text:
# Katastrofa tramwajowa w Poznaniu (1912)
Katastrofa tramwajowa w Poznaniu – katastrofa tramwajowa, która miała miejsce 3 listopada 1912, około godziny 11:30 w Poznaniu, na Starym Rynku.
W niedzielę, 3 listopada 1912, dwuwagonowy skład tramwajowy kursujący na linii nr 1 wyruszył z dworca kolejowego, pokonał ulicę Dworcową i dotarł do Kaponiery, gdzie uległ pierwszej awarii – defektowi hamulca. Z uwagi na zdarzenie skład został rozprzęgnięty i wagon doczepny skierowano do zajezdni przy ul. Głogowskiej. Na trasie linii nr 1 pozostał wagon o numerze taborowym 151, który wkrótce po ruszeniu utracił sterowność i zjechał w dół Świętym Marcinem, gwałtownie skręcił w ul. Gwarną (wówczas Wiktorii) i wykoleił się na prawoskręcie w ul. 27 Grudnia (wówczas Berlińską). Tramwaj wstawiono na torowisko, po czym miał zjechać do zajezdni, jednak po pokonaniu niedługiego odcinka ponownie stracił sterowność i przyspieszył kierując się w stronę hotelu Bazar. Po dojechaniu do Alei Marcinkowskiego wjechał w ul. Paderewskiego (wówczas Nową), która biegnie w tym kierunku znacznie ku dołowi, w związku z czym jeszcze bardziej przyspieszył. Na pokładzie wagonu znajdował się konduktor Antoni Binder, który krzycząc głośno ostrzegał przechodniów przed rozpędzonym pojazdem. Przy wjeździe w ul. Paderewskiego, stwierdziwszy całkowite uszkodzenie hamulców, wyskoczył z tramwaju, w wyniku czego doznał złamania ręki i nogi.
Niesterowany przez nikogo tramwaj wjechał gwałtownie na Stary Rynek i na łuku wyskoczył z szyn, kontynuując przemieszczanie się po bruku, pomiędzy blokiem zabudowy śródrynkowej, a figurą św. Jana Nepomucena. Zatrzymał się uderzywszy silnie w magazyn garderoby męskiej Jana Łuczaka i spółki. Zniszczył dwa okna wystawowe i uszkodził narożnik kamienicy Czepczyńskiego na rogu ul. Jana Baptysty Quadro. Obrażeń doznały osoby, które nie zdążyły w porę zbiec z miejsca uderzenia, a także niedzielni spacerowicze znajdujący się na płycie Rynku. Dwie kobiety zostały ciężko zranione i w wyniku tego zmarły potem w szpitalu. Była to wdowa, Maria Nowak i 15-letnia dziewczyna, Barczewska, córka handlarza węglem ze Świętego Wojciecha (rozbita czaszka). Cztery osoby, lżej poszkodowane, skierowano do domu po opatrzeniu. Były to: Marianna Baranowska z Komornik, szachista Ignacy Szubert, służąca Marta Lobe i konduktor Antoni Binder. Przednia część wagonu została zupełnie zniszczona. Wezwano do pomocy straż pożarną i ambulanse. Zdarzenie zgromadziło dużą liczbę gapiów, którzy specjalnie w tym celu przybyli na Stary Rynek.
Katastrofę upamiętnił właściciel zniszczonego sklepu, Jan Łuczak, który wydał pocztówki ze zdjęciem tramwaju po katastrofie, opisane tekstem: Katastrofa tramwajowa w Poznaniu dn. 3. XI. 1912 przy największym specyalnym składzie garderoby męzkiej i dla chłopców Łuczaka & Sp.

title: Katastrofa tramwajowa w Poznaniu (1912)

wikitext:
{{Inne znaczenia|wypadku z 1912 roku|[[Katastrofa tramwajowa w Poznaniu (1993)]]}}
{{Katastrofa infobox
 |nazwa             = Katastrofa tramwajowa<br />w Poznaniu w 1912 r.
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = {{państwo|DEU|wariant=1871}}
 |miejsce           = [[Poznań]]
 |rodzaj            = wykolejenie tramwaju
 |data              = [[3 listopada]] [[1912]]
 |godzina           = około 11:30
 |ofiary śmiertelne = 2 osoby
 |ranni             = 4 osoby
 |zaginieni         =
 |mapa              =
 |opis mapy         =
 |kod mapy          = DEU
 |wariant mapy      = 1871
 |współrzędne       = 52°24'27.6"N 16°56'00.1"E
 |opis miejsca      = miejsce katastrofy
 |commons           =
 |wikinews          =
}}
[[Plik:BWA WMW Poznan.jpg|thumb|240px|Miejsce katastrofy: lewy narożnik za figurą (obecnie [[Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu|Galeria Miejska Arsenał]])]]
'''Katastrofa tramwajowa w Poznaniu''' – [[katastrofa]] [[tramwaj]]owa, która miała miejsce [[3 listopada]] [[1912]], około godziny 11:30<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Bartosz Nosal |tytuł = Nie pierwszy tramwaj wjechał w Poznaniu w witrynę sklepu. Taki wypadek zdarzył się też w 1912 r. |data = 05-01-2018 |data dostępu = 2020-12-17 |opublikowany = [[Gazeta Wyborcza]] |url = https://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,36001,22859752,nie-pierwszy-tramwaj-wjechal-w-poznaniu-w-witryne-sklepu-taki.html?disableRedirects=true}}</ref> w [[Poznań|Poznaniu]], na [[Stary Rynek w Poznaniu|Starym Rynku]]<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Szymon Mazur |tytuł = Katastrofa pod Nepomucenem |czasopismo = IKS Poznański Informator Kulturalny, Sportowy i Turystyczny |issn = 1231-9139 |numer = 11(349)/2020 |s = 42-43}}</ref>.

W [[niedziela|niedzielę]], 3 listopada 1912, dwuwagonowy skład tramwajowy kursujący na linii nr 1 wyruszył z [[Poznań Główny|dworca kolejowego]], pokonał [[Ulica Dworcowa w Poznaniu|ulicę Dworcową]] i dotarł do [[Rondo Kaponiera|Kaponiery]], gdzie uległ pierwszej awarii – defektowi [[Hamulec|hamulca]]. Z uwagi na zdarzenie skład został rozprzęgnięty i [[Wagon doczepny czynny|wagon doczepny]] skierowano do [[Zajezdnia tramwajowa przy ulicy Głogowskiej w Poznaniu|zajezdni przy ul. Głogowskiej]]. Na trasie linii nr 1 pozostał wagon o numerze taborowym 151, który wkrótce po ruszeniu utracił sterowność i zjechał w dół [[Ulica Święty Marcin w Poznaniu|Świętym Marcinem]], gwałtownie skręcił w [[Ulica Gwarna w Poznaniu|ul. Gwarną]] (wówczas ''Wiktorii'') i wykoleił się na prawoskręcie w [[Ulica 27 Grudnia w Poznaniu|ul. 27 Grudnia]] (wówczas ''Berlińską''). Tramwaj wstawiono na [[torowisko]], po czym miał zjechać do zajezdni, jednak po pokonaniu niedługiego odcinka ponownie stracił sterowność i przyspieszył kierując się w stronę [[Hotel Bazar w Poznaniu|hotelu Bazar]]. Po dojechaniu do [[Aleje Karola Marcinkowskiego w Poznaniu|Alei Marcinkowskiego]] wjechał w [[Ulica Ignacego Paderewskiego w Poznaniu|ul. Paderewskiego]] (wówczas ''Nową''), która biegnie w tym kierunku znacznie ku dołowi, w związku z czym jeszcze bardziej przyspieszył. Na pokładzie wagonu znajdował się [[konduktor]] Antoni Binder, który krzycząc głośno ostrzegał przechodniów przed rozpędzonym pojazdem. Przy wjeździe w ul. Paderewskiego, stwierdziwszy całkowite uszkodzenie hamulców, wyskoczył z tramwaju, w wyniku czego doznał [[Złamanie|złamania]] ręki i nogi<ref name=":1" />.

Niesterowany przez nikogo tramwaj wjechał gwałtownie na Stary Rynek i na łuku wyskoczył z szyn, kontynuując przemieszczanie się po [[bruk]]u, pomiędzy blokiem zabudowy śródrynkowej, a [[Figura św. Jana Nepomucena w Poznaniu|figurą św. Jana Nepomucena]]. Zatrzymał się uderzywszy silnie w magazyn garderoby męskiej Jana Łuczaka i spółki. Zniszczył dwa okna wystawowe i uszkodził narożnik kamienicy Czepczyńskiego na rogu [[Ulica Jana Baptysty Quadro w Poznaniu|ul. Jana Baptysty Quadro]]. Obrażeń doznały osoby, które nie zdążyły w porę zbiec z miejsca uderzenia, a także niedzielni spacerowicze znajdujący się na płycie Rynku. Dwie kobiety zostały ciężko zranione i w wyniku tego zmarły potem w szpitalu. Była to wdowa, Maria Nowak i 15-letnia dziewczyna, Barczewska, córka handlarza [[Węgiel kamienny|węglem]] ze [[Święty Wojciech (Poznań)|Świętego Wojciecha]]<ref name=":0" /> (rozbita [[czaszka]]<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Filip Czekała |tytuł = Nie pierwszy raz tramwaj wjechał do sklepu w Poznaniu. 106 lat temu była z tego reklama |data = 05-01-2018 |data dostępu = 2020-12-17 |opublikowany = [[TVN24.pl]] |url = https://tvn24.pl/poznan/tramwaj-nie-wjechal-do-sklepu-pierwszy-raz-w-1912-r-stal-sie-reklama-ra803642-2329007 |język = pl}}</ref>). Cztery osoby, lżej poszkodowane, skierowano do domu po opatrzeniu. Były to: Marianna Baranowska z [[Komorniki (gmina Komorniki)|Komornik]], [[Szachy|szachista]] Ignacy Szubert, [[Służący|służąca]] Marta Lobe i konduktor Antoni Binder<ref name=":1" />. Przednia część wagonu została zupełnie zniszczona. Wezwano do pomocy [[Straż pożarna|straż pożarną]] i [[ambulans]]e. Zdarzenie zgromadziło dużą liczbę gapiów, którzy specjalnie w tym celu przybyli na Stary Rynek<ref name=":2" />.

