text:
# Andrzej Jarczewski
Andrzej Franciszek Jarczewski (ur. 25 maja 1950 w Turku) – polski inżynier, filozof i filolog, działacz opozycji demokratycznej w PRL, samorządowiec.

## Życiorys
Syn Feliksa i Marianny z d. Stawickiej.
Jest absolwentem Politechniki Śląskiej, Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki (1974) oraz Uniwersytetu Śląskiego, Wydział Filologiczny (1979). W latach 1974–1982 był nauczycielem akademickim w Instytucie Automatyki Politechniki Śląskiej. W latach 1983–1985 dozorca w KWK Zabrze-Bielszowice. W latach 1986–1991 pracował m.in. w firmie komputerowej Proster.
W marcu 1968 roku uczestniczył w protestach studenckich w Gliwicach. W latach 1975–1980 był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego. Od 1980 roku był członkiem Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Instytucie Automatyki PŚ.
W 1981 roku został redaktorem technicznym i autorem w tygodniku „Informator NSZZ „Solidarność” Politechniki Śląskiej”; był działaczem Gliwickiej Delegatury NSZZ „Solidarność” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego, a po 13 grudnia 1981 – Drugiego Garnituru Gliwickiej Delegatury „S”. W listopadzie 1981 roku był uczestnikiem studenckiego strajku solidarnościowego ze studentami Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu.
W 1982 roku był założycielem i szefem Akademickiej Grupy Oporu na Politechnice Śląskiej (wydawcy pism „AGO”,„Manifestacji Gliwickiej” i in.), 1982–1983 redaktor „Manifestacji Gliwickiej”, „AGO” i „Stanu Ducha”, w tym samym roku był współautorem i wydawcą zbioru wierszy Reduta Śląska (druk: Wydawnictwo AGO). Pod kierownictwem Tadeusza Drzazgowskiego współorganizował manifestacje 3 maja i 31 sierpnia 1982 roku w Gliwicach.
25 września 1985 roku został aresztowany, a 12 maja 1986 roku skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach na 2 lata więzienia, zwolniony we wrześniu 1986 roku na mocy amnestii. W 1988 roku był współtwórcą sieci informacyjnej o sytuacji w górnictwie dla Radia Wolna Europa, 25 sierpnia 1988 roku został zatrzymany na 48 godz. za zbieranie materiałów o strajkach górniczych; 3 maja 1989 roku był organizatorem ostatniej manifestacji gliwickiej. W latach 1982–1989 był rozpracowywany przez KR MO w Gliwicach/Wydz. III-1 WUSW w Katowicach w ramach KE krypt. „Redaktor”, SOR: „Wiosna”, „Balon” oraz „Samodzielni”.
W 1989 roku był współzałożycielem Gliwicko-Zabrzańskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, a w latach 1990–1991 przewodniczącym Gliwickiego Komitetu Obywatelskiego „S”, W listopadzie 1990 był przewodniczącym Krajowej Konferencji Komitetów Obywatelskich w Warszawie. W grudniu 1989 z grupą działaczy doprowadził do wyboru (jeszcze przez Miejską Radę Narodową w Gliwicach) pierwszego w Polsce prezydenta miasta z „Solidarności”, Zbigniewa Pańczyka. W 1990 roku był współzałożycielem Partii Chrześcijańskich Demokratów.
W latach 1994–2002 pełnił funkcję wiceprezydenta Gliwic. W latach 1995–2000 był prezesem Aeroklubu Gliwickiego. W latach 2003–2016 był kierownikiem Radiostacji Gliwice, a w latach 2017–2023 zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Śląsk”.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2007)[7]
- Krzyż Wolności i Solidarności (2015)[5]
- Medal „Pro Patria” (2016)
- Medal 75-lecia Aeroklubu Polskiego (1995)

## Książki
- Reduta Śląska – poezja wojennej zimy, WAGO, Gliwice 1982 (zbiór wierszy różnych autorów, wydanie konspiracyjne, anonimowe pod red. A. Jarczewskiego; wydanie drugie, jawne – WAGO 1990).
- Stan Ducha, WAGO, Gliwice 1983 (zbiór opowiadań, wydanie konspiracyjne, anonimowe).
- Vademecum strajkującego studenta, WAGO 1991 (zbiór reportaży ze strajku studentów z roku 1981 pod red. A. Jarczewskiego; wydanie jawne z kompletem nazwisk autorów).
- Jak złowić Opla, Wydawnictwo Municipium, Warszawa 1996.
- Szychtownica, czyli szlachetnego trudu górniczego niewiarygodnie szczere opisanie, Wydawnictwo Górnicze, Katowice 1998 (wydanie I); Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2024 (wyd. IV, rozszerzone).
- Europoliteja. Rozprawa o ustroju, Wydawnictwo Dante, Kraków 2007.
- Provokado. Gliwice, 31.08.1939. Gawędy Klucznika Radiostacji dla Gimnazjalistów wyższej klasy, Muzeum w Gliwicach, 2008.
- Selma (powieść), Biblioteka Encyklopedii Solidarności, Wydawnictwo Pokolenie, Katowice 2012.
- Prawda po epoce post-truth, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2017.
- Czasownikowa teoria dobra, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2018.
- Dyfamacja gliwicka 1939, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2021.
- Wprowadzenie do etyki czasownikowej, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2022.
- Synchronizacja kształcenia i zatrudnienia (wczoraj – dziś – jutro), Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2022 (współautor: Bohdan Łukaszewicz).
- The Verbal Philosophy of Real Time, Cambridge Scholars Publishing, Newcastle 2020.
- The Role of Defamation in the Outbreak of War: The Cases of 1939 and 2022, Cambridge Scholars Publishing, Newcastle 2022, 2023.

title: Andrzej Jarczewski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Andrzej Jarczewski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              = Zdjęcie sygnalityczne z Aresztu Śledczego w Katowicach (1985)
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     = Andrzej Franciszek Jarczewski
 |data urodzenia            = 25 maja 1950
 |miejsce urodzenia         = [[Turek]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = inżynier
 |edukacja                  = [[Politechnika Śląska]], [[Uniwersytet Śląski w Katowicach]]
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KKO}} {{order|PL-KWS}} {{order|MPP}}
 |commons                   =
}}

'''Andrzej Franciszek Jarczewski''' (ur. [[25 maja]] [[1950]] w [[Turek|Turku]]) – polski inżynier, filozof i filolog, działacz [[Opozycja polityczna w PRL|opozycji demokratycznej w PRL]], samorządowiec<ref name=":0" />.

== Życiorys ==
Syn Feliksa i Marianny<ref>{{Cytuj |tytuł = Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych" |data dostępu = 2025-01-14 |opublikowany = katalog.bip.ipn.gov.pl |url = https://katalog.bip.ipn.gov.pl/informacje/29537}}</ref> z d. Stawickiej<ref name=":1">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Andrzej Jarczewski |data = 2019-05-28 |data dostępu = 2025-01-14 |opublikowany = Gliwicka Opozycja 1945-1990 |url = https://opozycja.muzeum.gliwice.pl/osoby/andrzej-jarczewski/ |język = pl}}</ref>.

Jest absolwentem [[Politechnika Śląska|Politechniki Śląskiej]], [[Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki Śląskiej|Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki]] (1974) oraz [[Uniwersytet Śląski w Katowicach|Uniwersytetu Śląskiego]], [[Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Śląskiego|Wydział Filologiczny]] (1979)<ref name=":0" />. W latach 1974–1982 był nauczycielem akademickim w Instytucie Automatyki Politechniki Śląskiej<ref>''Encyklopedia Solidarności. Opozycja w PRL 1976-1989'', Warszawa 2010, tom 1, str. 169.</ref>. W latach 1983–1985 dozorca w [[Kopalnia Węgla Kamiennego Bielszowice|KWK Zabrze-Bielszowice]]. W latach 1986–1991 pracował m.in. w firmie komputerowej Proster<ref name=":0" />.

W [[Marzec 1968|marcu 1968 roku]] uczestniczył w protestach studenckich w Gliwicach<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Przemysław Miśkiewicz |tytuł = Biogramy: Jarczewski Andrzej |data dostępu = 2024-11-24 |opublikowany = encysol.pl |url = https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/16378,Jarczewski-Andrzej.html |język = pl}}</ref>. W latach 1975–1980 był członkiem [[Związek Nauczycielstwa Polskiego|Związku Nauczycielstwa Polskiego]]<ref name=":0" />. Od 1980 roku był członkiem Komisji Zakładowej [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|NSZZ „Solidarność”]] w Instytucie Automatyki PŚ<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Andrzej Jarczewski |data dostępu = 2025-01-14 |opublikowany = odznaczeni-kwis.ipn.gov.pl |url = https://odznaczeni-kwis.ipn.gov.pl/persons/view/bb80ae46-efd2-40d0-93ea-306d45ccd6cf}}</ref>.

W 1981 roku został redaktorem technicznym i autorem w tygodniku „Informator NSZZ „Solidarność” Politechniki Śląskiej”; był działaczem Gliwickiej Delegatury NSZZ „Solidarność” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego, a po 13 grudnia 1981 – Drugiego Garnituru Gliwickiej Delegatury „S”<ref>A. Jarczewski, Trzy garnitury Gliwickiej Delegatury NSZZ „Solidarność”, [w:] Władza, polityka i społeczeństwo w Gliwicach w latach 1939-1989, red. B. Tracz, Katowice-Gliwice 2010, s. 220.</ref>. W listopadzie 1981 roku był uczestnikiem studenckiego strajku solidarnościowego ze studentami [[Uniwersytet Radomski im. Kazimierza Pułaskiego|Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu]]<ref name=":0" /><ref name=":1" />.

W 1982 roku był założycielem i szefem Akademickiej Grupy Oporu na Politechnice Śląskiej (wydawcy pism „AGO”,„Manifestacji Gliwickiej” i in.), 1982–1983 redaktor „Manifestacji Gliwickiej”, „AGO” i „Stanu Ducha”, w tym samym roku był współautorem i wydawcą zbioru wierszy ''Reduta Śląska'' (druk: Wydawnictwo AGO). Pod kierownictwem [[Tadeusz Drzazgowski|Tadeusza Drzazgowskiego]] współorganizował manifestacje 3 maja i 31 sierpnia 1982 roku w Gliwicach<ref name=":0" />.

25 września 1985 roku został aresztowany, a 12 maja 1986 roku skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach na 2 lata więzienia, zwolniony we wrześniu 1986 roku na mocy amnestii<ref name=":0" /><ref name=":2" />. W 1988 roku był współtwórcą sieci informacyjnej o sytuacji w górnictwie dla [[Radio Wolna Europa|Radia Wolna Europa]], 25 sierpnia 1988 roku został zatrzymany na 48 godz. za zbieranie materiałów o strajkach górniczych; 3 maja 1989 roku był organizatorem ostatniej manifestacji gliwickiej<ref name=":0" /><ref name=":2" />. W latach 1982–1989 był rozpracowywany przez KR [[Milicja Obywatelska|MO]] w Gliwicach/Wydz. III-1 [[Wojewódzki urząd spraw wewnętrznych|WUSW]] w [[Katowice|Katowicach]] w ramach KE krypt. „Redaktor”<ref name=":0" />, SOR: „Wiosna”, „Balon” oraz „Samodzielni”<ref name=":2" />.

W 1989 roku był współzałożycielem Gliwicko-Zabrzańskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, a w latach 1990–1991 przewodniczącym Gliwickiego Komitetu Obywatelskiego „S”, W listopadzie 1990 był przewodniczącym Krajowej Konferencji Komitetów Obywatelskich w Warszawie<ref name=":0" />. W grudniu 1989 z grupą działaczy doprowadził do wyboru (jeszcze przez Miejską Radę Narodową w Gliwicach) pierwszego w Polsce prezydenta miasta z „Solidarności”, [[Zbigniew Pańczyk|Zbigniewa Pańczyka]]<ref name=":0" />. W 1990 roku był współzałożycielem [[Partia Chrześcijańskich Demokratów|Partii Chrześcijańskich Demokratów]]<ref name=":1" />.

