text:
# Wang Rong (lekkoatletka)
Wang Rong (chiń. 王蓉; ur. 1 lipca 1996) – chińska lekkoatletka specjalizująca się w skoku w dal i trójskoku.
W 2013 została wicemistrzynią świata juniorów młodszych w trójskoku. Złota i srebrna medalistka juniorskich mistrzostw Azji (2014). W 2015 sięgnęła po brąz w trójskoku podczas mistrzostw Azji. Złota medalistka mistrzostw Chin.

## Osiągnięcia
| Rok  | Impreza                               | Miejsce | Konkurencja | Lokata            | Wynik |
| ---- | ------------------------------------- | ------- | ----------- | ----------------- | ----- |
| 2013 | Mistrzostwa świata juniorów młodszych | Donieck | skok w dal  | 10. miejsce       | 5,93  |
| 2013 | Mistrzostwa świata juniorów młodszych | Donieck | trójskok    | 2. miejsce        | 13,69 |
| 2014 | Mistrzostwa Azji juniorów             | Tajpej  | skok w dal  | 2. miejsce        | 6,15  |
| 2014 | Mistrzostwa Azji juniorów             | Tajpej  | trójskok    | 1. miejsce        | 13,64 |
| 2014 | Mistrzostwa świata juniorów           | Eugene  | skok w dal  | el. – 31. miejsce | 5,52w |
| 2014 | Mistrzostwa świata juniorów           | Eugene  | trójskok    | el. – 20. miejsce | 12,92 |
| 2015 | Mistrzostwa Azji                      | Wuhan   | trójskok    | 3. miejsce        | 13,44 |

## Rekordy życiowe
- skok w dal (stadion) – 6,39 (2012)
- skok w dal (hala) – 6,43 (2013)
- trójskok (stadion) – 13,98 (2014)
- trójskok (hala) – 14,09 (2013)

title: Wang Rong (lekkoatletka)

wikitext:
{{Nazwisko chińskie|Wang}}
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Wang Rong
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|CHN}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata juniorów młodszych w lekkoatletyce|Mistrzostwa świata juniorów młodszych]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|Donieck 2013]]|trójskok}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Azji w lekkoatletyce|Mistrzostwa Azji]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Azji w Lekkoatletyce 2015|Wuhan 2015]]|trójskok}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Wang Rong''' ({{chińskie|c=王蓉}}; ur. [[1 lipca]] [[1996]]) – [[Chińczycy|chińska]] [[lekkoatletyka|lekkoatletka]] specjalizująca się w [[skok w dal|skoku w dal]] i [[trójskok]]u.

W 2013 została [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|wicemistrzynią świata juniorów młodszych]] w [[trójskok]]u. Złota i srebrna medalistka [[Mistrzostwa Azji Juniorów w Lekkoatletyce 2014|juniorskich mistrzostw Azji]] (2014). W 2015 sięgnęła po brąz w trójskoku podczas [[Mistrzostwa Azji w Lekkoatletyce 2015|mistrzostw Azji]]. Złota medalistka mistrzostw Chin.

== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable sortable" style="text-align: left;"
|-
! Rok
! Impreza
! Miejsce
! Konkurencja
! Lokata
! Wynik
|-
|align=center | [[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|Mistrzostwa świata juniorów młodszych]] || {{flaga|UKR}} [[Donieck]] || skok w dal || 10. miejsce ||align=center | 5,93
|-
|align=center | [[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|Mistrzostwa świata juniorów młodszych]] || {{flaga|UKR}} [[Donieck]] || trójskok || bgcolor="silver" | [[Plik:Silver medal world centered-2.svg|16px]] 2. miejsce ||align=center | 13,69
|-
|align=center | [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Mistrzostwa Azji Juniorów w Lekkoatletyce 2014|Mistrzostwa Azji juniorów]] || {{Flaga|TWN|ioc}} [[Tajpej]] || skok w dal || bgcolor=silver | [[Plik:Silver medal asia.svg|16px]] 2. miejsce ||align=center | 6,15
|-
|align=center | [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Mistrzostwa Azji Juniorów w Lekkoatletyce 2014|Mistrzostwa Azji juniorów]] || {{Flaga|TWN|ioc}} [[Tajpej]] || trójskok || bgcolor=gold | [[Plik:Gold medal asia.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center | 13,64
|-
| align=center | [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2014|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|USA}} [[Eugene]] || skok w dal || el. – 31. miejsce || align=center | 5,52w
|-
| align=center | [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2014|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|USA}} [[Eugene]] || trójskok || el. – 20. miejsce || align=center | 12,92
|-
|align=center | [[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Mistrzostwa Azji w Lekkoatletyce 2015|Mistrzostwa Azji]] || {{Flaga|CHN}} [[Wuhan]] || trójskok || bgcolor=cc9966 | [[Plik:Bronze medal asia.svg|16px]] 3. miejsce ||align=center | 13,44
|}

== Rekordy życiowe ==
* [[skok w dal]] (stadion) – 6,39 (2012)
* [[skok w dal]] (hala) – 6,43 (2013)
* [[trójskok]] (stadion) – 13,98 (2014)
* [[trójskok]] (hala) – 14,09 (2013)

== Bibliografia ==
* {{tilastopaja |id=80660 |nazwa=Wang Rong |płeć=w |data dostępu=13 października 2013}}

{{DEFAULTSORT:Wang, Rong}}
[[Kategoria:Chińscy skoczkowie w dal]]
[[Kategoria:Chińscy trójskoczkowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1996]]

title: · Wang Rong

Data urodzenia: 1 lipca 1996

title: Dorobek medalowy

srebro: Donieck 2013 · trójskok

brąz: Wuhan 2015 · trójskok


text:
# Högfjällets dotter
Högfjällets dotter – szwedzki niemy film dramatyczny z 1914 roku w reżyserii Victora Sjöströma.

## Obsada
- Greta Almroth – Waina
- Lili Bech – Pielęgniarka
- John Ekman – Nordman
- Arvid Englind – Przyjaciel Wernera
- William Larsson – Przyjaciel Wernera
- Victor Sjöström – Doktor Karl Werner
- Jenny Tschernichin-Larsson – Matka Wenera

wikiname: plwiki

title: Högfjällets dotter

in_language: pl

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Högfjällets dotter
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Dramat filmowy|Dramat]], [[film krótkometrażowy]]
 |rok produkcji    = 1914
 |data premiery    = [[16 listopada]] [[1914]] (Szwecja)
 |kraj produkcji   = [[Szwecja]]
 |język            = [[Film niemy]] ([[język szwedzki|szwedzkie]] napisy)
 |czas trwania     = 32 min
 |reżyseria        = [[Victor Sjöström]]
 |scenariusz       = Victor Sjöström
 |główne role      = Victor Sjöström
[[Greta Almroth]]
[[John Ekman]]
 |muzyka           =
 |zdjęcia          = [[Henrik Jaenzon]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        = [[Svenska Bio|AB Svenska Biografteatern]]
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Högfjällets dotter''' – szwedzki niemy film dramatyczny z [[1914]] roku w reżyserii [[Victor Sjöström|Victora Sjöströma]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.silentera.com/PSFL/data/H/HogfjalletsDotter1914.html | tytuł = Progressive Silent Film List: Högfjällets dotter | data dostępu = 2013-03-21 | praca = Silent Era | język = en }}</ref>.

== Obsada ==
* [[Greta Almroth]] – Waina
* [[Lili Bech]] – Pielęgniarka
* [[John Ekman]] – Nordman
* [[Arvid Englind]] – Przyjaciel Wernera
* [[William Larsson]] – Przyjaciel Wernera
* [[Victor Sjöström]] – Doktor Karl Werner
* [[Jenny Tschernichin-Larsson]] – Matka Wenera

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|tytuł|120426|Högfjällets dotter}}
* {{IMDb|tytuł|0004135|Högfjällets dotter}}

{{Victor Sjöström}}

[[Kategoria:Filmy w reżyserii Victora Sjöströma]]
[[Kategoria:Szwedzkie filmy z 1914 roku]]
[[Kategoria:Szwedzkie filmy czarno-białe]]
[[Kategoria:Szwedzkie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Szwedzkie filmy krótkometrażowe]]
[[Kategoria:Szwedzkie filmy nieme]]

title: Högfjällets dotter

Gatunek: Dramat, film krótkometrażowy

Data premiery: 16 listopada 1914 (Szwecja)

Kraj produkcji: Szwecja

Język: Film niemy (szwedzkie napisy)

Czas trwania: 32 min

Reżyseria: Victor Sjöström

Scenariusz: Victor Sjöström

Główne role: Victor Sjöström · Greta Almroth · John Ekman

Zdjęcia: Henrik Jaenzon

Wytwórnia: AB Svenska Biografteatern


text:
# Kruchówka
Kruchówka, Kruhówka (biał. Кругоўка, Kruhouka; ros. Круговка, Krugowka) – dawna wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie dobruskim, położona nad rzeką Oczesą, około 25 km na północny wschód od Dobruszu.
Wieś została oficjalnie zlikwidowana w 2008 roku.

title: Kruchówka

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kruchówka
 |nazwa oryginalna             = Кругоўка
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HO
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon dobruski|dobruski]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 0
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +375 2333
 |kod pocztowy                 = 247057
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 52°34′23″N 31°33′18″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kruchówka'''{{r|S15/2}}, '''Kruhówka'''{{r|KdP}} ([[język białoruski|biał.]] Кругоўка, ''Kruhouka''; [[język rosyjski|ros.]] Круговка, ''Krugowka'') – dawna [[wieś]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód homelski|obwodzie homelskim]], w [[Rejon dobruski|rejonie dobruskim]], położona nad rzeką [[Oczesa|Oczesą]], około 25 km na północny wschód od [[Dobrusz]]u.

Wieś została oficjalnie zlikwidowana w 2008 roku.
<ref>{{Cytuj stronę |url = https://pravo.by/pdf/2011-28/2011_28_9_38860.pdf |tytuł = Uchwała deputowanych rady rejonu dobruskiego z dnia 27.06.2008 r. nr 90 w sprawie zniesienia niektórych osad rejonu dobruskiego |język = ru |archiwum = |zarchiwizowano = |data dostępu = 2024-08-07}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="S15/2">{{SgKP|XV_cz.2|171|Kruchówka}}</ref>
<ref name="KdP">{{Cytuj |autor = Wojciech Chrzanowski |tytuł = Karta dawnej Polski z przyległemi okolicami krajów sąsiednich według nowszych materyałów na 1:300000 |miejsce = Paryż |data = 1840-1859 |s = 19 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie homelskim]]

title: KruchówkaКругоўка

Państwo: Białoruś

Obwód: homelski

Rejon: dobruski

Populacja · • liczba ludności: · 0


text:
# Fidel Corrales Jiménez
Fidel Corrales Jiménez (ur. 7 lipca 1987 w Pinar del Río) – kubański szachista, reprezentant Stanów Zjednoczonych od 2014, arcymistrz od 2008 roku.

