text:
# Karl Schmid (lekkoatleta)
Karl Schmid (ur. 23 lipca 1921) – szwajcarski lekkoatleta, płotkarz.
Podczas igrzysk olimpijskich w Helsinkach (1952) odpadł w eliminacjach na 400 metrów przez płotki uzyskując czas 57,5.

## Rekordy życiowe
- Bieg na 400 metrów przez płotki – 56,6 (1951)

title: Karl Schmid (lekkoatleta)

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Karl Schmid
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 23 lipca 1921
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|SUI|sport}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Karl Schmid''' (ur. [[23 lipca]] [[1921]]) – [[Szwajcaria|szwajcarski]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]], [[biegi płotkarskie|płotkarz]].

Podczas [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952|igrzysk olimpijskich]] w Helsinkach (1952) odpadł w eliminacjach na 400 metrów przez płotki uzyskując czas 57,5.

== Rekordy życiowe ==
* [[Bieg na 400 metrów przez płotki]] – 56,6 (1951)

== Bibliografia ==
* {{cytuj | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sc/karl-schmid-2.html | tytuł = Karl Schmid Bio, Stats, and Results | opublikowany = Sports-Reference.com | data dostępu = 2013-10-20 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20121214231900/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sc/karl-schmid-2.html | zarchiwizowano = 14 grudnia 2012}}

{{SORTUJ:Schmid, Karl}}
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Szwajcarscy płotkarze]]
[[Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1921]]

title: · Karl Schmid


text:
# Roulettes
RAAF Roulettes – zespół akrobacyjny Royal Australian Air Force (sił powietrznych Australii), powstały w roku 1970 w bazie wojskowej RAAF-u w Wiktorii.
Początkowo zespół wykorzystywał samoloty myśliwskie z okresu końcowego II wojny światowej produkcji brytyjskiej De Havilland Vampire. Później jednak wybrane zostały nowe samoloty szkolne produkcji Włoskiej Aermacchi MB-326. W roku 1989 zespół ponownie zmienił samoloty na Pilatus PC-9, które są używane do dziś. Dodatkowo maszyny otrzymały malowanie zespołu oraz zostały wyposażone w tzw. wytwornicę dymów.

wikiname: plwiki

title: Roulettes

in_language: pl

wikitext:
{{Zespół akrobacyjny infobox
 |nazwa            = Roulettes
 |logo             =
 |zdjęcie          = Roulettes flying in formation.jpg
 |podpis zdjęcia   = Grupa podczas pokazów
 |państwo          = AUS
 |samoloty         = 6 [[Pilatus PC-9]]
 |sponsor          = [[Royal Australian Air Force]]
 |baza macierzysta = [[RAAF Base East Sale, Victoria]]
 |lotnisko zimowe  =
 |barwy            = czerwony i biały
 |data utworzenia  = [[1970]]
 |data rozwiązania =
 |commons          = Roulettes
 |www              = http://www.airforce.gov.au/roulettes/
}}
'''RAAF Roulettes''' – zespół akrobacyjny [[Royal Australian Air Force]] (sił powietrznych Australii), powstały w roku 1970 w bazie wojskowej RAAF-u w [[Wiktoria (stan Australii)|Wiktorii]].

Początkowo zespół wykorzystywał samoloty myśliwskie z okresu końcowego [[II wojna światowa|II wojny światowej]] produkcji brytyjskiej [[De Havilland Vampire]]. Później jednak wybrane zostały nowe samoloty szkolne produkcji Włoskiej [[Aermacchi MB-326]]. W roku [[1989]] zespół ponownie zmienił samoloty na [[Pilatus PC-9]], które są używane do dziś. Dodatkowo maszyny otrzymały malowanie zespołu oraz zostały wyposażone w tzw. wytwornicę dymów.
[[Plik:RAAF Roulettes Pilatus PC9A A23-061.jpg|thumb|left|[[Pilatus PC-9]] w barwach Roulettes]]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.airforce.gov.au/roulettes/ Oficjalna strona zespołu]
{{Zespoły akrobacji lotniczej}}
[[Kategoria:Zespoły akrobacji lotniczej]]
[[Kategoria:Siły Powietrzne Australii]]
[[Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1970]]

title: Roulettes

Państwo: Australia

Samoloty: 6 Pilatus PC-9

Sponsor: Royal Australian Air Force

Baza macierzysta: RAAF Base East Sale, Victoria

Barwy: czerwony i biały


text:
# Kotlina Aragońska
Kotlina Aragońska (hiszp.: Depresión del Ebro, Valle del Ebro; arag.: Depresión de l'Ebro, Bal de l'Ebro; kat.: Depressió de l'Ebre; Vall de l'Ebre) – kotlina śródgórska w północno-wschodniej Hiszpanii, między Pirenejami, Górami Katalońskimi i Górami Iberyjskimi, w dorzeczu rzeki Ebro. Rozciąga się na długości ok. 300 km i szerokości do 120 km. Dno kotliny wznosi się średnio na wysokość 250 m n.p.m. Rzeźba terenu ma charakter równinny. Kotlina porośnięta jest murawami stepowymi i zaroślami typu garig. Klimat podzwrotnikowy kontynentalny z roczną sumą opadów 300-500 mm. Ważny region rolniczy; główne miasto – Saragossa.

title: Kotlina Aragońska

wikitext:
[[Plik:Valle del Ebro, Zaragoza.jpg|thumb|250px|Fragment Kotliny Aragońskiej, okolice Saragossy]]
'''Kotlina Aragońska''' ([[język hiszpański|hiszp.]]: ''Depresión del Ebro'', ''Valle del Ebro''; [[język aragoński|arag.]]: ''Depresión de l'Ebro'', ''Bal de l'Ebro''; [[język kataloński|kat.]]: ''Depressió de l'Ebre''; ''Vall de l'Ebre'') – kotlina śródgórska w północno-wschodniej [[Hiszpania|Hiszpanii]], między [[Pireneje|Pirenejami]], [[Góry Katalońskie|Górami Katalońskimi]] i [[Góry Iberyjskie|Górami Iberyjskimi]], w dorzeczu rzeki [[Ebro]]. Rozciąga się na długości ok. 300 km i szerokości do 120 km. Dno kotliny wznosi się średnio na wysokość 250 m n.p.m. Rzeźba terenu ma charakter równinny. Kotlina porośnięta jest murawami stepowymi i zaroślami typu [[garig]]. Klimat podzwrotnikowy kontynentalny z roczną sumą opadów 300-500 mm. Ważny region rolniczy; główne miasto – [[Saragossa]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://bse.sci-lib.com/article067311.html | tytuł = Арагонская равнина | opublikowany = Большая Советская Энциклопедия | data dostępu = 2012-01-25 | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Aragońska, Kotlina}}
[[Kategoria:Kotliny Europy]]

[[an:Depresión de l'Ebro]]
[[ca:Depressió de l'Ebre]]


text:
# Víctor Sada
Víctor Sada Remisa (ur. 8 marca 1984 w Badalonie w regionie Katalonii) – hiszpański koszykarz, narodowości katalońskiej, obecnie zawodnik FC Barcelony B. Gra na pozycji rozgrywającego.

## Osiągnięcia

### Klubowe
- mistrz Euroligi (2010)
- mistrz EuroChallenge (2007)
- 5-krotny mistrz Hiszpanii (2004, 2009, 2011–2012, 2014)
- 3-krotny zdobywca Pucharu Króla (2010–2011, 2013)
- 4-krotny zdobywca Superpucharu Hiszpanii (2004, 2009–2011)

### Reprezentacja
- Mistrz Europy (2011)
- Wicemistrz olimpijski (2012)
- Lider mistrzostw Europy U–20 w asystach (2004)

title: Víctor Sada

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Víctor Sada
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = VictorSada.JPG
 |opis grafiki            = Sada podczas gry w Gironie
 |numer                   = #8
 |klub                    = [[FC Barcelona (koszykówka)|FC Barcelona B]]
 |pozycja                 = [[Rozgrywający (koszykówka)|rozgrywający]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = [[8 marca]] [[1984]]
 |miejsce urodzenia       = [[Badalona]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 192
 |masa ciała              = 93
 |aktywność               = od 2002
 |szkoła średnia          =
 |college                 =
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         =
{{koszykarz infobox/lata|2002–2004|[[FC Barcelona (koszykówka)|FC Barcelona B]]}}
{{koszykarz infobox/lata|2004–2006|[[FC Barcelona (koszykówka)|FC Barcelona]]}}
{{koszykarz infobox/lata|2006–2008|Girona}}
{{koszykarz infobox/lata|2008–2014|[[FC Barcelona (koszykówka)|FC Barcelona]]}}
{{koszykarz infobox/lata|2014–2016|Andorra}}
{{koszykarz infobox/lata|od 2016|FC Barcelona B}}
 |data1                   =
 |kariera reprezentacyjna =
 |data2                   =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|ESP}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Londyn|2012|Koszykówka|srebro}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy w koszykówce mężczyzn|Mistrzostwa Europy]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|[[Mistrzostwa Europy w Koszykówce Mężczyzn 2011|Litwa 2011]]|koszykówka}}
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Víctor Sada Remisa''' (ur. [[8 marca]] [[1984]] w [[Badalona|Badalonie]] w regionie [[Katalonia|Katalonii]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[Koszykówka|koszykarz]], narodowości [[Katalończycy|katalońskiej]], obecnie zawodnik [[FC Barcelona (koszykówka)|FC Barcelony B]]. Gra na pozycji [[Rozgrywający (koszykówka)|rozgrywającego]].

== Osiągnięcia ==
=== Klubowe ===
* mistrz [[Euroliga|Euroligi]] (2010)
* mistrz [[EuroChallenge]] (2007)
* 5-krotny [[Liga ACB|mistrz Hiszpanii]] (2004, 2009, 2011–2012, 2014)
* 3-krotny zdobywca Pucharu Króla (2010–2011, 2013)
* 4-krotny zdobywca Superpucharu Hiszpanii (2004, 2009–2011)

=== Reprezentacja ===
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|18px]] Mistrz Europy ([[Mistrzostwa Europy w Koszykówce Mężczyzn 2011|2011]])
* {{ikona|srebro}} Wicemistrz olimpijski ([[Koszykówka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012|2012]])
* Lider mistrzostw Europy U–20 w asystach (2004)

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.euroleague.net/competition/players/showplayer?clubcode=bar&pcode=BGO&seasoncode=e2008 Profil na stronie Euroleague.net]
* [http://acb.eu/jugador.php?id=B2Q Profil na stronie acb.com]

{{Reprezentacja Hiszpanii w Koszykówce na ME w 2011}}
{{IO Koszykówka Hiszpania 2012}}
{{Liderzy Eurobasketu U-20 w asystach}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sada, Victor}}
[[Kategoria:Hiszpańscy koszykarze]]
[[Kategoria:Katalońscy koszykarze]]
[[Kategoria:Koszykarze CB Sant Josep]]
[[Kategoria:Koszykarze FC Barcelona]]
[[Kategoria:Hiszpańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Koszykarze BC Andorra]]
[[Kategoria:Koszykarze CB Girony]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Badalonie]]

title: · Víctor Sada

Data i miejsce urodzenia: 8 marca 1984 · Badalona

Masa ciała: 93 kg

Lata: Kluby · Wyst.

FC Barcelona B

FC Barcelona

Girona

FC Barcelona

Andorra

od 2016: FC Barcelona B

srebro: Londyn 2012 · Koszykówka

złoto: Litwa 2011 · koszykówka


text:
# HMS C9
HMS C9 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1906–1907 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 3 kwietnia 1907 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 18 lipca 1907 roku.
W 1914 roku C10 stacjonował w Humber przydzielony do Szóstej Flotylli Okrętów Podwodnych (6th Submarine Flotilla) pod dowództwem LCdr. Johna R. G. Moncreiffea.
Okręt został sprzedany w lipcu 1922 roku i zezłomowany.

title: HMS C9

wikitext:
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = HMS C9
 |grafika                = HMS C38.jpg
 |opis grafiki           = okręt klasy C
 |klasa                  =
 |typ                    =
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               = [[Vickers]], [[Barrow-in-Furness]]
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       = 20 stycznia 1906
 |wodowanie              = 3 kwietnia 1907
 |1. bandera             = Wielka Brytania
 |1. wersja bandery      = wojenna
 |1. nazwa               =
 |1. wejście do służby   = 18 lipca 1907
 |1. wycofanie ze służby = lipiec 1922
 |zatopiony              =
 |zatonął                =
 |los okrętu             = sprzedany i zezłomowany
 |wyporność              = 287 ton (wynurzony),
316 ton (zanurzony)
 |długość                = 43,64 metra
 |szerokość              =
 |zanurzenie             = 4,11 metra
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  = jeden spalinowy silnik benzynowy 450 [[koń mechaniczny|KM]], jeden silnik elektryczny 150 KM
 |prędkość               = 12 węzłów na powierzchni
7 węzłów zanurzony
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 = 2800 km przy 7 [[węzeł (jednostka prędkości)|węzłach]]
 |sensory                =
 |uzbrojenie             = dwie [[wyrzutnia torpedowa|wyrzutnie torpedowe]] 450 mm
 |wyrzutnie torpedowe    =
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 16
 |commons                =
}}
'''HMS C9''' – brytyjski [[okręt podwodny]] typu [[brytyjskie okręty podwodne typu C|C]]. Zbudowany w latach 1906–1907 w [[Vickers]] w [[Barrow-in-Furness]]. Okręt został wodowany 3 kwietnia 1907 roku i rozpoczął służbę w [[Royal Navy]] 18 lipca 1907 roku.