W latach 1994–2002 pełnił funkcję wiceprezydenta [[Gliwice|Gliwic]]<ref name=":0" />. W latach 1995–2000 był prezesem [[Aeroklub Gliwicki|Aeroklubu Gliwickiego]]. W latach 2003–2016 był kierownikiem [[Radiostacja gliwicka|Radiostacji Gliwice]]<ref name=":0" />, a w latach 2017–2023 zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „[[Śląsk (miesięcznik)|Śląsk]]”.

== Ordery i odznaczenia ==

* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2007)<ref>{{Cytuj |tytuł = Prezydent RP nadał Ordery Odrodzenia Polski działaczom „Solidarności” |data = 2007-04-14 |data dostępu = 2025-01-14 |praca = prezydent.pl |url = https://www.prezydent.pl/archiwalne-aktualnosci/aktualnosci-rok-2007/prezydent-rp-nadal-ordery-odrodzenia-polski-dzialaczom-8222solidarnosci8221,27403,archive}}</ref>
* [[Krzyż Wolności i Solidarności]] (2015)<ref name=":2" />
* [[Medal „Pro Patria”]] (2016)
* Medal 75-lecia Aeroklubu Polskiego (1995)

== Książki ==
* ''Reduta Śląska – poezja wojennej zimy'', WAGO, Gliwice 1982 (zbiór wierszy różnych autorów, wydanie konspiracyjne, anonimowe pod red. A. Jarczewskiego; wydanie drugie, jawne – WAGO 1990).
* ''Stan Ducha'', WAGO, Gliwice 1983 (zbiór opowiadań, wydanie konspiracyjne, anonimowe).
* ''Vademecum strajkującego studenta'', WAGO 1991 (zbiór reportaży ze strajku studentów z roku 1981 pod red. A. Jarczewskiego; wydanie jawne z kompletem nazwisk autorów).
* ''Jak złowić Opla'', Wydawnictwo Municipium, Warszawa 1996.
* ''Szychtownica, czyli szlachetnego trudu górniczego niewiarygodnie szczere opisanie'', Wydawnictwo Górnicze, Katowice 1998 (wydanie I); Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2024 (wyd. IV, rozszerzone).
* ''Europoliteja. Rozprawa o ustroju'', Wydawnictwo Dante, Kraków 2007.
* ''Provokado. Gliwice, 31.08.1939. Gawędy Klucznika Radiostacji dla Gimnazjalistów wyższej klasy'', Muzeum w Gliwicach, 2008.
* ''Selma'' (powieść), Biblioteka Encyklopedii Solidarności, Wydawnictwo Pokolenie, Katowice 2012.
* ''Prawda po epoce post-truth'', Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2017.
* ''Czasownikowa teoria dobra'', Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2018.
* ''Dyfamacja gliwicka 1939'', Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2021.
* ''Wprowadzenie do etyki czasownikowej'', Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2022.
* ''Synchronizacja kształcenia i zatrudnienia (wczoraj – dziś – jutro)'', Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2022 (współautor: Bohdan Łukaszewicz).
* ''The Verbal Philosophy of Real Time'', Cambridge Scholars Publishing, Newcastle 2020.
* ''The Role of Defamation in the Outbreak of War: The Cases of 1939 and 2022'', Cambridge Scholars Publishing, Newcastle 2022, 2023.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Jarczewski, Andrzej}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1950]]
[[Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Turku (Polska)]]
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Śląskiego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Śląskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Patria]]
[[Kategoria:Wiceprezydenci miast w Polsce]]
[[Kategoria:Ludzie związani z lotnictwem w Polsce]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie]]

title: Andrzej Jarczewski

Pełne imię i nazwisko: Andrzej Franciszek Jarczewski

Data i miejsce urodzenia: 25 maja 1950 · Turek

Zawód, zajęcie: inżynier

Edukacja: Politechnika Śląska, Uniwersytet Śląski w Katowicach


text:
# Seweryn Tymieniecki
Seweryn Tymieniecki herbu Zaremba (ur. 23 kwietnia 1847 w Kaliszu, zm. 14 marca 1916 w Warszawie) – polski prawnik, numizmatyk, działacz społeczny; współtwórca Muzeum Ziemi Kaliskiej.
Odbył studia na Wydziale Prawa w Szkole Głównej Warszawskiej oraz na Uniwersytecie w Lipsku, w latach 1873–1914 prowadził praktykę adwokacką w Kaliszu. Zaangażowany społecznie, należał do grona współtwórców Muzeum Ziemi Kaliskiej w Kaliszu, którego zbiory wzbogacił o swoją kolekcję monet.
Jako numizmatyk Seweryn Tymieniecki interesował się głównie polską monetą przełomu XVI i XVII wieku; ogłosił szereg artykułów w „Wiadomościach Numizmatyczno-Archeologicznych”.

wikiname: plwiki

title: Seweryn Tymieniecki

in_language: pl

wikitext:
'''Seweryn Tymieniecki''' herbu [[Zaremba (herb szlachecki)|Zaremba]] (ur. 23 kwietnia [[1847]] w [[Kalisz]]u<ref>Seweryn Anzelm Tymieniecki 1847–1916 – [https://przodkowieewy.pl/index.php?route=%2Ftree%2FJaloszynska%2Findividual%2FI503598%2FSeweryn-Anzelm-Tymieniecki webtrees]</ref>, zm. [[14 marca]] [[1916]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski [[prawnik]], [[numizmatyk]], działacz społeczny; współtwórca [[Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu|Muzeum Ziemi Kaliskiej]]<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Chwalewik| imię = Edward| autor link = Edward Chwalewik| tytuł = Zbiory polskie : archiwa, biblioteki, gabinety, galerie, muzea i inne zbiory pamiątek przeszłości w ojczyźnie i na obczyźnie| wydawca = Wydawnictwo Jakuba Mortkowicza| miejsce = Warszawa| rok = 1926| strony = 142| tom = 1| tytuł tomu = A–M|isbn = }}</ref>.

Odbył studia na Wydziale Prawa w [[Szkoła Główna Warszawska|Szkole Głównej Warszawskiej]] oraz na [[Uniwersytet w Lipsku|Uniwersytecie w Lipsku]], w latach [[1873]]–[[1914]] prowadził praktykę adwokacką w Kaliszu. Zaangażowany społecznie, należał do grona współtwórców [[Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu|Muzeum Ziemi Kaliskiej w Kaliszu]], którego zbiory wzbogacił o swoją kolekcję monet.

Jako numizmatyk Seweryn Tymieniecki interesował się głównie polską monetą przełomu XVI i XVII wieku; ogłosił szereg artykułów w „[[Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne|Wiadomościach Numizmatyczno-Archeologicznych]]”.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Słownik historyków polskich'', red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?query=Seweryn_Tymieniecki&filters=creator:%22Tymieniecki,_Seweryn_(1847--1916)%22,public:1,hasTextContent:0 Publikacje Seweryna Tymienieckiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Tymieniecki, Seweryn}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu]]
[[Kategoria:Pochowani w Kaliszu]]
[[Kategoria:Polscy historycy]]
[[Kategoria:Polscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Polscy numizmatycy]]
[[Kategoria:Tymienieccy herbu Zaremba|Seweryn Tymieniecki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1847]]
[[Kategoria:Zmarli w 1916]]


text:
# Kamieńczyk (dopływ Nysy Kłodzkiej)
Kamieńczyk – potok górski w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich, w woj. dolnośląskim.
Górski potok, lewy dopływ Nysy Kłodzkiej. Długość potoku wynosi 7 km. Źródła potoku położone są w lesie świerkowym na wschodnim stoku góry Bochniaka (712 m n.p.m.) w Górach Bystrzyckich na wysokości 645 m n.p.m.
W górnym biegu potok spływa płytką doliną przez las w kierunku Smreczyny do ujścia, już na obszarze Rowu górnej Nysy. Zasadniczy kierunek biegu Kamieńczyka jest południowy. Zbiera wody z południowych zboczy Gór Bystrzyckich i odwadnia zbocza g. Czerwień. Potok na całej długości swojego biegu jest nieuregulowany i ma wartki prąd wody, średni spadek podłużny wynosi 25‰. W potoku z ichtiofauny występuje pstrąg potokowy, głowacz pręgopłetwy i minóg strumieniowy. (

## Dopływy
- Kamionka
- kilka strumieni bez nazwy spływających z południowo-wschodnich zboczy Gór Bystrzyckich.

## Miejscowości, przez które przepływa
- Smreczyna

title: Kamieńczyk (dopływ Nysy Kłodzkiej)

wikitext:
{{Rzeka infobox
 | nazwa               = Kamieńczyk
 | zdjęcie             = Kamieńczyk-potok mit.JPG
 | opis zdjęcia        = Potok przepływający przez tunel. Widok od strony wschodniej.
 | kontynent           = Europa
 | państwo             = dolnośląskie
 | lokalizacja         = [[Polska]]
[[Dolny Śląsk]]
[[Powiat kłodzki]]
 | rodzaj cieku        = potok
 | długość             = około 7
 | spadek              =
 | powierzchnia zlewni =
 | średni przepływ     =
 | miejsce przepływu   =
 | źródło: miejsce     = wschodn. zbocze [[Bochniak]]a, [[Góry Bystrzyckie (Sudety)|Góry Bystrzyckie]]
 | źródło: wysokość    = 645 m n.p.m.
 | źródło: współrzędne = 50°08'43″N 16°37'55″E
 | ujście: recypient   = [[Nysa Kłodzka|do Nysy Kłodzkiej]]
 | ujście: miejsce     = [[Smreczyna]]
 | ujście: wysokość    = 455 m n.p.m.
 | ujście: współrzędne = 50°07'42″N 16°40'09″E
 | kod mapy = Międzylesie
 | mapa                =
 | opis mapy           =
 | szlak               =
{{Rzeka infobox/źródło|około 7 km|wschodn. zbocze [[Bochniak]]a, [[Góry Bystrzyckie (Sudety)|Góry Bystrzyckie]]|645 m n.p.m.}}
{{Rzeka infobox/dopływ||L|[[Kamionka (dopływ Kamieńczyka)|Kamionka]]}}
{{Rzeka infobox/ujście|D||[[Smreczyna]]}}
 | commons             =
}}
'''Kamieńczyk''' – [[potok]] górski w [[Sudety Środkowe|Sudetach Środkowych]], w [[Góry Bystrzyckie (Sudety)|Górach Bystrzyckich]], w [[województwo dolnośląskie|woj. dolnośląskim]].

Górski [[potok]], lewy dopływ [[Nysa Kłodzka|Nysy Kłodzkiej]]. Długość potoku wynosi 7 km. [[źródło|Źródła]] potoku położone są w [[Bór świerkowy|lesie świerkowym]] na wschodnim stoku góry [[Bochniak]]a (712 m n.p.m.) w [[Góry Bystrzyckie (Sudety)|Górach Bystrzyckich]] na wysokości 645 m n.p.m.

W górnym biegu potok spływa płytką doliną przez las w kierunku [[Smreczyna|Smreczyny]] do [[ujście rzeki|ujścia]], już na obszarze [[Rów Górnej Nysy|Rowu górnej Nysy]]. Zasadniczy kierunek biegu Kamieńczyka jest południowy. Zbiera wody z południowych zboczy Gór Bystrzyckich i odwadnia zbocza g. Czerwień. Potok na całej długości swojego biegu jest nieuregulowany i ma wartki prąd wody, średni spadek podłużny wynosi 25‰. W potoku z [[Ichtiofauna|ichtiofauny]] występuje [[pstrąg potokowy]], [[głowacz pręgopłetwy]] i [[minóg strumieniowy]]. (<ref>[http://www.pzw.org.pl/pliki/prezentacje/1395/cms/szablony/3554/pliki/01kotuszok.pdf System rzeczny Nysy Kłodzkiej]</ref>

== Dopływy ==
* [[Kamionka (dopływ Kamieńczyka)|Kamionka]]
* kilka strumieni bez nazwy spływających z południowo-wschodnich zboczy Gór Bystrzyckich.

== Miejscowości, przez które przepływa ==
* [[Smreczyna]]
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''B.Stecki'';  Przewodnik turystyczny z mapą Gminy Międzylesie; Międzylesie i okolice; Wyd. I-BiS; Wrocław 2004 r.; {{ISBN|8385773770}}
* ''K.R.Mazurski''; Przewodnik turystyczny: Ziemia kłodzka. Część połudn.; Wyd. "Sudety"; Wrocław 1996 r.; {{ISBN|8385550763}}
* ''[[Marek Staffa|M.Staffa]]''; [[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]; t. 15; Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy;  Wyd. "I-Bis"; Wrocław 1994 r.; {{ISBN|8385773061}}
* ''Praca zbiorowa''; Mapa Sudety Środkowe; Skala 1:40 000;  Wydawnictwo Turystyczne Plan; Jelenia Góra 2005 r.; {{ISBN|83-60044-44-9}}

[[Kategoria:Potoki Gór Bystrzyckich]]
[[Kategoria:Potoki Kotliny Kłodzkiej]]
[[Kategoria:Dorzecze Nysy Kłodzkiej]]
[[Kategoria:Geografia Międzylesia]]

title: Kamieńczyk

Kontynent: Europa

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Lokalizacja: Polska · Dolny Śląsk · Powiat kłodzki

Długość: około 7 km

Miejsce: wschodn. zbocze Bochniaka, Góry Bystrzyckie

Recypient: do Nysy Kłodzkiej


text:
# Mamied Ibragimow
Mamied Paszajewicz Ibragimow (kaz. Мамед Пашаевич Ибрагимов; ur. 9 czerwca 1992) – kazachski zapaśnik walczący w stylu wolnym. Olimpijczyk z Rio de Janeiro 2016, gdzie zajął ósme miejsce w kategorii 97 kg.
Piąty na mistrzostwach świata w 2017. Brązowy medalista igrzysk azjatyckich w 2014, a także igrzysk Solidarności Islamskiej w 2017 i 2021. Brązowy medalista mistrzostw Azji w 2022. Siódmy w Pucharze Świata w 2018. Trzeci na mistrzostwach Azji juniorów w 2011 roku.

title: Mamied Ibragimow

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Mamied Ibragimow
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[9 czerwca]] [[1992]]
 |miejsce urodzenia         = [[Obwód pawłodarski]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.wrestling.kz/team/player/78|tytuł=Құрама командалар|opublikowany=Wrestling.kz|język=kk|data dostępu=2017-03-20|archiwum=https://web.archive.org/web/20170320232617/http://www.wrestling.kz/team/player/78|zarchiwizowano=20 marca 2017}}</ref>
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 171 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|KAZ}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska azjatyckie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 2014|Incheon 2014]]|97 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Azji w zapasach|Mistrzostwa Azji]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Azji w Zapasach 2022|Ułan Bator 2022]]|97 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska solidarności islamskiej|Igrzyska Solidarności Islamskiej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Solidarności Islamskiej 2021|Konya 2021]]|97 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Solidarności Islamskiej 2017|Baku 2017]]|97 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Mamied Paszajewicz Ibragimow''' ([[język kazachski|kaz.]] Мамед Пашаевич Ибрагимов; ur. [[9 czerwca]] [[1992]]) – [[Kazachstan|kazachski]] [[Zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu wolnym. [[Igrzyska olimpijskie|Olimpijczyk]] z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|Rio de Janeiro 2016]], gdzie zajął ósme miejsce w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – kategoria do 97 kg mężczyzn w stylu wolnym|kategorii 97 kg]]<ref>{{cytuj| url = https://www.olympedia.org/athletes/134870| tytuł = Biographical information | opublikowany = Olympedia.org| data dostępu = 23 kwietnia 2022| język = en}}</ref>.

Piąty na [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2017|2017]]. Brązowy medalista [[Igrzyska azjatyckie|igrzysk azjatyckich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 2014|2014]], a także [[Igrzyska solidarności islamskiej|igrzysk Solidarności Islamskiej]] w [[Zapasy na Igrzyskach Solidarności Islamskiej 2017|2017]] i [[Zapasy na Igrzyskach Solidarności Islamskiej 2021|2021]]. Brązowy medalista [[Mistrzostwa Azji w zapasach|mistrzostw Azji]] w [[Mistrzostwa Azji w Zapasach 2022|2022]]. Siódmy w [[Puchar Świata w zapasach|Pucharze Świata]] w [[Puchar Świata w Zapasach 2018 - styl wolny mężczyzn|2018]]. Trzeci na mistrzostwach Azji juniorów w 2011 roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=139BFC5AFA394B7CB08D76E061E83C5F| tytuł = Osiągnięcia na stronie | opublikowany = Unitedwrestling.com | data dostępu = 2015-01-21 | język = en}}
* {{cytuj stronę | url = http://asiangames.sporttu.com/athletes/mamed-ibragimov-3014700/preview | tytuł = Osiągnięcia na stronie| opublikowany = Asiangames.com | data dostępu = 2015-01-21 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20160301203351/http://asiangames.sporttu.com/athletes/mamed-ibragimov-3014700/preview | zarchiwizowano = 2016-03-01}}
* {{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20160922190715/https://www.rio2016.com/en/athlete/mamed-ibragimov| tytuł = Profil na stronie | opublikowany = Rio2016.com | data dostępu = 2016-08-24 | język = en}}
* [https://www.olympedia.org/athletes/134870 Dane na stronie Olympedia.org] {{lang|en}}

{{Zapaśnicy Kazachstanu na igrzyskach olimpijskich – Rio de Janeiro 2016}}

{{SORTUJ:Ibragimov, Mamed}}
[[Kategoria:Kazachscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Kazachscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]

title: · Mamied Ibragimow

Data i miejsce urodzenia: 9 czerwca 1992 · Obwód pawłodarski

title: Dorobek medalowy

brąz:
Incheon 2014 · 97 kg st.wolny
Ułan Bator 2022 · 97 kg st.wolny
Konya 2021 · 97 kg st.wolny
Baku 2017 · 97 kg st.wolny


text:
# Marpress
Wydawnictwo Marpress sp z.o.o – gdańska oficyna wydawnicza, założona przez Władysława i Grażynę Kaweckich w 1991 roku.

## Historia
Wydawnictwo powstało w 1991 roku. Od początku istnienia nawiązuje do tradycji i serii dawnego Wydawnictwa Morskiego. Publikuje ono kilka serii wydawniczych, między innymi Bałtyk (proza krajów nadbałtyckich), Marynistyka, Współczesna Proza Gdańska, książki historyczne, popularnonaukowe oraz dla dzieci. Wśród autorów związanych z Marpressem znajdują się: Aleksandra Majdzińska, Barbara Piórkowska, Emma Popik,  Agata Półtorak, Agatha Rae, Eugeniusz Kupper, Andrzej Januszajtis, Roman Landowski, Jerzy Samp, Andrzej Urbańczyk i Brunon Zwarra.

## Nagrody
- Medal Księcia Mściwoja II za szczególny wkład w prezentację dorobku trójmiejskiego środowiska humanistycznego przez publikacje o dziejach i ludziach Gdańska (2000)[3]

title: Marpress

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Wydawnictwo Marpress
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Polska
 |siedziba          = [[Gdańsk]] [[Główne Miasto]], [[Targ Rybny w Gdańsku|Targ Rybny]] 10B
 |adres             =
 |data założenia    = 1991
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
 |prezes            = Fabian Cieślik
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               = https://marpress.pl/
}}
'''Wydawnictwo Marpress sp z.o.o''' – [[gdańsk]]a oficyna wydawnicza, założona przez Władysława i Grażynę Kaweckich w 1991 roku.

== Historia ==
Wydawnictwo powstało w 1991 roku<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Marpress |data dostępu = 2020-06-13 |opublikowany = marpress.pl |url = http://marpress.pl/}}</ref>. Od początku istnienia nawiązuje do tradycji i serii dawnego [[Wydawnictwo Morskie|Wydawnictwa Morskiego]]<ref name=":1" />. Publikuje ono kilka serii wydawniczych, między innymi ''Bałtyk'' (proza krajów nadbałtyckich), ''Marynistyka'', ''Współczesna Proza Gdańska'', książki historyczne, popularnonaukowe oraz dla dzieci. Wśród autorów związanych z Marpressem znajdują się: [[Aleksandra Majdzińska]], Barbara Piórkowska, [[Emma Popik]],  Agata Półtorak, Agatha Rae, [[Eugeniusz Kupper]], [[Andrzej Januszajtis]], [[Roman Landowski]], [[Jerzy Samp]], [[Andrzej Urbańczyk (żeglarz)|Andrzej Urbańczyk]] i [[Brunon Zwarra]]<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Katarzyna Sudoł |tytuł = Wydawnictwo Marpress kontynuuje morską tradycję. W planach poezja, proza, edukacja |data = 2018-11-22 |data dostępu = 2020-06-13 |opublikowany = trojmiasto.wyborcza.pl |url = https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35611,24197139,wydawnictwo-marpress-kontynuuje-morska-tradycje-w-planach-poezja.html}}</ref><ref name=":0" />.

== Nagrody ==
* [[Medal Księcia Mściwoja II]] ''za szczególny wkład w prezentację dorobku trójmiejskiego środowiska humanistycznego przez publikacje o dziejach i ludziach Gdańska'' (2000)<ref>{{Cytuj |tytuł = Laureaci medalu księcia Mściwoja II |data dostępu = 2024-10-16 |opublikowany = bip.gdansk.pl |url = https://bip.gdansk.pl/rada-miasta/Laureaci-medalu-ksiecia-Msciwoja-II,a,7754#2000}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://gdansk.gedanopedia.pl/gdansk/?title=MARPRESS MARPRESS w Gedanopedii]
[[Kategoria:Główne Miasto]]
[[Kategoria:Polskie wydawnictwa książkowe]]
[[Kategoria:Polskie wydawnictwa z siedzibą w Trójmieście]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Gdańsku]]

title: Wydawnictwo Marpress

Siedziba: Gdańsk Główne Miasto, Targ Rybny 10B

Forma prawna: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Prezes: Fabian Cieślik

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Scooby-Doo Magazyn
Scooby-Doo magazyn – wydawany przez Egmont Polska (do 2022 Media Service Zawada Sp. z o.o.) magazyn powstały na podstawie serialu animowanego Scooby Doo o przygodach psa Scooby'ego Doo i jego przyjaciół: Freda, Daphne, Velmy i Kudłatego. Pierwszy numer tego miesięcznika ukazał się w środku kwietnia 2006. W każdym numerze miesięcznika jest od 1 do 4 komiksów z psem Scooby Doo i jego przyjaciółmi oraz działy:
- Namierz potwora - zagadka, w której zadaniem jest szukanie ukrytych potworów, często także członków Tajemniczej Spółki,
- Scoomaj sam z zagadkami,
- Klub pod psem ze zdjęciami czytelników wraz ze swoimi psami
- Tajemnicza Skrzynka z rysunkami i listami czytelników. Zawsze jest też plakat, zapowiedź do następnego numeru i gadżet.

