camin jud Satu Mare.png
 |nazwa mapy                      = okręgu Satu Mare
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Cămin''' – gmina w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Satu Mare|okręgu Satu Mare]]. Obejmuje miejscowości tylko jedną  miejscowość [[Cămin]]{{r|rpl}}. W 2011 roku liczyła 1388 mieszkańców{{r|rpl}}.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-04-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}
{{Okręg Satu Mare}}

[[Kategoria:Gminy w okręgu Satu Mare]]

title: Cămin

Państwo: Rumunia

Okręg: Satu Mare


text:
# Komorów (gromada w powiecie rawskim)
Komorów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Komorów siedzibą GRN w Komorowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie rawskim w woj. łódzkim, na mocy uchwały nr 37/54 WRN w Łodzi z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Byszewice, Głuchówek, Głuchówek Nowy, Komorów, Komorów Nowy i Pukinin ze zniesionej gminy Regnów w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej.
31 grudnia 1959 z gromady Komorów wyłączono wieś i kolonię Komorów włączając je do gromady Cielądz, po czym gromadę Komorów zniesiono, a jej (pozostały) obszar włączono do nowo utworzonej gromady Rawa Mazowiecka.

title: Komorów (gromada w powiecie rawskim)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Komorów
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1959
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[województwo łódzkie|łódzkie]]
 |powiat                    = [[powiat rawski|rawski]]
 |data powstania            = 4 października 1954
 |data likwidacji           = 31 grudnia 1959
 |siedziba                  = [[Komorów (powiat rawski)|Komorów]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 6
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 13
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Komorów''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Komorów siedzibą GRN w [[Komorów (powiat rawski)|Komorowie]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat rawski|powiecie rawskim]] w [[województwo łódzkie|woj. łódzkim]], na mocy uchwały nr 37/54 WRN w [[Łódź|Łodzi]] z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Byszewice, Głuchówek, Głuchówek Nowy, Komorów, Komorów Nowy i Pukinin ze zniesionej [[Regnów (gmina)|gminy Regnów]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 37/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu rawskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-167/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 22 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 39)</ref>. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr XLIX/189/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Rawie Mazowieckiej z dnia 1 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 9 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 36)</ref>.

31 grudnia 1959 z gromady Komorów wyłączono wieś i kolonię Komorów włączając je do [[Cielądz (gromada)|gromady Cielądz]]<ref>Uchwała Nr 58/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 3 września 1959 r. w sprawie zmiany granic niektórych gromad w województwie łódzkim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 21 grudnia 1957 r., Nr. 8, Poz. 30)</ref>, po czym gromadę Komorów '''zniesiono''', a jej (pozostały) obszar włączono do nowo utworzonej [[Rawa Mazowiecka (gromada)|gromady Rawa Mazowiecka]]<ref>Uchwała Nr 57/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 3 września 1959 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie łódzkim; w ramach Obwieszczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 25 listopada 1959 r. w sprawie uchwały 57/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 3 września 1959 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie łódzki(Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 21 grudnia 1957 r., Nr. 8, Poz. 31)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat rawski mazowiecki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie łódzkim|Komorozzxw (powiat rawski)]]

title: Komorów

Państwo: Polska

Województwo: łódzkie

Powiat: rawski

Data powstania: 4 października 1954

Data likwidacji: 31 grudnia 1959

Siedziba: Komorów

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Język tae’
Język tae’, także: toradża wschodni, luwu’, luwu’-rongkong – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Południowy w Indonezji. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 340 tys. ludzi.
Dzieli się na kilka dialektów: rongkong, luwu północno-wschodni (bone-bone, masamba), luwu południowy, bua. Nazwa tae’ pochodzi od charakterystycznej formy przeczenia. Ta sama nazwa określa również spokrewniony język toraja-sa’dan.
Według informacji z lat 80. XX wieku jest powszechnie używany w kontaktach domowych i na poziomie lokalnym.
Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

