text:
# 2 Pułk Rozpoznawczy
2 Pułk Rozpoznawczy (kadrowy) – skadrowany oddział kawalerii pancernej Polskich Sił Zbrojnych.

## 1 Oddział Rozpoznawczy (1940-1943)
Powstał 5 lipca 1940 roku w obozie w Biggar jako jednostka rozpoznawcza 1 Brygady Strzelców. Na jego dowódcę wyznaczony został ppłk Ziemowit Grabowski.
Oddział składał się przede wszystkim z ewakuowanych z Francji żołnierzy 3 Oddziału Rozpoznawczego. Na początku 1942 roku stan oddziału wynosił 24 oficerów i 107 szeregowych.
Organizacja oddziału w 1942 roku
- dowództwo
- pluton dowodzenia
- pluton strzelców
- 1 pluton rozpoznawczy
- 2 pluton rozpoznawczy
- 3 pluton rozpoznawczy
- pluton moździerzy
- pluton artylerii

20 marca 1943 roku z 1 Samodzielnej Brygady Strzelców utworzono skadrowaną 1 Dywizję Grenadierów. Większość żołnierzy 1 OR została skierowana jako uzupełnienie do 1 DPanc gen. Maczka. Pozostali żołnierze mieli wejść w skład kolejnej dywizji pancernej.
Organizacja oddziału
- dowództwo
- szwadron gospodarczy
- dwa szwadrony motorowe
- szwadron CKM
- plutony: łączności i przeciwpancerny

Dysponowano transporterami Universal Carrier, motocyklami Norton oraz transporterami piechoty Fordson WOT2C 15 cwt.
W 1943 roku po przekazaniu żołnierzy do 1 DPanc organizacja oddziału była następująca:
- dowództwo
- pluton dowodzenia
- pluton przeciwpancerny
- pluton moździerzy
- trzy plutony rozpoznawcze

## 2 Pułk Rozpoznawczy (1943-1944)
Na podstawie rozkazu Naczelnego Wodza L.dz. 1210/Tjn.Org.43 z 21 września 1943 roku i rozkazu dziennego Nr 63 dowódcy 2 Dywizji Grenadierów Pancernych (Kadrowej) z 18 listopada 1943 roku dotychczasowy 1 Oddział Rozpoznawczy został przemianowany na 2 Pułk Rozpoznawczy (Kadrowy).
Nowo sformowany pułk miał być pancernym pułkiem rozpoznawczym. Na początku 1944 roku uzbrojono go w czołgi szybkie Covenanter, a potem zastąpiono je czołgami Crusader i Cromwell.
8 stycznia 1944 roku przemianowano pułk na 9 Pułk Ułanów Małopolskich. Pułk jako trzeci pancerny został przydzielony do 16 Brygady Pancernej. 5 marca 1944 roku z zalążków wydzielonych z pułku powstał 5 Pułk Pancerny i wszedł w skład 16 SBPanc. Ułani przekazali cały sprzęt pancerny do 5 ppanc.
W styczniu 1945 roku 9 Pułk Ułanów Małopolskich został przeniesiony do nowo formowanej 4 Dywizji Piechoty jako jej pułk rozpoznawczy. Otrzymał samochody pancerne Humber Mk. III, rozpoznawcze LCR Humber oraz nowoczesne samochody pancerne Staghound. Dysponował także transporterami Universal Carrier oraz Loyd Carrier z przeciwpancernymi 6-funtowymi armatami.

## Dowódcy
- rtm. Hugo Kornberger (cz.p.o. od 20 VI 1940)
- ppłk dypl. kaw. Ziemowit Grabowski (od 1 VII 1940)
- ppłk Eugeniusz Święcicki (od 9 IX 1940)
- mjr dypl. kaw. Kazimierz Buterlewicz (18 X 1941 - 31 VII 1942[4])
- mjr kaw. Emil Słatyński (od 1 VIII 1942[5] i od 29 X 1943[6])
- ppłk Stefan Tomaszewski (VI 1946 – VII 1947)

title: 2 Pułk Rozpoznawczy

wikitext:
{{inne znaczenia|oddziału z okresu II wojny światowej|[[2 Hrubieszowski Pułk Rozpoznawczy]]}}
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 2 Pułk Rozpoznawczy (Kadrowy)
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = granat.png
 |opis grafiki         = odznaka rozpoznawcza 2 Dywizji Grenadierów Pancernych
 |państwo              = {{państwo|POL|2RP|nazwa=Polska}}
 |sformowanie          = [[18 listopada]] [[1943]]
 |rozformowanie        = [[1944]]
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              = 1 Oddział Rozpoznawczy
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = ppłk [[Ziemowit Grabowski]]
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska lądowe|wojsko]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = kawaleria
 |podległość           = [[2 Dywizja Grenadierów Pancernych]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[Plik:IWM-KID-778-Covenanter.jpg|240 px|right|thumb|[[Mk V Covenanter|Covenanter]] – czołg pułku]]
[[Plik:Universal Carrier A189892-v6.jpg|240 px|right|thumb|[[Universal Carrier]] – podstawowe wyposażenie oddziału]]
'''2 Pułk Rozpoznawczy (kadrowy)''' – skadrowany [[Oddział wojskowy|oddział]] kawalerii pancernej [[Polskie Siły Zbrojne|Polskich Sił Zbrojnych]].

== 1 Oddział Rozpoznawczy (1940-1943) ==
Powstał 5 lipca 1940 roku w obozie w Biggar<ref>Potem zmieniał jeszcze kilkakrotnie swoje miejsce postoju</ref> jako jednostka rozpoznawcza [[1 Samodzielna Brygada Strzelców|1 Brygady Strzelców]]. Na jego dowódcę wyznaczony został ppłk [[Ziemowit Grabowski]].
Oddział składał się przede wszystkim z ewakuowanych z Francji żołnierzy [[3 Oddział Rozpoznawczy|3 Oddziału Rozpoznawczego]]. Na początku 1942 roku stan oddziału wynosił 24 oficerów i 107 szeregowych.

;Organizacja oddziału w 1942 roku
* dowództwo
* pluton dowodzenia
* pluton strzelców
* 1 pluton rozpoznawczy
* 2 pluton rozpoznawczy
* 3 pluton rozpoznawczy
* pluton moździerzy
* pluton artylerii

20 marca 1943 roku z 1 Samodzielnej Brygady Strzelców utworzono skadrowaną 1 Dywizję Grenadierów. Większość żołnierzy 1 OR została skierowana jako uzupełnienie do 1 DPanc gen. Maczka. Pozostali żołnierze mieli wejść w skład kolejnej dywizji pancernej.

;Organizacja oddziału
* dowództwo
* szwadron gospodarczy
* dwa szwadrony motorowe
* szwadron CKM
* plutony: łączności i przeciwpancerny
Dysponowano transporterami Universal Carrier, motocyklami Norton oraz transporterami piechoty Fordson WOT2C 15 cwt.

W 1943 roku po przekazaniu żołnierzy do 1 DPanc organizacja oddziału była następująca:
* dowództwo
* pluton dowodzenia
* pluton przeciwpancerny
* pluton moździerzy
* trzy plutony rozpoznawcze

== 2 Pułk Rozpoznawczy (1943-1944) ==
Na podstawie rozkazu Naczelnego Wodza L.dz. 1210/Tjn.Org.43 z 21 września 1943 roku i rozkazu dziennego Nr 63 dowódcy [[2 Dywizja Grenadierów Pancernych|2 Dywizji Grenadierów Pancernych (Kadrowej)]] z 18 listopada 1943 roku dotychczasowy 1 Oddział Rozpoznawczy został przemianowany na 2 Pułk Rozpoznawczy (Kadrowy){{odn|Rozkazy dzienne|1943|s=226}}.

Nowo sformowany pułk miał być pancernym pułkiem rozpoznawczym. Na początku 1944 roku uzbrojono go w czołgi szybkie [[Mk V Covenanter|Covenanter]], a potem zastąpiono je czołgami [[Mk VI Crusader|Crusader]] i Cromwell.

8 stycznia 1944 roku przemianowano pułk na [[9 Pułk Ułanów Małopolskich]]. Pułk jako trzeci pancerny został przydzielony do [[16 Brygada Pancerna (PSZ)|16 Brygady Pancernej]]<ref>Zbigniew Lalak: ''Kawaleria pancerna w PSZ'' s.85</ref>. 5 marca 1944 roku z zalążków wydzielonych z pułku powstał [[5 Pułk Pancerny]] i wszedł w skład 16 SBPanc. Ułani przekazali cały sprzęt pancerny do 5 ppanc.

W styczniu 1945 roku 9 Pułk Ułanów Małopolskich został przeniesiony do nowo formowanej [[4 Dywizja Piechoty (PSZ)|4 Dywizji Piechoty]] jako jej pułk rozpoznawczy. Otrzymał samochody pancerne Humber Mk. III, rozpoznawcze LCR Humber oraz nowoczesne samochody pancerne Staghound. Dysponował także transporterami Universal Carrier oraz Loyd Carrier z przeciwpancernymi 6-funtowymi armatami.

== Dowódcy ==
* rtm. Hugo Kornberger (cz.p.o. od 20 VI 1940)
* ppłk dypl. kaw. [[Ziemowit Grabowski]] (od 1 VII 1940)
* ppłk Eugeniusz Święcicki (od 9 IX 1940)
* mjr dypl. kaw. [[Kazimierz Buterlewicz]] (18 X 1941 - 31 VII 1942{{odn|Rozkazy dzienne|1942|s=201, 219-221}})
* mjr kaw. Emil Słatyński (od 1 VIII 1942{{odn|Rozkazy dzienne|1942|s=220}} i od 29 X 1943{{odn|Rozkazy dzienne|1943|s=218}})
* ppłk Stefan Tomaszewski (VI 1946 – VII 1947)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://polishinstitute.com/r/24.pdf|tytuł=Rozkazy dzienne 1 Oddziału Rozpoznawczego, sygn. R.24|rok=1942|opublikowany=[[Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie]]|odn={{odn/id|Rozkazy dzienne|1942}}|data dostępu=2017-01-24|archiwum=https://web.archive.org/web/20170202032641/http://polishinstitute.com/r/24.pdf|zarchiwizowano=2017-02-02}}
* {{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20190119120858/http://polishinstitute.com/r/27.pdf|tytuł=Rozkazy dzienne 1 Samodzielnej Brygady Strzelców i 1 Dywizji Grenadierów, sygn. R.27|rok=1943|opublikowany=[[Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie]]|data dostępu= 2017-01-14|odn={{odn/id|Rozkazy dzienne|1943}}}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Wawer | imię=Zbigniew  | inni= | tytuł= Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940-1945 | data=1992 | wydawca=Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk : Bellona | miejsce=Warszawa | isbn=83-11-08218-9 | strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Lalak | imię=Zbigniew | autor link=| inni= | tytuł= Kawaleria pancerna w PSZ 1900-1945 | data=2004 | wydawca=Pegaz-Bis : O.K. Media | miejsce=Warsaw | isbn=83-60619-00-X | strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Królikowski | imię=Bohdan  | inni= | tytuł= Kres ułańskiej epopei : szkice do dziejów kawalerii rozpoznawczej i pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie 1939-1947 | data=2007 | wydawca=Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II | miejsce=Lublin | isbn=83-7306-332-3 | strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Lalak | imię=Zbigniew | autor link=| inni= | tytuł= Broń pancerna w PSZ 1939-1945 | data=2004 | wydawca=Pegaz-Bis : O.K. Media | miejsce=Warsaw | isbn=83-922002-0-9 | strony=}}

{{Jednostki rozpoznawcze PSZ}}
{{PSZ na Zachodzie}}

[[Kategoria:Polskie Siły Zbrojne w Wielkiej Brytanii]]
[[Kategoria:Jednostki rozpoznawcze Polskich Sił Zbrojnych]]
[[Kategoria:Pancerne pułki rozpoznawcze Polskich Sił Zbrojnych]]

title: 2 Pułk Rozpoznawczy (Kadrowy)

Sformowanie: 18 listopada 1943

Rodowód: 1 Oddział Rozpoznawczy

Pierwszy: ppłk Ziemowit Grabowski

Rodzaj sił zbrojnych: wojsko

Rodzaj wojsk: kawaleria

Podległość: 2 Dywizja Grenadierów Pancernych


text:
# Karabin CETME FR-8
Karabin CETME Modelo FR-8 Cetmeton – powojenna hiszpańska modyfikacja karabinu Mauser. Karabin został przystosowany do nowej natowskiej amunicji karabinowej. FR-8 znajdował się na wyposażeniu armii hiszpańskiej. Cechą charakterystyczną było umieszczenie pod lufą rurowego pojemnika na wycior i oliwiarkę.

