text:
# Zespół Wolfa-Hirschhorna
Zespół Wolfa-Hirschhorna (ang. Wolf-Hirschhorn syndrome, WHS) – zespół wad wrodzonych spowodowany mikrodelecją na krótkim ramieniu chromosomu 4. Około 20% dzieci chorych na ten zespół nie dożywa 2 roku życia. Częstość zespołu szacuje się na około 1:50 000 urodzeń; występuje częściej u dziewczynek.

## Historia
Zespół opisali pierwsi Cooper i Kurt Hirschhorn w 1961 roku. Nieprawidłowości budowy chromosomu 4 u pacjentów z tym zespołem stwierdzono w roku 1970.

## Etiologia
Zespół spowodowany jest mikrodelecją fragmentu jednego z pary chromosomów 4. Dla wystąpienia pełnoobjawowego fenotypu WHS wymagana jest delecja terminalna prążka 4p16.3. Kariotyp pacjentów z tą aberracją chromosomalną zapisuje się 46,XY,del(4)(p16.3) u płci męskiej i 46,XX,del(4)(p16.3) u płci żeńskiej. Oprócz delecji terminalnej, stwierdza się także występowanie innego typu aberracji chromosomowych u pacjentów z fenotypem WHS: translokacji, delecji interstycjalnej ramienia krótkiego, oraz chromosomu pierścieniowego.  W locus 4p16.3 znajduje się gen kandydacki zespołu (Wolf-Hirschhorn Syndrome Candidate 1; WHSC1, OMIM*602952). W patogenezę zespołu może być zaangażowany gen HOX6 (OMIM*142983) w locus 4p16.1. Wydaje się, że zespół Wolfa-Hirschhorna i łagodniej przebiegający zespół Pitta-Rogersa-Danksa (PRDS, OMIM#262350) są schorzeniami allelicznymi o nakładających się fenotypach.

## Obraz kliniczny
WHS objawia się głównie niską masą urodzeniową, hipotonią i opóźnieniem rozwoju psychoruchowego, małogłowiem, charakterystyczną dysmorfią twarzy, anomaliami budowy małżowin usznych, wadami zamknięcia (rozszczepy podniebienia albo wargi, coloboma tęczówki, wady przegród serca). Na typowy dla WHS zestaw cech dysmorficznych twarzy składają się skośno-dolne ustawienie szpar powiekowych, typowy "Gestalt" pacjentów: wydatna gładzizna, hiperteloryzm oczny, szeroki dziobiasty nos, wysokie i wydatne czoło, określane łącznie jako  "Greek warrior helmet facies" (twarze przypominające hełm grecki), zmarszczka nakątna, nisko osadzone uszy, opadanie powiek i rzadkie brwi w linii środkowej. Stwierdza się także spodziectwo i wady kośćca.
Najczęstsze zaburzenia występujące w WHS
- niepełnosprawność intelektualna (100%)
- mikrocefalia (91%)
- zaburzenia wzrastania w okresie płodowym (IUGR) (86%)
- zaburzenia wzrastania w okresie postnatalnym (76%)
- hiperteloryzm oczny (74%)
- hipoplazja żuchwy (69%)
- duże małżowiny uszne (69%)
- skolioza (66%)
- wady budowy narządów płciowych zewnętrznych (64%)
- szeroki, dziobiasty nos (64%)
- wąskie i wysoko sklepione podniebienie (podniebienie gotyckie) (57%)
- wrodzone wady serca (55%)
- napady padaczkowe (47%)
- zez (36%)

title: Zespół Wolfa-Hirschhorna

wikitext:
{{Choroba infobox
 |nazwa           = Zespół Wolf-Hirschhorna
 |nazwa naukowa   =
 |grafika         =
 |opis grafiki    =
 |alt grafiki     =
 |synonimy        =
 |specjalizacja   =
 |objawy          =
 |powikłania      =
 |początek        =
 |czas trwania    =
 |typy            =
 |przyczyny       =
 |czynniki ryzyka =
 |rozpoznanie     =
 |różnicowanie    =
 |zapobieganie    =
 |leczenie        =
 |leki            =
 |rokowanie       =
 |zapadalność     =
 |śmiertelność    =
 |ICD11           =
 |ICD11 nazwa     =
 |ICD10           = Q93.3
 |ICD10 nazwa     =
 |DSM-5           =
 |DSM-5 nazwa     =
 |DSM-IV          =
 |DSM-IV nazwa    =
 |ICDO            =
 |DiseasesDB      =
 |OMIM            =
 |MedlinePlus     =
 |MeshID          =
 |commons         =
}}
'''Zespół Wolfa-Hirschhorna''' ({{ang.|Wolf-Hirschhorn syndrome}}, WHS) – [[zespół wad wrodzonych]] spowodowany [[delecja|mikrodelecją]] na krótkim ramieniu [[chromosom 4|chromosomu 4]]. Około 20% dzieci chorych na ten zespół nie dożywa 2 roku życia<ref>{{Cytuj pismo | autor=Shannon NL, Maltby EL, Rigby AS, Quarrell OW | tytuł=An epidemiological study of Wolf-Hirschhorn syndrome: life expectancy and cause of mortality | rok=2001 | czasopismo=Journal of medical genetics | doi= | wydanie=38 | wolumin=10 | miesiąc=październik | pmid= 11584045 | strony=674–9}}</ref>. Częstość zespołu szacuje się na około 1:50 000 urodzeń; występuje częściej u dziewczynek.

== Historia ==
Zespół opisali pierwsi Cooper i Kurt Hirschhorn w 1961 roku<ref name=cooper>{{Cytuj pismo|autor=Cooper H, Hirschhorn K|tytuł=Apparent deletion of short arms of one chromosome (4 or 5) in a child with defects of midline fusion|czasopismo=Hum Chrom Newsl|rok=1961|oznaczenie=4|strony=14-16}}</ref>. Nieprawidłowości budowy chromosomu 4 u pacjentów z tym zespołem stwierdzono w roku 1970<ref>{{Cytuj pismo|autor=Wilson MG, Towner JW, Negus LD|tytuł=Wolf-Hirschhorn syndrome associated with an unusual abnormality of chromosome no. 4|czasopismo=J Med Genet|rok=1970|oznaczenie=7|wolumin=2|strony=164-170|pmid=5519605}}</ref>.

== Etiologia ==
[[Plik:Pitt-rogers-danks syndrome.jpg|mały|Pacjentka w wieku trzech miesięcy (góra) i 13 lat (dół) z cechami [[Zespół Pitta-Rogersa-Danksa|zespołu Pitta-Rogersa-Danksa]] i potwierdzoną mikrodelecją 4pter obejmującą region zespołu Wolfa-Hirsschhrona (WHS). Pacjentka urodziła się w 37. tygodniu ciąży i otrzymała 4 punkty w [[Skala Apgar|skali APGAR]].]]
Zespół spowodowany jest mikrodelecją fragmentu jednego z pary chromosomów 4. Dla wystąpienia pełnoobjawowego fenotypu WHS wymagana jest delecja terminalna prążka 4p16.3. [[Kariotyp]] pacjentów z tą aberracją chromosomalną zapisuje się 46,XY,del(4)(p16.3) u płci męskiej i 46,XX,del(4)(p16.3) u płci żeńskiej. Oprócz delecji terminalnej, stwierdza się także występowanie innego typu aberracji chromosomowych u pacjentów z fenotypem WHS: [[translokacja|translokacji]], delecji interstycjalnej ramienia krótkiego, oraz [[chromosom pierścieniowy|chromosomu pierścieniowego]].  W ''locus'' 4p16.3 znajduje się gen kandydacki zespołu (Wolf-Hirschhorn Syndrome Candidate 1; ''WHSC1'', [http://omim.org/entry/602952 OMIM*602952]). W patogenezę zespołu może być zaangażowany gen ''HOX6'' ([http://omim.org/entry/142983 OMIM*142983]) w ''locus'' 4p16.1. Wydaje się, że zespół Wolfa-Hirschhorna i łagodniej przebiegający '''[[zespół Pitta-Rogersa-Danksa]]''' (PRDS, [http://omim.org/entry/262350 OMIM#262350]) są schorzeniami allelicznymi o nakładających się fenotypach<ref name=wright>{{Cytuj pismo|autor=Wright, TJ, Clemens, M, Quarrell, O, Altherr, MR|tytuł=Wolf-Hirschhorn and Pitt-Rogers-Danks syndromes caused by overlapping 4p deletions|czasopismo=Am J Med Genet|oznaczenie=75|wolumin=4|strony=345-350|rok=1998|pmid=9482639}}</ref>.

== Obraz kliniczny ==
[[Plik:Wolf-hirschhorn.jpg|Noworodek płci męskiej z zespołem Wolfa-Hirschhorna; można stwierdzić stopę końsko-szpotawą i spodziectwo<ref name=aslan>{{Cytuj pismo|autor=Aslan, H, Karaca, N, Basaran, S, Ermis, H, Ceylan, Y|tytuł=Prenatal diagnosis of Wolf-Hirschhorn syndrome (4p-) in association with congenital hypospadias and foot deformity|czasopismo=BMC Pregnancy and Childbirth|rok=2003|oznaczenie=3|wolumin=1|url=http://www.biomedcentral.com/1471-2393/3/1|pmid=12546710}}</ref>|thumb]]
WHS objawia się głównie niską masą urodzeniową, [[hipotonia mięśniowa|hipotonią]] i opóźnieniem rozwoju psychoruchowego, [[małogłowie]]m, charakterystyczną dysmorfią twarzy, anomaliami budowy małżowin usznych, wadami zamknięcia ([[rozszczep podniebienia|rozszczepy podniebienia]] albo [[rozszczep wargi|wargi]], [[coloboma]] tęczówki, wady przegród serca). Na typowy dla WHS zestaw [[cechy dysmorficzne|cech dysmorficznych]] twarzy składają się skośno-dolne ustawienie szpar powiekowych, typowy "''Gestalt''" pacjentów: wydatna [[gładzizna]], [[hiperteloryzm oczny]], szeroki dziobiasty nos, wysokie i wydatne czoło, określane łącznie jako  "''Greek warrior helmet facies''" (twarze przypominające hełm grecki), [[zmarszczka nakątna]], nisko osadzone uszy, [[ptoza|opadanie powiek]] i rzadkie [[Brew|brwi]] w linii środkowej. Stwierdza się także [[spodziectwo]] i wady kośćca.

Najczęstsze zaburzenia występujące w WHS<ref name=estabrooks>{{Cytuj pismo|autor=Estabrooks LL, Lamb AN, Aylsworth AS, Callanan NP, Rao KW|tytuł=Molecular characterisation of chromosome 4p deletions resulting in Wolf-Hirschhorn syndrome|czasopismo=J Med Genet|rok=1994|oznaczenie=31|wolumin=2|strony=103-107|pmid=8182713}}</ref>
* [[niepełnosprawność intelektualna]] (100%)
* [[mikrocefalia]] (91%)
* [[IUGR|zaburzenia wzrastania w okresie płodowym]] (IUGR) (86%)
* zaburzenia wzrastania w okresie postnatalnym (76%)
* [[hiperteloryzm oczny]] (74%)
* [[hipoplazja]] [[żuchwa|żuchwy]] (69%)
* duże małżowiny uszne (69%)
* [[skolioza]] (66%)
* wady budowy narządów płciowych zewnętrznych (64%)
* szeroki, dziobiasty nos (64%)
* wąskie i wysoko sklepione podniebienie (podniebienie gotyckie) (57%)
* [[wrodzone wady serca]] (55%)
* napady [[padaczka|padaczkowe]] (47%)
* [[zez]] (36%)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{OMIM|id=194190|nazwa=WOLF-HIRSCHHORN SYNDROME; WHS}}
* {{cytuj stronę|autor=Herald Chen|url=http://www.emedicine.com/ped/topic2446.htm|tytuł=Wolf-Hirschhorn Syndrome|opublikowany=eMedicine}}
* {{WhoNamedIt|synd|4161|Wolf-Hirschhorn syndrome}}
{{Aberracje chromosomowe}}
{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

[[Kategoria:Choroby genetyczne]]
[[Kategoria:Zespoły wad wrodzonych determinujące niepełnosprawność intelektualną|Wolfa-Hirschhorna]]
[[Kategoria:Zespoły wad wrodzonych spowodowane aberracjami chromosomowymi]]

title: Zespół Wolf-Hirschhorna


text:
# Anatolij Guriewicz
Anatolij Markowicz Guriewicz, ros. Анатолий Маркович Гуревич (ur. 7 listopada 1913 w Charkowie, zm. 2 stycznia 2009 w Petersburgu) – radziecki szpieg.

## Życiorys
W czasie II wojny światowej był członkiem „Czerwonej Orkiestry” – siatki szpiegowskiej byłego ZSRR, działającej na terytorium Belgii, Holandii, Francji i Niemiec.
Zdemaskowany pod koniec 1942 w Marsylii, do kraju został odesłany w 1945. W 1947 został skazany na 20 lat więzienia, po śmierci Józefa Stalina zwolniony, niebawem został ponownie aresztowany i skazany. Około 25 lat spędził w łagrze. W 1991 został zrehabilitowany przez prezydenta Michaiła Gorbaczowa.
Został pochowany na Cmentarzu Bogosłowskim w Petersburgu.

wikiname: plwiki

title: Anatolij Guriewicz

in_language: pl

wikitext:
'''Anatolij Markowicz Guriewicz''', [[język rosyjski|ros.]] Анатолий Маркович Гуревич (ur. [[7 listopada]] [[1913]] w [[Charków|Charkowie]], zm. [[2 stycznia]] [[2009]] w [[Petersburg]]u) – radziecki [[szpieg]].

== Życiorys ==
W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] był członkiem „[[Czerwona Orkiestra|Czerwonej Orkiestry]]” – siatki szpiegowskiej byłego [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]], działającej na terytorium [[Belgia|Belgii]], [[Holandia|Holandii]], [[Francja|Francji]] i [[Niemcy|Niemiec]].

Zdemaskowany pod koniec 1942 w [[Marsylia|Marsylii]], do kraju został odesłany w 1945. W 1947 został skazany na 20 lat więzienia, po śmierci [[Józef Stalin|Józefa Stalina]] zwolniony, niebawem został ponownie aresztowany i skazany. Około 25 lat spędził w [[gułag|łagrze]]. W 1991 został zrehabilitowany przez prezydenta [[Michaił Gorbaczow|Michaiła Gorbaczowa]].