Katastrofę upamiętnił właściciel zniszczonego sklepu, Jan Łuczak, który wydał [[Kartka pocztowa|pocztówki]] ze zdjęciem tramwaju po katastrofie, opisane tekstem: ''Katastrofa tramwajowa w Poznaniu dn. 3. XI. 1912 przy największym specyalnym składzie garderoby męzkiej i dla chłopców Łuczaka & Sp''<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Poznań, katastrofa 1993}}
[[Kategoria:1912 w Niemczech|Katastrofa tramwajowa w Poznaniu]]
[[Kategoria:Katastrofy tramwajowe w Polsce|Poznań]]
[[Kategoria:Katastrofy w Polsce w latach 1911–1920]]
[[Kategoria:Katastrofy w Poznaniu|Katastrofa tramwajowa]]
[[Kategoria:Poznań w XX wieku]]
[[Kategoria:Tramwaje w Poznaniu]]

title: Katastrofa tramwajowa · w Poznaniu w 1912 r.

Państwo: Cesarstwo Niemieckie

Miejsce: Poznań

Rodzaj zdarzenia: wykolejenie tramwaju

Data: 3 listopada 1912

Godzina: około 11:30

Ofiary śmiertelne: 2 osoby

Ranni: 4 osoby


text:
# Konferencja w Montrealu
Konferencja w Montrealu – II światowa konferencja, która odbyła się w 1960 r., pod hasłem „Edukacja dorosłych w zmieniającym się świecie”. Celem konferencji była ocena głębokich przemian, jakie dokonały się w ostatnim dziesięcioleciu w wyniku dekolonizacji, eksplozji demograficznej, postępu technicznego. Ważną rolę w konferencji odegrali delegaci nowych państw Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej, którzy na światło dzienne wydobyli problem analfabetyzmu, przyczyniając się w ten sposób do redefinicji edukacji dorosłych.
W toku obrad powszechnie wyrażano przekonanie, że skoro edukacja jest procesem ciągłym, trwającym całe życie, zachodzi potrzeba nie tylko zmiany ujęcia i metod oświaty dorosłych, ale także całkowitego przewartościowania metod, form i treści całego kształcenia na poziomie podstawowym, średnim i wyższym. Konsekwencją tego było proklamowanie koncepcji uczenia się przez całe życie oraz żądanie podjęcia działań mających na celu zintegrowanie edukacji dorosłych z powszechnym systemem oświaty. Termin education permanente pojawił się zarówno w Deklaracji, jak i rekomendacjach przyjętych w wyniku konferencji, a w rezultacie także na międzynarodowej arenie, zapoczątkowując trwający do dziś dyskurs przedstawicieli różnych krajów świata. Na montrealskiej konferencji powołano także do życia Międzynarodowy Komitet Rozwoju Oświaty Dorosłych, który stał się w kolejnych latach forum prezentowania koncepcji edukacji ustawicznej, m.in. przez P. Lengranda w 1965 r. Konferencja w Montrealu stała się punktem zwrotnym w rozwoju edukacji ustawicznej, ponieważ proklamowała hasło „od dalszego kształcenia do kształcenia ciągłego”, zaś UNESCO podjęła szeroką akcję na rzecz upowszechnienia i akceptacji tej idei w państwach członkowskich. To zaowocowało przyjęciem w 1964 r. zasady, że edukacja ustawiczna powinna stanowić zasadniczy czynnik reform szkolnych.

wikiname: plwiki

title: Konferencja w Montrealu

in_language: pl

wikitext:
'''Konferencja w [[Montreal]]u''' – II światowa konferencja, która odbyła się w [[1960]] r., pod hasłem „[[Edukacja dorosłych]] w zmieniającym się świecie”. Celem konferencji była ocena głębokich przemian, jakie dokonały się w ostatnim dziesięcioleciu w wyniku dekolonizacji, [[Eksplozja demograficzna|eksplozji demograficznej]], [[Postęp techniczny|postępu technicznego]]. Ważną rolę w konferencji odegrali delegaci nowych państw Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej, którzy na światło dzienne wydobyli problem [[analfabetyzm]]u, przyczyniając się w ten sposób do redefinicji edukacji dorosłych.

W toku obrad powszechnie wyrażano przekonanie, że skoro [[edukacja]] jest procesem ciągłym, trwającym całe życie, zachodzi potrzeba nie tylko zmiany ujęcia i metod [[Oświata|oświaty]] [[dorosły]]ch, ale także całkowitego przewartościowania metod, form i treści całego [[Kształcenie|kształcenia]] na poziomie podstawowym, średnim i wyższym. Konsekwencją tego było proklamowanie koncepcji [[Uczenie się|uczenia się]] przez całe życie oraz żądanie podjęcia działań mających na celu zintegrowanie edukacji dorosłych z powszechnym systemem oświaty. Termin education permanente pojawił się zarówno w Deklaracji, jak i rekomendacjach przyjętych w wyniku konferencji, a w rezultacie także na międzynarodowej arenie, zapoczątkowując trwający do dziś dyskurs przedstawicieli różnych krajów świata. Na montrealskiej konferencji powołano także do życia Międzynarodowy Komitet Rozwoju Oświaty Dorosłych, który stał się w kolejnych latach forum prezentowania koncepcji [[Edukacja ustawiczna|edukacji ustawicznej]], m.in. przez P. Lengranda w [[1965]] r. Konferencja w Montrealu stała się punktem zwrotnym w rozwoju edukacji ustawicznej, ponieważ proklamowała hasło „od dalszego kształcenia do kształcenia ciągłego”, zaś [[UNESCO]] podjęła szeroką akcję na rzecz upowszechnienia i akceptacji tej idei w państwach członkowskich. To zaowocowało przyjęciem w [[1964]] r. zasady, że edukacja ustawiczna powinna stanowić zasadniczy czynnik reform szkolnych.

== Zobacz też ==
* [[Konferencja w Elsinorze]]
* [[Konferencja w Hamburgu]]
== Bibliografia ==
* Solarczyk H., ''Edukacja ustawiczna w Niemczech w kontekście międzynarodowym''. Wydaw. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2001.

[[Kategoria:Pedagogika]]


text:
# Wojciech Stepek
Wojciech Stepek (ur. 11 kwietnia 1885 w Haczowie, zm. 13 listopada 1938 w Poznaniu) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

## Życiorys
Urodził się 11 kwietnia 1885 w Haczowie, w ówczesnym powiecie brzozowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała, szewca, i Anny z Kaczkowskich. W 1907 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Bolesław Stepek, Juliusz Zaleski).
Podczas I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był 16 Pułk Piechoty Obrony Krajowej, w 1917 przemianowany na Pułk Strzelców Nr 16. W czasie służby w c. k. Obronie Krajowej awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy: kadeta (1 stycznia 1914), podporucznika (1 maja 1915) i porucznika (1 maja 1917).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W połowie listopada 1918 w stopniu porucznika był komendantem powiatowym w Strzyżowie. 14 czerwca 1921 został przeniesiony ze stanowiska zastępcy dowódcy Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 3 w Kielcach do Dowództwa Żandarmerii Wojskowej w Warszawie na stanowisko szefa sztabu.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów żandarmerii. Pełnił funkcję dowódcy 7 Dywizjonu Żandarmerii w Poznaniu od 4 października 1921 do 31 marca 1927. W marcu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów żandarmerii z równoczesnym przydziałem do Dywizjonu Szkolnego Żandarmerii w Grudziądzu na stanowisko dowódcy dywizjonu. W tym czasie uzyskał dyplom magistra praw na Uniwersytecie Jagiellońskim. Położył zasługi w zakresie wyszkolenia kadr polskiej żandarmerii w II Rzeczypospolitej, publikując podręczniki. Działał w sferze spółdzielczości, założył spółdzielnię żywnościową i budowlaną spółdzielnię wojskową w poznańskim Szelągu. Z dniem 15 stycznia 1930 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Był wówczas przewidziany do użycia w czasie wojny.
W 1931 pracował jako zastępca dyrektora Kasy Chorych w Poznaniu. Od 20 listopada 1931 pełnił stanowisko inspektora w zarządzie miejskim miasta Poznania. Był działaczem Ligi Morskiej i Kolonialnej, pełniąc funkcje prezesa oddziału LMK przy zarządzie miejskim w Poznaniu oraz członka zarządu i przewodniczącego sekcji programowej okręgu LMK. Działał społecznie w ramach dożywiania uczniów szkolnych.
Zmarł 13 listopada 1938 w poznańskim szpitalu. Został pochowany na cmentarzu parafii św. Wojciecha w Poznaniu (kwatera 3, miejsce 47).
Wojciech Stepek był żonaty z Olga z Żółczyńskich, z którą miał córki Zofię i Annę oraz syna Kazimierza.

## Publikacje
- Służba śledcza. Podręcznik dla organów bezpieczeństwa (1923, współautor)
- Służba wywiadowcza i ochrona przeciwszpiegowska
- Wywiad kryminalny

## Odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi – pośmiertnie (1938)[28]
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej[29]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy[29]
- Srebrny Medal Waleczności 2 klasy[29]

title: Wojciech Stepek

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Wojciech Stepek
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = PL Epolet pplk.svg
 |stopień             = [[podpułkownik]] żandarmerii
 |data urodzenia      = 11 kwietnia 1885
 |miejsce urodzenia   = [[Haczów]]
 |data śmierci        = 13 listopada 1938
 |miejsce śmierci     = [[Poznań]]
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Cesarsko-królewska Obrona Krajowa|c. k. Obrona Krajowa]]
[[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |jednostki           = [[Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Nr 3|Dywizjon ŻW Nr 3]]
[[Dowództwo Żandarmerii Wojskowej]]
[[7 Dywizjon Żandarmerii]]
[[Centrum Wyszkolenia Żandarmerii]]
 |stanowiska          = zastępca dowódcy dywizjonu
[[szef sztabu]]
dowódca dywizjonu
komendant szkoły
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|KZ|IIRPZ}} {{order|KZ|IIRPS}} {{order|SL}} {{order|MZO}} {{order|MZO}}
 |commons             =
}}
'''Wojciech Stepek'''{{refn|grupa=uwaga|W ewidencji cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej figurował jako „Adalbert Stepek”.}} (ur. [[11 kwietnia]] [[1885]] w [[Haczów|Haczowie]], zm. [[13 listopada]] [[1938]] w [[Poznań|Poznaniu]]) – [[podpułkownik]] [[Żandarmeria II RP|żandarmerii]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]].

