text:
# Overloaded: The Singles Collection
Overloaded: The Singles Collection – piąty (lub licząc re-edycję albumu Taller in More Ways-szósty) album studyjny brytyjskiej grupy Sugababes. Jest to kompilacja największych przebojów tego zespołu. Składanka ukazała się 13 listopada 2006 roku. Planowane były nowe nagrania innych singli, ale Mutya Buena zakazała nagrywania piosenek. Wzbudziło to wiele kontrowersji wśród fanów.
Album ten jest podsumowaniem sześcioletniej kariery. Zespół w Wielkiej Brytanii cieszył się bardzo dużym powodzeniem. Osiągnął na listach przebojów więcej singli w Top 10 niż zespoły takie jak Spice Girls, All Saints, Destiny’s Child czy Bananarama, oraz miał więcej singli w Top 10 niż żaden inny girlsband od czasu The Supremes. Na pierwszym miejscu listy były aż cztery ich przeboje.
Pierwszym singlem z albumu jest „Easy”, wydany 6 listopada 2006 roku. Nazwa albumu pochodzi od debiutanckiego singla „Overload”.
Overloaded zawiera cztery single numer jeden w Wielkiej Brytanii – „Freak Like Me”, „Round Round”, „Hole in the Head” i „Push the Button” a także singel „Easy”. Został on wydany tydzień przed premierą albumu.
Wydana została także specjalna edycja albumu zawierająca remiksy największych hitów i ma być zatytułowana Overload: The Remixes Collection.

## Lista utworów
|     | Tytuł                |      |
| --- | -------------------- | ---- |
| 1.  | "Freak Like Me"      | 3:16 |
| 2.  | "Round Round"        | 3:57 |
| 3.  | "Red Dress"          | 3:36 |
| 4.  | "In the Middle"      | 3:53 |
| 5.  | "Stronger"           | 4:00 |
| 6.  | "Shape"              | 4:11 |
| 7.  | "Overload"           | 4:35 |
| 8.  | "Good To Be Gone"    | 3:28 |
| 9.  | "Caught in a Moment" | 4:23 |
| 10. | "Ugly"               | 3:50 |
| 11. | "Easy"               | 3:36 |
| 12. | "Too Lost in You"    | 3:58 |
| 13. | "Run for Cover"      | 3:47 |
| 14. | "Hole in the Head"   | 3:38 |
| 15. | "Push the Button"    | 3:37 |

## Lista utworów na płycie Overloaded: The Singles Collection (DVD)
|     | Tytuł                |  |
| --- | -------------------- |  |
| 1.  | "Freak Like Me"      |  |
| 2.  | "Round Round"        |  |
| 3.  | "Red Dress"          |  |
| 4.  | "In the Middle"      |  |
| 5.  | "Stronger"           |  |
| 6.  | "Shape"              |  |
| 7.  | "Overload"           |  |
| 8.  | "Caught in a Moment" |  |
| 9.  | "Ugly"               |  |
| 10. | "Easy"               |  |
| 11. | "Too Lost in You"    |  |
| 12. | "Run for Cover"      |  |
| 13. | "Hole in the Head"   |  |
| 14. | "Push the Button"    |  |

## Lista utworów na płycie Overloaded: The Remixes Collection
|     | Tytuł                                            |      |
| --- | ------------------------------------------------ | ---- |
| 1.  | "Hole in the Head – Armand Van Helden Mix"       | 7:32 |
| 2.  | "Freak Like Me – Different Gear Mix"             | bd.  |
| 3.  | "Round Round – Craigie & Crichton Mix"           | 5:00 |
| 4.  | "Stronger – Almighty Club Mix"                   | 8:02 |
| 5.  | "Shape – D'Bop's Vocal Breakdown Mix"            | 7:40 |
| 6.  | "Push the Button – DJ Prom Remix"                | 8:13 |
| 7.  | "Red Dress – Dennis Christopher Bocal Remix"     | 7:16 |
| 8.  | "Too Lost in You – Kujay DaDa's Bass Shaker Mix" | 6:43 |
| 9.  | "In the Middle – Gravitas 3am Vocal Mix"         | 8:57 |
| 10. | "Round Round – Mandy Mix"                        | bd.  |
| 11. | "Hole in the Head – Full Intention Vocal Mix"    | 7:16 |

title: Overloaded: The Singles Collection

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = składanka
 |tytuł                     = Overloaded: The Singles Collection
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Sugababes]]
 |wydany                    = [[13 listopada]] [[2006]]
 |nagrywany                 = 2002-2006
 |gatunek                   = [[Muzyka pop|pop]]
[[Rhythm and blues|R&B]]
[[dance]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = Island Records Group, [[Universal Records]]<ref name=Discogs>{{cytuj stronę|url=https://www.discogs.com/release/1372979-Sugababes-Overloaded-The-Singles-Collection| tytuł= Sugababes – Overloaded - The Singles Collection |autor= |opublikowany = [[Discogs]]|język= en|data dostępu= 2023-06-03}}</ref>
 |producent                 = George Astasio, [[Dallas Austin]], Kevin Bacon, Michael Bellina, Andy Bradfield, Craigie, [[Rob Dougan]], Richard Edgeler, Phil Fuldner, [[Brian Higgins]], Khris Kellow, [[Cameron McVey]], Moguai, [[Yoad Nevo]], Jason Pebworth, Tim Powell, Jonathan Quarmby, Jony Rockstar, Paul Simm, Brio Taliaferro, [[Diane Warren]], Jeremy Wheatley, [[Richard X]], [[Xenomania]]<ref name=Discogs />
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|4.5}}<ref>{{cytuj stronę|url= https://www.allmusic.com/album/overloaded-the-singles-collection-mw0000452453 |tytuł= Overloaded: The Singles Collection – Sugababes |autor = Andy Kellman |opublikowany = [[AllMusic]] |język= en|data dostępu =2023-06-03}}</ref>
* [[The Guardian]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url= https://www.theguardian.com/music/2006/dec/15/popandrock8 | tytuł = Sugababes, Overloaded: The Singles Collection | autor= Dorian Lynskey |opublikowany = [[The Guardian]]|język= en|data dostępu= 2023-06-03}}</ref>
* [[musicOMH]] {{ocena|5|5}}<ref>{{cytuj stronę|url= https://www.musicomh.com/reviews/albums/sugababes-overloadedthe-singles-collection |tytuł= Sugababes – Overloaded:The Singles Collection | autor= Steve Hands |opublikowany = [[musicOMH]]|język=en|data dostępu=2023-06-03}}</ref>
* [[Pitchfork]] 8.5/10<ref>{{cytuj stronę|url= https://pitchfork.com/reviews/albums/11892-the-sound-of-girls-aloud-overloaded/|tytuł= Girls Aloud: The Sound of Girls Aloud |autor = Tim Finney | opublikowany = [[Pitchfork]]|język=en|data dostępu=2023-06-03}}</ref>
 |rok wydania               = 2006
 |poprzedni album           = [[Taller in More Ways]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2005
 |następny album            = [[Change (album Sugababes)|Change]]
 |rok następnego albumu     = 2007
}}
'''Overloaded: The Singles Collection''' – piąty (lub licząc re-edycję albumu Taller in More Ways-szósty) [[album (wydawnictwo muzyczne)|album]] studyjny [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] grupy [[Sugababes]]. Jest to kompilacja największych przebojów tego zespołu. Składanka ukazała się 13 listopada 2006 roku. Planowane były nowe nagrania innych singli, ale Mutya Buena zakazała nagrywania piosenek. Wzbudziło to wiele kontrowersji wśród fanów.

Album ten jest podsumowaniem sześcioletniej kariery. Zespół w Wielkiej Brytanii cieszył się bardzo dużym powodzeniem. Osiągnął na listach przebojów więcej singli w Top 10 niż zespoły takie jak [[Spice Girls]], [[All Saints (zespół muzyczny)|All Saints]], [[Destiny’s Child]] czy [[Bananarama]], oraz miał więcej singli w Top 10 niż żaden inny girlsband od czasu [[The Supremes]]. Na pierwszym miejscu listy były aż cztery ich przeboje.

Pierwszym singlem z albumu jest „[[Easy (singel Sugababes)|Easy]]”, wydany 6 listopada 2006 roku. Nazwa albumu pochodzi od debiutanckiego singla „[[Overload (singel)|Overload]]”.

''Overloaded'' zawiera cztery single numer jeden w Wielkiej Brytanii – „[[Freak like Me|Freak Like Me]]”, „[[Round Round]]”, „[[Hole in the Head]]” i „[[Push the Button (singel Sugababes)|Push the Button]]” a także singel „Easy”. Został on wydany tydzień przed premierą albumu.

Wydana została także specjalna edycja albumu zawierająca remiksy największych hitów i ma być zatytułowana ''Overload: The Remixes Collection''.

== Lista utworów ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#CCCCCC"
!  !! width="270" |Tytuł !!
|-
| 1. || "[[Freak like Me|Freak Like Me]]" || 3:16
|-
| 2. || "[[Round Round]]" || 3:57
|-
| 3. || "[[Red Dress]]"  || 3:36
|-
| 4. || "[[In the Middle]]" || 3:53
|-
| 5. || "[[Stronger / Angels with Dirty Faces (singel)|Stronger]]" || 4:00
|-
| 6. || "[[Shape (singel)|Shape]]"  || 4:11
|-
| 7. || "[[Overload (singel)|Overload]]" || 4:35
|-
| 8. || "Good To Be Gone"  || 3:28
|-
| 9. || "[[Caught in a Moment]]" || 4:23
|-
| 10. || "[[Ugly]]" || 3:50
|-
| 11. || "[[Easy (singel Sugababes)|Easy]]" || 3:36
|-
| 12. || "[[Too Lost in You]]" || 3:58
|-
| 13. || "[[Run for Cover (singel)|Run for Cover]]"  || 3:47
|-
| 14. || "[[Hole in the Head]]" || 3:38
|-
| 15. || "[[Push the Button (singel Sugababes)|Push the Button]]" || 3:37
|-
|}

== Lista utworów na płycie Overloaded: The Singles Collection (DVD) ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#CCCCCC"
!  !! width="270" |Tytuł !!
|-
| 1. || "Freak Like Me" ||
|-
| 2. || "Round Round"  ||
|-
| 3. || "Red Dress" ||
|-
| 4. || "In the Middle"  ||
|-
| 5. || "Stronger"   ||
|-
| 6. || "Shape" ||
|-
| 7. || "Overload"  ||
|-
| 8. || "Caught in a Moment" ||
|-
| 9. || "Ugly"  ||
|-
| 10. || "Easy" ||
|-
| 11. || "Too Lost in You" ||
|-
| 12. || "Run for Cover" ||
|-
| 13. || "Hole in the Head" ||
|-
| 14. || "Push the Button" ||
|-
|}

== Lista utworów na płycie Overloaded: The Remixes Collection ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#CCCCCC"
!  !! width="270" |Tytuł !!
|-
| 1. || "Hole in the Head – Armand Van Helden Mix" || 7:32
|-
| 2. || "Freak Like Me – Different Gear Mix"  || bd.
|-
| 3. || "Round Round – Craigie & Crichton Mix" || 5:00
|-
| 4. || "Stronger – Almighty Club Mix"  || 8:02
|-
| 5. || "Shape – D'Bop's Vocal Breakdown Mix"  || 7:40
|-
| 6. || "Push the Button  – DJ Prom Remix" || 8:13
|-
| 7. || "Red Dress – Dennis Christopher Bocal Remix"  || 7:16
|-
| 8. || "Too Lost in You – Kujay DaDa's Bass Shaker Mix" || 6:43
|-
| 9. || "In the Middle – Gravitas 3am Vocal Mix"  || 8:57
|-
| 10. || "Round Round – Mandy Mix" || bd.
|-
| 11. || "Hole in the Head – Full Intention Vocal Mix" ||  7:16
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Sugababes}}

[[Kategoria:Albumy Sugababes]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2006]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Dallasa Austina]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Richarda X]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Xenomanię]]
[[Kategoria:Albumy kompilacyjne]]

title: Overloaded: The Singles Collection

Wydany: 13 listopada 2006

Gatunek: pop · R&B · dance

Wydawnictwo: Island Records Group, Universal Records

Producent: George Astasio, Dallas Austin, Kevin Bacon, Michael Bellina, Andy Bradfield, Craigie, Rob Dougan, Richard Edgeler, Phil Fuldner, Brian Higgins, Khris Kellow, Cameron McVey, Moguai, Yoad Nevo, Jason Pebworth, Tim Powell, Jonathan Quarmby, Jony Rockstar, Paul Simm, Brio Taliaferro, Diane Warren, Jeremy Wheatley, Richard X, Xenomania

Taller in More Ways · (2005): Overloaded: The Singles Collection · (2006) · Change · (2007)


text:
# August Neander
Johann August Wilhelm Neander (ur. 17 stycznia 1789 w Getyndze, zm. 14 lipca 1850 w Berlinie), znany powszechnie jako August Neander – niemiecki teolog protestancki i historyk Kościoła.

## Życiorys
August Neander pochodził z żydowskiej rodziny i początkowo nosił imię David Mendel. Niedługo po urodzeniu został zabrany przez matkę, która rozstała się z ojcem, do Hamburga. Z pomocą przyjaciół podjął naukę. W gimnazjum w Hamburgu poznał filozofię Platona, która przetarła w nim drogę do przyjęcia chrześcijaństwa. Decydujący wpływ wywarło na niego jednak dzieło Schleiermachera Reden über die Religion. 15 lutego 1806 roku przyjął chrzest w kościele św. Katarzyny w Hamburgu i przyjął nazwisko Neander – „nowy człowiek”. Do wiosny 1806 roku planował studiować prawo i z tą myślą opuścił Hamburg. Rozpoczął studia na Uniwersytecie w Halle, gdzie znalazł się pod wpływem Schleiermachera. Wojna zmusiła go do przeniesienia się do Getyngi, gdzie wykładał teolog Gottlieb Jakob Planck. Po wizycie w Hamburgu powrócił na swój uniwersytet i tam przez pewien czas zastępował Schleiermachera, Schellinga i Fichtego jako wykładowca Nowego Testamentu i Ojców Kościoła. Po pewnym czasie postanowił studiować historię Kościoła. W 1809 roku wrócił do Hamburga, gdzie wykładał przez 18 miesięcy, od czasu do czasu głosił kazania i z wielką gorliwością poznawał historię Kościoła. W 1811 roku uzyskał habilitację na Uniwersytecie w Heidelbergu, w 1812 roku został tam profesorem nadzwyczajnym. W 1813 rozpoczął pracę na Uniwersytecie w Berlinie u boku Schleiermachera, de Wettego i Marheineka, gdzie wykładał historię Kościoła i egzegezę Nowego Testamentu.
W przeciwieństwie do dominującego trendu panującego wśród ówczesnych historyków Kościoła, Neander uważał chrześcijaństwo za żywy proces, a nie system religijnych dogmatów. Podkreślał rolę objawienia i działania Opatrzności. W swoich pracach skupiał się na jednostkach, szeroko opisując ich życie duchowe, co odbiło się na pominięciu eklezjalnego i wspólnotowego wymiaru chrześcijaństwa.

## Wybrane dzieła
- Ueber den Kayser Julianus und sein Zeitalter. Ein historisches Gemälde, Leipzig 1812
- Allgemeine Geschichte der christlichen Religion und Kirche, Hamburg 1826 (6 tomów)
- Geschichte der Pflanzung und Leitung der christlichen Kirche durch die Apostel, als selbständiger Nachtrag zu der allgemeinen Geschichte der christlichen Religion und Kirche, Hamburg 1832
- Das Leben Jesu Christi in seinem geschichtlichen Zusammenhange und seiner geschichtlichen Entwicklung, Hamburg 1837
- Der heilige Bernhard und sein Zeitalter. Ein historisches Gemälde, Gotha 1848
- Das Reich Christi, das Reich der wahren Freiheit und Gleichheit, Berlin 1849

wikiname: plwiki

title: August Neander

in_language: pl

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = August Neander
 |grafika                   = August Neander.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[17 stycznia]] [[1789]]
 |miejsce urodzenia         = [[Getynga]]
 |data śmierci              = [[14 lipca]] [[1850]]
 |miejsce śmierci           = [[Berlin]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               = historia Kościoła
 |almamater                 = [[Uniwersytet Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze|Uniwersytet w Halle]]
 |doktorat data             =
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 1811
 |habilitacja uczelnia      = [[Uniwersytet w Heidelbergu]]
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1812
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet w Heidelbergu]]<br />[[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Uniwersytet w Berlinie]]
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:August Neander
 |wikicytaty                =
}}
'''Johann August Wilhelm Neander''' (ur. 17 stycznia 1789 w [[Getynga|Getyndze]], zm. 14 lipca 1850 w [[Berlin]]ie), znany powszechnie jako '''August Neander''' – niemiecki teolog protestancki i historyk Kościoła.

== Życiorys ==
August Neander pochodził z żydowskiej rodziny i początkowo nosił imię David Mendel. Niedługo po urodzeniu został zabrany przez matkę, która rozstała się z ojcem, do [[Hamburg]]a. Z pomocą przyjaciół podjął naukę. W gimnazjum w Hamburgu poznał filozofię [[Platon]]a, która przetarła w nim drogę do przyjęcia [[chrześcijaństwo|chrześcijaństwa]]. Decydujący wpływ wywarło na niego jednak dzieło [[Friedrich Daniel Ernst Schleiermacher|Schleiermachera]] ''Reden über die Religion''. 15 lutego 1806 roku przyjął chrzest w [[Kościół Główny św. Katarzyny w Hamburgu|kościele św. Katarzyny]] w Hamburgu i przyjął nazwisko Neander – „nowy człowiek”. Do wiosny 1806 roku planował studiować prawo i z tą myślą opuścił Hamburg. Rozpoczął studia na [[Uniwersytet Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze|Uniwersytecie w Halle]], gdzie znalazł się pod wpływem Schleiermachera. [[IV koalicja antyfrancuska|Wojna]] zmusiła go do przeniesienia się do Getyngi, gdzie wykładał teolog [[Gottlieb Jakob Planck]]. Po wizycie w Hamburgu powrócił na swój uniwersytet i tam przez pewien czas zastępował Schleiermachera, [[Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling|Schellinga]] i [[Johann Gottlieb Fichte|Fichtego]] jako wykładowca Nowego Testamentu i Ojców Kościoła. Po pewnym czasie postanowił studiować [[historia chrześcijaństwa|historię Kościoła]]. W 1809 roku wrócił do Hamburga, gdzie wykładał przez 18 miesięcy, od czasu do czasu głosił kazania i z wielką gorliwością poznawał historię Kościoła. W 1811 roku uzyskał habilitację na [[Uniwersytet w Heidelbergu|Uniwersytecie w Heidelbergu]], w 1812 roku został tam profesorem nadzwyczajnym. W 1813 rozpoczął pracę na [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Uniwersytecie w Berlinie]] u boku Schleiermachera, [[Wilhelm Martin Leberecht de Wette|de Wettego]] i [[Philip Marheineke|Marheineka]], gdzie wykładał historię Kościoła i [[egzegeza|egzegezę]] Nowego Testamentu.

W przeciwieństwie do dominującego trendu panującego wśród ówczesnych historyków Kościoła, Neander uważał chrześcijaństwo za żywy proces, a nie system religijnych dogmatów. Podkreślał rolę objawienia i działania [[Opatrzność|Opatrzności]]. W swoich pracach skupiał się na jednostkach, szeroko opisując ich życie duchowe, co odbiło się na pominięciu eklezjalnego i wspólnotowego wymiaru chrześcijaństwa.

== Wybrane dzieła ==
* ''Ueber den Kayser Julianus und sein Zeitalter. Ein historisches Gemälde'', Leipzig 1812
* ''Allgemeine Geschichte der christlichen Religion und Kirche'', Hamburg 1826 (6 tomów)
* ''Geschichte der Pflanzung und Leitung der christlichen Kirche durch die Apostel, als selbständiger Nachtrag zu der allgemeinen Geschichte der christlichen Religion und Kirche'', Hamburg 1832
* ''Das Leben Jesu Christi in seinem geschichtlichen Zusammenhange und seiner geschichtlichen Entwicklung'', Hamburg 1837
* ''Der heilige Bernhard und sein Zeitalter. Ein historisches Gemälde'', Gotha 1848
* ''Das Reich Christi, das Reich der wahren Freiheit und Gleichheit'', Berlin 1849

== Bibliografia ==
* [http://www.ccel.org/ccel/schaff/encyc08/Page_95.html Neander, Johann August Wilhelm]. W: ''New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge'', t. VIII. Grand Rapids: Baker Book House, 1953, ss. 95–96.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Neander, August}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze]]
[[Kategoria:Historycy chrześcijaństwa]]
[[Kategoria:Historycy protestantyzmu]]
[[Kategoria:Niemieccy historycy religii]]
[[Kategoria:Niemieccy teolodzy protestanccy]]
[[Kategoria:Niemieccy Żydzi]]
[[Kategoria:Konwertyci na chrześcijaństwo z judaizmu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Getyndze]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu w Heidelbergu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1789]]
[[Kategoria:Zmarli w 1850]]

title: August Neander

Data i miejsce urodzenia: 17 stycznia 1789 · Getynga

Data i miejsce śmierci: 14 lipca 1850 · Berlin

Alma Mater: Uniwersytet w Halle

Habilitacja: 1811 · Uniwersytet w Heidelbergu

Uczelnia: Uniwersytet w Heidelbergu · Uniwersytet w Berlinie


text:
# Arlene Klasky
Arlene Klasky (ur. 26 maja 1949 w Omaha, Nebraska) – amerykańska animatorka, graficzka, producentka oraz współzałożycielka wytwórni Klasky Csupo, którą założyła wspólnie ze swoim byłym mężem Gáborem Csupó.

## Życiorys
Arlene Klasky jest pochodzenia polsko-żydowskiego i rosyjsko-żydowskiego; dorastała w nadmorskich miasteczkach w hrabstwie Orange w Kalifornii. Tworząc serial Rocket Power, czerpała inspirację z lat swojej młodości, zwłaszcza z czasów spędzonych na surfowaniu, oraz z obserwacji swoich dzieci, uprawiających sporty ekstremalne. 22 maja 1979 roku wyszła za mąż za swojego partnera biznesowego Gábora Csupó, z którym ma dwójkę synów. Arlene rozwiodła się w 1995 roku.
W 1999 roku uznana została za jedną z 25 najlepszych kobiet w branży animacji przez amerykański magazyn poświęcony animacji i efektom specjalnym. Najbardziej znana jest ze swojej pracy w Nickelodeonie w latach 90. i 2000. Wraz z byłym mężem Gáborem Csupó i Paulem Germainem współtworzyła telewizyjne seriale animowane Rocket Power, Pełzaki (1991) oraz Pełzaki (2021).

title: Arlene Klasky

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko            = Arlene Phyllis Klasky
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Arlene Klasky (6271167330).jpg
 |opis grafiki               = Arlene Klasky (2011)
 |alt grafiki                =
 |prawdziwe imię i nazwisko  =
 |data urodzenia             = 26 maja 1949
 |miejsce urodzenia          = [[Omaha]], [[Nebraska]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |zawód                      = animatorka, graficzka, producentka
 |współmałżonek              =
 |lata aktywności            = 1976-obecnie
 |zespół artystyczny         =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Arlene Klasky''' (ur. [[26 maja]] [[1949]] w [[Omaha]], [[Nebraska]]) – amerykańska animatorka, graficzka, producentka oraz współzałożycielka wytwórni [[Klasky Csupo]], którą założyła wspólnie ze swoim byłym mężem [[Gábor Csupó|Gáborem Csupó]]<ref>{{Cytuj |autor = Claudia Eller |tytuł = Rugrats Duo Draws on Shared Vision |data = 2000-11-17 |data dostępu = 2023-11-04 |opublikowany = Los Angeles Times |url = https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2000-nov-17-fi-53187-story.html |język = en}}</ref>.

== Życiorys ==
Arlene Klasky jest pochodzenia polsko-żydowskiego i rosyjsko-żydowskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = A Klasky’s Gotta Do What A Klasky’s Gotta Do - Arlene Klasky Talks About The Legacy Of 'Rugrats' |data dostępu = 2023-11-04 |url = http://www.nickalive.net/2017/12/a-klaskys-gotta-do-what-klaskys-gotta.html}}</ref>; dorastała w nadmorskich miasteczkach w [[Hrabstwo Orange (Kalifornia)|hrabstwie Orange]] w [[Kalifornia|Kalifornii]]{{Fakt|data=2023-11}}. Tworząc serial [[Rocket Power]], czerpała inspirację z lat swojej młodości, zwłaszcza z czasów spędzonych na surfowaniu, oraz z obserwacji swoich dzieci, uprawiających sporty ekstremalne<ref>{{Cytuj |tytuł = Arlene Klasky and Gabor Csupo - Nickelodeon Animation |data dostępu = 2023-11-04 |opublikowany = nickanimation.com |url = https://nickanimation.com/creators/arlene-klasky-and-gabor-csupo/ |język = en}}</ref>. 22 maja 1979 roku wyszła za mąż za swojego partnera biznesowego [[Gábor Csupó|Gábora Csupó]], z którym ma dwójkę synów. Arlene rozwiodła się w 1995 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Arlene Klasky - Biography |data dostępu = 2023-11-04 |opublikowany = IMDb |url = https://www.imdb.com/name/nm0458312/bio/ |język = en}}</ref>.

W 1999 roku uznana została za jedną z 25 najlepszych kobiet w branży animacji przez amerykański magazyn poświęcony animacji i efektom specjalnym{{Fakt|data=2023-11}}. Najbardziej znana jest ze swojej pracy w [[Nickelodeon|Nickelodeonie]] w latach 90. i 2000. Wraz z byłym mężem [[Gábor Csupó|Gáborem Csupó]] i [[Paul Lazarus Germain|Paulem Germainem]] współtworzyła telewizyjne seriale animowane [[Rocket Power]], [[Pełzaki (serial animowany)|Pełzaki (1991)]] oraz [[Pełzaki (serial animowany 2021)|Pełzaki (2021)]]{{Fakt|data=2023-11}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.imdb.com/name/nm0458312/bio/?ref_=nm_ov_bio_sm Arlene Klasky] w bazie [[IMDb]] (<abbr>ang.</abbr>)
* [https://www.filmweb.pl/person/Arlene+Klasky-161979 Arlene Klasky] w bazie [[Filmweb]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Klasky, Arlene}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]
[[Kategoria:Amerykańscy animatorzy]]
[[Kategoria:Amerykańscy graficy]]

title: Arlene Phyllis Klasky

Data i miejsce urodzenia: 26 maja 1949 · Omaha, Nebraska

Zawód: animatorka, graficzka, producentka


text:
# Zajaczówka
Zajaczówka (ukr. Зая́чівка) – wieś na Ukrainie na terenie rejonu kowelskiego w obwodzie wołyńskim, liczy 147 mieszkańców.
Znajduje się tu przystanek kolejowy Zajaczówka, położony na linii Sarny – Kowel.

title: Zajaczówka

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Zajaczówka
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-07
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon kowelski|kowelski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 147
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 44050
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód wołyński
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Zajaczówka''' (ukr. Зая́чівка) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]] na terenie [[rejon kowelski|rejonu kowelskiego]] w [[obwód wołyński|obwodzie wołyńskim]], liczy 147 mieszkańców<ref>[http://database.ukrcensus.gov.ua/MULT/Dialog/Varvalagg.asp?ma=19A0501_07_007&ti=19A0501_07_007%2E+Number+of+actual+population+in+rural+areas%2C+Volynska+oblast+%281%2C2%2C3%2C4%29&path=../Database/Census/01/02/&lang=2&xu=&yp=&nr=1&aggfile(1)=007_KOVELSKYI+RAION&prevagg=NN&mapname=&multilang=en&aggdir1= Oficjalna ukraińska baza danych statystycznych]</ref>.

Znajduje się tu przystanek kolejowy [[Zajaczówka (przystanek kolejowy)|Zajaczówka]], położony na linii [[Sarny]] – [[Kowel]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV/286 Zajaczówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego.]

[[Kategoria:Wsie w obwodzie wołyńskim]]
[[Kategoria:Rejon kowelski]]

title: Zajaczówka

Państwo: Ukraina

Obwód: wołyński

Rejon: kowelski


text:
# Anguis
Anguis – rodzaj jaszczurek z podrodziny w Anguinae w rodzinie padalcowatych (Anguidae).

## Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w niemal całej Europie, z wyjątkiem północnej części Półwyspu Skandynawskiego, Sardynii, Korsyki, południowej części Półwyspu Iberyjskiego, wysp Morza Egejskiego, południowej Ukrainy, Niziny Nadkaspijskiej i północnego obszaru europejskiej części Rosji. Poza Europą można je znaleźć w północno-zachodniej Azji (do rzeki Toboł) oraz w Azji Mniejszej i dalej na wschód po północny Iran. Niepewne stwierdzenia z Izraela oraz północnej części Afryki (Maroko, Algieria, Tunezja).

## Charakterystyka
Gatunki z tego rodzaju maksymalnie osiągają długość około 50 cm. Grzbiet jest w kolorze brązowym (od jasnego do ciemnego i w różnych odcieniach), rzadziej ciemnoszary lub czarny. Spodnia strona ciała i boki są czarne. Padalce nie mają kończyn, przez co często mylone są z wężami, z którymi nie są jednak spokrewnione. Ich głowa jest mała, o zaokrąglonym pysku, nie wyodrębniona z tułowia. Zarówno grzbiet jak i spód ciała pokryte są dachówkowato na siebie zachodzącymi łuskami.

