text:
# Biblioteca Palafoxiana
Biblioteca Palafoxiana – biblioteka założona w 1646 roku w Puebli, w Meksyku. Została uznana przez UNESCO za pierwszą i najstarszą bibliotekę publiczną w obu Amerykach. W 2005 roku wpisana na listę UNESCO Pamięć Świata.

## Historia
Za datę założenia biblioteki uważany jest rok 1646, gdy biskup Jan de Palafox y Mendoza przekazał swój księgozbiór miejscowemu seminarium, zastrzegając obowiązek udostępniania zbiorów wszystkim zainteresowanym nauką. W XIX wieku Francisco Fabián y Fuero sfinansował generalny remont budynku.
Podczas nacjonalizacji majątku kościelnego bibliotekę przejął rząd Meksyku. Na podstawie dekretu z 21 grudnia 1973 roku jest ona, jako instytucja kultury, własnością stanu Puebla. Biblioteką zarządza Ministerstwo Kultury Meksyku. 31 lipca 1981 roku uzyskała status muzeum i została uznana za Pomnik Historii Meksyku.
Trzęsienia ziemi, które miały miejsce 15 czerwca i 30 września 1999 roku spowodowały uszkodzenia budynku. Zostały uszkodzone stropy i ściany, a do dalszych zniszczeń przyczyniły się opady deszczu. Dlatego w 2000 roku ministerstwo opracowało projekt remontu biblioteki, który rozpoczęto w 2001 roku. Jego celem było nie tylko zapewnienie odporności na wstrząsy, ale również przywrócenie świetności.
W 2005 roku biblioteka na wniosek władz stanu Puebla i ministerstwa kultury została wpisana na listę UNESCO Pamięć Świata.

## Zbiory
Biskup Jan de Palafox y Mendoza 5 września 1646 roku notarialnie przekazał swój liczący ponad 5 000 woluminów księgozbiór seminarium duchownemu w Puebli, zastrzegając, że ma on służyć również osobom zainteresowanym nauką. Swoje zbiory na rzecz biblioteki przekazali również: Manuel Fernández de Santa Cruz y Sahagún, Francisco Fabián y Fuero i Francisco Pablo Vázquez. W 1767 roku biblioteka przejęła zbiory zlikwidowanych klasztorów i szkół jezuickich.
W latach 2000–2003 powstał katalog elektroniczny i rozpoczęto digitalizację zbiorów.
Biblioteka posiada 5 345 rękopisów, na które składają się: akta państwowe i kościelne, listy królów i biskupów, korespondencja władz świeckich i kościelnych. Pochodzą one „z archiwów kościelnych Nowej Hiszpanii, głównie diecezji Puebla, Oaxaca, Zacatecas i México”. W zbiorach znajduje się 42 556 woluminów, w większości wydanych przed 1800 rokiem. Są to książki teologiczne, ale znalazły się tu również zbiory z zakresu nauk humanistycznych, przyrodniczych i ścisłych. Biblioteka posiada 9 inkunabułów z Europy, ale dużo cenniejsze są wydawnictwa z miejscowych drukarni, w tym dwujęzyczny słownik języka hiszpańskiego i azteckiego Vocabulario en lengua Castellana y Mexicana autorstwa Alonsa de Moliny z 1751 roku, który zawiera 23 600 słów i wyrażeń oraz dzieła Juana de la Anunciación Doctrina christiana muy cumplida compuesta en lengua Castellana y Mexicana z 1575 roku i Sermonario en lengua mexicana donde se contiene (por el orden del Misal nuevo Romano) dos sermones en todas las Dominicas y Festividades principales de todo el año z 1577 roku, które służyły do ewangelizacji Azteków.

## Budynek
Biblioteka mieści się w budynku byłego seminarium Colegio de San Juan w centrum Puebla, niedaleko katedry. Fasada budynku została wykonana z czerwonej cegły. Jest ozdobiona tzw. talaverą, czyli białymi i niebieskimi detalami ceramicznymi. Sama biblioteka zajmuje pierwsze piętro. Przy ścianach sali o długości 43 m i szerokości 11,5 m umieszczono trzypoziomowe regały z cedru i sosny meksykańskiej, które sfinansowali w XIX wieku Francisco Fabián y Fuero i Francisco Pablo Vázquez. Na wprost głównego wejścia umieszczono barokowy ołtarz z marmuru i onyksu zwieńczony figurą Ducha Świętego ze złoconym retabulum z obrazami Madonny z Trapani i umieszczonym powyżej św. Tomasza z Akwinu. Na środku sali znajdują się bogato intarsjowane i inkrustowane, wykonane z orzecha i dębu, stoły oraz krzesła ufundowane w XVIII wieku przez Nogalesa Dávilę. Przy wejściu stoi obrotowy pulpit i podłogowy zegar szafkowy.

title: Biblioteca Palafoxiana

wikitext:
{{Biblioteka infobox
 |nazwa                     = Biblioteca Palafoxiana
 |nazwa oryginalna          =
 |grafika                   = Biblioteca Palafoxiana de Puebla.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |państwo                   = Meksyk
 |miejscowość               = [[Puebla (miasto)|Puebla]]
 |adres                     =
 |właściciel                =
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |data założenia            = 1646
 |data likwidacji           =
 |siglum                    =
 |wielkość zbiorów          = 42 556 książek i 5 345 rękopisów
 |rodzaje zbiorów           =
 |filie                     =
 |biblioteki partnerskie    =
 |współrzędne               = 19°2′33″N, 98°11′56.04″W
 |commons                   = Category:Biblioteca Palafoxiana
 |www                       =
}}
'''Biblioteca Palafoxiana''' – [[biblioteka]] założona w 1646 roku w [[Puebla (miasto)|Puebli]], w [[Meksyk]]u. Została uznana przez UNESCO za pierwszą i najstarszą bibliotekę publiczną w obu [[Ameryka]]ch. W 2005 roku wpisana na listę UNESCO [[Pamięć Świata]].

== Historia ==
Za datę założenia biblioteki uważany jest rok 1646, gdy biskup [[Jan de Palafox y Mendoza]] przekazał swój księgozbiór miejscowemu seminarium, zastrzegając obowiązek udostępniania zbiorów wszystkim zainteresowanym nauką. W XIX wieku [[Francisco Fabián y Fuero]] sfinansował generalny remont budynku<ref name=":0">{{Odn|Kycler|s=99–100|ref=nie}}</ref>.

Podczas nacjonalizacji majątku kościelnego bibliotekę przejął rząd Meksyku. Na podstawie dekretu z 21 grudnia 1973 roku jest ona, jako instytucja kultury, własnością [[Puebla (stan)|stanu Puebla]]. Biblioteką zarządza Ministerstwo Kultury Meksyku. 31 lipca 1981 roku uzyskała status muzeum i została uznana za Pomnik Historii Meksyku<ref name=":1">{{Odn|Kycler|s=100–101|ref=nie}}</ref>.

[[Trzęsienie ziemi|Trzęsienia ziemi]], które miały miejsce 15 czerwca i [[Trzęsienie ziemi w Oaxaca (1999)|30 września 1999 roku]] spowodowały uszkodzenia budynku<ref name=":1" />. Zostały uszkodzone stropy i ściany, a do dalszych zniszczeń przyczyniły się opady deszczu<ref>{{Cytuj |tytuł = Palafoxiana Library |data dostępu = 2023-06-08 |opublikowany = World Monuments Fund |url = https://www.wmf.org/project/palafoxiana-library |język = en}}</ref>. Dlatego w 2000 roku ministerstwo opracowało projekt remontu biblioteki, który rozpoczęto w 2001 roku. Jego celem było nie tylko zapewnienie odporności na wstrząsy, ale również przywrócenie świetności<ref name=":1" />.

W 2005 roku biblioteka na wniosek władz stanu Puebla i ministerstwa kultury została wpisana na listę UNESCO [[Pamięć Świata]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Palafoxiana Library |data dostępu = 2023-06-08 |opublikowany = www.mexicoescultura.com |url = https://www.mexicoescultura.com/recinto/64698/en/palafoxiana-library.html |język = es}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = MEMORY OF THE WORLD REGISTER NOMINATION FORM. Biblioteca Palafoxiana / Puebla |data dostępu = 2023-06-08 |url = https://en.unesco.org/sites/default/files/mexico_palafoxiana.pdf}}</ref>.

== Zbiory ==
Biskup [[Jan de Palafox y Mendoza]] 5 września 1646 roku notarialnie przekazał swój liczący ponad 5 000 woluminów księgozbiór seminarium duchownemu w Puebli, zastrzegając, że ma on służyć również osobom zainteresowanym nauką. Swoje zbiory na rzecz biblioteki przekazali również: [[Manuel Fernández de Santa Cruz|Manuel Fernández de Santa Cruz y Sahagún]], Francisco Fabián y Fuero i [[Francisco Pablo Vázquez]]<ref name=":0" />. W 1767 roku biblioteka przejęła zbiory zlikwidowanych klasztorów i szkół [[Jezuici|jezuickich]]<ref name=":0" />.

W latach 2000–2003 powstał katalog elektroniczny i rozpoczęto digitalizację zbiorów<ref name=":1" />.

Biblioteka posiada 5 345 rękopisów, na które składają się: akta państwowe i kościelne, listy królów i biskupów, korespondencja władz świeckich i kościelnych. Pochodzą one „z archiwów kościelnych [[Nowa Hiszpania|Nowej Hiszpanii]], głównie diecezji Puebla, Oaxaca, Zacatecas i México”<ref name=":2">{{Odn|Kycler|s=103–104|ref=nie}}</ref>. W zbiorach znajduje się 42 556 [[Wolumin (bibliotekoznawstwo)|woluminów]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Palafoxiana Library |data = 2020-12-10 |data dostępu = 2023-06-08 |opublikowany = Primeros Libros de las Américas - Primeros Libros de las Americas |url = https://primeroslibros.org/spotlight/primeros-libros-de-las-americas/about/biblioteca-palafoxiana |język = en}}</ref>, w większości wydanych przed 1800 rokiem. Są to książki teologiczne, ale znalazły się tu również zbiory z zakresu nauk humanistycznych, przyrodniczych i ścisłych<ref name=":2" />. Biblioteka posiada 9 [[inkunabuł]]ów z Europy, ale dużo cenniejsze są wydawnictwa z miejscowych drukarni, w tym dwujęzyczny słownik języka hiszpańskiego i azteckiego ''Vocabulario en lengua Castellana y Mexicana'' autorstwa [[Alonso de Molina|Alonsa de Moliny]] z 1751 roku, który zawiera 23 600 słów i wyrażeń oraz dzieła [[Juan de la Anunciación|Juana de la Anunciación]] ''Doctrina christiana muy cumplida compuesta en lengua Castellana y Mexicana'' z 1575 roku i ''Sermonario en lengua mexicana donde se contiene (por el orden del Misal nuevo Romano) dos sermones en todas las Dominicas y Festividades principales de todo el año'' z 1577 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Sermonario en lengua mexicana |data dostępu = 2023-06-08 |opublikowany = Primeros Libros de las Américas - Exposiciones de la UTL |url = https://primeroslibros.org/spotlight/primeros-libros-de-las-americas/catalog/71e641f0c40017dbc15869bc0464d400?locale=es |język = es}}</ref>, które służyły do ewangelizacji [[Aztekowie|Azteków]]<ref>{{Odn|Kycler|s=104–105|ref=nie}}</ref>.

== Budynek ==
Biblioteka mieści się w budynku byłego seminarium Colegio de San Juan w centrum Puebla, niedaleko katedry. Fasada budynku została wykonana z czerwonej cegły. Jest ozdobiona tzw. talaverą, czyli białymi i niebieskimi detalami ceramicznymi. Sama biblioteka zajmuje pierwsze piętro. Przy ścianach sali o długości 43 m i szerokości 11,5 m umieszczono trzypoziomowe regały z [[cedr]]u i [[Sosna meksykańska|sosny meksykańskiej]], które sfinansowali w XIX wieku Francisco Fabián y Fuero i Francisco Pablo Vázquez. Na wprost głównego wejścia umieszczono barokowy ołtarz z marmuru i onyksu zwieńczony figurą [[Duch Święty|Ducha Świętego]] ze złoconym [[Nastawa ołtarzowa|retabulum]] z obrazami Madonny z Trapani i umieszczonym powyżej [[Tomasz z Akwinu|św. Tomasza z Akwinu]]<ref name=":3">{{Odn|Kycler|s=102–103|ref=nie}}</ref>. Na środku sali znajdują się bogato [[Intarsja|intarsjowane]] i [[Inkrustacja (zdobnictwo)|inkrustowane]], wykonane z orzecha i dębu, stoły oraz krzesła ufundowane w XVIII wieku przez Nogalesa Dávilę. Przy wejściu stoi obrotowy pulpit i podłogowy zegar szafkowy<ref name=":3" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo|nazwisko=Kycler|imię=Maria|tytuł=Biblioteka Palafoxiana w Puebli. Relacja z pobytu|url=https://rebus.us.edu.pl/bitstream/20.500.12128/7527/1/Kycler_Biblioteka_Palafoxiana_w_Puebli.pdf|czasopismo=Bibliotheca Nostra. Śląski Kwartalnik Naukowy|wolumin=3/4|strony=99–107|data=2010|odn={{odn/id|Kycler}}}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Biblioteki w Meksyku]]
[[Kategoria:Obiekty z listy Pamięć Świata]]
[[Kategoria:Puebla (miasto)]]

title: Biblioteca Palafoxiana

Państwo: Meksyk

Miejscowość: Puebla

Wielkość zbiorów: 42 556 książek i 5 345 rękopisów


text:
# Norman F. Lent
Norman Frederick Lent (ur. 23 marca 1931 w Oceanside, zm. 11 czerwca 2012 w hrabstwie Arlington) – amerykański polityk, członek Partii Republikańskiej.

## Działalność polityczna
Od 1962 do 1970 zasiadał w New York State Senate. W okresie od 3 stycznia 1971 do 3 stycznia 1973 przez jedną kadencję był przedstawicielem 5. okręgu, a następnie do 3 stycznia 1993 przez dziesięć kadencji przedstawicielem 4. okręgu wyborczego w stanie Nowy Jork w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.

wikiname: plwiki

title: Norman F. Lent

in_language: pl

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk               = Norman F. Lent
 |pełne imię i nazwisko = Norman Frederick Lent
 |grafika               = Norman F. Lent.jpg
 |data urodzenia        = 23 marca 1931
 |miejsce urodzenia     = [[Oceanside (Nowy Jork)|Oceanside]]
 |data śmierci          = 11 czerwca 2012
 |miejsce śmierci       = [[Hrabstwo Arlington]]
 |funkcja               = Członek Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Nowego Jorku (z 5. okręgu)
 |partia                = [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partia Republikańska]]
 |od                    = 3 stycznia 1971
 |do                    = 3 stycznia 1973
 |poprzednik            = [[Allard K. Lowenstein]]
 |następca              = [[John W. Wydler]]
 |2 funkcja             = Członek Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Nowego Jorku (z 4. okręgu)
 |2 partia              = [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partia Republikańska]]
 |2 od                  = 3 stycznia 1973
 |2 do                  = 3 stycznia 1993
 |2 poprzednik          = [[John W. Wydler]]
 |2 następca            = [[David A. Levy]]
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
}}
'''Norman Frederick Lent''' (ur. [[23 marca]] [[1931]] w [[Oceanside (Nowy Jork)|Oceanside]], zm. [[11 czerwca]] [[2012]] w [[Hrabstwo Arlington|hrabstwie Arlington]]<ref name="congress">{{Cytuj stronę |url = https://bioguide.congress.gov/search/bio/L000243 |tytuł = ''LENT, Norman Frederick 1931 – 2012'' |opublikowany = congress.gov |język = en |data dostępu = 2021-05-30}}</ref>) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] polityk, członek [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partii Republikańskiej]].

== Działalność polityczna ==
Od 1962 do 1970 zasiadał w [[New York State Senate]]. W okresie od 3 stycznia 1971 do 3 stycznia 1973 przez jedną kadencję był przedstawicielem 5. okręgu, a następnie do 3 stycznia 1993 przez dziesięć kadencji przedstawicielem 4. okręgu wyborczego w stanie [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]] w [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych]]<ref name="congress" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lent, Norman F.}}
[[Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych ze stanu Nowy Jork]]
[[Kategoria:Członkowie New York State Senate]]
[[Kategoria:Republikanie ze stanu Nowy Jork]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1931]]
[[Kategoria:Zmarli w 2012]]

title: Norman F. Lent

Pełne imię i nazwisko: Norman Frederick Lent

Data i miejsce urodzenia: 23 marca 1931 · Oceanside

Data i miejsce śmierci: 11 czerwca 2012 · Hrabstwo Arlington

Okres:
od 3 stycznia 1971 · do 3 stycznia 1973
od 3 stycznia 1973 · do 3 stycznia 1993

Przynależność polityczna: Partia Republikańska

Poprzednik:
Allard K. Lowenstein
John W. Wydler

Następca:
John W. Wydler
David A. Levy


text:
# Zwariowani detektywi
Zwariowani detektywi (ang. Loose Cannons) – amerykańska komedia sensacyjna z 1990 roku w reżyserii Boba Clarka. Wyprodukowany przez TriStar Pictures.
Premiera filmu miała miejsce 9 lutego 1990 roku w Stanach Zjednoczonych.

## Fabuła
Nowym partnerem doświadczonego policjanta MacArthura Sterna (Gene Hackman) zostaje ekscentryczny Ellis Fielding (Dan Aykroyd). Detektywi mają odnaleźć film, który demaskuje prawdziwe poglądy niemieckiego polityka ubiegającego się o ważne stanowisko.

## Obsada
Źródło: Filmweb
- Gene Hackman jako MacArthur Stern
- Dan Aykroyd jako Ellis Fielding
- Robert Prosky jako Von Metz
- Leon Rippy jako Weskit
- Jan Tříska jako Steckler
- Ronny Cox jako Smiley
- David Alan Grier jako Drummond
- Nancy Travis jako Riva
- Paul Koslo jako Grimmer
- Dick O’Neill jako kapitan
- Dom DeLuise jako Harry "The Hippo" Gutterman

title: Zwariowani detektywi

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Zwariowani detektywi
 |oryginalny tytuł = Loose Cannons
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film komediowy|komedia]] [[film sensacyjny|sensacyjna]]<ref name="Filmweb">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Zwariowani+detektywi-1990-7405# | tytuł = Zwariowani detektywi (1990) | data dostępu = 2014-03-29 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 9 lutego 1990<ref name="Filmweb" />
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[język angielski|angielski]]<ref name="IMDb">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20160307202855/http://www.imdb.com/title/tt0100053/ | tytuł = Loose Cannons (1990) | data dostępu = 2014-03-29 | opublikowany = imdb.com | język = en}}</ref>
 |czas trwania     = 94 minuty<ref name="IMDb" />
 |reżyseria        = [[Bob Clark (reżyser)|Bob Clark]]<ref name="Filmweb obsada">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Zwariowani+detektywi-1990-7405/cast | tytuł = Zwariowani detektywi (1990) | data dostępu = 2014-03-29 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
 |scenariusz       = {{link-interwiki|Richard Christian Matheson|Q=Q3430640}},
[[Richard Matheson]],
[[Bob Clark (reżyser)|Bob Clark]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |główne role      = [[Gene Hackman]],
[[Dan Aykroyd]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |muzyka           = [[Paul Zaza]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |zdjęcia          = [[Reginald Morris]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |scenografia      = [[William J. Durrell Jr.]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Alan Greisman]],
[[Aaron Spelling]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |wytwórnia        = [[TriStar Pictures]]
 |dystrybucja      = [[TriStar Pictures]]
 |budżet           = 15 000 000 [[dolar amerykański|$]]
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Zwariowani detektywi''' ([[język angielski|ang.]] ''Loose Cannons'') – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[film komediowy|komedia]] [[film sensacyjny|sensacyjna]] z [[1990 w filmie|1990]] roku w reżyserii [[Bob Clark (reżyser)|Boba Clarka]]. Wyprodukowany przez [[TriStar Pictures]].

Premiera filmu miała miejsce 9 lutego 1990 roku w Stanach Zjednoczonych.

== Fabuła ==
Nowym partnerem doświadczonego policjanta MacArthura Sterna ([[Gene Hackman]]) zostaje ekscentryczny Ellis Fielding ([[Dan Aykroyd]]). Detektywi mają odnaleźć film, który demaskuje prawdziwe poglądy niemieckiego polityka ubiegającego się o ważne stanowisko.

== Obsada ==
Źródło: [[Filmweb]]<ref name="Filmweb obsada" />
* [[Gene Hackman]] jako MacArthur Stern
* [[Dan Aykroyd]] jako Ellis Fielding
* [[Robert Prosky]] jako Von Metz
* [[Leon Rippy]] jako Weskit
* [[Jan Tříska]] jako Steckler
* [[Ronny Cox]] jako Smiley
* [[David Alan Grier]] jako Drummond
* [[Nancy Travis]] jako Riva
* [[Paul Koslo]] jako Grimmer
* [[Dick O’Neill]] jako kapitan
* [[Dom DeLuise]] jako Harry "The Hippo" Gutterman

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|100053|Zwariowani detektywi}}
* {{Filmweb|tytuł|7405|Zwariowani detektywi}}

{{Bob Clark}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy komediowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy sensacyjne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1990 roku]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Boba Clarka]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni TriStar Pictures]]

title: Zwariowani detektywiLoose Cannons

Gatunek: komedia sensacyjna

Data premiery: 9 lutego 1990

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 94 minuty

Reżyseria: Bob Clark

Scenariusz: Richard Christian Matheson, · Richard Matheson, · Bob Clark

Główne role: Gene Hackman, · Dan Aykroyd

Muzyka: Paul Zaza

Zdjęcia: Reginald Morris

Scenografia: William J. Durrell Jr.

Produkcja: Alan Greisman, · Aaron Spelling

Wytwórnia: TriStar Pictures

Dystrybucja: TriStar Pictures


text:
# Ernest William Brown
Ernest William Brown (ur. 29 listopada 1866 w Hull, zm. 22 lipca 1938 w New Haven) – amerykański astronom i matematyk pochodzenia angielskiego.

## Życiorys
Studiował w kolegium Christ’s College na Uniwersytecie w Cambridge, potem wykładał matematykę w Haverford College (w latach 1891–1907) oraz na Uniwersytecie Yale (1907–1932). W 1888 roku, za radą George’a Darwina, zapoznał się z pracami George’a Williama Hilla dotyczącymi ruchu Księżyca. Wykonał szeroki przegląd wcześniejszych obserwacji Księżyca (dokonanych przez Hilla, Charlesa-Eugène’a Delaunaya i Petera Hansena). W 1896 roku opublikował An Introductory Treatise on the Lunar Theory.
Zajmował się też orbitami planetoid z grupy trojańczyków.

## Wyróżnienia i nagrody
- Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (1907)
- Bruce Medal (1920)
- Medal Jamesa Craiga Watsona (1936)

Jego imieniem nazwano krater Brown na Księżycu oraz planetoidę (1643) Brown.

title: Ernest William Brown

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Ernest Brown]], [[William Brown]]}}
'''Ernest William Brown''' (ur. 29 listopada [[1866]] w [[Kingston upon Hull|Hull]], zm. 22 lipca [[1938]] w [[New Haven]]) – amerykański [[astronom]] i [[matematyk]] pochodzenia angielskiego.

== Życiorys ==
Studiował w kolegium [[Christ’s College (Cambridge)|Christ’s College]] na [[Uniwersytet w Cambridge|Uniwersytecie w Cambridge]], potem wykładał matematykę w [[Haverford College]] (w latach 1891–1907) oraz na [[Uniwersytet Yale|Uniwersytecie Yale]] (1907–1932). W 1888 roku, za radą [[George Darwin|George’a Darwina]], zapoznał się z pracami [[George William Hill|George’a Williama Hilla]] dotyczącymi ruchu Księżyca. Wykonał szeroki przegląd wcześniejszych obserwacji Księżyca (dokonanych przez Hilla, [[Charles-Eugène Delaunay|Charlesa-Eugène’a Delaunaya]] i [[Peter Andreas Hansen|Petera Hansena]]). W 1896 roku opublikował ''An Introductory Treatise on the Lunar Theory''.

Zajmował się też orbitami planetoid z grupy [[trojańczycy|trojańczyków]].

== Wyróżnienia i nagrody ==
* [[Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego]] (1907)
* [[Bruce Medal]] (1920)
* [[Medal Jamesa Craiga Watsona]] (1936)

Jego imieniem nazwano krater [[Brown (krater księżycowy)|Brown]] na Księżycu oraz planetoidę [[(1643) Brown]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.phys-astro.sonoma.edu/BruceMedalists/Brown/index.html Bruce Medal page]
* [http://adsabs.harvard.edu//full/seri/ApJ../0089//0000152.000.html Nekrolog]

{{Laureaci Royal Medal (XX wiek)}}
{{Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (XX wiek)}}
{{Laureaci Medalu Jamesa Craiga Watsona}}
{{Laureaci Medalu Bruce}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Brown, Ernest William}}
[[Kategoria:Absolwenci Christ’s College (Cambridge)]]
[[Kategoria:Brytyjscy astronomowie XX wieku]]
[[Kategoria:Brytyjscy matematycy XX wieku]]
[[Kategoria:Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Yale]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1866]]
[[Kategoria:Zmarli w 1938]]
[[Kategoria:Laureaci Royal Medal]]
[[Kategoria:Laureaci Medalu Jamesa Craiga Watsona]]
[[Kategoria:Laureaci Medalu Bruce]]


text:
# Zdeněk Žák
Zdeněk Žák (ur. 2 lipca 1968 w miejscowości Valašské Meziříčí) – czeski polityk i przedsiębiorca, w 2009 wiceminister, a od 2013 do 2014 minister transportu.

## Życiorys
Absolwent wyższej szkoły technicznej VUT w Brnie. W latach 90. związany z Obywatelską Partią Demokratyczną, był jej kandydatem w wyborach samorządowych. W 1995 zatrudniony w resorcie transportu i komunikacji, następnie w czeskim przewoźniku kolejowym České dráhy, gdzie był m.in. sekretarzem rady nadzorczej i dyrektorem działu PR, a w latach 2001–2002 głównym inspektorem. Pełnił też funkcję doradcy premiera Miloša Zemana. Od 2003 do 2006 zajmował stanowisko głównego inspektora w Drážní inspekce, państwowej inspekcji bezpieczeństwa kolejowego. W 2007 zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej w branży doradczej.
W 2009 pełnił funkcję wiceministra transportu. W lipcu 2013 stanął na czele Ministerstwa Transportu w technicznym rządzie, którym kierował Jiří Rusnok. Urząd ministra sprawował do stycznia 2014. Wcześniej w wyborach w 2013 bezskutecznie startował do Izby Poselskiej z listy Partii Praw Obywateli – Zemanowcy. W 2024 bez powodzenia kandydował do wyższej izby czeskiego parlamentu z ramienia formacji Správná Volba.

title: Zdeněk Žák

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Zdeněk Žák
 |grafika                   = Zdeněk Žák 2013.JPG
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 2 lipca 1968
 |miejsce urodzenia         = [[Valašské Meziříčí]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, przedsiębiorca
 |stanowisko                = minister transportu (2013–2014)
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Zdeněk Žák''' (ur. 2 lipca 1968 w miejscowości [[Valašské Meziříčí]]<ref name="bio">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20160721012329/http://www.nasipolitici.cz/cs/politik/3200-zdenek-zak|tytuł=Bc. Zdeněk Žák|opublikowany=nasipolitici.cz|data dostępu=2016-08-25|język=cs}}</ref>) – [[Czechy|czeski]] polityk i przedsiębiorca, w 2009 wiceminister, a od 2013 do 2014 minister transportu.

== Życiorys ==
Absolwent wyższej szkoły technicznej [[Vysoké učení technické v Brně|VUT w Brnie]]. W latach 90. związany z [[Obywatelska Partia Demokratyczna|Obywatelską Partią Demokratyczną]], był jej kandydatem w wyborach samorządowych. W 1995 zatrudniony w resorcie transportu i komunikacji, następnie w czeskim przewoźniku kolejowym [[České dráhy]], gdzie był m.in. sekretarzem rady nadzorczej i dyrektorem działu PR, a w latach 2001–2002 głównym inspektorem. Pełnił też funkcję doradcy premiera [[Miloš Zeman|Miloša Zemana]]. Od 2003 do 2006 zajmował stanowisko głównego inspektora w Drážní inspekce, państwowej inspekcji bezpieczeństwa kolejowego. W 2007 zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej w branży doradczej<ref name="bio" />.

W 2009 pełnił funkcję wiceministra transportu. W lipcu 2013 stanął na czele [[Ministerstwo Transportu Czech|Ministerstwa Transportu]] w technicznym [[Rząd Jiříego Rusnoka|rządzie]], którym kierował [[Jiří Rusnok]]. Urząd ministra sprawował do stycznia 2014. Wcześniej w [[Wybory do Izby Poselskiej Republiki Czeskiej w 2013 roku|wyborach w 2013]] bezskutecznie startował do [[Izba Poselska (Czechy)|Izby Poselskiej]] z listy [[Partia Praw Obywateli|Partii Praw Obywateli – Zemanowcy]]<ref name="bio" />. W 2024 bez powodzenia kandydował do wyższej izby czeskiego parlamentu z ramienia formacji Správná Volba<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.volby.cz/app/senat/20240920/cs/results/!_32|tytuł=Volby do Senátu Parlamentu ČR konané dne 20.09. – 21.09.2024|opublikowany=volby.cz|data dostępu=2024-09-21|język=cs}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rząd Jiříego Rusnoka}}
{{Ministrowie transportu Czech}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Žák, Zdeněk}}
[[Kategoria:Czescy ministrowie transportu]]
[[Kategoria:Czescy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Politycy Obywatelskiej Partii Demokratycznej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Valašské Meziříčí]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]

title: Zdeněk Žák

Data i miejsce urodzenia: 2 lipca 1968 · Valašské Meziříčí

Zawód, zajęcie: polityk, przedsiębiorca

Stanowisko: minister transportu (2013–2014)


text:
# Cristóbal Vaca de Castro
Cristóbal Vaca de Castro (ur. ok. 1492 w Izagre, León, Hiszpania, zm. 1566 w Valladolid, Hiszpania) – hiszpański administrator Peru.

