text:
# Ludwik Rutyna
Ludwik Rutyna (ur. 10 lutego 1917 w Podzameczku, zm. 11 grudnia 2010 w Opolu) – polski duchowny rzymskokatolicki, prałat, infułat, działacz kresowy, kawaler Orderu Ecce Homo, odznaczony za działalność ekumeniczną i wspieranie procesów pojednania między narodami.

## Życiorys
Urodził się 10 lutego 1917 na Kresach Wschodnich w chłopskiej rodzinie wielodzietnej Kazimierza i Katarzyny z domu Wąsik. Dzieciństwo spędził we wsiach Podzameczek i Wojciechówka pod Buczaczem. Szkołę powszechną ukończył we Lwowie, gdzie się uczył w latach (1924–1928), a potem uczęszczał do gimnazjum humanistycznego w Buczaczu (1929–1937), otrzymując świadectwo dojrzałości. W tymże roku, idąc za głosem powołania rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym przy Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po wybuchu II wojny światowej (wrzesień 1939) Seminarium lwowskie zostało zamknięte w 1940, co było przyczyną kontynuacji studiów w konspiracji, w miejscowym klasztorze księży zmartwychwstańców.
11 maja 1941 w zamkniętej katedrze lwowskiej przyjął z rąk bp. Eugeniusza Baziaka święcenia prezbiteratu. Mszę prymicyjną odprawił w parafii Wniebowzięcia NMP w Buczaczu, a następnie 2 czerwca 1941 został wikariuszem w parafii św. Wacława w Baworowie. 2 listopada 1943 doszło tam do napadu Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA), w wyniku którego zamordowano proboszcza ks. Karola Procyka i organistę Szymona Wiśniewskiego, natomiast ks. Rutyna zdołał zbiec, wydostając się przez okno. Po tym wydarzeniu został administratorem parafii.
Po zakończeniu II wojny światowej i zmianach polityczno-administracyjnych na Kresach Wschodnich zmuszony był w czerwcu 1945 do ich opuszczenia, przybywając na Śląsk Opolski. Tutaj został skierowany do posługi duszpasterskiej na ziemi prudnickiej. Początkowo odprawiał msze dla Polaków w Prudniku i okolicznych parafiach wiejskich. Udał się do Łąki Prudnickiej, a następnie został proboszczem w Mieszkowicach, po czym skierowano go do parafii Trójcy Świętej w Rudziczce. 15 lipca 1945 odprawił pierwszą mszę w języku polskim w Niemysłowicach. W okresie (1945–1958) był proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Szybowicach, gdzie prowadził także własne gospodarstwo rolne. Otrzymał pełnomocnictwo sprawowania opieki duszpasterskiej na całym terenie prudnickim. Obsługiwał także wsie Czyżowice, Moszczanka i Lipowa. W kronice parafii w Szybowicach zapisano:

Nic nikomu nie mówiąc, nie żegnając się z parafią, tylko z torbą w ręku, wszystko opuszczając, odszedł w nieznane.

21 czerwca 1958 został mianowany  przez biskupa opolskiego Franciszka Jopa, proboszczem w parafii św. Zygmunta w Koźlu. W parafii w Koźlu w okresie od 11 listopada 1964 do 31 grudnia 1988 pełnił również funkcję dziekana dekanatu Koźle. W 1965 przygotował parafię do nawiedzenia w dniach 25–29 lipca kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Z jego inicjatywy podjęto budowę kilku kościołów na terenie rozległej parafii kozielskiej, m.in. w parafii św. Urbana w Większycach i parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata w Rogach, jak również w okresie (1982–1984) parafialnego domu katechetycznego czy kaplicy cmentarnej. Warto dodać, że za rozpoczęcie budowy kościoła bez pozwolenia władz, a także salek katechetycznych, został skazany na cztery lata więzienia w zawieszeniu i karę grzywny.
Z uwagi na swój podeszły wiek, w 1990 przeszedł na emeryturę, a 16 grudnia tegoż roku uroczyście przekazał parafię mianowanemu następcy ks. Alfonsowi Schubertowi. Uczestniczył w obchodach 400-lecia kościoła w Szybowicach. 27 lutego 1991 wyjechał na Ukrainę obejmując początkowo parafię św. Stanisława Biskupa Męczennika w Krzemieńcu, a następnie po upływie trzech miesięcy powrócił w rodzinne strony i zamieszkał w Buczaczu, gdzie reaktywował tamtejszą parafię rzymskokatolicką i zrujnowany barokowy kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (przedwojenne wezwanie: Matki Bożej Szkaplerznej). Pełnił również posługę duszpasterską w okolicznych wsiach, m.in.: Wojciechówce, Porchowej, Rukomyszu. 11 maja 1991 obchodził uroczyście w katedrze lwowskiej 50-lecie święceń kapłańskich. Był również dziekanem dekanatu buczacko-czortkowskiego.
Zasłużony dla ratowania polskich zabytków sakralnych na zachodnim Podolu, m.in. oprócz kościoła w Buczaczu, wyremontował zrujnowane kościoły: Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Trybuchowcach, Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Szczepana w Potoku Złotym, Narodzenia NMP w Petlikowcach Starych, Trójcy Przenajświętszej w Uściu Zielonym czy św. Mikołaja w Koropcu. W wieku 91 lat przeprowadził remont plebanii w Buczaczu.
Zmarł po krótkiej chorobie 11 grudnia 2010 w Opolu. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 16 grudnia w kościele św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu (gdzie swego czasu był proboszczem), z udziałem licznie przybyłych wiernych i duchowieństwa (ponad stu księży i trzech biskupów: łuckiego Marcjana Trofimiaka, pomocniczego lwowskiego Leona Małego oraz pomocniczego opolskiego Jana Kopca) oraz przedstawicieli władz powiatowych i miejskich, w tym prezydenta miasta Tomasza Wantuły. Pochowany został zgodnie ze swoją wolą w specjalnie zbudowanym grobowcu przy kościele św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu.

## Nagrody i odznaczenia
21 lutego 1992 Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla, Uchwałą Nr XXIX/158/92, z inicjatywy dwunastu radnych nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Kędzierzyna-Koźla, który odebrał 10 lipca tegoż roku. W lutym 1997 otrzymał przyznany przez Radę Miasta Kędzierzyna-Koźla „Medal za Zasługi dla Miasta”. Uhonorowany został także na wniosek Anny Laddy-Widajewicz w 2005 przez fundację Jerzego Bonieckiego Polcul „za pracę na rzecz pojednania ludzi różnych wyznań i odbudowę zabytków architektury sakralnej na Podolu i Śląsku Opolskim”. W 2006 otrzymał Order Ecce Homo, „za poświęcenie życia Bogu i ludziom, za ekumeniczną działalność i wspieranie procesów pojednania między narodami”.
W uznaniu za szlachetną postawę kapłańską, w 1953 został odznaczony przez kościelnego rządcę Śląska Opolskiego tytułem dziekana honorowego, a w 1965 włączony, jako kanonik honorowy, do kapituły lwowskiej z siedzibą w Lubaczowie. Przyznano mu również godności papieskie: 1 lipca 1981 papież Jan Paweł II, późniejszy święty, mianował go kapelanem Jego Świątobliwości, a w 1992 protonotariuszem apostolskim, czyli infułatem.

## Upamiętnienie
- Powstało o nim kilka filmów dokumentalnych, m.in.: Jerzego Janickiego Proboszcz znad rzeki Strypy[20], Zofii Kunert Notacje ks. Ludwik Rutyna. Powrót do Buczacza oraz Krzysztofa Jana Kubiaka Powrót Do Buczacza
- 30 czerwca 2009 bulwar nad Odrą, pomiędzy mostem Józefa Długosza a ujściem potoku Lineta w Kędzierzynie-Koźlu nazwano Promenadą Księdza Ludwika Rutyny[21]
- Ku jego czci 10 lutego 2017 Poczta Polska wprowadziła do obiegu okolicznościową kartkę pocztową z jego wizerunkiem w nakładzie 500 sztuk[22], związaną z setną rocznicą jego urodzin wraz z okolicznościowym datownikiem[23]
- W Muzeum Ziemi Kozielskiej 10 lutego 2020 otwarto stałą ekspozycję jemu poświęconą[24]
- Z inicjatywy m.in. artysty rzeźbiarza Michała Misiaszka zrodził się pomysł postawienia w Kędzierzynie-Koźlu – ks. Ludwikowi Rutynie pomnika, wykonanego z brązu[25]

title: Ludwik Rutyna

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Ludwik Rutyna
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    = [[prezbiter]]
[[protonotariusz apostolski]]
 |grafika                  = LudwikRutyna1945.jpg
 |opis grafiki             = Ks. Ludwik Rutyna (ok. 1945)
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           = [[Polska]]
[[Ukraina]]
 |data urodzenia           = 10 lutego 1917
 |miejsce urodzenia        = [[Podzameczek]]
 |data śmierci             = 11 grudnia 2010
 |miejsce śmierci          = [[Opole]]{{u|a}}
 |miejsce pochówku         = [[Grobowiec]] przy [[Kościół św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu|kościele św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu]],
ul. Pamięci Sybiraków
 |1. funkcja               = Proboszcz parafii rzymskokatolickiej pw. św. Zygmunta w Kędzierzynie-Koźlu
 |1. funkcja - okres       = 1958–1990
 |2. funkcja               = Proboszcz parafii rzymskokatolickiej pw. Wniebowzięcia NMP w Buczaczu
 |2. funkcja - okres       = 1991–2010
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             = [[Diecezja opolska]],
[[Archidiecezja lwowska]]
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 11 maja 1941
[[Lwów]]
 |data nominacji           =
 |data sakry               =
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           =
 |grafika                   = nie
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |narodowość                = [[Polacy|polska]]
 |edukacja                  = [[Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Lwowskiej we Lwowie-Brzuchowicach|Seminarium Duchowne we Lwowie]] przy [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytecie Jana Kazimierza]]
 |rodzice                   = Kazimierz,
Katarzyna z d. Wąsik
 |odznaczenia               = {{Order|OEH}}
 |commons                   = Category:Ludwik Rutyna
 |wikicytaty                = Ludwik Rutyna
}}
'''Ludwik Rutyna''' (ur. [[10 lutego]] [[1917]] w [[Podzameczek|Podzameczku]], zm. [[11 grudnia]] [[2010]] w [[Opole|Opolu]]{{u|a}}) – [[Polacy|polski]] [[Duchowieństwo|duchowny]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], [[prałat]], [[Protonotariusz apostolski|infułat]], działacz [[Kresy Wschodnie|kresowy]], kawaler [[Order Ecce Homo|Orderu Ecce Homo]], odznaczony za działalność [[Ekumenizm|ekumeniczną]] i wspieranie procesów pojednania między narodami.

== Życiorys ==
Urodził się 10 lutego 1917 na [[Kresy Wschodnie|Kresach Wschodnich]] w chłopskiej rodzinie wielodzietnej Kazimierza i Katarzyny z domu Wąsik<ref name="B" /><ref name="N" />. Dzieciństwo spędził we wsiach Podzameczek i [[Martyniwka (obwód tarnopolski)|Wojciechówka]] pod [[Buczacz]]em. [[Szkoła powszechna|Szkołę powszechną]] ukończył we [[Lwów|Lwowie]], gdzie się uczył w latach (1924–1928), a potem uczęszczał do [[gimnazjum w Buczaczu|gimnazjum humanistycznego w Buczaczu]] (1929–1937), otrzymując [[Matura|świadectwo dojrzałości]]<ref name="N" />. W tymże roku, idąc za głosem powołania rozpoczął studia w [[Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Lwowskiej we Lwowie-Brzuchowicach|Wyższym Seminarium Duchownym]] przy [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie]]. Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] (wrzesień 1939) Seminarium lwowskie zostało zamknięte w 1940, co było przyczyną kontynuacji studiów w konspiracji, w miejscowym klasztorze [[Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa|księży zmartwychwstańców]]<ref name="N" />.

11 maja 1941 w zamkniętej [[Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie|katedrze lwowskiej]] przyjął z rąk bp. [[Eugeniusz Baziak|Eugeniusza Baziaka]] święcenia [[Sakrament święceń|prezbiteratu]]<ref name="N" />. [[Prymicja|Mszę prymicyjną]] odprawił w parafii Wniebowzięcia NMP w [[Buczacz]]u, a następnie 2 czerwca 1941 został [[wikariusz]]em w parafii św. Wacława w [[Baworów (Ukraina)|Baworowie]]<ref name="B" />. 2 listopada 1943 doszło tam do napadu [[Ukraińska Powstańcza Armia|Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA)]], w wyniku którego zamordowano proboszcza ks. Karola Procyka i organistę Szymona Wiśniewskiego<ref name="N" />, natomiast ks. Rutyna zdołał zbiec, wydostając się przez okno{{odn|Oleksak|2018|s=13}}. Po tym wydarzeniu został [[Administrator parafii|administratorem parafii]]<ref name="N" />.

