text:
# Władimir Stienin
Władimir Filippowicz Stienin (ros. Владимир Филиппович Стенин, ur. 29 maja?/10 czerwca 1899 we wsi Bolszyje Mocziły w guberni tambowskiej (obecnie w obwodzie riazańskim), zm. 29 maja 1952 w Saratowie) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

## Życiorys
Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1912 skończył szkołę wiejską, pracował jako marynarz żeglugi śródlądowej na Wołdze w Kostromie, w grudniu 1917 wstąpił do Czerwonej Gwardii. W marcu 1919 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, ukończył kursy dowódcze w Kostromie, uczestniczył w wojnie domowej na Froncie Petersburskim, w walce z armią Judenicza 23 sierpnia 1919 został ranny. Po wyleczeniu ponownie pracował jako marynarz, w sierpniu 1920 ponownie wstąpił do Armii Czerwonej, służył jako dowódca plutonu i kompanii w batalionie Czeki w Kostromie, od 1921 należał do RKP(b), skończył wyższą szkołę wojskową w Kazaniu i wyższą zjednoczoną szkołę w Kijowie i w sierpniu 1923 został pomocnikiem dowódcy pułku. Później dowodził kompanią, od stycznia do października 1931 był komendantem miasta Dniepropietrowsk, później naczelnikiem szkoły pułkowej i szefem sztabu pułku w Bałaszowie, a w 1937 dowódcą pułku w Nikopolu. W 1938 z wyróżnieniem ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został szefem sztabu 101 Dywizji 2 Samodzielnej Armii Czerwonego Sztandaru na Kamczatce, w maju 1940 szefem piechoty 35 Dywizji Piechoty w Bikinie, a w styczniu 1941 zastępcą dowódcy 69 Dywizji Zmotoryzowanej na Dalekim Wschodzie. Od lipca 1941 w składzie 30 Armii Frontu Zachodniego walczył w wojnie z Niemcami, od sierpnia do października 1941 dowodził 261 Dywizją Piechoty tej armii, brał udział w walkach pod Smoleńskiem i Wiaźmą, potem został zastępcą dowódcy 5 Armii i uczestniczył w bitwie pod Moskwą i operacji rżewsko-wiaziemskiej, 4 sierpnia 1942 otrzymał stopień generała majora.
Od października 1942 do czerwca 1943 był zastępcą dowódcy 66 Armii ds. tyłów na Froncie Stalingradzkim i Dońskim, uczestniczył w bitwie pod Stalingradem, w czerwcu 1943 został dowódcą 8 Dywizji Powietrznodesantowej na Froncie Stepowym i Woroneskim, biorąc udział w ciężkich walkach pod Ochtyrką, później w bitwie o Dniepr i wyzwoleniu miasta Pryłuki. Od końca października 1943 do kwietnia 1944 dowodził 68 Dywizją Piechoty Gwardii w składzie 38 Armii, później 60 Armii 1 Frontu Ukraińskiego, biorąc udział w uchwyceniu przyczółku na Dnieprze, operacji żytomiersko-berdyczowskiej i proskurowsko-czerniowieckiej i zajmując Koziatyn, Starokonstantynów i Proskurow, a latem 1944 w operacji lwowsko-sandomierskiej i forsowaniu Wisłoka w rejonie Rzeszowa (29 lipca 1944), w sierpniu 1944 został odsunięty od stanowiska. W październiku 1944 objął dowództwo 4 Dywizji Piechoty 1 Frontu Białoruskiego, a w grudniu 1944 134 Dywizji Piechoty 69 Armii, na czele której w styczniu 1945 brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej. 14 stycznia 1945 dowodzona przez niego dywizja przełamała obronę przeciwnika w rejonie Zwolenia, następnego dnia wdarła się do Radomia, później sforsowała Pilicę i Wartę i 4 lutego doszła do Odry. W kwietniu 1945 na czele dywizji uczestniczył w operacji berlińskiej, 5 maja dotarł do Łaby, w rejonie Magdeburga spotkał się z amerykańskimi oddziałami. Po wojnie dowodził dywizją w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, od maja 1947 do października 1951 był naczelnikiem szkoły piechoty w Saratowie, później został zwolniony z powodu złego stanu zdrowia.

## Odznaczenia
- Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945)
- Order Lenina (dwukrotnie)
- Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie)
- Order Suworowa II klasy (dwukrotnie)
- Order Krzyża Grunwaldu III klasy (Polska Ludowa)

I medale ZSRR oraz dwa polskie medale.

title: Władimir Stienin

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Władimir Stienin
 |imię i nazwisko org = Владимир Филиппович Стенин
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = 1943inf-p05r.png
 |stopień             = generał major
 |data urodzenia      = [[10 czerwca]] [[1899]]
 |miejsce urodzenia   = Bolszyje Mocziły, [[gubernia tambowska]]
 |data śmierci        = [[29 maja]] [[1952]]
 |miejsce śmierci     = [[Saratów]]
 |lata służby         = 1919–1951
 |siły zbrojne        = [[Plik:Red star.svg|20px]] [[Armia Czerwona]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[front wschodni (II wojna światowa)]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|BZR||20}}<br /> {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|SU-OSU|1}} {{order|SU-OSU|1}} {{order|OKG|3}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Władimir Filippowicz Stienin''' ([[język rosyjski|ros.]] Владимир Филиппович Стенин, ur. {{data|1899-06-10}} we wsi Bolszyje Mocziły w [[gubernia tambowska|guberni tambowskiej]] (obecnie w [[obwód riazański|obwodzie riazańskim]]), zm. [[29 maja]] [[1952]] w [[Saratów|Saratowie]]) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] generał major, [[Bohater Związku Radzieckiego]] (1945).

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1912 skończył szkołę wiejską, pracował jako marynarz żeglugi śródlądowej na [[Wołga|Wołdze]] w [[Kostroma (miasto)|Kostromie]], w grudniu 1917 wstąpił do [[Gwardia Czerwona|Czerwonej Gwardii]]. W marcu 1919 wstąpił ochotniczo do [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], ukończył kursy dowódcze w Kostromie, uczestniczył w [[wojna domowa w Rosji|wojnie domowej]] na Froncie Petersburskim, w walce z armią [[Nikołaj Judenicz|Judenicza]] 23 sierpnia 1919 został ranny. Po wyleczeniu ponownie pracował jako marynarz, w sierpniu 1920 ponownie wstąpił do Armii Czerwonej, służył jako dowódca plutonu i kompanii w batalionie [[Czeka|Czeki]] w Kostromie, od 1921 należał do [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|RKP(b)]], skończył wyższą szkołę wojskową w [[Kazań|Kazaniu]] i wyższą zjednoczoną szkołę w [[Kijów|Kijowie]] i w sierpniu 1923 został pomocnikiem dowódcy pułku. Później dowodził kompanią, od stycznia do października 1931 był komendantem miasta [[Dniepr (miasto)|Dniepropietrowsk]], później naczelnikiem szkoły pułkowej i szefem sztabu pułku w [[Bałaszow]]ie, a w 1937 dowódcą pułku w [[Nikopol (Ukraina)|Nikopolu]]. W 1938 z wyróżnieniem ukończył [[Akademia Wojskowa im. Michaiła Frunzego|Akademię Wojskową im. Frunzego]] i został szefem sztabu 101 Dywizji 2 Samodzielnej Armii Czerwonego Sztandaru na [[Kamczatka|Kamczatce]], w maju 1940 szefem piechoty 35 Dywizji Piechoty w [[Bikin]]ie, a w styczniu 1941 zastępcą dowódcy 69 Dywizji Zmotoryzowanej na Dalekim Wschodzie. Od lipca 1941 w składzie [[30 Armia (ZSRR)|30 Armii]] [[Front Zachodni (1941)|Frontu Zachodniego]] walczył w [[front wschodni (II wojna światowa)|wojnie z Niemcami]], od sierpnia do października 1941 dowodził 261 Dywizją Piechoty tej armii, brał udział w walkach pod [[Smoleńsk]]iem i [[Wiaźma|Wiaźmą]], potem został zastępcą dowódcy 5 Armii i uczestniczył w [[bitwa pod Moskwą|bitwie pod Moskwą]] i operacji rżewsko-wiaziemskiej, 4 sierpnia 1942 otrzymał stopień generała majora.

Od października 1942 do czerwca 1943 był zastępcą dowódcy 66 Armii ds. tyłów na [[Front Stalingradzki|Froncie Stalingradzkim]] i [[Front Doński|Dońskim]], uczestniczył w [[bitwa pod Stalingradem|bitwie pod Stalingradem]], w czerwcu 1943 został dowódcą 8 Dywizji Powietrznodesantowej na [[Front Stepowy|Froncie Stepowym]] i [[Front Woroneski|Woroneskim]], biorąc udział w ciężkich walkach pod [[Ochtyrka|Ochtyrką]], później w [[bitwa o Dniepr|bitwie o Dniepr]] i wyzwoleniu miasta [[Pryłuki]]. Od końca października 1943 do kwietnia 1944 dowodził 68 Dywizją Piechoty Gwardii w składzie [[38 Armia (ZSRR)|38 Armii]], później 60 Armii [[1 Front Ukraiński|1 Frontu Ukraińskiego]], biorąc udział w uchwyceniu przyczółku na [[Dniepr]]ze, operacji żytomiersko-berdyczowskiej i proskurowsko-czerniowieckiej i zajmując [[Koziatyn]], [[Starokonstantynów]] i [[Chmielnicki|Proskurow]], a latem 1944 w [[operacja lwowsko-sandomierska|operacji lwowsko-sandomierskiej]] i forsowaniu [[Wisłok]]a w rejonie [[Rzeszów|Rzeszowa]] (29 lipca 1944), w sierpniu 1944 został odsunięty od stanowiska. W październiku 1944 objął dowództwo 4 Dywizji Piechoty [[1 Front Białoruski|1 Frontu Białoruskiego]], a w grudniu 1944 134 Dywizji Piechoty 69 Armii, na czele której w styczniu 1945 brał udział w [[operacja wiślańsko-odrzańska|operacji wiślańsko-odrzańskiej]]. 14 stycznia 1945 dowodzona przez niego dywizja przełamała obronę przeciwnika w rejonie [[Zwoleń (powiat zwoleński)|Zwolenia]], następnego dnia wdarła się do [[Radom]]ia, później sforsowała [[Pilica|Pilicę]] i [[Warta|Wartę]] i 4 lutego doszła do [[Odra|Odry]]. W kwietniu 1945 na czele dywizji uczestniczył w [[operacja berlińska|operacji berlińskiej]], 5 maja dotarł do [[Łaba|Łaby]], w rejonie [[Magdeburg]]a spotkał się z amerykańskimi oddziałami. Po wojnie dowodził dywizją w [[Grupa Wojsk Radzieckich w Niemczech|Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech]], od maja 1947 do października 1951 był naczelnikiem szkoły piechoty w Saratowie, później został zwolniony z powodu złego stanu zdrowia.

== Odznaczenia ==
* [[Złota Gwiazda]] Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945)
* [[Order Lenina]] (dwukrotnie)
* [[Order Czerwonego Sztandaru]] (czterokrotnie)
* [[Order Suworowa (ZSRR)|Order Suworowa]] II klasy (dwukrotnie)
* [[Order Krzyża Grunwaldu]] III klasy ([[Polska Ludowa]])
I medale ZSRR oraz dwa polskie medale.

== Bibliografia ==
* http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=10064 (ros.)

{{SORTUJ:Stienin, Władimir}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego]]
[[Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego]]
[[Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa]]
[[Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1899]]
[[Kategoria:Zmarli w 1952]]

title: Władimir StieninВладимир Филиппович Стенин

Data i miejsce urodzenia: 10 czerwca 1899 · Bolszyje Mocziły, gubernia tambowska

Data i miejsce śmierci: 29 maja 1952 · Saratów

Siły zbrojne: Armia Czerwona

Główne wojny i bitwy: front wschodni (II wojna światowa)


text:
# Ann Wagner
Ann Louise Wagner wcześniej Ann Louise Trousdale (ur. 13 września 1962 w Saint Louis) – amerykańska polityk, członkini Partii Republikańskiej.

## Działalność polityczna
Od 2005 do 2009 była ambasadorką w Luksemburgu. Od 3 stycznia 2013 jest przedstawicielką 2. okręgu wyborczego w stanie Missouri w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.

wikiname: plwiki

title: Ann Wagner

in_language: pl

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk               = Ann Wagner
 |pełne imię i nazwisko = Ann Louise Wagner
 |imię i nazwisko urodzenia = Ann Louise Trousdale
 |grafika               = Ann Wagner 113th Congress official photo.jpg
 |data urodzenia        = 13 września 1962
 |miejsce urodzenia     = [[Saint Louis]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |funkcja               = Członkini Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Missouri (z 2. okręgu)
 |partia                = [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partia Republikańska]]
 |od                    = 3 stycznia 2013
 |do                    =
 |poprzednik            = [[Todd Akin]]
 |następca              =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
}}
'''Ann Louise Wagner''' wcześniej '''Ann Louise Trousdale''' (ur. [[13 września]] [[1962]] w [[Saint Louis]]<ref name="congress">{{Cytuj stronę |url = https://bioguideretro.congress.gov/Home/MemberDetails?memIndex=W000812 |tytuł = ''WAGNER, Ann (1962-)'' |opublikowany = congress.gov |język = en |data dostępu = 2020-11-24}}</ref>) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] polityk<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1359:stanowisko-rady-jzyka-polskiego-w-sprawie-eskich-form-nazw-zawodow-i-tytuow |tytuł = ''Stanowisko Rady Języka Polskiego w sprawie żeńskich form nazw zawodów i tytułów'' |opublikowany = pan.pl |język = pl |data dostępu = 2020-11-24}}</ref>, członkini [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partii Republikańskiej]].

== Działalność polityczna ==
Od 2005 do 2009 była ambasadorką w [[Luksemburg]]u. Od 3 stycznia 2013 jest przedstawicielką 2. okręgu wyborczego w stanie [[Missouri (stan)|Missouri]] w [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych]]<ref name="congress" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://wagner.house.gov/ Oficjalna strona] [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|United States House of Representatives]] {{Lang|en}}

{{Delegacja Kongresowa stanu Missouri}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wagner, Ann}}
[[Kategoria:Ambasadorowie Stanów Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Missouri]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint Louis]]
[[Kategoria:Republikanie (Stany Zjednoczone)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1962]]

title: Ann Wagner

Pełne imię i nazwisko: Ann Louise Wagner

Imię i nazwisko po urodzeniu: Ann Louise Trousdale

Data i miejsce urodzenia: 13 września 1962 · Saint Louis

Okres: od 3 stycznia 2013

Przynależność polityczna: Partia Republikańska

Poprzednik: Todd Akin


text:
# Rafał Freyer
Rafał Freyer (ur. 11 maja 1975 w Tarnobrzegu) – dziennikarz, radiowiec.

## Działalność
Spokrewniony z olimpijczykiem Alfredem Freyerem. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Tarnobrzegu. Studiował na Akademii Pedagogicznej w Krakowie (anglistyka, europeistyka) oraz w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (marketing). Jeden z autorów regularnie piszących dla branżowego portalu RadioNewsLetter.pl.
Między 1993 a 1999 rokiem był związany z tarnobrzeskim, lokalnym Radiem Leliwa, gdzie pełnił funkcje DJ-a, reportera i dyrektora muzycznego oraz prowadził z Iwoną Kutyną Listę Przebojów Radia Leliwa. Od 1999 do 2000 był szefem muzycznym katolickiego Radia Józef.
W latach 2000–2010 związany pracował w grupie radiowej Eurozet. Między 2000 a 2007 rokiem był zastępcą dyrektora muzycznego, a w 2007 został dyrektorem muzycznym Radia Zet i pełnił tę funkcję do roku 2010. W latach 2004–2007 był dyrektorem muzycznym Radiostacji.
Od października 2014 roku jest dyrektorem programowym telewizji Kino Polska Muzyka.
Obecnie dyrektor programowy kanału Zoom TV, należącego do Kino Polska TV S.A.

title: Rafał Freyer

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Rafał Freyer
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1975
 |miejsce urodzenia         = Tarnobrzeg
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = dziennikarz
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Rafał Freyer''' (ur. 11 maja [[1975]] w [[Tarnobrzeg]]u) – dziennikarz, radiowiec.

== Działalność ==
Spokrewniony z olimpijczykiem [[Alfred Freyer|Alfredem Freyerem]]. Absolwent [[Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Tarnobrzegu|Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Tarnobrzegu]]. Studiował na [[Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie|Akademii Pedagogicznej w Krakowie]] ([[Filologia angielska|anglistyka]], [[europeistyka]]) oraz w [[Szkoła Główna Handlowa w Warszawie|Szkole Głównej Handlowej w Warszawie]] ([[marketing]])<ref>[http://www.goldenline.pl/rafal-freyer Goldenline], dostęp 06.07.2010</ref>. Jeden z autorów regularnie piszących dla branżowego portalu RadioNewsLetter.pl.

Między 1993 a 1999 rokiem był związany z tarnobrzeskim, lokalnym [[Radio Leliwa|Radiem Leliwa]], gdzie pełnił funkcje DJ-a, reportera i dyrektora muzycznego oraz prowadził z [[Iwona Kutyna|Iwoną Kutyną]] ''Listę Przebojów Radia Leliwa''. Od 1999 do 2000 był szefem muzycznym katolickiego [[Radio Plus Warszawa|Radia Józef]].

W latach 2000–2010 związany pracował w grupie radiowej [[Eurozet]]. Między 2000 a 2007 rokiem był zastępcą dyrektora muzycznego, a w 2007 został dyrektorem muzycznym Radia Zet i pełnił tę funkcję do roku 2010<ref>[http://mediafm.net/radio/11270,Radio-Zet:-Freyer-za-Jagielskiego.html MadiaFM], dostęp 06.07.2010</ref><ref>[http://www.wirtualnemedia.pl/artykul/nowy-dyrektor-muzyczny-radia-zet Wirtualnemedia], dostęp 06.07.2010</ref>. W latach 2004–2007 był dyrektorem muzycznym [[Radiostacja (polska stacja radiowa)|Radiostacji]].

Od października 2014 roku jest dyrektorem programowym telewizji [[Kino Polska Muzyka]]<ref>{{Cytuj stronę|url = http://www.wirtualnemedia.pl/artykul/rafal-freyer-dyrektorem-programowym-kino-polska-muzyka|tytuł = Rafał Freyer dyrektorem programowym Kino Polska Muzyka}}</ref>.

Obecnie dyrektor programowy kanału [[Zoom TV]], należącego do Kino Polska TV S.A.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.radionewsletter.pl/415a641af382d124db4faf167d1f3a29,article.html Profil na RadioNewsLetter], dostęp po zalogowaniu

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Freyer, Rafał}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnobrzegu]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie]]
[[Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]

title: Rafał Freyer

Data i miejsce urodzenia: 1975 · Tarnobrzeg

Zawód, zajęcie: dziennikarz

Narodowość: polska


text:
# Gant
Gant (niem. Ganthen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Piecki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Sołectwo Gant składa się z dwóch wsi Gant i Gajne. Nazwa wsi prawdopodobnie wzięła się od jeziora Gant, wymienianego w dokumentach z 1576 pod nazwą Gandt.

## Historia
Wieś lokowana w 1570 r. na 60 włókach przez starostę sześcieńskiego Andrzeja Jonasza. Powstała nad obszernymi bagnami, zmeliorowanymi i osuszonymi w XVIII lub XIX w. Około roku 1750 powstała szkoła wiejska. W 1785 r. we wsi było 27 domów. W 1815 r. we wsi było 30 domów, zamieszkałych przez 138 osób. W 1818 r. do tutejszej szkoły uczęszczało 26 dzieci. W 1840 r. w Gancie było 40 domów z 259 mieszkańcami. W 1935 r. w tutejszej, jednoklasowej szkole uczyło się 60 uczniów. W tym czasie wieś należała do parafii ewangelickiej w Nawiadach. W 1939 r. we wsi mieszkało 381 ludzi.

title: Gant

wikitext:
{{inne znaczenia|2=[[Gant (ujednoznacznienie)|inne znaczenia]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Gant
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Gant - Building 02.jpg
 |opis zdjęcia           = Fragment zabudowy Gantu
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = warmińsko-mazurskie
 |powiat                 = [[Powiat mrągowski|mrągowski]]
 |gmina                  = [[Piecki (gmina)|Piecki]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 89
 |kod pocztowy           = 11-710<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=254}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = NMR
 |SIMC                   = 0486050
 |kod mapy               = Piecki (gmina)
 |współrzędne            = 53°43'10"N 21°12'19"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|31524|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Gant, Poland
 |www                    =
}}
'''Gant''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Ganthen'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat mrągowski|powiecie mrągowskim]], w [[Piecki (gmina)|gminie Piecki]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo olsztyńskie (1975–1998)|województwa olsztyńskiego]].

Sołectwo Gant składa się z dwóch wsi Gant i [[Gajne]]. Nazwa wsi prawdopodobnie wzięła się od [[Jezioro Ganckie|jeziora Gant]], wymienianego w dokumentach z 1576 pod nazwą Gandt.

== Historia ==
Wieś lokowana w 1570 r. na 60 włókach przez starostę [[Szestno|sześcieńskiego]] Andrzeja Jonasza. Powstała nad obszernymi bagnami, zmeliorowanymi i osuszonymi w XVIII lub XIX w. Około roku 1750 powstała szkoła wiejska. W 1785 r. we wsi było 27 domów. W 1815 r. we wsi było 30 domów, zamieszkałych przez 138 osób. W 1818 r. do tutejszej szkoły uczęszczało 26 dzieci. W 1840 r. w Gancie było 40 domów z 259 mieszkańcami. W 1935 r. w tutejszej, jednoklasowej szkole uczyło się 60 uczniów. W tym czasie wieś należała do parafii ewangelickiej w [[Nawiady|Nawiadach]]. W 1939 r. we wsi mieszkało 381 ludzi.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Mrągowo. Z dziejów miasta i powiatu.'' Pojezierze, Olsztyn, 1975, 488 str.
* {{SgKP|II|482}}
{{Gmina Piecki}}

[[Kategoria:Piecki (gmina)]]

title: Gant

Państwo: Polska

Województwo: warmińsko-mazurskie

Powiat: mrągowski

Gmina: Piecki

Tablice rejestracyjne: NMR


text:
# Artiodactylamorpha
Artiodactylamorpha – klad ssaków obejmujący parzystokopytne wraz z taksonami bliższymi im niż innym współczesnym ssakom.
Tradycyjnie systematyka ssaków wyróżnia kopytne w randze nadrzędu, zaliczając doń rząd parzystokopytnych. Dzieli je dalej na podrzędy: świniokształtne, do których zaliczają się świniowate, pekariowate i hipopotamowate, wielbłądokształtne (rodzina wielbłądowatych) i przeżuwacze. Do tych ostatnich zaliczają się kanczylowate, piżmowcowate, jeleniowate, widłorogowate, żyrafowate i wołowate. Prócz tego wyróżnia się także rodziny wymarłe. Odrębny rząd stanowią walenie, dzielone na fiszbinowce (rodziny walowatych, płetwalowatych, pływaczowatych i walenikowatych), zębowce (delfinowate, narwalowate, morświnowate, kogiowate, kaszalotowate, suzowate, iniowate i zyfiowate) i wymarłe prawalenie (Pakicetidae, Ambulocetidae, Remingtonocetidae, Protocetidae i bazylozaury). Artiodactylamorpha, definiowane jako parzystokopytne (Artiodactyla) wraz ze wszystkimi wymarłymi taksonami bliższymi współczesnym parzystokopytnym niż dowolnym innym obecnie żyjącym taksonom, obejmują wszystkie wymienione wyżej rodziny, należą bowiem do nich parzystokopytne we współczesnym, kladystycznym rozumieniu, wraz z ich bliskimi krewnymi. Artiodactylamorpha definiowane są jako klad typu stem, a jego wewnętrznym kladem typu node są właśnie Artiodactyla. W ujęciu Spaulding i współpracowników w obrębie tej grupy wyróżnia się 4 duże klady, pozostające względem siebie w politomii:
- Camelidamorpha (taksony bliższe wielbłądokształtnym – wraz z nimi samymi – niż innym dzisiejszym taksonom[13])
- Cetancodontamorpha (taksony bliższe Cetancodonta – wraz z nimi samymi – niż innym taksonom, zawierające hipopotamy i walenie[13]; grupy te według badań z końca XX wieku są ze sobą blisko spokrewnione[14][15][16] i tworzą klad Whippomorpha[17], zwany też Cetancodonta[13])
- Ruminantiamorpha (taksony bliższe przeżuwaczom – wraz z nimi samymi – niż innym dzisiejszym taksonom[13])
- Suinamorpha (taksony bliższe świniokształtnym – wraz z nimi samymi – niż innym dzisiejszym taksonom, jednak bez hipopotamowatych, klasyfikowanych wraz z waleniami[13])

title: Artiodactylamorpha

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = Artiodactylamorpha
 |TSN                    =
 |zoolog                 =
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Marsh Deer (Blastocerus dichotomus) doe on the road ... (30834724974).jpg
 |opis grafiki           = [[Jeleniak bagienny]], łania
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |nadrząd                = [[kopytne]]
{{wstaw takson|'''Artiodactylamorpha'''}}
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''Artiodactylamorpha''' – [[klad]] [[ssaki|ssaków]] obejmujący [[parzystokopytne]] wraz z taksonami bliższymi im niż innym współczesnym ssakom.

Tradycyjnie systematyka ssaków wyróżnia [[kopytne]] w randze nadrzędu, zaliczając doń rząd [[parzystokopytne|parzystokopytnych]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=167}}. Dzieli je dalej na podrzędy: [[świniokształtne]], do których zaliczają się [[świniowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=167}}, [[pekariowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=168}} i [[hipopotamowate]], [[wielbłądokształtne]] (rodzina [[wielbłądowate|wielbłądowatych]]) i [[przeżuwacze]]. Do tych ostatnich zaliczają się [[kanczylowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=169}}, [[piżmowcowate]], [[jeleniowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=171}}, [[widłorogowate]], [[żyrafowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=176}} i [[wołowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=177}}. Prócz tego wyróżnia się także rodziny wymarłe. Odrębny rząd stanowią [[walenie]], dzielone na [[fiszbinowce]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=186}} (rodziny [[walowate|walowatych]], [[płetwalowate|płetwalowatych]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=186}}, [[Pływaczowate (zwierzęta)|pływaczowatych]] i [[walenikowate|walenikowatych]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=187}}), [[zębowce]] ([[delfinowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=187}}, [[narwalowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=189}}, [[morświnowate]], [[kogiowate]], [[kaszalotowate]], [[suzowate]], [[iniowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=190}} i [[zyfiowate]]{{odn|Cichocki|Ważna|Cichocki|Rajska-Jurgiel|2015|s=191}}) i wymarłe [[prawalenie]] ([[Pakicetidae]], [[Ambulocetidae]], [[Remingtonocetidae]], [[Protocetidae]] i [[bazylozaury]]{{r|Hong-Yan&Xi-Jun}}). Artiodactylamorpha, definiowane jako parzystokopytne (Artiodactyla) wraz ze wszystkimi wymarłymi taksonami bliższymi współczesnym parzystokopytnym niż dowolnym innym obecnie żyjącym taksonom, obejmują wszystkie wymienione wyżej rodziny, należą bowiem do nich parzystokopytne we współczesnym, [[kladystyka|kladystycznym]] rozumieniu, wraz z ich bliskimi krewnymi. Artiodactylamorpha definiowane są jako klad typu ''stem'', a jego wewnętrznym kladem typu ''node'' są właśnie Artiodactyla. W ujęciu Spaulding i współpracowników w obrębie tej grupy wyróżnia się 4 duże klady, pozostające względem siebie w [[Politomia|politomii]]{{r|Spaulding&09}}:
* [[Camelidamorpha]] (taksony bliższe [[wielbłądokształtne|wielbłądokształtnym]] – wraz z nimi samymi – niż innym dzisiejszym taksonom{{r|Spaulding&09}})
* [[Cetancodontamorpha]] (taksony bliższe Cetancodonta – wraz z nimi samymi – niż innym taksonom, zawierające hipopotamy i walenie{{r|Spaulding&09}}; grupy te według badań z końca XX wieku są ze sobą blisko spokrewnione{{r|Arnason&00|Gatesy&96|Irwin&Árnason94}} i tworzą klad [[Whippomorpha]]{{r|Whippomorpha}}, zwany też Cetancodonta{{r|Spaulding&09}})
* [[Ruminantiamorpha]] (taksony bliższe [[przeżuwacze|przeżuwaczom]] – wraz z nimi samymi – niż innym dzisiejszym taksonom{{r|Spaulding&09}})
* [[Suinamorpha]] (taksony bliższe [[świniokształtne|świniokształtnym]] – wraz z nimi samymi – niż innym dzisiejszym taksonom, jednak bez hipopotamowatych, klasyfikowanych wraz z waleniami{{r|Spaulding&09}})

[[Plik:Cladogram of Cetacea within Artiodactyla.png|thumb|left|600px|[[Kladogram]] przedstawiony przez Spaulding, O’Leary i Gatesy’ego w 2009,
Artiodactylamorpha zaznaczono barwą szarą{{r|Spaulding&09}})]]
<br / style="float:both;clear:both">
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Arnason&00">{{Cytuj pismo |autor = Ulfur Arnason, Anette Gullberg, Solveig Gretarsdottir, Bjo¨rn Ursing, Axel Janke |tytuł = The Mitochondrial Genome of the Sperm Whale and a New Molecular Reference for Estimating Eutherian Divergence Dates |czasopismo = Journal of Molecular Evolution |odpowiedzialność = researchgate |wolumin = 50 |strony = 569–578 |język = en |data = 2000 |doi = 10.1007/s002390010060}}</ref>
<ref name="Gatesy&96">{{Cytuj |autor = J. Gatesy, C. Hayashi, M. A. Cronin, P. Arctander |tytuł = Evidence from milk casein genes that cetaceans are close relatives of hippopotamid artiodactyls |czasopismo = Molecular Biology and Evolution |data = 1996-09 |data dostępu = 2022-08-28 |issn = 0737-4038 |wolumin = 13 |numer = 7 |s = 954–963 |doi = 10.1093/oxfordjournals.molbev.a025663 |pmid = 8752004 |url = https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8752004}}</ref>
<ref name="Hong-Yan&Xi-Jun">{{otwarty dostęp}} {{cytuj pismo| nazwisko=Hong-Yan| imię=Gao| nazwisko2=Xi-Jun| imię2=Ni| tytuł=Diverse stem cetaceans and their phylogenetic relationships with mesonychids and artiodactyls| url=http://web.archive.org/web/20160215045814/http://www.ivpp.cas.cn/cbw/gjzdwxb/xbwzxz/201504/P020150420393427001650.pdf| czasopismo=Vertebrata PalAsiatica |rok=2015| wolumin=53| wydanie=2| strony=153–176|język=en}}</ref>
<ref name="Irwin&Árnason94">{{Cytuj pismo |autor = David M. Irwin, Úlfur Árnason |tytuł = Cytochrome b gene of marine mammals: Phylogeny and evolution |url = https://link.springer.com/article/10.1007%2FBF01464349?LI=true|czasopismo = Journal of Mammalian Evolution |odpowiedzialność = Springer Link |wolumin = 2 |strony = 37–55 |język = en |data = 1994}}</ref>
<ref name="Spaulding&09">{{Cytuj pismo |autor = Michelle Spaulding, Maureen A. O’Leary, John Gatesy |tytuł = Relationships of Cetacea (Artiodactyla) Among Mammals: Increased Taxon Sampling Alters Interpretations of Key Fossils and Character Evolution |url = https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2740860/pdf/pone.0007062.pdf |czasopismo = PLoS One |wydanie = 9 |wolumin = 4 |język = en |data = 2009 |doi = 10.1371/journal.pone.0007062}}</ref>
<ref name="Whippomorpha">{{Cytuj |autor = P. J. Waddell, N. Okada, M. Hasegawa |tytuł = Towards resolving the interordinal relationships of placental mammals |czasopismo = Systematic Biology |data = 1999-03 |data dostępu = 2022-08-28 |issn = 1063-5157 |wolumin = 48 |numer = 1 |s = 1–5 |pmid = 12078634 |url = https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12078634}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko=Cichocki |imię=Włodzimierz |nazwisko2=Ważna |imię2=Agnieszka |nazwisko3=Cichocki |imię3=Jan |nazwisko4=Rajska-Jurgiel |imię4=Ewa |nazwisko5=Jasiński |imię5=Artur |nazwisko6=Bogdanowicz |imię6=Wiesław |tytuł=Polskie nazewnictwo ssaków świata |url=http://www.miiz.waw.pl/pl/2-uncategorised/548-polskie-nazewnictwo-ssakow-swiata |wydawca=Muzeum i Instytut Zoologii PAN |miejsce=Warszawa |data=2015 |isbn=978-83-88147-15-9|odn=tak}}

[[Kategoria:Ssaki]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Nadrząd: kopytne

(bez rangi): Artiodactylamorpha


text:
# Fritz Moravec
Fritz Moravec (ur. 27 kwietnia 1922 w Wiedniu – zm. 17 marca 1997 tamże) – austriacki alpinista i himalaista.
Jego największym osiągnięciem jest pierwsze wejście na Gaszerbrum II w 1956 roku, ostatni niezdobyty do tego czasu ośmiotysięcznik w Karakorum.

## Wybrane prace
- Weiße Berge – schwarze Menschen, 1958
- Dhaulagiri – Berg ohne Gnade, 1960
- Gefahren und Gefährten, 1961

title: Fritz Moravec

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Fritz Moravec
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[27 kwietnia]] [[1922]]
 |miejsce urodzenia         = [[Wiedeń]]
 |data śmierci              = [[17 marca]] [[1997]]
 |miejsce śmierci           = [[Wiedeń]]
 |zawód                     = [[alpinizm|alpinista]]<br />[[himalaista]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Fritz Moravec
}}
'''Fritz Moravec''' (ur. [[27 kwietnia]] [[1922]] w [[Wiedeń|Wiedniu]] – zm. [[17 marca]] [[1997]] tamże) – austriacki alpinista i himalaista.

Jego największym osiągnięciem jest pierwsze wejście na [[Gaszerbrum II]] w 1956 roku, ostatni niezdobyty do tego czasu ośmiotysięcznik w [[Karakorum]].

==Wybrane prace==
* Weiße Berge – schwarze Menschen, 1958
* Dhaulagiri – Berg ohne Gnade, 1960
* Gefahren und Gefährten, 1961

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Moravec, Fritz}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1922]]
[[Kategoria:Zmarli w 1997]]
[[Kategoria:Austriaccy wspinacze]]
[[Kategoria:Austriacy pochodzenia czeskiego]]

title: Fritz Moravec

Data i miejsce urodzenia: 27 kwietnia 1922 · Wiedeń

Data i miejsce śmierci: 17 marca 1997 · Wiedeń

Zawód, zajęcie: alpinista · himalaista


text:
# Rhaphidophora mima
Rhaphidophora mima P.C.Boyce – gatunek wieloletnich, wiecznie zielonych pnączy z rodziny obrazkowatych, pochodzących z obszaru od wschodniej Nowej Gwinei do Wysp Salomona, zasiedlających lasy deszczowe. Komórki tych roślin posiadają 60 chromosomów tworzących 30 par homologicznych.

title: Rhaphidophora mima

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Rhaphidophora mima''
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[liliopodobne]] <small>(≡ [[jednoliścienne]])</small>
 |rząd                 = [[żabieńcowce]]
 |rodzina              = [[obrazkowate]]
 |podrodzina           = ''Monsteroideae''
 |rodzaj               = [[rafidofora]]
 |gatunek              = ''Rhaphidophora mima''
 |nazwa łacińska       = Rhaphidophora mima
 |autor                = P.C.Boyce
 |cytat                = Gard. Bull. Singapore 53: 138 (2001)
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              =
}}
'''''Rhaphidophora mima''''' P.C.Boyce – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[Bylina (botanika)|wieloletnich]], [[rośliny wiecznie zielone|wiecznie zielonych]] [[pnącze|pnączy]] z rodziny [[obrazkowate|obrazkowatych]], pochodzących z obszaru od wschodniej [[Nowa Gwinea|Nowej Gwinei]] do [[Wyspy Salomona|Wysp Salomona]], zasiedlających [[lasy deszczowe]]. [[Diploid|Komórki]] tych roślin posiadają 60 [[chromosom]]ów tworzących 30 par homologicznych{{r|goa}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name=apweb>{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-10-22}}</ref>
<ref name=goa>{{cytuj książkę | tytuł = The Genera of Araceae | imię = Simon J. | nazwisko = Mayo | imię2 = Josef | nazwisko2 = Bogner | imię3 = Peter C. | nazwisko3 = Boyce | inni = Eleanor Catherine (ilustr.) | isbn = 1-900347-22-9 | rok = 1997 | wydawca = The Trustees, Royal Botanic Gardens | miejsce = Kew | język = en | oclc = 468572283 | strony = 131}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url = https://wcsp.science.kew.org/prepareChecklist.do?checklist=selected_families%40%40222100820181252697|imię = Rafael |nazwisko = Govaerts |imię2= David G. |nazwisko2 = Frodin| rok = 2002| tytuł = World Checklist and Bibliography of Araceae (and Acoraceae)|opublikowany = The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew |język = en |data dostępu = 2010-10-22}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rafidofora]]

title: Rhaphidophora mima

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd: żabieńcowce

Rodzina: obrazkowate

Podrodzina: Monsteroideae

Rodzaj: rafidofora

Gatunek: Rhaphidophora mima


text:
# Saint-Urcisse (Lot i Garonna)
Saint-Urcisse – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Lot i Garonna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 132 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Saint-Urcisse plasuje się na 1044. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 998.).

title: Saint-Urcisse (Lot i Garonna)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Urcisse
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Urcisse
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Saint-Urcisse.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Lot i Garonna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Agen|Agen]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 47281
 |powierzchnia                    = 11 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 132
 |gęstość zaludnienia             = 12 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 47270
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Lot i Garonna
 |współrzędne                     = 44°10′N 0°50′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Urcisse''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Nowa Akwitania]], w departamencie [[Lot i Garonna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 132 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 2290 gmin [[Akwitania|Akwitanii]] Saint-Urcisse plasuje się na 1044. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 998.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Agen}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Lot i Garonna]]

title: Saint-Urcisse

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Lot i Garonna

Okręg: Agen

Powierzchnia: 11 km²

• gęstość: 12 os./km²


text:
# Clavelina moluccensis
Clavelina moluccensis – gatunek żachwy z rodziny Clavelinidae.
Morfologia
Długość ciała wynosi 0,5-2,5 cm. Barwa od jasnoniebieskiej po niebieską, z wierzchu zawsze występują ciemnoniebieskie plamy.
Biologia
Występuje w koloniach o szerokości około 12 cm. Podobnie jak wszystkie osłonice, odżywia się przez filtrowanie.
Zasięg występowania
Zasięg występowania gatunku obejmuje zachodni Ocean Spokojny; okolice Australii, Indonezji, Malezji i Filipin. W warunkach hodowlanych preferuje temperaturę 22-28 °C. Przeważnie Clavelina moluccensis porasta martwe koralowce.

title: Clavelina moluccensis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       =
 |nazwa łacińska         = ''Clavelina moluccensis''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = (Sluiter, 1904)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Clavelina moluccensis 60641896.jpg
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |podkrólestwo           = [[tkankowce właściwe]]
 |nadtyp                 = [[wtórouste]]
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[osłonice]]
 |gromada                = [[żachwy]]
 |rząd                   = [[Enterogona]]
 |podrząd                = [[Aplousobranchia]]
 |rodzina                = [[Clavelinidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Clavelina]]''
 |gatunek                = '''''Clavelina moluccensis'''''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                = Category:Clavelina moluccensis
}}
'''''Clavelina moluccensis''''' – gatunek [[żachwy]] z rodziny [[Clavelinidae]].

;'''Morfologia'''
Długość ciała wynosi 0,5-2,5 cm. Barwa od jasnoniebieskiej po niebieską, z wierzchu zawsze występują ciemnoniebieskie plamy<ref name="ag">{{cytuj książkę | tytuł = Marine Life of the Pacific and Indian Oceans | autor = Gerald Allen | url = https://books.google.com/books?hl=pl&id=7eg2mgVcMCcC&q=%22Clavelina+moluccensis%22#v=snippet&q=%22Clavelina%20moluccensis%22&f=false | strony = 62 | rok = 2001 | wydawca = Tuttle Publishing}}</ref>.

;'''Biologia'''
Występuje w koloniach o szerokości około 12 cm<ref name="ag"/>. Podobnie jak wszystkie osłonice, odżywia się przez filtrowanie.

;'''Zasięg występowania'''
Zasięg występowania gatunku obejmuje zachodni [[Ocean Spokojny]]; okolice [[Australia|Australii]], [[Indonezja|Indonezji]], [[Malezja|Malezji]] i [[Filipiny|Filipin]]. W warunkach hodowlanych preferuje temperaturę 22-28 °C<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.saltcorner.com/AquariumLibrary/browsespecies.php?CritterID=3447 | tytuł = Clavelina moluccensis | opublikowany = Saltcorner | data dostępu = 2013-09-29}}</ref>. Przeważnie ''Clavelina moluccensis'' porasta martwe koralowce<ref name="ag"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Clavelinidae]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1904 roku]]

Podkrólestwo: tkankowce właściwe

Nadtyp: wtórouste

Podtyp: osłonice

Gromada: żachwy

Rząd: Enterogona

Podrząd: Aplousobranchia

Rodzina: Clavelinidae

Rodzaj: Clavelina

Gatunek: Clavelina moluccensis


text:
# Macedonia na Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 2016
Macedonia na Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 2016 – reprezentacja Macedonii podczas Mistrzostw Europy w Amsterdamie liczyła jedną zawodniczkę. Była nią lekkoatletka specjalizująca się w biegu na 400 m przez płotki Drita Islami.

## Występy reprezentantów Macedonii

### Kobiety

#### Konkurencje biegowe
| Zawodniczka  | Konkurencja                | Eliminacje | Eliminacje | Półfinał | Półfinał | Finał | Finał |
| Zawodniczka  | Konkurencja                | Wynik      | Poz.       | Wynik    | Poz.     | Wynik | Poz.  |
| ------------ | -------------------------- | ---------- | ---------- | -------- | -------- | ----- | ----- |
| Drita Islami | bieg na 400 m przez płotki | 1:02.36    | 24.        | NQ       | NQ       | NQ    | NQ    |

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 |nazwa                  = Macedonia na Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 2016
 |państwo                = MKD
 |kod MKOl               =
 |kod organizacja        = MKD
 |organizacja            = [[European Athletics|EA]]
 |impreza z linkiem      = [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2016]]
 |miejscowość            = [[Amsterdam]]
 |chorąży                =
 |liczba zawodników      = 1
 |liczba konkurencji     = 1
 |pozycja w klasyfikacji =
 |złote                  =
 |srebrne                =
 |brązowe                =
 |suma                   =
}}
'''[[Macedonia Północna|Macedonia]] na [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2016|Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 2016]]''' – reprezentacja Macedonii podczas Mistrzostw Europy w [[Amsterdam]]ie liczyła jedną zawodniczkę. Była nią lekkoatletka specjalizująca się w biegu na 400 m przez płotki [[Drita Islami]].<ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20180916120247/http://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/27/93/36/ECH2016-FinalEntriesforwebsite_Neutral.pdf | tytuł = Final Entries – Athletes List by event – European Athletics Championships Amsterdam 2016 | opublikowany = european-athletics.org | język = en | data dostępu = 2020-02-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20180916120247/http://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/27/93/36/ECH2016-FinalEntriesforwebsite_Neutral.pdf | zarchiwizowano = 2018-09-16 }}</ref>

== Występy reprezentantów Macedonii ==
=== Kobiety ===
==== Konkurencje biegowe ====
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2| Zawodniczka
!rowspan=2| Konkurencja
!colspan=2| Eliminacje
!colspan=2| Półfinał
!colspan=2| Finał
|-
!Wynik
!Poz.
!Wynik
!Poz.
!Wynik
!Poz.
|- align=center
|align=left| [[Drita Islami]]
|align=left| [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2016 – bieg na 400 m przez płotki kobiet|bieg na 400 m przez płotki]]
|1:02.36
|24.<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.european-athletics.org/externalmodules/AT/pdf/ATW044900_C74A.pdf|tytuł=400m Hurdles Women - Qualification Round|opublikowany=european-athletics.org|data=2016-07-08|język=en|data dostępu=2020-02-05|archiwum=https://web.archive.org/web/20161204104740/http://www.european-athletics.org/externalmodules/AT/pdf/ATW044900_C74A.pdf|zarchiwizowano=2016-12-04}}</ref>
| colspan=4 {{kom-skrót|NQ}}
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Państwa uczestniczące w Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 2016}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 2016]]
[[Kategoria:2016 w Macedonii]]
[[Kategoria:Lekkoatletyka w Macedonii Północnej]]

Kod EA: MKD

Liczba zawodników: 1 w 1 konkurencji


text:
# Orbais-l’Abbaye
Orbais-l’Abbaye – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Marna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 602 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 38 osób/km².

## Współpraca
Miejscowość partnerska:
- Perwez, Belgia

title: Orbais-l’Abbaye

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Orbais-l’Abbaye
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Orbais-l’Abbaye
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Orbais-l'Abbaye - Abbatiale -1.JPG
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Orbais-l'Abbaye.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Marna (departament)|Marna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Épernay|Épernay]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 51416
 |powierzchnia                    = 15,84 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 602
 |gęstość zaludnienia             = 38 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Marna
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Orbais-l’Abbaye''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Marna (departament)|Marna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 602 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 38 osób/km².

== Współpraca ==
Miejscowość partnerska:
* {{Flaga|BEL}} [[Perwez]], [[Belgia]]

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Épernay}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Marna]]

title: Orbais-l’Abbaye

Region: Grand Est

Departament: Marna

Okręg: Épernay

• gęstość: 38 os./km²


text:
# Pożoga (powieść Orsona Scotta Carda i Aarona Johnstona)
Pożoga (tyt. oryg. Earth Afire) – powieść fantastycznonaukowa autorstwa Orsona Scotta Carda i Aarona Johnstona. Drugi tom trylogii Pierwsza wojna z Formidami, będącej prequelem Gry Endera. Ukazała się nakładem Tor Books w 2013 r., polskie tłumaczenie wydała oficyna  Prószyński i S-ka w tłumaczeniu Agnieszki Sylwanowicz w 2014 r..

## Fabuła
Gdy Victor Delgado przybywa na Księżyc, by ostrzec ludzkość przed najeźdźcami z kosmosu prawie nikt mu nie wierzy. Sytuacja zmienia się, gdy statek wchodzi na orbitę Ziemi i niszczy ziemską delegację powitalną. Wkrótce w południowych Chinach lądują trzy lądowniki i Formidzi zaczynają eksterminację gatunku ludzkiego. Jednym z nielicznych oddziałów, które radzą sobie z zagrożeniem jest grupa elitarnych sił wojskowych z Nowozelandczykiem Mazerem Rackhamem.

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Pożoga
 |tytuł oryginalny  = Earth Afire
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Orson Scott Card]], [[Aaron Johnston]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = [[fantastyka naukowa]]
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |data wydania      = [[2013 w literaturze|2013]]
 |wydawca           = [[Tor Books]]
 |pol: data wydania = [[2014 w literaturze|2014]]
 |pol: wydawca      = [[Prószyński i S-ka]]
 |pol: przekład     = [[Agnieszka Sylwanowicz]]
 |poprzednia        = ''[[W przededniu (powieść Orsona Scotta Carda i Aarona Johnstona)|W przededniu]]''
 |następna          = ''[[Przesilenie (powieść Orsona Scotta Carda i Aarona Johnstona)|Przesilenie]]''
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Pożoga''' (tyt. oryg. ''Earth Afire'') – powieść [[Fantastyka naukowa|fantastycznonaukowa]] autorstwa [[Orson Scott Card|Orsona Scotta Carda]] i [[Aaron Johnston|Aarona Johnstona]]. Drugi tom [[trylogia|trylogii]] ''Pierwsza wojna z Formidami'', będącej [[prequel]]em ''[[Gra Endera|Gry Endera]]''. Ukazała się nakładem Tor Books w 2013 r., polskie tłumaczenie wydała oficyna  [[Prószyński i S-ka]] w tłumaczeniu [[Agnieszka Sylwanowicz|Agnieszki Sylwanowicz]] w 2014 r.<ref>{{cytuj stronę | url = https://archive.ph/20160107093249/http://ksiegarnia.proszynski.pl/product,69549 | tytuł = Orson Scott Card, Aaron Johnston Pożoga | data dostępu = 2016-01-05 | opublikowany = ksiegarnia.proszynski.pl | autor = | język = pl}}</ref>.

== Fabuła ==
Gdy Victor Delgado przybywa na [[Księżyc]], by ostrzec ludzkość przed najeźdźcami z kosmosu prawie nikt mu nie wierzy. Sytuacja zmienia się, gdy statek wchodzi na orbitę Ziemi i niszczy ziemską delegację powitalną. Wkrótce w południowych [[Chiny (region)|Chinach]] lądują trzy lądowniki i [[lista postaci Sagi Endera#Formidzi|Formidzi]] zaczynają eksterminację gatunku ludzkiego. Jednym z nielicznych oddziałów, które radzą sobie z zagrożeniem jest grupa elitarnych sił wojskowych z [[Nowa Zelandia|Nowozelandczykiem]] Mazerem Rackhamem<ref>{{cytuj stronę | url = http://lubimyczytac.pl/ksiazka/229160/pozoga | tytuł = Pożoga Orson Scott Card, Aaron Johnston | data dostępu = 2016-01-05 | opublikowany = lubimyczytac.pl | autor = | język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Saga Endera}}
{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 2013 roku]]
[[Kategoria:Powieści z cyklu Saga Endera]]

title: PożogaEarth Afire

Autor: Orson Scott Card, Aaron Johnston

Typ utworu: fantastyka naukowa

Miejsce wydania: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Wydawca:
Tor Books
Prószyński i S-ka

Przekład: Agnieszka Sylwanowicz

poprzednia · W przededniu: następna · Przesilenie


text:
# Boris Rojzenman
Boris Anisimowicz (Isaak Anszelewicz) Rojzenman (ros. Борис Анисимович (Исаак Аншелевич) Ройзенман, ur. 1878, zm. 1938) – radziecki działacz partyjny.

## Życiorys
Od 1902 członek SDPRR, kilkakrotnie aresztowany, uczestnik rewolucji 1905-1907. Działacz partii bolszewickiej w Czerkasach, Jekaterynosławiu i innych miastach, 1916 powołany do armii, prowadził agitację rewolucyjną wśród żołnierzy, 1917 członek Rady Jekaterynosławskiej, w grudniu 1917 brał udział w ustanowieniu władzy bolszewików w Jekaterynosławiu, 1919-1920 pełnomocnik Sownarkomu RFSRR ds.zaopatrzenia 8 i 9 Armii Frontu Południowego. Od 25 kwietnia 1923 do 23 maja 1924 zastępca członka, a od 31 maja 1924 do 26 stycznia 1934 członek Centralnej Komisji Kontrolnej RKP(b)/WKP(b), w tym od 2 czerwca 1924 do 26 stycznia 1934 członek Prezydium tej komisji, 1926-1932 członek Kolegium Ludowego Komisariatu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej ZSRR. Od 11 lutego 1934 członek Komisji Kontroli Radzieckiej przy Sownarkomie ZSRR, 1934-1935 zastępca przewodniczącego tej komisji, później kierownik grupy tej komisji. Odznaczony Orderem Lenina (23 listopada 1930).

title: Boris Rojzenman

wikitext:
'''Boris Anisimowicz (Isaak Anszelewicz) Rojzenman''' ([[język rosyjski|ros.]] Борис Анисимович (Исаак Аншелевич) Ройзенман, ur. [[1878]], zm. [[1938]]) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] działacz partyjny.

== Życiorys ==
Od 1902 członek [[Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji|SDPRR]], kilkakrotnie aresztowany, uczestnik [[rewolucja 1905 roku|rewolucji 1905-1907]]. Działacz partii [[bolszewicy|bolszewickiej]] w [[Czerkasy|Czerkasach]], [[Dniepr (miasto)|Jekaterynosławiu]] i innych miastach, 1916 powołany do [[Armia Imperium Rosyjskiego|armii]], prowadził agitację rewolucyjną wśród żołnierzy, 1917 członek Rady Jekaterynosławskiej, w grudniu 1917 brał udział w ustanowieniu władzy bolszewików w Jekaterynosławiu, 1919-1920 pełnomocnik [[Rada Komisarzy Ludowych RFSRR|Sownarkomu RFSRR]] ds.zaopatrzenia 8 i 9 Armii [[Front Południowy (radziecki)|Frontu Południowego]]. Od 25 kwietnia 1923 do 23 maja 1924 zastępca członka, a od 31 maja 1924 do 26 stycznia 1934 członek Centralnej Komisji Kontrolnej [[RKP(b)]]/[[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]], w tym od 2 czerwca 1924 do 26 stycznia 1934 członek Prezydium tej komisji, 1926-1932 członek Kolegium [[Ludowy Komisariat Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej ZSRR|Ludowego Komisariatu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej ZSRR]]. Od 11 lutego 1934 członek Komisji Kontroli Radzieckiej przy [[Rada Komisarzy Ludowych ZSRR|Sownarkomie ZSRR]], 1934-1935 zastępca przewodniczącego tej komisji, później kierownik grupy tej komisji. Odznaczony [[Order Lenina|Orderem Lenina]] (23 listopada 1930).

== Bibliografia ==
* [http://www.knowbysight.info/RRR/07993.asp Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)]
* http://www.alexanderyakovlev.org/almanah/almanah-dict-bio/1017145/15 (ros.)
* http://bse.sci-lib.com/article097492.html (ros.)

{{SORTUJ:Rojzenman, Boris}}
[[Kategoria:Bolszewicy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Radzieccy politycy]]
[[Kategoria:Radzieccy Żydzi]]
[[Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Imperium Rosyjskim (1905–1907)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1878]]
[[Kategoria:Zmarli w 1938]]


text:
# 1RŁ239 Ryś
1RŁ239 Ryś, (ros. Рысь) lub ARK-1 Ryś (indeks GRAU 1PЛ239) – radziecki radar przeznaczony do rozpoznania ognia artylerii naziemnej, opracowany w Stowarzyszeniu Badawczo – Produkcyjnym Strieła w Tule.

## Historia
W czerwcu 1969 roku, na mocy Dekretu Rządu, Biuru Konstrukcyjnemu Stowarzyszenia Badawczo – Produkcyjnego Strieła, zlecono opracowanie wstępnego projektu radaru rozpoznania stanowisk moździerzy i wielolufowych wyrzutni rakietowych o zasięgu rozpoznania do 10 km, a termin zakończenia prac badawczo – rozwojowych projektu Ryś i prezentacji prototypu do prób państwowych wyznaczono na IV kwartał 1975.

## Konstrukcja
Radar został opracowany jako w pełni autonomiczny kompleks z własnym zapleczem nawigacyjnym, orientacyjnym, topograficznym i komunikacyjnym. Ochronę załogi i sprzętu przed ostrzałem z małokalibrowej broni strzeleckiej i odłamków pocisków zapewniało zastosowanie podwozia ciągnika opancerzonego MT-LBu. W skład wyrobu wchodziły również systemy ochrony załogi przed bronią masowego rażenia. Radar był zasilany agregatem przez wał odbioru mocy z silnika MT-LBu. W celu zmniejszenia masy sprzętu ze stopów aluminium wykonano m.in. większość części samego radaru. Radar był jedną z pierwszych konstrukcji Biura Konstrukcyjnego, który posiadał tryb pracy z wbudowaną kontrolą wydajności radaru, cyfrowe wtórne przetwarzanie informacji oparte na komputerze itp..
W czerwcu 1975 roku w zakładach Arsenał w Tule wyprodukowano prototyp, który w listopadzie 1975 roku został skierowany do prób wstępnych. Próby państwowe radaru przeprowadzono w latach 1976 –1977 na trzech poligonach Ministerstwa Obrony Narodowej ZSRR i zakończono w drugim kwartale 1977 roku. Radar pomyślnie przeszedł próby państwowe i na mocy Dekretu Rządowego z dnia 14 września 1977 roku został przyjęty do dostaw dla Armii Radzieckiej pod nazwą - ARK-1 Artyleryjski kompleks radarowy do rozpoznania ognia artylerii naziemnej.

### Modernizacja
Wspomniany wyżej dekret rządowy ustalił również zakres modernizacji kompleksu przewidując wprowadzenie do kompleksu autonomicznego źródła zasilania, oraz nowego cyfrowego interfejsu informacyjno-technicznego. Kompleks miał zapewniać rozpoznanie stanowisk ogniowych, w zależności od kalibru i rodzaju systemu strzelania, na dystansach 9 – 16 km. Termin prezentacji zmodernizowanego kompleksu ustalono na 1983. Opracowanie dokumentacji projektowej dla prototypu modernizowanego kompleksu zakończono w 1980. Kompleks powstał w czasie, gdy krajowy system globalnego pozycjonowania GLONASS był jeszcze w fazie rozwoju. W związku z tym zadania topograficzne wykonywał z użyciem peryskopowej busoli artyleryjskiej oraz dalmierza optycznego zamontowanych w pojeździe. W 1981 został wyprodukowany prototyp, w związku z tym przed terminem przeprowadzono wstępne próby państwowe zmodernizowanego kompleksu i już w czerwcu 1983 roku, na polecenie Ministra Obrony Narodowej, kompleks został oddany do służby.

### Dane techniczne
- zasięg rozpoznania stanowisk ogniowych
  - artyleria lufowa – do 9 km
  - moździerze – do 12 km
  - MLRS (Multiple Launch Rocket System) – do 16 km[1].

## Produkcja seryjna
Był produkowany seryjnie w zakładach w Tule od 1981 do 1983 (pierwsza wersja), i w Iżewskich Zakładach Elektromechanicznych od 1983 do 1991 roku (wersja zmodernizowana). Radar prawdopodobnie nadal znajduje się w służbie armii rosyjskiej i armiach państw WNP.

title: 1RŁ239 Ryś

wikitext:
{{Radar infobox
 |nazwa                          = 1RŁ239 Ryś
 |grafika                        = 1RL239 in Togliatti Technical museum.jpg
 |producent                      = w [[Tuła|Tule]] od 1981 do 1985 roku, w Iżewskich Zakładach Elektromechanicznych w [[Iżewsk]]u od 1983 do 1991 roku.
 |typ                            = radar rozpoznania artyleryjskiego
 |przeznaczenie                  =
 |funkcje                        =
 |konstrukcja                    = Instytut Badawczy FSUE "Strela" w [[Tuła|Tule]] 1981
 |produkcja                      = 1981- 1991
 |lata używania                  =
 |rodzaj anteny                  = reflektor
 |powierzchnia anteny            =
 |moc                            =
 |zasięg                         =  9–16 km
 |apertura pionowa               =
 |apertura pozioma               =
 |pasmo                          =
 |długość fali                   =
 |częstotliwość                  =
 |rozdzielczość                  =
 |liczba elementów aktywnych     = 1
 |liczba śledzonych obiektów     =
 |liczba naprowadzanych obiektów =
 |platforma                      = [[MT-LBu]]
 |użytkownicy                    = {{państwo|Rosja}}
}}
'''1RŁ239 Ryś''', (ros. ''Рысь'') lub ''ARK-1 Ryś'' (indeks [[Indeks GRAU|GRAU]] 1PЛ239) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] radar przeznaczony do rozpoznania ognia artylerii naziemnej, opracowany w Stowarzyszeniu Badawczo – Produkcyjnym ''Strieła'' w [[Tuła|Tule]].

== Historia ==
W czerwcu 1969 roku, na mocy Dekretu Rządu, Biuru Konstrukcyjnemu Stowarzyszenia Badawczo – Produkcyjnego ''Strieła'', zlecono opracowanie wstępnego projektu radaru rozpoznania stanowisk moździerzy i wielolufowych wyrzutni rakietowych o zasięgu rozpoznania do 10 km, a termin zakończenia prac badawczo – rozwojowych projektu ''Ryś'' i prezentacji prototypu do prób państwowych wyznaczono na IV kwartał 1975<ref name=":0" />.

== Konstrukcja ==
Radar został opracowany jako w pełni autonomiczny kompleks z własnym zapleczem nawigacyjnym, orientacyjnym, topograficznym i komunikacyjnym. Ochronę załogi i sprzętu przed ostrzałem z małokalibrowej broni strzeleckiej i odłamków pocisków zapewniało zastosowanie podwozia ciągnika opancerzonego [[MT-LBu]]. W skład wyrobu wchodziły również systemy ochrony załogi przed bronią masowego rażenia. Radar był zasilany agregatem przez wał odbioru mocy z silnika MT-LBu. W celu zmniejszenia masy sprzętu ze stopów aluminium wykonano m.in. większość części samego radaru. Radar był jedną z pierwszych konstrukcji Biura Konstrukcyjnego, który posiadał tryb pracy z wbudowaną kontrolą wydajności radaru, cyfrowe wtórne przetwarzanie informacji oparte na komputerze itp.<ref name=":0" />.

W czerwcu 1975 roku w zakładach Arsenał w [[Tuła|Tule]] wyprodukowano prototyp, który w listopadzie 1975 roku został skierowany do prób wstępnych. Próby państwowe radaru przeprowadzono w latach 1976 –1977 na trzech poligonach Ministerstwa Obrony Narodowej [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] i zakończono w drugim kwartale 1977 roku. Radar pomyślnie przeszedł próby państwowe i na mocy Dekretu Rządowego z dnia 14 września 1977 roku został przyjęty do dostaw dla Armii Radzieckiej pod nazwą - ARK-1 ''Artyleryjski kompleks radarowy do rozpoznania ognia artylerii naziemnej''<ref name=":0" />.

=== Modernizacja ===
Wspomniany wyżej dekret rządowy ustalił również zakres modernizacji kompleksu przewidując wprowadzenie do kompleksu autonomicznego źródła zasilania, oraz nowego cyfrowego interfejsu informacyjno-technicznego. Kompleks miał zapewniać rozpoznanie stanowisk ogniowych, w zależności od kalibru i rodzaju systemu strzelania, na dystansach 9 – 16 km. Termin prezentacji zmodernizowanego kompleksu ustalono na 1983. Opracowanie dokumentacji projektowej dla prototypu modernizowanego kompleksu zakończono w 1980. Kompleks powstał w czasie, gdy krajowy system globalnego pozycjonowania [[GLONASS]] był jeszcze w fazie rozwoju. W związku z tym zadania topograficzne wykonywał z użyciem peryskopowej busoli artyleryjskiej oraz dalmierza optycznego zamontowanych w pojeździe. W 1981 został wyprodukowany prototyp, w związku z tym przed terminem przeprowadzono wstępne próby państwowe zmodernizowanego kompleksu i już w czerwcu 1983 roku, na polecenie Ministra Obrony Narodowej, kompleks został oddany do służby<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = РЛС разведки огневых позиций артиллерии АРК-1 «Рысь» |data = 2012-11-17 |data dostępu = 2024-10-27 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20121117182121/http://www.npostrela.com/ru/products/museum/83/211/}}</ref>.

=== Dane techniczne ===
* zasięg rozpoznania stanowisk ogniowych
** artyleria lufowa – do 9 km
** moździerze – do 12 km
** [[MLRS]] (Multiple Launch Rocket System) – do 16 km<ref name=":0" />.

== Produkcja seryjna ==

Był produkowany seryjnie w zakładach w Tule od 1981 do 1983 (pierwsza wersja), i w [[Iżewsk]]ich Zakładach Elektromechanicznych od 1983 do 1991 roku (wersja zmodernizowana). Radar prawdopodobnie nadal znajduje się w służbie armii rosyjskiej i armiach państw [[Wspólnota Niepodległych Państw|WNP]]<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rosyjskie pojazdy wojskowe po 1945}}

[[Kategoria:Radzieckie transportery opancerzone]]
[[Kategoria:Radary]]

title: 1RŁ239 Ryś

Producent: w Tule od 1981 do 1985 roku, w Iżewskich Zakładach Elektromechanicznych w Iżewsku od 1983 do 1991 roku.

Typ: radar rozpoznania artyleryjskiego

Data konstrukcji: Instytut Badawczy FSUE "Strela" w Tule 1981

Rodzaj anteny: reflektor

Zasięg: 9–16 km

Platforma: MT-LBu


text:
# Przełączka pod Ptakiem
Przełączka pod Ptakiem (niem. Vogelscharte, Östliche Vogelscharte, słow. Štrbina pod Vtákom, węg. Keleti-Madár-csorba) – znaczne obniżenie grzbietu Buczynowych Turni, położone w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich na wysokości ok. 2105 m. Przełęcz oddziela od siebie turnię Ptak (2131 m) i Kopę nad Krzyżnem (2135 m). Jest obok Przełęczy Nowickiego najniższym obniżeniem tego fragmentu grani.
Z przełęczy w kierunku północnym schodzi szeroki, piarżysty żleb do Zadnich Usypów w dolinie Pańszczycy, z drugiej strony spod przełęczy do Doliny Roztoki opada prawa odnoga Żlebu pod Krzyżnem.
Od strony południowej, poniżej przełęczy, przebiega szlak turystyczny Orlej Perci. Przełęcz nie jest używana jako letnie połączenie sąsiadujących dolin, o wiele dogodniejsze jest sąsiednie Krzyżne. Inaczej jest w zimie, kiedy Przełączka pod Ptakiem znajduje się na najłatwiejszej drodze z doliny Pańszczycy na Krzyżne.
Drogi prowadzące na przełęcz były znane od dawna. Pobliska Kopa pod Krzyżnem i Krzyżne należały do terenów pasterskich. Pierwsze znane zimowe wejście od strony doliny Pańszczycy należy do Henryka Mogilnickiego, Witolda Henryka Paryskiego i Tadeusza Pawłowskiego (25 kwietnia 1930 r.).

title: Przełączka pod Ptakiem

wikitext:
{{Przełęcz infobox
 |nazwa             = Przełączka pod Ptakiem
 |grafika           = Krzyżne od Doliny Pańszczycy.jpg
 |opis grafiki      = Widok na Krzyżne od doliny Pańszczycy. Przełączka pod Ptakiem oddziela od siebie Kopę nad Krzyżnem w centrum i Ptaka po jej prawej stronie
 |państwo           = POL
 |wysokość          = ok. 2105
 |pasmo             = [[Karpaty]], [[Tatry Wysokie]]
 |sąsiednie szczyty = [[Ptak (Tatry)|Ptak]], [[Kopa nad Krzyżnem]]
 |data zdobycia     =
 |pierwsze wejście  =
 |kod mapy          = Tatry
 |wariant mapy      = POL
 |współrzędne       = 49°13′41.2″N 20°02′45″E
 |kierunek          = N
 |commons           =
}}
'''Przełączka pod Ptakiem''' ({{w języku|de|Vogelscharte, Östliche Vogelscharte}}, {{w języku|sk|Štrbina pod Vtákom}}, {{w języku|hu|Keleti-Madár-csorba}}<ref name=slow />) – znaczne obniżenie grzbietu [[Buczynowe Turnie|Buczynowych Turni]], położone w długiej [[wschodnia grań Świnicy|wschodniej grani Świnicy]] w polskich [[Tatry Wysokie|Tatrach Wysokich]] na wysokości ok. 2105 m. [[Przełęcz]] oddziela od siebie [[turnia|turnię]] [[Ptak (Tatry)|Ptak]] (2131 m) i [[Kopa nad Krzyżnem|Kopę nad Krzyżnem]] (2135 m). Jest obok [[Przełęcz Nowickiego|Przełęczy Nowickiego]] najniższym obniżeniem tego fragmentu grani<ref name=whp />.

Z przełęczy w kierunku północnym schodzi szeroki, [[piarg|piarżysty]] [[żleb]] do [[Zadnie Usypy|Zadnich Usypów]] w [[Dolina Pańszczyca|dolinie Pańszczycy]], z drugiej strony spod przełęczy do [[Dolina Roztoki|Doliny Roztoki]] opada prawa odnoga [[Żleb pod Krzyżnem|Żlebu pod Krzyżnem]]<ref name=geo />.

Od strony południowej, poniżej przełęczy, przebiega [[szlak turystyczny]] [[Orla Perć|Orlej Perci]]. Przełęcz nie jest używana jako letnie połączenie sąsiadujących dolin, o wiele dogodniejsze jest sąsiednie [[Krzyżne]]. Inaczej jest w zimie, kiedy Przełączka pod Ptakiem znajduje się na najłatwiejszej drodze z doliny Pańszczycy na Krzyżne<ref name=whp />.

Drogi prowadzące na przełęcz były znane od dawna. Pobliska Kopa pod Krzyżnem i Krzyżne należały do terenów pasterskich. Pierwsze znane zimowe wejście od strony doliny Pańszczycy należy do [[Henryk Mogilnicki|Henryka Mogilnickiego]], [[Witold Henryk Paryski|Witolda Henryka Paryskiego]] i [[Tadeusz Pawłowski (wspinacz)|Tadeusza Pawłowskiego]] (25 kwietnia 1930 r.)<ref name=whp />.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=geo>{{cytuj |url = http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/ |tytuł = Geoportal. Mapa lotnicza |data dostępu = 2022-12-03}}</ref>
<ref name=slow>{{Cytuj |url = http://web.archive.org/web/20060924174537/http://www.fsz.bme.hu:80/mtsz/mhk/nevtar/nevtarpl.htm |tytuł = Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych |data dostępu = 2019-01-04}}</ref>
<ref name=whp>{{Cytuj |autor = [[Witold Henryk Paryski]] |tytuł = Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Granacka Przełęcz – Wołoszyn |wolumin = 3 |data = 1992 |wydawca = Sklep Podróżnika |miejsce = Warszawa}}</ref>
}}

[[Plik:Buczynowe Turnie T13.jpg|thumb|left|240px|Widok ze [[Świstowa Czuba|Świstowej Czuby]]]]

{{Grań Świnica Krzyżne}}

[[Kategoria:Przełęcze polskich Tatr]]
[[Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich]]

title: Przełączka pod Ptakiem

Pasmo: Karpaty, Tatry Wysokie

Sąsiednie szczyty: Ptak, Kopa nad Krzyżnem


text:
# Fiodor Mieszkow
Fiodor Stiepanowicz Mieszkow (ros. Фёдор Степанович Мешков, ur. 15 lutego 1915 we wsi Sriednij Karaczan w guberni woroneskiej, zm. 21 maja 1987 w Moskwie) – radziecki działacz państwowy i partyjny.

## Życiorys
Urodzony w rodzinie chłopskiej, 1933 ukończył technikum mechanizacji gospodarki rolnej w Borisoglebsku, potem pracował jako mechanik-kontroler w Obwodzie Centralno-Czarnoziemskim/kurskim. Od 1939 członek WKP(b), do 1943 kierownik sekcji i dyrektor szkoły mechanizacji gospodarki rolnej w obwodzie orłowskim, 1943-1948 w pracy radzieckiej i partyjnej, 1949-1954 szef i I zastępca szefa obwodowego zarządu gospodarki rolnej w Orle. 1954-1957 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC KPZR, 1957-1958 szef obwodowego zarządu gospodarki rolnej w Orle, od 1958 do stycznia 1963 II sekretarz Orłowskiego Komitetu Obwodowego KPZR, od 27 grudnia 1962 do 15 grudnia 1964 II sekretarz Orłowskiego Wiejskiego Komitetu Obwodowego KPZR. Od 15 grudnia 1964 do 1965 października 1965 sekretarz Orłowskiego Komitetu Obwodowego KPZR, od 25 października 1965 do 10 lipca 1970 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Orłowskiej Rady Obwodowej, od 10 kwietnia 1970 do 22 czerwca 1985 I sekretarz Orłowskiego Komitetu Obwodowego KPZR, następnie na emeryturze. Od 9 kwietnia 1971 do 24 lutego 1976 zastępca członka, a od 5 marca 1976 do 25 lutego 1986 członek KC KPZR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 8 do 11 kadencji. Odznaczony dwoma Orderami Lenina.

title: Fiodor Mieszkow

wikitext:
'''Fiodor Stiepanowicz Mieszkow''' ([[język rosyjski|ros.]] Фёдор Степанович Мешков, ur. [[15 lutego]] [[1915]] we wsi Sriednij Karaczan w [[gubernia woroneska|guberni woroneskiej]], zm. [[21 maja]] [[1987]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] działacz państwowy i partyjny.

== Życiorys ==
Urodzony w rodzinie chłopskiej, 1933 ukończył technikum mechanizacji gospodarki rolnej w [[Borisoglebsk]]u, potem pracował jako mechanik-kontroler w Obwodzie Centralno-Czarnoziemskim/[[obwód kurski|kurskim]]. Od 1939 członek [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]], do 1943 kierownik sekcji i dyrektor szkoły mechanizacji gospodarki rolnej w [[obwód orłowski|obwodzie orłowskim]], 1943-1948 w pracy radzieckiej i partyjnej, 1949-1954 szef i I zastępca szefa obwodowego zarządu gospodarki rolnej w [[Orzeł (miasto)|Orle]]. 1954-1957 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|KPZR]], 1957-1958 szef obwodowego zarządu gospodarki rolnej w Orle, od 1958 do stycznia 1963 II sekretarz Orłowskiego Komitetu Obwodowego KPZR, od 27 grudnia 1962 do 15 grudnia 1964 II sekretarz Orłowskiego Wiejskiego Komitetu Obwodowego KPZR. Od 15 grudnia 1964 do 1965 października 1965 sekretarz Orłowskiego Komitetu Obwodowego KPZR, od 25 października 1965 do 10 lipca 1970 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Orłowskiej Rady Obwodowej, od 10 kwietnia 1970 do 22 czerwca 1985 I sekretarz Orłowskiego Komitetu Obwodowego KPZR, następnie na emeryturze. Od 9 kwietnia 1971 do 24 lutego 1976 zastępca członka, a od 5 marca 1976 do 25 lutego 1986 członek KC KPZR. Deputowany do [[Rada Najwyższa ZSRR|Rady Najwyższej ZSRR]] od 8 do 11 kadencji. Odznaczony dwoma [[Order Lenina|Orderami Lenina]].

== Bibliografia ==
* [http://www.knowbysight.info/MMM/09950.asp Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)]
* http://az-libr.ru/index.shtml?Persons&C5S/cf3f7150/index (ros.)

{{SORTUJ:Mieszkow, Fiodor}}
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR VIII kadencji]]
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR IX kadencji]]
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR X kadencji]]
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR XI kadencji]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Politycy KPZR]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1915]]
[[Kategoria:Zmarli w 1987]]


text:
# Mangystau (półwysep)
Mangystau (kaz.: Маңғыстау түбегі, Manggystau tübegy; ros.: полуостров Мангистау, połuostrow Mangistau; dawniej ros.: полуостров Мангышлак, połuostrow Mangyszłak) – wyżynny półwysep w Kazachstanie, nad Morzem Kaspijskim. Ciągnie się od zatoki Kajdak na północy do Zatoki Kazachskiej na południu, z zachodu zaś ograniczają go czinki (wysokie, urwiste krawędzie) płaskowyżu Ustiurt. Otoczony jest zapadliskami, których dna leżą nierzadko poniżej poziomu morza: od południowego zachodu – Karakija (132 m p.p.m.; najgłębsza depresja w kraju) i Kauyndy (57 m p.p.m), od wschodu – Karynżaryk (70 m p.p.m.). Wyżyna Mangystau (Mangyszłacka) zajmuje większą część półwyspu. Mangystau zbudowany jest z wapieni, piaskowców i łupków gliniastych. Występuje roślinność półpustynna, ale zdarzają się także pustynie piaszczyste, np. Bostankum. Na półwyspie eksploatuje się bogate złoża uranu, ropy naftowej i gazu ziemnego. Największe miasto półwyspu to Aktau.
Do dziedzictwa kulturowego półwyspu należą m.in. skalne meczety z IX–XIII wieku.

title: Mangystau (półwysep)

wikitext:
{{Obiekt geograficzny infobox
 |nazwa        = Mangystau
 |inne nazwy   =
 |grafika      = nie
 |opis grafiki =
 |państwo      = Kazachstan
 |powierzchnia =
 |miejscowości =
 |wysokość     =
 |wydarzenia   =
 |znane        =
 |rodzaj       = [[półwysep]]
 |współrzędne  = 44°0′N 52°0′E
 |mapa         =
 |kod mapy     =
 |opis mapy    =
 |commons      =
}}
'''Mangystau''' ([[język kazachski|kaz.]]: Маңғыстау түбегі, ''Manggystau tübegy''; [[język rosyjski|ros.]]: полуостров Мангистау, ''połuostrow Mangistau''; dawniej ros.: полуостров Мангышлак, ''połuostrow Mangyszłak'') – [[wyżyna|wyżynny]] [[półwysep]] w [[Kazachstan]]ie, nad [[Morze Kaspijskie|Morzem Kaspijskim]]. Ciągnie się od zatoki Kajdak na północy do [[Zatoka Kazachska|Zatoki Kazachskiej]] na południu, z zachodu zaś ograniczają go ''czinki'' (wysokie, urwiste krawędzie) płaskowyżu [[Ustiurt]]. Otoczony jest zapadliskami, których dna leżą nierzadko poniżej poziomu morza: od południowego zachodu – [[Karakija]] (132 m p.p.m.; najgłębsza [[depresja (geografia)|depresja]] w kraju) i [[Kauyndy]] (57 m p.p.m), od wschodu – [[Karynżaryk]] (70 m p.p.m.). Wyżyna Mangystau (Mangyszłacka) zajmuje większą część półwyspu. Mangystau zbudowany jest z [[Wapień|wapieni]], [[Piaskowiec|piaskowców]] i łupków gliniastych. Występuje roślinność półpustynna, ale zdarzają się także pustynie piaszczyste, np. [[Bostankum]]. Na półwyspie eksploatuje się bogate złoża [[Uran (pierwiastek)|uranu]], [[ropa naftowa|ropy naftowej]] i [[gaz ziemny|gazu ziemnego]]. Największe miasto półwyspu to [[Aktau]].

Do dziedzictwa kulturowego półwyspu należą m.in. [[Skalne meczety na półwyspie Mangystau|skalne meczety]] z IX–XIII wieku<ref name=":0">{{Cytuj |autor = "UNESCO World Heritage Centre" |tytuł = Rocky Mosques of Mangyshlak Peninsula |data = 2021-08-25 |data dostępu = 2024-03-28 |opublikowany = whc.unesco.org |url = https://whc.unesco.org/en/tentativelists/6566/ |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Biesiada |imię = Roman |nazwisko2 = Lenczkowski |imię2 = Tadeusz |nazwisko3 = Ratajski |imię3 = Lech |tytuł = Słownik Geografii ZSRR |wydawca = Wiedza Powszechna |miejsce = Warszawa |rok = 1974 |strony = 65}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Półwyspy Kazachstanu]]

title: Mangystau

Państwo: Kazachstan

Rodzaj obiektu: półwysep


text:
# Anna Daszkiewicz
Anna Daszkiewicz – polska „Sprawiedliwa wśród Narodów Świata”.

## Życiorys
W trakcie II wojny światowej pomagała ludności żydowskiej. Mieszkała wówczas w Równem na terenie dzisiejszej Ukrainy. Udzielała pomocy przedwojennym znajomym, rodzinie Gajer. Gdy ci jesienią 1942 r. uciekli z miejscowego getta i schronili się w lesie, dostarczała im żywność. Zimą zaś, przygarnęła pod swój dach. Daszkiewicz zorganizowała dla nich kryjówkę w stajni w swoim gospodarstwie. Ukrywała tam pięcioro przedstawicieli rodziny w tym dwójkę dzieci. W marcu 1943 r. w wyniku donosu do gospodarstwa wkroczyli Niemcy zabijając Gajera i jego małżonkę. Daszkiewicz wraz z dziećmi i ich ciotką uciekła przed oprawcami. Niemcy w akcie zemsty wymordowali trójkę przedstawicieli rodziny Anny, którzy pozostali w gospodarstwie. Daszkiewicz wraz ze zbiegłymi Żydami znalazła schronienie w lesie, gdzie przebywali aż do sierpnia 1944 r. gdy ich ziemie opanowała Armia Czerwona.
6 marca 1979 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Annę Daszkiewicz medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

title: Anna Daszkiewicz

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Anna Daszkiewicz
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               = {{Order|IL-SWNŚ}}
 |commons                   =
}}
'''Anna Daszkiewicz''' – [[polska]] „[[Sprawiedliwy wśród Narodów Świata|Sprawiedliwa wśród Narodów Świata]]”.
== Życiorys ==
W trakcie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] pomagała ludności [[Żydzi|żydowskiej]]. Mieszkała wówczas w [[Równe|Równem]] na terenie dzisiejszej [[Ukraina|Ukrainy]]. Udzielała pomocy przedwojennym znajomym, rodzinie Gajer. Gdy ci jesienią 1942 r. uciekli z miejscowego getta i schronili się w lesie, dostarczała im żywność. Zimą zaś, przygarnęła pod swój dach. Daszkiewicz zorganizowała dla nich kryjówkę w stajni w swoim gospodarstwie. Ukrywała tam pięcioro przedstawicieli rodziny w tym dwójkę dzieci. W marcu 1943 r. w wyniku donosu do gospodarstwa wkroczyli [[Niemcy (naród)|Niemcy]] zabijając Gajera i jego małżonkę. Daszkiewicz wraz z dziećmi i ich ciotką uciekła przed oprawcami. Niemcy w akcie zemsty wymordowali trójkę przedstawicieli rodziny Anny, którzy pozostali w gospodarstwie. Daszkiewicz wraz ze zbiegłymi Żydami znalazła schronienie w lesie, gdzie przebywali aż do sierpnia 1944 r. gdy ich ziemie opanowała [[Armia Czerwona]]<ref name=":0" />.

6 marca 1979 r. Instytut [[Jad Waszem]] uhonorował Annę Daszkiewicz medalem „[[Sprawiedliwy wśród Narodów Świata]]”<ref name=":0">Anna Daszkiewicz, [https://collections.yadvashem.org/en/righteous/4014474 Instytut Yad Vashem]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==

* Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009

{{SORTUJ:Daszkiewicz, Anna}}
[[Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Równem]]

title: Anna Daszkiewicz


text:
# Binti Jua
Binti Jua – gorylica nizinna, będąca jednym z okazów Brookfield Zoo w Brookfield, w stanie Illinois, na przedmieściach Chicago.
Binti Jua (w języku suahili: Córka Promienia Słonecznego) jest bratanicą słynnego goryla Koko. Jej matka nazywała się Lulu, zmarła 24 stycznia 2011, po przeniesieniu się z Bronx Zoo do Columbus Zoo. Ojciec Binti Jua ma na imię Sunshine.

## 16 sierpnia 1996
Jest najbardziej znana z wydarzenia mającego miejsce 16 sierpnia 1996 roku. Wtedy to, w Brookfield Zoo, kiedy do betonowej fosy otaczającej wybieg goryli wpadł trzyletni chłopczyk, Binti Jua natychmiast ruszyła w stronę nieprzytomnego dziecka, bardzo delikatnie podniosła go z ziemi i przeniosła do bramki, gdzie czekali już opiekunowie, w międzyczasie zanurzając jeszcze głowę chłopca w wodzie, chcąc go ocucić. Po tym Binti Jua zdobyła w Stanach Zjednoczonych olbrzymią popularność. Całe zajście nagrał jeden z widzów. Filmik pokazywany był w prawie wszystkich stacjach telewizyjnych.
Poszkodowany chłopiec po spędzeniu czterech dni w szpitalu wrócił do zdrowia. Przypadek z 1996 roku często podawany jest jako przykład empatii występującej u zwierząt.

title: Binti Jua

wikitext:
'''Binti Jua''' – [[Goryl nizinny|gorylica nizinna]], będąca jednym z okazów [[Brookfield Zoo]] w [[Brookfield (Illinois)|Brookfield]], w stanie [[Illinois]], na przedmieściach [[Chicago]].

Binti Jua (w języku [[suahili]]: Córka Promienia Słonecznego) jest bratanicą słynnego goryla Koko. Jej matka nazywała się Lulu, zmarła 24 stycznia 2011, po przeniesieniu się z Bronx Zoo do Columbus Zoo. Ojciec Binti Jua ma na imię Sunshine.

== 16 sierpnia 1996 ==
Jest najbardziej znana z wydarzenia mającego miejsce [[16 sierpnia]] [[1996|1996 roku]]. Wtedy to, w [[Brookfield Zoo]], kiedy do betonowej fosy otaczającej wybieg goryli wpadł trzyletni chłopczyk, Binti Jua natychmiast ruszyła w stronę nieprzytomnego dziecka, bardzo delikatnie podniosła go z ziemi i przeniosła do bramki, gdzie czekali już opiekunowie, w międzyczasie zanurzając jeszcze głowę chłopca w wodzie, chcąc go ocucić. Po tym Binti Jua zdobyła w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] olbrzymią popularność. Całe zajście nagrał jeden z widzów. Filmik pokazywany był w prawie wszystkich stacjach telewizyjnych.

Poszkodowany chłopiec po spędzeniu czterech dni w szpitalu wrócił do zdrowia. Przypadek z 1996 roku często podawany jest jako przykład empatii występującej u zwierząt.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = http://archiwum.rp.pl/artykul/106732_Gorylica_z_chlopczykiem_w_ramionach.html| tytuł = Gorylica z chłopczykiem w ramionach| data dostępu = 2011-06-20| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = }}
* {{cytuj stronę | url = http://www.wprost.pl/ar/194683/Agresja-wspolczucia/?I=1423| tytuł = Agresja współczucia| data dostępu = 2011-06-20| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = }}
* {{cytuj książkę | autor = [[Frans de Waal]]| tytuł = Our Inner Ape| wydawca = Riverhead Books| miejsce = Nowy Jork| rok = 2005| strony = 3| isbn = }}

[[Kategoria:Słynne małpy]]


text:
# Trostnica
Trostnica (ros. Тростница) – chutor w zachodniej Rosji, w sielsowiecie prilepskim rejonu konyszowskiego w obwodzie kurskim.

## Geografia
Miejscowość położona jest w dorzeczu rzeki Prutiszcze (basen Sejmu), 4,5 km od centrum administracyjnego sielsowietu (Prilepy), 3 km na południe od centrum administracyjnego rejonu (Konyszowka), 62,5 km na zachód od Kurska.
W Trostnicy znajduje się 14 posesji.
Klimat
Miejscowość, jak i cały rejon, znajduje się w strefie klimatu kontynentalnego z łagodnym ciepłym latem i równomiernie rozłożonymi opadami rocznymi (Dfb w klasyfikacji klimatów Köppena).

## Demografia
W 2010 r. miejscowość zamieszkiwały 4 osoby.

title: Trostnica

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Trostnica
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Тростница}}
 |rodzaj miasta                = chutor
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód kurski
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 4<ref name="dem">{{Cytuj stronę |url = https://rosstat.gov.ru/free_doc/new_site/perepis2010/croc/perepis_itogi1612.htm |tytuł = Тома официальной публикации итогов Всероссийской переписи населения 2010 года. Том 1. Численность и размещение населения |opublikowany = rosstat.gov.ru |data dostępu = 2021-09-28}} (ros.)</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +7 47156<ref name="inf">{{Cytuj stronę |url = https://соцпортал46.рф/town/konyishevka/ |tytuł = Конышёвский район |opublikowany = соцпортал46.рф |data dostępu = 2021-09-28}} (ros.)</ref>
 |kod pocztowy                 = 307605<ref>{{Cytuj stronę |url = https://gdeposylka.ru/courier/russian-post/307605 |tytuł = Удобный сервис отслеживания посылок! |opublikowany = ГдеПосылка.ру |data dostępu = 2021-09-28}} (ros.)</ref>
 |tablice rejestracyjne        = 46
 |współrzędne                  = 51° 49′ 06″ N, 35° 17′ 54″ E
 |commons                      =
 |www                          = http://prilepy.ru
}}
'''Trostnica''' ({{w języku|ru|Тростница}}) – [[chutor]] w zachodniej [[Rosja|Rosji]], w [[Rejon konyszowski#Podział administracyjny rejonu|sielsowiecie prilepskim]] [[Rejon konyszowski|rejonu konyszowskiego]] w [[Obwód kurski|obwodzie kurskim]].

== Geografia ==
Miejscowość położona jest w dorzeczu rzeki Prutiszcze (basen [[Sejm (rzeka)|Sejmu]]), 4,5 km od centrum administracyjnego sielsowietu ([[Prilepy (rejon konyszowski)|Prilepy]]), 3 km na południe od centrum administracyjnego rejonu ([[Konyszowka]]), 62,5 km na zachód od [[Kursk]]a.

W Trostnicy znajduje się 14 posesji<ref name="geo">{{Cytuj stronę |url=https://publichnaya-kadastrovaya-karta.com/kurskaya/konyshevskij_trostnica?obj=86033|tytuł=Отчет об объекте недвижимости: хутор Тростница|opublikowany=publichnaya-kadastrovaya-karta.com|data dostępu = 2021-09-28}} (ros.)</ref>.

; Klimat
Miejscowość, jak i cały rejon, znajduje się w strefie klimatu kontynentalnego z łagodnym ciepłym latem i równomiernie rozłożonymi opadami rocznymi (Dfb w [[Klasyfikacja klimatów Köppena#Klimat kontynentalny z ciepłym latem (Dfb, Dwb, Dsb)|klasyfikacji klimatów Köppena]])<ref name="klimat">{{Cytuj stronę |url=http://trasa.ru/region/kurskaya_clim.html|tytuł=Климат Курской области|opublikowany=trasa.ru|data dostępu = 2021-09-28}} (ros.)</ref>.

== Demografia ==
W 2010 r. miejscowość zamieszkiwały 4 osoby<ref name="dem" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Miejscowości rejonu konyszowskiego w obwodzie kurskim}}

[[Kategoria:Chutory w obwodzie kurskim]]
[[Kategoria:Miejscowości w rejonie konyszowskim]]

title: TrostnicaТростница

Państwo: Rosja

Obwód: kurski

Populacja (2010) · • liczba ludności: · 4