## Młodość
Rodzicami Vaca de Castro byli García Díaz de Castro i Giomar Cabeza de Vaca. Studiował prawo w Salamance. Poślubił Maríę Magdalenę de Quiñones y Osorio i miał z nią ośmioro dzieci. W 1536 został oidor (sędzią) w Sądzie Królewskim w Valladolid. W 1540 został rycerzem Zakonu Santiago.

## Droga do Peru
W 1540 został wysłany przez cesarza Karola V aby zaprowadzić zgodę pomiędzy frakcjami Gonzala Pizarra i Diego de Almagro Młodszego po straceniu Diega de Almagro Starszego. Vaca de Castro zdobył reputację człowieka uczciwego i odważnego. Był upoważniony do rządu nad kolonią w przypadku śmierci Francisca Pizarra.
Wypłynął z Sanlúcar de Barrameda w dniu 5 listopada 1540, i przybył do Panamy w styczniu 1541. Podczas pobytu w Panamie zreformował tam sądy. Popłynął do Peru, ale został zmuszony przez złą pogodę do wylądowania w Buenaventura w Kolumbii. Z Buenaventura podążał drogą lądową do Cali, gdzie pozostały trzy miesiące z powodu choroby. Podczas pobytu w Cali, mediował w sporze sądowym między Sebastiánem de Belalcázar i Pascalem de Andagoya.

## Jako gubernator Peru
Ciągle w drodze do Peru, w Popayán, dowiedział się o zabójstwie Francisco Pizarro i wyborze Diego de Almagro Młodszego na gubernatora. Przybył do Quito 25 września 1541, gdzie zjednoczył siły królewskie przeciw niemu. Mianował siebie gubernatorem kolonii. Wsparty przez Francisca de Carvajala, pokonał Almagro 16 września 1542 na równinie Chupas. Almagro próbował uciec po klęsce, ale został uwięziony. Naciskany przez stronników Pizarra, Vaca de Castro zarządził jego egzekucję.
W 1542 wprowadzono Nowe Prawo mające na celu ograniczenie encomiendy. Nowe Prawo spowodowało trudności dla Vaca de Castro z Gonzalo Pizarro i innymi zwolennikami starego systemu. Vaca de Castro zgodził się przedstawić ich stanowisko Koronie. Następnie skoncentrował swoje wysiłki na rozwoju kraju, poprzez poprawę komunikacji, regulując zajazdy dla podróży poprzez kontynent oraz nadzór wykorzystywania pracy w kopalniach.
W 1543 roku wysłał Diego de Rojasa i 200 mężczyzn do Río de la Plata. Tej wyprawie jest przypisywane odkrycie Tucumán.

## Powrót do Hiszpanii
W 1544 został zastąpiony przez pierwszego wicekróla Peru, Blasco Núñeza Velę. Núñez Vela aresztował go pod zarzutem sympatyzowania z buntem Gonzalo Pizarro. Był więziony w El Callao, a następnie wysyłany statkiem przez Panamę do Hiszpanii. W Hiszpanii był więziony pod zarzutem nielegalnego wzbogacenia się, ale po trzech latach w więzieniu został oczyszczony z zarzutów. Później został komandorem Zakonu Santiago. Był prezesem Rady Kastylii między 1557 i 1561.
Zakończył życie w klasztorze San Agustín w Valladolid, gdzie zmarł w 1566.

title: Cristóbal Vaca de Castro

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Caristóbal Vaca de Castro
 |grafika           = Vaca de Castro.jpg
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = ok. 1492
 |miejsce urodzenia = Izagre
 |data śmierci      = 1566
 |miejsce śmierci   = Valladolid
 |funkcja           = Administrator Peru
 |partia            =
 |od                = 1541
 |do                = 1544
 |poprzednik        = [[Diego de Almagro]]
 |następca          = [[Blasco Núñez Vela]]
 |odznaczenia       = {{order|ES-OS}}
 |commons           = Category:Cristóbal Vaca de Castro
 |quote             =
 |www               =
}}
'''Cristóbal Vaca de Castro''' (ur. ok. [[1492]] w [[Izagre]], [[León (prowincja)|León]], [[Hiszpania]], zm. [[1566]] w [[Valladolid]], Hiszpania) – hiszpański administrator [[Peru]].

== Młodość ==
Rodzicami Vaca de Castro byli García Díaz de Castro i Giomar Cabeza de Vaca. Studiował prawo w [[Salamanka|Salamance]]. Poślubił Maríę Magdalenę de Quiñones y Osorio i miał z nią ośmioro dzieci. W [[1536]] został ''oidor'' (sędzią) w Sądzie Królewskim w [[Valladolid]]. W [[1540]] został rycerzem [[Zakon Santiago|Zakonu Santiago]].

== Droga do Peru ==
W 1540 został wysłany przez cesarza [[Karol V Habsburg|Karola V]] aby zaprowadzić zgodę pomiędzy frakcjami [[Gonzalo Pizarro|Gonzala Pizarra]] i Diego de Almagro Młodszego po straceniu [[Diego de Almagro|Diega de Almagro Starszego]]. Vaca de Castro zdobył reputację człowieka uczciwego i odważnego. Był upoważniony do rządu nad kolonią w przypadku śmierci [[Francisco Pizarro|Francisca Pizarra]].

Wypłynął z [[Sanlúcar de Barrameda]] w dniu [[5 listopada]] 1540, i przybył do [[Panama|Panamy]] w styczniu [[1541]]. Podczas pobytu w Panamie zreformował tam sądy. Popłynął do Peru, ale został zmuszony przez złą pogodę do wylądowania w [[Buenaventura]] w [[Kolumbia|Kolumbii]]. Z Buenaventura podążał drogą lądową do [[Cali]], gdzie pozostały trzy miesiące z powodu choroby. Podczas pobytu w Cali, mediował w sporze sądowym między [[Sebastián de Belalcázar|Sebastiánem de Belalcázar]] i [[Pascal de Andagoya|Pascalem de Andagoya]].

== Jako gubernator Peru ==
Ciągle w drodze do Peru, w [[Popayán]], dowiedział się o zabójstwie Francisco Pizarro i wyborze [[Diego Almagro Junior|Diego de Almagro Młodszego]] na gubernatora. Przybył do Quito [[25 września]] 1541, gdzie zjednoczył siły królewskie przeciw niemu. Mianował siebie gubernatorem kolonii. Wsparty przez [[Francisco de Carvajal|Francisca de Carvajala]], pokonał Almagro [[16 września]] [[1542]] na równinie [[Chupas]]. Almagro próbował uciec po klęsce, ale został uwięziony. Naciskany przez stronników Pizarra, Vaca de Castro zarządził jego egzekucję.

W 1542 wprowadzono Nowe Prawo mające na celu ograniczenie [[encomienda|encomiendy]]. Nowe Prawo spowodowało trudności dla Vaca de Castro z Gonzalo Pizarro i innymi zwolennikami starego systemu. Vaca de Castro zgodził się przedstawić ich stanowisko Koronie. Następnie skoncentrował swoje wysiłki na rozwoju kraju, poprzez poprawę komunikacji, regulując zajazdy dla podróży poprzez kontynent oraz nadzór wykorzystywania pracy w kopalniach.

W [[1543]] roku wysłał [[Diego de Rojas]]a i 200 mężczyzn do [[La Plata (estuarium)|Río de la Plata]]. Tej wyprawie jest przypisywane odkrycie [[San Miguel de Tucumán|Tucumán]].

== Powrót do Hiszpanii ==
W [[1544]] został zastąpiony przez pierwszego wicekróla Peru, [[Blasco Núñez Vela|Blasco Núñeza Velę]]. Núñez Vela aresztował go pod zarzutem sympatyzowania z buntem Gonzalo Pizarro. Był więziony w [[El Callao]], a następnie wysyłany statkiem przez Panamę do Hiszpanii. W Hiszpanii był więziony pod zarzutem nielegalnego wzbogacenia się, ale po trzech latach w więzieniu został oczyszczony z zarzutów. Później został komandorem Zakonu Santiago. Był prezesem Rady Kastylii między [[1557]] i [[1561]].

Zakończył życie w klasztorze San Agustín w Valladolid, gdzie zmarł w [[1566]].

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Vaca de Castro, Cristóbal}}
[[Kategoria:Hiszpańscy politycy]]
[[Kategoria:Kawalerowie Zakonu Santiago]]
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1566]]

title: Caristóbal Vaca de Castro

Data i miejsce urodzenia: ok. 1492 · Izagre

Data i miejsce śmierci: 1566 · Valladolid

Poprzednik: Diego de Almagro

Następca: Blasco Núñez Vela


text:
# Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu
Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu – gmach dawnej preparandy ewangelickiej znajdujący się na Bydgoskim Przedmieściu w Toruniu. Został zbudowany w 1906 roku. Pierwotnie mieściła się tutaj szkoła kształcąca pedagogów i przygotowująca do kontynuowania nauki w wyższym seminarium nauczycielskim. W okresie międzywojennym stanowiła siedzibę Kuratorium Okręgu Szkolenia Pomorskiego. W 1990 roku w budynku mieściła się siedziba Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych. Budynek figuruje w gminnej ewidencji zabytków (nr 1088).

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu.jpg
 |opis zdjęcia          = Budynek widziany od strony ul. Sienkiewicza
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-KP
 |miejscowość           = [[Toruń]]
 |adres                 = ul. Sienkiewicza 38
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = 1906
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Toruń
 |współrzędne           = 53°0'59"N 18°34'50"E
 |commons               = Category:38 Sienkiewicza Street in Toruń
 |www                   =
}}
'''Budynek przy ul. Sienkiewicza 38 w Toruniu''' – gmach dawnej preparandy ewangelickiej znajdujący się na [[Bydgoskie Przedmieście|Bydgoskim Przedmieściu]] w [[Toruń|Toruniu]]. Został zbudowany w 1906 roku. Pierwotnie mieściła się tutaj szkoła kształcąca pedagogów i przygotowująca do kontynuowania nauki w wyższym seminarium nauczycielskim. W okresie międzywojennym stanowiła siedzibę Kuratorium Okręgu Szkolenia Pomorskiego<ref name="toruntour" />. W 1990 roku w budynku mieściła się siedziba Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych<ref name="wyborcza" />. Budynek figuruje w [[Gminna ewidencja zabytków|gminnej ewidencji zabytków]] (nr 1088)<ref name="zabytek" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="toruntour">{{Cytuj | tytuł = Preparanda ewangelicka | url = https://toruntour.pl/5949/preparanda-ewangelicka | opublikowany = toruntour.pl | data dostępu = 2024-10-31}}</ref>
<ref name="wyborcza">{{Cytuj | tytuł = Pożyczkę weźmiesz w byłym kolegium językowym | url = https://torun.wyborcza.pl/torun/7,48723,20527916,pozyczke-wezmiesz-w-bylym-kolegium-jezykowym.html?disableRedirects=true | data = 2016-08-11 | opublikowany = torun.wyborcza.pl | data dostępu = 2024-10-31}}</ref>
<ref name="zabytek">{{Cytuj | autor = Gmina Miasta Toruń | tytuł = Gminny Program Opieki nad Zabytkami Miasta Torunia na lata 2022–2025 | data = 2021 | s = 106 | url = https://archiwum.bip.torun.pl/pobierz.php?FileDir=doc&File=847_22_zal_01.pdf}}</ref>
</references>

[[Kategoria:Budynki biurowe w Toruniu]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1906|Toruń]]

Państwo: Polska

Województwo: kujawsko-pomorskie

Miejscowość: Toruń

Adres: ul. Sienkiewicza 38


text:
# Czesław Musiński
Czesław Musiński (ur. 13 lipca 1930 w Wyszmontowie, zm. 30 września 1974 we Wrocławiu) – polski seryjny i masowy morderca, zwany Krwawym Czesiem lub Bestią z Żar. W latach 1969–1971 zamordował w Żarach 5 osób, w tym 3 dzieci.

## Pierwsza zbrodnia
O młodości Musińskiego, niewiele wiadomo. W 1950 roku, ożenił się, a z małżonką miał dwójkę dzieci. W lipcu 1954 roku został skazany za włamania i odsiedział trzy lata w więzieniu. W 1960 roku porzucił rodzinę, gdyż kobieta miała go zdradzać z bratem Czesława. W 1962 roku uległ poważnemu wypadkowi drogowemu. W 1962 roku poznał Zofię Barską - rozwódkę z córką. Rok później zamieszkali razem w domu przy ulicy Marii Konopnickiej 11 w Żarach. Wkrótce kobieta urodziła mu syna Andrzeja, jednak dziecko zmarło. Musiński o śmierć chłopca obwiniał konkubinę. W 1967 roku urodził się drugi syn pary - Ryszard. Musiński stosował wobec Zofii B. przemoc. Po jednej z kłótni, zaczął rzucać w kobietę podpalonymi szmatami. Musiński molestował seksualnie nastoletnią córkę konkubiny. Dziewczynka bała się przebywać w jego towarzystwie i całe dnie spędzała poza miejscem zamieszkania.
Do pierwszej zbrodni doszło 1 kwietnia 1969 roku Musiński wrócił do domu będąc pod wpływem alkoholu. Gdy jego konkubina, Zofia to zauważyła, wybuchła awantura. Kobieta usiłowała uderzyć Musińskiego doniczką, ten w odwecie zadał jej serię ciosów młotkiem w głowę. Następnie w ten sam sposób zamordował jej 15-letnią córkę, Elżbietę oraz ich 2-letniego syna, Ryszarda. Jak twierdził, zabił dzieci aby nie musiały wychowywać się bez matki. Następnie rozczłonkował ciała ofiar siekierą i zakopał je w komórce, gdzie hodował króliki. Fragmenty zwłok zakopywał przez trzy dni. Gdy skończył, zalał dziurę betonem. Musiński zatarł wszelkie ślady, umył podłogę i spalił zakrwawione ubrania. Po morderstwie, Musiński rozpuścił plotkę, że kobieta porzuciła go dla kochanka.

## Druga zbrodnia
Trzy miesiące po pierwszej zbrodni, Musiński zaczął się spotykać z Stanisławą D. Kobieta miała syna z poprzedniego związku. Musiński zaangażował się w wychowanie chłopca. Mężczyzna często oskarżał konkubinę o zdradę, choć podejrzenia te nie były uzasadnione. 1 września 1971 roku między parą wybuchła kolejna awantura. Stanisława zaczęła grozić Musińskiemu nożem, ten w odpowiedzi wielokrotnie uderzył ją młotkiem w głowę. Następnie w ten sam sposób zamordował jej 7-letniego syna, Marka. Za pomocą siekiery poćwiartował ciała ofiar i zakopał je w piwnicy. Mężczyzna rozpuścił plotkę, że kobieta pojechała w odwiedziny do rodziny. Musiński miał wielokrotnie schodzić do tej piwnicy, gdzie palił świeczki i modlił się za dusze zamordowanych.

## Odkrycie zbrodni
Niedługo później na milicję zgłosiła się siostra Zofii B. by zawiadomić o jej zaginięciu. Głównym podejrzanym w tej sprawie stał się Musiński. 24 sierpnia 1972 roku, mężczyzna został aresztowany, niedługo później przyznał się do popełnienia morderstw i wskazał miejsca ukrycia zwłok. Podczas pobytu w areszcie, próbował popełnić samobójstwo, ale odratowano go. W trakcie procesu twierdził, że obie konkubiny zamordował w samoobronie. Jego adwokat próbował przekonać, że mężczyzna jest niepoczytalny, a przyczyną tego miały być obrażenia głowy, które odniósł w wypadku drogowym w 1962 roku. 12 stycznia 1974 roku został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 30 września 1974 roku w Areszcie Śledczym we Wrocławiu.

## Ofiary Musińskiego
| L.p. | Ofiara           | Wiek | Data morderstwa |
| ---- | ---------------- | ---- | --------------- |
| 1.   | Zofia Barska     | B.d. | 1 kwietnia 1969 |
| 2.   | Elżbieta Barska  | 15   | 1 kwietnia 1969 |
| 3.   | Ryszard Musiński | 2    | 1 kwietnia 1969 |
| 4.   | Stanisława D.    | B.d. | 1 września 1971 |
| 5.   | Marek H.         | 7    | 1 września 1971 |

title: Czesław Musiński

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Czesław Musiński
 |pseudonim                 = Krwawy Czesio lub Bestia z Żar
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 13 lipca 1930
 |miejsce urodzenia         = [[Wyszmontów]]
 |data śmierci              = 30 września 1974
 |miejsce śmierci           = [[Wrocław]]
 |przyczyna śmierci         = Egzekucja przez powieszenie
 |zawód                     = Kierowca ciężarówki
 |narodowość                =
 |rodzice                   =
 |małżeństwo                =
 |dzieci                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Czesław Musiński''' (ur. [[13 lipca]] [[1930]] w [[Wyszmontów|Wyszmontowie]]<ref>{{Cytuj odcinek|tytuł=Krwawy Czesław zabijał, gdy kochał. Z jego rąk zginął nawet 2-letni synek, którego bezlitośnie zatłukł młotkiem|url=https://www.fakt.pl/wydarzenia/czeslaw-musinski-skazany-na-smierc-krwawy-czeslaw-z-zar-opowiada-o-zbrodni/2e732xe|data dostępu=2025-08-16|emisja=2021-11-18}}</ref>, zm. [[30 września]] [[1974]] we [[Wrocław]]iu) – [[Polska|polski]] [[seryjny morderca|seryjny]] i [[Masowe morderstwo|masowy morderca]], zwany '''Krwawym Czesiem''' lub '''Bestią z Żar'''. W latach 1969–1971 zamordował w [[Żary|Żarach]] 5 osób, w tym 3 dzieci<ref>{{Cytuj |autor = Natalia Grochal |tytuł = Czesław Musiński - "Krwawy Czesio", morderca kobiet i dzieci |data dostępu = 2025-06-13 |opublikowany = Kroniki Dziejów |url = https://kronikidziejow.pl/kryminalne/czeslaw-musinski-krwawy-czesio-morderca-kobiet-i-dzieci/}}</ref>.

== Pierwsza zbrodnia ==
O młodości Musińskiego, niewiele wiadomo. W 1950 roku, ożenił się, a z małżonką miał dwójkę dzieci. W lipcu 1954 roku został skazany za włamania i odsiedział trzy lata w więzieniu. W 1960 roku porzucił rodzinę, gdyż kobieta miała go zdradzać z bratem Czesława. W 1962 roku uległ poważnemu wypadkowi drogowemu. W 1962 roku poznał Zofię Barską - rozwódkę z córką. Rok później zamieszkali razem w domu przy ulicy Marii Konopnickiej 11 w Żarach. Wkrótce kobieta urodziła mu syna Andrzeja, jednak dziecko zmarło. Musiński o śmierć chłopca obwiniał konkubinę. W 1967 roku urodził się drugi syn pary - Ryszard. Musiński stosował wobec Zofii B. przemoc. Po jednej z kłótni, zaczął rzucać w kobietę podpalonymi szmatami. Musiński molestował seksualnie nastoletnią córkę konkubiny. Dziewczynka bała się przebywać w jego towarzystwie i całe dnie spędzała poza miejscem zamieszkania.

Do pierwszej zbrodni doszło 1 kwietnia 1969 roku Musiński wrócił do domu będąc pod wpływem alkoholu. Gdy jego konkubina, Zofia to zauważyła, wybuchła awantura. Kobieta usiłowała uderzyć Musińskiego doniczką, ten w odwecie zadał jej serię ciosów młotkiem w głowę. Następnie w ten sam sposób zamordował jej 15-letnią córkę, Elżbietę oraz ich 2-letniego syna, Ryszarda. Jak twierdził, zabił dzieci aby nie musiały wychowywać się bez matki. Następnie rozczłonkował ciała ofiar siekierą i zakopał je w komórce, gdzie hodował króliki. Fragmenty zwłok zakopywał przez trzy dni. Gdy skończył, zalał dziurę betonem. Musiński zatarł wszelkie ślady, umył podłogę i spalił zakrwawione ubrania<ref>{{Cytuj |tytuł = Seryjny zabójca z Żar. Dzieci zabijał z rzekomej miłości. Ich matki po prostu go irytowały |data = 2023-07-28 |data dostępu = 2025-06-13 |opublikowany = Fakt |url = https://www.fakt.pl/wydarzenia/zary-czeslaw-musinski-seryjny-zabojca-dotarlismy-do-akt-sprawy/gqn83r2}}</ref>. Po morderstwie, Musiński rozpuścił plotkę, że kobieta porzuciła go dla kochanka.

== Druga zbrodnia ==
Trzy miesiące po pierwszej zbrodni, Musiński zaczął się spotykać z Stanisławą D. Kobieta miała syna z poprzedniego związku. Musiński zaangażował się w wychowanie chłopca. Mężczyzna często oskarżał konkubinę o zdradę, choć podejrzenia te nie były uzasadnione. 1 września 1971 roku między parą wybuchła kolejna awantura. Stanisława zaczęła grozić Musińskiemu nożem, ten w odpowiedzi wielokrotnie uderzył ją młotkiem w głowę. Następnie w ten sam sposób zamordował jej 7-letniego syna, Marka. Za pomocą siekiery poćwiartował ciała ofiar i zakopał je w piwnicy. Mężczyzna rozpuścił plotkę, że kobieta pojechała w odwiedziny do rodziny. Musiński miał wielokrotnie schodzić do tej piwnicy, gdzie palił świeczki i modlił się za dusze zamordowanych<ref>{{Cytuj |tytuł = "Krwawy Czesio" tłukł ofiary młotkiem i grzebał je w piwnicy. Zabił nawet 2-letniego synka |data = 2025-01-24 |data dostępu = 2025-06-13 |opublikowany = Onet Wiadomości |url = https://wiadomosci.onet.pl/kraj/krwawy-czesio-tlukl-ofiary-mlotkiem-i-ukrywal-w-piwnicy-palil-im-swieczki/5dm50vx}}</ref>.

== Odkrycie zbrodni ==
Niedługo później na milicję zgłosiła się siostra Zofii B. by zawiadomić o jej zaginięciu. Głównym podejrzanym w tej sprawie stał się Musiński. 24 sierpnia 1972 roku, mężczyzna został aresztowany, niedługo później przyznał się do popełnienia morderstw i wskazał miejsca ukrycia zwłok. Podczas pobytu w areszcie, próbował popełnić samobójstwo, ale odratowano go. W trakcie procesu twierdził, że obie konkubiny zamordował w samoobronie. Jego adwokat próbował przekonać, że mężczyzna jest niepoczytalny, a przyczyną tego miały być obrażenia głowy, które odniósł w wypadku drogowym w 1962 roku. 12 stycznia 1974 roku został skazany na [[Kara śmierci|karę śmierci]] przez [[powieszenie]]. Wyrok wykonano 30 września 1974 roku w Areszcie Śledczym we Wrocławiu<ref>{{Cytuj |tytuł = Krwawy Czesio i okrutna zbrodnia: "Żadnych okoliczności łagodzących" (odc. III) |data = 2016-10-26 |data dostępu = 2025-08-17 |opublikowany = Gazeta Lubuska |url = https://gazetalubuska.pl/krwawy-czesio-i-okrutna-zbrodnia-zadnych-okolicznosci-lagodzacych-odc-iii/ar/c15-10782362}}</ref>.

== Ofiary Musińskiego ==
{| class="wikitable sortable" style="white-space:nowrap;"
|-
! L.p.
! Ofiara
! Wiek
! Data morderstwa
|-
| 1.
| Zofia Barska
| B.d.
|rowspan=3| 1 kwietnia 1969
|-
| 2.
| Elżbieta Barska
| 15
|-
| 3.
| Ryszard Musiński
| 2
|-
| 4.
| Stanisława D.
| B.d.
|rowspan=2| 1 września 1971
|-
| 5.
| Marek H.
| 7
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Musiński, Czesław}}
[[Kategoria:Polscy seryjni mordercy]]
[[Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce Ludowej]]
[[Kategoria:Straceni przez powieszenie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1930]]
[[Kategoria:Zmarli w 1974]]

title: Czesław MusińskiKrwawy Czesio lub Bestia z Żar

Data i miejsce urodzenia: 13 lipca 1930 · Wyszmontów

Data i miejsce śmierci: 30 września 1974 · Wrocław

Przyczyna śmierci: Egzekucja przez powieszenie

Zawód, zajęcie: Kierowca ciężarówki


text:
# Moussa Sissoko
Moussa Sissoko (ur. 16 sierpnia 1989 w Le Blanc-Mesnil) – francuski piłkarz malijskiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Watford, były reprezentant Francji. Uczestnik Mistrzostw Świata 2014 oraz Mistrzostw Europy 2016 i 2020.

## Kariera klubowa
Sissoko karierę rozpoczął w wieku 8 lat. Wówczas trafił do US Aulnay. Później był graczem Red Star Paryż, a w 2003 roku przeszedł do drużyny U-14 Toulouse FC. W juniorskiej ekipie tego klubu spędził cztery lata. W styczniu 2007 podpisał pierwszy w karierze profesjonalny kontrakt. Otrzymał numer 22 na koszulce. Przed sezonem 2007/08 został przesunięty do pierwszej drużyny. W tamtym sezonie jego klub występował w kwalifikacjach Ligi Mistrzów. Został tam jednak pokonany w dwumeczu 5-0 przez Liverpool FC i został przesunięty do Pucharu UEFA, który zakończył na fazie grupowej. W Ligue 1 Sissoko zadebiutował 4 sierpnia 2007 w przegranym 1-3 meczu z Valenciennes FC. 1 września 2007 strzelił pierwszego gola we francuskiej ekstraklasie. Było to w wygranym 2-0 spotkaniu z AJ Auxerre. W debiutanckim sezonie w lidze zagrał 30 razy i zdobył jedną bramkę. W sezonie 2008/09 nadal występuje z klubem w rozgrywkach Ligue 1. 24 stycznia 2013 roku podpisał kontrakt z Newcastle United.

## Kariera reprezentacyjna
W seniorskiej reprezentacji Francji Sissoko zadebiutował 10 października 2009 roku w zwycięskim 5:0 towarzyskim meczu z Wyspami Owczymi. 20 czerwca 2014 w meczu fazy grupowej Mistrzostw Świata 2014 przeciwko Szwajcarii (5:2) strzelił pierwszą bramkę dla drużyny narodowej.

## Statystyki kariery
| Sezon   | Klub              | Kraj    | Rozgrywki      | Mecze | Bramki | Rozgrywki Europy                    | Mecze | Bramki |
| ------- | ----------------- | ------- | -------------- | ----- | ------ | ----------------------------------- | ----- | ------ |
| 2007/08 | Toulouse FC       | Francja | Ligue 1        | 30    | 1      | Liga Mistrzów UEFA Liga Europy UEFA | 2     | 0      |
| 2008/09 | Toulouse FC       | Francja | Ligue 1        | 35    | 4      | –                                   | –     | –      |
| 2009/10 | Toulouse FC       | Francja | Ligue 1        | 37    | 7      | Liga Europy UEFA                    | 7     | 1      |
| 2010/11 | Toulouse FC       | Francja | Ligue 1        | 36    | 5      | –                                   | –     | –      |
| 2011/12 | Toulouse FC       | Francja | Ligue 1        | 35    | 2      | –                                   | –     | –      |
| 2012/13 | Toulouse FC       | Francja | Ligue 1        | 19    | 1      | –                                   | –     | –      |
| 2012/13 | Newcastle United  | Anglia  | Premier League | 12    | 3      | –                                   | –     | –      |
| 2013/14 | Newcastle United  | Anglia  | Premier League | 35    | 3      | –                                   | –     | –      |
| 2014/15 | Newcastle United  | Anglia  | Premier League | 34    | 4      | –                                   | –     | –      |
| 2015/16 | Newcastle United  | Anglia  | Premier League | 37    | 1      | –                                   | –     | –      |
| 2016/17 | Tottenham Hotspur | Anglia  | Premier League | 25    | 0      | Liga Mistrzów UEFA Liga Europy UEFA | 4 1   | 0      |
| 2017/18 | Tottenham Hotspur | Anglia  | Premier League | 33    | 1      | Liga Mistrzów UEFA                  | 6     | 0      |
| 2018/19 | Tottenham Hotspur | Anglia  | Premier League | 29    | 0      | Liga Mistrzów UEFA                  | 10    | 0      |
| 2019/20 | Tottenham Hotspur | Anglia  | Premier League | 29    | 2      | Liga Mistrzów UEFA                  | 6     | 0      |
| 2020/21 | Tottenham Hotspur | Anglia  | Premier League | 25    | 0      | Liga Europy UEFA                    | 10    | 0      |
| 2021/22 | Watford           | Anglia  | Premier League | 36    | 2      | –                                   | –     | –      |
| 2022/23 | FC Nantes         | Francja | Ligue 1        | 30    | 2      | Liga Europy UEFA                    | 8     | 0      |
| 2023/24 | FC Nantes         | Francja | Ligue 1        | 26    | 0      | –                                   | –     | –      |
| 2024/25 | Watford           | Anglia  | Championship   | 40    | 6      | –                                   | –     | –      |

Stan na: 18 kwietnia 2020 r.

## Sukcesy

### Tottenham Hotspur
- Finał Ligi Mistrzów UEFA: 2018/2019

### Indywidualne
- Drużyna sezonu Ligi Mistrzów UEFA: 2018/2019

title: Moussa Sissoko

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Moussa Sissoko
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Moussa Sissoko cropped.JPG
 |opis grafiki               = Sissoko w 2012.
 |pełne imię i nazwisko      = Moussa Sissoko
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 16 sierpnia 1989
 |miejsce urodzenia          = [[Le Blanc-Mesnil]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 187 cm
 |pozycja                    = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                       = [[Watford F.C.|Watford]]
 |numer w klubie             = 17
 |kariera juniorska          = ! 1997–2000 ! Aulnay
! 2000–2003 ! [[Red Star FC|Red Star]]
! 2003–2007 ! [[Toulouse FC|Toulouse]]
 |kariera seniorska          = ! 2007–2013 ! [[Toulouse FC|Toulouse]]                     ! 192 ! 20
! 2013–2016 ! [[Newcastle United F.C.|Newcastle United]]   ! 118 ! 11
! 2016–2021 ! [[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]] ! 141 !  3
! 2021–2022 ! [[Watford F.C.|Watford]]                     !  36 !  2
! 2022–2024     ! [[FC Nantes]]                                !  56 !  2
! 2024–        ! [[Watford F.C.|Watford]]                     ! 40 !  6
 |kariera reprezentacyjna    = ! 2008–2011 ! {{reprezentacja|FRA|pn|rodzaj=U-21}}         !  20 ! 1
! 2009–2021    ! {{reprezentacja|FRA|pn}}                     !  71 ! 2
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     = {{Medalista infobox/nagłówek|ME|PN}}
{{Medalista infobox/ME|PN|Francja|2016|srebro|}}
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
 |data seniorzy              = 1 sierpnia 2025
 |data reprezentacja         =
}}
'''Moussa Sissoko''' (ur. [[16 sierpnia]] [[1989]] w [[Le Blanc-Mesnil]]) – [[Francja|francuski]] [[piłka nożna|piłkarz]] [[mali]]jskiego pochodzenia występujący na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] w angielskim klubie [[Watford F.C.|Watford,]] były [[Reprezentacja Francji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant Francji]]. Uczestnik [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014|Mistrzostw Świata 2014]] oraz [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2016|Mistrzostw Europy 2016]] i [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2020|2020]].

== Kariera klubowa ==
Sissoko karierę rozpoczął w wieku 8 lat. Wówczas trafił do US Aulnay. Później był graczem [[Red Star FC|Red Star Paryż]], a w 2003 roku przeszedł do drużyny U-14 [[Toulouse FC]]. W juniorskiej ekipie tego klubu spędził cztery lata. W styczniu 2007 podpisał pierwszy w karierze profesjonalny kontrakt. Otrzymał numer 22 na koszulce. Przed sezonem [[Ligue 1 (2007/2008)|2007/08]] został przesunięty do pierwszej drużyny. W tamtym sezonie jego klub występował w kwalifikacjach [[Liga Mistrzów UEFA (2007/2008)|Ligi Mistrzów]]. Został tam jednak pokonany w dwumeczu 5-0 przez [[Liverpool F.C.|Liverpool FC]] i został przesunięty do [[Puchar UEFA (2006/2007)|Pucharu UEFA]], który zakończył na fazie grupowej. W Ligue 1 Sissoko zadebiutował 4 sierpnia 2007 w przegranym 1-3 meczu z [[Valenciennes FC]]. 1 września 2007 strzelił pierwszego gola we francuskiej ekstraklasie. Było to w wygranym 2-0 spotkaniu z [[AJ Auxerre]]. W debiutanckim sezonie w lidze zagrał 30 razy i zdobył jedną bramkę. W sezonie [[Ligue 1 (2008/2009)|2008/09]] nadal występuje z klubem w rozgrywkach Ligue 1. 24 stycznia 2013 roku podpisał kontrakt z [[Newcastle United F.C.|Newcastle United]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.nufc.co.uk/articles/20130125/united-snap-up-sissoko_2281670_3053489 |tytuł = United Snap Up Sissoko |data = 2013-01-25 |opublikowany = nufc.co.uk |język = en |data dostępu = 2013-01-25}}</ref>.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Francji w piłce nożnej mężczyzn|seniorskiej reprezentacji Francji]] Sissoko zadebiutował 10 października 2009 roku w zwycięskim 5:0 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Wysp Owczych w piłce nożnej mężczyzn|Wyspami Owczymi]]. 20 czerwca 2014 w meczu [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014/Grupa E|fazy grupowej Mistrzostw Świata 2014]] przeciwko [[Reprezentacja Szwajcarii w piłce nożnej mężczyzn|Szwajcarii]] (5:2) strzelił pierwszą bramkę dla drużyny narodowej<ref>{{Cytuj |tytuł = World Cup: Switzerland 2-5 France |czasopismo = BBC Sport |data dostępu = 2023-01-10 |url = https://www.bbc.com/sport/football/25285207 |język = en-GB}}</ref>.

== Statystyki kariery ==
{| class="wikitable"
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
! Rozgrywki Europy
! Mecze
! Bramki
|-
| 2007/08
|rowspan=6| [[Toulouse FC]]
|rowspan=6| {{państwoL|FRA}}
|rowspan=6| [[Ligue 1]]
| 30
| 1
| [[Liga Mistrzów UEFA]]
[[Liga Europy UEFA]]
| 2
2
| 0
0
|-
| 2008/09
| 35
| 4
| –
| –
| –
|-
| 2009/10
| 37
| 7
| [[Liga Europy UEFA]]
| 7
| 1
|-
| 2010/11
| 36
| 5
| –
| –
| –
|-
| 2011/12
| 35
| 2
| –
| –
| –
|-
|rowspan=2| 2012/13
| 19
| 1
| –
| –
| –
|-
|rowspan=4| [[Newcastle United F.C.|Newcastle United]]
| rowspan="10" | {{państwoL|ENG}}
| rowspan="10" | [[Premier League]]
| 12
| 3
| –
| –
| –
|-
| 2013/14
| 35
| 3
| –
| –
| –
|-
| 2014/15
| 34
| 4
| –
| –
| –
|-
| 2015/16
| 37
| 1
| –
| –
| –
|-
| 2016/17
| rowspan="5" |[[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]]
| 25
| 0
| [[Liga Mistrzów UEFA]]
[[Liga Europy UEFA]]
| 4
1
| 0
0
|-
| 2017/18
| 33
| 1
| [[Liga Mistrzów UEFA]]
| 6
| 0
|-
| 2018/19
| 29
| 0
| [[Liga Mistrzów UEFA]]
| 10
| 0
|-
| 2019/20
| 29
| 2
| [[Liga Mistrzów UEFA]]
| 6
| 0
|-
|2020/21
|25
|0
|[[Liga Europy UEFA]]
|10
|0
|-
|2021/22
|[[Watford F.C.|Watford]]
|36
|2
|–
|–
|–
|-
|2022/23
| rowspan="2" |[[FC Nantes]]
| rowspan="2" |{{państwoL|FRA}}
| rowspan="2" |[[Ligue 1]]
|30
|2
|[[Liga Europy UEFA]]
|8
|0
|-
|2023/24
|26
|0
|–
|–
|–
|-
|2024/25
|[[Watford F.C.|Watford]]
|{{państwoL|ENG}}
|[[EFL Championship|Championship]]
|40
|6
|–
|–
|–
|}
'''Stan na: 18 kwietnia 2020 r.'''

== Sukcesy ==

=== Tottenham Hotspur ===
* Finał [[Liga Mistrzów UEFA|Ligi Mistrzów UEFA]]: [[Liga Mistrzów UEFA (2018/2019)|2018/2019]]

=== Indywidualne ===
* Drużyna sezonu [[Liga Mistrzów UEFA|Ligi Mistrzów UEFA]]: [[Liga Mistrzów UEFA (2018/2019)|2018/2019]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=46001|nazwa=Moussa Sissoko|data dostępu=2021-08-27}}
* {{soccerway|p|id=13622|nazwa=Moussa Sissoko|data dostępu=2021-08-27}}
* {{Soccerbase|47089}}
* {{NFT|p|24987}}

{{Watford F.C. skład}}
{{Francja 2014}}
{{Francja 2016}}
{{Francja 2020}}

{{SORTUJ:Sissoko, Moussa}}
[[Kategoria:Reprezentanci Francji w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Francuzi pochodzenia malijskiego]]
[[Kategoria:Piłkarze Toulouse FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Newcastle United F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Tottenhamu Hotspur]]
[[Kategoria:Piłkarze Watfordu F.C.]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]
[[Kategoria:Reprezentanci Francji U-21 w piłce nożnej]]

title: · Moussa Sissoko

Data i miejsce urodzenia: 16 sierpnia 1989 · Le Blanc-Mesnil

Pozycja: pomocnik

Klub: Watford

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Aulnay

Red Star

Toulouse

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Toulouse · 192 · (20)

Newcastle United · 118 · (11)

Tottenham Hotspur · 141 · (3)

Watford · 36 · (2)

FC Nantes · 56 · (2)

Watford · 40 · (6)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Francja U-21 · 20 · (1)

Francja · 71 · (2)

title: Dorobek medalowy

II miejsce: Francja 2016


text:
# Gaston Ruwezi
Gaston Kashala Ruwezi SDB (ur. 14 kwietnia 1961 w Lubumbashi) – kongijski duchowny katolicki, biskup Sakania-Kipushi od 2004.

## Życiorys

### Prezbiterat
Święcenia kapłańskie przyjął 14 lipca 1990 w zgromadzeniu salezjanów. Był m.in. nauczycielem w Lubumbashi, przełożonym tamtejszej placówki zakonnej oraz wikariuszem inspektorii środkowoafrykańskiej.

### Episkopat
7 kwietnia 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem ordynariuszem diecezji Sakania-Kipushi. Sakry biskupiej udzielił mu 14 sierpnia 2004 ówczesny metropolita Lubumbashi - arcybiskup Floribert Songasonga.

title: Gaston Ruwezi

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Gaston Ruwezi
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Demokratyczna Republika Konga]]
 |data urodzenia          = [[14 kwietnia]] [[1961]]
 |miejsce urodzenia       = [[Lubumbashi]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup Sakania-Kipushi
 |1. funkcja - okres      = od 2004
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[salezjanie]]
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 14 lipca 1990
 |data nominacji          = 7 kwietnia 2004
 |data sakry              = 14 sierpnia 2004
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     =
 |data konsekracji          = 14 sierpnia 2004
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Floribert Songasonga]]
 |współkonsekratorzy        = [[Giovanni d’Aniello]]<br />[[Jean-Pierre Tafunga]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Martín Lasarte Topolansky]]|3 września 2023}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Léonard Kakudji Muzinga]]|2 lutego 2024}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Désiré Lenge Mukwenye]]|10 marca 2024}}
}}
'''Gaston Kashala Ruwezi [[salezjanie|SDB]]''' (ur. [[14 kwietnia]] [[1961]] w [[Lubumbashi]]) – [[Demokratyczna Republika Konga|kongijski]] duchowny [[katolicyzm|katolicki]], biskup [[Diecezja Sakania-Kipushi|Sakania-Kipushi]] od 2004.

== Życiorys ==
=== Prezbiterat ===
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] przyjął 14 lipca 1990 w zgromadzeniu [[Salezjanie|salezjanów]]. Był m.in. nauczycielem w [[Lubumbashi]], przełożonym tamtejszej placówki zakonnej oraz wikariuszem inspektorii środkowoafrykańskiej<ref name="sala">{{Cytuj stronę| url= http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2004/05/14/0233/00754.html | tytuł= NOMINA DEL VESCOVO DI SAKANIA-KIPUSHI (REPUBBLICA DEMOCRATICA DEL CONGO) | opublikowany= vatican.va | data= 2004-05-14 | język=it | data dostępu= 2019-12-31}}</ref>.

=== Episkopat ===
7 kwietnia 2004 papież [[Jan Paweł II]] mianował go biskupem ordynariuszem diecezji [[Diecezja Sakania-Kipushi|Sakania-Kipushi]]{{r|sala}}. [[Sakra|Sakry biskupiej]] udzielił mu 14 sierpnia 2004 ówczesny metropolita Lubumbashi - arcybiskup [[Floribert Songasonga]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bkashala |tytuł = Gaston Ruwezi |data dostępu = 2016-01-15}}

{{SORTUJ:Ruwezi, Gaston}}
[[Kategoria:Biskupi katoliccy z Demokratycznej Republiki Konga]]
[[Kategoria:Salezjanie (biografie)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1961]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lubumbashi]]

title: Gaston Ruwezi

Kraj działania: Demokratyczna Republika Konga

Data i miejsce urodzenia: 14 kwietnia 1961 · Lubumbashi

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: salezjanie

Nominacja biskupia: 7 kwietnia 2004

Sakra biskupia: 14 sierpnia 2004

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 14 sierpnia 2004

Konsekrator: Floribert Songasonga

Współkonsekratorzy: Giovanni d’Aniello · Jean-Pierre Tafunga

Martín Lasarte Topolansky: 3 września 2023

Léonard Kakudji Muzinga: 2 lutego 2024


text:
# Murgon
Murgon – miasto w Australii, w stanie Queensland.

title: Murgon

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-12}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Murgon
 |nazwa oryginalna             = Murgon
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Murgon
 |państwo                      = AU-QLD
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 = 4,93
 |wysokość                     = 317
 |rok                          = 2016
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 4605
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 26°14′0″S 151°57′0″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Murgon''' – miasto w [[Australia|Australii]], w stanie [[Queensland]].

[[Kategoria:Miejscowości w Queenslandzie]]

title: Murgon

Państwo: Australia

Stan: Queensland


text:
# Dolna latarnia morska Paralepa
Dolna latarnia morska Paralepa – (est. Paralepa alumine tuletorn) latarnia morska położona na zachód od miasta Haapsalu, gmina Ridala, prowincja Läänemaa.
Na liście świateł nawigacyjnych Estonii - rejestrze Urzędu Transportu Morskiego (Veeteede Amet) w Tallinnie - ma numer 471.
Latarnia została zbudowana w 1916 roku razem z górną latarnią. Obecnie istniejąca latarnia została zbudowana w 1934 roku. Jest to konstrukcja żelbetonowa o wysokości 16 metrów. Znajduje się w odległości 800 metrów od górnej latarni.

title: Dolna latarnia morska Paralepa

wikitext:
{{Latarnia morska infobox
 |nazwa                   = Dolna latarnia morska Paralepa
 |zabytek                 =
 |zdjęcie                 = Paralepa alumine tuletorn 2008.jpg
 |opis zdjęcia            =
 |państwo                 = EST
 |wariant flagi           =
 |miejscowość             = [[Nõmme (Ridala)|Nõmme]]
 |wysokość wieży          = 16
 |wysokość światła        = 15
 |zasięg światła          = 7
 |charakterystyka światła = czerwone 0.5+0.5=1s{{r|EMA}}
 |data budowy             = 1916
 |data uruchomienia       = 1916
 |data wyłączenia         =
 |data zburzenia          =
 |administrator           =  Urząd Transportu Morskiego (Veeteede Amet){{r|EMA1}}
 |termin zwiedzania       =
 |kod mapy                =
 |wariant mapy            =
 |współrzędne             = 58°56'2.3"N 23°28'58.4"E
 |opis miejsca            =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Dolna latarnia morska Paralepa''' – ([[Język estoński|est.]] ''Paralepa alumine tuletorn'') latarnia morska położona na zachód od miasta [[Haapsalu]], [[gmina Ridala]], prowincja [[Läänemaa]].

Na liście świateł nawigacyjnych Estonii - rejestrze Urzędu Transportu Morskiego{{r|MSZ}} (Veeteede Amet) w [[Tallinn]]ie - ma numer 471{{r|EMA1}}.

Latarnia została zbudowana w 1916 roku razem z [[Górna latarnia morska Paralepa|górną latarnią]]{{r|etts}}. Obecnie istniejąca latarnia została zbudowana w 1934 roku. Jest to konstrukcja żelbetonowa o wysokości 16 metrów. Znajduje się w odległości 800 metrów od górnej latarni.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="EMA">
{{Cytuj stronę | url=https://archive.ph/20140630011259/http://195.50.203.61/TORNID00?Lan=471 | tytuł= Paralepa ldg.l. front lighthouse| opublikowany= Estonian Maritime Administration  | język=et | data dostępu=2014-06-28}}</ref>
<ref name="EMA1">
{{Cytuj stronę | url=http://adam.vta.ee/teenused/info/dokumendid/list_of_lights/list_of_lights.pdf | tytuł= NAVIGATSIOONIMÄRGID EESTI VETES / LIST OF LIGHTS ESTONIA | opublikowany= Estonian Maritime Administration |strony = 33  | język=et en | data dostępu=2014-06-27}}</ref>
<ref name="etts">
{{Cytuj stronę | url=http://www.etts.ee/EN/lighthouses/lighthouses-list/hiiu-ja-laanemaa/471-paralepa-sihi-alumine-tuletorn| tytuł= 471 - Paralepa sihi alumine tuletorn | opublikowany= Estonian Lighthouse Society (ELS) | język=et | data dostępu=2014-06-28}}</ref>
<ref name="MSZ">{{Cytuj stronę| url=http://www.informatorekonomiczny.msz.gov.pl/pl/europa/estonia/?printMode=true| tytuł=Estonia| opublikowany=Informator Ekonomiczny Ministerstwa Spraw Zagranicznych| język=pl| data dostępu=2014-06-22| archiwum=https://web.archive.org/web/20150927115933/http://www.informatorekonomiczny.msz.gov.pl/pl/europa/estonia/?printMode=true| zarchiwizowano=2015-09-27}}</ref>
}}
{{Latarnie morskie Estonii}}
[[Kategoria:Latarnie morskie w Estonii|Paralepa]]

title: Dolna latarnia morska Paralepa

Państwo: Estonia

Miejscowość: Nõmme

Zasięg światła: 7 Mm

Charakterystyka światła: czerwone 0.5+0.5=1s


text:
# Segafredo
Segafredo Zanetti – marka kaw produkowanych w rejonie Bolonii we Włoszech przez firmę Massimo Zanetti Beverage Group, założoną w 1973 r. przez Massimo Zanettiego. Kawy Segafredo powstają w palarni w Sesto di Rastignano. Obecnie zasięg marki obejmuje ponad 20 państw świata.

## Sponsoring
Marka reklamowała się w różnych okresach w Formule 1 na samochodach Toleman, Williams i Renault. Pojazdy sponsorowane przez Segafredo wygrały 14 wyścigów. Williams, sponsorowany przez Segafredo, zdobył tytuł mistrza świata konstruktorów F1 w sezonie 1994.

title: Segafredo

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Segafredo Zanetti
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           = Segafredo Zanetti logo.svg
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Włochy
 |siedziba          = [[Bolonia]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1973
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               = http://www.segafredo.it/
}}
'''Segafredo Zanetti''' – marka [[Kawa|kaw]] produkowanych w rejonie [[Bolonia|Bolonii]] we [[Włochy|Włoszech]] przez firmę Massimo Zanetti Beverage Group, założoną w 1973 r. przez [[Massimo Zanetti]]ego. Kawy Segafredo powstają w palarni w Sesto di Rastignano. Obecnie zasięg marki obejmuje ponad 20 państw świata.

== Sponsoring ==
Marka reklamowała się w różnych okresach w [[Formuła 1|Formule 1]] na samochodach [[Toleman]], [[Williams F1|Williams]] i [[Renault F1|Renault]]. Pojazdy sponsorowane przez Segafredo wygrały 14 wyścigów. Williams, sponsorowany przez Segafredo, zdobył tytuł mistrza świata konstruktorów F1 w [[Formuła 1 Sezon 1994|sezonie 1994]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://chicanef1.com/indiv.pl?name=Segafredo&type=S | tytuł = Segafredo | data dostępu = 2011-12-11| opublikowany = chicanef1.com| język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.segafredo.it/ Oficjalna strona Segafredo Zanetti S.p.A.] {{lang|it|en|es|pt|fr|de}}
* [http://www.segafredo.pl/ Oficjalna strona Segafredo Zanetti Poland Sp. z o.o.] {{lang|pl}}

[[Kategoria:Marki kaw]]
[[Kategoria:Bolonia]]
[[Kategoria:Gospodarka Włoch]]

title: Segafredo Zanetti

Państwo: Włochy

Siedziba: Bolonia

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa