text:
# Dziegciarnia
Dziegciarnia – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Łobżenica.
| SIMC    | Nazwa    | Rodzaj    |
| ------- | -------- | --------- |
| 0527486 | Puszczka | część wsi |

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

wikiname: plwiki

title: Dziegciarnia

in_language: pl

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Dziegciarnia
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat pilski|pilski]]
 |gmina                  = [[Łobżenica (gmina)|Łobżenica]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 140<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 67
 |kod pocztowy           = 89-310{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = PP
 |SIMC                   = 0527470
 |kod mapy               = Łobżenica (gmina)
 |współrzędne            = 53°16'09"N 17°24'10"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|28637|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
{{ISG|Dziegciarnia}}
'''Dziegciarnia''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat pilski|powiecie pilskim]], w [[Łobżenica (gmina)|gminie Łobżenica]]{{r|R2013|teryt}}.

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Dziegciarnia{{r|R2013|teryt}}
|-
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0527486 || [[Puszczka]] || część wsi
|}

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo pilskie|województwa pilskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>

* <ref name=poczta>{{cytuj stronę|url=http://kody.poczta-polska.pl/|tytuł=Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę|opublikowany = Poczta Polska S.A.|data = styczeń 2013 | data dostępu = 2015-03-26}}</ref>
}}

{{Gmina Łobżenica}}

[[Kategoria:Dziegciarnia]]

title: Dziegciarnia

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Powiat: pilski

Gmina: Łobżenica

Tablice rejestracyjne: PP


text:
# AVG Technologies
AVG Technologies (dawniej Grisoft, s.r.o.) – byłe czeskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Brnie zajmujące się systemami ochrony antywirusowej założone przez Jana Gritzbacha i Tomáša Hofera w roku 1991.
Jego najbardziej znanym produktem był AVG. Na początku 2008 roku przedsiębiorstwo zmieniło nazwę z Grisoft na AVG Technologies.
Spółka była notowana na NYSE.
Została przejęta przez Avast Software w 2016 r.

title: AVG Technologies

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = AVG Technologies
 |nazwa oryginalna  =
 |logo              = AVG wordmark.png
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Czechy
 |siedziba          = [[Brno]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1991
 |data likwidacji   = 2017
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |kod mapy          = Brno
 |współrzędne       = 49.180488 16.605645
 |commons           =
 |www               =
}}
'''AVG Technologies''' (dawniej '''Grisoft, s.r.o.''') – byłe [[Czechy|czeskie]] [[przedsiębiorstwo]] z siedzibą w [[Brno|Brnie]] zajmujące się systemami ochrony [[Program antywirusowy|antywirusowej]] założone przez Jana Gritzbacha i Tomáša Hofera w roku 1991.

Jego najbardziej znanym produktem był [[AVG (oprogramowanie)|AVG]]. Na początku 2008 roku przedsiębiorstwo zmieniło nazwę z Grisoft na AVG Technologies.

Spółka była notowana na [[New York Stock Exchange|NYSE]].

Została przejęta przez [[Avast Software]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.businesswire.com/news/home/20160930005293/en/Avast-Closes-Acquisition-AVG-Technologies |tytuł = Avast Closes Acquisition of AVG Technologies |autor = |data = 2016-09-13 |opublikowany = businesswire.com |język = en |data dostępu = 2017-01-16}}</ref> w 2016 r.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.avg.com/pl-pl/ Oficjalna strona AVG Technologies] {{lang|pl}}

[[Kategoria:Czeskie przedsiębiorstwa informatyczne]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa softwarowe]]
[[Kategoria:Bezpieczeństwo komputerowe]]
[[Kategoria:Spółki notowane na NYSE]]

title: AVG Technologies

Państwo: Czechy

Siedziba: Brno


text:
# Ašašninkai
Ašašninkai (lit. Ašašninkai; dawn. Kobele, Kobele II, lit. Kabeliai II) − wieś na Litwie, zamieszkana przez 27 ludzi, w rejonie orańskim.
W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim, w gminie Berszty. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś Kobiele zamieszkiwało 258 osób, wśród których 240 było wyznania rzymskokatolickiego, 4 prawosławnego a 14 mojżeszowego. Jednocześnie 8 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 1 białoruską, 14 żydowską a 235 litewską. Były tu 44 budynki mieszkalne. 16 października 1933 utworzyła gromadę Kobele w gminie Berszty. Po II wojnie światowej weszła w struktury ZSRR, gdzie nazywano je Kobelami II (Kabeliai II), aby odróźnić je od sąsiednich Kobeli (patrz poniżej). W 1990 roku nazwę wsi zmieniono z Kabeliai II na Ašašninkai.
Uwaga: 500 m na północ od Ašašninkai, na północnym brzegu rzeki Grudy, leży wieś Kobele. Dawniej obie wsie nazywały się Kobele, lecz należały do różnych jednostek administracyjnych, których granica przebiegała na Grudzie. Kobele (północne) należały do guberni wileńskiej, a Kobele (południowe, obecne Ašašninkai) do guberni grodzieńskiej. Za II RP obie miejscowości weszły w skład powiatu grodzieńskiego w województwie białostockim, lecz należały do różnych gmin: Kobele (północne) do gminy Marcinkańce, a Kobele (południowe, obecne Ašašninkai) do gminie Berszty.

title: Ašašninkai

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ašašninkai
 |nazwa oryginalna             = Ašašninkai
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Ašašninkai
 |państwo                      = okręg olicki
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon orański|orański]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Marcinkańce (gmina)|Marcinkańce]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2021
 |liczba ludności              = 27<ref>Spis powszechny 2021</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 53°56'25.2"N 24°17'58.7"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Ašašninkai''' ([[Język litewski|lit.]] ''Ašašninkai''; dawn. '''Kobele''', '''Kobele II''', [[Język litewski|lit.]] ''Kabeliai II'') − wieś na [[Litwa|Litwie]], zamieszkana przez 27 ludzi, w [[Rejon orański|rejonie orańskim]].

W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Polsce, w [[Województwo białostockie (II Rzeczpospolita)|województwie białostockim]], w [[Powiat grodzieński (II Rzeczpospolita)|powiecie grodzieńskim]], w [[Berszty (gmina)|gminie Berszty]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.kami.net.pl/kresy/ | tytuł =Baza Miejscowości Kresowych | opublikowany = | data = | język =pl | data dostępu = 2023-02-08}}</ref>. Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] wieś '''Kobiele''' zamieszkiwało 258 osób, wśród których 240 było wyznania rzymskokatolickiego, 4 prawosławnego a 14 mojżeszowego. Jednocześnie 8 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 1 białoruską, 14 żydowską a 235 litewską. Były tu 44 budynki mieszkalne{{r|skorowidz}}. 16 października 1933 utworzyła [[Gromada (podział administracyjny)|gromadę]] ''Kobele'' w gminie Berszty<ref>Białostocki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 11, poz. 49</ref>. Po II wojnie światowej weszła w struktury [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]], gdzie nazywano je Kobelami II (''Kabeliai II''), aby odróźnić je od sąsiednich [[Kobele|Kobeli]] (patrz poniżej). W 1990 roku nazwę wsi zmieniono z ''Kabeliai II'' na ''Ašašninkai''<ref>[https://e-seimas.lrs.lt/portal/legalAct/lt/TAD/TAIS.333 e-seimas.lrs]</ref>.

'''Uwaga''': 500 m na północ od Ašašninkai, na północnym brzegu rzeki Grudy, leży wieś [[Kobele]]. Dawniej obie wsie nazywały się Kobele, lecz należały do różnych jednostek administracyjnych, których granica przebiegała na Grudzie. Kobele (północne) należały do [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]], a Kobele (południowe, obecne Ašašninkai) do [[Gubernia grodzieńska|guberni grodzieńskiej]]. Za II RP obie miejscowości weszły w skład [[Powiat grodzieński (II Rzeczpospolita)|powiatu grodzieńskiego]] w [[Województwo białostockie (II Rzeczpospolita)|województwie białostockim]], lecz należały do różnych gmin: Kobele (północne) do [[Marcinkańce (gmina)|gminy Marcinkańce]], a Kobele (południowe, obecne Ašašninkai) do [[Berszty (gmina)|gminie Berszty]]<ref>Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej : opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 5, Województwo białostockie</ref>.

== Przypisy ==
<references>
<ref name=skorowidz>{{Cytuj |autor = |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = T. 5, województwo białostockie |s = 31}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.2|93|Kobele}}

{{Gmina Berszty}}

[[Kategoria:Miejscowości w rejonie orańskim]]

title: Ašašninkai

Państwo: Litwa

Okręg: olicki

Rejon: orański

Gmina: Marcinkańce


text:
# Budynek dworca kolejowego w Gronowie Elbląskim
Budynek dworca kolejowego w Gronowie Elbląskim – zabytkowy budynek dworca w Gronowie Elbląskim, wybudowany w latach 1870–1880.
Budynek dworca znajduje się przy trasie linii kolejowej nr 204 z czynną stacją kolejową Gronowo Elbląskie.

## Budynek
Budynek ma konstrukcję ryglową oraz wiele interesujących detali wykończeniowych (stolarka, kratki wentylacyjne). Obecnie bardzo zaniedbany. 21 kwietnia 1995 roku został wpisany do rejestru zabytków.

## Historia
19 października 1852 roku otwarto przedostatni odcinek Pruskiej Kolei Wschodniej łączący Malbork z Braniewem. Na trasie kolei znalazło się m.in. Gronowo Elbląskie, w którym na stacji kolejowej powstał pierwszy budynek dworca. Trzy dekady później – w 1882 roku w miejscowości powstał nowy budynek, który około 1900 roku został rozbudowany i w prawie niezmienionej formie istnieje do dziś.
Już sześć lat po otwarciu dworzec został zalany w trakcie wielkiej powodzi, która dotknęła Żuławy w 1888 roku. Wydarzenie to oraz wysoki stan wody w Gronowie upamiętniała metalowa tabliczka znajdująca się po prawej stronie drzwi wejściowych od strony peronów. Niestety, upamiętnienie z wyrytym napisem „HW 1888” (HW = Hochwasser, pol. wysoka woda) padło łupem złodziei na początku XXI wieku.

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Budynek dworca kolejowego w Gronowie Elbląskim
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = 449/95 z 21 kwietnia 1995<ref name="zabytek">{{zabytek|warmińsko-mazurskie}}</ref>
 |zdjęcie               = Gronowoelb.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Gronowo Elbląskie]]
 |adres                 = Kolejowa 12
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa = 404,48 m²
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = 1882
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Gronowo Elbląskie (gmina)
 |współrzędne           = 54.08954°N 19.30527°E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Budynek dworca kolejowego w Gronowie Elbląskim''' – [[zabytek|zabytkowy]] budynek dworca w [[Gronowo Elbląskie|Gronowie Elbląskim]], wybudowany w latach 1870–1880<ref name=autonazwa1>{{Cytuj |url=http://marienburg.pl/printview.php?t=2287&start=10&sid=bcb3d4c4f2d433e82f69cfa6ed008c12 |tytuł=Zobacz temat – Gronowo<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany=marienburg.pl |data dostępu=2017-11-22}}</ref>.

Budynek dworca znajduje się przy trasie [[Linia kolejowa nr 204|linii kolejowej nr 204]] z czynną stacją kolejową [[Gronowo Elbląskie (stacja kolejowa)|Gronowo Elbląskie]].

== Budynek ==
Budynek ma [[Mur pruski|konstrukcję ryglową]] oraz wiele interesujących detali wykończeniowych (stolarka, kratki wentylacyjne). Obecnie bardzo zaniedbany<ref name=autonazwa2>{{Cytuj |url=http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/21096,gronowo-elblaskie-zabytkowy-budynek-dworca.html |tytuł=Gronowo Elbląskie – Zabytkowy budynek dworca. Atrakcje turystyczne Gronowa Elbląskiego. Ciekawe miejsca Gronowa Elbląskiego<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany=www.polskaniezwykla.pl |data dostępu=2017-11-22}}</ref><ref name=autonazwa3>{{Cytuj |url=http://edueko.pttk.pl/szlaki/index.php?dir=szlaki&opcja=informacje&id_szlaku=10540 |tytuł=Edukacja Ekologiczna na Szlakach Turystyczych – Szlaki turystyczne<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany=edueko.pttk.pl |język=pl |data dostępu=2017-11-22}}</ref>. 21 kwietnia 1995 roku został wpisany do [[rejestr zabytków|rejestru zabytków]]<ref>http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/WAR-rej.pdf</ref>.

== Historia ==
[[Plik:Karte ostbahn-A.jpg|mały|prawo|450px|Sieć Pruskiej Kolei Wschodniej zaznaczona na mapie z 1905]]
19 października 1852 roku otwarto przedostatni odcinek [[Pruska Kolej Wschodnia|Pruskiej Kolei Wschodniej]] łączący [[Malbork]] z [[Braniewo|Braniewem]]. Na trasie kolei znalazło się m.in. Gronowo Elbląskie, w którym na stacji kolejowej powstał pierwszy budynek dworca. Trzy dekady później – w 1882 roku w miejscowości powstał nowy budynek, który około 1900 roku został rozbudowany i w prawie niezmienionej formie istnieje do dziś.<ref>{{Cytuj |url=http://www.ostbahn.pl/historia/tekst/d.php |tytuł=premium.pl – międzynarodowa giełda domen<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> |opublikowany=www.ostbahn.pl |język=pl |data dostępu=2017-12-07 |archiwum=https://web.archive.org/web/20180126185441/http://www.ostbahn.pl/historia/tekst/d.php |zarchiwizowano=2018-01-26 }}</ref><ref name=autonazwa1 />

Już sześć lat po otwarciu dworzec został zalany w trakcie [[Wielka powódź 1888 (Pobrzeże Gdańskie)|wielkiej powodzi]], która dotknęła [[Żuławy]] w 1888 roku. Wydarzenie to oraz wysoki stan wody w Gronowie upamiętniała metalowa tabliczka znajdująca się po prawej stronie drzwi wejściowych od strony peronów. Niestety, upamiętnienie z wyrytym napisem ''„HW 1888”'' (HW = ''Hochwasser'', pol. wysoka woda) padło łupem złodziei na początku XXI wieku<ref name=autonazwa3 /><ref name=autonazwa2 />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://dworzecpolski.pl/dworzec/gronowo-elblaskie | tytuł = dworzecpolski.pl: Dworzec w Gronowie Elbląskim | opublikowany = dworzecpolski.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20111019040026/http://dworzecpolski.pl/dworzec/gronowo-elblaskie | zarchiwizowano = 2011-10-19}}

[[Kategoria:Zabytki w powiecie elbląskim]]
[[Kategoria:Gronowo Elbląskie]]
[[Kategoria:Dworce kolejowe w Polsce]]

Miejscowość: Gronowo Elbląskie

Adres: Kolejowa 12


text:
# Misterton (Leicestershire)
Misterton – wieś w Anglii, w Leicestershire. W 1961 roku civil parish liczyła 442 mieszkańców. Misterton jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Menstre/Minis/Minstretone.

title: Misterton (Leicestershire)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Misterton
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Misterton, St Leonards Church - geograph.org.uk - 75494.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Misterton
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Leicestershire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Leicestershire
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Misterton''' – wieś w [[Anglia|Anglii]], w [[Leicestershire]]. W 1961 roku civil parish liczyła 442 mieszkańców<ref>[http://www.visionofbritain.org.uk/unit/10388041/cube/TOT_POP liczba ludności] Vision of Britain</ref>. Misterton jest wspomniana w [[Domesday Book]] (1086) jako ''Menstre''/''Minis''/''Minstretone''<ref>[http://www.domesdaybook.co.uk/leicestershire2.html#misterton The Domesday Book online]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.pastscape.org.uk/hob.aspx?hob_id=340338 Pastscape]

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Leicestershire]]

title: Misterton

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East Midlands

Hrabstwo: Leicestershire


text:
# Körchow
Körchow – dzielnica miasta Wittenburg w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Ludwigslust-Parchim, w związku gmin Wittenburg. Do 24 maja 2014 samodzielna gmina.

title: Körchow

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      = Wittenburga
 |nazwa                        = Körchow
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Körchow
 |dewiza                       =
 |państwo                      = DE-MV
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna = [[Powiat Ludwigslust-Parchim|Ludwigslust-Parchim]]
 |miasto                       = [[Wittenburg]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 25 maja 2014
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 = 26,00
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 856
 |rok                          = 31 grudnia 2008
 |gęstość zaludnienia          = 33
 |numer kierunkowy             = 038848, 038852
 |kod pocztowy                 = 19243
 |tablice rejestracyjne        = LUP
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = DE-MV
 |współrzędne                  = 53°27′N 11°4′E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          = http://www.amt-wittenburg.de
}}
'''Körchow''' – dzielnica miasta [[Wittenburg]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Meklemburgia-Pomorze Przednie]], w powiecie [[powiat Ludwigslust-Parchim|Ludwigslust-Parchim]], w [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|związku gmin]] [[Urząd Wittenburg|Wittenburg]]. Do 24 maja [[2014]] samodzielna gmina<ref>[http://www3.recht.makrolog.de/bgblplus/2011/home.nsf/Kaufen?openform&normid=mv_abl_2014S394B395a_H9&region=land Dzielnica]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Powiat Ludwigslust-Parchim]]

title: Körchow

Herb: Flaga

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Meklemburgia-Pomorze Przednie

Powiat: Ludwigslust-Parchim

Miasto: Wittenburg

• gęstość: 33 os./km²

Tablice rejestracyjne: LUP


text:
# Lilli Lehmann
Lilli Lehmann urodzona jako Elisabeth Maria Lehmann, później Elisabeth Maria Lehmann-Kalisch (ur. 24 listopada 1848 w Würzburgu, zm. 17 maja 1929 w Berlinie) – niemiecka śpiewaczka operowa, sopran.

## Życiorys
Od dzieciństwa związana ze środowiskiem opery, jej ojciec był śpiewakiem, tenorem, matka – harfistką i śpiewaczką, to ona zajęła się edukacją swojej córki, która w 1867 r. zadebiutowała rolą jednego z trzech chłopców w Czarodziejskim flecie Wolfganga Amadeusa Mozarta w Pradze, by już w 1870 roku śpiewać w berlińskiej Königlische Hofoper rolę królowej Małgorzaty w operze Hugonoci Giacomo Meyerbeera.
W 1876 roku wystąpiła w pierwszym festiwalu w Bayreuth śpiewając niewielkie role w cyklu Pierścień Nibelunga (Woglinda, Helmwiga). Stopniowo jednak powiększyła swój repertuar o pierwszoplanowe role koloraturowe i dramatyczne, takie jak Violetta w operze La Traviata Giuseppe Verdiego czy Brunhilda z Walkirii albo Izolda z Tristana i Izoldy Richarda Wagnera.
W latach 1886–1891 śpiewała w nowojorskiej Metropolitan Opera, występowała także na innych ważnych scenach jak Covent Garden Theatre, Opera Wiedeńska czy na festiwalu w Salzburgu. W swoich czasach była cenioną śpiewaczką wagnerowską i mozartowską, uznawana także za idealną tytułową kapłankę z opery Norma Vincenzo Belliniego.
W 1888 wyszła za mąż za Paula Kalischa, także śpiewaka.
Lilli Lehmann była również cenioną nauczycielką, wśród jej uczennic można znaleźć takie nazwiska jak Geraldine Farrar czy Olive Fremstad. Imię śpiewaczki nosi medal przyznawany przez Mozarteum w Salzburgu, gdzie w 1916 roku założyła Międzynarodową Letnią Akademię "Mozarteum".

title: Lilli Lehmann

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Lilli Lehmann
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Lilli Lehmann, von J. C. Schaarwächter.jpg
 |opis zdjęcia          = Portret z autografem,1903
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Lilli Lehmann
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 24 listopada 1848
 |miejsce urodzenia     = [[Würzburg]]
 |data śmierci          = 17 maja 1929
 |miejsce śmierci       = [[Berlin]]
 |instrument            =
 |typ głosu             = sopran
 |gatunek               =
 |zawód                 = śpiewaczka operowa
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Lilli Lehmann
 |www                   =
}}
'''Lilli Lehmann''' urodzona jako '''Elisabeth Maria Lehmann''', później '''Elisabeth Maria Lehmann-Kalisch''' (ur. [[24 listopada]] [[1848]] w [[Würzburg]]u, zm. [[17 maja]] [[1929]] w [[Berlin]]ie) – [[Niemcy|niemiecka]] śpiewaczka operowa, [[sopran]].

== Życiorys ==
Od dzieciństwa związana ze środowiskiem opery, jej ojciec był śpiewakiem, [[tenor]]em, matka – harfistką i śpiewaczką, to ona zajęła się edukacją swojej córki, która w 1867 r. zadebiutowała rolą jednego z trzech chłopców w ''[[Czarodziejski flet (KV 620)|Czarodziejskim flecie]]'' [[Wolfgang Amadeus Mozart|Wolfganga Amadeusa Mozarta]] w [[Praga|Pradze]], by już w 1870 roku śpiewać w berlińskiej [[Staatsoper Unter den Linden|Königlische Hofoper]] rolę królowej Małgorzaty w operze ''[[Hugonoci (opera)|Hugonoci]]'' [[Giacomo Meyerbeer]]a.

W 1876 roku wystąpiła w pierwszym [[Festiwal w Bayreuth|festiwalu w Bayreuth]] śpiewając niewielkie role w cyklu ''[[Pierścień Nibelunga]]'' (Woglinda, Helmwiga). Stopniowo jednak powiększyła swój repertuar o pierwszoplanowe role koloraturowe i dramatyczne, takie jak Violetta w operze ''[[La Traviata]]'' [[Giuseppe Verdi]]ego czy Brunhilda z ''[[Walkiria (dramat muzyczny)|Walkirii]]'' albo Izolda z ''[[Tristan i Izolda (opera)|Tristana i Izoldy]]'' [[Richard Wagner|Richarda Wagnera]].

W latach 1886–1891 śpiewała w [[Nowy Jork|nowojorskiej]] [[Metropolitan Opera]], występowała także na innych ważnych scenach jak [[Covent Garden Theatre]], [[Opera Wiedeńska]] czy na [[Festiwal w Salzburgu|festiwalu w Salzburgu]]. W swoich czasach była cenioną śpiewaczką wagnerowską i [[Wolfgang Amadeus Mozart|mozartowską]], uznawana także za idealną tytułową kapłankę z opery ''[[Norma (opera)|Norma]]'' [[Vincenzo Bellini]]ego.

W 1888 wyszła za mąż za Paula Kalischa, także śpiewaka.

Lilli Lehmann była również cenioną nauczycielką, wśród jej uczennic można znaleźć takie nazwiska jak [[Geraldine Farrar]] czy [[Olive Fremstad]]. Imię śpiewaczki nosi medal przyznawany przez Mozarteum w [[Salzburg]]u, gdzie w 1916 roku założyła Międzynarodową Letnią Akademię "Mozarteum".

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|tytuł = Kronika Opery |data = 1993 |isbn = 83-900331-7-8 |inni = Marian B Michalik (red.); Jolanta M Michasiewicz (red.) |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo KRONIKA |oclc = 69311058}}
* ''Meine Gesangskunst''. Berlin: 1902. 3rd Edition, 1922.
* ''How to sing''. New York: Macmillan, 1902. 3rd Edition, 1924, reedycja: Mineola, N.Y.: Dover, 1993. (English version of ''Meine Gesangskunst'') przekład angielski: Richard Aldrich.
* L. Andro, ''Lilli Lehmann'' (Berlin: 1907)
* Lilli Lehmann, ''Mein Weg''. Autobiografia. (Leipzig, 1913); Przekład angielski Alice B. Seligman, ''My Path through Life'', New York: 1914)
* {{AllMusic|id=mn0001650643|tytuł=Lilli Lehmann}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lehmann, Lilli}}
[[Kategoria:Artyści związani z Berlinem]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Würzburgu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Salzburgiem]]
[[Kategoria:Niemieckie soprany]]
[[Kategoria:Niemieckie śpiewaczki operowe]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1848]]
[[Kategoria:Zmarli w 1929]]

title: Lilli Lehmann

Data i miejsce urodzenia: 24 listopada 1848 · Würzburg

Data i miejsce śmierci: 17 maja 1929 · Berlin

Typ głosu: sopran

Zawód: śpiewaczka operowa


text:
# Lespezi (okręg Vrancea)
Lespezi – wieś w Rumunii, w okręgu Vrancea, w gminie Homocea. W 2011 roku liczyła 1015
mieszkańców

title: Lespezi (okręg Vrancea)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Lespezi
 |nazwa oryginalna             = Lespezi
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Vrancea|Vrancea]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Homocea (gmina)|Homocea]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1015
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Vrancea
 |współrzędne                  = 46°09′36″N 27°14′26″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Lespezi''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Vrancea|okręgu Vrancea]], w [[Homocea (gmina)|gminie Homocea]]. W 2011 roku liczyła 1015
mieszkańców{{r|rpl}}
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2020-11-25 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}
{{Gmina Homocea}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Vrancea]]

title: Lespezi

Państwo: Rumunia

Okręg: Vrancea

Gmina: Homocea


text:
# Znamjanka (obwód mikołajowski)
Znamjanka (ukr. Знам'янка) – osiedle na Ukrainie, w obwodzie mikołajowskim, w rejonie basztańskim, w hromadzie Szewczenkowe. W 2001 liczyło 481 mieszkańców, spośród których 464 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 11 rosyjski, 2 mołdawski, 1 białoruski, 2 ormiański, 2 gagauski, a 1 romski.

title: Znamjanka (obwód mikołajowski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Znamjanka
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Знам'янка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-48
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon basztański|basztański]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Szewczenkowe (hromada w obwodzie mikołajowskim)|Szewczenkowe]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 481
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód mikołajowski
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Znamjanka''' ({{w języku|uk|Знам'янка}}) – osiedle na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód mikołajowski|obwodzie mikołajowskim]], w [[rejon basztański|rejonie basztańskim]], w [[Szewczenkowe (hromada w obwodzie mikołajowskim)|hromadzie Szewczenkowe]]. W 2001 liczyło 481 mieszkańców, spośród których 464 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 11 rosyjski, 2 mołdawski, 1 białoruski, 2 ormiański, 2 gagauski, a 1 romski<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-2001-lang/mykolajivska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu mikołajowskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie mikołajowskim]]

title: ZnamjankaЗнам'янка

Państwo: Ukraina

Obwód: mikołajowski

Rejon: basztański

Hromada: Szewczenkowe


text:
# Northern Girl
Northern Girl (ros. Diewoczka s siewiera) – utwór rosyjskiego zespołu Priemjer-ministr, napisany przez Kim Breitburg, Karen Kawalerjan, Evgene Fridlyand i Irinę Antonian, nagrany i wydany w 2002 roku, umieszczony na czwartym albumie studyjnym formacji, zatytułowanym Diewoczka s siewiera.
Kompozycja reprezentowała Rosję podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2002 roku, została wybrana wewnętrznie dla zespołu spośród 11 742 kandydatur, jej premiera odbyła się na początku marca. Niedługo po wydaniu utwór trafił na pierwsze miejsce krajowych list przebojów. W maju formacja zaprezentowała piosenkę w finale konkursu, w którym zajęła ostatecznie 10. miejsce, zdobywając łącznie 55 punktów.

title: Northern Girl

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Northern Girl
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Priemjer-ministr]]
 |album                     = Diewoczka s siewiera
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = 2002
 |nagrywany                 = 2002
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]]
 |długość                   = 2:53
 |wytwórnia                 =
 |producent                 =
 |format                    = [[CD single]]
 |autor                     =
 |kompozytor                = Kim Breitburg
 |twórca tekstu             = Karen Kawalerjan, Evgene Fridlyand, Irina Antonian
 |poprzedni singel          =
 |następny singel           =
 |rok poprzedniego singla   =
 |rok 1. wydania            = 2002
 |rok następnego singla     =
}}
'''Northern Girl''' (ros. ''Diewoczka s siewiera'') – utwór [[Rosja|rosyjskiego]] [[zespół muzyczny|zespołu]] [[Priemjer-ministr]], napisany przez Kim Breitburg, Karen Kawalerjan, Evgene Fridlyand i Irinę Antonian, nagrany i wydany w 2002 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://diggiloo.net/?2002ru|tytuł= Russia - 2002|opublikowany=www.diggiloo.net|praca=Diggiloo|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://eurovision.tv/participant/prime-minister|tytuł=About Prime minister|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref>, umieszczony na czwartym albumie studyjnym formacji, zatytułowanym ''Diewoczka s siewiera''<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.premier-ministr.ru/disco/20/|tytuł=Дискография - Девочка с севера|opublikowany=www.premer-ministr.ru|data dostępu=2014-10-17|język=ru}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/%D0%9F%D1%80%D0%B5%D0%BC%D1%8C%D0%B5%D1%80-%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D1%81%D1%82%D1%80-%D0%94%D0%B5%D0%B2%D0%BE%D1%87%D0%BA%D0%B0-%D0%A1%D0%B5%D0%B2%D0%B5%D1%80%D0%B0/release/6025541|tytuł=
Премьер-Министр – Девочка С Севера|opublikowany=www.discogs.com|praca=Discogs|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref>.

Kompozycja reprezentowała [[Rosja w Konkursie Piosenki Eurowizji|Rosję]] podczas [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2002|47.]] [[Konkurs Piosenki Eurowizji|Konkursu Piosenki Eurowizji]] w [[2002 w muzyce|2002]] roku, została wybrana wewnętrznie<ref>{{cytuj stronę|url=http://esctoday.com/160/four_internal_selections_this_year/|tytuł=Four internal selections this year|opublikowany=www.esctoday.com|praca=ESC Today|autor=Sietse Bakker|data=2001-09-29|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref> dla zespołu<ref>{{cytuj stronę|url=http://esctoday.com/424/its_official_premier_ministr_to_represent_russia/|tytuł=It's official: Premier Ministr to represent Russia|opublikowany=www.esctoday.com|praca=ESC Today|autor=Sietse Bakker|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref> spośród 11 742 kandydatur<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.esctoday.com/1181/russian_channel_one_asks_for_entries/|tytuł=Russian Channel One asks for entries|opublikowany=www.esctoday.com|praca=ESC Today|autor=Bjørn Erik Opheim|data=2003-01-26|data dostępu=2013-10-06|język=en}}</ref>, jej premiera odbyła się na początku marca<ref>{{cytuj stronę|url=http://esctoday.com/300/russians_will_present_their_song_march_1/|tytuł=Russians will present their song March 1|opublikowany=www.esctoday.com|praca=ESC Today|autor=Sietse Bakker|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref>. Niedługo po wydaniu utwór trafił na pierwsze miejsce krajowych list przebojów<ref>{{Cytuj stronę|url=http://esctoday.com/569/northern_girl_number_one_hit_in_russia/|tytuł=Northern Girl number one hit in Russia|opublikowany=www.esctoday.com|praca=ESC Today|autor=Remi Kübar|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref>. W maju formacja zaprezentowała piosenkę w finale konkursu, w którym zajęła ostatecznie 10. miejsce, zdobywając łącznie 55 punktów<ref>{{cytuj stronę|url=https://eurovision.tv/event/tallinn-2002/final|tytuł=Eurovision Song Contest 2002|opublikowany=eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|data dostępu=2014-10-17|język=en}}</ref>.

==Zobacz też==
* [[Rosja w Konkursie Piosenki Eurowizji]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://eurovisioncovers.co.uk/ru02.jpg Okładka]

[[Kategoria:Single w Konkursie Piosenki Eurowizji]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 2002]]

title: Northern Girl

Gatunek: pop

Format: CD single

Kompozytor: Kim Breitburg


text:
# Zielone berety (film)
Zielone berety (ang. The Green Berets) – amerykański film wojenny  z 1968 roku. Adaptacja powieści Robina Moore pt. The Green Berets.

## Treść
Trwa wojna w Wietnamie. Pułkownik Mike Kirby wraz z dziennikarzem George’em Beckworthem wyruszają do amerykańskiego obozu w głębi kraju. Beckworth jest przeciwnikiem amerykańskiej interwencji w Wietnamie, jednak zmienia swoje poglądy, kiedy na własne oczy widzi okrucieństwa komunistów z Vietcongu. Podczas nieobecności pułkownika Kirby'ego obóz, pełen żołnierzy i wietnamskich uchodźców, zostaje zaatakowany. Dziennikarz przyłącza się do obrońców.

## Obsada
- John Wayne – Mike Kirby
- David Janssen – George Beckworth
- Jim Hutton – Petersen
- Aldo Ray – Muldoon
- Raymond St. Jacques – „Doc” McGee
- Bruce Cabot – Morgan
- Jack Soo – Cai
- George Takei – Nim
- Patrick Wayne – Jamison
- Luke Askew – Provo
- Irene Tsu – Lin
- Edward Faulkner – MacDaniel
- Mike Henry – Kowalski
- Craig Jue – Hamchuck

title: Zielone berety (film)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Zielone berety
 |oryginalny tytuł = The Green Berets
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = dramat wojenny
 |rok produkcji    = [[1969 w filmie|1968]]
 |data premiery    = [[4 lipca]] [[1968]]
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     =
 |reżyseria        = [[Mervyn LeRoy]], [[John Wayne]], [[Ray Kellogg]]
 |scenariusz       = [[James Lee Barrett]]
 |główne role      =
 |muzyka           = [[Miklós Rózsa]]
 |zdjęcia          = [[Winton C. Hoch]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Zielone berety''' ({{w języku|en|The Green Berets}}) – amerykański film wojenny  z 1968 roku. Adaptacja powieści [[Robin Moore|Robina Moore]] pt. ''The Green Berets''.

== Treść ==
Trwa [[wojna wietnamska|wojna w Wietnamie]]. Pułkownik Mike Kirby wraz z dziennikarzem George’em Beckworthem wyruszają do amerykańskiego obozu w głębi kraju. Beckworth jest przeciwnikiem amerykańskiej interwencji w [[Wietnam]]ie, jednak zmienia swoje poglądy, kiedy na własne oczy widzi okrucieństwa komunistów z [[Vietcong]]u. Podczas nieobecności pułkownika Kirby'ego obóz, pełen żołnierzy i wietnamskich uchodźców, zostaje zaatakowany. Dziennikarz przyłącza się do obrońców.

== Obsada ==
* [[John Wayne]] – Mike Kirby
* [[David Janssen]] – George Beckworth
* [[Jim Hutton]] – Petersen
* [[Aldo Ray]] – Muldoon
* [[Raymond St. Jacques]] – „Doc” McGee
* [[Bruce Cabot]] – Morgan
* [[Jack Soo]] – Cai
* [[George Takei]] – Nim
* [[Patrick Wayne]] – Jamison
* [[Luke Askew]] – Provo
* [[Irene Tsu]] – Lin
* [[Edward Faulkner]] – MacDaniel
* [[Mike Henry (aktor)|Mike Henry]] – Kowalski
* [[Craig Jue]] – Hamchuck

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|tytuł|32312|Zielone berety}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy wojenne]]
[[Kategoria:Amerykańskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1968 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie adaptacje filmowe]]
[[Kategoria:Filmowe ścieżki dźwiękowe Miklósa Rózsy]]
[[Kategoria:Filmy o wojnie w Wietnamie]]

title: Zielone beretyThe Green Berets

Gatunek: dramat wojenny

Data premiery: 4 lipca 1968

Kraj produkcji: USA

Język: angielski

Reżyseria: Mervyn LeRoy, John Wayne, Ray Kellogg

Scenariusz: James Lee Barrett

Muzyka: Miklós Rózsa

Zdjęcia: Winton C. Hoch


text:
# Tramwaje w Wołżskim
Tramwaje w Wołżskim – system komunikacji tramwajowej działający w Wołżskim w Rosji. System działa od 1963 i jest o rozstawie 1524 mm.

## Linie
Sieć obejmuje dziewięć linii tramwajowych:
- linia 1: ul. Łoginowa – Chimwołokno
- linia 2: pl. Robotniczy – Orgsintez
- linia 2а: pl. Robotniczy – Chimwołokno
- linia 3: ul. Łoginowa – pl. Robotniczy
- linia 4: ul. Łoginowa – ul. Karbyszewa
- linia 4а: ul. Łoginowa – Wołgoprombank
- linia 5: ul. Karbyszewa – ТEC-1
- linia 6: ul. Karbyszewa – Orgsintez
- linia 7: Wolgoprombank – ТEC-1

## Tabor
W Wołżskim podstawę taboru stanowią wagony serii Tatra T3SU i KTM-5. Najnowszymi tramwajami są wagony KTM-19. Wszystkie wagony są jednokierunkowe i jednostronne z wyjątkiem dwóch wagonów KTM-11, które są dwustronne. Łącznie eksploatowanych jest 76 tramwajów:
- Tatra T3SU − 42 wagony
- KTM-5 − 25 wagonów
- KTM-5A − 4 wagony
- KTM-11 − 2 wagony
- KTM-19 − 3 wagony

title: Tramwaje w Wołżskim

wikitext:
{{Transport publiczny infobox
 |nazwa                    = Tramwaje w Wołżskim
 |nazwa oryginalna         =
 |typ systemu              = tramwaj
 |logo                     = Volzhsky Tram System.svg
 |opis logo                = Schemat tras tramwajowych
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |państwo                  = RUS
 |lokalizacja              = [[Wołżski]]
 |organizator              =
 |operator                 = WMUP „Gorelektrotrans”
 |liczba linii             = 9
 |lata funkcjonowania      = od 1963
 |dzienna liczba pasażerów =
 |roczna liczba pasażerów  =
 |schemat                  =
 |opis schematu            =
 |długość sieci            =
 |rozstaw szyn             = 1525 mm
 |napięcie zasilania       =
 |liczba stacji            =
 |liczba zajezdni          =
 |liczba przystanków       =
 |liczba pojazdów          = 76
 |commons                  =
 |www                      =
}}
'''Tramwaje w Wołżskim''' – system komunikacji [[tramwaj]]owej działający w [[Wołżski]]m w [[Rosja|Rosji]]. System działa od 1963 i jest o rozstawie 1524 [[milimetr|mm]].

== Linie ==
Sieć obejmuje dziewięć linii tramwajowych:
* linia '''1''': ul. Łoginowa – Chimwołokno
* linia '''2''': pl. Robotniczy – Orgsintez
* linia '''2а''': pl. Robotniczy – Chimwołokno
* linia '''3''': ul. Łoginowa – pl. Robotniczy
* linia '''4''': ul. Łoginowa – ul. Karbyszewa
* linia '''4а''': ul. Łoginowa – Wołgoprombank
* linia '''5''': ul. Karbyszewa – ТEC-1
* linia '''6''': ul. Karbyszewa – Orgsintez
* linia '''7''': Wolgoprombank – ТEC-1

== Tabor ==
W Wołżskim podstawę taboru stanowią wagony serii [[Tatra T3]]SU i [[KTM-5]]. Najnowszymi tramwajami są wagony [[KTM-19]]. Wszystkie wagony są jednokierunkowe i jednostronne z wyjątkiem dwóch wagonów [[KTM-8|KTM-11]], które są dwustronne. Łącznie eksploatowanych jest 76 tramwajów<ref>[http://transphoto.ru/show.php?t=1&cid=18 fotogaleria i baza danych taboru w Wołżskim na stronie transphoto.ru]</ref>:
* [[Tatra T3|Tatra T3SU]] − 42 wagony
* [[KTM-5]] − 25 wagonów
* [[KTM-5|KTM-5A]] − 4 wagony
* [[KTM-8|KTM-11]] − 2 wagony
* [[KTM-19]] − 3 wagony

== Zobacz też ==
* [[Wołżski]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://transphoto.ru/photo/274130/ transphoto.ru]

{{Tramwaje w Rosji}}

[[Kategoria:Tramwaje w Rosji|Wołżski]]
[[Kategoria:Wołżski]]

title: Tramwaje w Wołżskim

Państwo: Rosja

Lokalizacja: Wołżski

Operator: WMUP „Gorelektrotrans”


text:
# Strona (budowa książki)
Strona, stronica – każda z dwóch powierzchni karty papieru lub innego materiału (np. pergaminu, welinu, papirusu), może też być elektroniczna (np. w e-booku).
Zazwyczaj jest częścią książki, czasopisma, zeszytu lub innych wytworów poligraficznych. Może zawierać tekst, ilustracje bądź pozostać pusta. Stanowi jednostkę miary tekstu (np. Książka ma 120 stron). Dawniej stronę określało się mianem paginy, obecnie jednak termin ten służy do nazywania liczb oznaczających kolejne stronice w publikacji.

## Strona w typografii
Strona (stronica) jest jednym z głównych pojęć w typografii. W jej obrębie znajduje się kolumna tekstowa ograniczona marginesami. Stały układ tych oraz innych elementów (kolorystyka całości, użyte kroje pisma, liczba łamów, wielkość interlinii itd.) na stronicy w danej publikacji nazywany jest layoutem. Strony nieparzyste to strony recto, a parzyste – verso.

title: Strona (budowa książki)

wikitext:
[[Plik:Blank page intentionally end of book.jpg|thumb|Strony w książce]]
[[Plik:Kindle avril 2016.jpg|thumb|Strona w e-booku]]
'''Strona, stronica''' – każda z dwóch powierzchni [[Kartka|karty]] [[papier]]u<ref>[https://sjp.pwn.pl/sjp/;2524638 ''strona'']. W: ''Słownik języka polskiego PWN''. sjp.pwn.pl [dostęp: 2018-02-16].</ref> lub innego materiału (np. [[pergamin]]u, [[welin]]u, [[papirus]]u), może też być elektroniczna (np. w [[e-book]]u).

Zazwyczaj jest częścią [[Książka|książki]], [[Czasopismo|czasopisma]], [[zeszyt]]u lub innych wytworów [[Poligrafia|poligraficznych]]. Może zawierać tekst, ilustracje bądź pozostać pusta. Stanowi [[Jednostka miary|jednostkę miary]] tekstu (np. ''Książka ma 120 stron''). Dawniej stronę określało się mianem [[Pagina|paginy]], obecnie jednak termin ten służy do nazywania liczb oznaczających kolejne stronice w publikacji<ref>[https://sjp.pwn.pl/doroszewski/pagina;5469036.html ''pagina'']. W: ''Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego''. sjp.pwn.pl/doroszewski [dostęp: 2018-02-16].</ref>.

== Strona w typografii ==
[[Plik:Van de Graaf canon in book design.svg|thumb|Rozplanowanie elementów na stronicy stanowi przedmiot pracy typografa]]

Strona (stronica) jest jednym z głównych pojęć w [[Typografia|typografii]]. W jej obrębie znajduje się [[Kolumna (poligrafia)|kolumna tekstowa]] ograniczona [[Margines (typografia)|marginesami]]. Stały układ tych oraz innych elementów (kolorystyka całości, użyte kroje pisma, liczba łamów, wielkość interlinii itd.) na stronicy w danej publikacji nazywany jest [[Layout (DTP)|layoutem]]. Strony nieparzyste to strony [[recto]], a parzyste – [[verso]].

== Zobacz też ==
{{Wikisłownik|pagina}}
* [[kartka]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Przedmioty codziennego użytku]]
[[Kategoria:Budowa książki]]
[[Kategoria:Typografia]]


text:
# Didier Moreno
Didier Andrés Moreno Asprilla (ur. 15 września 1991 w Bajo Baudó) – kolumbijski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w hiszpańskim klubie Deportivo La Coruña.

title: Didier Moreno

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Didier Moreno
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Didier Andrés Moreno Asprilla
 |data urodzenia          = 15 września 1991
 |miejsce urodzenia       = [[Bajo Baudó]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 181 cm<ref name="deportivo">{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20181104010128/https://www.rcdeportivo.es/jugador/didier-moreno | tytuł = Didier Andrés Moreno Asprilla | data dostępu = 2018-11-03 | opublikowany = rcdeportivo.es | język = es}}</ref>
 |pozycja                 = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[Deportivo La Coruña]]<br />(wypożyczony z [[Independiente Medellín]])
 |numer w klubie          = 20
 |kariera juniorska       =
! 2011–2014 ! [[América Cali]]
 |kariera seniorska       =
! 2010      ! [[América Cali]]                 !   4 !  0
! 2011–2013 ! [[Independiente Santa Fe]]       !  25 !  0
! 2013–2014 ! [[Atlético Huila]]               !  46 !  2
! 2015–     ! [[Independiente Medellín]]       ! 117 !  2
! 2018–     ! → [[Deportivo La Coruña]] (wyp.) !  21 !  0
 |data seniorzy           = 26 kwietnia 2019
 |kariera reprezentacyjna =
! 2018–     ! {{reprezentacja|COL|pn}}                   ! 1 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Didier Andrés Moreno Asprilla''' (ur. 15 września 1991 w [[Bajo Baudó]]) – [[Kolumbia|kolumbijski]] [[Piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] w hiszpańskim klubie [[Deportivo La Coruña]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Soccerbase|115065}}
* {{NFT|p|72130}}
* {{soccerway|p|id=170134|nazwa=Didier Moreno|data dostępu=2021-01-02}}

{{Deportivo La Coruña skład}}

{{SORTUJ:Moreno, Didier}}
[[Kategoria:Reprezentanci Kolumbii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]
[[Kategoria:Piłkarze América Cali]]
[[Kategoria:Piłkarze Independiente Santa Fe]]
[[Kategoria:Piłkarze Atlético Huila]]
[[Kategoria:Piłkarze Deportivo La Coruña]]
[[Kategoria:Piłkarze Independiente Medellín]]

title: · Didier Moreno

Pełne imię i nazwisko: Didier Andrés Moreno Asprilla

Data i miejsce urodzenia: 15 września 1991 · Bajo Baudó

Pozycja: pomocnik

Klub: Deportivo La Coruña · (wypożyczony z Independiente Medellín)

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

América Cali

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

América Cali · 4 · (0)

Independiente Santa Fe · 25 · (0)

Atlético Huila · 46 · (2)

Independiente Medellín · 117 · (2)

→ Deportivo La Coruña (wyp.) · 21 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Kolumbia · 1 · (0)


text:
# Diecezja Cancún-Chetumal
Diecezja Cancún-Chetumal (łac. Diœcesis Cancunensis-Chetumaliensis) – diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w Meksyku, sufragania archidiecezji jukatańskiej.

## Historia
Została erygowana jako prałatura terytorialna 23 maja 1970 roku przez papieża Pawła VI bullą Qui ad Beati Pauli. Wierni z tych terenów należeli wcześniej do archidiecezji jukatańskiej. Decyzją papieża Franciszka w 2020 roku podniesiona do rangi diecezji.

## Główne świątynie
- Katedra: Katedra Trójcy Przenajświętszej w Cancún
- Konkatedra: Konkatedra Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chetumal

## Ordynariusze

### Prałaci terytorialni
- Jorge Bernal Vargas LC (1973 – 2004)
- Pedro Pablo Elizondo Cárdenas LC (2004 – 2020)

### Biskupi diecezjalni
- Pedro Pablo Elizondo Cárdenas LC (od 2020)

title: Diecezja Cancún-Chetumal

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Diecezja Cancún-Chetumal
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        = Prelatura.gif
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = MEX
 |miejscowość                    = [[Cancún]]
 |adres                          =
 |data powołania                 = 23 maja 1970 (prałatura terytorialna)<br />15 lutego 2020 (diecezja)
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|Metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Metropolia jukatańska|jukatańska]]
 |obiekt sakralny typ            = [[Katedra]]
 |obiekt sakralny nazwa          = [[Katedra Trójcy Przenajświętszej w Cancún|Trójcy Przenajświętszej]]
 |administrator                  = bp [[Pedro Pablo Elizondo Cárdenas]] [[Legion Chrystusa|LC]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      = 2022
 |procent wiernych               = 64%
 |liczba wiernych                = 1 040 214
 |liczba kapłanów diecezjalnych  = 55
 |liczba kapłanów zakonnych      = 89
 |liczba kapłanów                = 144
 |liczba osób zakonnych          = 231
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 = 74
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   = 50 212
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            = https://www.diocesiscancunchetumal.org/
}}
'''Diecezja Cancún-Chetumal''' ([[Łacina|łac.]] ''Diœcesis Cancunensis-Chetumaliensis'') – [[diecezja]] [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] w [[Meksyk]]u, sufragania [[Archidiecezja jukatańska|archidiecezji jukatańskiej]].

== Historia ==
Została erygowana jako [[prałatura terytorialna]] 23 maja 1970 roku przez papieża [[Paweł VI|Pawła VI]] [[Bulla|bullą]] ''Qui ad Beati Pauli''. Wierni z tych terenów należeli wcześniej do archidiecezji jukatańskiej. Decyzją papieża [[Franciszek (papież)|Franciszka]] w 2020 roku podniesiona do rangi diecezji.

== Główne świątynie ==
* '''Katedra''': [[Katedra Trójcy Przenajświętszej w Cancún]]
* '''Konkatedra''': [[Konkatedra Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chetumal]]

== Ordynariusze ==
=== Prałaci terytorialni ===
* [[Jorge Bernal Vargas]] [[Legion Chrystusa|LC]] (1973 – 2004)
* [[Pedro Pablo Elizondo Cárdenas]] [[Legion Chrystusa|LC]] (2004 – 2020)

=== Biskupi diecezjalni ===
* Pedro Pablo Elizondo Cárdenas [[Legion Chrystusa|LC]] (od 2020)

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = diecezja |id = dcanc |tytuł = Diecezja Cancún-Chetumal |data dostępu = 2020-06-03}}
* {{Gcatholic|http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/canc0.htm|Diecezja Cancún-Chetumal|2020-06-03}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie w Meksyku|C]]
[[Kategoria:Cancún]]
[[Kategoria:Chetumal]]

title: Diecezja Cancún-Chetumal

Państwo: Meksyk

Siedziba: Cancún

Data powołania: 23 maja 1970 (prałatura terytorialna) · 15 lutego 2020 (diecezja)

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Metropolia: jukatańska

Katedra: Trójcy Przenajświętszej

Biskup diecezjalny: bp Pedro Pablo Elizondo Cárdenas LC


text:
# AC Juventus
Atlético Clube Juventus – brazylijski klub piłkarski z siedzibą w mieście Rio Branco, stolicy stanu Acre.

## Osiągnięcia
- Mistrz stanu Acre (Campeonato Acreano) (15): 1966, 1969, 1975, 1976, 1977, 1980, 1981, 1984, 1985, 1986, 1989, 1990, 1995, 1996, 2009

## Historia
Juventus założony został 1 marca 1966 roku i gra obecnie w pierwszej lidze stanu Acre (Campeonato Acreano).

title: AC Juventus

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Juventus
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Atlético Clube Juventus
 |kod                   =
 |przydomek             = Clube do Povo
 |maskotka              =
 |barwy                 =
 |data założenia        = [[1 marca]] [[1966]]
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      =
 |liga                  = [[Campeonato Acreano]]
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       = [[Arena da Floresta]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                = Deusdete Antonio Nogueira
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                = Edson Maria
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            =
 |koszulka1             = 8B0000
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = 000000
 |lewareka1             = 8B0000
 |paski_lr1             =
 |prawareka1            = 8B0000
 |paski_pr1             =
 |skarpety1             = 000000
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            = _unknown
 |koszulka2             = FFFFFF
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             = FFFFFF
 |lewareka2             = FFFFFF
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            = FFFFFF
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             = FFFFFF
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Atlético Clube Juventus''' – [[Brazylia|brazylijski]] klub piłkarski z siedzibą w mieście [[Rio Branco (Brazylia)|Rio Branco]], stolicy stanu [[Acre]].

==Osiągnięcia==
*'''Mistrz stanu Acre ([[Campeonato Acreano]]) (15)''': 1966, 1969, 1975, 1976, 1977, 1980, 1981, 1984, 1985, 1986, 1989, 1990, 1995, 1996, 2009

==Historia==
'''Juventus''' założony został [[1 marca]] [[1966]] roku i gra obecnie w pierwszej lidze stanu Acre ([[Campeonato Acreano]]).

== Linki zewnętrzne ==
*{{Cytuj stronę | url = http://www.arquivodeclubes.com/ac/juventus.htm | tytuł = Arquivo de Clubes - informacje o klubie Juventus | opublikowany = arquivodeclubes.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20091018002410/http://www.arquivodeclubes.com/ac/juventus.htm | zarchiwizowano = 2009-10-18}}

{{SORTUJ:Juventus, AC}}
[[Kategoria:Brazylijskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1966]]
[[Kategoria:Rio Branco (Brazylia)]]

title: · Juventus

Pełna nazwa: Atlético Clube Juventus

Przydomek: Clube do Povo

Data założenia: 1 marca 1966

Liga: Campeonato Acreano

Państwo: Brazylia

Stadion: Arena da Floresta

Prezes: Deusdete Antonio Nogueira

Trener: Edson Maria

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Jorge Martínez (ur. 1973)
Jorge Daniel Martínez (ur. 20 czerwca 1973 w Montecarlo) – argentyński piłkarz, grający podczas kariery na pozycji obrońcy.

## Kariera klubowa
Jorge Daniel Martínez rozpoczął karierę w klubie Deportivo Mandiyú w 1993. W lidze argentyńskiej zadebiutował 12 września 1993 w wygranym 3-1 meczu z Newell's Old Boys Rosario. W latach 1995–1998 byłm zawodnikiem Independiente. Sezon 1998-1999 spędził w River Plate, z którego wyjechał do hiszpańskiego Realu Saragossa. Sezon w Realu był zupełnie nieudany, gdyż Martínez rozegrał 6 minut w lidze hiszpańskiej w wygranym 4-0 meczu Realem Oviedo 29 sierpnia 1999.
Po powrocie do Argentyny został ponownie zawodnikiem Independiente. W sezonie 2001/02 występował w Boca Juniors. Kolejne dwa lata był zawodnikiem Colóna Santa Fe, by potem po raz trzeci zostać zawodnikiem Independiente. W latach 2005–2006 był zawodnikiem Olimpo Bahía Blanca, a po jego spadku z ekstraklasy został zawodnikiem Nueva Chicago Buenos Aires. W 2007 powrócił do Olimpo, z którym w 2008 po raz drugi raz spadł z pierwszej ligi. Piłkarską karierę Martínez zakończył w 2010 w drugoligowym CA Platense.
| Sezon     | Klub                       | Kraj      | Rozgrywki          | Mecze | Bramki |
| --------- | -------------------------- | --------- | ------------------ | ----- | ------ |
| 1993/94   | Deportivo Mandiyú          | Argentyna | Primera División   | 14    | 0      |
| 1994/95   | Deportivo Mandiyú          | Argentyna | Primera División   | 34    | 1      |
| 1995/96   | Independiente Avellaneda   | Argentyna | Primera División   | 25    | 2      |
| 1996/97   | Independiente Avellaneda   | Argentyna | Primera División   | 34    | 4      |
| 1997/98   | Independiente Avellaneda   | Argentyna | Primera División   | 22    | 2      |
| 1998/99   | River Plate                | Argentyna | Primera División   | 17    | 0      |
| 1999/2000 | Real Saragossa             | Hiszpania | Primera División   | 1     | 0      |
| 1999/2000 | Independiente Avellaneda   | Argentyna | Primera División   | 12    | 1      |
| 2000/01   | Independiente Avellaneda   | Argentyna | Primera División   | 34    | 1      |
| 2001/02   | Boca Juniors               | Argentyna | Primera División   | 19    | 2      |
| 2002/03   | CA Colón                   | Argentyna | Primera División   | 31    | 2      |
| 2003/04   | CA Colón                   | Argentyna | Primera División   | 35    | 2      |
| 2004/05   | Independiente Avellaneda   | Argentyna | Primera División   | 34    | 0      |
| 2005/06   | Olimpo Bahía Blanca        | Argentyna | Primera División   | 34    | 0      |
| 2006/07   | Nueva Chicago Buenos Aires | Argentyna | Primera División   | 34    | 2      |
| 2007/08   | Olimpo Bahía Blanca        | Argentyna | Primera División   | 22    | 0      |
| 2008/09   | Olimpo Bahía Blanca        | Argentyna | Primera B Nacional | 22    | 0      |
| 2009/10   | CA Platense                | Argentyna | Primera B Nacional | 16    | 0      |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Argentyny Martínez zadebiutował 11 czerwca 1997 w zremisowanym 0-0 meczu z Ekwadorem podczas Copa América. Na tym turnieju wystąpił w trzech meczach z Ekwadorem, Chile i ćwierćfinałowym z Peru, w który był jego ostatnim meczem w reprezentacji. Ogółem w barwach albicelestes wystąpił w 3 meczach.
| Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji |
| #                            | Data                         | Miasto                       | Przeciwnik                   | Gol                          | Wynik                        | Rozgrywki                    |
| ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- |
| 1.                           | 11.06.1997                   | Cochabamba                   | Ekwador                      |                              | 0:0                          | Copa América                 |
| 2.                           | 14.06.1997                   | Cochabamba                   | Chile                        |                              | 2:0                          | Copa América                 |
| 3.                           | 21.06.1997                   | Sucre                        | Peru                         |                              | 1:2                          | Copa América                 |

title: Jorge Martínez (ur. 1973)

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Jorge Martínez
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Jorge Daniel Martínez
 |data urodzenia          = 20 czerwca 1973
 |miejsce urodzenia       = [[Montecarlo (Misiones)|Montecarlo]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 169 cm
 |pozycja                 = [[Obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1993–1995 ! [[Deportivo Mandiyú]]                                  ! 49 ! 0
! 1995–1998 ! [[CA Independiente|Independiente]]          ! 81 ! 8
! 1998–1999 ! [[Club Atlético River Plate|River Plate]]              ! 17 ! 0
! 1999      ! [[Real Saragossa]]                                     !  1 ! 0
! 2000–2001 ! [[CA Independiente|Independiente]]          ! 46 ! 2
! 2001–2002 ! [[CA Boca Juniors|Boca Juniors]]            ! 19 ! 2
! 2002–2004 ! [[CA Colón|Colón]]                               ! 66 ! 4
! 2004–2005 ! [[CA Independiente|Independiente]]          ! 34 ! 0
! 2005–2009 ! [[Club Olimpo|Olimpo]]                                 ! 80 ! 0
! 2006–2007 ! → [[Club Atlético Nueva Chicago|Nueva Chicago]] (wyp.) ! 36 ! 2
! 2010      ! [[Club Atlético Platense|Platense]]                    ! 15 ! 0
 |kariera reprezentacyjna = ! 1997 ! {{reprezentacja|ARG|pn}} ! 3 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jorge Daniel Martínez''' (ur. [[20 czerwca]] [[1973]] w [[Montecarlo (Misiones)|Montecarlo]]) – [[Argentyna|argentyński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający podczas kariery na pozycji [[Obrońca (piłka nożna)|obrońcy]].

== Kariera klubowa ==
Jorge Daniel Martínez rozpoczął karierę w klubie [[Deportivo Mandiyú]] w 1993. W lidze argentyńskiej zadebiutował [[12 września]] [[1993]] w wygranym 3-1 meczu z [[Newell's Old Boys Rosario]]. W latach 1995–1998 byłm zawodnikiem [[Independiente Avellaneda|Independiente]]. Sezon 1998-1999 spędził w [[Club Atlético River Plate|River Plate]], z którego wyjechał do [[Hiszpania|hiszpańskiego]] [[Real Saragossa|Realu Saragossa]]. Sezon w Realu był zupełnie nieudany, gdyż Martínez rozegrał 6 minut w lidze hiszpańskiej w wygranym 4-0 meczu [[Real Oviedo|Realem Oviedo]] [[29 sierpnia]] [[1999]].

Po powrocie do Argentyny został ponownie zawodnikiem Independiente. W sezonie 2001/02 występował w [[CA Boca Juniors|Boca Juniors]]. Kolejne dwa lata był zawodnikiem [[CA Colón|Colóna Santa Fe]], by potem po raz trzeci zostać zawodnikiem Independiente. W latach 2005–2006 był zawodnikiem [[Olimpo Bahía Blanca]], a po jego spadku z ekstraklasy został zawodnikiem [[Nueva Chicago Buenos Aires]]. W 2007 powrócił do Olimpo, z którym w 2008 po raz drugi raz spadł z pierwszej ligi. Piłkarską karierę Martínez zakończył w 2010 w drugoligowym [[CA Platense]].

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
 |-
 | 1993/94
 | [[Deportivo Mandiyú]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 14
 | 0
 |-
 | 1994/95
 | [[Deportivo Mandiyú]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 34
 | 1
 |-
 | 1995/96
 | [[Independiente Avellaneda]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 25
 | 2
 |-
 | 1996/97
 | [[Independiente Avellaneda]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 34
 | 4
 |-
 | 1997/98
 | [[Independiente Avellaneda]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 22
 | 2
 |-
 | 1998/99
 | [[Club Atlético River Plate|River Plate]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 17
 | 0
|-
 | 1999/2000
 | [[Real Saragossa]]
 | {{państwoL|ESP}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 1
 | 0
 |-
 | 1999/2000
 | [[Independiente Avellaneda]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 12
 | 1
 |-
 | 2000/01
 | [[Independiente Avellaneda]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 34
 | 1
 |-
 | 2001/02
 | [[CA Boca Juniors|Boca Juniors]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 19
 | 2
 |-
 | 2002/03
 | [[CA Colón]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 31
 | 2
 |-
 | 2003/04
 | [[CA Colón]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 35
 | 2
 |-
 | 2004/05
 | [[Independiente Avellaneda]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 34
 | 0
 |-
 | 2005/06
 | [[Olimpo Bahía Blanca]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 34
 | 0
 |-
 | 2006/07
 | [[Nueva Chicago Buenos Aires]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 34
 | 2
 |-
 | 2007/08
 | [[Olimpo Bahía Blanca]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera División (Argentyna)|Primera División]]
 | 22
 | 0
 |-
 | 2008/09
 | [[Olimpo Bahía Blanca]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera B Nacional]]
 | 22
 | 0
 |-
 |-
 | 2009/10
 | [[CA Platense]]
 | {{państwoL|ARG}}
 | [[Primera B Nacional]]
 | 16
 | 0
 |-
 |}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Argentyny w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Argentyny]] Martínez zadebiutował [[11 czerwca]] [[1997]] w zremisowanym 0-0 meczu z Ekwadorem podczas [[Copa América 1997|Copa América]]. Na tym turnieju wystąpił w trzech meczach z Ekwadorem, Chile i ćwierćfinałowym z Peru, w który był jego ostatnim meczem w reprezentacji. Ogółem w barwach ''albicelestes'' wystąpił w 3 meczach.

{|class="wikitable collapsible collapsed"
|-
!colspan="7"|'''Mecze i gole w reprezentacji'''
|-
!#
!Data
!Miasto
!Przeciwnik
!Gol
!Wynik
!Rozgrywki
|-
|1.||11.06.1997||[[Cochabamba (miasto)|Cochabamba]]||{{reprezentacja|ECU|pn}}||||0:0||[[Copa América 1997|Copa América]]
|-
|2.||14.06.1997||[[Cochabamba (miasto)|Cochabamba]]||{{reprezentacja|CHL|pn}}||||2:0||[[Copa América 1997|Copa América]]
|-
|3.||21.06.1997||[[Sucre (miasto)|Sucre]]||{{reprezentacja|PER|pn}}||||1:2||[[Copa América 1997|Copa América]]
|-
|}

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|22428}}
* [http://www.bdfa.com.ar/jugadores-JORGE-DANIEL-MARTINEZ-119.html Profil]
* [http://www.once-onze.narod.ru/ARGENTINA/M/Mar/Martinez_Jorge_Daniel.pdf Profil]
* [https://archive.is/20130124105201/http://www.futbolxxi.com/Futbolista.aspx?ID=6994&SEOFutbolista=Martinez+Jorge+Daniel Profil]

{{Grupa szablonów
|tytuł=Składy reprezentacji Argentyny
|lista=
{{Argentyna 1997}}
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Martinez, Jorge}}
[[Kategoria:Reprezentanci Argentyny w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Deportivo Mandiyú]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Independiente]]
[[Kategoria:Piłkarze CA River Plate]]
[[Kategoria:Piłkarze Realu Saragossa]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Boca Juniors]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Colón]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Nueva Chicago]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Platense]]
[[Kategoria:Uczestnicy Copa América 1997]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1973]]

title: · Jorge Martínez

Pełne imię i nazwisko: Jorge Daniel Martínez

Data i miejsce urodzenia: 20 czerwca 1973 · Montecarlo

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Deportivo Mandiyú · 49 · (0)

Independiente · 81 · (8)

River Plate · 17 · (0)

Real Saragossa · 1 · (0)

Independiente · 46 · (2)

Boca Juniors · 19 · (2)

Colón · 66 · (4)

Independiente · 34 · (0)

Olimpo · 80 · (0)

→ Nueva Chicago (wyp.) · 36 · (2)

Platense · 15 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Argentyna · 3 · (0)


text:
# Esquiule
Esquiule – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Pireneje Atlantyckie.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 523 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 18 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Esquiule plasuje się na 696. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 296.).

title: Esquiule

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Esquiule
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Esquiule
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         = Eskiula eliza 2006-08-02.JPG
 |opis zdjęcia                    = Kościół w Esquiule
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason province fr Soule.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Pireneje Atlantyckie]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Oloron-Sainte-Marie|Oloron-Sainte-Marie]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 64217
 |powierzchnia                    = 29,06 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 523
 |gęstość zaludnienia             = 18 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 64400
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Pireneje Atlantyckie
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Esquiule''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Nowa Akwitania]], w departamencie [[Pireneje Atlantyckie]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 523 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 18 osób/km² (wśród 2290 gmin [[Akwitania|Akwitanii]] Esquiule plasuje się na 696. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 296.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Oloron-Sainte-Marie}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Pireneje Atlantyckie]]

title: Esquiule

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Pireneje Atlantyckie

Okręg: Oloron-Sainte-Marie

• gęstość: 18 os./km²


text:
# (7490) Babička
7490 Babicka (1995 OF1) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,33 lat w średniej odległości 2,23 j.a. Odkryta 31 lipca 1995 roku.

title: (7490) Babička

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 7490
 |       nazwa = Babicka
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Petr Pravec]]
 |       dzień = 31 lipca
 |         rok = 1995
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,2284
 |    mimośród = 0,0953
 |  peryhelium = 2,0159
 |    aphelium = 2,4410
 |         lat = 3
 |         dni = 120
 |      godzin = 2
 |    prędkość = 19,95
 |  nachylenie = 1,88
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 16,1
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''7490 Babicka (1995 OF1)''' – [[planetoida]] z grupy [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,33 lat w średniej odległości 2,23 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[31 lipca]] [[1995]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 7001–8000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|7490}}
* {{JPLorb|7490}}
* {{MPC|7490}}

{{SORTUJ:Babicka}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1995]]

title: (7490) Babicka

Odkrywca: Petr Pravec

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 120 dni 2 godziny


text:
# Mykoła Borećkyj
Mykoła Borećkyj (ur. 1879, zm. przypuszczalnie w 1936) – ukraiński duchowny prawosławny, od 1922 biskup, od 1927 metropolita Ukraińskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej.
Aresztowany w 1930, został zesłany na Wyspy Sołowieckie, zmarł w klinice psychiatrycznej w Leningradzie.

title: Mykoła Borećkyj

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Mykoła Borećkyj
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = [[1879]]
 |miejsce urodzenia       = prawdopodobnie w [[1936]]
 |data śmierci            = [[Petersburg|Leningrad]]
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup
 |1. funkcja - okres      = 1922–1930
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                 = [[Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Mykoła Borećkyj''' (ur. [[1879]], zm. przypuszczalnie w [[1936]]) – [[Ukraina|ukraiński]] duchowny [[Prawosławie|prawosławny]], od 1922 biskup, od [[1927]] metropolita [[Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny|Ukraińskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej]].

Aresztowany w 1930, został zesłany na [[Wyspy Sołowieckie]], zmarł w klinice psychiatrycznej w [[Petersburg|Leningradzie]].

== Bibliografia ==
* [[Andrzej Chojnowski]], Jan Bruski – „Ukraina”, Warszawa 2006, {{ISBN|978-83-7436-039-5}}

{{SORTUJ:Borećkyj, Mykoła}}
[[Kategoria:Biskupi Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego]]
[[Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1879]]
[[Kategoria:Zmarli w XX wieku]]

title: Mykoła Borećkyj

Data i miejsce urodzenia: 1879 · prawdopodobnie w 1936

Data śmierci: Leningrad

Wyznanie: prawosławne


text:
# Plac królewski
Plac królewski (fr. La Place royale ou l’Amoureux extravagant) – komedia Pierre’a Corneille’a wystawiona w sezonie 1633/1634.
Alidor, zakochany w Angelice, chcąc być wolnym od namiętności, pragnie zerwać z ukochaną. Dowiedziawszy się, że zakochał się w niej jego przyjaciel Kleander, odstępuje mu ją. Zdradzona Angelika postanawia w akcie rozpaczy wyjść za brata swej przyjaciółki Filidy, Dorasta. Zrozpaczony Kleander przy pomocy Alidora, który zwodzi Angelikę, podejmuje próbę jej porwania. Omyłkowo porywa jednak Filidę, w której się zakochuje i poślubia ją. Oszukana ponownie Angelika idzie do klasztoru, a Alidor nareszcie czuje się wolny od namiętności.

## Data powstania utworu
W sezonie 1633/1634 Corneille wystawił w Paryżu kolejną komedię Plac królewski.

## Osoby
| Osoba    | Jej rola w dramacie               |
| -------- | --------------------------------- |
| Alidor   | kochanek Angeliki                 |
| Kleander | przyjaciel Alidora                |
| Dorast   | zakochany w Angelice, brat Filidy |
| Lyzis    | zakochany w Filidzie              |
| Angelika | kochanka Alidora i Dorasta        |
| Filida   | siostra Dorasta                   |
| Polymas  | domownik Alidora                  |
| Likant   | domownik Dorasta                  |

## Treść

### Akt I
Filida namawia swą przyjaciółkę, Angelikę, by okazała trochę względów jej bratu, Dorastowi. Sama Filida zabiega o jak największą liczbę adoratorów. Angelika jest jednak zakochana Alidorze i tylko nim jest zainteresowana. Filida radzi bratu, by dał sobie spokój z Angeliką. Dorast jest jednak niepocieszony. Kleander, przyjaciel Alidora, czuje się rozdarty pomiędzy lojalnością względem przyjaciela, a miłością do Angeliki, którą maskuje udając, że zabiega o względy Filidy. Alidor wyjawia przyjacielowi, że miłość do Angeliki krępuje go i pozbawia wolności, chciałby być panem swoich poruszeń wewnętrznych, a nie niewolnikiem namiętności, dlatego musi zerwać ten związek. Kleander przyznaje się do skrywanej miłości do Angeliki, a przyjaciel ustępuje mu miejsca.

### Akt II
Angelika czyta list miłosny Alidora do Klaryny, w którym jej ukochany opisuje jej wady. Jest oburzona. Alidor jednak spotkawszy ją nie zaprzecza prawdzie tego, co napisał, jego uczucia się zmieniły, miłość do Angeliki nie ma już nad nim władzy. Nieszczęśliwa kobieta nie chce go więcej widzieć. Angelika zwierza się przyjaciółce, że Alidor ją porzucił. Filida jest przekonana, ze wystarczy, by się rozmyślił, a Angelika przyjmie go z powrotem. Spotkawszy bratu radzi mu, by podjął zdecydowane kroki dla zdobycia ukochanej, póki znajduje się pod wpływem silnego wzburzenia. Zakochany w Filidzie Lyzis skarży się kochance, że otacza się zbyt wielkim tłumem adoratorów. Filida ignoruje jego skargę. Kiedy jednak to samo zarzuca jej Kleander, który chce ją porzucić, zmienia postępowanie i by go przekonać o swoich uczuciach daruje mu swój portrecik.

### Akt III
Dorast powiadamia swą siostrę, że Angelika go przyjęła, wieczorem wydaje bal a jutro wyjdzie za niego za mąż. Kleander jest zdruzgotany. Wyjawia wszystko przyjacielowi. Alidor, chociaż dopiero w chwili, gdy usłyszał o zamążpójściu Angeliki poczuł się wolny, postanawia porzucić bezpieczną dla siebie sytuację i pomóc przyjacielowi, zdobyć Angelikę. Ponownie zjawia się u Angeliki, która znajduje się w rozterce, zgodziła się wyjść za Dorasta, ale wolałaby za Alidora. Na widok Alidora wybucha gniewem, ale wkrótce ulega jego słodkim słowom i zgadza się uciec z nim o północy. Filida jest zdziwiona widokiem Alidora wychodzącego od przyjaciółki.

### Akt IV
Alidor czekając w środku nocy na Angelikę zapewnia przyjaciela, że jest całkowicie oddany jego sprawie, walczy jednak wewnętrznie, zaangażowawszy się tę aferę czuje, że Angelika znowu go pociąga, znów nie jest panem siebie. Stoi przed trudnym wyborem chcąc być lojalnym wobec przyjaciela zdradza zaufanie kochanki i odwrotnie. Kiedy Angelika nadchodzi wręcza jej list Klitnadra, którego ona, ufając ukochanemu, nawet nie czyta tylko odnosi do swego pokoju. Za Angeliką nadbiega zaniepokojona Filida, która obawia się, że Alidorowi udało się jednak wykraść jego bratu żonę. Wzięta omyłkowo za Angelikę, zostaje porwana przez Klitandra i jego ludzi. Alidor jest w coraz większej rozterce. Teraz gdy przyjaciel porwał jego ukochaną chciałby ją odzyskać. Gdy w chwilę po porwaniu Angelika staje przed nim, Alidor niczego nie rozumie, widział jak ją zabrano. Angelika jest zdumiona, że widział to i pozostał w jej domu. Alidor tymczasem z poczucia lojalności do przyjaciela kluczy i radzi Angelice zostać w domu i nie włóczyć się z nim samym po nocy. Ostatecznie zgadza się z nią opuścić jej dom, gdy Angelikę zatrzymuje Dorast. Niedoszła żona Dorasta wyznaje, że zgodziła się go poślubić w rozpaczy, lecz naprawdę kocha Alidora i z nim właśnie chciała uciec. Dorast pokazuje jej list Klitandra, który znalazł w jej pokoju. Angelika pojmuje, że została po raz drugi zdradzona. Postanawia albo wyjść za Dorasta albo wstąpić do klasztoru.

### Akt V
Wzruszony płaczem i błaganiami porwanej Filidy Kleander zakochuje się w Filidzie. Pojmuje, że próbował zdobyć kobietę, która kocha innego, a próbuje poślubić jeszcze innego. Filida droczy się z nim, ale wyraźnie cieszy się, że zdobyła jego serce. Odsyła Kleandra do rodziców, jeśli się zgodzą odda mu swą rękę. Spotkawszy Dorasta zawiadamia go o zmianach, jakie zaszły w jej życiu, a jednocześnie o tym, że może poślubić Angelikę. Dorast, zdradzony, nie chce jednak tego doświadczyć ponownie. Angelika nie chce przebaczyć Alidorowi. Skoro nie może poślubić Dorasta, decyduje się wstąpić do klasztoru. Alidor dochodzi do wniosku, że rozgorączkowanie i brak wolności, jakich doznawał, kochając Angelikę, pochodziły z niepewności i złudnej nadziei. Teraz kiedy oddał Angelikę Bogu, podobnie jak przedtem, gdy miał ją pojąć Dorast, czuje się wolny.

## Analiza
Plac królewski stanowi punkt zwrotny w twórczości Corneille’a. W dedykacji dramatu skierowanej do tajemniczego Pana *** autor pisze: nie należy nigdy kochać do tego stopnia, żeby nie można było przezwyciężyć afektu, bo gdy rzeczy tak się układają, popadamy w jarzmo tyranii, a jarzma nosić nie trzeba; w końcu kochana osoba ceni bardziej miłość, która jest owocem naszego wyboru i jej zalet, aniżeli sentyment spowodowany ślepą inklinacją czy wpływem gwiazd, co łamie wszelki sprzeciw. Nie poczuwamy się przecież do wdzięczności względem ludzi świadczących nam dobrodziejstwa z musu, uważamy, że nie oferują nam nic, skoro nie są władni niczego odmówić. Niektórzy krytycy uważają, że problem głównego bohatera sztuki rozstrzyga podtytuł: dziwaczny kochanek. Ich zdaniem Corneille celowo sygnalizuje, że bohater jest raczej ekstrawagancki niż odważny. W istocie Alidora stać jedynie na bezpłodne gesty. W obronie swobody ucieka przed miłością, nieomal stręczy swoją ukochaną przyjacielowi i niczego ostatecznie nie osiąga. Dziewczyna spędzi resztę życia w klasztorze, a on rozczarowany, ślubuje na przyszłość unikać gorących uczuć i uprawiać tylko grę miłosną.
Nowsi badacze dopatrują się w Alidorze wersji Don Juana, który wolałby spokojny byt od przygód i podbojów. Alidor mimo jawnie egoistycznych rysów nie jest jednak okrutnikiem, zna uczucie żalu, waha się, próbuje naprawić popełnione błędy. Nie widać natomiast powodów dla których musiałby się pozbyć swej wybranki. Typowy bohater Corneille’owski poddaje się obowiązkowi. Bohater Placu królewskiego postępuje odwrotnie. Obowiązek nakazuje mu poślubić ukochaną. Swoją decyzją nie wyzwala się z olśnienia miłosnego i nie olśniewa własnego środowiska. Przyjaciel żeni się ostatecznie z kim innym. Ponosi klęskę tym dotkliwszą, że nie zrozumiałą dla otoczenia.
Oktawian Nadal twierdzi, że Alidor reprezentuje anarchiczny moment wolności. Wskazuje na młody wiek bohatera, który od niedawna pełnoletni, próbuje żyć według własnego uznania. Jest równocześnie wzniosły i śmieszny. Sam wybrał sobie Angelikę, sławi jej walory duchowe i fizyczne, jego miłość nie pochodzi z nakazu rodzicielskiego, żeby mógł w niej upatrywać narzuconego z zewnątrz jarzma. Wydaje się, że obawia się samego siebie. Potrzebuje próby sił, podejrzewając się o słabość. Gdyby bardziej ufał sobie oszczędziłby sobie rozpaczliwych i daremnych kroków. Jego rozterki zwiastują już jednak przyszłych bohaterów Corneille’a, są zapowiedzią Cyda.

title: Plac królewski

wikitext:
{{Dramat infobox
 |tytuł            = Plac królewski
 |tytuł oryginalny = La Place royale ou l’Amoureux extravagant
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |autor            = [[Pierre Corneille]]
 |tematyka         = obyczajowa
 |rodzaj dramatu   = [[komedia]]
 |data powstania   =
 |liczba aktów     = 5
 |premiera         = 1633-34
 |premiera polska  =
 |miejsce wydania  =
 |język            = francuski
 |data wydania     =
 |wydawca          =
 |poprzednia       =
 |następna         =
 |commons          =
 |wikiźródła       =
 |wikicytaty       =
}}
'''Plac królewski''' ([[Język francuski|fr.]] ''La Place royale ou l’Amoureux extravagant'') – komedia [[Pierre Corneille|Pierre’a Corneille’a]] wystawiona w sezonie 1633/1634.

Alidor, zakochany w Angelice, chcąc być wolnym od namiętności, pragnie zerwać z ukochaną. Dowiedziawszy się, że zakochał się w niej jego przyjaciel Kleander, odstępuje mu ją. Zdradzona Angelika postanawia w akcie rozpaczy wyjść za brata swej przyjaciółki Filidy, Dorasta. Zrozpaczony Kleander przy pomocy Alidora, który zwodzi Angelikę, podejmuje próbę jej porwania. Omyłkowo porywa jednak Filidę, w której się zakochuje i poślubia ją. Oszukana ponownie Angelika idzie do klasztoru, a Alidor nareszcie czuje się wolny od namiętności.

== Data powstania utworu ==
W sezonie 1633/1634 Corneille wystawił w Paryżu kolejną komedię ''Plac królewski''{{r|Brandwajn26}}.

== Osoby ==
{| class="wikitable"
!Osoba
!Jej rola w dramacie
|-
|Alidor
|kochanek Angeliki
|-
|Kleander
|przyjaciel Alidora
|-
|Dorast
|zakochany w Angelice, brat Filidy
|-
|Lyzis
|zakochany w Filidzie
|-
|Angelika
|kochanka Alidora i Dorasta
|-
|Filida
|siostra Dorasta
|-
|Polymas
|domownik Alidora
|-
|Likant
|domownik Dorasta
|}

== Treść ==
=== Akt I ===
Filida namawia swą przyjaciółkę, Angelikę, by okazała trochę względów jej bratu, Dorastowi. Sama Filida zabiega o jak największą liczbę adoratorów. Angelika jest jednak zakochana Alidorze i tylko nim jest zainteresowana. Filida radzi bratu, by dał sobie spokój z Angeliką. Dorast jest jednak niepocieszony. Kleander, przyjaciel Alidora, czuje się rozdarty pomiędzy lojalnością względem przyjaciela, a miłością do Angeliki, którą maskuje udając, że zabiega o względy Filidy. Alidor wyjawia przyjacielowi, że miłość do Angeliki krępuje go i pozbawia wolności, chciałby być panem swoich poruszeń wewnętrznych, a nie niewolnikiem namiętności, dlatego musi zerwać ten związek. Kleander przyznaje się do skrywanej miłości do Angeliki, a przyjaciel ustępuje mu miejsca{{r|Corneille291}}.

=== Akt II ===
Angelika czyta list miłosny Alidora do Klaryny, w którym jej ukochany opisuje jej wady. Jest oburzona. Alidor jednak spotkawszy ją nie zaprzecza prawdzie tego, co napisał, jego uczucia się zmieniły, miłość do Angeliki nie ma już nad nim władzy. Nieszczęśliwa kobieta nie chce go więcej widzieć. Angelika zwierza się przyjaciółce, że Alidor ją porzucił. Filida jest przekonana, ze wystarczy, by się rozmyślił, a Angelika przyjmie go z powrotem. Spotkawszy bratu radzi mu, by podjął zdecydowane kroki dla zdobycia ukochanej, póki znajduje się pod wpływem silnego wzburzenia. Zakochany w Filidzie Lyzis skarży się kochance, że otacza się zbyt wielkim tłumem adoratorów. Filida ignoruje jego skargę. Kiedy jednak to samo zarzuca jej Kleander, który chce ją porzucić, zmienia postępowanie i by go przekonać o swoich uczuciach daruje mu swój portrecik{{r|Corneille299}}.

=== Akt III ===
Dorast powiadamia swą siostrę, że Angelika go przyjęła, wieczorem wydaje bal a jutro wyjdzie za niego za mąż. Kleander jest zdruzgotany. Wyjawia wszystko przyjacielowi. Alidor, chociaż dopiero w chwili, gdy usłyszał o zamążpójściu Angeliki poczuł się wolny, postanawia porzucić bezpieczną dla siebie sytuację i pomóc przyjacielowi, zdobyć Angelikę. Ponownie zjawia się u Angeliki, która znajduje się w rozterce, zgodziła się wyjść za Dorasta, ale wolałaby za Alidora. Na widok Alidora wybucha gniewem, ale wkrótce ulega jego słodkim słowom i zgadza się uciec z nim o północy. Filida jest zdziwiona widokiem Alidora wychodzącego od przyjaciółki{{r|Corneille308}}.

=== Akt IV ===
Alidor czekając w środku nocy na Angelikę zapewnia przyjaciela, że jest całkowicie oddany jego sprawie, walczy jednak wewnętrznie, zaangażowawszy się tę aferę czuje, że Angelika znowu go pociąga, znów nie jest panem siebie. Stoi przed trudnym wyborem chcąc być lojalnym wobec przyjaciela zdradza zaufanie kochanki i odwrotnie. Kiedy Angelika nadchodzi wręcza jej list Klitnadra, którego ona, ufając ukochanemu, nawet nie czyta tylko odnosi do swego pokoju. Za Angeliką nadbiega zaniepokojona Filida, która obawia się, że Alidorowi udało się jednak wykraść jego bratu żonę. Wzięta omyłkowo za Angelikę, zostaje porwana przez Klitandra i jego ludzi. Alidor jest w coraz większej rozterce. Teraz gdy przyjaciel porwał jego ukochaną chciałby ją odzyskać. Gdy w chwilę po porwaniu Angelika staje przed nim, Alidor niczego nie rozumie, widział jak ją zabrano. Angelika jest zdumiona, że widział to i pozostał w jej domu. Alidor tymczasem z poczucia lojalności do przyjaciela kluczy i radzi Angelice zostać w domu i nie włóczyć się z nim samym po nocy. Ostatecznie zgadza się z nią opuścić jej dom, gdy Angelikę zatrzymuje Dorast. Niedoszła żona Dorasta wyznaje, że zgodziła się go poślubić w rozpaczy, lecz naprawdę kocha Alidora i z nim właśnie chciała uciec. Dorast pokazuje jej list Klitandra, który znalazł w jej pokoju. Angelika pojmuje, że została po raz drugi zdradzona. Postanawia albo wyjść za Dorasta albo wstąpić do klasztoru{{r|Corneille316}}.

=== Akt V ===
Wzruszony płaczem i błaganiami porwanej Filidy Kleander zakochuje się w Filidzie. Pojmuje, że próbował zdobyć kobietę, która kocha innego, a próbuje poślubić jeszcze innego. Filida droczy się z nim, ale wyraźnie cieszy się, że zdobyła jego serce. Odsyła Kleandra do rodziców, jeśli się zgodzą odda mu swą rękę. Spotkawszy Dorasta zawiadamia go o zmianach, jakie zaszły w jej życiu, a jednocześnie o tym, że może poślubić Angelikę. Dorast, zdradzony, nie chce jednak tego doświadczyć ponownie. Angelika nie chce przebaczyć Alidorowi. Skoro nie może poślubić Dorasta, decyduje się wstąpić do klasztoru. Alidor dochodzi do wniosku, że rozgorączkowanie i brak wolności, jakich doznawał, kochając Angelikę, pochodziły z niepewności i złudnej nadziei. Teraz kiedy oddał Angelikę Bogu, podobnie jak przedtem, gdy miał ją pojąć Dorast, czuje się wolny{{r|Corneille325}}.

== Analiza ==
''Plac królewski'' stanowi punkt zwrotny w twórczości Corneille’a. W dedykacji dramatu skierowanej do tajemniczego Pana *** autor pisze: ''nie należy nigdy kochać do tego stopnia, żeby nie można było przezwyciężyć afektu, bo gdy rzeczy tak się układają, popadamy w jarzmo tyranii, a jarzma nosić nie trzeba; w końcu kochana osoba ceni bardziej miłość, która jest owocem naszego wyboru i jej zalet, aniżeli sentyment spowodowany ślepą inklinacją czy wpływem gwiazd, co łamie wszelki sprzeciw. Nie poczuwamy się przecież do wdzięczności względem ludzi świadczących nam dobrodziejstwa z musu, uważamy, że nie oferują nam nic, skoro nie są władni niczego odmówić''. Niektórzy krytycy uważają, że problem głównego bohatera sztuki rozstrzyga podtytuł: ''dziwaczny kochanek.'' Ich zdaniem Corneille celowo sygnalizuje, że bohater jest raczej ekstrawagancki niż odważny. W istocie Alidora stać jedynie na bezpłodne gesty. W obronie swobody ucieka przed miłością, nieomal stręczy swoją ukochaną przyjacielowi i niczego ostatecznie nie osiąga. Dziewczyna spędzi resztę życia w klasztorze, a on rozczarowany, ślubuje na przyszłość unikać gorących uczuć i uprawiać tylko grę miłosną{{r|Brandwajn28}}.

Nowsi badacze dopatrują się w Alidorze wersji Don Juana, który wolałby spokojny byt od przygód i podbojów. Alidor mimo jawnie egoistycznych rysów nie jest jednak okrutnikiem, zna uczucie żalu, waha się, próbuje naprawić popełnione błędy. Nie widać natomiast powodów dla których musiałby się pozbyć swej wybranki. Typowy bohater Corneille’owski poddaje się obowiązkowi. Bohater ''Placu królewskiego'' postępuje odwrotnie. Obowiązek nakazuje mu poślubić ukochaną. Swoją decyzją nie wyzwala się z olśnienia miłosnego i nie olśniewa własnego środowiska. Przyjaciel żeni się ostatecznie z kim innym. Ponosi klęskę tym dotkliwszą, że nie zrozumiałą dla otoczenia{{r|Brandwajn28}}.

Oktawian Nadal twierdzi, że Alidor reprezentuje ''anarchiczny moment wolności''. Wskazuje na młody wiek bohatera, który od niedawna pełnoletni, próbuje żyć według własnego uznania. Jest równocześnie wzniosły i śmieszny. Sam wybrał sobie Angelikę, sławi jej walory duchowe i fizyczne, jego miłość nie pochodzi z nakazu rodzicielskiego, żeby mógł w niej upatrywać narzuconego z zewnątrz jarzma. Wydaje się, że obawia się samego siebie. Potrzebuje próby sił, podejrzewając się o słabość. Gdyby bardziej ufał sobie oszczędziłby sobie rozpaczliwych i daremnych kroków. Jego rozterki zwiastują już jednak przyszłych bohaterów Corneille’a, są zapowiedzią ''[[Cyd (dramat)|Cyda]]''{{r|Brandwajn28}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Brandwajn26">{{odn|ref=nie|Brandwajn|1968|s=26–27}}.</ref>
<ref name="Corneille291">{{odn|ref=nie|Corneille|1893|s=291–298}}.</ref>
<ref name="Corneille299">{{odn|ref=nie|Corneille|1893|s=299–308}}.</ref>
<ref name="Corneille308">{{odn|ref=nie|Corneille|1893|s=308–316}}.</ref>
<ref name="Corneille316">{{odn|ref=nie|Corneille|1893|s=316–325}}.</ref>
<ref name="Corneille325">{{odn|ref=nie|Corneille|1893|s=325–334}}.</ref>
<ref name="Brandwajn28">{{odn|ref=nie|Brandwajn|1968|s=28–29}}.</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Brandwajn |imię = Rachmiel |tytuł = Corneille i jego Cyd |rok = 1968 |wydawca = Czytelnik |miejsce = Warszawa |strony = |isbn = |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Corneille |imię = Pierre |tytuł = Oeuvres competes |rok = 1893 |wydawca = Librairie Hachette et Cie |miejsce = Paryż |strony = |tom = 1 |isbn = |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = |imię = |tytuł = Literatura francuska |rok = 1974 |wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe |miejsce = Warszawa |strony = |rozdział = Corneille |nazwisko r = Couton |imię r = Gustave |tom = 1 |isbn = |odn = tak}}

{{Pierre Corneille}}

[[Kategoria:Twórczość Pierre’a Corneille’a]]

title: Plac królewskiLa Place royale ou l’Amoureux extravagant

Autor: Pierre Corneille

Tematyka: obyczajowa

Rodzaj dramatu: komedia

Język: francuski


text:
# Polskie Towarzystwo Gleboznawcze
Polskie Towarzystwo Gleboznawcze (PTG) – organizacja propagująca osiągnięcia naukowe z zakresu badań środowiska glebowego oraz stymulująca rozwój gleboznawstwa, chemii rolnej i mikrobiologii rolniczej. Jej celem są również starania przyczyniające się do ochrony i racjonalnego gospodarowania gruntami. Towarzystwo realizuje swoje zadania poprzez organizowanie zjazdów i konferencji naukowych, zacieśnianie współpracy międzynarodowej, prowadzenie działalności wydawniczej, popularyzatorskiej i edukacyjnej oraz inicjowanie badań naukowych i współdziałanie w ich prowadzeniu.
PTG powstało w 1937 z inicjatywy Feliksa Terlikowskiego, Jana Włodka i Tadeusza Mieczyńskiego. Towarzystwo jest członkiem Międzynarodowej Unii Towarzystw Gleboznawczych (IUSS), współpracuje z Europejską Unią Nauk o Ziemi (EGU), Komitetem Gleboznawstwa i Chemii Rolnej PAN, Polskim Towarzystwem Substancji Humusowych, Polskim Towarzystwem Geologicznym, Polskim Towarzystwem Leśnym i Polskim Towarzystwem Botanicznym.
PTG aktualnie liczy 555 członków, zrzeszonych w 15 oddziałach regionalnych.  Wydaje kwartalnik „Roczniki Gleboznawcze”, poświęcony szerokiemu spektrum zagadnień dotyczących środowiska glebowego. W „Rocznikach” publikowane są oryginalne prace oraz artykuły problemowe, w języku polskim lub angielskim.
PTG organizuje regularne kongresy tematyczne. Jubileuszowy, 30. kongres PTG odbył wie w roku 2019 w Lublinie.

title: Polskie Towarzystwo Gleboznawcze

wikitext:
'''Polskie Towarzystwo Gleboznawcze''' ('''PTG''') – organizacja propagująca osiągnięcia naukowe z zakresu badań środowiska glebowego oraz stymulująca rozwój [[gleboznawstwo|gleboznawstwa]], chemii rolnej i mikrobiologii rolniczej. Jej celem są również starania przyczyniające się do ochrony i racjonalnego gospodarowania gruntami. Towarzystwo realizuje swoje zadania poprzez organizowanie zjazdów i konferencji naukowych, zacieśnianie współpracy międzynarodowej, prowadzenie działalności wydawniczej, popularyzatorskiej i edukacyjnej oraz inicjowanie badań naukowych i współdziałanie w ich prowadzeniu.

PTG powstało w [[1937]] z inicjatywy [[Feliks Terlikowski|Feliksa Terlikowskiego]], [[Jan Włodek|Jana Włodka]] i [[Tadeusz Mieczyński|Tadeusza Mieczyńskiego]]. Towarzystwo jest członkiem [[Międzynarodowa Unia Towarzystw Gleboznawczych|Międzynarodowej Unii Towarzystw Gleboznawczych (IUSS)]], współpracuje z [[Europejska Unia Nauk o Ziemi|Europejską Unią Nauk o Ziemi (EGU)]], Komitetem Gleboznawstwa i Chemii Rolnej PAN, Polskim Towarzystwem Substancji Humusowych, [[Polskie Towarzystwo Geologiczne|Polskim Towarzystwem Geologicznym]], [[Polskie Towarzystwo Leśne|Polskim Towarzystwem Leśnym]] i [[Polskie Towarzystwo Botaniczne|Polskim Towarzystwem Botanicznym]].

PTG aktualnie liczy 555 członków, zrzeszonych w 15 oddziałach regionalnych.  Wydaje kwartalnik „[[Roczniki Gleboznawcze]]”, poświęcony szerokiemu spektrum zagadnień dotyczących środowiska glebowego. W „Rocznikach” publikowane są oryginalne prace oraz artykuły problemowe, w języku polskim lub angielskim.

PTG organizuje regularne kongresy tematyczne. Jubileuszowy, 30. kongres PTG odbył wie w roku 2019 w Lublinie<ref>[http://ptg.sggw.pl/30-kongres-polskiego-towarzystwa-gleboznawczego/ ''30. Kongres Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego – przeszedł do historii''], ptg.sggw.pl</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.ptg.sggw.pl/ Oficjalna strona PTG] {{lang|pl}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Organizacje związane z gleboznawstwem]]