text:
# Antanas Mockus
Aurelijus Rutenis Antanas Mockus Šivickas znany także jako Antanas Mockus (ur. 25 marca 1952 w Bogocie) – kolumbijski matematyk, filozof i polityk litewskiego pochodzenia. Były rektor Narodowego Uniwersytetu Kolumbii, burmistrz Bogoty w latach 1995–1997 oraz 2001-2003. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2010.

## Życiorys
Antanas Mockus urodził się w Bogocie w 1952 jako syn litewskich emigrantów. W 1969 został absolwentem Liceo Francés Louis Pasteur w Bogocie. Następnie ukończył matematykę na Université de Bourgogne w Dijon we Francji oraz filozofię na Narodowym Uniwersytecie Kolumbii. W późniejszym czasie uzyskał tytuł doctora honoris causa od Université de Paris XIII oraz Narodowego Uniwersytetu Kolumbii.
W 1990 objął stanowisko rektora Narodowego Uniwersytetu Kolumbii. W 1993 zrezygnował z funkcji, niedługo po tym jak w trakcie wykładu, by zyskać uwagę na sali, publicznie zdjął spodnie przed studentami. Od tego czasu zasłynął w kraju ekscentrycznymi i nietypowymi działaniami i pomysłami.
W 1994 wziął udział wyborach na burmistrza Bogoty, odniósł w nich zwycięstwo i 1 stycznia 1995 został pierwszym niezależnym włodarzem miasta. W trakcie swojej kadencji podejmował szereg nieszablonowych działań, m.in. wystąpił pod prysznicem w prywatnej telewizji, by przekonać mieszkańców do oszczędzania wody czy zatrudnił mimów do wyszydzania osób łamiących przepisy ruchu drogowego. W 1997 zrezygnował z urzędu, by bez powodzenia wziąć udział w wyborach prezydenckich w 1998.
W 2000 po raz drugi ubiegał się o stanowisko burmistrza Bogoty. Odniósł sukces również i tym razem i 1 stycznia 2001 objął urząd. W 2003 zrezygnował ponownie ze stanowiska. Wziął roczny urlop naukowy, w czasie którego podróżował i udzielał wykładów w różnych częściach świata. Wykładał na kilku uczelniach, w tym w semestrze 2004/2005 na Harvard University. W 2004 litewski dziennik Draugas przyznał mu tytuł „Litwina Roku”.
W grudniu 2005 ogłosił zamiar startu w wyborach prezydenckich w 2006 jako kandydat Movimiento Alianza Social Indígena (ASI). W wyborach w maju 2006 zajął czwarte miejsce z wynikiem 1,24% głosów.
W sierpniu 2009, razem z dwoma innymi byłymi burmistrzami Bogoty, założył nową partię polityczną – Partię Zieloną (Partido Verde). 14 marca 2010 w partyjnych prawyborach został wybrany jej kandydatem w wyborach prezydenckich 30 maja 2010. 4 kwietnia 2010 zawarł porozumienie z byłym burmistrzem Medellín Sergio Fajardo, który udzielił mu poparcia, zostając w zamian u jego boku kandydatem na stanowisko wiceprezydenta. W trakcie kampanii wyborczej, 9 kwietnia 2010, poinformował o zdiagnozowaniu u niego choroby Parkinsona, nie wycofując się przy tym ze startu. Pod koniec kwietnia 2010 pozostawał jednym z liderów przedwyborczych sondaży. Sondaże prezydenckie z maja 2010 wskazywały na podobny poziom poparcia Mockusa i jego głównego rywala Juana Manuela Santosa z rządzącej Partii U. W czasie kampanii wyborczej Mockus podkreślał konieczność zmiany stylu uprawiania polityki. Zwracał szczególną uwagę na sprawy edukacji. Największe poparcie zyskał wśród elektoratu miejskiego i osób młodszych. Symbolem jego kampanii był słonecznik na zielonym tle. Przeciwnicy zarzucali mu brak doświadczenia i nieprzygotowanie do prowadzenia zdecydowanej polityki wobec organizacji paramilitarnych i przestępczych.
W I turze wyborów prezydenckich 30 maja 2010 zajął drugie miejsce, zdobywając 21,5% głosów poparcia. Przegrał znaczną różnicą głosów z Santosem, który uzyskał poparcie na poziomie 46,7%. W drugiej turze głosowania 20 czerwca 2010 zdobył 27,52% głosów poparcia, wyraźnie przegrywając z Santosem (69,05%). Uznał swoją porażkę i pogratulował zwycięstwa rywalowi.

title: Antanas Mockus

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Antanas Mockus
 |grafika = Antanas Mockus.jpg
 |data urodzenia = [[25 marca]] [[1952]]
 |miejsce urodzenia = [[Bogota]]
 |data śmierci =
 |miejsce śmierci =
 |funkcja = [[Burmistrzowie Bogoty|Burmistrz Bogoty]]
 |partia = ''niezależny''
 |od = [[1 stycznia]] [[2001]]
 |do = [[31 grudnia]] [[2003]]
 |poprzednik = [[Enrique Peñalosa]]
 |następca = [[Luis Eduardo Garzón]]
 |www =
 |commons = Category:Antanas Mockus
 |quote =
 |2 funkcja = [[Burmistrzowie Bogoty|Burmistrz Bogoty]]
 |2 partia = ''niezależny''
 |2 od = [[1 stycznia]] [[1995]]
 |2 do = [[10 kwietnia]] [[1997]]
 |2 poprzednik = [[Jaime Castro Castro]]
 |2 następca = [[Paul Bromberg Zilberstein]]
}}
'''Aurelijus Rutenis Antanas Mockus Šivickas''' znany także jako '''Antanas Mockus''' (ur. [[25 marca]] [[1952]] w [[Bogota|Bogocie]]) – [[Kolumbia|kolumbijski]] matematyk, filozof i polityk [[Litwini|litewskiego pochodzenia]]. Były rektor [[Narodowy Uniwersytet Kolumbii|Narodowego Uniwersytetu Kolumbii]], [[Burmistrzowie Bogoty|burmistrz Bogoty]] w latach 1995–1997 oraz 2001-2003. Kandydat w [[Wybory prezydenckie w Kolumbii w 2010 roku|wyborach prezydenckich]] w 2010.

== Życiorys ==
Antanas Mockus urodził się w Bogocie w 1952 jako syn [[Litwa|litewskich]] emigrantów. W 1969 został absolwentem Liceo Francés Louis Pasteur w Bogocie. Następnie ukończył matematykę na [[Université de Bourgogne]] w [[Dijon]] we [[Francja|Francji]] oraz filozofię na Narodowym Uniwersytecie Kolumbii. W późniejszym czasie uzyskał tytuł [[doctor honoris causa|doctora honoris causa]] od [[Université de Paris XIII]] oraz Narodowego Uniwersytetu Kolumbii<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.antanasmockus.com/HojadeVidaAntanasMockus.aspx |tytuł = Hoja de Vida – Antanas Mockus |opublikowany = Mockus Presidente |język = es |data dostępu = 2010-05-04}}</ref><ref name=colrep>{{cytuj stronę |url = http://colombiareports.com/colombia-news/2010-elections/9185-profile-antanas-mockus.html |tytuł = Profile: Antanas Mockus |data = 15 kwietnia 2010 |opublikowany = Colombia Reports |język = en |data dostępu = 2010-05-04}}</ref>.

W 1990 objął stanowisko rektora Narodowego Uniwersytetu Kolumbii. W 1993 zrezygnował z funkcji, niedługo po tym jak w trakcie wykładu, by zyskać uwagę na sali, publicznie zdjął spodnie przed studentami<ref name=polityka>{{cytuj pismo |nazwisko = Łubieński |imię = Maciej |autor link = |tytuł = Mojżesz kontra Święty |czasopismo = [[Polityka (tygodnik)|Polityka]] |wolumin = |wydanie = 25/2010 |strony = 82–83 |data = 2010-06-19 |wydawca = POLITYKA spółdzielnia pracy |miejsce = Warszawa |issn = 0032-3500}}</ref>. Od tego czasu zasłynął w kraju ekscentrycznymi i nietypowymi działaniami i pomysłami<ref name=colrep />.

W 1994 wziął udział wyborach na burmistrza Bogoty, odniósł w nich zwycięstwo i 1 stycznia 1995 został pierwszym niezależnym włodarzem miasta. W trakcie swojej kadencji podejmował szereg nieszablonowych działań, m.in. wystąpił pod prysznicem w prywatnej telewizji, by przekonać mieszkańców do oszczędzania wody czy zatrudnił mimów do wyszydzania osób łamiących przepisy ruchu drogowego<ref name=polityka />. W 1997 zrezygnował z urzędu, by bez powodzenia wziąć udział w wyborach prezydenckich w 1998<ref name=colrep /><ref>{{cytuj stronę |url = http://mydd.com/2010/4/30/introdantanas-mockus |tytuł = Introducing Antanas Mockus |data = 30 kwietnia 2010 |opublikowany = MyDD |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20100503125902/http://mydd.com/2010/4/30/introdantanas-mockus |zarchiwizowano = 2010-05-03 |data dostępu = 2010-05-04}}</ref>.

W 2000 po raz drugi ubiegał się o stanowisko burmistrza Bogoty. Odniósł sukces również i tym razem i 1 stycznia 2001 objął urząd. W 2003 zrezygnował ponownie ze stanowiska. Wziął roczny urlop naukowy, w czasie którego podróżował i udzielał wykładów w różnych częściach świata. Wykładał na kilku uczelniach, w tym w semestrze 2004/2005 na [[Uniwersytet Harvarda|Harvard University]]. W 2004 litewski dziennik ''[[Draugas]]'' przyznał mu tytuł „Litwina Roku”<ref name=colrep />.

W grudniu 2005 ogłosił zamiar startu w wyborach prezydenckich w 2006 jako kandydat Movimiento Alianza Social Indígena (ASI). W wyborach w maju 2006 zajął czwarte miejsce z wynikiem 1,24% głosów<ref name=colrep />.

W sierpniu 2009, razem z dwoma innymi byłymi burmistrzami Bogoty, założył nową partię polityczną – [[Partia Zielona (Kolumbia)|Partię Zieloną]] (Partido Verde). 14 marca 2010 w partyjnych prawyborach został wybrany jej kandydatem w wyborach prezydenckich 30 maja 2010<ref name=colrep />. 4 kwietnia 2010 zawarł porozumienie z byłym burmistrzem [[Medellín]] [[Sergio Fajardo]], który udzielił mu poparcia, zostając w zamian u jego boku kandydatem na stanowisko wiceprezydenta. W trakcie kampanii wyborczej, 9 kwietnia 2010, poinformował o zdiagnozowaniu u niego [[choroba Parkinsona|choroby Parkinsona]], nie wycofując się przy tym ze startu<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.reuters.com/article/idUSTRE6384A420100409 |tytuł = Second-placed Colombian candidate has Parkinson’s |data = 9 kwietnia 2010 |opublikowany = Reuters |język = en |data dostępu = 2010-05-04}}</ref>. Pod koniec kwietnia 2010 pozostawał jednym z liderów przedwyborczych sondaży<ref>{{cytuj stronę |url = http://colombiareports.com/colombia-news/2010-elections/9311-mockus-hopeful-about-winning-elections-in-first-round.html |tytuł = Mockus hopeful about winning elections in first round |data = 22 kwietnia 2010 |opublikowany = Colombia Reports |język = en |data dostępu = 2010-05-04}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = http://colombiareports.com/colombia-news/2010-elections/9456-support-for-santos-plummets-in-latest-voter-poll.html |tytuł = Support for Santos plummets in latest voter poll |data = 30 kwietnia 2010 |opublikowany = Colombia Reports |język = en |data dostępu = 2010-05-04}}</ref>. Sondaże prezydenckie z maja 2010 wskazywały na podobny poziom poparcia Mockusa i jego głównego rywala [[Juan Manuel Santos|Juana Manuela Santosa]] z rządzącej Partii U. W czasie kampanii wyborczej Mockus podkreślał konieczność zmiany stylu uprawiania polityki. Zwracał szczególną uwagę na sprawy edukacji. Największe poparcie zyskał wśród elektoratu miejskiego i osób młodszych. Symbolem jego kampanii był słonecznik na zielonym tle. Przeciwnicy zarzucali mu brak doświadczenia i nieprzygotowanie do prowadzenia zdecydowanej polityki wobec organizacji paramilitarnych i przestępczych<ref>{{cytuj stronę |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/latin_america/10127394.stm |tytuł = Colombian elections: Candidate profiles |data = 15 maja 2010 |opublikowany = BBC News |język = en |data dostępu = 2010-06-15}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/latin_america/10131095.stm |tytuł = Alvaro Uribe casts long shadow over Colombia election |data = 26 maja 2010 |opublikowany = BBC News |język = en |data dostępu = 2010-06-15}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = https://www.reuters.com/article/idAFTRE64T0K320100530 |tytuł = Uribe ally and ex-mayor vye in Colombia vote |data = 30 maja 2010 |opublikowany = Reuters |język = en |data dostępu = 2010-06-15}}</ref>.

[[Plik:Mockus Presidente.jpg|thumb|240px|Zwolennicy Mockusa w czasie kampanii wyborczej w 2010]]
W I turze [[Wybory prezydenckie w Kolumbii w 2010 roku|wyborów prezydenckich]] 30 maja 2010 zajął drugie miejsce, zdobywając 21,5% głosów poparcia. Przegrał znaczną różnicą głosów z Santosem, który uzyskał poparcie na poziomie 46,7%<ref>{{cytuj stronę |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/latin_america/10196466.stm |tytuł = Colombians vote for 'safe pair of hands’ as president |data = 31 maja 2010 |opublikowany = BBC News |język = en |data dostępu = 2010-06-15}}</ref>. W drugiej turze głosowania 20 czerwca 2010 zdobył 27,52% głosów poparcia, wyraźnie przegrywając z Santosem (69,05%)<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.reuters.com/article/idAFTRE65I2PT20100620 |tytuł = Colombia’s Santos sweeps to presidential win |data = 20 czerwca 2010 |opublikowany = Reuters |język = en |data dostępu = 2010-06-21}}</ref>. Uznał swoją porażkę i pogratulował zwycięstwa rywalowi<ref>{{cytuj stronę |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/latin_america/10362250.stm |tytuł = Government candidate Santos wins Colombia election |data = 21 czerwca 2010 |opublikowany = BBC News |język = en |data dostępu = 2010-06-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę |url = http://www.antanasmockus.com/Inicio.aspx |tytuł = Strona oficjalna |opublikowany = Mockus Presidente |język = es |data dostępu = 2010-05-04}}
* {{cytuj stronę |url = http://www.news.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html |tytuł = Mayor Mockus of Bogotá and his spectacularly applied theory |autor = María Cristina Caballero |data = 11 marca 2004 |opublikowany = Harvard University Gazette |język = en |data dostępu = 2010-05-04}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mockus, Antanas}}
[[Kategoria:Burmistrzowie Bogoty]]
[[Kategoria:Diaspora litewska]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni we Francji]]
[[Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Kolumbii]]
[[Kategoria:Kolumbijscy filozofowie]]
[[Kategoria:Kolumbijscy naukowcy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bogocie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1952]]
[[Kategoria:Zieloni politycy]]

title: Antanas Mockus

Data i miejsce urodzenia: 25 marca 1952 · Bogota

Okres: od 1 stycznia 1995 · do 10 kwietnia 1997

Przynależność polityczna: niezależny

Poprzednik:
Enrique Peñalosa
Jaime Castro Castro

Następca:
Luis Eduardo Garzón
Paul Bromberg Zilberstein


text:
# Massimo Mauro
Massimo Mauro (ur. 24 maja 1962 w Catanzaro) – włoski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, prezes, polityk i komentator sportowy.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Wychowanek klubu Catanzaro, w barwach którego w 1979 rozpoczął karierę piłkarską. W 1982 prezszedł do Udinese. W latach 1985–1989 bronił barw Juventusu, z którym zdobył mistrzostwo Włoch. Potem przeniósł się do Napoli, z którym również zdobył mistrzostwo Włoch. W 1993 roku zakończył karierę piłkarską.

### Kariera reprezentacyjna
Od 1980 do 1984 roku występował w młodzieżowej reprezentacji Włoch.

## Kariera menedżerska i inna
Od października 1997 do lipca 1999 pełnił funkcję prezesa klubu Genoa. Od 1996 zaangażował się w życie polityczne. Jest członkiem Partii Demokratycznej.
Wraz z Gianlucą Viallim został założycielem Fondazione Vialli e Mauro per la Ricerca e lo Sport, organizacji pozarządowej zaangażowanej przede wszystkim w walkę ze stwardnieniem zanikowym bocznym. W 2008 roku ''Fondazione Vialli e Mauro wraz z Fundacją Cariplo, Fundacją Telethon i AISLA stworzyli AriSLA (Włoska Fundacja Badań nad ALS), której jest członkiem zarządu. Od 2013 roku pełni funkcję prezesa AISLA.
Od 2005 do 2018 był komentatorem sportowym w Sky Sport; od 2007 roku jest niezależnym dziennikarzem. Od 2018 roku współpracuje z Rai 2. Od 2013 roku współpracuje również z gazetą la Repubblica, w imieniu której opiekuje się blogiem piłkarskim Visti dall'ala. Poza piłką nożną zajmuje stanowisko dyrektora klubu golfowego w Turynie, Royal Park I Roveri.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
Juventus
- mistrz Włoch: 1985/86
- zdobywca Pucharu Interkontynentalnego: 1985

Napoli
- mistrz Włoch: 1989/90

wikiname: plwiki

title: Massimo Mauro

in_language: pl

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Massimo Mauro
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Massimo Mauro
 |data urodzenia          = [[24 maja]] [[1962]]
 |miejsce urodzenia       = [[Catanzaro]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            = włoskie
 |wzrost                  = 179 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
! 1979 ! [[US Catanzaro 1929|Catanzaro]]
 |kariera seniorska       =
! 1979–1982 ! [[US Catanzaro 1929|Catanzaro]] !  58 ! 1
! 1982–1985 ! [[Udinese Calcio|Udinese]]      !  83 ! 8
! 1985–1989 ! [[Juventus F.C.|Juventus]]      ! 102 ! 3
! 1989–1993 ! [[SSC Napoli|Napoli]]           !  64 ! 2
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
! 1980–1984 ! {{reprezentacja|ITA|rodzaj=U-21|pn}} ! 17 ! 1
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
! 1997–1999 ! [[Genoa CFC|Genoa]] (prezes)
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Massimo Mauro''' (ur. [[24 maja]] [[1962]] w [[Catanzaro]]) – [[Włosi|włoski]] [[Piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]], prezes, polityk i komentator sportowy.

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Wychowanek klubu [[US Catanzaro 1929|Catanzaro]], w barwach którego w 1979 rozpoczął karierę piłkarską. W 1982 prezszedł do [[Udinese Calcio|Udinese]]. W latach 1985–1989 bronił barw [[Juventus F.C.|Juventusu]], z którym zdobył mistrzostwo Włoch. Potem przeniósł się do [[SSC Napoli|Napoli]], z którym również zdobył mistrzostwo Włoch. W 1993 roku zakończył karierę piłkarską.

=== Kariera reprezentacyjna ===
Od 1980 do 1984 roku występował w [[Reprezentacja Włoch U-21 w piłce nożnej mężczyzn|młodzieżowej reprezentacji Włoch]].

== Kariera menedżerska i inna ==
Od października 1997 do lipca 1999 pełnił funkcję prezesa klubu [[Genoa CFC|Genoa]].<ref>La Stampa, 25 febbraio 1998, p. 30 {{lang|it}}</ref> Od 1996 zaangażował się w życie polityczne. Jest członkiem [[Partia Demokratyczna (Włochy)|Partii Demokratycznej]].

Wraz z [[Gianluca Vialli|Gianlucą Viallim]] został założycielem ''Fondazione Vialli e Mauro per la Ricerca e lo Sport'', organizacji pozarządowej zaangażowanej przede wszystkim w walkę ze stwardnieniem zanikowym bocznym. W 2008 roku ''''Fondazione Vialli e Mauro'' wraz z Fundacją Cariplo, Fundacją Telethon i AISLA stworzyli AriSLA (Włoska Fundacja Badań nad ALS), której jest członkiem zarządu. Od 2013 roku pełni funkcję prezesa AISLA.

Od 2005 do 2018 był komentatorem sportowym w [[Sky Sport]]; od 2007 roku jest niezależnym dziennikarzem. Od 2018 roku współpracuje z [[Rai 2]]. Od 2013 roku współpracuje również z gazetą ''[[la Repubblica]]'', w imieniu której opiekuje się blogiem piłkarskim ''Visti dall'ala''. Poza piłką nożną zajmuje stanowisko dyrektora klubu golfowego w [[Turyn|Turynie]], ''Royal Park I Roveri''.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
;Juventus
* mistrz [[Serie A|Włoch]]: 1985/86
* zdobywca [[Puchar Interkontynentalny w piłce nożnej|Pucharu Interkontynentalnego]]: 1985
;Napoli
* mistrz Włoch: 1989/90

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.juworld.net/giocatori-scheda.asp?idgiocatore=563 Massimo Mauro] w bazie JuWorld {{lang|it}}
* {{footballdatabase|p|48913}}
* {{playmakerstats|p|159380}}
* {{worldfootball|p|massimo-mauro}}
* {{transfermarkt|p|id=120383|nazwa=Massimo Mauro|data dostępu=2021-04-05}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mauro, Massimo}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1962]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Catanzaro]]
[[Kategoria:Piłkarze US Catanzaro 1929]]
[[Kategoria:Piłkarze Udinese Calcio]]
[[Kategoria:Piłkarze Juventus F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze SSC Napoli]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988]]
[[Kategoria:Włoscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Reprezentanci Włoch U-21 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej]]

title: · Massimo Mauro

Data i miejsce urodzenia: 24 maja 1962 · Catanzaro

Obywatelstwo: włoskie

Pozycja: pomocnik

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Catanzaro

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Catanzaro · 58 · (1)

Udinese · 83 · (8)

Juventus · 102 · (3)

Napoli · 64 · (2)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Włochy U-21 · 17 · (1)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Genoa (prezes)


text:
# Corder
Corder – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie Lafayette.

title: Corder

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Corder
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = City
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Corder
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Missouri}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Lafayette (Missouri)|Lafayette]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 29-16408<br />[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0716308
 |powierzchnia                 = 0,93
 |wysokość                     = 264
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 660
 |kod pocztowy                 = 64021
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
 |kod mapy                     = US-MO
 |współrzędne                  = 39°05′58″N 93°38′20″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Corder''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Missouri (stan)|Missouri]], w hrabstwie [[Hrabstwo Lafayette (Missouri)|Lafayette]].

[[Kategoria:Miasta w stanie Missouri]]

title: Corder

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Missouri

Hrabstwo: Lafayette

Populacja · • liczba ludności: · 418 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Wilamowice (województwo dolnośląskie)
Wilamowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ciepłowody.

## Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

title: Wilamowice (województwo dolnośląskie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|wsi w woj. dolnośląskim|[[Wilamowice (ujednoznacznienie)|inne miejscowości o tej nazwie]]}}{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wilamowice
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = dolnośląskie
 |powiat                 = [[Powiat ząbkowicki|ząbkowicki]]
 |gmina                  = [[Ciepłowody (gmina)|Ciepłowody]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 130<ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
 |rok                    = III 2011
 |strefa numeracyjna     = 74
 |kod pocztowy           = 57-210<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1468}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = DZA
 |SIMC                   = 0851910
 |kod mapy               = Ciepłowody (gmina)
 |współrzędne            = 50°40'52"N 16°59'21"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|147529|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Wilamowice''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]], w [[powiat ząbkowicki|powiecie ząbkowickim]], w [[Ciepłowody (gmina)|gminie Ciepłowody]].

== Podział administracyjny ==
[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[województwo wałbrzyskie|województwa wałbrzyskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Wilamowice]]
* [[Wilamowice Nyskie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Ciepłowody}}

[[Kategoria:Ciepłowody (gmina)]]

title: Wilamowice

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Powiat: ząbkowicki

Gmina: Ciepłowody

Tablice rejestracyjne: DZA


text:
# Juan Aldama
Juan Aldama – miasto w Meksyku, w stanie Chihuahua.

title: Juan Aldama

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Juan Aldama
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Juan Aldama
 |państwo                      = Chihuahua
 |2. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 13,6
 |wysokość                     = 1270
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 28°50′19″N 105°54′40″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Juan Aldama''' – miasto w [[Meksyk]]u, w stanie [[Chihuahua (stan)|Chihuahua]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Chihuahua]]

title: Juan Aldama

Państwo: Meksyk

Stan: Chihuahua


text:
# Analityczna teoria prawa
Analityczna teoria prawa (także analityczna filozofia prawa) – powstały w XX wieku nurt teorii i filozofii prawa, bazujący na twierdzeniach i metodach filozofii analitycznej. Uważana jest za kontynuatorkę pozytywizmu prawniczego.
Analityczną teorię prawa cechuje skupienie na drobiazgowej analizie pojęć i zwrotów języka prawnego i prawniczego, schematów rozumowań i argumentacji prawniczej, niechęć do spekulacji metafizycznej oraz skupienie na kwestiach metodologicznych. Często sięga też po narzędzia logiki prawniczej.
W ścisłym znaczeniu analityczna teoria prawa jest badaniem prawa jako zjawiska językowego i jest kontynuatorką myśli George'a Edwarda Moore'a, Ludwiga Wittgensteina i Bertranda Russella. Niekiedy nazwa ta odnoszona jest jedynie do anglosaskiego obszaru kulturowego i charakterystycznej dla niego tradycji zapoczątkowanej przez Jeremy'ego Benthama i Johna Austina. Ta anglosaska tradycja odróżniana jest od kontynentalnej teorii i filozofii prawa i nosi nazwę analitycznej jurysprudencji. Jej najważniejszym przedstawicielem był Herbert Hart.
W szerokim znaczeniu termin analityczna teoria prawa odnosi się do wszystkich teoretyków i filozofów, czerpiących z filozofii analitycznej. Związek ten jest często jednak dość luźny i ogranicza się do prawniczych zastosowań metod filozofii analitycznej (analizy logiczno-językowej). Taka analityczna teoria prawa jest szeroko rozpowszechniona i jest dominującym stanowiskiem w polskiej teorii prawa.

title: Analityczna teoria prawa

wikitext:
'''Analityczna teoria prawa''' (także '''analityczna filozofia prawa''') – powstały w XX wieku nurt [[teoria prawa|teorii]] i [[filozofia prawa|filozofii prawa]], bazujący na twierdzeniach i metodach [[filozofia analityczna|filozofii analitycznej]]. Uważana jest za kontynuatorkę [[pozytywizm prawniczy|pozytywizmu prawniczego]]<ref>{{cytuj książkę |autor r=[[Jerzy Zajadło]]|rozdział=Analityczna teoria prawa|inni=Jerzy Zajadło (red.)|tytuł=Leksykon współczesnej teorii i filozofii prawa|wydawca=C.H. Beck|miejsce=Warszawa |rok=2007 |strony=12|isbn = 978-83-7483-519-0}}</ref>.

Analityczną teorię prawa cechuje skupienie na drobiazgowej analizie pojęć i zwrotów [[język prawny|języka prawnego]] i [[język prawniczy|prawniczego]], schematów [[rozumowanie prawnicze|rozumowań]] i [[argumentacja prawnicza|argumentacji prawniczej]], niechęć do spekulacji [[ontologia|metafizycznej]] oraz skupienie na kwestiach [[metodologia|metodologicznych]]. Często sięga też po narzędzia [[logika prawnicza|logiki prawniczej]].

W ścisłym znaczeniu ''analityczna teoria prawa'' jest badaniem prawa jako zjawiska językowego i jest kontynuatorką myśli [[George Edward Moore|George'a Edwarda Moore'a]], [[Ludwig Wittgenstein|Ludwiga Wittgensteina]] i [[Bertrand Russell|Bertranda Russella]]. Niekiedy nazwa ta odnoszona jest jedynie do anglosaskiego obszaru kulturowego i charakterystycznej dla niego tradycji zapoczątkowanej przez [[Jeremy Bentham|Jeremy'ego Benthama]] i [[John Austin|Johna Austina]]. Ta anglosaska tradycja odróżniana jest od kontynentalnej teorii i filozofii prawa i nosi nazwę '''analitycznej jurysprudencji'''<ref>{{cytuj książkę |autor r=[[Jerzy Zajadło]]|rozdział=Analityczna teoria prawa|inni=Jerzy Zajadło (red.)|tytuł=Leksykon współczesnej teorii i filozofii prawa|wydawca=C.H. Beck|miejsce=Warszawa |rok=2007 |strony=12-13|isbn = 978-83-7483-519-0}}</ref>. Jej najważniejszym przedstawicielem był [[Herbert Hart]].

W szerokim znaczeniu termin ''analityczna teoria prawa'' odnosi się do wszystkich teoretyków i filozofów, czerpiących z filozofii analitycznej. Związek ten jest często jednak dość luźny i ogranicza się do prawniczych zastosowań metod filozofii analitycznej (analizy logiczno-językowej)<ref>{{cytuj książkę |autor r=[[Jerzy Zajadło]]|rozdział=Analityczna teoria prawa|inni=Jerzy Zajadło(red.)|tytuł=Leksykon współczesnej teorii i filozofii prawa|wydawca=C.H. Beck|miejsce=Warszawa |rok=2007 |strony=13|isbn = 978-83-7483-519-0}}</ref>. Taka analityczna teoria prawa jest szeroko rozpowszechniona i jest dominującym stanowiskiem w polskiej teorii prawa.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Filozofia analityczna]]
[[Kategoria:Doktryny filozoficznoprawne]]


text:
# Tony Carreira
Tony Carreira (właśc. António Manuel Mateus Antunes, ur. 30 grudnia 1963 we wiosce Armadouro, Pampilhosa da Serra) – portugalski piosenkarz. Popularny w Portugalii i wśród emigrantów we Francji.

## Życiorys
Urodził się w skromnej portugalskiej rodzinie. Od najmłodszych lat wiedział, że chce zostać piosenkarzem.
W wieku 11 lat wyemigrował do Francji, gdzie zaczął marzyć o muzyce.
W Paryżu śpiewał w zespole “Irmãos 5” dla emigrantów portugalskich.
W marcu 1988 roku miał okazję nagrać swój pierwszy singiel.
W 1985 roku Tony Carreira ożenił się z Fernandą Artunes, z którą ma troje dzieci: Mickaela, Davida i Sarę.
W 1991 wydał swój pierwszy album, pt. Não vou deixar de te amar. W latach 90' miał kilka przebojów, dzięki którym w 2000 roku staje się jednym z najbardziej znanych i najlepiej sprzedających się artystów w Portugalii. Teksty pisze sam. Muzykę komponuje wspólnie z Ricardo Landum. Tony Carreira jest jednym z niewielu artystów, którzy mieli przyjemność występować w takich miejscach jak Pavilhão Atlantico czy Olimpia w Paryżu.
W sierpniu 2000 roku reemigruje z Francji do Portugalii. Mieszka w Lizbonie.
W czerwcu 2012 był uczestnikiem konkursu Top of the top w Sopocie, w którym walczył o nagrodę Bursztynowego Słowika.

## Życie prywatne
W 1985 Tony Carreira ożenił się z Fernandą Artunes, z którą ma troje dzieci: Mickaela, Davida i Sarę.
19 sierpnia 2014 roku ogłosił publicznie, że jest w separacji ze swoją żoną Fernandą, ale pozostają w dobrych relacjach.

## Pseudonim
Pseudonim "Tony Carreira" został wybrany w 1988 na sesji nagraniowej jego pierwszego albumu przez jego francuskiego producenta Patricka Oliviera.

## Albumy
| Rok  | Tytuł                              |
| ---- | ---------------------------------- |
| 1991 | Não vou deixar de te amar          |
| 1992 | Boca marota                        |
| 1993 | Português de alma e coração        |
| 1994 | Adeus amigo                        |
| 1995 | Ai destino                         |
| 1996 | Adeus até um dia                   |
| 1997 | Coração Perdido                    |
| 1998 | Sonhador, sonhador                 |
| 1999 | Dois corações sozinhos             |
| 2000 | Ao vivo no Olympia                 |
| 2001 | Cantor de sonhos                   |
| 2003 | Ao vivo no Pavilhão Atlântico      |
| 2003 | Passionita lolita                  |
| 2004 | Vagabundo por Amor                 |
| 2006 | Ao vivo no Coliseu                 |
| 2006 | A vida que eu escolhi              |
| 2008 | O homem que sou                    |
| 2008 | Best of - 20 Anos de Canções       |
| 2010 | Reste                              |
| 2010 | O Mesmo de Sempre                  |
| 2011 | Best of - 20 Anos de Canções       |
| 2012 | Essencial                          |
| 2013 | 25 Anos ao vivo                    |
| 2014 | Nos fiançailles, France / Portugal |
| 2014 | Sempre                             |

title: Tony Carreira

wikitext:
{{dopracować|źródła=2015-01}}

'''Tony Carreira''' (właśc. '''António Manuel Mateus Antunes''', ur. [[30 grudnia]] [[1963]] we wiosce Armadouro, [[Pampilhosa da Serra]]) – portugalski piosenkarz. Popularny w [[Portugalia|Portugalii]] i wśród emigrantów we [[Francja|Francji]].

== Życiorys ==
Urodził się w skromnej portugalskiej rodzinie. Od najmłodszych lat wiedział, że chce zostać piosenkarzem.
W wieku 11 lat wyemigrował do Francji, gdzie zaczął marzyć o muzyce.
W Paryżu śpiewał w zespole “Irmãos 5” dla emigrantów portugalskich.
W marcu 1988 roku miał okazję nagrać swój pierwszy singiel.

W 1985 roku Tony Carreira ożenił się z Fernandą Artunes, z którą ma troje dzieci: Mickaela, Davida i Sarę.

W 1991 wydał swój pierwszy album, pt. ''Não vou deixar de te amar''. W latach 90' miał kilka przebojów, dzięki którym w 2000 roku staje się jednym z najbardziej znanych i najlepiej sprzedających się artystów w Portugalii. Teksty pisze sam. Muzykę komponuje wspólnie z [[Ricardo Landum]]. Tony Carreira jest jednym z niewielu artystów, którzy mieli przyjemność występować w takich miejscach jak [[Pavilhão Atlantico]] czy Olimpia w Paryżu.

W sierpniu 2000 roku [[reemigracja|reemigruje]] z [[Francja|Francji]] do [[Portugalia|Portugalii]]. Mieszka w [[Lizbona|Lizbonie]].

W czerwcu 2012 był uczestnikiem konkursu ''Top of the top'' w [[Sopot|Sopocie]], w którym walczył o nagrodę [[Bursztynowy Słowik|Bursztynowego Słowika]].

== Życie prywatne ==
W 1985 Tony Carreira ożenił się z Fernandą Artunes, z którą ma troje dzieci: Mickaela, Davida i Sarę.
19 sierpnia 2014 roku ogłosił publicznie, że jest w [[Separacja|separacji]] ze swoją żoną Fernandą, ale pozostają w dobrych relacjach.

== Pseudonim ==
Pseudonim "Tony Carreira" został wybrany w 1988 na sesji nagraniowej jego pierwszego albumu przez jego francuskiego producenta [[Patrick Olivier|Patricka Oliviera]].

== Albumy ==
{| class="wikitable"
|-
! Rok !! Tytuł
|-
| 1991 || ''Não vou deixar de te amar''
|-
| 1992 || ''Boca marota''
|-
| 1993 || ''Português de alma e coração''
|-
| 1994 || ''Adeus amigo''
|-
| 1995 || ''Ai destino''
|-
| 1996 || ''Adeus até um dia''
|-
| 1997 || ''Coração Perdido''
|-
| 1998 || ''Sonhador, sonhador''
|-
| 1999|| ''Dois corações sozinhos''
|-
| 2000 || ''Ao vivo no Olympia''
|-
| 2001 || ''Cantor de sonhos''
|-
| 2003 || ''Ao vivo no Pavilhão Atlântico''
|-
| 2003 || ''Passionita lolita''
|-
| 2004 || ''Vagabundo por Amor''
|-
| 2006|| ''Ao vivo no Coliseu''
|-
| 2006|| ''A vida que eu escolhi''
|-
| 2008 || ''O homem que sou''
|-
| 2008|| ''Best of - 20 Anos de Canções''
|-
| 2010|| ''Reste''
|-
| 2010|| ''O Mesmo de Sempre''
|-
| 2011|| ''Best of - 20 Anos de Canções''
|-
| 2012 || ''Essencial''
|-
| 2013 || '' 25 Anos ao vivo''
|-
| 2014 || '' Nos fiançailles, France / Portugal''
|-
| 2014 || '' Sempre''
|}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Carreira, Tony}}
[[Kategoria:Portugalscy wokaliści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]


text:
# Oziornyj (wyspa)
Oziornyj (ros. Озёрный) – rosyjska wyspa na Morzu Łaptiewów, w archipelagu Ziemia Północna, administracyjnie część dołgańsko-nienieckiego rejonu tajmyrskiego w Kraju Krasnojarskim.
Wyspa położona jest 1,4 km od wschodniego wybrzeża wyspy Komsomolec, w grupie licznych małych wysepek połączonych płytką piaszczystą mielizną. Wyspa jest bezludna.

title: Oziornyj (wyspa)

wikitext:
{{inne znaczenia|wyspy Oziornyj|[[Oziornyj|inne znaczenia]]}}
{{Wyspa infobox
 |nazwa               = Oziornyj
 |nazwa oryginalna    = Озёрный
 |zdjęcie             =
 |opis zdjęcia        =
 |kontynent           = [[Azja]]
 |państwo             = Rosja
 |akwen               = [[Morze Łaptiewów]]
 |archipelag          = [[Archipelag Siedowa]]
 |powierzchnia        =
 |długość brzegu      =
 |najwyższy punkt     =
 |liczba ludności     = 0
 |rok                 =
 |gęstość zaludnienia =
 |współrzędne         = 80° 38′ 4.83″ N, 97° 54′ 6.49″ E
 |mapa wyspy          =
 |opis mapy wyspy     =
 |commons             =
}}
'''Oziornyj''' ({{w języku|ru|Озёрный}}) – [[Rosja|rosyjska]] wyspa na [[Morze Łaptiewów|Morzu Łaptiewów]], w archipelagu [[Ziemia Północna]], administracyjnie część [[Tajmyrskij Dołgano-Nienieckij rajon|dołgańsko-nienieckiego rejonu tajmyrskiego]] w [[Kraj Krasnojarski|Kraju Krasnojarskim]].

Wyspa położona jest 1,4 km od wschodniego wybrzeża wyspy [[Komsomolec (wyspa)|Komsomolec]], w grupie licznych małych wysepek połączonych płytką [[mielizna|piaszczystą mielizną]]. Wyspa jest bezludna.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://mapu4748.narod.ru/map2/indexu473133.html Лист карты U-47-XXXI,XXXII,XXXIII]

[[Kategoria:Bezludne wyspy Rosji (Azja)]]
[[Kategoria:Wyspy Morza Łaptiewów]]
[[Kategoria:Ziemia Północna]]

title: OziornyjОзёрный

Kontynent: Azja

Państwo: Rosja

Akwen: Morze Łaptiewów

Archipelag: Archipelag Siedowa

Populacja · • liczba ludności: · 0


text:
# Zachodni Szczyt Wideł
Zachodni Szczyt Wideł (słow. Západná Vidlová veža, niem. Westliche Gabelspitze, węg. Nyugati Villa-csúcs) – wybitny szczyt w Grani Wideł w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się pomiędzy Łomnicą, oddzielony Niżnią Miedzianą Przełączką, Miedzianym Murem i Wyżnią Miedzianą Przełączką, a Wielkim Szczytem Wideł oddzielonym Przełęczą w Widłach.
Wierzchołek Zachodniego Szczytu Wideł wyrasta z północno-wschodniej ściany Łomnicy. Góruje on nad Cmentarzyskiem i jest doskonale widoczny znad Łomnickiego Stawu. Zdecydowanie wyróżnia się w krajobrazie Grani Wideł. Jego ściany rozpoczynają się w górnych partiach sąsiednich dolin. Od południowego wschodu jest to Łomnickie Koryto opadające do Cmentarzyska, od północnego wschodu natomiast szczyt wznosi się ponad Miedzianą Kotliną, a dokładnie Wyżnią Miedzianą Ławką, w kierunku której opadają dwa filary. Lewym (od dołu) ograniczeniem północno-wschodniej ściany jest żleb opadający z Przełęczy w Widłach w kierunku Miedzianego Potoczka.
Na Zachodni Szczyt Wideł, podobnie jak na inne obiekty w grani, nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Wierzchołek szczytu jest najczęściej odwiedzany przez taterników przy okazji przejścia całej grani. Najdogodniejsza droga prowadzi na szczyt granią z Niżniej Miedzianej Przełączki.
Dawniej jako część masywu Zachodniego Szczytu Wideł traktowano Miedziany Mur. W nowszej literaturze przydzielono mu odrębną nazwę i stał się niezależnym obiektem.

## Historia
Pierwsze wejścia:
- Karol Englisch, 17 sierpnia 1903 r. – letnie (wejście dawniej niesłusznie kwestionowane),
- Miklós Szontagh (junior) i przewodnik Johann Hunsdorfer (senior), koniec sierpnia 1903 r. – letnie,
- Gerhard Haffner, Alfred Schmidt i przewodnik Matthias Nitsch, 20 kwietnia 1935 r. – zimowe[2].

title: Zachodni Szczyt Wideł

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Zachodni Szczyt Wideł
 |nazwa oryginalna      = Západná Vidlová veža
 |grafika               = Widły a1.jpg
 |opis grafiki          = Zachodni Szczyt Wideł wśród podpisanych obiektów
 |państwo               = SVK
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Tatry]], [[Karpaty]]
 |wysokość              =
 |kod mapy              = Tatry
 |wybitność             =
 |data zdobycia         = 17 sierpnia 1903
 |pierwsze wejście      = [[Karol Englisch]]
 |data zdobycia zimą    =
 |pierwsze wejście zimą =
 |wariant mapy          = SVK
 |współrzędne           = 49°11′42″N 20°12′48″E
 |commons               = Category:Vidlový hrebeň
}}
'''Zachodni Szczyt Wideł''' ([[język słowacki|słow.]] ''Západná Vidlová veža'', [[język niemiecki|niem.]] ''Westliche Gabelspitze'', [[język węgierski|węg.]] ''Nyugati Villa-csúcs''<ref name=wet>{{Cytuj książkę |nazwisko = Radwańska-Paryska |imię = Zofia |autor link = Zofia Radwańska-Paryska |nazwisko2 = Paryski |imię2 = Witold Henryk |autor link2 = Witold Henryk Paryski |tytuł = Wielka encyklopedia tatrzańska |data = 2004 |wydawca = Wydawnictwo Górskie |miejsce = Poronin |isbn = 83-7104-009-1}}</ref>) – wybitny szczyt w [[Widły (Tatry)|Grani Wideł]] w [[Słowacja|słowackich]] [[Tatry Wysokie|Tatrach Wysokich]]. Znajduje się pomiędzy [[Łomnica (Tatry)|Łomnicą]], oddzielony [[Niżnia Miedziana Przełączka|Niżnią Miedzianą Przełączką]], [[Miedziany Mur|Miedzianym Murem]] i [[Wyżnia Miedziana Przełączka|Wyżnią Miedzianą Przełączką]], a [[Wielki Szczyt Wideł|Wielkim Szczytem Wideł]] oddzielonym [[Przełęcz w Widłach|Przełęczą w Widłach]]<ref name=whp>{{Cytuj książkę |nazwisko = Paryski |imię = Witold Henryk |autor link = Witold Henryk Paryski |tytuł = Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXII. Wyżnia Miedziana Przełączka – Mała Rakuska Czubka |data = 1979 |wydawca = Sport i Turystyka |miejsce = Warszawa |isbn = 83-217-2203-2 |strony = 23–29}}</ref>.

[[Plik:Łomnica a7.jpg|thumb|left|Widły od północy (z [[Jagnięcy Szczyt|Jagnięcego Szczytu]])]]
Wierzchołek Zachodniego Szczytu Wideł wyrasta z północno-wschodniej ściany Łomnicy. Góruje on nad [[Cmentarzysko (Tatry)|Cmentarzyskiem]] i jest doskonale widoczny znad [[Łomnicki Staw|Łomnickiego Stawu]]. Zdecydowanie wyróżnia się w krajobrazie Grani Wideł. Jego ściany rozpoczynają się w górnych partiach sąsiednich dolin. Od południowego wschodu jest to [[Łomnickie Koryto]] opadające do Cmentarzyska, od północnego wschodu natomiast szczyt wznosi się ponad [[Miedziana Kotlina|Miedzianą Kotliną]], a dokładnie [[Miedziane Ławki|Wyżnią Miedzianą Ławką]], w kierunku której opadają dwa [[Filar (geomorfologia)|filary]]. Lewym (od dołu) ograniczeniem północno-wschodniej ściany jest żleb opadający z Przełęczy w Widłach w kierunku Miedzianego Potoczka<ref name=whp />.

Na Zachodni Szczyt Wideł, podobnie jak na inne obiekty w grani, nie prowadzą żadne znakowane [[Szlak turystyczny|szlaki turystyczne]]. Wierzchołek szczytu jest najczęściej odwiedzany przez [[Taternictwo|taterników]] przy okazji przejścia całej grani. Najdogodniejsza droga prowadzi na szczyt granią z Niżniej Miedzianej Przełączki<ref name=whp />.

Dawniej jako część masywu Zachodniego Szczytu Wideł traktowano Miedziany Mur. W nowszej literaturze przydzielono mu odrębną nazwę i stał się niezależnym obiektem<ref name=whp />.

== Historia ==
Pierwsze wejścia:
* [[Karol Englisch]], 17 sierpnia 1903 r. – letnie (wejście dawniej niesłusznie kwestionowane),
* [[Miklós Szontagh (junior)]] i przewodnik [[Johann Hunsdorfer (senior)]], koniec sierpnia 1903 r. – letnie,
* Gerhard Haffner, Alfred Schmidt i przewodnik [[Matthias Nitsch]], 20 kwietnia 1935 r. – zimowe<ref name=whp />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Grań Łomnica Rakuska Grań}}

[[Kategoria:Szczyty słowackich Tatr]]
[[Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich]]

title: Zachodni Szczyt WidełZápadná Vidlová veža

Państwo: Słowacja

Pasmo: Tatry, Karpaty

Pierwsze wejście: 17 sierpnia 1903 · Karol Englisch


text:
# Bobby Sanguinetti
Robert „Bobby” Sanguinetti (ur. 29 lutego 1988 w Trenton, New Jersey) – amerykański hokeista, reprezentant Stanów Zjednoczonych, olimpijczyk.

## Kariera
- Lawrenceville School (2003-2004)
- Owen Sound Attack (2004-2007)
- Hartford Wolf Pack (2007-2010)
- Brampton Battalion (2007-2008)
  -  New York Rangers (2009)
- Charlotte Checkers (2010-2013)
  -  Carolina Hurricanes (2012, 2013)
- Atłant Mytiszczi (2013–2014)
- Utica Comets (2014–2015)
- Rochester Americans (2015-2016)
- Kloten Flyers (2016-2017)
- HC Lugano (2017-2018)
- Charlotte Checkers (2019)
- EHC Red Bull Monachium (2019-2020)

Urodził się 29 lutego w roku przestępnym 1988. Występował w kanadyjskich juniorskich rozgrywkach OHL w ramach CHL. W barwach USA wystąpił na turnieju mistrzostw świata juniorów do lat 20 w 2008. W drafcie NHL z 2006 został wybrany przez New York Rangers. Następnie grał w amerykańskich ligach AHL i NHL. Od sierpnia 2013 zawodnik rosyjskiego klubu Atłant Mytiszczi w lidze KHL, związany dwuletnim kontraktem. W lipcu 2014 podpisał kontrakt z Vancouver Canucks i został przekazany do filii Utica Comets. Od lipca 2015 zawodnik Buffalo Sabres i przekazany do Rochester Americans. Od lipca 2016 zawodnik Kloten Flyers. Od maja 2017 zawodnik HC Lugano. Na początku stycznia 2019 ponownie zawodnik Charlotte Checkers. We wrześniu 2019 przeszedł do EHC Red Bull Monachium. Rok potem odszedł z klubu.
Uczestniczył w turnieju zimowych igrzysk olimpijskich 2018.

## Sukcesy
Klubowe
- Emms Trophy: 2008 z Brampton Battalion
- Mistrzostwo dywizji AHL: 2009 z Hartford Wolf Pack
- Emile Francis Trophy: 2009 z Hartford Wolf Pack
- Puchar Caldera: 2019 z Charlotte Checkers

Indywidualne
- Sezon CHL 2005/2006:
  - CHL Top Prospects Game
- Sezon OHL i CHL 2007/2008:
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców wśród obrońców w OHL: 29 goli
  - Drugi skład gwiazd
- Sezon AHL 2011/2012:
  - Najlepsze zagranie miesiąca - grudzień 2011

title: Bobby Sanguinetti

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Bobby Sanguinetti
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   = Bobby Sanguinetti.jpg
 |opis grafiki              = Bobby Sanguinetti w barwach Charlotte Checkers (2011)
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[29 lutego]] [[1988]]
 |miejsce urodzenia         = [[Trenton]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = amerykańska
 |wzrost                    = 187 cm
 |pozycja                   = obrońca
 |uchwyt                    = prawy
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |draft                     = [[NHL Entry Draft 2006|NHL 2006]]
 |numer draftu              = 21 (1 runda)
 |zespół draftu             = [[New York Rangers]]
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Bobby Sanguinetti
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Robert „Bobby” Sanguinetti''' (ur. [[29 lutego]] [[1988]] w [[Trenton]], [[New Jersey]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Hokej na lodzie|hokeista]], reprezentant [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w hokeju na lodzie mężczyzn|Stanów Zjednoczonych]], [[Zimowe igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]].

== Kariera ==
* {{flaga|USA}} Lawrenceville School (2003-2004)
* {{flaga|CAN}} [[Owen Sound Attack]] (2004-2007)
* {{flaga|USA}} [[Connecticut Whale|Hartford Wolf Pack]] (2007-2010)
* {{flaga|CAN}} [[Brampton Battalion]] (2007-2008)
** {{flaga|USA}} [[New York Rangers]] (2009)
* {{flaga|USA}} [[Charlotte Checkers]] (2010-2013)
** {{flaga|USA}} [[Carolina Hurricanes]] (2012, 2013)
* {{flaga|RUS}} [[Atłant Mytiszczi]] (2013–2014)
* {{flaga|USA}} [[Utica Comets]] (2014–2015)
* {{flaga|USA}} [[Rochester Americans]] (2015-2016)
* {{flaga|CHE}} [[Kloten Flyers]] (2016-2017)
* {{flaga|CHE}} [[HC Lugano]] (2017-2018)
* {{flaga|USA}} Charlotte Checkers (2019)
* {{flaga|DEU}} [[EHC Red Bull Monachium]] (2019-2020)

Urodził się 29 lutego w [[Rok przestępny|roku przestępnym]] 1988. Występował w kanadyjskich juniorskich rozgrywkach [[Ontario Hockey League|OHL]] w ramach [[Canadian Hockey League|CHL]]. W barwach USA wystąpił na turnieju [[Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw świata juniorów do lat 20]] w [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2008|2008]]. W [[National Hockey League Entry Draft|drafcie NHL]] z [[NHL Entry Draft 2006|2006]] został wybrany przez New York Rangers. Następnie grał w amerykańskich ligach [[American Hockey League|AHL]] i [[National Hockey League|NHL]]. Od sierpnia 2013 zawodnik rosyjskiego klubu Atłant Mytiszczi w lidze [[Kontynentalna Hokejowa Liga|KHL]], związany dwuletnim kontraktem<ref>{{Cytuj | url=http://atlant-mo.ru/news/news-atlant/20130711201159.html | tytuł=Бобби Сангвинетти – новичок «Атланта» – Новости ХК «Атлант» – Хоккейный Клуб «Атлант» (Московская область)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=atlant-mo.ru | język=ru | data dostępu=2017-11-17 | archiwum=https://web.archive.org/web/20130715120407/http://atlant-mo.ru/news/news-atlant/20130711201159.html | zarchiwizowano=2013-07-15 }}</ref>. W lipcu 2014 podpisał kontrakt z [[Vancouver Canucks]] i został przekazany do filii [[Utica Comets]]<ref>{{Cytuj | url=http://canucks.nhl.com/club/news.htm?id=725177 | tytuł=Canucks sign Jeffrey, O’Reilly & Sanguinetti | NHL.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=canucks.nhl.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Od lipca 2015 zawodnik Buffalo Sabres i przekazany do Rochester Americans<ref>{{Cytuj | url=http://sabres.nhl.com/club/news.htm?id=773723 | tytuł=Sabres Sign Sanguinetti | Nhl.Com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=sabres.nhl.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Od lipca 2016 zawodnik [[Kloten Flyers]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.ehc-kloten.ch/news/nl-a/news-berichte/bobby-sanguinetti/ |tytuł=Zarchiwizowana kopia |data dostępu=2016-07-06 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160706153153/http://www.ehc-kloten.ch/news/nl-a/news-berichte/bobby-sanguinetti/ |zarchiwizowano=2016-07-06 }}</ref>. Od maja 2017 zawodnik HC Lugano<ref>{{Cytuj | url=http://www.hclugano.ch/it/article/2070/bobby-sanguinetti-completa-il-pacchetto-stranieri | tytuł=Hockey Club Lugano Official Website - Bobby Sanguinetti completa il pacchetto stranieri<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hclugano.ch | język=en | data dostępu=2017-11-17 | archiwum=https://web.archive.org/web/20170919193237/http://www.hclugano.ch/it/article/2070/bobby-sanguinetti-completa-il-pacchetto-stranieri | zarchiwizowano=2017-09-19 }}</ref>. Na początku stycznia 2019 ponownie zawodnik Charlotte Checkers<ref>{{Cytuj | url=https://theahl.com/stats/transactions/384/61?page=1 | tytuł=TheAHL.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=theahl.com | język=en | data dostępu=2019-01-03}}</ref>. We wrześniu 2019 przeszedł do EHC Red Bull Monachium<ref>{{Cytuj | url=https://www.redbullmuenchen.de/news/red-bulls-verpflichten-verteidiger-sanguinetti | tytuł=EHC Red Bull München<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.redbullmuenchen.de | język=de | data dostępu=2019-09-09}}</ref>. Rok potem odszedł z klubu<ref>{{Cytuj | url=https://www.redbullmuenchen.de/news/red-bulls-und-sanguinetti-loesen-vertrag-auf | tytuł=EHC Red Bull München<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.redbullmuenchen.de | język=de | data dostępu=2020-10-01}}</ref>.

Uczestniczył w turnieju [[Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich|zimowych igrzysk olimpijskich]] [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018|2018]].

== Sukcesy ==
; Klubowe
* {{Trofeum|puchar|złoty}} [[Emms Trophy]]: 2008 z Brampton Battalion
* Mistrzostwo dywizji AHL: 2009 z Hartford Wolf Pack
* {{Trofeum|puchar|złoty}} [[Emile Francis Trophy]]: 2009 z Hartford Wolf Pack
* {{Trofeum|puchar|złoty}} [[Puchar Caldera]]: [[AHL (2018/2019)|2019]] z Charlotte Checkers

; Indywidualne
* Sezon CHL 2005/2006:
** [[CHL Top Prospects Game]]
* Sezon OHL i CHL 2007/2008:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców wśród obrońców w OHL: 29 goli
** Drugi skład gwiazd
* Sezon AHL 2011/2012:
** Najlepsze zagranie miesiąca - grudzień 2011

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Elitepro|11110}}
* {{hockeydb|80230}}
* [http://www.nhl.com/ice/player.htm?id=8473610 Bobby Sanguinetti] – profil na stronie [http://www.nhl.com/ NHL]
* [http://en.khl.ru/players/17256/ Bobby Sanguinetti] – profil na stronie [http://khl.ru/ KHL]

{{SORTUJ:Sanguinetti, Bobby}}
[[Kategoria:Amerykańscy hokeiści]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Hokeiści Owen Sound Attack]]
[[Kategoria:Hokeiści Hartford Wolf Pack]]
[[Kategoria:Hokeiści New York Rangers]]
[[Kategoria:Hokeiści Brampton Battalion]]
[[Kategoria:Hokeiści Carolina Hurricanes]]
[[Kategoria:Hokeiści Charlotte Checkers]]
[[Kategoria:Hokeiści Atłanta Mytiszczi]]
[[Kategoria:Hokeiści Utica Comets]]
[[Kategoria:Hokeiści Rochester Americans]]
[[Kategoria:Hokeiści EHC Kloten]]
[[Kategoria:Hokeiści HC Lugano]]
[[Kategoria:Hokeiści EHC München]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1988]]

title: · Bobby Sanguinetti

Data i miejsce urodzenia: 29 lutego 1988 · Trenton

Obywatelstwo: amerykańska

Pozycja: obrońca

Uchwyt: prawy

Draft: NHL 2006, numer: 21 (1 runda) · New York Rangers


text:
# № 39 (Kazachstan)
№ 39, Ondyrys (kaz. № 39, ros. № 39, Ондырыс) – stacja kolejowa w miejscowości Astana, w Kazachstanie. Położona jest na linii Pietropawłowsk – Kokczetaw – Astana, na trasie Nowego Jedwabnego Szlaku.

title: № 39 (Kazachstan)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = № 39, Ondyrys
 |nazwa oryginalna           = {{k|kk|№ 39}}<br />{{k|ru|№ 39, Ондырыс}}
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = KAZ
 |miejscowość                = [[Astana]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             =
 |liczba krawędzi peronowych =
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Kokczetaw – Astana|Kokczetaw – Astana]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   =
 |współrzędne                = 51°14'10.6"N 71°21'35.6"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''№ 39''', '''Ondyrys''' ({{w języku|kk|№ 39}}, {{w języku|ru|№ 39, Ондырыс}}) – [[stacja kolejowa]] w miejscowości [[Astana]], w [[Kazachstan]]ie. Położona jest na linii [[Pietropawłowsk (Kazachstan)|Pietropawłowsk]] – [[Kokczetaw]] – Astana, na trasie [[Jeden pas i jedna droga|Nowego Jedwabnego Szlaku]].

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url =https://railwayz.info/photolines/station/20297 | tytuł =Разъезд № 39 | opublikowany =railwayz.info | data = | język =ru | data dostępu = 2024-11-29}}
* {{Cytuj stronę | url =https://bilet.railways.kz/ | tytuł =Rozkłady jazdy KTŻ | opublikowany =[[Kazakstan temyr żoły]] | data = | język =kk ru | data dostępu = 2024-11-29}}
* {{Cytuj stronę | url =https://retromap.ru/14199076_51.233010,71.363067 | tytuł =1990 топографических карт | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2024-11-29}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = № 39, Ondyrys
|linia         = [[Linia kolejowa Kokczetaw – Astana|Kokczetaw – Astana]]
|kilometr      = 484,7
|poprzedni     = [[Töngkierys (stacja kolejowa)|Töngkierys]]
|poprzedni_km  = 26,4
|następny      = [[Astana-1]]
|następny_km   = 6,0
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Astanie]]

title: № 39, Ondyrys№ 39 · № 39, Ондырыс

Państwo: Kazachstan

Miejscowość: Astana


text:
# Zdobycie Kijowa (1240)
Zdobycie Kijowa (ukr. Облога Києва) – zajęcie Kijowa w roku 1240 w trakcie mongolskiego najazdu na Ruś Kijowską.
W roku 1239 Mongołowie rozpoczęli nową kampanię skierowaną przeciwko Rusi, której efektem było zdobycie i zrównanie z ziemią Czernihowa. Kolejnym celem stał się Kijów, z którego na wieść o pochodzie armii mongolskiej, uciekły drużyny bojarskie skonfliktowanych ze sobą książąt ruskich. Miasto liczyło 30–40 tysięcy mieszkańców, a dowódcą obrony wybrano tysiącznika Dymitra. Oblężenie Kijowa rozpoczęło się wiosną 1240. Początkowo Mongołowie starali się głodem zmusić obrońców do poddania miasta. Latem, gdy nadciągnął korpus wyposażony w machiny oblężnicze, rozpoczęło się decydujące natarcie. Po bezpośrednim szturmie, zakończonym rozbiciem taranami murów i ich zniszczeniu przez machiny miotające, Kijów został zdobyty. Walki w samym mieście trwały jednak aż do 6 grudnia i zakończyły się rzezią mieszkańców. W zdobytym mieście Mongołowie urządzili swoją bazę przed kolejną kampanią w kierunku zachodnim, której celem była między innymi Polska (I najazd mongolski).

title: Zdobycie Kijowa (1240)

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Zdobycie Kijowa przez Mongołów
 |epoka        = średniowiecze
 |konflikt     = [[Podbój Rusi przez Mongołów]]
 |grafika      = KIEV1240.jpg
 |opis grafiki =
 |czas         = [[1240]]
 |miejsce      = [[Kijów]]
 |terytorium   = [[Ruś Kijowska]]
 |przyczyna    =
 |wynik        = zwycięstwo Mongołów
 |strona1      = [[Imperium mongolskie]]
 |strona2      = [[Rusini]]
 |dowódca1     = [[Batu-chan]]
 |dowódca2     = wojewoda Dymitr
 |siły1        = nieznane
 |siły2        = 40 tysięcy
 |straty1      = nieznane
 |straty2      = wysokie
 |kod mapy     = Kijów
 |współrzędne  = 50° 27′ 0″ N, 30° 31′ 25″ E
 |commons      =
}}
'''Zdobycie Kijowa''' ([[Język ukraiński|ukr.]] Облога Києва) – zajęcie [[Kijów|Kijowa]] w roku 1240 w trakcie [[Podbój Rusi przez Mongołów|mongolskiego najazdu]] na [[Ruś Kijowska|Ruś Kijowską]].

W roku 1239 [[Mongołowie]] rozpoczęli nową kampanię skierowaną przeciwko Rusi, której efektem było zdobycie i zrównanie z ziemią [[Czernihów|Czernihowa]]. Kolejnym celem stał się Kijów, z którego na wieść o pochodzie [[Armia imperium mongolskiego|armii mongolskiej]], uciekły drużyny [[Bojarzy|bojarskie]] skonfliktowanych ze sobą książąt ruskich. Miasto liczyło 30–40 tysięcy mieszkańców, a dowódcą obrony wybrano tysiącznika Dymitra. Oblężenie Kijowa rozpoczęło się wiosną 1240. Początkowo Mongołowie starali się głodem zmusić obrońców do poddania miasta. Latem, gdy nadciągnął korpus wyposażony w [[Machina oblężnicza|machiny oblężnicze]], rozpoczęło się decydujące natarcie. Po bezpośrednim szturmie, zakończonym rozbiciem [[Taran (machina oblężnicza)|taranami]] murów i ich zniszczeniu przez machiny miotające, Kijów został zdobyty. Walki w samym mieście trwały jednak aż do 6 grudnia i zakończyły się rzezią mieszkańców. W zdobytym mieście Mongołowie urządzili swoją bazę przed kolejną kampanią w kierunku zachodnim, której celem była między innymi [[Polska w okresie rozbicia dzielnicowego|Polska]] ([[I najazd mongolski na Polskę|I najazd mongolski]]).

== Zobacz też ==
* [[podboje Mongołów]]

== Bibliografia ==
* [[Andrzej Michałek]]: ''Słowianie wschodni'', Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2005.

{{Mongolski podbój Rusi}}

[[Kategoria:Bitwy imperium mongolskiego|Kijów]]
[[Kategoria:Bitwy w XIII wieku|Kijów]]
[[Kategoria:Bitwy w historii Rusi|Kijów]]
[[Kategoria:Bitwy Złotej Ordy|Kijów]]
[[Kategoria:Historia Kijowa]]
[[Kategoria:Wydarzenia 1240]]

title: Zdobycie Kijowa przez Mongołów

Miejsce: Kijów

Terytorium: Ruś Kijowska

Wynik: zwycięstwo Mongołów

title: Strony konfliktu

Imperium mongolskie: Rusini

title: Dowódcy

Batu-chan: wojewoda Dymitr

title: Siły

nieznane: 40 tysięcy

title: Straty

nieznane: wysokie

Straty: Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiegomiejsce bitwy


text:
# Michaił Ponomariow (lotnik)
Michaił Siergiejewicz Ponomariow (ros. Михаил Сергеевич Пономарёв; ur. 15 grudnia 1920 w Aleksiejewce, zm. 26 września 2006 w Chersoniu) – radziecki lotnik wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1951).

## Życiorys
Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Skończył 9 klas szkoły średniej w Szachtinsku, pracował w kopalni w Karagandzie, w marcu 1940 został powołany do Armii Czerwonej, w listopadzie 1940 ukończył szkołę młodszych specjalistów lotniczych w Perejasławiu Zaleskim i został radzistą w lotniczym pułku bombowców.
W 1942 skończył wojskowo-lotniczą szkołę pilotów w Stalingradzie, służył w lotniczym pułku myśliwskim w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym, w marcu 1943 został pomocnikiem dowódcy klucza 32. Samodzielnej Brygady Piechoty na Froncie Wołchowskim, od lutego 1944 walczył na Froncie Leningradzkim w składzie 832. lotniczego pułku myśliwskiego 15. Armii Powietrznej, w październiku 1944 pułk ten został przeformowany w 11 Pułk Myśliwski Sił Powietrznych WP, w którym Ponomariow był lotnikiem, a od stycznia 1945 starszym lotnikiem. Uczestniczył w obronie Leningradu, w operacji leningradzko-nowogrodzkiej, nadbałtyckiej, wiślańsko-odrzańskiej i berlińskiej, strącił osobiście 3 i w parze 2 samoloty wroga. Po wojnie służył w Siłach Powietrznych WP, w maju 1945 został dowódcą klucza 11 pułku myśliwskiego, a w maju 1947 zastępcą dowódcy eskadry 3 pułku myśliwskiego w Krakowie, w lipcu 1947 wrócił do ZSRR, służył w Białoruskim Okręgu Wojskowym.
W marcu 1951 wraz z pułkiem myśliwskim został skierowany do północnych Chin, od marca 1951 do lutego 1952 brał udział w wojnie w Korei, wykonując 175 lotów bojowych i staczając 96 walk powietrznych, w których strącił osobiście 10 samolotów przeciwnika. Po powrocie do ZSRR służył w Nadmorskim Okręgu Wojskowym na Dalekim Wschodzie, od 1954 w wojskach obrony przeciwlotniczej, m.in. w Amurskiej Armii Obrony Przeciwlotniczej, w sierpniu 1968 został przeniesiony do rezerwy w stopniu podpułkownika, 15 kwietnia 1975 awansowano go na pułkownika.

## Odznaczenia
- Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (13 listopada 1951)
- Order Lenina (13 listopada 1951)
- Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie - 25 października 1944 i 10 października 1951)
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985)
- Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie - 16 października 1955 i 22 lutego 1968)

I medale ZSRR oraz polski medal.

title: Michaił Ponomariow (lotnik)

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Michaił Ponomariow
 |imię i nazwisko org = {{k|ru|Михаил Пономарёв}}
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lotnictwo
 |zwycięstwa          = 13
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = CCCP air-force Rank polkovnik infobox.svg
 |stopień             = [[pułkownik]] lotnictwa
 |data urodzenia      = 15 grudnia 1920
 |miejsce urodzenia   =
 |data śmierci        = 26 września 2006
 |miejsce śmierci     = [[Chersoń]]
 |lata służby         = 1940–1968
 |siły zbrojne        = {{flaga grafika|Flag of the Soviet Air Force 2.svg}} [[Wojskowe Siły Powietrzne (ZSRR)|Wojskowe Siły Powietrzne]]
[[Plik:Orzełek lotniczy.JPG|20px]] [[Siły Powietrzne|Siły Powietrzne WP]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[Front wschodni (II wojna światowa)|II wojna światowa]]:
* [[operacja leningradzko-nowogrodzka]]
* [[operacja nadbałtycka (1944)|operacja nadbałtycka]]
* [[operacja wiślańsko-odrzańska]]
* [[operacja berlińska]];
[[wojna koreańska]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|BZR||20}}
{{order|OL (ZSRR)}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|SU-OWO|1}} {{order|OCzG}} {{order|OCzG}} {{order|SU-MBZ}} {{order|SU-MZB}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Michaił Siergiejewicz Ponomariow''' ({{ros.|Михаил Сергеевич Пономарёв}}; ur. [[15 grudnia]] [[1920]] w [[Akköl|Aleksiejewce]], zm. [[26 września]] [[2006]] w [[Chersoń|Chersoniu]]) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] lotnik wojskowy, [[Bohater Związku Radzieckiego]] (1951).

== Życiorys ==
Urodził się w [[Rosjanie|rosyjskiej]] rodzinie chłopskiej. Skończył 9 klas szkoły średniej w [[Szachtinsk]]u, pracował w kopalni w [[Karaganda|Karagandzie]], w marcu 1940 został powołany do [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], w listopadzie 1940 ukończył szkołę młodszych specjalistów lotniczych w [[Peresław Zaleski|Perejasławiu Zaleskim]] i został radzistą w lotniczym pułku bombowców.

W 1942 skończył wojskowo-lotniczą szkołę pilotów w [[Wołgograd|Stalingradzie]], służył w lotniczym pułku myśliwskim w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym, w marcu 1943 został pomocnikiem dowódcy klucza 32. Samodzielnej Brygady Piechoty na [[Front Wołchowski|Froncie Wołchowskim]], od lutego 1944 walczył na [[Front Leningradzki|Froncie Leningradzkim]] w składzie 832. lotniczego pułku myśliwskiego 15. Armii Powietrznej, w październiku 1944 pułk ten został przeformowany w 11 Pułk Myśliwski [[Siły Powietrzne|Sił Powietrznych WP]], w którym Ponomariow był lotnikiem, a od stycznia 1945 starszym lotnikiem. Uczestniczył w obronie [[Petersburg|Leningradu]], w [[operacja leningradzko-nowogrodzka|operacji leningradzko-nowogrodzkiej]], [[operacja nadbałtycka (1944)|nadbałtyckiej]], [[operacja wiślańsko-odrzańska|wiślańsko-odrzańskiej]] i [[operacja berlińska|berlińskiej]], strącił osobiście 3 i w parze 2 samoloty wroga. Po wojnie służył w [[Siły Powietrzne|Siłach Powietrznych WP]], w maju 1945 został dowódcą klucza 11 pułku myśliwskiego, a w maju 1947 zastępcą dowódcy eskadry 3 pułku myśliwskiego w [[Kraków|Krakowie]], w lipcu 1947 wrócił do ZSRR, służył w Białoruskim Okręgu Wojskowym.

W marcu 1951 wraz z pułkiem myśliwskim został skierowany do północnych [[Chińska Republika Ludowa|Chin]], od marca 1951 do lutego 1952 brał udział w [[wojna koreańska|wojnie w Korei]], wykonując 175 lotów bojowych i staczając 96 walk powietrznych, w których strącił osobiście 10 samolotów przeciwnika. Po powrocie do ZSRR służył w Nadmorskim Okręgu Wojskowym na Dalekim Wschodzie, od 1954 w wojskach obrony przeciwlotniczej, m.in. w Amurskiej Armii Obrony Przeciwlotniczej, w sierpniu 1968 został przeniesiony do rezerwy w stopniu podpułkownika, 15 kwietnia 1975 awansowano go na pułkownika.

== Odznaczenia ==
* [[Złota Gwiazda]] Bohatera Związku Radzieckiego (13 listopada 1951)
* [[Order Lenina]] (13 listopada 1951)
* [[Order Czerwonego Sztandaru]] (dwukrotnie - 25 października 1944 i 10 października 1951)
* [[Order Wojny Ojczyźnianej]] I klasy (11 marca 1985)
* [[Order Czerwonej Gwiazdy]] (dwukrotnie - 16 października 1955 i 22 lutego 1968)
I medale ZSRR oraz polski medal.

== Bibliografia ==
* http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=5632 (ros.)

{{SORTUJ:Ponomariow, Michaił}}
[[Kategoria:Radzieccy pułkownicy lotnictwa]]
[[Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy]]
[[Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi]]
[[Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej]]
[[Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny koreańskiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1920]]
[[Kategoria:Zmarli w 2006]]

title: Michaił PonomariowМихаил Пономарёв

Data i miejsce urodzenia: 15 grudnia 1920 · Akköl

Data i miejsce śmierci: 26 września 2006 · Chersoń

Siły zbrojne: Wojskowe Siły Powietrzne · Siły Powietrzne WP

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa: - operacja leningradzko-nowogrodzka - operacja nadbałtycka - operacja wiślańsko-odrzańska - operacja berlińska; wojna koreańska


text:
# Bojan Jorgačević
Bojan Jorgačević, cyr. Бојан Јоргачевић (ur. 12 lutego 1982 w Belgradzie) – serbski piłkarz grający na pozycji bramkarza, reprezentant kraju.

## Kariera

### Kariera klubowa
Jest wychowankiem FK Rad. Do kadry pierwszej drużyny dołączył w 2002 roku. Od stycznia do lipca 2003 roku przebywał na wypożyczeniu w Dinamie Pančevo. W 2007 roku został zawodnikiem belgijskiego KAA Gent. W rozgrywkach Eerste klasse zadebiutował 5 sierpnia 2007 w wygranym 4:1 meczu przeciwko drużynie Excelsior Mouscron. W 2011 roku stał się zawodnikiem Clubu Brugge. Kwota transferu wyniosła około milion euro. W 2013 roku przeszedł do Kayseri Erciyessporu.

### Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Serbii zadebiutował 17 listopada 2010 w meczu przeciwko Bułgarii (1:0).

### Statystyki
| Sezon     | Klub                | Liga                         | Mecze | Gole |
| --------- | ------------------- | ---------------------------- | ----- | ---- |
| 2002/2003 | FK Rad              | Prva liga FR Jugoslavije     | 2     | 0    |
| 2002/2003 | Dinamo Pančevo      | Druga Liga Sever             | 17    | 0    |
| 2003/2004 | FK Rad              | Srpska grupa                 | 24    | 0    |
| 2004/2005 | FK Rad              | Srpska grupa                 | 30    | 0    |
| 2005/2006 | FK Rad              | Prva liga Srbije i Crne Gore | 14    | 0    |
| 2006/2007 | FK Rad              | Prva liga Srbije             | 32    | 0    |
| 2007/2008 | KAA Gent            | Eerste klasse                | 34    | 0    |
| 2008/2009 | KAA Gent            | Eerste klasse                | 33    | 0    |
| 2009/2010 | KAA Gent            | Eerste klasse                | 29    | 0    |
| 2009/2010 | KAA Gent            | Eerste klasse Play-Off       | 10    | 0    |
| 2010/2011 | KAA Gent            | Eerste klasse                | 29    | 0    |
| 2010/2011 | KAA Gent            | Eerste klasse Play-Off       | 4     | 0    |
| 2011/2012 | KAA Gent            | Eerste klasse                | 7     | 0    |
| 2011/2012 | Club Brugge         | Eerste klasse                | 26    | 0    |
| 2012/2013 | Club Brugge         | Eerste klasse                | 12    | 0    |
| 2013/2014 | Kayseri Erciyesspor | Süper Lig                    | 19    | 0    |
| 2014/2015 | Lewski Sofia        | A PFG                        | 8     | 0    |
| 2015/2016 | Lewski Sofia        | A PFG                        | 35    | 0    |
| 2016/2017 | Lewski Sofia        | A PFG                        | 21    | 0    |

title: Bojan Jorgačević

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Bojan Jorgačević
 |imię i nazwisko org     = {{k|sr|Бојан Јоргачевић}}
 |grafika                 = Bojan Jorgačević (17 juli 2012).JPG
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 12 lutego 1982
 |miejsce urodzenia       = [[Belgrad]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 187 cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       = ! {{0|0000}}–2002 ! [[FK Rad]]
 |kariera seniorska       =
! 2002–2007 ! [[FK Rad]]                                  ! 102 ! 0
! 2003      ! → [[Dinamo Pančevo]] (wyp.)                 !  17 ! 0
! 2007–2011 ! [[KAA Gent]]                                ! 146 ! 0
! 2011–2013 ! [[Club Brugge]]                             !  38 ! 0
! 2013–2014 ! [[Kayseri Erciyesspor]]                     !  19 ! 0
! 2015–2017 ! [[Lewski Sofia (piłka nożna)|Lewski Sofia]] !  64 ! 0
 |kariera reprezentacyjna = ! 2010–2011 ! {{reprezentacja|SRB|pn}} ! 7 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Bojan Jorgačević''', [[Cyrylica serbska|cyr.]] Бојан Јоргачевић (ur. 12 lutego 1982 w [[Belgrad]]zie) – [[Serbia|serbski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[bramkarz]]a, [[Reprezentacja Serbii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant]] [[Serbia|kraju]].

== Kariera ==
=== Kariera klubowa ===
Jest wychowankiem [[FK Rad]]. Do kadry pierwszej drużyny dołączył w 2002 roku. Od stycznia do lipca 2003 roku przebywał na wypożyczeniu w [[Dinamo Pančevo|Dinamie Pančevo]]. W 2007 roku został zawodnikiem [[Belgia|belgijskiego]] [[KAA Gent]]. W rozgrywkach [[Eerste klasse]] zadebiutował 5 sierpnia 2007 w wygranym 4:1 meczu przeciwko drużynie [[Excelsior Mouscron]]<ref>{{transfermarkt|m|id=79873|nazwa=Excelsior Mouscron - KAA Gent, 5 sie 2007 - Jupiler Pro League|data dostępu=2020-11-29}}</ref>. W 2011 roku stał się zawodnikiem [[Club Brugge|Clubu Brugge]]. Kwota transferu wyniosła około milion euro<ref>{{transfermarkt|pt|id=36877|nazwa=Bojan Jorgacevic|data dostępu=2020-11-30}}</ref>. W 2013 roku przeszedł do [[Kayseri Erciyesspor]]u.

=== Kariera reprezentacyjna ===
W [[Reprezentacja Serbii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Serbii]] zadebiutował 17 listopada 2010 w meczu przeciwko [[Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej mężczyzn|Bułgarii]] (1:0)<ref>[http://reprezentacija.rs/index.php?option=com_content&view=article&id=2046&Itemid=12 695. Bugarska – Srbija 0-1] {{lang|sr}}</ref>.

=== Statystyki ===
{| class="wikitable" style=font-size:90%
|-
! Sezon !! Klub !! Liga !! Mecze !! Gole
|-
| [[Prva liga SR Јugoslavije u fudbalu (2002/2003)|2002/2003]] || [[FK Rad]] || {{flaga|YUG|1992}} [[Prva liga Srbije i Crne Gore|Prva liga FR Jugoslavije]] || 2 || 0
|-
| 2002/2003 || [[Dinamo Pančevo]] || {{flaga|YUG|1992}} Druga Liga Sever || 17 || 0
|-
| 2003/2004 || [[FK Rad]] || {{flaga|SCG}} [[Prva liga Srbije|Srpska grupa]] || 24 || 0
|-
| 2004/2005 || [[FK Rad]] || {{flaga|SCG}} [[Prva liga Srbije|Srpska grupa]]|| 30 || 0
|-
| 2005/2006 || [[FK Rad]] || {{flaga|SCG}} [[Prva liga Srbije i Crne Gore]] || 14 || 0
|-
| 2006/2007 || [[FK Rad]] || {{flaga|SRB}} [[Prva liga Srbije]] || 32 || 0
|-
| 2007/2008 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 34 || 0
|-
| 2008/2009 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 33 || 0
|-
| 2009/2010 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 29 || 0
|-
| 2009/2010 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} Eerste klasse Play-Off || 10 || 0
|-
| 2010/2011 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 29 || 0
|-
| 2010/2011 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} Eerste klasse Play-Off || 4 || 0
|-
| 2011/2012 || [[KAA Gent]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 7 || 0
|-
| 2011/2012 || [[Club Brugge]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 26 || 0
|-
| 2012/2013 || [[Club Brugge]] || {{flaga|BEL}} [[Eerste klasse]] || 12 || 0
|-
| 2013/2014 || [[Kayseri Erciyesspor]] || {{flaga|TUR}} [[Süper Lig]] || 19 || 0
|-
| 2014/2015 || [[Lewski Sofia (piłka nożna)|Lewski Sofia]] || {{flaga|BGR}} [[Pyrwa profesionałna futbołna liga|A PFG]] || 8 || 0
|-
| 2015/2016 || [[Lewski Sofia (piłka nożna)|Lewski Sofia]] || {{flaga|BGR}} [[Pyrwa profesionałna futbołna liga|A PFG]] || 35 || 0
|-
| 2016/2017 || [[Lewski Sofia (piłka nożna)|Lewski Sofia]] || {{flaga|BGR}} [[Pyrwa profesionałna futbołna liga|A PFG]] || 21 || 0
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=36877|nazwa=Bojan Jorgacevic|data dostępu=2020-11-26}}
* {{NFT|p|40648}}
* [http://www.espnfc.com/player/105143/bojan-jorgacevic Profil na soccernet.espn.go.com]
* [http://en.levskisofia.info/player/bojan-jorgacevic/ Statystyki na LevskiSofia.info] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Jorgacevic. Bojan}}
[[Kategoria:Reprezentanci Serbii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze FK Rad]]
[[Kategoria:Piłkarze Dinama Pančevo]]
[[Kategoria:Piłkarze KAA Gent]]
[[Kategoria:Piłkarze Club Brugge]]
[[Kategoria:Piłkarze Kayseri Erciyessporu]]
[[Kategoria:Piłkarze Lewskiego Sofia]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1982]]

title: · Bojan JorgačevićБојан Јоргачевић

Data i miejsce urodzenia: 12 lutego 1982 · Belgrad

Pozycja: bramkarz

title: Kariera juniorska

FK Rad

title: Kariera seniorska

FK Rad · 102 · (0)

→ Dinamo Pančevo (wyp.) · 17 · (0)

KAA Gent · 146 · (0)

Club Brugge · 38 · (0)

Kayseri Erciyesspor · 19 · (0)

Lewski Sofia · 64 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Serbia · 7 · (0)


text:
# Ełła Diehl
Ełła Diehl (ur. 5 sierpnia 1978 w Samarze, ZSRR) – rosyjska badmintonistka. Uczestniczka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008.

title: Ełła Diehl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ełła Diehl
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = badminton
 |grafika                   = Badminton-ella diehl.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[5 sierpnia]] [[1978]]
 |miejsce urodzenia         = [[Samara]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Ella Diehl
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ełła Diehl''' (ur. [[5 sierpnia]] [[1978]] w [[Samara|Samarze]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]) – [[Rosja|rosyjska]] [[badminton]]istka. Uczestniczka [[Badminton na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 – gra pojedyncza kobiet|Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ka/ella-karachkova-1.html | tytuł = Profil zawodniczki | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20120614074239/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ka/ella-karachkova-1.html | zarchiwizowano = 2012-06-14}} {{lang|en}}

{{SORTUJ:Diehl, Ełła}}
[[Kategoria:Badmintoniści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich, Pekin 2008]]
[[Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Rosyjskie badmintonistki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Samarze]]

title: · Ełła Diehl

Data i miejsce urodzenia: 5 sierpnia 1978 · Samara


text:
# Franz Heiduk
Franz Heiduk (ur. 12 czerwca 1925 we Wrocławiu, zm. 8 stycznia 2023 we Würzburgu) – niemiecki nauczyciel, leksykograf, biografista.
W 1956 rozpoczął studia na Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze. Od 1957 studiował na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem. W 1970 uzyskał stopień Dr. phil. W latach 70. był redaktorem czasopisma „Aurora – Jahrbuch der Eichendorff-Gesellschaft”.

## Opracowania
- Die Dichter der galanten Lyrik. Studien zur Neukirchschen Sammlung (= Bibliothek des Börsenvereins des Deutschen Buchhandels e.V.(inne języki)). A. Francke Verlag, Bern 1971, ISBN 3-7720-0931-X (Druckfassung der Dissertation).
- współautor Wolfgang Kessler(inne języki): Der Wächter und Eichendorff-Kalender. Gesamt-Inhaltsverzeichnis. Jan Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1985, ISBN 3-7995-1804-5.
- Oberschlesisches Literatur-Lexikon. Biographisch-bibliographisches Handbuch. Palatina-Verlag, Heidelberg, ISBN 3-7861-1609-1. (Dreiteiliges Werk):
  - Teil 1: A–H: 1990, ISBN 3-7861-1604-0.
  - Teil 2: I–P: 1993, ISBN 3-7861-1696-2.
  - Teil 3: Q–Z (mit Berichtigungen, Ergänzungen und Nachträgen zu Band 1 und 2): 2000, ISBN 3-932608-61-5.

title: Franz Heiduk

wikitext:
'''Franz Heiduk''' (ur. 12 czerwca 1925 we [[Wrocław]]iu, zm. 8 stycznia 2023 we [[Würzburg]]u<ref>{{Cytuj |tytuł = Traueranzeigen von Franz Heiduk |data dostępu = 2023-02-11 |opublikowany = lebenswege.faz.net |url = https://lebenswege.faz.net/traueranzeige/franz-heiduk |język = de-DE}}</ref>) – niemiecki nauczyciel, leksykograf, biografista.

W 1956 rozpoczął studia na [[Uniwersytet Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze|Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze]]. Od 1957 studiował na [[Uniwersytet Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem|Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem]]. W 1970 uzyskał stopień Dr. phil. W latach 70. był redaktorem czasopisma „Aurora – Jahrbuch der Eichendorff-Gesellschaft”.

== Opracowania ==
* ''Die Dichter der galanten Lyrik. Studien zur [[Benjamin Neukirch|Neukirchschen Sammlung]]'' (= ''Bibliothek des {{link-interwiki|Börsenverein des Deutschen Buchhandels|tekst=Börsenvereins des Deutschen Buchhandels e.V.|Q=Q1020035}}''). A. Francke Verlag, Bern 1971, {{ISBN|3-7720-0931-X}} (Druckfassung der Dissertation).
* współautor {{link-interwiki|Wolfgang Kessler (historyk)|tekst=Wolfgang Kessler|Q=Q19960061}}: ''Der Wächter und Eichendorff-Kalender. Gesamt-Inhaltsverzeichnis''. Jan Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1985, {{ISBN|3-7995-1804-5}}.
* ''Oberschlesisches Literatur-Lexikon. Biographisch-bibliographisches Handbuch''. Palatina-Verlag, Heidelberg, {{ISBN|3-7861-1609-1}}. (Dreiteiliges Werk):
** Teil 1: A–H: 1990, {{ISBN|3-7861-1604-0}}.
** Teil 2: I–P: 1993, {{ISBN|3-7861-1696-2}}.
** Teil 3: Q–Z (mit Berichtigungen, Ergänzungen und Nachträgen zu Band 1 und 2): 2000, {{ISBN|3-932608-61-5}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Norbert Conrads: Franz Heiduk. Ein Doppelleben. In: Oberschlesisches Jahrbuch. Band 11 (1995), S. 247–254.
* Wolfgang Kessler: Franz Heiduk zum 80. Geburtstag. In: Schlesischer Kulturspiegel. Nr. 43, Würzburg 2005, S. 30–31.
* Volkmar Stein: Fakten sichern, Erinnerung bewahren. Zum 80. Geburtstag von Franz Heiduk. In: Oberschlesisches Jahrbuch. Band 21/22 (2005/2006), S. 173–179.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Heiduk, Franz}}
[[Kategoria:Niemieccy historycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1925]]
[[Kategoria:Zmarli w 2023]]


text:
# Säkylä
Säkylä – gmina w Finlandii, położona w południowo-zachodniej części kraju, należąca do regionu Satakunta.

title: Säkylä

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Säkylä
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Säkylä.vaakuna.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Säkylä
 |państwo                      = FIN
 |1. jednostka administracyjna = [[Satakunta]]
 |powierzchnia                 = 268,44
 |wysokość                     =
 |rok                          = 31.12.2021
 |liczba ludności              = 6588<ref>{{Cytuj|url=https://statfin.stat.fi:443/PxWeb/sq/8acf8603-f341-4f77-a89d-2e13df6fd6b5|tytuł=Väestö 31.12. muuttujina Alue, Ikä, Sukupuoli, Vuosi ja Tiedot|opublikowany=Tilastokeskus|język=fi|archiwum=https://web.archive.org/web/20221018140034/https://statfin.stat.fi:443/PxWeb/sq/8acf8603-f341-4f77-a89d-2e13df6fd6b5|data dostępu=2022-10-18|zarchiwizowano=2022-10-18}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 61°2′45″N 22°20′45″E
 |commons                      = Category:Säkylä
 |www                          = http://www.sakyla.fi/
}}
'''Säkylä''' – [[gmina]] w [[Finlandia|Finlandii]], położona w południowo-zachodniej części [[Państwo|kraju]], należąca do regionu [[Satakunta]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Region Satakunta}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gminy w Finlandii]]

title: Säkylä

Państwo: Finlandia

Region: Satakunta


text:
# Jasynuwatka (hromada Onufrijiwka)
Jasynuwatka (ukr. Ясинуватка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie kirowohradzkim, w rejonie aleksandryjskim. W 2001 liczyła 53 mieszkańców, spośród których 52 posługiwało się językiem ukraińskim, a 1 rosyjskim.

title: Jasynuwatka (hromada Onufrijiwka)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jasynuwatka
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Ясинуватка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-35
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon aleksandryjski|aleksandryjski]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 53
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód kirowohradzki
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jasynuwatka''' ({{w języku|uk|Ясинуватка}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód kirowohradzki|obwodzie kirowohradzkim]], w [[rejon aleksandryjski|rejonie aleksandryjskim]]. W 2001 liczyła 53 mieszkańców, spośród których 52 posługiwało się językiem ukraińskim, a 1 rosyjskim<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-2001-lang/kirovohradska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu kirowohradzkiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie kirowohradzkim]]

title: JasynuwatkaЯсинуватка

Państwo: Ukraina

Obwód: kirowohradzki

Rejon: aleksandryjski


text:
# Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 – jedynka mężczyzn
Rywalizacja w jedynce mężczyzn w wioślarstwie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 rozgrywana była między 5 a 9 sierpnia 1948 na torze regatowym Henley Royal Regatta w Henley-on-Thames.
Wystartowało 14 zawodników z 14 krajów.

## Terminarz
| Data            | Godzina |           |
| --------------- | ------- | --------- |
| 5 sierpnia 1948 |         | Runda 1   |
| 6 sierpnia 1948 |         | Repasaże  |
| 7 sierpnia 1948 | 11:45   | Półfinały |
| 9 sierpnia 1948 | 15:30   | Finały    |

## Format
W pierwszej rundzie rozegrano pięć wyścigów, z których zwycięzcy awansowali do półfinału, a pozostali zawodnicy awansowali do repasaży. Z trzech wyścigów repasażowych tylko zwycięzcy awansowali do półfinałów. Z półfinałów tylko zwycięzcy awansowli do finału. Pozostali zawodnicy odpadli z rywalizacji.

## Wyniki

### Runda 1
Bieg 1
| Pozycja | Zawodnik      | Reprezentacja     | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------- | ----------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Mervyn Wood   | Australia         | 7:25,9 | Q     |
| 2.      | Eduardo Risso | Urugwaj           | 7:36,3 |       |
| 3.      | Ian Stephen   | Południowa Afryka | 7:38,3 |       |

Bieg 2
| Pozycja | Zawodnik            | Reprezentacja   | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------------- | --------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Antony Rowe         | Wielka Brytania | 7:30,5 | Q     |
| 2.      | Hansjakob Keller    | Szwajcaria      | 7:34,2 |       |
| 3.      | Dragutin Petrovečki | Jugosławia      | 8:17,3 |       |

Bieg 3
| Pozycja | Zawodnik        | Reprezentacja     | Czas   | Uwagi |
| ------- | --------------- | ----------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Jack Kelly      | Stany Zjednoczone | 7:39,7 | Q     |
| 2.      | Curt Brunnqvist | Szwecja           | 7:47,2 |       |
| 3.      | Juan Omedes     | Hiszpania         | 7:52,1 |       |

Bieg 4
| Pozycja | Zawodnik           | Reprezentacja    | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------------ | ---------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Jean Séphériades   | Francja          | 7:34,3 | Q     |
| 2.      | Tranquilo Cappozzo | Argentyna        | 7:38,9 |       |
| 3.      | Muhammad as-Sajjid | Królestwo Egiptu | 8:01,4 |       |

Bieg 5
| Pozycja | Zawodnik         | Reprezentacja | Czas | Uwagi |
| ------- | ---------------- | ------------- | ---- | ----- |
| 1.      | Romolo Catasta   | Włochy        | b.d. |       |
| 2.      | Faidon Matthaiou | Grecja        | b.d. |       |

### Repasaże
Bieg 1
| Pozycja | Zawodnik           | Reprezentacja | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------------ | ------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Tranquilo Cappozzo | Argentyna     | 7:45,0 | Q     |
| 2.      | Juan Omedes        | Hiszpania     | 7:57,3 |       |
| 3.      | Faidon Matthaiou   | Grecja        | 8:13,9 |       |

Bieg 2
| Pozycja | Zawodnik         | Reprezentacja | Czas   | Uwagi |
| ------- | ---------------- | ------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Eduardo Risso    | Urugwaj       | 7:24,4 | Q     |
| 2.      | Hansjakob Keller | Szwajcaria    | 7:25,1 |       |
| 3.      | Curt Brunnqvist  | Szwecja       | 7:27,0 |       |

Bieg 3
| Pozycja | Zawodnik            | Reprezentacja     | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------------- | ----------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Ian Stephen         | Południowa Afryka | 7:35,6 | Q     |
| 2.      | Muhammad as-Sajjid  | Królestwo Egiptu  | 7:44,8 |       |
| 3.      | Dragutin Petrovečki | Jugosławia        | 8:17,3 |       |

### Półfinały
Bieg 1
| Pozycja | Zawodnik           | Reprezentacja     | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------------ | ----------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Romolo Catasta     | Włochy            | 8:05,4 | Q     |
| 2.      | Tranquilo Cappozzo | Argentyna         | 8:12,6 |       |
| 3.      | Ian Stephen        | Południowa Afryka | b.d    |       |

Bieg 2
| Pozycja | Zawodnik      | Reprezentacja     | Czas   | Uwagi |
| ------- | ------------- | ----------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Eduardo Risso | Urugwaj           | 8:09,3 | Q     |
| 2.      | Jack Kelly    | Stany Zjednoczone | 8:09,7 |       |
| 3.      | Antony Rowe   | Wielka Brytania   | 8:22,8 |       |

Bieg 3
| Pozycja | Zawodnik         | Reprezentacja | Czas   | Uwagi |
| ------- | ---------------- | ------------- | ------ | ----- |
| 1.      | Mervyn Wood      | Australia     | 8:08,5 | Q     |
| 2.      | Jean Séphériades | Francja       | 8:17,1 |       |

### Finały
| Pozycja | Zawodnik       | Reprezentacja | Czas   | Uwagi |
| ------- | -------------- | ------------- | ------ | ----- |
| złoto   | Mervyn Wood    | Australia     | 7:24,4 |       |
| srebro  | Eduardo Risso  | Urugwaj       | 7:38,2 |       |
| brąz    | Romolo Catasta | Włochy        | 7:51,4 |       |

wikitext:
{{Główny artykuł|Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}}

{{Wyniki infobox
 |plik             =
 |impreza          = Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948
 |dyscyplina       = Wioślarstwo
 |konkurencja      = Jedynka mężczyzn
 |pierwsze miejsce = {{flaga|Australia}} [[Mervyn Wood]]
 |drugie miejsce   = {{flaga|Urugwaj}} [[Eduardo Risso (wioślarz)|Eduardo Risso]]
 |trzecie miejsce  = {{flaga|Włochy|1946}} [[Romolo Catasta]]
}}
'''Rywalizacja w jedynce mężczyzn w wioślarstwie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948''' rozgrywana była między [[5 sierpnia|5]] a [[9 sierpnia]] 1948 na torze regatowym [[Henley Royal Regatta]] w [[Henley-on-Thames]].
Wystartowało 14 zawodników z 14 krajów.

== Terminarz ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!Data
!Godzina
!
|-
|5 sierpnia 1948 || || '''Runda 1'''
|-
|6 sierpnia 1948 ||   || '''Repasaże'''
|-
|7 sierpnia 1948 || 11:45  || '''Półfinały'''
|-
|9 sierpnia 1948 || 15:30 || '''Finały'''
|-
|}

== Format ==
W pierwszej rundzie rozegrano pięć wyścigów, z których zwycięzcy awansowali do półfinału, a pozostali zawodnicy awansowali do repasaży. Z trzech wyścigów repasażowych tylko zwycięzcy awansowali do półfinałów. Z półfinałów tylko zwycięzcy awansowli do finału. Pozostali zawodnicy odpadli z rywalizacji.

== Wyniki ==
=== Runda 1 ===

; Bieg 1
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Mervyn Wood]] ||align="left"| {{państwolink|AUS|Australia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:25,9 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Eduardo Risso (wioślarz)|Eduardo Risso]] ||align="left"| {{państwolink|URY|Urugwaj na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:36,3 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Ian Stephen]] ||align="left"| {{państwolink|ZAF|wariant=1928|Związek Południowej Afryki na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:38,3 ||
|-
|}

; Bieg 2
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Antony Rowe]] ||align="left"| {{państwolink|GBR|Wielka Brytania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:30,5 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Hansjakob Keller]] ||align="left"| {{państwolink|CHE|Szwajcaria na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:34,2 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Dragutin Petrovečki]] ||align="left"| {{państwolink|YUG|wariant=SFR|Jugosławia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:17,3 ||
|-
|}

; Bieg 3
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[John B. Kelly (1927–1985)|Jack Kelly]] ||align="left"| {{państwolink|USA|wariant=48|Stany Zjednoczone na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:39,7 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Curt Brunnqvist]] ||align="left"| {{państwolink|SWE|Szwecja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:47,2 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Juan Omedes]] ||align="left"| {{państwolink|ESP|wariant=1945|Hiszpania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:52,1 ||
|-
|}

; Bieg 4
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Jean Séphériades]] ||align="left"| {{państwolink|FRA|Francja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:34,3 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Tranquilo Cappozzo]] ||align="left"| {{państwolink|ARG|Argentyna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:38,9 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Muhammad as-Sajjid (wioślarz)|Muhammad as-Sajjid]] ||align="left"| {{państwolink|EGY|wariant=1922|Egipt na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:01,4 ||
|-
|}

; Bieg 5
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Romolo Catasta]] ||align="left"| {{państwolink|ITA|wariant=1946|Włochy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || b.d. ||
|-
| 2. ||align="left"| [[Faidon Matthaiou]] ||align="left"| {{państwolink|GRC|wariant=1822|Grecja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || b.d. ||
|-
|}

=== Repasaże ===
; Bieg 1
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Tranquilo Cappozzo]] ||align="left"| {{państwolink|ARG|Argentyna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:45,0 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Juan Omedes]] ||align="left"| {{państwolink|ESP|wariant=1945|Hiszpania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:57,3 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Faidon Matthaiou]] ||align="left"| {{państwolink|GRC|wariant=1822|Grecja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:13,9 ||
|-
|}
; Bieg 2
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Eduardo Risso (wioślarz)|Eduardo Risso]] ||align="left"| {{państwolink|URY|Urugwaj na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:24,4 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Hansjakob Keller]] ||align="left"| {{państwolink|CHE|Szwajcaria na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:25,1 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Curt Brunnqvist]] ||align="left"| {{państwolink|SWE|Szwecja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:27,0 ||
|-
|}

; Bieg 3
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Ian Stephen]] ||align="left"| {{państwolink|ZAF|wariant=1928|Związek Południowej Afryki na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:35,6 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Muhammad as-Sajjid (wioślarz)|Muhammad as-Sajjid]] ||align="left"| {{państwolink|EGY|wariant=1922|Egipt na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:44,8 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Dragutin Petrovečki]] ||align="left"| {{państwolink|YUG|wariant=SFR|Jugosławia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:17,3 ||
|-
|}

=== Półfinały  ===
;Bieg 1
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Romolo Catasta]] ||align="left"| {{państwolink|ITA|wariant=1946|Włochy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:05,4 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Tranquilo Cappozzo]] ||align="left"| {{państwolink|ARG|Argentyna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:12,6 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Ian Stephen]] ||align="left"| {{państwolink|ZAF|wariant=1928|Związek Południowej Afryki na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || b.d ||
|-
|}

;Bieg 2
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Eduardo Risso (wioślarz)|Eduardo Risso]] ||align="left"| {{państwolink|URY|Urugwaj na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:09,3 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[John B. Kelly (1927–1985)|Jack Kelly]] ||align="left"| {{państwolink|USA|wariant=48|Stany Zjednoczone na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:09,7 ||
|-
| 3. ||align="left"| [[Antony Rowe]] ||align="left"| {{państwolink|GBR|Wielka Brytania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:22,8 ||
|-
|}

;Bieg 3
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-bgcolor=ccffcc
| 1. ||align="left"| [[Mervyn Wood]] ||align="left"| {{państwolink|AUS|Australia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:08,5 ||'''Q'''
|-
| 2. ||align="left"| [[Jean Séphériades]] ||align="left"| {{państwolink|FRA|Francja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 8:17,1 ||
|-
|}

=== Finały ===
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!Pozycja
!width=200|Zawodnik
!width=200|Reprezentacja
!Czas
!Uwagi
|-
| {{trofeum|medal olimpijski|złoty}} ||align="left"| [[Mervyn Wood]] ||align="left"| {{państwolink|AUS|Austrlia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:24,4 ||
|-
| {{trofeum|medal olimpijski|srebrny}} ||align="left"| [[Eduardo Risso (wioślarz)|Eduardo Risso]] ||align="left"| {{państwolink|URY|Urugwaj na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:38,2 ||
|-
| {{trofeum|medal olimpijski|brązowy}} ||align="left"| [[Romolo Catasta]] ||align="left"| {{państwolink|ITA|wariant=1946|Włochy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948}} || 7:51,4 ||
|-
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |url = https://digital.la84.org/digital/collection/p17103coll8/id/5717/rec/19 | tytuł = Olympic Official Reports Collection - Official Reports 1948 |s = 417 - 432 | język = en }}
* {{Cytuj |url = https://www.olympedia.org/results/157995 |tytuł = Olympedia - Single Sculls, Men  |język = en}}

[[Kategoria:Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948]]

title: · Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948WioślarstwoJedynka mężczyzn

Złoty medal: Mervyn Wood

Srebrny medal: Eduardo Risso

Brązowy medal: Romolo Catasta