text:
# Suska sechlońska
Suska sechlońska – odmiana handlowa suszonych owoców śliwy domowej, produkowanych metodami tradycyjnymi wyłącznie na terenie gmin: Czchów, Gnojnik, Iwkowa, Łososina Dolna, Gródek nad Dunajcem, Lipnica Murowana i Laskowa. Produkt posiada Chronione Oznaczenie Geograficzne Unii Europejskiej.
Według dokumentu rejestracyjnego charakteryzuje się elastycznym, mięsistym miąższem i pomarszczoną, lepką skórką w kolorze ciemnogranatowym przechodzącą nawet do czarnego. W smaku suska sechlońska jest lekko słodka z posmakiem i aromatem wędzenia. Powyższe jest spowodowane procesem produkcyjnym, który w istocie bardziej przypomina wędzenie niż suszenie. Proces ten odbywa się w tzw. suśniach – opalanych drewnem bukowym – stanowiąc element krajobrazu kulturowego tej części Małopolski. Temperatura w suśni podczas wędzenia wynosić musi od 45 do 60 stopni Celsjusza, a proces trwa od 4 do 6 dni. Sama nazwa suska oznacza ususzoną i uwędzoną śliwkę, zaś sechlońska pochodzi od nazwy wsi Sechna, gdzie tradycje uprawy śliw są bardzo stare (już w XVIII wieku były tu sady liczące po kilkaset drzew). Tradycje te uwarunkowane były przede wszystkim glebowo – podłoże było zbyt marne do uprawy innych drzew, a śliwy są mniej wymagające.

title: Suska sechlońska

wikitext:
{{Żywność infobox
 |nazwa                = Suska sechlońska
 |nazwa oryginalna     =
 |danie                = [[bakalie]]
 |grafika              = Suska sechlonska, Poznan Smaki Regionow 2014r.jpg
 |opis grafiki         = Taca suski sechlońskiej
 |inne nazwy           =
 |rodzaj               = odmiana handlowa suszonej [[śliwa|śliwy]] (''Prunus'')
 |data wprowadzenia    = XVIII wiek
 |miejsce wprowadzenia = [[Sechna]]
 |data wycofania       =
 |producent            = producenci indywidualni z terenu gmin: [[Czchów (gmina)|Czchów]], [[Gnojnik (gmina)|Gnojnik]], [[Iwkowa (gmina)|Iwkowa]], [[Łososina Dolna (gmina)|Łososina Dolna]], [[Gródek nad Dunajcem (gmina)|Gródek nad Dunajcem]], [[Lipnica Murowana (gmina)|Lipnica Murowana]] i [[Laskowa (gmina)|Laskowa]]
 |dystrybutor          =
 |pochodzenie          =
 |autor                =
 |kuchnia              = [[Kuchnia polska|polska]]
 |obróbka              = [[Suszenie żywności|suszenie]]
 |składniki            = [[śliwki suszone]]
 |odmiany              =
 |uwagi                =
 |commons              = Category:Suska sechlońska
 |wikicytaty           =
 |wikiźródła           =
 |wikibooks            =
 |wikisłownik          =
 |www                  =
}}
'''Suska sechlońska''' – odmiana handlowa [[Śliwki suszone|suszonych owoców]] [[śliwa domowa|śliwy domowej]], produkowanych metodami tradycyjnymi wyłącznie na terenie gmin: [[Czchów (gmina)|Czchów]], [[Gnojnik (gmina)|Gnojnik]], [[Iwkowa (gmina)|Iwkowa]], [[Łososina Dolna (gmina)|Łososina Dolna]], [[Gródek nad Dunajcem (gmina)|Gródek nad Dunajcem]], [[Lipnica Murowana (gmina)|Lipnica Murowana]] i [[Laskowa (gmina)|Laskowa]]. Produkt posiada [[Oznaczenia pochodzenia geograficznego produktów rolnych w Unii Europejskiej|Chronione Oznaczenie Geograficzne Unii Europejskiej]].

Według dokumentu rejestracyjnego ''charakteryzuje się elastycznym, mięsistym miąższem i pomarszczoną, lepką skórką w kolorze ciemnogranatowym przechodzącą nawet do czarnego. W [[Smak (fizjologia)|smaku]] suska sechlońska jest lekko słodka z posmakiem i [[Zapach|aromatem]] wędzenia''. Powyższe jest spowodowane procesem produkcyjnym, który w istocie bardziej przypomina [[wędzenie]] niż suszenie. Proces ten odbywa się w tzw. suśniach – opalanych drewnem [[buk]]owym – stanowiąc element krajobrazu kulturowego tej części [[Małopolska|Małopolski]]. Temperatura w suśni podczas wędzenia wynosić musi od 45 do 60 stopni Celsjusza, a proces trwa od 4 do 6 dni. Sama nazwa ''suska'' oznacza ususzoną i uwędzoną śliwkę, zaś ''sechlońska'' pochodzi od nazwy wsi [[Sechna]], gdzie tradycje uprawy śliw są bardzo stare (już w XVIII wieku były tu [[sad]]y liczące po kilkaset drzew). Tradycje te uwarunkowane były przede wszystkim [[gleba|glebowo]] – podłoże było zbyt marne do uprawy innych drzew, a śliwy są mniej wymagające<ref>Katarzyna Siwiec, Mieczysław Czuma, ''Zasmakuj w Małopolsce. Produkty regionalne'', Sekretariat Regionalny Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich Województwa Małopolskiego, Kraków, 2013, s.4-5, {{ISBN|978-83-63091-97-2}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Śliwkowy Szlak]]
* [[susorki iwkowskie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Kuchnia małopolska]]
[[Kategoria:Polskie produkty tradycyjne]]
[[Kategoria:Czchów (gmina)]]
[[Kategoria:Gnojnik (gmina)]]
[[Kategoria:Iwkowa (gmina)]]
[[Kategoria:Łososina Dolna (gmina)]]
[[Kategoria:Gródek nad Dunajcem (gmina)]]
[[Kategoria:Lipnica Murowana (gmina)]]
[[Kategoria:Laskowa (gmina)]]
[[Kategoria:Bakalie]]

title: Suska sechlońska

Rodzaj: odmiana handlowa suszonej śliwy (Prunus)

Kuchnia: polska

Data i miejsce wprowadzenia: XVIII wiek · Sechna

Producent: producenci indywidualni z terenu gmin: Czchów, Gnojnik, Iwkowa, Łososina Dolna, Gródek nad Dunajcem, Lipnica Murowana i Laskowa

Obróbka żywności: suszenie

title: Składniki

Składniki: śliwki suszone


text:
# Otoczna (przystanek kolejowy)
Otoczna – przystanek kolejowy we wsi Otoczna, w woj. wielkopolskim, w Polsce.

## Ruch pasażerski[1]
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę |
| ---- | -------------------------- |
| 2017 | 20-49                      |
| 2018 | 20-49                      |
| 2019 | 20-49                      |
| 2020 | 20-49                      |
| 2021 | 20-49                      |
| 2022 | 20-49                      |
| 2023 | 50-99                      |

wikiname: plwiki

title: Otoczna (przystanek kolejowy)

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Otoczna
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = wielkopolskie
 |miejscowość                = [[Otoczna]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = brak
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa nr 3|3 Warszawa Zachodnia – Kunowice]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Września (gmina)
 |współrzędne                = 52°17′31″N 17°41′27″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Otoczna''' – [[przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] we wsi [[Otoczna]], w [[Województwo wielkopolskie|woj. wielkopolskim]], w [[Polska|Polsce]].

== Ruch pasażerski<ref>{{Cytuj |tytuł = Przewozy pasażerskie |data dostępu = 2025-06-19 |opublikowany = dane.utk.gov.pl |url = https://dane.utk.gov.pl/sts/przewozy-pasazerskie/wymiana-pasazerska-na-s/21440,Przewozy-pasazerskie.html#PLIKI |archiwum = http://web.archive.org/web/20241101232403/https://dane.utk.gov.pl/sts/przewozy-pasazerskie/wymiana-pasazerska-na-s/21440,Przewozy-pasazerskie.html |zarchiwizowano = 2024-11-01}}</ref> ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana
pasażerska
na dobę
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 20-49
|-
| 2018
| 20-49
|-
| 2019
| 20-49
|-
| 2020
| 20-49
|-
| 2021
| 20-49
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 20-49
|-
| 2023
| 50-99
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|2893|Otoczna}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Otoczna
|linia         = {{LK-linia|3}} [[Warszawa Zachodnia]] – [[Kunowice (przystanek kolejowy)|Kunowice]]
|kilometr      = 245,213
|typ           = HST
|poprzedni_typ = KHSTl
|następny_typ  = KHSTr
|poprzedni     = [[Wólka (przystanek kolejowy)|Wólka]]
|poprzedni_km  = 4,394
|następny      = [[Gutowo Wielkopolskie]]
|następny_km   = 3,194
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w gminie Września]]
[[Kategoria:Otoczna]]

title: Otoczna

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Miejscowość: Otoczna

Kasy: brak


text:
# Andra
Andra – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym - Jugry. W 2010 roku liczyło 1830 mieszkańców.

title: Andra

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Andra
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Андра}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny – Jugra
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 1830<ref>[http://www.gks.ru/free_doc/new_site/perepis2010/croc/Documents/Vol1/pub-01-05.xlsx Dane ze spisu ludności w 2010 r.]</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny – Jugra
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Andra''' – [[osiedle typu miejskiego]] w [[Rosja|Rosji]], w [[Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny – Jugra|Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym - Jugry]]. W 2010 roku liczyło 1830 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Osiedla typu miejskiego w Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym - Jugry]]

title: AndraАндра

Państwo: Rosja


text:
# DJ Hooligan
DJ Hooligan, właśc. Frank Tomiczek – niemiecki DJ oraz producent muzyczny. Jego najbardziej znane utwory to "Harder 'n Deeper"; "It's a Dream Song"; "Rave Nation" i "Sueno Futuro (Wake up and Dream)". Tworzy również pod pseudonimem Da Hool.

## Dyskografia

### Albumy
Pod pseudonimem DJ Hooligan:
- 1995: 3 Years To Become A Ravermaniac

Pod pseudonimem Da Hool:
- 1997: Here Comes Da Hool
- 2008: Light My Fire

### Single
Pod pseudonimem DJ Hooligan:
- 1992: Harder 'n Deeper
- 1992: It's a Dream Song
- 1993: Spacegirl
- 1993: The Culture
- 1993: B.O.T.T.R.O.P.
- 1994: Imagination of House
- 1994: Rave Nation
- 1995: Sueno Futuro (Wake up and Dream)
- 1995: I Want You
- 1996: System Ecstasy
- 2002: Hear You Now

Pod pseudonimem Da Hool:
- 1996: Hard Time Tango
- 1996: Get Funky
- 1997: Meet Her At The Love Parade
- 1997: Bora Bora
- 1997: Freakstyle
- 1998: Hypochonda
- 1998: Mama Sweet
- 1999: Wankers on Duty
- 2000: Eichelrück
- 2000: Dr. Mabuse
- 2001: Meet Her At The Love Parade 2001
- 2003: Hazy/Crazy
- 2004: Set the Stakes High
- 2004: In the Beginning
- 2005: Bow Down
- 2006: Streetlife
- 2007: Der Stahlelefant
- 2007: Light My Fire
- 2008: Hold On
- 2008: Wir sind Sexy
- 2009: See That Girl
- 2009: This Track Is Burning (Hool vs. Zenker)
- 2009: Summer
- 2010: Bora Bora (2010)
- 2015: MHATLP (Oliver Heldens & Da Hool)

title: DJ Hooligan

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = DJ Hooligan
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Frank Tomiczek
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[30 grudnia]] [[1968]]
 |miejsce urodzenia     = [[Bottrop]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[Rave (muzyka)|rave]], [[house]]
 |zawód                 =
 |aktywność             = od 1992
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}

'''DJ Hooligan''', właśc. Frank Tomiczek – niemiecki [[DJ]] oraz [[producent muzyczny]]. Jego najbardziej znane utwory to "Harder 'n Deeper"; "It's a Dream Song"; "Rave Nation" i "Sueno Futuro (Wake up and Dream)". Tworzy również pod pseudonimem Da Hool.

== Dyskografia ==
=== Albumy ===
Pod pseudonimem DJ Hooligan:
* 1995: ''3 Years To Become A Ravermaniac''

Pod pseudonimem Da Hool:
* 1997: ''Here Comes Da Hool''
* 2008: ''Light My Fire''

=== Single ===
Pod pseudonimem DJ Hooligan:
* 1992: ''Harder 'n Deeper''
* 1992: ''It's a Dream Song''
* 1993: ''Spacegirl''
* 1993: ''The Culture''
* 1993: ''B.O.T.T.R.O.P.''
* 1994: ''Imagination of House''
* 1994: ''Rave Nation''
* 1995: ''Sueno Futuro (Wake up and Dream)''
* 1995: ''I Want You''
* 1996: ''System Ecstasy''
*2002: ''Hear You Now''

Pod pseudonimem Da Hool:
* 1996: ''Hard Time Tango''
* 1996: ''Get Funky''
* 1997: ''Meet Her At The Love Parade''
* 1997: ''Bora Bora''
* 1997: ''Freakstyle''
* 1998: ''Hypochonda''
* 1998: ''Mama Sweet''
* 1999: ''Wankers on Duty''
* 2000: ''Eichelrück''
* 2000: ''Dr. Mabuse''
* 2001: ''Meet Her At The Love Parade 2001''
* 2003: ''Hazy/Crazy''
* 2004: ''Set the Stakes High''
* 2004: ''In the Beginning''
* 2005: ''Bow Down''
* 2006: ''Streetlife''
* 2007: ''Der Stahlelefant''
* 2007: ''Light My Fire''
* 2008: ''Hold On''
* 2008: ''Wir sind Sexy''
* 2009: ''See That Girl''
* 2009: ''This Track Is Burning'' (Hool vs. Zenker)
* 2009: ''Summer''
* 2010: ''Bora Bora (2010)''
*2015: MHATLP (Oliver Heldens & Da Hool)

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.hool-productions.com/ Strona oficjalna]
* {{discogs|artysta|DJ+Hooligan|DJ Hooligan}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bottrop]]
[[Kategoria:Niemieccy didżeje]]
[[Kategoria:Niemieccy muzycy house]]
[[Kategoria:Niemieccy producenci muzyczni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]

title: DJ Hooligan

Imię i nazwisko: Frank Tomiczek

Data i miejsce urodzenia: 30 grudnia 1968 · Bottrop

Gatunki: rave, house


text:
# David Speiser
David Speiser (ur. 27 sierpnia 1980 w Oberstdorfie) – niemiecki snowboardzista. Zajął 8. miejsce w snowcrossie na igrzyskach olimpijskich w Vancouver. Jego najlepszym wynikiem na mistrzostwach świata w snowboardzie było 11. miejsce w snowcrossie na mistrzostwach w La Molinie. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata w snowboardzie osiągnął w sezonie 2010/2011, kiedy to zajął 26. miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2006/2007 w klasyfikacji snowcrossu był czwarty.

## Sukcesy

### Igrzyska olimpijskie
| Miejsce | Dzień     | Rok  | Miejscowość | Konkurencja    | Zwycięzca    |
| ------- | --------- | ---- | ----------- | -------------- | ------------ |
| 32.     | 14 lutego | 2006 | Turyn       | Snowboardcross | Seth Wescott |
| 8.      | 15 lutego | 2010 | Vancouver   | Snowboardcross | Seth Wescott |

### Mistrzostwa Świata
| Miejsce | Dzień       | Rok  | Miejscowość | Konkurencja    | Zwycięzca        |
| ------- | ----------- | ---- | ----------- | -------------- | ---------------- |
| 38.     | 22 stycznia | 2005 | Whistler    | Halfpipe       | Antti Autti      |
| 25.     | 14 stycznia | 2007 | Arosa       | Snowboardcross | Xavier de Le Rue |
| 18.     | 18 stycznia | 2009 | Kangwŏn     | Snowboardcross | Markus Schairer  |
| 11.     | 18 stycznia | 2011 | La Molina   | Snowboardcross | Alex Pullin      |

### Puchar Świata

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- 2002/2003 – –
- 2003/2004 – –
- 2004/2005 – –
- 2005/2006 – 90.
- 2006/2007 – 48.
- 2007/2008 – 38.
- 2008/2009 – 27.
- 2009/2010 – 29.
- 2010/2011 – 26.
- 2011/2012 –

#### Miejsca na podium
1. Lake Placid – 11 marca 2007 (Snowcross) – 3. miejsce
2. Leysin – 1 lutego 2008 (Snowcross) – 2. miejsce
3. Arosa – 20 grudnia 2008 (Snowcross) – 3. miejsce
4. Valmalenco – 20 marca 2009 (Snowcross) – 3. miejsce
5. Veysonnaz – 15 stycznia 2010 (Snowcross) – 2. miejsce
6. Stoneham – 17 lutego 2011 (snowboardcross) – 3. miejsce
7. Blue Mountain – 8 lutego 2012 – (snowboardcross) – 2. miejsce

title: David Speiser

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 |imię i nazwisko   = David Speiser
 |dyscyplina           = snowboarding
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = [[27 sierpnia]] [[1980]]
 |miejsce urodzenia = [[Oberstdorf]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |klub              = SC Oberstdorf
 |wzrost            = 189 cm
 |debiut            = [[25 stycznia]] [[2003]] w [[Berchtesgaden]]
(33. miejsce – Snowcross)
 |pierwsze punkty   = [[26 stycznia]] [[2003]] w [[Berchtesgaden]]
(6. miejsce – Snowcross)
 |pierwsze podium   = [[11 marca]] [[2007]] w [[Lake Placid]]
(3. miejsce – Snowcross)
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               =
 |medale            =
{{Zawodnik zima infobox/podrozdział|[[X-Games|Winter X-Games]]}}
{{Zawodnik zima infobox/medal|3|[[Winter X Games 12|2008]]|[[Aspen (Kolorado)|Aspen]]|Snowboardcross}}
}}
'''David Speiser''' (ur. [[27 sierpnia]] [[1980]] w [[Oberstdorf]]ie) – [[Niemcy|niemiecki]] [[Snowboarding|snowboardzista]]. Zajął 8. miejsce w snowcrossie na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|igrzyskach olimpijskich w Vancouver]]. Jego najlepszym wynikiem na [[Mistrzostwa świata w snowboardzie|mistrzostwach świata w snowboardzie]] było 11. miejsce w snowcrossie na [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2011|mistrzostwach w La Molinie]]. Najlepsze wyniki w [[Puchar Świata w snowboardzie|Pucharze Świata w snowboardzie]] osiągnął w [[Puchar Świata w snowboardzie 2010/2011|sezonie 2010/2011]], kiedy to zajął 26. miejsce w klasyfikacji generalnej. W [[Puchar Świata w snowboardzie 2006/2007|sezonie 2006/2007]] w klasyfikacji snowcrossu był czwarty.

== Sukcesy ==
=== [[Zimowe igrzyska olimpijskie|Igrzyska olimpijskie]] [[Plik:Olympic rings.svg|50px]] ===
{| class="wikitable" width=70% style="font-size: 89%; text-align: center"
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Zwycięzca
|-
| 32.
| 14 lutego
| 2006
| {{Flaga|ITA}} [[Turyn]]
| Snowboardcross
| {{Flaga|USA}} [[Seth Wescott]]
|-
| 8.
| 15 lutego
| 2010
| {{Flaga|CAN}} [[Vancouver]]
| Snowboardcross
| {{Flaga|USA}} [[Seth Wescott]]
|}

=== [[Mistrzostwa świata w snowboardzie|Mistrzostwa Świata]] ===
{| class="wikitable" width=70% style="font-size: 89%; text-align: center"
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Zwycięzca
|-
| 38.
|align=center| 22 stycznia
| 2005
|align=center| {{flaga|CAN}} [[Whistler]]
| Halfpipe
| {{flaga|FIN}} [[Antti Autti]]
|-
| 25.
|align=center| 14 stycznia
| 2007
|align=center| {{flaga|CHE}} [[Arosa]]
| Snowboardcross
| {{flaga|FRA}} [[Xavier de Le Rue]]
|-
| 18.
|align=center| 18 stycznia
| 2009
|align=center| {{flaga|KOR}} [[Gangwon|Kangwŏn]]
| Snowboardcross
| {{flaga|AUT}} [[Markus Schairer]]
|-
| 11.
|align=center| 18 stycznia
| 2011
|align=center| {{flaga|ESP}} [[La Molina]]
| Snowboardcross
| {{flaga|AUS}} [[Alex Pullin]]
|}

=== Puchar Świata ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2002/2003|2002/2003]] – –
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2003/2004|2003/2004]] – –
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2004/2005|2004/2005]] – –
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2005/2006|2005/2006]] – 90.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2006/2007|2006/2007]] – 48.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2007/2008|2007/2008]] – 38.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2008/2009|2008/2009]] – 27.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2009/2010|2009/2010]] – 29.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2010/2011|2010/2011]] – 26.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2011/2012|2011/2012]] –

==== Miejsca na podium ====
# {{Flaga|USA}} [[Lake Placid]] – [[11 marca]] [[2007]] (Snowcross) – 3. miejsce
# {{Flaga|CHE}} [[Leysin]] – [[1 lutego]] [[2008]] (Snowcross) – 2. miejsce
# {{Flaga|CHE}} [[Arosa]] – [[20 grudnia]] [[2008]] (Snowcross) – 3. miejsce
# {{Flaga|ITA}} [[Chiesa in Valmalenco|Valmalenco]] – [[20 marca]] [[2009]] (Snowcross) – 3. miejsce
# {{Flaga|CHE}} [[Veysonnaz]] – [[15 stycznia]] [[2010]] (Snowcross) – 2. miejsce
# {{Flaga|CAN}} [[Stoneham (Kanada)|Stoneham]] – [[17 lutego]] [[2011]] (snowboardcross) – 3. miejsce
# {{Flaga|CAN}} [[Blue Mountain (Ontario)|Blue Mountain]] – [[8 lutego]] [[2012]] – (snowboardcross) – 2. miejsce

== Linki zewnętrzne ==
* [http://data.fis-ski.com/dynamic/athlete-biography.html?sector=SB&competitorid=57934&type=result Profil na stronie FIS]
* {{Cytuj stronę |url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sp/david-speiser-1.html |tytuł = Profil na sports-reference.com |opublikowany = sports-reference.com |archiwum = https://web.archive.org/web/20121215133445/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/sp/david-speiser-1.html |zarchiwizowano = 2012-12-15}}

{{SORTUJ:Speiser, David}}
[[Kategoria:Niemieccy snowboardziści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Oberstdorfie]]

title: · David Speiser

Data i miejsce urodzenia: 27 sierpnia 1980 · Oberstdorf

Klub: SC Oberstdorf

Debiut w PŚ: 25 stycznia 2003 w Berchtesgaden · (33. miejsce – Snowcross)

Pierwsze punkty w PŚ: 26 stycznia 2003 w Berchtesgaden · (6. miejsce – Snowcross)

Pierwsze podium w PŚ: 11 marca 2007 w Lake Placid · (3. miejsce – Snowcross)

title: Dorobek medalowy

Brąz ·: 2008 · Aspen · Snowboardcross


text:
# Budziszyn
Budziszyn (niem. Bautzen [ˈbaʊ̯t͡sən]ⓘ, górnołuż. Budyšin [ˈbudɨʃin]ⓘ, dolnołuż. Budyšyn [ˈbudɨʃɨn]) – miasto powiatowe w Niemczech, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, siedziba powiatu Budziszyn, nad rzeką Sprewą, liczy 38 690 mieszkańców (2019). Nazwa miasta pochodzi od n. os. Budzisz.
Budziszyn jest historyczną stolicą Górnych Łużyc i centrum kulturalnym Łużyczan.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Bautzen.

## Nazwa
Pierwotną nazwą miejscowości była łużycka nazwa Budiszyn (łuż. Budyšyn). Po podbiciu w średniowieczu Słowian połabskich z plemion Serbów łużyckich mieszkających na Łużycach nazwa została później zgermanizowana na Bautzen. Miejscowość wspomniana jest już jako miasto Budisin urbs, civitas w kronikach Thietmari merseburgiensis episcopi chronicon spisanych po łacinie w latach 1012–1018 przez biskupa merseburskiego oraz kronikarza Thietmara. W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel z Prudnika wymienił miejscowość w swoim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia podając jej łacińską nazwę: Budissina.

## Historia

### Słowiańskie początki miasta
Ślady osadnictwa ludzkiego na terenie Budziszyna, tzw. kultury łużyckiej, pochodzą z V – IV wieku p.n.e. Budziszyn był grodem założonym przez Słowian połabskich z plemienia Milczan. Przed rokiem 1000 w Budziszynie, na miejscu zdobytego grodu słowiańskiego, Niemcy założyli zamek Ortenburg, wokół którego powstało późniejsze miasto. Pierwsza pisana wzmianka o nim pochodzi z 1002 r. Gród odgrywał strategiczną rolę w czasie wojen polsko-niemieckich z lat 1002–1018. W 1002 miasto zostało przyłączone do Polski przez Bolesława Chrobrego. W 1018 r. w Budziszynie został zawarty pokój między Bolesławem Chrobrym i cesarzem Henrykiem II pozostawiający miasto w granicach Polski. Podczas IV wojny polsko-niemieckiej w 1029 roku miasto zostało obronione przez Polaków w trakcie niemieckiego oblężenia.

### Panowanie Miśni, Czech, Brandenburgii i Węgier
W 1032 roku zostało utracone na rzecz Marchii Miśnieńskiej. W latach 1032–1076 miasto należało do margrabiego Miśni, stając się ośrodkiem kolonizacji niemieckiej na Łużycach, następnie przeszło pod władzę Czech. Pierwsza udokumentowana wzmianka o nadaniu praw miejskich pochodzi z 1240 roku.
W 1253 roku miasto zostało przyłączone do Marchii Brandenburskiej, a w 1319 ponownie do Królestwa Czech. W 1346 r. w ramach przeciwdziałania okolicznemu rozbojowi, Budziszyn połączył siły z innymi grodami, przystępując do tzw. Związku Sześciu Miast Górnołużyckich (rozwiązany w 1815 r.). W wyniku ucisku plebsu miejskiego przez bogaty patrycjat w latach 1400 i 1405–1408 doszło w Budziszynie do powstania rzemieślników, które zostało krwawo stłumione (stracono 14 przywódców powstania). Miasto było oblegane przez wojska husytów w 1429 r. i w 1431 r.
W 1469 r. Budziszyn przeszedł pod panowanie węgierskie. Król Maciej Korwin zadbał o wzmocnienie zamku i fortyfikacji miejskich ze względu na bliską granicę z Czechami i niebezpieczeństwo ataku z ich strony. W 1490 r. Budziszyn powrócił pod panowanie czeskie.
W okresie reformacji założono w 1524 r. kościół protestancki, a miejscową katedrę zamieniono na kościół dwuwyznaniowy. W 1547 r. cesarz odebrał Budziszynowi przywileje miejskie. Podczas wojny trzydziestoletniej (1618–48) Budziszyn był kilkakrotnie okupowany i plądrowany. Miasto zostało dodatkowo zniszczone w czasie wielkich pożarów w 1620 i 1634 r.

### Elektorat Saksonii, ponowne związki z Polską i czasy napoleońskie
W 1635 r. wraz z większością Łużyc przyłączony do Elektoratu Saksonii. W okresie unii polsko-saskiej przez miasto prowadziła jedna z tras łączących Drezno i Warszawę. W trakcie wojny domowej w Polsce król August II Mocny uwięził w Budziszynie biskupa poznańskiego Mikołaja Święcickiego. Miasto zostało poważnie zniszczone w czasie dwóch kolejnych pożarów w 1707 i 1720 r. Ponowny rozwój nastąpił od poł. XVIII wieku.
W 1804 r. przebywał w Budziszynie Stanisław Staszic, który zauważył obecność żywiołu łużyckiego w mieście. Od 1806 część Królestwa Saksonii, połączonego w latach 1807–1815 unią z Księstwem Warszawskim. W maju 1813 r. pod Budziszynem miała miejsce bitwa wojsk napoleońskich z połączonymi siłami prusko-rosyjskimi, zakończona zwycięstwem Francuzów. Przed bitwą w mieście nocował cesarz Napoleon I.

### Ośrodek przebudzenia narodowegoSerbołużyczani włączenie do zjednoczonych Niemiec
W XIX wieku miasto stało się głównym ośrodkiem przebudzenia narodowego Serbołużyczan. W 1839 r. w Budziszynie zostało założone towarzystwo gimnazjalne Societas Slavica Budissenensis. W 1842 w Budziszynie po raz pierwszy wydano gazetę „Tydźenska nowina abo serbske Powěsće za hornich Łužičanow”, a w 1845 po raz pierwszy wykonano hymn Serbołużyczan. Z działalnością Serbów łużyckich byli także związani Polacy. Około połowy XIX wieku polski poeta Roman Zmorski wydawał w Budziszynie pismo „Stadło”, a w drugiej połowie XIX wieku w związku z zaangażowaniem w walkę o prawa Serbów łużyckich w mieście wielokrotnie gościł Alfons Parczewski. Według danych niemieckich w 1890 r. Serbołużyczanie stanowili 15% mieszkańców miasta (3235 osób) oraz 33% – powiatu. W 1904 r. w mieście otwarto Dom Serbski, który stał się ośrodkiem łużyckiego ruchu kulturalno-narodowego. W 1920 w Budziszynie założono łużyckie towarzystwo sportowe Serbski Sokoł, rozwiązane przez Niemców w 1933 roku.
W 1846 r. nastąpiło otwarcie linii kolejowej Drezno – Budziszyn, a miasto wkroczyło w epokę industrializacji. Dopiero w 1868 r. Budziszyn otrzymał obecną niemiecką nazwę Bautzen (dotąd zwany był przez Niemców Budissin). Trzy lata później znalazł się w granicach zjednoczonych Niemiec. W 1904 i 1906 Niemcy zbudowali w mieście dwa więzienia, w których po 1933 przetrzymywali przeciwników politycznych. W czasie I wojny światowej 11 dzwonów kościelnych i świeckich zostało przetopionych w celach produkcji zbrojeniowej. W 1938 doszło do prześladowań Żydów przez Niemców w ramach ogólnokrajowej nocy kryształowej.

### II wojna światowa i okres powojenny
W okresie II wojny światowej naziści zamienili budziszyński zamek na więzienie, w którym przetrzymywano przeciwników systemu i jeńców wojennych. Wśród więzionych w Budziszynie byli m.in. polski pisarz Tadeusz Nowakowski i polski pedagog Teodor Musioł. W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen. W kwietniu 1945 r. miasto zostało ogłoszone twierdzą. O Budziszyn toczyły się ciężkie walki z udziałem m.in. 2. Armii WP. Miasto zostało zniszczone w 77%, a Dom Serbski zburzony przez oddziały SS.
W latach 1949–1990 Budziszyn stanowił część NRD. Dawne więzienia nazistowskie zostały przekształcone w więzienia komunistyczne, w których władze Wschodnich Niemiec więziły członków demokratycznej opozycji, więzienie Bautzen I stało się jednym z największych w NRD. W 1950 r. w Budziszynie odbył się zjazd Łużyczan, a szesnaście lat później Festiwal Kultury Łużyckiej. Tradycja ta była kontynuowana w latach późniejszych; do 1989 r. odbyło się w mieście siedem festiwali łużyckich. W 1991 reaktywowano Związek Sześciu Miast. W 1992 miasto liczyło 46 311 mieszkańców . Odkryta w 1994 r. Asteroida (11580) Bautzen nazwana została na cześć miasta. W 1994 do Budziszyna włączono dzielnice Niederkaina i Stiebitz, a w 1999 dzielnicę Kleinwelka. W 2002 miały miejsce obchody 1000-lecia miasta, nawiązujące do pierwszej historycznej wzmianki, a w 2010 miasto dotknęła powódź.

## Zabytki i inne atrakcje
- zamek Ortenburg (Hród) – pierwotny z ok. 958 r., przebudowany przez króla Węgier Macieja Korwina w latach 1469–1490. Zamek zachował gotycki wystrój z późniejszymi renesansowymi oprawami. Wejście do warowni prowadzi przez Wieżę Macieja, nazwaną tak na cześć króla Węgier. Wokół zamku zachowały się fragmenty murów obronnych z basztami. Na zamku znajduje się od 1971 r. „Muzeum Sorabistyczne” (Serbski muzej Budyšin/Sorbisches Museum) zajmujące się historią, kulturą i literaturą Serbołużyczan
- ratusz – po gruntownej przebudowie w l. 1729-32 ze średniowiecznym zegarem słonecznym na wieży
- Katedra św. Piotra (Katedrala Swj. Pětra / Dom St. Petri) – z XIII / XV wieku, czteronawowa. Zewnętrzne ściany świątyni są ozdobione gotyckimi nagrobkami. Świątynia służy protestantom i katolikom od 1524 r.
- brama Mikołajska – będąca fragmentem fortyfikacji miejskich. Widnieje na niej herb Budziszyna
- Bogata Wieża (Bohata wěža/Reichenturm) – z l. 1490-92 z barokową nadbudową z pocz. XVIII wieku. Wieża jest odchylona od pionu o 144 cm
- ruiny kościoła św. Mikołaja (St. Nikolai) z 1440 r., z cmentarzem z grobami znanych Łużyczan
- Niemiecko-Łużycki Teatr Narodowy (Němsko-Serbske ludowe dźiwadło/Deutsch-Sorbisches Volkstheater) – klasycystyczny budynek z końca XVIII w. i jedyny dwujęzyczny teatr w Niemczech
- Dom Serbski – odbudowana po wojnie siedziba Domowiny i Muzeum Literatury Łużyckiej
- Muzeum Miejskie (Muzej Budyšin/Museum Bautzen) w Rynku. Placówka zajmuje się dokumentowaniem dziejów miasta i ma bogate zbiory dotyczące jego historii, w tym eksponaty łużyckie
- willa Weigangów (Villa Weigang) – secesyjny dom mieszkalny z lat 1902–1903 z dwupiętrowym hallem i przeszkloną kopułą oraz secesyjnymi oknami witrażowymi
- pomnik żołnierzy 2. Armii Wojska Polskiego, którzy w 1945 r. zdobyli miasto
- pomnik Jana Arnošta Smolera, pioniera narodowego odrodzenia Łużyczan

## Gospodarka
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, metalowy, środków transportu oraz elektrotechniczny.

## Rozrywka
W położonej w odległości ok. 5 km od historycznego centrum miasta dzielnicy Kleinwelka (Mały Wjelkow) znajduje się największy w Niemczech labirynt. Park o powierzchni ponad 5000 m² dzieli się na trzy części: klasyczny labirynt, tzw. labirynt przygodowy z różnymi urządzeniami do wspinaczki oraz tzw. labirynt tajemniczy. Z tego miasta pochodzi także zespół Silbermond.

## Urodzeni w Budziszynie
- Wojciech Kóčka – polski antropolog i archeolog pochodzenia serbołużyckiego
- Caspar Peucer – serbołużycki protestancki reformator kościelny, matematyk, astronom
- Krystian Wendisch – łódzki fabrykant

## Współpraca
Miejscowości partnerskie:
- Francja: Dreux
- Badenia-Wirtembergia: Heidelberg
- Czechy: Jablonec nad Nysą
- Polska: Jelenia Góra
- Nadrenia-Palatynat: Wormacja

title: Budziszyn

wikitext:
{{Inne znaczenia|miasta|[[Budziszyn (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Budziszyn
 |nazwa oryginalna             = Bautzen / Budyšin
 |zdjęcie                      = Bautzen_Altstadt_57.jpg
 |opis zdjęcia                 = Panorama Starego Miasta w Budziszynie
 |herb                         = Coat of arm Bautzen.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Budziszyna
 |państwo                      = DE-SN
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna = [[Powiat Budziszyn|Budziszyn]]
 |powierzchnia                 = 66,62
 |wysokość                     = 204
 |rok                          = 31 sierpnia 2019<ref>{{Cytuj | url = https://www.statistik.sachsen.de/download/010_GB-Bev/Bev_Z_Gemeinde_akt.pdf | tytuł = Bevölkerung des Freistaates Sachsen jeweils am Monatsende ausgewählter Berichtsmonate nach Gemeinden | opublikowany = statistik.sachsen.de | archiwum = https://web.archive.org/web/20190312124623/https://www.statistik.sachsen.de/download/010_GB-Bev/Bev_Z_Gemeinde_akt.pdf}}</ref>
 |liczba ludności              = 38 690
 |gęstość zaludnienia          = 595
 |numer kierunkowy             = 03591, 035935
 |kod pocztowy                 = 02625
 |tablice rejestracyjne        = BZ, BIW, HY, KM
 |plan miasta                  = Bautzen in BZ.svg
 |kod mapy                     = DE-SN
 |współrzędne                  = 51°11′N 14°25′E
 |commons                      = Bautzen
 |wikisłownik                  = Budziszyn
 |www                          = https://www.bautzen.de/
}}
'''Budziszyn''' ({{w języku|de|Bautzen}} {{wymowa|De-Bautzen.ogg|[ˈbaʊ̯t͡sən]}}<ref>Do 1868 r.: ''Budissin''.</ref>, {{w języku|hsb|Budyšin}} {{wymowa|Hsb-Budyšin.ogg|[ˈbudɨʃin]}}, {{w języku|dsb|Budyšyn}} {{IPA|[ˈbudɨʃɨn]}}) – miasto [[Powiaty w Niemczech|powiatowe]] w [[Niemcy|Niemczech]], we wschodniej części kraju związkowego [[Saksonia]], w [[okręg administracyjny Drezno|okręgu administracyjnym Drezno]], siedziba [[Powiat Budziszyn|powiatu Budziszyn]], nad rzeką [[Sprewa|Sprewą]], liczy 38 690 mieszkańców (2019). Nazwa miasta pochodzi od n. os. [[Budzisław (imię)|Budzisz]]<ref>{{cytuj|autor=W. P. Cienkowski|tytuł=Sekrety imion własnych|wydawca=Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych|miejsce=Warszawa|data=1965|s=140}}</ref>.

Budziszyn jest historyczną stolicą [[Łużyce|Górnych Łużyc]] i centrum kulturalnym [[Serbołużyczanie|Łużyczan]].
W mieście znajduje się stacja kolejowa [[Bautzen (stacja kolejowa)|Bautzen]].

== Nazwa ==
Pierwotną nazwą miejscowości była [[Języki łużyckie|łużycka]] nazwa ''Budiszyn''<ref>{{cytuj|autor=A.F. Busching|tytuł=A new system of geography|rozdział=Lusatia|miejsce=Londyn|data=1762|s=132}}</ref> (łuż. ''Budyšyn''). Po podbiciu w średniowieczu [[Słowianie połabscy|Słowian połabskich]] z plemion [[Serbołużyczanie|Serbów łużyckich]] mieszkających na [[Łużyce|Łużycach]] nazwa została później [[germanizacja|zgermanizowana]] na ''Bautzen''. Miejscowość wspomniana jest już jako miasto ''Budisin urbs, civitas'' w kronikach ''Thietmari merseburgiensis episcopi chronicon'' spisanych po łacinie w latach 1012–1018 przez [[biskup]]a [[Merseburg|merseburskiego]] oraz kronikarza [[Thietmar z Merseburga|Thietmara]]<ref>''Thietmari meseburgensis episcopi chronicon'', Fridericus Kurze, Hannoverae, Impensis Bibliopolii Hahniani, 1889, s. 263.</ref>. W roku 1613 śląski regionalista i historyk [[Mikołaj Henel]] z [[Prudnik]]a wymienił miejscowość w swoim dziele o geografii Śląska pt. ''Silesiographia'' podając jej łacińską nazwę: ''Budissina''<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Haberland |imię = Detlef |tytuł = Die „Silesiographia” und „Breslo-Graphia” von Nicolaus Henel von Hennenfeld |url = https://www.bibliotekacyfrowa.pl/dlibra/publication/31994/edition/37152 |inni = Arkadiusz Cencora, Diana Codogni-Łańcucka |rok = 2011 |wydawca = Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu |miejsce = Wrocław |isbn = 978-83-910595-2-4 |strony = 174}}</ref>.

== Historia ==
=== Słowiańskie początki miasta ===
Ślady osadnictwa ludzkiego na terenie Budziszyna, tzw. [[Kultura łużycka|kultury łużyckiej]], pochodzą z V – IV wieku p.n.e. Budziszyn był grodem założonym przez [[Słowianie połabscy|Słowian połabskich]] z plemienia [[Milczanie|Milczan]]. Przed rokiem 1000 w Budziszynie, na miejscu zdobytego grodu słowiańskiego, Niemcy założyli zamek [[zamek Ortenburg (Bautzen)|Ortenburg]], wokół którego powstało późniejsze miasto. Pierwsza pisana wzmianka o nim pochodzi z 1002 r. Gród odgrywał strategiczną rolę w czasie wojen polsko-niemieckich z lat 1002–1018. W 1002 miasto zostało przyłączone do [[Polska wczesnopiastowska|Polski]] przez [[Bolesław I Chrobry|Bolesława Chrobrego]]. W 1018 r. w Budziszynie został zawarty [[Pokój w Budziszynie|pokój]] między Bolesławem Chrobrym i cesarzem [[Henryk II Święty|Henrykiem II]] pozostawiający miasto w granicach Polski. Podczas [[Wojna polsko-niemiecka (1028–1031)|IV wojny polsko-niemieckiej]] w 1029 roku miasto zostało obronione przez [[Polacy|Polaków]] w trakcie niemieckiego [[Oblężenie Budziszyna|oblężenia]].

=== Panowanie Miśni, Czech, Brandenburgii i Węgier ===
W 1032 roku zostało utracone na rzecz [[Marchia Miśnieńska|Marchii Miśnieńskiej]]. W latach 1032–1076 miasto należało do margrabiego [[Miśnia|Miśni]], stając się ośrodkiem kolonizacji niemieckiej na [[Łużyce|Łużycach]], następnie przeszło pod władzę [[Księstwo Czech|Czech]]. Pierwsza udokumentowana wzmianka o nadaniu praw miejskich pochodzi z 1240 roku.

W 1253 roku miasto zostało przyłączone do [[Marchia Brandenburska|Marchii Brandenburskiej]], a w 1319 ponownie do [[Królestwo Czech|Królestwa Czech]]. W 1346 r. w ramach przeciwdziałania okolicznemu rozbojowi, Budziszyn połączył siły z innymi grodami, przystępując do tzw. [[Związek Sześciu Miast|Związku Sześciu Miast Górnołużyckich]] (rozwiązany w 1815 r.). W wyniku ucisku plebsu miejskiego przez bogaty [[Patrycjat (średniowiecze i nowożytność)|patrycjat]] w latach 1400 i 1405–1408 doszło w Budziszynie do powstania rzemieślników, które zostało krwawo stłumione (stracono 14 przywódców powstania){{odn|Mazurski|Zieliński|1984|s=37}}. Miasto było oblegane przez wojska [[Husytyzm|husytów]] w 1429 r. i w 1431 r.
[[Plik:Bautzen-nach1620-Merian.jpg|mały|upright=1.1|Oblężenie Budziszyna w 1620 roku]]
W 1469 r. Budziszyn przeszedł pod panowanie [[Królestwo Węgier|węgierskie]]. Król [[Maciej Korwin]] zadbał o wzmocnienie zamku i fortyfikacji miejskich ze względu na bliską granicę z [[Kraje Korony Czeskiej|Czechami]] i niebezpieczeństwo ataku z ich strony. W 1490 r. Budziszyn powrócił pod panowanie czeskie.

W okresie [[Reformacja|reformacji]] założono w 1524 r. kościół protestancki, a miejscową katedrę zamieniono na kościół dwuwyznaniowy. W 1547 r. cesarz odebrał Budziszynowi przywileje miejskie. Podczas [[wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]] (1618–48) Budziszyn był kilkakrotnie okupowany i plądrowany. Miasto zostało dodatkowo zniszczone w czasie wielkich pożarów w 1620 i 1634 r.

=== Elektorat Saksonii, ponowne związki z Polską i czasy napoleońskie ===
W 1635 r. wraz z większością Łużyc przyłączony do [[Elektorat Saksonii|Elektoratu Saksonii]]. W okresie unii [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|polsko]]-[[Elektorat Saksonii|saskiej]] przez miasto prowadziła jedna z tras łączących [[Drezno]] i [[Warszawa|Warszawę]]<ref>{{Cytuj |url=http://www.dresden-warszawa.eu/pl/prolog/informacja-historyczna/ |tytuł=» Informacja historycznaDresden-Warszawa<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany = dresden-warszawa.eu |język=pl |data dostępu=2017-11-22}}</ref>. W trakcie [[wojna domowa w Rzeczypospolitej (1704–1709)|wojny domowej w Polsce]] król [[August II Mocny]] uwięził w Budziszynie [[Biskupi poznańscy|biskupa poznańskiego]] [[Mikołaj Stanisław Święcicki|Mikołaja Święcickiego]]<ref>{{cytuj|autor=[[Jacek Staszewski]]|tytuł=August II Mocny|data=1998|s=155}}</ref>. Miasto zostało poważnie zniszczone w czasie dwóch kolejnych pożarów w 1707 i 1720 r. Ponowny rozwój nastąpił od poł. XVIII wieku.

W 1804 r. przebywał w Budziszynie [[Stanisław Staszic]], który zauważył obecność żywiołu łużyckiego w mieście{{odn|Mazurski|Zieliński|1984|s=37}}. Od 1806 część [[Królestwo Saksonii|Królestwa Saksonii]], połączonego w latach 1807–1815 unią z [[Księstwo Warszawskie|Księstwem Warszawskim]]. W maju 1813 r. pod Budziszynem miała miejsce [[Bitwa pod Budziszynem (1813)|bitwa]] wojsk napoleońskich z połączonymi siłami [[Królestwo Prus|prusko]]-[[Imperium Rosyjskie|rosyjskimi]], zakończona zwycięstwem [[Francuzi|Francuzów]]. Przed bitwą w mieście nocował cesarz [[Napoleon Bonaparte|Napoleon I]].

=== Ośrodek przebudzenia narodowego [[Serbołużyczanie|Serbołużyczan]] i włączenie do zjednoczonych Niemiec ===
[[Plik:Bautzen 1850.jpg|mały|upright=1.1|Budziszyn ok. 1850 roku]]
W XIX wieku miasto stało się głównym ośrodkiem przebudzenia narodowego [[Serbołużyczanie|Serbołużyczan]]. W 1839 r. w Budziszynie zostało założone towarzystwo gimnazjalne [[Societas Slavica Budissenensis]]. W 1842 w Budziszynie po raz pierwszy wydano gazetę „[[Serbske Nowiny|Tydźenska nowina abo serbske Powěsće za hornich Łužičanow]]”, a w 1845 po raz pierwszy wykonano [[hymn Serbołużyczan]]. Z działalnością Serbów łużyckich byli także związani Polacy. Około połowy XIX wieku polski poeta [[Roman Zmorski]] wydawał w Budziszynie pismo „Stadło”, a w drugiej połowie XIX wieku w związku z zaangażowaniem w walkę o prawa Serbów łużyckich w mieście wielokrotnie gościł [[Alfons Parczewski]]. Według danych niemieckich w 1890 r. Serbołużyczanie stanowili 15% mieszkańców miasta (3235 osób<ref>{{Cytuj |url=http://web.archive.org/web/20171110120605/http://www.verwaltungsgeschichte.de:80/bautzen.html |tytuł=Informationsseite – DENIC eG<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany = verwaltungsgeschichte.de |język=de |data dostępu=2018-07-27}}</ref>) oraz 33% – powiatu. W 1904 r. w mieście otwarto Dom Serbski, który stał się ośrodkiem łużyckiego ruchu kulturalno-narodowego. W 1920 w Budziszynie założono łużyckie towarzystwo sportowe [[Serbski Sokoł]], rozwiązane przez Niemców w 1933 roku.

W 1846 r. nastąpiło otwarcie linii kolejowej [[Drezno]] – Budziszyn, a miasto wkroczyło w epokę [[industrializacja|industrializacji]]. Dopiero w 1868 r. Budziszyn otrzymał obecną niemiecką nazwę ''Bautzen'' (dotąd zwany był przez Niemców ''Budissin''). Trzy lata później znalazł się w granicach [[Cesarstwo Niemieckie|zjednoczonych Niemiec]]. W 1904 i 1906 Niemcy zbudowali w mieście dwa więzienia, w których po 1933 przetrzymywali przeciwników politycznych<ref name=ba>{{Cytuj |url=https://www.bautzen.de/pl/obywatel-ratusz-polityka/portret-miasta/historia/ |tytuł=Budziszyn – Historia miasta Budziszyn<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany = bautzen.de |język=de |data dostępu=2019-12-11}}</ref>. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] 11 dzwonów kościelnych i świeckich zostało przetopionych w celach produkcji zbrojeniowej{{r|ba}}. W 1938 doszło do prześladowań [[Żydzi|Żydów]] przez Niemców w ramach ogólnokrajowej [[noc kryształowa|nocy kryształowej]]{{r|ba}}.

=== II wojna światowa i okres powojenny ===
[[Plik:GedenksteinBautzen.jpg|mały|upright=1.1|Pomnik polskich i radzieckich żołnierzy poległych w [[Bitwa pod Budziszynem (1945)|bitwie pod Budziszynem]]]]
W okresie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] [[Narodowy socjalizm|naziści]] zamienili budziszyński zamek na więzienie, w którym przetrzymywano przeciwników systemu i jeńców wojennych. Wśród więzionych w Budziszynie byli m.in. polski pisarz [[Tadeusz Nowakowski (pisarz)|Tadeusz Nowakowski]] i polski pedagog [[Teodor Musioł]]. W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego [[Groß-Rosen]]<ref>{{Cytuj |autor=Abraham Kajzer |tytuł=Za drutami śmierci |miejsce=Wałbrzych |wydawca=Muzeum Gross-Rosen |data=2013 |isbn=978-83-89824-09-7}}</ref>. W kwietniu 1945 r. miasto zostało ogłoszone [[twierdza|twierdzą]]. O Budziszyn toczyły się [[Bitwa pod Budziszynem (1945)|ciężkie walki]] z udziałem m.in. [[2 Armia Wojska Polskiego|2. Armii WP]]. {{fakt|Miasto zostało zniszczone w 77%|data=2020-12}}, a Dom Serbski zburzony przez oddziały [[Waffen-SS|SS]].

W latach 1949–1990 Budziszyn stanowił część [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]]. Dawne więzienia nazistowskie zostały przekształcone w więzienia komunistyczne, w których władze [[Niemiecka Republika Demokratyczna|Wschodnich Niemiec]] więziły członków demokratycznej opozycji, więzienie ''Bautzen I'' stało się jednym z największych w NRD{{r|ba}}. W 1950 r. w Budziszynie odbył się zjazd Łużyczan, a szesnaście lat później Festiwal Kultury Łużyckiej. Tradycja ta była kontynuowana w latach późniejszych; do 1989 r. odbyło się w mieście siedem festiwali łużyckich. W 1991 reaktywowano [[Związek Sześciu Miast]]{{r|ba}}. W 1992 miasto liczyło 46 311 mieszkańców{{odn|Peter|Reimann|1994}}. Odkryta w 1994 r. [[Planetoida|Asteroida]] [[(11580) Bautzen]] nazwana została na cześć miasta. W 1994 do Budziszyna włączono dzielnice Niederkaina i Stiebitz, a w 1999 dzielnicę Kleinwelka<ref>{{Cytuj |url=http://www.bautzen.de/bautzen_pl.asp?mid=191&iid=402 |tytuł=O Budziszynie<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany = bautzen.de |data dostępu=2017-11-22 |archiwum=https://web.archive.org/web/20170803021510/http://www.bautzen.de/bautzen_pl.asp?mid=191&iid=402 |zarchiwizowano=2017-08-03 }}</ref>. W 2002 miały miejsce obchody 1000-lecia miasta, nawiązujące do pierwszej historycznej wzmianki, a w 2010 miasto dotknęła powódź{{r|ba}}.

== Zabytki i inne atrakcje ==
[[Plik:Ortenburg-bautzen.jpg|mały|upright=1.1|Widok ogólny Budziszyna]]
[[Plik:Budyšin Serbski Dom.JPG|mały|upright=1.1|Serbski Dom w Budziszynie]]
* '''[[Zamek Ortenburg w Budziszynie|zamek Ortenburg]]''' (''Hród'') – pierwotny z ok. 958 r., przebudowany przez króla [[Węgry|Węgier]] [[Maciej Korwin|Macieja Korwina]] w latach 1469–1490. Zamek zachował gotycki wystrój z późniejszymi renesansowymi oprawami. Wejście do warowni prowadzi przez Wieżę Macieja, nazwaną tak na cześć króla Węgier. Wokół zamku zachowały się fragmenty murów obronnych z [[baszta]]mi. Na zamku znajduje się od 1971 r. „[[Muzeum Serbskie w Budziszynie|Muzeum Sorabistyczne]]” (''Serbski muzej Budyšin/Sorbisches Museum'') zajmujące się historią, kulturą i literaturą [[Serbołużyczanie|Serbołużyczan]]
* '''ratusz''' – po gruntownej przebudowie w l. 1729-32 ze średniowiecznym [[zegar słoneczny|zegarem słonecznym]] na wieży
* '''[[Katedra św. Piotra w Budziszynie|Katedra św. Piotra]]''' (''Katedrala Swj. Pětra / Dom St. Petri'') – z XIII / XV wieku, czteronawowa. Zewnętrzne ściany świątyni są ozdobione gotyckimi nagrobkami. Świątynia służy protestantom i katolikom od 1524 r.
* '''brama Mikołajska''' – będąca fragmentem fortyfikacji miejskich. Widnieje na niej herb Budziszyna
* '''Bogata Wieża''' (''Bohata wěža/Reichenturm'') – z l. 1490-92 z barokową nadbudową z pocz. XVIII wieku. Wieża jest odchylona od pionu o 144 cm
* '''ruiny kościoła św. Mikołaja''' (''St. Nikolai'') z 1440 r., z cmentarzem z grobami znanych [[Łużyczanie|Łużyczan]]
* '''Niemiecko-Łużycki Teatr Narodowy''' (''Němsko-Serbske ludowe dźiwadło/Deutsch-Sorbisches Volkstheater'') – klasycystyczny budynek z końca XVIII w. i jedyny dwujęzyczny teatr w Niemczech
* '''[[Dom Serbski]]''' – odbudowana po wojnie siedziba [[Domowina|Domowiny]] i Muzeum Literatury Łużyckiej
* '''Muzeum Miejskie''' (''Muzej Budyšin/Museum Bautzen'') w Rynku. Placówka zajmuje się dokumentowaniem dziejów miasta i ma bogate zbiory dotyczące jego historii, w tym eksponaty łużyckie
* '''willa Weigangów''' (''Villa Weigang'') – [[Architektura secesji|secesyjny]] dom mieszkalny z lat 1902–1903 z dwupiętrowym hallem i przeszkloną kopułą oraz secesyjnymi oknami witrażowymi
* '''pomnik żołnierzy [[2 Armia Wojska Polskiego|2. Armii Wojska Polskiego]]''', którzy w 1945 r. zdobyli miasto
* '''pomnik [[Jan Arnošt Smoler|Jana Arnošta Smolera]]''', pioniera narodowego odrodzenia Łużyczan

== Gospodarka ==
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, metalowy, środków transportu oraz elektrotechniczny<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3881667|tytuł= Budziszyn|data dostępu=2024-12-14}}</ref>.

== Rozrywka ==
W położonej w odległości ok. 5 km od historycznego centrum miasta dzielnicy Kleinwelka (''Mały Wjelkow'') znajduje się największy w Niemczech [[labirynt]]. Park o powierzchni ponad 5000 m² dzieli się na trzy części: klasyczny labirynt, tzw. labirynt przygodowy z różnymi urządzeniami do wspinaczki oraz tzw. labirynt tajemniczy. Z tego miasta pochodzi także zespół [[Silbermond]]<ref>[http://www.silbermond-fanclub.de/index.php?t=band/biografie Strona fanklubu zespołu].</ref>.

== Urodzeni w Budziszynie ==
* [[Wojciech Kóčka]] – polski antropolog i archeolog pochodzenia serbołużyckiego
* [[Caspar Peucer]] – serbołużycki protestancki reformator kościelny, matematyk, astronom
* [[Krystian Wendisch]] – łódzki fabrykant

== Współpraca ==
[[Plik:Budyšin – měšćanska tafla (2021).jpg|mały|Tabliczka z nazwą miasta w językach niemieckim i łużyckim]]
Miejscowości partnerskie:
* {{Flaga|FRA}} [[Francja]]: [[Dreux]]
* {{Flaga|DEU}} [[Badenia-Wirtembergia]]: [[Heidelberg]]
* {{Flaga|CZE}} [[Czechy]]: [[Jablonec nad Nysą]]
* {{Flaga|POL}} [[Polska]]: [[Jelenia Góra]]
* {{Flaga|DEU}} [[Nadrenia-Palatynat]]: [[Wormacja]]

== Zobacz też ==
* [[Bautzen]]
* [[Flins]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|odn=tak|autor=Krzysztof R. Mazurski, Andrzej Zieliński|tytuł=Łużyce|miejsce=Warszawa|data=1984|wydawca=KAW|isbn=83-03-00772-6}}
* {{Cytuj|odn=tak|autor=Renate Peter, Ralf Reimann|tytuł=Bautzen, Budyšin|opis=broszura informacyjna|wydawca=Urząd Miejski w Budziszynie|data=1994|język=pl}}
* ''Statistisches Landesamt des Freistaates Sachsen'', Kamenz, 2009

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.bautzen.de Oficjalna witryna miasta]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.domowina.sorben.com/ | tytuł = Domowina | opublikowany = domowina.sorben.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20050210141620/http://www.domowina.sorben.com/ | zarchiwizowano = 2005-02-10}}
* [http://web.archive.org/web/20120303145811if_/http://ski.sorben.com/site/docs/polish/index.htm Łużycka Informacja Kultury]
* [http://www.serbske-nowiny.de/ Serbske Nowiny]
* {{SgKP|I|445|Budyszyn, Budiszyn, mylnie ''Budziszyn''}}
{{Powiat Budziszyn}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Budziszyn| ]]
[[Kategoria:Łużyce Górne]]
[[Kategoria:Miasta w Saksonii]]
[[Kategoria:Powiat Budziszyn]]

title: BudziszynBautzen / Budyšin

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Saksonia

Powiat: Budziszyn

Zarządzający: Karsten Vogt↗

Tablice rejestracyjne: BZ, BIW, HY, KM


text:
# Cootham
Cootham – osada w Anglii, w hrabstwie West Sussex, w dystrykcie Horsham. Leży 24 km na północny wschód od miasta Chichester i 70 km na południe od Londynu.

title: Cootham

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Cootham
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Cootham
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[West Sussex]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Horsham (dystrykt)|Horsham]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = West Sussex
 |współrzędne                  = 50°55′14″N 0°28′21″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Cootham''' – [[osada]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[West Sussex]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Horsham (dystrykt)|Horsham]]. Leży 24 km na północny wschód od miasta [[Chichester]] i 70 km na południe od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TQ0734814624|tytuł=Cootham na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie West Sussex]]

title: Cootham

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo: West Sussex

Dystrykt: Horsham


text:
# Szilágy
Szilágy – wieś i gmina w południowej części Węgier, w pobliżu miasta Pécsvárad.
Administracyjnie Szilágy należy do powiatu Pécsvárad, wchodzącego w skład komitatu Baranya i jest jedną z 19 gmin tego powiatu.

title: Szilágy

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Szilágy
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = HUN Szilágy COA.jpg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = HUN
 |1. jednostka administracyjna = [[Komitat Baranya|Baranya]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat Pécsvárad|Pécsvárad]]
 |powierzchnia                 = 11,55
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 305
 |gęstość zaludnienia          = 26,41
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Szilágy''' – [[wieś]] i [[gmina]] w [[południe|południowej]] części [[Węgry|Węgier]], w pobliżu [[miasto|miasta]] [[Pécsvárad]].

Administracyjnie Szilágy należy do [[Powiat Pécsvárad|powiatu Pécsvárad]], wchodzącego w skład [[komitat Baranya|komitatu Baranya]] i jest jedną z 19 gmin tego powiatu.

== Zobacz też ==
* [[Podział administracyjny Węgier]]

== Bibliografia ==
* [http://www.ksh.hu/docs/hun/hnk/hnk2009.pdf Węgierski Urząd Statystyczny]
{{Powiat Pécsvárad}}

[[Kategoria:Powiat Pécsvárad]]
[[Kategoria:Wsie w komitacie Baranya]]

title: Szilágy

Państwo: Węgry

Komitat: Baranya

Powiat: Pécsvárad


text:
# Koropuż (stacja kolejowa)
Koropuż (ukr. Коропуж, ros. Коропуж) – stacja kolejowa w miejscowości Koropuż, w rejonie lwowskim, w obwodzie lwowskim, na Ukrainie.
Przed II wojną światową przystanek kolejowy.

title: Koropuż (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Koropuż
 |nazwa oryginalna           = Коропуж
 |zdjęcie                    = Koropuzh Railway Station.jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = UKR
 |miejscowość                = [[Koropuż]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Obroszyn – Sambor|Obroszyn – Sambor]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Lubień Wielki (hromada)
 |współrzędne                = 49°40'07.7"N 23°34'14.6"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Koropuż''' ({{w języku|uk|Коропуж}}, {{w języku|ru|Коропуж}}) – [[stacja kolejowa]] w miejscowości [[Koropuż]], w [[rejon lwowski|rejonie lwowskim]], w [[obwód lwowski|obwodzie lwowskim]], na [[Ukraina|Ukrainie]].

Przed II wojną światową [[przystanek osobowy|przystanek kolejowy]]<ref>[http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P50_S37_RUDKI_1935_300dpi.jpg Mapa WIG ''Rudki'']</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url =https://railwayz.info/photolines/station/2666 | tytuł =Станция Коропуж | opublikowany =railwayz.info | data = | język =ru | data dostępu = 2022-01-22}}
* {{Cytuj stronę | url =http://railway.lviv.ua | tytuł =Kolej Lwowska | opublikowany = | data = | język =uk | data dostępu = 2022-01-22}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Koropuż
|linia         = [[Linia kolejowa Obroszyn – Sambor|Obroszyn – Sambor]]
|kilometr      = 32,6
|poprzedni     = [[Chiszewice (przystanek kolejowy)|Chiszewice]]
|poprzedni_km  = 4,6
|następny      = [[39 km (przystanek kolejowy w obwodzie lwowskim)|39 km]]
|następny_km   = 6,2
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie lwowskim]]

title: KoropużКоропуж

Państwo: Ukraina

Miejscowość: Koropuż


text:
# Interma Trade
Interma Trade S.A. w likwidacji (d. Briju S.A., Futurat S.A.) – spółka akcyjna w likwidacji, wywodząca się od istniejącego od 1920 roku polskiego producenta biżuterii i właściciela sieci salonów jubilerskich.

## Historia
Przedsiębiorstwo Briju założył Jan Piotrowski w 1920, następnie prowadzone jest przez wnuków założyciela. Firma prowadziła salony jubilerskie głównie w galeriach handlowych.
W 2000 powstał Futurat sp. z o. o., przekształcony w 2011 w spółkę akcyjną. Zmieniono wówczas nazwę na Briju.
Pierwszy salon Briju otwarto w 2013. Obecnie jest ich 70. Firma posiadała własny zakład jubilerski z działem projektowania w Gnieźnie, a 35% oferowanej w jej salonach biżuterii było wytwarzane w Polsce. Spółka eksportowała również swoje produkty złotnicze do: Niemiec, Danii, Belgii, Austrii, Szwecji, Holandii, Hiszpanii, Włoch, Słowacji, Czech, Litwy, Estonii, Słowenii i na Węgry. Firma zajmowała się również handlem hurtowym w segmencie metali szlachetnych, głównie złota i srebra. W 2014 Briju zatrudniało 122 pracowników etatowych, a w 2017 zatrudnienie wzrosło do 357 etatów.
W 2017 zmieniono nazwę spółki na Interma Trade, a działalność salonów jubilerskich i produkcji biżuterii przeniesiono do spółki Briju 1920 sp. z o. o.).
W 2020 władze spółki zostały oskarżone o popełnienie przestępstw związanych z wyłudzeniami podatku VAT.
Od 2011 do 2022 spółka była notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Początkowo na rynku NewConnect, a od 2014 roku na parkiecie głównym.

## Współpraca z polskimi projektantami
W 2015 Briju wyprodukowało kolekcje biżuterii „Wild&Heart” we współpracy z projektantem mody – Mariuszem Przybylskim. Jesienią tego samego roku do współpracy zaangażowano duet projektantów BOHOBOCO (Michał Gilbert Lach i Kamil Owczarek). Inauguracji kolekcji towarzyszyła kampania reklamowa ze fotografiami Heleny Norowicz.

title: Interma Trade

wikitext:
'''Interma Trade S.A. w likwidacji (d. Briju S.A., Futurat S.A.)''' – spółka akcyjna w likwidacji, wywodząca się od istniejącego od 1920 roku polskiego producenta [[Biżuteria|biżuterii]] i właściciela sieci salonów [[Złotnictwo|jubilerskich]].

== Historia ==
[[Plik:Tomaszów Mazowiecki w województwie łódzkim, PL,EU. Salon polskiej firmy jubilerskiej istniejącej od 1920 roku – Briju, CC0.jpg|mały|Salon Briju w [[Tomaszów Mazowiecki|Tomaszowie Mazowieckim]]]]
Przedsiębiorstwo Briju założył Jan Piotrowski w 1920, następnie prowadzone jest przez wnuków założyciela. Firma prowadziła salony jubilerskie głównie w [[Centrum handlowe|galeriach handlowych]].

W 2000 powstał Futurat sp. z o. o., przekształcony w 2011 w spółkę akcyjną. Zmieniono wówczas nazwę na Briju.

Pierwszy salon Briju otwarto w 2013. Obecnie jest ich 70<ref>{{Cytuj |tytuł = Sklep briju.pl- lista Salonów |data dostępu = 2019-12-13 |opublikowany = www.briju.pl |url = https://www.briju.pl/lista-salonow}}</ref>. Firma posiadała własny zakład jubilerski z działem projektowania w [[Gniezno|Gnieźnie]], a 35% oferowanej w jej salonach biżuterii było wytwarzane w Polsce<ref>{{Cytuj |tytuł = LUDZIE BRANŻY {{!}} Polski Jubiler |data dostępu = 2019-12-13 |opublikowany = www.polskijubiler.pl |url = https://www.polskijubiler.pl/artykuly-z-dzialu-2?k=52/52/numer/dzial-ludzie-bran-y/dzial-ludzie-bran-y&cookies=rodo}}</ref>. Spółka eksportowała również swoje produkty złotnicze do: Niemiec, Danii, Belgii, Austrii, Szwecji, Holandii, Hiszpanii, Włoch, Słowacji, Czech, Litwy, Estonii, Słowenii i na Węgry<ref>{{Cytuj |autor = INTERMA TRADE S.A. |tytuł = Sprawozdanie Zarządu z działalności INTERMA TRADE S.A. i Grupy Kapitałowej w2017 roku |data = |data dostępu = 2019-12-12 |url = https://web.archive.org/web/20191213153935/https://www.briju.pl/pliki/2018/04/roczne/sprawozdanie-zarzadu-z-dzialalnosci-w-2017r..pdf}}</ref>. Firma zajmowała się również handlem hurtowym w segmencie [[Metale szlachetne|metali szlachetnych]], głównie złota i srebra. W 2014 Briju zatrudniało 122 pracowników etatowych<ref>{{Cytuj |autor = Briju |tytuł = Sprawozdanie Zarządu z działalności BRIJU S.A. w2014 roku |data = |data dostępu = 2019-12-12 |url = https://www.briju.pl/pliki/2015/03/sprawozdanie-zarzadu-z-dzialalnosci-briju-sa-za-2014-r.pdf |archiwum = https://web.archive.org/web/20191213152408/https://www.briju.pl/pliki/2015/03/sprawozdanie-zarzadu-z-dzialalnosci-briju-sa-za-2014-r.pdf |zarchiwizowano = 13 grudnia 2019}}</ref>, a w 2017 zatrudnienie wzrosło do 357 etatów<ref>{{Cytuj |autor = Interma Trade S.A, Grupa Kapitałowa |tytuł = Sprawozdanie Zarządu z działalności INTERMA TRADE S.A. i Grupy Kapitałowej w 2017 roku |data = |data dostępu = 2019-12-12 |url = https://www.briju.pl/pliki/2018/04/roczne/sprawozdanie-zarzadu-z-dzialalnosci-w-2017r..pdf}}</ref>.

W 2017 zmieniono nazwę spółki na Interma Trade, a działalność salonów jubilerskich i produkcji biżuterii przeniesiono do spółki Briju 1920 sp. z o. o.)<ref>{{Cytuj |tytuł = Sprawozdanie Zarządu z działalności INTERMA TRADE S.A. i Grupy Kapitałowej w 2017 r. |url = https://intermatrade.pl/wp-content/uploads/2018/04/roczne/sprawozdanie-zarzadu-z-dzialalnosci-w-2017r..pdf}}</ref>.

W 2020 władze spółki zostały oskarżone o popełnienie przestępstw związanych z wyłudzeniami podatku VAT<ref>{{Cytuj |tytuł = Półtorej tony złota i ponad 100 mln zł wyłudzonego VAT. Znana spółka jubilerska na celowniku prokuratury |data = 2020-10-06 |data dostępu = 2023-02-14 |opublikowany = Businessinsider |url = https://businessinsider.com.pl/wiadomosci/wyludzanie-vat-spolka-jubilerska-briju-na-na-celowniku-prokuratury/29f7fe9 |język = pl}}</ref>.

Od 2011 do 2022 spółka była notowana na [[Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie|Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wyborcza.pl |data dostępu = 2019-12-13 |opublikowany = wyborcza.pl |url = https://wyborcza.pl/1,155068,20908387,poznan-stolica-polskiej-bizuterii.html?disableRedirects=true}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = INTERMA TRADE S.A. w likwidacji: Wycofanie akcji Emitenta z obrotu na Głównym Rynku GPW |data = 2022-11-24 |data dostępu = 2023-02-14 |opublikowany = Bankier.pl |url = https://www.bankier.pl/wiadomosc/INTERMA-TRADE-S-A-w-likwidacji-Wycofanie-akcji-Emitenta-z-obrotu-na-Glownym-Rynku-GPW-8445186.html |język = pl}}</ref>. Początkowo na rynku [[NewConnect]], a od 2014 roku na parkiecie głównym<ref>{{Cytuj |tytuł = Briju – Encyklopedia Gazety Prawnej |data dostępu = 2019-12-13 |opublikowany = forsal.pl |url = http://forsal.pl/finansopedia/inne/hasla/912485,briju.html}}</ref>.

== Współpraca z polskimi projektantami ==
W 2015 Briju wyprodukowało kolekcje biżuterii „Wild&Heart” we współpracy z projektantem mody – Mariuszem Przybylskim<ref>{{Cytuj |tytuł = Kolekcja biżuterii Briju by Mariusz Przybylski |data dostępu = 2019-12-13 |opublikowany = www.elle.pl |url = https://www.elle.pl/artykul/kolekcja-bizuterii-briju-by-mariusz-przybylski |język = pl}}</ref>. Jesienią tego samego roku do współpracy zaangażowano duet projektantów BOHOBOCO (Michał Gilbert Lach i Kamil Owczarek). Inauguracji kolekcji towarzyszyła kampania reklamowa ze fotografiami [[Helena Norowicz|Heleny Norowicz]]<ref>{{Cytuj |tytuł = BOHOBOCO x BRIJU – wyjątkowa linia biżuterii pod wspólną marką |data dostępu = 2019-12-13 |opublikowany = www.glamour.pl |url = https://www.glamour.pl/artykul/bohoboco-x-briju-wyjatkowa-linia-bizuterii-pod-wspolna-marka |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Jubilerzy]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Gnieźnie]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa założone w Polsce w 2010]]
[[Kategoria:Spółki wycofane z GPW w Warszawie]]


text:
# Dalkey
Dalkey (irl. Deilginis) – dzielnica Dublina w hrabstwie Dún Laoghaire-Rathdown w Irlandii. Liczba ludności: 8 083 (2006). Nazwa pochodzi od położonej naprzeciwko wyspy Dalkey (irl. Deilg Inis) w kształcie ciernia. W języku irlandzkim deilg znaczy cierń a inis – wyspa.

## Historia
Założone przez wikingów stało się ważnym portem w średniowieczu. Według Johna Clyna, średniowiecznego irlandzkiego minicha i kronikarza, to port w Dalkey był jednym z miejsc przez które na teren Irlandii dostała się zaraza dżumy, która opanowała Europę w XIV wieku.

## Ciekawe miejsca

### Wyspa Dalkey
Na wyspie Dalkey (ang. Dalkey Island) zachowała się wieża Martello, zbudowana dla obrony przed wojskami Napoleona oraz ruiny benedyktyńskiego opactwa i kościoła św. Begneta.

### Kamieniołom
Położony na terenie parku Killiney Hill nieczynny już kamieniołom jest dzisiaj popularnym miejscem wspinaczkowym. W XIX wieku uzyskiwano tu granit, którego użyto m.in. do budowy zatoki i portu Dún Laoghaire. W tym czasie kamieniołom połączony był z Dún Laoghaire lokalną przemysłową linią tramwajową zwaną „The Metals”. Jej pozostałości wciąż są widoczne w niektórych częściach Dalkey.

### Przystanie
Wzdłuż wybrzeża Dalkey znajduje się kilka przystani, gdzie turyści mogą wynająć łodzie do połowu ryb czy zwiedzenia pobliskiej wyspy. Największa z nich, przystań Bulloch, położona w północnej części dzielnicy i jest siedzibą kolonii fok. Przystań Coliemore, dawniej główna przystań miasta, jest zdecydowanie mniejsza i położona w południowej części Dalkey.

### Zamek
Zamek w Dalkey to średniowieczna wieża obronna udostępniona do zwiedzania, z której widać zatokę Killiney i morze.

## Komunikacja
W marcu 1844 roku uruchomiono kolej atmosferyczna (napędzaną sprężonym powietrzem tłoczonym w tubie między szynami) na linii Kingstown – Dalkey Dublin, którą eksploatowano do kwietnia 1854 roku.
Obecna stacja kolejowa w Dalkey otwarta została 10 lipca 1854 roku. Podmiejska kolej DART łącząca Dalkey z Dublinem w południowej części miasta biegnie przez tunel, ale pozostała część trasy biegnie tuż nad brzegiem morza.
Z Dublina do Dalkey można także dojechać miejskimi autobusami: 7d, 8 i 59, a bezpośrednie autobusy Aircoach na dublińskie lotnisko odjeżdżają z Hyde Parku przy Hyde Road.

## Znane osoby związane z Dalkey
Miasto jest popularnym miejscem rezydencji sławnych i bogatych mieszkańców Irlandii.
- Maeve Binchy – pisarka
- Roddy Doyle – pisarz, dramaturg i scenarzysta
- Hugh Leonard – dramaturg i scenarzysta
- Bono – muzyk, lider zespołu U2
- The Edge – muzyk, gitarzysta zespołu U2
- Enya – instrumentalistka, kompozytorka i wokalistka
- Chris de Burgh – piosenkarz i kompozytor
- Van Morrison – poeata, piosenkarz i kompozytor
- Pat Kenny – były prowadzący program Late Late Show w irlandzkiej telewizji RTÉ
- Vincent Browne – wydawca i prezenter irlandzkiej telewizji TV3
- Neil Jordan – pisarz, reżyser i scenarzysta filmowy, laureat Oskara (1993)
- Jim Sheridan – reżyser, scenarzysta i producent filmowy
- Damon Hill – kierowca Formuły 1
- Eddie Irvine – kierowca Formuły 1

Dalkey jest również miejscem akcji powieści Flanna O’Briena Z archiwów Dalkey (The Dalkey Archive).

## Fauna i flora
Pobliska wyspa Dalkey jest zamieszkała przez stado dzikich kóz domowych i kolonię fok. Coraz częściej w tych okolicach pojawiają się delfiny butlonose. Na północ od wyspy na Maiden Rock ornitolodzy zaobserwowali kolonię jednej z najrzadzszych rybitw – rybitwy różowej.

title: Dalkey

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dalkey
 |nazwa oryginalna             = Deilginis
 |zdjęcie                      = Castle Street Dalkey Dublin.JPG
 |opis zdjęcia                 = Castle Street w Dalkey
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = IRL
 |1. jednostka administracyjna = [[Plik:Flag of Leinster.svg|20px]] [[Leinster]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Dún Laoghaire-Rathdown|Dun Laoghaire-Rathdown]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 26
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 8083
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 53°16′36″N 6°6′12″W
 |commons                      = Category:Dalkey
 |www                          =
}}
[[Plik:Chateau de Dalkey Irlande.JPG|thumb|250px|Zamek w Dalkey]]
[[Plik:DART line at Dalkey looking north.JPG|thumb|250px|Linia kolejowa DART (widok na północ)]]
[[Plik:Dolphin at Dalkey Island.jpg|thumb|250px|Delfin butlonosy na tle wyspy Dalkey]]
'''Dalkey''' ([[język irlandzki|irl.]] ''Deilginis'') – dzielnica [[Dublin]]a w hrabstwie [[Dún Laoghaire-Rathdown]] w [[Irlandia|Irlandii]]. Liczba ludności: 8 083 (2006)<ref>{{cytuj stronę |url=http://web.archive.org/web/20191019180313/https://www.cso.ie/en/media/csoie/census/documents/2006PreliminaryReport.pdf|tytuł=Census 2006 Preliminary Report|data dostępu=2011-12-17|język=en}}</ref>. Nazwa pochodzi od położonej naprzeciwko wyspy Dalkey ([[język irlandzki|irl.]] ''Deilg Inis'') w kształcie ciernia. W języku irlandzkim ''deilg'' znaczy ''cierń'' a ''inis'' – ''wyspa''.

== Historia ==
Założone przez [[Wikingowie|wikingów]] stało się ważnym portem w [[Średniowiecze|średniowieczu]]. Według Johna Clyna<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.newadvent.org/cathen/04074a.htm|tytuł=Catholic Encyclopedia: John Clynn|data dostępu=2011-10-14|język=en}}</ref>, średniowiecznego irlandzkiego minicha i kronikarza, to port w Dalkey był jednym z miejsc przez które na teren Irlandii dostała się [[Czarna śmierć|zaraza dżumy]], która opanowała Europę w XIV wieku.

== Ciekawe miejsca ==
=== Wyspa Dalkey ===
Na wyspie Dalkey ([[język angielski|ang.]] ''Dalkey Island'') zachowała się [[wieża Martello]], zbudowana dla obrony przed wojskami [[Napoleon Bonaparte|Napoleona]] oraz ruiny [[Benedyktyni|benedyktyńskiego]] [[opactwo|opactwa]] i kościoła [[Święty Begnet|św. Begneta]]<ref name=pascal>{{cytuj książkę|tytuł=Praktczny przewodnik. Irlandia|wydawca=Wydawnictwo Pascal|miejsce=Bielsko-Biała|rok=2001|strony=81-82|isbn=83-88355-63-5}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Podróże marzeń. Irlandia|wydawca=Mediaprofit|miejsce=Warszawa|rok=2006|strony=161|isbn=83-60174-28-8}}</ref>.

=== Kamieniołom ===
Położony na terenie parku Killiney Hill nieczynny już kamieniołom jest dzisiaj popularnym miejscem [[Wspinaczka skalna|wspinaczkowym]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://topojura.czest.pl/dalkey-quarry-rock-climbing-guide/|tytuł=Kamieniołom Dalkey w Irlandii|data dostępu=2011-10-14|język=en pl|archiwum=https://web.archive.org/web/20110831082339/http://topojura.czest.pl/dalkey-quarry-rock-climbing-guide/|zarchiwizowano=2011-08-31}}</ref>. W XIX wieku uzyskiwano tu [[granit]], którego użyto m.in. do budowy zatoki i portu [[Dún Laoghaire]]. W tym czasie kamieniołom połączony był z Dún Laoghaire lokalną przemysłową linią tramwajową zwaną „The Metals”. Jej pozostałości wciąż są widoczne w niektórych częściach Dalkey.

=== Przystanie ===
Wzdłuż wybrzeża Dalkey znajduje się kilka [[Przystań (żeglarstwo)|przystani]], gdzie turyści mogą wynająć łodzie do połowu ryb czy zwiedzenia pobliskiej wyspy. Największa z nich, przystań Bulloch<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.dalkeyhomepage.ie/bullockages.html|tytuł=Bullock Through the Ages|data dostępu=2011-10-15|język=en}}</ref>, położona w północnej części dzielnicy i jest siedzibą kolonii [[Foka szara|fok]]. Przystań Coliemore, dawniej główna przystań miasta, jest zdecydowanie mniejsza i położona w południowej części Dalkey.

=== Zamek ===
Zamek w Dalkey to średniowieczna wieża obronna udostępniona do zwiedzania, z której widać [[Killiney (Zatoka)|zatokę Killiney]] i morze<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.dalkeycastle.com/|tytuł=Dalkey Castle and Heritage Centre|data dostępu=2011-10-14|język=en}}</ref>.

== Komunikacja ==
W marcu 1844 roku uruchomiono [[kolej atmosferyczna]] (napędzaną sprężonym powietrzem tłoczonym w tubie między szynami) na linii Kingstown – Dalkey Dublin, którą eksploatowano do kwietnia 1854 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.dalkeyhomepage.ie/atmosphericrailway1843.html|tytuł=The Atmospheric Railway 1843 –1854|data dostępu=2011-10-14|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20071118193755/http://dalkeyhomepage.ie/atmosphericrailway1843.html|zarchiwizowano=2007-11-18}}</ref>.
Obecna stacja kolejowa w Dalkey otwarta została 10 lipca 1854 roku. Podmiejska kolej [[Dublin Area Rapid Transit|DART]] łącząca Dalkey z Dublinem w południowej części miasta biegnie przez [[Tunel (budownictwo)|tunel]], ale pozostała część trasy biegnie tuż nad brzegiem morza.

Z Dublina do Dalkey można także dojechać miejskimi autobusami: 7d, 8 i 59, a bezpośrednie autobusy [[Aircoach]] na [[Port lotniczy Dublin|dublińskie lotnisko]] odjeżdżają z Hyde Parku przy Hyde Road.

== Znane osoby związane z Dalkey ==
Miasto jest popularnym miejscem rezydencji sławnych i bogatych mieszkańców Irlandii<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.dublintourist.com/towns/dalkey/|tytuł=Famous People of Dalkey|data dostępu=2011-10-17|język=en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.independent.ie/unsorted/features/go-gawking-in-dalkey-and-pining-in-killiney-508288.html|tytuł=Go gawking in Dalkey, and pining in Killiney|data dostępu=2011-10-17|język=en}}</ref>.
* [[Maeve Binchy]] – pisarka
* [[Roddy Doyle]] – pisarz, dramaturg i scenarzysta
* [[Hugh Leonard]] – dramaturg i scenarzysta
* [[Bono]] – muzyk, lider zespołu [[U2]]
* [[The Edge]] – muzyk, gitarzysta zespołu [[U2]]
* [[Enya]] – instrumentalistka, kompozytorka i wokalistka
* [[Chris de Burgh]] – piosenkarz i kompozytor
* [[Van Morrison]] – poeata, piosenkarz i kompozytor
* [[Pat Kenny]] – były prowadzący program Late Late Show w irlandzkiej telewizji [[Raidió Teilifís Éireann|RTÉ]]
* [[Vincent Browne]] – wydawca i prezenter irlandzkiej telewizji TV3
* [[Neil Jordan]] – pisarz, reżyser i scenarzysta filmowy, laureat [[Nagroda Akademii Filmowej|Oskara]] (1993)
* [[Jim Sheridan]] – reżyser, scenarzysta i producent filmowy
* [[Damon Hill]] – kierowca [[Formuła 1|Formuły 1]]
* [[Eddie Irvine]] – kierowca [[Formuła 1|Formuły 1]]

Dalkey jest również miejscem akcji powieści [[Flann O’Brien|Flanna O’Briena]] ''Z archiwów Dalkey'' (''The Dalkey Archive'')<ref>{{cytuj książkę|tytuł=Z archiwów Dalkey|autor=Flann O’Brien|inni=Hanna Pustuła (tłum.)|miejsce=Warszawa|wydawca=Świat Literacki|rok=2008|strony=206|isbn=978-83-60318-59-1}}</ref>.

== Fauna i flora ==
Pobliska wyspa Dalkey jest zamieszkała przez stado dzikich [[Koza domowa|kóz domowych]] i kolonię [[Foka szara|fok]]. Coraz częściej w tych okolicach pojawiają się [[Butlonos|delfiny butlonose]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.irelandswildlife.com/2011/06/bottlenose-dolphins-making-a-splash-at-dalkeykilliney-bay/|tytuł=Bottlenose dolphins making a splash at Dalkey/Killiney Bay|data dostępu=2011-10-14|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20110916130611/http://www.irelandswildlife.com/2011/06/bottlenose-dolphins-making-a-splash-at-dalkeykilliney-bay/|zarchiwizowano=2011-09-16}}</ref>. Na północ od wyspy na Maiden Rock [[ornitologia|ornitolodzy]] zaobserwowali<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.birdweb.net/tern.html|tytuł=Dalkey Island Tern Project|data dostępu=2011-10-15|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20110627111551/http://www.birdweb.net/tern.html|zarchiwizowano=2011-06-27}}</ref> kolonię jednej z najrzadzszych rybitw<ref>{{IUCN |id = 22694601 |nazwa = Sterna dougallii |autor = BirdLife International |data dostępu = 2011-10-15}}</ref> – [[Rybitwa różowa|rybitwy różowej]].

== Zobacz też ==
* [[Miasta w Irlandii]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.dalkeyhomepage.ie|tytuł=Dalkey Community Council|data dostępu=2011-10-15|język=en}}
* {{cytuj stronę|url=http://www.dalkeyvillage.com|tytuł=Dalkey Village|data dostępu=2011-10-14|język=en}}
* {{cytuj stronę|url=http://www.dalkeytidytowns.com/wildlife/wildlife.htm|tytuł=Wildlife in the Township of Dalkey|data dostępu=2011-10-14|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20111104144509/http://www.dalkeytidytowns.com/wildlife/wildlife.htm|zarchiwizowano=2011-11-04}}

{{Dzielnice Dublina}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dzielnice Dublina]]

title: DalkeyDeilginis

Państwo: Irlandia

Prowincja: Leinster

Hrabstwo: Dun Laoghaire-Rathdown


text:
# Józef Węglarz
Józef Węglarz (ur. 26 stycznia 1949 w Kierlikówce) – polski metodyk wychowania fizycznego, doktor nauk o kulturze fizycznej, emerytowany docent Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie i prorektor (w latach 2007–2015) ds. studenckich tej uczelni.

## Życiorys
Ukończył w 1978 Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie. W latach 1983–1992 był wykładowcą Studium Nauczycielskiego w Tarnowie. W latach 1992–1996 pełnił funkcję doradcy metodycznego nauczycieli wychowania fizycznego w Wojewódzkim Ośrodku Metodycznym w Tarnowie. W 2003 obronił pracę doktorską „Kultura fizyczna w świadomości osób podejmujących studia w wyższych szkołach Tarnowa”, której promotorem był dr hab. Janusz Zdebski.
W latach 2007–2015 był prorektorem ds. studenckich Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”.

title: Józef Węglarz

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Józef Węglarz
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 26 stycznia 1949
 |miejsce urodzenia         = [[Kierlikówka]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = doktor
 |jakich nauk               = o kulturze fizycznej
 |specjalność               =
 |almamater                 = [[Akademia_Wychowania_Fizycznego_im._Bronisława_Czecha_w_Krakowie|Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie]]
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie]]
 |okres zatr1               = 1998–2015
 |doktorat data             = 2003
 |habilitacja data          =
 |profesura data            =
 |funkcja                   = Prorektor ds. studenckich
 |instytucja typ            = Uczelnia
 |instytucja nazwa          = [[Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie]]
 |od                        = 2007
 |do                        = 2015
 |odznaczenia               = {{order|KZ|B}} {{order|MKEN}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Józef Węglarz''' (ur. [[26 stycznia]] [[1949]] w [[Kierlikówka|Kierlikówce]]){{r|et}} – polski metodyk wychowania fizycznego, doktor nauk o kulturze fizycznej, emerytowany docent [[Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie|Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie]] i [[prorektor]] (w latach 2007–2015) ds. studenckich tej uczelni<ref name=naukapolska>{{ludzie nauki|122621|osoba=dr Józef Węglarz|data dostępu=2016-12-31}}</ref>.

== Życiorys ==
Ukończył w 1978 [[Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie|Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie]]. W latach 1983–1992 był wykładowcą Studium Nauczycielskiego w Tarnowie. W latach 1992–1996 pełnił funkcję doradcy metodycznego nauczycieli wychowania fizycznego w Wojewódzkim Ośrodku Metodycznym w Tarnowie. W 2003 obronił [[Doktor (stopień naukowy)|pracę doktorską]] „Kultura fizyczna w świadomości osób podejmujących studia w wyższych szkołach Tarnowa”<ref name=naukapolska/>, której promotorem był dr hab. [[Janusz Zdebski]].

W latach 2007–2015 był [[prorektor]]em ds. studenckich [[Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie|Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie]].

Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”{{r|et}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="et">[[Encyklopedia Tarnowa]], Tarnów 2010</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Węglarz, Józef}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”]]
[[Kategoria:Prorektorzy uczelni w Polsce]]
[[Kategoria:Wykładowcy Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]

title: Józef Węglarz

Data i miejsce urodzenia: 26 stycznia 1949 · Kierlikówka


text:
# Primauguet (1924)
Primauguet – francuski krążownik lekki typu Duguay-Trouin, w służbie w Marine nationale w latach 1927−1942. Po wejściu do służby w okresie od 20 kwietnia do 20 grudnia 1927 roku odbył rejs dookoła świata, po powrocie z którego trafił do 3. Dywizjonu Krążowników. Od kwietnia 1932 roku stacjonował w Indochinach, z których powrócił na remont do Francji w 1936 roku. Od listopada 1937 roku powracił do Sajgonu, a następnie od lutego 1939 roku stacjonował w Afryce, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej.
Po wybuchu wojny początkowo eskortował konwoje, następnie popłynął do Indii Zachodnich. W czerwcu 1940 roku przewiózł z Brestu do Casablanki rezerwy złota banku francuskiego. Po upadku Francji pozostał wierny rządowi Vichy. W momencie inwazji Aliantów w Afryce Północnej stoczył walkę z amerykańskim krążownikiem USS „Brooklyn”, w wyniku której odniósł uszkodzenia. Los okrętu przypieczętowały bombowce nurkujące Douglas SBD Dauntless z lotniskowca USS „Ranger” – okręt po trafieniu w niego bombą został wyrzucony na mieliznę, a jego wrak pozostawał tam do 1951 roku, kiedy to został rozebrany na złom.

title: Primauguet (1924)

wikitext:
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = Primauguet
 |grafika                = Croiseur Primauguet Goybet.jpg
 |opis grafiki           =
 |klasa                  =
 |typ                    =
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               = Arsenal de Lorient
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       = 16 sierpnia 1923
 |wodowanie              = 21 maja 1924
 |1. bandera             = Francja
 |1. wersja bandery      =
 |1. nazwa               =
 |1. wejście do służby   = 1 kwietnia 1927
 |1. wycofanie ze służby =
 |zatopiony              = 1942
 |zatonął                =
 |los okrętu             = pocięty na złom w 1951
 |wyporność              = 7992 t
 |długość                = 181,3 m
 |szerokość              = 17,5 m
 |zanurzenie             = 6,14 m
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  = 4 turbiny parowe o mocy 102 000 KM
 |prędkość               = 33 węzłów
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 = 4500 [[Mila morska|mil morskich]] przy prędkości 15 węzłów
 |sensory                =
 |uzbrojenie             = 8 dział 155 mm
4 działa 75 mm
12 karabinów maszynowych 13,2 mm
12 wyrzutni torped kaliber 550 mm
 |wyrzutnie torpedowe    =
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 578
 |commons                = Category:Primauguet (ship, 1924)
}}
'''Primauguet''' – francuski [[krążownik lekki]] typu ''[[Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin|Duguay-Trouin]]'', w służbie w [[Marine nationale]] w latach 1927−1942. Po wejściu do służby w okresie od 20 kwietnia do 20 grudnia 1927 roku odbył rejs dookoła świata, po powrocie z którego trafił do 3. Dywizjonu Krążowników. Od kwietnia 1932 roku stacjonował w [[Indochiny|Indochinach]], z których powrócił na remont do Francji w 1936 roku. Od listopada 1937 roku powracił do [[Ho Chi Minh (miasto)|Sajgonu]], a następnie od lutego 1939 roku stacjonował w [[Afryka|Afryce]], gdzie zastał go wybuch [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

Po wybuchu wojny początkowo eskortował konwoje, następnie popłynął do [[Indie Zachodnie|Indii Zachodnich]]. W czerwcu 1940 roku przewiózł z [[Brest|Brestu]] do [[Casablanca|Casablanki]] rezerwy złota banku francuskiego. Po upadku Francji pozostał wierny rządowi Vichy. W momencie [[Operacja Torch|inwazji Aliantów]] w [[Afryka Północna|Afryce Północnej]] stoczył walkę z amerykańskim krążownikiem [[USS Brooklyn (CL-40)|USS „Brooklyn”]], w wyniku której odniósł uszkodzenia. Los okrętu przypieczętowały bombowce nurkujące [[Douglas SBD Dauntless]] z lotniskowca [[USS Ranger (CV-4)|USS „Ranger”]] – okręt po trafieniu w niego bombą został wyrzucony na mieliznę, a jego wrak pozostawał tam do 1951 roku, kiedy to został rozebrany na złom.

== Bibliografia ==
* Łukasz Pacholski. Krążowniki typu Duguay-Trouin. „Technika Wojskowa - Historia”. 6/2013. s. 82-87. [[ISSN]] [http://worldcat.org/issn/2080-9743 2080-9743].{{Cytuj pismo | nazwisko = Pacholski | imię = Łukasz | tytuł = Krążowniki typu Duguay-Trouin | czasopismo = Technika Wojskowa - Historia | wolumin = 6/2013 | strony = 82-87 | issn = 2080-9743}}

{{Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin}}

[[Kategoria:Francuskie krążowniki zatopione podczas II wojny światowej]]
[[Kategoria:Francuskie okręty zatopione przez lotnictwo]]
[[Kategoria:Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin]]
[[Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Arsenal de Lorient]]
[[Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim]]

title: Primauguet

Stocznia: Arsenal de Lorient

Położenie stępki: 16 sierpnia 1923

Wejście do służby: 1 kwietnia 1927

Los okrętu: pocięty na złom w 1951

Prędkość: 33 węzłów

Zasięg: 4500 mil morskich przy prędkości 15 węzłów


text:
# Comethazine
Frank Childress (ur. 6 lipca 1998 w East Saint Louis), znany zawodowo jako Comethazine – amerykański raper i autor tekstów. Najbardziej znany jest ze swojego singla „Walk”, który osiągnął 20. miejsce na liście Billboard Bubbling Under Hot 100 i pokrył się platyną oraz piosenki „Bands”. Obie piosenki znalazły się na jego debiutanckim mixtapie, Bawskee (2018).
Po Bawskee pojawiły się trzy sequele projektu; Bawskee 2, Bawskee 3.5 i Bawskee 4. Jego debiutancki album, Pandemic, został wydany na początku 2020 roku i spotkał się głównie z pozytywnym przyjęciem krytyków. W 2019 roku był uczestnikiem XXL Freshman Class i wykonywał swój freestyle u boku raperów Roddy’ego Riccha i Tierry Whack. Jego najnowszy album Comethazine the Album został wydany w październiku 2021 roku.

## Kariera
Comethazine zaczął publikować swoją muzykę na platformach SoundCloud i Spotify już jako nastolatek, co pozwoliło mu w późniejszym czasie zrezygnować z pracy jako mechanik i skupić się na muzyce w pełnym wymiarze.
Na początku 2018 r. funkcja w serwisie SoundCloud, która pozwala na zmianę oryginalnego pliku dźwiękowego, została wykorzystana do nieoficjalnego przesłania piosenki YBN Nahmira „Bounce Out with That” na profil Childressa, utwór potem został zastąpiony jego piosenką „Bands”, powodując, że znalazła się na liście przebojów na platformie. Ten incydent pomógł zwiększyć popularność singla. W 2019 roku został wybrany do udziału w XXL Freshmen Class 2019. Comethazine ogłosił utworzenie własnej wytwórni płytowej Hench Mafia Records w czerwcu 2019 roku.
27 marca 2020 roku ukazał się jego debiutancki album studyjny, Pandemic. Jego kolejny projekt, Bawskee 4, pojawił się 23 października 2020 roku, poprzedzony teledyskami do „We Gone Win”, „Air Max” i „Derek Jeter” oraz „556”.
Pod koniec grudnia 2020 r. Comethazine ogłosił, że jego nadchodzący album będzie nosił tytuł Comethazine the Album. Childress wyreżyserował i nakręcił program telewizyjny Doogie. Serial będzie miał premierę na Amazon Prime Video.
22 października 2021 ukazał się krążek Comethazine the Album. Projekt był promowany singlami „Spinback” i „Six Flags”.

## Styl muzyczny i wpływy
Muzyka Comethazine była porównywana jako mieszanka stylu Playboi Carti’ego, Smokepurppa i Tay-K’a i określana jako anty-melodyjna muzyka trap, która wykorzystuje bas jako źródło melodii zamiast tradycyjnej instrumentacji. Jako inspiracje muzyczne wymienił raperów takich jak; Big Mike, Pimp C, Chingy, Jadakiss, Special Ed, Chief Keef, Playboi Carti, Eminem, Waka Flocka Flame, 50 Cent i Jim Jones.

## Dyskografia

### Albumy
| Tytuł                 | Informacje                                                                              | Pozycje na listach |
| Tytuł                 | Informacje                                                                              | USA                |
| --------------------- | --------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------ |
| Pandemic              | - Wydany: 27 marca 2020 - Wytwórnia: Alamo - Format: Digital download, streaming        | 151                |
| Comethazine the Album | - Wydany: 22 października 2021 - Wytwórnia: Alamo - Format: Digital download, streaming | 185                |

### Mixtape’y
| Tytuł                                                    | Informacje                                                                           | Pozycje na listach | Pozycje na listach | Pozycje na listach | Pozycje na listach |
| Tytuł                                                    | Informacje                                                                           | USA                | USA R&B/HH         | USA Rap            | KAN                |
| -------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------ | ------------------ | ------------------ | ------------------ |
| Bawskee                                                  | - Wydany: 24 sierpnia 2018 - Wytwórnia: Alamo Records - Format: Digital download     | 136                | –                  | –                  | –                  |
| Bawskee 2                                                | - Wydany: 11 stycznia 2019 - Wytwórnia: Alamo Records - Format: Digital download     | 61                 | 36                 | –                  | 66                 |
| Bawskee 3.5                                              | - Wydany: 26 lipca 2019 - Wytwórnia: Alamo Records - Format: Digital download        | 53                 | 26                 | 23                 | 59                 |
| Bawskee 4                                                | - Wydany: 23 października 2020 - Wytwórnia: Alamo Records - Format: Digital download | 177                | –                  | –                  | –                  |
| „–” oznacza że mixtape nie był notowany na danej liście. |                                                                                |                    |                    |                    |                    |

title: Comethazine

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Comethazine
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Frank Childress
 |pseudonim             = Comethazine
 |data urodzenia        = 6 lipca 1998
 |miejsce urodzenia     = [[East Saint Louis]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |przyczyna śmierci     =
 |instrument            = [[Śpiew|wokal]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[Trap (muzyka)|trap]], [[Hip-hop (muzyka)|hip-hop]], [[Gangsta rap]]
 |zawód                 = raper, muzyk, autor tekstów
 |aktywność             = od 2015
 |wydawnictwo           = Hench Mafia, Alamo, [[Sony Music|Sony]], [[Interscope Records|Interscope]]
 |powiązania            = [[YBN Nahmir]], [[Smokepurpp]], [[Playboi Carti]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Frank Childress'''<ref>{{Cytuj |autor = Peter A. Berry |tytuł = Comethazine Plans to Explore the World of Melody on Next Project |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = XXL Mag |url = https://www.xxlmag.com/comethazine-next-project/ |język = en}}</ref> (ur. [[6 lipca]] [[1998 w muzyce|1998]] w [[East Saint Louis]]), znany zawodowo jako '''Comethazine''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] raper i autor tekstów. Najbardziej znany jest ze swojego singla „Walk”, który osiągnął 20. miejsce na liście [[Billboard (tygodnik)|Billboard]] [[Bubbling Under Hot 100 Singles|Bubbling Under Hot 100]] i pokrył się platyną oraz piosenki „Bands”<ref>{{Cytuj |tytuł = Gold & Platinum |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = RIAA |url = https://www.riaa.com/gold-platinum/?tab_active=default-award&ar=Comethazine&ti=&format=&type=#search_section |język = en}}</ref>. Obie piosenki znalazły się na jego debiutanckim mixtapie, Bawskee (2018).

Po Bawskee pojawiły się trzy sequele projektu; Bawskee 2, Bawskee 3.5 i Bawskee 4<ref>{{Cytuj |tytuł = Comethazine |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = Discogs |url = https://www.discogs.com/artist/6801543-Comethazine |język = en}}</ref>. Jego debiutancki album, Pandemic, został wydany na początku 2020 roku i spotkał się głównie z pozytywnym przyjęciem krytyków<ref>{{Cytuj |autor = Aaron Williams |tytuł = All The Best New Hip-Hop Albums Coming Out This Week |data = 2019-07-25 |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = UPROXX |url = https://uproxx.com/music/best-new-hip-hop-albums-this-week-july-26-2019/ |język = en}}</ref>. W 2019 roku był uczestnikiem XXL Freshman Class i wykonywał swój freestyle u boku raperów [[Roddy Ricch|Roddy’ego Riccha]] i Tierry Whack. Jego najnowszy album Comethazine the Album został wydany w październiku 2021 roku<ref name=hotnewhiphop>{{Cytuj |tytuł = Comethazine Is Content With Being A Lone Wolf On „Comethazine The Album” |data = 2021-10-22 |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = HotNewHipHop |url = https://www.hotnewhiphop.com/comethazine-is-content-with-being-a-lone-wolf-on-comethazine-the-album-new-mixtape.122090.html |język = en}}</ref>.

== Kariera ==
Comethazine zaczął publikować swoją muzykę na platformach [[SoundCloud]] i [[Spotify]] już jako [[Młodzież|nastolatek]], co pozwoliło mu w późniejszym czasie zrezygnować z pracy jako [[mechanik]] i skupić się na muzyce w pełnym wymiarze<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Robby Seabrook III |tytuł = The Break Presents: Comethazine – XXL |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = XXL Mag |url = https://www.xxlmag.com/comethazine-interview-the-break/ |język = en}}</ref>.

Na początku 2018 r. funkcja w serwisie [[SoundCloud]], która pozwala na zmianę oryginalnego pliku dźwiękowego, została wykorzystana do nieoficjalnego przesłania piosenki [[YBN Nahmir]]a „Bounce Out with That” na profil Childressa, utwór potem został zastąpiony jego piosenką „Bands”, powodując, że znalazła się na liście przebojów na platformie<ref>{{Cytuj |autor = Matthew Moore |tytuł = Fake the music and dance: pop song dodge boosts ratings |data dostępu = 2022-07-23 |issn = 0140-0460 |url = https://www.thetimes.co.uk/article/fake-the-music-and-dance-pop-song-dodge-boosts-ratings-x6cnc38xn |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Frank Guan |tytuł = Other Sites Have Fake News, So SoundCloud Has Fake Music |data = 2018-02-12 |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = Vulture |url = https://www.vulture.com/2018/02/other-sites-have-fake-news-so-soundcloud-has-fake-music.html |język = en}}</ref>. Ten incydent pomógł zwiększyć popularność singla. W 2019 roku został wybrany do udziału w XXL Freshmen Class 2019<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = XXL 2019 Freshman Class Revealed |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = XXL Mag |url = https://www.xxlmag.com/2019-xxl-freshman-cover/ |język = en}}</ref>. Comethazine ogłosił utworzenie własnej wytwórni płytowej Hench Mafia Records w czerwcu 2019 roku.

27 marca 2020 roku ukazał się jego debiutancki album studyjny, Pandemic<ref>{{Cytuj |tytuł = Comethazine Shares ‘Pandemic’ Album |data = 2020-03-27 |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = HipHopDX |url = https://hiphopdx.com/news/id.55150/title.comethazine-shares-pandemic-album}}</ref>. Jego kolejny projekt, Bawskee 4, pojawił się 23 października 2020 roku, poprzedzony teledyskami do „We Gone Win”, „Air Max” i „Derek Jeter” oraz „556”.

Pod koniec grudnia 2020 r. Comethazine ogłosił, że jego nadchodzący album będzie nosił tytuł Comethazine the Album. Childress wyreżyserował i nakręcił program telewizyjny Doogie. Serial będzie miał premierę na [[Prime Video|Amazon Prime Video]].

[[22 października]] 2021 ukazał się krążek Comethazine the Album. Projekt był promowany singlami „Spinback” i „Six Flags”<ref name=hotnewhiphop />.

== Styl muzyczny i wpływy ==
Muzyka Comethazine była porównywana jako mieszanka stylu [[Playboi Carti|Playboi Carti’ego]], [[Smokepurpp]]a i [[Tay-K|Tay-K’a]] i określana jako anty-melodyjna muzyka [[Trap (muzyka)|trap]], która wykorzystuje bas jako źródło melodii zamiast tradycyjnej instrumentacji<ref>{{Cytuj |tytuł = Comethazine and the Rise of Anti-Melody – The Fordham Ram |data = 2019-03-28 |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190328005022/https://fordhamram.com/66770/culture/comethazine-and-the-rise-of-anti-melody/}}</ref>. Jako inspiracje muzyczne wymienił raperów takich jak; [[Big Mike]], [[Pimp C]], [[Chingy]], [[Jadakiss]], [[Special Ed]], [[Chief Keef]], [[Playboi Carti]], [[Eminem]], [[Waka Flocka Flame]], [[50 Cent]] i [[Jim Jones (raper)|Jim Jones]]<ref name=":0" />.

== Dyskografia ==
=== Albumy ===
{| class="wikitable"
!rowspan="2"| Tytuł
!rowspan="2"| Informacje
! Pozycje na listach
|-
![[Billboard 200|USA]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Comethazine |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = Billboard |url = https://www.billboard.com/artist/comethazine/chart-history/tlp/ |język = en}}</ref>
|-
!''Pandemic''
|align=left|
* Wydany: 27 marca 2020
* Wytwórnia: Alamo
* Format: Digital download, streaming
|151
|-
!''Comethazine the Album''
|align=left|
* Wydany: 22 października 2021
* Wytwórnia: Alamo
* Format: Digital download, streaming
|185
|}

=== Mixtape’y ===
{| class="wikitable"
!rowspan="2"| Tytuł
!rowspan="2"| Informacje
!colspan="4"| Pozycje na listach
|-
!USA<ref name=":1" />
!USA
R&B/HH<ref>{{Cytuj |tytuł = Comethazine |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = Billboard |url = https://www.billboard.com/artist/comethazine/chart-history/blp/ |język = en}}</ref>
!USA Rap<ref>{{Cytuj |tytuł = Comethazine |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = Billboard |url = https://www.billboard.com/artist/comethazine/chart-history/rlp/ |język = en}}</ref>
!KAN<ref>{{Cytuj |tytuł = Comethazine |data dostępu = 2022-07-23 |opublikowany = Billboard |url = https://www.billboard.com/artist/comethazine/chart-history/can/ |język = en}}</ref>
|-
!''Bawskee''
|align=left|
* Wydany: 24 sierpnia 2018
* Wytwórnia: Alamo Records
* Format: Digital download
|136
| –
| –
| –
|-
!''Bawskee 2''
|align=left|
* Wydany: 11 stycznia 2019
* Wytwórnia: Alamo Records
* Format: Digital download
|61
|36
| –
|66
|-
!''Bawskee 3.5''
|align=left|
* Wydany: 26 lipca 2019
* Wytwórnia: Alamo Records
* Format: Digital download
|53
|26
|23
|59
|-
!''Bawskee 4''
|align=left|
* Wydany: 23 października 2020
* Wytwórnia: Alamo Records
* Format: Digital download
|177
| –
| –
| –
|-
|colspan="6"| „–” oznacza że mixtape nie był notowany na danej liście.
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańscy raperzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1998]]
[[Kategoria:Zdobywcy platynowych płyt]]

title: Comethazine

Imię i nazwisko: Frank Childress

Pseudonim: Comethazine

Data i miejsce urodzenia: 6 lipca 1998 · East Saint Louis

Instrumenty: wokal

Gatunki: trap, hip-hop, Gangsta rap

Zawód: raper, muzyk, autor tekstów

Wydawnictwo: Hench Mafia, Alamo, Sony, Interscope

Powiązania: YBN Nahmir, Smokepurpp, Playboi Carti