text:
# OAuth
OAuth – otwarty standard autoryzujący, pozwalający użytkownikom udostępniać aplikacjom i stronom trzecim informacje przechowywane u innych dostawców usług. Zazwyczaj wymagana jest nazwa użytkownika oraz token. Standard ten wykorzystywany jest m.in. przez Amazon, Google, Facebook, Microsoft oraz Twitter.
OAuth zapewnia klientom tzw. „bezpieczny delegowany dostęp” do zasobów serwera w imieniu właściciela zasobów. Definiuje proces autoryzacji dostępu klientów zewnętrznych do zasobów serwera bez konieczności współdzielenia poświadczeń. Zaprojektowany z myślą o pracy z protokołem HTTP, OAuth zasadniczo umożliwia wydawanie tokenów dostępu klientom zewnętrznym poprzez serwer autoryzacji. Następnie klient zewnętrzny wykorzystuje otrzymany token aby uzyskać dostęp do chronionych zasobów przechowywanych na serwerze.
OAuth jest serwisem komplementarnym i odrębnym od OpenID. OAuth różni się także od OATH, który jest architekturą odniesienia dla procesu identyfikacji, a nie standardem. Jednakże OAuth jest bezpośrednio powiązany z OpenID Connect (OIDC), ponieważ OIDC jest warstwą identyfikacji zbudowaną w oparciu o OAuth 2.0. Różni się także od XAMCML, który jest standardem polityki autoryzacyjnej. OAuth może być użyty w połączeniu z XACML w taki sposób, że OAuth jest wykorzystywany do udzielenia zgody własności i pełnomocnictwa dostępu, a XACML do definiowania polityki autoryzacyjnej (np. menadżerowie mogą przeglądać dokumenty w swoim regionie).

## Historia
OAuth został opracowany na początku listopada 2006 przez Baline'a Cooka, który w tym czasie pracował nad implementacją mechanizmu „Twitter OpenID”. W międzyczasie, Ma.gnolia szukała rozwiązania problemu autoryzacji widżetów dla serwisów członków autoryzujących się przez OpenID. Cook, Chris Messina i Larry Halff z Ma.gnolia spotkali się z Davidem Recordonem aby omówić wykorzystanie OpenID z Twitterem i API Ma.gnolia, aby delegować identyfikację. Doszli do wniosku, że nie istnieją pisane standardy dla delegowania dostępu aplikacji.
Grupa dyskusyjna na temat OAuth została założona w kwietniu 2007. Była to mała grupa zajmująca się stworzeniem szkicu, który mógłby być propozycją otwartego protokołu. DeWitt Clinton z firmy Google dowiedziawszy się o projekcie OAuth wyraził swoje zainteresowanie w kwestii wsparcia wysiłków prowadzących do jego ukończenia. W lipcu 2007 zespół stworzył wstępną specyfikację. Eran Hammer dołączył do zespołu koordynując wiele składowych protokołu OAuth w celu utworzenia formalnej specyfikacji. 4 grudnia 2007 utworzony został ostateczny szkic OAuth Core 1.0.
Na 73. spotkaniu Internet Engineering Task Force (IETF) w Minneapolis w listopadzie 2008 poruszony został temat włączenia protokołu do IETF w celu dalszej standaryzacji. Wydarzenie było bardzo popularne i pojawiło się szerokie wsparcie dla utworzenia oficjalnej grupy OAuth na IETF.
Protokół OAuth 1.0 został opublikowany jako RFC (Request for Comments) 5849 w kwietniu 2010.
Od 31 sierpnia 2010 wszystkie zewnętrzne aplikacje Twittera zobowiązane były do identyfikowania się przez OAuth.
W październiku 2012 opublikowany został OAuth 2.0 jako RFC 6749, oraz Bearer Token Usage jako RFC 6750.

title: OAuth

wikitext:
[[Plik:Oauth logo.svg|thumb|Logo OAuth|241x241px]]
'''OAuth''' – [[otwarty standard]] [[Autoryzacja (informatyka)|autoryzujący]], pozwalający użytkownikom udostępniać aplikacjom i stronom trzecim informacje przechowywane u innych dostawców usług<ref>{{Cytuj |autor = Whitson Gordon |tytuł = Understanding OAuth: What Happens When You Log Into a Site with Google, Twitter, or Facebook |czasopismo = Lifehacker |data dostępu = 2018-03-26 |url = http://lifehacker.com/5918086/understanding-oauth-what-happens-when-you-log-into-a-site-with-google-twitter-or-facebook |język = en-US}}</ref>. Zazwyczaj wymagana jest nazwa użytkownika oraz [[Token (generator kodów)|token]]. Standard ten wykorzystywany jest m.in. przez [[Amazon.com|Amazon]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Home - Login with Amazon Developer Center |data dostępu = 2018-03-26 |opublikowany = login.amazon.com |url = https://login.amazon.com/}}</ref>, [[Google]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Google Identity Platform |data =  |data dostępu = 2018-03-26 |opublikowany = Google Developers |url = https://developers.google.com/identity/ |język = en}}</ref>, [[Facebook]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Access Tokens |czasopismo = Facebook for Developers |data =  |data dostępu = 2018-03-26 |url = https://developers.facebook.com/docs/facebook-login/access-tokens |język = en-US}}</ref>, [[Microsoft]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Zrozumienie przepływu kodu autoryzacji protokołu OAuth 2.0 w usłudze Azure AD |data =  |data dostępu = 2018-03-26 |opublikowany = docs.microsoft.com |url = https://docs.microsoft.com/pl-pl/azure/active-directory/develop/active-directory-protocols-oauth-code}}</ref> oraz [[Twitter]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Oauth with the Twitter API |data dostępu = 2018-03-26 |url = https://developer.twitter.com/en/docs/basics/authentication/overview/oauth |język = en}}</ref>.

OAuth zapewnia klientom tzw. „bezpieczny delegowany dostęp” do zasobów serwera w imieniu właściciela zasobów. Definiuje proces autoryzacji dostępu klientów zewnętrznych do zasobów serwera bez konieczności współdzielenia poświadczeń. Zaprojektowany z myślą o pracy z protokołem [[Hypertext Transfer Protocol|HTTP]], OAuth zasadniczo umożliwia wydawanie tokenów dostępu klientom zewnętrznym poprzez [[serwer]] autoryzacji. Następnie klient zewnętrzny wykorzystuje otrzymany token aby uzyskać dostęp do chronionych zasobów przechowywanych na serwerze.

OAuth jest serwisem komplementarnym i odrębnym od [[OpenID]]. OAuth różni się także od OATH, który jest architekturą odniesienia dla procesu identyfikacji, a nie standardem. Jednakże OAuth jest bezpośrednio powiązany z OpenID Connect (OIDC), ponieważ OIDC jest warstwą identyfikacji zbudowaną w oparciu o [[OAuth 2.0]]. Różni się także od XAMCML, który jest standardem polityki autoryzacyjnej. OAuth może być użyty w połączeniu z XACML w taki sposób, że OAuth jest wykorzystywany do udzielenia zgody własności i pełnomocnictwa dostępu, a XACML do definiowania polityki autoryzacyjnej (np. menadżerowie mogą przeglądać dokumenty w swoim regionie).

== Historia ==
OAuth został opracowany na początku listopada 2006 przez Baline'a Cooka, który w tym czasie pracował nad [[Implementacja (informatyka)|implementacją]] mechanizmu „Twitter OpenID”. W międzyczasie, Ma.gnolia szukała rozwiązania problemu autoryzacji [[widżet]]ów dla serwisów członków autoryzujących się przez OpenID. Cook, Chris Messina i Larry Halff z Ma.gnolia spotkali się z Davidem Recordonem aby omówić wykorzystanie OpenID z Twitterem i [[Application Programming Interface|API]] Ma.gnolia, aby delegować identyfikację. Doszli do wniosku, że nie istnieją pisane standardy dla delegowania dostępu aplikacji.

[[Grupa dyskusyjna]] na temat OAuth została założona w kwietniu 2007. Była to mała grupa zajmująca się stworzeniem szkicu, który mógłby być propozycją otwartego protokołu. DeWitt Clinton z firmy [[Google]] dowiedziawszy się o projekcie OAuth wyraził swoje zainteresowanie w kwestii wsparcia wysiłków prowadzących do jego ukończenia. W lipcu 2007 zespół stworzył wstępną specyfikację. Eran Hammer dołączył do zespołu koordynując wiele składowych protokołu OAuth w celu utworzenia formalnej specyfikacji. 4 grudnia 2007 utworzony został ostateczny szkic OAuth Core 1.0.

Na 73. spotkaniu [[Internet Engineering Task Force]] (IETF) w [[Minneapolis]] w listopadzie 2008 poruszony został temat włączenia protokołu do IETF w celu dalszej standaryzacji. Wydarzenie było bardzo popularne i pojawiło się szerokie wsparcie dla utworzenia oficjalnej grupy OAuth na IETF.

Protokół OAuth 1.0 został opublikowany jako RFC ([[Request for Comments]]) 5849 w kwietniu 2010.

Od 31 sierpnia 2010 wszystkie zewnętrzne aplikacje Twittera zobowiązane były do identyfikowania się przez OAuth.

W październiku 2012 opublikowany został [[OAuth 2.0]] jako <nowiki>RFC 6749</nowiki>, oraz Bearer Token Usage jako <nowiki>RFC 6750</nowiki>.

== Zobacz też ==
* [[OpenID]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://oauth.net/ Opis i specyfikacja usługi OAuth],
* [https://sekurak.pl/oauth-2-0-jak-dziala-jak-testowac-problemy-bezpieczenstwa/ Opis działania oraz problemy bezpieczeństwa OAuth].

[[Kategoria:Protokoły warstwy aplikacji]]
[[Kategoria:Protokoły internetowe]]


text:
# Anton Ažbe
Anton Ažbe (ur. 30 maja 1862 w Dolenčicach, zm. 5 sierpnia 1905 w Monachium) – słoweński malarz i pedagog działający w Niemczech; założyciel szkoły Ažbè-Schule.

## Życiorys
Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (1882–1884) oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (1884–1891), specjalizując się w rysunku portretowym. Wiosną 1891 otworzył w Monachium własną prywatną szkołę Ažbè-Schule. Do jego uczniów należeli m.in. Igor Grabar, słoweńscy impresjoniści Matija Jama, Rihard Jakopič i Matej Sternen, Serbka Nadežda Petrović, Chorwat Josip Račić, Czech Ludvík Kuba, Rosjanka Olga Della-Vos-Kardowska, Polak Zygmunt Rozwadowski, a także Wassily Kandinsky i Aleksiej Jawlensky.
Odznaczony Kawalerią Orderu Franciszka Józefa oraz Orderem Świętego Sawy.

## Twórczość
Będąc pod wpływem monachijczyków, Ažbe propagował realizm w portretach i scenach rodzajowych. Preferował mocne pociągnięcia pędzlem i stosowanie niemieszanych kolorów, nakładanych bezpośrednio na płótno.
Twórczość Ažbego była ograniczona jego obowiązkami pedagogicznymi, zachowało się tylko 9 jego rysunków i 8 obrazów olejnych.

## Galeria
- Mała Dalmatynka, 1885
- Autoportret, 1886
- Studium aktu, 1886
- Chór wiejski, 1900
- Harem, 1903

wikiname: plwiki

title: Anton Ažbe

in_language: pl

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Anton Ažbe
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = 1904 photo of Anton Ažbe.jpg
 |opis grafiki          = Anton Ažbe odznaczony orderem Franciszka Józefa (1904)
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[30 maja]] [[1862]]
 |miejsce urodzenia     = [[Dolenčice]]
 |data śmierci          = [[5 sierpnia]] [[1905]]
 |miejsce śmierci       = [[Monachium]]
 |narodowość            = [[Słoweńcy|słoweńska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[rysunek]], [[malarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|OFJ|K}} {{order|OŚSaw}}
 |nagrody               =
 |commons               = category:Anton Ažbe
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Anton Ažbe''' (ur. [[30 maja]] [[1862]] w [[Dolenčice|Dolenčicach]], zm. [[5 sierpnia]] [[1905]] w [[Monachium]]){{r|GAO|Benezit}} – [[Słowenia|słoweński]] [[malarz]] i [[pedagog]] działający w Niemczech; założyciel szkoły Ažbè-Schule.