wikiname: plwiki

title: Karabin CETME FR-8

in_language: pl

wikitext:
{{Broń palna infobox
 |nazwa                        = Karabin CETEME FR-8
 |grafika                      = FR8-01.jpg
 |opis grafiki                 = CETEME FR-8
 |alt grafiki                  =
 |państwo                      = {{państwo|ESP|1945}}
 |projektant                   =
 |producent                    = [[CETME]]
 |rodzaj                       = [[karabin powtarzalny]]
 |zasada działania             =
 |obsługa                      =
 |prototypy                    =
 |produkcja seryjna            =
 |wyprodukowano                =
 |kaliber                      = 7,62 mm
 |liczba luf                   =
 |nabój                        = [[Nabój 7,62 × 51 mm NATO|7,62 × 51 mm NATO]]
 |zasilanie                    =
 |magazynek                    = integralny 5 nab.
 |taśma nabojowa               =
 |długość                      = 981 mm
 |wysokość                     =
 |szerokość                    =
 |długość lufy                 = 450 mm
 |długość linii celowniczej    =
 |masa broni                   = 3,6 kg
 |masa karabinu właściwego     =
 |masa podstawy                =
 |masa lufy                    =
 |masa wyposażenia             =
 |Vo                           =
 |Eo                           =
 |masa pocisku                 =
 |szybkostrzelność teoretyczna =
 |szybkostrzelność praktyczna  =
 |zasięg maksymalny            =
 |zasięg skuteczny             =
 |przebijalność pancerza       =
 |siła spustu                  =
 |platformy strzeleckie        =
 |użytkownicy                  =
 |odmiany broni                =
 |commons                      = Mauser K98 - Spanisch FR 8
}}
'''Karabin CETME Modelo FR-8 Cetmeton''' – [[II wojna światowa|powojenna]] hiszpańska modyfikacja karabinu [[Mauser-Werke Oberndorf Waffensysteme GmbH|Mauser]]. Karabin został przystosowany do nowej natowskiej amunicji karabinowej. FR-8 znajdował się na wyposażeniu armii hiszpańskiej. Cechą charakterystyczną było umieszczenie pod lufą rurowego pojemnika na wycior i oliwiarkę.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor =A.E. Hartink | tytuł =Encyklopedia Automatycznej Broni Wojskowej | wydawca =Bellona | miejsce =Warszawa | rok =2005 | strony =120 | isbn =978-83-11-11078-6}}

[[Kategoria:Karabiny powtarzalne]]
[[Kategoria:Hiszpańskie karabiny]]

title: Karabin CETEME FR-8

Państwo: Hiszpania

Producent: CETME

Rodzaj: karabin powtarzalny

Nabój: 7,62 × 51 mm NATO

Magazynek: integralny 5 nab.


text:
# Bratumiła
Bratumiła, Bratomiła, Bratmiła – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Bratu- ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i -miła ("miła"). Znaczenie imienia: "miła swoim bliskim". W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku (1265 rok).
Męskie formy: Bratumił, Bratomił, Bratmił, (zniem.) Bretomił, Bretmił.
Bratumiła imieniny obchodzi 3 czerwca i 4 grudnia.

title: Bratumiła

wikitext:
'''Bratumiła''', '''Bratomiła''', '''Bratmiła''' – staropolskie [[imię]] żeńskie, złożone z członów ''Bratu-'' ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i ''-miła'' ("miła"). Znaczenie imienia: "miła swoim bliskim". W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku (1265 rok).

Męskie formy: [[Bratumił]], [[Bratumił|Bratomił]], [[Bratumił|Bratmił]], (zniem.) [[Bratumił|Bretomił]], [[Bratumił|Bretmił]].

'''Bratumiła''' [[imieniny]] obchodzi [[3 czerwca]] i [[4 grudnia]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko =Bubak | imię =Józef | tytuł =Księga naszych imion | wydawca =Ossolineum | miejsce =Wrocław, Warszawa, Kraków | rok =1993 | isbn =83-04-03860-9}}

{{Imiona}}

[[Kategoria:Żeńskie imiona słowiańskie]]


text:
# Parafia św. Józefa (Dominika)
Parafia świętego Józefa (ang. Saint Joseph Parish) – jedna z 10 parafii we Wspólnocie Dominiki, znajdująca się w centralno-zachodniej części kraju. Stolicą parafii jest Saint Joseph.
Graniczy z parafiami: św. Piotra od północy, św. Andrzeja od północnego wschodu, św. Dawida od wschodu oraz św. Pawła od południa.

## Miejscowości
- Morne Raquette
- Saint Joseph
- Salisbury

title: Parafia św. Józefa (Dominika)

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2015-04}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = świętego Józefa
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Parafia
 |zdjęcie                         = Saint Joseph Parish Church, Dominica.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DMA
 |siedziba                        = [[Saint Joseph (Dominika)|Saint Joseph]]
 |ISO 3166-2                      = DM-06
 |powierzchnia                    = 120,1 km²
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 5765
 |gęstość zaludnienia             = 48 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Dominica-Saint Joseph.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Saint Joseph Parish, Dominica
 |www                             =
}}
'''Parafia świętego Józefa''' ([[język angielski|ang.]] ''Saint Joseph Parish'') – jedna z 10 [[parafia|parafii]] we [[Dominika|Wspólnocie Dominiki]], znajdująca się w centralno-zachodniej części kraju. Stolicą parafii jest [[Saint Joseph (Dominika)|Saint Joseph]].

Graniczy z parafiami: [[parafia św. Piotra na Dominice|św. Piotra]] od północy, [[parafia św. Andrzeja na Dominice|św. Andrzeja]] od północnego wschodu, [[parafia św. Dawida na Dominice|św. Dawida]] od wschodu oraz [[parafia św. Pawła na Dominice|św. Pawła]] od południa.

==Miejscowości==
*[[Morne Raquette]]
*[[Saint Joseph (Dominika)|Saint Joseph]]
*[[Salisbury (Dominika)|Salisbury]]

{{Dominika}}

[[Kategoria:Podział administracyjny Dominiki]]

title: świętego Józefa

Państwo: Dominika

Siedziba: Saint Joseph

• gęstość: 48 os./km²


text:
# György Spiró
György Spiró (wym. IPA: ɟørɟ ʃpiro, ur. 4 kwietnia 1946 w Budapeszcie) – węgierski prozaik, dramatopisarz, eseista, tłumacz.

## Życiorys
Spiró jest synem inżyniera z Miszkolca. Ukończył literaturę węgierską i słowiańską na Uniwersytecie Budapeszteńskim. Jest eseistą, tłumaczem, dyrektorem teatrów i wykładowcą uniwersyteckim.

## Pisarz i dramaturg
Jest również autorem powieści Kerengő (Krużganek, 1974), A jövevény (Przybysz, 1990), bestsellerowej powieści Fogság (Niewola, 2005) oraz licznych dramatów, w tym Szalbierza (1987), Dogrywki (1998) i Stłuczki (2004), zbiorów esejów i opowiadań.
Spiró we wcześniejszych dziełach poruszał niekiedy tematykę żydowską. W swojej najobszerniejszej, ponad 900-stronicowej, powieści Fogság (Niewola 2005), opowiada o doświadczeniach dorastającego w Rzymie dynastii julijsko-klaudyjskiej żydowskiego chłopca Uri, tułacza wracającego do swoich korzeni. Powieść ta przez wielu krytyków na Węgrzech i za granicą uznana została za arcydzieło.

## Tematyka polska w twórczości artysty
Jest znawcą polskiej kultury i admiratorem Wyspiańskiego, ma w dorobku przekłady wszystkich jego dramatów, a także niektórych dramatów Gombrowicza. Dramaturgia Spiró jednoznacznie była inspirowana przez ideę „teatru ogromnego” Wyspiańskiego.
W 1969 r. pisarz zaczął uczyć się polskiego. Do Polski przyjeżdżał od początku lat 70., a kontakty z ówczesnym środowiskiem literackim i teatralnym rozbudziły zainteresowanie polskim dramatem. Przypadkiem natknął się na wydane w 1956 r. przez Ossolineum Recenzje Teatralne Towarzystwa Iksów 1815–1819. W ten sposób w roku 1974 autor wierszy, kilku dramatów oraz jednej powieści znalazł temat, o którym będzie później mówił jako o wielkiej przygodzie swojego życia. Pięć lat poświęcił Spiró na badania realiów Warszawy z przełomu XVIII i XIX w., ówczesnej prasy, historii Teatru Narodowego i występujących w nim aktorów oraz na opracowanie tekstu.
W 1981 roku wydał osnutą wokół postaci Wojciecha Bogusławskiego powieść Az Ikszek (1981) (Iksowie), z powodu której w Polsce został oskarżony o szarganie narodowych świętości. Była to książka o Bogusławskim w czasach po utracie niepodległości przez Polskę (postać aktora była pretekstem do przedstawienia beznadziejnych zmagań artystów walczących z cenzurą i represjami podobnie, jak walczyli pisarze w czasach dyktatury). Rzeczową analizę powieści przedstawił w „Pamiętniku Teatralnym” profesor Andrzej Sieroszewski, w „Literaturze na Świecie” Elżbieta Cygielska zaprezentowała fragmenty wybranych recenzji węgierskich.
Jerzy Robert Nowak, w latach 80. XX w. członek prokomunistycznego Stronnictwa Demokratycznego, wystąpił z ostrą krytyką książki Iksowie. Oskarżył pisarza o antypolonizm i przedstawianie obrazu Polaków w bardzo niekorzystnym świetle. Książkę Spiró skrytykowali również Aleksander Gieysztor oraz István Csapláros, wieloletni kierownik katedry hungarystyki Uniwersytetu Warszawskiego. Nowak, po 1989 r. i swoim wystąpieniu z SD twierdził, książka ta została napisana na polecenie władz Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej i miała na celu przeciwdziałanie ewentualnym wpływom zrywu „Solidarności” na społeczeństwo węgierskie.
Z krytyką Nowaka polemizowała Weronika Kasprzak. Jej zdaniem publikowane w „Zdaniu” teksty Nowaka sprawiają dziś wrażenie komiczne, gdyż autor skrupulatnie obliczył, na ilu stronach powieści padają pod adresem Staszica czy Niemcewicza słowa takie jak „głupiec” czy „idiota”. Kasprzak, a także Małgorzata Szpakowska w miesięczniku „Dialog” zarzuciły ponadto Nowakowi wyrywanie z kontekstu pojedynczych zdań.
W ocenie polskiego tłumacza Spiró, Mieczysława Dobrowolnego, wskutek interwencji Nowaka w wydziale kultury KC PZPR zablokowano wydanie powieści, zakazano pisarzowi wstępu do polskich bibliotek naukowych i odebrano mu możliwość przyjazdu do Polski w celu prowadzenia dalszych badań literackich, a także cofnięto obietnicę stypendium na badania archiwalne (pisarz pracował wówczas nad powieścią o Towiańskim). Niemniej, na Węgrzech książka zyskała drugie wydanie, zaś sam Spiró w przekonaniu Nowaka, wyrażanym przez niego jednakże dopiero po upadku systemu komunistycznego w Polsce i na Węgrzech, był mocno popierany przez węgierskie władze komunistyczne.
W oparciu o tę powieść w 1983 r. napisał następnie dramat pt. Az imposztor (Szalbierz 1987). Dramat ten stanowi przełom w twórczości Györgya Spiró – autor dzięki niemu zaistniał w teatrze węgierskim. Prapremiera tej sztuki w Teatrze im. Katony w 1983 roku w reżyserii Gábora Zsámbékiego stała się w Budapeszcie wydarzeniem teatralnym, zwłaszcza dzięki roli legendy sceny węgierskiej, aktora i reżysera Tamása Majora (którego cechami autor obdarzył postać Mistrza). Autor w formie tradycyjnej ujął jak najbardziej aktualne myśli na temat historii, władzy, teatru, a sztuka mówi o losach środkowo-wschodniej Europy przez historię polską. Wskutek skandalu z powieścią Iksowie nie doszedł do skutku także późniejszy przyjazd pisarza do Polski na prapremierę tegoż dramatu, wystawianego w 1987 r. przez warszawski teatr Ateneum. Po polskiej prapremierze sztuki autor wystosował specjalny list „Do polskiego widza”, w którym tłumaczy swoje intencje: „Polskiemu widzowi nie muszę zapewne wyjaśniać, że jej treść nie odpowiada rzeczywistym wydarzeniom z przeszłości (...) Natomiast Bogusławski mógł być takim autorem, jakim go ukazałem, a w każdym razie taki obraz tego człowieka mam przed oczyma po lekturze materiałów źródłowych i publikacji znakomitych historyków teatru”.
W 2009 wydano w Polsce powieść Mesjasze (Messiások 2007), opowiadającą historię Andrzeja Towiańskiego i jego sekty. W Mesjaszach Spiró „demitologizuje polskie legendy i odbrązowia część naszej historii, przywracając ją życiu”. W 2010 autor za tę powieść otrzymał Nagrodę „Angelus”.