W 1914 roku C10 stacjonował w [[Humber]] przydzielony do Szóstej Flotylli Okrętów Podwodnych (''6th Submarine Flotilla'') pod dowództwem LCdr. Johna R. G. Moncreiffea<ref>[http://www.gwpda.org/naval/rnss4814.htm The Disposition of RN Submarines at the Outbreak of War, 4 August 1914]</ref>.

Okręt został sprzedany w lipcu 1922 roku i zezłomowany.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko =  Hutchinson | imię = Robert | tytuł =Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day | wydawca = HarperCollins | miejsce = Londyn | rok = 2001 | strony = 36 | język = en | isbn = 978-0-00-710558-8}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.battleships-cruisers.co.uk/c_class1.htm#C%2025 | tytuł = Okręty podwodne typu C | opublikowany = battleships-cruisers.co.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20160305035033/http://www.battleships-cruisers.co.uk/c_class1.htm#C%2025 | zarchiwizowano = 2016-03-05}} na stronie internetowej Battlecruisers.co.uk
* [http://rnsubs.co.uk/boats/subs/c-class/c9.html HMS C9, Submarines Association, Barrow-in-Furness Branch]
* {{Cytuj stronę | url = http://britsub.x10.mx/html/boats/c_class/c_class.html | tytuł = BriTsuB - C Class Coastal Submarine  | opublikowany = britsub.x10.mx | archiwum = https://web.archive.org/web/20180821230912/http://britsub.x10.mx/html/boats/c_class/c_class.html | zarchiwizowano = 2018-08-21}}

{{Brytyjskie okręty podwodne typu C}}

{{SORTUJ:C09}}
[[Kategoria:Brytyjskie okręty podwodne typu C]]
[[Kategoria:Nazwy brytyjskich okrętów]]
[[Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Vickers]]

title: HMS C9

Stocznia: Vickers, Barrow-in-Furness

Położenie stępki: 20 stycznia 1906

Wodowanie: 3 kwietnia 1907

Wycofanie ze służby: lipiec 1922

Los okrętu: sprzedany i zezłomowany

Wyporność: 287 ton (wynurzony), · 316 ton (zanurzony)

Długość: 43,64 metra

Zanurzenie: 4,11 metra

Prędkość: 12 węzłów na powierzchni · 7 węzłów zanurzony

Zasięg: 2800 km przy 7 węzłach


text:
# Gmina Berowo
Gmina Berowo (mac. Општина Берово) – gmina we wschodniej Macedonii Północnej, położona przy granicy z Bułgarią.
Graniczy z gminami:
- na północy Pehczewo, Dełczewo, Winica
- na zachodzie Radowisz
- na południowym zachodzie Wasiłewo
- na południu Bosiłowo, Nowo Seło.

Skład etniczny (2002):
- 95,67%    – Macedończycy
- 3,29%     - Romowie
- 0,65%     - Turcy
- 0,39%     – pozostali

W skład gminy wchodzą:
- 1 miasto: Berowo
- 8 wsi: Budinarci, Władimirowo, Dworisze, Maczewo, Mitraszinci, Ratewo, Rusinowo, Smojmirowo.

title: Gmina Berowo

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Gmina Berowo
 |nazwa oryginalna                = Општина Берово
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Macedonii Północnej|gmina wiejska]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Coat of arms of Berovo Municipality.svg
 |flaga                           = Flag of Berovo Municipality.svg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = MKD
 |siedziba                        = [[Berowo]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = burmistrz
 |zarządzający                    = Zwonko Pekewski
 |powierzchnia                    = 598,07 km²
 |rok                             =
 |liczba ludności                 = 13.941
 |gęstość zaludnienia             = 23,31 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Berovo Municipality.svg
 |nazwa mapy                      = Macedonii Północnej
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Berovo Municipality
 |www                             =
}}
'''Gmina Berowo''' ([[język macedoński|mac.]] ''Општина Берово'') – gmina we wschodniej [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]], położona przy granicy z [[Bułgaria|Bułgarią]].

Graniczy z gminami:
* na [[północ]]y [[Gmina Pehczewo|Pehczewo]], [[Gmina Dełczewo|Dełczewo]], [[Gmina Winica|Winica]]
* na [[zachód|zachodzie]] [[Gmina Radowisz|Radowisz]]
* na południowym zachodzie [[Gmina Wasiłewo|Wasiłewo]]
* na [[południe|południu]] [[Gmina Bosilowo|Bosiłowo]], [[Gmina Nowo Seło|Nowo Seło]].

'''Skład etniczny (2002)''':
* 95,67%    – [[Macedończycy]]
* 3,29%     - [[Romowie]]
* 0,65%     - [[Turcy]]
* 0,39%     – pozostali

W skład gminy wchodzą:
* '''1 miasto''': [[Berowo]]
* '''8 wsi''': [[Budinarci]], [[Władimirowo (Macedonia Północna)|Władimirowo]], [[Dworisze]], [[Maczewo]], [[Mitraszinci]], [[Ratewo]], [[Rusinowo (Macedonia Północna)|Rusinowo]], [[Smojmirowo]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://berovo.gov.mk/ Informacje o gminie Berowo]

{{Macedonia Północna}}
{{Gmina Berowo}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gmina Berowo| ]]
[[Kategoria:Gminy w Macedonii Północnej|Berowo]]

title: Gmina BerowoОпштина Берово

Herb: Flaga

Państwo: Macedonia Północna

Siedziba: Berowo

Burmistrz: Zwonko Pekewski


text:
# Kirsbach
Kirsbach – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Vulkaneifel, wchodzi w skład gminy związkowej Kelberg.

title: Kirsbach

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Kirsbach
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen von Kirsbach.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-RP
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Vulkaneifel|Vulkaneifel]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Gmina związkowa Kelberg]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 3,41 km²
 |wysokość                        = 480 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2010
 |liczba ludności                 = 81
 |gęstość zaludnienia             = 24 os./km²
 |numer kierunkowy                = 02692
 |kod pocztowy                    = 53539
 |tablice rejestracyjne           = DAU
 |adres urzędu                    = Dauner Straße 22<br />53539 Kelberg
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Kirsbach in DAU.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Nadrenia-Palatynat
 |współrzędne                     = 50°20′N 7°0′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.vgv-kelberg.de
}}
'''Kirsbach''' – miejscowość i gmina w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Nadrenia-Palatynat]], w [[Powiat Vulkaneifel|powiecie Vulkaneifel]], wchodzi w skład gminy związkowej [[gmina związkowa Kelberg|Kelberg]].

== Bibliografia ==
* Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz, Bad Ems

{{Kelberg}}

[[Kategoria:Powiat Vulkaneifel]]
[[Kategoria:Gminy w Nadrenii-Palatynacie]]
[[Kategoria:Miejscowości w Nadrenii-Palatynacie]]

title: Kirsbach

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Nadrenia-Palatynat

Powiat: Vulkaneifel

Wspólnota: Gmina związkowa Kelberg

• gęstość: 24 os./km²

Tablice rejestracyjne: DAU


text:
# Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy
Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy – polska rodzina rolnicza, zamordowana za pomoc okazaną Żydom podczas okupacji niemieckiej. Uhonorowana przez minister kultury, dziedzictwa narodowego i sportu Magdalenę Gawin w ramach projektu Instytutu Pileckiego Zawołani po imieniu.

## Historia rodziny Domańskich
Piotr Domański mieszkał z żoną Marianną z domu Ługowską i synami, Franciszkiem i Antonim, w Rzążewie w okolicach Zbuczyna. Marianna zmarła przed rozpoczęciach działań wojennych. Mężczyźni wspólnie zajmowali się gospodarstwem rolnym, z którego się utrzymywali. Pod koniec sierpnia 1942 r. Domańscy postanowili udzielić schronienia uciekinierom z likwidowanych wówczas gett w Łosicach, Mordach i Siedlcach. Piotr, Franciszek i Antoni wspólnie ze zbiegami zbudowali w jednej ze swoich stodół na kolonii wsi Wielgorz podziemną kryjówkę, gdzie schronili się prześladowani. Nocą Domańscy dostarczali uciekinierom prowiant. W podzięce za otrzymaną pomoc Żydzi pomagali im w pracach gospodarczych, jednak mimo zachowania ostrożności, zostali zauważeni i wzbudzili zainteresowanie niemieckiej żandarmerii. 8 kwietnia 1943 r. żandarmi wkroczyli na posesję Domańskich oskarżając ich o udzielenie pomocy Żydom, do czego mężczyźni się nie przyznali. Zostali poddani torturom i przetransportowani do pobliskiego lasu w Radzikowie-Stopkach, gdzie zostali zastrzeleni. Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy zostali pochowani na cmentarzu w Zbuczynie. Liczba ratowanych Żydów i ich losy nie są znane.

## Upamiętnienie
28 maja 2021 r. w Rzążewie miało miejsce odsłonięcie przez min. Magdalenę Gawin tablicy upamiętniającej Piotra, Franciszka i Antoniego Domańskich. Wydarzenie było zorganizowane w ramach projektu Zawołani po imieniu przez Instytut Pileckiego wspólnie z Ministerstwem Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu oraz lokalnymi samorządami.

title: Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy

wikitext:
'''Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy''' – polska rodzina rolnicza, zamordowana za pomoc okazaną [[Żydzi|Żydom]] podczas [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]]. Uhonorowana przez minister kultury, dziedzictwa narodowego i sportu [[Magdalena Gawin|Magdalenę Gawin]] w ramach projektu [[Instytut Solidarności i Męstwa|Instytutu Pileckiego]] ''[[Zawołani po imieniu]].''

== Historia rodziny Domańskich ==
Piotr Domański mieszkał z żoną Marianną z domu Ługowską i synami, Franciszkiem i Antonim, w [[Rzążew|Rzążewie]] w okolicach [[Zbuczyn|Zbuczyna]]. Marianna zmarła przed rozpoczęciach działań wojennych. Mężczyźni wspólnie zajmowali się gospodarstwem rolnym, z którego się utrzymywali<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Zbuczyn: uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniającej Piotra, Franciszka i Antoniego Domańskich - Mazowiecki Urząd Wojewódzki w Warszawie - Portal Gov.pl |data dostępu = 2021-06-23 |opublikowany = Mazowiecki Urząd Wojewódzki w Warszawie |url = https://www.gov.pl/web/uw-mazowiecki/zbuczyn-uroczystosc-odsloniecia-tablicy-upamietniajacej-piotra-franciszka-i-antoniego-domanskich |język = pl-PL}}</ref>. Pod koniec sierpnia 1942 r. Domańscy postanowili udzielić schronienia uciekinierom z likwidowanych wówczas [[Getto|gett]] w [[Łosice|Łosicach]], [[Mordy|Mordach]] i [[Siedlce|Siedlcach]]. Piotr, Franciszek i Antoni wspólnie ze zbiegami zbudowali w jednej ze swoich stodół na kolonii wsi [[Wielgorz]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Instytut Pileckiego uhonoruje Piotra, Franciszka i Antoniego Domańskich zamordowanych za pomoc Żydom |data dostępu = 2021-06-23 |opublikowany = dzieje.pl |url = https://dzieje.pl/wiadomosci/instytut-pileckiego-uhonoruje-piotra-franciszka-i-antoniego-domanskich-zamordowanych-za |język = pl}}</ref> podziemną kryjówkę, gdzie schronili się prześladowani. Nocą Domańscy dostarczali uciekinierom prowiant. W podzięce za otrzymaną pomoc Żydzi pomagali im w pracach gospodarczych, jednak mimo zachowania ostrożności, zostali zauważeni i wzbudzili zainteresowanie [[Feldjägerkorps|niemieckiej żandarmerii]]. 8 kwietnia 1943 r. żandarmi wkroczyli na posesję Domańskich oskarżając ich o udzielenie pomocy Żydom, do czego mężczyźni się nie przyznali<ref name="autonazwa1">{{Cytuj |tytuł = „Zawołani po imieniu” – 17. upamiętnienie nieznanych polskich bohaterów - Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu - Portal Gov.pl |data dostępu = 2021-06-23 |opublikowany = Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu |url = https://www.gov.pl/web/kulturaisport/zawolani-po-imieniu--17-upamietnienie-nieznanych-polskich-bohaterow |język = pl-PL}}</ref>. Zostali poddani torturom i przetransportowani do pobliskiego lasu w [[Radzików-Stopki|Radzikowie-Stopkach]], gdzie zostali zastrzeleni. Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy zostali pochowani na cmentarzu w Zbuczynie. Liczba ratowanych Żydów i ich losy nie są znane<ref name=":0" /><ref name="autonazwa1" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Zamordowano ich za pomoc Żydom. Instytut Pileckiego uhonorował rodzinę Domańskich |data dostępu = 2021-06-23 |opublikowany = PolskieRadio24.pl |url = https://polskieradio24.pl/art1222_2742894}}</ref>.