== Życiorys ==
Studiował w [[Akademia Sztuk Pięknych w Wiedniu|Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu]] (1882–1884) oraz w [[Akademia Sztuk Pięknych w Monachium|Akademii Sztuk Pięknych w Monachium]] (1884–1891), specjalizując się w rysunku portretowym. Wiosną 1891 otworzył w Monachium własną prywatną szkołę Ažbè-Schule{{r|GAO|Benezit}}. Do jego uczniów należeli m.in. [[Igor Grabar]], słoweńscy impresjoniści [[Matija Jama]], [[Rihard Jakopič]] i [[Matej Sternen]], Serbka [[Nadežda Petrović]], Chorwat [[Josip Račić]], Czech {{link-interwiki|Ludvík Kuba|Q=Q164703}}, Rosjanka [[Olga Della-Vos-Kardowska]], Polak [[Zygmunt Rozwadowski]], a także [[Wassily Kandinsky]] i [[Aleksiej Jawlensky]]{{r|GAO}}.

Odznaczony Kawalerią [[Order Franciszka Józefa|Orderu Franciszka Józefa]] oraz [[Order Świętego Sawy|Orderem Świętego Sawy]]{{r|Poljanska dolina}}.

== Twórczość ==
Będąc pod wpływem [[Szkoła monachijska|monachijczyków]], Ažbe propagował [[Realizm (malarstwo)|realizm]] w [[portret]]ach i [[Malarstwo rodzajowe|scenach rodzajowych]]. Preferował mocne pociągnięcia pędzlem i stosowanie niemieszanych kolorów, nakładanych bezpośrednio na płótno{{r|GAO}}.

Twórczość Ažbego była ograniczona jego obowiązkami pedagogicznymi, zachowało się tylko 9 jego rysunków i 8 obrazów olejnych{{r|Poljanska dolina}}.

== Galeria ==
<gallery mode="packed" heights="180">
Plik:Anton Ažbe 1885 Mala Dalmatinka.jpg|''Mała Dalmatynka'', 1885
Plik:Anton Ažbe 1886 Avtoportret.jpg|Autoportret, 1886
Plik:Anton Ažbe 1886 Study of a man.jpg|''Studium aktu'', 1886
Plik:Anton Ažbe 1900 Village choir.jpg|''Chór wiejski'', 1900
Plik:Anton Ažbe 1903 The Harem.jpg|''Harem'', 1903
</gallery>

== Przypisy ==
<references>
<ref name="GAO">{{Cytuj |autor = Ksenija Rozman |tytuł = Ažbe, Anton |url = https://www-oxfordartonline-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/groveart/display/10.1093/gao/9781884446054.001.0001/oao-9781884446054-e-7000005436?rskey=UAAmQG&result=2 |opublikowany = Oxford Art Online. Grove Art Online |data = 2003 |data dostępu = 2023-04-15 |doi = 10.1093/gao/9781884446054.article.T005436 |język = en |dostęp = z}}</ref>
<ref name="Benezit">{{Cytuj |tytuł = Azbé, Anton |url = https://www-oxfordartonline-com.wikipedialibrary.idm.oclc.org/benezit/display/10.1093/benz/9780199773787.001.0001/acref-9780199773787-e-00009294?rskey=UAAmQG&result=1 |opublikowany = Benezit Dictionary of Artists |data = 2011-10-31 |data dostępu = 2023-04-15 |doi = 10.1093/benz/9780199773787.article.B00009294 |język = en |dostęp = z}}</ref>
<ref name="Poljanska dolina">{{Cytuj |tytuł = Anton Ažbe |url = https://www.poljanskadolina.com/en/content/experiences/anton-azbe2.html |opublikowany = Poljanska dolina |data dostępu = 2023-04-15 |język = en sl}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://mesto.skofjaloka.si/?id=615 |tytuł = Biografia |opublikowany = mesto.skofjaloka.si |archiwum = https://web.archive.org/web/20080504192143/http://mesto.skofjaloka.si/?id=615 |zarchiwizowano = 2008-05-04}} (sl.)

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ažbe, Anton}}
[[Kategoria:Słoweńscy malarze]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium]]
[[Kategoria:Malarze aktu]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Franciszka Józefa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Sawy]]
[[Kategoria:Artyści związani z Monachium]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1862]]
[[Kategoria:Zmarli w 1905]]

title: Anton Ažbe

Data i miejsce urodzenia: 30 maja 1862 · Dolenčice

Data i miejsce śmierci: 5 sierpnia 1905 · Monachium

Narodowość: słoweńska

Dziedzina sztuki: rysunek, malarstwo


text:
# Mieczysław Pawela
Mieczysław Pawela (ur. 4 maja 1923, zm. 13-14 października 2013) – członek ZWZ, AK, pomagał więźniom Auschwitz-Birkenau, po zakończeniu wojny członek antykomunistycznego podziemia, ofiara represji. Od 1980 członek NSZZ Solidarność. Autor Dziejów Przejcowa.

## Działalność podczas II wojny światowej
W czasie II wojny światowej działał w organizacjach konspiracyjnych. Do 1942 roku pomagał wujkowi Józefowi Paweli ps. „Powróz”, który posiadał stopień starszego sierżanta. Robił 5 kg paczki żywnościowe, które przez Caritas były przesyłane jeńcom do oflagów. Później przestali wysyłać paczki, ponieważ Niemcy je rekwirowali. Pomagał w przerzucaniu nielegalnie ludzi przez granice między Generalnym Gubernatorstwem a III Rzeszą w Spytkowicach. Wśród nich byli członkowie AK, powstańcy śląscy i aktorzy. Przewozili też dokumenty i pieniądze. W 1942 roku został żołnierzem Związku Walki Zbrojnej Armii Krajowej. Pełnił w nim funkcję łącznika. Przede wszystkim pomagał więźniom pracującym przy torach kolejowych między Oświęcimiem a Dworami – rzucał im chleb z pociągu.

## Działalność w epoce stalinowskiej
Po zakończeniu wojny długi czas pracował na kolei wraz z kolegami z partyzantki. Nie godząc się na sytuację w kraju, wraz z kolegami założył swoją organizację, gdzie był zwiadowcą. Jeden z nich przekazał informacje na UB i rozpoczęły się aresztowania. Komendant i zastępca zostali osadzeni we Wronkach. Pięciu kolegów uciekło przez granicę. Pawela wraz z kolegą również planował to zrobić, ale 3 stycznia 1947 został aresztowany w Jeleniej Górze za działalność partyzancką. Podczas śledztwa był torturowany. Dzięki wstawiennictwu komendanta u sekretarza PPS, udało się go wyciągnąć z aresztu.
Po powrocie do zdrowia dalej pracował na kolei jako konduktor w pociągu osobowym. Obsługiwał dwa pociągi i rozpoczął naukę w gimnazjum dla pracujących. W 1949 zrobił kurs dla kierowników pociągu. Następnie został kierownikiem pociągu Jelenia Góra – Świeradów. 28 czerwca 1950 został ostrzeżony przez pracownika UB, że zostanie aresztowany. Złożył wówczas podanie do Szkoły Felczerskiej do Wrocławia, gdzie został przyjęty. Po kilku miesiącach został jednak aresztowany. 12 listopada 1950 odbył się sąd wojenny. Skazano go na 5 lat, jednak ostatecznie, po ponownym przesłuchaniu nie trafił do więzienia. Dostał 3 lata urlopu na skończenie szkoły, a potem miał 2 lata odpracować na kolei.

## Lekarz
W 1953 ukończył szkołę i aby uciec od prześladowań przeniósł się do Tarnowa. Tam się ożenił, po czym wraz z żoną wrócił do Przeciszowa. W 1954 zaczął pracować jako doktor w RSP w Przeciszowie. Znajdował się tam punkt felczerski i był pierwszym bezpośrednio obsługującym go. W 1970 został przewodniczącym budowy ośrodka zdrowia w Przeciszowie, w którym następnie przyjmował. Pracował również przez osiem lat jako oświatowiec w Poradni Przeciwgruźliczej, a także w ośrodkach zdrowia, m.in. w Zatorze, Polance Wielkiej, Witkowicach, Jawiszowicach. Poza tym organizował różne imprezy kulturalne w domu kultury w Przeciszowie.
Od 1980 był członkiem NSZZ Solidarność.
Zmarł w październiku 2013 roku. Został pochowany na cmentarzu w Przeciszowie. Przepracował 37 lat w służbie zdrowia i 5 lat na kolei. Posiadał odznaczenie wzorowego pracownika służby zdrowia.
Od kilku lat starał się, aby nie zaprzepaścić dorobku historycznego i kulturalnego mieszkańców Przeciszowa. Jest autorem Dziejów Przejcowa, z których można dowiedzieć się o początkach wsi, historii jej kościołów a także ludzi. Szczególnie obszernie opisany jest okres międzywojenny. To kilkustronicowe dzieło powstało na podstawie opowieści zmarłych już mieszkańców Przeciszowa, którzy z pokolenia na pokolenia przez tradycję ustną przekazywali sobie historię wsi. Pawela był również autorem artykułów w czasopiśmie „Życie Zatora”. Działał w Klubie Ochrony Zabytków. Jest pochowany na cmentarzu w Przeciszowie.

## Odznaczenia
Jego dewiza życiowa brzmiała: Nie bać się i zawsze wypowiadać prawdę. 1 września 1992 na uroczystości w Węgierskiej Górce za działalność konspiracyjną w latach 1939–1945 otrzymał Krzyż Partyzancki. Poza tym posiadał Złoty Krzyż Zasługi oraz odznaczenia przyznawane więźniom politycznym i osobom represjonowanym.

title: Mieczysław Pawela

wikitext:
'''Mieczysław Pawela''' (ur. 4 maja 1923, zm. 13-14 października 2013) – członek ZWZ, AK, pomagał więźniom [[Auschwitz-Birkenau]], po zakończeniu wojny członek [[Żołnierze wyklęci|antykomunistycznego podziemia]], ofiara represji. Od 1980 członek [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|NSZZ Solidarność]]. Autor ''Dziejów Przejcowa''.

== Działalność podczas II wojny światowej ==
W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] działał w organizacjach konspiracyjnych. Do 1942 roku pomagał wujkowi Józefowi Paweli ps. „Powróz”, który posiadał stopień starszego sierżanta. Robił 5 kg paczki żywnościowe, które przez [[Caritas (organizacja)|Caritas]] były przesyłane jeńcom do [[oflag]]ów. Później przestali wysyłać paczki, ponieważ Niemcy je rekwirowali. Pomagał w przerzucaniu nielegalnie ludzi przez granice między [[Generalne Gubernatorstwo|Generalnym Gubernatorstwem]] a [[III Rzesza|III Rzeszą]] w [[Spytkowice (powiat wadowicki)|Spytkowicach]]. Wśród nich byli członkowie AK, powstańcy śląscy i aktorzy. Przewozili też dokumenty i pieniądze. W 1942 roku został żołnierzem [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej Armii Krajowej]]. Pełnił w nim funkcję łącznika. Przede wszystkim pomagał więźniom pracującym przy torach kolejowych między [[Oświęcim]]iem a [[Dwory|Dworami]] – rzucał im chleb z pociągu.

== Działalność w epoce stalinowskiej ==
Po zakończeniu wojny długi czas pracował na kolei wraz z kolegami z partyzantki. Nie godząc się na sytuację w kraju, wraz z kolegami założył swoją organizację, gdzie był zwiadowcą. Jeden z nich przekazał informacje na UB i rozpoczęły się aresztowania. Komendant i zastępca zostali osadzeni we [[Wronki|Wronkach]]. Pięciu kolegów uciekło przez granicę. Pawela wraz z kolegą również planował to zrobić, ale 3 stycznia 1947 został aresztowany w [[Jelenia Góra|Jeleniej Górze]] za działalność partyzancką. Podczas śledztwa był torturowany. Dzięki wstawiennictwu komendanta u sekretarza PPS, udało się go wyciągnąć z aresztu.

Po powrocie do zdrowia dalej pracował na kolei jako konduktor w pociągu osobowym. Obsługiwał dwa pociągi i rozpoczął naukę w gimnazjum dla pracujących. W 1949 zrobił kurs dla kierowników pociągu. Następnie został kierownikiem pociągu Jelenia Góra – [[Świeradów-Zdrój|Świeradów]]. 28 czerwca 1950 został ostrzeżony przez pracownika UB, że zostanie aresztowany. Złożył wówczas podanie do Szkoły Felczerskiej do Wrocławia, gdzie został przyjęty. Po kilku miesiącach został jednak aresztowany. 12 listopada 1950 odbył się sąd wojenny. Skazano go na 5 lat, jednak ostatecznie, po ponownym przesłuchaniu nie trafił do więzienia. Dostał 3 lata urlopu na skończenie szkoły, a potem miał 2 lata odpracować na kolei.

