text:
# Cmentarz żydowski w Staszowie
Cmentarz żydowski w Staszowie "nowy" – kirkut mieści się przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Został założony w 1819, kiedy komisarz sandomierski wydał polecenie przeniesienia cmentarza za miasto. Powierzchnia nekropoli wynosi 1,4 ha. Pierwsze pochówki na nowym cmentarzu miały miejsce w 1825 r. Obecnie znajdują się na nim odnalezione macewy, które Niemcy wykorzystywali jako płyty chodnikowe do utwardzania dziedzińców i dróg. W 1992 odsłonięto pomnik martyrologii staszowskich Żydów.
Cmentarz żydowski "stary" – położony był przy ul. Piłsudskiego (dawniej Bożniczej). Obecnie nie jest zachowany.

title: Cmentarz żydowski w Staszowie

wikitext:
{{Cmentarz infobox
 |nazwa                    = Cmentarz żydowski w Staszowie
 |nazwa oryginalna         =
 |zabytek                  =
 |zdjęcie                  = 2007-12 Staszow Cemetery 01.jpg
 |opis zdjęcia             =
 |nazwa pełna              =
 |poprzednie nazwy         =
 |państwo                  = PL-SK
 |miejscowość              = [[Staszów]]
 |adres                    = ul. Tadeusza Kościuszki
 |typ cmentarza            = wyznaniowy
 |wyznanie                 = judaizm
 |stan cmentarza           =
 |powierzchnia cmentarza   = 1,4 ha
 |liczba pochówków         =
 |liczba grobów            =
 |liczba kwater            =
 |data otwarcia            = [[1825]]
 |data ostatniego pochówku =
 |data likwidacji          =
 |zarządca                 =
 |architekt                =
 |mapa cmentarza           =
 |kod mapy                 = Staszów
 |współrzędne              = 50,566°N 21,160°E
 |commons                  = Category:Jewish cemetery in Staszów
 |www                      =
}}
'''Cmentarz żydowski w [[Staszów|Staszowie]] "nowy"''' – [[kirkut]] mieści się przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Został założony w [[1819]]<ref>Burchard podaje nieznaną datę powstania cmentarza</ref>, kiedy komisarz sandomierski wydał polecenie przeniesienia cmentarza za miasto. Powierzchnia nekropoli wynosi 1,4 ha. Pierwsze pochówki na nowym cmentarzu miały miejsce w [[1825]] r. Obecnie znajdują się na nim odnalezione [[macewa|macewy]], które Niemcy wykorzystywali jako płyty chodnikowe do utwardzania dziedzińców i dróg<ref>Burchard podaje, iż na cmentarzu nie zachowały się żadne nagrobki</ref>. W [[1992]] odsłonięto [[pomnik]] martyrologii staszowskich Żydów.
[[Plik:Cmentarz żydowski w Staszowie nowy – kirkut mieści się przy ulicy Tadeusza Kościuszki 20 Jewish cemetery in Staszów.jpg|lewo|mały]]
'''[[Cmentarz żydowski w Staszowie (stary)|Cmentarz żydowski "stary"]]''' – położony był przy ul. Piłsudskiego (dawniej Bożniczej). Obecnie nie jest zachowany<ref>Burchard poza podaniem nieznanej daty powstania cmentarza i faktu, iż na jego miejscu wzniesiono przedszkole, nie podaje bliższych informacji.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę| nazwisko = Burchard| imię = Przemysław| tytuł = Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce| rozdział = | data = 1990| wydawca = | miejsce = Warszawa| isbn = | strony = 172}}
* {{cytuj książkę |nazwisko=Bazak |imię= Agata |tytuł=Parafia świętego Bartłomieja w Staszowie 1918-2000 |miejsce=Sandomierz |rok=2005}}
* Mapa [[Wojskowy Instytut Geograficzny|WIG]] Staszów Pas 46 Słup 32 Warszawa 1938

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20121221133329/http://www.sztetl.org.pl/pl/article/staszow/12,cmentarze/7381,cmentarz-zydowski-w-staszowie-ul-tadeusza-kosciuszki/ Cmentarz żydowski w Staszowie] w portalu Wirtualny Sztetl.

[[Kategoria:Cmentarze żydowskie w województwie świętokrzyskim|Staszowie]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Staszowie]]

title: Cmentarz żydowski w Staszowie

Miejscowość: Staszów

Adres: ul. Tadeusza Kościuszki

Typ cmentarza: wyznaniowy

Wyznanie: judaizm


text:
# Alrauna
Alrauna (z niem.) – korzeń mandragory lekarskiej (Mandragora officinarum), któremu w średniowieczu przypisywano właściwości magiczne.
Silnie zgrubiały, rozgałęziony korzeń mandragory uważany był za środek magiczny. Magiczne właściwości miał jedynie korzeń o humanoidalnych kształtach. Najczęściej szukano go pod szubienicą, skąd odpadające części ciała wisielca miały zapewniać mandragorze doskonałą pożywkę. Według niektórych podań mandragora wyrastała z nasienia skazańca, wytryskającego tuż przed jego śmiercią.
Aby wydobyć korzeń, należało poczynić odpowiednie przygotowania. Zalecano najpierw polać roślinę moczem kobiecym lub krwią menstruacyjną. Następnie można było korzeń ostrożnie i głęboko obkopać dookoła, ale nie wyciągać go z ziemi. Dla pewności trzeba było jeszcze zakreślić dookoła rośliny trzy magiczne kręgi przy użyciu miecza. Mandragorę wyciągnąć powinien z ziemi czarny pies, któremu przywiązywano do szyi sznurek, a drugi koniec do rośliny. Twierdzono, że mandragora wyrywana z ziemi wydawała ludzki krzyk, który zabijał tego, kto go usłyszał; tak więc śmierć spotykała psa.
Korzeń przypominający ludzką postać podobno kiwał główką, gdy zadało mu się pytanie i odpowiedź na nie była twierdząca. Często oszuści zamiast mandragory sprzedawali żeń-szeń.
Jagody, nazywane jabłkami miłości były uważane za środek przeciw bezpłodności, pobudzający żądze miłosne, próżność w małych dawkach i głupotę w dużych.
Wierzono, że alrauna była stworzona z rajskiej ziemi jako pierwowzór człowieka. Jednak nie spodobała się Stwórcy i dlatego ją wyrzucił. Odtąd alrauna tęskni za rajem i z tego powodu protestuje przy próbie wydobycia jej z ziemi.
Alrauna stanowi nieodłączny atrybut diabła, demonów, czarnoksiężników i osób uprawiających czarną magię. Uważa się ją także za symbol obłędu, czarów, proroctwa, tajemnicy, senności, żądzy, miłości i głupoty.

wikiname: plwiki

title: Alrauna

in_language: pl

wikitext:
{{dopracować|źródła=2009-04}}
'''Alrauna''' (z [[język niemiecki|niem.]]) – korzeń [[mandragora lekarska|mandragory lekarskiej]] (''Mandragora officinarum''), któremu w średniowieczu przypisywano właściwości magiczne.

[[Plik:Mandragora Tacuinum Sanitatis.jpg|thumb|200px|XV-wieczna księga ilustrująca metodę wyrywania mandragory]]
Silnie zgrubiały, rozgałęziony [[korzeń]] mandragory uważany był za środek magiczny. Magiczne właściwości miał jedynie korzeń o humanoidalnych kształtach. Najczęściej szukano go pod [[szubienica|szubienicą]], skąd odpadające części ciała wisielca miały zapewniać mandragorze doskonałą pożywkę. Według niektórych podań mandragora wyrastała z [[sperma|nasienia]] skazańca, wytryskającego tuż przed jego śmiercią.

Aby wydobyć korzeń, należało poczynić odpowiednie przygotowania. Zalecano najpierw polać roślinę [[mocz]]em kobiecym lub [[krew|krwią]] menstruacyjną. Następnie można było korzeń ostrożnie i głęboko obkopać dookoła, ale nie wyciągać go z ziemi. Dla pewności trzeba było jeszcze zakreślić dookoła rośliny trzy magiczne kręgi przy użyciu miecza. Mandragorę wyciągnąć powinien z ziemi czarny pies, któremu przywiązywano do szyi sznurek, a drugi koniec do rośliny. Twierdzono, że mandragora wyrywana z ziemi wydawała ludzki krzyk, który zabijał tego, kto go usłyszał; tak więc śmierć spotykała psa.

[[Plik:Alrauna.jpg|thumb|200px|VII-wieczna ilustracja mandragory]]
Korzeń przypominający ludzką postać podobno kiwał główką, gdy zadało mu się pytanie i odpowiedź na nie była twierdząca. Często oszuści zamiast mandragory sprzedawali [[żeń-szeń]].

[[Jagoda (botanika)|Jagody]], nazywane ''jabłkami miłości'' były uważane za środek przeciw [[Niepłodność|bezpłodności]], pobudzający żądze miłosne, próżność w małych dawkach i głupotę w dużych.

Wierzono, że alrauna była stworzona z [[Eden (raj)|rajskiej]] ziemi jako pierwowzór człowieka. Jednak nie spodobała się Stwórcy i dlatego ją wyrzucił. Odtąd alrauna tęskni za [[Eden (raj)|rajem]] i z tego powodu protestuje przy próbie wydobycia jej z ziemi.

Alrauna stanowi nieodłączny [[Atrybut (sztuka)|atrybut]] [[diabeł|diabła]], [[demon]]ów, czarnoksiężników i osób uprawiających [[czarna magia|czarną magię]]. Uważa się ją także za [[symbol]] [[Zaburzenia psychiczne|obłędu]], czarów, proroctwa, [[tajemnica|tajemnicy]], senności, żądzy, [[miłość|miłości]] i [[głupota|głupoty]].

== Zobacz też ==
{{wikisłownik|alrauna}}
* [[Homunkulus]]

[[Kategoria:Surowce roślinne]]
[[Kategoria:Magia]]
[[Kategoria:Wierzenia]]
[[Kategoria:Rośliny mityczne]]


text:
# Góry Forda
Góry Forda (ang. Ford Ranges lub Edsel Ford Range) – góry w Antarktydzie Zachodniej, w północno-zachodniej części Ziemi Marii Byrd.
Góry zbudowane z przeobrażonych osadów terygenicznych i węglanowych oraz granodiorytów i granitów. Znaczna część gór schowana jest pod powierzchnią lodu; ponad powierzchnię lodu wybijają się pojedyncze szczyty, pooddzielane głębokimi obniżeniami, po których spływają liczne lodowce. Najwyższy szczyt – Mount Avers, wznosi się na 1370 m n.p.m. Góry zostały odkryte 5 grudnia 1929 roku przez amerykańską ekspedycję pod kierownictwem Richarda Byrda i nazwane na cześć Edsela Forda, ówczesnego szefa Ford Motor Company, który pomógł sfinansować wyprawę.

title: Góry Forda

wikitext:
{{Pasmo górskie infobox
 |nazwa                = Góry Forda
 |inne nazwy           = ''Ford Ranges'', ''Edsel Ford Range''
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |kontynent            = [[Antarktyda]]
 |państwo              =
 |najwyższy szczyt     = [[Mount Avers]]<br />(1370 m n.p.m.)
 |długość              =
 |powierzchnia         =
 |jednostka dominująca =
 |sąsiednie pasma      =
 |mapa                 =
 |opis mapy            =
 |współrzędne          =
 |commons              =
}}
'''Góry Forda''' ([[język angielski|ang.]] ''Ford Ranges'' lub ''Edsel Ford Range'') – góry w [[Antarktyda Zachodnia|Antarktydzie Zachodniej]], w północno-zachodniej części [[Ziemia Marii Byrd|Ziemi Marii Byrd]].

Góry zbudowane z przeobrażonych osadów terygenicznych i węglanowych oraz granodiorytów i granitów. Znaczna część gór schowana jest pod powierzchnią lodu; ponad powierzchnię lodu wybijają się pojedyncze szczyty, pooddzielane głębokimi obniżeniami, po których spływają liczne lodowce. Najwyższy szczyt – [[Mount Avers]], wznosi się na 1370 m n.p.m.<ref>{{Cytuj stronę | url = http://bse.sci-lib.com/article125292.html | tytuł = Эдсел-Форд горы | opublikowany = Большая Советская Энциклопедия | data dostępu = 2012-03-02 | język = ru}}</ref> Góry zostały odkryte 5 grudnia 1929 roku przez amerykańską ekspedycję pod kierownictwem [[Richard Byrd (lotnik)|Richarda Byrda]] i nazwane na cześć [[Edsel Ford|Edsela Forda]], ówczesnego szefa [[Ford Motor Company]], który pomógł sfinansować wyprawę<ref>{{GNIS|5129|''Antarctica Detail'' |baza=Antarctica}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Góry Antarktydy]]
[[Kategoria:Antarktyda Zachodnia]]
[[Kategoria:Ford]]

title: Góry FordaFord Ranges, Edsel Ford Range

Kontynent: Antarktyda

Najwyższy szczyt: Mount Avers · (1370 m n.p.m.)


text:
# Most kolejowy między Nowym Sączem a Starym Sączem
Most kolejowy między Nowym Sączem a Starym Sączem – most kolejowy przez rzekę Poprad na linii kolejowej nr 96.
Stary most o stalowej konstrukcji kratownicowej pochodził z 1876 roku, z czasów cesarza Franciszka Józefa. Podczas powodzi 4 czerwca 2010 wezbrane wody rzeki podmyły filary istniejącego mostu i spowodowały zawalenie dwóch jego przęseł.
W wyniku tej katastrofy wszystkie miejscowości od Starego Sącza w kierunku Krynicy oraz dawnego przejścia granicznego Muszyna-Plaveč zostały odcięte od polskiej sieci kolejowej. Uruchomiono tam autobusową komunikację zastępczą, a uwięziony na stacji Muszyna tabor został przetransportowany przez Plaveč do Zwardonia.
Budowę nowego mostu w miejscu zniszczonego rozpoczęto w lipcu 2010 r.. Nowy most o większej nośności wybudowała firma specjalistyczna „Intop” z Tarnobrzega. Zakres robót budowlanych obejmował odbudowę mostu i sieci trakcyjnej, uregulowanie koryta rzeki w obrębie mostu na długości ok. 500 m oraz usunięcie zniszczonych elementów konstrukcji mostu, toru i sieci trakcyjnej. Zakończenie budowy i wznowienie ruchu kolejowego na moście PKP Polskie Linie Kolejowe planowały na 23 grudnia 2010 r., lecz data ta nie została dotrzymana z powodu nagłego nadejścia ostrej zimy. Most ostatecznie został uroczyście otwarty 15 stycznia 2011.

wikitext:
{{Most infobox
 |nazwa                  = Most kolejowy między Nowym Sączem a Starym Sączem
 |nazwa oryginalna       =
 |zdjęcie                = POL Zerwany wiadukt kolejowy Stary Sacz Nowy Sacz 1.JPG
 |opis zdjęcia           = Zerwany most kolejowy między Nowym Sączem a Starym Sączem
 |poprzednie nazwy       =
 |długość całkowita      =
 |państwo                = PL-MA
 |miejscowość            = [[Nowy Sącz]] – [[Stary Sącz]]
 |2. państwo             =
 |2. wariant flagi       =
 |2. miejscowość         =
 |przeszkoda             = rzeka [[Poprad (rzeka)|Poprad]]
 |długość                =
 |szerokość              =
 |szerokość jezdni       =
 |szerokość chodników    =
 |szerokość ścieżek      =
 |wysokość               =
 |liczba torów           = 1
 |rodzaj torów           =
 |masa pojazdu           =
 |liczba przęseł         =
 |rozpiętość przęseł     =
 |data budowy            = 1876
 |data zburzenia         = 4 czerwca 2010
 |data odbudowy          = w budowie lipiec 2010-2011
 |data remontu           =
 |projektant             =
 |plan                   =
 |opis planu             =
 |kod mapy               = Nowy Sącz
 |współrzędne            = 49°34′41.1″N 20°39′9.0″E
 |commons                =
 |www                    =
}}
[[Plik:POL Zerwany wiadukt kolejowy Stary Sacz Nowy Sacz.JPG|thumb|250px|Zerwany most kolejowy między Nowym Sączem a Starym Sączem]]
'''Most kolejowy między [[Nowy Sącz|Nowym Sączem]] a [[Stary Sącz|Starym Sączem]]''' – [[most]] [[Transport kolejowy|kolejowy]] przez rzekę [[Poprad (rzeka)|Poprad]] na [[Linia kolejowa nr 96|linii kolejowej nr 96]].

Stary most o stalowej konstrukcji kratownicowej pochodził z 1876 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://nowysacz.naszemiasto.pl/artykul/562264,stary-sacz-szybka-odbudowa-mostu-na-popradzie,id,t.html|tytuł=Stary Sącz: szybka odbudowa mostu na Popradzie|autor= |data=2010-09-06|opublikowany=nowysacz.naszemiasto.pl|data dostępu=2011-01-04 |język = pl}}</ref>, z czasów cesarza [[Franciszek Józef I|Franciszka Józefa]]. Podczas [[Powódź w Europie Środkowej (2010)|powodzi]] 4 czerwca 2010 wezbrane wody rzeki podmyły filary istniejącego mostu i spowodowały zawalenie dwóch jego [[przęsło|przęseł]]<ref name=autonazwa1>{{cytuj stronę|url=http://nowysacz.naszemiasto.pl/artykul/613186,sadecczyzna-do-konca-roku-pociagi-przejada-nad-popradem,id,t.html|tytuł=Sądecczyzna: do końca roku pociągi przejadą nad Popradem|autor=Stanisław Śmierciak |data=2010-10-13|opublikowany=nowysacz.naszemiasto.pl|data dostępu=2011-01-04 |język = pl}}</ref>.

W wyniku tej katastrofy wszystkie miejscowości od [[Stary Sącz|Starego Sącza]] w kierunku [[Krynica-Zdrój|Krynicy]] oraz dawnego [[Przejście graniczne Muszyna-Plaveč|przejścia granicznego Muszyna-Plaveč]] zostały odcięte od polskiej sieci kolejowej. Uruchomiono tam autobusową komunikację zastępczą, a uwięziony na stacji [[Muszyna_(stacja_kolejowa)|Muszyna]] tabor został przetransportowany przez Plaveč do [[Zwardoń_(stacja_kolejowa)|Zwardonia]].

Budowę nowego mostu w miejscu zniszczonego rozpoczęto w lipcu 2010 r.<ref name=kgbo />. Nowy most o większej nośności wybudowała firma specjalistyczna „Intop” z Tarnobrzega<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.nowy.sacz.lap.pl/index.php/prasa-region/178-nowy-sacz-informacje-pociagi-pojada-po-moscie-w-tym-roku|tytuł=Nowy Sącz informacje: Pociągi pojadą po moście w tym roku |autor= |data=5 sierpnia 2010 |opublikowany= nowy.sacz.lap.pl |data dostępu=2010-12-16 |język = pl}}</ref>. Zakres robót budowlanych obejmował odbudowę mostu i sieci trakcyjnej, uregulowanie koryta rzeki w obrębie mostu na długości ok. 500 m oraz usunięcie zniszczonych elementów konstrukcji mostu, toru i sieci trakcyjnej<ref>{{Cytuj |autor = MBł |tytuł = Odbudowano most kolejowy nad Popradem |data = 2011-01-15 |data dostępu = 2022-08-08 |opublikowany = Onet Wiadomości |url = https://wiadomosci.onet.pl/krakow/odbudowano-most-kolejowy-nad-popradem/8wrbyhq |język = pl}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://infokolej.pl/printview.php?t=11032&start=15&sid=53991a2325d29acc5694af8c1bf25275|tytuł=Odbudowa mostu kolejowego na Popradzie |autor= |data=30-07-2010 |opublikowany= infokolej.pl |data dostępu=2010-12-16 |język = pl}}</ref>. Zakończenie budowy i wznowienie ruchu kolejowego na moście [[PKP Polskie Linie Kolejowe]] planowały na 23 grudnia 2010 r.<ref name=kgbo>{{cytuj stronę|url= http://inzynieria.com/mosty/cat/26/art/24764/kolej-zapowiada-wznowienie-ruchu-na-moscie-przez-poprad |tytuł= Kolej zapowiada wznowienie ruchu na moście przez Poprad |autor= Robert Burda |data= 18-11-2010 |opublikowany= inzynieria.com |data dostępu=2010-12-16 |język = pl}}</ref>, lecz data ta nie została dotrzymana z powodu nagłego nadejścia ostrej zimy<ref name=autonazwa2>{{cytuj stronę|url=http://nowysacz.naszemiasto.pl/artykul/709394,sadecczyzna-most-kolejowy-na-popradzie-w-2011-roku,id,t.html|tytuł=Sądecczyzna: most kolejowy na Popradzie w 2011 roku|autor=Jerzy Wideł |data=2010-12-21|opublikowany=nowysacz.naszemiasto.pl|data dostępu=2011-01-04 |język = pl}}</ref><ref name=autonazwa3>{{cytuj stronę|url=http://nowysacz.naszemiasto.pl/artykul/729704,most-kolejowy-na-popradzie-juz-wkrotce,id,t.html|tytuł=Most kolejowy na Popradzie już wkrótce|autor=Jerzy Wideł |data=2011-01-09|opublikowany=nowysacz.naszemiasto.pl|data dostępu=2011-01-10 |język = pl}}</ref>. Most ostatecznie został uroczyście otwarty 15 stycznia 2011.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Mosty i wiadukty kolejowe w Polsce|Nowy Sącz]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Starym Sączu]]
[[Kategoria:Mosty i wiadukty w Nowym Sączu]]
[[Kategoria:Mosty i wiadukty w Polsce oddane do użytku w latach 70. XIX wieku]]

Państwo: Polska

Województwo: małopolskie

Miejscowość: Nowy Sącz – Stary Sącz

Przeszkoda: rzeka Poprad

Data zburzenia: 4 czerwca 2010

Data odbudowy: w budowie lipiec 2010-2011


text:
# Aman Mikael Andom
Aman Mikael Andom (ur. 21 czerwca 1924 w Chartumie, zm. 23 listopada 1974) – polityk etiopski, przewodniczący Dergu (Wojskowej Rady Administracyjnej) od 12 sierpnia do 17 listopada 1974, po obaleniu cesarza Haile Selassie I; zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach.

## Życiorys
Urodził się w Chartumie na terenie Sudanu. W Chartumie uczęszczał do Comboni College i St. George’s Military School. W czasie II wojny światowej służył w szeregach zorganizowanej przez cesarza Haile Selassie na terenie Sudanu armii etiopskiej, która walczyła przeciwko okupującym Etiopię wojskom włoskim. Andom szybko awansował i w 1962 roku został generałem majorem. W 1964 roku Andom został attaché wojskowym przy etiopskiej ambasadzie w Waszyngtonie. W tym czasie ukończył studia na Uniwersytecie Howarda. Po powrocie do kraju w lipcu 1965 roku został mianowany przez cesarza ministrem obrony. W sierpniu 1974 roku awansował na stopień generała porucznika i objął stanowisko szefa sztabu armii etiopskiej. W tym czasie narastający w Etopii głęboki kryzys polityczny doprowadził do otwartych wystąpień przeciwko rządom cesarza Hajle Selassie. We wrześniu 1974 roku armia ostatecznie odsunęła cesarza od władzy, a Aman stanął na czele państwa, piastując jednocześnie godność ministra obrony i szefa sztabu. Początkowo widziano w Amanie głównego organizatora przewrotu i silnego człowieka nowego reżimu. Rzeczywistość jednak była inna. Pozycja Amana była bardzo słaba, co szczególnie ujawniło się podczas krwawych zajść do jakich doszło nocą 23 listopada 1974 roku, kiedy to rozstrzelano 59 członków dawnego rządu cesarskiego, wywodzących się ze starej arystokracji. Tej samej nocy na polecenie Mengystu Hajle Marjama, który jak się później okazało, był rzeczywistym autorem przewrotu, skierowano do domu Amana oddziały wojskowe. Po krótkiej walce rezydencja generała została zdobyta, a on sam zginął. Po śmierci Amana podniosły się głosy, że był z pochodzenia Erytrejczykiem, a jego śmierć była karą za wspieranie erytrejskich partyzantów dążących do oderwania się od Etiopii.

title: Aman Mikael Andom

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Aman Mikael Andom
 |grafika           = Aman andom.png
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = [[21 czerwca]] [[1924]]
 |miejsce urodzenia = [[Chartum]]
 |data śmierci      = [[23 listopada]] [[1974]]
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = Przewodniczący [[Derg|Wojskowej Rady Administracyjnej]] [[Etiopia|Etiopii]]
 |partia            =
 |od                = [[12 sierpnia]] [[1974]]
 |do                = [[17 listopada]] [[1974]]
 |poprzednik        = ''nowe stanowisko''
 |następca          = [[Mengystu Hajle Marjam]]
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |quote             =
}}
'''Aman Mikael Andom''' (ur. [[21 czerwca]] [[1924]] w [[Chartum]]ie, zm. [[23 listopada]] [[1974]]) – polityk [[Etiopia|etiopski]], przewodniczący [[Derg]]u (Wojskowej Rady Administracyjnej) od [[12 sierpnia]] do [[17 listopada]] [[1974]], po obaleniu [[cesarz]]a [[Haile Selassie I]]; zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach.

== Życiorys ==
Urodził się w Chartumie na terenie [[Sudan]]u. W Chartumie uczęszczał do Comboni College i St. George’s Military School. W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] służył w szeregach zorganizowanej przez cesarza Haile Selassie na terenie Sudanu armii etiopskiej, która walczyła przeciwko okupującym Etiopię wojskom [[Włochy|włoskim]]. Andom szybko awansował i w 1962 roku został [[Generał|generałem majorem]]. W 1964 roku Andom został [[attaché]] wojskowym przy etiopskiej ambasadzie w [[Waszyngton]]ie. W tym czasie ukończył studia na Uniwersytecie Howarda. Po powrocie do kraju w lipcu 1965 roku został mianowany przez cesarza ministrem obrony. W sierpniu 1974 roku awansował na stopień generała porucznika i objął stanowisko szefa sztabu armii etiopskiej. W tym czasie narastający w Etopii głęboki kryzys polityczny doprowadził do otwartych wystąpień przeciwko rządom cesarza Hajle Selassie. We wrześniu 1974 roku armia ostatecznie odsunęła cesarza od władzy, a Aman stanął na czele państwa, piastując jednocześnie godność ministra obrony i szefa sztabu. Początkowo widziano w Amanie głównego organizatora przewrotu i silnego człowieka nowego reżimu. Rzeczywistość jednak była inna. Pozycja Amana była bardzo słaba, co szczególnie ujawniło się podczas krwawych zajść do jakich doszło nocą 23 listopada 1974 roku, kiedy to rozstrzelano 59 członków dawnego rządu cesarskiego, wywodzących się ze starej arystokracji. Tej samej nocy na polecenie [[Mengystu Hajle Marjam]]a, który jak się później okazało, był rzeczywistym autorem przewrotu, skierowano do domu Amana oddziały wojskowe. Po krótkiej walce rezydencja generała została zdobyta, a on sam zginął. Po śmierci Amana podniosły się głosy, że był z pochodzenia [[Erytrea|Erytrejczykiem]], a jego śmierć była karą za wspieranie erytrejskich partyzantów dążących do oderwania się od Etiopii.

== Bibliografia ==
* Alex Axelrod, Charles Phillips, ''Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon'', wyd. Politeja, Warszawa 2000.

{{Premierzy Etiopii}}
{{Prezydenci Etiopii}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Andom, Aman Mikael}}
[[Kategoria:Attachés wojskowi]]
[[Kategoria:Etiopscy generałowie]]
[[Kategoria:Etiopscy ministrowie]]
[[Kategoria:Ministrowie obrony]]
[[Kategoria:Premierzy Etiopii]]
[[Kategoria:Prezydenci Etiopii]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1924]]
[[Kategoria:Zmarli w 1974]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Chartumie]]

title: Aman Mikael Andom

Data i miejsce urodzenia: 21 czerwca 1924 · Chartum

Data śmierci: 23 listopada 1974

Okres: od 12 sierpnia 1974 · do 17 listopada 1974

Poprzednik: nowe stanowisko

Następca: Mengystu Hajle Marjam


text:
# Sybil Bauer
Sybil Lorina Bauer (ur. 18 września 1903 w Chicago, zm. 31 stycznia 1927 tamże) – amerykańska pływaczka specjalizująca się w stylu grzbietowym, mistrzyni olimpijska (1924) i wielokrotna rekordzistka świata.
W 1922 roku podczas zawodów na Bermudach ustanowiła rekord globu na dystansie 440 jardów stylem grzbietowym. Czas, który uzyskała (6:24,8) był także lepszy o cztery sekundy od najlepszego wyniku uzyskanego w tej konkurencji wśród mężczyzn. W swojej karierze Bauer pobiła łącznie 23 rekordy świata.
Dwa lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu została pierwszą mistrzynią olimpijską w konkurencji 100 m stylem grzbietowym. W finale uzyskała czas 1:23,3 i o ponad cztery sekundy pokonała srebrną medalistkę, Brytyjkę Phyllis Harding.
Studiowała na Northwestern University, gdzie oprócz pływania, trenowała hokej na trawie i koszykówkę. Będąc na ostatnim roku studiów zachorowała na raka. Zmarła w wieku 23 lat.
W 1967 roku została wprowadzona do International Swimming Hall of Fame.

title: Sybil Bauer

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Sybil Bauer
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = pływanie
 |grafika                   = Sybil Bauer.jpg
 |opis grafiki              = bezramki
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 18 września 1903
 |miejsce urodzenia         = [[Chicago]]
 |data śmierci              = 31 stycznia 1927
 |miejsce śmierci           = [[Chicago]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|USA|48}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Paryż|1924|pływanie|złoto|([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – 100 m stylem grzbietowym kobiet|100 m stylem grzbietowym]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Sybil Bauer
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Sybil Lorina Bauer''' (ur. [[18 września]] [[1903]] w [[Chicago]], zm. [[31 stycznia]] [[1927]] tamże) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[Pływanie (sport)|pływaczka]] specjalizująca się w [[Styl grzbietowy|stylu grzbietowym]], mistrzyni olimpijska (1924) i wielokrotna rekordzistka świata.

W [[1922]] roku podczas zawodów na [[Bermudy|Bermudach]] ustanowiła rekord globu na dystansie 440 jardów stylem grzbietowym. Czas, który uzyskała (6:24,8) był także lepszy o cztery sekundy od najlepszego wyniku uzyskanego w tej konkurencji wśród mężczyzn. W swojej karierze Bauer pobiła łącznie 23 rekordy świata.

Dwa lata później, podczas [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924|igrzysk olimpijskich]] w [[Paryż]]u została pierwszą mistrzynią olimpijską w konkurencji [[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – 100 m stylem grzbietowym kobiet|100 m stylem grzbietowym]]. W finale uzyskała czas 1:23,3 i o ponad cztery sekundy pokonała srebrną medalistkę, Brytyjkę [[Phyllis Harding]].

Studiowała na [[Northwestern University]], gdzie oprócz pływania, trenowała [[hokej na trawie]] i [[Koszykówka|koszykówkę]]. Będąc na ostatnim roku studiów zachorowała na [[Rak (choroba)|raka]]. Zmarła w wieku 23 lat.

W 1967 roku została wprowadzona do [[International Swimming Hall of Fame]].

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ba/sybil-bauer-1.html | tytuł = Biografia Sybil Bauer | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20091222233908/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ba/sybil-bauer-1.html | zarchiwizowano = 2009-12-22 | język = en}}
* [https://www.ishof.org/honoree/honoree-sybil-bauer/ Profil pływaczki na stronie International Swimming Hall of Fame] {{lang|en}}

{{Mistrzynie olimpijskie w pływaniu (100 m stylem grzbietowym)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Bauer, Sybil}}
[[Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Amerykańscy pływacy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Chicago]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Paryż 1924)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1903]]
[[Kategoria:Zmarli w 1927]]

title: · Sybil Bauer

Data i miejsce urodzenia: 18 września 1903 · Chicago

Data i miejsce śmierci: 31 stycznia 1927 · Chicago

title: Dorobek medalowy

złoto: Paryż 1924 · pływanie · (100 m stylem grzbietowym)


text:
# Tecławska Góra
Tecławska Góra (pot. Góra Tecława) – zalesione wzniesienie na Pojezierzu Szczecineckim, położone w woj. wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w granicach miasta Okonek. Na szczycie znajduje się dawna wieża Bismarcka – Wieża Tecława.
Według legendy w XVI w. w Lotyniu mieszkał rycerz–rabuś Tecław, rabujący mieszkańców Okonka. Z tego powodu często odbywały się krwawe bitwy. W końcu zdradzono mieszkańcom Okonka miejsce na górze za wsią, gdzie Tecław urządził swoją zasadzkę. Miejsce otoczono i pojmano Tecława wraz ze wszystkimi jego ludźmi. Po krótkim procesie rycerza powieszono na grubym drzewie na szczycie góry, która od tego czasu nazywa się Górą Tecława.
Do 1945 r. poprzednią niemiecką nazwę wzniesienia Tetzlaffs Berg. W 1950 r. ustalono urzędowo polską nazwę Tecławska Góra.

title: Tecławska Góra

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Tecławska Góra
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |państwo               = Polska
 |położenie             = [[Pojezierze Szczecineckie]]
 |pasmo                 =
 |wysokość              =
 |kod mapy              = Okonek
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 53°32′42″N 16°50′55″E
 |commons               =
}}
'''Tecławska Góra''' (pot. Góra Tecława) – zalesione wzniesienie na [[Pojezierze Szczecineckie|Pojezierzu Szczecineckim]], położone w [[województwo wielkopolskie|woj. wielkopolskim]], w [[powiat złotowski|powiecie złotowskim]], w granicach miasta [[Okonek]]. Na szczycie znajduje się dawna [[Wieże Bismarcka|wieża Bismarcka]] – [[Wieża Bismarcka w Okonku|Wieża Tecława]].

Według legendy w XVI w. w [[Lotyń (województwo wielkopolskie)|Lotyniu]] mieszkał rycerz–rabuś Tecław, rabujący mieszkańców Okonka. Z tego powodu często odbywały się krwawe bitwy. W końcu zdradzono mieszkańcom Okonka miejsce na górze za wsią, gdzie Tecław urządził swoją zasadzkę. Miejsce otoczono i pojmano Tecława wraz ze wszystkimi jego ludźmi. Po krótkim procesie rycerza powieszono na grubym drzewie na szczycie góry, która od tego czasu nazywa się Górą Tecława<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.pila.lasy.gov.pl/strony/1/i/9014.php |tytuł=Strona Nadleśnictwa Okonek |data dostępu=2007-09-30 |archiwum=https://web.archive.org/web/20070930194039/http://www.pila.lasy.gov.pl/strony/1/i/9014.php |zarchiwizowano=2007-09-30 }}</ref>.

Do 1945 r. poprzednią niemiecką nazwę wzniesienia ''Tetzlaffs Berg''<ref>[http://mapy.amzp.pl/tk25_list.cgi?show=2467;sort=w Arkusz 2467 Ratzebuhr]. W: ''Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000''. Reichsamt für Landesaufnahme, 1937.</ref>. W 1950 r. ustalono urzędowo polską nazwę ''Tecławska Góra''<ref>Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 4 kwietnia 1950 r. ({{Monitor Polski|rok=1950|numer=52|pozycja=588}}, s. 424)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Okonek]]
[[Kategoria:Legendy polskie]]
[[Kategoria:Pojezierze Szczecineckie]]
[[Kategoria:Wzniesienia Polski]]

title: Tecławska Góra

Położenie: Pojezierze Szczecineckie


text:
# Nikołaj Kononow
Nikołaj Wikotorowicz Kononow (ros. Никола́й Ви́кторович Ко́нонов, ur. 11 sierpnia?/24 sierpnia 1980 w Moskwie) – rosyjski dziennikarz i pisarz. Redaktor naczelny «Siekriet firmy». Autor dwóch książek: «Bóg bez samochodu: 20 szalone historie, stworzonych  biznesu w Rosji od podstaw» i «Kod Durowa. Prawdziwa historia sieci społecznej "VK" i jego twórcy».

## Życiorys
Od 2012 do 2015 był redaktorem naczelnym internetowym wydaniu nowej generacji przedsiębiorców "Hopes & Fears". Po włączeniu w "The Village" był kierownikiem redakcji "Look At Media".
Był nominowany do Dziennikarza Roku «GQ Man of the Year 2015».

title: Nikołaj Kononow

wikitext:
{{Dopracować|styl, życiorys, tłumaczenie}}

{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Nikołaj Wikotorowicz Kononow
 |imię i nazwisko org       = Никола́й Ви́кторович Ко́нонов
 |grafika                   = Nikolay_Kononov_crop.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 24 sierpnia 1980
 |miejsce urodzenia         = [[Moskwa]], [[Rosja]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = dziennikarz, pisarz
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Nikołaj Wikotorowicz Kononow''' ([[język rosyjski|ros.]] Никола́й Ви́кторович Ко́нонов, ur. {{data|1980-08-24}} w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Rosja|rosyjski]] [[dziennikarz]] i [[pisarz]]. Redaktor naczelny «{{link-interwiki|Siekriet firmy|Q=Q19915387}}». Autor dwóch książek: «Bóg bez samochodu: 20 szalone historie, stworzonych  biznesu w Rosji od podstaw» i «{{link-interwiki|Kod Durowa|Q=Q4226105|tekst=Kod Durowa. Prawdziwa historia sieci społecznej "VK" i jego twórcy}}».

== Życiorys ==
Od 2012 do 2015 był redaktorem naczelnym internetowym wydaniu nowej generacji przedsiębiorców "Hopes & Fears". Po włączeniu w "The Village" był kierownikiem redakcji "{{link-interwiki|Look At Media|Q=Q16486916}}"<ref>[http://www.the-village.ru/village/hopesandfears/case/159773-wtf|title=FAQ Как и почему объединяются Hopes & Fears и The Village] ''Николай Кононов'' (2014-07-08) ''The Village'']</ref>.

Był nominowany do Dziennikarza Roku «GQ Man of the Year 2015»<ref>[http://www.gq.ru/moty/gq_chelovek_goda_2015_8578/128406_vse_pobediteli_premii_gq_chelovek_goda_2015.php Все победители премии «GQ Человек года 2015»] (2015-02-19) ''[[GQ]]''</ref>.

== Bibliografia ==
* 2011: «Bóg bez samochodu: 20 szalone historie, stworzonych  biznesu w Rosji od podstaw» ''([[język rosyjski|ros.]] Бог без машины: Истории 20 сумасшедших, сделавших в России бизнес с нуля)''
* 2012: «{{link-interwiki|Kod Durowa|Q=Q4226105|tekst=Kod Durowa. Prawdziwa historia sieci społecznej "VK" i jego twórcy}}» ''([[język rosyjski|ros.]] Код Дурова. Реальная история соцсети «ВКонтакте» и её создателя)''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://runetologia.podfm.ru/590/ Nikołaj Kononow, redaktor naczelny "Tajemnica przedsiębiorstwa"]
* [http://www.mann-ivanov-ferber.ru/authors/kononov/ Strona autora na stronie internetowej wydawnictwa Mann, Iwanow i Ferber]
* {{Cytuj stronę | url = http://style-tv.ru/styleart/pereplet/317 | tytuł = Wywiad wideo | opublikowany = style-tv.ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20130330103005/http://style-tv.ru/styleart/pereplet/317 | zarchiwizowano = 2013-03-30}}
* {{Cytuj stronę | url = https://journal.tinkoff.ru/kononov/ | tytuł = Tajemnice handlowe 2.0: Nikołaj Kononow | opublikowany = journal.tinkoff.ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20170403223518/https://journal.tinkoff.ru/kononov/ | zarchiwizowano = 2017-04-03}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kononow, Nikołaj}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]

title: Nikołaj Wikotorowicz KononowНикола́й Ви́кторович Ко́нонов

Data i miejsce urodzenia: 24 sierpnia 1980 · Moskwa, Rosja

Zawód, zajęcie: dziennikarz, pisarz


text:
# Michael King
Michael King (ur. 15 grudnia 1945 w Wellington, zm. 30 marca 2004) – historyk nowozelandzki, badacz tradycji Maorysów.
Studiował filologię angielską i historię na Victoria University i Uniwersytecie w Waikato. Po studiach podjął pracę dziennikarza w "Waikato Times", gdzie zajmował się sprawami Maorysów. Poznał w tym okresie ich historię i zwyczaje, a także biegle opanował język. Owocem tych badań były książki Moko: Maori Tattooing in the 20th Century, Maori: A Photographic and Social History, a także biografie wiodących postaci maoryskich Te Puea (księżniczka Te Puea Herangi) i Whina (Dame Whina Cooper).
Niektóre inne książki:
- Being Pakeha: An Encounter With New Zealand and the Maori Renaissance
- Hidden Places: A Memoir in Journalism
- The Penguin History of New Zealand
- biografie wybitnych pisarzy - Franka Sargesona i Janet Frame

Był prezydentem Towarzystwa Pisarzy Nowej Zelandii, w 1988 został uhonorowany Orderem Imperium Brytyjskiego; w 2003 otrzymał przyznaną po raz pierwszy Nagrodę Premiera za osiągnięcia literackie (w kategorii literatury dokumentalnej). W grudniu 2003 nowozelandzka edycja "Heralda" nadała mu tytuł Człowieka Roku.
Walczył z chorobą nowotworową; zginął w wypadku samochodowym razem z żoną, Marią Jungowską, redaktorem wydawnictw książkowych (historia Nowej Zelandii, biografie, literatura dla dzieci).

title: Michael King

wikitext:
'''Michael King''' (ur. [[15 grudnia]] [[1945]] w [[Wellington]], zm. [[30 marca]] [[2004]]) – historyk [[Nowa Zelandia|nowozelandzki]], badacz tradycji [[Maorysi|Maorysów]].

Studiował filologię angielską i historię na Victoria University i Uniwersytecie w Waikato. Po studiach podjął pracę dziennikarza w "Waikato Times", gdzie zajmował się sprawami Maorysów. Poznał w tym okresie ich historię i zwyczaje, a także biegle opanował język. Owocem tych badań były książki ''Moko: Maori Tattooing in the 20th Century'', ''Maori: A Photographic and Social History'', a także biografie wiodących postaci maoryskich ''Te Puea'' (księżniczka [[Te Puea Herangi]]) i ''Whina'' (Dame [[Whina Cooper]]).

Niektóre inne książki:
* ''Being Pakeha: An Encounter With New Zealand and the Maori Renaissance''
* ''Hidden Places: A Memoir in Journalism''
* ''The Penguin History of New Zealand''
* biografie wybitnych pisarzy - [[Frank Sargeson|Franka Sargesona]] i [[Janet Frame]]

Był prezydentem Towarzystwa Pisarzy Nowej Zelandii, w 1988 został uhonorowany Orderem Imperium Brytyjskiego; w 2003 otrzymał przyznaną po raz pierwszy Nagrodę Premiera za osiągnięcia literackie (w kategorii literatury dokumentalnej). W grudniu 2003 nowozelandzka edycja "Heralda" nadała mu tytuł Człowieka Roku.

Walczył z chorobą nowotworową; zginął w wypadku samochodowym razem z żoną, [[Maria Jungowska|Marią Jungowską]], redaktorem wydawnictw książkowych (historia Nowej Zelandii, biografie, literatura dla dzieci).

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:King, Michael}}
[[Kategoria:Nowozelandzcy historycy]]
[[Kategoria:Nowozelandzcy pisarze]]
[[Kategoria:Nowozelandzcy dziennikarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1945]]
[[Kategoria:Zmarli w 2004]]
[[Kategoria:Nowozelandzkie ofiary wypadków drogowych]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wellington]]


text:
# Port lotniczy Makoua
Port lotniczy Makoua – port lotniczy położony w Makoua, w Republice Konga.

title: Port lotniczy Makoua

wikitext:
{{Lotnisko infobox
 |nazwa                = Makoua Airport/Port lotniczy Makoua
 |nazwa oryginalna     =
 |zdjęcie              =
 |opis zdjęcia         =
 |alt zdjęcia          =
 |państwo              = COG
 |miejscowość          = [[Makoua]]
 |typ                  = cywilne
 |właściciel           =
 |zarządca             =
 |data otwarcia        =
 |data zamknięcia      =
 |IATA                 = MKJ
 |ICAO                 = FCOM
 |strefa czasowa       =
 |wysokość             = 394 m n.p.m.
 |statystyki rok       =
 |liczba pasażerów     =
 |cargo                =
 |liczba operacji      =
 |1. pas: kierunek     = 9/27
 |1. pas: nawierzchnia = [[asfaltobeton]]
 |1. pas: długość      = 1800 m
 |współrzędne          = 0°1′S 15°35′E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Port lotniczy Makoua''' – port lotniczy położony w [[Makoua]], w [[Republika Konga|Republice Konga]].

== Bibliografia ==
* [http://gc.kls2.com/airport/MKJ Informacje o lotnisku na stronie Great Circle Mapper]

[[Kategoria:Porty lotnicze w Kongu|Makoua]]

title: Makoua Airport/Port lotniczy Makoua

Państwo: Kongo

Miejscowość: Makoua

Typ: cywilne

Kod IATA: MKJ

Kod ICAO: FCOM

title: Drogi startowe

Kierunek 9/27: asfaltobeton, 1800 m

Drogi startowe:
Położenie na mapie KongaMKJ
0°01′S 15°35′E/-0,016667 15,583333


text:
# Mistrzostwa Polski w Curlingu 2009
Mistrzostwa Polski w Curlingu 2009 składały się z dwóch (kobiety) i trzech (mężczyźni) etapów. Turniej eliminacyjny i półfinałowy odbył się między 7 a 11 października w Gliwicach, a finały w dniach 23–25 października w Cieszynie.
W fazie finałowej brały udział 4 drużyny, które rywalizowały systemem kołowym. Do finału awansowały dwa najlepsze zespoły. Mistrzem Polski została drużyna, która wygrała dwukrotnie (wliczając mecz z rundy każdy z każdym).
Zgłoszenia do fazy eliminacyjnej przyjmowano do 30 września, tego samego dnia Polski Związek Curlingu ogłosił zasady powoływania reprezentacji na Mistrzostwa Europy 2009. PZC sfinansował występ reprezentacji kobiet, która została wybrana drogą selekcji po zakończeniu się mistrzostw Polski, trenerem i selekcjonerem został Fin Markku Uusipaavalniemi. PZC tylko częściowo pokryło koszty związane z wystawieniem reprezentacji mężczyzn, została nią drużyna mistrzowska, tylko w przypadku gdy zgodziła się na pokrycie kosztów związanych z dotarciem, zakwaterowaniem itp. w Aberdeen oraz zapłaciła za co najmniej 7-dniowe zgrupowanie przygotowawcze. Jeśli mistrz Polski zrezygnował, możliwość wyjazdu na ME dostała kolejna drużyna w klasyfikacji.
Tytuł mistrzów Polski w rywalizacji kobiet uzyskały zawodniczki MKS Axel Toruń Cocktail, w zawodach mężczyzn tytuł zdobyła drużyna Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers.
Do szerokiej kadry narodowej mającej zgrupowanie między 29 października a 11 listopada 2009 w Helsinkach wybrane zostały: Magdalena Dumanowska, Agnieszka Handzlik, Maria Kluś, Agata Musik, Magdalena Muskus, Elżibieta Ran, Magda Strączek, Magdalena Szołkiewicz, Dorota Wiśniewska.

## Eliminacje[3]

### Kobiety
| # | Drużyna                     |
| - | --------------------------- |
| 1 | MCC Warszawa                |
| 2 | MKS Axel Toruń Cocktail     |
| 3 | ŚKC Katowice                |
| 4 | AZS Łódź Zamieć             |
| 5 | RKC Toxic Team Ruda Śląska  |
| 6 | MKS Axel Toruń "Czarny Kot" |
| 7 | RKC CURLIK Ruda Śl.         |
| 8 | Krakowski Klub Curlingowy   |
| 9 | AZS Gliwice Cool Art        |

### Mężczyźni
| #  | Drużyna                                  |
| -- | ---------------------------------------- |
| 1  | Media CC KNB Warszawa                    |
| 2  | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers         |
| 3  | RKC Tartel Ruda Śl.                      |
| 4  | City CC Warszawa Yeti                    |
| 5  | AZS Gliwice Smok i jego Wesoła Kompanija |
| 6  | Media CC Warszawa (Frynia)               |
| 7  | Karkonoski KC MWSLiT we Wrocławiu        |
| 8  | Media CC Warszawa Polaris                |
| 9  | AZS Gliwice RŁ2MiR                       |
| 10 | ŚKC MARLEX TEAM Katowice                 |
| 11 | ŚKC Kamole Katowice                      |
| 12 | CK NIKIFOR Krynica Zdrój                 |
| 13 | RKC CURLIK Ruda Śl.                      |
| 14 | AZS Łódź 1                               |
| 15 | ŚKC Lodołamacz Katowice                  |
| 16 | AZS Gliwice Elektrometal Plan-C          |
| 17 | KS Warszowice                            |
| 18 | Krakowski Klub Curlingowy 2              |
| 19 | Media CC Warszawa (Smak)                 |
| 20 | AZS Łódź 2                               |
| 21 | Krakowski Klub Curlingowy 1              |
| 22 | AZS Łódź 3                               |

## Finały

### Kobiety

#### Drużyny
|                         | Czwarta          | Trzecia               | Druga            | Otwierająca           | Rezerwowa          |
| ----------------------- | ---------------- | --------------------- | ---------------- | --------------------- | ------------------ |
| AZS Łódź Zamieć         | Adela Walczak    | Justyna Matusiak      | Zuzanna Rybicka  | Aleksandra Weremczuk  | Joanna Waryszak    |
| MCC Warszawa            | Katarzyna Wicik  | Agnieszka Ogrodniczek | Marianna Das     | Katarzyna Wilk        |                    |
| MKS Axel Toruń Cocktail | Krystyna Beniger | Katarzyna Selwant     | Anna Fijałkowska | Magdalena Dobiszewska | Agnieszka Marzęcka |
| ŚKC Katowice            | Justyna Beck     | Joanna Warot          | Katarzyna Dołęga | Patrycja Mach         | Agata Musik        |

#### Wyniki

##### Klasyfikacja końcowa
| # | Drużyna                 | W | P |
| - | ----------------------- | - | - |
| 1 | MKS Axel Toruń Cocktail | 3 | 0 |
| 2 | MCC Warszawa            | 1 | 2 |
| 3 | ŚKC Katowice            | 1 | 1 |
| 4 | AZS Łódź Zamieć         | 0 | 2 |

##### Finał
| 25 października 200910:00 | MKS Axel Toruń Cocktail | 9:6 | MCC Warszawa |  |
| 25 października 200910:00 |                         | 9:6 |              |  |

##### Klasyfikacja po rundzie każdy z każdym
| # | Drużyna                 | W | P |
| - | ----------------------- | - | - |
| 1 | MKS Axel Toruń Cocktail | 2 | 0 |
| 2 | MCC Warszawa            | 1 | 1 |
| 3 | ŚKC Katowice            | 1 | 1 |
| 4 | AZS Łódź Zamieć         | 0 | 2 |

##### Sesja 1.
Z powodu złego stanu lodowiska mecze 1. sesji kobiet przerwano a wyników nie brano pod uwagę. Nie odbyły się mecze MCC Warszawa-AZS Łódź Zamieć i MKS Axel Toruń Cocktail-ŚKC Katowice.

##### Sesja 2.
| 24 października 200911:00 | MCC Warszawa | 9:2 | ŚKC Katowice |  |
| 24 października 200911:00 |              | 9:2 |              |  |

|  | MKS Axel Toruń Cocktail | 14:4 | AZS Łódź Zamieć |  |
|  |                         | 14:4 |                 |  |

##### Sesja 3.
| 24 października 200918:00 | MCC Warszawa | 4:7 | MKS Axel Toruń Cocktail |  |
| 24 października 200918:00 |              | 4:7 |                         |  |

|  | ŚKC Katowice | 9:8 | AZS Łódź Zamieć |  |
|  |              | 9:8 |                 |  |

### Mężczyźni

#### Drużyny
|                                  | Skip                 | Trzeci             | Drugi              | Otwierający         | Rezerwowy             |
| -------------------------------- | -------------------- | ------------------ | ------------------ | ------------------- | --------------------- |
| City CC Warszawa Yeti            | Rafał Janowski       | Wojciech Ratajczak | Łukasz Otyś        | Rafał Czarnecki     | Tomasz Wołkow         |
| Media CC KNB Warszawa            | Arkadiusz Detyniecki | Rymwid Błaszczak   | Leszek Molski      | Grzegorz Korczyński | Marcin Piłat          |
| RKC Tartel Ruda Śl.              | Maciej Cesarz        | Adam Sterczewski   | Tomasz Kierzkowski | Maciej Cylupa       | Damian Cebula         |
| Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers | Borys Jasiecki       | Tomasz Cierkowski  | Szymon Błaszkowski | Bartosz Sitkiewicz  | Krzysztof Matuszewski |

#### Wyniki

##### Klasyfikacja końcowa
| # | Drużyna                          | W | P |
| - | -------------------------------- | - | - |
| 1 | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers | 4 | 1 |
| 2 | Media CC KNB Warszawa            | 3 | 2 |
| 3 | RKC Tartel Ruda Śl.              | 1 | 2 |
| 4 | City CC Warszawa Yeti            | 0 | 3 |

