text:
# Edward Słoński
Edward Słoński (ur. 23 października 1872 w Zapasiszkach, zm. 24 lipca 1926 w Warszawie) – polski poeta i prozaik.

## Zarys biograficzny
Edward Słoński urodził się w Zapasiszkach w powiecie drysieńskim (obecnie Paszeńki na Białorusi). Syn Edwarda Słońskiego i Moniki Grzymałowskiej.
Pobierał nauki w Kazaniu, Wilnie i Warszawie, uzyskując zawód dentysty. Był działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej. Za działalność socjalistyczną był zsyłany już w XIX w., potem wielokrotnie aresztowany i więziony w Cytadeli.
Na początku 1915 roku wstąpił do Legionów Polskich, brał udział w wojnie z bolszewikami. Do 1921 roku służył w Wojsku Polskim.
Następnie porzucił swój wyuczony zawód na rzecz pracy literackiej i wydawniczej.
Po ciężkiej chorobie zmarł w biedzie i zapomnieniu w wieku 54 lat w swoim mieszkaniu przy ul. Pięknej w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 233-1-7/8).

## Twórczość
Podczas I wojny światowej tworzył poezję patriotyczną związaną z Legionami. Napisał wówczas popularne wiersze: Ta, co nie zginęła (1914), Idzie żołnierz borem lasem... (1916), Już ją widzieli idącą (1917) oraz Wojenko, wojenko (1917).
W swej twórczości literackiej nawiązywał do romantyzmu, zachęcał do rewolucyjnych przemian społecznych.
Pisał również książki dla dzieci i młodzieży.

## Ważniejsze prace
- Dla mojej Pani 1898
- Z wiosennych dum 1898
- Poezye 1899
- Obłąkany niewydany poemat napisany w 1899 roku
- Poematy: Pieśń, Mary[7] 1901
- Do Boga poemat 1901
- Noc 1902
- Wiesio 1903
- Okruchy 1904
- Pieśń nad pieśniami[8] 1904
- Fragmenty 1905
- Bezimieńce - opowiadania dzisiejsze 1907
- Przebudzenie 1907
- Jeszczem wciąż pełen wiosny 1909
- Z pod szronu[9] 1910
- W więzieniu[10] nowele 1911
- Partia romans rewolucyjny 1911
- Wybór Poezyi 1911
- Powrót 1913
- Niezżęty Kłos[11] 1913
- Jak to na wojence... opowiadania dla dzieci 1915–1916
- Bajka o Białym Orle[12] 1918
- Wybór Poezyi - Ta, co nie zginęła...[13] 1918
- Na progu Polski 1921

title: Edward Słoński

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Edward Słoński
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Edward Słoński, portrait 2.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[23 października]] [[1872]]
 |miejsce urodzenia     = Zapasiszki
 |data śmierci          = [[24 lipca]] [[1926]]
 |miejsce śmierci       = [[Warszawa]]
 |narodowość            = polska
 |język                 = polski
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      =
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Edward Słoński
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Edward Słoński''' (ur. [[23 października]] [[1872]] w [[Paszeńki|Zapasiszkach]], zm. [[24 lipca]] [[1926]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski [[poeta]] i [[proza]]ik.

== Zarys biograficzny ==
[[Plik:Edward Słoński, portrait.jpg|thumb|200px|Edward Słoński, 1909.]]
[[Plik:Edward Słoński, portrait in military uniform.jpg|thumb|200px|Edward Słoński w mundurze wojskowym, 1920.]]
Edward Słoński urodził się w [[Paszeńki|Zapasiszkach]]<ref>{{SgKP|XIV|397|Zapasiszki}}</ref> w [[Powiat drysieński|powiecie drysieńskim]] (obecnie Paszeńki na [[Białoruś|Białorusi]]). Syn Edwarda Słońskiego i Moniki Grzymałowskiej<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.wielcy.pl/psb_szukani.php?tom=39|tytuł=Poszukiwane koligacje dla tomu 39. Polskiego Słownika Biograficznego|data dostępu=2010-06-16}}</ref><ref>[http://kresy24.pl/wp-content/uploads/2012/06/magazyn-12_small.pdf Krystyna Starczak-Kozłowska - ''Ta, co nie zginęła... O moim dziadku Edwardzie Słońskim, poecie legionowym''], Magazyn Polski, nr 12 (75) grudzień 2011, str 19-23</ref>.

Pobierał nauki w [[Kazań|Kazaniu]], [[Wilno|Wilnie]] i [[Warszawa|Warszawie]], uzyskując zawód [[Dentysta|dentysty]]. Był działaczem [[Polska Partia Socjalistyczna|Polskiej Partii Socjalistycznej]]. Za działalność socjalistyczną był zsyłany już w XIX w., potem wielokrotnie aresztowany i więziony w [[Cytadela Warszawska|Cytadeli]].

Na początku 1915 roku wstąpił do [[Legiony Polskie 1914-1918|Legionów Polskich]], brał udział w wojnie z bolszewikami. Do 1921 roku służył w Wojsku Polskim<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.rp.pl/artykul/298322.html|tytuł=Ogniwo Edwarda Słońskiego|data dostępu=2013-06-27}}</ref>.

Następnie porzucił swój wyuczony zawód na rzecz pracy literackiej i wydawniczej.

Po ciężkiej chorobie zmarł w biedzie i zapomnieniu w wieku 54 lat w swoim mieszkaniu przy ul. Pięknej w Warszawie. Został pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 233-1-7/8)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=45677|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=EDWARD SŁOŃSKI|data dostępu=2020-04-15}}</ref>.

== Twórczość ==
Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] tworzył poezję patriotyczną związaną z [[Legiony Polskie 1914-1918|Legionami]]. Napisał wówczas popularne wiersze: ''Ta, co nie zginęła''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Ta, co nie zginęła... |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/ta-co-nie-zginela,NzczNzU1NzA/0/#info:metadata}}</ref> ([[1914]]), ''Idzie żołnierz borem lasem...'' ([[1916]]), ''Już ją widzieli idącą'' ([[1917]]) oraz ''Wojenko, wojenko'' ([[1917]]).

W swej twórczości literackiej nawiązywał do [[romantyzm]]u, zachęcał do rewolucyjnych przemian społecznych.

Pisał również książki dla dzieci i młodzieży.

== Ważniejsze prace ==
{{sekcja stub}}
* ''Dla mojej Pani'' [[1898]]
* ''Z wiosennych dum'' [[1898]]
* ''Poezye'' [[1899]]
* ''Obłąkany'' niewydany poemat napisany w [[1899]] roku
* ''Poematy: Pieśń, Mary''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Poematy, wyd. 1901 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/poematy,NzY4MDgzODU/6/#info:metadata}}</ref> [[1901]]
* ''Do Boga'' poemat [[1901]]
* ''Noc'' [[1902]]
* ''Wiesio'' [[1903]]
* ''Okruchy'' [[1904]]
* ''Pieśń nad pieśniami''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Pieśń nad pieśniami, wyd. 1904 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/piesn-nad-piesniami,NzMxMzE4MTE/4/#info:metadata}}</ref> [[1904]]
* ''Fragmenty'' [[1905]]
* ''Bezimieńce - opowiadania dzisiejsze'' [[1907]]
* ''Przebudzenie'' [[1907]]
* ''Jeszczem wciąż pełen wiosny'' [[1909]]
* ''Z pod szronu''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Z pod szronu, wyd. 1910 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/z-pod-szronu,NzY4MDgzODg/8/#info:metadata}}</ref> [[1910]]
* ''W więzieniu''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = W więzieniu, wyd. 1925 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/w-wiezieniu,NTU3NzI5Njc/6/#info:metadata}}</ref> nowele [[1911]]
* ''Partia'' romans rewolucyjny [[1911]]
* Wybór Poezyi 1911
* Powrót 1913
* Niezżęty Kłos<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Niezżęty kłos, wyd. 2, 1914 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/niezzety-klos,NzY4MDgzODI/8/#info:metadata}}</ref> 1913
* ''Jak to na wojence...'' opowiadania dla dzieci [[1915]]–[[1916]]
* ''Bajka o Białym Orle''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Bajka o białym orle, wyd. 1918 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/bajka-o-bialym-orle,MTQwODA4MzM/10/#info:metadata}}</ref> [[1918]]
* ''Wybór Poezyi - Ta, co nie zginęła...''<ref>{{Cytuj |autor = Edward Słoński |tytuł = Wybór poezyi : ta co nie zginęła, wyd. 1918 |data = |data dostępu = 2018-04-17 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/wybor-poezyi-ta-co-nie-zginela,NzMxMzE4MTI/2/#info:metadata}}</ref> [[1918]]
* ''Na progu Polski'' [[1921]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://histmag.org/Edward-Slonski-autor-najpopularniejszego-wiersza-polskiego-okresu-I-wojny-swiatowej-9873 Paweł Mielczarek - ''Edward Słoński – autor najpopularniejszego wiersza polskiego okresu I wojny światowej'']

== Linki zewnętrzne ==
{{wikiźródła|Autor:Edward Słoński (syn)|zbiór prac Edwarda Słońskiego|tekst=nie}}
{{Wikicytaty|dopełniacz=z pisarza}}
* {{Wolnelektury-autor|Edwarda Słońskiego|edward-slonski}}
* [https://polona.pl/search/?query=edward_s%C5%82o%C5%84ski&filters=creator:%22S%C5%82o%C5%84ski,_Edward_(1872--1926)%22,creator:%22S%C5%82o%C5%84ski,_Edward_(1872--1926)_S%C5%82owa%22,creator:%22S%C5%82o%C5%84ski,_Edward_(1872--1926)_Autor%22,public:1,hasTe Utwory Edwarda Słońskiego] w serwisie [https://polona.pl/ Polona.pl]
* [https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/edward-slonski-1872-1926-polski-poeta-i-pisarz Edward Słoński], Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-04-12].

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Słoński, Edward}}
[[Kategoria:Pisarze Młodej Polski]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Warszawą]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej]]
[[Kategoria:Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego]]
[[Kategoria:Polscy poeci]]
[[Kategoria:Polscy prozaicy]]
[[Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1872]]
[[Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Zmarli w 1926]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918]]

title: Edward Słoński

Data i miejsce urodzenia: 23 października 1872 · Zapasiszki

Data i miejsce śmierci: 24 lipca 1926 · Warszawa

Narodowość: polska

Język: polski


text:
# Sielichowo (kłokowskoje sielskoje posielenije)
Sielichowo (ros. Селихово) – wieś (dieriewnia) w Rosji, w obwodzie twerskim, w rejonie torżockim. W 2010 liczyła 4 mieszkańców.

wikiname: plwiki

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sielichowo
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Селихово}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód twerski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon torżocki|torżocki]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 4
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 57° 1′ 8.01″ N, 35° 13′ 29.49″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Sielichowo''' ({{w języku|ru|Селихово}}) – wieś (dieriewnia) w [[Rosja|Rosji]], w [[obwód twerski|obwodzie twerskim]], w [[rejon torżocki|rejonie torżockim]]. W 2010 liczyła 4 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/tverskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu twerskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w obwodzie twerskim]]

title: SielichowoСелихово

Państwo: Rosja

Obwód: twerski

Rejon: torżocki

Populacja (2010) · • liczba ludności: · 4


text:
# Strategia wyjścia
Strategia wyjścia – strategia likwidacji udziałów/akcji przeprowadzana przez fundusz venture capital lub fundusz private equity zgodnie z planem osiągnięcia jak najwyższego zwrotu.
Należą do niej: sprzedaż na rzecz inwestora branżowego, odpisy, spłata udziałów/akcji/pożyczek uprzywilejowanych, sprzedaż na rzecz innego inwestora kapitału podwyższonego ryzyka, sprzedaż na rzecz instytucji finansowej oraz sprzedaż w drodze oferty publicznej (łącznie z pierwszą ofertą publiczną).

title: Strategia wyjścia

wikitext:
'''Strategia wyjścia''' – strategia likwidacji [[Udział (prawo)|udziałów]]/[[Akcja (finanse)|akcji]] przeprowadzana przez fundusz [[venture capital]] lub fundusz [[private equity]] zgodnie z planem osiągnięcia jak najwyższego zwrotu.

Należą do niej: sprzedaż na rzecz [[inwestor]]a branżowego, odpisy, spłata udziałów/akcji/pożyczek uprzywilejowanych, sprzedaż na rzecz innego inwestora kapitału podwyższonego ryzyka, sprzedaż na rzecz [[instytucja finansowa|instytucji finansowej]] oraz sprzedaż w drodze [[oferta publiczna|oferty publicznej]] (łącznie z pierwszą ofertą publiczną)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) | czasopismo = Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | strony = 28 | url = http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2008:214:0003:0047:pl:PDF}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Inwestycje]]


text:
# Amir Sjarifuddin
Amir Sjarifuddin Harahap (ur. 27 kwietnia 1907 w Medan, zm. 19 grudnia 1948 w Surakarcie) – indonezyjski socjalistyczny polityk i działacz niepodległościowy. Drugi premier Republiki Indonezji (1947–1948), minister informacji (1945–1946) oraz minister obrony (1945–1948).

## Życiorys
Wraz z powołaniem pierwszego rządu Republiki Indonezji Amir Sjarifuddin objął tekę ministra informacji. W tym czasie był on przywódcą Partii Socjalistycznej, która później połączyła się z Partią Komunistyczną. W następnych rządach kierował on kolejno Ministerstwem Bezpieczeństwa i Ministerstwem Obrony Narodowej. W lipcu 1947 r. objął funkcję premiera. Pełnił ją do stycznia 1948 r.
Przejściowe niepowodzenia związane z walką o niepodległość przeciwko Holandii doprowadziły do wzajemnych oskarżeń wewnątrz rady ministrów. W wyniku nacisków Sjarifuddin podał się do dymisji. Na czele nowego rządu stanął Mohammad Hatta.
We wrześniu 1948 r. w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach, w zlokalizowanym na Jawie mieście Madiun doszło do wystąpienia zbrojnego przeciwko dominacji sił prawicowych w rządzie. Zostało on krwawo stłumione, zaś czołowi działacze komunistyczni i socjalistyczni, wśród nich Sjarifuddin, zostali uwięzieni i straceni.

title: Amir Sjarifuddin

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Amir Sjarifuddin Harahap
 | grafika             = Amir Sjarifoeddin.jpg
 | opis grafiki        = Amir Sjarifuddin (1947)
 | data urodzenia      = 27 kwietnia 1907
 | miejsce urodzenia   = [[Medan]]
 | data śmierci        = 19 grudnia 1948
 | miejsce śmierci     = [[Surakarta]]
 | funkcja             = Premier Indonezji
 | partia              = [[Partia Socjalistyczna (Indonezja)|Partia Socjalistyczna]]
 | od                  = 3 lipca 1947
 | do                  = 29 stycznia 1948
 | poprzednik          = [[Sutan Syahrir]]
 | następca            = [[Mohammad Hatta]]
 | commons             =
 | quote               =
 | news                =
}}

'''Amir Sjarifuddin Harahap''' (ur. [[27 kwietnia]] [[1907]] w [[Medan]], zm. [[19 grudnia]] [[1948]] w [[Surakarta|Surakarcie]]) – [[Indonezja|indonezyjski]] [[Socjalizm|socjalistyczny]] polityk i działacz niepodległościowy. Drugi premier Republiki Indonezji (1947–1948), minister informacji (1945–1946) oraz minister obrony (1945–1948)<ref>A. Vickers, ''A History of Modern Indonesia'', Cambridge University Press 2005, s. 86 {{Lang|en}}.</ref>.

== Życiorys ==
Wraz z powołaniem pierwszego rządu Republiki Indonezji Amir Sjarifuddin objął tekę ministra informacji. W tym czasie był on przywódcą [[Partia Socjalistyczna (Indonezja)|Partii Socjalistycznej]], która później połączyła się z [[Komunistyczna Partia Indonezji|Partią Komunistyczną]]. W następnych rządach kierował on kolejno Ministerstwem Bezpieczeństwa i Ministerstwem Obrony Narodowej. W lipcu 1947 r. objął funkcję premiera. Pełnił ją do stycznia 1948 r<ref>{{Cytuj |tytuł = Countries I |data dostępu = 2025-02-27 |opublikowany = rulers.org |url = https://rulers.org/ruli.html#indonesia}}</ref>.

Przejściowe niepowodzenia związane z [[Indonezyjska Rewolucja Narodowa|walką o niepodległość]] przeciwko Holandii doprowadziły do wzajemnych oskarżeń wewnątrz rady ministrów. W wyniku nacisków Sjarifuddin podał się do dymisji. Na czele nowego rządu stanął [[Mohammad Hatta]].

We wrześniu 1948 r. w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach, w zlokalizowanym na Jawie mieście [[Madiun]] doszło do wystąpienia zbrojnego przeciwko dominacji sił prawicowych w rządzie. Zostało on krwawo stłumione, zaś czołowi działacze komunistyczni i socjalistyczni, wśród nich Sjarifuddin, zostali uwięzieni i straceni<ref>W. Góralski, ''Dylematy Azji Południowo-Wschodniej'', Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1983, s. 36 {{Lang|pl}}.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sjarifuddin, Amir}}
[[Kategoria:Indonezyjscy ministrowie obrony]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Medanie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Surakartą]]
[[Kategoria:Premierzy Indonezji]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Zmarli w 1948]]

title: Amir Sjarifuddin Harahap

Data i miejsce urodzenia: 27 kwietnia 1907 · Medan

Data i miejsce śmierci: 19 grudnia 1948 · Surakarta

Okres: od 3 lipca 1947 · do 29 stycznia 1948

Przynależność polityczna: Partia Socjalistyczna

Poprzednik: Sutan Syahrir

Następca: Mohammad Hatta


text:
# Stefan Gałyński
Stefan Gałyński (ur. 26 stycznia 1896 w Szczakowej, zm. 14 marca 1970) – podpułkownik audytor Wojska Polskiego, działacz emigracyjny, minister Rządu RP na uchodźstwie.

## Życiorys
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich, do grudnia 1917 służył w 3 pułku piechoty, następnie w Sądzie Polowym Legionów. W lutym 1918 internowany, w listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, w 1922 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1928 awansowany do stopnia majora. Pełnił służbę w Departamencie Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych. 5 grudnia 1930 Prezydent RP mianował go sędzią orzekającym w wojskowych sądach okręgowych, a minister spraw wojskowych przeniósł z Dep. Sprawiedliwości MSWojsk. do Wojskowego Sądu Okręgowego nr I w Warszawie na stanowisko sędziego śledczego. W sierpniu 1931 został przeniesiony do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych.
We wrześniu 1939 przedostał się do Rumunii, gdzie był internowany, następnie przekazany władzom niemieckim. W latach 1941–1945 przebywał w obozach jenieckich Oflag VI E Dorsten i Oflag VI B Dössel,. Po wojnie pozostał na emigracji. W 1959 został awansowany przez władze RP na uchodźstwie do stopnia pułkownika audytora. Był członkiem III Rady Rzeczypospolitej Polskiej (od 1963), w 1967 został jej przewodniczącym, ale ustąpił z funkcji w lutym 1968 – został bowiem ministrem bez teki w rządzie Aleksandra Zawiszy. Był także członkiem IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej.
Jego żoną była Maria Gałyńska. Oboje zostali pochowani na Cmentarzu South Ealing w Londynie (13GJJ).

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 19 marca 1970)[7]
- Krzyż Niepodległości (12 maja 1931)[8][9]
- Krzyż Walecznych (trzykrotnie)[9]
- Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[10][9]

title: Stefan Gałyński

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Stefan Gałyński
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = PL Epolet pplk.svg
 |stopień             = podpułkownik audytor
 |data urodzenia      = 26 stycznia 1896
 |miejsce urodzenia   = [[Szczakowa]]
 |data śmierci        = 14 marca 1970
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png|20px]] [[Armia Austro-Węgier]]
[[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja            = [[Plik:Orzełek legionowy.svg|20px]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legiony Polskie]]
 |jednostki           = [[Wojskowy Sąd Okręgowy Nr I]]
[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]
 |stanowiska          = sędzia śledczy
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]]
[[II wojna światowa]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OOP|KKO}} {{order|KN|KN}} {{order|KW|3}} {{order|KZ|IIRPZ}}
 |commons             =
}}
'''Stefan Gałyński''' (ur. [[26 stycznia]] [[1896]] w [[Szczakowa|Szczakowej]], zm. [[14 marca]] [[1970]]) – [[podpułkownik]] [[Audytor (sędzia wojskowy)|audytor]] [[Wojsko Polskie|Wojska Polskiego]], działacz emigracyjny, minister [[Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie|Rządu RP na uchodźstwie]].

== Życiorys ==
W sierpniu 1914 wstąpił do [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]], do grudnia 1917 służył w [[3 Pułk Piechoty (LP)|3 pułku piechoty]], następnie w Sądzie Polowym Legionów. W lutym 1918 internowany, w listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, w 1922 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1928 awansowany do stopnia majora. Pełnił służbę w [[Departament Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych|Departamencie Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych]]{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=695}}. 5 grudnia 1930 Prezydent RP mianował go sędzią orzekającym w wojskowych sądach okręgowych, a minister spraw wojskowych przeniósł z Dep. Sprawiedliwości MSWojsk. do [[Wojskowy Sąd Okręgowy Nr I|Wojskowego Sądu Okręgowego nr I]] w Warszawie na stanowisko sędziego śledczego{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 90, 93}}. W sierpniu 1931 został przeniesiony do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 237}}{{odn|Rocznik Oficerski|1932|s=309, 429}}.

We wrześniu 1939 przedostał się do [[Rumunia|Rumunii]], gdzie był internowany, następnie przekazany władzom niemieckim. W latach 1941–1945 przebywał w obozach jenieckich Oflag VI E Dorsten i [[Oflag VI B Dössel]],. Po wojnie pozostał na emigracji. W 1959 został awansowany przez władze RP na uchodźstwie do stopnia [[pułkownik]]a audytora<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Lista oficerów Polskich Sił Zbrojnych według awansów dokonanych na uchodźstwie | czasopismo = [[Dziennik Ustaw|Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej]] | strony = 14 | data = Nr 4 z 30 czerwca 1969 | url = http://eprints.hist.pl/302/1/1969-06-30_nr4.pdf}}</ref>. Był członkiem [[III Rada Rzeczypospolitej Polskiej|III Rady Rzeczypospolitej Polskiej]] (od 1963), w 1967 został jej przewodniczącym, ale ustąpił z funkcji w lutym 1968 – został bowiem ministrem bez teki w [[Rząd Aleksandra Zawiszy|rządzie Aleksandra Zawiszy]]. Był także członkiem [[IV Rada Rzeczypospolitej Polskiej|IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej]].
[[Plik:Grób Marii i Stefana Gałyńskich.jpg|mały|322x322px|Grób Marii i Stefana Gałyńskich]]
Jego żoną była [[Maria Gałyńska]]. Oboje zostali pochowani na [[Cmentarz South Ealing w Londynie|Cmentarzu South Ealing w Londynie]] (13GJJ)<ref>{{Cytuj |tytuł = Opracowanie stanu zachowania grobów rządowych w Wielkiej Brytanii |data dostępu = 2023-04-18 |opublikowany = Fundacja "Pomoc Polakom na Wschodzie" im. Jana Olszewskiego |url = https://pol.org.pl/publikacje/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (pośmiertnie, 19 marca 1970)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski | czasopismo = [[Dziennik Ustaw|Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej]] | strony = 3 | data = Nr 1 z 14 kwietnia 1970 | url = http://eprints.hist.pl/305/1/1970-04-14_nr1.pdf}}</ref>
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] (12 maja 1931)<ref>{{Monitor Polski|1931|111|163}} „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.</ref>{{odn|Rocznik Oficerski|1932|s=309}}
* [[Krzyż Walecznych]] (trzykrotnie){{odn|Rocznik Oficerski|1932|s=309}}
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (10 listopada 1928)<ref>[https://dziennikustaw.gov.pl/M1928260063401.pdf M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634] „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.</ref>{{odn|Rocznik Oficerski|1932|s=309}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2019-09-07 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{Cytuj książkę|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}|tytuł=Rocznik Oficerski 1923|wydawca=[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]|miejsce=Warszawa|data=1923|url=http://www.wbc.poznan.pl/publication/108145}}
* {{Cytuj książkę|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}|tytuł=Rocznik Oficerski 1924|wydawca=[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]|miejsce=Warszawa|data=1924|url= http://www.wbc.poznan.pl/publication/42263}}
* {{Cytuj książkę|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski|1928}}|tytuł=Rocznik Oficerski 1928|wydawca=[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]|miejsce=Warszawa|data=1928|url= http://www.wbc.poznan.pl/publication/42533}}
* {{Cytuj książkę|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski|1932}}|tytuł=Rocznik Oficerski 1932|wydawca=[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]|miejsce=Warszawa|data=1932|url= http://www.wbc.poznan.pl/publication/42817}}
* {{cytuj stronę|url=https://zolnierze-niepodleglosci.pl/%C5%BCo%C5%82nierz/191025/|tytuł=Stefan Gałyński|opublikowany=zolnierze-niepodleglosci.pl|data dostępu=2022-06-02}}
* Romuald Turkowski ''Parlamentaryzm polski na uchodźstwie 1945–1972'', wyd. Warszawa 2001.