== Życiorys ==
Urodził się 11 kwietnia 1885 w Haczowie, w ówczesnym [[Powiat brzozowski (Galicja)|powiecie brzozowskim]] Królestwa Galicji i Lodomerii{{odn|Rymar|1958|s=165}}, w rodzinie Michała, szewca, i Anny z Kaczkowskich<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1900/1901 (zespół 7, sygn. 27) |wydawca = AP Rzeszów – O/Sanok |strony = 215}}</ref><ref>{{Cytuj książkę |tytuł = CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1901/1902 (zespół 7, sygn. 29) |wydawca = AP Rzeszów – O/Sanok |strony = 383}}</ref>. W 1907 zdał egzamin dojrzałości w [[Szkoła Podstawowa nr 8 im. Królowej Zofii w Sanoku|C. K. Gimnazjum Męskim]] w [[Sanok]]u (w jego klasie byli m.in. Bolesław Stepek, [[Juliusz Zaleski]])<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = 26. Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1906/1907 |url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=684 |miejsce = Sanok |data = 1907 |strony = 62, 78}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Kronika. Egzamin dojrzałości |url = http://www.sanockabibliotekacyfrowa.pl/publication/480 |czasopismo = Gazeta Sanocka |strony = 3 |data = 23 czerwca 1907}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20200926161202/http://1losanok.pl/uczniowie/absolwenci |tytuł = Absolwenci |opublikowany = 1losanok.pl |data dostępu = 2017-10-22}}</ref>.

Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] walczył w szeregach [[Cesarsko-królewska Obrona Krajowa|cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej]]. Jego oddziałem macierzystym był [[16 Pułk Piechoty Obrony Krajowej]], w 1917 przemianowany na Pułk Strzelców Nr 16. W czasie służby w c. k. Obronie Krajowej awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy: kadeta (1 stycznia 1914), [[podporucznik]]a (1 maja 1915) i [[porucznik]]a (1 maja 1917){{odn|Schematismus|1914|s=171, 255}}{{odn|Ranglisten|1916|s=54}}{{odn|Ranglisten|1918|s=93, 276}}.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]]. W połowie listopada 1918 w stopniu [[porucznik]]a był komendantem [[Powiat strzyżowski (II Rzeczpospolita)|powiatowym w Strzyżowie]]<ref>{{Cytuj pismo |autor = [[Marek Przeniosło]] |tytuł = Żandarmeria w Galicji Zachodniej w początkach niepodległości (1918-1919) |url = http://www.rcin.org.pl/Content/49254/WA303_62835_A507-DN-R-40-4_Przenioslo.pdf |czasopismo = [[Dzieje Najnowsze]] |wolumin = XL |strony = 103 |issn = 0419-8824 |data = 2008}}</ref>. 14 czerwca 1921 został przeniesiony ze stanowiska zastępcy dowódcy [[Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Nr 3|Dywizjonu Żandarmerii Wojskowej Nr 3]] w Kielcach do [[Dowództwo Żandarmerii Wojskowej|Dowództwa Żandarmerii Wojskowej]] w Warszawie na stanowisko szefa sztabu{{odn|Rozkaz DOGen. Kielce|loc=Nr 89 z 1 sierpnia 1921 roku}}.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów żandarmerii{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=1063}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=965}}. Pełnił funkcję dowódcy [[7 Dywizjon Żandarmerii|7 Dywizjonu Żandarmerii]] w Poznaniu{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=1059}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=963}} od 4 października 1921 do 31 marca 1927<ref>{{Cytuj pismo |autor = Danuta Poźniakowska-Hanak |tytuł = Żandarmeria polowa i wojskowa w latach 1918–1939 |czasopismo = Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej |wydawca = [[Centralne Archiwum Wojskowe]] |strony = 134 |data = nr 28 z 2006}}</ref>. W marcu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów żandarmerii z równoczesnym przydziałem do [[Centrum Wyszkolenia Żandarmerii|Dywizjonu Szkolnego Żandarmerii]] w Grudziądzu na stanowisko dowódcy dywizjonu{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 74}}{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=672, 674}}. W tym czasie uzyskał dyplom magistra praw na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 250}}. Położył zasługi w zakresie wyszkolenia kadr polskiej żandarmerii w [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]], publikując podręczniki. Działał w sferze spółdzielczości, założył spółdzielnię żywnościową i budowlaną spółdzielnię wojskową w poznańskim [[Szeląg (Poznań)|Szelągu]]. Z dniem 15 stycznia 1930 został przeniesiony w [[stan spoczynku]]. W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji [[Komenda Rejonu Uzupełnień Poznań Miasto|Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto]]. Był wówczas przewidziany do użycia w czasie wojny{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=359, 995}}.

W 1931 pracował jako zastępca dyrektora Kasy Chorych w Poznaniu. Od 20 listopada 1931 pełnił stanowisko inspektora w zarządzie miejskim miasta Poznania. Był działaczem [[Liga Morska i Rzeczna|Ligi Morskiej i Kolonialnej]], pełniąc funkcje prezesa oddziału LMK przy zarządzie miejskim w Poznaniu oraz członka zarządu i przewodniczącego sekcji programowej okręgu LMK. Działał społecznie w ramach dożywiania uczniów szkolnych.

Zmarł 13 listopada 1938 w poznańskim szpitalu<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Kronika. Zmarł śp. inspektor płk. ss. Wojciech Stepek |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=60596 |czasopismo = [[Dziennik Poznański]] |strony = 4 |data = nr 261 z 15 listopada 1938}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Ś. p. Wojciech Stepek |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=267577 |czasopismo = [[Orędownik]] |strony = 4 |data = nr 263 z 16 listopada 1938}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Zgony |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=267578 |czasopismo = [[Orędownik]] |strony = 5 |data = nr 264 z 17 listopada 1938}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Zmarli |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=319494 |czasopismo = [[Nowy Kurjer]] |strony = 15 |data = nr 266 z 20 listopada 1938}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Zgony |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=133830 |czasopismo = [[Kronika Miasta Poznania]] |wolumin = 4 |strony = 552 |data = 1938}}</ref><ref>[http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication?id=43412&tab=3 Dziennik Poznański 1938.11.13 R.80 nr260 str 3].</ref>. Został pochowany na [[Cmentarz parafii św. Wojciecha w Poznaniu|cmentarzu parafii św. Wojciecha w Poznaniu]] (kwatera 3, miejsce 47)<ref>[https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=10&id=435588&surname=STEPEK&name=WOJCIECH#OpenMap Wojciech Stepek – miejsce pochówku] [dostęp z dnia: 2020-02-09].</ref>.

Wojciech Stepek był żonaty z Olga z Żółczyńskich, z którą miał córki Zofię i Annę oraz syna Kazimierza.

== Publikacje ==
[[Plik:Grób ppłka Wojciecha Stepka.jpg|thumb|240px|Grób ppłka Wojciecha Stepka]]
* [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=110660 ''Służba śledcza. Podręcznik dla organów bezpieczeństwa''] (1923, współautor)
* ''Służba wywiadowcza i ochrona przeciwszpiegowska''
* ''Wywiad kryminalny''

== Odznaczenia ==
* [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]] – pośmiertnie (1938){{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 22}}
* Srebrny Krzyż Zasługi
* [[Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)|Signum Laudis]] Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej{{odn|Ranglisten|1918|s=276}}
* [[Medal Waleczności (Austria)|Srebrny Medal Waleczności 1 klasy]]{{odn|Ranglisten|1918|s=276}}
* Srebrny Medal Waleczności 2 klasy{{odn|Ranglisten|1918|s=276}}

== Zobacz też ==
* [[Michał Stepek]] – także urodzony w 1885 w Haczowie, również absolwent gimnazjum w Sanoku i oficer Wojska Polskiego

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |tytuł = Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1914 |rok = 1914 |miesiąc = styczeń |miejsce = Wiedeń |język = de |odn = {{odn/id|Schematismus|1914}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1916 |rok = 1916 |miejsce = Wiedeń |wydawca = |język = |odn = {{odn/id|Ranglisten|1916}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918 |rok = 1918 |miejsce = Wiedeń |wydawca = |język = |odn = {{odn/id|Ranglisten|1918}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://zbrojownia.cbw.wp.mil.pl:8080/dlibra/publication?id=4819 |tytuł = Rozkazy Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” |data dostępu = 2018-05-08 |odn = {{odn/id|Rozkaz DOGen. Kielce|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 |tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych |data dostępu = 2018-03-22 |odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1923 |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119157 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1923 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1924 |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59165 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1924 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1928 |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59431 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1928 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1928}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski Rezerw 1934 |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=56603 |wydawca = [[Ministerstwo Spraw Wojskowych]] |miejsce = Warszawa |rok = 1934 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958 |nazwisko r = Rymar |imię r = Stanisław |autor r link = Stanisław Rymar (polityk) |wydawca = [[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]] |miejsce = Kraków |rok = 1958 |rozdział = Moje lata w Gimnazjum: 1897–1905 (Wyjątek z pamiętnika) |odn = tak}}
* {{Cytuj pismo |tytuł = Kronika. Zmarł śp. inspektor płk. ss. Wojciech Stepek |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=60596 |czasopismo = [[Dziennik Poznański]] |strony = 4 |data = nr 261 z 15 listopada 1938}}
* {{Cytuj pismo |tytuł = Ś. p. Wojciech Stepek |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=319665 |czasopismo = [[Nowy Kurier]] |strony = 11 |data = nr 261 z 15 listopada 1938}}i
* {{Cytuj pismo |tytuł = Ś. p. Wojciech Stepek |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=319666 |czasopismo = [[Nowy Kurier]] |strony = 10 |data = nr 262 z 16 listopada 1938}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Stepek, Wojciech}}
[[Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku]]
[[Kategoria:Członkowie Ligi Morskiej i Kolonialnej (1930–1939)]]
[[Kategoria:Działacze społeczni II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Haczowie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafii św. Wojciecha w Poznaniu]]
[[Kategoria:Podpułkownicy żandarmerii II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności]]
[[Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej]]
[[Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry)]]
[[Kategoria:Polscy działacze spółdzielczy]]
[[Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1885]]
[[Kategoria:Zmarli w 1938]]

title: Wojciech Stepek

Data i miejsce urodzenia: 11 kwietnia 1885 · Haczów

Data i miejsce śmierci: 13 listopada 1938 · Poznań

Siły zbrojne: c. k. Obrona Krajowa · Wojsko Polskie

Jednostki: Dywizjon ŻW Nr 3 · Dowództwo Żandarmerii Wojskowej · 7 Dywizjon Żandarmerii · Centrum Wyszkolenia Żandarmerii

Stanowiska: zastępca dowódcy dywizjonu · szef sztabu · dowódca dywizjonu · komendant szkoły


text:
# Skellefteå
Skellefteå – miasto w północnej Szwecji, w regionie administracyjnym (län) Västerbotten, siedziba gminy Skellefteå. Leży nad rzeką Skellefteälven, powyżej jej ujścia do Zatoki Botnickiej.
Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 35 516 (31 grudnia 2015), 35 882 (31 grudnia 2018) i 36 142 (31 grudnia 2019).
Urodziła się tutaj Anna Sjöström, szwedzka piłkarka.
W mieście rozwinął się przemysł celulozowo-papierniczy oraz hutniczy.

## Sport
- Skellefteå AIK – klub hokejowy

title: Skellefteå

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Skellefteå
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = SWE
 |1. jednostka administracyjna = [[Västerbotten]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Skellefteå|Skellefteå]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 24,60<ref name="scb" />
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 35 882<ref name="scb">{{Cytuj stronę |url = https://www.scb.se/contentassets/2ae651f3169142a7a5812c0aaa4a6070/mi0810_2019a01_tatorter2018_bef_arealer.xlsx |tytuł = Statistiska tätorter 2018; befolkning, landareal, befolkningstäthet |opublikowany = Statistikmyndigheten SCB |język = sv |data = 2020-03-20 |data dostępu = 2020-09-08 |archiwum = https://web.archive.org/web/20200324084732/https://www.scb.se/contentassets/2ae651f3169142a7a5812c0aaa4a6070/mi0810_2019a01_tatorter2018_bef_arealer.xlsx |zarchiwizowano = 2020-03-24 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 1459<ref name="scb" />
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = SE-AC
 |współrzędne                  = 64°45′N 20°57′E
 |commons                      = Skellefteå
 |www                          =
}}
'''Skellefteå''' – miasto w północnej [[Szwecja|Szwecji]], w regionie administracyjnym ([[Podział administracyjny Szwecji|''län'']]) [[Västerbotten]], siedziba gminy [[Gmina Skellefteå|Skellefteå]]. Leży nad rzeką [[Skellefteälven]], powyżej jej ujścia do [[Zatoka Botnicka|Zatoki Botnickiej]].

Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 35 516 (31 grudnia 2015), 35 882 (31 grudnia 2018) i 36 142 (31 grudnia 2019)<ref name="scb" />.

Urodziła się tutaj [[Anna Sjöström]], szwedzka [[Piłka nożna|piłkarka]].

W mieście rozwinął się przemysł celulozowo-papierniczy oraz hutniczy<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3975871|tytuł= Skellefteå|data dostępu=2021-08-11}}</ref>.

== Sport ==
* [[Skellefteå AIK]] – klub [[Hokej na lodzie|hokejowy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Lang|sv|en}} [http://www.skelleftea.se/ Oficjalna strona internetowa miasta]

{{Gmina Skellefteå}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w regionie Västerbotten]]
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Skellefteå]]
[[Kategoria:Skellefteå| ]]

title: Skellefteå

Państwo: Szwecja

Region: Västerbotten

Gmina: Skellefteå


text:
# Sibelis Veranes
Sibelis Veranes Morell (ur. 5 lutego 1974 w Santiago de Cuba) – kubańska judoczka.
Na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney w 2000 zdobyła złoty medal w wadze średniej (do 70 kg), w finale pokonując Brytyjkę Kate Howey. W 1999 w Birmingham została mistrzynią świata. Do jej osiągnięć należy również złoty medal igrzysk panamerykańskich (Winnipeg 1999). Ma w swoim dorobku także złoty medal uniwersjady (Palma de Mallorca 1999). Czterokrotnie wywalczyła złote medale mistrzostw panamerykańskich (1996, 1997, 1998, 2002). Sześciokrotnie była mistrzynią (1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000) i czterokrotnie wicemistrzynią Kuby (1991, 1992, 1993, 1994).

title: Sibelis Veranes

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Sibelis Veranes
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = judo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[5 lutego]] [[1974]]
 |miejsce urodzenia         = [[Santiago de Cuba]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 164 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|CUB}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Sydney|2000|judo|złoto|(70 kg)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w judo|Mistrzostwa świata]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Birmingham|1999|złoto|-70 kg}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Mińsk|1998|złoto|druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Osaka|1997|złoto|druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Bazylea|2002|złoto|druż.}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Judo na Igrzyskach Panamerykańskich 1999|Winnipeg 1999]]|-70 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Judo na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 1998|Maracaibo 1998]]|-70 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa panamerykańskie w judo|Mistrzostwa panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Judo 2002|Santo Domingo 2002]]|-70 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Judo 1998|Santo Domingo 1998]]|-70 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Judo 1997|Guadalajara 1997]]|-66 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Judo 1996|San Juan 1996]]|-66 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Letnia Uniwersjada 1999|Palma de Mallorca 1999]]|-70 kg}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Sibelis Veranes Morell''' (ur. [[5 lutego]] [[1974]] w [[Santiago de Cuba]]) – [[kuba]]ńska judoczka.

Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000|Igrzyskach Olimpijskich w Sydney w 2000]] zdobyła złoty medal w wadze średniej (do 70 kg), w finale pokonując Brytyjkę [[Kate Howey]]<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/92274| tytuł = Biographical information | opublikowany = Olympedia.org| data dostępu = 2023-06-28| język = en}}</ref>. W [[Mistrzostwa Świata w Judo 1999|1999 w Birmingham]] została mistrzynią świata. Do jej osiągnięć należy również złoty medal igrzysk panamerykańskich ([[Igrzyska Panamerykańskie 1999|Winnipeg 1999]]). Ma w swoim dorobku także złoty medal uniwersjady ([[Letnia Uniwersjada 1999|Palma de Mallorca 1999]]). Czterokrotnie wywalczyła złote medale mistrzostw panamerykańskich (1996, 1997, 1998, 2002). Sześciokrotnie była mistrzynią (1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000) i czterokrotnie wicemistrzynią Kuby (1991, 1992, 1993, 1994).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.judoinside.com/judoka/996/Sibelis_Veranes/judo-career Profil na judoinside.com] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ve/sibelis-veranes-1.html | tytuł = Profil na sports-reference.com | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20200418024156/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ve/sibelis-veranes-1.html | zarchiwizowano = 2020-04-18 | język = en}}
{{Judocy Kuby na igrzyskach olimpijskich}}

{{SORTUJ:Veranes, Sibelis}}
[[Kategoria:Kubańscy judocy na igrzyskach olimpijskich]]
[[Kategoria:Kubańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Santiago de Cuba]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2000]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1999]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1974]]

title: · Sibelis Veranes

Data i miejsce urodzenia: 5 lutego 1974 · Santiago de Cuba

title: Dorobek medalowy

złoto:
Sydney 2000 · judo · (70 kg)
Birmingham 1999 · -70 kg
Mińsk 1998 · druż.
Osaka 1997 · druż.
Bazylea 2002 · druż.
Winnipeg 1999 · -70 kg
Maracaibo 1998 · -70 kg
Santo Domingo 2002 · -70 kg
Santo Domingo 1998 · -70 kg
Guadalajara 1997 · -66 kg
San Juan 1996 · -66 kg
Palma de Mallorca 1999 · -70 kg


text:
# Dekret o Polakach
Nie należy mylić z tzw. dekretami polskimi (Polenerlasse) z 1940 r.
Dekret o Polakach (niem. Polenstrafrechtsverordnung, oficjalna nazwa: Verordnung über die Strafrechtspflege gegen Polen und Juden in den eingegliederten Ostgebieten, pol. Rozporządzenie w sprawie systemu wymiaru sprawiedliwości wobec Polaków i Żydów na zajętych terytoriach – z RGBl 1941 I 759 ff) – niemieckie rozporządzenie wydane przez Radę ds. Obrony Rzeszy (niem. Ministerrat für die Reichsverteidigung) 4 grudnia 1941, wprowadzające skrócony proces postępowania sądowego, ograniczające prawa oskarżonego i zaostrzające prawo karne wobec Polaków i Żydów na terenach Polski okupowanych przez III Rzeszę.

title: Dekret o Polakach

wikitext:
: ''Nie należy mylić z tzw. [[Dekrety polskie|dekretami polskimi]] (Polenerlasse) z 1940 r.''
[[Plik:PolenstrafrechtsVO 1.jpg|thumb|Rozporządzenie w sprawie systemu wymiaru sprawiedliwości wobec Polaków i Żydów w zajętych terytoriach, 4 grudnia 1941]]
'''Dekret o Polakach''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Polenstrafrechtsverordnung'', oficjalna nazwa: ''Verordnung über die Strafrechtspflege gegen Polen und Juden in den eingegliederten Ostgebieten'', [[język polski|pol.]] Rozporządzenie w sprawie systemu wymiaru sprawiedliwości wobec Polaków i Żydów na zajętych terytoriach – z RGBl 1941 I 759 ff) – [[narodowy socjalizm|niemieckie]] rozporządzenie wydane przez Radę ds. Obrony Rzeszy (niem. ''Ministerrat für die Reichsverteidigung'') 4 grudnia 1941, wprowadzające skrócony proces postępowania sądowego, ograniczające prawa oskarżonego i zaostrzające prawo karne wobec Polaków i Żydów na terenach Polski [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupowanych]] przez [[III Rzesza|III Rzeszę]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko =Majer |imię = Diemut| autor link = |tytuł = „Fremdvölkische” im Dritten Reich| wydawca = |miejsce = |rok = 1981| strony = |isbn =}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://de.wikisource.org/wiki/Polenstrafrechtsverordnung| tytuł = Treść dekretu| autor =|opublikowany = |data = |język = de |data dostępu = 2010-03-16}}

[[Kategoria:II wojna światowa – Polska]]
[[Kategoria:Zbrodnie Niemiec nazistowskich w okupowanej Polsce 1939–1945]]
[[Kategoria:Źródła prawa w III Rzeszy]]