text:
# Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pruszkowie
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pruszkowie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu pruszkowskiego archidiecezji warszawskiej. Znajduje się w dzielnicy Żbików.

## Historia
Obecna świątynia została wzniesiona na miejscu starszego kościoła pochodzącego z XV wieku (pozostały z niego jedynie fragmenty fundamentów). Kościół zaprojektował architekt Henryk Julian Gay w stylu neogotyckim. Budowa trwała w latach 1906-1914, podczas urzędowania księdza proboszcza Józefa Szczuckiego. W październiku 1914 roku wieża oraz dach kościoła zostały uszkodzone ogniem artyleryjskim, w czasie walk niemiecko-rosyjskich (bitwa o Pruszków). Odbudowę przeprowadzono w latach 1915-1922. W dwudziestoleciu międzywojennym były prowadzone prace przy wykończeniu wnętrza kościoła. Nie zostały ukończone, bo przerwała je II wojna światowa. Podczas jej trwania w wieży mieścił się magazyn broni Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. W latach 80. XX wieku wieża kościelna została uszkodzona przez wichurę. Odbudowano ją w latach 90. XX wieku.

## Wyposażenie
Z dawnej średniowiecznej świątyni pochodzi drewniany ołtarz z posągami św. Andrzeja i św. Małgorzaty, rzeźbami aniołów z rozpostartymi skrzydłami, a także obraz św. Rocha, pod którym jest umieszczony będący kopią obrazu czczonego w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca w Warszawie obraz Matki Bożej Dobrej Śmierci. Obraz ten otoczony jest szczególną czcią wiernych.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = 1092/1042<ref name="zabytek">{{zabytek|mazowieckie|data dostępu=12.10.2014}}</ref> z dnia 27.12.1973
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Pruszków, kościół Niepokalanego Poczęcia NMP.jpg
 |opis grafiki              = elewacja frontowa
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Pruszków]] ([[Żbików]])<br />ul. 3 Maja
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pruszkowie|Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pruszkowie-Żbikowie]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny|Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1906
 |data zakończenia budowy   = 1914
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[neogotyk]]
 |architekt                 = [[Henryk Julian Gay]]
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 3
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Pruszków
 |współrzędne               = 52°10′50.58″N 20°47′8.41″E
 |commons                   = Category:Church of the Immaculate Conception in Pruszków
 |www                       =
}}
'''Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pruszkowie''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] należący do [[dekanat pruszkowski|dekanatu pruszkowskiego]] [[archidiecezja warszawska|archidiecezji warszawskiej]]. Znajduje się w dzielnicy [[Żbików]].

== Historia ==

Obecna świątynia została wzniesiona na miejscu starszego kościoła pochodzącego z [[XV wiek]]u (pozostały z niego jedynie fragmenty [[fundament]]ów). Kościół zaprojektował [[architekt]] [[Henryk Julian Gay]] w stylu [[neogotyk|neogotyckim]]. Budowa trwała w latach 1906-1914, podczas urzędowania księdza proboszcza Józefa Szczuckiego. W październiku 1914 roku [[wieża]] oraz [[dach]] kościoła zostały uszkodzone ogniem artyleryjskim, w czasie walk niemiecko-rosyjskich ([[bitwa o Pruszków]]). Odbudowę przeprowadzono w latach 1915-1922. W dwudziestoleciu międzywojennym były prowadzone prace przy wykończeniu wnętrza kościoła. Nie zostały ukończone, bo przerwała je [[II wojna światowa]]. Podczas jej trwania w wieży mieścił się magazyn broni [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej]], a następnie [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]]. W [[lata 80. XX wieku|latach 80. XX wieku]] [[wieża]] kościelna została uszkodzona przez wichurę. Odbudowano ją w [[lata 90. XX wieku|latach 90. XX wieku]].

== Wyposażenie ==

Z dawnej średniowiecznej świątyni pochodzi drewniany [[ołtarz]] z posągami św. Andrzeja i św. Małgorzaty, rzeźbami [[anioł]]ów z rozpostartymi skrzydłami, a także [[obraz]] św. Rocha, pod którym jest umieszczony będący kopią obrazu czczonego w [[Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca w Warszawie|kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca w Warszawie]] obraz Matki Bożej Dobrej Śmierci<ref>{{Cytuj |tytuł = Sanktuarium Matki Bożej Dobrej Śmierci w Warszawie |data dostępu = 2023-09-28 |opublikowany = Sanktuaria |url = https://sanktuaria.maps24.eu/item/sanktuarium-matki-bozej-dobrej-smierci-w-warszawie/ |język = pl-PL}}</ref>. Obraz ten otoczony jest szczególną czcią wiernych.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Pruszków}}
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w Pruszkowie|Niepokalanego]]
[[Kategoria:Architektura neogotycka w województwie mazowieckim]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Pruszkowie|Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1914]]

Miejscowość: Pruszków (Żbików) · ul. 3 Maja

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Styl: neogotyk

Architekt: Henryk Julian Gay

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Rondinha
Rondinha – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Rio Grande do Sul. Znajduje się w mezoregionie Noroeste Rio-Grandense i mikroregionie Frederico Westphalen.

wikiname: plwiki

title: Rondinha

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Rondinha
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Rondinha
 |państwo                      = BR-RS
 |data założenia               = 1965
 |powierzchnia                 = 252,235<ref>[http://www.riogrande.com.br/municipios/rondinha.htm territorial oficial]</ref>
 |wysokość                     = 440
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 5 520<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_rio_grande_do_sul.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 21,88
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 27°49′40″S 52°54′36″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Rondinha''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Rio Grande do Sul]]. Znajduje się w [[Mezoregion Noroeste Rio-Grandense|mezoregionie Noroeste Rio-Grandense]] i [[Mikroregion Frederico Westphalen|mikroregionie Frederico Westphalen]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Rio Grande do Sul]]

title: Rondinha

Państwo: Brazylia

Stan: Rio Grande do Sul


text:
# Panna z rybą
Panna z rybą (Św. Piotr, Św. Piotr z rybą) – celtycki posąg kultowy powstały w okresie lateńskim (około 400–200 roku p.n.e.), znajdujący się pod szczytem Ślęży.

## Charakterystyka
Wolno stojąca rzeźba antropomorficzna, wykonana z jasnego granodiorytu biotytowego, tzw. granitu strzeblowskiego, zapewne ślężańskiego, przedstawiająca dosyć schematycznie figurę ludzką, przypuszczalnie mężczyznę, która trzyma oburącz na piersi dużą rybę. Zwierzę – prawdopodobnie pstrąg lub łosoś – jest ułożone pionowo, pyskiem do góry i mierzy około 1,4 m. Oś postaci jest skrzywiona, a nogi są nierównomiernie i dość silnie zgięte, co sugeruje kontraposty układ nóg. Posągowi brak głowy i szyi, prawego ramienia oraz pokaźnej części nóg, a powierzchnia rzeźby jest silnie zerodowana. Figura pierwotnej wysokości nie mniej niż około 3 metrów, mierząca obecnie około 2,2 m.
Na fragmencie rzeźby widnieją wyryte delikatne pionowe oraz skośne linie, będące formą przedstawienia fałd szaty. Na rybie wyryto głęboko niecałkowicie regularny znak krzyża, jest on prawdopodobnie wtórny i mógł zostać naniesiony po chrystianizacji, prawdopodobnie w 1209 roku.
Posąg znajduje się pod szczytem Ślęży, na wysokości około 495 m n.p.m., przy szlaku turystycznym, w zadaszonej wiacie razem z rzeźbą „niedźwiedź”.

## Historia
Posąg powstał w okresie lateńskim, około 400–200 roku p.n.e. Jej celtycki twórca zaprezentował wysoki poziom swego rzemiosła, jeśli wziąć pod uwagę zastosowaną kompozycję, wymagającą zapewnienia rzeźbie statyki. Układ nóg oraz skręcenie osi dowodzą wpływu rzeźby greckiej. Obiekt był prawdopodobnie wzmiankowany w 1209 roku jako lapis Petrey. W czasach nowożytnych obiekt został odkryty w 1733 roku przez Gottfrieda Heinricha Burgharta w rumowisku skalnym na północnym zboczu Ślęży w pobliżu miejsca, gdzie rzeźba znajduje się obecnie. Możliwe, że posąg został znaleziony w swojej pierwotnej lokalizacji, która była być może głównym miejscem kultowym pod szczytem Ślęży. Jest to obszar tzw. wału półksiężycowatego, gdzie znaleziono również inne rzeźby. Rysunek rzeźby sporządził m.in. Gottfried Heinrich Burghart w 1735 roku oraz historyk Władysław Semkowicz w 1933 roku.
Wizerunek rzeźby znajduje się na współczesnej płaskorzeźbie umieszczonej na mównicy w kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Ślęży.

title: Panna z rybą

wikitext:
{{Pomnik infobox
 |nazwa                 = Panna z rybą
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = 143/455/Arch/1969 z 3 czerwca 1969{{r|pk}}
 |grafika               = Sleza Panna z ryba.jpg
 |opis grafiki          = ''Panna z rybą'' (2019)
 |państwo               = PL-DS
 |miejscowość           = [[Sobótka (powiat wrocławski)|Sobótka]]
 |miejsce               = [[Ślęża]]
 |typ pomnika           = [[posąg]] [[Kult religijny|kultowy]]
 |styl architektoniczny =
 |projektant            =
 |fundator              =
 |materiał              = [[granodioryt]] biotytowy
 |całkowita wysokość    = 2,20
 |data budowy           = [[okres lateński]], około 400–200 roku p.n.e.
 |data odsłonięcia      =
 |ważniejsze przebudowy =
 |data likwidacji       =
 |współrzędne           = 50°52′22.2″N 16°43′24.2″E
 |kod mapy              = Sobótka (gmina)
 |commons               = Category:Girl with fish
}}
'''Panna z rybą''' ('''Św. Piotr'''{{odn|Rosen-Przeworska|1963|s=88}}{{odn|Woźniak|2004|s=133}}, '''Św. Piotr z rybą'''{{odn|Rosen-Przeworska|1963|s=72}}) – [[Celtowie|celtycki]] [[posąg]] [[Kult religijny|kultowy]] powstały w [[okres lateński|okresie lateńskim]] (około 400–200 roku p.n.e.), znajdujący się pod szczytem [[Ślęża|Ślęży]].

== Charakterystyka ==
[[Plik:Las i rzeźba na zboczu Ślęży.jpg|mały|lewo|Wiata, w której znajdują się rzeźby: ''Panna z rybą'' i ''Niedźwiedź'' (2012)]]
Wolno stojąca{{odn|Woźniak|2004|s=140}} rzeźba antropomorficzna{{odn|Woźniak|2004|s=137}}, wykonana z jasnego [[granodioryt]]u biotytowego, tzw. [[granit]]u strzeblowskiego{{odn|Woźniak|2004|s=140}}, zapewne ślężańskiego{{odn|Woźniak|2004|s=140}}, przedstawiająca dosyć schematycznie figurę ludzką{{odn|Rosen-Przeworska|1963|s=88}}{{odn|Woźniak|2004|s=140}}, przypuszczalnie mężczyznę{{odn|Woźniak|2004|s=150}}, która trzyma oburącz na piersi dużą rybę{{odn|Woźniak|2004|s=150}}. Zwierzę – prawdopodobnie pstrąg lub łosoś – jest ułożone pionowo, pyskiem do góry i mierzy około 1,4 m{{odn|Woźniak|2004|s=152}}. Oś postaci jest skrzywiona, a nogi są nierównomiernie i dość silnie zgięte{{odn|Woźniak|2004|s=150}}, co sugeruje [[kontrapost]]y układ nóg{{odn|Woźniak|2004|s=150}}. Posągowi brak głowy{{odn|Rosen-Przeworska|1963|s=82}} i szyi, prawego ramienia oraz pokaźnej części nóg{{odn|Woźniak|2004|s=150}}, a powierzchnia rzeźby jest silnie zerodowana{{odn|Woźniak|2004|s=150}}. Figura pierwotnej wysokości nie mniej niż około 3 metrów{{odn|Woźniak|2004|s=150}}, mierząca obecnie około 2,2 m{{odn|Woźniak|2004|s=150}}.

Na fragmencie rzeźby widnieją wyryte delikatne pionowe oraz skośne linie{{odn|Woźniak|2004|s=147}}, będące formą przedstawienia fałd szaty{{odn|Woźniak|2004|s=157}}. Na rybie{{odn|Woźniak|2004|s=150}} wyryto głęboko niecałkowicie regularny znak krzyża{{odn|Rosen-Przeworska|1963|s=82}}, jest on prawdopodobnie wtórny i mógł zostać naniesiony po chrystianizacji{{odn|Woźniak|2004|s=138}}, prawdopodobnie w 1209 roku{{odn|Woźniak|2004|s=150}}.
Posąg znajduje się pod szczytem Ślęży, na wysokości około 495 m n.p.m.{{r|pk}}, przy szlaku turystycznym, w zadaszonej wiacie razem z rzeźbą „niedźwiedź”{{r|pk}}.

== Historia ==
[[Plik:Ślęża - Panna z rybą (fragment).JPG|mały|lewo|''Panna z rybą'', fragment: ryba oraz fałdy szaty (2006)]]
Posąg powstał w [[okres lateński|okresie lateńskim]]{{r|pk}}, około 400–200 roku p.n.e.{{odn|Woźniak|2004|s=170}} Jej celtycki twórca{{odn|Woźniak|2004|s=170}} zaprezentował wysoki poziom swego rzemiosła, jeśli wziąć pod uwagę zastosowaną kompozycję, wymagającą zapewnienia rzeźbie statyki{{odn|Woźniak|2004|s=150}}. Układ nóg oraz skręcenie osi dowodzą wpływu rzeźby greckiej{{odn|Woźniak|2004|s=150}}. Obiekt był prawdopodobnie wzmiankowany w 1209 roku jako ''lapis Petrey''{{odn|Woźniak|2004|s=150}}. W czasach nowożytnych obiekt został odkryty w 1733 roku{{odn|Woźniak|2004|s=137}} przez Gottfrieda Heinricha Burgharta w rumowisku skalnym na północnym zboczu Ślęży{{odn|Rosen-Przeworska|1963|s=82}} w pobliżu miejsca, gdzie rzeźba znajduje się obecnie{{r|pk}}. Możliwe, że posąg został znaleziony w swojej pierwotnej lokalizacji, która była być może głównym miejscem kultowym pod szczytem Ślęży{{odn|Woźniak|2004|s=171}}. Jest to obszar tzw. wału półksiężycowatego, gdzie znaleziono również inne rzeźby{{odn|Woźniak|2004|s=136}}. Rysunek rzeźby sporządził m.in. Gottfried Heinrich Burghart w 1735 roku oraz historyk [[Władysław Semkowicz]] w 1933 roku{{r|s}}.

Wizerunek rzeźby znajduje się na współczesnej płaskorzeźbie umieszczonej na mównicy w [[Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Ślęży|kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Ślęży]]{{r|s}}.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="pk">{{cytuj stronę|url=http://www.dzpk.pl/pl/parki-krajobrazowe/95-slezanski-park-krajobrazowy/165-walory-kulturowe.html|tytuł=Walory kulturowe|opublikowany=Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych|data dostępu=2019-05-20|archiwum=https://web.archive.org/web/20190606103344/http://www.dzpk.pl/pl/parki-krajobrazowe/95-slezanski-park-krajobrazowy/165-walory-kulturowe.html|zarchiwizowano=2019-06-06}}</ref>
<ref name="s">{{cytuj stronę|url=http://silesian.eu/sleza_silesian.eu.html|tytuł=Polish Silesian Sleza Mountain, Mt Sleza – Mt Olympus of the Middle Europe|praca=silesian.eu|data dostępu=2019-05-22}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo |nazwisko = Rosen-Przeworska |imię = Janina |tytuł = Przeżytki celtyckie i celto-scytyjskie na obszarze Polski |url = http://rcin.org.pl/iae/Content/35969/WA308_39692_P319_PRZEZYTKI-CELTYCKIE_I.pdf |czasopismo = [[Archeologia Polski]] |wolumin = 8 |data = 1963 |odn = tak}}
* {{Cytuj pismo |nazwisko = Woźniak |imię = Zenon |tytuł = Problem istnienia celtyckiego ''nemetonu'' na Ślęży |url = http://rcin.org.pl/Content/60072/WA308_79791_PIII149_Problem-istnienia_I.pdf |czasopismo = Przegląd Archeologiczny |wolumin = 52 |data = 2004 |issn = 0079-7138 |odn = tak}}

[[Kategoria:Rzeźby plenerowe w województwie dolnośląskim]]
[[Kategoria:Rzeźby z okresu starożytności]]
[[Kategoria:Celtowie]]
[[Kategoria:Zabytki w powiecie wrocławskim]]
[[Kategoria:Masyw Ślęży]]
[[Kategoria:Zabytki starożytne]]
[[Kategoria:Sztuka celtycka]]

title: Panna z rybą

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Miejscowość: Sobótka

Miejsce: Ślęża

Typ obiektu: posąg kultowy

Materiał: granodioryt biotytowy

Data budowy: okres lateński, około 400–200 roku p.n.e.


text:
# Cieplarnia (sztuka)
Cieplarnia (ang. The Hothouse) – sztuka Harolda Pintera, napisana w 1958 roku. Jest to najdłuższa spośród sztuk Pintera. Jej akcja dzieje się w tajnym instytucie badawczym, w którym pacjenci poddawani są torturom i eksperymentom medycznym. Głównymi tematami sztuki są przemoc, władza i biurokratyzm. Można ją również odczytywać jako sztukę polityczną.

## Treść
Akcja sztuki dzieje się w tajemniczym zakładzie medycznym, nadzorowanym przez bliżej niesprecyzowane Ministerstwo. Wiadomo jedynie, że pierwszy taki zakład został utworzony przez niejakiego Mike'a. Pacjenci w tym zakładzie są określani jedynie numerami, nie używa się ich imion i nazwisk. Według jednego z pracowników, Gibbsa, taką zasadę ustanowił poprzedni dyrektor instytucji.
Akcja rozpoczyna się w dzień Bożego Narodzenia. Gibbs informuje dyrektora Roote, że pacjentka o numerze 6459 urodziła syna. Pacjentka nie chce podać personaliów ojca, twierdzi, że utrzymywała kontakty erotyczne z większością personelu. Gibbs obiecuje dyrektorowi dowiedzieć się kto spłodził dziecko.
Tego samego dnia do zakładu wdziera się podstępem matka pacjenta 6457. Rozmawia z Lushem. Jest przekonana, że miejsce, w którym przebywa jej syn to zakład wypoczynkowy. Lush nie mówi jej, że 6457 zmarł kilka dni wcześniej. Przekonuje ją, że syn został przeniesiony do zakładu dla rekonwalescentów. Zadowolony z siebie Lush opowiada przebieg rozmowy Gibbsowi. Sugeruje też, że to Gibbs jest ojcem narodzonego w zakładzie dziecka.
Gibbs rozmawia z nowym pracownikiem, Lambem. Lamb jest bardzo entuzjastycznie nastawiony do nowej pracy, marzy o awansie, dlatego chętnie godzi się na propozycję Gibbsa, który prosi go aby pomógł mu w eksperymentach. Gibbs i panna Cutts podłączają Lamba do przewodów elektrycznych i nakładają mu na uszy słuchawki. Poddają go elektrowstrząsom i zadają mu serię pytań dotyczących jego stanu psychicznego. Nie oczekują odpowiedzi na te pytania.
Dyrektor Roote upija się wraz z Lushem. Lush sugeruje, że to Roote jest ojcem nowo narodzonego dziecka. Przychodzi Gibbs, który twierdzi, że udało mu się zidentyfikować ojca – ma nim być Lamb. Przychodzi Tubb i przynosi dyrektorowi prezent od niższego personelu – kaczkę. Namawia Roote'a, żeby wygłosił świąteczne przemówienie do personelu, który zgromadził się w stołówce i pacjentów, którym zamontowano głośniki przy pokojach. Roote decyduje się to zrobić później.
Gibbs rozmawia z panną Cutts, która namawia go do zabicia dyrektora.
Gibbs udaje się do gabinetu dyrektora, w którym wciąż przebywa Lush. Roote twierdzi, że Gibbs przyszedł go zamordować. Dochodzi do sprzeczki, wszyscy wyjmują broń. Przerywają słysząc niepokojące odgłosy z góry. Lush i Gibbs wychodzą z gabinetu, przed wyjściem Lush daje dyrektorowi prezent świąteczny – cygaro.
Panna Cutts przychodzi do Roote'a, ubrana w szlafrok pacjentki 6459, dyrektor rozpoznaje szlafrok. Roote zapala cygaro od Lusha, cygaro wybucha. Następnie dyrektor wygłasza przemówienie świąteczne do mikrofonu.
Słychać odgłosy otwieranych zamków, na korytarzach pojawiają się pacjenci, są podekscytowani, chichoczą.
Gibbs znajduje się w gabinecie ministerialnym naczelnego dyrektora Lobba. Informuje go, że cały wyższy personel zakładu, oprócz niego, został w noc Bożego Narodzenia zamordowany. Sugeruje, że winien był Lamb, a przyczyną uwiedzenie przez Roote'a pacjentki 6459 i zabicie pacjenta 6457. Lobb mianuje Gibbsa nowym dyrektorem.
Lamb znajduje się wciąż w dźwiękoszczelnym pokoju, w którym poddano go elektrowstrząsom. Wciąż podłączony jest do aparatury. Znajduje się w stanie katatonicznym.

### Postacie
- Roote – dyrektor zakładu, były pułkownik.
- Gibbs – współpracownik dyrektora,
- Lamb – nowy pracownik zakładu, odpowiada za sprawdzanie czy wszystkie drzwi są zamknięte na klucz,
- Panna Cutts – kochanka Roote'a i Gibbsa.
- Lush – pracownik zakładu.
- Tubb – główny portier w zakładzie.
- Lobb – pracownik ministerstwa, dyrektor naczelny.

## Tło autobiograficzne
W latach pięćdziesiątych Pinter zarabiał jako ochotnik do eksperymentów medycznych w szpitalu w Londynie. Nie znał celu tych eksperymentów. Ten epizod posłużył pisarzowi do stworzenia Cieplarni.

## Realizacja sceniczna
Utwór długo nie był zrealizowany na scenie – po napisaniu go w 1958 roku Pinter uznał go za nieudany i zrezygnował z dalszych prac, rozważając jedynie wykorzystanie jego części jako słuchowiska radiowego. Po dwudziestu latach ponownie przeczytał Cieplarnię i uznał ją jednak za sztukę udaną. Wystawił ją na scenie we własnej adaptacji w 1980 roku w Hampstead Theatre w Londynie. Prapremiera odbyła się 24 kwietnia.

title: Cieplarnia (sztuka)

wikitext:
'''Cieplarnia''' ([[język angielski|ang.]] ''The Hothouse'') – sztuka [[Harold Pinter|Harolda Pintera]], napisana w [[1958]] roku. Jest to najdłuższa spośród sztuk Pintera<ref name="autonazwa1">{{Cytuj książkę | nazwisko= Pinter | imię=Harold | inni= | tytuł= Komedie zagrożeń | data=2006 | wydawca=Agencja Dramatu i Teatru "ADiT" | miejsce=Sulejówek | isbn=83-912824-8-1 | strony= 18|rozdział= Bolesław Taborski ''Harold Pinter – dramaturg''}}</ref>. Jej akcja dzieje się w tajnym instytucie badawczym, w którym pacjenci poddawani są torturom i eksperymentom medycznym. Głównymi tematami sztuki są przemoc, władza i biurokratyzm. Można ją również odczytywać jako sztukę polityczną<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Pinter | imię=Harold | inni= | tytuł= Komedie zagrożeń | data=2006 | wydawca=Agencja Dramatu i Teatru "ADiT" | miejsce=Sulejówek | isbn=83-912824-8-1 | strony= 19|rozdział= Bolesław Taborski ''Harold Pinter – dramaturg''}}</ref>.

== Treść ==
Akcja sztuki dzieje się w tajemniczym zakładzie medycznym, nadzorowanym przez bliżej niesprecyzowane Ministerstwo. Wiadomo jedynie, że pierwszy taki zakład został utworzony przez niejakiego Mike'a. Pacjenci w tym zakładzie są określani jedynie numerami, nie używa się ich imion i nazwisk. Według jednego z pracowników, Gibbsa, taką zasadę ustanowił poprzedni dyrektor instytucji.

Akcja rozpoczyna się w dzień [[Boże Narodzenie|Bożego Narodzenia]]. Gibbs informuje dyrektora Roote, że pacjentka o numerze 6459 urodziła syna. Pacjentka nie chce podać personaliów ojca, twierdzi, że utrzymywała kontakty erotyczne z większością personelu. Gibbs obiecuje dyrektorowi dowiedzieć się kto spłodził dziecko.
Tego samego dnia do zakładu wdziera się podstępem matka pacjenta 6457. Rozmawia z Lushem. Jest przekonana, że miejsce, w którym przebywa jej syn to zakład wypoczynkowy. Lush nie mówi jej, że 6457 zmarł kilka dni wcześniej. Przekonuje ją, że syn został przeniesiony do zakładu dla rekonwalescentów. Zadowolony z siebie Lush opowiada przebieg rozmowy Gibbsowi. Sugeruje też, że to Gibbs jest ojcem narodzonego w zakładzie dziecka.

Gibbs rozmawia z nowym pracownikiem, Lambem. Lamb jest bardzo entuzjastycznie nastawiony do nowej pracy, marzy o awansie, dlatego chętnie godzi się na propozycję Gibbsa, który prosi go aby pomógł mu w eksperymentach. Gibbs i panna Cutts podłączają Lamba do przewodów elektrycznych i nakładają mu na uszy słuchawki. Poddają go elektrowstrząsom i zadają mu serię pytań dotyczących jego stanu psychicznego. Nie oczekują odpowiedzi na te pytania.

Dyrektor Roote upija się wraz z Lushem. Lush sugeruje, że to Roote jest ojcem nowo narodzonego dziecka. Przychodzi Gibbs, który twierdzi, że udało mu się zidentyfikować ojca – ma nim być Lamb. Przychodzi Tubb i przynosi dyrektorowi prezent od niższego personelu – kaczkę. Namawia Roote'a, żeby wygłosił świąteczne przemówienie do personelu, który zgromadził się w stołówce i pacjentów, którym zamontowano głośniki przy pokojach. Roote decyduje się to zrobić później.

Gibbs rozmawia z panną Cutts, która namawia go do zabicia dyrektora.

Gibbs udaje się do gabinetu dyrektora, w którym wciąż przebywa Lush. Roote twierdzi, że Gibbs przyszedł go zamordować. Dochodzi do sprzeczki, wszyscy wyjmują broń. Przerywają słysząc niepokojące odgłosy z góry. Lush i Gibbs wychodzą z gabinetu, przed wyjściem Lush daje dyrektorowi prezent świąteczny – cygaro.

Panna Cutts przychodzi do Roote'a, ubrana w szlafrok pacjentki 6459, dyrektor rozpoznaje szlafrok. Roote zapala cygaro od Lusha, cygaro wybucha. Następnie dyrektor wygłasza przemówienie świąteczne do mikrofonu.

Słychać odgłosy otwieranych zamków, na korytarzach pojawiają się pacjenci, są podekscytowani, chichoczą.

Gibbs znajduje się w gabinecie ministerialnym naczelnego dyrektora Lobba. Informuje go, że cały wyższy personel zakładu, oprócz niego, został w noc Bożego Narodzenia zamordowany. Sugeruje, że winien był Lamb, a przyczyną uwiedzenie przez Roote'a pacjentki 6459 i zabicie pacjenta 6457. Lobb mianuje Gibbsa nowym dyrektorem.

Lamb znajduje się wciąż w dźwiękoszczelnym pokoju, w którym poddano go elektrowstrząsom. Wciąż podłączony jest do aparatury. Znajduje się w stanie katatonicznym.

=== Postacie ===

* '''Roote''' – dyrektor zakładu, były [[pułkownik]].
* '''Gibbs''' – współpracownik dyrektora,
* '''Lamb''' – nowy pracownik zakładu, odpowiada za sprawdzanie czy wszystkie drzwi są zamknięte na klucz,
* '''Panna Cutts''' – kochanka Roote'a i Gibbsa.
* '''Lush''' – pracownik zakładu.
* '''Tubb''' – główny portier w zakładzie.
* '''Lobb''' – pracownik ministerstwa, dyrektor naczelny.

== Tło autobiograficzne ==
W latach [[lata 50. XX wieku|pięćdziesiątych]] Pinter zarabiał jako ochotnik do eksperymentów medycznych w szpitalu w Londynie. Nie znał celu tych eksperymentów. Ten epizod posłużył pisarzowi do stworzenia ''Cieplarni''<ref name="autonazwa1" />.

== Realizacja sceniczna ==
Utwór długo nie był zrealizowany na scenie – po napisaniu go w 1958 roku Pinter uznał go za nieudany i zrezygnował z dalszych prac, rozważając jedynie wykorzystanie jego części jako słuchowiska radiowego. Po dwudziestu latach ponownie przeczytał ''Cieplarnię'' i uznał ją jednak za sztukę udaną. Wystawił ją na scenie we własnej adaptacji w [[1980]] roku w [[Hampstead Theatre]] w Londynie. Prapremiera odbyła się 24 kwietnia<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Pinter | imię=Harold  | inni= | tytuł= Komedie zagrożeń | data=2006 | wydawca=Agencja Dramatu i Teatru "ADiT" | miejsce=Sulejówek | isbn=83-912824-8-1 | strony= 450|rozdział= Realizacje na świecie}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*{{Cytuj książkę | nazwisko= Pinter | imię2=Marek  | inni= | tytuł= Komedie zagrożeń | data=2006 | wydawca=Agencja Dramatu i Teatru "ADiT" | miejsce=Sulejówek | isbn=83-912824-8-1 | strony= |rozdział= Realizacje na świecie}}
*{{Cytuj książkę | nazwisko= Pinter | imię=Harold  | inni= | tytuł= Komedie zagrożeń | data=2006 | wydawca=Agencja Dramatu i Teatru "ADiT" | miejsce=Sulejówek | isbn=83-912824-8-1 | strony= |rozdział= Bolesław Taborski ''Harold Pinter – dramaturg''}}

{{Harold Pinter}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Angielskie utwory dramatyczne]]
[[Kategoria:Utwory literackie z 1958]]
[[Kategoria:Utwory Harolda Pintera]]


text:
# Janków (województwo mazowieckie)
Janków – kolonia w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Łaskarzew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

title: Janków (województwo mazowieckie)

wikitext:
{{inne znaczenia||[[Janków]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Janków
 |rodzaj miejscowości    = kolonia
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat garwoliński|garwoliński]]
 |gmina                  = [[Łaskarzew (gmina wiejska)|Łaskarzew]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 25
 |kod pocztowy           = 08-450{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  =
 |SIMC                   = 0678452{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Łaskarzew (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 51°46'29"N 21°38'13"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|44008|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Janków''' – [[kolonia (osada)|kolonia]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat garwoliński|powiecie garwolińskim]], w [[Łaskarzew (gmina wiejska)|gminie Łaskarzew]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo siedleckie|województwa siedleckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=poczta>[http://kody.poczta-polska.pl Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych]</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

{{Gmina Łaskarzew}}

[[Kategoria:Łaskarzew (gmina wiejska)]]

title: Janków

Województwo: mazowieckie

Powiat: garwoliński

Gmina: Łaskarzew


text:
# Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej
Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej (STSM, ang. Permanent Court of International Justice, fr. Cour permanente de justice internationale) – był pierwszym sądem międzynarodowym o zasięgu powszechnym.

## Działalność
Został powołany na podstawie art. XIV Paktu Ligi Narodów, poprzez ratyfikację protokołu o przyjęciu Statutu STSM w 1921, rejestracja Statutu w Sekretariacie Ligi Narodów nastąpiła 8 października 1921. Rozpoczął działalność 30 stycznia 1922, a formalnie zakończył 31 grudnia 1946, chociaż ostatnia sesja miała miejsce w lutym 1940.
Do 1930 składał się z jedenastu sędziów i czterech zastępców, następnie z 15 sędziów i 4 zastępców, a od 1936 z piętnastu sędziów. Zastępcy mieli zasiadać w składzie STSM tylko, jeżeli mniej niż 11 sędziów mogło orzekać. Każdy sędzia oraz zastępca musiał pochodzić z innego państwa. Byli wybierani przez Zgromadzenie oraz Radę Ligi Narodów na dziewięcioletnią kadencję z prawem ponownego wyboru z listy osób, przedstawionych przez grupy narodowościowe Stałego Trybunału Rozjemczego (art. 4 – 15). W przypadku śmierci lub rezygnacji sędziego przeprowadzano wybory uzupełniające. Trybunał wybierał Prezesa i Wiceprezesa na trzyletnią kadencję z prawem ponownego wyboru (art. 21). Polak Michał Rostworowski był sędzią od 1931 do śmierci w 1940.
STSM rozstrzygał spory między państwami, a także wydawał opinie doradcze. W sumie rozpoznał 66 spraw, wydał 32 wyroki oraz 27 opinii doradczych.
Art. 50 dozwalał Trybunałowi, by powierzył zbadanie okoliczności sprawy (ang. enquiry, fr. enquête) lub wydanie orzeczenia biegłego (ang. expert opinion, fr. expertise) każdej osobie, ciału, biuru, komisji lub organowi przez siebie wybranym. Wyrok był ostateczny (art. 60), strona mogła zażądać ponownego rozpatrzenia sprawy na podstawie odkrycia faktu, który mógł mieć wpływ rozstrzygający, a w chwili wydania wyroku był nieznany ani Trybunałowi, ani stronie, żądającej rewizji, o ile nieświadomość ta nie była zawiniona przez stronę. Możliwość żądania rewizji ulegała przedawnieniu 6 miesięcy po odkryciu takiego faktu i 10 lat po wydaniu wyroku (art. 61).
Następcą STSM jest Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości.

## Sprawy

### Sprawy sporne przed STSM
1. Sprawa „SS Wimbledon” i Kanału Kilońskiego (Wlk. Brytania, Francja, Włochy, Japonia przeciwko Niemcom, Polska – interwenient)
2. Sprawa palestyńskich koncesji Mavrommatisa (Grecja przeciwko Wlk. Brytanii)
3. Sprawa traktatu z Neuilly (Bułgaria przeciwko Grecji)
4. Sprawa interpretacji wyroku nr 3 (Bułgaria przeciwko Grecji)
5. Sprawa jerozolimskich koncesji Mavrommatisa (Grecja przeciwko Wlk. Brytanii)
6. Sprawa pewnych interesów niemieckich na polskim Górnym Śląsku (Niemcy przeciwko Polsce)
7. Sprawa wypowiedzenia układu chińsko-belgijskiego z 2 listopada 1865 (Belgia przeciwko Chinom)
8. Chorzów Factory case, sprawa fabryki w Chorzowie (Niemcy przeciwko Polsce)
9. Sprawa „SS Lotus” (Francja przeciwko Turcji)
10. Sprawa readaptacji jerozolimskich koncesji Mavrommatisa (Grecja przeciwko Wlk. Brytanii)
11. Sprawa interpretacji wyroków 7 i 8 dot. fabryki w Chorzowie (Niemcy przeciwko Polsce)
12. Sprawa mniejszości na Górnym Śląsku (szkoły mniejszości) (Niemcy przeciwko Polsce)
13. Sprawa pożyczek serbskich (Francja przeciwko Królestwu Serbów, Chorwatów i Słoweńców)
14. Sprawa pożyczek brazylijskich (Francja przeciwko Brazylii)
15. Sprawa wolnych stref w Górnej Sabaudii i Dystrykcie Gex (Francja przeciwko Szwajcarii)
16. Sprawa jurysdykcji terytorialnej Międzynarodowej Komisji Reńskiej (Francja, Wlk. Brytania, Czechosłowacja, Dania, Niemcy i Szwecja przeciwko Polsce)
17. Sprawa statusu Kłajpedy (Wlk. Brytania, Francja, Włochy i Japonia przeciwko Litwie)
18. Sprawa statusu południowo-wschodniej Grenlandii (Norwegia przeciwko Danii)
19. Sprawa delimitacji wód terytorialnych pomiędzy wyspą Castellorizo i wybrzeżem Anatolii (Turcja przeciwko Włochom)
20. Sprawa administracji księcia pszczyńskiego (Niemcy przeciwko Polsce)
21. Sprawa statusu Grenlandii wschodniej (Norwegia przeciwko Danii)
22. Sprawa odwołań od pewnych orzeczeń czechosłowacko-węgierskiego mieszanego trybunału arbitrażowego (Czechosłowacja przeciwko Węgrom)
23. Sprawa polskiej reformy rolnej i mniejszości niemieckiej (Niemcy przeciwko Polsce)
24. Sprawa odwołania od orzeczenia czechosłowacko-węgierskiego mieszanego trybunału arbitrażowego (Uniwersytet Pétera Pázmánya) (Czechosłowacja przeciwko Węgrom)
25. Sprawa latarni morskich (Francja przeciwko Grecji)
26. Sprawa Oscara Chinna (Wlk. Brytania przeciwko Belgii)
27. Sprawa Pajzs, Csáky, Esterházy (Węgry przeciwko Jugosławii)
28. Sprawa Losinger & Co. (Szwajcaria przeciwko Jugosławii)
29. Sprawa odprowadzania wód Mozy (Holandia przeciwko Belgii)
30. Sprawa latarni morskich na Krecie i Samos (Francja przeciwko Grecji)
31. Sprawa Borchgrave’a (Belgia przeciwko Hiszpanii)
32. Sprawa fosfatów w Maroku (Włochy przeciwko Francji)
33. Sprawa kolei Panevėžys – Saldutiškis (Estonia przeciwko Litwie)
34. Sprawa Electricity Company of Sofia and Bulgaria (Belgia przeciwko Bułgarii)
35. Sprawa Société Commerciale de Belgique (Belgia przeciwko Grecji)

### Opinie doradcze
1. Sprawa wyznaczenia holenderskiego delegata pracowników na trzecią sesję Międzynarodowej Konferencji Pracy
2. Sprawa kompetencji MOP w odniesieniu do międzynarodowej regulacji warunków pracy osób zatrudnionych w rolnictwie
3. Sprawa kompetencji MOP do badania propozycji organizacji i metod produkcji rolnej
4. Sprawa dekretów o nabywaniu obywatelstwa wydanych w Tunisie i Maroku w 1923
5. Sprawa statusu Karelii Wschodniej
6. Sprawa niemieckich osadników w Polsce
7. Sprawa nabycia polskiego obywatelstwa
8. Sprawa Jaworzyny
9. Sprawa klasztoru Świętego Nauma
10. Sprawa wymiany ludności greckiej i tureckiej
11. Sprawa polskich usług pocztowych w Gdańsku
12. Sprawa interpretacji Art. 3, ust. 2 traktatu z Lozanny
13. Sprawa kompetencji MOP do wpadkowego regulowania osobistego świadczenia pracy przez pracodawcę
14. Sprawa kompetencji Europejskiej Komisji Dunajskiej
15. Kompetencja sądów w Gdańsku
16. Sprawa interpretacji umowy grecko-tureckiej z 1 grudnia 1926
17. Sprawa „wspólnot” grecko-bułgarskich
18. Sprawa Wolnego Miasta Gdańska i MOP
19. Sprawa dostępu do niemieckich szkół mniejszościowych na Górnym Śląsku
20. Sprawa reżimu celnego między Austrią a Niemcami
21. Sprawa ruchu kolejowego między Litwą a Polską
22. Sprawa dostępu i kotwiczenia w porcie w Gdańsku przez okręty wojenne
23. Sprawa traktowania osób narodowości polskiej w Gdańsku
24. Sprawa interpretacji umowy grecko-bułgarskiej z 9 grudnia 1927
25. Sprawa interpretacji konwencji MOP nr 4 z 1919 o pracy nocnej kobiet
26. Sprawa szkół mniejszościowych w Albanii
27. Sprawa zgodności pewnych dekretów Gdańska ze statutem Wolnego Miasta

## Sędziowie

### Kadencja 1922-1930

#### Sędziowie
| Imię i nazwisko                        | Państwo           | Prezes    | Wiceprezes |
| -------------------------------------- | ----------------- | --------- | ---------- |
| Rafael Altamira y Crevea               | Hiszpania         |           |            |
| Dionisio Anzilotti                     | Włochy            | 1928-1930 |            |
| Ruy Barbosa                            | Brazylia          |           |            |
| Antonio Sánchez de Bustamante y Sirvén | Kuba              |           |            |
| Wicehrabia Robert Finlay               | Wielka Brytania   |           |            |
| Max Huber                              | Szwajcaria        | 1925-1927 | 1928-1930  |
| Bernard Cornelia Johannes Loder        | Holandia          | 1922-1924 |            |
| John Bassett Moore                     | Stany Zjednoczone |           |            |
| Didrik Galtrup Gjedde Nyholm           | Dania             |           |            |
| Yorozu Oda                             | Japonia           |           |            |
| Charles André Weiss                    | Francja           |           | 1922-1928  |
| Epitácio Lindolfo da Silva Pessoa      | Brazylia          |           |            |
| Charles Evans Hughes                   | Stany Zjednoczone |           |            |
| Henri Fromageot                        | Francja           |           |            |
| Cecil James Barrington Hurst           | Wielka Brytania   |           |            |
| Frank Billings Kellogg                 | Stany Zjednoczone |           |            |

#### Zastępcy sędziów
| Imię i nazwisko                      | Państwo    |
| ------------------------------------ | ---------- |
| Frederik Valdemar Nicholai Beichmann | Norwegia   |
| Mihailo Jovanović                    | Jugosławia |
| Demetre Negulesco                    | Rumunia    |
| Wang Chonghui                        | Chiny      |

### Kadencja 1931-1945

#### Sędziowie
| Imię i nazwisko                        | Państwo           | Prezes    | Wiceprezes |
| -------------------------------------- | ----------------- | --------- | ---------- |
| Mineitciro Adatci                      | Japonia           | 1931-1933 |            |
| Rafael Altamira y Crevea               | Hiszpania         |           |            |
| Dionisio Anzilotti                     | Włochy            |           |            |
| Antonio Sánchez de Bustamante y Sirvén | Kuba              |           |            |
| Jonkheer Willem Jan Mari van Eysinga   | Holandia          |           |            |
| Henri Fromageot                        | Francja           |           |            |
| José Gustavo Guerrero                  | Salwador          | 1936-1946 | 1931-1936  |
| Cecil James Barrington Hurst           | Wielka Brytania   | 1934-1936 | 1936-1946  |
| Frank Billings Kellogg                 | Stany Zjednoczone |           |            |
| Demetre Negulesco                      | Rumunia           |           |            |
| Baron Edouard Rolin-Jaequemyns         | Belgia            |           |            |
| Hrabia Michał Rostworowski             | Polska            |           |            |
| Walter Schücking                       | Niemcy            |           |            |
| Francisco José Urrutia                 | Kolumbia          |           |            |
| Wang Chonghui                          | Chiny             |           |            |
| Harukazu Nagaoka                       | Japonia           |           |            |
| Zheng Tianxi                           | Chiny             |           |            |
| Åke Hammarskjöld                       | Szwecja           |           |            |
| Manley O. Hudson                       | Stany Zjednoczone |           |            |
| Charles de Visscher                    | Belgia            |           |            |
| Rafael Waldemar Erich                  | Finlandia         |           |            |

#### Zastępcy sędziów[27]
| Imię i nazwisko       | Państwo    |
| --------------------- | ---------- |
| Rafael Waldemar Erich | Finlandia  |
| José Caeiro da Matta  | Portugalia |
| Mileta Novaković      | Jugosławia |
| Josef Redlich         | Austria    |

wikitext:
{{Sąd infobox
 |nazwa                  = Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej
 |nazwa oryginalna       = Cour permanente de justice internationale
 |grafika                = International Court of Justice HQ 2006.jpg
 |opis grafiki           = Siedziba Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej
 |obszar właściwości     = [[Liga Narodów]]
 |podstawa prawna        = art. XIV [[Pakt Ligi Narodów|Paktu Ligi Narodów]]
 |instancja niższa wobec =
 |instancja wyższa wobec =
 |skład                  =
 |przewodniczy           = Prezes
 |organy                 =
 |data utworzenia        = 1922
 |data likwidacji        = 1942
 |siedziba               = [[Haga]]
 |język urzędowy         =
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej''' ('''STSM''', [[Język angielski|ang.]] ''Permanent Court of International Justice'', [[Język francuski|fr.]] ''Cour permanente de justice internationale'') – był pierwszym sądem międzynarodowym o zasięgu powszechnym.

== Działalność ==
Został powołany na podstawie art. XIV [[Pakt Ligi Narodów|Paktu Ligi Narodów]], poprzez ratyfikację protokołu o przyjęciu Statutu STSM w 1921<ref>Protokół podpisania Statutu Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej, zatwierdzonego jednogłośnie na Zebraniu Ligi Narodów 13 grudnia 1920 r. w Genewie. ({{Dziennik Ustaw|1923|106|838}}). Oświadczenie Rządowe z 26 lipca 1923 r. w przedmiocie złożenia dokumentu ratyfikacyjnego Protokółu podpisania Statutu Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej z 16 grudnia 1920 r. ({{Dziennik Ustaw|1923|106|840}}) na podstawie ustawy z 30 lipca 1921 r. ({{Dziennik Ustaw|1921|67|432}}).</ref>, rejestracja Statutu w Sekretariacie Ligi Narodów nastąpiła 8 października 1921<ref>[http://www.worldlii.org/int/other/treaties/LNTSer/1921/96.html Protocol of Signature relating to the Statute of the Permanent Court of International Justice provided for by Article 14 of the Covenant of the League of Nations. Geneva, December 16, 1920] (1921) LNTSer 96; 6 LNTS 379; [https://web.archive.org/web/20200219165518/http://www.indiana.edu/~league/pcijmemberstates.htm lista stron].</ref>. Rozpoczął działalność 30 stycznia 1922, a formalnie zakończył 31 grudnia 1946, chociaż ostatnia sesja miała miejsce w lutym 1940.

Do 1930 składał się z jedenastu sędziów i czterech zastępców, następnie z 15 sędziów i 4 zastępców, a od 1936 z piętnastu sędziów<ref>Protokół międzynarodowy, podpisany w Genewie 14 września 1929 r., dotyczący rewizji Statutu Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej ({{Dziennik Ustaw|1936|47|340}}). Oświadczenie Rządowe z 25 maja 1936 r. w sprawie ratyfikacji przez Polskę i inne państwa protokółu z 14 września 1929 r., dotyczącego rewizji Statutu Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej ({{Dziennik Ustaw|1936|47|341}}). Zarejestrowany w Sekretariacie Ligi Narodów 1 lutego 1936 ([http://www.worldlii.org/int/other/treaties/LNTSer/1936/15.html LNTSer 15; 165 LNTS 353]).</ref>. Zastępcy mieli zasiadać w składzie STSM tylko, jeżeli mniej niż 11 sędziów mogło orzekać. Każdy sędzia oraz zastępca musiał pochodzić z innego państwa. Byli wybierani przez Zgromadzenie oraz Radę [[Liga Narodów|Ligi Narodów]] na dziewięcioletnią [[kadencja (politologia)|kadencję]] z prawem ponownego wyboru z listy osób, przedstawionych przez grupy narodowościowe [[Stały Trybunał Arbitrażowy|Stałego Trybunału Rozjemczego]]<ref>Państwa nie reprezentowane w Stałym Trybunale Rozjemczym przedstawiały listy kandydatów na tych samych warunkach, jakie dla Trybunału Rozjemczego określa art. 44 Konwencji Haskiej z 18 października 1907 r. o pokojowym załatwianiu zatargów międzynarodowych ({{Dziennik Ustaw|1930|9|64}}).</ref> (art. 4 – 15). W przypadku śmierci lub rezygnacji sędziego przeprowadzano wybory uzupełniające. Trybunał wybierał Prezesa i Wiceprezesa na trzyletnią kadencję z prawem ponownego wyboru (art. 21). Polak [[Michał Rostworowski]] był sędzią od 1931 do śmierci w 1940.

STSM rozstrzygał spory między państwami, a także wydawał opinie doradcze. W sumie rozpoznał 66 spraw, wydał 32 wyroki oraz 27 opinii doradczych.

Art. 50 dozwalał Trybunałowi, by powierzył zbadanie okoliczności sprawy (ang. ''enquiry'', fr. ''enquête'') lub wydanie orzeczenia biegłego (ang. expert opinion, fr. expertise) ''każdej osobie, ciału, biuru, [[Komisja śledcza (prawo międzynarodowe)|komisji]] lub organowi przez siebie wybranym''. Wyrok był ostateczny (art. 60), strona mogła zażądać ponownego rozpatrzenia sprawy na podstawie odkrycia faktu, który mógł mieć wpływ rozstrzygający, a w chwili wydania wyroku był nieznany ani Trybunałowi, ani stronie, żądającej rewizji, o ile nieświadomość ta nie była zawiniona przez stronę. Możliwość żądania rewizji ulegała przedawnieniu 6 miesięcy po odkryciu takiego faktu i 10 lat po wydaniu wyroku (art. 61).

Następcą STSM jest [[Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości]]<ref>{{encyklopedia PWN|id=3978881|tytuł=Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej|data dostępu=2022-03-09}}</ref>.

== Sprawy ==
=== Sprawy sporne przed STSM ===
# Sprawa „SS Wimbledon” i [[Kanał Kiloński|Kanału Kilońskiego]] ([[Wielka Brytania|Wlk. Brytania]], [[Francja]], [[Włochy]], [[Japonia]] przeciwko [[Niemcy|Niemcom]], [[Polska]] – interwenient)
# Sprawa palestyńskich koncesji Mavrommatisa ([[Grecja]] przeciwko [[Wielka Brytania|Wlk. Brytanii]])
# Sprawa traktatu z Neuilly ([[Bułgaria]] przeciwko [[Grecja|Grecji]])
# Sprawa interpretacji wyroku nr 3 ([[Bułgaria]] przeciwko [[Grecja|Grecji]])
# Sprawa jerozolimskich koncesji Mavrommatisa ([[Grecja]] przeciwko [[Wielka Brytania|Wlk. Brytanii]])
# Sprawa pewnych interesów niemieckich na polskim Górnym Śląsku ([[Niemcy]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# Sprawa wypowiedzenia układu chińsko-belgijskiego z 2 listopada 1865 ([[Belgia]] przeciwko [[Chiny|Chinom]])
# [[Chorzów Factory case]], sprawa fabryki w [[Chorzów|Chorzowie]] ([[Niemcy]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# Sprawa „SS Lotus” ([[Francja]] przeciwko [[Turcja|Turcji]])
# Sprawa readaptacji jerozolimskich koncesji Mavrommatisa ([[Grecja]] przeciwko [[Wielka Brytania|Wlk. Brytanii]])
# Sprawa interpretacji wyroków 7 i 8 dot. fabryki w Chorzowie ([[Niemcy]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# Sprawa mniejszości na Górnym Śląsku (szkoły mniejszości) ([[Niemcy]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# Sprawa pożyczek serbskich ([[Francja]] przeciwko [[Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców|Królestwu Serbów, Chorwatów i Słoweńców]])
# Sprawa pożyczek brazylijskich ([[Francja]] przeciwko [[Brazylia|Brazylii]])
# Sprawa wolnych stref w Górnej Sabaudii i Dystrykcie Gex ([[Francja]] przeciwko [[Szwajcaria|Szwajcarii]])
# Sprawa jurysdykcji terytorialnej Międzynarodowej Komisji Reńskiej ([[Francja]], [[Wielka Brytania|Wlk. Brytania]], [[Czechosłowacja]], [[Dania]], [[Niemcy]] i [[Szwecja]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# Sprawa statusu [[Kłajpeda|Kłajpedy]] ([[Wielka Brytania|Wlk. Brytania]], [[Francja]], [[Włochy]] i [[Japonia]] przeciwko [[Litwa|Litwie]])
# Sprawa statusu południowo-wschodniej [[Grenlandia|Grenlandii]] ([[Norwegia]] przeciwko [[Dania|Danii]])
# Sprawa delimitacji wód terytorialnych pomiędzy wyspą Castellorizo i wybrzeżem Anatolii ([[Turcja]] przeciwko [[Włochy|Włochom]])
# Sprawa administracji księcia [[Pszczyna|pszczyńskiego]] ([[Niemcy]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# [[Casus Ihlena|Sprawa statusu Grenlandii wschodniej]] ([[Norwegia]] przeciwko [[Dania|Danii]])
# Sprawa odwołań od pewnych orzeczeń czechosłowacko-węgierskiego mieszanego trybunału arbitrażowego ([[Czechosłowacja]] przeciwko [[Węgry|Węgrom]])
# Sprawa polskiej reformy rolnej i mniejszości niemieckiej ([[Niemcy]] przeciwko [[Polska|Polsce]])
# Sprawa odwołania od orzeczenia czechosłowacko-węgierskiego mieszanego trybunału arbitrażowego (Uniwersytet [[Péter Pázmány|Pétera Pázmánya]]) ([[Czechosłowacja]] przeciwko [[Węgry|Węgrom]])
# Sprawa latarni morskich ([[Francja]] przeciwko [[Grecja|Grecji]])
# Sprawa Oscara Chinna ([[Wielka Brytania|Wlk. Brytania]] przeciwko [[Belgia|Belgii]])
# Sprawa Pajzs, Csáky, Esterházy ([[Węgry]] przeciwko [[Jugosławia|Jugosławii]])
# Sprawa Losinger & Co. ([[Szwajcaria]] przeciwko [[Jugosławia|Jugosławii]])
# Sprawa odprowadzania wód [[Moza|Mozy]] ([[Holandia]] przeciwko [[Belgia|Belgii]])
# Sprawa latarni morskich na [[Kreta|Krecie]] i [[Samos]] ([[Francja]] przeciwko [[Grecja|Grecji]])
# Sprawa Borchgrave’a ([[Belgia]] przeciwko [[Hiszpania|Hiszpanii]])
# Sprawa fosfatów w [[Maroko|Maroku]] ([[Włochy]] przeciwko [[Francja|Francji]])
# Sprawa kolei [[Poniewież|Panevėžys]] – [[Syłgudyszki|Saldutiškis]] ([[Estonia]] przeciwko [[Litwa|Litwie]])
# Sprawa Electricity Company of Sofia and Bulgaria ([[Belgia]] przeciwko [[Bułgaria|Bułgarii]])
# Sprawa Société Commerciale de Belgique ([[Belgia]] przeciwko [[Grecja|Grecji]])

=== Opinie doradcze ===
# Sprawa wyznaczenia holenderskiego delegata pracowników na trzecią sesję Międzynarodowej Konferencji Pracy
# Sprawa kompetencji [[Międzynarodowa Organizacja Pracy|MOP]] w odniesieniu do międzynarodowej regulacji warunków pracy osób zatrudnionych w rolnictwie
# Sprawa kompetencji [[Międzynarodowa Organizacja Pracy|MOP]] do badania propozycji organizacji i metod produkcji rolnej
# Sprawa dekretów o nabywaniu [[obywatelstwo|obywatelstwa]] wydanych w Tunisie i Maroku w 1923
# Sprawa statusu Karelii Wschodniej
# Sprawa niemieckich osadników w Polsce
# Sprawa nabycia polskiego obywatelstwa
# Sprawa Jaworzyny
# Sprawa klasztoru Świętego Nauma
# Sprawa wymiany ludności greckiej i tureckiej
# Sprawa polskich usług pocztowych w [[Gdańsk]]u
# Sprawa interpretacji Art. 3, ust. 2 [[traktat w Lozannie|traktatu z Lozanny]]
# Sprawa kompetencji [[Międzynarodowa Organizacja Pracy|MOP]] do wpadkowego regulowania osobistego świadczenia pracy przez pracodawcę
# Sprawa kompetencji Europejskiej Komisji Dunajskiej
# Kompetencja sądów w [[Gdańsk]]u
# Sprawa interpretacji umowy grecko-tureckiej z 1 grudnia 1926
# Sprawa „wspólnot” grecko-bułgarskich
# Sprawa [[Wolne Miasto Gdańsk|Wolnego Miasta Gdańska]] i [[Międzynarodowa Organizacja Pracy|MOP]]
# Sprawa dostępu do niemieckich szkół mniejszościowych na Górnym Śląsku
# Sprawa reżimu celnego między [[Austria|Austrią]] a [[Niemcy|Niemcami]]
# Sprawa ruchu kolejowego między [[Litwa|Litwą]] a [[Polska|Polską]]
# Sprawa dostępu i kotwiczenia w porcie w [[Gdańsk]]u przez okręty wojenne
# Sprawa traktowania osób narodowości polskiej w [[Gdańsk]]u
# Sprawa interpretacji umowy [[Grecja|grecko]]-[[Bułgaria|bułgarskiej]] z 9 grudnia 1927
# Sprawa interpretacji konwencji [[Międzynarodowa Organizacja Pracy|MOP]] nr 4 z 1919 o pracy nocnej kobiet
# Sprawa szkół mniejszościowych w [[Albania|Albanii]]
# Sprawa zgodności pewnych dekretów [[Gdańsk]]a ze statutem Wolnego Miasta

== Sędziowie ==
=== Kadencja 1922-1930 ===
==== Sędziowie ====
{| class="wikitable"
!Imię i nazwisko || Państwo || Prezes || Wiceprezes
|-
| [[Rafael Altamira y Crevea]]
| [[Hiszpania]]
|
|
|-
| [[Dionisio Anzilotti]]
| [[Włochy]]
| 1928-1930
|
|-
| [[Ruy Barbosa]]<ref>Zmarł 1 marca 1923.</ref>
| [[Brazylia]]
|
|
|-
| [[Antonio Sánchez de Bustamante y Sirvén]]
| [[Kuba]]
|
|
|-
| Wicehrabia [[Robert Finlay]]<ref>Zmarł 9 marca 1929.</ref>
| [[Wielka Brytania]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Max Huber |Q=Q116882}}
| [[Szwajcaria]]
| 1925-1927
| 1928-1930
|-
| [[Bernard Loder|Bernard Cornelia Johannes Loder]]
| [[Holandia]]
| 1922-1924
|
|-
| {{link-interwiki |John Bassett Moore |Q=Q173897}}<ref>Zrezygnował 11 kwietnia 1928.</ref>
| [[Stany Zjednoczone]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Didrik Nyholm |tekst=Didrik Galtrup Gjedde Nyholm |Q=Q1210648}}
| [[Dania]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Yorozu Oda |Q=Q2014050}}
| [[Japonia]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Charles André Weiss |Q=Q523355}}<ref>Zmarł 31 sierpnia 1928.</ref>
| [[Francja]]
|
| 1922-1928
|-
| [[Epitácio Lindolfo da Silva Pessoa]]<ref>Wybrany 10 września 1923 po śmierci sędziego Barbosy.</ref>
| [[Brazylia]]
|
|
|-
| [[Charles Evans Hughes]]<ref>Wybrany 8 września 1928 po rezygnacji sędziego Moore’a; zrezygnował 15 lutego 1930.</ref>
| [[Stany Zjednoczone]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Henri Fromageot |Q=Q1605841}}<ref>Wybrany 19 września 1929 po śmierci sędziego Weissa.</ref>
| [[Francja]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Cecil Hurst |tekst=Cecil James Barrington Hurst |Q=Q1052312}}<ref>Wybrany 19 września 1929 po śmierci sędziego Finlaya.</ref>
| [[Wielka Brytania]]
|
|
|-
| [[Frank Billings Kellogg]]<ref>Wybrany 25 września 1930 po rezygnacji sędziego Hughesa.</ref>
| [[Stany Zjednoczone]]
|
|
|}

==== Zastępcy sędziów ====
{| class="wikitable"
!Imię i nazwisko || Państwo
|-
| {{link-interwiki |Frederik Beichmann |tekst=Frederik Valdemar Nicholai Beichmann |Q=Q1453136}}
| [[Norwegia]]
|-
| [[Mihailo Jovanović (sędzia)|Mihailo Jovanović]]
| [[Jugosławia]]
|-
|[[Demetre Negulesco]]
| [[Rumunia]]
|-
| [[Wang Chonghui]]
| [[Chiny]]
|}

=== Kadencja 1931-1945 ===
==== Sędziowie ====
{| class="wikitable"
!Imię i nazwisko || Państwo || Prezes || Wiceprezes
|-
| [[Mineitciro Adatci]]<ref>Zmarł 28 grudnia 1934.</ref>
| [[Japonia]]
| 1931-1933
|
|-
| [[Rafael Altamira y Crevea]]
| [[Hiszpania]]
|
|
|-
| [[Dionisio Anzilotti]]
| [[Włochy]]
|
|
|-
| [[Antonio Sánchez de Bustamante y Sirvén]]
| [[Kuba]]
|
|
|-
| Jonkheer [[Willem van Eysinga|Willem Jan Mari van Eysinga]]
| [[Holandia]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Henri Fromageot |Q=Q1605841}}
| [[Francja]]
|
|
|-
| [[José Gustavo Guerrero]]
| [[Salwador]]
| 1936-1946
| 1931-1936
|-
| {{link-interwiki |Cecil Hurst |tekst=Cecil James Barrington Hurst |Q=Q1052312}}
| [[Wielka Brytania]]
| 1934-1936
| 1936-1946
|-
| [[Frank Billings Kellogg]]<ref>Zrezygnował 5 września 1935.</ref>
| [[Stany Zjednoczone]]
|
|
|-
| [[Demetre Negulesco]]
| [[Rumunia]]
|
|
|-
| Baron {{link-interwiki |Edouard Rolin-Jaequemyns |Q=Q1287604}}<ref>Zmarł 11 lipca 1936.</ref>
| [[Belgia]]
|
|
|-
| Hrabia [[Michał Rostworowski]]<ref>Zmarł 24 marca 1940.</ref>
| [[Polska]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Walter Schücking |Q=Q74745}}<ref>Zrezygnował 25 sierpnia 1935.</ref>
| [[Niemcy]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Francisco José Urrutia |Q=Q1442058}}
| [[Kolumbia]]
|
|
|-
| [[Wang Chonghui]]<ref>Zrezygnował 15 stycznia 1936.</ref>
| [[Chiny]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Harukazu Nagaoka |Q=Q368624}}<ref>Wybrany 15 września 1935 po śmierci sędziego Adatciego; zrezygnował 15 stycznia 1942.</ref>
| [[Japonia]]
|
|
|-
| [[Zheng Tianxi]]<ref>Wybrany 8 października 1936 po rezygnacji sędziego Wanga.</ref>
| [[Chiny]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Åke Hammarskjöld |Q=Q270874}}<ref>Wybrany 8 października 1936 po rezygnacji sędziego Schückinga; zmarł 7 lipca 1937.</ref>
| [[Szwecja]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Manley O. Hudson |Q=Q1890532}}<ref>Wybrany 8 października 1936 po rezygnacji sędziego Kellogga.</ref>
| [[Stany Zjednoczone]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Charles de Visscher |Q=Q872220}}<ref>Wybrany 25 maja 1937 po śmierci sędziego Rolin-Jaequemynsa.</ref>
| [[Belgia]]
|
|
|-
| {{link-interwiki |Rafael Erich |tekst=Rafael Waldemar Erich |Q=Q959002}}<ref>Wybrany 26 września 1938 po śmierci sędziego Hammarskjölda.</ref>
| [[Finlandia]]
|
|
|}

==== Zastępcy sędziów<ref>Stanowisko zniesione od 1 lutego 1936.</ref> ====
{| class="wikitable"
!Imię i nazwisko || Państwo
|-
| {{link-interwiki |Rafael Erich |tekst=Rafael Waldemar Erich |Q=Q959002}}
| [[Finlandia]]
|-
| {{link-interwiki |José Caeiro da Matta |Q=Q1709063}}
| [[Portugalia]]
|-
| {{link-interwiki |Mileta Novaković |Q=Q1542645}}
| [[Jugosławia]]
|-
| {{link-interwiki |Josef Redlich |Q=Q1680590}}
| [[Austria]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* Statut stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej, przewidzianego w artykule 14 Paktu Ligi Narodów ({{Dziennik Ustaw|1923|106|839}})
* [http://www.unic.un.org.pl/mts/mts_historia.php Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej]
* [http://www.worldcourts.com/pcij/eng/ Publications of the Permanent Court of International Justice (1922-1946)]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Międzynarodowe organy wymiaru sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Liga Narodów]]

title: Stały Trybunał Sprawiedliwości MiędzynarodowejCour permanente de justice internationale

Obszar właściwości: Liga Narodów

Podstawa prawna: art. XIV Paktu Ligi Narodów

Przewodniczy: Prezes

Siedziba: Haga


text:
# Biała Waka
Biała Waka (lit. Baltoji Vokė) – miasto na Litwie, położone nad rzeką Waką, po południowej stronie Gór Ponarskich, 30 km od Solecznik i 11 km od Wilna. Administracyjnie należy do rejonu solecznickiego w okręgu wileńskim, siedziba gminy Biała Waka.
W Białej Wace, większość narodowościową (62%) stanowią Polacy, 19% białowaczan zadeklarowało przynależność do narodowości litewskiej, 12% rosyjskiej, 3% białoruskiej.
Powierzchnia miasta to 3,64 km².

## Historia
W czasie II wojny światowej, podczas okupacji hitlerowskiej, znajdował się tutaj obóz pracy dla Żydów, gdzie wydobywano torf. Przywożono tu Żydów z wileńskiego getta. Obóz istniał do lipca 1943 roku.
Biała Waka, nazywana początkowo Nowe Żegaryno (Naujoji Žagarinė), powstała w 1950 roku, koło wsi Żegaryno, kiedy w okolicy podjęto eksploatację olbrzymich złóż torfu, obecnie jego wydobycie znacznie zmalało.

## Przyroda
Na północ od miasteczka leży płytkie jezioro Popis o powierzchni 210 ha. Występuje tu aż 274 gatunków roślin, kilka gatunków wpisanych jest do litewskiej Czerwonej Księgi (m.in. grzybień biały i kłosówka miękka). Na Jeziorze Popis i stawach białowackich występuje ponad 200 gatunków ptaków, w tym 17 gatunków ptaków drapieżnych.
Jezioro Popis połączone jest kanałem z Mereczanką.

## Edukacja i kultura
W mieście działają dwie szkoły średnie (polska im. Elizy Orzeszkowej i litewska Šilo), dom kultury, muzeum. Muzeum ma w swoich zbiorach ponad 1000 eksponatów z XIX i XX wieku.

## Związani z miastem
- Anicet Brodawski - wieloletni dyrektor Wileńskiego Agrozootechnikum (obecnie Wileńska Wyższa Szkoła Rolnicza w Białej Wace).
- Aleksander Rymaszewski – zmarły w 1934 w wieku 115 w Białej Wace najstarszy wówczas mieszkaniec Wileńszczyzny, przez wiele lat pracował jako lokaj u książąt Radziwiłłów[4][5][6]

title: Biała Waka

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Biała Waka (rejon wileński)|Biała Waka]] w rejonie wileńskim}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Biała Waka
 |nazwa oryginalna             = Baltoji Vokė
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         = Herb Białej Waki.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Białej Waki
 |państwo                      = okręg wileński
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Henryk Baranowicz
 |powierzchnia                 = 3,64
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2005
 |liczba ludności              = 1 075
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 380
 |kod pocztowy                 = LT-17035
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = rejon solecznicki
 |współrzędne                  = 54°27′30″N 25°7′20″E
 |commons                      = Category:Baltoji Vokė
 |www                          =
}}
'''Biała Waka'''<ref>{{Cytuj książkę |autor = |tytuł = Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata |url = |wydawca = Główny Urząd Geodezji i Kartografii |miejsce = Warszawa |rok = 2019 |strony = |isbn = 978-83-254-2578-4}}</ref> ([[język litewski|lit.]] ''Baltoji Vokė'') – [[miasto]] na [[Litwa|Litwie]], położone nad rzeką [[Waka (rzeka)|Waką]], po południowej stronie [[Góry Ponarskie|Gór Ponarskich]], 30 km od [[Soleczniki|Solecznik]] i 11 km od [[Wilno|Wilna]]. Administracyjnie należy do [[Rejon solecznicki|rejonu solecznickiego]] w [[okręg wileński|okręgu wileńskim]], siedziba gminy [[Biała Waka (gmina)|Biała Waka]].

W Białej Wace, większość narodowościową (62%) stanowią [[Polska|Polacy]], 19% białowaczan zadeklarowało przynależność do narodowości [[Litwa|litewskiej]], 12% [[Rosja|rosyjskiej]], 3% [[Białoruś|białoruskiej]].

Powierzchnia miasta to 3,64 km².

== Historia ==
W czasie II wojny światowej, podczas okupacji hitlerowskiej, znajdował się tutaj obóz pracy dla Żydów, gdzie wydobywano torf. Przywożono tu Żydów z wileńskiego getta{{r|2WW}}. Obóz istniał do lipca 1943 roku<ref>{{Cytuj |autor = Arūnas Bubnys |tytuł = Eksterminacja żydów wileńskich i dzieje getta wileńskiego (1941–1944) |data = 2010-01-01 |data dostępu = 2025-07-09 |s = 254 |url = https://www.academia.edu/118569705/Eksterminacja_%C5%BCyd%C3%B3w_wile%C5%84skich_i_dzieje_getta_wile%C5%84skiego_1941_1944_}}</ref>.

Biała Waka, nazywana początkowo Nowe Żegaryno (''Naujoji Žagarinė''), powstała w [[1950]] roku, koło wsi [[Żegaryno]], kiedy w okolicy podjęto eksploatację olbrzymich złóż [[torf]]u, obecnie jego wydobycie znacznie zmalało.

== Przyroda ==
Na północ od miasteczka leży płytkie jezioro [[Popis (jezioro)|Popis]] o powierzchni 210 [[Hektar|ha]]. Występuje tu aż 274 gatunków roślin, kilka gatunków wpisanych jest do litewskiej Czerwonej Księgi (m.in. [[Grzybienie białe|grzybień biały]] i [[kłosówka miękka]]). Na Jeziorze Popis i stawach białowackich występuje ponad 200 gatunków ptaków, w tym 17 gatunków ptaków drapieżnych.

Jezioro Popis połączone jest kanałem z [[Mereczanka|Mereczanką]].

== Edukacja i kultura ==
W mieście działają dwie szkoły średnie (polska im. Elizy Orzeszkowej i litewska ''Šilo''), dom kultury, muzeum. Muzeum ma w swoich zbiorach ponad 1000 eksponatów z [[XIX wiek|XIX]] i [[XX wiek]]u.

== Związani z miastem ==
* [[Anicet Brodawski]] - wieloletni dyrektor Wileńskiego Agrozootechnikum (obecnie Wileńska Wyższa Szkoła Rolnicza w Białej Wace).
* Aleksander Rymaszewski – zmarły w 1934 w wieku 115 w Białej Wace najstarszy wówczas mieszkaniec Wileńszczyzny, przez wiele lat pracował jako lokaj u książąt Radziwiłłów<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Drobne wiadomości. Zgon 115-letniego starca | czasopismo = [[Gazeta Kościerska]] | wolumin = Nr 105 | strony = 3 | data = 4 września 1934 | url = http://pbc.gda.pl/publication/9141}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Z całej polski. Zmarł najstarszy człowiek na Wileńszczyźnie | czasopismo = [[Siewca Prawdy]] | wolumin = Nr 37 | strony = 14 | data = 9 września 1934 | url = http://bc.radom.pl/publication/6839}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Iskierki. Sprawy polskie | czasopismo = [[Rycerz Niepokalanej]] | wolumin = Nr 11 | strony = 344 | data = 1934 | url = http://cyfrowa.chbpchelm.pl/publication/11069}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=2WW>[https://archive.is/20130705215849/http://www.sprawiedliwi.org.pl/pl/cms/wasze-opowiesci/629/ Muzeum Historii Żydów Polskich]</ref>
}}

== Bibliografia ==
* Mieczysław Machulak, ''W stronę Solecznik'', wyd. Apla, Krosno 2005 r.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://web.archive.org/web/20050708012814/http://www.salcininkai.lt/index.php/svietimasirsportas/svietimas/istaigos/ Baltoji Vokė] na stronie rejonu solecznickiego

{{Rejon solecznicki}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Biała Waka]]
[[Kategoria:Miasta w okręgu wileńskim]]

title: Biała WakaBaltoji Vokė

Państwo: Litwa

Okręg: wileński

Burmistrz: Henryk Baranowicz


text:
# Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Starowicach Dolnych
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół filialny w miejscowości Starowice Dolne (województwo opolskie). Świątynia należy do parafii Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Jędrzejowie w dekanacie Grodków, diecezji opolskiej. Dnia 25 maja 1964 roku, pod numerem 899/64 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa dolnośląskiego.

## Historia kościoła
Kościół został wybudowany w 1800 roku.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Starowicach Dolnych
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = 899/64 z dnia 25 maja 1964<ref>{{zabytek|opolskie|strony = 11|data dostępu = 9 lutego 2018}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[Kościół filialny]]
 |grafika                   = 2023-07 Starowice Dolne (07) Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = PL-OP
 |miejscowość               = [[Starowice Dolne]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Jędrzejowie]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny|Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]
 |dzień wspomnienia         = [[8 grudnia]]
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = [[1800]]
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    = [[Kościół filialny]]
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Grodków (gmina)
 |współrzędne               = 50.644986°N 17.324913°E
 |commons                   = Category:Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny in Starowice Dolne
 |www                       =
}}
'''Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół filialny]] w miejscowości [[Starowice Dolne]] ([[województwo]] [[województwo opolskie|opolskie]]). [[Świątynia]] należy do [[parafia|parafii]] [[Parafia Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Jędrzejowie|Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Jędrzejowie]] w [[Dekanat|dekanacie]] [[Dekanat Grodków|Grodków]], [[Diecezja|diecezji]] [[Diecezja opolska|opolskiej]]. Dnia [[25 maja]] [[1964]] roku, pod numerem 899/64 kościół został wpisany do [[Rejestr zabytków|rejestru zabytków]] [[Województwo dolnośląskie|województwa dolnośląskiego]].<ref name="nid">{{cytuj stronę |url=http://web.archive.org/web/20180214142056/https://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/stan%20na%2031.12.2017%20KOREKTA/OPO-rej.pdf | tytuł = Rejestr zabytków nieruchomych województwa opolskiego | data dostępu = 2018-02-09}}</ref>

== Historia kościoła ==
{{Osobny artykuł|Parafia Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Jędrzejowie}}
[[Kościół (budynek)|Kościół]] został wybudowany w [[1800]] roku.<ref name="nid" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Starowice Dolne}}
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Grodków]]
[[Kategoria:Kościoły w dekanacie Grodków]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie brzeskim (województwo opolskie)]]
[[Kategoria:Starowice Dolne|Kościół]]

Województwo: opolskie

Miejscowość: Starowice Dolne

Wspomnienie liturgiczne: 8 grudnia

Aktualne przeznaczenie: Kościół filialny


text:
# Niels Helveg Petersen
Niels Helveg Petersen (ur. 17 stycznia 1939 w Odense, zm. 3 czerwca 2017 w Løkkeby) – duński polityk, wieloletni deputowany, minister w różnych rządach i lider Det Radikale Venstre.

## Życiorys
Pochodził z rodziny o politycznych tradycjach. Jego ojciec, Kristen Helveg Petersen, pełnił funkcje ministerialne. Jego matka, Lilly Helveg Petersen, była burmistrzem Kopenhagi. Synowie Nielsa Helvega Petersena, Morten i Rasmus, również uzyskiwali mandaty poselskie.
W 1965 ukończył prawo na Uniwersytecie w Kopenhadze. W okresie studiów na stołecznej uczelni przez rok przebywał w Stanach Zjednoczonych, kształcąc się na Uniwersytecie Stanforda. Na studiach zaangażował się w działalność młodzieżówki socjalliberalnej, redagując czasopismo tej organizacji. Został politykiem Det Radikale Venstre, pełniąc różne funkcje w strukturze partyjnej. W latach 1978–1990 był liderem partii socjalliberalnej.
W 1966 po raz pierwszy został wybrany do Folketingetu. W duńskim parlamencie zasiadał do 1974 i ponownie od 1977 do 1993 oraz od 1994 do 2011. Łącznie mandat poselski z różnych okręgów wyborczych sprawował przez około 40 lat. W latach 1974–1977 był urzędnikiem służby cywilnej w Komisji Europejskiej w Brukseli.
Od 3 czerwca 1988 do 18 grudnia 1990 zajmował stanowisko ministra ds. gospodarczych w rządzie Poula Schlütera. Od 25 stycznia 1993 do 21 grudnia 2000 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych w kolejnych gabinetach, którymi kierował Poul Nyrup Rasmussen. W 1997 pełnił równocześnie funkcję przewodniczącego OBWE.

title: Niels Helveg Petersen

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Niels Helveg Petersen
 |grafika           = Niels-Helveg-Petersen.jpg
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = 17 stycznia 1939
 |miejsce urodzenia = Odense
 |data śmierci      = 3 czerwca 2017
 |miejsce śmierci   = Løkkeby
 |funkcja           = [[Ministrowie spraw zagranicznych Danii|Minister spraw zagranicznych Danii]]
 |partia            = [[Det Radikale Venstre]]
 |od                = 25 stycznia 1993
 |do                = 21 grudnia 2000
 |poprzednik        = [[Uffe Ellemann-Jensen]]
 |następca          = [[Mogens Lykketoft]]
 |2 funkcja         = [[Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie|Przewodniczący OBWE]]
 |2 partia          =
 |2 od              = 1 stycznia 1997
 |2 do              = 31 grudnia 1997
 |2 poprzednik      = [[Flavio Cotti]]
 |2 następca        = [[Bronisław Geremek]]
 |commons           =
 |odznaczenia       =
}}
'''Niels Helveg Petersen''' (ur. [[17 stycznia]] [[1939]] w [[Odense]], zm. [[3 czerwca]] [[2017]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.fyens.dk/indland/Tidligere-udenrigsminister-Niels-Helveg-Petersen-er-doed/artikel/3156004 | tytuł = Tidligere udenrigsminister Niels Helveg Petersen er død|data=3 czerwca 2017 | opublikowany = fyens.dk | język = da | data dostępu = 2017-06-03}}</ref> w [[Løkkeby]]) – [[Dania|duński]] polityk, wieloletni deputowany, minister w różnych rządach i lider [[Det Radikale Venstre]].

== Życiorys ==
Pochodził z rodziny o politycznych tradycjach. Jego ojciec, [[Kristen Helveg Petersen]], pełnił funkcje ministerialne. Jego matka, [[Lilly Helveg Petersen]], była burmistrzem Kopenhagi. Synowie Nielsa Helvega Petersena, [[Morten Helveg Petersen|Morten]] i [[Rasmus Helveg Petersen|Rasmus]], również uzyskiwali mandaty poselskie.

W 1965 ukończył prawo na [[Uniwersytet Kopenhaski|Uniwersytecie w Kopenhadze]]. W okresie studiów na stołecznej uczelni przez rok przebywał w Stanach Zjednoczonych, kształcąc się na [[Uniwersytet Stanforda|Uniwersytecie Stanforda]]. Na studiach zaangażował się w działalność młodzieżówki socjalliberalnej, redagując czasopismo tej organizacji. Został politykiem [[Det Radikale Venstre]], pełniąc różne funkcje w strukturze partyjnej. W latach 1978–1990 był liderem partii socjalliberalnej<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20120914170345/http://www.terra.es/personal2/monolith/denmark.htm|tytuł=Leaders of Denmark|opublikowany=terra.es|data dostępu=2013-12-20|język=en}}</ref>.

W 1966 po raz pierwszy został wybrany do [[Folketinget]]u. W duńskim parlamencie zasiadał do 1974 i ponownie od 1977 do 1993 oraz od 1994 do 2011. Łącznie mandat poselski z różnych okręgów wyborczych sprawował przez około 40 lat. W latach 1974–1977 był urzędnikiem służby cywilnej w [[Komisja Europejska|Komisji Europejskiej]] w [[Bruksela|Brukseli]].

Od 3 czerwca 1988 do 18 grudnia 1990 zajmował stanowisko ministra ds. gospodarczych w rządzie [[Poul Schlüter|Poula Schlütera]]. Od 25 stycznia 1993 do 21 grudnia 2000 sprawował urząd ministra spraw zagranicznych w kolejnych gabinetach, którymi kierował [[Poul Nyrup Rasmussen]]. W 1997 pełnił równocześnie funkcję przewodniczącego [[Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie|OBWE]]<ref>{{Cytuj stronę|url= https://www.osce.org/chairmanship/former-chairpersons-in-office|tytuł= Former OSCE Chairpersons-in-Office |opublikowany= osce.org |data dostępu= 2022-12-28 |język= en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20161205194650/http://www.ft.dk:80/Folketinget/findMedlem/RVNIHE.aspx|tytuł=Profil na stronie Folketingetu|data dostępu=2013-12-20|język=da}}

{{Czwarty rząd Poula Nyrupa Rasmussena}}
{{Trzeci rząd Poula Nyrupa Rasmussena}}
{{Przewodniczący OBWE}}
{{Drugi rząd Poula Nyrupa Rasmussena}}
{{Pierwszy rząd Poula Nyrupa Rasmussena}}
{{Trzeci rząd Poula Schlütera}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Helveg Petersen, Niels}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kopenhaskiego]]
[[Kategoria:Duńscy parlamentarzyści]]
[[Kategoria:Duńscy ministrowie spraw zagranicznych]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Odense]]
[[Kategoria:Politycy Det Radikale Venstre]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1939]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]

title: Niels Helveg Petersen

Data i miejsce urodzenia: 17 stycznia 1939 · Odense

Data i miejsce śmierci: 3 czerwca 2017 · Løkkeby

Okres: od 25 stycznia 1993 · do 21 grudnia 2000

Przynależność polityczna: Det Radikale Venstre

Poprzednik:
Uffe Ellemann-Jensen
Flavio Cotti

Następca:
Mogens Lykketoft
Bronisław Geremek


text:
# Keo Soksela
Keo Soksela (ur. 1 sierpnia 1997 w Phnom Penh) – kambodżański piłkarz, grający na pozycji bramkarza. Zawodnik Visakha FC. Reprezentant Kambodży.

## Sukcesy

### Phnom Penh Crown FC
- Mistrz Kambodży: 2015

### Visakha FC
- Puchar Kambodży: 2021[3]

title: Keo Soksela

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Keo Soksela
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  = កែវ សុខសិលា
 |data urodzenia             = 1 sierpnia 1997
 |miejsce urodzenia          = [[Phnom Penh]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 185 cm
 |pozycja                    = bramkarz
 |klub                       = [[Visakha FC]]
 |numer w klubie             = 1
 |kariera juniorska          =
! 2011-2015 ! [[Phnom Penh Crown FC]]
 |kariera seniorska          =
! 2015-2018 ! [[Phnom Penh Crown FC]] ! 30 ! 0
! 2018-  ! [[Visakha FC]] ! 38 ! 1
 |data seniorzy              = 10 lipca 2025
 |kariera reprezentacyjna    =
! 2016 ! {{Reprezentacja|KHM|rodzaj=U-19|pn}} ! 3 ! 0
! 2022- ! {{Reprezentacja|KHM|rodzaj=U-22|pn}} ! 2 ! 0
! 2022- ! {{Reprezentacja|KHM|rodzaj=U-23|pn}} ! 2 ! 0
! 2021- ! {{Reprezentacja|KHM|pn}} ! 23 ! 0<ref>{{cytuj | autor = Benjamin Strack-Zimmermann | tytuł = Soksela Keo (Player) | data dostępu = 2023-11-17 | opublikowany = www.national-football-teams.com | url = https://www.national-football-teams.com/player/72183/Soksela_Keo.html | język = en}}</ref>
 |data reprezentacja         = 10 lipca 2025
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Keo Soksela''' (ur. [[1 sierpnia]] [[1997]] w [[Phnom Penh]]) – [[kambodża]]ński [[piłkarz]], grający na pozycji [[bramkarz|bramkarza]]. Zawodnik [[Visakha FC]]. Reprezentant [[Reprezentacja Kambodży w piłce nożnej mężczyzn|Kambodży]]<ref>{{cytuj | tytuł = Soksela Keo - Player profile 23/24 | data dostępu = 2023-11-17 | opublikowany = www.transfermarkt.com | url = https://www.transfermarkt.com/soksela-keo/profil/spieler/474124 | język = en}}</ref>.

==Sukcesy==
===Phnom Penh Crown FC===
* [[Cambodia League|Mistrz Kambodży]]: [[Cambodia League (2015)|2015]]
===Visakha FC===
* [[Puchar Kambodży w piłce nożnej|Puchar Kambodży]]: 2021<ref>{{cytuj | tytuł = Soksela Keo - Tytuły i sukcesy | data dostępu = 2023-11-17 | opublikowany = www.transfermarkt.pl | url = https://www.transfermarkt.pl/soksela-keo/erfolge/spieler/474124 | język = pl}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{soccerway|p|id=446867|nazwa=Keo Soksela|data dostępu=2023-11-17}}
* {{transfermarkt|p|id=474124|nazwa=Soksela Keo|data dostępu=2023-11-17}}

{{SORTUJ:Soksela, Keo}}
[[Kategoria:Reprezentanci Kambodży w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Phnom Penh Crown FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Visakha FC]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Phnom Penh]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]

title: · Keo Soksela

Imię i nazwisko przy narodzeniu: កែវ សុខសិលា

Data i miejsce urodzenia: 1 sierpnia 1997 · Phnom Penh

Pozycja: bramkarz

Klub: Visakha FC

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Phnom Penh Crown FC

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Phnom Penh Crown FC · 30 · (0)

Visakha FC · 38 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Kambodża U-19 · 3 · (0)

Kambodża U-22 · 2 · (0)
Kambodża U-23 · 2 · (0)

Kambodża · 23 · (0)


text:
# Dikdik żwawy
Dikdik żwawy (Madoqua saltiana) – gatunek małej, półpustynnej antylopy, żyjący we wschodniej Afryce.

## Charakterystyka
Szatę stanowią włosy krótkie i szorstkie szczególnie w okolicy szyi i pleców. Obszary te są barwy szarej. Boki zwierzęcia porastają włosy rzadsze, nieco miększe, przybierające barwę cynamonową, rdzawą lub rudawą. Podbrzusze i wewnętrzne strony kończyn barkowych i miednicznych białe, czasem przeplatane pojedynczymi rudymi włoskami. Kończyny smukłe i rdzawe. Ogon krótki, zasłonięty włosami kończyn o tej samej barwie co plecy.

### Głowa
Czoło, pysk i tył uszu rudawe. Wokół oczu wyraźne białe pierścienie. Plama czarnej sierści usytuowana tuż przed okiem. Na szczycie głowy znajduje się kępka długich rudawych włosów formujących strukturę podobną do grzywy. Za sprawą mięśni, których przyczep końcowy stanowi skóra głowy, podekscytowane zwierze stroszy i opuszcza ją rytmicznie. Pierścieniowate rogi występują tylko u samców. Krępe u nasady, szybko zwężają się w dalszym przebiegu.

## Występowanie
Można go spotkać na półpustyniach i sawannach Półwyspu Somalijskiego oraz w zachodniej części Etiopii, a także w Dżibuti, Erytrei, Sudanie od rzeki Alberta aż po tereny leżące nad Morzem Czerwonym. Z reguły nie zapuszcza się wyżej niż  1500 m n.p.m. Wymagają w swym siedlisku gęstych zarośli.

## Rozmiary[6]
Samiczki zwykle większe od samców.
| długość       | 45–67 cm |
| długość ogona | 5–7 cm   |
| długość rogów | 7,5–9 cm |
| wysokość      | 30–40 cm |
| waga          | 2–4 kg   |

## Zachowanie
Dikdiki żwawe są nieśmiałe i bardzo płochliwe. Zazwyczaj żerują o poranku i wieczorem, choć zdarzają się również okresy aktywności w ciągu nocy, by uniknąć przegrzania organizmu. Często spotyka się je parami lub w małych grupach. Takie stado składa się z samca, samiczki i dwójki ich najmłodszego potomstwa i dzieli ze sobą wspólne terytorium. Granice rewiru wytyczają składowiska odchodów. Habitat przecinają łatwo zauważalne, wydeptane i stale użytkowane ścieżki. Żywią się głównie liśćmi i pędami akacji. Zaniepokojone zwierze unosi grzywę i ratuje się ucieczką.

## Reprodukcja
Samica rodzi jednorazowo jedno młode. W sprzyjających warunkach jest w stanie wydać na świat dwoje młodych w ciągu roku. Waga urodzeniowa młodych wynosi 0,5–0,8 kg. Młody dikdik żwawy pozostaje w ukryciu przez 2–3 tygodnie. Już po tygodniu rozpoczyna żywić się stałym pokarmem. U samców w wieku 1 miesiąca zaczynają wyrastać rogi. Samce osiągają dojrzałość płciową w wieku 8–9 miesięcy, a samice w wieku 6–8 miesięcy. Młode w wieku 8 miesięcy dorównują rozmiarami dorosłym osobnikom, a po 12 miesiącu życia następuje całkowite zahamowanie przerostu. W naturze żyją do 14 lat.

## Taksonomia
Za autora pierwszego opisu uznawany jest zwykle Anselme Gaëtan Desmarest (1816), który w „Nouveau Dictionnaire d'
Histoire Naturelle” (1816, vol. 2: 192) uznał autorstwo de Blainville'a podając nawet stronę, na której po raz pierwszy użyto nazwy saltiana.

### Podgatunki
| Nazwa                       | Ubarwienie                                    | Występowanie                                 |
| --------------------------- | --------------------------------------------- | -------------------------------------------- |
| Madoqua saltiana saltiana   | czerwonawo-szare                              | Dżibuti, Erytrea, północno-wschodnia Etiopia |
| Madoqua saltiana phillipsi  | czerwonawo-szare z pomarańczowymi bokami      | Somalia, Etiopia                             |
| Madoqua saltiana lawrenci   | srebrne, boki brązowe z jasnym pasem pośrodku | północna Somalia                             |
| Madoqua saltiana hararensis | jasnorude lub czerwone                        | północna i wschodnia Somalia                 |
| Madoqua saltiana swaynei    | czerwonawe, srebrne gardło i policzki         | Somalia                                      |
| Madoqua saltiana erlangeri  | czerwone                                      | Somalia, Etiopia                             |
| Madoqua saltiana citernii   | czerwone, jasnorude boki                      | Somalia, Etiopia                             |

Podgatunki M. s. swaynei, M. s. erlangeri, M. s. phillipsi i M. s. citernii często uważane są za odrębne gatunki. Czasami także gatunek M. piacentinii klasyfikowany jest w obrębie dikdika żwawego.

title: Dikdik żwawy

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Dikdik żwawy
 |nazwa łacińska         = ''Madoqua saltiana''
 |TSN                    = 898266
 |zoolog                 = ([[Henri Marie Ducrotay de Blainville|de Blainville]], 1816)<ref>Zobacz uwagę w tekście artykułu</ref>
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Salts dik-dik-2.jpg
 |opis grafiki           = Dikdik żwawy
 |typ                    = [[strunowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |rząd                   = [[parzystokopytne]]
 |rodzina                = [[wołowate]]
 |podrodzina             = [[antylopy]]
 |rodzaj                 = [[dikdik]]
 |gatunek                = '''dikdik żwawy'''
 |synonimy               = ''Antilope saltiana''{{r|Desmarest}}
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 12668
 |wikispecies            = Madoqua saltiana
 |commons                = Category:Madoqua saltiana
}}
'''Dikdik żwawy'''{{r|miiz}} (''Madoqua saltiana'') – gatunek małej, półpustynnej [[antylopy]], żyjący we wschodniej [[Afryka|Afryce]].

== Charakterystyka ==
Szatę stanowią włosy krótkie i szorstkie szczególnie w okolicy szyi i pleców. Obszary te są barwy szarej. Boki zwierzęcia porastają włosy rzadsze, nieco miększe, przybierające barwę cynamonową, rdzawą lub rudawą. Podbrzusze i wewnętrzne strony kończyn barkowych i miednicznych białe, czasem przeplatane pojedynczymi rudymi włoskami. Kończyny smukłe i rdzawe<ref name=":0">{{Cytuj |autor = José R. Castelló |tytuł = Bovids of the world : antelopes, gazelles, cattle, goats, sheep, and relatives |data = 2016 |data dostępu = 2022-02-02 |isbn = 978-1-4008-8065-2 |miejsce = Princeton |oclc = 933295477}}</ref>. Ogon krótki, zasłonięty włosami kończyn o tej samej barwie co plecy.

=== Głowa ===
Czoło, pysk i tył uszu rudawe. Wokół oczu wyraźne białe pierścienie. Plama czarnej sierści usytuowana tuż przed okiem. Na szczycie głowy znajduje się kępka długich rudawych włosów formujących strukturę podobną do grzywy. Za sprawą mięśni, których przyczep końcowy stanowi skóra głowy, podekscytowane zwierze stroszy i opuszcza ją rytmicznie. Pierścieniowate rogi występują tylko u samców. Krępe u nasady, szybko zwężają się w dalszym przebiegu.

== Występowanie ==
Można go spotkać na [[półpustynia]]ch i [[sawanna]]ch [[Półwysep Somalijski|Półwyspu Somalijskiego]] oraz w zachodniej części [[Etiopia|Etiopii]], a także w [[Dżibuti]], [[Erytrea|Erytrei]], Sudanie od rzeki Alberta aż po tereny leżące nad Morzem Czerwonym. Z reguły nie zapuszcza się wyżej niż  1500 m n.p.m. Wymagają w swym siedlisku gęstych zarośli<ref name=":0" />.

== Rozmiary<ref name=":0" /> ==
Samiczki zwykle większe od samców.
{| class="wikitable"
| długość
| 45–67 cm
|-
| długość ogona
| 5–7 cm
|-
| długość rogów
| 7,5–9 cm
|-
| wysokość
| 30–40 cm
|-
| waga
| 2–4 kg
|}

== Zachowanie ==
Dikdiki żwawe są nieśmiałe i bardzo płochliwe. Zazwyczaj żerują o poranku i wieczorem, choć zdarzają się również okresy aktywności w ciągu nocy, by uniknąć przegrzania organizmu. Często spotyka się je parami lub w małych grupach. Takie stado składa się z samca, samiczki i dwójki ich najmłodszego potomstwa i dzieli ze sobą wspólne terytorium. Granice rewiru wytyczają składowiska odchodów. Habitat przecinają łatwo zauważalne, wydeptane i stale użytkowane ścieżki. Żywią się głównie liśćmi i pędami akacji. Zaniepokojone zwierze unosi grzywę i ratuje się ucieczką<ref name=":0" />.

== Reprodukcja ==
Samica rodzi jednorazowo jedno młode. W sprzyjających warunkach jest w stanie wydać na świat dwoje młodych w ciągu roku. Waga urodzeniowa młodych wynosi 0,5–0,8 kg. Młody dikdik żwawy pozostaje w ukryciu przez 2–3 tygodnie. Już po tygodniu rozpoczyna żywić się stałym pokarmem. U samców w wieku 1 miesiąca zaczynają wyrastać rogi. Samce osiągają dojrzałość płciową w wieku 8–9 miesięcy, a samice w wieku 6–8 miesięcy. Młode w wieku 8 miesięcy dorównują rozmiarami dorosłym osobnikom, a po 12 miesiącu życia następuje całkowite zahamowanie przerostu. W naturze żyją do 14 lat<ref name=":0" />.

== Taksonomia ==
Za autora pierwszego opisu uznawany jest zwykle [[Anselme Gaëtan Desmarest]] (1816), który w „Nouveau Dictionnaire d'
Histoire Naturelle” (1816, vol. 2: 192) uznał autorstwo de Blainville'a podając nawet stronę, na której po raz pierwszy użyto nazwy ''saltiana''{{r|msw|Desmarest}}.

=== Podgatunki ===
{| class="wikitable"
! Nazwa
! Ubarwienie
! Występowanie
|-
| ''Madoqua saltiana saltiana''
| czerwonawo-szare
| Dżibuti, Erytrea, północno-wschodnia Etiopia
|-
| ''Madoqua saltiana phillipsi''
| czerwonawo-szare z pomarańczowymi bokami
| Somalia, Etiopia
|-
| ''Madoqua saltiana lawrenci''
| srebrne, boki brązowe z jasnym pasem pośrodku
| północna Somalia
|-
| ''Madoqua saltiana hararensis''
| jasnorude lub czerwone
| północna i wschodnia Somalia
|-
| ''Madoqua saltiana swaynei''
| czerwonawe, srebrne gardło i policzki
| Somalia
|-
| ''Madoqua saltiana erlangeri''
| czerwone
| Somalia, Etiopia
|-
| ''Madoqua saltiana citernii''
| czerwone, jasnorude boki
| Somalia, Etiopia
|}

Podgatunki ''M. s. swaynei'', ''M. s. erlangeri'', ''M. s. phillipsi'' i ''M. s. citernii'' często uważane są za odrębne gatunki. Czasami także gatunek ''M. piacentinii'' klasyfikowany jest w obrębie dikdika żwawego.

== Przypisy ==
<references responsive>
* <ref name=miiz>{{Cytuj książkę | autor = Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz | tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca = [[Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk]] | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9 | strony = 297}}</ref>
* <ref name=msw>{{MSW3|id=14200602|nazwa=''Madoqua saltiana''|data=25 października 2008}}</ref>
* <ref name="Desmarest">{{Cytuj książkę | autor = [[Anselme Gaëtan Desmarest]] | tytuł = Nouveau dictionnaire d'histoire naturelle: appliquée aux arts, à l'agriculture, à l'économie rurale et domestique, à la médecine, etc. (Tom 2) | wydawca = Chez Deterville | miejsce = Paryż | data = 1816 | url = https://books.google.pl/books?id=bsBCAAAAYAAJ&pg=PA192&lpg=PA192&dq=Antilope.+Nouveau+Dictionnaire+d%27+Histoire+Naturelle+1816+saltiana&source=bl&ots=0BLtsBF8X7&sig=cMuFG6g9VGb7BO3vxHJak7a0trA&hl=pl&sa=X&ved=0ahUKEwi-xO6MmcnJAhUHORoKHWKQC-kQ6AEIMDAC#v=onepage&q=Antilope.%20Nouveau%20Dictionnaire%20d%27%20Histoire%20Naturelle%201816%20saltiana&f=false | strony = 192}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{ITIS |TSN = 625107 |nazwa = Madoqua saltiana |data dostępu = 25 października 2008}}
* {{IUCN |id = 12668 |nazwa = Madoqua saltiana |autor = IUCN SSC Antelope Specialist Group |data dostępu = 25 października 2008}}
* {{MSW3|id=14200602|nazwa=''Madoqua saltiana''|data=25 października 2008}}
* {{cytuj stronę| url = http://animaldiversity.ummz.umich.edu/site/accounts/information/Madoqua_saltiana.html
| tytuł = ''Madoqua saltiana''
| opublikowany = (On-line), Animal Diversity Web | data dostępu =  2008-10-25
| autor = Lundrigan, B. & K. Kapheim
| rok = 2000
| język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wołowate]]
[[Kategoria:Ssaki Afryki]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1816 roku]]

title: Dikdik żwawy

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Rząd: parzystokopytne

Rodzina: wołowate

Podrodzina: antylopy

Rodzaj: dikdik

Gatunek: dikdik żwawy

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· najmniejszej troski


text:
# Wiktor Durlak
Wiktor Michał Durlak (ur. 5 lipca 1983 w Krynicy-Zdroju) – polski polityk, samorządowiec i menedżer, senator X i XI kadencji (od 2019).

## Życiorys

### Wykształcenie i działalność zawodowa
Syn Władysława i Krystyny. Mieszkaniec Białej Niżnej. Ukończył Małopolską Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Tarnowie na kierunkach zarządzanie i administracja publiczna. W 2005 rozpoczął pracę w biurze senatorskim Stanisława Koguta w Gorlicach, pełnił funkcję jego asystenta. Potem pracował w Fundacji Pomocy Osobom Niepełnosprawnym w Stróżach. Później zajmował stanowisko dyrektora Ośrodka Rewalidacyjno-Wychowawczego w Grybowie.

### Działalność polityczna
W latach 2010–2014 był radnym gminy Grybów. W 2012 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W kolejnych wyborach samorządowych w 2014 został wybrany do rady powiatu nowosądeckiego. Zasiadał w Komisji Statutowej (jako jej wiceprzewodniczący), Komisji Kultury i Ochrony Dóbr Kultury, Komisji Promocji Powiatu, Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi oraz Współpracy Międzynarodowej, a także Komisji Turystyki i Sportu. Wszedł w skład Rady Społecznej Szpitala im. dr. Józefa Dietla w Krynicy-Zdroju. W 2018 uzyskał reelekcję na stanowisko radnego powiatowego. W nowej kadencji zasiadał w Komisji Zdrowia i Uzdrowisk (jako jej przewodniczący), Komisji Budżetowej, Komisji Polityki Społecznej, Komisji Mienia i Infrastruktury oraz Komisji Turystyki i Sportu.
W wyborach parlamentarnych w 2019 był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości na senatora w okręgu nr 37. Uzyskał 107 119 głosów (60,33%), pokonując dotychczasowego senatora Stanisława Koguta (startującego z własnego komitetu) i uzyskując wybór do Senatu X kadencji. W 2023 z powodzeniem ubiegał się o ponowny wybór, otrzymując 116 069 głosów.

## Wyniki w wyborach ogólnopolskich
| Wybory | Komitet wyborczy  | Komitet wyborczy       | Organ            | Okręg | Wynik            |
| ------ | ----------------- | ---------------------- | ---------------- | ----- | ---------------- |
| 2019   |                   | Prawo i Sprawiedliwość | Senat X kadencji | nr 37 | 107 119 (60,33%) |
| 2023   | Senat XI kadencji | Prawo i Sprawiedliwość | 116 069 (52,71%) | nr 37 |                  |

title: Wiktor Durlak

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Wiktor Durlak
 |grafika                   = Wiktor Durlak Kancelaria Senatu 2023.jpg
 |opis grafiki              = Wiktor Durlak (2023)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 5 lipca 1983
 |miejsce urodzenia         = [[Krynica-Zdrój]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, samorządowiec
 |stanowisko                = senator X i XI kadencji (od 2019)
 |partia                    = [[Prawo i Sprawiedliwość]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Wiktor Durlak
 |www                       = https://www.wiktordurlak.pl/
}}
'''Wiktor Michał Durlak''' (ur. [[5 lipca]] [[1983]] w [[Krynica-Zdrój|Krynicy-Zdroju]]) – polski [[polityk]], samorządowiec i menedżer, [[senator]] [[Senatorowie X kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|X]] i [[Senatorowie XI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|XI]] kadencji (od 2019).

== Życiorys ==
=== Wykształcenie i działalność zawodowa ===
Syn Władysława i Krystyny<ref name="ipn">{{Cytuj stronę|url=https://katalog.bip.ipn.gov.pl/informacje/639547|tytuł=Dane osoby pełniącej funkcje publiczne |opublikowany=katalog.bip.ipn.gov.pl|data dostępu=2023-11-27}}</ref>. Mieszkaniec [[Biała Niżna|Białej Niżnej]]. Ukończył Małopolską Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Tarnowie na kierunkach zarządzanie i administracja publiczna<ref name="gk">{{Cytuj stronę | url =https://gazetakrakowska.pl/marta-mordarska-z-pis-rezygnuje-ze-startu-w-wyborach-do-senatu/ar/c1-14382531 | tytuł =Marta Mordarska z PiS rezygnuje ze startu w wyborach do senatu | opublikowany =gazetakrakowska.pl | data = 28 sierpnia 2019| data dostępu = 2019-10-15|autor=Janusz Bobrek}}</ref>. W 2005 rozpoczął pracę w biurze senatorskim [[Stanisław Kogut|Stanisława Koguta]] w [[Gorlice|Gorlicach]]<ref name="wyb" />, pełnił funkcję jego asystenta<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wydarzenia.interia.pl/raporty/raport-wybory-parlamentarne-2019/aktualnosci/news-stanislaw-kogut-poza-senatem,nId,3277611|tytuł=Stanisław Kogut poza Senatem|data=14 października 2019|opublikowany=interia.pl|data dostępu=2019-11-02}}</ref>. Potem pracował w Fundacji Pomocy Osobom Niepełnosprawnym w [[Stróże (powiat nowosądecki)|Stróżach]]<ref name="wyb">{{Cytuj stronę|url=https://krakow.wyborcza.pl/krakow/7,44425,25307445,wybory-parlamentarne-2019-wyniki-wiktor-durlak-byly-asystent.html|tytuł=Wybory parlamentarne 2019 – wyniki. Wiktor Durlak, były asystent senatora Koguta, sam został senatorem|data=14 października 2019|opublikowany=wyborcza.pl|data dostępu=2019-11-02}}</ref>. Później zajmował stanowisko dyrektora Ośrodka Rewalidacyjno-Wychowawczego w [[Grybów|Grybowie]]<ref name="gk" />.

=== Działalność polityczna ===
W latach 2010–2014 był radnym gminy [[Grybów (gmina wiejska)|Grybów]]. W 2012 przystąpił do [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]]<ref name="bip">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20191015111248/http://www.bip.powiat.nowy-sacz.pl/rada/sklad_rady/wiktor_durlak/|tytuł=Wiktor Durlak|opublikowany=powiat.nowy-sacz.pl|data dostępu=2019-11-02}}</ref>. W kolejnych [[wybory samorządowe w Polsce w 2014 roku|wyborach samorządowych w 2014]] został wybrany do rady [[powiat nowosądecki|powiatu nowosądeckiego]]. Zasiadał w Komisji Statutowej (jako jej wiceprzewodniczący), Komisji Kultury i Ochrony Dóbr Kultury, Komisji Promocji Powiatu, Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi oraz Współpracy Międzynarodowej, a także Komisji Turystyki i Sportu. Wszedł w skład Rady Społecznej Szpitala im. dr. Józefa Dietla w Krynicy-Zdroju<ref name="bip" />. W [[wybory samorządowe w Polsce w 2018 roku|2018]] uzyskał reelekcję na stanowisko radnego powiatowego. W nowej kadencji zasiadał w Komisji Zdrowia i Uzdrowisk (jako jej przewodniczący), Komisji Budżetowej, Komisji Polityki Społecznej, Komisji Mienia i Infrastruktury oraz Komisji Turystyki i Sportu<ref name="bip" />.

W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2019 roku|wyborach parlamentarnych w 2019]] był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości na senatora w [[Okręg wyborczy nr 37 do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu nr 37]]. Uzyskał 107 119 głosów (60,33%), pokonując dotychczasowego senatora Stanisława Koguta (startującego z własnego komitetu) i uzyskując wybór do [[Senat Rzeczypospolitej Polskiej|Senatu]] X kadencji<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://sejmsenat2019.pkw.gov.pl/sejmsenat2019/pl/wyniki/komitet/26079/senat/okr/37|tytuł=Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019|data dostępu=2025-03-26|opublikowany=pkw.gov.pl}}</ref>. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2023 roku|2023]] z powodzeniem ubiegał się o ponowny wybór, otrzymując 116 069 głosów<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=https://sejmsenat2023.pkw.gov.pl/sejmsenat2023/pl/senat/kandydat/29625/37/2746937|tytuł=Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2023|data dostępu=2025-03-26|opublikowany=pkw.gov.pl}}</ref>.

== Wyniki w wyborach ogólnopolskich ==
{| class="wikitable unsortable" align="center"
|-
! Wybory
!colspan=2| Komitet wyborczy
! Organ
! Okręg
! Wynik
|-
| [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2019 roku|2019]]
|rowspan=2 style="background: #{{partie polityczne - kolor|PIS}};"|
| rowspan="2" | [[Prawo i Sprawiedliwość]]
| [[Senatorowie X kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|Senat X kadencji]]
| rowspan="2" | [[Okręg wyborczy nr 37 do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|nr 37]]
|style="background:palegreen;"| 107 119 (60,33%){{tak}}<ref name=":0" />
|-
| [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2023 roku|2023]]
| [[Senatorowie XI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|Senat XI kadencji]]
|style="background:palegreen;"| 116 069 (52,71%){{tak}}<ref name=":1" />
|}
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Durlak, Wiktor}}
[[Kategoria:Senatorowie z województwa małopolskiego (od 2001)]]
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Polscy radni rad gmin]]
[[Kategoria:Polscy radni rad powiatów]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Białą Niżną]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Krynicy-Zdroju]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]
[[Kategoria:Senatorowie XI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej]]

title: Wiktor Durlak

Data i miejsce urodzenia: 5 lipca 1983 · Krynica-Zdrój

Zawód, zajęcie: polityk, samorządowiec

Stanowisko: senator X i XI kadencji (od 2019)

Partia: Prawo i Sprawiedliwość