text:
# Małe Seminarium Duchowne PNKK w Sulminie
Małe Seminarium Duchowne Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w Sulminie – działająca w latach 1949–1950 na terenie Sulmina prywatna szkoła średnia należąca do diecezji polskiej Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego (PNKK).
Inicjatywę utworzenia Małego Seminarium Duchownego wysunął ks. Edward Narbutt-Narbuttowicz na Ogólnopolskim Zjeździe Kapłanów PNKK odbywającym się w dniach 11-12 lutego 1946 r. w Warszawie. Małe Seminarium Duchowne rozpoczęło działalność 1 września 1949 r. mając za siedzibę budynki znajdujące się w Sulminie, w powiecie gdańskim. Główny celem zakładu było „kształcenie i wychowywanie młodzieńców duchu ideologii PNNK”, których zamierzano „przygotować do zdania małej matury, by następnie skierować ich do Seminarium Duchownego PNKK w Krakowie”. Kandydaci musieli mieć co najmniej 16 lat oraz ukończoną szkołę podstawową. Rodzice kandydata musieli zadeklarować, że będą zapewniali swojemu dziecko obuwie, bieliznę i ubranie oraz będą wpłacać 1500 zł miesięcznie na rzecz Seminarium. Seminarium to funkcjonowało tylko jeden rok szkolny.

wikitext:
'''Małe Seminarium Duchowne Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w Sulminie''' – działająca w latach [[1949]]–[[1950]] na terenie [[Sulmin]]a prywatna szkoła średnia należąca do diecezji polskiej [[Polski Narodowy Kościół Katolicki|Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego]] (PNKK).

Inicjatywę utworzenia Małego Seminarium Duchownego wysunął ks. [[Edward Narbutt-Narbuttowicz]] na Ogólnopolskim Zjeździe Kapłanów PNKK odbywającym się w dniach [[11 lutego|11]]-[[12 lutego]] [[1946]] r. w [[Warszawa|Warszawie]]. Małe Seminarium Duchowne rozpoczęło działalność [[1 września]] [[1949]] r. mając za siedzibę budynki znajdujące się w [[Sulmin]]ie, w [[Powiat gdański|powiecie gdańskim]]. Główny celem zakładu było „kształcenie i wychowywanie młodzieńców duchu ideologii PNNK”, których zamierzano „przygotować do zdania [[Mała matura|małej matury]], by następnie skierować ich do [[Wyższe Seminarium Duchowne Kościoła Polskokatolickiego w Warszawie|Seminarium Duchownego PNKK w Krakowie]]”. Kandydaci musieli mieć co najmniej 16 lat oraz ukończoną szkołę podstawową. Rodzice kandydata musieli zadeklarować, że będą zapewniali swojemu dziecko obuwie, bieliznę i ubranie oraz będą wpłacać 1500 zł miesięcznie na rzecz Seminarium. Seminarium to funkcjonowało tylko jeden rok szkolny.

== Zobacz też ==
* [[Polski Narodowy Kościół Katolicki]]
* [[Polski Narodowy Katolicki Kościół w RP]]
* [[Kościół Polskokatolicki w RP]]
* [[Niższe Seminarium Duchowne]]
* [[Wyższe Seminarium Duchowne Kościoła Polskokatolickiego w Warszawie]]
* [[Seminarium Teologiczne im. Girolamo Savonaroli w Scranton]]

== Bibliografia ==
* ''Seminarium Duchowne'' [z: Konrad Białecki, ''Kościół Narodowy w Polsce w latach 1944-1965'', s.153 – 154].

{{SORTUJ:Sulmin}}
[[Kategoria:Polski Narodowy Kościół Katolicki]]
[[Kategoria:Licea ogólnokształcące w województwie pomorskim]]
[[Kategoria:Religia w gminie Żukowo]]
[[Kategoria:Sulmin]]


text:
# Cervarese Santa Croce
Cervarese Santa Croce – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Padwa.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 4709 osób, 277 os./km².

wikiname: plwiki

title: Cervarese Santa Croce

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Cervarese Santa Croce
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Wenecja Euganejska
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Padwa|Padwa]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 028030
 |powierzchnia                    = 17 km²
 |rok                             = 2004
 |liczba ludności                 = 4709
 |gęstość zaludnienia             = 277 os./km²
 |numer kierunkowy                = 049
 |kod pocztowy                    = 35030
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Wenecja Euganejska
 |współrzędne                     = 45°25′N 11°41′E
 |commons                         =
 |www                             = https://www.comune.cervarese.pd.it/
}}
'''Cervarese Santa Croce''' – miejscowość i gmina we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Wenecja Euganejska]], w prowincji [[prowincja Padwa|Padwa]].

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 4709 osób, 277 os./km².

== Bibliografia ==
* Źródło danych: [http://www.istat.it Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Padwa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Padwa]]

title: Cervarese Santa Croce

Państwo: Włochy

Region: Wenecja Euganejska

Prowincja: Padwa

Powierzchnia: 17 km²

• gęstość: 277 os./km²


text:
# Tadeusz Pszonka
Tadeusz Pszonka – polski śpiewak operowy i pedagog.
Absolwent Akademii Muzycznej we Wrocławiu (1992). Były solista Opery Wrocławskiej, Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, Teatru Muzycznego Roma w Warszawie i Wiedeńskiej Opery Kameralnej. Występował również m.in. w Operze na Zamku w Szczecinie, Teatrze Muzycznym w Gdyni, Teatrze Muzycznym we Wrocławiu, Teatrze Wielkim w Łodzi. Od 1992 pedagog Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Profesor sztuk muzycznych (2015). Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju (2013-2019), dyrektor organizacyjny Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Haliny Halskiej-Fijałkowskiej we Wrocławiu (od 2018). Członek Związku Artystów Scen Polskich i Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów Śpiewu.

## Wybrane nagrody i wyróżnienia
- 1993: V Międzynarodowy Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu - II nagroda[5]
- 1994: V Ogólnopolski Konkurs Wokalistyki Operowej im. Adama Didura w Bytomiu - wyróżnienie[6]
- 2017 Srebrny Medal za Długoletnią Służbę
- 2018: Medal Merito de Wratislavia – Zasłużony dla Wrocławia
- Srebrny Krzyż Zasługi (2022)[7].

title: Tadeusz Pszonka

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Tadeusz Pszonka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = o sztukach pięknych
 |specjalność               = wokalistyka
 |almamater                 = [[Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu|Akademia Muzyczna we Wrocławiu]]
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu|Akademia Muzyczna we Wrocławiu]]
 |stanowisko1               =
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   =
 |doktorat data             =
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = [[28 czerwca]] [[2004]]
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = [[17 lutego]] [[2015]]<ref>{{ludzie nauki|113872|osoba=prof. dr hab. Tadeusz Pszonka|data dostępu=2023-08-23}}</ref>
 |odznaczenia               = {{order|KZ|S}} {{order|MDS|S}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Tadeusz Pszonka''' – polski śpiewak operowy i pedagog.

Absolwent [[Akademia Muzyczna we Wrocławiu|Akademii Muzycznej we Wrocławiu]] (1992)<ref>[https://dbc.wroc.pl/Content/10579/PDF/pryzmat106.pdf 50-lecie Akademii Muzycznej Vivat Academia!]</ref>. Były solista [[Opera Wrocławska|Opery Wrocławskiej]], [[Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie|Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie]], [[Teatr Muzyczny Roma|Teatru Muzycznego Roma]] w Warszawie i Wiedeńskiej Opery Kameralnej. Występował również m.in. w [[Opera na Zamku w Szczecinie|Operze na Zamku w Szczecinie]], [[Teatr Muzyczny w Gdyni|Teatrze Muzycznym w Gdyni]], Teatrze Muzycznym we Wrocławiu, [[Teatr Wielki w Łodzi|Teatrze Wielkim w Łodzi]]. Od 1992 pedagog Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Profesor sztuk muzycznych (2015)<ref>{{Cytuj |tytuł = Prezydent wręczył nominacje profesorskie 57 osobom / Nominacje / Aktualności / Archiwum Bronisława Komorowskiego / Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej |data = 2015-04-23 |data dostępu = 2021-10-02 |opublikowany = www.prezydent.pl |url = https://www.prezydent.pl/archiwum-bronislawa-komorowskiego/aktualnosci/nominacje/art,807,prezydent-wreczyl-nominacje-profesorskie-.html}}</ref>. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju (2013-2019), dyrektor organizacyjny Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Haliny Halskiej-Fijałkowskiej we Wrocławiu (od 2018). Członek [[Związek Artystów Scen Polskich|Związku Artystów Scen Polskich]] i Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów Śpiewu<ref>{{Cytuj |tytuł = prof. dr hab. Tadeusz Pszonka |data dostępu = 2021-10-03 |opublikowany = amuz.wroc.pl |url = https://amuz.wroc.pl/prof-dr-hab-tadeusz-pszonka-6055}}</ref>.

== Wybrane nagrody i wyróżnienia ==

* 1993: V [[Międzynarodowy Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari]] w Nowym Sączu - II nagroda<ref>{{Cytuj |tytuł = Laureaci / Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Sztuki wokalnej im. Ady Sari |data dostępu = 2021-10-02 |opublikowany = archiwum.adasari.pl |url = http://archiwum.adasari.pl/Archiwum/1993/Laureaci}}</ref>
* 1994: V [[Ogólnopolski Konkurs Wokalistyki Operowej im. Adama Didura]] w Bytomiu - wyróżnienie<ref>{{Cytuj |tytuł = Międzynarodowy Konkurs Wokalistyki Operowej Adama Didura {{!}} Laureaci |data dostępu = 2021-10-02 |opublikowany = www.adamdidur.com |url = https://www.adamdidur.com/laureaci |archiwum = https://web.archive.org/web/20211028165300/https://www.adamdidur.com/laureaci |zarchiwizowano = 2021-10-28 }}</ref>
* 2017 Srebrny [[Medal za Długoletnią Służbę]]
* 2018: Medal Merito de Wratislavia – Zasłużony dla Wrocławia
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] (2022)<ref>{{Monitor Polski|2022|1061}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pszonka, Tadeusz}}

[[Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Polscy śpiewacy operowi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita)]]

title: Tadeusz Pszonka

Alma Mater: Akademia Muzyczna we Wrocławiu

Habilitacja: 28 czerwca 2004

Profesura: 17 lutego 2015

Uczelnia: Akademia Muzyczna we Wrocławiu


text:
# Prawybory
Prawybory – wybory wstępne, których wynik może być niewiążący lub wiążący w późniejszych właściwych wyborach. Służą do zbadania opinii publicznej lub wyłonienia kandydatów mogących startować w późniejszych wyborach właściwych. Ich znaczenie jest uzależnione od ordynacji wyborczej i w wielu systemach politycznych (np. w USA) jest to część procedury wyborczej.
W Polsce prawybory nie są wprowadzone do ordynacji wyborczej. Organizowane były jako sondaż przedwyborczy na terenie miasta i gminy Września w województwie wielkopolskim.
Pierwsze w Polsce otwarte oraz odpłatne prawybory, wzorowane na prawyborach Partii Republikańskiej w USA, zorganizowała Konfederacja Wolność i Niepodległość, a ich celem było wyłonienie kandydata tejże partii w wyborach prezydenckich w 2020 roku.

title: Prawybory

wikitext:
[[Plik:Platforma Obywatelska. Debata prawyborcza 07.12.2019 (Małgorzata Kidawa-Błońska i Jacek Jaśkowiak).jpg|thumb|Debata przed prawyborami Platformy Obywatelskiej w 2019]]
'''Prawybory''' – [[wybory]] wstępne, których wynik może być niewiążący lub wiążący w późniejszych właściwych wyborach. Służą do zbadania [[opinia publiczna|opinii publicznej]] lub wyłonienia kandydatów mogących startować w późniejszych wyborach właściwych. Ich znaczenie jest uzależnione od [[ordynacja wyborcza|ordynacji wyborczej]] i w wielu systemach politycznych (np. w [[Stany Zjednoczone|USA]]) jest to część procedury wyborczej.

W Polsce prawybory nie są wprowadzone do ordynacji wyborczej. Organizowane były jako sondaż przedwyborczy na terenie miasta i gminy [[Września]] w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]].

Pierwsze w Polsce otwarte oraz odpłatne prawybory, wzorowane na prawyborach [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partii Republikańskiej]] w USA, zorganizowała [[Konfederacja Wolność i Niepodległość]], a ich celem było wyłonienie kandydata tejże partii w [[Wybory prezydenckie w Polsce w 2020 roku (pierwsze)|wyborach prezydenckich w 2020 roku]]<ref>{{Cytuj stronę| url = https://zielonagora.wyborcza.pl/zielonagora/7,35182,25465440,placisz-30-zlotych-i-wybierasz-kandydata-na-prezydenta-rp-gdzie.html | tytuł = Płacisz 30 złotych i wybierasz kandydata na prezydenta RP. Gdzie tak jest?| opublikowany = wyborcza.pl|autor = Artur Łukasiewicz | data = 2019-12-02 |data dostępu = 2020-01-20}}</ref>.

== Zobacz też ==
{{Wikisłownik|prawybory}}
{{Commonscat|Primary elections}}
* [[prawybory we Wrześni]]
* [[prawybory Platformy Obywatelskiej (2010)]]
* [[prawybory Platformy Obywatelskiej (2019)]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.psz.pl/content/view/4265/ Prawybory w USA]
* Dominik Kasprzak: [https://www.academia.edu/36370086/Dominik_Kasprzak_-_Mechanizm_i_funkcjonowanie_instytucji_prawybor%C3%B3w_w_ameryka%C5%84skim_systemie_politycznym_na_przyk%C5%82adzie_elekcji_prezydenckich ''Mechanizm i funkcjonowanie instytucji prawyborów w amerykańskim systemie politycznym na przykładzie elekcji prezydenckich'']

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prawybory| ]]


text:
# Zielony Most w Gdańsku
Zielony Most – most w Gdańsku na rzece Motławie, łączący Główne Miasto z Wyspą Spichrzów. Jest najbardziej znanym mostem gdańskiego Głównego Miasta.
Zachodni przyczółek mostu leży pod Bramą Zieloną. Prowadzą na niego ważne ulice Długi Targ i Długie Pobrzeże. Z wschodniego przyczółka mostu bierze swój początek ulica Stągiewna.

## Historia
Zielony Most został wzniesiony w 1564, według projektu Dirka Danielsa. Wcześniej w tym miejscu istniał Most Kogi. Wśród istniejących mostów nad Motławą najstarszym rodowodem poszczycić się może Most Zielony (Grüne Brücke), położony na skrzyżowaniu najważniejszych dla średniowiecznego Gdańska szlaków komunikacyjnych – wodnego w postaci Motławy oraz drogowego będącego przedłużeniem Drogi Królewskiej biegnącej na wschód – do Sambii. Trudno w sposób jednoznaczny określić, kiedy powstał w tym miejscu pierwszy most. Brama Kogi. przy której był usytuowany, wzmiankowana jest już w 1357 r. – przeprawa istniała z pewnością dużo wcześniej. W październiku 1563 r. rozpoczęto rozbiórkę bramy i przylegającego mostu i już pod koniec tego roku przystąpiono do jego odbudowy według projektu Dirka Danielsa. Nazwano go Zielonym. Geneza nazwy wywodzi się od odcienia kamienia użytego do jego budowy lub od koloru pleśni pokrywającej jego podpory. Most Zielony jest bodaj jedynym gdańskim mostem, którego nazwa została przeniesiona na sąsiadującą z nim bramę. Wszystkie pozostałe nazwano mianem ulic, w ciągu których je wybudowano.
Była to konstrukcja zwodzona, umożliwiająca przepływ statkom. Na przestrzeni wieków był wielokrotnie przebudowywany. Do 1959 roku przez most przebiegała linia tramwajowa prowadząca na Stogi.
Podczas wojny uległ zniszczeniom, po odbudowie przestał pełnić funkcję mostu zwodzonego. Obecnie jest mostem pieszym.

title: Zielony Most w Gdańsku

wikitext:
{{Most infobox
 |nazwa                  = Zielony Most
 |nazwa oryginalna       =
 |zdjęcie                = Most Zielony Gdańsk.JPG
 |opis zdjęcia           =
 |poprzednie nazwy       = Grüne Brücke
 |długość całkowita      =
 |państwo                = Polska
 |miejscowość            = [[Gdańsk]]
 |2. państwo             =
 |2. wariant flagi       =
 |2. miejscowość         =
 |przeszkoda             = [[Motława]]
 |długość                = 50
 |szerokość              = 15
 |szerokość jezdni       =
 |szerokość chodników    =
 |szerokość ścieżek      =
 |wysokość               =
 |liczba torów           =
 |rodzaj torów           =
 |masa pojazdu           =
 |liczba przęseł         = 2
 |rozpiętość przęseł     =
 |data budowy            = 1564
 |data zburzenia         =
 |data odbudowy          =
 |data remontu           =
 |projektant             = Dirk Daniels
 |plan                   =
 |opis planu             =
 |kod mapy               = Gdańsk
 |współrzędne            = 54°20′52.18″N 18°39′22.44″E
 |commons                = Category:Zielony Most in Gdańsk
 |www                    =
}}
'''Zielony Most''' – [[most]] w [[Gdańsk]]u na rzece [[Motława|Motławie]], łączący [[Główne Miasto]] z [[Wyspa Spichrzów|Wyspą Spichrzów]]. Jest najbardziej znanym mostem gdańskiego Głównego Miasta.
[[Plik:Matthäus Deisch - Zielony Most w Gdańsku.JPG|thumb|left|250px|Zielony Most, druga połowa [[XVIII wiek]]u]]
{{Galeria
| Nazwa=|wielkość=250|pozycja=left
| Plik:2010-07-09-gdansk-by-RalfR-145.jpg|<small>Zielony Most, w tle [[Brama Zielona]]</small>
| Plik:Gdansk 2010 7 18 (RaBoe).jpg|
}}

Zachodni przyczółek mostu leży pod [[Brama Zielona|Bramą Zieloną]]. Prowadzą na niego ważne ulice [[Długi Targ]] i [[Długie Pobrzeże]]. Z wschodniego przyczółka mostu bierze swój początek ulica [[Ulica Stągiewna w Gdańsku|Stągiewna]].

== Historia ==
Zielony Most został wzniesiony w 1564, według projektu Dirka Danielsa. Wcześniej w tym miejscu istniał ''Most Kogi''. Wśród istniejących mostów nad Motławą najstarszym rodowodem poszczycić się może Most Zielony (''Grüne Brücke''), położony na skrzyżowaniu najważniejszych dla średniowiecznego Gdańska szlaków komunikacyjnych – wodnego w postaci Motławy oraz drogowego będącego przedłużeniem Drogi Królewskiej biegnącej na wschód – do Sambii. Trudno w sposób jednoznaczny określić, kiedy powstał w tym miejscu pierwszy most. Brama Kogi. przy której był usytuowany, wzmiankowana jest już w 1357 r. – przeprawa istniała z pewnością dużo wcześniej. W październiku 1563 r. rozpoczęto rozbiórkę bramy i przylegającego mostu i już pod koniec tego roku przystąpiono do jego odbudowy według projektu Dirka Danielsa. Nazwano go Zielonym. Geneza nazwy wywodzi się od odcienia kamienia użytego do jego budowy lub od koloru pleśni pokrywającej jego podpory. Most Zielony jest bodaj jedynym gdańskim mostem, którego nazwa została przeniesiona na sąsiadującą z nim bramę. Wszystkie pozostałe nazwano mianem ulic, w ciągu których je wybudowano.

Była to konstrukcja [[Most zwodzony|zwodzona]], umożliwiająca przepływ statkom. Na przestrzeni wieków był wielokrotnie przebudowywany. Do [[1959]] roku przez most przebiegała [[Tramwaje w Gdańsku|linia tramwajowa]] prowadząca na [[Stogi (Gdańsk)|Stogi]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.mlyniec.gda.pl/~mach/dawny_gdansk.htm.html|tytuł=Historia tramwajów w Gdańsku|autor=Łukasz Bartnik|data dostępu=2010-01-31|archiwum=https://web.archive.org/web/20160305010737/http://www.mlyniec.gda.pl/~mach/dawny_gdansk.htm.html|zarchiwizowano=2016-03-05}}</ref>.

Podczas wojny uległ zniszczeniom, po odbudowie przestał pełnić funkcję mostu zwodzonego. Obecnie jest mostem pieszym.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
[[Plik:Motlawa 2002.jpg|thumb|240px|Widok z mostu na [[Motława|Motławę]], w kierunku północnym]]
* Jerzy Samp, ''Miasto Tysiąca Tajemnic'' (1998), {{ISBN|83-87291-49-8}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.pg.gda.pl/PismoPG/?n=07&y=1997&art=a07 Historia Zielonego Mostu]

[[Kategoria:Mosty w Śródmieściu (Gdańsk)]]
[[Kategoria:Mosty nad Motławą]]
[[Kategoria:Główne Miasto]]
[[Kategoria:Wyspa Spichrzów]]
[[Kategoria:Mosty i wiadukty piesze w Polsce]]

title: Zielony Most

Poprzednie nazwy: Grüne Brücke

Państwo: Polska

Miejscowość: Gdańsk

Przeszkoda: Motława

Szerokość: · • całkowita: · 15 m

Projektant: Dirk Daniels


text:
# The Black Crowes
The Black Crowes – amerykański zespół rockowy utworzony w 1989 roku w Atlancie przez braci Chrisa i Richa Robinsonów. Osadzony w tradycji rock and rolla i rhythm and bluesa amerykańskiego Południa.

## Historia grupy
W 1989 r. zespół przyciągnął uwagę wytwórni Def American, pod której szyldem nagrał pierwszą płytę, Shake Your Money Maker, wydaną w 1990 r. Płyta osiągnęła sukces komercyjny w USA i Europie. W czasie 10-dniowej przerwy w 350-koncertowej trasie grupa ponownie weszła do studio, nagrywając album The Southern Harmony and Musical Companion. Jeszcze przed ukończeniem nagrania zespół opuścił Jeff Cease. Zastąpił go były gitarzysta Burning Tree, Marc Ford.
W 1994 roku, w czasie ogromnej popularności, wypełnionym trasami koncertowymi, grupa wydała płytę Amorica. Z powodu kontrowersyjnej okładki przedstawiającej dolną część bikini, zrobioną z amerykańskiej flagi, były problemy z jej sprzedażą w USA. Jednak płyta okazała się światowym hitem.
W 1996 roku, jesienią, zespół rozpoczął 18-miesięczną trasę koncertową, która jednak została przerwana w wyniku narastających konfliktów między muzykami. Wydana została płyta Three Snakes and a One Charm, uznana za słabszą od poprzednich. Kolejne sesje nagraniowe przerwane zostały odejściem z zespołu Marca Forda, a kilka tygodni później – Johnny'ego Colta, którego zastąpił Sven Pipien. Jako klawiszowca przyjęto Eddiego Harsha.
Kolejny album, By Your Side, z 1998 roku, odrodził nieco nadwątloną reputację grupy jako zespołu czerpiącego z prawdziwie rockowych korzeni, a płyta Live at the Greek z zarejestrowanym koncertem z Jimmym Page’em, z legendarnego Led Zeppelin, jeszcze ją wzmocniła.
Następna płyta, Lions z 2001 r., wydana została przez nową wytwórnię, V2. Zaraz po nagraniu grupę opuścił perkusista Steve Gorman, a Chris Robinson oznajmił chęć rozpoczęcia kariery solowej – wydał dwa albumy: New Earth Mud (2003) i This Magnificent Distance (2004). Płytę solową wydał także w 2004 r. Rich Robinson (Paper).
Zespół zszedł się na krótko w 2003 r., by zagrać na ceremonii "Jammy Awards", oraz na 5 koncertów w marcu 2005. Latem 2005 r. zagrał także jako support przed występem Toma Petty'ego and the Heartbreakers.
W 2006 r. została wydana płyta DVD z zapisem koncertu w Fillmore Auditorium w San Francisco, zatytułowana Freak 'n' Roll into the Fog, a we wrześniu ukazał się album The Lost Crowes, zawierający niepublikowane dotąd nagrania z sesji do poprzednich płyt.
W marcu 2008 zespół po siedmioletniej przerwie wydał album "Warpaint". Dobrze przyjęty przez krytyków okazał się być powrotem do korzeni amerykańskiego rocka. Była to pierwsza płyta zespołu z gitarzystą prowadzącym w roli Luthera Dickinsona z zespołu North Mississippi Allstars.
Natomiast w 2009 ukazało się następne wydawnictwo studyjne zespołu "Before the Frost...Until the Freeze". Wersja CD obejmuje jedną część albumu (11 utworów), udostępniając jednakże hasło do darmowego ściągnięcia z oficjalnej strony zespołu pozostałe dziewięć utworów. Wersja winylowa, obejmuje z kolei obie części albumu.

## Muzycy
Ostatni skład zespołu
- Chris Robinson – wokal prowadzący (1989–2002, 2005–2011, 2013-2015)
- Rich Robinson – gitara (1989–2002, 2005–2011, 2013-2015)
- Steve Gorman – perkusja (1989–2002, 2005–2011, 2013-2015)
- Sven Pipien – gitara basowa (1997–2000, 2005–2011, 2013-2015)
- Adam MacDougall – instrumenty klawiszowe (2007–2011, 2013-2015)
- Jackie Greene – gitara (2013-2015)

Byli członkowie zespołu
- Johnny Colt – gitara basowa (1989–1997)
- Jeff Cease – gitara (1989–1991)
- Eddie Harsch – instrumenty klawiszowe (1991–2002, 2005–2006)
- Marc Ford – gitara (1991–1997, 2005–2006)
- Audley Freed – gitara (1997–2002)
- Greg Rzab – gitara basowa (2000–2001)
- Andy Hess – gitara basowa (2001–2002)
- Bill Dobrow – perkusja (2005)
- Paul Stacey – gitara (2006–2007)
- Rob Clores – instrumenty klawiszowe (2006–2007)
- Luther Dickinson – gitara (2007–2011)

## Dyskografia
Albumy studyjne
| Shake Your Money Maker                     | - Data: 24 stycznia 1990 - Wydawca: American Recordings | 4  | 36 | —   | 61 | - USA: 5x platynowa płyta |
| The Southern Harmony and Musical Companion | - Data: 12 maja 1992 - Wydawca: American Recordings     | 1  | 2  | —   | 17 | - USA: 2x platynowa płyta |
| Amorica                                    | - Data: 1 listopada 1994 - Wydawca: American Recordings | 11 | 8  | —   | 17 | - USA: złota płyta        |
| Three Snakes and One Charm                 | - Data: 23 lipca 1996 - Wydawca: American Recordings    | 15 | 17 | —   | 39 |                           |
| By Your Side                               | - Data: 12 stycznia 1999 - Wydawca: American Recordings | 26 | 34 | 71  | 46 |                           |
| Lions                                      | - Data: 7 maja 2001 - Wydawca: V2                       | 20 | 37 | 141 | —  |                           |
| Warpaint                                   | - Data: 3 marca 2008 - Wydawca: Silver Arrow            | 5  | 52 | 96  | 24 |                           |
| Before the Frost...Until the Freeze        | - Data: 1 września 2009 - Wydawca: Silver Arrow         | 12 | 47 | 92  | 51 |                           |
| "—" album nie był notowany.                |                                                         |    |    |     |    |                           |

Albumy koncertowe
| Live at the Greek (oraz Jimmy Page) | - Data: 29 lutego 2000 - Wydawca: TVT          | 64  | 39 | 73 | 46 | - USA: złota płyta |
| Live                                | - Data: 20 sierpnia 2002 - Wydawca: V2         | 137 | —  | —  | —  |                    |
| Freak 'n' Roll...Into the Fog       | - Data: 12 marca 2006 - Wydawca: Eagle Rock    | 200 | —  | —  | —  | - USA: złota płyta |
| Warpaint Live                       | - Data: 28 kwietnia 2009 - Wydawca: Eagle Rock | —   | —  | —  | —  |                    |
| Wiser for the Time                  | - Data: 19 marca 2013 - Wydawca: Silver Arrow  | —   | —  | —  | —  |                    |
| "—" album nie był notowany.         |                                                |     |    |    |    |                    |

title: The Black Crowes

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = The Black Crowes
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = The Black Crowes Live at the Hammerstein Ballroom.jpg
 |opis zdjęcia     = The Black Crowes podczas koncertu w [[2005]]
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    =
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|USA}}
 |gatunek          = [[southern rock]]<ref name="www.allmusic.com">{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/the-black-crowes-mn0000048566/biography | tytuł = The Black Crowes Biography | nazwisko = Erlewine | imię = Stephen Thomas | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2015-08-06}}</ref>, [[hard rock]]<ref name="www.allmusic.com" />, [[rock|american traditional rock]]<ref name="www.allmusic.com" />
 |aktywność        = 1989–2002, 2005–2011, 2013–2015
 |wydawnictwo      = [[American Recordings|Def American]], [[Columbia Records]], [[V2 Records]], Silver Arrow
 |powiązania       = [[Chris Robinson Brotherhood]]
 |skład            =
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              = http://www.blackcrowes.com/
}}
'''The Black Crowes''' – amerykański zespół rockowy utworzony w [[1989]] roku w [[Atlanta|Atlancie]] przez braci Chrisa i Richa Robinsonów. Osadzony w tradycji [[rock and roll]]a i [[rhythm and blues]]a amerykańskiego Południa.

== Historia grupy ==
W [[1989]] r. zespół przyciągnął uwagę wytwórni [[American Recordings|Def American]], pod której szyldem nagrał pierwszą płytę, ''Shake Your Money Maker'', wydaną w [[1990]] r. Płyta osiągnęła sukces komercyjny w [[Stany Zjednoczone|USA]] i [[Europa|Europie]]. W czasie 10-dniowej przerwy w 350-koncertowej trasie grupa ponownie weszła do studio, nagrywając album ''The Southern Harmony and Musical Companion''. Jeszcze przed ukończeniem nagrania zespół opuścił Jeff Cease. Zastąpił go były gitarzysta Burning Tree, Marc Ford.

W 1994 roku, w czasie ogromnej popularności, wypełnionym trasami koncertowymi, grupa wydała płytę ''Amorica''. Z powodu kontrowersyjnej okładki przedstawiającej dolną część bikini, zrobioną z amerykańskiej flagi, były problemy z jej sprzedażą w USA. Jednak płyta okazała się światowym hitem.

W [[1996]] roku, jesienią, zespół rozpoczął 18-miesięczną trasę koncertową, która jednak została przerwana w wyniku narastających konfliktów między muzykami. Wydana została płyta ''Three Snakes and a One Charm'', uznana za słabszą od poprzednich. Kolejne sesje nagraniowe przerwane zostały odejściem z zespołu Marca Forda, a kilka tygodni później – Johnny'ego Colta, którego zastąpił Sven Pipien. Jako klawiszowca przyjęto Eddiego Harsha.

Kolejny album, ''By Your Side'', z 1998 roku, odrodził nieco nadwątloną reputację grupy jako zespołu czerpiącego z prawdziwie rockowych korzeni, a płyta ''Live at the Greek'' z zarejestrowanym koncertem z [[Jimmy Page|Jimmym Page’em]], z legendarnego [[Led Zeppelin]], jeszcze ją wzmocniła.

Następna płyta, ''Lions'' z 2001 r., wydana została przez nową wytwórnię, V2. Zaraz po nagraniu grupę opuścił perkusista Steve Gorman, a Chris Robinson oznajmił chęć rozpoczęcia kariery solowej – wydał dwa albumy: ''New Earth Mud'' ([[2003]]) i ''This Magnificent Distance'' ([[2004]]). Płytę solową wydał także w 2004 r. Rich Robinson (''Paper'').

Zespół zszedł się na krótko w 2003 r., by zagrać na ceremonii "Jammy Awards", oraz na 5 koncertów w marcu [[2005]]. Latem 2005 r. zagrał także jako support przed występem [[Tom Petty and the Heartbreakers|Toma Petty'ego and the Heartbreakers]].

W [[2006]] r. została wydana płyta DVD z zapisem koncertu w Fillmore Auditorium w [[San Francisco]], zatytułowana ''Freak 'n' Roll into the Fog'', a we wrześniu ukazał się album ''The Lost Crowes'', zawierający niepublikowane dotąd nagrania z sesji do poprzednich płyt.

W marcu 2008 zespół po siedmioletniej przerwie wydał album "Warpaint". Dobrze przyjęty przez krytyków okazał się być powrotem do korzeni amerykańskiego rocka. Była to pierwsza płyta zespołu z gitarzystą prowadzącym w roli [[Luther Dickinson|Luthera Dickinsona]] z zespołu [[North Mississippi Allstars]].
Natomiast w 2009 ukazało się następne wydawnictwo studyjne zespołu "Before the Frost...Until the Freeze". Wersja CD obejmuje jedną część albumu (11 utworów), udostępniając jednakże hasło do darmowego ściągnięcia z oficjalnej strony zespołu pozostałe dziewięć utworów. Wersja winylowa, obejmuje z kolei obie części albumu.

== Muzycy ==
; Ostatni skład zespołu
* Chris Robinson – wokal prowadzący (1989–2002, 2005–2011, 2013-2015)
* Rich Robinson – gitara (1989–2002, 2005–2011, 2013-2015)
* Steve Gorman – perkusja (1989–2002, 2005–2011, 2013-2015)
* Sven Pipien – gitara basowa (1997–2000, 2005–2011, 2013-2015)
* Adam MacDougall – instrumenty klawiszowe (2007–2011, 2013-2015)
* Jackie Greene – gitara (2013-2015)

; Byli członkowie zespołu
* Johnny Colt – gitara basowa (1989–1997)
* Jeff Cease – gitara (1989–1991)
* Eddie Harsch – instrumenty klawiszowe (1991–2002, 2005–2006)
* Marc Ford – gitara (1991–1997, 2005–2006)
* Audley Freed – gitara (1997–2002)
* Greg Rzab – gitara basowa (2000–2001)
* Andy Hess – gitara basowa (2001–2002)
* Bill Dobrow – perkusja (2005)
* Paul Stacey – gitara (2006–2007)
* Rob Clores – instrumenty klawiszowe (2006–2007)
* Luther Dickinson – gitara (2007–2011)

== Dyskografia ==
; Albumy studyjne
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
|-
! scope="col" rowspan="2" style="width:20em;"| Tytuł
! scope="col" rowspan="2" | Dane dot. albumu
! scope="col" colspan="4" | Pozycja na liście
! scope="col" rowspan="2" | Certyfikat
|-
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[Billboard 200|USA]]
<ref name="www.allmusic.combillboard">{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/the-black-crowes-mn0000048566/awards | tytuł = The Black Crowes Billboard Chart History | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2015-08-06}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[UK Albums Chart|UK]]
<ref name="www.officialcharts.com">{{Cytuj stronę | url = http://www.officialcharts.com/artist/26283/black-crowes/ | tytuł = The Black Crowes UK Albums Chart | opublikowany = www.officialcharts.com | język = en | data dostępu = 2015-08-06}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[Syndicat national de l’édition phonographique|FRA]]
<ref name="www.lescharts.com">{{Cytuj stronę | url = http://www.lescharts.com/search.asp?search=The+Black+Crowes&cat=a | tytuł = The Black Crowes French Albums Chart | opublikowany = www.lescharts.com | język = en | data dostępu = 2015-08-06}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[MegaCharts|NLD]]
<ref name="www.dutchcharts.nl">{{Cytuj stronę | url = http://www.dutchcharts.nl/search.asp?search=The%20Black%20Crowes&cat=a | tytuł = The Black Crowes Dutch Albums Chart | opublikowany = www.dutchcharts.nl | język = nl | data dostępu = 2015-08-06}}</ref>
|-
! scope="row" |''Shake Your Money Maker''
|
* Data: 24 stycznia 1990
* Wydawca: American Recordings
|| 4 || 36 || — || 61
|
* USA: 5x platynowa płyta<ref name="www.riaa.com">{{Cytuj stronę | url = https://www.riaa.com/goldandplatinumdata.php?resultpage=1&table=SEARCH_RESULTS&action=&title=&artist=The%20Black%20Crowes&format=&debutLP=&category=&sex=&releaseDate=&requestNo=&type=&level=&label=&company=&certificationDate=&awardDescription=&catalogNo=&aSex=&rec_id=&charField=&gold=&platinum=&multiPlat=&level2=&certDate=&album=&id=&after=&before=&startMonth=1&endMonth=1&startYear=1958&endYear=2007&sort=Artist&perPage=25 | tytuł = RIAA: The Black Crowes | opublikowany = www.riaa.com | język = en | data dostępu = 2015-08-06}}</ref>
|-
! scope="row" |''The Southern Harmony and Musical Companion''
|
* Data: 12 maja 1992
* Wydawca: American Recordings
|| 1 || 2 || — || 17
|
* USA: 2x platynowa płyta<ref name="www.riaa.com" />
|-
! scope="row" |''Amorica''
|
* Data: 1 listopada 1994
* Wydawca: American Recordings
|| 11 || 8 || — || 17
|
* USA: złota płyta<ref name="www.riaa.com" />
|-
! scope="row" |''Three Snakes and One Charm''
|
* Data: 23 lipca 1996
* Wydawca: American Recordings
|| 15 || 17 || — || 39
|
|-
! scope="row" |''By Your Side''
|
* Data: 12 stycznia 1999
* Wydawca: American Recordings
|| 26 || 34 || 71 || 46
|
|-
! scope="row" |''Lions''
|
* Data: 7 maja 2001
* Wydawca: V2
|| 20 || 37 || 141 || —
|
|-
! scope="row" |''Warpaint''
|
* Data: 3 marca 2008
* Wydawca: Silver Arrow
|| 5 || 52 || 96 || 24
|
|-
! scope="row" |''Before the Frost...Until the Freeze''
|
* Data: 1 września 2009
* Wydawca: Silver Arrow
|| 12 || 47 || 92 || 51
|
|-
| colspan="20" style="font-size:90%" | "—" album nie był notowany.
|}
; Albumy koncertowe
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
|-
! scope="col" rowspan="2" style="width:20em;"| Tytuł
! scope="col" rowspan="2" | Dane dot. albumu
! scope="col" colspan="4" | Pozycja na liście
! scope="col" rowspan="2" | Certyfikat
|-
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[Billboard 200|USA]]
<ref name="www.allmusic.combillboard" />
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[UK Albums Chart|UK]]
<ref name="www.officialcharts.com" />
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[Syndicat national de l’édition phonographique|FRA]]
<ref name="www.lescharts.com" />
! scope="col" style="width:3em;font-size:90%;" |[[MegaCharts|NLD]]
<ref name="www.dutchcharts.nl" />
|-
! scope="row" |''Live at the Greek'' (oraz [[Jimmy Page]])
|
* Data: 29 lutego 2000
* Wydawca: TVT
|| 64 || 39 || 73 || 46
|
* USA: złota płyta<ref name="www.riaa.com" />
|-
! scope="row" |''Live''
|
* Data: 20 sierpnia 2002
* Wydawca: V2
|| 137 || — || — || —
|
|-
! scope="row" |''Freak 'n' Roll...Into the Fog''
|
* Data: 12 marca 2006
* Wydawca: Eagle Rock
|| 200 || — || — || —
|
* USA: złota płyta<ref name="www.riaa.com" />
|-
! scope="row" |''Warpaint Live''
|
* Data: 28 kwietnia 2009
* Wydawca: Eagle Rock
|| — || — || — || —
|
|-
! scope="row" |''Wiser for the Time''
|
* Data: 19 marca 2013
* Wydawca: Silver Arrow
|| — || — || — || —
|
|-
| colspan="20" style="font-size:90%" | "—" album nie był notowany.
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Black Crowes, The}}
[[Kategoria:Amerykańskie zespoły bluesrockowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie zespoły hardrockowe]]
[[Kategoria:Zespoły southern rockowe]]

title: The Black Crowes

Pochodzenie: Stany Zjednoczone

Gatunek: southern rock, hard rock, american traditional rock

Wydawnictwo: Def American, Columbia Records, V2 Records, Silver Arrow

Powiązania: Chris Robinson Brotherhood


text:
# Azai
Azai (jap. 浅井氏 Azai-shi) – feudalny klan japoński wywodzący się z rodu Fujiwara. W okresie Sengoku byli rodziną daimyō z prowincji Ōmi (obecnie prefektura Shiga).
Pod koniec XVI wieku wraz z klanem Asakura należeli do grupy przeciwników Nobunagi Ody. Zostali pokonani w bitwie nad rzeką Ane w 1570 r. Większość członków rodu zginęła w trakcie oblężenia siedziby rodu, zamku Odani, przez wojska Ody w 1573 r. Wtedy to Hisamasa i Nagamasa popełnili seppuku. Dziesięcioletni syn Nagamasy został przez zdobywców ukrzyżowany, a żona (Oichi) i trzy córki (Chacha, Ohatsu i Oeyo) zamknięte w klasztorze. Później poślubiły znaczących przywódców okresu Azuchi-Momoyama/Edo.

## Członkowie rodu
- Sukemasa Azai (1491-1546)
- Hisamasa Azai (1526-1573)
- Nagamasa Azai (1545-1573)

title: Azai

wikitext:
[[Plik:Japanese Crest mitumori Kikkou ni Hanabishi.svg|thumb|200px|[[Kamon (symbol)|Kamon]] rodu Azai]]
{{nihongo|'''Azai'''|浅井氏|Azai-shi}} – [[feudalizm|feudalny]] [[Klany japońskie|klan japoński]] wywodzący się z [[Ród Fujiwara|rodu Fujiwara]]. W [[Sengoku (okres)|okresie Sengoku]] byli rodziną [[daimyō]] z [[Prowincje Japonii|prowincji]] [[Prowincja Ōmi|Ōmi]] (obecnie [[prefektura Shiga]]).

Pod koniec XVI wieku wraz z klanem [[Ród Asakura|Asakura]] należeli do grupy przeciwników [[Nobunaga Oda|Nobunagi Ody]]. Zostali pokonani w [[Bitwa nad Ane|bitwie nad rzeką Ane]] w 1570 r. Większość członków rodu zginęła w trakcie oblężenia siedziby rodu, [[zamek Odani|zamku Odani]], przez wojska Ody w 1573 r. Wtedy to [[Hisamasa Azai|Hisamasa]] i [[Nagamasa Azai|Nagamasa]] popełnili [[seppuku]]. Dziesięcioletni syn Nagamasy został przez zdobywców [[ukrzyżowanie|ukrzyżowany]], a żona ([[Oichi]]) i trzy córki ([[Yodo-dono|Chacha]], [[Ohatsu]] i [[Oeyo]]) zamknięte w klasztorze. Później poślubiły znaczących przywódców okresu [[Azuchi-Momoyama]]/[[Edo (okres)|Edo]].

== Członkowie rodu ==
*[[Sukemasa Azai]] (1491-1546)
*[[Hisamasa Azai]] (1526-1573)
*[[Nagamasa Azai]] (1545-1573)

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://wiki.samurai-archives.com/index.php?title=Asai_clan | tytuł = Asai clan w SamuraiWiki | opublikowany = wiki.samurai-archives.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20120730000859/http://wiki.samurai-archives.com/index.php?title=Asai_clan | zarchiwizowano = 2012-07-30}}

== Bibliografia ==
*Jolanta Tubielewicz, ''Historia Japonii'', Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984, {{ISBN|83-04-01486-6}}
*J.W.Hall, ''Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj'', Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979, {{ISBN|83-06-00205-9}}

[[Kategoria:Klany japońskie]]


text:
# Czas mroku
Czas mroku (ang. Darkest Hour) – brytyjsko-amerykański dramat wojenny z 2017 roku w reżyserii Joe Wrighta. Adaptacja książki pt. Czas mroku. Jak Churchill zawrócił świat znad krawędzi autorstwa scenarzysty filmu Anthony'ego McCartena.

## Fabuła
Film ten ukazuje pierwsze dni pracy nowego premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla po wejściu armii III Rzeszy na terytorium Francji.
W momencie pokonania przez nazistów Francji i grożeniu przez nich atakiem na Anglię doszło do tarcia na brytyjskich szczeblach władzy (w tym czasie Churchill sprawował funkcję Pierwszego Lorda Admiralicji).
Manewrując między politycznymi rywalami, Churchill musi dokonać ostatecznej decyzji: negocjować z Hitlerem i ocalić naród brytyjski przed przerażającymi skutkami wojny albo wezwać lud do walki, narażając na niespotykane dotąd niebezpieczeństwo.

## Obsada
- Gary Oldman jako Winston Churchill
- Kristin Scott Thomas jako Clementine Churchill
- Lily James jako Elizabeth Layton
- Ben Mendelsohn jako Jerzy VI
- Stephen Dillane jako Edward Wood (1. hrabia Halifaksu)
- Ronald Pickup jako Neville Chamberlain
- Nicholas Jones jako John Simon
- Samuel West jako Anthony Eden
- David Schofield jako Clement Attlee
- Richard Lumsden jako generał Ismay
- Malcolm Storry jako generał Ironside
- Hilton McRae jako Arthur Greenwood
- Benjamin Whitrow jako Samuel Hoare
- Joe Armstrong as John Evans
- Adrian Rawlins jako Hugh Dowding
- David Bamber jako admirał Ramsey
- David Strathairn jako Franklin D. Roosevelt (głos)
- Jeremy Child jako James Stanhope
- Brian Pettifer jako Sir Kingsley Wood
- Michael Gould jako Charles Vane-Tempest-Stewart
- John Atterbury jako sir Alexander Cadogan

## Produkcja
Zdjęcia do filmu kręcono w listopadzie 2016 roku wyłącznie na terenie Anglii. Do lokalizacji wykorzystanych przez filmowców należały:
- Londyn (m.in. główny budynek brytyjskiego Ministerstwa Obrony, siedziba premiera przy 10 Downing Street, College Green, nieczynna stacja metra Aldwych, Pałac Westminsterski, Akademia Sztuk Pięknych Central Saint Martins, Old Royal Naval College w Greenwich);
- Manchester (ratusz miejski, biblioteka uniwersytecka John Rylands Research Institute and Library);
- Kent (Chartwell House, Fort Amherst);
- South Yorkshire (Wentworth Woodhouse, Brodsworth Hall);
- Oxfordshire (lotnisko pod Bicester)[4][5].

Odtwórcą roli Neville’a Chamberlaina miał być początkowo John Hurt, ale zmarł w styczniu 2017 roku; w związku z tym rolę ustępującego premiera przejął Ronald Pickup.

## Odbiór

### Box office
Według stanu na dzień 25 lutego 2018 roku film zarobił 54,5 miliona USD w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz 81,2 miliona USD w innych krajach (w tym 28,8 miliona USD w Wielkiej Brytanii), łącznie 135,7 miliona dolarów na całym świecie.

### Krytyka w mediach
Film Czas mroku spotkał się z pozytywną reakcją krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes 84% z dwustu siedemdziesięciu ośmiu recenzji filmu jest pozytywne (średnia ocen wyniosła 7,8 na 10). Na portalu Metacritic średnia ocen z 46 recenzji wyniosła 75 punktów na 100.

### Nagrody i nominacje
W 2018 roku film Czas mroku został nominowany do Oscara w sześciu kategoriach – za „najlepszy film”, „najlepsze zdjęcia”, „najlepszą charakteryzację”, „najlepszą pierwszoplanową rolę męską”, „najlepszą scenografię” oraz „najlepsze kostiumy”, co przełożyło się na dwie wygrane statuetki – za „najlepszą charakteryzację” i „najlepszą pierwszoplanową rolę męską” (Gary Oldman).

## Dokładność historyczna
Pisarz, historyk i naukowiec John Broich nazywa Czas mroku „fikcją historyczną, która podejmuje poważne historyczne zadanie”, przedstawiając brytyjską decyzję walki z Hitlerem jako wybór, a nie konieczność. Sytuacja w 1940 r. była tak straszna, jak to przedstawiono w tym filmie.
Zapowiedziane na ekranie mity o ewentualnych negocjacjach pokojowych były fikcyjne, ale Churchill prywatnie powiedział, że rozważy warunki zaproponowane przez Hitlera. Jazda brytyjskim metrem była fikcyjna i istnieją historyczne dowody, że większość Brytyjczyków nie była natychmiast inspirowana przemówieniami Churchilla. George Orwell uważał, że zwykli ludzie już czują się podporządkowani i mogą nie sprzeciwić się „nowemu porządkowi”.
Nie ma jednoznacznych dowodów na to, że Chamberlain i lord Halifax planowali bliskie wotum nieufności, choć zagrożenie to istniało do wczesnych zwycięstw, a także faktem historycznym jest, że Churchill był obiektem podejrzeń ze strony torysów.

title: Czas mroku

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Czas mroku
 |oryginalny tytuł = Darkest Hour
 |grafika          = Darkest Hour logo.jpg
 |opis grafiki     = Logo filmu
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Film wojenny|dramat wojenny]]
 |rok produkcji    = [[2017 w filmie|2017]]
 |data premiery    = 22 listopada 2017
26 stycznia 2018 (Polska)
 |kraj produkcji   = [[Wielka Brytania]]
[[Stany Zjednoczone]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     = 114 minut<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.tiff.net/tiff/film.html?v=darkest-hour|tytuł=Darkest Hour|opublikowany=[[Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Toronto|tiff]]|data dostępu=2017-08-15}}</ref>
 |reżyseria        = [[Joe Wright]]
 |scenariusz       = [[Anthony McCarten]]
 |główne role      = [[Gary Oldman]]
[[Kristin Scott Thomas]]
[[Lily James]]
[[Stephen Dillane]]
[[Ronald Pickup]]
[[Ben Mendelsohn]]
 |muzyka           = [[Dario Marianelli]]
 |zdjęcia          = [[Bruno Delbonnel]]
 |scenografia      = [[Sarah Greenwood]]
 |kostiumy         = [[Jacqueline Durran]]
 |montaż           = [[Valerio Bonelli]]
 |produkcja        = [[Tim Bevan]]
[[Eric Fellner]]
[[Lisa Bruce]]
[[Anthony McCarten]]
[[Douglas Urbanski]]
 |wytwórnia        = Perfect World Pictures
Working Title Films
 |dystrybucja      = [[Stany Zjednoczone|USA]]: [[Focus Features]]
 |budżet           = 30 mln [[Dolar amerykański|dolarów]]<ref name=budget>{{Cytuj stronę|url=https://www.hollywoodreporter.com/features/how-darkest-hours-grand-transformation-gary-oldman-winston-churchill-took-20000-worth-cigars-1064336|tytuł=How 'Darkest Hour's' Grand Transformation of Gary Oldman Into Winston Churchill Took $20,000 Worth of Cigars|autor=Alex Ritman|opublikowany=[[The Hollywood Reporter]]|data=12 grudnia 2017|data dostępu=2017-12-16}}</ref>
 |przychody brutto = 135,7 mln [[Dolar amerykański|dolarów]]<ref name="BOM">{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20171117140518/http://www.boxofficemojo.com/movies/?page=main&id=darkesthour2017.htm |tytuł=Darkest Hour (2017)|opublikowany=[[Box Office Mojo]]|data dostępu=2018-02-26}}</ref>
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          = 2 [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscary]] (z 6 nominacji)
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Czas mroku''' ([[język angielski|ang.]] ''Darkest Hour'') – [[Wielka Brytania|brytyjsko-]][[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[dramat filmowy|dramat]] [[Film wojenny|wojenny]] z [[2017 w filmie|2017]] roku w reżyserii [[Joe Wright]]a. Adaptacja książki pt. ''Czas mroku. Jak Churchill zawrócił świat znad krawędzi'' autorstwa scenarzysty filmu [[Anthony McCarten|Anthony'ego McCartena]].

== Fabuła ==
Film ten ukazuje pierwsze dni pracy nowego premiera Wielkiej Brytanii [[Winston Churchill|Winstona Churchilla]] po wejściu armii [[III Rzesza|III Rzeszy]] na terytorium [[Francja|Francji]].

W momencie pokonania przez nazistów Francji i grożeniu przez nich atakiem na Anglię doszło do tarcia na brytyjskich szczeblach władzy (w tym czasie Churchill sprawował funkcję [[Admiralicja brytyjska|Pierwszego Lorda Admiralicji]]).

Manewrując między politycznymi rywalami, Churchill musi dokonać ostatecznej decyzji: negocjować z [[Adolf Hitler|Hitlerem]] i ocalić naród brytyjski przed przerażającymi skutkami wojny albo wezwać lud do walki, narażając na niespotykane dotąd niebezpieczeństwo.

== Obsada ==
* [[Gary Oldman]] jako [[Winston Churchill]]
* [[Kristin Scott Thomas]] jako [[Clementine Churchill]]
* [[Lily James]] jako [[Elizabeth Nel|Elizabeth Layton]]
* [[Ben Mendelsohn]] jako [[Jerzy VI]]
* [[Stephen Dillane]] jako [[Edward Wood (1. hrabia Halifaksu)]]
* [[Ronald Pickup]] jako [[Neville Chamberlain]]
* [[Nicholas Jones]] jako [[John Simon (1. wicehrabia Simon)|John Simon]]
* [[Samuel West]] jako [[Anthony Eden]]
* [[David Schofield]] jako [[Clement Attlee]]
* [[Richard Lumsden]] jako [[Hastings Ismay|generał Ismay]]
* [[Malcolm Storry]] jako [[Edmund Ironside|generał Ironside]]
* [[Hilton McRae]] jako [[Arthur Greenwood]]
* [[Benjamin Whitrow]] jako [[Samuel Hoare]]
* [[Joe Armstrong]] as John Evans
* [[Adrian Rawlins]] jako [[Hugh Dowding]]
* [[David Bamber]] jako [[Bertram Ramsay|admirał Ramsey]]
* [[David Strathairn]] jako [[Franklin Delano Roosevelt|Franklin D. Roosevelt]] (głos)
* [[Jeremy Child]] jako [[James Stanhope (7. hrabia Stanhope)|James Stanhope]]
* [[Brian Pettifer]] jako [[Kingsley Wood|Sir Kingsley Wood]]
* [[Michael Gould]] jako [[Charles Vane-Tempest-Stewart (7. markiz Londonderry)|Charles Vane-Tempest-Stewart]]
* [[John Atterbury]] jako [[Alexander Cadogan|sir Alexander Cadogan]]

== Produkcja ==
Zdjęcia do filmu kręcono w listopadzie 2016 roku wyłącznie na terenie [[Anglia|Anglii]]. Do lokalizacji wykorzystanych przez filmowców należały:
* [[Londyn]] (m.in. główny budynek brytyjskiego Ministerstwa Obrony, siedziba premiera przy [[10 Downing Street]], College Green, [[Aldwych (stacja metra)|nieczynna stacja metra Aldwych]], [[Pałac Westminsterski]], Akademia Sztuk Pięknych Central Saint Martins, Old Royal Naval College w [[Greenwich]]);
* [[Manchester]] (ratusz miejski, biblioteka uniwersytecka John Rylands Research Institute and Library);
* [[Kent]] (Chartwell House, Fort Amherst);
* [[South Yorkshire]] ([[Wentworth Woodhouse]], Brodsworth Hall);
* [[Oxfordshire]] (lotnisko pod [[Bicester]])<ref>{{cytuj stronę|url=https://thecinemaholic.com/where-was-darkest-hour-filmed/|tytuł=Where Was Darkest Hour Filmed?|autor=Arka Mukhopadhyay|data=18.12.2021|opublikowany=The Cinemaholic|język=en|data dostępu=2023-02-04}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=https://www.reelstreets.com/films/darkest-hour/|tytuł=Darkest Hour|opublikowany=Reel Streets|język=en|data dostępu=2023-02-04}}</ref>.

Odtwórcą roli Neville’a Chamberlaina miał być początkowo [[John Hurt]], ale zmarł w styczniu 2017 roku; w związku z tym rolę ustępującego premiera przejął Ronald Pickup<ref>{{Cytuj|tytuł=Gary Oldman’s Winston Churchill Film ‘Darkest Hour’ Gets Release Date, Rounds Out Cast |url=https://variety.com/2016/film/news/gary-oldman-winston-churchill-darkest-hour-release-date-1201852817/ |data=6 września 2016 |data dostępu=2018-01-05 |wydawca=[[Variety]]}}</ref>.

== Odbiór ==
=== Box office ===
Według stanu na dzień 25 lutego 2018 roku film zarobił 54,5 miliona USD w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz 81,2 miliona USD w innych krajach (w tym 28,8 miliona USD w Wielkiej Brytanii), łącznie 135,7 miliona dolarów na całym świecie<ref name="BOM"/>.

=== Krytyka w mediach ===
Film ''Czas mroku'' spotkał się z pozytywną reakcją krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes 84% z dwustu siedemdziesięciu ośmiu recenzji filmu jest pozytywne (średnia ocen wyniosła 7,8 na 10)<ref>{{cytuj stronę |url=https://www.rottentomatoes.com/m/darkest_hour_2017/|tytuł=Darkest Hour (2017) |opublikowany=[[Rotten Tomatoes]] |data dostępu=2018-02-21}}</ref>. Na portalu Metacritic średnia ocen z 46 recenzji wyniosła 75 punktów na 100<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.metacritic.com/movie/darkest-hour|tytuł=Darkest Hour reviews |opublikowany=[[Metacritic]] |data dostępu=2018-01-10}}</ref>.

=== Nagrody i nominacje ===
W 2018 roku film ''Czas mroku'' został nominowany do [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara]] w sześciu kategoriach – za „najlepszy film”, „najlepsze zdjęcia”, „najlepszą charakteryzację”, „najlepszą pierwszoplanową rolę męską”, „najlepszą scenografię” oraz „najlepsze kostiumy”, co przełożyło się na dwie wygrane statuetki – za „najlepszą charakteryzację” i „najlepszą pierwszoplanową rolę męską” ([[Gary Oldman]]).

== Dokładność historyczna ==
Pisarz, historyk i naukowiec John Broich nazywa ''Czas mroku'' „fikcją historyczną, która podejmuje poważne historyczne zadanie”, przedstawiając brytyjską decyzję walki z Hitlerem jako wybór, a nie konieczność. Sytuacja w 1940 r. była tak straszna, jak to przedstawiono w tym filmie<ref name="Broich">{{Cytuj stronę|tytuł=What’s Fact and What’s Fiction in Darkest Hour|url=http://www.slate.com/blogs/browbeat/2017/12/08/what_s_fact_and_what_s_fiction_in_darkest_hour.html|data dostępu=2018-02-04|opublikowany=Slate|data=8 grudnia 2017}}</ref>.

Zapowiedziane na ekranie mity o ewentualnych negocjacjach pokojowych były fikcyjne, ale Churchill prywatnie powiedział, że rozważy warunki zaproponowane przez Hitlera. Jazda brytyjskim metrem była fikcyjna i istnieją historyczne dowody, że większość Brytyjczyków nie była natychmiast inspirowana przemówieniami Churchilla. George Orwell uważał, że zwykli ludzie już czują się podporządkowani i mogą nie sprzeciwić się „nowemu porządkowi”<ref name="Broich"/>.

Nie ma jednoznacznych dowodów na to, że [[Neville Chamberlain|Chamberlain]] i [[Edward Wood (1. hrabia Halifaksu)|lord Halifax]] planowali bliskie wotum nieufności, choć zagrożenie to istniało do wczesnych zwycięstw, a także faktem historycznym jest, że Churchill był obiektem podejrzeń ze strony torysów<ref name="Broich"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.focusfeatures.com/darkest-hour/ Oficjalna strona filmu]
* {{Filmweb|tytuł|782092|Czas mroku}}
* {{IMDb|tytuł|4555426|Czas mroku}}

{{Joe Wright}}

[[Kategoria:Brytyjskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy wojenne]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy z 2017 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2017 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Bicester]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w hrabstwie Kent]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w hrabstwie South Yorkshire]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Londynie]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Manchesterze]]
[[Kategoria:Filmy o Winstonie Churchillu]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Joego Wrighta]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Focus Features]]

title: Czas mrokuDarkest Hour

Gatunek: dramat wojenny

Data premiery: 22 listopada 2017 · 26 stycznia 2018 (Polska)

Kraj produkcji: Wielka Brytania · Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 114 minut

Reżyseria: Joe Wright

Scenariusz: Anthony McCarten

Główne role: Gary Oldman · Kristin Scott Thomas · Lily James · Stephen Dillane · Ronald Pickup · Ben Mendelsohn

Muzyka: Dario Marianelli

Zdjęcia: Bruno Delbonnel

Scenografia: Sarah Greenwood

Kostiumy: Jacqueline Durran

Montaż: Valerio Bonelli

Produkcja: Tim Bevan · Eric Fellner · Lisa Bruce · Anthony McCarten · Douglas Urbanski

Wytwórnia: Perfect World Pictures · Working Title Films

Dystrybucja: USA: Focus Features

Budżet: 30 mln dolarów

Przychody brutto: 135,7 mln dolarów


text:
# Varennes (Somma)
Varennes – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Somma.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 181 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 25 osób/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Varennes plasuje się na 816. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 671.).

title: Varennes (Somma)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Varennes
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Varennes
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Hauts-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Somma (departament)|Somma]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Amiens|Amiens]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 80776
 |powierzchnia                    = 7,24 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 181
 |gęstość zaludnienia             = 25 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 80560
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Somma
 |współrzędne                     = 50°3′N 2°32′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Varennes''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Hauts-de-France]], w departamencie [[Somma (departament)|Somma]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 181 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 25 osób/km² (wśród 2293 gmin [[Pikardia|Pikardii]] Varennes plasuje się na 816. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 671.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Amiens}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Somma]]

title: Varennes

Państwo: Francja

Region: Hauts-de-France

Departament: Somma

Okręg: Amiens

• gęstość: 25 os./km²


text:
# Thomas Stafford Williams
Thomas Stafford Williams (ur. 20 marca 1930 w Wellington, zm. 22 grudnia 2023 w Waikanae) – nowozelandzki duchowny katolicki, arcybiskup Wellington, ordynariusz wojskowy Nowej Zelandii, kardynał.

## Życiorys
Studiował na wydziale handlu i biznesu Uniwersytetu Victorii w Wellington, następnie w seminarium w Dunedin oraz na uczelniach zagranicznych - Papieskim Athenaeum De Propaganda Fide w Rzymie i Uniwersytecie Katolickim w Dublinie. Przyjął święcenia kapłańskie 20 grudnia 1959 w Rzymie. Pracował jako duszpasterz w Wellington, był m.in. sekretarzem Katolickiego Centrum Informacyjnego; przez pewien czas przebywał jako misjonarz w Samoa Zachodnim, gdzie założył Szkołę Katolicką im. Pawła VI (w Samoa-Appia).
30 października 1979 został mianowany arcybiskupem Wellington, przyjął sakrę biskupią 20 grudnia 1979 (w 20-lecie święceń kapłańskich) w Wellington z rąk Owena Noela Sneddena (biskupa pomocniczego Wellington i ordynariusza wojskowego Nowej Zelandii). Kierował zarazem Konferencją Episkopatu Nowej Zelandii. 2 lutego 1983 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera Gesu Divin Maestro alla Pineta Sacchetti. Od czerwca 1995 był dodatkowo ordynariuszem wojskowym Nowej Zelandii. Z kierowania archidiecezją Wellington zrezygnował 21 marca 2005, po osiągnięciu wieku emerytalnego 75 lat.
Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Oceanii (listopad-grudzień 1998, jako prezydent-delegat). W grudniu 1994 reprezentował Jana Pawła II jako jego specjalny wysłannik na obchodach 100-lecia ewangelizacji Wysp Cooka. W marcu 2005 został włączony w skład Komisji Kardynalskiej ds. badania Ekonomicznych i Organizacyjnych Problemów Stolicy Świętej. W czerwcu 2000 kardynała Williamsa odznaczono Orderem Orderem Nowej Zelandii.
Brał udział w konklawe 2005, które wybrało papieża Benedykta XVI. 20 marca 2010r. w związku z osiągnięciem osiemdziesiątego roku życia utracił czynne prawo wyboru papieża w przyszłych konklawe.
W 1997 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

title: Thomas Stafford Williams

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Thomas Stafford Williams
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Kardynał prezbiter
 |grafika                 = Tom Williams ONZ 2016 (cropped).jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    = Coat of arms of Thomas Stafford Williams.svg
 |dewiza                  = Unity is Christ
 |dewiza - j. polski      = Jednością Chrystus
 |kraj działania          = [[Nowa Zelandia]]
 |data urodzenia          = [[20 marca]] [[1930]]
 |miejsce urodzenia       = [[Wellington]]
 |data śmierci            = [[22 grudnia]] [[2023]]
 |miejsce śmierci         = [[Waikanae]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Arcybiskup Wellington
 |1. funkcja - okres      = 1979–2005
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 20 grudnia 1959
 |data nominacji          = 30 października 1979
arcybiskup metropolita Wellington
 |data sakry              = 20 grudnia 1979
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            = 2 lutego 1983
 |papież kreujący         = [[Jan Paweł II]]
 |kościół tytularny       = Gesù Divin Maestro alla Pineta Sacchetti
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             = {{order|NZ-ONZ}} {{Order|OZRP|KKO}}
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = kardynał
 |data konsekracji          = 20 grudnia 1979
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Owen Noel Snedden]]
 |współkonsekratorzy        = [[John Patrick Kavanagh]]
[[Petero Mataca]]
 |biskupi konsekrowani      ={{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Peter Cullinane]]|1980}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Basil Meeking|John Basil Meeking]]|1987}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[John Atcherley Dew]]|1995}}
 |biskupi współkonsekrowani ={{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Patrick Vincent Hurley]]|1982}}{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Leonard Boyle]]|1983}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Denis William Hanrahan]]|1984}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Max Takuira Mariu]]|1988}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[John Jerome Cunneen]]|1992}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Patrick Dunn]]|1994}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Owen Dolan]]|1995}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Stuart O’Connell|Stuart France O’Connell]]|1997}}
}}
'''Thomas Stafford Williams''' (ur. [[20 marca]] [[1930]] w [[Wellington]], zm. [[22 grudnia]] [[2023]] w [[Waikanae]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.scoop.co.nz/stories/AK2312/S00506/rip-thomas-cardinal-williams-20-march-1930-22-december-2023.htm | tytuł = ''RIP Thomas Cardinal Williams 20 March 1930 – 22 December 2023'' | opublikowany = scoop.co.nz | język = en | data dostępu = 2023-12-22}}</ref>) – [[Nowa Zelandia|nowozelandzki]] duchowny [[katolicyzm|katolicki]], [[arcybiskup]] Wellington, ordynariusz wojskowy Nowej Zelandii, [[kardynał]].

== Życiorys ==
Studiował na wydziale handlu i biznesu Uniwersytetu Victorii w Wellington, następnie w seminarium w [[Dunedin]] oraz na uczelniach zagranicznych - [[Papieski Uniwersytet Urbaniana|Papieskim Athenaeum ''De Propaganda Fide'']] w [[Rzym]]ie i Uniwersytecie Katolickim w [[Dublin]]ie. Przyjął święcenia kapłańskie [[20 grudnia]] [[1959]] w Rzymie. Pracował jako duszpasterz w Wellington, był m.in. sekretarzem Katolickiego Centrum Informacyjnego; przez pewien czas przebywał jako misjonarz w [[Samoa|Samoa Zachodnim]], gdzie założył Szkołę Katolicką im. [[Paweł VI|Pawła VI]] (w Samoa-Appia).

[[30 października]] [[1979]] został mianowany arcybiskupem Wellington, przyjął sakrę biskupią 20 grudnia 1979 (w 20-lecie święceń kapłańskich) w Wellington z rąk Owena Noela Sneddena (biskupa pomocniczego Wellington i ordynariusza wojskowego Nowej Zelandii). Kierował zarazem Konferencją Episkopatu Nowej Zelandii. [[2 lutego]] [[1983]] [[Jan Paweł II]] wyniósł go do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera Gesu Divin Maestro alla Pineta Sacchetti. Od czerwca [[1995]] był dodatkowo ordynariuszem wojskowym Nowej Zelandii. Z kierowania archidiecezją Wellington zrezygnował [[21 marca]] [[2005]], po osiągnięciu wieku emerytalnego 75 lat.

Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w [[Watykan]]ie, w tym w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Oceanii (listopad-grudzień [[1998]], jako prezydent-delegat). W grudniu [[1994]] reprezentował Jana Pawła II jako jego specjalny wysłannik na obchodach 100-lecia ewangelizacji [[Wyspy Cooka|Wysp Cooka]]. W marcu 2005 został włączony w skład Komisji Kardynalskiej ds. badania Ekonomicznych i Organizacyjnych Problemów Stolicy Świętej. W czerwcu [[2000]] kardynała Williamsa odznaczono [[Order Nowej Zelandii|Orderem Orderem Nowej Zelandii]].

Brał udział w [[konklawe 2005]], które wybrało papieża [[Benedykt XVI|Benedykta XVI]]. 20 marca 2010r. w związku z osiągnięciem osiemdziesiątego roku życia utracił czynne prawo wyboru papieża w przyszłych konklawe.

W 1997 odznaczony Krzyżem Komandorskim [[Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej|Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]<ref>{{Monitor Polski|1997|49|472}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://cardinals.fiu.edu/bios1983.htm#Williams sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy]
* [http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bwillts.html Sylwetka kardynała w słowniku biograficznym Davida Cheneya]

{{Arcybiskupi Wellington}}
{{Kardynałowie nowozelandzcy}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Williams, Thomas}}
[[Kategoria:Nowozelandzcy kardynałowie]]
[[Kategoria:Kardynałowie z nominacji Jana Pawła II]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wellington]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Nowej Zelandii]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1930]]
[[Kategoria:Zmarli w 2023]]

title: Thomas Stafford Williams

Herb duchownego: Unity is Christ · Jednością Chrystus

Kraj działania: Nowa Zelandia

Data i miejsce urodzenia: 20 marca 1930 · Wellington

Data i miejsce śmierci: 22 grudnia 2023 · Waikanae

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 20 grudnia 1959

Nominacja biskupia: 30 października 1979 · arcybiskup metropolita Wellington

Sakra biskupia: 20 grudnia 1979

Kreacja kardynalska: 2 lutego 1983 · Jan Paweł II

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 20 grudnia 1979

Konsekrator: Owen Noel Snedden

Współkonsekratorzy: John Patrick Kavanagh · Petero Mataca


text:
# Czekanów (gromada w powiecie sokołowskim)
Czekanów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Czekanów z siedzibą GRN w Czekanowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na terenie Polski – w powiecie sokołowskim w woj. warszawskim, na mocy uchwały nr VI/10/21/54 WRN w Warszawie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Czekanów, Kanabród i Łuzki ze zniesionej gminy Jabłonna oraz obszar dotychczasowej gromady Nowomodna ze zniesionej gminy Repki w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowej.
29 lutego 1956 z gromady Czekanów wyłączono kolonię Ludwinów włączając ją do gromady Jabłonna Lacka w tymże powiecie; do gromady Czekanów przyłączono natomiast kolonię Szymanówka z gromady Rogów w tymże powiecie.
31 grudnia 1959 do gromady Czekanów przyłączono wieś Władysławów ze znoszonej gromady Bujały-Mikosze w tymże powiecie.
31 grudnia 1961 gromadę zniesiono, włączając jej obszar do gromad: Jabłonna (wsie Czekanów, Łuzki i Władysławów), Repki (wsie Kanabrut i Szymanówka) i Skrzeszew (wieś Nowomodna) w tymże powiecie.

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Czekanów
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1961
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo warszawskie (1944–1975)|warszawskie]]
 |powiat                    = [[powiat sokołowski|sokołowski]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 31 grudnia 1961
 |siedziba                  = [[Czekanów (województwo mazowieckie)|Czekanów]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 4
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (Polska Ludowa)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 12
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Czekanów''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (Polska Ludowa)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Czekanów z siedzibą GRN w [[Czekanów (województwo mazowieckie)|Czekanowie]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na terenie Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat sokołowski|powiecie sokołowskim]] w [[Województwo warszawskie (1944–1975)|woj. warszawskim]], na mocy uchwały nr VI/10/21/54 WRN w [[Warszawa|Warszawie]] z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Czekanów, Kanabród i Łuzki ze zniesionej [[Jabłonna Lacka (gmina)|gminy Jabłonna]] oraz obszar dotychczasowej gromady Nowomodna ze zniesionej [[Repki (gmina)|gminy Repki]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr VI/10/21/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu sokołowskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-0/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 67)</ref>. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr LII/236/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Sokołowie Podlaskim z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 7 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 60)</ref>.

29 lutego 1956 z gromady Czekanów wyłączono kolonię Ludwinów włączając ją do [[Jabłonna (gromada w powiecie sokołowskim)|gromady Jabłonna Lacka]] w tymże powiecie; do gromady Czekanów przyłączono natomiast kolonię Szymanówka z [[Rogów (gromada w powiecie sokołowskim)|gromady Rogów]] w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr VI/10/55 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 1955 r. w sprawie zmian granic niektórych gromad oraz przeniesienia niektórych siedzib gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 14 kwietnia 1956 r., Nr. 3, Poz. 10)</ref>.

31 grudnia 1959 do gromady Czekanów przyłączono wieś Władysławów ze znoszonej [[Bujały-Mikosze (gromada)|gromady Bujały-Mikosze]] w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr IV-9/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 18 września 1959 r. w sprawie zmian granic niektórych gromad i przeniesienia siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych w województwie warszawskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 1959 r., Nr. 12, Poz. 438)</ref>.

31 grudnia 1961 gromadę '''zniesiono''', włączając jej obszar do gromad: [[Jabłonna (gromada w powiecie sokołowskim)|Jabłonna]] (wsie Czekanów, Łuzki i Władysławów), [[Repki (gromada)|Repki]] (wsie Kanabrut i Szymanówka) i [[Skrzeszew (gromada w powiecie sokołowskim)|Skrzeszew]] (wieś Nowomodna) w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr IV-19/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 27 września 1961 r. w sprawie zmian granic i nazw, utworzenia i zniesienia niektórych gromad oraz przeniesienia siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 1961 r., Nr. 13, Poz. 292)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat sokołowski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie warszawskim|Czekanozzxw (powiat sokolxowski)]]

title: Czekanów

Województwo: warszawskie

Powiat: sokołowski

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 31 grudnia 1961

Siedziba: Czekanów

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnobrzegu
I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego, zwyczajowo nazywane Hetmanem – społeczne liceum ogólnokształcące w Tarnobrzegu.

## Historia
9 grudnia 1989 roku miało miejsce zebranie grupy założycielskiej Tarnobrzeskiego Społecznego Towarzystwa Oświatowego. 13 lutego 1990 TSTO zostało zarejestrowane w sądzie. Uroczysta inauguracja działalności szkoły miała miejsce 3 września 1990 roku. W roku 1991 szkoła otrzymała prawo noszenia imienia hetmana Jana Amora Tarnowskiego - wojskowego wywodzącego się z rodu Tarnowskich herbu Leliwa, którego przedstawiciele ufundowali później Tarnobrzeg. Dewiza Tarnowskich Tendite ad astra viri jest również nieoficjalnym mottem szkoły. Początkowo budynek szkoły znajdował się przy ul. Działkowców, potem przy ul. M. Dąbrowskiej, zaś od 1998 znajduje się na ulicy Dominikańskiej 7 (oraz od 2007 roku szkoła zajmuje również budynek przy ulicy Dominikańskiej 5 i od 2009 hol łączący oba budynki). W 1999 roku przy liceum powołano społeczne gimnazjum; obie szkoły wchodziły od 2003 roku w skład Zespołu Szkół Społecznych (do 2019). Od 2013 roku w szkole działa modelarnia i pracownia gier strategicznych. Od 2022 roku w szkole organizowane są Hetmańskie Dni Nauki. 1 września 2022 r. szkoła podpisała umowę o współpracy z Okręgową Izbą Radców Prawnych w Rzeszowie, której celem jest poszerzanie wiedzy prawnej uczniów liceum. Projekt pod nazwą Hetman kształci prawników to akcja, która obejmuje grupę międzyklasową o profilu humanistyczno-prawniczym.

## Wyróżnienia
Szkoła od wielu lat znajduje się w czołówce rankingu Perspektyw, zdobywając Złote Tarcze (2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024). W 2023 roku szkoła zajęło 15 miejsce w Polsce (i pierwsze w województwie podkarpackim) w rankingu Perspektyw, zaś w roku 2024 miejsce dziewiąte.
Szkoła znajduje się również w czołówce szkół z województwa podkarpackiego w rankingu szkół Zwolnionych z Teorii.

## Absolwenci
- Małgorzata Żarów[12]
- Jakub Janiszewski[13]

wikitext:
{{Szkoła infobox
 |nazwa              = I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnobrzegu
 |zabytek            = A-815 z 11.12.1995
 |zdjęcie            = Hetman Tarnobrzeg.jpg
 |opis zdjęcia       = Szkoła w 2023
 |typ szkoły         = liceum ogólnokształcące
 |dewiza             = Tendite ad astra viri
 |państwo            = POL
 |miejscowość        = [[Tarnobrzeg]]
 |adres              = ul. Dominikańska 7, 39-400 Tarnobrzeg
 |data założenia     = 1990
 |data zamknięcia    =
 |patron             = [[Jan Amor Tarnowski]]
 |liczba uczniów     =
 |liczba nauczycieli =
 |dyrektor           = mgr Marta Wciseł
 |wicedyrektorzy     = mgr Konrad Kowal
 |członkostwo        =
 |kod mapy           = Tarnobrzeg
 |współrzędne        = 50.575621 21.672942
 |commons            =
 |www                = http://hetman.edu.pl/
}}
'''I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego,''' zwyczajowo nazywane ''Hetmanem''<ref>{{Cytuj |tytuł = Echodnia - Tarnobrzeg - Hetman |praca = Echodnia |url = https://echodnia.eu/podkarpackie/tag/tarnobrzeg-hetman}}</ref> – [[Szkoła społeczna|społeczne]] [[liceum ogólnokształcące]] w [[Tarnobrzeg]]u.

== Historia ==
9 grudnia 1989 roku miało miejsce zebranie grupy założycielskiej Tarnobrzeskiego Społecznego Towarzystwa Oświatowego. 13 lutego 1990 TSTO zostało zarejestrowane w sądzie. Uroczysta inauguracja działalności szkoły miała miejsce 3 września 1990 roku. W roku 1991 szkoła otrzymała prawo noszenia imienia [[Jan Amor Tarnowski|hetmana Jana Amora Tarnowskiego]] - wojskowego wywodzącego się z rodu [[Tarnowscy herbu Leliwa|Tarnowskich herbu Leliwa]], którego przedstawiciele ufundowali później Tarnobrzeg. [[Dewiza herbowa|Dewiza]] Tarnowskich ''Tendite ad astra viri'' jest również nieoficjalnym mottem szkoły<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnobrzegu |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = hetman.edu.pl |url = https://hetman.edu.pl/ |język = pl-PL}}</ref>. Początkowo budynek szkoły znajdował się przy ul. Działkowców, potem przy ul. M. Dąbrowskiej, zaś od 1998 znajduje się na ulicy Dominikańskiej 7 (oraz od 2007 roku szkoła zajmuje również budynek przy ulicy Dominikańskiej 5 i od 2009 hol łączący oba budynki). W 1999 roku przy liceum powołano społeczne gimnazjum; obie szkoły wchodziły od 2003 roku w skład Zespołu Szkół Społecznych (do 2019)<ref>{{Cytuj |autor = pchojnacki |tytuł = Historia szkoły |data = 2020-08-31 |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = hetman.edu.pl |url = https://hetman.edu.pl/o-szkole/historia-szkoly/ |język = pl-PL}}</ref>. Od 2013 roku w szkole działa modelarnia i pracownia gier strategicznych<ref>{{Cytuj |tytuł = Modelarnia |data dostępu = 2024-01-22 |opublikowany = hetman.edu.pl |url = https://hetman.edu.pl/projekty/modelarnia/ |język = pl-PL}}</ref>. Od 2022 roku w szkole organizowane są Hetmańskie Dni Nauki<ref>{{Cytuj |tytuł = Hetmańskie Dni Nauki |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = hetman.edu.pl |url = https://hetman.edu.pl/hetmanskie-dni-nauki/ |język = pl-PL}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Tarnobrzeg. Trwają Hetmańskie Dni Nauki. |data = 2022-09-22 |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = Radio Leliwa |url = https://leliwa.pl/tarnobrzeg-trwaja-hetmanskie-dni-nauki/ |język = pl-PL}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Tarnobrzeg. Święto nauki w „Hetmanie” |data = 2023-09-22 |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = Radio Leliwa |url = https://leliwa.pl/tarnobrzeg-swieto-nauki-w-hetmanie/ |język = pl-PL}}</ref>. 1 września 2022 r. szkoła podpisała umowę o współpracy z Okręgową Izbą Radców Prawnych w Rzeszowie, której celem jest poszerzanie wiedzy prawnej uczniów liceum. Projekt pod nazwą ''Hetman kształci prawników'' to akcja, która obejmuje grupę międzyklasową o profilu humanistyczno-prawniczym<ref>{{Cytuj |tytuł = Najnowsze aktualności |data dostępu = 2024-01-05 |opublikowany = www.oirp.rzeszow.pl |url = https://www.oirp.rzeszow.pl/aktualnosci/najnowsze-aktualnosci/art-2307,umowa-o-wspolpracy-miedzy-okregowa-izba-radcow-prawnych-w-rzeszowie-a-i-spolecznym-liceum-ogolnokszt.html}}</ref>.

== Wyróżnienia ==
Szkoła od wielu lat znajduje się w czołówce rankingu ''[[Perspektywy|Perspektyw]],'' zdobywając Złote Tarcze (2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024)<ref name=":0" />. W 2023 roku szkoła zajęło 15 miejsce w Polsce (i pierwsze w [[Województwo podkarpackie|województwie podkarpackim]]) w rankingu ''Perspektyw''<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = I Społeczne Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnobrzegu najlepszym liceum w rankingu Perspektywy 2023. - To nasz wielki sukces - mówi Paweł Dobrowolski, dyrektor szkoły |data = 2023-01-12 |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = Podkarpacie, Rzeszów, Tarnobrzeg, Stalowa Wola  - wiadomości, informacje, wydarzenia |url = https://korso24.pl/podkarpacie/i-spoleczne-liceum-ogolnoksztalcace-im-hetmana-jana-tarnowskiego-w-tarnobrzegu-najlepszym-liceum-w-rankingu-perspektywy-2023-to-nasz-wielki-sukces-mowi-pawel-dobrowolski-dyrektor-szkoly/8plI3pYza9EtV7E6bwxU |język = pl}}</ref>, zaś w roku 2024 miejsce dziewiąte<ref>{{Cytuj |tytuł = Ranking Liceów Ogólnokształcących - Perspektywy |data dostępu = 2024-01-11 |opublikowany = 2024.licea.perspektywy.pl |url = https://2024.licea.perspektywy.pl/2024/rankings/ranking-glowny-liceow}}</ref>.

Szkoła znajduje się również w czołówce szkół z województwa podkarpackiego w rankingu szkół [[Zwolnieni z Teorii|Zwolnionych z Teorii]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Poznaj szkoły rozwijające kompetencje przyszłości u uczniów! |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = Zwolnieni z Teorii |url = https://zwolnienizteorii.pl/ranking |język = pl}}</ref>.

== Absolwenci ==
* [[Małgorzata Żarów]]<ref>{{Cytuj |autor = Kamil Pionkowski |tytuł = Rocznik 2007 |data = 2020-08-26 |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = hetman.edu.pl |url = https://hetman.edu.pl/o-szkole/absolwenci/rocznik-2007/ |język = pl-PL}}</ref>
* [[Jakub Janiszewski]]<ref>{{Cytuj |autor = Kamil Pionkowski |tytuł = Rocznik 1996 |data = 2020-08-26 |data dostępu = 2023-10-18 |opublikowany = hetman.edu.pl |url = https://hetman.edu.pl/o-szkole/absolwenci/rocznik-1996/ |język = pl-PL}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [https://hetman.edu.pl/ Strona internetowa szkoły]
* [https://www.facebook.com/ISLOHetmanTarnobrzeg/ Strona szkoły na Facebooku]
* [https://youtube.com/@zss1tarnobrzeg?si=Utmx8VHHObmjGIEn/ Strona szkolnej telewizji Hetmaniak TV na Youtubie]
* [https://bip.hetman.edu.pl/ Biuletyn Informacji Publicznej]

[[Kategoria:Oświata w Tarnobrzegu]]
[[Kategoria:Licea ogólnokształcące w województwie podkarpackim]]

Miejscowość: Tarnobrzeg

Adres: ul. Dominikańska 7, 39-400 Tarnobrzeg

Patron: Jan Amor Tarnowski

Dyrektor: mgr Marta Wciseł

Wicedyrektorzy: mgr Konrad Kowal


text:
# Potencjometr
Potencjometr, rezystor nastawny – występujący w postaci pojedynczego elementu, regulowany dzielnik napięcia. Potencjometr posiada trzy wyprowadzenia, odpowiadające wyprowadzeniom dzielnika napięcia. Dwa z nich połączone są ścieżką o stałym oporze. Trzeci połączony jest ze ślizgaczem, którego położenie na ścieżce można regulować. Ścieżkę oporową wykonuje się z węgla, cermetu, tworzyw sztucznych lub zwojów drutu oporowego.

## Zasada działania
Potencjometr działa na zasadzie klasycznego dzielnika napięcia. Typowym zastosowaniem potencjometrów jest regulacja prądu lub napięcia w urządzeniach elektrycznych np. głośności w sprzęcie audio, ale także w przemyśle i komunikacji (regulacja prędkości obrotowej silników, na przykład tramwajowych).
Wykonuje się także potencjometry sprzężone podwójne (dwa identyczne elektrycznie potencjometry na wspólnej osi – przydatne szczególnie przy urządzeniach stereofonicznych), potencjometry sprzężone współosiowe (dwa różne potencjometry, jeden uruchamiany osią wewnętrzną, drugi uruchamiany współosiową tuleją – takie potencjometry wykorzystywane bywają w urządzeniach audio, kiedy podwójną gałką reguluje się np. siłę głosu i barwę głosu) oraz wieloobrotowe (precyzyjne). Do potencjometru bywa także czasem zamocowany wyłącznik elektryczny, uruchamiany krzywką przykręconą do osi potencjometru. Takie rozwiązanie umożliwia włączanie i wyłączanie urządzenia elektronicznego w skrajnym położeniu obrotu osi potencjometru – najczęściej w takim, w którym siła głosu jest minimalna. Podobnie, kiedy potencjometrem płynnie steruje się obrotami silnika elektrycznego – wówczas wyłączanie silnika odbywa się przy skrajnie małych jego obrotach.
Ze względu na zależność oporu od położenia ślizgacza wyróżnia się potencjometry liniowe, gdzie opór liniowo zależy od położenia suwaka, logarytmiczne o zależności wykładniczej, ze względu na logarytmiczną czułość ucha (w ten sposób człowiek ma wrażenie, że głośność regulowana jest w sposób liniowy) stosowane do regulacji głośności,  oraz o charakterystyce logarytmicznej. Oznaczenia literowe nie mają ścisłego związku z charakterystyką potencjometru. Litery te są stosowane zamienne, oraz wielu producentów oznacza nimi również inne parametry potencjometru, np. tolerancję rezystancji, czy tolerancję odchyłu od normatywnej charakterystyki. W oznaczeniach potencjometrów można spotkać litery: A, B, C, D, E, F, G, H, S, T, Y, W, V, jak i oznaczenia składające się z cyfr i liter. Aby jednoznacznie określić charakterystykę potencjometru, należy sprawdzić kod oznaczeń w katalogu producenta, danego modelu potencjometru.
- Potencjometr umocowany w prototypowej płytce stykowej.
- Potencjometry precyzyjne
- Potencjometry montażowe
- Potencjometry suwakowe

## Zastosowanie
Różnego rodzaju regulatory. Stosuje je się jako np. regulator wzmacniacza dźwięku.

## Potencjometr cyfrowy

### Historia
W roku 1986 w USA firma Milpitas zapoczątkowała produkcję potencjometrów sterowanych cyfrowo. Na monolitycznej płytce układu oznaczonego E2POT znajdowała się sieć rezystorów i pamięć EPROM. Rezystancja potencjometru była sterowana sygnałem z mikroprocesora i mogła zmieniać się od 10 kΩ do 1 MΩ. Potencjometr kosztował 10 dolarów.
Amerykańska firma Xicor wyprodukowała pierwsze potencjometry EEPOT w roku 1987 wykorzystując technologię NMOS. Pomimo dużego poboru energii, znalazły szereg zastosowań i przyjęły się na rynku. W roku 1992 wprowadzono drugą generację
potencjometrów elektronicznych, wykonanych w technologii CMOS, co pozwoliło na znaczne zmniejszenie poboru prądu. W roku 1995 pojawiły się układy o niskim napięciu zasilania (3V). Dalszym krokiem było pojawienie się układów trzeciej
generacji, charakteryzujących się mniejszymi szumami i jeszcze mniejszym poborem mocy.

### Zasada działania
Współczesny potencjometr cyfrowy jest w rzeczywistości zespołem wielu (np. 100) rezystorów i przełączników CMOS. Logiczne układy sterujące włączają odpowiednie klucze odpowiednio do zawartości licznika. W praktyce w strukturze znajduje się od 16 do 256 przełączników, a rezystorów zawsze o jeden mniej. Jeśli wszystkie rezystory składowe są jednakowe, uzyskuje się potencjometr o charakterystyce liniowej. Do regulacji głośności w urządzeniach audio lepiej nadają się układy, w których rezystory mają różne wartości, a wypadkowa charakterystyka regulacji ma charakter logarytmiczny (ściślej wykładniczy).
Przewaga układu cyfrowego nad tradycyjnym potencjometrem, polega na braku jakichkolwiek trzasków, zakłóceń lub szumów charakterystycznych dla potencjometrów mechanicznych, szczególnie tych tanich, o nie najlepszej jakości. Ponadto potencjometr cyfrowy zapewnia idealną powtarzalność ustawień, jednak za cenę ograniczenia płynności regulacji do skończonej liczby
kroków.
Układ potencjometru cyfrowego znajduje zastosowanie w sprzęcie elektroakustycznym, takim jak wzmacniacze lub miksery.

title: Potencjometr

wikitext:
{{Element elektroniczny infobox
 |nazwa = Potencjometr
 |grafika =Potentiometer.jpg
 |opis grafiki = Typowy potencjometr jednoobrotowy
 |typ = [[element elektroniczny bierny|bierny]]
 |zasada_działania = [[rezystancja]]
 |wynalazca =
 |rok_wynalezienia =
 |wprowadzenie_na_rynek =
 |wyprowadzenia = U1, U2, Uwyj
 |symbol =Potentiometer symbol Europe.svg
 |opis symbolu =Europejski symbol potencjometru.
 |wikisłownik = potencjometr
}}
[[File:Potentiometer diagram.svg|thumb|Uproszczony schemat potencjometru obrotowego]]
[[File:Potentiometer symbol.svg|140px|thumb|right|Symbol używany w USA]]

'''Potencjometr''', '''rezystor nastawny'''<ref name="epwn">{{Encyklopedia PWN | id = 3961040 | tytuł = potencjometr | data dostępu = 2023-01-27 }}</ref> – występujący w postaci pojedynczego elementu, regulowany [[dzielnik napięcia]]. Potencjometr posiada trzy wyprowadzenia, odpowiadające wyprowadzeniom dzielnika napięcia. Dwa z nich połączone są ścieżką o stałym oporze. Trzeci połączony jest ze ślizgaczem, którego położenie na ścieżce można regulować. Ścieżkę oporową wykonuje się z [[Węgle kopalne|węgla]], [[cermet]]u, [[Tworzywa sztuczne|tworzyw sztucznych]] lub zwojów drutu oporowego.

== Zasada działania ==
[[Plik:Potenciometer schema.png|thumb|150px|Potencjometr jako dzielnik napięcia]]

Potencjometr działa na zasadzie klasycznego [[dzielnik napięcia|dzielnika napięcia]]. Typowym zastosowaniem potencjometrów jest regulacja prądu lub napięcia w urządzeniach elektrycznych np. głośności w sprzęcie audio, ale także w przemyśle i komunikacji (regulacja prędkości obrotowej [[silnik elektryczny|silników]], na przykład [[tramwaj]]owych).

Wykonuje się także potencjometry sprzężone podwójne (dwa identyczne elektrycznie potencjometry na wspólnej osi – przydatne szczególnie przy urządzeniach [[stereofonia|stereofonicznych]]), potencjometry sprzężone współosiowe (dwa różne potencjometry, jeden uruchamiany osią wewnętrzną, drugi uruchamiany współosiową tuleją – takie potencjometry wykorzystywane bywają w urządzeniach audio, kiedy podwójną gałką reguluje się np. siłę głosu i barwę głosu) oraz wieloobrotowe (precyzyjne). Do potencjometru bywa także czasem zamocowany [[wyłącznik]] elektryczny, uruchamiany [[krzywka (maszynoznawstwo)|krzywką]] przykręconą do osi potencjometru. Takie rozwiązanie umożliwia włączanie i wyłączanie urządzenia elektronicznego w skrajnym położeniu obrotu osi potencjometru – najczęściej w takim, w którym siła głosu jest minimalna. Podobnie, kiedy potencjometrem płynnie steruje się obrotami silnika elektrycznego – wówczas wyłączanie silnika odbywa się przy skrajnie małych jego obrotach.

Ze względu na zależność [[rezystancja|oporu]] od położenia ślizgacza wyróżnia się potencjometry ''liniowe,'' gdzie opór liniowo zależy od położenia suwaka, ''logarytmiczne'' o zależności wykładniczej, ze względu na logarytmiczną czułość ucha (w ten sposób człowiek ma wrażenie, że głośność regulowana jest w sposób liniowy) stosowane do regulacji głośności,  oraz o charakterystyce [[skala logarytmiczna|logarytmicznej]]. Oznaczenia literowe nie mają ścisłego związku z charakterystyką potencjometru. Litery te są stosowane zamienne, oraz wielu producentów oznacza nimi również inne parametry potencjometru, np. tolerancję rezystancji, czy tolerancję odchyłu od normatywnej charakterystyki. W oznaczeniach potencjometrów można spotkać litery: A, B, C, D, E, F, G, H, S, T, Y, W, V, jak i oznaczenia składające się z cyfr i liter. Aby jednoznacznie określić charakterystykę potencjometru, należy sprawdzić kod oznaczeń w katalogu producenta, danego modelu potencjometru.

<gallery>
Plik:Potentiometer in breadboard.JPG|Potencjometr umocowany w [[płytka prototypowa|prototypowej płytce stykowej]].
Plik:Potenciómetros "de precisión" sobre papel milimetrado.JPG|Potencjometry precyzyjne
Plik:PCB variable resistors.jpg|Potencjometry montażowe
Plik:Faders.jpg|Potencjometry suwakowe
</gallery>

== Zastosowanie ==
Różnego rodzaju regulatory. Stosuje je się jako np. regulator wzmacniacza dźwięku.

== Potencjometr cyfrowy ==
=== Historia ===
W roku [[1986]] w [[Stany Zjednoczone|USA]] firma Milpitas zapoczątkowała produkcję potencjometrów sterowanych cyfrowo. Na monolitycznej płytce układu oznaczonego E2POT znajdowała się sieć rezystorów i pamięć [[EPROM]]. Rezystancja potencjometru była sterowana sygnałem z mikroprocesora i mogła zmieniać się od 10 kΩ do 1 MΩ. Potencjometr kosztował 10 [[Dolar amerykański|dolarów]]<ref name="RE">{{cytuj pismo| imię = | nazwisko = | nazwisko5 = | odpowiedzialność = Andrzej Sowiński (red. nacz.) | tytuł = Z kraju i ze świata | czasopismo = [[RE Radioelektronik|Radioelektronik]] | url = | wolumin = 87 | wydanie = | miesiąc = sierpień | rok = 1986 | strony = 2 | doi = | pmid = | język = | data dostępu = 2010-09-02}}</ref>.

Amerykańska firma Xicor wyprodukowała pierwsze potencjometry EEPOT w roku [[1987]] wykorzystując technologię [[NMOS]]. Pomimo dużego poboru energii, znalazły szereg zastosowań i przyjęły się na rynku. W roku [[1992]] wprowadzono drugą generację
potencjometrów elektronicznych, wykonanych w technologii [[CMOS]], co pozwoliło na znaczne zmniejszenie poboru prądu. W roku [[1995]] pojawiły się układy o niskim napięciu zasilania (3V). Dalszym krokiem było pojawienie się układów trzeciej
generacji, charakteryzujących się mniejszymi szumami i jeszcze mniejszym poborem mocy<ref name="EdW">{{cytuj pismo| imię = Piotr | nazwisko = Górecki | nazwisko5 = | tytuł = Cyfrowe potencjometry firmy Xicor | czasopismo = [[Elektronika dla Wszystkich]] | url = http://web.archive.org/web/20120107035021/http://elportal.pl/pdf/k01/52_08.pdf | wolumin = | wydanie = | miesiąc = kwiecień | rok = 2000 | strony = 39-43 | doi = | pmid = | język = | data dostępu = 2010-09-03}}</ref>.

=== Zasada działania ===
Współczesny potencjometr cyfrowy jest w rzeczywistości zespołem wielu (np. 100) [[opornik|rezystorów]] i przełączników [[CMOS]]. [[Układ cyfrowy|Logiczne układy sterujące]] włączają odpowiednie klucze odpowiednio do zawartości [[Licznik (elektronika)|licznika]]. W praktyce w strukturze znajduje się od 16 do 256 przełączników, a rezystorów zawsze o jeden mniej. Jeśli wszystkie rezystory składowe są jednakowe, uzyskuje się potencjometr o charakterystyce liniowej. Do regulacji głośności w urządzeniach audio lepiej nadają się układy, w których rezystory mają różne wartości, a wypadkowa charakterystyka regulacji ma charakter logarytmiczny (ściślej wykładniczy)<ref name="EdW"/>.

Przewaga układu cyfrowego nad tradycyjnym potencjometrem, polega na braku jakichkolwiek trzasków, zakłóceń lub szumów charakterystycznych dla potencjometrów mechanicznych, szczególnie tych tanich, o nie najlepszej jakości. Ponadto potencjometr cyfrowy zapewnia idealną powtarzalność ustawień, jednak za cenę ograniczenia płynności regulacji do skończonej liczby
kroków.

Układ potencjometru cyfrowego znajduje zastosowanie w [[elektronika użytkowa|sprzęcie elektroakustycznym]], takim jak wzmacniacze lub miksery.

== Zobacz też ==
{{commonscat|Potentiometers}}
* [[Opornik|Rezystor (opornik)]]
* [[Wzmacniacz]]
* [[Regulator napięcia]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rezystory]]

title: Potencjometr

Typ: bierny

Zasada działania: rezystancja

Układ wyprowadzeń: U1, U2, Uwyj


text:
# Strefa sejsmiczna
Strefy sejsmiczne – obszary występowania częstych i silnych trzęsień ziemi. Obszary największej aktywności znajdują się głównie na granicach płyt litosfery (czyli wzdłuż stref subdukcji, uskoków transformujacych i grzbietów śródoceanicznych), rzadziej w obszarach wewnątrzpłytowych.
Tradycyjnie wyróżniano dwie główne strefy sejsmiczne Ziemi:
- okołopacyficzną (tzw. "pacyficzny pierścień ognia") – obejmującą pacyficzne wybrzeża obu Ameryk, archipelag Aleutów i Wysp Kurylskich, Japonię, Tajwan, Filipiny, Mariany, Nową Gwineę, archipelag Nowych Hebrydów, wyspy Fidżi, Samoa, Tonga, Kermadec i Nową Zelandię; występuje tu ok. 75% wszystkich rejestrowanych trzęsień ziemi; jest to pas utworzony głównie przez strefy subdukcji pod rowami oceanicznymi.

- alpejsko-himalajską – strefa obejmująca krainy poddane fałdowaniom alpejskim – od Wysp Azorskich poprzez Alpy, Półwysep Apeniński, Bałkany, Anatolię, Wyżynę Irańską, góry Hindukuszu, Himalaje i Tybet po Wyspy Sundajskie; występuje tu około 15% wszystkich rejestrowanych trzęsień ziemi. Jest to pas utworzony głównie przez strefy subdukcji pod młodymi górami.

Obecnie wiadomo też, że strefami sejsmicznymi są grzbiety śródoceaniczne (chodzi o te grzbiety śródoceaniczne, gdzie obserwujemy spreading) i ryfty kontynentalne (takie, jak Wielkie Rowy Afrykańskie czy ryft Bajkału). W rejonach tych występują płytkie trzęsienia ziemi.
Nie należy przy tym zapominać o zjawisku tzw. "wewnątrzpłytowych" trzęsieniach ziemi – związanych z głębokimi uskokami mieszczącymi się wewnątrz płyt tektonicznych, daleko od ich granic; zdarzenia te stanowią niecałe 10% rejestrowanych trzęsień ziemi.

title: Strefa sejsmiczna

wikitext:
'''Strefy sejsmiczne''' – obszary występowania częstych i silnych [[trzęsienie ziemi|trzęsień ziemi]]. Obszary największej aktywności znajdują się głównie na granicach [[Płyta tektoniczna|płyt litosfery]] (czyli wzdłuż [[strefa subdukcji|stref subdukcji]], [[uskok transformujący|uskoków transformujacych]] i [[grzbiet śródoceaniczny|grzbietów śródoceanicznych]]), rzadziej w obszarach wewnątrzpłytowych<ref>Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa, 2004, hasło "sejsmiczne strefy".</ref><ref>L. Czechowski: Tektonika płyt i konwekcja w płaszczu Ziemi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994</ref>.

Tradycyjnie wyróżniano dwie główne strefy sejsmiczne [[Ziemia|Ziemi]]:

* '''okołopacyficzną''' (tzw. "[[pacyficzny pierścień ognia]]") – obejmującą pacyficzne wybrzeża obu [[Ameryka|Ameryk]], archipelag [[Aleuty|Aleutów]] i [[Kuryle|Wysp Kurylskich]], [[Japonia|Japonię]], [[Tajwan (wyspa)|Tajwan]], [[Filipiny]], [[Mariany]], [[Nowa Gwinea|Nową Gwineę]], archipelag [[Nowe Hebrydy|Nowych Hebrydów]], wyspy [[Fidżi]], [[Samoa]], [[Tonga]], [[Kermadec]] i [[Nowa Zelandia|Nową Zelandię]]; występuje tu ok. 75% wszystkich rejestrowanych trzęsień ziemi; jest to pas utworzony głównie przez strefy subdukcji pod rowami oceanicznymi.

* '''alpejsko-himalajską''' – strefa obejmująca krainy poddane [[Orogeneza alpejska|fałdowaniom alpejskim]] – od [[Azory|Wysp Azorskich]] poprzez [[Alpy]], [[Półwysep Apeniński]], [[Bałkany]], [[Anatolia|Anatolię]], [[Wyżyna Irańska|Wyżynę Irańską]], góry [[Hindukusz]]u, [[Himalaje]] i [[Wyżyna Tybetańska|Tybet]] po [[Wyspy Sundajskie]]; występuje tu około 15% wszystkich rejestrowanych trzęsień ziemi. Jest to pas utworzony głównie przez strefy subdukcji pod młodymi górami.

Obecnie wiadomo też, że strefami sejsmicznymi są [[grzbiet śródoceaniczny|grzbiety śródoceaniczne]] (chodzi o te grzbiety śródoceaniczne, gdzie obserwujemy [[spreading]]) i [[ryft]]y kontynentalne (takie, jak [[Wielkie Rowy Afrykańskie]] czy ryft [[Bajkał]]u). W rejonach tych występują płytkie trzęsienia ziemi.

Nie należy przy tym zapominać o zjawisku tzw. "wewnątrzpłytowych" trzęsieniach ziemi – związanych z głębokimi uskokami mieszczącymi się wewnątrz płyt tektonicznych, daleko od ich granic; zdarzenia te stanowią niecałe 10% rejestrowanych trzęsień ziemi.

== Zobacz też ==
* [[sejsmiczność]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Sejsmologia]]

[[ar:منطقة زلزالية]]
[[en:Seismic zone]]
[[ga:Crios seismeach]]
[[ko:지진대]]
[[mk:Сеизмичка зона]]
[[zh-yue:地震帶]]
[[zh:地震帶]]