text:
# Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – rzut dyskiem kobiet
Turniej kobiet w rzucie dyskiem podczas XXXII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio odbył się w dniach 31 lipca - 2 sierpnia 2021. Do rywalizacji przystąpiło 31 sportowców. Arena zawodów był Stadion Olimpijski w Tokio. Mistrzynią olimpijską została Amerykanka Valarie Allman, wicemistrzynią Niemka Kristin Pudenz, a brąz zdobyła Kubanka Yaime Pérez.
Był to XXII olimpijski konkurs rzutu dyskiem kobiet.

## Terminarz
godziny zostały podane w czasie japońskim (UTC+9) oraz polskim (CEST)
| Data            | Godzina rozpoczęcia | Godzina rozpoczęcia |                       |
| Data            | UTC+09:00           | CEST                |                       |
| --------------- | ------------------- | ------------------- | --------------------- |
| 31 lipca 2021   | 09:30               | 02:30               | kwalifikacje, grupa A |
| 31 lipca 2021   | 10:55               | 03:55               | kwalifikacje, grupa B |
| 2 sierpnia 2021 | 20:00               | 13:00               | finał                 |

## System rozgrywek
W kwalifikacjach każda z zawodniczek mogła oddać trzy rzuty. Aby uzyskać awans do finału należało uzyskać minimum kwalifikacyjne - 64,00 m. Jeżeli minimum kwalifikacyjne uzyskało mniej niż 12 sportowców, to kwalifikacje uzyskiwały zawodniczki, które oddały najdalsze rzuty, tak aby liczba finalistek wyniosła 12.
W finale zawodniczki mogły oddać sześć z rzutów, z wyjątkiem czterech dyskobolek, które po trzech próbach osiągnęły najniższe wyniki i były po nich eliminowane z dalszej konkurencji. Do ostatecznego wyniku zaliczano jeden, najdalszy rzut oddany przez zawodniczkę w finale (rzuty w kwalifikacjach nie były brane pod uwagę).

## Rekordy
Przed rozpoczęciem zawodów aktualny rekord świata i rekord olimpijski były następujące:
| WR | Natalja Lisowska | 76.80 m | Neubrandenburg | 9 lipca 1988     |
| OR | Ilona Slupianek  | 72.30 m | Seul           | 29 września 1988 |

## Wyniki

### Kwalifikacje
| Pozycja | Grupa | Zawodniczka               | Państwo           | 1     | 2     | 3     | Odległość | Uwagi |
| ------- | ----- | ------------------------- | ----------------- | ----- | ----- | ----- | --------- | ----- |
| 1       | B     | Valarie Allman            | Stany Zjednoczone | 66.42 | —     | —     | 66.42     | Q     |
| 2       | B     | Kamalpreet Kaur           | Indie             | 60.29 | 63.97 | 64.00 | 64.00     | Q     |
| 3       | A     | Sandra Perković           | Chorwacja         | 63.75 | x     | x     | 63.75     | q     |
| 4       | A     | Kristin Pudenz            | Niemcy            | 63.53 | x     | 63.73 | 63.73     | q     |
| 5       | B     | Daisy Osakue              | Włochy            | 52.26 | 63.66 | x     | 63.66     | q     |
| 6       | B     | Marike Steinacker         | Niemcy            | 63.22 | x     | x     | 63.22     | q     |
| 7       | B     | Yaime Pérez               | Kuba              | 62.90 | 63.18 | 59.97 | 63.18     | q     |
| 8       | B     | Liliana Cá                | Portugalia        | 57.70 | 62.85 | x     | 62.85     | q     |
| 9       | B     | Chen Yang                 | Chiny             | 62.59 | 61.57 | 62.72 | 62.72     | q     |
| 10      | B     | Claudine Vita             | Niemcy            | 62.39 | 62.46 | 62.38 | 62.46     | q     |
| 11      | A     | Shadae Lawrence           | Jamajka           | 59.55 | 62.27 | x     | 62.27     | q     |
| 12      | B     | Izabela da Silva          | Brazylia          | 56.14 | 61.52 | 60.64 | 61.52     | q     |
| 13      | B     | Marija Tolj               | Chorwacja         | 54.76 | 61.48 | 60.33 | 61.48     |       |
| 14      | A     | Jorinde van Klinken       | Holandia          | x     | 61.15 | x     | 61.15     |       |
| 15      | A     | Mélina Robert-Michon      | Francja           | x     | 60.88 | 59.81 | 60.88     |       |
| 16      | A     | Seema Punia               | Indie             | x     | 60.57 | 58.93 | 60.57     |       |
| 17      | B     | Feng Bin                  | Chiny             | 59.26 | 60.45 | x     | 60.45     |       |
| 18      | B     | Subenrat Insaeng          | Tajlandia         | 54.99 | 59.23 | 56.82 | 59.23     |       |
| 19      | A     | Chrysoula Anagnostopoulou | Grecja            | 57.06 | 59.18 | 58.55 | 59.18     |       |
| =20     | A     | Su Xinyue                 | Chiny             | 55.37 | 58.90 | 57.85 | 58.90     |       |
| =20     | B     | Andressa de Morais        | Brazylia          | x     | x     | 58.90 | 58.90     |       |
| 22      | B     | Dani Stevens              | Australia         | 53.01 | 58.77 | 54.60 | 58.77     |       |
| 23      | A     | Denia Caballero           | Kuba              | x     | 57.96 | x     | 57.96     |       |
| 24      | A     | Fernanda Martins          | Brazylia          | x     | 57.90 | x     | 57.90     |       |
| 25      | A     | Irina Rodrigues           | Portugalia        | x     | 54.60 | 57.03 | 57.03     |       |
| 26      | B     | Dragana Tomašević         | Serbia            | 55.97 | 56.95 | 56.43 | 56.95     |       |
| 27      | A     | Rachel Dincoff            | Stany Zjednoczone | 55.10 | x     | 56.22 | 56.22     |       |
| 28      | A     | Kelsey Card               | Stany Zjednoczone | 54.85 | 55.78 | 56.04 | 56.04     |       |
| 29      | B     | Karen Gallardo            | Chile             | 55.36 | 53.89 | 55.81 | 55.81     |       |
| 30      | A     | Alexandra Emilianov       | Mołdawia          | 54.57 | x     | x     | 54.57     |       |
| 31      | A     | Natalija Fokina-Semenowa  | Ukraina           | x     | x     | 54.28 | 54.28     |       |

### Finał
| Pozycja | Zawodniczka       | Państwo           | 1     | 2     | 3     | 4     | 5     | 6     | Odległość | Uwagi |
| ------- | ----------------- | ----------------- | ----- | ----- | ----- | ----- | ----- | ----- | --------- | ----- |
| złoto   | Valarie Allman    | Stany Zjednoczone | 68.98 | x     | x     | 64.76 | 66.78 | x     | 68.98     |       |
| srebro  | Kristin Pudenz    | Niemcy            | 63.07 | 65.34 | 64.35 | x     | 66.86 | x     | 66.86     | PB    |
| brąz    | Yaime Pérez       | Kuba              | 65.72 | 62.16 | 63.20 | 65.20 | x     | x     | 65.72     |       |
| 4       | Sandra Perković   | Chorwacja         | 62.53 | x     | 65.01 | x     | x     | 63.25 | 65.01     |       |
| 5       | Liliana Cá        | Portugalia        | 62.31 | 63.93 | x     | x     | x     | x     | 63.93     |       |
| 6       | Kamalpreet Kaur   | Indie             | 61.62 | x     | 63.70 | x     | 61.37 | x     | 63.70     |       |
| 7       | Shadae Lawrence   | Jamajka           | 60.22 | 62.12 | 58.98 | 59.46 | 59.26 | x     | 62.12     |       |
| 8       | Marike Steinacker | Niemcy            | x     | 62.02 | x     | x     | 60.10 | 60.32 | 62.02     |       |
| 9       | Claudine Vita     | Niemcy            | 60.70 | x     | 61.80 | NQ    | NQ    | NQ    | 61.80     |       |
| 10      | Chen Yang         | Chiny             | 61.57 | 59.59 | 61.43 | NQ    | NQ    | NQ    | 61.57     |       |
| 11      | Izabela da Silva  | Brazylia          | 60.39 | x     | 59.56 | NQ    | NQ    | NQ    | 60.39     |       |
| 12      | Daisy Osakue      | Włochy            | 59.97 | x     | x     | NQ    | NQ    | NQ    | 59.97     |       |

wikitext:
{{Zawody infobox
 |nazwa                = Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – rzut dyskiem kobiet
 |ikona                = Athletics pictogram.svg
 |poprzednie           = [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – rzut dyskiem kobiet|2016]]
 |następne             = [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024 – rzut dyskiem kobiet|2024]]
 |grafika              =
 |podpis grafiki       =
 |data                 = 31 lipca - 2 sierpnia 2021
 |gospodarz            = {{państwo|JPN}}
 |miejscowość          = [[Tokio]]
 |organizator          =
 |liczba konkurencji   =
 |liczba zawodników    = 31
 |liczba reprezentacji =
 |zwycięzcy - 1 nazwa  = I miejsce
 |zwycięzcy - 1        = {{flaga|USA}} [[Valarie Allman]]
 |zwycięzcy - 2 nazwa  = II miejsce
 |zwycięzcy - 2        = {{flaga|GER}} [[Kristin Pudenz]]
 |zwycięzcy - 3 nazwa  = III miejsce
 |zwycięzcy - 3        = {{flaga|CUB}} [[Yaime Pérez]]
 |commons              =
 |www                  =
}}
{{Główny artykuł|Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
'''Turniej kobiet w [[rzut dyskiem|rzucie dyskiem]] podczas [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|XXXII Letnich Igrzysk Olimpijskich]] w [[Tokio]]''' odbył się w dniach 31 lipca - 2 sierpnia 2021. Do rywalizacji przystąpiło 31 sportowców. Arena zawodów był [[Stadion Narodowy w Tokio (2019)|Stadion Olimpijski w Tokio]]. Mistrzynią olimpijską została Amerykanka [[Valarie Allman]], wicemistrzynią Niemka [[Kristin Pudenz]], a brąz zdobyła Kubanka [[Yaime Pérez]].

Był to XXII olimpijski konkurs rzutu dyskiem kobiet.

== Terminarz ==
<small>godziny zostały podane w [[Czas japoński|czasie japońskim]] ([[UTC+9]]) oraz polskim ([[Czas środkowoeuropejski letni|CEST]])</small>
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! rowspan="2" |Data
! colspan="2" |Godzina rozpoczęcia
! rowspan="2" |
|- style="font-size:90%"
![[UTC+09:00]]
![[Czas środkowoeuropejski letni|CEST]]
|-
|rowspan="2"|31 lipca 2021
|09:30
|02:30
|'''kwalifikacje, grupa A'''
|-
|10:55
|03:55
|'''kwalifikacje, grupa B'''
|-
|2 sierpnia 2021
|20:00
|13:00
|'''finał'''
|}

== System rozgrywek ==
W kwalifikacjach każda z zawodniczek mogła oddać trzy rzuty. Aby uzyskać awans do finału należało uzyskać minimum kwalifikacyjne - 64,00 m. Jeżeli minimum kwalifikacyjne uzyskało mniej niż 12 sportowców, to kwalifikacje uzyskiwały zawodniczki, które oddały najdalsze rzuty, tak aby liczba finalistek wyniosła 12.

W finale zawodniczki mogły oddać sześć z rzutów, z wyjątkiem czterech dyskobolek, które po trzech próbach osiągnęły najniższe wyniki i były po nich eliminowane z dalszej konkurencji. Do ostatecznego wyniku zaliczano jeden, najdalszy rzut oddany przez zawodniczkę w finale (rzuty w kwalifikacjach nie były brane pod uwagę).

== Rekordy ==
Przed rozpoczęciem zawodów aktualny rekord świata i rekord olimpijski były następujące:

{| class="wikitable"
|-
| {{rekord|WR}} || {{flaga|GDR}} [[Natalja Lisowska]] || '''76.80 m''' || {{flaga|GDR}} [[Neubrandenburg]] || 9 lipca 1988
|-
| {{rekord|OR}} || {{flaga|GDR}} [[Ilona Slupianek]] || '''72.30 m''' || {{flaga|KOR}} [[Seul]] || 29 września 1988
|}

== Wyniki ==
=== Kwalifikacje ===
{| class="toccolours" style="text-align:center"
|- bgcolor="#bbf3bb"
|osiągnięte minimum kwalifikacyjne (64,00 m)
|- bgcolor=ccf9cc
|dodatkowy awans do finału
|}

{| class="wikitable sortable" style="text-align:center"
! Pozycja !! Grupa !! Zawodniczka !! Państwo !! 1 !! 2 !! 3 !! Odległość !! Uwagi
|-
|-bgcolor="#bbf3bb"
| 1
|B
| align="left" |[[Valarie Allman]]
| align="left" |{{państwo|USA}}
| 66.42
| —
| —
|'''66.42'''
|Q
|-
|-bgcolor="#bbf3bb"
|2
|B
| align="left" |[[Kamalpreet Kaur]]
| align="left" |{{państwo|IND}}
| 60.29
| 63.97
| 64.00
| '''64.00'''
|Q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
|3
|A
| align="left" |[[Sandra Perković]]
| align="left" |{{państwo|CRO}}
|63.75
|x
|x
|'''63.75'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
|4
|A
| align="left" |[[Kristin Pudenz]]
| align="left" |{{państwo|GER}}
|63.53
|x
|63.73
|'''63.73'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
|5
|B
| align="left" |[[Daisy Osakue]]
| align="left" |{{państwo|ITA}}
| 52.26
| 63.66
| x
| '''63.66'''
|q {{rekord|NR}}
|-
|-bgcolor=#ccffcc
| 6
|B
| align="left" |[[Marike Steinacker]]
| align="left" |{{państwo|GER}}
| 63.22
| x
| x
| '''63.22'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
| 7
|B
| align="left" |[[Yaime Pérez]]
| align="left" |{{państwo|CUB}}
| 62.90
| 63.18
| 59.97
| '''63.18'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
|8
|B
| align="left" |[[Liliana Cá]]
| align="left" |{{państwo|POR}}
| 57.70
| 62.85
| x
| '''62.85'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
| 9
|B
| align="left" |[[Chen Yang]]
| align="left" |{{państwo|CHN}}
| 62.59
| 61.57
| 62.72
| '''62.72'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
| 10
|B
| align="left" |[[Claudine Vita]]
| align="left" |{{państwo|GER}}
| 62.39
| 62.46
| 62.38
| '''62.46'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
|11
|A
| align="left" |[[Shadae Lawrence]]
| align="left" |{{państwo|JAM}}
|59.55
|62.27
|x
|'''62.27'''
|q
|-
|-bgcolor=#ccffcc
| 12
|B
| align="left" |[[Izabela da Silva]]
| align="left" |{{państwo|BRA}}
| 56.14
| 61.52
| 60.64
|'''61.52'''
|q
|-
|13
|B
| align="left" |[[Marija Tolj]]
| align="left" |{{państwo|CRO}}
|54.76
|61.48
|60.33
|'''61.48'''
|
|-
|14
|A
| align="left" |[[Jorinde van Klinken]]
| align="left" |{{państwo|NED}}
|x
|61.15
|x
|'''61.15'''
|
|-
|15
|A
| align="left" |[[Mélina Robert-Michon]]
| align="left" |{{państwo|FRA}}
|x
|60.88
|59.81
|'''60.88'''
|
|-
|16
|A
| align="left" |[[Seema Punia]]
| align="left" |{{państwo|IND}}
|x
|60.57
|58.93
|'''60.57'''
|
|-
|17
|B
| align="left" |[[Feng Bin]]
| align="left" |{{państwo|CHN}}
|59.26
|60.45
|x
|'''60.45'''
|
|-
|18
|B
| align="left" |[[Subenrat Insaeng]]
| align="left" |{{państwo|THA}}
|54.99
|59.23
|56.82
|'''59.23'''
|
|-
|19
|A
| align="left" |[[Chrysoula Anagnostopoulou]]
| align="left" |{{państwo|GRE}}
|57.06
|59.18
|58.55
|'''59.18'''
|
|-
|=20
|A
| align="left" |[[Su Xinyue]]
| align="left" |{{państwo|CHN}}
|55.37
|58.90
|57.85
|'''58.90'''
|
|-
|=20
|B
| align="left" |[[Andressa de Morais]]
| align="left" |{{państwo|BRA}}
|x
|x
|58.90
|'''58.90'''
|
|-
|22
|B
| align="left" |[[Dani Stevens]]
| align="left" |{{państwo|AUS}}
|53.01
|58.77
|54.60
|'''58.77'''
|
|-
|23
|A
| align="left" |[[Denia Caballero]]
| align="left" |{{państwo|CUB}}
|x
|57.96
|x
|'''57.96'''
|
|-
|24
|A
| align="left" |[[Fernanda Martins]]
| align="left" |{{państwo|BRA}}
|x
|57.90
|x
|'''57.90'''
|
|-
|25
|A
| align="left" |[[Irina Rodrigues]]
| align="left" |{{państwo|POR}}
|x
|54.60
|57.03
|'''57.03'''
|
|-
|26
|B
| align="left" |[[Dragana Tomašević]]
| align="left" |{{państwo|SRB}}
|55.97
|56.95
|56.43
|'''56.95'''
|
|-
|27
|A
| align="left" |[[Rachel Dincoff]]
| align="left" |{{państwo|USA}}
|55.10
|x
|56.22
|'''56.22'''
|
|-
|28
|A
| align="left" |[[Kelsey Card]]
| align="left" |{{państwo|USA}}
|54.85
|55.78
|56.04
|'''56.04'''
|
|-
|29
|B
| align="left" |[[Karen Gallardo]]
| align="left" |{{państwo|CHI}}
|55.36
|53.89
|55.81
|'''55.81'''
|
|-
|30
|A
| align="left" |[[Alexandra Emilianov]]
| align="left" |{{państwo|MDA}}
|54.57
|x
|x
|'''54.57'''
|
|-
|31
|A
| align="left" |[[Natalija Fokina-Semenowa]]
| align="left" |{{państwo|UKR}}
|x
|x
|54.28
|'''54.28'''
|
|}

=== Finał ===
{| class="wikitable sortable" style="text-align:center;"
! Pozycja !! Zawodniczka !! Państwo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! Odległość !! Uwagi
|- style="background:#F7F6A8;"
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|align="left" |[[Valarie Allman]]
|align="left" |{{państwo|USA}}
|'''68.98'''
|x
|x
|64.76
|66.78
|x
|'''68.98'''
|
|- style="background:#DCE5E5;"
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|align="left" |[[Kristin Pudenz]]
|align="left" |{{państwo|GER}}
|63.07
|65.34
|64.35
|x
|'''66.86'''
|x
|'''66.86'''
|{{rekord|PB}}
|- style="background:#FFDAB9;"
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|align="left" |[[Yaime Pérez]]
|align="left" |{{państwo|CUB}}
|'''65.72'''
|62.16
|63.20
|65.20
|x
|x
|'''65.72'''
|
|-
|4
| align="left" |[[Sandra Perković]]
| align="left" |{{państwo|CRO}}
| 62.53
| x
| '''65.01'''
|x
|x
|63.25
|'''65.01'''
|
|-
|5
|align="left" |[[Liliana Cá]]
|align="left" |{{państwo|POR}}
| 62.31
| '''63.93'''
|x
|x
|x
| x
|'''63.93'''
|
|-
|6
|align="left" |[[Kamalpreet Kaur]]
|align="left" |{{państwo|IND}}
|61.62
|x
|'''63.70'''
|x
|61.37
|x
|'''63.70'''
|
|-
|7
|align="left" |[[Shadae Lawrence]]
|align="left" |{{państwo|JAM}}
|60.22
|'''62.12'''
|58.98
|59.46
|59.26
|x
|'''62.12'''
|
|-
|8
|align="left" |[[Marike Steinacker]]
|align="left" |{{państwo|GER}}
|x
|'''62.02'''
|x
|x
|60.10
|60.32
|'''62.02'''
|
|-
|9
|align="left" |[[Claudine Vita]]
|align="left" |{{państwo|GER}}
| 60.70
|x
| '''61.80'''
|colspan=3 rowspan=4 {{kom-skrót|NQ}}
|'''61.80'''
|
|-
|10
|align="left" |[[Chen Yang]]
|align="left" |{{państwo|CHN}}
|'''61.57'''
|59.59
|61.43
|'''61.57'''
|
|-
|11
|align="left" |[[Izabela da Silva]]
|align="left" |{{państwo|BRA}}
| '''60.39'''
|x
| 59.56
|'''60.39'''
|
|-
|12
|align="left" |[[Daisy Osakue]]
|align="left" |{{państwo|ITA}}
| '''59.97'''
|x
|x
| '''59.97'''
|
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url =https://olympics.com/tokyo-2020/olympic-games/en/results/athletics/event-schedule-women-s-discus-throw.htm |tytuł =Athletics - Women's Discus Throw Schedule |opublikowany =olympics.com |data = |język =en |data dostępu = 2021-08-18}}

{{Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
{{Mistrzynie olimpijskie w rzucie dyskiem}}

[[Kategoria:Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020|rzut dyskiem]]

title: · Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – rzut dyskiem kobiet

Data: 31 lipca - 2 sierpnia 2021

Gospodarz: Japonia

Miejscowość: Tokio

I miejsce: Valarie Allman

II miejsce: Kristin Pudenz

III miejsce: Yaime Pérez


text:
# Błatnica (miejscowość)
Błatnica (bułg. Блатница) – wieś w południowo-środkowej Bułgarii, w obwodzie Pazardżik, gminie Strełcza. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2012 roku wieś liczyła 168 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Błatnica (miejscowość)

in_language: pl

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi Błatnica w obw. Pazardżik, gm. Strełcza|[[Błatnica (ujednoznacznienie)|inne miejscowości znaczenia tej nazwy]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Błatnica
 |nazwa oryginalna             = {{k|bg|Блатница}}
 |zdjęcie                      = Central-street-in-Blatnitsa.jpg
 |opis zdjęcia                 = Ulica główna
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Błatnicy
 |państwo                      = BGR
 |1. jednostka administracyjna = [[Obwód Pazardżik|Pazardżik]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Strełcza|Strełcza]]
 |stanowisko zarządzającego    = Kmet
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 18,205
 |wysokość                     = 319
 |rok                          = 2012
 |liczba ludności              = 168<ref name=nsi>{{Cytuj stronę |url=http://www.nsi.bg/nrnm/show9.php?sid=312&ezik=bul |tytuł=Справка за населението на с. Блатница, общ. Стрелча, обл. Пазарджик. Код по ЕКАТТЕ - 4368 |opublikowany=nsi.bg |język=bg |data dostępu=2014-02-02}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 035391
 |kod pocztowy                 = 4537<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.geopostcodes.com/index.php?pg=browse&grp=1&niv=6&id=399951&l=0&sort=1&sub=0&p=2 |tytuł=Baza kodów Pocztowych – Bułgaria |opublikowany=geopostcodes.com |język=bg |data dostępu=2014-02-02 |archiwum=https://web.archive.org/web/20131029210035/http://www.geopostcodes.com/index.php?pg=browse&grp=1&niv=6&id=399951&l=0&sort=1&sub=0&p=2 |zarchiwizowano=2013-10-29 }}</ref>
 |tablice rejestracyjne        = PA (Пз)
 |współrzędne                  = 42°22′23.88″N 24°24′17.64″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Błatnica''' ([[Język bułgarski|bułg.]] Блатница<ref>{{Cytuj |url=http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf |tytuł=Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I |autor=* [[Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej]] |wydawca=Główny Urząd Geodezji i Kartografii |miejsce=Warszawa |data=2009 |s=57 |język=pl |data dostępu=2014-02-02 |archiwum=https://web.archive.org/web/20121030030856/http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf |zarchiwizowano=2012-10-30 }}</ref>) – [[wieś]] w południowo-środkowej [[Bułgaria|Bułgarii]], w [[Obwód Pazardżik|obwodzie Pazardżik]], [[Gmina Strełcza|gminie Strełcza]]. Według danych [[Nacionalen Statisticzeski Institut|Narodowego Instytutu Statystycznego]], 31 grudnia 2012 roku wieś liczyła 168 mieszkańców.

== Demografia ==
{{Wykres demograficzny
|tytuł=Liczba mieszkańców<ref name=nsi />
|szerokość=550
|wysokość=250
|popmax=972
|linie=100
|linie pomocnicze=20
|rok1=1934  ||pop1=860
|rok2=1946  ||pop2=972
|rok3=1956  ||pop3=921
|rok4=1965  ||pop4=637
|rok5=1975  ||pop5=482
|rok6=1985  ||pop6=357
|rok7=1992  ||pop7=291
|rok8=2001  ||pop8=244
|rok9=2006  ||pop9=220
|rok10=2011  ||pop10=178
|rok11=2012  ||pop11=168
|źródło=
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://bg.guide-bulgaria.com/SC/pazardjik/strelcha/blatnitsa Przewodnik po Bułgarii, wieś Błatnica] {{lang|bg}}

{{Gmina Strełcza}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie Pazardżik]]

title: BłatnicaБлатница

Państwo: Bułgaria

Obwód: Pazardżik

Gmina: Strełcza

Tablice rejestracyjne: PA (Пз)


text:
# Jerzy Sobkowski
Jerzy Wojciech Sobkowski (ur. 1929) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, specjalizujący się w chemii fizycznej i elektrochemii.

## Życiorys naukowy
Studia chemiczne rozpoczął na Uniwersytecie Poznańskim w 1947 r., z najlepszym wynikiem egzaminu wstępnego (drugie miejsce zajął Włodzimierz Kołos). Na tej uczelni uzyskał tytuł magistra chemii (1951) i stopień doktora nauk chemicznych (1958), a później związał się z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. W roku 1973 otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych. Przez wiele lat był kierownikiem Pracowni Radiochemii i Chemii Radiacyjnej UW. Prowadził wykłady z chemii jądrowej. Obecnie na emeryturze.
Autor i współautor ok. 80 publikacji naukowych w czasopismach indeksowanych przez JCR oraz podręczników akademickich z tematyki radiochemii i chemii jądrowej:
- Jerzy Sobkowski, Chemia jądrowa, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, ISBN 83-01-02060-1. Brak numerów stron w książce
- Jerzy Sobkowski, Małgorzata Jelińska-Kazimierczuk, Chemia jądrowa, Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2006, ISBN 83-7350-080-4. Brak numerów stron w książce
- Jerzy Sobkowski, Chemia radiacyjna i ochrona radiologiczna, Warszawa: Adamantan, 2009, ISBN 978-83-7350-135-5. Brak numerów stron w książce
- Jerzy Sobkowski (red.), Zastosowanie nuklidów promieniotwórczych w chemii (praca zbiorowa), Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08755-2. Brak numerów stron w książce

## Rodzina
Bratowa, Eugenia Sobkowska (1926–2017), była profesorem nauk rolniczych.

title: Jerzy Sobkowski

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jerzy Sobkowski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 1929
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = chemicznych
 |specjalność               = chemia fizyczna, elektrochemia
 |almamater                 = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |funkcja                   =
 |okres zatr1               =
 |doktorat data             = 1958
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1973
 |status pan                =
 |status pau                =
 |funkcja pan typ           =
 |funkcja pan nazwa         =
 |honoriscausa data1        =
 |honoriscausa uczelnia1    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Jerzy Wojciech Sobkowski''' (ur. [[1929]]<ref name="bn" />) – polski chemik, [[Tytuł profesora|profesor]] [[nauki chemiczne|nauk chemicznych]], specjalizujący się w [[chemia fizyczna|chemii fizycznej]] i [[elektrochemia|elektrochemii]]<ref name="ln" />.

== Życiorys naukowy ==
Studia chemiczne rozpoczął na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]] w 1947 r., z najlepszym wynikiem egzaminu wstępnego (drugie miejsce zajął [[Włodzimierz Kołos]])<ref name="Kosturkiewicz">{{cytuj | tytuł = Wydział Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. 1981-2016. Wydanie jubileuszowe | data = 2016 | isbn = 978-83-232-3094-6 | miejsce = Poznań | wydawca = Wydawnictwo Naukowe UAM|rozdział=Moje pierwsze lata na Uniwersytecie Poznańskim|s=236–240|autor r=[[Zofia Kosturkiewicz]]|redaktor=[[Henryk Koroniak]], [[Andrzej Burewicz]] |url=https://repozytorium.amu.edu.pl/server/api/core/bitstreams/19b0095f-58e6-4c9f-9bc3-088ab4be86b2/content|data dostępu = 2023-10-15}}</ref>. Na tej uczelni uzyskał tytuł [[magister|magistra]] chemii (1951) i stopień [[doktor (stopień naukowy)|doktora]] nauk chemicznych (1958), a później związał się z [[Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego]]. W roku 1973 otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych<ref name="ln" />. Przez wiele lat był kierownikiem Pracowni Radiochemii i Chemii Radiacyjnej UW<ref name="Sobkowski2009" />. Prowadził wykłady z [[chemia jądrowa|chemii jądrowej]]. Obecnie na emeryturze<ref name="Sobkowski2006" />.

Autor i współautor ok. 80 publikacji naukowych w czasopismach indeksowanych przez [[Journal Citation Reports|JCR]]<ref name="WoS" /> oraz podręczników akademickich z tematyki [[radiochemia|radiochemii]] i chemii jądrowej:
* {{Cytuj | autor= Jerzy Sobkowski| tytuł = Chemia jądrowa | data = 1981 | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | isbn = 83-01-02060-1}}
* {{Cytuj | autor= Jerzy Sobkowski, Małgorzata Jelińska-Kazimierczuk | tytuł = Chemia jądrowa | data = 2006 | wydawca = Wydawnictwo Adamantan | miejsce = Warszawa | isbn = 83-7350-080-4}}
* {{Cytuj | autor= Jerzy Sobkowski| tytuł = Chemia radiacyjna i ochrona radiologiczna | data = 2009 | wydawca = Adamantan | miejsce = Warszawa | isbn = 978-83-7350-135-5}}
* {{Cytuj | redaktor= Jerzy Sobkowski| tytuł = Zastosowanie nuklidów promieniotwórczych w chemii (praca zbiorowa) | data = 1989 | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | isbn = 83-01-08755-2}}

== Rodzina ==
Bratowa, [[Eugenia Sobkowska]]<ref name="rodzina" /> (1926–2017), była profesorem nauk rolniczych<ref name="ln-ES" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="bn">{{cytuj | tytuł = Sobkowski, Jerzy (1929- ) | data dostępu = 2023-07-03 | opublikowany = Katalog Biblioteki Narodowej  | url = https://katalogi.bn.org.pl/discovery/search?query=any,exact,Sobkowski,%20Jerzy%20(1929-%20)&tab=LibraryCatalog&search_scope=NLOP_IZ_NZ&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP&offset=0 }}</ref>
<ref name="ln">{{ludzie nauki|69473|osoba=prof. zw. dr hab. Jerzy Wojciech Sobkowski|data dostępu=2023-07-03}}</ref>
<ref name="ln-ES">{{ludzie nauki|40908|osoba=prof. dr hab. Eugenia Sobkowska|data dostępu=2023-07-03}}</ref>
<ref name="rodzina">{{cytuj stronę | url = http://users.man.poznan.pl/msob/rodzina.html | tytuł = Michał Sobkowski - rodzina w bazie „Ludzie nauki” | data dostępu = 2023-07-03}}</ref>
<ref name="Sobkowski2006">{{cytuj | autor= Jerzy Sobkowski, Małgorzata Jelińska-Kazimierczuk | tytuł = Chemia jądrowa | data = 2006 | wydawca = Wydawnictwo Adamantan | miejsce = Warszawa | isbn = 83-7350-080-4 | s = obwoluta | archiwum= https://web.archive.org/web/20160304090240/http://www.adamantan.pl/p,pl,chj,chemia+jadrowa.html }}</ref>
<ref name="Sobkowski2009">{{cytuj | autor= Jerzy Sobkowski| tytuł = Chemia radiacyjna i ochrona radiologiczna | data = 2009 | wydawca = Adamantan | miejsce = Warszawa | isbn = 978-83-7350-135-5 | s= obwoluta | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304082607/http://www.adamantan.pl/p,pl,chr,chemia+radiacyjna+i+ochrona+radiologiczna.html }}</ref>
<ref name="WoS">{{cytuj | tytuł = Sobkowski, J. (Web of Science ResearcherID:  DTI-5089-2022) | url = https://www.webofscience.com/wos/author/record/14825490 | opublikowany = Web of Science | data dostępu = 2023-07-03 | język = en | dostęp = z}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sobkowski, Jerzy}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Polscy chemicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1929]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego]]

title: Jerzy Sobkowski

Uczelnia: Uniwersytet Warszawski


text:
# Herb gminy Brzeziny (województwo wielkopolskie)
Herb gminy Brzeziny – symbol gminy Brzeziny.

## Wygląd i symbolika
Herb przedstawia na tarczy dzielonej w rosochę w polu górnym błękitnym złotą rybę (nawiązującą do miejscowych stawów rybnych), w polu lewym czerwonym zieloną paproć (symbol rezerwatu przyrody Brzeziny), natomiast w polu prawym zielonym białą brzozę, symbolizującą nazwę gminy i miejscowe lasy.

wikitext:
{{Herb infobox
 |nazwa              = Herb gminy Brzeziny
 |grafika            = POL gmina Brzeziny COA.gif
 |opis grafiki       =
 |typ herbu          = gminny
 |alternatywne nazwy =
 |projektant         =
 |wprowadzony        =
 |ostatnie zmiany    =
 |wycofany           =
 |commons            =
}}
'''Herb gminy Brzeziny''' – symbol [[Brzeziny (gmina w województwie wielkopolskim)|gminy Brzeziny]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Gmina Brzeziny - Statut Gminy |data dostępu = 2023-12-01 |opublikowany = bip4.wokiss.pl |url = https://bip4.wokiss.pl/brzeziny/bip/organy-wladzy-publicznej/rada-gminy/statut-gminy.html}}</ref>.

== Wygląd i symbolika ==
[[Herb]] [[Blazonowanie|przedstawia]] na [[Tarcza (heraldyka)|tarczy]] dzielonej w rosochę w polu górnym błękitnym złotą rybę (nawiązującą do miejscowych stawów rybnych), w polu lewym czerwonym zieloną paproć (symbol [[Rezerwat przyrody Brzeziny|rezerwatu przyrody Brzeziny]]), natomiast w polu prawym zielonym białą brzozę, symbolizującą nazwę gminy i miejscowe lasy<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Brzeziny (gmina w województwie wielkopolskim)]]
[[Kategoria:Herby gmin województwa wielkopolskiego|Brzeziny]]

title: Herb gminy Brzeziny

Typ herbu: gminny


text:
# Telma Hopkins
Telma Louise Hopkins (ur. 28 października 1948 r.) – amerykańska aktorka, osobowość telewizyjna, komik. Ma jednego syna z małżeństwa z Donaldem B. Allenem.

## Filmografia
- Bosom Buddies jako Isabelle Hammond (1980–1982)
- Gimme a Break! jako Adelaide „Addy” Wilson (1984–1987)
- Trancers jako Inżynier Ruth Raines (1985)
- Family Matters jako Rachel Crawford (1989–1993)
- Trancers II jako Inżynier Ruth Raines (1991)
- Trancers III jako Radna Ruth Raines (1992)
- Getting By jako Dolores Dixon (1993–1994)
- The Wood jako Matka Slima (1999)
- Pomoc domowa jako Lila Baker (1997)
- Any Day Now jako Sędzia Wilma Evers (2001)
- Pół na pół jako Phyllis Thorne (2002–2006)
- A New Kind of Family jako Jess Ashton (1979–1980)
- Kolorowy dom jako Paulette Williams
- Świry jako Phyllis Gaffney (2008)
- Guru miłości jako Lillian Roanoke (2008)
- Ostry dyżur jako Carlene
- Are We There Yet? jako Marilyn Pearsons (2010–2011)
- Szczury laboratoryjne jako babcia Dooley (2012)
- Uniwersytet potworny

title: Telma Hopkins

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Telma Hopkins
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Telma Hopkins By Voelker.jpg
 |opis grafiki              = Telma Hopkins (2008)
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Telma Louise Hopkins
 |data urodzenia            = [[28 października]] [[1948]] r.
 |miejsce urodzenia         = [[Louisville]] w stanie [[Kentucky]], [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]]ka, osobowość [[Telewizja|telewizyjna]], [[komik]]
 |współmałżonek             = Donald B. Allen (1970–1977; rozwód)
 |lata aktywności           = od [[1973]]
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |commons                   = Category:Telma Hopkins
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Telma Louise Hopkins''' (ur. [[28 października]] [[1948]] r.) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[aktor]]ka, osobowość [[Telewizja|telewizyjna]], [[komik]]. Ma jednego syna z małżeństwa z Donaldem B. Allenem.

== Filmografia ==
* '''Bosom Buddies''' jako Isabelle Hammond ([[1980]]–[[1982]])
* '''[[Gimme a Break!]]''' jako Adelaide „Addy” Wilson ([[1984]]–[[1987]])
* '''Trancers''' jako Inżynier Ruth Raines ([[1985]])
* '''Family Matters''' jako Rachel Crawford ([[1989]]–[[1993]])
* '''Trancers II''' jako Inżynier Ruth Raines ([[1991]])
* '''Trancers III''' jako Radna Ruth Raines ([[1992]])
* '''Getting By''' jako Dolores Dixon ([[1993]]–[[1994]])
* '''The Wood''' jako Matka Slima ([[1999]])
* '''[[Pomoc domowa (serial telewizyjny)|Pomoc domowa]]''' jako Lila Baker ([[1997]])
* '''Any Day Now''' jako Sędzia Wilma Evers ([[2001]])
* '''[[Pół na pół]]''' jako Phyllis Thorne ([[2002]]–[[2006]])
* '''A New Kind of Family''' jako Jess Ashton ([[1979]]–[[1980]])
* '''[[Kolorowy dom]]''' jako Paulette Williams
* '''[[Świry (serial telewizyjny)|Świry]]''' jako Phyllis Gaffney ([[2008]])
* '''[[Guru miłości]]''' jako Lillian Roanoke ([[2008]])
* '''[[Ostry dyżur (serial telewizyjny)|Ostry dyżur]]''' jako Carlene
* '''Are We There Yet?''' jako Marilyn Pearsons ([[2010]]–[[2011]])
* '''[[Szczury laboratoryjne]]''' jako babcia Dooley ([[2012]])
* '''[[Uniwersytet potworny]]'''

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0394286|Telma Hopkins}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hopkins, Telma}}
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Amerykańscy komicy]]
[[Kategoria:Amerykańskie osobowości telewizyjne]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]

title: Telma Hopkins

Imię i nazwisko: Telma Louise Hopkins

Data i miejsce urodzenia: 28 października 1948 r. · Louisville w stanie Kentucky, USA

Zawód: aktorka, osobowość telewizyjna, komik

Współmałżonek: Donald B. Allen (1970–1977; rozwód)


text:
# Redukcjonizm
Redukcjonizm – pogląd w filozofii nauki, stanowisko metodologiczne przyjmujące, że możliwe i właściwe jest wyjaśnienie i opis własności złożonego układu poprzez opis i wyjaśnienie zachowania jego części. Poglądami alternatywnymi są holizm i emergentyzm.
Zgodnie z redukcjonizmem badanie złożonego układu powinno zostać rozpoczęte poprzez wyróżnienie jego fragmentów, określenie mechanizmów i sposobu w jaki owe fragmenty się zachowują i następnie opisanie zachowania złożonego z nich układu jako konsekwencji własności wcześniej wydzielonych fragmentów oraz sposobu ich złożenia – struktury tak utworzonego systemu. Taki system – złożenie zbioru elementów (wraz z ich atrybutami) z nałożoną na nie strukturą – posiada nowe atrybuty (własności), niebędące atrybutami żadnego ze składowych elementów, ale odnoszące się do systemu jako całości (np. wartość logiczna zdania twierdzącego: prawda/fałsz jest atrybutem całego poprawnego strukturalnie zdania, ale nie słów – jego elementów).

## Redukcjonizm skrajny
Redukcjonizm posiada swą zwulgaryzowaną postać. Koncepcja, wedle której każdy układ jest wyłącznie sumą części składowych jest oczywistym nadużyciem tej idei metodologicznej i będąc wielokrotnie krytykowana została niemal w całości zarzucona.
Z drugiej strony świadome stanowisko redukcjonistyczne postulujące badanie prostych cech zjawisk, by w oparciu o tak nabytą wiedzę próbować wyjaśniać zachowania bardziej złożone jest jedną z najbardziej płodnych koncepcji nauki. Niemal w każdej dziedzinie naukowej, a zwłaszcza w naukach ścisłych, koncepcja ta znajduje swą realizację i przynosi wymierne i stosowalne rezultaty: opisanie układu mechanicznego jak na przykład silnik samochodowy dzięki znajomości własności jego części składowych (tłoki, wały, łożyska, używane materiały), opis układów biologicznych jak komórki, jako układy złożone z rozmaitych organelli, opis społeczeństw jako całości składających się z oddziałujących na siebie jednostek. Podobnie redukcjonistyczny z natury charakter ma organizacja wiedzy naukowej w formie piramidy: fizyka bada najprostsze układy, które składają się na bardziej złożone układy chemiczne, które są częściami układów biologicznych, które są elementami składowymi jeszcze bardziej złożonych systemów. Zgodnie ze stanowiskiem redukcjonistycznym, chemia jest szczególnym przypadkiem fizyki, biologia chemii itp. Wiedza w tych naukach daje się zredukować do poziomu nauki bardziej podstawowej.
Podejście redukcjonistyczne w zwulgaryzowanej postaci, postulując swój mocny program badawczy, pomija, czy raczej odsuwa na drugi plan te własności układów złożonych, które nie znajdują odbicia na niższym poziomie organizacji układu, jak na przykład te cechy, które są wynikiem wyłącznie organizacji elementów, i są w pewnym zakresie niezależne od ich budowy. Jako przykład można tu podać jaźń czy świadomość, ogólnie problem opisu funkcjonowania mózgu, próby opisania złożonych układów jak system pogodowy w skali globalnej, systemy ekologiczne itp. Nie zmienia to faktu, że metoda redukcjonistyczna jest de facto paradygmatem metodologii nauki.

## Redukcjonizm umiarkowany
Rozwój badań w dziedzinach zajmujących się bardzo złożonymi systemami jak biologia i socjologia prowadzi współcześnie coraz częściej do akcentowania nie tyle możliwości redukcji opisu układów bardziej złożonych do opisu ich części składowych czy redukcji chemii do fizyki, co raczej do podkreślania zgodności, niesprzeczności i wzajemnej spójności wiedzy. Edward O. Wilson zaproponował użycie na taki rodzaj relacji słowa konsyliencja, oznaczającego spójność i zgodność. W ramach tego podejścia, z natury redukcjonistycznego, podkreśla się, że nauki badające bardziej podstawowe i prostsze obiekty dostarczają ram, sceny, języka dla opisu układów bardziej złożonych. Jednocześnie układy bardziej złożone nie są wyłącznie „składane” z elementów opisywanych przez nauki bardziej proste, lecz badają sposób organizacji owego złożenia, który nie wynika jedynie z własności ich części składowych, choć je uwzględnia jako warunki zgodności – tu właśnie pojawia się spójność wiedzy, konsyliencja. Tym samym w myśl nowoczesnego stanowiska redukcjonistycznego nie jest właściwa uproszczona redukcja biologii do chemii, gdyż biologia bada sposób i własności organizacji układów opisywanych przez chemię, zaś ów sposób organizacji z punktu widzenia chemii jest zaledwie dopuszczalny, możliwy, podczas kiedy z punktu widzenia biologii jest to rzeczywisty element obserwowalnej rzeczywistości.

## Krytyka
Nierzadko spotyka się niezrozumienie idei redukcjonizmu jako metody poznawczej, prowadzące do nieuprawnionej jego krytyki.
Na przykład: możliwe dwie formy białek prionowych PrP(C) i PrP(Sc) są z punktu widzenia chemii równie prawdopodobne w syntezie, oraz wchodzą (choć być może w nieco inny sposób) w te same reakcje chemiczne. Jednak w biologii opisuje się układy komórkowe, w których funkcjonalna jest tylko forma PrP(C), gdyż tylko ona spełnia właściwie swoją rolę w metabolizmie komórkowym.
W stanowisku naiwnych krytyków redukcjonizmu sytuacja ta interpretowana jest jako „nieprawidłowość” odmiany białek PrP(Sc) samej w sobie (jako białka) – a więc cechy (atrybutu) elementu, wnioskowanej z cechy (atrybutu) całości (umierającej komórki).
W myśl zasad redukcjonizmu wyjaśnienie takie jest niewłaściwe, gdyż mamy tu do czynienia z wyjaśnieniem własności części poprzez odwołanie się do własności całości (inne niż PrP(C) formy białka nie spełniają swojej roli biologicznej i komórka umiera).
Tymczasem każda z odmian białek sama w sobie nie jest ani „zła”, ani „dobra”: po prostu jest sobą. W innych systemach niż ziemska komórka biologiczna, np. instalacjach syntezy chemicznej lub biologii innych planet, przypisywane wartościowania „z całości” jednostkowego systemu „do części” uogólnionej mogłyby być przeciwstawne tu przedstawionym (Czy gwóźdź jest „zły” jako taki, ponieważ gwóźdź wystający w bucie jest „zły” dla stopy?).

title: Redukcjonizm

wikitext:
{{dopracować|więcej przypisów=2008-06}}

'''Redukcjonizm''' – pogląd w [[filozofia nauki|filozofii nauki]], stanowisko metodologiczne przyjmujące, że możliwe i właściwe jest wyjaśnienie i opis własności złożonego układu poprzez opis i wyjaśnienie zachowania jego części<ref>{{Cytuj książkę  | nazwisko =  | imię =  | tytuł = Biologia : słownik encyklopedyczny | data = 2001 | wydawca = Wydawnictwo Europa | miejsce = Warszawa | isbn = 83-87977-73-X | strony = 298}}</ref><ref name="epwn">{{Encyklopedia PWN | id = 4009792 | tytuł = redukcjonizm | data dostępu = 2024-10-28 }}</ref>. Poglądami alternatywnymi są [[holizm]] i [[emergentyzm]].

Zgodnie z redukcjonizmem badanie złożonego układu powinno zostać rozpoczęte poprzez wyróżnienie jego fragmentów, określenie mechanizmów i sposobu w jaki owe fragmenty się zachowują i następnie opisanie zachowania złożonego z nich układu jako konsekwencji własności wcześniej wydzielonych fragmentów oraz sposobu ich złożenia – [[struktura|struktury]] tak utworzonego systemu. Taki system – złożenie zbioru elementów (wraz z ich atrybutami) z nałożoną na nie strukturą – posiada nowe atrybuty (własności), niebędące atrybutami żadnego ze składowych elementów, ale odnoszące się do systemu jako całości (np. wartość logiczna zdania twierdzącego: prawda/fałsz jest atrybutem całego poprawnego strukturalnie zdania, ale nie słów – jego elementów).

== Redukcjonizm skrajny ==
Redukcjonizm posiada swą zwulgaryzowaną postać. Koncepcja, wedle której '''każdy''' układ jest '''wyłącznie''' sumą części składowych jest oczywistym nadużyciem tej idei metodologicznej i będąc wielokrotnie krytykowana została niemal w całości zarzucona.

Z drugiej strony świadome stanowisko redukcjonistyczne postulujące badanie prostych cech zjawisk, by w oparciu o tak nabytą [[wiedza|wiedzę]] próbować wyjaśniać zachowania bardziej złożone jest jedną z najbardziej płodnych koncepcji [[nauka|nauki]]. Niemal w każdej dziedzinie naukowej, a zwłaszcza w naukach ścisłych, koncepcja ta znajduje swą realizację i przynosi wymierne i stosowalne rezultaty: opisanie układu mechanicznego jak na przykład [[silnik]] samochodowy dzięki znajomości własności jego części składowych ([[tłok]]i, wały, łożyska, używane materiały), opis układów biologicznych jak [[komórka|komórki]], jako układy złożone z rozmaitych [[Organellum|organelli]], opis społeczeństw jako całości składających się z oddziałujących na siebie jednostek. Podobnie redukcjonistyczny z natury charakter ma organizacja wiedzy naukowej w formie piramidy: fizyka bada najprostsze układy, które składają się na bardziej złożone układy chemiczne, które są częściami układów biologicznych, które są elementami składowymi jeszcze bardziej złożonych systemów. Zgodnie ze stanowiskiem redukcjonistycznym, chemia jest szczególnym przypadkiem fizyki, biologia chemii itp. Wiedza w tych naukach daje się '''zredukować''' do poziomu nauki bardziej podstawowej.

Podejście redukcjonistyczne w zwulgaryzowanej postaci, postulując swój mocny program badawczy, pomija, czy raczej odsuwa na drugi plan te własności układów złożonych, które nie znajdują odbicia na niższym poziomie organizacji układu, jak na przykład te cechy, które są wynikiem wyłącznie organizacji elementów, i są w pewnym zakresie niezależne od ich budowy. Jako przykład można tu podać jaźń czy [[świadomość]], ogólnie problem opisu funkcjonowania [[Mózgowie|mózgu]], próby opisania złożonych układów jak system pogodowy w skali globalnej, systemy ekologiczne itp. Nie zmienia to faktu, że metoda redukcjonistyczna jest de facto [[paradygmat]]em metodologii nauki.

== Redukcjonizm umiarkowany ==
Rozwój badań w dziedzinach zajmujących się bardzo złożonymi systemami jak [[biologia]] i [[socjologia]] prowadzi współcześnie coraz częściej do akcentowania nie tyle możliwości redukcji opisu układów bardziej złożonych do opisu ich części składowych czy redukcji chemii do fizyki, co raczej do podkreślania zgodności, niesprzeczności i wzajemnej spójności wiedzy. [[Edward Osborne Wilson|Edward O. Wilson]] zaproponował użycie na taki rodzaj relacji słowa [[konsyliencja]], oznaczającego spójność i zgodność. W ramach tego podejścia, z natury redukcjonistycznego, podkreśla się, że nauki badające bardziej podstawowe i prostsze obiekty dostarczają ram, sceny, języka dla opisu układów bardziej złożonych. Jednocześnie układy bardziej złożone nie są wyłącznie „składane” z elementów opisywanych przez nauki bardziej proste, lecz badają sposób organizacji owego złożenia, który nie wynika jedynie z własności ich części składowych, choć je uwzględnia jako warunki zgodności – tu właśnie pojawia się spójność wiedzy, konsyliencja. Tym samym w myśl nowoczesnego stanowiska redukcjonistycznego nie jest właściwa uproszczona redukcja biologii do chemii, gdyż biologia bada sposób i własności organizacji układów opisywanych przez chemię, zaś ów sposób organizacji z punktu widzenia chemii jest zaledwie dopuszczalny, możliwy, podczas kiedy z punktu widzenia biologii jest to rzeczywisty element obserwowalnej rzeczywistości.

== Krytyka ==
Nierzadko spotyka się niezrozumienie idei redukcjonizmu jako metody poznawczej, prowadzące do nieuprawnionej jego krytyki.

Na przykład: możliwe dwie formy białek prionowych PrP(C) i PrP(Sc) są z punktu widzenia chemii równie prawdopodobne w syntezie, oraz wchodzą (choć być może w nieco inny sposób) w te same reakcje chemiczne. Jednak w biologii opisuje się układy komórkowe, w których funkcjonalna jest tylko forma PrP(C), gdyż tylko ona spełnia właściwie swoją rolę w [[metabolizm]]ie komórkowym.
W stanowisku naiwnych krytyków redukcjonizmu sytuacja ta interpretowana jest jako „nieprawidłowość” odmiany białek PrP(Sc) samej w sobie (jako białka) – a więc cechy (atrybutu) elementu, wnioskowanej z cechy (atrybutu) całości (umierającej komórki).
W myśl zasad redukcjonizmu wyjaśnienie takie jest niewłaściwe, gdyż mamy tu do czynienia z wyjaśnieniem własności części poprzez odwołanie się do własności całości (inne niż PrP(C) formy białka nie spełniają swojej roli biologicznej i komórka umiera).

Tymczasem każda z odmian białek sama w sobie nie jest ani „zła”, ani „dobra”: po prostu jest sobą. W innych systemach niż ziemska komórka biologiczna, np. instalacjach syntezy chemicznej lub biologii innych planet, przypisywane wartościowania „z całości” jednostkowego systemu „do części” uogólnionej mogłyby być przeciwstawne tu przedstawionym (Czy gwóźdź jest „zły” jako taki, ponieważ gwóźdź wystający w bucie jest „zły” dla stopy?).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [[Sabine Hossenfelder]], ''[https://www.youtube.com/watch?v=ZcbLSplRwZk What is Reductionism?]'', [[YouTube]], 9 kwietnia 2020 [dostęp 2021-03-13] (''Czym jest redukcjonizm?'').
* {{IEP | url = red-ism/ | autor = Alyssa Ney | tytuł = Reductionism | data dostępu = 2018-06-27 }}
* {{paywall}} ''[https://www.rep.routledge.com/articles/thematic/reduction-problems-of/v-1 Reduction, problems of]'' {{lang|en}}, [[Routledge Encyclopedia of Philosophy]], rep.routledge.com [dostęp 2023-05-08].
{{SEP2|2018-01-29}}
* {{SEP3 | url = scientific-reduction/ | autor = van Riel, Raphael; Van Gulick, Robert | tytuł = Scientific Reduction | data = 2014-04-08 | tytuł polski = (Redukcja naukowa) }}
* {{SEP3 | url = reduction-biology/ | autor = Ingo Brigandt, Alan Love | tytuł = Reductionism in Biology | data = 2017-02-21 | tytuł polski = (Redukcjonizm w biologii) }}

{{Ontologia}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Filozofia nauki]]
[[Kategoria:Metodologia nauki]]
[[Kategoria:Ontologia]]


text:
# Santa Bárbara de Pinto
Santa Bárbara de Pinto – miasto w Kolumbii, w departamencie Magdalena.

title: Santa Bárbara de Pinto

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Santa Bárbara de Pinto
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Santa Bárbara de Pinto
 |państwo                      = Magdalena
 |2. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 22
 |rok                          = 2005
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 9°26′N 74°42′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Santa Bárbara de Pinto''' – miasto w [[Kolumbia|Kolumbii]], w departamencie [[Magdalena (Kolumbia)|Magdalena]].

[[Kategoria:Miasta w Kolumbii]]
[[Kategoria:Departament Magdalena]]

title: Santa Bárbara de Pinto

Państwo: Kolumbia

Departament: Magdalena


text:
# Diecezja Auchi
Diecezja Auchi (łac. Diœcesis Auchiana) – diecezja rzymskokatolicka w Nigerii, sufragania metropolii benińskiej. Powstała w 2002.

## Główne świątynie
- Katedra: Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Auchi

## Biskupi diecezjalni
- Bp Gabriel Ghieakhomo Dunia (od 2002)

title: Diecezja Auchi

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Diecezja Auchi
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = Nigeria
 |miejscowość                    = [[Auchi]]
 |adres                          =
 |data powołania                 = 4 grudnia 2002
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[katolicyzm]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|Metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[metropolia benińska|benińska]]
 |obiekt sakralny typ            = katedra
 |obiekt sakralny nazwa          = [[Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Auchi|Niepokalanego Poczęcia NMP w Auchi]]
 |administrator                  = [[Gabriel Ghieakhomo Dunia]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      = 2020
 |procent wiernych               = 10%
 |liczba wiernych                = 120 800
 |liczba kapłanów diecezjalnych  = 92
 |liczba kapłanów zakonnych      = 2
 |liczba kapłanów                = 94
 |liczba osób zakonnych          = 115
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 = 56
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   = 6 116
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    = 7°03′50.8″N 6°16′1″E
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Diecezja Auchi''' ({{łac.|Diœcesis Auchiana}}) – diecezja rzymskokatolicka w [[Nigeria|Nigerii]], sufragania [[Metropolia benińska|metropolii benińskiej]]. Powstała w 2002.

== Główne świątynie ==
* '''Katedra''': [[Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Auchi]]

== Biskupi diecezjalni ==
* Bp [[Gabriel Ghieakhomo Dunia]] (od 2002)

== Bibliografia ==
* {{Gcatholic|http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/auch1.htm||2023-06-11}}
* {{catholic-hierarchy |typ = diecezja |id = daucn |tytuł = Diecezja Auchi |data dostępu = 2023-06-11}}

{{Diecezje katolickie w Nigerii}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie w Nigerii|Auchi]]
[[Kategoria:Auchi]]

title: Diecezja Auchi

Państwo: Nigeria

Siedziba: Auchi

Data powołania: 4 grudnia 2002

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: Kościół łaciński

Metropolia: benińska

katedra: Niepokalanego Poczęcia NMP w Auchi

Biskup diecezjalny: Gabriel Ghieakhomo Dunia


text:
# Kościół św. Jana Ewangelisty w Starym Bublu
Kościół św. Jana Ewangelisty – rzymskokatolicki kościół filialny w Starym Bublu, należący do parafii św. Antoniego Padewskiego w Gnojnie, w dekanacie Sarnaki, w diecezji drohiczyńskiej. Wzniesiony jako cerkiew unicka, następnie użytkowany przez parafię prawosławną oraz parafię neounicką.
Budynek sakralny znajduje się na wschodnim krańcu wsi, na wzniesieniu. Teren otaczający go był dawniej użytkowany jako cmentarz; przetrwały pojedyncze nagrobki.

## Historia
Unicka cerkiew św. Jana Teologa została wzniesiona w 1740, a dziewięć lat później uposażona przez Antoninę Kobielską. Sto lat później przeszła gruntowny remont, natomiast w 1864 wzniesiono przy niej wolno stojącą dzwonnicę. Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 miejscowa parafia została włączona do eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W związku ze zmianą wyznania świątynię przebudowano, wznosząc cebulaste kopuły i dobudowując wieżyczki.
W 1925 cerkiew w Bublu Starym została przekazana parafii neounickiej. 30 czerwca tego roku wizytę w świątyni złożył biskup siedlecki Henryk Przeździecki, jeden z głównych organizatorów neounii. Mieszkańcy wsi, którzy przybyli na spotkanie z nim, negatywnie odnieśli się do projektu przybycia do wsi kapłana katolickiego obrządku wschodniego i wyrazili chęć pozostawania przy prawosławiu. W końcu lat 20. XX wieku należało do niej 70 osób, w połowie następnej dekady liczba ta spadła do 40. W dwudziestoleciu międzywojennym prawosławni z Bubla Starego kilkakrotnie usuwali neounitów ze świątyni, po czym była ona zwracana parafii katolickiej. Pracę duszpasterską wśród ludności prawosławnej prowadził hieromnich Józef (Fedorczuk) z monasteru w Jabłecznej, jako duchowny nieetatowy. W 1938 prawosławni ponownie przejęli cerkiew w Bublu Starym i użytkowali ją do 1944. W wymienionym roku parafię neounicką restytuowano, lecz istniała ona tylko przez dwa lata. W 1946 świątynię przekształcono w kościół rzymskokatolicki, filię parafii w Gnojnie. Po 1966 z architektury budynku usunięto elementy bizantyjsko-rosyjskie wprowadzone po 1875: wieżyczki i cebulaste kopułki. W latach 80. XX wieku obiekt przeszedł kapitalny remont.

## Architektura
Świątynia w Bublu Starym jest wzniesiona z drewna, na podmurówce. Jest to budowla konstrukcji wieńcowej, szalowana, trójdzielna, z prostokątną (zbliżoną do kwadratu) nawą, prostokątnym przedsionkiem i również prostokątnym pomieszczeniem ołtarzowym. Do prezbiterium przylegają dwie zakrystie. Nad przedsionkiem znajduje się chór muzyczny wsparty na dwóch słupach. Nawę budynku kryje pozorne sklepienie zwierciadlane. Okna kościoła w nawie i przedsionku są półkoliste, w nawie zdwojone, zaś w prezbiterium - prostokątne, ozdobnie obramowane. Nad nawą znajduje się czteropołaciowa kopuła zwieńczona ośmioboczną latarnią z hełmem i krzyżem. Dachy nad prezbiterium i przedsionkiem są dwuspadowe, natomiast nad zakrystiami - pulpitowe. Na zachód od kościoła, w obrębie terenu świątyni, położona jest dwukondygnacyjna dzwonnica o konstrukcji słupowo-ramowej, na planie kwadratu i ośmioboczna w górnych partiach, z prostokątnymi otworami.
We wnętrzu kościoła znajduje się neobarokowy ołtarz główny powstały w 1924, być może z użyciem starszych, XVIII- i XIX-wiecznych elementów. W polu głównym ołtarza znajduje się wizerunek maryjny, w antependium obraz Ostatniej Wieczerzy. W ołtarzu znajdują się ponadto rzeźby świętych Piotra i Pawła z XIX w. Ołtarz ujęty jest parą korynckich kolumn, wieńczy go odcinkowy naczółek z promienistą glorią dekorowaną główkami puttów. Poza ołtarzem głównym w kościele znajdują się również dwa ołtarze boczne, powstałe w tym samym okresie. Znajdują się w nich ikony Chrystusa Pantokratora i św. Jana Teologa powstałe po 1875; druga była pierwotnie ikoną patronalną w niezachowanym ikonostasie cerkwi w Bublu. W kościele znajduje się również neobarokowy konfesjonał z XX w., XIX-wieczny obraz Trójcy Świętej oraz sześć lichtarzy z tego samego stulecia (cztery z początku stulecia i dwa z końca).

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół św. Jana Ewangelisty
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = A/35 z dnia 12.03.1966 i 23.04.2008
 |funkcja świątyni          =
 |grafika                   = Stary Bubel.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |miejscowość               = [[Stary Bubel]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[katolicyzm]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński]]
 |administratura nazwa      = [[Diecezja drohiczyńska]]
 |administratura typ        = [[Diecezja]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = św. Jan Ewangelista
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = 1740
 |data konsekracji          = 1740
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       = katolicyzm obrządku bizantyjsko-słowiańskiego
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = drewno
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              = 1
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Janów Podlaski (gmina)
 |współrzędne               = 52°15′16″N 23°11′21.4″E
 |commons                   = Category:St. John church in Stary Bubel
 |www                       =
}}
'''Kościół św. Jana Ewangelisty''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół (budynek)|kościół]] filialny w [[Stary Bubel|Starym Bublu]], należący do [[Parafia św. Antoniego Padewskiego w Gnojnie|parafii św. Antoniego Padewskiego w Gnojnie]], w [[Dekanat Sarnaki|dekanacie Sarnaki]], w [[diecezja drohiczyńska|diecezji drohiczyńskiej]]<ref>[http://www.drohiczynska.pl/?action=parafia&id=21 Parafia na stronie diecezji]</ref>. Wzniesiony jako [[cerkiew (budynek)|cerkiew]] [[unia brzeska|unicka]], następnie użytkowany przez [[prawosławie|parafię prawosławną]] oraz [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Polsce|parafię neounicką]].

Budynek sakralny znajduje się na wschodnim krańcu wsi, na wzniesieniu. Teren otaczający go był dawniej użytkowany jako [[cmentarz w Starym Bublu|cmentarz]]; przetrwały pojedyncze nagrobki.

== Historia ==
Unicka cerkiew św. Jana Teologa została wzniesiona w 1740, a dziewięć lat później uposażona przez Antoninę Kobielską. Sto lat później przeszła gruntowny remont, natomiast w 1864 wzniesiono przy niej wolno stojącą dzwonnicę. Wskutek [[likwidacja unickiej diecezji chełmskiej|likwidacji unickiej diecezji chełmskiej]] w 1875 miejscowa parafia została włączona do [[eparchia warszawska (Rosyjski Kościół Prawosławny)|eparchii chełmsko-warszawskiej]] [[Rosyjski Kościół Prawosławny|Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego]]. W związku ze zmianą wyznania świątynię przebudowano, wznosząc cebulaste [[kopuła (architektura)|kopuły]] i dobudowując wieżyczki<ref name="kata">red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: ''Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska''. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006.</ref>.

W 1925 cerkiew w Bublu Starym została przekazana parafii [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Polsce|neounickiej]]<ref name="kata"/>. 30 czerwca tego roku wizytę w świątyni złożył biskup siedlecki [[Henryk Przeździecki (biskup)|Henryk Przeździecki]], jeden z głównych organizatorów neounii. Mieszkańcy wsi, którzy przybyli na spotkanie z nim, negatywnie odnieśli się do projektu przybycia do wsi kapłana katolickiego obrządku wschodniego i wyrazili chęć pozostawania przy prawosławiu<ref>{{Cytuj|autor = Grzegorz Jacek Pelica |tytuł = Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918-1939) |data = 2007 |isbn = 978-83-925882-0-7 |miejsce = Lublin |wydawca = Fundacja Dialog Narodów |s = 154 |oclc = 177030699 }}</ref>. W końcu lat 20. XX wieku należało do niej 70 osób, w połowie następnej dekady liczba ta spadła do 40<ref>{{Cytuj|autor = Grzegorz Jacek Pelica |tytuł = Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918-1939) |data = 2007 |isbn = 978-83-925882-0-7 |miejsce = Lublin |wydawca = Fundacja Dialog Narodów |s = 147 |oclc = 177030699 }}</ref>. W dwudziestoleciu międzywojennym prawosławni z Bubla Starego kilkakrotnie usuwali neounitów ze świątyni, po czym była ona zwracana parafii katolickiej<ref name="kata"/>. Pracę duszpasterską wśród ludności prawosławnej prowadził [[hieromnich]] Józef (Fedorczuk) z [[monaster św. Onufrego w Jabłecznej|monasteru w Jabłecznej]], jako duchowny nieetatowy<ref>{{Cytuj|autor = Grzegorz Jacek Pelica |tytuł = Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918-1939) |data = 2007 |isbn = 978-83-925882-0-7 |miejsce = Lublin |wydawca = Fundacja Dialog Narodów |s = 181 |oclc = 177030699 }}</ref>. W 1938 prawosławni ponownie przejęli cerkiew w Bublu Starym i użytkowali ją do 1944. W wymienionym roku parafię neounicką restytuowano, lecz istniała ona tylko przez dwa lata. W 1946 świątynię przekształcono w kościół rzymskokatolicki, filię parafii w [[Gnojno (województwo lubelskie)|Gnojnie]]<ref name="kata"/>. Po 1966 z architektury budynku usunięto elementy [[styl bizantyjsko-rosyjski|bizantyjsko-rosyjskie]] wprowadzone po 1875: wieżyczki i cebulaste kopułki. W latach 80. XX wieku obiekt przeszedł kapitalny remont<ref name="kata"/>.

== Architektura ==
Świątynia w Bublu Starym jest wzniesiona z drewna, na podmurówce. Jest to budowla [[konstrukcja wieńcowa|konstrukcji wieńcowej]], szalowana, trójdzielna, z prostokątną (zbliżoną do kwadratu) [[Nawa|nawą]], prostokątnym przedsionkiem i również prostokątnym pomieszczeniem ołtarzowym. Do prezbiterium przylegają dwie [[zakrystia|zakrystie]]. Nad przedsionkiem znajduje się chór muzyczny wsparty na dwóch słupach. Nawę budynku kryje pozorne sklepienie zwierciadlane. Okna kościoła w nawie i przedsionku są półkoliste, w nawie zdwojone, zaś w prezbiterium - prostokątne, ozdobnie obramowane. Nad nawą znajduje się czteropołaciowa kopuła zwieńczona ośmioboczną latarnią z hełmem i krzyżem. Dachy nad prezbiterium i przedsionkiem są dwuspadowe, natomiast nad zakrystiami - pulpitowe<ref name="kata"/>. Na zachód od kościoła, w obrębie terenu świątyni, położona jest dwukondygnacyjna dzwonnica o konstrukcji słupowo-ramowej, na planie kwadratu i ośmioboczna w górnych partiach, z prostokątnymi otworami<ref name="kata"/>.

We wnętrzu kościoła znajduje się neobarokowy ołtarz główny powstały w 1924, być może z użyciem starszych, XVIII- i XIX-wiecznych elementów. W polu głównym ołtarza znajduje się wizerunek maryjny, w [[antepedium|antependium]] obraz Ostatniej Wieczerzy. W ołtarzu znajdują się ponadto rzeźby świętych [[Piotr Apostoł|Piotra]] i [[Paweł z Tarsu|Pawła]] z XIX w. Ołtarz ujęty jest parą korynckich kolumn, wieńczy go odcinkowy naczółek z promienistą glorią dekorowaną główkami [[putto|puttów]]<ref name="kata"/>. Poza ołtarzem głównym w kościele znajdują się również dwa ołtarze boczne, powstałe w tym samym okresie. Znajdują się w nich [[ikona|ikony]] Chrystusa Pantokratora i św. Jana Teologa powstałe po 1875; druga była pierwotnie ikoną patronalną w niezachowanym [[ikonostas]]ie cerkwi w Bublu. W kościele znajduje się również neobarokowy konfesjonał z XX w., XIX-wieczny obraz Trójcy Świętej oraz sześć lichtarzy z tego samego stulecia (cztery z początku stulecia i dwa z końca)<ref name="kata"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Cerkwie powiatu bialskiego}}

{{SORTUJ:Stary Bubel}}
[[Kategoria:Kościoły w diecezji drohiczyńskiej]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Janów Podlaski]]
[[Kategoria:Zabytkowe cerkwie w powiecie bialskim]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty (Apostoła)]]
[[Kategoria:Drewniane kościoły w województwie lubelskim]]
[[Kategoria:Drewniane cerkwie w województwie lubelskim]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie bialskim]]
[[Kategoria:Stary Bubel|Kościół]]

title: Kościół św. Jana Ewangelisty

Państwo: Polska

Miejscowość: Stary Bubel

Diecezja: Diecezja drohiczyńska

Wezwanie: św. Jan Ewangelista

Świątynia · • materiał bud.: · • drewno

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1

Kopuła · • liczba kopuł: · 1

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Łódź Art Center
„Łódź Art Center” Międzynarodowe Centrum Sztuki w Łodzi – kulturalno-artystyczny ośrodek działający w kompleksie pofabrycznym przy ul. Tymienieckiego 3 w Łodzi.

## Historia i działalność
Centrum powstało w roku 2005 z inicjatywy Fundacji Edukacji Wizualnej oraz artystów związanych z Międzynarodowym Muzeum Artystów. Wydarzenia tu organizowane – zwłaszcza Łódź Biennale czy Fotofestiwal – udowodniły, że industrialna atmosfera sprzyja projektom kulturalnym.
Łódź Art Center powstało w 9 halach o łącznej powierzchni ponad 8 tys. m² odrestaurowanej, XIX-wiecznej fabryki – części dawnego imperium Karola Scheiblera. Odnowione pomieszczenia zdobyły tytuł „Wnętrza Roku 2004” przyznawany przez łódzkich architektów za najlepszą rewitalizację zabytków.
Poza cyklicznymi wydarzeniami w Łódź Art Center odbywają się wystawy indywidualne, wernisaże, konferencje i warsztaty edukacyjne. Do najsłynniejszych festiwali organizowanych na terenie Centrum Artystycznego Tymienieckiego 3 należy Międzynarodowy Festiwal Fotografii w Łodzi – Fotofestiwal oraz działający od 2007 roku Międzynarodowy Festiwal Designu – Lodz Design. Centrum organizuje także projekty artystyczne i promocyjne wspólnie z instytucjami kultury z Łodzi i innych miast polskich. Jednym z podstawowych elementów jest współpraca z miastami partnerskimi, zagranicznymi galeriami oraz indywidualnymi kuratorami.
Fundacja Łódź Art Center jest również inicjatorem i jednym z partnerów (wspólnie z Urzędem Miasta Łodzi i Stowarzyszeniem Chorea) powołania Art Inkubatora w Łodzi.
Łódź Art Center tworzone jest przez grupę animatorów kultury, specjalistów od promocji i kuratorów, którzy w swoich działaniach zmierzają do utrwalenia wizerunku Łodzi jako miasta nowoczesnego i przyjaznego kulturze. Najistotniejszym posunięciem w tym kierunku były starania o zdobycie tytułu Łódź – Europejska Stolica Kultury 2016. Inicjatorami tego przedsięwzięcia byli Krzysztof Candrowicz i Michał Piernikowski.

## ARTbus
W 2006 z inicjatywy szefa Łódź Art Center Krzysztofa Candrowicza uruchomiono linię autobusową, pełniąca funkcję galerii oraz mobilnego centrum informacji kulturalnej. Realizacją projektu zajmował się MPK, Urząd Miasta Łodzi i ZDiT.
W ARTbusie znajdowały się wielojęzyczne informatory kulturalne, ulotki i plakaty. Trasa ARTbusa obejmowała łódzkie muzea, galerie, teatry i kina. Była to pierwsza taka inicjatywa w Polsce. Autobus sztuki kursował po ulicach Łodzi od 16 czerwca 2006 roku od piątku do niedzieli w godzinach 10-18.
Linia została wyróżniona w konkursie na Najlepszy Produkt Turystyczny Roku 2006, organizowanym przez Polską Organizację Turystyczną.

title: Łódź Art Center

wikitext:
{{Instytucja infobox
 |nazwa                     = Łódź Art Center
 |nazwa oryginalna          =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               =
 |data założenia            = 2005
 |data likwidacji           =
 |Nr KRS                    = 0000246599
 |data rejestracji          =
 |dziedzina                 = ośrodek kultury
 |zarządzający              = Michał Piernikowski
 |stanowisko zarządzającego = Dyrektor
 |adres                     = [[Ulica ks. bpa Wincentego Tymienieckiego w Łodzi|ul. Tymienieckiego 3]], [[Łódź]]
 |współrzędne               = 51°44′55″N 19°27′48.2″E
 |kod mapy                  = Łódź
 |wariant mapy              = osm
 |opis miejsca              =
 |commons                   =
 |wikinews                  =
 |wikiźródła                =
 |wikicytaty                =
 |www                       = http://lodzartcenter.com
}}
'''„Łódź Art Center” Międzynarodowe Centrum Sztuki w Łodzi''' – kulturalno-artystyczny ośrodek działający w kompleksie pofabrycznym przy [[Ulica ks. bpa Wincentego Tymienieckiego w Łodzi|ul. Tymienieckiego]] 3 w [[Łódź|Łodzi]].

== Historia i działalność ==
Centrum powstało w roku 2005 z inicjatywy [[Fundacja Edukacji Wizualnej|Fundacji Edukacji Wizualnej]] oraz artystów związanych z [[Międzynarodowe Muzeum Artystów|Międzynarodowym Muzeum Artystów]]. Wydarzenia tu organizowane – zwłaszcza [[Łódź Biennale]] czy [[Międzynarodowy Festiwal Fotografii|Fotofestiwal]] – udowodniły, że industrialna atmosfera sprzyja projektom kulturalnym.

Łódź Art Center powstało w 9 halach o łącznej powierzchni ponad 8 tys. [[metr kwadratowy|m²]] odrestaurowanej, [[XIX wiek|XIX-wiecznej]] fabryki – części dawnego imperium [[Karol Scheibler|Karola Scheiblera]]. Odnowione pomieszczenia zdobyły tytuł „Wnętrza Roku 2004” przyznawany przez łódzkich architektów za najlepszą rewitalizację zabytków.

Poza cyklicznymi wydarzeniami w Łódź Art Center odbywają się wystawy indywidualne, wernisaże, konferencje i warsztaty edukacyjne. Do najsłynniejszych festiwali organizowanych na terenie Centrum Artystycznego Tymienieckiego 3 należy Międzynarodowy Festiwal Fotografii w Łodzi – Fotofestiwal oraz działający od 2007 roku [[Łódź Design Festival|Międzynarodowy Festiwal Designu – Lodz Design]]. Centrum organizuje także projekty artystyczne i promocyjne wspólnie z instytucjami kultury z Łodzi i innych miast polskich. Jednym z podstawowych elementów jest współpraca z miastami partnerskimi, zagranicznymi galeriami oraz indywidualnymi kuratorami.

Fundacja Łódź Art Center jest również inicjatorem i jednym z partnerów (wspólnie z Urzędem Miasta Łodzi i Stowarzyszeniem Chorea) powołania Art Inkubatora w Łodzi.

Łódź Art Center tworzone jest przez grupę animatorów kultury, specjalistów od promocji i kuratorów, którzy w swoich działaniach zmierzają do utrwalenia wizerunku Łodzi jako miasta nowoczesnego i przyjaznego kulturze. Najistotniejszym posunięciem w tym kierunku były starania o zdobycie tytułu Łódź – Europejska Stolica Kultury 2016. Inicjatorami tego przedsięwzięcia byli [[Krzysztof Candrowicz]] i Michał Piernikowski.

== ARTbus ==
[[Plik:ARTbus Lodz.jpg|thumb|[[ARTbus]] na ulicach Łodzi, 2006 r.]]
[[Plik:ARTbus 2007 Lodz.JPG|mały|ARTbus w 2007 roku, na [[plac Wolności w Łodzi|placu Wolności]]]]
W 2006 z inicjatywy szefa Łódź Art Center [[Krzysztof Candrowicz|Krzysztofa Candrowicza]] uruchomiono linię [[autobus]]ową, pełniąca funkcję galerii oraz mobilnego centrum informacji kulturalnej. Realizacją projektu zajmował się [[Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne – Łódź|MPK]], Urząd Miasta Łodzi i [[Zarząd Dróg i Transportu w Łodzi|ZDiT]]<ref>{{cytuj | url = http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/28985.html| tytuł = Łódź. Artbus kursuje| data dostępu = 2023-11-30|data = 2006-09-04 |opublikowany = e-teatr.pl|język = pl}}</ref>.

W ARTbusie znajdowały się wielojęzyczne informatory kulturalne, ulotki i [[plakat]]y. Trasa ARTbusa obejmowała [[Łódź|łódzkie]] [[Muzea w Łodzi|muzea]], galerie, [[Teatry w Łodzi|teatry]] i kina. Była to pierwsza taka inicjatywa w Polsce. Autobus sztuki kursował po ulicach Łodzi od [[16 czerwca]] [[2006]] roku od piątku do niedzieli w godzinach 10-18<ref>{{Cytuj | url=http://aktualnosciturystyczne.pl/certyfikaty-pot/artbus-kulturalna-linia-autobusowa | tytuł=ArtBus – Kulturalna Linia Autobusowa | opublikowany=Aktualności turystyczne | język=pl | data dostępu=2023-11-30 | archiwum=https://web.archive.org/web/20090915225233/http://aktualnosciturystyczne.pl/certyfikaty-pot/artbus-kulturalna-linia-autobusowa | zarchiwizowano=2009-09-15}}</ref>.

Linia została wyróżniona w konkursie na Najlepszy Produkt Turystyczny Roku 2006, organizowanym przez [[Polska Organizacja Turystyczna|Polską Organizację Turystyczną]]<ref>{{cytuj | url = http://wiadomosci.ngo.pl/wiadomosci/234028.html| tytuł = Łódzki Artbus wyróżniony| data dostępu = 2023-11-30| autor = Urząd Miasta Łodzi| opublikowany = wiadomosci.ngo.pl|język = pl |archiwum = http://archive.is/7Bl9 |zarchiwizowano = 2012-07-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.lodzartcenter.com/ Strona Łódź Art Center]
* {{Cytuj stronę | url = http://info.galerie.art.pl/galerie/m_artyst.html | tytuł = O Muzeum Artystów na stronie info.galerie.art.pl/ | opublikowany = info.galerie.art.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20060613055310/http://info.galerie.art.pl/galerie/m_artyst.html | zarchiwizowano = 2006-06-13}}
* [http://www.lodz2016.com/ Strona projektu „Łódź – Europejska Stolica Kultury 2016”]
* [http://lodzdesign.com Strona Łódź Design Festival]
* [http://artinkubator.com/ Strona Art Inkubatora]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Galerie sztuki współczesnej w Łodzi]]
[[Kategoria:Festiwale i przeglądy w Łodzi]]
[[Kategoria:Domy i centra kultury w Łodzi]]

title: Łódź Art Center

Dziedzina: ośrodek kultury

Dyrektor: Michał Piernikowski

Adres: ul. Tymienieckiego 3, Łódź


text:
# Parafia św. Andrzeja Boboli w Grzegorzu
Parafia Świętego Andrzeja Boboli w Grzegorzu – parafia rzymskokatolicka z siedzibą w Grzegorzu, znajdująca się w diecezji toruńskiej, w dekanacie Chełmża.

title: Parafia św. Andrzeja Boboli w Grzegorzu

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Świętego Andrzeja Boboli
w Grzegorzu
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Wies Grzegorz A 238.JPG
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Grzegorz (województwo kujawsko-pomorskie)|Grzegorz]]
 |adres                   = Grzegorz 7
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[diecezja toruńska|toruńska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[dekanat Chełmża|Chełmża]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół św. Andrzeja Boboli w Grzegorzu|św. Andrzeja Boboli]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Marek Wysocki
 |wezwanie                = [[Andrzej Bobola|św. Andrzeja Boboli]]
 |dzień wspomnienia       = [[16 maja]]
 |kod mapy                = Chełmża (gmina wiejska)
 |współrzędne             = 53°13′52.7″N 18°40′49.1″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Świętego Andrzeja Boboli w Grzegorzu''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]] z siedzibą w [[Grzegorz (województwo kujawsko-pomorskie)|Grzegorzu]], znajdująca się w [[diecezja toruńska|diecezji toruńskiej]], w [[dekanat Chełmża|dekanacie Chełmża]]<ref name=parafia>{{Cytuj stronę |url=https://diecezja-torun.pl/diecezja/parafia/32/parafia-pw-swietego-andrzeja-boboli-w-grzegorzu| tytuł = Parafia pw. Świętego Andrzeja Boboli w Grzegorzu | data dostępu = 2018-07-19 | opublikowany = diecezja-torun.pl/ | język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Parafie dekanatu Chełmża}}
{{SORTUJ:Grzegorz}}
[[Kategoria:Parafie diecezji toruńskiej]]
[[Kategoria:Religia w gminie wiejskiej Chełmża]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Andrzeja Boboli]]
[[Kategoria:Grzegorz (województwo kujawsko-pomorskie)]]

title: Parafia · pw. Świętego Andrzeja Boboli · w Grzegorzu

Siedziba: Grzegorz

Adres: Grzegorz 7

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

diecezja: toruńska

Dekanat: Chełmża

Kościół parafialny: św. Andrzeja Boboli

Proboszcz: ks. Marek Wysocki

Wezwanie: św. Andrzeja Boboli

Wspomnienie liturgiczne: 16 maja


text:
# Pšata (gmina Cerklje na Gorenjskem)
Pšata – wieś w Słowenii, w gminie Cerklje na Gorenjskem. W 2018 roku liczyła 123 mieszkańców.

title: Pšata (gmina Cerklje na Gorenjskem)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pšata
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Cerklje na Gorenjskem|Cerklje na Gorenjskem]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 123{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gmina Cerklje na Gorenjskem
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Pšata''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Cerklje na Gorenjskem|gminie Cerklje na Gorenjskem]]. W 2018 roku liczyła 123 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-20}}</ref>
}}

{{Gmina Cerklje na Gorenjskem}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Cerklje na Gorenjskem]]

title: Pšata

Państwo: Słowenia

Gmina: Cerklje na Gorenjskem


text:
# Linia kolejowa nr 420
Linia kolejowa nr 420 – łącząca stację Worowo ze stacją Wysoka Kamieńska.

title: Linia kolejowa nr 420

wikitext:
{{Linia kolejowa infobox
 |numer    = 420
 |nazwa    = Worowo - Wysoka Kamieńska
 |mapa     =
 |zarządca =
 |srjp     =
 |długość  = 60,485
 |rozstaw  = 1435
 |trakcja  =
 |vmax     =
 |zdjęcie  = Linia kolejowa nr 420.jpg
 |opis     = Linia kolejowa w Golczewie
 |przebieg =
{{LK|||LSTR|||{{LK-linia|202}} ↑ [[Stargard (stacja kolejowa)|Stargard]]}}
{{LK|||BHF||0,000|[[Worowo (stacja kolejowa)|Worowo]]}}
{{LK||LSTRq|xABZgr+xr|||{{LK-linia|202}} ← [[Gdańsk Główny]]}}
{{LK|||exDST||~0,7|Worowo ([[posterunek odgałęźny|podg]])}}
{{LK|||exHST||2,429|[[Poradz (przystanek kolejowy)|Poradz]]}}
{{LK|||exHST||4,035|[[Bełczna (przystanek kolejowy)|Bełczna]]}}
{{LK|||exHST||6,328|[[Przemysław (przystanek kolejowy)|Przemysław]]}}
{{LK|||exHST||10,427|[[Starogard Łobeski]]}}
{{LK|||exHST||14,923|[[Maćkowo (przystanek kolejowy)|Maćkowo]]}}
{{LK|||exSTR|exLSTR||''[[Linia kolejowa Mieszewo – Resko Północne Wąskotorowe|l. wąsk. z Mieszewa]]''}}
{{LK||exLSTRq|exKRZ|exABZg+r||''[[Linia kolejowa Resko Północne Wąskotorowe – Skrzydłowo|l. wąsk. do Skrzydłowa]]''}}
{{LK|||exHST|exSTR|18,493|[[Resko Północne]]}}
{{LK|||exSTR|exKBHFe||''[[Resko Północne Wąskotorowe]]''}}
{{LK|||exABZgl|exLSTRq||[[Linia kolejowa Wyszogóra – Resko Północne|l. z Wyszogóry]]}}
{{LK|||exHST||23,709|[[Komorowo Pomorskie]]}}
{{LK|||exHST||26,695|[[Dobiesław (przystanek kolejowy)|Dobiesław]]}}
{{LK|||xABZg+l|LSTRq||{{LK-linia|402}} → [[Goleniów (stacja kolejowa)|Goleniów]]}}
{{LK|||BHF||30,496|[[Płoty (stacja kolejowa)|Płoty]]}}
{{LK||LSTRq|xABZgr|||{{LK-linia|402}} ← [[Koszalin (stacja kolejowa)|Koszalin]]}}
{{LK|||exHST||34,566|[[Sowno (przystanek kolejowy)|Sowno]]}}
{{LK|||exHST||36,764|[[Mechowo Łobeskie]]}}
{{LK|||exHST||39,768|[[Truskolas (przystanek kolejowy)|Truskolas]]}}
{{LK|||exHST||44,544|[[Unibórz (przystanek kolejowy)|Unibórz]]}}
{{LK|||exHST||46,492|[[Barnisławice (przystanek kolejowy)|Barnisławice]]}}
{{LK||exLSTRq|exKRZo|exSTR+r||''[[Linia kolejowa Gryfice Wąskotorowe – Stepnica|l. wąsk. z Gryfic Wąsk.]]''}}
{{LK|||exHST|exSTR|49,826|[[Golczewo Pomorskie]]}}
{{LK|||exSTR|exBHF||''[[Golczewo Wąskotorowe]]''}}
{{LK|||exSTR|exABZgl||''[[Linia kolejowa Gryfice Wąskotorowe – Stepnica|l. wąsk. do Stepnicy]]''}}
{{LK|exLSTR||exSTR|exSTR||''[[Linia kolejowa Samlino Odgałęźne – Samlino|l. wąsk. do Samlina]]''}}
{{LK|exABZl+l|exHSTq|exKRZo|exSTRr||''[[Samlino Odgałęźne]]''}}
{{LK|exLSTR||exSTR|||''[[Linia kolejowa Golczewo Wąskotorowe – Śniatowo|l. wąsk. do Śniatowa]]''}}
{{LK|||exHST||55,513|[[Kretlewo (przystanek kolejowy)|Kretlewo]]}}
{{LK|||xABZg+l|LSTRq||{{LK-linia|401}} → [[Szczecin Dąbie]]}}
{{LK|||BHF||60,485|[[Wysoka Kamieńska (stacja kolejowa)|Wysoka Kamieńska]]}}
{{LK|||LSTR|||{{LK-linia|401}} ↓ [[Świnoujście Port|Ś-cie P.]] {{LK-linia|407}} ↓ [[Kamień Pomorski (stacja kolejowa)|Kam.Pom.]]}}
}}
'''Linia kolejowa nr 420''' – łącząca stację [[Worowo (stacja kolejowa)|Worowo]] ze stacją [[Wysoka Kamieńska (stacja kolejowa)|Wysoka Kamieńska]].

[[File:Linia Worowo - Wysoka Kamieńska.jpg|thumb|left|Linia kolejowa w kierunku Worowa]]

{{Linie kolejowe w Polsce}}

[[Kategoria:Linie kolejowe w Polsce|420]]

title: Linia kolejowa nr 420

title: kolej

odcinek zelektryfikowany


text:
# Somatochlora viridiaenea
Somatochlora viridiaenea – gatunek ważki z rodziny szklarkowatych (Corduliidae).

title: Somatochlora viridiaenea

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Somatochlora viridiaenea''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = (Uhler, 1858)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[Epiprocta]]
 |infrarząd              = [[ważki różnoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Libelluloidea]]
 |rodzina                = [[szklarkowate (Corduliidae)|szklarkowate]]
 |podrodzina             = [[Corduliinae]]
 |rodzaj                 = ''[[Somatochlora]]''
 |gatunek                = ''Somatochlora viridiaenea''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 50980753
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Somatochlora viridiaenea''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[szklarkowate (Corduliidae)|szklarkowatych]] (Corduliidae).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|tytuł=World Odonata List|autor=Schorr i inni|data=2011|język=en|data dostępu=2011-11-15|archiwum=https://web.archive.org/web/20100828091754/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|zarchiwizowano=28 sierpnia 2010}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Somatochlora]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: Epiprocta

Infrarząd: ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina: Libelluloidea

Rodzina: szklarkowate

Podrodzina: Corduliinae

Rodzaj: Somatochlora

Gatunek: Somatochlora viridiaenea


text:
# Kajew (województwo wielkopolskie)
Kajew – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Gołuchów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
W 2011 roku wieś liczyła 285 mieszkańców.

title: Kajew (województwo wielkopolskie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Kajew
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat pleszewski|pleszewski]]
 |gmina                  = [[Gołuchów (gmina)|Gołuchów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 314<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 62
 |kod pocztowy           = 63-322<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=418}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PPL
 |SIMC                   = 0198410
 |kod mapy               = Gołuchów (gmina)
 |współrzędne            = 51°51'26"N 17°52'17"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|48286|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}

{{Inne znaczenia|wsi w powiecie pleszewskim|[[Kajew]]}}

'''Kajew''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat pleszewski|powiecie pleszewskim]], w [[Gołuchów (gmina)|gminie Gołuchów]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo kaliskie (1975–1998)|województwa kaliskiego]].

W 2011 roku wieś liczyła 285 mieszkańców<ref>{{Polska w liczbach|id=wies_Kajew_wielkopolskie|nazwa=Wieś Kajew w liczbach|data dostępu=2019-06-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Gołuchów}}

[[Kategoria:Gołuchów (gmina)]]

title: Kajew

Województwo: wielkopolskie

Powiat: pleszewski

Gmina: Gołuchów

Tablice rejestracyjne: PPL


text:
# Wyczechowo (osada w województwie pomorskim)
Wyczechowo – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino.
Położona jest, przy drodze krajowej nr 20 ze Stargardu do Gdyni.
Osada wchodzi w skład sołectwa Wyczechowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wyczechowo
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat kartuski|kartuski]]
 |gmina                  = [[Somonino (gmina)|Somonino]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 83-312<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1569}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = GKA
 |SIMC                   = 1014441
 |kod mapy               = Somonino (gmina)
 |współrzędne            = 54°15'43"N 18°15'28"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|152262|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Wyczechowo''' – [[osada]] [[Kaszuby|kaszubska]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat kartuski|powiecie kartuskim]], w [[Somonino (gmina)|gminie Somonino]]<ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>.

Położona jest, przy [[Droga krajowa nr 20 (Polska)|drodze krajowej nr 20]] ze [[Stargard|Stargardu]] do [[Gdynia|Gdyni]].

Osada wchodzi w skład [[sołectwo|sołectwa]] '''[[Wyczechowo (wieś w województwie pomorskim)|Wyczechowo]]'''.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Borcz]]
* [[Kiełpino (województwo pomorskie)|Kiełpino]]
* [[Somonino]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Somonino}}

[[Kategoria:Somonino (gmina)]]

title: Wyczechowo

Województwo: pomorskie

Powiat: kartuski

Gmina: Somonino

Tablice rejestracyjne: GKA


text:
# Nowinki (sielsowiet Powacie)
Nowinki – dawna kolonia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim,  w rejonie miorskim, w sielsowiecie Powiacie.

## Historia
W czasach zaborów wieś w gminie Leonpol, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Zgodnie z tomem XV cz. 1 SgKP należała do dóbr Międzyrzecze, własność Mirskich.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim), w gminie Leonpol.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 6 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały polską przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny. W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 10 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Leonpolu. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Drui i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Leonpolu.

title: Nowinki (sielsowiet Powacie)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Nowinki
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon miorski|miorski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Powiacie|Powiacie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°45′31″N 27°39′04″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Nowinki''' – dawna kolonia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]],  w [[Rejon miorski|rejonie miorskim]], w [[Sielsowiet Powiacie|sielsowiecie Powiacie]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś w gminie Leonpol, w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. Zgodnie z tomem XV cz. 1 SgKP należała do dóbr Międzyrzecze, własność Mirskich<ref>{{SgKP|XV_cz.1|32|Aniśki, zaścianek, powiat dzisieński, gmina Leonpol}}</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga1222" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]] (od 1926 w [[Powiat brasławski (II Rzeczpospolita)|powiecie brasławskim]]), w [[Leonpol (gmina)|gminie Leonpol]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 6 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały [[Polacy|polską]] przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny<ref name=":022222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 55}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 1 domu zamieszkiwało 10 osób<ref name=":122">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 8}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Chrystusa Króla w Leonpolu|parafii rzymskokatolickiej]] w [[Leonpol|Leonpolu]]. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Druja|Drui]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Leonpolu<ref name=":0222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 1147}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Leonpol (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie miorskim]]
[[Kategoria:Miejscowości powiatu brasławskiego (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Miejscowości powiatu dziśnieńskiego (II Rzeczpospolita)]]

title: Nowinki

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: miorski

Sielsowiet: Powiacie


text:
# Zero Install
Zero Install – technika dystrybucji oraz uruchamiania pakietów instalacyjnych oprogramowania przeznaczonego dla systemów operacyjnych z rodziny Linux i Uniksopodobnych.

## Sposób działania
W przeciwieństwie do standardowej metody, w której pakiet instalacyjny przed użyciem jest pobierany, wypakowywany i instalowany, pakiety dystrybuowane za pomocą techniki Zero Install wymagają jedynie pobrania i uruchomienia (zazwyczaj dostarczany jest w formacie Application Directory – katalog zawierający wszystkie potrzebne do uruchomienia pliki, dla użytkownika widziany jako pojedynczy plik; w podobnej formie rozpowszechniane jest oprogramowanie dla systemu operacyjnego OS X).
Użytkownik końcowy potrzebuje zainstalowanego w systemie pakietu zeroinstall-injector oraz adresu URI z interesującym go oprogramowaniem; po podaniu adresu (z poziomu interfejsu graficznego bądź też tekstowego) następuje akceptacja klucza GPG, pobranie pakietu wraz z wymaganymi bibliotekami, przeniesienie go do systemowej pamięci podręcznej i uruchomienie.
Pierwotna wersja Zero Install, powstała z połączenia dwóch pakietów: modułu dla jądra systemu Linux obsługującego system plików lazyfs oraz daemona Zero Install który dostarczał nowe oprogramowanie. W późniejszym czasie cały system został zastąpiony zestawem narzędzi działających w przestrzeni użytkownika nazwanych "the Injector", napisanych w języku Python; całość klasyfikowana jest jako menedżer pakietów działający niezależnie od dystrybucji systemu.

## Zalety
Pewnymi zaletami Zero Install są:
- Brak potrzeby podawania hasła użytkownika root; pakiety instalowane są w lokalizacjach do których prawa zapisu ma aktualnie zalogowany użytkownik. Tym samym są one niedostępne dla innych.
- Modularyzacja systemu pozwala na zainstalowanie dodatkowych pakietów w ramach potrzeby, w późniejszym czasie; np. tłumaczenie oprogramowania może być zainstalowane, gdy będzie dostępne i nie spowoduje to utraty spójności całego pakietu.
- Oprogramowanie dystrybuowane w ten sposób dostępne jest zawsze, o ile system operacyjny posiada dostęp do internetu.

title: Zero Install

wikitext:
'''Zero Install''' – technika dystrybucji oraz uruchamiania pakietów instalacyjnych oprogramowania przeznaczonego dla [[system operacyjny|systemów operacyjnych]] z rodziny [[Linux]] i [[system uniksopodobny|Uniksopodobnych]].

== Sposób działania ==
W przeciwieństwie do standardowej metody, w której [[pakiet instalacyjny]] przed użyciem jest pobierany, wypakowywany i instalowany, pakiety dystrybuowane za pomocą techniki Zero Install wymagają jedynie pobrania i uruchomienia (zazwyczaj dostarczany jest w formacie [[Application Directory]] – katalog zawierający wszystkie potrzebne do uruchomienia pliki, dla użytkownika widziany jako pojedynczy plik; w podobnej formie rozpowszechniane jest oprogramowanie dla systemu operacyjnego [[OS X]]).

Użytkownik końcowy potrzebuje zainstalowanego w systemie pakietu zeroinstall-injector oraz adresu URI z interesującym go oprogramowaniem; po podaniu adresu (z poziomu interfejsu graficznego bądź też tekstowego) następuje akceptacja klucza GPG, pobranie pakietu wraz z wymaganymi bibliotekami, przeniesienie go do systemowej pamięci podręcznej i uruchomienie.

Pierwotna wersja Zero Install, powstała z połączenia dwóch pakietów: modułu dla [[Linux (jądro)|jądra systemu Linux]] obsługującego [[system plików]] lazyfs oraz [[Demon (informatyka)|daemona]] Zero Install który dostarczał nowe oprogramowanie. W późniejszym czasie cały system został zastąpiony zestawem narzędzi działających w przestrzeni użytkownika nazwanych "the Injector", napisanych w języku [[Python]]; całość klasyfikowana jest jako [[System zarządzania pakietami|menedżer pakietów]] działający niezależnie od [[dystrybucja Linuksa|dystrybucji]] systemu.

== Zalety ==
Pewnymi zaletami Zero Install są:

* Brak potrzeby podawania hasła użytkownika root; pakiety instalowane są w lokalizacjach do których prawa zapisu ma aktualnie zalogowany użytkownik. Tym samym są one niedostępne dla innych.
* Modularyzacja systemu pozwala na zainstalowanie dodatkowych pakietów w ramach potrzeby, w późniejszym czasie; np. tłumaczenie oprogramowania może być zainstalowane, gdy będzie dostępne i nie spowoduje to utraty spójności całego pakietu.
* Oprogramowanie dystrybuowane w ten sposób dostępne jest zawsze, o ile system operacyjny posiada dostęp do internetu.

== Linki zewnętrzne ==

* [https://0install.net/ Strona domowa] {{Lang|en}}
* [https://www.osnews.com/story/16956/decentralised-installation-systems/ Decentralised Installation Systems] {{lang|en}}

[[Kategoria:Menadżery pakietów]]