Magazyn był liderem w sprzedaży w segmencie prasy dziecięcej w latach 2008-2013.

title: Scooby-Doo Magazyn

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                  = Scooby-Doo magazyn
 |tytuł oryginalny       =
 |podtytuł               =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |częstotliwość          = miesięcznik
 |państwo                = POL
 |wariant flagi          =
 |adres                  = [[Aleja Stanów Zjednoczonych w Warszawie|al. Stanów Zjednoczonych]] 51, 04-028 Warszawa
 |wydawca                = [[Egmont Polska]]
 |organ prasowy          =
 |tematyka               =
 |język                  =
 |pierwszy numer         = 2006
 |ostatni numer          =
 |redaktor naczelny      = Katarzyna Biegańska
 |stali współpracownicy  =
 |nakład                 = 100 tys.<ref name="mediabuy">{{Cytuj stronę | url = http://www.mediabuy.pl/prasa/ScoobyDoo_Magazyn | tytuł = Scooby Doo magazyn | opublikowany = mediabuy.pl | data dostępu = 2013-11-27 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131202225652/http://www.mediabuy.pl/prasa/ScoobyDoo_Magazyn | zarchiwizowano = 2013-12-02 }}</ref> egz.
 |sprzedaż               =
 |format                 = 205 x 273 mm<ref name="mediabuy" />
 |liczba stron           =
 |ISSN                   =
 |eISSN                  =
 |OCLC                   =
 |DOI                    =
 |odznaczenia            =
 |commons                =
 |wikiźródła             =
 |wikicytaty             =
 |www                    =
}}
'''Scooby-Doo magazyn''' – wydawany przez [[Egmont Polska]] (do 2022 Media Service Zawada Sp. z o.o.<ref>{{Cytuj |tytuł = „Świnka Peppa”, „Scooby Doo” i „Cartoon Network” przechodzą z Media Service Zawada do Egmontu |data dostępu = 2025-02-03 |opublikowany = www.wirtualnemedia.pl |url = https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/koniec-swinka-peppa-scooby-doo-cartoon-network-media-service-zawada-egmont-nowy-wydawca}}</ref>) magazyn powstały na podstawie serialu animowanego [[Scooby Doo]] o przygodach psa [[Scooby Doo (postać)|Scooby'ego Doo]] i jego przyjaciół: [[Fred Jones (Scooby Doo)|Freda]], [[Daphne Blake|Daphne]], [[Velma Dinkley|Velmy]] i [[Kudłaty Rogers|Kudłatego]]. Pierwszy numer tego miesięcznika ukazał się w środku [[kwiecień|kwietnia]] [[2006]]. W każdym numerze miesięcznika jest od 1 do 4 komiksów z psem Scooby Doo i jego przyjaciółmi oraz działy:
* ''Namierz potwora'' - zagadka, w której zadaniem jest szukanie ukrytych potworów, często także członków Tajemniczej Spółki,
* ''Scoomaj sam'' z zagadkami,
* ''Klub pod psem'' ze zdjęciami czytelników wraz ze swoimi [[Pies domowy|psami]]
* ''Tajemnicza Skrzynka'' z rysunkami i listami czytelników. Zawsze jest też plakat, zapowiedź do następnego numeru i gadżet.

Magazyn był liderem w sprzedaży w segmencie prasy dziecięcej w latach 2008-2013<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.rynekprasowy.pl/magazyny-media-service-zawada-liderami/ | tytuł = Magazyny Media Service Zawada liderami | data = 2013-04-26 | opublikowany = [[Kolporter S.A.]] | data dostępu = 2013-11-27}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Scooby Doo]]
* [[Superkomiks Scooby-Doo]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [http://www.scoobydoomagazyn.pl/ Strona internetowa Scooby-Doo Magazynu]

{{Scooby Doo}}

[[Kategoria:Czasopisma dla dzieci i młodzieży]]
[[Kategoria:Czasopisma w języku polskim]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 2006]]
[[Kategoria:Prasa w Warszawie]]
[[Kategoria:Scooby Doo]]

title: Scooby-Doo magazyn

Częstotliwość: miesięcznik

Adres: al. Stanów Zjednoczonych 51, 04-028 Warszawa

Wydawca: Egmont Polska

Redaktor naczelny: Katarzyna Biegańska

Średni nakład: 100 tys. egz.


text:
# Tadeusz Jawor
Tadeusz Jawor (ur. 2 lipca 1889 w Cazinie, zm. 16 kwietnia 1968 w Londynie) – pułkownik łączności Wojska Polskiego.

## Życiorys
Tadeusz Jawor urodził się 2 lipca 1889 w miejscowości Cazin. W 1909 ukończył szkołę kadetów piechoty w Karłowicach i rozpoczął pełnić zawodową służbę wojskową w c. i k. Armii. Został wcielony do Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty Nr 1 w Wiedniu. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Służył wówczas III batalionie macierzystego pułku, który był detaszowany w Sarajewie. W 1913 ukończył wojskową szkołę telegraficzną. W czasie I wojny światowej służył w oddziałach łączności piechoty górskiej na froncie włoskim. W ewidencji 1 bh IR pozostawał do 1916. W latach 1917–1918 jego oddziałem macierzystym był Pułk Telegraficzny. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: chorążego (1 września 1909), podporucznika (1 maja 1912), porucznika (1 stycznia 1915) i kapitana (1 lutego 1918).
18 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony z dniem 18 listopada 1918 do Departamentu Technicznego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Był członkiem komisji kwalifikacyjnej dla oficerów wojsk łączności. W okresie wojny polsko-bolszewickiej był m.in. szefem łączności Armii Rezerwowej, a w czasie bitwy nad Niemnem sprawował obowiązki szefa łączności Sztabu Ścisłego Naczelnego Wodza.
Po zakończeniu działań wojennych został szefem łączności Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”, a od listopada 1921 – Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk łączności. 19 lipca tego roku został wyznaczony na stanowisko szefa Wydziału Łączności w Departamencie VI Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych, pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku łączności. 31 marca 1924 roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów łączności. W 1926 był członkiem Rady Nadzorczej Polskiego Radia. W listopadzie 1927 został przydzielony z Departamentu Inżynierii MSWojsk. w Warszawie do Obozu Szkolnego Wojsk Łączności w Zegrzu na stanowisko komendanta. W lutym 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 maja 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po przejściu w stan spoczynku został dyrektorem Polskiej Akcyjnej Spółki Elektrycznej Ericsson w Warszawie i pełnił tę funkcję do wybuchu II wojny światowej. Był także działaczem organizacji branżowych, m.in. jako wiceprezes Stowarzyszenia Radiotechników Polskich (1926, 1927) i prezes Stowarzyszenia Teletechników Polskich (1929), był także członkiem Sekcji Radiotechnicznej Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Wchodził w skład Rady Teletechnicznej przy Ministrze Poczt i Telegrafów, był także przewodniczącym Komisji Normalizacji Narzędzi Liniowych i Stacyjnych. Po wybuchu wojny przedostał się do Francji, gdzie został zastępcą komendanta Centrum Wyszkolenia Łączności. Od czerwca 1940 do 1942 kierował Polskim Ośrodkiem Szkolnym w Glasgow.
Po wojnie pozostał na emigracji, pracował w sektorze prywatnym, zmarł 16 kwietnia 1968 w Londynie.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922)[23][24]
- Krzyż Walecznych
- Krzyż Komandorski Orderu Korony Rumunii (Rumunia)
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry)[6]
- Signum Laudis Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)[6]
- Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)[6]
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (Austro-Węgry)[3]

title: Tadeusz Jawor

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Tadeusz Jawor
 |imię i nazwisko org = Thaddäus Jawor
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Tadeusz Jawor.jpg
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = PL Epolet plk.svg
 |stopień             = [[pułkownik]] łączności
 |data urodzenia      = 2 lipca 1889
 |miejsce urodzenia   = [[Cazin]]
 |data śmierci        = 16 kwietnia 1968
 |miejsce śmierci     = [[Londyn]]
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png|20px]] [[Armia Austro-Węgier]]
[[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |jednostki           = [[1 Pułk Łączności (II RP)|1 Pułk Łączności]]
[[Centrum Wyszkolenia Łączności|Obóz Szkolny Wojsk Łączności]]
 |stanowiska          = komendant obozu
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]]
[[wojna polsko-bolszewicka]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OOP|KO}} {{order|KW|1}} {{order|OKR|K}} {{order|KZW}} {{order|SL}} {{order|SL}} {{order|KPM}}
 |commons             =
}}
'''Tadeusz Jawor''' (ur. [[2 lipca]] [[1889]] w [[Cazin]]ie, zm. [[16 kwietnia]] [[1968]] w [[Londyn]]ie) – [[pułkownik]] [[Służba łączności (II RP)|łączności]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]].

== Życiorys ==
Tadeusz Jawor urodził się 2 lipca 1889 w miejscowości [[Cazin]]. W 1909 ukończył szkołę kadetów piechoty w [[Sremski Karlovci|Karłowicach]]{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}} i rozpoczął pełnić zawodową służbę wojskową w [[Armia Austro-Węgier|c. i k. Armii]]. Został wcielony do [[1 Bośniacko-Hercegowiński Pułk Piechoty|Bośniacko-Hercegowińskiego Pułku Piechoty Nr 1]] w Wiedniu. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z [[Wojny bałkańskie|wojną na Bałkanach]]. Służył wówczas III batalionie macierzystego pułku, który był detaszowany w [[Sarajewo|Sarajewie]]{{odn|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1912|s=706}}{{odn|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1914|s=271}}. W 1913 ukończył wojskową szkołę telegraficzną. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] służył w oddziałach łączności piechoty górskiej na froncie włoskim{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}. W ewidencji [[1 Bośniacko-Hercegowiński Pułk Piechoty|1 bh IR]] pozostawał do 1916{{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1916|s=519}}. W latach 1917–1918 jego oddziałem macierzystym był [[Pułk Telegraficzny]]{{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1917|s=1175}}{{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1918|s=1484}}. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: [[Chorąży|chorążego]] (1 września 1909){{odn|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1912|s=361}}, [[podporucznik]]a (1 maja 1912){{odn|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1914|s=621}}, [[porucznik]]a (1 stycznia 1915){{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1916|s=96}} i [[Kapitan (ranga)|kapitana]] (1 lutego 1918){{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1918|s=138}}.

18 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony z dniem 18 listopada 1918 do Departamentu Technicznego Ministerstwa Spraw Wojskowych<ref>Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 334, 354.</ref>. Był członkiem komisji kwalifikacyjnej dla oficerów wojsk łączności{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}. W okresie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny polsko-bolszewickiej]] był m.in. szefem łączności [[Armia Rezerwowa (II RP)|Armii Rezerwowej]], a w czasie [[Bitwa nad Niemnem|bitwy nad Niemnem]] sprawował obowiązki szefa łączności Sztabu Ścisłego Naczelnego Wodza.

Po zakończeniu działań wojennych został szefem łączności Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”, a od listopada 1921 – [[Dowództwo Okręgu Korpusu Nr I|Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I]] w Warszawie{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}<ref>[http://archive.is/yWV4#selection-937.686-937.866 ''Radiotechnicy i łącznościowcy wojskowi w latach 1914–1939''].</ref>. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu [[podpułkownik]]a ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był [[1 Pułk Łączności (II RP)|1 pułk łączności]]{{odn|Lista starszeństwa|1922|s=255}}. 19 lipca tego roku został wyznaczony na stanowisko szefa Wydziału Łączności w Departamencie VI Wojsk Technicznych [[Ministerstwo Spraw Wojskowych|Ministerstwa Spraw Wojskowych]], pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku łączności<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Ppłk Tadeusz Jawor |url = https://academica.edu.pl/reading/readSingle?page=3&uid=21582091 |czasopismo = [[Polska Zbrojna]] |wolumin = 232 |strony = 3 |data = 1922-08-27 |miejsce = Warszawa}}</ref>{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=21, 957, 967}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=21, 874, 884}}. 31 marca 1924 roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów łączności{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 166}}. W 1926 był członkiem Rady Nadzorczej [[Polskie Radio|Polskiego Radia]]{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}. W listopadzie 1927 został przydzielony z [[Departament Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych|Departamentu Inżynierii MSWojsk.]] w Warszawie do [[Centrum Wyszkolenia Łączności|Obozu Szkolnego Wojsk Łączności]] w [[Zegrze|Zegrzu]] na stanowisko komendanta{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 27 z 29 listopada 1927 roku, s. 349}}{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=611, 620}}. W lutym 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 4 z 14 lutego 1929 roku, s. 78}}. Z dniem 31 maja 1929 został przeniesiony w [[stan spoczynku]]{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 139}}.

Po przejściu w stan spoczynku został dyrektorem Polskiej Akcyjnej Spółki Elektrycznej Ericsson w Warszawie i pełnił tę funkcję do wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]]{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}. Był także działaczem organizacji branżowych, m.in. jako wiceprezes Stowarzyszenia Radiotechników Polskich (1926<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Stow. radjotechników |url = http://ebuw.uw.edu.pl/publication/212711|czasopismo = [[Kurier Warszawski (dziennik)|Kurier Warszawski]] |wolumin = Nr 198 |strony = 3 |data = 21 lipca 1926}}</ref>, 1927) i prezes Stowarzyszenia Teletechników Polskich (1929), był także członkiem Sekcji Radiotechnicznej [[Stowarzyszenie Elektryków Polskich|Stowarzyszenia Elektryków Polskich]]{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}. Wchodził w skład Rady Teletechnicznej przy [[Ministerstwo Poczt i Telegrafów|Ministrze Poczt i Telegrafów]], był także przewodniczącym Komisji Normalizacji Narzędzi Liniowych i Stacyjnych{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}. Po wybuchu wojny przedostał się do Francji, gdzie został zastępcą komendanta Centrum Wyszkolenia Łączności. Od czerwca 1940 do 1942 kierował Polskim Ośrodkiem Szkolnym w [[Glasgow]]{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}.

Po wojnie pozostał na emigracji, pracował w sektorze prywatnym, zmarł 16 kwietnia 1968 w Londynie{{odn|Kubiatowski|1978|s=196}}.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2 maja 1922)<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924 |url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=87843|wydawca = [[Prezydium Rady Ministrów]] |miejsce = Warszawa |data = 1926 |strony = 25}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://polona.pl/item-view/dd43ad14-e16f-434b-bed5-c4b026d394b8?page=7|tytuł=Monitor Polski Nr 100 z 2 maja 1922|data dostępu=2025-05-13|opublikowany=polona.pl|strony=8}}</ref>
* [[Krzyż Walecznych]]
* Krzyż Komandorski [[Order Korony Rumunii|Orderu Korony Rumunii]] (Rumunia)
* [[Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria)|Krzyż Zasługi Wojskowej]] 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami (Austro-Węgry){{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1918|s=1484}}
* [[Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)|Signum Laudis]] Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry){{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1918|s=1484}}
* Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry){{odn|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1918|s=1484}}
* [[Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913]] (Austro-Węgry){{odn|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1914|s=271}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |tytuł = Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912 |rok = 1911 |miesiąc = grudzień |miejsce = Wiedeń |wydawca = Nadworna i Państwowa Drukarnia |odn = {{odn/id|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1912}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914 |rok = 1914 |miesiąc = luty |miejsce = Wiedeń |wydawca = Nadworna i Państwowa Drukarnia |odn = {{odn/id|Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej|1914}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916 |rok = 1916 |miejsce = Wiedeń |wydawca = |odn = {{odn/id|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1916}}}}
* {{Cytuj książkę|tytuł=Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917|rok=1917|miejsce=Wiedeń|wydawca=|odn={{odn/id|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1917}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918 |rok = 1918 |miejsce = Wiedeń |wydawca = Nadworna i Państwowa Drukarnia |odn = {{odn/id|Lista starszeństwa c. i k. Armii|1918}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 |tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych |data dostępu = 2019-02-09 |odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Lista starszeństwa oficerów zawodowych |url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/266290/edition/254247|miejsce = Warszawa |rok = 1922 |wydawca = [[Ministerstwo Spraw Wojskowych]] |odn = {{odn/id|Lista starszeństwa|1922}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1923 |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119157 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1923 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1924 |url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59165 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1924 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Rocznik Oficerski 1928 |url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59431 |wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych |miejsce = Warszawa |rok = 1928 |odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1928}}}}
* {{Cytuj pismo |nazwisko = Kubiatowski |imię = Jerzy |tytuł = Tadeusz Jawor (1889-1968) |czasopismo = [[Przegląd Telekomunikacyjny]] |wolumin = 6 |rok = 1978 |miejsce = Warszawa |odn = tak}}
* [http://archive.is/yWV4#selection-937.686-937.866 ''Radiotechnicy i łącznościowcy wojskowi w latach 1914–1939'']

{{SORTUJ:Jawor, Tadeusz}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Cazinie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Łączności]]
[[Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej]]
[[Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii]]
[[Kategoria:Pułkownicy łączności II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1889]]
[[Kategoria:Zmarli w 1968]]

title: Tadeusz JaworThaddäus Jawor

Data i miejsce urodzenia: 2 lipca 1889 · Cazin

Data i miejsce śmierci: 16 kwietnia 1968 · Londyn

Siły zbrojne: Armia Austro-Węgier · Wojsko Polskie

Jednostki: 1 Pułk Łączności · Obóz Szkolny Wojsk Łączności

Stanowiska: komendant obozu

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · wojna polsko-bolszewicka


text:
# Jerzy Ginalski (archeolog)
Jerzy Józef Ginalski (ur. 19 marca 1957 w Krośnie) – polski archeolog, konserwator zabytków archeologicznych, od 1999 do 2023 dyrektor Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.

## Życiorys
Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie z 1976. Ukończył studia na kierunku archeologii Polski i powszechnej na Uniwersytecie Jagiellońskim. W Krośnie był zatrudniony w Urzędzie Wojewódzkim, Muzeum Okręgowym, Biurze Badań i Dokumentacji Zabytków, Państwowej Służbie Ochrony Zabytków. Pełnił funkcję dyrektora Muzeum Historycznego w Dukli. Od 15 lipca 1999 do 3 stycznia 2023 sprawował stanowisko dyrektora Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Zasiadł w komitecie redakcyjnym oraz został redaktorem naczelnym czasopisma „Materiały Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku” (nr 36 i 37 z 2004 i 2008).
Został odkrywcą starożytnej osady Horodyszcze na terenie wsi Trepcza koło Sanoka. Był kierownikiem misji archeologicznych w Niemczech i Bułgarii. Członek Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich. Realizator projektu badawczego, finansowanego ze środków Komitetu Badań Naukowych w Warszawie o wczesnośredniowiecznym kompleksie osadniczym w Trepczy koło Sanoka. Prowadził wykłady w Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie. Został przewodniczącym Rady Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Zamieszkał w Międzybrodziu koło Sanoka. W wyborach samorządowych w 2024 uzyskał mandat Rady Powiatu Sanockiego, startując z listy KWW Koalicja Samorządowa Ludowcy i Demokraci.

## Odznaczenia i wyróżnienia
- Odznaka „Za zasługi dla województwa krośnieńskiego” (1998)[8].
- Srebrna Odznaka „Za opiekę nad zabytkami” (1998), Złota Odznaka "Za opiekę nad zabytkami" (2012)[8].
- Laureat wyróżnienia wydarzenie muzealne roku: za wystawę „Przeszłość ożywiona” w Muzeum Podkarpackim w Krośnie.
- Nagroda Powiatu Sanockiego w dziedzinie kultury za rok 2000 (2001)[9][10][8].
- Nagroda Zarządu Województwa Podkarpackiego w dziedzinie ochrony kultury (2002)[8].
- Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Turystyki” (2004)[8].
- Nagroda Miasta Sanoka za rok 2007 (2008)[11].
- Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008, w dziedzinie ochrona dziedzictwa)[12].
- Godło „Człowiek Roku” Ziemi Sanockiej (2010)[13].
- Godło Człowieka Sanoka (2011, „za wkład w promocję i rozwój gospodarczy regionu”)[14].
- Złoty Krzyż Zasługi (30 marca 2012, na wniosek Wojewody Podkarpackiego „za zasługi w działalności na rzecz upowszechniania i propagowania kultury polskiej”)[15].
- Odznaka „Przyjaciel Dziecka” (2012)[8].
- Medal „Za zasługi dla aptekarstwa Podkarpacia” Podkarpackiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w Rzeszowie[16].
- Statuetka Marszałka Województwa Podkarpackiego[17].
- Statuetka dla osób, które zasłużyły się na rzecz rozwoju Podkarpacia; w kategorii kultura i sport (2014)[18].
- Statuetka VIP dla „Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2014” w kategorii Kultura[19].
- Statuetka dla „Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2014” w kategorii VIP Kultura[20].
- Laureat VII edycji konkursu „Pracodawca Przyjazny Pracownikom” (2015, wyróżnienie dla MBL w Sanoku)[21][22].
- Honorowy Wolontariusz (2015)[8].
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (2016)[8].
- Medal Województwa Małopolskiego ,,Polonia Minor” (2017)[8].
- Złota Odznaka Zasłużonego Działacza TPD (2019)[8].
- Honorowe obywatelstwo Sanoka (25 czerwca 2020)[23].
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2022, w dziedzinie muzealnictwo)[12].
- Honorowa odznaka im. Izydora Gulgowskiego (2023)[24]

## Publikacje
Autor licznych publikacji z dziedziny archeologii.
- Lista publikacji na stronie MBP w Sanoku

title: Jerzy Ginalski (archeolog)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jerzy Ginalski
 |grafika                   = Jerzy Ginalski 2021.jpg
 |opis grafiki              = Jerzy Ginalski (2021)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[19 marca]] [[1957]]
 |miejsce urodzenia         = [[Krosno]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = archeolog
 |narodowość                = polska
 |edukacja                  = [[I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Krośnie]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Jagielloński]]
 |stanowisko                = dyrektor [[Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku|Muzeum Budownictwa Ludowego]] w [[Sanok]]u (1999-2023)
 |odznaczenia               = {{order|KZ|Z}} {{order|GA|S}} {{order|GA|B}} {{order|MZP|Z}} {{order|PL-OHZZT}}<br />{{order|PL-OOZ}}
 |commons                   = Category:Jerzy Ginalski (Archaeologist)
}}
'''Jerzy Józef Ginalski''' (ur. [[19 marca]] [[1957]] w [[Krosno|Krośnie]]) – polski [[archeolog]], konserwator zabytków archeologicznych, od 1999 do 2023 dyrektor [[Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku|Muzeum Budownictwa Ludowego]] w [[Sanok]]u.

== Życiorys ==
Absolwent [[I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Krośnie|I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie]] z 1976. Ukończył studia na kierunku archeologii Polski i powszechnej na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W Krośnie był zatrudniony w Urzędzie Wojewódzkim, Muzeum Okręgowym, Biurze Badań i Dokumentacji Zabytków, Państwowej Służbie Ochrony Zabytków. Pełnił funkcję dyrektora Muzeum Historycznego w [[Dukla|Dukli]]. Od 15 lipca 1999 do 3 stycznia 2023 sprawował stanowisko dyrektora [[Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku|Muzeum Budownictwa Ludowego]] w [[Sanok]]u<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = MBL w końcu poznał nowego dyrektora | czasopismo = [[Tygodnik Sanocki]] | wolumin = Nr 29 (401) | strony = 1 | data = 16 lipca 1999 | url = https://sanockabibliotekacyfrowa.pl/publication/2687}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | autor = [[Zbigniew Osenkowski]] | tytuł = Kalendarium sanockie 1995-2000 | czasopismo = [[Rocznik Sanocki]] | wolumin = Tom VIII | wydawca = Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej | strony = 360 | issn = 0557-2096 | data = 2001 | url =}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://korsosanockie.pl/wiadomosci/smutne-chwile-pozegnan-jerzy-ginalski-od-nowego-roku-przestaje-byc-dyrektorem-muzeum-budownictwa-ludowego-w-sanoku/luaVw0KovaN68ilbqPb9 | tytuł = Smutne chwile pożegnań. Jerzy Ginalski od nowego roku przestaje być dyrektorem Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku | autor = Marian Struś | data = 2022-12-17 | opublikowany = korsosanockie.pl | data dostępu = 2023-01-12}}</ref>. Zasiadł w komitecie redakcyjnym oraz został redaktorem naczelnym czasopisma „[[Materiały Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku]]” (nr 36 i 37 z 2004 i 2008).

Został odkrywcą starożytnej osady [[Horodyszcze (starożytna osada)|Horodyszcze]] na terenie wsi [[Trepcza]] koło [[Sanok]]a. Był kierownikiem misji archeologicznych w Niemczech i Bułgarii. Członek [[Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polskich|Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich]]. Realizator projektu badawczego, finansowanego ze środków [[Komitet Badań Naukowych|Komitetu Badań Naukowych]] w Warszawie o wczesnośredniowiecznym kompleksie osadniczym w [[Horodyszcze (starożytna osada)|Trepczy koło Sanoka]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://archeolog.pl/zaglebie-poteznych-grodzisk/ | tytuł = Z Piotrem Kotowiczem, archeologiem z Muzeum Historycznego w Sanoku, rozmawia Robert Wit Wyrostkiewicz | data = 2014-12-13 | opublikowany = archeolog.pl | data dostępu = 2015-07-05}}</ref>. Prowadził wykłady w [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]] i [[Polska Akademia Umiejętności|Polskiej Akademii Umiejętności]] w Krakowie. Został przewodniczącym Rady [[Uniwersytet Rzeszowski|Uniwersytetu Rzeszowskiego]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ur.edu.pl/pl/uniwersytet/aktualnosci/przewodniczacy-rady-ur-honorowym-obywatelem-miasta-sanoka,35040 | tytuł = Przewodniczący Rady UR Honorowym Obywatelem Miasta Sanoka | data = 2021-12-07 | opublikowany = ur.edu.pl | data dostępu = 2023-01-12}}</ref>.

Zamieszkał w [[Międzybrodzie|Międzybrodziu]] koło Sanoka<ref>{{Cytuj pismo | autor = Piotr Paszkiewicz | tytuł = Perspektywiczne myślenie | czasopismo = [[Tygodnik Sanocki]] | wolumin = Nr 32 | strony = 6 | data = 9 sierpnia 2024 | url = https://tygodniksanocki.pl/wp-content/uploads/2024/08/TS32-2024.pdf}}</ref>. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2024 roku|wyborach samorządowych w 2024]] uzyskał mandat [[Rada Powiatu Sanockiego|Rady Powiatu Sanockiego]], startując z listy KWW Koalicja Samorządowa Ludowcy i Demokraci<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wybory.gov.pl/samorzad2024/pl/rada_powiatu/okreg/181700/3 | tytuł = Wyniki w okręgu wyborczym nr 3 w wyborach do Rady Powiatu Sanockiego | opublikowany = wybory.gov.pl | data dostępu = 2024-04-14}}</ref>.

== Odznaczenia i wyróżnienia ==
* Odznaka „Za zasługi dla województwa krośnieńskiego” (1998)<ref name="HO" />.
* Srebrna [[Odznaka „Za opiekę nad zabytkami”]] (1998), Złota Odznaka "Za opiekę nad zabytkami" (2012)<ref name="HO">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20230112145137/https://www.sanok.pl/jerzy-ginalski-honorowym-obywatelem-miasta-sanoka/ | tytuł = Jerzy Ginalski Honorowym Obywatelem Miasta Sanoka | data = 2021-12-03 | opublikowany = sanok.pl | data dostępu = 2023-01-12}}</ref>.
* Laureat wyróżnienia wydarzenie muzealne roku: za wystawę „Przeszłość ożywiona” w [[Muzeum Podkarpackie w Krośnie|Muzeum Podkarpackim w Krośnie]].
* Nagroda Powiatu Sanockiego w dziedzinie kultury za rok 2000 (2001)<ref>{{Cytuj pismo | autor = Bogdan Roczniak | tytuł = Powiatowe nagrody | czasopismo = [[Tygodnik Sanocki]] | wolumin = Nr 48 (525) | strony = 2 | data = 30 listopada 2001 | url = https://sanockabibliotekacyfrowa.pl/publication/2810}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | autor = [[Zbigniew Osenkowski]] | tytuł = Kalendarium sanockie 2001–2004 | czasopismo = [[Rocznik Sanocki]] | wydawca = Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej | wolumin = Tom IX | strony = 422 | issn = 0557-2096 | data = 2006}}</ref><ref name="HO" />.
* Nagroda Zarządu Województwa Podkarpackiego w dziedzinie ochrony kultury (2002)<ref name="HO" />.
* [[Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Turystyki”]] (2004)<ref name="HO" />.
* [[Nagroda Miasta Sanoka]] za rok 2007 (2008)<ref>{{Cytuj pismo | autor = [[Franciszek Oberc]] | tytuł = Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie | czasopismo = Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej | wydawca = Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej” | wolumin = Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010 | strony = 552 | issn = 1731-870X | data = 2014}}</ref>.
* Brązowy [[Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]] (2008, w dziedzinie ochrona dziedzictwa)<ref name="GA">{{Cytuj stronę | url = https://www.gov.pl/web/kultura/lista-laureatow-medalu-zasluzony-kulturze-gloria-artis | tytuł = Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis | opublikowany = www.gov.pl | data dostępu = 2022-12-13}}</ref>.
* Godło „Człowiek Roku” Ziemi Sanockiej (2010)<ref>{{cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220331083734/http://rigsanok.pl/konkurs/czlowiek.htm|tytuł=Godło „Człowiek Roku” Ziemi Sanockiej|opublikowany=rigsanok.pl|data dostępu=2014-07-27}}</ref>.
* Godło Człowieka Sanoka (2011, „za wkład w promocję i rozwój gospodarczy regionu”)<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.sanok.pl/?c=mdAktualnosci-cmPokazTresc-300-639|tytuł=Nagrody rozdane|data=25 czerwca 2010|opublikowany=sanok.pl|data dostępu=2014-07-14}}</ref>.
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (30 marca 2012, na wniosek Wojewody Podkarpackiego „za zasługi w działalności na rzecz upowszechniania i propagowania kultury polskiej”)<ref>{{Monitor Polski|2012|638}}.</ref>.
* Odznaka „Przyjaciel Dziecka” (2012)<ref name="HO" />.
* Medal „Za zasługi dla aptekarstwa Podkarpacia” Podkarpackiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w Rzeszowie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.poia.pl/pl/wyroznienia-aptekarskie | tytuł = Wyróżnieni odznaczeniami aptekarze Podkarpacia w dwudziestoleciu działania samorządu aptekarskiego | opublikowany = poia.pl | data dostępu = 2017-07-10}}</ref>.
* Statuetka Marszałka Województwa Podkarpackiego<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.educare.pl/gfx/Publikacja_o_SDT_2012_educare_et_servire.pdf | tytuł = Wojewódzkiego obchody Światowego Dnia Turystyki. Gród Słowiański w Stobiernej Gmina Dębica, 29 września 2012 | data = 2012 | opublikowany = educare.pl | strony = 6, 20 | data dostępu = 2017-07-10}}</ref>.
* Statuetka dla osób, które zasłużyły się na rzecz rozwoju Podkarpacia; w kategorii ''kultura i sport'' (2014)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20240613035136/https://www.mediarzeszow.pl/wiadomosci/aktualnosci/akt4762595.html | tytuł = Gala i koncert z okazji 15-lecia samorządu| autor = Monika Konopka | data = 16 września 2014| opublikowany = mediarzeszow.pl | data dostępu = 2024-06-13}}</ref>.
* Statuetka VIP dla „Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2014” w kategorii ''Kultura''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20150404151148/http://www.biznesistyl.pl/biznes/relacje/2547_gala-vip-a.-wreczylismy-statuetki-najbardziej-wplywowym-podkarpacia.html | tytuł = Gala VIP-a. Statuetki dla "Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2014" | autor = Jaromir Kwiatkowski | data = 2014-11-09 | opublikowany = biznesistyl.pl | data dostępu = 2023-01-12}}</ref>.
* Statuetka dla „Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2014” w kategorii ''VIP Kultura''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.biznesistyl.pl/biznes/relacje/2547_gala-vip-a.-wreczylismy-statuetki-najbardziej-wplywowym-podkarpacia.html | tytuł = Gala VIP-a. Statuetki dla "Najbardziej Wpływowych Podkarpacia 2014" | autor = Jaromir Kwiatkowski | data = 2014-11-09 | opublikowany = biznesistyl.pl | data dostępu = 2017-07-10}}</ref>.
* Laureat VII edycji konkursu „Pracodawca Przyjazny Pracownikom” (2015, wyróżnienie dla MBL w Sanoku)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20220124065007/https://www.podkarpackie.pl/index.php/kultura/3685-sanocki-skansen-nagrodzony-jako-pracodawca-przyjazny-pracownikom | tytuł = Nasz sanocki Skansen nagrodzony jako „Pracodawca Przyjazny Pracownikom” | autor = Aleksandra Gorzelak–Nieduży, Sebastian Kieszkowski | data = 2015-01-16 | opublikowany = podkarpackie.pl | data dostępu = 2017-07-10}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.biznesistyl.pl/ludzie/sylwetki/2944_jerzy-ginalski:-isc-za-marzeniem.html | tytuł = Jerzy Ginalski: Iść za marzeniem, bo skansen jest moim wyzwaniem | autor = Antoni Adamski | data = 2015-03-19 | opublikowany = biznesistyl.pl | data dostępu = 2017-07-10}}</ref>.
* Honorowy Wolontariusz (2015)<ref name="HO" />.
* Złoty [[Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”]] (2016)<ref name="HO" />.
* Medal Województwa Małopolskiego ,,Polonia Minor” (2017)<ref name="HO" />.
* Złota Odznaka Zasłużonego Działacza TPD (2019)<ref name="HO" />.
* [[Honorowi obywatele Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka|Honorowe obywatelstwo Sanoka]] (25 czerwca 2020)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://bip.um.sanok.pl/?c=mdTresc-cmPokazTresc-2202-10051 | tytuł = Uchwała Nr XXIX/225/20 Rady Miasta Sanoka z dnia 25 czerwca 2020r. w sprawie nadania Honorowego Obywatelstwa Miasta Sanoka | data = 2020-06-04 | opublikowany = bip.um.sanok.pl | data dostępu = 2020-07-27}}</ref>.
* Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2022, w dziedzinie muzealnictwo)<ref name="GA" />.
* Honorowa odznaka im. Izydora Gulgowskiego (2023)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.muzeaskansenowskie.eu/jerzy-ginalski-odznaczony-honorowym-medalem-im-izydora-gulgowskiego/ | tytuł = Jerzy Ginalski odznaczony honorowym medalem im. Izydora Gulgowskiego | data = 2023-05-25 | opublikowany = muzeaskansenowskie.eu | data dostępu = 2024-07-20}}</ref>

== Publikacje ==
Autor licznych publikacji z dziedziny archeologii.
* [https://archive.is/20130503230446/http://www.biblioteka.sanok.pl/www/biginalski.html Lista publikacji na stronie MBP w Sanoku]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo | autor = [[Franciszek Oberc]] | tytuł = Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie | czasopismo = Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej | wydawca = Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej” | wolumin = Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010 | strony = 552-553 | issn = 1731-870X | data = 2014}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ginalski, Jerzy}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego]]
[[Kategoria:Dyrektorzy Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Sanoka]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Sanoka]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Krośnie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Międzybrodziem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Trepczą]]
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową Za Zasługi dla Turystyki]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrną odznaką „Za opiekę nad zabytkami”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotą odznaką „Za opiekę nad zabytkami”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa]]
[[Kategoria:Polscy archeolodzy]]
[[Kategoria:Polscy odkrywcy]]
[[Kategoria:Radni powiatu sanockiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]

title: Jerzy Ginalski

Data i miejsce urodzenia: 19 marca 1957 · Krosno

Zawód, zajęcie: archeolog

Narodowość: polska

Alma Mater: Uniwersytet Jagielloński

Stanowisko: dyrektor Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku (1999-2023)


text:
# Shaun Goater
Leonard Shaun Goater (ur. 25 lutego 1970) – piłkarz bermudzki, który występował na pozycji napastnika.
Goater swoją piłkarską karierę rozpoczął w klubach z Hamilton - North Village i Boulevard. W 1989 roku podpisał swój pierwszy juniorski kontrakt z Manchesterem United, jednak nie zagrał żadnego spotkania. W tym samym roku przeszedł do występującego wtedy w Division Two Rotherham United, dla którego rozegrał ponad 200 meczów. W latach 1996–1998 występował również na tym samym poziomie ligowym w Bristol City.
W 1998 roku przeszedł za 400 000 funtów do Manchesteru City, zespołu, który spadł z 2. ligi; było to wówczas najgorsze osiągnięcie w historii tego klubu. Shaun Goater zdobył 101 bramek dla The Citizens, a w sezonie 2000/01 oraz 2002/2003 grał w najwyższej klasie rozgrywkowej w Anglii - Premier League.
W 2003 roku odszedł z klubu po nieporozumieniach z ówczesnym menadżerem Kevinem Keeganem. Podpisał kontrakt z Reading. Prezes John Madejski powiedział, że był to jeden z największych transferów w historii Reading FC. Ostatnim jego klubem na Wyspach Brytyjskich był Southend United.
Shaun Goater wystąpił 36 razy w reprezentacji Bermudów i zdobył 32 bramki.
W 2003 roku został odznaczony Kawalerią Orderem Imperium Brytyjskiego (MBE) za zasługi na rzecz rozwoju sportu dzieci i młodzieży na Bermudach.

title: Shaun Goater

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Shaun Goater
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Shaun Goater.jpg
 |opis grafiki            = Shaun Goater na Etihad Stadium w lutym 2015.
 |pełne imię i nazwisko   = Leonard Shaun Goater
 |data urodzenia          = 25 lutego 1970
 |miejsce urodzenia       = [[Hamilton (Bermudy)|Hamilton]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
! 1978–1985 ! North Village
! 1985–1986 ! Boulevard
! 1986–1987 ! North Village
! 1988–1989 ! [[Manchester United F.C.|Manchester United]]
 |kariera seniorska       =
! 1989      ! [[Manchester United F.C.|Manchester United]]  !   0 !   0
! 1989–1996 ! [[Rotherham United F.C.|Rotherham United]]    ! 209 !  70
! 1993      ! → [[Notts County F.C.|Notts County]] (wyp.)   !   1 !   0
! 1996–1998 ! [[Bristol City F.C.|Bristol City]]            !  79 !  43
! 1998–2003 ! [[Manchester City F.C.|Manchester City]]      ! 184 ! 101
! 2003–2005 ! [[Reading F.C.|Reading]]                      !  43 !  12
! 2005      ! → [[Coventry City F.C.|Coventry City]] (wyp.) !   6 !   0
! 2005–2006 ! [[Southend United F.C.|Southend United]]      !  34 !  11
! 2007–2008 ! Bermuda Hogges                                !   9 !   3
! 2008–2010 ! North Village                                 !   7 !   1
 |kariera reprezentacyjna = ! 1987–2004 ! {{Reprezentacja|BMU|pn}} ! 36 ! 32
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             = {{order|OBE|C25}}
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Leonard Shaun Goater''' (ur. 25 lutego 1970) – piłkarz [[Bermudy|bermudzki]], który występował na pozycji napastnika.

Goater swoją piłkarską karierę rozpoczął w klubach z [[Hamilton (Bermudy)|Hamilton]] - North Village i Boulevard. W 1989 roku podpisał swój pierwszy juniorski kontrakt z [[Manchester United F.C.|Manchesterem United]], jednak nie zagrał żadnego spotkania<ref name="goat">{{cytuj stronę|url=http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/teams/m/man_city/2988234.stm|tytuł=Goater awarded MBE|opublikowany=BBC Sport|data dostępu=2012-01-01|język=en}}</ref>. W tym samym roku przeszedł do występującego wtedy w [[Football League Second Division|Division Two]] [[Rotherham United F.C.|Rotherham United]], dla którego rozegrał ponad 200 meczów<ref name="shaun">{{cytuj stronę|url=http://mcivta.com/players/old/goater.html|tytuł=Shaun Goater MBE|opublikowany=Manchester City Info Via The Alps|data dostępu=2012-01-01|język=en}}</ref>. W latach 1996–1998 występował również na tym samym poziomie ligowym w [[Bristol City F.C.|Bristol City]]<ref name="shaun"/>.

W 1998 roku przeszedł za 400 000 funtów do [[Manchester City F.C.|Manchesteru City]], zespołu, który spadł z [[Football League First Division|2. ligi]]<ref name="goat"/>; było to wówczas najgorsze osiągnięcie w historii tego klubu<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.guardian.co.uk/football/blog/2011/may/13/manchester-city-stoke-city-fa-cup-final|tytuł=Manchester City and Stoke relish final high after shared low of 1998|opublikowany=The Guardian|data dostępu=2012-01-01|język=en}}</ref>. Shaun Goater zdobył 101 bramek dla ''The Citizens'', a w sezonie 2000/01 oraz 2002/2003 grał w najwyższej klasie rozgrywkowej w [[Anglia|Anglii]] - [[Premier League]].

W 2003 roku odszedł z klubu po nieporozumieniach z ówczesnym menadżerem [[Kevin Keegan|Kevinem Keeganem]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.bbc.co.uk/manchester/content/articles/2006/09/20/200906_goater_interview_feature.shtml|tytuł=No 'buts' from the Goat|opublikowany=BBC Sport|data dostępu=2012-01-01|język=en}}</ref>. Podpisał kontrakt z [[Reading F.C.|Reading]]. Prezes John Madejski powiedział, że był to jeden z największych transferów w historii Reading FC<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20081226021847/http://www.readingfc.co.uk:80/page/ProfilesDetail/0,,10306~5856,00.html|tytuł=Shaun Goater - Player Profile|opublikowany=Reading FC|data dostępu=2012-01-01|język=en}}</ref>. Ostatnim jego klubem na [[Wyspy Brytyjskie|Wyspach Brytyjskich]] był [[Southend United F.C.|Southend United]]<ref name="shaun"/>.

Shaun Goater wystąpił 36 razy w [[Reprezentacja Bermudów w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Bermudów]] i zdobył 32 bramki<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.uslsoccer.com/home/148835.html|tytuł=USL expands to Bermuda|opublikowany=uslsoccer.com|data dostępu=2012-01-01|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20110927044302/http://www.uslsoccer.com/home/148835.html|zarchiwizowano=27 września 2011}}</ref>.

W 2003 roku został odznaczony Kawalerią [[Order Imperium Brytyjskiego|Orderem Imperium Brytyjskiego]] (MBE) za zasługi na rzecz rozwoju sportu dzieci i młodzieży na [[Bermudy|Bermudach]]<ref name="goat"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Królowie strzelców EFL Championship}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Goater, Shaun}}
[[Kategoria:Reprezentanci Bermudów w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Manchesteru United]]
[[Kategoria:Piłkarze Rotherham United F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Notts County F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Bristol City F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Manchesteru City]]
[[Kategoria:Piłkarze Reading F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Coventry City F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Southend United F.C.]]
[[Kategoria:Królowie strzelców EFL Championship]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1970]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamilton (Bermudy)]]

title: · Shaun Goater

Pełne imię i nazwisko: Leonard Shaun Goater

Data i miejsce urodzenia: 25 lutego 1970 · Hamilton

Pozycja: napastnik

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

North Village

Boulevard

North Village

Manchester United

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Manchester United · 0 · (0)

Rotherham United · 209 · (70)

→ Notts County (wyp.) · 1 · (0)

Bristol City · 79 · (43)

Manchester City · 184 · (101)

Reading · 43 · (12)

→ Coventry City (wyp.) · 6 · (0)

Southend United · 34 · (11)

Bermuda Hogges · 9 · (3)

North Village · 7 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Bermudy · 36 · (32)

Kariera reprezentacyjna: Kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)


text:
# Vinings
Vinings – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Georgia, w hrabstwie Cobb.

title: Vinings

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Vinings
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Vinings
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Georgia}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Cobb|Cobb]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 13-79612
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 					0356615
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 8,1
 |wysokość                     = 279
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 770/678/470
 |kod pocztowy                 = 30339
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-GA
 |współrzędne                  = 33°51′58″N 84°27′57″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Vinings''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Georgia]], w hrabstwie [[Hrabstwo Cobb|Cobb]].

[[Kategoria:CDP w stanie Georgia]]

title: Vinings

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Georgia

Hrabstwo: Cobb

Powierzchnia: 8,1 km²


text:
# Pałac Zipsera w Bielsku-Białej
Pałac Zipsera w Bielsku-Białej – zabytkowa willa Edwarda Zipsera wybudowana w 1890 roku, znajdująca się przy ul. Bystrzańskiej 52 w Bielsku-Białej, w dzielnicy Mikuszowice.

## Historia
Willa wybudowana została dla bielskiego fabrykanta Edwarda Zipsera, w sąsiedztwie jego fabryki sukna. Budynkowi, wybudowanemu w stylu historyzmu nadano tzw. kostium francuski. Wysoki mansardowy dach z ażurową balustradką wzdłuż kalenicy nawiązuje do zabudowy willowej z Bois de Boulogne, co było bardzo popularne w Europie po 1871 roku.
Po zakończeniu II wojny światowej w willi mieściła się szkoła podstawowa, a następnie internat specjalistycznego ośrodka szkolno-wychowaczego. Od 2010 roku właścicielem willi jest osoba prywatna.

## Opis
Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park willowy.

title: Pałac Zipsera w Bielsku-Białej

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Pałac Zipsera w Bielsku-Białej
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A/288/09 z 25.11.2009
 |zdjęcie               = Palac zipsera.jpg
 |opis zdjęcia          = Willa Zipsera w 2020
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Bielsko-Biała]]
 |adres                 = ul. Bystrzańska 52 ([[Mikuszowice]])
 |typ budynku           = [[pałac]]
 |styl architektoniczny = historyzm
 |architekt             = [[Emanuel Rost (1816–1889)|Emanuel Rost]]
 |inwestor              = Edward Zipser
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = [[1890]]
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = Edward Zipser
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = PL-SL
 |współrzędne           = 49°49′21″N 19°2′40″E
 |commons               = Category:Zipser's Villa in Bielsko-Biała
 |www                   =
}}
[[Plik:POL Bielsko-Biała Bystrzańska 52, Pałac Zipsera.JPG|mały|Willa podczas remontu w 2012 roku]]

'''Pałac Zipsera w Bielsku-Białej''' – zabytkowa willa Edwarda Zipsera wybudowana w 1890 roku, znajdująca się przy ul. Bystrzańskiej 52 w [[Bielsko-Biała|Bielsku-Białej]], w dzielnicy [[Mikuszowice]]<ref name="nid">{{cytuj stronę |url = http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/ |tytuł = Rejestr zabytków nieruchomych woj. śląskiego |opublikowany = Narodowy Instytut Dziedzictwa |data dostępu = 2015-11-20|archiwum = https://web.archive.org/web/20211124141658/https://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/ |zarchiwizowano = 2021-11-24 }}</ref>.

== Historia ==
Willa wybudowana została dla bielskiego fabrykanta Edwarda Zipsera, w sąsiedztwie jego fabryki sukna<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Ewa Chojecka |tytuł = Architektura i urbanistyka Bielska-Białej, 1855-1939 |data = 1987 |data dostępu = 2019-10-18 |isbn = 8370080502 |wydanie = 1 |miejsce = Katowice |wydawca = Śląski Instytut Nauk |s = 36 |oclc = 28467557}}</ref>. Budynkowi, wybudowanemu w stylu historyzmu nadano tzw. ''kostium francuski''. Wysoki mansardowy dach z ażurową balustradką wzdłuż kalenicy nawiązuje do zabudowy willowej z Bois de Boulogne, co było bardzo popularne w Europie po 1871 roku<ref name=":0" />.

Po zakończeniu II wojny światowej w willi mieściła się szkoła podstawowa, a następnie internat specjalistycznego ośrodka szkolno-wychowaczego<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Willa Zipsera w Bielsku-Białej – Platforma e-Usług Kulturalnych |data dostępu = 2019-10-18 |opublikowany = peuk.fiiz.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20191018164022/http://www.peuk.fiiz.pl/pl/poi/3301414 |zarchiwizowano = 2019-10-18}}</ref>. Od 2010 roku właścicielem willi jest osoba prywatna<ref name=":1" />.

== Opis ==
Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park willowy.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dwory, pałace, strażnice i zamki województwa śląskiego}}

[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Bielsku-Białej| ]]
[[Kategoria:Zabytkowe pałace w województwie śląskim]]
[[Kategoria:Budynki mieszkalne w Bielsku-Białej]]

title: Pałac Zipsera w Bielsku-Białej

Miejscowość: Bielsko-Biała

Adres: ul. Bystrzańska 52 (Mikuszowice)

Typ budynku: pałac

Styl architektoniczny: historyzm

Architekt: Emanuel Rost

Inwestor: Edward Zipser

Pierwszy właściciel: Edward Zipser


text:
# NGC 1129
NGC 1129 (również PGC 10959 lub UGC 2373) – galaktyka eliptyczna (E), znajdująca się w gwiazdozbiorze Perseusza. Odkrył ją William Herschel 17 października 1786 roku.
W galaktyce tej zaobserwowano supernową SN 2007ke.

title: NGC 1129

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|02|54|27|3|+41|34|47|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 1129
 |      zdjęcie = NGC1129 - SDSS DR14.jpg
 |         opis = NGC 1129 ([[Sloan Digital Sky Survey|SDSS]])
 |     odkrywca = [[William Herschel]]
 |        dzień = 17 października
 |          rok = 1786
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Perseusza|Perseusz]]
 |          typ = [[galaktyka eliptyczna|eliptyczna]] (E)
 | rektascensja = {{RA|02|54|27,3}}
 |   deklinacja = {{DEC|+41|34|47}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,017639{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 11,9
 |     rozm_kąt = 2,9' × 2,1'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = PGC 10959, UGC 2373, MCG 7-7-4, ZWG 539.124, VV 85, ZWG 540.6
 |      commons = Category:NGC 1129
}}
'''NGC 1129''' (również '''PGC 10959''' lub '''UGC 2373''') – [[galaktyka eliptyczna]] (E), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Perseusza|gwiazdozbiorze Perseusza]]. Odkrył ją [[William Herschel]] 17 października 1786 roku{{r|cseligman}}.

W galaktyce tej zaobserwowano [[supernowa|supernową]] [[SN 2007ke]]{{r|cbat}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cbat">{{Cytuj stronę | url = http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html | tytuł = List of Supernovae | praca = IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams | opublikowany = Międzynarodowa Unia Astronomiczna | język = en | data dostępu = 2015-01-27}}</ref>
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc11.htm#1129 | tytuł = NGC 1129 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-01-27}}</ref>
<ref name=simbad>{{Simbad|NGC 1129}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 1129}}
* {{simbad|NGC 1129}}
* {{NED|NGC 1129}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|1129]]
[[Kategoria:Galaktyki eliptyczne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Perseusza]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1786]]

title: NGC 1129

Odkrywca: William Herschel

Data odkrycia: 17 października 1786

Gwiazdozbiór: Perseusz

Typ: eliptyczna (E)


text:
# Pułk Alpejski „Togliamento”
Pułk Alpejski „Togliamento” (wł. Reggimento Alpini "Tagliamento") – jednostka wojskowa Sił Zbrojnych RSI podczas II wojny światowej.

## Historia
Pułk został sformowany 17 września 1943 r. w Udinese pod nazwą Reggimento Volontari Friulani „Togliamento”. Powstał z inicjatywy ministra sprawiedliwości Piero Pisentiego.  Na jego czele stanął płk Ermacora Zuliani. Liczył ok. 1,6 tys. ludzi. Został skierowany na granicę z okupowaną Jugosławią, gdzie walczył z partyzanckim IX Korpusem w rejonie Tolmino i Val Baĉa. Ponadto ochraniał drogi prowadzące do Udinese. W lutym 1944 r. został przeniesiony w rejon Tolmino – Monte Spino – Kanał Isonzo. W kwietniu jednostka otrzymała nazwę Pułk Alpejski „Tagliamento”. W tym czasie zintensyfikowały się walki z partyzantami jugosłowiańskimi Josipa Broz Tity. W kwietniu 1945 Włosi walczyli w okolicy Cividale del Friuli. Pod koniec miesiąca bronili Udinese przed atakami alianckich oddziałów nowozelandzkich, poddając się 30 kwietnia. Pułk stracił ogółem 720 zabitych i zaginionych, 608 rannych i 45 zabitych po zakończeniu działań wojennych.

## Skład organizacyjny
- 1 Batalion Alpejski „Isonzo”
- 2 Batalion Alpejski „Vipacco”
- 3 Batalion Bersalierów „Natisone”

title: Pułk Alpejski „Togliamento”

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Pułk Alpejski „Togliamento”
 |nazwa oryginalna     = Reggimento Alpini "Tagliamento"
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{państwo|ITA|RSI}}
 |sformowanie          = 1943
 |rozformowanie        = 1945
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych = wojska lądowe
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = piechota
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Pułk Alpejski „Togliamento”''' ([[język włoski|wł.]] ''Reggimento Alpini "Tagliamento"'') – jednostka wojskowa [[Esercito Nazionale Repubblicano|Sił Zbrojnych RSI]] podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

==Historia==
Pułk został sformowany 17 września 1943 r. w [[Udinese]] pod nazwą Reggimento Volontari Friulani „Togliamento”. Powstał z inicjatywy ministra sprawiedliwości [[Piero Pisenti|Piero Pisentiego]].  Na jego czele stanął płk [[Ermacora Zuliani]]. Liczył ok. 1,6 tys. ludzi. Został skierowany na granicę z okupowaną [[Jugosławia|Jugosławią]], gdzie walczył z partyzanckim IX Korpusem w rejonie [[Tolmino]] i [[Val Baĉa]]. Ponadto ochraniał drogi prowadzące do Udinese. W lutym 1944 r. został przeniesiony w rejon Tolmino – [[Monte Spino]] – [[Socza|Kanał Isonzo]]. W kwietniu jednostka otrzymała nazwę Pułk Alpejski „Tagliamento”. W tym czasie zintensyfikowały się walki z partyzantami jugosłowiańskimi [[Josip Broz Tito|Josipa Broz Tity]]. W kwietniu 1945 Włosi walczyli w okolicy [[Cividale del Friuli]]. Pod koniec miesiąca bronili Udinese przed atakami [[alianci (II wojna światowa)|alianckich]] oddziałów [[Nowa Zelandia|nowozelandzkich]], poddając się 30 kwietnia. Pułk stracił ogółem 720 zabitych i zaginionych, 608 rannych i 45 zabitych po zakończeniu działań wojennych.

==Skład organizacyjny==
*1 Batalion Alpejski „Isonzo”
*2 Batalion Alpejski „Vipacco”
*3 Batalion Bersalierów „Natisone”

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pułki włoskie]]
[[Kategoria:Siły Zbrojne RSI]]

title: Pułk Alpejski „Togliamento”Reggimento Alpini "Tagliamento"

Państwo: Włoska Republika Socjalna

Rodzaj sił zbrojnych: wojska lądowe

Rodzaj wojsk: piechota


text:
# SS Juvenes
Società Sportiva Juvenes – sanmaryński klub piłkarski z siedzibą w Serravalle.

## Historia
SS Juvenes (niektóre źródła podają Società Polisportiva Juvenes) został założony w 1953 roku w Serravalle. W sezonie 1985/86 zespół uczestniczył w pierwszych mistrzostwach San Marino, ale zajął ostatnie miejsce i spadł. W 1991 powrócił do gry w najwyższej lidze. W sezonie 1994/95 zajął ostatnie 10 miejsce i ponownie został zdegradowany. Po roku nieobecności w 1996 powrócił do rozgrywek w grupie A mistrzostw San Marino. W sezonie 1999/2000 zespół uplasował się na przedostatnim 7 miejscu w grupie A.
W 2000 roku odbyła się fuzja z G.S. Dogana, z klubem z sąsiedniej miejscowości Dogana założonym w 1970, po czym zmienił swoją nazwę na AC Juvenes/Dogana. Nowy klub rozpoczął nową historię.
Przez kilka lat w klubie występował przyszły trener narodowej reprezentacji Giorgio Leoni.

## Sukcesy

### Trofea międzynarodowe
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

### Trofea krajowe
| \| \| Zdobyte trofea w rozgrywkach San Marino (stan na: 1-01-2015) \| |                                                              |      |                              |
| Rozgrywki                                                             | Osiągnięcie                                                  | Razy | Sezon(y)                     |
| Mistrzostwo                                                           | I miejsce                                                    | 0    |                              |
| Mistrzostwo                                                           | II miejsce                                                   | 0    |                              |
| Mistrzostwo                                                           | III miejsce                                                  | 0    |                              |
| Mistrzostwo                                                           | 5 miejsce                                                    | 1    | 1994                         |
| Puchar                                                                | zdobywca                                                     | 5    | 1965, 1968, 1976, 1978, 1984 |
| Puchar                                                                | finalista                                                    | 1    | 1990                         |
| San Marino                                                            | Zdobyte trofea w rozgrywkach San Marino (stan na: 1-01-2015) |      |                              |

## Stadion
Klub rozgrywał swoje mecze domowe na stadionie Olimpijskim w Serravalle, który mógł pomieścić 7 tys. widzów.

title: SS Juvenes

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = SS Juvenes
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Società Sportiva Juvenes
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 = {{colorbox|#FFFFFF}} {{colorbox|#00A0F0}}
 |data założenia        = [[1953]]
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      = [[2000]]
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 = [[Serravalle (San Marino)|Serravalle]]
 |obiekt sportowy       = [[San Marino Stadium|Stadion Olimpijski]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            =
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = FFFFFF
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             =
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             =
 |skarpety1             = FFFFFF
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            =
 |koszulka2             = FFFFFF
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             = FFFFFF
 |lewareka2             = FFFFFF
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            = FFFFFF
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             = FFFFFF
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Società Sportiva Juvenes''' – [[San Marino|sanmaryński]] klub [[piłka nożna|piłkarski]] z siedzibą w [[Serravalle (San Marino)|Serravalle]].

== Historia ==
'''SS Juvenes''' (niektóre źródła podają Società Polisportiva Juvenes) został założony w 1953 roku w Serravalle<ref>[http://www.rsssf.com/tabless/sanmfound.html San Marino - List of Foundation Dates]</ref>. W sezonie 1985/86 zespół uczestniczył w pierwszych [[Campionato Sammarinese (1985/1986)|mistrzostwach San Marino]], ale zajął ostatnie miejsce i spadł. W 1991 powrócił do gry w najwyższej lidze. W sezonie 1994/95 zajął ostatnie 10 miejsce i ponownie został zdegradowany. Po roku nieobecności w 1996 powrócił do rozgrywek w grupie A mistrzostw San Marino. W sezonie 1999/2000 zespół uplasował się na przedostatnim 7 miejscu w grupie A.

W 2000 roku odbyła się fuzja z [[G.S. Dogana]], z klubem z sąsiedniej miejscowości Dogana założonym w 1970, po czym zmienił swoją nazwę na [[AC Juvenes/Dogana]]. Nowy klub rozpoczął nową historię.

Przez kilka lat w klubie występował przyszły trener narodowej reprezentacji [[Giorgio Leoni]].

== Sukcesy ==
=== Trofea międzynarodowe ===
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

=== Trofea krajowe ===
{{Trofea krajowe
|kraj = SMR
|stan = 1-01-2015
|mistrzostwo1ile = 0
|mistrzostwo1 =
|mistrzostwo2ile = 0
|mistrzostwo2 =
|mistrzostwo3ile = 0
|mistrzostwo3 =
|mistrzostwoinnepoz = ''5 miejsce''
|mistrzostwoinneile = 1
|mistrzostwoinne = 1994
|pucharzdobywcaile = 5
|pucharzdobywca = 1965, 1968, 1976, 1978, 1984
|pucharfinalistaile = 1
|pucharfinalista = 1990
|pucharinnepoz =
|pucharinneile =
|pucharinne =
|superpucharzdobywcaile =
|superpucharzdobywca =
|superpucharfinalistaile =
|superpucharfinalista =
|superpucharinnepoz =
|superpucharinneile =
|superpucharinne =
|pucharligizdobywcaile =
|pucharligizdobywca =
|pucharligifinalistaile =
|pucharligifinalista =
|pucharligiinnepoz =
|pucharligiinneile =
|pucharligiinne =
|drugaliga1ile =
|drugaliga1 =
|drugaliga2ile =
|drugaliga2 =
|drugaliga3ile =
|drugaliga3 =
|drugaligainnepoz =
|drugaligainneile =
|drugaligainne =
|logoii =
}}

== Stadion ==
Klub rozgrywał swoje mecze domowe na stadionie [[San Marino Stadium|Olimpijskim]] w Serravalle, który mógł pomieścić 7 tys. widzów.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.rsssf.com/tabless/sanmchamp.html Wyniki meczów klubów w serwisie RSSSF] {{lang|en}}
* [http://foot.dk/VisSanklub.asp?ID=8 Profil klubu na foot.dk] {{lang|da}}

{{1 poziom Fb San Marino}}

[[Kategoria:Nieistniejące sanmaryńskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1953]]

title: · SS Juvenes

Pełna nazwa: Società Sportiva Juvenes

Państwo: San Marino

Adres: Serravalle

Stadion: Stadion Olimpijski

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe