text:
# Jeanne d’Arc Mujawamariya
Jeanne d’Arc Mujawamariya (ur. 13 marca 1970 w Kigali) – rwandyjska polityk i dyplomatka. Ambasador Rwandy w Rosji w latach 2014–2019, minister środowiska od 4 listopada 2019 roku.

## Życiorys
Studiowała na Rosyjskim Uniwersytecie Przyjaźni Narodów na Wydziale Fizyki, Matematyki i Nauk Przyrodniczych. Ukończyła studia z tytułem licencjata z chemii, a w 1997 roku uzyskała tytuł magistra z chemii fizycznej. W 2001 roku obroniła pracę doktorską w Indyjskim Instytucie Technologii w Roorkee.
Od 2003 do 2006 roku pełniła funkcję pierwszego wiceministra ds. szkolnictwa podstawowego i średniego, a w 2005 roku została także pierwszym wiceministrem szkolnictwa wyższego w tym samym Ministerstwie Edukacji, Nauki, Technologii i Badań Naukowych. W 2006 roku stanęła na czele ministerstwa sprawując tę funkcję do marca 2008 roku.
W styczniu 2008 roku Mujawamariya stanęła przed komisją parlamentarną badającą obecność „ideologii ludobójczej” w rwandyjskich szkołach. Kilku członków komisji skrytykowało działania Mujawamariyi i Josepha Murekeraho, pierwszego wiceministra ds. szkolnictwa podstawowego i średniego, zarzucając im niedostateczne stosowanie kar wobec nauczycieli szerzących w szkołach nastroje tutsifobiczne. Zwalczanie „ideologii ludobójczej” jest częścią polityki rządu rwandyjskiego mającej na celu zmniejszanie poziomu nienawiści etnicznej pomiędzy Rwandyjczykami z grup etnicznych Hutu i Tutsi po ludobójstwie na Tutsi z 1994 roku.
W marcu 2008 roku Jeanne d’Arc Mujawamariya została ministrem ds. równouprawnienia płci i rodziny, przygotowując jednocześnie szereg ustaw dotyczących ochrony dzieci i kobiet. Funkcję tę pełniła do marca 2011 roku, po czym została rektorem Instytutu w Kigali.
16 stycznia 2014 roku złożyła listy uwierzytelniające na ręce prezydenta Rosji Władimira Putina obejmując stanowisko ambasadora Rwandy w Federacji Rosyjskiej. Imię rwandyjskiej ambasador przyciągnęło uwagę rosyjskich mediów. Według „Komsomolskiej Prawdy” w kuluarach żartowano czy Mujawamariya przyjdzie na uroczystość w zbroi, z jaką kojarzona jest Joanna d’Arc. W lipcu 2014 roku ambasador oświadczyła, że Rwanda mogłaby uznać aneksję Krymu przez Rosję, dopiero jeśli uczyniłaby to Unia Afrykańska.
4 listopada 2019 roku decyzją Prezydenta Rwandy Paula Kagame została odwołana z obowiązków ambasadora i mianowana ministrem środowiska. Wśród głównych celów minister Mujawamariyi jest dążenie do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju i przeprowadzenie zielonej transformacji społeczno-gospodarczej Rwandy.
Mujawamariya mówi płynnie po rwandyjsku, francusku, angielsku, rosyjsku oraz komunikatywnie w suahili. Jest mężatką, ma troje dzieci.

title: Jeanne d’Arc Mujawamariya

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk               = Jeanne d’Arc Mujawamariya
 |pełne imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko org   =
 |data urodzenia        = 13 marca 1970
 |miejsce urodzenia     = [[Kigali]]
 |data śmierci          =
 |grafika               = Jeanne d’Arc Mujawamariya 2014.jpg
 |funkcja               = Minister środowiska
 |partia                =
 |od                    = 4 listopada 2019
 |do                    =
 |poprzednik            = [[Vincent Biruta]]
 |następca              =
 |2 funkcja             = Ambasador Rwandy w [[Rosja|Rosji]]
 |2 partia              =
 |2 od                  = 16 stycznia 2014
 |2 do                  = 4 listopada 2019
 |2 poprzednik          = [[Christine Nkurikiyinka]]
 |2 następca            = [[Frank Mushyo Kamanzi]]
 |3 funkcja             = Minister promocji płci i rodziny
 |3 partia              =
 |3 od                  = marca 2008
 |3 do                  = marca 2011
 |3 poprzednik          =
 |3 następca            = [[Aloisea Inyumba]]
 |4 funkcja             = Minister edukacji, nauki, technologii i badań naukowych
 |4 partia              =
 |4 od                  = 2006
 |4 do                  = marca 2008
 |4 poprzednik          =
 |4 następca            =
 |commons               =
 |quote                 =
}}
'''Jeanne d’Arc Mujawamariya''' (ur. [[13 marca]] [[1970]] w [[Kigali]]) – rwandyjska polityk i dyplomatka. [[Ambasador]] Rwandy w Rosji w latach 2014–2019, minister środowiska od 4 listopada 2019 roku.

== Życiorys ==
Studiowała na [[Rosyjski Uniwersytet Przyjaźni Narodów|Rosyjskim Uniwersytecie Przyjaźni Narodów]] na Wydziale Fizyki, Matematyki i [[Nauki przyrodnicze|Nauk Przyrodniczych]]. Ukończyła studia z tytułem [[licencjat]]a z chemii, a w 1997 roku uzyskała tytuł magistra z [[Chemia fizyczna|chemii fizycznej]]. W 2001 roku obroniła pracę doktorską w [[Indyjski Instytut Technologii|Indyjskim Instytucie Technologii]] w [[Roorkee]]{{r|Alumni}}.

Od 2003 do 2006 roku pełniła funkcję pierwszego wiceministra ds. szkolnictwa podstawowego i średniego, a w 2005 roku została także pierwszym wiceministrem szkolnictwa wyższego w tym samym Ministerstwie Edukacji, Nauki, Technologii i Badań Naukowych{{r|Alumni}}. W 2006 roku stanęła na czele ministerstwa sprawując tę funkcję do marca 2008 roku{{r|Rawise}}.

W styczniu 2008 roku Mujawamariya stanęła przed komisją parlamentarną badającą obecność „ideologii ludobójczej” w rwandyjskich szkołach. Kilku członków komisji skrytykowało działania Mujawamariyi i Josepha Murekeraho, pierwszego wiceministra ds. szkolnictwa podstawowego i średniego, zarzucając im niedostateczne stosowanie kar wobec nauczycieli szerzących w szkołach nastroje [[tutsi]]fobiczne. Zwalczanie „ideologii ludobójczej” jest częścią polityki rządu rwandyjskiego mającej na celu zmniejszanie poziomu nienawiści etnicznej pomiędzy Rwandyjczykami z grup etnicznych [[Hutu]] i [[Tutsi]] po [[ludobójstwo w Rwandzie|ludobójstwie]] na Tutsi z 1994 roku{{r|BBC}}.

W marcu 2008 roku Jeanne d’Arc Mujawamariya została ministrem ds. równouprawnienia płci i rodziny, przygotowując jednocześnie szereg ustaw dotyczących ochrony dzieci i kobiet{{r|Igumo}}. Funkcję tę pełniła do marca 2011 roku, po czym została rektorem Instytutu w Kigali{{r|Weforum}}.

16 stycznia 2014 roku złożyła [[listy uwierzytelniające]] na ręce prezydenta Rosji [[Władimir Putin|Władimira Putina]] obejmując stanowisko ambasadora Rwandy w [[Rosja|Federacji Rosyjskiej]]. Imię rwandyjskiej ambasador przyciągnęło uwagę rosyjskich mediów. Według „Komsomolskiej Prawdy” w kuluarach żartowano czy Mujawamariya przyjdzie na uroczystość w zbroi, z jaką kojarzona jest [[Joanna d’Arc]]{{r|KP}}. W lipcu 2014 roku ambasador oświadczyła, że Rwanda mogłaby uznać [[aneksja Krymu przez Rosję|aneksję Krymu przez Rosję]], dopiero jeśli uczyniłaby to [[Unia Afrykańska]]{{r|Mir}}.

4 listopada 2019 roku decyzją Prezydenta Rwandy [[Paul Kagame|Paula Kagame]] została odwołana z obowiązków ambasadora i mianowana ministrem środowiska{{r|NT2019-11-05}}. Wśród głównych celów minister Mujawamariyi jest dążenie do osiągnięcia [[Zrównoważony rozwój|zrównoważonego rozwoju]] i przeprowadzenie zielonej transformacji społeczno-gospodarczej Rwandy{{r|Weforum}}.

Mujawamariya mówi płynnie po [[język rwanda|rwandyjsku]], [[język francuski|francusku]], [[język angielski|angielsku]], [[język rosyjski|rosyjsku]] oraz komunikatywnie w [[język suahili|suahili]]. Jest mężatką, ma troje dzieci{{r|Rawise}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name=Alumni>{{cytuj stronę |url = http://alumnirudn.ru/graduate/111 |archiwum = https://web.archive.org/web/20170703194005/http://alumnirudn.ru/graduate/111 |zarchiwizowano = 2017-07-03 |tytuł = Выпускник РУДН Мужавамария Жанна Д'Арк |opublikowany = [[Rosyjski Uniwersytet Przyjaźni Narodów]] |autor = |data = |język = ru |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=BBC>{{cytuj stronę |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/7194827.stm |tytuł = Rwanda 'still teaching genocide' |autor = |opublikowany = [[BBC News]] |data = 2008-01-17 |język = en |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=Igumo>{{cytuj stronę |url = https://igumo.ru/inostrannih-yazikov/news/gospozha-posol-v-igumo/ |tytuł = Госпожа посол в ИГУМО |autor = |opublikowany = igumo.ru |data = 2017-06-30 |język = ru |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=KP>{{cytuj stronę |url = https://www.kp.ru/daily/26182/3071392/ |tytuł = Грамота от Жанны д'Арк |autor = |opublikowany = „[[Komsomolskaja prawda]]” |data = 2014-01-16 |język = ru |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=Mir>{{cytuj stronę |url = http://mir-politika.ru/15774-zhanna-dark-mudzhavamariya-my-priznaem-krym-chastyu-rossii-kogda-eto-sdelaet-afrikanskiy-soyuz.html |archiwum = http://web.archive.org/web/20181019191817/http://mir-politika.ru/15774-zhanna-dark-mudzhavamariya-my-priznaem-krym-chastyu-rossii-kogda-eto-sdelaet-afrikanskiy-soyuz.html |zarchiwizowano = 2015-06-05 |tytuł = «Мы признаем Крым частью России, когда это сделает Африканский Союз» |opublikowany = mir-politika.ru |autor = Siergiej Garifullin |data = 2014-07-24 |język = ru |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=NT2019-11-05>{{cytuj stronę |url = https://www.newtimes.co.rw/article/170993/News/kagame-names-new-cabinet-ministers |tytuł = Kagame names new cabinet ministers |autor = Collins Mwai |opublikowany = ''[[The New Times (Rwanda)|The New Times]]'' |data = 2019-11-05 |język = en |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=Rawise>{{cytuj stronę |url = https://www.rawise.org.rw/about-us/advisory-commitee/article/dr-jeanne-d-arc-mujawamariya |tytuł = DR. Jeanne D’Arc Mujawamariya |autor = Jean Pierre |opublikowany = Rwandan Association for Women in Science and Engineering |data = 2018-08-29 |język = en |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

<ref name=Weforum>{{cytuj stronę |url = https://www.weforum.org/people/jeanne-darc-mujawamariya/ |tytuł = Jeanne d’Arc Mujawamariya |autor = |opublikowany = [[Światowe Forum Ekonomiczne]] |data = |język = en |data dostępu = 2024-04-10}}</ref>

</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mujawamariya, Jeanne d’Arc}}
[[Kategoria:Rwandyjscy ministrowie]]
[[Kategoria:Ambasadorowie w Rosji]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kigali]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1970]]

title: Jeanne d’Arc Mujawamariya

Data i miejsce urodzenia: 13 marca 1970 · Kigali

Okres: od 16 stycznia 2014 · do 4 listopada 2019

Poprzednik:
Vincent Biruta
Christine Nkurikiyinka

Następca:
Frank Mushyo Kamanzi
Aloisea Inyumba


text:
# Amuzetta
Amuzetta, amuzetka (fr. amusette – dosł. „zabawka”) – rodzaj małej armaty o niewielkim wagomiarze używanej w XVIII wieku.
Było to odlewane ze spiżu lekkie działko polowe o lufie długości 8 stóp, osadzone na dwukołowej lawecie. Używane najczęściej w górach i przy oblężeniach, strzelało 1-1½-funtowymi kulami żelaznymi. Nazwą tą określano również rodzaj wielkich hakownic, o lufie z kutego żelaza, osadzonej w obrotowym drewnianym łożu. Przewożone też na dwukołowej lawecie, strzelało półfuntowymi ołowianymi pociskami.
Wprowadzenie tej broni przypisywane jest marszałkowi Maurycemu Saskiemu. Zaletą jej była niewielka masa i łatwość przemieszczania, bez zaprzęgu konnego, jedynie przy pomocy dwóch żołnierzy. Przydzielane plutonom jako armatka piechoty, służyło do ostrzeliwania stoków, zboczy i murów lekkich fortyfikacji polowych.

wikiname: plwiki

title: Amuzetta

in_language: pl

wikitext:
'''Amuzetta, amuzetka''' ([[język francuski|fr.]] ''amusette'' – dosł. „zabawka”) – rodzaj małej armaty o niewielkim [[kaliber (broń)#Kaliber (wagomiar)|wagomiarze]] używanej w XVIII wieku.

Było to odlewane ze [[spiż]]u lekkie działko polowe o lufie długości 8 stóp, osadzone na dwukołowej [[łoże (artyleria)|lawecie]]. Używane najczęściej w górach i przy oblężeniach, strzelało 1-1½-funtowymi kulami żelaznymi. Nazwą tą określano również rodzaj wielkich [[hakownica|hakownic]], o lufie z kutego żelaza, osadzonej w obrotowym drewnianym łożu. Przewożone też na dwukołowej lawecie, strzelało półfuntowymi ołowianymi pociskami.

Wprowadzenie tej broni przypisywane jest marszałkowi [[Maurycy Saski|Maurycemu Saskiemu]]. Zaletą jej była niewielka masa i łatwość przemieszczania, bez zaprzęgu konnego, jedynie przy pomocy dwóch żołnierzy. Przydzielane [[pluton (wojsko)|plutonom]] jako armatka piechoty, służyło do ostrzeliwania stoków, zboczy i murów lekkich [[fortyfikacja polowa|fortyfikacji polowych]].

== Bibliografia ==
* [[Władysław Bentkowski]]: Amuzetta. W ''[[S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna (1859)|S. Orgelbranda Encyklopedia powszechna]]''. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Samuela Orgelbranda, 1859, s. 696

[[Kategoria:Broń artyleryjska]]
[[Kategoria:Historyczna broń palna]]


text:
# Alamanno Salviati
Alamanno Salviati (ur. 21 marca 1668 we Florencji, zm. 24 lutego 1733 w Rzymie) – włoski kardynał.

## Życiorys
Urodził się 21 marca 1668 roku we Florencji, jako syn Giovanniego Vincenza Salviatiego i Laury Corsi. Po studiach na Uniwersytecie Pizańskim uzyskał doktorat. Po studiach podróżował po Europie, a gdy wrócił do Italii, osiadł we Florencji i skupił się na opiece nad ubogimi i chorymi. Po śmierci brata, został protonotariuszem apostolskim i referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur. W 1707 roku został nuncjuszem nadzwyczajnym we Francji, a cztery lata później – wicelegatem w Awinionie. W 1717 roku został prezydentem Kamery Apostolskiej. 8 lutego 1730 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Maria in Ara Coeli. W tym samym roku został prefektem Trybunału Sygnatury Sprawiedliwości, a w latach 1731–1732 był legatem w Urbino. Zmarł 24 lutego 1733 roku w Rzymie.

title: Alamanno Salviati

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Alamanno Salviati
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Kardynał prezbiter
 |grafika                 = Alamanno Salviati.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Państwo Kościelne]]
 |data urodzenia          = 21 marca 1668
 |miejsce urodzenia       = [[Florencja]]
 |data śmierci            = 24 lutego 1733
 |miejsce śmierci         = [[Rzym]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Prefekt Trybunału Sygnatury Sprawiedliwości
 |1. funkcja - okres      = 1730–1733
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            = 8 lutego 1730
 |papież kreujący         = [[Benedykt XIII (papież)|Benedykt XIII]]
 |kościół tytularny       = Santa Maria in Ara Coeli
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Alamanno Salviati
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Alamanno Salviati''' (ur. [[21 marca]] [[1668]] we [[Florencja|Florencji]], zm. [[24 lutego]] [[1733]] w [[Rzym]]ie) – włoski [[kardynał]].

== Życiorys ==
Urodził się 21 marca 1668 roku we Florencji, jako syn Giovanniego Vincenza Salviatiego i Laury Corsi{{r|FIU}}. Po studiach na [[Uniwersytet w Pizie|Uniwersytecie Pizańskim]] uzyskał doktorat{{r|FIU}}. Po studiach podróżował po Europie, a gdy wrócił do Italii, osiadł we Florencji i skupił się na opiece nad ubogimi i chorymi{{r|FIU}}. Po śmierci brata, został [[protonotariusz apostolski|protonotariuszem apostolskim]] i referendarzem [[Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej|Trybunału Obojga Sygnatur]]{{r|FIU}}. W 1707 roku został [[nuncjusz apostolski|nuncjuszem]] nadzwyczajnym we [[Królestwo Francji (987–1791)|Francji]], a cztery lata później – [[legat papieski|wicelegatem]] w [[Awinion]]ie{{r|FIU}}. W 1717 roku został prezydentem [[Kamera Apostolska|Kamery Apostolskiej]]{{r|FIU}}. 8 lutego 1730 roku został kreowany [[Stopnie kardynalskie#Kardynałowie prezbiterzy|kardynałem prezbiterem]] i otrzymał kościół tytularny Santa Maria in Ara Coeli{{r|hierarchy}}. W tym samym roku został [[Prefekt (Kościół katolicki)|prefektem]] Trybunału Sygnatury Sprawiedliwości, a w latach 1731–1732 był legatem w [[Urbino]]{{r|FIU}}. Zmarł 24 lutego 1733 roku w Rzymie{{r|FIU}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="FIU">{{cytuj stronę|url=http://cardinals.fiu.edu/bios1730.htm#Salviati|tytuł=Alamanno Salviati|opublikowany=The Cardinals of the Holy Roman Church|język=en|data dostępu=2019-03-18}}</ref>
<ref name="hierarchy">{{cytuj stronę|url=http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bsalviati.html|tytuł=Alamanno Salviati|opublikowany=catholic-hierarchy.org|język=en|data dostępu=2019-03-18}}</ref>
}}
{{Prefekci Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Salviati, Alamanno}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1668]]
[[Kategoria:Zmarli w 1733]]
[[Kategoria:Włoscy kardynałowie]]
[[Kategoria:Kardynałowie z nominacji Benedykta XIII]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Pizie]]

title: Alamanno Salviati

Kraj działania: Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia: 21 marca 1668 · Florencja

Data i miejsce śmierci: 24 lutego 1733 · Rzym

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Kreacja kardynalska: 8 lutego 1730 · Benedykt XIII

Kościół tytularny: Santa Maria in Ara Coeli


text:
# Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 – kategoria do 62 kg w stylu wolnym
Zmagania mężczyzn do 62 kg to jedna z dziesięciu męskich konkurencji w zapasach w stylu wolnym rozgrywanych podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988. Pojedynki w tej kategorii wagowej odbyły się w dniach 27 – 29 września.

## Klasyfikacja[1]
| Pozycja | Nazwisko           | Kraj              |
| ------- | ------------------ | ----------------- |
| 1       | John Smith         | Stany Zjednoczone |
| 2       | Stepan Sarkisjan   | ZSRR              |
| 3       | Simeon Szterew     | Bułgaria          |
| 4       | Akbar Fallah       | Iran              |
| 5       | Jörg Helmdach      | RFN               |
| 6       | Awirmedijn Enchee  | Mongolia          |
| 7       | Giovanni Schillaci | Włochy            |
| 8       | Gary Bohay         | Kanada            |
| 9       | Kazuhito Sakae     | Japonia           |
| 9       | Karsten Polky      | NRD               |
| 11      | Ludwig Küng        | Szwajcaria        |
| 11      | Mika Lehto         | Finlandia         |
| 13      | Marian Skubacz     | Polska            |
| 13      | Selman Kaygusuz    | Turcja            |
| 15      | Li Xianji          | Chiny             |
| 15      | Kim Yeon-man       | Korea Południowa  |
| 15      | Theodore Dikanda   | Szwecja           |
| 18      | Dan Cumming        | Australia         |
| 19      | Vicente Cáceres    | Hiszpania         |
| 20      | József Orbán       | Węgry             |
| 21      | Arturo Oporta      | Panama            |
| 22      | Huang Chien-lung   | Chińskie Tajpej   |
| 22      | François Yinga     | Kamerun           |
| 22      | Javier Rincón      | Kolumbia          |
| 22      | Ravinder Singh Tut | Indie             |
| 22      | Paul Farrugia      | Malta             |
| 22      | Steve Reinsfield   | Nowa Zelandia     |

- Ali Dad z Afganistanu został zdyskwalifikowany za doping

## Zasady
Uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy. Zawodnik który przegrał dwie walki odpadł z dalszej rywalizacji.
- TF — Łopatki
- SP — Przewaga (12-14 punktów różnicy, pokonany zdobył punkty)
- SO — Przewaga (12-14 punktów różnicy, pokonany bez punktów)
- ST — Przewaga (15 punktów różnicy, przewaga techniczna)
- PP — Na punkty (Pokonany zdobył punkty)
- PO — Na punkty (Pokonany bez punktów)
- P1 — Pasywność (Przy prowadzeniu różnicą 1-11 punktów)
- DNA  — Zawodnik nie przystąpił do walki

## Wyniki

### Rundy eliminacyjne

#### Grupa A
| Liczba porażek | Zawodnik           | Wynik   | Czas/Punkty | Zawodnik           | Liczba porażek |         |
| Runda 1        | Runda 1            | Runda 1 | Runda 1     | Runda 1            | Runda 1        | Runda 1 |
| -------------- | ------------------ | ------- | ----------- | ------------------ | -------------- | ------- |
| 0              | Mika Lehto         | 3-1 PP  | 10-2        | Arturo Oporta      | 1              |         |
| 0              | Marian Skubacz     | 3-1 PP  | 8-4         | Ali Dad            | 1              |         |
| 0              | John Smith         | 3-1 PP  | 11-4        | József Orbán       | 1              |         |
| 0              | Simeon Szterew     | 3-1 PP  | 2-1         | Kazuhito Sakae     | 1              |         |
| 1              | Dan Cumming        | 0-4 ST  | 0-16        | Awirmedijn Enchee  | 0              |         |
| 1              | Vicente Cáceres    | 1-3 PP  | 4-6         | Theodore Dikanda   | 0              |         |
| 1              | Huang Chien-lun    | 0-4 ST  | 2-18        | Giovanni Schillaci | 0              |         |
| Runda 2        |                    |         |             |                    |                |         |
| 1              | Mika Lehto         | 1-3 PP  | 1-4         | Marian Skubacz     | 0              |         |
| 2              | Arturo Oporta      | 0-3 PO  | 0-7         | Ali Dad            | 1              |         |
| 0              | John Smith         | 3-1 PP  | 6-3         | Simeon Szterew     | 1              |         |
| 2              | József Orbán       | 1-3 PP  | 4-5         | Kazuhito Sakae     | 1              |         |
| 1              | Dan Cumming        | 3-1 PP  | 11-5        | Vicente Cáceres    | 2              |         |
| 0              | Awirmedijn Enchee  | 4-0 ST  | 15-0        | Huang Chien-lun    | 2              |         |
| 1              | Theodore Dikanda   | 1-3 PP  | 1-7         | Giovanni Schillaci | 0              |         |
| Runda 3        |                    |         |             |                    |                |         |
| 1              | Mika Lehto         | 3-0 PO  | 7-0         | Ali Dad            | 2              |         |
| 1              | Marian Skubacz     | 1-3 PP  | 2-4         | John Smith         | 0              |         |
| 1              | Simeon Szterew     | 4-0 TF  | 2:45        | Dan Cumming        | 2              |         |
| 1              | Kazuhito Sakae     | 4-0 TF  | 5:32        | Theodore Dikanda   | 2              |         |
| 0              | Awirmedijn Enchee  | 3-1 PP  | 6-2         | Giovanni Schillaci | 1              |         |
| Runda 4        |                    |         |             |                    |                |         |
| 2              | Mika Lehto         | 1-3 PP  | 6-16        | John Smith         | 0              |         |
| 2              | Marian Skubacz     | 0-3 PO  | 0-2         | Simeon Szterew     | 1              |         |
| 2              | Kazuhito Sakae     | 1-3 PP  | 1-7         | Awirmedijn Enchee  | 0              |         |
| 1              | Giovanni Schillaci |         |             | Bez walki          |                |         |
| Runda 5        |                    |         |             |                    |                |         |
| 2              | Giovanni Schillaci | 0-4 TF  | 5:54        | John Smith         | 0              |         |
| 1              | Simeon Szterew     | 3-0 P1  | 5:25        | Awirmedijn Enchee  | 1              |         |
| Runda 6        |                    |         |             |                    |                |         |
| 0              | John Smith         | 3-1 PP  | 12-7        | Awirmedijn Enchee  | 2              |         |
| 1              | Simeon Szterew     |         |             | Bez walki          |                |         |

#### Klasyfikacja
| Zawodnik           | Przegrane | Runda | Punkty |
| ------------------ | --------- | ----- | ------ |
| John Smith         | 0         | -     | 19     |
| Simeon Szterew     | 1         | -     | 14     |
| Awirmedijn Enchee  | 2         | 6     | 15     |
| Giovanni Schillaci | 2         | 5     | 8      |
| Kazuhito Sakae     | 2         | 4     | 9      |
| Mika Lehto         | 2         | 4     | 8      |
| Marian Skubacz     | 2         | 4     | 7      |
| Theodore Dikanda   | 2         | 3     | 4      |
| Ali Dad*           | 2         | 3     | 4      |
| Dan Cumming        | 2         | 3     | 3      |
| Vicente Cáceres    | 2         | 2     | 2      |
| József Orbán       | 2         | 2     | 2      |
| Arturo Oporta      | 2         | 2     | 1      |
| Huang Chien-lun    | 2         | 2     | 0      |

#### Grupa B
| Liczba porażek | Zawodnik         | Wynik     | Czas/Punkty | Zawodnik           | Liczba porażek |         |
| Runda 1        | Runda 1          | Runda 1   | Runda 1     | Runda 1            | Runda 1        | Runda 1 |
| -------------- | ---------------- | --------- | ----------- | ------------------ | -------------- | ------- |
| 0              | Selman Kaygusuz  | 4-0 TF    | 1:20        | François Yinga     | 1              |         |
| 1              | Li Xianji        | 1-3 PP    | 10-15       | Gary Bohay         | 0              |         |
| 1              | Steve Reinsfield | 0-3 P1    | 5:33        | Karsten Polky      | 0              |         |
| 0              | Stepan Sarkisjan | 4-0 ST    | 16-0        | Ravinder Singh Tut | 1              |         |
| 1              | Javier Rincón    | 0-4 TF    | 3:30        | Ludwig Küng        | 0              |         |
| 0              | Jörg Helmdach    | 3-1 PP    | 8-4         | Kim Yeon-man       | 1              |         |
| 1              | Paul Farrugia    | 0-4 ST    | 0-15        | Akbar Fallah       | 0              |         |
| Runda 2        |                  |           |             |                    |                |         |
| 0              | Selman Kaygusuz  | 3-1 PP    | 13-5        | Li Xianji          | 2              |         |
| 2              | François Yinga   | 0-4 TF    | 2:45        | Gary Bohay         | 0              |         |
| 2              | Steve Reinsfield | 0-3.5 SO  | 0-13        | Stepan Sarkisjan   | 0              |         |
| 0              | Karsten Polky    | 4-0 TF    | 1:20        | Ravinder Singh Tut | 2              |         |
| 2              | Javier Rincón    | 0-3 PO    | 0-4         | Jörg Helmdach      | 0              |         |
| 0              | Ludwig Küng      | 4-0 TF    | 0:33        | Paul Farrugia      | 2              |         |
| 2              | Kim Yeon-man     | 1-3 PP    | 3-4         | Akbar Fallah       | 0              |         |
| Runda 3        |                  |           |             |                    |                |         |
| 1              | Selman Kaygusuz  | 1-3 PP    | 5-6         | Gary Bohay         | 0              |         |
| 1              | Karsten Polky    | .5-3.5 SP | 1-13        | Stepan Sarkisjan   | 0              |         |
| 1              | Ludwig Küng      | 0-3 PO    | 0-6         | Jörg Helmdach      | 0              |         |
| 0              | Akbar Fallah     |           |             | Bez walki          |                |         |
| Runda 4        |                  |           |             |                    |                |         |
| 0              | Akbar Fallah     | 3-1 PP    | 6-1         | Gary Bohay         | 1              |         |
| 1              | Karsten Polky    | 3-1 PP    | 7-3         | Ludwig Küng        | 2              |         |
| 0              | Stepan Sarkisjan | 3-1 PP    | 7-2         | Jörg Helmdach      | 1              |         |
| 1              | Selman Kaygusuz  | DNA       |             |                    |                |         |
| Runda 5        |                  |           |             |                    |                |         |
| 0              | Akbar Fallah     | 3-1 PP    | 10-3        | Karsten Polky      | 2              |         |
| 2              | Gary Bohay       | 1-3 PP    | 1-8         | Stepan Sarkisjan   | 0              |         |
| 1              | Jörg Helmdach    |           |             | Bez walki          |                |         |
| Runda 6        |                  |           |             |                    |                |         |
| 2              | Jörg Helmdach    | 0-3 PO    | 0-5         | Akbar Fallah       | 0              |         |
| 0              | Stepan Sarkisjan |           |             | Bez walki          |                |         |
| Runda 7        |                  |           |             |                    |                |         |
| 0              | Stepan Sarkisjan | 3-1 PP    | 12-1        | Akbar Fallah       | 1              |         |

#### Klasyfikacja
| Zawodnik           | Przegrane | Runda | Punkty |
| ------------------ | --------- | ----- | ------ |
| Stepan Sarkisjan   | 0         | -     | 20     |
| Akbar Fallah       | 1         | -     | 17     |
| Jörg Helmdach      | 2         | 6     | 10     |
| Gary Bohay         | 2         | 5     | 12     |
| Karsten Polky      | 2         | 5     | 11.5   |
| Ludwig Küng        | 2         | 4     | 9      |
| Selman Kaygusuz    | 1         | 3     | 8      |
| Li Xianji          | 2         | 2     | 2      |
| Kim Yeon-man       | 2         | 2     | 2      |
| François Yinga     | 2         | 2     | 0      |
| Javier Rincón      | 2         | 2     | 0      |
| Ravinder Singh Tut | 2         | 2     | 0      |
| Paul Farrugia      | 2         | 2     | 0      |
| Steve Reinsfield   | 2         | 2     | 0      |

### Runda finałowa[15]
| Zawodnik                  | Wynik                 | Czas/Punkty           | Zawodnik              |                       |
| Pojedynek o 7 miejsce     | Pojedynek o 7 miejsce | Pojedynek o 7 miejsce | Pojedynek o 7 miejsce | Pojedynek o 7 miejsce |
| ------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- |
| Giovanni Schillaci        | 3-0 PO                | 5-0                   | Gary Bohay            |                       |
| Pojedynek o 5 miejsce     |                       |                       |                       |                       |
| Awirmedijn Enchee         | 1-3 PP                | 4-5                   | Jörg Helmdach         |                       |
| Pojedynek o brązowy medal |                       |                       |                       |                       |
| Simeon Szterew            | 3-1 PP                | 5-2                   | Akbar Fallah          |                       |
| Finał                     |                       |                       |                       |                       |
| John Smith                | 3-0 PO                | 4-0                   | Stepan Sarkisjan      |                       |

wikitext:
{{Główny artykuł|Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988}}
{{Konkurencja infobox
 |nazwa              = Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988
Zapasy
do 62 kg mężczyzn w stylu wolnym
 |nazwa_oryginalna   =
 |zawody             =
 |poprzednie         =
 |następne           =
 |grafika            =
 |podpis_grafiki     =
 |miasto             = [[Seongnam]]
 |kraj               =
 |wariant flagi      =
 |termin             = 27 września – 29 września
 |liczba_ekip        = 28
 |liczba_sportowców  = 28
 |liczba_konkurencji =
 |miejsce_rozgrywek  = [[Sangmu Gymnasium]]
 |złoty_medal        = {{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]
 |srebrny_medal      = {{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]
 |brązowy_medal      = {{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]
}}

Zmagania mężczyzn do '''62 kg''' to jedna z dziesięciu męskich konkurencji w [[Zapasy|zapasach]] w stylu wolnym rozgrywanych podczas '''[[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988|Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988]]'''. Pojedynki w tej kategorii wagowej odbyły się w dniach [[27 września|27]] – [[29 września]].

== Klasyfikacja<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.olympiandatabase.com/index.php?id=9643&L=1| tytuł = Men's Freestyle featherweight - Wrestling | opublikowany = Olympiandatabase.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref> ==
{| class="wikitable sortable" style="text-align:center"
|-
! Pozycja !! Nazwisko !! Kraj
|- style="background:gold;"
| 1 || style="text-align:left;"| [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]] || style="text-align:left;"| {{państwo|USA}}
|- style="background:silver;"
| 2 || style="text-align:left;"| [[Stepan Sarkisjan]] || style="text-align:left;"| {{państwo|SUN}}
|- style="background:#c96;"
| 3 || style="text-align:left;"| [[Simeon Szterew]] || style="text-align:left;"| {{państwo|BGR|1971}}
|-
|4||align=left|[[Akbar Fallah]]||align=left| {{państwo|IRI}}
|-
|5||align=left|[[Jörg Helmdach]]||align=left|{{państwo|FRG}}
|-
|6||align=left|[[Awirmedijn Enchee]]||align=left|{{państwo|MGL|1940}}
|-
|7||align=left|[[Giovanni Schillaci]]||align=left|{{państwo|ITA}}
|-
|8||align=left|[[Gary Bohay]]||align=left|{{państwo|CAN}}
|-
|9||align=left| [[Kazuhito Sakae]]||align=left|{{państwo|JPN}}
|-
|9||align=left| [[Karsten Polky]]||align=left|{{państwo|GDR}}
|-
|11||align=left|[[Ludwig Küng]]||align=left|{{państwo|SUI}}
|-
|11||align=left|[[Mika Lehto (zapaśnik)|Mika Lehto]]||align=left|{{państwo|FIN}}
|-
|13||align=left|[[Marian Skubacz]]||align=left| {{państwo|POL}}
|-
|13||align=left|[[Selman Kaygusuz]]||align=left|{{państwo|TUR}}
|-
|15||align=left|[[Li Xianji]]||align=left|{{państwo|CHN}}
|-
|15||align=left|[[Kim Yeon-man]]||align=left|{{państwo|KOR}}
|-
|15||align=left|[[Theodore Dikanda]]||align=left|{{państwo|SWE}}
|-
|18||align=left|[[Dan Cumming]]||align=left|{{państwo|AUS}}
|-
|19 ||align=left|[[Vicente Cáceres]]||align=left| {{państwo|ESP}}
|-
|20||align=left|[[József Orbán]]||align=left|{{państwo|HUN|1957}}
|-
|21 ||align=left|[[Arturo Oporta]]||align=left| {{państwo|PAN}}
|-
|22||align=left|[[Huang Chien-lung]]||align=left|{{państwo|TPE}}
|-
|22||align=left|[[François Yinga]]||align=left|{{państwo|CMR}}
|-
|22||align=left|[[Javier Rincón]]||align=left|{{państwo|COL}}
|-
|22 ||align=left|[[Ravinder Singh Tut]]||align=left| {{państwo|IND}}
|-
|22||align=left|[[Paul Farrugia]]||align=left|{{państwo|MLT}}
|-
|22 ||align=left|[[Steve Reinsfield]]||align=left| {{państwo|NZL}}
|}
* [[Ali Dad]] z [[Afganistan]]u został zdyskwalifikowany za doping
{{clear}}

== Zasady ==
Uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy. Zawodnik który przegrał dwie walki odpadł z dalszej rywalizacji.

* '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}''' — Łopatki
* '''{{Tooltip|SP|Przewaga}}''' — Przewaga (12-14 punktów różnicy, pokonany zdobył punkty)
* '''{{Tooltip|SO|Przewaga}}''' — Przewaga (12-14 punktów różnicy, pokonany bez punktów)
* '''{{Tooltip|ST|Przewaga}}''' — Przewaga (15 punktów różnicy, przewaga techniczna)
* '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}''' — Na punkty (Pokonany zdobył punkty)
* '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}''' — Na punkty (Pokonany bez punktów)
* '''{{Tooltip|P1|Pasywność}}''' — Pasywność (Przy prowadzeniu różnicą 1-11 punktów)
* '''{{Tooltip|DNA|Rezygnacja}}'''  — Zawodnik nie przystąpił do walki

== Wyniki ==
=== Rundy eliminacyjne ===
==== Grupa A ====
{| class="wikitable" style="text-align: center;" |
|-
! width="30" | Liczba porażek
! width="250" | Zawodnik
! width="62" | Wynik
! width="40" | Czas/Punkty
! width="250" | Zawodnik
! width="30" | Liczba porażek
|-
! colspan="7" | Runda 1<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172057/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-a-round-one.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group A - Round One| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FIN}} [[Mika Lehto (zapaśnik)|Mika Lehto]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 10-2 || style="text-align:left;" | {{flaga|PAN}} [[Arturo Oporta]] || 1
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|POL}} [[Marian Skubacz]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 8-4 || style="text-align:left;" | {{flaga|AFG|1987}} [[Ali Dad]] || 1
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 11-4 || style="text-align:left;" | {{flaga|HUN|1957}} [[József Orbán]] || 1
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 2-1 || style="text-align:left;" | {{flaga|JPN}} [[Kazuhito Sakae]] || 1
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|AUS}} [[Dan Cumming]] || 0-4 '''{{Tooltip|ST|Przewaga}}'''|| 0-16 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|ESP}} [[Vicente Cáceres]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 4-6 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SWE}} [[Theodore Dikanda]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|TPE}} [[Huang Chien-lun]] || 0-4 '''{{Tooltip|ST|Przewaga}}'''|| 2-18 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]]''' || 0
|-
! colspan="7" | Runda 2<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172049/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-a-round-two.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group A - Round Two| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|FIN}} [[Mika Lehto (zapaśnik)|Mika Lehto]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 1-4 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|POL}} [[Marian Skubacz]]''' || 0
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|PAN}} [[Arturo Oporta]] || 0-3 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}'''|| 0-7 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|AFG|1987}} [[Ali Dad]]''' || 1
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 6-3 || style="text-align:left;" | {{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]] || 1
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|HUN|1957}} [[József Orbán]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 4-5 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|JPN}} [[Kazuhito Sakae]]''' || 1
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|AUS}} [[Dan Cumming]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 11-5 || style="text-align:left;" | {{flaga|ESP}} [[Vicente Cáceres]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|ST|Przewaga}}'''|| 15-0 || style="text-align:left;" | {{flaga|TPE}} [[Huang Chien-lun]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|SWE}} [[Theodore Dikanda]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 1-7 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]]''' || 0
|-
! colspan="7" | Runda 3<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172045/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-a-round-three.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group A - Round Three| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FIN}} [[Mika Lehto (zapaśnik)|Mika Lehto]]'''|| 3-0 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}'''|| 7-0 || style="text-align:left;" | {{flaga|AFG|1987}} [[Ali Dad]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|POL}} [[Marian Skubacz]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 2-4 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 2:45 || style="text-align:left;" | {{flaga|AUS}} [[Dan Cumming]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|JPN}} [[Kazuhito Sakae]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 5:32 || style="text-align:left;" | {{flaga|SWE}} [[Theodore Dikanda]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 6-2 || style="text-align:left;" | {{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]] || 1
|-
! colspan="7" | Runda 4<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172053/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-a-round-four.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group A - Round Four| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|FIN}} [[Mika Lehto (zapaśnik)|Mika Lehto]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 6-16 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]''' || 0
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|POL}} [[Marian Skubacz]] || 0-3 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}'''|| 0-2 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]''' || 1
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|JPN}} [[Kazuhito Sakae]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 1-7 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]]'''|| ||  || style="text-align:left;" | Bez walki ||
|-
! colspan="7" | Runda 5<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172049/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-a-round-five.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group A - Round Five| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]] || 0-4 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 5:54 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]'''|| 3-0 '''{{Tooltip|P1|Pasywność}}'''|| 5:25 || style="text-align:left;" | {{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]] || 1
|-
! colspan="7" | Runda 6<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172048/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-a-round-six.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group A - Round Six| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 12-7 || style="text-align:left;" | {{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]'''|| ||  || style="text-align:left;" | Bez walki ||
|}
==== Klasyfikacja ====
{| class="wikitable" style="text-align: center;" |
|-
! width="250" | Zawodnik
! width="32" | Przegrane
! width="32" | {{Tooltip|Runda|Runda w której odpadł}}
! width="32" | Punkty
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]
|0||-||19
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]
|1||-||14
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]]
|2||6||15
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]]
|2||5||8
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|JPN}} [[Kazuhito Sakae]]
|2||4||9
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|FIN}} [[Mika Lehto (zapaśnik)|Mika Lehto]]
|2||4||8
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|POL}} [[Marian Skubacz]]
|2||4||7
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|SWE}} [[Theodore Dikanda]]
|2||3||4
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|AFG|1987}} [[Ali Dad]]*
|2||3||4
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|AUS}} [[Dan Cumming]]
|2||3||3
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|ESP}} [[Vicente Cáceres]]
|2||2||2
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|HUN|1957}} [[József Orbán]]
|2||2||2
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|PAN}} [[Arturo Oporta]]
|2||2||1
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|TPE}} [[Huang Chien-lun]]
|2||2||0
|}

==== Grupa B ====
{| class="wikitable" style="text-align: center;" |
|-
! width="30" | Liczba porażek
! width="250" | Zawodnik
! width="62" | Wynik
! width="40" | Czas/Punkty
! width="250" | Zawodnik
! width="30" | Liczba porażek
|-
! colspan="7" | Runda 1<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190416180723/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-one.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round One| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|TUR}} [[Selman Kaygusuz]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 1:20 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CMR}} [[François Yinga]] || 1
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CHN}} [[Li Xianji]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 10-15 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|NZL}} [[Steve Reinsfield]] || 0-3 '''{{Tooltip|P1|Pasywność}}'''|| 5:33 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|GDR}} [[Karsten Polky]]''' || 0
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|ST|Przewaga}}'''|| 16-0 ||style="text-align:left;"| {{flaga|GBR}} [[Ravinder Singh Tut]] || 1
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|COL}} [[Javier Rincón]] || 0-4 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 3:30 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUI}} [[Ludwig Küng]]''' || 0
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 8-4 ||style="text-align:left;"| {{flaga|KOR}} [[Kim Yeon-man]] || 1
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|MLT}} [[Paul Farrugia]] || 0-4 '''{{Tooltip|ST|Przewaga}}'''|| 0-15 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]''' || 0
|-
! colspan="7" | Runda 2<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190416180727/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-two.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round Two| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|TUR}} [[Selman Kaygusuz]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 13-5 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CHN}} [[Li Xianji]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CMR}} [[François Yinga]] || 0-4 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 2:45 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]''' || 0
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|NZL}} [[Steve Reinsfield]] || 0-3.5 '''{{Tooltip|SO|Przewaga}}'''|| 0-13 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]''' || 0
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|GDR}} [[Karsten Polky]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 1:20 ||style="text-align:left;"| {{flaga|GBR}} [[Ravinder Singh Tut]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|COL}} [[Javier Rincón]] || 0-3 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}'''|| 0-4 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]]''' || 0
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUI}} [[Ludwig Küng]]'''|| 4-0 '''{{Tooltip|TF|Łopatki}}'''|| 0:33 ||style="text-align:left;"| {{flaga|MLT}} [[Paul Farrugia]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|KOR}} [[Kim Yeon-man]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 3-4 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]''' || 0
|-
! colspan="7" | Runda 3<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190416180730/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-three.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round Three| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|TUR}} [[Selman Kaygusuz]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 5-6 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|GDR}} [[Karsten Polky]] || .5-3.5 '''{{Tooltip|SP|Przewaga}}'''|| 1-13 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|SUI}} [[Ludwig Küng]] || 0-3 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}'''|| 0-6 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]]''' || 0
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]'''|| ||  || style="text-align:left;" | Bez walki ||
|-
! colspan="7" | Runda 4<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421174615/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-four.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round Four| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 6-1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]|| 1
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|GDR}} [[Karsten Polky]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 7-3 ||style="text-align:left;"| {{flaga|SUI}} [[Ludwig Küng]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 7-2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]] || 1
|-
| bgcolor=yellow align|1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|TUR}} [[Selman Kaygusuz]]|| '''{{Tooltip|DNA|Rezygnacja}}''' ||  || style="text-align:left;" |  ||
|-
! colspan="7" | Runda 5<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421174616/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-five.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round Five| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 10-3 ||style="text-align:left;"| {{flaga|GDR}} [[Karsten Polky]] || bgcolor=yellow align|2
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]|| 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 1-8 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]''' || 0
|-
| 1 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]]'''|| ||  || style="text-align:left;" | Bez walki ||
|-
! colspan="7" | Runda 6<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421174610/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-six.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round Six| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| bgcolor=yellow align|2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]] || 0-3 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}'''|| 0-5 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]''' || 0
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]'''|| ||  || style="text-align:left;" | Bez walki ||
|-
! colspan="7" | Runda 7<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421174605/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-group-b-round-seven.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Group B - Round Seven| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref>
|-
| 0 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}'''|| 12-1 ||style="text-align:left;"| {{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]] || 1
|}
==== Klasyfikacja ====
{| class="wikitable" style="text-align: center;" |
|-
! width="250" | Zawodnik
! width="32" | Przegrane
! width="32" | {{Tooltip|Runda|Runda w której odpadł}}
! width="32" | Punkty
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]
|0||-||20
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]
|1||-||17
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]]
|2||6||10
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]
|2||5||12
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|GDR}} [[Karsten Polky]]
|2||5||11.5
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|SUI}} [[Ludwig Küng]]
|2||4||9
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|TUR}} [[Selman Kaygusuz]]
|1||3||8
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|CHN}} [[Li Xianji]]
|2||2||2
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|KOR}} [[Kim Yeon-man]]
|2||2||2
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|CMR}} [[François Yinga]]
|2||2||0
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|COL}} [[Javier Rincón]]
|2||2||0
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|GBR}} [[Ravinder Singh Tut]]
|2||2||0
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|MLT}} [[Paul Farrugia]]
|2||2||0
|-
|style="text-align:left;"| {{flaga|NZL}} [[Steve Reinsfield]]
|2||2||0
|}

=== Runda finałowa<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20190421172047/https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1988/WRE/mens-featherweight-freestyle-final-round.html| tytuł = Men's Featherweight, Freestyle Final Round| opublikowany = Sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2020-01-22}}</ref> ===

{| class="wikitable" style="text-align: center;" |
|-
! width="250" | Zawodnik
! width="62" | Wynik
! width="40" | Czas/Punkty
! width="250" | Zawodnik
|-
! colspan="5" | Pojedynek o 7 miejsce
|-
| style="text-align:left;"| '''{{flaga|ITA}} [[Giovanni Schillaci]]'''|| 3-0 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}''' || 5-0 ||style="text-align:left;"| {{flaga|CAN}} [[Gary Bohay]]
|-
! colspan="5" | Pojedynek o 5 miejsce
|-
| style="text-align:left;"| {{flaga|MGL|1940}} [[Awirmedijn Enchee]] || 1-3 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}''' || 4-5 ||style="text-align:left;"| '''{{flaga|FRG}} [[Jörg Helmdach]]'''
|-
! colspan="5" | Pojedynek o brązowy medal
|-
| style="text-align:left;"| '''{{flaga|BGR|1971}} [[Simeon Szterew]]'''|| 3-1 '''{{Tooltip|PP|Na punkty}}''' || 5-2 ||style="text-align:left;"| {{flaga|IRI}} [[Akbar Fallah]]
|-
! colspan="5" | Finał
|-
| style="text-align:left;"| '''{{flaga|USA}} [[John Smith (amerykański zapaśnik)|John Smith]]'''|| 3-0 '''{{Tooltip|PO|Na punkty}}''' || 4-0 ||style="text-align:left;"| {{flaga|SUN}} [[Stepan Sarkisjan]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988]]

title: Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988 · Zapasy · do 62 kg mężczyzn w stylu wolnym

Miejsce: Seongnam

Termin: 27 września – 29 września

Obiekt rozgrywek: Sangmu Gymnasium

Złoty medal: John Smith

Srebrny medal: Stepan Sarkisjan

Brązowy medal: Simeon Szterew


text:
# Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction
Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction – komputerowa przygodowa gra akcji, wyprodukowana przez Insomniac Games i wydana w 2007 roku na konsolę PlayStation 3. Szósta odsłona serii Ratchet & Clank. Jest to pierwsza gra z serii wydana na konsole siódmej generacji.

## Fabuła
Historia skupia się wokół wątku ratowania galaktyki przez tytułowych bohaterów: Ratcheta – antropomorficznego futrzaka rasy Lombax oraz Clanka – robota, który podróżuje na plecach swojego towarzysza. Głównym antagonistą jest cesarz Tachyon. Gra porusza wątek pochodzenia gatunku Ratcheta, którego jest ostatnim przedstawicielem.

## Rozgrywka
Tools of Destruction to przygodowa gra akcji z perspektywy trzeciej osoby – gra nie różni się zasadniczo od innych części cyklu, zachowując wspólne elementy rozgrywki z poprzednimi produkcjami. Gracz wciela się w antropomorficznego bohatera o imieniu Ratchet. Przez większość rozgrywki Rachetowi towarzyszy robot Clank, który podróżuje na plecach towarzysza. Bohaterowie podczas rozgrywki mają zadanie zbadać planety, a każda z nich ma unikalny wygląd i strukturę budowy.
Arsenał gracza na początku rozgrywki jest niewielki; do dyspozycji jest jedynie klucz – jako broń biała, podstawowy blaster oraz granaty. Wraz z rozwojem fabuły, gracz może używać licznych niekonwencjonalnych środków bojowych, m.in. takich jak Nano-Swarmers – wystrzeliwujący małe roboty, które żądlą przeciwnika do jego śmierci czy Mag-Net Launcher – wystrzeliwujący siatkę elektryczną. Arsenał, który został oddany do dyspozycji odbiorcy może zostać rozbudowany za obwiązujący środek płatniczy w serii – śrubki. Każda broń ma system wykorzystania częstotliwości – im częściej dana broń jest używana, tym większy poziom ona osiągnie. Zastosowano też system ulepszeń uzbrojenia, których dokonuje się za kryształy.
W grze zaimplementowano elementy wykorzystujące możliwości nowego kontrolera Sony – Sixaxis – gamepad wykrywał swoje położenie w trzech trójwymiarowych osiach. Gracz podczas sekwencji latania czy rozwiązywania zagadek logicznych manipulował całym kontrolerem, aby sterować.
Poza standardową rozgrywką, Tools of Destruction zawiera minigry. Wśród nich są m.in. sekwencje taneczno-muzycznych czy kosmiczne bitwy.

## Produkcja
Gra została zapowiedziana 22 marca 2006 roku na konferencji Game Developers Conference przez założyciela studia, Teda Price’a. Podczas zapowiedzi została przedstawiona nieinteraktywna wersja demonstracyjna produkcji. Szefem zespołu pracującego nad grą był Brian Allgeier, dyrektor kreatywny studia Isomniac Games.

## Odbiór

### Oceny branżowe
Gra otrzymała pozytywne recenzje od krytyków. Według agregatora ocen Metacritic uzyskała ona łączną ocenę 89 punktów na 100 możliwych z 70 recenzji, co daje grze ranking "ogólnie przychylnych recenzji",

### Nagrody
Tools of Destruction zdobył następujące nagrody:
- Spike TV Awards: „Best PS3 Game” (wygrana), „Best Action Game”[18].
- Gaming Target: „52 Games We’ll Still Be Playing From 2007” selection[19].

### Sprzedaż
W sumie Tools of Destruction sprzedało się w ilości 2 256 000 egzemplarzy na całym świecie. Gra była sprzedawana głównie w Europie i Ameryce Północnej, gdzie sprzedano odpowiednio 1,10 miliona i 0,93 miliona egzemplarzy, co łącznie stanowiło około 80% całkowitej sprzedaży. Gra także była sprzedawana na rynku japońskim, gdzie sprzedano co najmniej 80 000 egzemplarzy.
Według VG Chartz sprzedaż Tools of Destruction plasuje grę na 41 miejscu wśród najlepiej sprzedających się tytułów na PlayStation 3. Co więcej, jest to najlepiej sprzedająca się gra z serii Ratchet & Clank na konsoli PS3 (drugą grą jest Ratchet & Clank: A Crack in Time z 1,85 milionami egzemplarzy).
W 2010 roku Tools of Destruction pojawiło się w książce 1001 Video Games You Must Play Before You Die autorstwa Tony’ego Motta, byłego redaktora naczelnego magazynu Edge.

wikitext:
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |producent             = [[Insomniac Games]]
 |wydawca               = [[Sony Interactive Entertainment]]
 |dystrybutor           =
 |seria gier            = ''[[Ratchet & Clank (seria)|Ratchet & Clank]]''
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                =
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       =
 |data wydania          = 23 października 2007
 |gatunek               = [[przygodowa gra akcji]]
 |tryby gry             =
 |kategorie wiekowe     = {{Oceny gier|PEGI= 7+}}
 |język                 =
 |platforma             = [[PlayStation 3]]
 |nośniki               =
 |wymagania             =
 |kontrolery            =
 |rozdzielczość natywna =
 |commons               =
 |www                   =
 |poprzednik            = ''[[Ratchet & Clank: Size Matters]]''
 |kontynuacja           = ''[[Ratchet & Clank Future: Quest for Booty]]''
}}
'''Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction''' – komputerowa [[przygodowa gra akcji]], wyprodukowana przez [[Insomniac Games]] i wydana w [[2007 w grach komputerowych|2007]] roku na konsolę [[PlayStation 3]]. Szósta odsłona [[Ratchet & Clank (seria)|serii ''Ratchet & Clank'']]. Jest to pierwsza gra z serii wydana na konsole siódmej generacji.

== Fabuła ==
Historia skupia się wokół wątku ratowania galaktyki przez tytułowych bohaterów: Ratcheta – antropomorficznego futrzaka rasy Lombax oraz Clanka – robota, który podróżuje na plecach swojego towarzysza. Głównym antagonistą jest cesarz Tachyon. Gra porusza wątek pochodzenia gatunku Ratcheta, którego jest ostatnim przedstawicielem{{r|jjj}}.

== Rozgrywka ==
''Tools of Destruction'' to [[przygodowa gra akcji]] z [[Perspektywa trzeciej osoby|perspektywy trzeciej osoby]]{{r|spt}} – gra nie różni się zasadniczo od innych części cyklu, zachowując wspólne elementy rozgrywki z poprzednimi produkcjami{{r|ruu}}. Gracz wciela się w antropomorficznego bohatera o imieniu Ratchet. Przez większość rozgrywki Rachetowi towarzyszy robot Clank, który podróżuje na plecach towarzysza{{r|gry|ruu}}. Bohaterowie podczas rozgrywki mają zadanie zbadać planety, a każda z nich ma unikalny wygląd i strukturę budowy{{r|jjj}}.

Arsenał gracza na początku rozgrywki jest niewielki; do dyspozycji jest jedynie klucz – jako [[broń biała]], podstawowy [[Blaster (broń)|blaster]] oraz granaty. Wraz z rozwojem fabuły{{r|spt}}, gracz może używać licznych niekonwencjonalnych środków bojowych, m.in. takich jak ''Nano-Swarmers'' – wystrzeliwujący małe roboty, które żądlą przeciwnika do jego śmierci czy'' Mag-Net Launcher'' – wystrzeliwujący siatkę elektryczną{{r|ign}}. Arsenał, który został oddany do dyspozycji odbiorcy może zostać rozbudowany za obwiązujący środek płatniczy w serii – śrubki{{r|ign|spt}}. Każda broń ma system wykorzystania częstotliwości – im częściej dana broń jest używana, tym większy poziom ona osiągnie. Zastosowano też system ulepszeń uzbrojenia, których dokonuje się za kryształy{{r|spt}}.

W grze zaimplementowano elementy wykorzystujące możliwości nowego kontrolera Sony – [[Sixaxis]]{{r|spt}} – gamepad wykrywał swoje położenie w trzech trójwymiarowych osiach{{r|son}}. Gracz podczas sekwencji latania czy rozwiązywania zagadek logicznych manipulował całym kontrolerem, aby sterować{{r|spt}}.

Poza standardową rozgrywką, ''Tools of Destruction'' zawiera [[Minigra|minigry]]. Wśród nich są m.in. sekwencje taneczno-muzycznych czy kosmiczne bitwy{{r|ign|gry}}.

== Produkcja ==
Gra została zapowiedziana 22 marca 2006 roku na konferencji [[Game Developers Conference]] przez założyciela studia, Teda Price’a. Podczas zapowiedzi została przedstawiona nieinteraktywna [[wersja demonstracyjna]] produkcji{{r|iii|zzz}}. Szefem zespołu pracującego nad grą był Brian Allgeier, dyrektor kreatywny studia Isomniac Games{{r|ggg}}.

== Odbiór ==
=== Oceny branżowe ===
{{Recenzje gry
|tytuł =
|stan =
| MC = 89/100{{r|metacritic}}
| 1UP = A–{{r|1up}}
| GamePro = {{Ocena|5|5}}{{r|gamepro}}
| GameRev = B{{r|gamerevolution}}
| GSpot = 7.5/10{{r|gamespot}}
| GSpy = {{Ocena|5|4}}{{r|gamespy}}
| GT = 9/10{{r|gametrailers}}
| IGN = 9.4/10{{r|ignnnn}}
| award1 = Best PS3 Game{{r|spike tv award}}
}}

Gra otrzymała pozytywne recenzje od krytyków{{r|ignnnn}}. Według [[Agregator opinii|agregatora ocen]] [[Metacritic]] uzyskała ona łączną ocenę 89 punktów na 100 możliwych z 70 recenzji, co daje grze ranking "ogólnie przychylnych recenzji"{{r|metacritic}},

=== Nagrody ===
''Tools of Destruction'' zdobył następujące nagrody:
* [[Spike TV|Spike TV Awards]]: „Best PS3 Game” (wygrana), „Best Action Game”{{r|spike tv award}}.
* Gaming Target: „52 Games We’ll Still Be Playing From 2007” selection{{r|dcv}}.

=== Sprzedaż ===
W sumie ''Tools of Destruction'' sprzedało się w ilości 2 256 000 egzemplarzy na całym świecie. Gra była sprzedawana głównie w Europie i Ameryce Północnej, gdzie sprzedano odpowiednio 1,10 miliona i 0,93 miliona egzemplarzy, co łącznie stanowiło około 80% całkowitej sprzedaży. Gra także była sprzedawana na rynku [[Japonia|japońskim]], gdzie sprzedano co najmniej 80 000 egzemplarzy{{r|sss}}.

Według VG Chartz sprzedaż ''Tools of Destruction'' plasuje grę na 41 miejscu wśród najlepiej sprzedających się tytułów na PlayStation 3{{r|myk}}. Co więcej, jest to najlepiej sprzedająca się gra z serii ''Ratchet & Clank'' na konsoli PS3 (drugą grą jest ''Ratchet & Clank: A Crack in Time'' z 1,85 milionami egzemplarzy){{r|yyy}}.

W 2010 roku ''Tools of Destruction'' pojawiło się w książce [[1001 Video Games You Must Play Before You Die]] autorstwa Tony’ego Motta, byłego redaktora naczelnego magazynu Edge{{r|qqq}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="spike tv award">{{Cytuj stronę |url = http://www.gamespot.com/news/6182621.html?sid=6182621&part=rss&subj=6182621 |tytuł = Halo 3, BioShock top Spike TV noms |autor = Magrino, Tom |data = 2007-11-11 |praca = [[GameSpot]] |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20090202204526/http://www.gamespot.com/news/6182621.html?sid=6182621&part=rss&subj=6182621 |zarchiwizowano = 2009-02-02 |data dostępu = 2007-11-11}}</ref>
<ref name="dcv">{{Cytuj stronę |url = http://www.gamingtarget.com/article.php?artid=8075 |tytuł = 52 Games We’ll Still Be Playing From 2007 |data = 2008-01-02 |praca = Gaming Target |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20080105020510/http://www.gamingtarget.com/article.php?artid=8075 |zarchiwizowano = 2008-01-05 |data dostępu = 2008-01-02}}</ref>
.
<ref name="sss">{{Cytuj stronę |url = https://archive.wikiwix.com/cache/index2.php?url=https%3A%2F%2Fwww.vgchartz.com%2Fgame%2F7256%2Fratchet-amp-clank-future-tools-of-destruction%2Fsales#federation=archive.wikiwix.com&tab=url |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction (PlayStation 3) – Sales, Wiki, Cheats, Walkthrough, Release Date, Gameplay, ROM on VGChartz |język = en |opublikowany = www.vgchartz.com |data = |data dostępu = 2017-06-20}}</ref>.
<ref name="ign">{{cytuj |autor = Jeremy Dunham |tytuł = Ratchet and Clank Future: Tools of Destruction Review |data = 2007-10-23 |data dostępu = 2022-09-26 |opublikowany = IGN |url = https://www.ign.com/articles/2007/10/23/ratchet-and-clank-future-tools-of-destruction-review |język = en}}</ref>
<ref name="gry">{{cytuj |tytuł = Ratchet & Clank: Tools of Destruction, Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction PS3 |data dostępu = 2022-09-26 |opublikowany = GRY-Online.pl |url = https://www.gry-online.pl/gry/ratchet-clank-future-tools-of-destruction/z1275c |język = pl}}</ref>
<ref name="ruu">{{cytuj |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction – безудержный аркадный психоз |data = 2021-02-02 |opublikowany = www.gametech.ru |url = https://www.gametech.ru/reviews/306 |archiwum = https://web.archive.org/web/20210202155751/https://www.gametech.ru/reviews/306}}</ref>
<ref name="spt">{{cytuj |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction for PlayStation 3 Review – PlayStation 3 Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction Review |data = 2007-10-25 |opublikowany = www.gamespot.com |url = http://www.gamespot.com/ps3/action/ratchetclank/review.html |archiwum = https://web.archive.org/web/20071025093055/http://www.gamespot.com/ps3/action/ratchetclank/review.html}}</ref>
<ref name="son">{{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20160121094821if_/http://www.scei.co.jp/corporate/release/pdf/060509be.pdf |tytuł = SCE ANNOUNCES NEW CONTROLLER FOR PLAYSTATION®3 |język = en |data dostępu = 2023-09-03}}</ref>
<ref name="iii">{{cytuj |tytuł = GDC 06: Ratchet & Clank PS3-bound |data dostępu = 2023-10-13 |url = https://www.gamespot.com/articles/gdc-06-ratchet-and-clank-ps3-bound/1100-6146408/ |język = en}}</ref>
<ref name="zzz">{{cytuj |autor = Nix |tytuł = GDC 06: Ratchet and PS3 |data = 2006-03-22 |data dostępu = 2023-10-13 |opublikowany = IGN |url = https://www.ign.com/articles/2006/03/22/gdc-06-ratchet-and-ps3 |język = en}}</ref>
<ref name="ggg">{{cytuj |autor = Jeremy Dunham |tytuł = Ratchet and Clank: Interview of Destruction |data = 2007-05-11 |data dostępu = 2023-10-13 |opublikowany = IGN |url = https://www.ign.com/articles/2007/05/11/ratchet-and-clank-interview-of-destruction |język = en}}</ref>
<ref name="qqq">{{cytuj |redaktor = Internet Archive |tytuł = 1001 video games you must play before you die |data = 2010 |isbn = 978-0-7893-2090-2 |wydawca = New York: Universe |s = 743 |url = http://archive.org/details/1001videogamesyo0000unse}}</ref>
<ref name="yyy">{{Cytuj stronę |url = http://www.vgchartz.com/gamedb/?name=Ratchet |tytuł = Game Database, Best Selling Video Games, Game Sales, Million Sellers, Top Selling – VGChartz |opublikowany = www.vgchartz.com |data dostępu = 2017-06-20}}</ref>
<ref name="jjj">{{cytuj |tytuł = Ratchet & Clank: Tools of Destruction – recenzja gry |data dostępu = 2023-12-04 |opublikowany = GRY-Online.pl |url = https://www.gry-online.pl/S020.asp?ID=4603 |język = pl}}</ref>
<ref name="1up">{{Cytuj stronę |url = http://www.1up.com/reviews/ratchet-clank |tytuł = Ratchet & Clank Review for PS3 |nazwisko = Rybicki |imię = Joe |data = 2007-10-23 |praca = [[1UP.com]] |opublikowany = [[News Corporation (1980–2013)|News Corporation]] |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20121020014358/http://www.1up.com/reviews/ratchet-clank |zarchiwizowano = 2012-10-20}}</ref>
<ref name="metacritic">{{Cytuj stronę |url = https://www.metacritic.com/game/ratchet-and-clank-future-tools-of-destruction/critic-reviews/?platform=playstation-3 |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction for PlayStation 3 Reviews, Ratings, Credits and More |nazwisko = |imię = |autor = |autor link = |data = |rok = |praca = [[Metacritic]] |opublikowany = [[CBS Interactive]] |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20120827070619/http://www.metacritic.com/game/playstation-3/ratchet-clank-future-tools-of-destruction |zarchiwizowano = 2012-08-27 |data dostępu = 2008-04-16}}</ref>
<ref name="gamepro">{{Cytuj pismo |nazwisko = Melick |imię = Todd |autor link = |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction Review |url = http://www.gamepro.com/article/reviews/142748/ratchet-clank-future-tools-of-destruction/ |czasopismo = [[GamePro]] |wolumin = |wydanie = |strony = |data = 2007-10-23 |rok = |wydawca = [[International Data Group|IDG]] |issn = |arxiv = |język = en |data dostępu =}}</ref>
<ref name="gamerevolution">{{Cytuj stronę |url = http://www.gamerevolution.com/review/ps3/ratchet-future-tools |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction Review for the PS3 |nazwisko = |imię = |autor = |autor link = |data = 2007-10-24 |rok = |praca = [[Game Revolution]] |opublikowany = Atomic Online |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20120926141802/http://www.gamerevolution.com/review/ratchet-future-tools |zarchiwizowano = 2012-09-26 |data dostępu =}}</ref>
<ref name="gamespot">{{Cytuj stronę |url = http://www.gamespot.com/ps3/action/ratchetclank/review.html |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction Review |nazwisko = Thomas |imię = Aaron |autor link = |data = 2007-10-23 |rok = |praca = [[GameSpot]] |opublikowany = CBS Interactive |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20071025093055/http://www.gamespot.com/ps3/action/ratchetclank/review.html |zarchiwizowano = 2007-10-25 |data dostępu =}}</ref>
<ref name="gamespy">{{Cytuj stronę |url = http://ps3.gamespy.com/playstation-3/ratchet-and-clank-ps3/829766p1.html |tytuł = GameSpy: Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction |nazwisko = Graziani |imię = Gabe |autor link = |data = 2007-10-23 |rok = |praca = [[GameSpy]] |opublikowany = News Corporation |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20200813210254/http://ps3.gamespy.com/playstation-3/ratchet-and-clank-ps3/829766p1.html |zarchiwizowano = 2020-08-13 |data dostępu = 2011-08-16}}</ref>
<ref name="gametrailers">{{Cytuj stronę |url = http://www.gametrailers.com/gamereview.php?id=4572 |tytuł = Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction: Reviews, Trailers and Interviews |nazwisko = |imię = |autor = |autor link = |data = |rok = |praca = [[GameTrailers]] |opublikowany = [[MTV Networks]] |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20081216020211/http://www.gametrailers.com/gamereview.php?id=4572 |zarchiwizowano = 2008-12-16 |data dostępu = 2011-08-16}}</ref>
<ref name="ignnnn">{{Cytuj stronę |url = http://ps3.ign.com/articles/829/829409p1.html |tytuł = Ratchet and Clank Future: Tools of Destruction Review |nazwisko = Dunham |imię = Jeremy |autor link = |data = 2007-10-23 |rok = |praca = [[IGN]] |opublikowany = News Corporation |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20120816223414/http://ps3.ign.com/articles/829/829409p1.html |zarchiwizowano = 2012-08-16 |data dostępu = 2007-10-24}}</ref>
<ref name="myk">{{cytuj | tytuł = PlayStation 3 – VGChartz | data dostępu = 2024-04-02 | opublikowany = archive.wikiwix.com | url = https://archive.wikiwix.com/cache/index2.php?url=http://www.vgchartz.com/platform/3/playstation-3/}}</ref>
</references>

{{Ratchet & Clank}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:2007 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Gry na platformę PlayStation 3]]
[[Kategoria:Komputerowe gry akcji]]
[[Kategoria:Platformowe gry komputerowe]]
[[Kategoria:Ratchet & Clank]]
[[Kategoria:Strzelanki trzecioosobowe]]

Producent: Insomniac Games

Wydawca: Sony Interactive Entertainment

Seria gier: Ratchet & Clank

Data wydania: 23 października 2007

Gatunek: przygodowa gra akcji

Kategorie wiekowe: PEGI: 7+

Platforma: PlayStation 3

Poprzednia gra w serii: Ratchet & Clank: Size Matters

Następna gra w serii: Ratchet & Clank Future: Quest for Booty

Publikacja: Ocena

1UP.com: A–

Game Revolution: B

Agregator: Ocena


text:
# San Juan (prowincja Dominikany)
San Juan – prowincja Dominikany. Stolicą prowincji jest miasto San Juan de la Maguana.

## Opis
Prowincja położona na zachodzie Dominikany, zajmuje powierzchnię 3 364 km² i liczy 232 333 mieszkańców 1 grudnia 2010.

## Gminy
| Lp.     | Gmina                             | Liczba ludności (2010) | Powierzchnia (km²) |
| ------- | --------------------------------- | ---------------------- | ------------------ |
| 1       | Bohechío                          | 9 685                  | 406                |
| 2       | El Cercado                        | 20 843                 | 278                |
| 3       | Juan de Herrera                   | 13 062                 | 93                 |
| 4       | Las Matas de Farfán               | 44 163                 | 637                |
| 5       | San Juan (San Juan de la Maguana) | 132 177                | 1 728              |
| 6       | Vallejuelo                        | 12 403                 | 222                |
| Łącznie |                                   | 232 333                | 3 364              |

title: San Juan (prowincja Dominikany)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = San Juan
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = prowincja San Juan
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Dominikany|prowincja]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DOM
 |siedziba                        = [[San Juan de la Maguana]]
 |data powstania                  = [[1938]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = gubernator
 |zarządzający                    = William De Óleo
 |powierzchnia                    = 3 364 km²
 |wysokość                        = 429 m n.p.m.
 |rok                             = 2010
 |liczba ludności                 = 232 333
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = San Juan in Dominican Republic.svg
 |nazwa mapy                      = Dominikany
 |współrzędne                     = 18° 48′ 36″ N, 71° 13′ 48″ W
 |commons                         = Category:San Juan Province, Dominican Republic
 |www                             =
}}
'''San Juan''' – [[Prowincja (podział administracyjny)|prowincja]] [[Dominikana|Dominikany]]. Stolicą prowincji jest miasto [[San Juan de la Maguana]].

== Opis ==
Prowincja położona na zachodzie Dominikany, zajmuje powierzchnię 3 364 km² i liczy 232 333 mieszkańców [[1 grudnia]] [[2010]].

== Gminy ==
{| class="wikitable"
! Lp.
! Gmina
! Liczba ludności (2010)
! Powierzchnia (km²)
|-
| 1||Bohechío||9 685||406
|-
| 2||El Cercado||20 843||278
|-
| 3||Juan de Herrera||13 062||93
|-
| 4||Las Matas de Farfán||44 163||637
|-
| 5||San Juan (San Juan de la Maguana)||132 177||1 728
|-
| 6||Vallejuelo||12 403||222
|-
! Łącznie
!
!  232 333
!  3 364
|-
|}

== Zobacz też ==
*[[Podział administracyjny Dominikany]]

== Linki zewnętrzne ==
*[https://www.one.gob.do/ Oficjalna strona Dominikany]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prowincje Dominikany|San Juan)]]

title: San Juan

Państwo: Dominikana

Siedziba: San Juan de la Maguana

Gubernator: William De Óleo


text:
# Pistolet maszynowy Halcon ML-63
Halcon ML-63 (Pistola ametralladora Halcón, Modelo Liviano 1963) – argentyński pistolet maszynowy skonstruowany w 1963 roku. Armia argentyńska użyła go podczas wojny falklandzkiej. Przez policję argentyńską był używany do przełomu lat 80. i 90. XX wieku.
Halcon ML-63 był bronią samoczynno-samopowtarzalna działającą na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Rękojeść przeładowania znajdowała się po prawej stronie komory zamkowej i była ruchoma podczas strzelania. Lufa zakończona masywnym urządzeniem wylotowym. Broń wyposażona w mechanizm spustowy z dwoma językami; przedni służył do strzelania ogniem pojedynczym, tylny seriami. Magazynki dwurzędowe, o pojemności 20 lub 42 naboi. Przedłużone gniazdo magazynka pełniło funkcję przedniego chwytu Przyrządy celownicze mechaniczne składają się z muszki i przerzutowego celownika o nastawach 50 i 100 m. Kolba wysuwana z drutu, rzadziej stała drewniana.

title: Pistolet maszynowy Halcon ML-63

wikitext:
{{Broń palna infobox
 |nazwa                        = Halcon ML-63
 |grafika                      =
 |opis grafiki                 =
 |alt grafiki                  =
 |państwo                      = ARG
 |projektant                   =
 |producent                    = Fabrica de Armas Halcon
 |rodzaj                       = [[pistolet maszynowy]]
 |zasada działania             =
 |obsługa                      =
 |prototypy                    = 1963
 |produkcja seryjna            =
 |wyprodukowano                =
 |kaliber                      = 9 mm
 |liczba luf                   =
 |nabój                        = [[Nabój 9 × 19 mm Parabellum|9 mm Parabellum]]
 |zasilanie                    =
 |magazynek                    = pudełkowy, 20 lub 42 nab.
 |taśma nabojowa               =
 |długość                      = 690/500 mm
 |wysokość                     =
 |szerokość                    =
 |długość lufy                 = 170 mm
 |długość linii celowniczej    =
 |masa broni                   = 3,6 kg
 |masa karabinu właściwego     =
 |masa podstawy                =
 |masa lufy                    =
 |masa wyposażenia             =
 |Vo                           =
 |Eo                           =
 |masa pocisku                 =
 |szybkostrzelność teoretyczna = 600 strz./min
 |szybkostrzelność praktyczna  =
 |zasięg maksymalny            =
 |zasięg skuteczny             = 200 m
 |przebijalność pancerza       =
 |siła spustu                  =
 |platformy strzeleckie        =
 |użytkownicy                  =
 |odmiany broni                =
 |commons                      =
}}
'''Halcon ML-63''' (''Pistola ametralladora Halcón, Modelo Liviano 1963'') – [[Argentyna|argentyński]] [[pistolet maszynowy]] skonstruowany w 1963 roku. Armia argentyńska użyła go podczas [[Wojna o Falklandy|wojny falklandzkiej]]. Przez policję argentyńską był używany do przełomu lat 80. i 90. XX wieku.

Halcon ML-63 był [[broń samoczynno-samopowtarzalna|bronią samoczynno-samopowtarzalna]] działającą na zasadzie odrzutu [[zamek swobodny|zamka swobodnego]]. Broń strzelała z zamka zamkniętego. [[Rękojeść]] przeładowania znajdowała się po prawej stronie [[komora zamkowa|komory zamkowej]] i była ruchoma podczas strzelania. [[Lufa]] zakończona masywnym [[Urządzenie wylotowe|urządzeniem wylotowym]]. Broń wyposażona w [[mechanizm spustowy]] z dwoma językami; przedni służył do strzelania ogniem pojedynczym, tylny seriami. Magazynki dwurzędowe, o pojemności 20 lub 42 naboi. Przedłużone gniazdo [[Magazynek|magazynka]] pełniło funkcję przedniego chwytu [[Przyrządy celownicze]] mechaniczne składają się z muszki i przerzutowego celownika o nastawach 50 i 100 m. [[Kolba (broń)|Kolba]] wysuwana z drutu, rzadziej stała drewniana.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url =http://modernfirearms.net/en/submachine-guns/argentina-submachine-guns/halcon-ml-63-eng/ |tytuł =Halcon ML-63 submachine gun (Argentine) | autor =Max R. Popenker|opublikowany =Modern Firearms |data = |język =en |data dostępu = 2010-08-06}}

[[Kategoria:Argentyńskie pistolety maszynowe|Halcon ML-63]]

title: Halcon ML-63

Państwo: Argentyna

Producent: Fabrica de Armas Halcon

Rodzaj: pistolet maszynowy

Kaliber: 9 mm

Nabój: 9 mm Parabellum

Magazynek: pudełkowy, 20 lub 42 nab.

Szybkostrzelność teoretyczna: 600 strz./min


text:
# Long Range Desert Group
Long Range Desert Group (LRDG, Pustynna Grupa Dalekiego Zasięgu, określana też jako: Pustynna Grupa Dalekiego Zwiadu) – elitarna, brytyjska formacja wojskowa, utworzona w 1940 roku w Egipcie.
Złożona z doborowych żołnierzy, głównie ochotników, pochodzących między innymi z Nowej Zelandii, Rodezji, Południowej Afryki i Wielkiej Brytanii. Głównym celem owej formacji było prowadzenie dalekosiężnych działań zwiadowczych i dywersyjnych na pustyni.

## Historia
Jednostka została utworzona w Egipcie w czerwcu 1940 roku przez majora Ralpha A. Bagnolda, kapitana Patricka Claytona i kapitana Williama Shawa na rozkaz generała Archibalda Wavella. Grupa została rozwiązana po zakończeniu wojny. Podczas kampanii na Pustyni Libijskiej 1940–1943 jednostka działała setki kilometrów za liniami nieprzyjaciela. Chociaż głównym jej zadaniem był rekonesans i zbieranie informacji wywiadowczych, jednostki grupy (zwane „Patrolami”) wykonywały czasami akcje o charakterze bojowym. Najbardziej znanym takim atakiem była operacja Caravan, czyli uderzenie na libijskie miasto Barka (obecnie Al-Mardż) i pobliskie lotnisko polowe 13 września 1942 r. W początkowym okresie działalności Special Air Service, zanim została ona wyposażona we własne środki transportu, LRDG zapewniała też transport komandosom SAS.
Jednostka używała samochodów ciężarowych, przystosowanych do działań pustynnych i uzbrojonych w broń maszynową. Od marca 1942 jako podstawowy środek transportu używane były samochody Chevrolet 1533X2 30cwt, od połowy 1942 używano też jeepów Willys.

title: Long Range Desert Group

wikitext:
{{Dopracować|więcej przypisów=2012-02}}
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Long Range Desert Group
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 = Lrdg.jpg
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = Two lrdg patrols meet5.jpg
 |opis grafiki         = Typowe [[Chevrolet 1533X2 30cwt|półciężarówki]] Chevrolet używane przez LRDG
 |państwo              = GBR
 |sformowanie          = 1940
 |rozformowanie        = 1945
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[II wojna światowa]]
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych = wojska lądowe
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[siły specjalne]]
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:Long Range Desert Group
 |www                  =
}}
'''Long Range Desert Group''' ('''LRDG''', ''Pustynna Grupa Dalekiego Zasięgu'', określana też jako: ''Pustynna Grupa Dalekiego Zwiadu'') – elitarna, brytyjska formacja wojskowa, utworzona w 1940 roku w [[Królestwo Egiptu|Egipcie]].

Złożona z doborowych żołnierzy, głównie ochotników, pochodzących między innymi z [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], [[Rodezja Południowa|Rodezji]], [[Związek Południowej Afryki|Południowej Afryki]] i [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]]. Głównym celem owej formacji było prowadzenie dalekosiężnych działań zwiadowczych i dywersyjnych na pustyni.

== Historia ==
Jednostka została utworzona w Egipcie w czerwcu 1940 roku przez majora Ralpha A. Bagnolda, kapitana Patricka Claytona i kapitana Williama Shawa na rozkaz generała [[Archibald Wavell|Archibalda Wavella]]. Grupa została rozwiązana po zakończeniu wojny. Podczas [[II wojna światowa w Afryce|kampanii na Pustyni Libijskiej 1940–1943]] jednostka działała setki kilometrów za liniami nieprzyjaciela. Chociaż głównym jej zadaniem był rekonesans i zbieranie informacji wywiadowczych, jednostki grupy (zwane „Patrolami”) wykonywały czasami akcje o charakterze bojowym. Najbardziej znanym takim atakiem była [[operacja Caravan]], czyli uderzenie na libijskie miasto Barka (obecnie [[Al-Mardż]]) i pobliskie lotnisko polowe 13 września 1942 r. W początkowym okresie działalności [[Special Air Service]], zanim została ona wyposażona we własne środki transportu, LRDG zapewniała też transport komandosom SAS<ref name=osprey>Robin Jenner, David List, ''Long Range Desert Group 1940-45'', Osprey New Vanguard nr 32, Osprey Publishing 1999</ref>.

Jednostka używała samochodów ciężarowych, przystosowanych do działań pustynnych i uzbrojonych w broń maszynową. Od marca 1942 jako podstawowy środek transportu używane były samochody [[Chevrolet 1533X2 30cwt]], od połowy 1942 używano też [[Willys MB|jeepów Willys]]<ref name=osprey/>.

== Zobacz też ==
* [[Arbeitskommando 10001]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Brytyjskie siły specjalne]]
[[Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1940]]
[[Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945]]

title: · Long Range Desert Group

Państwo: Wielka Brytania

Rodzaj sił zbrojnych: wojska lądowe

Rodzaj wojsk: siły specjalne


text:
# MV Agusta 750 Sport
MV Agusta 750 Sport – włoski model motocyklu wyprodukowany w 1973 roku.

## Właściwości motocykla
Model 750 Sport (w skrócie 750S) wyposażony jest w 4-cylindrowy silnik rzędowy z 8 zaworami.

### Pozostałe dane
- Pojemność skokowa silnika - 743 cm3
- Prędkość maksymalna - 218 km/h
- Moc maksymalna - 72 KM przy 9200 obr./min
- Średnica cylindra - 65 mm
- Skok tłoka - 56 mm
- Stopień sprężania - 9,5:1

title: MV Agusta 750 Sport

wikitext:
{{Motocykl infobox
 |nazwa               = 750 Sport
 |zdjęcie             = MV Agusta 750S.jpg
 |opis zdjęcia        =
 |producent           = [[MV Agusta]]
 |klasa               =
 |inne nazwy          =
 |data premiery       = 1973
 |okres produkcji     =
 |miejsce produkcji   = {{Państwo|ITA}}
 |silnik              = R4 8v
 |rozrząd             =
 |pojemność           = 743 cm³
 |stopień sprężania   = 9.5:1
 |moc                 = 72 przy 9200
 |moment obrotowy     =
 |skrzynia biegów     =
 |opona przednia      =
 |opona tylna         =
 |długość             =
 |szerokość           =
 |wysokość            =
 |wysokość siedzenia  =
 |rozstaw osi         =
 |masa własna         = 230 kg
 |pojemność baku      =
 |prędkość maksymalna = 218 km/h
 |0-100 km/h          =
 |0-200 km/h          =
 |poprzednik          =
 |następca            =
 |modele bliźniacze   =
 |modele pokrewne     =
 |modele podobne      =
 |commons             = Category:MV Agusta 750 Sport
}}
'''[[MV Agusta]] 750 Sport''' – [[Włochy|włoski]] model motocyklu wyprodukowany w [[1973|1973 roku]].

== Właściwości motocykla ==
Model 750 Sport (w skrócie 750S) wyposażony jest w 4-cylindrowy silnik rzędowy z 8 zaworami.

=== Pozostałe dane ===
*'''Pojemność skokowa silnika''' - 743 cm3
*'''Prędkość maksymalna''' - 218 km/h
*'''Moc maksymalna''' - 72 KM przy 9200 obr./min
*'''Średnica cylindra''' - 65 mm
*'''Skok tłoka''' - 56 mm
*'''Stopień sprężania''' - 9,5:1

== Bibliografia ==
*''Szybkie motocykle'', str. 92-93, 2009 r., [[Jon Stroud]], {{ISBN|978-83-7708-495-3}}

[[Kategoria:Motocykle sportowe]]
[[Kategoria:Motocykle z lat 70.]]
[[Kategoria:Motocykle MV Agusta|750 Sport]]
[[Kategoria:Włoskie motocykle]]

title: 750 Sport

Producent: MV Agusta

Miejsce produkcji: Włochy

Silnik: R4 8v

Pojemność: 743 cm³


text:
# Tadeusz Horko
Tadeusz Horko (ur. 1 czerwca 1913 w Sosnowcu, zm. 11 grudnia 1976 w Hove) – polski dziennikarz emigracyjny, redaktor naczelny Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza, żołnierz Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich, korespondent wojenny.

## Życiorys
Jego rodzicami byli Włodzimierz Horko (zm. 1928) i Aniela Maria Horko, z d. Davidson. Miał troje rodzeństwa: Krystynę (1918-1991), Andrzeja (1924-?) i Macieja (1927-?). Jego siostra była po wojnie tłumaczką literatury pięknej, bracia zaginęli podczas powstania warszawskiego jako żołnierze Szarych Szeregów.
Po śmierci ojca zamieszkał z matką i rodzeństwem w Warszawie, tam ukończył Gimnazjum im. Stanisława Staszica (1933) i studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim (1937). Był członkiem Legionu Młodych i następnie Legionu Młodzieży Polskiej. Jako dziennikarz redagował początkowo pismo Kuźnia Młodych, następnie pracował w agencji prasowej Iskra, w dziale politycznym i gospodarczym.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię do Francji, tam został żołnierzem Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Uczestniczył w bitwie o Narwik, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po upadku Francji znalazł się w Wielkiej Brytanii. W latach 1942–1943 był redaktorem naczelnym pisma Dziennik Żołnierza (razem z Aleksandrem Bregmanem. Po połączeniu pisma z Dziennikiem Polskim i utworzeniu Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza został zastępcą redaktora naczelnego nowej gazety. Został także przydzielony do grupy korespondentów prasowych przy 1 Dywizji Pancernej jako tzw. conducting officer (odpowiedzialny za bezpieczeństwo nieuzbrojonych dziennikarzy). Razem z Maciejem Feldhuzenem należał do pierwszych polskich dziennikarzy, którzy od zachodu przekroczyli granicę III Rzeszy w czasie działań wojennych.
Po II wojnie światowej zamieszkał w Londynie. Był członkiem Polskiego Ruchu Wolnościowego Niepodległość i Demokracja. W latach 1947–1959 pracował jako redaktor naczelny Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza. W tej roli zapisał się jako człowiek przedsiębiorczy i pełen pomysłów. Zorganizował m.in. sieć korespondentów terenowych, inicjował różnego rodzaju akcje społeczne, a nakład pisma wahał się od 28,5 do 31,5 tys. egzemplarzy. Odszedł z pisma po konflikcie pomiędzy wydawcą pisma a dyrektorem zarządzającym Leszkiem Kirkienem, stając po stronie tego ostatniego.
W latach 1959–1960 redagował pismo Kurier Polski (wydawane przez Leszka Kirkiena), następnie związał się z agencją prasową Foreign News Service założoną przez Bolesława Wierzbiańskiego, kierował jej korespondentami europejskimi. Od 1971 był członkiem redakcji nowojorskiego Nowego Dziennika, nadzorował sieć jego europejskich korespondentów. Jako freelancer współpracował z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa.
Był dwukrotnie żonaty, z pierwszego małżeństwa miał córkę Krystynę.

title: Tadeusz Horko

wikitext:
'''Tadeusz Horko''' (ur. [[1 czerwca]] [[1913]] w [[Sosnowiec|Sosnowcu]], zm. [[11 grudnia]] [[1976]] w [[Hove]]<ref name="pp">Wiesława Piątkowska-Stepaniak, Marek Masnyk (red.), ''Polonijna panorama. Szkice poświęcone pamięci Bolesława Wierzbiańskiego'', wyd. Uniwersytet Opolski, Opole 2008, s. 325-327 (biogram autorstwa Wiesławy Piątkowska-Stepaniak)</ref>) – polski dziennikarz emigracyjny, redaktor naczelny ''[[Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza|Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza]]'', żołnierz [[Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich|Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich]], korespondent wojenny.

== Życiorys ==
Jego rodzicami byli Włodzimierz Horko (zm. 1928) i Aniela Maria Horko, z d. Davidson. Miał troje rodzeństwa: [[Krystyna Tarnowska|Krystynę]] (1918-1991), Andrzeja (1924-?) i Macieja (1927-?). Jego siostra była po wojnie tłumaczką literatury pięknej, bracia zaginęli podczas [[Powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] jako żołnierze [[Szare Szeregi|Szarych Szeregów]]<ref name="pp"/>.

Po śmierci ojca zamieszkał z matką i rodzeństwem w Warszawie, tam ukończył [[XIV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Warszawie|Gimnazjum im. Stanisława Staszica]] (1933) i studia dziennikarskie na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]] (1937). Był członkiem [[Legion Młodych|Legionu Młodych]] i następnie Legionu Młodzieży Polskiej. Jako dziennikarz redagował początkowo pismo ''[[Kuźnia Młodych]]'', następnie pracował w agencji prasowej Iskra, w dziale politycznym i gospodarczym<ref name="pp"/>.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię do Francji, tam został żołnierzem [[Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich|Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich]]. Uczestniczył w [[Bitwa o Narwik|bitwie o Narwik]], za co został odznaczony [[Krzyż Walecznych|Krzyżem Walecznych]]<ref name="pp"/>. Po upadku Francji znalazł się w Wielkiej Brytanii. W latach 1942–1943 był redaktorem naczelnym pisma ''[[Dziennik Żołnierza]]'' (razem z [[Aleksander Bregman|Aleksandrem Bregmanem]]<ref>[https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/8561/1/J_Chwastyk-Kowalczyk_Tuba_polskiego_emigracyjnego_rzadu.pdf Jolanta Chwastyk-Kowalczyk ''Tuba polskiego emigracyjnego rządu w Londynie – „Dziennik Polski” w latach 1940-1943'']</ref>. Po połączeniu pisma z ''Dziennikiem Polskim'' i utworzeniu ''[[Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza|Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza]]'' został zastępcą redaktora naczelnego nowej gazety. Został także przydzielony do grupy korespondentów prasowych przy [[1 Dywizja Pancerna (PSZ)|1 Dywizji Pancernej]] jako tzw. conducting officer (odpowiedzialny za bezpieczeństwo nieuzbrojonych dziennikarzy). Razem z [[Maciej Feldhuzen|Maciejem Feldhuzenem]] należał do pierwszych polskich dziennikarzy, którzy od zachodu przekroczyli granicę III Rzeszy w czasie działań wojennych<ref name="pp"/>.

Po II wojnie światowej zamieszkał w Londynie. Był członkiem [[Polski Ruch Wolnościowy Niepodległość i Demokracja|Polskiego Ruchu Wolnościowego Niepodległość i Demokracja]]. W latach 1947–1959 pracował jako redaktor naczelny ''Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza''<ref name="pp"/>. W tej roli zapisał się jako człowiek przedsiębiorczy i pełen pomysłów. Zorganizował m.in. sieć korespondentów terenowych, inicjował różnego rodzaju akcje społeczne, a nakład pisma wahał się od 28,5 do 31,5 tys. egzemplarzy. Odszedł z pisma po konflikcie pomiędzy wydawcą pisma a dyrektorem zarządzającym [[Leszek Kirkien|Leszkiem Kirkienem]], stając po stronie tego ostatniego<ref>Katarzyna Bzowska ''"Dziennik" i otoczenie'', w: ''Dopóki jest "Dziennik" - jestem'', wyd. Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 2000, s. 20-21, 24</ref>.

W latach 1959–1960 redagował pismo ''Kurier Polski'' (wydawane przez Leszka Kirkiena), następnie związał się z agencją prasową Foreign News Service założoną przez [[Bolesław Wierzbiański|Bolesława Wierzbiańskiego]], kierował jej korespondentami europejskimi. Od 1971 był członkiem redakcji nowojorskiego ''[[Nowy Dziennik (Polish Daily News)|Nowego Dziennika]]'', nadzorował sieć jego europejskich korespondentów<ref name="pp"/>. Jako freelancer współpracował z [[Rozgłośnia Polska Radia Wolna Europa|Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa]]<ref name="pp"/>.

Był dwukrotnie żonaty, z pierwszego małżeństwa miał córkę Krystynę<ref name="pp"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Horko, Tadeusz}}
[[Kategoria:Ludzie związani z XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Warszawie]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii norweskiej 1940]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie)]]
[[Kategoria:Polscy korespondenci wojenni]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze emigracyjni]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Ruchu Wolnościowego Niepodległość i Demokracja]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1913]]
[[Kategoria:Zmarli w 1976]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu]]