## Twórczość

### Powieści
- Az Ikszek (Iksowie, 1981; wyd. pol. 2013[16]), wyd. Szépirodalmi Könyvkiadó
- Kerengő (Krużganek, 1974), wyd. Szépirodalmi Könyvkiadó
- A jövevény (Przybysz, 1990), wyd. Árkádia Könyvkiadó-Szépirodalmi Könyvkiadó
- Fogság (Niewola, 2004, wyd. Magvető Könyvkiadó; wyd. pol. 2015)
- Messiások (Mesjasze, 2007; wyd. pol. 2009)
- Tavaszi tárlat (Salon Wiosenny, 2010; wyd. pol. 2016)

### Dramaty
- Szalbierz (1983)
- Dogrywka (1998)
- Stłuczka (2004)

## Nagrody i wyróżnienia
- 1982 – Nagroda literacka Attili Józsefa
- 1990 – Nagroda literacka Erzsébet
- 1998 – Laur Republiki Węgierskiej
- 2004 – Pro Urbe Budapest
- 2004 – Nagroda dramaturgów „Elsötétítés”
- 2006 – Nagroda Kossutha za wszechstronność literacką
- 2006 – Nagroda sztuki AEGON za powieść Fogság (Niewola)
- 2006 – Nagroda literacka ZAiKS-u dla tłumaczy[17]
- 2009 – Międzynarodowa Nagroda Wyszehradzka, przyznawana przez ministrów kultury państw Grupy Wyszehradzkiej[18].
- 2010 – Literacka Nagroda Europy Środkowej „Angelus” za 2009 rok za powieść Mesjasze[19].
- 2013 – Perła Honorowa Polskiej Gospodarki w kategorii krzewienie polskich tradycji i wartości patriotycznych[20]

title: György Spiró

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko      = György Spiró
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko org =
 |pseudonim            =
 |grafika              = Spiró György (Stekovics Gáspár) (cropped).PNG
 |opis grafiki         = Zdjęcie z 2005
 |pełne imię i nazwisko =
 |alt grafiki          =
 |data urodzenia       = 4 kwietnia 1946
 |miejsce urodzenia    = [[Budapeszt]]
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |narodowość           = węgierska
 |język                = węgierski
 |Alma Mater           = [[Uniwersytet im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie]]
 |dziedzina sztuki     = pisarz, eseista, tłumacz
 |epoka                =
 |muzeum artysty       =
 |ważne dzieła         =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          =
 |nagrody              =
 |commons              = Category:György Spiró
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''György Spiró''' ([[wymowa|wym.]] [[Międzynarodowy alfabet fonetyczny|IPA]]: {{IPA|ɟ}}{{IPA|ø}}{{IPA|r}}{{IPA|ɟ}} {{IPA|ʃ}}{{IPA|p}}{{IPA|i}}{{IPA|r}}{{IPA|o}}, ur. [[4 kwietnia]] [[1946]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]]) – [[Węgry|węgierski]] prozaik, dramatopisarz, eseista, tłumacz.

== Życiorys ==
Spiró jest synem inżyniera z [[Miszkolc]]a. Ukończył literaturę węgierską i słowiańską na [[Uniwersytet im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie|Uniwersytecie Budapeszteńskim]]. Jest [[Esej|eseistą]], [[tłumacz]]em, dyrektorem teatrów i [[Nauczyciel akademicki|wykładowcą]] uniwersyteckim.

== Pisarz i dramaturg ==
Jest również autorem powieści ''Kerengő'' (Krużganek, 1974), ''A jövevény'' (Przybysz, 1990), bestsellerowej powieści ''Fogság'' (Niewola, 2005) oraz licznych dramatów, w tym ''Szalbierza'' (1987), ''Dogrywki'' (1998) i ''Stłuczki'' (2004), zbiorów esejów i opowiadań.

Spiró we wcześniejszych dziełach poruszał niekiedy tematykę żydowską. W swojej najobszerniejszej, ponad 900-stronicowej, powieści ''Fogság'' (''Niewola'' 2005), opowiada o doświadczeniach dorastającego w Rzymie [[Dynastia julijsko-klaudyjska|dynastii julijsko-klaudyjskiej]] żydowskiego chłopca Uri, tułacza wracającego do swoich korzeni. Powieść ta przez wielu krytyków na Węgrzech i za granicą uznana została za [[arcydzieło]].

== Tematyka polska w twórczości artysty ==
Jest znawcą polskiej kultury i admiratorem [[Stanisław Wyspiański|Wyspiańskiego]], ma w dorobku [[Tłumaczenie (przekład)|przekłady]] wszystkich jego dramatów, a także niektórych dramatów [[Witold Gombrowicz|Gombrowicza]]. Dramaturgia Spiró jednoznacznie była inspirowana przez ideę „teatru ogromnego” Wyspiańskiego{{r|gizińska19}}.

W 1969 r. pisarz zaczął uczyć się polskiego. Do Polski przyjeżdżał od początku lat 70., a kontakty z ówczesnym środowiskiem literackim i teatralnym rozbudziły zainteresowanie polskim dramatem. Przypadkiem natknął się na wydane w 1956 r. przez [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]] ''Recenzje Teatralne [[Towarzystwo Iksów|Towarzystwa Iksów]] 1815–1819''{{r|lipiński}}. W ten sposób w roku 1974 autor wierszy, kilku dramatów oraz jednej powieści znalazł temat, o którym będzie później mówił jako o wielkiej przygodzie swojego życia. Pięć lat poświęcił Spiró na badania realiów [[Warszawa|Warszawy]] z przełomu [[XVIII wiek|XVIII]] i [[XIX wiek|XIX]] w., ówczesnej [[Prasa (media)|prasy]], historii [[Teatr Narodowy w Warszawie|Teatru Narodowego]] i występujących w nim aktorów oraz na opracowanie tekstu{{r|kas}}.

W 1981 roku wydał osnutą wokół postaci [[Wojciech Bogusławski|Wojciecha Bogusławskiego]] powieść ''Az Ikszek'' (1981) (''Iksowie''), z powodu której w Polsce został oskarżony o szarganie narodowych świętości. Była to książka o Bogusławskim w czasach po utracie niepodległości przez Polskę (postać aktora była pretekstem do przedstawienia beznadziejnych zmagań artystów walczących z [[cenzura|cenzurą]] i represjami podobnie, jak walczyli pisarze w czasach [[dyktatura|dyktatury]]). Rzeczową analizę powieści przedstawił w „Pamiętniku Teatralnym” profesor [[Andrzej Sieroszewski]]{{r|sieroszewski}}, w „[[Literatura na Świecie|Literaturze na Świecie]]” Elżbieta Cygielska zaprezentowała fragmenty wybranych recenzji węgierskich{{r|cygielska}}.

[[Jerzy Robert Nowak]], w latach 80. XX w. członek prokomunistycznego Stronnictwa Demokratycznego, wystąpił z ostrą krytyką książki ''Iksowie''. Oskarżył pisarza o [[antypolonizm]] i przedstawianie obrazu Polaków w bardzo niekorzystnym świetle{{r|kas|pamf|krzyk10}}. Książkę Spiró skrytykowali również [[Aleksander Gieysztor]] oraz [[István Csapláros]], wieloletni kierownik katedry [[hungarystyka|hungarystyki]] [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]{{r|Nps39}}. Nowak, po 1989 r. i swoim wystąpieniu z SD twierdził, książka ta została napisana na polecenie władz Węgierskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej i miała na celu przeciwdziałanie ewentualnym wpływom zrywu [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|„Solidarności”]] na społeczeństwo węgierskie{{r|Nps38}}.

Z krytyką Nowaka polemizowała Weronika Kasprzak{{r|kas}}. Jej zdaniem publikowane w „Zdaniu” teksty Nowaka sprawiają dziś wrażenie komiczne, gdyż autor skrupulatnie obliczył, na ilu stronach powieści padają pod adresem Staszica czy Niemcewicza słowa takie jak „głupiec” czy „idiota”. Kasprzak, a także Małgorzata Szpakowska w miesięczniku „Dialog” zarzuciły ponadto Nowakowi wyrywanie z kontekstu pojedynczych zdań{{r|kas|szpakowska}}.

W ocenie polskiego tłumacza Spiró, Mieczysława Dobrowolnego, wskutek interwencji Nowaka w wydziale kultury KC [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]] zablokowano wydanie powieści{{r|łazarewicz}}, zakazano pisarzowi wstępu do polskich bibliotek naukowych i odebrano mu możliwość przyjazdu do Polski w celu prowadzenia dalszych badań literackich, a także cofnięto obietnicę stypendium na badania archiwalne (pisarz pracował wówczas nad powieścią o Towiańskim){{r|kas}}. Niemniej, na Węgrzech książka zyskała drugie wydanie, zaś sam Spiró w przekonaniu Nowaka, wyrażanym przez niego jednakże dopiero po upadku systemu komunistycznego w Polsce i na Węgrzech, był mocno popierany przez węgierskie władze komunistyczne{{r|Nps39}}.

W oparciu o tę powieść w 1983 r. napisał następnie [[dramat]] pt. ''Az imposztor'' (''Szalbierz'' 1987). Dramat ten stanowi przełom w twórczości Györgya Spiró – autor dzięki niemu zaistniał w teatrze węgierskim. Prapremiera tej sztuki w Teatrze im. Katony w 1983 roku w reżyserii Gábora Zsámbékiego stała się w Budapeszcie wydarzeniem teatralnym, zwłaszcza dzięki roli legendy sceny węgierskiej, aktora i reżysera Tamása Majora (którego cechami autor obdarzył postać ''Mistrza''). Autor w formie tradycyjnej ujął jak najbardziej aktualne myśli na temat historii, władzy, teatru, a sztuka mówi o losach środkowo-wschodniej Europy przez historię polską{{r|gizińska20}}. Wskutek skandalu z powieścią ''Iksowie'' nie doszedł do skutku także późniejszy przyjazd pisarza do Polski na [[prapremiera|prapremierę]] tegoż dramatu, wystawianego w 1987 r. przez warszawski [[Teatr Ateneum w Warszawie|teatr Ateneum]]. Po polskiej prapremierze sztuki autor wystosował specjalny list „Do polskiego widza”, w którym tłumaczy swoje intencje: „Polskiemu widzowi nie muszę zapewne wyjaśniać, że jej treść nie odpowiada rzeczywistym wydarzeniom z przeszłości (...) Natomiast Bogusławski mógł być takim autorem, jakim go ukazałem, a w każdym razie taki obraz tego człowieka mam przed oczyma po lekturze materiałów źródłowych i publikacji znakomitych historyków teatru”{{r|szalb}}.

W [[2009]] wydano w Polsce powieść ''Mesjasze'' (''Messiások'' 2007), opowiadającą historię [[Andrzej Towiański|Andrzeja Towiańskiego]] i jego sekty. W ''Mesjaszach'' Spiró „demitologizuje polskie legendy i odbrązowia część naszej historii, przywracając ją życiu”{{r|wab}}. W 2010 autor za tę powieść otrzymał [[Nagroda Literacka Europy Środkowej „Angelus”|Nagrodę „Angelus”]]{{r|radio}}.

== Twórczość ==
=== Powieści ===
* ''Az Ikszek'' (''Iksowie'', 1981; wyd. pol. 2013<ref>{{Cytuj |tytuł = "Iksowie" |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = dzieje.pl |url = https://dzieje.pl/ksiazka/iksowie}}</ref>), wyd. Szépirodalmi Könyvkiadó
* ''Kerengő'' (''Krużganek'', 1974), wyd. Szépirodalmi Könyvkiadó
* ''A jövevény'' (''Przybysz'', 1990), wyd. Árkádia Könyvkiadó-Szépirodalmi Könyvkiadó
* ''Fogság'' (''Niewola'', 2004, wyd. Magvető Könyvkiadó; wyd. pol. 2015)
* ''Messiások'' (''Mesjasze'', 2007; wyd. pol. 2009)
* ''Tavaszi tárlat'' (''[[Salon Wiosenny]]'', 2010; wyd. pol. 2016)

=== Dramaty ===
* ''Szalbierz'' (1983)
* ''Dogrywka'' (1998)
* ''Stłuczka'' (2004)

== Nagrody i wyróżnienia ==
* 1982 – [[Nagroda im. Attili Józsefa|Nagroda literacka Attili Józsefa]]
* 1990 – Nagroda literacka Erzsébet
* 1998 – Laur Republiki Węgierskiej
* 2004 – Pro Urbe Budapest
* 2004 – Nagroda dramaturgów „Elsötétítés”
* 2006 – [[Nagroda Kossutha]] za wszechstronność literacką
* 2006 – Nagroda sztuki AEGON za powieść ''Fogság'' (''Niewola'')
* 2006 – Nagroda literacka [[Stowarzyszenie Autorów ZAiKS|ZAiKS-u]] dla tłumaczy<ref>{{Cytuj |tytuł = Laureaci Nagród ZAiKS-u |data dostępu = 2025-06-07 |opublikowany = www.zaiks.org.pl |url = https://www.zaiks.org.pl/artykuly/2020/sierpien/laureaci-nagrod-zaiks-u/}}</ref>
* 2009 – Międzynarodowa Nagroda Wyszehradzka, przyznawana przez ministrów kultury państw [[Grupa Wyszehradzka|Grupy Wyszehradzkiej]]{{r|wyszeh}}.
* 2010 – [[Nagroda Literacka Europy Środkowej „Angelus”|Literacka Nagroda Europy Środkowej „Angelus” za 2009 rok]] za powieść ''Mesjasze''{{r|angelus}}.
* 2013 – Perła Honorowa Polskiej Gospodarki w kategorii krzewienie polskich tradycji i wartości patriotycznych{{r|polishmarket}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="angelus">{{cytuj stronę|url=http://www.angelus.com.pl/main.php?fid=140&pg=21|tytuł=Angelus Literacka Nagroda Europy Środkowej|autor=|opublikowany=|data=2010-12-04|język=|data dostępu=2010-12-01|archiwum=https://web.archive.org/web/20101204143951/http://www.angelus.com.pl/main.php?fid=140&pg=21|zarchiwizowano=2010-12-04}}</ref>
<ref name="cygielska">Elżbieta Cygielska, „Iksy”, „Literatura na Świecie”, nr 4/1983, s. 371–374.</ref>
<ref name="gizińska19">[http://www.mzk.ibi.uw.edu.pl/dramat_wegierski.pdf Csilla Gizińska, Droga dramatu węgierskiego na polską scenę teatralną od lat 60. XX wieku, s. 19].</ref>
<ref name="gizińska20">[http://www.mzk.ibi.uw.edu.pl/dramat_wegierski.pdf Csilla Gizińska, Droga dramatu węgierskiego na polską scenę teatralną od lat 60. XX wieku, s. 20].</ref>
<ref name="kas">{{Cytuj stronę | url = http://www.teatr-pismo.kei.pl/index.php?sub=archiwum&f=pokaz&nr=718&pnr=38 | tytuł = Weronika Kasprzak, Spiró i Bogusławski | opublikowany = teatr-pismo.kei.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150502131031/http://www.teatr-pismo.kei.pl/index.php?sub=archiwum&f=pokaz&nr=718&pnr=38 | zarchiwizowano = 2015-05-02}}, [[Teatr (czasopismo)|Miesięcznik „Teatr”]], Nr 1/2009 [dostęp 2010-12-30].</ref>
<ref name="krzyk10">Jerzy Robert Nowak, Krzyk i argumenty. „Zdanie” 1986 nr 10, s. 48–52.</ref>
<ref name="lipiński">''Recenzje teatralne Towarzystwa Iksów 1815-1819'', oprac. J. Lipiński, Z. Jabłoński, Wydawnictwo Ossolińskich, Wrocław 1956, 625 s.</ref>
<ref name="łazarewicz">[http://www.polityka.pl/kraj/249617,1,dzieje-kaznodziei.read Cezary Łazarewicz, Dzieje kaznodziei] [[Polityka (tygodnik)]] 25 marca 200.</ref>
<ref name="Nps39">Jerzy Robert Nowak, ''Na przekór skorpionom'', Wydawnictwo Maron, Warszawa 2005, s. 39.</ref>
<ref name="pamf">Jerzy Robert Nowak, Pamflet i mistyfikacja. „Zdanie” 1986, nr 2, s. 16–26.</ref>
<ref name="polishmarket">{{cytuj|url=https://web.archive.org/web/20190419212815/http://www.polishmarket.com.pl/perly-honorowe/laureaci/|tytuł=Laureaci z poprzednich edycji: Polish Market|opublikowany=www.polishmarket.com.pl|data dostępu=2015-12-07}}</ref>
<ref name="radio">{{cytuj stronę|url=http://www.polskieradio.pl/24/112/Artykul/280005,Literacka-nagroda-Angelus-dla-Gyorgy-Spiro|tytuł=Literacka nagroda Angelus dla Gyorgy Spiró|opublikowany=Polskie Radio.pl Kultura|data dostępu=2010-12-30}}</ref>
<ref name="sieroszewski">Andrzej Sieroszewski, „Polak Węgier dwa bratanki. Węgierski bestseller”, „Pamiętnik Teatralny”, nr 1/1983, s. 31–38.</ref>
<ref name="szalb">Złota Setka Teatru Telewizji, Teatr Telewizji, G. Spiro – Szalbierz (1990) reż. Tomasz Wiszniewski.</ref>
<ref name="szpakowska">Małgorzata Szpakowska, Upiorne podwórko György Spiró, [[Dialog (miesięcznik)|Dialog]] 5/1987, s. 176–180.</ref>
<ref name="wab">{{Cytuj stronę |url=http://www.wab.com.pl/?ECProduct=825 |tytuł=O ''Mesjaszach'' na stronie wydawnictwa W.A.B. |data dostępu=2009-12-30 |archiwum=https://web.archive.org/web/20140102200138/http://www.wab.com.pl/?ECProduct=825 |zarchiwizowano=2014-01-02}}</ref>
<ref name="wyszeh">{{cytuj stronę|url=http://www.magyarintezet.hu/index2.jsp?HomeID=16&lang=POL&std_func=PRS&id=32900&high_art=false&page=2|tytuł=Międzynarodowa Nagroda Wyszehradzka dla pisarza Györgya Spiró|autor=|opublikowany=|data=2009-05-29|język=|data dostępu=2010-12-01}}</ref>
<ref name="Nps38">Jerzy Robert Nowak, ''Na przekór skorpionom'', Wydawnictwo Maron, Warszawa 2005, s. 38.</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.fogsag.hu/sajtoszoba.htm | tytuł = Strona pisarza | opublikowany = fogsag.hu | archiwum = https://web.archive.org/web/20081229014259/http://www.fogsag.hu/sajtoszoba.htm | zarchiwizowano = 2008-12-29 | język = hu}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Spiró, György}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Budapeszteńskiego]]
[[Kategoria:Dyrektorzy teatrów]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”]]
[[Kategoria:Laureaci nagród literackich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]
[[Kategoria:Węgierscy dramaturdzy]]
[[Kategoria:Węgierscy pisarze]]
[[Kategoria:Węgierscy poloniści]]
[[Kategoria:Węgierscy tłumacze]]
[[Kategoria:Węgierscy Żydzi]]
[[Kategoria:Wykładowcy uczelni na Węgrzech]]

title: György Spiró

Data i miejsce urodzenia: 4 kwietnia 1946 · Budapeszt

Narodowość: węgierska

Język: węgierski

Dziedzina sztuki: pisarz, eseista, tłumacz


text:
# Buré (Orne)
Buré – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Orne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 94 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 17 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Buré plasuje się na 792. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 839.).

title: Buré (Orne)

wikitext:
{{inne znaczenia|gminy w departamencie Orne|[[Buré|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Buré
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Buré
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Normandia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Orne (departament)|Orne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Mortagne-au-Perche|Mortagne-au-Perche]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 61066
 |powierzchnia                    = 5,53 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 94
 |gęstość zaludnienia             = 17 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 61170
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Orne
 |współrzędne                     = 48°31′N 0°25′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Buré''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Normandia (region administracyjny)|Normandia]], w departamencie [[Orne (departament)|Orne]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 94 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 17 osób/km² (wśród 1815 gmin [[Dolna Normandia|Dolnej Normandii]] Buré plasuje się na 792. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 839.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Mortagne-au-Perche}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Orne]]

title: Buré

Państwo: Francja

Region: Normandia

Departament: Orne

Okręg: Mortagne-au-Perche

• gęstość: 17 os./km²


text:
# Arben Ristani
Arben Ristani (ur. 29 marca 1969 w Tiranie) – albański prawnik, członek albańskiej Centralnej Komisji Wyborczej od 2006 roku, jej przewodniczący w latach 2009–2012.

## Życiorys
Od 2006 roku jest członkiem albańskiej Centralnej Komisji Wyborczej. Dnia 2 lutego 2009 roku podczas posiedzenia Zgromadzenia Albanii wybrano go na przewodniczącego tej komisji; funkcję tę pełnił do września 2012.

title: Arben Ristani

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Arben Ristani
 | grafika             =
 | opis grafiki        =
 | data urodzenia      = 29 marca 1969
 | miejsce urodzenia   = [[Tirana]]
 | data śmierci        =
 | miejsce śmierci     =
 | funkcja             = Członek [[Centralna Komisja Wyborcza Republiki Albanii|Centralnej Komisji Wyborczej Republiki Albanii]]
 | partia              = [[Demokratyczna Partia Albanii]]<ref name="cec">{{Cytuj stronę|url=http://www.cec.org.al/Portals/0/Documents/CEC%202013/zgjedhje-per-kuvend/2013/zgjedhje_2013_web/lidhja1.pdf|tytuł=ZGJEDHJET PËR KUVENDIN E SHQIPËRISË 2013|autor=|opublikowany=cec.org.al|data=2013|język=sq|data dostępu=}}</ref>
 | od                  = 2 lutego 2022
 | do                  = września 2012
 | poprzednik          = [[Çlirim Gjata]]
 | następca            = [[Lefterije Luzi]]
 | commons             =
 | quote               =
 | news                =
}}
'''Arben Ristani''' (ur. [[29 marca]] [[1969]] w [[Tirana|Tiranie]]) – albański prawnik, członek albańskiej [[Centralna Komisja Wyborcza Republiki Albanii|Centralnej Komisji Wyborczej]] od 2006 roku, jej przewodniczący w latach 2009–2012.

== Życiorys ==
Od 2006 roku jest członkiem albańskiej [[Centralna Komisja Wyborcza Republiki Albanii|Centralnej Komisji Wyborczej]]<ref name="gazeta">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20110723133728/http://www.gazeta-albania.net/news.php?id=12947|tytuł=Arben Ristani, kandidati i PD-se në krye të KQZ-së|autor=Shaban Sulçe|opublikowany=gazeta-albania.net|data=2009-01-30|język=sq|data dostępu=2011-07-23}}</ref>. Dnia 2 lutego 2009 roku podczas posiedzenia [[Zgromadzenie Albanii|Zgromadzenia Albanii]] wybrano go na przewodniczącego tej komisji<ref name="pol">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20110715101727/http://www.polalbania.com/politics/143-arben-ristani-elected-new-cec-chair|tytuł=Arben Ristani elected new CEC chair|autor=|opublikowany=polalbania.com|data=2009-02-02|język=sq|data dostępu=2020-10-22}}</ref>; funkcję tę pełnił do września 2012.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1969]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tiranie]]
[[Kategoria:Albańscy prawnicy]]
[[Kategoria:Politycy Demokratycznej Partii Albanii]]
{{DEFAULTSORT:Ristani, Arben}}

title: Arben Ristani

Data i miejsce urodzenia: 29 marca 1969 · Tirana

Okres: od 2 lutego 2022 · do września 2012

Przynależność polityczna: Demokratyczna Partia Albanii

Poprzednik: Çlirim Gjata

Następca: Lefterije Luzi


text:
# Rakówek (województwo podlaskie)
Rakówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Przerośl.
W okresie międzywojennym stacjonowała tu placówka Straży Celnej „Rakówek II”.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie suwalskim.

## Obiekty zabytkowe
- cmentarz ewangelicki, XIX, nr rej.:A-1016 z 13.02.1995[8].

title: Rakówek (województwo podlaskie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|wsi w woj. podlaskim|[[Rakówek|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Rakówek
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = RakowekA975.JPG
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podlaskie
 |powiat                 = [[Powiat suwalski|suwalski]]
 |gmina                  = [[Przerośl (gmina)|Przerośl]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 165{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 87
 |kod pocztowy           = 16-427{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = BSU
 |SIMC                   = 0765984{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Przerośl (gmina)
 |współrzędne            = 54°15'00"N 22°35'34"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|114626|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Rakówek, Podlaskie Voivodeship
 |www                    = http://www.rakowek.republika.pl/
}}
'''Rakówek''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo podlaskie|województwie podlaskim]], w [[powiat suwalski|powiecie suwalskim]], w [[Przerośl (gmina)|gminie Przerośl]]{{r|teryt|roz}}.

W [[II Rzeczpospolita|okresie międzywojennym]] stacjonowała tu [[placówka Straży Celnej „Rakówek II”]]<ref>{{Szematyzm Straży Celnej|1927|s=294}}</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[województwo suwalskie|województwie suwalskim]].

== Obiekty zabytkowe ==
* cmentarz ewangelicki, XIX, nr rej.:A-1016 z 13.02.1995<ref>{{zabytek|podlaskie}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Rakowek_podlaskie|nazwa=Wieś Rakówek w liczbach|data dostępu=2021-11-12}}</ref>
* <ref name=nsp>{{cytuj stronę | url = http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx|tytuł = GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1072|data dostępu=2022-11-27}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IX|513|Rakówek 1(3)}}

{{Gmina Przerośl}}

[[Kategoria:Rakówek (województwo podlaskie)]]

title: Rakówek

Państwo: Polska

Województwo: podlaskie

Powiat: suwalski

Gmina: Przerośl

Tablice rejestracyjne: BSU


text:
# Dahmed Ould Teguedi
Dahmed Ould Teguedi (ur. 15 listopada 1984 w Nawakszut) – mauretański piłkarz występujący na pozycji pomocnika.

## Kariera klubowa
Ould Teguedi seniorską karierę rozpoczął w 2003 roku w zespole ASAC Concorde. Jego barwy reprezentował przez 4 lata. W 2007 roku odszedł do algierskiego MC Saïda z Championnat National. Przez 2 lata rozegrał tam 53 spotkania i zdobył 8 bramek. W 2009 roku odszedł do marokańskiego Olympic Safi, występującego w GNF 1. Po dwóch latach spędzonych w tym klubie, wrócił do Algierii, gdzie został graczem klubu CA Batna z Championnat National. Następnie wrócił do MC Saïda, a w 2013 przeszedł do Nasr Zem-Zem Nawakszut. W 2016 został zawodnikiem Nouakchott Kings. W 2017 zakończył w nim swoją karierę.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Mauretanii Ould Teguedi zadebiutował w 2007 roku.

title: Dahmed Ould Teguedi

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Dahmed Ould Teguedi
 |imię i nazwisko org     = دحمد ولد تيغويدي
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 15 listopada 1984
 |miejsce urodzenia       = [[Nawakszut]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 176 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2003–2007 ! [[ASAC Concorde]]     !    !
! 2007–2009 ! [[MC Saïda]]               ! 53 ! 8
! 2009–2011 ! [[Olympic Safi]]           !  6 ! 0
! 2011      ! [[CA Batna]]               !  2 ! 0
! 2012      ! [[MC Saïda]]               ! 11 ! 1
! 2013–2016 ! [[Nasr Zem-Zem Nawakszut]] !    !
! 2016–2017 ! [[Nouakchott Kings]]      !    !
 |kariera reprezentacyjna = ! 2007–2012 ! {{Reprezentacja|MRT|pn}} ! 11 ! 3
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Dahmed Ould Teguedi''' (ur. 15 listopada 1984 w [[Nawakszut]]) – mauretański [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera klubowa ==
Ould Teguedi seniorską karierę rozpoczął w 2003 roku w zespole [[ASAC Concorde]]. Jego barwy reprezentował przez 4 lata. W 2007 roku odszedł do algierskiego [[MC Saïda]] z [[Championnat National de Première Division|Championnat National]]. Przez 2 lata rozegrał tam 53 spotkania i zdobył 8 bramek. W 2009 roku odszedł do marokańskiego [[Olympic Safi]], występującego w [[GNF 1]]. Po dwóch latach spędzonych w tym klubie, wrócił do Algierii, gdzie został graczem klubu [[CA Batna]] z Championnat National. Następnie wrócił do MC Saïda, a w 2013 przeszedł do [[Nasr Zem-Zem Nawakszut]]. W 2016 został zawodnikiem [[Nouakchott Kings]]. W 2017 zakończył w nim swoją karierę.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Mauretanii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Mauretanii]] Ould Teguedi zadebiutował w 2007 roku.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|23462}}

{{SORTUJ:Ould Tegudei, Dahmed}}
[[Kategoria:Reprezentanci Mauretanii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nawakszucie]]
[[Kategoria:Piłkarze ASAC Concorde]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Batna]]
[[Kategoria:Piłkarze Olympic Safi]]

title: · Dahmed Ould Teguediدحمد ولد تيغويدي

Data i miejsce urodzenia: 15 listopada 1984 · Nawakszut

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

ASAC Concorde

MC Saïda · 53 · (8)

Olympic Safi · 6 · (0)

CA Batna · 2 · (0)

MC Saïda · 11 · (1)

Nasr Zem-Zem Nawakszut

Nouakchott Kings

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Mauretania · 11 · (3)


text:
# Generał Todorow
Generał Todorow (bułg. Генерал Тодоров) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Błagojewgrad, w gminie Petricz. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 605 mieszkańców. Nazwa miejscowości została nadana na cześć generała Georgiego Todorowa.

## Osoby związane z miejscowością

### Urodzeni
- Stojan Milew (1948) – bułgarski pisarz

### Zmarli
- Szterjo Włachow (1884–1924) – bułgarski rewolucjonista
- Dinczo Wretenarow (?–1924) – bułgarski rewolucjonista

title: Generał Todorow

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Generał Todorow
 |nazwa oryginalna             = {{k|bg|Генерал Тодоров}}
 |zdjęcie                      = General view of General Todorov.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BGR
 |1. jednostka administracyjna = [[Obwód Błagojewgrad|Błagojewgrad]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Petricz (gmina)|Petricz]]
 |stanowisko zarządzającego    = kmet
 |zarządzający                 = Dobri Mawrikow
 |powierzchnia                 = 69,059
 |wysokość                     = 96
 |rok                          = 2020
 |liczba ludności              = 605
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 074207
 |kod pocztowy                 = 2873
 |tablice rejestracyjne        = Е
 |współrzędne                  = 41° 27′ 17.98″ N, 23° 17′ 12.91″ E
 |commons                      = Category:General Todorov (village)
 |www                          =
}}
'''Generał Todorow''' ({{w języku|bg|Генерал Тодоров}}) – [[wieś]] w [[Bułgaria|Bułgarii]], w [[Obwód Błagojewgrad|obwodzie Błagojewgrad]], w [[Petricz (gmina)|gminie Petricz]]. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 605 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.grao.bg/tna/t41nm-15-06-2020_2.txt|tytuł=Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес|opublikowany=Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението|język=bg|data dostępu=2021-09-09}}</ref>. Nazwa miejscowości została nadana na cześć generała [[Georgi Todorow (generał)|Georgiego Todorowa]].

== Osoby związane z miejscowością ==
=== Urodzeni ===
* [[Stojan Milew]] (1948) – bułgarski pisarz

=== Zmarli ===
* [[Szterjo Włachow]] (1884–1924) – bułgarski rewolucjonista
* [[Dinczo Wretenarow]] (?–1924) – bułgarski rewolucjonista

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Petricz}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie Błagojewgrad]]

title: Generał TodorowГенерал Тодоров

Państwo: Bułgaria

Obwód: Błagojewgrad

Gmina: Petricz

Kmet: Dobri Mawrikow

Tablice rejestracyjne: Е


text:
# Haplostomides otagoensis
Haplostomides otagoensis – gatunek widłonoga z rodziny Botryllophilidae. Nazwa naukowa tego gatunku skorupiaków została opublikowana w 2001 roku przez japońską zoolog Shigeko Ooishi.

title: Haplostomides otagoensis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Haplostomides otagoensis''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Ooishi, 2001
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = [[Maxillopoda]]
 |podgromada             = [[widłonogi]]
 |nadrząd                = Podoplea
 |rząd                   = [[Cyclopoida]]
 |rodzina                = [[Botryllophilidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Haplostomides]]''
 |gatunek                = ''Haplostomides otagoensis''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Haplostomides otagoensis''''' – gatunek [[widłonogi|widłonoga]] z rodziny [[Botryllophilidae]]<ref name="worms">Walter, T.C.; Boxshall, G. (2024). World of Copepods Database. [https://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=361480 ''Haplostomides otagoensis'' Ooishi, 2001]. Accessed through: [[World Register of Marine Species]].</ref>. Nazwa naukowa tego gatunku skorupiaków została opublikowana w 2001 roku przez japońską zoolog Shigeko Ooishi{{r|worms}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Haplostomides]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2001 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: skorupiaki

Gromada: Maxillopoda

Podgromada: widłonogi

Nadrząd: Podoplea

Rząd: Cyclopoida

Rodzina: Botryllophilidae

Rodzaj: Haplostomides

Gatunek: Haplostomides otagoensis


text:
# Joseph Weiler
Joseph Halevi Horowitz Weiler (ur. 2 września 1951 w Johannesburgu) – amerykański prawnik, specjalista w dziedzinie prawa konstytucyjnego, międzynarodowego i unijnego, od października 2013 rektor Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego (EUI) we Florencji.

## Pochodzenie, młodość i edukacja
Urodzony w Związku Południowej Afryki, w rodzinie pochodzącego z Litwy rabina, wychowywał się w Jerozolimie. Studiował prawo na Uniwersytecie Sussex (BA) i Uniwersytecie w Cambridge (LLB i LLM) oraz w Haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego (dyplom w dziedzinie prawa międzynarodowego). W 1982 uzyskał stopień doktora w EUI we Florencji.

## Kariera naukowa i działalność publiczna
Pracował jako wykładowca w EUI, na Uniwersytecie Michigan, Uniwersytecie Harvarda i Uniwersytecie Nowojorskim. Był profesorem wizytującym między innymi w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu, Kolegium Europejskim w Brugii i MPIL w Heidelbergu, a także na uniwersytetach Hebrajskim w Jerozolimie, Oksfordzkim, Chicagowskim, Frankfurckim, Lublańskim, Torontońskim, Yale i Stanforda.
Jest doktorem honoris causa Uniwersytetu w Maceracie, Uniwersytetu Sussex i Uniwersytetu Nawarry, a także honorowym profesorem UCL i Uniwersytetu Kopenhaskiego oraz honorowym senatorem Uniwersytetu Lublańskiego.
Uczestniczył w panelach arbitrażowych WTO i NAFTA, brał też udział w pracach nad tekstem Deklaracji Praw i Wolności Człowieka Parlamentu Europejskiego. Jest również członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk oraz szefem komitetu redakcyjnego dwóch międzynarodowych czasopism prawniczych: „European Journal of International Law” (EJIL) i „International Journal of Constitutional Law” (ICON).
Jego zainteresowania naukowe skupiają się na zagadnieniu miejsca religii w przestrzeni publicznej nowoczesnego państwa prawa, a także charakterystycznej naturze prawa europejskiego, szczególnie zaś roli Trybunału Sprawiedliwości.
W 2010 Weiler wystąpił pro publico bono w Wielkiej Izbie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w obronie państwa włoskiego pozwanego przez obywatelkę Włoch i Finlandii, która żądała usunięcia krucyfiksu z klasy szkoły publicznej w miejscowości Abano Terme w pobliżu Padwy. Weiler, będący wyznawcą judaizmu, wyjaśniał, że jego intencją nie była tylko obrona chrześcijaństwa jako takiego, ale pluralizmu przestrzeni publicznej. Już kilka lat wcześniej w swojej opublikowanej po włosku książce Chrześcijańska Europa. Konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość? Weiler argumentował, że jednocząca się Europa nie powinna odrzucać swoich religijnych korzeni.

## Wybrane publikacje
- Chrześcijańska Europa: konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość?, Poznań, 2003
- The Constitution of Europe – Do the New Clothes have an Emperor?, Cambridge, 1998
- Der Fall Steinmann, Brema, 1998
- Israel and the creation of a Palestinian state : a European perspective, Londyn, 1985

## Odznaczenia (lista niepełna)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2013)[1]
- Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP (Polska, 2024)[2][3]

title: Joseph Weiler

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Joseph Halevi Horowitz Weiler
 |grafika                   = Joseph H. H. Weiler - The State of the Union 2013.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[2 września]] [[1951]]
 |miejsce urodzenia         = [[Johannesburg]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = prawnik
 |odznaczenia               = {{order|OMRI|KWR}} {{order|OZRP|KKO}}
 |commons                   =
}}
'''Joseph Halevi Horowitz Weiler''' (ur. [[2 września]] [[1951]] w [[Johannesburg]]u) – amerykański prawnik, specjalista w dziedzinie [[prawo konstytucyjne|prawa konstytucyjnego]], [[prawo międzynarodowe|międzynarodowego]] i [[Prawo Unii Europejskiej|unijnego]], od października 2013 rektor [[Europejski Instytut Uniwersytecki|Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego]] (EUI) we [[Florencja|Florencji]].

== Pochodzenie, młodość i edukacja ==
Urodzony w [[Związek Południowej Afryki|Związku Południowej Afryki]], w rodzinie pochodzącego z Litwy [[rabin]]a, wychowywał się w [[Jerozolima|Jerozolimie]]. Studiował prawo na [[Uniwersytet Sussex|Uniwersytecie Sussex]] (BA) i [[Uniwersytet w Cambridge|Uniwersytecie w Cambridge]] (LLB i [[LLM]]) oraz w [[Haska Akademia Prawa Międzynarodowego|Haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego]] (dyplom w dziedzinie prawa międzynarodowego). W 1982 uzyskał stopień doktora w [[Europejski Instytut Uniwersytecki|EUI]] we Florencji.

== Kariera naukowa i działalność publiczna ==
Pracował jako wykładowca w EUI, na [[Uniwersytet Michigan|Uniwersytecie Michigan]], [[Uniwersytet Harvarda|Uniwersytecie Harvarda]] i [[Uniwersytet Nowojorski|Uniwersytecie Nowojorskim]]. Był profesorem wizytującym między innymi w [[Instytut Nauk Politycznych w Paryżu|Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu]], [[Kolegium Europejskie|Kolegium Europejskim]] w [[Brugia|Brugii]] i [[Max Planck Institute for Comparative Public Law and International Law|MPIL]] w [[Heidelberg]]u, a także na uniwersytetach [[Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie|Hebrajskim w Jerozolimie]], [[Uniwersytet Oksfordzki|Oksfordzkim]], [[Uniwersytet Chicagowski|Chicagowskim]], [[Uniwersytet Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem|Frankfurckim]], [[Uniwersytet Lublański|Lublańskim]], [[Uniwersytet w Toronto|Torontońskim]], [[Uniwersytet Yale|Yale]] i [[Uniwersytet Stanforda|Stanforda]].

Jest doktorem honoris causa [[Uniwersytet w Maceracie|Uniwersytetu w Maceracie]], [[Uniwersytet Sussex|Uniwersytetu Sussex]] i [[Uniwersytet Nawarry|Uniwersytetu Nawarry]], a także honorowym profesorem [[University College London|UCL]] i [[Uniwersytet Kopenhaski|Uniwersytetu Kopenhaskiego]] oraz honorowym senatorem [[Uniwersytet Lublański|Uniwersytetu Lublańskiego]].

Uczestniczył w panelach arbitrażowych [[Światowa Organizacja Handlu|WTO]] i [[Północnoamerykański Układ Wolnego Handlu|NAFTA]], brał też udział w pracach nad tekstem Deklaracji Praw i Wolności Człowieka [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]]. Jest również członkiem [[Amerykańska Akademia Sztuk i Nauk|Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk]] oraz szefem komitetu redakcyjnego dwóch międzynarodowych czasopism prawniczych: „European Journal of International Law” (EJIL) i „International Journal of Constitutional Law” (ICON).

Jego zainteresowania naukowe skupiają się na zagadnieniu miejsca religii w przestrzeni publicznej nowoczesnego [[państwo prawa|państwa prawa]], a także charakterystycznej naturze prawa europejskiego, szczególnie zaś roli [[Trybunał Sprawiedliwości (Unia Europejska)|Trybunału Sprawiedliwości]].

W 2010 Weiler wystąpił [[pro publico bono]] w Wielkiej Izbie [[Europejski Trybunał Praw Człowieka|Europejskiego Trybunału Praw Człowieka]] w obronie państwa włoskiego pozwanego przez obywatelkę Włoch i Finlandii, która żądała usunięcia krucyfiksu z klasy szkoły publicznej w miejscowości [[Abano Terme]] w pobliżu [[Padwa|Padwy]]. Weiler, będący wyznawcą [[judaizm]]u, wyjaśniał, że jego intencją nie była tylko obrona chrześcijaństwa jako takiego, ale pluralizmu przestrzeni publicznej. Już kilka lat wcześniej w swojej opublikowanej po włosku książce ''Chrześcijańska Europa. Konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość?'' Weiler argumentował, że jednocząca się Europa nie powinna odrzucać swoich religijnych korzeni.

== Wybrane publikacje ==
* ''Chrześcijańska Europa: konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość?'', Poznań, 2003
* ''The Constitution of Europe – Do the New Clothes have an Emperor?'', Cambridge, 1998
* ''Der Fall Steinmann'', Brema, 1998
* ''Israel and the creation of a Palestinian state : a European perspective'', Londyn, 1985

== Odznaczenia (lista niepełna) ==
* Krzyż Wielki [[Order Zasługi Republiki Włoskiej|Orderu Zasługi Republiki Włoskiej]] ([[Włochy]], 2013)<ref>{{Cytuj |tytuł = Weiler Prof. Joseph Halevi Hurwitz |data dostępu = 2025-01-29 |opublikowany = quirinale.it |url = https://www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/324415 |język = it}}</ref>
* [[Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej|Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP]] ([[Polska]], 2024)<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.prezydent.pl/aktualnosci/ordery-i-odznaczenia/prezydent-odznaczyl-prof-josepha-weilera,95611 |tytuł=Prezydent odznaczył prof. Josepha Weilera |opublikowany=prezydent.pl |data=17 grudnia 2024 |data dostępu=2024-12-18 }}</ref><ref>{{Monitor Polski|rok=2025|pozycja=101}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.eui.eu/About/Organization/PresidentSecretaryGeneral/Index.aspx Biografia na stronie EUI]
* [http://life.eui.eu/eui-life-meets-president-weiler.html Artykuł z magazynu internetowego EUI Life]
* [http://ncronline.org/blogs/all-things-catholic/tackling-taboos-jews-and-christians-cross-and-deicide wywiad Johna Allena z Weilerem]
* [http://wyborcza.pl/1,75517,1937628.html polska recenzja książki Chrześcijańska Europa. Konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość?]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.fronda.pl/a/prof-j-weiler-europa-bez-chrzescijanstwa-jako-swojej-wartosci-kulturowej-nie-jest-prawdziwie-europa,15374.html | tytuł = wystąpienie Weilera poświęcone myśli europejskiej Jana Pawła II | opublikowany = fronda.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20131110231652/http://www.fronda.pl/a/prof-j-weiler-europa-bez-chrzescijanstwa-jako-swojej-wartosci-kulturowej-nie-jest-prawdziwie-europa,15374.html | zarchiwizowano = 2013-11-10}}

{{Laureaci Nagrody Ratzingera}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Weiler, Joseph}}
[[Kategoria:Amerykańscy prawnicy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Harvarda]]
[[Kategoria:Wykładowcy New York University]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Stanforda]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Ratzingera]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Johannesburgu]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1951]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Hiszpanii]]

title: Joseph Halevi Horowitz Weiler

Data i miejsce urodzenia: 2 września 1951 · Johannesburg

Zawód, zajęcie: prawnik


text:
# Krzywińskie (gromada)
Krzywińskie – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Krzywińskie z siedzibą GRN w Krzywińskich utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie węgorzewskim w woj. olsztyńskim na mocy uchwały nr 28 WRN w Olsztynie z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Krzywińskie i Stręgielek ze zniesionej gminy Kuty, obszar dotychczasowej gromady Brzozówko ze zniesionej gminy Budry oraz obszar dotychczasowej gromady Stręgiel ze zniesionej gminy Węgorzewo w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 9 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromadę zniesiono 1 stycznia 1958, a jej obszar włączono do gromad: Budry (wsie Brzeźnik, Brzozowska Góra, Brzozówko i Gnaty, kolonia Dowiackie Nowiny oraz PGR Leśniki), Kuty (wsie Krzywińskie i Stręgielek, kolonie Golikowo i Koźlak, osadę Czernica oraz PGR Radziszewo)  i Węgorzewo (wieś Stręgiel oraz PGR Matyski) w tymże powiecie.

title: Krzywińskie (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Krzywińskie
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1958
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo olsztyńskie (1946–1975)|olsztyńskie]]
 |powiat                    = [[powiat węgorzewski|węgorzewski]]
 |data powstania            = 4 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1958
 |siedziba                  = [[Krzywińskie (powiat węgorzewski)|Krzywińskie]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 4
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 9
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Krzywińskie''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Krzywińskie z siedzibą GRN w [[Krzywińskie (powiat węgorzewski)|Krzywińskich]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat węgorzewski|powiecie węgorzewskim]] w [[Województwo olsztyńskie (1946–1975)|woj. olsztyńskim]] na mocy uchwały nr 28 WRN w [[Olsztyn]]ie z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Krzywińskie i Stręgielek ze zniesionej [[Kuty (gmina w województwie olsztyńskim)|gminy Kuty]], obszar dotychczasowej gromady Brzozówko ze zniesionej [[gmina Budry|gminy Budry]] oraz obszar dotychczasowej gromady Stręgiel ze zniesionej [[gmina Węgorzewo|gminy Węgorzewo]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 28 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu węgorzewskiego; w ramach Zarządzenia Nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 20 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 50)</ref>. Dla gromady<ref>Zapisano błędnie ''Krzewińskie''</ref> ustalono 9 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 206-XXXIX/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Węgorzewie dnia 2 października 1954 r. w przedmiocie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 9 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 46)</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 1 stycznia 1958, a jej obszar włączono do gromad: [[Budry (gromada)|Budry]] (wsie Brzeźnik, Brzozowska Góra, Brzozówko i Gnaty, kolonia Dowiackie Nowiny oraz PGR Leśniki), [[Kuty (gromada)|Kuty]] (wsie Krzywińskie i Stręgielek, kolonie Golikowo i Koźlak, osadę Czernica oraz PGR Radziszewo)  i [[Węgorzewo (gromada)|Węgorzewo]] (wieś Stręgiel oraz PGR Matyski) w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr V/23b/57 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 16 listopada 1957 r. w sprawie zniesienia niektórych gromad w województwie olsztyńskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie z dnia 6 grudnia 1957 r., Nr. 8, Poz. 33)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat węgorzewski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie olsztyńskim|Krzywinxskie]]

title: Krzywińskie

Województwo: olsztyńskie

Powiat: węgorzewski

Data powstania: 4 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1958

Siedziba: Krzywińskie

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Jay Caputo
Jay Caputo, właściwie Alexander Joseph Caputo Jr. (ur. w Nowym Jorku) – amerykański aktor i kaskader. Jest absolwentem Uniwersytetu w Minnesocie.
Jego siostra, Jennifer Caputo, także jest kaskaderką.

## Wybrana filmografia

### Filmy
- 1995: Kongo – goryl
- 1996: Małpa na boisku – Ed Sullivan
- 1999: Instynkt – goryl
- 2000: Włóczęga – Collin
- 2001: Planeta małp –
  - Małpi nastolatek,
  - Małpi żołnierz
- 2009: Jedenasta godzina – Javier
- 2010: Castle – Antone Frances
- 2010: Wszystkie moje dzieci – mężczyzna w parku
- 2011: Geneza planety małp – Alpha
- 2012: Niesamowity Spider-Man – Rudy
- 2014: Bóg nie umarł – kolega
- 2017: Missisipi we krwi – kierownik

### Seriale
- 1996: Niebieski Pacyfik – Skinny (odcinek 16)
- 1997–1999: Nash Bridges –
  - Spider Guy (odcinek 26),
  - Skinny (odcinek 70),
  - Nathan (odcinek 73)
- 1999: Szał na Amandę – dostawca pizzy
- 1998–1999: Stan wyjątkowy –
  - pomocnik Floyda (odcinek 9),
  - zbir (odcinek 13),
  - pomocnik,
  - zbir (odcinek 22),
  - zbir/złodziej (odcinek 32)
- 2000: Passions – St. Frances
- 2000–2001: Z Archiwum X –
  - Nietoperz (odcinek Patience),
  - Człowiek salamandra (odcinek Alone)
- 2016: Agenci NCIS: Nowy Orlean – Gilbert Lee
- 2014–2016: Salem –
  - Nieumarły,
  - Męska wiedźma

title: Jay Caputo

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Jay Caputo
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Alexander Joseph Caputo Jr.
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Jork]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = aktor, kaskader
 |współmałżonek             =
 |lata aktywności           = od 1989
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jay Caputo''', właściwie '''Alexander Joseph Caputo Jr.''' (ur. w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]) – amerykański aktor i kaskader. Jest absolwentem Uniwersytetu w [[Minnesota|Minnesocie]].

Jego siostra, Jennifer Caputo, także jest kaskaderką.

== Wybrana filmografia ==
=== Filmy ===
* 1995: ''[[Kongo (film)|Kongo]]'' – goryl
* 1996: ''Małpa na boisku'' – Ed Sullivan
* 1999: ''[[Instynkt (film)|Instynkt]]'' – goryl
* 2000: ''Włóczęga'' – Collin
* 2001: ''[[Planeta Małp (film 2001)|Planeta małp]]'' –
** Małpi nastolatek,
** Małpi żołnierz
* 2009: ''[[Jedenasta godzina]]'' – Javier
* 2010: ''[[Castle (serial telewizyjny)|Castle]]'' – Antone Frances
* 2010: ''[[Wszystkie moje dzieci]]'' – mężczyzna w parku
* 2011: ''[[Geneza planety małp]]'' – Alpha
* 2012: ''[[Niesamowity Spider-Man]]'' – Rudy
* 2014: ''[[Bóg nie umarł]]'' – kolega
* 2017: ''Missisipi we krwi'' – kierownik

=== Seriale ===
* 1996: ''[[Niebieski Pacyfik]]'' – Skinny (odcinek 16)
* 1997–1999: ''[[Nash Bridges]]'' –
** Spider Guy (odcinek 26),
** Skinny (odcinek 70),
** Nathan (odcinek 73)
* 1999: ''[[Szał na Amandę]]'' – dostawca pizzy
* 1998–1999: ''[[Stan wyjątkowy (serial telewizyjny)|Stan wyjątkowy]]'' –
** pomocnik Floyda (odcinek 9),
** zbir (odcinek 13),
** pomocnik,
** zbir (odcinek 22),
** zbir/złodziej (odcinek 32)
* 2000: ''[[Passions]]'' – St. Frances
* 2000–2001: ''[[Z Archiwum X]]'' –
** Nietoperz (odcinek ''Patience''),
** Człowiek salamandra (odcinek ''Alone'')
* 2016: ''[[Agenci NCIS: Nowy Orlean]]'' – Gilbert Lee
* 2014–2016: ''[[Salem (serial telewizyjny)|Salem]]'' –
** Nieumarły,
** Męska wiedźma

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0135778|Jay Caputo}}
* {{Filmweb|osoba|228703|Jay Caputo}}

{{SORTUJ:Caputo, Jay}}
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Amerykańscy kaskaderzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w XX wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]

title: Jay Caputo

Imię i nazwisko: Alexander Joseph Caputo Jr.

Miejsce urodzenia: Nowy Jork

Zawód: aktor, kaskader


text:
# Luis Musrri
Luis Eduardo Musrri Saravia (ur. 24 grudnia 1969 w Mallarauco), piłkarz chilijski grający na pozycji defensywnego pomocnika.

## Kariera klubowa
Ojciec Luisa pochodzi z Palestyny. Karierę piłkarską Musrri rozpoczął w klubie Universidad de Chile ze stolicy kraju, Santiago. W jego barwach zadebiutował w 1986 roku w lidze chilijskiej. W 1988 roku zaczął występować w pierwszym składzie zespołu, a z czasem stał się jego kapitanem. W 1989 roku wywalczył mistrzostwo Primera B, a pierwszy sukces w pierwszej lidze osiągnął w 1994 roku, kiedy sięgnął po mistrzostwo Chile. W 1995 roku powtórzył to osiągnięcie, a w 1998 roku zdobył swój pierwszy Puchar Chile. W 1999 roku znów został mistrzem kraju, a w 2000 roku sięgnął z Universidad po dublet.
W 2001 roku Musrri wyjechał do Chin. Został piłkarzem drużyny Yunnan Hongta. Był trzecim obcokrajowcem w drużynie obok Rosjanina Siergieja Kiriakowa i Kameruńczyka Bertina Tomou. W Chinese Super League zajął z Yunann 10. pozycję.
W 2002 roku Musrri wrócił do Universidad de Chile. W 2004 roku wywalczył mistrzostwo fazy Apertura, a pod koniec roku zakończył piłkarską karierę.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Chile Musrri zadebiutował w 1991 roku. W 1993 roku był członkiem kadry na Copa América 1993. W 1998 roku został powołany przez Nelsona Acostę do kadry na Mistrzostwa Świata we Francji. Na tym turnieju był rezerwowym zawodnikiem Chile i zagrał jedyne 10 minut w 1/8 finału z Brazylią (1:4). Ostatni mecz w reprezentacji rozegrał w 1999 roku. W kadrze narodowej zagrał 24 razy.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Musrri został trenerem. W 2006 roku objął stanowisko pierwszego trenera zespołu Deportes Melipilla, który prowadził w Primera B, a następnie w fazie Apertura Primera División. W połowie 2007 roku został szkoleniowcem stołecznego zespołu Palestino.

title: Luis Musrri

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Luis Musrri
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Luis Musrri.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Luis Eduardo Musrri Saravia
 |data urodzenia          = 24 grudnia 1969
 |miejsce urodzenia       = [[Mallarauco]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 173 cm
 |pozycja                 = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       = ! 1979–1987 ! [[Club Universidad de Chile|Universidad de Chile]]
 |kariera seniorska       =
! 1987–2000 ! [[Club Universidad de Chile|Universidad de Chile]] ! 320 ! 10
! 2001      ! [[Yunnan Hongta]]                                  !  27 !  0
! 2002–2004 ! [[Club Universidad de Chile|Universidad de Chile]] !  63 !  0
 |kariera reprezentacyjna =
! 1987      ! {{reprezentacja|CHL|rodzaj=U-20|pn}} !  5 ! 0
! 1992      ! {{reprezentacja|CHL|rodzaj=U-23|pn}} !  3 ! 0
! 1991–1998 ! {{reprezentacja|CHL|pn}}             ! 28 ! 0
 |kariera trenerska       =
! 2006–2007 ! [[Deportes Melipilla]]
! 2007–2009 ! [[CD Palestino|Palestino]]
! 2010–2012 ! [[CD Cobresal|Cobresal]]
! 2012–2013 ! [[Coquimbo Unido]]
! 2014–2015 ! [[San Antonio Unido]]
! 2015–2016 ! [[Deportes La Serena]]
! 2018      ! [[San Marcos Arica]]
! 2018      ! [[Deportes Iquique]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Luis Eduardo Musrri Saravia''' (ur. [[24 grudnia]] [[1969]] w [[Mallarauco]]), [[piłkarz]] [[Chile|chilijski]] grający na pozycji defensywnego [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera klubowa ==
Ojciec Luisa pochodzi z [[Palestyna|Palestyny]]. Karierę piłkarską Musrri rozpoczął w klubie [[Club Universidad de Chile|Universidad de Chile]] ze stolicy kraju, [[Santiago]]. W jego barwach zadebiutował w [[1986]] roku w [[Primera División de Chile|lidze chilijskiej]]. W [[1988]] roku zaczął występować w pierwszym składzie zespołu, a z czasem stał się jego kapitanem. W [[1989]] roku wywalczył mistrzostwo [[Primera B (Chile)|Primera B]], a pierwszy sukces w pierwszej lidze osiągnął w [[1994]] roku, kiedy sięgnął po mistrzostwo Chile. W [[1995]] roku powtórzył to osiągnięcie, a w [[1998]] roku zdobył swój pierwszy [[Copa Chile|Puchar Chile]]. W [[1999]] roku znów został mistrzem kraju, a w [[2000]] roku sięgnął z Universidad po dublet.

W [[2001]] roku Musrri wyjechał do [[Chiny|Chin]]. Został piłkarzem drużyny [[Yunnan Hongta]]. Był trzecim obcokrajowcem w drużynie obok [[Rosjanie|Rosjanina]] [[Siergiej Kiriakow|Siergieja Kiriakowa]] i [[Kamerun|Kameruńczyka]] [[Bertin Tomou|Bertina Tomou]]. W [[Chinese Super League]] zajął z Yunann 10. pozycję.

W [[2002]] roku Musrri wrócił do Universidad de Chile. W [[2004]] roku wywalczył mistrzostwo fazy Apertura, a pod koniec roku zakończył piłkarską karierę.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Chile w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Chile]] Musrri zadebiutował w [[1991]] roku. W [[1993]] roku był członkiem kadry na [[Copa América 1993]]. W [[1998]] roku został powołany przez [[Nelson Acosta|Nelsona Acostę]] do kadry na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1998|Mistrzostwa Świata we Francji]]. Na tym turnieju był rezerwowym zawodnikiem Chile i zagrał jedyne 10 minut w 1/8 finału z [[Reprezentacja Brazylii w piłce nożnej mężczyzn|Brazylią]] (1:4). Ostatni mecz w reprezentacji rozegrał w [[1999]] roku. W kadrze narodowej zagrał 24 razy.

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Musrri został trenerem. W [[2006]] roku objął stanowisko pierwszego trenera zespołu [[Deportes Melipilla]], który prowadził w Primera B, a następnie w fazie Apertura Primera División. W połowie [[2007]] roku został szkoleniowcem stołecznego zespołu [[CD Palestino|Palestino]].

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|14887}} <small>ostatni dostęp 8 mar 2008</small>

{{Grupa szablonów
|tytuł=Składy reprezentacji Chile
|lista=
{{Chile 1993}}
{{Chile 1998}}
}}
{{Grupa szablonów
|tytuł=Kariera szkoleniowa
|lista=
{{Trenerzy piłkarscy CD Palestino}}
{{Trenerzy piłkarscy CD Cobresal}}
{{Trenerzy piłkarscy Deportes Iquique}}
}}

{{SORTUJ:Musrri, Luis}}
[[Kategoria:Reprezentanci Chile w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Chilijscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Club Universidad de Chile]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Deportes Melipilla]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy CD Palestino]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy CD Cobresal]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Coquimbo Unido]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy San Antonio Unido]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Deportes La Serena]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy San Marcos de Arica]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Deportes Iquique]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998]]
[[Kategoria:Uczestnicy Copa América 1993]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1969]]
[[Kategoria:Chilijczycy pochodzenia palestyńskiego]]

title: · Luis Musrri

Pełne imię i nazwisko: Luis Eduardo Musrri Saravia

Data i miejsce urodzenia: 24 grudnia 1969 · Mallarauco

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Universidad de Chile

title: Kariera seniorska

Universidad de Chile · 320 · (10)

Yunnan Hongta · 27 · (0)

Universidad de Chile · 63 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Chile U-20 · 5 · (0)

Chile U-23 · 3 · (0)

Chile · 28 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Deportes Melipilla

Palestino

Cobresal

Coquimbo Unido

San Antonio Unido

Deportes La Serena

San Marcos Arica
Deportes Iquique


text:
# Herdonea
Herdonea (dziś: Ortona) − starożytne miasto w Apulii, gdzie w roku 212 p.n.e. i 210 p.n.e. Hannibal zadał Rzymianom klęskę.

title: Herdonea

wikitext:
'''Herdonea''' (dziś: [[Ortona]]) − starożytne miasto w [[Apulia|Apulii]], gdzie w roku [[212 p.n.e.]] i [[210 p.n.e.]] [[Hannibal]] zadał [[Starożytny Rzym|Rzymianom]] klęskę.

== Bibliografia ==
* Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, wyd. PWN, Warszawa 1968.
[[Kategoria:Miasta rzymskie w starożytnej Italii]]


text:
# Cyanoderma
Cyanoderma – rodzaj ptaków z rodziny tymaliowatych (Timaliidae).

## Występowanie
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w orientalnej Azji.

## Morfologia
Długość ciała 10–13,5 cm, masa ciała 7–16 g.

## Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1874 roku włoski przyrodnik i ornitolog Tommaso Salvadori w artykule poświęconym systematyce borneańskich ptaków opublikowanym w czasopiśmie „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) kolcodziób modrooki (C. erythropterum).

### Etymologia
- Cyanoderma: gr. κυανος kuanos ‘ciemnoniebieski’; δερμα derma, δερματος dermatos ‘skóra’[5].
- Stachyridopsis: rodzaj Stachyris Hodgson, 1844 (cierniodziób); gr. οψις opsis ‘wygląd’[6]. Gatunek typowy: nie wskazany.

### Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Cyanoderma chrysaeum (Blyth, 1844) – kolcodziób złoty
- Cyanoderma erythropterum (Blyth, 1842) – kolcodziób modrooki
- Cyanoderma bicolor (Blyth, 1865) – kolcodziób śniadogłowy
- Cyanoderma melanothorax (Temminck, 1823) – kolcodziób czarnopręgi
- Cyanoderma pyrrhops (Blyth, 1844) – kolcodziób czarnobrody
- Cyanoderma ruficeps (Blyth, 1847) – kolcodziób rdzawołbisty
- Cyanoderma ambiguum (Harington, 1915) – kolcodziób bengalski
- Cyanoderma rufifrons (Hume, 1873) – kolcodziób rdzawoczelny

title: Cyanoderma

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Cyanoderma''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Tommaso Salvadori|Salvadori]], 1874<ref name="Salvadori" />
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Red-headed Babbler 4021.jpg
 |opis grafiki           = [[Kolcodziób rdzawołbisty]] (''C. ruficeps'')
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ptaki]]
 |podgromada             = [[Neornithes]]
 |infragromada           = [[ptaki neognatyczne]]
 |rząd                   = [[wróblowe]]
 |podrząd                = [[śpiewające]]
 |rodzina                = [[tymaliowate]]
 |rodzaj                 = ''Cyanoderma''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Timalia erythroptera'' Blyth, 1842
 |synonimy               = * ''Stachyridopsis'' [[Eugene William Oates|Oates]], 1883<ref name="Oates" />
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''8 gatunków – zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Cyanoderma (Timaliidae)
 |commons                = Category:Cyanoderma
}}
'''''Cyanoderma''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[ptaki|ptaków]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[tymaliowate|tymaliowatych]] (Timaliidae).

== Występowanie ==
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w [[orient]]alnej [[Azja|Azji]]<ref name="ioc" />.

== Morfologia ==
Długość ciała 10–13,5 cm, masa ciała 7–16 g<ref name="botw" />.

== Systematyka ==
Rodzaj zdefiniował w 1874 roku włoski [[historia naturalna|przyrodnik]] i [[ornitologia|ornitolog]] [[Tommaso Salvadori]] w artykule poświęconym systematyce borneańskich ptaków opublikowanym w czasopiśmie „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”<ref name="Salvadori" />. [[gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] jest (oryginalne oznaczenie) kolcodziób modrooki (''C. erythropterum'').

=== Etymologia ===
* ''Cyanoderma'': {{gr.|κυανος}} ''kuanos'' ‘ciemnoniebieski’; δερμα ''derma'', δερματος ''dermatos'' ‘skóra’<ref>{{The Key to Scientific Names|nazwa=Cyanoderma|data dostępu=2024-02-26|odn=tak}}</ref>.
* ''Stachyridopsis'': rodzaj ''[[Stachyris]]'' Hodgson, 1844 (cierniodziób); gr. οψις ''opsis'' ‘wygląd’<ref>{{The Key to Scientific Names|nazwa=Stachyridopsis|data dostępu=2024-02-26|odn=tak}}</ref>. Gatunek typowy: nie wskazany.

=== Podział systematyczny ===
Do rodzaju należą następujące gatunki<ref name="Mielczarek&Kuziemko" />:
* ''Cyanoderma chrysaeum'' ([[Edward Blyth|Blyth]], 1844) – [[kolcodziób złoty]]
* ''Cyanoderma erythropterum'' (Blyth, 1842) – [[kolcodziób modrooki]]
* ''Cyanoderma bicolor'' (Blyth, 1865) – [[kolcodziób śniadogłowy]]
* ''Cyanoderma melanothorax'' ([[Coenraad Jacob Temminck|Temminck]], 1823) – [[kolcodziób czarnopręgi]]
* ''Cyanoderma pyrrhops'' (Blyth, 1844) – [[kolcodziób czarnobrody]]
* ''Cyanoderma ruficeps'' (Blyth, 1847) – [[kolcodziób rdzawołbisty]]
* ''Cyanoderma ambiguum'' ([[Herbert Hasting Harington|Harington]], 1915) – [[kolcodziób bengalski]]
* ''Cyanoderma rufifrons'' ([[Allan Octavian Hume|Hume]], 1873) – [[kolcodziób rdzawoczelny]]

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Salvadori">{{cytuj pismo |autor = T. Salvadori|tytuł = Catalogo sistematico degli uccelli di Borneo|url = https://biodiversitylibrary.org/item/94506#page/293/mode/1up|czasopismo = Annali del Museo civico di storia naturale di Genova| wolumin = 5| strony = 213|data = 1874|język = it}}</ref>
<ref name="Oates">{{cytuj książkę| autor = E.W. Oates| tytuł = The fauna of British India, including Ceylon and Burma|url = https://biodiversitylibrary.org/item/67407#page/188/mode/1up|rok = 1889|wydawca = Taylor and Francis|miejsce = London|część = 1|tytuł części = Birds|strony = 164|język = en}}</ref>
<ref name="ioc">{{Cytuj stronę | url = https://www.worldbirdnames.org/bow/babblers/ | tytuł = Babblers, scimitar babblers, ground babblers, Alcippe fulvettas | autor = F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.) | opublikowany = IOC World Bird List (v13.2) | język = en | data dostępu = 2024-02-26}}</ref>
<ref name="botw">{{cytuj | autor = "S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy)"| tytuł = Birds of the World |url = https://birdsoftheworld.org/bow/home|data = 2020|autor r = "D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette"| rozdział = Tree-Babblers, Scimitar-Babblers, and Allies (Timaliidae), version 1.0| opublikowany = Cornell Lab of Ornithology|miejsce = Ithaca, NY|język = en | doi = 10.2173/bow.timali1.01|data dostępu = 2024-02-26|kropka = [https://birdsoftheworld.org/bow/species/timali1/cur/species#genusCyanoderma ''Cyanoderma'']}} {{paywall}}</ref>
<ref name="Mielczarek&Kuziemko">Systematyka i nazwy polskie za: {{cytuj stronę|autor = P. Mielczarek & M. Kuziemko |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/passerines3.html#Timaliidae |tytuł = Rodzina: Timaliidae Vigors & Horsfield, 1827 – tymaliowate - Scimitar babblers and allies (wersja: 2024-10-19)|opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata|data dostępu = 2025-04-11}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{The Key to Scientific Names|odn=tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Tymaliowate]]

title: Domena

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ptaki

Podgromada: Neornithes

Infragromada: ptaki neognatyczne

Rząd: wróblowe

Podrząd: śpiewające

Rodzina: tymaliowate

Rodzaj: Cyanoderma


text:
# Walenty Palencia Marquina
Walenty Palencia Marquina (właśc. Valentín Palencia Marquina) (ur. 26 lipca 1871 w Burgos, zm. 15 stycznia 1937 w Suances) – hiszpański duchowny rzymskokatolicki, męczennik i błogosławiony Kościoła katolickiego.

## Życiorys
Valentín Palencia Marquina urodził się 26 lipca 1871 roku. Był wychowawcą młodzieży i dzieci. W 1898 roku założył w kościele San Esteban warsztat dla sierot i biednych dzieci. W 1925 roku za pracę humanitarną przyznano mu wyróżnienie pn. Cruz de Beneficiencia, czyli Krzyż Dobroczynności. Został aresztowany wraz z uczniami po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii, a następnie wraz z nimi zamordowany.
Proces beatyfikacyjny jego i pozostałych męczenników rozpoczął się w 1996 roku. 1 października 2015 roku papież Franciszek ogłosił dekret o ich męczeństwie. Jego beatyfikacja i towarzyszy odbyła się 23 kwietnia 2016, a uroczystościom przewodniczył kardynał Angelo Amato.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 15 stycznia (dies natalis).

title: Walenty Palencia Marquina

wikitext:
{{Święty infobox
 |rodzaj               = Błogosławiony
 |imię                 = Walenty Palencia Marquina
 |imię oryginalne      = Valentín Palencia Marquina
 |tytuły               = [[prezbiter]] i [[męczennik]]
 |grafika              =
 |podpis grafiki       =
 |data urodzenia       = [[26 lipca]] [[1871]]
 |miejsce urodzenia    = [[Burgos]]
 |data śmierci         = [[15 stycznia]] [[1937]]
 |miejsce śmierci      = [[Suances]]
 |kościół              = [[Kościół katolicki]]
 |data beatyfikacji    = 23 kwietnia 2016
 |miejsce beatyfikacji = Burgos
 |beatyfikujący        = kard. Aneglo Amato (w imieniu papieża Franciszka)
 |data kanonizacji     =
 |miejsce kanonizacji  =
 |kanonizujący         =
 |wspomnienie          =
 |atrybuty             =
 |patron               =
 |miejsce kultu        =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Walenty Palencia Marquina''' (właśc. Valentín Palencia Marquina) (ur. [[26 lipca]] [[1871]] w [[Burgos]], zm. [[15 stycznia]] [[1937]] w [[Suances]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[prezbiter|duchowny]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], [[męczennik]] i [[błogosławiony]] [[Kościół katolicki|Kościoła katolickiego]]<ref name="Dario de Burgos.es">{{cytuj stronę|url=http://www.diariodeburgos.es/noticia/ZA8A54F0A-F627-A46A-599046FA8C233BBD/20151003/papa/declara/martir/sacerdote/valentin/palencia|tytuł=El Papa declara mártir al sacerdote Valentín Palencia|data dostępu=2016-02-24}}</ref>.

== Życiorys ==
Valentín Palencia Marquina urodził się 26 lipca 1871 roku. Był wychowawcą młodzieży i dzieci. W 1898 roku założył w kościele San Esteban warsztat dla sierot i biednych dzieci<ref name="Dario de Burgos.es"/>. W 1925 roku za pracę humanitarną przyznano mu wyróżnienie pn. ''Cruz de Beneficiencia'', czyli Krzyż Dobroczynności<ref name="EL CORREO DE BURGOS">{{cytuj stronę|url=http://www.elcorreodeburgos.com/noticias/burgos/valentin-palencia-marquina-martir-beato_9248.html|tytuł=Valentín Palencia Marquina, de mártir a beato|data dostępu=2016-02-24}}</ref>. Został aresztowany wraz z uczniami po wybuchu [[Hiszpańska wojna domowa|wojny domowej w Hiszpanii]], a następnie wraz z nimi zamordowany<ref name="Dario de Burgos.es"/><ref name="EL CORREO DE BURGOS"/>.

[[Beatyfikacja|Proces beatyfikacyjny]] jego i pozostałych męczenników rozpoczął się w 1996 roku. 1 października 2015 roku papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] ogłosił dekret o ich męczeństwie<ref name="Dario de Burgos.es"/>. Jego [[beatyfikacja]] i towarzyszy odbyła się 23 kwietnia 2016, a uroczystościom przewodniczył kardynał [[Angelo Amato]]<ref name="HAGIOGRAPHY CIRCLE">{{cytuj stronę|url=http://newsaints.faithweb.com/new_saints.htm|tytuł=~ Saints of 2016 ~|data dostępu=2016-02-24}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://pl.radiovaticana.va/news/2016/04/23/nowi_hiszpa%C5%84scy_m%C4%99czennicy_beatyfikowani_w_burgos/1225052 | tytuł = Nowi hiszpańscy męczennicy beatyfikowani w Burgos | opublikowany = radiovaticana.va/ | język = pl | data dostępu = 2016-04-23}}</ref>.

Jego [[wspomnienie liturgiczne]] obchodzone jest 15 stycznia ([[dies natalis]])<ref>{{Cytuj stronę | url = http://catholicsaints.info/blessed-valentin-palencia-marquina/ | tytuł = Blessed Valentín Palencia Marquina | opublikowany = santiebeati.it | język = it | data dostępu = 2016-06-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Palencia Marquina, Valentín}}
[[Kategoria:Hiszpańscy błogosławieni katoliccy|Walenty Palencia Marquina]]
[[Kategoria:Hiszpańscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Burgos]]
[[Kategoria:Ofiary prześladowań antykatolickich (hiszpańska wojna domowa)]]
[[Kategoria:Hiszpańscy męczennicy chrześcijańscy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1871]]
[[Kategoria:Zmarli w 1937]]
[[Kategoria:Beatyfikowani przez Franciszka|Walenty Palencia Marquina]]

title: Błogosławiony · Walenty Palencia MarquinaValentín Palencia Marquina

Data i miejsce urodzenia: 26 lipca 1871 · Burgos

Data i miejsce śmierci: 15 stycznia 1937 · Suances

Czczony przez: Kościół katolicki

Beatyfikacja: 23 kwietnia 2016 · Burgos · przez kard. Aneglo Amato (w imieniu papieża Franciszka)