text:
# Karl Gegenbaur
Karl Gegenbaur (ur. 21 sierpnia 1826 w Würzburgu, zm. 14 czerwca 1903 w Heidelbergu) – niemiecki lekarz, zoolog i anatom. Jeden z twórców anatomii porównawczej. Autor prac dotyczących między innymi pochodzenia kończyn oraz czaszki. Profesor Uniwersytetu w Jenie (1855–1873) i Uniwersytetu w Heidelbergu (1873–1903). Laureat Medalu Copleya.
Studiował medycynę na uniwersytecie w Würzburgu, doktorat uzyskał w 1851 roku. Był zdecydowanym zwolennikiem teorii ewolucji sformułowanej przez Charlesa Darwina. Odkrycia Gegenbaura, zwłaszcza zaś stworzenie anatomii porównawczej, stały się ważnymi argumentami w dyskusji dla rzeczników teorii ewolucji.
Karl Gegenbaur w roku 1870 przedefiniował dla potrzeb biologii ewolucyjnej pojęcie homologii, które do biologii porównawczej wprowadził w połowie XIX wieku Richard Owen. Zasady homologii i analogii narządów stanowią podstawowe kryteria w anatomii porównawczej.
Dzieło Gegenbaura Grundzüge der vergleichenden Anatomie z 1859 roku (po ang. Elements of Comparative Anatomy) było ówcześnie uznanym podręcznikiem morfologii ewolucyjnej.
W 1885 otrzymał Order Maksymiliana, a w 1899 został honorowym obywatelem Heidelbergu. W 1902 otrzymał Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.

wikiname: plwiki

title: Karl Gegenbaur

in_language: pl

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Karl Gegenbaur
 |grafika                   = Carl gegenbaur.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[21 sierpnia]] [[1826]]
 |miejsce urodzenia         = [[Würzburg]]
 |data śmierci              = [[14 czerwca]] [[1903]]
 |miejsce śmierci           = [[Heidelberg]]
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = medycznych
 |specjalność               = anatomia porównawcza, zoologia
 |almamater                 = [[Uniwersytet w Würzburgu]]
 |doktorat data             = 1851
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1855
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Friedricha Schillera w Jenie|Uniwersytet w Jenie]]<br>[[Uniwersytet w Heidelbergu]]
 |okres zatr1               =
 |faksymile                 =
 |odznaczenia               = {{order|OM|K}} {{order|PM|NS}}
 |commons                   = Category:Carl Gegenbaur
 |wikicytaty                =
}}
'''Karl Gegenbaur''' (ur. [[21 sierpnia]] [[1826]] w [[Würzburg]]u, zm. [[14 czerwca]] [[1903]] w [[Heidelberg]]u) – niemiecki lekarz, [[zoologia|zoolog]] i [[anatomia|anatom]]. Jeden z twórców [[anatomia porównawcza|anatomii porównawczej]]. Autor prac dotyczących między innymi pochodzenia [[kończyna|kończyn]] oraz [[czaszka|czaszki]]. Profesor [[Uniwersytet w Jenie|Uniwersytetu w Jenie]] (1855–1873) i [[Uniwersytet w Heidelbergu|Uniwersytetu w Heidelbergu]] (1873–1903). Laureat [[Medal Copleya|Medalu Copleya]].

Studiował medycynę na [[Uniwersytet w Würzburgu|uniwersytecie w Würzburgu]], doktorat uzyskał w 1851 roku. Był zdecydowanym zwolennikiem [[Ewolucja|teorii ewolucji]] sformułowanej przez [[Charles Darwin|Charlesa Darwina]]. Odkrycia Gegenbaura, zwłaszcza zaś stworzenie anatomii porównawczej, stały się ważnymi argumentami w dyskusji dla rzeczników teorii ewolucji.
Karl Gegenbaur w roku 1870 przedefiniował dla potrzeb [[biologia ewolucyjna|biologii ewolucyjnej]] pojęcie [[Homologia (biologia)|homologii]], które do biologii porównawczej wprowadził w połowie XIX wieku [[Richard Owen]]. Zasady homologii i analogii narządów stanowią podstawowe kryteria w anatomii porównawczej.

Dzieło Gegenbaura ''Grundzüge der vergleichenden Anatomie'' z 1859 roku (po ang. ''Elements of Comparative Anatomy'') było ówcześnie uznanym podręcznikiem [[Morfologia (biologia)|morfologii]] ewolucyjnej.

W 1885 otrzymał [[Order Maksymiliana]], a w 1899 został honorowym obywatelem Heidelbergu. W 1902 otrzymał [[Pour le Mérite]] za Naukę i Sztukę<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.orden-pourlemerite.de/mitglieder/karl-gegenbaur?top=1&um=ms&alphabetisch=g|tytuł= Karl Gegenbaur| opublikowany = orden-pourlemerite.de| język = de| data dostępu = 2025-04-20}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Encyklopedia PWN'', Tom 1, Warszawa 1991, s. 692.
* [https://www.deutsche-biographie.de/gnd118900757.html#ndbcontent Karl Gegenbaur w Deutsche Biographie]

{{Laureaci Medalu Copleya (XIX wiek)}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gegenbaur, Karl}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Würzburgu]]
[[Kategoria:Niemieccy zoolodzy]]
[[Kategoria:Niemieccy anatomowie]]
[[Kategoria:Laureaci Medalu Copleya]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Maksymiliana]]
[[Kategoria:Odznaczeni cywilnym Orderem Pour le Mérite]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu w Heidelbergu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu w Jenie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1826]]
[[Kategoria:Zmarli w 1903]]

title: Karl Gegenbaur

Data i miejsce urodzenia: 21 sierpnia 1826 · Würzburg

Data i miejsce śmierci: 14 czerwca 1903 · Heidelberg

Alma Mater: Uniwersytet w Würzburgu

Uczelnia: Uniwersytet w Jenie · Uniwersytet w Heidelbergu


text:
# Katharine Viner
Katharine Sophie Viner (ur. styczeń 1971) – brytyjska dziennikarka i dramatopisarka. Została pierwszą kobietą pełniącą funkcję redaktora naczelnego w „The Guardian” 1 czerwca 2015 roku, zastępując Alana Rusbridgera. Nim została wybrana na to stanowisko kierowała wcześniej działaniami „The Guardian” w Australii i Stanach Zjednoczonych.

## Początki kariery
Wychowana w Yorkshire Viner jest córką nauczycieli. Jej dziadek, Vic Viner, był zdolnym marynarzem zaangażowanym w ewakuację Dunkierki. Viner kształciła się w Ripon Grammar School. Jako nastolatka dołączyła do Młodzieżowego CNDu i ruchu przeciwko apartheidowi, chociaż najbliższe grupy były oddalone od niej o 25 mil. Jej pierwszy artykuł prasowy, opublikowany w „The Guardian” w 1987 roku, gdy była jeszcze w szkole, mówił o egzaminach GCE Ordinary Level, które zostały zastąpione w Wielkiej Brytanii przez GCSE. Wbijanie pięciu lat wiedzy w dwie i pół godziny nie wydaje się być sprawiedliwym systemem – napisała. Około 1988 roku Viner zdobywała doświadczenie zawodowe w „Ripon Gazette”, lokalnej gazecie.
Następnie Viner studiowała język angielski w Pembroke College, Oxford. Tuż przed obroną pracy Viner wygrała konkurs zorganizowany przez „The Guardian” i została powiadomiona przez Louise Chunn, wtedy redaktorkę „Guardian women's” o karierze dziennikarskiej. Naprawdę uważałam, że dziennikarstwo nie jest dla mnie, myślałem, że to dla mężczyzn w garniturach w Londynie, przypomniała sobie w 2005 roku Viner. Przez trzecie dziesięciolecie swojego życia Viner spędzała większość wakacji na Bliskim Wschodzie, regionie, którym szczególnie się interesuje, przebywając w Libanie, Syrii, Izraelu i w innych miejscach.

title: Katharine Viner

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Katharine Viner
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |imię i nazwisko urodzenia = Katharine Sophie Viner
 |data urodzenia            = styczeń 1971
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = dziennikarz
 |Alma Mater                = Pembroke College, Oxford
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Katharine Sophie Viner''' (ur. styczeń [[1971]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Katharine Viner |tytuł = Katharine Viner, Weekend editor, flips back through her teenage diary |data = 2004-11-27 |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/lifeandstyle/2004/nov/27/weekend.katharineviner |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Katharine Sophie VINER – Personal Appointments (free information from Companies House) |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = beta.companieshouse.gov.uk |url = https://beta.companieshouse.gov.uk/officers/NkI0kl1Fv8iBAzryj86PU6y6tUU/appointments |język = en}}</ref>) – [[Wielka Brytania|brytyjska]] dziennikarka i dramatopisarka. Została pierwszą kobietą pełniącą funkcję redaktora naczelnego w „[[The Guardian]]” 1 czerwca 2015 roku, zastępując [[Alan Rusbridger|Alana Rusbridgera]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Forbes Welcome |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = www.forbes.com |url = https://www.forbes.com/forbes/welcome/?toURL=https://www.forbes.com/profile/katharine-viner/&refURL=https://www.forbes.com/consent/?toURL=https://www.forbes.com/profile/katharine-viner/&referrer=https://www.forbes.com/consent/?toURL=https://www.forbes.com/profile/katharine-viner/ |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20180527121957/https://www.forbes.com/forbes/welcome/?toURL=https%3A%2F%2Fwww.forbes.com%2Fprofile%2Fkatharine-viner%2F&refURL=https%3A%2F%2Fwww.forbes.com%2Fconsent%2F%3FtoURL%3Dhttps%3A%2F%2Fwww.forbes.com%2Fprofile%2Fkatharine-viner%2F&referrer=https%3A%2F%2Fwww.forbes.com%2Fconsent%2F%3FtoURL%3Dhttps%3A%2F%2Fwww.forbes.com%2Fprofile%2Fkatharine-viner%2F |zarchiwizowano = 2018-05-27}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Guardian staff |tytuł = Guardian appoints Katharine Viner as editor-in-chief |data = 2015-03-20 |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/media/2015/mar/20/guardian-appoints-katharine-viner-new-editor-in-chief |język = en}}</ref>. Nim została wybrana na to stanowisko kierowała wcześniej działaniami „The Guardian” w [[Australia|Australii]] i [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Katharine Viner |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/profile/katharineviner |język = en}}</ref>.

== Początki kariery ==
Wychowana w [[Yorkshire]] Viner jest córką nauczycieli<ref name=":0" />. Jej dziadek, Vic Viner, był zdolnym marynarzem zaangażowanym w [[Operacja Dynamo|ewakuację Dunkierki]]<ref>{{Cytuj |autor = Caroline Davies |tytuł = Vic Viner obituary |data = 2016-10-02 |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/world/2016/oct/02/vic-viner-obituary |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Vic Viner |czasopismo = The Times |data = 2016-10-31 |data dostępu = 2018-05-26 |issn = 0140-0460 |url = https://www.thetimes.co.uk/article/vic-viner-8vlk7xbj0 |język = en}}</ref>. Viner kształciła się w [[Ripon Grammar School]]<ref>{{Cytuj |autor = Edward Robertson – www.edwardrobertson.co.uk |tytuł = Studying History at Ripon Grammar School |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = www.ripongrammar.co.uk |url = http://www.ripongrammar.co.uk/academic/departments/history/ |język = en}}</ref>. Jako nastolatka dołączyła do [[Campaign for Nuclear Disarmament|Młodzieżowego CNDu]] i [[Anti-Apartheid Movement|ruchu przeciwko apartheidowi]], chociaż najbliższe grupy były oddalone od niej o 25 mil.<ref name=":0" /> Jej pierwszy artykuł prasowy, opublikowany w „The Guardian” w 1987 roku, gdy była jeszcze w szkole, mówił o egzaminach [[GCE Ordinary Level]], które zostały zastąpione w Wielkiej Brytanii przez [[GCSE]]. ''Wbijanie pięciu lat wiedzy w dwie i pół godziny nie wydaje się być sprawiedliwym systemem'' – napisała<ref>{{Cytuj |tytuł = New Guardian editor Katharine Viner’s challenge: What to do with 964 staff and £850m – Press Gazette |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = www.pressgazette.co.uk |url = http://www.pressgazette.co.uk/new-guardian-editor-katharine-viners-challenge-what-to-do-with-964-staff-and-850m/ |język = en}}</ref>. Około 1988 roku Viner zdobywała doświadczenie zawodowe w „[[Ripon Gazette]]”, lokalnej gazecie<ref>{{Cytuj |tytuł = Top editor gives inspirational talk at Grammar School speech day |data dostępu = 2018-05-26 |url = https://www.ripongazette.co.uk/news/top-editor-gives-inspirational-talk-at-grammar-school-speech-day-1-2685995 |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20171201182529/https://www.ripongazette.co.uk/news/top-editor-gives-inspirational-talk-at-grammar-school-speech-day-1-2685995 |zarchiwizowano = 2017-12-01}}</ref>.

Następnie Viner studiowała język angielski w {{link-interwiki|Pembroke College|Q=Q82606}}, [[Oksford|Oxford]]<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Edward Robertson – www.edwardrobertson.co.uk |tytuł = News – Ripon Grammar School |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = www.ripongrammar.co.uk |url = http://www.ripongrammar.co.uk/news/?id=1049 |język = en}}</ref>. Tuż przed obroną pracy Viner wygrała konkurs zorganizowany przez „The Guardian” i została powiadomiona przez [[Louise Chunn]], wtedy redaktorkę „[[Guardian women's]]” o karierze dziennikarskiej. ''Naprawdę uważałam, że dziennikarstwo nie jest dla mnie, myślałem, że to dla mężczyzn w garniturach w Londynie'', przypomniała sobie w 2005 roku Viner<ref>{{Cytuj |tytuł = ‘It’s good to feel scared from time to time’ – Press Gazette |data dostępu = 2018-05-26 |opublikowany = www.pressgazette.co.uk |url = http://www.pressgazette.co.uk/its-good-to-feel-scared-from-time-to-time/ |język = en}}</ref>. Przez trzecie dziesięciolecie swojego życia Viner spędzała większość wakacji na Bliskim Wschodzie, regionie, którym szczególnie się interesuje, przebywając w [[Liban]]ie, [[Syria|Syrii]], [[Izrael]]u i w innych miejscach<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Viner, Katharine}}
[[Kategoria:Brytyjscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1971]]

title: Katharine Viner

Imię i nazwisko urodzenia: Katharine Sophie Viner

Data urodzenia: styczeń 1971

Zawód, zajęcie: dziennikarz

Alma Mater: Pembroke College, Oxford


text:
# Mała Myssa
Mała Myssa – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Korzenie.

## Historia
W czasach zaborów wieś w gminie Smorgonie, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 23 mieszkańców, 93 dziesięciny, własność Bukaty.
W latach 1921–1945 folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Smorgonie.
W 1931 w 2 domach zamieszkiwało 10 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Smorgoniach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Smorgoniach.

title: Mała Myssa

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Mała Myssa
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon smorgoński|smorgoński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Korzenie|Korzenie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód grodzieński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°25'44"N 26°22'19"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Mała Myssa''' – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód grodzieński|obwodzie grodzieńskim]], w [[Rejon smorgoński|rejonie smorgońskim]], w [[Sielsowiet Korzenie|sielsowiecie Korzenie]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś w gminie Smorgonie, w powiecie oszmiańskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. W 1905 roku liczył 23 mieszkańców, 93 dziesięciny, własność Bukaty<ref>Гошкевич И. И. ''Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 248''</ref>.

W latach 1921–1945 folwark leżał w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]], w [[Powiat oszmiański|powiecie oszmiańskim]], w [[Smorgonie (gmina)|gminie Smorgonie]].

W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 2 domach zamieszkiwało 10 osób<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 36}}</ref>.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Smorgoniach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Smorgoniach<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 992}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Smorgonie (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie smorgońskim]]
[[Kategoria:Folwarki w powiecie oszmiańskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Mała Myssa

Państwo: Białoruś

Obwód: grodzieński

Rejon: smorgoński

Sielsowiet: Korzenie


text:
# Młyniska (Dobry Lasek)
Młyniska (dawniej niem. Mlinisken) – część wsi Dobry Lasek w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Piecki.
W latach 1975–1998 Młyniska administracyjnie należały do województwa olsztyńskiego.

## Historia
Powstała jako osada około 1820 r. na terenie lasów państwowych. W 1838 w osadzie było 7 domów z 36 mieszkańcami. W 1874 r. osada została wyłączona spod administracji leśnej i przyłączono do Dobrego Lasku.
W 1938 r. ówczesne władze niemieckie, w ramach akcji germanizacyjnej, zmieniły nazwę osady z Mlinisken na Meiler.
W 1973 r. osada należała do sołectwa Dobry Lasek.

title: Młyniska (Dobry Lasek)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Młyniska|Młyniska w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Młyniska
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = warmińsko-mazurskie
 |powiat                 = [[Powiat mrągowski|mrągowski]]
 |gmina                  = [[Piecki (gmina)|Piecki]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Dobry Lasek]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 89
 |kod pocztowy           = 11-710{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = NMR
 |SIMC                   = 0486037
 |kod mapy               = Piecki (gmina)
 |współrzędne            = 53°44'02"N 21°23'16"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|81614|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Młyniska''' (dawniej niem. ''Mlinisken'') – część [[wieś|wsi]] [[Dobry Lasek]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat mrągowski|powiecie mrągowskim]], w [[Piecki (gmina)|gminie Piecki]]{{r|R2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Młyniska administracyjnie należały do [[Województwo olsztyńskie (1975–1998)|województwa olsztyńskiego]].

== Historia ==
Powstała jako osada około 1820 r. na terenie lasów państwowych. W 1838 w osadzie było 7 domów z 36 mieszkańcami. W 1874 r. osada została wyłączona spod administracji leśnej i przyłączono do [[Dobry Lasek|Dobrego Lasku]].

W 1938 r. ówczesne władze niemieckie, w ramach akcji germanizacyjnej, zmieniły nazwę osady z ''Mlinisken'' na ''Meiler''.

W 1973 r. osada należała do sołectwa [[Dobry Lasek]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

* <ref name = "teryt">{{Cytuj stronę | url = https://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default | tytuł = Rejestr TERYT. Jednostki podziału terytorialnego (TERC) | opublikowany = [[Główny Urząd Statystyczny]] | data dostępu = 2023-07-18}}</ref>

* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=228|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* ''Mrągowo. Z dziejów miasta i powiatu.'' Pojezierze, Olsztyn, 1975, 488 str.

{{Gmina Piecki}}

[[Kategoria:Dobry Lasek]]

title: Młyniska

Państwo: Polska

Województwo: warmińsko-mazurskie

Powiat: mrągowski

Gmina: Piecki

Część miejscowości: Dobry Lasek

Tablice rejestracyjne: NMR


text:
# Urniaże
Urniaże (lit. Urnėžiai) – wieś położona na  historycznej Laudzie, 2 km na południe od Datnowa i 6 km na północny zachód od Kiejdan, nad rzeczką Jawgiełką (lit. Jaugilos). Nazwa ma pochodzić od nazwiska dawnych właścicieli - Urniażów. W 1923 r. wieś liczyła 246 osób, wyłącznie Polaków, w 1959 - 138 osób, a w 2001 pozostało już tylko 39 starszych osób.
W Urniażach urodził się Tadeusz Jasudowicz, polski profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie praw człowieka.

title: Urniaże

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Urniaże
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Urnėžiai2.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Urniaży
 |państwo                      = okręg kowieński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon kiejdański|kiejdański]]
 |stanowisko zarządzającego    = starosta
 |zarządzający                 = Wojciech Jurgielewicz
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 39
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 55°20′N 23°54′E
 |commons                      = category:Urnėžiai
 |www                          =
}}
'''Urniaże''' (lit. Urnėžiai) – wieś położona na  historycznej [[Lauda (region)|Laudzie]], 2 km na południe od [[Datnów|Datnowa]] i 6 km na północny zachód od [[Kiejdany|Kiejdan]], nad rzeczką [[Jawgiełka|Jawgiełką]] (lit. Jaugilos). Nazwa ma pochodzić od nazwiska dawnych właścicieli - Urniażów. W 1923 r. wieś liczyła 246 osób, wyłącznie Polaków, w 1959 - 138 osób, a w 2001 pozostało już tylko 39 starszych osób.

W Urniażach urodził się [[Tadeusz Jasudowicz]], polski profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie praw człowieka.

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XII|818|Urniaże}}
* [http://naszczas2002.tripod.com/052/adamki.html Eugenia Adamkiewicz z Urniaży, ''Polacy na Kowieńszczyźnie'']
* [http://www.polskiekresy.info/portal/index.php?option=com_joomgallery&func=viewcategory&catid=21&Itemid=54 Cmentarzyk w Urniażach - zdjęcia]

[[Kategoria:Kowieńszczyzna]]
[[Kategoria:Miejscowości w rejonie kiejdańskim]]
[[Kategoria:Żmudź]]

title: Urniaże

Państwo: Litwa

Okręg: kowieński

Rejon: kiejdański

Starosta: Wojciech Jurgielewicz


text:
# Villeneuve-sur-Yonne
Villeneuve-sur-Yonne – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 5054 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 126 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Villeneuve-sur-Yonne plasuje się na 46. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 74.).

## Zabytki
W mieście znajduje się kilka zabytków wpisanych we francuski rejestr zabytków narodowych:
- Donżon z czasów panowania króla Filipa II Augusta, zbudowany w latach 1205-1212.
- Kościół pw. Wniebowzięcia NMP, budowany między XII a XVI wiekiem, budowla na planie gotyckim z elementami renesansowymi.
- Gotycka brama obronna z XIII wieku, zwana Bramą de Sens.
- Gotycka brama obronna z XIII wieku, zwana Bramą de Joigny. Obie bramy powstały za czasów panowania Ludwika VII.
- Most św. Mikołaja z XII wieku.
- Gotycka Wieża Bonneville, przebudowana w XIX w.

title: Villeneuve-sur-Yonne

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Villeneuve-sur-Yonne
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Villeneuve-sur-Yonne
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Eglise de Villeuneuve-sur-Yonne (2637691816).jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Villeneuve-sur-Yonne 89.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Yonne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Sens|Sens]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 89464
 |powierzchnia                    = 40,11 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 5054
 |gęstość zaludnienia             = 126 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 89500
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Yonne
 |współrzędne                     = 48°5′N 3°18′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Villeneuve-sur-Yonne''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Yonne]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 5054 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 126 osób/km² (wśród 2044 gmin [[Burgundia|Burgundii]] Villeneuve-sur-Yonne plasuje się na 46. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 74.).

== Zabytki ==
W mieście znajduje się kilka zabytków wpisanych we francuski rejestr zabytków narodowych<ref>{{Cytuj|autor = Strona internetowa|tytuł = Office de Tourisme de Villeneuve-sur-Yonne|data = 2016-02-13}}</ref>:
* Donżon z czasów panowania króla [[Filip II August|Filipa II Augusta]], zbudowany w latach 1205-1212.
* Kościół pw. Wniebowzięcia NMP, budowany między XII a XVI wiekiem, budowla na planie gotyckim z elementami renesansowymi.
* Gotycka brama obronna z XIII wieku, zwana Bramą de Sens.
* Gotycka brama obronna z XIII wieku, zwana Bramą de Joigny. Obie bramy powstały za czasów panowania [[Ludwik VII Młody|Ludwika VII]].
* Most św. Mikołaja z XII wieku.
* Gotycka Wieża Bonneville, przebudowana w XIX w.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Sens}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Yonne]]

title: Villeneuve-sur-Yonne

Państwo: Francja

Region: Burgundia-Franche-Comté

Departament: Yonne

Okręg: Sens

• gęstość: 126 os./km²


text:
# Powierzchnia zorientowana
Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem orientacja (matematyka). Nie opisano powodu propozycji integracji.
Powierzchnia zorientowana – powierzchnia z przypisaną orientacją.
Na ogół powierzchnia ma dwie „strony”, z których jedną dowolnie przyjmuje się za dodatnią, a drugą za ujemną. W przypadku powierzchni zamkniętej, która nie przecina się sama z sobą i zawiera przy tym wewnątrz pewien obszar (np. powierzchnia kuli lub elipsoidy) kierunek zwykle przyjmuje się od wnętrza na zewnątrz, czyli wewnętrznej stronie przypisuje się wartość ujemną, a zewnętrznej dodatnią.
W sensie topologicznym powierzchnia zorientowana jest rodzajem rozmaitości zorientowanej.

## Powierzchnie bez orientacji
Niektórym powierzchniom z definicji nie można przypisać orientacji, np. takim, które mają tylko jedną stronę (wstęga Möbiusa, butelka Kleina).

title: Powierzchnia zorientowana

wikitext:
{{Integracja|orientacja (matematyka)}}
'''Powierzchnia zorientowana''' – [[powierzchnia]] z przypisaną [[Orientacja (matematyka)|orientacją]].

Na ogół powierzchnia ma dwie „strony”, z których jedną dowolnie przyjmuje się za dodatnią, a drugą za ujemną. W przypadku powierzchni zamkniętej, która nie przecina się sama z sobą i zawiera przy tym wewnątrz pewien obszar (np. [[powierzchnia]] kuli lub [[elipsoida|elipsoidy]]) kierunek zwykle przyjmuje się od wnętrza na zewnątrz, czyli wewnętrznej stronie przypisuje się wartość ujemną, a zewnętrznej dodatnią.

W sensie topologicznym powierzchnia zorientowana jest rodzajem [[rozmaitość topologiczna|rozmaitości]] zorientowanej.

== Powierzchnie bez orientacji ==
Niektórym powierzchniom z definicji nie można przypisać orientacji, np. takim, które mają tylko jedną stronę ([[wstęga Möbiusa]], [[butelka Kleina]]).

== Bibliografia ==
* I.N. Bronsztejn, K.A. Siemiendiajew: Matematyka. Poradnik encyklopedyczny, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1997, wyd. XIV, {{ISBN|83-01-11658-7}}

[[Kategoria:Geometria analityczna]]


text:
# Chizuru
Chizuru (jap. ちづる, チズル, 千鶴) – żeńskie imię japońskie, oznacza tysiąc żurawi.

## Znane osoby
- Chizuru Ikewaki (千鶴), japońska aktorka

## Fikcyjne postacie
- Chizuru Aizawa (千鶴), bohaterka mangi i anime Ai Yori Aoshi
- Chizuru Akaba (知弦), bohaterka serii Seitokai no ichizon
- Chizuru Kagura (ちづる), bohaterka gry The King of Fighters
- Chizuru Kawanami (千鶴), bohaterka mangi i anime Yumekui Merry
- Chizuru Maihara (千鶴), bohaterka mangi i anime Ouran High School Host Club
- Chizuru Minamoto (千鶴), główna bohaterka serii Kanokon
- Chizuru Mochizuki (千鶴), bohaterka mangi i anime Nyan Koi!
- Chizuru Naba (千鶴), bohaterka serii Magister Negi Magi
- Chizuru Raikōji (千鶴), bohaterka mangi i anime Rurōni Kenshin
- Chizuru Sawamura (ちづる), bohaterka mangi Inubaka: Crazy for Dogs
- Chizuru Yoshida (ちずる), bohaterka mangi i anime Hen
- Chizuru Yoshida (千鶴), bohaterka serii Kimi ni todoke
- Chizuru Yukimura (千鶴), główna bohaterka serii anime Hakuōki Shinsengumi Kitan

title: Chizuru

wikitext:
{{Nihongo|'''Chizuru'''|ちづる, チズル, 千鶴}} – żeńskie [[Imiona japońskie|imię japońskie]], oznacza ''tysiąc żurawi''.

== Znane osoby ==
* Chizuru Ikewaki (千鶴), japońska [[aktor]]ka

== Fikcyjne postacie ==
* Chizuru Aizawa (千鶴), bohaterka mangi i anime ''[[Ai Yori Aoshi]]''
* Chizuru Akaba (知弦), bohaterka serii ''[[Seitokai no ichizon]]''
* Chizuru Kagura (ちづる), bohaterka gry ''The King of Fighters''
* Chizuru Kawanami (千鶴), bohaterka mangi i anime ''Yumekui Merry''
* Chizuru Maihara (千鶴), bohaterka mangi i anime ''[[Ouran High School Host Club]]''
* Chizuru Minamoto (千鶴), główna bohaterka serii ''Kanokon''
* Chizuru Mochizuki (千鶴), bohaterka mangi i anime ''Nyan Koi!''
* Chizuru Naba (千鶴), bohaterka serii ''[[Magister Negi Magi]]''
* Chizuru Raikōji (千鶴), bohaterka mangi i anime ''[[Rurōni Kenshin]]''
* Chizuru Sawamura (ちづる), bohaterka mangi ''Inubaka: Crazy for Dogs''
* Chizuru Yoshida (ちずる), bohaterka mangi i anime ''Hen''
* Chizuru Yoshida (千鶴), bohaterka serii ''[[Kimi ni todoke]]''
* Chizuru Yukimura (千鶴), główna bohaterka serii anime ''[[Hakuōki Shinsengumi Kitan]]''

{{Imiona}}

[[Kategoria:Żeńskie imiona japońskie]]


text:
# Gruszyczka zielonawa
Gruszyczka zielonawa (Pyrola chlorantha Sw.) – gatunek rośliny należący do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Występuje w północnej Ameryce, zachodniej Azji, Azji Mniejszej, w północnej i środkowej Europie oraz na Kaukazie. W Polsce gatunek objęty ochroną częściową.

## Rozmieszczenie geograficzne
Występuje na obszarze Azji (Chanty-Mansyjsk, Mongolia), Europy (Austria, Belgia, Bułgaria, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, dawna Jugosławia, Karelia, Łotwa, Niemcy, Norwegia, Polska, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Ukraina, Węgry, Włochy) i Ameryki Północnej (USA: Alaska, Arizona, Dakota Południowa, Idaho, Kolorado, Michigan, Minnesota, Montana, Nebraska, Nevada, Nowy Meksyk, Ohio, Utah, Wisconsin; Kanada: Nowy Brunszwik, Nowa Fundlandia, Nowa Szkocja, Wyspa Księcia Edwarda, Kolumbia Brytyjska, Manitoba).
W Polsce gatunek spotykany na rozproszonych stanowiskach na obszarze całego kraju, w górach do wysokości 400 m n.p.m.

## Morfologia
ŁodygaOd 10 do 25 cm wysokości, czerwona, ostrokrawędzista.
LiścieOkrągławojajowate, o zmiennym kształcie, brzegiem słabo ząbkowane, skórkowate, pod spodem niebieskawe, a z wierzchu ciemnozielone. Blaszka liścia o średnicy od 0,5 do 3 cm. Ogonek dłuższy, rynienkowaty.
KwiatyZwykle samopylne, działki kielicha zielone, okrągławotrójkątne, nieodgięte. Korona szeroko otwarta, średnicy od 8 do 10 mm, dzwonkowata. Płatki korony barwy zielonobiałej, cztery razy dłuższe od działek kielicha. Szyjka słupka łukowato wygięta do dołu i dłuższa od płatków.
OwocTorebka z zakrzywioną szyjką słupka. Nasiona rozsiewane są przez wiatr.

## Biologia i ekologia
Zimozielona krzewinka. Rośnie w półcieniu, w borach iglastych, na glebach suchych i świeżych, ubogich i kwaśnych. Kwitnie od czerwca do lipca.

## Zagrożenia i ochrona
Od 2014 roku gatunek jest objęty w Polsce ochroną częściową.

title: Gruszyczka zielonawa

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Gruszyczka zielonawa
 |grafika              = PyrolaChloranthaColl.jpg
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[astropodobne]]
 |rząd                 = [[wrzosowce]]
 |rodzina              = [[wrzosowate]]
 |rodzaj               = [[gruszyczka]]
 |gatunek              = gruszyczka zielonawa
 |nazwa łacińska       = Pyrola chlorantha
 |autor                = [[Olof Peter Swartz|Sw.]]
 |cytat                = Kongl. Vetensk. Acad. Nya Handl. 25:257. 1804
 |synonimy             =
 |wikispecies          = Pyrola chlorantha
 |commons              = Category:Pyrola chlorantha
}}
'''Gruszyczka zielonawa''' (''Pyrola chlorantha'' Sw.) – [[gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny należący do rodziny [[wrzosowate|wrzosowatych]] (''Ericaceae''). Występuje w północnej Ameryce, zachodniej Azji, Azji Mniejszej, w północnej i środkowej Europie oraz na [[Kaukaz (łańcuch górski)|Kaukazie]]. W Polsce gatunek objęty [[Lista gatunków roślin objętych ochroną częściową w Polsce|ochroną częściową]].

== Rozmieszczenie geograficzne ==
Występuje na obszarze Azji ([[Chanty-Mansyjsk]], [[Mongolia]]), Europy ([[Austria]], [[Belgia]], [[Bułgaria]], [[Czechy]], [[Dania]], [[Estonia]], [[Finlandia]], [[Francja]], [[Grecja]], dawna [[Jugosławia]], [[Karelia]], [[Łotwa]], [[Niemcy]], [[Norwegia]], [[Polska]], [[Rumunia]], [[Szwajcaria]], [[Szwecja]], [[Ukraina]], [[Węgry]], [[Włochy]]) i Ameryki Północnej (USA: [[Alaska]], [[Arizona]], [[Dakota Południowa]], [[Idaho]], [[Kolorado (stan)|Kolorado]], [[Michigan]], [[Minnesota]], [[Montana]], [[Nebraska]], [[Nevada]], [[Nowy Meksyk]], [[Ohio]], [[Utah]], [[Wisconsin]]; Kanada: [[Nowy Brunszwik]], [[Nowa Fundlandia]], [[Nowa Szkocja]], [[Wyspa Księcia Edwarda]], [[Kolumbia Brytyjska]], [[Manitoba]])<ref name=grin/>.

W Polsce gatunek spotykany na rozproszonych stanowiskach na obszarze całego kraju, w górach do wysokości 400 m n.p.m.

== Morfologia ==
[[Plik:Pyrola chlorantha kz04.jpg|thumb|left|180px|Owoce]]
[[Plik:PyrolaChloranthaLeaves.jpg|thumb|left|180px|Liście]]
; [[Łodyga]] : Od 10 do 25 cm wysokości, czerwona, ostrokrawędzista.
; [[Liść|Liście]] : Okrągławojajowate, o zmiennym kształcie, brzegiem słabo ząbkowane, skórkowate, pod spodem niebieskawe, a z wierzchu ciemnozielone. Blaszka liścia o średnicy od 0,5 do 3 cm. Ogonek dłuższy, rynienkowaty.
; [[Kwiat]]y : Zwykle samopylne, działki [[kielich (botanika)|kielicha]] zielone, okrągławotrójkątne, nieodgięte. Korona szeroko otwarta, średnicy od 8 do 10 mm, dzwonkowata. Płatki korony barwy zielonobiałej, cztery razy dłuższe od działek kielicha. Szyjka słupka łukowato wygięta do dołu i dłuższa od płatków.
; [[Owoc]] : Torebka z zakrzywioną szyjką słupka. Nasiona rozsiewane są przez wiatr.

== Biologia i ekologia ==
Zimozielona [[krzewinka]]. Rośnie w półcieniu, w borach iglastych, na glebach suchych i świeżych, ubogich i kwaśnych. Kwitnie od czerwca do lipca.

== Zagrożenia i ochrona ==
Od 2014 roku gatunek jest objęty w Polsce [[Lista gatunków roślin objętych ochroną częściową w Polsce|ochroną częściową]]<ref name=rozp2014/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name=apweb>{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-03-13}}</ref>
<ref name=grin>{{Cytuj stronę |url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomydetail.aspx?456118 |tytuł=''Moneses uniflora'' |praca=Germplasm Resources Information Network (GRIN)|data dostępu = 2010-08-25}}</ref>
<ref name=rozp2014>{{Dziennik Ustaw|rok=2014|numer=0|pozycja=1409}} – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin.</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko=Witkowska-Żuk |imię=Leokadia |tytuł=Rośliny leśne|rok=2013 |wydawca=Multico Oficyna Wydawnicza |miejsce=Warszawa |isbn = 978-83-7073-359-9}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wrzosowate]]
[[Kategoria:Rośliny chronione]]

title: Gruszyczka zielonawa

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: astropodobne

Rząd: wrzosowce

Rodzina: wrzosowate

Rodzaj: gruszyczka

Gatunek: gruszyczka zielonawa


text:
# Kościół św. Jana Chrzciciela w Przemęcie
Kościół Świętego Jana Chrzciciela – rzymskokatolicki kościół parafialny w Przemęcie, w gminie Przemęt, w powiecie wolsztyńskim, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu przemęckiego archidiecezji poznańskiej.

## Historia i architektura
Jest to trzynawowa bazylika posiadająca transept i dwie wieże znajdujące się w fasadzie. Prezbiterium, nawę główną i ramiona transeptu nakrywają sklepienia kolebkowe z lunetami, nawy boczne nakrywają sklepienia krzyżowe, natomiast skrzyżowanie nawy głównej z transeptem nakrywa sklepienie żaglaste. We wnętrzu znajduje się dekoracja stiukowa z końca XVII wieku. Z tego samego czasu pochodzi polichromia, która następnie została częściowo przemalowana w latach 1883-1886 i odrestaurowana w latach 1956–1957. Wyposażenie wnętrza powstało w końcu XVII wieku (przykładem są ołtarze, ambona) lub w 1. ćwierci XVIII wieku (przykładem są stalle, tron opata, konfesjonały, ławki). Z około 1430-40 roku pochodzi starszy element wyposażenia - jest to gotycka figura Matki Bożej z Dzieciątkiem.

## Organy
Organy zostały wybudowane w 1818 roku przez nieznanego budowniczego. Przebudowała je firma braci Walter w 1879 roku. W 2008 r. staraniem proboszcza, ks. Edmunda Magdziarza, zostały wyremontowane przez organmistrza Marka Cepkę z Popowa. Instrument posiada mechaniczną trakturę gry.
Dyspozycja instrumentu:
| Manuał I                | Manuał II                 | Pedał                  |
| Hauptwerk               | Oberwerk                  | Pedale                 |
| ----------------------- | ------------------------- | ---------------------- |
| 1. Bordun 16 Fuß        | 1. Geigen-Principal 8 Fuß | 1. Violon 16 Fuß       |
| 2. Prinzipal 8 Fuß      | 2. Flaut major 8 Fuß      | 2. Principal 16 Fuß    |
| 3. Gemshorn 8 Fuß       | 3. Aeoline 8 Fuß          | 3. Subbass 16 Fuß      |
| 4. Hohlflaut 8 Fuß      | 4. Salicional 8 Fuß       | 4. Flautbass 8 Fuß     |
| 5. Viola di Gamba 8 Fuß | 5. Pordunalflöte 8 Fuß    | 5. Octavbass 8 Fuß     |
| 6. Octave 4 Fuß         | 6. Principal 4 Fuß        | 6. Quintbass 5 1/3 Fuß |
| 7. Hohlflaut 4 Fuß      | 7. Flaut minor 4 Fuß      | 7. Super Octav 4 Fuß   |
| 8. Quinte 2 2/3 Fuß     | 8. Octave 2 Fuß           | 8. Posaune 16 Fuß      |
| 9. Super Octav 2 Fuß    | 9. Mixtur 2 fach          |                        |
| 10. Cornett 3 fach      |                           |                        |
| 11. Mixtur 4-5 fach     |                           |                        |
| 12. Trompete 8 Fuß      |                           |                        |

## Galeria
- Figura nad wejściem do kościoła
- Sufit i freski
- Korytarz
- Tablica wewnątrz kościoła
- Wnętrze kościoła
- Ołtarz główny

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół św. Jana Chrzciciela w Przemęcie
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = 169/1-2/Wlkp/A z dnia [[22 listopada]] [[1932]] i [[28 listopada]] [[1968]]<ref>{{Cytuj stronę|url= http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/WLK-rej.pdf |tytuł= Rejestr zabytków nieruchomych woj. wielkopolskiego|data dostępu=2012-12-10|archiwum= https://web.archive.org/web/20210830220337/http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/WLK-rej.pdf|zarchiwizowano= 2021-08-30}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Zespół klasztorny cystersów, obecnie parafialny pw. św. Jana Chrzciciela LOF2.jpg
 |opis grafiki              = widok ogólny
 |państwo                   = PL-WP
 |miejscowość               = [[Przemęt]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia św. Jana Chrzciciela w Przemęcie|św. Jana Chrzciciela w Przemęcie]]
 |administratura typ        = Parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Jan Chrzciciel|św. Jana Chrzciciela]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1651
 |data zakończenia budowy   = 1696
 |data konsekracji          = 1696
 |data przebudowy           =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[barok]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 2
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 3
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             = 29
 |liczba manuałów           = 2+P
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Przemęt (gmina)
 |współrzędne               = 52°0′36″N 16°17′35″E
 |commons                   = Category:Saint John the Baptist church in Przemęt
 |www                       =
}}
'''Kościół Świętego Jana Chrzciciela''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] w [[Przemęt|Przemęcie]], w [[Przemęt (gmina)|gminie Przemęt]], w [[powiat wolsztyński|powiecie wolsztyńskim]], w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]]. Należy do [[dekanat przemęcki|dekanatu przemęckiego]] [[archidiecezja poznańska|archidiecezji poznańskiej]].

== Historia i architektura ==
Jest to trzynawowa [[bazylika]] posiadająca [[transept]] i dwie [[wieża|wieże]] znajdujące się w fasadzie. [[Prezbiterium]], [[nawa główna|nawę główną]] i ramiona [[transept]]u nakrywają [[Sklepienie kolebkowe|sklepienia kolebkowe]] z [[Luneta (architektura)|lunetami]], [[nawa boczna|nawy boczne]] nakrywają sklepienia krzyżowe, natomiast skrzyżowanie [[nawa główna|nawy głównej]] z [[transept]]em nakrywa [[Sklepienie żaglaste|sklepienie żaglaste.]] We [[wnętrze|wnętrzu]] znajduje się dekoracja [[stiuk]]owa z końca [[XVII wiek]]u. Z tego samego czasu pochodzi [[polichromia]], która następnie została częściowo przemalowana w latach 1883-1886 i odrestaurowana w latach 1956–1957. Wyposażenie wnętrza powstało w końcu [[XVII wiek]]u (przykładem są [[ołtarz]]e, [[ambona (architektura)|ambona]]) lub w 1. ćwierci [[XVIII wiek]]u (przykładem są [[stalle]], [[tron]] [[opat]]a, [[konfesjonał]]y, ławki). Z około 1430-40 roku pochodzi starszy element wyposażenia - jest to [[gotyk|gotycka]] figura Matki Bożej z Dzieciątkiem<ref>{{cytuj stronę | url =http://regionwielkopolska.pl/katalog-obiektow/kosciol-pw-nmp-i-sw-jana-chrzciciela-w-przemecie.html| tytuł = Kościół pw. NMP i św. Jana Chrzciciela w Przemęcie| opublikowany = Region Wielkopolska| język = pl | data dostępu = 2016-07-03}}</ref>.

== Organy ==
[[Organy]] zostały wybudowane w 1818 roku przez nieznanego budowniczego. Przebudowała je firma braci Walter w 1879 roku. W 2008 r. staraniem proboszcza, ks. Edmunda Magdziarza, zostały wyremontowane przez organmistrza Marka Cepkę z [[Popowo (powiat szamotulski)|Popowa]]. Instrument posiada mechaniczną [[Traktura|trakturę]] gry<ref>{{Cytuj |autor = Wojciech Dobijata |tytuł = Przemęt ( Kościół św. Jana Chrzciciela) |data dostępu = 2025-03-14 |opublikowany = musicamsacram.pl |url = https://musicamsacram.pl/instrumenty/20779-przemet-kosciol-sw-jana-chrzciciela}}</ref>.

Dyspozycja instrumentu:
{| class="wikitable"
!Manuał I
!Manuał II
!Pedał
|-
!Hauptwerk
!Oberwerk
!Pedale
|-
|1. Bordun 16 Fuß
|1. Geigen-Principal 8 Fuß
|1. Violon 16 Fuß
|-
|2. Prinzipal 8 Fuß
|2. Flaut major 8 Fuß
|2. Principal 16 Fuß
|-
|3. Gemshorn 8 Fuß
|3. Aeoline 8 Fuß
|3. Subbass 16 Fuß
|-
|4. Hohlflaut 8 Fuß
|4. Salicional 8 Fuß
|4. Flautbass 8 Fuß
|-
|5. Viola di Gamba 8 Fuß
|5. Pordunalflöte 8 Fuß
|5. Octavbass 8 Fuß
|-
|6. Octave 4 Fuß
|6. Principal 4 Fuß
|6. Quintbass 5 1/3 Fuß
|-
|7. Hohlflaut 4 Fuß
|7. Flaut minor 4 Fuß
|7. Super Octav 4 Fuß
|-
|8. Quinte 2 2/3 Fuß
|8. Octave 2 Fuß
|8. Posaune 16 Fuß
|-
|9. Super Octav 2 Fuß
|9. Mixtur 2 fach
|
|-
|10. Cornett 3 fach
|
|
|-
|11. Mixtur 4-5 fach
|
|
|-
|12. Trompete 8 Fuß
|
|
|}

== Galeria ==
<gallery widths="200" perrow="5">
Plik:20180414 1404 c1841 przemet kosciol -mk-a1.jpg|Figura nad wejściem do kościoła
Plik:20180414 1134 c1049 przemet-kosciol-ph4s2p-mk-a1.jpg|Sufit i freski
Plik:20180414 1131 c1038 przemet-ph3-mk-a.jpg|Korytarz
Plik:20180414 1421 c1920 przemet kosciol interior-ph1 mc-b-mc.jpg|Tablica wewnątrz kościoła
Plik:20180414 1109 m140-6m-mk-a przemet kosciol sw jana.jpg|Wnętrze kościoła
Plik:Saint John the Baptist church in Przemęt (4).jpg|Ołtarz główny
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* Audycja {{YouTube|id=13R8uSMkCT0|title=„Mój Poznań, moja Wielkopolska - Jedyne takie obrazy”}}, [[Ratajska Telewizja Kablowa]]

{{SORTUJ:Przemęt}}
[[Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)]]
[[Kategoria:Architektura barokowa w Przemęcie|Jana]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Przemęcie|Jana Chrzciciela]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie wolsztyńskim]]
[[Kategoria:Opactwo Cystersów w Przemęcie]]

Województwo: wielkopolskie

Miejscowość: Przemęt

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: św. Jana Chrzciciela w Przemęcie

Wezwanie: św. Jana Chrzciciela

Styl: barok

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła

Wieża kościelna · • liczba wież: · 2


text:
# Seiji Shimoda
Seiji Shimoda (jap. 霜田誠二 Shimoda Seiji; ur. w 1953 w Nagano) – japoński performer, poeta, kustosz oraz wykładowca na Musashino Art University w Tokio.

## Życiorys
Urodził się w 1953 roku w Nagano, w Japonii. Na przełomie lat 60. i 70. zaczął pisać poezję. W 1975 roku wystąpił po raz pierwszy (był wtedy jeszcze studentem literatury na Uniwersytecie w Osace, który ukończył w 1977 roku). Podróżując po Japonii, nawiązał kontakty z artystami ze starszego pokolenia takich ruchów, jak Grupa Gutai, japoński Fluxus, czy Neo-Dada. Rozpoczął serię "Obsessional Dance Performance" oraz wziął udział w "Pia Exibition". W 1978 roku opublikował "Photo book: Irreversible Reaction". W 1980 roku rozpoczął "Obsessional Dance Performance" oraz wziął udział w "Studio ALTA Opening Festival". W 1981 roku opublikował "Collection of poems: Coffee Shops". W tym samym roku pokazał swoje performance na "Tengokuchusha-no-hiru", "Camp in 81" i "10 minutes Solo Improvisation Festival vol.1". W 1982 wyjechał do Paryża, gdzie wykonał 100 performance'ów, m.in. "Espace Japon" i "Helion". Opublikował też "Diary in Pari:Stories of tears". Do występów w Europie powrócił w 1987 roku.
W latach 90. rozszerzył swoją działalność na inne kraje azjatyckie, takie jak: Korea, Hongkong i Tajwan.
W 1979 i 1984 roku był aresztowany w Japonii z powodu wykonywania swoich nagich performance'ów w plenerze. W tamtym okresie musiał walczyć o wolność wypowiedzi artystycznej, jednak teraz jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych performerów w Japonii.
W 1993 roku udało mu się zorganizować pierwszy pełnoprawny Międzynarodowy Festiwal Sztuki Performance w Japonii (International Performance Art Festival in Japan) w Nagano. W 1995 i 1996 roku zorganizował drugi i trzeci festiwal (NIPAF'95, '96) w Tokio i Nagano. W 1996 roku zaczął organizować cykl Asian Performance Art i Summer Seminarium w NIPAF.
W 1996 roku zadedykował swój utwór "Gracias Marcos, Adios Marcos" zmarłemu w tym samym roku polsko-meksykańskiemu artyście Marcosowi Kurtyczowi.
Obecnie jest dyrektorem NIPAF (Nippon International Performance Art Festival). Zaprezentował ponad 300 performerów z całego świata na dwóch corocznych festiwalach odbywających się w kilku miastach Japonii.
W 2000 r. jako pierwszy artysta z Azji otrzymał nagrodę New York Dance and Performance Awards Bessie (New York Dance And Performance).

title: Seiji Shimoda

wikitext:
{{nihongo|'''Seiji Shimoda'''|霜田誠二|Shimoda Seiji|ur. w 1953 w [[Nagano]]}} – [[Japonia|japoński]] [[performance|performer]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.asa.de/magazine/iss2/27seiji.htm |tytuł=SEIJI SHIMODA |data dostępu= 2010-10-29 |opublikowany=www.asa.de |język=en }}</ref>, poeta, kustosz oraz wykładowca na [[Musashino Art University]] w [[Tokio]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.performanceart.ca/index.php?m=people_details&id=50 |tytuł=Seiji Shimoda |data dostępu= 2010-10-29 |opublikowany=FADO Performance Art Centre |język=en }}</ref>.

== Życiorys ==

Urodził się w 1953 roku w [[Nagano]], w Japonii. Na przełomie lat 60. i 70. zaczął pisać poezję. W 1975 roku wystąpił po raz pierwszy (był wtedy jeszcze studentem literatury na [[Uniwersytet Osakijski|Uniwersytecie w Osace]], który ukończył w 1977 roku). Podróżując po Japonii, nawiązał kontakty z artystami ze starszego pokolenia takich ruchów, jak [[Grupa Gutai]], japoński [[Fluxus]], czy [[Neo-Dada]]. Rozpoczął serię "Obsessional Dance Performance" oraz wziął udział w "Pia Exibition". W 1978 roku opublikował "Photo book: Irreversible Reaction". W 1980 roku rozpoczął "Obsessional Dance Performance" oraz wziął udział w "Studio ALTA Opening Festival". W 1981 roku opublikował "Collection of poems: Coffee Shops". W tym samym roku pokazał swoje performance na "Tengokuchusha-no-hiru", "Camp in 81" i "10 minutes Solo Improvisation Festival vol.1". W 1982 wyjechał do Paryża, gdzie wykonał 100 performance'ów, m.in. "Espace Japon" i "Helion". Opublikował też "Diary in Pari:Stories of tears". Do występów w Europie powrócił w 1987 roku.

W latach 90. rozszerzył swoją działalność na inne kraje azjatyckie, takie jak: Korea, Hongkong i Tajwan.

W 1979 i 1984 roku był aresztowany w Japonii z powodu wykonywania swoich nagich performance'ów w plenerze. W tamtym okresie musiał walczyć o wolność wypowiedzi artystycznej, jednak teraz jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych performerów w Japonii.
W 1993 roku udało mu się zorganizować pierwszy pełnoprawny Międzynarodowy Festiwal Sztuki Performance w Japonii (International Performance Art Festival in Japan) w Nagano. W 1995 i 1996 roku zorganizował drugi i trzeci festiwal (NIPAF'95, '96) w Tokio i Nagano. W 1996 roku zaczął organizować cykl Asian Performance Art i Summer Seminarium w NIPAF.

W 1996 roku zadedykował swój utwór "Gracias Marcos, Adios Marcos" zmarłemu w tym samym roku polsko-meksykańskiemu artyście [[Marcos Kurtycz|Marcosowi Kurtyczowi]].

Obecnie jest dyrektorem NIPAF (Nippon International Performance Art Festival). Zaprezentował ponad 300 performerów z całego świata na dwóch corocznych festiwalach odbywających się w kilku miastach Japonii.

W 2000 r. jako pierwszy artysta z Azji otrzymał nagrodę [[New York Dance and Performance Awards Bessie]] (New York Dance And Performance).

=== Bibliografia ===
* {{cytuj książkę |autor = Seiji Shimoda | tytuł = Seiji Shimoda Art Performance On The Table| miejsce = Nagano, Japan | rok = 1990}}
* {{cytuj stronę |url=http://www.mobius.org/events/mobilize-seiji-shimoda |tytuł=Mobilize: Seiji Shimoda |data dostępu= 2010-12-15 |opublikowany=www.mobius.org |język=en }}
* {{cytuj stronę |url=http://www.asa.de/magazine/iss2/27seiji.htm |tytuł=SEIJI SHIMODA |data dostępu= 2010-12-15 |opublikowany=www.asa.de |język=en }}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Urodzeni w 1953]]
[[Kategoria:Japońscy poeci]]
[[Kategoria:Performerzy]]


text:
# Yongin City FC
Yongin City Government FC (kor. 용인 시청 FC) – klub piłkarski z Korei Południowej, funkcjonujący w latach 2010–2016.

## Historia
Klub zadebiutował w Korea National League (wówczas drugi poziom rozgrywek) w sezonie 2010/2011, wcześniej uczestnicząc jeszcze w Pucharze Korei Południowej i Pucharze Korea National League. W sezonie 2010/2011 uzyskano jedenaste miejsce w lidze. Sezon później zespół zajął szóste miejsce, jednak reforma ligi oznaczała spadek na trzeci poziom. Sezon 2012/2013 klub ukończył na dziewiątej pozycji, następnie zajął dziesiąte miejsce. Sezon 2014/2015 ukończono na szóstym miejscu, a kolejny – na dziesiątym. Ponadto w 2016 roku zespół dotarł do 1/8 finału krajowego pucharu, gdzie przegrał 2:4 z Jeonnam Dragons. Trenerem klubu w tym okresie był Jong-pil Kim. Po 2016 roku Yongin City FC nie uczestniczył już w rozgrywkach.

title: Yongin City FC

wikitext:
'''Yongin City Government FC''' ([[Język koreański|kor.]] '''용인 시청 FC''') – klub piłkarski z [[Korea Południowa|Korei Południowej]], funkcjonujący w latach 2010–2016.

== Historia ==
Klub zadebiutował w [[Korea National League]] (wówczas drugi poziom rozgrywek) w sezonie 2010/2011, wcześniej uczestnicząc jeszcze w [[Puchar Korei Południowej w piłce nożnej|Pucharze Korei Południowej]] i Pucharze Korea National League. W sezonie 2010/2011 uzyskano jedenaste miejsce w lidze. Sezon później zespół zajął szóste miejsce, jednak reforma ligi oznaczała spadek na trzeci poziom. Sezon 2012/2013 klub ukończył na dziewiątej pozycji, następnie zajął dziesiąte miejsce. Sezon 2014/2015 ukończono na szóstym miejscu, a kolejny – na dziesiątym. Ponadto w 2016 roku zespół dotarł do 1/8 finału krajowego pucharu, gdzie przegrał 2:4 z [[Jeonnam Dragons]]. Trenerem klubu w tym okresie był Jong-pil Kim. Po 2016 roku Yongin City FC nie uczestniczył już w rozgrywkach<ref>{{transfermarkt|dp|id=31000|nazwa=Yongin City FC|data dostępu=2024-11-26}}</ref><ref>{{transfermarkt|dm|id=31000|nazwa=Yongin City FC|data dostępu=2024-11-26}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Korea National League}}

[[Kategoria:Południowokoreańskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 2010]]
[[Kategoria:Yongin]]


text:
# 1483 w polityce
Wydarzenia polityczne w 1483 roku.

## Wydarzenia
- 13 czerwca - wojna Dwóch Róż: na posiedzeniu Rady Regencyjnej brat zmarłego króla Anglii Edwarda IV Ryszard III oskarża szambelana Williama Hastingsa i innych członków Rady o planowanie spisu na jego życie i przejmuje władzę w Królestwie Anglii[1].
- 22 czerwca - wojna Dwóch Róż: publiczne unieważnienie małżeństwa Edwarda IV z Elizabeth Woodville pozbawia Edwarda V i jego brata Ryszarda prawa do tronu Anglii[2].
- 6 lipca - koronacja Ryszarda III na króla Anglii[3].

## Zmarli
- 9 kwietnia – Edward IV York, król Anglii (ur. 1442)
- lipiec - Edward V York, król Anglii (ur. 1470), zamordowany z inspiracji Ryszarda III[4].
- 30 sierpnia - Ludwik XI, król Francji[5] (ur. 1423).

title: 1483 w polityce

wikitext:
{{rok w|polityce|1483}}

== Wydarzenia ==

*[[13 czerwca]] - [[wojna Dwóch Róż]]: na posiedzeniu Rady Regencyjnej brat zmarłego króla Anglii Edwarda IV [[Ryszard III York|Ryszard III]] oskarża szambelana Williama Hastingsa i innych członków Rady o planowanie spisu na jego życie i przejmuje władzę w [[Królestwo Anglii|Królestwie Anglii]]<ref>{{Cytuj |autor = Jarosław Wojtczak |tytuł = Bosworth 1485 |data =  |s = 105}}</ref>.
*[[22 czerwca]] - wojna Dwóch Róż: publiczne unieważnienie małżeństwa Edwarda IV z [[Elżbieta Woodville|Elizabeth Woodville]] pozbawia Edwarda V i jego brata Ryszarda prawa do tronu Anglii<ref>{{Cytuj |autor = Jarosław Wojtczak |tytuł = Bosworth 1485 |data =  |s = 106}}</ref>.
*[[6 lipca]] - koronacja Ryszarda III na króla Anglii<ref>{{Cytuj |autor = Jarosław Wojtczak |tytuł = Bosworth 1485 |data =  |s = 107}}</ref>.

*

== Zmarli ==
* [[9 kwietnia]] – [[Edward IV York]], król Anglii (ur. [[1442 w polityce|1442]])
*lipiec - Edward V York, król Anglii (ur. [[1470 w polityce|1470]]), zamordowany z inspiracji Ryszarda III<ref>{{Cytuj |autor = Jarosław Wojtczak |tytuł = Bosworth 1485 |data =  |s = 108}}</ref>.
*[[30 sierpnia]] - [[Ludwik XI]], król Francji<ref>{{Cytuj |autor = Jarosław Wojtczak |tytuł = Bosworth 1485 |data =  |isbn = 978-83-11-15159-8 |s = 103}}</ref> (ur. [[1423 w polityce|1423]]).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{kalendaria tematyczne|1483}}
[[Kategoria:Kalendarium polityczne]]
[[Kategoria:Wydarzenia 1483]]


text:
# Miff Mole
Irving Milfred Mole, ps. „Miff” (ur. 11 marca 1898 w Roosevelt, zm. 29 kwietnia 1961 w Nowym Jorku) – amerykański muzyk jazzowy, puzonista, bandlider i kompozytor. Pionier solowego stylu gry na puzonie w jazzie.

## Życiorys
Jego rodzicami byli William Henry i Elizabeth A. z d. Smith. Miał dwoje rodzeństwa – George’a Elwooda i Madelon Estelle. Przygodę z muzyką zaczynał jako dziecko od nauki gry na skrzypcach i fortepianie. W wieku piętnastu lat sięgnął po puzon, który pozostał jego instrumentem głównym.
Od 1919 do 1922 grał w The Acme Sextette saksofonisty Benniego Kruegera oraz zespole Gusa Sharpe’a. W 1922 dołączył do grupy The Original Memphis Five. Podczas dwuletniej pracy w zespole zyskał renomę, stając się znaczącą postacią na nowojorskiej scenie jazzowej. W tym czasie występował także w kinoteatrach, ilustrując muzyką nieme filmy, oraz od 1927 grał w zespołach rozgłośni radiowych. W latach 1929–1938 był stałym członkiem orkiestry NBC.
W 1926 razem z kornecistą Redem Nicholsem założył formację Miff Mole and His Little Molers, z którą obaj nagrywali do 1939. Jednocześnie sam grał w wielu zespołach Nicholsa, z których najsłynniejszy był The Five Pennies.
Jego styl gry solowej, który charakteryzowały skoki oktawowe, tryle i wykonywane w szybkich tempach kadencje, wywarł wpływ na wielu współczesnych mu puzonistów, m.in. Glenna Millera i Jimmy’ego Dorseya. Kiedy w 1928 pojawił się w Nowym Jorku Jack Teagarden ze swoim bluesowym podejściem do gry oraz stosowaniem artykulacji legato, to on stał się puzonowym wzorem. Mole z czasem zmodyfikował swoją grę, wykorzystując pomysły Teagardena.
W latach 1938–1940 był członkiem orkiestry Paula Whitemana, a w 1943 – Benny’ego Goodmana. W połowie lat 40. powrócił do gry w małych grupach. Współpracował m.in. z gitarzystą Eddiem Condonem i prowadził zespół w nowojorskim klubie Nick’s. W 1947 wyjechał do Chicago gdzie pracował do 1954.
W ostatnim okresie życia występował sporadycznie ze względu na zły stan zdrowia. Planowano zorganizować koncert charytatywny, z którego dochód miał być przeznaczony na jego leczenie. Niestety nie doszło do tego, gdyż wcześniej zmarł na nowojorskim Manhattanie. Miał 63 lata. Został pochowany pośród grobów rodziny na cmentarzu Greenfield w Uniondale w stanie Nowy Jork. Pozostawił po sobie córkę – Muriel Jane (1922–2004).

## Wybrana twórczość

### Kompozycje
Hangover (wspólnie z Redem Nicholsem), Miff’s Blues,  Slippin’ Around, There’ll Come a Time (Wait and See) (wspólnie z Wingym Manonem), Worryin' the Life Out of Me (wspólnie z Frankiem Signorellim i Keithem „Bobem” Russellem)

### Dyskografia
- 1954 Red Nichols and Miff Mole – New York Jazz of the Twenties (Riverside)
- 1959 Miff Mole and His Dixieland Band – Aboard the Dixie Hi-Flyer (Stepheny Records)
- 1982 The Immortal Miff Mole (Jazzology)
- 1984 Miff Mole and His „World Jam Session” Band – 1944 (Jazzology)
- 1989 Red Nichols And Miff Mole – Great Original Performances – 1925 to 1930 (ABC)
- 2003 Miff Mole – 1928–1937 (Classics)

Zestawienie wg dat wydania płyt

## Film
- Nagrany z The Little Molers w 1928 utwór Shim-Me-Sha-Wabble został wykorzystany w 2005 w ścieżce dźwiękowej do filmu fabularnego Rona Howarda Człowiek ringu[4].
- W 2008 jego kompozycja There'll Come a Time (Wait and See) zabrzmiała w nominowanym do Oscara obrazie Ciekawy przypadek Benjamina Buttona, wyreżyserowanym przez Davida Finchera[5].

title: Miff Mole

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Miff Mole
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Irving Milfred Mole face detail, from- Miff Mole, Nick's (Tavern), New York, N.Y., ca. June 1946 (William P. Gottlieb 06171) (cropped) (cropped).jpg
 |opis zdjęcia          = „Miff” Mole (1946)
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Irving Milfred Mole
 |pseudonim             = „Miff”
 |data urodzenia        = 11 marca 1898
 |miejsce urodzenia     = [[Roosevelt (Nowy Jork)|Roosevelt]]
 |data śmierci          = 29 kwietnia 1961
 |miejsce śmierci       = [[Nowy Jork]]
 |instrument            = [[puzon]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[jazz]] ([[dixieland]])
 |zawód                 = muzyk
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            = [[Red Nichols]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = Miff Mole and His Little Molers
Red Nichols and His Five Pennies
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Miff Mole
 |www                   =
}}
[[Plik:Miff Mole, Dudley Fosdick, Red Nichols, Leo McConville.jpg|thumb|240px|Od lewej: Miff Mole, [[Dudley Fosdick]], [[Red Nichols]] i [[Leo McConville]], ok. 1926]]

'''Irving Milfred Mole''', [[Pseudonim|ps.]] „Miff” (ur. [[11 marca]] [[1898]] w [[Roosevelt (Nowy Jork)|Roosevelt]], zm. [[29 kwietnia]] [[1961]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]])<ref name="am">{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/miff-mole-mn0000891991 |tytuł = Miff Mole |opublikowany = allmusic.com |język = en |data dostępu = 2025-02-24}}</ref> – amerykański muzyk [[jazz]]owy, puzonista, bandlider i kompozytor. Pionier solowego stylu gry na puzonie w jazzie<ref name="jw">{{Cytuj stronę | url = https://www.jazzwax.com/2020/02/miff-mole-miffology.html |tytuł = Miff Mole – Miffology |opublikowany = JazzWax |język = en |data dostępu = 2025-02-24}}</ref>.

== Życiorys ==
Jego rodzicami byli William Henry i Elizabeth A. z d. Smith<ref name="fag">{{Cytuj stronę | url = https://www.findagrave.com/memorial/191579499/irving-milfred-mole |tytuł = Iving Milfred „Miff” Mole |opublikowany = Find a Grave |język = en |data dostępu = 2025-02-24}}</ref>. Miał dwoje rodzeństwa – George’a Elwooda i Madelon Estelle. Przygodę z muzyką zaczynał jako dziecko od nauki gry na skrzypcach i fortepianie. W wieku piętnastu lat sięgnął po puzon, który pozostał jego instrumentem głównym{{r|jw}}.

Od 1919 do 1922 grał w The Acme Sextette saksofonisty [[Bennie Krueger|Benniego Kruegera]] oraz zespole Gusa Sharpe’a. W 1922 dołączył do grupy The Original Memphis Five. Podczas dwuletniej pracy w zespole zyskał renomę, stając się znaczącą postacią na nowojorskiej scenie jazzowej{{r|am}}. W tym czasie występował także w kinoteatrach, ilustrując muzyką nieme filmy, oraz od 1927 grał w zespołach rozgłośni radiowych. W latach 1929–1938 był stałym członkiem orkiestry [[NBC]].

W 1926 razem z [[Kornet (instrument)|kornecistą]] [[Red Nichols|Redem Nicholsem]] założył formację Miff Mole and His Little Molers, z którą obaj nagrywali do 1939. Jednocześnie sam grał w wielu zespołach Nicholsa, z których najsłynniejszy był The Five Pennies.

Jego styl gry solowej, który charakteryzowały skoki oktawowe, [[Tryl (muzyka)|tryle]] i wykonywane w szybkich tempach [[Kadencja (harmonia)|kadencje]], wywarł wpływ na wielu współczesnych mu puzonistów, m.in. [[Glenn Miller|Glenna Millera]] i [[Jimmy Dorsey|Jimmy’ego Dorseya]]. Kiedy w 1928 pojawił się w Nowym Jorku [[Jack Teagarden]] ze swoim [[blues]]owym podejściem do gry oraz stosowaniem [[Artykulacja (muzyka)|artykulacji]] [[legato]], to on stał się puzonowym wzorem. Mole z czasem zmodyfikował swoją grę, wykorzystując pomysły Teagardena{{r|am}}.

W latach 1938–1940 był członkiem orkiestry [[Paul Whiteman|Paula Whitemana]], a w 1943 – [[Benny Goodman|Benny’ego Goodmana]]. W połowie [[Lata 40. XX wieku|lat 40.]] powrócił do gry w małych grupach. Współpracował m.in. z gitarzystą [[Eddie Condon|Eddiem Condonem]] i prowadził zespół w nowojorskim klubie Nick’s. W 1947 wyjechał do [[Chicago]] gdzie pracował do 1954.

W ostatnim okresie życia występował sporadycznie ze względu na zły stan zdrowia. Planowano zorganizować koncert charytatywny, z którego dochód miał być przeznaczony na jego leczenie. Niestety nie doszło do tego, gdyż wcześniej zmarł na nowojorskim [[Manhattan]]ie{{r|fag}}. Miał 63 lata. Został pochowany pośród grobów rodziny na cmentarzu Greenfield w [[Uniondale (Nowy Jork)|Uniondale]] w stanie [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]]{{r|fag}}. Pozostawił po sobie córkę – Muriel Jane (1922–2004).

== Wybrana twórczość ==
=== Kompozycje ===
''Hangover'' (wspólnie z Redem Nicholsem), ''Miff’s Blues'',  ''Slippin’ Around'', ''There’ll Come a Time (Wait and See)'' (wspólnie z Wingym Manonem), ''Worryin' the Life Out of Me'' (wspólnie z Frankiem Signorellim i Keithem „Bobem” Russellem)
=== Dyskografia ===
* 1954 ''Red Nichols and Miff Mole – New York Jazz of the Twenties'' ([[Riverside Records|Riverside]])
* 1959 ''Miff Mole and His Dixieland Band – Aboard the Dixie Hi-Flyer'' (Stepheny Records)
* 1982 ''The Immortal Miff Mole'' (Jazzology)
* 1984 ''Miff Mole and His „World Jam Session” Band – 1944'' (Jazzology)
* 1989 ''Red Nichols And Miff Mole – Great Original Performances – 1925 to 1930'' ([[ABC Records|ABC]])
* 2003 ''Miff Mole – 1928–1937'' (Classics)
Zestawienie wg dat wydania płyt

== Film ==
* Nagrany z The Little Molers w 1928 utwór ''Shim-Me-Sha-Wabble'' został wykorzystany w 2005 w [[Ścieżka dźwiękowa|ścieżce dźwiękowej]] do filmu fabularnego [[Ron Howard|Rona Howarda]] ''[[Człowiek ringu]]''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.discogs.com/master/986697-Thomas-Newman-Cinderella-Man-Original-Motion-Picture-Soundtrack |tytuł = ''Original Motion Picture Soundtrack – Cinderella Man – Music by Thomas Newman'' |opublikowany = Discogs |język = en |data dostępu = 2025-02-24}}</ref>.
* W 2008 jego kompozycja ''There'll Come a Time (Wait and See)'' zabrzmiała w nominowanym do [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara]] obrazie ''[[Ciekawy przypadek Benjamina Buttona (film)|Ciekawy przypadek Benjamina Buttona]]'', wyreżyserowanym przez [[David Fincher|Davida Finchera]]<ref>{{IMDb|name|1280478|Mif Mole}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.allmusic.com/artist/miff-mole-mn0000891991 Miff Mole], allmusic.com
* [https://www.jazzwax.com/2020/02/miff-mole-miffology.html Miff Mole – Miffology], JazzWax
* [https://www.findagrave.com/memorial/191579499/irving-milfred-mole Iving Milfred „Miff” Mole], Find a Grave

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.discogs.com/artist/764782-Miff-Mole?srsltid=AfmBOoqDz59PMpkyNKkX6aI8trwRrgtxnfzOp9Memp2rZGqJiotlH4Fb Miff Mole – dyskografia], Discogs

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mole, Miff}}
[[Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy muzycy dixielandowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy puzoniści jazzowi]]
[[Kategoria:Muzycy związani z Chicago]]
[[Kategoria:Muzycy związani z Nowym Jorkiem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1898]]
[[Kategoria:Zmarli w 1961]]

title: Miff Mole

Imię i nazwisko: Irving Milfred Mole

Pseudonim: „Miff”

Data i miejsce urodzenia: 11 marca 1898 · Roosevelt

Data i miejsce śmierci: 29 kwietnia 1961 · Nowy Jork

Instrumenty: puzon

Gatunki: jazz (dixieland)

Zawód: muzyk

Powiązania: Red Nichols


text:
# Sielsowiet Zalesie (obwód brzeski)
Sielsowiet Zalesie (s. zaleski, biał. Залескі сельсавет, Zaleski sielsawiet, ros. Залесский сельсовет, Zalesskij sielsowiet) – sielsowiet na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w centralnej części rejonu kobryńskiego, na wschód od Kobrynia.

## Położenie
Siedzibą sielsowietu jest Zalesie. Jednostka podziału administracyjnego sąsiaduje na północy z sielsowietami Buchowicze i Ostromecz, na wschodzie z sielsowietem Horodec, na południu z sielsowietem Kisielowce, a na zachodzie z miastem Kobryń.
Przez terytorium sielsowietu przepływają Muchawiec (dopływ Bugu) oraz jego dopływy: kanał Dniepr-Bug i rzeczka Turna. Tędy też przebiegają drogi magistralne M10 i M1 (część E30) łączące się na węźle Bystrzyca oraz fragment linii kolejowej Żabinka – Homel (najbliższa stacja kolejowa – Kobryń).

## Skład
Sielsowiet Zalesie obejmuje 9 miejscowości:
| Polska nazwa miejscowości | Nazwa białoruska                       | Nazwa rosyjska                 | Typ jednostki osadniczej |
| ------------------------- | -------------------------------------- | ------------------------------ | ------------------------ |
| Bystrzyca                 | Быстрыца (Bystryca)                    | Быстрица (Bystrica)            | wieś                     |
| Dziewiątki                | Дзявяткі (Dziawiatki)                  | Девятки (Diewiatki)            | wieś                     |
| Pawłowo                   | Паўлава (Paŭława)                      | Павлово (Pawłowo)              | wieś                     |
| Przyłuki Małe             | Прылукі Малыя (Pryłuki Małyja)         | Малые Прилуки (Małyje Pryłuki) | wieś                     |
| Raczki                    | Рачкі (Raczki)                         | Рачки (Raczki)                 | wieś                     |
| Sielec                    | Сялец (Sialec)                         | Селец (Sielec)                 | wieś                     |
| Turna                     | Турная (Turnaja)                       | Турная (Turnaja)               | wieś                     |
| Zakrośnica                | Закросьніца (Zakrośnica)               | Закросница (Zakrosnica)        | wieś                     |
| Zalesie                   | Залесьсе, Залессе (Zaleśsie, Zalessie) | Залесье (Zaleśje)              | wieś                     |

## Historia
W okresie międzywojennym miejscowości sielsowietu należały w do gminy Kobryń w powiecie kobryńskim województwa poleskiego II Rzeczypospolitej.
Sielsowiet Zakrośnica utworzono 12 października 1940 r. po zajęciu tych terenów przez ZSRR. 16 lipca 1954 r. centrum selsowietu przeniesiono do Zalesia i zmieniono nazwę jednostki administracyjnej na obecną. W l. 1961–1962 w skład sielsowietu Zalesie przejściowo wchodziła wieś Netreba-Raczki z sielsowietu Horodec. 21 lipca 1980 wsie Przyłuki Wielkie i Kołubiele zostały włączone w skład sielsowietu Ostromecz.

title: Sielsowiet Zalesie (obwód brzeski)

wikitext:
{{Inne znaczenia|sielsowietu w obwodzie brzeskim|[[sielsowiet Zalesie]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = sielsowiet Zalesie
 |nazwa oryginalna                = Залескі сельсавет<br />Залесский сельсовет
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[sielsowiet]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = BY-BR
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Rejon kobryński|kobryński]]
 |siedziba                        = [[Zalesie (sielsowiet Zalesie, rejon kobryński)|Zalesie]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = przewodniczący
 |zarządzający                    = Waleryj Iwaniuk
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2009
 |liczba ludności                 = 1979
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                = +375 1642
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           = 1
 |adres urzędu                    =
 |plan                            = Kobryn District - Zalesski selsovet.svg
 |nazwa 1. podziału               = miejscowości
 |1. podział                      = 9
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = https://brest-region.gov.by/142/organization.php?id=124
}}
'''Sielsowiet Zalesie''' (''s. '''zaleski''''', {{w języku|be|Залескі сельсавет}}, ''Zaleski sielsawiet'', {{w języku|ru|Залесский сельсовет}}, ''Zalesskij sielsowiet'') – [[sielsowiet]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód brzeski|obwodzie brzeskim]], w centralnej części [[Rejon kobryński|rejonu kobryńskiego]], na wschód od [[Kobryń|Kobrynia]].

== Położenie ==
Siedzibą sielsowietu jest [[Zalesie (sielsowiet Zalesie, rejon kobryński)|Zalesie]]. [[Podział administracyjny Białorusi|Jednostka podziału administracyjnego]] sąsiaduje na północy z sielsowietami [[Sielsowiet Buchowicze|Buchowicze]] i [[Sielsowiet Ostromecz|Ostromecz]], na wschodzie z [[Sielsowiet Horodec|sielsowietem Horodec]], na południu z [[Sielsowiet Kisielowce|sielsowietem Kisielowce]], a na zachodzie z miastem [[Kobryń]].

Przez terytorium sielsowietu przepływają [[Muchawiec (dopływ Bugu)]] oraz jego dopływy: [[kanał Dniepr-Bug]] i rzeczka Turna. Tędy też przebiegają drogi magistralne [[Droga magistralna M10 (Białoruś)|M10]] i [[Droga magistralna M1 (Białoruś)|M1]] (część [[E30 (trasa europejska)|E30]]) łączące się na węźle Bystrzyca oraz fragment [[Linia kolejowa Żabinka – Homel|linii kolejowej Żabinka – Homel]] (najbliższa [[stacja kolejowa]] – [[Kobryń (stacja kolejowa)|Kobryń]]).

== Skład ==
Sielsowiet Zalesie obejmuje 9 miejscowości:
{|  cellspacing="12" class="wikitable sortable" style="text-align:left; font-size: 12px;"
|-
! style="" | Polska nazwa miejscowości{{u|u1}}
! style="" | Nazwa białoruska
! style="" | Nazwa rosyjska
! style="" | Typ [[jednostka osadnicza|jednostki osadniczej]]
|-
|[[Bystrzyca (obwód brzeski)|Bystrzyca]]
|Быстрыца (''Bystryca'')
|Быстрица (''Bystrica'')
|[[wieś]]
|-
|[[Dziewiątki (sielsowiet Zalesie)|Dziewiątki]]
|Дзявяткі (''Dziawiatki'')
|Девятки (''Diewiatki'')
|[[wieś]]
|-
|[[Pawłowo (rejon kobryński)|Pawłowo]]
|Паўлава (''Paŭława'')
|Павлово (''Pawłowo'')
|[[wieś]]
|-
|[[Przyłuki Małe]]
|Прылукі Малыя (''Pryłuki Małyja'')
|Малые Прилуки (''Małyje Pryłuki'')
|[[wieś]]
|-
|[[Raczki (rejon kobryński)|Raczki]]
|Рачкі (''Raczki'')
|Рачки (''Raczki'')
|[[wieś]]
|-
|[[Sielec (rejon kobryński)|Sielec]]
|Сялец (''Sialec'')
|Селец (''Sielec'')
|[[wieś]]
|-
|[[Turna (rejon kobryński)|Turna]]
|Турная (''Turnaja'')
|Турная (''Turnaja'')
|[[wieś]]
|-
|[[Zakrośnica]]
|Закросьніца (''Zakrośnica'')
|Закросница (''Zakrosnica'')
|[[wieś]]
|-
|[[Zalesie (sielsowiet Zalesie, rejon kobryński)|Zalesie]]
|Залесьсе, Залессе (''Zaleśsie'', ''Zalessie'')
|Залесье (''Zaleśje'')
|[[wieś]]
|}

== Historia ==
W [[Historia Polski (1918–1939)|okresie międzywojennym]] miejscowości sielsowietu należały w do [[Kobryń (gmina)|gminy Kobryń]] w [[Powiat kobryński|powiecie kobryńskim]] [[województwo poleskie|województwa poleskiego]] [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]].

Sielsowiet Zakrośnica utworzono 12 października 1940 r. po [[Okupacja sowiecka ziem polskich (1939–1941)|zajęciu tych terenów]] przez [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. 16 lipca 1954 r. centrum selsowietu przeniesiono do Zalesia i zmieniono nazwę jednostki administracyjnej na obecną. W l. 1961–1962 w skład sielsowietu Zalesie przejściowo wchodziła wieś [[Netreba-Raczki]] z [[Sielsowiet Horodec|sielsowietu Horodec]]. 21 lipca 1980 wsie [[Przyłuki Wielkie]] i [[Kołubiele]] zostały włączone w skład [[Sielsowiet Ostromecz|sielsowietu Ostromecz]].

== Uwagi ==
{{Uwagi
|u1=Polskie nazwy za: ''Baza Miejscowości Kresowych'' (kami.net.pl) – wyszukiwarka miejscowości kresowych{{r|kami}}, ''Radzima.net''{{r|Radzima}} oraz ''[[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego]]''.
}}

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name=kami>{{Cytuj stronę | url = http://www.kami.net.pl/kresy/ | tytuł = Baza Miejscowości Kresowych | data dostępu = 2023-03-12 | autor = Ewa Kamińska, Adam Kamiński | opublikowany = kami.net.pl/kresy/}}</ref>
<ref name=Radzima>{{Cytuj stronę | url = https://www.radzima.net/pl/selsovet/zalesskiy-kobrin.html | tytuł = Sielsowiet Zalesie | data dostępu = 2023-03-12 | autor = | opublikowany = radzima.net }}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://dic.academic.ru/dic.nsf/ruwiki/1794228 | tytuł = Залесский сельсовет (Брестская область) | opublikowany = ic.academic.ru |język = ru | data dostępu = 2023-03-12}}
* {{Cytuj stronę |url = https://ikobrin.ru/kobrinsel-5.php |tytuł = Залесский сельский Совет |autor = |opublikowany = ikobrin.ru |data = |język = ru |data dostępu = 2023-03-12}}

{{SORTUJ:Zalesie}}
[[Kategoria:Podział administracyjny rejonu kobryńskiego]]
[[Kategoria:Sielsowiety Białorusi]]

title: sielsowiet ZalesieЗалескі сельсавет · Залесский сельсовет

Obwód: brzeski

Rejon: kobryński

Siedziba: Zalesie

Przewodniczący: Waleryj Iwaniuk

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Kara kompozycyjna
Kara kompozycyjna (od łac. compositio – ugoda) – rodzaj kary pieniężnej stosowanej powszechnie w prawie średniowiecznej Europy, powstały w związku z wypieraniem z prawa zwyczajowego krwawej zemsty. Jej korzenie sięgają już najstarszych systemów prawnych na Bliskim Wschodzie.
Kara kompozycyjna miała zastosowanie, gdy w wypadku popełnienia przestępstwa prywatnego, za zgodą sądu lub stron, karę na życiu lub ciele zamieniano na karę pieniężną. Była to kara subsydiarna, gdyż w razie niemożności opłacenia przez sprawcę przestępstwa okupu ponosił on karę na życiu lub ciele.
Kara kompozycyjna zazwyczaj zawierała w sobie okup na rzecz pokrzywdzonego lub jego rodu oraz opłatę na rzecz władcy za naruszenie porządku społecznego.
W późnym średniowieczu i w czasach nowożytnych kary kompozycyjne, jako wynikające z ugody między stronami, zostały zastąpione przez kary publiczne, ustanawiane przez władzę państwową.

title: Kara kompozycyjna

wikitext:
'''Kara kompozycyjna''' (od [[Łacina|łac.]] ''compositio'' – ugoda) – rodzaj [[kara|kary]] pieniężnej stosowanej powszechnie w prawie [[średniowiecze|średniowiecznej]] [[Europa|Europy]], powstały w związku z wypieraniem z [[prawo zwyczajowe|prawa zwyczajowego]] [[wendeta|krwawej zemsty]]. Jej korzenie sięgają już najstarszych systemów prawnych na [[Bliski Wschód|Bliskim Wschodzie]]<ref>Michał Pędracki [http://web.archive.org/web/20140222022025/http://yadda.icm.edu.pl/bazhum/element/bwmeta1.element.dl-catalog-a8f1ee63-c3f1-4e20-9afb-b7d3498191d0/c/Michal_Pedracki_-_przepisy_prawne_7-41.pdf ''Przepisy prawne najstarszych "kodeksów" mezopotamskich ustanawiające kary dla ludzi wolnych''], Analecta : Studia i Materiały z Dziejów Nauki rocznik 6 część 2 (12) (1997) s. 7 - 41</ref>.

Kara kompozycyjna miała zastosowanie, gdy w wypadku popełnienia [[delikt|przestępstwa prywatnego]], za zgodą sądu lub stron, karę na życiu lub ciele zamieniano na karę pieniężną. Była to kara subsydiarna, gdyż w razie niemożności opłacenia przez sprawcę przestępstwa okupu ponosił on karę na życiu lub ciele.

Kara kompozycyjna zazwyczaj zawierała w sobie okup na rzecz pokrzywdzonego lub jego rodu oraz opłatę na rzecz władcy za naruszenie porządku społecznego.

W późnym średniowieczu i w [[Historia nowożytna|czasach nowożytnych]] kary kompozycyjne, jako wynikające z ugody między stronami, zostały zastąpione przez [[kara publiczna|kary publiczne]], ustanawiane przez władzę państwową.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Główszczyzna]]
* [[Nawiązka]]
* [[Prawo talionu]]

[[Kategoria:Historyczne rodzaje kar]]


text:
# Hanna Konsek
Hanna Konsek (ur. 21 stycznia 1987) – polska piłkarka uniwersalna,  grająca na pozycji pomocnika, napastnika jak i obronie.

## Kariera
Od 2002 roku zawodniczka Unii Racibórz z którą zdobyła 2 tytuły mistrza Polski. Kilkukrotnie zdobywała też tytuł najlepszej strzelczyni, jak i najlepszej piłkarki w I i II lidze. W 2014 roku przeszła do BW Hohen Neuendorf, a w 2015 roku do 1.FC Lübars. Następnie powróciła do BW Hohen Neuendorf. Podjęła pracę w fabryce w Berlinie.
W kadrze A debiutowała 23 września 2006 w meczu eliminacyjnym do Mistrzostw Świata 2007. W sumie dla biało-czerwonych rozegrała 6 meczów, m.in. w kwalifikacjach do ME 2009. Ma za sobą także 18 meczów w reprezentacji U-19.

title: Hanna Konsek

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Hanna Konsek
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 21 stycznia 1987
 |miejsce urodzenia          = [[Polska]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     =
 |pozycja                    = [[Obrońca (piłka nożna)|Obrońca]]
 |klub                       =
 |numer w klubie             =
 |kariera juniorska          =
 |kariera seniorska          = ! 2002–2014 ! [[RTP Unia Racibórz]]
! 2014–2015 ! [[BW Hohen Neuendorf]]
! 2015–2016 ! [[1.FC Lübars]]
! 2016–?? ! BW Hohen Neuendorf
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    = ! 2006– ! {{flaga|POL|}} [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej kobiet|Polska]] ! 6? ! 0?
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Hanna Konsek''' (ur. [[21 stycznia]] [[1987]]) – [[polska]] [[Piłka nożna|piłkarka]] uniwersalna,  grająca na pozycji pomocnika, napastnika jak i obronie.

== Kariera ==
Od 2002 roku zawodniczka [[RTP Unia Racibórz|Unii Racibórz]] z którą zdobyła 2 tytuły [[Mistrzostwa Polski w piłce nożnej kobiet|mistrza Polski]]. Kilkukrotnie zdobywała też tytuł najlepszej strzelczyni, jak i najlepszej piłkarki w I i II lidze. W 2014 roku przeszła do [[BW Hohen Neuendorf]], a w 2015 roku do [[1.FC Lübars]]. Następnie powróciła do BW Hohen Neuendorf. Podjęła pracę w fabryce w [[Berlin|Berlinie]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Minęło 5 lat od rozpadu RTP Unia Racibórz. Co teraz robią mistrzynie? |data dostępu = 2024-09-26 |opublikowany = sport.nowiny.pl |url = https://sport.nowiny.pl/sport/145581-minelo-5-lat-od-rozpadu-rtp-unia-raciborz-co-teraz-robia-mistrzynie.html?p=3#content |język = pl}}</ref>.

W kadrze A debiutowała 23 września 2006 w meczu eliminacyjnym do [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2007|Mistrzostw Świata 2007]]. W sumie dla biało-czerwonych rozegrała 6 meczów<ref>Stan na 22 czerwca 2007</ref>, m.in. w kwalifikacjach do [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Kobiet 2009|ME 2009]]. Ma za sobą także 18 meczów w reprezentacji U-19.

== Bibliografia ==
* [[Encyklopedia piłkarska Fuji]], ''Rocznik 2006/2007'', Wydawnictwo GiA. {{ISBN|83-88232-20-7}}
* [[Encyklopedia piłkarska Fuji]], ''Rocznik 2007/2008'', Wydawnictwo GiA. {{ISBN|978-83-88232-22-0}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{DEFAULTSORT:Konsek, Hanna}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]
[[Kategoria:Reprezentantki Polski w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarki RTP Unii Racibórz]]
[[Kategoria:Sportowcy związani z Berlinem]]

title: · Hanna Konsek

Data i miejsce urodzenia: 21 stycznia 1987 · Polska

Pozycja: Obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

RTP Unia Racibórz

BW Hohen Neuendorf

1.FC Lübars

BW Hohen Neuendorf

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Polska · 6? · (0?)


text:
# Nowy cmentarz żydowski w Makowie Mazowieckim
Nowy cmentarz żydowski w Makowie Mazowieckim – został założony w 1870 roku i znajduje się przy obecnej ul. Ciechanowskiej. Do naszych czasów nie zachowały się żadne nagrobki.

wikitext:
{{Cmentarz infobox
 |nazwa                    = Nowy cmentarz żydowski w Makowie Mazowieckim
 |nazwa oryginalna         =
 |zabytek                  =
 |zdjęcie                  =
 |opis zdjęcia             =
 |nazwa pełna              =
 |poprzednie nazwy         =
 |państwo                  = POL
 |miejscowość              = [[Maków Mazowiecki]]
 |adres                    = ul. Ciechanowska
 |typ cmentarza            = wyznaniowy
 |wyznanie                 = judaizm
 |stan cmentarza           = nieczynny
 |powierzchnia cmentarza   =
 |liczba pochówków         =
 |liczba grobów            =
 |liczba kwater            =
 |data otwarcia            = [[1870]] r.
 |data ostatniego pochówku =
 |data likwidacji          =
 |zarządca                 =
 |architekt                =
 |mapa cmentarza           =
 |kod mapy                 = Maków Mazowiecki
 |współrzędne              = 52°51′55″N 21°5′23″E
 |commons                  =
 |www                      =
}}
'''Nowy cmentarz żydowski w [[Maków Mazowiecki|Makowie Mazowieckim]]''' – został założony w [[1870]] roku i znajduje się przy obecnej ul. Ciechanowskiej. Do naszych czasów nie zachowały się żadne [[nagrobek|nagrobki]].

== Bibliografia ==
* Mapa [[Wojskowy Instytut Geograficzny|WIG]] Maków Pas 37 Słup 32 Warszawa 1935

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20121221092749/http://www.sztetl.org.pl/pl/article/makow-mazowiecki/12,cmentarze/10623,nowy-cmentarz-zydowskiej-ul-ciechanowska-/ Nowy cmentarz żydowski w Makowie Mazowieckim] na portalu Wirtualny Sztetl
* [http://www.kirkuty.xip.pl/makowmaz.htm Więcej na temat nekropolii]

[[Kategoria:Cmentarze żydowskie w województwie mazowieckim|Maków Mazowiecki]]
[[Kategoria:Architektura judaizmu w Makowie Mazowieckim]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Makowie Mazowieckim]]

Miejscowość: Maków Mazowiecki

Adres: ul. Ciechanowska

Typ cmentarza: wyznaniowy

Wyznanie: judaizm

Stan cmentarza: nieczynny


text:
# Abdallah Nirki
Abdallah Nirki – egipska miejscowość położona w Nubii na zachodnim brzegu Nilu, 1,5 km od Abu Simbel, znana z wykopalisk archeologicznych.
Wykopaliska w Abdallah Nirki prowadziły w latach 1962-1964 Węgierska Akademia Nauk i misja holenderska. Ich wynikiem było odkrycie miasta istniejącego między V a XVI w., otaczającego wczesnochrześcijańską cytadelę.
W mieście istniały trzy kościoły, typowe dla architektury nubijskiej. W jednym z nich odsłonięto dobrze zachowane malowidła ścienne z VIII-IX w., przedstawiające sceny zaczerpnięte z Pisma Świętego, krzyż, postacie świętych i teofanię. Malowidła te wykazują podobieństwa do malowideł z Faras.

title: Abdallah Nirki

wikitext:
'''Abdallah Nirki''' – egipska miejscowość położona w [[Nubia|Nubii]] na zachodnim brzegu Nilu, 1,5 km od [[Abu Simbel]], znana z wykopalisk archeologicznych.

Wykopaliska w Abdallah Nirki prowadziły w latach 1962-1964 [[Węgierska Akademia Nauk]] i misja holenderska. Ich wynikiem było odkrycie miasta istniejącego między V a XVI w., otaczającego wczesnochrześcijańską cytadelę.

W mieście istniały trzy kościoły, typowe dla architektury nubijskiej. W jednym z nich odsłonięto dobrze zachowane malowidła ścienne z VIII-IX w., przedstawiające sceny zaczerpnięte z Pisma Świętego, krzyż, postacie świętych i teofanię. Malowidła te wykazują podobieństwa do malowideł z [[Faras]].

== Bibliografia ==
* [[Małgorzata Martens]], ''Abdallah Nirki'', W: ''Encyklopedia katolicka'', t. 1, Lublin 1989

[[Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Egipcie]]


text:
# Kill My Doubt
Kill My Doubt – siódmy minialbum południowokoreańskiej grupy Itzy, wydany 31 lipca 2023 roku za pośrednictwem JYP Entertainment. Płytę promował singiel „Cake”.

## Lista utworów
| Kill My Doubt | Kill My Doubt         | Kill My Doubt                                                                                | Kill My Doubt                                                                                | Kill My Doubt           | Kill My Doubt |
| Nr            | Tytuł utworu          | Tekst                                                                                | Kompozycja                                                                                | Aranżacja               | Długość       |
| ------------- | --------------------- | --------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----------------------- | ------------- |
| 1.            | „Bet on me”           | J.Y. Park "The Asiansoul", 12h51m (VeryGoods)                                                             | David (Mickey) Karbal, Philip von Boch Scully, Ben Samama, Eli Teplin, Lauren Dyson, Kendall Grayson Brower | Karbal, von Boch Scully | 3:19          |
| 2.            | „Cake”                | B.E.P, Jeon Goon                                                                                | B.E.P., FLYT                                                                                | Rado, FLYT              | 3:18          |
| 3.            | „None of My Business” | Iseuran, Rachel West, Barry Cohen                                                                         | West, Cohen                                                                                | Gingerbread             | 3:22          |
| 4.            | „Bratty (나쁜애)”     | Ellie Suh (153/Joombas), Lilijune (153/Joombas), Ben Haim, Adrienne, Larus Anarson, Michael Ojike McHenry | Haim, Adrienne, Arnarson, McHenry                                                                           | daysof1993              | 2:42          |
| 5.            | „Psychic Lover”       | danke                                                                                | Christian Fast, Gusten Dahlqvist, Sofia Quinn, Noémie Legrand                                               | Dahlqvist               | 2:44          |
| 6.            | „Kill Shot”           | Kang Eun-jeong                                                                                | Quinn, David James Burris, Legrand                                                                          | Burris                  | 2:16          |

## Notowania
| Lista                                       | Pozycja |
| ------------------------------------------- | ------- |
| South Korean Albums (Circle)                | 1       |
| Polish Albums (ZPAV)                        | 14      |
| Belgian Albums (Ultratop Flanders)          | 119     |
| Belgian Albums (Ultratop Wallonia)          | 100     |
| German Albums (Offizielle Top 100)          | 38      |
| Hungarian Physical Albums (MAHASZ)          | 14      |
| Japanese Albums (Oricon)                    | 22      |
| Japanese Combined Albums (Oricon)           | 22      |
| Japanese Hot Albums (Billboard Japan)       | 29      |
| Swedish Physical Albums (Sverigetopplistan) | 13      |
| Swiss Albums (Schweizer Hitparade)          | 89      |
| UK Album Downloads (OCC)                    | 58      |
| US Billboard 200                            | 23      |
| US World Albums (Billboard)                 | 2       |

title: Kill My Doubt

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |wydany                    = [[31 lipca]] [[2023 w muzyce|2023]]
 |rodzaj albumu             = ep
 |tytuł                     = Kill My Doubt
 |wykonawca                 = [[Itzy]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[k-pop]]
 |długość                   = 17:41
 |wytwórnia                 = [[JYP Entertainment]]
[[Republic Records]]
[[Dreamus]]
 |producent                 =
 |oceny                     =
 |okładka                   =
 |rok wydania               = 2023
 |poprzedni album           = [[Cheshire (minialbum)|Cheshire]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2022
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
 |1. singel                 = Cake
 |data 1. singla            = 31 lipca 2023
 |2. singel                 =
 |data 2. singla            =
 |3. singel                 =
 |data 3. singla            =
}}
'''Kill My Doubt''' – siódmy [[minialbum]] południowokoreańskiej grupy [[Itzy]], wydany 31 lipca 2023 roku za pośrednictwem [[JYP Entertainment]]. Płytę promował singiel „Cake”<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.melon.com/album/detail.htm?albumId=11277647|tytuł=KILL MY DOUBT|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Melon|język=ko}}</ref>.

== Lista utworów ==

{{Lista utworów2|nagłówek=tak|szerokość=*|2-kolumna szerokość=*|3-kolumna=Kompozycja|3-kolumna szerokość=*|4-kolumna=Aranżacja|4-kolumna szerokość=*||Bet on me|||[[Park Jin-young|J.Y. Park "The Asiansoul"]], 12h51m (VeryGoods)|David (Mickey) Karbal, Philip von Boch Scully, Ben Samama, Eli Teplin, Lauren Dyson, Kendall Grayson Brower|Karbal, von Boch Scully|3:19||Cake|||B.E.P, Jeon Goon|B.E.P., FLYT|Rado, FLYT|3:18||None of My Business|||Iseuran, Rachel West, Barry Cohen|West, Cohen|Gingerbread|3:22||Bratty (나쁜애)|||Ellie Suh (153/Joombas), Lilijune (153/Joombas), Ben Haim, Adrienne, Larus Anarson, Michael Ojike McHenry|Haim, Adrienne, Arnarson, McHenry|daysof1993|2:42||Psychic Lover|||danke|Christian Fast, Gusten Dahlqvist, Sofia Quinn, Noémie Legrand|Dahlqvist|2:44||Kill Shot|||Kang Eun-jeong|Quinn, David James Burris, Legrand|Burris|2:16|tytuł albumu=Kill My Doubt<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.mk.co.kr/star/musics/view/2023/06/460890/|tytuł=있지, 7월 31일 ‘킬 마이 다웃’ 컴백|data dostępu=2023-07-23|opublikowany=스타투데이|język=ko|nazwisko=Park|imię=Se-yeon|data=2023-06-19}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://en.yna.co.kr/view/AEN20230619001800315|tytuł=Girl group ITZY to drop new album next month|data dostępu=2023-07-23|opublikowany=Yonhap News Agency|język=en|nazwisko=Sun-ah|imię=Shim|data=2023-06-19}}</ref>|suma=17:41}}

== Notowania ==
{| class="wikitable"
!Lista
!Pozycja
|-
|South Korean Albums ([[Circle Chart|Circle]])
|1<ref>{{Cytuj stronę|url=https://circlechart.kr/page_chart/album.circle?nationGbn=T&targetTime=31&hitYear=2023&termGbn=week&yearTime=3|tytuł=Album Chart 2023 Weeks 31|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Circle Chart|język=ko}}</ref>
|-
|Polish Albums ([[ZPAV]])
|14<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.olis.pl/charts/oficjalna-lista-sprzedazy/albumy|tytuł=albumy 04.08.2023-10.08.2023 Tydzień 32|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=OLiS|język=pl}}</ref>
|-
|Belgian Albums ([[Ultratop]] Flanders)
|119<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.ultratop.be/nl/showitem.asp?interpret=Itzy&titel=Kill+My+Doubt&cat=a|tytuł=Itzy – Kill My Doubt|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=ULTRATOP|język=nl}}</ref>
|-
|Belgian Albums (Ultratop Wallonia)
|100<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.ultratop.be/fr/album/7f62f/Itzy-Kill-My-Doubt|tytuł=Itzy – Kill My Doubt|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=ULTRATOP|język=fr}}</ref>
|-
|German Albums (Offizielle Top 100)
|38<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.offiziellecharts.de/album-details-521775?rCH=2|tytuł=ITZY KILL MY DOUBT|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Offizielle Deutsche Charts|język=de}}</ref>
|-
|Hungarian Physical Albums ([[MAHASZ]])
|14<ref>{{Cytuj stronę|url=https://slagerlistak.hu/album-top-40-slagerlista-fizikai-hanghordozok/2023/32|tytuł=Album Top 40 slágerlista (fizikai hanghordozók) 2023. 08. 04. - 2023. 08. 10.|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Hivatalos magyar slágerlisták|język=hu}}</ref>
|-
|Japanese Albums ([[Oricon]])
|22<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.oricon.co.jp/rank/ja/w/2023-08-14/p/3/|tytuł=週間　アルバムランキング　2023年08月14日付（2023年07月31日～2023年08月06日）|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Oricon|język=ja}}</ref>
|-
|Japanese Combined Albums (Oricon)
|22<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.oricon.co.jp/rank/coa/w/2023-08-14/p/3/|tytuł=週間　合算アルバムランキング　2023年08月14日付（2023年07月31日～2023年08月06日）|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Oricon|język=ja}}</ref>
|-
|Japanese Hot Albums (Billboard Japan)
|29<ref>{{Cytuj stronę|url=https://billboard-japan.com/charts/detail?a=hot_albums&year=2023&month=08&day=14|tytuł=Hot Albums [ 2023/08/09 公開]|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Billboard Japan|język=ja}}</ref>
|-
|Swedish Physical Albums ([[Sverigetopplistan]])
|13<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.sverigetopplistan.se/chart/234?dspy=2023&dspp=32|tytuł=Veckolista Album Fysiskt, vecka 32|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Sverigetopplistan|język=sv}}</ref>
|-
|Swiss Albums ([[Schweizer Hitparade]])
|89<ref>{{Cytuj stronę|url=http://swisscharts.com/album/Itzy/Kill-My-Doubt-521775|tytuł=Itzy – Kill My Doubt|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=hitparade.ch|język=de}}</ref>
|-
|UK Album Downloads ([[Official Charts Company|OCC]])
|58<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.officialcharts.com/charts/albums-downloads-chart/20230804/7003/|tytuł=Official Album Downloads Chart on 4/8/2023 4 August 2023 - 10 August 2023|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=The Official Charts|język=en}}</ref>
|-
|US [[Billboard 200]]
|23<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/itzy/chart-history/tlp/|tytuł=iTZY Chart History Billboard 200|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Billboard|język=en}}</ref>
|-
|US World Albums ([[Billboard (tygodnik)|Billboard]])
|2<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/artist/itzy/chart-history/wlp/|tytuł=iTZY Chart History World Albums|data dostępu=2023-08-18|opublikowany=Billboard|język=en}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [https://www.youtube.com/watch?v=RmTq3cJqyCo&ab_channel=JYPEntertainment Teledysk do „Bet on me”] w serwisie [[YouTube]]
* [https://www.youtube.com/watch?v=FcQ6oB1JPiA&ab_channel=JYPEntertainment Teledysk do „None of My Business”] w serwisie [[YouTube]]
* [https://www.youtube.com/watch?v=0bIRwBpBcZQ&ab_channel=JYPEntertainment Teledysk do „Cake”] w serwisie [[YouTube]]

[[Kategoria:Albumy k-pop]]
[[Kategoria:Minialbumy wydane w roku 2023]]

title: Kill My Doubt

Gatunek: k-pop

Wydawnictwo: JYP Entertainment · Republic Records · Dreamus

Cheshire · (2022): Kill My Doubt · (2023) · —