== Lekarz ==
W 1953 ukończył szkołę i aby uciec od prześladowań przeniósł się do [[Tarnów|Tarnowa]]. Tam się ożenił, po czym wraz z żoną wrócił do Przeciszowa. W 1954 zaczął pracować jako doktor w RSP w Przeciszowie. Znajdował się tam punkt felczerski i był pierwszym bezpośrednio obsługującym go. W 1970 został przewodniczącym budowy ośrodka zdrowia w Przeciszowie, w którym następnie przyjmował. Pracował również przez osiem lat jako oświatowiec w Poradni Przeciwgruźliczej, a także w ośrodkach zdrowia, m.in. w [[Zator (miasto)|Zatorze]], [[Polanka Wielka|Polance Wielkiej]], [[Witkowice (województwo małopolskie)|Witkowicach]], [[Jawiszowice|Jawiszowicach]]. Poza tym organizował różne imprezy kulturalne w domu kultury w Przeciszowie.

Od 1980 był członkiem NSZZ Solidarność.

Zmarł w październiku 2013 roku. Został pochowany na cmentarzu w [[Przeciszów|Przeciszowie]]. Przepracował 37 lat w służbie zdrowia i 5 lat na kolei. Posiadał odznaczenie wzorowego pracownika służby zdrowia.

Od kilku lat starał się, aby nie zaprzepaścić dorobku historycznego i kulturalnego mieszkańców [[Przeciszów|Przeciszowa]]. Jest autorem ''Dziejów Przejcowa'', z których można dowiedzieć się o początkach wsi, historii jej kościołów a także ludzi. Szczególnie obszernie opisany jest okres międzywojenny. To kilkustronicowe dzieło powstało na podstawie opowieści zmarłych już mieszkańców Przeciszowa, którzy z pokolenia na pokolenia przez tradycję ustną przekazywali sobie historię wsi. Pawela był również autorem artykułów w czasopiśmie „Życie Zatora”. Działał w Klubie Ochrony Zabytków. Jest pochowany na cmentarzu w Przeciszowie.

== Odznaczenia ==
Jego dewiza życiowa brzmiała: ''Nie bać się i zawsze wypowiadać prawdę''. 1 września 1992 na uroczystości w [[Węgierska Górka|Węgierskiej Górce]] za działalność konspiracyjną w latach 1939–1945 otrzymał [[Krzyż Partyzancki]]. Poza tym posiadał [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]] oraz odznaczenia przyznawane więźniom politycznym i osobom represjonowanym.

{{SORTUJ:Pawela, Mieczysław}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi]]
[[Kategoria:Żołnierze i działacze podziemia antykomunistycznego (1944–1956)]]
[[Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1923]]
[[Kategoria:Łącznicy Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Zmarli w 2013]]
[[Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989)]]


text:
# Leśniewo (gromada)
Leśniewo – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Leśniewo z siedzibą GRN w Leśniewie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie wejherowskim w woj. gdańskim na mocy uchwały nr 26/III/54 WRN w Gdańsku z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Leśniewo, Domatowo i Mechowa (bez miejscowości Zdrada oraz parcel Nr Nr: 38/10, 40/13, 40/18 i 42/18 z obrębu Darżlubie-Las – karta mapy 6) ze zniesionej gminy Puck oraz obszar dotychczasowej gromady Domatówko ze zniesionej gminy Wejherowo w tymże powiecie.
13 listopada 1954 (z mocą obowiązującą od 1 października 1954) gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu puckiego w tymże województwie, gdzie ustalono dla niej 15 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

title: Leśniewo (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Leśniewo
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1973
 |zdjęcie                   = Szkoła w Leśniewie.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo gdańskie (1945–1975)|gdańskie]]
 |powiat                    = 1954: [[powiat wejherowski|wejherowski]]<br />1954–72: [[powiat pucki|pucki]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Leśniewo (województwo pomorskie)|Leśniewo]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 4
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 15
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Leśniewo''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Leśniewo z siedzibą GRN w [[Leśniewo (województwo pomorskie)|Leśniewie]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat wejherowski|powiecie wejherowskim]] w [[Województwo gdańskie (1945–1975)|woj. gdańskim]] na mocy uchwały nr 26/III/54 WRN w [[Gdańsk]]u z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Leśniewo, Domatowo i Mechowa (bez miejscowości Zdrada oraz parcel Nr Nr: 38/10, 40/13, 40/18 i 42/18 z obrębu Darżlubie-Las – karta mapy 6) ze zniesionej [[gmina Puck|gminy Puck]] oraz obszar dotychczasowej gromady Domatówko ze zniesionej [[gmina Wejherowo|gminy Wejherowo]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 26/III/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu wejherowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 22 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 16, Poz. 91)</ref>.

13 listopada 1954 (z mocą obowiązującą od 1 października 1954) gromada weszła w skład nowo utworzonego [[powiat pucki|powiatu puckiego]] w tymże województwie<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=49|pozycja=234}}</ref>, gdzie ustalono dla niej 15 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 2/II/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Pucku z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 14, Poz. 79)</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref name="paprlsevenone">{{cytuj książkę|tytuł=Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1|wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] – Biuro Spisów|miejsce=Warszawa|rok=1971}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat wejherowski (dawny)}}
{{Powiat pucki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie gdańskim|Leszzxniewo]]

title: Leśniewo

Państwo: Polska

Województwo: gdańskie

Powiat: 1954: wejherowski · 1954–72: pucki

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Leśniewo

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Ołeksandr Pucko
Ołeksandr Wołodymyrowycz Pucko (ukr. Олександр Володимирович Пуцко; ur. 4 sierpnia 1981 w Głuchowie) – ukraiński biegacz narciarski, olimpijczyk. Zakończył karierę. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata.

## Wyniki

### Igrzyska olimpijskie
| Rok  | Miejsce   | Wyniki                                                                        |
| 2006 | Pragelato | 52 (bieg łączony na 30 km.), 66 (sprint), DNF (bieg na 50 km.), 14 (sztafeta) |
| 2010 | Vancouver | 62 (bieg na 15 km. stylem klasycznym), 52 (bieg łączony na 30 km.)            |

### Mistrzostwa świata
| Rok  | Miejsce       | Wyniki                                                                                |
| 2003 | Val di Fiemme | 15 (bieg na 15 km. stylem klasycznym), 55 (sprint), 58 (bieg łączony 2x10 km.), 14 (sztafeta)                          |
| 2005 | Oberstdorf    | 54 (bieg na 15 km. stylem dowolnym), 57 (sprint), 56 (bieg łączony 2x15 km.), 16 (sztafeta), 16 (sztafeta sprinterska) |
| 2007 | Sapporo       | 15 (bieg na 15 km. stylem dowolnym), 34 (sprint), 40 (bieg łączony 2x15 km.), 34 (bieg na 50 km.), 15 (sztafeta)       |
| 2009 | Liberec       | 42 (bieg na 15 km. stylem klasycznym)                                                                                |

### Mistrzostwa świata juniorów
| Rok  | Miejsce                  | Wyniki      |
| 2000 | Szczyrbskie Jezioro      | 43 (sprint) |
| 2001 | Karpacz/Szklarska Poręba | 75 (sprint) |

title: Ołeksandr Pucko

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko   = Ołeksandr Pucko
 |dyscyplina           = biegi narciarskie
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = [[4 sierpnia]] [[1981]]
 | miejsce urodzenia = [[Głuchów (obwód sumski)|Głuchów]]
 | data śmierci      =
 | miejsce śmierci   =
 | klub              = Ukraina Sumy
 | wzrost            = 172 cm
 | debiut            = 20 listopada 2005, [[Beitostølen]] (14. miejsce – sztafeta)
 | pierwsze punkty   =
 | commons           =
 | wikicytaty        =
 | www               =
 | medale            =
{{Medalista infobox/reprezentacja|UKR}}
}}
'''Ołeksandr Wołodymyrowycz Pucko''' ([[Język ukraiński|ukr.]] Олександр Володимирович Пуцко; ur. [[4 sierpnia]] [[1981]] w [[Głuchów (obwód sumski)|Głuchowie]]<ref>[https://www.olympedia.org/athletes/109848 Olympedia - Oleksandr Putsko] {{lang|en}}</ref>) – ukraiński biegacz narciarski, olimpijczyk. Zakończył karierę. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata.

== Wyniki ==
=== Igrzyska olimpijskie ===
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
!Rok
|Miejsce
|Wyniki
|-
!|[[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006|2006]]
| {{Flaga|ITA}} [[Pragelato]]
| 52 (bieg łączony na 30 km.), 66 (sprint), DNF (bieg na 50 km.), 14 (sztafeta)
|-
!|[[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|2010]]
| {{Flaga|CAN}} [[Vancouver]]
| 62 (bieg na 15 km. stylem klasycznym), 52 (bieg łączony na 30 km.)
|}

=== Mistrzostwa świata ===
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
!Rok
|Miejsce
|Wyniki
|-
!|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2003|2003]]
| {{Flaga|ITA}} [[Val di Fiemme]]
| 15 (bieg na 15 km. stylem klasycznym), 55 (sprint), 58 (bieg łączony 2x10 km.), 14 (sztafeta)
|-
!|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2005|2005]]
| {{Flaga|GER}} [[Oberstdorf]]
| 54 (bieg na 15 km. stylem dowolnym), 57 (sprint), 56 (bieg łączony 2x15 km.), 16 (sztafeta), 16 (sztafeta sprinterska)
|-
!|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007|2007]]
| {{Flaga|JPN}} [[Sapporo]]
| 15 (bieg na 15 km. stylem dowolnym), 34 (sprint), 40 (bieg łączony 2x15 km.), 34 (bieg na 50 km.), 15 (sztafeta)
|-
!|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009|2009]]
| {{Flaga|CZE}} [[Liberec]]
| 42 (bieg na 15 km. stylem klasycznym)
|}

=== Mistrzostwa świata juniorów ===
{|class="wikitable" style="text-align:center;"
!Rok
|Miejsce
|Wyniki
|-
!|[[Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2000|2000]]
| {{Flaga|SVK}} [[Szczyrbskie Jezioro (miejscowość)|Szczyrbskie Jezioro]]
| 43 (sprint)
|-
!|[[Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2001|2001]]
| {{Flaga|POL}} [[Karpacz]]/[[Szklarska Poręba]]
| 75 (sprint)
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://data.fis-ski.com/dynamic/athlete-biography.html?sector=CC&competitorid=73013&type=result Profil zawodnika na stronie FIS] (ang.) [dostęp 10 kwietnia 2014]

{{SORTUJ:Pucko, Ołeksandr}}
[[Kategoria:Ukraińscy biegacze narciarscy]]
[[Kategoria:Ukraińscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Głuchowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: · Ołeksandr Pucko

Data i miejsce urodzenia: 4 sierpnia 1981 · Głuchów

Klub: Ukraina Sumy

Debiut w PŚ: 20 listopada 2005, Beitostølen (14. miejsce – sztafeta)


text:
# Jurij Czugujew
Jurij Wieniaminowicz Czugujew (ros. Ю́рий Вениами́нович Чугу́ев, ur. 23 kwietnia 1910 w Andiżanie, zm. 23 lipca 1964 w Moskwie) – jeden z zarządców sektora górnictwa złota w przemyśle ZSRR, przewodniczący Sownarchozu Magadańskiego Ekonomicznego Rejonu Administracyjnego w latach 1958-1961.
1927 ukończył kursy przemysłowo-ekonomiczne moskiewskiego oddziału edukacji ludowej, potem pracował w przemyśle wydobycia złota, od 1931 w WKP(b). 1934-1935 dyrektor kopalni trustu "Ałtajzołoto" we wschodnim Kazachstanie, potem dyrektor przykopalnianego zarządu trustu "Urałzołoto" w obwodzie swierdłowskim. 1940-1942 zarządca trustu "Kazzołoto", 1942-1944 zastępca szefa "Gławzołota", 1944-1946 zastępca szefa Zarządu Głównego trustu "Lenzołoto", a 1946-1952 jego zarządca. Od kwietnia 1952 do lutego 1956 zastępca szefa, a od lutego 1956 do maja 1957 szef Głównego Zarządu Budownictwa Dalekiej Północy MWD ZSRR Dalstroj. Od 29 maja 1957 do listopada 1958 przewodniczący Sownarchozu Magadańskiego Ekonomicznego Rejonu Administracyjnego.

## Odznaczenia
- Order Lenina (1946)
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1942)
- Order Czerwonej Gwiazdy (1941)

title: Jurij Czugujew

wikitext:
'''Jurij Wieniaminowicz Czugujew''' ([[język rosyjski|ros.]] Ю́рий Вениами́нович Чугу́ев, ur. [[23 kwietnia]] [[1910]] w [[Andiżan]]ie, zm. [[23 lipca]] [[1964]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – jeden z zarządców sektora górnictwa złota w przemyśle ZSRR, przewodniczący [[Sownarchoz]]u [[Magadan|Magadańskiego]] Ekonomicznego Rejonu Administracyjnego w latach 1958-1961.