## Systematyka

### Etymologia
Anguis: łac. anguis „wąż”.

### Podział systematyczny
Przeprowadzone przez Maceya i współpracowników (1999) oraz Wiensa i Slingluffa (2001) analizy filogenetyczne wykorzystujące dane molekularne sugerują, że rodzaj Ophisaurus jest parafiletyczny, gdyż część należących do niego gatunków jest bliżej spokrewnionych z gatunkami zaliczanymi do rodzaju Anguis oraz z żółtopuzikiem bałkańskim (również zaliczanym przez autorów do Ophisaurus; inni autorzy zaliczają go do osobnego rodzaju Pseudopus) niż z innymi gatunkami z rodzaju Ophisaurus; według tych analiz gatunki O. attenuatus, O. ventralis i O. harti są bliżej spokrewnione z Anguis i żółtopuzikiem bałkańskim niż z O. koellikeri. Ze względu na parafiletyzm Ophisaurus Macey i współpracownicy (1999) zalecili, by uznać Ophisaurus za młodszy synonim rodzaju Anguis (choć dopuszczali też możliwość pozostawienia Ophisaurus jako odrębnego rodzaju, przy jednoczesnym przeniesieniu żółtopuzika bałkańskiego do odrębnego rodzaju Pseudopus, zaś O. koellikeri do rodzaju Hyalosaurus). Zsynonimizowanie Ophisaurus (i Pseudopus) z Anguis oznaczałoby włączenie do tego ostatniego rodzaju dodatkowych 14 gatunków i rozszerzenie zasięgu występowania przedstawicieli rodzaju na cały Iran, Afganistan, Azję Środkową, Indie, Chiny, Azję Południowo-Wschodnią i Amerykę Północną. Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Anguis cephallonica Werner, 1894 – padalec peloponeski[8]
- Anguis colchica (Nordmann, 1840) – padalec kolchidzki[8]
- Anguis graeca Linnaeus, 1758 – padalec grecki[8]
- Anguis veronensis Bedriaga, 1881 – padalec włoski[8]
- Anguis fragilis Pollini, 1818 – padalec zwyczajny[8]

### Kladogram
Kladogram według Gvoždíka i in. (2013). Analiza oparta na sekwencjach genów ND2 i tRNA:
|  | Anguis cephallonica |
|  |                     |
|  | Anguis veronensis   |
|  |                     |

|  | Anguis fragilis                                                   |
|  |                                                                   |
|  | \| \| Anguis colchica \| \| \| \| \| \| Anguis graeca \| \| \| \| |
|  |                                                                   |
|  | Anguis colchica                                                   |
|  |                                                                   |
|  | Anguis graeca                                                     |
|  |                                                                   |

|  | Anguis colchica |
|  |                 |
|  | Anguis graeca   |
|  |                 |

|  | Anguis cephallonica |
|  |                     |
|  | Anguis veronensis   |
|  |                     |

|  | Anguis fragilis                                                   |
|  |                                                                   |
|  | \| \| Anguis colchica \| \| \| \| \| \| Anguis graeca \| \| \| \| |
|  |                                                                   |
|  | Anguis colchica                                                   |
|  |                                                                   |
|  | Anguis graeca                                                     |
|  |                                                                   |

|  | Anguis colchica |
|  |                 |
|  | Anguis graeca   |
|  |                 |

## Ochrona
W Polsce występują padalec zwyczajny i padalec kolchidzki – są objęte ochroną częściową.

title: Anguis

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Anguis''
 |TSN                    = 209030
 |zoolog                 = [[Karol Linneusz|Linnaeus]], 1758<ref name="Linnaeus" />
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Anguidae.jpg
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodzaju – '''[[padalec zwyczajny]]''' (''A. fragilis'')
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[zauropsydy]]
 |rząd                   = [[łuskonośne]]
 |infrarząd              = [[Diploglossa]]
 |rodzina                = [[padalcowate]]
 |podrodzina             = [[Anguinae]]
 |rodzaj                 = ''Anguis''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Anguis fragilis'' {{small|Linnaeus, 1758}}
 |synonimy               =
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''5 gatunków – zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Anguis
 |commons                = Category:Anguis
}}
'''''Anguis''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[jaszczurki|jaszczurek]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] w [[Anguinae]] w [[rodzina (biologia)|rodzinie]] [[padalcowate|padalcowatych]] (Anguidae).

== Zasięg występowania ==
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w niemal całej [[Europa|Europie]], z wyjątkiem północnej części [[Półwysep Skandynawski|Półwyspu Skandynawskiego]], [[Sardynia|Sardynii]], [[Korsyka|Korsyki]], południowej części [[Półwysep Iberyjski|Półwyspu Iberyjskiego]], wysp [[Morze Egejskie|Morza Egejskiego]], południowej [[Ukraina|Ukrainy]], [[Nizina Nadkaspijska|Niziny Nadkaspijskiej]] i północnego obszaru europejskiej części [[Rosja|Rosji]]. Poza Europą można je znaleźć w północno-zachodniej [[Azja|Azji]] (do rzeki [[Toboł]]) oraz w [[Azja Mniejsza|Azji Mniejszej]] i dalej na wschód po północny [[Iran]]<ref name="Uetz&Hallermann" /><ref name="repfocus"/>. Niepewne stwierdzenia z [[Izrael]]a oraz północnej części [[Afryka|Afryki]] ([[Maroko]], [[Algieria]], [[Tunezja]])<ref name="repfocus"/>.

== Charakterystyka ==
Gatunki z tego rodzaju maksymalnie osiągają długość około 50 cm. Grzbiet jest w kolorze brązowym (od jasnego do ciemnego i w różnych odcieniach), rzadziej ciemnoszary lub czarny. Spodnia strona ciała i boki są czarne. Padalce nie mają kończyn, przez co często mylone są z wężami, z którymi nie są jednak spokrewnione. Ich głowa jest mała, o zaokrąglonym pysku, nie wyodrębniona z tułowia. Zarówno grzbiet jak i spód ciała pokryte są dachówkowato na siebie zachodzącymi łuskami.

== Systematyka ==
=== Etymologia ===
''Anguis'': {{łac.|anguis}} „wąż”<ref name="Jaeger" />.

=== Podział systematyczny ===
Przeprowadzone przez Maceya i współpracowników (1999) oraz Wiensa i Slingluffa (2001) analizy [[filogeneza|filogenetyczne]] wykorzystujące dane molekularne sugerują, że rodzaj ''[[Ophisaurus]]'' jest [[takson parafiletyczny|parafiletyczny]], gdyż część należących do niego gatunków jest bliżej spokrewnionych z gatunkami zaliczanymi do rodzaju ''Anguis'' oraz z [[Żółtopuzik bałkański|żółtopuzikiem bałkańskim]] (również zaliczanym przez autorów do ''Ophisaurus''; inni autorzy zaliczają go do osobnego rodzaju ''[[Żółtopuzik bałkański|Pseudopus]]'') niż z innymi gatunkami z rodzaju ''Ophisaurus''; według tych analiz gatunki ''O. attenuatus'', ''O. ventralis'' i ''O. harti'' są bliżej spokrewnione z ''Anguis'' i żółtopuzikiem bałkańskim niż z ''O. koellikeri''<ref name="maceyetal1999">{{Cytuj pismo |autor=J.R. Macey, J.A. Schulte, A. Larson, B.S. Tuniyev, N. Orlov & T.J. Papenfuss |rok=1999 |tytuł=Molecular Phylogenetics, tRNA Evolution, and Historical Biogeography in Anguid Lizards and Related Taxonomic Families |czasopismo=Molecular Phylogenetics and Evolution |wolumin=56 |wydanie=3 |strony=31–41 |doi=10.1006/mpev.1999.0615 |język=en}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |nazwisko=Wiens |imię=J.J. |nazwisko2=Slingluff |imię2=J.L. |rok=2001 |tytuł=How lizards turn into snakes: a phylogenetic analysis of body-form evolution in anguid lizards |czasopismo=Evolution |wolumin=55 |wydanie=11 |strony=2303–2318 |url=http://dx.doi.org/10.1554/0014-3820(2001)055%5B2303:HLTISA%5D2.0.CO;2 |język=en}}</ref>. Ze względu na parafiletyzm ''Ophisaurus'' Macey i współpracownicy (1999) zalecili, by uznać ''Ophisaurus'' za młodszy synonim rodzaju ''Anguis'' (choć dopuszczali też możliwość pozostawienia ''Ophisaurus'' jako odrębnego rodzaju, przy jednoczesnym przeniesieniu żółtopuzika bałkańskiego do odrębnego rodzaju ''Pseudopus'', zaś ''O. koellikeri'' do rodzaju ''Hyalosaurus'')<ref name="maceyetal1999" />. [[synonim (taksonomia)|Zsynonimizowanie]] ''Ophisaurus'' (i ''Pseudopus'') z ''Anguis'' oznaczałoby włączenie do tego ostatniego rodzaju dodatkowych 14 gatunków i rozszerzenie zasięgu występowania przedstawicieli rodzaju na cały Iran, [[Afganistan]], [[Azja Środkowa|Azję Środkową]], [[Indie]], [[Chińska Republika Ludowa|Chiny]], [[Azja Południowo-Wschodnia|Azję Południowo-Wschodnią]] i [[Ameryka Północna|Amerykę Północną]]. Do rodzaju należą następujące gatunki<ref name="Uetz&Hallermann" />:
* ''Anguis cephallonica'' {{small|[[Franz Werner|Werner]], 1894}} – [[padalec peloponeski]]<ref name="kol&inni" />
* ''Anguis colchica'' {{small|([[Alexander von Nordmann|Nordmann]], 1840)}} – [[padalec kolchidzki]]<ref name="kol&inni" />
* ''Anguis graeca'' {{small|[[Karol Linneusz|Linnaeus]], 1758}} – [[padalec grecki]]<ref name="kol&inni" />
* ''Anguis veronensis'' {{small|[[Jacques von Bedriaga|Bedriaga]], 1881}} – [[padalec włoski]]<ref name="kol&inni" />
* ''Anguis fragilis'' {{small|[[Ciro Pollini|Pollini]], 1818}} – [[padalec zwyczajny]]<ref name="kol&inni" />

=== Kladogram ===
[[Kladogram]] według Gvoždíka i in. (2013)<ref name="Gvozdik" />. Analiza oparta na sekwencjach genów ''ND2'' i [[tRNA]]:
{{Klad
 | style = font-size:90%;line-height:80%
 | 1 = '''''Anguis'''''
 | 1.1.1 =  ''[[Padalec peloponeski|Anguis cephallonica]]''
 | 1.1.2 =  ''[[Anguis veronensis]]''
 | 1.2.1 =  ''[[padalec zwyczajny|Anguis fragilis]]''
 | 1.2.2.1 =  ''[[Padalec kolchidzki|Anguis colchica]]''
 | 1.2.2.2 =  ''[[Anguis graeca]]''
}}

== Ochrona ==
[[gady Polski|W Polsce występują]] [[padalec zwyczajny]] i [[padalec kolchidzki]] – są objęte ochroną częściową<ref>Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ({{Dziennik Ustaw|2016|2183}}).</ref>.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Linnaeus">{{cytuj książkę| autor = C. Linnaeus| tytuł = Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/10277#page/249/mode/1up|rok = 1758|wydawca = Impensis Direct. Laurentii Salvii|miejsce = [[Sztokholm|Holmiae]]|wydanie = 10|tom = 1|strony = 227|język = la}}</ref>
<ref name="Uetz&Hallermann">{{cytuj stronę | url = http://reptile-database.reptarium.cz/advanced_search?genus=Anguis&exact%5B0%5D=genus&submit=Search| tytuł = Genus: ''Anguis''| opublikowany = The Reptile Database | data dostępu = 2024-01-26| autor = P. Uetz & J. Hallermann| język = en}}</ref>
<ref name="Gvozdik">{{Cytuj pismo |autor=V. Gvoždík, N. Benkovský, A. Crottini, A. Bellati, J. Moravec, A. Romano, R. Sacchi & D. Jandzik |tytuł=An ancient lineage of slow worms, genus Anguis (Squamata: Anguidae), survived in the Italian Peninsula |czasopismo=Molecular Phylogenetics and Evolution |wolumin= 69 |numer= 3|strony= 1077–1092 |rok=2013 |doi=10.1016/j.ympev.2013.05.004 |język=en}}</ref>
<ref name="Jaeger">{{Jaeger1944|seq=46|s=16}}</ref>
<ref name="kol&inni">{{cytuj pismo |autor = K. Kolenda, T. Skawiński & M. Kaczmarski |tytuł = Przegląd „nowych” gatunków płazów i gadów występujących w Polsce|url = |czasopismo = Kosmos| wolumin = 68|numer = 1|strony = 212|rok = 2019|doi = 10.36921/kos.2019_2491 |język = pl}}</ref>
<ref name="repfocus">{{Cytuj | autor = R. Midtgaard | tytuł = Genus Anguis | url = http://www.repfocus.dk/Anguis.html | data dostępu = 2024-01-26 | język = en | praca = RepFocus}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Padalcowate]]
[[Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: zauropsydy

Rząd: łuskonośne

Infrarząd: Diploglossa

Rodzina: padalcowate

Podrodzina: Anguinae

Rodzaj: Anguis


text:
# Frasso Telesino
Frasso Telesino – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent.
Według danych na I 2009 gminę zamieszkiwało 2481 osób przy gęstości 111,5 os./1 km².

title: Frasso Telesino

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Frasso Telesino
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Kampania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Benewent|Benewent]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 062035
 |powierzchnia                    = 22,25 km²
 |wysokość                        = 374 m n.p.m.
 |rok                             = I 2009
 |liczba ludności                 = 2481
 |gęstość zaludnienia             = 111,5 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0824
 |kod pocztowy                    = 82030
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Kampania
 |współrzędne                     = 41°9′N 14°32′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Frasso Telesino''' – miejscowość i gmina we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Kampania (region)|Kampania]], w prowincji [[prowincja Benewent|Benewent]].

Według danych na I 2009 gminę zamieszkiwało 2481 osób przy gęstości 111,5 os./1 km².

== Linki zewnętrzne ==
* źródło danych: [https://demo.istat.it/pop2010/index1_e.html Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Benewent}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Benewent]]

title: Frasso Telesino

Państwo: Włochy

Region: Kampania

Prowincja: Benewent


text:
# Lubotyń (województwo wielkopolskie)
Lubotyń – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Babiak, nad Jeziorem Lubotyńskim, na Pojezierzu Kujawskim.
Lubotyń uzyskał lokację miejską w 1242 roku, zdegradowany przed 1400 rokiem. Wieś duchowna Lubotyn, własność biskupów włocławskich, położona było w 1785 roku w powiecie przedeckim województwa brzeskokujawskiego. Do 1954 roku istniała gmina Lubotyń. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

## Informacje ogólne
Wieś położona jest przy tzw. Magistrali Węglowej. Pierwsza wzmianka o istnieniu osady pochodzi z 1224 r. Aż do rozbiorów była ona własnością biskupów kujawskich.
Okolice wsi mają bardzo urozmaicony krajobraz. W rynnie polodowcowej leży Jezioro Lubotyńskie o powierzchni 106,1 ha. Jego długość wynosi 2,8 km, a największa szerokość – ok. 550 m. W sąsiedztwie Lubotynia znajduje się rezerwat przyrody Kawęczyńskie Brzęki z najdalej wysuniętym na wschód Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej stanowiskiem jarzębu brekinii (Sorbus torminalis).
Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 269.
| SIMC    | Nazwa    | Rodzaj    |
| ------- | -------- | --------- |
| 0281111 | Bagno    | część wsi |
| 0281128 | Kawęczyn | część wsi |

## Kościół
Renesansowy kościół Świętego Wawrzyńca został wzniesiony w latach 1612-1620 z fundacji Jadwigi z Dunin-Modliszewskich Sierakowskiej, kasztelanowej lądzkiej. Jest budynkiem jednonawowym, murowanym z cegły w układzie polskim. Węższe prezbiterium jest zamknięte wielobocznie. Od zewnątrz ściany są oszkarpowane. Mury nawy zdobią bliźniacze płyty zamknięte półkoliście. Szczyt fasady zachodniej jest zakończony półkolistymi uskokami schodkowymi, poniżej których schodzą tynkowane blendy. Na osi fasady jest umieszczony skromny portal z początku XVII wieku, z kartuszem kamiennym z herbem Rawicz, biskupa włocławskiego Pawła Wołuckiego. W barokowym ołtarzu głównym - z początku XVIII wieku - są ustawione rzeźby świętych: Wojciecha, Stanisława, Wawrzyńca i Kazimierza oraz Archanioła Michała. Uwagę zwraca również kamienne epitafium fundatorki kościoła z herbami Łódź i Ogończyk, wystawione w 1640 roku.
Parafia lubotyńska administracyjnie należy do dekanatu sompoleńskiego (diecezja włocławska).

title: Lubotyń (województwo wielkopolskie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Lubotyń|Lubotyń w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Lubotyń
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Church of St. Lawrence in in Lubotyn (6).jpg
 |opis zdjęcia           = <small>Kościół Świętego Wawrzyńca</small>
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat kolski|kolski]]
 |gmina                  = [[Babiak (gmina)|Babiak]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               = 103
 |liczba ludności        = 281<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 63
 |kod pocztowy           = 62-620{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = PKL
 |SIMC                   = 0281105
 |kod mapy               = Babiak (gmina)
 |współrzędne            = 52°23'37"N 18°37'34"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|70447|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
[[Plik:Lubotyń wieś.jpg|thumb|240px|Fragment centrum wsi]]
'''Lubotyń''' – [[wieś]] (dawniej [[miasto]]) w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat kolski|powiecie kolskim]], w [[Babiak (gmina)|gminie Babiak]], nad [[Lubotyń (jezioro)|Jeziorem Lubotyńskim]], na [[Pojezierze Kujawskie|Pojezierzu Kujawskim]].

Lubotyń uzyskał [[lokacja (historia)|lokację miejską]] w [[1242]] roku, zdegradowany przed [[1400]] rokiem<ref>Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 46-47.</ref>. Wieś duchowna '''Lubotyn''', własność biskupów włocławskich, położona było w [[1785]] roku w powiecie przedeckim [[województwo brzeskokujawskie|województwa brzeskokujawskiego]]<ref>Karol de Perthées, Mapa województwa brzesko-kujawskiego i inowrocławskiego, 1785 r.</ref>. Do [[1954]] roku istniała [[Lubotyń (gmina)|gmina Lubotyń]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo konińskie|województwa konińskiego]].

== Informacje ogólne ==
Wieś położona jest przy tzw. [[Magistrala węglowa|Magistrali Węglowej]]. Pierwsza wzmianka o istnieniu osady pochodzi z [[1224]] r. Aż do rozbiorów była ona własnością [[biskupi włocławscy|biskupów kujawskich]].

Okolice wsi mają bardzo urozmaicony krajobraz. W rynnie polodowcowej leży [[Lubotyń (jezioro)|Jezioro Lubotyńskie]] o powierzchni 106,1 ha. Jego długość wynosi 2,8 km, a największa szerokość – ok. 550 m. W sąsiedztwie Lubotynia znajduje się [[rezerwat przyrody Kawęczyńskie Brzęki]] z najdalej wysuniętym na wschód Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej stanowiskiem [[Jarząb brekinia|jarzębu brekinii]] (''Sorbus torminalis'').

Przez wieś przebiega [[droga wojewódzka nr 269]].

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Lubotyń do 2023 r.{{r|R2013|teryt}}
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0281111 || [[Bagno (województwo wielkopolskie)|Bagno]] || część wsi
|-
|0281128 || [[Kawęczyn (powiat kolski)|Kawęczyn]] || część wsi

|}

== Kościół ==
Renesansowy kościół Świętego Wawrzyńca został wzniesiony w latach 1612-1620 z fundacji Jadwigi z Dunin-Modliszewskich Sierakowskiej, kasztelanowej [[Ląd (wieś)|lądzkiej]]. Jest budynkiem jednonawowym, murowanym z cegły w układzie polskim. Węższe [[prezbiterium]] jest zamknięte wielobocznie. Od zewnątrz ściany są [[Skarpa (architektura)|oszkarpowane]]. Mury nawy zdobią bliźniacze płyty zamknięte półkoliście. Szczyt fasady zachodniej jest zakończony półkolistymi uskokami schodkowymi, poniżej których schodzą tynkowane [[Blenda (architektura)|blendy]]. Na osi fasady jest umieszczony skromny [[portal]] z początku XVII wieku, z [[Kartusz (ozdoba)|kartuszem]] kamiennym z herbem Rawicz, biskupa włocławskiego [[Paweł Wołucki|Pawła Wołuckiego]]. W barokowym ołtarzu głównym - z początku XVIII wieku - są ustawione rzeźby świętych: Wojciecha, Stanisława, Wawrzyńca i Kazimierza oraz Archanioła Michała. Uwagę zwraca również kamienne [[epitafium]] fundatorki kościoła z herbami Łódź i [[Ogończyk (herb szlachecki)|Ogończyk]], wystawione w 1640 roku<ref>Piotr Maluśkiewicz, Województwo konińskie : szkic monograficzny, wyd. 1, Warszawa: Państwowe Wydawn. Nauk, 1983, s. 224-225, <nowiki>ISBN 83-01-00534-3</nowiki>, OCLC 11783554

</ref>.

Parafia lubotyńska administracyjnie należy do [[dekanat sompoleński|dekanatu sompoleńskiego]] ([[diecezja włocławska]]).

{{osobny artykuł|Parafia św. Wawrzyńca w Lubotyniu}}

== Zobacz też ==
* [[Lubotyń-Kolonia]]
* [[Lubotyń-Morgi]]
* [[Lubotyń-Włóki]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>

* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=682|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = Piotr Maluśkiewicz |tytuł = Ziemia konińska – przewodnik turystyczny |data = 1997 |isbn = 83-86139-28-5 |miejsce = Konin |wydawca = „Apeks” |oclc = 750945451 }}
* {{Cytuj|autor = Andrzej Czesław Nowak |tytuł = Koło, Kłodawa, Uniejów, Dąbie, Przedecz oraz okolice – przewodnik turystyczny |data = 1987 |isbn = 83-85034-05-6 |miejsce = Poznań |wydawca = Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej |oclc = 69476907 }}
* {{SgKP|V|448|Lubotyń 1.), pow. kolski}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://web.diecezja.wloclawek.pl/parafia/SwWawrzynca_Lubotyn/index.html | tytuł = Parafia św. Wawrzyńca w Lubotyniu | opublikowany = web.diecezja.wloclawek.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20060826043600/http://web.diecezja.wloclawek.pl/parafia/SwWawrzynca_Lubotyn/index.html | zarchiwizowano = 2006-08-26}}

{{Gmina Babiak}}

[[Kategoria:Lubotyń (województwo wielkopolskie)]]
[[Kategoria:Dawne miasta w województwie wielkopolskim]]
[[Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XIII wieku]]
[[Kategoria:Wsie biskupów włocławskich (województwo brzeskokujawskie)]]

title: Lubotyń

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Powiat: kolski

Gmina: Babiak

Tablice rejestracyjne: PKL


text:
# Civrac-de-Blaye
Civrac-de-Blaye – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Żyronda.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 603 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 46 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Civrac-de-Blaye plasuje się na 641. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 873.).

title: Civrac-de-Blaye

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Civrac-de-Blaye
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Civrac-de-Blaye
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Żyronda (departament)|Żyronda]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Blaye|Blaye]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 33126
 |powierzchnia                    = 13,11 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 603
 |gęstość zaludnienia             = 46 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 33920
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Żyronda
 |współrzędne                     = 45°7′N 0°27′W
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Civrac-de-Blaye''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Nowa Akwitania]], w departamencie [[Żyronda (departament)|Żyronda]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 603 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 46 osób/km² (wśród 2290 gmin [[Akwitania|Akwitanii]] Civrac-de-Blaye plasuje się na 641. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 873.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Blaye}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Żyronda]]

title: Civrac-de-Blaye

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Żyronda

Okręg: Blaye

• gęstość: 46 os./km²


text:
# System wymiany informacji na rynku wewnętrznym
 System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym  (IMI) jest siecią opartą na technologii informatycznej, która łączy instytucje publiczne na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Został on opracowany przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej w celu przyspieszenia transgranicznej współpracy administracyjnej. Dzięki IMI organy administracji publicznej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą  znaleźć swoje odpowiedniki w innych krajach oraz wymieniać z nimi bezpośrednio informacje. Zestawy wcześniej zdefiniowanych i  przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, jak również dostępność tłumaczenia maszynowego umożliwiają korzystanie z własnego języka do komunikowania się. Nie ma potrzeby posługiwania się językiem państwa – partnera.

## Kontekst
Na podstawie aktów prawnych dotyczących Jednolitego Rynku w Unii Europejskiej (UE) państwa członkowskie, poprzez swoje instytucje, mają obowiązek udzielania pomocy swoim odpowiednikom za granicą w zakresie dostarczania im informacji. Niektóre akty prawne wymagają również komunikacji między państwami członkowskimi i Komisją Europejską (na przykład w przypadku powiadomienia o krajowych przepisach wdrażających prawo Unii Europejskiej). System IMI został opracowany w celu ułatwienia tego typu wymiany informacji „z dnia na dzień”.
IMI został uruchomiony w lutym 2008 roku. Od lipca 2010 roku jego rozwój i utrzymanie były finansowane z Programu Rozwiązań Interoperacyjnych dla Europejskich Administracji Publicznych (ISA).  ISA jest następcą programu IDABC, z którego finansowano IMI na pierwszym etapie tj. do dnia 31 grudnia 2009 roku.
IMI jest jednym z narzędzi zarządzania jednolitym rynkiem. Inne tego typu narzędzia to: Twoja Europa, Twoja Europa – Porady, SOLVIT oraz Pojedyncze punkty kontaktowe.
IMI stosuje podejście "privacy by design", które zostało opracowane wraz z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych (EIOD). Uwzględnia ono zgodność ze standardami ochrony danych i prywatności na wszystkich etapach projektowania systemu.

## Główni aktorzy
IMI został wdrożony w sposób zdecentralizowany. Dlatego praktyczne wdrożenie IMI jest obowiązkiem poszczególnych państw członkowskich. Istnieje kilka podmiotów, które odgrywają rolę w sieci IMI.

### Organy właściwe
Organy właściwe to końcowi użytkownicy systemu IMI. Są to instytucje publiczne, które mają do czynienia z pewnymi elementami stosowania przepisów Jednolitego Rynku. Mogą one funkcjonować na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym.

### Koordynatorzy systemu IMI
Zazwyczaj w każdym państwie członkowskim jest jeden krajowy koordynator systemu IMI (NIMIC), często usytuowany jest on w jednym z ministerstw. Jego zadaniem jest zapewnienie sprawnego działania systemu IMI w danym kraju. Koordynatorzy systemu IMI mogą przekazać część swoich obowiązków dodatkowym koordynatorom, którzy z kolei są odpowiedzialni np. za jeden obszar prawa lub region geograficzny. Jest to zależne od struktur administracyjnych w poszczególnych państwach.

### Komisja Europejska
Komisja Europejska jest odpowiedzialna za utrzymanie i rozwój systemu IMI, pomoc techniczną i szkolenia. Zarządza również i wspiera siecią koordynatorów, promuje dalszy rozwój i rozbudowę IMI oraz przygotowuje raporty na temat funkcjonowania systemu.

## Sposób pracy IMI
W celu ułatwienia różnych rodzajów współpracy administracyjnej w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego, IMI oferuje wiele sposobów pracy dla użytkowników.

### Wnioski o udzielenie informacji
Jeżeli właściwy organ potrzebuje informacji od odpowiednika za granicą, może wysłać wniosek o udzielenie informacji. W tej metodzie wymiany informacji używa się listy wcześniej przetłumaczonych pytań i odpowiedzi dostępnych we wszystkich oficjalnych językach UE. Możliwe jest również załączanie dodatkowych dokumentów. Jedynie organy, które są bezpośrednio zaangażowane w wymianę informacji mają dostęp do zawartości danego zapytania. Przykładem praktycznego użycia IMI może być sytuacja, kiedy niemiecki nauczyciel chciałby przenieść się do Portugalii i tam kontynuować swoją działalność. Portugalski organ musi zatem zweryfikować autentyczność skanu jego dyplomu. Może do tego celu wykorzystać system IMI wysyłając zapytanie o udzielenie informacji do instytucji partnerskiej w Niemczech. Organ niemiecki akceptuje wniosek i wysyła odpowiedź z powrotem do instytucji w Portugalii. Ze względu na istnienie zestawów wcześniej przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, oba organy mogą porozumiewać się w swoim języku ojczystym.

### Powiadomienia
Powiadomienia są oparte na zasadzie wymiany informacji „jeden-do-wielu”, gdzie ostrzega się lub powiadamia jedną lub więcej właściwych instytucji oraz/lub Komisję Europejską. Na przykład Dyrektywa dotycząca usług na rynku wewnętrznym nakazuje, aby państwa członkowskie ostrzegały się nawzajem o możliwych zagrożeniach dla bezpieczeństwa i zdrowia ludzi lub dla środowiska związanych ze świadczeniem usług.

### Repozytoria informacji
Repozytoria IMI są bazą danych przechowujących informacje specyficzne dla niektórych obszarów polityki. Przykładem takiego repozytorium jest katalog rejestrów prowadzonych przez odpowiednie instytucje na terenie całego Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Katalog ten jest wyposażony w wielojęzyczne funkcje wyszukiwania. Zawartość repozytorium może być dostępna zarówno dla ograniczonej grupy instytucji, jak i dla wszystkich użytkowników systemu IMI.

## Ramy prawne
IMI jest stosowany we wszystkich państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego w celu współpracy administracyjnej, wymaganej na mocy następujących aktów prawnych: Dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (2005/36/WE), Dyrektywy dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (2006/123/WE) oraz (w ramach pilotażu) Dyrektywy o delegowaniu pracowników. Jest on stopniowo rozszerzany na inne dziedziny prawodawstwa. Na przykład: Rozporządzenie w sprawie transgranicznego transportu gotówki euro drogą lądową pomiędzy państwami członkowskimi strefy euro oraz Dyrektywę w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej.
Misją IMI jest to aby "System stał się elastycznym zestawem narzędzi służącym współpracy administracyjnej, przyczyniając się do lepszego zarządzania Jednolitym Rynkiem"
Rozporządzenie w sprawie IMI, które weszło w życie w grudniu 2012 r. jest aktem prawnym UE ustanawiającym kompleksowe ramy prawne dla systemu IMI. Stanowi kompletny zestaw zasad dotyczących przetwarzania danych osobowych w IMI i określa sposób przyszłego poszerzania IMI o nowe obszary tematyczne.

wikitext:
''' System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym ''' (IMI) jest siecią opartą na technologii informatycznej, która łączy instytucje publiczne na terenie [[Europejski Obszar Gospodarczy|Europejskiego Obszaru Gospodarczego]]. Został on opracowany przez [[Komisja Europejska|Komisję Europejską]] we współpracy z [[Państwa członkowskie Unii Europejskiej|państwami członkowskimi Unii Europejskiej]] w celu przyspieszenia transgranicznej współpracy administracyjnej. Dzięki IMI [[Organ administracji publicznej|organy administracji publicznej]] na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą  znaleźć swoje odpowiedniki w innych krajach oraz wymieniać z nimi bezpośrednio informacje. Zestawy wcześniej zdefiniowanych i  przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, jak również dostępność [[Tłumaczenie automatyczne|tłumaczenia maszynowego]] umożliwiają korzystanie z własnego języka do komunikowania się. Nie ma potrzeby posługiwania się językiem państwa – partnera.
== Kontekst ==
Na podstawie aktów prawnych dotyczących [[Jednolity rynek|Jednolitego Rynku]] w [[Unia Europejska|Unii Europejskiej]] (UE) państwa członkowskie, poprzez swoje instytucje, mają obowiązek udzielania pomocy swoim odpowiednikom za granicą w zakresie dostarczania im informacji. Niektóre akty prawne wymagają również komunikacji między państwami członkowskimi i Komisją Europejską (na przykład w przypadku powiadomienia o krajowych przepisach wdrażających [[prawo Unii Europejskiej]]). System IMI został opracowany w celu ułatwienia tego typu wymiany informacji „z dnia na dzień”.

IMI został uruchomiony w lutym 2008 roku. Od lipca 2010 roku jego rozwój i utrzymanie były finansowane z Programu Rozwiązań Interoperacyjnych dla Europejskich Administracji Publicznych (ISA).  ISA jest następcą programu IDABC, z którego finansowano IMI na pierwszym etapie tj. do dnia 31 grudnia 2009 roku.

IMI jest jednym z narzędzi zarządzania jednolitym rynkiem. Inne tego typu narzędzia to: Twoja Europa<ref>{{cytuj stronę|url= http://europa.eu/youreurope/business/index_pl.htm|tytuł= Twoja Europa}}</ref>, Twoja Europa – Porady<ref>{{cytuj stronę|url=http://ec.europa.eu/citizensrights/front_end/about/index_pl.htm |tytuł= Twoja Europa – Porady}}</ref>, [[SOLVIT]]<ref>{{cytuj stronę|url= http://ec.europa.eu/solvit/site/index_pl.htm|tytuł=SOLVIT}}</ref> oraz Pojedyncze punkty kontaktowe<ref>{{cytuj stronę|url=https://ec.europa.eu/growth/single-market/services/services-directive/in-practice/contact_pl|tytuł= Pojedyncze punkty kontaktowe}}</ref>.

IMI stosuje podejście "privacy by design", które zostało opracowane wraz z [[Europejski Inspektor Ochrony Danych|Europejskim Inspektorem Ochrony Danych]] (EIOD). Uwzględnia ono zgodność ze standardami ochrony danych i prywatności na wszystkich etapach projektowania systemu.

== Główni aktorzy ==
IMI został wdrożony w sposób zdecentralizowany. Dlatego praktyczne wdrożenie IMI jest obowiązkiem poszczególnych państw członkowskich. Istnieje kilka podmiotów, które odgrywają rolę w sieci IMI.

=== Organy właściwe ===
Organy właściwe to końcowi użytkownicy systemu IMI. Są to instytucje publiczne, które mają do czynienia z pewnymi elementami stosowania przepisów Jednolitego Rynku. Mogą one funkcjonować na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym.

=== Koordynatorzy systemu IMI ===
Zazwyczaj w każdym państwie członkowskim jest jeden krajowy koordynator systemu IMI (NIMIC), często usytuowany jest on w jednym z ministerstw. Jego zadaniem jest zapewnienie sprawnego działania systemu IMI w danym kraju. Koordynatorzy systemu IMI mogą przekazać część swoich obowiązków dodatkowym koordynatorom, którzy z kolei są odpowiedzialni np. za jeden obszar prawa lub region geograficzny. Jest to zależne od struktur administracyjnych w poszczególnych państwach.

=== Komisja Europejska ===
[[Komisja Europejska]] jest odpowiedzialna za utrzymanie i rozwój systemu IMI, pomoc techniczną i szkolenia. Zarządza również i wspiera siecią koordynatorów, promuje dalszy rozwój i rozbudowę IMI oraz przygotowuje raporty na temat funkcjonowania systemu.

== Sposób pracy IMI ==
W celu ułatwienia różnych rodzajów współpracy administracyjnej w państwach członkowskich [[Europejski Obszar Gospodarczy|Europejskiego Obszaru Gospodarczego]], IMI oferuje wiele sposobów pracy dla użytkowników.

=== Wnioski o udzielenie informacji ===
Jeżeli właściwy organ potrzebuje informacji od odpowiednika za granicą, może wysłać wniosek o udzielenie informacji. W tej metodzie wymiany informacji używa się listy wcześniej przetłumaczonych pytań i odpowiedzi dostępnych we wszystkich oficjalnych językach UE. Możliwe jest również załączanie dodatkowych dokumentów. Jedynie organy, które są bezpośrednio zaangażowane w wymianę informacji mają dostęp do zawartości danego zapytania. Przykładem praktycznego użycia IMI może być sytuacja, kiedy niemiecki nauczyciel chciałby przenieść się do [[Portugalia|Portugalii]] i tam kontynuować swoją działalność. Portugalski organ musi zatem zweryfikować autentyczność skanu jego dyplomu. Może do tego celu wykorzystać system IMI wysyłając zapytanie o udzielenie informacji do instytucji partnerskiej w [[Niemcy|Niemczech]]. Organ niemiecki akceptuje wniosek i wysyła odpowiedź z powrotem do instytucji w Portugalii. Ze względu na istnienie zestawów wcześniej przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, oba organy mogą porozumiewać się w swoim języku ojczystym.

=== Powiadomienia ===
Powiadomienia są oparte na zasadzie wymiany informacji „jeden-do-wielu”, gdzie ostrzega się lub powiadamia jedną lub więcej właściwych instytucji oraz/lub [[Komisja Europejska|Komisję Europejską]]. Na przykład [[Dyrektywa usługowa|Dyrektywa dotycząca usług na rynku wewnętrznym]] nakazuje, aby państwa członkowskie ostrzegały się nawzajem o możliwych zagrożeniach dla bezpieczeństwa i zdrowia ludzi lub dla środowiska związanych ze świadczeniem usług<ref>{{cytuj stronę|url=http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2006:376:0036:0068:pl:PDF |tytuł= Dyrektywa dotycząca usług na rynku wewnętrznym |data=2006-12-12 |data dostępu=2012-12-12}}</ref>.

=== Repozytoria informacji ===
Repozytoria IMI są bazą danych przechowujących informacje specyficzne dla niektórych obszarów polityki. Przykładem takiego repozytorium jest katalog rejestrów prowadzonych przez odpowiednie instytucje na terenie całego [[Europejski Obszar Gospodarczy|Europejskiego Obszaru Gospodarczego]]. Katalog ten jest wyposażony w wielojęzyczne funkcje wyszukiwania. Zawartość repozytorium może być dostępna zarówno dla ograniczonej grupy instytucji, jak i dla wszystkich użytkowników systemu IMI.

== Ramy prawne ==
IMI jest stosowany we wszystkich państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego w celu współpracy administracyjnej, wymaganej na mocy następujących aktów prawnych: Dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (2005/36/WE)<ref>{{cytuj stronę|url= http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2005:255:0022:0142:PL:PDF |tytuł= Dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych |opublikowany=Ec.europa.eu |data=2012-02-13 |data dostępu=2012-09-27}}</ref>, [[Dyrektywa usługowa|Dyrektywy dotyczącej usług na rynku wewnętrznym]] (2006/123/WE) oraz (w ramach pilotażu) Dyrektywy o delegowaniu pracowników<ref>{{cytuj stronę|url= https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:31996L0071&qid=1543340971353&from=PL |tytuł= Dyrektywy o delegowaniu pracowników |opublikowany=Ec.europa.eu |data=2012-06-20 |data dostępu=2018-11-27}}</ref>. Jest on stopniowo rozszerzany na inne dziedziny prawodawstwa. Na przykład: Rozporządzenie w sprawie transgranicznego transportu gotówki euro drogą lądową pomiędzy państwami członkowskimi [[Strefa euro|strefy euro]] oraz Dyrektywę w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej.

Misją IMI jest to aby "System stał się elastycznym zestawem narzędzi służącym współpracy administracyjnej, przyczyniając się do lepszego zarządzania [[Jednolity rynek|Jednolitym Rynkiem]]"<ref>{{cytuj stronę|url=http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/docs/strategy_paper_pl.pdf |tytuł= Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem dzięki ściślejszej współpracy administracyjnej|data=2011-02-21 |data dostępu=2012-12-12}}</ref>

Rozporządzenie w sprawie IMI<ref>{{cytuj stronę|url=http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:316:0001:0011:PL:PDF |tytuł= Rozporządzenie w sprawie IMI |data=2012-10-25 |data dostępu=2012-12-12}}</ref>, które weszło w życie w grudniu 2012 r. jest aktem prawnym UE ustanawiającym kompleksowe ramy prawne dla systemu IMI. Stanowi kompletny zestaw zasad dotyczących przetwarzania danych osobowych w IMI i określa sposób przyszłego poszerzania IMI o nowe obszary tematyczne.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Gospodarka Unii Europejskiej]]


text:
# Tamar (synowa Judy)
Tamar (hebr. תָּמָר) – postać biblijna występująca w Księdze Rodzaju.

## Życiorys
Księga Rodzaju podaje, że wkrótce po sprzedaniu do niewoli swojego brata Józefa, Juda opuścił swoich braci i udał się do miasta Adullam. Tam ożenił się z córką Kananejczyka, noszącego imię Szua. Miał z nią dwóch synów o imionach Er i Onan. Gdy synowie dorośli wziął dla Era żonę o imieniu Tamar. Jednak Er zmarł nie zdążywszy spłodzić potomstwa, a jego śmierć, według Biblii była karą za grzechy. Wówczas zgodnie z prawem lewiratu, Juda rzekł do drugiego syna Onana: „Idź do żony twego brata i dopełnij z nią obowiązku szwagra, a tak sprawisz, że twój brat będzie miał potomstwo”. Jednak Onan wiedząc, że potomstwo przez niego spłodzone nie będzie uznane za jego, lecz brata, unikał zapłodnienia podczas stosunku z Tamar. To postępowanie spowodowało gniew Boga i śmierć Onana.
Po śmierci drugiego syna Juda obiecał Tamar, że obowiązku wynikającego z prawa lewiratu dopełni jego trzeci syn Szela, gdy dorośnie, jednak nie dotrzymał obietnicy. Po śmierci żony, Juda udał się do miasta Timna, gdzie strzyżono jego owce. Gdy o jego podróży dowiedziała się Tamar, także udała się w tamtym kierunku. Wiedziała, że Juda nie zamierza dotrzymać obietnicy dotyczącej jego syna Szeli, a wynikającej z prawa lewiratu. Postanowiła dojść swego prawa na drodze podstępu. Przebrana nie do poznania usiadła przy bramie wiodącej do miasta Enaim. Kiedy Juda tamtędy przejeżdżał nie rozpoznał jej, gdyż twarz miała zasłoniętą. Wziął ją za prostytutkę świątynną i zaproponował koźlątko ze swojego stada w zamian za odbycie stosunku seksualnego. Tamar wyraziła zgodę, ale zażądała zastawu – jego sygnetu, laski i sznura (insygnia naczelnika szczepu). Kiedy, jakiś czas później Juda wysłał swojego przyjaciela Chirę, by dostarczył obiecane koźlątko i odebrał zastaw, ten nie mógł już jej znaleźć. Mieszkańcy miasta też nie słyszeli o żadnej nierządnicy sakralnej.
Po trzech miesiącach doniesiono Judzie, że jego synowa jest w ciąży. Juda oburzony tym, że Tamar dopuściła się „czynów nierządnych” nakazał ją niezwłocznie spalić. Wówczas ona posłała mu jego sygnet, sznur i laskę informując, że należą do mężczyzny, z którym współżyła. Juda rozpoznawszy swoje rzeczy zawstydził się i rzekł: „Ona jest sprawiedliwsza ode mnie, bo przecież nie chciałem jej dać Szeli, mojego syna”. Później cofnął swój rozkaz.
Tamar urodziła bliźniaki o imionach: Peres i Zerach.

title: Tamar (synowa Judy)

wikitext:
[[Plik:Emile Jean Horace Vernet 001.jpg|thumb|250px|„Juda i Tamar” – obraz [[Horacy Vernet|Horacego Vernet]]]]
'''Tamar''' ([[język hebrajski|hebr.]] תָּמָר) – postać [[Biblia|biblijna]] występująca w [[Księga Rodzaju|Księdze Rodzaju]].

== Życiorys ==
Księga Rodzaju podaje, że wkrótce po sprzedaniu do niewoli swojego brata [[Józef (postać biblijna)|Józefa]], [[Juda (postać biblijna)|Juda]] opuścił swoich braci i udał się do miasta [[Adullam]]. Tam ożenił się z córką [[Kanaan|Kananejczyka]], noszącego imię Szua. Miał z nią dwóch synów o imionach [[Er (postać biblijna)|Er]] i [[Onan]]. Gdy synowie dorośli wziął dla Era żonę o imieniu Tamar. Jednak Er zmarł nie zdążywszy spłodzić potomstwa, a jego śmierć, według Biblii była karą za grzechy. Wówczas zgodnie z prawem [[lewirat]]u, Juda rzekł do drugiego syna Onana: „Idź do żony twego brata i dopełnij z nią obowiązku szwagra, a tak sprawisz, że twój brat będzie miał potomstwo”. Jednak Onan wiedząc, że potomstwo przez niego spłodzone nie będzie uznane za jego, lecz brata, [[stosunek przerywany|unikał zapłodnienia]] podczas stosunku z Tamar. To postępowanie spowodowało gniew [[Bóg w judaizmie|Boga]] i śmierć Onana.

Po śmierci drugiego syna Juda obiecał Tamar, że obowiązku wynikającego z prawa lewiratu dopełni jego trzeci syn Szela, gdy dorośnie, jednak nie dotrzymał obietnicy. Po śmierci żony, Juda udał się do miasta [[Timna (Tel Batasz)|Timna]], gdzie strzyżono jego owce. Gdy o jego podróży dowiedziała się Tamar, także udała się w tamtym kierunku. Wiedziała, że Juda nie zamierza dotrzymać obietnicy dotyczącej jego syna Szeli, a wynikającej z prawa lewiratu. Postanowiła dojść swego prawa na drodze podstępu. Przebrana nie do poznania usiadła przy bramie wiodącej do miasta [[Enaim]]. Kiedy Juda tamtędy przejeżdżał nie rozpoznał jej, gdyż twarz miała zasłoniętą. Wziął ją za prostytutkę świątynną i zaproponował koźlątko ze swojego stada w zamian za odbycie stosunku seksualnego. Tamar wyraziła zgodę, ale zażądała [[zastaw]]u – jego [[sygnet]]u, laski i sznura (insygnia naczelnika szczepu). Kiedy, jakiś czas później Juda wysłał swojego przyjaciela Chirę, by dostarczył obiecane koźlątko i odebrał zastaw, ten nie mógł już jej znaleźć. Mieszkańcy miasta też nie słyszeli o żadnej [[prostytucja sakralna|nierządnicy sakralnej]].

Po trzech miesiącach doniesiono Judzie, że jego synowa jest w ciąży. Juda oburzony tym, że Tamar dopuściła się „czynów nierządnych” nakazał ją niezwłocznie spalić. Wówczas ona posłała mu jego sygnet, sznur i laskę informując, że należą do mężczyzny, z którym współżyła. Juda rozpoznawszy swoje rzeczy zawstydził się i rzekł: „Ona jest sprawiedliwsza ode mnie, bo przecież nie chciałem jej dać Szeli, mojego syna”. Później cofnął swój rozkaz.

Tamar urodziła bliźniaki o imionach: [[Peres]] i [[Zerach]].

== Bibliografia ==
{{commonscat|Tamar}}
* ''Pismo Święte: Starego i Nowego Testamentu'', Pallottinum, 1990

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Postacie Starego Testamentu]]


text:
# Oxhalsö
Oxhalsö – miejscowość (tätort) w Szwecji, w regionie administracyjnym (län) Sztokholm, w gminie Norrtälje.
Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 212 (31 grudnia 2018) i 222 (31 grudnia 2019).

title: Oxhalsö

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Oxhalsö
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = SWE
 |1. jednostka administracyjna = [[Sztokholm (region)|Sztokholm]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Norrtälje|Norrtälje]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 3,50<ref name="scb" />
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 212<ref name="scb">{{Cytuj stronę |url = https://www.scb.se/contentassets/2ae651f3169142a7a5812c0aaa4a6070/mi0810_2019a01_tatorter2018_bef_arealer.xlsx |tytuł = Statistiska tätorter 2018; befolkning, landareal, befolkningstäthet |opublikowany = Statistikmyndigheten SCB |język = sv |data = 2020-03-20 |data dostępu = 2020-09-08 |archiwum = https://web.archive.org/web/20200324084732/https://www.scb.se/contentassets/2ae651f3169142a7a5812c0aaa4a6070/mi0810_2019a01_tatorter2018_bef_arealer.xlsx |zarchiwizowano = 2020-03-24 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 61<ref name="scb" />
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Sztokholm
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Oxhalsö''' – miejscowość ([[tätort]]) w [[Szwecja|Szwecji]], w regionie administracyjnym ([[Podział administracyjny Szwecji|''län'']]) [[Sztokholm (region)|Sztokholm]], w gminie [[Gmina Norrtälje|Norrtälje]].

Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 212 (31 grudnia 2018) i 222 (31 grudnia 2019)<ref name="scb" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Norrtälje}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Norrtälje]]

title: Oxhalsö

Państwo: Szwecja

Region: Sztokholm

Gmina: Norrtälje

Populacja (2018) · • liczba ludności · • gęstość: · 212 · 61 os./km²


text:
# Stróże (Zawoja)
Stróże – przysiółek wsi Zawoja w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Zawoja.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa bielskiego.

title: Stróże (Zawoja)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Stróże|Stróże w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Stróże
 |rodzaj miejscowości    = przysiółek wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = małopolskie
 |powiat                 = [[Powiat suski|suski]]
 |gmina                  = [[Zawoja (gmina)|Zawoja]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Zawoja]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2001
 |strefa numeracyjna     = 33
 |kod pocztowy           = 34-222{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = KSU
 |SIMC                   = 0078350
 |kod mapy               = Zawoja (gmina)
 |współrzędne            = 49°40'41"N 19°35'26"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|131895|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Stróże''' – [[przysiółek]] [[wieś|wsi]] [[Zawoja]] w [[Polska|Polsce]], położony w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[powiat suski|powiecie suskim]], w [[Zawoja (gmina)|gminie Zawoja]]{{r|Dz.U. 29/2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] przysiółek administracyjnie należał do [[województwo bielskie|województwa bielskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Str%C3%B3%C5%BAe&level=miejscSkl&wojewodztwo=392&powiat=8490&gmina=8400&miejscowosc=41937&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>

<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1598|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

{{Gmina Zawoja}}

[[Kategoria:Zawoja]]

title: Stróże

Województwo: małopolskie

Powiat: suski

Gmina: Zawoja

Część miejscowości: Zawoja

Tablice rejestracyjne: KSU