## Kariera szachowa
Pierwsze znaczące sukcesy szachowe zaczął odnosić pod koniec 2004, zwyciężając w dwóch kołowych turniejach, rozegranych w Varadero oraz Holguin (oba w obsadzie krajowej). W 2005 zwyciężył w kolejnym turnieju w Holguin, natomiast w 2006 zakwalifikował się do rozegranego systemem pucharowym finału indywidualnych mistrzostw Kuby (w meczu o III m. przegrywając z Yunieskim Quezada Pérezem; w turnieju tym zdobył pierwszą normę na tytuł arcymistrza) oraz podzielił I m. (wspólnie z Walterem Arencibią) w otwartym turnieju memoriału Jose Raula Capablanki w Hawanie. W 2007 zwyciężył w Aguascalientes (wspólnie z José Gonzálezem Garcíą i Manuelem Leónem Hoyosem) oraz w Manresie (wspólnie z Marcem Narciso Dublanem). W bardzo udanym dla niego 2008 zdobył dwie kolejne normy arcymistrzowskie, w La Rodzie (dz. I m. wspólnie z Karenem Movsziszianem i Alexisem Cabrerą) oraz w Balaguerze (dz. II m. za Władimirem Bakłanem, wspólnie z Lazaro Bruzonem Batistą), zwyciężył również w kolejnych otwartych turniejach, rozegranych w Dömsödzie, Barcelonie, Harkanach, Manresie (wspólnie z m.in. Alexandrem Fierem, Raszad Babajew i Lazaro Bruzonem Batistą) oraz w Barberze del Valles (wspólnie z Lazaro Bruzonem Batistą). W 2009 zdobył srebrny medal w mistrzostwach Ameryki, rozegranych w São Paulo. W 2011 zwyciężył w rozegranym w Meridzie memoriale Carlosa Torre Repetto.
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 grudnia 2012, z wynikiem 2617 punktów zajmował wówczas 3. miejsce (za Leinierem Domínguezem Pérezem i Lázaro Bruzónem Batistą) wśród kubańskich szachistów.

title: Fidel Corrales Jiménez

wikitext:
{{Szachista infobox
 |imię i nazwisko      = Fidel Corrales Jiménez
 |imię i nazwisko org  =
 |zdjęcie              = Fidel Corrales Jimenez.jpg
 |opis zdjęcia         = Fidel Corrales Jiménez, Deizisau 2009
 |alt zdjęcia          =
 |data urodzenia       = 7 lipca 1987
 |miejsce urodzenia    = [[Pinar del Río]]
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |obywatelstwo         = [[Kuba]]<br />[[Stany Zjednoczone]]
 |tytuł szachowy       = [[arcymistrz]] (2008)
 |ranking FIDE         = '''2527''' (01.07.2022)
 |ranking krajowy FIDE = 34<ref>{{Cytuj stronę | url = https://ratings.fide.com/rankings.phtml?country=USA | tytuł = Period: July 2022. Rank United States of America | data = 1 lipca 2022 | opublikowany = Międzynarodowa Federacja Szachowa | data dostępu = 2022-06-30}}</ref>
 |FIDE Top 100         =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:Fidel Corrales Jiménez
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''Fidel Corrales Jiménez''' (ur. [[7 lipca]] [[1987]] w [[Pinar del Río]]) – [[kuba]]ński [[Szachy|szachista]], reprezentant [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]] od 2014<ref>[http://ratings.fide.com/fedchange.phtml?year=2014 Transfers in 2014]</ref>, [[arcymistrz]] od 2008 roku.

== Kariera szachowa ==
Pierwsze znaczące sukcesy szachowe zaczął odnosić pod koniec 2004, zwyciężając w dwóch [[system kołowy|kołowych]] turniejach, rozegranych w [[Varadero]] oraz [[Holguín|Holguin]] (oba w obsadzie krajowej). W 2005 zwyciężył w kolejnym turnieju w Holguin, natomiast w 2006 zakwalifikował się do rozegranego [[system pucharowy|systemem pucharowym]] finału indywidualnych {{link-interwiki |Mistrzostwa Kuby w szachach |tekst=mistrzostw Kuby |Q=Q1644969}} (w meczu o III m. przegrywając z [[Yuniesky Quezada Pérez|Yunieskim Quezada Pérezem]]; w turnieju tym zdobył pierwszą normę na tytuł arcymistrza) oraz podzielił I m. (wspólnie z [[Walter Arencibia Rodríguez|Walterem Arencibią]]) w otwartym turnieju [[Memoriał José Raúla Capablanki|memoriału Jose Raula Capablanki]] w [[Hawana|Hawanie]]. W 2007 zwyciężył w [[Aguascalientes (miasto)|Aguascalientes]] (wspólnie z [[José González García|José Gonzálezem Garcíą]] i [[Manuel León Hoyos|Manuelem Leónem Hoyosem]]) oraz w [[Manresa|Manresie]] (wspólnie z [[Marc Narciso Dublan|Marcem Narciso Dublanem]]). W bardzo udanym dla niego 2008 zdobył dwie kolejne normy arcymistrzowskie, w [[La Roda|La Rodzie]] (dz. I m. wspólnie z [[Karen Mowsisjan|Karenem Movsziszianem]] i [[Alexis Cabrera|Alexisem Cabrerą]]) oraz w [[Balaguer]]ze (dz. II m. za [[Wołodymyr Bakłan|Władimirem Bakłanem]], wspólnie z [[Lázaro Bruzón Batista|Lazaro Bruzonem Batistą]]), zwyciężył również w kolejnych otwartych turniejach, rozegranych w [[Dömsöd]]zie, [[Barcelona|Barcelonie]], [[Harkány|Harkanach]], Manresie (wspólnie z m.in. [[Alexandr Fier|Alexandrem Fierem]], [[Raszad Babajew]] i Lazaro Bruzonem Batistą) oraz w [[Barbera del Valles|Barberze del Valles]] (wspólnie z Lazaro Bruzonem Batistą). W 2009 zdobył srebrny medal w [[Mistrzostwa Ameryki w szachach|mistrzostwach Ameryki]], rozegranych w [[São Paulo]]<ref>[http://www.brasilbase.pro.br/wca2009c.htm 6° Campeonato Continental 2009]</ref>. W 2011 zwyciężył w rozegranym w [[Mérida (Meksyk)|Meridzie]] [[Memoriał Carlosa Torre Repetto|memoriale Carlosa Torre Repetto]].

Najwyższy [[ranking szachowy|ranking]] w dotychczasowej karierze osiągnął 1 grudnia 2012, z wynikiem 2617 punktów zajmował wówczas 3. miejsce (za [[Leinier Domínguez Pérez|Leinierem Domínguezem Pérezem]] i [[Lázaro Bruzón Batista|Lázaro Bruzónem Batistą]]) wśród kubańskich szachistów<ref>[http://ratings.fide.com/id.phtml?event=3506690 Rating Progress Chart: Corrales Jimenez, Fidel]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{fide2|id=3506690|name=Corrales Jimenez, Fidel}}
* [http://ratings.fide.com/title_applications.phtml?details=1&id=3506690&title=GM&pb=21 Title Applications (GM): Corrales Jimenez, Fidel] {{lang|en}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{partie365|id=Fidel_Corrales_Jimenez}}
* {{fide|id=3506690}}

{{SORTUJ:Corrales Jimenez, Fidel}}
[[Kategoria:Amerykańscy arcymistrzowie szachowi]]
[[Kategoria:Kubańscy szachiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pinar del Río]]
[[Kategoria:Szachiści CE Barberà]]

title: · Fidel Corrales Jiménez

Data i miejsce urodzenia: 7 lipca 1987 · Pinar del Río

Obywatelstwo: Kuba · Stany Zjednoczone

Tytuł szachowy: arcymistrz (2008)


text:
# Łowienie wzbronione
Łowienie wzbronione (ros. Парасолька на рыбалке) – radziecki krótkometrażowy film animowany z 1973 roku w reżyserii Jefriema Prużanskiego.

## Fabuła
Przygody wędkarza, który solidnie przygotował się do łowienia. W momencie, gdy spławik drgnął, rozpoczęły się kłopoty z wydobyciem zdobyczy. Wielka ryba okazała się jednak najmniej oczekiwaną niespodzianką.

title: Łowienie wzbronione

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Łowienie wzbronione
 |oryginalny tytuł = Парасолька на рыбалке
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film animowany|animacja]] [[film krótkometrażowy|krótkometrażowa]]
 |rok produkcji    = [[1973 w filmie|1973]]
 |data premiery    =
 |kraj produkcji   = [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]
 |język            = [[język rosyjski|rosyjski]]
 |czas trwania     = 8 minut
 |reżyseria        = [[Jefriem Prużanski]]
 |scenariusz       = Tadeusz Pawlenko
 |główne role      =
 |muzyka           = [[Anton Mucha]]
 |zdjęcia          = [[Anatolij Gawriłow]]
 |scenografia      = Nikołaj Czuriłow
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Kijewnauczfilm]]
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Łowienie wzbronione''' ([[język rosyjski|ros.]] Парасолька на рыбалке) – radziecki krótkometrażowy film animowany z [[1973 w filmie|1973]] roku w reżyserii [[Jefriem Prużanski|Jefriema Prużanskiego]].

== Fabuła ==
Przygody wędkarza, który solidnie przygotował się do łowienia. W momencie, gdy [[spławik]] drgnął, rozpoczęły się kłopoty z wydobyciem zdobyczy. Wielka ryba okazała się jednak najmniej oczekiwaną niespodzianką<ref>Tadeusz Balant, Zdzisław Budaszewski, ''Współczesność i tradycja w filmie radzieckim – filmy oświatowe'', Wydawnictwo Katalogów i Cenników, Warszawa 1977, s. 71.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.animator.ru/db/?p=show_film&fid=3674 Łowienie wzbronione] w bazie [[Animator.ru]]

[[Kategoria:Filmy animowane Ukraińskiej SRR]]
[[Kategoria:Radzieckie animowane filmy krótkometrażowe]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy animowane z 1973 roku]]

title: Łowienie wzbronioneПарасолька на рыбалке

Gatunek: animacja krótkometrażowa

Kraj produkcji: ZSRR

Język: rosyjski

Czas trwania: 8 minut

Reżyseria: Jefriem Prużanski

Scenariusz: Tadeusz Pawlenko

Muzyka: Anton Mucha

Zdjęcia: Anatolij Gawriłow

Scenografia: Nikołaj Czuriłow

Produkcja: Kijewnauczfilm


text:
# Kurskaja (Kraj Stawropolski)
Kurskaja (ros. Курская) – stanica w Rosji, w Kraju Stawropolskim, ośrodek administracyjny rejonu kurskiego. W 2010 liczyła 12 045 mieszkańców.

title: Kurskaja (Kraj Stawropolski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kurskaja
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Курская}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Kraj Stawropolski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon kurski (Kraj Stawropolski)|kurski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 12 045
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kurskaja''' ({{w języku|ru|Курская}}) – stanica w [[Rosja|Rosji]], w [[Kraj Stawropolski|Kraju Stawropolskim]], ośrodek administracyjny [[rejon kurski (Kraj Stawropolski)|rejonu kurskiego]]. W 2010 liczyła 12 045 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/stavropolskij-kraj.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości Kraju Stawropolskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w Kraju Stawropolskim]]

title: KurskajaКурская

Państwo: Rosja

Kraj: Stawropolski

Rejon: kurski


text:
# Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018
Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – jedenasta edycja letniego Pucharu Kontynentalnego kobiet.
Rozegrano jedynie dwa konkursy w Oslo w dniach 15-16 września.
Oficjalny kalendarz został zatwierdzony w maju podczas kongresu FIS w Costa Navarino.
Obrończynią tytułu była Polka Kamila Karpiel, która nie wystartowała w żadnym z konkursów.
Klasyfikację generalną cyklu wygrała reprezentantka Niemiec Katharina Althaus zdobywając komplet punktów.

## Zwycięzcy
- Katharina Althaus – zwyciężczyni klasyfikacji generalnej

## Kalendarz i wyniki
| Lp.                                                                                | Data                                                                                | Miejscowość                                                                          | HS                                                                                | Uwagi                                                                                | 1. miejsce        | 2. miejsce     | 3. miejsce                     |
| ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------ | ----------------- | -------------- | ------------------------------ |
| 1.                                                                                | 15 września 2018                                                                     | Oslo                                                                                | HS-106                                                                               | –                                                                                | Katharina Althaus | Kaori Iwabuchi | Juliane Seyfarth               |
| 2.                                                                                | 16 września 2018                                                                     | Oslo                                                                                | HS-106                                                                               | –                                                                                | Katharina Althaus | Kaori Iwabuchi | Ramona Straub                  |
| Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – klasyfikacja końcowa | Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – klasyfikacja końcowa | Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – klasyfikacja końcowa | Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – klasyfikacja końcowa | Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – klasyfikacja końcowa | Katharina Althaus | Kaori Iwabuchi | Juliane Seyfarth Ramona Straub |

## Statystyki indywidualne
| Zawodniczka                                                                                | Oslo 15.09 | Oslo 16.09 |
| Austria                                                                                | Austria    | Austria    |
| -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ---------- | ---------- |
| Katharina Ellmauer                                                                                | 28         | 23         |
| Julia Huber                                                                                | 16         | 14         |
| Marita Kramer                                                                                | 9          | 11         |
| Sophie Mair                                                                                | dsq        | 17         |
| Claudia Purker                                                                                | 12         | 9          |
| Elisabeth Raudaschl                                                                                | 20         | 10         |
| Chiny                                                                                |            |            |
| Li Xueyao                                                                                | 11         | 8          |
| Ma Tong                                                                                | 26         | 27         |
| Czechy                                                                                |            |            |
| Barbora Blažková                                                                                | 24         | 16         |
| Štěpánka Ptáčková                                                                                | 19         | 20         |
| Finlandia                                                                                |            |            |
| Susanna Forsström                                                                                | 31         | 35         |
| Jenny Rautionaho                                                                                | dsq        | 33         |
| Julia Tervahartiala                                                                                | 33         | 25         |
| Japonia                                                                                |            |            |
| Kaori Iwabuchi                                                                                | 2          | 2          |
| Shihori Ōi                                                                                | 23         | 21         |
| Rio Setō                                                                                | 22         | 24         |
| Yūka Setō                                                                                | 6          | 5          |
| Kazachstan                                                                                |            |            |
| Walentina Sdierżykowa                                                                                | 8          | 18         |
| Wieronika Szyszkina                                                                                | 29         | 32         |
| Alina Tuchtajewa                                                                                | 32         | 36         |
| Niemcy                                                                                |            |            |
| Katharina Althaus                                                                                | 1          | 1          |
| Jenny Nowak                                                                                | 17         | 26         |
| Anna Rupprecht                                                                                | 15         | 13         |
| Juliane Seyfarth                                                                                | 3          | 4          |
| Ramona Straub                                                                                | 4          | 3          |
| Carina Vogt                                                                                | 7          | 6          |
| Norwegia                                                                                |            |            |
| Ingebjørg Saglien Bråten                                                                                | 27         | 19         |
| Thea Sofie Kleven                                                                                | 14         | 22         |
| Eirin Maria Kvandal                                                                                | 30         | 34         |
| Karoline Røstad                                                                                | 18         | 28         |
| Polska                                                                                |            |            |
| Kinga Rajda                                                                                | 13         | 15         |
| Rosja                                                                                |            |            |
| Alina Borodina                                                                                | 25         | 30         |
| Marija Jakowlewa                                                                                | 10         | 12         |
| Kristina Prokopjewa                                                                                | 21         | 29         |
| Anna Szpyniowa                                                                                | 5          | 7          |
| Szwecja                                                                                |            |            |
| Astrid Moberg                                                                                | 34         | 31         |
| Legenda                                                                                |            |            |
| 1-3 4-30 poniżej 30 dns – zawodniczka zgłoszona nie wystartowała w zawodach dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana - – zawodniczka niezgłoszona do konkursu |            |            |

## Klasyfikacja generalna
| Miejsce | Zawodniczka              | Występy | Punkty | Strata |
| ------- | ------------------------ | ------- | ------ | ------ |
| 1.      | Katharina Althaus        | 2       | 200    | –      |
| 2.      | Kaori Iwabuchi           | 2       | 160    | -40    |
| 3.      | Juliane Seyfarth         | 2       | 110    | -90    |
| 3.      | Ramona Straub            | 2       | 110    | -90    |
| 5.      | Yūka Setō                | 2       | 85     | -115   |
| 6.      | Anna Szpyniowa           | 2       | 81     | -119   |
| 7.      | Carina Vogt              | 2       | 76     | -124   |
| 8.      | Li Xueyao                | 2       | 56     | -144   |
| 9.      | Marita Kramer            | 2       | 53     | -147   |
| 10.     | Claudia Purker           | 2       | 51     | -149   |
| 11.     | Marija Jakowlewa         | 2       | 48     | -152   |
| 12.     | Walentina Sdierżykowa    | 2       | 45     | -155   |
| 13.     | Elisabeth Raudaschl      | 2       | 37     | -163   |
| 14.     | Kinga Rajda              | 2       | 36     | -164   |
| 14.     | Anna Rupprecht           | 2       | 36     | -164   |
| 16.     | Julia Huber              | 2       | 33     | -167   |
| 17.     | Thea Sofie Kleven        | 2       | 27     | -173   |
| 18.     | Štěpánka Ptáčková        | 2       | 23     | -177   |
| 19.     | Barbora Blažková         | 2       | 22     | -178   |
| 20.     | Jenny Nowak              | 2       | 19     | -181   |
| 21.     | Shihori Ōi               | 2       | 18     | -182   |
| 22.     | Ingebjørg Saglien Bråten | 2       | 16     | -184   |
| 22.     | Karoline Røstad          | 2       | 16     | -184   |
| 22.     | Rio Setō                 | 2       | 16     | -184   |
| 25.     | Sophie Mair              | 2       | 14     | -186   |
| 26.     | Kristina Prokopjewa      | 2       | 12     | -188   |
| 27.     | Katharina Ellmauer       | 2       | 11     | -189   |
| 28.     | Ma Tong                  | 2       | 9      | -191   |
| 29.     | Alina Borodina           | 2       | 7      | -193   |
| 30.     | Julia Tervahartiala      | 2       | 6      | -194   |
| 31.     | Wieronika Szyszkina      | 2       | 2      | -198   |
| 32.     | Eirin Maria Kvandal      | 2       | 1      | -199   |

wikitext:
{{Zawody infobox
 |nazwa                = Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018
 |poprzednie           = [[Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2017|2017]]
 |następne             = [[Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2019|2019]]
 |data                 = 15–16 września 2018
 |miejsce rozpoczęcia  =
 |miejsce zakończenia  =
 |organizator          = [[Międzynarodowa Federacja Narciarska i Snowboardowa|FIS]]
 |liczba konkurencji   =
 |liczba zawodników    =
 |www                  = http://www.fis-ski.com
 |ikona                = Ski jumping pictogram.svg
 |grafika              =
 |commons              =
 |podpis grafiki       =
 |miejscowość          = [[Oslo]]
 |liczba reprezentacji =
 |zwycięzcy - 1 nazwa  = Generalna
 |zwycięzcy - 1        = {{flaga|GER}} [[Katharina Althaus]]
}}
'''Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018''' – jedenasta edycja [[Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich|letniego Pucharu Kontynentalnego kobiet]].

Rozegrano jedynie dwa konkursy w [[Oslo]] w dniach 15-16 września.

Oficjalny kalendarz został zatwierdzony w maju podczas kongresu FIS w [[Costa Navarino]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Znamy proponowane terminarze Pucharu Kontynentalnego i FIS Cup na sezon 2018/2019 |data dostępu = 2018-04-15 |url = http://www.skijumping.pl/wiadomosci/24749/Znamy-proponowane-terminarze-Pucharu-Kontynentalnego-i-FIS-Cup-na-sezon-20182019/}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = FIS zatwierdziła kalendarze na sezon 2018/2019! |data dostępu = 2018-05-19 |url = http://www.skijumping.pl/wiadomosci/24824/FIS-zatwierdzila-kalendarze-na-sezon-20182019/}}</ref>.

Obrończynią tytułu była Polka [[Kamila Karpiel]], która nie wystartowała w żadnym z konkursów.

Klasyfikację generalną cyklu wygrała reprezentantka Niemiec [[Katharina Althaus]] zdobywając komplet punktów.