{{Rząd Aleksandra Zawiszy}}

{{SORTUJ:Gałyński, Stefan}}
[[Kategoria:Członkowie III Rady Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Członkowie IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Jeńcy Oflagu VI E Dorsten]]
[[Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczakowej]]
[[Kategoria:Majorowie audytorzy II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu South Ealing w Londynie]]
[[Kategoria:Polscy ministrowie emigracyjni]]
[[Kategoria:Pułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Zmarli w 1970]]
[[Kategoria:Żołnierze piechoty Legionów Polskich]]
[[Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Rumunii w czasie II wojny światowej]]
[[Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej]]

title: Stefan Gałyński

Data i miejsce urodzenia: 26 stycznia 1896 · Szczakowa

Siły zbrojne: Armia Austro-Węgier · Wojsko Polskie

Formacja: Legiony Polskie

Jednostki: Wojskowy Sąd Okręgowy Nr I · Ministerstwo Spraw Wojskowych

Stanowiska: sędzia śledczy

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · II wojna światowa


text:
# Zbigniew Karpowicz
Zbigniew Karpowicz (ur. 11 grudnia 1932 w Łodzi) – polski operator filmowy oraz reżyser filmów dokumentalnych, wykładowca akademicki, profesor sztuki filmowej.

## Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi (dyplom w 1959 roku). W latach 1969–1972 wykładał w Cairo Higher Cinema Institute w Kairze. Po powrocie do kraju, od 1972 roku jest wykładowcą na Wydziale Operatorskim i Realizacji łódzkiej "Filmówki", gdzie w 1995 roku otrzymał tytuł profesora sztuki filmowej. Od 1968 roku należy do Stowarzyszenia Filmowców Polskich, gdzie w latach 2007-2011 zasiadał w Zarządzie Głównym. Ponadto w latach 1963-1982 był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.
Jako operator i reżyser, w latach 1955-1995 był związany z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie, gdzie zrealizował ponad 90 filmów dokumentalnych. Był również członkiem zespołu operatorów Polskiej Kroniki Filmowej. Jako pilot szybowcowy, zajmował się tematyką zdjęć lotniczych, konstruując urządzenia służące do ich wykonywania.

## Nagrody i odznaczenia
- z zespołem operatorów Polskiej Kroniki Filmowej:
  - 1958 - II nagroda na III Międzynarodowej Wystawie Aktualności Filmowych w Wenecji
  - 1962 - Grand Prix w kategorii aktualności filmowych na XV Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes
  - 1963 - Złote Wrota za najlepsze zdjęcia na VI Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco
  - 1965 - I nagroda w kategorii kronik filmowych na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen
- indywidualne:
  - 1965 - Nagroda I stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki za całokształt osiągnięć
  - 1980 - Dyplom i Medal Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za 25 lat pracy dziennikarskiej
  - 1985 - Brązowa odznaka "Zasłużony Pracownik WFD"
  - 2005 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  - 2015 - Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich

## Filmografia (filmy fabularne)
- Sprawa pilota Maresza (1958) - współpraca operatorska
- Kulig (1968) - zdjęcia

title: Zbigniew Karpowicz

wikitext:
{{Filmowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Zbigniew Karpowicz
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[11 grudnia]] [[1932]]
 |miejsce urodzenia         = [[Łódź]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[operator filmowy|operator]], [[reżyser]], [[scenarzysta]] filmowy, wykładowca akademicki
 |współmałżonek             =
 |lata aktywności           = od 1955
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KO}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Zbigniew Karpowicz''' (ur. [[11 grudnia]] [[1932]] w [[Łódź|Łodzi]]) – polski [[operator filmowy]] oraz [[reżyser]] [[film dokumentalny|filmów dokumentalnych]], wykładowca akademicki, [[profesor]] [[film|sztuki filmowej]].

== Życiorys ==
Ukończył studia na [[Wydział Operatorski i Realizacji Telewizyjnej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi|Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi]] (dyplom w 1959 roku). W latach 1969–1972 wykładał w Cairo Higher Cinema Institute w [[Kair]]ze. Po powrocie do kraju, od 1972 roku jest wykładowcą na Wydziale Operatorskim i Realizacji łódzkiej "Filmówki", gdzie w 1995 roku otrzymał tytuł profesora sztuki filmowej. Od 1968 roku należy do [[Stowarzyszenie Filmowców Polskich|Stowarzyszenia Filmowców Polskich]], gdzie w latach 2007-2011 zasiadał w Zarządzie Głównym. Ponadto w latach 1963-1982 był członkiem [[Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich|Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich]].

Jako operator i reżyser, w latach 1955-1995 był związany z [[Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych|Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie]], gdzie zrealizował ponad 90 filmów dokumentalnych. Był również członkiem zespołu operatorów [[Polska Kronika Filmowa|Polskiej Kroniki Filmowej]]. Jako pilot [[Szybowiec|szybowcowy]], zajmował się tematyką [[Aerofotografia|zdjęć lotniczych]], konstruując urządzenia służące do ich wykonywania.

== Nagrody i odznaczenia==
* '''z zespołem operatorów Polskiej Kroniki Filmowej:'''
** 1958 - II nagroda na III Międzynarodowej Wystawie Aktualności Filmowych w [[Wenecja|Wenecji]]
** 1962 - Grand Prix w kategorii aktualności filmowych na [[Festiwal Filmowy w Cannes|XV Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes]]
** 1963 - Złote Wrota za najlepsze zdjęcia na VI [[Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Francisco|Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Francisco]]
** 1965 - I nagroda w kategorii kronik filmowych na [[Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen|Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen]]
* '''indywidualne:'''
** 1965 - Nagroda I stopnia [[Ministerstwo Kultury i Sztuki (PRL)|Ministerstwa Kultury i Sztuki]] za całokształt osiągnięć
** 1980 - Dyplom i Medal Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za 25 lat pracy dziennikarskiej
** 1985 - Brązowa odznaka "Zasłużony Pracownik WFD"
** 2005 - [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]]
** 2015 - Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich

== Filmografia (filmy fabularne) ==
* ''[[Sprawa pilota Maresza]]'' (1958) - współpraca operatorska
* ''[[Kulig (film)|Kulig]]'' (1968) - zdjęcia

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmpolski|osoba|1121864|Zbigniew Karpowicz}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Karpowicz, Zbigniew}}
[[Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi]]
[[Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich]]
[[Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Filmowców Polskich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Operatorzy filmowi związani z Łodzią]]
[[Kategoria:Polscy operatorzy filmowi]]
[[Kategoria:Polscy reżyserzy filmów dokumentalnych]]
[[Kategoria:Polscy scenarzyści filmowi]]
[[Kategoria:Polscy szybownicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Wykładowcy Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi]]

title: Zbigniew Karpowicz

Data i miejsce urodzenia: 11 grudnia 1932 · Łódź

Zawód: operator, reżyser, scenarzysta filmowy, wykładowca akademicki


text:
# Łucyna (wieś)
Łucyna (także Łuczyna; czes. Lučina) – wieś gminna w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Frydek-Mistek w Czechach, w granicach Śląska Cieszyńskiego. Obszar 7,44 km², z czego ponad 2 km² to powierzchnia zbiornika wodnego Žermanice. Gmina obejmuje jego zachodni brzeg i jest nastawiona typowo pod turystykę. Posiada liczne kąpieliska, restauracje, a także kempingi.

## Ludność
W 2001 w miejscowości mieszkało 1139 osób, z czego 1036 (90,96%) stanowili Czesi, 49 (4,3%) Morawianie, 27 (2,4%) Słowacy, 7 (0,6%) Ślązacy, 5 (0,4%) Polacy, 3 (0,4%) Ukraińcy. Osoby wierzące stanowiły 46%, w tym katolicy 39,3%.

## Historia
Powstanie gminy ma ścisły związek z budową żermanickiej zapory na Łucynie. Woda miała zalać znaczny obszar dwóch ówczesnych gmin: Szobiszowic i Domasławic Dolnych. Łucyna została założona 8 stycznia 1956 r. w wyniku przesiedleń z obszaru zalewowego, które też weszło w skład nowo powstałej wsi wraz z terenami oddzielonymi wodami zbiornika od swoich macierzystych dwóch wcześniej wymienionych gmin.

title: Łucyna (wieś)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Łucyna
 |nazwa oryginalna                = Lučina
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = CZE Lučina Obecní úřad.jpg
 |opis zdjęcia                    = Urząd gminy
 |alt zdjęcia                     = Zdjęcie przedstawia fasadę budynku. Elewacja jest długa, z prostokątnymi oknami bez podziałów. Jedyną jej dekorację stanowi balkon nad wejściem. W dachu jest długa facjata, prawie na długość całego budynku. Pośrodku niej jest zaznaczony konturem trójkątny szczyt z zegarem. Przed budynkiem jest pusty plac pokryty asfaltem.
 |herb                            = Lucina znak.svg
 |flaga                           = Lucina flag.svg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj morawsko-śląski
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Frydek-Mistek|Frydek-Mistek]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Śląsk Czeski|Śląsk]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = starosta
 |zarządzający                    = Soňa Blahutová (2012)
 |powierzchnia                    = 7,44 km²
 |rok                             = 2015
 |liczba ludności                 = 1282<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.mvcr.cz/soubor/pocty-obyvatel-v-obcich-pocet-obcane-leden15-b-xls.aspx| tytuł = Informativní počet občanů v ČR ve všech obcích, v obcích 3. typu a v městských částech | data dostępu = 2015-04-08 | autor = Český statistický úřad| opublikowany = Ministerstvo vnitra České republiky| praca = Počty obyvatel v obcích| data = 2015-01-01| język = cs}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 739 39
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 2
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 1
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 2
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj morawsko-śląski
 |współrzędne                     = 49°42′51″N 18°27′0″E
 |commons                         = Category:Lučina (Frýdek-Místek District)
 |www                             = http://www.lucina.cz/
}}
'''Łucyna'''<ref>{{Cytuj stronę |url=http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zmiany_egzonimow/zmiany_egzonimow_na_78_posiedzeniu.pdf |tytuł=Zmiany wprowadzone na 78. posiedzeniu Komisji (27 marca 2013 roku) |data dostępu=2013-04-18 |archiwum=https://web.archive.org/web/20131007064117/http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zmiany_egzonimow/zmiany_egzonimow_na_78_posiedzeniu.pdf |zarchiwizowano=7 października 2013 }}</ref> (także ''Łuczyna''<ref>''Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I'', 2009 [https://web.archive.org/web/20121030030856/http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf Publikacja w formacie PDF]</ref>; [[język czeski|czes.]] Lučina) – [[wieś|wieś gminna]] w [[Kraj morawsko-śląski|kraju morawsko-śląskim]], w [[powiat Frydek-Mistek|powiecie Frydek-Mistek]] w [[Czechy|Czechach]], w granicach Śląska Cieszyńskiego. Obszar 7,44 km², z czego ponad 2 km² to powierzchnia [[zbiornik wodny Žermanice|zbiornika wodnego Žermanice]]. Gmina obejmuje jego zachodni brzeg i jest nastawiona typowo pod turystykę. Posiada liczne kąpieliska, restauracje, a także [[kemping]]i.

== Ludność ==
W 2001 w miejscowości mieszkało 1139 osób, z czego 1036 (90,96%) stanowili [[Czesi]], 49 (4,3%) [[Morawianie]], 27 (2,4%) [[Słowacy]], 7 (0,6%) [[Ślązacy]], 5 (0,4%) [[Polacy w Czechach|Polacy]], 3 (0,4%) [[Ukraińcy]]. Osoby wierzące stanowiły 46%, w tym [[Kościół łaciński|katolicy]] 39,3%<ref>{{cytuj stronę| url = http://archive.is/20120801190948/http://www.czso.cz/sldb/sldb2001.nsf/obce/598399?OpenDocument  | tytuł = Sčítaní lidu, domů a bytů 2001 | data dostępu = 2010-09-16| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = cs | archiwum = http://archive.is/648j}}</ref>.

== Historia ==
Powstanie gminy ma ścisły związek z budową [[zbiornik wodny Žermanice|żermanickiej zapory]] na [[Łucyna|Łucynie]]. Woda miała zalać znaczny obszar dwóch ówczesnych gmin: [[Szobiszowice (Czechy)|Szobiszowic]] i [[Domasłowice Dolne|Domasławic Dolnych]]. Łucyna została założona 8 stycznia 1956 r. w wyniku przesiedleń z obszaru zalewowego, które też weszło w skład nowo powstałej wsi wraz z terenami oddzielonymi wodami zbiornika od swoich macierzystych dwóch wcześniej wymienionych gmin.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Frydek-Mistek}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Frydek-Mistek]]
[[Kategoria:Śląsk Cieszyński]]

title: ŁucynaLučina

Herb: Flaga

Państwo: Czechy

Kraj: morawsko-śląski

Powiat: Frydek-Mistek

Kraina: Śląsk

Starosta: Soňa Blahutová (2012)


text:
# Alf Liczmański
Alf Liczmański, właśc. Alfons Edmund Liczmański (ur. 10 października 1904 w Gdańsku, zm. 20 marca 1940 w Granicznej Wsi) – gdański działacz polonijny, nauczyciel, harcmistrz.

## Młodość
Był jedynym synem Teofili i Stanisława Liczmańskich. Ojciec, z zawodu krawiec, był działaczem narodowym jeszcze przed I wojną światową, matka również pracowała w polonijnych organizacjach kobiecych.
Ukończył w 1924 Gimnazjum Piotra i Pawła (w budynku obecnego I LO w Gdańsku). Następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Gdańskiej Politechniki (wówczas Technische Hochschule), które był zmuszony przerwać z przyczyn materialnych, nie uzyskując dyplomu. Już jako uczeń brał udział w tajnych zbiórkach działającego od 1917 Towarzystwa Filaretów. Grał na skrzypcach, z pasją fotografował, znał biegle niemiecki, angielski i francuski.
W latach 1927–1936 był nauczycielem w Polskiej Szkole Handlowej w Oliwie, uczył stenografii i kaligrafii. Był aktywnym działaczem polskim, organizatorem wielu patriotycznych imprez polonijnych w Wolnym Mieście Gdańsk.

## Harcerstwo
Ukończył kurs harcerski w Karwi w 1920. Następnie współtworzył 8 sierpnia 1920 roku pierwszą męską drużynę harcerską im. Zygmunta Augusta.
Współorganizator polskiego harcerstwa w Wolnym Mieście Gdańsku. Twórca drużyny harcerskiej im. Zawiszy Czarnego (1930), komendant hufca gdańskiego. Od 1935 komendant Gdańskiej Chorągwi ZHP. Redaktor naczelny harcerskiego pisma „Zewie” (1935–1938).
Propagował działalność harcerstwa gdańskiego na obozach w Polsce i zlotach międzynarodowych – na Węgrzech, w Holandii, Francji, Austrii i Szkocji. Liczne kontakty międzynarodowe ułatwiała mu znajomość języków obcych.
W chwili wybuchu II wojny światowej gdańskie harcerstwo było bardzo prężnie działającą, jedną z najliczniejszych organizacji polonijnych w Wolnym Mieście Gdańsku. Zrzeszało około dwóch tysięcy osób w różnym wieku, od zuchów po dorosłych, działało w polskich szkołach, w poszczególnych dzielnicach: w Śródmieściu, we Wrzeszczu, Brzeźnie, Oliwie, Nowym Porcie, Oruni i Siedlcach, a także w Sopocie, Pszczółkach, Piekle, Trąbkach Wielkich i Ełganowie.

## Śmierć
Działalność harcerska i patriotyczna była skrupulatnie śledzona przez gdańską policję, zwłaszcza po dojściu do władzy Adolfa Hitlera w Niemczech. Komendant gdańskich harcerzy był na czołowym miejscu na liście Polaków przeznaczonych, z chwilą wybuchu wojny, do aresztowania i likwidacji.
Został aresztowany w 1939 i osadzony w więzieniu w Gdańsku. Z więzienia został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Stutthofie. Został jako „wielki i fanatyczny Polak” (to określenie w obozowej kartotece przy jego nazwisku podpatrzyli współwięźniowie), potraktowany w sposób specjalny – wywieziono go do filii obozu w Grenzdorfie (obecnie Graniczna Wieś) i rozstrzelano wczesnym rankiem 20 marca 1940.

## Miejsca pamięci
Jego zwłoki po wojnie zostały ekshumowane, a następnie uroczyście pochowane 14 listopada 1948 na cmentarzu w Gdańsku-Zaspie w Alei Zasłużonych.
Wyrazem pamięci dla działalności Alfa Liczmańskiego było nadanie jego imienia Szkole Podstawowej nr 65 w Gdańsku. Na dziedzińcu szkoły umieszczono pomnik komendanta harcerstwa Gdańskiego dłuta Wiktora Tołkina. Także ulica przy której mieszkał (ówcześnie Jahnstrasse) w Oliwie nosi imię Alfa Liczmańskiego.
11 listopada 2002 roku otwarto w Granicznej Wsi ekspozycję pamięci poświęconą Alfowi Liczmańskiemu, a obok symbolicznej leśnej mogiły przebiega szlak spacerowy jego imienia.
Komenda Hufca ZHP Gdańsk-Śródmieście za swojego bohatera przyjęła Alfa Liczmańskiego.
Imię Alfa Liczmańskiego nosi jeden z gdańskich tramwajów – Pesa Swing o numerze 1038 oraz jacht typu J-80.

## Janina Liczmańska
Żona Janina opiekowała się urodzoną w 1935 córeczką (Regina Maria Liczmańska-Małek) i prowadziła dom. Wraz z dzieckiem opuściła Gdańsk w sierpniu 1939. Przeżyła wojnę w Koronowie i 7 maja 1945 wróciła do Oliwy, pod dawny adres.

## Ordery i odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937)[5]

title: Alf Liczmański

wikitext:
{{Harcerz infobox
 |imię i nazwisko                 = Alf Liczmański
 |przydomek                       =
 |zdjęcie                         = Gdańsk – pomnik Alf Liczmański.jpg
 |opis zdjęcia                    = Pomnik Alfa Liczmańskiego w Gdańsku
 |data urodzenia                  = 10 października 1904
 |miejsce urodzenia               = [[Gdańsk]]
 |data śmierci                    = 20 marca 1940
 |miejsce śmierci                 = [[Grenzdorf|Graniczna Wieś]]
 |stopień harcerski               =
 |stopień instruktorski           = [[harcmistrz]]
 |data przyrzeczenia harcerskiego =
 |nr krzyża harcerskiego          =
 |mianowanie instruktorskie       =
 |nr lilijki instruktorskiej      =
 |organizacja                     = [[Związek Harcerstwa Polskiego]]
 |funkcja                         = [[Komendant chorągwi|komendant]] [[Chorągiew Gdańska ZHP|Gdańskiej Chorągwi Harcerzy]] [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP]]
 |od                              = 1935
 |do                              = 1939
 |poprzednik                      =
 |następca                        =
 |odznaczenia                     = {{order|KZ|IIRPS}}
 |commons                         = Category:Alf Liczmański
 |wikiźródła                      = <!-- teksty na Wikiźródłach -->
 |wikicytaty                      = <!-- kolekcja cytatów w Wikicytatach -->
 |wikinews                        = <!-- informacje w Wikinewsach -->
}}
'''Alf Liczmański''', właśc. '''Alfons Edmund Liczmański<ref name=":0">{{Cytuj |redaktor = Janusz Wojtycza |tytuł = Harcerski słownik biograficzny. T. 1 |data = 2006 |data dostępu = 2025-01-31 |isbn = 978-83-60405-15-4 |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Muzeum Harcerstwa w Warszawie|Muzeum Harcerstwa]] |s = 105}}</ref>''' (ur. [[10 października]] [[1904]] w [[Gdańsk]]u, zm. [[20 marca]] [[1940]] w [[Grenzdorf|Granicznej Wsi]]) – gdański działacz [[Polonia|polonijny]], nauczyciel, [[harcmistrz]].

== Młodość ==
Był jedynym synem Teofili i Stanisława Liczmańskich. Ojciec, z zawodu krawiec, był działaczem narodowym jeszcze przed [[I wojna światowa|I wojną światową]], matka również pracowała w polonijnych organizacjach kobiecych.

Ukończył w 1924 Gimnazjum Piotra i Pawła (w budynku obecnego [[I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku|I LO w Gdańsku]]). Następnie rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa Lądowego [[Politechnika Gdańska|Gdańskiej Politechniki]] (wówczas ''Technische Hochschule''), które był zmuszony przerwać z przyczyn materialnych, nie uzyskując dyplomu. Już jako uczeń brał udział w tajnych zbiórkach działającego od 1917 [[Towarzystwo Filaretów (Gdańsk)|Towarzystwa Filaretów]]. Grał na [[skrzypce|skrzypcach]], z pasją [[fotografia|fotografował]], znał biegle [[język niemiecki|niemiecki]], [[język angielski|angielski]] i [[Język francuski|francuski]].

W latach 1927–1936 był nauczycielem w [[Polskie Szkoły Handlowe w Wolnym Mieście Gdańsku|Polskiej Szkole Handlowej]] w [[Oliwa (Gdańsk)|Oliwie]], uczył [[stenografia|stenografii]] i [[kaligrafia|kaligrafii]]. Był aktywnym działaczem polskim, organizatorem wielu patriotycznych imprez polonijnych w [[Wolne Miasto Gdańsk|Wolnym Mieście Gdańsk]].

== Harcerstwo ==
{{Galeria
| Nazwa=<small>Dom Alfa Liczmańskiego w Oliwie</small>|wielkość=240|pozycja=right
| Plik:Alf Liczmański house in Gdańsk.JPG|
| Plik:Alf Liczmański house in Gdańsk.jpg|
}}
Ukończył kurs harcerski w [[Karwia|Karwi]] w 1920. Następnie współtworzył 8 sierpnia 1920 roku pierwszą męską [[Drużyna (harcerstwo)|drużynę harcerską]] im. [[Zygmunt II August|Zygmunta Augusta]].

Współorganizator polskiego [[harcerstwo|harcerstwa]] w Wolnym Mieście Gdańsku. Twórca drużyny harcerskiej im. [[Zawisza Czarny z Garbowa|Zawiszy Czarnego]] (1930), komendant [[hufiec|hufca]] gdańskiego. Od 1935 komendant Gdańskiej [[chorągiew (harcerstwo)|Chorągwi]] [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP]]. Redaktor naczelny harcerskiego pisma „[[Zewie]]” (1935–1938).

Propagował działalność harcerstwa gdańskiego na obozach w [[Polska|Polsce]] i zlotach międzynarodowych – na [[Węgry|Węgrzech]], w [[Holandia|Holandii]], [[Francja|Francji]], [[Austria|Austrii]] i [[Szkocja|Szkocji]]. Liczne kontakty międzynarodowe ułatwiała mu znajomość języków obcych.

W chwili wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] gdańskie harcerstwo było bardzo prężnie działającą, jedną z najliczniejszych organizacji polonijnych w Wolnym Mieście Gdańsku. Zrzeszało około dwóch tysięcy osób w różnym wieku, od zuchów po dorosłych, działało w polskich szkołach, w poszczególnych dzielnicach: w [[Śródmieście (Gdańsk)|Śródmieściu]], we [[Wrzeszcz]]u, [[Brzeźno (Gdańsk)|Brzeźnie]], Oliwie, [[Nowy Port|Nowym Porcie]], [[Orunia-Św. Wojciech-Lipce|Oruni]] i [[Siedlce (Gdańsk)|Siedlcach]], a także w [[Sopot|Sopocie]], [[Pszczółki (województwo pomorskie)|Pszczółkach]], [[Piekło Górne|Piekle]], [[Trąbki Wielkie (wieś)|Trąbkach Wielkich]] i [[Ełganowo|Ełganowie]].

== Śmierć ==
Działalność harcerska i patriotyczna była skrupulatnie śledzona przez gdańską policję, zwłaszcza po dojściu do władzy [[Adolf Hitler|Adolfa Hitlera]] w [[Niemcy|Niemczech]]. Komendant gdańskich harcerzy był na czołowym miejscu na liście Polaków przeznaczonych, z chwilą wybuchu wojny, do aresztowania i likwidacji.

Został aresztowany w 1939 i osadzony w więzieniu w Gdańsku. Z więzienia został przewieziony do [[obóz koncentracyjny|obozu koncentracyjnego]] w [[Stutthof (KL)|Stutthofie]]. Został jako „wielki i fanatyczny Polak” (to określenie w obozowej kartotece przy jego nazwisku podpatrzyli współwięźniowie), potraktowany w sposób specjalny – wywieziono go do filii obozu w [[Grenzdorf]]ie (obecnie [[Graniczna Wieś]]) i rozstrzelano wczesnym rankiem 20 marca 1940.

== Miejsca pamięci ==
Jego zwłoki po wojnie zostały [[ekshumacja|ekshumowane]], a następnie uroczyście pochowane 14 listopada 1948 na [[Cmentarz na Zaspie|cmentarzu w Gdańsku-Zaspie]] w Alei Zasłużonych.
[[Plik:Grób Alfa Liczmańskiego .jpg|mały|Grób Alfa Liczmańskiego na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie]]
Wyrazem pamięci dla działalności Alfa Liczmańskiego było nadanie jego imienia Szkole Podstawowej nr 65 w Gdańsku. Na dziedzińcu szkoły umieszczono pomnik komendanta harcerstwa Gdańskiego dłuta [[Wiktor Tołkin|Wiktora Tołkina]]. Także ulica przy której mieszkał (ówcześnie ''Jahnstrasse''<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.danzig-online.pl/nazwy/uliced.html|tytuł=Dawne nazwy ulic gdańskich|opublikowany=danzig-online.pl|data dostępu=2010-09-28|archiwum=https://web.archive.org/web/20170531132736/http://www.danzig-online.pl/nazwy/uliced.html|zarchiwizowano=2017-05-31}}</ref>) w Oliwie nosi imię Alfa Liczmańskiego.

11 listopada 2002 roku otwarto w Granicznej Wsi ekspozycję pamięci poświęconą Alfowi Liczmańskiemu, a obok symbolicznej leśnej mogiły przebiega szlak spacerowy jego imienia.

Komenda Hufca [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP]] Gdańsk-Śródmieście za swojego bohatera przyjęła Alfa Liczmańskiego.

Imię Alfa Liczmańskiego nosi jeden z gdańskich tramwajów – [[Pesa Swing]] o numerze 1038<ref>{{Cytuj stronę|url= https://web.archive.org/web/20151221184524/http://www.zkm.pl:80/patroni |tytuł=Patroni gdańskich tramwajów 120NaG SWING |opublikowany=zkm.pl |data=2011-02-17 |data dostępu=2012-01-06}}</ref> oraz [[J-80_(jacht)#SY_Alf|jacht typu J-80]]<ref>Jarosław Marszałł, ''Mój przyjaciel s/y „ALF” (PZ-66)'', http://kulinski.navsim.pl/art.php?id=3324</ref>.

== Janina Liczmańska ==
Żona Janina opiekowała się urodzoną w 1935 córeczką (Regina Maria Liczmańska-Małek) i prowadziła dom. Wraz z dzieckiem opuściła Gdańsk w sierpniu 1939. Przeżyła wojnę w [[Koronowo|Koronowie]] i 7 maja 1945 wróciła do Oliwy, pod dawny adres.

== Ordery i odznaczenia ==

* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] (19 marca 1937)<ref>{{Monitor Polski|rok=1937|numer=64|pozycja=97}} „za zasługi na polu pracy społecznej”.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.cystersi.diecezja.gda.pl/index.php?menu=drzewko&temat=gazetka&id=30&artykul=4 | tytuł = Wspomnienia córki Alfa Liczmańskiego | opublikowany = cystersi.diecezja.gda.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20070927220033/http://www.cystersi.diecezja.gda.pl/index.php?menu=drzewko&temat=gazetka&id=30&artykul=4 | zarchiwizowano = 2007-09-27}}
* [https://gdansk.zhp.pl/hufiec/bohater/ O bohaterze Hufca ZHP Gdańsk-Śródmieście im. Alfa Liczmańskiego]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Liczmański, Alf}}
[[Kategoria:Harcmistrzowie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Ofiary KL Stutthof]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Zaspie]]
[[Kategoria:Polscy działacze w Wolnym Mieście Gdańsku]]
[[Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie 1939–1945]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele kaligrafii]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele stenografii]]
[[Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1904]]
[[Kategoria:Zmarli w 1940]]

title: Alf Liczmański

Data i miejsce urodzenia: 10 października 1904 · Gdańsk

Data i miejsce śmierci: 20 marca 1940 · Graniczna Wieś

Stopień instruktorski: harcmistrz

Organizacja harcerska: Związek Harcerstwa Polskiego


text:
# Pasqual Maragall i Mira
Pasqual Maragall i Mira (ur. 13 stycznia 1941 w Barcelonie) – hiszpański i kataloński polityk, ekonomista, samorządowiec oraz nauczyciel akademicki, alkad Barcelony (1982–1997), przewodniczący Generalitat de Catalunya w latach 2003–2006.

## Życiorys
Wnuk poety Joana Maragalla i syn polityka Jordiego Maragalla. Ukończył studia prawnicze i ekonomiczne na Uniwersytecie Barcelońskim, w 1979 na tej uczelni doktoryzował się z ekonomii. Był stypendystą Programu Fulbrighta, kształcił się w Nowym Jorku, uzyskując magisterium z ekonomii w The New School for Social Research. Pracował jako urzędnik w administracji miejskiej Barcelony. Był wykładowcą na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie oraz na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.
Na początku lat 60. współtworzył katalońską podziemną organizację robotniczą Front Obrer de Catalunya, działającą przeciwko reżimowi generała Francisca Franco. W połowie lat 70. w okresie przemian znalazł się w szeregach Convergència Socialista de Catalunya, po kolejnych przekształceniach podjął działalność w Partii Socjalistów Katalonii (współpracującej z hiszpańską PSOE). W 1979 został miejskim radnym, objął funkcję zastępcy alkada. Gdy w 1982 Narcís Serra odszedł z urzędu w związku z powołaniem w skład rządu, Pasqual Maragall został nowym burmistrzem Barcelony. Był zatwierdzany na tym stanowisku po wyborach 1983, 1987, 1991 i 1995, kończąc urzędowanie w 1997, kiedy to zrezygnował w trakcie kadencji. Promował Barcelonę jako miasto kandydackie do organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich 1992, a następnie przewodniczył komitetowi organizacyjnemu igrzysk.
W latach 1992–1997 kierował Radą Gmin i Regionów Europy, od 1996 do 1998 stał na czele Komitetu Regionów. Po odejściu z magistratu wyjechał do Rzymu, gdzie pracował jako nauczyciel akademicki. W 1999 był kandydatem socjalistów na urząd prezydenta Katalonii, na skutek wyborów na stanowisku pozostał jednak Jordi Pujol. Uzyskał wówczas mandat regionalnego deputowanego.
W 2003 ponownie ubiegał się o urząd przewodniczącego Generalitat de Catalunya. Chociaż PSC uzyskała mniej mandatów niż Konwergencja i Unia, zdołała zawrzeć porozumienie z ugrupowaniami regionalnymi (ERC i koalicją współtworzoną przez ICV). W rezultacie Pasqual Maragall objął stanowisko prezydenta Katalonii, które zajmował do 2006. Nie ubiegał się o wybór na kolejną kadencję.
Wyróżniony nagrodą „Premi Català de l'Any” za 2007. W 2008 otrzymał honorowe obywatelstwo Sarajewa.

## Życie prywatne
Jego żoną była Diana Garrigosa. W działalność polityczną zaangażował się także jego brat Ernest Maragall. W 2007 ujawnił informacją o zmaganiu się z chorobą Alzheimera. W 2008 założył Fundación Pasqual Maragall, fundację wspierającą osoby z tą chorobą.

title: Pasqual Maragall i Mira

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko = Pasqual Maragall i Mira
 |grafika = Pasqual Maragall - Fotografia oficial.jpg
 |opis grafiki =
 |data urodzenia = 13 stycznia 1941
 |miejsce urodzenia = [[Barcelona]]
 |data śmierci =
 |miejsce śmierci =
 |funkcja = [[Alkad]] [[Barcelona|Barcelony]]
 |partia = [[Partia Socjalistów Katalonii]]
 |od = 1982
 |do = 1997
 |poprzednik = [[Narcís Serra]]
 |następca = [[Joan Clos]]
 |2 funkcja = [[Generalitat de Catalunya|Przewodniczący Generalitat de Catalunya]]
 |2 partia = [[Partia Socjalistów Katalonii]]
 |2 od = 2003
 |2 do = 2006
 |2 poprzednik = [[Jordi Pujol i Soley|Jordi Pujol]]
 |2 następca = [[José Montilla]]
 |odznaczenia = {{order|OZCH|KW}}  {{order|ES-KZM|KWB}}
 |commons = Category:Pasqual Maragall
}}
'''Pasqual Maragall i Mira''' (ur. [[13 stycznia]] [[1941]] w [[Barcelona|Barcelonie]]<ref name="bio">{{Cytuj |archiwum=https://web.archive.org/web/20170712164051/http://www.mcnbiografias.com/app-bio/do/show?key=maragall-i-mira-pascual|tytuł=Maragall i Mira, Pascual|opublikowany=mcnbiografias.com|język=es}}</ref>) – [[Hiszpania|hiszpański]] i [[Katalonia|kataloński]] polityk, ekonomista, samorządowiec oraz nauczyciel akademicki, alkad Barcelony (1982–1997), przewodniczący [[Generalitat de Catalunya]] w latach 2003–2006.

== Życiorys ==
Wnuk poety [[Joan Maragall|Joana Maragalla]] i syn polityka [[Jordi Maragall|Jordiego Maragalla]]. Ukończył studia prawnicze i ekonomiczne na [[Uniwersytet Barceloński|Uniwersytecie Barcelońskim]], w 1979 na tej uczelni doktoryzował się z ekonomii. Był stypendystą [[Program Fulbrighta|Programu Fulbrighta]], kształcił się w Nowym Jorku, uzyskując magisterium z ekonomii w [[The New School|The New School for Social Research]]<ref name="bio"/>. Pracował jako urzędnik w administracji miejskiej Barcelony. Był wykładowcą na [[Uniwersytet Autonomiczny w Barcelonie|Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie]] oraz na [[Uniwersytet Johnsa Hopkinsa|Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa]]<ref name="bio"/>.

Na początku lat 60. współtworzył katalońską podziemną organizację robotniczą Front Obrer de Catalunya, działającą przeciwko reżimowi generała [[Francisco Franco|Francisca Franco]]. W połowie lat 70. w okresie przemian znalazł się w szeregach Convergència Socialista de Catalunya, po kolejnych przekształceniach podjął działalność w [[Partia Socjalistów Katalonii|Partii Socjalistów Katalonii]] (współpracującej z hiszpańską [[Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza|PSOE]]). W 1979 został miejskim radnym, objął funkcję zastępcy [[alkad]]a<ref name="bio"/>. Gdy w 1982 [[Narcís Serra]] odszedł z urzędu w związku z powołaniem w skład rządu, Pasqual Maragall został nowym burmistrzem Barcelony. Był zatwierdzany na tym stanowisku po wyborach 1983, 1987, 1991 i 1995, kończąc urzędowanie w 1997, kiedy to zrezygnował w trakcie kadencji<ref name="bio"/><ref>{{Cytuj |url=https://catalangovernment.eu/catalangovernment/government/presidents/pasqual-maragall|tytuł=Pasqual Maragall|opublikowany=catalangovernment.eu|data dostępu=2020-09-04|język=en}}</ref>. Promował Barcelonę jako miasto kandydackie do organizacji [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992|Letnich Igrzysk Olimpijskich 1992]], a następnie przewodniczył komitetowi organizacyjnemu igrzysk<ref name="bio"/>.

W latach 1992–1997 kierował [[Rada Gmin i Regionów Europy|Radą Gmin i Regionów Europy]]<ref>{{Cytuj |url=https://www.ccre.org/docs/rada_gmin_i_regionow_europy.pdf|tytuł=Rada Gmin i Regionów Europy|opublikowany=ccre.org|data dostępu=2020-09-04}}</ref>, od 1996 do 1998 stał na czele [[Europejski Komitet Regionów|Komitetu Regionów]]<ref>{{Cytuj |archiwum=https://web.archive.org/web/20221002084852/https://cor.europa.eu/en/engage/brochures/Documents/cdr-key-dates-2010/PL.pdf|tytuł=Kilka dat z historii Komitetu Regionów |data=2010|opublikowany=cor.europa.eu}}</ref>. Po odejściu z magistratu wyjechał do [[Rzym]]u, gdzie pracował jako nauczyciel akademicki. W 1999 był kandydatem socjalistów na urząd prezydenta Katalonii, na skutek wyborów na stanowisku pozostał jednak [[Jordi Pujol i Soley|Jordi Pujol]]<ref name="bio"/>. Uzyskał wówczas mandat regionalnego deputowanego<ref>{{Cytuj |url=https://www.parlament.cat/document/composicio/150330.pdf|tytuł=La sisena legislatura. 1999–2003|opublikowany=parlament.cat|język=ca|data dostępu=2020-09-04}}</ref>.

W 2003 ponownie ubiegał się o urząd przewodniczącego [[Generalitat de Catalunya]]. Chociaż PSC uzyskała mniej mandatów niż [[Konwergencja i Unia]], zdołała zawrzeć porozumienie z ugrupowaniami regionalnymi ([[Republikańska Lewica Katalonii|ERC]] i koalicją współtworzoną przez [[Inicjatywa dla Katalonii – Zieloni|ICV]])<ref name="bio"/>. W rezultacie Pasqual Maragall objął stanowisko prezydenta Katalonii, które zajmował do 2006<ref>{{Cytuj |url=http://zarate.eu/spain2.htm|tytuł=Presidentes de las Comunidades Autónomas Españolas|opublikowany=zarate.eu|data dostępu=2020-09-04|język=es}}</ref>. Nie ubiegał się o wybór na kolejną kadencję.

Wyróżniony nagrodą „Premi Català de l'Any” za 2007<ref>{{Cytuj |url=https://www.ccma.cat/324/pasqual-maragall-elegit-catala-de-lany-2007-pels-lectors-del-periodico-de-catalunya-i-els-espectadors-de-tv3/noticia/266553/|tytuł=Pasqual Maragall, elegit Català de l'Any 2007 pels lectors d'„El Periódico de Catalunya” i els espectadors de TV3|data=29 marca 2008|opublikowany=ccma.cat|data dostępu=2020-09-04|język=ca}}</ref>. W 2008 otrzymał honorowe obywatelstwo [[Sarajewo|Sarajewa]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Ko su počasni građani Grada Sarajeva |data = 2019-03-03 |opublikowany = haber.ba |archiwum = https://web.archive.org/web/20201205214100/https://www.haber.ba/vijesti/bih/720457-ko-su-pocasni-gradjani-grada-sarajeva |język = bs}}</ref>.

== Życie prywatne ==
Jego żoną była Diana Garrigosa. W działalność polityczną zaangażował się także jego brat [[Ernest Maragall]]. W 2007 ujawnił informacją o zmaganiu się z [[Choroba Alzheimera|chorobą Alzheimera]]<ref>{{Cytuj|url=https://elpais.com/internacional/2007/10/20/actualidad/1192831202_850215.html|tytuł=Pasqual Maragall anuncia que padece Alzheimer|opublikowany=elpais.com |data=20 października 2007 |data dostępu=2020-09-04|język=es}}</ref>. W 2008 założył Fundación Pasqual Maragall, fundację wspierającą osoby z tą chorobą.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Przewodniczący Generalitat de Catalunya}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Maragall i Mira, Pasqual}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Barcelońskiego]]
[[Kategoria:Hiszpańscy ekonomiści]]
[[Kategoria:Hiszpańscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Katalońscy politycy]]
[[Kategoria:Politycy Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Sarajewa]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Cywilnej (Hiszpania)]]
[[Kategoria:Stypendyści Fulbrighta]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1941]]

title: Pasqual Maragall i Mira

Data i miejsce urodzenia: 13 stycznia 1941 · Barcelona

Przynależność polityczna: Partia Socjalistów Katalonii

Poprzednik:
Narcís Serra
Jordi Pujol

Następca:
Joan Clos
José Montilla


text:
# Salceda de Caselas
Salceda de Caselas – gmina w Hiszpanii, w prowincji Pontevedra, w Galicji, o powierzchni 35,92 km². W 2011 roku gmina liczyła 8835 mieszkańców.

title: Salceda de Caselas

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Salceda de Caselas
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Salceda de Caselas.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Salceda de Caselas
 |państwo                      = Hiszpania
 |1. jednostka administracyjna = [[Galicja (Hiszpania)|Galicja]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Pontevedra (prowincja)|Pontevedra]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Marcos David Besada Perez
 |powierzchnia                 = 35,92{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 8835{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 245,96
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Galicja
 |współrzędne                  = 42°6′23″N 8°33′43″W
 |commons                      = Category:Salceda de Caselas
 |www                          = http://www.salcedadecaselas.es/
}}
'''Salceda de Caselas''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Pontevedra (prowincja)|Pontevedra]], w [[Galicja (Hiszpania)|Galicji]], o powierzchni 35,92{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 8835{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/7175 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Pontevedra}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Salceda de Caselas}}
[[Kategoria:Gminy w Galicji]]

title: Salceda de Caselas

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Galicja

Prowincja: Pontevedra

Alkad: Marcos David Besada Perez


text:
# Wilchowe (obwód ługański)
Wilchowe (ukr. Вільхове) – osiedle na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, w rejonie szczastyńskim, w hromadzie Stanica Ługańska. W 2001 liczyło 3114 mieszkańców, spośród których 192 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 2917 rosyjski, 3 białoruski, 1 ormiański, a 1 inny.

title: Wilchowe (obwód ługański)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Wilchowe
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Вільхове}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-09
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon szczastyński|szczastyński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Stanica Ługańska (hromada)|Stanica Ługańska]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 3114
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód ługański
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wilchowe''' ({{w języku|uk|Вільхове}}) – osiedle na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód ługański|obwodzie ługańskim]], w [[rejon szczastyński|rejonie szczastyńskim]], w [[Stanica Ługańska (hromada)|hromadzie Stanica Ługańska]]. W 2001 liczyło 3114 mieszkańców, spośród których 192 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 2917 rosyjski, 3 białoruski, 1 ormiański, a 1 inny<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-2001-lang/luhanska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu ługańskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie ługańskim]]

title: WilchoweВільхове

Państwo: Ukraina

Obwód: ługański

Rejon: szczastyński

Hromada: Stanica Ługańska


text:
# Monety kolekcjonerskie III RP w 2005
W 2005 roku Narodowy Bank Polski wyemitował 22 monety kolekcjonerskie: 14 srebrnych i 8 złotych.

## Spis monet
| Moneta                                                               | Nominał     | Stop                                                       | Średnica    | Masa  | Nakład  | Data emisji     | Projektant                           | Wizerunek    |
| -------------------------------------------------------------------- | ----------- | ---------------------------------------------------------- | ----------- | ----- | ------- | --------------- | ------------------------------------ | ------------ |
| Mikołaj Rej (1505-1569) – 500. rocznica urodzin                      | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 60 000  | 20 stycznia     | Ewa Olszewska-Borys                  | Awers Rewers |
| Mikołaj Rej (1505-1569) – 500. rocznica urodzin                      | 200 złotych | Au 900                                                     | 27          | 15,5  | 3 600   | 20 stycznia     | Ewa Olszewska-Borys                  | Awers Rewers |
| August II Mocny Seria: Poczet królów i książąt polskich              | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 61 000  | 22 lutego       | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| August II Mocny Seria: Poczet królów i książąt polskich              | 100 złotych | Au 900                                                     | 21          | 8     | 4 200   | 22 lutego       | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Puchacz (łac. Bubo bubo) Seria: Zwierzęta Świata                     | 20 złotych  | Ag 925                                                     | 38,61       | 28,28 | 61 000  | 15 marca        | Ewa Tyc-Karpińska Andrzej Nowakowski | Awers Rewers |
| Światowa Wystawa EXPO 2005 Japonia                                   | 20 złotych  | Ag 925                                                     | 43,4 x 29,2 | 14,14 | 80 000  | 23 marca        | Robert Kotowicz                      | Awers Rewers |
| Światowa Wystawa EXPO 2005 Japonia                                   | 20 złotych  | Moneta w kształcie wachlarza o kącie rozwarcia 100 stopni. |             |       |         |                 |                                      |              |
| Światowa Wystawa EXPO 2005 Japonia                                   | 200 złotych | Au 900                                                     | 27          | 15,5  | 4 200   | 23 marca        | Robert Kotowicz                      | Awers Rewers |
| Żaglowiec (5 zł z 1936 r.) Seria: Dzieje Złotego                     | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 61 000  | 27 kwietnia     | Andrzej Nowakowski                   | Awers Rewers |
| 60. rocznica zakończenia II wojny światowej                          | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 70 000  | 6 maja          | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| 60. rocznica zakończenia II wojny światowej                          | 10 złotych  | Moneta z zieloną farbą w formie gałązki oliwnej.           |             |       |         |                 |                                      |              |
| 60. rocznica zakończenia II wojny światowej                          | 200 złotych | Au 900                                                     | 27          | 15,5  | 4 400   | 6 maja          | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Papież Jan Paweł II                                                  | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 176 000 | 29 czerwca      | Urszula Walerzak                     | Awers Rewers |
| Papież Jan Paweł II                                                  | 10 złotych  | Rewers monety platerowany złotem.                          |             |       |         |                 |                                      |              |
| Papież Jan Paweł II                                                  | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 170 000 | 29 czerwca      | Urszula Walerzak                     | Awers Rewers |
| Papież Jan Paweł II                                                  | 100 złotych | Au 900                                                     | 21          | 8     | 18 700  | 29 czerwca      | Urszula Walerzak                     | Awers Rewers |
| 25-lecie NSZZ „Solidarność”                                          | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 64 900  | 17 sierpnia     | Ewa Olszewska-Borys                  | Awers Rewers |
| 25-lecie NSZZ „Solidarność”                                          | 200 złotych | Au 900                                                     | 27          | 8     | 4 600   | 17 sierpnia     | Ewa Olszewska-Borys                  | Awers Rewers |
| 350-lecie obrony Jasnej Góry                                         | 20 złotych  | Ag 925                                                     | 38,61       | 28,28 | 69 000  | 24 sierpnia     | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Konstanty Ildefons Gałczyński (1905-1953) – 100. rocznica urodzin    | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 62 000  | 26 października | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Konstanty Ildefons Gałczyński (1905-1953) – 100. rocznica urodzin    | 10 złotych  | Moneta z zieloną farbą pod postacią gęsi.                  |             |       |         |                 |                                      |              |
| Konstanty Ildefons Gałczyński (1905-1953) – 100. rocznica urodzin    | 200 złotych | Au 900                                                     | 27          | 8     | 3 500   | 26 października | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Stanisław August Poniatowski Seria: Poczet królów i książąt polskich | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 60 000  | 18 listopada    | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Stanisław August Poniatowski Seria: Poczet królów i książąt polskich | 10 złotych  | Ag 925                                                     | 32          | 14,14 | 60 000  | 18 listopada    | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Stanisław August Poniatowski Seria: Poczet królów i książąt polskich | 100 złotych | Au 900                                                     | 21          | 8     | 4 200   | 18 listopada    | Ewa Tyc-Karpińska                    | Awers Rewers |
| Tadeusz Makowski (1882-1932) Seria: Polscy malarze XIX/XX w.         | 20 złotych  | Ag 925                                                     | 20 x 28     | 28,28 | 70 000  | 6 grudnia       | Urszula Walerzak                     | Awers Rewers |
| Tadeusz Makowski (1882-1932) Seria: Polscy malarze XIX/XX w.         | 20 złotych  | Moneta z farbami: zieloną, czerwoną, żółtą i niebieską.    |             |       |         |                 |                                      |              |

title: Monety kolekcjonerskie III RP w 2005

wikitext:
W 2005 roku [[Narodowy Bank Polski]] wyemitował 22 monety kolekcjonerskie: 14 srebrnych i 8 złotych.

== Spis monet ==
{| class="wikitable" style="width:100%;margin:0 auto;text-align:center;font-size:90%;"
! style="width:30%;" | Moneta
! Nominał
! Stop
! Średnica
! Masa
! Nakład
! Data emisji
! Projektant
! Wizerunek
|-
| style="text-align:left;" rowspan="2" | [[Mikołaj Rej]] (1505-1569) – 500. rocznica urodzin<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/3/32/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 11 stycznia 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 60 000
| 20 stycznia
| Ewa Olszewska-Borys
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_01___500_rocznica_urodzin_mikolaja_reja_10zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_01___500_rocznica_urodzin_mikolaja_reja_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| 200 złotych
| Au 900
| 27
| 15,5
| 3 600
| 20 stycznia
| Ewa Olszewska-Borys
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_01___500_rocznica_urodzin_mikolaja_reja_200zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_01___500_rocznica_urodzin_mikolaja_reja_200zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="2" | [[August II Mocny]]<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/9/181/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 2 lutego 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
Seria: ''[[Poczet królów i książąt polskich (seria monet)|Poczet królów i książąt polskich]]''
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 61 000
| 22 lutego
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_02___august_II_mocny_10zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_02___august_II_mocny_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| 100 złotych
| Au 900
| 21
| 8
| 4 200
| 22 lutego
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_02___august_II_mocny_100zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_02___august_II_mocny_100zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" | [[Puchacz zwyczajny|Puchacz]] (łac. Bubo bubo)<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/14/250/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 23 lutego 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
Seria: ''[[Zwierzęta Świata (seria monet)|Zwierzęta Świata]]''
| 20 złotych
| Ag 925
| 38,61
| 28,28
| 61 000
| 15 marca
| Ewa Tyc-Karpińska
Andrzej Nowakowski
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_03___puchacz_20zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_03___puchacz_20zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="3" | [[Expo 2005|Światowa Wystawa EXPO 2005]] Japonia<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/16/271/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 11 marca 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
| rowspan="2" | 20 złotych
| Ag 925
| 43,4 x 29,2
| 14,14
| 80 000
| 23 marca
| Robert Kotowicz
| [http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_04___expo_japonia_10zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_04___expo_japonia_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| colspan="7" | Moneta w kształcie wachlarza o kącie rozwarcia 100 stopni.
|-
| 200 złotych
| Au 900
| 27
| 15,5
| 4 200
| 23 marca
| Robert Kotowicz
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_04___expo_japonia_200zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_04___expo_japonia_200zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" | Żaglowiec (5 zł z 1936 r.)<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/25/358/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 20 kwietnia 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
Seria: ''[[Dzieje złotego (seria monet)|Dzieje Złotego]]''
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 61 000
| 27 kwietnia
| Andrzej Nowakowski
| [http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_05___dzieje_zlotego_zaglowiec_10zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_05___dzieje_zlotego_zaglowiec_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="3" | 60. rocznica zakończenia [[II wojna światowa|II wojny światowej]]<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/26/367/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 28 kwietnia 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
| rowspan="2" | 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 70 000
| 6 maja
| Ewa Tyc-Karpińska
| [http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_06___60_rocznica_zakonczenia_II_wojny_swiatowej_10zl_awers.jpg Awers]
[http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_06___60_rocznica_zakonczenia_II_wojny_swiatowej_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| colspan="7" | Moneta z zieloną farbą w formie gałązki oliwnej.
|-
| 200 złotych
| Au 900
| 27
| 15,5
| 4 400
| 6 maja
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_06___60_rocznica_zakonczenia_II_wojny_swiatowej_200zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_06___60_rocznica_zakonczenia_II_wojny_swiatowej_200zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="4" | Papież [[Jan Paweł II]]<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/35/477/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 7 czerwca 2005 r.  | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
| rowspan="2" | 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 176 000
| 29 czerwca
| Urszula Walerzak
| [http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_07___papiez_jan_pawel_II_10zl_2_awers.jpg Awers]
[http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_07___papiez_jan_pawel_II_10zl_2_rewers.jpg Rewers]
|-
| colspan="7" | Rewers monety platerowany złotem.
|-
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 170 000
| 29 czerwca
| Urszula Walerzak
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_07___papiez_jan_pawel_II_10zl_1_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_07___papiez_jan_pawel_II_10zl_1_rewers.jpg Rewers]
|-
| 100 złotych
| Au 900
| 21
| 8
| 18 700
| 29 czerwca
| Urszula Walerzak
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_07___papiez_jan_pawel_II_100zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_07___papiez_jan_pawel_II_100zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="2" | 25-lecie [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|NSZZ „Solidarność”]]<ref name="solidarnosc">{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/47/641/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 28 lipca 2005 r. | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 64 900
| 17 sierpnia
| Ewa Olszewska-Borys
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_08___25-lecie_nszz_solidarnosc_10zl_awers.jpg Awers]
[http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_08___25-lecie_nszz_solidarnosc_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| 200 złotych
| Au 900
| 27
| 8
| 4 600
| 17 sierpnia
| Ewa Olszewska-Borys
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_08___25-lecie_nszz_solidarnosc_200zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_08___25-lecie_nszz_solidarnosc_200zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" | 350-lecie [[Oblężenie Jasnej Góry|obrony Jasnej Góry]]<ref name="solidarnosc"/>
| 20 złotych
| Ag 925
| 38,61
| 28,28
| 69 000
| 24 sierpnia
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_09___350-lecie_obrony_jasnej_gory_20zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_09___350-lecie_obrony_jasnej_gory_20zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="3" | [[Konstanty Ildefons Gałczyński]] (1905-1953) – 100. rocznica urodzin<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/58/785/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 28 września 2005 r. | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
| rowspan="2" | 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 62 000
| 26 października
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_10___konstanty_ildefons_galczynski_10zl_awers.jpg Awers]
[http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_10___konstanty_ildefons_galczynski_10zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| colspan="7" | Moneta z zieloną farbą pod postacią gęsi.
|-
| 200 złotych
| Au 900
| 27
| 8
| 3 500
| 26 października
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_10___konstanty_ildefons_galczynski_200zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_10___konstanty_ildefons_galczynski_200zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="3" | [[Stanisław August Poniatowski]]<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/67/941/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 3 listopada 2005 r. | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
Seria: ''[[Poczet królów i książąt polskich (seria monet)|Poczet królów i książąt polskich]]''
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 60 000
| 18 listopada
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_11___stanislaw_august_poniatowski_10zl_2_awers.jpg Awers]
[http://nbp.pl/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005/2005_11___stanislaw_august_poniatowski_10zl_2_rewers.jpg Rewers]
|-
| 10 złotych
| Ag 925
| 32
| 14,14
| 60 000
| 18 listopada
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_11___stanislaw_august_poniatowski_10zl_1_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_11___stanislaw_august_poniatowski_10zl_1_rewers.jpg Rewers]
|-
| 100 złotych
| Au 900
| 21
| 8
| 4 200
| 18 listopada
| Ewa Tyc-Karpińska
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_11___stanislaw_august_poniatowski_100zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_11___stanislaw_august_poniatowski_100zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| style="text-align:left;" rowspan="2" | [[Tadeusz Makowski]] (1882-1932)<ref>{{Cytuj stronę | url=http://monitorpolski.gov.pl/MP/2005/s/77/1077/1 | opublikowany=Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej | tytuł=Zarządzenie Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 25 listopada 2005 r. | data dostępu=2013-02-18}}</ref>
Seria: ''[[Polscy Malarze XIX/XX wieku (seria monet)|Polscy malarze XIX/XX w.]]''
| rowspan="2" | 20 złotych
| Ag 925
| 20 x 28
| 28,28
| 70 000
| 6 grudnia
| Urszula Walerzak
| [https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_12___tadeusz_makowski_20zl_awers.jpg Awers]
[https://nbp.pl/wp-content/uploads/2022/11/2005_12___tadeusz_makowski_20zl_rewers.jpg Rewers]
|-
| colspan="7" | Moneta z farbami: zieloną, czerwoną, żółtą i niebieską.
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
*[http://nbp.pl/banknoty_i_monety/pliki/emisja_monet_kolekcjonerskich_1995-2006.pdf Emisja monet kolekcjonerskich w latach 1995-2006]
*[https://archive.today/2013.05.03-222759/http://nbp.pl/home.aspx?f=/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2005.html Monety okolicznościowe z 2005 r.]

[[Kategoria:Monety kolekcjonerskie III Rzeczypospolitej według lat]]


text:
# Opowieść wigilijna (film 1997)
Opowieść wigilijna (ang. A Chrismas Carol) – amerykański film animowany z 1997 roku. Film miał w Polsce swoją premierę w KidsCo w 2007.

## Fabuła
Animowana, musicalowa wersja powieści Karola Dickensa o świętach Bożego Narodzenia. W wigilijną noc bogaty skąpiec przechodzi wielką przemianę.

## Obsada
- Tim Curry – Ebenezer Scrooge (głos)
- Whoopi Goldberg – duch obecnych świąt (głos)
- Zoë Wanamaker – Belle
- Michael York – Bob Cratchit (głos)
- Edward Asner – Marley (głos)
- Frank Welker – Debit (głos)
- Kath Soucie – pani Cratchit (głos)
- Jodi Benson – Belle (głos)
- John Garry (głos)
- Amick Byram (głos)
- Ian Whitcomb (głos)
- Joe Lala (głos)
- David Wagner (głos)
- Bettina (głos)
- Jerry Houser (głos)
- Sam Saletta (głos)
- Alan Shearman (głos)
- Jarrad Kritzstein (głos)
- Cathy Riso (głos)
- Sidney Miller (głos)
- Kelly Lester (głos)
- Anna Mathias (głos)
- Judy Ovitz (głos)

## Wersja polska
Wersja polska: Toya Sound Studios

Dialogi polskie i reżyseria: Patryk Steczek i Grzegorz Pawlak

Wystąpili:
- Magdalena Dratkiewicz
- Jolanta Jackowska-Czop
- Masza Bogucka
- Beata Olga Kowalska
- Magdalena Zając
- Jacek Łuczak
- Janusz German
- Grzegorz Pawlak
- Radosław Popłonikowski
- Mariusz Siudziński

title: Opowieść wigilijna (film 1997)

wikitext:
{{inne znaczenia|filmu z 1997 roku|[[Opowieść wigilijna (ujednoznacznienie)|inne dzieła pod tytułem]]}}
{{Film infobox
 |tytuł            = Opowieść wigilijna
 |oryginalny tytuł = A Christmas Carol
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film animowany]]
[[Dramat filmowy|dramatyczny]]
[[fantasy]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 1997
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            =
 |czas trwania     = 58 [[minuta|minut]]
 |reżyseria        = [[Stan Phillips]]
 |scenariusz       = [[Jymn Magon]]
 |główne role      = [[Tim Curry]]
[[Whoopi Goldberg]]
[[Zoë Wanamaker]]
 |muzyka           =
 |zdjęcia          =
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Stan Phillips]]
 |wytwórnia        = [[DiC Enterprises]]
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Opowieść wigilijna''' ([[język angielski|ang.]] ''A Chrismas Carol'') – amerykański film animowany z 1997 roku. Film miał w Polsce swoją premierę w [[KidsCo]] w [[2007]].

== Fabuła ==
Animowana, musicalowa wersja powieści Karola Dickensa o świętach Bożego Narodzenia. W wigilijną noc bogaty skąpiec przechodzi wielką przemianę.

== Obsada ==
* [[Tim Curry]] – Ebenezer Scrooge (głos)
* [[Whoopi Goldberg]] – duch obecnych świąt (głos)
* [[Zoë Wanamaker]] – Belle
* [[Michael York]] – Bob Cratchit (głos)
* [[Edward Asner]] – Marley (głos)
* [[Frank Welker]] – Debit (głos)
* [[Kath Soucie]] – pani Cratchit (głos)
* [[Jodi Benson]] – Belle (głos)
* [[John Garry]] (głos)
* [[Amick Byram]] (głos)
* [[Ian Whitcomb]] (głos)
* [[Joe Lala]] (głos)
* [[David Wagner (aktor)|David Wagner]] (głos)
* [[Bettina]] (głos)
* [[Jerry Houser]] (głos)
* [[Sam Saletta]] (głos)
* [[Alan Shearman]] (głos)
* [[Jarrad Kritzstein]] (głos)
* [[Cathy Riso]] (głos)
* [[Sidney Miller]] (głos)
* [[Kelly Lester]] (głos)
* [[Anna Mathias]] (głos)
* [[Judy Ovitz]] (głos)

== Wersja polska ==
'''Wersja polska''': [[Toya Sound Studios]]

'''Dialogi polskie i reżyseria''': [[Patryk Steczek]] i [[Grzegorz Pawlak (aktor)|Grzegorz Pawlak]]

'''Wystąpili''':
* [[Magdalena Dratkiewicz]]
* [[Jolanta Jackowska-Czop]]
* [[Masza Bogucka]]
* [[Beata Olga Kowalska]]
* [[Magdalena Zając]]
* [[Jacek Łuczak]]
* Janusz German
* [[Grzegorz Pawlak (aktor)|Grzegorz Pawlak]]
* [[Radosław Popłonikowski]]
* [[Mariusz Siudziński]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0188504|Opowieść wigilijna}}
* {{Filmweb|tytuł|144753|Opowieść wigilijna}}

{{Filmy KidsCo}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy animowane]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy familijne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy fantasy]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1997 roku]]
[[Kategoria:Filmy animowane z 1997 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy o duchach]]
[[Kategoria:Filmy fantastyczne z 1997 roku]]
[[Kategoria:Adaptacje filmowe opowiadania Opowieść wigilijna]]

title: Opowieść wigilijnaA Christmas Carol

Gatunek: film animowany · dramatyczny · fantasy

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Czas trwania: 58 minut

Reżyseria: Stan Phillips

Scenariusz: Jymn Magon

Główne role: Tim Curry · Whoopi Goldberg · Zoë Wanamaker

Produkcja: Stan Phillips

Wytwórnia: DiC Enterprises


text:
# Warniek
Warniek (ros. Варнек) – osada w rejonie zapolarnym, w obwodzie archangielskim, w Nienieckim Okręgu Autonomicznym, na wyspie Wajgacz. Wchodzi w skład Juszarskiej Rady Wiejskiej. Znajduje się w rosyjskiej strefie przygranicznej.

## Demografia
Warniek liczy około 100 mieszkańców, liczba ludności nie zmieniła się w znaczący sposób od lat 50. XX wieku. W 2005 roku osadę zamieszkiwało 98 osób, a w 2010 roku – 101 osób.
Mieszkańcy zajmują się głównie rybołówstwem i hodowlą reniferów.

## Historia
Osada powstała w latach 30. XX wieku. Jej nazwa pochodzi od nazwy pobliskiej zatoki nazwanej na cześć rosyjskiego geografa i polarnego kapitana Aleksandra Iwanowicza Warnieka (1858–1930). Radziecki polarnik Sawwa Michajłowicz Uspienski (1920—1996) określił osadę mianem „stolicy” wyspy.
W 1921 roku odkryto w okolicy rudy cynkowo-ołowiowe. Wtedy powstała kopalnia, w której pracowali więźniowie Gułagu. W szczytowym momencie było ich 1500. W miejscowości znajduje się masowa mogiła 36 robotników, którzy zginęli w 1932 roku w wyniku wychłodzenia na śmierć na krze lodowej. Od grudnia 2011 roku w osadzie możliwe jest wykonywanie połączeń telefonicznych. Warniek jako ostatnia miejscowość w Nienieckim Okręgu Autonomicznym zyskała dostęp do telefonii stacjonarnej i do telewizji regionalnej.

title: Warniek

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Warniek
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Варнек}}
 |zdjęcie                      = Варнек.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Nieniecki Okręg Autonomiczny
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna = [[Obwód archangielski|archangielski]]
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[Rejon zapolarny|zapolarny]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 101{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +7 81857
 |kod pocztowy                 = 166000
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 69°42'44.6"N 60°03'22.3"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Warniek''' (ros. Варнек) – osada w [[Rejon zapolarny|rejonie zapolarnym]], w [[Obwód archangielski|obwodzie archangielskim]], w [[Nieniecki Okręg Autonomiczny|Nienieckim Okręgu Autonomicznym]], na wyspie [[Wajgacz]]. Wchodzi w skład Juszarskiej Rady Wiejskiej. Znajduje się w rosyjskiej strefie przygranicznej<ref name=":1" />.

== Demografia ==
Warniek liczy około 100 mieszkańców, liczba ludności nie zmieniła się w znaczący sposób od lat 50. XX wieku<ref name=":0" />. W 2005 roku osadę zamieszkiwało 98 osób<ref name=":2" />, a w 2010 roku – 101 osób{{r|stat}}.

Mieszkańcy zajmują się głównie [[rybołówstwo|rybołówstwem]] i hodowlą [[renifer tundrowy|reniferów]]<ref name=":3" />.

== Historia ==
Osada powstała w latach 30. XX wieku<ref name=":4" />. Jej nazwa pochodzi od nazwy pobliskiej zatoki nazwanej na cześć rosyjskiego [[geografia|geografa]] i polarnego kapitana [[Aleksandr Iwanowicz Warniek|Aleksandra Iwanowicza Warnieka]] (1858–1930)<ref name=":7" />. Radziecki polarnik [[Sawwa Uspienski|Sawwa Michajłowicz Uspienski]] (1920—1996) określił osadę mianem „stolicy” wyspy<ref name=":8" />.

W 1921 roku odkryto w okolicy [[ruda|rudy]] cynkowo-ołowiowe. Wtedy powstała kopalnia, w której pracowali więźniowie [[Gułag]]u<ref name=":5" />. W szczytowym momencie było ich 1500. W miejscowości znajduje się masowa mogiła 36 robotników, którzy zginęli w 1932 roku w wyniku [[Hipotermia|wychłodzenia]] na śmierć na [[kra|krze lodowej]]<ref name=":0" />. Od grudnia 2011 roku w osadzie możliwe jest wykonywanie połączeń telefonicznych. Warniek jako ostatnia miejscowość w Nienieckim Okręgu Autonomicznym zyskała dostęp do [[Telefonia|telefonii stacjonarnej]] i do [[Telewizja|telewizji regionalnej]]<ref name=":6" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=":0">{{Cytuj stronę |tytuł = Варнек. Скромная столица полярного острова. |data dostępu = 2020-02-07 |opublikowany = varandej.livejournal.com |url = https://varandej.livejournal.com/886073.html |język = ru}}</ref>
* <ref name=":1">{{Cytuj stronę|tytuł = Варнек, посёлок |data dostępu = 2020-02-07 |opublikowany = www.visitnao.ru |url = http://www.visitnao.ru/chto-posmotret/goroda-i-poseleniya/varnek-poselok/ |język = ru}}</ref>
* <ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=https://ipy-nenets.npolar.no/pdf%20files/Part%202c%20RU.pdf|tytuł=Статистические таблицы|data dostępu=2020-02-08|język=ru|opublikowany=Росстат|strony=130}}</ref>
* <ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://www.pomorie.ru/2018/09/11/5b9790b712f17bb2dd652922.html|tytuł=В Ненецком округе оценили подготовку к зиме самых северных поселений|data=11 września 2018|data dostępu=2020-02-08|język=ru|opublikowany=Поморье}}</ref>
* <ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = Варнек Александр Иванович |data dostępu = 2020-02-08 |opublikowany = www.kmay.ru |url = http://www.kmay.ru/sample_pers.phtml?n=482}}</ref>
* <ref name=":5">{{Cytuj stronę|autor = Aleksandr Miłkus |tytuł = Варнек. Ржавые бочки, боевые лебеди и пулемет Эйхманса |data = 19 sierpnia 2019 |data dostępu = 2020-02-07 |opublikowany = KP.RU – сайт «Комсомольской правды» |url = https://www.kp.ru/daily/27017.5/4079685/ |język = ru}}</ref>
* <ref name=":6">{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20150610224014/http://www.ec-arctic.ru/index.html?news_id=1585&page=4|tytuł=Телефонизирован последний населённый пункт Ненецкого автономного округа – посёлок Варнек на острове Вайгач|data=16 stycznia 2012|data dostępu=2020-02-08|język=ru|opublikowany=Арктика}}</ref>
* <ref name=":7">{{Cytuj książkę | autor = John Everett-Heath | tytuł = The Concise Dictionary of World Place Names | wydawca = Oxford University Press | data = 2017 | isbn = 9780192556462 | data dostępu = 2020-02-09 | url = https://books.google.be/books?id=qgJCDwAAQBAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false|język = en}}</ref>
* <ref name=":8">{{Cytuj | autor = Савва Михайлович Успенский | tytuł = Живая Арктика | wydawca = Мысль | s=75| data = 1987 | data dostępu = 2020-02-09 | url = https://books.google.be/books?id=ZoQPAQAAMAAJ&q=inauthor:%22%D0%A1%D0%B0%D0%B2%D0%B2%D0%B0+%D0%9C%D0%B8%D1%85%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9%22&dq=inauthor:%22%D0%A1%D0%B0%D0%B2%D0%B2%D0%B0+%D0%9C%D0%B8%D1%85%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%A3%D1%81%D0%BF%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9%22&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjXmIO-gcTnAhUBGuwKHZOzBPMQ6AEIcTAI |język=ru}}</ref>
* <ref name=stat>{{Cytuj |url=http://arhangelskstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/arhangelskstat/resources/2edc58004f857ef7ae20af9b972d8349/%D1%87%D0%B8%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%8C.doc |tytuł=Численность населения по муниципальным образованиям  и населенным пунктам Архангельской области, включая Ненецкий автономный округ Итоги Всероссийской переписи населения 2010 года |data dostępu=2020-02-08 |język=ru |opublikowany=Росстат |s=95 |archiwum=https://web.archive.org/web/20130927112811/http://arhangelskstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_ts/arhangelskstat/resources/2edc58004f857ef7ae20af9b972d8349/%D1%87%D0%B8%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%8C.doc |zarchiwizowano=2013-09-27 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Miejscowości w Nienieckim Okręgu Autonomicznym]]

title: WarniekВарнек

Okręg autonomiczny: Nieniecki Okręg Autonomiczny

Obwód: archangielski

Rejon: zapolarny