text:
# Kajakarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – C-2 1000 m mężczyzn
C-2 1000 metrów mężczyzn to jedna z konkurencji w kajakarstwie klasycznym rozgrywanych podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020. Kajakarze rywalizowali między 2 a 3 sierpnia na torze Sea Forest Waterway.

## Terminarz
Wszystkie godziny są podane w czasie tokijskimm (UTC+09:00).
| Data            | Godzina |              |
| --------------- | ------- | ------------ |
| 2 sierpnia 2021 | 10:05   | Eliminacje   |
| 2 sierpnia 2021 | 12:20   | Ćwierćfinały |
| 3 sierpnia 2021 | 09:43   | Półfinały    |
| 3 sierpnia 2021 | 11:45   | Finały       |

## Wyniki

### Eliminacje
Dwie najlepsze osady z każdego biegu awansowały do półfinałów, pozostałe do ćwierćfinałów.
Bieg 1
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                            | Kraj       | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | ------------------------------------ | ---------- | -------- | ----- |
| 1.      | 6   | Liu Hao Zheng Pengfei                | Chiny      | 3:37,783 | SF    |
| 2.      | 5   | Serguey Torres Fernando Jorge        | Kuba       | 3:39,028 | SF    |
| 3.      | 4   | Jacky Godmann Isaquias Queiroz       | Brazylia   | 3:48,378 |       |
| 4.      | 1   | Sergey Yemelyanov Timofey Yemelyanov | Kazachstan | 3:49,079 |       |
| 5.      | 7   | Roland Varga Connor Fitzpatrick      | Kanada     | 3:49,263 |       |
| 6.      | 3   | Wiktor Głazunow Tomasz Barniak       | Polska     | 3:49,956 |       |
| 7.      | 2   | Balázs Adolf Dániel Fejes            | Węgry      | 3:53,964 |       |

Bieg 2
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                                          | Kraj                              | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | -------------------------------------------------- | --------------------------------- | -------- | ----- |
| 1.      | 5   | Sebastian Brendel Tim Hecker                       | Niemcy                            | 3:42,774 | SF    |
| 2.      | 7   | Cayetano García Pablo Martínez                     | Hiszpania                         | 3:44,947 | SF    |
| 3.      | 3   | Petr Fuksa Martin Fuksa                            | Czechy                            | 3:53,056 |       |
| 4.      | 4   | Wiktor Miełantjew Władisław Czebotar               | Rosyjski Komitet Olimpijski       | 4:00,218 |       |
| 5.      | 2   | Cătălin Chirilă Victor Mihalachi                   | Rumunia                           | 4:00,459 |       |
| 6.      | 6   | Pawło Ałtuchow Dmytro Janczuk                      | Ukraina                           | 4:06,089 |       |
| 7.      | 1   | Buly Da Conceição Triste Roque Fernandes dos Ramos | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca | 4:34,880 |       |

## Ćwierćfinał
Osady z miejsc 1 - 3 awansowały do półfinału, pozostałe do finału B.
Bieg 1
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                            | Kraj                        | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | ------------------------------------ | --------------------------- | -------- | ----- |
| 1.      | 5   | Jacky Godmann Isaquias Queiroz       | Brazylia                    | 3:48,611 | SF    |
| 2.      | 2   | Pawło Ałtuchow Dmytro Janczuk        | Ukraina                     | 3:49,356 | SF    |
| 3.      | 3   | Cătălin Chirilă Victor Mihalachi     | Rumunia                     | 3:51,565 | SF    |
| 4.      | 6   | Balázs Adolf Dániel Fejes            | Węgry                       | 3:53,559 | FB    |
| 5.      | 4   | Wiktor Miełantjew Władisław Czebotar | Rosyjski Komitet Olimpijski | 4:09,956 | FB    |

Bieg 2
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                                          | Kraj                              | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | -------------------------------------------------- | --------------------------------- | -------- | ----- |
| 1.      | 6   | Wiktor Głazunow Tomasz Barniak                     | Polska                            | 3:49,770 | SF    |
| 2.      | 5   | Petr Fuksa Martin Fuksa                            | Czechy                            | 3:50,635 | SF    |
| 3.      | 3   | Roland Varga Connor Fitzpatrick                    | Kanada                            | 3:50,768 | SF    |
| 4.      | 4   | Sergey Yemelyanov Timofey Yemelyanov               | Kazachstan                        | 3:55,157 | FB    |
| 5.      | 2   | Buly Da Conceição Triste Roque Fernandes dos Ramos | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca | 4:44,055 | FB    |

## Półfinały
Pierwsze cztery osady z każdego półfinału awansowały do finału A, pozostałe do finału B.
Półfinał 1
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                        | Kraj      | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | -------------------------------- | --------- | -------- | ----- |
| 1.      | 4   | Liu Hao Zheng Pengfei            | Chiny     | 3:27,023 | FA    |
| 2.      | 2   | Cătălin Chirilă Victor Mihalachi | Rumunia   | 3:27,399 | FA    |
| 3.      | 3   | Wiktor Głazunow Tomasz Barniak   | Polska    | 3:28,282 | FA    |
| 4.      | 5   | Cayetano García Pablo Martínez   | Hiszpania | 3:28,594 | FA    |
| 5.      | 6   | Pawło Ałtuchow Dmytro Janczuk    | Ukraina   | 3:28,775 | FB    |

Półfinał 2
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                       | Kraj     | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | ------------------------------- | -------- | -------- | ----- |
| 1.      | 4   | Sebastian Brendel Tim Hecker    | Niemcy   | 3:26,812 | FA    |
| 2.      | 5   | Serguey Torres Fernando Jorge   | Kuba     | 3:27,102 | FA    |
| 3.      | 2   | Roland Varga Connor Fitzpatrick | Kanada   | 3:27,145 | FA    |
| 4.      | 3   | Jacky Godmann Isaquias Queiroz  | Brazylia | 3:27,167 | FA    |
| 5.      | 6   | Petr Fuksa Martin Fuksa         | Czechy   | 3:28,927 | FB    |

## Finały

### Finał B
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                                          | Państwo                           | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | -------------------------------------------------- | --------------------------------- | -------- | ----- |
| 9.      | 2   | Wiktor Miełantjew Władisław Czebotar               | Rosyjski Komitet Olimpijski       | 3:30,406 |       |
| 10.     | 4   | Petr Fuksa Martin Fuksa                            | Czechy                            | 3:31,240 |       |
| 11.     | 6   | Balázs Adolf Dániel Fejes                          | Węgry                             | 3:32,076 |       |
| 12.     | 3   | Sergey Yemelyanov Timofey Yemelyanov               | Kazachstan                        | 3:32,873 |       |
| 13.     | 5   | Pawło Ałtuchow Dmytro Janczuk                      | Ukraina                           | 3:33,330 |       |
| 14.     | 7   | Buly Da Conceição Triste Roque Fernandes dos Ramos | Wyspy Świętego Tomasza i Książęca | 4:12,075 |       |

### Finał A
| Pozycja | Tor | Zawodnicy                        | Państwo   | Czas     | Uwagi |
| ------- | --- | -------------------------------- | --------- | -------- | ----- |
| złoto   | 6   | Serguey Torres Fernando Jorge    | Kuba      | 3:24,995 |       |
| srebro  | 5   | Liu Hao Zheng Pengfei            | Chiny     | 3:25,198 |       |
| brąz    | 4   | Sebastian Brendel Tim Hecker     | Niemcy    | 3:25,615 |       |
| 4.      | 8   | Jacky Godmann Isaquias Queiroz   | Brazylia  | 3:27,603 |       |
| 5.      | 3   | Cătălin Chirilă Victor Mihalachi | Rumunia   | 3:29,285 |       |
| 6.      | 2   | Roland Varga Connor Fitzpatrick  | Kanada    | 3:30,157 |       |
| 7.      | 7   | Wiktor Głazunow Tomasz Barniak   | Polska    | 3:32,317 |       |
| 8.      | 1   | Cayetano García Pablo Martínez   | Hiszpania | 3:41,572 |       |

wikitext:
{{Główny artykuł|Kajakarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
{{Wyniki infobox
 |plik             =
 |impreza          = Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020
 |dyscyplina       = Kajakarstwo
 |konkurencja      = C-2 1000 metrów mężczyzn
 |pierwsze miejsce = {{flaga|Kuba}} [[Serguey Torres]]
{{flaga|Kuba}} [[Fernando Jorge]]
 |drugie miejsce   = {{flaga|Chiny}} [[Liu Hao]]
 {{flaga|Chiny}} [[Zheng Pengfei]]
 |trzecie miejsce  = {{flaga|Niemcy}} [[Sebastian Brendel]]
 {{flaga|Niemcy}} [[Tim Hecker (kajakarz)|Tim Hecker]]
}}
'''C-2 1000 metrów mężczyzn''' to jedna z konkurencji w kajakarstwie klasycznym rozgrywanych podczas '''[[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020]]'''. Kajakarze rywalizowali między [[2 sierpnia|2]] a [[3 sierpnia]] na torze [[Sea Forest Waterway]].

== Terminarz ==
Wszystkie godziny są podane w czasie tokijskimm (UTC+09:00).

{| class="wikitable"
! Data
! Godzina
!
|-
|2 sierpnia 2021 || '''10:05''' || '''Eliminacje'''
|-
|2 sierpnia 2021 || '''12:20''' || '''Ćwierćfinały'''
|-
|3 sierpnia 2021 || '''09:43''' || '''Półfinały'''
|-
|3 sierpnia 2021 || '''11:45''' || '''Finały'''
|}

== Wyniki ==
=== Eliminacje ===
Dwie najlepsze osady z każdego biegu awansowały do półfinałów, pozostałe do ćwierćfinałów.

; Bieg 1
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="200px"|Zawodnicy
!Kraj
!Czas
!Uwagi
|- bgcolor=ccffcc
|1.
|6
|align="left"|[[Liu Hao]]
[[Zheng Pengfei]]
|align="left"|{{państwolink|CHN|Chińska Republika Ludowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:37,783
|'''SF'''
|-bgcolor = ccffcc
|2.
|5
|align="left"|[[Serguey Torres]]
[[Fernando Jorge]]
|align="left"|{{państwolink|CUB|Kuba na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:39,028
|'''SF'''
|-
|3.
|4
|align="left"|[[Jacky Godmann]]
[[Isaquias Queiroz]]
|align="left"|{{państwolink|BRA|Brazylia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:48,378
|
|-
|4.
|1
|align="left"|[[Sergey Yemelyanov]]
[[Timofey Yemelyanov]]
|align="left"|{{państwolink|KAZ|Kazachstan na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:49,079
|
|-
|5.
|7
|align="left"|[[Roland Varga (kajakarz)|Roland Varga]]
[[Connor Fitzpatrick]]
|align="left"|{{państwolink|CAN|Kanada na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:49,263
|
|-
|6.
|3
|align="left"|[[Wiktor Głazunow]]
[[Tomasz Barniak]]
|align="left"|{{państwolink|POL|Polska na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:49,956
|
|-
|7.
|2
|align="left"|[[Balázs Adolf]]
[[Dániel Fejes]]
|align="left"|{{państwolink|HUN|Węgry na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:53,964
|
|-
|}

; Bieg 2
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="200px"|Zawodnicy
!Kraj
!Czas
!Uwagi
|- bgcolor=ccffcc
|1.
|5
|align="left"|[[Sebastian Brendel]]
[[Tim Hecker (kajakarz)|Tim Hecker]]
|align="left"|{{państwolink|DEU|Niemcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:42,774
|'''SF'''
|-bgcolor = ccffcc
|2.
|7
|align="left"|[[Cayetano García]]
[[Pablo Martínez]]
|align="left"|{{państwolink|ESP|Hiszpania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:44,947
|'''SF'''
|-
|3.
|3
|align="left"|[[Petr Fuksa Jr.|Petr Fuksa]]
[[Martin Fuksa]]
|align="left"|{{państwolink|CZE|Czechy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:53,056
|
|-
|4.
|4
|align="left"|[[Wiktor Miełantjew]]
[[Władisław Czebotar]]
|align="left"|{{państwolink|RUS|wariant=io-2020|Rosyjski Komitet Olimpijski na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:00,218
|
|-
|5.
|2
|align="left"|[[Cătălin Chirilă]]
[[Victor Mihalachi]]
|align="left"|{{państwolink|ROU|Rumunia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:00,459
|
|-
|6.
|6
|align="left"|[[Pawło Ałtuchow]]
[[Dmytro Janczuk (kajakarz)|Dmytro Janczuk]]
|align="left"|{{państwolink|UKR|Ukraina na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:06,089
|
|-
|7.
|1
|align="left"|[[Buly Da Conceição Triste]]
[[Roque Fernandes dos Ramos]]
|align="left"|{{państwolink|STP|Wyspy Świętego Tomasza i Książęca na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:34,880
|
|-
|}

== Ćwierćfinał ==
Osady z miejsc 1 - 3 awansowały do półfinału, pozostałe do finału B.

;Bieg 1
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="200px"|Zawodnicy
!Kraj
!Czas
!Uwagi
|- bgcolor=ccffcc
|1.
|5
|align="left"|[[Jacky Godmann]]
[[Isaquias Queiroz]]
|align="left"|{{państwolink|BRA|Brazylia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:48,611
|'''SF'''
|-bgcolor = ccffcc
|2.
|2
|align="left"|[[Pawło Ałtuchow]]
[[Dmytro Janczuk (kajakarz)|Dmytro Janczuk]]
|align="left"|{{państwolink|UKR|Ukraina na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:49,356
|'''SF'''
|-bgcolor = ccffcc
|3.
|3
|align="left"|[[Cătălin Chirilă]]
[[Victor Mihalachi]]
|align="left"|{{państwolink|ROU|Rumunia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:51,565
|'''SF'''
|-
|4.
|6
|align="left"|[[Balázs Adolf]]
[[Dániel Fejes]]
|align="left"|{{państwolink|HUN|Węgry na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:53,559
|'''FB'''
|-
|5.
|4
|align="left"|[[Wiktor Miełantjew]]
[[Władisław Czebotar]]
|align="left"|{{państwolink|RUS|wariant=io-2020|Rosyjski Komitet Olimpijski na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:09,956
|'''FB'''
|-
|}

;Bieg 2
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="200px"|Zawodnicy
!Kraj
!Czas
!Uwagi
|- bgcolor=ccffcc
|1.
|6
|align="left"|[[Wiktor Głazunow]]
[[Tomasz Barniak]]
|align="left"|{{państwolink|POL|Polska na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:49,770
|'''SF'''
|-bgcolor = ccffcc
|2.
|5
|align="left"|[[Petr Fuksa Jr.|Petr Fuksa]]
[[Martin Fuksa]]
|align="left"|{{państwolink|CZE|Czechy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:50,635
|'''SF'''
|-bgcolor = ccffcc
|3.
|3
|align="left"|[[Roland Varga (kajakarz)|Roland Varga]]
[[Connor Fitzpatrick]]
|align="left"|{{państwolink|CAN|Kanada na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:50,768
|'''SF'''
|-
|4.
|4
|align="left"|[[Sergey Yemelyanov]]
[[Timofey Yemelyanov]]
|align="left"|{{państwolink|KAZ|Kazachstan na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:55,157
|'''FB'''
|-
|5.
|2
|align="left"|[[Buly Da Conceição Triste]]
[[Roque Fernandes dos Ramos]]
|align="left"|{{państwolink|STP|Wyspy Świętego Tomasza i Książęca na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:44,055
|'''FB'''
|-
|}

== Półfinały ==
Pierwsze cztery osady z każdego półfinału awansowały do finału A, pozostałe do finału B.

; Półfinał 1
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="200px"|Zawodnicy
!Kraj
!Czas
!Uwagi
|-
|1.
|4
|align="left"|[[Liu Hao]]
[[Zheng Pengfei]]
|align="left"|{{państwolink|CHN|Chińska Republika Ludowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:27,023
|'''FA'''
|-
|2.
|2
|align="left"|[[Cătălin Chirilă]]
[[Victor Mihalachi]]
|align="left"|{{państwolink|ROU|Rumunia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:27,399
|'''FA'''
|-
|3.
|3
|align="left"|[[Wiktor Głazunow]]
[[Tomasz Barniak]]
|align="left"|{{państwolink|POL|Polska na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:28,282
|'''FA'''
|-
|4.
|5
|align="left"|[[Cayetano García]]
[[Pablo Martínez]]
|align="left"|{{państwolink|ESP|Hiszpania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:28,594
|'''FA'''
|-
|5.
|6
|align="left"|[[Pawło Ałtuchow]]
[[Dmytro Janczuk (kajakarz)|Dmytro Janczuk]]
|align="left"|{{państwolink|UKR|Ukraina na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:28,775
|'''FB'''
|-
|}

; Półfinał 2

{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="200px"|Zawodnicy
!Kraj
!Czas
!Uwagi
|-
|1.
|4
|align="left"|[[Sebastian Brendel]]
[[Tim Hecker (kajakarz)|Tim Hecker]]
|align="left"|{{państwolink|DEU|Niemcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:26,812
|'''FA'''
|-
|2.
|5
|align="left"|[[Serguey Torres]]
[[Fernando Jorge]]
|align="left"|{{państwolink|CUB|Kuba na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:27,102
|'''FA'''
|-
|3.
|2
|align="left"|[[Roland Varga (kajakarz)|Roland Varga]]
[[Connor Fitzpatrick]]
|align="left"|{{państwolink|CAN|Kanada na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:27,145
|'''FA'''
|-
|4.
|3
|align="left"|[[Jacky Godmann]]
[[Isaquias Queiroz]]
|align="left"|{{państwolink|BRA|Brazylia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:27,167
|'''FA'''
|-
|5.
|6
|align="left"|[[Petr Fuksa Jr.|Petr Fuksa]]
[[Martin Fuksa]]
|align="left"|{{państwolink|CZE|Czechy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:28,927
|'''FB'''
|-
|}

== Finały ==
=== Finał B ===
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="180px"|Zawodnicy
!width="150px"|Państwo
!Czas
!Uwagi
|-
|9.
|2
|align="left"|[[Wiktor Miełantjew]]
[[Władisław Czebotar]]
|align="left"|{{państwolink|RUS|wariant=io-2020|Rosyjski Komitet Olimpijski na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:30,406
|
|-
|10.
|4
|align="left"|[[Petr Fuksa Jr.|Petr Fuksa]]
[[Martin Fuksa]]
|align="left"|{{państwolink|CZE|Czechy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:31,240
|
|-
|11.
|6
|align="left"|[[Balázs Adolf]]
[[Dániel Fejes]]
|align="left"|{{państwolink|HUN|Węgry na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:32,076
|
|-
|12.
|3
|align="left"|[[Sergey Yemelyanov]]
[[Timofey Yemelyanov]]
|align="left"|{{państwolink|KAZ|Kazachstan na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:32,873
|
|-
|13.
|5
|align="left"|[[Pawło Ałtuchow]]
[[Dmytro Janczuk (kajakarz)|Dmytro Janczuk]]
|align="left"|{{państwolink|UKR|Ukraina na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:33,330
|
|-
|14.
|7
|align="left"|[[Buly Da Conceição Triste]]
[[Roque Fernandes dos Ramos]]
|align="left"|{{państwolink|STP|Wyspy Świętego Tomasza i Książęca na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|4:12,075
|
|-
|}

=== Finał A ===
{|class="wikitable"  style="text-align:center"
!Pozycja
!Tor
!width="180px"|Zawodnicy
!width="150px"|Państwo
!Czas
!Uwagi
|-
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|6
|align="left"|[[Serguey Torres]]
[[Fernando Jorge]]
|align="left"|{{państwolink|CUB|Kuba na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:24,995
|
|-
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|5
|align="left"|[[Liu Hao]]
[[Zheng Pengfei]]
|align="left"|{{państwolink|CHN|Chińska Republika Ludowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:25,198
|
|-
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|4
|align="left"|[[Sebastian Brendel]]
[[Tim Hecker (kajakarz)|Tim Hecker]]
|align="left"|{{państwolink|DEU|Niemcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:25,615
|
|-
|4.
|8
|align="left"|[[Jacky Godmann]]
[[Isaquias Queiroz]]
|align="left"|{{państwolink|BRA|Brazylia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:27,603
|
|-
|5.
|3
|align="left"|[[Cătălin Chirilă]]
[[Victor Mihalachi]]
|align="left"|{{państwolink|ROU|Rumunia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:29,285
|
|-
|6.
|2
|align="left"|[[Roland Varga (kajakarz)|Roland Varga]]
[[Connor Fitzpatrick]]
|align="left"|{{państwolink|CAN|Kanada na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:30,157
|
|-
|7.
|7
|align="left"|[[Wiktor Głazunow]]
[[Tomasz Barniak]]
|align="left"|{{państwolink|POL|Polska na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:32,317
|
|-
|8.
|1
|align="left"|[[Cayetano García]]
[[Pablo Martínez]]
|align="left"|{{państwolink|ESP|Hiszpania na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}
|3:41,572
|
|-
|}

== Bibliografia ==
* {{cytuj |url = https://olympics.com/en/olympic-games/tokyo-2020/results/canoe-sprint/men-s-canoe-double-1000m |tytuł = Canoe Sprint Men's Canoe Double 1000m Results | język = en}}
* {{Cytuj |url = https://www.canoeicf.com/sites/default/files/tokyo_2020_olympic_games_canoe_sprint_results_book_v1-0_og2020-_csp_b99_csp.pdf |tytuł = Canoe Sprint Results Book |opublikowany = canoeicf.com |język = en}}
* {{Cytuj |url = http://www.olympedia.org/results/19016188 |tytuł = Olympedia Canadian Doubles, 1,000 metres, Men |język = en}}

{{Kajakarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020}}

[[Kategoria:Kajakarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020]]

title: · Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020KajakarstwoC-2 1000 metrów mężczyzn

Złoty medal: Serguey Torres · Fernando Jorge

Srebrny medal: Liu Hao · Zheng Pengfei

Brązowy medal: Sebastian Brendel · Tim Hecker


text:
# Frontera
Frontera – miasto w Meksyku, w stanie Tabasco, siedziba władz gminy Centla. Miasto położone jest w odległości około 10 km od wybrzeża Zatoki Meksykańskiej w pobliżu lejkowatego ujścia rzeki Usumacinta. W 2010 roku ludność miasta liczyła 22 795 osób natomiast gminy 102 110 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Frontera

in_language: pl

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta w Meksyku|[[Opel Frontera]] – samochód osobowy}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Frontera
 |nazwa oryginalna             = Frontera
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 = Kutry na nabrzeżu portu Frontera
 |herb                         = Escudo del puerto de Frontera, Tabasco.png
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Tabasco
 |2. jednostka administracyjna = [[Centla]]
 |stanowisko zarządzającego    = alcalde
 |zarządzający                 = Aquiles Reyes Quiróz<br />([[Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna|PRI]])
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 10
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 22 795<ref name=stat>{{cytuj stronę|url=http://www.inegi.org.mx/sistemas/consulta_resultados/iter2010.aspx?c=27329&s=est|tytuł=Censo de Población y Vivienda 2010|opublikowany=Instituto Nacional de Estadística y Geografía (INEGI)|data dostępu=2015-03-31|język=es}}</ref>.
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = MX-TAB
 |współrzędne                  = 18°32′31″N 92°38′49″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Frontera''' – [[miasto]] w [[Meksyk]]u, w stanie [[Tabasco (stan)|Tabasco]], siedziba władz [[gminy Meksyku|gminy]] [[Centla]]. Miasto położone jest w odległości około 10 km od wybrzeża [[Zatoka Meksykańska|Zatoki Meksykańskiej]] w pobliżu [[Estuarium|lejkowatego ujścia]] rzeki [[Usumacinta]]. W 2010 roku ludność miasta liczyła 22 795 osób natomiast gminy 102 110 mieszkańców<ref name=stat/>.

{{Zobacz też|Lista gmin w stanie Tabasco}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Stan Tabasco}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Tabasco]]

title: Frontera

Herb: Flaga

Państwo: Meksyk

Stan: Tabasco

Gmina: Centla

Zarządzający: Aquiles Reyes Quiróz · (PRI)


text:
# Osvětimany
Osvětimany – miasteczko w Czechach, w powiecie Uherské Hradiště, w kraju zlińskim. Według danych z dnia 1 stycznia 2012 liczyło 831 mieszkańców.

title: Osvětimany

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Osvětimany
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Osvětimany - pohled.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         = Osvětimany CoA CZ.jpg
 |flaga                        = Osvetimany CZ flag.gif
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = kraj zliński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat Uherské Hradiště|Uherské Hradiště]]
 |1. jednostka tradycyjna      = [[Morawy]]
 |powierzchnia                 = 19,43
 |wysokość                     = 278
 |rok                          = 2012
 |liczba ludności              = 831<ref name="urz">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20181004001804/http://www.mvcr.cz/soubor/pocet-obcane-leden12-xls.aspx|tytuł=Počty obyvatel v obcích k 1. 1. 2012|opublikowany=www.mvcr.cz|język=cs|data dostępu=2012-02-16}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 687 42
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 49°3′20.63″N 17°14′59.67″E
 |commons                      = Category:Osvětimany
 |www                          = http://www.osvetimany.cz/
}}
'''Osvětimany''' – [[miasteczko (urbanizacja)|miasteczko]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Uherské Hradiště|powiecie Uherské Hradiště]], w [[Kraj zliński|kraju zlińskim]]. Według danych z dnia 1 stycznia 2012 liczyło 831 mieszkańców<ref name="urz"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Uherské Hradiště}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Uherské Hradiště]]
[[Kategoria:Miasteczka w Czechach]]
[[Kategoria:Miejscowości w kraju zlińskim]]

title: Osvětimany

Państwo: Czechy

Kraj: zliński

Powiat: Uherské Hradiště

Kraina: Morawy

Tablice rejestracyjne: UH


text:
# Anna Eugenia Picco
Anna Eugenia Picco (ur. 8 listopada 1867 w Crescenzago, zm. 7 września 1921 w Parmie) – Błogosławiona Kościoła katolickiego, włoska zakonnica.

## Życiorys
Urodziła się w miasteczku Crescenzago, dzisiejszej dzielnicy Mediolanu. Była córką Giuseppe Picco słynnego muzyka i Adelaide Del Corno. W wieku 20 lat wstąpiła do zgromadzenia Małych Sióstr Najświętszych Serc Jezusa i Maryi w Mediolanie i rozpoczęła nowicjat w Parmie. W 1894 roku złożyła śluby wieczyste, a potem podjęła obowiązki mistrzyni nowicjatu. Od 1911 roku była przełożoną generalną zgromadzenia. Cierpiała na chorobę zwyrodnieniową kości, z powodu której w 1919 roku amputowano jej prawą nogę. Zmarła w opinii świętości. Została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w dniu 7 października 2001 roku.

title: Anna Eugenia Picco

wikitext:
{{Święty infobox
 |rodzaj               = Błogosławiona
 |imię                 = Eugenia Picco
 |imię oryginalne      = Anna Eugenia Picco
 |tytuły               = zakonnica
 |grafika              =
 |podpis grafiki       =
 |data urodzenia       = 8 listopada 1867
 |miejsce urodzenia    = [[Crescenzago]]
 |data śmierci         = 7 września 1921
 |miejsce śmierci      = [[Parma]]
 |kościół              =
 |data beatyfikacji    = 7 października 2001
 |miejsce beatyfikacji = [[Plac Świętego Piotra]]
 |beatyfikujący        = [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]]
 |data kanonizacji     =
 |miejsce kanonizacji  =
 |kanonizujący         =
 |wspomnienie          = 7 września
 |atrybuty             =
 |patron               =
 |miejsce kultu        =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Anna Eugenia Picco''' (ur. [[8 listopada]] [[1867]] w [[Crescenzago]], zm. [[7 września]] [[1921]] w [[Parma|Parmie]]) – [[Błogosławiony|Błogosławiona]] [[Kościół katolicki|Kościoła katolickiego]], [[Włochy|włoska]] [[zakonnica]].

== Życiorys ==
Urodziła się w miasteczku Crescenzago, dzisiejszej dzielnicy [[Mediolan]]u. Była córką Giuseppe Picco słynnego muzyka i Adelaide Del Corno. W wieku 20 lat wstąpiła do zgromadzenia Małych Sióstr Najświętszych Serc Jezusa i Maryi w Mediolanie i rozpoczęła [[nowicjat]] w Parmie. W 1894 roku złożyła śluby wieczyste, a potem podjęła obowiązki mistrzyni nowicjatu. Od 1911 roku była przełożoną generalną zgromadzenia. Cierpiała na chorobę zwyrodnieniową kości, z powodu której w 1919 roku [[amputacja|amputowano]] jej prawą nogę. Zmarła w opinii świętości. Została [[beatyfikacja|beatyfikowana]] przez [[papież]]a [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] w dniu 7 października 2001 roku.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://catholicsaints.info/blessed-eugenia-picco/|tytuł=Blessed Eugenia Picco|opublikowany=SQPN|język=en|data dostępu=2012-05-29}}

<!-- św. i bł. w Kościele są sortowani po imieniu -->

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Picco, Anna Eugenia}}

[[Kategoria:Włoscy błogosławieni katoliccy|Eugenia Picco]]
[[Kategoria:Włoskie zakonnice]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1867]]
[[Kategoria:Zmarli w 1921]]
[[Kategoria:Beatyfikowani przez Jana Pawła II|Anna Eugenia Picco]]

title: Błogosławiona · Eugenia PiccoAnna Eugenia Picco

Data i miejsce urodzenia: 8 listopada 1867 · Crescenzago

Data i miejsce śmierci: 7 września 1921 · Parma

Beatyfikacja: 7 października 2001 · Plac Świętego Piotra · przez Jana Pawła II

Wspomnienie: 7 września


text:
# Amnestia
Amnestia (gr. ἀμνηστία amnēstía „zapomnienie” por. amnezja) – jednorazowe darowanie lub złagodzenie prawomocnie orzeczonych kar lub środków karnych za popełnione przestępstwa lub wykroczenia określonego rodzaju poprzez wydanie aktu prawnego.
W odróżnieniu od ułaskawienia amnestia ma charakter zbiorowy, co wynika z istoty ustawy jako aktu generalnego i abstrakcyjnego. Amnestia zazwyczaj łączy się z abolicją.

## Amnestia a abolicja
Amnestia dotyczy kary orzeczonej, a abolicja stanowi przeszkodę do jej orzeczenia.

## Powody stosowania amnestii
Amnestie najczęściej ogłasza się z powodu przepełnienia jednostek penitencjarnych, na skutek dużej represyjności polityki kryminalnej państwa, rzadziej wzrostu przestępczości. Innymi powszechnymi powodami wydawania aktów amnestyjnych są obchody świąt państwowych lub innych ważnych wydarzeń, np. objęcie władzy przez następcę tronu albo jego urodziny. W państwach niedemokratycznych amnestią czasami obejmuje się przeciwników politycznych, co ma być gestem dobrej woli skierowanym do opozycji lub działaniem mającym na celu przypodobanie się społeczności międzynarodowej.

title: Amnestia

wikitext:
{{Inne znaczenia|aktu prawnego|[[Amnestia (film)|film o tej nazwie w tytule]]}}
'''Amnestia''' ([[Język grecki|gr.]] ἀμνηστία ''amnēstía'' „zapomnienie” por. [[Amnezja organiczna|amnezja]])<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.slownik-online.pl/kopalinski/A6C1F22E2D9CC79A4125659B002D6A45.php |tytuł=''Słownik Wyrazów Obcych'' |data dostępu=2014-07-08 |archiwum=https://web.archive.org/web/20140407155715/http://www.slownik-online.pl/kopalinski/A6C1F22E2D9CC79A4125659B002D6A45.php |zarchiwizowano=2014-04-07 }}</ref> – jednorazowe darowanie lub złagodzenie [[Prawomocność|prawomocnie]] [[Orzeczenie sądowe|orzeczonych]] kar lub środków karnych za popełnione [[Przestępstwo|przestępstwa]] lub [[Wykroczenie|wykroczenia]] określonego rodzaju poprzez wydanie [[Akt prawny|aktu prawnego]].

W odróżnieniu od [[Ułaskawienie|ułaskawienia]] amnestia ma charakter zbiorowy, co wynika z istoty [[Ustawa|ustawy]] jako aktu generalnego i abstrakcyjnego. Amnestia zazwyczaj łączy się z [[Abolicja|abolicją]].

== Amnestia a abolicja ==
Amnestia dotyczy [[Kara (prawo)|kary]] orzeczonej, a [[abolicja]] stanowi przeszkodę do jej [[Orzeczenie sądowe|orzeczenia]].

== Powody stosowania amnestii ==
Amnestie najczęściej ogłasza się z powodu przepełnienia [[Jednostka penitencjarna|jednostek penitencjarnych]], na skutek dużej represyjności [[Polityka kryminalna|polityki kryminalnej]] państwa, rzadziej wzrostu [[Przestępczość|przestępczości]]. Innymi powszechnymi powodami wydawania aktów amnestyjnych są obchody [[Święto|świąt]] państwowych lub innych ważnych wydarzeń, np. objęcie władzy przez następcę tronu albo jego [[urodziny]]. W państwach niedemokratycznych amnestią czasami obejmuje się przeciwników politycznych, co ma być gestem dobrej woli skierowanym do [[Opozycja (polityka)|opozycji]] lub działaniem mającym na celu przypodobanie się [[Społeczność międzynarodowa|społeczności międzynarodowej]].

== Amnestie w Polsce ==
{{Osobny artykuł|Amnestie w Polsce}}

== Zobacz też ==
{{Siostrzane projekty
 |commons = Category:Amnesty
 |słownik = amnestia
}}
* [[abolicja]]
* [[Amnesty International]]
* [[amnestia maturalna]]
* [[penalizacja|karalność]]
* [[ułaskawienie]]
* [[zatarcie skazania]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kara]]


text:
# International Project Management Associaction
International Project Management Association, IPMA – międzynarodowa federacja stowarzyszeń zmierzająca do popularyzacji wiedzy na temat zarządzania projektami oraz integrująca środowisko project managerów na świecie. Stowarzyszenie zrzesza organizacje w ponad 50 krajach na świecie.

## Członkostwo
Istnieją dwa rodzaje członkostwa w IPMA.
a) Członkowie indywidualni – osoby fizyczne, które zgłosiły akces do organizacji centralnej lub do jednostek krajowych i zostały wpisany do ewidencji członków;
b) Członkowie instytucjonalni – osoby prawne (firmy, fundacje, stowarzyszenia) które zostały wpisane do ewidencji członków;

## Historia
Organizacja została powołana do życia w Szwajcarii w 1965 roku jako IMSA (International Management Systems Association). W 1967 roku nastąpiła zmiana nazwy stowarzyszenia na INTERNET i począwszy od tego momentu rozpoczęło się przyjmowanie organizacji krajowych jako wyłącznych przedstawicieli. W trakcie 13 światowego kongresu zarządzania projektami (Paryż, 1996r) została ustalona obecna nazwa – IPMA. Obecnie organizacja zrzesza 45 stowarzyszeń krajowych.

## IPMA w Polsce
W 1999 r. do grona organizacji krajowych stowarzyszonych w międzynarodowej federacji IPMA dołączyło SPMP (Stowarzyszenie Project Management Polska), które w 2011 r. zmieniło nazwę na obecną – IPMA Polska. Obecnie w ponad 3700 w Polsce i 173 000 kierowników projektów posiada certyfikat przyznawany przez IPMA. Struktura działań oparta jest na 11 grupach regionalnych oraz biurze centralnym, mającym swoją siedzibę w Warszawie.

## Certyfikaty IPMA
System 4-L-C (czterostopniowy system certyfikacji) oparty jest na Narodowych Wytycznych Kompetencji IPMA (NCB). Dokument ten przedstawia najważniejsze kompetencje, które powinien mieć kierownik projektu. Dodatkowo określa również jakie doświadczenie i wiedza są niezbędne do tego, aby wziąć udział w procesie certyfikacji. Wymagania te adekwatne są do poziomu certyfikatu, o który ubiega się osoba zarządzająca projektami. Weryfikacja aplikanta sprawdza 3 obszary kompetencji: behawioralne, techniczne oraz kontekstualne. Dzięki temu kompleksowemu podejściu dokument ten w możliwie najbardziej rzetelny sposób precyzuje predyspozycje posiadacza Występują 4 poziomy certyfikacji odzwierciedlające zarówno kompetencję, wiedzę, doświadczenie jak i cechy osobowościowe:
Poziom D – Certified Project Management Associate Pierwszy z certyfikatów, które można zdobyć według metodyki 4-L-C. Aby go uzyskać, trzeba przejść test, złożyć dokumentację do weryfikacji, a także posiadać niewielkie doświadczenie.
Poziom C – Certified Project Manager Certyfikat ten zaświadcza posiadanie kilkuletniego doświadczenia oraz poświadcza kompetencje w zarządzaniu projektami o znacznym budżecie.
Poziom B – Certified Senior Project Manager Poziom B przeznaczyny jest dla zarządzających porftelem projektów.
Poziom A – Certified Projects Director Najwyższy poziom certyfikatu „A” dokumentuje posiadanie rozlicznych kompetencji profesjonalnych, predyspozycji osobistych, doświadczenia i umiejętności. Przeznaczony jest dla prezesów firm i osób, które zarządzają wieloma projektami o charakterze długofalowym i strategicznym

wikitext:
'''International Project Management Association, IPMA''' – międzynarodowa federacja stowarzyszeń zmierzająca do popularyzacji wiedzy na temat zarządzania projektami oraz integrująca środowisko project managerów na świecie. [[Stowarzyszenie]] zrzesza organizacje w ponad 50 krajach na świecie.

== Członkostwo ==
Istnieją dwa rodzaje członkostwa w IPMA.

a) Członkowie indywidualni – osoby fizyczne, które zgłosiły akces do organizacji centralnej lub do jednostek krajowych i zostały wpisany do ewidencji członków;

b) Członkowie instytucjonalni – osoby prawne (firmy, fundacje, stowarzyszenia) które zostały wpisane do ewidencji członków;

== Historia ==
Organizacja została powołana do życia w [[Szwajcaria|Szwajcarii]] w 1965 roku jako IMSA (International Management Systems Association). W 1967 roku nastąpiła zmiana nazwy stowarzyszenia na INTERNET i począwszy od tego momentu rozpoczęło się przyjmowanie organizacji krajowych jako wyłącznych przedstawicieli. W trakcie 13 światowego kongresu zarządzania projektami (Paryż, 1996r) została ustalona obecna nazwa – IPMA. Obecnie organizacja zrzesza 45 stowarzyszeń krajowych.

== IPMA w Polsce ==
W 1999 r. do grona organizacji krajowych stowarzyszonych w międzynarodowej federacji IPMA dołączyło SPMP (Stowarzyszenie Project Management Polska), które w 2011 r. zmieniło nazwę na obecną – IPMA Polska. Obecnie w ponad 3700 w Polsce i 173 000 kierowników projektów posiada certyfikat przyznawany przez IPMA. Struktura działań oparta jest na 11 grupach regionalnych oraz biurze centralnym, mającym swoją siedzibę w Warszawie.

== Certyfikaty IPMA ==
System 4-L-C (czterostopniowy system certyfikacji) oparty jest na Narodowych Wytycznych Kompetencji IPMA (NCB). Dokument ten przedstawia najważniejsze kompetencje, które powinien mieć kierownik projektu. Dodatkowo określa również jakie doświadczenie i wiedza są niezbędne do tego, aby wziąć udział w procesie certyfikacji. Wymagania te adekwatne są do poziomu certyfikatu, o który ubiega się osoba zarządzająca projektami. Weryfikacja aplikanta sprawdza 3 obszary kompetencji: [[behawioralne]], techniczne oraz [[kontekstualne]]. Dzięki temu kompleksowemu podejściu dokument ten w możliwie najbardziej rzetelny sposób precyzuje predyspozycje posiadacza Występują 4 poziomy certyfikacji odzwierciedlające zarówno kompetencję, wiedzę, doświadczenie jak i cechy osobowościowe:

Poziom D – Certified Project Management Associate<nowiki> </nowiki>Pierwszy z certyfikatów, które można zdobyć według metodyki 4-L-C. Aby go uzyskać, trzeba przejść test, złożyć dokumentację do weryfikacji, a także posiadać niewielkie doświadczenie.

Poziom C – Certified Project Manager<nowiki> </nowiki>Certyfikat ten zaświadcza posiadanie kilkuletniego doświadczenia oraz poświadcza kompetencje w zarządzaniu projektami o znacznym budżecie.

Poziom B – Certified Senior Project Manager Poziom B przeznaczyny jest dla zarządzających porftelem projektów.

Poziom A – Certified Projects Director<nowiki> </nowiki>Najwyższy poziom certyfikatu „A” dokumentuje posiadanie rozlicznych kompetencji profesjonalnych, predyspozycji osobistych, doświadczenia i umiejętności. Przeznaczony jest dla prezesów firm i osób, które zarządzają wieloma projektami o charakterze długofalowym i strategicznym<ref>{{Cytuj | url=http://www.ipma.pl/certyfikacja-ipma | tytuł=Certyfikacja | IPMA Polska<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.ipma.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-18 | archiwum=https://web.archive.org/web/20171007050242/http://www.ipma.pl/certyfikacja-ipma | zarchiwizowano=2017-10-07 }}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* „Polskie Wytyczne Kompetencji IPMA (National Competence Baseline – NCB), wersja 3.0”, Bogumił Dałkowski, Marek Zalewski, Leszek Staśto

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ipma.ch/ | tytuł = strona centrali stowarzyszenia | opublikowany = ipma.ch | archiwum = https://web.archive.org/web/20010202061600/http://www.ipma.ch/ | zarchiwizowano = 2001-02-02}}
* [http://www.ipma.pl strona polskiego oddziału stowarzyszenia]

[[Kategoria:Zarządzanie projektami]]


text:
# Ahlerstedt
Ahlerstedt (dolnoniem. Ohlers) – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Stade, wchodzi w skład gminy zbiorowej Harsefeld.

title: Ahlerstedt

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Ahlerstedt
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Ahlerstedt.gif
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-NI
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Stade|Stade]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Gmina zbiorowa Harsefeld]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 62,45 km²
 |wysokość                        = 37 m n.p.m.
 |rok                             = 31.12.2008
 |liczba ludności                 = 5111
 |gęstość zaludnienia             = 82 os./km²
 |numer kierunkowy                = 04166
 |kod pocztowy                    = 21702
 |tablice rejestracyjne           = STD
 |adres urzędu                    = Kakerbecker Straße 1<br />21702 Ahlerstedt
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Ahlerstedt in STD.png
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Dolna Saksonia
 |współrzędne                     = 53°24′N 9°27′E
 |commons                         =
 |www                             = https://gemeinde.ahlerstedt.de/
}}
'''Ahlerstedt''' ([[język dolnoniemiecki|dolnoniem.]] ''Ohlers'') – [[gmina]] w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraj związkowy|kraju związkowym]] [[Dolna Saksonia]], w [[Powiat Stade|powiecie Stade]], wchodzi w skład [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|gminy zbiorowej]] [[gmina zbiorowa Harsefeld|Harsefeld]].

== Bibliografia ==
* Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen, Hanower, 2009

{{Gmina zbiorowa Harsefeld}}

[[Kategoria:Powiat Stade]]

title: Ahlerstedt

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Dolna Saksonia

Powiat: Stade

Wspólnota: Gmina zbiorowa Harsefeld

• gęstość: 82 os./km²

Tablice rejestracyjne: STD


text:
# Ashley Collier
Ashley Collier (ur. 4 lutego 1992) – amerykańska lekkoatletka specjalizująca się w biegach sprinterskich.
W 2010 zdobyła złoto mistrzostw świata juniorów w sztafecie 4 × 100 metrów.
Medalistka mistrzostw NCAA.

## Osiągnięcia
| Rok  | Impreza                     | Miejsce | Konkurencja             | Lokata     | Wynik |
| ---- | --------------------------- | ------- | ----------------------- | ---------- | ----- |
| 2010 | Mistrzostwa świata juniorów | Moncton | sztafeta 4 × 100 metrów | 1. miejsce | 43,44 |

## Rekordy życiowe
- Bieg na 60 metrów (hala) – 7,24 (2012)
- Bieg na 100 metrów – 11,01 (2012)
- Bieg na 200 metrów – 22,89 (2012)
- Bieg na 200 metrów (hala) – 23,14 (2013)

title: Ashley Collier

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ashley Collier
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[4 lutego]] [[1992]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|USA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata juniorów w lekkoatletyce|Mistrzostwa świata juniorów]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2010|Moncton 2010]]|sztafeta 4 × 100 metrów}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ashley Collier''' (ur. [[4 lutego]] [[1992]]) – [[Amerykanie|amerykańska]] [[lekkoatletyka|lekkoatletka]] specjalizująca się w biegach sprinterskich.

W [[2010 w lekkoatletyce|2010]] zdobyła złoto [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2010|mistrzostw świata juniorów]] w [[sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 × 100 metrów]].

Medalistka mistrzostw [[National Collegiate Athletic Association|NCAA]].
== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable sortable" style="text-align: left;"
|-
! Rok
! Impreza
! Miejsce
! Konkurencja
! Lokata
! Wynik
|-
|align=center | [[2010 w lekkoatletyce|2010]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2010|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{flaga|CAN}} [[Moncton]] || sztafeta 4 × 100 metrów || bgcolor="gold" | [[Plik:Gold medal  world centered-2.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center | 43,44
|}

== Rekordy życiowe ==
* [[Bieg na 60 metrów]] (hala) – 7,24 (2012)
* [[Bieg na 100 metrów]] – 11,01 (2012)
* [[Bieg na 200 metrów]] – 22,89 (2012)
* [[Bieg na 200 metrów]] (hala) – 23,14 (2013)

== Bibliografia ==
* {{tilastopaja |id=50395 |nazwa=Ashley Collier |płeć=w |data dostępu=22 stycznia 2013}}

{{DEFAULTSORT:Collier, Ashley}}
[[Kategoria:Amerykańscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]

title: · Ashley Collier

Data urodzenia: 4 lutego 1992

title: Dorobek medalowy

złoto: Moncton 2010 · sztafeta 4 × 100 metrów


text:
# Warmingia
Warmingia – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Rośliny są niewielkie, do 10 cm. Pseudobulwy posiadają przeważnie jeden liść. Jeden do dwóch kwiatostanów, prostych i nierozgałęzionych. Kwiatostany są nieco dłuższe od liści i posiadają 1-35 kwiatów. Kwiaty rozpostarte zielono-kremowe do białych, często z żółtą plamką na warżce. Warżka trójklapowa. Słupek prosty lub łukowaty, około połowy długości płatków. Rośliny posiadają dwa żółte pylniki gruszkowatego kształtu lub całkowicie okrągłe. Zalążnia zaokrąglona.
Rośliny z tego rodzaju są epifitami i występują na wilgotnych obszarach na wysokościach 200 - 1000 m. Gatunki mają dysjunktywny zasięg. Występują we wschodniej części Brazylii, w Kostaryce, Paragwaju, północno-wschodniej Argentynie, w Boliwii oraz Ekwadorze.

## Systematyka
Rodzaj sklasyfikowany do podplemienia Oncidiinae w plemieniu Cymbidieae, podrodzina epidendronowe (Epidendroideae), rodzina storczykowate (Orchidaceae), rząd szparagowce (Asparagales) w obrębie roślin jednoliściennych.
Wykaz gatunków
- Warmingia buchtienii (Schltr.) Schltr. ex Garay & Christenson
- Warmingia eugenii Rchb.f.
- Warmingia holopetala Kraenzl.
- Warmingia zamorana Dodson

title: Warmingia

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Warmingia''
 |grafika              = Warmingia eugenii.jpg
 |opis grafiki         = ''Warmingia eugenii''
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero"/><ref name="apweb"/>
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[liliopodobne]] (≡ [[jednoliścienne]])
 |rząd                 = [[szparagowce]]
 |rodzina              = [[storczykowate]]
 |podrodzina           = [[epidendronowe]]
 |rodzaj               = ''Warmingia''
 |nazwa łacińska       = Warmingia
 |autor                = [[Heinrich Gustav Reichenbach|Rchb. f.]]
 |cytat                = Otia Bot. Hamburg.: 87 (1881)<ref name=ing>{{Cytuj stronę | url = http://botany.si.edu/ing/ | tytuł = Index Nominum Genericorum (ING) | opublikowany = Smithsonian Institution | data dostępu = 2015-12-28}}</ref>.
 |typ nomenklatoryczny = ''W. eugenii'' Rchb. f.<ref name=tropicos/>
 |synonimy             = ''Spondias'' L.<ref name=kew/><ref name=CoL/>
 |wikispecies          = Warmingia
 |commons              = Warmingia
}}
'''''Warmingia''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] roślin z rodziny [[Storczykowate|storczykowatych]] (''Orchidaceae''). Rośliny są niewielkie, do 10 cm. Pseudobulwy posiadają przeważnie jeden liść. Jeden do dwóch kwiatostanów, prostych i nierozgałęzionych. Kwiatostany są nieco dłuższe od liści i posiadają 1-35 kwiatów. Kwiaty rozpostarte zielono-kremowe do białych, często z żółtą plamką na warżce. Warżka trójklapowa. Słupek prosty lub łukowaty, około połowy długości płatków. Rośliny posiadają dwa żółte pylniki gruszkowatego kształtu lub całkowicie okrągłe. Zalążnia zaokrąglona<ref name=kew>{{Cytuj stronę|url = https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:1953-1|tytuł = Warmingia|opublikowany = Kew Royal Botanic Gardens|praca=Plants of the World online |data dostępu = 2022-04-19}}</ref>.

Rośliny z tego rodzaju są epifitami i występują na wilgotnych obszarach na wysokościach 200 - 1000 m. Gatunki mają [[Dysjunkcja zasięgu|dysjunktywny zasięg]]. Występują we wschodniej części [[Brazylia|Brazylii]], w [[Kostaryka|Kostaryce]], [[Paragwaj]]u, północno-wschodniej [[Argentyna|Argentynie]], w [[Boliwia|Boliwii]] oraz [[Ekwador]]ze<ref name=iospe>{{Cytuj stronę|url = http://www.orchidspecies.com/wareugenii.htm|tytuł = Warmingia|opublikowany = IOSPE.org|data dostępu = 2022-04-19}}</ref><ref name=orchidarium>{{Cytuj stronę|url = http://www.orchidarium.pl/AdoZ/html/Warmingia%20eugenii.htm |tytuł =
Warmingia eugenii |opublikowany = Orchidarium.pl|data dostępu = 2022-04-19}}</ref>.

== Systematyka ==
Rodzaj sklasyfikowany do podplemienia ''[[Oncidiinae]]'' w plemieniu ''[[Cymbidieae]]'', podrodzina [[epidendronowe]] (''Epidendroideae''), rodzina [[storczykowate]] (''Orchidaceae''), rząd [[szparagowce]] (''Asparagales'') w obrębie roślin [[Jednoliścienne|jednoliściennych]]<ref name=tropicos>{{Cytuj stronę|url = http://www.tropicos.org/Name/40025488|tytuł = Warmingia|opublikowany = Tropicos.org|data dostępu = 2015-12-28}}</ref><ref name=kew/><ref name=NCBI>{{Cytuj stronę|url = https://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi?mode=Info&id=588036&lvl=3&lin=f&keep=1&srchmode=1&unlock|tytuł = Warmingia|opublikowany =  National Center for Biotechnology Information|data dostępu = 2023-05-29}}</ref>.
; Wykaz gatunków<ref name=tropicos/><ref name=CoL>{{Cytuj stronę|url = https://www.checklistbank.org/dataset/9883/taxon/8W4NP|tytuł = Warmingia|opublikowany = Catalogue of Life Checklist|praca=The World Checklist of Vascular Plants |data dostępu = 2023-05-29}}</ref>:
* ''[[Warmingia buchtienii]]'' (Schltr.) Schltr. ex Garay & Christenson
* ''[[Warmingia eugenii]]'' Rchb.f.
* ''[[Warmingia holopetala]]'' Kraenzl.
* ''[[Warmingia zamorana]]'' Dodson

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2015-12-28}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Epidendronowe]]

title: Warmingia

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd: szparagowce

Rodzina: storczykowate

Podrodzina: epidendronowe

Rodzaj: Warmingia


text:
# Secret Maryo Chronicles
 Secret Maryo Chronicles – gra komputerowa z gatunku platformówek, wzorowana na Super Mario Bros, wydana jako open-source. Gra zawiera również wbudowany edytor – by się do niego dostać, należy w trakcie gry nacisnąć klawisz F8

## Rozgrywka
Rozgrywka w grze jest bardzo zbliżona do Super Mario Bros, z podobnym widokiem i zasadami – gracz kieruje bohaterem, Maryo, rozbija cegły, zbiera monety, oraz unika przeciwników, ewentualnie skacze po nich by ich wyeliminować lub używa którejś ze specjalnych zdolności. Gra zawiera pięć zróżnicowanych światów.

title: Secret Maryo Chronicles

wikitext:
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Secret Maryo Chronicles
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               = Smc-logo.png
 |opis grafiki          = Logo gry
 |producent             =
 |wydawca               =
 |dystrybutor           =
 |seria gier            =
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                =
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       =
 |data wydania          = 23 stycznia [[2002 w grach komputerowych|2004]]
 |gatunek               = [[Platformowa gra komputerowa|platformówka]]
 |tryby gry             = [[gra jednoosobowa]], [[gra wieloosobowa]]
 |kategorie wiekowe     =
 |język                 = angielski
 |platforma             = [[komputer osobisty|PC]], [[Linux]], [[macOS]]
 |nośniki               =
 |wymagania             =
 |kontrolery            =
 |rozdzielczość natywna =
 |commons               = Category:Secret Maryo Chronicles
 |www                   =
}}
[[Plik:Secret Maryo Chronicles.ogv|mały|240px|Filmik z gry]]
''' Secret Maryo Chronicles''' – [[gra komputerowa]] z gatunku [[Platformowa gra komputerowa|platformówek]], wzorowana na [[Super Mario Bros]]<ref>{{Cytuj | url=http://apcmag.com/top_5_best_free_open_source_games.htm | tytuł=Top 5 best (free) open source games – APC<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=apcmag.com | język=en | data dostępu=2017-11-20}}</ref>, wydana jako [[Oprogramowanie|open-source]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.lgdb.org/game/secret_maryo_chronicles | tytuł=Secret Maryo Chronicles | Linux game database<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.lgdb.org | język=en | data dostępu=2017-11-20 | archiwum=https://web.archive.org/web/20171206005907/https://lgdb.org/game/secret_maryo_chronicles | zarchiwizowano=2017-12-06 }}</ref>. Gra zawiera również wbudowany edytor – by się do niego dostać, należy w trakcie gry nacisnąć [[Klawisz funkcyjny#F8|klawisz F8]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.makeuseof.com/tag/secret-maryo-chronicles-open-source-remake-of-golden-age-mario/ | tytuł=Secret Maryo Chronicles – Open Source Remake Of Golden Age Mario<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.makeuseof.com | język=en | data dostępu=2017-11-20}}</ref>

== Rozgrywka ==
Rozgrywka w grze jest bardzo zbliżona do Super Mario Bros, z podobnym widokiem i zasadami – gracz kieruje bohaterem, Maryo, rozbija cegły, zbiera monety, oraz unika przeciwników, ewentualnie skacze po nich by ich wyeliminować<ref>PC Format, nr 7/2007, strona 42</ref><ref>Twój Niezbędnik 4/2008, opis z płyty</ref> lub używa którejś ze specjalnych zdolności. Gra zawiera pięć zróżnicowanych światów<ref>CD-Action, nr 2/2011, opis z płyty</ref>.

== Zobacz też ==
* ''[[Super Mario Bros.]]''
* ''[[Mario Forever]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.secretmaryo.org/ Oficjalna strona gry] {{Lang|en}}

[[Kategoria:2004 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Holandii]]
[[Kategoria:Platformowe gry komputerowe]]
[[Kategoria:Gry na platformę Linux]]
[[Kategoria:Gry na platformę macOS]]
[[Kategoria:Gry na platformę Windows]]
[[Kategoria:Gry FOSS]]

title: Secret Maryo Chronicles

Data wydania: 23 stycznia 2004

Gatunek: platformówka

Tryby gry: gra jednoosobowa, gra wieloosobowa

Język: angielski

Platforma: PC, Linux, macOS


text:
# Krzysztof Sońta
Krzysztof Jan Sońta (ur. 6 maja 1968 w Radomiu, zm. 6 stycznia 2025) – polski nauczyciel, działacz samorządowy i polityk, poseł na Sejm VI i VII kadencji.

## Życiorys
Syn Adama i Krystyny. Ukończył studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie (1995). Odbył studia podyplomowe z zakresu prawa administracyjnego na Uniwersytecie Warszawskim, a także ukończył Międzywydziałowe Podyplomowe Studium Rodziny na Katolickim Uniwersytet Lubelskim. Od 1990 pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w radomskich szkołach. Od 1999 do 2002 był zatrudniony w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim.
W latach 1998–2007 zasiadał w radomskiej radzie miasta. W 1998 zdobył mandat z listy komitetu Centroprawica 98, w 2002 z listy Wspólnoty Samorządowej, a w 2006 z ramienia PiS (otrzymał wówczas 1389 głosów). W 2005 bez powodzenia kandydował do Senatu; otrzymał w tych wyborach 14 367 głosów. W wyborach parlamentarnych w 2007 został wybrany na posła na Sejm VI kadencji z listy Prawa i Sprawiedliwości, otrzymując w okręgu radomskim 10 013 głosów. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego (otrzymał 4671 głosów). W wyborach w 2011 nie został ponownie wybrany do Sejmu (otrzymał 9436 głosów). Pełnił następnie funkcję pełnomocnika prezydenta Radomia ds. osób wykluczonych. 5 czerwca 2014 objął mandat posła VII kadencji w miejsce wybranego do Europarlamentu Zbigniewa Kuźmiuka. W wyborach parlamentarnych w 2015 nie znalazł się na liście kandydatów PiS. Startował bez powodzenia jako kandydat niezależny do Senatu.
W 2012 został dyrektorem Zespołu Szkół Specjalnych nr 2, a następnie dyrektorem Publicznej Szkoły Podstawowej nr 12 Specjalnej w Radomiu, którym był do śmierci.
Pochowany na cmentarzu komunalnym w Radomiu.

## Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2025, pośmiertnie)[8][9]
- Medal Bene Merenti Civitas Radomiensis (2025, pośmiertnie)[10]

title: Krzysztof Sońta

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Krzysztof Sońta
 |grafika                   = sonta.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 6 maja 1968
 |miejsce urodzenia         = [[Radom]]
 |data śmierci              = 6 stycznia 2025
 |miejsce śmierci           =
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Komunalny w Radomiu|cmentarz komunalny w Radomiu]]
 |zawód                     = nauczyciel, polityk
 |Alma Mater                = [[Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie]]
 |stanowisko                = poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] VI i VII kadencji (2007–2011, 2014–2015)
 |partia                    =
 |rodzice                   = Adam, Krystyna
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KK}}
 |commons                   =
}}
'''Krzysztof Jan Sońta''' (ur. [[6 maja]] [[1968]] w [[Radom]]iu, zm. [[6 stycznia]] [[2025]]<ref>{{Cytuj |url=https://www.cozadzien.pl/radom/zmarl-krzysztof-sonta/106148|tytuł=Zmarł Krzysztof Sońta|autor=Łukasz Kościelniak|data=6 stycznia 2025|opublikowany=cozadzien.pl|data dostępu=2025-01-06}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[nauczyciel]], działacz samorządowy i [[polityk]], poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji|VI]] i [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji|VII]] kadencji.

== Życiorys ==
Syn Adama i Krystyny. Ukończył studia na [[Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie|Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie]] (1995). Odbył studia podyplomowe z zakresu prawa administracyjnego na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]], a także ukończył Międzywydziałowe Podyplomowe Studium Rodziny na [[Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II|Katolickim Uniwersytet Lubelskim]]. Od 1990 pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w radomskich szkołach. Od 1999 do 2002 był zatrudniony w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim.

W latach 1998–2007 zasiadał w radomskiej [[rada gminy|radzie miasta]]. W 1998 zdobył mandat z listy komitetu Centroprawica 98, w 2002 z listy Wspólnoty Samorządowej, a w 2006 z ramienia PiS (otrzymał wówczas 1389 głosów<ref>{{Cytuj |url=http://wybory2006.pkw.gov.pl/kbw/wynikiRadaMiasta5b55.html?jdn=146301 |tytuł=Wybory samorządowe 2006|data dostępu=2015-06-04|opublikowany=pkw.gov.pl}}</ref>). W 2005 bez powodzenia kandydował do Senatu; otrzymał w tych wyborach 14 367 głosów. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2007 roku|wyborach parlamentarnych w 2007]] został wybrany na posła na Sejm VI kadencji z listy [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]], otrzymując w [[Okręg wyborczy nr 17 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu radomskim]] 10 013 głosów. W 2009 bez powodzenia kandydował do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] (otrzymał 4671 głosów). W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku|wyborach w 2011]] nie został ponownie wybrany do Sejmu (otrzymał 9436 głosów)<ref>{{Cytuj |url=https://wybory2011.pkw.gov.pl/wyn/140000/pl/okr-17.html#tabs-1|tytuł=Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2011|opublikowany=pkw.gov.pl|data dostępu=2015-06-04}}</ref>. Pełnił następnie funkcję pełnomocnika prezydenta Radomia ds. osób wykluczonych<ref name=":0">{{Cytuj |url=http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20121030/POWIAT0206/121039926|tytuł=Oto najpilniej strzeżona tajemnica władz Radomia|opublikowany=echodnia.eu|data=30 października 2012|data dostępu=2015-06-04}}</ref>. 5 czerwca 2014 objął mandat posła VII kadencji w miejsce wybranego do Europarlamentu [[Zbigniew Kuźmiuk|Zbigniewa Kuźmiuka]]. W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2015 roku|wyborach parlamentarnych w 2015]] nie znalazł się na liście kandydatów PiS. Startował bez powodzenia jako kandydat niezależny do Senatu<ref>{{Cytuj |url=https://parlament2015.pkw.gov.pl/345_Senat/50_MAZOWIECKIE_Radom.html|tytuł=Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2015|opublikowany=pkw.gov.pl|data dostępu=2025-01-06}}</ref>.

W 2012 został dyrektorem Zespołu Szkół Specjalnych nr 2, a następnie dyrektorem Publicznej Szkoły Podstawowej nr 12 Specjalnej w Radomiu, którym był do śmierci<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Z głębokim żalem żegnamy naszego Dyrektora Krzysztofa Sońtę |data = 6 stycznia 2025 |data dostępu = 2025-01-06 |opublikowany = psp12.radom.pl |url = https://psp12.radom.pl/2025/01/06/nie-zyje-krzysztof-sonta/}}</ref>.

Pochowany na [[Cmentarz Komunalny w Radomiu|cmentarzu komunalnym w Radomiu]]<ref>{{Cytuj |autor = Maciej Kwiatkowski |tytuł = Nie żyje Krzysztof Sońta. Były poseł, polityk, radny, dyrektor i prezes klubu sportowego. Miał zaledwie 56 lat |data = 7 stycznia 2025 |data dostępu = 2025-01-08 |opublikowany = i.pl |url = https://i.pl/nie-zyje-krzysztof-sonta-byly-posel-polityk-radny-dyrektor-i-prezes-klubu-sportowego-mial-zaledwie-56-lat/ar/c1-19024434}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* Krzyż Kawalerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2025, pośmiertnie)<ref>{{Monitor Polski|2025|166}}</ref><ref>{{Cytuj |url=https://www.prezydent.pl/aktualnosci/ordery-i-odznaczenia/order-odrodzenia-polski-posmiertne-dla-krzysztofa-sonty,95998|tytuł=Order Odrodzenia Polski pośmiertne dla Krzysztofa Sońty |data=9 stycznia 2025|data dostępu = 2025-01-10 |opublikowany = prezydent.pl}}</ref>
* [[Medal Bene Merenti Civitas Radomiensis]] (2025, pośmiertnie)<ref>{{Cytuj |tytuł = Radomianie pożegnali Krzysztofa Sońtę – Radom |data dostępu = 2025-01-10 |url = https://www.radom.pl/bez-kategorii/radomianie-pozegnali-krzysztofa-sonte/|opublikowany = radom.pl |data = 9 stycznia 2025}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |url=http://sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/posel.xsp?id=486|tytuł=Posłowie VII kadencji: Krzysztof Sońta|opublikowany=sejm.gov.pl|data dostępu=2015-06-04}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sońta, Krzysztof}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie]]
[[Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele wychowania fizycznego]]
[[Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Radom]]
[[Kategoria:Radni Radomia]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Radomiu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]
[[Kategoria:Zmarli w 2025]]

title: Krzysztof Sońta

Data i miejsce urodzenia: 6 maja 1968 · Radom

Data śmierci: 6 stycznia 2025

Miejsce spoczynku: cmentarz komunalny w Radomiu

Zawód, zajęcie: nauczyciel, polityk

Stanowisko: poseł na Sejm VI i VII kadencji (2007–2011, 2014–2015)

Rodzice: Adam, Krystyna


text:
# Zakażenie poronne
Zakażenie poronne (ang. abortive infection, nonproductive infection) – infekcja, w której niektóre lub wszystkie składniki wirusa zostały zsyntetyzowane, ale nie powstaje żaden zakaźny wirus. Przymiotnikiem tym określa się niekiedy postać choroby o skróconym przebiegu. Przykładem może tu być łagodne zakażenie wirusem polio powodującym chorobę Heinego-Medina (ang. abortive poliomyelitis). W większości wypadków nie wywołuje ono żadnych objawów lub tylko niegroźne objawy, bez zajęcia ośrodkowego układu nerwowego, ale niekiedy pojawia się pełnoobjawowa choroba prowadząca do trwałej niepełnosprawności lub nawet śmierci.

title: Zakażenie poronne

wikitext:
'''Zakażenie poronne''' ({{Ang.|abortive infection, nonproductive infection}}) – infekcja, w której niektóre lub wszystkie składniki wirusa zostały zsyntetyzowane, ale nie powstaje żaden zakaźny wirus<ref>{{Cytuj |redaktor = Marie T. O’Toole |tytuł = Mosby’s medical dictionary |data = 2013 |isbn = 978-0-323-08541-0 |wydanie = 9 |miejsce = St. Louis |wydawca = Elsevier/Mosby |s = 7 |oclc = 788298656}}</ref>. Przymiotnikiem tym określa się niekiedy postać choroby o skróconym przebiegu<ref name=":0">{{Cytuj |autor = W. A. Newman Dorland |tytuł = Dorland's illustrated medical dictionary. |data = 2012 |isbn = 978-1-4160-6257-8 |wydanie = 32 |miejsce = Philadelphia, PA |wydawca = Saunders/Elsevier |s = 4 |oclc = 706780870}}</ref>. Przykładem może tu być łagodne zakażenie [[Wirus polio|wirusem polio]] powodującym [[Choroba Heinego-Medina|chorobę Heinego-Medina]] ({{Ang.|abortive poliomyelitis}}). W większości wypadków nie wywołuje ono żadnych objawów lub tylko niegroźne objawy, bez zajęcia [[Ośrodkowy układ nerwowy|ośrodkowego układu nerwowego]], ale niekiedy pojawia się pełnoobjawowa choroba prowadząca do trwałej niepełnosprawności lub nawet śmierci<ref>{{Cytuj |redaktor = Donald Venes |tytuł = Taber’s cyclopedic medical dictionary |data = 2017 |isbn = 978-0-8036-5940-7 |wydanie = 23 |miejsce = Philadelphia |wydawca = F.A. Davis Company |s = 1872-1873 |oclc = 973541122}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

[[Kategoria:Choroby zakaźne]]


text:
# Krakusi
Krakusi – nazwa lekkiej kawalerii wzorowanej na Kozakach. W II Rzeczypospolitej nazwa nadana Przysposobieniu Wojskowemu Konnemu.

## Księstwo Warszawskie
Za początek powstania formacji krakusów należy uznać wydane przez Radę Ministrów Księstwa Warszawskiego Dekret 20 grudnia 1812 poboru z jeźdźców 50 dymowych z departamentów: krakowskiego, poznańskiego, kaliskiego i radomskiego do wojsk Księstwa Warszawskiego. W trakcie tego poboru uzupełniono stany pułków kawalerii liniowej oraz piechoty. Z nadwyżek, jakie pozostały, na rozkaz Wodza Naczelnego wojsk polskich ks. Józefa Poniatowskiego z 2000 jeźdźców zorganizowano nowy rodzaj kawalerii, której członków nazwano „krakusami”. Pułk ten organizował pośpiesznie major Kajetan Rzuchowski, przy pomocy dzielnego kpt. Boki. Nowością w wojsku stali się krakusi, spadkobiercy kosynierów kościuszkowskich. Improwizowana jazda lekka na wytrzymałych konikach, która oddała nieocenione usługi Napoleonowi i zyskała miano „polskich kozaków”.

### Kampania saska
Pułk Krakusów dowodzony od 20 marca 1813 roku przez płk. Aleksandra Oborskiego wyruszając z Krakowa 7 maja 1813 roku do Saksonii w składzie VIII korpusu (polskiego) pod komendą ks. Józefa Poniatowskiego miał 4 szwadrony po 220 koni. Pułk Krakusów wspólnie z 14 Pułkiem Kirasjerów, wszedł w skład 27 Brygady Kawalerii lekkiej Jazdy Straży Przedniej generała Jana Nepomucena Umińskiego.
Ks. Józef Poniatowski poprowadził kilkunastotysięczną armię przez Austrię do Saksonii, gdzie jako dowódca VIII korpusu Wielkiej Armii, walczył pod Lützen, następnie bronił pasma gór czeskich i walczył na lewym brzegu Łaby. 9 września pod Löbau VIII (polski) Korpus stoczył bitwę z przeważającą siłą i utrzymał się na pozycjach. 10 października pod Zedtlitz generał Pahlen usiłował zatrzymać maszerujące polskie kolumny. Poniatowski poprowadził szarżę kawalerii i w krwawej bitwie wziął 500 jeńców, przełamał opór przeciwnika i umożliwił sobie dalszy postęp w kierunku Lipska. 12 października, już blisko Lipska z Muratem, zostali przy śniadaniu zaskoczeni przez oddziały wroga. Poniatowski wskoczył na konia, przebił się i sprowadziwszy na czas kawalerię polską uratował sytuację. Zarekomendowany przez Murata, został w pierwszym dniu bitwy pod Lipskiem, 16 października, mianowany przez Napoleona marszałkiem Francji, co było jedynym takim wyróżnieniem dla cudzoziemca.

### Strój krakusów
Wyróżniali się strojem, który składał się z chłopskiej sukmany w kolorze granatowym lub białym, czapki rogatywki w kolorze czerwonym z kwadratowym wierzchem obramowanej czarnym barankiem na otoku. Ich uzbrojenie składało się z lanc wzoru kozackiego pozbawionych proporczyków, szabli różnych wzorów i pistoletów noszonych na smyczy.
Strój krakusów uległ zmianie w 1814 roku, po ich przejęciu przez płk. Józefa Dwernickiego, kiedy w Sedanie otrzymali oni kurtki tzw. wołoszki w kolorze granatowym, lamowane srebrną lub białą taśmą, z karmazynowymi kołnierzami i wyłogami oraz ozdobami z białych (oficerowie – srebrnych) sznurów. Na kurtkach na wzór ludów kaukaskich naszyto kieszenie na ładunki wzoru czerkieskiego. Otrzymali wtedy też okrągłe czapki koloru karmazynowego ozdobione promieniście sznurami srebrnymi lub białymi oraz kitkami z białych piór. Spodnie mieli koloru granatowego, obcisłe z lampasami karmazynowymi  (oficerowie – srebrnymi). Uzbrojenie zwiększono do dwóch pistoletów, a na lancach zakładano proporce w kolorze karmazynowo-białym.

### W wojsku Księstwa Warszawskiego
Pułk Krakusów wojsk Księstwa Warszawskiego, składający się czterech szwadronów po 220 jeźdźców każdy, stoczył swoją pierwszą walkę 12 marca 1813 r. pod Skarszewem. Następnie w składzie VIII Korpusu Polskiego pod dowództwem ks. Józefa Poniatowskiego walczył od sierpnia do października 1813 roku na terenie Czech i Saksonii. Toczył bitwy i potyczki m.in. pod Friedlandem (17 sierpnia), Georgenwaldem (4 września), Strohweidem (9 września), Neustadtem (15 września), Frohburgiem (29 września), Luntzenauem (30 września), Zehmą (4 października), Rothą (8 października), Zetlitzem (9 października) i Wachau (16 października). Wziął udział w bitwie pod Lipskiem (19 października), gdzie był w eskorcie ks. Józefa Poniatowskiego.
Następnie od 1 stycznia 1814 pułk pod dowództwem płk. Józefa Dwernickiego walczył na terenie Francji do marca 1814 (m.in. pod Claye w połowie marca 1814), kończąc swój szlak bojowy pod Paryżem (30 marca). Po abdykacji Napoleona I pułk wrócił do Polski. Jego część stanowiła honorową eskortę trumny z prochami ks. Józefa Poniatowskiego podczas przewożenia ich z Lipska do Warszawy. Pod koniec 1814 roku część żołnierzy tego pułku wcielono do 1 pułku ułanów, a resztę zdemobilizowano.

## W powstaniu listopadowym
Po wybuchu powstania listopadowego została z ochotników odtworzona formacja krakusów – utworzone dwa pułki, jeden samodzielny dywizjon oraz trzy samodzielne szwadrony. Ubiór krakusów zależał od okolic, gdzie tworzył się poszczególne pułk czy szwadron, lecz nawiązywał on do barw Pułku Krakusów Księstwa Warszawskiego. Składał się z białej sukmany z karmazynowym kołnierzem i wyłogami oraz kartuszami na piersiach, szarych spodni z lampasem karmazynowym, rogatywek z białym lub czarnym barankiem na otoku i brunatnych opończ. W ubiorze zachowano naszywane ładownice na piersiach. Uzbrojenie krakusów składało się z pistoletów, szabel oraz lanc z proporcem w kolorze amarantowo-białym.
Te nowo zorganizowane oddziały krakusów brały udział w wielu bitwach i potyczkach powstania listopadowego, m.in. Pułk Krakusów im. Tadeusza Kościuszki, dowodzony przez gen. Dwernickiego, odznaczył się w bitwie pod Boremlem w dniu 18 kwietnia 1831. Tradycyjnie też pełnili oni służbę w kwaterze Naczelnego Wodza. Oddziały zostały rozwiązane po upadku powstania listopadowego.
Następne oddziały krakusów zostały ponownie zorganizowane w trakcie powstania krakowskiego, gdy powstał oddział krakowski i trzy miechowskie.

## W powstaniu styczniowym
Także w trakcie powstania styczniowego istniało szereg oddziałów krakusów. Od innych oddziałów kawalerii odróżniały się one przede wszystkim strojem nawiązującym do stroju krakusów Księstwa Warszawskiego.

## Krakusi w II Rzeczypospolitej
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości odżyła idea ochotniczych oddziałów kawalerii – krakusów. Pierwszy taki oddział w sile dywizjonu powstał w Krakowie w 1920 roku, wkrótce jednak został wcielony do 208 pułku ochotniczego ułanów. W roku 1927 młody rotmistrz rezerwy Stanisław Młodzianowski, ziemianin z łęczyckiego, organizuje z własnej inicjatywy ochotniczy pluton krakusów z uczniów szkół średnich z Łęczycy i okolicznych parobczaków, podejmując z nimi trud kawaleryjskiego przysposobienia wojskowego. Podejmują ten ruch oficjalnie władze wojskowe w 1932 roku, popierają i otaczają opieką, organizując w całej Polsce krakusów, jako konne przysposobienie wojskowe (KPW) według opisu gen. bryg. Józef Olszyna-Wilczyński, który w latach 1935–1937 był dyrektorem Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego.

### Przysposobienie Wojskowe Konne (Krakusi) 1929-1939
Początki Przysposobienia Wojskowego Konnego sięgają 1927 kiedy to w powiecie łęczyckim rtm. rez. Stanisław Młodzianowski zorganizował oddział krakusów złożony z uczniów szkół średnich z Łęczycy – ochotników z własnymi końmi. Instruktorami zostali podoficerowie kawalerii. Władze II Rzeczypospolitej uznały, że formacja ta może być przydatna w koncepcjach obronnych i zaczęły organizować w całym kraju oddziały krakusów na zasadzie Przysposobienia Wojskowego Konnego (krakusów).
13 kwietnia 1937 minister spraw wojskowych mianował gen. bryg. Sergiusza Zahorskiego generałem do zleceń do spraw PWKon. przy I wiceministrze spraw wojskowych. W 1939 sprawy PWKon. znalazły się w kręgu zainteresowań Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych czego wyrazem było powierzenie płk dypl. Zbigniewowi Brochwicz-Lewińskiemu funkcji oficera do prac PWKon.
Opracowano pod redakcją ppłk. dypl. Włodzimierza Dunin-Żuchowskiego, podręcznik dla instruktorów i członków konnego przysposobienia wojskowego – KRAKUS wydany przez Główną Księgarnię Wojskową, w 1938 roku w Warszawie, który zawierał wcześniejsze dzieje krakusów (historię), musztrę, jazdę konną, naukę o koniu, władanie szablą i lancą, władanie bronią palną, szyki konne, służbę wartowniczą i polową. Oddziały krakusów podlegały Państwowemu Urzędowi Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, którego dyrektorem był generał brygady Kazimierz Jędrzej Sawicki-Sawa pseud. „Prut”.

### Uzbrojenie krakusów
Oddziały uzbrojono w karabinki francuskie, szable i lance, które przechowywano na posterunkach policji, w oddziałach Wojska Polskiego lub Obrony Narodowej. Umundurowani byli w bluzy wojskowe, drelichowe z proporczykami koloru czerwonego, na których był trójkąt niebieski przylegający do podstawy proporczyka. Mundur uzupełniała rogatywka z czerwonym otokiem i lanca z proporczykiem.
Na podstawie rozkazu ministra spraw wojskowych z dnia 13 listopada 1936 z dniem 15 stycznia 1937 wszedł w życie nowy podział terytorialny dla 57 istniejących wówczas rejonów PWKon. (krakusów). 02 grudnia 1936 minister spraw wojskowych wyznaczył komendantów rejonów PWKon. przy dywizjach piechoty. Stanowisko komendanta rejonu PWKon. zostało zaszeregowane dla oficera sztabowego (majora) i włączone do etatu dowództwa dywizji piechoty.

### Szwadrony kawalerii dywizyjnej we wrześniu 1939 roku
Oddziały Przysposobienia Wojskowego Konnego (krakusi) w mobilizacji alarmowej miały wystawić 22 szwadrony kawalerii dywizyjnej, a kolejnych 5 szwadronów w mobilizacji powszechnej. Szwadrony przydzielone do poszczególnych dywizji piechoty miały spełniać funkcje pododdziału rozpoznawczego. Ponadto oddziały PWKon. stanowiły bazę mobilizacyjną dla plutonów zwiadu konnego w pułkach piechoty.
- 1 Dywizja Piechoty Legionów - mjr Bronisław Kulik
- 2 Dywizja Piechoty Legionów - mjr Stanisław Nakoniecznikoff-Klukowski
- 3 Dywizja Piechoty Legionów - mjr Jan Stanisław Podziemski
- 4 Dywizja Piechoty - mjr Franciszek Cymerman (Cimerman)
- 6 Dywizja Piechoty - rtm. Władysław Słuszko-Ciapiński
- 7 Dywizja Piechoty - mjr Kazimierz Mikołajewski
- 8 Dywizja Piechoty - mjr Jarosław Ciechanowski
- 9 Dywizja Piechoty - rtm. Władysław Czach
- 10 Dywizja Piechoty - mjr Bohdan Sawicki
- 13 Kresowa Dywizja Piechoty - mjr Franciszek Władysław Bednarski
- 14 Wielkopolska Dywizja Piechoty - mjr Mieczysław Żniński
- 15 Wielkopolska Dywizja Piechoty - mjr kaw. Jan Kazimierz Paszotta (do 4 marca 1938 roku - Kazimierz Paszota-Panieński)
- 16 Pomorska Dywizja Piechoty - mjr Stefan Mosiński
- 17 Wielkopolska Dywizja Piechoty - mjr Władysław Kazimierz Szczerbik
- 18 Dywizja Piechoty - rtm. Józef Ludwik Rudnicki
- 19 Dywizja Piechoty - mjr Mieczysław Gawryłkiewicz
- 20 Dywizja Piechoty - mjr Władysław Michał Gajewski
- 21 Dywizja Piechoty Górskiej - rtm. Zygmunt Marian Bargiel
- 22 Dywizja Piechoty Górskiej - mjr Czesław Jakóbiak
- 23 Górnośląska Dywizja Piechoty - mjr Bronisław Rostowski
- 24 Dywizja Piechoty - mjr Tadeusz Klepacki
- 25 Dywizja Piechoty - rtm. Antoni II Paszkowski
- 26 Dywizja Piechoty - mjr Stefan Marian Choroszewski
- 27 Dywizja Piechoty - mjr Mieczysław Ipohorski-Lenkiewicz
- 28 Dywizja Piechoty - mjr Jan K. Motz
- 29 Dywizja Piechoty - mjr Wacław Linhardt
- 30 Poleska Dywizja Piechoty - rtm. Tadeusz Schollenberger
- Lądowa Obrona Wybrzeża, Gdyński Szwadron Krakusów - kpt. Mieczysław Budek

Szwadron kawalerii dywizyjnej nr 5 przeznaczony dla 5 DP mobilizował 14 pułk Ułanów Jazłowieckich, a zalążki wydzielał szwadron Policji Państwowej we Lwowie.
Szwadrony kawalerii dywizyjnej przeznaczone dla 11 DP, 12 DP, 33 DP rez., 35 DP rez., 36 DP rez. i 38 DP rez. mobilizowały szwadrony kawalerii KOP „Zaleszczyki”, „Hniliszki”, „Olkieniki”, „Nowe Święciany”, „Czortków” oraz „Stołpce” i „Kleck” dla ostatniej z wymienionych wielkich jednostek piechoty.
- 5 Dywizja Piechoty – rtm. rez. Władysław Suchenek Suchecki
- 11 Karpacka Dywizja Piechoty – rtm. Józef Dąbrowski
- 12 Dywizja Piechoty – rtm. Jan Bilewicz
- 33 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - rtm. Stanisław Kowalewski
- 35 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - rtm. Romuald Dowbor
- 36 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - rtm. Bronisław Riczka
- 38 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - rtm. Stanisław Neyman
- 39 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - ?
- 41 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - mjr Józef Sienkiewicz
- 44 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - ?
- 45 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - ?
- 50 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - kpt. Józef Godlewski
- 55 Dywizja Piechoty (rezerwowa) - ppor. Józef Koc
- 60 Dywizja Piechoty - ppłk. Anatol Dworenko-Dworkin ("Bałachowiec")
- Dywizja Piechoty gen. J Wołkowickiego - rtm. Jan Tyblewski

#### Struktura organizacyjna szwadronu kawalerii dywizyjnej w 1939
Etat wojenny
- Dowódca szwadronu
  - Szef szwadronu
- 4 plutony liniowe
- Pluton ciężkich karabinów maszynowych
- Pluton łączności
- Drużyna administracyjno-gospodarcza z taborem

Stan osobowy
- Oficerów – 7 (2 oficerów służby stałej, 5 oficerów rezerwy)
- Podoficerów – 6 służby stałej, pozostali rezerwiści
- Ułani i podoficerowie – 245 (rezerwiści)

Wyposażenie i uzbrojenie
- Konie – 272
- Ręczne karabiny maszynowe – 4
- Ciężkie karabiny maszynowe – 4 (na taczankach)
- Radiostacja – 1
- Broń osobista żołnierzy: karabinki, pistolety, szable, lance

title: Krakusi

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Krakusi Polscy
 |nazwa oryginalna     = Krakus
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                = ''HONNEUR ET PATRIE''<br />(Honor i Ojczyzna)
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = [[Polska]]
 |wariant flagi        = [[1807]]
 |sformowanie          = [[1812]]
 |rozformowanie        = [[1939]]
 |nazwa wyróżniająca   = Krakus
 |patron               = Książę [[Józef Poniatowski|Józef Antoni Poniatowski]] herbu Ciołek.
 |święto               = [[20 grudnia]] Dekret Rady Ministrów Księstwa Warszawskiego z dnia 20 grudzień 1812 rok.
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              = krakusów napoleońskich
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = mjr. [[Kajetan Rzuchowski]]
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = rtm. rez. [[Stanisław Młodzianowski]]
 |działania zbrojne    =  [[1813]]–[[1939]]
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Kraków]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Jazda]]
 |podległość           =
 |skład                = [[Pułk]]
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[Plik:Krakusi of the Duchy of Warsaw.PNG|240px|thumb|right|Krakusi Księstwa Warszawskiego]]
[[Plik:KrakusiXW.PNG|thumb|240px|Krakusi w 1814 roku]]
[[Plik:2nd Regiment of Krakusi à cheval of Polish Army of November Uprising.JPG|240px|thumb|right|Jeździec [[2 Pułk Jazdy Krakowskiej|2 Pułku]] Krakusów Konnych w czasie [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]]]]
[[Plik:Jan Nepomucen Umiński.PNG|240px|thumb|right|Jan Nepomucen Umiński]]
[[Plik:Squadron of krakusi of Prince Józef Poniatowski name.PNG|240px|thumb|right|Generał Józef Dwernicki na czele szwadronu krakusów im. ks. Józefa Poniatowskiego]]
[[Plik:Attack of Krakusi on Russians in Proszowice 1846.jpg|240px|thumb|right|Szarża krakusów na Rosjan w Proszowicach w [[1846]], [[akwarela]] [[Juliusz Kossak|Juliusza Kossaka]]]]
'''Krakusi''' – nazwa lekkiej kawalerii wzorowanej na Kozakach. W II Rzeczypospolitej nazwa nadana Przysposobieniu Wojskowemu Konnemu{{odn|Tym|2003|s=15}}.

== Księstwo Warszawskie ==
Za początek powstania formacji krakusów należy uznać wydane przez Radę Ministrów [[Księstwo Warszawskie|Księstwa Warszawskiego]] [[Dekret]] 20 grudnia 1812 poboru z jeźdźców 50 dymowych z departamentów: [[Województwo małopolskie|krakowskiego]], [[Województwo wielkopolskie|poznańskiego]], [[kaliskie]]go i [[radomskie]]go do wojsk Księstwa Warszawskiego. W trakcie tego poboru uzupełniono stany pułków kawalerii liniowej oraz piechoty. Z nadwyżek, jakie pozostały, na rozkaz Wodza Naczelnego wojsk polskich [[Józef Poniatowski|ks. Józefa Poniatowskiego]] z 2000 jeźdźców zorganizowano nowy rodzaj kawalerii, której członków nazwano „krakusami”. Pułk ten organizował pośpiesznie [[major]] [[Kajetan Rzuchowski]], przy pomocy dzielnego kpt. Boki. Nowością w wojsku stali się krakusi, spadkobiercy kosynierów kościuszkowskich. Improwizowana jazda lekka na wytrzymałych konikach, która oddała nieocenione usługi Napoleonowi i zyskała miano „polskich kozaków”.

=== Kampania saska ===
Pułk Krakusów dowodzony od 20 marca 1813 roku przez płk. [[Aleksander Oborski|Aleksandra Oborskiego]] wyruszając z Krakowa 7 maja 1813 roku do Saksonii w składzie VIII korpusu (polskiego) pod komendą ks. Józefa Poniatowskiego miał 4 szwadrony po 220 koni. Pułk Krakusów wspólnie z [[14 Pułk Kirasjerów|14 Pułkiem Kirasjerów]], wszedł w skład 27 Brygady Kawalerii lekkiej Jazdy Straży Przedniej generała Jana Nepomucena Umińskiego.
Ks. Józef Poniatowski poprowadził kilkunastotysięczną armię przez Austrię do [[Saksonia|Saksonii]], gdzie jako dowódca VIII korpusu Wielkiej Armii, walczył pod Lützen, następnie bronił pasma gór czeskich i walczył na lewym brzegu [[Łaba|Łaby]]. 9 września pod Löbau VIII (polski) Korpus stoczył bitwę z przeważającą siłą i utrzymał się na pozycjach. 10 października pod Zedtlitz generał Pahlen usiłował zatrzymać maszerujące polskie kolumny. Poniatowski poprowadził szarżę kawalerii i w krwawej bitwie wziął 500 jeńców, przełamał opór przeciwnika i umożliwił sobie dalszy postęp w kierunku [[Lipsk]]a. 12 października, już blisko Lipska z Muratem, zostali przy śniadaniu zaskoczeni przez oddziały wroga. Poniatowski wskoczył na konia, przebił się i sprowadziwszy na czas kawalerię polską uratował sytuację. Zarekomendowany przez Murata, został w pierwszym dniu [[Bitwa pod Lipskiem|bitwy pod Lipskiem]], 16 października, mianowany przez Napoleona marszałkiem Francji, co było jedynym takim wyróżnieniem dla cudzoziemca.

=== Strój krakusów ===
Wyróżniali się [[Strój krakowski|strojem]], który składał się z chłopskiej [[Sukmana|sukmany]] w kolorze granatowym lub białym, [[Rogatywka|czapki rogatywki]] w kolorze czerwonym z kwadratowym wierzchem obramowanej czarnym barankiem na otoku. Ich uzbrojenie składało się z [[Lanca|lanc]] wzoru kozackiego pozbawionych proporczyków, [[Szabla|szabli]] różnych wzorów i [[pistolet]]ów noszonych na smyczy.
Strój krakusów uległ zmianie w 1814 roku, po ich przejęciu przez płk. [[Józef Dwernicki|Józefa Dwernickiego]], kiedy w [[Sedan (Francja)|Sedanie]] otrzymali oni kurtki tzw. wołoszki w kolorze granatowym, lamowane srebrną lub białą taśmą, z karmazynowymi kołnierzami i wyłogami oraz ozdobami z białych (oficerowie – srebrnych) sznurów. Na kurtkach na wzór ludów [[Kaukaz (kraina historyczna)|kaukaskich]] naszyto kieszenie na ładunki wzoru czerkieskiego. Otrzymali wtedy też okrągłe czapki koloru karmazynowego ozdobione promieniście sznurami srebrnymi lub białymi oraz kitkami z białych piór. Spodnie mieli koloru granatowego, obcisłe z lampasami karmazynowymi  (oficerowie – srebrnymi). Uzbrojenie zwiększono do dwóch pistoletów, a na lancach zakładano proporce w kolorze karmazynowo-białym.

=== W wojsku Księstwa Warszawskiego ===
[[Pułk]] Krakusów wojsk Księstwa Warszawskiego, składający się czterech [[szwadron]]ów po 220 jeźdźców każdy, stoczył swoją pierwszą walkę 12 marca 1813 r. pod Skarszewem. Następnie w składzie VIII Korpusu Polskiego pod dowództwem [[Józef Poniatowski|ks. Józefa Poniatowskiego]] walczył od sierpnia do października 1813 roku na terenie [[Czechy|Czech]] i [[Saksonia|Saksonii]]. Toczył bitwy i potyczki m.in. pod Friedlandem (17 sierpnia), Georgenwaldem (4 września), Strohweidem (9 września), Neustadtem (15 września), Frohburgiem (29 września), Luntzenauem (30 września), Zehmą (4 października), Rothą (8 października), Zetlitzem (9 października) i Wachau (16 października). Wziął udział w [[Bitwa pod Lipskiem|bitwie pod Lipskiem]] (19 października), gdzie był w eskorcie ks. Józefa Poniatowskiego.

Następnie od 1 stycznia 1814 pułk pod dowództwem płk. [[Józef Dwernicki|Józefa Dwernickiego]] walczył na terenie [[Francja|Francji]] do marca 1814 (m.in. pod Claye w połowie marca 1814), kończąc swój szlak bojowy pod [[Paryż]]em (30 marca){{odn|Gembarzewski|1925|s=64}}. Po abdykacji [[Napoleon Bonaparte|Napoleona I]] pułk wrócił do Polski. Jego część stanowiła honorową eskortę trumny z prochami ks. Józefa Poniatowskiego podczas przewożenia ich z [[Lipsk]]a do [[Warszawa|Warszawy]]. Pod koniec 1814 roku część żołnierzy tego pułku wcielono do 1 pułku ułanów, a resztę zdemobilizowano.

== W powstaniu listopadowym ==
Po wybuchu [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]] została z ochotników odtworzona formacja krakusów – utworzone dwa pułki, jeden samodzielny [[dywizjon]] oraz trzy samodzielne [[szwadron]]y. Ubiór krakusów zależał od okolic, gdzie tworzył się poszczególne [[pułk]] czy [[szwadron]], lecz nawiązywał on do barw Pułku Krakusów Księstwa Warszawskiego. Składał się z białej sukmany z karmazynowym kołnierzem i wyłogami oraz kartuszami na piersiach, szarych spodni z lampasem karmazynowym, rogatywek z białym lub czarnym barankiem na otoku i brunatnych opończ. W ubiorze zachowano naszywane [[ładownica|ładownice]] na piersiach. Uzbrojenie krakusów składało się z pistoletów, szabel oraz lanc z proporcem w kolorze amarantowo-białym.

Te nowo zorganizowane oddziały krakusów brały udział w wielu bitwach i potyczkach [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]], m.in. Pułk Krakusów im. Tadeusza Kościuszki, dowodzony przez gen. [[Józef Dwernicki|Dwernickiego]], odznaczył się w [[Bitwa pod Boremlem|bitwie pod Boremlem]] w dniu 18 kwietnia 1831. Tradycyjnie też pełnili oni służbę w kwaterze Naczelnego Wodza. Oddziały zostały rozwiązane po upadku [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]].

Następne oddziały krakusów zostały ponownie zorganizowane w trakcie [[Powstanie krakowskie|powstania krakowskiego]], gdy powstał oddział krakowski i trzy miechowskie.

== W powstaniu styczniowym ==
Także w trakcie [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] istniało szereg oddziałów krakusów. Od innych oddziałów kawalerii odróżniały się one przede wszystkim strojem nawiązującym do stroju krakusów [[Księstwo Warszawskie|Księstwa Warszawskiego]].

== Krakusi w II Rzeczypospolitej ==
Po odzyskaniu przez [[Polska|Polskę]] niepodległości odżyła idea ochotniczych oddziałów kawalerii – krakusów. Pierwszy taki oddział w sile dywizjonu powstał w [[Kraków|Krakowie]] w 1920 roku, wkrótce jednak został wcielony do 208 pułku ochotniczego ułanów. W roku 1927 młody rotmistrz rezerwy Stanisław Młodzianowski, ziemianin z łęczyckiego, organizuje z własnej inicjatywy ochotniczy pluton krakusów z uczniów szkół średnich z Łęczycy i okolicznych parobczaków, podejmując z nimi trud kawaleryjskiego przysposobienia wojskowego. Podejmują ten ruch oficjalnie władze wojskowe w 1932 roku, popierają i otaczają opieką, organizując w całej Polsce krakusów, jako konne przysposobienie wojskowe (KPW) według opisu gen. bryg. [[Józef Olszyna-Wilczyński]], który w latach 1935–1937 był dyrektorem Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego{{odn|Danielewicz|1994|s=34}}.

=== Przysposobienie Wojskowe Konne (Krakusi) 1929-1939 ===
Początki Przysposobienia Wojskowego Konnego sięgają 1927 kiedy to w powiecie łęczyckim [[Rotmistrz|rtm.]] rez. Stanisław Młodzianowski zorganizował oddział krakusów złożony z uczniów szkół średnich z [[Łęczyca|Łęczycy]] – ochotników z własnymi [[koń]]mi. Instruktorami zostali podoficerowie kawalerii. Władze [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]] uznały, że formacja ta może być przydatna w koncepcjach obronnych i zaczęły organizować w całym kraju oddziały krakusów na zasadzie Przysposobienia Wojskowego Konnego (krakusów).

13 kwietnia 1937 minister spraw wojskowych mianował [[Generał|gen. bryg.]] [[Sergiusz Zahorski|Sergiusza Zahorskiego]] generałem do zleceń do spraw PWKon. przy I wiceministrze spraw wojskowych. W 1939 sprawy PWKon. znalazły się w kręgu zainteresowań [[Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych|Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych]] czego wyrazem było powierzenie płk dypl. Zbigniewowi Brochwicz-Lewińskiemu funkcji oficera do prac PWKon.

Opracowano pod redakcją ppłk. dypl. Włodzimierza Dunin-Żuchowskiego, podręcznik dla instruktorów i członków konnego przysposobienia wojskowego – KRAKUS wydany przez Główną Księgarnię Wojskową, w 1938 roku w Warszawie, który zawierał wcześniejsze dzieje krakusów (historię), musztrę, jazdę konną, naukę o koniu, władanie szablą i lancą, władanie bronią palną, szyki konne, służbę wartowniczą i polową. Oddziały krakusów podlegały Państwowemu Urzędowi Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, którego dyrektorem był generał brygady [[Kazimierz Sawicki|Kazimierz Jędrzej Sawicki-Sawa pseud. „Prut”]].

=== Uzbrojenie krakusów ===
Oddziały uzbrojono w [[Karabinek (broń)|karabinki]] francuskie, [[Szabla|szable]] i [[Lanca|lance]], które przechowywano na posterunkach policji, w oddziałach Wojska Polskiego lub Obrony Narodowej. Umundurowani byli w bluzy wojskowe, drelichowe z proporczykami koloru czerwonego, na których był trójkąt niebieski przylegający do podstawy proporczyka. Mundur uzupełniała rogatywka z czerwonym otokiem i lanca z proporczykiem.

Na podstawie rozkazu ministra spraw wojskowych z dnia 13 listopada 1936 z dniem 15 stycznia 1937 wszedł w życie nowy podział terytorialny dla 57 istniejących wówczas rejonów PWKon. (krakusów). 02 grudnia 1936 minister spraw wojskowych wyznaczył komendantów rejonów PWKon. przy dywizjach piechoty. Stanowisko komendanta rejonu PWKon. zostało zaszeregowane dla oficera sztabowego (majora) i włączone do [[Etat (wojsko)|etatu]] dowództwa dywizji piechoty.

=== Szwadrony kawalerii dywizyjnej we wrześniu 1939 roku ===
Oddziały Przysposobienia Wojskowego Konnego (krakusi) w mobilizacji alarmowej miały wystawić 22 szwadrony kawalerii dywizyjnej, a kolejnych 5 szwadronów w mobilizacji powszechnej{{odn|Tym|2003|s=99}}. Szwadrony przydzielone do poszczególnych dywizji piechoty miały spełniać funkcje [[pododdział]]u rozpoznawczego. Ponadto oddziały PWKon. stanowiły bazę mobilizacyjną dla plutonów [[zwiad]]u konnego w pułkach piechoty.

* [[1 Dywizja Piechoty Legionów]] - mjr Bronisław Kulik
* [[2 Dywizja Piechoty Legionów]] - mjr [[Stanisław Nakoniecznikoff-Klukowski]]
* [[3 Dywizja Piechoty Legionów]] - mjr [[Jan Stanisław Podziemski]]
* [[4 Dywizja Piechoty (II RP)|4 Dywizja Piechoty]] - mjr Franciszek Cymerman (Cimerman)
* [[6 Dywizja Piechoty (II RP)|6 Dywizja Piechoty]] - rtm. Władysław Słuszko-Ciapiński
* [[7 Dywizja Piechoty (II RP)|7 Dywizja Piechoty]] - mjr [[Kazimierz Mikołajewski]]
* [[8 Dywizja Piechoty (II RP)|8 Dywizja Piechoty]] - mjr Jarosław Ciechanowski
* [[9 Dywizja Piechoty (II RP)|9 Dywizja Piechoty]] - rtm. Władysław Czach
* [[10 Dywizja Piechoty (II RP)|10 Dywizja Piechoty]] - mjr Bohdan Sawicki
* [[13 Kresowa Dywizja Piechoty]] - mjr Franciszek Władysław Bednarski
* [[14 Wielkopolska Dywizja Piechoty]] - mjr Mieczysław Żniński
* [[15 Wielkopolska Dywizja Piechoty]] - mjr kaw. Jan Kazimierz Paszotta (do 4 marca 1938 roku - Kazimierz Paszota-Panieński)
* [[16 Pomorska Dywizja Piechoty]] - mjr Stefan Mosiński
* [[17 Wielkopolska Dywizja Piechoty]] - mjr Władysław Kazimierz Szczerbik
* [[18 Dywizja Piechoty (II RP)|18 Dywizja Piechoty]] - rtm. Józef Ludwik Rudnicki
* [[19 Dywizja Piechoty (II RP)|19 Dywizja Piechoty]] - mjr Mieczysław Gawryłkiewicz
* [[20 Dywizja Piechoty (II RP)|20 Dywizja Piechoty]] - mjr Władysław Michał Gajewski
* [[21 Dywizja Piechoty Górskiej]] - rtm. Zygmunt Marian Bargiel
* [[22 Dywizja Piechoty Górskiej]] - mjr [[Czesław Jakóbiak]]
* [[23 Górnośląska Dywizja Piechoty]] - mjr Bronisław Rostowski
* [[24 Dywizja Piechoty (II RP)|24 Dywizja Piechoty]] - mjr Tadeusz Klepacki
* [[25 Dywizja Piechoty (II RP)|25 Dywizja Piechoty]] - rtm. Antoni II Paszkowski
* [[26 Dywizja Piechoty (II RP)|26 Dywizja Piechoty]] - mjr Stefan Marian Choroszewski
* [[27 Dywizja Piechoty (II RP)|27 Dywizja Piechoty]] - mjr Mieczysław Ipohorski-Lenkiewicz
* [[28 Dywizja Piechoty (II RP)|28 Dywizja Piechoty]] - mjr Jan K. Motz
* [[29 Dywizja Piechoty (II RP)|29 Dywizja Piechoty]] - mjr Wacław Linhardt
* [[30 Poleska Dywizja Piechoty]] - rtm. Tadeusz Schollenberger
* [[Lądowa Obrona Wybrzeża]], Gdyński Szwadron Krakusów - kpt. Mieczysław Budek

Szwadron kawalerii dywizyjnej nr 5 przeznaczony dla [[5 Dywizja Piechoty (II RP)|5 DP]] mobilizował [[14 Pułk Ułanów Jazłowieckich|14 pułk Ułanów Jazłowieckich]], a zalążki wydzielał szwadron [[Policja Państwowa|Policji Państwowej]] we [[Lwów|Lwowie]].

Szwadrony kawalerii dywizyjnej przeznaczone dla [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11 DP]], [[12 Dywizja Piechoty (II RP)|12 DP]], [[33 Dywizja Piechoty (II RP)|33 DP rez.]], [[35 Dywizja Piechoty (II RP)|35 DP rez.]], [[36 Dywizja Piechoty (II RP)|36 DP rez.]] i [[38 Dywizja Piechoty (II RP)|38 DP rez.]] mobilizowały szwadrony kawalerii [[Korpus Ochrony Pogranicza|KOP]] „Zaleszczyki”, „Hniliszki”, „Olkieniki”, „Nowe Święciany”, „Czortków” oraz „Stołpce” i „Kleck” dla ostatniej z wymienionych [[Związek taktyczny|wielkich jednostek]] [[Piechota|piechoty]].

* [[5 Dywizja Piechoty (II RP)|5 Dywizja Piechoty]] – rtm. rez. Władysław Suchenek Suchecki
* [[11 Karpacka Dywizja Piechoty]] – rtm. Józef Dąbrowski
* [[12 Dywizja Piechoty (II RP)|12 Dywizja Piechoty]] – rtm. Jan Bilewicz
* [[33 Dywizja Piechoty (II RP)|33 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - rtm. Stanisław Kowalewski
* [[35 Dywizja Piechoty (II RP)|35 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - rtm. Romuald Dowbor
* [[36 Dywizja Piechoty (II RP)|36 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - rtm. Bronisław Riczka
* [[38 Dywizja Piechoty (II RP)|38 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - rtm. [[Stanisław Neyman (rotmistrz)|Stanisław Neyman]]
* [[39 Dywizja Piechoty (II RP)|39 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - ?
* [[41 Dywizja Piechoty (II RP)|41 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - mjr Józef Sienkiewicz
* [[44 Dywizja Piechoty (II RP)|44 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - ?
* [[45 Dywizja Piechoty (II RP)|45 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - ?
* [[50 Dywizja Piechoty (II RP)|50 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - kpt. Józef Godlewski
* [[55 Dywizja Piechoty (II RP)|55 Dywizja Piechoty (rezerwowa)]] - ppor. Józef Koc
* [[60 Dywizja Piechoty (II RP)|60 Dywizja Piechoty]] - ppłk. Anatol Dworenko-Dworkin ("Bałachowiec")
* Dywizja Piechoty gen. J Wołkowickiego - rtm. Jan Tyblewski

==== Struktura organizacyjna szwadronu kawalerii dywizyjnej w 1939 ====

;  Etat wojenny{{odn|Tym|2003|s=97}}
* Dowódca szwadronu
** Szef szwadronu
* 4 plutony liniowe
* Pluton ciężkich karabinów maszynowych
* Pluton łączności
* Drużyna administracyjno-gospodarcza z taborem
; Stan osobowy{{odn|Tym|2003|s=97}}
* Oficerów – 7 (2 oficerów służby stałej, 5 oficerów rezerwy)
* Podoficerów – 6 służby stałej, pozostali rezerwiści
* Ułani i podoficerowie – 245 (rezerwiści)

; Wyposażenie i uzbrojenie
* Konie – 272
* [[Ręczny karabin maszynowy|Ręczne karabiny maszynowe]] – 4
* [[Ciężki karabin maszynowy|Ciężkie karabiny maszynowe]] – 4 (na taczankach)
* Radiostacja – 1
* Broń osobista żołnierzy: [[Karabinek (broń)|karabinki]], [[pistolet]]y, [[Szabla|szable]], [[Lanca|lance]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko = Gembarzewski |imię = Bronisław |autor link = Bronisław Gembarzewski |tytuł = Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831 |miejsce = Warszawa |rok = 1925|url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=132690&from=publication |wydawca = Towarzystwo Wiedzy Wojskowej|odn=tak}}
*{{Cytuj książkę | nazwisko = Grochowski [red.]| imię = Lech|tytuł = Korpus Ochrony Pogranicza w 70 rocznicę powstania. Materiały z konferencji popularnonaukowej| wydawca = Centrum Szkolenia Straży Granicznej| miejsce = Kętrzyn| data =1994| rozdział =Wyższa kadra dowódcza KOP 1924–1939| nazwisko r =Danielewicz| imię r =Jerzy |odn=tak}}
* Włodzimierz Dunin-Żuchowski (red.), KRAKUS. Podręcznik dla instruktorów i członków konnego przysposobienia wojskowego. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938.
* {{cytuj książkę | nazwisko = Tym |imię = Juliusz S. | autor link = Juliusz Tym |tytuł =  Przysposobienie Wojskowe Konne (1928-1939). Zarys dziejów, dokumenty i materiały | miejsce = Warszawa | rok = 2003| wydawca = Oficyna Wydawnicza „Ajaks| isbn = 838877378X|odn = tak }}
* {{cytuj pismo | nazwisko = Wojciechowski | imię = Jerzy S. | tytuł = Przysposobienie Wojskowe Konne „Krakusi” – kawaleria dywizyjna | czasopismo = [[Przegląd Historyczno-Wojskowy]] | wolumin = 1 (2011) | rok = 2006 | wydawca = Wojskowe Biuro Badań Historycznych | miejsce = Warszawa | issn = 1640-6281 | odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Wikisłownik|krakus}}
{{Wikiźródła|Encyklopedia staropolska/Krakusy|hasło ''Krakusy'' w Encyklopedii staropolskiej|tekst=nie}}
* {{Cytuj stronę | url = http://napoleon.org.pl/polska/krakusi.php | tytuł = Krakusi | opublikowany = napoleon.org.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20120306181305/http://napoleon.org.pl/polska/krakusi.php | zarchiwizowano = 2012-03-06}}

{{Armia Księstwa Warszawskiego}}

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Jazda Księstwa Warszawskiego]]
[[Kategoria:Kawaleria polska]]
[[Kategoria:Ordre de Bataille Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1812]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1939]]

title: Krakusi PolscyKrakus

Państwo: Polska

Nazwa wyróżniająca: Krakus

Patron: Książę Józef Antoni Poniatowski herbu Ciołek.

Święto: 20 grudnia Dekret Rady Ministrów Księstwa Warszawskiego z dnia 20 grudzień 1812 rok.

Rodowód: krakusów napoleońskich

Pierwszy: mjr. Kajetan Rzuchowski

Ostatni: rtm. rez. Stanisław Młodzianowski

Dyslokacja: Kraków

Rodzaj wojsk: Jazda

Skład: Pułk