text:
# Stanisław Zagrodzki
Stanisław Makary Zagrodzki (ur. 21 marca 1906 w Żydówku, zm. 18 sierpnia 1980 w Warszawie) – polski specjalista w dziedzinie cukrownictwa, profesor Politechniki Łódzkiej.

## Życiorys
Szkołę średnią ukończył w Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie. W 1928 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1928–1939 pracował w Cukrowni Chełmża.
13 sierpnia 1929 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. 21 czerwca 1930 ukończył szkołę, jako prymus 4. baterii. Praktykę odbył w 28 Pułku Artylerii Polowej w Zajezierzu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 15. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 10 Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej w Łodzi.
W 1948 roku  został zaproszony na Politechnikę Łódzką przez ówczesnego rektora prof. Bohdana Stefanowskiego do prowadzenia wykładów z zakresu cukrownictwa na Wydziale Chemicznym. W 1950 roku zorganizował Wydział Chemii Spożywczej i został jego pierwszym dziekanem – pełnił tę funkcję w latach 1950–1952 i 1958–1960.
W 1949 roku na Politechnice Łódzkiej otrzymał stopień doktora nauk technicznych za rozprawę „Rozdział niecukrów nieorganicznych i organicznych wywaru melasowego”. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1955 roku. W 1962 roku został mianowany przez Radę Państwa profesorem zwyczajnym.
Jego zainteresowania naukowe obejmowały wszystkie działy cukrownictwa oraz wiele innych zagadnień z technologii i analizy żywności. Spośród prac podstawowych najważniejsze stanowi szereg publikacji z pogranicza technologii i ekonomiki na temat wartości technologicznej surowca buraczanego i optymalizacji czasu trwania corocznych kampanii przerobowych cukrowni. Do jego najważniejszych osiągnięć naukowych należy zainicjowanie badań nad wykorzystaniem jonitów w zakładach przemysłu spożywczego, wykorzystanie węglanocukrzanów do oczyszczania soków cukrowniczych i odbarwiania klarówek, opracowanie modelu matematycznego procesu krystalizacji sacharozy, opracowanie podstaw gospodarki cieplnej i energetycznej w procesie fabrykacji cukru. Dorobek swych badań i doświadczeń w zakresie techniki cieplnej podsumował w unikalnej książce „Gospodarka cieplna cukrowni” na temat gospodarki cieplnej cukrowni, wiążącej sprawy technologii z problemami energetyki cukrowniczej wydanej w Anglii (1978) oraz w Polsce (1979). Był autorem i współautorem 220 publikacji naukowych, 40 patentów dotyczących nowych linii technologicznych i urządzeń stosowanych w różnych gałęziach przemysłu spożywczego oraz w energetyce oraz ponad 50 artykułów naukowych, technicznych i popularyzatorskich. Wypromował 22 doktorów nauk technicznych.
Od powstania Katedry Cukrownictwa i Technologii Środków Spożywczych w 1950 roku (przekształconej w 1970 roku w Instytut Chemicznej Technologii Żywności) był jej dyrektorem do chwili przejścia na emeryturę w 1976 roku. Był stałym członkiem rady naukowej Międzynarodowej Komisji Techniki Cukrowniczej CITS, współzałożycielem, wiceprzewodniczącym i członkiem honorowym Komitetu Technologii i Chemii Żywności PAN, wieloletnim przewodniczącym Rady Naukowej do Spraw Techniki i Ekonomiki przy Ministrze Przemysłu Spożywczego i Skupu, przewodniczącym rady naukowej Instytutu Przemysłu Cukrowniczego. Był autorem projektu utworzenia oraz organizatorem i naczelnym inżynierem pierwszego proekologicznego kombinatu cukrowniczego w Chełmży.
W 1951 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi oraz został laureatem indywidualnej Nagrody Państwowej III stopnia za wprowadzenie nowych metod otrzymywania ubocznych produktów z melasy, a w szczególności potażu i drożdży pastewnych. Następnie był dwukrotnym laureatem nagród naukowych Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Otrzymał Złoty Medal Francuskiego Stowarzyszenia Cukrowniczego i członkostwo honorowe polskiego i włoskiego Stowarzyszenia Cukrowniczego. W 1975 roku otrzymał Nagrodę Naukową Miasta Łodzi. Za całokształt działalności został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Sztandaru Pracy II klasy. Po przejściu na emeryturę do końca życia aktywnie uczestniczył w życiu naukowym Uczelni. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 231-4-8/9).

title: Stanisław Zagrodzki

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Stanisław Makary Zagrodzki
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[21 marca]] [[1906]]
 |miejsce urodzenia         = [[Żydówek]]
 |data śmierci              = [[18 sierpnia]] [[1980]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = technicznych
 |specjalność               = cukrownictwo
 |almamater                 = [[Politechnika Warszawska]]
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Politechnika Łódzka]]
 |okres zatr1               = 1948–1976
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KO}} {{order|OSP|2}} {{order|KZ|Z}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |doktorat data             = 1949
 |doktorat uczelnia         = Politechnika Łódzka
 |doktorat dyscyplina       = nauki techniczne
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1955
 |jednostka podrz1 typ      =
 |jednostka podrz1 nazwa    =
 |stanowisko1               =
 |jednostka2 typ            =
 |jednostka2 nazwa          =
 |jednostka podrz2 typ      =
 |jednostka podrz2 nazwa    =
 |stanowisko2               =
 |okres zatr2               =
 |funkcja                   = Dziekan
 |instytucja typ            = Wydział
 |instytucja nazwa          = [[Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności Politechniki Łódzkiej|Chemii Spożywczej PŁ]]
 |od                        = 1950
 |do                        = 1952
 |poprzednik                = –
 |następca                  = [[Mieczysław Serwiński (chemik)|Mieczysław Serwiński]]
 |2 funkcja                 = Dziekan
 |2 instytucja typ          = Wydział
 |2 instytucja nazwa        = Chemii Spożywczej PŁ
 |2 od                      = 1958
 |2 do                      = 1960
 |2 poprzednik              = [[Bolesław Bachman]]
 |2 następca                = [[Mieczysław Serwiński (chemik)|Mieczysław Serwiński]]
}}
'''Stanisław Makary Zagrodzki''' (ur. [[21 marca]] [[1906]] w [[Żydówek|Żydówku]], zm. [[18 sierpnia]] [[1980]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski specjalista w dziedzinie cukrownictwa, profesor [[Politechnika Łódzka|Politechniki Łódzkiej]].

== Życiorys ==
Szkołę średnią ukończył w [[Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie]]. W 1928 roku ukończył studia na [[Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej|Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej]]. W latach 1928–1939 pracował w Cukrowni Chełmża.

13 sierpnia 1929 został przyjęty do [[Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii|Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii]] we Włodzimierzu Wołyńskim. 21 czerwca 1930 ukończył szkołę, jako prymus 4. baterii{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1930|s=50}}. Praktykę odbył w [[28 Pułk Artylerii Lekkiej|28 Pułku Artylerii Polowej]] w Zajezierzu{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1930|s=239}}. Na stopień [[podporucznik]]a został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 15. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=150}}. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do [[10 Kaniowski Pułk Artylerii Lekkiej|10 Kaniowskiego Pułku Artylerii Lekkiej]] w Łodzi{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=662}}.

W 1948 roku  został zaproszony na Politechnikę Łódzką przez ówczesnego rektora prof. [[Bohdan Stefanowski|Bohdana Stefanowskiego]] do prowadzenia wykładów z zakresu cukrownictwa na [[Wydział Chemiczny Politechniki Łódzkiej|Wydziale Chemicznym]]. W 1950 roku zorganizował [[Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności Politechniki Łódzkiej|Wydział Chemii Spożywczej]] i został jego pierwszym dziekanem – pełnił tę funkcję w latach 1950–1952 i 1958–1960.

W 1949 roku na Politechnice Łódzkiej otrzymał stopień doktora nauk technicznych za rozprawę „Rozdział niecukrów nieorganicznych i organicznych wywaru melasowego”. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1955 roku. W 1962 roku został mianowany przez Radę Państwa profesorem zwyczajnym.

Jego zainteresowania naukowe obejmowały wszystkie działy cukrownictwa oraz wiele innych zagadnień z technologii i analizy żywności. Spośród prac podstawowych najważniejsze stanowi szereg publikacji z pogranicza technologii i ekonomiki na temat wartości technologicznej surowca buraczanego i optymalizacji czasu trwania corocznych kampanii przerobowych cukrowni. Do jego najważniejszych osiągnięć naukowych należy zainicjowanie badań nad wykorzystaniem [[jonit]]ów w zakładach przemysłu spożywczego, wykorzystanie węglanocukrzanów do oczyszczania soków cukrowniczych i odbarwiania klarówek, opracowanie modelu matematycznego procesu krystalizacji [[sacharoza|sacharozy]], opracowanie podstaw gospodarki cieplnej i energetycznej w procesie fabrykacji cukru. Dorobek swych badań i doświadczeń w zakresie techniki cieplnej podsumował w unikalnej książce „Gospodarka cieplna cukrowni” na temat gospodarki cieplnej cukrowni, wiążącej sprawy technologii z problemami energetyki cukrowniczej wydanej w Anglii (1978) oraz w Polsce (1979). Był autorem i współautorem 220 publikacji naukowych, 40 patentów dotyczących nowych linii technologicznych i urządzeń stosowanych w różnych gałęziach przemysłu spożywczego oraz w energetyce oraz ponad 50 artykułów naukowych, technicznych i popularyzatorskich. Wypromował 22 doktorów nauk technicznych.

Od powstania Katedry Cukrownictwa i Technologii Środków Spożywczych w 1950 roku (przekształconej w 1970 roku w Instytut Chemicznej Technologii Żywności) był jej dyrektorem do chwili przejścia na emeryturę w 1976 roku. Był stałym członkiem rady naukowej Międzynarodowej Komisji Techniki Cukrowniczej CITS, współzałożycielem, wiceprzewodniczącym i członkiem honorowym Komitetu Technologii i Chemii Żywności PAN, wieloletnim przewodniczącym Rady Naukowej do Spraw Techniki i Ekonomiki przy Ministrze Przemysłu Spożywczego i Skupu, przewodniczącym rady naukowej Instytutu Przemysłu Cukrowniczego. Był autorem projektu utworzenia oraz organizatorem i naczelnym inżynierem pierwszego proekologicznego kombinatu cukrowniczego w Chełmży.

W 1951 roku otrzymał [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]] oraz został laureatem indywidualnej Nagrody Państwowej III stopnia za wprowadzenie nowych metod otrzymywania ubocznych produktów z melasy, a w szczególności potażu i drożdży pastewnych. Następnie był dwukrotnym laureatem nagród naukowych Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Otrzymał Złoty Medal Francuskiego Stowarzyszenia Cukrowniczego i członkostwo honorowe polskiego i włoskiego Stowarzyszenia Cukrowniczego. W 1975 roku otrzymał Nagrodę Naukową Miasta Łodzi. Za całokształt działalności został odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]] oraz [[Order Sztandaru Pracy|Orderem Sztandaru Pracy II klasy]]. Po przejściu na emeryturę do końca życia aktywnie uczestniczył w życiu naukowym Uczelni. Pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 231-4-8/9)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=45492|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=STANISŁAW ZAGRODZKI|data dostępu=2020-02-22}}</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | url = http://www.wbc.poznan.pl/Content/56603 | tytuł = Rocznik Oficerski Rezerw 1934 | wydawca = Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych | rok = 1934 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}}}}
* {{Cytuj książkę | url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/109453 | inni = [[Karol Halski]] (red.) [[Tadeusz Kubalski]] (red.) [[Jerzy Michałowski (dyplomata)|Jerzy Michałowski]] (red.) [[Tadeusz Sztumberk-Rychter]] (red.) [[Edward Szwed]] (red.) | tytuł = Rocznik Pamiątkowy Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerji we Włodzimierzu Rok 1929–1930 | wydawca = Zakłady Graficzne „Nasza Drukarnia” | rok = 1930 | miejsce = Warszawa | odn = {{odn/id|Rocznik Pamiątkowy|1930}} }}
* {{cytuj książkę | autor = Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.) | tytuł = Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005 | wydawca = Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej | miejsce = Łódź | rok = 2006 | strony = 303-304}}
* {{cytuj pismo | nazwisko = | imię = | autor = | tytuł = Prof. zw. dr inż. Stanisław Zagrodzki (1906–1980)| czasopismo = [[Życie uczelni: biuletyn informacyjny Politechniki Łódzkiej]] | wolumin = 96 | wydanie = | strony = 12 | data = maj 2006 | wydawca =  Politechnika Łódzka | miejsce = Łódź | issn = 1425-4344 | url = http://www.p.lodz.pl/zalaczniki/4,16,zycie_uczelni_96.pdf,1487851.pdf | język =}}
* {{cytuj stronę | url = http://stc.pl/dhttp.php?co=szwajcowska.pdf | tytuł = 100-lecie urodzin prof. Stanisława Zagrodzkiego | data dostępu = 2015-01-01 | autor = | opublikowany = stc.pl| praca = | data = 2006-03-21| język =}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zagrodzki, Stanisław}}
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Podporucznicy artylerii II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polscy technolodzy żywności]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Łódzkiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1906]]
[[Kategoria:Zmarli w 1980]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Łodzi]]

title: Stanisław Makary Zagrodzki

Państwo działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 21 marca 1906 · Żydówek

Data i miejsce śmierci: 18 sierpnia 1980 · Warszawa

Alma Mater: Politechnika Warszawska

Doktorat: 1949 – nauki techniczne · Politechnika Łódzka

Uczelnia: Politechnika Łódzka

Wydział: Chemii Spożywczej PŁ

Poprzednik:
–
Bolesław Bachman

Następca: Mieczysław Serwiński


text:
# Louis Ségura
Louis Ségura (ur. 23 lipca 1889 w Sidi Bu-l-Abbas w Algierii, zm. w 1963) – francuski gimnastyk, dwukrotny medalista olimpijski.
Dwukrotnie reprezentował barwy Francji na letnich igrzyskach olimpijskich, podczas których zdobył dwa medale: brązowy w 1908 r. w Londynie (w wieloboju indywidualnym) oraz srebrny w 1912 r. w Sztokholmie (również w wieloboju indywidualnym).
W 1907 r. w Pradze zdobył brązowy medal mistrzostw świata w ćwiczeniach na poręczach. W 1909 r. zdobył w Luksemburgu zdobył złoty medal mistrzostw świata w wieloboju drużynowym, natomiast w 1913 r. w Paryżu zdobył srebrny medal mistrzostw świata w wieloboju drużynowym.

wikiname: plwiki

title: Louis Ségura

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Louis Ségura
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = gimnastyka sportowa
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 23 lipca 1889
 |miejsce urodzenia         = [[Sidi Bu-l-Abbas]]
 |data śmierci              = 1963
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Sztokholm|1912|gimnastyka|srebro|([[Gimnastyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – wielobój indywidualny mężczyzn|wielobój indywidualny]])}}
{{Medalista infobox/IO|L|Londyn|1908|gimnastyka|brąz|([[Gimnastyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908 – wielobój indywidualny mężczyzn|wielobój indywidualny]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Louis Ségura''' (ur. [[23 lipca]] [[1889]] w [[Sidi Bu-l-Abbas]] w [[Algieria|Algierii]], zm. w 1963) – francuski [[Gimnastyka sportowa|gimnastyk]], dwukrotny medalista olimpijski.

Dwukrotnie reprezentował barwy Francji na [[letnie igrzyska olimpijskie|letnich igrzyskach olimpijskich]], podczas których zdobył dwa medale: brązowy w 1908 r. w [[Londyn]]ie (w wieloboju indywidualnym) oraz srebrny w 1912 r. w [[Sztokholm]]ie (również w wieloboju indywidualnym).

W 1907 r. w [[Praga|Pradze]] zdobył brązowy medal [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Sportowej 1907|mistrzostw świata]] w ćwiczeniach na poręczach. W 1909 r. zdobył w [[Luksemburg (miasto)|Luksemburgu]] zdobył złoty medal [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Sportowej 1909|mistrzostw świata]] w wieloboju drużynowym, natomiast w 1913 r. w [[Paryż]]u zdobył srebrny medal [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Sportowej 1913|mistrzostw świata]] w wieloboju drużynowym.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj| url = https://www.olympedia.org/athletes/30028 | tytuł = Louis Ségura | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-02-03}}

{{SORTUJ:Ségura, Louis}}
[[Kategoria:Francuscy gimnastycy sportowi]]
[[Kategoria:Francuscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Londyn 1908)]]
[[Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Sztokholm 1912)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1908]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1912]]
[[Kategoria:Gimnastycy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908]]
[[Kategoria:Gimnastycy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1889]]
[[Kategoria:Zmarli w 1963]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sidi Bu-l-Abbas]]

title: · Louis Ségura

Data i miejsce urodzenia: 23 lipca 1889 · Sidi Bu-l-Abbas

title: Dorobek medalowy

srebro: Sztokholm 1912 · gimnastyka · (wielobój indywidualny)

brąz: Londyn 1908 · gimnastyka · (wielobój indywidualny)


text:
# Parafia św. Mikołaja Cudotwórcy w Zielonej Górze
Parafia św. Mikołaja – parafia prawosławna w Zielonej Górze, w dekanacie Zielona Góra diecezji wrocławsko-szczecińskiej.
Na terenie parafii funkcjonuje 1 cerkiew:
- cerkiew św. Mikołaja w Zielonej Górze – parafialna

## Historia
Parafia powstała 8 września 1948. Od początku użytkuje dawny ewangelicki kościół z 1927, dostosowany do potrzeb liturgii prawosławnej i konsekrowany 5 czerwca 1949 jako cerkiew św. Mikołaja.
W 2013 parafia liczyła około 70 osób. Od 2010 trwa generalny remont (połączony z całkowitą przebudową) cerkwi parafialnej.

## Wykaz proboszczów
- 7.04.1948 – 1972 – ks. Mikołaj Proniński
- 1972–1974 – ks. Mikołaj Poleszczuk
- 28.02.1975 – 8.04.1975 – hieromnich Alipiusz (Antoni Kołodko)
- 8.04.1975 – 16.11.1989 – ks. Piotr Marczak
- 16.11.1989 – 14.03.2006 – ks. Antoni Habura
- od 1.06.2006 – ks. Andrzej Dudra

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia św. Mikołaja
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Zielona Góra]]
 |adres                   = ul. Partyzantów 6<br />65-332 Zielona Góra
 |data powołania          = 8 września 1948
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                 = [[Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny]]
 |1. jednostka typ        = [[Diecezja]]
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja wrocławsko-szczecińska|wrocławsko-szczecińska]]
 |2. jednostka typ        = [[Dekanat]]
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Zielona Góra|Zielona Góra]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Cerkiew (budynek)|Cerkiew]]
 |obiekt sakralny         = [[Cerkiew św. Mikołaja w Zielonej Górze|św. Mikołaja]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. [[Protojerej|prot.]] mgr Andrzej Dudra
 |wezwanie                = [[Mikołaj z Miry|św. Mikołaja]]
 |dzień wspomnienia       = 9/22 maja; 6/19 grudnia
 |kod mapy                = Zielona Góra
 |współrzędne             = 51°56′01.4″N 15°31′06.4″E
 |opis miejsca            = Cerkiew parafialna
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     = https://cerkiew-zgora.weebly.com
}}
'''Parafia św. Mikołaja''' – [[parafia]] [[Prawosławie|prawosławna]] w [[Zielona Góra|Zielonej Górze]], w [[Dekanat Zielona Góra|dekanacie Zielona Góra]] [[Diecezja wrocławsko-szczecińska|diecezji wrocławsko-szczecińskiej]].

Na terenie parafii funkcjonuje 1 [[Cerkiew (budynek)|cerkiew]]:
* [[cerkiew św. Mikołaja w Zielonej Górze]] – parafialna

== Historia ==
Parafia powstała 8 września 1948. Od początku użytkuje dawny [[Luteranizm|ewangelicki]] kościół z 1927, dostosowany do potrzeb liturgii prawosławnej i [[Poświęcenie kościoła|konsekrowany]] 5 czerwca 1949 jako cerkiew [[Mikołaj z Miry|św. Mikołaja]].

W 2013 parafia liczyła około 70 osób. Od 2010 trwa generalny remont (połączony z całkowitą przebudową) cerkwi parafialnej.

== Wykaz proboszczów ==
* 7.04.1948 – 1972 – ks. Mikołaj Proniński
* 1972–1974 – ks. Mikołaj Poleszczuk
* 28.02.1975 – 8.04.1975 – hieromnich Alipiusz (Antoni Kołodko)
* 8.04.1975 – 16.11.1989 – ks. Piotr Marczak
* 16.11.1989 – 14.03.2006 – ks. Antoni Habura
* od 1.06.2006 – ks. Andrzej Dudra

== Bibliografia ==
* ''Kalendarz Prawosławny 2015'', Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, {{ISSN|1425-2171}}, s. 201
* Hierarchia i kler kościoła prawosławnego w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej w XIX–XXI wieku, ks. [[Grzegorz Sosna]] i m. Antonina Troc-Sosna, [[Ryboły]] 2012

== Linki zewnętrzne ==
* [https://cerkiew-zgora.weebly.com/ Strona parafii]
* [http://www.typo3.cerkiew.pl/index.php?id=3332 Serwis Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego – ''Zielona Góra: Historia parafii św. Mikołaja'']

{{Parafie dekanatu Zielona Góra (prawosławny)}}

{{SORTUJ:Zielona Góra}}
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Mikołaja]]
[[Kategoria:Parafie prawosławne w dekanacie Zielona Góra]]
[[Kategoria:Parafie w Zielonej Górze|Mikołaja]]
[[Kategoria:Prawosławie w Zielonej Górze|Parafia]]

title: Parafia św. Mikołaja

Państwo: Polska

Siedziba: Zielona Góra

Adres: ul. Partyzantów 6 · 65-332 Zielona Góra

Data powołania: 8 września 1948

Wyznanie: prawosławne

Diecezja: wrocławsko-szczecińska

Dekanat: Zielona Góra

Cerkiew: św. Mikołaja

Proboszcz: ks. prot. mgr Andrzej Dudra

Wezwanie: św. Mikołaja

Wspomnienie liturgiczne: 9/22 maja; 6/19 grudnia


text:
# Cross Plains (Teksas)
Cross Plains – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Burnet.

title: Cross Plains (Teksas)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Cross Plains
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Cross Plains
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Teksas}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Burnet|Burnet]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 48-17816
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1333719
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 = Jerry Cassle
 |powierzchnia                 = 3,11
 |wysokość                     = 531
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 254
 |kod pocztowy                 = 76443
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-TX
 |współrzędne                  = 32°7′35″N 99°9′53″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.crossplains.org/
}}
'''Cross Plains''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Teksas]], w hrabstwie [[Hrabstwo Burnet|Burnet]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Teksas]]

title: Cross Plains

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Teksas

Hrabstwo: Burnet

Zarządzający: Jerry Cassle

Populacja · • liczba ludności: · 899 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Musawengosi Mguni
Musawengosi Mguni (ur. 8 kwietnia 1983 w Harare) – zimbabwejski piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant Zimbabwe.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
W 2001 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym klubie Motor Action Harare. W latach 2003–2004 występował w południowoafrykańskich klubach Hellenic FC i Orlando Pirates. Potem od 2005 bronił dwa i pół roku cypryjskiej Omonii Nikozja. 5 czerwca 2008 został kupiony za 1,5 mln euro do Al-Shabab Dubaj. 17 czerwca 2009 przeszedł do Metałurha Donieck. 2 lutego 2011 podpisał kontrakt z rosyjskim klubem Terek Grozny. W 2012 doznał kontuzji, którą leczył przez rok. W czerwcu 2013 powrócił do Metałurha Donieck. Ale nie zagrał żadnego meczu i podczas przerwy zimowej sezonu 2013/14 opuścił doniecki klub.

### Kariera reprezentacyjna
Od 2004 jest zawodnikiem reprezentacji Zimbabwe.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
- zdobywca Pucharu Cypru: 2005
- finalista Pucharu Ukrainy: 2010

title: Musawengosi Mguni

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Musa Mguni
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Musawengosi Mguni.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Musawengosi Mguni
 |data urodzenia          = [[8 kwietnia]] [[1983]]
 |miejsce urodzenia       = [[Harare]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 196 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Chalkanoras Idaliu]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2001–2003 ! [[Motor Action Harare]]         ! 22 !  5
! 2003–2004 ! [[Hellenic FC]]                 !  4 !  0
! 2004      ! [[Orlando Pirates]]             !  1 !  0
! 2005–2008 ! [[Omonia Nikozja]]              ! 64 ! 29
! 2008–2009 ! [[Al-Shabab Dubaj]]             ! 14 !  8
! 2009–2010 ! [[Metałurh Donieck]]            ! 33 ! 10
! 2011–2012 ! [[Terek Grozny]]                ! 20 !  2
! 2013      ! [[Metałurh Donieck]]            !  1 !  0
! 2014–2016 ! [[AO Ajia Napa]]                ! 39 !  1
! 2016      ! → [[Olympiakos Nikozja]] (wyp.) !  8 !  9
! 2017      ! [[Omonia Aradipu]]              ! 10 !  1
! 2017      ! [[Karmiotisa Pano Polemidia]]   ! 10 !  4
! 2018–      ! [[Chalkanoras Idaliu]]          ! 10 !  2
 |data seniorzy           = 1 lipca 2018
 |kariera reprezentacyjna = ! 2002–2012 ! {{reprezentacja|ZWE|pn}} ! 5 ! 2
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Musawengosi Mguni''' (ur. [[8 kwietnia]] [[1983]] w [[Harare]]) – [[zimbabwe]]jski [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[napastnik]]a, [[Reprezentacja Zimbabwe w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant Zimbabwe]].

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
W 2001 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym klubie [[Motor Action Harare]]. W latach 2003–2004 występował w południowoafrykańskich klubach [[Hellenic FC]] i [[Orlando Pirates]]. Potem od 2005 bronił dwa i pół roku cypryjskiej [[Omonia Nikozja|Omonii Nikozja]]. 5 czerwca 2008 został kupiony za 1,5 mln euro do [[Al-Shabab Dubaj]]. 17 czerwca 2009 przeszedł do [[Metałurh Donieck|Metałurha Donieck]]<ref>{{Cytuj | url=http://archive.is/orWaJ | tytuł=Новости | ФК «Металлург» (Донецк)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | data dostępu=2017-11-25}}</ref>. 2 lutego 2011 podpisał kontrakt z [[Rosja|rosyjskim]] klubem [[Terek Grozny]]<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/high/4d493dc4.html UA-Футбол. "Советский спорт": Мгуни подписал контракт с грозненским "Тереком"]</ref>. W 2012 doznał kontuzji, którą leczył przez rok. W czerwcu 2013 powrócił do Metałurha Donieck<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/high/51c4a475.html Мусавенкоси Мгуни вернулся в Донецк - UA-Футбол]</ref>. Ale nie zagrał żadnego meczu i podczas przerwy zimowej sezonu 2013/14 opuścił doniecki klub.

=== Kariera reprezentacyjna ===
Od 2004 jest zawodnikiem [[Reprezentacja Zimbabwe w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Zimbabwe]].

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
* zdobywca [[Puchar Cypru w piłce nożnej|Pucharu Cypru]]: 2005
* finalista [[Puchar Ukrainy w piłce nożnej|Pucharu Ukrainy]]: 2010

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{soccerway|p|id=83674|nazwa=M. Mguni|data dostępu=2021-01-02}}
* {{UAF|67753}}
* {{Rusteam|904834700453021}}
* {{Playerhistory|55530}}
* {{NFT|p|8097}}
* {{transfermarkt|p|id=58467|nazwa=Musa Mguni|data dostępu=2020-11-26}}

{{SORTUJ:Mguni, Musawengosi}}
[[Kategoria:Reprezentanci Zimbabwe w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Hellenic FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Asz-Szabab Dubaj]]
[[Kategoria:Piłkarze Orlando Pirates]]
[[Kategoria:Piłkarze Metałurha Donieck]]
[[Kategoria:Piłkarze Omonii Nikozja]]
[[Kategoria:Piłkarze Achmatu Grozny]]
[[Kategoria:Piłkarze Olympiakosu Nikozja]]
[[Kategoria:Piłkarze AO Ajia Napa]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Harare]]

title: · Musa Mguni

Pełne imię i nazwisko: Musawengosi Mguni

Data i miejsce urodzenia: 8 kwietnia 1983 · Harare

Pozycja: napastnik

Klub: Chalkanoras Idaliu

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Motor Action Harare · 22 · (5)

Hellenic FC · 4 · (0)

Orlando Pirates · 1 · (0)

Omonia Nikozja · 64 · (29)

Al-Shabab Dubaj · 14 · (8)

Metałurh Donieck · 33 · (10)

Terek Grozny · 20 · (2)

Metałurh Donieck · 1 · (0)

AO Ajia Napa · 39 · (1)

→ Olympiakos Nikozja (wyp.) · 8 · (9)

Omonia Aradipu · 10 · (1)
Karmiotisa Pano Polemidia · 10 · (4)

Chalkanoras Idaliu · 10 · (2)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Zimbabwe · 5 · (2)


text:
# Havana (Floryda)
Havana – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Gadsden.

title: Havana (Floryda)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Havana
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Havana
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Floryda}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Gadsden|Gadsden]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 12-29150
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0283812
 |powierzchnia                 = 4,8
 |wysokość                     = 72
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 1740<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2024-12-12 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 362,5
 |numer kierunkowy             = 850
 |kod pocztowy                 = 32333
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-FL
 |współrzędne                  = 30°37′27″N 84°24′54″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.havanaflorida.com
}}
'''Havana''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Floryda]], w hrabstwie [[Hrabstwo Gadsden|Gadsden]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Floryda]]

title: Havana

Stan: Floryda

Hrabstwo: Gadsden

Powierzchnia: 4,8 km²


text:
# Osiedle Wzniesień Łódzkich
Osiedle Wzniesień Łódzkich – osiedle administracyjne w północno-wschodniej Łodzi, w dawnej dzielnicy Bałuty, zamieszkiwane przez 1 350 osób.

## Położenie i granice osiedla

### Obecnie
Osiedle Wzniesień Łódzkich znajduje się na peryferiach miasta w Łodzi w jego północno-wschodniej części. Granice północną i wschodnią stanowią granice administracyjne Łodzi z gminami Nowosolna i Stryków, a także na krótkim odcinku z miastem Zgierz. Południowa granica przebiega od granicy z gminą wiejską Nowosolna w okolicy wzgórza Radary ulicą Nad Niemnem w kierunku północno-zachodnim aż do ulicy Okólnej, którą kieruje się na północ, następnie ulicą Strykowską na południowy zachód aż do krawędzi Lasu Łagiewnickiego. Wschodnią granicę stanowi krawędź Lasu Łagiewnickiego.

### Rozważane zmiany granic osiedla
Mieszkańcy osiedla chcą odłączenia jego części od Łodzi i przyłączenia do gminy Stryków (petycję podpisało ok. 800 osób) z uwagi na „historyczne i emocjonalne związki" z gminą Stryków. W prasie wskazuje się, że wniosek mieszkańców ma związek z przyjęciem przez władze Łodzi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który ogranicza zabudowę na terenie osiedla.

## Charakter osiedla
Osiedle ma charakter podmiejski i obejmuje tereny dawnych podłódzkich wsi inkorporowanej w 1946 roku do Łodzi gminy Łagiewniki. Owe wsie pełnią obecnie funkcję osiedli i są to m.in. Modrzew, Nowy Imielnik, Wilanów, Nowe Moskule, czy Łodzianka. W wielu miejscach osiedle ma charakter wiejski i dużą powierzchnię zajmują nieużytki (głównie łąki) oraz pola uprawne, a tereny zabudowane skupiają się jedynie w dawnych centrach wsi.

### Przyroda
Od zachodu osiedle Wzniesień Łódzkich jest ograniczone przez krawędź Lasu Łagiewnickiego. Całe osiedle znajduje się w krainie Wzniesień Łódzkich, stanowiących część Wzniesień Południowomazowieckich, które charakteryzuje krajobraz wyżynny. Większość obszaru osiedla stanowią łąki, pola, śródpolne zadrzewienia i zarośla na pagórkowatym terenie. Tuż za granicą Łodzi i osiedla znajduje się najwyższy szczyt tej krainy - wzgórze „Radary” o wysokości 284 m n.p.m. Prawie połowa powierzchni osiedla Wzniesień Łódzkich (północna i północno-wschodnia część osiedla) są objęte ochroną - funkcjonuje tutaj utworzony w 1996 roku Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich. Ponadto na terenie osiedla na wschód od osiedla Nowe Moskule utworzono Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Sucha Dolina w Moskulach”. Obejmuje on dolinę jednej z odnóg źródliskowego odcinka rzeki Młynówki, które okresowo prowadzi wodę przez tereny przylegające do Lasu Łagiewnickiego.

### Komunikacja
Osiedle Wzniesień Łódzkich, mimo że znajduje się w peryferyjnej części Łodzi to jest stosunkowo dobrze skomunikowane zarówno z resztą Łodzi jak i z pobliskim Strykowem. Przebiega przez nie ulica Strykowska w ciągu drogi krajowej nr 14, która łączy Łódź ze Strykowem i wjazdem na Autostradę A1 w Strykowie. Pozostałymi ważnymi ulicami osiedla są ulice: Okólna, Jana i Cecylii, Żółwiowa, Moskule i Łodzianka.
Przez osiedle przebiegają trasy linii autobusowych MPK: 60 (warianty A, B i C) oraz 66.

title: Osiedle Wzniesień Łódzkich

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Łódź COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Łodzi
 |nazwa                        = Wzniesień Łódzkich
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = Osiedle administracyjne
 |zdjęcie                      = Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich - panoramio (1).jpg
 |opis zdjęcia                 = Krajobraz [[Wzniesienia Łódzkie|Wzniesień Łódzkich]]
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = osiedla Wzniesień Łódzkich
 |dewiza                       =
 |państwo                      = POL
 |miasto                       = [[Łódź]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 = Alicja Cieślak
 |stanowisko zarządzającego    = Przewodniczący zarządu osiedla
 |powierzchnia                 = 20,4
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 1350
 |rok                          = 2014
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         = LodzPL-wzniesn-lodzkich-mapa.png
 |opis mapy                    =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Osiedle Wzniesień Łódzkich''' – [[osiedle]] [[Jednostka pomocnicza gminy|administracyjne]] w północno-wschodniej [[Łódź|Łodzi]], w dawnej dzielnicy [[Bałuty]], zamieszkiwane przez 1 350 osób<ref>[https://bip.uml.lodz.pl/files/bip/public/miasto/budzet_miasta/wb_budzet_20140131.pdf Tabela nr 13 do Uchwały budżetowej Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 16 stycznia 2014 r.]</ref>.

== Położenie i granice osiedla ==

=== Obecnie ===
Osiedle Wzniesień Łódzkich znajduje się na [[Peryferia (globalizacja)|peryferiach]] miasta w Łodzi w jego północno-wschodniej części. Granice północną i wschodnią stanowią granice administracyjne Łodzi z gminami [[Nowosolna (gmina)|Nowosolna]] i [[Stryków (gmina)|Stryków]], a także na krótkim odcinku z [[Zgierz|miastem Zgierz]]. Południowa granica przebiega od granicy z [[Nowosolna (gmina)|gminą wiejską Nowosolna]] w okolicy [[Wzgórze „Radary”|wzgórza Radary]] ulicą Nad Niemnem w kierunku północno-zachodnim aż do [[Ulica Okólna w Łodzi|ulicy Okólnej]], którą kieruje się na północ, następnie [[Ulica Strykowska w Łodzi|ulicą Strykowską]] na południowy zachód aż do krawędzi [[Las Łagiewnicki|Lasu Łagiewnickiego]]. Wschodnią granicę stanowi krawędź [[Las Łagiewnicki|Lasu Łagiewnickiego]].

=== Rozważane zmiany granic osiedla ===
Mieszkańcy osiedla chcą odłączenia jego części od Łodzi i przyłączenia do gminy Stryków (petycję podpisało ok. 800 osób) z uwagi na „historyczne i emocjonalne związki" z gminą Stryków<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Marcin Darda |tytuł = Łódź straci Osiedle Wzniesień Łódzkich? Stryków bada możliwość przejęcia łódzkiego osiedla do gminy |data = 2022-02-08 |data dostępu = 2022-02-09 |opublikowany = Dziennik Łódzki |url = https://dzienniklodzki.pl/lodz-straci-osiedle-wzniesien-lodzkich-strykow-bada-mozliwosc-przejecia-lodzkiego-osiedla-do-gminy/ar/c1-16035237 |język = pl-PL}}</ref>. W prasie wskazuje się, że wniosek mieszkańców ma związek z przyjęciem przez władze Łodzi [[Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego|miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego]], który ogranicza zabudowę na terenie osiedla<ref name=":1" />.

== Charakter osiedla ==
Osiedle ma charakter [[Przedmieście|podmiejski]] i obejmuje tereny dawnych podłódzkich wsi [[Inkorporacja terytorium|inkorporowanej]] w 1946 roku do [[Łódź|Łodzi]] [[Łagiewniki (gmina w województwie łódzkim)|gminy Łagiewniki]]<ref name=":0">Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 1945 r. o zmianie granic miasta Łodzi ({{Dziennik Ustaw|3=35|1946|4}}).</ref>. Owe wsie pełnią obecnie funkcję osiedli i są to m.in. [[Modrzew (Łódź)|Modrzew]], [[Nowy Imielnik]], [[Wilanów (Łódź)|Wilanów]], [[Nowe Moskule]], czy [[Łodzianka (Łódź)|Łodzianka]]. W wielu miejscach osiedle ma charakter [[Wieś|wiejski]] i dużą powierzchnię zajmują [[Nieużytek|nieużytki]] (głównie [[Łąka|łąki]]) oraz [[pola uprawne]], a tereny zabudowane skupiają się jedynie w dawnych centrach wsi.

=== Przyroda ===
[[Plik:Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich w okolicach wsi Kopanka.jpg|mały|300x300px|Krajobraz wyżynny [[Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich|PK Wzniesień Łódzkich]].]]
Od zachodu osiedle Wzniesień Łódzkich jest ograniczone przez krawędź [[Las Łagiewnicki|Lasu Łagiewnickiego]]. Całe osiedle znajduje się w krainie [[Wzniesienia Łódzkie|Wzniesień Łódzkich]], stanowiących część [[Wzniesienia Południowomazowieckie|Wzniesień Południowomazowieckich]], które charakteryzuje [[Wyżyna|krajobraz wyżynny]]. Większość obszaru osiedla stanowią [[Łąka|łąki]], [[Pole uprawne|pola]], [[Zadrzewienia śródpolne|śródpolne zadrzewienia]] i zarośla na [[Pagórek|pagórkowatym]] terenie. Tuż za granicą Łodzi i osiedla znajduje się najwyższy szczyt tej krainy - [[wzgórze „Radary”]] o wysokości 284 m n.p.m.<ref>{{Cytuj |tytuł = Geologia I geomorfologia |data dostępu = 2020-12-23 |opublikowany = parkilodzkie.pl |url = https://parkilodzkie.pl/pkwl/o-parku/przyroda/348-geologia-i-geomorfologia |język = pl}}</ref> Prawie połowa powierzchni osiedla Wzniesień Łódzkich (północna i północno-wschodnia część osiedla) są objęte ochroną - funkcjonuje tutaj utworzony w 1996 roku [[Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacje ogólne |data dostępu = 2020-12-23 |opublikowany = parkilodzkie.pl |url = https://parkilodzkie.pl/pkwl/o-parku/informacje-ogolne |język = pl}}</ref>. Ponadto na terenie osiedla na wschód od osiedla [[Nowe Moskule (osiedle w Łodzi)|Nowe Moskule]] utworzono [[Zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Sucha Dolina w Moskulach”|Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Sucha Dolina w Moskulach”]]. Obejmuje on dolinę jednej z odnóg źródliskowego odcinka rzeki [[Młynówka (dopływ Moszczenicy)|Młynówki]], które okresowo prowadzi wodę przez tereny przylegające do [[Las Łagiewnicki|Lasu Łagiewnickiego]].

=== Komunikacja ===
[[Plik:SIM LODZ Strykowska str.jpg|mały|300x300px|Tablica [[System Informacji Miejskiej w Łodzi|SIM]] z nazwą osiedla Wzniesienia Łódzkie.]]
Osiedle Wzniesień Łódzkich, mimo że znajduje się w peryferyjnej części [[Łódź|Łodzi]] to jest stosunkowo dobrze skomunikowane zarówno z resztą [[Łódź|Łodzi]] jak i z pobliskim [[Stryków|Strykowem]]. Przebiega przez nie [[Ulica Strykowska w Łodzi|ulica Strykowska]] w ciągu [[Droga krajowa nr 14 (Polska)|drogi krajowej nr 14]], która łączy [[Łódź]] ze [[Stryków|Strykowem]] i wjazdem na [[Autostrada A1 (Polska)|Autostradę A1]] w Strykowie. Pozostałymi ważnymi ulicami osiedla są ulice: [[Ulica Okólna w Łodzi|Okólna]], Jana i Cecylii, Żółwiowa, Moskule i Łodzianka.

Przez osiedle przebiegają trasy linii autobusowych [[MPK Łódź|MPK]]: 60 (warianty A, B i C) oraz 66<ref>{{Cytuj |tytuł = Rozkłady jazdy - MPK-Łódź Spółka z o.o. |data dostępu = 2020-12-23 |opublikowany = www.mpk.lodz.pl |url = http://www.mpk.lodz.pl/rozklady/linie.jsp#Autobusy}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Łódź}}

[[Kategoria:Bałuty]]

title: · Wzniesień Łódzkich

Miasto: Łódź

Zarządzający: Alicja Cieślak


text:
# Puste kalorie
Puste kalorie – to termin odnoszący się do produktów spożywczych zawierających duże ilości kalorii w postaci cukrów prostych oraz alkoholu. Produkty tego typu powodują krótkotrwały "przyrost energii", jednakże mają niską wartość odżywczą. Produkty tego typu mają niekorzystny skład, a także proporcje poszczególnych składników odżywczych.
Założenie, że pokarmy zawierające jedynie energię, są wystarczające do przeżycia, zostało obalone przez François Magendie i opisane w Précis élémentaire de Physiologie. Naukowiec w eksperymencie wykazał, że jedzenie jedynie cukru i oleju z oliwek lub masła zawsze prowadziło do śmierci badanych zwierząt w przeciągu od 30 do 40 dni.

title: Puste kalorie

wikitext:
{{Dopracować|nierzetelne=2017-05}}
[[Plik:AcucarCubosDSC6111.jpg|alt=|mały|200x200px|[[Cukier biały]] jest przykładem produktu żywnościowego, którego [[wartość odżywcza]] to energia.]]
'''Puste kalorie''' – to termin odnoszący się do produktów spożywczych zawierających duże ilości kalorii w postaci [[Cukry proste|cukrów prostych]] oraz [[Napój alkoholowy|alkoholu]]. Produkty tego typu powodują krótkotrwały "przyrost energii", jednakże mają niską [[Wartość odżywcza|wartość odżywczą]]. Produkty tego typu mają niekorzystny skład, a także proporcje poszczególnych [[Składniki odżywcze|składników odżywczych]].

Założenie, że pokarmy zawierające jedynie energię, są wystarczające do przeżycia, zostało obalone przez [[François Magendie]] i opisane w ''Précis élémentaire de Physiologie.'' Naukowiec w eksperymencie wykazał, że jedzenie jedynie cukru i oleju z oliwek lub [[Masło|masła]] zawsze prowadziło do śmierci badanych zwierząt w przeciągu od 30 do 40 dni<ref>Magendie, F. (1816) "Sur les propriétés nutritives des substances qui ne contiennent pas d’ azote", Annales de Chimie (ser. 2) 3:66-77, 408–410</ref>.

== Zobacz też ==
* [[junk food]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Mała encyklopedia zdrowia, Warszawa, 1961

[[Kategoria:Dietetyka]]


text:
# Dwunastu apostołów (książka)
Dwunastu apostołów – powieść science-fiction autorstwa Andrzeja Trepki, wydana po raz pierwszy w 1978 r.

## Fabuła
Rok 2009. Polski uczony, profesor Tadeusz Belt, konstruuje maszynę czasu, z pomocą której jest w stanie nawiązać kontakt z Przyszłością. Pierwszym podróżnikiem w czasie staje się żona profesora, Maria (wyrusza w przyszłość, by zabić wściekłego psa profesora, wysłanego wcześniej); z niezrozumiałych względów odmawia powrotu do teraźniejszości.
Kolejnymi chrononautami staje się sześcioro więźniów, których udostępnił profesorowi (nie wiedząc, że będą podróżować w czasie) jego kolega, dyrektor warszawskiego więzienia. Kiedy i oni odmawiają powrotu, sprawa zwraca uwagę władz. Profesor Belt i jego maszyna stają się obiektem zainteresowania publicznego, a także przedmiotem debaty na forum Parlamentu Planety (organizacji międzynarodowej, powstałej na bazie ONZ-u). Ostatecznie zostaje podjęta decyzja o wysłaniu w Przyszłość dwunastu nieskazitelnych ludzi, mających pełnić role ambasadorów ludzkości XXI wieku.

## Bohaterowie
- profesor Tadeusz Belt - wynalazca maszyny czasu.
- Asen Stambolijski - pochodzący z Bułgarii przewodniczący Parlamentu Planety. W toku debaty o maszynie czasu zaprzyjaźnia się z profesorem Beltem.
- Cosimo de Siega - następca Stambolijskiego na stanowisku przewodniczącego Parlamentu Planety i jego przyjaciel, świetny włoski poeta.

title: Dwunastu apostołów (książka)

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-03}}

{{Książka infobox
 |tytuł             = Dwunastu apostołów
 |tytuł oryginalny  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Andrzej Trepka]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = [[Fantastyka naukowa|science fiction]]
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Polska]]
 |język             = [[Język polski|polski]]
 |data wydania      = [[1978 w literaturze|1978]]
 |wydawca           = [[Wydawnictwo Śląsk|Wydawnictwo ''Śląsk'']]
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Dwunastu apostołów''' – [[powieść]] [[science-fiction]] autorstwa [[Andrzej Trepka|Andrzeja Trepki]], wydana po raz pierwszy w 1978 r.

== Fabuła ==
Rok 2009. Polski uczony, profesor Tadeusz Belt, konstruuje [[Wehikuł czasu (maszyna)|maszynę czasu]], z pomocą której jest w stanie nawiązać kontakt z Przyszłością. Pierwszym podróżnikiem w czasie staje się żona profesora, Maria (wyrusza w przyszłość, by zabić [[Wścieklizna|wściekłego]] psa profesora, wysłanego wcześniej); z niezrozumiałych względów odmawia powrotu do teraźniejszości.

Kolejnymi chrononautami staje się sześcioro więźniów, których udostępnił profesorowi (nie wiedząc, że będą podróżować w czasie) jego kolega, dyrektor warszawskiego więzienia. Kiedy i oni odmawiają powrotu, sprawa zwraca uwagę władz. Profesor Belt i jego maszyna stają się obiektem zainteresowania publicznego, a także przedmiotem debaty na forum Parlamentu Planety (organizacji międzynarodowej, powstałej na bazie [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]]-u). Ostatecznie zostaje podjęta decyzja o wysłaniu w Przyszłość dwunastu nieskazitelnych ludzi, mających pełnić role ambasadorów ludzkości XXI wieku.

== Bohaterowie ==
* profesor '''Tadeusz Belt''' - wynalazca maszyny czasu.
* '''Asen Stambolijski''' - pochodzący z Bułgarii przewodniczący Parlamentu Planety. W toku debaty o maszynie czasu zaprzyjaźnia się z profesorem Beltem.
* '''Cosimo de Siega''' - następca Stambolijskiego na stanowisku przewodniczącego Parlamentu Planety i jego przyjaciel, ''świetny włoski poeta''.

[[Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1978 roku]]
[[Kategoria:Polskie powieści fantastycznonaukowe]]
[[Kategoria:Twórczość Andrzeja Trepki]]

title: Dwunastu apostołów

Autor: Andrzej Trepka

Typ utworu: science fiction

Miejsce wydania: Polska

Język: polski

Wydawca: Wydawnictwo Śląsk


text:
# Feodora zu Leiningen
Anna Feodora Augusta Charlotte Wilhelmine zu Leiningen (ur. 7 grudnia 1807 w Amorbach, zm. 23 września 1872 w Baden-Baden) – niemiecka arystokratka, księżniczka zu Leiningen i poprzez małżeństwo księżna Hohenlohe-Langenburg (państwa w 1801 zmediatyzowanego przez Wirtembergię).
Urodziła się jako córka księcia zu Leiningen Enicha Carla i jego drugiej żony, księżnej Wiktorii. Po śmierci ojca Feodory jej matka wzięła ślub ze swoim drugim mężem – synem króla Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Jerzego III, księciem Kentu Edwardem Augustem. Rodzonym bratem Feodory był premier rządu parlamentu frankfurckiego Karl zu Leiningen, natomiast przyrodnią siostrą królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Wiktoria.
18 lutego 1828 poślubiła księcia Hohenlohe-Langenburg Ernesta I. Para miała sześcioro dzieci:
- księcia Karla Ludwiga Wilhelma Leopolda (1829–1907), kolejnego księcia Hohenlohe-Langenburg
- księżniczkę Elise Adelheid Victorie Amalie Auguste Luise Johannę (1830–1851)
- Hermanna Ernsta Franza Bernharda VI (1832–1913), również przyszłego księcia Hohenlohe-Langenburg
- księcia Viktora Ferdinanda Franza Eugena Gustava Adolfa Constantina Friedricha (1833–1911)
- Adelheid Victorie Amalie Louise Marię Konstanze (1835–1900), przyszłą księżną Szlezwiku i Holsztynu, matkę ostatniej niemieckiej cesarzowej Augusty Wiktorii
- Feodorę zu Hohenlohe-Langenburg(inne języki) (1839–1872), przyszłą księżną Saksonii-Meiningen i Hildburghausen

title: Feodora zu Leiningen

wikitext:
[[Plik:Henry Collen - Princesa Feodora de Leiningen.jpg|thumb|200px|księżna Feodora]]
[[Plik:Baden-Baden-Hauptfriedhof-Grabmal Feodora zu Hohenlohe-Langenburg-12-2010-gje.jpg|thumb|200px|Pomnik nagrobny na głównym cmentarzu Baden-Baden]]
'''Anna Feodora Augusta Charlotte Wilhelmine zu Leiningen''' (ur. [[7 grudnia]] [[1807]] w [[Amorbach]], zm. [[23 września]] [[1872]] w [[Baden-Baden]]) – [[Niemcy|niemiecka]] arystokratka, księżniczka zu Leiningen i poprzez małżeństwo księżna Hohenlohe-Langenburg (państwa w 1801 [[Mediatyzacja|zmediatyzowanego]] przez [[Królestwo Wirtembergii|Wirtembergię]]).

Urodziła się jako córka księcia zu Leiningen [[Emich Carl zu Leiningen|Enicha Carla]] i jego drugiej żony, księżnej [[Wiktoria z Saksonii-Coburga-Saalfeld|Wiktorii]]. Po śmierci ojca Feodory jej matka wzięła ślub ze swoim drugim mężem – synem króla Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii [[Jerzy III Hanowerski|Jerzego III]], księciem Kentu [[Edward August Hanowerski|Edwardem Augustem]]. Rodzonym bratem Feodory był premier rządu parlamentu frankfurckiego [[Karl zu Leiningen]], natomiast przyrodnią siostrą królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii [[Wiktoria (królowa Wielkiej Brytanii)|Wiktoria]].

18 lutego 1828 poślubiła księcia [[Hohenlohe-Langenburg]] {{link-interwiki|Ernest I Hohenlohe-Langenburg|tekst=Ernesta I|Q=Q62480}}. Para miała sześcioro dzieci:
* księcia Karla Ludwiga Wilhelma Leopolda (1829–1907), kolejnego księcia Hohenlohe-Langenburg
* księżniczkę Elise Adelheid Victorie Amalie Auguste Luise Johannę (1830–1851)
* Hermanna Ernsta Franza Bernharda VI (1832–1913), również przyszłego księcia Hohenlohe-Langenburg
* księcia Viktora Ferdinanda Franza Eugena Gustava Adolfa Constantina Friedricha (1833–1911)
* Adelheid Victorie Amalie Louise Marię Konstanze (1835–1900), przyszłą [[Księstwo Szlezwiku|księżną Szlezwiku]] i [[Księstwo Holsztynu|Holsztynu]], matkę ostatniej niemieckiej cesarzowej [[Augusta Wiktoria ze Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga|Augusty Wiktorii]]
* {{link-interwiki|Feodora zu Hohenlohe-Langenburg|tekst=Feodorę zu Hohenlohe-Langenburg|Q=Q263656}} (1839–1872), przyszłą księżną [[Saksonia-Meiningen i Hildburghausen|Saksonii-Meiningen i Hildburghausen]]

== Bibliografia ==
{{commonscat|Princess Feodora of Leiningen}}
* [http://www.thepeerage.com/p10366.htm#i103658 thepeerage.com] {{lang|en}}
* [https://archive.is/20130110212426/www.angelfire.com/in/heinbruins/Leiningen.html Hein’s Royal Genealogy Page] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę |url = http://wwperson.informatik.uni-erlangen.de/cgi-bin/l3/LANG=germ/F=Anna@Feodora@Augusta@Charlotte@Wilhelmine/N=zu@Leiningen |tytuł = Die Genealogie (Genealogy) von Hohenlohe |opublikowany = wwperson.informatik.uni-erlangen.de |archiwum = https://web.archive.org/web/20140106184120/http://wwperson.informatik.uni-erlangen.de/cgi-bin/l3/LANG=germ/F=Anna@Feodora@Augusta@Charlotte@Wilhelmine/N=zu@Leiningen |zarchiwizowano = 2014-01-06 |język = de}}
* [http://genealogy.euweb.cz/leiningen/leiningen6.html#EC genealogy.eu] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Leiningen, Feodora zu}}
[[Kategoria:Niemiecka szlachta]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1807]]
[[Kategoria:Zmarli w 1872]]


text:
# Jeziory (województwo mazowieckie)
Jeziory – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Łosice.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Zygmunta w Łosicach.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

title: Jeziory (województwo mazowieckie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Jeziory
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat łosicki|łosicki]]
 |gmina                  = [[Łosice (gmina)|Łosice]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 21{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 83
 |kod pocztowy           = 08-200{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WLS
 |SIMC                   = 0015540{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Łosice (gmina)
 |współrzędne            = 52°10'12"N 22°47'02"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|46799|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Jeziory''' – [[wieś]] sołecka{{r|sol}} w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat łosicki|powiecie łosickim]], w [[Łosice (gmina)|gminie Łosice]]{{r|teryt|roz}}.

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia św. Zygmunta w Łosicach|św. Zygmunta w Łosicach]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo bialskopodlaskie|województwa bialskopodlaskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Jeziory]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Jeziory_mazowieckie|nazwa=Wieś Jeziory w liczbach|data dostępu=2024-11-13}}</ref>
* <ref name="nsp">{{Cytuj |url = https://bdl.stat.gov.pl/bdl/dane/teryt/jednostka |tytuł = NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data = 2022-09-19 |data dostępu = 2024-11-13 |opublikowany = Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=sol>[https://bip.gminalosice.pl/jednostki_pomocnicze/solectwa_i_osiedla/ BIP gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=400|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.polinow.pl/losice_i_okolice-jeziory Jeziory na stronie Polinów]

{{Gmina Łosice}}

[[Kategoria:Łosice (gmina)]]

title: Jeziory

Województwo: mazowieckie

Powiat: łosicki

Gmina: Łosice

Tablice rejestracyjne: WLS


text:
# Miernik ciśnienia zwieracza ust przełyku
Miernik ciśnienia zwieracza ust przełyku – przyrząd medyczny służący do badania ciśnienia zwieracza ust przełyku.
Miernik jest diagnostycznym urządzeniem medycznym, służącym do wczesnego wykrywania nawrotów choroby  nowotworowej w okolicach przełyku u pacjentów po usunięciu krtani. Wizualizacja zmian i poziomu ciśnienia podczas badania pozwala na określenie możliwości opanowania mowy przełykowej przez pacjenta. Badanie jest również podstawowym elementem typowania pacjentów do wtórnej implantacji protezami głosowymi.
Badanie ciśnienia rozwarcia zwieracza ust przełyku metodą iniekcji stosowane jest w diagnostyce  onkologicznej pacjentów laryngektomowanych. Pozwala na wczesne wykrywanie nawrotów procesu nowotworowego w okolicach ust przełyku. Podczas badania wykorzystuje się aparat do wizualizacji graficznej ciśnienia przebiegu rozwarcia zwieracza ust przełyku u osób po operacyjnym usunięciu krtani. Twórcami metody diagnostycznej opartej na badaniu ciśnienia rozwarcia zwieracza ust przełyku byli Miroslav Seeman, profesor Uniwersytetu Karola IV w Pradze i Janwillem van den Berg. Twórcami rozszerzonej metody diagnostycznej opartej na wizualizacji ciśnienia rozwarcia zwieracza ust przełyku są Wojciech Musialik oraz Jarosław Markowski. Metoda w początkowym okresie była przeznaczona do określenia poziomu, z jakim pacjent może opanować mowę przełykową. Podczas dalszych badań zauważono dodatkowy element diagnostyczny, umożliwiający wczesne wykrycie nawrotów procesu nowotworowego w okolicach ust przełyku. Naukowcy Musialik i Markowski podczas cyklicznych badań odkryli zmianę kształtu wykresu. Zmiana ta była związana z występowaniem nawrotu choroby nowotworowej. Wizualizacja graficzna wykorzystana w tej metodzie pozwala na szybszą ocenę stanu pacjenta, przez co szybsze wdrożenie terapii onkologicznej.

wikitext:
'''Miernik ciśnienia zwieracza ust przełyku''' – przyrząd medyczny służący do badania ciśnienia zwieracza ust przełyku.

Miernik jest diagnostycznym urządzeniem medycznym, służącym do wczesnego wykrywania nawrotów choroby  nowotworowej w okolicach przełyku u pacjentów po usunięciu krtani. Wizualizacja zmian i poziomu ciśnienia podczas badania pozwala na określenie możliwości opanowania mowy przełykowej przez pacjenta. Badanie jest również podstawowym elementem typowania pacjentów do wtórnej implantacji protezami głosowymi.

Badanie ciśnienia rozwarcia zwieracza ust przełyku metodą iniekcji stosowane jest w diagnostyce  onkologicznej pacjentów laryngektomowanych<ref>{{Cytuj|autor=Antoni Pruszewicz|tytuł=Foniatria kliniczna|data=1992|miejsce=Warszawa|s=187}}</ref>. Pozwala na wczesne wykrywanie nawrotów procesu nowotworowego w okolicach ust przełyku<ref>{{Cytuj|autor=Antoni Pruszewicz|tytuł=Foniatria kliniczna|data=1992|miejsce=Warszawa|s=189}}</ref>. Podczas badania wykorzystuje się aparat do wizualizacji graficznej ciśnienia przebiegu rozwarcia zwieracza ust przełyku u osób po operacyjnym usunięciu krtani<ref name=a>{{Cytuj pismo | autor = Wojciech Musialik et al. | tytuł = Aparat do wizualizacji graficznej ciśnienia przebiegu rozwarcia zwieracza ust przełyku u osób po usunięciu krtani | czasopismo = Otolaryngologia Polska | wydawca = Elsevier Urban & Partner | wydanie = Volume 66, Issue 5 | strony = 342-347 | język = en | data = September–October 2012 | url = http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0030665712000364}}</ref>. Twórcami metody diagnostycznej opartej na badaniu ciśnienia rozwarcia zwieracza ust przełyku byli [[Miroslav Seeman]], profesor Uniwersytetu Karola IV w Pradze i [[Janwillem van den Berg]]. Twórcami rozszerzonej metody diagnostycznej opartej na wizualizacji ciśnienia rozwarcia zwieracza ust przełyku są [[Wojciech Musialik]] oraz [[Jarosław Markowski]]. Metoda w początkowym okresie była przeznaczona do określenia poziomu, z jakim pacjent może opanować mowę przełykową<ref>{{Cytuj stronę | url = http://poradnik-logopedyczny.pl/zaburzenia-mowy/rozpoznanie-i-terapia/58/wytwarzanie-glosu-i-mowy-zastepczej.html | autor = Marzena Mieszkowicz | tytuł = Wytwarzanie głosu i mowy zastępczej u osób po usunięciu krtani (laryngektomowanych) | opublikowany = poradnik-logopedyczny.pl | data dostępu = 2017-09-13}}</ref>. Podczas dalszych badań zauważono dodatkowy element diagnostyczny, umożliwiający wczesne wykrycie nawrotów procesu nowotworowego w okolicach ust przełyku{{r|a}}. Naukowcy Musialik i Markowski podczas cyklicznych badań odkryli zmianę kształtu wykresu{{r|a}}. Zmiana ta była związana z występowaniem nawrotu choroby nowotworowej. Wizualizacja graficzna wykorzystana w tej metodzie pozwala na szybszą ocenę stanu pacjenta, przez co szybsze wdrożenie terapii onkologicznej{{r|a}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Zastrzeżenia|medycyna}}

[[Kategoria:Przyrządy i narzędzia medyczne]]


text:
# Larry (kot)
Larry – kot domowy pełniący w Wielkiej Brytanii funkcję Głównego Myszołapa w służbie Sekretariatu Generalnego od 2011 roku.

## Życiorys
Larry został wybrany przez pracowników biura premiera spośród kotów znajdujących się w Battersea Dogs & Cats Home. Obowiązki Głównego Myszołapa w służbie Sekretariatu Generalnego objął w lutym 2011 roku, lecz w przeciwieństwie do poprzednich myszołapów jego utrzymanie finansowane jest ze składek pracowników Downing Street 10. Według mediów Larry miał trafić na Downing Street jako zwierzak dla dzieci Davida Camerona. Larry swojego pierwszego udokumentowanego upolowania myszy dokonał w kwietniu 2011 roku. Po ustąpieniu ze stanowiska premiera przez Camerona pozostał na Downing Street, sprawując swoją funkcję również w czasie rządów Theresy May, Borisa Johnsona, Liz Truss, Rishiego Sunaka i reprezentującego Partię Pracy Keira Starmera. W latach 2012–2014 dzielił stanowisko Głównego Myszołapa z kotką Freyą. Kot był krytykowany przez część prasy za rzekomy brak instynktu łowieckiego, a prasa nadała mu przydomek lazy Larry (leniwy Larry). W 2022 roku w Internecie popularne stało się nagranie, w którym Larry przegonił lisa sprzed Downing Street 10. W 2016 roku udokumentowano walkę Larry’ego z Palmerstonem – kotem pełniącym funkcję Głównego Myszołapa w Foreign and Commonwealth Office.

## Wyróżnienia i obecność w kulturze popularnej
Larry został uhonorowany niebieską tablicą umieszczaną na schronisku Battersea. Na jego cześć nazwano gatunek chrząszcza Caccothryptus larryi. Były dziennikarz „The Guardian” James Robinson napisał książkę Larry Diaries: Downing Street – the First 100 Days. Życie kota jest tematem cotygodniowej kreskówki autorstwa Teda Harrisona publikowanej w The Sunday Express.

title: Larry (kot)

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Larry
 |grafika           = Larry Chief Mouser (cropped).jpg
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = 2007
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = [[Główny Myszołap w służbie Sekretariatu Gabinetu]]
 |partia            =
 |od                = 2011
 |do                =
 |poprzednik        = [[Sybil (kot)|Sybil]]
 |następca          =
 |commons           =
 |quote             =
}}
[[Plik:Larry the Cat - May 2011.jpg|thumb|Larry podczas wizyty [[Barack Obama|Baracka Obamy]] w Wielkiej Brytanii w 2011 roku]]
'''Larry''' – [[kot domowy]] pełniący w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] funkcję [[Główny Myszołap w służbie Sekretariatu Gabinetu|Głównego Myszołapa w służbie Sekretariatu Generalnego]] od 2011 roku.

== Życiorys ==
Larry został wybrany przez pracowników [[10 Downing Street|biura premiera]] spośród kotów znajdujących się w [[Battersea Dogs & Cats Home]]<ref>{{Cytuj |tytuł = History of 10 Downing Street – GOV.UK |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = gov.uk |url = https://www.gov.uk/government/history/10-downing-street#larry-chief-mouser |język = en}}</ref>. Obowiązki Głównego Myszołapa w służbie Sekretariatu Generalnego objął w lutym 2011 roku, lecz w przeciwieństwie do poprzednich myszołapów jego utrzymanie finansowane jest ze składek pracowników Downing Street 10<ref>{{Cytuj |tytuł = Larry the cat is installed as Downing Street Chief Mouser |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = The Telegraph |url = https://www.telegraph.co.uk/news/politics/conservative/8326293/Larry-the-cat-is-installed-as-Downing-Street-Chief-Mouser.html |język = en}}</ref>. Według mediów Larry miał trafić na Downing Street jako zwierzak dla dzieci [[David Cameron|Davida Camerona]]. Larry swojego pierwszego udokumentowanego upolowania myszy dokonał w kwietniu 2011 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Larry the No 10 cat catches first mouse ... finally |data = 2011-04-24 |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = The Guardian |url = http://www.theguardian.com/politics/2011/apr/24/larry-no10-cat-first-mouse |język = en}}</ref>. Po ustąpieniu ze stanowiska premiera przez Camerona pozostał na Downing Street, sprawując swoją funkcję również w czasie rządów [[Theresa May|Theresy May]], [[Boris Johnson|Borisa Johnsona]], [[Liz Truss]], [[Rishi Sunak|Rishiego Sunaka]] i reprezentującego [[Partia Pracy (Wielka Brytania)|Partię Pracy]] [[Keir Starmer|Keira Starmera]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Meet Larry the cat: The feline in charge of 10 Downing Street |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = The Jerusalem Post |url = https://www.jpost.com/omg/article-720626 |język = en-US}}</ref>. W latach 2012–2014 dzielił stanowisko Głównego Myszołapa z kotką Freyą<ref>{{Cytuj |tytuł = Freya has been thrown out of Downing Street |data = 2014-11-09 |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = The Independent |url = https://www.independent.co.uk/news/uk/politics/george-osborne-s-family-cat-freya-sent-away-from-downing-street-to-kent-9849853.html |język = en}}</ref>. Kot był krytykowany przez część prasy za rzekomy brak instynktu łowieckiego, a prasa nadała mu przydomek ''lazy Larry'' (leniwy Larry)<ref>{{Cytuj |autor = Ben Glaze |tytuł = ‘Lazy’ Larry the cat had one job |data = 2018-02-13 |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = Mirror |url = https://www.mirror.co.uk/news/politics/lazy-larry-cat-bad-killing-12019333 |język = en}}</ref>. W 2022 roku w [[Internet|Internecie]] popularne stało się nagranie, w którym Larry przegonił lisa sprzed Downing Street 10<ref>{{Cytuj |tytuł = Główny myszołap na posterunku. Larry przegonił z Downing Street dwa razy większego od siebie lisa |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = TVN24 |url = https://tvn24.pl/ciekawostki/wielka-brytania-kot-larry-przegonil-lisa-z-downing-street-i-stal-sie-hitem-internetu-6157642 |język = pl}}</ref>. W 2016 roku udokumentowano walkę Larry’ego z Palmerstonem – kotem pełniącym funkcję Głównego Myszołapa w [[Foreign and Commonwealth Office]]<ref>{{Cytuj |autor = Helena Horton |tytuł = Number 10 cat Larry loses collar in 'most brutal fight yet’ with Foreign Office’s Palmerston |opublikowany = The Telegraph |data = 2016-08-01 |data dostępu = 2022-10-29 |issn = 0307-1235 |url = https://www.telegraph.co.uk/news/2016/08/01/larry-loses-collar-in-most-brutal-fight-yet-with-palmerston/ |język = en}}</ref>.

== Wyróżnienia i obecność w kulturze popularnej ==
Larry został uhonorowany [[Niebieska tablica|niebieską tablicą]] umieszczaną na schronisku Battersea<ref>{{Cytuj |tytuł = The home where the only pay is happiness |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = The Telegraph |url = https://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/british-volunteer-awards/9606760/The-home-where-the-only-pay-is-happiness.html}}</ref>. Na jego cześć nazwano gatunek [[Chrząszcze|chrząszcza]] ''Caccothryptus larryi''<ref>{{Cytuj |tytuł = Caccothryptus larryi Matsumoto 2021, sp. nov. – Plazi TreatmentBank |data dostępu = 2022-10-29 |opublikowany = treatment.plazi.org |url = https://treatment.plazi.org/id/F035D85E990DFFFF8138FBCEFC0D5720 |język = en}}</ref>. Były dziennikarz „[[The Guardian]]” James Robinson napisał książkę ''Larry Diaries: Downing Street – the First 100 Days''<ref>{{Cytuj |autor = James Robinson |tytuł = The Larry Diaries Downing Street The First 100 Days |data = 2011 |data dostępu = 2022-10-29 |wydawca = Simon & Schuster |url = https://openlibrary.org/books/OL26063619M/The_Larry_Diaries_Downing_Street_The_First_100_Days}}</ref>. Życie kota jest tematem cotygodniowej kreskówki autorstwa [[Ted Harrison|Teda Harrisona]] publikowanej w ''[[The Sunday Express]]''<ref>{{Cytuj |autor = Lauren Scott |tytuł = A softer side of government: How Larry the cat became a purr-fect political companion on Downing Street |url = https://www.cbc.ca/news/world/larry-chief-mouser-downing-street-1.3932276}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Słynne koty]]
[[Kategoria:City of Westminster]]

title: Larry

Poprzednik: Sybil


text:
# Penticton
Penticton – miasto w Kanadzie, w prowincji Kolumbia Brytyjska, w dystrykcie regionalnym Okanagan-Similkameen. Leży nad jeziorami Okanagan i Skaha.
Liczba mieszkańców Penticton wynosi 31 909. Język angielski jest językiem ojczystym dla 84,4%, francuski dla 1,8% mieszkańców (2006).

title: Penticton

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Penticton
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Penticton, British Columbia.JPG
 |opis zdjęcia                 = Penticton od południa
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Penticton
 |dewiza                       = A Place to Stay Forever
 |państwo                      = CAN
 |1. jednostka administracyjna = {{flaga|Kolumbia Brytyjska}} [[Kolumbia Brytyjska]]
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Dan Ashton
 |powierzchnia                 = 42,02
 |wysokość                     = 385
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 31 909
 |gęstość zaludnienia          = 759,5
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = CA-BC
 |współrzędne                  = 49°29′N 119°35′W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.penticton.ca/
}}
'''Penticton''' – miasto w [[Kanada|Kanadzie]], w prowincji [[Kolumbia Brytyjska]], w dystrykcie regionalnym [[Okanagan-Similkameen]]. Leży nad jeziorami [[Okanagan (jezioro)|Okanagan]] i [[Skaha (jezioro)|Skaha]].

Liczba mieszkańców Penticton wynosi 31 909. Język angielski jest językiem ojczystym dla 84,4%, francuski dla 1,8% mieszkańców (2006)<ref>[http://www12.statcan.ca/census-recensement/2006/dp-pd/prof/92-591/details/page.cfm?Lang=E&Geo1=CSD&Code1=5907041&Geo2=PR&Code2=24&Data=Count&SearchText=Penticton&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All&Custom= Statistics Canada. 2006 Community Profiles]</ref>.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.penticton.ca/ Strona oficjalna]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Kolumbii Brytyjskiej]]

title: Penticton

Państwo: Kanada

Prowincja: Kolumbia Brytyjska

Burmistrz: Dan Ashton


text:
# Brahima Traoré
Brahima Traoré (ur. 24 lutego 1974) – burkiński piłkarz grający na pozycji pomocnika. W swojej karierze rozegrał 23 mecze w reprezentacji Burkiny Faso i strzelił w nich 1 gola.

