text:
# Heinz Lüdi
Heinz Lüdi (ur. 8 października 1958) – szwajcarski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. W swojej karierze rozegrał 42 mecze w reprezentacji Szwajcarii, w których strzelił 1 gola.

## Kariera piłkarska
Swoją karierę piłkarską Lüdi rozpoczął w klubie FC Grenchen. W 1976 roku awansował do pierwszego zespołu i w sezonie 1976/1977 zadebiutował w jego barwach w drugiej lidze szwajcarskiej. W 1985 roku odszedł do pierwszoligowego FC Zürich. W sezonie 1978//1979 wywalczył z klubem z Zurychu wicemistrzostwo Szwajcarii. Kolejny sukces osiągnął w sezonie 1980/1981, gdy został mistrzem kraju. W 1981 roku został wybrany Piłkarzem Roku w Szwajcarii. Z kolei w sezonie 1981/1982 zajął z FC Zürich 3. miejsce w lidze. W FC Zürich, w którym rozegrał 224 ligowe mecze i strzelił 17 goli, grał do końca sezonu 1987/1988.
W 1988 roku Lüdi odszedł do Neuchâtel Xamax. Grał w nim przez sezon. W 1989 roku odszedł do drugoligowego FC Baden. W 1991 roku zakończył w nim swoją sportową karierę.
| Sezon   | Klub            | Kraj       | Rozgrywki      | Mecze | Gole |
| ------- | --------------- | ---------- | -------------- | ----- | ---- |
| 1976/77 | FC Grenchen     | Szwajcaria | Nationalliga B | ?     | ?    |
| 1977/78 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 17    | 0    |
| 1978/79 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 31    | 1    |
| 1979/80 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 31    | 2    |
| 1980/81 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 24    | 2    |
| 1981/82 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 27    | 4    |
| 1982/83 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 18    | 1    |
| 1983/84 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 23    | 0    |
| 1984/85 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 16    | 0    |
| 1985/86 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 29    | 2    |
| 1986/87 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 25    | 5    |
| 1987/88 | FC Zürich       | Szwajcaria | Nationalliga A | 3     | 0    |
| 1988/89 | Neuchâtel Xamax | Szwajcaria | Nationalliga A | 31    | 0    |
| 1989/90 | FC Baden        | Szwajcaria | Nationalliga B | 19    | 1    |
| 1990/91 | FC Baden        | Szwajcaria | Nationalliga B | ?     | ?    |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Szwajcarii Lüdi zadebiutował 5 maja 1979 w przegranym 0:2 meczu eliminacji do Euro 80 z Niemiecką Republiką Demokratyczną, rozegranym w Sankt Gallen. W swojej karierze grał też w eliminacjach do MŚ 1982, do Euro 84 i do MŚ 1986. Od 1979 do 1985 roku rozegrał w kadrze narodowej 42 mecze, w których strzelił 1 gola.

title: Heinz Lüdi

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Heinz Lüdi
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 8 października 1958
 |miejsce urodzenia       = [[Szwajcaria]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 182 cm
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1976–1977 ! [[FC Grenchen]]     !     !
! 1977–1988 ! [[FC Zürich]]       ! 224 ! 17
! 1988–1989 ! [[Neuchâtel Xamax]] !  31 !  0
! 1989–1991 ! [[FC Baden]]        !     !
 |kariera reprezentacyjna = ! 1979–1985 ! {{Reprezentacja|CHE|pn}} ! 42 ! 1
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Heinz Lüdi''' (ur. [[8 października]] [[1958]]) – [[Szwajcaria|szwajcarski]] [[piłkarz]] grający na pozycji środkowego [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]]. W swojej karierze rozegrał 42 mecze w [[Reprezentacja Szwajcarii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Szwajcarii]], w których strzelił 1 gola.

== Kariera piłkarska ==
Swoją karierę piłkarską Lüdi rozpoczął w klubie [[FC Grenchen]]. W 1976 roku awansował do pierwszego zespołu i w sezonie 1976/1977 zadebiutował w jego barwach w [[Swiss Challenge League|drugiej lidze szwajcarskiej]]. W 1985 roku odszedł do [[Swiss Super League|pierwszoligowego]] [[FC Zürich]]. W sezonie 1978//1979 wywalczył z klubem z [[Zurych]]u wicemistrzostwo Szwajcarii. Kolejny sukces osiągnął w sezonie 1980/1981, gdy został mistrzem kraju. W 1981 roku został wybrany Piłkarzem Roku w Szwajcarii. Z kolei w sezonie 1981/1982 zajął z FC Zürich 3. miejsce w lidze. W FC Zürich, w którym rozegrał 224 ligowe mecze i strzelił 17 goli, grał do końca sezonu 1987/1988.

W 1988 roku Lüdi odszedł do [[Neuchâtel Xamax]]. Grał w nim przez sezon. W 1989 roku odszedł do drugoligowego [[FC Baden]]. W 1991 roku zakończył w nim swoją sportową karierę.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Gole
|-
| 1976/77
| [[FC Grenchen]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Challenge League|Nationalliga B]]
| ?
| ?
|-
| 1977/78
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 17
| 0
|-
| 1978/79
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 31
| 1
|-
| 1979/80
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 31
| 2
|-
| 1980/81
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 24
| 2
|-
| 1981/82
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 27
| 4
|-
| 1982/83
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 18
| 1
|-
| 1983/84
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 23
| 0
|-
| 1984/85
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 16
| 0
|-
| 1985/86
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 29
| 2
|-
| 1986/87
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 25
| 5
|-
| 1987/88
| [[FC Zürich]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 3
| 0
|-
| 1988/89
| [[Neuchâtel Xamax]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 31
| 0
|-
| 1989/90
| [[FC Baden]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Challenge League|Nationalliga B]]
| 19
| 1
|-
| 1990/91
| [[FC Baden]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Challenge League|Nationalliga B]]
| ?
| ?
|-
|}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Szwajcarii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Szwajcarii]] Lüdi zadebiutował 5 maja 1979 w przegranym 0:2 meczu [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1980 (eliminacje)|eliminacji do Euro 80]] z [[Reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej mężczyzn|Niemiecką Republiką Demokratyczną]], rozegranym w [[St. Gallen|Sankt Gallen]]. W swojej karierze grał też w [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982 (eliminacje strefy UEFA)|eliminacjach do MŚ 1982]], [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1984 (eliminacje)|do Euro 84]] i [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1986 (eliminacje strefy UEFA)|do MŚ 1986]]. Od 1979 do 1985 roku rozegrał w kadrze narodowej 42 mecze, w których strzelił 1 gola.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|18518}}
* [https://eu-football.info/_player.php?id=12498 Heinz Lüdi] w bazie EU.FOOTBALL {{lang|en}}

{{SORTUJ:Ludi, Heinz}}
[[Kategoria:Reprezentanci Szwajcarii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Grenchen]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Zürich]]
[[Kategoria:Piłkarze Neuchâtel Xamax]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Baden]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1958]]

title: · Heinz Lüdi

Data i miejsce urodzenia: 8 października 1958 · Szwajcaria

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

FC Grenchen

FC Zürich · 224 · (17)

Neuchâtel Xamax · 31 · (0)

FC Baden

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Szwajcaria · 42 · (1)


text:
# Andrzej Wojciechowski (samorządowiec)
Andrzej Zdzisław Wojciechowski (ur. 14 sierpnia 1942 w Poznaniu) – polski samorządowiec, w latach 2002–2010, a wcześniej od 1994 do 1998 burmistrz Goleniowa. W latach 1998–2002 pierwszy starosta powiatu goleniowskiego, w latach 1990–1994 wójt Stepnicy. Był także naczelnikiem Goleniowa (w latach 1981–1990) oraz naczelnikiem Stepnicy (1975–1981).

## Życiorys
Ukończył szkołę muzyczną w klasie fortepianu. W 1965 roku ukończył geografię ekonomiczną na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także studia podyplomowe na Wydziale Architektury Politechniki Szczecińskiej z zakresu planowania przestrzennego oraz studia podyplomowe z administracji na Wydziale Prawa UAM. Od 1965 do 1968 kierował Wydziałem Zatrudnienia w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Goleniowie. Następnie do 1975 roku był przewodniczącym Powiatowej Komisji Planowania w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Goleniowie.

### Działalność polityczna
W 1975 roku powołano go na stanowisko naczelnika Stepnicy, którym pozostał do 1981 roku. Następnie do 1990 roku był naczelnikiem miasta i gminy Goleniów. W tym samym roku został wybrany wójtem Stepnicy, stanowisko to pełnił do 1994 roku, kiedy to został wybrany burmistrzem Goleniowa, stanowisko to pełnił do 1998 roku.
W 1998 roku został pierwszym starostą powiatu goleniowskiego. W wyborach samorządowych w 2002 roku ponownie wybrano go burmistrzem Goleniowa, uzyskał mandat w drugiej turze wyborów kandydując z ramienia KWW Gmina dla Obywatela, otrzymał 5315 głosów (74,94%) i zwyciężył z Andrzejem Lewekiem. W wyborach w 2006 roku uzyskał reelekcję na funkcji burmistrza, uzyskał wówczas 7585 głosów (72,74%). W 2010 roku zapowiedział, że nie będzie się ubiegał o reelekcję jako burmistrz, wyraził następnie poparcie dla ówczesnego wiceburmistrza – Krzysztofa Zajki. W wyborach samorządowych w tym samym roku kandydował z list KWW Niezależni Razem do rady miasta Goleniowa; został wybrany radnym uzyskując 424 głosy (12,48%). 14 grudnia na funkcji burmistrza zastąpił go Robert Krupowicz. W 2014 roku uzyskał reelekcję jako radny gminy otrzymując 284 głosy. Po wyborach został wybrany wiceprzewodniczącym rady. W 2016 roku zapowiedział przejście na emeryturę.

## Odznaczenia i wyróżnienia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[12]
- Złoty Krzyż Zasługi[12]
- Srebrny Krzyż Zasługi[12]
- Brązowy Krzyż Zasługi[12]
- Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego[12]
- Odznaka Honorowa Za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (2015)[13]

## Upamiętnienie
- W 2010 roku przed Urzędem Miasta i Gminy Goleniów został ustawiony pomnik poświęcony Wojciechowskiemu[14]
- W 2013 roku Rada Miasta Goleniowa nadała mu tytuł "Zasłużony Mieszkaniec Gminy Goleniów"[12]

wikiname: plwiki

title: Andrzej Wojciechowski (samorządowiec)

in_language: pl

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Andrzej Wojciechowski
 | grafika             =
 | opis grafiki        =
 | data urodzenia      = 14 sierpnia 1942
 | miejsce urodzenia   = [[Poznań]]
 | data śmierci        =
 | miejsce śmierci     =
 | funkcja             = [[Burmistrzowie Goleniowa|Burmistrz Goleniowa]]
 | partia              =
 | od                  = 2002
 | do                  = 14 grudnia 2010
 | poprzednik          = Andrzej Lewek
 | następca            = [[Robert Krupowicz]]
 | commons             =
 | quote               =
 | news                =
 | 2 od                = 1994
 | 2 do                = 1998
 | 3 funkcja           = [[Powiat goleniowski|Starosta powiatu goleniowskiego]]
 | 3 od                = 1 stycznia 1999
 | 3 do                = 2002
 | 3 poprzednik        = ''stanowisko utworzone''
 | 4 funkcja           = [[Stepnica|Wójt Stepnicy]]
 | 4 od                = 1990
 | 4 do                = 1994
 | 5 funkcja           = Naczelnik Miasta i Gminy Goleniów
 | 5 od                = 1981
 | 5 do                = 1990
 | 6 funkcja           = Naczelnik Stepnicy
 | 6 od                = 1975
 | 6 do                = 1981
 | odznaczenia         = {{Order|OOP|KK}} {{Order|KZ|Z}} {{Order|KZ|S}} {{Order|KZ|B}} {{Order|PL-OHZST}}<br />{{order|PL-OHGP||25}}
 | 3 następca          = Jerzy Jabłoński
 | 2 następca          = Andrzej Lewek
 | 2 poprzednik        = Mirosław Chylicki
}}
'''Andrzej Zdzisław Wojciechowski''' (ur. [[14 sierpnia]] [[1942]] w [[Poznań|Poznaniu]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wojciechowski Andrzej – Oświadczenie majątkowe |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = bip.goleniow.pl |url = https://bip.goleniow.pl/strony/8651.dhtml}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[samorząd]]owiec, w latach 2002–2010, a wcześniej od 1994 do 1998 [[Burmistrzowie Goleniowa|burmistrz Goleniowa]]. W latach 1998–2002 pierwszy starosta [[Powiat goleniowski|powiatu goleniowskiego]], w latach 1990–1994 wójt [[Stepnica|Stepnicy]]. Był także naczelnikiem Goleniowa (w latach 1981–1990) oraz naczelnikiem Stepnicy (1975–1981).

== Życiorys ==
Ukończył szkołę muzyczną w klasie fortepianu<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Zasłużeni Mieszkańcy Gminy Goleniów |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = www.goleniow.pl |url = http://www.goleniow.pl/zasluzeni-mieszkancy?jjj=1698159200066 |język = pl}}</ref>. W 1965 roku ukończył geografię ekonomiczną na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu]], a także [[studia podyplomowe]] na Wydziale Architektury [[Politechnika Szczecińska|Politechniki Szczecińskiej]] z zakresu planowania przestrzennego oraz studia podyplomowe z administracji na Wydziale Prawa UAM<ref name=":0" />. Od 1965 do 1968 kierował Wydziałem Zatrudnienia w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Goleniowie<ref name=":0" />. Następnie do 1975 roku był przewodniczącym Powiatowej Komisji Planowania w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Goleniowie<ref name=":0" />.

=== Działalność polityczna ===
W 1975 roku powołano go na stanowisko naczelnika Stepnicy, którym pozostał do 1981 roku<ref name=":0" />. Następnie do 1990 roku był naczelnikiem miasta i gminy Goleniów<ref name=":0" />. W tym samym roku został wybrany wójtem Stepnicy, stanowisko to pełnił do 1994 roku, kiedy to został wybrany burmistrzem Goleniowa, stanowisko to pełnił do 1998 roku<ref name=":0" /><ref name=":1">{{Cytuj |autor = Paweł Palica |tytuł = Naczelnik, wójt, burmistrz, starosta i radny przechodzi na emeryturę |data = 2016-12-01 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = twojeradio.fm |url = https://twojeradio.fm/news.php?readmore=2296 |język = pl}}</ref>.

W [[Wybory samorządowe w Polsce w 1998 roku|1998 roku]] został pierwszym starostą [[Powiat goleniowski|powiatu goleniowskiego]]<ref name=":0" />. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2002 roku|wyborach samorządowych w 2002 roku]] ponownie wybrano go burmistrzem Goleniowa, uzyskał mandat w drugiej turze wyborów kandydując z ramienia KWW Gmina dla Obywatela<ref>{{Cytuj |tytuł = PKW 2002 dane o kandydatach |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = wybory2002.pkw.gov.pl |url = https://wybory2002.pkw.gov.pl/wojt/t2/dk1/w32/p3204/g320402.html}}</ref>, otrzymał 5315 głosów (74,94%) i zwyciężył z Andrzejem Lewekiem<ref>{{Cytuj |tytuł = PKW 2002 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = wybory2002.pkw.gov.pl |url = https://wybory2002.pkw.gov.pl/wojt/t2/gw1/w32/p3204/g320402.html}}</ref>. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2006 roku|wyborach w 2006 roku]] uzyskał reelekcję na funkcji burmistrza, uzyskał wówczas 7585 głosów (72,74%)<ref>{{Cytuj |tytuł = PKW 2006 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = wybory2006.pkw.gov.pl |url = https://wybory2006.pkw.gov.pl/kbw/geoGmina0e61.html?id=320402&type=0}}</ref>. W 2010 roku zapowiedział, że nie będzie się ubiegał o reelekcję jako burmistrz, wyraził następnie poparcie dla ówczesnego wiceburmistrza – Krzysztofa Zajki<ref>{{Cytuj |tytuł = Andrzej Wojciechowski nie chce już być burmistrzem Goleniowa. "Jestem zmęczony" |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = www.goleniow.net.pl |url = https://www.goleniow.net.pl/print.php?news.2630}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Andrzej Wojciechowski nie chce już być burmistrzem Goleniowa. "Jestem zmęczony" |data = 2010-10-04 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = gs24.pl |url = https://gs24.pl/andrzej-wojciechowski-nie-chce-juz-byc-burmistrzem-goleniowa-jestem-zmeczony/ar/5410168 |język = pl}}</ref>. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2010 roku|wyborach samorządowych w tym samym roku]] kandydował z list KWW Niezależni Razem do rady miasta Goleniowa; został wybrany radnym uzyskując 424 głosy (12,48%)<ref>{{Cytuj |tytuł = PKW 2010 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = wybory2010.pkw.gov.pl |url = https://wybory2010.pkw.gov.pl/geo/pl/320000/320402.html#tabs-4}}</ref>. 14 grudnia na funkcji burmistrza zastąpił go [[Robert Krupowicz]]<ref>{{Cytuj |autor = Paweł Palica |tytuł = Goleniów: Zaprzysiężenie nowego burmistrza |data = 2010-12-14 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = Goleniów: Zaprzysiężenie nowego burmistrza |url = https://radioszczecin.pl/1,66256,goleniow-zaprzysiezenie-nowego-burmistrza |język = pl}}</ref>. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2014 roku|2014 roku]] uzyskał reelekcję jako radny gminy otrzymując 284 głosy<ref>{{Cytuj |tytuł = PKW 2014 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = samorzad2014.pkw.gov.pl |url = https://samorzad2014.pkw.gov.pl/359_Rady_gmin/0/320402.html}}</ref>. Po wyborach został wybrany wiceprzewodniczącym rady<ref name=":1" />. W 2016 roku zapowiedział przejście na emeryturę<ref name=":1" />.

== Odznaczenia i wyróżnienia ==
* Krzyż Kawalerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Historyczna sesja |data = 2013-05-18 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = www.goleniow.pl |url = http://www.goleniow.pl/goleniowskie-inwestycje-2010-2014/item/3417-historyczna-sesja |język = pl}}</ref>
* Złoty [[Krzyż Zasługi]]<ref name=":2" />
* Srebrny Krzyż Zasługi<ref name=":2" />
* Brązowy Krzyż Zasługi<ref name=":2" />
* [[Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego]]<ref name=":2" />
* [[Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego|Odznaka Honorowa Za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego]] (2015)<ref>{{Cytuj |tytuł = MAC: minister Halicki wręczył Odznaki Honorowe za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (komunikat) |data = 2015-09-18 |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = PAP MediaRoom portal. |url = https://pap-mediaroom.pl/polityka-i-spoleczenstwo/mac-minister-halicki-wreczyl-odznaki-honorowe-za-zaslugi-dla-samorzadu |język = pl}}</ref>

== Upamiętnienie ==
* W 2010 roku przed Urzędem Miasta i Gminy Goleniów został ustawiony pomnik poświęcony Wojciechowskiemu<ref>{{Cytuj |tytuł = GOLENIÓW: UKRADLI nam BURMISTRZA z pomnika |data dostępu = 2023-10-24 |opublikowany = www.se.pl |url = https://www.se.pl/wiadomosci/polska/goleniow-ukradli-nam-burmistrza-z-pomnika-aa-h2eW-oaac-73WN.html}}</ref>
* W 2013 roku Rada Miasta Goleniowa nadała mu tytuł "Zasłużony Mieszkaniec Gminy Goleniów"<ref name=":2" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Wojciechowski, Andrzej}}
[[Kategoria:Polscy burmistrzowie]]
[[Kategoria:Polscy wójtowie]]
[[Kategoria:Starostowie powiatu goleniowskiego]]
[[Kategoria:Naczelnicy gmin Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Gryfa Pomorskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Szczecińskiej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1942]]

title: Andrzej Wojciechowski

Data i miejsce urodzenia: 14 sierpnia 1942 · Poznań

Poprzednik:
Andrzej Lewek
Mirosław Chylicki
stanowisko utworzone

Następca:
Robert Krupowicz
Andrzej Lewek
Jerzy Jabłoński


text:
# Handsworth (West Midlands)
Handsworth – dzielnica miasta Birmingham (Anglia), w jego północno-zachodniej części. W 2001 dzielnica liczyła 25912 mieszkańców.
Jedna z najstarszych części miasta. Zamieszkana w dużej mierze przez emigrantów z Indii, Pakistanu, Iraku oraz po wstąpieniu do Unii Europejskiej przez przybyszów z Polski i innych krajów Europy Wschodniej. W 1985 roku miały tam miejsce zamieszki na tle narodowościowym, w szczególności konflikt pomiędzy czarnoskórą społecznością a policją. Jedną z większych atrakcji jest Handsworth Park, gdzie hinduscy mieszkańcy miasta obchodzą swoje święta. Handsworth jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Honesworde.

title: Handsworth (West Midlands)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Handsworth
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Handsworth
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[West Midlands (region)|West Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[West Midlands (hrabstwo)|West Midlands]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[City of Birmingham|Birmingham]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 25912
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = West Midlands
 |współrzędne                  =
 |commons                      = Category:Handsworth, West Midlands
 |www                          =
}}
'''Handsworth''' – dzielnica miasta [[Birmingham]] ([[Anglia]]), w jego północno-zachodniej części. W 2001 dzielnica liczyła 25912 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=560942&c=Handsworth&d=14&e=15&g=371152&i=1001x1003x1032x1004&m=0&r=1&s=1427403956104&enc=1 |tytuł=Neighbourhood Statistics |data dostępu=2015-03-26 |archiwum=https://web.archive.org/web/20150402112406/http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=560942&c=Handsworth&d=14&e=15&g=371152&i=1001x1003x1032x1004&m=0&r=1&s=1427403956104&enc=1 |zarchiwizowano=2015-04-02 }}</ref>.

Jedna z najstarszych części miasta. Zamieszkana w dużej mierze przez emigrantów z [[Indie|Indii]], [[Pakistan]]u, [[Irak]]u oraz po wstąpieniu do [[Unia Europejska|Unii Europejskiej]] przez przybyszów z [[Polska|Polski]] i innych krajów Europy Wschodniej. W [[1985]] roku miały tam miejsce zamieszki na tle narodowościowym, w szczególności konflikt pomiędzy czarnoskórą społecznością a policją. Jedną z większych atrakcji jest Handsworth Park, gdzie hinduscy mieszkańcy miasta obchodzą swoje święta. Handsworth jest wspomniana w [[Domesday Book]] (1086) jako ''Honesworde''<ref>[http://www.domesdaybook.co.uk/warwickshire2.html#handsworth The Domesday Book online]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Birmingham}}

[[Kategoria:Dzielnice Birmingham]]

title: Handsworth

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: West Midlands

Hrabstwo: West Midlands

Dystrykt: Birmingham


text:
# Rejon błagowarski
Rejon błagowarski (ros. Благоварский район) - jeden z 54 rejonów w Baszkirii. Stolicą regionu jest Jasykowo.
100% populacji stanowi ludność wiejska, ponieważ w regionie nie ma żadnego miasta.

title: Rejon błagowarski

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Rejon błagowarski
 |nazwa oryginalna                = {{k|ru|Благоварский район}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       =
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Coat of Arms of Blagovar rayon (Bashkortostan).png
 |flaga                           = Flag of Blagovar rayon (Bashkortostan).png
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Baszkiria
 |siedziba                        = [[Jasykowo]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 1611 km²
 |rok                             = 2005
 |liczba ludności                 = 25 757
 |gęstość zaludnienia             = 15,9 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Location of Blagovarskiy rayon (Bashkortostan).svg
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Rejon błagowarski''' ([[język rosyjski|ros.]] Благоварский район) - jeden z 54 rejonów w [[Baszkiria|Baszkirii]]. Stolicą regionu jest [[Jasykowo]].

100% populacji stanowi ludność wiejska, ponieważ w regionie nie ma żadnego miasta.

{{Baszkiria}}

[[Kategoria:Rejony w Baszkirii|B]]

title: Rejon błagowarskiБлаговарский район

Herb: Flaga

Państwo: Rosja

Republika: Baszkortostan

Siedziba: Jasykowo


text:
# Bitwa pod Welfesholz
Bitwa pod Welfesholz – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 11 lutego 1115 r. w trakcie walk cesarza rzymskiego Henryka V z Sasami.
W roku 1112 doszło do konfliktu cesarza Henryka V z palatynem reńskim Zygfrydem I oraz Wiprechtem z Grójca. W stoczonej dnia 9 marca 1113 r. bitwie pod Warnstedt w pobliżu Quedlinburga, armia królewska dowodzona przez Hoyera I von Mansfelda pokonała powstańców saskich, którzy zmuszeni zostali do przyjęcia warunków króla.
Krótko później opór Sasów ponownie się nasilił. Od wiosny 1114 r. rewolta rozprzestrzeniła się w rejony nadreńskiej Kolonii. Nadchodząca bitwa miała być częścią antykrólewskiego oporu, którego styl rządów uznawano za autorytarny i skierowany przeciwko władcom mniejszych księstw. Do decydującej rozprawy doszło dnia 11 lutego 1115 r. pod Welfesholz, osadzie koło Hettstedt w rejonie Mansfeld. Oddziały wierne królowi Salickiemu Henrykowi V stanęły naprzeciwko wojskom opozycyjnych książąt saskich: Lotara von Süpplingenburg, Wiprechta von Groitzsch, biskupa Reinhardta von Halberstadt, palatyna saskiego Fryderyka von Sommerschenburg. Oprócz nich udział w bitwie wzięli władcy księstw Westfalii m.in. Fryderyk von Arnsberg. Polityka terytorialna Henryka i samowolne usuwanie z urzędów saskiej szlachty również i ją zmotywowało do otwartego buntu.
Dnia 11 lutego nadciągnęły pod Welfesholz siły królewskie, które po drodze toczyły drobne potyczki z powstańcami. Według annałów Pegaviensis w trakcie gwałtownego szturmu, śmierć poniósł dowodzący armią królewską Hoyer I von Mansfeld. Dowódca miał zostać zrzucony z konia przez Wiprechta von Groitzsch. Śmierć królewskiego dowódcy była punktem zwrotnym w całej bitwie. Oddziały królewskie wraz z monarchą rozpoczęły ucieczkę.
Klęska przyczyniła się do utraty przez Henryka V wpływów na północy kraju. W sposób szczególny zemsty dokonał biskup Reinhard von Halberstadt, który co prawda sprawił zabitym wrogom chrześcijański pogrzeb, potępił jednak ich dusze.

title: Bitwa pod Welfesholz

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Bitwa pod Welfesholz
 |epoka        = średniowiecze
 |konflikt     =
 |grafika      = Herrschaftsübergabe von Heirich IV. an Heinrich V.jpg
 |opis grafiki = Henryk V przejmuje władzę z rąk Henryka IV
 |czas         = [[11 lutego]] [[1115]]
 |miejsce      = Welfesholz, rejon [[Hettstedt]]
 |terytorium   = [[Niemcy]]
 |przyczyna    =
 |wynik        = zwycięstwo Sasów
 |strona1      = Cesarstwo Niemieckie
 |strona2      = [[Saksonia]]
 |dowódca1     = [[Henryk V Salicki]]
 |dowódca2     = [[Lotar III]], [[Wiprecht z Grójca]]
 |siły1        = nieznane
 |siły2        = nieznane
 |straty1      = nieznane
 |straty2      = nieznane
 |kod mapy     = Niemcy
 |współrzędne  =
 |commons      =
}}
'''Bitwa pod Welfesholz''' – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia [[11 lutego]] [[1115]] r. w trakcie walk cesarza rzymskiego Henryka V z Sasami.

W roku [[1112]] doszło do konfliktu cesarza [[Henryk V Salicki|Henryka V]] z [[Władcy Palatynatu|palatynem reńskim]] [[Zygfryd I (palatyn reński)|Zygfrydem I]] oraz [[Wiprecht z Grójca|Wiprechtem z Grójca]]. W stoczonej dnia [[9 marca]] [[1113]] r. [[bitwa pod Warnstedt|bitwie pod Warnstedt]] w pobliżu [[Quedlinburg]]a, armia królewska dowodzona przez Hoyera I von Mansfelda pokonała powstańców [[Saksonia|saskich]], którzy zmuszeni zostali do przyjęcia warunków króla.

Krótko później opór Sasów ponownie się nasilił. Od wiosny [[1114]] r. rewolta rozprzestrzeniła się w rejony nadreńskiej [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]]. Nadchodząca bitwa miała być częścią antykrólewskiego oporu, którego styl rządów uznawano za autorytarny i skierowany przeciwko władcom mniejszych księstw. Do decydującej rozprawy doszło dnia [[11 lutego]] [[1115]] r. pod Welfesholz, osadzie koło [[Hettstedt]] w rejonie Mansfeld. Oddziały wierne królowi Salickiemu Henrykowi V stanęły naprzeciwko wojskom opozycyjnych książąt saskich: [[Lotar III|Lotara von Süpplingenburg]], Wiprechta von Groitzsch, biskupa Reinhardta von Halberstadt, palatyna saskiego Fryderyka von Sommerschenburg. Oprócz nich udział w bitwie wzięli władcy księstw [[Westfalia|Westfalii]] m.in. Fryderyk von Arnsberg. Polityka terytorialna Henryka i samowolne usuwanie z urzędów saskiej szlachty również i ją zmotywowało do otwartego buntu.

Dnia 11 lutego nadciągnęły pod Welfesholz siły królewskie, które po drodze toczyły drobne potyczki z powstańcami. Według annałów Pegaviensis w trakcie gwałtownego szturmu, śmierć poniósł dowodzący armią królewską Hoyer I von Mansfeld. Dowódca miał zostać zrzucony z konia przez Wiprechta von Groitzsch. Śmierć królewskiego dowódcy była punktem zwrotnym w całej bitwie. Oddziały królewskie wraz z monarchą rozpoczęły ucieczkę.

Klęska przyczyniła się do utraty przez Henryka V wpływów na północy kraju. W sposób szczególny zemsty dokonał biskup Reinhard von Halberstadt, który co prawda sprawił zabitym wrogom chrześcijański pogrzeb, potępił jednak ich dusze.

== Bibliografia ==
*Lutz Fenske: Adelsopposition und kirchliche Reformbewegung in Sachsen. Göttingen, 1977.
*Wolfgang Hartmann: Vom Main zur Burg Trifels - vom Kloster Hirsau zum Naumburger Dom. Auf hochmittelalterlichen Spuren des fränkischen Adelsgeschlechts der Reginbodonen. Veröffentlichungen des Geschichts- und Kunstvereins Aschaffenburg e. V., Bd. 52, Aschaffenburg 2004, {{ISBN|3-87965-098-5}}.
*Hartmut Lauenroth: Die Schlacht am Welfelsholz 1115. Schäfer, Langenbogen 2006. {{ISBN|3-938642-12-2}}.
*Herbert W. Vogt: Das Herzogtum Lothars von Süpplingenburg 1106–1125. Hildesheim, 1959.
*Stefan Auert: Welfesholz 1115 bis 2006: zwischen Krondomäne und Gutsbezirk, Beiträge der regionalgeschichtlichen Tagung am 9. September 2006 in Welfesholz, Landesheimatbund Sachsen-Anhalt e.V., 2007.

[[Kategoria:Bitwy w XII wieku|Welfesholz]]
[[Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Niemiec|Welfesholz, Bitwa pod]]
[[Kategoria:Wydarzenia 1115]]

title: Bitwa pod Welfesholz

Czas: 11 lutego 1115

Miejsce: Welfesholz, rejon Hettstedt

Terytorium: Niemcy

Wynik: zwycięstwo Sasów

title: Strony konfliktu

Cesarstwo Niemieckie: Saksonia

title: Dowódcy

Henryk V Salicki: Lotar III, Wiprecht z Grójca

title: Siły

nieznane: nieznane

title: Straty

Straty:
Położenie na mapie Niemiecmiejsce bitwy
51°37′N 11°34′E/51,616667 11,566667


text:
# Sara Nazarbajewa
Sara Ałpyskyzy Konakaj po mężu Nazarbajewa (kaz. Сара Алпысқызы Қонақай (Назарбаева); ur. 12 lutego 1941 w Kyzyłżar) – pierwsza dama Kazachstanu i żona Nursułtana Nazarbajewa.

## Praca z dziećmi
Nazarbajewa jest prezesem międzynarodowej fundacji dla dzieci Böbek, którą założyła w lutym 1992 roku, kilka miesięcy po ogłoszeniu niepodległości Kazachstanu. Organizacja ma na celu zapewnienie opieki matkom i ich dzieciom, nadzór nad domami dziecka i sierocińcami i zapewnienie wyposażenia szkół. Udziela także pomocy uzdolnionym dzieciom z rodzin o niskich dochodach i współpracuje z systemem opieki zdrowotnej nad dziećmi.

## Odznaczenia
- Order „Przyjaźń” I klasy (Kazachstan, 2001)[4]

title: Sara Nazarbajewa

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Sara Nazarbajewa
 |imię i nazwisko org       = {{k|kk|Сара Назарбаева}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[12 lutego]] [[1941]]
 |miejsce urodzenia         = {{link-interwiki|Kyzyłżar|Q=Q16669424}}
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = pierwsza dama, polityk
 |narodowość                = Kazachstan
 |dzieci                    = [[Dariga Nazarbajewa]] (ur. 1963)
[[Dinara Kulibajewa]] (ur. 1967)
[[Alija Nazarbajewa]] (ur. 1980)
 |odznaczenia               = {{order|KZ-OP}}
 |commons                   =
}}
'''Sara Ałpyskyzy Konakaj''' po mężu '''Nazarbajewa''' ({{w języku|kk|Сара Алпысқызы Қонақай (Назарбаева)}}; ur. [[12 lutego]] [[1941]] w {{link-interwiki|Kyzyłżar|Q=Q16669424}}) – [[pierwsza dama]] [[Kazachstan]]u i żona [[Nursułtan Nazarbajew|Nursułtana Nazarbajewa]]<ref>{{Cytuj |tytuł = НАЗАРБАЕВА Сара Алпыскызы {{!}} ЦентрАзия |data = 2013-08-30 |data dostępu = 2021-03-31 |opublikowany = centrasia.org |url = https://centrasia.org/person2.php?st=1084271390}}</ref>.

== Praca z dziećmi ==
Nazarbajewa jest prezesem międzynarodowej fundacji dla dzieci {{link-interwiki|Böbek|Q=Q25507229}}<ref>{{Cytuj |tytuł = Family |data = 2021-04-02 |data dostępu = 2021-04-02 |opublikowany = Official website of the First President of the Republic of Kazakhstan - Elbasy Nursultan Nazarbayev |url = https://elbasy.kz/en/family |archiwum = https://web.archive.org/web/20210402135237/https://elbasy.kz/en/family |zarchiwizowano = 2021-04-02 |język = en}}</ref>, którą założyła w lutym 1992 roku, kilka miesięcy po ogłoszeniu niepodległości Kazachstanu. Organizacja ma na celu zapewnienie opieki matkom i ich dzieciom, nadzór nad domami dziecka i sierocińcami i zapewnienie wyposażenia szkół. Udziela także pomocy uzdolnionym dzieciom z rodzin o niskich dochodach i współpracuje z systemem opieki zdrowotnej nad dziećmi<ref>{{Cytuj |tytuł = Общенациональное движение "Бобек" |data = 2020-02-18 |data dostępu = 2021-04-02 |opublikowany = bobek-kz.com |url = https://web.archive.org/web/20200218040239/http://www.bobek-kz.com/}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order „Przyjaźń” (Kazachstan)|Order „Przyjaźń”]] I klasy ([[Kazachstan]], 2001)<ref>{{Cytuj |tytuł = Указ Президента от 10.12.2001 N 737 * "О НАГРАЖДЕНИИ ГОСУДАРСТВЕННЫМИ НАГРАДАМИ РЕСПУБЛИКИ КАЗАХСТАН" |data = 2017-09-12 |data dostępu = 2024-12-10 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20170912112819/http://kazakhstan.news-city.info/docs/sistemsv/dok_oegprz/page3.htm}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Nazarbajewa, Sara}}
[[Kategoria:Kazachscy politycy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Przyjaźń” (Kazachstan)]]
[[Kategoria:Pierwsze damy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1941]]

title: Sara NazarbajewaСара Назарбаева

Data i miejsce urodzenia: 12 lutego 1941 · Kyzyłżar

Zawód, zajęcie: pierwsza dama, polityk

Narodowość: Kazachstan

Dzieci: Dariga Nazarbajewa (ur. 1963) · Dinara Kulibajewa (ur. 1967) · Alija Nazarbajewa (ur. 1980)


text:
# Jõevaara
Jõevaara – wieś w Estonii, w prowincji Põlva, w gminie Veriora.

title: Jõevaara

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jõevaara
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = EST
 |1. jednostka administracyjna = [[Põlvamaa|Põlva]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Veriora|Veriora]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 58°0′50″N 27°17′54″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jõevaara''' – wieś w [[Estonia|Estonii]], w [[Põlvamaa|prowincji Põlva]], w [[Gmina Veriora|gminie Veriora]].

{{Gmina Veriora}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Veriora]]

title: Jõevaara

Państwo: Estonia

Prowincja: Põlva

Gmina: Veriora

Populacja · • liczba ludności: · 8 · (1 stycznia 2020)


text:
# (10831) Takamagahara
(10831) Takamagahara (1993 VM2) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,18 lat w średniej odległości 2,6 j.a. Odkryta 15 listopada 1993 roku.

title: (10831) Takamagahara

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 10831
 |       nazwa = Takamagahara
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Takeshi Urata]]
 |       dzień = 15 listopada
 |         rok = 1993
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,5954
 |    mimośród = 0,2296
 |  peryhelium = 1,9992
 |    aphelium = 3,1916
 |         lat = 4
 |         dni = 67
 |      godzin = 6
 |    prędkość = 18,48
 |  nachylenie = 1,39
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 15
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(10831) Takamagahara (1993 VM2)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4,18 lat w średniej odległości 2,6 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[15 listopada]] [[1993]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 10001–11000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|10831}}
* {{JPLorb|10831}}
* {{MPC|10831}}

{{SORTUJ:Takamagahara}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1993]]

title: (10831) Takamagahara

Odkrywca: Takeshi Urata

Data odkrycia: 15 listopada 1993

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 67 dni 6 godzin


text:
# Rybnica (dopływ Prutu)
Rybnica (ukr. Рибниця Rybnycia) – prawy dopływ Prutu; rzeka w obwodzie iwanofrankowskim Ukrainy.
Liczy 56 km długości, powierzchnia dorzecza wynosi 291 km². Wypływa z Karpat Pokucko-Bukowińskich, nad rzeką leży miasto Kosów.

title: Rybnica (dopływ Prutu)

wikitext:
{{Rzeka infobox
 | nazwa               = Rybnica
 | zdjęcie             = 26-236-5028 Косів Ріка Рибниця.jpg
 | opis zdjęcia        =
 | kontynent           = Europa
 | państwo             = UKR
 | lokalizacja         = [[obwód iwanofrankiwski]]
 | rodzaj cieku        = rzeka
 | długość             = 56
 | spadek              =
 | powierzchnia zlewni = 291
 | średni przepływ     =
 | miejsce przepływu   =
 | źródło: miejsce     = [[Karpaty Pokucko-Bukowińskie]]
 | źródło: wysokość    =
 | źródło: współrzędne =
 | ujście: recypient   = [[Prut]]
 | ujście: miejsce     =
 | ujście: wysokość    =
 | ujście: współrzędne =
 | mapa                =
 | kod mapy = obwód iwanofrankiwski
 | opis mapy           =
 | szlak               =
 | commons             = Category:Rybnytsia River
 |wikisłownik = Rybnica
}}
'''Rybnica'''{{R|KSNG}} ({{W języku|uk|Рибниця}} ''Rybnycia'') – prawy dopływ [[Prut]]u; rzeka w obwodzie iwanofrankowskim [[Ukraina|Ukrainy]].

Liczy 56 km długości, powierzchnia dorzecza wynosi 291 km². Wypływa z Karpat Pokucko-Bukowińskich, nad rzeką leży miasto [[Kosów (obwód iwanofrankiwski)|Kosów]].

== Zobacz też ==
* [[Rzeki Ukrainy]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|X|60|Rybnica}}
* Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. – Т. 6. Украина и Молдавия. Вып. 1. Западная Украина и Молдавия (без бассейна р. Днестра). – Л., Гидрометеоиздат, 1978. – 226–229 с. {{lang|ru}}

== Przypisy ==
 {{Przypisy
|<ref name='KSNG'>{{Cytuj książkę | tytuł = Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata | wydawca = Główny Urząd Geodezji i Kartografii | miejsce = Warszawa | data = 2013| isbn =  978-83-254-1988-2|url=http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/wykaz_polskich_nazw_geograficznych.pdf|strony=348}}</ref>}}

{{Dopływy Prutu}}

[[Kategoria:Dorzecze Prutu]]
[[Kategoria:Rzeki na Ukrainie]]

title: Rybnica

Kontynent: Europa

Państwo: Ukraina

Lokalizacja: obwód iwanofrankiwski

Długość: 56 km

Powierzchnia zlewni: 291 km²

Miejsce: Karpaty Pokucko-Bukowińskie

Recypient: Prut


text:
# Andrzej Saciuk
Andrzej Saciuk (ur. 10 kwietnia 1933 w Żytyniu Wielkim na Wołyniu, zm. 12 maja 2020) − polski śpiewak operowy (bas), aktor, reżyser i pedagog.
Głos kształcił w Polsce (u Stani Zawadzkiej) i we Włoszech (u Gino Bechiego). Na scenie od 1951. Związany z teatrami operowymi w Polsce (Łódź, Bytom, Warszawa i Poznań) oraz Niemczech (Düsseldorf), gdzie budził uznanie nie tylko jego wspaniały głos, ale także duży talent i dobry warsztat aktorski (ukończył PWSTiF w Łodzi).
Międzynarodową karierę rozpoczął zdobywając w 1963 II miejsce na konkursie ARD w Monachium, dzięki któremu zapewnił sobie pierwsze kontrakty, a następnie udział w przedstawieniach, koncertach i festiwalach w Europie (Francja, Holandia, Hiszpania, Niemcy, Polska, Węgry, Finlandia, Jugosławia, Wielka Brytania, Grecja) oraz poza nią (USA, Gruzja, Izrael, Japonia, Tajwan). Obok bardzo rozległego repertuaru operowego (ok. 100 ról) w swoim dorobku miał także utwory symfoniczne (Mozart, Haydn, Dvořák, Szostakowicz, Verdi, Puccini, Mahler, Penderecki, Nowowiejski).
Za szczególne osiągnięcia w dorobku A. Saciuka należy uznać partie basowe w „Strasznym dworze” i „Halce” St. Moniuszki, rola Borysa Godunowa w operze M. Musorgskiego, Mefista w „Fauście” Gounoda, króla Filipa w „Don Carlosie” i Zachariasza w „Nabucco” Verdiego oraz role wagnerowskie. W Niemczech uhonorowany przez Deutsche Oper am Rhein tytułem Kammersänger.
W 2009 wziął udział w przedstawieniu dla uczczenia 55-lecia istnienia Opery Łódzkiej, jako jedyny z obsady sprzed 55 lat.
Przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaczony medalem i tytułem Zasłużony dla Kultury Polskiej. W 2011 podjął decyzję o pożegnaniu ze sceną; z publicznością polską w Teatrze Wielkim w Łodzi (11.01.2011 r.), a z niemiecką w Deutsche Oper am Rhein (22.05.2011 r.)
Córka - Anna Saciuk-Gąsowska (ur. 2 marca 1955), historyk sztuki, kustosz w Muzeum Sztuki w Łodzi, autorka wystaw, działaczka opozycji antykomunistycznej, represjonowana przez SB.
Syn - Piotr Saciuk, pianista, dr w Akademii Muzycznej w Łodzi.

title: Andrzej Saciuk

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Andrzej Saciuk
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[10 kwietnia]] [[1933]]
 |miejsce urodzenia     = [[Żytyń Wielki]], [[Polska]]
 |data śmierci          = 12 maja 2020
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             = [[Bas (głos)|bas]]
 |gatunek               =
 |zawód                 = [[śpiew]]ak, [[aktor]], [[pedagog]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = [[Plik:POL Odznaka honorowa Zasluzony dla Kultury Polskiej.png|40px|Medal Zasłużony dla Kultury Polskiej]]
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Andrzej Saciuk''' (ur. [[10 kwietnia]] [[1933]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/name/nm2848012/bio|tytuł=Andrzej Saciuk|opublikowany=imdb.com|język=en|data dostępu=2009-09-26}}</ref> w [[Żytyń Wielki|Żytyniu Wielkim]] na [[Wołyń|Wołyniu]], zm. [[12 maja]] [[2020]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.operalodz.com/Andrzej_Saciuk_-_odeszla_legenda_pamiec_pozostaje,31,1262 | tytuł = ''Andrzej Saciuk - odeszła legenda, pamięć pozostaje...'' | opublikowany = operalodz.com | data = 2020-05-12 | język = pl | archiwum = https://archive.vn/LX1Po | zarchiwizowano = 2020-05-17 | data dostępu = 2020-05-17}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,477285,Andrzej-Saciuk-kondolencje.html | tytuł = ''Andrzej Saciuk'' | opublikowany = nekrologi.wyborcza.pl | data = 2020-05-15 | język = pl | archiwum = https://archive.vn/MHXLJ | zarchiwizowano = 2020-05-17 | data dostępu = 2020-05-17}}</ref>) − polski śpiewak operowy ([[bas (głos)|bas]]), aktor, reżyser i pedagog.

Głos kształcił w Polsce (u [[Stanisława Zawadzka|Stani Zawadzkiej]]) i we [[Włochy|Włoszech]] (u [[Gino Bechi]]ego). Na scenie od 1951. Związany z teatrami operowymi w Polsce (Łódź, Bytom, Warszawa i Poznań) oraz Niemczech ([[Düsseldorf]]), gdzie budził uznanie nie tylko jego wspaniały głos, ale także duży talent i dobry warsztat aktorski (ukończył [[Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi|PWSTiF]] w Łodzi).

Międzynarodową karierę rozpoczął zdobywając w 1963 II miejsce na konkursie [[ARD]] w [[Monachium]], dzięki któremu zapewnił sobie pierwsze kontrakty, a następnie udział w przedstawieniach, koncertach i festiwalach w Europie (Francja, Holandia, Hiszpania, Niemcy, Polska, Węgry, Finlandia, Jugosławia, Wielka Brytania, Grecja) oraz poza nią (USA, Gruzja, Izrael, Japonia, Tajwan). Obok bardzo rozległego repertuaru operowego (ok. 100 ról) w swoim dorobku miał także utwory symfoniczne (Mozart, Haydn, Dvořák, Szostakowicz, Verdi, Puccini, Mahler, Penderecki, Nowowiejski).

Za szczególne osiągnięcia w dorobku A. Saciuka należy uznać partie basowe w „[[Straszny dwór|Strasznym dworze]]” i „[[Halka (opera)|Halce]]” St. Moniuszki, rola [[Borys Godunow (opera)|Borysa Godunowa]] w operze M. Musorgskiego, Mefista w „[[Faust (opera Charles’a Gounoda)|Fauście]]” Gounoda, króla Filipa w „[[Don Carlos (opera)|Don Carlosie]]” i Zachariasza w „[[Nabucco]]” Verdiego oraz role wagnerowskie. W Niemczech uhonorowany przez Deutsche Oper am Rhein tytułem [[Kammersänger]].

W 2009 wziął udział w przedstawieniu dla uczczenia 55-lecia istnienia Opery Łódzkiej, jako jedyny z obsady sprzed 55 lat.
Przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaczony medalem i tytułem [[Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”|Zasłużony dla Kultury Polskiej]]. W 2011 podjął decyzję o pożegnaniu ze sceną; z publicznością polską w [[Teatr Wielki w Łodzi|Teatrze Wielkim w Łodzi]] (11.01.2011 r.), a z niemiecką w Deutsche Oper am Rhein (22.05.2011 r.)

Córka - Anna Saciuk-Gąsowska (ur. 2 marca 1955), historyk sztuki, kustosz w [[Muzeum Sztuki w Łodzi]], autorka wystaw<ref>{{Cytuj | url=http://worldcat.org/identities/viaf-212752081/ | tytuł=Saciuk-Gąsowska, Anna [WorldCat Identities]<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=worldcat.org | data dostępu=2020-05-21}}</ref>, działaczka opozycji antykomunistycznej, represjonowana przez SB<ref>{{Cytuj | url=https://katalog.bip.ipn.gov.pl/informacje/161463 | tytuł=Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=katalog.bip.ipn.gov.pl | język=en | data dostępu=2020-05-21}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://www.slownik-niezaleznidlakultury.pl/lodz/index.php?page=wysyp_l&sel=S&klucz=0 | tytuł=Noty biograficzne łodzian zasłużonych w działaniach opozycji antykomunistycznej w latach 1976-89<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.slownik-niezaleznidlakultury.pl | data dostępu=2020-05-21}}</ref>.

Syn - Piotr Saciuk, pianista, dr w [[Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi|Akademii Muzycznej w Łodzi]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://sites.google.com/site/andrzejsaciuk strona o Andrzeju Saciuku]
* [http://www.cyfrowemuzeum.operalodz.com/person/polski-andrzej-saciuk/?lang=pl strona poświęcona Andrzejowi Saciukowi w Cyfrowym Muzeum Teatru Wielkiego w Łodzi]
* [https://archiwum.teatrwielki.pl/baza/-/o/andrzej-saciuk/194591/20181 strona poświęcona Andrzejowi Saciukowi - Teatr Wielki Opera narodowa]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Saciuk, Andrzej}}
[[Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi]]
[[Kategoria:Aktorzy teatralni związani z Łodzią]]
[[Kategoria:Muzycy związani z Łodzią]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”]]
[[Kategoria:Polskie basy]]
[[Kategoria:Polscy śpiewacy operowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1933]]
[[Kategoria:Zmarli w 2020]]
[[Kategoria:Nagrania z udziałem Andrzeja Saciuka|*]]

title: Andrzej Saciuk

Data i miejsce urodzenia: 10 kwietnia 1933 · Żytyń Wielki, Polska

Typ głosu: bas

Zawód: śpiewak, aktor, pedagog


text:
# Dom Gotycki w Puławach
Dom Gotycki w Puławach – niewielki neogotycki budynek wchodzący w skład zespołu pałacowo-parkowego przy pałacu Czartoryskich w Puławach. Ze względu na rozmiary zwany też jest Domkiem Gotyckim.

## Historia
Dom Gotycki został wybudowany w latach 1801−1809. Powstał według projektu Chrystiana Piotra Aignera na fundamentach dawnego barokowego pawilonu ogrodowego zniszczonego przez wojska rosyjskie w 1794. Usytuowany jest w niewielkim obniżeniu terenu na końcu parkowej alei wejściowej. Wykorzystano w jego budowie, część wmurowując w nowe ściany, zgromadzone przez księżną Izabelę Czartoryską lapidarialne fragmenty przywiezione z Włoch i Hiszpanii lub zabrane z historycznych miejsc i budowli w Polsce.
Postawiony został z myślą o rozszerzeniu zbiorów narodowych gromadzonych w położonej obok Świątyni Sybilli i lokowania w nim kolekcji sztuki światowej. Powierzchnię ekspozycyjną stanowiły zarówno ściany zewnętrzne z wmurowanymi historycznymi elementami kamiennymi (częściowo zachowane), jak i wnętrza.
Po upadku powstania listopadowego i konfiskacie dóbr Czartoryskich przez rząd carski, większość elementów kamiennych umieszczonych w ścianach została przez Rosjan usunięta i zniszczona. Jeszcze w 1869 rosyjski minister oświaty Dmitrij Tołstoj polecił usunąć wszelkie świadectwa polskości, a wartościowsze rzeczy wywieźć do Petersburga. Te, które zostały odnalezione, wróciły w miarę możliwości na swoje miejsce. Głowy wawelskie w liczbie 24, umieszczone przez księżną Izabelę pod drewnianym stropem gotyckich arkad, w wyniku postanowień traktatu ryskiego wróciły z Rosji i trafiły do Sali Poselskiej na Zamku Królewskim na Wawelu.
Obecny wygląd Domu Gotyckiego różni się od jego wyglądu w czasach świetności. Współcześnie obok budynku znajduje się kamienne źródełko oraz kopia posągu Tankred i Klorynda. Dom Gotycki i zgromadzone w nim zbiory wchodzą w skład Muzeum Regionalnego w Puławach, prowadzonego przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.

## Konstrukcja

### Ściany zewnętrzne
Dom Gotycki zbudowano w modnym na początku XIX wieku stylu angielskim. Budynek złożony jest z dwóch skrzydeł przecinających się pod kątem prostym, ozdobiony kolumienkami, na których wspierają się ostrołukowe arkady, zamykające podcienie, z dwóch stron przylegające do ścian budynku. Kolumny i ostrołukowe arkady są wykonane z piaskowca. Jego ściany, pierwotnie z czerwonej cegły, były pokryte prawie w całości fragmentami architektonicznymi i rzeźbami ze starych zamków, kościołów i pałaców, a każda ściana otrzymała nazwę związaną z tymi lapidariami: Kościuszki, Długosza, Żółkiewskiego, Kazimierza Wielkiego, Cyda i Ksymeny, Rzymska, Litewska.
Główne wejście znajduje się w ścianie wschodniej pod arkadami. Do wnętrza prowadziły drzwi żelazne, nad którymi na marmurowej tablicy widniały dwa napisy – fragment Eneidy Wergiliusza (Śunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt – I pamiątki łzy wyciskają i znikome rzeczy duszę rozczulają) i wiersz Delille'a w języku francuskim z tłumaczeniem:

Que jusque dans ces lieux la gloire a ses honneurs
L'humanite ses droits et la pitie ses pleurs.

Aż w te strony rozniosłaś czyny nasze sławo
I tu do łez litości ma nieszczęście prawo.

Powyżej tablicy umieszczony był także rzeźbiony orzeł polski, pochodzący prawdopodobnie z zamku królewskiego w Łobzowie.
Po przeciwległej stronie, zwróconej ku pałacowi, znajduje się druga galeria zamknięta od zewnątrz również rzędem kolumienek, pozbawionych jednak arkad. Ściana ta ozdobiona była kolumnami pochodzącymi z Pałacu Błękitnego w Warszawie, na których wypisane były słowa: „Oby odtąd zwycięstwa nasze zatrzeć mogły pamięć klęsk doznanych”, oraz nieprzyjacielskimi kulami armatnimi, opatrzonymi datami bitew stoczonych przez wojska polskie ze Szwedami pod Zamościem i Rosjanami pod Racławicami, Szczekocinami, Sandomierzem i Puławami.

### Wnętrza
Wnętrze podzielone było na dwie kondygnacje.

#### Parter
Na parterze otwiera je przedpokój z kolorowym witrażem. Pod gotyckim sklepieniem, w okresie świetności na ścianach zawieszone były portrety poetów polskich, a pod ścianą stała dębowa szafa gdańska.
Za przedsionkiem znajduje się półokrągła sala herbowa, na której środku stoi kolumna dźwigająca belkę stropową z napisem: „Wszystkiemu co los zmienia i co czas pożera, człowiek tkliwem wspomnieniem znikomość odbiera”. Za czasów świetności dworu w Puławach umieszczono tu galerię obrazów i portretów, niekiedy o wysokiej wartości artystycznej, a w gablotkach zbiór starożytnych przedmiotów, pochodzących z różnych części świata (np. z Indii), rozmieszczonych przypadkowo. Nazwa tej sali zawdzięcza swe powstanie szeregowi barwnych polskich herbów rodowych, pokrywających sufit, wspierający się na jednej, pośrodku sali umieszczonej kolumnie.

#### Piętro
Na górę wiodły schody ciosowe wykute z piaskowca. Pierwsze piętro zawierało zbiory uporządkowane i rozdzielone na poszczególne działy. W pierwszej sali znajdowała się zbrojownia, gromadząca okazy broni, w tym również z czasów wypraw krzyżowych. Dalsze dwa pokoje zawierały plafony i cenną posadzkę. Szczególną rolę odgrywała duża sala zwana zieloną lub szmaragdową, z mozaikowym parkietem, boazerią i intarsjowanymi drzwiami. W sali tej znajdowały się kiedyś najcenniejsze eksponaty, m.in. Dama z łasiczką Leonarda da Vinci, Autoportret Rafaela, Miłosierny Samarytanin Rembrandta, a także cenne rękopisy (Psałterz Puławski), stare druki i listy od sławnych ludzi oraz galeria portretów Flemingów, Sieniawskich i Czartoryskich. Współcześnie w sali tej i w przyległym gabineciku znajdują się portrety książąt Czartoryskich: Izabelli, Adama Kazimierza i ich dzieci.

title: Dom Gotycki w Puławach

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Dom Gotycki
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A/150<ref name="zabytek">{{zabytek|lubelskie|data dostępu =}}</ref>
 |zdjęcie               = Pulawy domek gotycki.jpg
 |opis zdjęcia          = Dom Gotycki widziany od strony Świątyni Sybilli.
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-LU
 |miejscowość           = [[Puławy]]
 |adres                 =
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny = [[neogotyk]]
 |architekt             = [[Piotr Aigner]]
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = [[1801]]
 |ukończenie budowy     = [[1809]]
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Puławy
 |współrzędne           = 51°24′40.41″N 21°57′47.03″E
 |znak na mapie         = legenda dwor.svg
 |commons               =
 |www                   =
}}
[[Plik:Dom Gotycki Puławy.jpg|mały|Dom Gotycki na litografii [[Adam Lerue|Adama Lerue]] (ok. 1858)<ref>{{Cytuj | autor = Adam Lerue | tytuł = Album lubelskie. Oddział 2. | data = 1858-1859 | miejsce = Warszawa | wydawca = Zakład Litograficzny Adolfa Pecq & Co. (Warszawa | url = https://polona.pl/item/album-lubelskie-oddzial-2,ODE4NzcxOA/}}</ref>]]
[[Plik:Gothic House back Pulawy.JPG|thumb| Dom Gotycki od strony pałacu Czartoryskich]]
'''Dom Gotycki w Puławach''' – niewielki [[neogotyk|neogotycki]] budynek wchodzący w skład zespołu pałacowo-parkowego przy [[Pałac Czartoryskich w Puławach|pałacu Czartoryskich w Puławach]]. Ze względu na rozmiary zwany też jest Domkiem Gotyckim.

== Historia ==
Dom Gotycki został wybudowany w latach 1801−1809. Powstał według projektu [[Piotr Aigner|Chrystiana Piotra Aignera]] na fundamentach dawnego barokowego pawilonu ogrodowego zniszczonego przez wojska rosyjskie w 1794. Usytuowany jest w niewielkim obniżeniu terenu na końcu parkowej alei wejściowej. Wykorzystano w jego budowie, część wmurowując w nowe ściany, zgromadzone przez księżną [[Izabela Czartoryska|Izabelę Czartoryską]] [[lapidarium|lapidarialne]] fragmenty przywiezione z [[Włochy|Włoch]] i [[Hiszpania|Hiszpanii]] lub zabrane z historycznych miejsc i budowli w Polsce.

Postawiony został z myślą o rozszerzeniu zbiorów narodowych gromadzonych w położonej obok [[Świątynia Sybilli w Puławach|Świątyni Sybilli]] i lokowania w nim kolekcji sztuki światowej. Powierzchnię ekspozycyjną stanowiły zarówno ściany zewnętrzne z wmurowanymi historycznymi elementami kamiennymi (częściowo zachowane), jak i wnętrza.

Po upadku [[powstanie listopadowe|powstania listopadowego]] i konfiskacie dóbr [[Czartoryscy herbu Pogoń Litewska|Czartoryskich]] przez rząd [[car]]ski, większość elementów kamiennych umieszczonych w ścianach została przez Rosjan usunięta i zniszczona. Jeszcze w [[1869]] rosyjski minister oświaty [[Dmitrij Tołstoj]] polecił usunąć wszelkie świadectwa polskości, a wartościowsze rzeczy wywieźć do [[Petersburg]]a. Te, które zostały odnalezione, wróciły w miarę możliwości na swoje miejsce. [[Głowy wawelskie]] w liczbie 24, umieszczone przez księżną Izabelę pod drewnianym stropem gotyckich [[arkada|arkad]], w wyniku postanowień [[Traktat ryski (1921)|traktatu ryskiego]] wróciły z Rosji i trafiły do Sali Poselskiej na [[Zamek Królewski na Wawelu|Zamku Królewskim na Wawelu]].
Obecny wygląd Domu Gotyckiego różni się od jego wyglądu w czasach świetności. Współcześnie obok budynku znajduje się kamienne źródełko oraz kopia posągu ''[[Tankred i Klorynda]]''. Dom Gotycki i zgromadzone w nim zbiory wchodzą w skład [[Muzeum Regionalne w Puławach|Muzeum Regionalnego w Puławach]], prowadzonego przez [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze]].

== Konstrukcja ==
=== Ściany zewnętrzne ===
Dom Gotycki zbudowano w modnym na początku [[XIX wiek]]u stylu angielskim. Budynek złożony jest z dwóch skrzydeł przecinających się pod kątem prostym, ozdobiony [[kolumna (architektura)|kolumienkami]], na których wspierają się [[ostrołuk]]owe arkady, zamykające [[podcień|podcienie]], z dwóch stron przylegające do ścian budynku. Kolumny i ostrołukowe arkady są wykonane z [[piaskowiec|piaskowca]]. Jego ściany, pierwotnie z czerwonej cegły, były pokryte prawie w całości fragmentami architektonicznymi i rzeźbami ze starych zamków, kościołów i pałaców, a każda ściana otrzymała nazwę związaną z tymi lapidariami: Kościuszki, Długosza, [[Stanisław Żółkiewski|Żółkiewskiego]], Kazimierza Wielkiego, [[Cyd]]a i [[Ksymena|Ksymeny]], Rzymska, Litewska.

Główne wejście znajduje się w ścianie wschodniej pod arkadami. Do wnętrza prowadziły drzwi żelazne, nad którymi na marmurowej tablicy widniały dwa napisy – fragment [[Eneida|Eneidy]] [[Wergiliusz]]a<ref>[http://www.hs-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lsante01/Vergilius/ver_ae01.html Łaciński tekst Pierwszej Księgi Eneidy Wergiliusza]</ref> ({{K|la|Śunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt}} – ''I pamiątki łzy wyciskają i znikome rzeczy duszę rozczulają'') i wiersz [[Jacques Delille|Delille'a]] w języku francuskim z tłumaczeniem:
{{Cytat
 |treść =
{{J|fr|Que jusque dans ces lieux la gloire a ses honneurs
L'humanite ses droits et la pitie ses pleurs.}}<br />
Aż w te strony rozniosłaś czyny nasze sławo
I tu do łez litości ma nieszczęście prawo.
}}
Powyżej tablicy umieszczony był także rzeźbiony orzeł polski, pochodzący prawdopodobnie z zamku królewskiego w [[Łobzów (Kraków)|Łobzowie]].

Po przeciwległej stronie, zwróconej ku pałacowi, znajduje się druga galeria zamknięta od zewnątrz również rzędem kolumienek, pozbawionych jednak arkad. Ściana ta ozdobiona była kolumnami pochodzącymi z [[Pałac Błękitny w Warszawie|Pałacu Błękitnego]] w [[Warszawa|Warszawie]], na których wypisane były słowa: ''„Oby odtąd zwycięstwa nasze zatrzeć mogły pamięć klęsk doznanych”'', oraz nieprzyjacielskimi kulami armatnimi, opatrzonymi datami bitew stoczonych przez wojska polskie ze [[Szwecja|Szwedami]] [[bitwa pod Zamościem|pod Zamościem]] i Rosjanami [[bitwa pod Racławicami|pod Racławicami]], [[bitwa pod Szczekocinami|Szczekocinami]], [[bitwa pod Sandomierzem|Sandomierzem]] i [[bitwa pod Puławami|Puławami]].

=== Wnętrza ===
Wnętrze podzielone było na dwie [[kondygnacja|kondygnacje]].

==== Parter ====
Na parterze otwiera je przedpokój z kolorowym [[witraż]]em. Pod gotyckim [[sklepienie]]m, w okresie świetności na ścianach zawieszone były portrety poetów polskich, a pod ścianą stała dębowa szafa gdańska.

Za przedsionkiem znajduje się półokrągła sala herbowa, na której środku stoi kolumna dźwigająca belkę stropową z napisem: „Wszystkiemu co los zmienia i co czas pożera, człowiek tkliwem wspomnieniem znikomość odbiera”. Za czasów świetności dworu w Puławach umieszczono tu galerię obrazów i portretów, niekiedy o wysokiej wartości artystycznej, a w gablotkach zbiór starożytnych przedmiotów, pochodzących z różnych części świata (np. z [[Indie|Indii]]), rozmieszczonych przypadkowo. Nazwa tej sali zawdzięcza swe powstanie szeregowi barwnych polskich herbów rodowych, pokrywających sufit, wspierający się na jednej, pośrodku sali umieszczonej kolumnie.

==== Piętro ====
Na górę wiodły schody ciosowe wykute z piaskowca. Pierwsze piętro zawierało zbiory uporządkowane i rozdzielone na poszczególne działy. W pierwszej sali znajdowała się zbrojownia, gromadząca okazy broni, w tym również z czasów [[Krucjata|wypraw krzyżowych]]. Dalsze dwa pokoje zawierały [[plafon]]y i cenną [[posadzka|posadzkę]]. Szczególną rolę odgrywała duża sala zwana zieloną lub szmaragdową, z [[mozaika|mozaikowym]] [[parkiet (budownictwo)|parkietem]], [[boazeria|boazerią]] i [[intarsja|intarsjowanymi]] drzwiami. W sali tej znajdowały się kiedyś najcenniejsze eksponaty, m.in. [[Dama z gronostajem|Dama z łasiczką]] [[Leonardo da Vinci|Leonarda da Vinci]], ''Autoportret'' [[Rafael Santi|Rafaela]], ''Miłosierny Samarytanin'' [[Rembrandt]]a, a także cenne [[rękopis]]y (''Psałterz Puławski''), stare druki i listy od sławnych ludzi oraz galeria portretów [[Flemming|Flemingów]], [[Sieniawscy herbu Leliwa|Sieniawskich]] i Czartoryskich. Współcześnie w sali tej i w przyległym gabineciku znajdują się portrety książąt Czartoryskich: Izabelli, [[Adam Kazimierz Czartoryski|Adama Kazimierza]] i ich dzieci.

== Zobacz też ==
* [[Świątynia Sybilli w Puławach]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Publikacje:
** Turski S., Wyszkowski M., ''Lubelszczyzna. Przewodnik'', Wydawnictwo BESPOL, Lublin 2006, s. 96, {{ISBN|83-923060-0-7}}.
* Strony WWW:
** {{Cytuj stronę | url = http://www.serwis.pulawy.pl/zabytki/dom_gotycki.htm | tytuł = O Domu Gotyckim ze strony serwis.pulawy.pl | opublikowany = serwis.pulawy.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20190626075329/http://www.serwis.pulawy.pl/zabytki/dom_gotycki.htm | zarchiwizowano = 2019-06-26}}
** {{Cytuj stronę | url = http://pttk.pl/kznw/muzea/index.php?co=muz12 | tytuł = O Domku Gotyckim ze strony obecnego dysponenta obiektu – PTTK | opublikowany = pttk.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20090216115004/http://pttk.pl/kznw/muzea/index.php?co=muz12 | zarchiwizowano = 2009-02-16}}
** {{Cytuj stronę | url = http://www.pl.pulawy.pl/pulawy/pl/zpp.php | tytuł = Gawinowska T., ''Zespół parkowo-pałacowy w Puławach'', Towarzystwo Przyjaciół Puław, Puławy 1997 | opublikowany = pl.pulawy.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20071031173954/http://www.pl.pulawy.pl/pulawy/pl/zpp.php | zarchiwizowano = 2007-10-31}}

[[Kategoria:Zespół pałacowo-parkowy w Puławach]]
[[Kategoria:Architektura neogotycka w województwie lubelskim|Puławy]]

title: Dom Gotycki

Państwo: Polska

Województwo: lubelskie

Miejscowość: Puławy

Styl architektoniczny: neogotyk

Architekt: Piotr Aigner


text:
# Kościół św. Antoniego Padewskiego w Dziemianach
Kościół Świętego Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicki kościół parafialny, należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Brusy diecezji pelplińskiej), znajdujący się w Dziemianach.

## Historia
Świątynię wzniesiono w 1923 w stylu neobarokowym. Pierwsze wyposażenie kościoła to mszał, 4 lichtarze i kilka ornatów, które zostały ofiarowane przez parafię św. Michała Archanioła w Lipuszu, z kolei posągi św. Antoniego i Matki Boskiej Nieustającej Pomocy zostały podarowane przez Anielę Czarnowską z Piechowic. Inne przedmioty świątynia otrzymała dzięki ofiarności ogółu parafian. Budowniczy świątyni w Dziemianach, ksiądz dziekan Franciszek Podlaszewski, był wikariuszem i pierwszym proboszczem parafii w latach 1921–1937. Zmarł w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen – Oranienburg. W świątyni w Dziemianach są umieszczone dwie tablice upamiętniające wizyty dwóch prezydentów: 24 kwietnia 1923 roku modlił się w tym miejscu prezydent II Rzeczypospolitej Stanisław Wojciechowski, a z kolei 28 października 1995 prezydent III Rzeczypospolitej Lech Wałęsa, który uczestniczył we mszy, ofiarował kościołowi kielich mszalny i patenę.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół św. Antoniego Padewskiego
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = A-1950 z 4.07.2017<ref name="zabytek">{{zabytek|pomorskie|data dostępu=2019-07-12}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Dziemiany - kościół.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Dziemiany]]
 |adres                     = ul. Wyzwolenia
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia św. Antoniego Padewskiego w Dziemianach|św. Antoniego Padewskiego]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Antoni Padewski|św. Antoniego Padewskiego]]
 |dzień wspomnienia         = [[13 czerwca]]
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1922
 |data zakończenia budowy   = 1923
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[architektura neobarokowa|neobarokowy]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1+1 (wieżyczka na sygnaturkę)
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Dziemiany (gmina)
 |współrzędne               = 54°00′20.7″N 17°46′16.7″E
 |commons                   = Category:Saint Anthony of Padua church in Dziemiany
 |www                       =
}}
'''Kościół Świętego Antoniego Padewskiego''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]], należący do [[parafia św. Antoniego Padewskiego w Dziemianach|parafii pod tym samym wezwaniem]] ([[dekanat Brusy]] [[diecezja pelplińska|diecezji pelplińskiej]]), znajdujący się w [[Dziemiany|Dziemianach]].

== Historia ==
[[Plik:Dziemiany3.jpg|lewo|mały|Wnętrze kościoła]]
Świątynię wzniesiono w 1923 w stylu [[architektura neobarokowa|neobarokowym]]. Pierwsze wyposażenie [[kościół (budynek)|kościoła]] to [[mszał rzymski|mszał]], 4 [[lichtarz]]e i kilka [[ornat]]ów, które zostały ofiarowane przez [[Parafia św. Michała Archanioła w Lipuszu|parafię św. Michała Archanioła w Lipuszu]], z kolei [[posąg]]i [[Antoni Padewski|św. Antoniego]] i Matki Boskiej Nieustającej Pomocy zostały podarowane przez Anielę Czarnowską z [[Piechowice (województwo pomorskie)|Piechowic]]. Inne przedmioty świątynia otrzymała dzięki ofiarności ogółu parafian. Budowniczy świątyni w [[Dziemiany|Dziemianach]], [[ksiądz]] [[dziekan (Kościół katolicki)|dziekan]] Franciszek Podlaszewski, był [[wikariusz]]em i pierwszym [[proboszcz]]em parafii w latach 1921–1937. Zmarł w [[obozy niemieckie (1933–1945)|obozie koncentracyjnym]] [[Sachsenhausen (KL)|Sachsenhausen – Oranienburg]]. W świątyni w Dziemianach są umieszczone dwie tablice upamiętniające wizyty dwóch [[prezydenci Polski|prezydentów]]: 24 kwietnia 1923 roku modlił się w tym miejscu prezydent [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]] [[Stanisław Wojciechowski]], a z kolei 28 października 1995 prezydent [[III Rzeczpospolita|III Rzeczypospolitej]] [[Lech Wałęsa]], który uczestniczył we [[msza|mszy]], ofiarował kościołowi [[kielich (liturgia)|kielich]] mszalny i [[patena|patenę]]<ref>{{cytuj stronę|url = https://lot-sercekaszub.pl/portfolios/kosciol-p-w-sw-antoniego-w-dziemianach/|tytuł = Kościół pw. św. Antoniego w Dziemianach|opublikowany = Serce Kaszub. Lokalna Organizacja Turystyczna|język=pl|data dostępu=2019-07-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Dziemiany}}
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie kościerskim]]
[[Kategoria:Kościoły w diecezji pelplińskiej]]
[[Kategoria:Dziemiany|Kościół]]
[[Kategoria:Religia w gminie Dziemiany]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego]]
[[Kategoria:Architektura neobarokowa w województwie pomorskim]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1923]]

title: Kościół św. Antoniego Padewskiego

Miejscowość: Dziemiany

Adres: ul. Wyzwolenia

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: św. Antoniego Padewskiego

Wezwanie: św. Antoniego Padewskiego

Wspomnienie liturgiczne: 13 czerwca

Styl: neobarokowy

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1+1 (wieżyczka na sygnaturkę)

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Polanów
Polanów (niem. Pollnow) – miasto we wschodniej części woj. zachodniopomorskiego, w powiecie koszalińskim, nad rzeką Grabową, będące siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Polanów. Leży na Wysoczyźnie Polanowskiej pomiędzy dwiema górami (Świętą Górą i Warblewską Górą). Polanów oddalony jest od Koszalina o 37 km. Układ miejski tworzy 39 ulic oraz Plac Wolności. Części miasta: Czajka, Świerczewo. Od 1313 roku posiada prawa miejskie.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 2917 mieszkańców.
W mieście odbywają się coroczne zloty motocykli. Siedziba klubu sportowego „Gryf Polanów”.

## Położenie
Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 7,37 km².
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. koszalińskiego.

## Historia
Osada o starym rodowodzie, początkowo gród obronny położony przy zachodniej granicy ziemi sławieńskiej, przy którym znajdowała się osada słowiańska. Na pobliskiej Świętej Górze stał pogański chram, a po przyjęciu chrześcijaństwa wybudowano kaplicę, do której dążyły pielgrzymki z Pomorza i Wielkopolski. Duże znaczenie Polanowa na przełomie XIII i XIV w. potwierdza kronika wielkopolska, w tym czasie obszar ten przejściowo należał do biskupów kamieńskich. W 1307 osadę opanowali margrabiowie brandenburscy, później przejęli go Krzyżacy, a następnie przyłączono go do księstwa słupskiego. Ok. 1350 osada uzyskała prawa miejskie oraz wybudowano zamek. W 1474 książę słupski Eryk II oddał miasto w lenno Peterowi von Glasenapp w zamian za sześć wiosek na Rugii. Poważnych zniszczeń miasto doświadczyło podczas wojny trzydziestoletniej. Od XVI w. ośrodek luteranizmu, do XVII w. mieszkała tu ludność kaszubska. W latach 1609, 1653 i 1736 miały miejsce wielkie pożary niszczące zabudowę. W 1653 miasto wcielono do Brandenburgii, od 1701 w Prusach. W 1773 miasto kupił Friedrich Ernst von Wrangel z Kurlandii, w tym czasie nastąpił rozwój tkactwa. Od XIX w. wzrastał napływ letników, w 1903 do Polanowa doprowadzono linię kolejową, w 1908 miasto zelektryfikowano. W 1945 substancja miejska uległa zniszczeniu w 80%, całkowicie zostało zniszczone stare miasto i zamek. W czasach Polski Ludowej wybudowano cegielnię, mleczarnię, masarnię, młyn, rozlewnię wód mineralnych oraz wytwórnię koncentratów paszowych.

## Architektura
Zabytki chronione prawnie:
- kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z XV wieku, następnie przebudowany 1850 r., kościół parafialny[8];
- kościół pomocniczy Podwyższenia Krzyża Świętego wybudowany w latach 1911–1912 (ul. Sławieńska 1);
- zespół młyna wodnego, z ok. 1850 i 1880, obejmujący szachulcowy młyn, dom młynarza, budynek gospodarczy oraz śluzę na rzece Grabowej (ul. Młyńska 14);
- willa z początku XX wieku (ul. Wolności 26).

Atrakcją turystyczną miasta jest 120-metrowy Czerwony Most dawnej linii kolejowej Korzybie - Bobolice - Grzmiąca, przerzucony w 1916 nad rzeką Grabową, o konstrukcji stalowej, wspartej na betonowych przyczółkach.

## Oświata
W mieście znajduje się:
- przedszkole gminne;
- szkoła podstawowa;
- gimnazjum im. Noblistów Polskich (do 31 sierpnia 2017);
- zespół szkół ponadgimnazjalnych;
- liceum dla dorosłych "Nauta".

## Sport
W mieście, od 1956 roku działa klub piłki nożnej Gryf Polanów, grający obecnie w IV lidze.

## Święta Góra
Około 2 km na południe od miasta wznosi się miejsce kultu religijnego – Święta Góra Polanowska.

## Administracja
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Polanowa wybierają do swojej rady miejskiej 5 radnych (5 z 15). Pozostałych 10 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Polanów. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest budynek przy ul. Wolności.
Burmistrzowie Polanowa:
- Grzegorz Lipski (od 2002)

Mieszkańcy Polanowa wybierają parlamentarzystów z okręgu wyborczego Koszalin, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.

## Wspólnoty wyznaniowe
- Kościół rzymskokatolicki (dekanat Polanów):
  - parafia Podwyższenia Krzyża Świętego
- Świadkowie Jehowy:
  - zbór z Salą Królestwa[10].

title: Polanów

wikitext:
{{Inne znaczenia|miasta|[[Polanów (ujednoznacznienie)|inne miejscowości noszące tę nazwę]]}}
{{Polskie miasto infobox
 |nazwa                     = Polanów
 |dopełniacz nazwy          = Polanowa
 |zdjęcie                   = POL Polanow ul Wolnosci.JPG
 |opis zdjęcia              = Polanów, ul. Wolności
 |herb                      = POL Polanow COA.svg
 |flaga                     = Flag polanów.png
 |dewiza                    =
 |województwo               = zachodniopomorskie
 |powiat                    = [[powiat koszaliński|koszaliński]]
 |gmina                     = [[Polanów (gmina)|Polanów]]
 |data założenia            =
 |prawa miejskie            = 1313
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              = Grzegorz Paweł Lipski
 |powierzchnia              = 7,37
 |wysokość                  =
 |rok                       = 30.06.2016
 |liczba ludności           = 2946<ref name="populacja2016">{{Polska w liczbach|id=Polanow|nazwa=Polanów w liczbach|data dostępu=12 stycznia 2016}}</ref>
 |gęstość zaludnienia       = 399,7
 |strefa numeracyjna        = (+48) 94
 |kod pocztowy              = 76-010
 |tablice rejestracyjne     = ZKO
 |plan miasta               =
 |kod mapy                  = Polanów (gmina)
 |współrzędne               = 54°7′10″N 16°41′18″E
 |TERYT                     = 3209064
 |SIMC                      = 0950115
 |hasło promocyjne          =
 |adres urzędu miasta       = ul. Wolności 4<br />76-010 Polanów
 |commons                   = Category:Polanów
 |wikinews                  =
 |wikicytaty                =
 |wikisłownik               = Polanów
 |www                       = https://polanow.pl
 |bip                       = https://bip.polanow.pl
}}
{{Galeria
|Nazwa = Polanów na fotografiach
|wielkość = 250
|pozycja = right
|Plik:Polanów - kościół , ul.Sławieńska 1.JPG|Kościół pomocniczy Podwyższenia Krzyża
|Plik:Polanów - kościół par. p.w. Podwyższenia Krzyża Św.jpg|[[Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanowie|Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]]
|Plik:Zalew Polanowski.JPG|Zalew Polanowski
|Plik:POL Polanow punkt czerpania wody.JPG|Punkt czerpania wody
|Plik:Wiadukt kolejowy Polanów.JPG|Wiadukt kolejowy
|Plik:Polanów, ul. Bobolicka 9.jpg|Ulica Bobolicka 9
}}
[[Plik:Polanów wieczorową porą.jpg|mały|Centrum Polanowa wieczorową porą.]]
'''Polanów''' ({{w języku|de|Pollnow}}<ref>Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i [[Ministerstwo Ziem Odzyskanych|Ziem Odzyskanych]] z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)</ref>) – [[miasto]] we wschodniej części [[województwo zachodniopomorskie|woj. zachodniopomorskiego]], w [[powiat koszaliński|powiecie koszalińskim]], nad rzeką [[Grabowa (dopływ Wieprzy)|Grabową]], będące siedzibą [[Polanów (gmina)|gminy miejsko-wiejskiej Polanów]]. Leży na Wysoczyźnie Polanowskiej pomiędzy dwiema górami (Świętą Górą i Warblewską Górą). Polanów oddalony jest od [[Koszalin]]a o 37 [[kilometr|km]]. Układ miejski tworzy 39 ulic oraz Plac Wolności. Części miasta: Czajka, Świerczewo. Od 1313 roku posiada prawa miejskie.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 2917 mieszkańców<ref name="Ludność2010-12">{{cytuj książkę |tytuł=Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.) |wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] |miejsce=Warszawa |data=2011-06-10 |issn=1734-6118 |url= https://stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/LU_ludnosc_stan_struktura_31_12_2012.pdf}}</ref>.

W mieście odbywają się coroczne zloty motocykli. Siedziba klubu sportowego „Gryf Polanów”.

== Położenie ==
Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 7,37 km²<ref>{{cytuj książkę|tytuł=Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.|wydawca=Główny Urząd Statystyczny|miejsce=Warszawa|data=2010-08-20|issn=1505-5507 |url=http://web.archive.org/web/20131220071949/http://www.stat.gov.pl:80/gus/5840_908_PLK_HTML.htm}}</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miasto administracyjnie należało do [[Województwo koszalińskie (1975–1998)|woj. koszalińskiego]].

== Historia ==
Osada o starym rodowodzie, początkowo gród obronny położony przy zachodniej granicy ziemi sławieńskiej, przy którym znajdowała się osada słowiańska. Na pobliskiej [[Święta Górka (Pojezierze Bytowskie)|Świętej Górze]] stał pogański [[chram]], a po przyjęciu chrześcijaństwa wybudowano kaplicę, do której dążyły pielgrzymki z [[Pomorze|Pomorza]] i [[Wielkopolska|Wielkopolski]]. Duże znaczenie Polanowa na przełomie XIII i XIV w. potwierdza [[kronika wielkopolska]], w tym czasie obszar ten przejściowo należał do biskupów kamieńskich. W 1307 osadę opanowali margrabiowie brandenburscy<ref name="encyklopedia">[[Wielka encyklopedia powszechna PWN]] tom 8 s. 812</ref>, później przejęli go [[Krzyżacy]], a następnie przyłączono go do księstwa słupskiego. Ok. 1350 osada uzyskała prawa miejskie oraz wybudowano zamek. W 1474 książę słupski [[Eryk II (książę pomorski)|Eryk II]] oddał miasto w lenno Peterowi von Glasenapp w zamian za sześć wiosek na Rugii. Poważnych zniszczeń miasto doświadczyło podczas [[Wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]]. Od XVI w. ośrodek [[luteranizm]]u, do XVII w. mieszkała tu ludność kaszubska. W latach 1609, 1653 i 1736 miały miejsce wielkie pożary niszczące zabudowę. W 1653 miasto wcielono do Brandenburgii, od 1701 w Prusach. W 1773 miasto kupił Friedrich Ernst von Wrangel z Kurlandii, w tym czasie nastąpił rozwój tkactwa. Od XIX w. wzrastał napływ letników, w 1903 do Polanowa doprowadzono linię kolejową, w 1908 miasto zelektryfikowano{{r|słownik}}. W 1945 substancja miejska uległa zniszczeniu w 80%, całkowicie zostało zniszczone stare miasto i zamek<ref name="pomorze">{{Cytuj|autor = [[Czesław Piskorski]]; |tytuł = Pomorze Zachodnie, mały przewodnik |data = 1980 |isbn = 83-217-2292-X |miejsce = Warszawa |wydawca = Wyd. Sport i Turystyka Warszawa |s = 215-216 |oclc = 8032482}}</ref>. W czasach Polski Ludowej wybudowano cegielnię, mleczarnię, masarnię, młyn, rozlewnię wód mineralnych oraz wytwórnię koncentratów paszowych<ref name="słownik">Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, PWN, Warszawa 1998, {{ISBN|83-01-12677-9}} s. 125</ref>.

== Architektura ==
Zabytki chronione prawnie:
* [[Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanowie|kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]] z XV wieku, następnie przebudowany 1850 r., kościół parafialny<ref name="pomorze2">{{Cytuj|autor = [[Piotr Skurzyński]]; |tytuł = Pomorze |data = 2007 |isbn = 978-83-7495-133-3 |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Muza SA|Wyd. Muza S.A.]] |s = 241}}</ref>;
* [[Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Polanowie|kościół pomocniczy Podwyższenia Krzyża Świętego]] wybudowany w latach 1911–1912 (ul. Sławieńska 1);
* zespół młyna wodnego, z ok. 1850 i 1880, obejmujący szachulcowy młyn, dom młynarza, budynek gospodarczy oraz śluzę na rzece Grabowej (ul. Młyńska 14);
* willa z początku XX wieku (ul. Wolności 26).

Atrakcją turystyczną miasta jest 120-metrowy Czerwony Most dawnej linii kolejowej Korzybie - Bobolice - Grzmiąca, przerzucony w 1916 nad rzeką Grabową, o konstrukcji stalowej, wspartej na betonowych przyczółkach<ref>{{Cytuj stronę | url = https://dziennikbaltycki.pl/czerwony-most-na-szlaku-turystycznym-pomorza-ma-ponad-sto-lat-oto-jego-historia/ar/c7-17258669 | tytuł = Czerwony Most na szlaku turystycznym Pomorza. Ma ponad sto lat | nazwisko = Gurba | imię = Andrzej | data = 2025-01-08 | data dostępu = 2025-01-09}}</ref>.

== Oświata ==
W mieście znajduje się:
* przedszkole gminne;
* szkoła podstawowa;
* gimnazjum im. Noblistów Polskich (do 31 sierpnia 2017);
* zespół szkół ponadgimnazjalnych;
* liceum dla dorosłych "Nauta".

== Sport ==
W mieście, od 1956 roku działa [[piłka nożna|klub piłki nożnej]] [[Gryf Polanów]], grający obecnie w [[IV liga polska w piłce nożnej (grupa zachodniopomorska)|IV lidze]].

== Święta Góra ==
{{Osobny artykuł|Święta Górka (Pojezierze Bytowskie)}}
Około 2 km na południe od miasta wznosi się miejsce kultu religijnego – [[Święta Górka (Pojezierze Bytowskie)|Święta Góra Polanowska]].

== Administracja ==
Miasto jest siedzibą [[gmina miejsko-wiejska|gminy miejsko-wiejskiej]]. Mieszkańcy Polanowa wybierają do swojej [[rada gminy|rady miejskiej]] 5 [[radny]]ch (5 z 15). Pozostałych 10 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich [[Polanów (gmina)|gminy Polanów]]. Organem wykonawczym jest [[burmistrz]]. Siedzibą władz jest budynek przy ul. Wolności.

Burmistrzowie Polanowa:
* Grzegorz Lipski (od 2002)

Mieszkańcy Polanowa wybierają parlamentarzystów z [[Okręg wyborczy nr 40 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu wyborczego Koszalin]], a posłów do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] z [[okręg wyborczy nr 13 do Parlamentu Europejskiego w Polsce|okręgu wyborczego nr 13]].

== Wspólnoty wyznaniowe ==
* [[Kościół łaciński|Kościół rzymskokatolicki]] ([[dekanat Polanów]]):
** [[Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Polanowie|parafia Podwyższenia Krzyża Świętego]]
* [[Świadkowie Jehowy]]:
** zbór z [[Sala Królestwa|Salą Królestwa]]<ref>{{jw|data dostępu=2013-01-29}}</ref>.

== Demografia ==
[[Plik:Piramida wieku Polanow.png|thumb|690x480px|center
|Piramida wieku mieszkańców Polanowa w 2014 roku<ref name="populacja2016" />]]

== Ludzie związani z Polanowem  ==
{{Kategoria główna|Ludzie związani z Polanowem}}

== Zobacz też ==
* [[Cmentarz żydowski w Polanowie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Wikisłownik|Polanów}}
* [https://www.polanow.pl Oficjalny serwis internetowy Urzędu Miejskiego w Polanowie]
* [http://archeo.edu.pl/dziedzictwo/07_Chludzinski_A_Nazwy%20miejscowe%20miasta%20i%20gminy%20Poanow.pdf Historia i kultura ziemi sławieńskiej. Tom X Miasto i Gmina Polanów]
* {{SgKP|VIII|598|Pollnow (niem.)}}

{{Miasta województwa zachodniopomorskiego}}
{{Gmina Polanów}}
{{Powiat koszaliński}}
{{Powiat sławieński (dawny)}}

[[Kategoria:Polanów| ]]
[[Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XIV wieku]]
[[Kategoria:Miasta w województwie zachodniopomorskim]]

title: Polanów

Województwo: zachodniopomorskie

Powiat: koszaliński

Gmina: Polanów

Burmistrz: Grzegorz Paweł Lipski

Tablice rejestracyjne: ZKO


text:
# Katalog Polskich Płyt Gramofonowych
Katalog Polskich Płyt Gramofonowych – internetowa baza danych polskich płyt gramofonowych, kaset magnetofonowych i płyt kompaktowych.
Według stanu z kwietnia 2007 zawiera dane o 9500 płyt gramofonowych, 35 000 utworów, 8000 wykonawców, 7000 twórców i 1500 pracowników wspierających produkcje muzyczne.
Twórcą i redaktorem serwisu jest Jacek Żyliński.

title: Katalog Polskich Płyt Gramofonowych

wikitext:
{{Strona WWW infobox
 |nazwa               = Katalog Polskich Płyt Gramofonowych
 |nazwa oryginalna    =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |typ strony          =
 |komercyjna          =
 |data powstania      =
 |data zamknięcia     =
 |autor               = Jacek Żyliński
 |właściciel          =
 |rejestracja         = nie wymagana
 |wersje językowe     =
 |commons             =
 |www                 = http://www.kppg.waw.pl
}}
'''Katalog Polskich Płyt Gramofonowych''' – internetowa baza danych polskich [[płyta gramofonowa|płyt gramofonowych]], [[Kaseta magnetofonowa|kaset magnetofonowych]] i [[Płyta kompaktowa|płyt kompaktowych]].