== Zwycięzcy ==
<gallery>
Plik:Katharina Althaus Hinzenbach2014.jpg|'''[[Katharina Althaus]]''' – zwyciężczyni klasyfikacji generalnej
</gallery>

== Kalendarz i wyniki ==
{| class="wikitable" width="100%" style="font-size: 90%;" data-ve-attributes="{"style":"font-size: 90%;"}"
!Lp.
!Data
!Miejscowość
![[Rozmiar skoczni|HS]]
!Uwagi
!1. miejsce
!2. miejsce
!3. miejsce
|-
|1.
|15 września 2018
|rowspan=2|{{flaga|NOR}} [[Oslo]]
|rowspan=2 align=center|[[Midtstubakken|HS-106]]
|rowspan=2 align=center|–
|{{Flaga|GER}} [[Katharina Althaus]]
|{{Flaga|JPN}} [[Kaori Iwabuchi]]
|{{Flaga|GER}} [[Juliane Seyfarth]]
|-
|2.
|16 września 2018
|{{Flaga|GER}} [[Katharina Althaus]]
|{{Flaga|JPN}} [[Kaori Iwabuchi]]
|{{Flaga|GER}} [[Ramona Straub]]
|-
|colspan=5 align=center style="border-top-width:3px" |'''Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018 – klasyfikacja końcowa'''
|style="border-top-width:3px"|{{Flaga|GER}} '''[[Katharina Althaus]]'''
|style="border-top-width:3px"|{{Flaga|JPN}} '''[[Kaori Iwabuchi]]'''
|style="border-top-width:3px"|{{Flaga|GER}} '''[[Juliane Seyfarth]]'''
{{Flaga|GER}} '''[[Ramona Straub]]'''
|}

== Statystyki indywidualne ==
{| class="wikitable" width="25%" style="text-align: center; font-size: 90%"
! width="200" |Zawodniczka
! width="25" |[[Plik:Flag of Norway.svg|15x15px|Oslo 15.09]]
! width="25" |[[Plik:Flag of Norway.svg|15x15px|Oslo 16.09]]
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|AUT|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Katharina Ellmauer]]
|bgcolor=FFCC00|28
|bgcolor=FFCC00|23
|-
| align="left" |[[Julia Huber]]
|bgcolor=FFCC00|16
|bgcolor=FFCC00|14
|-
| align="left" |[[Marita Kramer]]
|bgcolor=FFCC00|9
|bgcolor=FFCC00|11
|-
| align="left" |[[Sophie Mair]]
|dsq
|bgcolor=FFCC00|17
|-
| align="left" |[[Claudia Purker]]
|bgcolor=FFCC00|12
|bgcolor=FFCC00|9
|-
| align="left" |[[Elisabeth Raudaschl]]
|bgcolor=FFCC00|20
|bgcolor=FFCC00|10
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|CHN|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Li Xueyao]]
|bgcolor=FFCC00|11
|bgcolor=FFCC00|8
|-
| align="left" |[[Ma Tong]]
|bgcolor=FFCC00|26
|bgcolor=FFCC00|27
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|CZE|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Barbora Blažková]]
|bgcolor=FFCC00|24
|bgcolor=FFCC00|16
|-
| align="left" |[[Štěpánka Ptáčková]]
|bgcolor=FFCC00|19
|bgcolor=FFCC00|20
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|FIN|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Susanna Forsström]]
|31
|35
|-
| align="left" |[[Jenny Rautionaho]]
|dsq
|33
|-
| align="left" |[[Julia Tervahartiala]]
|33
|bgcolor=FFCC00|25
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|JPN|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Kaori Iwabuchi]]
|bgcolor=FFCC00|'''2'''
|bgcolor=FFCC00|'''2'''
|-
| align="left" |[[Shihori Ōi]]
|bgcolor=FFCC00|23
|bgcolor=FFCC00|21
|-
| align="left" |[[Rio Setō]]
|bgcolor=FFCC00|22
|bgcolor=FFCC00|24
|-
| align="left" |[[Yūka Setō]]
|bgcolor=FFCC00|6
|bgcolor=FFCC00|5
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|KAZ|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Walentina Sdierżykowa]]
|bgcolor=FFCC00|8
|bgcolor=FFCC00|18
|-
| align="left" |[[Wieronika Szyszkina]]
|bgcolor=FFCC00|29
|32
|-
| align="left" |[[Alina Tuchtajewa]]
|32
|36
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|GER|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Katharina Althaus]]
|bgcolor=FFCC00|'''1'''
|bgcolor=FFCC00|'''1'''
|-
| align="left" |[[Jenny Nowak]]
|bgcolor=FFCC00|17
|bgcolor=FFCC00|26
|-
| align="left" |[[Anna Rupprecht]]
|bgcolor=FFCC00|15
|bgcolor=FFCC00|13
|-
| align="left" |[[Juliane Seyfarth]]
|bgcolor=FFCC00|'''3'''
|bgcolor=FFCC00|4
|-
| align="left" |[[Ramona Straub]]
|bgcolor=FFCC00|4
|bgcolor=FFCC00|'''3'''
|-
| align="left" |[[Carina Vogt]]
|bgcolor=FFCC00|7
|bgcolor=FFCC00|6
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|NOR|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Ingebjørg Saglien Bråten]]
|bgcolor=FFCC00|27
|bgcolor=FFCC00|19
|-
| align="left" |[[Thea Sofie Kleven]]
|bgcolor=FFCC00|14
|bgcolor=FFCC00|22
|-
| align="left" |[[Eirin Maria Kvandal]]
|bgcolor=FFCC00|30
|34
|-
| align="left" |[[Karoline Røstad]]
|bgcolor=FFCC00|18
|bgcolor=FFCC00|28
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|POL|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Kinga Rajda]]
|bgcolor=FFCC00|13
|bgcolor=FFCC00|15
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|RUS|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Alina Borodina]]
|bgcolor=FFCC00|25
|bgcolor=FFCC00|30
|-
| align="left" |[[Marija Jakowlewa]]
|bgcolor=FFCC00|10
|bgcolor=FFCC00|12
|-
| align="left" |[[Kristina Prokopjewa]]
|bgcolor=FFCC00|21
|bgcolor=FFCC00|29
|-
| align="left" |[[Anna Szpyniowa]]
|bgcolor=FFCC00|5
|bgcolor=FFCC00|7
|-
! colspan="3" |<big>{{reprezentacja|SWE|sn}}</big>
|-
| align="left" |[[Astrid Moberg]]
|34
|31
|-
!colspan=3|Legenda
|-
|colspan=3|'''1-3'''     4-30     poniżej 30
'''dns''' – zawodniczka zgłoszona nie wystartowała w zawodach
'''dsq''' – zawodniczka zdyskwalifikowana
'''-''' – zawodniczka niezgłoszona do konkursu
|}

== Klasyfikacja generalna ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!Miejsce
!Zawodniczka
!Występy
!Punkty
!Strata
|-bgcolor=ffffbf
|1.
| align="left" |{{Flaga|GER}} [[Katharina Althaus]]
|2
|'''200'''
| '''–'''
|-bgcolor=dfdfdf
|2.
| align="left" |{{Flaga|JPN}} [[Kaori Iwabuchi]]
|2
|'''160'''
|-40
|-bgcolor=ffdf9f
| rowspan="2" |3.
| align="left" |{{Flaga|GER}} [[Juliane Seyfarth]]
|2
| rowspan="2" |'''110'''
| rowspan="2" |-90
|-bgcolor=ffdf9f
| align="left" |{{Flaga|GER}} [[Ramona Straub]]
|2
|-
|5.
| align="left" |{{Flaga|JPN}} [[Yūka Setō]]
|2
|'''85'''
|-115
|-
|6.
| align="left" |{{Flaga|RUS}} [[Anna Szpyniowa]]
|2
|'''81'''
|-119
|-
|7.
| align="left" |{{Flaga|GER}} [[Carina Vogt]]
|2
|'''76'''
|-124
|-
|8.
| align="left" |{{Flaga|CHN}} [[Li Xueyao]]
|2
|'''56'''
|-144
|-
|9.
| align="left" |{{Flaga|AUT}} [[Marita Kramer]]
|2
|'''53'''
|-147
|-
|10.
| align="left" |{{Flaga|AUT}} [[Claudia Purker]]
|2
|'''51'''
|-149
|-
|11.
| align="left" |{{Flaga|RUS}} [[Marija Jakowlewa]]
|2
|'''48'''
|-152
|-
|12.
| align="left" |{{Flaga|KAZ}} [[Walentina Sdierżykowa]]
|2
|'''45'''
|-155
|-
|13.
| align="left" |{{Flaga|AUT}} [[Elisabeth Raudaschl]]
|2
|'''37'''
|-163
|-
| rowspan="2" |14.
| align="left" |{{Flaga|POL}} [[Kinga Rajda]]
|2
| rowspan="2" |'''36'''
| rowspan="2" |-164
|-
| align="left" |{{Flaga|GER}} [[Anna Rupprecht]]
|2
|-
|16.
| align="left" |{{Flaga|AUT}} [[Julia Huber]]
|2
|'''33'''
|-167
|-
|17.
| align="left" |{{Flaga|NOR}} [[Thea Sofie Kleven]]
|2
|'''27'''
|-173
|-
|18.
| align="left" |{{Flaga|CZE}} [[Štěpánka Ptáčková]]
|2
|'''23'''
|-177
|-
|19.
| align="left" |{{Flaga|CZE}} [[Barbora Blažková]]
|2
|'''22'''
|-178
|-
|20.
| align="left" |{{Flaga|GER}} [[Jenny Nowak]]
|2
|'''19'''
|-181
|-
|21.
| align="left" |{{Flaga|JPN}} [[Shihori Ōi]]
|2
|'''18'''
|-182
|-
| rowspan="3" |22.
| align="left" |{{Flaga|NOR}} [[Ingebjørg Saglien Bråten]]
|2
| rowspan="3" |'''16'''
| rowspan="3" |-184
|-
| align="left" |{{Flaga|NOR}} [[Karoline Røstad]]
|2
|-
| align="left" |{{Flaga|JPN}} [[Rio Setō]]
|2
|-
|25.
| align="left" |{{Flaga|AUT}} [[Sophie Mair]]
|2
|'''14'''
|-186
|-
|26.
| align="left" |{{Flaga|RUS}} [[Kristina Prokopjewa]]
|2
|'''12'''
|-188
|-
|27.
| align="left" |{{Flaga|AUT}} [[Katharina Ellmauer]]
|2
|'''11'''
|-189
|-
|28.
| align="left" |{{Flaga|CHN}} [[Ma Tong]]
|2
|'''9'''
|-191
|-
|29.
| align="left" |{{Flaga|RUS}} [[Alina Borodina]]
|2
|'''7'''
|-193
|-
|30.
| align="left" |{{Flaga|FIN}} [[Julia Tervahartiala]]
|2
|'''6'''
|-194
|-
|31.
| align="left" |{{Flaga|KAZ}} [[Wieronika Szyszkina]]
|2
|'''2'''
|-198
|-
|32.
| align="left" |{{Flaga|NOR}} [[Eirin Maria Kvandal]]
|2
|'''1'''
|-199
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Letni Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich}}
{{Sezon 2018/2019 w skokach narciarskich}}

[[Kategoria:Puchar Kontynentalny w skokach narciarskich]]
[[Kategoria:Sezon 2018/2019 w skokach narciarskich]]

title: · Letni Puchar Kontynentalny kobiet w skokach narciarskich 2018

Data: 15–16 września 2018

Miejscowość: Oslo

Organizator: FIS

Generalna: Katharina Althaus


text:
# Stéphane Jasinski
Stéphane Jasinski (ur. 1907, zm. 2000) – belgijski architekt wnętrz.