Po zakończeniu II wojny światowej i zmianach polityczno-administracyjnych na Kresach Wschodnich zmuszony był w czerwcu 1945 do ich opuszczenia, przybywając na [[Śląsk Opolski]]<ref name="N" />. Tutaj został skierowany do posługi duszpasterskiej na [[Ziemia prudnicka|ziemi prudnickiej]]. Początkowo odprawiał msze dla Polaków w [[Prudnik]]u i okolicznych parafiach wiejskich. Udał się do [[Łąka Prudnicka|Łąki Prudnickiej]], a następnie został proboszczem w [[Mieszkowice (województwo opolskie)|Mieszkowicach]]{{odn|Kasza|Birna|Dendewicz|Kulczyk|2020|s=924}}, po czym skierowano go do [[Parafia Trójcy Świętej w Rudziczce|parafii Trójcy Świętej w Rudziczce]]<ref name="N" />. 15 lipca 1945 odprawił pierwszą mszę w języku polskim w [[Niemysłowice|Niemysłowicach]]{{odn|Kasza|Birna|Dendewicz|Kulczyk|2020|s=851}}. W okresie (1945–1958) był [[proboszcz]]em [[Parafia św. Michała Archanioła w Szybowicach|parafii św. Michała Archanioła w Szybowicach]], gdzie prowadził także własne gospodarstwo rolne{{odn|Kasza|Birna|Dendewicz|Kulczyk|2020|s=891}}. Otrzymał pełnomocnictwo sprawowania opieki duszpasterskiej na całym terenie prudnickim. Obsługiwał także wsie [[Czyżowice (województwo opolskie)|Czyżowice]], [[Moszczanka (województwo opolskie)|Moszczanka]] i [[Lipowa (powiat nyski)|Lipowa]]<ref>{{Cytuj |autor = Franciszek Dendewicz |tytuł = Szybowice w okresie powojennym 1945–1946 |czasopismo = Ziemia Prudnicka: rocznik 2005 |data = 2005 |issn = 1642-977X |miejsce = Prudnik |wydawca = Spółka Wydawnicza „Aneks” |s = 46}}</ref>. W kronice parafii w Szybowicach zapisano:
{{Cytat
 |treść =''Nic nikomu nie mówiąc, nie żegnając się z parafią, tylko z torbą w ręku, wszystko opuszczając, odszedł w nieznane''{{odn|Kasza|Birna|Dendewicz|Kulczyk|2020|s=891}}.
}}
21 czerwca 1958 został mianowany  przez biskupa opolskiego [[Franciszek Jop|Franciszka Jopa]], proboszczem w [[Parafia św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu|parafii św. Zygmunta w Koźlu]]<ref name="B" />. W parafii w Koźlu w okresie od 11 listopada 1964 do 31 grudnia 1988 pełnił również funkcję [[Dziekan (Kościół katolicki)|dziekana]] [[Dekanat Koźle|dekanatu Koźle]]<ref name="N" />. W 1965 przygotował parafię do nawiedzenia w dniach 25–29 lipca [[Kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej|kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej]]<ref name="N" />. Z jego inicjatywy podjęto budowę kilku kościołów na terenie rozległej parafii kozielskiej, m.in. w [[Parafia św. Urbana w Większycach|parafii św. Urbana w Większycach]] i [[Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata w Kędzierzynie-Koźlu|parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata w Rogach]], jak również w okresie (1982–1984) parafialnego domu katechetycznego czy kaplicy cmentarnej<ref name="N" />. Warto dodać, że za rozpoczęcie budowy kościoła bez pozwolenia władz, a także salek katechetycznych, został skazany na cztery lata więzienia w zawieszeniu i karę grzywny{{odn|Oleksak|2018|s=13}}.
[[Plik:Buchach (32) - pr. Ludwik Rutyna.jpg|mały|240px|Ks. Ludwik Rytyna w [[Buczacz]]u w 2004]]
Z uwagi na swój podeszły wiek, w 1990 przeszedł na [[Emerytura|emeryturę]], a 16 grudnia tegoż roku uroczyście przekazał parafię mianowanemu następcy ks. Alfonsowi Schubertowi<ref name="N" />. Uczestniczył w obchodach 400-lecia [[Kościół św. Michała Archanioła w Szybowicach|kościoła]] w Szybowicach{{odn|Kasza|Birna|Dendewicz|Kulczyk|2020|s=893}}. 27 lutego 1991 wyjechał na [[Ukraina|Ukrainę]] obejmując początkowo parafię św. Stanisława Biskupa Męczennika w [[Krzemieniec (miasto)|Krzemieńcu]], a następnie po upływie trzech miesięcy powrócił w rodzinne strony i zamieszkał w Buczaczu, gdzie reaktywował tamtejszą parafię rzymskokatolicką i zrujnowany barokowy [[kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Buczaczu|kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny]] (przedwojenne wezwanie: Matki Bożej Szkaplerznej)<ref name="G" /><ref name="H" />. Pełnił również posługę duszpasterską w okolicznych wsiach, m.in.: Wojciechówce, [[Porchowa|Porchowej]], [[Rukomysz]]u<ref name="N" />. 11 maja 1991 obchodził uroczyście w katedrze lwowskiej 50-lecie święceń kapłańskich<ref name="N" />. Był również dziekanem dekanatu buczacko-czortkowskiego<ref name="A" />.

Zasłużony dla ratowania polskich zabytków sakralnych na zachodnim [[Podole|Podolu]], m.in. oprócz kościoła w Buczaczu, wyremontował zrujnowane kościoły: Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w [[Trybuchowce (rejon buczacki)|Trybuchowcach]], [[kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Szczepana w Potoku Złotym|Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Szczepana w Potoku Złotym]], Narodzenia NMP w [[Petlikowce Stare|Petlikowcach Starych]], Trójcy Przenajświętszej w [[Uście Zielone|Uściu Zielonym]] czy św. Mikołaja w [[Koropiec|Koropcu]]<ref name="B" />. W wieku 91 lat przeprowadził remont plebanii w Buczaczu.

Zmarł po krótkiej chorobie 11 grudnia 2010 w Opolu<ref name="C" /><ref name="B" />{{u|a}}. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 16 grudnia w [[Kościół św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu|kościele św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu]] (gdzie swego czasu był proboszczem), z udziałem licznie przybyłych wiernych i duchowieństwa (ponad stu księży i trzech biskupów: [[łuck]]iego [[Marcjan Trofimiak|Marcjana Trofimiaka]], pomocniczego [[Lwów|lwowskiego]] [[Leon Mały|Leona Małego]] oraz pomocniczego [[Opole|opolskiego]] [[Jan Kopiec|Jana Kopca]]) oraz przedstawicieli władz powiatowych i miejskich, w tym prezydenta miasta [[Tomasz Wantuła|Tomasza Wantuły]]<ref name="E" /><ref name="M" />. Pochowany został zgodnie ze swoją wolą w specjalnie zbudowanym [[Grobowiec|grobowcu]] przy kościele św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu<ref name="B" />.

== Nagrody i odznaczenia ==
21 lutego 1992 Rada Miasta [[Kędzierzyn-Koźle|Kędzierzyna-Koźla]], Uchwałą Nr XXIX/158/92, z inicjatywy dwunastu radnych nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Kędzierzyna-Koźla<ref name="T" />, który odebrał 10 lipca tegoż roku<ref name="N" />. W lutym 1997 otrzymał przyznany przez Radę Miasta Kędzierzyna-Koźla „Medal za Zasługi dla Miasta”<ref name="L" />. Uhonorowany został także na wniosek Anny Laddy-Widajewicz w 2005 przez fundację [[Jerzy Boniecki (publicysta)|Jerzego Bonieckiego]] ''[[Polcul Foundation|Polcul]]'' „za pracę na rzecz pojednania ludzi różnych wyznań i odbudowę zabytków architektury sakralnej na Podolu i Śląsku Opolskim”<ref name="R" /><ref name="F" />. W 2006 otrzymał [[Order Ecce Homo]], „za poświęcenie życia Bogu i ludziom, za ekumeniczną działalność i wspieranie procesów pojednania między narodami”<ref name="I" />.

W uznaniu za szlachetną postawę kapłańską, w 1953 został odznaczony przez kościelnego rządcę Śląska Opolskiego tytułem dziekana honorowego, a w 1965 włączony, jako [[kanonik]] honorowy, do kapituły lwowskiej z siedzibą w [[Lubaczów|Lubaczowie]]<ref name="B" />. Przyznano mu również godności papieskie: 1 lipca 1981 papież [[Jan Paweł II]], późniejszy święty, mianował go [[Prałat|kapelanem Jego Świątobliwości]], a w 1992 [[Protonotariusz apostolski|protonotariuszem apostolskim]], czyli infułatem<ref name="B" />.

== Upamiętnienie ==
* Powstało o nim kilka [[Film dokumentalny|filmów dokumentalnych]], m.in.: [[Jerzy Janicki|Jerzego Janickiego]] ''Proboszcz znad rzeki Strypy''<ref name="S" />, Zofii Kunert ''Notacje ks. Ludwik Rutyna. Powrót do Buczacza'' oraz Krzysztofa Jana Kubiaka ''Powrót Do Buczacza''
* 30 czerwca 2009 bulwar nad [[Odra|Odrą]], pomiędzy mostem Józefa Długosza a ujściem [[potok]]u Lineta w Kędzierzynie-Koźlu nazwano ''Promenadą Księdza Ludwika Rutyny''<ref name="W" />
* Ku jego czci 10 lutego 2017 [[Poczta Polska]] wprowadziła do obiegu okolicznościową [[Kartka pocztowa|kartkę pocztową]] z jego wizerunkiem w nakładzie 500 sztuk<ref name="P" />, związaną z setną rocznicą jego urodzin wraz z okolicznościowym [[datownik]]iem<ref name="J" />
* W Muzeum Ziemi Kozielskiej 10 lutego 2020 otwarto stałą ekspozycję jemu poświęconą<ref name="U" />
* Z inicjatywy m.in. artysty rzeźbiarza Michała Misiaszka zrodził się pomysł postawienia w Kędzierzynie-Koźlu – ks. Ludwikowi Rutynie pomnika, wykonanego z [[Brązy|brązu]]<ref name="X" />

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="a">Niektóre źródła podają, że zmarł on w nocy z 10 na 11 grudnia 2010 podczas odwiedzin Kędzierzyna-Koźla (→ {{odn|Oleksak|2018|ref=nie|s=15}}).</ref>
}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="A">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20230418164341/https://silesia.edu.pl/index.php/Rutyna_Ludwik | tytuł =Rutyna Ludwik | praca =Encyklopedia wiedzy o Kościele katolickim na Śląsku | opublikowany =silesia.edu.pl}}</ref>
<ref name="B">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20221014051510/http://kresykedzierzynkozle.pl/dziedzictwo-narodowe/ksieza-kresowi/ks-inf-ludwik-rutyna/ | tytuł =Ks. inf. Ludwik Rutyna | praca =Stowarzyszenie Kresowian Kędzierzyn-Koźle | opublikowany = kresykedzierzynkozle.pl}}</ref>
<ref name="C">{{Cytuj | tytuł =Śp. ks. infułat Ludwik Rutyna | praca =Diecezja opolska | opublikowany =diecezja.opole.pl | url =https://web.archive.org/web/20181225031052/http://www.diecezja.opole.pl/index.php/wiadomosci/aktualnosci/ogolne/922-p-ks-infuat-ludwik-rutyna}}</ref>
<ref name="E">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20190409044653/https://nto.pl/tlumy-mieszkancow-kozla-zegnaly-ksiedza-ludwika-rutyne/ar/4172315 | tytuł = Tłumy mieszkańców Koźla żegnały księdza Ludwika Rutynę | autor =Andrzej Kopacki | data =2010-12-16 | opublikowany =nto.pl}}</ref>
<ref name="F">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181225031502/http://www.polcul.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=209:ks-ludwik-rutyna-laudacja&catid=20&Itemid=114 | tytuł =Ks. Ludwik Rutyna - laudacja | praca =POLKUL FOUNDATION. Fundacja im. Jerzego Bonieckiego | opublikowany = polcul.pl}}</ref>
<ref name="G">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181225130021/http://www.niedziela.pl/artykul/66444/nd | tytuł =Kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Buczaczu po 10 latach | autor =Józef Zając | data =2001 | praca =Tygodnik katolicki „Niedziela” | opublikowany = niedziela.pl}}</ref>
<ref name="H">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20190409044900/https://gazetalubuska.pl/moje-kresy-buczacz-miasto-potockich/ar/7881240 | tytuł =Moje Kresy. Buczacz - miasto Potockich | autor =Stanisław S. Nicieja | data =2011-01-15 | opublikowany = gazetalubuska.pl}}</ref>
<ref name="I">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20211024050457/https://www.ecce-homo.pl/pliki/a-nad06.html | tytuł =Rok 2006. Damy i Kawalerowie | opublikowany = ecce-homo.pl}}</ref>
<ref name="J">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20230129133514/https://www.kzp.pl/index.php?artykul=kat-do-do2017 | tytuł =Datowniki okolicznościowe 2017 | praca =Katalog Znaków Pocztowych | opublikowany = kzp.pl}}</ref>
<ref name="L">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181225031148/https://www.powiat.kedzierzyn-kozle.pl/1486/nie-zyje-ks-ludwik-rutyna.html | tytuł =Nie żyje ks. Ludwik Rutyna | data =2010-12-13 | opublikowany = powiat.kedzierzyn-kozle.pl}}</ref>
<ref name="M">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181225030946/https://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,4015,zmarl-najstarszy-kaplan-archidiecezji-lwowskiej.html | tytuł =Zmarł najstarszy kapłan archidiecezji lwowskiej | data =2010-12-12 | opublikowany = deon.pl}}</ref>
<ref name="N">{{Cytuj | autor = Ryszard Pacułt | tytuł =Ksiądz prałat Ludwik Rutyna honorowy obywatel Kędzierzyna-Koźla. (PDF) | url =https://web.archive.org/web/20181225125953/http://dlibra.mbpkk.pl/Content/597/1993_nr_3.pdf | czasopismo =Miejski Serwis Informacyjny Kędzierzyna-Koźla Serwus | wolumin =Nr 8 | s =2 | data =1993-01 | wydawca =Wydział Oświaty Kultury i Rekreacji UM | miejsce =Kędzierzyn-Koźle}}</ref>
<ref name="P">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181225080829/https://www.kzp.pl/index.php?artykul=nws-n46-n4695 | tytuł =Kartki okolicznościowe - Katowice | data =2017-02-09 | praca =Katalog Znaków Pocztowych | opublikowany = kzp.pl}}</ref>
<ref name="R">{{Cytuj| tytuł =„Polcul” dla ks. Rutyny | url =https://web.archive.org/web/20181225080827/https://www.gosc.pl/files/old/gosc.pl/zalaczniki/2005/11/15/1132060375/1132060396.pdf | czasopismo =Gość Niedzielny| wolumin =Nr 46/803 | s =IV–V | data =2005-11-13 | miejsce =Opole}}</ref>
<ref name="S">{{Cytuj | url = http://www.youtube.com/watch?v=oqG9GLksfBE | tytuł = Proboszcz znad rzeki Strypy. (film) | autor =Jerzy Janicki | data =2010-12-14 | opublikowany = youtube.com | data dostępu =2018-12-24}}</ref>
<ref name="T">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181227181548/http://portal.kedzierzynkozle.pl/portal/index.php?t=200&id=30736 | tytuł =Historia tytułu | data =2010-02-06 | opublikowany =portal.kedzierzynkozle.pl}}</ref>
<ref name="U">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20220323144948/https://www.lokalna24.pl/artykul/2738,ekspozycja-poswiecona-sp-ksiedzu-infulatowi-ludwikowi-rutynie | tytuł =Ekspozycja poświęcona śp. księdzu infułatowi Ludwikowi Rutynie | autor =Andrzej Kopacki | data =2020-02-11 | opublikowany =lokalna24.pl}}</ref>
<ref name="W">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20230418170559/http://radio.opole.pl/100%2C42811%2Cpromenada-im-ksiedza-rutyny-w-kedzierzynie-kozlu | tytuł =Promenada im. księdza Rutyny w Kędzierzynie-Koźlu | autor =Tomasz Adamek | data =2009-07-09 | opublikowany =radio.opole.pl}}</ref>
<ref name="X">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20210815084500/https://www.lokalna24.pl/wiadomosci/5159,czy-w-kedzierzynie-kozlu-stanie-nowy-pomnik-mialby-upamietnic-wielkiego-duchownego | tytuł =Czy w Kędzierzynie-Koźlu stanie nowy pomnik? Miałby upamiętnić wielkiego duchownego | autor =Andrzej Kopacki | data =2020-08-19 | opublikowany =lokalna24.pl}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | autor =Maria Hudymowa | tytuł =Ks. infułat Ludwik Rutyna z Buczacza | url =http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=169803&from=publication | czasopismo =Głosy Podolan | wolumin =Nr 105 | s =46–48 | data =2011 | wydawca =Klub "Podole" Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich w Warszawie | miejsce =Warszawa | issn =1507-9996 | oclc =746128626}}
* {{Cytuj | autor = Ryszard Kasza, Przemysław Birna, Franciszek Dendewicz, Piotr Kulczyk, Marcin Domino | tytuł = Ulicami Prudnika z historią i fotografią w tle | data = 2020 |wydawca = Powiat Prudnicki |miejsce = Prudnik |isbn = 9788395431456 | oclc =1236074166 | odn = tak}}
* {{Cytuj | autor =Arkadiusz Oleksak | tytuł =Ks. Ludwik Rutyna - kapłan, który łączył narody, religie i kultury... (PDF) | url =https://web.archive.org/web/20181225030829/https://sbc.org.pl/Content/310832/1A.pdf | czasopismo =Namysłowskie Spotkania Kresowe | wolumin =1/28/2018 | s =13–17 | data =2018 | miejsce =Namysłów | odn=tak}}
* {{Cytuj | url =https://opowiedziane.ipn.gov.pl/ahm/wspomnienia/39177,Rutyna-Ludwik.html | tytuł =Notacje. Opowiedziane Ludwik Rutyna. (film) | opublikowany =opowiedziane.ipn.gov.pl | data dostępu = 2023-10-06 | praca =Instytut Pamięci Narodowej}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.worldcat.org/search?q=su%3ARutyna%2C+Ludwik.&qt=hot_subject Rutyna Ludwik] w bazie [[Online Computer Library Center]]
* [http://katalog.nukat.edu.pl/search/query?term_1=Rutyna,+Ludwik&theme=nukat Rutyna Ludwik] w bazie [[NUKAT]] - Katalogu Zbiorów Polskich Bibliotek Naukowych
* {{Cytuj | url =https://www.youtube.com/watch?v=LwIOzlMehWs | tytuł =Ks. Ludwik Rutyna w Buczaczu. (film) | autor =Anna Ordyczyńska | data =2007-06-29 | opublikowany = youtube.com | data dostępu =2018-12-24}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rutyna, Ludwik}}
[[Kategoria:Absolwenci Gimnazjum Buczackiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Duchowni diecezji lwowskiej (łacińskiej)]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Kędzierzyna-Koźla]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Kędzierzynem-Koźlem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Prudnikiem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Ecce Homo]]
[[Kategoria:Proboszczowie w Buczaczu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1917]]
[[Kategoria:Zmarli w 2010]]

title: Ludwik Rutyna

Kraj działania: Polska · Ukraina

Data i miejsce urodzenia: 10 lutego 1917 · Podzameczek

Data i miejsce śmierci: 11 grudnia 2010 · Opole

Miejsce pochówku: Grobowiec przy kościele św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu, · ul. Pamięci Sybiraków

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: Diecezja opolska, · Archidiecezja lwowska

Prezbiterat: 11 maja 1941 · Lwów

Narodowość: polska

Edukacja: Seminarium Duchowne we Lwowie przy Uniwersytecie Jana Kazimierza

Rodzice: Kazimierz, · Katarzyna z d. Wąsik


text:
# Rémi Brague
Rémi Brague (ur. 8 września 1947 w Paryżu) – francuski filozof wykładający na Sorbonie oraz Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Zajmuje się historią filozofii arabskiej i orientalnej oraz filozofią religii.
28 września 2012 został ogłoszony laureatem Nagrody Ratzingera. 11 stycznia 2018 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej (2013).

## Wybrane publikacje
- The Legend of the Middle Ages: Philosophical Explorations of Medieval Christianity, Judaism, and Islam, 2009 ISBN 978-0-226-07080-3
- Eccentric Culture: A Theory of Western Civilization, 2009 (wyd. pol. Europa, droga rzymska. Wydawnictwo Teologii Politycznej, 2012)
- Law of God: The Philosophical History of an Idea, 2008 ISBN 978-0-226-07079-7 (wyd. pol. Prawo Boga. Wydawnictwo Teologii Politycznej, 2014)
- The Wisdom of the World: The Human Experience of the Universe in Western Thought, 2004 ISBN 978-0-226-07077-3

wikiname: plwiki

title: Rémi Brague

in_language: pl

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Rémi Brague
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 8 września 1947
 |miejsce urodzenia         = [[Paryż]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = filozof, wykładowca akademicki
 |odznaczenia               = {{order|LH}}
 |commons                   =
 |www                       = http://remibrague.com
}}
'''Rémi Brague''' (ur. [[8 września]] [[1947]] w [[Paryż]]u) – francuski filozof wykładający na [[Uniwersytet Paryski|Sorbonie]] oraz [[Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium|Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium]]. Zajmuje się historią filozofii arabskiej i orientalnej oraz [[filozofia religii|filozofią religii]].

28 września 2012 został ogłoszony laureatem [[Nagroda Ratzingera|Nagrody Ratzingera]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://ekai.pl/wydarzenia/watykan/x59061/znamy-laureatow-nagrody-ratzingera/ | tytuł = Znamy laureatów Nagrody Ratzingera | opublikowany = ekai.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160305160719/http://ekai.pl/wydarzenia/watykan/x59061/znamy-laureatow-nagrody-ratzingera/ | zarchiwizowano = 2016-03-05}}. ekai.pl</ref>. 11 stycznia 2018 otrzymał [[Doctor honoris causa|doktorat honoris causa]] [[Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie|Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie]]<ref>{{Cytuj |autor = Justyna Walicka |tytuł = Profesor Rémi Brague doktorem honoris causa UPJPII w Krakowie |data dostępu = 2018-01-11 |opublikowany = diecezja.pl |url = http://www.diecezja.pl/archidiecezja/aktualnosci/profesor-remi-brague-doktorem-honoris-causa-upjpii-w-krakowie.html |archiwum = https://web.archive.org/web/20180111224138/http://www.diecezja.pl/archidiecezja/aktualnosci/profesor-remi-brague-doktorem-honoris-causa-upjpii-w-krakowie.html |zarchiwizowano = 2018-01-11 }}</ref>.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim [[Legia Honorowa|Legii Honorowej]] (2013)<ref>{{Cytuj stronę| url = https://www.la-croix.com/Actualite/France/Legion-d-honneur-la-promotion-du-1er-janvier-2013-_EP_-2013-01-01-894091| tytuł = Légion d’honneur, la promotion du 1er janvier 2013| opublikowany = la-croix.com| data = 2013-01-01| język = fr| data dostępu = 2025-05-17}}</ref>.

== Wybrane publikacje ==
* ''The Legend of the Middle Ages: Philosophical Explorations of Medieval Christianity, Judaism, and Islam'', 2009 {{ISBN|978-0-226-07080-3}}
* ''Eccentric Culture: A Theory of Western Civilization'', 2009 (wyd. pol. ''Europa, droga rzymska''. Wydawnictwo Teologii Politycznej, 2012)
* ''Law of God: The Philosophical History of an Idea'', 2008 {{ISBN|978-0-226-07079-7}} (wyd. pol. ''Prawo Boga''. Wydawnictwo Teologii Politycznej, 2014)
* ''The Wisdom of the World: The Human Experience of the Universe in Western Thought'', 2004 {{ISBN|978-0-226-07077-3}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Laureaci Nagrody Ratzingera}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Brague, Rémi}}
[[Kategoria:Francuscy filozofowie XX wieku]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Ratzingera]]
[[Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Krakowie]]
[[Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej]]

title: Rémi Brague

Data i miejsce urodzenia: 8 września 1947 · Paryż

Zawód, zajęcie: filozof, wykładowca akademicki


text:
# Grecja na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006
Reprezentacja Grecji na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006 liczyła 1 sportowca.

## Reprezentacja Grecji

### Narciarstwo alpejskie
- Ioannis Vlachos

## Medale

### Złote medale
brak

### Srebrne medale
brak

### Brązowe medale
brak

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Grecja na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006
 | państwo                = GRC
 | kod MKOl               = GRE
 | kod organizacja        =
 | organizacja            =
 | impreza z linkiem      = [[Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie 2006]]
 | miejscowość            = [[Turyn]]
 | chorąży                =
 | liczba zawodników      = 1
 | liczba konkurencji     =
 | liczba dyscyplin       =
 | pozycja w klasyfikacji = 20
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''Reprezentacja [[Grecja|Grecji]] na [[Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie 2006|Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006]]''' liczyła 1 sportowca.

== Reprezentacja Grecji ==
=== [[Narciarstwo alpejskie]] ===

* [[Ioannis Vlachos]]

== Medale ==
=== [[Plik:Gold medal Paralympics.svg|22px]] Złote medale ===
: ''brak''

=== [[Plik:Silver medal Paralympics.svg|22px]] Srebrne medale ===
: ''brak''

=== [[Plik:Bronze medal Paralympics.svg|22px]] Brązowe medale ===
: ''brak''

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.paralympic.org/torino-2006 ZIP 2006 w Turynie na stronie Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego]

{{IP Grecja}}
{{Reprezentacje ZIP 2006}}

[[Kategoria:Grecja na igrzyskach paraolimpijskich]]
[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006]]
[[Kategoria:2006 w Grecji]]

Kod MKOl: GRE

Medale · Pozycja: 20.: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Moeng
Moeng – wieś w Botswanie w dystrykcie Central. Według spisu ludności z 2011 roku wieś liczyła 11 mieszkańców.

title: Moeng

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Moeng
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BWA
 |1. jednostka administracyjna = [[Dystrykt Central|Central]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 11
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 22°41′3.792″S 27°36′40.572″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Moeng''' – [[wieś]] w [[Botswana|Botswanie]] w dystrykcie [[Dystrykt Central|Central]]. Według spisu ludności z 2011 roku wieś liczyła 11 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę| url = https://web.archive.org/web/20161113181931/http://www.statsbots.org.bw/sites/default/files/2011%20Population%20and%20housing%20Census.pdf | tytuł =2011 Botswana Population and Housing Census. Population of towns villages and associated localities. | opublikowany = The Central Statistics Office, Botswana |data dostępu = 2016-01-01|język =en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w dystrykcie Central]]

title: Moeng

Państwo: Botswana

Dystrykt: Central


text:
# Spinimegopis cingalensis
Spinimegopis cingalensis – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny dylążowych (Prioninae).

## Taksonomia
Gatunek ten został opisany w 1853 roku przez J. White'a jako Aegosoma cingalensis. W 1909 roku Auguste A. L. Lameere umieścił go w podrodzaju Baralipton, a w 2003 roku Alain Drumont w rodzaju Megopis bez wskazania podrodzaju i przy wyznaczeniu lektotypu i paralektotypu. Do rodzaju Spinimegopis przeniesiony został w 2007 roku przez Ziro Komiyę i Alaina Drumonta wraz z redeskrypcją. W obrębie tego rodzaju należy wraz S. mediocostata i S. morettoi do grupy gatunków Spinimegopis cingalensis-gruop.

## Opis
Ciało smukłe, brązowe z ciemniejszym brzegiem pokryw, długości u samicy od 29 do 41,5 mm, a u samca od 24 do 45,5 mm. Owłosienie głowy, przedplecza, tarczki i pokryw długie, żółtawobrązowe, a reszty ciała krótkie i gęste. Głowa nieco dłuższa niż szeroka, rzadko granulowana. Czułki samca długie i smukłe, a samicy krótsze. Przedplecze długie, silnie zwężone z przodu i nieco zwężone z tyłu, najszersze na wysokości środkowych kolców. Kolców wierzchołkowych brak, środkowe ostre, a nasadowe małe, tępe i zakrzywione ku górze. Tarczka języczkowata z wyraźną bruzdą środkową. Pokrywy z granulowaniem, szczególnie widocznym na costae. Odnóża z drobnym garanulowaniem na udach i goleniach oraz grzbietowym rowkiem na goleniach. U samic krótsze ze smuklejszymi udami.

## Biologia i ekologia
Do roślin żywicielskich larw należą Acacia melanoxylon, Alsodaphne semecarpfolia,
Eucalyptus blobulus, Michelia nilagirica, Rhododendron arboreum, Semecarpus thwaitesi.

## Rozprzestrzenienie
Gatunek endemiczny dla Sri Lanki.

title: Spinimegopis cingalensis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Spinimegopis cingalensis''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = (White, 1853)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |rodzina                = [[kózkowate]]
 |podrodzina             = [[dylążowe]]
 |plemię                 = [[Megopodini]]
 |rodzaj                 = ''[[Spinimegopis]]''
 |gatunek                = ''Spinimegopis cingalensis''
 |synonimy               =
* ''Aegosoma cingalensis'' White, 1853
* ''Aegosoma angustatum'' Bates, 1875
* ''Megopis (Aegosoma) cingalensis'' (White, 1853){{r|cow}}
* ''Megopis (Baralipton) cingalensis'' (White, 1853)
* ''Megopis cingalensis'' (White, 1853)
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Spinimegopis cingalensis''''' – gatunek [[chrząszcze|chrząszcza]] z rodziny [[kózkowate|kózkowatych]] i podrodziny [[dylążowe|dylążowych]] (Prioninae).

== Taksonomia ==
Gatunek ten został opisany w 1853 roku przez J. White'a jako ''Aegosoma cingalensis''{{r|White|cow}}. W 1909 roku [[Auguste Lameere|Auguste A. L. Lameere]] umieścił go w podrodzaju ''Baralipton'', a w 2003 roku [[Alain Drumont]] w rodzaju ''[[Megopis]]'' bez wskazania podrodzaju{{r|Makiharaetal}} i przy wyznaczeniu [[lektotyp]]u i paralektotypu. Do rodzaju ''[[Spinimegopis]]'' przeniesiony został w 2007 roku przez [[Ziro Komiya|Ziro Komiyę]] i Alaina Drumonta wraz z redeskrypcją. W obrębie tego rodzaju należy wraz ''[[Spinimegopis mediocostata|S. mediocostata]]'' i ''[[Spinimegopis morettoi|S. morettoi]]'' do grupy gatunków ''Spinimegopis cingalensis''-gruop{{r|KomiyaetDrumont}}.

== Opis ==
Ciało smukłe, brązowe z ciemniejszym brzegiem pokryw, długości u samicy od 29 do 41,5 mm, a u samca od 24 do 45,5 mm. Owłosienie głowy, przedplecza, tarczki i pokryw długie, żółtawobrązowe, a reszty ciała krótkie i gęste. Głowa nieco dłuższa niż szeroka, rzadko granulowana. Czułki samca długie i smukłe, a samicy krótsze. [[Przedplecze]] długie, silnie zwężone z przodu i nieco zwężone z tyłu, najszersze na wysokości środkowych kolców. Kolców wierzchołkowych brak, środkowe ostre, a nasadowe małe, tępe i zakrzywione ku górze. [[Tarczka (anatomia owadów)|Tarczka]] języczkowata z wyraźną bruzdą środkową. [[pokrywy (entomologia)|Pokrywy]] z granulowaniem, szczególnie widocznym na ''[[żyłka kostalna|costae]]''. Odnóża z drobnym garanulowaniem na udach i goleniach oraz grzbietowym rowkiem na goleniach. U samic krótsze ze smuklejszymi udami{{r|KomiyaetDrumont}}.

== Biologia i ekologia ==
Do roślin żywicielskich [[larwa|larw]] należą ''[[Acacia melanoxylon]]'', ''[[Alsodaphne semecarpfolia]]'',
''[[Eucalyptus blobulus]]'', ''[[Michelia nilagirica]]'', ''[[Rhododendron arboreum]]'', ''[[Semecarpus thwaitesi]]''{{r|Duffy|Makiharaetal}}.

== Rozprzestrzenienie ==
Gatunek [[endemit|endemiczny]] dla [[Sri Lanka|Sri Lanki]]{{r|KomiyaetDrumont}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Duffy">{{Cytuj książkę | nazwisko = Duffy | imię = E. A. J. | tytuł = A monograph of the immature stages of Oriental Timber Beetles (Cerambycidae), 414 p.,198 figs., 18 pls. | wydawca = Brit. Mus. (Nat. Hist.) | data = 1968}}</ref>
<ref name="KomiyaetDrumont">{{Cytuj pismo | autor = Z. Komiya, A. Drumont | tytuł = A synopsis of the Prioninae Genus Spinimegopis stat. nov. (Coleoptera, Cerambycidae, Prioninae) | czasopismo = Elytra | wolumin = 35 | strony = 345-384 | data = 2007}}</ref>
<ref name="White">{{Cytuj pismo | autor = J. White | tytuł = Catalogue of the Coleopterous insects in the Collection of the British Museum, part 7 | czasopismo = Longicornia | wolumin = 1 | strony = 1-174 | data = 1853}}</ref>
<ref name="Makiharaetal">{{Cytuj pismo | autor = Hiroshi Makihara, Amani Mannakkara, Toshihiko Fujimura, Akio Ohtake | tytuł = Checklist of longicorn coleoptera of Sri Lanka (1) Vesperidae and Cerambycidae excluding Lamiinae | czasopismo = Bulletin of FFPRI | wydanie = 2 (407) | wolumin = 7 | strony = 95-110 | data = 2008 | url = https://www.ffpri.affrc.go.jp/labs/kanko/407-3.pdf}}</ref>
<ref name="cow">{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20141221150818/http://cerambycidae.org/taxa/cingalensis-(White-1853) | tytuł = Spinimegopis cingalensis | autor = Barsevskis A. et al. | data = 2014 | praca = Cerambycidae of the World | data dostępu = 2014-12-15}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dylążowe]]
[[Kategoria:Chrząszcze Sri Lanki]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1853 roku]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Sri Lanki]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Rodzina: kózkowate

Podrodzina: dylążowe

Plemię: Megopodini

Rodzaj: Spinimegopis

Gatunek: Spinimegopis cingalensis


text:
# Annopole Stare
Annopole Stare (do 2007 Annopole) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zduńska Wola. Do 2007 roku nosiła nazwę Annopole.

We wsi znajduje się szkoła podstawowa, boisko sportowe Orlik 2012, ośrodek zdrowia wybudowany w 2009 roku. Budynek ośrodka został dobudowany do szkoły podstawowej.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Annopole, po jej zniesieniu w gromadzie Korczew. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
| Szkoła Podstawowa w Annopolu Starym | „Orlik” na terenie Szkoły Podstawowej |
| ----------------------------------- | ------------------------------------- |
|                                     |                                       |
| Plac Zabaw                          | Ośrodek Zdrowia                       |
|                                     |                                       |

title: Annopole Stare

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Annopole Stare
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Annopole Stare.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat zduńskowolski|zduńskowolski]]
 |gmina                  = [[Zduńska Wola (gmina wiejska)|Zduńska Wola]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 140<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 43
 |kod pocztowy           = 98-220{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = EZD
 |SIMC                   = 0721538{{r|Dz.U. 29/2013}}
 |kod mapy               = Zduńska Wola (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 51°39'39"N 18°51'07"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|128854|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Annopole Stare
 |www                    =
}}
'''Annopole Stare''' (do 2007 ''Annopole'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat zduńskowolski|powiecie zduńskowolskim]], w [[Zduńska Wola (gmina wiejska)|gminie Zduńska Wola]]{{r|Dz.U. 29/2013}}. Do 2007 roku nosiła nazwę Annopole{{r|Dz.U. 2007}}.

We wsi znajduje się szkoła podstawowa, boisko sportowe [[Orlik 2012]], ośrodek zdrowia wybudowany w 2009 roku. Budynek ośrodka został dobudowany do szkoły podstawowej.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady [[Annopole (gromada)|Annopole]], po jej zniesieniu w gromadzie [[Korczew (gromada w powiecie sieradzkim)|Korczew]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo sieradzkie|województwa sieradzkiego]].

{| class="wikitable"
|-
! Szkoła Podstawowa w Annopolu Starym
! „Orlik” na terenie Szkoły Podstawowej
|-

|
{{Galeria
|Nazwa=
|wielkość=270
|pozycja=center
|Plik:Annopole_Stare_-_Szkoła_Podstawowa.jpg|
|Plik:Annopole_Stare_-_Szkoła_Podstawowa_-_2.jpg|}}

|
{{Galeria
|Nazwa=
|wielkość=270
|pozycja=center
|Plik:Annopole_Stare_-_Orlik.jpg|
|Plik:Annopole_Stare_-_Orlik_-_2.jpg|
|Plik:Annopole_Stare_-_Orlik_-_3.jpg|
|Plik:Annopole_Stare_-_Orlik_-_4.jpg|}}
|-

|-
! Plac Zabaw
! Ośrodek Zdrowia
|-

|
{{Galeria
|Nazwa=
|wielkość=270
|pozycja=center
|Plik:Annopole_Stare_-_Plac_zabaw.jpg|
|Plik:Annopole_Stare_-_Plac_zabaw_-_2.jpg|}}

|
{{Galeria
|Nazwa=
|wielkość=270
|pozycja=center
|Plik:Annopole_Stare_-_Ośrodek_Zdrowia.jpg|
|Plik:Annopole_Stare_-_Ośrodek_Zdrowia_-_2.jpg|}}
|-
|}

== Zobacz też ==
* [[Annopole]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "poczta">{{Poczta Polska|2013|s=6|data dostępu=2013-04-22}}</ref>
<ref name = "Dz.U. 29/2013">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 16 | data = 2013-02-13 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2013-04-22}}</ref>
<ref name = "Dz.U. 2007">{{cytuj stronę |url=http://web.archive.org/web/20190125020325/https://www.infor.pl/skany/spis.php?rodzaj=dzu&rok=2007&num=245&poz=1811&str=0001 |tytuł=Rozporządzenie Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektu fizjograficznego |praca={{Dziennik Ustaw|rok=2007|numer=245|pozycja=1811}} |opublikowany=Min. Spraw Wewnętrznych i Administracji |język=pl|data dostępu=2010-09-15}}</ref>
}}

{{Gmina Zduńska Wola}}

[[Kategoria:Zduńska Wola (gmina wiejska)]]

title: Annopole Stare

Państwo: Polska

Województwo: łódzkie

Powiat: zduńskowolski

Gmina: Zduńska Wola

Tablice rejestracyjne: EZD


text:
# Amélie Oudéa-Castéra
Amélie Oudéa-Castéra (ur. 9 kwietnia 1978 w Paryżu) – francuska urzędniczka państwowa, menedżer i działaczka sportowa, dyrektor generalny Francuskiej Federacji Tenisowej, w latach 2022–2024 minister.

## Życiorys
W młodości trenowała tenis, była półfinalistką gry pojedynczej dziewcząt na turniejach US Open 1993, French Open 1994 i Wimbledon 1994. Zagrała także w turnieju głównym gry pojedynczej kobiet podczas French Open 1994, przegrywając w pierwszej rundzie z Sabine Appelmans. W rankingu WTA doszła do 251. miejsca, karierę sportową zakończyła w 1996.
Ukończyła studia prawnicze na Université Panthéon-Sorbonne. Została także absolwentką Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu, ESSEC i École nationale d’administration. W 2004 podjęła pracę jako audytor finansowy w Trybunale Obrachunkowym. W 2008 dołączyła do grupy AXA, była w niej dyrektorem do spraw strategii oraz dyrektorem do spraw marketingu i cyfryzacji. Od 2018 pracowała w grupie Carrefour, w której zarządzała m.in. handlem elektronicznym i innowacjami. Współtworzyła stowarzyszenie sportowe „Rénovons le sport français”, którego została przewodniczącą. W marcu 2021 powołana na dyrektora generalnego Francuskiej Federacji Tenisowej.
W maju 2022 objęła stanowisko ministra sportu oraz do spraw igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich w rządzie Élisabeth Borne. Utrzymała tę funkcję także przy rekonstrukcji gabinetu z lipca 2022. W styczniu 2024 w nowo utworzonym rządzie Gabriela Attala została natomiast powołana na urząd ministra edukacji narodowej, młodzieży, sportu oraz do spraw igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich. W lutym 2024 w związku z uzupełnieniem składu gabinetu powróciła na stanowisko ministra sportu oraz do spraw igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich. Zakończyła urzędowanie we wrześniu tego samego roku.

## Życie prywatne
Siostrzenica dziennikarza politycznego Alaina Duhamela. Jej mężem został bankowiec Frédéric Oudéa.

title: Amélie Oudéa-Castéra

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Amélie Oudéa-Castéra
 |grafika                   = Amélie Oudéa-Castéra 2017 (crop).jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 9 kwietnia 1978
 |miejsce urodzenia         = [[Paryż]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = urzędniczka państwowa, menedżer, działaczka sportowa
 |stanowisko                =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Amélie Oudéa-Castéra''' (ur. [[9 kwietnia]] [[1978]] w [[Paryż]]u<ref name="aud">{{Cytuj stronę|url=https://www.club-audace.com/comptes-rendus/5-avril-2019-petit-dejeuner-avec-amelie-oudea-castera-directrice-executive-clients-services-et-transformation-digitale-du-groupe-carrefour|tytuł=A propos d’Amélie Oudéa-Castéra|data=5 kwietnia 2019|opublikowany=club-audace.com|data dostępu=2022-05-20|język=fr}}</ref>) – [[Francja|francuska]] urzędniczka państwowa, menedżer i działaczka sportowa, dyrektor generalny Francuskiej Federacji Tenisowej, w latach 2022–2024 minister.

== Życiorys ==
W młodości trenowała [[tenis]], była półfinalistką gry pojedynczej dziewcząt na turniejach [[US Open 1993]], [[French Open 1994]] i [[Wimbledon 1994]]<ref name="bf" />. Zagrała także w turnieju głównym gry pojedynczej kobiet podczas French Open 1994, przegrywając w pierwszej rundzie z [[Sabine Appelmans]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.itftennis.com/en/tournament/french-open/fra/1994/w-sl-fra-01a-1994/draws-and-results/|tytuł=French Open 1994|opublikowany=itftennis.com|data dostępu=2022-05-20|język=en}}</ref>. W rankingu [[Women’s Tennis Association|WTA]] doszła do 251. miejsca, karierę sportową zakończyła w 1996<ref name="bf">{{Cytuj stronę|url=https://rmcsport.bfmtv.com/societe/qui-est-amelie-oudea-castera-la-nouvelle-ministre-des-sports_AV-202205200468.html|tytuł=Qui est Amélie Oudéa-Castéra, la nouvelle ministre des Sports?|autor=Félix Gabory|data=20 maja 2022|opublikowany=bfmtv.com|data dostępu=2022-05-20|język=fr}}</ref>.

Ukończyła studia prawnicze na [[Université Panthéon-Sorbonne]]<ref name="h" />. Została także absolwentką [[Instytut Nauk Politycznych w Paryżu|Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu]], [[ESSEC Business School|ESSEC]] i [[École nationale d’administration]]<ref name="bf" /><ref name="h" />. W 2004 podjęła pracę jako audytor finansowy w [[Trybunał Obrachunkowy (Francja)|Trybunale Obrachunkowym]]<ref name="bf" />. W 2008 dołączyła do grupy [[Axa|AXA]], była w niej dyrektorem do spraw strategii oraz dyrektorem do spraw marketingu i cyfryzacji. Od 2018 pracowała w grupie [[Groupe Carrefour|Carrefour]], w której zarządzała m.in. handlem elektronicznym i innowacjami<ref name="fft" />. Współtworzyła stowarzyszenie sportowe „Rénovons le sport français”, którego została przewodniczącą<ref name="fft">{{Cytuj stronę|url=https://www.fft.fr/actualites/amelie-oudea-castera-nommee-directrice-generale-de-la-fft|tytuł=Amélie Oudéa-Castéra nommée Directrice Générale de la FFT|data=5 marca 2021|opublikowany=fft.fr|data dostępu=2022-05-20|język=fr}}</ref>. W marcu 2021 powołana na dyrektora generalnego Francuskiej Federacji Tenisowej<ref name="fft" />.

W maju 2022 objęła stanowisko ministra sportu oraz do spraw igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich w [[Rząd Élisabeth Borne|rządzie Élisabeth Borne]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.elysee.fr/emmanuel-macron/2022/05/20/annonce-de-la-composition-du-gouvernement-1|tytuł=Annonce de la composition du Gouvernement|data=20 maja 2022|opublikowany=elysee.fr|data dostępu=2022-05-20|język=fr}}</ref>. Utrzymała tę funkcję także przy rekonstrukcji gabinetu z lipca 2022<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.gouvernement.fr/actualite/nomination-du-gouvernement-delisabeth-borne|tytuł=La nomination du Gouvernement d’Élisabeth Borne|data=4 lipca 2022|opublikowany=gouvernement.fr|data dostępu=2022-07-04|język=fr}}</ref>. W styczniu 2024 w nowo utworzonym [[Rząd Gabriela Attala|rządzie Gabriela Attala]] została natomiast powołana na urząd ministra edukacji narodowej, młodzieży, sportu oraz do spraw igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.gouvernement.fr/actualite/la-nomination-du-gouvernement-de-gabriel-attal|tytuł=La nomination du Gouvernement de Gabriel Attal|data=11 stycznia 2024|opublikowany=gouvernement.fr|data dostępu=2024-01-11|język=fr}}</ref>. W lutym 2024 w związku z uzupełnieniem składu gabinetu powróciła na stanowisko ministra sportu oraz do spraw igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.gouvernement.fr/actualite/la-nomination-du-gouvernement-du-premier-ministre-gabriel-attal|tytuł=La nomination du gouvernement du Premier ministre Gabriel Attal|data=8 lutego 2024|opublikowany=gouvernement.fr|data dostępu=2024-02-09|język=fr}}</ref>. Zakończyła urzędowanie we wrześniu tego samego roku.

== Życie prywatne ==
Siostrzenica dziennikarza politycznego [[Alain Duhamel|Alaina Duhamela]]<ref name="h">{{Cytuj stronę|url=https://www.humanite.fr/sports/gouvernement-borne/amelie-oudea-castera-ministre-des-sports-la-balle-est-dans-son-camp-751179|tytuł=Amélie Oudéa-Castera, ministre des sports: la balle est dans son campPublié leVendredi|data=20 maja 2022|autor=Éric Serres|opublikowany=humanite.fr|data dostępu=2022-05-20|język=fr}}</ref>. Jej mężem został bankowiec [[Frédéric Oudéa]]<ref name="bf" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rząd Gabriela Attala}}
{{Rząd Élisabeth Borne}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Oudéa-Castéra, Amélie}}
[[Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika)]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie edukacji]]
[[Kategoria:Francuscy działacze sportowi]]
[[Kategoria:Francuscy menedżerowie]]
[[Kategoria:Francuskie tenisistki]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]

title: Amélie Oudéa-Castéra

Data i miejsce urodzenia: 9 kwietnia 1978 · Paryż


text:
# Gussage All Saints
Gussage All Saints – wieś w Anglii, w hrabstwie Dorset. Leży 38 km na północny wschód od miasta Dorchester i 147 km na południowy zachód od Londynu.

title: Gussage All Saints

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gussage All Saints
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Gussage All Saints, postbox No. BH21 108 - geograph.org.uk - 1064538.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Gussage All Saints
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South West England|South West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Dorset]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Dorset
 |współrzędne                  = 50°54′N 2°0′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Gussage All Saints''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Dorset]]. Leży 38 km na północny wschód od miasta [[Dorchester (Dorset)|Dorchester]] i 147 km na południowy zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SU0000011230|tytuł=Gussage All Saints na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Dorset]]

title: Gussage All Saints

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South West

Hrabstwo: Dorset


text:
# Sędzioł asamski
Sędzioł asamski (Harpactes wardi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny trogonów (Trogonidae). Występuje w południowo-wschodniej Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem.

## Taksonomia
Po raz pierwszy gatunek opisał szkocki zoolog i ornitolog Norman Boyd Kinnear. Opis ukazał się w 1927 na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Holotyp pochodził z północnej Mjanmy (koordynaty: 28°08′N 97°20′E/28,133333 97,333333, wysokość około 2430 m n.p.m. <8000 stóp>), prawdopodobnie była to samica. W posiadanie okazu wszedł wpierw Frank Kingdon-Ward. Sam okaz został odstrzelony łukiem przez tubylca 29 października 1926, a następnie ofiarowany właśnie Kingdon-Wardowi. Kinnear przydzielił sędziołowi asamskiemu nazwę Pyrotrogon wardi. Obecnie (2022) akceptowana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny nazwa to Harpactes wardi. Gatunek monotypowy.

## Morfologia
Długość ciała wynosi 35–38 cm, masa ciała 115–120 g. Wymiary szczegółowe holotypu: długość skrzydła 175 mm, ogona 228 mm, skoku 17 mm, widocznej górnej krawędzi dzioba 18 mm. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U samca dziób ma głęboką, różową barwę, występuje jasnoniebieska obrączka oczna. Głowę, pierś i górne partie ciała porastają pióra łupkowoszare, miejscami widać kasztanowy odcień. Czoło i brew czerwonoróżowe. Spód ciała i zewnętrzne sterówki również mają różowy kolor. Samica jest ogółem bardziej brązowa, do tego czoło ma nie różowe, a żółte. Ponadto jej trzy zewnętrzne pary sterówek są w około ⅔ czarne na chorągiewkach wewnętrznych i w ½ czarne na chorągiewkach zewnętrznych – pozostałe części mają złocistożółty kolor. Głowa, szyja i grzbiet są, według autora opisu holotypu, ciemnooliwkowe; kuper jaśniejszy. Lotki I rzędu czarne, lotki 2–7 mają wąską, białą krawędź. Pierś i gardło samicy są oliwkowobrązowe ze śladami żółci, za to brzuch, okolice kloaki i pokrywy podogonowe mają jaskrawy, żółtopomarańczowy kolor.

## Zasięg występowania
Zasięg występowania sędzioła asamskiego rozciąga się od Bhutanu i północno-wschodnich Indii poprzez północną i wschodnią Mjanmę po południowe Chiny (zachodni Junnan). H. wardi podawany był również z północnego Wietnamu (dawny Tonkin), jednak brak współczesnych obserwacji. Ogółem występuje on we wschodnich Himalajach. W Bhutanie występuje lokalnie i nielicznie, jednak bywa regularnie obserwowany także i współcześnie. W Indiach wykazany ze stanów Arunachal Pradesh, Bengal Zachodni i Sikkim, prawdopodobnie występuje tylko lokalnie i jest rzadki. W Mjanmie sędzioły asamskie bywały lokalnie pospolite na północy kraju, ale brak współczesnych obserwacji i w skali krajowej przypuszczalnie są rzadkie.

## Ekologia
Środowiskiem życia sędziołów asamskich są niższe piętra, podszyt i zarośla bambusów w subtropikalnych lasach wiecznie zielonych. Obserwowane były na wysokości 1500–3200 m n.p.m., prawdopodobnie podczas zimy schodzą na niższe wysokości, do 1220 m n.p.m. w niektórych miejscach. Pożywienie stanowią bezkręgowce, w tym ćmy, patyczaki, prostoskrzydłe i chrząszcze; zjadają również jagody. Osobniki w kondycji rozrodczej były znajdywane późnym marcem i wczesnym kwietniem, poza tym brak informacji o rozrodzie.

## Status zagrożenia
IUCN od 2023 roku uznaje sędzioła asamskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern; stan w 2023)). Wcześniej, od 2000 roku był uznawany za bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Ta ranga była otrzymana także w 1988, a w latach 1994 i 1996 miał status narażonego na wyginięcie (VU, Vulnerable). Według BirdLife International populacja ma trend spadkowy. Zagrożeniem dla gatunku jest wycinka lasów oraz naprzemienne zakładanie upraw i oczekiwanie, aż roślinność wróci do poprzedniego stanu (shifting cultivation), prawdopodobnie również polowania.

title: Sędzioł asamski

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Sędzioł asamski
 |nazwa łacińska         = ''Harpactes wardi''
 |TSN                    = 554517
 |zoolog                 = ([[Norman Boyd Kinnear|Kinnear]], 1927)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Harpactes wardi -Eaglenest Wildlife Sanctuary, Arunachal Pradesh, India-8.jpg
 |opis grafiki           = Samiec; [[Arunachal Pradesh]], [[Indie]]
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ptaki]]
 |podgromada             = [[Neornithes]]
 |infragromada           = [[ptaki neognatyczne]]
 |rząd                   = [[trogony]]
 |rodzina                = [[trogony]]
 |rodzaj                 = ''[[Harpactes]]''
 |gatunek                = sędzioł asamski
 |synonimy               =
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 22682857
 |wikispecies            = Harpactes wardi
 |commons                = Category:Harpactes wardi
}}
'''Sędzioł asamski'''{{r|mk}} (''Harpactes wardi'') – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny [[trogony|trogonów]] (Trogonidae). Występuje w południowo-wschodniej [[Azja|Azji]]. Nie jest zagrożony wyginięciem.

== Taksonomia ==
Po raz pierwszy gatunek opisał szkocki zoolog i ornitolog [[Norman Boyd Kinnear]]. Opis ukazał się w 1927 na łamach „[[Bulletin of the British Ornithologists’ Club]]”. [[Holotyp]] pochodził z północnej [[Mjanma|Mjanmy]] (koordynaty: {{Współrzędne|28°08′N 97°20′E|umieść=w tekście}}, wysokość około 2430 m n.p.m. <8000 stóp>), prawdopodobnie była to samica. W posiadanie okazu wszedł wpierw [[Frank Kingdon-Ward]]. Sam okaz został odstrzelony łukiem przez tubylca 29 października 1926, a następnie ofiarowany właśnie Kingdon-Wardowi. Kinnear przydzielił sędziołowi asamskiemu [[binominalne nazewnictwo gatunków|nazwę]] ''Pyrotrogon wardi''{{r|bhl}}. Obecnie (2022) akceptowana przez [[Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny]] nazwa to ''Harpactes wardi''. [[Gatunek monotypowy]]{{r|hbwa|ioc}}.

== Morfologia ==
[[Plik:Ward's Trogon fem - Eaglenest - India FJ0A9880 (33901569920).jpg|mały|lewo|200px|Samica; Arunachal Pradesh, Indie]]
Długość ciała wynosi 35–38 cm, masa ciała 115–120 g{{r|hbwa}}. Wymiary szczegółowe holotypu: długość skrzydła 175 mm, ogona 228 mm, [[skok (anatomia)|skoku]] 17 mm, widocznej górnej krawędzi dzioba 18 mm{{r|bhl}}. Występuje [[dymorfizm płciowy]] w upierzeniu. U samca dziób ma głęboką, różową barwę, występuje jasnoniebieska [[obrączka oczna]]. Głowę, pierś i górne partie ciała porastają pióra łupkowoszare, miejscami widać kasztanowy odcień. Czoło i brew czerwonoróżowe{{r|hbwa}}. Spód ciała i zewnętrzne [[sterówki]] również mają różowy kolor. Samica jest ogółem bardziej brązowa, do tego czoło ma nie różowe, a żółte{{r|gb}}. Ponadto jej trzy zewnętrzne pary sterówek są w około ⅔ czarne na chorągiewkach wewnętrznych i w ½ czarne na chorągiewkach zewnętrznych – pozostałe części mają złocistożółty kolor. Głowa, szyja i grzbiet są, według autora opisu holotypu, ciemnooliwkowe; [[kuper]] jaśniejszy. [[Lotki (ornitologia)|Lotki]] I rzędu czarne, lotki 2–7 mają wąską, białą krawędź. Pierś i gardło samicy są oliwkowobrązowe ze śladami żółci, za to brzuch, okolice [[Kloaka (biologia)|kloaki]] i [[Pokrywy (ornitologia)|pokrywy]] podogonowe mają jaskrawy, żółtopomarańczowy kolor{{r|bhl}}.

== Zasięg występowania ==
Zasięg występowania sędzioła asamskiego rozciąga się od [[Bhutan]]u i północno-wschodnich [[Indie|Indii]] poprzez północną i wschodnią Mjanmę po południowe [[Chińska Republika Ludowa|Chiny]] (zachodni [[Junnan]]). ''H. wardi'' podawany był również z północnego [[Wietnam]]u (dawny [[Tonkin]]), jednak brak współczesnych obserwacji{{r|hbwa}}. Ogółem występuje on we wschodnich [[Himalaje|Himalajach]]. W Bhutanie występuje lokalnie i nielicznie, jednak bywa regularnie obserwowany także i współcześnie. W Indiach wykazany ze stanów [[Arunachal Pradesh]], [[Bengal Zachodni]] i [[Sikkim]], prawdopodobnie występuje tylko lokalnie i jest rzadki. W Mjanmie sędzioły asamskie bywały lokalnie pospolite na północy kraju, ale brak współczesnych obserwacji i w skali krajowej przypuszczalnie są rzadkie{{r|birdlife}}.

== Ekologia ==
Środowiskiem życia sędziołów asamskich są niższe piętra, [[podszyt]] i zarośla [[bambus]]ów w subtropikalnych lasach{{r|hbwa}} wiecznie zielonych. Obserwowane były na wysokości 1500–3200 m n.p.m., prawdopodobnie podczas zimy schodzą na niższe wysokości, do 1220 m n.p.m. w niektórych miejscach{{r|birdlife}}. Pożywienie stanowią bezkręgowce, w tym [[ćmy]], [[Straszyki|patyczaki]], [[prostoskrzydłe]] i [[chrząszcze]]; zjadają również [[Jagoda (botanika)|jagody]]. Osobniki w kondycji rozrodczej były znajdywane późnym marcem i wczesnym kwietniem, poza tym brak informacji o rozrodzie{{r|hbwa}}.

== Status zagrożenia ==
[[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]] od 2023 roku uznaje sędzioła asamskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, ''Least Concern''; stan w 2023)). Wcześniej, od 2000 roku był uznawany za bliski zagrożenia (NT, ''Near Threatened''). Ta ranga była otrzymana także w 1988, a w latach 1994 i 1996 miał status narażonego na wyginięcie (VU, ''Vulnerable''). Według [[BirdLife International]] populacja ma trend spadkowy. Zagrożeniem dla gatunku jest wycinka lasów oraz naprzemienne zakładanie upraw i oczekiwanie, aż roślinność wróci do poprzedniego stanu (''shifting cultivation''), prawdopodobnie również polowania{{r|birdlife}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=gb>{{cytuj książkę | url = https://books.google.pl/books?id=kMwXBAAAQBAJ&dq=Harpactes+wardi&hl=pl&source=gbs_navlinks_s | tytuł = Birds of the Indian Subcontinent: India, Pakistan, Sri Lanka, Nepal, Bhutan, Bangladesh and the Maldives | autor = Richard Grimmett, Carol Inskipp, Tim Inskipp | wydawca = Bloomsburry Publishing | rok = 2013 | strony = 236 | isbn = 9781408162644}}</ref>
<ref name=hbwa>{{cytuj stronę | url = http://www.hbw.com/species/wards-trogon-harpactes-wardi | autor = Collar, N. | rok = 2015)| tytuł = Ward's Trogon (''Harpactes wardi'') | praca = del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive | archiwum = http://archive.vn/nFAc7 | zarchiwizowano = 22 grudnia 2015}}</ref>
<ref name=bhl>{{cytuj pismo | url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/40499125#page/150/mode/1up | autor = K. N. Kinnear | tytuł = Pyrotrogon wardi, sp. nov. | czasopismo = Bulletin of the British Ornithologists' Club | wolumin = 47 | rok = 1927 | strony = 112}}</ref>
<ref name="birdlife">{{Cytuj stronę | url = http://datazone.birdlife.org/species/factsheet/wards-trogon-harpactes-wardi/text | tytuł = Species factsheet: ''Harpactes wardi'' | data = 2023 | opublikowany = BirdLife International | język = en | data dostępu = 2023-12-14}}</ref>
<ref name="ioc">{{Cytuj stronę | url = https://www.worldbirdnames.org/bow/mousebirds/ | tytuł = IOC World Bird List (v12.2) | autor = F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.) | język = en | data dostępu = 2022-12-19}}</ref>
<ref name=mk>Systematyka i nazwy polskie za: {{cytuj stronę|autor = Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/nonpasserines3.html#Trogonidae |tytuł = Rodzina: Trogonidae Lesson, 1828 - trogony - Trogons (wersja: 2019-07-21)|opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata|data dostępu = 2019-11-13}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://ebird.org/species/wartro1/ | tytuł = Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy  | praca = eBird | opublikowany = Cornell Lab of Ornithology | język = en}}
* [http://belleindochine.free.fr/images/oiseaux/4270.JPG Ilustracja przedstawiająca dymorfizm płciowy u ptaka z ''Les Oiseaux de l'Indochine Française'']

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Trogony]]
[[Kategoria:Ptaki Azji]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1927 roku]]

title: Sędzioł asamski

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ptaki

Podgromada: Neornithes

Infragromada: ptaki neognatyczne

Rząd: trogony

Rodzina: trogony

Rodzaj: Harpactes

Gatunek: sędzioł asamski


text:
# Władimir Kłopotowski
Władimir Władimirowicz Kłopotowski, ros. Владимир Владимирович Клопотовский, ps. "Leri" (ur. 10 marca 1883 w Sankt Petersburgu, zm. 28 marca 1944 w Rydze) – rosyjski dziennikarz, wydawca, publicysta, felietonista, pisarz i satyryk
W 1908 ukończył studia na uniwersytecie w Moskwie. Już od ok. 1905 r. współpracował z redakcjami różnych pism rosyjskich, jak "Одесский листок", "Киевские отклики", "Орловский листок", "Биржевые Ведомости". W 1909 r. odbył podróż po USA, publikując po powrocie serię krótkich opowieści z niej w piśmie "Новое время". Podczas wojny domowej w Rosji popierał białych. Pracował wówczas w redakcji pisma "Южные слово". Od 1920 r. mieszkał w Pradze, Berlinie, Paryżu, a następnie Rydze. Kontynuował swoją karierę dziennikarską, współpracując z wieloma emigracyjnymi pismami rosyjskimi, jak "Голос эмигранта", "Руля", "Последние новости", "Возрождение", "Бич", "Сегодня", "Иллюстрированная Россия". W latach 1921–1923 wydawał pismo "Театр и жизнь". W okresie okupacji niemieckiej w latach 1941–1943 redagował w Rydze pisma "Правда", "За Родину", "Русский вестник", "Слово", skierowane do ludności okupowanych przez Niemców obszarów ZSRR. Był też autorem licznych artykułów i felietonów, książek "Здесь" (1909), "О прочем" (1912), "В стране любви и землетрясений" (1914), "Чтобы жизнь не была так печальна" (1917), "Богомольцы в коробочке" (1921), "Радость бытия" (1923), "Люди в паутине" (1930), satyrycznej powieści "Онегин наших дней" (1922), a także tekstów estradowych i skeczy, przedstawianych w ryskim Teatrze Rosyjskiego Dramatu.

title: Władimir Kłopotowski

wikitext:
'''Władimir Władimirowicz Kłopotowski''', [[język rosyjski|ros.]] Владимир Владимирович Клопотовский, ps. "Leri" (ur. [[10 marca]] [[1883]] w [[Petersburg|Sankt Petersburgu]], zm. [[28 marca]] [[1944]] w [[Ryga|Rydze]]) – rosyjski dziennikarz, wydawca, publicysta, felietonista, pisarz i satyryk

W 1908 ukończył studia na [[Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa|uniwersytecie w Moskwie]]. Już od ok. 1905 r. współpracował z redakcjami różnych pism rosyjskich, jak "Одесский листок", "Киевские отклики", "Орловский листок", "Биржевые Ведомости". W 1909 r. odbył podróż po [[Stany Zjednoczone|USA]], publikując po powrocie serię krótkich opowieści z niej w piśmie "Новое время". Podczas [[Wojna domowa w Rosji|wojny domowej w Rosji]] popierał [[Biali (Rosja)|białych]]. Pracował wówczas w redakcji pisma "Южные слово". Od 1920 r. mieszkał w [[Praga|Pradze]], [[Berlin]]ie, [[Paryż]]u, a następnie Rydze. Kontynuował swoją karierę dziennikarską, współpracując z wieloma emigracyjnymi pismami rosyjskimi, jak "Голос эмигранта", "Руля", "Последние новости", "Возрождение", "Бич", "Сегодня", "Иллюстрированная Россия". W latach 1921–1923 wydawał pismo "Театр и жизнь". W okresie okupacji niemieckiej w latach 1941–1943 redagował w Rydze pisma "Правда", "За Родину", "Русский вестник", "Слово", skierowane do ludności okupowanych przez Niemców obszarów [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Był też autorem licznych artykułów i felietonów, książek "Здесь" (1909), "О прочем" (1912), "В стране любви и землетрясений" (1914), "Чтобы жизнь не была так печальна" (1917), "Богомольцы в коробочке" (1921), "Радость бытия" (1923), "Люди в паутине" (1930), satyrycznej powieści "Онегин наших дней" (1922), a także tekstów estradowych i skeczy, przedstawianych w ryskim Teatrze Rosyjskiego Dramatu.

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.hrono.info/biograf/bio_k/ki.html Biografia Władimira W. Kłopotowskiego (jęz. rosyjski)]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kłopotowski, Władimir}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego]]
[[Kategoria:Biali emigranci rosyjscy]]
[[Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Rygą]]
[[Kategoria:Rosyjscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Rosyjscy pisarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1883]]
[[Kategoria:Zmarli w 1944]]


text:
# Cmentarz wojenny w Trawnikach
Cmentarz wojenny w Trawnikach – zabytkowy cmentarz z okresu I wojny światowej znajdujący się w gminie Trawniki, powiecie świdnickim. Cmentarz usytuowany jest w północno-wschodniej części wsi, pomiędzy rzeką Wieprz, a szosą prowadzącą do Oleśnik w bezpośrednim sąsiedztwie remizy. Ma kształt prostokąta o powierzchni około 1450 m² o wymiarach około 40 na 36 m. Teren cmentarza otoczony jest metalowym płotem.

Obecnie na cmentarzu zachowały się dwa duże kopce o wymiarach około 12 na 7 m i wysokości około metra, pomiędzy którymi znajduje się pomnik z białego kamienia z czarną granitową tablicą, na której zachował się częściowo zniszczony napis:
DEN HIER RUHENDEN / IM WELTKRIEGE / GEFALLENEN HELDEN / GEWIDMET VON DER K.K. / INF. FIS. SICH. ABTL. Nº 12 / JUNI 1916
Na cmentarzu pochowanych jest prawdopodobnie około 140 żołnierzy, poległych i zmarłych w I wojnie światowej w 1914 oraz 1915 roku.
Na cmentarzu znajdują się pochówki żołnierzy polskich, poległych w walkach z bolszewikami w bitwie pod Cycowem 16 sierpnia 1920 oraz pod Zamościem. Na jednym z grobów znajduje się tabliczka:
"Polegli w bitwie z bolszewikami pod Cycowem bohaterscy obrońcy Ojczyzny wraz z dowódcą por. Kazimierzem Małyniczem. Wśród nas sprawują wieczną wartę. Cześć ich pamięci. W imieniu społecz."

title: Cmentarz wojenny w Trawnikach

wikitext:
{{Cmentarz infobox
 |nazwa                    = Cmentarz wojenny<br />Trawniki
 |nazwa oryginalna         =
 |zabytek                  = A/1070 z 14.08.1992<ref>{{zabytek|lubelskie|data dostępu = 15.01.2016}}</ref>
 |zdjęcie                  = Trawniki2.jpg
 |opis zdjęcia             =
 |nazwa pełna              =
 |poprzednie nazwy         =
 |państwo                  = POL
 |miejscowość              = [[Trawniki (województwo lubelskie)|Trawniki]]
 |adres                    =
 |typ cmentarza            = wojenny
 |wyznanie                 =
 |stan cmentarza           = nieczynny
 |powierzchnia cmentarza   =
 |liczba pochówków         = ponad 140
 |liczba grobów            =
 |liczba kwater            =
 |data otwarcia            = [[1914]]–[[1920]]
 |data ostatniego pochówku =
 |data likwidacji          =
 |zarządca                 =
 |architekt                =
 |mapa cmentarza           =
 |kod mapy                 = Trawniki (gmina)
 |współrzędne              = 51°8′15.8″N 23°0′7.8″E
 |commons                  = Category:War cemetery in Trawniki
 |www                      =
}}
'''Cmentarz wojenny w [[Trawniki (województwo lubelskie)|Trawnikach]]''' – zabytkowy cmentarz z okresu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] znajdujący się w [[Trawniki (gmina)|gminie Trawniki]], [[Powiat świdnicki (województwo lubelskie)|powiecie świdnickim]]. Cmentarz usytuowany jest w północno-wschodniej części wsi, pomiędzy [[Wieprz (rzeka)|rzeką Wieprz]], a szosą prowadzącą do [[Oleśniki|Oleśnik]] w bezpośrednim sąsiedztwie remizy. Ma kształt prostokąta o powierzchni około 1450 m² o wymiarach około 40 na 36 m. Teren cmentarza otoczony jest metalowym płotem.

Obecnie na cmentarzu zachowały się dwa duże kopce o wymiarach około 12 na 7 m i wysokości około metra, pomiędzy którymi znajduje się pomnik z białego kamienia z czarną granitową tablicą, na której zachował się częściowo zniszczony napis: [[Plik:Trawniki3tabl.jpg|thumb|150px|Tablica]]

''DEN HIER RUHENDEN / IM WELTKRIEGE / GEFALLENEN HELDEN / GEWIDMET VON DER K.K. / INF. FIS. SICH. ABTL. Nº 12 / JUNI 1916''<ref>Spoczywającym tu bohaterom poległym w wojnie światowej ufundowany przez cesarsko-królewski 12 oddział ochrony zaplecza, czerwiec 1916 r</ref>

Na cmentarzu pochowanych jest prawdopodobnie około 140 żołnierzy, poległych i zmarłych w [[I wojna światowa|I wojnie światowej]] w 1914 oraz 1915 roku.

[[Plik:Trawniki1.jpg|thumb|150px|Krzyż z sierpnia 2005]]Na cmentarzu znajdują się pochówki [[Wojsko Polskie|żołnierzy polskich]], poległych w walkach z [[Armia Czerwona|bolszewikami]] w bitwie pod [[Cyców|Cycowem]] 16 sierpnia 1920 oraz pod Zamościem. Na jednym z grobów znajduje się tabliczka:

''"Polegli w bitwie z bolszewikami pod Cycowem bohaterscy obrońcy Ojczyzny wraz z dowódcą por. Kazimierzem Małyniczem. Wśród nas sprawują wieczną wartę. Cześć ich pamięci. W imieniu społecz."''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę| nazwisko = Dąbrowski| imię = Marcin| tytuł = Cmentarze wojenne z lat I wojny światowej w dawnym województwie Lubelskim | data = 2004| wydawca = Tow. Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego| miejsce = Lublin| isbn = 83-7306-208-4| strony =}}

{{Cmentarze z I wojny światowej - woj. lubelskie}}

{{SORTUJ:Trawniki}}
[[Kategoria:Trawniki (województwo lubelskie)|Cmentarz wojenny]]
[[Kategoria:Cmentarze z I wojny światowej w województwie lubelskim]]
[[Kategoria:Zabytki w powiecie świdnickim (województwo lubelskie)]]
[[Kategoria:Cmentarze w powiecie świdnickim (województwo lubelskie)]]
[[Kategoria:Zabytkowe cmentarze w województwie lubelskim]]

title: Cmentarz wojenny · Trawniki

Miejscowość: Trawniki

Typ cmentarza: wojenny

Stan cmentarza: nieczynny

Liczba pochówków: ponad 140


text:
# Muzyka komercyjna (album)
Muzyka komercyjna – siódmy album studyjny polskiego rapera i autora tekstów Pezeta. Wydawnictwo ukazało się 30 września 2022 nakładem własnej wytwórni Koka Beats. Album składa się z dziewiętnastu utworów, za których produkcję odpowiedzieli głównie Sem0r, Piotrek Lewandowski oraz Auer.
W notowaniu z 13 października 2022 Muzyka komercyjna była liderem listy OLiS. Równolegle z premierą albumu ruszył w trasę koncertową „Business Class Tour”. W jej trakcie odwiedził m.in. Poznań, Kraków i Warszawę. Pomimo umiarkowanych opinii recenzentów, którzy najbardziej krytykowali wartość tekstów oraz rymy, Muzyka komercyjna przekroczyła próg miliona słuchaczy w Spotify. Dla Pezeta to pierwszy tak duży sukces w streamingu.
W lutym 2024 nagrania uzyskały certyfikat dwukrotnie platynowej płyty.
Pezet o albumie powiedział: „Muzyka hip-hopowa stała się źródłem rozrywki, coraz lepiej sprzedawana i coraz bardziej sprzedajna. Mimo tego, że słowo «komercyjny» ma wydźwięk raczej pejoratywny, to przecież rap, który robimy stał się komercyjny...”. Autor w utworach odwołuje się do otaczającego go świata, konsumpcyjnego i pełnego pustych produktów. Całość z perspektywy starzejącego się rapera, który stara się zostać „w grze”. Na krążku gościnnie wystąpili Bedoes, Sokół, Gibbs i inni.

## Lista utworów
1. „Hollywood Smile” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:27
2. „Mewa” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:13
3. „Tyrmand i Hłasko” (gośc. Sokół, prod. Auer) – 4:05
4. „Zszedłem ze sceny” (prod. Piotrek Lewandowski, WARDZA20K, ZeIN) – 2:52
5. „Miłość na sprzedaż” (gośc. Gibbs, prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:20
6. „Jan Paweł” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 2:52
7. „Tatuaże i motocykle” (gośc. Bedoes, White 2115, prod. Auer) – 3:30
8. „Stare WWO” (prod. Sem0r) – 3:14
9. „Tonic Espresso” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:07
10. „Dom nad wodą” (prod. Auer) – 3:16
11. „Nikogo nie kocham” (gośc. Emas, prod. Auer) – 3:17
12. „Gangi w LA” (prod. Opiat) – 2:48
13. „Daddy Issues” (gośc. Kukon, Vae Vistic, prod. Sem0r) – 3:42
14. „Pierwszy człowiek na Księżycu” (prod. Auer) – 2:54
15. „Święty Bass” (gośc. Miły ATZ, prod. TVB) – 2:57
16. „Business Class” (gośc. Avi, Paluch, prod. Szamz, Bruno, Mixerone) – 3:52
17. „Tonący” (prod. Auer) – 4:36
18. „Time For Us” (gośc. Mary Komasa, prod. Hatti Vatti) – 4:07
19. „Jeden świat” (gośc. Natalia Szroeder, prod. Urbański) – 3:31

title: Muzyka komercyjna (album)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Muzyka komercyjna
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Pezet]]
 |wydany                    = 30 września [[2022 w muzyce|2022]]
 |nagrywany                 = 2022
 |gatunek                   = [[Hip-hop (muzyka)|hip-hop]], [[muzyka elektroniczna]]
 |długość                   = 61:22
 |wytwórnia                 = [[Koka Beats]]
 |producent                 = Auer, Piotrek Lewandowski, Sem0r, Hatti Vatti, Urbanski
 |oceny                     =
* [[Interia]] {{Ocena|10|5}}<ref>{{cytuj |url = https://muzyka.interia.pl/recenzje/news-pezet-muzyka-komercyjna-jan-pawel-nudzi-recenzja,nId,6345975 |tytuł = Pezet „Muzyka komercyjna”: Jan Paweł nudzi [RECENZJA] |autor = Marcin Flint |opublikowany = Interia |data = 2022-10-13 |data dostępu = 2023-02-02}}</ref>
* Popkulturowcy {{Ocena|10|4.5}}<ref name="popkulturowcy">{{cytuj |url = https://popkulturowcy.pl/2022/10/04/pezet-muzyka-komercyjna-recenzja/ |tytuł = Pezet – „Muzyka komercyjna” – recenzja |autor = Krystian Błazikowski |opublikowany = Popkulturowcy |data = 2022-10-04 |data dostępu = 2023-02-02}}</ref>
* [[Codzienna Gazeta Muzyczna|CGM]] {{Ocena|5|3}}<ref>{{cytuj |url = https://www.cgm.pl/recenzje/nastepna-solowke-poprosze-rzeczywiscie-solowo-kajetan-szewczyk-recenzuje-nowy-album-pezeta/ |tytuł = „Następną solówkę poproszę rzeczywiście solowo” – Kajetan Szewczyk recenzuje nowy album Pezeta |autor = Kajetan Szewczyk |opublikowany = CGM |data = 2022-10-02 |data dostępu = 2023-02-02}}</ref>
 |rok wydania               = 2022
 |poprzedni album           = [[Muzyka współczesna (album)|Muzyka współczesna]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2019
 |1. singel                 = Jan Paweł
 |data 1. singla            = 24 maja 2022
 |2. singel                 = Mewa
 |data 2. singla            = 23 czerwca 2022
 |3. singel                 = Gangi w LA
 |data 3. singla            = 10 sierpnia 2022
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Muzyka komercyjna''' – siódmy [[album studyjny]] polskiego rapera i autora tekstów [[Pezet]]a. Wydawnictwo ukazało się 30 września 2022 nakładem własnej wytwórni [[Koka Beats]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Pezet – „Muzyka komercyjna” |url = https://www.discogs.com/release/25152979-Pezet-Muzyka-Komercyjna |opublikowany = Discogs |data dostępu = 2023-02-16 |język = en}}</ref>. Album składa się z dziewiętnastu utworów, za których produkcję odpowiedzieli głównie Sem0r, Piotrek Lewandowski oraz Auer.

W notowaniu z 13 października 2022 ''Muzyka komercyjna'' była liderem listy [[OLiS]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Sprzedaż w okresie 30.09.2022 – 06.10.2022 |data = 2022-10-13 |data dostępu = 2023-02-02 |url = http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=1461&lang= |opublikowany = OLiS}}</ref>. Równolegle z premierą albumu ruszył w trasę koncertową „Business Class Tour”<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Patryk |tytuł = Pezet „Muzyka komercyjna” – są sukcesy nowej płyty rapera |data = 2022-10-11 |opublikowany = Rapnews.pl |data dostępu = 2023-02-02 |archiwum = https://web.archive.org/web/20230202110003/https://rapnews.pl/pezet-muzyka-komercyjna-sa-sukcesy-nowej-plyty-rapera/ |zarchiwizowano = 2023-02-02}}</ref>. W jej trakcie odwiedził m.in. [[Poznań]], [[Kraków]] i [[Warszawa|Warszawę]]. Pomimo umiarkowanych opinii recenzentów, którzy najbardziej krytykowali wartość tekstów oraz rymy, ''Muzyka komercyjna'' przekroczyła próg miliona słuchaczy w [[Spotify]]. Dla [[Pezet]]a to pierwszy tak duży sukces w streamingu<ref name=":0" />.

W lutym 2024 nagrania uzyskały certyfikat dwukrotnie [[certyfikat sprzedaży w przemyśle muzycznym|platynowej płyty]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Oficjalna Lista Wyróżnień – platynowe płyty |url = https://www.olis.pl/charts/oficjalna-lista-wyroznien/platynowe-plyty |opublikowany = OLiS |data dostępu = 2024-03-01}}</ref>.

Pezet o albumie powiedział: „Muzyka hip-hopowa stała się źródłem rozrywki, coraz lepiej sprzedawana i coraz bardziej sprzedajna. Mimo tego, że słowo «komercyjny» ma wydźwięk raczej pejoratywny, to przecież rap, który robimy stał się komercyjny...”<ref>{{Cytuj |tytuł = „Muzyka komercyjna” – Pezet |data dostępu = 2023-02-02 |opublikowany = Empik |url = https://www.empik.com/muzyka-komercyjna-pezet,p1311167392,muzyka-p}}</ref>. Autor w utworach odwołuje się do otaczającego go świata, konsumpcyjnego i pełnego pustych produktów. Całość z perspektywy starzejącego się rapera, który stara się zostać „w grze”. Na krążku gościnnie wystąpili [[Bedoes]], [[Sokół (raper)|Sokół]], [[Gibbs (producent muzyczny)|Gibbs]] i inni<ref name="popkulturowcy" /><ref>{{Cytuj |tytuł = „Muzyka komercyjna” (Deluxe) |data dostępu = 2023-02-02 |opublikowany = Spotify |url = https://open.spotify.com/album/0btfWeG02knwyMwwTjySgo}}</ref>.

== Lista utworów ==
# „Hollywood Smile” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:27
# „Mewa” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:13
# „Tyrmand i Hłasko” (gośc. [[Sokół (raper)|Sokół]], prod. Auer) – 4:05
# „Zszedłem ze sceny” (prod. Piotrek Lewandowski, WARDZA20K, ZeIN) – 2:52
# „Miłość na sprzedaż” (gośc. [[Gibbs (producent muzyczny)|Gibbs]], prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:20
# „Jan Paweł” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 2:52
# „Tatuaże i motocykle” (gośc. [[Bedoes]], [[White 2115]], prod. Auer) – 3:30
# „Stare WWO” (prod. Sem0r) – 3:14
# „Tonic Espresso” (prod. Auer, Piotrek Lewandowski) – 3:07
# „[[Dom nad wodą]]” (prod. Auer) – 3:16
# „Nikogo nie kocham” (gośc. Emas, prod. Auer) – 3:17
# „Gangi w LA” (prod. Opiat) – 2:48
# „Daddy Issues” (gośc. Kukon, Vae Vistic, prod. Sem0r) – 3:42
# „Pierwszy człowiek na Księżycu” (prod. Auer) – 2:54
# „Święty Bass” (gośc. Miły ATZ, prod. TVB) – 2:57
# „Business Class” (gośc. Avi, [[Paluch (raper)|Paluch]], prod. Szamz, Bruno, Mixerone) – 3:52
# „Tonący” (prod. Auer) – 4:36
# „Time For Us” (gośc. [[Mary Komasa]], prod. Hatti Vatti) – 4:07
# „Jeden świat” (gośc. [[Natalia Szroeder]], prod. Urbański) – 3:31

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy Pezeta]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2022]]
[[Kategoria:Albumy numer jeden w Polsce]]

title: Muzyka komercyjna

Wydany: 30 września 2022

Gatunek: hip-hop, muzyka elektroniczna

Wydawnictwo: Koka Beats

Muzyka współczesna · (2019): Muzyka komercyjna · (2022) · —


text:
# Bergvik
Bergvik – miejscowość (tätort) w Szwecji, w regionie administracyjnym (län) Gävleborg, w gminie Söderhamn.
Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 719 (31 grudnia 2015), 705 (31 grudnia 2018) i 688 (31 grudnia 2019).

title: Bergvik

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bergvik
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = SWE
 |1. jednostka administracyjna = [[Gävleborg]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Söderhamn|Söderhamn]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 1,65<ref name="scb" />
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 705<ref name="scb">{{Cytuj stronę |url = https://www.scb.se/contentassets/2ae651f3169142a7a5812c0aaa4a6070/mi0810_2019a01_tatorter2018_bef_arealer.xlsx |tytuł = Statistiska tätorter 2018; befolkning, landareal, befolkningstäthet |opublikowany = Statistikmyndigheten SCB |język = sv |data = 2020-03-20 |data dostępu = 2020-09-08 |archiwum = https://web.archive.org/web/20200324084732/https://www.scb.se/contentassets/2ae651f3169142a7a5812c0aaa4a6070/mi0810_2019a01_tatorter2018_bef_arealer.xlsx |zarchiwizowano = 2020-03-24 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 427<ref name="scb" />
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gävleborg
 |współrzędne                  = 61°16′N 16°51′E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bergvik''' – miejscowość ([[tätort]]) w [[Szwecja|Szwecji]], w regionie administracyjnym ([[Podział administracyjny Szwecji|''län'']]) [[Gävleborg]], w gminie [[Gmina Söderhamn|Söderhamn]].

Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 719 (31 grudnia 2015), 705 (31 grudnia 2018) i 688 (31 grudnia 2019)<ref name="scb" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Söderhamn}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Söderhamn]]

title: Bergvik

Państwo: Szwecja

Region: Gävleborg

Gmina: Söderhamn


text:
# Samba de Janeiro
„Samba de Janeiro” – debiutancki singel zespołu muzycznego Bellini, wydany w 1997 roku. Singel został wydany na albumie o tym samym tytule.

## Notowania na listach przebojów
| Kraj/Region       | Lista (1997)    | Najwyższa pozycja |
| ----------------- | --------------- | ----------------- |
| Niemcy            | Top 100 Singles | 2                 |
| Szwajcaria        | Singles Top 50  | 2                 |
| Francja           | Top 50 Singles  | 3                 |
| Austria           | Singles Top 40  | 3                 |
| Belgia (Walonia)  | Ultratop 40     | 4                 |
| Belgia (Flandria) | Ultratop 50     | 4                 |
| Finlandia         | Top 20 Singles  | 6                 |
| Wielka Brytania   | Singles Top 100 | 8                 |
| Holandia          | Single Top 100  | 10                |
| Norwegia          | Top 20 Singles  | 12                |
| Szwecja           | Top 60 Singles  | 23                |

title: Samba de Janeiro

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Samba de Janeiro
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Bellini (zespół muzyczny)|Bellini]]
 |album                     = [[Samba de Janeiro (album)|Samba de Janeiro]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = [[5 maja]] [[1997]]
 |nagrywany                 = [[1997]]
 |gatunek                   = [[Elektroniczna muzyka taneczna|EDM]], [[Latin house]], [[Muzyka brazylijska|Samba]]
 |długość                   = 2:49
 |wytwórnia                 = Orbit Records, Ritmo Latino, Scorpio Music, [[Virgin Records]], [[EMI Music Japan|Toshiba EMI]], Tiger Records
 |producent                 = [[Bellini (zespół muzyczny)|The Bellini Brothers]]<ref name="Discogs">{{Cytuj stronę | url = http://www.discogs.com/Bellini-Samba-De-Janeiro/release/123482 | tytuł = Bellini – Samba De Janeiro | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = discogs.com | język = en}}</ref>
 |format                    = [[Płyta kompaktowa|CD]], [[płyta gramofonowa]], [[digital download]]
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             = [[Airto Moreira]], Gottfried Engels, [[Ramon Zenker]]<ref name="Discogs" />
 |poprzedni singel          =
 |następny singel           = Carnaval
 |rok poprzedniego singla   =
 |rok 1. wydania            = 1997
 |rok następnego singla     = 1997
}}
'''„Samba de Janeiro”''' – debiutancki [[Singel (muzyka)|singel]] zespołu muzycznego [[Bellini (zespół muzyczny)|Bellini]], wydany w 1997 roku. Singel został wydany na albumie o [[Samba de Janeiro (album)|tym samym tytule]].

== Notowania na listach przebojów ==
{|class="wikitable sortable"
|-
!Kraj/Region
!Lista (1997)
!Najwyższa<br />pozycja
|-
|{{Państwo|DEU}}
|[[GfK Entertainment|Top 100 Singles]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.officialcharts.de/song.asp?artist=Bellini&title=Samba+de+Janeiro&country=de | tytuł = Single – Bellini, Samba de Janeiro | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = charts.de | język = de}}</ref>
|align="center"|2
|-
|{{Państwo|CHE}}
|[[Schweizer Hitparade|Singles Top 50]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://hitparade.ch/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = hitparade.ch | język = de en }}</ref>
|align="center"|2
|-
|{{Państwo|FRA}}
|[[Syndicat national de l'édition phonographique|Top 50 Singles]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://lescharts.com/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO (CHANSON)| data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = lescharts.com | język = fr}}</ref>
|align="center"|3
|-
|{{Państwo|AUT}}
|[[Ö3 Austria Top 40|Singles Top 40]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://austriancharts.at/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO (SONG) | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = austriancharts.at | język = de}}</ref>
|align="center"|3
|-
|{{Państwo|BEL}} ([[Region Waloński|Walonia]])
|[[Ultratop 50 Singles (Walonia)|Ultratop 40]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ultratop.be/fr/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = ultratop.be | język = fr nl en}}</ref>
|align="center"|4
|-
|{{Państwo|BEL}} ([[Region Flamandzki|Flandria]])
|[[Ultratop 50]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ultratop.be/nl/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = ultratop.be | język = nl fr en}}</ref>
|align="center"|4
|-
|{{Państwo|FIN}}
|[[Suomen virallinen lista|Top 20 Singles]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://finnishcharts.com/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO (SONG) | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = finnishcharts.com | język = en}}</ref>
|align="center"|6
|-
|{{Państwo|GBR}}
|[[UK Singles Chart|Singles Top 100]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.officialcharts.com/artist/_/bellini/ | tytuł = BELLINI | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = officialcharts.com | język = en}}</ref>
|align="center"|8
|-
|{{Państwo|NLD}}
|[[MegaCharts|Single Top 100]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://dutchcharts.nl/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO (NUMMER) | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = dutchcharts.nl | język = nl}}</ref>
|align="center"|10
|-
|{{Państwo|NOR}}
|[[VG-Lista|Top 20 Singles]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://norwegiancharts.com/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO (SONG) | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = norwegiancharts.com | język = en}}</ref>
|align="center"|12
|-
|{{Państwo|SWE}}
|[[Sverigetopplistan|Top 60 Singles]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://swedishcharts.com/showitem.asp?interpret=Bellini&titel=Samba+de+Janeiro&cat=s | tytuł = BELLINI - SAMBA DE JANEIRO (SONG) | data dostępu = 2013-07-20 | opublikowany = swedishcharts.com | język = sv en }}</ref>
|align="center"|23
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Single debiutanckie]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 1997]]

title: Samba de Janeiro

Gatunek: EDM, Latin house, Samba

Wydawnictwo: Orbit Records, Ritmo Latino, Scorpio Music, Virgin Records, Toshiba EMI, Tiger Records

Producent: The Bellini Brothers

Format: CD, płyta gramofonowa, digital download

Twórca tekstu: Airto Moreira, Gottfried Engels, Ramon Zenker

„Samba de Janeiro” · (1997) · „Carnaval” · (1997)