1927 ukończył kursy przemysłowo-ekonomiczne moskiewskiego oddziału edukacji ludowej, potem pracował w przemyśle wydobycia złota, od 1931 w [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]]. 1934-1935 dyrektor kopalni trustu "Ałtajzołoto" we wschodnim [[Kazachstan]]ie, potem dyrektor przykopalnianego zarządu trustu "Urałzołoto" w [[obwód swierdłowski|obwodzie swierdłowskim]]. 1940-1942 zarządca trustu "Kazzołoto", 1942-1944 zastępca szefa "Gławzołota", 1944-1946 zastępca szefa Zarządu Głównego trustu "Lenzołoto", a 1946-1952 jego zarządca. Od kwietnia 1952 do lutego 1956 zastępca szefa, a od lutego 1956 do maja 1957 szef Głównego Zarządu Budownictwa Dalekiej Północy [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ZSRR|MWD ZSRR]] [[Dalstroj]]. Od 29 maja 1957 do listopada 1958 przewodniczący Sownarchozu Magadańskiego Ekonomicznego Rejonu Administracyjnego.

== Odznaczenia ==
* [[Order Lenina]] (1946)
* [[Order Czerwonego Sztandaru Pracy]] (1942)
* [[Order Czerwonej Gwiazdy]] (1941)

== Bibliografia ==
* http://www.knowbysight.info/ChCC/13320.asp (ros.)

{{DEFAULTSORT:Czugujew, Jurij}}
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1910]]
[[Kategoria:Zmarli w 1964]]


text:
# Koziki-Olszyny
Koziki-Olszyny – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Kolno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Na południe od wsi płynie Skroda, dopływ Pisy.

title: Koziki-Olszyny

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Koziki-Olszyny
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podlaskie
 |powiat                 = [[Powiat kolneński|kolneński]]
 |gmina                  = [[Kolno (gmina wiejska w województwie podlaskim)|Kolno]]
 |sołectwo               = Grzegorz Kozicki{{r|soltysi}}
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 105{{r|pwl}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 86
 |kod pocztowy           = 18-500{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = BKL
 |SIMC                   = 0399611{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Kolno (gmina wiejska w województwie podlaskim)
 |współrzędne            = 53°25'08"N 22°03'44"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|60598|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Koziki-Olszyny''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo podlaskie|województwie podlaskim]], w [[powiat kolneński|powiecie kolneńskim]], w [[Kolno (gmina wiejska w województwie podlaskim)|gminie Kolno]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo łomżyńskie|województwa łomżyńskiego]].

Na południe od wsi płynie [[Skroda (dopływ Pisy)|Skroda]], dopływ [[Pisa (dopływ Narwi)|Pisy]].

== Zobacz też ==
* [[Koziki]], [[Koziki-Jałbrzyków Stok]], [[Koziki-Majdan]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Koziki_Olszyny|nazwa=Wieś Koziki-Olszyny w liczbach|data dostępu=2021-03-30}}</ref>
<ref name="soltysi">{{Cytuj stronę | url = https://bip-ugkolno.wrotapodlasia.pl/6b9ad58476d6cbd/soltysi.html | tytuł = BIP Urząd Gminy Kolno | data dostępu = 2024-09-05}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=526|data dostępu=2022-11-28}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IV|552|Koziki b) K.-Okszyny}}

{{Gmina Kolno (powiat kolneński)}}

[[Kategoria:Kolno (gmina wiejska w województwie podlaskim)]]

title: Koziki-Olszyny

Województwo: podlaskie

Powiat: kolneński

Gmina: Kolno

Sołectwo: Grzegorz Kozicki

Tablice rejestracyjne: BKL


text:
# Junna
Cesarz Junna (jap. 淳和天皇 Junna tennō; 786-840) – 53. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.
Junna panował w latach 823-833.
Mauzoleum cesarza znajduje się w prefekturze Kioto. Nazywa się ono Ōhara no nishi no mine no e no misasagi.

title: Junna

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Junna
 |imiona            =
 |ja:imię zapis kanji = 淳和天皇
 |ja:imię transkrypcja Hepburna =
 |ja:imię hiragana  =
 |ja:imię katakana  =
 |ja:imię IPA       =
 |ja:imię audio     =
 |ja:imię pośmiertne zapis kanji =
 |ja:imię pośmiertne transkrypcja Hepburna =
 |ja:imię pośmiertne hiragana =
 |ja:imię pośmiertne katakana =
 |ja:imię pośmiertne IPA =
 |ja:imię pośmiertne audio =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Cesarze Japonii|Cesarz Japonii]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[823]]
 |1. do             = [[833]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Saga (cesarz Japonii)|Saga]]
 |1. następca       = [[Ninmyō]]
 |dynastia          =
 |data urodzenia    = [[786]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[840]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku = ''Ōhara no nishi no mine no e no misasagi'' ([[Prefektura Kioto]])
 |ojciec            = [[Kammu]]
 |matka             =
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
{{nihongo|'''Cesarz Junna'''|淳和天皇|Junna [[tennō]]|[[786]]-[[840]]}} – 53. [[cesarze Japonii|cesarz Japonii]]<ref name="kunaicho">Kunaichō: [http://www.kunaicho.go.jp/ryobo/guide/053/index.html 淳和天皇 (53)]</ref>, według tradycyjnego porządku dziedziczenia<ref>Titsingh, Isaac. (1834). [http://books.google.com/books?id=18oNAAAAIAAJ&dq=nipon%20o%20dai%22itsi%20ran&pg=PA103#v=onepage&q&f=false ''Annales des empereurs du japon,'' pp. 103-106.]</ref>.

Junna panował w latach [[823]]-[[833]]<ref>Titsingh, p. 103; Alexandrowicz, Jerzy ''et al.'' (1902). [http://books.google.com/books?id=UNcDAAAAYAAJ&pg=PA625&dq=reizei&lr=lang_pl&as_drrb_is=q&as_minm_is=0&as_miny_is=&as_maxm_is=0&as_maxy_is=&as_brr=0&cd=1#v=onepage&q=reizei&f=false "Japonia," ''Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana,'' Vol. 31, p. 625.]</ref>.

Mauzoleum cesarza znajduje się w [[Prefektura Kioto|prefekturze Kioto]]. Nazywa się ono ''Ōhara no nishi no mine no e no misasagi''<ref>Ponsonby-Fane, Richard. (1959). ''The Imperial House of Japan,'' p. 420.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Alexandrowicz, Jerzy and Jan Banzemer. (1902). [http://books.google.com/books?id=UNcDAAAAYAAJ&dq=reizei&lr=lang_pl&as_drrb_is=q&as_minm_is=0&as_miny_is=&as_maxm_is=0&as_maxy_is=&as_brr=0&source=gbs_navlinks_s ''Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana,''] Vols. 31-32. 	Warszawa: Druk. Jezierski. [http://www.worldcat.org/title/instygator-do-joel-manuel/oclc/255159704&referer=brief_results OCLC 255159704]
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). [http://books.google.com/books?id=SLAeAAAAMAAJ&q=The+Imperial+House+of+Japan&dq=The+Imperial+House+of+Japan&cd=1 ''The Imperial House of Japan.''] Kyoto, Ponsonby Memorial Society. [http://www.worldcat.org/title/imperial-house-of-japan/oclc/194887 OCLC 194887]
* [[Isaac Titsingh|Titsingh, Isaac]]. (1834). ''[[Nihon Ōdai Ichiran]]''; ou, [http://books.google.com/books?id=18oNAAAAIAAJ&dq=nipon+o+dai+itsi+ran ''Annales des empereurs du Japon.''] Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. [http://www.worldcat.org/title/nipon-o-dai-itsi-ran-ou-annales-des-empereurs-du-japon/oclc/5850691 OCLC 5850691]

{{Cesarze Japonii}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Cesarze Japonii]]
[[Kategoria:Zmarli w 840]]

title: Junna

Kanji: 淳和天皇

Poprzednik: Saga

Następca: Ninmyō

Miejsce spoczynku: Ōhara no nishi no mine no e no misasagi (Prefektura Kioto)

Ojciec: Kammu


text:
# Long Distance Runaround
Long Distance Runaround – utwór brytyjskiej grupy Yes, który znalazł się na albumie Fragile. Został napisany przez wokalistę Jona Andersona w 1971 roku. Utwór został wydany jako strona B singla „Roundabout”, lecz stał się przebojem, będąc doskonałym przykładem adult-oriented rocka. Czas trwania utworu (3:30) był niestandardowy dla zespołu grającego przeważnie rozbudowane dzieła trwające ponad 10 minut.

title: Long Distance Runaround

wikitext:
{{Utwór muzyczny infobox
 |tytuł        = Long Distance Runaround
 |grafika      =
 |opis grafiki =
 |wykonawca    = [[Yes (zespół muzyczny)|Yes]]
 |album        = [[Fragile (album Yes)|Fragile]]
 |wydany       = [[26 listopada]] [[1971 w muzyce|1971]]
 |nagrywany    = wrzesień 1971
 |gatunek      = [[rock progresywny]]
 |długość      = 3:30
 |twórca       = [[Jon Anderson]]
 |producent    = [[Yes (zespół muzyczny)|Yes]], Eddie Offord
 |wytwórnia    = [[Atlantic Records]]
}}
'''Long Distance Runaround''' – utwór [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] grupy [[Yes (zespół muzyczny)|Yes]], który znalazł się na albumie ''[[Fragile (album Yes)|Fragile]]''. Został napisany przez [[Śpiew|wokalistę]] [[Jon Anderson|Jona Andersona]] w [[1971 w muzyce|1971]] roku<ref name="original">{{Cytuj stronę |url = http://www.secondhandsongs.com/performance/42040 |tytuł = Long Distance Runaround by Yes |opublikowany = secondhandsongs.com |język = en |data dostępu = 2014-07-28}}</ref>. Utwór został wydany jako [[Strona A i strona B|strona B]] singla „[[Roundabout]]”, lecz stał się przebojem, będąc doskonałym przykładem [[AOR|adult-oriented rocka]]. Czas trwania utworu (3:30) był niestandardowy dla zespołu grającego przeważnie rozbudowane dzieła trwające ponad 10 minut<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.allmusic.com/song/long-distance-runaround-mt0012248792 |tytuł = Yes, Long Distance Runaround |autor = Dave Thompson |opublikowany = allmusic.com |data = |język = en |data dostępu = 2012-07-25}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Yes (zespół)}}

[[Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1971]]
[[Kategoria:Piosenki Yes]]

title: Long Distance Runaround

Wydany: 26 listopada 1971

Nagrywany: wrzesień 1971

Gatunek: rock progresywny

Twórca: Jon Anderson

Producent: Yes, Eddie Offord

Wydawnictwo: Atlantic Records


text:
# Sławomir Różycki
Sławomir Różycki (ur. 14 marca 1963) – były polski piłkarz.
Wychowanek ŁKS-u Łódź, w barwach którego rozegrał ponad 200 spotkań w ekstraklasie.

title: Sławomir Różycki

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Sławomir Różycki
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[14 marca]] [[1963]]
 |miejsce urodzenia       = [[Łódź]], [[Polska]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 177 cm
 |pozycja                 = obrońca
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1982–1991 ! [[ŁKS Łódź (piłka nożna)|ŁKS Łódź]]             ! 217 ! 8
! 1992–1993 ! [[Olimpia Poznań (piłka nożna)|Olimpia Poznań]] !   6 ! 0
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Sławomir Różycki''' (ur. [[14 marca]] [[1963]]) – były [[Polska|polski]] piłkarz.

Wychowanek [[ŁKS Łódź (piłka nożna)|ŁKS-u Łódź]], w barwach którego rozegrał ponad 200 spotkań w [[Ekstraklasa w piłce nożnej|ekstraklasie]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{90minut.pl|osoba|1823}} {{lang|pl}}

{{DEFAULTSORT:Różycki, Sławomir}}
[[Kategoria:Polscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze ŁKS Łódź]]
[[Kategoria:Piłkarze Olimpii Poznań]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi]]

title: · Sławomir Różycki

Data i miejsce urodzenia: 14 marca 1963 · Łódź, Polska

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

ŁKS Łódź · 217 · (8)

Olimpia Poznań · 6 · (0)


text:
# Serain
Serain – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Aisne.
Według danych na styczeń 2014 roku gminę zamieszkiwało 399 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 60,3 osób/km².

title: Serain

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Serain
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Serain
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Serain (Aisne).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Hauts-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Aisne (departament)|Aisne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saint-Quentin|Saint-Quentin]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 02709
 |powierzchnia                    = 6,62 km²
 |rok                             = 2014 I
 |liczba ludności                 = 399
 |gęstość zaludnienia             = 60,3 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 02110
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Aisne
 |współrzędne                     = 50°1′N 3°22′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Serain''' – miejscowość i [[Gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Hauts-de-France]], w [[Departament (Francja)|departamencie]] [[Aisne (departament)|Aisne]].

Według danych na styczeń 2014 roku gminę zamieszkiwało 399 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 60,3 osób/km².

== Bibliografia ==
* [http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/departement.asp?dep=02&annee=2011 Francuski Urząd Statystyczny]

{{Okręg Saint-Quentin}}

[[Kategoria:Gminy w departamencie Aisne]]
[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Aisne]]

title: Serain

Państwo: Francja

Region: Hauts-de-France

Departament: Aisne

Okręg: Saint-Quentin


text:
# Kościół św. Jakuba Apostoła w Krakowie
Kościół św. Jakuba Apostoła – kościół, wznoszący się na terenie podkrakowskiego Kazimierza od średniowiecza do końca XVIII w., w jego południowo-zachodnim narożniku, w pobliżu Bramy Skawińskiej, na wzniesieniu nad zakolem Wisły. W miejscu dawnego kościoła znajduje się niezabudowany teren bulwarów wiślanych na tyłach ulicy Wietora.

## Historia
Pierwsza znana wzmianka źródłowa o parafii św. Jakuba pochodzi z 1313 r. Są jednak wskazówki świadczące, że istniała ona już przed 1278 r., być może już od początku XII w. Fundatorami kościoła był rycerski ród herbu Strzemię, który w tym miejscu miał swoją osadę, a kościół św. Jakuba był ich kaplicą dworską. Po utworzeniu przez Kazimierza Wielkiego miasta Kazimierz znalazł się w jego obrębie. Do parafii św. Jakuba należały: czwarta część miasta Kazimierza, przedmieścia kazimierskie (Podbrzezie i Św. Leonarda), Płaszów, Zabłocie, Prokocim, Rżąka, Wola Duchacka, Kurdwanów, Swoszowice, Wróblowice, Pokrzywnica, Jugowice, Borek, Łagiewniki, Podborze oraz część wsi Bawół. Pierwotnie do parafii należały także Lusina, Strzałkowice i reszta wsi Bawół.
Aż do 1466 r. parafię obsługiwało dwóch proboszczów – jeden części św. Jakuba, drugi części św. Krzysztofa. W 1466 r., po śmierci jednego z plebanów, obydwie plebanie połączono w jedną całość, którą podniesiono do godności prepozytury, z majątku drugiego plebana uposażając kolegium mansjonarzy. Na prepozycie spoczywał, oprócz typowych dla proboszcza powinności duszpasterskich, obowiązek utrzymywania na swój koszt rektora szkoły parafialnej, organisty i wikarego. Aż do 1758 r. prawo do mianowania prepozytów przysługiwało szlachcie herbu Strzemię. Potem zostało ono przeniesione na biskupów krakowskich, a następnie na rektorów Akademii Krakowskiej. Na 29 prepozytów wybranych w latach 1466-1773 było m.in. 11 kanoników (w tym 4 prałatów), 9 proboszczów innych parafii oraz 3 profesorów Akademii Krakowskiej. Proboszczami parafii św. Jakuba byli m.in. Stanisław i Grzegorz (1325), Zbigniew z Nasiechowic (1374-1381) oraz Jan Pątnicz z Wieliczki (1432). Prepozytami byli m.in. Maciej Knutel (1523), Jan Wojnarowski (1530), Szymon Gładysz (1570-1590), Sebastian Krupek (1595), Jan Brzeziński (1599), Franciszek Skarbek Borowski (początek XVII w.), Wojciech Sporecjusz (1616), Jan Olchawski (1629), Sadkowski (1642), Lucatellius (1665), Adam Styrkowski (1691-1715+), Stanisław Józef Hozjusz (1715-1720), Ludwik Siemieradzki (1720-1729), Stanisław Kręski (1729-1732), Franciszek Przanowski (1732-1742), Filip Borowski (1739-1753+), Jan Nepomucen Baier (1753-1756), Kazimierz Stęplowski (1756-1772+). Ostatni prepozyt, Antoni Żołędziowski (od 1773), rektor Akademii Krakowskiej, złożył rezygnację 26 maja 1783 roku.
Przy kościele św. Jakuba istniały dwa bractwa – starsze, o średniowiecznej genezie, Bractwo Ubogich, obsługiwane przez mansjonarzy, oraz założone w 1629 r. Arcybractwo Niepokalanego Poczęcia NMP, posiadające własnego kapelana, opiekujące się kaplicą bracką.
W czasie potopu szwedzkiego, a następnie wojny północnej, Kazimierz uległ silnemu zubożeniu. Także nieodnawiany kościół św. Jakuba chylił się ku upadkowi. W 1726 r. stan techniczny kaplicy brackiej był tak zły, że stojąca w niej chrzcielnica została przeniesiona do wnętrza kościoła a sama kaplica wkrótce zburzona. W 1748 r. ściany kościoła były popękane, a dzwonnica wymagała naprawy i nie jest już widoczna na tzw. Planie Kołłątajowskim z 1785 r. "Gwoździem do trumny" dla kościoła był I rozbiór Polski, gdy ustalona na Wiśle granica międzypaństwowa odcięła kościół od większości parafii i kościół utracił większą część dochodów. W tej sytuacji w roku 1783 prymas Michał Poniatowski zniósł kościół i parafię św. Jakuba. Kościół stał jeszcze kilka lat, po czym został rozebrany (według Michała Rożka w 1787 r., według Danuty Rederowej w 1797 r.). Nie wiadomo, gdzie zostały przekazane ołtarze i inne elementy wyposażenia kościoła. Wiadomo jedynie, że odbyła się licytacja sprzętu kościelnego, jednak nie znamy jego dalszych losów. Część epitafiów została przeniesiona do kościoła Bożego Ciała na Kazimierzu, gdzie jednak później zaginęła.

## Architektura i wyposażenie
Kościół był budowlą murowaną, o półkolistym prezbiterium (absydzie) zwróconym na wschód. Sklepienie nawy podtrzymywały dwa filary. Główne wejście znajdowało się od zachodu. Do południowo-wschodniego narożnika kościoła przylegała czworokątna dzwonnica, początkowo drewniana, jednak już w 1748 r. murowana. Na dzwonnicy wisiały trzy dzwony. Od północy przybudowana była zakrystia oraz kaplica Bractwa Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. W północnej ścianie było także boczne wejście do kościoła. Na dachu kościoła wznosiła się sygnaturka. Ponadto, na środku kościoła, przed wielkim ołtarzem znajdowała się krypta.
Na wyposażenie kościoła składało się osiem ołtarzy wzmiankowanych w XVI i XVII w., z których w wieku XVIII pozostało tylko siedem. W ołtarzu głównym co najmniej od 1711 roku był umieszczony był obraz przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Przy ścianie południowej prezbiterium stały dwa ołtarze: jeden nieznanego wezwania i drugi pw. Trójcy Świętej. W korpusie usytuowane były dalsze cztery ołtarze: jeden, również nieznanego wezwania, przy ścianie północnej, przy granicy z prezbiterium (tzw. tęczy), drugi od strony południowej, pod nieznanym wezwaniem (gdzie przechowywano Najświętszy Sakrament), dalej, posuwając się ku zachodowi, pw. Św. Krzysztofa, oraz Najświętszej Maryi Panny. W kaplicy Najświętszej Maryi Panny, zwanej Gładyszowską, stał ostatni ołtarz, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, św.św. Szymona, Judy i Erazma. W ołtarzu tym znajdował się otaczany czcią, obwieszony wotami, cudowny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Kaplicą opiekowało się Arcybractwo Niepokalanego Poczęcia NMP.
Wokół kościoła rozpościerał się cmentarz parafialny, na którym stała m.in. kostnica. Od północy do muru cmentarnego przybudowane były m.in. szkoła parafialna i plebania (zburzona dopiero w 1963 r.), położone już przy obecnej ul. Skawińskiej.

title: Kościół św. Jakuba Apostoła w Krakowie

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół św. Jakuba Apostoła<br />w Krakowie
 |nazwa miejscowa           =
 |funkcja świątyni          = [[Kościół (budynek)|kościół]] [[parafia|parafialny]]
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |miejscowość               = [[Kraków]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = rzymskokatolicki
 |administratura nazwa      =
 |administratura typ        =
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Jakub Większy Apostoł]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = przed 1313
 |data zakończenia budowy   =
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           = 1783
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          = koniec XVIII w.
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Kraków
 |współrzędne               = 50°02′47″N 19°56′25″E
 |opis miejsca              = Dawna lokalizacja kościoła
 |commons                   =
 |www                       =
}}
'''Kościół św. Jakuba Apostoła''' – [[kościół (budynek)|kościół]], wznoszący się na terenie podkrakowskiego [[Kazimierz (Kraków)|Kazimierza]] od [[średniowiecze|średniowiecza]] do końca XVIII w., w jego południowo-zachodnim narożniku, w pobliżu [[Brama Skawińska|Bramy Skawińskiej]], na wzniesieniu nad [[meander (geografia)|zakolem]] [[Wisła|Wisły]]. W miejscu dawnego kościoła znajduje się niezabudowany teren [[Bulwary wiślane w Krakowie|bulwarów wiślanych]] na tyłach [[ulica Hieronima Wietora w Krakowie|ulicy Wietora]].

== Historia ==
Pierwsza znana wzmianka źródłowa o [[parafia|parafii]] św. Jakuba pochodzi z 1313 r. Są jednak wskazówki świadczące, że istniała ona już przed 1278 r., być może już od początku XII w. Fundatorami kościoła był [[rycerstwo|rycerski]] ród [[Strzemię (herb szlachecki)|herbu Strzemię]], który w tym miejscu miał swoją osadę, a kościół św. Jakuba był ich kaplicą dworską. Po utworzeniu przez [[Kazimierz III Wielki|Kazimierza Wielkiego]] miasta [[Kazimierz (Kraków)|Kazimierz]] znalazł się w jego obrębie. Do parafii św. Jakuba należały: czwarta część miasta Kazimierza, przedmieścia kazimierskie (Podbrzezie i Św. Leonarda), [[Płaszów]], [[Zabłocie (Kraków)|Zabłocie]], [[Prokocim]], [[Rżąka]], [[Wola Duchacka]], [[Kurdwanów]], [[Swoszowice]], [[Wróblowice (Kraków)|Wróblowice]], Pokrzywnica, [[Jugowice (Kraków)|Jugowice]], [[Borek Fałęcki|Borek]], [[Łagiewniki (Kraków)|Łagiewniki]], Podborze oraz część wsi [[Bawół (wieś)|Bawół]]. Pierwotnie do parafii należały także [[Lusina (województwo małopolskie)|Lusina]], Strzałkowice i reszta wsi Bawół.

Aż do 1466 r. parafię obsługiwało dwóch [[proboszcz]]ów – jeden części św. Jakuba, drugi części św. Krzysztofa. W 1466 r., po śmierci jednego z plebanów, obydwie plebanie połączono w jedną całość, którą podniesiono do godności [[prepozyt]]ury, z majątku drugiego plebana uposażając [[kolegium]] [[mansjonarz]]y. Na prepozycie spoczywał, oprócz typowych dla proboszcza powinności duszpasterskich, obowiązek utrzymywania na swój koszt [[rektor]]a szkoły parafialnej, [[organista|organisty]] i [[wikariusz|wikarego]]. Aż do 1758 r. prawo do mianowania prepozytów przysługiwało szlachcie herbu Strzemię. Potem zostało ono przeniesione na [[biskup]]ów krakowskich, a następnie na rektorów [[Uniwersytet Jagielloński|Akademii Krakowskiej]]. Na 29 prepozytów wybranych w latach 1466-1773 było m.in. 11 [[kanonik]]ów (w tym 4 [[prałat]]ów), 9 proboszczów innych parafii oraz 3 [[profesor]]ów Akademii Krakowskiej. Proboszczami parafii św. Jakuba byli m.in. Stanisław i Grzegorz (1325), Zbigniew z Nasiechowic (1374-1381) oraz Jan Pątnicz z Wieliczki (1432). Prepozytami byli m.in. Maciej Knutel (1523), Jan Wojnarowski (1530), Szymon Gładysz (1570-1590), Sebastian Krupek (1595), Jan Brzeziński (1599), Franciszek Skarbek Borowski (początek XVII w.), Wojciech Sporecjusz (1616), Jan Olchawski (1629), Sadkowski (1642), Lucatellius (1665), Adam Styrkowski (1691-1715+), [[Stanisław Józef Hozjusz]] (1715-1720), Ludwik Siemieradzki (1720-1729), Stanisław Kręski (1729-1732), Franciszek Przanowski (1732-1742), Filip Borowski (1739-1753+), Jan Nepomucen Baier (1753-1756), Kazimierz Stęplowski (1756-1772+). Ostatni prepozyt, [[Antoni Żołędziowski]] (od 1773), rektor Akademii Krakowskiej, złożył rezygnację 26 maja 1783 roku.

Przy kościele św. Jakuba istniały dwa bractwa – starsze, o [[średniowiecze|średniowiecznej]] genezie, Bractwo Ubogich, obsługiwane przez [[mansjonarz]]y, oraz założone w 1629 r. Arcybractwo Niepokalanego Poczęcia NMP, posiadające własnego [[kapelan]]a, opiekujące się kaplicą bracką.

W czasie [[potop szwedzki|potopu szwedzkiego]], a następnie [[III wojna północna|wojny północnej]], Kazimierz uległ silnemu zubożeniu. Także nieodnawiany kościół św. Jakuba chylił się ku upadkowi. W 1726 r. stan techniczny kaplicy brackiej był tak zły, że stojąca w niej [[chrzcielnica]] została przeniesiona do wnętrza kościoła a sama kaplica wkrótce zburzona. W 1748 r. ściany kościoła były popękane, a dzwonnica wymagała naprawy i nie jest już widoczna na tzw. [[Plan Kołłątajowski|Planie Kołłątajowskim]] z 1785 r. "Gwoździem do trumny" dla kościoła był [[I rozbiór Polski]], gdy ustalona na Wiśle granica międzypaństwowa odcięła kościół od większości parafii i kościół utracił większą część dochodów. W tej sytuacji w roku 1783 prymas [[Michał Jerzy Poniatowski|Michał Poniatowski]] zniósł kościół i parafię św. Jakuba. Kościół stał jeszcze kilka lat, po czym został rozebrany (według Michała Rożka w 1787 r.<ref name="rożek">{{Cytuj pismo| nazwisko = Rożek| imię = Michał| autor link = Michał Rożek| tytuł = Nie istniejące kościoły Krakowa| czasopismo = Biuletyn Biblioteki Jagiellońskiej| wolumin = R. 33| strony = 117–118| rok = 1983| issn = }}</ref>, według Danuty Rederowej w 1797 r.<ref>{{Cytuj pismo| nazwisko = Rederowa| imię = Danuta| tytuł = Studia nad wewnętrznymi dziejami Krakowa porozbiorowego (1796-1809). Część I: Zagadnienia urbanistyczne| czasopismo = Rocznik Krakowski| wolumin = XXXIV| strony = 151–152| rok = 1957| wydawca = | miejsce = | issn = }}</ref>). Nie wiadomo, gdzie zostały przekazane ołtarze i inne elementy wyposażenia kościoła. Wiadomo jedynie, że odbyła się [[Licytacja (prawo)|licytacja]] sprzętu kościelnego, jednak nie znamy jego dalszych losów. Część [[epitafium|epitafiów]] została przeniesiona do [[bazylika Bożego Ciała w Krakowie|kościoła Bożego Ciała]] na Kazimierzu, gdzie jednak później zaginęła.

== Architektura i wyposażenie ==
Kościół był budowlą murowaną, o półkolistym [[prezbiterium]] ([[apsyda (architektura)|absydzie]]) zwróconym na wschód. Sklepienie nawy podtrzymywały dwa filary<ref name="rożek"/>. Główne wejście znajdowało się od zachodu. Do południowo-wschodniego narożnika kościoła przylegała czworokątna [[dzwonnica]], początkowo drewniana, jednak już w 1748 r. murowana. Na dzwonnicy wisiały trzy [[dzwon (instrument)|dzwony]]. Od północy przybudowana była [[zakrystia]] oraz [[kaplica]] Bractwa Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. W północnej ścianie było także boczne wejście do kościoła. Na dachu kościoła wznosiła się [[sygnaturka (wieża)|sygnaturka]]. Ponadto, na środku kościoła, przed wielkim ołtarzem znajdowała się [[krypta]].

Na wyposażenie kościoła składało się osiem [[ołtarz]]y wzmiankowanych w XVI i XVII w., z których w wieku XVIII pozostało tylko siedem. W ołtarzu głównym co najmniej od 1711 roku był umieszczony był obraz przedstawiający [[Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny]]. Przy ścianie południowej prezbiterium stały dwa ołtarze: jeden nieznanego wezwania i drugi pw. [[Trójca Święta|Trójcy Świętej]]. W [[korpus budowli|korpusie]] usytuowane były dalsze cztery ołtarze: jeden, również nieznanego wezwania, przy ścianie północnej, przy granicy z prezbiterium (tzw. tęczy), drugi od strony południowej, pod nieznanym wezwaniem (gdzie przechowywano [[Eucharystia (sakrament)|Najświętszy Sakrament]]), dalej, posuwając się ku zachodowi, pw. [[Krzysztof (męczennik)|Św. Krzysztofa]], oraz [[Najświętsza Maryja Panna|Najświętszej Maryi Panny]]. W kaplicy Najświętszej Maryi Panny, zwanej Gładyszowską, stał ostatni ołtarz, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, św.św. [[Szymon z Lipnicy|Szymona]], [[Juda Tadeusz Apostoł|Judy]] i Erazma. W ołtarzu tym znajdował się otaczany czcią, obwieszony [[Dar wotywny|wotami]], cudowny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Kaplicą opiekowało się Arcybractwo Niepokalanego Poczęcia NMP.

Wokół kościoła rozpościerał się cmentarz parafialny, na którym stała m.in. [[kostnica]]. Od północy do muru cmentarnego przybudowane były m.in. szkoła parafialna i [[plebania]] (zburzona dopiero w 1963 r.), położone już przy obecnej [[ulica Skawińska w Krakowie|ul. Skawińskiej]].

== Zobacz też ==
* [[Małopolska Droga św. Jakuba]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo| nazwisko = Wolski| imię = Marian| tytuł = Nie istniejący kościół pod wezwaniem św. Jakuba Starszego na Kazimierzu| czasopismo = [[Rocznik Krakowski]]| wolumin = LXI| strony = 11–26| rok = 1995| wydawca = | miejsce = | issn = }}
* {{Cytuj książkę| nazwisko = Ściężor| imię = Tomasz| tytuł = Historyczny Prokocim: Monografia wsi podkrakowskiej XIV-XX w.| wydanie = II| wydawca = Polska Prowincja Zakonu św. Augustyna| miejsce = Kraków| rok = 2008| strony = | isbn = 978-83-9129870-7-0}}
* {{Cytuj książkę| nazwisko = Szczepaniak| imię = Jan| tytuł = Spis prepozytów i plebanów diecezji krakowskiej (XVIII w.)| wydawca = UNUM| miejsce = Kraków| rok = 2008| strony = | isbn = 978-83-7643-009-6}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę| url = http://www.jazon.krakow.pl/koscioly/index.php?name=jakuba&menu=ks| tytuł = Kościół św. Jakuba Apostoła| data dostępu = 2015-08-25| autor = Grzegorz Bednarczyk| praca = Nieistniejące kościoły Krakowa}}

[[Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo krakowskie)|Kraków]]
[[Kategoria:Wyburzone kościoły w Krakowie|Jakuba Apostoła]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jakuba Większego Apostoła|Kraków]]

title: Kościół św. Jakuba Apostoła · w Krakowie

Miejscowość: Kraków

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Wezwanie: Jakub Większy Apostoł

Data rozpoczęcia budowy: przed 1313

Data zniszczenia: koniec XVIII w.


text:
# Gmina Ljusdal
Gmina Ljusdal (szw. Ljusdals kommun) – gmina w Szwecji, w regionie Gävleborg, siedzibą jej władz jest Ljusdal.
Pod względem zaludnienia Ljusdal jest 121. gminą w Szwecji. Zamieszkuje ją 19 592 osób, z czego 49,74% to kobiety (9745) i 50,26% to mężczyźni (9847). W gminie zameldowanych jest 564 cudzoziemców. Na każdy kilometr kwadratowy przypada 3,7 mieszkańca. Pod względem wielkości gmina zajmuje 20. miejsce.

title: Gmina Ljusdal

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Gmina Ljusdal
 |nazwa oryginalna                = Ljusdals kommun
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Ljusdal vapen.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = SWE
 |1. jednostka administracyjna    = [[Gävleborg]]
 |siedziba                        = [[Ljusdal]]
 |kod statystyczny                = 2161
 |powierzchnia                    = 5294 km²
 |rok                             = 2004
 |liczba ludności                 = 19 592
 |gęstość zaludnienia             = 3,7 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Ljusdal Municipality in Gävleborg County.png
 |nazwa mapy                      = regionu Szwecji
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Ljusdal
 |www                             = http://www.ljusdal.se
}}
'''Gmina Ljusdal''' ([[język szwedzki|szw.]] ''Ljusdals kommun'') – [[Gminy w Szwecji|gmina w Szwecji]], w regionie [[Gävleborg]], siedzibą jej władz jest [[Ljusdal]].

Pod względem zaludnienia Ljusdal jest 121. gminą w Szwecji. Zamieszkuje ją 19 592 osób, z czego 49,74% to kobiety (9745) i 50,26% to mężczyźni (9847). W gminie zameldowanych jest 564 cudzoziemców. Na każdy kilometr kwadratowy przypada 3,7 mieszkańca. Pod względem wielkości gmina zajmuje 20. miejsce.

== Zobacz też ==
* [[podział administracyjny Szwecji]]

== Bibliografia ==
* [http://www.scb.se SCB - Statistiska centralbyrån]

{{Region Gävleborg}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gmina Ljusdal| ]]
[[Kategoria:Gminy w regionie Gävleborg|Ljusdal]]

title: Gmina LjusdalLjusdals kommun

Państwo: Szwecja

Region: Gävleborg

Siedziba: Ljusdal

• gęstość: 3,7 os./km²


text:
# Karaskola Ryga
Karaskola Ryga (łot. Karaskola Rīga) – łotewski klub piłkarski z siedzibą w stolicy kraju, mieście Ryga, działający w roku 1921.

## Historia
Chronologia nazw:
- 1921: Karaskola Ryga (łot. Karaskola Rīga)
- 1921: klub rozwiązano

Klub piłkarski Karaskola został założony w Rydze w 1921 roku. W tym że roku zespół startował w pierwszych niepodległych Mistrzostwach Łotwy. Po sześciu meczach zajmował ostatnią czwartą pozycję w tabeli. Jednak ze względu na szybko zbliżającą się zimę sezon nigdy nie ukończono. Klub nie przystąpił do rozgrywek w następnym sezonie i został rozwiązany.

## Sukcesy
- Mistrzostwa Łotwy:
  - 4 miejsce (1x): 1921 (niedokończone)

title: Karaskola Ryga

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Karaskola Ryga
 |nazwa oryginalna      = Karaskola Rīga
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Karaskola Rīga
(Szkoła Wojenna w Rydze)
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 =
 |data założenia        = [[1921]]
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      = [[1921]]
 |data reaktywacji      =
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               = Łotwa
 |wariant flagi         =
 |siedziba              = [[Ryga]]
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       =
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             =
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_kos1            = _unknown
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             =
 |spodenki1             = FFFFFF
 |paski_spo1            =
 |skarpety1             = FFFFFF
 |paski_ska1            =
 |lewareka2             = FFFFFF
 |paski_lr2             =
 |koszulka2             = FFFFFF
 |paski_kos2            = _unknown
 |prawareka2            = FFFFFF
 |paski_pr2             =
 |spodenki2             = FFFFFF
 |paski_spo2            =
 |skarpety2             = FFFFFF
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Karaskola Ryga''' ({{W języku|lv|Karaskola Rīga}}) – [[Łotwa|łotewski]] [[Klub sportowy|klub]] [[Piłka nożna|piłkarski]] z siedzibą w stolicy kraju, mieście [[Ryga]], działający w roku 1921.

== Historia ==
'''Chronologia nazw:'''
* 1921: Karaskola Ryga (łot. Karaskola Rīga)
* 1921: ''klub rozwiązano''

Klub piłkarski '''Karaskola''' został założony w [[Ryga|Rydze]] w 1921 roku. W tym że roku zespół startował w pierwszych niepodległych [[Mistrzostwa Łotwy w piłce nożnej mężczyzn|Mistrzostwach Łotwy]]. Po sześciu meczach zajmował ostatnią czwartą pozycję w tabeli. Jednak ze względu na szybko zbliżającą się zimę sezon nigdy nie ukończono<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Patiesībā bija tā. Futbols Latvijā 1907-2009 | autor = Ainis Ulmanis | wydawca = Lielupes izdevniecība | miejsce = Rīga | strony = 24 | rok = 2010 | isbn = 978-9984-563-05-3 | język = lv}}</ref>. Klub nie przystąpił do rozgrywek w następnym sezonie i został rozwiązany.

== Sukcesy ==
* '''[[Mistrzostwa Łotwy w piłce nożnej mężczyzn|Mistrzostwa Łotwy]]:'''
** ''4 miejsce (1x)'': 1921 (niedokończone)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{footballfacts|97203|klub}}
* [https://www.rsssf.org/tablesl/lethist.html Historia mistrzostw Łotwy] na [[RSSSF]] {{język|en}}

[[Kategoria:Nieistniejące łotewskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie w Rydze]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1921]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie rozwiązane w 1921]]

title: · Karaskola RygaKaraskola Rīga

Pełna nazwa: Karaskola Rīga · (Szkoła Wojenna w Rydze)

Państwo: Łotwa

Siedziba: Ryga

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Balkrishan Akotkar
Balkrishan Akotkar (ur. 1 lipca 1937) – indyjski lekkoatleta, uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 1964.
Wystartował tylko w maratonie, w którym zajął 33. miejsce z czasem 2:29:27,4 (bieg ukończyło 58 zawodników, a 10 nie ukończyło). Miał wówczas 171 cm wzrostu i ważył 57 kilogramów.
Rekord życiowy w biegu maratońskim – 2:25:33 (1964).

title: Balkrishan Akotkar

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Balkrishan Akotkar
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =  1 lipca 1937
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 171 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|IND}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Balkrishan Akotkar''' (ur. [[1 lipca]] [[1937]]) – indyjski lekkoatleta, uczestnik [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1964|Letnich Igrzysk Olimpijskich 1964]].

Wystartował tylko w maratonie, w którym zajął 33. miejsce z czasem 2:29:27,4 (bieg ukończyło 58 zawodników, a 10 nie ukończyło). Miał wówczas 171 cm wzrostu i ważył 57 kilogramów.

Rekord życiowy w [[bieg maratoński|biegu maratońskim]] – 2:25:33 (1964).

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ak/balkrishan-akotkar-1.html | tytuł = Balkrishan Akotkar Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2011-08-12 | archiwum = https://web.archive.org/web/20121216114942/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ak/balkrishan-akotkar-1.html | zarchiwizowano = 16 grudnia 2012}}

{{SORTUJ:Akotkar, Balkrishan}}
[[Kategoria:Indyjscy długodystansowcy]]
[[Kategoria:Indyjscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1964]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]

title: · Balkrishan Akotkar

Data urodzenia: 1 lipca 1937


text:
# Peter Lawford
Peter Lawford, właśc. Peter Sydney Vaughn Aylen (ur. 7 września 1923 w Londynie, zm. 24 grudnia 1984 w Los Angeles) – angielski aktor, członek Rat Pack, były szwagier Johna F. Kennedy’ego.

## Życiorys

### Wczesne lata
Urodził się w Londynie, w Anglii, w rodzinie rzymskokatolickiej jako syn brytyjskiego bohatera wojennego - Ernesta Vaughana Aylena. Był nieślubnym dzieckiem. Prawdziwym jego ojcem był dowódca arystokrata, porucznik generał sir Sydney Turing Barlow Lawford (1865-1953). Jego matka May Somerville Aylen (1883-1972) przechodziła gehennę związaną z niewiernością, ale także miała problemy przy porodzie. 9 października 1923 Aylen złożyła pozew o rozwód. Potem wyjechała z Anglii do Francji, gdzie Peter spędził większość swojego dzieciństwa. Nigdy nie został formalnie kształcony. Zamiast tego był szkolony przez guwernantki i wychowawców, a jego edukacja obejmowała korty tenisowe i lekcje baletu.

### Kariera
W wieku siedmiu lat zadebiutował jako Horace w angielskiej komedii Biedny stary Bill (Poor Old Bill, 1931) i dramacie kryminalnym Dżentelmen w Paryżu (A Gentleman of Paris, 1931). Mając 15 lat pojawił się jako Benny Potter w dramacie kryminalnym Władca Jeff (Lord Jeff, 1938) u boku Freddiego Bartholomewa, Mickeya Rooneya i Charlesa Coburna. W czerwcu 1943 MGM z Lawfordem podpisało długoterminowy kontrakt. Jego pierwszą rolą był młody żołnierz John Ashwood II w czasie II wojny światowej w melodramacie wojennym White Cliffs of Dover (1944) z Irene Dunne. MGM dało mu jeszcze jedną ważną rolę w Portret Doriana Graya (The Picture of Dorian Gray, 1945). Pierwszą główną rolę otrzymał w filmie Syn Lassie (1945), a później wygrał ankietę czytelników magazynu Modern Screen jako najbardziej popularny aktor w Hollywood w roku 1946, jego fani wysyłali do tysięcy listów tygodniowo. Obok takich aktorów jak Clark Gable czy James Stewart, został uznany za romantycznego bohatera MGM. W 1946 nakręcił dwa znaczące filmy: Cluny Brown i Dwie siostry z Bostonu (Two Sisters from Boston). Pojawił się po raz pierwszy u boku Franka Sinatry w musicalu Zdarzyło się w Brooklynie (It Happened in Brooklyn, 1947). Lawford otrzymał entuzjastyczne recenzje za swoją pracę w filmie, podczas gdy słowa o Sinatrze były letnie.
Lawford został obsadzony w roli Alana A. Dale w musicalu Robin i 7 gangsterów (Robin and the 7 Hoods, 1964), ale został zastąpiony przez Binga Crosby. Można go było za to zobaczyć w takich filmach jak Parada wielkanocna (1948), Małe kobietki (1949), Ocean’s Eleven (1960), Najdłuższy dzień (1962) czy Zabić swojego pana (They Only Kill Their Masters, 1972).

### Życie prywatne
Romansował z kobietami Hollywood, wśród nich były m.in. Rita Hayworth, Ava Gardner, June Allyson, Dorothy Dandridge, Lucille Ball, Anne Baxter, Judy Garland, Judy Holliday i Lana Turner.
Był czterokrotnie żonaty. 24 kwietnia 1954 poślubił Patricię Kennedy (1924-2006), siostrę prezydenta Johna F. Kennedy’ego i senatorów Roberta F. Kennedy’ego i Edwarda M. Kennedy’ego. Mieli czworo dzieci: syna Christophera (ur. 29 marca 1955) oraz trzy córki - Sydney Maleię (ur. 25 sierpnia 1956), Victorię Francis (ur. 4 listopada 1958) i Robin Elizabeth (ur. 2 lipca 1961). Jednak 1 lutego 1966 doszło do rozwodu. 30 października 1971 ożenił się po raz drugi z Mary Rowan, lecz i ten związek zakończył się rozwodem 2 stycznia 1975. Od 25 czerwca 1976 jego żoną była Deborah Gould, lecz w 1977 rozwiódł się. 5 lipca 1984 zawarł związek małżeński z Patricią Seaton, który przetrwał do jego śmierci.
Zmarł 24 grudnia 1984 w Cedars-Sinai Medical Center w Los Angeles na skutek nagłego zatrzymania krążenia w wieku 61 lat. Zwłoki skremowano, prochy pochowano w Westwood Village Memorial Park, a następnie usunięto stamtąd, po czym wdowa po aktorze - Patricia Seaton - rozrzuciła je na Oceanie Spokojnym.

## Filmografia
- 1931: Dżentelmen w Paryżu (A Gentleman of Paris) jako dziecko
- 1942: Random Harvest jako żołnierz
- 1942: A Yank At Eton jako Ronnie Kenvil
- 1943: Above Suspicion jako student
- 1944: The Canterville Ghost jako Anthony de Canterville
- 1944: Pani Parkington jako Lord Thornley
- 1945: Portret Doriana Graya (The Picture of Dorian Gray) jako David Stone
- 1945: Syn Lassie (Son of Lassie) jako Joe Carraclough
- 1946: Cluny Brown jako Andrew Carmel
- 1946: Dwie siostry z Bostonu (Two Sisters from Boston) jako Lawrence
- 1947: Good News jako Tommy Marlowe
- 1947: My Brother Talks to Horses jako John S. Penrose
- 1948: Parada wielkanocna (Easter Parade) jako Jonathan Harrow III
- 1948: Julia Misbehaves jako Ritchie Lorgan
- 1948: On an Island with You jako Lawrence Kingsley
- 1949: The Red Danube jako mjr John „Twingo” McPhimister
- 1949: Małe kobietki (Little Women) jako Theodore „Laurie” Laurence
- 1950: Please Believe Me jako Jeremy Taylor
- 1951: Królewskie wesele (Royal Wedding) jako lord John Brindale
- 1952: The Hour of 13 jako Nicholas Revel
- 1953: Rogue's March jako kpt. Dion Lenbridge/szeregowy Harry Simms
- 1959: Tak niewielu (Never So Few) jako kpt. Grey Travis
- 1960: Ocean’s Eleven jako Jimmy Foster
- 1960: Exodus jako mjr Caldwell
- 1962: Sergeants 3 jako Larry Barrett
- 1962: Advise and Consent jako senator Lafe Smith
- 1962: Najdłuższy dzień (The Longest Day) jako lord Lovat - brygadier
- 1964: Dead Ringer jako Tony Collins
- 1965: Harlow jako Paul Bern
- 1966: The Oscar jako Steve Marks
- 1968: Skidoo jako senator
- 1969: Hook, Line & Sinker jako dr Scott Carter
- 1972: They Only Kill Their Masters jako Campbell
- 1975: Rosebud jako lord Carter
- 1979: Angels Revenge jako Burke
- 1979: Mysterious Island of Beautiful Women jako Gordon Duvall
- 1981: Body and Soul jako Big Man
- 1983: Where Is Parsifal? jako Montague Chippendale

title: Peter Lawford

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Peter Lawford
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Peter Lawford 1955.jpg
 |opis grafiki              = Peter Lawford (1955)
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Peter Sydney Vaughn Aylen
 |data urodzenia            = 7 września 1923
 |miejsce urodzenia         = [[Londyn]]
 |data śmierci              = 24 grudnia 1984
 |miejsce śmierci           = [[Los Angeles]]
 |zawód                     = aktor
 |współmałżonek             = Patricia Kennedy
(1954–1966; rozwód)
Mary Rowan
(1971–1975; rozwód)
Deborah Gould
(1976–1977; rozwód)
Patricia Seaton
(1984; jego śmierć)
 |lata aktywności           = 1930–1983
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Peter Lawford
 |www                       =
}}
'''Peter Lawford''', właśc. '''Peter Sydney Vaughn Aylen'''<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.listal.com/peter-lawford|tytuł=Peter Lawford|opublikowany=Listal|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref> (ur. [[7 września]] [[1923 w filmie|1923]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.rottentomatoes.com/celebrity/peter_lawford/|tytuł=Peter Lawford|opublikowany=Rotten Tomatoes|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref> w [[Londyn]]ie<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20160408000749/http://www.tcm.com/tcmdb/person/109743%7C124097/Peter-Lawford/|tytuł=Overview for Peter Lawford|opublikowany=TCM.com|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref>, zm. [[24 grudnia]] [[1984 w filmie|1984]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20160713052328/http://www.filmstarts.de/personen/98262-Peter-Lawford.html|tytuł=Peter Lawford|opublikowany=FILMSTARTS.de|język=de|data dostępu=2016-07-13}}</ref> w [[Los Angeles]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.mymovies.it/biografia/?a=638|tytuł=Peter Lawford|opublikowany=MYmovies|język=it|data dostępu=2016-07-13}}</ref>) – angielski aktor, członek [[Rat Pack]], były szwagier [[John F. Kennedy|Johna F. Kennedy’ego]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.infoplease.com/biography/var/peterlawford.html|tytuł=Peter Lawford Biography (Actor)|opublikowany=Infoplease|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref>.

== Życiorys ==
=== Wczesne lata ===
Urodził się w [[Londyn]]ie, w Anglii, w rodzinie [[Kościół katolicki|rzymskokatolickiej]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.cinemagia.ro/actori/peter-lawford-18853/|tytuł=Peter Lawford - Actor|opublikowany=CineMagia.ro|język=ro|data dostępu=2016-07-13}}</ref> jako syn brytyjskiego bohatera wojennego - Ernesta Vaughana Aylena<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.csfd.cz/tvurce/29821-peter-lawford/|tytuł=Peter Lawford|opublikowany=ČSFD.cz|język=cs|data dostępu=2016-07-13}}</ref>. Był nieślubnym dzieckiem. Prawdziwym jego ojcem był dowódca arystokrata, porucznik generał sir Sydney Turing Barlow Lawford (1865-1953)<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.geni.com/people/Lieutenant-General-Sir-Sidney-Lawford/6000000003802572574|tytuł=Sidney Turing Barlow Lawford (1865 - 1953) – Genealogy|opublikowany=Geni|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref>. Jego matka May Somerville Aylen (1883-1972)<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=87997753|tytuł=May Somerville Bunny Cooper Aylen Lawford (1883-1972)|opublikowany=findagrave.com|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref> przechodziła gehennę związaną z niewiernością, ale także miała problemy przy porodzie. 9 października 1923 Aylen złożyła pozew o rozwód. Potem wyjechała z Anglii do Francji, gdzie Peter spędził większość swojego dzieciństwa. Nigdy nie został formalnie kształcony. Zamiast tego był szkolony przez guwernantki i wychowawców, a jego edukacja obejmowała korty tenisowe i lekcje baletu.
=== Kariera ===
W wieku siedmiu lat zadebiutował jako Horace w angielskiej komedii ''Biedny stary Bill'' (''Poor Old Bill'', 1931) i dramacie kryminalnym ''Dżentelmen w Paryżu'' (''A Gentleman of Paris'', 1931). Mając 15 lat pojawił się jako Benny Potter w dramacie kryminalnym ''Władca Jeff'' (''Lord Jeff'', 1938) u boku [[Freddie Bartholomew|Freddiego Bartholomewa]], [[Mickey Rooney|Mickeya Rooneya]] i [[Charles Coburn|Charlesa Coburna]]. W czerwcu 1943 MGM z Lawfordem podpisało długoterminowy kontrakt. Jego pierwszą rolą był młody żołnierz John Ashwood II w czasie II wojny światowej w melodramacie wojennym ''White Cliffs of Dover'' (1944) z [[Irene Dunne]]. MGM dało mu jeszcze jedną ważną rolę w ''[[Portret Doriana Graya (film 1945)|Portret Doriana Graya]]'' (''The Picture of Dorian Gray'', 1945). Pierwszą główną rolę otrzymał w filmie ''[[Syn Lassie]]'' (1945), a później wygrał ankietę czytelników magazynu ''Modern Screen'' jako najbardziej popularny aktor w Hollywood w roku 1946, jego fani wysyłali do tysięcy listów tygodniowo. Obok takich aktorów jak [[Clark Gable]] czy [[James Stewart]], został uznany za romantycznego bohatera MGM. W 1946 nakręcił dwa znaczące filmy: ''Cluny Brown'' i ''Dwie siostry z Bostonu'' (''Two Sisters from Boston''). Pojawił się po raz pierwszy u boku [[Frank Sinatra|Franka Sinatry]] w musicalu ''Zdarzyło się w Brooklynie'' (''It Happened in Brooklyn'', 1947). Lawford otrzymał entuzjastyczne recenzje za swoją pracę w filmie, podczas gdy słowa o Sinatrze były letnie.

Lawford został obsadzony w roli Alana A. Dale w musicalu ''[[Robin i 7 gangsterów]]'' (''Robin and the 7 Hoods'', 1964), ale został zastąpiony przez [[Bing Crosby|Binga Crosby]]. Można go było za to zobaczyć w takich filmach jak ''[[Parada wielkanocna]]'' (1948), ''[[Małe kobietki (film 1949)|Małe kobietki]]'' (1949), ''[[Ryzykowna gra (film 1960)|Ocean’s Eleven]]'' (1960), ''[[Najdłuższy dzień]]'' (1962) czy ''Zabić swojego pana'' (''They Only Kill Their Masters'', 1972).

=== Życie prywatne ===
Romansował z kobietami Hollywood, wśród nich były m.in. [[Rita Hayworth]], [[Ava Gardner]], [[June Allyson]], [[Dorothy Dandridge]], [[Lucille Ball]], [[Anne Baxter]], [[Judy Garland]], [[Judy Holliday]] i [[Lana Turner]].

Był czterokrotnie żonaty. 24 kwietnia 1954 poślubił Patricię Kennedy<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.famousfix.com/topic/peter-lawford/dating|tytuł=Peter Lawford - Dating History|opublikowany=FamousFix|język=en|data dostępu=2016-07-13}}</ref> (1924-2006), siostrę prezydenta [[John F. Kennedy|Johna F. Kennedy’ego]] i senatorów [[Robert F. Kennedy|Roberta F. Kennedy’ego]] i [[Ted Kennedy|Edwarda M. Kennedy’ego]]. Mieli czworo dzieci: syna Christophera (ur. 29 marca 1955) oraz trzy córki - Sydney Maleię (ur. 25 sierpnia 1956), Victorię Francis (ur. 4 listopada 1958) i Robin Elizabeth (ur. 2 lipca 1961). Jednak 1 lutego 1966 doszło do rozwodu. 30 października 1971 ożenił się po raz drugi z Mary Rowan, lecz i ten związek zakończył się rozwodem 2 stycznia 1975. Od 25 czerwca 1976 jego żoną była Deborah Gould, lecz w 1977 rozwiódł się. 5 lipca 1984 zawarł związek małżeński z Patricią Seaton, który przetrwał do jego śmierci.

Zmarł 24 grudnia 1984 w Cedars-Sinai Medical Center w [[Los Angeles]] na skutek [[nagłe zatrzymanie krążenia|nagłego zatrzymania krążenia]] w wieku 61 lat<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.nytimes.com/1984/12/25/obituaries/peter-lawford-actor-is-dead-at-61.html|tytuł=PETER LAWFORD, ACTOR, IS DEAD AT 61|opublikowany=NYTimes.com|język=|data dostępu=2016-07-13}}</ref>. Zwłoki skremowano, prochy pochowano w Westwood Village Memorial Park, a następnie usunięto stamtąd, po czym wdowa po aktorze - Patricia Seaton - rozrzuciła je na [[Ocean Spokojny|Oceanie Spokojnym]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=2960|tytuł=Peter Lawford (1923-1984)|opublikowany=Find A Grave|język=en|data dostępu=2016-07-13|archiwum=https://web.archive.org/web/20160920192746/http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=2960|zarchiwizowano=2016-09-20}}</ref>.

== Filmografia ==
* [[1931 w filmie|1931]]: ''Dżentelmen w Paryżu'' (''A Gentleman of Paris'') jako dziecko
* [[1942 w filmie|1942]]: ''Random Harvest'' jako żołnierz
* [[1942 w filmie|1942]]: ''A Yank At Eton'' jako Ronnie Kenvil
* [[1943 w filmie|1943]]: ''Above Suspicion'' jako student
* [[1944 w filmie|1944]]: ''The Canterville Ghost'' jako Anthony de Canterville
* 1944: ''[[Pani Parkington]]'' jako Lord Thornley
* [[1945 w filmie|1945]]: ''[[Portret Doriana Graya (film 1945)|Portret Doriana Graya]]'' (''The Picture of Dorian Gray'') jako David Stone
* [[1945 w filmie|1945]]: ''[[Syn Lassie]]'' (''Son of Lassie'') jako Joe Carraclough
* [[1946 w filmie|1946]]: ''Cluny Brown'' jako Andrew Carmel
* [[1946 w filmie|1946]]: ''Dwie siostry z Bostonu'' (''Two Sisters from Boston'') jako Lawrence
* [[1947 w filmie|1947]]: ''Good News'' jako Tommy Marlowe
* [[1947 w filmie|1947]]: ''My Brother Talks to Horses'' jako John S. Penrose
* [[1948 w filmie|1948]]: ''[[Parada wielkanocna]]'' (''Easter Parade'') jako Jonathan Harrow III
* [[1948 w filmie|1948]]: ''Julia Misbehaves'' jako Ritchie Lorgan
* [[1948 w filmie|1948]]: ''On an Island with You'' jako Lawrence Kingsley
* [[1949 w filmie|1949]]: ''The Red Danube'' jako mjr John „Twingo” McPhimister
* [[1949 w filmie|1949]]: ''[[Małe kobietki (film 1949)|Małe kobietki]]'' (''Little Women'') jako Theodore „Laurie” Laurence
* [[1950 w filmie|1950]]: ''Please Believe Me'' jako Jeremy Taylor
* [[1951 w filmie|1951]]: ''[[Królewskie wesele]]'' (''Royal Wedding'') jako lord John Brindale
* [[1952 w filmie|1952]]: ''The Hour of 13'' jako Nicholas Revel
* [[1953 w filmie|1953]]: ''Rogue's March'' jako kpt. Dion Lenbridge/szeregowy Harry Simms
* [[1959 w filmie|1959]]: ''[[Tak niewielu]]'' (''Never So Few'') jako kpt. Grey Travis
* [[1960 w filmie|1960]]: ''[[Ryzykowna gra (film 1960)|Ocean’s Eleven]]'' jako Jimmy Foster
* [[1960 w filmie|1960]]: ''[[Exodus (film 1960)|Exodus]]'' jako mjr Caldwell
* [[1962 w filmie|1962]]: ''Sergeants 3'' jako Larry Barrett
* [[1962 w filmie|1962]]: ''Advise and Consent'' jako senator Lafe Smith
* [[1962 w filmie|1962]]: ''[[Najdłuższy dzień]]'' (''The Longest Day'') jako lord Lovat - brygadier
* [[1964 w filmie|1964]]: ''Dead Ringer'' jako Tony Collins
* [[1965 w filmie|1965]]: ''Harlow'' jako Paul Bern
* [[1966 w filmie|1966]]: ''The Oscar'' jako Steve Marks
* [[1968 w filmie|1968]]: ''Skidoo'' jako senator
* [[1969 w filmie|1969]]: ''Hook, Line & Sinker'' jako dr Scott Carter
* [[1972 w filmie|1972]]: ''They Only Kill Their Masters'' jako Campbell
* [[1975 w filmie|1975]]: ''Rosebud'' jako lord Carter
* [[1979 w filmie|1979]]: ''Angels Revenge'' jako Burke
* [[1979 w filmie|1979]]: ''Mysterious Island of Beautiful Women'' jako Gordon Duvall
* [[1981 w filmie|1981]]: ''Body and Soul'' jako Big Man
* [[1983 w filmie|1983]]: ''Where Is Parsifal?'' jako Montague Chippendale

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Commonscat|Peter Lawford|Peter Lawford}}

== Bibliografia ==
* {{IMDb|osoba|0492444|Peter Lawford}}
* {{Filmweb|osoba|42895|Peter Lawford}}
* {{NNDB|osoba|686/000031593|Peter Lawford}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lawford, Peter}}
[[Kategoria:Brytyjscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Brytyjscy aktorzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1923]]
[[Kategoria:Zmarli w 1984]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie]]

title: Peter Lawford

Imię i nazwisko: Peter Sydney Vaughn Aylen

Data i miejsce urodzenia: 7 września 1923 · Londyn

Data i miejsce śmierci: 24 grudnia 1984 · Los Angeles

Zawód: aktor

Współmałżonek: Patricia Kennedy · (1954–1966; rozwód) · Mary Rowan · (1971–1975; rozwód) · Deborah Gould · (1976–1977; rozwód) · Patricia Seaton · (1984; jego śmierć)


text:
# Kowarsk
Kowarsk (lit. Kavarskas) – miasto na Litwie, położone w okręgu uciańskim, 15 km od Onikszt w rejonie onikszteckim.

title: Kowarsk

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kowarsk
 |nazwa oryginalna             = Kavarskas
 |zdjęcie                      = Kavarskas001.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         = Kavarskas COA.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Kowarska
 |państwo                      = okręg uciański
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2005
 |liczba ludności              = 753
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 381
 |kod pocztowy                 = LT-29021
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 55°26′N 24°55′E
 |commons                      = Category:Kavarskas
 |www                          =
}}
'''Kowarsk''' ([[język litewski|lit.]] ''Kavarskas'') – [[miasto]] na [[Litwa|Litwie]], położone w [[Okręg uciański|okręgu uciańskim]], 15 km od [[Onikszty|Onikszt]] w rejonie onikszteckim.

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IV|516}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w okręgu uciańskim]]

title: KowarskKavarskas

Państwo: Litwa

Okręg: uciański