##### Finał
| 25 października 200910:00 | Media CC KNB Warszawa | 1:10 | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers |  |
| 25 października 200910:00 |                       | 1:10 |                                  |  |

| 25 października 200914:00 | Media CC KNB Warszawa | 3:8 | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers |  |
| 25 października 200914:00 |                       | 3:8 |                                  |  |

##### Klasyfikacja po rundzie każdy z każdym
| # | Drużyna                          | W | P |
| - | -------------------------------- | - | - |
| 1 | Media CC KNB Warszawa            | 3 | 0 |
| 2 | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers | 2 | 1 |
| 3 | RKC Tartel Ruda Śl.              | 1 | 2 |
| 4 | City CC Warszawa Yeti            | 0 | 3 |

##### Sesja 1.
| 23 października 200920:00 | Media CC KNB Warszawa | 8:3 | City CC Warszawa Yeti |  |
| 23 października 200920:00 |                       | 8:3 |                       |  |

|  | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers | 11:3 | RKC Tartel Ruda Śl. |  |
|  |                                  | 11:3 |                     |  |

##### Sesja 2.
| 24 października 200911:00 | Media CC KNB Warszawa | 8:7 | RKC Tartel Ruda Śl. |  |
| 24 października 200911:00 |                       | 8:7 |                     |  |

|  | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers | 7:2 | City CC Warszawa Yeti |  |
|  |                                  | 7:2 |                       |  |

##### Sesja 3.
| 24 października 200915:00 | Media CC KNB Warszawa | 7:5 | Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers |  |
| 24 października 200915:00 |                       | 7:5 |                                  |  |

|  | RKC Tartel Ruda Śl. | 10:5 | City CC Warszawa Yeti |  |
|  |                     | 10:5 |                       |  |

title: Mistrzostwa Polski w Curlingu 2009

wikitext:
'''[[Mistrzostwa Polski w curlingu|Mistrzostwa Polski w Curlingu]] 2009''' składały się z dwóch (kobiety) i trzech (mężczyźni) etapów. Turniej eliminacyjny i półfinałowy odbył się między [[7 października|7]] a [[11 października]] w [[Gliwice|Gliwicach]], a finały w dniach [[23 października|23]]–[[25 października]] w [[Cieszyn]]ie.

W fazie finałowej brały udział 4 drużyny, które rywalizowały systemem kołowym. Do finału awansowały dwa najlepsze zespoły. Mistrzem Polski została drużyna, która wygrała dwukrotnie (wliczając mecz z rundy każdy z każdym).

Zgłoszenia do fazy eliminacyjnej przyjmowano do 30 września, tego samego dnia Polski Związek Curlingu ogłosił zasady powoływania reprezentacji na [[Mistrzostwa Europy w Curlingu 2009|Mistrzostwa Europy 2009]]. PZC sfinansował występ reprezentacji kobiet, która została wybrana drogą selekcji po zakończeniu się mistrzostw Polski, trenerem i selekcjonerem został Fin [[Markku Uusipaavalniemi]]. PZC tylko częściowo pokryło koszty związane z wystawieniem reprezentacji mężczyzn, została nią drużyna mistrzowska, tylko w przypadku gdy zgodziła się na pokrycie kosztów związanych z dotarciem, zakwaterowaniem itp. w Aberdeen oraz zapłaciła za co najmniej 7-dniowe zgrupowanie przygotowawcze. Jeśli mistrz Polski zrezygnował, możliwość wyjazdu na ME dostała kolejna drużyna w klasyfikacji<ref>[http://www.pzc.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=655&Itemid=1 Polski Związek Curlingu – Komunikat dot. powołania reprezentacji na ME 2009]</ref>.

Tytuł mistrzów Polski w rywalizacji kobiet uzyskały zawodniczki MKS Axel Toruń Cocktail, w zawodach mężczyzn tytuł zdobyła drużyna Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers.

Do szerokiej kadry narodowej mającej zgrupowanie między 29 października a 11 listopada 2009 w [[Helsinki|Helsinkach]] wybrane zostały: Magdalena Dumanowska, Agnieszka Handzlik, Maria Kluś, Agata Musik, Magdalena Muskus, Elżibieta Ran, Magda Strączek, Magdalena Szołkiewicz, Dorota Wiśniewska<ref>[http://www.pzc.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=678&Itemid=1 Polski Związek Curlingu – Zgrupowanie Kadry Narodowej Kobiet w Finlandii – 29.10-11.11.2009]</ref>.

== Eliminacje<ref>[http://www.pzc.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=669&Itemid=1 Polski Związek Curlingu – Końcowa kolejność eliminacji i półfinałów MP Seniorów 2009]</ref> ==

=== Kobiety ===
{|class="wikitable"
! width=20 |#
! width=300 |Drużyna
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 1 || MCC Warszawa
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 2 || MKS Axel Toruń Cocktail
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 3 || ŚKC Katowice
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 4 || AZS Łódź ''Zamieć''
|-
| align="center" | 5 || RKC Toxic Team Ruda Śląska
|-
| align="center" | 6 || MKS Axel Toruń "Czarny Kot"
|-
| align="center" | 7 || RKC CURLIK Ruda Śl.
|-
| align="center" | 8 || Krakowski Klub Curlingowy
|-
| align="center" | 9 || AZS Gliwice Cool Art
|}

=== Mężczyźni ===
{|class="wikitable"
! width=20 |#
! width=300 |Drużyna
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 1 || Media CC KNB Warszawa
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 2 || Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 3 || RKC Tartel Ruda Śl.
|- bgcolor=" lightgreen"
| align="center" | 4 || City CC Warszawa Yeti
|-
| align="center" | 5 || AZS Gliwice ''Smok i jego Wesoła Kompanija''
|-
| align="center" | 6 || Media CC Warszawa (Frynia)
|-
| align="center" | 7 || Karkonoski KC MWSLiT we Wrocławiu
|-
| align="center" | 8 || Media CC Warszawa Polaris
|-
| align="center" | 9 || AZS Gliwice ''RŁ2MiR''
|-
| align="center" | 10 || ŚKC MARLEX TEAM Katowice
|-
| align="center" | 11 || ŚKC ''Kamole'' Katowice
|-
| align="center" | 12 || CK NIKIFOR Krynica Zdrój
|-
| align="center" | 13 || RKC CURLIK Ruda Śl.
|-
| align="center" | 14 || AZS Łódź 1
|-
| align="center" | 15 || ŚKC ''Lodołamacz'' Katowice
|-
| align="center" | 16 || AZS Gliwice ''Elektrometal Plan-C''
|-
| align="center" | 17 || KS ''Warszowice''
|-
| align="center" | 18 || Krakowski Klub Curlingowy 2
|-
| align="center" | 19 || Media CC Warszawa (Smak)
|-
| align="center" | 20 || AZS Łódź 2
|-
| align="center" | 21 || Krakowski Klub Curlingowy 1
|-
| align="center" | 22 || AZS Łódź 3
|}

== Finały ==
=== Kobiety ===

==== Drużyny ====
{| class="wikitable"
|-
!
! width=150| Czwarta
! width=150| Trzecia
! width=150| Druga
! width=150| Otwierająca
! width=150| Rezerwowa
|-
| AZS Łódź ''Zamieć'' || '''[[Adela Walczak]]'''||[[Justyna Matusiak]]||[[Zuzanna Rybicka]]||[[Aleksandra Weremczuk]]||[[Joanna Waryszak]]
|-
| MCC Warszawa || [[Katarzyna Wicik]]||'''[[Agnieszka Ogrodniczek]]'''||[[Marianna Das]]||[[Katarzyna Wilk (curlerka)|Katarzyna Wilk]]
|-
| MKS Axel Toruń Cocktail || '''[[Krystyna Beniger]]'''||[[Katarzyna Selwant]]||[[Anna Fijałkowska]]||[[Magdalena Dobiszewska]]||[[Agnieszka Marzęcka]]
|-
| ŚKC Katowice || '''[[Justyna Beck]]'''||[[Joanna Warot]]||[[Katarzyna Dołęga]]||[[Patrycja Mach]]||[[Agata Musik]]
|}

==== Wyniki ====
===== Klasyfikacja końcowa =====
{|class="wikitable"
! width=20 |#
! width=250 |Drużyna
! width=20 |W
! width=20 |P
|- bgcolor="gold" align=right
| align=center| 1 || align=left|MKS Axel Toruń Cocktail || 3 || 0
|- bgcolor="silver" align=right
| align=center| 2 || align=left|MCC Warszawa || 1 || 2
|- bgcolor="cc9966" align=right
| align=center| 3 || align=left|ŚKC Katowice || 1 || 1
|- align=right
| align=center| 4 || align=left|AZS Łódź ''Zamieć'' || 0 || 2
|}

===== Finał =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-25
 |godzina         = 10:00
 |drużyna1        = MKS Axel Toruń Cocktail
 |drużyna2        = MCC Warszawa
 |wynik           = 9:6
 |miejsce         =
}}

===== Klasyfikacja po rundzie każdy z każdym =====
{|class="wikitable"
! width=20 |#
! width=250 |Drużyna
! width=20 |W
! width=20 |P
|- bgcolor=" lightgreen" align=right
| align=center| 1 || align=left|MKS Axel Toruń Cocktail || 2 || 0
|- bgcolor=" lightgreen" align=right
| align=center| 2 || align=left|MCC Warszawa || 1 || 1
|- align=right
| align=center| 3 || align=left|ŚKC Katowice || 1 || 1
|- align=right
| align=center| 4 || align=left|AZS Łódź ''Zamieć'' || 0 || 2
|}

===== Sesja 1. =====
Z powodu złego stanu lodowiska mecze 1. sesji kobiet przerwano a wyników nie brano pod uwagę. Nie odbyły się mecze MCC Warszawa-AZS Łódź ''Zamieć'' i MKS Axel Toruń Cocktail-ŚKC Katowice.

===== Sesja 2. =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-24
 |godzina         = 11:00
 |drużyna1        = MCC Warszawa
 |drużyna2        = ŚKC Katowice
 |wynik           = 9:2
 |miejsce         =
}}
{{Mecz
 |data            =
 |godzina         =
 |drużyna1        = MKS Axel Toruń Cocktail
 |drużyna2        = AZS Łódź ''Zamieć''
 |wynik           = 14:4
 |miejsce         =
}}

===== Sesja 3. =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-24
 |godzina         = 18:00
 |drużyna1        = MCC Warszawa
 |drużyna2        = MKS Axel Toruń Cocktail
 |wynik           = 4:7
 |miejsce         =
}}
{{Mecz
 |data            =
 |godzina         =
 |drużyna1        = ŚKC Katowice
 |drużyna2        = AZS Łódź ''Zamieć''
 |wynik           = 9:8
 |miejsce         =
}}

=== Mężczyźni ===
==== Drużyny ====
{| class="wikitable"
|-
!
! width=150| Skip
! width=150| Trzeci
! width=150| Drugi
! width=150| Otwierający
! width=150| Rezerwowy
|-
|City CC Warszawa Yeti || [[Rafał Janowski]]||[[Wojciech Ratajczak]]||[[Łukasz Otyś]]||[[Rafał Czarnecki]]||[[Tomasz Wołkow]]
|-
| Media CC KNB Warszawa || [[Arkadiusz Detyniecki]]||[[Rymwid Błaszczak]]||[[Leszek Molski]]||[[Grzegorz Korczyński (curler)|Grzegorz Korczyński]]||[[Marcin Piłat]]
|-
|  RKC Tartel Ruda Śl. || [[Maciej Cesarz]]||[[Adam Sterczewski]]||[[Tomasz Kierzkowski]]||[[Maciej Cylupa]]||[[Damian Cebula]]
|-
| Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers || [[Borys Jasiecki]]||[[Tomasz Cierkowski]]||[[Szymon Błaszkowski]]||[[Bartosz Sitkiewicz]]||[[Krzysztof Matuszewski]]
|}

==== Wyniki ====
===== Klasyfikacja końcowa =====
{|class="wikitable"
! width=20 |#
! width=250 |Drużyna
! width=20 |W
! width=20 |P
|- bgcolor="gold" align=right
| align=center|1 || align=left|Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers || 4 || 1
|- bgcolor="silver" align=right
| align=center|2 || align=left|Media CC KNB Warszawa || 3 || 2
|- bgcolor="cc9966" align=right
| align=center|3 || align=left|RKC Tartel Ruda Śl. || 1 || 2
|- align=right
| align=center|4 || align=left|City CC Warszawa Yeti || 0 || 3
|}

===== Finał =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-25
 |godzina         = 10:00
 |drużyna1        = Media CC KNB Warszawa
 |drużyna2        = Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers
 |wynik           = 1:10
 |miejsce         =
}}
{{Mecz
 |data            = 2009-10-25
 |godzina         = 14:00
 |drużyna1        = Media CC KNB Warszawa
 |drużyna2        = Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers
 |wynik           = 3:8
 |miejsce         =
}}

===== Klasyfikacja po rundzie każdy z każdym =====
{|class="wikitable"
! width=20 |#
! width=250 |Drużyna
! width=20 |W
! width=20 |P
|- bgcolor=" lightgreen" align=right
| align=center|1 || align=left|Media CC KNB Warszawa || 3 || 0
|- bgcolor=" lightgreen" align=right
| align=center|2 || align=left|Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers || 2 || 1
|- align=right
| align=center|3 || align=left|RKC Tartel Ruda Śl. || 1 || 2
|- align=right
| align=center|4 || align=left|City CC Warszawa Yeti || 0 || 3
|}

===== Sesja 1. =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-23
 |godzina         = 20:00
 |drużyna1        = Media CC KNB Warszawa
 |drużyna2        = City CC Warszawa Yeti
 |wynik           = 8:3
 |miejsce         =
}}
{{Mecz
 |data            =
 |godzina         =
 |drużyna1        = Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers
 |drużyna2        = RKC Tartel Ruda Śl.
 |wynik           = 11:3
 |miejsce         =
}}

===== Sesja 2. =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-24
 |godzina         = 11:00
 |drużyna1        = Media CC KNB Warszawa
 |drużyna2        = RKC Tartel Ruda Śl.
 |wynik           = 8:7
 |miejsce         =
}}
{{Mecz
 |data            =
 |godzina         =
 |drużyna1        = Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers
 |drużyna2        = City CC Warszawa Yeti
 |wynik           = 7:2
 |miejsce         =
}}

===== Sesja 3. =====
{{Mecz
 |data            = 2009-10-24
 |godzina         = 15:00
 |drużyna1        = Media CC KNB Warszawa
 |drużyna2        = Sopot CC Wa ku'ta Blues Brothers
 |wynik           = 7:5
 |miejsce         =
}}
{{Mecz
 |data            =
 |godzina         =
 |drużyna1        = RKC Tartel Ruda Śl.
 |drużyna2        = City CC Warszawa Yeti
 |wynik           = 10:5
 |miejsce         =
}}

== Zobacz też ==
* [[Sezon 2009/2010 w curlingu]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* Polski Związek Curlingu
** [http://www.pzc.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=674&Itemid=1 Wyniki]
** [http://www.pzc.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=671&Itemid=47 Regulamin i harmonogram]

{{Curling w Polsce}}
{{Curling}}

[[Kategoria:Mistrzostwa Polski w curlingu|2009]]
[[Kategoria:2009 w curlingu]]
[[Kategoria:2009 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Gliwicach]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Cieszynie]]


text:
# Cmentarz żydowski w Piątku
Cmentarz żydowski w Piątku – kirkut mieści się niedaleko drogi do Pokrzywnicy, po lewej stronie szosy, na wysokości tablicy miejscowości.
Obecnie na jego terenie brak jakichkolwiek macew, teren dawnej nekropolii jest zarośnięty.

title: Cmentarz żydowski w Piątku

wikitext:
{{Cmentarz infobox
 |nazwa                    = Cmentarz żydowski w Piątku
 |nazwa oryginalna         =
 |zabytek                  =
 |zdjęcie                  =
 |opis zdjęcia             =
 |nazwa pełna              =
 |poprzednie nazwy         =
 |państwo                  = łódzkie
 |miejscowość              = [[Piątek (województwo łódzkie)|Piątek]]
 |adres                    = drogi do [[Pokrzywnica (województwo łódzkie)|Pokrzywnicy]], po lewej stronie szosy
 |typ cmentarza            = kirkut
 |wyznanie                 = judaizm
 |stan cmentarza           =
 |powierzchnia cmentarza   =
 |liczba pochówków         =
 |liczba grobów            =
 |liczba kwater            =
 |data otwarcia            =
 |data ostatniego pochówku =
 |data likwidacji          = II wojna światowa
 |zarządca                 =
 |architekt                =
 |mapa cmentarza           =
 |kod mapy                 = Piątek (województwo łódzkie)
 |współrzędne              = 52°03′50,1″N 19°28′24,3″E
 |commons                  =
 |www                      =
}}
'''Cmentarz żydowski w Piątku''' – [[kirkut]] mieści się niedaleko drogi do [[Pokrzywnica (województwo łódzkie)|Pokrzywnicy]], po lewej stronie szosy, na wysokości tablicy miejscowości.

Obecnie na jego terenie brak jakichkolwiek [[macewa|macew]], teren dawnej nekropolii jest zarośnięty<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.kirkuty.xip.pl/piatek.htm|tytuł=Piątek|opublikowany=Cmentarze żydowskie w Polsce|data dostępu=2013-02-09}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Piątek}}
[[Kategoria:Cmentarze żydowskie w powiecie łęczyckim]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Piątku (województwo łódzkie)|Cmentarz żydowski]]

title: Cmentarz żydowski w Piątku

Województwo: łódzkie

Miejscowość: Piątek

Typ cmentarza: kirkut

Data likwidacji: II wojna światowa


text:
# Wykres CTP
Wykres CTP (CTP: czas-temperatura-przemiana) – graficzna prezentacja danych, dotycząca obróbki cieplnej materiałów inżynierskich (np. stali konstrukcyjnej lub narzędziowej).
Wykresów tych używa się do określania parametrów jakie trzeba zadać w kolejnych etapach obróbki cieplnej (np. szybkość chłodzenia, temperatura i czas wygrzewania), aby uzyskać pożądaną strukturę (właściwości) obrabianego materiału (np. strukturę metalu). W tym celu nanosi się na wykres siatkę linii np. chłodzenia ciągłego. Na tej podstawie można ustalić jakie fazy (mieszaniny) i w jakich ilościach będą występowały po skończeniu zabiegu. Ilość danego składnika zależy wprost proporcjonalnie od długości odcinka przecinającego dany obszar.
Na rysunku przedstawiono przykładowy wykres CTPc z trzema wybranymi krzywymi chłodzenia A, B i C. Przy chłodzeniu według danej krzywej otrzymujemy w strukturze:
- A - martenzyt, austenit szczątkowy i mała ilość bainitu,
- B - dużo bainitu, martenzyt, austenit szczątkowy i ferryt,
- C - ferryt i perlit

Odciętą na wykresach CTP jest czas wyrażony w sekundach (skala logarytmiczna), a rzędną temperatura w stopniach Celsjusza oraz czasami twardość w skali HV.
Wykresy są sporządzane na podstawie wyników badań zależności stopnia zachodzących w materiale przemian fazowych od czasu, temperatury od czasu lub twardości od czasu.
Wyróżnia się wiele rodzajów tego typu wykresów, m.in.:
- CTPc – prezentujący zmianę struktury przy ciągłym chłodzeniu materiału,
- CTPi – prezentujący zmianę struktury przy chłodzeniu materiału z wytrzymaniem izotermicznym,
- CTPc-S – prezentujący zmianę struktury przy chłodzeniu materiału w warunkach spawania[1]

Charakterystycznym przykładem zastosowań wykresów CTP jest planowanie procesu hartowania stali.

title: Wykres CTP

wikitext:
[[Plik:Diagramme TRC.GIF|thumb|Przykładowy wykres CTPc stali z trzema krzywymi chłodzenia

(opis w tekście)]]
[[Plik:TTC 34CrMo4 fr.svg|thumb|Wykres CTPi stali 34CrMo4
(według PN: 35HM, stal do utwardzania powierzchniowego i ulepszania cieplnego)]]
'''Wykres CTP''' (CTP: [[czas]]-[[temperatura]]-[[Przemiana fazowa|przemiana]]) – graficzna prezentacja danych, dotycząca [[obróbka cieplna|obróbki cieplnej]] [[materiał inżynierski|materiałów inżynierskich]] (np. [[stal konstrukcyjna|stali konstrukcyjnej]] lub [[stal narzędziowa|narzędziowej]]).

Wykresów tych używa się do określania parametrów jakie trzeba zadać w kolejnych etapach obróbki cieplnej (np. szybkość chłodzenia, temperatura i czas wygrzewania), aby uzyskać pożądaną strukturę (właściwości) obrabianego materiału (np. [[struktura metalu|strukturę metalu]]). W tym celu nanosi się na wykres siatkę linii np. chłodzenia ciągłego. Na tej podstawie można ustalić jakie fazy (mieszaniny) i w jakich ilościach będą występowały po skończeniu zabiegu. Ilość danego składnika zależy wprost proporcjonalnie od długości odcinka przecinającego dany obszar.

Na rysunku przedstawiono przykładowy wykres CTPc z trzema wybranymi krzywymi chłodzenia A, B i C. Przy chłodzeniu według danej krzywej otrzymujemy w strukturze:
* A - [[martenzyt]], [[Austenit|austenit szczątkowy]] i mała ilość [[bainit]]u,
* B - dużo [[bainit]]u, [[martenzyt]], [[Austenit|austenit szczątkowy]] i [[ferryt]],
* C - [[ferryt]] i [[Perlit (metalurgia)|perlit]]

[[Odcięta|Odciętą]] na wykresach CTP jest czas wyrażony w [[sekunda]]ch ([[skala logarytmiczna]]), a [[Rzędna|rzędną]] temperatura w [[skala Celsjusza|stopniach Celsjusza]] oraz czasami twardość w skali [[Skala twardości Vickersa|HV]].
Wykresy są sporządzane na podstawie wyników badań zależności stopnia zachodzących w materiale [[przemiana fazowa|przemian fazowych]] od czasu, [[krzywa chłodzenia|temperatury od czasu]] lub twardości od czasu.

Wyróżnia się wiele rodzajów tego typu wykresów, m.in.:
* CTPc – prezentujący zmianę struktury przy ciągłym chłodzeniu materiału,
* CTPi – prezentujący zmianę struktury przy chłodzeniu materiału z wytrzymaniem izotermicznym,
* CTPc-S – prezentujący zmianę struktury przy chłodzeniu materiału w warunkach [[Połączenie spawane|spawania]]<ref>{{cytuj książkę|autor=Brózda J., Pilarczyk J., Zeman M.|tytuł=Spawalnicze wykresy przemian austenitu CTPc-S|wydawca=Ślask|data=1984}}</ref>

Charakterystycznym przykładem zastosowań wykresów CTP jest planowanie procesu [[Martenzyt#Wykresy CTP stali niestopowej i stali stopowych|hartowania stali]].

== Zobacz też ==
* [[Stop żelaza z węglem|wykres Fe-C]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |autor = Dobrzański L. A.| tytuł = Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały inżynierskie z podstawami projektowania materiałowego.| wydawca = WNT| miejsce = Warszawa| rok = 2000| strony = | isbn =}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Obróbka cieplna metali]]


text:
# Ibrahim Abu an-Nadża
Ibrahim Taufik Abu an-Nadża (arab. إبراهيم توفيق أبوالنجا) – egipski zapaśnik walczący w obu stylach. Zdobył cztery medale na mistrzostwach Afryki, w tym dwa razy sięgał po złoto, w 1985 i 1988. Trzeci na mistrzostwach arabskich w 1987 roku.

title: Ibrahim Abu an-Nadża

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ibrahim Abu an-Nadża
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|EGY}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Afryki w zapasach|Mistrzostwa Afryki]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1988|Tunis 1988]]|+100 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1985|Casablanca 1985]]|100 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1986|Aleksandria 1986]]|100 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1989|Kair 1989]]|130 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa arabskie w zapasach|Mistrzostwa Arabskie]]|Z}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Arabskie w Zapasach w 1987|Bagdad 1987]]|+100 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ibrahim Taufik Abu an-Nadża''' ([[Język arabski|arab.]] إبراهيم توفيق أبوالنجا) – [[Egipt|egipski]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w obu stylach. Zdobył cztery medale na [[Mistrzostwa Afryki w zapasach|mistrzostwach Afryki]], w tym dwa razy sięgał po złoto, w [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1985|1985]] i [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1988|1988]]. Trzeci na [[Mistrzostwa arabskie w zapasach|mistrzostwach arabskich]] w [[Mistrzostwa Arabskie w Zapasach w 1987|1987]]<ref>{{cytuj| url = http://egy-wrestling.com/Players/132| tytuł = Players, General Information | opublikowany = egy-wrestling.com | data dostępu = 2015-10-23 | język = en}}</ref> roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=94FEC63EF57148A5945DA7FCD82BD9ED| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = foeldeak.com | data dostępu = 2015-10-23 | język = en}}
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=0BA1EFD6F5AC4DAAA1F89BE31E583974| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = foeldeak.com | data dostępu = 2015-10-23 | język = en}}

{{SORTUJ:Abu an-Nadża, Ibrahim}}
[[Kategoria:Egipscy zapaśnicy]]

title: · Ibrahim Abu an-Nadża

złoto:
Tunis 1988 · +100 kg st.wolny
Casablanca 1985 · 100 kg st.wolny

srebro: Aleksandria 1986 · 100 kg st.klasyczny

brąz:
Kair 1989 · 130 kg st.wolny
Bagdad 1987 · +100 kg st.wolny


text:
# Bañuelos
Bañuelos – gmina w Hiszpanii, w prowincji Guadalajara, w Kastylii-La Mancha, o powierzchni 18,77 km². W 2011 roku gmina liczyła 23 mieszkańców.

title: Bañuelos

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bañuelos
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Bañuelos
 |państwo                      = ESP
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia-La Mancha]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Guadalajara (prowincja)|Guadalajara]]
 |powierzchnia                 = 18,77{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 23{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 1,23
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia-La Mancha
 |współrzędne                  = 41°17′10″N 2°54′52″W
 |commons                      = Category:Bañuelos
 |www                          =
}}
'''Bañuelos''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Guadalajara (prowincja)|Guadalajara]], w [[Kastylia-La Mancha|Kastylii-La Mancha]], o powierzchni 18,77{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 23{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/4550 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es }}</ref>
}}

{{Prowincja Guadalajara}}

{{DEFAULTSORT:Bañuelos}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Guadalajara]]
[[Kategoria:Guadalajara (prowincja)]]

title: Bañuelos

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia-La Mancha

Prowincja: Guadalajara

Zarządzający: Florentino Álvaro Noguerales↗

Tablice rejestracyjne: GU


text:
# Schroniska pod Ryglem
Schroniska pod Ryglem – dwa schroniska w skale Rygiel na Górze Zborów we wsi Kroczyce w województwie śląskim, powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce, w obrębie rezerwatu przyrody Góra Zborów. Pod względem geograficznym znajdują się na Wyżynie Mirowsko-Olsztyńskiej, będącej częścią Wyżyny Częstochowskiej w obrębie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.

## Opis obiektu
Obydwa schroniska znajdują się u podstawy północno-zachodniej ściany skały Rygiel. Są to niemal identyczne, szerokie i dość płytkie wnęki. Mają szerokość 2 i 3 m i wysokość do 1,5 m. Ich ściany są silnie zwietrzałe. Prawdopodobnie są pozostałością większego systemu jaskiniowego, który w wyniku erozji skał uległ zniszczeniu. Mają próchniczne namulisko, są suche, widne i całkowicie poddane wpływom środowiska zewnętrznego.
Znane są od dawna, ale po raz pierwszy pomierzyli je i udokumentowali K. Mazik i Z. Lorek w lutym 1979 roku, nadając im nazwę Schronisko pod Ryglem
Na ścianach nad schroniskami odbywa się wspinaczka skalna
- Ściana Rygla ze schroniskami i Szczeliną w Ryglu

W skale Rygiel tuż po prawej stronie Schronisk pod Ryglem znajduje się jeszcze jedno schronisko – Szczelina w Ryglu.

title: Schroniska pod Ryglem

wikitext:
{{Jaskinia infobox
 |nazwa                = Schroniska pod Ryglem
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |plan                 = RenderImage57.jpg
 |opis planu           =
 |państwo              = śląskie
 |położenie            = [[Rygiel (skała)|Rygiel]], [[Góra Zborów]]
 |właściciel           =
 |właściciel szczegóły =
 |długość jaskini      = 5
 |rozciągłość pozioma  =
 |głębokość            =
 |deniwelacja          = 0
 |wysokość otworów     = 410
 |wysokość otworów ndd =
 |ekspozycja otworów   = W, NW
 |data odkrycia        =
 |odkrywca             =
 |udostępnianie        =
 |kod                  = J.Cz.III-06.14
 |kod mapy             = Kroczyce (gmina)
 |współrzędne          = 50°34′27″N 19°31′52″E
 |commons              = category:Schroniska pod Ryglem
 |www                  = http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/3595
}}
'''Schroniska pod Ryglem''' – dwa [[schronisko (jaskinia)|schroniska]] w skale [[Rygiel (skała)|Rygiel]] na [[Góra Zborów|Górze Zborów]]<ref name=jp/> we wsi [[Kroczyce]] w [[województwo śląskie|województwie śląskim]], [[powiat zawierciański|powiecie zawierciańskim]], w [[Kroczyce (gmina)|gminie Kroczyce]], w obrębie [[Rezerwat przyrody Góra Zborów|rezerwatu przyrody Góra Zborów]]<ref name=geo/>. Pod względem geograficznym znajdują się na [[Wyżyna Mirowsko-Olsztyńska|Wyżynie Mirowsko-Olsztyńskiej]], będącej częścią [[Wyżyna Częstochowska|Wyżyny Częstochowskiej]] w obrębie [[Wyżyna Krakowsko-Częstochowska|Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej]]<ref name=kon/>.

== Opis obiektu ==
Obydwa schroniska znajdują się u podstawy północno-zachodniej ściany skały Rygiel. Są to niemal identyczne, szerokie i dość płytkie wnęki. Mają szerokość 2 i 3 m i wysokość do 1,5 m. Ich ściany są silnie zwietrzałe. Prawdopodobnie są pozostałością większego systemu jaskiniowego, który w wyniku erozji skał uległ zniszczeniu. Mają próchniczne [[namulisko jaskiniowe|namulisko]], są suche, widne i całkowicie poddane wpływom środowiska zewnętrznego<ref name=jp/>.

Znane są od dawna, ale po raz pierwszy pomierzyli je i udokumentowali K. Mazik i Z. Lorek w lutym 1979 roku, nadając im nazwę Schronisko pod Ryglem<ref name=jp/>

Na ścianach nad schroniskami odbywa się [[wspinaczka skalna]]<ref name=topo/>
<gallery mode=packed>
Plik:Schroniska pod Ryglem DK41.jpg|Ściana Rygla ze schroniskami i [[Szczelina w Ryglu|Szczeliną w Ryglu]]
Plik:Schroniska pod Ryglem DK41 (2).jpg
Plik:Schroniska pod Ryglem DK41 (3).jpg
Plik:Schroniska pod Ryglem DK41 (4).jpg
Plik:Schroniska pod Ryglem DK41 (5).jpg
</gallery>
W skale Rygiel tuż po prawej stronie Schronisk pod Ryglem znajduje się jeszcze jedno schronisko – [[Szczelina w Ryglu]]<ref name=szczelina/>.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=geo>{{cytuj |url=http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/|tytuł=Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna|data dostępu=2019-12-05}}</ref>
<ref name=kon>{{cytuj |autor = [[Jerzy Kondracki]] |tytuł = Geografia regionalna Polski|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN]]|miejsce=Warszawa|data=1998|isbn=83-01-12479-2}}</ref>
<ref name=jp>{{Cytuj | url =http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/3595| autor = Jerzy Zygmunt, Krzysztof Mazik |tytuł = Schroniska pod Ryglem| praca = Jaskinie Polski | opublikowany = Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy |data dostępu = 2019-12-04}}</ref>
<ref name=szczelina>{{Cytuj | url =http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/3596| autor = Jerzy Zygmunt|tytuł = Szczelina w Ryglu| praca = Jaskinie Polski | opublikowany =Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy |data dostępu = 2019-12-04}}</ref>
<ref name=topo>{{cytuj |url=http://topo.portalgorski.pl/Rygiel,G%C3%B3ra-Zbor%C3%B3w,Podlesice,Jura-Krakowsko-Cz%C4%99stochowska,skala,415|tytuł=Baza topo portalu wspinaczkowego|data dostępu=2019-12-04}}</ref>
}}

[[Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej]]
[[Kategoria:Kroczyce]]

title: Schroniska pod Ryglem

Województwo: śląskie

Położenie: Rygiel, Góra Zborów

Długość: 5 m

Ekspozycja otworów: ku W, NW


text:
# Valdaracete
Valdaracete – miejscowość w Hiszpanii we wspólnocie autonomicznej Madryt, 60 km na wschód od Madrytu. Liczy 692 mieszkańców. W Valdaracete znajduje się  żłobek i szkoła publiczna dla niemowląt i szkół podstawowych.

title: Valdaracete

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Valdaracete
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Iglesia en Valdaracete.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Escudo de Valdaracete.svg
 |flaga                        = Bandera de Valdaracete.png
 |dopełniacz nazwy             = Valdaracete
 |państwo                      = ESP
 |1. jednostka administracyjna = {{flaga|Madryt}} [[Madryt (wspólnota autonomiczna)|Madryt]]
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Luis García Salas ([[Partia Ludowa (Hiszpania)|PP]])
 |powierzchnia                 = 64,31
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 692
 |gęstość zaludnienia          = 10,76
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 28xxx
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Madryt
 |współrzędne                  = 40°13′N 3°12′W
 |commons                      = Category:Valdaracete
 |www                          =
}}
'''Valdaracete''' – miejscowość w [[Hiszpania|Hiszpanii]] we [[Madryt (wspólnota autonomiczna)|wspólnocie autonomicznej Madryt]], 60 km na wschód od [[Madryt]]u. Liczy 692 mieszkańców. W Valdaracete znajduje się  żłobek i szkoła publiczna dla niemowląt i szkół podstawowych.

{{Prowincja Madryt}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta we wspólnocie autonomicznej Madrytu]]

title: Valdaracete

Herb: Flaga

Wspólnota autonomiczna: Madryt

Burmistrz: Luis García Salas (PP)

Tablice rejestracyjne: M


text:
# Cynamonka
Cynamonka (Spatula cyanoptera) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae).

## Występowanie
Ameryka Północna, zachodnia i południowa część Ameryki Południowej.
W Polsce odnotowano nienaturalne pojawy tego ptaka (kategoria E wg klasyfikacji AERC), w związku z tym gatunek ten nie został zaliczony do awifauny krajowej.

## Systematyka
Wyróżniono pięć podgatunków S. cyanoptera:
- S. cyanoptera septentrionalium – zachodnia Ameryka Północna – od południowo-zachodniej Kanady po środkowy Meksyk. Zimuje od południowo-zachodnich USA przez Amerykę Centralną po północną Kolumbię.
- S. cyanoptera tropica – południowo-zachodnia Kolumbia.
- S. cyanoptera borreroi – wschodnio-środkowa Kolumbia.
- S. cyanoptera orinoma – Peru, Boliwia, północne Chile i północno-zachodnia Argentyna.
- S. cyanoptera cyanoptera – południowo-zachodnie Peru do południowej Brazylii oraz południowa Argentyna i Falklandy.

## Morfologia
Długość ciała 36–43 cm, rozpiętość skrzydeł 61–76 cm, osiąga masę ciała ok. 410 g. Pióra na głowie i tułowiu u samca w szacie godowej cynamonowoczerwone. Plecy brązowe z rozjaśnieniami; tęczówki czerwone. Samica – brązowa z plamkami. U obu płci widoczne niebieskie lusterka na skrzydłach, jaśniejsze niż u cyranki modroskrzydłej. W szacie spoczynkowej samiec podobny do samicy.

## Środowisko
Kaczki te zamieszkują małe i płytkie stawy otoczone niską roślinnością zielną oraz bagna. Na pokarm cynamonki składają się nasiona, rośliny wodne, ślimaki i owady. Samica w gnieździe położonym w płytkim zagłębieniu i wyłożonym trawą oraz puchem, składa 9–12 biało-różowych jaj, które wysiaduje przez 21–25 dni. Młode potrafią latać po około 49 dniach od wyklucia.

## Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje cynamonkę za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). W 2020 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na około 380 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji w Ameryce Północnej jest spadkowy, poza nią stabilny lub spadkowy.

title: Cynamonka

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Cynamonka
 |nazwa łacińska         = ''Spatula cyanoptera''
 |TSN                    = 175089
 |zoolog                 = ([[Louis Pierre Vieillot|Vieillot]], 1816)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Sarcelle cannelle.jpg
 |opis grafiki           = Samiec w szacie godowej
 |2. grafika             = Anas cyanoptera1.jpg
 |opis 2. grafiki        = Samica
 |alt 2. grafiki         =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ptaki]]
 |podgromada             = [[Neornithes]]
 |infragromada           = [[ptaki neognatyczne]]
 |rząd                   = [[blaszkodziobe]]
 |rodzina                = [[kaczkowate]]
 |podrodzina             = [[kaczki]]
 |plemię                 = [[Anatini]]
 |rodzaj                 = ''[[Spatula]]''
 |gatunek                = cynamonka
 |synonimy               =
* ''Anas cyanoptera'' Vieillot, 1816{{r|hbwa}}
* ''Quequerdula cyanoptera'' (Vieillot, 1816){{r|avibase}}
 |ranga podtaksonu       = [[podgatunek|Podgatunki]]
 |podtaksony             =
* ''S. c. septentrionalium'' (Snyder & Lumsden, 1951)
* ''S. c. tropica'' (Snyder & Lumsden, 1951)
* ''S. c. borreroi'' (Snyder & Lumsden, 1951)
* ''S. c. orinoma'' (Oberholser, 1906)
* ''S. c. cyanoptera'' (Vieillot, 1816)
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 22680233
 |mapa występowania      = Spatula cyanoptera map.svg
 |opis mapy występowania = {{legenda|DarkOrange|w sezonie lęgowym}} {{legenda|DarkViolet|występuje przez cały rok}} {{legenda|gold|przeloty}} {{legenda|RoyalBlue|zimowiska}}
 |wikispecies            = Anas cyanoptera
 |commons                = Category:Spatula cyanoptera
}}
'''Cynamonka'''{{r|mk}} (''Spatula cyanoptera'') – gatunek średniej wielkości [[ptaki|ptaka]] z rodziny [[kaczkowate|kaczkowatych]] (Anatidae).

== Występowanie ==
[[Ameryka Północna]], zachodnia i południowa część [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]].

W Polsce odnotowano nienaturalne pojawy tego ptaka (kategoria E wg [[Klasyfikacja AERC|klasyfikacji AERC]]), w związku z tym gatunek ten nie został zaliczony do [[Ptaki Polski|awifauny krajowej]]{{r|kf}}.

== Systematyka ==
Wyróżniono pięć [[Podgatunek|podgatunków]] ''S. cyanoptera''{{r|hbwa|ioc}}:
* ''S. cyanoptera septentrionalium'' – zachodnia Ameryka Północna – od południowo-zachodniej [[Kanada|Kanady]] po środkowy [[Meksyk]]. Zimuje od południowo-zachodnich [[Stany Zjednoczone|USA]] przez [[Ameryka Centralna|Amerykę Centralną]] po północną [[Kolumbia|Kolumbię]].
* ''S. cyanoptera tropica'' – południowo-zachodnia Kolumbia.
* ''S. cyanoptera borreroi'' – wschodnio-środkowa Kolumbia.
* ''S. cyanoptera orinoma'' – [[Peru]], [[Boliwia]], północne [[Chile]] i północno-zachodnia [[Argentyna]].
* ''S. cyanoptera cyanoptera'' – południowo-zachodnie Peru do południowej [[Brazylia|Brazylii]] oraz południowa [[Argentyna]] i [[Falklandy]].

== Morfologia ==
Długość ciała 36–43 cm, rozpiętość skrzydeł 61–76 cm, osiąga masę ciała ok. 410 g{{r|whatbird}}. Pióra na głowie i tułowiu u samca w [[Szata godowa|szacie godowej]] cynamonowoczerwone. Plecy brązowe z rozjaśnieniami; [[tęczówka|tęczówki]] czerwone. Samica – brązowa z plamkami. U obu płci widoczne niebieskie [[Lusterko|lusterka]] na skrzydłach, jaśniejsze niż u [[cyranka modroskrzydła|cyranki modroskrzydłej]]. W [[Szata spoczynkowa|szacie spoczynkowej]] samiec podobny do samicy.

== Środowisko ==
Kaczki te zamieszkują małe i płytkie stawy otoczone niską roślinnością zielną oraz bagna{{r|whatbird}}. Na pokarm cynamonki składają się nasiona, rośliny wodne, ślimaki i owady{{r|whatbird}}. Samica w gnieździe położonym w płytkim zagłębieniu i wyłożonym trawą oraz puchem, składa 9–12 biało-różowych jaj, które wysiaduje przez 21–25 dni{{r|whatbird}}. Młode potrafią latać po około 49 dniach od wyklucia{{r|whatbird}}.

== Status ==
[[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody]] (IUCN) uznaje cynamonkę za [[gatunek najmniejszej troski]] (LC – ''Least Concern''). W 2020 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność światowej populacji na około 380 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji w Ameryce Północnej jest spadkowy, poza nią stabilny lub spadkowy{{r|iucn}}.

== Zobacz też ==
* [[ptaki obserwowane w Polsce, lecz nie zaliczone do polskiej awifauny]]

== Przypisy ==
<references>
* <ref name=avibase>{{cytuj stronę| autor = Denis Lepage | url = https://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=PL&avibaseid=0E599E6CC209AFAD|tytuł = Cynamonka (''Spatula cyanoptera'') Vieillot, 1816|opublikowany = Avibase|data dostępu = 2020-04-13}}</ref>
* <ref name="hbwa">{{cytuj stronę | url = https://www.hbw.com/species/cinnamon-teal-spatula-cyanoptera | autor = Carboneras, C., Christie, D.A. & Kirwan, G.M. | rok = 2020 | tytuł = Cinnamon Teal (''Spatula cyanoptera'') | praca = del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive | opublikowany = Lynx Edicions, Barcelona | archiwum = http://archive.vn/Rwu4k | zarchiwizowano = 2020-05-11}}</ref>
* <ref name="ioc">{{Cytuj stronę |autor = F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.)|url = https://www.worldbirdnames.org/bow/waterfowl/|tytuł = Screamers, ducks, geese, swans |opublikowany = IOC World Bird List (v10.1) |język = en |data dostępu = 2020-04-13}}</ref>
* <ref name=itis>{{ITIS |TSN = 175089 |nazwa = Anas cyanoptera |data dostępu = 2020-04-13}}</ref>
* <ref name="kf">{{Cytuj stronę | url = http://komisjafaunistyczna.pl/aneks/ | tytuł = Aneks. Gatunki stwierdzone w Polsce do 31.12.2021, lecz nie zaliczone do awifauny krajowej | opublikowany = Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego | data dostępu = 2022-10-28}}</ref>
* <ref name="mk">Systematyka i nazwa polska za: {{cytuj stronę|autor = P. Mielczarek & M. Kuziemko |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/nonpasserines1.html#Anatinae |tytuł = Podrodzina: Anatinae Leach, 1820 – kaczki (wersja: 2020-01-10)|opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata|data dostępu = 2020-04-13}}</ref>
* <ref name=whatbird>{{cytuj stronę| url = http://identify.whatbird.com/obj/404/overview/Cinnamon_Teal.aspx| tytuł = Cinnamon Teal ''Anas cyanoptera''| opublikowany = WhatBird| data dostępu = 2014-01-21| autor = | język = en| archiwum = https://web.archive.org/web/20140201205753/http://identify.whatbird.com/obj/404/overview/Cinnamon_Teal.aspx| zarchiwizowano = 2014-02-01}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |autor=Gosler Andrew |tytuł=Atlas ptaków świata |rok=2000 |wydawca=Multico Oficyna Wydawnicza |isbn = 83-7073-059-0}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://ebird.org/species/cintea/ | tytuł = Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy | praca = eBird | opublikowany = Cornell Lab of Ornithology | język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kaczkowate]]
[[Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej]]
[[Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1816 roku]]
[[Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota]]

title: Cynamonka

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ptaki

Podgromada: Neornithes

Infragromada: ptaki neognatyczne

Rząd: blaszkodziobe

Rodzina: kaczkowate

Podrodzina: kaczki

Plemię: Anatini

Rodzaj: Spatula

Gatunek: cynamonka

title: Podgatunki

Podgatunki: · w sezonie lęgowym występuje przez cały rok przeloty zimowiska


text:
# Portugalia na Halowych Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2010
Reprezentacja Portugalii podczas halowych mistrzostw świata 2010 liczyła 5 zawodników.

## Mężczyźni
- Bieg na 1500 m
  - Bruno Albuquerque

- Pchnięcie kulą
  - Marco Fortes

## Kobiety
- Bieg na 1500 m
  - Jessica Augusto

- Bieg na 3000 m
  - Jessica Augusto
  - Sara Moreira

- Skok w dal
  - Naide Gomes – srebrny medal

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 |nazwa                  = Portugalia na Halowych Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2010
 |państwo                = Portugalia
 |kod MKOl               =
 |organizacja            = [[International Association of Athletics Federations|IAAF]]
 |kod organizacja        = POR
 |federacja              = [[Federação Portuguesa de Atletismo]]
 |impreza z linkiem      = [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2010]]
 |miejscowość            = [[Doha]]
 |chorąży                =
 |liczba zawodników      = 5
 |liczba konkurencji     =
 |liczba dyscyplin       =
 |pozycja w klasyfikacji =
 |złote                  = 0
 |srebrne                = 1
 |brązowe                = 0
 |suma                   = 1
}}
Reprezentacja '''[[Portugalia|Portugalii]]''' podczas '''[[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2010|halowych mistrzostw świata 2010]]''' liczyła 5 zawodników<ref>{{Cytuj stronę| url =http://www.fpatletismo.pt/xhtml/destaques.asp?id_destaque=1523| tytuł = ''5 atletas para o Mundial de Pista Coberta''| opublikowany = fpatletismo.pt| data dostępu = 2010-03-01| język = pt}}</ref>.

== Mężczyźni ==
* '''Bieg na 1500 m'''
** [[Bruno Albuquerque]]

* '''Pchnięcie kulą'''
** [[Marco Fortes]]

== Kobiety ==
* '''Bieg na 1500 m'''
** [[Jessica Augusto]]

* '''Bieg na 3000 m'''
** [[Jessica Augusto]]
** [[Sara Moreira]]

* '''Skok w dal'''
** [[Naide Gomes]] – srebrny medal

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Halowych Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2010]]
[[Kategoria:Lekkoatletyka w Portugalii|Halowe mś]]
[[Kategoria:2010 w Portugalii]]

Kod IAAF: POR

Federacja: Federação Portuguesa de Atletismo

Medale: Złoto · 0 · Srebro · 1 · Brąz · 0 · Razem · 1


text:
# Ludwików (powiat łęczyński)
Ludwików – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Spiczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Spiczyn. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 119 mieszkańców.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Anny w Kijanach.

## Części wsi
| SIMC    | Nazwa          | Rodzaj    |
| ------- | -------------- | --------- |
| 1021257 | Ludwików Dolny | część wsi |
| 1022239 | Ludwików Górny | część wsi |

## Historia
Ludwików powstał w roku 1879 z wydzielonego folwarku założonego przez Ludwika Jakobsa – stąd też nazwa miejscowości. W 1827 r. istniała na tym terenie cukrownia z osadą fabryczną wówczas w dobrach Kijany.

title: Ludwików (powiat łęczyński)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Ludwików|Ludwików w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Ludwików
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat łęczyński|łęczyński]]
 |gmina                  = [[Spiczyn (gmina)|Spiczyn]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 134{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 81
 |kod pocztowy           = 21-077{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LLE
 |SIMC                   = 0391294{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Spiczyn (gmina)
 |współrzędne            = 51°18'31"N 22°46'44"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|70639|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Ludwików''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat łęczyński|powiecie łęczyńskim]], w [[Spiczyn (gmina)|gminie Spiczyn]]{{r|teryt|RMAiC-2013}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo lubelskie (1975–1998)|województwa lubelskiego]].

Wieś stanowi [[sołectwo]] [[Spiczyn (gmina)|gminy Spiczyn]]{{r|bip}}. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 119 mieszkańców{{r|GUS}}.

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia św. Anny w Kijanach|św. Anny w Kijanach]]{{r|par}}.

== Części wsi ==
{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi  Ludwików{{r|teryt|RMAiC-2013}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|1021257|| 	Ludwików Dolny|| 	część wsi
|-
|1022239|| 	Ludwików Górny|| 	część wsi
|}

== Historia ==
Ludwików powstał w roku 1879 z wydzielonego folwarku założonego przez Ludwika Jakobsa{{u|tygodnik}}<ref>[http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=39605 Kurjer Warszawski. 1855 z dnia 12 (24) kwietnia, nr 108 + dod.]</ref> – stąd też nazwa miejscowości. W 1827 r. istniała na tym terenie cukrownia z osadą fabryczną wówczas w dobrach [[Kijany (województwo lubelskie)|Kijany]].

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref group="uwaga" name="tygodnik">Anons w Kurjerze Warszawskim z roku 1855 nr.108 – W Gubernji Lubelskiej, założone zostały dwie nowe
fabryki cukru, a mianowicie jedna w gminie Kijany Powiecie Lubelskim, przez P. Ludwika Jakobs, druga w gminie Zakrzew Powiecie Krasnostawskim,
przez P. Rudolfa Treskow (pisownia oryginalna).</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Ludwikow_spiczyn_lubelskie|nazwa=Wieś Ludwików w liczbach|data dostępu=2023-04-06}}</ref>
* <ref name=nsp>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=data=2022-09-19 |data dostępu=2023-04-06|opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
* <ref name="teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/showTreeDefinition.jspa?gmiId=6516&level=gmi|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu = 2016-12-23}}</ref>
* <ref name="RMAiC-2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=683|data dostępu=23 grudnia 2016}}</ref>
* <ref name="bip">{{cytuj stronę|url= http://www.spiczyn.pl/gmina/informacje-o-gminie/solectwa-i-soltysi.html |tytuł = Jednostki pomocnicze gminy Spiczyn|opublikowany = Urząd Gminy Spiczyn |data dostępu =2016-08-25}}</ref>
* <ref name=par>[https://archidiecezjalubelska.pl/parafia/?id=101936 Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
}}

{{Gmina Spiczyn}}

[[Kategoria:Spiczyn (gmina)]]

title: Ludwików

Województwo: lubelskie

Powiat: łęczyński

Gmina: Spiczyn

Tablice rejestracyjne: LLE


text:
# Marran
Marran (arab. مران) – miejscowość w Syrii, w muhafazie Aleppo. W 2004 roku liczyła 3670 mieszkańców.

title: Marran

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Marran
 |nazwa oryginalna             = {{k|ar|مران}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Syria
 |1. jednostka administracyjna = [[Aleppo (muhafaza)|Aleppo]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2004
 |liczba ludności              = 3670<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.cbssyr.sy/new%20web%20site/General_census/census_2004/NH/TAB02-8-2004.htm | tytuł = نتائج تعداد السكان والمساكن لعام 2004 على مستوى المدينة / قرية | opublikowany = cbssyr.sy | archiwum = https://web.archive.org/web/20160305013818/http://www.cbssyr.sy/new%20web%20site/General_census/census_2004/NH/TAB02-8-2004.htm | zarchiwizowano = 2016-03-05}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 36° 16' 27" N, 037° 21' 04" E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Marran''' ([[Język arabski|arab.]] مران) – miejscowość w [[Syria|Syrii]], w [[Aleppo (muhafaza)|muhafazie Aleppo]]. W 2004 roku liczyła 3670 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Muhafaza Aleppo}}

[[Kategoria:Miejscowości w muhafazie Aleppo]]

title: Marranمران

Państwo: Syria

Muhafaza: Aleppo


text:
# Gradina (gmina Fojnica)
Gradina – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie środkowobośniackim, w gminie Fojnica. W 2013 roku liczyła 24 mieszkańców, z czego większość stanowili Boszniacy.

title: Gradina (gmina Fojnica)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gradina
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BA-BIH
 |1. jednostka administracyjna = [[Kanton środkowobośniacki|środkowobośniacki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Gmina Fojnica|Fojnica]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2013
 |liczba ludności              = 24{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Gradina''' – [[wieś]] w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], w [[Federacja Bośni i Hercegowiny|Federacji Bośni i Hercegowiny]], w [[Kanton środkowobośniacki|kantonie środkowobośniackim]], w [[gmina Fojnica|gminie Fojnica]]. W 2013 roku liczyła 24 mieszkańców, z czego większość stanowili [[Boszniacy]]{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://www.popis.gov.ba/popis2013/doc/Knjiga1/K1_B_E.pdf|tytuł=Popis 2013 u BiH|opublikowany=Federalni zavod za statistiku|język=bs|data dostępu=2020-04-17}}</ref>
}}

{{gmina Fojnica}}
{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Fojnica]]

title: Gradina

Państwo: Bośnia i Hercegowina

Część składowa: Federacja Bośni i Hercegowiny

Kanton: środkowobośniacki

Gmina: Fojnica