Według stanu z kwietnia 2007 zawiera dane o 9500 płyt gramofonowych, 35 000 utworów, 8000 wykonawców, 7000 twórców i 1500 pracowników wspierających produkcje muzyczne.

Twórcą i redaktorem serwisu jest Jacek Żyliński.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.kppg.waw.pl/ Strona KPPG]

[[Kategoria:Muzyka w Polsce]]
[[Kategoria:Strony internetowe o muzyce]]

title: Katalog Polskich Płyt Gramofonowych

Autor: Jacek Żyliński

Rejestracja: nie wymagana


text:
# Pod Rzeką (Rdzów)
Pod Rzeką – część wsi Rdzów w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Potworów.
Pod Rzeką wchodzą w skład sołectwa Rdzów.
W latach 1975–1998 Pod Rzeką administracyjnie należały do województwa radomskiego.

title: Pod Rzeką (Rdzów)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Pod Rzeką|Pod Rzeką w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Pod Rzeką
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat przysuski|przysuski]]
 |gmina                  = [[Potworów (gmina)|Potworów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Rdzów]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 48
 |kod pocztowy           = 26-414{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WPY
 |SIMC                   = 0632533{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Potworów (gmina)
 |współrzędne            = 51°28'47"N 20°44'12"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|103662|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Pod Rzeką''' – część [[wieś|wsi]] [[Rdzów]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat przysuski|powiecie przysuskim]], w [[Potworów (gmina)|gminie Potworów]]{{r|Dz.U.29/2013|teryt}}.

Pod Rzeką wchodzą w skład [[sołectwo|sołectwa]] '''Rdzów.'''

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Pod Rzeką administracyjnie należały do [[województwo radomskie|województwa radomskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = "Dz.U.29/2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Pod%20Rzek%C4%85&level=miejscSkl&wojewodztwo=2217&powiat=7333&gmina=6907&miejscowosc=47378&advanced=tru|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1075|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
}}

{{Gmina Potworów}}

[[Kategoria:Rdzów]]

title: Pod Rzeką

Województwo: mazowieckie

Powiat: przysuski

Gmina: Potworów

Część miejscowości: Rdzów

Tablice rejestracyjne: WPY


text:
# Bambadinca
Bambadinca – miasto w Gwinei Bissau, w regionie Bafatá.

title: Bambadinca

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bambadinca
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Bambadinca
 |państwo                      = GNB
 |1. jednostka administracyjna = [[Region Bafatá|Bafatá]]
 |2. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 12°02′N 14°52′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bambadinca''' – miasto w [[Gwinea Bissau|Gwinei Bissau]], w regionie [[Region Bafatá|Bafatá]].

[[Kategoria:Miasta w Gwinei Bissau]]
[[Kategoria:Region Bafatá]]

title: Bambadinca

Państwo: Gwinea Bissau

Region: Bafatá


text:
# Lars Larsen (przedsiębiorca)
Lars Larsen (ur. 6 sierpnia 1948 w Arnborgu, zm. 19 sierpnia 2019 w Silkeborgu) – duński przedsiębiorca, twórca sieci sklepów Jysk, założonej w 1979 roku.

## Życiorys
Urodzony 6 sierpnia 1948 r. w Arnborgu. Wraz z trojgiem rodzeństwa był wychowywany przez matkę. W młodości pracował jako pomocnik krawca, a kilka lat później został w tej samej firmie menedżerem. Pod koniec lat 1960. przeprowadził się z żoną do Aalborga, a w następnej dekadzie został kierownikiem sklepu w firmie Minus Service, która sprzedawała artykuły domowe i z czasem postanowił otworzyć własny sklep z podobnym asortymentem. Pierwszy sklep Jysk został otwarty 2 kwietnia 1979 r., a w 2018 r. sieć liczyła ponad 2 600 sklepów w 50 krajach. W czerwcu 2019 r. zrezygnował z posady prezesa Grupy Jysk, gdy zdiagnozowano u niego raka wątroby, a funkcję prezesa przejął jego syn Jacob Brunsborg. Zmarł w wyniku choroby nowotworowej 19 sierpnia 2019 r. w swoim domu w Silkeborgu.

title: Lars Larsen (przedsiębiorca)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Lars Larsen
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 6 sierpnia 1948
 |miejsce urodzenia         = [[Arnborg]]
 |data śmierci              = 19 sierpnia 2019
 |miejsce śmierci           = [[Silkeborg]]
 |zawód                     = przedsiębiorca
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Lars Larsen''' (ur. [[6 sierpnia]] [[1948]] w [[Arnborg]]u, zm. [[19 sierpnia]] [[2019]] w [[Silkeborg]]u) – [[Dania|duński]] przedsiębiorca, twórca sieci sklepów [[Jysk]], założonej w 1979 roku.

== Życiorys ==
Urodzony 6 sierpnia 1948 r. w Arnborgu. Wraz z trojgiem rodzeństwa był wychowywany przez matkę. W młodości pracował jako pomocnik [[Krawiec|krawca]], a kilka lat później został w tej samej firmie menedżerem. Pod koniec lat 1960. przeprowadził się z żoną do [[Aalborg]]a, a w następnej dekadzie został kierownikiem sklepu w firmie Minus Service, która sprzedawała artykuły domowe i z czasem postanowił otworzyć własny sklep z podobnym asortymentem. Pierwszy sklep Jysk został otwarty 2 kwietnia 1979 r., a w 2018 r. sieć liczyła ponad 2 600 sklepów w 50 krajach<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Lars Larsen kończy 70 lat |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = Mynewsdesk |url = http://www.mynewsdesk.com/pl/jysk/pressreleases/lars-larsen-konczy-70-lat-2602160 |język = pl}}</ref>. W czerwcu 2019 r. zrezygnował z posady prezesa Grupy Jysk, gdy zdiagnozowano u niego [[Nowotwory wątroby|raka wątroby]], a funkcję prezesa przejął jego syn Jacob Brunsborg. Zmarł w wyniku choroby nowotworowej<ref>{{Cytuj |tytuł = Lars Larsen, twórca Grupy Jysk nie żyje |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = wirtualnemedia.pl |url = https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/lars-larsen-tworca-grupy-jysk-nie-zyje-jacob-brunsborg-nowym-szefem |język = pl}}</ref> 19 sierpnia 2019 r. w swoim domu w Silkeborgu<ref>{{Cytuj |tytuł = Lars Larsen nie żyje. Założyciel sieci handlowej JYSK miał 71 lat |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = nextgazetapl |url = http://next.gazeta.pl/next/7,151003,25099574,lars-larsen-nie-zyje-zalozyciel-sieci-handlowej-jysk-mial-71.html |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Larsen, Lars}}
[[Kategoria:Duńscy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]
[[Kategoria:Zmarli w 2019]]

title: Lars Larsen

Data i miejsce urodzenia: 6 sierpnia 1948 · Arnborg

Data i miejsce śmierci: 19 sierpnia 2019 · Silkeborg

Zawód, zajęcie: przedsiębiorca


text:
# Jason De Rocco
Jason De Rocco (ur. 19 września 1989 w Winnipeg) – kanadyjski siatkarz, grający na pozycji przyjmującego,35-krotny reprezentant Kanady.
Jego ojcem jest Stelio DeRocco, który jest trenerem siatkarskim.

## Sukcesy klubowe
Mistrzostwo Polski:
- 2017

## Sukcesy reprezentacyjne
Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów Juniorów:
- 2008

Puchar Panamerykański:
- 2016

Liga Światowa:
- 2017

Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów:
- 2017, 2019

title: Jason De Rocco

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Jason DeRocco
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = siatkówka
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[19 września]] [[1989]]
 |miejsce urodzenia       = [[Winnipeg]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            = CAN
 |wzrost                  = 201 cm
 |pozycja                 = [[przyjmujący]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2005–2008 ! [[Manitoba Bisons]]
! 2008–2011 ! [[Northwood University]]
! 2011–2012 ! [[AO Kifisias]]
! 2012–2013 ! [[Saint-Nazaire VBA]]
! 2013–10.02.2014 ! [[Latina Volley|Andreoli Latina]]
! 13.02.2014–2014 ! [[UGS Nantes-Rezé]]<ref name="Kanadyjski atakujący zawodnikiem" />
! 2014–2015 ! [[Afyon Belediye Yüntaş]]
! 2015–2018 ! [[Jastrzębski Węgiel]]<ref name="Jason De Rocco w Jastrzębskim" />
! 2018–2019 ! [[F.C. Tokyo]]<ref name="Jason DeRocco opuścił PlusLigę" />
! 2019–2020 ! [[Al-Ahly (piłka siatkowa)|Al-Ahly SC]]<ref name="EGY M Canada National Team" />
 |kariera reprezentacyjna =
! 2013– ! {{flaga|CAN}} [[Reprezentacja Kanady w piłce siatkowej mężczyzn|Kanada]] A ! 35
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jason De Rocco''' (ur. [[19 września]] [[1989]] w [[Winnipeg]]) – [[Kanada|kanadyjski]] [[Piłka siatkowa|siatkarz]], grający na pozycji [[przyjmujący|przyjmującego]],35-krotny [[Reprezentacja Kanady w piłce siatkowej mężczyzn|reprezentant Kanady]]<ref name="Player Jason Derocco FIVB" />.

Jego ojcem jest [[Stelio DeRocco]], który jest trenerem siatkarskim.

== Sukcesy klubowe ==
'''[[Mistrzostwa Polski w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwo Polski]]:'''
* {{trofeum|medal|brązowy}} [[PlusLiga (2016/2017)|2017]]

== Sukcesy reprezentacyjne ==
'''[[Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów juniorów w piłce siatkowej|Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów Juniorów]]:'''
* {{trofeum|medal ameryka północna|srebrny}} 2008
'''[[Puchar Panamerykański w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Panamerykański]]:'''
* {{trofeum|puchar|brązowy}} [[Puchar Panamerykański w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2016|2016]]
'''[[Liga Światowa w piłce siatkowej mężczyzn|Liga Światowa]]:'''
* {{trofeum|medal|brązowy}} [[Liga Światowa w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2017|2017]]
'''[[Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów w piłce siatkowej|Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów]]:'''
* {{trofeum|medal ameryka północna|brązowy}} [[Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2017|2017]], [[Mistrzostwa Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2019|2019]]

== Przypisy ==
<references>
<ref name="EGY M Canada National Team">{{cytuj stronę |url = http://www.worldofvolley.com/Latest_news/Othercountries/106057/egy-m-canada-national-team-member-derocco-strengthens-african-giants-al-ahly.html |tytuł = EGY M: Canada National Team member DeRocco strengthens African giants Al Ahly |język = en |opublikowany = worldofvolley.com}}</ref>
<ref name="Jason DeRocco opuścił PlusLigę">{{cytuj stronę |url = http://sportowefakty.wp.pl/siatkowka/773314/jason-derocco-opuscil-pluslige-reprezentant-kanady-zagra-w-japonii |tytuł = Jason DeRocco opuścił PlusLigę. Reprezentant Kanady zagra w Japonii |język = pl |opublikowany = sportowefakty.wp.pl}}</ref>
<ref name="Jason De Rocco w Jastrzębskim">{{cytuj stronę |url = https://www.worldofvolley.com/News/Latest_news/Poland/56291/pol-m-canadian-spiker-in-jastrzebski.html |tytuł = Jason De Rocco w Jastrzębskim Węglu |język = en |opublikowany = worldofvolley.com}}</ref>
<ref name="Kanadyjski atakujący zawodnikiem">{{cytuj stronę |url = https://archive.ph/20150808205508/http://www.presseocean.fr/actualite/volley-ball-ligue-a-masculine-nantes-reze-enrole-jason-de-rocco-13-02-2014-96955 |tytuł = Kanadyjski atakujący zawodnikiem UGS Nantes-Rezé |język = fr |opublikowany = presseocean.fr}}</ref>
<ref name="Player Jason Derocco FIVB">{{cytuj |tytuł = Player – Jason Derocco – FIVB Volleyball World League 2015 |data dostępu = 2016-05-14 |opublikowany = worldleague.2015.fivb.com |url = http://worldleague.2015.fivb.com/en/intercontinental-group2/competition/teams/can-canada/players/jason-derocco?id=43226}}</ref>
</references>

{{SORTUJ:De Rocco, Jason}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Winnipeg]]
[[Kategoria:Kanadyjscy siatkarze]]
[[Kategoria:Siatkarze Top Volley Latina]]
[[Kategoria:Siatkarze Jastrzębskiego Węgla]]
[[Kategoria:Siatkarze FC Tokyo]]

title: · Jason DeRocco

Data i miejsce urodzenia: 19 września 1989 · Winnipeg

Obywatelstwo: CAN

Pozycja: przyjmujący

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst.

Manitoba Bisons

Northwood University

AO Kifisias

Saint-Nazaire VBA

Andreoli Latina

UGS Nantes-Rezé

Afyon Belediye Yüntaş

Jastrzębski Węgiel

F.C. Tokyo

Al-Ahly SC

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.

Kanada A · 35