text:
# Taito Phillip Field
Taito Phillip Hans Field  (ur. 26 września 1952 w Apia, Samoa Zachodnie, zm. 23 września 2021 w Auckland) – nowozelandzki polityk pochodzenia samoańskiego, członek parlamentu w latach 1993-2008 i lider New Zealand Pacific Party.
Od 1996, jako członek Partii Pracy reprezentował dystrykt Mangere w Izbie Reprezentantów. Jego poprzednikiem w Mangere był David Lange.
W 2005 Field został oskarżony o wykorzystywanie swojej pozycji politycznej w celu otrzymywania korzyści materialnych. Sprawa sądowa została otwarta w 2007. W międzyczasie Field stracił poparcie Partii Pracy. Opuścił Partie Pracy i założył nową partię, New Zealand Pacific Party, której został liderem. NZPP wzięła udział w wyborach w 2008 ale Field przegrał w Mangere z nowym kandydatem Partii Pracy, Su'a William Sio o 7,126 głosów.
24 sierpnia 2009 Field został uznany za winnego przez Wysoki Sąd (High Court) w Auckland za m.in. korupcję i łapownictwo. 6 października 2009 został skazany na sześć lat więzienia.

title: Taito Phillip Field

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Taito Phillip Hans Field
 | grafika =
 | data urodzenia = [[26 września]] [[1952]]
 | miejsce urodzenia = [[Apia]], [[Samoa|Samoa Zachodnie]]
 | data śmierci = [[23 września]] [[2021]]
 | miejsce śmierci = [[Auckland]]
 | funkcja = Lider New Zealand Pacific Party
 | partia = [[New Zealand Pacific Party]]
 | od = [[15 kwietnia]] [[2007]]
 | do =
 | poprzednik =
 | następca =
 | www =
 | commons =
 | quote =
 |2 funkcja = Członek Izby Reprezentantów
 |2 partia = [[Partia Pracy (Nowa Zelandia)|Partia Pracy]]
 |2 od = [[1993]]
 |2 do = [[2008]]
 |2 poprzednik =
 |2 następca =
 |3 funkcja =
 |3 partia =
 |3 od =
 |3 do =
 |3 poprzednik =
 |3 następca =
}}
'''Taito Phillip Hans Field ''' (ur. [[26 września]] [[1952]] w [[Apia]], [[Samoa|Samoa Zachodnie]], zm. [[23 września]] [[2021]] w [[Auckland]]<ref>[https://www.tvnz.co.nz/one-news/new-zealand/former-minister-taito-phillip-field-has-died-1news-understands Former Minister Taito Phillip Field has died - 1News understands]</ref>) – [[Nowa Zelandia|nowozelandzki]] polityk pochodzenia samoańskiego, członek parlamentu w latach 1993-2008 i lider [[New Zealand Pacific Party]].

Od 1996, jako członek [[Partia Pracy (Nowa Zelandia)|Partii Pracy]] reprezentował dystrykt [[Mangere]] w Izbie Reprezentantów. Jego poprzednikiem w [[Mangere]] był [[David Lange]].

W 2005 Field został oskarżony o wykorzystywanie swojej pozycji politycznej w celu otrzymywania korzyści materialnych. Sprawa sądowa została otwarta w 2007<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.nzherald.co.nz/nz/news/article.cfm?c_id=1&objectid=10441505|tytuł = ''"Field: Charges won't affect plans for new party"''|opublikowany = nzherald.co.nz|data = 24 maja 2007|język = en}}</ref>. W międzyczasie Field stracił poparcie [[Partia Pracy (Nowa Zelandia)|Partii Pracy]]. Opuścił Partie Pracy<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.nzherald.co.nz/nz/news/article.cfm?c_id=1&objectid=10424300|tytuł = ''"Labour to get Field's vote despite resignation"''|opublikowany = nzherald.co.nz|data = 16 lutego 2007|język = en}}</ref> i założył nową partię, [[New Zealand Pacific Party]]<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.webcitation.org/5WLpqVm4m?url=http://www.stuff.co.nz/4408370a6160.html|tytuł = ''"Field moves to register 'Pacific Party'"''|opublikowany = stuff.co.nz|data = 20 lutego 2008|język = en}}</ref>, której został liderem. NZPP wzięła udział w wyborach w 2008 ale Field przegrał w [[Mangere]] z nowym kandydatem Partii Pracy, [[Su'a William Sio]] o 7,126 głosów<ref>{{cytuj stronę|url = https://archive.ph/20120729220351/http://www.electionresults.govt.nz/electionresults_2008/electorate-22.html|tytuł = ''"2008 election official results"''|opublikowany = stuff.co.nz|data = 20 lutego 2008|język = en}}</ref>.

24 sierpnia 2009 Field został uznany za winnego przez Wysoki Sąd (''High Court'') w Auckland za m.in. korupcję i łapownictwo<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.nzherald.co.nz/nz/news/article.cfm?c_id=1&objectid=10587391|tytuł = ''"Guilty verdicts for Taito Phillip Field"''|opublikowany = nzherald.co.nz|data = 4 sierpnia 2009|język = en}}</ref>. 6 października 2009 został skazany na sześć lat więzienia<ref>{{cytuj stronę|url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/8291953.stm|tytuł = ''"Jail for corrupt NZ politician"''|opublikowany = BBC|data = 6 października 2009|język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Field, Taito Phillip Hans}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Apii]]
[[Kategoria:Nowozelandzcy parlamentarzyści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1952]]
[[Kategoria:Zmarli w 2021]]

title: Taito Phillip Hans Field

Data i miejsce urodzenia: 26 września 1952 · Apia, Samoa Zachodnie

Data i miejsce śmierci: 23 września 2021 · Auckland

Okres:
od 15 kwietnia 2007
od 1993 · do 2008

Przynależność polityczna:
New Zealand Pacific Party
Partia Pracy


text:
# Język awera
Język awera – język papuaski używany w prowincji Papua w Indonezji. Należy do rodziny języków Równiny Jezior, tworząc samodzielną jej gałąź. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 70 osób.
Jego użytkownicy zamieszkują wieś Awera (dystrykt Wapoga, kabupaten Waropen).
Jest zagrożony wymarciem; najmłodsze pokolenie preferuje bowiem język indonezyjski, a w społeczności używany jest także język ansus (którym mówi ok. 100 mieszkańców wsi).
Nie wykształcił piśmiennictwa.

wikiname: plwiki

title: Język awera

in_language: pl

wikitext:
{{Język infobox
 | nazwa oryginalna = Awera
 | obszar           = [[Papua (prowincja)|Papua]] ([[Indonezja]])
 | liczba mówiących = 70 (2000){{r|Ethnologue}}
 | system pisma     =
 | klasyfikacja     = * [[Języki Równiny Jezior]]
* Język awera
 | język urzędowy   =
 | organ regulujący =
 | iso1             =
 | iso2             =
 | iso3             = awr
 | sil              =
 | dialekty         =
 | kod              =
 | mapka            =
 | opis             =
 | wikisłownik      =
}}
'''Język awera''' – [[Języki papuaskie|język papuaski]] używany w prowincji [[Papua (prowincja)|Papua]] w [[Indonezja|Indonezji]]. Należy do rodziny [[Języki Równiny Jezior|języków Równiny Jezior]], tworząc samodzielną jej gałąź. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 70 osób<ref name="Ethnologue" />.

Jego użytkownicy zamieszkują wieś Awera (dystrykt Wapoga, [[kabupaten]] Waropen){{odn|Clouse|1997|s=160}}<ref name="petabahasa" />.

Jest zagrożony wymarciem; najmłodsze pokolenie preferuje bowiem [[język indonezyjski]], a w społeczności używany jest także [[język ansus]] (którym mówi ok. 100 mieszkańców wsi){{odn|Wurm|2007|s=475}}<ref name="Ethnologue" />.

Nie wykształcił piśmiennictwa<ref name="Ethnologue"/>.

== Przypisy ==
<references responsive="">
<ref name="Ethnologue">{{Ethnologue |id=awr |tytuł=Awera |wydanie = 22 |archiwum = http://web.archive.org/web/20190606103611/https://www.ethnologue.com/language/awr |zarchiwizowano = 2019-06-06}}</ref>
<ref name="petabahasa">{{Cytuj stronę | tytuł = Bahasa Awera | praca = Peta Bahasa | opublikowany = Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan | url = https://petabahasa.kemdikbud.go.id/infobahasa.php?idb=295 | archiwum = http://archive.today/2024.09.05-041957/https://petabahasa.kemdikbud.go.id/infobahasa.php?idb=295 | zarchiwizowano = 2024-09-05 | data dostępu = 2024-09-05 | język = id }}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = Duane A. Clouse | rozdział = [http://sealang.net/archives/pl/pdf/PL-A85.133.pdf Towards a reconstruction and reclassification of the Lakes Plain languages of Irian Jaya] | data = 1997 | s = 133–236 | redaktor = Karl Franklin | tytuł = Papers in Papuan Linguistics No. 2 | seria = Pacific Linguistics A-85 | miejsce = Canberra | wydawca = Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University | isbn = 0858834421 | oclc = 38820247 | doi = 10.15144/PL-A85.133 | url = https://openresearch-repository.anu.edu.au/bitstream/1885/145737/1/PL-A85.pdf | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = Stephen A. Wurm | rozdział = Australasia and the Pacific | data = 2007 | s = 425–577 | redaktor = Christopher Moseley | tytuł = Encyclopedia of the World’s Endangered Languages | miejsce = Abingdon–New York | wydawca = Routledge | isbn = 978-0-2036-4565-9 978-0-7007-1197-0 | oclc = 47983733 | doi = 10.4324/9780203645659 | język = en }}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | tytuł = Awera | opublikowany = Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology | data dostępu = 2024-09-05 | url = https://lingweb.eva.mpg.de/channumerals/Awera.htm | język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Awera}}
[[Kategoria:Języki papuaskie]]
[[Kategoria:Języki Papui Zachodniej]]
[[Kategoria:Języki zagrożone wymarciem]]

title: Awera

Obszar: Papua (Indonezja)

title: Klasyfikacja genetyczna

Klasyfikacja genetyczna: - Języki Równiny Jezior - Język awera

title: Status oficjalny

UNESCO: 2 wrażliwy↗

Ethnologue: 7 wypierany↗

title: Kody języka

ISO 639-3: awr

IETF: awr

Ethnologue: awr

title: W Wikipedii

W Wikipedii: Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.


text:
# Kazaczij (obwód amurski)
Kazaczij (ros. Казачий) – wieś (ros. seło) w południowo-wschodniej Rosji, terytorialnie i administracyjnie należąca do rejonu archarinskiego, w obwodzie amurskim.
Według danych ze spisu z 2016 roku wieś zamieszkiwało 2 mieszkańców.

title: Kazaczij (obwód amurski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kazaczij
 |nazwa oryginalna             = Казачий
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Obwód amurski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Rejon archarinski|archarinski]]
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2016
 |liczba ludności              = 2<ref name="spis" />
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 49° 3′ 0″ N, 130° 49′ 0″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kazaczij''' ([[język rosyjski|ros.]] Казачий) – wieś ([[język rosyjski|ros.]] ''seło'') w południowo-wschodniej [[Rosja|Rosji]], terytorialnie i administracyjnie należąca do [[Rejon archarinski|rejonu archarinskiego]], w [[Obwód amurski|obwodzie amurskim]].

Według danych ze spisu z 2016 roku wieś zamieszkiwało 2 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://amurstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/amurstat/resources/d600c10043769f3eb9effbdd898fc419/07_1_4.htm | tytuł = Оценка численности постоянного населения Амурской области по городам и районам | data dostępu = 2024-05-21 | język = ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20160425164615/http://amurstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/amurstat/resources/d600c10043769f3eb9effbdd898fc419/07_1_4.htm | zarchiwizowano = 2016-04-25 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie archarinskim]]

title: KazaczijКазачий

Państwo: Rosja

Obwód: amurski

Okręg: archarinski

Populacja (2016) · • liczba ludności: · 2


text:
# Planetarium Śląskie
Planetarium Śląskie – największe i najstarsze planetarium i obserwatorium astronomiczne w Polsce. Zostało założone 4 grudnia 1955 roku w ówczesnym Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku (obecnie nazywany również Parkiem Śląskim) położonym w Chorzowie.

## Historia
Budowę Planetarium Śląskiego im. Mikołaja Kopernika rozpoczęto z okazji Roku Kopernikowskiego w 1953 roku. Zbudowano je na najwyższym wzniesieniu parku tzw. Górze Parkowej. Autorem projektu był architekt Zbigniew Solawa.

## Opis
W latach 1955–2018 centralnym urządzeniem Planetarium Śląskiego był potężny projektor, noszący również nazwę „planetarium” lub nazywany inaczej „UPP” (ang. Universal Projection Planetarium). Projektor został wyprodukowany przez zakłady Zeissa w Jenie. Waży on ponad 2 tony, natomiast wysokość przy pionowym ustawieniu wynosi 5 m. Odtwarza on wygląd nieba z dowolnego miejsca na Ziemi o dowolnej porze, naśladując rzeczywisty firmament. Ekranem projekcji jest największa w kraju kopuła o średnicy 23 metrów. Widownia może pomieścić 300 osób.
W trakcie remontu zainstalowano analogowy projektor Chiron III japońskiej firmy GoTo, który jest w stanie wyświetlić na mającym niemal 800 metrów kwadratowych sferycznym ekranie około 100 milionów gwiazd. System 10 cyfrowych rzutników SONY rozmieszczonych wokół ekranu jest w stanie wyświetlić na kopule dowolne ruchome obrazy w rozdzielczości True 8K.
W zespole budynków Planetarium Śląskiego znajduje się także obserwatorium astronomiczne (z największym w Polsce 30-centymetrowym refraktorem), kilkumetrowy zegar słoneczny, stacja klimatologiczna i stacja sejsmologiczna.
W 2022 roku zakończył się czteroletni proces przebudowy i modernizacji Planetarium Śląskiego, które zostało przekształcone w Planetarium – Śląski Park Nauki. Inwestycja pochłonęła 136 mln zł, pochodzących ze środków Unii Europejskiej, budżetu państwa i środków własnych województwa śląskiego. W dodatkowym budynku, zlokalizowanym głównie pod ziemią znalazło się miejsce dla interaktywnych ekspozycji. Uroczyste otwarcie miało miejsce 11 czerwca 2022 r.

## Nowe teleskopy w Planetarium Śląskim
28 grudnia 2023 r. w Obserwatorium Astronomicznym Planetarium Śląskiego oddano do użytku dwa nowe instrumenty astronomiczne. Planetarium Śląskie w Chorzowie wzbogaciło się o dwa nowoczesne instrumenty astronomiczne: teleskop optyczny oraz radioteleskop. Nowy teleskop optyczny PlaneWave CDK700, ze zwierciadłem o średnicy 70 cm i ogniskowej 4,54 m, zastąpił wysłużoną lunetę astronomiczną z 1955 roku. Jest to jedno z największych tego typu urządzeń w Polsce, umożliwiające zarówno prowadzenie badań naukowych, jak i obserwacje dla odwiedzających. Teleskop wyposażony jest w nowoczesną kamerę astronomiczną oraz zestaw filtrów i okularów, co pozwala na obserwacje nawet w warunkach zanieczyszczenia świetlnego. Obok zmodernizowanego budynku Planetarium zainstalowano radioteleskop Primalucelab Spider 500A z czaszą o średnicy 5 metrów. Działa on na długości fali 21 cm (1420 MHz), umożliwiając obserwacje Słońca, Księżyca oraz jasnych radioźródeł, a także wyznaczanie rozkładu wodoru w ramionach spiralnych Drogi Mlecznej. Dzięki tym nowoczesnym urządzeniom, odwiedzający mogą obserwować odległe galaktyki, mgławice, gromady gwiazd oraz inne obiekty kosmiczne, co czyni Planetarium Śląskie jednym z najnowocześniejszych parków nauki w Polsce

## Filatelistyka
Poczta Polska wyemitowała 15 września 1966 r. znaczek pocztowy przedstawiający Planetarium Śląskie o nominale 1,55 zł, w serii Turystyka. Autorem projektu znaczka był Cz. Kaczmarczyk, ryt wykonał B. Brandt. Znaczek wydrukowano techniką stalorytu, na papierze niepowlekanym, w nakładzie 102.020.100 szt. Pozostawał w obiegu do 31 grudnia 1994.
Kolejny raz wyemitowano znaczek z przedstawieniem Planetarium w Chorzowie 29 czerwca 2007 roku. Był to znaczek o nominale 3,55 zł, w serii Miasta polskie. Autorem projektu znaczka była M. Żyła-Kwiatkowska. Znaczek wydrukowano techniką rotograwiury, na papierze fluorescencyjnym, w nakładzie wielomilionowym.

## Galeria
- Planetarium Śląskie przed renowacją
- Radioteleskop Obserwatorium Astronomicznego Planetarium Śląskiego w Chorzowie
- Centrum sterowania radioteleskopu
- Pomnik Mikołaja Kopernika
- Obserwatorium astronomiczne w Planetarium Śląskim
- Sejsmografy krótkookresowe w Planetarium Śląskim
- Poziomy Sejsmograf Wiecherta w Planetarium Śląskim
- Były teleskop w Obserwatorium Astronomicznym Planetarium Śląskiego
- Zegar słoneczny na dziedzińcu

title: Planetarium Śląskie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 =  Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika w Chorzowie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A/399/13 z [[24 stycznia]] 2013 r.
 |zdjęcie               = Planetarium Ślaski Park Nauki.jpg
 |opis zdjęcia          = Planetarium, 2022
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-SL
 |miejscowość           = [[Chorzów]]
 |adres                 = Al. Planetarium 4, 41-500 Chorzów
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny = [[socrealizm]]
 |architekt             = [[Zbigniew Solawa]]
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = [[1955]]
 |przebudowy            = [[2018]]–[[2020]]
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Chorzów
 |współrzędne           = 50°17′26,35″N 18°59′32,29″E
 |opis miejsca          = Planetarium Śląskie
 |commons               = Category:Silesian Planetarium
 |www                   = http://www.planetarium.edu.pl/
}}
{{Obserwatorium infobox
 |nazwa             = Planetarium i Obserwatorium Śląskie
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           = Teleskop-Chorzow.jpg
 |opis grafiki      = Nowy teleskop optyczny  o średnicy zwierciadła 70 cm
 |inne nazwy        = Obserwatorium Astronomiczne Planetarium Śląskiego
 |państwo           = Polska
 |położenie         = Chorzów
 |wysokość          = 316 m
 |zarządzający      = Planetarium Śląskie
 |kod obserwatorium = 553
 |teleskopy         = 70 cm optyczny, Radioteleskop 5 m
 |kod mapy          = pusta
 |współrzędne       =
 |www               = https://www.planetarium.edu.pl/
 |commons           = Category:Silesian Planetarium
}}
'''Planetarium Śląskie''' – największe i najstarsze<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.planetarium.edu.pl/wczoraj|tytuł=Wczoraj|autor=|nazwisko=|imię=|data dostępu=2018-11-18|opublikowany=Planetarium Śląskie|język=}}</ref> [[planetarium]] i [[obserwatorium astronomiczne]] w [[Polska|Polsce]]. Zostało założone 4 grudnia 1955 roku w ówczesnym Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku (obecnie nazywany również [[Park Śląski|Parkiem Śląskim]]) położonym w [[Chorzów|Chorzowie]].

== Historia ==
Budowę Planetarium Śląskiego im. [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]] rozpoczęto z okazji ''Roku Kopernikowskiego'' w 1953 roku. Zbudowano je na najwyższym wzniesieniu parku tzw. ''Górze Parkowej''. Autorem projektu był architekt [[Zbigniew Solawa]].

== Opis ==
W latach 1955–2018 centralnym urządzeniem Planetarium Śląskiego był potężny [[Projektor gwiazdowy|projektor]], noszący również nazwę „planetarium” lub nazywany inaczej „UPP” ([[Język angielski|ang]]. ''Universal Projection Planetarium''). Projektor został wyprodukowany przez zakłady ''[[Carl Zeiss (przedsiębiorstwo)|Zeissa]]'' w [[Jena|Jenie]]. Waży on ponad 2 [[tona|tony]], natomiast wysokość przy pionowym ustawieniu wynosi 5 m. Odtwarza on wygląd nieba z dowolnego miejsca na Ziemi o dowolnej porze, naśladując rzeczywisty [[sfera niebieska|firmament]]. Ekranem projekcji jest największa w kraju kopuła o średnicy 23 metrów. Widownia może pomieścić 300 osób.

W trakcie remontu zainstalowano analogowy projektor Chiron III japońskiej firmy GoTo, który jest w stanie wyświetlić na mającym niemal 800 metrów kwadratowych sferycznym ekranie około 100 milionów gwiazd. System 10 cyfrowych rzutników SONY rozmieszczonych wokół ekranu jest w stanie wyświetlić na kopule dowolne ruchome obrazy w rozdzielczości True 8K.<ref>{{Cytuj |tytuł = Śląski Park Nauki - Planetarium – Śląski Park Nauki |data dostępu = 2022-10-14 |opublikowany = www.planetarium.edu.pl |url = https://www.planetarium.edu.pl/index/slaski-park-nauki.html}}</ref>

W zespole budynków Planetarium Śląskiego znajduje się także obserwatorium astronomiczne (z największym w Polsce 30-centymetrowym [[teleskop|refraktorem]]), kilkumetrowy [[zegar słoneczny]], stacja klimatologiczna i [[stacja sejsmologiczna]].

W 2022 roku zakończył się czteroletni proces przebudowy i modernizacji Planetarium Śląskiego, które zostało przekształcone w Planetarium – Śląski Park Nauki. Inwestycja pochłonęła 136 mln zł, pochodzących ze środków [[Unia Europejska|Unii Europejskiej]], budżetu państwa i środków własnych województwa śląskiego<ref name="mśl">{{Cytuj pismo | nazwisko = Śliwa | imię = Marcin | tytuł = Planetarium-Śląski Park Nauki: rozpoczynamy odliczanie do otwarcia | czasopismo = Nasz Tygodnik | strony = 4 | język = pl | data = 20 maja 2022}}</ref>. W dodatkowym budynku, zlokalizowanym głównie pod ziemią znalazło się miejsce dla interaktywnych ekspozycji<ref>{{Cytuj |tytuł = O Planetarium - Planetarium – Śląski Park Nauki |data dostępu = 2022-10-14 |opublikowany = www.planetarium.edu.pl |url = https://www.planetarium.edu.pl/index/o-nas.html}}.</ref>. Uroczyste otwarcie miało miejsce 11 czerwca 2022 r.

== Nowe teleskopy w Planetarium Śląskim ==
28 grudnia 2023 r. w Obserwatorium Astronomicznym Planetarium Śląskiego oddano do użytku dwa nowe instrumenty astronomiczne. Planetarium Śląskie w Chorzowie wzbogaciło się o dwa nowoczesne instrumenty astronomiczne: teleskop optyczny oraz radioteleskop. Nowy teleskop optyczny PlaneWave CDK700, ze zwierciadłem o średnicy 70 cm i ogniskowej 4,54 m, zastąpił wysłużoną lunetę astronomiczną z 1955 roku. Jest to jedno z największych tego typu urządzeń w Polsce, umożliwiające zarówno prowadzenie badań naukowych, jak i obserwacje dla odwiedzających. Teleskop wyposażony jest w nowoczesną kamerę astronomiczną oraz zestaw filtrów i okularów, co pozwala na obserwacje nawet w warunkach zanieczyszczenia świetlnego. Obok zmodernizowanego budynku Planetarium zainstalowano radioteleskop Primalucelab Spider 500A z czaszą o średnicy 5 metrów. Działa on na długości fali 21 cm (1420 MHz), umożliwiając obserwacje Słońca, Księżyca oraz jasnych radioźródeł, a także wyznaczanie rozkładu wodoru w ramionach spiralnych Drogi Mlecznej. Dzięki tym nowoczesnym urządzeniom, odwiedzający mogą obserwować odległe galaktyki, mgławice, gromady gwiazd oraz inne obiekty kosmiczne, co czyni Planetarium Śląskie jednym z najnowocześniejszych parków nauki w Polsce<ref>{{Cytuj |tytuł = Planetarium ma jeden z największych teleskopów w Polsce. Każdy będzie mógł go wypróbować |data dostępu = 2024-12-29 |opublikowany = Katowice24 |url = https://katowice24.info/planetarium-ma-jeden-z-najwiekszych-teleskopow-w-polsce-kazdy-bedzie-mogl-go-wyprobowac/?utm_source=chatgpt.com |język = pl}}</ref>

== Filatelistyka ==
[[Poczta Polska]] wyemitowała 15 września 1966 r. [[znaczek pocztowy]] przedstawiający Planetarium Śląskie o nominale 1,55 [[złoty|zł]], w serii ''Turystyka''. Autorem projektu znaczka był Cz. Kaczmarczyk, ryt wykonał B. Brandt. Znaczek wydrukowano techniką [[staloryt]]u, na papierze niepowlekanym, w nakładzie 102.020.100 szt. Pozostawał w obiegu do 31 grudnia 1994<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.kzp.pl/index.php?artykul=kat-zn-1966-zn1557 | tytuł = Turystyka| autor =Marek Jedziniak | opublikowany =www.kzp.pl | data = | język =pl | data dostępu = 2018-06-03}}</ref>.

Kolejny raz wyemitowano znaczek z przedstawieniem Planetarium w Chorzowie 29 czerwca 2007 roku. Był to znaczek o nominale 3,55 zł, w serii ''Miasta polskie''. Autorem projektu znaczka była M. Żyła-Kwiatkowska. Znaczek wydrukowano techniką [[Rotograwiura|rotograwiury]], na papierze fluorescencyjnym, w nakładzie wielomilionowym<ref>{{Cytuj stronę |url =https://www.kzp.pl/index.php?artykul=kat-zn-2007-zn4171 |tytuł =2007.06.29 Miasta polskie |autor =Marek Jedziniak |opublikowany = www.kzp.pl|data = |język = pl|data dostępu = 2022-12-28}}</ref>.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:WPKiW - Planetarium 01.JPG|Planetarium Śląskie przed renowacją
Plik:Radioteleskop-Chorzw.jpg|Radioteleskop Obserwatorium Astronomicznego Planetarium Śląskiego w Chorzowie
Plik:Centrum sterowania radioteleskopu.jpg|Centrum sterowania radioteleskopu
Plik:Kopernik pomnik.jpg|[[Pomnik Mikołaja Kopernika w Chorzowie|Pomnik Mikołaja Kopernika]]
Plik:Obserwatorium astronomiczne.JPG|Obserwatorium astronomiczne w Planetarium Śląskim
Plik:Sejsmografy krótkookresowe.JPG|Sejsmografy krótkookresowe w Planetarium Śląskim
Plik:Sejsmograf Wiecherta Poziomy.JPG|Poziomy Sejsmograf Wiecherta w Planetarium Śląskim
Plik:TeleskopPlanetariumŚląskie.JPG|Były teleskop w Obserwatorium Astronomicznym Planetarium Śląskiego
Plik:Silesian Planetarium Sundial DSCI02221.jpg|Zegar słoneczny na dziedzińcu
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Spodek (hala widowiskowa)]]
* [[Olimpiada Astronomiczna|Olimpiada astronomiczna]] organizowana przez Planetarium Śląskie

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku'', red. Ewa Chojecka, wydawca: Muzeum Śląskie, Katowice 2004, {{ISBN|83-87455-77-6}}, s. 450.
* [https://archive.ph/20130416093352/http://panoramyjutra.pl/planetarium-slaskie/ Zdjęcia panoramiczne wnętrz planetarium]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.planetarium.edu.pl/ Strona internetowa Planetarium Śląskiego] {{lang|en|pl}}
* [https://www.chorzow-mbp.sowa.pl/sowacgi.php?KatID=2&typ=repl&plnk=q__Planetarium&sort=byscore&view=1 Bibliografia Chorzowa, hasło: Planetarium]

{{Śląkfa – Wydawca Roku}}

[[Kategoria:Planetaria w Polsce]]
[[Kategoria:Obserwatoria astronomiczne w Polsce]]
[[Kategoria:Park Śląski]]
[[Kategoria:Muzea w Chorzowie]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1955|chorzów]]
[[Kategoria:Architektura socrealistyczna w województwie śląskim]]
[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Chorzowie]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Chorzowie]]

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Miejscowość: Chorzów

Adres: Al. Planetarium 4, 41-500 Chorzów

Styl architektoniczny: socrealizm

Architekt: Zbigniew Solawa

title: Planetarium i Obserwatorium Śląskie

Położenie: Chorzów

Zarządzający: Planetarium Śląskie


text:
# Taktyka salami
Taktyka salami (węg. szalámitaktika) – określenie praktyki stopniowego eliminowania (krok po kroku) przedstawicielstwa partii demokratycznych oraz przejęcia władzy przez komunistów w państwach zajętych podczas II wojny światowej przez Armię Czerwoną i znajdujących się odtąd w strefie wpływów ZSRR. Definicja stalinowskiego planu została określona przez węgierskiego komunistę Mátyása Rákosiego.
Na skuteczność taktyki salami wpływała obecność w poszczególnych krajach Armii Czerwonej, co pozwalało na umocnienie słabej organizacji tamtych partii komunistycznych. Ich celem było przejęcie pełnej władzy w danych państwach, toteż komuniści zawierali przejściowe koalicje z odrębnymi partiami lewicowymi bądź centrowymi, przejmując strategiczne urzędy państwowe. Następnie przy użyciu propagandy i doskonalonego aparatu terroru komuniści oskarżali koalicjantów o poglądy faszystowskie i antyradzieckie, zwalczając ich i przejmując pełną władzę państwową. Władze komunistyczne przejęły w ten sposób (w latach 1945–1947) rządy w Polsce, na Węgrzech, w Rumunii, Jugosławii, Bułgarii i Albanii; komuniści umocnili również swoją pozycję w radzieckiej strefie okupacyjnej w Niemczech. Natomiast w Czechosłowacji partia komunistyczna usiłowała zdobyć władzę metodą legalną; po niepowodzeniu dokonała udanego zamachu stanu w 1948 roku.

title: Taktyka salami

wikitext:
'''Taktyka salami''' ([[język węgierski|węg.]] ''szalámitaktika'') – określenie praktyki stopniowego eliminowania (krok po kroku) przedstawicielstwa partii demokratycznych oraz przejęcia władzy przez [[komunizm|komunistów]] w państwach zajętych podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] przez [[Armia Czerwona|Armię Czerwoną]] i znajdujących się odtąd w strefie wpływów [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Definicja [[stalinizm|stalinowskiego]] planu została określona przez węgierskiego komunistę [[Mátyás Rákosi|Mátyása Rákosiego]]<ref>{{cytuj| tytuł=Z dziejów węgierskiej państwowości| autor=Pawlak Agnieszka |opublikowany=Dwumiesięcznik społeczno-
polityczny „Realia”| data=czerwiec 2009| s=105}}</ref>.

Na skuteczność taktyki salami wpływała obecność w poszczególnych krajach [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], co pozwalało na umocnienie słabej organizacji tamtych partii komunistycznych<ref name="Best-220">{{cytuj książkę|nazwisko=Best|imię=Antony|tytuł=An International History of the Twentieth Century and Beyond|wydawca=Routledge|miejsce=Abingdon|data=2008|strony=220|isbn=0-203-88986-X}}</ref>. Ich celem było przejęcie pełnej władzy w danych państwach, toteż komuniści zawierali przejściowe koalicje z odrębnymi partiami lewicowymi bądź centrowymi, przejmując strategiczne urzędy państwowe. Następnie przy użyciu propagandy i doskonalonego aparatu terroru komuniści oskarżali koalicjantów o poglądy faszystowskie i antyradzieckie, zwalczając ich i przejmując pełną władzę państwową<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Phillips|imię=Steve|tytuł=The Cold War: Conflict in Europe and Asia|wydawca=Heinemann|data=2001|strony=33}}</ref>. Władze komunistyczne przejęły w ten sposób (w latach 1945–1947) rządy w Polsce, na Węgrzech, w Rumunii, Jugosławii, Bułgarii i Albanii; komuniści umocnili również swoją pozycję w [[Radziecka strefa okupacyjna w Niemczech|radzieckiej strefie okupacyjnej w Niemczech]]. Natomiast w Czechosłowacji partia komunistyczna usiłowała zdobyć władzę metodą legalną; po niepowodzeniu dokonała udanego [[Praski zamach stanu 1948|zamachu stanu w 1948 roku]]<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Phillips|imię=Steve|tytuł=The Cold War: Conflict in Europe and Asia|wydawca=Heinemann|data=2001|strony=33–34}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Encyklopedia Białych Plam'', t. XVII, Radom 2000.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Stalinizm]]
[[Kategoria:Zimna wojna]]


text:
# Jeferson Caraballo
Jeferson Tony Caraballo Pinto (ur. 8 maja 2002 w Ciudad Bolívar) – wenezuelski piłkarz występujący na pozycji środkowego pomocnika, od 2024 roku zawodnik Monagas.

title: Jeferson Caraballo

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Jeferson Caraballo
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Jeferson Tony Caraballo Pinto
 |data urodzenia          = 8 maja 2002
 |miejsce urodzenia       = [[Ciudad Bolívar]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 173 cm
 |pozycja                 = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[Monagas SC|Monagas]]
 |numer w klubie          = 18
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2019 ! [[Fundación AIFI]]
! 2020 ! [[Carabobo FC|Carabobo]] ! 11 ! 0
! 2021–2023 ! [[Fundación AIFI]]
! 2023 ! → [[Mineros de Guayana|Mineros]] (wyp.) ! 11 ! 2
! 2024– ! [[Monagas SC|Monagas]] ! 33 ! 1
 |data seniorzy           = 2 marca 2025
 |kariera reprezentacyjna =
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jeferson Tony Caraballo Pinto''' (ur. [[8 maja]] [[2002]] w [[Ciudad Bolívar]]) – [[Wenezuela|wenezuelski]] [[piłkarz]] występujący na pozycji środkowego [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]], od 2024 roku zawodnik [[Monagas SC|Monagas]].

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=744445|nazwa=Jeferson Caraballo|data dostępu=2025-03-02}}
* {{soccerway|p|id=651211|nazwa=J. Caraballo|data dostępu=2025-03-02}}

{{SORTUJ:Caraballo, Jeferson}}
[[Kategoria:Wenezuelscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Carabobo FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Mineros de Guayana]]
[[Kategoria:Piłkarze Monagas SC]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ciudad Bolívar]]
[[Kategoria:Urodzeni w 2002]]

title: · Jeferson Caraballo

Pełne imię i nazwisko: Jeferson Tony Caraballo Pinto

Data i miejsce urodzenia: 8 maja 2002 · Ciudad Bolívar

Pozycja: pomocnik

Klub: Monagas

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Fundación AIFI

Carabobo · 11 · (0)

Fundación AIFI

→ Mineros (wyp.) · 11 · (2)

Monagas · 33 · (1)


text:
# Trofeo Colombino
Trofeo Colombino - coroczny turniej piłkarski rozgrywany w hiszpańskiej Huelvie. Jego organizatorem jest klub Recreativo Huelva. Turniej organizowany jest od 1965. Zwycięzca w nagrodę otrzymuje puchar w kształcie karaweli. Ostatnim triumfatorem rozgrywek była Recreativo Huelva, która pokonała Getafe CF.
Jedynym polskim klubem który zdobył ten puchar była Stal Mielec w roku 1978. Rok później mielecka drużyna zajęła 4. miejsce.

## Rezultaty
| Rok  | Miejsce                 | Miejsce              | Miejsce                 | Miejsce              |
| Rok  | I                       | II                   | III                     | IV                   |
| ---- | ----------------------- | -------------------- | ----------------------- | -------------------- |
| 1965 | Recreativo Huelva       | Genoa CFC            | Racing Paryż            |                      |
| 1966 | Atlético Madryt         | Recreativo Huelva    | Stade de Reims          | Os Belenenses        |
| 1967 | Recreativo Huelva       | Sevilla FC           | Vitória Setúbal         | Olympique Lyon       |
| 1968 | Real Betis              | Recreativo Huelva    | Atletico Rio            | FAR Rabat            |
| 1969 | São Paulo Futebol Clube | Real Madryt          | RSC Anderlecht          | UD Las Palmas        |
| 1970 | Real Madryt             | Spartak Moskwa       | Standard Liège          | Sevilla FC           |
| 1971 | Újpesti Dózsa           | CSKA Moskwa          | Real Madryt             | Real Betis           |
| 1972 | Atlético Madryt         | Slovan Bratysława    | Fluminense FC           | Valencia CF          |
| 1973 | Dinamo Tbilisi          | SL Benfica           | Derby County            | Atlético Madryt      |
| 1974 | Feyenoord Rotterdam     | Újpesti Dózsa        | Real Betis              | Bayern Monachium     |
| 1975 | Sevilla FC              | Athletic Bilbao      | River Plate             | Dinamo Tbilisi       |
| 1976 | Partizan Belgrad        | Atlético Madryt      | Manchester City         | Real Betis           |
| 1977 | Recreativo Huelva       | Budapest Honvéd      | Újpesti Dózsa           | Real Sociedad        |
| 1978 | Stal Mielec             | FC Dinamo Bukareszt  | Sevilla FC              | Recreativo Huelva    |
| 1979 | Recreativo Huelva       | KSK Beveren          | Real Betis              | Stal Mielec          |
| 1980 | CR Vasco da Gama        | Recreativo Huelva    | Espanyol Barcelona      | Dinamo Zagrzeb       |
| 1981 | Athletic Bilbao         | FC Barcelona         | Atlético Madryt         | Recreativo Huelva    |
| 1982 | Nottingham Forest F.C.  | Recreativo Huelva    | Sevilla FC              | Athletic Bilbao      |
| 1983 | Real Betis              | Club América         | América Rio             | Recreativo Huelva    |
| 1984 | Real Madryt             | Recreativo Huelva    | Real Betis              | Málaga CF            |
| 1985 | Sevilla FC              | Atlético Madryt      | Botafogo                | Recreativo Huelva    |
| 1986 | Recreativo Huelva       | Manchester City      | FC Barcelona            | Sevilla FC           |
| 1987 | Recreativo Huelva       | SL Benfica           | Espanyol Barcelona      | Real Betis           |
| 1988 | CR Flamengo             | Recreativo Huelva    | Cruzeiro EC             | Real Saragossa       |
| 1989 | Real Madryt             | Spartak Moskwa       | Real Betis              | Recreativo Huelva    |
| 1990 | Athletic Bilbao         | Recreativo Huelva    | Atlético Madryt         | Real Betis           |
| 1991 | Atlético Madryt         | Sevilla FC           | Recreativo Huelva       | Spartak Moskwa       |
| 1992 | reprezentacja Chile     | SL Benfica           | reprezentacja Urugwaju  | Recreativo Huelva    |
| 1993 | Atlético Madryt         | UC Sampdoria         | São Paulo Futebol Clube | Sevilla FC           |
| 1994 | Real Saragossa          | Real Betis           | Atlético Madryt         |                      |
| 1995 | Real Betis              | Mérida UD            | Recreativo Huelva       |                      |
| 1996 | Sevilla FC              | Recreativo Huelva    | Real Valladolid         | Real Betis           |
| 1997 | Grêmio                  | Sevilla FC           | Real Saragossa          | Recreativo Huelva    |
| 1998 | Recreativo Huelva       | Real Sociedad        | Real Betis              | Olympiakos SFP       |
| 1999 | Athletic Bilbao         | Málaga CF            | Recreativo Huelva       | PSV Eindhoven        |
| 2000 | Recreativo Huelva       | Real Betis           | UD Las Palmas           | Málaga CF            |
| 2001 | Celta Vigo              | CD Tenerife          | Recreativo Huelva       | Osasuna Pampeluna    |
| 2002 | Atlético Madryt         | Recreativo Huelva    | Sevilla FC              | Espanyol Barcelona   |
| 2003 | Recreativo Huelva       | Málaga CF            | Sevilla FC              | Panathinaikos AO     |
| 2004 | Recreativo Huelva       | Málaga CF            | Real Sociedad           | Real Betis           |
| 2005 | Sevilla FC              | Recreativo Huelva    | Athletic Bilbao         |                      |
| 2006 | Sporting CP             | Recreativo Huelva    | Sevilla FC              | Bolton Wanderers     |
| 2007 | Parma                   | Recreativo Huelva    | Real Saragossa          |                      |
| 2008 | Recreativo Huelva       | Athletic Bilbao      | Málaga CF               |                      |
| 2009 | Real Betis              | Real Saragossa       | Recreativo Huelva       |                      |
| 2010 | Recreativo Huelva       | Sporting Gijon       | Atlético Madryt         | Montevideo Wanderers |
| 2011 | Atlético Madryt         | Recreativo Huelva    |                         |                      |
| 2012 | Getafe CF               | Recreativo Huelva    | Sporting CP             | Moghreb Tétouan      |
| 2013 | Levante UD              | Delfino Pescara 1936 | Recreativo Huelva       | SC Olhanense         |
| 2014 | FC Barcelona            | Recreativo Huelva    |                         |                      |
| 2015 | Real Betis              | Recreativo Huelva    |                         |                      |
| 2016 | Recreativo Huelva       | Córdoba CF           | Real Betis              |                      |
| 2017 | Recreativo Huelva       | Getafe CF            |                         |                      |

title: Trofeo Colombino

wikitext:
'''Trofeo Colombino''' - coroczny turniej piłkarski rozgrywany w [[Hiszpania|hiszpańskiej]] [[Huelva|Huelvie]]. Jego organizatorem jest klub [[Recreativo Huelva]]. Turniej organizowany jest od [[1965]]. Zwycięzca w nagrodę otrzymuje puchar w kształcie [[karawela|karaweli]]. Ostatnim triumfatorem rozgrywek była Recreativo Huelva, która pokonała Getafe CF.

Jedynym polskim klubem który zdobył ten puchar była [[FKS Stal Mielec|Stal Mielec]] w roku 1978. Rok później mielecka drużyna zajęła 4. miejsce.

== Rezultaty ==
{|class=wikitable width=85%
!rowspan=2|Rok
!colspan=4|Miejsce
|-
!width=25%|I
!width=25%|II
!width=25%|III
!width=25%|IV
|-
||1965 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ITA}} [[Genoa CFC]] ||{{flaga|FRA}} [[Racing Club de France Football 92|Racing Paryż]] ||
|-
||1966 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|FRA}} [[Stade Reims|Stade de Reims]] ||{{flaga|PRT}} [[CF Os Belenenses|Os Belenenses]]
|-
||1967 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|PRT}} [[Vitória Setúbal]] ||{{flaga|FRA}} [[Olympique Lyon]]
|-
||1968 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|BRA}} [[Atlético Concepción Banda del Río Salí|Atletico Rio]] ||{{flaga|MAR}} [[FAR Rabat]]
|-
||1969 ||{{flaga|BRA}} [[São Paulo FC|São Paulo Futebol Clube]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Madryt]] ||{{flaga|BEL}} [[RSC Anderlecht]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[UD Las Palmas]]
|-
||1970 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Madryt]] ||{{flaga|SUN}} [[Spartak Moskwa (piłka nożna)|Spartak Moskwa]] ||{{flaga|BEL}} [[Standard Liège]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Sevilla FC]]
|-
||1971 ||{{flaga|HUN}} [[Újpest FC|Újpesti Dózsa]] ||{{flaga|SUN}} [[CSKA Moskwa (piłka nożna)|CSKA Moskwa]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Madryt]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Betis]]
|-
||1972 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|CSK}} [[Slovan Bratysława (piłka nożna)|Slovan Bratysława]] ||{{flaga|BRA}} [[Fluminense FC]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Valencia CF]]
|-
||1973 ||{{flaga|SUN}} [[Dinamo Tbilisi]] ||{{flaga|PRT}} [[SL Benfica]] ||{{flaga|ENG}} [[Derby County F.C.|Derby County]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Atlético Madryt]]
|-
||1974 ||{{flaga|NLD}} [[Feyenoord|Feyenoord Rotterdam]] ||{{flaga|HUN}} [[Újpest FC|Újpesti Dózsa]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Betis]] ||{{flaga|DEU}} [[Bayern Monachium]]
|-
||1975 ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Athletic Bilbao]] ||{{flaga|ARG}} [[Club Atlético River Plate|River Plate]] ||{{flaga|SUN}} [[Dinamo Tbilisi]]
|-
||1976 ||{{flaga|YUG|SFR}} [[FK Partizan Belgrad|Partizan Belgrad]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ENG}} [[Manchester City F.C.|Manchester City]] ||{{flaga|ESP|wariant=1938}} [[Real Betis]]
|-
||1977 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|HUN}} [[Budapest Honvéd FC|Budapest Honvéd]] ||{{flaga|HUN}} [[Újpest FC|Újpesti Dózsa]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Sociedad]]
|-
||1978 ||{{flaga|POL}} [[FKS Stal Mielec|Stal Mielec]] ||{{flaga|ROU}} [[FC Dinamo Bukareszt]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1979 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|BEL}} [[KSK Beveren]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|POL}} [[FKS Stal Mielec|Stal Mielec]]
|-
||1980 ||{{flaga|BRA}} [[CR Vasco da Gama]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[RCD Espanyol|Espanyol Barcelona]] ||{{flaga|YUG|SFR}} [[Dinamo Zagrzeb]]
|-
||1981 ||{{flaga|ESP}} [[Athletic Bilbao]] ||{{flaga|ESP}} [[FC Barcelona]] ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1982 ||{{flaga|ENG}} [[Nottingham Forest F.C.]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Athletic Bilbao]]
|-
||1983 ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|MEX}} [[Club América]] ||{{flaga|BRA}} [[América Rio]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1984 ||{{flaga|ESP}} [[Real Madryt]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[Málaga CF]]
|-
||1985 ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|BRA}} [[Botafogo F.R.|Botafogo]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1986 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ENG}} [[Manchester City F.C.|Manchester City]] ||{{flaga|ESP}} [[FC Barcelona]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]]
|-
||1987 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|PRT}} [[SL Benfica]] ||{{flaga|ESP}} [[RCD Espanyol|Espanyol Barcelona]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]]
|-
||1988 ||{{flaga|BRA}} [[CR Flamengo]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|BRA}} [[Cruzeiro EC]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Saragossa]]
|-
||1989 ||{{flaga|ESP}} [[Real Madryt]] ||{{flaga|SUN}} [[Spartak Moskwa (piłka nożna)|Spartak Moskwa]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1990 ||{{flaga|ESP}} [[Athletic Bilbao]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]]
|-
||1991 ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|SUN}} [[Spartak Moskwa (piłka nożna)|Spartak Moskwa]]
|-
||1992 ||{{flaga|CHL}} [[Reprezentacja Chile w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacja Chile]] ||{{flaga|PRT}} [[SL Benfica]] ||{{flaga|URY}} [[Reprezentacja Urugwaju w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacja Urugwaju]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1993 ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ITA}} [[UC Sampdoria]] ||{{flaga|BRA}} [[São Paulo FC|São Paulo Futebol Clube]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]]
|-
||1994 ||{{flaga|ESP}} [[Real Saragossa]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||
|-
||1995 ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[Mérida UD]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||
|-
||1996 ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Valladolid]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]]
|-
||1997 ||{{flaga|BRA}} [[Grêmio Porto Alegre|Grêmio]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Saragossa]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]]
|-
||1998 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Sociedad]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|GRC}} [[Olympiakos SFP]]
|-
||1999 ||{{flaga|ESP}} [[Athletic Bilbao]] ||{{flaga|ESP}} [[Málaga CF]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|NLD}} [[PSV Eindhoven]]
|-
||2000 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[UD Las Palmas]] ||{{flaga|ESP}} [[Málaga CF]]
|-
||2001 ||{{flaga|ESP}} [[Celta Vigo]] ||{{flaga|ESP}} [[CD Tenerife]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[CA Osasuna|Osasuna Pampeluna]]
|-
||2002 ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[RCD Espanyol|Espanyol Barcelona]]
|-
||2003 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Málaga CF]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|GRC}} [[Panathinaikos AO]]
|-
||2004 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Málaga CF]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Sociedad]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]]
|-
||2005 ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Athletic Bilbao]] ||
|-
||2006 ||{{flaga|PRT}} [[Sporting CP]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Sevilla FC]] ||{{flaga|ENG}} [[Bolton Wanderers F.C.|Bolton Wanderers]]
|-
||2007 ||{{flaga|ITA}} [[Parma F.C.|Parma]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Saragossa]] ||
|-
||2008 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Athletic Bilbao]] ||{{flaga|ESP}} [[Málaga CF]] ||
|-
||2009 ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Saragossa]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||
|-
||2010 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Sporting Gijón|Sporting Gijon]] ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|URY}} [[Montevideo Wanderers]]
|-
||2011 ||{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] || ||
|-
||2012 ||{{flaga|ESP}} [[Getafe CF]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|PRT}} [[Sporting CP]] ||{{flaga|MAR}} [[Moghreb Tétouan]]
|-
||2013 ||{{flaga|ESP}} [[Levante UD]] ||{{flaga|ITA}} [[Delfino Pescara 1936]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] || {{flaga|PRT}} [[SC Olhanense]]
|-
||2014 ||{{flaga|ESP}} [[FC Barcelona]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] || ||
|-
||2015 ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] || ||
|-
||2016 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Córdoba CF]] ||{{flaga|ESP}} [[Real Betis]] ||
|-
||2017 ||{{flaga|ESP}} [[Recreativo Huelva]] ||{{flaga|ESP}} [[Getafe CF]] || ||
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.recreativohuelva.com/pag/palmares_colombino1.asp | tytuł = Dział "Trofeo Colombino" z wykazem meczów i innymi informacjami na stronie Recreativo Huelva | opublikowany = recreativohuelva.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080705054831/http://www.recreativohuelva.com/pag/palmares_colombino1.asp | zarchiwizowano = 2008-07-05}}

{{Międzynarodowe towarzyskie turnieje piłkarskie w Hiszpanii}}

[[Kategoria:Międzynarodowe rozgrywki klubowe w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Rozgrywki piłkarskie w Hiszpanii]]


text:
# Arthur Lowe
Arthur Lowe (ur. 22 września 1915 w Hayfield, zm. 15 kwietnia 1982 w Birmingham) – brytyjski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, współcześnie pamiętany przede wszystkim z seriali Coronation Street i Armia tatuśka.

## Życiorys

### Młodość i lata wojenne
Pochodził z robotniczej rodziny; jego ojciec pracował na kolei w dziale odpowiedzialnym za transport obwoźnych teatrów specjalnymi pociągami. Tuż przed wybuchem II wojny światowej zgłosił się na ochotnika do British Army. Kłopoty ze wzrokiem (całe życie nosił okulary o wysokiej mocy) uniemożliwiły mu służbę frontową, z tego powodu jego udział w wojnie ograniczył się do służby w bazach na Bliskim Wschodzie w charakterze technika radarowego. Armię opuścił pod koniec wojny w stopniu starszego sierżanta.

### Kariera aktorska
Jeszcze w 1945 dołączył do zespołu teatru repertuarowego w Manchesterze, następnie występował w innych teatrach tego typu w całym kraju, w końcu trafił na West End, gdzie stał się cenionym aktorem charakterystycznym w musicalach.
W 1960 otrzymał swoją pierwszą poważną rolę telewizyjną, którą był Leonard Swindley, jeden z bohaterów opery mydlanej Coronation Street. Lowe występował tam przez pięć lat. Jego postać okazała się na tyle popularna, iż w 1966 otrzymała własny serial Pardon the Expression, utrzymany w konwencji sitcomu i kontynuowany w 1967 jako Turn out the Lights. W 1968 Lowe został obsadzony w rozgrywającym się w czasie II wojny światowej serialu Armia tatuśka, który przyniósł mu największą popularność. Grał tam kapitana Mainwaringa, pompatycznego dyrektora banku w nadmorskiej miejscowości i zarazem dowódcę lokalnej jednostki Home Guard, pełnego kompleksów z powodu swojego niskiego pochodzenia społecznego. Lowe negatywnie oceniał poziom produkowanych wówczas sitcomów i obawiał się, że zostanie zmuszony do udziału w scenach urągających jego godności. Dlatego też w jego kontrakcie na udział w Armii... znalazł się zapis, iż w żadnym razie nie będzie występował bez spodni.
Równolegle z karierą telewizyjną kontynuował występy teatralne. W 1968 został osobiście zaproszony przez Laurence’a Oliviera do zespołu Królewskiego Teatru Narodowego, gdzie występował m.in. w sztuce Home and Beauty Williama Somerseta Maughama i w Burzy Szekspira, w której jego partnerem scenicznym był m.in. John Gielgud. Należał także do ulubionych aktorów Lindsaya Andersona, jednego z głównych reżyserów z nurtu brytyjskich „młodych gniewnych” z lat 60. Wystąpił we wszystkich częściach jego głośnej trylogii, na którą składały się filmy Jeżeli... (1968), Szczęśliwy człowiek (1973) i Szpital Britannia (1982).
W 1977 produkcja Armii tatuśka dobiegła końca, zaś Lowe otrzymał rolę główną w kolejnym sitcomie, Bless Me Father (Pobłogosław mnie, Ojcze), w którym wcielał się w starszego już irlandzkiego księdza, który zostaje proboszczem katolickiej parafii w Londynie. W ostatnich latach swojej kariery Lowe zgadzał się występować w teatrze wyłącznie wspólnie ze swoją żoną, Joan Cooper, również aktorką. Była uznawana za dużo słabszą warsztatowo od męża, w związku z czym grali głównie w komercyjnych spektaklach w prowincjonalnych teatrach.

### Choroba i śmierć
Pod koniec życia Lowe zmagał się z narastającym problemem alkoholowym oraz z narkolepsją. W związku z tą ostatnią chorobą miewał bardzo kłopotliwe epizody katapleksji, które osoby postronne uznawały często za zasypianie w nieodpowiednich momentach lub wręcz objawy upojenia alkoholowego.
14 kwietnia 1982 doznał udaru mózgu, gdy odpoczywał w swojej garderobie w teatrze w Birmingham między dwoma granymi tego dnia spektaklami. Został przewieziony do szpitala, gdzie zmarł nad ranem następnego dnia. Na życzenie jego żony, która nie chciała przerywać trwającej trasy teatralnej, jego ciało zostało skremowane już w Birmingham (choć mieszkali w Londynie), a prochy rozrzucone w specjalnym ogrodzie pamięci obok krematorium. Pogrzeb był bardzo skromny i odbył się bez udziału żony aktora, która grała tego dnia spektakl w Belfaście. Bardziej uroczyste pożegnanie Lowe’a miało miejsce w maju 1982 w Londynie.

### Nagrody i wyróżnienia
W 1973 Lowe otrzymał Nagrodę Filmową BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie Szczęśliwy człowiek. Był także sześciokrotnie nominowany do Nagrody Telewizyjnej BAFTA, w tym pięć razy za swoje występy w serialu Armia tatuśka. Szóstą nominację otrzymał łącznie za role w miniserialu David Copperfield i filmie telewizyjnym Microbes and Men (obie produkcje z 1974).

### Upamiętnienie
W czerwcu 2010 Jimmy Perry i David Croft uroczyście odsłonili pomnik Lowe’a jako kapitana Mainwaringa, który znajduje się w miasteczku Thetford w hrabstwie Norfolk, gdzie realizowano zdjęcia plenerowe do Armii tatuśka.

title: Arthur Lowe

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Arthur Lowe
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Dads35.JPG
 |opis grafiki              = Pomnik Arthura Lowe’a (jako kapitana Mainwaringa) w [[Thetford]]
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[22 września]] [[1915]]
 |miejsce urodzenia         = [[Hayfield (Anglia)|Hayfield]]
 |data śmierci              = [[15 kwietnia]] [[1982]]
 |miejsce śmierci           = [[Birmingham]]
 |zawód                     = aktor
 |współmałżonek             = Joan Cooper (1948–1982)
 |lata aktywności           = 1945–1982
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Arthur Lowe''' (ur. 22 września 1915 w [[Hayfield (Anglia)|Hayfield]], zm. 15 kwietnia 1982 w [[Birmingham]]) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, współcześnie pamiętany przede wszystkim z seriali ''[[Coronation Street]]'' i ''[[Armia tatuśka]]''.

== Życiorys ==
=== Młodość i lata wojenne ===
Pochodził z robotniczej rodziny; jego ojciec pracował na kolei w dziale odpowiedzialnym za transport obwoźnych teatrów specjalnymi pociągami. Tuż przed wybuchem [[II wojna światowa|II wojny światowej]] zgłosił się na ochotnika do [[British Army]]. Kłopoty ze wzrokiem (całe życie nosił okulary o wysokiej mocy) uniemożliwiły mu służbę frontową, z tego powodu jego udział w wojnie ograniczył się do służby w bazach na [[Bliski Wschód|Bliskim Wschodzie]] w charakterze technika [[radar]]owego. Armię opuścił pod koniec wojny w stopniu [[Starszy sierżant|starszego sierżanta]].

=== Kariera aktorska ===
Jeszcze w 1945 dołączył do zespołu [[Teatr repertuarowy|teatru repertuarowego]] w [[Manchester]]ze, następnie występował w innych teatrach tego typu w całym kraju, w końcu trafił na [[West End (teatr)|West End]], gdzie stał się cenionym{{przez kogo|data=2025-07}} [[aktor charakterystyczny|aktorem charakterystycznym]] w [[musical]]ach.

W 1960 otrzymał swoją pierwszą poważną rolę telewizyjną, którą był Leonard Swindley, jeden z bohaterów [[opera mydlana|opery mydlanej]] ''Coronation Street''. Lowe występował tam przez pięć lat. Jego postać okazała się na tyle popularna, iż w 1966 otrzymała własny serial ''Pardon the Expression'', utrzymany w konwencji [[sitcom]]u i kontynuowany w 1967 jako ''Turn out the Lights''. W 1968 Lowe został obsadzony w rozgrywającym się w czasie II wojny światowej serialu ''Armia tatuśka'', który przyniósł mu największą popularność. Grał tam kapitana Mainwaringa, pompatycznego dyrektora banku w nadmorskiej miejscowości i zarazem dowódcę lokalnej jednostki [[Home Guard]], pełnego kompleksów z powodu swojego niskiego pochodzenia społecznego. Lowe negatywnie oceniał poziom produkowanych wówczas sitcomów i obawiał się, że zostanie zmuszony do udziału w scenach urągających jego godności. Dlatego też w jego kontrakcie na udział w ''Armii...'' znalazł się zapis, iż w żadnym razie nie będzie występował bez spodni.

Równolegle z karierą telewizyjną kontynuował występy teatralne. W 1968 został osobiście zaproszony przez [[Laurence Olivier|Laurence’a Oliviera]] do zespołu [[Royal National Theatre|Królewskiego Teatru Narodowego]], gdzie występował m.in. w sztuce ''Home and Beauty'' [[William Somerset Maugham|Williama Somerseta Maughama]] i w ''[[Burza (sztuka)|Burzy]]'' [[William Shakespeare|Szekspira]], w której jego partnerem scenicznym był m.in. [[John Gielgud]]. Należał także do ulubionych aktorów [[Lindsay Anderson|Lindsaya Andersona]], jednego z głównych reżyserów z nurtu brytyjskich „młodych gniewnych” z lat 60. Wystąpił we wszystkich częściach jego głośnej trylogii, na którą składały się filmy ''[[Jeżeli...]]'' (1968), ''[[Szczęśliwy człowiek (film 1973)|Szczęśliwy człowiek]]'' (1973) i ''[[Szpital Britannia]]'' (1982).

W 1977 produkcja ''Armii tatuśka'' dobiegła końca, zaś Lowe otrzymał rolę główną w kolejnym sitcomie, ''Bless Me Father'' (''Pobłogosław mnie, Ojcze''), w którym wcielał się w starszego już irlandzkiego księdza, który zostaje proboszczem katolickiej parafii w Londynie. W ostatnich latach swojej kariery Lowe zgadzał się występować w teatrze wyłącznie wspólnie ze swoją żoną, Joan Cooper, również aktorką. Była uznawana za dużo słabszą warsztatowo od męża, w związku z czym grali głównie w komercyjnych spektaklach w prowincjonalnych teatrach.

=== Choroba i śmierć ===
Pod koniec życia Lowe zmagał się z narastającym [[alkoholizm|problemem alkoholowym]] oraz z [[narkolepsja|narkolepsją]]. W związku z tą ostatnią chorobą miewał bardzo kłopotliwe epizody [[Katapleksja|katapleksji]], które osoby postronne uznawały często za zasypianie w nieodpowiednich momentach lub wręcz objawy upojenia alkoholowego.

14 kwietnia 1982 doznał [[udar mózgu|udaru mózgu]], gdy odpoczywał w swojej garderobie w teatrze w Birmingham między dwoma granymi tego dnia spektaklami. Został przewieziony do szpitala, gdzie zmarł nad ranem następnego dnia. Na życzenie jego żony, która nie chciała przerywać trwającej trasy teatralnej, jego ciało zostało [[kremacja|skremowane]] już w Birmingham (choć mieszkali w Londynie), a prochy rozrzucone w specjalnym ogrodzie pamięci obok krematorium. Pogrzeb był bardzo skromny i odbył się bez udziału żony aktora, która grała tego dnia spektakl w [[Belfast|Belfaście]]. Bardziej uroczyste pożegnanie Lowe’a miało miejsce w maju 1982 w Londynie.

=== Nagrody i wyróżnienia ===
W 1973 Lowe otrzymał [[Nagroda Brytyjskiej Akademii Filmowej dla najlepszego aktora drugoplanowego|Nagrodę Filmową BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego]] za rolę w filmie ''Szczęśliwy człowiek''. Był także sześciokrotnie nominowany do Nagrody Telewizyjnej BAFTA, w tym pięć razy za swoje występy w serialu ''Armia tatuśka''. Szóstą nominację otrzymał łącznie za role w miniserialu ''David Copperfield'' i filmie telewizyjnym ''Microbes and Men'' (obie produkcje z 1974).

=== Upamiętnienie ===
W czerwcu 2010 [[Jimmy Perry]] i [[David Croft]] uroczyście odsłonili pomnik Lowe’a jako kapitana Mainwaringa, który znajduje się w miasteczku [[Thetford]] w hrabstwie [[Norfolk (Wielka Brytania)|Norfolk]], gdzie realizowano zdjęcia plenerowe do ''Armii tatuśka''<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.bbc.co.uk/news/10359953 |tytuł = Dad’s Army captain statue unveiled in Thetford |data = 2010-06-20 |opublikowany = BBC News |język = en |data dostępu = 2012-12-02}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.screenonline.org.uk/people/id/523136/index.html Biogram] w bazie Screenonline Brytyjskiego Instytutu Filmowego {{lang|en}} [dostęp 2012-12-08]
* {{IMDb|osoba|0522884|Arthur Lowe}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Croft |imię = David |tytuł = You Have Been Watching... The Autobiography of David Croft |wydawca = BBC Books |miejsce = London |data = 2004 |isbn = 0-563-48739-9}}

== Linki zewnętrzne ==
Filmy dokumentalne na temat Arthura Lowe’a:
* [http://www.youtube.com/watch?v=RH9iSnAt70M Reputations – Arthur Lowe] (2002) {{lang|en}} [dostęp 2012-12-08]
* [http://www.youtube.com/watch?v=oPcuNYsbulo The Unforgettable Arthur Lowe] (2000) {{lang|en}} [dostęp 2012-12-08]

{{Nagroda BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lowe, Arthur}}
[[Kategoria:Brytyjscy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Brytyjscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1915]]
[[Kategoria:Zmarli w 1982]]
[[Kategoria:Laureaci nagrody BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego]]

title: Arthur Lowe

Data i miejsce urodzenia: 22 września 1915 · Hayfield

Data i miejsce śmierci: 15 kwietnia 1982 · Birmingham

Zawód: aktor

Współmałżonek: Joan Cooper (1948–1982)


text:
# Antoni Różycki
Antoni Leonard Różycki (ur. 31 maja 1885 w Augustowie, zm. 5 lutego 1967 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, dyrektor teatru.

## Życiorys
Urodził się w rodzinie Józefa, burmistrza Łukowa, później prezydenta Siedlec, oraz Zofii Różyckich. Uczęszczał do gimnazjum w Siedlcach, gdzie występował w teatrze szkolnym. Był wolnym słuchaczem filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1905 ukończył Klasę Dramatyczną przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym i został zaangażowany do teatru w Łodzi. W latach 1906–1908 występował w Teatrze Małym w Warszawie, w latach 1908–1910 w Teatrze Miejskim w Krakowie, w latach 1910–1911 w Teatrze Polskim w Łodzi, w latach 1911–1912 w Teatrze Zjednoczonym w Warszawie. W sezonie 1912/13 występował początkowo w warszawskim Teatrze Małym, a od marca 1913 w zespole farsy Warszawskich Teatrów Rządowych (Letni, Nowy). Od sierpnia 1915 do wiosny 1916 był w Zarządzie Zrzeszenia Farsy WTR. Od połowy kwietnia 1916 zaczął występować w warszawskim Teatrze Rozmaitości. W latach 1919–1921 występował w zespole Reduty, i ponownie w Teatrze Rozmaitości. Na sezony 1921/22 i 1922/23 zaangażował go Arnold Szyfman do Teatru Polskiego i Małego. W latach 1923–1932 występował w warszawskich Teatrach Miejskich (od 1931 pod zarządem zrzeszenia aktorów), głównie w Teatrze Letnim i Teatrze Narodowym. Równocześnie w 1925 występował w nocnym teatrze Szkarłatna Maska w Warszawie, a w styczniu 1928 reżyserował program rewiowy „Confetti” w teatrze Nowe Perskie Oko. Od maja 1932 występował w warszawskim Teatrze Małym, w sezonie 1932/33 w Teatrze Nowym w Poznaniu. Następnie grał w warszawskich teatrach: Kameralnym (od maja 1932), Letnim (od sierpnia 1932), Narodowym (w sezonie 1933/34). Od 1934 do 1939 występował na scenach pod zarządem TKKT (głównie w Teatrze Narodowym, Nowym i Letnim).
Podczas okupacji niemieckiej w teatrze nie występował. Pracował jako kelner w warszawskich kawiarniach „Mon Cafe” i „U Aktorek”. Po powstaniu wysiedlony z Warszawy, zamieszkał w Końskich.
Od 5 marca 1945 do 30 maja 1947 sprawował funkcję dyrektora Teatru Miejskiego w Lublinie, oraz grał i reżyserował w tym teatrze. Po powrocie do Warszawy na sezon 1947/48 zaangażował się do Miejskich Teatrów Dramatycznych, w sezonie 1948/49 występował w Teatrze Klasycznym, a także w kabarecie literackim „Ani Be ani Me”. Od jesieni 1949 do końca życia należał do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie.
Grał w filmach, współpracował z Teatrem Polskiego Radia. Jako pedagog pracował w okresie międzywojennym ze szkołami teatralnymi. Był członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP. W 1955 za całość pracy aktorskiej otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia.
Dwukrotnie żonaty. Był mężem Marii Dunikowskiej z domu Fertner, potem Marii Fickiej.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 24-2-13).

## Filmografia
- 1916: Chcemy męża
- 1918: Mężczyzna − narzeczony Haliny
- 1932: Sto metrów miłości
- 1933: Pod Twoją obronę − delegat szefa lotnictwa
- 1934: Czarna perła − Grzeszczyński, szef gangu
- 1935: Dzień wielkiej przygody − kapitan straży granicznej
- 1936: Pan Twardowski − dworzanin
- 1936: Wierna Rzeka
- 1937: Dorożkarz nr 13 − hrabia Wolski
- 1937: Dziewczęta z Nowolipek − publicysta Mikołaj Szubow
- 1937: O czym marzą kobiety − aferzysta Lewaso
- 1938: Królowa przedmieścia − mecenas Złotogórski

## Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (25 marca 1938)[3]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1955)[4]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 maja 1947)[5]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)[6]

title: Antoni Różycki

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko            = Antoni Różycki
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Antoni_Różycki_w_1939.jpg
 |opis grafiki               = Antoni Różycki (w 1939)
 |alt grafiki                =
 |prawdziwe imię i nazwisko  =
 |data urodzenia             = 31 maja 1885
 |miejsce urodzenia          = [[Augustów]]
 |data śmierci               = 5 lutego 1967
 |miejsce śmierci            = Warszawa
 |zawód                      = [[aktor]]
 |lata aktywności            =
 |zespół artystyczny         =
 |odznaczenia                = {{order|KZ|IIRPZ}} {{order|OOP|KO}} {{order|OOP|KK}} {{order|MPL10}}<br>{{order|PL-ONP}}
 |www                        =
}}
'''Antoni Leonard Różycki''' (ur. [[31 maja]] [[1885]] w [[Augustów|Augustowie]], zm. [[5 lutego]] [[1967]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[Polacy|polski]] aktor teatralny i filmowy, dyrektor teatru.

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie Józefa, burmistrza [[Łuków|Łukowa]], później prezydenta [[Siedlce|Siedlec]], oraz Zofii Różyckich. Uczęszczał do gimnazjum w Siedlcach, gdzie występował w teatrze szkolnym. Był wolnym słuchaczem filozofii na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W 1905 ukończył Klasę Dramatyczną przy [[Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki|Warszawskim Towarzystwie Muzycznym]] i został zaangażowany do teatru w Łodzi. W latach 1906–1908 występował w [[Teatr Mały w Warszawie (1906–1939)|Teatrze Małym w Warszawie]], w latach 1908–1910 w [[Teatr Miejski w Krakowie|Teatrze Miejskim w Krakowie]], w latach 1910–1911 w Teatrze Polskim w Łodzi, w latach 1911–1912 w Teatrze Zjednoczonym w Warszawie. W sezonie 1912/13 występował początkowo w warszawskim Teatrze Małym, a od marca 1913 w zespole farsy [[Warszawskie Teatry Rządowe|Warszawskich Teatrów Rządowych]] (Letni, Nowy). Od sierpnia 1915 do wiosny 1916 był w Zarządzie Zrzeszenia Farsy WTR. Od połowy kwietnia 1916 zaczął występować w warszawskim Teatrze Rozmaitości. W latach 1919–1921 występował w zespole [[Reduta (teatr)|Reduty]], i ponownie w Teatrze Rozmaitości. Na sezony 1921/22 i 1922/23 zaangażował go [[Arnold Szyfman]] do [[Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie|Teatru Polskiego]] i Małego. W latach 1923–1932 występował w warszawskich Teatrach Miejskich (od 1931 pod zarządem zrzeszenia aktorów), głównie w [[Teatr Letni w Warszawie|Teatrze Letnim]] i [[Teatr Narodowy (Warszawa)|Teatrze Narodowym]]. Równocześnie w 1925 występował w nocnym teatrze Szkarłatna Maska w Warszawie, a w styczniu 1928 reżyserował program rewiowy „Confetti” w teatrze Nowe Perskie Oko. Od maja 1932 występował w warszawskim Teatrze Małym, w sezonie 1932/33 w Teatrze Nowym w Poznaniu. Następnie grał w warszawskich teatrach: Kameralnym (od maja 1932), Letnim (od sierpnia 1932), Narodowym (w sezonie 1933/34). Od 1934 do 1939 występował na scenach pod zarządem [[Towarzystwo Krzewienia Kultury Teatralnej|TKKT]] (głównie w Teatrze Narodowym, Nowym i Letnim).
[[Plik:Antoni Różycki (cropped).jpg|mały|Antoni Różycki w 1928.]]
Podczas [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]] w teatrze nie występował. Pracował jako kelner w warszawskich kawiarniach „Mon Cafe” i [[Kawiarnia U Aktorek|„U Aktorek”]]. Po [[Powstanie warszawskie|powstaniu]] wysiedlony z Warszawy, zamieszkał w [[Końskie|Końskich]].

Od 5 marca 1945 do 30 maja 1947 sprawował funkcję dyrektora [[Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie|Teatru Miejskiego w Lublinie]], oraz grał i reżyserował w tym teatrze. Po powrocie do Warszawy na sezon 1947/48 zaangażował się do [[Miejskie Teatry Dramatyczne|Miejskich Teatrów Dramatycznych]], w sezonie 1948/49 występował w [[Teatr Klasyczny w Warszawie|Teatrze Klasycznym]], a także w kabarecie literackim „Ani Be ani Me”. Od jesieni 1949 do końca życia należał do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie.

Grał w filmach, współpracował z [[Teatr Polskiego Radia|Teatrem Polskiego Radia]]. Jako pedagog pracował w [[Dwudziestolecie międzywojenne (historia powszechna)|okresie międzywojennym]] ze szkołami teatralnymi. Był członkiem zasłużonym [[SPATiF]]-[[Związek Artystów Scen Polskich|ZASP]]. W 1955 za całość pracy aktorskiej otrzymał [[Nagroda Państwowa II stopnia|Nagrodę Państwową II stopnia]]<ref>{{Cytuj pismo|tytuł=Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki|url=https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/Content/63005/PDF/00067830%20-%20%C5%BBycie%20Warszawy%201955%20nr%20173%20-%20P10019.pdf|czasopismo=Życie Warszawy|wolumin=Rok XII, Nr 173 (3656)|strony=5|data=22 lipca 1955|wydawca=Instytut Prasy „Czytelnik”|miejsce=Warszawa|data dostępu=2024-05-31}}</ref>.

Dwukrotnie żonaty. Był mężem Marii Dunikowskiej z domu Fertner, potem Marii Fickiej.

Zmarł w Warszawie, pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 24-2-13)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=10121|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=ANTONI RÓŻYCKI|data dostępu=2019-12-19}}</ref>.

== Filmografia ==
[[Plik:Antoni Różycki - grób.jpg|mały|Grób Antoniego Różyckiego na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]]]]
* 1916: ''[[Chcemy męża]]''
* 1918: ''[[Mężczyzna (film 1918)|Mężczyzna]]'' − narzeczony Haliny
* 1932: ''[[Sto metrów miłości]]''
* 1933: ''[[Pod Twoją obronę (film)|Pod Twoją obronę]]'' − delegat szefa lotnictwa
* 1934: ''[[Czarna perła (film 1934)|Czarna perła]]'' − Grzeszczyński, szef gangu
* 1935: ''[[Dzień wielkiej przygody]]'' − kapitan straży granicznej
* 1936: ''[[Pan Twardowski (film 1936)|Pan Twardowski]]'' − dworzanin
* 1936: ''[[Wierna rzeka (film 1936)|Wierna Rzeka]]''
* 1937: ''[[Dorożkarz nr 13]]'' − hrabia Wolski
* 1937: ''[[Dziewczęta z Nowolipek (film 1937)|Dziewczęta z Nowolipek]]'' − publicysta Mikołaj Szubow
* 1937: ''[[O czym marzą kobiety]]'' − aferzysta Lewaso
* 1938: ''[[Królowa przedmieścia (film)|Królowa przedmieścia]]'' − mecenas Złotogórski

== Ordery i odznaczenia ==
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (25 marca 1938)<ref>{{Monitor Polski|1938|69|77}} „za zasługi na polu pracy zawodowej”.</ref>
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (11 lipca 1955)<ref>{{Monitor Polski|1955|91|1144}} „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.</ref>
* Krzyż Kawalerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (10 maja 1947)<ref>{{Monitor Polski|1947|78|522}} „z okazji 40-letniego jubileuszu pracy scenicznej”.</ref>
* [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]] (19 stycznia 1955)<ref>{{Monitor Polski|1955|101|1400}} - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{EncyklopediaTeatru |o |id = 16182 |nazwa = Antoni Różycki |data dostępu = 2021-04-09}}
* {{Filmpolski|osoba|11108728|Antoni Różycki}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/antoni-rozycki | tytuł = Antoni Różycki | opublikowany = ipsb.nina.gov.pl | data dostępu = 2017-07-01}}
* [https://polona.pl/search/?filters=keyword:R%C3%B3%C5%BCycki,_Antoni,category:photographs,public:1,hasTextContent:0 Antoni Różycki na zdjęciach] w bibliotece [[Polona]]
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Różycki, Antoni}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Augustowie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Polscy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1885]]
[[Kategoria:Zmarli w 1967]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]

title: Antoni Różycki

Data i miejsce urodzenia: 31 maja 1885 · Augustów

Data i miejsce śmierci: 5 lutego 1967 · Warszawa


text:
# Trypanosoma uniforme
Trypanosoma uniforme – kinetoplastyd z rodziny świdrowców należący do królestwa protista. Wywołuje u zwierząt parzystokopytnych, wielbłądów, koni zachorowania podobne do choroby nagana. Jest przenoszony przez muchy z rodzaju tse-tse takie jak: Glossina palpalis, Glossina fuscipes i Glossina morsitans. Mechanicznie może być również przenoszona przez owady należące do rodzaju Stomoxys
Występuje na terenie Afryki.

title: Trypanosoma uniforme

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Trypanosoma uniforme
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |supergrupa           = [[Excavata]]
 |typ                  = [[Euglenozoa]]
 |gromada              = [[kinetoplastydy]]
 |rząd                 = [[Trypanosomatida]]
 |rodzina              = [[świdrowce]]
 |rodzaj               = [[świdrowiec]]
 |gatunek              = ''Trypanosoma uniforme''
 |nazwa łacińska       = ''Trypanosoma uniforme''
 |autor                =
 |cytat                = Bruce i inni, 1911
 |synonimy             =
* ''Duttonella uniformis''
 |wikispecies          =
 |commons              =
}}
'''Trypanosoma uniforme''' – [[kinetoplastydy|kinetoplastyd]] z rodziny [[świdrowce|świdrowców]] należący do królestwa [[protista]]. Wywołuje u zwierząt [[parzystokopytne|parzystokopytnych]], wielbłądów, koni zachorowania podobne do choroby [[nagana]]. Jest przenoszony przez muchy z [[rodzaj (biologia)|rodzaju]] [[tse-tse]] takie jak: ''[[Glossina palpalis]]'', ''[[Glossina fuscipes]]'' i ''[[Glossina morsitans]]''. Mechanicznie może być również przenoszona przez owady należące do rodzaju ''[[Stomoxys]]''

Występuje na terenie [[Afryka|Afryki]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|tytuł=Протисты.Руководство по зоологии ч.1|wydawca=Наука|miejsce=Санкт Петербург|data=2000|isbn=5-02-025864-4}}

[[Kategoria:Świdrowiec]]

title: Trypanosoma uniforme

Domena: eukarionty

Supergrupa: Excavata

Typ: Euglenozoa

Gromada: kinetoplastydy

Rząd: Trypanosomatida

Rodzina: świdrowce

Rodzaj: świdrowiec

Gatunek: Trypanosoma uniforme


text:
# Pobikry (gromada)
Pobikry – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Pobikry z siedzibą GRN w Pobikrach utworzono – jako jedną z 8759 gromad – w powiecie siemiatyckim w woj. białostockim, na mocy uchwały nr 21/V WRN w Białymstoku z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Pobikry, Radziszewo Króle, Krynki, Krynki Mikłasy i Sypnie ze zniesionej gminy Pobikry w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej.
31 grudnia 1959 do gromady Pobikry przyłączono wsie Czaje-Wólka, Czaje, Małyszczyn i Czaje-Bagno, leśniczówkę Bajraki oraz obszar lasów państwowych Nadleśnictwa Rudka obejmujący oddziały 31—55 ze zniesionej gromady Czaje-Wólka, wsie Skórzec Stary i kolonię Skórzec Nowy oraz obszar lasów państwowych Nadleśnictwa Rudka obejmujący oddziały 203—205 ze zniesionej gromady Skórzec oraz wsie Moczydły Stare, Moczydły-Kukiełki, Moczydły-Pszczółki, Moczydły-Dubiny, Żery Bystre, Żery-Czubiki i Żery-Pilaki ze zniesionej gromady Olszewo.
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

title: Pobikry (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Pobikry
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1973
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo białostockie (1944–1975)|białostockie]]
 |powiat                    = [[powiat siemiatycki|siemiatycki]]
 |data powstania            = 4 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Pobikry]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 5
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 13
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Pobikry''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Pobikry z siedzibą GRN w [[Pobikry|Pobikrach]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat siemiatycki|powiecie siemiatyckim]] w [[Województwo białostockie (1944–1975)|woj. białostockim]], na mocy uchwały nr 21/V WRN w [[Białystok|Białymstoku]] z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> [[Pobikry]], [[Radziszewo-Króle|Radziszewo Króle]], [[Krynki-Białokunki|Krynki]], [[Krynki-Miklasy|Krynki Mikłasy]] i [[Stare Sypnie|Sypnie]] ze zniesionej [[Pobikry (gmina)|gminy Pobikry]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 21/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu siemiatyckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)</ref>. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 122/32/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Siemiatyczach z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 7, Poz. 38)</ref>.

31 grudnia 1959 do gromady Pobikry przyłączono wsie Czaje-Wólka, Czaje, Małyszczyn i Czaje-Bagno, leśniczówkę [[Bajraki]] oraz obszar lasów państwowych Nadleśnictwa Rudka obejmujący oddziały 31—55 ze zniesionej [[Czaje-Wólka (gromada)|gromady Czaje-Wólka]], wsie Skórzec Stary i kolonię Skórzec Nowy oraz obszar lasów państwowych Nadleśnictwa Rudka obejmujący oddziały 203—205 ze zniesionej [[Skórzec (gromada w powiecie siemiatyckim)|gromady Skórzec]] oraz wsie Moczydły Stare, Moczydły-Kukiełki, Moczydły-Pszczółki, Moczydły-Dubiny, Żery Bystre, Żery-Czubiki i Żery-Pilaki ze zniesionej [[Olszewo (gromada w powiecie siemiatyckim)|gromady Olszewo]]<ref>Uchwała Nr 12/4 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z 8 września 1959 r. sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 10 grudnia 1959 r., Nr. 9, Poz. 58)</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref>Obwieszczenie Wydziału Organizacyjno-Prawnego Prezydium WRN w Białymstoku z dnia 26 listopada 1971 r. w sprawie podziału administracyjnego województwa białostockiego – stan na dzień 1 stycznia 1972 r.(Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 234)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat siemiatycki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie białostockim|Pobikry]]

title: Pobikry

Województwo: białostockie

Powiat: siemiatycki

Data powstania: 4 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Pobikry

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Kazimierz Subieta
Kazimierz Subieta (ur. 19 lipca 1944 w Góranach) – polski informatyk, specjalista w zakresie baz danych, profesor zwyczajny nauk technicznych. Żonaty, ma córkę i syna.

## Zainteresowania naukowe
Zainteresowania naukowe prof. Subiety obejmują inżynierię oprogramowania, bazy danych, systemy rozproszone, workflows, technologie internetowe, portale i e-learning. Jest, wraz ze swymi studentami, twórcą podejścia stosowego do semantyki i konstrukcji obiektowych języków zapytań (Stack-Based Approach, SBA) oraz języka zapytań i programowania obiektowych baz danych SBQL (Stack-Based Query Language).

## Biografia naukowa
W 1967 uzyskał stopień magistra inżyniera broniąc na Politechnice w Charkowie (Ukraina) pracy o sprzętowej obsłudze sensorów. Od 1968 do 1970 pracował jako inżynier w Polsce. Od 1970 do 1973 studiował jako doktorant na Politechnice Warszawskiej, co zakończyło się doktoratem z matematycznych modeli wyszukiwania informacji. Od 1973 do 2011 pracował w Instytucie Podstaw Informatyki PAN (IPIPAN); odszedł na emeryturę. Między 1985 i 1989 pracował też dla Intra Video GmbH w Zachodnim Berlinie jako programista i project manager. W tym czasie (1988) zrobił też w IPIPAN habilitację na temat stosowego podejścia do semantyki bazodanowych języków zapytań. Od 1991 do 1993 wykładał na Uniwersytecie w Hamburgu, zaś między 1994 a 1996 na Uniwersytecie w Kioto. Od 2002 do 2008 wykładał także na Wydziale Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Łódzkiej. Od 1998 wykłada w Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych w Warszawie. W 2004 został mianowany profesorem zwyczajnym na wniosek Rady Naukowej IPIPAN. Jest autorem ponad 190 publikacji naukowych i raportów, w tym 10 książek. Wypromował 17 doktorów i ponad 100 magistrów.

## Poglądy
Prof. Subieta ma wyraziste poglądy na temat związków teorii z praktyką w informatyce, które wygłaszał wielokrotnie w różnych kręgach, także wśród teoretyków:
Denerwujący jest misjonarski ton niektórych teoretyków, którzy pouczają ciemny informatyczny lud jak należy budować duże oprogramowanie, podczas gdy wiadomo, ze najdłuższe oprogramowanie, które sami napisali, ma rozmiar 5-ciu linijek kodu. (Patrz hasło "teoretyczny terrorysta" z mojego słownika.) Niestety, z tego rodzaju ludźmi wojuje od lat trzydziestu, więc cala masa urazów wynikających z całkowicie innego rozumienia terminu "nauka" przeze mnie i przez moje dalsze otoczenie(...) Najgorzej jest chyba w takich krajach jak Polska, gdzie teoretycy dominują we wszystkich ciałach, modelem teoretycznym jest "od teorii do praktyki", zaś modelem praktycznym "od teorii do składu makulatury".(...)Mój ton wynika z faktu, ze obracam się od lat w środowisku pseudo-teoretyków i muszę co jakiś czas systematycznie im przypominać o tym co sadze o ich teoriach – po to aby ustanowić szeroka linie demarkacyjna pomiędzy tym, co robię, a tym, co robią teoretycy. Brak tej linii powoduje, ze mogę być zaatakowany przez jakiegoś cymbała w stylu "kiedy udowodnimy te twierdzenia, to wszystkie pana problemy przestaną istnieć".
... Niewiele osób obserwujących komputerową scenę z pewnego dystansu zdaje sobie sprawę, że „nauki komputerowe” (computer science) nie są „nauką” w tradycyjnym rozumieniu tego terminu. Rozwój w dziedzinach związanych z komputerami oznacza przede wszystkim wynalazczość i nowe zastosowania. Działalność ściśle naukowa, zmierzająca do wypracowania obiektywnych zasad, teorii, metodologii i klasyfikacji, jest nieskuteczna, zwykle spóźniona w stosunku do aktualnych potrzeb i zbytnio obciążona zastanymi paradygmatami i kryteriami naukowymi. Przykładem mogą służyć matematyczne teorie w dziedzinie inżynierii oprogramowania, które od lat dryfują w kierunku scholastycznych mielizn pozostawiając po sobie wrakowisko pseudo-wiedzy, pseudo-podstaw i pseudo-autorytetów. Wynalazczość nie podlega kryteriom naukowym, jest spontanicznym błyskiem intelektu wynikającym z wiedzy, doświadczenia, wyczucia potrzeby rynkowej, wyczucia szansy zarobienia pieniędzy. ...(K.Subieta. Obiektowość w bazach danych: koncepcje, nadzieje i fakty. Część 3. Obiektowość kontra model relacyjny Informatyka, Marzec 1998, str.26-33)
Prof. Subieta wpisał się, jako ateista na Internetową Listę Ateistów i Agnostyków.
W 2013 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

title: Kazimierz Subieta

wikitext:
'''Kazimierz Subieta''' (ur. [[19 lipca]] [[1944]] w [[Górany|Góranach]]) – polski [[informatyka|informatyk]], specjalista w zakresie [[baza danych|baz danych]], profesor zwyczajny nauk technicznych. Żonaty, ma córkę i syna.

== Zainteresowania naukowe ==
Zainteresowania naukowe prof. Subiety obejmują [[inżynieria oprogramowania|inżynierię oprogramowania]], [[baza danych|bazy danych]], [[system rozproszony|systemy rozproszone]], [[workflow]]s, technologie [[internet]]owe, [[portal internetowy|portale]] i [[e-learning]]. Jest, wraz ze swymi studentami, twórcą podejścia stosowego do semantyki i konstrukcji obiektowych języków zapytań (Stack-Based Approach, SBA) oraz języka zapytań i programowania obiektowych baz danych SBQL (Stack-Based Query Language).

== Biografia naukowa ==
W [[1967]] uzyskał stopień magistra inżyniera broniąc na [[Politechnice w Charkowie]] ([[Ukraina]]) pracy o sprzętowej obsłudze [[Czujnik|sensorów]]. Od [[1968]] do [[1970]] pracował jako inżynier w Polsce. Od [[1970]] do [[1973]] studiował jako doktorant na [[Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]], co zakończyło się doktoratem z matematycznych modeli wyszukiwania informacji. Od [[1973]] do [[2011]] pracował w [[Instytut Podstaw Informatyki PAN|Instytucie Podstaw Informatyki PAN]] (IPIPAN); odszedł na emeryturę. Między [[1985]] i [[1989]] pracował też dla Intra Video GmbH w [[Berlin Zachodni|Zachodnim Berlinie]] jako programista i [[project manager]]. W tym czasie ([[1988]]) zrobił też w IPIPAN habilitację na temat [[stos (informatyka)|stosowego]] podejścia do [[semantyka|semantyki]] [[baza danych|bazodanowych]] języków zapytań. Od [[1991]] do [[1993]] wykładał na Uniwersytecie w [[Hamburg]]u, zaś między [[1994]] a [[1996]] na Uniwersytecie w [[Kioto]]. Od [[2002]] do [[2008]] wykładał także na Wydziale Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki [[Politechnika Łódzka|Politechniki Łódzkiej]]. Od [[1998]] wykłada w [[Polsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych|Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych]] w Warszawie. W [[2004]] został mianowany profesorem zwyczajnym na wniosek Rady Naukowej IPIPAN. Jest autorem ponad 190 publikacji naukowych i raportów, w tym 10 książek. Wypromował 17 doktorów i ponad 100 magistrów.

== Poglądy ==
Prof. Subieta ma wyraziste poglądy na temat związków teorii z praktyką w informatyce, które wygłaszał wielokrotnie w różnych kręgach, także wśród teoretyków:<ref>[http://groups.google.com/group/pl.comp.objects/browse_thread/thread/c8d0788a0fe8c571/9debdec731c65ca3?lnk=st&q=subieta&rnum=9#9debdec731c65ca3 dyskusja na pl.comp.objects]</ref>

: ''Denerwujący jest misjonarski ton niektórych teoretyków, którzy pouczają ciemny informatyczny lud jak należy budować duże oprogramowanie, podczas gdy wiadomo, ze najdłuższe oprogramowanie, które sami napisali, ma rozmiar 5-ciu linijek kodu. (Patrz hasło "teoretyczny terrorysta" z [https://web.archive.org/web/20070611113535/http://www.ipipan.waw.pl/~subieta/artykuly/slownik_obiektowosci/hasla_slownika.html mojego słownika].) Niestety, z tego rodzaju ludźmi wojuje od lat trzydziestu, więc cala masa urazów wynikających z całkowicie innego rozumienia terminu "nauka" przeze mnie i przez moje dalsze otoczenie(...) Najgorzej jest chyba w takich krajach jak Polska, gdzie teoretycy dominują we wszystkich ciałach, modelem teoretycznym jest "od teorii do praktyki", zaś modelem praktycznym "od teorii do składu makulatury".(...)Mój ton wynika z faktu, ze obracam się od lat w środowisku pseudo-teoretyków i muszę co jakiś czas systematycznie im przypominać o tym co sadze o ich teoriach – po to aby ustanowić szeroka linie demarkacyjna pomiędzy tym, co robię, a tym, co robią teoretycy. Brak tej linii powoduje, ze mogę być zaatakowany przez jakiegoś cymbała w stylu "kiedy udowodnimy te twierdzenia, to wszystkie pana problemy przestaną istnieć".''

: ''... Niewiele osób obserwujących komputerową scenę z pewnego dystansu zdaje sobie sprawę, że „nauki komputerowe” (computer science) nie są „nauką” w tradycyjnym rozumieniu tego terminu. Rozwój w dziedzinach związanych z komputerami oznacza przede wszystkim wynalazczość i nowe zastosowania. Działalność ściśle naukowa, zmierzająca do wypracowania obiektywnych zasad, teorii, metodologii i klasyfikacji, jest nieskuteczna, zwykle spóźniona w stosunku do aktualnych potrzeb i zbytnio obciążona zastanymi paradygmatami i kryteriami naukowymi. Przykładem mogą służyć matematyczne teorie w dziedzinie inżynierii oprogramowania, które od lat dryfują w kierunku scholastycznych mielizn pozostawiając po sobie wrakowisko pseudo-wiedzy, pseudo-podstaw i pseudo-autorytetów. Wynalazczość nie podlega kryteriom naukowym, jest spontanicznym błyskiem intelektu wynikającym z wiedzy, doświadczenia, wyczucia potrzeby rynkowej, wyczucia szansy zarobienia pieniędzy. ...(K.Subieta. Obiektowość w bazach danych: koncepcje, nadzieje i fakty. Część 3. Obiektowość kontra model relacyjny Informatyka, Marzec 1998, str.26-33)''

Prof. Subieta wpisał się, jako [[Ateizm|ateista]] na [[Internetowa Lista Ateistów i Agnostyków|Internetową Listę Ateistów i Agnostyków]].

W 2013 odznaczony Złotym [[Krzyż Zasługi|Krzyżem Zasługi]]<ref>{{Cytuj | url=http://monitorpolski.gov.pl/mp/2014/486/1 | tytuł=Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 - Monitor Polski<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=monitorpolski.gov.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-24}}</ref>.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ipipan.waw.pl/~subieta/ | tytuł = strona domowa | opublikowany = ipipan.waw.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20050831181253/http://www.ipipan.waw.pl/~subieta/ | zarchiwizowano = 2005-08-31}} {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ipipan.waw.pl/~subieta/artykuly/K.Subieta%20publications.htm | tytuł = publikacje od 1991 | opublikowany = ipipan.waw.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20080611071048/http://www.ipipan.waw.pl/~subieta/artykuly/K.Subieta%20publications.htm | zarchiwizowano = 2008-06-11}} {{lang|en|pl}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sbql.pl/ | tytuł = Metodologia SBA oraz język SBQL | opublikowany = sbql.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20200218054207/http://www.sbql.pl/ | zarchiwizowano = 2020-02-18}} {{lang|en}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Subieta, Kazimierz}}
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy informatycy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Łódzkiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1944]]


text:
# Wspólnota polityczna
Wspólnota polityczna – jeden z elementów tworzących system polityczny. Jest to jedna z najważniejszych instytucji współczesnego życia.

## Etymologia
Ze względu na różnorodne rozumienie pierwszego, jak i drugiego członu jest pojęciem niejednoznacznym. Wspólnota to inaczej typ zbiorowości oparty na silnych, emocjonalnych więziach i nieformalnej strukturze. Polityczność natomiast to cecha tego, co jest polityczne; cecha tych, którzy są polityczni.
Pod pojęciem polityczności w ateńskim polis (gr. πόλις l.mn. πόλεις poleis – pierwotnie „miejsce warowne”) należy rozumieć wspólnotę obywatelską (politikḗ) współtworzoną przez jej członków posiadających prawa udziału w rządzeniu nią i jej sądach, czyli jej obywateli (polítēs). Arystoteles w swoim dziele Polityka określił ją jako dziedzinę teoretyczną, polegającą na rządzeniu państwem. W tym ujęciu celem polityki jest zapewnienie szczęścia (eudajmonia) grupie obywateli, w ramach organizacji jaką jest państwo.

## Znaczenie
Wspólnota polityczna oznacza wspólnotę publiczną, która różni się pod względem charakteru od społeczności i stowarzyszeń niepolitycznych, takich jak rodzina, kościół, przedsiębiorstwa i wiele rodzajów organizacji nienastawionych na zysk. Utworzenie wspólnoty politycznej musi zapewnić wszystkim jej obywatelom swobodny udział w procesie politycznym poprzez skuteczną demokratyczną reprezentację. Wszyscy obywatele powinni być traktowani jednakowo w prawach, przywilejach i korzyściach wspólnoty narodów w imię wspólnego dobra. Wspólnotę polityczną znamionują dwa nieodzowne wsporniki: rozumna wolność (libertas) i hierarchiczny ład (ordo). Ani tam, gdzie panuje anarchia (brak władzy i podporządkowania), ani tam, gdzie panuje despotyzm nie ma miejsca na wspólnotę polityczną. Stanowi ona zrzeszenie ludzi wolnych posiadających przewodnika prowadzącego ją do osiągnięcia wspólnego celu.
Wspólnota polityczna razem z reżimem politycznym oraz instytucją polityczną są elementami, jakie obejmuje system polityczny.

title: Wspólnota polityczna

wikitext:
'''Wspólnota polityczna''' – jeden z elementów tworzących [[system polityczny]]. Jest to jedna z najważniejszych instytucji współczesnego życia.

== Etymologia ==
Ze względu na różnorodne rozumienie pierwszego, jak i drugiego członu jest pojęciem niejednoznacznym<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Tomasz Homa |tytuł = Wspólnota polityczna |czasopismo = Etyka polityczna |data = 2021-01-01 |data dostępu = 2022-10-08 |url = https://www.academia.edu/47475524/Wsp%C3%B3lnota_polityczna}}</ref>. [[Wspólnota]] to inaczej typ [[Zbiorowość społeczna|zbiorowości]] oparty na silnych, emocjonalnych [[Więź społeczna|więziach]] i nieformalnej [[Struktura społeczna|strukturze]]. Polityczność natomiast to cecha tego, co jest polityczne; cecha tych, którzy są polityczni.

Pod pojęciem polityczności w ateńskim [[polis]] ([[Język grecki|gr.]] πόλις l.mn. πόλεις ''poleis'' – pierwotnie „miejsce warowne”) należy rozumieć wspólnotę obywatelską ([[wikt:πολιτική|''politikḗ'']]) współtworzoną przez jej członków posiadających prawa udziału w rządzeniu nią i jej sądach, czyli jej obywateli ([[wikt:πολίτης|''polítēs'']])<ref name=":0" />. [[Arystoteles]] w swoim dziele ''[[Polityka (Arystoteles)|Polityka]]'' określił ją jako dziedzinę teoretyczną, polegającą na rządzeniu państwem. W tym ujęciu celem polityki jest zapewnienie szczęścia (''[[eudajmonia]]'') grupie obywateli, w ramach organizacji jaką jest [[państwo]].

== Znaczenie ==
Wspólnota polityczna oznacza wspólnotę publiczną, która różni się pod względem charakteru od społeczności i stowarzyszeń niepolitycznych, takich jak rodzina, kościół, przedsiębiorstwa i wiele rodzajów organizacji nienastawionych na zysk. Utworzenie wspólnoty politycznej musi zapewnić wszystkim jej obywatelom swobodny udział w procesie politycznym poprzez skuteczną demokratyczną reprezentację. Wszyscy obywatele powinni być traktowani jednakowo w prawach, przywilejach i korzyściach wspólnoty narodów w imię wspólnego dobra<ref>{{Cytuj |tytuł = What is Political Community |data dostępu = 2022-10-08 |opublikowany = IGI Global |url = https://www.igi-global.com/dictionary/ethical-implications-of-identity-politics-for-good-governance-in-21st-century-nigeria/88331}}</ref>. Wspólnotę polityczną znamionują dwa nieodzowne wsporniki: rozumna wolność'' [[wikt:libertas|(libertas]]'') i hierarchiczny ład (''[[wikt:ordo|ordo]]''). Ani tam, gdzie panuje [[anarchia]] (brak władzy i podporządkowania), ani tam, gdzie panuje [[wikt:despotyzm|despotyzm]] nie ma miejsca na wspólnotę polityczną. Stanowi ona zrzeszenie ludzi wolnych posiadających przewodnika prowadzącego ją do osiągnięcia wspólnego celu<ref>{{Cytuj |tytuł = Organizacja Monarchistów Polskich » Św. Tomasza z Akwinu koncepcja władzy i wspólnoty politycznej (Aspekt metapolityczny w świetle czterech pierwszych rozdziałów „De regno”) |data dostępu = 2022-10-08 |opublikowany = legitymizm.org |url = http://www.legitymizm.org/koncepcja-wladzy-wspolnoty-politycznej |język = pl}}</ref>.

Wspólnota polityczna razem z [[Reżim polityczny|reżimem politycznym]] oraz [[Instytucja polityczna|instytucją polityczną]] są elementami, jakie obejmuje [[system polityczny]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Teoria polityki]]