## Kariera klubowa
W swojej karierze Traoré grał między innymi we francuskim amatorskim klubie FC Bressuire oraz saudyjskim Al Dhaid FC.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Burkiny Faso Traoré zadebiutował w 1996 roku. W tym samym roku został po raz pierwszy w karierze został powołany na Puchar Narodów Afryki. Zagrał na nim w 2 meczach: ze Sierra Leone (1:2) i z Algierią (1:2).
W 1998 roku Traoré zajął z Burkina Faso 4. miejsce w Pucharze Narodów Afryki 1998. Na tym turnieju zagrał pięciokrotnie: z Kamerunem (0:1), z Gwineą (1:0), ćwierćfinale z Tunezją (1:1, k. 8:7), półfinale z Egiptem (0:2) i o 3. miejsce z Demokratyczną Republiką Konga (4:4, k. 1:4).
W 2000 roku Traoré zagrał we 2 meczach Pucharu Narodów Afryki 2000: z Zambią (1:1) i z Egiptem (2:4). W kadrze narodowej od 1996 do 2000 roku rozegrał 23 mecze i strzelił w nich 1 bramkę.

title: Brahima Traoré

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Brahima Traoré
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 24 lutego 1974
 |miejsce urodzenia       = [[Burkina Faso|Górna Wolta]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
!  ! [[FC Bressuire]]
!  ! [[Al Dhaid FC]]
 |kariera reprezentacyjna = ! 1996–2000 ! {{Reprezentacja|BFA|pn}} ! 23 ! 1
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Brahima Traoré''' (ur. [[24 lutego]] [[1974]]) – [[Burkina Faso|burkiński]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. W swojej karierze rozegrał 23 mecze w [[Reprezentacja Burkiny Faso w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Burkiny Faso]] i strzelił w nich 1 gola.

== Kariera klubowa ==
W swojej karierze Traoré grał między innymi we [[Francja|francuskim]] amatorskim klubie [[FC Bressuire]] oraz [[Arabia Saudyjska|saudyjskim]] [[Al Dhaid FC]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Burkiny Faso w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Burkiny Faso]] Traoré zadebiutował w 1996 roku. W tym samym roku został po raz pierwszy w karierze został powołany na [[Puchar Narodów Afryki 1996|Puchar Narodów Afryki]]. Zagrał na nim w 2 meczach: ze [[Reprezentacja Sierra Leone w piłce nożnej mężczyzn|Sierra Leone]] (1:2) i z [[Reprezentacja Algierii w piłce nożnej mężczyzn|Algierią]] (1:2).

W 1998 roku Traoré zajął z Burkina Faso 4. miejsce w [[Puchar Narodów Afryki 1998|Pucharze Narodów Afryki 1998]]. Na tym turnieju zagrał pięciokrotnie: z [[Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej mężczyzn|Kamerunem]] (0:1), z [[Reprezentacja Gwinei w piłce nożnej mężczyzn|Gwineą]] (1:0), ćwierćfinale z [[Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn|Tunezją]] (1:1, k. 8:7), półfinale z [[Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej mężczyzn|Egiptem]] (0:2) i o 3. miejsce z [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|Demokratyczną Republiką Konga]] (4:4, k. 1:4).

W 2000 roku Traoré zagrał we 2 meczach [[Puchar Narodów Afryki 2000|Pucharu Narodów Afryki 2000]]: z [[Reprezentacja Zambii w piłce nożnej mężczyzn|Zambią]] (1:1) i z Egiptem (2:4). W kadrze narodowej od 1996 do 2000 roku rozegrał 23 mecze i strzelił w nich 1 bramkę.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|31976}}

{{Burkina Faso 1996 PNA}}
{{Burkina Faso 1998 PNA}}
{{Burkina Faso 2000 PNA}}

{{SORTUJ:Traore, Brahima}}
[[Kategoria:Reprezentanci Burkiny Faso w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 1996]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 1998]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2000]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1974]]

title: · Brahima Traoré

Data i miejsce urodzenia: 24 lutego 1974 · Górna Wolta

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

title: Kariera reprezentacyjna

Burkina Faso · 23 · (1)


text:
# Wald (powiat Ostallgäu)
Wald – miejscowość i gmina w południowych Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Szwabia, w regionie Allgäu, w powiecie Ostallgäu, wchodzi w skład wspólnoty administracyjnej Seeg. Leży w Allgäu, około 8 km na południowy zachód od Marktoberdorfu.

## Demografia
| Rok  | Liczba mieszk. |
| ---- | -------------- |
| 1970 | 857            |
| 1987 | 946            |
| 2000 | 994            |
| 2005 | 1 031          |

## Polityka
Wójtem gminy jest Josef Ampßler, rada gminy liczy 12 osób.
|      | Allgemeine Wählergruppe | Razem |
| 2008 | 12                      | 12    |
| 2002 | 12                      | 12    |

title: Wald (powiat Ostallgäu)

wikitext:
{{inne znaczenia|gminy w powiecie Ostallgäu|[[Wald|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Wald
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = DEU Wald (Schwaben) COA.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-BY
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Rejencja Szwabia|Szwabia]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Ostallgäu|Ostallgäu]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Wspólnota administracyjna Seeg]]
 |siedziba                        =
 |kod statystyczny                = 09 7 77 179
 |powierzchnia                    = 17,97 km²
 |wysokość                        = 800 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2012
 |liczba ludności                 = 1 084
 |gęstość zaludnienia             = 57 os./km²
 |numer kierunkowy                = 09463
 |kod pocztowy                    = 87616
 |tablice rejestracyjne           = OAL
 |adres urzędu                    = Lengenwanger Str. 2<br />87616 Wald
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Wald in OAL.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Bawaria
 |współrzędne                     = 47°43′N 10°33′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.wald-allgaeu.de/
}}
'''Wald''' – miejscowość i [[gmina]] w południowych [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Bawaria]], w rejencji [[Szwabia]], w regionie [[region Allgäu|Allgäu]], w powiecie [[Powiat Ostallgäu|Ostallgäu]], wchodzi w skład wspólnoty administracyjnej [[wspólnota administracyjna Seeg|Seeg]]. Leży w [[Allgäu]], około 8 km na południowy zachód od [[Marktoberdorf]]u.

== Demografia ==
{|class="wikitable"
|-
!Rok
!Liczba mieszk.
|-
|1970||align=right|857
|-
|1987||align=right|946
|-
|2000||align=right|994
|-
|2005||align=right|1 031
|}

== Polityka ==
Wójtem gminy jest Josef Ampßler, rada gminy liczy 12 osób.

{| border="0" cellpadding="2" cellspacing="0" width="50%"
|- bgcolor="#eeeeee" align="center"
| || Allgemeine Wählergruppe || Razem
|- align="center"
| 2008<ref>[http://www.wahlen.bayern.de/biz/kowa_g2008.php?g=h&schluessel=777&suchbegriff=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Wahl der Gemeinderäte 2008]</ref> || rowspan=2| 12 || rowspan=2| 12
|- align="center"
| 2002<ref>[https://archive.ph/20121205080837/http://www.wahlen.bayern.de/biz/kowa_g.php?g=h&schluessel=777&suchbegriff=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Wahl der Gemeinderäte 2002]</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{wspólnota administracyjna Seeg}}
{{powiat Ostallgäu}}

[[Kategoria:Powiat Ostallgäu]]
[[Kategoria:Gminy w Bawarii]]

title: Wald

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Bawaria

Rejencja: Szwabia

Powiat: Ostallgäu

Wspólnota: Wspólnota administracyjna Seeg

• gęstość: 57 os./km²

Tablice rejestracyjne: OAL


text:
# Wojsławice (gmina w województwie łódzkim)
Wojsławice (od 1953 Korczew) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1953 roku w woj. łódzkim. Nazwa gminy pochodzi od wsi Wojsławice, lecz siedzibą władz gminy był Korczew.
W okresie międzywojennym gmina Wojsławice należała do powiatu sieradzkiego w woj. łódzkim. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 12 gromad: Annopole, Izabelów, Korczew, Męcka Wola, Mokre Wojsławskie, Pratków, Rębieskie, Tymienice, Wojsławice, Wólka Wojsławska, Zamłynie i Zborowskie.
21 września 1953 roku jednostka o nazwie gmina Wojsławice została zniesiona przez przemianowanie na gminę Korczew.

wikitext:
{{Inne znaczenia|gminy dawnej|[[Wojsławice (gmina)|gmina Wojsławice]] – współczesna gmina w woj. lubelskim}}
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Wojsławice
 |dopełniacz nazwy          = gminy Wojsławice
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1919-1953<ref>Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. łódzkiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = 1919–39: [[województwo łódzkie (II Rzeczpospolita)|łódzkie (II RP)]]<br />1945-53: [[województwo łódzkie|łódzkie]]
 |powiat                    = [[powiat sieradzki|sieradzki]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Korczew (powiat zduńskowolski)|Korczew]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1952
 |plan                      =
 |liczba gromad             = 12
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Wojsławice''' (od 1953 ''[[Korczew (gmina w województwie łódzkim)|Korczew]]'') – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca do [[1953]] roku<ref>Do [[20 września]] [[1953]] roku</ref> w [[województwo łódzkie|woj. łódzkim]]. Nazwa gminy pochodzi od wsi [[Wojsławice (województwo łódzkie)|Wojsławice]], lecz siedzibą władz gminy był [[Korczew (powiat zduńskowolski)|Korczew]]<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>.

W okresie międzywojennym gmina Wojsławice należała do [[powiat sieradzki|powiatu sieradzkiego]] w [[województwo łódzkie (II Rzeczpospolita)|woj. łódzkim]]. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. Według stanu z [[1 lipca]] [[1952]] roku gmina składała się z 12 gromad: Annopole, Izabelów, Korczew, Męcka Wola, Mokre Wojsławskie, Pratków, Rębieskie, Tymienice, Wojsławice, Wólka Wojsławska, Zamłynie i Zborowskie<ref>Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa</ref>.

[[21 września]] [[1953]] roku jednostka o nazwie ''gmina Wojsławice'' została zniesiona przez przemianowanie na ''[[Korczew (gmina w województwie łódzkim)|gminę Korczew]]''<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1953|numer=42|pozycja=199}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat sieradzki (dawny)}}

{{SORTUJ:Wojslxawice (województwo lxozzxdzkie)}}

[[Kategoria:Dawne gminy w województwie łódzkim]]

title: Wojsławice

Województwo: 1919–39: łódzkie (II RP) · 1945-53: łódzkie

Powiat: sieradzki

Siedziba: Korczew

title: Szczegółowy podział administracyjny (1952)


text:
# Sunius galiberti
Sunius galiberti – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny żarlinków (Paederinae).
Gatunek ten opisany został w 1975 roku przez H. Coiffaita jako Hypomedon apterus, jednak nazwa ta była zajęta i w 1987 roku ten sam autor ustanowił nową nazwę Hypomedon galiberti. W 2010 roku jego redeskrypcji dokonał V. Assinga.
Chrząszcz o ciele długości od 3,3 do 4,2 mm. Głowa czarniawobrązowa do czarnej z czułkami rudymi do rudobrązowych; z przodu gęsto i grubo, z tyłu rzadziej punktowana. Oczy duże, obszar głowy za nimi długości około połowy oka. Przedplecze ciemnobrązowe do czarniawobrązowego z nieco rozjaśnionymi brzegami, szerokością i punktowaniem zbliżone do głowy. Pokrywy długości od 0,6 do 0,65 długości przedplecza, wyraźnie z tyłu rozszerzone, ubarwione brązowo lub ciemnobrązowo z rudymi lub rudobrązowymi kątami barkowymi i tylnymi brzegami. Tylne skrzydła całkiem zredukowane. Odnóża rude do rudobrązowych. Nieco szerszy od pokryw odwłok jest pozbawiony palisady włosków na siódmym tergicie. Samiec ma tylną krawędź siódmego sternitu z płytkim wklęśnięciem pośrodku i parą kępek długich szczecin po jego bokach, ósmy sternit z niezbyt głębokim, szerokim wcięciem pośrodku tylnego brzegu, a edeagus z krótkim, grubym, u szczytu zakrzywionym wyrostkiem brzusznym i dwiema asymetrycznymi, silnie  zesklerotyzowanymi strukturami wewnętrznymi.
Owad znany wyłącznie z nepalskiego dystryktu Katmandu, z wysokości około 2400 m n.p.m.

title: Sunius galiberti

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Sunius galiberti''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Coiffait, 1987
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |rodzina                = [[kusakowate (owady)|kusakowate]]
 |podrodzina             = [[żarlinki]]
 |plemię                 = [[Paederini]]
 |podplemię              = [[Medonina]]
 |rodzaj                 = ''[[Sunius]]''
 |gatunek                = '''''Sunius galiberti'''''
 |synonimy               =
* ''Hypomedon apterus'' Coiffait, 1975
* ''Hypomedon galiberti'' Coiffait, 1987
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Sunius galiberti''''' – gatunek [[chrząszcze|chrząszcza]] z rodziny [[Kusakowate (owady)|kusakowatych]] i podrodziny [[żarlinki|żarlinków]] (Paederinae).

Gatunek ten opisany został w 1975 roku przez H. Coiffaita jako ''Hypomedon apterus'', jednak nazwa ta była zajęta i w 1987 roku ten sam autor ustanowił nową nazwę ''Hypomedon galiberti''. W 2010 roku jego redeskrypcji dokonał [[Volker Assing|V. Assinga]]{{r|Assing10}}.

Chrząszcz o ciele długości od 3,3 do 4,2 mm. Głowa czarniawobrązowa do czarnej z czułkami rudymi do rudobrązowych; z przodu gęsto i grubo, z tyłu rzadziej punktowana. Oczy duże, obszar głowy za nimi długości około połowy oka. [[Przedplecze]] ciemnobrązowe do czarniawobrązowego z nieco rozjaśnionymi brzegami, szerokością i punktowaniem zbliżone do głowy. [[pokrywy (entomologia)|Pokrywy]] długości od 0,6 do 0,65 długości przedplecza, wyraźnie z tyłu rozszerzone, ubarwione brązowo lub ciemnobrązowo z rudymi lub rudobrązowymi kątami barkowymi i tylnymi brzegami. Tylne skrzydła całkiem zredukowane. Odnóża rude do rudobrązowych. Nieco szerszy od pokryw [[odwłok]] jest pozbawiony palisady włosków na siódmym [[tergum|tergicie]]{{r|Assing10}}. Samiec ma tylną krawędź siódmego [[sternum|sternitu]] z płytkim wklęśnięciem pośrodku{{r|Assing11|Assing10}} i parą kępek długich szczecin po jego bokach, ósmy sternit z niezbyt głębokim, szerokim wcięciem pośrodku tylnego brzegu, a [[edeagus]] z krótkim, grubym, u szczytu zakrzywionym wyrostkiem brzusznym{{r|Assing10}} i dwiema asymetrycznymi, silnie  [[skleryt|zesklerotyzowanymi]] strukturami wewnętrznymi{{r|Assing10|Assing11}}.

Owad znany wyłącznie z [[Nepal|nepalskiego]] dystryktu [[Katmandu (dystrykt)|Katmandu]], z wysokości około 2400 m n.p.m.{{r|Assing10|Assing11}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Assing10">{{Cytuj pismo | autor = Volker Assing | tytuł = A revision of Palaearctic  Sunius . XII. New species, new synonymies, and additional records (Coleoptera: Staphylinidae: Paederinae) | czasopismo = Linzer Biologische Beiträge | wydanie = 2 | wolumin = 42 | strony = 1045-1061 | data = 2010 | url = http://www.zobodat.at/pdf/LBB_0042_2_1045-1061.pdf}}</ref>
<ref name="Assing11">{{Cytuj pismo | autor = Volker Assing | tytuł = The  Sunius  species of the Palaearctic region (Coleoptera: Staphylinidae: Paederinae) | czasopismo = Linzer Biologische Beiträge | wydanie = 1 | wolumin = 43 | strony = 151-193 | data = 2011 | url = http://www.zobodat.at/pdf/LBB_0043_1_0151-0193.pdf}}</ref>
}}

[[Kategoria:Żarlinki]]
[[Kategoria:Chrząszcze Nepalu]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1987 roku]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Nepalu]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Rodzina: kusakowate

Podrodzina: żarlinki

Plemię: Paederini

Podplemię: Medonina

Rodzaj: Sunius

Gatunek: Sunius galiberti


text:
# Kocierz (gromada)
Kocierz – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Kocierz z siedzibą GRN w Kocierzu ad Moszczanica utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie żywieckim w woj. krakowskim, na mocy uchwały nr 32/IV/54 WRN w Krakowie z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Kocierz ad Moszczanica ze zniesionej gminy Gilowice oraz Kocierz ad Rychwałd ze zniesionej gminy Ślemień w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej.
29 marca 1956 z gromady Kocierz wyłączono przysiółek Skolarówka włączając go do gromady Ślemień.
Gromadę zniesiono 30 czerwca 1960, a jej obszar włączono do gromady Łękawica.

title: Kocierz (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Kocierz
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1960
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo krakowskie (1945–1975)|krakowskie]]
 |powiat                    = [[powiat żywiecki|żywiecki]]
 |data powstania            = 6 października 1954
 |data likwidacji           = 30 czerwca 1960
 |siedziba                  = [[Kocierz Moszczanicki|Kocierz ad Moszczanica]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 2
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 14
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Kocierz''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Kocierz z siedzibą GRN w [[Kocierz Moszczanicki|Kocierzu ad Moszczanica]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat żywiecki|powiecie żywieckim]] w [[Województwo krakowskie (1945–1975)|woj. krakowskim]], na mocy uchwały nr 32/IV/54 WRN w [[Kraków|Krakowie]] z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> [[Kocierz Moszczanicki|Kocierz ad Moszczanica]] ze zniesionej [[Gilowice (gmina)|gminy Gilowice]] oraz [[Kocierz Rychwałdzki|Kocierz ad Rychwałd]] ze zniesionej [[Ślemień (gmina)|gminy Ślemień]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 32/IV/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 6 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu żywieckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 17 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 29 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 50)</ref>. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Żywcu z dnia 30 września 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 8 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 45)</ref>.

29 marca 1956 z gromady Kocierz wyłączono przysiółek [[Skolarówka (Ślemień)|Skolarówka]] włączając go do [[Ślemień (gromada)|gromady Ślemień]]<ref>Uchwała Nr 33/VII/55 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 20 grudnia 1955 r. w sprawie zmian granic niektórych gromad w powiecie żywieckim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 15 marca 1955 r., Nr. 3, Poz. 15)</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 30 czerwca 1960, a jej obszar włączono do [[Łękawica (gromada w powiecie żywieckim)|gromady Łękawica]]<ref>Uchwała Nr 12/III/60 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 6 maja 1960 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie krakowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie z dnia 25 czerwca 1960 r., Nr. 10, Poz. 55)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat żywiecki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie krakowskim|Kocierz]]

title: Kocierz

Województwo: krakowskie

Powiat: żywiecki

Data powstania: 6 października 1954

Data likwidacji: 30 czerwca 1960

Siedziba: Kocierz ad Moszczanica

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Życie Uniwersyteckie
Życie Uniwersyteckie – miesięcznik wydawany przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

## Historia i tematyka
Numer pilotażowy (zerowy) czasopisma ukazał się w kwietniu 1993 – był czarno-biały z czerwonymi aplikacjami. Obecnie czasopismo jest barwne. Artykuły publikowane w Życiu Uniwersyteckim dotyczą bieżących spraw Uniwersytetu, rozwoju poszczególnych wydziałów, przybliżają sylwetki kadry profesorskiej i studentów, relacjonują wydarzenia naukowe w Poznaniu i miastach, gdzie znajdują się jednostki zamiejscowe. Czasopismo publikuje także fotoreportaże i wywiady.

## Nagrody
- Maciej Męczyński – fotoreporter (nagroda dodatkowa w konkursie Wielkopolska Press Foto 2010)[3]
- Maciej Nowaczyk – fotoreporter (III nagroda w konkursie Wielkopolska Press Foto 2010),
- Maria Rybicka – reporter (Wyróżnienie  w konkursie na najciekawszy artykuł promujący naukę na XXII Ogólnopolskiej Konferencji Redaktorów Gazet Akademickich).

title: Życie Uniwersyteckie

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = Życie Uniwersyteckie
 |tytuł oryginalny      =
 |podtytuł              =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         = [[Miesięcznik]]
 |państwo               = POL
 |wariant flagi         =
 |adres                 = [[Ulica Święty Marcin w Poznaniu|  ul. św. Marcin]] 78, Poznań
 |wydawca               = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
 |organ prasowy         =
 |tematyka              =
 |język                 =
 |pierwszy numer        = 1993
 |ostatni numer         =
 |redaktor naczelny     = Krzysztof Smura<ref>{{cytuj | url = https://uniwersyteckie.pl/kontakt | tytuł = Kontakt | data dostępu = 2020-01-08 | autor = | opublikowany = Życie Uniwersyteckie }}</ref>
 |stali współpracownicy =
 |nakład                =
 |sprzedaż              =
 |format                = A4
 |liczba stron          =
 |ISSN                  = 1231-8825
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   = https://uniwersyteckie.pl/archiwum
}}
'''Życie Uniwersyteckie''' – [[miesięcznik]] wydawany przez [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytet im. Adama Mickiewicza]] w [[Poznań|Poznaniu]].

== Historia i tematyka ==
Numer pilotażowy (zerowy) czasopisma ukazał się w kwietniu [[1993]]<ref>''Wiadomości z miast i gmin'', w: ''[[Kronika Wielkopolski]], nr 3/1993, s. 200, ISSN 0137-3102''</ref> – był czarno-biały z czerwonymi aplikacjami. Obecnie czasopismo jest barwne. Artykuły publikowane w Życiu Uniwersyteckim dotyczą bieżących spraw Uniwersytetu, rozwoju poszczególnych wydziałów, przybliżają sylwetki kadry profesorskiej i studentów, relacjonują wydarzenia naukowe w Poznaniu i miastach, gdzie znajdują się jednostki zamiejscowe. Czasopismo publikuje także [[fotoreportaż]]e i [[wywiad (rozmowa)|wywiady]].

== Nagrody ==
* Maciej Męczyński – fotoreporter (nagroda dodatkowa w konkursie ''Wielkopolska Press Foto 2010'')<ref name="Kalendarium">{{Cytuj | tytuł = Kalendarium | url = https://uniwersyteckie.pl/sites/default/files/archiwum-ZU/pdf/ZU_11_2010.pdf| czasopismo = Życie Uniwersyteckie | wolumin = 11/2010 | numer = 206 | s = 4-5 | data dostępu = 2020-01-08}}</ref>
* Maciej Nowaczyk – fotoreporter (III nagroda w konkursie ''Wielkopolska Press Foto 2010''),
* Maria Rybicka – reporter (Wyróżnienie  w konkursie na najciekawszy artykuł promujący naukę na XXII Ogólnopolskiej Konferencji Redaktorów Gazet Akademickich).

== Zobacz też ==
* [[Drukarnia Akademii Lubrańskiego w Poznaniu]]
* [[Wydawnictwo Naukowe UAM]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | autor = Magdalena Ziółek | tytuł = Mamy 15 lat | url = https://uniwersyteckie.pl/sites/default/files/archiwum-ZU/pdf/ZU_04_2008.pdf | czasopismo = Życie Uniwersyteckie  | wolumin = 4/2008 | numer = 175 | s = 16-17 | data dostępu = 2020-01-08}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj | url = https://uniwersyteckie.pl/archiwum | tytuł = Strona WWW miesięcznika| data dostępu = 2020-01-08}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{Media w Poznaniu}}

[[Kategoria:Czasopisma w języku polskim]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 1993]]
[[Kategoria:Miesięczniki wydawane w Poznaniu]]
[[Kategoria:Prasa akademicka]]
[[Kategoria:Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]

title: Życie Uniwersyteckie

Częstotliwość: Miesięcznik

Adres: ul. św. Marcin 78, Poznań

Redaktor naczelny: Krzysztof Smura