## Życiorys
Był bratem architekta modernistycznego Stanislasa Jasinskiego. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Brukseli, po czym wyjechał do Paryża, gdzie rozpoczął karierę projektanta. W 1934 roku powrócił do Belgii, gdzie otworzył własną pracownię, specjalizując się w projektowaniu nowoczesnych mebli biurowych. Pracownia Jasinskiego znajdowała się w brukselskiej dzielnicy Etterbeek, w miejscu dzisiejszej Kliniki Parc Léopold.

## Działalność zawodowa

### Początki kariery
Pierwszymi zrealizowanymi projektami Jasinskiego były modernistyczne meble, które powstały na zamówienie francuskiej firmy Thonet. W latach 40. XX wieku współpracował z Hugo Van Kuyckiem w belgijskiej stoczni Compagnie Maritime Belge, gdzie projektował wyposażenie trzech luksusowych statków pasażerskich.

### Expo 58 i przebudowa Brukseli
W połowie lat 50. Jasinski brał udział w przygotowaniach do przebudowy Brukseli przed Expo 58. W tym czasie współpracował z architektem krajobrazu René Pechèrem, realizując projekty związane z kontrowersyjnym procesem przebudowy stolicy Belgii, zwanym brukselizacją. Proces ten polegał na zastępowaniu historycznej tkanki miejskiej nowoczesną architekturą i budził liczne kontrowersje.

### Najważniejsze projekty i klienci
Do klientów Jasinskiego należały najważniejsze belgijskie i zagraniczne instytucje oraz przedsiębiorstwa, w tym m.in.:
- Société Générale de Belgique,
- Banque Bruxelles Lambert,
- Axa/Królewski Belgijski Bank Narodowy,
- Narodowy Fundusz Emerytalny,
- IBM,
- Petrofina,
- Marie Thumas,
- Kodak,
- Shell,
- General Motors,
- Esso,
- Zurich Assurances,
- Berlitz,
- American Express.

Do jego szczególnych osiągnięć należały projekty wyposażenia wnętrz oraz mebli dla Banque Bruxelles Lambert (projekt budynku autorstwa Françoisa Van Meulecoma) – zastosował tam nowatorskie rozwiązania, takie jak podwieszane sufity z płyt stalowych z innowacyjnym oświetleniem.

### Prace konserwatorskie i restauratorskie
Jasinski pracował również nad wyposażeniem i aranżacją wnętrz ważnych obiektów historycznych i zabytkowych, w tym:
- Katedry św. Michała i św. Guduli w Brukseli (przedsionek, krypty),
- Pałacu hrabstwa Flandrii przy Rue de la Régence,
- Trybunału Obrachunkowego.

## Tour des Finances (1981)
Jedną z jego najważniejszych realizacji był projekt hallu oraz sali obrad w kompleksie Tour des Finances, części zespołu budynków Cité administrative de l'État w Brukseli, ukończony w 1981 roku. Otwarta przestrzeń została wyłożona granitowymi płytami połączonymi z elementami mosiężnymi. Charakterystycznym elementem był wielobarwny, podwieszany sufit oraz oryginalne meble z kamienia, skóry i laminowanego drewna. W sali obrad umieszczono meble zaprojektowane przez Jasinskiego oraz witraże stworzone przez Mau Van Doorselaara.
Podczas późniejszej przebudowy Tour des Finances wyposażenie wnętrz zdemontowano i zdeponowano w magazynach belgijskiego Ministerstwa Regionu. Również wyposażenie biurowe dla IBM zostało częściowo przeniesione w inne miejsca.

## Ocena twórczości
Styl Jasinskiego po latach został uznany za nieprzystający do współczesnej architektury. Mimo to, siedem lat po jego śmierci, dostrzeżono wartość jego dokonań i podjęto próby odtworzenia niektórych jego wnętrz. W budynku Królewskiego Instytutu Dziedzictwa Kulturowego w Brukseli, pod kierownictwem Charlesa Rimanique, odtworzono salę konferencyjną oraz biuro zarządu firmy De Coene, oryginalnie zaprojektowane przez Jasinskiego.

title: Stéphane Jasinski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Stéphane Jasinski
 |grafika                   = Stephane jasinski senior.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[1907]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[2000]]
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = architekt wnętrz
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Stéphane Jasinski''' (ur. [[1907]], zm. [[2000]]) – belgijski architekt wnętrz.
== Życiorys ==
Był bratem architekta modernistycznego [[Stanislas Jasinski|Stanislasa Jasinskiego]]. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w [[Bruksela|Brukseli]], po czym wyjechał do [[Paryż]]a, gdzie rozpoczął karierę projektanta. W 1934 roku powrócił do [[Belgia|Belgii]], gdzie otworzył własną pracownię, specjalizując się w projektowaniu nowoczesnych mebli biurowych. Pracownia Jasinskiego znajdowała się w brukselskiej dzielnicy [[Etterbeek]], w miejscu dzisiejszej Kliniki Parc Léopold.

== Działalność zawodowa ==
=== Początki kariery ===
Pierwszymi zrealizowanymi projektami Jasinskiego były modernistyczne meble, które powstały na zamówienie francuskiej firmy [[Thonet]]. W latach 40. XX wieku współpracował z [[Hugo Van Kuyck]]iem w belgijskiej stoczni Compagnie Maritime Belge, gdzie projektował wyposażenie trzech luksusowych statków pasażerskich.

=== Expo 58 i przebudowa Brukseli ===
W połowie lat 50. Jasinski brał udział w przygotowaniach do przebudowy Brukseli przed [[Wystawa Światowa w Brukseli w 1958 roku|Expo 58]]. W tym czasie współpracował z architektem krajobrazu [[René Pechère]]m, realizując projekty związane z kontrowersyjnym procesem przebudowy stolicy Belgii, zwanym [[Brukselizacja|brukselizacją]]. Proces ten polegał na zastępowaniu historycznej tkanki miejskiej nowoczesną architekturą i budził liczne kontrowersje.

=== Najważniejsze projekty i klienci ===
Do klientów Jasinskiego należały najważniejsze belgijskie i zagraniczne instytucje oraz przedsiębiorstwa, w tym m.in.:

* Société Générale de Belgique,
* [[Banque Bruxelles Lambert]],
* Axa/Królewski Belgijski Bank Narodowy,
* Narodowy Fundusz Emerytalny,
* [[IBM]],
* Petrofina,
* Marie Thumas,
* [[Eastman Kodak|Kodak]],
* [[Shell (przedsiębiorstwo)|Shell]],
* [[General Motors]],
* [[ExxonMobil|Esso]],
* Zurich Assurances,
* Berlitz,
* [[American Express]].

Do jego szczególnych osiągnięć należały projekty wyposażenia wnętrz oraz mebli dla Banque Bruxelles Lambert (projekt budynku autorstwa [[François Van Meulecom|Françoisa Van Meulecoma]]) – zastosował tam nowatorskie rozwiązania, takie jak podwieszane sufity z płyt stalowych z innowacyjnym oświetleniem.

=== Prace konserwatorskie i restauratorskie ===
Jasinski pracował również nad wyposażeniem i aranżacją wnętrz ważnych obiektów historycznych i zabytkowych, w tym:

* [[Katedra Świętego Michała i Świętej Guduli|Katedry św. Michała i św. Guduli w Brukseli]] (przedsionek, krypty),
* Pałacu hrabstwa Flandrii przy Rue de la Régence,
* Trybunału Obrachunkowego.

== Tour des Finances (1981) ==
Jedną z jego najważniejszych realizacji był projekt hallu oraz sali obrad w kompleksie [[Tour des Finances]], części zespołu budynków [[Cité administrative de l'État]] w Brukseli, ukończony w 1981 roku. Otwarta przestrzeń została wyłożona granitowymi płytami połączonymi z elementami mosiężnymi. Charakterystycznym elementem był wielobarwny, podwieszany sufit oraz oryginalne meble z kamienia, skóry i laminowanego drewna. W sali obrad umieszczono meble zaprojektowane przez Jasinskiego oraz witraże stworzone przez [[Mau Van Doorselaar]]a.

Podczas późniejszej przebudowy Tour des Finances wyposażenie wnętrz zdemontowano i zdeponowano w magazynach belgijskiego Ministerstwa Regionu. Również wyposażenie biurowe dla IBM zostało częściowo przeniesione w inne miejsca.

== Ocena twórczości ==
Styl Jasinskiego po latach został uznany za nieprzystający do współczesnej architektury. Mimo to, siedem lat po jego śmierci, dostrzeżono wartość jego dokonań i podjęto próby odtworzenia niektórych jego wnętrz. W budynku Królewskiego Instytutu Dziedzictwa Kulturowego w Brukseli, pod kierownictwem [[Charles Rimanique|Charlesa Rimanique]], odtworzono salę konferencyjną oraz biuro zarządu firmy De Coene, oryginalnie zaprojektowane przez Jasinskiego.

== Bibliografia ==
* Un siècle d'architecture et d'urbanisme: 1900-2000, Wydawnictwo Pierre Mardaga, 2000

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.1stdibs.com/furniture/seating/armchairs/1938-pair-of-modernist-armchairs-thonet-stephane-jasinski/id-f_656724/ 1938 pair of Modernist armchairs Thonet by Stéphane Jasinski]
* [http://www.fibrocit.com/EN/cont.htm?fetch=geschiedenis Fibrocit, historia]
{{SORTUJ:Jasinski, Stéphane}}
[[Kategoria:Artyści związani z Brukselą]]
[[Kategoria:Belgijscy architekci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Zmarli w 2000]]

title: Stéphane Jasinski

Zawód, zajęcie: architekt wnętrz


text:
# Myself; Yourself
Myself; Yourself (jap. マイセルフ；ユアセルフ Maiserufu; Yuaserufu) – japońska powieść wizualna opracowana przez Yeti. 20 grudnia 2007 roku została wydana na PlayStation 2. Myself; Yourself jest drugą oryginalną grą opublikowaną przez Regista (pierwszą jest I/O). Na podstawie jej fabuły, jeszcze przed wydaniem gry, wydano light novel pod tytułem Myself; Yourself Sorezore Overture. Nowela liczy sześć rozdziałów, napisana została przez Takumi Nakazawę (który jest również autorem scenariusza do gry), a ilustracje do niej są wykonane przez Wadapen. Była wydawana przez Dengeki G’s Magazine (wyd. MediaWorks) od marca do listopada 2007 roku. Istnieje również anime pod tym samym tytułem, co gra. Emisja została rozpoczęta 3 października 2007 na kanale TV Kanagawa. Anime liczy 13 odcinków. Powstał również spin-off gry – Myself; Yourself: Sorezore no Finale, wydany 28 maja 2009 na PlayStation 2.

## Fabuła
Akcja Myself; Yourself jest rozgrywana w 2007 roku w fikcyjnym mieście Sakuranomori (jap. 桜乃杜) w W Prefektura (wzorowana na prefekturze Wakayama) w Japonii. Jest ono położone nad Oceanem Spokojnym. To bardzo spokojne, ciche miejsce. Sakuranomori to miasto, w którym urodził się Sana Hidaka, szesnastolatek, uczeń gimnazjum. Jako dziecko dorastał wraz z czwórką przyjaciół: Nanaką Yatsushiro, Aoi Oribe, Syusuke Wakatsukim i jego starsza siostrą bliźniaczką, Syuri. Sana musiał opuścić miasto w wieku jedenastu lat, jednak pięć lat później wraca i wprowadza się do apartamentu, należącego do rodziny Aoi. Wiele rzeczy w Sakuranomori pozostało jak dawniej, ale chłopak szybko zorientował się, że nie wszystko było takie samo.

## Postacie

### Bohaterowie
Sana Hidaka (jap. 日高 佐菜 Hidaka Sana; ur. 13 października 1991)
Seiyū: Shinnosuke Tachibana (nastolatek), Madoka Kimura (dziecko)
Sana jest głównym bohaterem serii. W wieku jedenastu lat wyjechał z Sakuranomori, by powrócić do niego pięć lat później. Wprowadza się do jednego z apartamentów należących do rodziców Aoi. Najprawdopodobniej z czwórki przyjaciół najbardziej zależało mu na Nanace i kiedy wraca, jego uczucia nie zmieniają się. Jako dziecko grał na pianinie, ale potem zapamiętał już tylko piosenkę, którą grała mu Nanaka. Sam mówi, że to dlatego, iż ten utwór jest dla niego bardzo ważny. Boi się krwi, gdyż próbował popełnić samobójstwo, przez to, że był obiektem drwin rówieśników ze szkoły. Nosi zegarek, którego nie chce nigdy zdejmować. Później okazuje się, że ukrywa tam blizny po próbie samobójczej.
Syusuke Wakatsuki (jap. 若月 修輔 Wakatsuki Shūsuke; ur. 23 marca 1992)
Seiyū: Takehito Koyasu (nastolatek), Yuko Sanpei (dziecko)
Syusuke jest jednym z czwórki przyjaciół Sany z dzieciństwa i pozostaje nim nadal, kiedy Hidaka wraca do Sakuranomori. Ma siostrę bliźniaczkę, Syuri. Nauczycielka Yuzuki nazywa go szczęśliwą połówką bliźniaków Wakatsuki.

### Bohaterki
Nanaka Yatsushiro (jap. 八代 菜々香 Yatsushiro Nanaka; ur. 29 lipca 1991)
Seiyū: Ami Koshimizu
Nanaka jest jedną z przyjaciółek Sany i widać, że czuje do niego coś więcej. Kiedy chłopak wraca do miasta, jej osobowość ulega zmianie. Już nie jest słodką i opiekuńczą dziewczyną, ale chłodną i poważną. Kiedy pierwszy raz po pięciu latach ponownie spotyka Sanę, on jej nie rozpoznaje. Uderza go za to w twarz i obraża się na niego. Mimo to jest zazdrosna, gdy widzi go z inną dziewczyną (zwłaszcza z Asami). Krótko po wyjeździe chłopaka jej dom został podpalony. W pożarze zginęli jej rodzice. Jej samej udało się uciec. Zdążyła tylko zabrać swoje skrzypce i bransoletkę, którą podarował jej Sana. Pożar spowodował, że dziewczyna długi czas była w szoku i nie pamiętała prawie nic z tego wypadku.
Aoi Oribe (jap. 織部 麻緒衣 Oribe Aoi; ur. 28 sierpnia 1990)
Seiyū: Tomoko Kaneda
Aoi nie jest kuzynką Sany, mimo że chłopak mówi do jej matki ‘ciociu’. Rodzice dziewczyny są właścicielami budynku, w którym mieszka Sana. Jest rok starsza od niego. Nosi okulary. Uwielbia czytać książki, jest bardzo energiczna i niezdarna. Ma bardzo wysoki głos i trochę dziecinny charakter. Mimo to jest troskliwa i opiekuńcza. Jej przyjaciele nigdy się na niej nie zawiedli i wiedzą, że zawsze mogą na nią liczyć.
Syuri Wakatsuki (jap. 若月 朱里 Wakatsuki Shuri; ur. 23 marca 1992)
Seiyū: Yukari Tamura
Syuri to starsza siostra bliźniaczka Syusuke. Jest jedną z przyjaciółek Sany. Yuzuki nazywa ją nieszczęśliwą połówką bliźniaków Wakatsuki. Jest postrzegana jako najsilniejsza ze wszystkich dziewcząt, mimo swojej figury. Kiedy Sana wraca do miasta, nie widzi żadnych problemów i pozostaje jego przyjaciółką. Była pierwszą wolontariuszką w domu spokojnej starości, jeszcze przez Asami.
Hinako Mochida (jap. 持田 雛子 Mochida Hinako; ur. 5 sierpnia 1997)
Seiyū: Ayumi Murata
Ayano Niina (Sorezore no Finale). Hinako jest zakochana w Syusuke, który uratował ją przed trzema chłopcami z jej szkoły. Chce się nauczyć, jak być idealną dziewczyną i prosi o pomoc Sanę i Aoi.
Asami Hoshino (jap. 星野 あさみ Hoshino Asami; ur. 28 października 1991)
Seiyū: Mai Nakahara
Asami jest przyjaciółką Sany. Wydaje się być delikatną osobą, zgłasza się na wolontariuszkę w domu spokojnej starości. Ma jednak ukrytą osobowość.
Yuzuki Fujimura (jap. 藤村 柚希 Fujimura Yuzuki; ur. 26 grudnia 1982)
Seiyū: Megumi Toyoguchi
Yuzuki jest dwudziestopięcioletnią wychowawczynią Sany, Nanaki, Syusukego i Syuri. Za każdym razem, gdy jej uczniowie zrobią coś dobrego (np. posprzątają klasę), Yuzuki daje im karmelka. Choć chce zachować to w tajemnicy, każdy o tym wie. Kiedy była w szkole średniej dała karmelka dziecku, który uparcie chciał zrobić fikołka na drążku (był to Sana, o czym dowiadujemy się w anime); od tej pory jest to jej nagroda za ciężką pracę.

title: Myself; Yourself

wikitext:
{{Animanga infobox/Nagłówek
 |tytuł           = Myself; Yourself
 |grafika         =
 |tytuł japoński  = マイセルフ；ユアセルフ
 |tytuł romaji    = Maiserufu; Yuaserufu
 |gatunek         = [[Romans (współczesny gatunek literacki)|romans]], [[Dramat filmowy|dramat]]
}}
{{Animanga infobox/Gra
 |producent       = [[Yeti (producent gier)|Yeti]]
 |wydawca         = [[Regista]]
 |gatunek         = [[powieść wizualna]]
 |platformy       = [[PlayStation 2]]
 |wydana          = 20 grudnia 2007
}}
{{Animanga infobox/Druk
 |rodzaj          = light novel
 |tytuł           = Myself; Yourself Sorezore Overture
 |autor           = Takumi Nakazawa
 |artysta         = Wadapen
 |wydawca         = [[ASCII Media Works|MediaWorks]]
 |polski wydawca  =
 |odbiorcy        =
 |drukowana       = [[Dengeki G’s Magazine]]
 |wydana          =
 |pierwszy raz    = 30 marca 2007
 |ostatni raz     = 30 listopada 2007
 |tomów           = 6 rozdziałów
}}
{{Animanga infobox/Anime
 |tytuł           =
 |reżyser         = [[Yasuhiro Kuroda]]
 |studio          = [[Doga Kobo]]
 |telewizja       = [[Chiba TV]], [[TV Aichi]], [[TV Kanagawa]], [[TV Osaka]], [[TV Saitama]]
 |pierwszy raz    = 3 października 2007
 |ostatni raz     = 26 grudnia 2007
 |odcinków        = 13
}}
{{Animanga infobox/Gra
 |producent       = [[Yeti (producent gier)|Yeti]]
 |wydawca         = [[Regista]]
 |gatunek         = [[powieść wizualna]]
 |platformy       = [[PlayStation 2]]
 |wydana          = 28 maja 2009
}}
{{Animanga infobox/Stopka}}
{{nihongo|'''Myself; Yourself'''|マイセルフ；ユアセルフ|Maiserufu; Yuaserufu}} – japońska [[powieść wizualna]] opracowana przez Yeti. 20 grudnia 2007 roku została wydana na [[PlayStation 2]]. ''Myself; Yourself'' jest drugą oryginalną grą opublikowaną przez [[Regista]] (pierwszą jest [[I/O (gra komputerowa)|I/O]]). Na podstawie jej fabuły, jeszcze przed wydaniem gry, wydano [[light novel]] pod tytułem ''Myself; Yourself Sorezore Overture''. Nowela liczy sześć rozdziałów, napisana została przez [[Takumi Nakazawa|Takumi Nakazawę]] (który jest również autorem scenariusza do gry), a ilustracje do niej są wykonane przez [[Wadapen]]. Była wydawana przez [[Dengeki G’s Magazine]] (wyd. [[ASCII Media Works|MediaWorks]]) od marca do listopada 2007 roku. Istnieje również [[anime]] pod tym samym tytułem, co gra. Emisja została rozpoczęta 3 października 2007 na kanale TV Kanagawa. Anime liczy 13 odcinków. Powstał również [[Spin-off (mass media)|spin-off]] gry – ''Myself; Yourself: Sorezore no Finale'', wydany 28 maja 2009 na [[PlayStation 2]].

== Fabuła ==
Akcja ''Myself; Yourself'' jest rozgrywana w 2007 roku w fikcyjnym mieście {{nihongo|Sakuranomori|桜乃杜}} w W Prefektura (wzorowana na [[Prefektura Wakayama|prefekturze Wakayama]]) w [[Japonia|Japonii]]. Jest ono położone nad [[Ocean Spokojny|Oceanem Spokojnym]]. To bardzo spokojne, ciche miejsce. Sakuranomori to miasto, w którym urodził się Sana Hidaka, szesnastolatek, uczeń gimnazjum. Jako dziecko dorastał wraz z czwórką przyjaciół: Nanaką Yatsushiro, Aoi Oribe, Syusuke Wakatsukim i jego starsza siostrą [[Ciąża bliźniacza|bliźniaczką]], Syuri. Sana musiał opuścić miasto w wieku jedenastu lat, jednak pięć lat później wraca i wprowadza się do apartamentu, należącego do rodziny Aoi. Wiele rzeczy w Sakuranomori pozostało jak dawniej, ale chłopak szybko zorientował się, że nie wszystko było takie samo.

== Postacie ==
=== Bohaterowie ===
; {{nihongo|'''Sana Hidaka'''|日高 佐菜|Hidaka Sana|ur. 13 października 1991}}
: {{Seiyū|[[Shinnosuke Tachibana]] (nastolatek), [[Madoka Kimura]] (dziecko)}}
: Sana jest głównym bohaterem serii. W wieku jedenastu lat wyjechał z Sakuranomori, by powrócić do niego pięć lat później. Wprowadza się do jednego z apartamentów należących do rodziców Aoi. Najprawdopodobniej z czwórki przyjaciół najbardziej zależało mu na Nanace i kiedy wraca, jego uczucia nie zmieniają się. Jako dziecko grał na pianinie, ale potem zapamiętał już tylko piosenkę, którą grała mu Nanaka. Sam mówi, że to dlatego, iż ten utwór jest dla niego bardzo ważny. Boi się krwi, gdyż próbował popełnić samobójstwo, przez to, że był obiektem drwin rówieśników ze szkoły. Nosi zegarek, którego nie chce nigdy zdejmować. Później okazuje się, że ukrywa tam blizny po próbie samobójczej.

; {{nihongo|'''Syusuke Wakatsuki'''|若月 修輔|Wakatsuki Shūsuke|ur. 23 marca 1992}}
: {{Seiyū|[[Takehito Koyasu]] (nastolatek), [[Yuko Sanpei]] (dziecko)}}
: Syusuke jest jednym z czwórki przyjaciół Sany z dzieciństwa i pozostaje nim nadal, kiedy Hidaka wraca do Sakuranomori. Ma siostrę bliźniaczkę, Syuri. Nauczycielka Yuzuki nazywa go ''szczęśliwą połówką bliźniaków Wakatsuki''.

=== Bohaterki ===
; {{nihongo|'''Nanaka Yatsushiro'''|八代 菜々香|Yatsushiro Nanaka|ur. 29 lipca 1991}}
: {{Seiyū|[[Ami Koshimizu]]}}
: Nanaka jest jedną z przyjaciółek Sany i widać, że czuje do niego coś więcej. Kiedy chłopak wraca do miasta, jej osobowość ulega zmianie. Już nie jest słodką i opiekuńczą dziewczyną, ale chłodną i poważną. Kiedy pierwszy raz po pięciu latach ponownie spotyka Sanę, on jej nie rozpoznaje. Uderza go za to w twarz i obraża się na niego. Mimo to jest zazdrosna, gdy widzi go z inną dziewczyną (zwłaszcza z Asami). Krótko po wyjeździe chłopaka jej dom został podpalony. W pożarze zginęli jej rodzice. Jej samej udało się uciec. Zdążyła tylko zabrać swoje [[skrzypce]] i bransoletkę, którą podarował jej Sana. Pożar spowodował, że dziewczyna długi czas była w szoku i nie pamiętała prawie nic z tego wypadku.

; {{nihongo|'''Aoi Oribe'''|織部 麻緒衣|Oribe Aoi|ur. 28 sierpnia 1990}}
: {{Seiyū|[[Tomoko Kaneda]]}}
: Aoi nie jest kuzynką Sany, mimo że chłopak mówi do jej matki ‘ciociu’. Rodzice dziewczyny są właścicielami budynku, w którym mieszka Sana. Jest rok starsza od niego. Nosi okulary. Uwielbia czytać książki, jest bardzo energiczna i niezdarna. Ma bardzo wysoki głos i trochę dziecinny charakter. Mimo to jest troskliwa i opiekuńcza. Jej przyjaciele nigdy się na niej nie zawiedli i wiedzą, że zawsze mogą na nią liczyć.

; {{nihongo|'''Syuri Wakatsuki'''|若月 朱里|Wakatsuki Shuri|ur. 23 marca 1992}}
: {{Seiyū|[[Yukari Tamura]]}}
: Syuri to starsza siostra bliźniaczka Syusuke. Jest jedną z przyjaciółek Sany. Yuzuki nazywa ją ''nieszczęśliwą połówką bliźniaków Wakatsuki''. Jest postrzegana jako najsilniejsza ze wszystkich dziewcząt, mimo swojej figury. Kiedy Sana wraca do miasta, nie widzi żadnych problemów i pozostaje jego przyjaciółką. Była pierwszą wolontariuszką w domu spokojnej starości, jeszcze przez Asami.

; {{nihongo|'''Hinako Mochida'''|持田 雛子|Mochida Hinako|ur. 5 sierpnia 1997}}
: {{Seiyū|[[Ayumi Murata]]}}
: Ayano Niina (Sorezore no Finale). Hinako jest zakochana w Syusuke, który uratował ją przed trzema chłopcami z jej szkoły. Chce się nauczyć, jak być idealną dziewczyną i prosi o pomoc Sanę i Aoi.

; {{nihongo|'''Asami Hoshino'''|星野 あさみ|Hoshino Asami|ur. 28 października 1991}}
: {{Seiyū|[[Mai Nakahara]]}}
: Asami jest przyjaciółką Sany. Wydaje się być delikatną osobą, zgłasza się na wolontariuszkę w domu spokojnej starości. Ma jednak ukrytą osobowość.

; {{nihongo|'''Yuzuki Fujimura'''|藤村 柚希|Fujimura Yuzuki|ur. 26 grudnia 1982}}
: {{Seiyū|[[Megumi Toyoguchi]]}}
: Yuzuki jest dwudziestopięcioletnią wychowawczynią Sany, Nanaki, Syusukego i Syuri. Za każdym razem, gdy jej uczniowie zrobią coś dobrego (np. posprzątają klasę), Yuzuki daje im karmelka. Choć chce zachować to w tajemnicy, każdy o tym wie. Kiedy była w szkole średniej dała karmelka dziecku, który uparcie chciał zrobić fikołka na drążku (był to Sana, o czym dowiadujemy się w anime); od tej pory jest to jej nagroda za ciężką pracę.

== Linki zewnętrzne ==
* {{tanuki|anime|1232-myself-yourself/rec/1270|}}

[[Kategoria:2007 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Doga Kobo]]
[[Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Japonii]]
[[Kategoria:Gry na platformę PlayStation 2]]
[[Kategoria:Powieści wizualne]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 2007]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne zakończone w 2007]]

title: Myself; Yourself

Gatunek: romans, dramat

title: Gra komputerowa

Producent: Yeti

Wydawca: Regista

Platforma: PlayStation 2

Data wydania: 20 grudnia 2007

Gatunek: powieść wizualna

title: Light novel

Light novel: Myself; Yourself Sorezore Overture

Autor: Takumi Nakazawa

Artysta: Wadapen

Wydawca: MediaWorks

Magazyn: Dengeki G’s Magazine

Wydawana: 30 marca 2007 – 30 listopada 2007

Liczba tomów: 6 rozdziałów

title: Telewizyjny serial anime

Reżyser: Yasuhiro Kuroda

Studio: Doga Kobo

Stacja telewizyjna: Chiba TV, TV Aichi, TV Kanagawa, TV Osaka, TV Saitama

Premierowa emisja: 3 października 2007 – 26 grudnia 2007

title: Gra komputerowa


text:
# Annobón
Annobón (również: Pagalu) – wyspa wulkaniczna, położona w Zatoce Gwinejskiej na zachód od wybrzeży Gabonu oraz na południe od Wyspy Świętego Tomasza. Wchodzi w skład Gwinei Równikowej, stanowiąc jedną z jej prowincji o nazwie Annobón (w 2001 roku liczyła 5008 mieszkańców). Wyspa składa się też z jednego dystryktu o tej samej nazwie.
Wyspa zajmuje powierzchnię 17,5 km², a zamieszkuje ją 3,82 tys. mieszkańców (szacunkowo 2009). Głównym ośrodkiem miejskim wyspy jest San Antonio de Palé liczące ok. 600 mieszkańców, które jest też stolicą prowincji Annobón. Ludność wyspy zajmują się rybołówstwem. Na wyspie znajduje się wygasły wulkan, wznoszący się na wysokość 831 m n.p.m. (Pico Mazafin).
Wyspa Annobón została odkryta przez Portugalczyków 1 stycznia 1471, stąd też jej nazwa anno bom oznacza „szczęśliwego Nowego Roku” w języku portugalskim. W latach 1778–1968 była w posiadaniu Hiszpanii. Na początku XX wieku stanowiła część wyspiarskiej kolonii hiszpańskiej Elobey, Annobon i Corisco. W 1909 terytorium to zostało połączone z sąsiednimi koloniami Fernando Póo i Hiszpańską Gwineą Kontynentalną (hiszp. Guinea Continental Española) w jedno terytorium Hiszpańskie Terytoria Zatoki Gwinejskiej (Territorios Españoles del Golfo de Guinea), zwane częściej jako Gwinea Hiszpańska. Od 1935 wyspa Annobón wchodziła w skład dystryktu Fernando Póo, części początkowo kolonii Gwinei Hiszpańskiej, a w latach 1958–1968 – zamorskiej prowincji Gwinei Hiszpańskiej. Od 1968 należy do niepodległej Gwinei Równikowej.

title: Annobón

wikitext:
{{inne znaczenia|wyspy}}
{{Wyspa infobox
 |nazwa               = Annobón
 |nazwa oryginalna    = Pagalu
 |zdjęcie             = Gulf of Guinea (English).jpg
 |opis zdjęcia        = Lokalizacja Annobón
 |kontynent           = [[Afryka]]
 |państwo             = GNQ
 |akwen               = [[Ocean Atlantycki]]
 |archipelag          =
 |powierzchnia        = 17,5
 |długość brzegu      =
 |najwyższy punkt     =
 |liczba ludności     = 3 824
 |rok                 = 2009
 |gęstość zaludnienia = 218,5
 |kod mapy            = GNQ
 |współrzędne         = 1°26′7″S 5°37′51″E
 |mapa wyspy          =
 |opis mapy wyspy     =
 |commons             = Category:Annobón
}}
'''Annobón''' (również: ''Pagalu'') – [[wyspa wulkaniczna]], położona w [[Zatoka Gwinejska|Zatoce Gwinejskiej]] na zachód od wybrzeży [[Gabon]]u{{r|PWN}} oraz na południe od [[Wyspa Świętego Tomasza|Wyspy Świętego Tomasza]]. Wchodzi w skład [[Gwinea Równikowa|Gwinei Równikowej]], stanowiąc jedną z jej [[Podział administracyjny Gwinei Równikowej|prowincji]] o nazwie [[Annobón (prowincja)|Annobón]] (w 2001 roku liczyła 5008 mieszkańców)<ref name=gw>{{Cytuj stronę | url = http://statoids.com/ugq.html | tytuł = Provinces of Equatorial Guinea | opublikowany = statoids.com | język = en | data dostępu = 2014-05-03}}</ref>. Wyspa składa się też z jednego dystryktu o [[Annobón (dystrykt)|tej samej nazwie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://statoids.com/ygq.html | tytuł = Districts of Equatorial Guinea | opublikowany = statoids.com | język = en | data dostępu = 2014-05-03}}</ref>.

Wyspa zajmuje powierzchnię 17,5 km², a zamieszkuje ją 3,82 tys. mieszkańców (szacunkowo 2009). Głównym ośrodkiem miejskim wyspy jest [[San Antonio de Palé]] liczące ok. 600 mieszkańców, które jest też stolicą prowincji [[Annobón (prowincja)|Annobón]]{{r|gw}}. Ludność wyspy zajmują się [[rybołówstwo|rybołówstwem]]<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3953213|tytuł=Annobón|data dostępu=2021-03-26}}</ref>. Na wyspie znajduje się [[wygasły wulkan]], {{fakt|wznoszący się na wysokość 831 m n.p.m. (Pico Mazafin)|data=2012-04}}.

Wyspa Annobón została odkryta przez Portugalczyków 1 stycznia 1471, stąd też jej nazwa ''anno bom'' oznacza „szczęśliwego Nowego Roku” w [[Język portugalski|języku portugalskim]]{{r|gw}}. W latach 1778–1968 była w posiadaniu [[Hiszpania|Hiszpanii]]. Na początku XX wieku stanowiła część wyspiarskiej kolonii hiszpańskiej [[Elobey, Annobon i Corisco]]. W 1909 terytorium to zostało połączone z sąsiednimi koloniami [[Bioko|Fernando Póo]] i [[Hiszpańska Gwinea Kontynentalna|Hiszpańską Gwineą Kontynentalną]] ([[język hiszpański|hiszp.]] ''Guinea Continental Española'') w jedno terytorium [[Gwinea Hiszpańska|Hiszpańskie Terytoria Zatoki Gwinejskiej]] (''Territorios Españoles del Golfo de Guinea''), zwane częściej jako [[Gwinea Hiszpańska]]. Od 1935 wyspa Annobón wchodziła w skład dystryktu [[Bioko|Fernando Póo]], części początkowo kolonii Gwinei Hiszpańskiej, a w latach 1958–1968 – zamorskiej prowincji Gwinei Hiszpańskiej. Od 1968 należy do niepodległej Gwinei Równikowej.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wyspy wulkaniczne]]
[[Kategoria:Annobón]]

title: AnnobónPagalu

Kontynent: Afryka

Państwo: Gwinea Równikowa

Akwen: Ocean Atlantycki


text:
# Edward Dańczyszyn
Edward Dańczyszyn (ur. 13 maja 1924, zm. 27 listopada 1995) – polski muzyk, działacz kulturalny.
Urodził się w 1924. Prawdopodobnie pochodził ze Lwowa. Został działaczem kulturalnym w Sanoku. W latach 50. i 60. organizował działalność muzyczną w „Klubie Naftowca” (później „Klub Górnika”), działającego w kamienicy Ramerówka, prowadząc tam zespół muzyczny. Ponadto prowadził zespół instrumentalny w Zakładowego Domu Kultury. Od 1979 był członkiem amatorskiego zespołu muzycznego pod nazwą Kameralny Zespół Muzyki Poważnej, działającego w Powiatowym Domu Kultury, działającym w budynku przy ul. Adama Mickiewicza 24 w Sanoku.
W 1976 jego żoną została Marianna Winnicka (ur. 1930).
Zmarł 27 listopada 1995. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

## Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987)[8]

title: Edward Dańczyszyn

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Edward Dańczyszyn
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[13 maja]] [[1924]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[27 listopada]] [[1995]]
 |miejsce śmierci           =
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Centralny w Sanoku]]
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KK}}
 |commons                   =
}}
'''Edward Dańczyszyn''' (ur. [[13 maja]] [[1924]], zm. [[27 listopada]] [[1995]]) – [[polski]] muzyk, działacz kulturalny.

[[Plik:Grave of Edward Dańczyszyn at Central Cemetery in Sanok 1.jpg|thumb|240px|Nagrobek Edwarda Dańczyszyna]]
Urodził się w 1924. Prawdopodobnie pochodził ze Lwowa<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.muzeumetnograficzne.rzeszow.pl/node/356 | tytuł = Aleksander Galik – "Kamraty" (region sanocki) | opublikowany = muzeumetnograficzne.rzeszow.pl | data dostępu = 2016-01-11 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304121115/http://www.muzeumetnograficzne.rzeszow.pl/node/356 | zarchiwizowano = 2016-03-04 }}</ref>. Został działaczem kulturalnym w Sanoku. W latach 50. i 60. organizował działalność muzyczną w „Klubie Naftowca” (później „Klub Górnika”), działającego w kamienicy [[Ramerówka]]<ref>Józef Ząbkiewicz, ''W latach powojennych. Życie kulturalne. Inne formy zorganizowanej działalności kulturalnej'', w: ''[[Sanok. Dzieje miasta]], Praca zbiorowa pod redakcją [[Feliks Kiryk|Feliksa Kiryka]]'', Kraków 1995, s. 905.</ref>, prowadząc tam zespół muzyczny<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Franciszek Oberc]] | tytuł = Sanok. Instytucje kultury | wydawca = Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku | miejsce = Sanok | data = 1999 | strony = 88 | isbn = 83-909787-3-3 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=394}}</ref>. Ponadto prowadził zespół instrumentalny w [[Dom Kultury w Sanoku (Posada)|Zakładowego Domu Kultury]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://zs3.sanok.pl/zs3/historia/86-87.html | tytuł = Historia 1986-87 | opublikowany = zs3.sanok.pl | data dostępu = 2016-01-11}}</ref><ref>{{Cytuj książkę | autor = Bogumiła Koszela, [[Wiesław Koszela]], Marian Struś | tytuł = 50 lat Zakładowego Domu Kultury, 30 lat Orkiestry Dętej, 30 lat Klubu Sportowego „Stal” Sanockiej Fabryki Autobusów „Autosan” | wydawca = [[Krajowa Agencja Wydawnicza]] | miejsce = Rzeszów | data = 1976 | strony = 29}}</ref>. Od 1979 był członkiem amatorskiego zespołu muzycznego pod nazwą Kameralny Zespół Muzyki Poważnej, działającego w Powiatowym Domu Kultury, działającym w [[Budynek przy ul. Adama Mickiewicza 24 w Sanoku|budynku przy ul. Adama Mickiewicza 24 w Sanoku]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Franciszek Oberc]] | tytuł = Sanok. Instytucje kultury | wydawca = Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku | miejsce = Sanok | data = 1999 | strony = 61 | isbn = 83-909787-3-3 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=394}}</ref>.

W 1976 jego żoną została Marianna Winnicka (ur. 1930)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.piotrowscy2006.republika.pl/polowa-xx-e.html | tytuł = Piotrowscy ze Strachociny w Ziemi Sanockiej | opublikowany = piotrowscy2006.republika.pl | data dostępu = 2016-01-11 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170202041810/http://www.piotrowscy2006.republika.pl/polowa-xx-e.html | zarchiwizowano = 2017-02-02 }}</ref>.

Zmarł 27 listopada 1995. Został pochowany na [[Cmentarz Centralny w Sanoku|Cmentarzu Centralnym w Sanoku]].

== Odznaczenia ==
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]] (1987)<ref>{{Cytuj pismo | autor = Izabela Wilk | tytuł = Jubileusz, który się liczy także dla miasta | czasopismo = [[Gazeta Sanocka – Autosan]] | wydawca = [[Autosan|Sanocka Fabryka Autobusów]] | strony = 2 | data = Nr 16 (415) z 1-10 czerwca 1987 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=573}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Dańczyszyn, Edward}}
[[Kategoria:Ludzie kultury związani z Sanokiem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku]]
[[Kategoria:Polscy działacze kulturalni]]
[[Kategoria:Polscy muzycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1924]]
[[Kategoria:Zmarli w 1995]]

title: Edward Dańczyszyn

Data śmierci: 27 listopada 1995

Miejsce spoczynku: Cmentarz Centralny w Sanoku

Narodowość: polska


text:
# San Pablo (stacja metra)
San Pablo – stacja linii 1 i 5 metra w Santiago położona w dzielnicy Lo Prado. Otwarta 15 września 1975 roku jako część inauguracyjnego odcinka linii między stacjami San Pablo i La Moneda. Stacja linii 5 została otwarta w dniu 12 stycznia 2010 roku w ramach przedłużenia linii od stacji Quinta Normal do stacji Pudahuel.

title: San Pablo (stacja metra)

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = San Pablo
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     = Estación San Pablo, Metro de Santiago.JPG
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     = Chile
 |miejscowość                 = [[Santiago]]
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 15 września 1975
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              = 4
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = Linia 1
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = Początek linii
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Neptuno]]
 |odległość do następnej      =
 |2. linia                    = Linia 5
 |2. stacja poprzednia        = [[Pudahuel]]
 |2. stacja następna          = [[Lo Prado]]
 |współrzędne                 = 33° 26′ 43.11″ S, 70° 43′ 23.3″ W
 |commons                     =
}}
'''San Pablo''' – stacja linii 1 i 5 [[Metro w Santiago de Chile|metra w Santiago]] położona w dzielnicy Lo Prado. Otwarta 15 września 1975 roku jako część inauguracyjnego odcinka linii między stacjami San Pablo i La Moneda<ref>{{Cytuj |tytuł = Metro de Santiago |data dostępu = 2021-01-04 |opublikowany = Metro de Santiago |url = https://www.metro.cl/ |język = es}}</ref>. Stacja linii 5 została otwarta w dniu 12 stycznia 2010 roku w ramach przedłużenia linii od stacji [[Quinta Normal]] do stacji [[Pudahuel]]<ref>{{Cytuj |tytuł = UrbanRail.Net > South America > Chile > Metro de Santiago |data dostępu = 2021-01-04 |opublikowany = urbanrail.net |url = http://www.urbanrail.net/am/sant/santiago.htm}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Stacje metra]]
[[Kategoria:Transport w Santiago]]

title: San Pablo

Państwo: Chile

Miejscowość: Santiago

Data otwarcia: 15 września 1975

Poprzednia stacja:
Początek linii
Pudahuel

Następna stacja:
Neptuno
Lo Prado