text:
# Anemonina
Anemonina – organiczny związek chemiczny z grupy laktonów. Została wyizolowana z jaskra ostrego. Występuje w sasance zwyczajnej (Anemone pulsatilla) i innych jaskrowatych. Ma właściwości drażniące.

wikiname: plwiki

title: Anemonina

in_language: pl

wikitext:
{{Związek chemiczny infobox
 |nazwa                      = Anemonina
 |1. grafika                 = Anemonin Structural Formulae.svg
 |opis 1. grafiki            = izomer (5''R'',6''R'') z lewej i (5''S'',6''S'') z prawej
 |2. grafika                 =
 |opis 2. grafiki            =
 |3. grafika                 =
 |opis 3. grafiki            =
 |nazwa systematyczna        = 4,7-dioksadispiro[4.0.46.25]dodeka-1,9-dieno-3,8-dion
 |inne nazwy                 =
 |wzór sumaryczny            = C10H8O4
 |inne wzory                 =
 |masa molowa                = 192,17
 |wygląd                     = płatki (po krystalizacji z [[chloroform]]u) lub igły (z [[etanol]]u lub [[benzen]]u){{r|Haynes}}
 |SMILES                     = C1CC2(C13C=CC(=O)O3)C=CC(=O)O2
 |numer CAS                  = 508-44-1
 |PubChem                    = 10496
 |DrugBank                   =
 |gęstość                    =
 |gęstość źródło             =
 |stan skupienia w podanej g =
 |g warunki niestandardowe   =
 |rozpuszczalność w wodzie   = słabo w zimnej wodzie, lepiej w wyższej temperaturze
 |rww źródło                 = {{r|Merck}}
 |rww warunki niestandardowe =
 |inne rozpuszczalniki       = bardzo dobrze w [[chloroform]]ie{{r|Haynes}}, w gorącym [[etanol]]u, także w [[zasady|zasadach]], praktycznie nierozpuszczalna w [[eter dietylowy|eterze dietylowym]]{{r|Merck}}
 |temperatura topnienia      = 158
 |tt źródło                  = {{r|Haynes|CID}}
 |tt warunki niestandardowe  =
 |temperatura wrzenia        =
 |tw źródło                  =
 |tw warunki niestandardowe  =
 |temperatura krytyczna      =
 |tk źródło                  =
 |ciśnienie krytyczne        =
 |ck źródło                  =
 |logP                       =
 |kwasowość                  =
 |zasadowość                 =
 |lepkość                    =
 |l źródło                   =
 |l warunki niestandardowe   =
 |napięcie powierzchniowe    =
 |np źródło                  =
 |np warunki niestandardowe  =
 |układ krystalograficzny    = [[układ rombowy|rombowy]]{{r|Haynes}}
 |moment dipolowy            =
 |moment dipolowy źródło     =
 |karta charakterystyki      =
 |zagrożenia GHS źródło      =
 |piktogram GHS              = {{Piktogram GHS|?}}
 |hasło GHS                  =
 |zwroty H                   =
 |zwroty EUH                 =
 |zwroty P                   =
 |NFPA 704                   =
 |NFPA 704 źródło            =
 |temperatura zapłonu        =
 |tz źródło                  =
 |tz warunki niestandardowe  =
 |temperatura samozapłonu    =
 |ts źródło                  =
 |ts warunki niestandardowe  =
 |numer RTECS                = JG7875000
 |dawka śmiertelna           = LDLo 150 mg/kg (mysz, dootrzewnowo){{r|CID}}
 |pochodne                   =
 |podobne związki            =
 |commons                    =
}}
'''Anemonina''' – [[związki organiczne|organiczny związek chemiczny]] z grupy [[laktony|laktonów]]. Została wyizolowana z [[jaskier ostry|jaskra ostrego]]. Występuje w [[sasanka zwyczajna|sasance zwyczajnej]] (''Anemone pulsatilla'') i innych [[jaskrowate|jaskrowatych]]{{r|Merck}}. Ma właściwości drażniące.

== Zobacz też ==
* [[protoanemonina]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="CID">{{ChemIDplus|CAS=508-44-1|nazwa=Anemonin|data dostępu=2015-08-30}}</ref>
* <ref name="Haynes">{{CRC95|strony='''3'''-26}}</ref>
* <ref name="Merck">{{MerckIndex14|rozdział=Anemonin}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Alkaloidy]]
[[Kategoria:Gamma-Laktony]]
[[Kategoria:Spirany]]

title: Anemonina

Wygląd: płatki (po krystalizacji z chloroformu) lub igły (z etanolu lub benzenu)

Układ krystalograficzny: rombowy

Dawka śmiertelna: LDLo 150 mg/kg (mysz, dootrzewnowo)


text:
# Round Green
Round Green – dzielnica w Anglii, w Bedfordshire, w dystrykcie (unitary authority) Luton. W 2011 miejscowość liczyła 11 623 mieszkańców.

title: Round Green

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Round Green
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Luton, Ramridge Road - geograph.org.uk - 91324.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Round Green
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East of England]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Bedfordshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Luton]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 11 623
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Bedfordshire
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Round Green''' – dzielnica w [[Anglia|Anglii]], w [[Bedfordshire]], w dystrykcie ([[unitary authority]]) [[Luton]]<ref>[http://data.ordnancesurvey.co.uk/doc/7000000000042086 Ordnance Survey linked data]</ref>. W 2011 miejscowość liczyła 11 623 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=13690638&c=Round+Green&d=14&e=62&g=6394646&i=1001x1003x1032x1004&m=0&r=1&s=1447949067150&enc=1 |tytuł=Neighbourhood Statistics |data dostępu=2015-11-19 |archiwum=https://web.archive.org/web/20151120143010/http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=13690638&c=Round+Green&d=14&e=62&g=6394646&i=1001x1003x1032x1004&m=0&r=1&s=1447949067150&enc=1 |zarchiwizowano=2015-11-20 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice Luton]]

title: Round Green

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East of England

Hrabstwo ceremonialne: Bedfordshire

Unitary authority: Luton


text:
# Enrique Zuazua
Enrique Zuazua (ur. w 1961 w Eibar) – hiszpański matematyk, profesor Uniwersytetu Autonomicznego w Madrycie od 2001 roku. Bada równania różniczkowe cząstkowe, teorię sterowania i metody numeryczne.

## Życiorys
Stopień doktora uzyskał w 1987 na Uniwersytecie Kraju Basków i w 1988 na Université Pierre et Marie Curie. Od 2001 jest profesorem na Uniwersytecie Autonomicznym w Madrycie, pracuje także na Uniwersytecie Fryderyka Aleksandra w Erlangen i Norymberdze i Universidad de Deusto.
Swoje prace publikował m.in. w „SIAM Journal on Control and Optimization”, „Journal of Differential Equations”, „Archive for Rational Mechanics and Analysis”, „Numerische Mathematik”, „Journal of the European Mathematical Society” i „Mathematische Annalen”. Redaktor m.in. „Journal of Differential Equations”, „Numerische Mathematik” i „Journal de Mathématiques Pures et Appliquées””.
W 2006 roku wygłosił wykład sekcyjny na Międzynarodowym Kongresie Matematyków w Madrycie, a w 2019 na konferencji Dynamics, Equations and Applications (DEA 2019).
W 2009 i 2015 zdobył prestiżowy ERC Advanced Grant. Członek Academia Europaea.
Wypromował 30 doktorów.

title: Enrique Zuazua

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko      = Enrique Zuazua
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko =
 |pseudonim            =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |data urodzenia       = [[1961]]
 |miejsce urodzenia    = [[Eibar]]
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |przyczyna śmierci    =
 |miejsce spoczynku    =
 |narodowość           = [[Hiszpanie|hiszpańska]]
 |zawód                = [[matematyk]]
 |tytuł naukowy        =
 |Alma Mater           = [[Uniwersytet Kraju Basków]]<br>[[Université Pierre et Marie Curie]]
 |uczelnia             = [[Uniwersytet Autonomiczny w Madrycie]]
 |wydział              =
 |wyznanie             =
 |małżeństwo           =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:Enrique Zuazua
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}

'''Enrique Zuazua''' (ur. w [[1961]] w [[Eibar]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[matematyk]], profesor [[Uniwersytet Autonomiczny w Madrycie|Uniwersytetu Autonomicznego w Madrycie]] od 2001 roku. Bada [[Równanie różniczkowe cząstkowe|równania różniczkowe cząstkowe]], [[Teoria sterowania|teorię sterowania]] i [[metody numeryczne]]<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Prof. Dr. DhC. Enrique Zuazua – FAU DCN-AvH Chair for Dynamics, Control and Numerics -Alexander von Humboldt Professorship |data dostępu = 2022-09-14 |url = https://dcn.nat.fau.eu/enrique-zuazua/ |język = en-US}}</ref><ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Academy of Europe: Zuazua Enrique |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = www.ae-info.org |url = https://www.ae-info.org/ae/Member/Zuazua_Enrique}}</ref><ref name=":3" />.

== Życiorys ==
Stopień doktora uzyskał w 1987 na [[Uniwersytet Kraju Basków|Uniwersytecie Kraju Basków]] i w 1988 na [[Université Pierre et Marie Curie]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Enrique Zuazua - The Mathematics Genealogy Project |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = www.mathgenealogy.org |url = https://www.mathgenealogy.org/id.php?id=88528}}</ref>. Od 2001 jest profesorem na [[Uniwersytet Autonomiczny w Madrycie|Uniwersytecie Autonomicznym w Madrycie]], pracuje także na [[Uniwersytet Fryderyka i Aleksandra w Erlangen i Norymberdze|Uniwersytecie Fryderyka Aleksandra w Erlangen i Norymberdze]] i [[Universidad de Deusto]]<ref name=":2" />.

Swoje prace publikował m.in. w „SIAM Journal on Control and Optimization”, „Journal of Differential Equations”, „Archive for Rational Mechanics and Analysis”, „Numerische Mathematik”, „Journal of the European Mathematical Society” i „[[Mathematische Annalen]]”<ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Enrique Zuazua - Author Profile - zbMATH Open |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = zbmath.org |url = https://zbmath.org/authors/?q=Enrique+Zuazua}}</ref>. Redaktor m.in. „Journal of Differential Equations”, „Numerische Mathematik” i „Journal de Mathématiques Pures et Appliquées””<ref>{{Cytuj |tytuł = Editorial board - Journal of Differential Equations {{!}} ScienceDirect.com by Elsevier |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = www.sciencedirect.com |url = https://www.sciencedirect.com/journal/journal-of-differential-equations/about/editorial-board}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Numerische Mathematik |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = Springer |url = https://web.archive.org/web/20200827144356/https://www.springer.com/journal/211/editors |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Editorial board - Journal de Mathématiques Pures et Appliquées {{!}} ScienceDirect.com by Elsevier |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = www.sciencedirect.com |url = https://www.sciencedirect.com/journal/journal-de-mathematiques-pures-et-appliquees/about/editorial-board}}</ref>.

W 2006 roku wygłosił wykład sekcyjny na [[Międzynarodowy Kongres Matematyków|Międzynarodowym Kongresie Matematyków]] w [[Madryt|Madrycie]]<ref>{{Cytuj |tytuł = ICM Plenary and Invited Speakers {{!}} International Mathematical Union (IMU) |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = www.mathunion.org |url = https://www.mathunion.org/icm-plenary-and-invited-speakers?combine=Zuazua}}</ref>, a w 2019 na konferencji [[Dynamics, Equations and Applications (DEA 2019)]]<ref>{{Cytuj |tytuł = DEA 2019 – invited speakers |data dostępu = 2022-09-15 |url = https://www.dea.agh.edu.pl/invitedspeakers}}</ref>.

W 2009 i 2015 zdobył prestiżowy [[Europejska Rada ds. Badań Naukowych|ERC]] Advanced Grant<ref>{{Cytuj |tytuł = Datahub of ERC funded projects |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = erc.easme-web.eu |url = https://web.archive.org/web/20220914225747/https://erc.easme-web.eu/?p=246775 }}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Datahub of ERC funded projects |data dostępu = 2022-09-14 |opublikowany = erc.easme-web.eu |url = https://web.archive.org/web/20220914225743/https://erc.easme-web.eu/?p=694126}}</ref>. Członek [[Academia Europaea]]<ref name=":0" />.

Wypromował 30 doktorów<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zuazua, Enrique}}

[[Kategoria:Hiszpańscy matematycy XX wieku]]
[[Kategoria:Hiszpańscy matematycy XXI wieku]]
[[Kategoria:Członkowie Academia Europaea]]
[[Kategoria:Prelegenci ICM]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1961]]

title: Enrique Zuazua

Data i miejsce urodzenia: 1961 · Eibar

Zawód, zajęcie: matematyk

Narodowość: hiszpańska

Alma Mater: Uniwersytet Kraju Basków · Université Pierre et Marie Curie

Uczelnia: Uniwersytet Autonomiczny w Madrycie


text:
# Rezerwat przyrody Pomiechówek
Rezerwat przyrody Pomiechówek – leśny rezerwat przyrody utworzony w 1981 r. na terenie gminy Pomiechówek (powiat nowodworski, województwo mazowieckie). Zajmuje powierzchnię 18,86 ha.
Celem ochrony jest zachowanie fragmentu lasu grądowego i licznymi drzewami pomnikowymi oraz bogatą fauną.
Drzewostan tworzą 150-letnie dęby szypułkowe z udziałem sosny zwyczajnej, brzozy brodawkowatej i topoli osiki.

title: Rezerwat przyrody Pomiechówek

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Pomiechówek
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = [[rezerwat leśny]]
 |państwo              = mazowieckie
 |położenie            =
 |siedziba             =
 |mezoregion           = [[Wysoczyzna Ciechanowska]]
 |data utworzenia      = 1981-12-03
 |akt prawny           = {{Monitor Polski|1981|29|271}}
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 18,86 ha
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Pomiechówek (gmina)
 |współrzędne          = 52°29′48″N 20°43′48″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Rezerwat przyrody Pomiechówek''' – [[rezerwat leśny|leśny]] [[rezerwat przyrody]] utworzony w 1981 r. na terenie [[Pomiechówek (gmina)|gminy Pomiechówek]] ([[Powiat nowodworski (województwo mazowieckie)|powiat nowodworski]], [[województwo mazowieckie]])<ref name=crfop>[http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewrezerwatprzyrody.jsf?fop=3242 Metryka rezerwatu Pomiechówek w Centralnym Rejestrze Form Ochrony Przyrody Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska]</ref>. Zajmuje powierzchnię 18,86 ha{{r|crfop}}.

Celem ochrony jest zachowanie fragmentu [[grąd|lasu grądowego]] i licznymi drzewami pomnikowymi oraz bogatą fauną<ref name="mapalegionowo">{{Cytuj książkę | tytuł = Legionowo N-34-125/126 (część turystyczna) | wydawca = Wojskowe Zakłady Kartograficzne | rok = 2006 | miejsce = Warszawa | język = pl | imię = Anna | nazwisko = Tekiel | imię2 = Elżbieta | nazwisko2 = Mlącka | isbn = 83-7135-228-X}}</ref>.

Drzewostan tworzą 150-letnie [[dąb szypułkowy|dęby szypułkowe]] z udziałem [[sosna zwyczajna|sosny zwyczajnej]], [[brzoza brodawkowata|brzozy brodawkowatej]] i [[topola osika|topoli osiki]]{{r|lp}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="lp">{{Cytuj stronę | url = http://www.jablonna.warszawa.lasy.gov.pl/rezerwaty-przyrody | tytuł = Rezerwaty przyrody | opublikowany = Nadleśnictwo Jabłonna – Lasy Państwowe | data dostępu = 2019-03-18}}</ref>
}}

{{SORTUJ:Pomiechówek, Rezerwat przyrody}}
[[Kategoria:Rezerwaty przyrody w gminie Pomiechówek]]

title: Pomiechówek

Państwo: Polska

Województwo: mazowieckie

Mezoregion: Wysoczyzna Ciechanowska


text:
# Wyżnia Skoruszowa Przełęcz
Wyżnia Skoruszowa Przełęcz (niem. Obere Ebereschenscharte, słow. Vyšné skorušie šedlo, węg. Felső-Berkenyés-csorba) – położona na wysokości 1780 m n.p.m. przełęcz w głównej grani Młynarza w słowackich Tatrach Wysokich. Grań ta oddziela Dolinę Żabich Stawów Białczańskich od Doliny Białej Wody. Przełęcz znajduje się pomiędzy Małym Młynarzem (Malý Mlynár, 1973 m) a Skoruśniakiem (Skorušniak). Najdalej na północ wysuniętym obiektem Skoruśniaka jest Skoruszowa Turnia (Skorušiniakova veža), ale w grani pomiędzy Wyżnią Skoruszową Przełęczą a Skoruszową Turnią znajdują się jeszcze płytkie Skoruszowe Wrótka (Sedlo pod Skorušiniakom) i niska Skoruszowa Turniczka (Skorušiniakova vežička).
Rejon przełęczy jest trawiasty z kępami kosodrzewiny. Spod przełęczy do Doliny Białej Wody opada Mały Skoruszowy Żleb. Na zachód, do Doliny Żabich Stawów Białczańskich z przełęczy opada trawiasty stok. Około 100 m poniżej grani wcina się w niego kruchy i wąski żlebek.
Pierwsze znane wejście turystyczne: Józef Lesiecki i Józef Oppenheim, 4 lutego 1914 r.. Przełęcz jest łatwo dostępna z obydwu dolin, rzadko jednak była wykorzystywana jako przejście między nimi. Najczęściej bywali na niej taternicy podchodzący pod wspinaczkowe ściany Małego Młynarza. Rejon przełęczy jest niedostępny dla turystów.

## Drogi wspinaczkowe
1. Od zachodu wprost na przełęcz (znad Niżniego Żabiego Stawu na przełęcz); 0- w skali tatrzańskiej, czas przejścia 30 min[2]
2. Od wschodu przez prawą grzędę Skoruszowego Żlebu i Mały Skoruszowy Żleb; 0, kilka miejsc I, 1,5 godz.[2]
3. Przez Skoruszowy Żleb i Mały Skoruszowy Żleb; 0, 1 godz. 30 min[2]
4. Ze Skoruszowego Kotła przez skoruszową Ławkę, I, 30 min[2]

title: Wyżnia Skoruszowa Przełęcz

wikitext:
{{Przełęcz infobox
 |nazwa             = Wyżnia Skoruszowa Przełęcz
 |grafika           = Mały Młynarz a1.jpg
 |opis grafiki      = Widok z Doliny Białej Wody
 |państwo           = SVK
 |wysokość          = 1780
 |pasmo             = [[Tatry]], [[Karpaty]]
 |sąsiednie szczyty = [[Mały Młynarz]], [[Skoruszowa Turnia]]
 |data zdobycia     =
 |pierwsze wejście  =
 |kod mapy          = Tatry
 |wariant mapy      = SVK
 |współrzędne       = 49°12′5″N 20°5′59″E
 |kierunek          = E
 |commons           = Category:Vyšné skorušie sedlo
}}
'''Wyżnia Skoruszowa Przełęcz''' ({{w języku|de|Obere Ebereschenscharte}}, {{w języku|sk|Vyšné skorušie šedlo}}, {{w języku|hu|Felső-Berkenyés-csorba}}<ref name=slownik/>) – położona na wysokości 1780 m n.p.m. przełęcz w [[główna grań Młynarza|głównej grani Młynarza]] w słowackich [[Tatry Wysokie|Tatrach Wysokich]]. Grań ta oddziela [[Dolina Żabich Stawów Białczańskich|Dolinę Żabich Stawów Białczańskich]] od [[Dolina Białej Wody|Doliny Białej Wody]]. Przełęcz znajduje się pomiędzy [[Mały Młynarz|Małym Młynarzem]] (''Malý Mlynár'', 1973 m) a [[Białczański Skoruśniak|Skoruśniakiem]] (''Skorušniak''). Najdalej na północ wysuniętym obiektem Skoruśniaka jest [[Skoruszowa Turnia]] (''Skorušiniakova veža''), ale w grani pomiędzy Wyżnią Skoruszową Przełęczą a Skoruszową Turnią znajdują się jeszcze płytkie [[Skoruszowe Wrótka]] (''Sedlo pod Skorušiniakom'') i niska [[Skoruszowa Turniczka]] (''Skorušiniakova vežička'')<ref name=cw/>.

Rejon przełęczy jest trawiasty z kępami kosodrzewiny. Spod przełęczy do Doliny Białej Wody opada [[Mały Skoruszowy Żleb]]. Na zachód, do Doliny Żabich Stawów Białczańskich z przełęczy opada trawiasty stok. Około 100 m poniżej grani wcina się w niego kruchy i wąski żlebek<ref name=cw/>.

Pierwsze znane wejście turystyczne: [[Józef Lesiecki]] i [[Józef Oppenheim]], 4 lutego 1914 r.<ref name=whp/>. Przełęcz jest łatwo dostępna z obydwu dolin, rzadko jednak była wykorzystywana jako przejście między nimi. Najczęściej bywali na niej [[taternictwo|taternicy]] podchodzący pod wspinaczkowe ściany Małego Młynarza. Rejon przełęczy jest niedostępny dla turystów<ref name=cw/>.

== Drogi wspinaczkowe ==
# ''Od zachodu wprost na przełęcz'' (znad [[Niżni Żabi Staw Białczański|Niżniego Żabiego Stawu]] na przełęcz); 0- w [[Skala trudności dróg skalnych|skali tatrzańskiej]], czas przejścia 30 min<ref name=cw/>
# ''Od wschodu przez prawą grzędę [[Skoruszowy Żleb|Skoruszowego Żlebu]] i Mały Skoruszowy Żleb''; 0, kilka miejsc I, 1,5 godz.<ref name=cw/>
# ''Przez Skoruszowy Żleb i Mały Skoruszowy Żleb''; 0, 1 godz. 30 min<ref name=cw/>
# ''Ze [[Skoruszowy Kocioł|Skoruszowego Kotła]] przez skoruszową Ławkę'', I, 30 min<ref name=cw/>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=cw>[[Władysław Cywiński]], ''[[Tatry. Przewodnik szczegółowy|Młynarz. Przewodnik szczegółowy]]'', tom 6, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1998, {{ISBN|83-7104-011-3}}</ref>
<ref name=slownik>{{cytuj |url=http://web.archive.org/web/20060924174537/http://www.fsz.bme.hu:80/mtsz/mhk/nevtar/nevtarpl.htm |tytuł=Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych|data dostępu =2020-02-21}}</ref>
<ref name=whp>[[Witold Henryk Paryski]], ''Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba'', Warszawa: Sport i Turystyka,1954</ref>
}}

{{Grań Wyżnia Spadowa Przełączka Skoruśniak}}

[[Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr]]
[[Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich]]

title: Wyżnia Skoruszowa Przełęcz

Państwo: Słowacja

Pasmo: Tatry, Karpaty

Sąsiednie szczyty: Mały Młynarz, Skoruszowa Turnia


text:
# Wilhelm Pielot
Wilhelm Pielot (ur. 24 czerwca 1935 w Miechowicach, zm. 31 lipca 1965 w Sydney) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika.

## Kariera
Urodzony w Miechowicach (obecnie dzielnica Bytomia) Wilhelm Pielot karierę piłkarską rozpoczął w 1955 roku w Polonii Bytom, w której zadebiutował 13 marca 1955 roku w meczu wyjazdowym w ramach 1/16 finału Pucharu Polski 1954/1955 z Gwardią Kielce (0:2), natomiast 20 marca 1955 roku w wygranym 1:0 meczu u siebie z Lechią Gdańsk zadebiutował w ekstraklasie. Po spadku klubu z ekstraklasy w sezonie 1955 odszedł z klubu.
W sezonie 1956 reprezentował barwy CWKS Bydgoszcz. Następnie ponownie reprezentował barwy Polonii Bytom (dwukrotne wicemistrzostwo Polski: 1958, 1959) i Zawiszi Bydgoszcz.
Łącznie w ekstraklasie rozegrał 36 meczów, w których zdobył 9 goli.

## Kariera reprezentacyjna
Wilhelm Pielot w 1956 roku zagrał 1 mecz w reprezentacji Polski U-23: 21 lipca 1956 roku w Dessau w zremisowanym 1:1 meczu towarzyskim z reprezentacją NRD U-23, w którym w drugiej połowie zastąpił Jana Górnego.
Rozegrał także 2 nieoficjalne mecze towarzyskie w reprezentacji Polski U-23:
11 lipca 1956 roku na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie z reprezentacją Aleksandrii (1:1) oraz 28 sierpnia 1958 roku na Stadionie Górnika Zabrze w Zabrzu z Górnikiem Zabrze (1:0).

## Statystyki

### Reprezentacyjne
| Reprezentacja | Rok     | Mecze | Gole |
| ------------- | ------- | ----- | ---- |
| Polska U-23   | 1956    | 1     | 0    |
| Łącznie       | Łącznie | 1     | 0    |

| Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji |
| Lp.                          | Data                         | Miasto                       | Przeciwnik                   | Wynik                        | Rozgrywki                    | Uwagi                        |
| ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- |
| 1.                           | 21.07.1956                   | Dessau                       | NRD U-23                     | 1:1                          | Mecz towarzyski              | od 46'                       |

## Sukcesy
Polonia Bytom
- Wicemistrzostwo Polski: 1958, 1959

## Śmierć
Wilhelm Pielot zmarł 24 czerwca 1965 roku w Sydney.

title: Wilhelm Pielot

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 | imię i nazwisko            = Wilhelm Pielot
 | imię i nazwisko org        =
 | grafika                    =
 | opis grafiki               =
 | pełne imię i nazwisko      =
 | data urodzenia             = [[24 czerwca]] [[1935]]
 | miejsce urodzenia          = [[Miechowice]]
 | data śmierci               = [[31 lipca]] [[1965]]
 | miejsce śmierci            = [[Sydney]]<ref name="90minut">{{90minut.pl|osoba|40146}}</ref>
 | wzrost                     = 176 cm<ref name="90minut"/>
 | pozycja                    = [[napastnik]]
 | klub                       =
 | numer w klubie             =
 | kariera juniorska          =
 | kariera seniorska          =
! 1955 ! [[Polonia Bytom (piłka nożna)|Polonia Bytom]]                                                                    ! 18 ! 3
! 1956 ! [[Zawisza Bydgoszcz (piłka nożna)|CWKS Bydgoszcz]]                                                               !    !
!      ! [[Polonia Bytom (piłka nożna)|Polonia Bytom]]                                                                    ! 18 ! 6
!      ! [[Zawisza Bydgoszcz (piłka nożna)|Zawisza Bydgoszcz]]                                                            !    !
 | kariera reprezentacyjna    =
! 1956 ! {{Państwo grafika|Flag_of_Poland_(1928–1980).svg|Reprezentacja Polski U-23 w piłce nożnej mężczyzn|Polska U-23}} !  1 ! 0
 | kariera trenerska          =
 | medale                     =
 | odznaczenia                =
 | commons                    =
 | wikicytaty                 =
 | www                        =
}}
'''Wilhelm Pielot''' (ur. [[24 czerwca]] [[1935]] w [[Miechowice|Miechowicach]], zm. [[31 lipca]] [[1965]] w [[Sydney]]) – [[Polska|polski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[napastnik]]a.

== Kariera ==
Urodzony w [[Miechowice|Miechowicach]] (obecnie dzielnica [[Bytom|Bytomia]]) Wilhelm Pielot karierę piłkarską rozpoczął w 1955 roku w [[Polonia Bytom (piłka nożna)|Polonii Bytom]], w której zadebiutował 13 marca 1955 roku w meczu wyjazdowym w ramach 1/16 finału [[Puchar Polski w piłce nożnej (1954/1955)|Pucharu Polski 1954/1955]] z [[Błękitni Kielce (piłka nożna)|Gwardią Kielce]] (0:2)<ref>[http://www.wikiliga.pl/liga/index.php?title=1955-03-13_Gwardia_Kielce_-_Polonia_Bytom_2-0 1955-03-13 Gwardia Kielce - Polonia Bytom 2-0]</ref>, natomiast 20 marca 1955 roku w wygranym 1:0 meczu u siebie z [[Lechia Gdańsk (piłka nożna)|Lechią Gdańsk]] zadebiutował w [[Ekstraklasa w piłce nożnej|ekstraklasie]]<ref>[http://www.wikiliga.pl/liga/index.php?title=1955-03-20_Polonia_Bytom_-_Lechia_Gdańsk_1-0 1955-03-20 Polonia Bytom - Lechia Gdańsk 1-0]</ref>. Po spadku klubu z [[Ekstraklasa w piłce nożnej|ekstraklasy]] w [[I liga polska w piłce nożnej (1955)|sezonie 1955]] odszedł z klubu.

W [[II liga polska w piłce nożnej (1956)|sezonie 1956]] reprezentował barwy [[Zawisza Bydgoszcz (piłka nożna)|CWKS Bydgoszcz]]. Następnie ponownie reprezentował barwy [[Polonia Bytom (piłka nożna)|Polonii Bytom]] (dwukrotne [[Ekstraklasa w piłce nożnej|wicemistrzostwo Polski]]: [[I liga polska w piłce nożnej (1958)|1958]], [[I liga polska w piłce nożnej (1959)|1959]]) i [[Zawisza Bydgoszcz (piłka nożna)|Zawiszi Bydgoszcz]].

Łącznie w [[Ekstraklasa w piłce nożnej|ekstraklasie]] rozegrał 36 meczów, w których zdobył 9 goli.

== Kariera reprezentacyjna ==
Wilhelm Pielot w 1956 roku zagrał 1 mecz w [[Reprezentacja Polski U-23 w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Polski U-23]]: 21 lipca 1956 roku w [[Dessau]] w zremisowanym 1:1 [[Mecz towarzyski|meczu towarzyskim]] z [[Reprezentacja NRD U-23 w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją NRD U-23]], w którym w drugiej połowie zastąpił [[Jan Górny (piłkarz)|Jana Górnego]]<ref>[https://polska-pilka.pl/mecze/u-23/1951-1960/1956/1956-7-21-nrd-u-23-polska-u-23-1-1 1956-7-21 NRD U-23 – Polska U-23 1-1] [data dostępu: 2020-11-05]</ref>.

Rozegrał także 2 nieoficjalne [[Mecz towarzyski|mecze towarzyskie]] w [[Reprezentacja Polski U-23 w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Polski U-23]]:

11 lipca 1956 roku na [[Stadion Dziesięciolecia|Stadionie Dziesięciolecia]] w [[Warszawa|Warszawie]] z reprezentacją [[Aleksandria|Aleksandrii]] (1:1) oraz 28 sierpnia 1958 roku na [[Stadion im. Ernesta Pohla|Stadionie Górnika Zabrze]] w [[Zabrze|Zabrzu]] z [[Górnik Zabrze|Górnikiem Zabrze]] (1:0)<ref>[https://polska-pilka.pl/mecze/u-23/1951-1960/1956/1956-7-11-polska-u-23-aleksandria-1-1 1956-7-11 Polska U-23 - Aleksandria 1-1] [data dostępu: 2019-10-19]</ref><ref>[https://polska-pilka.pl/mecze/u-23/1951-1960/1957/1957-9-28-gornik-zabrze-polska-u-23-1-0 1957-8-28 Górnik Zabrze – Polska U-23 1-0] [data dostępu: 2020-11-10]</ref>.

== Statystyki ==
=== Reprezentacyjne ===
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! Reprezentacja !! Rok !! Mecze !! Gole
|-
| align="left" | {{Państwo grafika|Flag_of_Poland_(1928–1980).svg|Reprezentacja Polski U-23 w piłce nożnej mężczyzn|Polska U-23}} || 1956 || 1 || 0
|-
! colspan="2" | Łącznie !! 1 !! 0
|}

{| class="wikitable collapsible collapsed"
! colspan="7" | '''Mecze i gole w reprezentacji'''
|-
! Lp. !! Data !! Miasto !! Przeciwnik !! Wynik !! Rozgrywki !! Uwagi
|-
| 1. || 21.07.1956 || [[Dessau]] || {{Reprezentacja|GDR|rodzaj=U-23|pn}} || style="text-align:center;" | 1:1 || [[Mecz towarzyski]] || od 46'
|}

== Sukcesy ==
'''Polonia Bytom'''
* [[Ekstraklasa w piłce nożnej|Wicemistrzostwo Polski]]: [[I liga polska w piłce nożnej (1958)|1958]], [[I liga polska w piłce nożnej (1959)|1959]]

== Śmierć ==
Wilhelm Pielot zmarł 24 czerwca 1965 roku w [[Sydney]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.wikiliga.pl/liga/index.php?title=Wilhelm_Pielot Wilhelm Pielot] w bazie Wikiliga.pl
* {{90minut.pl|osoba|40146}}
* [https://polska-pilka.pl/pilka-ligowa/baza-zawodnikow/zawodnicy-o-s/p/pielot-wilhelm Wilhelm Pielot] w bazie Polska-piłka.pl

{{DEFAULTSORT:Wilhelm, Pielot}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1935]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Miechowicach]]
[[Kategoria:Piłkarze Polonii Bytom]]
[[Kategoria:Piłkarze Zawiszy Bydgoszcz]]
[[Kategoria:Zmarli w 1965]]
[[Kategoria:Reprezentanci Polski U-23 w piłce nożnej]]

title: · Wilhelm Pielot

Data i miejsce urodzenia: 24 czerwca 1935 · Miechowice

Data i miejsce śmierci: 31 lipca 1965 · Sydney

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Polonia Bytom · 18 · (3)

CWKS Bydgoszcz

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Polska U-23 · 1 · (0)


text:
# Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski 1967
Sezon 1967 był piętnastym sezonem Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski.
Sezon liczył trzy eliminacje na torach w Krakowie (dwa razy) i Puławach. W mistrzostwach brały udział samochody Formuły 3, zgodne z przepisami FIA. Punkty przyznawane były sześciu najlepszym kierowcom według klucza 8-6-4-3-2-1.

## Zwycięzcy
| Data            | Tor    | Zwycięzca (kierowcy) | Samochód      | Zwycięzca (zespoły)      |
| --------------- | ------ | -------------------- | ------------- | ------------------------ |
| 4 czerwca       | Kraków | Miroslav Fousek      | Škoda 1000 F3 |                          |
| 15 października | Kraków | Otto Bartkowiak      | Rak-Wartburg  | Automobilklub Śląski     |
| 22 października | Puławy | Longin Bielak        | Rak-Wartburg  | Automobilklub Warszawski |

## Klasyfikacje
| Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie                                                                     |
| Oznaczenie                                                            | Wyjaśnienie                                                                                |
| --------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| Złoty                                                                 | Zwycięzca lub mistrzostwo                                                                                |
| Srebrny                                                               | 2. miejsce lub wicemistrzostwo                                                                                |
| Brązowy                                                               | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo                                                                                |
| Zielony                                                               | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski                                                             | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu)                      |
| Czerwony                                                              | Nie zakwalifikował się (NZ)                                                                                |
| Czerwony                                                              | Nie prekwalifikował się (NPK)                                                                                |
| Różowy                                                                | Nie ukończył (NU)                                                                                |
| Różowy                                                                | Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu)                                 |
| Czarny                                                                | Zdyskwalifikowany (DK)                                                                                |
| Czarny                                                                | Wykluczony (WYK/EX)                                                                                |
| Biały                                                                 | Nie wystartował (NW)                                                                                |
| Biały                                                                 | Kontuzjowany (K/INJ)                                                                                |
| Biały                                                                 | Wyścig odwołany (OD/C)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Został wycofany (WYC/WD)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Nie przybył (NP/DNA)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Nie brał udziału w treningach (NT/DNP)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Nie został zgłoszony (–)                                                                                |
| Pogrubienie                                                           | Start z pole position                                                                                |
| Kursywa                                                               | Najszybsze okrążenie wyścigu                                                                                |
| †                                                                     | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.                              |
| *                                                                     | Sezon w trakcie                                                                                |
| 1/2/3                                                                 | Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym                                                                                |
| Lista systemów punktacji Formuły 1                                    |                                                                                |

| Poz. | Kierowca           | Zespół                   | Polska | Polska | Polska | Punkty |
| ---- | ------------------ | ------------------------ | ------ | ------ | ------ | ------ |
| 1    | Longin Bielak      | Automobilklub Warszawski | 3      | 2      | 1      | 18     |
| 2    | Otto Bartkowiak    | Automobilklub Śląski     | 4      | 1      |        | 11     |
| 3    | Antoni Weiner      | Automobilklub Śląski     | 1      | NU     | NU     | 8      |
| 4    | Henryk Nowak       | Automobilklub Śląski     | 2      | 5      |        | 8      |
| 5    | Zbigniew Sucharda  | Automobilklub Warszawski | NU     |        | 2      | 6      |
| 6    | Ksawery Frank      | Automobilklub Warszawski |        | 3      |        | 4      |
| 6    | Andrzej Zieliński  | Automobilklub Warszawski | NU     |        | 3      | 4      |
| 8    | Józef Kiełbania    | Automobilklub Radomski   | 6      | 4      | NU     | 4      |
| 9    | Ludwik Glib        | Automobilklub Radomski   |        |        | 4      | 3      |
| 10   | Grzegorz Timoszek  |                          | 5      |        |        | 2      |
| 10   | Konrad Zagórski    | Automobilklub Śląski     |        |        | 5      | 2      |
| 12   | Bolesław Samborski | Automobilklub Śląski     |        |        | 6      | 1      |
|      | Stanisław Kołecki  |                          | NU     |        |        | 0      |
|      | Zdzisław Bal       |                          |        |        | NU     | 0      |

wikitext:
{{Sezon wyścigowy infobox
 |seria            = Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski
 |odmiana serii    = Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski
 |poprzednia seria =
 |następna seria   =
 |rodzaj           = 0
 |tryb             =
 |sezon            = 1967
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |inauguracja      = 4 czerwca
 |zakończenie      = 22 października
 |liczba wyścigów  = 3
 |mistrz kierowców = [[Longin Bielak]]
 |mistrz zespołów  =
 |poprzedni        = 1966
 |następny         = 1972
 |commons          =
}}
Sezon 1967 był piętnastym sezonem [[Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski|Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.scr.civ.pl/ | tytuł = AutoSport Retro | data dostępu = 2014-09-07 | praca = scr.civ.pl | język = pl}}</ref>.

Sezon liczył trzy eliminacje na torach w [[Kraków|Krakowie]] (dwa razy) i [[Puławy|Puławach]]. W mistrzostwach brały udział samochody [[Formuła 3|Formuły 3]], zgodne z przepisami [[Fédération Internationale de l’Automobile|FIA]]. Punkty przyznawane były sześciu najlepszym kierowcom według klucza 8-6-4-3-2-1<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.scr.civ.pl/wmp1967.html | tytuł = Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski 1967 | data dostępu = 2014-09-07 | praca = scr.civ.pl | język = pl}}</ref>.

== Zwycięzcy ==
{| class="wikitable" style="font-size: 85%;"
! Data
! Tor
! Zwycięzca (kierowcy)
! Samochód
! Zwycięzca (zespoły)
|-
| 4 czerwca
| [[Kraków]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.scr.civ.pl/wmp1967_1el_krakow.html | tytuł = 4.06.1967 Kraków - 1 eliminacja WSMP (+ eliminacja Wyścigowego Pucharu Pokoju i Przyjaźni) | data dostępu = 2014-09-07 | praca = scr.civ.pl | język = pl}}</ref>
| {{flaga|CSK}} [[Miroslav Fousek]]<ref group="uwaga">Zwycięzcą w klasyfikacji Mistrzostw Polski został [[Antoni Weiner]] ([[Rak (motoryzacja)|Rak]]-[[Wartburg (motoryzacja)|Wartburg]]).</ref>
| [[Škoda F3|Škoda 1000 F3]]
|
|-
| 15 października
| [[Kraków]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.scr.civ.pl/wmp1967_2el_krakow.html | tytuł = 15.10.1967 Kraków - 2 eliminacja WSMP | data dostępu = 2014-09-07 | praca = scr.civ.pl | język = pl}}</ref>
| [[Otto Bartkowiak]]
| [[Rak (motoryzacja)|Rak]]-[[Wartburg (motoryzacja)|Wartburg]]
| [[Automobilklub Śląski]]
|-
| 22 października
| [[Puławy]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.scr.civ.pl/wmp1967_3el_pulawy.html | tytuł = 22.10.1967 Puławy - 3 eliminacja WSMP | data dostępu = 2014-09-07 | praca = scr.civ.pl | język = pl}}</ref>
| [[Longin Bielak]]
| [[Rak (motoryzacja)|Rak]]-[[Wartburg (motoryzacja)|Wartburg]]
| [[Automobilklub Warszawski]]
|}
== Klasyfikacje ==
{{Sporty motorowe/Oznaczenia}}
{| class="wikitable" style="font-size:85%; text-align:center;"
|- valign="top"
!valign="middle"| Poz.
!valign="middle"| Kierowca
!valign="middle"| Zespół
! {{flaga|POL|altlink=Kraków}}
! {{flaga|POL|altlink=Kraków}}
! {{flaga|POL|altlink=Poławy}}
!valign="middle"| Punkty
|-
! 1
|align="left"| [[Longin Bielak]]
|align="left"| [[Automobilklub Warszawski]]
|bgcolor="#ffdf9f"| 3
|bgcolor="#dfdfdf"| 2
|bgcolor="#ffffbf"| 1
|align="right"| '''18'''
|-
! 2
|align="left"| [[Otto Bartkowiak]]
|align="left"| [[Automobilklub Śląski]]
|bgcolor="#DFFFDF"| 4
|bgcolor="#ffffbf"| 1
|
|align="right"| 11
|-
! 3
|align="left"| [[Antoni Weiner]]
|align="left"| [[Automobilklub Śląski]]
|bgcolor="#ffffbf"| 1
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|align="right"| 8
|-
! 4
|align="left"| Henryk Nowak
|align="left"| [[Automobilklub Śląski]]
|bgcolor="#dfdfdf"| 2
|bgcolor="#DFFFDF"| 5
|
|align="right"| 8
|-
! 5
|align="left"| [[Zbigniew Sucharda]]
|align="left"| [[Automobilklub Warszawski]]
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|
|bgcolor="#dfdfdf"| 2
|align="right"| 6
|-
! 6
|align="left"| [[Ksawery Frank]]
|align="left"| [[Automobilklub Warszawski]]
|
|bgcolor="#ffdf9f"| 3
|
|align="right"| 4
|-
! 6
|align="left"| [[Andrzej Zieliński (kierowca)|Andrzej Zieliński]]
|align="left"| [[Automobilklub Warszawski]]
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|
|bgcolor="#ffdf9f"| 3
|align="right"| 4
|-
! 8
|align="left"| [[Józef Kiełbania]]
|align="left"| [[Automobilklub Radomski]]
|bgcolor="#DFFFDF"| 6
|bgcolor="#DFFFDF"| 4
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|align="right"| 4
|-
! 9
|align="left"| [[Ludwik Glib]]
|align="left"| [[Automobilklub Radomski]]
|
|
|bgcolor="#DFFFDF"| 4
|align="right"| 3
|-
! 10
|align="left"| [[Grzegorz Timoszek]]
|align="left"|
|bgcolor="#DFFFDF"| 5
|
|
|align="right"| 2
|-
! 10
|align="left"| [[Konrad Zagórski]]
|align="left"| [[Automobilklub Śląski]]
|
|
|bgcolor="#DFFFDF"| 5
|align="right"| 2
|-
! 12
|align="left"| [[Bolesław Samborski]]
|align="left"| [[Automobilklub Śląski]]
|
|
|bgcolor="#DFFFDF"| 6
|align="right"| 1
|-
!
|align="left"| [[Stanisław Kołecki]]
|
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|
|
|align="right"| 0
|-
!
|align="left"| [[Zdzisław Bal]]
|
|
|
|bgcolor="#ffcfff"| NU
|align="right"| 0
|}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski}}
{{Polska Formuła 3}}

[[Kategoria:Sezony Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski]]
[[Kategoria:1967 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:Sezony Polskiej Formuły 3|1967]]

title: Sezon 1967 Mistrzostw Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski

Inauguracja: 4 czerwca

Zakończenie: 22 października

Kierowcy: Longin Bielak


text:
# Ulica Starogardzka w Gdańsku
Ulica Starogardzka – ulica w Gdańsku, w ciągu drogi wojewódzkiej nr 222.

## Przebieg
Ulica przebiega przez dzielnice: Orunia-Św. Wojciech-Lipce, Orunia Górna-Gdańsk Południe. Rozpoczyna się przy ulicy Trakt św. Wojciecha. Przecina mostem Kanał Raduni. Następnie biegnie aż do granicy Oruni z Chełmem. Przebiega przez podjednostkę Maćkowy.
W końcu swojego biegu stanowi zachodnią granicę Gdańska; po jej zachodniej stronie leży wieś Borkowo Łostowickie. Dalej biegnie już jako ulica Starogardzka wsi Straszyn aż do Obwodnicy.
W latach 2017–2018 przewidywana jest budowa nowego mostu na Kanale Raduni przy skrzyżowaniu z Traktem Św. Wojciecha (koszt 7,5 mln zł).

## Komunikacja miejska
Przez ulicę Starogardzką przejeżdżają też pojazdy komunikacji miejskiej:
- ZKM Gdańsk
  - 175: Starogardzka (remont) – Siedlce
  - 189: Starogardzka – Plac Solidarności
  - 289: Starogardzka - Plac Solidarności
  - N2: Starogardzka - Grudziądzka
- PKS Gdańsk
  - 846: Borkowo – Dworzec Główny PKP
  - Kursują inne linie PKS Gdańsk

Kursują też przewoźnicy prywatni.

## Obiekty
- Maćkowy Mleczarnia
- Opuszczone ogródki działkowe "Transmlecz"
- Teren dawnego karnego obozu niemieckiego Aussenstelle Matzkau[3]
- Zabytki po obozie SS-mannów

title: Ulica Starogardzka w Gdańsku

wikitext:
{{Ulica infobox
 |nazwa            = ulica Starogardzka
 |nazwa oryginalna =
 |jednostki        = [[Orunia]], [[Maćkowy]]
 |zdjęcie          = Gdańsk ulica Starogardzka.JPG
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = PL-PM
 |miejscowość      = [[Gdańsk]]
 |długość          = 4,0 km
 |poprzednie nazwy =
 |plan             =
 |przebieg         = {{Ulica infobox/przebieg|PT|1|0|[[Trakt św. Wojciecha]] {{AS-droga|K|91}}{{AS-droga|E|75|77}}}}
{{Ulica infobox/przebieg|MOS|0|20|[[Kanał Raduni]]}}
{{Ulica infobox/przebieg|SK|0|40|ul. Nowiny}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULP|0|1,3km|ul. Przemian}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|1,3km|ul. Bartnicza}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0||ul. W. Jagiełły}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0||ul. W. Jagiełły}}
{{Ulica infobox/przebieg|SK|0|2,1km|ul. Niepołomicka, ul. Czerska}}
{{Ulica infobox/przebieg|RON|0|2,5km|ul. Akacjowa (Borkowo)
ul. Borkowska}}
{{Ulica infobox/przebieg||0|4,0km|ul. Starogardzka (Straszyn)}} {{AS-droga|W|222}}
{{Ulica infobox/przebieg|WIA|0|↓|[[Obwodnica Trójmiasta]] {{AS-droga|S|6|28}}{{AS-droga|S|7}}}}
 |kod mapy         = Gdańsk
 |współrzędne      = 54.3050000°N 18.6124241°E
 |commons          =
}}
'''Ulica Starogardzka''' – ulica w [[Gdańsk]]u, w ciągu [[droga wojewódzka nr 222|drogi wojewódzkiej nr 222]].

== Przebieg ==
Ulica przebiega przez dzielnice: [[Orunia-Św. Wojciech-Lipce]], [[Orunia Górna-Gdańsk Południe]]. Rozpoczyna się przy ulicy [[Trakt św. Wojciecha]]. Przecina mostem [[Kanał Raduni]]. Następnie biegnie aż do granicy [[Orunia|Oruni]] z Chełmem. Przebiega przez podjednostkę [[Maćkowy]].

W końcu swojego biegu stanowi zachodnią granicę Gdańska; po jej zachodniej stronie leży wieś [[Borkowo Łostowickie]]. Dalej biegnie już jako ulica Starogardzka wsi [[Straszyn (województwo pomorskie)|Straszyn]] aż do Obwodnicy.

W latach 2017–2018 przewidywana jest budowa nowego mostu na Kanale Raduni przy skrzyżowaniu z Traktem Św. Wojciecha<ref>[http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,127406,19713554,nowy-most-na-starogardzkiej-najwczesniej-za-dwa-lata.html Nowy most na Starogardzkiej najwcześniej za dwa lata]</ref> (koszt 7,5 mln zł)<ref>Łukasz Madej [https://inzynieria.com/wpis-branzy/wiadomosc/6/48344,gdansk-wkrotce-ruszy-budowa-mostu Gdańsk: wkrótce ruszy budowa mostu] inzynieria.com</ref>.

== Komunikacja miejska ==
Przez ulicę Starogardzką przejeżdżają też pojazdy komunikacji miejskiej:
* [[ZKM Gdańsk]]
** 175: Starogardzka (remont) – Siedlce
** 189: Starogardzka – Plac Solidarności
** 289: Starogardzka - Plac Solidarności
** N2: Starogardzka - Grudziądzka
* [[PKS Gdańsk]]
** 846: Borkowo – Dworzec Główny PKP
** Kursują inne linie PKS Gdańsk

Kursują też przewoźnicy prywatni.

== Obiekty ==
* Maćkowy Mleczarnia
* Opuszczone ogródki działkowe "Transmlecz"
* Teren dawnego karnego obozu niemieckiego ''[[Aussenstelle Matzkau]]''<ref>[http://www.trojmiasto.pl/wiadomosci/W-Gdansku-karano-SS-Mannow-n37085.html W Gdańsku karano SS-mannów]</ref>
* Zabytki po obozie SS-mannów

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Ulice i place w Gdańsku|Starogardzka]]
[[Kategoria:Orunia-Św. Wojciech-Lipce]]
[[Kategoria:Orunia Górna-Gdańsk Południe]]

title: ulica Starogardzka

Województwo: pomorskie

Miejscowość: Gdańsk

title: Przebieg

Przebieg: Położenie na mapie Gdańskaulica Starogardzka

Przebieg: Położenie na mapie Polskiulica Starogardzka

Przebieg: Położenie na mapie województwa pomorskiegoulica Starogardzka


text:
# Tadeusz Kulig
Tadeusz Kulig (ur. 21 sierpnia 1927 w Jurkowie, zm. 15 października 2024) – polski duchowny rzymskokatolicki, honorowy obywatel gminy Cmolas.

## Życiorys
Uczył się w szkołach w Jurkowie, Dobrej i Limanowej, a następnie w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. 3 maja 1953 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Karola Pękali. We wrześniu tegoż roku rozpoczął posługę w parafii w Starym Wiśniczu, a następnie w Uściu Solnym.
W 1961 roku rozpoczął posługę w parafii św. Anny w Trzęsówce, a rok później został jej proboszczem. Podczas pełnienia tej funkcji powstała wikarówka (której budowa spowodowała konflikt z władzami), plebania oraz kaplica w Ostrowach Baranowskich. W 1998 roku jego staraniem rozpoczęto budowę nowego kościoła, którą zakończono w 2004 roku. W 2002 roku ks. Kuliga na stanowisku proboszcza zastąpił ks. Stanisław Majda.

## Odznaczenia
3 kwietnia 2018 roku rada gminy Cmolas nadała mu tytuł honorowego obywatela gminy.

title: Tadeusz Kulig

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Tadeusz Kulig
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    = [[kanonik]]
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           = [[Polska]]
 |data urodzenia           = [[21 sierpnia]] [[1927]]
 |miejsce urodzenia        = [[Jurków (powiat limanowski)|Jurków]]
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          =
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = proboszcz [[Parafia św.. Anny w Trzęsówce|parafii św. Anny w Trzęsówce]]
 |1. funkcja - okres       = 1962-2002
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             =
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 3 maja 1953
 |data nominacji           =
 |data sakry               =
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
[[Plik:Trzęsówka (cmentarz) - grób księży (w tym Tadeusza Kuliga) - 1 listopada 2024.jpg|mały|Grób Tadeusza Kuliga na cmentarzu w Trzęsówce (1 listopada 2024)]]
'''Tadeusz Kulig''' (ur. [[21 sierpnia]] [[1927]] w [[Jurków (powiat limanowski)|Jurkowie]]<ref name="uch">{{Cytuj | tytuł = Uchwała Nr XXXVI/241/18 Rady Gminy w Cmolasie z dnia 3 kwietnia 2018r. w sprawie nadania tytułu honorowego obywatelstwa Gminy Cmolas | wydawca = Gmina Cmolas | data = 3 kwietnia 2018 | język = pl | url = https://cmolas.biuletyn.net/fls/bip_pliki/2020_12/BIPF5B79A2884506BZ/XXXVI_241_18.pdf}}</ref>, zm. [[15 października]] [[2024]]<ref>{{Cytuj |autor = Bartosz Posłuszny |tytuł = Zmarł ksiądz Tadeusz Kulig z parafii w Trzęsówce. Miał 97 lat |data = 2024-10-15 |data dostępu = 2024-10-15 |opublikowany = Korso Kolbuszowskie |url = https://korsokolbuszowskie.pl/zmarli/zmarl-ksiadz-tadeusz-kulig-z-parafii-w-trzesowce-mial-97-lat/IS8acdPNxAyWRZCxFpQ0 |język = pl}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[Duchowieństwo|duchowny]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], honorowy obywatel [[Cmolas (gmina)|gminy Cmolas]].

== Życiorys ==
Uczył się w szkołach w [[Jurków (powiat limanowski)|Jurkowie]], [[Dobra (województwo małopolskie)|Dobrej]] i [[Limanowa|Limanowej]], a następnie w [[Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie|Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie]]. 3 maja 1953 roku przyjął [[Sakrament święceń|święcenia kapłańskie]] z rąk [[Karol Pękala|bp. Karola Pękali]]. We wrześniu tegoż roku rozpoczął posługę w [[Parafia św. Wojciecha w Starym Wiśniczu|parafii w Starym Wiśniczu]], a następnie w [[Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Uściu Solnym|Uściu Solnym]]<ref name="nie">{{Cytuj pismo | nazwisko = Ziętek-Salwik | imię = Alina | tytuł = Kapłan dobry i dobro niosący | czasopismo = [[Niedziela (czasopismo)|Niedziela rzeszowska]] | język = pl | data = 35/2003 | url = https://www.niedziela.pl/artykul/19149/nd/Kaplan-dobry-i-dobro-niosacy}}</ref>.

W 1961 roku rozpoczął posługę w [[Parafia św. Anny w Trzęsówce|parafii św. Anny w Trzęsówce]], a rok później został jej proboszczem. Podczas pełnienia tej funkcji powstała wikarówka (której budowa spowodowała konflikt z władzami), plebania oraz kaplica w [[Ostrowy Baranowskie|Ostrowach Baranowskich]]. W 1998 roku jego staraniem rozpoczęto budowę nowego kościoła<ref name="nie" />, którą zakończono w 2004 roku<ref name="uch" />. W 2002 roku ks. Kuliga na stanowisku proboszcza zastąpił ks. Stanisław Majda<ref>{{Cytuj |autor = Bartosz Posłuszny |tytuł = 95.lat księdza Tadeusza Kuliga z parafii w Trzęsówce |data = 2022-09-03 |data dostępu = 2023-04-07 |opublikowany = Korso Kolbuszowskie |url = https://korsokolbuszowskie.pl/wiadomosci/95lat-ksiedza-tadeusza-kuliga-z-parafii-w-trzesowce/og59vRIxDoXJcBOWSubH |język = pl}}</ref>.

== Odznaczenia ==
3 kwietnia 2018 roku rada gminy Cmolas nadała mu tytuł honorowego obywatela gminy<ref name="uch" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Kulig, Tadeusz}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Jurkowie (powiat limanowski)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1927]]
[[Kategoria:Polscy kanonicy]]
[[Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie]]
[[Kategoria:Zmarli w 2024]]

title: Tadeusz Kulig

Kraj działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 21 sierpnia 1927 · Jurków

Data śmierci: 15 października 2024

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki


text:
# Baldone (novads)
Baldone (łot.: Baldones novads) – jeden z łotewskich novadsów, funkcjonujący w latach 2009–2021.

## Historia
Novads powstało na terenach należących przed 2009 do rejonu Ryga.
W skład novadsu wchodziło miasto Baldone oraz pagasts Baldone. Jego stolicą zostało miasto Baldone.
Zlikwidowany w ramach reformy administracyjnej 30 czerwca 2021. Wszedł w całości w skład nowego novadsu Ķekava.

title: Baldone (novads)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Baldone
 |nazwa oryginalna                = Baldones novads
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = novads
 |zdjęcie                         = Baldone no Vanagkalna.jpg
 |opis zdjęcia                    = Panorama Baldone
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Baldones novads COA.svg
 |flaga                           = Flag of Baldone municipality.png
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = LVA
 |siedziba                        = [[Baldone]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       =
 |zarządzający                    =
 |powierzchnia                    = 179,05 km²<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Reģionu, republikas pilsētu, novadu, novadu pilsētu un pagastu kopējā un sauszemes platība gada sākumā – Visas teritorijas, Rādītāji un Laika periods |data dostępu = 2025-01-05 |opublikowany = Oficiālās statistikas portāls |url = https://data.stat.gov.lv:443/sq/23926 |język = lv}}</ref>
 |rok                             = 2021
 |liczba ludności                 = 5446<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Pilsētu (blīvi apdzīvotu) un lauku (reti apdzīvotu) teritoriju iedzīvotāju skaits reģionos, pilsētās, novados un pagastos 2021 |data dostępu = 2025-01-05 |opublikowany = Oficiālās statistikas portāls |url = https://data.stat.gov.lv:443/sq/23928|język = lv}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Baldone in Latvia.svg
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Baldone Municipality
 |www                             =
}}
'''Baldone''' ([[Język łotewski|łot.]]: ''Baldones novads'') – jeden z łotewskich novadsów, funkcjonujący w latach 2009–2021.

== Historia ==
Novads powstało na terenach należących przed 2009 do rejonu [[Ryga (rejon)|Ryga]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Rīgas rajons |data dostępu = 2025-01-17 |opublikowany = www.ambermarks.com |url = http://www.ambermarks.com/Kartes/Rajoni/RigasRaj/_RigasRaj.htm}}</ref>.

W skład novadsu wchodziło miasto [[Baldone]] oraz pagasts Baldone. Jego stolicą zostało miasto [[Baldone]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Zaudējis spēku - Administratīvo teritoriju un apdzīvoto vietu likums |data dostępu = 2025-01-06 |opublikowany = LIKUMI.LV |url = https://likumi.lv/ta/id/185993-administrativo-teritoriju-un-apdzivoto-vietu-likums |język = lv}}</ref>.

Zlikwidowany w ramach reformy administracyjnej 30 czerwca 2021. Wszedł w całości w skład nowego novadsu [[Ķekava (novads)|Ķekava]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Administratīvo teritoriju un apdzīvoto vietu likums |data dostępu = 2025-01-06 |opublikowany = LIKUMI.LV |url = https://likumi.lv/ta/en/en/id/315654-law-on-administrative-territories-and-populated-areas |język = lv}}</ref>.

== Zobacz też ==

* [[Podział administracyjny Łotwy (2009–2021)]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Baldone}}
{{Łotwa}}

[[Kategoria:Novadsy Łotwy (2009–2021)]]

title: BaldoneBaldones novads

Herb: Flaga

Państwo: Łotwa

Siedziba: Baldone


text:
# Arado Ar 199
Arado Ar 199 – niemiecki wodnosamolot wyprodukowany w wytwórni Arado Flugzeugwerke. Zbudowano dwa prototypy, których produkcja nie była dalej rozwijana.

## Historia
Samolot został zaprojektowany w 1938 roku miał pełnić rolę standardowego samolotu szkolno treningowego dla załóg wodnosamolotów. Prototyp Ar 199 V1 został oblatany w 1939 r. Maszyna ostała zaprojektowana jako rozwinięcie Arado Ar 79. Konstrukcja została wzmocniona w porównaniu z poprzednikiem, dostosowano ją do startu z okrętowej katapulty. Zbudowano dodatkowo prototypy V2 i V3, wszystkie maszyny były wyposażone w silnik Argus As 410 C o mocy 450 KM napędzający dwułopatowe śmigło o regulowanym skoku.
Maszyna nie była produkowana seryjnie a dwa wybudowane egzemplarze z cywilnymi znakami rejestracyjnymi D-IRFB i D-ISBC w 1939 roku zostały przejęte przez Luftwaffe, gdzie były używane jako samoloty treningowe.

## Konstrukcja
Samolot był wolnonośnym dolnopłatem o metalowej konstrukcji z płóciennym pokryciem skrzydeł i sterów. Silnik rzędowy, 12 cylindrowy, chłodzony powietrzem napędzający dwułopatowe śmigło. Podwozie składało się z dwóch pływaków, maszyna wyposażona była w zaczep do startów z katapult okrętowych. Samoloty nie były uzbrojone.

title: Arado Ar 199

wikitext:
{{Samolot infobox
 |nazwa                               = Arado Ar 199
 |grafika                             = Arado Ar 199 model 1.jpg
 |podpis grafiki                      = Model Arado Ar 199
 |państwo                             = {{państwo|DEU|wariant=III Rzesza}}
 |producent                           = [[Arado Flugzeugwerke]]
 |konstruktor                         =
 |typ                                 = wodnosamolot
 |konstrukcja                         = mieszana
 |załoga                              = 3
 |data oblotu                         = 1939
 |lata produkcji                      =
 |wycofany                            =
 |egzemplarze                         =
 |liczba wypadków                     =
 |liczba katastrof                    =
 |napęd                               = 1 x [[Silnik rzędowy]]  Argus As 410C
 |moc silnika                         = 331 kW (450 KM)
 |ciąg silnika                        =
 |rozpiętość                          = 12,7 m
 |wydłużenie                          =
 |średnica wirnika                    =
 |długość                             = 10,57 m
 |długość kadłuba                     =
 |szerokość kadłuba                   =
 |wysokość                            = 4,36 m
 |powierzchnia nośna                  = 30,40 m²
 |profil skrzydła                     =
 |masa własna                         = 1 675 kg
 |masa użyteczna                      =
 |masa startowa                       = 2 075 kg
 |masa do lądowania                   =
 |masa uzbrojenia                     =
 |masa paliwa                         =
 |zapas paliwa                        =
 |prędkość maksymalna                 = 260 km/h
 |prędkość przelotowa                 =
 |prędkość minimalna                  =
 |prędkość ekonomiczna                =
 |prędkość optymalna                  =
 |prędkość patrolowa                  =
 |prędkość dopuszczalna               =
 |prędkość holowania                  =
 |prędkość wznoszenia                 = 4,5 m/s
 |wznoszenie w locie poziomym         =
 |wznoszenie w locie pionowym         =
 |prędkość minimalna opadania         =
 |pułap                               = 6 500 m
 |pułap praktyczny                    =
 |pułap zawisu z wpływem ziemi        =
 |pułap zawisu bez wpływu ziemi       =
 |zasięg                              = 740 km
 |promień działania                   =
 |długotrwałość lotu                  =
 |rozbieg                             =
 |dobieg                              =
 |doskonałość                         =
 |współczynnik obciążenia konstrukcji =
 |uzbrojenie                          =
 |liczba miejsc                       =
 |przestrzeń ładunkowa                =
 |wyposażenie dodatkowe               =
 |użytkownicy                         = [[III Rzesza]]
 |rzuty                               =
 |commons                             = Category:
}}
'''Arado Ar 199''' – [[III Rzesza|niemiecki]] [[wodnosamolot]] wyprodukowany w wytwórni [[Arado Flugzeugwerke]]. Zbudowano dwa prototypy, których produkcja nie była dalej rozwijana.

== Historia ==
Samolot został zaprojektowany w 1938 roku miał pełnić rolę standardowego [[Samolot szkolno-treningowy|samolotu szkolno treningowego]] dla załóg wodnosamolotów{{odn|Nowarra, t.1|1993|s=61}}. [[Prototyp]] Ar 199 V1 został oblatany w 1939 r. Maszyna ostała zaprojektowana jako rozwinięcie [[Arado Ar 79]]. Konstrukcja została wzmocniona w porównaniu z poprzednikiem, dostosowano ją do startu z okrętowej katapulty. Zbudowano dodatkowo prototypy V2 i V3, wszystkie maszyny były wyposażone w silnik Argus As 410 C o mocy 450 KM napędzający dwułopatowe śmigło o regulowanym skoku{{odn|Nowarra, t.1|1993|s=62}}.

Maszyna nie była produkowana seryjnie a dwa wybudowane egzemplarze z [[Międzynarodowy kod samolotowy|cywilnymi znakami rejestracyjnymi]] D-IRFB i D-ISBC w 1939 roku zostały przejęte przez [[Luftwaffe]], gdzie były używane jako samoloty treningowe{{r|UN}}.

== Konstrukcja ==
Samolot był wolnonośnym [[dolnopłat]]em o metalowej konstrukcji z [[Płótno|płóciennym]] [[Pokrycie (lotnictwo)|pokryciem]] [[Skrzydło (lotnictwo)|skrzydeł]] i [[Powierzchnie sterowe|sterów]]. [[Silnik rzędowy]], 12 cylindrowy, chłodzony powietrzem napędzający dwułopatowe [[śmigło]]. [[Podwozie (lotnictwo)|Podwozie]] składało się z dwóch [[Pływak (lotnictwo)|pływaków]], maszyna wyposażona była w zaczep do startów z katapult okrętowych. Samoloty nie były uzbrojone{{odn|Nowarra, t.1|1993|s=62}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name = "UN">{{Cytuj stronę |url = http://www.airwar.ru/enc/sww2/ar199.html?ysclid=linge5k2tz835218503 |tytuł = Ar.199|opublikowany = Уголок неба |archiwum = https://web.archive.org/web/20230608181234/http://www.airwar.ru/enc/sww2/ar199.html?ysclid=linge5k2tz835218503| język = ru |zarchiwizowano = 2023-06-08 |data dostępu = 2023-06-08}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Nowarra| imię = Heinz J. | tytuł= Die deutsche Luftrüstung 1933-1945|tom = 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier|rok= 1993 | wydawca = Bernard & Graefe Verlag | miejsce= Koblenz| isbn = 3-7637-5465-2 |oclc = 722044393|odn = {{odn/id|Nowarra, t.1|1993}} }}
* Jerzy Świdziński, ''Wodnosamolot treningowy AR-199'', "[[Skrzydlata Polska]]", nr 46 (1984), s. 11, {{ISSN|0137-866x}}.

{{Niemieckie samoloty wojskowe 2WŚ}}

[[Kategoria:Samoloty Arado|199]]
[[Kategoria:Niemieckie wodnosamoloty II wojny światowej]]
[[Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym]]
[[Kategoria:Niemieckie wodnosamoloty pływakowe]]

title: Arado Ar 199

Państwo: III Rzesza

Producent: Arado Flugzeugwerke

Typ: wodnosamolot

Konstrukcja: mieszana

Napęd: 1 x Silnik rzędowy Argus As 410C


text:
# Vangjo Kosta
Vangjo Kosta (ur. 25 marca 1934 w Korczy) – albański śpiewak i reżyser operowy, tenor.

## Życiorys
W dzieciństwie występował w jednym z amatorskich zespołów muzycznych, działających w Korczy. W połowie lat 50. śpiewał w Kuçovie i w Tiranie. W 1960 został wysłany na studia w konserwatorium w Sofii. Uczył się tam pod kierunkiem N. Bromorowa. Zmiana sytuacji międzynarodowej Albanii spowodowała, że Kosta przerwał studia i powrócił do Tirany. Studia dokończył w 1964, w Państwowym Konserwatorium w Tiranie, pod kierunkiem Mihala Ciko.
W 1965 został mianowany solistą Teatru Opery i Baletu, gdzie pracował do końca swojej kariery artystycznej. Oprócz śpiewu zajął się także reżyserią operową, adaptując kilka oper i operetek na scenę Teatru. Równocześnie prowadził zajęcia wokalne dla uczniów liceum artystycznego Jordan Misja i dla studentów Instytutu Sztuk w Tiranie. W 1980 zaśpiewał w filmie fabularnym Karnavalet, w którym podkładał głos do roli Nikollaqiego. W 1988 przeszedł na emeryturę.
W repertuarze Kosty znajdowały się arie operowe, a także pieśni ludowe. Za swoją działalność otrzymał tytuł Artysty Ludu (alb. Artist i Popullit).

title: Vangjo Kosta

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Vangjo Kosta
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[25 marca]] [[1934]]
 |miejsce urodzenia     = [[Korcza]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             = [[tenor]]
 |gatunek               = [[opera]], [[Muzyka folkowa|folk]]
 |zawód                 = [[Opera|solista operowy]]
 |aktywność             = [[1960]]–[[1988]]
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = [[Artysta Ludu (Albania)|Artist i Popullit]]
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Vangjo Kosta''' (ur. [[25 marca]] [[1934]] w [[Korcza|Korczy]]{{r|kinema}}) – [[Albania|albański]] śpiewak i reżyser operowy, tenor.

== Życiorys ==
W dzieciństwie występował w jednym z amatorskich zespołów muzycznych, działających w Korczy{{r|kinema}}. W połowie lat 50. śpiewał w [[Kuçovë|Kuçovie]] i w [[Tirana|Tiranie]]. W 1960 został wysłany na studia w [[Uczelnia muzyczna|konserwatorium]] w [[Sofia|Sofii]]. Uczył się tam pod kierunkiem N. Bromorowa. [[Rozłam radziecko-albański|Zmiana sytuacji międzynarodowej Albanii]] spowodowała, że Kosta przerwał studia i powrócił do Tirany{{r|kinema}}. Studia dokończył w 1964, w Państwowym Konserwatorium w Tiranie, pod kierunkiem [[Mihal Ciko|Mihala Ciko]].

W 1965 został mianowany solistą [[Teatr Opery i Baletu (Albania)|Teatru Opery i Baletu]], gdzie pracował do końca swojej kariery artystycznej. Oprócz śpiewu zajął się także reżyserią operową, adaptując kilka [[opera|oper]] i [[Operetka|operetek]] na scenę Teatru{{r|kinema}}. Równocześnie prowadził zajęcia wokalne dla uczniów liceum artystycznego Jordan Misja i dla studentów [[Uniwersytet Sztuk w Tiranie|Instytutu Sztuk w Tiranie]]. W 1980 zaśpiewał w filmie fabularnym ''[[Karnawały|Karnavalet]]'', w którym podkładał głos do roli Nikollaqiego{{r|kinema}}. W 1988 przeszedł na [[Emerytura|emeryturę]].

W repertuarze Kosty znajdowały się arie operowe, a także pieśni ludowe. Za swoją działalność otrzymał tytuł [[Artysta Ludu (Albania)|Artysty Ludu]] ([[język albański|alb.]] ''Artist i Popullit'').

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=kinema>{{cytuj | url = https://www.kinematografia-shqiptare-sporti.com/tenori-vangjo-kosta-profil/ | tytuł = Tenori Vangjo Kosta | data dostępu = 2022-12-18 | autor = | opublikowany = kinematografia-shqiptare-sporti.com | data = 2022| język = sq}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Shupo |imię = Sokol |tytuł = Enciklopedia e muzikës shqiptare |miejsce = Tirana |rok = 2008 |strony = |język = sq |isbn =}}
* [http://lajme.shqiperia.com/lajme/artikull/iden/215947/titulli/Vangjo-Kosta-nje-artist-i-kompletuar Zamir Këlliçi, Vangjo Kosta, një artist i kompletuar]

{{SORTUJ:Kosta, Vangjo}}
[[Kategoria:Albańscy pedagodzy muzyczni]]
[[Kategoria:Albańscy tenorzy]]
[[Kategoria:Albańscy śpiewacy klasyczni]]
[[Kategoria:Albańscy reżyserzy]]
[[Kategoria:Artyści Ludu (Albania)]]
[[Kategoria:Reżyserzy operowi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Korczy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1935]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Sztuk w Tiranie]]
[[Kategoria:Absolwenci Państwowego Konserwatorium w Tiranie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sofią]]

title: Vangjo Kosta

Data i miejsce urodzenia: 25 marca 1934 · Korcza

Typ głosu: tenor

Gatunki: opera, folk

Zawód: solista operowy


text:
# Więzadło poboczne piszczelowe
Więzadło poboczne piszczelowe, więzadło poboczne przyśrodkowe (łac. ligamentum collaterale tibiale, ligamentum collaterale mediale) – jedno z więzadeł stawu kolanowego.
U człowieka przyczepia się do nadkłykcia przyśrodkowego kości udowej, biegnie ku dołowi, kończąc się przyczepem do części przyśrodkowej brzegu podpanewkowego i dalej do kości piszczelowej. Jest zrośnięte z torebką stawową i łąkotką przyśrodkową. Jego funkcją jest usztywnienie stawu w pozycji wyprostnej.

title: Więzadło poboczne piszczelowe

wikitext:
[[Plik:Gray348.png|thumb|292px|Lewy [[staw kolanowy]] widziany od tyłu. Więzadło poboczne piszczelowe (''tibial collateral ligament'') znajduje się w centrum grafiki po prawej stronie.]]
'''Więzadło poboczne piszczelowe''', '''więzadło poboczne przyśrodkowe''' ({{w języku|la|ligamentum collaterale tibiale, ligamentum collaterale mediale}}) – jedno z [[więzadło|więzadeł]] [[staw kolanowy|stawu kolanowego]]{{r|Bochenek1|Krysiak1}}.

U [[człowiek rozumny|człowieka]] przyczepia się do nadkłykcia przyśrodkowego [[kość udowa|kości udowej]], biegnie ku dołowi, kończąc się przyczepem do części przyśrodkowej brzegu podpanewkowego i dalej do [[kość piszczelowa|kości piszczelowej]]. Jest zrośnięte z [[torebka stawowa|torebką stawową]] i [[łąkotka przyśrodkowa|łąkotką przyśrodkową]]. Jego funkcją jest usztywnienie stawu w pozycji wyprostnej{{r|Bochenek1}}.

== Zobacz też ==
* [[więzadło poboczne strzałkowe]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Bochenek1">{{cytuj | autor = Adam Bochenek, Michał Reicher | tytuł = Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie | wydanie = XIII | wydawca = Wydawnictwo Lekarskie PZWL | miejsce = Warszawa | data = 2019 | isbn = 978-83-200-4323-5 | s = 590–591}}</ref>
<ref name="Krysiak1">{{cytuj | autor = Kazimierz Krysiak, Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk | tytuł = Anatomia zwierząt. 1. Aparat ruchowy | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce = Warszawa | data = 2012 | isbn = 978-83-01-16822-3 | s = 258}}</ref>
}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

[[Kategoria:Więzadła stawu kolanowego|Poboczne piszczelowe]]


text:
# Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk
Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Krakowie jest prawdopodobnie najstarszą placówką badawczą Polskiej Akademii Nauk, działającą bez przerwy w tym samym miejscu.

## Rys historyczny
Założony w 1865 przez Towarzystwo Naukowe Krakowskie, pierwotnie pod nazwą: Komisja Fizjograficzna. W tym samym roku jako integralna całość zostało utworzone Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN – początkowo nazwane: Muzeum Fizjograficzne.
Instytut przetrwał mimo wojen, zmian rządów i wpływów zagranicznych. W następstwie burzliwych wydarzeń politycznych, zarówno nazwa, jak i przynależność instytutu były przedmiotem wielu zmian w trakcie jego istnienia. Większość decyzji w sprawie tych zmian zostało podjętych pod naciskiem osób nie związanych z Instytutem, a nie przez jego władze.
Prawie od samego początku swego istnienia Instytut był placówką prowadzącą równolegle trzy kierunki działalności: badania naukowe, gromadzenie zbiorów naukowych, oraz organizowanie wystaw przyrodniczych.
| Lata | Nazwa                                                 | Przynależność                  |
| ---- | ----------------------------------------------------- | ------------------------------ |
| 1865 | Komisja Fizjograficzna                                | Towarzystwo Naukowe Krakowskie |
| 1872 | Komisja Fizjograficzna                                | Akademia Umiejętności          |
| 1918 | Komisja Fizjograficzna                                | Polska Akademia Umiejętności   |
| 1953 | Oddział Krakowski Instytutu Zoologicznego w Warszawie | Polska Akademia Nauk           |
| 1962 | Zakład Zoologii Systematycznej                        | Polska Akademia Nauk           |
| 1969 | Zakład Zoologii Systematycznej i Doświadczalnej       | Polska Akademia Nauk           |
| 1989 | Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt              | Polska Akademia Nauk           |

## Zadania Instytutu
Głównym zadaniem Instytutu jest prowadzenie badań poświęconych różnym aspektom systematyki zwierząt współcześnie żyjących oraz kopalnych, faunistyki oraz cytologii. Projekty naukowe prowadzone w działach Instytutu koncentrują się na trzech głównych kierunkach badań:
- badaniach kopalnych kręgowców i bezkręgowców
- badaniach taksonomicznych i filogenetycznych Paramecium, owadów i innych bezkręgowców również z wykorzystaniem technik molekularnych i metod kladystycznych
- badaniach ekologicznych mających na celu poznanie współzależności różnorodności biotycznej i funkcjonowania ekosystemów

Instytut uzyskaniem prawo do nadawania tytułu doktora oraz doktora habilitowanego nauk biologicznych.

## Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN
Integralną częścią Instytutu jest Muzeum Przyrodnicze ISEZ PAN. Od 1992 roku siedziba Muzeum znajduje się przy ul. św. Sebastiana, w budynku dawnej „Łaźni Rzymskiej”. Na terenie Muzeum zorganizowano kilkadziesiąt wystaw okresowych, również przy współpracy z zagranicznymi muzeami m.in. z Francji, Szwajcarii, Ukrainy i Niemiec. Muzeum przygotowało ponad 40 wystaw wyjazdowych w Polsce oraz kilkanaście konferencji ogólnopolskich i międzynarodowych.
Należące do Instytutu zbiory naukowe liczą ponad 1,7 miliona, bardzo często unikalnych, okazów bezkręgowców i kręgowców zarówno kopalnych, jak i współczesnych.

## Wydania własne
Instytut Acta Zoologica Cracoviensia (półrocznik), Folia Biologica (kwartalnik) i Monografie Fauny Polski, a także książki autorstwa swoich pracowników.

## Biblioteka
Biblioteka ISEZ PAN posiada jeden z największych w Polsce księgozbiorów z zakresu zoologii. Księgozbiór ten obejmuje łącznie blisko 108 tys. pozycji, w tym ponad 53 tys. książek i odbitek oraz ponad 52 tys. woluminów czasopism. Pozostałą liczbę stanowią zbiory specjalne, wśród nich 539 woluminów starodruków (stan z grudnia 2012).

## Galeria
- Sala z Nosorożcem
- Czaszka mamuta
- Sala Minerałów

wikitext:
{{Uczelnia infobox
 |nazwa                        = Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk
 |nazwa oryginalna             =
 |nazwa łacińska               =
 |nazwa angielska              = Institute of Systematics and Evolution of Animals Polish Academy of Science
 |jednostka macierzysta        =
 |godło                        =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |dewiza                       =
 |data założenia               = 1865
 |data likwidacji              =
 |typ                          = państwowy
 |patron                       =
 |państwo                      = POL
 |adres                        = ul. Sławkowska 17,<br />31-016 Kraków
 |liczba pracowników           =
 |liczba pracowników naukowych =
 |liczba studentów             =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |członkostwo                  =
 |drużyna sportowa             =
 |kod mapy                     = Kraków
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          = http://www.isez.pan.krakow.pl/
}}
'''Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w [[Kraków|Krakowie]]''' jest prawdopodobnie najstarszą placówką badawczą [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]], działającą bez przerwy w tym samym miejscu.

== Rys historyczny ==
Założony w 1865 przez Towarzystwo Naukowe Krakowskie, pierwotnie pod nazwą: Komisja Fizjograficzna. W tym samym roku jako integralna całość zostało utworzone [[Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN]] – początkowo nazwane: Muzeum Fizjograficzne.

Instytut przetrwał mimo wojen, zmian rządów i wpływów zagranicznych. W następstwie burzliwych wydarzeń politycznych, zarówno nazwa, jak i przynależność instytutu były przedmiotem wielu zmian w trakcie jego istnienia. Większość decyzji w sprawie tych zmian zostało podjętych pod naciskiem osób nie związanych z Instytutem, a nie przez jego władze.

Prawie od samego początku swego istnienia Instytut był placówką prowadzącą równolegle trzy kierunki działalności: badania naukowe, gromadzenie zbiorów naukowych, oraz organizowanie wystaw przyrodniczych.

{| class="wikitable"
! Lata || Nazwa || Przynależność
|-
! 1865
|rowspan=3| Komisja Fizjograficzna || Towarzystwo Naukowe Krakowskie
|-
! 1872
| Akademia Umiejętności
|-
! 1918
| Polska Akademia Umiejętności
|-
! 1953
| Oddział Krakowski Instytutu Zoologicznego w Warszawie ||rowspan=4| Polska Akademia Nauk
|-
! 1962
| Zakład Zoologii Systematycznej
|-
! 1969
| Zakład Zoologii Systematycznej i Doświadczalnej
|-
! 1989
| Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt
|}

== Zadania Instytutu ==
Głównym zadaniem Instytutu jest prowadzenie badań poświęconych różnym aspektom systematyki zwierząt współcześnie żyjących oraz kopalnych, faunistyki oraz cytologii. Projekty naukowe prowadzone w działach Instytutu koncentrują się na trzech głównych kierunkach badań:
* badaniach kopalnych kręgowców i bezkręgowców
* badaniach taksonomicznych i filogenetycznych Paramecium, owadów i innych bezkręgowców również z wykorzystaniem technik molekularnych i metod kladystycznych
* badaniach ekologicznych mających na celu poznanie współzależności różnorodności biotycznej i funkcjonowania ekosystemów

Instytut uzyskaniem prawo do nadawania tytułu doktora oraz doktora habilitowanego nauk biologicznych.

== [[Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN]] ==
Integralną częścią Instytutu jest Muzeum Przyrodnicze ISEZ PAN. Od 1992 roku siedziba Muzeum znajduje się przy ul. św. Sebastiana, w budynku dawnej „Łaźni Rzymskiej”. Na terenie Muzeum zorganizowano kilkadziesiąt wystaw okresowych, również przy współpracy z zagranicznymi muzeami m.in. z Francji, Szwajcarii, Ukrainy i Niemiec. Muzeum przygotowało ponad 40 wystaw wyjazdowych w Polsce oraz kilkanaście konferencji ogólnopolskich i międzynarodowych.

Należące do Instytutu zbiory naukowe liczą ponad 1,7 miliona, bardzo często unikalnych, okazów bezkręgowców i kręgowców zarówno kopalnych, jak i współczesnych.

== Wydania własne ==
[[Acta Zoologica Cracoviensia|Instytut Acta Zoologica Cracoviensia]] (półrocznik), [[Folia Biologica]] (kwartalnik) i Monografie Fauny Polski, a także książki autorstwa swoich pracowników.

== Biblioteka ==
Biblioteka ISEZ PAN posiada jeden z największych w Polsce księgozbiorów z zakresu zoologii. Księgozbiór ten obejmuje łącznie blisko 108 tys. pozycji, w tym ponad 53 tys. książek i odbitek oraz ponad 52 tys. woluminów czasopism. Pozostałą liczbę stanowią zbiory specjalne, wśród nich 539 woluminów starodruków (stan z grudnia 2012).

== Galeria ==
<gallery widths=200 heights=200>
Plik:DSCF9932.JPG|Sala z Nosorożcem
Plik:DSCF9933.JPG|Czaszka mamuta
Plik:DSCF9898.JPG|Sala Minerałów
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[nosorożec włochaty ze Staruni]]
* [[Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN]]

== Bibliografia ==
* [http://www.isez-new.pan.krakow.pl/ Strona internetowa Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt w Krakowie]
* [http://web.archive.org/web/20150103232820/http://www.isez-new.pan.krakow.pl/muzeum.html Strona internetowa Muzeum Przyrodniczego ISEZ PAN w Krakowie]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Instytuty Polskiej Akademii Nauk|Systematyki i Ewolucji Zwierząt]]

title: Instytut Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii NaukInstitute of Systematics and Evolution of Animals Polish Academy of Science

Typ: państwowy

Adres: ul. Sławkowska 17, · 31-016 Kraków

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Anatol Mühlstein
Anatol Mühlstein (ur. 22 sierpnia 1889 w Warszawie, zm. 29 września 1957 w Paryżu) – polski dyplomata, radca poselstwa i Chargé d’affaires w Brukseli, radca ambasady RP w Paryżu, biznesmen, publicysta.

## Życiorys
Syn Naftalego Mühlsteina (Bera – według PSB) i Marii z Zyskindów. Pochodził z żydowskiej rodziny kupieckiej. W Pińsku uczył się w szkole rabinackiej, ale jej nie ukończył. W okresie gimnazjalnym brał udział w rewolucji 1905 roku. W związku z wykryciem przez carską policję bomb, które przechowywał w składach drewna swojego ojca na Solcu, zmuszony był do ucieczki za granicę zaboru rosyjskiego. Studiował na uniwersytecie w Genewie, w Paryżu i Brukseli. Był wówczas rzecznikiem asymilacji Żydów – poglądy na ten temat przedstawił w wydanej w 1913 r. w Warszawie książce Asymilacja, polityka i postęp.
W czasie I wojny światowej uczestniczył w belgijskim ruchu oporu i był współzałożycielem oraz redaktorem Le Flambeau, pisma rozprowadzanego konspiracyjnie w Belgii pod okupacją armii Cesarstwa Niemieckiego. Swe artykuły podpisywał pseudonimem Saint-Georges.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę wstąpił do służby dyplomatycznej RP. Został przyjęty 24 maja 1919 r. i przydzielony do Poselstwa RP w Brukseli, gdzie pełnił funkcje sekretarza legacyjnego, a następnie radcy poselstwa. W 1927 r. przez pół roku był Chargé d’affaires RP w Brukseli. 1 maja 1930 został przeniesiony do Ambasady RP w Paryżu, najpierw jako I sekretarz ambasady, później jako radca ambasady i minister pełnomocny (od lutego 1931). W ambasadzie odgrywał rolę pierwszoplanową. 4 maja 1932 r. ożenił się z córką bankiera francuskiego Roberta de Rothschild Dianą; ślubu w Wielkiej Synagodze w Paryżu udzielił naczelny rabin Francji, Israël Lévi. Ich dom był znanym salonem paryskim, gdzie bywali politycy i dyplomaci. W 1934 marszałek Józef Piłsudski wysłał go do Kowna z (nieudaną) misją próby nawiązania stosunków dyplomatycznych z Litwą. 30 czerwca 1936 został odwołany z Paryża do Warszawy i objął stanowisko radcy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.
Przed II wojną światową odszedł z MSZ i wyjechał do Paryża, gdzie zajmował się biznesem i wydał m.in. książkę Le Maréchal Pilsudski: (1867-1919). Kontynuował wydawanie Le Flambeau w Brukseli. Wraz z żoną prowadzili znany salon towarzyski w Paryżu. W lipcu 1940, po klęsce Francji wyjechał wraz z rodziną do USA, gdzie był przedstawicielem Wolnej Francji i zajmował się publicystyką polityczną. W 1942 r. ogłosił tam swoją koncepcję Stanów Zjednoczonych Europy Środkowej. Przyjął obywatelstwo amerykańskie. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Paryża. Utrzymywał stały kontakt ze środowiskiem Kultury w Maisons-Laffitte, zwłaszcza z Józefem Czapskim.
W młodości socjalista, później ewoluował w kierunku liberalizmu. Był przyjacielem Józefa Piłsudskiego i autorem książki o nim. Fragmenty jego wspomnień ukazały się w Zeszytach Historycznych.
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Suzanne Dumont, córką wydawcy belgijskiego pisma Le Flambeau. Po raz drugi, 4.05.1932r. z Dianą de Rothschild, najstarszą córką Roberta de Rothschild i Nelly, urodzoną w Paryżu 12.12.1907r. a rozwiódł się w 1951r. Z małżeństwa z Dianą miał trzy córki: Nathalie Mühlstein Josso (1934-2022), endokrynologa pediatrycznego, która studiowała zaburzenia rozwoju płci, w tym interpłciowość, historyka i biografistkę Ankę, oraz malarkę Cecile. Anka Mühlstein to historyk i pisarka francuska, żona pisarza Louisa Begleya.

## Ordery
Pośmiertnie, za wybitne zasługi w długoletniej służbie dyplomatycznej, został w 1998 r. dwukrotnie odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. 20 kwietnia został mu nadany Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, a 17 września został uhonorowany Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.
Ponadto posiadał otrzymane w czasach II RP:
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[14][15]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[14]
- Krzyż Komandorski Orderu Korony Dębowej (Luksemburg)[14]
- Krzyż Komandorski Orderu Legii Honorowej (Francja)[14]
- Krzyż Komandorski Orderu Leopolda (Belgia)[14]
- Krzyż Komandorski Orderu Korony (Belgia)[14]

## Ważniejsze publikacje
- Asymilacja, polityka i postęp, Warszawa 1913, wersja elektroniczna (zdigitalizowana)
- Dziennik: wrzesień 1939-listopad 1940, (przekł. Dorota Zamojska; uwagi Jan E. Zamojski), Warszawa 1999, Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 83-01-12770-8
- Le Maréchal Pilsudski: (1867-1919), 2e éd., Paris 1939, Librairie Plon,
- Monroe, Truman et la bombe atomique (pod pseudonimem: Archibald Bigfour), Paris 1947
- La protection des minorités Bruxelles 1918 wyd. René Van Sulper, L'Union des Imprimeries (S.A.)
- The United States of Central Europe, New York 1942

title: Anatol Mühlstein

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Anatol Mühlstein
 |data urodzenia = [[22 sierpnia]] [[1889]]
 |miejsce urodzenia =  [[Warszawa]], [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwo Polskie]]
 |data śmierci = [[29 września]] [[1957]]
 |miejsce śmierci = [[Paryż]], [[Francja]]
 |grafika = Anatol Mühlstein.jpg
 |funkcja = [[Ambasadorowie Polski w Belgii|Chargé d’affaires RP w Belgii]]
 |partia =
 |od =  [[16 lutego]] [[1927]]
 |do =  [[6 września]] [[1927]]
 |poprzednik =  [[Jan Szembek (dyplomata)|Jan Szembek]] (poseł)
 |następca = [[Tytus Filipowicz]] (poseł)
 |odznaczenia = {{order|OOP|KW}} {{order|OOP|KO}} {{order|OZRP|KKO}} {{order|MDON}} {{order|ODK|KOM}} {{order|LH|K}} {{order|OL|K}} {{order|OK|K}}
}}
'''Anatol Mühlstein''' (ur. 22 sierpnia [[1889]] w [[Warszawa|Warszawie]]<ref>Fotokopia aktu urodzenia w: Anatol Mühlstein, ''Dziennik: wrzesień 1939-listopad 1940'' (przekł. Dorota Zamojska; uwagi Jan E. Zamojski) Warszawa 1999, [[Wydawnictwo Naukowe PWN]], {{ISBN|83-01-12770-8}}, za s. 112.</ref><ref>Według biogramu opublikowanego w ''[[Polski Słownik Biograficzny|Polskim Słowniku Biograficznym]]'' urodził się w [[Pińsk]]u)</ref>, zm. 29 września<ref>Inny miesiąc urodzenia we wstępie pióra [[Jan Zamojski (historyk)|Jana Eugeniusz Zamojskiego]] do „Dzienników” Mühlsteina (PWN, Warszawa 1999): „Gdy zmarł, 29 października 1957 roku (...)”, s. 21.</ref> [[1957]] w [[Paryż]]u) – polski dyplomata, radca poselstwa i [[Chargé d’affaires]] w [[Bruksela|Brukseli]], radca ambasady RP w Paryżu, biznesmen, publicysta.

== Życiorys ==
Syn Naftalego Mühlsteina<ref name="autonazwa1">{{Monitor Polski|1998|38|522}}</ref> (Bera – według [[Polski Słownik Biograficzny|PSB]]) i Marii z Zyskindów. Pochodził z [[Żydzi|żydowskiej]] rodziny kupieckiej. W [[Pińsk]]u uczył się w szkole rabinackiej, ale jej nie ukończył. W okresie gimnazjalnym brał udział w [[Rewolucja 1905 roku|rewolucji 1905 roku]]. W związku z wykryciem przez carską policję bomb, które przechowywał w składach drewna swojego ojca na [[Solec (Warszawa)|Solcu]], zmuszony był do ucieczki za granicę [[zabór rosyjski|zaboru rosyjskiego]]. Studiował na uniwersytecie w [[Genewa|Genewie]], w Paryżu i [[Bruksela|Brukseli]]. Był wówczas rzecznikiem [[asymilacja kulturowa|asymilacji]] Żydów<ref>Z trojga rodzeństwa Anatola Mühlsteina dwoje: brat Stanisław Milecki (którego żoną była Helena ze Starzyńskich, siostra [[Stefan Starzyński|Stefana Starzyńskiego]]) i siostra było zasymilowanych i spolonizowanych.</ref> – poglądy na ten temat przedstawił w wydanej w 1913 r. w Warszawie książce ''Asymilacja, polityka i postęp''.

W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] uczestniczył w belgijskim ruchu oporu i był współzałożycielem oraz redaktorem ''Le Flambeau'', pisma [[Kolportaż|rozprowadzanego]] konspiracyjnie w [[Belgia|Belgii]] pod [[okupacja wojenna|okupacją]] [[Armia Cesarstwa Niemieckiego|armii Cesarstwa Niemieckiego]]. Swe artykuły podpisywał [[pseudonim]]em ''Saint-Georges''.

Po odzyskaniu niepodległości przez [[II Rzeczpospolita|Polskę]] wstąpił do służby dyplomatycznej RP. Został przyjęty 24 maja 1919 r. i przydzielony do Poselstwa RP w Brukseli, gdzie pełnił funkcje sekretarza legacyjnego, a następnie radcy poselstwa. W 1927 r. przez pół roku był [[Chargé d’affaires]] RP w Brukseli. 1 maja 1930 został przeniesiony do Ambasady RP w Paryżu, najpierw jako I sekretarz ambasady, później jako radca ambasady i minister pełnomocny (od lutego 1931). W ambasadzie odgrywał rolę pierwszoplanową. 4 maja 1932 r. ożenił się z córką bankiera francuskiego {{link-interwiki|Roberta de Rothschild|Q=Q17350308}}<ref>Bratanek Edwarda Rothschilda, ówczesnej głowy francuskiej linii Rotszyldów.</ref> Dianą; ślubu w [[Wielka Synagoga w Paryżu|Wielkiej Synagodze]] w Paryżu udzielił [[naczelny rabin]] Francji, {{link-interwiki|Israël Lévi|Q=Q3155667}}. Ich dom był znanym salonem paryskim, gdzie bywali politycy i dyplomaci. W 1934 marszałek [[Józef Piłsudski]] wysłał go do [[Kowno|Kowna]] z (nieudaną) misją próby nawiązania stosunków dyplomatycznych z [[Republika Litewska (1918–1940)|Litwą]]<ref>Por. Anatol Mühlstein, ''Sprawozdanie z pobytu na Litwie'', ''[[Zeszyty Historyczne]]'' zeszyt 104, Paryż 1993, s. 130-137.</ref>. 30 czerwca 1936 został odwołany z Paryża do Warszawy<ref>Równocześnie z ambasadorem [[Alfred Chłapowski|Alfredem Chłapowskim]]</ref> i objął stanowisko radcy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] odszedł z MSZ i wyjechał do Paryża, gdzie zajmował się biznesem i wydał m.in. książkę ''Le Maréchal Pilsudski: (1867-1919)''. Kontynuował wydawanie ''Le Flambeau'' w Brukseli. Wraz z żoną prowadzili znany [[Salon literacki|salon towarzyski]] w Paryżu. W lipcu 1940, po [[Kampania francuska 1940|klęsce Francji]] wyjechał wraz z rodziną do [[Stany Zjednoczone|USA]], gdzie był przedstawicielem [[Wolna Francja|Wolnej Francji]] i zajmował się publicystyką polityczną. W 1942 r. ogłosił tam swoją koncepcję ''Stanów Zjednoczonych Europy Środkowej''<ref>Anatol Mühlstein, ''The United States of Central Europe'', New York 1942.</ref>. Przyjął obywatelstwo amerykańskie. Po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] powrócił do Paryża. Utrzymywał stały kontakt ze środowiskiem ''[[Kultura (miesięcznik)|Kultury]]'' w [[Maisons-Laffitte]], zwłaszcza z [[Józef Czapski|Józefem Czapskim]].

W młodości socjalista, później ewoluował w kierunku liberalizmu. Był przyjacielem [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]] i autorem książki o nim. Fragmenty jego wspomnień ukazały się w ''[[Zeszyty Historyczne|Zeszytach Historycznych]]''<ref>Anatol Mühlstein, ''Pamiętnik'', ''[[Zeszyty Historyczne]]'', zeszyt 43, Paryż 1978, s.44-101</ref>.

Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Suzanne Dumont, córką wydawcy belgijskiego pisma ''Le Flambeau''. Po raz drugi, 4.05.1932r. z Dianą de Rothschild, najstarszą córką {{link-interwiki| Robert de Rothschild|tekst= Roberta de Rothschild|Q= Q17350308}} i Nelly, urodzoną w Paryżu 12.12.1907r. a rozwiódł się w 1951r.<ref>{{Cytuj stronę|url=https://family.rothschildarchive.org/people/114-diane-cecile-alice-juliette-de-rothschild-1907-1996|tytuł=Diane Cécile Alice Juliette de Rothschild (1907-1996)|opublikowany=The Rothschild Archive}}</ref> Z małżeństwa z Dianą miał trzy córki: Nathalie Mühlstein Josso (1934-2022), endokrynologa pediatrycznego, która studiowała [[zaburzenia rozwoju płci]], w tym [[interpłciowość]], historyka i biografistkę {{link-interwiki|Anka Muhlstein|Q=Q551588|tekst=Ankę}}, oraz malarkę Cecile<ref>Z uwagi na jego zaangażowanie w wychowanie dzieci [[Raymond Aron]] określił Mühlsteina, [[Parafraza|parafrazując]] [[Honoré de Balzac|Balzaca]] (''[[Ojciec Goriot]]'') jako ''Matkę Goriot''. Anatol Mühlstein, ''Dziennik: wrzesień 1939-listopad 1940'' (przekł. Dorota Zamojska; uwagi Jan E. Zamojski) Warszawa 1999, [[Wydawnictwo Naukowe PWN]], {{ISBN|83-01-12770-8}}, s.21.</ref>. {{link-interwiki|Anka Mühlstein|Q=Q551588}} to historyk i pisarka francuska, żona pisarza [[Louis Begley|Louisa Begleya]].

== Ordery ==
Pośmiertnie, ''za wybitne zasługi w długoletniej służbie dyplomatycznej'', został w 1998 r. dwukrotnie odznaczony przez prezydenta [[Aleksander Kwaśniewski|Aleksandra Kwaśniewskiego]]. 20 kwietnia został mu nadany Krzyż Komandorski [[Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej|Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]<ref>{{Monitor Polski|1998|20|293}}</ref>, a 17 września został uhonorowany Krzyżem Wielkim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]<ref name="autonazwa1" />.

Ponadto posiadał otrzymane w czasach II RP:
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2 maja 1923){{r|sl}}<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924 | wydawca = [[Prezydium Rady Ministrów]] | miejsce = Warszawa | data = 1926 | strony = 27 | url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=87843}}</ref>
* [[Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]{{r|sl}}
* Krzyż Komandorski [[Order Korony Dębowej|Orderu Korony Dębowej]] (Luksemburg)<ref name="sl">{{Cytuj książkę | autor = [[Stanisław Łoza]] (red.) | tytuł = Czy wiesz kto to jest? | wydanie = II popr | miejsce = Warszawa | wydawca = Główna Księgarnia Wojskowa | data = 1938 | strony = 511}}</ref>
* Krzyż Komandorski [[Legia Honorowa|Orderu Legii Honorowej]] (Francja){{r|sl}}
* Krzyż Komandorski [[Order Leopolda (Belgia)|Orderu Leopolda]] (Belgia){{r|sl}}
* Krzyż Komandorski [[Order Korony (Belgia)|Orderu Korony]] (Belgia){{r|sl}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Ważniejsze publikacje ==
* ''Asymilacja, polityka i postęp'', Warszawa 1913, [http://rcin.org.pl/dlibra/docmetadata?id=6649&from=pubindex&dirids=69&lp=28 wersja elektroniczna (zdigitalizowana)]
* ''Dziennik: wrzesień 1939-listopad 1940'', (przekł. Dorota Zamojska; uwagi Jan E. Zamojski), Warszawa 1999, [[Wydawnictwo Naukowe PWN]], {{ISBN|83-01-12770-8}}
* ''Le Maréchal Pilsudski: (1867-1919)'', 2e éd., Paris 1939, Librairie Plon,
* ''Monroe, Truman et la bombe atomique'' (pod pseudonimem: Archibald Bigfour), Paris 1947
* ''La protection des minorités'' Bruxelles 1918 wyd. René Van Sulper, L'Union des Imprimeries (S.A.)
* ''The United States of Central Europe'', New York 1942

== Bibliografia ==
* Alina Szklarska-Lohmanowa: ''Mühlstein Anatol'', w: [[Polski Słownik Biograficzny]], t. 22(1977), s. 313-314
* Anatol Mühlstein, ''Pamiętnik'', [[Zeszyty Historyczne]], zeszyt 43, Paryż 1978, s.44-101.,
* Biogram ''Anatol Mühlstein'' w: ''Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej'' (redakcja naukowa [[Jacek Majchrowski|Jacek M.Majchrowski]] przy współpracy [[Grzegorz Mazur|Grzegorza Mazura]] i [[Kamil Stepan|Kamila Stepana]]), Warszawa 1994, wyd. BGW, {{ISBN|83-7066-569-1}} s. 106.
* [[Kajetan Dzierżykraj-Morawski|Kajetan Morawski]], ''Tamten brzeg. Wspomnienia i szkice'', Paryż 1960, wyd. Księgarnia Polska
* Kajetan Morawski, ''Anatol Mühlstein'', Zeszyty Historyczne, zeszyt 43, Paryż 1978, s. 101-105

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mühlstein, Anatol}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]
[[Kategoria:Polacy – Komandorzy Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Dębowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony (Belgia)]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia)]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w Belgii]]
[[Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej we Francji]]
[[Kategoria:Radcy MSZ II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Sekretarze legacyjni II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1889]]
[[Kategoria:Zmarli w 1957]]
[[Kategoria:Ludzie związani z paryską „Kulturą”]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]

title: Anatol Mühlstein

Data i miejsce urodzenia: 22 sierpnia 1889 · Warszawa, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci: 29 września 1957 · Paryż, Francja

Okres: od 16 lutego 1927 · do 6 września 1927

Poprzednik: Jan Szembek (poseł)

Następca: Tytus Filipowicz (poseł)