== Upamiętnienie ==
28 maja 2021 r. w Rzążewie miało miejsce odsłonięcie przez min. Magdalenę Gawin tablicy upamiętniającej Piotra, Franciszka i Antoniego Domańskich. Wydarzenie było zorganizowane w ramach projektu Zawołani po imieniu przez Instytut Pileckiego wspólnie z [[Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu|Ministerstwem Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu]] oraz lokalnymi samorządami<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Piotr, Franciszek i Antoni Domańscy upamiętnieni w Rzążewie - Instytut Pileckiego |data dostępu = 2021-06-23 |opublikowany = instytutpileckiego.pl |url = https://instytutpileckiego.pl/pl/wydarzenia/piotr-franciszek-i-antoni-domanscy-upamietnieni-w-rzazewie |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy
}}
[[Kategoria:Ludzie związani z Mazowszem]]
[[Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie za ukrywanie osób narodowości żydowskiej]]
[[Kategoria:Polscy rolnicy]]
{{DEFAULTSORT:Domańscy Piotr, Franciszek i Antoni}}
[[Kategoria:Zawołani po imieniu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1943]]


text:
# Diwowo (stacja kolejowa)
Diwowo (ros. Дивово) – stacja kolejowa w miejscowości Staroletowo, w rejonie rybnieńskim, w obwodzie riazańskim, w Rosji. Położona jest na linii Moskwa – Riazań.

## Historia
Stacja powstała w XIX w. pomiędzy stacjami Ałpatjewo i Rybnoje.
W 1943 na stację przybywali Polacy w celu dołączenia do formującej się w pobliskich Sielcach 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Stąd też wyruszały transporty polskich żołnierzy na front.

title: Diwowo (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Diwowo
 |nazwa oryginalna           = {{k|ru|Дивово}}
 |zdjęcie                    = RybnoeDistrict 06-13 Divovo Station 04.jpg
 |opis zdjęcia               = widok w stronę Moskwy
 |państwo                    = RUS
 |miejscowość                =
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Woskriesiensk – Rybnoje|Woskriesiensk – Rybnoje]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = obwód riazański
 |współrzędne                = 54°49'17.4"N 39°26'53.1"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Diwowo''' ({{w języku|ru|Дивово}}) – [[stacja kolejowa]] w miejscowości [[Staroletowo]], w [[rejon rybnieński|rejonie rybnieńskim]], w [[obwód riazański|obwodzie riazańskim]], w [[Rosja|Rosji]]. Położona jest na linii [[Moskwa]] – [[Riazań]].

== Historia ==
Stacja powstała w XIX w. pomiędzy stacjami [[Ałpatjewo (stacja kolejowa)|Ałpatjewo]] i [[Rybnoje (stacja kolejowa)|Rybnoje]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.bazakolejowa.pl/mapy/38-1508304206-2.jpg | tytuł =Schemat dróg żelaznych europejskiej części Rosji (1912) | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2024-07-11}}</ref>.

W 1943 na stację przybywali Polacy w celu dołączenia do formującej się w pobliskich [[Sielce (Rosja)|Sielcach]] [[1 Warszawska Dywizja Piechoty|1 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki]]. Stąd też wyruszały transporty polskich żołnierzy na front.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url =https://railwayz.info/photolines/station/7600 | tytuł =Станция Дивово | opublikowany =railwayz.info | data = | język =ru | data dostępu = 2024-07-11}}
* {{Cytuj stronę | url =https://retromap.ru/0520071_z13_54.819134,39.453277 | tytuł =2007 Карта Московской области | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2024-07-11}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Diwowo
|linia         = [[Linia kolejowa Woskriesiensk – Rybnoje|Woskriesiensk – Rybnoje]]
|kilometr      = 169,151
|poprzedni     = [[Slomy]]
|poprzedni_km  = 4,7
|następny      = [[Istodniki]]
|następny_km   = 6,4
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie rybnieńskim]]

title: DiwowoДивово

Państwo: Rosja


text:
# Place (Skarżysko-Kamienna)
Place – osiedle administracyjne i część miasta Skarżyska-Kamiennej, usytuowane w północno-środkowej części miasta.
Osiedle obejmuje tereny na północ od torów kolejowych w rejonie ulicy Armii Krajowej. Znajduje się tu Bazylika Matki Bożej Ostrobramskiej z 1989 roku, kopia Ostrej Bramy w Wilnie.

## Zasięg terytorialny
Osiedle obejmuje następujące ulice: Armii Krajowej od nr 10 do końca (parzyste); od nr 1 do końca (nieparzyste) Gajowa, Grabowa, Grottgera, Konarskiego od nr 26 do końca(parzyste) oraz od nr 19 do 31 i od nr 39 do końca (nieparzyste); Krakowska od nr 146 do końca (parzyste); Łowiecka, Moniuszki od nr 38 do końca (parzyste) i od nr 19 do końca (nieparzyste); Orla: Aleja Marszałka J. Piłsudskiego od nr 16 do nr 22a (parzyste) i od nr 1 do nr 13 (nieparzyste); Ks. Jerzego Popiełuszki od nr 2 do nr 10 (parzyste) i od nr 1 do nr 9 (nieparzyste); Sienkiewicza; Stokowa; Szpitalna; Świętokrzyska, Wiejska od nr 2 do nr24 (parzyste) i od nr 1 do nr 3 (nieparzyste); Wileńska; Wyspiańskiego.

title: Place (Skarżysko-Kamienna)

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Skarżysko-Kamienna COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Skarżyska-Kamiennej
 |nazwa                        = Place
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = osiedle administracyjne i część miasta
 |zdjęcie                      = Bazylika Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej.JPG
 |opis zdjęcia                 = [[Bazylika Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej|Bazylika Matki Bożej Ostrobramskiej]]
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Placów
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|świętokrzyskie}}
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat skarżyski|skarżyski]]
 |miasto                       = [[Skarżysko-Kamienna]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         = 0947863<ref name = "teryt"/>
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Skarżysko-Kamienna
 |współrzędne                  = 51°07'18.0"N 20°51'32.4"E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Place''' – osiedle administracyjne<ref name="osiedle">Uchwała Nr L/14/2018 Rady Miasta Skarżyska-Kamiennej z dnia 26.02.2018 r. w sprawie zmiany Statutu Miasta Skarżyska - Kamiennej przyjętego uchwałą Nr XIV/101/2011 Rady Miasta Skarżyska - Kamiennej w części dotyczącej załącznika nr 5.</ref> i część miasta<ref name = "teryt"/> [[Skarżysko-Kamienna|Skarżyska-Kamiennej]], usytuowane w północno-środkowej części miasta.

Osiedle obejmuje tereny na północ od torów kolejowych w rejonie ulicy Armii Krajowej. Znajduje się tu [[Bazylika Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej|Bazylika Matki Bożej Ostrobramskiej]] z 1989 roku, kopia [[Ostra Brama w Wilnie|Ostrej Bramy w Wilnie]]<ref>[https://www.google.se/maps/place/Osiedle+Place,+26-110+Skar%C5%BCysko-Kamienna,+Polen/@51.1220572,20.8529304,2282m/data=!3m2!1e3!4b1!4m5!3m4!1s0x4718385561490a37:0xc5dbcfe00d85e0ff!8m2!3d51.1213819!4d20.8591335 Osiedle Place]</ref>.

== Historia ==
{{osobny artykuł|Pogorzałe (Skarżysko-Kamienna)}}
{{osobny artykuł|Kamienna (Skarżysko-Kamienna)}}

== Zasięg terytorialny ==
Osiedle obejmuje następujące ulice: Armii Krajowej od nr 10 do końca (parzyste); od nr 1 do końca (nieparzyste) Gajowa, Grabowa, Grottgera, Konarskiego od nr 26 do końca(parzyste) oraz od nr 19 do 31 i od nr 39 do końca (nieparzyste); Krakowska od nr 146 do końca (parzyste); Łowiecka, Moniuszki od nr 38 do końca (parzyste) i od nr 19 do końca (nieparzyste); Orla: Aleja Marszałka J. Piłsudskiego od nr 16 do nr 22a (parzyste) i od nr 1 do nr 13 (nieparzyste); Ks. Jerzego Popiełuszki od nr 2 do nr 10 (parzyste) i od nr 1 do nr 9 (nieparzyste); Sienkiewicza; Stokowa; Szpitalna; Świętokrzyska, Wiejska od nr 2 do nr24 (parzyste) i od nr 1 do nr 3 (nieparzyste); Wileńska; Wyspiańskiego<ref name="osiedle"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
}}

{{Skarżysko-Kamienna}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Skarżyska-Kamiennej]]

title: · Place

Państwo: Polska

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: skarżyski

Miasto: Skarżysko-Kamienna


text:
# Drugi gabinet Stanleya Bruce’a
Drugi gabinet Stanleya Bruce’a (ang. Second Bruce Ministry) – osiemnasty gabinet federalny Australii, urzędujący od 14 listopada 1925 do 29 listopada 1928 roku.
Gabinet powstał po wyborach w 1925, w wyniku których rządząca od 1922 koalicja Nacjonalistycznej Partii Australii (NPA) i Partii Wiejskiej (CP) utrzymała władzę. Podobnie jak w poprzedniej kadencji, najważniejszym politykiem gabinetu poza samym premierem był lider CP Earle Page, pełniący rolę faktycznego (formalnie funkcja ta jeszcze nie istniała) wicepremiera. Gabinet przetrwał przez pełną trzyletnią kadencję parlamentu, zaś po wyborach w 1928 powstał trzeci gabinet Stanleya Bruce’a.

## Skład
| stanowisko                                                       | członek gabinetu       | przynależność | od                | do                |
| ---------------------------------------------------------------- | ---------------------- | ------------- | ----------------- | ----------------- |
| premier                                                          | Stanley Bruce          | NPA           | 14 listopada 1925 | 29 listopada 1928 |
| minister spraw zagranicznych                                     | Stanley Bruce          | NPA           | 14 listopada 1925 | 29 listopada 1928 |
| minister skarbu                                                  | Earle Page             | CP            | 14 listopada 1925 | 29 listopada 1928 |
| minister spraw wewnętrznych i terytoriów                         | George Pearce          | NPA           | 14 listopada 1925 | 18 czerwca 1926   |
| minister spraw wewnętrznych i terytoriów                         | Thomas William Glasgow | NPA           | 18 czerwca 1926   | 2 kwietnia 1927   |
| minister spraw wewnętrznych i terytoriów                         | Charles Marr           | NPA           | 2 kwietnia 1927   | 29 listopada 1928 |
| prokurator generalny                                             | Littleton Groom        | NPA           | 14 listopada 1925 | 18 grudnia 1925   |
| prokurator generalny                                             | John Latham            | NPA           | 18 grudnia 1925   | 29 listopada 1928 |
| minister poczty                                                  | William Gibson         | CP            | 14 listopada 1925 | 29 listopada 1928 |
| minister handlu i ceł                                            | Herbert Pratten        | NPA           | 14 listopada 1925 | 7 maja 1928       |
| minister handlu i ceł                                            | Stanley Bruce          | NPA           | 7 maja 1928       | 29 listopada 1928 |
| wiceprzewodniczący Federalnej Rady Wykonawczej                   | Llewellyn Atkinson     | CP            | 14 listopada 1925 | 18 czerwca 1926   |
| wiceprzewodniczący Federalnej Rady Wykonawczej                   | George Pearce          | NPA           | 18 czerwca 1926   | 29 listopada 1928 |
| minister rynków i migracji (od 19 stycznia 1928 minister rynków) | Victor Wilson          | NPA           | 14 listopada 1925 | 18 czerwca 1926   |
| minister rynków i migracji (od 19 stycznia 1928 minister rynków) | Thomas Paterson        | NPA           | 18 czerwca 1926   | 29 listopada 1928 |
| minister robót publicznych i kolei                               | William Hill           | CP            | 14 listopada 1925 | 29 listopada 1928 |
| minister obrony                                                  | Neville Howse          | NPA           | 14 listopada 1925 | 2 kwietnia 1927   |
| minister obrony                                                  | Thomas William Glasgow | NPA           | 2 kwietnia 1927   | 29 listopada 1928 |
| minister zdrowia                                                 | Neville Howse          | NPA           | 14 listopada 1925 | 2 kwietnia 1927   |
| minister zdrowia                                                 | Neville Howse          | NPA           | 24 lutego 1928    | 29 listopada 1928 |
| minister zdrowia                                                 | Stanley Bruce          | NPA           | 2 kwietnia 1927   | 24 lutego 1928    |
| ministrowie bez teki                                             | Thomas Crawford        | NPA           | 14 listopada 1925 | 29 listopada 1928 |
| ministrowie bez teki                                             | Charles Marr           | NPA           | 14 listopada 1925 | 2 kwietnia 1927   |
| ministrowie bez teki                                             | Charles Marr           | NPA           | 24 lutego 1928    | 29 listopada 1928 |
| ministrowie bez teki                                             | Alexander McLachlan    | NPA           | 29 sierpnia 1926  | 29 listopada 1928 |
| ministrowie bez teki                                             | Neville Howse          | NPA           | 2 kwietnia 1927   | 24 lutego 1928    |

title: Drugi gabinet Stanleya Bruce’a

wikitext:
{{Rząd infobox
 |rząd         = Drugi gabinet Stanleya Bruce’a
 |państwo      = Australia
 |grafika      = Stanleybruce.jpg
 |opis grafiki = Premier Stanley Bruce
 |premier      = [[Stanley Bruce]]
 |partie       = [[Nacjonalistyczna Partia Australii]]<br/>[[Narodowa Partia Australii|Partia Wiejska]]
 |ideologia    =
 |od           = 14 listopada 1925
 |do           = 29 listopada 1928
 |poprzedni    = [[Pierwszy gabinet Stanleya Bruce’a]]
 |następny     = [[Trzeci gabinet Stanleya Bruce’a]]
 |commons      =
}}
'''Drugi gabinet Stanleya Bruce’a''' ([[język angielski|ang.]] ''Second Bruce Ministry'') – osiemnasty [[gabinet federalny Australii]], urzędujący od 14 listopada 1925 do 29 listopada 1928 roku.

Gabinet powstał po [[wybory parlamentarne w Australii w 1925|wyborach w 1925]], w wyniku których rządząca od 1922 koalicja [[Nacjonalistyczna Partia Australii|Nacjonalistycznej Partii Australii]] (NPA) i [[Narodowa Partia Australii|Partii Wiejskiej]] (CP) utrzymała władzę. Podobnie jak w poprzedniej kadencji, najważniejszym politykiem gabinetu poza samym premierem był lider CP [[Earle Page]], pełniący rolę faktycznego (formalnie funkcja ta jeszcze nie istniała) wicepremiera. Gabinet przetrwał przez pełną trzyletnią kadencję parlamentu, zaś po [[wybory parlamentarne w Australii w 1928|wyborach w 1928]] powstał [[trzeci gabinet Stanleya Bruce’a]].

== Skład ==
{| class="wikitable"
!stanowisko
!członek gabinetu
!przynależność
!od
!do
|-
|premier
|[[Stanley Bruce]]
|[[Nacjonalistyczna Partia Australii|NPA]]
|14 listopada 1925
|29 listopada 1928
|-
|minister spraw zagranicznych
|Stanley Bruce
|NPA
|14 listopada 1925
|29 listopada 1928
|-
|minister skarbu
|[[Earle Page]]
|[[Narodowa Partia Australii|CP]]
|14 listopada 1925
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="3" |minister spraw wewnętrznych i terytoriów
|[[George Pearce]]
|NPA
|14 listopada 1925
|18 czerwca 1926
|-
|[[Thomas William Glasgow]]
|NPA
|18 czerwca 1926
|2 kwietnia 1927
|-
|[[Charles Marr]]
|NPA
|2 kwietnia 1927
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="2" |prokurator generalny
|[[Littleton Groom]]
|NPA
|14 listopada 1925
|18 grudnia 1925
|-
|[[John Latham (sędzia)|John Latham]]
|NPA
|18 grudnia 1925
|29 listopada 1928
|-
|minister poczty
|[[William Gibson (polityk)|William Gibson]]
|CP
|14 listopada 1925
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="2" |minister handlu i ceł
|[[Herbert Pratten]]
|NPA
|14 listopada 1925
|7 maja 1928
|-
|Stanley Bruce
|NPA
|7 maja 1928
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="2" |wiceprzewodniczący [[Federalna Rada Wykonawcza|Federalnej Rady Wykonawczej]]
|[[Llewellyn Atkinson]]
|CP
|14 listopada 1925
|18 czerwca 1926
|-
|George Pearce
|NPA
|18 czerwca 1926
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="2" |minister rynków i migracji

(od 19 stycznia 1928 minister rynków)
|[[Victor Wilson]]
|NPA
|14 listopada 1925
|18 czerwca 1926
|-
|[[Thomas Paterson]]
|NPA
|18 czerwca 1926
|29 listopada 1928
|-
|minister robót publicznych i kolei
|[[William Hill (polityk)|William Hill]]
|CP
|14 listopada 1925
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="2" |minister obrony
|[[Neville Howse]]
|NPA
|14 listopada 1925
|2 kwietnia 1927
|-
|Thomas William Glasgow
|NPA
|2 kwietnia 1927
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="3" |minister zdrowia
| rowspan="2" |Neville Howse
| rowspan="2" |NPA
|14 listopada 1925
|2 kwietnia 1927
|-
|24 lutego 1928
|29 listopada 1928
|-
|Stanley Bruce
|NPA
|2 kwietnia 1927
|24 lutego 1928
|-
| rowspan="5" |ministrowie bez teki
|[[Thomas Crawford]]
|NPA
|14 listopada 1925
|29 listopada 1928
|-
| rowspan="2" |Charles Marr
| rowspan="2" |NPA
|14 listopada 1925
|2 kwietnia 1927
|-
|24 lutego 1928
|29 listopada 1928
|-
|[[Alexander McLachlan]]
|NPA
|29 sierpnia 1926
|29 listopada 1928
|-
|Neville Howse
|NPA
|2 kwietnia 1927
|24 lutego 1928
|}
== Bibliografia ==
*[http://parlinfo.aph.gov.au/parlInfo/search/display/display.w3p;page=0;query=Scullin%20Ministry%20(ALP);rec=0;resCount=Default Składy australijskich gabinetów federalnych] w bazie Parlamentu Australii {{lang|en}} [dostęp 2012-06-21]
*[http://primeministers.naa.gov.au/primeministers/bruce/ Stanley Bruce i jego rządy] w bazie Australian Prime Ministers (Archiwum Narodowe Australii) {{lang|en}} [dostęp 2012-06-21]

{{Drugi gabinet Stanleya Bruce’a}}

[[Kategoria:Australijskie gabinety|Bruce 2]]

title: Drugi gabinet Stanleya Bruce’a

Premier: Stanley Bruce

Partie: Nacjonalistyczna Partia Australii · Partia Wiejska

Kadencja: od 14 listopada 1925 · do 29 listopada 1928

Poprzedni: Pierwszy gabinet Stanleya Bruce’a

Następny: Trzeci gabinet Stanleya Bruce’a


text:
# Jafa
Jafa, Jafo (hebr. יפו, Yafo; arab. يافا, Yāfā, ang. Jaffa) – dzielnica Tel Awiwu-Jafy, do 1949 roku osobne miasto.

## Historia
Starożytny port Jafa (znany w starożytności również jako Joppa) wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli na przestrzeni wieków. Badania archeologiczne prowadzone w latach 1955–1974 wydobyły na światło dzienne wieże i bramy miejskie pochodzące ze środkowej epoki brązu. Dalsze wykopaliska prowadzone po 1997 pomogły dokładniej określić datę pochodzenia wcześniejszych odkryć. Odkryto również pozostałości murów obronnych pochodzących z późnej epoki brązu oraz świątynię przypisywaną Ludom Morza, która powstała w epoce żelaza. Odkryte zostały także pozostałości budynków z czasów egipskich, perskich i hellenistycznych.
Pierwsze wzmianki o mieście występują w listach z 1470 p.n.e. relacjonujących podbój egipskiego faraona Totmesa III. Również Biblia kilkakrotnie wspomina o Jafie jako porcie, z którego wypłynął prorok Jonasz, udając się do Tarszisz. Miasto leżało na granicy ziem należących do pokolenia Dan i było wykorzystywane jako port, do którego król Salomon sprowadzał drewno z Libanu do budowy Świątyni Jerozolimskiej. Jafa służyła jako port morski przez 4 tys. lat.
W 1099 chrześcijańskie wojska I wyprawy krzyżowej, dowodzone przez Gotfryda z Bouillon, zdobyły Jafę, która stała się miastem portowym Królestwa Jerozolimskiego. Jako Hrabstwo Jafy miasto szybko stało się ważnym portem na głównej drodze morskiej prowadzącej do Królestwa Jerozolimy. W 1192 Jafa została zdobyta przez muzułmańskie wojska Saladyna, ale bardzo szybko odbił ją Ryszard I Lwie Serce, który rozbudował fortyfikacje obronne miasta. Dominacja krzyżowców skończyła się w 1268, kiedy sułtan Bajbars zdobył miasto i zniszczył jego mury obronne oraz port. W XVI wieku Jafa została zajęta przez Turków Osmańskich i była rządzona jako wieś należąca do Sandżaku Gazy (część Prowincji Syrii). 7 marca 1799 miasto zajął Napoleon Bonaparte. Wojska francuskie dokonały rzezi na jego mieszkańcach. W kolejnych dniach z rozkazu Napoleona zostało rozstrzelanych od dwóch do czterech tysięcy wziętych do niewoli żołnierzy z tureckiego garnizonu. Następnie epidemia dżumy zdziesiątkowała pozostałą populację.
Na początku XVIII wieku władze tureckie interweniowały, by zmniejszyć napaści Beduinów i zwiększyć ochronę portu w Jafie. Przyczyniło się to do rozwoju Jafy jako ośrodka miejskiego. Rzeczywisty rozwój nastąpił w XIX wieku, gdy populacja miasta wzrosła z 2,5 tys. w 1806 do 17 tys. mieszkańców w 1886. Miasto wzbogaciło się na handlu jedwabiem i pomarańczami z Europą. W 1870, aby umożliwić dalszy rozwój miasta, zburzono mury obronne i wieże. Do lat 30. pozostał zachowany mur morski (wysoki na 2,5 metra), który przebudowały władze brytyjskie podczas remontu portu.
Od 1880 do portowego miasta Jafa licznie napływali żydowscy imigranci z Europy. Byli to w większości Aszkenazyjczycy, którzy zostali pobudzeni do pierwszej alii ideami syjonizmu. Nowi imigranci pragnęli osiedlić się w Ziemi Izraela i zająć się uprawą roli. Z tego powodu wielu z nich osiedliło się na nadmorskich wydmach położonych na północ od Jafy. W ten sposób powstało osiedle Newe Cedek (lata 1887–1896).
Gdy w 1904 rozpoczęła się druga alija, grupa żydowskich imigrantów postanowiła w 1906 założyć nową podmiejską dzielnicę na peryferiach Jafy. W 1908 zakupiono 5 ha wydm na północny wschód od Jafy, na których powstało osiedle mieszkaniowe Achuzzat Bajit. 11 kwietnia 1909 powstało drugie osiedle Nachalat Binjamin. 21 maja 1910 dla nowego osiedla przyjęto oficjalnie nazwę Tel Awiw. Nowa osada bardzo szybko się rozrastała i w 1914 Tel Awiw zajmował już ponad 100 ha, na których istniało kilka nowych osiedli mieszkaniowych.
Brytyjskie władze usiłowały utrzymywać w Palestynie spokój, jednakże bardzo szybko zaczęły narastać tarcia polityczne pomiędzy Żydami a Arabami. 1 maja 1921 doszło do zamieszek w Jafie, kiedy to arabski tłum zaatakował żydowskich mieszkańców. Podczas rozruchów zginęło 47 Żydów i 48 Arabów, a rannych zostało 146 Żydów i 73 Arabów. Zamieszki te sprawiły, że wielu Żydów opuściło wówczas Jafę i przeprowadziło się do Tel Awiwu.
Strajk arabskich dokerów w Jafie, a następnie arabskie rozruchy 1936–1939 w Palestynie, doprowadziły do wybudowania w 1938 nowego portu morskiego i portu lotniczego w Tel Awiwie. W ten sposób żydowski Tel Awiw zyskał niezależność od pobliskiej arabskiej Jafy.
29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję nr 181 w sprawie podziału Palestyny. W myśl tej rezolucji, Tel Awiw (230 tys. mieszkańców) miał wejść do państwa żydowskiego, natomiast Jafa (101 tys. mieszkańców) do państwa arabskiego. Jednakże Arabowie odrzucili plan ONZ i wywołali wojnę domową W trakcie jej trwania, 25 kwietnia Żydzi zajęli Jafę, a część arabskich mieszkańców wygnali.
W kwietniu 1949 nastąpiło połączenie Tel Awiwu z Jafą w jedną aglomerację, do której włączono także opuszczone podczas wojny arabskie wioski Asz-Szajch Muwannis, Al-Dżammasin i Sumajl.

## Zabytki
W Jafie znajduje się duża liczba zabytków, w tym starożytny port morski z długoletnią historią. Jest to jeden z najstarszych portów morskich na świecie. Przy porcie znajduje się nieczynna latarnia Jafa. Jednak największą atrakcją turystyczną Jafy jest XII-wieczny meczet Al-Mahmudijja. Tuż przy nim znajduje się fontanna wybudowana dla pielgrzymów oraz zupełnie niearabska wieża zegarowa, wzniesiona w 1906 na cześć tureckiego sułtana Abdülhamida II.

## W kulturze
- W filmie Zmierzch tytanów (1981) Joppa jest miastem Kasjopei, przeklętym przez Tetydę, chociaż ośrodkiem jej kultu. Walkę o zdjęcie klątwy podejmuje Perseusz.

title: Jafa

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      = Tel Awiwu
 |nazwa                        = Jafa
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = Osiedle
 |zdjęcie                      = ISR-2013-Aerial-Jaffa-Port of Jaffa.jpg
 |opis zdjęcia                 = Widok Jafy z powietrza
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Jafy
 |dewiza                       =
 |państwo                      = ISR
 |1. jednostka administracyjna = [[Tel Awiw (dystrykt)|Dystrykt Tel Awiw]]
 |miasto                       = [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]
 |typ jednostki podziału       = Dzielnica
 |jednostka podziału           = [[podział administracyjny Tel Awiwu#Dzielnica Piąta|Siódma]]
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |współrzędne                  = 32°3′7″N 34°45′15″E
 |commons                      = Category:Jaffa
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
[[Plik:Jaffa Tour horloge.JPG|thumb|220px|[[Zegar wieżowy|Wieża zegarowa]] w Jafie]]
'''Jafa'''<ref name="KSNG">{{Cytuj |url=http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/wykaz_polskich_nazw_geograficznych.pdf |tytuł=Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata |wydawca=Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu=2018-05-02 |data=2013 |miejsce=Warszawa |isbn=978-83-254-1988-2 |s=427 |rozdział=Jafa |archiwum=https://web.archive.org/web/20160305233418/http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/wykaz_polskich_nazw_geograficznych.pdf |zarchiwizowano=2016-03-05 }}</ref><ref name="SJP">{{Cytuj | url = https://sjp.pwn.pl/so/Jafa;4444940.html| tytuł = Jafa | praca = Wielki słownik ortograficzny | opublikowany = PWN | data dostępu = 2018-05-02}}</ref>{{refn|grupa=uwaga|Spotykana jest też pisownia ''Jaffa''<ref name="ency">{{encyklopedia PWN|id = 3916274|tytuł=Jaffa|data dostępu=2018-05-02}}</ref>.}}, Jafo ([[język hebrajski|hebr.]] יפו, ''Yafo''; [[język arabski|arab.]] يافا, ''Yāfā'', ang. ''Jaffa'') – dzielnica [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiwu-Jafy]], do 1949 roku osobne miasto.

== Historia ==
[[Plik:Tel Aviv Port Lowshot.jpg|thumb|240px|[[Port Tel Awiw]]]]
[[Plik:Yafo.jpg|thumb|240px|Starożytny port morski Jafa]]
[[Plik:Saint Peter Church in Jafa.jpg|thumb|Kościół pw. św. Piotra w Jafie]]
Starożytny port Jafa (znany w starożytności również jako [[Ioppe|Joppa]]) wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli na przestrzeni wieków. [[Archeologia|Badania archeologiczne]] prowadzone w latach 1955–1974 wydobyły na światło dzienne wieże i bramy miejskie pochodzące ze [[epoka brązu|środkowej epoki brązu]]<ref name="Expedition">{{cytuj stronę| url = http://www.tau.ac.il/humanities/archaeology/projects/proj_jaffa.html | tytuł = Excavations at Ancient Jaffa (Joppa) | data dostępu = 2009-10-19 | autor = Uniwersytet Telawiwski | język = en}}</ref>. Dalsze wykopaliska prowadzone po 1997 pomogły dokładniej określić datę pochodzenia wcześniejszych odkryć<ref name="Expedition"/>. Odkryto również pozostałości [[mur obronny|murów obronnych]] pochodzących z późnej epoki brązu oraz [[świątynia|świątynię]] przypisywaną [[Ludy Morza|Ludom Morza]], która powstała w [[epoka żelaza|epoce żelaza]]<ref name="Expedition"/>. Odkryte zostały także pozostałości budynków z czasów [[Starożytny Egipt|egipskich]], [[Starożytny Izrael w okresie perskim|perskich]] i [[Starożytny Izrael w okresie hellenistycznym|hellenistycznych]]<ref name="Expedition"/>.

Pierwsze wzmianki o mieście występują w listach z 1470 p.n.e. relacjonujących podbój egipskiego [[faraon]]a [[Totmes III|Totmesa III]]<ref name="Economist">{{cytuj stronę| url = http://www.economist.com/cities/findStory.cfm?city_id=TLV&folder=Facts-History | tytuł = Economist City Guide-Tel Aviv | data dostępu = 2008-01-21 | autor = The Economist | język = en}}</ref>. Również [[Biblia]] kilkakrotnie wspomina o Jafie jako porcie, z którego wypłynął [[prorok]] [[Jonasz]], udając się do [[Tarszisz]]<ref>[[Księga Jonasza]] 1:3</ref>. Miasto leżało na granicy ziem należących do pokolenia Dan<ref>[[Księga Jozuego]] 19:40-48</ref> i było wykorzystywane jako port, do którego król [[Salomon (król Izraela)|Salomon]] sprowadzał drewno z [[Liban]]u do budowy [[Świątynia Jerozolimska|Świątyni Jerozolimskiej]]<ref>[[2 Księga Kronik]] 2:15</ref>. Jafa służyła jako port morski przez 4 tys. lat<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Society_&_Culture/geo/jaffa.html | tytuł = Jaffa | data dostępu = 2009-10-17 | autor = Jewish Virtual Library | język = en}}</ref>.

W 1099 chrześcijańskie wojska [[I wyprawa krzyżowa|I wyprawy krzyżowej]], dowodzone przez [[Gotfryd z Bouillon|Gotfryda z Bouillon]], zdobyły Jafę, która stała się miastem portowym [[Królestwo Jerozolimskie|Królestwa Jerozolimskiego]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Runciman | imię = Steven | tytuł = A History of the Crusades Vol 1: The First Crusade | wydawca = Penguin | miejsce = London | rok = 1951 | strony = 282, 308 | isbn = 9780140137064 | język = en}}</ref>. Jako Hrabstwo Jafy miasto szybko stało się ważnym portem na głównej drodze morskiej prowadzącej do Królestwa Jerozolimy<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Runciman | imię = Steven | tytuł = A History of the Crusades Vol 2: The Kingdom of Jerusalem | wydawca = Penguin | miejsce = London | rok = 1952 | strony = 191-192 | isbn = 9780140137040 | język = en}}</ref>. W 1192 Jafa została zdobyta przez muzułmańskie wojska [[Saladyn]]a, ale bardzo szybko odbił ją [[Ryszard I Lwie Serce]], który rozbudował fortyfikacje obronne miasta<ref name="Runciman3">{{cytuj książkę |nazwisko = Runciman | imię = Steven | tytuł = A History of the Crusades Vol 3: The Kingdom of Acre | wydawca = Penguin | miejsce = London | rok = 1954 | strony = 70-71, 186, 324 | isbn = 9780140137057 | język = en}}</ref>. Dominacja [[Krucjata|krzyżowców]] skończyła się w [[1268]], kiedy [[sułtan]] [[Bajbars]] zdobył miasto i zniszczył jego mury obronne oraz port<ref name="Kark">{{cytuj książkę |nazwisko = Kark | imię = Ruth | tytuł = Jaffa: A City in Evolution 1799–1917 | wydawca = Yad Yitzhak Ben-Zvi | miejsce = Jerusalem | rok = 1990 | strony = 8-10 | isbn = 9789652170651 | język = en}}</ref>. W XVI wieku Jafa została zajęta przez [[Imperium Osmańskie|Turków Osmańskich]] i była rządzona jako wieś należąca do Sandżaku Gazy (część Prowincji Syrii)<ref name="Kark"/>. 7 marca 1799 miasto zajął [[Napoleon Bonaparte]]. Wojska francuskie dokonały rzezi na jego mieszkańcach. W kolejnych dniach z rozkazu Napoleona zostało rozstrzelanych od dwóch do czterech tysięcy wziętych do niewoli żołnierzy z tureckiego garnizonu. Następnie epidemia [[dżuma|dżumy]] zdziesiątkowała pozostałą populację<ref name="Kark"/>.

Na początku XVIII wieku władze tureckie interweniowały, by zmniejszyć napaści [[Beduini|Beduinów]] i zwiększyć ochronę portu w Jafie. Przyczyniło się to do rozwoju Jafy jako ośrodka miejskiego<ref name="Kark"/>. Rzeczywisty rozwój nastąpił w XIX wieku, gdy populacja miasta wzrosła z 2,5 tys. w 1806 do 17 tys. mieszkańców w 1886<ref name="Economist"/>. Miasto wzbogaciło się na handlu [[jedwab]]iem i [[pomarańcza]]mi z Europą. W [[1870]], aby umożliwić dalszy rozwój miasta, zburzono mury obronne i wieże<ref name="Jaffaport">{{cytuj stronę | url = http://www.haaretz.com/hasen/spages/944906.html | tytuł = Archaeological discoveries may prove barrier to Jaffa port rejuvenation | data dostępu = 2009-10-18 | autor = Yigal Hai | praca = Ha-Arec | opublikowany = 15 stycznia 2008 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20080116221220/http://www.haaretz.com/hasen/spages/944906.html | zarchiwizowano = 16 stycznia 2008 }}</ref>. Do lat 30. pozostał zachowany mur morski (wysoki na 2,5 [[metr]]a), który przebudowały władze [[Wielka Brytania|brytyjskie]] podczas remontu portu<ref name="Jaffaport"/>.

Od 1880 do portowego miasta Jafa licznie napływali [[Żydzi|żydowscy]] imigranci z [[Europa|Europy]]. Byli to w większości [[Żydzi aszkenazyjscy|Aszkenazyjczycy]], którzy zostali pobudzeni do [[Pierwsza alija|pierwszej alii]] ideami [[syjonizm]]u. Nowi imigranci pragnęli osiedlić się w [[Ziemia Izraela|Ziemi Izraela]] i zająć się [[Rolnictwo|uprawą roli]]. Z tego powodu wielu z nich osiedliło się na nadmorskich wydmach położonych na północ od Jafy. W ten sposób powstało osiedle [[Newe Cedek]] (lata 1887–1896)<ref name="Tel Aviv - Historical background">{{cytuj stronę| url = http://www.economist.com/cities/findStory.cfm?city_id=TLV&folder=Facts-History| tytuł = Tel Aviv – Historical background| data dostępu = 2008-05-21| autor = The Economist| język = en}}</ref>.

Gdy w 1904 rozpoczęła się [[druga alija]], grupa żydowskich imigrantów postanowiła w 1906 założyć nową podmiejską dzielnicę na peryferiach Jafy<ref name="From Spring Hill to Independence">{{cytuj stronę| url = http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Society_&_Culture/geo/tahist.html| tytuł = From Spring Hill to Independence| data dostępu = 2008-05-21| autor = [[Jewish Virtual Library]]| język = en| archiwum = https://web.archive.org/web/20160422022203/https://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Society_%26_Culture/geo/tahist.html| zarchiwizowano = 22 kwietnia 2016}}</ref>. W 1908 zakupiono 5 [[Hektar|ha]] wydm na północny wschód od Jafy, na których powstało osiedle mieszkaniowe Achuzzat Bajit. 11 kwietnia 1909 powstało drugie osiedle Nachalat Binjamin. 21 maja 1910 dla nowego osiedla przyjęto oficjalnie nazwę Tel Awiw. Nowa osada bardzo szybko się rozrastała i w 1914 Tel Awiw zajmował już ponad 100 [[Hektar|ha]], na których istniało kilka nowych osiedli mieszkaniowych<ref name="From Spring Hill to Independence"/>.

[[Wielka Brytania|Brytyjskie]] władze usiłowały utrzymywać w [[Palestyna (mandat)|Palestynie]] spokój, jednakże bardzo szybko zaczęły narastać tarcia polityczne pomiędzy Żydami a Arabami. 1 maja 1921 doszło do [[zamieszki w Jafie|zamieszek w Jafie]], kiedy to arabski tłum zaatakował żydowskich mieszkańców. Podczas rozruchów zginęło 47 Żydów i 48 Arabów, a rannych zostało 146 Żydów i 73 Arabów<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Segew | imię = Tom | tytuł = One Palestine, Complete | wydawca = Metropolitan Books | strony = 173-190 | isbn = 0805048480}}</ref>. Zamieszki te sprawiły, że wielu Żydów opuściło wówczas Jafę i przeprowadziło się do Tel Awiwu<ref name="The White City of Tel Aviv">{{cytuj stronę| url = http://whc.unesco.org/archive/advisory_body_evaluation/1096.pdf | tytuł = The White City of Tel Aviv | data dostępu = 2008-05-21| autor = UNESCO | język = en}}</ref>.

Strajk arabskich dokerów w Jafie, a następnie [[Arabskie powstanie w Palestynie (1936–1939)|arabskie rozruchy 1936–1939]] w Palestynie, doprowadziły do wybudowania w 1938 nowego portu morskiego i [[Port lotniczy Tel Awiw-Sede Dow|portu lotniczego]] w Tel Awiwie<ref name="Tel Aviv - Historical background"/>. W ten sposób żydowski Tel Awiw zyskał niezależność od pobliskiej arabskiej Jafy.

29 listopada 1947 roku [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych]] przyjęło ''rezolucję nr 181'' w [[Sprawa Izraela i Palestyny w Organizacji Narodów Zjednoczonych|sprawie podziału Palestyny]]. W myśl tej rezolucji, Tel Awiw (230 tys. mieszkańców) miał wejść do państwa żydowskiego, natomiast Jafa (101 tys. mieszkańców) do państwa arabskiego<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.palestineremembered.com/Acre/Maps/Story574.html | tytuł = Palestine's Population Distribution Per District as of 1946| data dostępu = 2008-05-21| autor = palestineremembered.com | język = en}}</ref>. Jednakże Arabowie odrzucili plan [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]] i wywołali [[wojna domowa w Palestynie|wojnę domową]]{{Fakt|data=2019-09}} W trakcie jej trwania, 25 kwietnia Żydzi zajęli Jafę, a część arabskich mieszkańców wygnali.

W kwietniu 1949 nastąpiło połączenie Tel Awiwu z Jafą w jedną aglomerację, do której włączono także opuszczone podczas wojny arabskie wioski Asz-Szajch Muwannis, Al-Dżammasin i Sumajl<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.encyclopaediajudaica.com/efiles/TelAviv.pdf | tytuł = Tel Aviv-Jaffa | data dostępu = 2008-05-21 | autor = Encyklopedia Judaica | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20080409004016/http://www.encyclopaediajudaica.com/efiles/TelAviv.pdf | zarchiwizowano = 9 kwietnia 2008 }}</ref>.

== Zabytki ==
W Jafie znajduje się duża liczba zabytków, w tym starożytny port morski z długoletnią historią. Jest to jeden z najstarszych portów morskich na świecie. Przy porcie znajduje się nieczynna [[latarnia morska Jafa|latarnia Jafa]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://archive.is/20120805170709/http://www.unc.edu/~rowlett/lighthouse/isr.htm| tytuł = Lighthouses of Israel| data dostępu = 2008-09-24| autor = The University of North Carolina at Chapel Hill| język = en}}</ref>. Jednak największą atrakcją turystyczną Jafy jest [[XII wiek|XII-wieczny]] [[meczet]] Al-Mahmudijja. Tuż przy nim znajduje się fontanna wybudowana dla pielgrzymów oraz zupełnie niearabska [[Wieża zegarowa w Jafie|wieża zegarowa]], wzniesiona w 1906 na cześć [[Imperium Osmańskie|tureckiego]] [[sułtan]]a [[Abdülhamid II|Abdülhamida II]].

== Ludzie urodzeni w Jafie ==
{{Zobacz kategorię|Ludzie urodzeni w Jafie}}

== W kulturze ==
* W filmie ''[[Zmierzch tytanów]]'' (1981) Joppa jest miastem [[Kasjopeja (mitologia)|Kasjopei]], przeklętym przez [[Tetyda (tytanida)|Tetydę]], chociaż ośrodkiem jej kultu. Walkę o zdjęcie klątwy podejmuje [[Perseusz]].

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://maps.google.com/maps?t=h&q=Israel&ie=UTF8&ll=32.052062,34.751043&spn=0.008457,0.013733&z=16 Zdjęcie satelitarne dzielnicy] Google Maps
* [http://www.custodia.org/spip.php?article3225 O tradycjach Jafy na stronie Kustodii Ziemi Świętej]

{{Dzielnice Tel Awiwu-Jafy}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Osiedla Tel Awiwu]]
[[Kategoria:Jafa| ]]

title: Jafa

Państwo: Izrael

Dystrykt: Dystrykt Tel Awiw

Miasto: Tel Awiw

Dzielnica: Siódma


text:
# Glinianki (Wola Bystrzycka)
Glinianki – część wsi Wola Bystrzycka w Polsce położona województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Wojcieszków.
W latach 1975–1998 Glinianki administracyjnie należały do województwa siedleckiego.

title: Glinianki (Wola Bystrzycka)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Glinianki|Glinianki w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Glinianki
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat łukowski|łukowski]]
 |gmina                  = [[Wojcieszków (gmina)|Wojcieszków]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Wola Bystrzycka]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 25
 |kod pocztowy           = 21-411{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LLU
 |SIMC                   = 0695485{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Wojcieszków (gmina)
 |współrzędne            = 51°46'57"N 22°20'53"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|195243|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Glinianki''' – część [[wieś|wsi]] [[Wola Bystrzycka]] w [[Polska|Polsce]] położona [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat łukowski|powiecie łukowskim]], w [[Wojcieszków (gmina)|gminie Wojcieszków]]{{r|Dz.U. 29/2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Glinianki administracyjnie należały do [[województwo siedleckie|województwa siedleckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Dz.U. 29/2013">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013-02-15 | data dostępu = 2014-03-09}}</ref>
* <ref name="teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Glinianki&level=miejscSkl&wojewodztwo=2218&powiat=5034&gmina=4328&miejscowosc=10097&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1475|data dostępu=2014-03-09}}</ref>
}}

{{Gmina Wojcieszków}}

[[Kategoria:Wola Bystrzycka]]

title: Glinianki

Województwo: lubelskie

Powiat: łukowski

Gmina: Wojcieszków

Część miejscowości: Wola Bystrzycka

Tablice rejestracyjne: LLU


text:
# Krzywa Wieża w Toruniu
Krzywa Wieża w Toruniu – średniowieczna baszta miejska znajdująca się na Starym Mieście, przy ul. Pod Krzywą Wieżą 1 w Toruniu.
Wysokość wieży wynosi 15 m. Jej odchylenie od pionu wynosi 146 cm.

## Historia
Powstała w 1 poł. XIV wieku. Była jedną z kilkudziesięciu baszt w murach obronnych Torunia. Prawdopodobnie budowla pochyliła się już w XIV wieku za sprawą osunięcia się piaszczystego podłoża. Pierwotnie w skład baszty wchodziły trzy zewnętrzne ściany. Umożliwiały one wciąganie na jej górną kondygnację pocisków i wrzących cieczy. Nie pełniła ona jednak większego znaczenia obronnego. Rozwój artylerii przyczynił się do zaniku obronnego znaczenia wieży. W XVIII wieku w Krzywej Wieży mieściło się więzienie dla kobiet. W XIX wieku wieża została adaptowana na mieszkania.
W latach 50. w Krzywej Wieży mieścił się pub. W 1976 roku w Krzywej Wieży mieściła się siedziba Toruńskiego Towarzystwa Kultury. W 2008 roku budynek był remontowany w celu dostosowania go do potrzeb Miejskiego Centrum Kultury Toruń 2016. W 2018 roku budynek udostępniono turystom. Na początku 2022 roku przeprowadzono kolejny remont, który objął prace nad elewacją, gankiem wzdłuż muru i dachem.

## Krzywa Wieża w kulturze
W Krzywej Wieży powstały ujęcia do filmu Kto nigdy nie żył… reż. Andrzeja Seweryna, Caissa Marcela Woźniaka i Panoptikon Marcina Gładycha.

### Krzywa Wieża w legendach
Krzywa Wieża pojawia się w wielu legendach toruńskich. Według jednej wieżę wybudował krzyżak, który wbrew obowiązującym go zasadom nawiązał romans z córką bogatego kupca. Za złamanie ślubu czystości miał w ramach pokuty zbudować pochyłą wieżę, jako symbol odejścia od reguły zakonnej.
Popularną tradycją wśród zwiedzających Toruń stanowi opieranie się plecami o ścianę wieży. Według zwyczaju osoby, których grzechy są cięższe od grzechu krzyżaka, który za złamanie ślubów czystości zbudował wieżę, nie są w stanie utrzymać równowagi opierając się plecami o ścianę.

## Galeria
- Widok od strony wschodniej
- Widok od strony północnej
- Widok od strony południowo-zachodniej
- Wejście do wieży z ganku na murze obronnym

title: Krzywa Wieża w Toruniu

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Krzywa Wieża w Toruniu
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A/48/182 z [[10 października]] [[1929]]<ref>{{zabytek|kujawsko-pomorskie|data dostępu = 30 września 2008}}</ref>
 |zdjęcie               = Leaning tower Torun outside (cropped).jpg
 |opis zdjęcia          = Krzywa Wieża w Toruniu (wyraźnie widoczne pochylenie budowli)
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-KP
 |miejscowość           = [[Toruń]]
 |adres                 = ul. Pod Krzywą Wieżą 1
 |typ budynku           = [[baszta]]
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = 1 poł. XIV w.
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Toruń
 |współrzędne           = 53°00′30.04″N 18°36′07.92″E
 |znak na mapie         = Tower.png
 |commons               = Category:Leaning Tower in Toruń
 |www                   =
}}
'''Krzywa Wieża w Toruniu''' – średniowieczna [[baszta]] miejska znajdująca się na [[Stare Miasto (Toruń)|Starym Mieście]], przy ul. Pod Krzywą Wieżą 1 w [[Toruń|Toruniu]]{{R|turystyka}}.

Wysokość wieży wynosi 15 m. Jej odchylenie od pionu wynosi 146 cm{{R|turystyka}}.

== Historia ==
Powstała w 1 poł. XIV wieku{{odn|Rejmanowski|1994|s=379}}. Była jedną z kilkudziesięciu baszt w murach obronnych Torunia{{R|torun}}. Prawdopodobnie budowla pochyliła się już w XIV wieku za sprawą osunięcia się piaszczystego podłoża{{R|turystyka}}{{R|torun}}. Pierwotnie w skład baszty wchodziły trzy zewnętrzne ściany. Umożliwiały one wciąganie na jej górną kondygnację pocisków i wrzących cieczy{{R|torun}}. Nie pełniła ona jednak większego znaczenia obronnego{{R|turystyka}}. Rozwój [[Artyleria|artylerii]] przyczynił się do zaniku obronnego znaczenia wieży{{R|torun}}. W XVIII wieku w Krzywej Wieży mieściło się [[Zakład karny|więzienie]] dla kobiet{{R|torun}}{{odn|Janicka|2003|s=86}}. W XIX wieku wieża została adaptowana na [[Mieszkanie|mieszkania]]{{odn|Rejmanowski|1994|s=379}}.

W latach 50. w Krzywej Wieży mieścił się [[pub]]{{R|naszemiasto}}. W 1976 roku w Krzywej Wieży mieściła się siedziba [[Toruńskie Towarzystwo Kultury|Toruńskiego Towarzystwa Kultury]]{{odn|Kalembka|2006|s=250}}. W 2008 roku budynek był remontowany w celu dostosowania go do potrzeb Miejskiego Centrum Kultury Toruń 2016. W 2018 roku budynek udostępniono turystom{{R|naszemiasto}}. Na początku 2022 roku przeprowadzono kolejny remont, który objął prace nad elewacją, gankiem wzdłuż muru i dachem{{R|naszemiasto}}{{R|nowosci}}.

== Krzywa Wieża w kulturze ==
W Krzywej Wieży powstały ujęcia do filmu ''[[Kto nigdy nie żył…]]'' reż. [[Andrzej Seweryn|Andrzeja Seweryna]], ''Caissa'' [[Marcel Woźniak|Marcela Woźniaka]] i ''Panoptikon'' [[Marcin Gładych|Marcina Gładycha]]{{R|filmowytorun}}.

=== Krzywa Wieża w legendach ===
Krzywa Wieża pojawia się w wielu [[legenda]]ch toruńskich{{R|turystyka}}. Według jednej wieżę wybudował [[Zakon krzyżacki|krzyżak]], który wbrew obowiązującym go zasadom nawiązał romans z córką bogatego kupca. Za złamanie ślubu czystości miał w ramach pokuty zbudować pochyłą wieżę, jako symbol odejścia od reguły zakonnej{{R|torun}}.

Popularną tradycją wśród zwiedzających Toruń stanowi opieranie się plecami o ścianę wieży. Według zwyczaju osoby, których grzechy są cięższe od grzechu krzyżaka, który za złamanie ślubów czystości zbudował wieżę, nie są w stanie utrzymać równowagi opierając się plecami o ścianę{{R|torun}}.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Krzywa Wieza in Torun (4).jpg|Widok od strony wschodniej
Plik:Krzywa wieża w Toruniu 2.jpg|Widok od strony północnej
Plik:Leaning Tower, Torun.jpg|Widok od strony południowo-zachodniej
Plik:Toruń, Krzywa Wieża (wejście) (Ola Z.).JPG|Wejście do wieży z ganku na murze obronnym
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich]]
* [[Krzywa Wieża w Pizie]]

== Przypisy ==
<references>
<ref name="filmowytorun">{{Cytuj stronę | url = http://filmowytorun.pl/item/krzywa-wieza/ | tytuł = Krzywa Wieża | opublikowany = filmowytorun.pl | data dostępu = 2024-05-20}}</ref>
<ref name="naszemiasto">{{Cytuj stronę | url = https://torun.naszemiasto.pl/remont-krzywej-wiezy-w-toruniu-co-bedzie-w-srodku/ar/c7-8809915 | tytuł = Remont Krzywej Wieży w Toruniu. Co będzie w środku? | nazwisko = Pierzchalski | imię = Wojciech | data = 2022-05-10 | opublikowany = torun.naszemiasto.pl | data dostępu = 2024-05-20}}</ref>
<ref name="nowosci">{{Cytuj stronę | url = https://nowosci.com.pl/krzywa-wieza-w-toruniu-znow-otwarta-co-mozna-tam-zobaczyc/ar/c7-16412781 | tytuł = Krzywa Wieża w Toruniu znów otwarta! Co można tam zobaczyć? | nazwisko = Watrak | imię = Sara | data = 2022-06-05 | opublikowany = nowosci.com.pl | data dostępu = 2024-05-20}}</ref>
<ref name="torun">{{Cytuj stronę | url = https://www.torun.pl/pl/turystyka/zwiedzanie-miasta/zabytki/krzywa-wieza | tytuł = Krzywa Wieża | opublikowany = torun.pl | data dostępu = 2024-05-20}}</ref>
<ref name="turystyka">{{Cytuj stronę | url = https://www.turystyka.torun.pl/art/416/krzywa-wieza-2-3.html | tytuł = Krzywa Wieża | opublikowany = turystyka.torun.pl | data dostępu = 2024-05-20}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo | nazwisko = Janicka | imię = Danuta | tytuł = Więzienia w Toruniu w XVIII-XX w. | czasopismo = Rocznik Toruński | wolumin = 30 | data = 2003 | url = https://bazhum.muzhp.pl/media/files/Rocznik_Torunski/Rocznik_Torunski-r2003-t30/Rocznik_Torunski-r2003-t30-s85-114/Rocznik_Torunski-r2003-t30-s85-114.pdf | odn = tak}}
* {{Cytuj pismo | nazwisko = Kalembka | imię = Sławomir | tytuł = Jan Wojciechowski 1927-2005. Wspomnienie | czasopismo = Rocznik Toruński | wolumin = 33 | data = 2006 | url = https://bazhum.muzhp.pl/media/files/Rocznik_Torunski/Rocznik_Torunski-r2006-t33/Rocznik_Torunski-r2006-t33-s247-254/Rocznik_Torunski-r2006-t33-s247-254.pdf | odn = tak}}
* {{Cytuj pismo | nazwisko = Rejmanowski | imię = Marian | tytuł = Prace konserwatorskie w województwie toruńskim w latach 1975-1990 | czasopismo = Ochrona Zabytków | wolumin = 7/3-4 (186-187), | data = 1994 | odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?query=Toru%C5%84_Krzywa_Wie%C5%BCa&filters=public:1 Archiwalne widoki] w bibliotece [[Polona]]

{{Mury Torunia}}

[[Kategoria:Mury miejskie Torunia]]
[[Kategoria:Wieże obronne w Toruniu]]
[[Kategoria:Pochylone wieże]]
[[Kategoria:Architektura gotycka w Toruniu]]

title: Krzywa Wieża w Toruniu

Województwo: kujawsko-pomorskie

Miejscowość: Toruń

Adres: ul. Pod Krzywą Wieżą 1

Typ budynku: baszta

Rozpoczęcie budowy: 1 poł. XIV w.


text:
# Cetno i licho
Cetno i licho – prosta gra losowa o pochodzeniu staroeuropejskim.

## Historia
Grecy znali tę grę pod nazwą artiazein, a Rzymianie – ludere par impar. Gracze mieli za zadanie zgadnąć, czy liczba przedmiotów, o które się gra, jest parzysta (czetno, cetno, cet, cot lub čet), czy nieparzysta (licho lub liszka). Dawniej słowo cetno oznaczało równą liczbę. Licho oznacza tu coś nie do pary, nieszczęście albo diabła. Grano m.in. o białe i czarne pionki lub za pomocą linii narysowanych w popiele czy piasku. Gra miała wówczas podtekst religijny i odnosiła się do przywoływania rodzanic.
Grano z użyciem małych przedmiotów: kamyków, orzechów, ziaren. Wykorzystywano również pieniądze. Gra mogła przyjąć formę zakładu lub wróżby: cetno przepowiadało pomyślność, licho niepowodzenie.
Gra była powszechna do XX wieku. Współcześnie występuje w regionie kurpiowskiej Puszczy Zielonej i Białej. Gra się w nią za pomocą fafernuchów chowanych w dłoniach. Gdy współzawodnik udzielił błędnej odpowiedzi, musiał oddać swoje ciastka.

## W tekstach kultury
Nazwę gry wykorzystano w tytułach książek. Odwołanie do gry pojawia się w wypowiedzi czarodzieja Istredda w opowiadaniu Okruch lodu w tomie Miecz przeznaczenia autorstwa Andrzeja Sapkowskiego. Wspomina ją również Maria Dąbrowska w opowiadaniach Boże Narodzenie oraz Uśmiech dzieciństwa. W cetno i licho grają roboty z opowiadania Stanisława Lema Podróż jedenasta.

title: Cetno i licho

wikitext:
'''Cetno i licho''' – prosta [[gra losowa]] o pochodzeniu [[Kultura starej Europy|staroeuropejskim]].

== Historia ==
[[Plik:Wikipedia na Kurpiowszczyźnie 2022 05.jpg|mały|[[Fafernuchy]], kurpiowskie ciastka, którymi gra się w cetno i licho]]
Grecy znali tę grę pod nazwą ''artiazein''<ref>{{Cytuj |tytuł = A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1890), ARTIAZEIN |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = www.perseus.tufts.edu |url = http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0063:entry=artiazein-cn}}</ref>, a Rzymianie – ''ludere'' ''par impar''<ref>{{Cytuj |tytuł = A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1890), PA´CTIO, PA´CTIO, PAR IMPAR LUDERE |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = www.perseus.tufts.edu |url = https://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%253Atext%253A1999.04.0063%253Aalphabetic+letter%253DP%253Aentry+group%253D1%253Aentry%253Dpar-impar-ludere-cn}}</ref>. Gracze mieli za zadanie zgadnąć, czy liczba przedmiotów, o które się gra<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Cetno–licho |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = www.gutenberg.czyz.org |url = https://www.gutenberg.czyz.org/index.php?word=10203}}</ref>, jest parzysta (''czetno,'' ''cetno''<ref>{{Cytuj |autor = [[Samuel Linde|Samuel Bogumił Linde]] |tytuł = Słownik języka polskiego |data = 1808 |data dostępu = 2022-07-19 |wolumin = 1, cz. 1: A–F |url = https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/8176/edition/12850/content |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Bańkowski |tytuł = Etymologiczny słownik języka polskiego |data = 2000 |wolumin = 1: A–K |miejsce = Warszawa}}</ref>, ''cet''<ref name=":1">{{Cytuj |autor = [[Józef Ignacy Kraszewski]] |tytuł = Cet czy licho. Powieść historyczna z końca wieku XVII |data = 1978 |miejsce = Warszawa |url = https://polona.pl/item/cet-czy-licho-powiesc-historyczna-z-konca-17-wieku-t-1,ODk3NzQ4NzQ/6/#info:metadata}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Nowa księga przysłów i wyrażeń przysłowiowych polskich |data = 1969 |wolumin = 1: A–J}}</ref><ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = cetno – Wielki słownik W. Doroszewskiego PWN |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = sjp.pwn.pl |url = https://sjp.pwn.pl/doroszewski/cetno;5416202.html |język = pl}}</ref>, ''cot''<ref>{{Cytuj |autor = Dorota Krystyna Rembiszewska, Janusz Siatkowski |tytuł = Nawiązania czy pożyczki na pograniczu polsko-wschodniosłowiańskim? Cz. IV |czasopismo = Rocznik Slawistyczny |data = 2020 |wolumin = 69 |s = 69–119 |url = https://journals.pan.pl/Content/117741/PDF/2020-01-ROSL-04-Rembiszewska.pdf}}</ref> lub ''čet''<ref>{{Cytuj |autor = Václav Blažek |tytuł = Numerals. Comparative-etymological analyses of numeral systems and their implications: Saharan, Nubian, Egyptian, Berber, Kartvelian, Uralic, Altaic and Indo-European languages |data = 1999 |data dostępu = 2022-07-19 |isbn = 80-210-2070-9 |wydanie = 1 |miejsce = [Brno] |wydawca = Masarykova univerzita Brně |oclc = 42095722}}</ref>), czy nieparzysta (''[[licho]]'' lub ''liszka''<ref>{{Cytuj |autor = Anna Piotrowicz |tytuł = Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku |data = 2004 |data dostępu = 2022-07-19 |isbn = 83-232-1378-X |miejsce = Poznań |wydawca = Wyd. Naukowe UAM |oclc = 56775074}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Irena Maryniakowa |tytuł = Dawna leksyka Ciechanowca i okolicznych wsi |czasopismo = Acta Baltico-Slavica |data = 2012 |wolumin = 36 |s = 147–215 |url = https://ispan.waw.pl/journals/index.php/abs/article/download/abs.2012.012/73}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = [[Wincenty Pol]] |tytuł = Dzieła poetyckie Wincentego Pola T. II obejmujący 1. Pamiętniki J. M. pana B. Winnickiego, 2. Mohort, 3. Słowo a sława, 4. Stryjanka |data = 1904 |data dostępu = 2022-07-19 |url = https://pbc.gda.pl/dlibra/publication/17273/edition/14640?language=pl |język = pl}}</ref>). Dawniej słowo ''cetno'' oznaczało równą liczbę<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Gąsiorowski |tytuł = Language Evolution: The Name of the Game: Jakobson Reads Vasmer |data = 2014-09-21 |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = Language Evolution |url = http://langevo.blogspot.com/2014/09/the-name-of-game-jakobson-reads-vasmer.html}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Magdalena Wójtowicz |redaktor = Jan Adamowski, Mariola Tymochowicz |tytuł = Liczby a sacrum w folklorze polskim |czasopismo = Archiwum Etnograficzne |data = 2016 |wolumin = 60: Sacrum w kulturze tradycyjnej i współczesnej |s = 43–54}}</ref>. Licho oznacza tu coś nie do pary<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Licho |data = 2016-08-25 |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = Demony Słowiańskie |url = https://demonyslowianskie.pl/licho/ |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Słownik polszczyzny XVI wieku – licho |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = spxvi.edu.pl |url = https://spxvi.edu.pl/indeks/haslo/61924}}</ref>, nieszczęście albo [[Diabeł|diabła]]<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor = Pierre Danet |tytuł = Nouveau grand dictionnaire ... francois, latin & polonois, enrichi des mellieurs françons [sic] de parler. Avec des notes de critique & de grammaire sur ces trois langues |data = 1745 |wolumin = 2}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = [[Zygmunt Gloger]] |tytuł = Encyklopedia staropolska/Licho |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = pl.wikisource.org |url = https://pl.wikisource.org/wiki/Encyklopedia_staropolska/Licho |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Этимология и история слов русского языка |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = etymolog.ruslang.ru |url = http://etymolog.ruslang.ru/index.php?act=essja}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Józef Kajetan Trojański |tytuł = Ausführliches polnisch-deutsches Handwörterbuch zum Gebrauche für Deutsche und Polen. Nebst einem Anhange, das Verzeichniß unregelmäßiger Formen enthaltend |data = 1835}}</ref>. Grano m.in. o białe i czarne [[Pion (szachy)|pionki]] lub za pomocą linii narysowanych w [[Popiół|popiele]] czy [[Piasek|piasku]]. Gra miała wówczas podtekst religijny i odnosiła się do przywoływania [[Rodzanice|rodzanic]]<ref>{{Cytuj |autor = [[Aleksander Brückner]] |tytuł = Mitologia słowiańska |data = 1918}}</ref>.

Grano z użyciem małych przedmiotów: kamyków, [[Orzechy (bakalie)|orzechów]], ziaren<ref name=":4" />. Wykorzystywano również [[pieniądz]]e<ref>{{Cytuj |tytuł = LICHO NIE ŚPI – FRAGMENTY ETNOGRAFICZNE ODC. 9 |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = www.uni.lodz.pl |url = https://www.uni.lodz.pl/aktualnosc/szczegoly/licho-nie-spi |język = pl}}</ref>. Gra mogła przyjąć formę [[Umowa losowa|zakładu]] lub [[Wróżenie|wróżby]]: cetno przepowiadało pomyślność, licho niepowodzenie<ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = CETNO i LICHO {{!}} Narodowe Centrum Kultury |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = {{!}} Narodowe Centrum Kultury |url = https://nck.pl/projekty-kulturalne/projekty/ojczysty-dodaj-do-ulubionych/ciekawostki-jezykowe/CETNO_i_LICHO,c,50008 |język = pl}}</ref>.

Gra była powszechna do XX wieku<ref>{{Cytuj |autor = Magdalena Wójtowicz |redaktor = Marzena Badach, Katarzyna Smyk |rozdział = Cetno i licho, czyli o opozycji PARZYSTE – NIEPARZYSTE W folklorze polskim |tytuł = Opozycje jako kategoria kulturowa |data = 2016 |wydanie = 1 |wolumin = 1 |miejsce = Lublin |s = 75–89}}</ref>. Współcześnie występuje w regionie [[Kurpie|kurpiowskiej]] [[Puszcza Zielona|Puszczy Zielonej]] i [[Puszcza Biała|Białej]]<ref name=":02">{{Cytuj |redaktor = Iwona Choroszewska-Zyśk |tytuł = Encyklopedia kurpiowska. Fakty i ciekawostki |data = 2021 |data dostępu = 2022-07-17 |isbn = 978-83-963465-0-6 |miejsce = Ostrołęka |wydawca = Związek Kurpiów |oclc = 1334037878}}</ref>. Gra się w nią za pomocą [[Fafernuchy|fafernuchów]] chowanych w dłoniach<ref>{{Cytuj |autor = [[Adam Chętnik]] |tytuł = Pożywienie Kurpiów. Jadło i napoje zwykłe, obrzędowe i głodowe |data = 1936 |data dostępu = 2022-07-17 |wydawca = Polska Akademia Umiejętności |url = https://pbc.biaman.pl/dlibra/show-content/publication/edition/32200?id=32200}}</ref>. Gdy współzawodnik udzielił błędnej odpowiedzi, musiał oddać swoje ciastka<ref>{{Cytuj |autor = [[Maria Weronika Kmoch]] |tytuł = Zima na Kurpiach Zielonych: Adwent, Boże Narodzenie, sylwester, nowy rok, zapusty |data dostępu = 2022-07-19 |url = http://www.kurpiankawwielkimswiecie.pl/2021/12/zima-na-kurpiach-zielonych-adwent-boze.html}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj odcinek |tytuł = Rey smakuje tradycyjnej kuchni kurpiowskiej [Dzień Dobry TVN] |url = https://www.youtube.com/watch?v=J_u0zkFPnZc |data dostępu = 2022-07-17}}</ref>.

== W tekstach kultury ==
Nazwę gry wykorzystano w tytułach książek<ref name=":1" /><ref>{{Cytuj |autor = [[Stefan Żółkiewski]] |tytuł = Cetno i licho. Szkice 1938–1980 |data = 1983 |wydawca = Książka i Wiedza}}</ref>. Odwołanie do gry pojawia się w wypowiedzi [[czarodziej]]a [[Lista postaci ze świata wiedźmina|Istredda]] w [[Opowiadanie|opowiadaniu]] ''[[Okruch lodu]]'' w tomie ''[[Miecz przeznaczenia (zbiór opowiadań)|Miecz przeznaczenia]]'' autorstwa [[Andrzej Sapkowski|Andrzeja Sapkowskiego]]<ref>{{Cytuj |autor = [[Andrzej Sapkowski]] |tytuł = Wiedźmin. Miecz przeznaczenia |data = 2011 |data dostępu = 2022-07-19 |isbn = 978-83-7578-029-1 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wyd. superNOWA |oclc = 840070016}}</ref>. Wspomina ją również [[Maria Dąbrowska]] w opowiadaniach ''Boże Narodzenie'' oraz ''Uśmiech dzieciństwa''<ref name=":3" /><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = cetno – Dobry słownik języka polskiego i poradnia językowa |data dostępu = 2022-07-19 |opublikowany = DobrySłownik.pl |url = https://dobryslownik.pl/slowo/cetno/5646/ |język = pl}}</ref>. W cetno i licho grają roboty z opowiadania [[Stanisław Lem|Stanisława Lema]] ''Podróż jedenasta''<ref>''Podróż jedenasta'', w: Stanisław Lem, ''Dzienniki gwiazdowe,'' Wydawnictwo Literackie, 2022, s. 56</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Gry losowe]]
[[Kategoria:Gry hazardowe]]


text:
# Duke Nukem: Manhattan Project
Duke Nukem: Manhattan Project – komputerowa gra platformowa stworzona przez Sunstorm Interactive i 3D Realms oraz wydana w 2002 roku przez Arush Entertainment. Jest to kolejna część przygód postaci Duke’a Nukema. Widok w grze został ukazany z perspektywy trzeciej osoby.
Duke Nukem: Manhattan Project składa się z ośmiu etapów rozgrywających się w Nowym Jorku. Każdy epizod składa się z trzech poziomów, a na końcu każdego epizodu bohater walczy z bossem. Gracz kieruje Duke’em, którego głównym przeciwnikiem jest doktor Mech Morphix – cyborg, który stworzył radioaktywną substancję powodującą u zwierząt i ludzi mutacje zmieniające je w krwiożercze bestie.

title: Duke Nukem: Manhattan Project

wikitext:
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Duke Nukem: Manhattan Project
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |producent             = Sunstorm Interactive, [[3D Realms]]
 |wydawca               = Arush Entertainment
 |dystrybutor           = PL: LEM<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Duke Nukem Manhattan Project | czasopismo = Click! | wolumin = 6/2002 | strony = 28-29 | wydawca = Wydawnictwo Bauer}}</ref>
 |seria gier            = ''[[Duke Nukem (seria)|Duke Nukem]]''
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                = [[Prism3D]]
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       =
 |data wydania          = {{wydanie gry|NA=3 czerwca 2002}}
{{wydanie gry|EU=14 czerwca 2002}}
{{wydanie gry|PL=20 czerwca 2002}}
 |gatunek               = [[Komputerowa gra platformowa|platformowa]]
 |tryby gry             = [[Komputerowa gra jednoosobowa|gra jednoosobowa]]
 |kategorie wiekowe     =
 |język                 =
 |platforma             = [[Microsoft Windows|Windows]]
 |nośniki               =
* [[Komputer osobisty|PC]]: [[Płyta kompaktowa|CD-ROM]] (1)
 |wymagania             =
* Windows 98/ME/2000/XP
* Intel [[Pentium III]] 500 MHz
* 64 MB [[RAM]]
* 300 MB miejsca na [[dysk twardy|dysku twardym]]
* karta graficzna 32 MB [[DirectX]] 8.1
* karta dźwiękowa DirectX 8.1
 |kontrolery            = [[klawiatura komputerowa|klawiatura]] lub [[dżojstik]]
 |rozdzielczość natywna =
 |www                   =
}}
'''Duke Nukem: Manhattan Project''' – [[komputerowa gra platformowa]] stworzona przez Sunstorm Interactive i [[3D Realms]] oraz wydana w 2002 roku przez Arush Entertainment. Jest to kolejna część przygód postaci [[Duke Nukem (postać)|Duke’a Nukema]]. Widok w grze został ukazany z [[perspektywa trzeciej osoby|perspektywy trzeciej osoby]].

''Duke Nukem: Manhattan Project'' składa się z ośmiu etapów rozgrywających się w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]. Każdy epizod składa się z trzech poziomów, a na końcu każdego epizodu bohater walczy z [[Boss (gry komputerowe)|bossem]]{{r|gspot_review}}. Gracz kieruje Duke’em, którego głównym przeciwnikiem jest doktor Mech Morphix – cyborg, który stworzył radioaktywną substancję powodującą u zwierząt i ludzi [[Mutacja|mutacje]] zmieniające je w krwiożercze bestie{{r|gspot_review}}.

{{Recenzje gry
|GSpot = 7,9/10<ref name="gspot_review">{{cytuj stronę | url = http://www.gamespot.com/reviews/duke-nukem-manhattan-project-review/1900-2868753/ | tytuł = Duke Nukem: Manhattan Project Review | nazwisko = Dulin | imię = Ron | data = 2002-05-31 | opublikowany = GameSpot | język = en | data dostępu = 2013-05-14}}</ref>
|IGN = 7,7/10<ref>{{cytuj stronę | url = http://uk.ign.com/articles/2002/05/30/duke-nukem-manhattan-project | tytuł = Duke Nukem: Manhattan Project | nazwisko = Sulic | imię = Ivan | data = 2002-05-30 | opublikowany = IGN | język = en | data dostępu = 2013-05-14}}</ref>
|MC = PC: 78/100 (z 24 recenzji)<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.metacritic.com/game/pc/duke-nukem-manhattan-project | tytuł = Duke Nukem: Manhattan Project PC | opublikowany = Metacritic | język = en | data dostępu = 2013-05-14}}</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Duke Nukem}}

[[Kategoria:Komputerowe gry akcji]]
[[Kategoria:2002 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry na platformę Windows]]
[[Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Gry z serii Duke Nukem]]

title: Duke Nukem: Manhattan Project

Producent: Sunstorm Interactive, 3D Realms

Wydawca: Arush Entertainment

Dystrybutor: PL: LEM

Seria gier: Duke Nukem

Wersja: 1.0.1 · (Brak daty wydania) [±]

Data wydania: Am.Płn.: 3 czerwca 2002 · EU: 14 czerwca 2002 · PL: 20 czerwca 2002

Gatunek: platformowa

Tryby gry: gra jednoosobowa

Platforma: Windows

Nośniki: - PC: CD-ROM (1)

Wymagania: - Windows 98/ME/2000/XP - Intel Pentium III 500 MHz - 64 MB RAM - 300 MB miejsca na dysku twardym - karta graficzna 32 MB DirectX 8.1 - karta dźwiękowa DirectX 8.1

Kontrolery: klawiatura lub dżojstik

title: Odbiór gry

Publikacja: Ocena

Agregator: Ocena

Metacritic: PC: 78/100 (z 24 recenzji)