Został pochowany na Cmentarzu Bogosłowskim w Petersburgu<ref>[https://fotki.yandex.ru/next/users/babs71/album/220017/view/1064304 Zdjęcie mogiły Anatolija Guriewicza na Cmentarzu Bogosłowskim].</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.a-gurevich.narod.ru/ Strona Anatolija Guriewicza]
* [http://www.rg.ru/2004/11/05/kapella.html Guriewicz o ''Czerwonej Orkiestrze'']
* [https://www.peoples.ru/military/scout/gurevich/ peoples.ru]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Guriewicz, Anatolij}}
[[Kategoria:Radzieccy szpiedzy]]
[[Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów]]
[[Kategoria:Czerwona Orkiestra]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Charkowie]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Bogosłowskim]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1913]]
[[Kategoria:Zmarli w 2009]]


text:
# Jean-Sébastien Giguère
Jean-Sébastien Giguère (ur. 16 maja 1977 roku w Montrealu) – kanadyjski hokeista.

## Kariera klubowa
- Laurentides Vikings (1992–1993)
- Verdun Collège-Français (1993–1994)
- Halifax Mooseheads (1994–1997)
- Hartford Whalers (1997)
- Saint John Flames (1997–1998)
- Calgary Flames (1998–2000)
  -  Saint John Flames (1998–2000)
- Anaheim Ducks (2000–2004, 2005–2010)
  -  Cincinnati Mighty Ducks (2000)
  -  Hamburg Freezers (2004–2005)
- Toronto Maple Leafs (2010–2011)
- Colorado Avalanche (2011-2014)

Latem 2014 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej.

## Sukcesy
Reprezentacyjne
- Złoty medal mistrzostw świata: 2004

Klubowe
- Puchar Stanleya: 2007

Indywidualne
- Harry „Hap” Holmes Memorial Award: 1998
- Conn Smythe Trophy: 2003
- NHL All-Star Game: 2009

title: Jean-Sébastien Giguère

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jean-Sébastien Giguère
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   = Jiggy-ducks2.jpg
 |opis grafiki              = Jean-Sébastien Giguère w barwach Anaheim Ducks (2006)
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[16 maja]] [[1977]]
 |miejsce urodzenia         = [[Montreal]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Kanada]]
 |wzrost                    = 185 cm
 |pozycja                   = bramkarz
 |uchwyt                    = lewy
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |draft                     = [[NHL Entry Draft 1995|NHL 1995]]
 |numer draftu              = 13 (1 runda)
 |zespół draftu             = [[Hartford Whalers]]
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Jean-Sébastien Giguère
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jean-Sébastien Giguère''' (ur. [[16 maja]] [[1977]] roku w [[Montreal]]u) – [[Kanada|kanadyjski]] [[Hokej na lodzie|hokeista]].

== Kariera klubowa ==
* {{Flaga|CAN}} [[Laurentides Vikings]] (1992–1993)
* {{Flaga|CAN}} [[Verdun Collège-Français]] (1993–1994)
* {{Flaga|CAN}} [[Halifax Mooseheads]] (1994–1997)
* {{Flaga|CAN}} [[Hartford Whalers]] (1997)
* {{Flaga|CAN}} [[Saint John Flames]] (1997–1998)
* {{Flaga|CAN}} [[Calgary Flames]] (1998–2000)
** {{Flaga|CAN}} [[Saint John Flames]] (1998–2000)
* {{Flaga|USA}} [[Anaheim Ducks]] (2000–2004, 2005–2010)
** {{Flaga|USA}} [[Cincinnati Mighty Ducks]] (2000)
** {{Flaga|DEU}} [[Hamburg Freezers]] (2004–2005)
* {{Flaga|CAN}} [[Toronto Maple Leafs]] (2010–2011)
* {{Flaga|USA}} [[Colorado Avalanche]] (2011-2014)

Latem 2014 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej<ref>{{Cytuj | url=https://www.nhl.com/news/avalanche-goalie-giguere-announces-retirement/c-728904 | tytuł=Avalanche goalie Giguere announces retirement | NHL.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.nhl.com | język=en | data dostępu=2020-10-01}}</ref>.

== Sukcesy ==
; Reprezentacyjne
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]]''': [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2004|2004]]

; Klubowe
* {{Trofeum|puchar|złoty}} '''[[Puchar Stanleya]]''': [[NHL (2007/2007)|2007]]

; Indywidualne
* [[Harry „Hap” Holmes Memorial Award]]: 1998
* [[Conn Smythe Trophy]]: [[NHL (2002/2003)|2003]]
* [[NHL All-Star Game]]: 2009

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Elitepro|8525}}
* {{hockeydb|16003}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Giguère, Jean-Sébastien}}
[[Kategoria:Hokeiści Halifax Mooseheads]]
[[Kategoria:Hokeiści Cincinnati Mighty Ducks]]
[[Kategoria:Hokeiści Hartford Whalers]]
[[Kategoria:Hokeiści Calgary Flames]]
[[Kategoria:Hokeiści Anaheim Ducks]]
[[Kategoria:Hokeiści Hamburg Freezers]]
[[Kategoria:Hokeiści Toronto Maple Leafs]]
[[Kategoria:Hokeiści Colorado Avalanche]]
[[Kategoria:Kanadyjscy hokeiści]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Montrealu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]

title: · Jean-Sébastien Giguère

Data i miejsce urodzenia: 16 maja 1977 · Montreal

Obywatelstwo: Kanada

Pozycja: bramkarz

Uchwyt: lewy

Draft: NHL 1995, numer: 13 (1 runda) · Hartford Whalers


text:
# Powstanie w meczecie Gouharszad
Powstanie w meczecie Gouharszad – zryw przeciwko polityce szacha Iranu Rezy Pahlawiego, który miał miejsce w 1935 w meczecie Gouharszad w Meszhedzie.
Jednym z powodów wybuchu powstania w Meszhedzie było zniesienie nakazu noszenia tzw. czarczafów (zasłon twarzy kobiet). Grupa oburzonych pielgrzymów zgromadziła się w domu ajatollaha Hosejna Tabatabajego Ghomiego, organizując u niego centrum oporu. Próby negocjacji z rządem szacha Rezy Pahlawiego zakończyły się fiaskiem i aresztowaniem przywódców rebelii. 11 lipca 1935 tłumy wiernych zgromadziły się przed meczetem Gouharszad w sanktuarium Imama Rezy. W odpowiedzi wojsko ostrzelało protestujących, zabijając i raniąc setki ludzi. Na wieść o masakrze za broń chwycili mieszkańcy miasta. Uzbrojeni w sierpy, kosy i łopaty zaatakowali żołnierzy przed meczetem, zmuszając ich do odwrotu. W reakcji na to, rząd skierował do Meszhedu kolejne oddziały, które po obsadzeniu ważnych strategicznie punktów ostrzelały powstańców z broni maszynowej. Ostatecznie stosując terror i represje siły rządowe stłumiły powstanie.

title: Powstanie w meczecie Gouharszad

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Powstanie w meczecie Gouharszad
 |epoka        = czasy najnowsze
 |konflikt     =
 |grafika      = RezaShahSardarSepah.jpg
 |opis grafiki = Reza Szah Pahlawi
 |czas         = 1935
 |miejsce      = [[Meszhed]], [[meczet Gouharszad]]
 |terytorium   = [[Iran]]
 |przyczyna    = zniesienie przez rząd Iranu nakazu zakrywania twarzy przez kobiety
 |wynik        = zwycięstwo sił rządowych
 |strona1      = {{flaga|IRN|1933}} siły rządowe
 |strona2      = [[Szyizm|szyici]]
 |dowódca1     = [[Reza Szah Pahlawi]]
 |dowódca2     = [[Hosejn Tabatabaji Ghomi]]
 |siły1        =
 |siły2        =
 |straty1      =
 |straty2      =
 |kod mapy     =
 |współrzędne  =
 |commons      =
}}
'''Powstanie w meczecie Gouharszad''' – zryw przeciwko polityce szacha [[Iran|Iranu]] [[Reza Szah Pahlawi|Rezy Pahlawiego]], który miał miejsce w 1935 w [[Meczet Gouharszad|meczecie Gouharszad]] w [[Meszhed|Meszhedzie]].

Jednym z powodów wybuchu powstania w Meszhedzie było zniesienie nakazu noszenia tzw. czarczafów (zasłon twarzy kobiet). Grupa oburzonych pielgrzymów zgromadziła się w domu [[Ajatollah|ajatollaha]] [[Hosejn Tabatabaji Ghomi|Hosejna Tabatabajego Ghomiego]], organizując u niego centrum oporu. Próby negocjacji z rządem szacha [[Reza Szah Pahlawi|Rezy Pahlawiego]] zakończyły się fiaskiem i aresztowaniem przywódców rebelii. 11 lipca 1935 tłumy wiernych zgromadziły się przed [[Meczet Gouharszad|meczetem Gouharszad]] w [[sanktuarium Imama Rezy]]. W odpowiedzi wojsko ostrzelało protestujących, zabijając i raniąc setki ludzi. Na wieść o masakrze za broń chwycili mieszkańcy miasta. Uzbrojeni w [[sierp]]y, [[kosa|kosy]] i [[Łopata (narzędzie)|łopaty]] zaatakowali żołnierzy przed meczetem, zmuszając ich do odwrotu. W reakcji na to, rząd skierował do Meszhedu kolejne oddziały, które po obsadzeniu ważnych strategicznie punktów ostrzelały powstańców z broni maszynowej. Ostatecznie stosując terror i represje siły rządowe stłumiły powstanie.

== Bibliografia ==
* ''Leksykon bitew świata'', Wyd. Almapress, Warszawa 2004.

[[Kategoria:Iran w XX wieku]]

title: Powstanie w meczecie Gouharszad

Miejsce: Meszhed, meczet Gouharszad

Terytorium: Iran

Wynik: zwycięstwo sił rządowych

title: Strony konfliktu

siły rządowe: szyici

title: Dowódcy

Reza Szah Pahlawi: Hosejn Tabatabaji Ghomi


text:
# Książę Dracula (film 1970)
Książę Dracula (niem. Nachts, wenn Dracula erwacht; hiszp. El conde Drácula; wł. Il Conte Dracula) – niemiecko-hiszpańsko-włosko-brytyjsko-liechtensteiński horror z 1970 roku w reżyserii Jesúsa Franco, zrealizowany na podstawie powieści Brama Stokera pod tym samym tytułem.
Chociaż w tytułowej roli występuje Christopher Lee, nie jest to film Hammer Film Productions, jak inne filmy, w których Lee wcielał się w Draculę, a zamiast tego został wyprodukowany przez Harry’ego Alana Towersa. Klaus Kinski, który dziewięć lat później zagrał samego Draculę w Nosferatu wampir, również występuje w filmie jako Renfield.
Książę Dracula był reklamowany jako najwierniejsza adaptacja powieści Brama Stokera. Film został uznany za jedną z najwierniejszych, jeśli nie najwierniejszą filmową adaptację Drakuli.

## Fabuła
Koniec XIX wieku. Londyński prawnik Jonathan Harker dociera pociągiem do Bystrzycy, aby sfinalizować ważną umowę biznesową z transylwańskim hrabią Draculą. Jego współpasażer, a następnie miejscowi, ostrzega go przed Draculą. Po przybyciu przez przełęcz Borgo do zamku szlachcica Harker stopniowo odkrywa nadnaturalny charakter miejsca: wiozący go woźnica przepędza wilki, zaś sam Dracula nie ma odbicia w lustrze. Podczas wspólnej wieczerzy Dracula zakupuje opuszczony pałac niedaleko Londynu, w którym chce zamieszkać na stałe. Dracula szczyci się swym wywodzącym się rzekomo od Attyli rodem, który m.in. odpierał najazdy Turków.
Jonathan na prośbę Draculi nocuje w jego zamku. Nocą śni mu się koszmar, w którym nieprzytomny znajduje się w pałacowych katakumbach, gdzie trzy kobiety piją krew porwanego niemowlęcia, a Dracula stoi nad nim. Zbudzony odkrywa na swej szyi ślady ukąszenia. Przeczuwając, że nie bez powodu jego sypialna jest zamknięta, wymyka się przez okno. W katakumbach widok śpiącego Draculi w sarkofagu i obecność trzech trumien potwierdza przypuszczenia Jonathana co do prawdziwej natury hrabiego. Ledwo uciekając z zamku, budzi się w znajdującym się nieopodal Londynu szpitalu psychiatrycznym profesora Van Helsinga, wybitnego znawcy okultyzmu.
Jonathanem opiekuje się dr Seward, który mówi mu, że znaleziono go majaczącego w Budapeszcie. Do psychiatryka przybywają narzeczona Jonathana, Mina, i jej przyjaciółka Lucy. Nocą Lucy jest wywoływana przez tajemniczy głos, który każe jej kierować się w stronę opuszczonego opactwa. Tam Dracula spija jej krew, dzięki czemu młodnieje. Hrabia znika, gdy Mina, zaniepokojona zniknięciem Lucy, podąża za nią i znajduje ją nieprzytomną. Mina bierze ślady na szyi za zranienie się agrafką od szala, ale Seward zauważa u Lucy dużą utratę krwi. Zawiadomiony przez Sewarda telegramem do Lucy przybywa jej narzeczony, arystokrata Quincey Morris. Oddaje on Lucy swoją krew podczas transfuzji krwi. Lucy ponownie odwiedza Dracula, który spija jej resztę krwi i prowadzi do stanu bliskiego śmierci.
Van Helsing łączy przypadek Lucy z innym pacjentem – odżywiającym się insektami Renfieldem. Oszalał on, gdy podczas podróży po Transylwanii jego córka zmarła od dużej utraty krwi. Na widok Draculi Renfield dostaje ataku paniki i wyskakuje z celi znajdującej się na piętrze, uszkadzając sobie kark. Opiekująca się umierającą Lucy Mina jest świadkiem ataku Draculi. Lucy jest martwa. Van Helsing mówi zgromadzonym, że hrabia Dracula jest wampirem, który podróżuje po świecie, wypijając krew ofiarom i tym samym zarażając ich wampiryzmem. Wkrótce to samo dzieje się z Lucy, która zaczyna polować na dzieci. Van Helsing w towarzystwie Jonathana i Morrisa idzie do grobowca Lucy, by ją zabić. Zauważają też te same skrzynie, które widział Jonathan w zamku Draculi.
Jonathan stwierdza, że to właśnie w nich Dracula podróżował do Anglii i wraz z Morrisem oraz Sewardem idzie je zniszczyć. Mina chce pomówić z Renfieldem, który pod kontrolą Draculi dusi ją, hrabia zaś atakuje pod postacią wypchanych zwierząt Jonathana i jego kompanów. Odpędzają wampira krzyżem i tym samym Renfield znów odzyskuje zmysły. Skrzynie zostają potraktowane wodą święconą. Van Helsing zaś dostaje udaru i od tego czasu musi się poruszać na wózku inwalidzkim. Władze Londynu są w gotowości do schwytania Draculi. Lecz w pełni odmłodzony Dracula jest nierozpoznawalny i anonimowo zaprasza Minę do opery. Tam ją atakuje, a następnie przekupuje kapitana okrętu „Tsarina Katharine”, by z rana zabrał go do Warny. Seward dowiaduje się o planach Draculi dzięki Renfieldowi, który umiera.
Domyśliwszy się, że Dracula chce uciec do Transylwanii, Jonathan i Morris na polecenie Van Helsinga jadą tam wcześniej, by poświęcić każdy grób w celu uniemożliwienia wampirowi znalezienia azylu; Van Helsing zaś zostaje w Londynie, by chronić Minę. Nachodzi go Dracula upajający się swą przewagą. W ostatniej chwili Van Helsing ratuje Minę przed wampirem, kreśląc znak krzyża. W Transylwanii Jonathan i Morris docierają do zamku Draculi i zabijają rezydujące tam wampirzyce, a potem poświęcają sarkofag. W końcu Dracula dociera na miejsce eskortowany przez Romów. Jonathan z Morrisem przepędzają Romów i tym samym dobierają się do niestrzeżonego Draculi. Morris podpala wampira żywcem, przez co traci on moc i umiera.

## Obsada
- Christopher Lee – hrabia Dracula
- Frederick Williams – Jonathan Harker
- Herbert Lom – profesor Abraham Van Helsing
- Maria Rohm – Mina Murray
- Jack Taylor – Quincey Morris
- Klaus Kinski – Renfield
- Soledad Miranda – Lucy Westenra
- Paul Muller – dr John „Jack” Seward
- José Martínez Blanco – pasażer pociągu
- Franco Castellani – strażnik pilnujący Renfielda
- Jesús Franco – służący Van Helsinga
- Jesús Puente – sekretarz miasta

## Produkcja

### Zdjęcia
Na początku zdjęć w 1969 roku jednym z miejsc, które wybrano do kręcenia, było zamknięte w 1973 roku studio Balcázar, znajdujące się w gminie Esplugues de Llobregat. Ekipa filmowa planowała skorzystać ze studia filmowego Barrandov Studios w Pradze, ale z powodu problemów budżetowych pomysł musiał zostać porzucony. Sceny w klinice profesora Van Helsinga kręcono w studiach Tirrenia w Pizie. Niektóre plenery drugiej ekipy filmowej zostały zrealizowane we Francji. Warownia Santa Bárbara, znajdująca się w centrum miasta Alicante, została wykorzystana jako scenografia do filmu i ponownie wykorzystana przez reżysera w 1972 roku podczas kręcenia filmu Dracula kontra Frankenstein. Sceny na dworcu i w teatrze powstały w Murcji.

### Film dokumentalnyCuadecuc, wampir
Hiszpański reżyser Pere Portabella kręcił zdjęcia do filmu Jesúsa Franco z zamiarem stworzenia making-ofu inspirowanego oryginalnymi ujęciami filmu. Materiał filmowy, znany jako Cuadecuc, vampir, dzieli ustawienia i postacie z filmem Franco, z wyjątkiem dźwięku, który został zmontowany przez Carlesa Santosa. Był to film zakazany przez reżim Francisca Franco, a w 2008 roku został odzyskany przez firmę dystrybucyjną Sherlock Films.

### Casting
W rolę hrabiego Draculi wcielił się angielski aktor Christopher Lee, który już zdążył go zagrać trzykrotnie w brytyjskich filmach wytwórni Hammer Film Productions. Lee zgodził się na udział w produkcji po sprawdzeniu, że scenariusz różni się od innych poprzednich wersji filmowych, co krytykował przy swoich poprzednich filmach w roli Draculi. W nowym filmie widział okazję do odegrania Draculi tak, jak widział go Bram Stoker.
Minę zagrała żona producenta Towersa, austriacka aktorka Maria Rohm .
Lucy z kolei zagrała hiszpańska aktorka i piosenkarka Soledad Miranda, która dziesięć lat wcześniej zagrała w innym filmie Franco, La reina del Tabarín. Po Księciu Draculi reżyser obsadził Mirandę w kilku swoich tytułach, z czego najbardziej kultowy był Vampyros Lesbos z 1971 roku.
Klaus Kinski, który wcielił się tutaj w rolę Renfielda, zagrał samego Draculę dziewięć lat później w filmie Wernera Herzoga Nosferatu wampir, będącym remakiem Nosferatu – symfonii grozy z 1922 roku F.W. Murnaua.

title: Książę Dracula (film 1970)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł             = Książę Dracula
 |oryginalny tytuł  = El conde Drácula
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |gatunek           = [[horror]]
 |rok produkcji     = 1969–1970
 |data premiery     = 3 kwietnia 1970
 |kraj produkcji    = [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|RFN]]
[[Hiszpania]]
[[Włochy]]
[[Liechtenstein]]
[[Wielka Brytania]]
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania      = 97 minut
 |reżyseria         = [[Jesús Franco]]
 |scenariusz        = [[Jesús Franco]]
[[Erich Kröhnke]]
Augusto Finocchi
 |główne role       = [[Christopher Lee]]
[[Frederick Williams]]
[[Herbert Lom]]
[[Maria Rohm]]
 |muzyka            = [[Bruno Nicolai]]
 |zdjęcia           = Manuel Merino
Luciano Trasatti
 |scenografia       = Karl Schneider
 |kostiumy          = Maria Luisa Panaro
[[Jack Taylor (aktor)|Jack Taylor]]
 |montaż            = [[Bruno Mattei]]
 |produkcja         = Alexander Hacohen
Arturo Marcos
Harry Alan Towers
 |wytwórnia         = Filmar Compagnia Cinematografica
Fénix Cooperativa Cinematográfica
Korona Film
 |dystrybucja       = Gloria Filmverleih (RFN)
Filmar Compagnia Cinematografica (Włochy)
Arce Films (Hiszpania)
 |budżet            =
 |przychody brutto  =
 |poprzednik        =
 |kontynuacja       =
 |nagrody           =
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               = https://www.amazon.com/Count-Dracula-Christopher-Lee/dp/B007WO050W
}}
'''Książę Dracula''' ({{W języku|de|Nachts, wenn Dracula erwacht}}; {{W języku|es|El conde Drácula}}; {{W języku|it|Il Conte Dracula}}) – niemiecko-hiszpańsko-włosko-brytyjsko-liechtensteiński [[horror]] z 1970 roku w reżyserii [[Jesús Franco|Jesúsa Franco]], zrealizowany na podstawie powieści [[Bram Stoker|Brama Stokera]] pod [[Drakula (powieść)|tym samym tytułem]]{{Odn|Browning|Picatt|2011|s=49}}.

Chociaż w tytułowej roli występuje [[Christopher Lee]], nie jest to film [[Hammer Film Productions]], jak inne filmy, w których Lee wcielał się w Draculę, a zamiast tego został wyprodukowany przez Harry’ego Alana Towersa{{Odn|Méndez|2006|s=203}}. [[Klaus Kinski]], który dziewięć lat później zagrał samego Draculę w ''[[Nosferatu wampir]]''{{Odn|Prawer|Herzog|2004|s=87}}, również występuje w filmie jako Renfield.

''Książę Dracula'' był reklamowany jako najwierniejsza adaptacja powieści Brama Stokera<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.telegraph.co.uk/culture/film/3656804/Great-adaptations-Dracula.html|tytuł=Great Adaptions – Dracula|autor=Philip Horne|data dostępu=2022-10-15|opublikowany=The Daily Telegraph|język=en|data=2006-11-27}}</ref>. Film został uznany za jedną z najwierniejszych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.youtube.com/watch?v=q9D74m628gQ&ab_channel=Cinemassacre|tytuł=Which Dracula Film is Most Faithful to the Book?|autor=James Rolfe|data=2019-03-21|data dostępu=2022-10-15|opublikowany=Cinemassacre|język=en}}</ref>, jeśli nie najwierniejszą filmową adaptację ''Drakuli''<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.espinof.com/criticas/dracula-barcelona-o-las-tres-caras-del-vampiro-de-jess-franco|tytuł=‘Drácula Barcelona’ o las tres caras del vampiro de Jess Franco|autor=John Tones|data dostępu=2022-10-15|opublikowany=Espinof|język=es|data=2017-10-21}}</ref>.

== Fabuła ==
Koniec XIX wieku. Londyński prawnik Jonathan Harker dociera pociągiem do [[Bystrzyca (Rumunia)|Bystrzycy]], aby sfinalizować ważną umowę biznesową z [[Siedmiogród|transylwańskim]] [[Drakula|hrabią Draculą]]. Jego współpasażer, a następnie miejscowi, ostrzega go przed Draculą. Po przybyciu przez [[Przełęcz Tihuța|przełęcz Borgo]] do zamku szlachcica Harker stopniowo odkrywa nadnaturalny charakter miejsca: wiozący go woźnica przepędza [[Wilk szary|wilki]], zaś sam Dracula nie ma odbicia w lustrze. Podczas wspólnej wieczerzy Dracula zakupuje opuszczony pałac niedaleko [[Londyn]]u, w którym chce zamieszkać na stałe. Dracula szczyci się swym wywodzącym się rzekomo od [[Attyla|Attyli]] rodem, który m.in. odpierał najazdy [[Imperium Osmańskie|Turków]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Jesús Franco |tytuł = Książę Dracula |wydawca = Filmar Compagnia Cinematografica, Fénix Cooperativa Cinematográfica, Korona Film}}</ref>.

Jonathan na prośbę Draculi nocuje w jego zamku. Nocą śni mu się koszmar, w którym nieprzytomny znajduje się w pałacowych katakumbach, gdzie trzy kobiety piją krew porwanego niemowlęcia, a Dracula stoi nad nim. Zbudzony odkrywa na swej szyi ślady ukąszenia. Przeczuwając, że nie bez powodu jego sypialna jest zamknięta, wymyka się przez okno. W katakumbach widok śpiącego Draculi w sarkofagu i obecność trzech trumien potwierdza przypuszczenia Jonathana co do prawdziwej natury hrabiego. Ledwo uciekając z zamku, budzi się w znajdującym się nieopodal Londynu szpitalu psychiatrycznym profesora [[Abraham Van Helsing|Van Helsinga]], wybitnego znawcy okultyzmu<ref name=":0" />.

Jonathanem opiekuje się dr Seward, który mówi mu, że znaleziono go majaczącego w [[Budapeszt|Budapeszcie]]. Do psychiatryka przybywają narzeczona Jonathana, [[Mina Harker|Mina]], i jej przyjaciółka Lucy. Nocą Lucy jest wywoływana przez tajemniczy głos, który każe jej kierować się w stronę opuszczonego opactwa. Tam Dracula spija jej krew, dzięki czemu młodnieje. Hrabia znika, gdy Mina, zaniepokojona zniknięciem Lucy, podąża za nią i znajduje ją nieprzytomną. Mina bierze ślady na szyi za zranienie się agrafką od szala, ale Seward zauważa u Lucy dużą utratę krwi. Zawiadomiony przez Sewarda telegramem do Lucy przybywa jej narzeczony, arystokrata Quincey Morris. Oddaje on Lucy swoją krew podczas transfuzji krwi. Lucy ponownie odwiedza Dracula, który spija jej resztę krwi i prowadzi do stanu bliskiego śmierci<ref name=":0" />.

Van Helsing łączy przypadek Lucy z innym pacjentem – odżywiającym się insektami Renfieldem. Oszalał on, gdy podczas podróży po Transylwanii jego córka zmarła od dużej utraty krwi. Na widok Draculi Renfield dostaje ataku paniki i wyskakuje z celi znajdującej się na piętrze, uszkadzając sobie kark. Opiekująca się umierającą Lucy Mina jest świadkiem ataku Draculi. Lucy jest martwa. Van Helsing mówi zgromadzonym, że hrabia Dracula jest [[wampir]]em, który podróżuje po świecie, wypijając krew ofiarom i tym samym zarażając ich wampiryzmem. Wkrótce to samo dzieje się z Lucy, która zaczyna polować na dzieci. Van Helsing w towarzystwie Jonathana i Morrisa idzie do grobowca Lucy, by ją zabić. Zauważają też te same skrzynie, które widział Jonathan w zamku Draculi<ref name=":0" />.

Jonathan stwierdza, że to właśnie w nich Dracula podróżował do [[Anglia|Anglii]] i wraz z Morrisem oraz Sewardem idzie je zniszczyć. Mina chce pomówić z Renfieldem, który pod kontrolą Draculi dusi ją, hrabia zaś atakuje pod postacią [[Taksydermia|wypchanych zwierząt]] Jonathana i jego kompanów. Odpędzają wampira krzyżem i tym samym Renfield znów odzyskuje zmysły. Skrzynie zostają potraktowane wodą święconą. Van Helsing zaś dostaje udaru i od tego czasu musi się poruszać na wózku inwalidzkim. Władze Londynu są w gotowości do schwytania Draculi. Lecz w pełni odmłodzony Dracula jest nierozpoznawalny i anonimowo zaprasza Minę do opery. Tam ją atakuje, a następnie przekupuje kapitana okrętu „Tsarina Katharine”, by z rana zabrał go do [[Warna|Warny]]. Seward dowiaduje się o planach Draculi dzięki Renfieldowi, który umiera<ref name=":0" />.