title: Język tae’

wikitext:
{{Język infobox
 | nazwa oryginalna = Tae’
 | obszar           = [[Celebes Południowy]] ([[Indonezja]])
 | liczba mówiących = 340 tys. (2000)
 | system pisma     = [[Alfabet łaciński|łacińskie]]
 | klasyfikacja     =
* [[Języki austronezyjskie]]
* [[Języki malajsko-polinezyjskie]]
* {{link-interwiki|Języki południowocelebeskie|Q=Q2778190}}
* Grupa północna
* [[Języki toradża]]
* Język tae’
 | język urzędowy   =
 | organ regulujący =
 | iso1             =
 | iso2             =
 | iso3             = rob
 | sil              =
 | dialekty         =
 | kod              =
 | mapka            =
 | opis             =
 | wikisłownik      =
}}
'''Język tae’''', także: '''toradża wschodni''', '''luwu’'''{{r|Ethnologue}}, '''luwu’-rongkong'''{{r|sulang}} – [[Języki austronezyjskie|język austronezyjski]] używany w prowincji [[Celebes Południowy]] w [[Indonezja|Indonezji]]. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 340 tys. ludzi<ref name="Ethnologue"/>.

Dzieli się na kilka dialektów: rongkong, luwu północno-wschodni (bone-bone, masamba), luwu południowy, bua<ref name="Ethnologue" /><ref name="sulang"/>. Nazwa ''tae’'' pochodzi od charakterystycznej formy przeczenia. Ta sama nazwa określa również spokrewniony język [[język toraja-sa’dan|toraja-sa’dan]]<ref name="sulang"/>.

Według informacji z lat 80. XX wieku jest powszechnie używany w kontaktach domowych i na poziomie lokalnym<ref name="sulang"/>.

Jest zapisywany [[alfabet łaciński|alfabetem łacińskim]]<ref name="Ethnologue"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Ethnologue">{{Ethnologue |tytuł = Tae’ |wydanie = 22 |archiwum = https://web.archive.org/web/20190606091815/https://www.ethnologue.com/language/rob |id = rob |zarchiwizowano = 2019-06-06 |data dostępu = 2021-08-13 }}</ref>
<ref name="sulang">{{Cytuj stronę | imię = David | nazwisko = Mead | tytuł = Tae’ | data =  | archiwum = http://web.archive.org/web/20230121230636/http://sulang.org/languages/tae | zarchiwizowano = 2023-01-22 | data dostępu = 2023-01-22 | opublikowany = Sulawesi Language Alliance | url = http://sulang.org/languages/tae | język = en }}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Tae’}}
[[Kategoria:Języki austronezyjskie]]
[[Kategoria:Języki Indonezji]]

title: Tae’

Obszar: Celebes Południowy (Indonezja)

Pismo/alfabet: łacińskie

title: Klasyfikacja genetyczna

Klasyfikacja genetyczna: - Języki austronezyjskie - Języki malajsko-polinezyjskie - Języki południowocelebeskie - Grupa północna - Języki toradża - Język tae’

title: Status oficjalny

Ethnologue: 5 rozwojowy↗

title: Kody języka

ISO 639-3: rob

IETF: rob

Ethnologue: rob

title: W Wikipedii

W Wikipedii: Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.


text:
# Surma (instrument)
Surma (mac. Зурла, zurla; per. سرنای, surnāi; tur. zurna) – instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych drewnianych, w innej systematyce aerofonów stroikowych.

## Budowa
Korpus wykonany jest z drewna lub kości słoniowej, ma kształt koniczny, rozszerzony na końcu w czarę głosową. Siedem otworów wierzchnich niejednakowej średnicy, dostosowanych do układu ręki grającego, jeden otwór spodni (przedęcie).
Stroik podwójny, najczęściej z trzcinki, osadzony w metalowej rurce lub bezpośrednio w instrumencie.
W niektórych odmianach w połowie metalowej rurki osadzona jest okrągła blaszka. Podczas gry cały ustnik mieści się w ustach grającego.
Brzmienie przenikliwe i jaskrawe, grano na tym instrumencie głównie na dworze. Służył jako wojskowy instrument sygnałowy oraz w kapelach janczarskich.
Charakterystyczną dla tureckiej zurny techniką jest stosowanie oddechu cyrkulacyjnego, pozwalającego na ciągły dźwięk. Podczas gry muzyk równocześnie pobiera powietrze nosem.

## Historia
Surma pochodzi z krajów azjatyckich, prawdopodobnie z Indii lub z Persji (surnai), gdzie była instrumentem bardzo cenionym podczas procesji, ceremonii, wesel i świąt. W Indiach przyjmowała niekiedy formę dwoistą (dwóch związanych ze sobą niezależnych instrumentów).
Współcześnie najbardziej znaną azjatycką odmianą instrumentu jest zurna popularna w kilku odmianach w Turcji. W Anatolii w muzyce ludowej zurnie towarzyszy bęben basowy davul. W wojskowej orkiestrze  osmańskiej zurna grała główną melodię. W XVII w. w Stambule grało podczas uroczystości naraz 100 kabazurnistów (altowa odmiana instrumentu). Drugi rodzaj o wyższym tonie to curazurna towarzysząca czasem sułtanowi podczas wycieczek do rezydencji na wodzie. Zurnazenler Bölüğü to oddział żołnierzy zurnistów kierowany przez mistrza zwanego mehterbaşı.
W muzyce armeńskiej zurna gra melodię w parze z drugą zurną towarzyszącą jej długimi dźwiękami podkreślającymi melodię. Innym typowo armeńskim składem instrumentów jest zurna + bęben dhol, wykorzystywanym w muzyce tanecznej.
W Europie odmiany znane od średniowiecza (XII, XIII w.) jako szałamaja. W XVIII w. funkcjonowała na dworze Habsburgów Kapela Osmańska w składzie z zurnami.
W Rzeczypospolitej surmy pojawiły się na przełomie XVI/XVII w. podczas wojen z Imperium Osmańskim, jako instrument sygnałowy i w kapelach wojskowych. W XVIII w. istniały na dworze króla stałe kapele janczarskie, w skład której wchodziły surmy.

## Surmy w literaturze
Jednym z motywów literackich, gdzie wspomina się o surmach, jest wiersz Marii Konopnickiej A jak poszedł król.... Instrument pojawia się także w wierszu Jana Kasprowicza Dies irae, polskim tłumaczeniu „Makbeta” i pierwszej części „Władcy Pierścieni”, jak również w „Trylogii” Henryka Sienkiewicza. O surmach też mowa jest w Biblii (4 Mojż 31,6 oraz 2 Kron 13,12) w przekładzie warszawskim oraz w pieśni powstania warszawskiego Marsz Mokotowa.

## Galeria
- Kapela janczarska, Turcja, początek XIX w.

title: Surma (instrument)

wikitext:
{{Inne znaczenia|instrumentu muzycznego|[[Surma|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Instrument muzyczny infobox
 |nazwa                   = Surma
 |inne nazwy              =
 |grafika                 = Zournas.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |klasyfikacja naukowa    = 422.112
 |klasyfikacja praktyczna = [[Instrument dęty drewniany]]
 |skala instrumentu       =
 |podobne instrumenty     =
 |producenci              =
 |commons                 =
}}
[[Plik:Mehter zurna.jpg|thumb|Surmy w tureckiej kapeli janczarskiej]]
[[Plik:Surname 17b.jpg|thumb|Kapela z kobietą grającą na surmie, [[Topkapı]], 1720]]
{{wikisłownik|surma}}
'''Surma''' ([[język macedoński|mac.]] Зурла, '''zurla'''; [[język perski|per.]] سرنای, '''surnāi'''; [[język turecki|tur.]] '''zurna''') – instrument muzyczny z grupy instrumentów [[Instrument dęty drewniany|dętych drewnianych]], w innej systematyce [[Aerofony|aerofonów stroikowych]].

== Budowa ==
Korpus wykonany jest z drewna lub kości słoniowej, ma kształt koniczny, rozszerzony na końcu w [[Dźwięcznik|czarę głosową]]<ref>{{cytuj książkę |inni=Andrzej Chodkowski (red.)|tytuł=Encyklopedia muzyki |wydawca=PWN |miejsce=Warszawa |rok=1995 |strony=1128|isbn=83-01-11390-1}}</ref>. Siedem otworów wierzchnich niejednakowej średnicy, dostosowanych do układu ręki grającego, jeden otwór spodni ([[przedęcie]]).
[[Stroik (aerofony)|Stroik]] podwójny, najczęściej z trzcinki, osadzony w metalowej rurce lub bezpośrednio w instrumencie.
W niektórych odmianach w połowie metalowej rurki osadzona jest okrągła blaszka. Podczas gry cały ustnik mieści się w ustach grającego.

Brzmienie przenikliwe i jaskrawe, grano na tym instrumencie głównie na dworze. Służył jako wojskowy instrument sygnałowy oraz w [[kapela janczarska|kapelach janczarskich]].

Charakterystyczną dla tureckiej zurny techniką jest stosowanie [[Technika cyrkulacyjnego oddechu|oddechu cyrkulacyjnego]], pozwalającego na ciągły dźwięk. Podczas gry muzyk równocześnie pobiera powietrze nosem.

== Historia ==
Surma pochodzi z krajów azjatyckich, prawdopodobnie z [[Indie|Indii]] lub z [[Iran|Persji]] (''surnai''), gdzie była instrumentem bardzo cenionym podczas procesji, ceremonii, wesel i świąt. W Indiach przyjmowała niekiedy formę dwoistą (dwóch związanych ze sobą niezależnych instrumentów)<ref>{{cytuj książkę |nazwisko=Sachs |imię=Curt |tytuł=Historia Instrumentów muzycznych |wydawca=PWM |miejsce=Kraków |rok=1989 |strony= |isbn=83-224-0324-0}}</ref>.

Współcześnie najbardziej znaną azjatycką odmianą instrumentu jest zurna popularna w kilku odmianach w Turcji. W Anatolii w muzyce ludowej ''zurnie'' towarzyszy bęben basowy ''davul''. W wojskowej orkiestrze  osmańskiej ''zurna'' grała główną melodię. W XVII w. w [[Stambuł|Stambule]] grało podczas uroczystości naraz 100 ''kabazurnistów'' (altowa odmiana instrumentu). Drugi rodzaj o wyższym tonie to ''curazurna'' towarzysząca czasem [[sułtan]]owi podczas wycieczek do rezydencji na wodzie. ''Zurnazenler Bölüğü'' to oddział żołnierzy zurnistów kierowany przez mistrza zwanego mehterbaşı.

W [[Muzyka armeńska|muzyce armeńskiej]] ''zurna'' gra melodię w parze z drugą ''zurną'' towarzyszącą jej długimi dźwiękami podkreślającymi melodię. Innym typowo armeńskim składem instrumentów jest ''zurna'' + bęben ''dhol'', wykorzystywanym w muzyce tanecznej.

W Europie odmiany znane od średniowiecza (XII, XIII w.) jako [[szałamaja]]. W XVIII w. funkcjonowała na dworze Habsburgów Kapela Osmańska w składzie z ''zurnami''.

W Rzeczypospolitej surmy pojawiły się na przełomie XVI/XVII w. podczas wojen z [[Imperium Osmańskie|Imperium Osmańskim]], jako instrument sygnałowy i w kapelach wojskowych<ref>''„...Muzyka wojskowa do tych dwóch chorągwi, jako trębacze, '''surmacze''', dobosze, kosztem skarbu mego przez p. pułkownika [[Jan Baranowski (oficer)|Jana Baranowskiego]]{{fakt|data=2012-06}} obmyśliwana i zatrzymana być ma...”'' [w:] [http://www.wisniowiecki.com/Testament.htm Testament Jeremiego Wiśniowieckiego z 28 marca 1651].</ref>. W XVIII w. istniały na dworze króla stałe [[Kapela janczarska|kapele janczarskie]], w skład której wchodziły surmy.

== Surmy w literaturze ==
Jednym z motywów literackich, gdzie wspomina się o surmach, jest [[wiersz]] [[Maria Konopnicka|Marii Konopnickiej]] ''[[s:A jak poszedł król...|A jak poszedł król...]]''. Instrument pojawia się także w wierszu [[Jan Kasprowicz|Jana Kasprowicza]] ''Dies irae'', polskim tłumaczeniu „''[[Makbet]]a''” i pierwszej części „''[[Władca Pierścieni|Władcy Pierścieni]]''”, jak również w „Trylogii”<ref>''„Surmy po pułkach grały, ale serca były ściśnięte.”'' [[Henryk Sienkiewicz]], ''[[Ogniem i mieczem]]'', [[s:Ogniem i mieczem/Tom II/Rozdział VIII|tom I rozdz. XXIV (tom II rozdz. VIII według wyd. z 1901)]].</ref><ref>''„Dusze z nich wyszły, a ciał nie mogły rozbudzić ani surmy do bitwy, ani brzęk kielichów do uczty.”'' Henryk Sienkiewicz, ''[[Potop (powieść)|Potop]]'', [[s:Potop (Sienkiewicz)/Tom I/Rozdział V|tom I rozdz. V]].</ref> Henryka Sienkiewicza. O surmach też mowa jest w Biblii (4 Mojż 31,6 oraz 2 Kron 13,12) w przekładzie warszawskim oraz w pieśni powstania warszawskiego [[Marsz Mokotowa]].

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Mehterhane.jpg|Kapela janczarska, Turcja, początek XIX w.
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://musicalconfrontations.com/MC5/wlc/mcb/cul/mim/mfl/mtm/foc/NKF/nkf0000000002.htm | tytuł = Kapela Osmańska na dworze Habsburgów „Die osmanische Feldmusikkapelle und das Habsburgerreich” | opublikowany = musicalconfrontations.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080420091008/http://musicalconfrontations.com/MC5/wlc/mcb/cul/mim/mfl/mtm/foc/NKF/nkf0000000002.htm | zarchiwizowano = 2008-04-20}}
* [[s:Encyklopedia staropolska/Janczarska kapela|opis kapeli janczarskiej, [w:] Jędrzej Kitowicz – Opis obyczajów za panowania Augusta III]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Aerofony stroikowe]]
[[Kategoria:Instrumenty dęte drewniane]]
[[Kategoria:Instrumenty dawne]]

title: Surma

Klasyfikacja naukowa: 422.112 · Aerofon piszczałkowy (instrument dęty właściwy)

Klasyfikacja praktyczna: Instrument dęty drewniany


text:
# Bateria umywalkowa
Bateria umywalkowa – rodzaj baterii wodociągowej służący do zasilania w wodę bieżącą umywalki. Z uwagi na sposób montażu, baterie umywalkowe można podzielić na: montowane na powierzchni odkładczej umywalki (bateria sztorcowa), montowane obok umywalki na blacie (bateria sztorcowa - wysoka) lub na ścianie w pobliżu umywalki (bateria ścienna) do baterii umywalkowych stosuje się wszystkie podziały jak w przypadku "baterii wodociągowych".

title: Bateria umywalkowa

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2012-10}}
[[Plik:Einhebelmischer.jpg|thumb|250px|Bateria umywalkowa sztorcowa]]

'''Bateria umywalkowa''' – rodzaj [[bateria wodociągowa|baterii wodociągowej]] służący do zasilania w wodę bieżącą [[umywalka|umywalki]]. Z uwagi na sposób montażu, baterie umywalkowe można podzielić na: montowane na [[powierzchnia odkładcza|powierzchni odkładczej]] umywalki (bateria sztorcowa), montowane obok umywalki na blacie (bateria sztorcowa - wysoka) lub na ścianie w pobliżu umywalki ([[bateria ścienna]]) do baterii umywalkowych stosuje się wszystkie podziały jak w przypadku "baterii wodociągowych".

== Zobacz też ==
* [[bateria wannowa]]
* [[bateria wannowo-prysznicowa]]
* [[bateria bidetowa]]
* [[bateria kuchenna]]

[[Kategoria:Zawory]]
[[Kategoria:Wyposażenie wnętrz]]
[[Kategoria:Higiena]]
[[Kategoria:Instalacje sanitarne]]


text:
# Kuljančići
Kuljančići (cyr. Куљанчићи) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Vlasenica. W 2013 roku liczyła 93 mieszkańców.

title: Kuljančići

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kuljančići
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Куљанчићи}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BA-SRP
 |3. jednostka administracyjna = [[Gmina Vlasenica|Vlasenica]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2013
 |liczba ludności              = 93{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kuljančići''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Куљанчићи) – [[wieś]] w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], w [[Republika Serbska|Republice Serbskiej]], w [[Gmina Vlasenica|gminie Vlasenica]]. W 2013 roku liczyła 93 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170323072344/http://www2.rzs.rs.ba/static/uploads/bilteni/popis/gradovi_opstine_naseljena_mjesta/Rezultati_Popisa_2013_Gradovi_Opstine_Naseljena_Mjesta_WEB.xlsx|tytuł=Резултати Пописа 2013, Градови, општине, насељена мјеста|opublikowany=Републички завод за статистику|język=sr|data dostępu=2019-09-23}}</ref>
}}

{{Gmina Vlasenica}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Vlasenica]]

title: KuljančićiКуљанчићи

Państwo: Bośnia i Hercegowina

Część składowa: Republika Serbska

Gmina: Vlasenica


text:
# Pēteris Vītoliņš
Pēteris Vītoliņš, Piotr Janowicz Witolin (ros. Пётр Янович Витолин, ur. 1892 w guberni kurlandzkiej, zm. 10 lutego 1938) – łotewski komunista, radziecki działacz partyjny.

## Życiorys
W 1908 wstąpił do SDPRR, od lutego do listopada 1914 był sekretarzem kasy chorych fabryki wagonów w Rydze, w grudniu 1914 został aresztowany, a w grudniu 1916 skazany na zesłanie do guberni irkuckiej. Po rewolucji lutowej 19 marca 1917 został amnestionowany, od maja do lipca 1917 był przewodniczącym kałuskiej organizacji SDPRR(b), redagował również gazetę "Rasswiet", od 29 lipca 1917 do 23 lutego 1918 był przewodniczącym kałuskiego gubernialnego biura SDPRR(b) i jednocześnie od 27 listopada 1917 do 29 stycznia 1918 przewodniczącym Kałuskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego. Od lutego 1918 do stycznia 1919 był przewodniczącym kałuskiego gubernialnego komitetu SDPRR(b)/RKP(b), jednocześnie od stycznia do marca 1918 przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Kałuskiej Rady Gubernialnej, od 5 lutego do 26 kwietnia 1918 przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych Kałuskiej Republiki Radzieckiej, a od stycznia do sierpnia 1919 redaktorem gazety "Krasnoarmmiejskaja Prawda" Sztabu Frontu Południowego. Od września 1919 do lutego 1920 był przewodniczącym Komitetu Powiatowego RKP(b) w Kozłowie (obecnie Miczuryńsk), od marca do października 1920 kierownikiem Wydziału Agitacyjno-Propagandowego Tambowskiego Gubernialnego Komitetu RKP(b), od października 1920 do maja 1922 sekretarzem Partyjnej Komisji RKP(b) i szefem Wydziału Organizacyjno-Instruktorskiego Zarządu Politycznego Frontu Południowego, w marcu 1921 brał udział w likwidacji powstania w Kronsztadzie. Od listopada 1922 do maja 1926 studiował na Wydziale Ekonomicznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, od stycznia 1925 do marca 1927 był sekretarzem Głównego Zarządu Oświaty Politycznej Ludowego Komisariatu Oświaty RFSRR, a od października 1927 do października 1929 przewodniczącym Sekcji Politycznej Biura Lektorskiego Moskiewskiej Gubernialnej/Obwodowej Rady Związków Zawodowych. Od listopada 1929 do marca 1935 przewodniczącym Moskiewskiej Miejskiej Rady Patronackiej, a od kwietnia 1935 do czerwca 1937 szefem Zarządu Sadownictwa Moskiewskiego Obwodowego Zarządu Rolnego.
19 czerwca 1937 został aresztowany, 9 lutego 1938 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR pod zarzutem udziału w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej i następnego dnia rozstrzelany.

title: Pēteris Vītoliņš

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Pēteris Vītoliņš
 |imię i nazwisko org       = Piotr Janowicz Witolin<br />{{k|ru|Пётр Янович Витолин}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[1892]]
 |miejsce urodzenia         = [[gubernia kurlandzka]]
 |data śmierci              = [[10 lutego]] [[1938]]
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = komunista
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Pēteris Vītoliņš''', ''Piotr Janowicz Witolin'' ([[język rosyjski|ros.]] Пётр Янович Витолин, ur. [[1892]] w [[gubernia kurlandzka|guberni kurlandzkiej]], zm. [[10 lutego]] [[1938]]) – [[Łotysze|łotewski]] komunista, [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] działacz partyjny.

== Życiorys ==
W 1908 wstąpił do [[Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji|SDPRR]], od lutego do listopada 1914 był sekretarzem kasy chorych fabryki wagonów w [[Ryga|Rydze]], w grudniu 1914 został aresztowany, a w grudniu 1916 skazany na zesłanie do [[gubernia irkucka|guberni irkuckiej]]. Po [[rewolucja lutowa 1917|rewolucji lutowej]] 19 marca 1917 został amnestionowany, od maja do lipca 1917 był przewodniczącym [[Kaługa (miasto)|kałuskiej]] organizacji [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|SDPRR(b)]], redagował również gazetę "Rasswiet", od 29 lipca 1917 do 23 lutego 1918 był przewodniczącym [[gubernia kałuska|kałuskiego gubernialnego]] biura SDPRR(b) i jednocześnie od 27 listopada 1917 do 29 stycznia 1918 przewodniczącym Kałuskiego [[Komitet Wojskowo-Rewolucyjny|Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego]]. Od lutego 1918 do stycznia 1919 był przewodniczącym kałuskiego gubernialnego komitetu SDPRR(b)/[[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|RKP(b)]], jednocześnie od stycznia do marca 1918 przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Kałuskiej Rady Gubernialnej, od 5 lutego do 26 kwietnia 1918 przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych Kałuskiej Republiki Radzieckiej, a od stycznia do sierpnia 1919 redaktorem gazety "Krasnoarmmiejskaja Prawda" Sztabu Frontu Południowego. Od września 1919 do lutego 1920 był przewodniczącym Komitetu Powiatowego RKP(b) w Kozłowie (obecnie [[Miczuryńsk]]), od marca do października 1920 kierownikiem Wydziału Agitacyjno-Propagandowego [[Tambow]]skiego Gubernialnego Komitetu RKP(b), od października 1920 do maja 1922 sekretarzem Partyjnej Komisji RKP(b) i szefem Wydziału Organizacyjno-Instruktorskiego Zarządu Politycznego Frontu Południowego, w marcu 1921 brał udział w likwidacji [[powstanie w Kronsztadzie|powstania w Kronsztadzie]]. Od listopada 1922 do maja 1926 studiował na Wydziale Ekonomicznym Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, od stycznia 1925 do marca 1927 był sekretarzem Głównego Zarządu Oświaty Politycznej Ludowego Komisariatu Oświaty [[Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka|RFSRR]], a od października 1927 do października 1929 przewodniczącym Sekcji Politycznej Biura Lektorskiego Moskiewskiej Gubernialnej/Obwodowej Rady Związków Zawodowych. Od listopada 1929 do marca 1935 przewodniczącym Moskiewskiej Miejskiej Rady Patronackiej, a od kwietnia 1935 do czerwca 1937 szefem Zarządu Sadownictwa Moskiewskiego Obwodowego Zarządu Rolnego.

19 czerwca 1937 został aresztowany, 9 lutego 1938 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR pod zarzutem udziału w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej i następnego dnia rozstrzelany.

== Bibliografia ==
* [http://www.knowbysight.info/VVV/13686.asp Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)]
* http://www.sakharov-center.ru/asfcd/martirolog/?t=page&id=4720 (ros.)

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Vītoliņš, Pēteris}}
[[Kategoria:Bolszewicy]]
[[Kategoria:Łotewscy komuniści]]
[[Kategoria:Ofiary wielkiego terroru w ZSRR]]
[[Kategoria:Radzieccy politycy]]
[[Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1892]]
[[Kategoria:Zmarli w 1938]]

title: Pēteris VītoliņšPiotr Janowicz Witolin · Пётр Янович Витолин

Data i miejsce urodzenia: 1892 · gubernia kurlandzka

Data śmierci: 10 lutego 1938

Zawód, zajęcie: komunista


text:
# Port lotniczy Useldange
Port lotniczy Useldange – port lotniczy zlokalizowany w mieście Useldange w Luksemburgu. Obsługuje głównie połączenia krajowe.

title: Port lotniczy Useldange

wikitext:
{{Lotnisko infobox
 |nazwa                = Fluchhafe Useldange
Aéroport de Useldange
Flughafen Useldange
 |nazwa oryginalna     =
 |zdjęcie              =
 |opis zdjęcia         =
 |alt zdjęcia          =
 |państwo              = Luksemburg
 |miejscowość          = [[Useldange]]
 |typ                  = cywilne
 |właściciel           = Luxembourg Airport Authority
 |zarządca             =
 |data otwarcia        =
 |data zamknięcia      =
 |IATA                 =
 |ICAO                 = ELUS
 |strefa czasowa       =
 |wysokość             = 464 m n.p.m.
 |statystyki rok       =
 |liczba pasażerów     =
 |cargo                =
 |liczba operacji      =
 |1. pas: kierunek     = 06/24
 |1. pas: nawierzchnia = asfaltobeton
 |1. pas: długość      = 670 x 60 m
 |współrzędne          = 49°46′7″N 5°57′56″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Port lotniczy Useldange''' – port lotniczy zlokalizowany w mieście [[Useldange]] w [[Luksemburg]]u. Obsługuje głównie połączenia krajowe.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = http://www.fallingrain.com/icao/ELUS.html | tytuł = Informacje o lotnisku | data dostępu = 2010-05-01 | autor = | opublikowany = | data = | język = }}

[[Kategoria:Porty lotnicze w Luksemburgu|Useldange]]

Państwo: Luksemburg

Miejscowość: Useldange

Typ: cywilne

Właściciel: Luxembourg Airport Authority

Kod ICAO: ELUS

title: Drogi startowe

Kierunek 06/24: asfaltobeton, 670 x 60 m

Drogi startowe: Położenie na mapie LuksemburgaFluchhafe Useldange · Aéroport de Useldange · Flughafen Useldange