text:
# Ludwik Chmura
Ludwik Chmura (ur. 1936 w Grodzisku Górnym, zm. 22 września 2008 w Rzeszowie) – polski inżynier, w latach 1983–1990 prezydent Rzeszowa.

## Życiorys
Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Żołyni studiował na Politechnice Śląskiej w Gliwicach na Wydziale Elektrycznym, gdzie w roku 1960 uzyskał dyplom magistra inżyniera. Założyciel dzisiejszego „Elektromontażu-Rzeszów”. Przed objęciem funkcji prezydenta był dyrektorem Rzeszowskiego Zjednoczenia Budownictwa.
Ludwik Chmura był ciekawą osobowością na tle szarzyzny PRL-u i bodaj pierwszym prezydentem miasta, który nie krył się w cieniu I sekretarza KW PZPR, ale umiał mówić własnym głosem i "stawiać na swoim". Niewątpliwie należał do grona zapaleńców i patriotów lokalnych, i mimo że namaszczony do pełnienia funkcji z ramienia "przewodniej siły narodu", faktycznie stronił od polityki, a koncentrował się na rozwoju i rozbudowie miasta. Za jego kadencji prócz wielu mniejszych inwestycji powstały w Rzeszowie m.in. elektrociepłownia i oczyszczalnia ścieków na Pobitnym (obecne osiedle Załęże) oraz spory fragment ulic w ciągu południowej obwodnicy centrum miasta (al. Witosa oraz al. Batalionów Chłopskich od ul.Dąbrowskiego do ronda koło szpitala MSWiA na ul.Krakowskiej). Ludwik Chmura dążył do uczynienia z Rzeszowa miasta nowoczesnego, doganiającego szybko większe ośrodki w kraju i pozytywnie kojarzonego w Polsce.
Jego wielkim i niespełnionym marzeniem było wprowadzenie do komunikacji miejskiej Rzeszowa nowoczesnej trakcji tramwajowej (temu m.in. służyły przebudowy ulic Krakowskiej i Okulickiego – ówczesnej Bieruta). Postulat ten znalazł się nawet w programie wyborczym kandydatów PRON do Miejskiej Rady Narodowej w Rzeszowie w 1984 roku.
Po roku 1990 był m.in. dyrektorem rzeszowskiego oddziału firmy EXBUD (obecnie jeden z oddziałów Skanska Rzeszów).

title: Ludwik Chmura

wikitext:
{{dopracować|więcej przypisów=2008-04}}
{{Polityk infobox
 |polityk           = Ludwik Chmura
 |data urodzenia    = [[1936]]
 |miejsce urodzenia = [[Grodzisko Górne]]
 |data śmierci      = [[22 września]] [[2008]]
 |miejsce śmierci   = [[Rzeszów]]
 |grafika           =
 |funkcja           = [[prezydenci Rzeszowa|Prezydent Rzeszowa]]
 |partia            = [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza]]
 |od                = 1 kwietnia 1983
 |do                = 5 lutego 1990<ref>Na podstawie [http://erzeszow.pl/2710/1113/ Serwisu Informacyjnego Urzędu Miasta Rzeszowa].</ref>
 |poprzednik        = [[Mieczysław Chudzik (prezydent Rzeszowa)|Mieczysław Chudzik]]
 |następca          = [[Zdzisław Banat]]
}}
'''Ludwik Chmura''' (ur. [[1936]] w [[Grodzisko Górne|Grodzisku Górnym]], zm. [[22 września]] [[2008]] w Rzeszowie) – polski inżynier, w latach 1983–1990 [[prezydenci Rzeszowa|prezydent Rzeszowa]].

== Życiorys ==
Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Żołyni studiował na [[Politechnika Śląska|Politechnice Śląskiej]] w [[Gliwice|Gliwicach]] na Wydziale Elektrycznym, gdzie w roku [[1960]] uzyskał dyplom magistra inżyniera. Założyciel dzisiejszego „Elektromontażu-Rzeszów”. Przed objęciem funkcji prezydenta był dyrektorem Rzeszowskiego Zjednoczenia Budownictwa<ref>Na podstawie [http://nowiny24.pl/ www.nowiny24.pl].</ref>.

{{fakt|data=2020-08|Ludwik Chmura był ciekawą osobowością na tle szarzyzny PRL-u i bodaj pierwszym prezydentem miasta, który nie krył się w cieniu I sekretarza KW [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]], ale umiał mówić własnym głosem i "stawiać na swoim". Niewątpliwie należał do grona zapaleńców i patriotów lokalnych, i mimo że namaszczony do pełnienia funkcji z ramienia "przewodniej siły narodu", faktycznie stronił od polityki, a koncentrował się na rozwoju i rozbudowie miasta.}} Za jego kadencji prócz wielu mniejszych inwestycji powstały w Rzeszowie m.in. elektrociepłownia i oczyszczalnia ścieków na Pobitnym (obecne osiedle Załęże) oraz spory fragment ulic w ciągu południowej obwodnicy centrum miasta (''al. Witosa'' oraz ''al. Batalionów Chłopskich'' od ''ul.Dąbrowskiego'' do ronda koło szpitala MSWiA na ''ul.Krakowskiej''). Ludwik Chmura dążył do uczynienia z Rzeszowa miasta nowoczesnego, doganiającego szybko większe ośrodki w kraju i pozytywnie kojarzonego w Polsce<ref>Na podstawie wspomnień mieszkańców oraz artykułów i publikacji L.Ch. dostępnych m.in. w Towarzystwie Przyjaciół Rzeszowa/.</ref>.

Jego wielkim i niespełnionym marzeniem było wprowadzenie do komunikacji miejskiej Rzeszowa nowoczesnej trakcji tramwajowej (temu m.in. służyły przebudowy ulic Krakowskiej i Okulickiego – ówczesnej Bieruta). Postulat ten znalazł się nawet w programie wyborczym kandydatów [[Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego|PRON]] do Miejskiej Rady Narodowej w Rzeszowie w 1984 roku<ref>Na podstawie wspomnień oraz numerów archiwalnych Gazety Codziennej Nowiny, m.in. z maja 1984 roku [http://nowiny24.pl/www.nowiny24.pl].</ref>.

Po roku 1990 był m.in. dyrektorem rzeszowskiego oddziału firmy EXBUD (obecnie jeden z oddziałów [[Skanska]] Rzeszów).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zarządcy Rzeszowa}}

{{SORTUJ:Chmura, Ludwik}}
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej]]
[[Kategoria:Działacze PZPR]]
[[Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Prezydenci Rzeszowa]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1936]]
[[Kategoria:Zmarli w 2008]]

title: Ludwik Chmura

Data i miejsce urodzenia: 1936 · Grodzisko Górne

Data i miejsce śmierci: 22 września 2008 · Rzeszów

Okres: od 1 kwietnia 1983 · do 5 lutego 1990

Przynależność polityczna: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Poprzednik: Mieczysław Chudzik

Następca: Zdzisław Banat


text:
# Mężczyzna z rękawiczką
Mężczyzna z rękawiczką – portret renesansowego włoskiego malarza Tycjana.
Po uwolnieniu się sztuki z epoki średniowiecza artyści renesansowi kierowali się m.in. ku poznaniu osobowości człowieka. Obrazy portretowe zaczynały przybierać na znaczeniu. Tycjan poddał się nowej modzie. W 1520 roku stworzył Portret nieznanego mężczyzny. Trzy lata później spod jego pędzla wyszedł Portret księcia Ferrary Alfonsa d'Este, Vincenzo Mosti czy właśnie Portret mężczyzny z rękawiczką.
Portret przedstawia młodego mężczyznę, reprezentanta generacji pierwszej połowy cinquecenta, na ciemnym tle z twarzą poważną i skupioną. Ciemny strój rozświetla biały kołnierzyk i mankiet oraz złoty łańcuch. Palec wskazujący u jego prawej dłoni jest wyprostowany, znajduje się na nim pierścień. Gest nadaje wrażenie zdecydowania woli mężczyzny. Lewa dłoń, odziana w skórzaną rękawiczką, trzyma drugą i jest swobodnie skierowana ku dołowi. Gesty dłoni mające największe znaczenie dla namalowanej postaci, nasuwają skojarzenie z wcześniejszym dziełem Grosz czynszowy.

wikiname: plwiki

title: Mężczyzna z rękawiczką

in_language: pl

wikitext:
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł            = Mężczyzna z rękawiczką
 |tytuł oryginalny =
 |zdjęcie          = Titien-homme-au-gant-Louvre.jpg
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |autor            = Tycjan
 |rodzaj           =
 |data powstania   = 1523–1524
 |medium           = olej na płótnie
 |wymiary          = 100 × 89 cm
 |miejscowość      =
 |lokalizacja      = [[Luwr]]
 |commons          =
}}
'''Mężczyzna z rękawiczką''' – portret [[renesans]]owego [[Włochy|włoskiego]] malarza [[Tycjan]]a.

Po uwolnieniu się sztuki z epoki średniowiecza artyści renesansowi kierowali się m.in. ku poznaniu osobowości człowieka. Obrazy portretowe zaczynały przybierać na znaczeniu. Tycjan poddał się nowej modzie. W [[1520]] roku stworzył ''Portret nieznanego mężczyzny''. Trzy lata później spod jego pędzla wyszedł ''Portret księcia Ferrary Alfonsa d'Este'', ''Vincenzo Mosti'' czy właśnie ''Portret mężczyzny z rękawiczką''.

Portret przedstawia młodego mężczyznę, reprezentanta generacji pierwszej połowy cinquecenta, na ciemnym tle z twarzą poważną i skupioną. Ciemny strój rozświetla biały kołnierzyk i mankiet oraz złoty łańcuch. Palec wskazujący u jego prawej dłoni jest wyprostowany, znajduje się na nim pierścień. Gest nadaje wrażenie zdecydowania woli mężczyzny. Lewa dłoń, odziana w skórzaną rękawiczką, trzyma drugą i jest swobodnie skierowana ku dołowi. Gesty dłoni mające największe znaczenie dla namalowanej postaci, nasuwają skojarzenie z wcześniejszym dziełem [[Grosz czynszowy (obraz Tycjana)|Grosz czynszowy]].

== Bibliografia ==
* R. Bergerhoff, ''Tycjan'', Warszawa: Arkady, 1979.HPS, 2007, {{ISBN|978-83-60688-47-2}}.
* W. Mole, ''Tycjan'', Warszawa: Arkady, 1958.

[[Kategoria:Obrazy w Luwrze]]
[[Kategoria:Portrety autorstwa Tycjana]]

title: Mężczyzna z rękawiczką

Autor: Tycjan

Medium: olej na płótnie

Lokalizacja: Luwr


text:
# Halfdecadance
Halfdecadance – minialbum polskiej grupy StrommoussHeld.
Płyta powstała na uczczenie pięciolecia istnienia zespołu oraz w reakcji na pytania fanów zespołu o nadchodzący album o roboczym tytule 2econd floor temple. Została ona nagrana w domowym studio zespołu, a miksowanie i mastering odbył się w Green Studio w Krakowie. Okładka minialbumu została wykonana przez członka zespołu, VJ Comankh'a. Został on wydany jako digipack.
Minialbum dostał wyróżnienie album tygodnia od polskiej stacji telewizyjnej VIVA oraz wysokie noty w recenzjach m.in. polskiego Metal Hammer'a i serwisu internetowego Strefa Klimatyczna.
Halfdecadance to album zawierający utwory z następnej płyty oraz dwa remiksy z poprzedniej Behind the Curtain, o zmienionych nazwach:
- Era Depression (remiks Materia of Depression wykonany przez Maels'a)
- Horisun (remiks Solar Scream w wykonaniu CH District).

Dodatkowo do płyty dołączono teledysk do utworu D.E.C.E.P.T.I.O.N. z poprzedniego pełnego albumu, Behind the Curtain.

## Lista utworów
1. Larva and Butterfly - 4:47
2. Enceladus - 4:38
3. Mezzanine - 7:00
4. Era Depression - 4:19
5. Restless Souls (...from the bruised nest) - 6:47
6. Horisun - 6:34

## Twórcy
- Maels - śpiew, gitara, elektronika
- Norrim - elektronika, samplery
- L.th - gitara basowa
- Fear - perkusja

### Gościnnie
- CH District - Horisun

title: Halfdecadance

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = ep
 |tytuł                     = Halfdecadance
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[StrommoussHeld]]
 |wydany                    = [[5 listopada]] [[2004]]
 |nagrywany                 = [[2004]]
 |gatunek                   = [[black metal]], [[muzyka elektroniczna|electronica]]
 |długość                   = 34:05
 |wytwórnia                 = [[Metal Mind Productions]]
 |producent                 =
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2004
 |poprzedni album           = [[Behind the Curtain]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2003
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Halfdecadance''' – [[EP|minialbum]] [[Polska|polskiej]] grupy [[StrommoussHeld]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.metal-archives.com/release.php?id=60975 | tytuł=StrommoussHeld - Halfdecadance - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=metal-archives.com | data dostępu=2017-11-23}}</ref>.

Płyta powstała na uczczenie pięciolecia istnienia zespołu oraz w reakcji na pytania [[fan]]ów zespołu o nadchodzący album o roboczym tytule ''2econd floor temple''. Została ona nagrana w domowym studio zespołu, a miksowanie i mastering odbył się w Green Studio w [[Kraków|Krakowie]]. Okładka minialbumu została wykonana przez członka zespołu, [[VJ]] Comankh'a. Został on wydany jako [[digipack]].

Minialbum dostał wyróżnienie ''album tygodnia'' od polskiej stacji telewizyjnej [[Viva Polska|VIVA]] oraz wysokie noty w recenzjach m.in. polskiego [[Metal Hammer]]'a i serwisu internetowego [[Strefa Klimatyczna]].

'''Halfdecadance''' to album zawierający utwory z następnej płyty oraz dwa [[remiks]]y z poprzedniej ''Behind the Curtain'', o zmienionych nazwach:
* ''Era Depression'' (remiks ''Materia of Depression'' wykonany przez Maels'a)
* ''Horisun'' (remiks ''Solar Scream'' w wykonaniu CH District).

Dodatkowo do płyty dołączono [[teledysk]] do utworu ''D.E.C.E.P.T.I.O.N.'' z poprzedniego pełnego albumu, ''[[Behind the Curtain]]''.
== Lista utworów ==
# ''Larva and Butterfly'' - 4:47
# ''Enceladus'' - 4:38
# ''Mezzanine'' - 7:00
# ''Era Depression'' - 4:19
# ''Restless Souls (...from the bruised nest)'' - 6:47
# ''Horisun'' - 6:34

== Twórcy ==
* Maels - [[śpiew]], [[gitara]], elektronika
* Norrim - elektronika, [[sampler]]y
* L.th - [[gitara basowa]]
* Fear - [[perkusja]]
=== Gościnnie ===
* CH District - ''Horisun''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy StrommoussHeld]]
[[Kategoria:Albumy Metal Mind Productions]]
[[Kategoria:Minialbumy wydane w roku 2004]]

title: Halfdecadance

Wydany: 5 listopada 2004

Gatunek: black metal, electronica

Wydawnictwo: Metal Mind Productions

Behind the Curtain · (2003): Halfdecadance · (2004) · —


text:
# Wąwóz Chobar
Wąwóz Chobar – nieduży, wąski i płytki wąwóz w Nepalu, powstały w miejscu, w którym rzeka Bagmati przecina wzgórze Chobar. W dole rzeki znajduje się świątynia Jal Binayah Mandir.

## Legenda powstania
Według newarskiej legendy bodhisattwa Manjushri swoim mieczem rozciął górę nad brzegiem jeziora, które przed wiekami zajmowało Dolinę Katmandu i utworzył przełęcz Chobar. Przez tę przełęcz wypłynęły wody jeziora wraz z wężami króla Kartotaka, a on sam wciąż żyje w jeziorze Taudha.

title: Wąwóz Chobar

wikitext:
'''Wąwóz Chobar''' – nieduży, wąski i płytki [[wąwóz]] w [[Nepal]]u, powstały w miejscu, w którym rzeka [[Bagmati (rzeka)|Bagmati]] przecina wzgórze Chobar. W dole rzeki znajduje się świątynia [[Jal Binayah Mandir]].

== Legenda powstania ==
Według [[Newarowie|newarskiej]] legendy [[bodhisattwa]] [[Manjushri]] swoim mieczem rozciął górę nad brzegiem jeziora, które przed wiekami zajmowało [[Kotlina Katmandu|Dolinę Katmandu]] i utworzył przełęcz Chobar. Przez tę przełęcz wypłynęły wody jeziora wraz z wężami króla [[Kartotak]]a, a on sam wciąż żyje w jeziorze [[Taudha]].

{{SORTUJ:Chobar, Wąwóz}}
[[Kategoria:Geografia Nepalu]]
[[Kategoria:Wąwozy]]


text:
# Adam Józef Lubowiecki
Adam Józef Lubowiecki herbu Kuszaba (zm. przed 11 czerwca 1726 roku) – starosta oświęcimski w 1685 roku, starosta jadownicki, pułkownik królewski, członek konfederacji sandomierskiej 1704 roku. Właściciel Wieruszyc, Niegowici, Zabawy oraz 12 innych wsi. Proces spadkowy, ze względu na brak bliskich krewnych ciągnął się długie lata.
Poseł sejmiku proszowickiego na sejm zwyczajny 1688 roku, sejm nadzwyczajny 1688/1689 roku. Poseł sejmiku księstw oświęcimskiego i zatorskiego na sejm konwokacyjny 1696 roku.

title: Adam Józef Lubowiecki

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Adam Józef Lubowiecki
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Kuszaba.svg
 |opis herbu        = [[Kuszaba (herb szlachecki)|Kuszaba]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           =
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = przed [[11 czerwca]] [[1726]]
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            = [[Władysław Lubowiecki]]
 |matka             = Helena Wieruska
 |mąż               =
 |żona              = Urszula Krasicka<br />Katarzyna Denhoff
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
'''Adam Józef Lubowiecki''' herbu [[Kuszaba (herb szlachecki)|Kuszaba]] (zm. przed [[11 czerwca]] [[1726]] roku) – starosta oświęcimski w [[1685]] roku, starosta jadownicki, pułkownik królewski, członek [[konfederacja sandomierska 1704|konfederacji sandomierskiej 1704]] roku. Właściciel [[Wieruszyce|Wieruszyc]], [[Niegowić|Niegowici]], [[Zabawa (powiat wielicki)|Zabawy]] oraz 12 innych wsi. Proces spadkowy, ze względu na brak bliskich krewnych ciągnął się długie lata<ref>[http://szczytniki-historia.pl/wlasn_szl1.html wywód genealogiczny]</ref>.

Poseł sejmiku proszowickiego na [[sejm zwyczajny 1688]] roku, [[sejm nadzwyczajny 1688/1689]] roku<ref>[[Robert Kołodziej]], ''Ostatni wolności naszej klejnot. Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego'', Poznań 2014, s. 616.</ref>. Poseł sejmiku księstw oświęcimskiego i zatorskiego na [[sejm konwokacyjny 1696]] roku<ref>Ewa Gąsior, Sejm konwokacyjny po śmierci Jana III Sobieskiego, Warszawa 2017, s. 97.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti [...] Proximo Anno Domini 1704, [b.n.s.]
* Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 239.

{{SORTUJ:Lubowiecki, Adam Józef}}
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Konfederaci sandomierscy (1704)]]
[[Kategoria:Lubowieccy herbu Kuszaba|Adam Józef]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1688]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1688/1689]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm konwokacyjny 1696]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (księstwa oświęcimskie i zatorskie)]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo krakowskie)]]
[[Kategoria:Pułkownicy I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Starostowie jadowniccy]]
[[Kategoria:Starostowie oświęcimscy]]
[[Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej]]

title: Adam Józef Lubowiecki

Data śmierci: przed 11 czerwca 1726

Ojciec: Władysław Lubowiecki

Matka: Helena Wieruska

Żona: Urszula Krasicka · Katarzyna Denhoff


text:
# Siarki
Siarki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Olszewo-Borki.
Dawniej Kamieniowizna lub Siarki-Kamienowizna.

## Historia
W latach 1921–1939 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Dylewo, a od 1931 w gminie Durlasy.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwały 33 osoby w 6 budynkach mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Ostrołęce. Podlegała pod Sąd Grodzki w Myszyńcu i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Kadzidło.
W wyniku agresji niemieckiej we wrześniu 1939 wieś znalazła się pod okupacją niemiecką. Od 1939 do wyzwolenia w 1945 włączona w skład Landkreis Scharfenwiese, rejencji ciechanowskiej Prus Wschodnich III Rzeszy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

title: Siarki

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Siarki
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat ostrołęcki|ostrołęcki]]
 |gmina                  = [[Olszewo-Borki (gmina)|Olszewo-Borki]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 34{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 29
 |kod pocztowy           = 07-402{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WOS
 |SIMC                   = 0516034{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Olszewo-Borki (gmina)
 |współrzędne            = 53°07'34"N 21°29'01"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|121662|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
{{ISG|Siarki}}
'''Siarki''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat ostrołęcki|powiecie ostrołęckim]], w [[Olszewo-Borki (gmina)|gminie Olszewo-Borki]]{{r|teryt|roz}}.

Dawniej Kamieniowizna<ref name=":022222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = T. 5, województwo białostockie |s = 47}}</ref> lub Siarki-Kamienowizna<ref>Mapa Taktyczna Polski, 1:100 000, Pas 36, Słup 33, WIG, 1936</ref><ref name=":0" />.

== Historia ==
W latach 1921–1939 wieś leżała w [[Województwo białostockie (II Rzeczpospolita)|województwie białostockim]], w [[Powiat ostrołęcki|powiecie ostrołęckim]], w [[Dylewo (gmina)|gminie Dylewo]], a od 1931 w gminie Durlasy.

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] wieś zamieszkiwały 33 osoby w 6 budynkach mieszkalnych<ref name=":022222" />. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Ostrołęce. Podlegała pod Sąd Grodzki w Myszyńcu i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Kadzidło<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 33}}</ref>.

W wyniku [[Kampania wrześniowa|agresji niemieckiej]] we wrześniu 1939 wieś znalazła się pod okupacją niemiecką. Od 1939 do wyzwolenia w 1945 włączona w skład [[Landkreis Scharfenwiese]], [[Rejencja ciechanowska|rejencji ciechanowskiej]] [[Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]] [[III Rzesza|III Rzeszy]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Scharfenwiese/Ostrolenka |data dostępu = 2020-05-05 |opublikowany = www.territorial.de |url = http://www.territorial.de/ostp/scharfen/scharfen.htm}}</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo ostrołęckie|województwa ostrołęckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Siarki|nazwa=Wieś Siarki w liczbach|data dostępu=15 października 2019}}</ref>
* <ref name=nsp>{{cytuj stronę | url = http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx|tytuł = GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.| data dostępu = 2019-10-15}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1137|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

{{Gmina Olszewo-Borki}}
{{Gmina Dylewo (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Olszewo-Borki (gmina)]]

title: Siarki

Państwo: Polska

Województwo: mazowieckie

Powiat: ostrołęcki

Gmina: Olszewo-Borki

Tablice rejestracyjne: WOS


text:
# Koszary w Hrubieszowie
Koszary w Hrubieszowie – kompleksy koszarowe znajdujące się na terenie garnizonu Hrubieszów.

## Charakterystyka
Na terenie garnizonu hrubieszowskiego funkcjonowało kilka kompleksów koszarowych. Jednym z nich był kompleks rosyjskich koszar kawaleryjskich wybudowanych w latach 1903–1906, w którym do 1914 stacjonował carski 7 Olwiopolski pułk ułanów.

Po odzyskaniu niepodległości, koszary przejęło Wojsko Polskie, a w 1920 koszary kawaleryjskie w rejonie ulic: Henryka Sienkiewicza – Jana Dwernickiego zaczęły zajmować spływające z frontu pododdziały, przeznaczone do składu nowo formowanego „pokojowego” 2 pułku strzelców konnych.
W części wschodniej koszar stacjonowali strzelcy konni. Równolegle do ul. Dwernickiego stał budynek izby chorych, trzy dwuszwadronowe koszarowce i kryta ujeżdżalnia, a na ich tyłach, prostopadle do ulicy, znajdowały się stajnie szwadronowe. Zachodnią cześć kompleksu stanowiło osiedle mieszkaniowe dla kadry, z osobnym domem dowódcy pułku. Przy osiedlu znajdowała się cerkiew, przekształcona w okresie międzywojennym w kościół filialny parafii wojskowej pw. św. Jozafata Biskupa Męczennika we Włodzimierzu Wołyńskim.
W sierpniu 1939 w koszarach został utworzony Ośrodek Zapasowy Kawalerii „Hrubieszów”.
Po II wojnie światowej koszary były użytkowane przez ludowe Wojsko Polskie. Ich pojemność oszacowano w 1949 na 1596 ludzi, 1120 koni, 20 dział samobieżnych lub czołgów, 24 samochody, 20 wozów; na osiedlu zaś znajdowało się 9 mieszkań oficerskich i 19 podoficerskich. W koszarach stacjonował początkowo 5 Kołobrzeski pułk piechoty, a potem 8 Bydgoski pułk piechoty, w 1962 przekształcony w 8 pułk zmechanizowany. W 1988 Pułk został przeformowany w 8 Ośrodek Materiałowo-Techniczny. W III Rzeczypospolitej, w 1994, na bazie Ośrodka zorganizowano 2 Hrubieszowski pułk rozpoznawczy.
Zabudowania koszarowe zachowały się do dziś (2019) w dobrym stanie.  W budynku dowództwa urządzono hotel, a kościół i domy mieszkalne nadal pełnią swoje pierwotne funkcje.

title: Koszary w Hrubieszowie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Koszary w Hrubieszowie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Hrubieszów - budynek (03).jpg
 |opis zdjęcia          = Siedziba dowództwa  2 psk
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Hrubieszów]]
 |adres                 =
 |typ budynku           = koszary
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = [[Armia Imperium Rosyjskiego|Armia carska]]
 |kolejni właściciele   =[[Wojsko Polskie (II RP)]]
[[ludowe Wojsko Polskie]]
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              =
 |współrzędne           =
 |commons               =
 |www                   =
}}
[[Plik:Hrubieszów - budynek (02).jpg|mały|Dom dowódcy 2 psk]]
[[Plik:Koszary-VP-hrubieszow-2013-parnikoza.jpg|mały|Koszarowiec szwadronu gospodarczego 2 psk]]
'''Koszary w Hrubieszowie''' – kompleksy [[Koszary|koszarowe]] znajdujące się na terenie garnizonu [[Hrubieszów]].

== Charakterystyka ==
Na terenie [[garnizon]]u hrubieszowskiego funkcjonowało kilka kompleksów koszarowych. Jednym z nich był kompleks rosyjskich koszar kawaleryjskich wybudowanych w latach 1903–1906, w którym do 1914 stacjonował carski {{link-interwiki|Ольвиопольский 7-й уланский полк|tekst=7 Olwiopolski pułk ułanów|Q=Q18406750}}{{odn|2 pr – Tradycje|loc=Garnizon Hrubieszów}}.

Po odzyskaniu niepodległości, koszary przejęło [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]], a w 1920 koszary kawaleryjskie w rejonie ulic: Henryka Sienkiewicza – Jana Dwernickiego zaczęły zajmować spływające z [[Front (wojsko)|frontu]] [[pododdział]]y, przeznaczone do składu nowo formowanego „pokojowego” [[2 Pułk Strzelców Konnych (II RP)|2 pułku strzelców konnych]]{{odn|Kucharski|Tym|2019|s=29}}.

W części wschodniej koszar stacjonowali strzelcy konni. Równolegle do ul. Dwernickiego stał budynek izby chorych, trzy dwuszwadronowe koszarowce i kryta [[ujeżdżalnia]], a na ich tyłach, prostopadle do ulicy, znajdowały się [[Stajnia|stajnie]] [[szwadron]]owe. Zachodnią cześć kompleksu stanowiło [[osiedle mieszkaniowe]] dla [[Kadra (wojsko)|kadry]], z osobnym domem dowódcy pułku. Przy osiedlu znajdowała się [[Cerkiew prawosławna|cerkiew]], przekształcona w [[Historia Polski (1918–1939)|okresie międzywojennym]] w kościół filialny parafii wojskowej pw. św. Jozafata Biskupa Męczennika we [[Włodzimierz (Ukraina)|Włodzimierzu Wołyńskim]]{{odn|Kucharski|Tym|2019|s=30}}.
W sierpniu 1939 w koszarach został utworzony [[Ośrodek Zapasowy Wołyńskiej Brygady Kawalerii|Ośrodek Zapasowy Kawalerii „Hrubieszów”]]{{odn|Kucharski|Tym|2019|s=31}}.

Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] koszary były użytkowane przez [[ludowe Wojsko Polskie]]. Ich pojemność oszacowano w 1949 na 1596 ludzi, 1120 koni, 20 [[Działo samobieżne|dział samobieżnych]] lub [[czołg]]ów, 24 [[Samochód|samochody]], 20 [[Fura|wozów]]; na osiedlu zaś znajdowało się 9 mieszkań oficerskich i 19 podoficerskich{{odn|Kucharski|Tym|2019|s=30–31}}. W koszarach stacjonował początkowo [[5 Kołobrzeski Pułk Piechoty|5 Kołobrzeski pułk piechoty]], a potem [[8 Bydgoski Pułk Piechoty|8 Bydgoski pułk piechoty]], w 1962 przekształcony w [[8 Pułk Zmechanizowany|8 pułk zmechanizowany]]. W 1988 Pułk został przeformowany w 8 Ośrodek Materiałowo-Techniczny. W III Rzeczypospolitej, w 1994, na bazie Ośrodka zorganizowano [[2 Hrubieszowski Pułk Rozpoznawczy|2 Hrubieszowski pułk rozpoznawczy]]{{odn|Kucharski|Tym|2019|s=31–34}}.

Zabudowania koszarowe zachowały się do dziś (2019) w dobrym stanie.  W budynku [[Dowództwo|dowództwa]] urządzono [[hotel]], a [[Kościół katolicki|kościół]] i domy mieszkalne nadal pełnią swoje pierwotne funkcje{{odn|Kucharski|Tym|2019|s=34}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Kucharski | imię =  Szymon | nazwisko2 = Tym |imię2 =  Juliusz | autor link2 = Juliusz Tym | tytuł = 2 pułk strzelców konnych | seria =  Wielka Księga Kawalerii Polskiej 1918–1939. Odznaki kawalerii | tom = 23 |data = 2019 |wydawca = Edipresse Polska S.A. |miejsce = Warszawa |isbn = 9788381641517 |odn = tak}}
* {{Cytuj stronę |url = https://2pr.wp.mil.pl/o-nas-2017-01-16-r/tradycje-2017-01-16-6/historia-garnizonu-hrubieszow-2018-10-03-k/ |tytuł = Garnizon Hrubieszów |praca = Tradycje |opublikowany = 2. Hrubieszowski Pułk Rozpoznawczy |język = pl |data dostępu = 2024-11-03 | odn = {{odn/id|2 pr – Tradycje|loc=}} }}

{{Koszary w Polsce}}

[[Kategoria:Wojsko w Hrubieszowie]]
[[Kategoria:Koszary w Polsce]]

title: Koszary w Hrubieszowie

Miejscowość: Hrubieszów

Typ budynku: koszary

Pierwszy właściciel: Armia carska

Kolejni właściciele: Wojsko Polskie (II RP) · ludowe Wojsko Polskie


text:
# Iwan Chochłow
Iwan Siergiejewicz Chochłow (ros. Иван Сергеевич Хохлов, ur.16 maja?/28 maja 1895  we wsi Gubino k. Bronnic, zm. 11 lutego 1973 w Moskwie) – rosyjski polityk komunistyczny, generał porucznik Armii Czerwonej, przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Rosyjskiej FSRR w latach 1940–1943.
Od 1906 pracował jako tkacz, w latach 1918–1919 był w Armii Czerwonej, 1920–1923 pracownik inspekcji kontroli robotników rolnych, 1923–1929 w komitecie wykonawczym w Bronnicach, 1931–1934 w wydziale finansowym obwodu moskiewskiego, 1934–1937 przewodniczący rejonowego komitetu wykonawczego w Ramienskoje, 1937–1958 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 1. do 4. kadencji, od 17 stycznia 1938 do 31 maja 1938 zastępca przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. 1937-1938 przewodniczący komitetu wykonawczego obwodowej rady w Moskwie.
Od 2 czerwca 1940 do 5 maja 1942 przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych RFSRR. W latach 1941–1944 członek Rady Wojskowej Frontu Zachodniego, od 1943 generał porucznik służby kwatermistrzowskiej, w latach 1944–1945 członek Rady Wojskowej 3 Frontu Białoruskiego.
Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

title: Iwan Chochłow

wikitext:
{{Polityk infobox
|polityk = Iwan Chochłow
|pełne imię i nazwisko = Iwan Siergiejewicz Chochłow
|imię i nazwisko org = {{k|ru|Иван Сергеевич Хохлов}}
|data urodzenia = {{Data|1895-05-28}}
|miejsce urodzenia = Gubino, [[gubernia moskiewska]], [[Imperium Rosyjskie]]
|data śmierci = [[11 lutego]] [[1973]]
|miejsce śmierci = [[Moskwa]], [[Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka|RFSRR]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]
|grafika = Khokhlov IS.jpg
|funkcja = [[Premierzy Rosji|Premier Rosyjskiej FSRR]]
|partia = [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików) (WKP(b))]]
|od =  2 czerwca 1940
|do = 23 czerwca 1943
|poprzednik = [[Wasilij Wachruszew]]
|następca = [[Konstantin Pamfiłow]]
|2 funkcja =
|2 od =
|2 do =
|2 poprzednik =
|2 następca =
|odznaczenia = {{order|BPS||20}}<br />{{order|OL (ZSRR)}} {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OCzSzP}}
}}
'''Iwan Siergiejewicz Chochłow''' ([[język rosyjski|ros.]] Иван Сергеевич Хохлов, ur.{{Data|1895-05-28}}<ref>[https://www.proza.ru/2015/07/13/711 Председатель российского правительства Иван Хохлов]</ref>  we wsi Gubino k. [[Bronnicy|Bronnic]], zm. [[11 lutego]] [[1973]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Rosjanie|rosyjski]] polityk komunistyczny, generał porucznik [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], przewodniczący [[Rada Komisarzy Ludowych RFSRR|Rady Komisarzy Ludowych Rosyjskiej FSRR]] w latach 1940–1943.

Od 1906 pracował jako tkacz, w latach 1918–1919 był w [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], 1920–1923 pracownik inspekcji kontroli robotników rolnych, 1923–1929 w komitecie wykonawczym w Bronnicach, 1931–1934 w wydziale finansowym [[obwód moskiewski|obwodu moskiewskiego]], 1934–1937 przewodniczący rejonowego komitetu wykonawczego w [[Ramienskoje]], 1937–1958 deputowany do [[Rada Najwyższa ZSRR|Rady Najwyższej ZSRR]] od 1. do 4. kadencji, od 17 stycznia 1938 do 31 maja 1938 zastępca przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. 1937-1938 przewodniczący komitetu wykonawczego obwodowej rady w Moskwie.

Od 2 czerwca 1940 do 5 maja 1942 przewodniczący [[Rada Komisarzy Ludowych RFSRR|Rady Komisarzy Ludowych RFSRR]]. W latach 1941–1944 członek Rady Wojskowej [[Front Zachodni (II radziecki)|Frontu Zachodniego]], od 1943 generał porucznik służby kwatermistrzowskiej, w latach 1944–1945 członek Rady Wojskowej [[3 Front Białoruski|3 Frontu Białoruskiego]].

Pochowany na [[Cmentarz Nowodziewiczy|Cmentarzu Nowodziewiczym]].

== Przypisy ==
{{przypisy}}

== Bibliografia ==
* https://web.archive.org/web/20080802162347/http://www.praviteli.org/rsfsr/rsfsr2/khokhlov.php (ros.)
* http://www.knowbysight.info/HHH/00748.asp (ros.)
* http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&000/Src/0004/ad68198e (ros.)

{{Premierzy Rosji}}

{{SORTUJ:Chochłow, Iwan}}
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie]]
[[Kategoria:Politycy KPZR]]
[[Kategoria:Premierzy Rosji]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1895]]
[[Kategoria:Zmarli w 1973]]

title: Iwan ChochłowИван Сергеевич Хохлов

Pełne imię i nazwisko: Iwan Siergiejewicz Chochłow

Data i miejsce urodzenia: 16 maja?/28 maja 1895 · Gubino, gubernia moskiewska, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci: 11 lutego 1973 · Moskwa, RFSRR, ZSRR

Okres: od 2 czerwca 1940 · do 23 czerwca 1943

Poprzednik: Wasilij Wachruszew

Następca: Konstantin Pamfiłow


text:
# Kaplica cmentarna w Zbiersku
Kaplica cmentarna w Zbiersku – ceglana cmentarna kaplica katolicka zlokalizowana we wsi Zbiersk, w gminie Stawiszyn (powiat kaliski). Stoi na lokalnym cmentarzu parafialnym położonym przy drodze łączącej Kalisz z Koninem (droga krajowa nr 25).
Kaplicę w stylu neomauretańskim zbudowano w 1730 z fundacji rodziny Korzuchowskich (czy też Kożuchowskich). Jest ona prawdopodobnie jedną z dwóch kaplic cmentarnych w stylu neomauretańskim istniejących w Polsce. Nie jest wpisana do rejestru zabytków.
Przy kaplicy znajduje się skromny Grób Nieznanego Żołnierza w formie krzyża z kamieni.

## Galeria
- Widok od południa
- Grób nieznanego żołnierza

title: Kaplica cmentarna w Zbiersku

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kaplica cmentarna w Zbiersku
 |nazwa miejscowa           =
 |funkcja świątyni          = kaplica [[cmentarz|cmentarna]]
 |grafika                   = KAPLICA_ZBIERSK.jpg
 |opis grafiki              = Widok od zachodu
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Zbiersk]]
 |adres                     = [[Zbiersk-Cukrownia]] 31, 62-830 Zbiersk
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = Parafia św. Urszuli w Zbiersku
 |administratura typ        =
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        =
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = 1730
 |data konsekracji          =
 |data przebudowy           =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[Styl neomauretański|neomauretański]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Stawiszyn (gmina)
 |współrzędne               = 51.9481780°N 18.1314060°E
 |commons                   = Category:Cemetery chapel in Zbiersk
 |www                       =
}}
'''Kaplica cmentarna w Zbiersku''' – [[cegła|ceglana]] cmentarna kaplica [[kościół katolicki|katolicka]] zlokalizowana we wsi [[Zbiersk]], w [[Stawiszyn (gmina)|gminie Stawiszyn]] ([[powiat kaliski]]). Stoi na lokalnym cmentarzu parafialnym położonym przy drodze łączącej [[Kalisz]] z [[Konin]]em ([[Droga krajowa nr 25 (Polska)|droga krajowa nr 25]])<ref name=polnie>[http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/22035,zbiersk-kaplica-cmentarna.html Polska Niezwykła, ''Zbiersk. Kaplica cmentarna'']</ref>.

Kaplicę w [[styl neomauretański|stylu neomauretańskim]] zbudowano w 1730 z fundacji rodziny Korzuchowskich (czy też Kożuchowskich)<ref name=polnie/>. Jest ona prawdopodobnie jedną z dwóch kaplic cmentarnych w stylu neomauretańskim istniejących w Polsce. Nie jest wpisana do [[Rejestr zabytków (Polska)|rejestru zabytków]]<ref>[http://www.infopolska.com.pl/polska/wojewodztwo_wielkopolskie_15,powiat_kaliski_334,miejscowosc_zbiersk-cukrownia_38337 Infopolska, ''Informacje o Zbiersk-Cukrownia'']</ref>.

Przy kaplicy znajduje się skromny Grób Nieznanego Żołnierza w formie krzyża z kamieni<ref>napis in situ</ref>.

== Galeria ==
<gallery mode="packed" heights="200px">
Plik:MOs810 WG 55 2016 Pyzdry Forest III (Zbiersk, chapel, cemetery) (2).jpg|Widok od południa
Plik:ZOLNIERZ NIEZN ZBIERSK.jpg|Grób nieznanego żołnierza
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Zbiersk}}
[[Kategoria:Kaplice w województwie wielkopolskim]]
[[Kategoria:Kaplice cmentarne w Polsce]]
[[Kategoria:Kaplice w diecezji kaliskiej]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Zbiersku-Cukrowni]]

title: Kaplica cmentarna w Zbiersku

Miejscowość: Zbiersk

Adres: Zbiersk-Cukrownia 31, 62-830 Zbiersk

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Styl: neomauretański

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła


text:
# Keith Farmer
Keith Farmer (ur. 2 lutego 1987 w Clogher, zm. 10 listopada 2022 w Kumbri) — północnoirlandzki motocyklista. Czterokrotny mistrz Wielkiej Brytanii.

## Kariera
W 2011 został mistrzem Wielkiej Brytanii w kategorii Superstock 600 a w latach 2012 i 2018 w klasie Superstock 1000. W 2017 był mistrzem w brytyjskich wyścigach Supersport. Po dwóch poważnych wypadkach zrezygnował z wyczynowego uprawiania sportu. Był określany jako "jeden z najlepszych motocyklistów irlandzkich".

## Życie prywatne
Był ojcem trojga dzieci.
Zmarł nagle 10 listopada 2022.

title: Keith Farmer

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Keith Farmer
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = wyścigi motocyklowe
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[2 lutego]] [[1987]]
 |miejsce urodzenia         = [[Clogher]]
 |data śmierci              = [[10 listopada]] [[2022]]
 |miejsce śmierci           = [[Kumbria]]
 |obywatelstwo              = [[Wielka Brytania]]
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Keith Farmer''' (ur. [[2 lutego]] [[1987]] w [[Clogher]], zm. [[10 listopada]] [[2022]] w [[Kumbria|Kumbri]]) — północnoirlandzki motocyklista. Czterokrotny mistrz Wielkiej Brytanii<ref name="MotorsportStats" />.

== Kariera ==
W 2011 został mistrzem [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] w kategorii [[Superstock 600]] a w latach 2012 i 2018 w klasie [[Superstock 1000]]. W 2017 był mistrzem w brytyjskich wyścigach [[Supersport]]. Po dwóch poważnych wypadkach zrezygnował z wyczynowego uprawiania sportu. Był określany jako "jeden z najlepszych motocyklistów irlandzkich"<ref name="BBC" />.

== Życie prywatne ==
Był ojcem trojga dzieci<ref name="sportpl" />.

Zmarł nagle 10 listopada 2022<ref name="sportpl" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="BBC">{{cytuj stronę | url = https://www.bbc.com/sport/northern-ireland/63582179 | tytuł = Keith Farmer: Northern Ireland's four-time British motorcycling champion dies aged 35 | data = 2022-11-12 | opublikowany = BBC | język = en | data dostępu = 2022-11-12}}</ref>
<ref name="MotorsportStats">{{cytuj stronę | url = https://motorsportstats.com/driver/keith-farmer/summary/series/british-superbike-championship | tytuł = Keith Farmer | opublikowany = Motorsport Stats | język = en | data dostępu = 2022-11-12}}</ref>
<ref name="sportpl">{{cytuj stronę | url = https://www.sport.pl/moto/7,64997,29134556,nie-zyje-czterokrotny-mistrz-kraju-mial-35-lat-i-trojke-dzieci.html#do_w=91&do_v=419&fallback=true&do_st=RS&do_sid=768&do_a=768&s=BoxSportMT | tytuł = Nie żyje czterokrotny mistrz kraju. Miał 35 lat i trójkę dzieci | autor = Kacper Ciuksza | data = 2022-11-12 | opublikowany = sport.pl | data dostępu = 2022-11-12}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Farmer, Keith}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]
[[Kategoria:Zmarli w 2022]]
[[Kategoria:Brytyjscy motocykliści wyścigowi]]

title: · Keith Farmer

Data i miejsce urodzenia: 2 lutego 1987 · Clogher

Data i miejsce śmierci: 10 listopada 2022 · Kumbria

Obywatelstwo: Wielka Brytania


text:
# Patton Village
Patton Village – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Montgomery.

title: Patton Village

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta w USA|jednostkę osadniczą w USA: [[Patton Village (Kalifornia)|Patton Village]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Patton Village
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = City
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Patton Village
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Teksas}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Montgomery (Teksas)|Montgomery]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 48-56156
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1388598
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 = Leah Tarrant
 |powierzchnia                 = 4,93
 |wysokość                     = 27
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-TX
 |współrzędne                  = 30°11′47″N 95°10′32″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.pattonvillage.us/
}}
'''Patton Village''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Teksas]], w hrabstwie [[Hrabstwo Montgomery (Teksas)|Montgomery]].

[[Kategoria:Miasta w stanie Teksas]]

title: Patton Village

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Teksas

Hrabstwo: Montgomery

Zarządzający: Leah Tarrant


text:
# Rudolf Ismayr
Rudolf Ismayr (ur. 14 października 1908 w Landshut, zm. 9 maja 1998 w Marquartstein) – niemiecki sztangista, dwukrotny medalista olimpijski i wicemistrz świata.

## Kariera
Startował w wadze średniej (do 75 kg). Największy sukces w karierze osiągnął w 1932 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Los Angeles zdobył złoty medal, ustanawiając jednocześnie nowy rekord olimpijski wynikiem 345 kg. Wyprzedził tam Włocha Carlo Galimbertiego i Austriaka Karla Hipfingera. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Berlinie w tej samej kategorii był drugi. Rozdzielił tam na podium Egipcjanina Chadra at-Tuniego i swego rodaka, Adolfa Wagnera. W 1938 roku wywalczył srebrny medal na mistrzostwach świata w Wiedniu. Tym razem uplasował się między Wagnerem a Johnem Terpakiem z USA. Ponadto zdobył cztery medale na mistrzostwach Europy: złote na ME 1931, ME 1934 i ME 1935 oraz srebrny podczas ME 1933.
Pobił pięć oficjalnych rekordów globu.

W 1936 roku Ismayr złożył ślubowanie olimpijskie podczas ceremonii otwarcia igrzysk w Berlinie:

Ślubujemy, że pragniemy stanąć do Igrzysk Olimpijskich we współzawodnictwie opartym na lojalności i poszanowaniu rządzących nimi przepisów oraz uczestniczyć w nich w duchu rycerskim dla honoru naszych krajów i dla chwały sportu.

Brał udział w II wojnie światowej dostając się do niewoli brytyjskiej, zwolniony w 1946 roku.

title: Rudolf Ismayr

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Rudolf Ismayr
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = podnoszenie ciężarów
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 14 października 1908
 |miejsce urodzenia         = [[Landshut]]
 |data śmierci              = 9 maja 1998
 |miejsce śmierci           = [[Marquartstein]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|DEU|1919}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Los Angeles|1932|podnoszenie ciężarów|złoto|([[Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1932 – waga średnia mężczyzn|waga średnia]])}}
{{Medalista infobox/reprezentacja|DEU|1935}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Berlin|1936|podnoszenie ciężarów|srebro|([[Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 – waga średnia mężczyzn|waga średnia]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|PC}}
{{Medalista infobox/MŚ|PC|Wiedeń|1938|srebro|waga średnia}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Rudolf Ismayr
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Rudolf Ismayr''' (ur. [[14 października]] [[1908]] w [[Landshut]], zm. [[9 maja]] [[1998]] w [[Marquartstein]]) – [[Niemcy|niemiecki]] [[podnoszenie ciężarów|sztangista]], dwukrotny medalista olimpijski i wicemistrz świata.

== Kariera ==
Startował w wadze średniej (do 75 kg). Największy sukces w karierze osiągnął w 1932 roku, kiedy podczas [[Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1932|igrzysk olimpijskich w Los Angeles]] zdobył złoty medal, ustanawiając jednocześnie nowy rekord olimpijski wynikiem 345 kg. Wyprzedził tam [[Włochy|Włocha]] [[Carlo Galimberti]]ego i [[Austria]]ka [[Karl Hipfinger|Karla Hipfingera]]. Na rozgrywanych cztery lata później [[Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936|igrzyskach w Berlinie]] w tej samej kategorii był drugi. Rozdzielił tam na podium [[Królestwo Egiptu|Egipcjanina]] [[Chadr at-Tuni|Chadra at-Tuniego]] i swego rodaka, [[Adolf Wagner (sztangista)|Adolfa Wagnera]]. W 1938 roku wywalczył srebrny medal na [[Mistrzostwa Świata w Podnoszeniu Ciężarów 1938|mistrzostwach świata w Wiedniu]]. Tym razem uplasował się między Wagnerem a [[John Terpak|Johnem Terpakiem]] z [[Stany Zjednoczone|USA]]. Ponadto zdobył cztery medale na mistrzostwach Europy: złote na [[Mistrzostwa Europy w Podnoszeniu Ciężarów 1931|ME 1931]], [[Mistrzostwa Europy w Podnoszeniu Ciężarów 1934|ME 1934]] i [[Mistrzostwa Europy w Podnoszeniu Ciężarów 1935|ME 1935]] oraz srebrny podczas [[Mistrzostwa Europy w Podnoszeniu Ciężarów 1933|ME 1933]].

Pobił pięć oficjalnych [[Rekordy świata w podnoszeniu ciężarów|rekordów globu]]<ref>[http://chidlovski.net/liftup/l_athleteResult.asp?a_id=102 Profil na Chidlovski.net]</ref>.

W 1936 roku Ismayr złożył [[ślubowanie olimpijskie]] podczas ceremonii otwarcia igrzysk w [[Berlin]]ie<ref>{{Cytuj|autor = [[Guy Walters]]; |tytuł = Igrzyska w Berlinie. Jak Hitler ukradł olimpijski sen |data = 2008 |isbn = 978-83-7510-113-3 |inni = Norbert Radomski (tłum.) |miejsce = Poznań |wydawca = Dom Wydawniczy „Rebis” |oclc = 749889152 }}</ref>: {{Cytat
 |treść = Ślubujemy, że pragniemy stanąć do Igrzysk Olimpijskich we współzawodnictwie opartym na lojalności i poszanowaniu rządzących nimi przepisów oraz uczestniczyć w nich w duchu rycerskim dla honoru naszych krajów i dla chwały sportu.
 |styl = środek
}}

Brał udział w [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] dostając się do niewoli brytyjskiej, zwolniony w 1946 roku<ref>[http://www.olympedia.org/athletes/55832 Olympedia – Rudolf Ismayr] {{lang|en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/is/rudolf-ismayr-1.html | tytuł = Rudolf Ismayr Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2011-10-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20110727022739/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/is/rudolf-ismayr-1.html | zarchiwizowano = 27 lipca 2011 }}

{{Mistrzowie olimpijscy w podnoszeniu ciężarów (waga średnia)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ismayr, Rudolf}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Landshut]]
[[Kategoria:Niemieccy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Niemieccy sztangiści]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy (Los Angeles 1932)]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy (Berlin 1936)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1932]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1936]]
[[Kategoria:Sztangiści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1932]]
[[Kategoria:Sztangiści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936]]
[[Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1908]]
[[Kategoria:Zmarli w 1998]]

title: · Rudolf Ismayr

Data i miejsce urodzenia: 14 października 1908 · Landshut

Data i miejsce śmierci: 9 maja 1998 · Marquartstein

title: Dorobek medalowy

złoto: Los Angeles 1932 · podnoszenie ciężarów · (waga średnia)

srebro: Berlin 1936 · podnoszenie ciężarów · (waga średnia)


text:
# Guðmundur Ingi Guðbrandsson
Guðmundur Ingi Guðbrandsson (ur. 28 marca 1977 w m. Brúarland) – islandzki polityk, badacz i ekolog, działacz Ruchu Zieloni-Lewica, poseł do Althingu, w latach 2017–2024 minister.

## Życiorys
Uzyskał licencjat z biologii na Uniwersytecie Islandzkim (2006) oraz magisterium z nauk o środowisku na Uniwersytecie Yale. Zajmował się prowadzeniem prac badawczych, zarządzaniem projektami i działalnością akademicką. Współtworzył i kierował stowarzyszeniem islandzkich badaczy środowiska. Był też strażnikiem w parkach narodowych Þingvellir i Vatnajökull. W latach 2011–2017 pełnił funkcję dyrektora wykonawczego organizacji pozarządowej Landvernd, zajmującej się ochroną przyrody. Był też przewodniczącym islandzkiego zrzeszenia stypendystów Programu Fulbrighta.
Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Ruchu Zieloni-Lewica, w 2019 został wiceprzewodniczącym tego ugrupowania. Od wiosny do jesieni 2024 był tymczasowym przewodniczącym partii. W wyborach w 2021 uzyskał mandat posła do Althingu.
W listopadzie 2017 został ministrem środowiska i zasobów naturalnych w gabinecie Katrín Jakobsdóttir. W listopadzie 2021 w drugim rządzie dotychczasowej premier przeszedł na stanowisko ministra spraw społecznych i rynku pracy. Pozostał na tej funkcji w kwietniu 2024, gdy na czele nowego gabinetu stanął Bjarni Benediktsson. Zakończył urzędowanie w październiku tego samego roku.

title: Guðmundur Ingi Guðbrandsson

wikitext:
{{Nazwisko islandzkie}}
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Guðmundur Ingi Guðbrandsson
 |grafika                   = Guðmundur Ingi Guðbrandsson 2021.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 28 marca 1977
 |miejsce urodzenia         = Brúarland
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, badacz, ekolog
 |partia                    = [[Ruch Zieloni-Lewica (Islandia)|Ruch Zieloni-Lewica]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Islandzki]]
 |stanowisko                = minister środowiska i zasobów naturalnych (2017–2021), minister spraw społecznych i rynku pracy (2021–2024)
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Guðmundur Ingi Guðbrandsson''' (ur. [[28 marca]] [[1977]] w m. Brúarland<ref name="bio">{{Cytuj |url=https://www.althingi.is/altext/cv/is/?nfaerslunr=1335|tytuł=Guðmundur Ingi Guðbrandsson|opublikowany=althingi.is|data dostępu=2024-11-28|język=is}}</ref>) – [[Islandia|islandzki]] polityk, badacz i ekolog, działacz [[Ruch Zieloni-Lewica (Islandia)|Ruchu Zieloni-Lewica]], poseł do [[Althing]]u, w latach 2017–2024 minister.

== Życiorys ==
Uzyskał licencjat z biologii na [[Uniwersytet Islandzki|Uniwersytecie Islandzkim]] (2006) oraz magisterium z nauk o środowisku na [[Uniwersytet Yale|Uniwersytecie Yale]]<ref name="bio" />. Zajmował się prowadzeniem prac badawczych, zarządzaniem projektami i działalnością akademicką<ref name="bio" />. Współtworzył i kierował stowarzyszeniem islandzkich badaczy środowiska. Był też strażnikiem w parkach narodowych [[Þingvellir]] i [[Park Narodowy Vatnajökull|Vatnajökull]]. W latach 2011–2017 pełnił funkcję dyrektora wykonawczego organizacji pozarządowej Landvernd, zajmującej się ochroną przyrody<ref name="bio" />. Był też przewodniczącym islandzkiego zrzeszenia stypendystów [[Program Fulbrighta|Programu Fulbrighta]]<ref name="bio" />.

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Ruchu Zieloni-Lewica, w 2019 został wiceprzewodniczącym tego ugrupowania<ref name="bio" />. Od wiosny do jesieni 2024 był tymczasowym przewodniczącym partii<ref>{{Cytuj |url=https://www.icelandreview.com/news/svandis-elected-left-green-movement-leader/|tytuł=Svandís Elected Left-Green Movement Leader|autor=Steindor Gretar Jonsson|data=6 października 2024|opublikowany=icelandreview.com|data dostępu=2024-11-28|język=en}}</ref>. W wyborach w 2021 uzyskał mandat posła do Althingu<ref>{{Cytuj |url=https://www.mbl.is/frettir/kosning/2021/09/26/lokatolur_a_landsvisu_rikisstjornin_heldur_velli/|tytuł=Lokatölur á landsvísu: Ríkisstjórnin heldur velli|data=26 września 2021|opublikowany=mbl.is|data dostępu=2024-11-28|język=is}}</ref>.

W listopadzie 2017 został ministrem środowiska i zasobów naturalnych w gabinecie [[Katrín Jakobsdóttir]]<ref>{{Cytuj |archiwum=https://web.archive.org/web/20171130191646/http://icelandreview.com/news/2017/11/30/five-women-six-men-new-cabinet|autor=Geir Finnsson|tytuł=Five Women, Six Men in New Cabinet|data=30 listopada 2017|opublikowany=icelandreview.com|język=en}}</ref>. W listopadzie 2021 w drugim rządzie dotychczasowej premier przeszedł na stanowisko ministra spraw społecznych i rynku pracy<ref>{{Cytuj |url=https://www.government.is/news/article/2021/11/28/Second-Government-of-Katrin-Jakobsdottir-Takes-Office/|tytuł=Second Government of Katrín Jakobsdóttir Takes Office|data=28 listopada 2021|opublikowany=government.is|data dostępu=2024-11-28|język=en}}</ref>. Pozostał na tej funkcji w kwietniu 2024, gdy na czele nowego gabinetu stanął [[Bjarni Benediktsson (ur. 1970)|Bjarni Benediktsson]]<ref>{{Cytuj |url=https://www.stjornarradid.is/efst-a-baugi/frettir/stok-frett/2024/04/10/Bjarni-Benediktsson-tekur-vid-lyklavoldum/|tytuł=Bjarni Benediktsson tekur við lyklavöldum|data=10 kwietnia 2024|opublikowany=stjornarradid.is|data dostępu=2024-11-28|język=is}}</ref>. Zakończył urzędowanie w październiku tego samego roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Guðmundur Ingi Guðbrandsson}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Islandzkiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Yale]]
[[Kategoria:Islandzcy ministrowie środowiska]]
[[Kategoria:Politycy Ruchu Zieloni-Lewica]]
[[Kategoria:Posłowie do Althingu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]

title: Guðmundur Ingi Guðbrandsson

Data i miejsce urodzenia: 28 marca 1977 · Brúarland

Zawód, zajęcie: polityk, badacz, ekolog

Alma Mater: Uniwersytet Islandzki

Partia: Ruch Zieloni-Lewica


text:
# Oier Lazkano
Oier Lazkano López (ur. 7 listopada 1999 w Vitorii-Gasteiz) – hiszpański kolarz szosowy.

## Osiągnięcia
Opracowano na podstawie:
2020
- 1. miejsce na 3. etapie Volta a Portugal

2022
- 2. miejsce w mistrzostwach Hiszpanii (jazda indywidualna na czas)
- 1. miejsce na 2. etapie Tour de Wallonie

2023
- 2. miejsce w Dwars door Vlaanderen
- 1. miejsce w Boucles de la Mayenne
  - 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
  - 1. miejsce na 1. etapie

## Rankingi
| Rok             | 2020 | 2021  | 2022 | 2023 | 2024 |
| --------------- | ---- | ----- | ---- | ---- | ---- |
| World Ranking   | 864. | 1819. | 660. | 120. | 142. |
| UCI Europe Tour | 685. | 1250. | 507. | 97.  | 115. |
|                 |      |       |      |      |      |
| Źródło: UCI     |      |       |      |      |      |

title: Oier Lazkano

wikitext:
{{Cycling race/riderinfobox|Q71458412}}
'''Oier Lazkano López''' (ur. [[7 listopada]] [[1999]] w [[Vitoria-Gasteiz|Vitorii-Gasteiz]]<ref name=pcs>{{ProCyclingStats}}</ref>) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[kolarstwo szosowe|kolarz szosowy]].

== Osiągnięcia ==
Opracowano na podstawie{{r|pcs}}<ref>{{Cycling Archives}}</ref>:
; 2020
* 1. miejsce na 3. etapie [[Volta a Portugal]]
; [[Movistar Team w sezonie 2022|2022]]
* 2. miejsce w mistrzostwach Hiszpanii (jazda indywidualna na czas)
* 1. miejsce na 2. etapie [[Tour de Wallonie 2022|Tour de Wallonie]]
; 2023
* 2. miejsce w [[Dwars door Vlaanderen 2023|Dwars door Vlaanderen]]
* 1. miejsce w [[Boucles de la Mayenne 2023|Boucles de la Mayenne]]
** 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej
** 1. miejsce na 1. etapie

== Rankingi ==
{{Cycling race/riderranking|Q71458412}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{ProCyclingStats}}
* {{Cycling Archives}}

{{Kolarze Movistar Team}}

{{SORTUJ:Lazkano, Oier}}
[[Kategoria:Hiszpańscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Kolarze Movistar Team]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Vitorii-Gasteiz]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1999]]

Data i miejsce urodzenia: 7 listopada 1999 · Vitoria-Gasteiz

Kraj: Hiszpania

Obecna grupa: Red Bull-Bora-Hansgrohe

Caja Rural-Seguros RGA amateur

Caja Rural-Seguros RGA amateur
Caja Rural-Seguros RGA (stażysta)

Caja Rural-Seguros RGA (stażysta)

Caja Rural-Seguros RGA

Movistar Team

Red Bull-Bora-Hansgrohe


text:
# (22579) Marcyeager
(22579) Marcyeager (1998 HO62) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,63 lat w średniej odległości 2,36 j.a. Odkryta 21 kwietnia 1998 roku.

title: (22579) Marcyeager

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 22579
 |       nazwa = Marcyeager
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Lincoln Near-Earth Asteroid Research|LINEAR]]
 |       dzień = 21 kwietnia
 |         rok = 1998
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,3613
 |    mimośród = 0,1934
 |  peryhelium = 1,9046
 |    aphelium = 2,8181
 |         lat = 3
 |         dni = 230
 |      godzin = 9
 |    prędkość = 19,38
 |  nachylenie = 3,51
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 15
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(22579) Marcyeager (1998 HO62)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,63 lat w średniej odległości 2,36 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[21 kwietnia]] [[1998]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 22001–23000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|22579}}
* {{JPLorb|22579}}
* {{MPC|22579}}

{{SORTUJ:Marcyeager}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1998]]

title: (22579) Marcyeager

Odkrywca: LINEAR

Data odkrycia: 21 kwietnia 1998

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 230 dni 9 godzin


text:
# Klan Macpherson
Klan Macpherson (MacPherson, McPherson, gael. Mac a’ Phearsoin) – szkocki klan góralski, wraz z klanem Mackintosh i kilkoma mniejszymi klanami tworzyli federację klanów zwaną klanem Chattan.

title: Klan Macpherson

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-12}}
{{Klan infobox
|              Klan = Macpherson
|            Tartan = Grafika:Macpherson.gif
|            Region = [[Highlands (Szkocja)|Highlands]]
|         Naczelnik = Sir William Macpherson of Cluny and Blairgowrie
|         Zawołanie = ''Touch not a cat bot a glove''
|      Marszklanowy =
|     Godłoroślinne =
|             Godło = Plik:Clan member crest badge - Clan Macpherson.svg
|              Rody =
|  Sławniczłonkowie =
|           Gniazda = Cluny Castle, Kingussie
|             Mapka = Grafika:Scottish_clan_map.png
}}
'''Klan Macpherson''' ('''MacPherson''', '''McPherson''', [[język gaelicki szkocki|gael.]] ''Mac a’ Phearsoin'') – [[Szkocja|szkocki]] [[Klany szkockie|klan]] [[Highlands (Szkocja)|góralski]], wraz z [[Klan Mackintosh|klanem Mackintosh]] i kilkoma mniejszymi klanami tworzyli federację klanów zwaną [[Klan Chattan|klanem Chattan]].

[[Kategoria:Klany szkockie|Macpherson]]

title: Macpherson

Region: Highlands

Zawołanie: Touch not a cat bot a glove

Gniazda rodowe: Cluny Castle, Kingussie


text:
# Emil Żychiewicz
Emil Maria Żychiewicz pseud. „Teczek” (ur. 5 listopada 1914 we Lwowie, zm. 16 grudnia 2002 w Rybniku) – polski żeglarz, jachtowy kpt. ż.w., dowódca s/y Witeź II w czasie rejsów na Wyspy Owcze (1958) i na Islandię (1959), członek honorowy Jacht Klubu AZS w Szczecinie.

## Życiorys
Emil Żychiewicz urodził się w 1914 roku we Lwowie. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytecie im. Jana Kazimierza, a następnie – do wybuchu II wojny światowej – studiował ekonomię w Szwajcarii. W czasie wojny był żołnierzem lwowskiego Kedywu. Po zakończeniu wojny został repatriowany do Wrocławia (zob. wysiedlenie Polaków ze Lwowa). Brał udział w reaktywacji Wydawnictwa Kartograficznego „Książnica-Atlas”. W tym wydawnictwie pracował do jego nacjonalizacji w roku 1950. Od roku 1953 mieszkał w Warszawie. Pracował w PAX, Instytucie Wydawniczym PAX i w Veritas. Brat Antoniego Żychiewicza.

## Działalność i osiągnięcia żeglarskie
Należał do AZM Lwów (do roku 1939), a po wojnie do AZM Wrocław. Żeglował też w JK AZS Szczecin i był instruktorem żeglarstwa w COŻ Trzebież oraz członkiem komisji egzaminacyjnych na stopnie żeglarskie. Był jednym z egzaminatorów Ludomira Mączki, zdobywającego stopień żeglarza, który po latach wspominał:

… na egzaminie na żeglarza trafiłem na Teczka Żychiewicza i zadał mi trzy pytania, i na te trzy pytania odpowiedziałem „nie wiem”. Teczek się popatrzył i powiedział: „no to kolego pojutrze na pływanie”. Później Go pytałem czemuś mnie nie wyrzucił na zbitą mordę – „a bo ja mam duszę personalnika i wiedziałem, że z Ciebie będzie żeglarz”.

W roku 1956 E. Żychiewicz brał udział w regatach dokoła Rugii jako kapitan s/y Swantewit, zdobywając I miejsce.
Polinezja Północy
W tym samym czasie należał do grona szczecińskich żeglarzy, którzy rozpoczynali odkrywanie „Polinezji Północy” (pojęcie wymyślone prawdopodobnie przez Ludomira Mączkę w roku 1956). Do „Polinezji Północy” były zaliczane: Zatoka Botnicka, Szetlandy, Wyspy Owcze, Orkady, Islandia, Grenlandia, Jan Mayen, Spitsbergen, Północna Norwegia. Kpt. Emil „Teczek” Żychiewicz był kapitanem w czasie dwóch historycznych pierwszych rejsów w ten rejon na „Witeziu II”, jachcie bez silnika, echosondy, radia (poza „Szarotką”) i radaru. W pierwszy rejs na Islandię wypłynięto w sierpniu 1958 roku (załoga: kpt. L. Mączka – drugi kapitan jachtowy na jednostce, A. Rześniowiecki, M. Jaworska, M. Domagała). W pobliżu Wysp Owczych zabrakło wody, a pogoda bardzo się popsuła. L. Mączka wspominał:

Odchodzimy od wysp, pogoda się poprawia. Zbliżamy się do wejścia – znowu mgła. Tu, przez trzy dni widziałem piękną kolorową zorzę polarną […] Stałem jak wryty na pokładzie, zdrętwiały z zimna i z wrażenia…

Obaj kapitanowie byli jednomyślni – należy wracać.
W następnym rejsie załogę stanowili: Ludomir Mączka, Maria Gerlach i Stanisław Tomaszewski. Wyprawę rozpoczęto wcześniej (12 maja 1959) i zdecydowano się płynąć bez zawijania do portów. Silny sztorm w pobliżu Wysp Westmannaeyjar, gdy widoczny już był Vatnajökull, utrudnił osiągnięcie celu. Po sztormie udało się ustalić położenie jachtu (na podstawie pomiarów wysokości ledwo widocznego słońca, wykonanych przez Mączkę z użyciem sekstantu) i w gęstej mgle dotrzeć do celu.
Do portu w Reykjaviku weszli 5 czerwca, po raz pierwszy donosząc polską banderę sportową do stolicy Islandii. Załoga była podziwiana przez znających żeglarstwo tubylców i serdecznie goszczona przez kilka dni.
W drodze powrotnej jacht ponownie walczył z silnym sztormem (wiatr do 10 B; z relacji Mączki: „fale były jak kamienice”, „jak wtedy to przetrwaliśmy, nie wiem do dziś”). Rejs zakończono 12 lipca po dwóch miesiącach (1230 godzinach) żeglugi i po pokonaniu 3767 mil morskich kapitan Emil Żychiewicz wskazał dodatkowy sukces:

…nagle uświadamiam sobie, że przez dwa miesiące nikt z nikim się nie pokłócił. Nie przeżyliśmy ani jednej tzw. personalnej awantury!

## Wyróżnienia i upamiętnienie
Emil Żychiewicz otrzymał tytuł członka honorowego Jacht Klubu AZS w Szczecinie. Jest wielokrotnie wspominany przez przedstawicieli szczecińskiego środowiska żeglarskiego, którzy troszczą się o zachowanie pamięci o tych czasach, „kiedy jachty były z drewna a ludzie ze stali” (tytuł piątej części cyklu Zbigniewa Klimczaka „80 lat historii polskiego żeglarstwa”.
W roku 2009 odbyła się – zorganizowana z inicjatywy Piotra Owczarskiego (dyrektora Technikum Morskiego w Szczecinie) – wyprawa „Islandia 2009”. Młodzież szczecińskiego jacht klubu AZS pokonała trasę rejsu „Witezia II” na jachcie s/y Stary (trasę podzielono na etapy; między etapami załogę wymiano). Kadrę rejsu stanowili: Maciej Krzeptowski (kapitan), Grzegorz Węgrzyn (I oficer), Cezary Pawłowski (II oficer), Kazimierz Sawczuk (II oficer), Piotr Owczarski (koordynator wyprawy) i Anna Kubik (współorganizatorka wyprawy).
Załoga „Starego” zawiozła do Reykjaviku pamiątkową tablicę (projekt – Zdzisław Sobierajski, odlew – Zbigniew Olejnik), którą uroczyście zamontowano w tamtejszym muzeum morskim. Tekst, ułożony przez żeglarzy ze Szczecina, brzmi:

Tylko wiatr, marzenia i jacht Witeź II przywiodły tu pierwszych polskich żeglarzy w roku 1959.

Na tablicy umieszczono też informację o rejsie „Witezia II” w języku islandzkim i angielskim.
Przebieg rejsu „Islandia 2009” zaprezentowano w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie na wystawie, której celem było m.in. uczczenie 65-lecia polskiego żeglarstwa w Szczecinie i na Pomorzu Zachodnim oraz 50 rocznicy rejsu „Witezia II”.

title: Emil Żychiewicz

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Emil Maria Żychiewicz
 |pseudonim                 = Teczek
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 5 listopada 1914
 |miejsce urodzenia         = [[Lwów]]
 |data śmierci              = 16 grudnia 2002
 |miejsce śmierci           = [[Rybnik]]
 |zawód                     = [[prawnik]]
 |narodowość                = [[Polacy|polska]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytet im. Jana Kazimierza]]
 |pracodawca                = <br>[[Stowarzyszenie „Pax”|PAX]], [[Instytut Wydawniczy „Pax”|Instytut Wydawniczy PAX]], Veritas
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Emil Maria Żychiewicz''' pseud. „Teczek” (ur. [[5 listopada]] [[1914]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. [[16 grudnia]] [[2002]] w [[Rybnik]]u) – [[Polacy|polski]] [[żeglarstwo|żeglarz]], [[Kapitan jachtowy|jachtowy kpt.]] [[Dawne polskie patenty żeglarskie#1970-1981|ż.w.]], dowódca [[s/y Witeź II]] w czasie rejsów na [[s/y Witeź II#Wyspy Owcze 1958|Wyspy Owcze (1958)]] i na [[s/y Witeź II#Szczecin – Islandia 1959|Islandię (1959)]], członek honorowy [[Jacht Klub AZS Szczecin|Jacht Klubu AZS]] w [[Szczecin]]ie.

== Życiorys ==
Emil Żychiewicz urodził się w 1914 roku we Lwowie. Ukończył studia na Wydziale Prawa [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytecie im. Jana Kazimierza]], a następnie – do wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] – studiował ekonomię w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]. W czasie wojny był żołnierzem lwowskiego [[Kedyw (wojsko)|Kedywu]]. Po zakończeniu wojny został [[Wysiedlenie Polaków z Kresów Wschodnich w latach 1944–1946|repatriowany]] do [[Wrocław]]ia (zob. [[wysiedlenie Polaków ze Lwowa]]). Brał udział w reaktywacji Wydawnictwa Kartograficznego „[[Książnica-Atlas]]”. W tym wydawnictwie pracował do jego [[Nacjonalizacja#Nacjonalizacja w Polsce|nacjonalizacji]] w roku 1950{{r|uczestnicy1959}}. Od roku 1953 mieszkał w [[Warszawa|Warszawie]]. Pracował w [[Stowarzyszenie „Pax”|PAX]], [[Instytut Wydawniczy „Pax”|Instytucie Wydawniczym PAX]] i w Veritas{{r|uczestnicy1959|inco}}. Brat [[Antoni Żychiewicz|Antoniego Żychiewicza]].

== Działalność i osiągnięcia żeglarskie ==
Należał do [[Akademicki Związek Morski|AZM]] Lwów{{r|AZM}} (do roku 1939), a po wojnie do AZM Wrocław. Żeglował też w [[Jacht Klub AZS Szczecin|JK AZS Szczecin]] i był instruktorem żeglarstwa w [[Trzebież#Centralny Ośrodek Żeglarstwa im. Andrzeja Benesza Sp. z o.o.|COŻ Trzebież]]{{r|COŻ}} oraz członkiem komisji egzaminacyjnych na stopnie żeglarskie{{r|uczestnicy1959}}. Był jednym z egzaminatorów [[Ludomir Mączka|Ludomira Mączki]], zdobywającego [[Żeglarz jachtowy|stopień żeglarza]], który po latach wspominał{{r|zMarią9-22}}:
{{Cytat
 |treść = … na egzaminie na żeglarza trafiłem na Teczka Żychiewicza i zadał mi trzy pytania, i na te trzy pytania odpowiedziałem „nie wiem”. Teczek się popatrzył i powiedział: „no to kolego pojutrze na pływanie”. Później Go pytałem czemuś mnie nie wyrzucił na zbitą mordę – „a bo ja mam duszę personalnika i wiedziałem, że z Ciebie będzie żeglarz”.
 |autor =
 |źródło = Ludek Mączka, 2003
 |styl = środek
}}

W roku 1956 E. Żychiewicz brał udział w regatach dokoła [[Rugia|Rugii]] jako kapitan [[s/y Swantewit]]{{r|Swantewit}}, zdobywając I miejsce{{r|uczestnicy1959}}.
; Polinezja Północy
[[Plik:Elliðaey.jpg|thumb|240px|[[Vestmannaeyjar (wyspy)|Wyspy Vestmannaeyjar]] ([[Islandia]])]]
W tym samym czasie należał do grona szczecińskich żeglarzy, którzy rozpoczynali odkrywanie „Polinezji Północy” (pojęcie wymyślone prawdopodobnie przez Ludomira Mączkę w roku 1956). Do „Polinezji Północy” były zaliczane: [[Zatoka Botnicka]], [[Szetlandy]], [[Wyspy Owcze]], [[Orkady]], [[Islandia]], [[Grenlandia]], [[Jan Mayen]], [[Spitsbergen]], Północna [[Norwegia]]. Kpt. Emil „Teczek” Żychiewicz był kapitanem w czasie dwóch historycznych pierwszych rejsów w ten rejon na „[[s/y Witeź II|Witeziu II]]”, jachcie bez silnika, [[echosonda|echosondy]], radia (poza „[[Szarotka (radioodbiornik)|Szarotką]]”) i [[radar]]u{{r|tawerna|zMarią33-52}}. W pierwszy rejs na [[Islandia|Islandię]] wypłynięto w sierpniu 1958 roku (załoga: kpt. L. Mączka – drugi kapitan jachtowy na jednostce, A. Rześniowiecki, M. Jaworska, M. Domagała). W pobliżu [[Wyspy Owcze|Wysp Owczych]] zabrakło wody, a pogoda bardzo się popsuła. L. Mączka wspominał{{r|zMarią33-52|zozż.Stary}}:
{{Cytat
 |treść = Odchodzimy od wysp, pogoda się poprawia. Zbliżamy się do wejścia – znowu mgła. Tu, przez trzy dni widziałem piękną kolorową zorzę polarną […] Stałem jak wryty na pokładzie, zdrętwiały z zimna i z wrażenia…
 |styl = środek
}}
Obaj kapitanowie byli jednomyślni – należy wracać.

W następnym rejsie załogę stanowili: Ludomir Mączka, Maria Gerlach i Stanisław Tomaszewski. Wyprawę rozpoczęto wcześniej (12 maja 1959) i zdecydowano się płynąć bez zawijania do portów. Silny sztorm w pobliżu [[Vestmannaeyjar (wyspy)|Wysp Westmannaeyjar]], gdy widoczny już był [[Vatnajökull]], utrudnił osiągnięcie celu. Po sztormie udało się ustalić położenie jachtu (na podstawie pomiarów wysokości ledwo widocznego słońca, wykonanych przez Mączkę z użyciem [[sekstant]]u) i w gęstej mgle dotrzeć do celu{{r|80-lat|zMarią33-52}}.

Do portu w Reykjaviku weszli 5 czerwca, po raz pierwszy donosząc polską banderę sportową do stolicy Islandii. Załoga była podziwiana przez znających żeglarstwo tubylców i serdecznie goszczona przez kilka dni{{r|zMarią33-52}}.
{{Grafika rozwinięta
|opis       =
|położenie  = center
|grafika1   = 0908 Jacht Klub AZS Szczecin SZN 7.jpg
|szerokość1 = 210
|alt1       = 1
|opis1      = Przystań [[Jacht Klub AZS Szczecin|JK AZS Szczecin]]
|grafika2   = Worldmap northern.svg
|szerokość2 = 157
|alt2       = 2
|opis2      = „Polinezja Północy”
|grafika3   = LocationFaroeIslands.png
|szerokość3 = 248
|alt3       = 3
|opis3      = Położenie [[Wyspy Owcze|Wysp Owczych]]
}}
W drodze powrotnej jacht ponownie walczył z silnym sztormem (wiatr do 10 [[Skala Beauforta|B]]; z relacji Mączki: „fale były jak kamienice”, „jak wtedy to przetrwaliśmy, nie wiem do dziś”){{r|zMarią33-52}}. Rejs zakończono 12 lipca po dwóch miesiącach (1230 godzinach) żeglugi i po pokonaniu 3767 [[mila morska|mil morskich]] kapitan Emil Żychiewicz wskazał dodatkowy sukces{{r|zMarią33-52|80-lat|zozż.Stary}}:
{{Cytat
 |treść = …nagle uświadamiam sobie, że przez dwa miesiące nikt z nikim się nie pokłócił. Nie przeżyliśmy ani jednej tzw. personalnej awantury!
 |styl = środek
}}

== Wyróżnienia i upamiętnienie ==
Emil Żychiewicz otrzymał tytuł członka honorowego Jacht Klubu AZS w Szczecinie{{r|jkazs.honor}}. Jest wielokrotnie wspominany przez przedstawicieli szczecińskiego środowiska żeglarskiego{{r|jkazs.wachta|ZeszŻeg-2003}}, którzy troszczą się o zachowanie pamięci o tych czasach, „kiedy jachty były z drewna a ludzie ze stali” (tytuł piątej części cyklu Zbigniewa Klimczaka „80 lat historii polskiego żeglarstwa”{{r|80-lat}}<ref group=uwaga>Teksty Zbigniewa Klimczaka zostały oparte na książce [[Aleksander Kaszowski|Aleksandra Kaszowskiego]] i [[Zbigniew Urbanyi|Zbigniewa Urbanyi]] pt. „Polskie jachty na oceanach”</ref>.

W roku 2009 odbyła się – zorganizowana z inicjatywy Piotra Owczarskiego (dyrektora Technikum Morskiego w Szczecinie) – wyprawa „Islandia 2009”. Młodzież szczecińskiego jacht klubu AZS pokonała trasę rejsu „Witezia II” na jachcie [[Stary|s/y Stary]] (trasę podzielono na etapy; między etapami załogę wymiano). Kadrę rejsu stanowili: [[Maciej Krzeptowski]] (kapitan), Grzegorz Węgrzyn (I oficer), Cezary Pawłowski (II oficer), Kazimierz Sawczuk (II oficer), Piotr Owczarski (koordynator wyprawy) i Anna Kubik (współorganizatorka wyprawy){{r|Stary|zozż.Stary|Wyprawa2009}}.

Załoga „Starego” zawiozła do Reykjaviku pamiątkową tablicę (projekt – Zdzisław Sobierajski, odlew – Zbigniew Olejnik), którą uroczyście zamontowano w tamtejszym muzeum morskim. Tekst, ułożony przez żeglarzy ze Szczecina, brzmi{{r|tablica}}:
{{Cytat
 |treść = Tylko wiatr, marzenia i jacht Witeź II przywiodły tu pierwszych polskich żeglarzy w roku 1959.
 |styl = środek
}}
Na tablicy umieszczono też informację o rejsie „Witezia II” w języku islandzkim i angielskim.

Przebieg rejsu „Islandia 2009” zaprezentowano w [[Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie|Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie]] na wystawie, której celem było m.in. uczczenie 65-lecia polskiego żeglarstwa w Szczecinie i na [[Pomorze Zachodnie|Pomorzu Zachodnim]] oraz 50 rocznicy rejsu „Witezia II”{{r|Wystawa2009}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="uczestnicy1959">{{cytuj stronę | url = https://archive.is/20130423134911/http://www.wyprawa.zeglarski.szczecin.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=20&Itemid=19 | tytuł = Uczestnicy historycznego rejsu | praca = Wyprawa 2009 | język = pl | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="tawerna">{{cytuj stronę | url = http://www.tawernaskipperow.pl/main/artID/619/artykuly/index.html | tytuł = Zmarł weteran żeglarstwa morskiego Emil Maria Żychiewicz | praca = Tawerna Skipperów >Artykuły > Kalendarium | język = pl | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="inco">{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20140703023059/http://www.inco.pl/strona-historia-179.html | tytuł = Historia Grupy Inco-Veritas S.A. | praca = Historia Grupy INCO-VERITAS S.A. | opublikowany = inco.pl | język = pl | data dostępu = 2017-01-28}}</ref>
<ref name="AZM">{{cytuj stronę | url = http://www.encyklopediagdanska.pl/index.php?title=AKADEMICKI_ZWI%C4%84ZEK_MORSKI | tytuł = Akademicki Związek Morski | praca = Encyklopedia Gdańska | opublikowany = Fundacja Gdańska | język = pl | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="Swantewit">{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20120513010717/http://www.jkazs.szczecin.pl:80/historia/swantewit.htm | tytuł = s/y Swantewit | praca = Strona internetowa JK AZS w Szczecinie | opublikowany = jkazs.szczecin.pl | język = pl | data dostępu = 2016-09-12}}</ref>
<ref name="zMarią9-22">{{cytuj książkę | autor = Jan W. Zamorski | tytuł = Z Marią przez życie i oceany. Opowieści kapitana Ludomira Mączki; rozdz. Islandia i Bałtyk 1958–1962 | wydawca = White-Red Anchor Publishing | miejsce = Toronto | strony = 9–22 | data = 2010 | isbn = 0-9731383-0-2}}</ref>
<ref name="zMarią33-52">{{cytuj książkę | tytuł = op.cit. Z Marią przez życie i oceany. Opowieści kapitana Ludomira Mączki| strony = 33–52}}</ref>
<ref name="COŻ">{{cytuj stronę | url = http://www.coz.com.pl/o_nas/historia/ | tytuł = Historia COŻ | praca = Centralny Ośrodek Żeglarstwa w Trzebieży | opublikowany = coz.com.pl | język = pl | data dostępu = 2013-07-27 | archiwum = https://web.archive.org/web/20120814003716/http://www.coz.com.pl/o_nas/historia/ | zarchiwizowano = 2012-08-14 }}</ref>
<ref name="ZeszŻeg-2003">4. numer (luty 2003) szczecińskich „Zeszytów Żeglarskich” Don Jorge W: Portal żeglarski S@il-Ho!, data dostępu = 2013-07-27</ref>
<ref name="80-lat">{{cytuj stronę | url = http://forum.zegluj.net/viewtopic.php?f=3&t=4780&start=20&view=print | tytuł = Z cyklu: 80 lat historii polskiego żeglarstwa – odcinek V. Kiedy jachty były z drewna a ludzie ze stali | autor = Zbigniew Klimczak (na podstawie książki „Polskie jachty na oceanach” [[Aleksander Kaszowski|Aleksandra Kaszowskiego]] i [[Zbigniew Urbanyi|Zbigniewa Urbanyi]]) | praca = forum.zegluj.net | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="jkazs.wachta">{{cytuj stronę | url = http://jkazs.szn.pl/content/na-wiecznej-wachcie | tytuł = Emil Maria Żychiewicz (1914–2002) | praca = Na wiecznej wachcie | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="jkazs.honor">{{cytuj stronę | url = http://jkazs.szn.pl/czlonkowie-honorowi | tytuł = Emil Maria Żychiewicz (1914–2002) | praca = Członkowie honorowi Jacht Klubu AZS w Szczecinie | język = pl | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="Stary">{{cytuj stronę | url = http://www.iswinoujscie.pl/artykuly/9754/ | tytuł = s/y „Stary”na szlaku „Witezi II” | praca = iswinoujscie.pl > Wydarzenia | opublikowany = iswinoujscie.pl | język = pl | data dostępu = 2013-02-13 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304103901/http://www.iswinoujscie.pl/artykuly/9754/ | zarchiwizowano = 2016-03-04 }}</ref>
<ref name="zozż.Stary">{{cytuj stronę | url = http://www.zozz.com.pl/index.php/zeglarski-szczecin/186-poegnanie-jachtu-sy-stary.html | tytuł = Pożegnanie jachtu s/y „STARY” | praca = Strona internetowa POZŻ w Szczecinie | język = pl | data dostępu = 2013-07-27 | archiwum = https://web.archive.org/web/20120525222408/http://zozz.com.pl/index.php/zeglarski-szczecin/186-poegnanie-jachtu-sy-stary.html | zarchiwizowano = 2012-05-25 }}</ref>
<ref name="Wyprawa2009">{{cytuj stronę | url = http://www.wyprawa.zeglarski.szczecin.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=6&Itemid=9 | tytuł = Rejs "Witezia II" | autor = Piotr Owczarski | data = 16 września 2009 | praca = Wyprawa Islandia 2009 | opublikowany = wyprawa.zeglarski.szczecin.pl | język = pl | data dostępu = 2013-07-27 | archiwum = https://web.archive.org/web/20121212034859/http://www.wyprawa.zeglarski.szczecin.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=6&Itemid=9 | zarchiwizowano = 2012-12-12 }}</ref>
<ref name="Wystawa2009">{{cytuj stronę | url = https://archive.is/20140117071039/http://www.wyprawa.zeglarski.szczecin.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=80:wystawa-wyprawa-islandia-2009&catid=11:wystawa&Itemid=44 | tytuł = „Stary” na Zamku | autor = Piotr Owczarski | data = 16 września 2009 | praca = Wystawa 'Wyprawa 2009' | opublikowany = wyprawa.zeglarski.szczecin.pl | język = pl | data dostępu = 2013-07-27}}</ref>
<ref name="tablica">{{cytuj stronę | url = http://www.zozz.com.pl/index.php/component/content/article/203-odsonicie-tablicy-sy-qwite-iiq-w-reykjaviku.html | tytuł = Odsłonięcie tablicy pamiątkowej w Muzeum Morskim w Reykjaviku | praca = Strona internetowa Zachodniopomorskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego w Szczecinie | opublikowany = zozz.com.pl | język = pl | data dostępu = 2013-02-13 | archiwum = https://web.archive.org/web/20120525220257/http://zozz.com.pl/index.php/component/content/article/203-odsonicie-tablicy-sy-qwite-iiq-w-reykjaviku.html | zarchiwizowano = 2012-05-25 }}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Żychiewicz, Emil}}
[[Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinem]]
[[Kategoria:Polacy wysiedleni z Kresów Wschodnich w latach 1944–1946]]
[[Kategoria:Polscy prawnicy]]
[[Kategoria:Polscy żeglarze]]
[[Kategoria:Żołnierze Kedywu AK]]
[[Kategoria:Żołnierze Okręgu Lwów Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1914]]
[[Kategoria:Zmarli w 2002]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]

title: Emil Maria ŻychiewiczTeczek

Data i miejsce urodzenia: 5 listopada 1914 · Lwów

Data i miejsce śmierci: 16 grudnia 2002 · Rybnik

Zawód, zajęcie: prawnik

Narodowość: polska

Alma Mater: Uniwersytet im. Jana Kazimierza

Pracodawca: · PAX, Instytut Wydawniczy PAX, Veritas


text:
# Muzeum Romantyzmu w Madrycie
Muzeum Romantyzmu (hiszp. Museo del Romaticismo) – muzeum sztuki mieszczące się w Madrycie.
Siedzibą muzeum jest Pałac markiza de Matallana w Madrycie. Zbiory obejmują eksponaty historyczne i artystyczne związane z życiem codziennym i zwyczajami XIX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem estetycznego nurtu romantyzmu.

title: Muzeum Romantyzmu w Madrycie

wikitext:
{{Muzeum infobox
 |nazwa                   = Muzeum Romantyzmu
 |nazwa oryginalna        = Museo del Romanticismo
 |placówka macierzysta    =
 |zdjęcie                 = Madrid, Museo del Romanticismo (26698290717).jpg
 |opis zdjęcia            =
 |alt zdjęcia             =
 |państwo                 = ESP
 |miejscowość             = [[Madryt]]
 |adres                   = C/ San Mateo, 13
 |data założenia          = 1 czerwca 1924
 |data likwidacji         =
 |zakres zbiorów          =
 |wielkość zbiorów        =
 |powierzchnia ekspozycji =
 |dyrektor                =
 |kustosz                 =
 |kierownik               =
 |oddziały                =
 |kod mapy                = Madryt (miasto)
 |współrzędne             = 40°25′33″N 3°41′56″W
 |commons                 = Category:Museo del Romanticismo de Madrid
 |www                     = http://www.culturaydeporte.gob.es/mromanticismo/inicio.html
}}
'''Muzeum Romantyzmu''' ([[język hiszpański|hiszp.]] ''Museo del Romaticismo'') – muzeum sztuki mieszczące się w [[Madryt|Madrycie]]{{r|Roman}}.

Siedzibą muzeum jest Pałac markiza de Matallana w Madrycie. Zbiory obejmują eksponaty historyczne i artystyczne związane z życiem codziennym i zwyczajami XIX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem estetycznego nurtu [[romantyzm]]u{{r|Roman}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=Roman>{{cytuj stronę| url = http://www.culturaydeporte.gob.es/mromanticismo/el-museo/historia.html| tytuł = Museo del Romanticismo| opublikowany = culturaydeporte.gob.es| data dostępu = 2018-12-19| język = es}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Muzea i galerie sztuki w Madrycie]]

title: Muzeum RomantyzmuMuseo del Romanticismo

Państwo: Hiszpania

Miejscowość: Madryt

Adres: C/ San Mateo, 13

Data założenia: 1 czerwca 1924


text:
# Heijō-kyō
Heijō-kyō (jap. 平城京 także Heizei-kyō; „stolica pokoju”) – stolica Japonii okresu Nara. Zwana również „stolicą Nara” (jap. 奈良の都 Nara no miyako). Wzorowana była na stolicy dynastii Tang w Xi’an i stolicy północnej dynastii Wei w Luoyang. Obecnie znajduje się w pobliżu miast Nara i Yamatokōriyama. Pełniła rolę stolicy w latach 710–740 i 745–784.
Japończycy przy projektowaniu stolicy, wbrew chińskim wzorcom, odeszli od wzoru idealnego prostokąta. Wytyczono obszar o wymiarach ok. 4,3 na 4,8 km. Za północno-wschodnim krańcem miasta, poza podstawowym prostokątem, powstała dzielnica zwana gekyō (jap. 外京 „zewnętrzna stolica”) o rozmiarach ok. 2,2 na 1,7 km. Od północy natomiast dodano pas ziemi o rozmiarach ok. 1,1 na 0,26 km zwany ukyō-hoku-henbō (jap. 右京北辺坊 „rejon północny prawej stolicy”). Miasto podzielono bowiem na lewą stolicę (jap. 左京 sakyō) i prawą stolicę (jap. 右京 ukyō). Pomiędzy tymi częściami przebiegała szeroka na 85 metrów aleja zwana Suzaku-ōji (jap. 朱雀大路). Ulice i aleje w mieście krzyżowały się pod kątem prostym. Ulice miały szerokość 24 m i 12 m.

title: Heijō-kyō

wikitext:
[[Plik:Heijokyo.jpg|thumb|Plan Heijō-kyō]]

{{nihongo|'''Heijō-kyō'''|平城京|także Heizei-kyō|„stolica pokoju”}} – [[stolica]] [[Japonia|Japonii]] okresu [[Nara (okres)|Nara]]. Zwana również {{nihongo|„stolicą Nara”|奈良の都|Nara no miyako}}. Wzorowana była na stolicy [[Dynastia Tang|dynastii Tang]] w [[Xi’an]] i stolicy [[Północna dynastia Wei|północnej dynastii Wei]] w [[Luoyang]]. Obecnie znajduje się w pobliżu miast [[Nara (miasto w Japonii)|Nara]] i [[Yamatokōriyama]]. Pełniła rolę stolicy w latach 710–740 i 745–784.

Japończycy przy projektowaniu stolicy, wbrew chińskim wzorcom, odeszli od wzoru idealnego prostokąta. Wytyczono obszar o wymiarach ok. 4,3 na 4,8 km. Za północno-wschodnim krańcem miasta, poza podstawowym prostokątem, powstała dzielnica zwana {{nihongo|''gekyō''|外京|„zewnętrzna stolica”}} o rozmiarach ok. 2,2 na 1,7 km. Od północy natomiast dodano pas ziemi o rozmiarach ok. 1,1 na 0,26 km zwany {{nihongo|''ukyō-hoku-henbō''|右京北辺坊|„rejon północny prawej stolicy”}}. Miasto podzielono bowiem na {{nihongo|lewą stolicę|左京|sakyō}} i {{nihongo|prawą stolicę|右京|ukyō}}. Pomiędzy tymi częściami przebiegała szeroka na 85 metrów aleja zwana {{nihongo|''Suzaku-ōji''|朱雀大路}}. Ulice i aleje w mieście krzyżowały się pod kątem prostym. Ulice miały szerokość 24 m i 12 m.

== Zobacz też ==
* [[Historia Japonii]]

== Bibliografia ==
{{Commonscat|Heijō-kyō}}
* [[Jolanta Tubielewicz]]: ''Historia Japonii'', [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich]] – Wydawnictwo, Wrocław 1984, {{ISBN|83-04-01486-6}}.

[[Kategoria:Historyczne stolice Japonii]]
[[Kategoria:Architektura w Narze]]
[[Kategoria:Kultura w Narze]]
[[Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Japonii]]


text:
# Hopesay
Hopesay – wieś w Anglii, w hrabstwie Shropshire. Leży 31 km na południe od miasta Shrewsbury i 217 km na północny zachód od Londynu.

title: Hopesay

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hopesay
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Hopesay
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[West Midlands (region)|West Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Shropshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Shropshire (dystrykt)|Shropshire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Shropshire
 |współrzędne                  = 52°27′N 2°54′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hopesay''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Shropshire]]. Leży 31 km na południe od miasta [[Shrewsbury]] i 217 km na północny zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SO3884283982|tytuł=Hopesay na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Shropshire]]

title: Hopesay

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: West Midlands

Hrabstwo ceremonialne: Shropshire

Unitary authority: Shropshire


text:
# Shakur Stevenson
Shakur Stevenson (ur. 28 czerwca 1997 w Newark) − amerykański bokser kategorii muszej, wicemistrz olimpijski, młodzieżowy mistrz igrzysk olimpijskich oraz młodzieżowy mistrz Świata z 2014 roku.

## Kariera amatorska
W kwietniu 2014 zdobył złoty medal mistrzostwach świata w Sofii. W finałowej walce na młodzieżowych mistrzostwach pewnie pokonał reprezentanta Anglii Muhammada Ali. W sierpniu 2014 został młodzieżowym mistrzem olimpijskim w kategorii muszej. W finale wygrał na punkty z reprezentantem Chin Lü Pingiem.

title: Shakur Stevenson

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Shakur Stevenson
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = boks
 |grafika                   = Jesus vs Stevenson 2016 Rio 8cr.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 28 czerwca 1997
 |miejsce urodzenia         = [[Newark (New Jersey)|Newark]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|USA|}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Rio de Janeiro|2016|boks|srebro|(waga kogucia)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska olimpijskie młodzieży|Młodzieżowe Igrzyska Olimpijskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Boks na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2014|Nankin 2014]]|(waga musza)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata juniorów w boksie|Młodzieżowe Mistrzostwa Świata]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Boksie 2014|Sofia 2014]]|(waga musza)}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Shakur Stevenson''' (ur. [[28 czerwca]] [[1997]] w [[Newark (New Jersey)|Newark]]) − amerykański bokser kategorii muszej, wicemistrz olimpijski, młodzieżowy mistrz igrzysk olimpijskich oraz młodzieżowy mistrz Świata z 2014 roku.

== Kariera amatorska ==
W kwietniu 2014 zdobył złoty medal [[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Boksie 2014|mistrzostwach świata w Sofii]]. W finałowej walce na młodzieżowych mistrzostwach pewnie pokonał reprezentanta Anglii [[Muhammad Ali (brytyjski bokser)|Muhammada Ali]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://amateur-boxing.strefa.pl/Championships/WorldJuniorChamps2014.html| tytuł= 4.AIBA Youth World Championships Armeyets Arena, Sofia, Bulgaria|opublikowany= amateur-boxing.strefa.pl|data dostępu = 2015-02-08|język = en}}</ref>. W sierpniu 2014 został młodzieżowym mistrzem olimpijskim w kategorii muszej. W finale wygrał na punkty z reprezentantem Chin [[Lü Ping]]iem<ref>{{cytuj stronę| url = http://amateur-boxing.strefa.pl/Championships/YouthOlympicGames2014.html| tytuł= 2.Youth Olympic Games Expo Centre, Nanjing, China|opublikowany= amateur-boxing.strefa.pl|data dostępu = 2015-02-08|język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.teamusa.org/athletes/st/shakur-stevenson Shakur Stevenson (teamusa.org)]

{{SORTUJ:Stevenson, Shakur}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]
[[Kategoria:Amerykańscy bokserzy]]
[[Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Newark (New Jersey)]]

title: · Shakur Stevenson

Data i miejsce urodzenia: 28 czerwca 1997 · Newark

title: Dorobek medalowy

srebro: Rio de Janeiro 2016 · boks · (waga kogucia)

złoto:
Nankin 2014 · (waga musza)
Sofia 2014 · (waga musza)


text:
# Echinocactus grusonii
Echinocactus grusonii – gatunek rośliny z rodziny kaktusowatych. Roślina ma wiele nazw potocznych, np. "złota beczka", "poduszka teściowej" lub "fotel teściowej". Występuje głównie w Meksyku (San Luis Potosí, Zacatecas, Querétaro).

## Morfologia
Jest to duży sukulent o kulistym kształcie, osiągający metr wysokości i 40-80 centymetrów średnicy. Jest jasnozielony, ma 20-35 ostro zaznaczonych żeber ze stosunkowo niewielkimi areolami pokrytymi filcem. Wyrastają z nich długie (3-5 centymetrów) ciernie o złocistożółtej barwie. Zwykle roślina ma od 8 do 10 cierni bocznych i 3 do 5 środkowych. W lecie pojawiają się dzienne kwiaty, jaskrawożółte długości 4 do 6 cm. Kwitnie w starszym wieku.

## Uprawa
Wymaga silnego nasłonecznienia i minimum 10 °C.

## Galeria
- Pokrój
- Ciernie
- Kwiat
- Owoc
- Nasiona

title: Echinocactus grusonii

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Echinocactus grusonii''
 |grafika              = Echinocactus grusonii (aka).jpg
 |opis grafiki         = ''Echinocactus grusonii'' w uprawie
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[Goździkowce|goździkopodobne]]
 |rząd                 = [[goździkowce]]
 |rodzina              = [[kaktusowate]]
 |rodzaj               = [[echinokaktus]]
 |gatunek              = ''Echinocactus grusonii''
 |nazwa łacińska       = Echinocactus grusonii
 |autor                = Hildm.
 |cytat                = Monatsschr. Kakteenk. 1:4. 1891
 |synonimy             =
 |IUCN id              = 40962
 |status IUCN          = EN
 |wikispecies          = Echinocactus grusonii
 |commons              = Category:Kroenleinia grusonii
}}
'''''Echinocactus grusonii''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny z rodziny [[kaktusowate|kaktusowatych]]. Roślina ma wiele nazw potocznych, np. "złota beczka", "poduszka teściowej" lub "fotel teściowej". Występuje głównie w [[Meksyk]]u ([[San Luis Potosí]], [[Zacatecas]], [[Querétaro]])<ref name=grin>{{Cytuj stronę |url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxon/taxonomysearch.aspx?language=en |tytuł=Germplasm Resources Information Network (GRIN)|data dostępu = 2011-01-17}}</ref>.

== Morfologia ==
Jest to duży [[sukulenty|sukulent]] o kulistym kształcie, osiągający metr wysokości i 40-80 centymetrów średnicy. Jest jasnozielony, ma 20-35 ostro zaznaczonych [[żebro (botanika)|żeber]] ze stosunkowo niewielkimi [[areola]]mi pokrytymi [[filc]]em. Wyrastają z nich długie (3-5 centymetrów) [[cierń|ciernie]] o złocistożółtej barwie. Zwykle roślina ma od 8 do 10 cierni bocznych i 3 do 5 środkowych. W lecie pojawiają się dzienne kwiaty, jaskrawożółte długości 4 do 6 cm. Kwitnie w starszym wieku.

== Uprawa ==
Wymaga silnego nasłonecznienia i minimum 10 °C.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Echinocact Gruson Prag.jpg|Pokrój
Plik:Echinocactus grusonii 12.JPG|Ciernie
Plik:Starr 070320-5808 Echinocactus grusonii.jpg|Kwiat
Plik:Echinocactus grusonii 13.JPG|Owoc
Plik:Echinocactus grusonii 24.JPG|Nasiona
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-05-07}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* Clive Innes, Charles Glass, 2006. ''Ilustrowana Encyklopedia Kaktusów.'' Wyd. Elipsa.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kaktusowate]]
[[Kategoria:Kaktusy]]

title: Echinocactus grusonii

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: goździkopodobne

Rząd: goździkowce

Rodzina: kaktusowate

Rodzaj: echinokaktus

Gatunek: Echinocactus grusonii