Domyśliwszy się, że Dracula chce uciec do Transylwanii, Jonathan i Morris na polecenie Van Helsinga jadą tam wcześniej, by poświęcić każdy grób w celu uniemożliwienia wampirowi znalezienia azylu; Van Helsing zaś zostaje w Londynie, by chronić Minę. Nachodzi go Dracula upajający się swą przewagą. W ostatniej chwili Van Helsing ratuje Minę przed wampirem, kreśląc znak krzyża. W Transylwanii Jonathan i Morris docierają do zamku Draculi i zabijają rezydujące tam wampirzyce, a potem poświęcają sarkofag. W końcu Dracula dociera na miejsce eskortowany przez [[Romowie|Romów]]. Jonathan z Morrisem przepędzają Romów i tym samym dobierają się do niestrzeżonego Draculi. Morris podpala wampira żywcem, przez co traci on moc i umiera<ref name=":0" />.

== Obsada ==
[[Plik:Christopher Lee 2009.jpg|link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Christopher_Lee_2009.jpg/220px-Christopher_Lee_2009.jpg|mały| [[Christopher Lee]] – odtwórca roli Draculi|268x268px]]
* [[Christopher Lee]] – [[Drakula|hrabia Dracula]]
* [[Frederick Williams]] – Jonathan Harker
* [[Herbert Lom]] – profesor [[Abraham Van Helsing]]
* [[Maria Rohm]] – [[Mina Harker|Mina Murray]]
* [[Jack Taylor (aktor)|Jack Taylor]] – Quincey Morris
* [[Klaus Kinski]] – Renfield
* [[Soledad Miranda]] – Lucy Westenra
* [[Paul Muller]] – dr John „Jack” Seward
* José Martínez Blanco – pasażer pociągu
* Franco Castellani – strażnik pilnujący Renfielda
* [[Jesús Franco]] – służący Van Helsinga
* Jesús Puente – sekretarz miasta

== Produkcja ==
=== Zdjęcia ===
[[Plik:Castillo de Santa Barbara.jpg|link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Castillo_de_Santa_Barbara.jpg/320px-Castillo_de_Santa_Barbara.jpg|mały|320x320px| Zewnętrzny widok [[Castillo de Santa Bárbara|na warownię Santa Bárbara]], jedno z miejsc wykorzystanych do kręcenia filmu]]
Na początku zdjęć w 1969 roku jednym z miejsc, które wybrano do kręcenia, było zamknięte w 1973 roku studio Balcázar, znajdujące się w gminie [[Esplugues de Llobregat]]. Ekipa filmowa planowała skorzystać ze studia filmowego [[Studio Filmowe Barrandov|Barrandov Studios]] w [[Praga|Pradze]], ale z powodu problemów budżetowych pomysł musiał zostać porzucony. Sceny w klinice profesora [[Abraham Van Helsing|Van Helsinga]] kręcono w studiach Tirrenia w [[Piza|Pizie]]. Niektóre plenery drugiej ekipy filmowej zostały zrealizowane we [[Francja|Francji]]{{Odn|Schlegel|2015|s=41}}. [[Castillo de Santa Bárbara|Warownia Santa Bárbara]], znajdująca się w centrum miasta [[Alicante]], została wykorzystana jako scenografia do filmu i ponownie wykorzystana przez reżysera w 1972 roku podczas kręcenia filmu ''[[Dracula kontra Frankenstein (film 1972)|Dracula kontra Frankenstein]]''<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.europapress.es/comunitat-valenciana/noticia-castillo-santa-barbara-fue-escenario-peliculas-terror-franco-escritor-matellano-20090604161709.html|tytuł=El castillo de Santa Bárbara fue escenario de películas de terror de J. Franco, según el escritor V. Matellano|data dostępu=2022-10-21|opublikowany=Europa Press|język=es|data=2009-06-04}}</ref>. Sceny na dworcu i w teatrze powstały w [[Murcja|Murcji]].

=== Film dokumentalny ''Cuadecuc, wampir'' ===
Hiszpański reżyser [[Pere Portabella]] kręcił zdjęcia do filmu [[Jesús Franco|Jesúsa Franco]] z zamiarem stworzenia [[making-of]]u inspirowanego oryginalnymi ujęciami filmu. Materiał filmowy, znany jako ''[[Cuadecuc, vampir]]'', dzieli ustawienia i postacie z filmem [[Jesús Franco|Franco]], z wyjątkiem dźwięku, który został zmontowany przez [[Carles Santos|Carlesa Santosa]]. Był to film zakazany przez [[Państwo Hiszpańskie|reżim Francisca Franco]], a w 2008 roku został odzyskany przez firmę dystrybucyjną Sherlock Films<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.elmundo.es/elmundo/2008/08/11/cultura/1218451485.html|tytuł=El vampiro sobrevive a la censura|nazwisko=De los Reyes|imię=Ignacio|data=2008-08-12|data dostępu=2022-10-21|opublikowany=El mundo.es|język=es}}</ref>.

=== Casting ===
[[Plik:A doppia faccia - Kinski.jpg|link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/A_doppia_faccia_-_Kinski.jpg/220px-A_doppia_faccia_-_Kinski.jpg|mały|Aktor [[Klaus Kinski]] – odtwórca roli Renfielda]]
W rolę hrabiego Draculi wcielił się angielski aktor [[Christopher Lee]], który już zdążył go zagrać trzykrotnie w brytyjskich filmach wytwórni [[Hammer Film Productions]]{{Odn|Edwards|2018|s=99}}. Lee zgodził się na udział w produkcji po sprawdzeniu, że scenariusz różni się od innych poprzednich wersji filmowych, co krytykował przy swoich poprzednich filmach w roli Draculi. W nowym filmie widział okazję do odegrania Draculi tak, jak widział go Bram Stoker{{Odn|Lazaro-Reboll|2012|s=214-215}}.

Minę zagrała żona producenta Towersa, austriacka aktorka [[Mary Rohm|Maria Rohm]]{{Odn|Mosley|2022}}.

Lucy z kolei zagrała hiszpańska aktorka i piosenkarka [[Soledad Miranda]], która dziesięć lat wcześniej zagrała w innym filmie Franco, ''[[La reina del Tabarín]]''. Po ''Księciu Draculi'' reżyser obsadził Mirandę w kilku swoich tytułach, z czego najbardziej kultowy był ''[[Vampyros Lesbos]]'' z 1971 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.elmundo.es/andalucia/2015/09/14/55f698b146163fbc058b4571.html|tytuł=La sevillana que enamoró a Drácula|autor=Francisco Javier Recio|data dostępu=2022-10-22|opublikowany=El Mundo|data=2015-09-14}}</ref>.

[[Klaus Kinski]], który wcielił się tutaj w rolę Renfielda, zagrał samego Draculę dziewięć lat później w filmie [[Werner Herzog|Wernera Herzoga]] ''[[Nosferatu wampir]]'', będącym [[remake|remakiem]] ''[[Nosferatu – symfonia grozy|Nosferatu – symfonii grozy]]'' z 1922 roku [[Friedrich Wilhelm Murnau|F.W. Murnaua]]{{Odn|Klinger|2012|s=579}}.

== Przypisy ==
<references group=""></references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Browning|imię=John Edgar|tytuł=Dracula in Visual Media: Film, Television, Comic Book and Electronic Game Appearances, 1921–2010|rok=2011|wydawca=McFarland & Company|miejsce=Jefferson (Karolina Północna)|isbn=9780786433650|język=en|odn=tak|nazwisko2=Picatt|imię2=Caroline Joan}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Edwards|imię=Justin|tytuł=B-Movie Gothic: International Perspectives|rok=2018|wydawca=Edinburgh University Press|miejsce=Edynburg|isbn=9781474423441|język=en|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Klinger|imię=Leslie S.|tytuł=Drácula anotado|rok=2012|wydawca=Ediciones Akal|miejsce=Madryt|isbn=978-84-460-3175-8|inni=Julio Rodríguez Puértolas (tłum.)|język=es|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Lazaro-Reboll|imię=Antonio|tytuł=Spanish Horror Film|rok=2012|wydawca=Edinburgh University Press|miejsce=Edynburg|isbn=9780748636389|język=en|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Mosley|imię=Stephen|tytuł=Christopher Lee: The Loneliness of Evil|rok=2022|wydawca=Midnight Marquee Press, Inc.|miejsce=Parkville (Maryland)|isbn=9781644301289|język=en|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|isbn=8498213886|nazwisko=Méndez|imię=Antonio|tytuł=Guía de Cine Clásico: Protagonistas|rok=2006|wydawca=Editorial Visión Libros|miejsce=Madryt|język=es|strony=203|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Prawer|imię=Siegbert Salomon|tytuł=Nosferatu: Phantom Der Nacht|nazwisko2=Herzog|imię2=Werner|rok=2004|wydawca=BFI Publications|miejsce=Londyn|isbn=9781844570317|autor link2=Werner Herzog|język=en|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|isbn=978-1442251151|nazwisko= Schlegel|imię=Nicholas|tytuł=Sex, Sadism, Spain, and Cinema: The Spanish Horror Film|rok=2015|wydawca=Rowman & Littlefield Publishers|miejsce=Lanham (Maryland)|język=en|odn=tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Imdb|tytuł|0065569|Książę Dracula}}
* {{Filmweb|tytuł|118808|Książę Dracula}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Hiszpańskie filmy z 1970 roku]]
[[Kategoria:Hiszpańskie filmy z gatunku horror]]
[[Kategoria:Niemieckie filmy z 1970 roku]]
[[Kategoria:Niemieckie filmy z gatunku horror]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy z 1970 roku]]
[[Kategoria:Liechtensteińskie filmy z 1970 roku]]
[[Kategoria:Włoskie filmy z 1970 roku]]
[[Kategoria:Filmy fantastyczne z 1970 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Alicante]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w regionie Murcji]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Jesúsa Franco]]
[[Kategoria:Adaptacje filmowe powieści Drakula]]
[[Kategoria:Adaptacje filmowe powstałe w koprodukcji]]

title: Książę DraculaEl conde Drácula

Gatunek: horror

Data premiery: 3 kwietnia 1970

Kraj produkcji: RFN · Hiszpania · Włochy · Liechtenstein · Wielka Brytania

Język: angielski

Czas trwania: 97 minut

Reżyseria: Jesús Franco

Scenariusz: Jesús Franco · Erich Kröhnke · Augusto Finocchi

Główne role: Christopher Lee · Frederick Williams · Herbert Lom · Maria Rohm

Muzyka: Bruno Nicolai

Zdjęcia: Manuel Merino · Luciano Trasatti

Scenografia: Karl Schneider

Kostiumy: Maria Luisa Panaro · Jack Taylor

Montaż: Bruno Mattei

Produkcja: Alexander Hacohen · Arturo Marcos · Harry Alan Towers

Wytwórnia: Filmar Compagnia Cinematografica · Fénix Cooperativa Cinematográfica · Korona Film

Dystrybucja: Gloria Filmverleih (RFN) · Filmar Compagnia Cinematografica (Włochy) · Arce Films (Hiszpania)


text:
# Stanečka vas
Stanečka vas – wieś w Słowenii, w gminie Majšperk. W 2018 roku liczyła 96 mieszkańców.

title: Stanečka vas

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Stanečka vas
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Majšperk|Majšperk]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 96{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Stanečka vas''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Majšperk|gminie Majšperk]]. W 2018 roku liczyła 96 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-27}}</ref>
}}

{{Gmina Majšperk}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Majšperk]]

title: Stanečka vas

Państwo: Słowenia

Gmina: Majšperk


text:
# Bayport (Floryda)
Bayport – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Hernando.

title: Bayport (Floryda)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bayport
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Bayport
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Floryda}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Hernando|Hernando]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 12-04250
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 	0294669
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 1,49
 |wysokość                     = 1
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 352
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-FL
 |współrzędne                  = 28°32′54″N 82°38′43″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bayport''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Floryda]], w hrabstwie [[Hrabstwo Hernando|Hernando]].

[[Kategoria:CDP w stanie Floryda]]

title: Bayport

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Floryda

Hrabstwo: Hernando

Wysokość: 1 m n.p.m.

Populacja · • liczba ludności: · 45 · (1 kwietnia 2020)


text:
# HP-42S
HP-42S – jeden kalkulatorów firmy Hewlett-Packard, pracujący wyłącznie w systemie odwrotnej notacji polskiej (RPN).
Jest kontynuatorem serii HP-41 w linii Pioneer i z założenia jest w pełni kompatybilny pod względem składni oprogramowania. Posiada dwuwierszowy wyświetlacz dot matrix, analogicznie do modeli HP-17B, czy HP-27S. Pozwala to na łatwiejszą kontrolę operacji na stosie. Z innych możliwości warto wspomnieć edytor macierzy, operacje na liczbach zespolonych, ponad 500 wbudowanych funkcji, całkowanie numeryczne, możliwość wykonywania prostych wykresów oraz solver. Podstawową wadą jest brak jakiejkolwiek komunikacji I/O z innymi kalkulatorami lub komputerami, co sprawia, że programy należy wprowadzać ręcznie. Kalkulator nie posiada również architektury pozwalającej na rozbudowę pamięci.

title: HP-42S

wikitext:
[[Plik:Hewlett-Packard HP-42S, programmable calculator with RPN (combined from two images, cropped).jpg|thumb|upright|HP 42S]]
'''HP-42S''' – jeden [[kalkulator]]ów firmy [[Hewlett-Packard]], pracujący wyłącznie w systemie [[Odwrotna notacja polska|odwrotnej notacji polskiej]] (RPN).

Jest kontynuatorem serii HP-41 w linii Pioneer i z założenia jest w pełni kompatybilny pod względem składni oprogramowania. Posiada dwuwierszowy wyświetlacz [[dot matrix]], analogicznie do modeli [[HP-17B]], czy [[HP-27S]]. Pozwala to na łatwiejszą kontrolę operacji na [[Stos (informatyka)|stosie]]. Z innych możliwości warto wspomnieć edytor [[macierz]]y, operacje na liczbach zespolonych, ponad 500 wbudowanych funkcji, całkowanie numeryczne, możliwość wykonywania prostych wykresów oraz [[solver]]. Podstawową wadą jest brak jakiejkolwiek komunikacji I/O z innymi kalkulatorami lub komputerami, co sprawia, że programy należy wprowadzać ręcznie. Kalkulator nie posiada również architektury pozwalającej na rozbudowę pamięci.

{{Kalkulatory HP}}

[[Kategoria:Kalkulatory HP]]


text:
# Mistrzostwa Polski w Szachach 1972
Mistrzostwa Polski w Szachach 1972 – turnieje szachowe, rozegrane w 1972 r. we Wrocławiu (mężczyźni) i Lublinie (kobiety), mające na celu wyłonienie 29. mistrza Polski mężczyzn oraz 24. mistrzynię Polski kobiet. Oba turnieje rozegrano systemem kołowym z udziałem 18 zawodników i 14 zawodniczek.
Złote medale zdobyli: Krzysztof Pytel (1. raz w karierze) i Hanna Ereńska-Radzewska (2. raz w karierze).

## Wyniki 29. Mistrzostw Polski Mężczyzn
Wrocław, 6 – 24 lutego 1972
| Miejsce | Zawodnicy           | Ranking | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | Razem | Berger |
| ------- | ------------------- | ------- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | -- | -- | -- | -- | -- | -- | -- | -- | -- | ----- | ------ |
| złoto   | Krzysztof Pytel     | 2320    |   | 1 | ½ | ½ | ½ | ½ | ½ | ½ | 1 | 1  | ½  | 1  | ½  | ½  | ½  | ½  | 1  | 1  | 11½   |        |
| srebro  | Aleksander Sznapik  | –       | 0 |   | ½ | 1 | 1 | 1 | ½ | 0 | ½ | ½  | 1  | ½  | ½  | ½  | 1  | 1  | ½  | 1  | 11    |        |
| brąz    | Jacek Bednarski     | 2400    | ½ | ½ |   | ½ | ½ | ½ | ½ | 1 | ½ | ½  | 1  | 1  | ½  | ½  | 0  | 1  | 1  | ½  | 10½   | 87,00  |
| 4       | Włodzimierz Schmidt | 2450    | ½ | 0 | ½ |   | 1 | ½ | ½ | ½ | ½ | ½  | 1  | 0  | 1  | 1  | 1  | ½  | ½  | 1  | 10½   | 83,75  |
| 5       | Bogdan Śliwa        | –       | ½ | 0 | ½ | 0 |   | 1 | ½ | 1 | 0 | 0  | ½  | 1  | ½  | ½  | 1  | 1  | 1  | 1  | 10    |        |
| 6       | Zbigniew Doda       | 2430    | ½ | 0 | ½ | ½ | 0 |   | ½ | 1 | 1 | 1  | ½  | ½  | 1  | ½  | 1  | ½  | ½  | 0  | 9½    | 79,00  |
| 7       | Bogdan Pietrusiak   | 2270    | ½ | ½ | ½ | ½ | ½ | ½ |   | ½ | ½ | 1  | ½  | ½  | ½  | ½  | 0  | 1  | ½  | 1  | 9½    | 78,25  |
| 8       | Ryszard Gąsiorowski | –       | ½ | 1 | 0 | ½ | 0 | 0 | ½ |   | ½ | ½  | 0  | ½  | 1  | 1  | 1  | ½  | 1  | 1  | 9½    | 74,25  |
| 9       | Wojciech Dobrzyński | –       | 0 | ½ | ½ | ½ | 1 | 0 | ½ | ½ |   | 1  | ½  | 0  | ½  | ½  | ½  | ½  | ½  | 1  | 8½    |        |
| 10      | Andrzej Filipowicz  | 2410    | 0 | ½ | ½ | ½ | 1 | 0 | 0 | ½ | 0 |    | ½  | ½  | 1  | 1  | 1  | 0  | ½  | ½  | 8     | 65,25  |
| 11      | Andrzej Sydor       | 2385    | ½ | 0 | 0 | 0 | ½ | ½ | ½ | 1 | ½ | ½  |    | ½  | 1  | ½  | ½  | ½  | ½  | ½  | 8     | 65,25  |
| 12      | Jan Adamski         | 2380    | 0 | ½ | 0 | 1 | 0 | ½ | ½ | ½ | 1 | ½  | ½  |    | 0  | 1  | ½  | ½  | ½  | ½  | 8     | 65,25  |
| 13      | Witold Balcerowski  | 2380    | ½ | ½ | ½ | 0 | ½ | 0 | ½ | 0 | ½ | 0  | 0  | 1  |    | 1  | ½  | 1  | ½  | 1  | 8     | 62,75  |
| 14      | Jerzy Kostro        | 2385    | ½ | ½ | ½ | 0 | ½ | ½ | ½ | 0 | ½ | 0  | ½  | 0  | 0  |    | ½  | ½  | 1  | ½  | 6½    | 54,25  |
| 15      | Benedykt Serwiński  | –       | ½ | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | ½ | 0  | ½  | ½  | ½  | ½  |    | 0  | 1  | ½  | 6½    | 53,75  |
| 16      | Rafał Marszałek     | 2270    | ½ | 0 | 0 | ½ | 0 | ½ | 0 | ½ | ½ | 1  | ½  | ½  | 0  | ½  | 1  |    | ½  | 0  | 6½    | 53,50  |
| 17      | Romuald Grąbczewski | 2370    | 0 | ½ | 0 | ½ | 0 | ½ | ½ | 0 | ½ | ½  | ½  | ½  | ½  | 0  | 0  | ½  |    | 1  | 6     |        |
| 18      | Ignacy Nowak        | –       | 0 | 0 | ½ | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | ½  | ½  | ½  | 0  | ½  | ½  | 1  | 0  |    | 5     |        |

## Wyniki 24. Mistrzostw Polski Kobiet
Lublin, 1972
| Miejsce | Zawodniczki             | Ranking | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | Razem | Berger |
| ------- | ----------------------- | ------- | - | - | - | - | - | - | - | - | - | -- | -- | -- | -- | -- | ----- | ------ |
| złoto   | Hanna Ereńska-Radzewska | –       |   | ½ | 0 | 1 | ½ | 1 | ½ | 1 | 1 | 1  | 1  | 1  | 1  | 1  | 10½   |        |
| srebro  | Mirosława Litmanowicz   | –       | ½ |   | ½ | ½ | ½ | 1 | 1 | ½ | 1 | 1  | ½  | 1  | 1  | 1  | 10    |        |
| brąz    | Krystyna Radzikowska    | –       | 1 | ½ |   | 0 | ½ | ½ | 1 | ½ | 1 | 1  | ½  | 1  | 1  | ½  | 9     |        |
| 4       | Anna Jurczyńska         | –       | 0 | ½ | 1 |   | 0 | ½ | 1 | ½ | ½ | 1  | 1  | 1  | ½  | 1  | 8½    |        |
| 5       | Maria Scholl            | –       | ½ | ½ | ½ | 1 |   | 0 | 1 | ½ | 0 | 0  | 1  | 1  | ½  | 1  | 7½    | 44,50  |
| 6       | Kamila Dembecka         | –       | 0 | 0 | ½ | ½ | 1 |   | 0 | 1 | 0 | 1  | 1  | 1  | 1  | ½  | 7½    | 39,75  |
| 7       | Apolonia Litwińska      | –       | ½ | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |   | ½ | 1 | 1  | 1  | 0  | 1  | 1  | 7     |        |
| 8       | Krystyna Cichecka       | –       | 0 | ½ | ½ | ½ | ½ | 0 | ½ |   | ½ | ½  | ½  | ½  | 1  | 1  | 6½    | 35,75  |
| 9       | Irena Kasprzyk          | –       | 0 | 0 | 0 | ½ | 1 | 1 | 0 | ½ |   | 0  | ½  | 1  | 1  | 1  | 6½    | 32,75  |
| 10      | Danuta Adamczewska      | –       | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | ½ | 1 |    | ½  | ½  | 1  | 1  | 5½    |        |
| 11      | Janina Rybarska         | –       | 0 | ½ | ½ | 0 | 0 | 0 | 0 | ½ | ½ | ½  |    | 0  | 1  | 1  | 4½    |        |
| 12      | Lucyna Krawcewicz       | –       | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | ½ | 0 | ½  | 1  |    | 0  | 0  | 3     | 17,50  |
| 13      | Wanda Żółtek            | –       | 0 | 0 | 0 | ½ | ½ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0  | 0  | 1  |    | 1  | 3     | 13,00  |
| 14      | Elżbieta Choma          | –       | 0 | 0 | ½ | 0 | 0 | ½ | 0 | 0 | 0 | 0  | 0  | 1  | 0  |    | 2     |        |

title: Mistrzostwa Polski w Szachach 1972

wikitext:
{| cellpadding="5" cellspacing="0" width="325" style="float:right; margin-left:1em; background: #fffff9; text-align:center; border: 1px silver solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|colspan="3"| '''[[Mistrzostwa Polski w szachach]]'''
[[Mistrzostwa Polski w Szachach 1971|1971]]   |   <big>1972</big>   |   [[Mistrzostwa Polski w Szachach 1973|1973]]
|-
|width=39% align=right| [[Krzysztof Pytel]]
[[Aleksander Sznapik]]
[[Jacek Bednarski]]
|width=10%| [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]]
[[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]]
[[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]]
|width=51% align=left| [[Hanna Ereńska-Barlo|Hanna Ereńska-Radzewska]]
[[Mirosława Litmanowicz]]
[[Krystyna Radzikowska]]
|}
'''Mistrzostwa Polski w Szachach 1972''' – turnieje [[szachy|szachowe]], rozegrane w 1972 r. we [[Wrocław]]iu (mężczyźni) i [[Lublin]]ie (kobiety), mające na celu wyłonienie 29. mistrza Polski mężczyzn oraz 24. mistrzynię Polski kobiet. Oba turnieje rozegrano [[system kołowy|systemem kołowym]] z udziałem 18 zawodników i 14 zawodniczek.

Złote medale zdobyli: Krzysztof Pytel (1. raz w karierze) i Hanna Ereńska-Radzewska (2. raz w karierze).

<gallery>
Plik:Krzysztof Pytel.jpg
Plik:Hanna Ereńska-Barlo 1982.jpg
</gallery>

== Wyniki 29. Mistrzostw Polski Mężczyzn ==
[[Wrocław]], 6 – 24 lutego 1972
{| class="wikitable" style="text-align:center"
 !Miejsce
 !width=180|Zawodnicy
 ![[Ranking szachowy|Ranking]]
 !width=18|1
 !width=18|2
 !width=18|3
 !width=18|4
 !width=18|5
 !width=18|6
 !width=18|7
 !width=18|8
 !width=18|9
 !width=18|10
 !width=18|11
 !width=18|12
 !width=18|13
 !width=18|14
 !width=18|15
 !width=18|16
 !width=18|17
 !width=18|18
 !Razem
 ![[System Sonneberga-Bergera|Berger]]
|-
! {{trofeum|medal numer|złoty}}
| align="left"|  [[Krzysztof Pytel]] || 2320 || || 1 || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || 1 || 1 || ½ || 1 || ½ || ½ || ½ || ½ || 1 || 1
! 11½
|
|-
! {{trofeum|medal numer|srebrny}}
| align="left"|  [[Aleksander Sznapik]] || – || 0 || || ½ || 1 || 1 || 1 || ½ || 0 || ½ || ½ || 1 || ½ || ½ || ½ || 1 || 1 || ½ || 1
! 11
|
|-
! {{trofeum|medal numer|brązowy}}
| align="left"|  [[Jacek Bednarski]] || 2400 || ½ || ½ || || ½ || ½ || ½ || ½ || 1 || ½ || ½ || 1 || 1 || ½ || ½ || 0 || 1 || 1 || ½
! 10½
| 87,00
|-
! 4
| align="left"|  [[Włodzimierz Schmidt]] || 2450 || ½ || 0 || ½ || || 1 || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || 1 || 0 || 1 || 1 || 1 || ½ || ½ || 1
! 10½
| 83,75
|-
! 5
|align="left"|  [[Bogdan Śliwa]] || – || ½ || 0 || ½ || 0 || || 1 || ½ || 1 || 0 || 0 || ½ || 1 || ½ || ½ || 1 || 1 || 1 || 1
! 10
|
|-
! 6
| align="left"|  [[Zbigniew Doda (szachista)|Zbigniew Doda]] || 2430 || ½ || 0 || ½ || ½ || 0 || || ½ || 1 || 1 || 1 || ½ || ½ || 1 || ½ || 1 || ½ || ½ || 0
! 9½
| 79,00
|-
! 7
| align="left"|  [[Bogdan Pietrusiak]] || 2270 || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || || ½ || ½ || 1 || ½ || ½ || ½ || ½ || 0 || 1 || ½ || 1
! 9½
| 78,25
|-
! 8
| align="left"|  [[Ryszard Gąsiorowski]] || – || ½ || 1 || 0 || ½ || 0 || 0 || ½ || || ½ || ½ || 0 || ½ || 1 || 1 || 1 || ½ || 1 || 1
! 9½
| 74,25
|-
! 9
| align="left"|  [[Wojciech Dobrzyński]] || – || 0 || ½ || ½ || ½ || 1 || 0 || ½ || ½ || || 1 || ½ || 0 || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || 1
! 8½
|
|-
! 10
| align="left"|  [[Andrzej Filipowicz]] || 2410 || 0 || ½ || ½ || ½ || 1 || 0 || 0 || ½ || 0 || || ½ || ½ || 1 || 1 || 1 || 0 || ½ || ½
! 8
| 65,25
|-
! 11
| align="left"|  [[Andrzej Sydor]] || 2385 || ½ || 0 || 0 || 0 || ½ || ½ || ½ || 1 || ½ || ½ || || ½ || 1 || ½ || ½ || ½ || ½ || ½
! 8
| 65,25
|-
! 12
| align="left"|  [[Jan Adamski (szachista)|Jan Adamski]] || 2380 || 0 || ½ || 0 || 1 || 0 || ½ || ½ || ½ || 1 || ½ || ½ || || 0 || 1 || ½ || ½ || ½ || ½
! 8
| 65,25
|-
! 13
| align="left"|  [[Witold Balcerowski]] || 2380 || ½ || ½ || ½ || 0 || ½ || 0 || ½ || 0 || ½ || 0 || 0 || 1 || || 1 || ½ || 1 || ½ || 1
! 8
| 62,75
|-
! 14
| align="left"|  [[Jerzy Kostro]] || 2385 || ½ || ½ || ½ || 0 || ½ || ½ || ½ || 0 || ½ || 0 || ½ || 0 || 0 || || ½ || ½ || 1 || ½
! 6½
| 54,25
|-
! 15
| align="left"|  [[Benedykt Serwiński]] || – || ½ || 0 || 1 || 0 || 0 || 0 || 1 || 0 || ½ || 0 || ½ || ½ || ½ || ½ || || 0 || 1 || ½
! 6½
| 53,75
|-
! 16
| align="left"|  [[Rafał Marszałek]] || 2270 || ½ || 0 || 0 || ½ || 0 || ½ || 0 || ½ || ½ || 1 || ½ || ½ || 0 || ½ || 1 || || ½ || 0
! 6½
| 53,50
|-
! 17
| align="left"|  [[Romuald Grąbczewski]] || 2370 || 0 || ½ || 0 || ½ || 0 || ½ || ½ || 0 || ½ || ½ || ½ || ½ || ½ || 0 || 0 || ½ || || 1
! 6
|
|-
! 18
| align="left"|  [[Ignacy Nowak (szachista)|Ignacy Nowak]] || – || 0 || 0 || ½ || 0 || 0 || 1 || 0 || 0 || 0 || ½ || ½ || ½ || 0 || ½ || ½ || 1 || 0 ||
! 5
|
|}

== Wyniki 24. Mistrzostw Polski Kobiet ==
[[Lublin]], 1972
{| class="wikitable" style="text-align:center"
 !Miejsce
 !width=180|Zawodniczki
 ![[Ranking szachowy|Ranking]]
 !width=18|1
 !width=18|2
 !width=18|3
 !width=18|4
 !width=18|5
 !width=18|6
 !width=18|7
 !width=18|8
 !width=18|9
 !width=18|10
 !width=18|11
 !width=18|12
 !width=18|13
 !width=18|14
 !Razem
 ![[System Sonneberga-Bergera|Berger]]
|-
! {{trofeum|medal numer|złoty}}
| align="left"|  [[Hanna Ereńska-Barlo|Hanna Ereńska-Radzewska]] || – || || ½ || 0 || 1 || ½ || 1 || ½ || 1 || 1 || 1 || 1 || 1 || 1 || 1
! 10½
|
|-
! {{trofeum|medal numer|srebrny}}
| align="left"|  [[Mirosława Litmanowicz]] || – || ½ || || ½ || ½ || ½ || 1 || 1 || ½ || 1 || 1 || ½ || 1 || 1 || 1
! 10
|
|-
! {{trofeum|medal numer|brązowy}}
| align="left"|  [[Krystyna Radzikowska]] || – || 1 || ½ || || 0 || ½ || ½ || 1 || ½ || 1 || 1 || ½ || 1 || 1 || ½
! 9
|
|-
! 4
| align="left"|  [[Anna Jurczyńska]] || – || 0 || ½ || 1 || || 0 || ½ || 1 || ½ || ½ || 1 || 1 || 1 || ½ || 1
! 8½
|
|-
! 5
| align="left"|  [[Maria Scholl]] || – || ½ || ½ || ½ || 1 || || 0 || 1 || ½ || 0 || 0 || 1 || 1 || ½ || 1
! 7½
| 44,50
|-
! 6
| align="left"|  [[Kamila Dembecka]] || – || 0 || 0 || ½ || ½ || 1 || || 0 || 1 || 0 || 1 || 1 || 1 || 1 || ½
! 7½
| 39,75
|-
! 7
| align="left"|  [[Apolonia Litwińska]] || – || ½ || 0 || 0 || 0 || 0 || 1 || || ½ || 1 || 1 || 1 || 0 || 1 || 1
! 7
|
|-
! 8
| align="left"|  [[Krystyna Cichecka]] || – || 0 || ½ || ½ || ½ || ½ || 0 || ½ || || ½ || ½ || ½ || ½ || 1 || 1
! 6½
| 35,75
|-
! 9
| align="left"|  [[Irena Kasprzyk]] || – || 0 || 0 || 0 || ½ || 1 || 1 || 0 || ½ || || 0 || ½ || 1 || 1 || 1
! 6½
| 32,75
|-
! 10
| align="left"|  [[Danuta Adamczewska]] || – || 0 || 0 || 0 || 0 || 1 || 0 || 0 || ½ || 1 || || ½ || ½ || 1 || 1
! 5½
|
|-
! 11
| align="left"|  [[Janina Rybarska]] || – || 0 || ½ || ½ || 0 || 0 || 0 || 0 || ½ || ½ || ½ || || 0 || 1 || 1
! 4½
|
|-
! 12
| align="left"|  [[Lucyna Krawcewicz]] || – || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 1 || ½ || 0 || ½ || 1 || || 0 || 0
! 3
| 17,50
|-
! 13
| align="left"|  [[Wanda Żółtek]] || – || 0 || 0 || 0 || ½ || ½ || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 1 || || 1
! 3
| 13,00
|-
! 14
| align="left"|  [[Elżbieta Choma]] || – || 0 || 0 || ½ || 0 || 0 || ½ || 0 || 0 || 0 || 0 || 0 || 1 || 0 ||
! 2
|
|}

== Zobacz też ==
* [[Mistrzostwa Polski w szachach]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://polbase.w.interia.pl/wroclaw72c.htm | tytuł = XXIX Szachowe Mistrzostwa Polski Wrocław 1972 | opublikowany = polbase.w.interia.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20131021231621/http://polbase.w.interia.pl/wroclaw72c.htm | zarchiwizowano = 2013-10-21}}
* [[Władysław Litmanowicz|W.Litmanowicz]], [[Jerzy Giżycki (krytyk filmowy)|J.Giżycki]], „[[Szachy od A do Z]]”, tom I, Warszawa 1986, s. 659 i 682
* [http://www.365chess.com/tournaments/POL-ch_29th_1972/23338 POL-ch 29th Wroclaw 1972] {{lang|en}}
* [http://www.olimpbase.org/Elo/Elo197107c.html#POL FIDE Rating List :: July 1971 | Poland] {{lang|en}}
* [[ChessBase]] Megabase 2010

[[Kategoria:Indywidualne mistrzostwa Polski w szachach]]
[[Kategoria:1972 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:Zawody sportowe we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Lublinie]]

Krzysztof Pytel · Aleksander Sznapik · Jacek Bednarski: · · Hanna Ereńska-Radzewska · Mirosława Litmanowicz · Krystyna Radzikowska


text:
# Drei-Länder-Tour
Drei-Länder-Tour, dawniej Hessen-Rundfahrt – wieloetapowy wyścig kolarski w Niemczech rozgrywany w latach 1982–2007 w Hesji.

## Zwycięzcy
Opracowano na podstawie:
| Rok  | Pierwsze       | Drugie            | Trzecie         |
| ---- | -------------- | ----------------- | --------------- |
| 2003 | Cédric Vasseur | Maryan Hary       | Axel Merckx     |
| 2004 | Sebastian Lang | Stefan Schumacher | Jérôme Pineau   |
| 2005 | Cezary Zamana  | Lars Boom         | Piotr Wadecki   |
| 2006 | Sebastian Lang | Patrik Sinkewitz  | Fränk Schleck   |
| 2007 | Thomas Dekker  | Jens Voigt        | Michael Boogerd |

title: Drei-Länder-Tour

wikitext:
{{Cycling race/raceinfobox|Q545118}}
'''Drei-Länder-Tour''', dawniej '''Hessen-Rundfahrt''' – wieloetapowy [[wyścig]] [[kolarstwo szosowe|kolarski]] w [[Niemcy|Niemczech]] rozgrywany w latach 1982–2007 w [[Hesja|Hesji]].

== Zwycięzcy ==
Opracowano na podstawie:<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.procyclingstats.com/race/international-hessen-rundfahrt/results/palmares | tytuł = Top 3 per edition | opublikowany = procyclingstats.com | język = en | data dostępu = 2024-08-31}}</ref>
{{Cycling race/listofwinners|Q545118}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.3-laender-tour.com/ | archiwum = https://web.archive.org/web/20071212153237/http://www.3-laender-tour.com/ | tytuł = Oficjalna strona wyścigu | opublikowany = 3-laender-tour.com | język = de | zarchiwizowano = 2007-12-12}}

[[Kategoria:Wyścigi kolarskie wielodniowe]]
[[Kategoria:Kolarstwo w Niemczech]]

Dyscyplina: Kolarstwo szosowe

Częstotliwość: co roku (wrz)

Typ: Wyścig wieloetapowy

Państwo: Niemcy

Ostatni zwycięzca: Thomas Dekker

Najwięcej zwycięstw: Sebastian Lang · (2 zwycięstwa)


text:
# Nicholas Bett (płotkarz)
Nicholas Bett (ur. 14 czerwca 1992 w Uasin Gishu, zm. 7 sierpnia 2018 w hrabstwie Nandi) – kenijski lekkoatleta specjalizujący się w biegach płotkarskich.
W młodości trenował siatkówkę.
W 2014 zdobył dwa brązowe medale mistrzostw Afryki: w biegu na 400 m przez płotki i w sztafecie 4 × 400 m.
W 2015 został mistrzem świata w biegu na 400 m ppł, pobijając czasem 47,79 s rekord kraju.
Wicemistrz Kenii na 400 m ppł z 2013 (z wynikiem 49,70), 2014 (z czasem 49,75) i 2015 roku (z czasem 49,09).
Zginął w wypadku samochodowym, po tym, jak stracił panowanie nad prowadzonym przez siebie pojazdem, trafił na wybój i wpadł do rowu.
Rekord życiowy w biegu na 400 metrów przez płotki: 47,79 s (Pekin, 25 sierpnia 2015), dawny rekord Kenii.

title: Nicholas Bett (płotkarz)

wikitext:
{{Inne znaczenia|[[Kenia|kenijskiego]] lekkoatlety|[[Nicholas Bett|inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Nicholas Bett
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[14 czerwca]] [[1992]]
 |miejsce urodzenia         = [[Uasin Gishu]]
 |data śmierci              = [[7 sierpnia]] [[2018]]
 |miejsce śmierci           = [[Nandi (hrabstwo)|hrabstwo Nandi]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|KEN}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|L}}
{{Medalista infobox/MŚ|L|Pekin|2015|złoto|[[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015 – bieg na 400 m przez płotki mężczyzn|400 m ppł]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Afryki w lekkoatletyce|Mistrzostwa Afryki]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce 2014|Marrakesz 2014]]|400 m ppł}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce 2014|Marrakesz 2014]]|4 × 400 m}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Nicholas Bett''' (ur. [[14 czerwca]] [[1992]] w [[Uasin Gishu]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://g2014results.thecgf.com/athlete/cycling_road/1073304/nicholas_bett.html | tytuł = Nicholas Bett | opublikowany = glasgow2014.com | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref>, zm. [[7 sierpnia]] [[2018]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.iaaf.org/news/iaaf-news/nicholas-bett-obituary | tytuł = 2015 WORLD 400M HURDLES CHAMPION BETT DIES | data = 2018-08-08 | opublikowany = iaaf.org | język = en | data dostępu = 2018-08-08}}</ref> w [[Nandi (hrabstwo)|hrabstwie Nandi]]) – [[Kenia|kenijski]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]] specjalizujący się w biegach płotkarskich.

W młodości trenował siatkówkę<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.iaaf.org/competitions/iaaf-world-championships/15th-iaaf-world-championships-4875/news/feature/men/400-metres-hurdles | tytuł = A winning Bett in the 400m hurdles | data = 2015-08-26 | opublikowany = iaaf.org | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref>.

W 2014 zdobył dwa brązowe medale [[Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce 2014|mistrzostw Afryki]]: w biegu na 400 m przez płotki i w sztafecie 4 × 400 m<ref>{{Cytuj stronę | url = http://84.33.2.63/marrakech2014/pdf/LivreResultats.pdf | tytuł = CAA / Maroc Telecom 19èmes Championnats d'Afrique d'Atléthisme Seniors | data = 2014-08 | opublikowany = caamarrakech2014.org | strony = 197, 221 | język = fr | data dostępu = 2015-08-26}}</ref>.

W 2015 został [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015|mistrzem świata]] w biegu na 400 m ppł<ref>{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20150826145821/http://www.bbc.com/sport/0/athletics/34053271 | tytuł = World Championships 2015: Nicholas Bett wins 400m hurdles | data = 2015-08-25 | opublikowany = bbc.com | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20151120015507/http://www.the-star.co.ke/news/nicholas-bett-becomes-first-kenyan-win-gold-400m-hurdles | tytuł = Nicholas Bett becomes first Kenyan to win gold in 400m hurdles | nazwisko = Gichana | imię = Angwenyi | data = 2015-08-25 | opublikowany = the-star.co.ke | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref>, pobijając czasem 47,79 s rekord kraju<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.nation.co.ke/sports/athletics/Nicholas-Bett-wins-Kenya-first-400m-hurdles-gold/-/1100/2845742/-/yguuihz/-/index.html | tytuł = Nicholas Bett wins Kenya first ever 400m hurdles gold at Worlds | nazwisko = Ayodi | imię = Ayumba | data = 2015-08-25 | opublikowany = nation.co.ke | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref>.

Wicemistrz Kenii na 400 m ppł z 2013 (z wynikiem 49,70), 2014 (z czasem 49,75)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20150923175811/http://www.athleticskenya.or.ke/wp-content/uploads/2014/06/2014-NATIONAL-CHAMPIONSHIP-RESULTS.pdf | tytuł = Athletics Kenya Championship 2014 | data = 2014-06 | opublikowany = athleticskenya.or.ke | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref> i 2015 roku (z czasem 49,09)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.athleticskenya.or.ke/wp-content/uploads/2014/04/NATIONAL-ATHLETICS-CHAMPIONSHIP-2015-AT-SAFARICOM-KASARANI-STADIUM-2.pdf | tytuł = The National Athletics Championships 2015 | data = 2015-07 | opublikowany = athleticskenya.or.ke | strony = 3 | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}</ref>.

Zginął w wypadku samochodowym, po tym, jak stracił panowanie nad prowadzonym przez siebie pojazdem, trafił na wybój i wpadł do rowu<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.reuters.com/article/us-athletics-kenya-bett/athletics-kenyas-former-world-champion-bett-dies-in-road-accident-idUSKBN1KT0RR | tytuł = Athletics: Kenya's former world champion Bett dies in road accident | data = 2018-08-08 | opublikowany = reuters.com | język = en | data dostępu = 2018-08-09}}</ref>.

Rekord życiowy w [[bieg na 400 metrów przez płotki|biegu na 400 metrów przez płotki]]: 47,79 s ([[Pekin]], 25 sierpnia 2015), dawny rekord Kenii.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.worldathletics.org/athletes/kenya/nicholas-bett-267092 | tytuł = Athlete profile – Nicholas Bett | opublikowany = iaaf.org | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}
* {{tilastopaja |id=125191 |nazwa=Nicholas Bett |data dostępu=2015-08-26}}
* {{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20150826145818/http://www.all-athletics.com/node/421207 | tytuł = Nicholas Bett | opublikowany = all-athletics.com | język = en | data dostępu = 2015-08-26}}

{{Mistrzowie świata w biegu na 400 m przez płotki}}
{{Występ roku w biegu na 400 metrów przez płotki}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Bett, Nicholas}}
[[Kategoria:Kenijscy płotkarze]]
[[Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2015]]
[[Kategoria:Kenijscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Kenijskie ofiary wypadków drogowych]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]
[[Kategoria:Zmarli w 2018]]

title: · Nicholas Bett

Data i miejsce urodzenia: 14 czerwca 1992 · Uasin Gishu

Data i miejsce śmierci: 7 sierpnia 2018 · hrabstwo Nandi

title: Dorobek medalowy

złoto: Pekin 2015 · 400 m ppł

brąz:
Marrakesz 2014 · 400 m ppł
Marrakesz 2014 · 4 × 400 m


text:
# Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brudnowie
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brudnowie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji włocławskiej, w dekanacie nieszawskim.

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
w Brudnowie
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Brudnowo]]
 |adres                   = Brudnowo, Brudnowo 18
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[diecezja włocławska|włocławska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat nieszawski|nieszawski]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brudnowie|Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Cezary Jabłoński
 |wezwanie                = [[Serce Jezusa|Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
 |dzień wspomnienia       = [[Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
 |kod mapy                = Waganiec (gmina)
 |współrzędne             = 52°48′33.4″N 18°48′47.6″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w [[Brudnowo|Brudnowie]]''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]], znajdująca się w [[diecezja włocławska|diecezji włocławskiej]], w [[dekanat nieszawski|dekanacie nieszawskim]]<ref name="parafia">{{Cytuj stronę|url=https://diecezja.wloclawek.pl/parafie/najswietszego-serca-pana-jezusa,e09b02fd-7f8b-11eb-9f41-0cc47ae1d052|tytuł=Najświętszego Serca Pana Jezusa|data dostępu=2025-07-04|opublikowany=diecezja.wloclawek.pl|język=pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Parafie dekanatu Nieszawa}}

{{SORTUJ:Brudnowo}}
[[Kategoria:Parafie diecezji włocławskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
[[Kategoria:Religia w gminie Waganiec]]
[[Kategoria:Brudnowo]]

title: Parafia · pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa · w Brudnowie

Państwo: Polska

Siedziba: Brudnowo

Adres: Brudnowo, Brudnowo 18

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

diecezja: włocławska

Dekanat: nieszawski

Kościół parafialny: Najświętszego Serca Pana Jezusa

Proboszcz: ks. Cezary Jabłoński

Wezwanie: Najświętszego Serca Pana Jezusa


text:
# Prowincja Bolikhamxai
Bolikhamxai (laot. ບໍລິຄໍາໄຊ) – prowincja Laosu, znajdująca się w środkowej części kraju. Od wschodu granicy z Wietnamem, od zachodu z Tajlandią.
Prowincja powstała w 1983 roku z części dwóch prowincji: Wientian i Khammouan. Znajduje się tutaj największy sztuczny zbiornik wodny w kraju (Theun Hinboun) z elektrownią wodną.

## Podział administracyjny
Prowincja Bolikhamxai dzieli się na sześć dystryktów:
1. Bolikhanh (11–04)
2. Khamkheuth (11–05)
3. Pakkading (11–03)
4. Paksane (11–01)
5. Thaphabath (11–02)
6. Viengthong (11–06).

title: Prowincja Bolikhamxai

wikitext:
{{dopracować|źródła=2014-04}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Bolikhamxai
 |nazwa oryginalna                = {{k|lo|ບໍລິຄໍາໄຊ}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Prowincja
 |zdjęcie                         = Karst.jpg
 |opis zdjęcia                    = Krajobraz [[kras (geologia)|krasowy]] w prowincji Bolikhamxai
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = LAO
 |siedziba                        = [[Pakxan]]
 |ISO 3166-2                      = LA-BL
 |powierzchnia                    = 14 863 km²
 |rok                             = 2015
 |liczba ludności                 = 273 691
 |gęstość zaludnienia             = 18.41 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Laos Bolikhamsai.svg
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Bolikhamsai Province
 |www                             =
}}
'''Bolikhamxai''' ({{w języku|lo|ບໍລິຄໍາໄຊ}}) – prowincja [[Laos]]u, znajdująca się w środkowej części kraju. Od wschodu granicy z [[Wietnam]]em, od zachodu z [[Tajlandia|Tajlandią]].

Prowincja powstała w 1983 roku z części dwóch prowincji: [[Prowincja Wientian|Wientian]] i [[Prowincja Khammouan|Khammouan]]. Znajduje się tutaj największy sztuczny zbiornik wodny w kraju (Theun Hinboun) z elektrownią wodną.

== Podział administracyjny ==
[[Plik:Bolikhamxai Province districts.png|thumb|left|Dyskrykty prowincji Bolikhamxai]]

Prowincja Bolikhamxai dzieli się na sześć dystryktów:
# Bolikhanh (11–04)
# Khamkheuth (11–05)
# Pakkading (11–03)
# Paksane (11–01)
# Thaphabath (11–02)
# Viengthong (11–06).

{{Laos}}

[[Kategoria:Prowincje Laosu|Bolikhamxai]]

title: Bolikhamxaiບໍລິຄໍາໄຊ

Państwo: Laos

Siedziba: Pakxan

Kod ISO 3166-2: LA-BL


text:
# Grzegorz Klich
Grzegorz Klich (ur. 4 lutego 1980) – polski hokeista, sędzia i trener hokejowy.

## Kariera zawodnicza
Jako zawodnik trenował w Zagłębiu Sosnowiec do drugiej klasy szkoły średniej, gdy przerwał karierę.

## Kariera sędziowska
Od około 18/19 roku życia był sędzią hokejowym. Był sędzią liniowym w rozgrywkach ekstraligi polskiej. Przez dwa sezony był też arbitrem międzynarodowym.

## Kariera trenerska
Podjął studia na AWF Katowice. Był trenerem żeńskiej drużyny Kojotki Janów w Polskiej Lidze Hokeja Kobiet. Od 6 grudnia 2012 do 2017 był głównym trenerem reprezentacji Polski kobiet, a potem równolegle był także szkoleniowcem kadry juniorek. Prowadził drużynę juniorską Zagłębia Sosnowiec do lat 20 Centralnej Lidze Juniorów od 2015 do 2018. Podjął również pracę w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Sosnowcu. W sezonie Polskiej Hokej Ligi 2017/2018 był asystentem trenera drużyny SMS PZHL U20 Katowice. W następnej edycji PHL 2018/2019 był trenerem drużyny Kadra PZHL U23. W listopadzie 2017 objął funkcję asystenta trenera reprezentacji Polski do lat 20 i w tym charakterze uczestniczył w turniejach mistrzostw świata juniorów do lat 20 edycji 2018, 2019, 2020. DO 2018 był też asystentem trenera reprezentacji Polski do lat 18 i uczestniczył w turnieju mistrzostw świata juniorów do lat 18 edycji 2018. W 2020 został prezesem Uczniowskiego Klubu Sportowego Zagłębie w Sosnowcu i był trenerem juniorów w I lidze. Przed sezonem 2020/2021 został głównym trenerem Zagłębia Sosnowiec. 11 sierpnia 2022 ogłoszono jego mianowano na stanowisko asystenta trenera reprezentacji Polski seniorów, Róberta Kalábera. 2 lutego 2023 przyjęto w klubie jego rezygnację ze stanowiska. Od początku sezonu 2023/2024 prowadził drużyną Zagłębia w MHL, a 1 grudnia 2023 został ogłoszony szkoleniowcem Naprzodu Janów Katowice.

## Sukcesy
Szkoleniowe reprezentacyjne
- Awans do mistrzostw świata kobiet Dywizji IB: 2016 z Polską (kobiety)
- Awans do mistrzostw świata Elity: 2023 Polską (mężczyźni)

Szkoleniowe klubowe
- Złoty medal mistrzostw Polski juniorów starszych do lat 20: 2016 z Zagłębiem Sosnowiec
- Brązowy medal mistrzostw Polski juniorów starszych do lat 20: 2018 z Zagłębiem Sosnowiec
- Złoty medal I ligi: 2020 z UKS Zagłębie Sosnowiec

title: Grzegorz Klich

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Grzegorz Klich
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[4 lutego]] [[1980]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Polska]]
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |uchwyt                    =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Grzegorz Klich''' (ur. [[4 lutego]] [[1980]]) – [[Polska|polski]] [[Hokej na lodzie|hokeista]], sędzia i trener hokejowy.

== Kariera zawodnicza ==
Jako zawodnik trenował w [[Zagłębie Sosnowiec (hokej na lodzie)|Zagłębiu Sosnowiec]] do drugiej klasy szkoły średniej, gdy przerwał karierę.

== Kariera sędziowska ==
Od około 18/19 roku życia był sędzią hokejowym. Był sędzią liniowym w rozgrywkach [[Ekstraliga polska w hokeju na lodzie|ekstraligi polskiej]]. Przez dwa sezony był też arbitrem międzynarodowym.

== Kariera trenerska ==
Podjął studia na [[AWF Katowice]]. Był trenerem żeńskiej drużyny Kojotki Janów w [[Polska Liga Hokeja Kobiet|Polskiej Lidze Hokeja Kobiet]]. Od 6 grudnia 2012 do 2017 był głównym trenerem [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie kobiet|reprezentacji Polski kobiet]], a potem równolegle był także szkoleniowcem kadry juniorek. Prowadził drużynę juniorską Zagłębia Sosnowiec do lat 20 [[Centralna Liga Juniorów w hokeju na lodzie|Centralnej Lidze Juniorów]] od 2015 do 2018. Podjął również pracę w [[SMS PZHL Sosnowiec|Szkole Mistrzostwa Sportowego w Sosnowcu]]. W sezonie [[Polska Hokej Liga (2017/2018)|Polskiej Hokej Ligi 2017/2018]] był asystentem trenera drużyny [[SMS PZHL Katowice|SMS PZHL U20 Katowice]]. W następnej edycji [[Polska Hokej Liga (2018/2019)|PHL 2018/2019]] był trenerem drużyny Kadra PZHL U23. W listopadzie 2017 objął funkcję asystenta trenera [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn do lat 20|reprezentacji Polski do lat 20]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.hokej.net/pl/news,artykul,21,45111,u20-david-leger-wybral-sklad-na-mistrzostwa-swiata-w-bledzie.html | tytuł = U20: David Leger wybrał skład na Mistrzostwa Świata w Bledzie | data = 2017-11-17 | opublikowany = hokej.net | data dostępu = 2017-11-18}}</ref> i w tym charakterze uczestniczył w turniejach [[Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw świata juniorów do lat 20]] edycji [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2018|2018]], [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2019|2019]], [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2020|2020]]. DO 2018 był też asystentem trenera [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn do lat 18|reprezentacji Polski do lat 18]] i uczestniczył w turnieju [[Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata juniorów do lat 18]] edycji [[Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn 2018|2018]]. W 2020 został prezesem Uczniowskiego Klubu Sportowego Zagłębie w Sosnowcu i był trenerem juniorów w I lidze. Przed sezonem 2020/2021 został głównym trenerem Zagłębia Sosnowiec<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.hokej.net/pl/menu/archiwum/108/news,artykul,5,55876,niezbednik-kibica-zaglebie-sosnowiec.html | tytuł = Niezbędnik kibica. Zagłębie Sosnowiec | autor = Kacper Langowski | data = 2020-09-10 | opublikowany = .hokej.net | data dostępu = 2022-08-13}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://sosnowiec.wyborcza.pl/sosnowiec/7,93867,26102135,zaglebia-sosnowiec-sposob-na-trudne-czasy-jezeli-to-ma-byc.html | tytuł = Zagłębia Sosnowiec sposób na trudne czasy. "Jeżeli to ma być warunek, to liga nie wystartuje" | autor = Wojciech Todur | data = 2020-07-06 | opublikowany = sosnowiec.wyborcza.pl | data dostępu = 2022-08-13}}</ref>. 11 sierpnia 2022 ogłoszono jego mianowano na stanowisko asystenta trenera [[Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacji Polski seniorów]], [[Róbert Kaláber|Róberta Kalábera]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://polskihokej.eu/posts/grzegorz-klich-zostal-asystentem-trenera-reprezentacji-polski-seniorow/1270 | tytuł = Grzegorz Klich został asystentem trenera reprezentacji Polski seniorów | data = 2022-08-11 | opublikowany = polskihokej.eu | data dostępu = 2022-08-13}}</ref>. 2 lutego 2023 przyjęto w klubie jego rezygnację ze stanowiska<ref>{{Cytuj stronę | url = https://zaglebie.eu/hokej/wpis/grzegorz-klich-zrezygnowal/ | tytuł = Grzegorz Klich zrezygnował | data = 2023-02-02 | opublikowany = zaglebie.eu | data dostępu = 2023-02-02}}</ref>. Od początku sezonu 2023/2024 prowadził drużyną Zagłębia w MHL, a 1 grudnia 2023 został ogłoszony szkoleniowcem [[Naprzód Janów|Naprzodu Janów Katowice]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://hokej.net/artykul/grzegorz-klich-nowym-trenerem-naprzodu-janow | tytuł = Grzegorz Klich nowym trenerem Naprzodu Janów | autor = Sebastian Królicki | data = 2023-12-01 | opublikowany = hokej.net | data dostępu = 2023-12-01}}</ref>.

== Sukcesy ==
; Szkoleniowe reprezentacyjne
* Awans do [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie kobiet|mistrzostw świata kobiet]] Dywizji IB: [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie Kobiet 2016/II Dywizja|2016]] z Polską (kobiety)
* Awans do [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]] Elity: [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2023 (I Dywizja)|2023]] Polską (mężczyźni)

; Szkoleniowe klubowe
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Centralna Liga Juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw Polski juniorów starszych do lat 20]]''': [[Centralna Liga Juniorów w hokeju na lodzie 2015/2016|2016]] z Zagłębiem Sosnowiec
* [[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]] Brązowy medal mistrzostw Polski juniorów starszych do lat 20: [[Centralna Liga Juniorów w hokeju na lodzie 2017/2018|2018]] z Zagłębiem Sosnowiec
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[I liga polska w hokeju na lodzie|I ligi]]''': [[I liga polska w hokeju na lodzie (2019/2020)|2020]] z UKS Zagłębie Sosnowiec

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://sportdziennik.com/hokej-skok-w-gore/ | tytuł = Hokej. Skok w górę! | autor = Włodzimierz Sowiński	 | data = 2020-05-06 | opublikowany = sportdziennik.com | data dostępu = 2022-08-13}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.eliteprospects.com/staff/21571/grzegorz-klich | tytuł = Grzegorz Klich | opublikowany = eliteprospects.com | język = en | data dostępu = 2022-08-13}}

{{Hokej MŚ Polska 2023}}
{{Hokej MŚ Polska 2024}}
{{Hokej Uniwersjada Polska 2025}}

{{SORTUJ:Klich, Grzegorz}}
[[Kategoria:Polscy hokeiści]]
[[Kategoria:Polscy sędziowie hokeja na lodzie]]
[[Kategoria:Polscy trenerzy hokejowi]]
[[Kategoria:Trenerzy hokeistów Zagłębia Sosnowiec]]
[[Kategoria:Trenerzy Naprzodu Janów]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]

title: · Grzegorz Klich

Data urodzenia: 4 lutego 1980

Obywatelstwo: Polska


text:
# Piasutno
Piasutno (dawniej Piassutten, w latach 1938–1945 Seenwalde) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Świętajno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
We wsi zachowało się tradycyjne budownictwo drewniane, głównie z początków XX w. oraz murowana szkoła z 1894 r. Za wsią znajduje się dawny cmentarz ewangelicki.
Wieś lokowana w 1678 r. nad południowym brzegiem jeziora Piasutno.
W 1931 r. powstała tu pierwsza polska szkoła na Mazurach, założona przez Jana Boenigka, nauczyciela i działacza społeczno-oświatowego, początkowo mieszcząca się w jednym, wynajętym pokoju prywatnym na kolonii zwanej Łęgiem. Nauczycielem był przez dwa lata Jerzy Lanc. W 1938 r. w ramach akcji germanizacyjnej zmieniono urzędową nazwę miejscowości na Seenwalde).

title: Piasutno

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Piasutno
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = warmińsko-mazurskie
 |powiat                 = [[Powiat szczycieński|szczycieński]]
 |gmina                  = [[Świętajno (gmina w powiecie szczycieńskim)|Świętajno]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 89
 |kod pocztowy           = 12-140<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=930}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = NSZ
 |SIMC                   = 0490010
 |kod mapy               = Świętajno (gmina w powiecie szczycieńskim)
 |współrzędne            = 53°36'00"N 21°12'45"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|99841|data=2024-01-09}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Piasutno''' (dawniej ''Piassutten'', w latach 1938–1945 ''Seenwalde'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat szczycieński|powiecie szczycieńskim]], w [[Świętajno (gmina w powiecie szczycieńskim)|gminie Świętajno]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo olsztyńskie (1975–1998)|województwa olsztyńskiego]].

We wsi zachowało się tradycyjne budownictwo drewniane, głównie z początków XX w. oraz murowana szkoła z 1894 r. Za wsią znajduje się dawny cmentarz ewangelicki.

Wieś lokowana w 1678 r. nad południowym brzegiem jeziora [[Piasutno (jezioro)|Piasutno]].

W 1931 r. powstała tu pierwsza polska szkoła na [[Mazury|Mazurach]], założona przez [[Jan Boenigk|Jana Boenigka]], nauczyciela i działacza społeczno-oświatowego<ref>Darmochwał T., Rumiński M. J., 1996. Warmia Mazury, przewodnik. Agencja TD, Białystok</ref>, początkowo mieszcząca się w jednym, wynajętym pokoju prywatnym na kolonii zwanej Łęgiem. Nauczycielem był przez dwa lata [[Jerzy Lanc]]. W 1938 r. w ramach akcji [[germanizacja nazw w Prusach|germanizacyjnej]] zmieniono urzędową nazwę miejscowości na ''Seenwalde'').

== Zobacz też ==
* [[Piasutno Żelazne]]
* [[Piasutno (jezioro)|Jezioro Piasutno]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Iwona Liżewska, Wiktor Knercer: ''Przewodnik po historii i zabytkach Ziemi Szczycieńskiej.'' Olsztyn, Agencja Wydawnicza "Remix" s.c., 1998, 171 str., {{ISBN|83-87031-13-5}}

{{Gmina Świętajno (powiat szczycieński)}}

[[Kategoria:Świętajno (gmina w powiecie szczycieńskim)]]

title: Piasutno

Województwo: warmińsko-mazurskie

Powiat: szczycieński

Gmina: Świętajno

Tablice rejestracyjne: NSZ


text:
# Sobelair
Sobelair – nieistniejące belgijskie linie lotnicze z siedzibą w Brukseli. Głównym hubem był port lotniczy Bruksela. Firma zbankrutowała w 2004 roku.

## Flota
Flota linii Sobelair składała się z następujących samolotów:
- 7 - Airbus A300
- 1 - Airbus A320
- 40 - Boeing 737
- 6 - Boeing 767
- 2 - McDonnell Douglas DC-10
- 2 - McDonnell Douglas MD-83[2]

title: Sobelair

wikitext:
{{Linia lotnicza infobox
 |nazwa                     = Sobelair
 |nazwa oryginalna          = Société Belge des Transports Par Air SA
 |grafika                   = Boeing 737-408, Sobelair JP5991686.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |IATA                      = Q7
 |ICAO                      = SLR
 |znak                      = SOBELAIR
 |data założenia            = [[30 lipca]] [[1946]]
 |rozpoczęcie działalności  = [[15 października]] [[1946]]
 |zaprzestanie działalności = [[Styczeń]] [[2004]]
 |państwo                   = Belgia
 |baza                      = [[Port lotniczy Bruksela]]
 |węzeł                     =
 |węzeł rezerwowy           =
 |główne porty lotnicze     =
 |program lojalnościowy     =
 |sojusz                    =
 |powiązania                = [[SN Brussels Airlines]]
 |liczba samolotów          = 58
 |liczba tras               =
 |siedziba                  = [[Bruksela]]
 |członkowie zarządu        =
 |udziałowcy                =
 |kapitał zakładowy         =
 |slogan                    =
 |skytrax                   =
 |commons                   =
 |www                       =
}}
'''Sobelair''' – nieistniejące belgijskie [[Linia lotnicza|linie lotnicze]] z siedzibą w [[Bruksela|Brukseli]]. Głównym hubem był [[port lotniczy Bruksela]]. Firma zbankrutowała w [[2004]] roku<ref>{{Cytuj | url=https://archive.ph/20160105184343/https://www.planespotters.net/airline/Sobelair | tytuł=Sobelair Fleet Details and History<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.planespotters.net | język=en | data dostępu=2018-02-11}}</ref>.

== Flota ==
Flota linii Sobelair składała się z następujących samolotów:
* 7 - [[Airbus A300]]
* 1 - [[Airbus A320]]
* 40 - [[Boeing 737]]
* 6 - [[Boeing 767]]
* 2 - [[McDonnell Douglas DC-10]]
* 2 - [[McDonnell Douglas MD-80|McDonnell Douglas MD-83]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.airfleets.net/flottecie/Sobelair.htm | tytuł=Sobelair Fleet | Airfleets aviation<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.airfleets.net | data dostępu=2017-11-20}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Belgijskie linie lotnicze}}

[[Kategoria:Nieistniejące linie lotnicze w Belgii]]

title: SobelairSociété Belge des Transports Par Air SA

IATA · Q7: ICAO · SLR · Znak · SOBELAIR

Rozpoczęcie działalności: 15 października 1946

Zaprzestanie działalności: Styczeń 2004

Państwo: Belgia

Baza: Port lotniczy Bruksela

Powiązania: SN Brussels Airlines

Siedziba: Bruksela


text:
# 8 (album Katarzyny Nosowskiej)
8 – szósty solowy album Katarzyny Nosowskiej, który ukazał się 23 września 2011. Pierwszym singlem promującym płytę jest utwór Nomada, którego premiera odbyła się w radiowej Trójce 22 sierpnia 2011. Autorem muzyki jest Marcin Macuk, a tekstów Katarzyna Nosowska. Producentami całości jest duet Bors-Macuk. Nagrania zadebiutowały na 1. miejscu zestawienia OLiS. Pod koniec 2011 roku płyta uzyskała certyfikat platynowej.

## Lista utworów
1. "Rozszczep" – 3:32
2. "Daj spać!" – 4:52
3. "Polska" – 2:16
4. "Nomada" – 4:11
5. "Pa" – 3:29
6. "Ulala" – 4:41
7. "Kto?" – 3:56
8. "Ziarno" – 3:38
9. "JPS" – 3:29
10. "Czas" – 2:23
11. "Tętent" – 5:23
12. "O lesie" – 4:10

title: 8 (album Katarzyny Nosowskiej)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = 8
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Katarzyna Nosowska]]
 |wydany                    = 23 września 2011<ref name="nososiem">{{cytuj stronę|url=http://archive.is/z1ylb|tytuł=Nosowska – "8"|opublikowany=muzyka.onet.pl|język=pl|data dostępu=2011-09-28}}</ref>
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[rock]]<ref name="nososiem"/>
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = Supersam Music
 |producent                 = [[Marcin Macuk]], [[Marcin Bors]]
 |oceny                     =
* Rock Area {{ocena|10|8}}<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.rockarea.eu/articles.php?article_id=2256|tytuł=Recenzja Nosowska – "8"|nazwisko=Piechota|imię=Adam |data=2011-11-04|opublikowany=Rock Area|język=pl|data dostępu=2011-11-04}}</ref>
* [[Onet.pl]] {{ocena|10|7}}<ref>{{cytuj stronę|url=http://muzyka.onet.pl/plyty/nosowska-8,142577,4858420,plyta-recenzja.html|tytuł=NOSOWSKA – "8" recenzja|nazwisko=Fall|imię=Marek |opublikowany=muzyka.onet.pl|język=pl|data dostępu=2011-09-28}}</ref>
* [[Interia.pl]] {{ocena|10|8}}<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20111211084146/http://muzyka.interia.pl:80/plyty/recenzje/news/fascynujaca-studnia-dzwiekow-i-slow,1703309,5620|tytuł=Fascynująca studnia dźwięków i słów|nazwisko=Michalak|imię=Michał |opublikowany=muzyka.interia.pl|język=pl|data dostępu=2011-10-31}}</ref>
 |rok wydania               = 2011
 |poprzedni album           = [[Osiecka (album)|Osiecka]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2008
 |następny album            = [[Basta (album Katarzyny Nosowskiej)|Basta]]
 |rok następnego albumu     = 2018
 |1. singel                 = [[Nomada (singel)|Nomada]]
 |data 1. singla            = 22 sierpnia 2011
 |2. singel                 = O lesie
 |data 2. singla            = 14 listopada 2011
 |3. singel                 = Kto?
 |data 3. singla            = 31 stycznia 2012
 |4. singel                 = Rozszczep
 |data 4. singla            = kwiecień 2012
}}
'''8''' – szósty solowy album [[Katarzyna Nosowska|Katarzyny Nosowskiej]], który ukazał się [[23 września]] [[2011 w muzyce|2011]]. Pierwszym singlem promującym płytę jest utwór [[Nomada (singel)|Nomada]], którego premiera odbyła się w radiowej Trójce 22 sierpnia 2011. Autorem muzyki jest [[Marcin Macuk]], a tekstów [[Katarzyna Nosowska]]. Producentami całości jest duet [[Marcin Bors|Bors]]-[[Marcin Macuk|Macuk]]. Nagrania zadebiutowały na 1. miejscu zestawienia [[OLiS]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=692&lang=|tytuł=OLiS – sprzedaż w okresie  19.09.2011 – 25.09.2011|opublikowany=olis.onyx.pl|język=pl|data dostępu=2011-09-30}}</ref>. Pod koniec 2011 roku płyta uzyskała [[certyfikat sprzedaży w przemyśle muzycznym|certyfikat platynowej]]<ref>{{Cytuj | tytuł = Platynowe płyty CD przyznane w 2011 roku | url = https://archive.ph/20140922132535/http://bestsellery.zpav.pl/wyroznienia/platynoweplyty/cd/archiwum.php?year=2011 | opublikowany = ZPAV | data dostępu = 2020-08-24}}</ref>.

== Lista utworów ==
# "Rozszczep" – 3:32
# "Daj spać!" – 4:52
# "Polska" – 2:16
# "[[Nomada (singel)|Nomada]]" – 4:11
# "Pa" – 3:29
# "Ulala" – 4:41
# "Kto?" – 3:56
# "Ziarno" – 3:38
# "JPS" – 3:29
# "Czas" – 2:23
# "Tętent" – 5:23
# "[[O lesie (singel)|O lesie]]" – 4:10

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://web.archive.org/web/20160307113805/http://m.ocdn.eu/_m/9c87cd9974dfa814690a8d373cbaee4e,46,1.jpg Okładka]

{{Katarzyna Nosowska}}
{{Fryderyk za najlepszą oprawę graficzną}}

[[Kategoria:Albumy Katarzyny Nosowskiej]]
[[Kategoria:Albumy numer jeden w Polsce]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2011]]

title: 8

Wydany: 23 września 2011

Gatunek: rock

Wydawnictwo: Supersam Music

Producent: Marcin Macuk, Marcin Bors