text:
# Aroania
Aroania (nowogr.: Αροάνια) – masyw górski w Grecji Zachodniej (jednostka regionalna Achaja, gmina Kalawrita), w północnej Arkadii na północnym Peloponezie, 50 km na południowy wschód od Patras, 12 km na południe od brzegu Zatoki Korynckiej ze szczytem Chelmos (nowogr.: Χελμός – od scs.: Хълм, Chełm; w języku angielskim transkrybowane jako Helmos) o wysokości 2341 m n.p.m. Masyw ma długość 15–20 km (z północnego zachodu na południowy wschód) i szerokości 5–10 km (z południowego zachodu na północny wschód), południowo-wschodni kraniec leży w nomosie Koryntia.
Na szczycie obserwatorium astronomiczne z teleskopem zwierciadlanym (obiektyw Zeiss 2,3 m) "Helmos Observatory Aristarchos Telescope" Ateńskiego Obserwatorium Narodowego (finansowane przez Uniwersytety Patras i Manchester).
Schronisko turystyczne "V.Leontopoulos" (2100 m n.p.m., 16 miejsc noclegowych) – około 3 km na zachód od szczytu, przy czerwonym szlaku.
100 m na południowy wschód od szczytu 200-metrowy wodospad Mawroneri (Czarna Woda), początek potoku Stiga (nowogr.: Στύγα – Stýga, od gr. klas. Στύξ – Styks) z niemal pionowej ściany grzbietu Neraidorachi (2238 m n.p.m.), w podnóżu wodospadu wąwóz z jaskinią położony na wysokości 1600 m n.p.m. Powyżej wodospadu przebiega czarwony szlak turystyczny.
Tuż pod szczytem, na Wathia Lakka – Kalavrita Ski Center (Narciarski Ośrodek Kalawrita, 1650–2300 m n.p.m., 10 km na południowy wschód od Kalawrity): 12 narciarskich tras zjazdowych o różnym stopniu trudności (długość 20 km), 7 wyciągów narciarskich, w tym dwa krzesełkowe, szkółka narciarska i stacja ratownictwa górskiego.
U podnóża góry, 9 km na północny zachód od szczytu, miejscowość Kalawrita (740 m n.p.m.), w sezonie bardzo modny, zatłoczony ośrodek wypoczynkowy. 13 km na południe-południowy zachód Klitoria.
- Wąwóz Wuraikos (nowogr.: Φαράγγι Βουραϊκού), głęboka i stroma dolina rzeki Wuraikos. Dolną partię porastają w przewadze lasy sosnowe i gaje oliwne, wyższe piętro lasy jodłowe. W latach 1889–1896 (dzięki zaangażowaniu Charilaosa Trikupisa zbudowano do zwożenia z góry rudy żelaza trasę kolejki zębatej (szerokość torów 750 mm; na dystansie 3,4 km pośrodku dodatkowa trzecia szyna – "zębata" systemu Abta). Niezwykle malownicza trasa (przepaście, strome skalne ściany, 6 tuneli, 55 mostów i wiaduktów) jest jedną z największych atrakcji turystycznych Peloponezu. 22 km z Diakopto do Kalawrity pociąg wspina się około jednej godziny.
- Mega Spileo (nowogr.: Мέγα Σπήλαιο, Wielka Grota) – monaster na wysokości 1000 m n.p.m., 8 km od Kalawrity, dojście od stacji kolejowej Mega Spileo (nowogr.: Мέγα Σπήλαιο; jedyna pośrednia stacja wąskotorówki Diakopto-Kalawryta) około 45 minut znakowanym szlakiem pieszym, wąską ścieżką wzdłuż skał. Do monasteru wchodzi się przez 60-metrową jaskinię u podnóża skalnej ściany, o wysokości 120 metrów. Monaster założony w 362 uchodzi za najstarszy w Grecji. W okresie największej świetności, mieszkało tu do 450 mnichów. Przez wieki bogato uposażony, przeżył wiele pożarów i grabieży. Do dziś jedno z ważniejszych świętych miejsc greckich pielgrzymów. W małym muzeum wśród świętych relikwii, skarbów i wielu eksponatów – niepozorna ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus na prawym ręku, relief wykończony temperą woskową, według tradycji przez św. Łukasza. Z okien monasteru piękne widoki na cały Wąwóz Vouraikos.
- Ajia Lawra (nowogr.: Αγίας Λαύρας, Monaster Świętej Ławry) – monaster z 961, położony na wysokości 961 m n.p.m., 4 km na południowy zachód od Kalawrity. Jedno z najważniejszych miejsc pamięci narodowej Greków. Całkowicie spalony dwukrotnie przez Turków (1585, 1715) i raz przez Niemców w 1943. Za każdym razem pieczołowicie odbudowywany. W niewielkim skarbcu najcenniejszym eksponatem jest powstańczy sztandar z walk narodowowyzwoleńczych 1821.
- Spileo Limnon Kastrion (nowogr.: Σπήλαιο Λιμνών Καστρίων, Kastryjska Jeziorna Jaskinia) – jaskinia położona na wysokości 827 m n.p.m., 8 km na południowy zachód od szczytu masywu, 1 km na północny zachód od Kastrii, 9 km na południe od Kalawrity. 2 km podziemnych rzek z 15 jeziorami, stalagmitami i stalaktytami, część udostępniona do zwiedzania efektownie podświetlona.

## Galeria
- Masyw Aroania na antycznej mapie
- z atlasu wydanego w 1926
- Chelmos, 200-metrowy wodospad Mawroneri
- Wąwóz Wuraikos
- Wąwóz Wuraikos
- Wąwóz Wuraikos
- Wąwóz Wuraikos
- Wąwóz Wuraikos
- Monaster Mega Spileo
- Monaster Ajia Lawra

## Literatura
- Ellingham M., Dubin M., Jansz N., Fisher J., Grecja. Praktyczny przewodnik, Pascal, Bielsko Biała 2000, ISBN 83-87696-97-8
- Grecja kontynentalna. Przewodnik Wiedzy i Życia, pod redakcją M. Dubina, Wiedza i Życie, Warszawa 1999, ISBN 83-7184-905-2

title: Aroania

wikitext:
[[Plik:Ydat-stygos.jpg|thumb|250px|left|Masyw Aroania. Chelmos i wodospad ''Mavroneri'']]
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Aroania
 |nazwa oryginalna      = Αροάνια
 |grafika               = Diakopto-Kalavrita-Chelmos-Landsat7 WW texted.jpg
 |opis grafiki          = Masyw Aroania
 |państwo               = GRC
 |położenie             =
 |pasmo                 = Aroania
 |wysokość              = 2341
 |kod mapy              = GRC
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 37°58′59″N 22°10′59″E
 |commons               = Category:Diakofto Kalavrita Railway
}}
'''Aroania''' ([[język nowogrecki|nowogr.]]: Αροάνια) – masyw górski w [[Region Grecja Zachodnia|Grecji Zachodniej]] ([[jednostka regionalna Achaja]], gmina [[Kalawrita (gmina)|Kalawrita]]), w północnej [[Arkadia (kraina historyczna)|Arkadii]] na północnym [[Peloponez]]ie, 50 km na południowy wschód od [[Patras]], 12 km na południe od brzegu [[Zatoka Koryncka|Zatoki Korynckiej]] ze szczytem '''Chelmos''' ([[język grecki|nowogr.]]: Χελμός – od [[język staro-cerkiewno-słowiański|scs.]]: Хълм, ''Chełm''; w [[język angielski|języku angielskim]] transkrybowane jako ''Helmos'') o wysokości 2341 m [[n.p.m.]] Masyw ma długość 15–20 km (z północnego zachodu na południowy wschód) i szerokości 5–10 km (z południowego zachodu na północny wschód), południowo-wschodni kraniec leży w [[Nomos (podział administracyjny Grecji)|nomosie]] [[Nomos Koryntia|Koryntia]].

Na szczycie [[obserwatorium astronomiczne]] z [[teleskop zwierciadlany|teleskopem zwierciadlanym]] (obiektyw ''Zeiss'' 2,3 m) '''"Helmos Observatory Aristarchos Telescope"''' ''[[Obserwatorium Narodowe w Atenach|Ateńskiego Obserwatorium Narodowego]]'' (finansowane przez Uniwersytety [[Patras]] i [[Manchester]]).

Schronisko turystyczne '''"V.Leontopoulos"''' (2100 m [[n.p.m.]], 16 miejsc noclegowych) – około 3 km na zachód od szczytu, przy czerwonym szlaku.

100 m na południowy wschód od szczytu 200-metrowy [[wodospad]] ''Mawroneri'' (''Czarna Woda''), początek [[potok]]u [[Stiga (rzeka)|Stiga]] ([[język nowogrecki|nowogr.]]: Στύγα – ''Stýga'', od [[język grecki klasyczny|gr. klas.]] {{grc|Στύξ}} – ''[[Styks]]'') z niemal pionowej ściany grzbietu ''Neraidorachi'' (2238 m [[n.p.m.]]), w podnóżu wodospadu [[wąwóz]] z [[jaskinia|jaskinią]] położony na wysokości 1600 m [[n.p.m.]] Powyżej wodospadu przebiega czarwony szlak turystyczny.

Tuż pod szczytem, na ''Wathia Lakka'' – '''Kalavrita Ski Center''' (''Narciarski Ośrodek Kalawrita'', 1650–2300 m [[n.p.m.]], 10 km na południowy wschód od [[Kalawrita|Kalawrity]]): 12 [[Trasa narciarska|narciarskich tras zjazdowych]] o różnym [[Skala trudności tras narciarskich|stopniu trudności]] (długość 20 km), 7 wyciągów narciarskich, w tym dwa krzesełkowe, szkółka narciarska i stacja ratownictwa górskiego.
U podnóża góry, 9 km na północny zachód od szczytu, miejscowość [[Kalawrita]] (740 m [[n.p.m.]]), w sezonie bardzo modny, zatłoczony ośrodek wypoczynkowy. 13 km na południe-południowy zachód [[Klitoria]].
* '''Wąwóz Wuraikos''' ([[język grecki|nowogr.]]: Φαράγγι Βουραϊκού), głęboka i stroma dolina rzeki Wuraikos. Dolną partię porastają w przewadze lasy [[sosna|sosnowe]] i gaje [[oliwka (roślina)|oliwne]], wyższe piętro lasy [[jodła|jodłowe]]. W latach 1889–1896 (dzięki zaangażowaniu [[Charilaos Trikupis|Charilaosa Trikupisa]] zbudowano do zwożenia z góry [[Żelazo|rudy żelaza]] trasę [[kolej wąskotorowa|kolejki]] [[kolej zębata|zębatej]] (szerokość torów 750 mm; na dystansie 3,4 km pośrodku dodatkowa trzecia szyna – "zębata" systemu Abta). Niezwykle malownicza trasa (przepaście, strome skalne ściany, 6 tuneli, 55 mostów i wiaduktów) jest jedną z największych atrakcji turystycznych [[Peloponez]]u. 22 km z [[Diakopto]] do [[Kalawrita|Kalawrity]] pociąg wspina się około jednej godziny.
* '''Mega Spileo''' ([[język grecki|nowogr.]]: Мέγα Σπήλαιο, ''Wielka Grota'') – [[monaster]] na wysokości 1000 m [[n.p.m.]], 8 km od [[Kalawrita|Kalawrity]], dojście od stacji kolejowej ''Mega Spileo'' ([[język grecki|nowogr.]]: Мέγα Σπήλαιο; jedyna pośrednia stacja wąskotorówki Diakopto-Kalawryta) około 45 minut znakowanym szlakiem pieszym, wąską ścieżką wzdłuż skał. Do [[monaster]]u wchodzi się przez 60-metrową jaskinię u podnóża skalnej ściany, o wysokości 120 metrów. [[Monaster]] założony w 362 uchodzi za najstarszy w [[Grecja|Grecji]]. W okresie największej świetności, mieszkało tu do 450 mnichów. Przez wieki bogato uposażony, przeżył wiele pożarów i grabieży. Do dziś jedno z ważniejszych świętych miejsc [[Grecja|greckich]] [[pielgrzym (religia)|pielgrzymów]]. W małym '''muzeum''' wśród świętych [[relikwie|relikwii]], skarbów i wielu eksponatów – niepozorna [[ikona]] [[Matka Boża|Matki Bożej]] z [[Jezus Chrystus|Dzieciątkiem]] [[Jezus Chrystus|Jezus]] na prawym ręku, [[relief]] wykończony temperą woskową, według tradycji przez [[Łukasz Ewangelista|św. Łukasza]]. Z okien [[monaster]]u piękne widoki na cały ''Wąwóz Vouraikos''.
* '''Ajia Lawra''' ([[język grecki|nowogr.]]: Αγίας Λαύρας, ''[[Monaster]] Świętej [[Ławra|Ławry]])'' – [[monaster]] z 961, położony na wysokości 961 m [[n.p.m.]], 4 km na południowy zachód od [[Kalawrita|Kalawrity]]. Jedno z najważniejszych miejsc pamięci narodowej [[Grecja|Greków]]. Całkowicie spalony dwukrotnie przez [[Imperium Osmańskie|Turków]] (1585, 1715) i raz przez [[Niemcy|Niemców]] w 1943. Za każdym razem pieczołowicie odbudowywany. W niewielkim skarbcu najcenniejszym eksponatem jest powstańczy [[sztandar]] z walk narodowowyzwoleńczych 1821.
* '''Spileo Limnon Kastrion''' ([[język grecki|nowogr.]]: Σπήλαιο Λιμνών Καστρίων, ''Kastryjska Jeziorna Jaskinia'') – [[jaskinia]] położona na wysokości 827 m [[n.p.m.]], 8 km na południowy zachód od szczytu masywu, 1 km na północny zachód od Kastrii, 9 km na południe od [[Kalawrita|Kalawrity]]. 2 km podziemnych rzek z 15 jeziorami, [[stalagmit]]ami i [[stalaktyt]]ami, część udostępniona do zwiedzania efektownie podświetlona.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Arcadia.jpg|Masyw Aroania na antycznej mapie<br />- z atlasu wydanego w 1926
Plik:Ydat-stygos 2.JPG|Chelmos, 200-metrowy wodospad ''Mawroneri''
Plik:Vouraikos-Gorge Peloponnese.jpg|Wąwóz Wuraikos
Plik:Vouraikos-train Peloponnese.jpg|Wąwóz Wuraikos
Plik:Diakofto Kalavrita Railway 08.jpg|Wąwóz Wuraikos
Plik:Trein Diakofto.jpg|Wąwóz Wuraikos
Plik:Diakofto Kalavrita Railway 11.jpg|Wąwóz Wuraikos
Plik:MegaSpileo.jpg|Monaster Mega Spileo
Plik:AgiaLavra.jpg|Monaster Ajia Lawra
</gallery>

== Literatura ==
* Ellingham M., Dubin M., Jansz N., Fisher J., ''Grecja. Praktyczny przewodnik'', Pascal, Bielsko Biała 2000, {{ISBN|83-87696-97-8}}
* ''Grecja kontynentalna. Przewodnik Wiedzy i Życia'', pod redakcją M. Dubina, Wiedza i Życie, Warszawa 1999, {{ISBN|83-7184-905-2}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.ph/20130107162342/http://www.astro.noa.gr/helmos Obserwatorium astronomiczne na Aroanii]
* [http://www.kalavrita-ski.gr/ Narciarski Ośrodek Kalawryta]
* [http://www.kastriacave.gr/ Kastryjska Jeziorna Jaskinia]

[[Kategoria:Góry Grecji]]
[[Kategoria:Szczyty Grecji]]
[[Kategoria:Klasztory prawosławne w Grecji]]

title: AroaniaΑροάνια

Państwo: Grecja

Położenie: Jednostka regionalna Achaja, Kalawrita, Jednostka regionalna Koryntia

Pasmo: Aroania


text:
# Duzinkiewiczowie herbu Dołęga
Duzinkiewiczowie herbu Dołęga, znani również jako Dusinkiewiczowie i Tuzinkiewiczowie – polski ród szlachecki, którego pochodzenie dotychczas nie zostało gruntownie zbadane.

## Historia
W zaborze austriackim wylegitymowali się ze szlachectwa:
- Jan, Józef i Szczepan vel Stefan Dusinkiewiczowie w 1782 r. przed Halickim Sądem Grodzkim,
- Andrzej i Jan Duzinkiewiczowie w 1783 r. przed Halickim Sądem Ziemskim.

Z nich - za Adamem Bonieckim - Jan, Józef i Szczepan vel Stefan byli synami Andrzeja i Marianny Żurakowskiej, zaś Andrzej i Jan byli synami Stefana i Agnieszki Rzepczańskiej, a wszyscy - wnukami Józefa i Doroty Ilnickiej; Jan (najprawdopodobniej syn Andrzeja) ożenił się z Cecylią Żarlińską, a Stefan z Zofią Bukrzewską miał synów: Franciszka Józefa (zm. 1854), Jana Alojzego i Jana Chrzciciela, oraz córki: Kordulę i Annę.
Od XVIII w. do II wojny światowej jedna z linii rodu Duzinkiewiczów zamieszkiwała w powiecie tłumackim.

wikiname: plwiki

title: Duzinkiewiczowie herbu Dołęga

in_language: pl

wikitext:
{{Ród infobox
 |nazwa                  = Duzinkiewiczowie herbu Dołęga
 |grafika                = POL COA Dołęga.svg
 |opis grafiki           = [[Dołęga (herb szlachecki)|Dołęga]]
 |region                 =
 |gniazdo rodzinne       =
 |tytuły                 =
 |protoplasta            =
 |pierwsza wzmianka      =
 |status rodziny         =
 |głowa rodziny          =
 |ostatni przedstawiciel =
 |data wymarcia          =
 |pochodzenie etniczne   =
 |ród macierzysty        =
 |gałęzie                =
}}
'''Duzinkiewiczowie''' herbu [[Dołęga (herb szlachecki)|Dołęga]], znani również jako '''Dusinkiewiczowie''' i '''Tuzinkiewiczowie''' – [[Polska|polski]] ród [[szlachta|szlachecki]]<ref>[[Adam Boniecki (heraldyk)|A. Boniecki]], ''Herbarz polski'', (tom V) Warszawa 1902</ref>, którego pochodzenie dotychczas nie zostało gruntownie zbadane.

== Historia ==
W zaborze austriackim wylegitymowali się ze szlachectwa<ref>''Poczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej'' Lwów 1857</ref>:
* Jan, Józef i Szczepan vel Stefan Dusinkiewiczowie w [[1782]] r. przed Halickim Sądem Grodzkim,
* Andrzej i Jan Duzinkiewiczowie w [[1783]] r. przed Halickim Sądem Ziemskim.

Z nich - za [[Adam Boniecki (heraldyk)|Adamem Bonieckim]] - Jan, Józef i Szczepan vel Stefan byli synami Andrzeja i Marianny Żurakowskiej, zaś Andrzej i Jan byli synami Stefana i Agnieszki Rzepczańskiej, a wszyscy - wnukami Józefa i Doroty Ilnickiej; Jan (najprawdopodobniej syn Andrzeja) ożenił się z Cecylią Żarlińską, a Stefan z Zofią Bukrzewską miał synów: Franciszka Józefa (zm. [[1854]]), Jana Alojzego i Jana Chrzciciela, oraz córki: Kordulę i Annę.

Od XVIII w. do II wojny światowej jedna z linii rodu Duzinkiewiczów zamieszkiwała w powiecie [[Tłumacz (miasto)|tłumackim]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.antoniego26.pl/genealogia/duzinkiewicz.htm Genealogia rodu Duzinkiewiczów (linii z Tłumacza)]
[[Kategoria:Duzinkiewiczowie herbu Dołęga| ]]


text:
# Biesiadki (gromada)
Biesiadki – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Biesiadki z siedzibą GRN w Biesiadkach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie brzeskim w woj. krakowskim, na mocy uchwały nr 19/IV/54 WRN w Krakowie z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad: Biesiadki i Żerków ze zniesionej gminy Uszew w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromadę zniesiono 30 czerwca 1960, a jej obszar włączono do gromady Uszew.

title: Biesiadki (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Biesiadki
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1960
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo krakowskie (1945–1975)|krakowskie]]
 |powiat                    = [[powiat brzeski (województwo małopolskie)|brzeski]]
 |data powstania            = 6 października 1954
 |data likwidacji           = 30 czerwca 1960
 |siedziba                  = [[Biesiadki (województwo małopolskie)|Biesiadki]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 2
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 13
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Biesiadki''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Biesiadki z siedzibą GRN w [[Biesiadki (województwo małopolskie)|Biesiadkach]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat brzeski (województwo małopolskie)|powiecie brzeskim]] w [[Województwo krakowskie (1945–1975)|woj. krakowskim]], na mocy uchwały nr 19/IV/54 WRN w [[Kraków|Krakowie]] z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref>: Biesiadki i Żerków ze zniesionej [[Uszew (gmina)|gminy Uszew]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 19/IV/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 6 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu brzeskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 17 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 29 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 50)</ref>. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Brzesku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 8 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 31)</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 30 czerwca 1960, a jej obszar włączono do [[Uszew (gromada)|gromady Uszew]]<ref>Uchwała Nr 12/III/60 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 6 maja 1960 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie krakowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 25 czerwca 1960 r., Nr. 10, Poz. 55)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat brzeski małopolski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie krakowskim|Biesiadki]]

title: Biesiadki

Państwo: Polska

Województwo: krakowskie

Powiat: brzeski

Data powstania: 6 października 1954

Data likwidacji: 30 czerwca 1960

Siedziba: Biesiadki

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Filipiny na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010
Filipiny na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010 w Singapurze reprezentowało 10 sportowców w 5 dyscyplinach.

## Skład kadry

### Koszykówka
Drużyna chłopców:
9. miejsce
- Jerome Teng
- Michael Tolomia
- Michael Pate
- Bobby Ray Parks Jr

### Pływanie
- Jessie Lacuna
  - 100 m. st. dowolnym – 19. miejsce w kwalifikacjach (52.10)
  - 200 m. st. dowolnym – 8. miejsce w finale (1:51.95)
  - 200 m. st. motylkowym – 15. miejsce w kwalifikacjach (2:06.38)
- Jasmine Alkhaldi
  - 50 m. st. dowolnym – 17. miejsce w kwalifikacjach (27.10)
  - 100 m. st. dowolnym – 12. miejsce w półfinale (58.16)
  - 200 m. st. dowolnym – 22. miejsce w kwalifikacjach (2:07.37)
  - 200 m. st. motylkowym – 24. miejsce w kwalifikacjach (1:04.41)

### Podnoszenie ciężarów
- Patricia Llena – 5. miejsce

### Taekwondo
- Kirk Barbosa
- Leigh-Ann Nuguig

### Tenis
- Jeson Parombon
  - gra pojedyncza – 1. runda
  - gra podwójna – w parze z  Yuki Bhambri – 1. runda

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Filipiny na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010
 | państwo                = PHL
 | kod MKOl               = PHI
 | kod organizacja        =
 | organizacja            =
 | impreza z linkiem      = [[Letnie Igrzyska Olimpijskie Młodzieży 2010]]
 | miejscowość            = [[Singapur]]
 | chorąży                = [[Patricia Llena]]
 | liczba zawodników      = 10
 | liczba konkurencji     =
 | liczba dyscyplin       = 5
 | pozycja w klasyfikacji =
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''[[Filipiny]] na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie Młodzieży 2010|Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010]] w [[Singapur]]ze''' reprezentowało 10 sportowców w 5 dyscyplinach.

== Skład kadry ==
=== [[Plik:Basketball pictogram.svg|40 px]] Koszykówka ===
{{Zobacz też|Koszykówka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

'''Drużyna chłopców:'''
9. miejsce
* [[Jerome Teng]]
* [[Michael Tolomia]]
* [[Michael Pate]]
* [[Bobby Ray Parks Jr]]

=== [[Plik:Swimming pictogram.svg|40px]] Pływanie ===
{{Zobacz też|Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Jessie Lacuna]]
** 100 m. st. dowolnym – 19. miejsce w kwalifikacjach (52.10)
** 200 m. st. dowolnym – 8. miejsce w finale (1:51.95)
** 200 m. st. motylkowym – 15. miejsce w kwalifikacjach (2:06.38)
* [[Jasmine Alkhaldi]]
** 50 m. st. dowolnym – 17. miejsce w kwalifikacjach (27.10)
** 100 m. st. dowolnym – 12. miejsce w półfinale (58.16)
** 200 m. st. dowolnym – 22. miejsce w kwalifikacjach (2:07.37)
** 200 m. st. motylkowym – 24. miejsce w kwalifikacjach (1:04.41)

=== [[Plik:Weightlifting pictogram.svg|40px]] Podnoszenie ciężarów ===
{{Zobacz też|Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Patricia Llena]] – 5. miejsce

=== [[Plik:Taekwondo pictogram.svg|40px]] Taekwondo ===
{{Zobacz też|Taekwondo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Kirk Barbosa]]
* [[Leigh-Ann Nuguig]]

=== [[Plik:Tennis pictogram.svg|40px]] Tenis ===
{{Zobacz też|Tenis na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Jeson Parombon]]
** gra pojedyncza – 1. runda
** gra podwójna – w parze z {{flaga|IND}} [[Yuki Bhambri]] – 1. runda

== Bibliografia ==
* [https://www.olympedia.org/countries/PHI/editions/65 Skład reprezentacji Filipin]

{{LIOM 2010}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010]]
[[Kategoria:Sport na Filipinach]]
[[Kategoria:2010 na Filipinach]]

Kod MKOl: PHI

Chorąży: Patricia Llena

Liczba zawodników: 10 w 5 dyscyplinach

Medale: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Chisapani (Khotang)
Chisapani (nep. चिसापानी) – gaun wikas samiti we wschodniej części Nepalu w strefie Sagarmatha w dystrykcie Khotang. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 879 gospodarstw domowych i 4726 mieszkańców (2399 kobiet i 2327 mężczyzn).

title: Chisapani (Khotang)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w Nepalu|[[Chisapani|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Chisapani
 |nazwa oryginalna                = {{k|ne|चिसापानी}}<ref name=źródło></ref>
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gaun wikas samiti]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nepal
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sagarmatha (strefa)|Sagarmatha]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Khotang (dystrykt)|Khotang]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 4726
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 26°58′N 86°55′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Chisapani''' ([[Język nepalski|nep.]] चिसापानी) – [[gaun wikas samiti]] we [[Purwańćal Wikas Kszetr|wschodniej]] części [[Nepal]]u w strefie [[Sagarmatha (strefa)|Sagarmatha]] w dystrykcie [[Khotang (dystrykt)|Khotang]]<ref name=źródło>{{cytuj stronę|tytuł=Index of Geographical names of Nepal - Eastern Development Region - Volume I|url=http://web.archive.org/web/20180722142408/http://nationalgeoportal.gov.np/old/pdf/vol1khotang.pdf |opublikowany=National Geographic Information Infrastructure Programme |język=en|data dostępu=2010-09-27}}</ref>. Według nepalskiego [[spis statystyczny|spisu powszechnego]] z 2001 roku liczył on 879 gospodarstw domowych i 4726 [[Nepalczycy|mieszkańców]] (2399 kobiet i 2327 mężczyzn)<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20070708163707/http://www.cbs.gov.np/Population/National%20Report%202001/VDC.pdf|tytuł=VDC’s population|opublikowany=National Association of Village Development Committees in Nepal (NAVIN)|język=en|data dostępu=2020-10-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dystrykt Khotang}}

[[Kategoria:Dystrykt Khotang]]

title: Chisapaniचिसापानी

Państwo: Nepal

Strefa: Sagarmatha

Dystrykt: Khotang


text:
# Stefan Sipiński
Stefan Sipiński (ur. 12 sierpnia 1888 w Poznaniu, zm. 8 września 1953 w Nowym Dworze Gdańskim) – przedwojenny polski aktor teatralny. Brat Józefa Sipińskiego, również aktora.
W latach 20. oraz na początku 30. XX wieku występował w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, a później w Teatrze Miejskim w Łodzi. Po wojnie osiadł w Nowym Dworze Gdańskim, gdzie przez pewien czas pełnił funkcję burmistrza. Tworzył Teatr Ludowy w Nowym Dworze Gdańskim.

title: Stefan Sipiński

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko            = Stefan Sipiński
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |alt grafiki                =
 |prawdziwe imię i nazwisko  = Stefan Sipiński
 |data urodzenia             = 12 sierpnia 1888
 |miejsce urodzenia          = Poznań
 |data śmierci               = 8 września 1953
 |miejsce śmierci            = Nowy Dwór Gdański
 |lata aktywności            =
 |zespół artystyczny         =
 |odznaczenia                =
 |www                        =
}}
'''Stefan Sipiński''' (ur. [[12 sierpnia]] [[1888]] w [[Poznań|Poznaniu]], zm. 8 września 1953 w Nowym Dworze Gdańskim{{Fakt|data=2023-07}}) – przedwojenny polski aktor teatralny. Brat [[Alfred Józef Sipiński|Józefa Sipińskiego]], również aktora.

W latach 20. oraz na początku 30. XX wieku występował w Teatrze Polskim w Bydgoszczy<ref>{{EncyklopediaTeatru |o|id = 87865|nazwa = Stefan Sipiński|data dostępu=2023-07-04}}</ref><ref>{{Cytuj|autor=Janina Formanowicz|tytuł= Historia Teatru Miejskiego w Bydgoszczy w latach 1920-1939|wydawca=Państwowe Wydawnictwo Naukowe|data=1978}}</ref><ref>{{Cytuj|tytuł=Z teatru |czasopismo=Dziennik Bydgoski|data= 1921|numer= 202|url=https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/173488/edition/175978/content?ref=struct|s=2}}</ref>, a później w Teatrze Miejskim w Łodzi. Po wojnie osiadł w Nowym Dworze Gdańskim, gdzie przez pewien czas pełnił funkcję burmistrza<ref>Marcin Owsiński, Tiegenhof/Nowy Dwór Gdański w 1945 roku. Koniec i początek miasta na Żuławach</ref>. Tworzył Teatr Ludowy w Nowym Dworze Gdańskim.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{DEFAULTSORT:Sipiński, Stefan}}
[[Kategoria:Polscy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1888]]
[[Kategoria:Zmarli w XX wieku]]

title: Stefan Sipiński

Data i miejsce urodzenia: 12 sierpnia 1888 · Poznań

Data i miejsce śmierci: 8 września 1953 · Nowy Dwór Gdański


text:
# Synagoga w Strzegomiu
Synagoga w Strzegomiu, obecnie kościół św. Barbary – budynek synagogi powstał prawdopodobnie w końcu 1380. Był to budynek murowany z kamienia, nieotynkowany i orientowany. Synagoga była jednonawowa, posiadała wieżyczkę w narożniku oraz przekryta była sklepieniem krzyżowo-żebrowym.
W 1454 żydów strzegomskich oskarżono o zbezczeszczenie hostii i wypędzono z miasta. W 1455 synagoga została przekształcona w kościół pod wezwaniem św. Barbary z dobudowaniem prezbiterium, który istnieje do dziś. Kościół znajduje się przy obecnej ulicy Kościelnej. Został on przebudowany i obecnie ma on postać niewielkiego kościoła gotyckiego.
Żydzi powrócili do Strzegomia na początku XIX w., ale nie była to liczna gmina (w 1880 mieszkało tu 140 żydów). Nie zbudowali oni nowej synagogi w mieście.

## Architektura
Sala modlitewna o wymiarach w świetle murów 6,45 × 8,80 m, o ścianach z kamienia łamanego z przyporami przekryta jest dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym, opartym bezpośrednio na ścianach, bez wsporników. Sale oświetlają trzy ostrołukowe okna z gotyckimi maswerkami: jedno nad portalem, dwa w ścianach południowej i północnej. Salę przykrywa wysoki, dach dwuspadowy kryty dachówką, przechodzący w dach nad dostawionym prezbiterium; zamyka go od zachodu szczyt łączący się z dobudowaną prawdopodobnie później wieżyczką z klatką schodową na chór. Wieżyczka w przyziemiu na rzucie półkola, wyżej oktagonalna przekryta ostrosłupowym dachem hełmowym. Od zachodu wprost z ulicy prowadzi wejście przez gotycki portal z figurką św. Barbary w archiwolcie. Ściana wschodnia dawnej bóżnicy została rozebrana dla połączenia z sala nowo dobudowanego prezbiterium z późnogotyckim sklepieniem sieciowym.
Ołtarz główny barokowy, powstał po 1650, z obrazem Męczeństwa św. Barbary z ok. 1820 autorstwa Scholza. Ponadto: kamienne gotyckie sakramentarium i kamienna renesansowa chrzcielnica z ok. 1500.

title: Synagoga w Strzegomiu

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Synagoga w Strzegomiu
 |nazwa oryginalna =
 |zabytek          = A/1718/740 z 17.09.1960
 |zdjęcie          = Barbara-Strzegom2.JPG
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = PL-DS
 |miejscowość      =
 |adres            =
 |budulec          = murowana z kamienia
 |architekt        =
 |data budowy      = [[XIV w.]]
 |data likwidacji  = [[1455]]
 |data zburzenia   =
 |data odbudowy    =
 |tradycja         = ortodoksyjna
 |obecnie          = kościół katolicki
 |kod mapy         = Strzegom
 |współrzędne      = 50.96°N 16.348°E
 |commons          = Category:Church of St. Barbara in Strzegom
 |www              =
}}
[[Plik:St. Barbara innen (Striegau).jpg|thumb|upright|lewo|Wnętrze kościoła]]
'''Synagoga w Strzegomiu''', obecnie '''kościół św. Barbary''' – budynek [[synagoga|synagogi]] powstał prawdopodobnie w końcu 1380. Był to budynek murowany z kamienia, nieotynkowany i [[Orientowanie (architektura)|orientowany]]. Synagoga była [[nawa|jednonawowa]], posiadała wieżyczkę w narożniku oraz przekryta była [[Sklepienie krzyżowo-żebrowe|sklepieniem krzyżowo-żebrowym]]{{odn|Maria i Kazimierz Piechotkowie|2017|s=62-64}}<ref name="zabytek">{{Cytuj stronę |url = https://zabytek.pl/pl/obiekty/strzegom-kosciol-pomocniczy-sw-barbary |tytuł = kościół pomocniczy pw. św. Barbary |opublikowany = zabytek.pl |język = pl |data dostępu = 2025-02-17}}</ref>.

W 1454 żydów strzegomskich oskarżono o zbezczeszczenie [[hostia|hostii]] i wypędzono z miasta. W 1455 synagoga została przekształcona w kościół pod wezwaniem [[Barbara z Nikomedii|św. Barbary]] z dobudowaniem [[prezbiterium]], który istnieje do dziś. Kościół znajduje się przy obecnej ulicy Kościelnej. Został on przebudowany i obecnie ma on postać niewielkiego kościoła [[Gotyk|gotyckiego]]{{odn|Maria i Kazimierz Piechotkowie|2017|s=62-64}}.

Żydzi powrócili do Strzegomia na początku XIX w., ale nie była to liczna gmina (w 1880 mieszkało tu 140 żydów). Nie zbudowali oni nowej synagogi w mieście.

== Architektura ==
Sala modlitewna o wymiarach w świetle murów 6,45 × 8,80 m, o ścianach z kamienia łamanego z [[Skarpa (architektura)|przyporami]] przekryta jest dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym, opartym bezpośrednio na ścianach, bez wsporników. Sale oświetlają trzy ostrołukowe okna z gotyckimi [[maswerk]]ami: jedno nad [[portal]]em, dwa w ścianach południowej i północnej. Salę przykrywa wysoki, [[dach dwuspadowy]] kryty dachówką, przechodzący w dach nad dostawionym prezbiterium; zamyka go od zachodu [[Szczyt (architektura)|szczyt]] łączący się z dobudowaną prawdopodobnie później wieżyczką z klatką schodową na chór. Wieżyczka w przyziemiu na rzucie półkola, wyżej [[Ośmiokąt|oktagonalna]] przekryta [[ostrosłup]]owym [[Dach hełmowy|dachem hełmowym]]. Od zachodu wprost z ulicy prowadzi wejście przez gotycki portal z figurką św. Barbary w [[Archiwolta|archiwolcie]]. Ściana wschodnia dawnej bóżnicy została rozebrana dla połączenia z sala nowo dobudowanego prezbiterium z późnogotyckim [[Sklepienie sieciowe|sklepieniem sieciowym]]{{odn|Maria i Kazimierz Piechotkowie|2017|s=62-64}}<ref name="zabytek" />.

Ołtarz główny [[barok]]owy, powstał po 1650, z obrazem Męczeństwa św. Barbary z ok. 1820 autorstwa Scholza. Ponadto: kamienne gotyckie [[sakramentarium]] i kamienna [[renesans]]owa [[chrzcielnica]] z ok. 1500<ref name="zabytek" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |autor = Maria i Kazimierz Piechotkowie| tytuł= Bramy Nieba Bóżnice murowane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej| wydanie= I| miejsce= Warszawa| wydawca= Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata i Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN| data= 2017|isbn=9788394234423|odn={{odn/id|Maria i Kazimierz Piechotkowie|2017}}}}
* {{Cytuj|autor = [[Eleonora Bergman]]; |tytuł = Zachowane synagogi i domy modlitwy w Polsce |data = 1996 |isbn = 83-85888-23-3 |inni = Jan Jagielski |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Żydowski Instytut Historyczny|Żydowski Inst. Historyczny]] |oclc = 231842223}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20121221105612/http://www.sztetl.org.pl/pl/article/strzegom/11,synagogi-domy-modlitwy-i-inne/106,synagoga/ Synagoga w Strzegomiu] na portalu Wirtualny Sztetl
* [https://polska-org.pl/513858,Strzegom,Kosciol_sw_Barbary.html Kościół św. Barbary]na portalu polska-org.pl

{{SORTUJ:Strzegom}}
[[Kategoria:Synagogi w województwie dolnośląskim]]
[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Strzegomiu]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie świdnickim (województwo dolnośląskie)]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Barbary]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Strzegomiu|Synagoga]]
[[Kategoria:Architektura gotyku w Strzegomiu]]

title: Synagoga w Strzegomiu

Województwo: dolnośląskie

Budulec: murowana z kamienia

Data budowy: XIV w.

Tradycja: ortodoksyjna

Obecnie: kościół katolicki


text:
# Jelanka
Jelanka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Rzeczniów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Restytuta i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Rzeczniowie.

title: Jelanka

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Jelanka
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = MOs810 WG 25 2024 (Kielce-Wisła) Jelanka.jpg
 |opis zdjęcia           = Fragment zabudowy miejscowości
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat lipski|lipski]]
 |gmina                  = [[Rzeczniów (gmina)|Rzeczniów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 154{{r|rap}}
 |rok                    = 2023
 |strefa numeracyjna     = 48
 |kod pocztowy           = 27-353{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WLI
 |SIMC                   = 0635589{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Rzeczniów (gmina)
 |współrzędne            = 51°07'46"N 21°28'14"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|46029|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Jelanka
 |www                    =
}}
'''Jelanka''' – [[wieś]] sołecka{{r|sol}} w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat lipski|powiecie lipskim]], w [[Rzeczniów (gmina)|gminie Rzeczniów]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo radomskie|województwa radomskiego]].

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia św. Restytuta i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Rzeczniowie|św. Restytuta i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Rzeczniowie]]{{r|par}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=rap>[https://rzeczniow.biuletyn.net/fls/bip_pliki/2024_06/BIPF61A6DC3D441D6Z/2023_RZECZNIOW_-_RAPORT_O_STANIE_JEDNOSTKI.pdf Raport o stanie gminy Rzeczniów w 2023. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2023] s. 9</ref>
* <ref name=sol>[https://rzeczniow.biuletyn.net/?bip=1&cid=1020 BIP gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=388|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name=par>[https://diecezja.radom.pl/rzeczniow-parafia-pw-niepokalanego-poczecia-nmp-sw-restytuta/ Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.2|17}}

{{Gmina Rzeczniów}}

[[Kategoria:Rzeczniów (gmina)]]

title: Jelanka

Województwo: mazowieckie

Powiat: lipski

Gmina: Rzeczniów

Tablice rejestracyjne: WLI


text:
# SN 2012an
SN 2012an – supernowa typu IIb, odkryta 21 lutego 2012 roku w galaktyce NGC 6373. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 17,4m.

title: SN 2012an

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|17|24|10|23|59|0|6|90}}
{{Supernowa infobox
 |        nazwa = SN 2012an
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = Newton, Puckett{{r|vizier}}
 |        dzień = 21 lutego
 |          rok = 2012{{r|vizier}}
 |          typ = IIb{{r|vizier}}
 |       SNRtyp =
 |    galaktyka = NGC 6373{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|17|24|10,23}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 |   deklinacja = {{DEC|59|0|6,90}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |      jas_max = 17,4
 |      przodek =
 |  typ_przodka =
 | masa_przodka =
 |        uwagi =
}}
'''SN 2012an''' – [[supernowa]] typu IIb, odkryta 21 lutego 2012 roku w galaktyce [[NGC 6373]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 17,4{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2012-05-27}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5914 rows)|data=2012-05-13|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2012-05-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w lutym 2012 roku|A]]

title: SN 2012an

Odkrywca: Newton, Puckett

Data odkrycia: 21 lutego 2012

Typ supernowej: IIb


text:
# Zespół Kearnsa-Sayre’a
Zespół Kearnsa-Sayre’a (ang. Kearns-Sayre syndrome, KSS) – choroba mitochondrialna spowodowana delecjami w mitochondrialnym DNA. Zespół opisali wspólnie Thomas P. Kearns i George Pomeroy Sayre w 1958 roku.

## Objawy i przebieg
Zespół charakteryzuje triada objawów:
- postępująca oftalmoplegia zewnętrzna (niedowład mięśni gałkoruchowych)
- zwyrodnienie barwnikowe siatkówki
- początek objawów przed 20. rokiem życia.

Innymi objawami i nieprawidłowościami stwierdzanymi u pacjentów z KSS są:
- ataksja móżdżkowa
- podwyższony poziom białka w płynie mózgowo-rdzeniowym
- zaburzenia przewodzenia w mięśniu sercowym (blok pęczka Hisa, blok AV II°, blok całkowity)
- mioklonie
- napady drgawek
- otępienie
- zmiany w istocie białej[2]

Nie stwierdza się osłabienia kończyn. KSS nie jest dziedziczny.

## Leczenie
Leczenie jest objawowe. Ptozę powieki koryguje się chirurgicznie; zaburzenia przewodnictwa mogą wymagać wszczepienia rozrusznika. Mimo braku jednoznacznych wyników badań co do skuteczności suplementacji witamin i koenzymów, zaleca się podawanie koenzymu Q10, witaminy C, witaminy K, ryboflawiny i tiaminy.

title: Zespół Kearnsa-Sayre’a

wikitext:
{{Choroba infobox
 |nazwa           = Inne zezy porażenne
 |nazwa naukowa   =
 |grafika         =
 |opis grafiki    =
 |alt grafiki     =
 |synonimy        =
 |specjalizacja   =
 |objawy          =
 |powikłania      =
 |początek        =
 |czas trwania    =
 |typy            =
 |przyczyny       =
 |czynniki ryzyka =
 |rozpoznanie     =
 |różnicowanie    =
 |zapobieganie    =
 |leczenie        =
 |leki            =
 |rokowanie       =
 |zapadalność     =
 |śmiertelność    =
 |ICD11           =
 |ICD11 nazwa     =
 |ICD10           = H49.8
 |ICD10 nazwa     =
 |DSM-5           =
 |DSM-5 nazwa     =
 |DSM-IV          =
 |DSM-IV nazwa    =
 |ICDO            =
 |DiseasesDB      =
 |OMIM            =
 |MedlinePlus     =
 |MeshID          =
 |commons         =
}}
'''Zespół Kearnsa-Sayre’a''' ([[język angielski|ang.]] Kearns-Sayre syndrome, KSS) – [[choroby mitochondrialne|choroba mitochondrialna]] spowodowana [[delecja]]mi w [[Mitochondrialny DNA|mitochondrialnym DNA]]. Zespół opisali wspólnie Thomas P. Kearns i George Pomeroy Sayre w 1958 roku<ref>T. P. Kearns, G. P. Sayre: Retinitis pigmentosa, external ophthalmoplegia and complete heart block. Archives of Ophthalmology, Chicago, 1958, 60: 280-289.</ref>.

== Objawy i przebieg ==
Zespół charakteryzuje triada objawów:
* postępująca oftalmoplegia zewnętrzna (niedowład mięśni gałkoruchowych)
* zwyrodnienie barwnikowe siatkówki
* początek objawów przed 20. rokiem życia.

Innymi objawami i nieprawidłowościami stwierdzanymi u pacjentów z KSS są:
* [[ataksja|ataksja móżdżkowa]]
* podwyższony poziom białka w [[płyn mózgowo-rdzeniowy|płynie mózgowo-rdzeniowym]]
* zaburzenia przewodzenia w mięśniu sercowym (blok pęczka Hisa, blok AV II°, blok całkowity)
* [[mioklonie]]
* [[drgawki|napady drgawek]]
* [[otępienie]]
* zmiany w istocie białej<ref name="pmid17541738">{{Cytuj pismo | autor=Filosto M., Tomelleri G., Tonin P., Scarpelli M., Vattemi G., Rizzuto N., Padovani A., Simonati A | tytuł=Neuropathology of mitochondrial diseases. | rok=2007 | czasopismo=Bioscience reports | doi=10.1007/s10540-007-9034-3 | wydanie=27 | wolumin=1-3 | miesiąc=czerwiec | pmid= 17541738 | strony=23–30}}</ref>

Nie stwierdza się osłabienia kończyn. KSS nie jest dziedziczny.

== Leczenie ==
Leczenie jest objawowe. Ptozę powieki koryguje się chirurgicznie; zaburzenia przewodnictwa mogą wymagać wszczepienia rozrusznika. Mimo braku jednoznacznych wyników badań co do skuteczności suplementacji witamin i koenzymów, zaleca się podawanie [[Ubichinon|koenzymu Q10]], [[Kwas askorbinowy|witaminy C]], [[witamina K|witaminy K]], [[Witamina B2|ryboflawiny]] i [[Witamina B1|tiaminy]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|autor=Hanna Drac|rozdział=Choroby mitochondrialne z przeważającym zajęciem mięśni|tytuł=Choroby układu nerwowego|inni=Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.)|miejsce=Warszawa|wydawca=[[Wydawnictwo Lekarskie PZWL]]|rok=2004|isbn=83-200-2636-9|strony=258}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{OMIM|id=530000|nazwa=KEARNS-SAYRE SYNDROME; KSS}}
* {{WhoNamedIt|synd|1884|Kearns-Sayre syndrome}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Choroby mitochondrialne]]
[[Kategoria:Rzadkie choroby]]
[[Kategoria:Zespoły chorobowe]]

title: Inne zezy porażenne


text:
# Kienesa w Stambule
Kienesa w Stambule – kienesa karaimska Karahim Sinagogu Kol Kadosh Kushta znajdująca się w Stambule na ulicy Mahlul Sokak w dzielnicy Hasköy. Jest obecnie jedyną czynną kienesą w mieście i jednocześnie w całej Turcji. Jej hazzanem jest Yusuf Çadik.
Obecna budowla, wzniesiona na miejscu starszej niezachowanej kienesy, pochodzi z XVIII w. Ulegała zniszczeniu podczas pożarów dzielnicy w latach 1756, 1883 i 1918. We wnętrzu zwracają uwagę stare marmurowe płyty z inskrypcjami w języku hebrajskim. W przedsionku zachowała się fontanna z marmuru służąca do rytualnego obmywania dłoni przed modlitwą. W sali modlitewnej zabytkowe świeczniki, a także echał ze zwojami Tory. Wnętrze stambulskiej kienesy, mimo podobieństw do kienes na Krymie, odzwierciedla specyfikę obrzędów rytualnych Karaimów tureckich. Karaimska gmina nie zdołała uchronić cennego wyposażenia od kradzieży i zniszczenia starych rękopisów oraz futerału na Torę. Staraniem wspólnoty został sporządzony jednak nowy, zdobiony złotem, futerał.
Kienesa stanowi centrum życia religijnego społeczności stambulskich Karaimów, liczącej około 50 osób. Znajduje się w europejskiej części miasta. Grunty w Hasköy otrzymali Karaimi od sułtana Abdülaziza w drugiej połowie XIX w. Według legendy był to wyraz wdzięczności władcy po wyleczeniu go z choroby oczu przez jedną z Karaimek. Stambuł stanowił przez wieki jeden z ważniejszych ośrodków religii karaimskiej. W XIV w. w mieście znajdowało się aż 7 kienes. Większość ludności karaimskiej mieszkała wówczas w dzielnicy Karaköy. W XIX i XX w.
liczebność i znaczenie gminy w Stambule znacznie osłabła.

title: Kienesa w Stambule

wikitext:
[[Plik:Karaite Synagogue.jpg|thumb|Kienesa w Stambule]]
'''Kienesa w Stambule''' – [[kienesa]] [[Karaimi|karaimska]] ''Karahim Sinagogu Kol Kadosh Kushta'' znajdująca się w [[Stambuł|Stambule]] na ulicy Mahlul Sokak w dzielnicy [[Hasköy]]. Jest obecnie jedyną czynną kienesą w mieście i jednocześnie w całej [[Turcja|Turcji]]. Jej [[hazzan]]em jest Yusuf Çadik.

Obecna budowla, wzniesiona na miejscu starszej niezachowanej kienesy, pochodzi z [[XVIII wiek|XVIII]] w. Ulegała zniszczeniu podczas pożarów dzielnicy w latach [[1756]], [[1883]] i [[1918]]. We wnętrzu zwracają uwagę stare marmurowe płyty z inskrypcjami w języku [[Język hebrajski|hebrajskim]]. W przedsionku zachowała się fontanna z marmuru służąca do rytualnego obmywania dłoni przed modlitwą. W sali modlitewnej zabytkowe świeczniki, a także [[echał]] ze zwojami [[Tora|Tory]]. Wnętrze stambulskiej kienesy, mimo podobieństw do kienes na [[Półwysep Krymski|Krymie]], odzwierciedla specyfikę obrzędów rytualnych Karaimów tureckich. [[Dżymat|Karaimska gmina]] nie zdołała uchronić cennego wyposażenia od kradzieży i zniszczenia starych rękopisów oraz futerału na Torę. Staraniem wspólnoty został sporządzony jednak nowy, zdobiony złotem, futerał.

Kienesa stanowi centrum życia religijnego społeczności stambulskich [[Karaimi|Karaimów]], liczącej około 50 osób. Znajduje się w europejskiej części miasta. Grunty w Hasköy otrzymali Karaimi od sułtana [[Abdülaziz]]a w drugiej połowie [[XIX wiek|XIX]] w. Według legendy był to wyraz wdzięczności władcy po wyleczeniu go z choroby oczu przez jedną z Karaimek. Stambuł stanowił przez wieki jeden z ważniejszych ośrodków [[Karaimizm|religii karaimskiej]]. W [[XIV wiek|XIV]] w. w mieście znajdowało się aż 7 kienes. Większość ludności karaimskiej mieszkała wówczas w dzielnicy [[Karaköy]]. W [[XIX wiek|XIX]] i [[XX wiek|XX]] w.
liczebność i znaczenie gminy w Stambule znacznie osłabła.

== Bibliografia ==
* ''Karaites of Turkey'', compiled by Valentin Kefeli, Simferopol-Slippery Rock 2005 (także wersja rosyjskojęzyczna ''Караимы Турции'').

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.awazymyz.karaimi.org/index.php?p=41&a=5 ''Karaimi znad Złotego Rogu'']
* [http://www.awazymyz.karaimi.org/index.php?p=412&a=3 ''O Karaimach w Stambule raz jeszcze'']
* Kefeli Abraham, [https://web.archive.org/web/20140714123502/http://turkology.tk/library/116 ''Our brothers - Istambul Karaites'']

{{Kienesy}}

[[Kategoria:Kienesy|Stambuł]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Stambule]]


text:
# Parole
Parole – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Nadarzyn. Leży nad rzeką Utratą.
Wieś szlachecka Parule położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie tarczyńskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

## Strzelanina w 2002
23 marca 2002 roku na terenie jednej z posesji w Parolach, w trakcie wykonywania przez funkcjonariuszy Policji czynności procesowych związanych z zabezpieczeniem ukradzionego samochodu ciężarowego i sprzętu RTV, wywiązała się strzelanina między policjantami a przybyłą na miejsce grupą uzbrojonych mężczyzn. W jej wyniku śmierć poniósł podkomisarz Mirosław Żak – naczelnik Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w Piasecznie, a kilku napastników odniosło obrażenia. Strzelanina w Parolach zapoczątkowała zatrzymania członków tak zwanego gangu „Mutantów”, zakończone w lutym 2004 roku.

title: Parole

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w Polsce|[[Parole (Maryland)|CDP w USA]]; [[langue a parole]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Parole
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = PAROLE gm.Nadarzyn 03a.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat pruszkowski|pruszkowski]]
 |gmina                  = [[Nadarzyn (gmina)|Nadarzyn]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 213{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 22
 |kod pocztowy           = 05-831{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WPR
 |SIMC                   = 0005397{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Nadarzyn (gmina)
 |współrzędne            = 52°02'17"N 20°49'07"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|97435|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Parole, Poland
 |www                    =
}}
'''Parole''' – [[wieś]] sołecka{{r|sol}} w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat pruszkowski|powiecie pruszkowskim]], w [[Nadarzyn (gmina)|gminie Nadarzyn]]{{r|teryt|roz}}. Leży nad rzeką [[Utrata|Utratą]].

Wieś szlachecka Parule położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie tarczyńskim [[ziemia warszawska|ziemi warszawskiej]] [[województwo mazowieckie (I Rzeczpospolita)|województwa mazowieckiego]]<ref>Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 288, Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo warszawskie (1975–1998)|województwa warszawskiego]].

== Strzelanina w 2002 ==
23 marca 2002 roku na terenie jednej z posesji w Parolach, w trakcie wykonywania przez funkcjonariuszy [[Policja (Polska)|Policji]] czynności procesowych związanych z zabezpieczeniem ukradzionego [[Samochód|samochodu]] [[Samochód ciężarowy|ciężarowego]] i sprzętu [[elektronika użytkowa|RTV]], wywiązała się strzelanina między policjantami a przybyłą na miejsce grupą uzbrojonych mężczyzn. W jej wyniku śmierć poniósł [[Podkomisarz Policji|podkomisarz]] Mirosław Żak – naczelnik Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w [[Piaseczno|Piasecznie]], a kilku napastników odniosło obrażenia<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Kuba Jałoszyński]] | tytuł = Biuro Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji 1976–2014 | wydawca = Wydział Wydawnictw i Poligrafii Wyższej Szkoły Policji | miejsce = Szczytno | rok = 2014 | strony = 189 | isbn = 978-83-7462-433-6}}</ref>. Strzelanina w Parolach zapoczątkowała zatrzymania członków tak zwanego [[gang]]u „Mutantów”, zakończone w lutym 2004 roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Parole|nazwa=Wieś Parole w liczbach|data dostępu=2025-01-13}}</ref>
* <ref name="nsp">{{Cytuj |url = https://bdl.stat.gov.pl/bdl/dane/teryt/jednostka |tytuł = NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data = 2022-09-19 |data dostępu = 2025-01-13 |opublikowany = Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=sol>[https://bip.nadarzyn.pl/25,solectwa Strona gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=904|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|VII|870|Parole}}

{{Gmina Nadarzyn}}

[[Kategoria:Nadarzyn (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mazowieckie)]]

title: Parole

Powiat: pruszkowski

Gmina: Nadarzyn

Tablice rejestracyjne: WPR


text:
# Kuziemkino (rejon totiemski)
Kuziemkino (ros. Куземкино) – wieś w Rosji, w rejonie totiemskim obwodu wołogodzkiego. W 2010 r. liczyła 2 mieszkańców.

title: Kuziemkino (rejon totiemski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kuziemkino
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Куземкино}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód wołogodzki
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[Rejon totiemski|totiemski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 2
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kuziemkino''' ({{w języku|ru|Куземкино}}) – wieś w [[Rosja|Rosji]], w [[Rejon totiemski|rejonie totiemskim]] [[obwód wołogodzki|obwodu wołogodzkiego]]. W 2010 r. liczyła 2 mieszkańców<ref>{{cytuj|tytuł=Liczby ludności miejscowości obwodu wołogodzkiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku |url=http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010/vologodskaja.htm }}</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie totiemskim]]

title: KuziemkinoКуземкино

Państwo: Rosja

Obwód: wołogodzki

Rejon: totiemski

Populacja (2010) · • liczba ludności: · 2


text:
# Kościół św. Mikołaja w Targoszycach
Kościół Świętego Mikołaja – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat siewierski diecezji sosnowieckiej). Znajduje się w Targoszycach, części wsi Mierzęcice, w powiecie będzińskim, w województwie śląskim.
Obecna świątynia została wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku, kiedy do starszego, murowanego prezbiterium została dobudowana nowa nawa i wieża. Budowla jest orientowana. Od strony zachodniej jest umieszczona szeroka kruchta z czworokątną wieżą, zwieńczoną barokowym dachem hełmowym; do nawy przylega wąskie prezbiterium, zamknięte ścianą prostą. Wnętrze reprezentuje styl barokowy. Wyjątkiem od tego jest gotycki, kamienny portal wiodący do zakrystii. Ciekawe są również m.in. zabytkowe ołtarze ozdobione figurami świętych.

title: Kościół św. Mikołaja w Targoszycach

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Świętego Mikołaja
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   =
- A/789/67 z [[17 czerwca]] [[1967]]<ref>{{zabytek|śląskie}}</ref> (woj. katowickie)
- A/789/2021 z [[12 kwietnia]] [[2021]] (woj. śląskie)<ref name="wkz">{{Cytuj stronę | url = http://wkz.katowice.pl/files/repozytorium%20plik%C3%B3w/WYKAZY/REJESTR%20STAN%20NA%2016%20KWI%202021.pdf | tytuł = ''Wykaz wpisanych obiektów do rejestru zabytków w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 16 kwietnia 2021 r.'' | opublikowany = wkz.katowice.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20210416082708/http://wkz.katowice.pl/files/repozytorium%20plik%C3%B3w/WYKAZY/REJESTR%20STAN%20NA%2016%20KWI%202021.pdf | zarchiwizowano = 2021-04-16}} {{lang|pl}} wkz.katowice.pl [dostęp 2021-04-16]</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Mierzęcice]] (Targoszyce)
 |adres                     = ul. Kościelna
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[parafia św. Mikołaja w Targoszycach|św. Mikołaja]]
 |administratura typ        = Parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Mikołaj z Miry|św. Mikołaja]]
 |dzień wspomnienia         = 6 grudnia
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1771
 |data zakończenia budowy   = 1782
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[Architektura baroku|barokowy]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = cegła
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Mierzęcice (gmina)
 |współrzędne               = 50°26′15.4″N 19°08′07.6″E
 |commons                   =
 |www                       =
}}
'''Kościół Świętego Mikołaja''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] należący do [[parafia św. Mikołaja w Targoszycach|parafii pod tym samym wezwaniem]] ([[dekanat siewierski]] [[diecezja sosnowiecka|diecezji sosnowieckiej]]). Znajduje się w Targoszycach, części wsi [[Mierzęcice]], w [[powiat będziński|powiecie będzińskim]], w [[województwo śląskie|województwie śląskim]].

Obecna świątynia została wzniesiona w drugiej połowie [[XVIII wiek]]u, kiedy do starszego, murowanego [[prezbiterium]] została dobudowana nowa [[nawa]] i [[Wieża kościelna|wieża]]. Budowla jest [[orientowanie (architektura)|orientowana]]. Od strony [[zachód|zachodniej]] jest umieszczona szeroka [[kruchta]] z [[czworokąt]]ną [[wieża|wieżą]], zwieńczoną [[architektura baroku|barokowym]] [[dach hełmowy|dachem hełmowym]]; do [[nawa|nawy]] przylega wąskie [[prezbiterium]], zamknięte ścianą prostą. [[Wnętrze]] reprezentuje styl [[architektura baroku|barokowy]]. Wyjątkiem od tego jest [[gotyk|gotycki]], kamienny [[portal]] wiodący do [[zakrystia|zakrystii]]. Ciekawe są również m.in. zabytkowe [[ołtarz]]e ozdobione figurami świętych<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.slaskie.travel/Poi/Pokaz/3660/969/kosciol-sw-mikolaja-w-targoszycach| tytuł = Kościół św. Mikołaja w Targoszycach| opublikowany = Portal Turystyczny Województwa Śląskiego| data dostępu = 2019-11-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Targoszyce}}
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Mikołaja]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie będzińskim]]
[[Kategoria:Kościoły w diecezji sosnowieckiej]]
[[Kategoria:Mierzęcice|Kościół]]
[[Kategoria:Architektura barokowa w województwie śląskim]]
[[Kategoria:Religia w gminie Mierzęcice]]

title: Kościół Świętego Mikołaja

Miejscowość: Mierzęcice (Targoszyce)

Adres: ul. Kościelna

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: św. Mikołaja

Wezwanie: św. Mikołaja

Wspomnienie liturgiczne: 6 grudnia

Styl: barokowy

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Saint-Amand-Longpré
Saint-Amand-Longpré – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Loir-et-Cher.
Według danych na rok 2008 gminę zamieszkiwały 1194 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 1194 osoby/km².

title: Saint-Amand-Longpré

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Amand-Longpré
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Amand-Longpré
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Saint-Amand-Longpré (Loir-et-Cher).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Region Centralny-Dolina Loary
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Loir-et-Cher]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Vendôme|Vendôme]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 41199
 |powierzchnia                    = 21,37 km²
 |rok                             = 2008
 |liczba ludności                 = 1194
 |gęstość zaludnienia             = 56 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 41310
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Loir-et-Cher
 |współrzędne                     = 47°41′27″N 1°1′3″E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Amand-Longpré''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region Centralny-Dolina Loary|Regionie Centralnym]], w departamencie [[Loir-et-Cher]].

Według danych na rok 2008 gminę zamieszkiwały 1194 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 1194 osoby/km².

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Vendôme}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Loir-et-Cher]]

title: Saint-Amand-Longpré

Państwo: Francja

Region: Region Centralny-Dolina Loary

Departament: Loir-et-Cher

Okręg: Vendôme

• gęstość: 56 os./km²


text:
# Herman Abcede
Herman Guinto Abcede RCJ (ur. 13 kwietnia 1965 w Vinzons) – filipiński duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezji Daet od 2025.

## Życiorys

### Prezbiterat
Święcenia kapłańskie przyjął 8 czerwca 1996 w Zgromadzeniu Księży Rogacjonistów Serca Jezusowego.

### Episkopat
4 marca 2025 papież Franciszek mianował go biskupem Daet. Sakry udzielił mu 1 maja 2025 metropolita Caceres – arcybiskup Rex Andrew Alarcon.

title: Herman Abcede

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Herman Abcede
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     = Coat of arms of Herman Guinto Abcede.svg
 |dewiza                   = Rogate ergo Dominum messis
 |dewiza - j. polski       = Proście więc Pana żniwa
 |kraj działania           = [[Filipiny]]
 |data urodzenia           = 13 kwietnia 1965
 |miejsce urodzenia        = [[Vinzons]]
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          =
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = Biskup Daet
 |1. funkcja - okres       = od 2025
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             = [[rogacjoniści]]
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 8 czerwca 1996
 |data nominacji           = 4 marca 2025
 |data sakry               = 1 maja 2025
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     =
 |data konsekracji          = 1 maja 2025
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Rex Andrew Alarcon]]
 |współkonsekratorzy        = [[Gilbert Garcera]]<br/>[[Jesse Mercado]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}

'''Herman Guinto Abcede [[Rogacjoniści|RCJ]]''' (ur. [[13 kwietnia]] [[1965]] w [[Vinzons]]) – filipiński duchowny rzymskokatolicki, biskup [[Diecezja Daet|diecezji Daet]] od 2025.

== Życiorys ==

=== Prezbiterat ===
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] przyjął 8 czerwca 1996 w [[Rogacjoniści|Zgromadzeniu Księży Rogacjonistów Serca Jezusowego]].

=== Episkopat ===
4 marca 2025 papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] mianował go biskupem [[Diecezja Daet|Daet]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Nomina del Vescovo di Daet (Filippine) |data = 2025-03-04 |data dostępu = 2025-03-04 |opublikowany = press.vatican.va |url = https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2025/03/04/0165/00341.html |język = it}}</ref>. [[Sakra|Sakry]] udzielił mu 1 maja 2025 metropolita Caceres – arcybiskup [[Rex Andrew Alarcon]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy | typ = biskup | id = babcede | tytuł = Herman Abcede | data dostępu = 2025-03-04}}

{{SORTUJ:Abcede, Herman}}
[[Kategoria:Filipińscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: Herman Abcede

Herb duchownego: Rogate ergo Dominum messis · Proście więc Pana żniwa

Kraj działania: Filipiny

Data i miejsce urodzenia: 13 kwietnia 1965 · Vinzons

Wyznanie: katolicyzm

Inkardynacja: rogacjoniści

Prezbiterat: 8 czerwca 1996

Nominacja biskupia: 4 marca 2025

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Rex Andrew Alarcon

Współkonsekratorzy: Gilbert Garcera · Jesse Mercado


text:
# Sophie Huber
Sophie Huber (ur. 26 listopada 1985 w Forbach) – była francuska pływaczka, specjalizująca się głównie w stylu dowolnym.
Brązowa medalistka mistrzostw świata z Melbourne w sztafecie 4 x 200 m stylem dowolnym. Brązowa medalistka mistrzostw Europy z Budapesztu w tej samej sztafecie. Brązowa medalistka Uniwersjady z Izmiru. 2-krotna medalistka Igrzysk śródziemnomorskich.
Uczestniczka Igrzysk Olimpijskich z Pekinu (19. miejsce na 800 m stylem dowolnym).

title: Sophie Huber

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Sophie Huber
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = pływanie
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 26 listopada 1985
 |miejsce urodzenia       = [[Forbach (Francja)|Forbach]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 174 cm
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|P}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Melbourne|2007|brąz|4 x 200 m st. dowolnym}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|P}}
{{Medalista infobox/ME|P|Budapeszt|2006|brąz|4 x 200 m st. dowolnym}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Letnia Uniwersjada 2005|Izmir 2005]]|4 x 200 m st. dowolnym}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Sophie Huber''' (ur. [[26 listopada]] [[1985]] w [[Forbach (Francja)|Forbach]]) – była [[Francja|francuska]] [[Pływanie (sport)|pływaczka]], specjalizująca się głównie w [[styl dowolny|stylu dowolnym]].

Brązowa medalistka [[Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2007|mistrzostw świata]] z [[Melbourne]] w sztafecie [[sztafeta pływacka 4 x 200 m stylem dowolnym|4 x 200 m stylem dowolnym]]. Brązowa medalistka [[Mistrzostwa Europy w Pływaniu 2006|mistrzostw Europy]] z [[Budapeszt]]u w tej samej [[sztafeta pływacka 4 x 200 m stylem dowolnym|sztafecie]]. Brązowa medalistka [[Letnia Uniwersjada 2005|Uniwersjady]] z [[Izmir]]u. 2-krotna medalistka [[Igrzyska śródziemnomorskie|Igrzysk śródziemnomorskich]].

Uczestniczka [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008|Igrzysk Olimpijskich]] z [[Pekin]]u (19. miejsce na [[800 m stylem dowolnym]]).

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/hu/sophie-huber-1.html | tytuł =  Profil na ''sports-reference.com'' | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20121105060809/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/hu/sophie-huber-1.html | zarchiwizowano = 2012-11-05}} {{lang|en}}
* [http://www.the-sports.org/sophie-huber-swimming-spf16944.html Wyniki pływaczki] {{lang|en}}
* [https://www.swimrankings.net/index.php?page=athleteDetail&athleteId=4049210  Rekordy życiowe]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Huber, Sophie}}
[[Kategoria:Francuscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Francuscy pływacy]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 2005]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Forbach (Francja)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]

title: · Sophie Huber

Data i miejsce urodzenia: 26 listopada 1985 · Forbach

title: Dorobek medalowy

brąz:
Melbourne 2007 · 4 x 200 m st. dowolnym
Budapeszt 2006 · 4 x 200 m st. dowolnym
Izmir 2005 · 4 x 200 m st. dowolnym


text:
# Herod z Chalkis
Herod z Chalkis, czasami w literaturze opisywany jako Herod V (ur. 10 lub 9 p.n.e., zm. 48) - wnuk Heroda Wielkiego, król Chalkis od 41.

## Wywód genealogiczny
| 4. Herod Wielki |  |               |  |  |                    |
|                 |  | 2. Arystobul  |  |  |                    |
| 5. Mariamme I   |  |               |  |  |                    |
|                 |  |               |  |  | 1. Herod z Chalkis |
| 6. Kostobar I   |  |               |  |  |                    |
|                 |  | 3. Berenika I |  |  |                    |
| 7. Salome I     |  |               |  |  |                    |
|                 |  |               |  |  |                    |

## Biogram
Herod był drugim synem Arystobula I i jego żony Bereniki, bratem Heroda Agryppy I, Arystobula II, Herodiady i Mariamme IV.
Po śmierci swojego dziadka po mieczu, Heroda Wielkiego, został zabrany do Rzymu przez swoją matkę i babkę po kądzieli, Salome I. Na temat pobytu Heroda w Rzymie źródła nie przekazały żadnych informacji. W tym czasie poślubił swoją kuzynkę Mariamme V, po kądzieli wnuczkę Heroda Wielkiego; ślub miał miejsce prawdopodobnie pod koniec lat 20. I wieku.
W 41 roku otrzymał królestwo Chalkis z nadania rzymskiego cesarza Klaudiusza oraz rangę pretorską. Rzymski władca udzielił mu zezwolenia na wizytę w rzymskim senacie, gdzie Herod w języku greckim oficjalnie podziękował Klaudiuszowi. Nowy władca Chalkis przyczynił się do wydania dwóch edyktów cesarskich, gwarantujących Żydom ich prawa.
Przypuszczalnie pod koniec 41 roku Herod przybył do Chalkis. Zachowały się wybijane przez niego monety. Nowy król Chalkis współpracował ze swoim bratem Herodem Agryppą I, królem Judei. Współpracę tę umocniło zawarte w 44 roku małżeństwo Heroda z córką Agryppy - Bereniką.
Po śmierci Agryppy I w 44 roku Herod z Chalkis rozkazał swojemu zaufanemu Aristonowi stracić Silasa, byłego doradcę zmarłego króla. Judea po zgonie Agryppy I ponownie znalazła się pod bezpośrednimi rządami rzymskimi. Cesarz Klaudiusz przyznał Herodowi opiekę nad świątynią jerozolimską. Król Chalkis otrzymał też po zmarłym bracie prawo mianowania arcykapłanów.
Herod skorzystał z tego przywileju pod koniec 44 lub na początku 45 roku, kiedy usunął z urzędu arcykapłana Elioneusa, syna Szymona Kanterasa, a w jego miejsce powołał Józefa syna Kamei. W 47 lub 48 roku pozbawił urzędu Józefa i ustanowił arcykapłanem Ananiasza syna Nebedeusza.
Gdy rzymski prokurator Kuspiusz Fadus nakazał przechowywać szatę arcykapłana w twierdzy Antonia, Żydzi odwołali się od tej decyzji do cesarza Klaudiusza. Ten w liście z 28 czerwca 45 roku przyznał im rację; rzymski władca w swoim piśmie wymienił m.in. Heroda z Chalkis.
Herod zmarł pod koniec 48 roku. Po jego śmierci cesarz Klaudiusz przekazał Chalkis nie jego synowi Arystobulowi, lecz bratankowi - Herodowi Agryppie II.

## Małżeństwa i potomstwo
Pierwszą żoną Heroda była Mariamme V, córka Józefa III i Olimpias, po matce wnuczka Heroda Wielkiego. Z tego małżeństwa pochodził syn Arystobul.
Z drugiego małżeństwa z Bereniką miał synów Berenicianusa i Hirkana.

title: Herod z Chalkis

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Herod z Chalkis
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = król Chalkis
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[41]] n.e.
 |1. do             = [[48]] n.e.
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          =
 |data urodzenia    = [[10 p.n.e.|10]] lub [[9 p.n.e.]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[48]] n.e.
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Arystobul I (syn Heroda Wielkiego)|Arystobul]]
 |matka             = [[Berenika I (siostrzenica Heroda Wielkiego)|Berenika I]]
 |rodzeństwo        = [[Herod Agryppa I]],
[[Arystobul II (wnuk Heroda Wielkiego)|Arystobul II]],
[[Herodiada]],
[[Mariamme IV]]
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = 1. [[Mariamme V]],
2. Berenika
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = z Mariamme:
Arystobul;
z Bereniką:
Berenicianus,
Hirkan
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Herod z Chalkis''', czasami w literaturze opisywany jako '''Herod V'''<ref>J. Ciecieląg, ''Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego...'', s. 193. Liczebnik nadany Herodowi z Chalkis w celu odróżnienia go od innych przedstawicieli dynastii herodiańskich, noszących imię Herod.</ref> (ur. [[10 p.n.e.|10]] lub [[9 p.n.e.]], zm. [[48]]) - wnuk [[Herod Wielki|Heroda Wielkiego]], król Chalkis od [[41]].

== Wywód genealogiczny ==
{{Tree|ojciec_ojca=[[Herod Wielki]]|matka_ojca=[[Mariamme I]]
|ojciec_matki=[[Kostobar I]]|matka_matki=[[Salome I]]|ojciec=[[Arystobul I (syn Heroda Wielkiego)|Arystobul]] |matka=[[Berenika I (siostrzenica Heroda Wielkiego)|Berenika I]] |osoba=Herod z Chalkis}}

== Biogram ==
Herod był drugim synem [[Arystobul I (syn Heroda Wielkiego)|Arystobula I]] i jego żony Bereniki, bratem [[Herod Agryppa I|Heroda Agryppy I]], [[Arystobul II (wnuk Heroda Wielkiego)|Arystobula II]], [[Herodiada|Herodiady]] i [[Mariamme IV]].

Po śmierci swojego dziadka po mieczu, [[Herod Wielki|Heroda Wielkiego]], został zabrany do [[Rzym]]u przez swoją matkę i babkę po kądzieli, [[Salome I]]. Na temat pobytu Heroda w Rzymie źródła nie przekazały żadnych informacji. W tym czasie poślubił swoją kuzynkę [[Mariamme V]], po kądzieli wnuczkę Heroda Wielkiego; ślub miał miejsce prawdopodobnie pod koniec lat 20. I wieku.

W [[41]] roku otrzymał królestwo [[Chalkis (Syria)|Chalkis]] z nadania rzymskiego cesarza [[Klaudiusz (cesarz)|Klaudiusza]] oraz rangę pretorską. Rzymski władca udzielił mu zezwolenia na wizytę w rzymskim senacie, gdzie Herod w języku greckim oficjalnie podziękował Klaudiuszowi. Nowy władca Chalkis przyczynił się do wydania dwóch edyktów cesarskich, gwarantujących [[Żydzi|Żydom]] ich prawa.

Przypuszczalnie pod koniec 41 roku Herod przybył do Chalkis. Zachowały się wybijane przez niego monety. Nowy król Chalkis współpracował ze swoim bratem Herodem Agryppą I, królem Judei. Współpracę tę umocniło zawarte w 44 roku małżeństwo Heroda z córką Agryppy - Bereniką.

Po śmierci Agryppy I w 44 roku Herod z Chalkis rozkazał swojemu zaufanemu [[Ariston]]owi stracić Silasa, byłego doradcę zmarłego króla. [[Judea]] po zgonie Agryppy I ponownie znalazła się pod bezpośrednimi rządami rzymskimi. [[Cesarz]] Klaudiusz przyznał Herodowi opiekę nad [[Świątynia Jerozolimska|świątynią jerozolimską]]. Król Chalkis otrzymał też po zmarłym bracie prawo mianowania [[Arcykapłan (w Biblii i judaizmie)|arcykapłanów]].

Herod skorzystał z tego przywileju pod koniec 44 lub na początku [[45]] roku, kiedy usunął z urzędu arcykapłana [[Elioneus]]a, syna Szymona Kanterasa<ref>Józef Flawiusz w ''Starożytnościach żydowskich'' w jednym miejscu podaje, że poprzednikiem Józefa syna Kamei był Elioneusz, syn Kanterasa, a w innym że (bliżej nieznany) Kanteras. Zdaniem literatury naukowej chodzi tu o Elioneusa, syna Szymona Kanterasa; J. Ciecieląg, ''Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego...'', s. 156.</ref>, a w jego miejsce powołał [[Józef syn Kamei|Józefa syna Kamei]]. W [[47]]<ref>P. C. Bosak, ''Postacie Nowego Testamentu...'', s. 43.</ref> lub 48 roku<ref>J. Ciecieląg, ''Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego...'', s. 156.</ref> pozbawił urzędu Józefa i ustanowił arcykapłanem [[Ananiasz syn Nebedeusza|Ananiasza syna Nebedeusza]].

Gdy rzymski prokurator [[Kuspiusz Fadus]] nakazał przechowywać szatę arcykapłana w twierdzy Antonia, Żydzi odwołali się od tej decyzji do cesarza Klaudiusza. Ten w liście z [[28 czerwca]] 45 roku przyznał im rację; rzymski władca w swoim piśmie wymienił m.in. Heroda z Chalkis.

Herod zmarł pod koniec 48 roku. Po jego śmierci cesarz Klaudiusz przekazał Chalkis nie jego synowi Arystobulowi, lecz bratankowi - [[Herod Agryppa II|Herodowi Agryppie II]].

== Małżeństwa i potomstwo ==
Pierwszą żoną Heroda była Mariamme V, córka [[Józef III (bratanek Heroda Wielkiego)|Józefa III]] i Olimpias, po matce wnuczka Heroda Wielkiego. Z tego małżeństwa pochodził syn Arystobul.

Z drugiego małżeństwa z Bereniką miał synów Berenicianusa i Hirkana.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Pius Czesław Bosak|Bosak Pius Czesław]], ''Postacie Nowego Testamentu. Słownik-konkordancja'', Poznań-Pelplin 1996, s. 168-169.
* [[Jerzy Ciecieląg|Ciecieląg Jerzy]], ''Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej'', Kraków 2002, s. 153-156.
* Morby J. E., ''Dynastie świata'', Kraków 1995, {{ISBN|83-7006-263-6}}, s. 88.

[[Kategoria:Dynastia herodiańska]]
[[Kategoria:Starożytni Żydzi]]
[[Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e.]]
[[Kategoria:Władcy starożytności]]
[[Kategoria:Zmarli w 48]]

title: Herod z Chalkis

Okres: od 41 n.e. · do 48 n.e.

Data urodzenia: 10 lub 9 p.n.e.

Ojciec: Arystobul

Matka: Berenika I

Rodzeństwo: Herod Agryppa I, · Arystobul II, · Herodiada, · Mariamme IV

Żona: 1. Mariamme V, · 2. Berenika

Dzieci: z Mariamme: · Arystobul; · z Bereniką: · Berenicianus, · Hirkan


text:
# Reginald
Reginald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się ze słów oznaczających „ten, który panuje ze zrządzenia losu”. W XVI wieku wystąpiły formy Rejnold, Reinhold, Ronald.  Innymi wariantami są imiona Rajnhold, Rajnold, Ronnie.
W języku łacińskim występuje jako Reginaldus, Rainaldus, Rinaldus.
Reginald pozostaje w Polsce imieniem rzadkim. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL odnotowano 91 mężczyzn o imieniu Reginald nadanym jako pierwsze i 72 mężczyzn z imieniem nadanym jako drugie imię.
Reginald imieniny obchodzi: 1 lutego, 12 lutego, 18 sierpnia, 13 października.

## Osoby o imieniu Reginald
- Reginald Arvizu – amerykański gitarzysta basowy, członek grupy Korn
- Reginald de Dunstanville – hrabia Kornwalii
- Reginald Noble – amerykański raper
- Ronald Koeman – holenderski piłkarz
- Ronaldinho (Ronaldo de Assís Moreira) – brazylijski piłkarz
- Ronaldo (Ronaldo Luís Nazário de Lima) – brazylijski piłkarz
- Reginald Owen – brytyjski aktor
- Ronnie O’Sullivan – angielski snookerzysta
- Ronald Petrovický – słowacki hokeista
- Reginald Pole – kardynał, ostatni rzymskokatolicki arcybiskup Canterbury
- Ronald Reagan – amerykański aktor, 40. prezydent USA
- Reinhold Sadler – 9. gubernator stanu Nevada w USA
- Reinhold Messner – włoski himalaista i podróżnik
- Ron Weasley, Ronald Weasley – jeden z głównych bohaterów cyklu Harry Potter, przyjaciel Harry’ego Pottera
- Reginald Cattermole – postać z książki Harry Potter i Insygnia Śmierci, pracownik Ministerstwa Magii
- John Ronald Reuel Tolkien – angielski filolog i pisarz, autor trylogii Władca Pierścieni
- Ronnie James Dio (Ronald James Padavona) – amerykański wokalista metalowy
- Renald I – hrabia Geldrii
- Renald II – książę Geldrii
- Renald III – książę Geldrii
- Renald – książę Geldrii i Jülich

title: Reginald

wikitext:
{{Imię infobox
 |imię                            = Reginald
 |wymowa                          =
 |płeć                            = męskie
 |język                           =
 |imieniny                        = 1 lutego,
12 lutego,
18 sierpnia,
13 października
 |języki                          =
 |słowo                           =
 |znaczenie                       =
 |pochodzenie                     = germańskie
 |region_pochodzenia              =
 |warianty_w_języku_polskim       =
 |warianty_obcojęzyczne           =
 |odpowiednik_dla_płci_przeciwnej =
 |formy_pochodne                  =
 |wyrazy_pokrewne                 =
 |pokrewne_imiona                 =
 |popularność                     = rzadkie
 |commons                         =
 |wikisłownik                     = Reginald
 |wikiquote                       =
 |zobacz_też                      =
}}
'''Reginald''' – [[imię]] męskie pochodzenia [[języki germańskie|germańskiego]]. Wywodzi się ze słów oznaczających „ten, który panuje ze zrządzenia losu”. W XVI wieku wystąpiły formy '''Rejnold''', '''Reinhold''', '''Ronald'''{{odn|Fros|Sowa|1982|s=464}}.  Innymi wariantami są imiona '''Rajnhold''', '''Rajnold''', '''Ronnie'''.

W języku łacińskim występuje jako Reginaldus, Rainaldus, Rinaldus{{odn|Janowowa|Skarbek|Zbijowska|Zbiniowska|1991|s=230}}.

Reginald pozostaje w Polsce imieniem rzadkim. W styczniu 2024 w rejestrze [[PESEL]] odnotowano 91 mężczyzn o imieniu Reginald nadanym jako pierwsze<ref>{{Cytuj |tytuł = Otwarte Dane |data = 2024-01-26 |data dostępu = 2024-04-06 |opublikowany = dane.gov.pl |url = https://dane.gov.pl/pl/dataset/1667,lista-imion-wystepujacych-w-rejestrze-pesel-osoby-zyjace/resource/54109/table?page=1&per_page=20&q=Reginald&sort= |dostęp = o |kropka = Reginald jako imię pierwsze}}</ref> i 72 mężczyzn z imieniem nadanym jako drugie imię<ref>{{Cytuj |tytuł = Otwarte Dane |data = 2024-01-26 |data dostępu = 2024-04-06 |opublikowany = dane.gov.pl |url = https://dane.gov.pl/pl/dataset/1667,lista-imion-wystepujacych-w-rejestrze-pesel-osoby-zyjace/resource/54115/table?page=1&per_page=20&q=Reginald&sort= |dostęp = o |kropka = Reginald jako imię drugie}}</ref>.

Reginald [[imieniny]] obchodzi: [[1 lutego]]<ref name="deon-pl" />, [[12 lutego]]<ref name="deon-pl">{{Cytuj |tytuł = Reginald |data dostępu = 2024-04-06 |opublikowany = deon.pl |url = https://deon.pl/imiona-swietych/reginald,7838 |dostęp = o}}</ref>, [[18 sierpnia]]<ref name="deon-pl" />, [[13 października]]{{odn|Grzenia|2008|s=279}}.

== Osoby o imieniu Reginald ==
* [[Reginald Arvizu]] – amerykański gitarzysta basowy, członek grupy [[Korn]]
* [[Reginald de Dunstanville]] – [[hrabia]] Kornwalii
* [[Redman (raper)|Reginald Noble]] – amerykański raper
* [[Ronald Koeman]] – [[Holandia|holenderski]] [[piłka nożna|piłkarz]]
* [[Ronaldinho]] (Ronaldo de Assís Moreira) – [[Brazylia|brazylijski]] piłkarz
* [[Ronaldo]] (Ronaldo Luís Nazário de Lima) – brazylijski piłkarz
* [[Reginald Owen]] – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[aktor]]
* [[Ronnie O’Sullivan]] – [[Anglia|angielski]] [[snooker]]zysta
* [[Ronald Petrovický]] – słowacki hokeista
* [[Reginald Pole]] – kardynał, ostatni rzymskokatolicki arcybiskup Canterbury
* [[Ronald Reagan]] – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] aktor, [[Prezydenci Stanów Zjednoczonych|40. prezydent USA]]
* [[Reinhold Sadler]] – 9. gubernator stanu Nevada w USA
* [[Reinhold Messner]] – [[Włochy|włoski]] himalaista i podróżnik
* [[Ron Weasley]], Ronald Weasley – jeden z głównych bohaterów cyklu ''[[Harry Potter (seria powieści)|Harry Potter]]'', przyjaciel Harry’ego Pottera
* [[Ministerstwo Magii#Pracownicy|Reginald Cattermole]] – postać z książki ''[[Harry Potter i Insygnia Śmierci (powieść)|Harry Potter i Insygnia Śmierci]]'', pracownik [[Ministerstwo Magii|Ministerstwa Magii]]
* [[J.R.R. Tolkien|John Ronald Reuel Tolkien]] – angielski filolog i pisarz, autor trylogii ''[[Władca Pierścieni]]''
* [[Ronnie James Dio]] (Ronald James Padavona) – amerykański wokalista metalowy
* [[Renald I (hrabia Geldrii)|Renald I]] – [[Władcy Geldrii|hrabia Geldrii]]
* [[Renald II (książę Geldrii)|Renald II]] – [[Władcy Geldrii|książę Geldrii]]
* [[Renald III (książę Geldrii)|Renald III]] – [[Władcy Geldrii|książę Geldrii]]
* [[Renald (książę Jülich i Geldrii)|Renald]] – [[Władcy Geldrii|książę Geldrii]] i [[Księstwo Jülich|Jülich]]

== Zobacz też ==
* [[Reginald von Ravenhorst]] – pies odgrywający rolę Rexa w serialu ''[[Komisarz Rex]]''
* [[Cristiano Ronaldo]] – portugalski piłkarz

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko=Fros |imię=Henryk |autor link=Henryk Fros |tytuł=Twoje imię : Przewodnik onomastyczno-hagiograficzny |wydanie=2 |rok=1982 |wydawca=[[Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy]] |miejsce= Kraków |imię2=Franciszek |nazwisko2= Sowa |autor link2= Franciszek Sowa |strony= 464 |kolumny=lewa |rozdział= Objaśnienia imion oraz sylwetki świętych|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko= Grzenia|imię= Jan |autor link= Jan Grzenia |tytuł= Słownik imion |wydawca= [[Wydawnictwo Naukowe PWN]] |miejsce= Warszawa |wydanie= 3 |data= 2008 |strony= 279 |rozdział=Słownik imion |isbn=978-83-01-15644-2 |odn=tak }}
* {{Cytuj książkę |nazwisko=Janowowa |imię=Wanda |tytuł=Słownik imion |wydanie=2 |rok=1991 |wydawca=Zakład Narodowy im. Ossolińskich |miejsce= Wrocław – Warszawa – Kraków |imię2=Aldona |nazwisko2=Skarbek |imię3=Bronisława |nazwisko3=Zbijowska |imię4=Janina |nazwisko4=Zbiniowska |strony= 230 |kolumny=środkowa |rozdział= Słownik imion |odn=tak |isbn=830403123X}}

{{Imiona}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Męskie imiona germańskie]]

[[hu:Reginald]]

title: Reginald

Płeć: męskie

Imieniny: 1 lutego, · 12 lutego, · 18 sierpnia, · 13 października

Pochodzenie: germańskie

Popularność: rzadkie


text:
# Emilien Tardif
Emilien Tardif MSC (ur. 6 czerwca 1928 w Saint-Zacharie, zm. 8 czerwca 1999 w Cordobie) – kanadyjski misjonarz, charyzmatyczny zakonnik, Sługa Boży Kościoła katolickiego.
Urodzony Saint-Zacharie w prowincji Quebec w Kanadzie był dziewiątym z czternaściorga dzieci. Należał do zgromadzenia Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego (śluby wieczyste złożył 8 września 1952). Po cudownym uzdrowieniu z gruźlicy (czerwiec 1973) na skutek modlitwy 5 osób z grupy charyzmatycznej, zaczął interesować się Ruchem Odnowy Charyzmatycznej. Od chwili uzdrowienia aż do śmierci poświęcił swoje życie ewangelizacji. Jego nauczaniu towarzyszyło wiele cudownych uzdrowień oraz nawróceń. W czasie swojej posługi odwiedził 71 krajów na wszystkich kontynentach. Zmarł w Argentynie na atak serca.

## Dzieła
- Dom Zwiastowania w Santo Domingo
- Szkoła ewangelizacji im. Jana Pawła II
- Wspólnota Sług Jezusa Żyjącego, założona w 1982

## Polskie publikacje
- Jezus żyje, Szczecin 1990, ISBN 83-7041-020-0
- Jezus jest Mesjaszem, Łódź 1991, ISBN 83-850-22-10-4
- Charyzmat uzdrawiania, Kraków 1995, ISBN 83-86106-02-6

title: Emilien Tardif

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Emilien Tardif
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Prezbiter
 |grafika                 = Emiliano-azul.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Dominikana]]
 |data urodzenia          = [[6 czerwca]] [[1928]]
 |miejsce urodzenia       = [[Saint-Zacharie]], [[Kanada]]
 |data śmierci            = [[8 czerwca]] [[1999]]
 |miejsce śmierci         = [[Córdoba (miasto w Argentynie)|Córdoba]], [[Argentyna]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego]]
 |data ślubów zakonnych   = 8 września 1952
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 24 czerwca 1955
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Emilien Tardif MSC''' (ur. [[6 czerwca]] [[1928]] w [[Saint-Zacharie]], zm. [[8 czerwca]] [[1999]] w [[Córdoba (miasto w Argentynie)|Cordobie]]) – kanadyjski [[misjonarz]], [[Charyzmatyk|charyzmatyczny]] zakonnik, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Urodzony Saint-Zacharie w prowincji [[Quebec]] w [[Kanada|Kanadzie]] był dziewiątym z czternaściorga dzieci. Należał do zgromadzenia [[Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego|Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego]] (śluby wieczyste złożył 8 września 1952). Po cudownym uzdrowieniu z gruźlicy (czerwiec [[1973]]) na skutek modlitwy 5 osób z grupy charyzmatycznej, zaczął interesować się Ruchem Odnowy Charyzmatycznej. Od chwili uzdrowienia aż do śmierci poświęcił swoje życie ewangelizacji. Jego nauczaniu towarzyszyło wiele cudownych uzdrowień oraz nawróceń. W czasie swojej posługi odwiedził 71 krajów na wszystkich [[kontynent]]ach. Zmarł w Argentynie na atak serca<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.catholicnewsagency.com/news/preparations_made_for_canadian_missionary_father_emiliano_tardifs_beatification_process/ | tytuł =Preparations made for Canadian missionary Father Emiliano Tardif's beatification process | data dostępu = 2013-06-27 | opublikowany =www.catholicnewsagency.com | data =2007-06-12 | język = en}}</ref>.

== Dzieła ==
* Dom Zwiastowania w [[Santo Domingo]]
* Szkoła ewangelizacji im. [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]]
* Wspólnota Sług Jezusa Żyjącego, założona w 1982

== Polskie publikacje ==
* ''Jezus żyje'', Szczecin 1990, {{ISBN|8370410200}}
* ''Jezus jest Mesjaszem'', Łódź 1991, {{ISBN|83-850-22-10-4}}
* ''Charyzmat uzdrawiania'', Kraków 1995, {{ISBN|8386106026}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Tardif, Emilien}}
[[Kategoria:Chrześcijaństwo charyzmatyczne]]
[[Kategoria:Kanadyjscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Ruchem Odnowy w Duchu Świętym]]
[[Kategoria:Misjonarze katoliccy]]
[[Kategoria:Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego (biografie)]]
[[Kategoria:Kanadyjscy Słudzy Boży Kościoła katolickiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1928]]
[[Kategoria:Zmarli w 1999]]

title: Emilien Tardif

Kraj działania: Dominikana

Data i miejsce urodzenia: 6 czerwca 1928 · Saint-Zacharie, Kanada

Data i miejsce śmierci: 8 czerwca 1999 · Córdoba, Argentyna

Śluby zakonne: 8 września 1952

Prezbiterat: 24 czerwca 1955


text:
# Leopold Latawiec
Leopold Latawiec (ur. 29 czerwca 1955 w Skawie) – polski biathlonista, medalista mistrzostw Polski, reprezentant Polski.

## Kariera sportowa
Był zawodnikiem WKS Legii Zakopane.
Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata juniorów w 1976 (22. miejsce w sprincie), mistrzostwach świata seniorów w 1978 (wycofał się w trakcie biegu indywidualnego, 61. miejsce w sprincie i 12. miejsce w sztafecie), 1979 (36 m. w biegu indywidualnym, 51 m. w sprincie i 9 m. w sztafecie), 1982 (32 m. w biegu indywidualnym, 35 m. w sprincie i 10 m. w sztafecie) i 1983 (34 m. w biegu indywidualnym, 34 m. w sprincie i 14 m. w sztafecie).
Na mistrzostwach Polski seniorów wywalczył 14 medali:
- 1977: 2 m. w biegu indywidualnym, 3. m. w sprincie
- 1979: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS)
- 1980: 1. m. w sztafecie (W barwach WKS), 1 m. w biegu indywidualnym
- 1981: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 1 m. w sprincie
- 1982: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 1 m. w sprincie, 3 m. w biegu indywidualnym
- 1983: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 3 m. w sprincie
- 1984: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 2 m. w sprincie

Na mistrzostwach Polski w narciarstwie klasycznym zdobył siedem medali: srebrny w biegu na 30 km w 1976, srebrne w biegu na 50 km w 1980, 1982 i 1983, srebrny w sztafecie 4 x 10 km w 1976 i brązowe w sztafecie 4 x 10 km w 1978 i 1984.

title: Leopold Latawiec

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko            = Leopold Latawiec
 |imię i nazwisko org        =
 |dyscyplina                 = biathlon
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             =
 |miejsce urodzenia          = [[Skawa (wieś)|Skawa]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     =
 |pozycja                    =
 |klub                       =
 |numer w klubie             =
 |trener                     =
 |kariera juniorska          =
 |kariera seniorska          = ! ![[WKS Legia Zakopane]]
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    =
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     = {{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}

'''Leopold Latawiec''' (ur. [[29 czerwca]] [[1955]] w [[Skawa (wieś)|Skawie]]<ref name="WZ">[[Władysław Zieleśkiewicz]] ''Encyklopedia sportów zimowych'', wyd. PWN, Warszawa 2002, s. 122</ref>) – polski biathlonista, medalista mistrzostw Polski, reprezentant Polski.

== Kariera sportowa ==
Był zawodnikiem WKS Legii Zakopane<ref name="WZ"/>.

Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata juniorów w 1976 (22. miejsce w sprincie)<ref>Franciszek Mojak, Kazimierz Konarski, Marian Turczyn, ''Na nartach z karabinem'', wyd. Oficyna Wydawnicza Apla, Krosno 2010, s. 108</ref>, [[Mistrzostwa Świata w Biathlonie 1978|mistrzostwach świata seniorów w 1978]] (wycofał się w trakcie biegu indywidualnego, 61. miejsce w sprincie i 12. miejsce w sztafecie), [[Mistrzostwa Świata w Biathlonie 1979|1979]] (36 m. w biegu indywidualnym, 51 m. w sprincie i 9 m. w sztafecie), [[Mistrzostwa Świata w Biathlonie 1982|1982]] (32 m. w biegu indywidualnym, 35 m. w sprincie i 10 m. w sztafecie) i [[Mistrzostwa Świata w Biathlonie 1983|1983]] (34 m. w biegu indywidualnym, 34 m. w sprincie i 14 m. w sztafecie)<ref>Franciszek Mojak, Kazimierz Konarski, Marian Turczyn, ''Na nartach z karabinem'', wyd. Oficyna Wydawnicza Apla, Krosno 2010, s. 65-68</ref>.

Na [[Mistrzostwa Polski w biathlonie|mistrzostwach Polski]] seniorów wywalczył 14 medali<ref>Franciszek Mojak, Kazimierz Konarski, Marian Turczyn, ''Na nartach z karabinem'', wyd. Oficyna Wydawnicza Apla, Krosno 2010, s. 135-137</ref>:
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1977|1977]]: 2 m. w biegu indywidualnym, 3. m. w sprincie
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1979|1979]]: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS)
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1980|1980]]: 1. m. w sztafecie (W barwach WKS), 1 m. w biegu indywidualnym
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1981|1981]]: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 1 m. w sprincie
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1982|1982]]: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 1 m. w sprincie, 3 m. w biegu indywidualnym
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1983|1983]]: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 3 m. w sprincie
* [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie 1984|1984]]: 1. m. w sztafecie (w barwach WKS), 2 m. w sprincie

Na mistrzostwach Polski w narciarstwie klasycznym zdobył siedem medali: srebrny w biegu na 30 km w 1976, srebrne w biegu na 50 km w 1980, 1982 i 1983, srebrny w sztafecie 4 x 10 km w 1976 i brązowe w sztafecie 4 x 10 km w 1978 i 1984<ref>Andrzej Więcek, Zbigniew Łojewski, Henryk Kurzyński, Adam Parczewski, Maciej Rychwalski, Janusz Waśko ''Mistrzostwa Polski w narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013'', wyd. Nowy Sącz-Warszawa-Zamość 2014, s. 193</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Latawiec, Leopold}}
[[Kategoria:Polscy biathloniści]]
[[Kategoria:Polscy biegacze narciarscy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]

title: · Leopold Latawiec

Data i miejsce urodzenia: 29 czerwca 1955 · Skawa

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole