text:
# Diocus frigidus
Diocus frigidus – gatunek widłonoga z rodziny Chondracanthidae. Nazwa naukowa tego gatunku skorupiaków została opublikowana w 1923 roku przez duńskiego biologa Hansa Jacoba Hansena. Gatunek został ujęty w Catalogue of Life.

title: Diocus frigidus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Diocus frigidus''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Hansen, 1923
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = [[Maxillopoda]]
 |podgromada             = [[widłonogi]]
 |nadrząd                = Podoplea
 |rząd                   = [[Cyclopoida]]
 |rodzina                = [[Chondracanthidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Diocus]]''
 |gatunek                = ''Diocus frigidus''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Diocus frigidus'''''<ref>(2004) , pre-press, American Fisheries Society Special Publication 31</ref> – gatunek [[widłonogi|widłonoga]] z rodziny [[Chondracanthidae]]<ref>[http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=157743 Walter, T. Chad (2012). Diocus frigidus Hansen, 1923. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database]. [[World Register of Marine Species]]</ref><ref>ITIS: The Integrated Taxonomic Information System. Orrell T. (custodian), 26.04.2011</ref>. Nazwa naukowa tego gatunku skorupiaków została opublikowana w 1923 roku przez duńskiego biologa Hansa Jacoba Hansena. Gatunek został ujęty w [[Catalogue of Life]]<ref>[http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2011/search/all/key/diocus+frigidus/match/1 Bisby F.A., Roskov Y.R., Orrell T.M., Nicolson D., Paglinawan L.E., Bailly N., Kirk P.M., Bourgoin T., Baillargeon G., Ouvrard D. (red.) (11.08.2011). ”Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist.”. Species 2000: Reading, UK. Läst 24.09.2012]</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Diocus]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1923 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: skorupiaki

Gromada: Maxillopoda

Podgromada: widłonogi

Nadrząd: Podoplea

Rząd: Cyclopoida

Rodzina: Chondracanthidae

Rodzaj: Diocus

Gatunek: Diocus frigidus


text:
# Momofuku Andō
Momofuku Andō (jap. 安藤 百福 Andō Momofuku; ur. 5 marca 1910 roku w Jiayi na wyspie Tajwan, zm. 5 stycznia 2007 roku w Ikeda) – japoński wynalazca i biznesmen, a także założyciel firmy Nissin Foods. Jest znany jako wynalazca makaronów błyskawicznych oraz twórca marek Top Ramen i Cup Noodles.

## Życiorys
Ukończył studia na uniwersytecie Ritsumeikan w Kioto.
Według Japończyka zupy miały pomóc zwalczać powojenne niedobory żywności. Wynalazek Andō zdobył popularność na całym świecie. W 2000 roku w japońskich sondażach produktów został uznany za najważniejszy wynalazek XX wieku.
Założyciel i prezes przedsiębiorstwa Nissin Foods.
W czerwcu 2005 przeszedł na emeryturę i został honorowym prezesem Nissin Foods.
Zmarł 5 stycznia 2007 roku na zawał mięśnia sercowego w wieku 96 lat.
Był żonaty z Masako, z którą miał dwóch synów i córkę.

wikiname: plwiki

title: Momofuku Andō

in_language: pl

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Momofuku Andō
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[5 marca]] [[1910]]
 |miejsce urodzenia         = [[Jiayi]]
 |data śmierci              = [[5 stycznia]] [[2007]]
 |miejsce śmierci           = [[Ikeda]]
 |zawód                     = wynalazca
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Momofuku Andō
 |wikicytaty                = Momofuku Andō
}}
{{nihongo|'''Momofuku Andō'''|安藤 百福|Andō Momofuku|ur. [[5 marca]] [[1910]] roku w [[Jiayi]] na wyspie [[Tajwan (wyspa)|Tajwan]], zm. [[5 stycznia]] [[2007]] roku w [[Ikeda]]}} – japoński wynalazca i biznesmen, a także założyciel firmy [[Nissin Foods]]. Jest znany jako wynalazca [[makaron błyskawiczny|makaronów błyskawicznych]] oraz twórca marek Top Ramen i Cup Noodles.

== Życiorys ==
Ukończył studia na uniwersytecie Ritsumeikan w Kioto<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.nndb.com/people/450/000130060/ | tytuł = Momofuku Ando | opublikowany = nndb.com | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref>.

Według Japończyka zupy miały pomóc zwalczać powojenne niedobory żywności. Wynalazek Andō zdobył popularność na całym świecie. W 2000 roku w japońskich sondażach produktów został uznany za najważniejszy wynalazek XX wieku<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20121123045656/http://technowinki.onet.pl:80/inne/artykuly/czego-nie-wiecie-o-zupkach-w-proszku,1,5262810,artykul.html | tytuł = Czego nie wiecie o zupkach w proszku? | nazwisko = Nadolski | imię = Kamil | data = 2012-10-01 | opublikowany = [[onet.pl]] | język = pl | data dostępu = 2015-03-05}}</ref>.

Założyciel i prezes przedsiębiorstwa [[Nissin Foods]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.japantimes.co.jp/news/2007/01/07/national/ando-was-king-of-instant-ramen/ | tytuł = Ando was king of instant ramen | data = 2007-01-07 | opublikowany = japantimes.co.jp | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.smh.com.au/news/world/instant-noodle-inventor-dies/2007/01/06/1167777314698.html | tytuł = Instant noodle inventor dies | data = 2007-01-07 | opublikowany = smh.com.au | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref>.

W czerwcu 2005 przeszedł na emeryturę<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Instant noodles inventor retires | czasopismo = The Straits Times | strony = 15 | język = en | data = 2005-06-03}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = 快熟面发明人95岁高龄辞职 | czasopismo = Lianhe Zaobao | strony = 26 | język = zh | data = 2005-06-03}}</ref> i został honorowym prezesem Nissin Foods{{r|ltn}}.

Zmarł 5 stycznia 2007 roku na [[zawał mięśnia sercowego]] w wieku 96 lat<ref name="ltn">{{Cytuj stronę | url = http://news.ltn.com.tw/news/focus/paper/110197 | tytuł = 速食麵之父 吳百福病逝 | data = 2007-01-07 | opublikowany = ltn.com.tw | język = zh | data dostępu = 2015-03-05}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/6237013.stm | tytuł = Inventor of instant noodles dies | data = 2007-01-06 | opublikowany = bbc.co.uk | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = 'Mr Instant Noodles' dies, aged 96 | czasopismo = The Straits Times | strony = 16 | język = en | data = 2007-01-07}}</ref>.

Był żonaty z Masako, z którą miał dwóch synów i córkę<ref>{{Cytuj stronę | url = http://articles.latimes.com/2007/jan/07/local/me-ando7 | tytuł = Momofuku Ando, 96; inventor's Cup Noodle became an instant hit | nazwisko = Wallace | imię = Bruce | data = 2007-01-07 | opublikowany = latimes.com | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.nytimes.com/2007/01/09/business/worldbusiness/09ando.html | tytuł = Momofuku Ando, 96, Dies; Invented Instant Ramen | nazwisko = Hevesi | imię = Dennis | data = 2007-01-09 | opublikowany = nytimes.com | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.theguardian.com/news/2007/feb/09/guardianobituaries.japan | tytuł = Obituary: Momofuku Ando | nazwisko = Jaine | imię = Tom | data = 2007-02-09 | opublikowany = theguardian.com | język = en | data dostępu = 2015-03-05}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}
{{SORTUJ:Andō, Momofuku}}
[[Kategoria:Japońscy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Japońscy wynalazcy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Jiayi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1910]]
[[Kategoria:Zmarli w 2007]]

title: Momofuku Andō

Data i miejsce urodzenia: 5 marca 1910 · Jiayi

Data i miejsce śmierci: 5 stycznia 2007 · Ikeda

Zawód, zajęcie: wynalazca


text:
# Minzac
Minzac – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 303 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Minzac plasuje się na 877. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 705.).

title: Minzac

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Minzac
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Minzac
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Dordogne (departament)|Dordogne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Bergerac|Bergerac]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 24272
 |powierzchnia                    = 15,95 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 303
 |gęstość zaludnienia             = 19 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 24610
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Dordogne
 |współrzędne                     = 44°58′N 0°03′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Minzac''' – miejscowość i [[gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[region (Francja)|regionie]] [[Nowa Akwitania]], w [[departament (Francja)|departamencie]] [[Dordogne (departament)|Dordogne]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 303 osoby, a [[gęstość zaludnienia]] wynosiła 19 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Minzac plasuje się na 877. miejscu pod względem [[liczba ludności|liczby ludności]], natomiast pod względem powierzchni na miejscu 705.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Bergerac}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Dordogne]]

title: Minzac

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Dordogne

Okręg: Bergerac

• gęstość: 19 os./km²


text:
# Tűzmadár
Tűzmadár (z węg. „Ognisty ptak”), za granicą Flameborn – węgierska grupa muzyczna grająca głównie melodyjny heavy metal.

## Historia
Zespół został założony w lutym 1999 roku przez członków formacji Soul Stealers, a jesienią nagrał swoje pierwsze demo, któremu Metal Hammer nadał tytuł dema miesiąca. W 2001 roku grupa nagrała EP, który zdobył stosunkowo dobre recenzje w węgierskiej prasie specjalistycznej, a wiosną stanowiła support przed zespołem Pokolgép. W tym samym roku Tűzmadár wystąpił na festiwalu Sziget. W 2002 roku zespół przygotował materiał na pierwszy album studyjny, ale przed zmiksowaniem uległ on zniszczeniu. Mimo to zespół w zmienionym w kwietniu 2003 składzie kontynuował działalność. W marcu 2004 roku zespół wydał kolejne demo, a w marcu 2005 roku pierwszy album studyjny, Jégkorszak. Dwa następne albumy studyjne: Fények i Álmok, zostały wydane odpowiednio w 2007 i 2011 roku przez Hammer Records.

## Dyskografia
- Jégkorszak (2005)
- Fények (2007)
- Álmok (2011)

## Członkowie

### Obecni
- Péter Schrott – wokal
- Gergely Károlyi – gitara
- Péter Tóth – gitara
- Zsolt Horváth – instrumenty klawiszowe
- Attila Szûcs – gitara basowa
- Dániel Pál – perkusja

### Dawni
- Kristóf Barócsi – gitara
- Bence Kőhegyi – perkusja
- Márton Kovács – gitara

title: Tűzmadár

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Tűzmadár
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1999
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = [[Węgry]]
 |gatunek          = [[rock]], [[heavy metal]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      = [[Hammer Records]]
 |powiązania       =
 |skład            = [[Zsolt Horváth]]
[[Attila Szûcs]]
[[Gergely Károlyi]]
[[Péter Schrott]]
[[Péter Tóth (muzyk)|Péter Tóth]]
[[Dániel Pál]]
 |byli członkowie  = [[Kristóf Barócsi]]
[[Bence Kőhegyi]]
[[Márton Kovács]]
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              = http://www.tuzmadar.hu
}}
'''Tűzmadár''' (z [[język węgierski|węg.]] „Ognisty ptak”), za granicą '''Flameborn''' – węgierska grupa muzyczna grająca głównie melodyjny [[heavy metal]].

== Historia ==
Zespół został założony w lutym 1999 roku przez członków formacji Soul Stealers, a jesienią nagrał swoje pierwsze demo, któremu ''[[Metal Hammer]]'' nadał tytuł dema miesiąca. W 2001 roku grupa nagrała [[EP]], który zdobył stosunkowo dobre recenzje w węgierskiej prasie specjalistycznej, a wiosną stanowiła [[support (muzyka)|support]] przed zespołem [[Pokolgép]]. W tym samym roku Tűzmadár wystąpił na festiwalu [[Sziget]]. W 2002 roku zespół przygotował materiał na pierwszy album studyjny, ale przed [[miksowanie|zmiksowaniem]] uległ on zniszczeniu. Mimo to zespół w zmienionym w kwietniu 2003 składzie kontynuował działalność. W marcu 2004 roku zespół wydał kolejne demo, a w marcu 2005 roku pierwszy album studyjny, ''[[Jégkorszak]]''. Dwa następne albumy studyjne: ''[[Fények]]'' i ''[[Álmok]]'', zostały wydane odpowiednio w 2007 i 2011 roku przez [[Hammer Records]].

== Dyskografia ==
* ''[[Jégkorszak]]'' (2005)
* ''[[Fények]]'' (2007)
* ''[[Álmok]]'' (2011)

== Członkowie ==

=== Obecni ===
* [[Péter Schrott]] – wokal
* [[Gergely Károlyi]] – gitara
* [[Péter Tóth (muzyk)|Péter Tóth]] – gitara
* [[Zsolt Horváth]] – instrumenty klawiszowe
* [[Attila Szûcs]] – gitara basowa
* [[Dániel Pál]] – perkusja

=== Dawni ===
* [[Kristóf Barócsi]] – gitara
* [[Bence Kőhegyi]] – perkusja
* [[Márton Kovács]] – gitara

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.tuzmadar.hu/amit-a-zenekarrol-tudni-erdemes | tytuł = Amit a zenekarról tudni érdemes… | data dostępu = 2012-08-28 | opublikowany = tuzmadar.hu | język = hu | archiwum = https://web.archive.org/web/20120531165421/http://www.tuzmadar.hu/amit-a-zenekarrol-tudni-erdemes/ | zarchiwizowano = 2012-05-31 }}
* {{cytuj stronę | url = http://passzio.hu/modules.php?name=News&file=article&sid=5730 | tytuł = Bemutatkozik a Tűzmadár zenekar! | data dostępu = 2012-08-28 | opublikowany = passzio.hu | język = hu | archiwum = https://web.archive.org/web/20120821024853/http://passzio.hu/modules.php?name=News&file=article&sid=5730 | zarchiwizowano = 2012-08-21 }}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.tuzmadar.hu/ | tytuł = Oficjalna strona zespołu | opublikowany = tuzmadar.hu | archiwum = https://web.archive.org/web/20130512135638/http://www.tuzmadar.hu/ | zarchiwizowano = 2013-05-12}} {{lang|hu}}

[[Kategoria:Węgierskie zespoły rockowe]]
[[Kategoria:Węgierskie zespoły metalowe]]

title: Tűzmadár

Pochodzenie: Węgry

Gatunek: rock, heavy metal

Wydawnictwo: Hammer Records


text:
# BLEVE
Wybuch rozszerzających się par wrzącej cieczy (ang. Boiling Liquid Expanding Vapour Explosion, BLEVE)  – wybuch spowodowany nagłym wyciekiem (często łatwopalnej) cieczy w temperaturze wyższej od jej temperatury wrzenia przy normalnym ciśnieniu atmosferycznym, powstały w wyniku dużego wielomiejscowego uszkodzenia zbiornika.
Wybuch BLEVE często nie jest typowym wybuchem fizycznym, lecz kombinacją wybuchu fizycznego i chemicznego.
W sytuacji, w której powłoka zbiornika zostaje przerwana, faza gazowa rozpręża się, obniżając gwałtownie ciśnienie nad cieczą, w wyniku czego ta przechodzi w stan wrzenia. Jeśli dochodzi do zapłonu uwalniających się par, ciepło spalania dodatkowo ogrzewa zbiornik doprowadzając do szybkiego wzrostu ciśnienia wewnątrz. W którymś momencie dochodzi w końcu do rozerwania powłoki. Uwolniona do ciśnienia atmosferycznego ciecz, gwałtownie zamienia się w parę i rozszerza się kilkusetkrotnie zwiększając swoją objętość. Powstała w ten sposób chmura mieszaniny gazu i powietrza zapala się, jeśli tylko jest to możliwe.
Tego typu eksplozje są bardzo niebezpieczne.
Wybrane wypadki przemysłowe z udziałem BLEVE:
- Feyzin, Francja, 1966[1][2]
- Kingman (Arizona), Arizona, 1973[3]
- eksplozja na kempingu Los Alfaques w Alcanar, Hiszpania, 1978
- San Juan Ixhuatepec, Meksyk, 1984[4]
- katastrofa kolejowa w Białymstoku (2010), Polska, 2010
- katastrofa kolejowa w Lac-Mégantic, Kanada, 2013

title: BLEVE

wikitext:
[[Plik:BLEVE.jpg|thumb|270px|Wybuch Bleve]]

'''Wybuch rozszerzających się par wrzącej cieczy''' ([[Język angielski|ang.]] ''Boiling Liquid Expanding Vapour Explosion, BLEVE)''  – [[wybuch]] spowodowany nagłym wyciekiem (często łatwopalnej) [[ciecz]]y w [[temperatura|temperaturze]] wyższej od jej [[temperatura wrzenia|temperatury wrzenia]] przy [[Ciśnienie normalne|normalnym ciśnieniu atmosferycznym]], powstały w wyniku dużego wielomiejscowego uszkodzenia zbiornika.

Wybuch BLEVE często nie jest typowym [[wybuch fizyczny|wybuchem fizycznym]], lecz kombinacją wybuchu fizycznego i chemicznego.

W sytuacji, w której powłoka zbiornika zostaje przerwana, faza gazowa rozpręża się, obniżając gwałtownie ciśnienie nad cieczą, w wyniku czego ta przechodzi w stan wrzenia. Jeśli dochodzi do zapłonu uwalniających się par, [[ciepło spalania]] dodatkowo ogrzewa zbiornik doprowadzając do szybkiego wzrostu ciśnienia wewnątrz. W którymś momencie dochodzi w końcu do rozerwania powłoki. Uwolniona do [[Ciśnienie atmosferyczne|ciśnienia atmosferycznego]] ciecz, gwałtownie zamienia się w parę i rozszerza się kilkusetkrotnie zwiększając swoją objętość. Powstała w ten sposób chmura mieszaniny gazu i powietrza zapala się, jeśli tylko jest to możliwe.

Tego typu eksplozje są bardzo niebezpieczne.

Wybrane wypadki przemysłowe z udziałem BLEVE:
* [[Feyzin]], Francja, 1966<ref name="Feyzin">{{Cytuj stronę  | nazwisko =  | imię =  | tytuł = Refinery fire at Feyzin. 4th January 1966 | url = http://www.hse.gov.uk/comah/sragtech/casefeyzin66.htm | opublikowany = Health and Safety Executive, UK | data =  | data dostępu = 2014-05-02 }}</ref><ref name="IChemE">{{Cytuj pismo | tytuł = The Feyzin disaster | czasopismo = Loss Prevention Bulletin | wydawca = IChemE, UK  | wolumin = 77 | data = 1987 | url = http://www.icheme.org/~/media/Documents/icheme/Resources/LPB/LPB%20samples/FeyzinDisaster.ashx }}</ref>
* [[Kingman (Arizona)]], Arizona, 1973<ref>{{Cytuj stronę  | nazwisko =  | imię =  | tytuł = Kingman AZ Propane Explosion | url = http://kingmanhistoricdistrict.com/points-of-interest/firefighters-memorial-park/the-disaster-story.htm | opublikowany = kingmanhistoricdistrict.com | data =  | data dostępu = 2014-05-02 }}</ref>
* [[eksplozja na kempingu Los Alfaques w Alcanar]], Hiszpania, 1978
* [[San Juan Ixhuatepec]], [[Meksyk]], 1984<ref name="Ixhuatepec">{{Cytuj stronę  | nazwisko =  | imię =  | tytuł = PEMEX LPG Terminal, Mexico City, Mexico. 19th November 1984 | url = http://www.hse.gov.uk/comah/sragtech/casepemex84.htm | opublikowany = Health and Safety Executive, UK | data =  | data dostępu = 2014-05-02 }}</ref>
* [[katastrofa kolejowa w Białymstoku (2010)]], Polska, 2010
* [[katastrofa kolejowa w Lac-Mégantic]], Kanada, 2013

== Zobacz też ==
* [[wyrzut]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Pożarnictwo]]


text:
# Richard Ratsimandrava
Richard Ratsimandrava (ur. 21 marca 1931 w Antananarywie, zm. 11 lutego 1975 tamże) – wojskowy i polityk Madagaskaru.
Ukończył francuskie kolegium wojskowe École Spéciale Militaire de Saint-Cyr i służył w armii francuskiej. Po uzyskaniu przez Madagaskar niepodległości (1960) wstąpił w szeregi armii nowego państwa, dosłużył się stopnia pułkownika w 1968. W 1972 w wojskowym rządzie prezydenta Ramanantsoa objął funkcję ministra spraw wewnętrznych. 5 lutego 1975 generał Ramanantsoa przekazał mu władzę. Sześć dni później został zamordowany. Jego śmierć postawiła Madagaskar nad krawędzią wojny domowej pomiędzy zwolennikami rządów wojskowych oraz obalonego kilka lat wcześniej przez Ramanantsoa prezydenta Tsiranany.

title: Richard Ratsimandrava

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk           = Richard Ratsimandrava
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = [[21 marca]] [[1931]]
 | miejsce urodzenia = [[Antananarywa]]
 | data śmierci      = [[11 lutego]] [[1975]]
 | miejsce śmierci   = Antananarywa
 | funkcja           = Prezydent Madagaskaru
 | partia            =
 | od                = [[5 lutego]] [[1975]]
 | do                = [[11 lutego]] [[1975]]
 | poprzednik        = [[Gabriel Ramanantsoa]]
 | następca          = [[Gilles Andriamahazo]]
 | odznaczenia       =
 | commons           =
 | quote             =
}}
'''Richard Ratsimandrava''' (ur. [[21 marca]] [[1931]] w [[Antananarywa|Antananarywie]], zm. [[11 lutego]] [[1975]] tamże) – wojskowy i polityk [[Madagaskar]]u.

Ukończył [[Francja|francuskie]] kolegium wojskowe [[École Spéciale Militaire de Saint-Cyr]] i służył w armii francuskiej. Po uzyskaniu przez Madagaskar niepodległości (1960) wstąpił w szeregi armii nowego państwa, dosłużył się stopnia pułkownika w 1968. W 1972 w wojskowym rządzie prezydenta [[Gabriel Ramanantsoa|Ramanantsoa]] objął funkcję ministra spraw wewnętrznych. 5 lutego 1975 generał Ramanantsoa przekazał mu władzę. Sześć dni później został zamordowany. Jego śmierć postawiła Madagaskar nad krawędzią wojny domowej pomiędzy zwolennikami rządów wojskowych oraz obalonego kilka lat wcześniej przez Ramanantsoa prezydenta [[Philibert Tsiranana|Tsiranany]]<ref>H. C. Metz: ''Independence, the First Republic, and the Military Transition, 1960-75''.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Prezydenci Madagaskaru}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ratsimandrava, Richard}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci École spéciale militaire de Saint-Cyr]]
[[Kategoria:Madagaskarscy ministrowie spraw wewnętrznych]]
[[Kategoria:Madagaskarscy wojskowi]]
[[Kategoria:Prezydenci Madagaskaru]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1931]]
[[Kategoria:Zmarli w 1975]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Antananarywie]]
[[Kategoria:Zamordowani szefowie rządów]]
[[Kategoria:Ofiary zabójstw na Madagaskarze]]

title: Richard Ratsimandrava

Data i miejsce urodzenia: 21 marca 1931 · Antananarywa

Data i miejsce śmierci: 11 lutego 1975 · Antananarywa

Okres: od 5 lutego 1975 · do 11 lutego 1975

Poprzednik: Gabriel Ramanantsoa

Następca: Gilles Andriamahazo


text:
# Charyty
Greckie Charyty (gr. Χάριτες Chárites, l.poj. Χάρις Cháris), rzymskie Gracje (łac. Gratiae, l.poj. Gratia) – boginie wdzięku, piękna i radości. Lubiły zabawy, muzykę i taniec, opiekowały się szczególnie piękną młodzieżą. Uważano je także za patronki sztuk pięknych i rękodzieła.
Było ich trzy: Aglaja („Promienna”), Eufrozyna („Rozumna”) i Talia („Kwitnąca”). Według różnych mitów były córkami Zeusa i Hery lub Zeusa i Eurynome albo Heliosa i Ajgle. Czasem były utożsamiane z Afrodytą lub Pejto. Przedstawiane były jako ubrane w udrapowane szaty kobiety, w późniejszych przedstawieniach występowały nagie. Trzymają się zwykle za ręce. Szczególnie czczono je w Atenach, Sparcie, Pafos i Orchomenos w Beocji. Ku ich czci obchodzono święto Charitezje. Były towarzyszkami bogini miłości Afrodyty, które rankiem ubierały ją i w razie potrzeby zawoziły ją na Olimp. Łączono je także z orszakiem Apollina lub Dionizosa.
Aglaia miała symbolizować splendor towarzyski, Taleja – kwitnące życie, a Eufrozyna – wesołość towarzyską.
Charyta (Gracja) jest do dziś uosobieniem wdzięku i piękna.
Atrybuty: róża, mirt, instrumenty muzyczne, jabłko lub flakonik z wonnym olejkiem, czasem kłosy lub maki.

title: Charyty

wikitext:
[[Plik:C. Van Loo - Les Trois Grâces.jpg|thumb|''Trzy Gracje'', obraz pędzla [[Charles André van Loo]] (1763)]]
Greckie '''Charyty''' ([[Język grecki|gr.]] {{grc|Χάριτες}} ''Chárites'', l.poj. {{grc|Χάρις}} ''Cháris''), rzymskie '''Gracje''' ([[łacina|łac.]] ''Gratiae'', l.poj. ''Gratia'') – boginie wdzięku, piękna i [[radość (emocja)|radości]]. Lubiły zabawy, muzykę i [[taniec]], opiekowały się szczególnie piękną młodzieżą. Uważano je także za patronki [[sztuka#Sztuki piękne|sztuk pięknych]] i [[rękodzieło|rękodzieła]].

Było ich trzy: [[Aglaja (Charyta)|Aglaja]] („Promienna”), [[Eufrozyna]] („Rozumna”) i [[Talia (Charyta)|Talia]] („Kwitnąca”). Według różnych [[mit]]ów były córkami [[Zeus]]a i [[Hera|Hery]] lub Zeusa i [[Eurynome (okeanida)|Eurynome]] albo [[Helios (mitologia)|Heliosa]] i [[Ajgle (najada)|Ajgle]]. Czasem były utożsamiane z [[Afrodyta|Afrodytą]] lub [[Pejto]]. Przedstawiane były jako ubrane w udrapowane szaty kobiety, w późniejszych przedstawieniach występowały nagie. Trzymają się zwykle za ręce. Szczególnie czczono je w [[Ateny|Atenach]], [[Sparta|Sparcie]], [[Pafos]] i [[Orchomenos (Beocja)|Orchomenos]] w [[Beocja|Beocji]]. Ku ich czci obchodzono święto [[Charitezje]]. Były towarzyszkami bogini miłości Afrodyty, które rankiem ubierały ją i w razie potrzeby zawoziły ją na [[Olimp]]. Łączono je także z orszakiem [[Apollo|Apollina]] lub [[Dionizos]]a.

Aglaia miała symbolizować splendor towarzyski, Taleja – kwitnące życie, a Eufrozyna – wesołość towarzyską.

Charyta (Gracja) jest do dziś uosobieniem wdzięku i piękna.

Atrybuty: [[róża]], [[mirt]], [[Instrument muzyczny|instrumenty muzyczne]], [[jabłko]] lub flakonik z wonnym olejkiem, czasem kłosy lub maki.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Grimal |imię = Pierre |autor link = |tytuł = Słownik mitologii greckiej i rzymskiej |wydawca = Ossolineum |miejsce = Wrocław |rok = 2008 |strony = 62 |isbn = 83-04-04673-3}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bóstwa piękna]]
[[Kategoria:Greckie boginie]]
[[Kategoria:Rzymskie boginie]]
[[Kategoria:Triady boskie]]


text:
# Archamia
Archamia – rodzaj morskich ryb z rodziny apogonowatych.
Występowanie:  ciepłe wody oceaniczne, głównie Ocean Indyjski i Ocean Spokojny.

## Klasyfikacja
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
- Archamia ataenia
- Archamia biguttata
- Archamia bilineata
- Archamia bleekeri
- Archamia buruensis
- Archamia flavofasciata
- Archamia fucata
- Archamia leai
- Archamia lineolata
- Archamia macroptera
- Archamia melasma
- Archamia mozambiquensis
- Archamia pallida
- Archamia zosterophora

- Archamia flavofasciata

title: Archamia

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Archamia''
 |TSN                    = 168315
 |zoolog                 = [[Theodore Nicholas Gill|Gill]], 1863
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Archamia lineolata.jpg
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodzaju –  ''[[Archamia lineolata]]''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[okoniokształtne]]
 |podrząd                = [[Okoniokształtne#Percoidei|okoniowce]]
 |rodzina                = [[apogonowate]]
 |rodzaj                 = ''Archamia''
 |synonimy               =
* ''Kurtamia'' <small>Prokofiev, 2006</small>
 |wikispecies            = Archamia
 |commons                = Category:Archamia
}}
'''''Archamia''''' – [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]] morskich [[Ryby|ryb]] z [[Rodzina (biologia)|rodziny]] [[Apogonowate|apogonowatych]].

'''Występowanie''':  ciepłe wody [[ocean]]iczne, głównie [[Ocean Indyjski]] i [[Ocean Spokojny]].

== Klasyfikacja ==
[[Gatunek (biologia)|Gatunki]] zaliczane do tego rodzaju{{r|Eschmeyer}}:

* ''[[Archamia ataenia]]''
* ''[[Archamia biguttata]]''
* ''[[Archamia bilineata]]''
* ''[[Archamia bleekeri]]''
* ''[[Archamia buruensis]]''
* ''[[Archamia flavofasciata]]''
* ''[[Archamia fucata]]''
* ''[[Archamia leai]]''
* ''[[Archamia lineolata]]''
* ''[[Archamia macroptera]]''
* ''[[Archamia melasma]]''
* ''[[Archamia mozambiquensis]]''
* ''[[Archamia pallida]]''
* ''[[Archamia zosterophora]]''

<gallery>
File:Archamia flavofasciata.jpg|''[[Archamia flavofasciata]]''
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Eschmeyer">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=7 sierpnia 2012|data dostępu=28 sierpnia 2012}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Apogonowate]]

title: Domena

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: okoniokształtne

Podrząd: okoniowce

Rodzina: apogonowate

Rodzaj: Archamia


text:
# Goździchowo
Goździchowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Kamieniec.

## Historia
Nazwa wsi przypuszczalnie pochodzi od imienia Gościech lub podobnego. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1389 roku (Gosczichowa), gdy była własnością Bodzęty. W XV i XVI w. było to gniazdo rodowe Goździchowskich wzmiankowanych do 1522 r. Już na początku XVII w. jako właściciele wymieniani są Chłapowscy. W pierwszej połowie XVII wieku Goździchowo należało do Stanisława Chłapowskiego, skarbnika poznańskiego, następnie do jego syna Bolesława, także właściciela Turwi, a potem do wnuka Kazimierza. Synowie Kazimierza zapoczątkowali dwie linie starszej gałęzi rodu Chłapowskich - Ludwik senatorską zwaną turewską, a Michał szambelańską czyli goździchowską,.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Goździchowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Goździchowo należało do okręgu wielichowskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, do którego należało Puszczykowo i Puszykowo Olendry (osada olęderska).
W 1839 roku właścicielem został Dezydery Chłapowski wraz z żoną. W 1853 roku wieś odziedziczył jego syn, Stanisław z Szołdr, a od 1886 roku syn Stanisława, Dezydery. Od 1907 roku majętność należała do Zygmunta Chłapowskiego z Turwi, od 1919 do wdowy po nim Tekli Chłapowskiej z Mańkowskich. Od 1928 roku właścicielem był Krzysztof Morawski z Poznania.
W 1881 roku majątek liczył 846 ha. W okresie międzywojennym specjalnością gospodarstwa była reprodukcja nasion buraczanych. Aktualnie znajduje się tu zakład rolny spółki „Parol”.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

## Urodzeni w Goździchowie
- Juliusz Chłapowski – polski poeta, powstaniec wielkopolski, podoficer Wojska Polskiego w II RP[5].

## Zabudowa
Zabudowa wsi składa się z trzech części: dawnego majątku przy końcu drogi z Wołkowa, położonego dalej na południe osiedla czworaków oraz kilku domów i dawnej szkoły na prawym brzegu Grabarskiego Rowu (dopływu Obry). Mimo niedużej wielkości wieś jest rozciągnięta na długości 1,5 km.
W zespole dworskim znajduje się park krajobrazowy (po. 3,48 ha), w którym wznosi się dwór z I poł. XIX w., przebudowany przez Dezyderego Chłapowskiego w stylu arkadowym. Składa się z 2 nierównych skrzydeł, połączonych niższą częścią poprzeczną z kilkoma dobudówkami. Obok zespół zabudowań folwarcznych, z chlewem i bardzo długą stodołą z końca XIX w.
Przy drodze do Parzęczewa, przed mostkiem na Grabarskim Rowie, znajduje się kapliczka z drewnianą figurą św. Jana Nepomucena, zapewne z 2 poł. XIX w.

## Demografia
Według spisu urzędowego z 1837 roku Goździchowo liczyło 184 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 17 dymów (domostw).
Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach:
| Rok  | Ilość mieszkańców |
| ---- | ----------------- |
| 1837 | 184               |
| 1998 | 118               |
| 2002 | 107               |
| 2009 | 126               |
| 2011 | 117               |
| 2021 | 99                |
| 2022 | 99                |

title: Goździchowo

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Goździchowo
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat grodziski (województwo wielkopolskie)|grodziski]]
 |gmina                  = [[Kamieniec (gmina)|Kamieniec]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 99<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 61
 |kod pocztowy           = 64-060<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=329}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PGO
 |SIMC                   = 0584225
 |kod mapy               = Kamieniec (gmina)
 |współrzędne            = 52°08'02"N 16°28'34"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|35608|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
{{ISG|Goździchowo}}
[[Plik:Manor house in Gozdzichowo (73787535).jpg|mały|Widok dworu przed 1912]]
'''Goździchowo''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat grodziski (województwo wielkopolskie)|powiecie grodziskim]], w [[Kamieniec (gmina)|gminie Kamieniec]].

== Historia ==
Nazwa wsi przypuszczalnie pochodzi od imienia Gościech lub podobnego. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1389 roku (Gosczichowa), gdy była własnością Bodzęty. W XV i XVI w. było to gniazdo rodowe Goździchowskich wzmiankowanych do 1522 r. Już na początku XVII w. jako właściciele wymieniani są Chłapowscy. W pierwszej połowie XVII wieku Goździchowo należało do Stanisława Chłapowskiego, skarbnika poznańskiego, następnie do jego syna Bolesława, także właściciela Turwi, a potem do wnuka Kazimierza. Synowie Kazimierza zapoczątkowali dwie linie starszej gałęzi rodu Chłapowskich - Ludwik senatorską zwaną turewską, a Michał szambelańską czyli goździchowską,.

W okresie [[Wielkie Księstwo Poznańskie|Wielkiego Księstwa Poznańskiego]] (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Goździchowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim [[Powiat Kosten|powiecie Kosten]] [[Rejencja poznańska (1815–1920)|rejencji poznańskiej]]{{r|Bobrowicz}}. Goździchowo należało do okręgu wielichowskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, do którego należało Puszczykowo i Puszykowo Olendry ([[olędrzy|osada olęderska]]){{r|Bobrowicz}}.

W 1839 roku właścicielem został [[Dezydery Chłapowski]] wraz z żoną. W 1853 roku wieś odziedziczył jego syn, Stanisław z Szołdr, a od 1886 roku syn Stanisława, Dezydery. Od 1907 roku majętność należała do Zygmunta Chłapowskiego z Turwi, od 1919 do wdowy po nim Tekli Chłapowskiej z Mańkowskich. Od 1928 roku właścicielem był Krzysztof Morawski z Poznania.

W 1881 roku majątek liczył 846 ha. W okresie międzywojennym specjalnością gospodarstwa była reprodukcja nasion buraczanych. Aktualnie znajduje się tu zakład rolny spółki „Parol”.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[Województwo poznańskie (1975–1998)|województwie poznańskim]].

== Urodzeni w Goździchowie ==

* [[Juliusz Chłapowski]] – polski poeta, [[Powstanie wielkopolskie|powstaniec wielkopolski]], podoficer [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]] w [[II Rzeczpospolita|II RP]]<ref>{{Cytuj |autor = Powstanie Wielkopolskie |tytuł = CHŁAPOWSKI Juliusz |czasopismo = Powstanie Wielkopolskie |data dostępu = 2025-08-06 |url = https://pw.ipn.gov.pl/pwi/form/r83148169,CHLAPOWSKI-Juliusz.html |archiwum = http://web.archive.org/web/20250602043413/https://pw.ipn.gov.pl/pwi/form/r83148169,CHLAPOWSKI-Juliusz.html |zarchiwizowano = 2025-06-02}}</ref>.

== Zabudowa ==
Zabudowa wsi składa się z trzech części: dawnego majątku przy końcu drogi z [[Wolkowo (powiat grodziski)|Wołkowa]], położonego dalej na południe osiedla czworaków oraz kilku domów i dawnej szkoły na prawym brzegu Grabarskiego Rowu (dopływu Obry). Mimo niedużej wielkości wieś jest rozciągnięta na długości 1,5 km.

W zespole dworskim znajduje się park krajobrazowy (po. 3,48 ha), w którym wznosi się dwór z I poł. XIX w., przebudowany przez [[Dezydery Chłapowski|Dezyderego Chłapowskiego]] w [[styl arkadowy|stylu arkadowym]]. Składa się z 2 nierównych skrzydeł, połączonych niższą częścią poprzeczną z kilkoma dobudówkami. Obok zespół zabudowań folwarcznych, z chlewem i bardzo długą stodołą z końca XIX w.

Przy drodze do [[Parzęczewo|Parzęczewa]], przed mostkiem na Grabarskim Rowie, znajduje się kapliczka z drewnianą figurą św. Jana Nepomucena, zapewne z 2 poł. XIX w.

== Demografia ==
Według spisu urzędowego z 1837 roku Goździchowo liczyło 184 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 17 dymów (domostw)<ref name="Bobrowicz">{{Cytuj książkę|imię=Leon|nazwisko=Plater|tytuł=Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego|wydawca=Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère)|miejsce=[[Lipsk]]|data=[[1846]]|strony=212|url=https://books.google.com/books/about/Opisanie_historyczno_statystyczne_Wielki.html?id=1r4aAAAAYAAJ}}</ref>.

Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach<ref>{{Cytuj |tytuł = Wieś Goździchowo (wielkopolskie) » mapy, GUS, nieruchomości, regon, kod pocztowy, atrakcje, edukacja, kierunkowy, demografia, zabytki, tabele, statystyki, linie kolejowe, liczba ludności, drogi publiczne |data dostępu = 2023-02-17 |opublikowany = Polska w liczbach |url = https://www.polskawliczbach.pl/wies_Gozdzichowo |język = pl}}</ref>:
{| class="wikitable"
|+
!Rok
!Ilość mieszkańców
|-
|1837
|184
|-
|1998
|118
|-
|2002
|107
|-
|2009
|126
|-
|2011
|117
|-
|2021
|99
|-
|2022
|99
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Kamieniec}}

[[Kategoria:Kamieniec (gmina)]]

title: Goździchowo

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Powiat: grodziski

Gmina: Kamieniec

Tablice rejestracyjne: PGO


text:
# Kotlina Górnoangarska
Kotlina Górnoangarska (ros.: Верхнеангарская котловина, Wierchnieangarskaja kotłowina) – kotlina w azjatyckiej części Rosji, w Buriacji, na północny wschód od Bajkału, między Górami Górnoangarskimi a Górami Północnomujskimi. Rozciąga się z południowego zachodu na północny wschód na długości ponad 100 km i wznosi się do wysokości 800 m n.p.m. Przez płaskie i zabagnione dno kotliny przepływa Górna Angara i jej dopływy. Obszar aktywny sejsmicznie; występuje wieczna marzłoć. Kotlina porośnięta jest głównie rzadką tajgą modrzewiową i sosnową z domieszką brzozy. Przez kotlinę przebiega linia Kolei Bajkalsko-Amurskiej.

title: Kotlina Górnoangarska

wikitext:
'''Kotlina Górnoangarska''' ([[Język rosyjski|ros.]]: Верхнеангарская котловина, ''Wierchnieangarskaja kotłowina'') – [[kotlina]] w azjatyckiej części [[Rosja|Rosji]], w [[Buriacja|Buriacji]], na północny wschód od [[Bajkał]]u, między [[Góry Górnoangarskie|Górami Górnoangarskimi]] a [[Góry Północnomujskie|Górami Północnomujskimi]]. Rozciąga się z południowego zachodu na północny wschód na długości ponad 100 km i wznosi się do wysokości 800 m n.p.m. Przez płaskie i zabagnione dno kotliny przepływa [[Górna Angara]] i jej dopływy. Obszar aktywny sejsmicznie; występuje wieczna marzłoć. Kotlina porośnięta jest głównie rzadką tajgą modrzewiową i sosnową z domieszką brzozy. Przez kotlinę przebiega linia [[Kolej Bajkalsko-Amurska|Kolei Bajkalsko-Amurskiej]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://dic.academic.ru/dic.nsf/enc_geo/1165/Верхнеангарская | tytuł = Верхнеангарская котловина | opublikowany = Словарь современных географических названий| data dostępu = 2012-08-09 | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Współrzędne|56°06′N 111°36′E|umieść=na górze}}

{{DEFAULTSORT:Górnoangarska, Kotlina}}
[[Kategoria:Azjatyckie kotliny Rosji]]


text:
# Szczytnik (osoba)
Szczytnik – zawód we wczesnym średniowieczu - przedstawiciel wolnej ludności służebnej, pracujący wyłącznie na potrzeby dworu książęcego.
Szczytnicy zajmowali się wyrobem tarcz. Nazwa szczytnicy prawdopodobnie pochodzi od rodzaju słowiańskich tarcz zwanych szczytami.
Od nazwy tego zawodu wywodzi się polskie nazwisko Szczytko, a także nazwy wielu miejscowości w Polsce, w których zamieszkiwali szczytnicy, na przykład Szczytniki (powiat wielicki), Szczytniki (gmina Wiślica), dawna wieś służebna Szczytniki we Wrocławiu.

title: Szczytnik (osoba)

wikitext:
{{inne znaczenia|2=[[szczytnik|inne znaczenia tej nazwy]]}}
[[Plik:ShieldsLHist.JPG|thumb|Rekonstrukcje średniowiecznych tarcz]]
'''Szczytnik''' – zawód we wczesnym [[średniowiecze|średniowieczu]] - przedstawiciel wolnej [[ludność służebna|ludności służebnej]], pracujący wyłącznie na potrzeby dworu książęcego{{r|Kwasniewicz}}.

Szczytnicy zajmowali się wyrobem [[tarcza (uzbrojenie)|tarcz]]. Nazwa szczytnicy prawdopodobnie pochodzi od rodzaju słowiańskich tarcz zwanych szczytami.

Od nazwy tego zawodu wywodzi się polskie nazwisko ''[[Szczytko]]'', a także nazwy [[Szczytniki|wielu miejscowości]] w Polsce, w których zamieszkiwali szczytnicy, na przykład ''[[Szczytniki (powiat wielicki)]], [[Szczytniki (gmina Wiślica)]]'', dawna wieś służebna [[Szczytniki (Wrocław)|Szczytniki]] we Wrocławiu{{r|Damrot}}.

== Zobacz też ==
* [[Szczytniki]]
* [[ludność służebna]]
* ''[[Szczytko]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=Damrot>{{Cytuj książkę | autor = [[Konstanty Damrot]] | tytuł = Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde | strony = 116| miejsce = Beuthen | wydawca = Verlag von Felix Kasprzyk | data = 1896 | isbn = }}</ref>
* <ref name=Kwasniewicz>{{Cytuj książkę | autor = [[Włodzimierz Kwaśniewicz]] | tytuł = 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym hasło szczyt oraz szczytnicy| strony = 243| miejsce = Warszawa | wydawca = MON | data = 1981 | isbn = 8311076669}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* [http://www.cech.gorlice.pl/historia.php Historia Rzemiosła Gorlickiego - Ogólne wprowadzenie do historii rzemiosła] (dostęp 2012-04-19)
* [http://www.naukawpolsce.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_naukapl.pap.pl&_PageID=1&s=szablon.depesza&dep=370741 PAP - Nauka w Polsce: Świat w słowach i słownikach] (dostęp 2012-04-19)
* [http://www.rycerze.org/uzbrojenie-redniowieczne/44-rola-uzbrojenia-w-redniowiecznym-spoeczestwie Rola uzbrojenia w średniowiecznym społeczeństwie] (dostęp 2012-04-19)
* {{Cytuj stronę | url = http://historia.pgi.pl/mieszko1.php | tytuł = Mieszko I: Organizacja państwa polskiego | opublikowany = historia.pgi.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20120109084343/http://historia.pgi.pl/mieszko1.php | zarchiwizowano = 2012-01-09}} (dostęp 2012-04-19)

[[Kategoria:Ludność służebna]]
[[Kategoria:Kultura słowiańska]]
[[Kategoria:Zawody rzemieślnicze]]
[[Kategoria:Zawody historyczne]]
[[Kategoria:Historia wojskowości polskiej]]


text:
# Zdziechowice (gromada w powiecie oleskim)
Zdziechowice – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Zdziechowice z siedzibą GRN w Zdziechowicach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie oleskim w woj. opolskim, na mocy uchwały nr VII/27/54 WRN w Opolu z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Zdziechowice, Krzyżanowice, Gola (bez przysiółków Przymirarki i Pogorzałka) i Nowa Wieś ze zniesionej gminy Zdziechowice w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 21 członków gromadzkiej rady narodowej.
31 grudnia 1959 do gromady Zdziechowice włączono obszar zniesionej gromady Uszyce w tymże powiecie.
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Zdziechowice
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1972
 |zdjęcie                   = Church in Zdziechowice.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo opolskie (1950–1975)|opolskie]]
 |powiat                    = [[powiat oleski|oleski]]
 |data powstania            = 4 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Zdziechowice (województwo opolskie)|Zdziechowice]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 4
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 21
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Zdziechowice''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Zdziechowice z siedzibą GRN w [[Zdziechowice (województwo opolskie)|Zdziechowicach]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat oleski|powiecie oleskim]] w [[województwo opolskie (1950–1975)|woj. opolskim]], na mocy uchwały nr VII/27/54 WRN w [[Opole|Opolu]] z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Zdziechowice, Krzyżanowice, Gola (bez przysiółków Przymirarki i Pogorzałka) i Nowa Wieś ze zniesionej [[Zdziechowice (gmina w województwie opolskim)|gminy Zdziechowice]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr VII/27/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu oleskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 października  1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 27 grudnia 1954 r., Nr. 12, Poz. 68)</ref>. Dla gromady ustalono 21 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 41/410/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Oleśnie z dnia 1 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 9 października 1954 r., Nr. 11, Poz. 63)</ref>.

31 grudnia 1959 do gromady Zdziechowice włączono obszar zniesionej [[Uszyce (gromada)|gromady Uszyce]] w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr IV/13/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 26 czerwca 1959 r. w sprawie zniesienia niektórych gromad w województwie opolskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 8 grudnia 1959 r., Nr. 11, Poz. 133)</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref name="paprlsevenone">{{cytuj książkę|tytuł=Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1|wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] – Biuro Spisów|miejsce=Warszawa|rok=1971}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat oleski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie opolskim|Zdziechowice (powiat oleski)]]

title: Zdziechowice

Województwo: opolskie

Powiat: oleski

Data powstania: 4 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Zdziechowice

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Habub
Habub, haboob – burza piaskowa związana najczęściej z prądem zstępującym w burzach atmosferycznych. Występuje na obszarach pustyń, m.in. na Półwyspie Arabskim i środkowych stanach USA, np. w Arizonie i Kolorado.

title: Habub

wikitext:
[[Plik:Sandstorm_in_Al_Asad,_Iraq.jpg|thumb|300px|Habub w al-Asad, [[Irak]]]]
'''Habub''', '''haboob'''<ref>{{encyklopedia PWN|id = 3909318|tytuł=haboob|data dostępu=2013-07-21}}</ref> – [[burza piaskowa]] związana najczęściej z prądem zstępującym w burzach atmosferycznych. Występuje na obszarach pustyń, m.in. na [[Półwysep Arabski|Półwyspie Arabskim]]<ref>Miller, S. D., A. P. Kuciauskas, M. Liu, Q. Ji, J. S. Reid, D. W. Breed, A. L. Walker, and A. A. Mandoos, 2008: Haboob dust storms of the southern Arabian Peninsula, J. Geophys. Res., 113, D01202, doi:10.1029/2007JD008550</ref> i środkowych stanach [[Stany Zjednoczone|USA]], np. w [[Arizona|Arizonie]] i [[Kolorado (stan)|Kolorado]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{commonscat|Haboobs}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zanieczyszczenia atmosferyczne]]


text:
# Egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe
Egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe (tzw. nowy egzamin zawodowy) – zewnętrzny egzamin państwowy przeprowadzany w Polsce od 2004 r. przez Okręgowe Komisje Egzaminacyjne, pod nadzorem Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, wśród absolwentów szkół ponadgimnazjalnych: zasadniczych szkół zawodowych, techników i szkół policealnych. Przeprowadzany jest również wśród osób, które ukończyły kwalifikacyjny kurs zawodowy lub jako egzamin eksternistyczny dla osób, które co najmniej dwa lata kształciły się lub pracowały w zawodzie, w którym wyodrębniono daną kwalifikację. Został wprowadzony w ramach reformy edukacji zapoczątkowanej w 1999 roku. Zastąpił wówczas dotychczasowy egzamin z nauki zawodu i egzamin z przygotowania zawodowego.
Egzamin zawodowy składa się z dwóch etapów: pisemnego oraz praktycznego. Etap pisemny przeprowadzany jest w szkole, którą ukończył zdający. Ma formę testu pisemnego z wykorzystaniem elektronicznego systemu przeprowadzania egzaminu zawodowego.
Dawniej etap pisemny egzaminu zawodowego składał się z dwóch części, podczas których zdający rozwiązywali:
- w części I – zadania sprawdzające wiadomości i umiejętności właściwe dla kwalifikacji w danym zawodzie
- w części II – zadania sprawdzające wiadomości i umiejętności związane z zatrudnieniem i działalnością gospodarczą.

Ta forma egzaminu obowiązywała po raz ostatni w czerwcu 2016 r. dla osób, które po raz ostatni mogły poprawiać ten egzamin w takiej formie.
Etap praktyczny egzaminu przeprowadzany w ośrodku egzaminacyjnym polega na wykonaniu zadania egzaminacyjnego, sprawdzającego praktyczne umiejętności z zakresu kwalifikacji w danym zawodzie.
Podstawą zdania egzaminu jest otrzymanie:

- z etapu pisemnego
  - z części pierwszej – co najmniej 50% punktów możliwych do uzyskania
  - z części drugiej (dawniej) – co najmniej 30% punktów możliwych do uzyskania
- z etapu praktycznego – co najmniej 75% punktów możliwych do uzyskania.

Absolwent, który zdał egzamin otrzymuje dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe. Na wniosek absolwenta, do dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe dołącza się Europass – Suplement do Dyplomu Potwierdzającego Kwalifikacje Zawodowe.
Obecnie egzamin zawodowy występuje w trzech wersjach:
- Egzamin zawodowy formuła 2012
- Egzamin zawodowy formuła 2017
- Egzamin zawodowy formuła 2019

1 września 2019 r. egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe został zastąpiony egzaminem zawodowym.

wikitext:
'''Egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe''' (tzw. nowy egzamin zawodowy) – [[egzaminy zewnętrzne w Polsce|zewnętrzny egzamin państwowy]] przeprowadzany w [[Polska|Polsce]] od [[2004]] r. przez [[Okręgowa Komisja Egzaminacyjna|Okręgowe Komisje Egzaminacyjne]], pod nadzorem [[Centralna Komisja Egzaminacyjna|Centralnej Komisji Egzaminacyjnej]], wśród absolwentów [[Szkoła ponadpodstawowa|szkół ponadgimnazjalnych]]: [[zasadnicza szkoła zawodowa|zasadniczych szkół zawodowych]], [[technikum|techników]] i [[szkoła policealna|szkół policealnych]]. Przeprowadzany jest również wśród osób, które ukończyły [[kwalifikacyjny kurs zawodowy]] lub jako egzamin eksternistyczny dla osób, które co najmniej dwa lata kształciły się lub pracowały w zawodzie, w którym wyodrębniono daną kwalifikację<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.cke.edu.pl/index.php/egzaminy-zawodowe-left/nowy-egzamin-zawodowy/25-egzaminy-zawodowe/390-o-egzaminie-em|tytuł=O egzaminie|opublikowany=cke.edu.pl|data dostępu=2014-12-01|archiwum=https://web.archive.org/web/20141118002142/http://www.cke.edu.pl/index.php/egzaminy-zawodowe-left/nowy-egzamin-zawodowy/25-egzaminy-zawodowe/390-o-egzaminie-em|zarchiwizowano=2014-11-18}}</ref>. Został wprowadzony w ramach reformy edukacji zapoczątkowanej w [[1999]] roku. Zastąpił wówczas dotychczasowy egzamin z nauki [[zawód|zawodu]] i egzamin z przygotowania zawodowego.

Egzamin zawodowy składa się z dwóch etapów: pisemnego oraz praktycznego. Etap pisemny przeprowadzany jest w [[Szkoła (oświata)|szkole]], którą ukończył zdający. Ma formę testu pisemnego z wykorzystaniem elektronicznego systemu przeprowadzania egzaminu zawodowego.

Dawniej etap pisemny egzaminu zawodowego składał się z dwóch części, podczas których zdający rozwiązywali:
* w '''''części I''''' – zadania sprawdzające wiadomości i umiejętności właściwe dla kwalifikacji w danym zawodzie
* w '''''części II''''' – zadania sprawdzające wiadomości i umiejętności związane z zatrudnieniem i działalnością gospodarczą.
Ta forma egzaminu obowiązywała po raz ostatni w czerwcu 2016 r. dla osób, które po raz ostatni mogły poprawiać ten egzamin w takiej formie.

Etap praktyczny egzaminu przeprowadzany w ośrodku egzaminacyjnym polega na wykonaniu zadania egzaminacyjnego, sprawdzającego praktyczne umiejętności z zakresu kwalifikacji w danym zawodzie.

Podstawą zdania egzaminu jest otrzymanie:<br />
* z etapu pisemnego
** z części pierwszej – co najmniej 50% punktów możliwych do uzyskania
** z części drugiej (dawniej) – co najmniej 30% punktów możliwych do uzyskania
* z etapu praktycznego – co najmniej 75% punktów możliwych do uzyskania.

Absolwent, który zdał egzamin otrzymuje dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe. Na wniosek absolwenta, do dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe dołącza się ''Europass'' – ''Suplement do Dyplomu Potwierdzającego Kwalifikacje Zawodowe''.

Obecnie egzamin zawodowy występuje w trzech wersjach:

* [https://www.cke.gov.pl/egzamin-zawodowy/egzamin-w-nowej-formule/ Egzamin zawodowy formuła 2012]
* [https://www.cke.gov.pl/egzamin-zawodowy/egzamin-zawodowy-formula-2017/ Egzamin zawodowy formuła 2017]
* [https://cke.gov.pl/egzamin-zawodowy/egzamin-zawodowy-formula-2019/ Egzamin zawodowy formuła 2019]

1 września 2019 r. egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe został zastąpiony egzaminem zawodowym<ref>{{Dziennik Ustaw|2018|2245}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Technik]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.cke.edu.pl/egzamin-zawodowy/egzamin-w-nowej-formule/ | tytuł = „Nowy” egzamin zawodowy | opublikowany = cke.edu.pl | data dostępu = 2016-05-04 | archiwum = https://web.archive.org/web/20161116174743/https://www.cke.edu.pl/egzamin-zawodowy/egzamin-w-nowej-formule/ | zarchiwizowano = 2016-11-16 }}
*{{Cytuj stronę | url = https://www.testy.egzaminzawodowy.info | tytuł = Kwalifikacje w zawodzie | opublikowany = testy.egzaminzawodowy.info | data dostępu = 2020-05-08|autor=|język=}}
*{{Cytuj stronę | url = https://www.egzaminzawodowy.info | tytuł = Egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie | opublikowany = egzaminzawodowy.info | data dostępu = 2020-05-08|autor=|język=}}

[[Kategoria:Egzaminy zewnętrzne w Polsce]]


text:
# Pinilla de los Moros
Pinilla de los Moros – gmina w Hiszpanii, w prowincji Burgos, w Kastylii i León, o powierzchni 11,01 km². W 2011 roku gmina liczyła 41 mieszkańców.

title: Pinilla de los Moros

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pinilla de los Moros
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Pinilla de los Moros
 |państwo                      = ESP
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia i León]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Burgos (prowincja)|Burgos]]
 |powierzchnia                 = 11,01{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 41{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 3,72
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia i León
 |współrzędne                  = 42°4′4″N 3°19′37″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.pinilladelosmoros.es
}}
'''Pinilla de los Moros''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Burgos (prowincja)|Burgos]], w [[Kastylia i León|Kastylii i León]], o powierzchni 11,01{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 41{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/2275 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es }}</ref>
}}

{{Prowincja Burgos}}

{{DEFAULTSORT:Pinilla de los Moros}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Burgos]]

title: Pinilla de los Moros

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia i León

Prowincja: Burgos

Zarządzający: Juan Antonio Redondo Andres↗

Tablice rejestracyjne: BU


text:
# Jeperjek
Jeperjek – wieś w Słowenii, w gminie Sevnica. W 2018 roku liczyła 133 mieszkańców.

title: Jeperjek

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jeperjek
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Sevnica|Sevnica]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 133{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jeperjek''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Sevnica|gminie Sevnica]]. W 2018 roku liczyła 133 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-13}}</ref>
}}

{{Gmina Sevnica}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Sevnica]]

title: Jeperjek

Państwo: Słowenia

Gmina: Sevnica


text:
# Parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Brzezinach Łódzkich
Parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Brzezinach – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu brzezińskiego archidiecezji łódzkiej.
Parafia została erygowana dekretem arcybiskupa Władysława Ziółka z dnia 26 czerwca 2010 (wchodzącym w życie 1 lipca 2010) na obszarze o następujących granicach:
- od strony północnej: południowa granica parafii Wszystkich Świętych w Kołacinku
- od strony wschodniej: zachodnia granica parafii Wniebowzięcia NMP w Rogowie
- od strony południowej miejscowości: Helenówka, Bronowice, Sadowa i Przecław oraz ul. Składowa (strona północna) – od granicy wsi Kędziorki do ul. Dąbrowskiego, ul. Dąbrowskiego (strona wschodnia) – od ul. Składowej do ul. Sienkiewicza, ul Sienkiewicza (strona północna) – od ul. Dąbrowskiego do ul. Modrzewskiego
- od strony zachodniej: ul. Modrzewskiego (obie strony) – od ul. Sienkiewicza do ul. Wojska Polskiego, ul. Wojska Polskiego (strona wschodnia) – od ul. Modrzewskiego do granic miasta, Droga wojewódzka nr 704 (obie strony) – od granicy miasta do granicy z par. w Kołacinku.

Do czasu wybudowania kościoła wierni będą korzystać z tymczasowej kaplicy.

## Grupy parafialne
- Oaza Domowego Kościoła
- Oaza dzieci i młodzieży
- Asysta parafialna
- Liturgiczna Służba Ołtarza

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Brzeziny]]
 |adres                   = ul. Kościuszki 48<br />95-060 Brzeziny
 |data powołania          = [[1 lipca]] [[2010]]
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Archidiecezja łódzka|łódzka]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat brzeziński|brzeziński]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = kaplica
 |obiekt sakralny         = Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. mgr Marek Balcerek
 |wezwanie                = [[Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej#Kult|Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej]]
 |dzień wspomnienia       = niedziela po [[26 sierpnia]]
 |kod mapy                = Brzeziny
 |współrzędne             = 51°48'17"N, 19°45'52"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     = http://www.czestochowskabrzeziny.pl
}}
'''Parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Brzezinach''' – rzymskokatolicka parafia należąca do [[dekanat brzeziński|dekanatu brzezińskiego]] [[archidiecezja łódzka|archidiecezji łódzkiej]].

Parafia została erygowana dekretem [[arcybiskup]]a [[Władysław Ziółek|Władysława Ziółka]] z dnia [[26 czerwca]] [[2010]] (wchodzącym w życie 1 lipca 2010) na obszarze o następujących granicach:
* od strony północnej: południowa granica [[Parafia Wszystkich Świętych w Kołacinku|parafii Wszystkich Świętych]] w [[Kołacinek|Kołacinku]]
* od strony wschodniej: zachodnia granica [[Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rogowie|parafii Wniebowzięcia NMP]] w [[Rogów (powiat brzeziński)|Rogowie]]
* od strony południowej miejscowości: [[Helenówka (województwo łódzkie)|Helenówka]], [[Bronowice (województwo łódzkie)|Bronowice]], [[Sadowa (województwo łódzkie)|Sadowa]] i [[Przecław (województwo łódzkie)|Przecław]] oraz ul. Składowa (strona północna) – od granicy wsi Kędziorki do ul. Dąbrowskiego, ul. Dąbrowskiego (strona wschodnia) – od ul. Składowej do ul. Sienkiewicza, ul Sienkiewicza (strona północna) – od ul. Dąbrowskiego do ul. Modrzewskiego
* od strony zachodniej: ul. Modrzewskiego (obie strony) – od ul. Sienkiewicza do ul. Wojska Polskiego, ul. Wojska Polskiego (strona wschodnia) – od ul. Modrzewskiego do granic miasta, [[Droga wojewódzka nr 704]] (obie strony) – od granicy miasta do granicy z par. w Kołacinku.

Do czasu wybudowania kościoła wierni będą korzystać z tymczasowej kaplicy.

== Grupy parafialne ==
* Oaza Domowego Kościoła
* Oaza dzieci i młodzieży
* Asysta parafialna
* Liturgiczna Służba Ołtarza

== Linki zewnętrzne ==
* [http://archidiecezja.lodz.pl/new/mainframe2.php?news_id=d41cd117bf7b691813596124b3e4b4e9 Wiadomość o powstaniu parafii na stronie archidiecezji łódzkiej]
* {{Cytuj stronę | url = http://dziwoszbogdan.republika.pl/brz8.html | tytuł = Informacje o parafii na stronie | opublikowany = dziwoszbogdan.republika.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304211658/http://dziwoszbogdan.republika.pl/brz8.html | zarchiwizowano = 2016-03-04}} [[Bogdan Dziwosz|ks. Bogdana Dziwosza]]
* [https://www.archidiecezja.lodz.pl/parafia/najswietszej-maryi-panny-czestochowskiej Informacje o parafii na stronie archidiecezji łódzkiej]

{{Parafie dekanatu brzezińskiego}}

{{DEFAULTSORT:Brzeziny}}
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej]]
[[Kategoria:Parafie rzymskokatolickie w Brzezinach]]

Siedziba: Brzeziny

Adres: ul. Kościuszki 48 · 95-060 Brzeziny

Data powołania: 1 lipca 2010

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: łódzka

Dekanat: brzeziński

Proboszcz: ks. mgr Marek Balcerek

Wspomnienie liturgiczne: niedziela po 26 sierpnia


text:
# BFG Technologies
BFG Technologies – producent kart graficznych opartych na technologii i chipsecie NVIDII. Produkty przedsiębiorstwa dostępne są w Europie i Ameryce Północnej, w sklepach detalicznych oraz internetowych. Jego główna siedziba mieściła się w Lake Forest.
Firma produkowała karty graficzne do komputerów średniej i wyższej klasy. BFG był znany głównie przez komputerowych entuzjastów, gdyż było pierwszym przedsiębiorstwem, które wypuściło na rynek fabrycznie przetaktowane karty graficzne.
Sztandarowy produkt, BFG Tech GeForce 8800 GTX 768MB Water Cooled PCI Express, był pierwszą na świecie kartą graficzną ze sprzętową obsługą DirectX 10 oraz chłodzeniem wodnym. Dzięki temu karta może pracować na bardzo wysokich obrotach osiągając tym samym temperaturę chipsetu w okolicach 30 stopni Celsjusza.
Przedsiębiorstwo produkowało także płyty główne na chipsecie nForce.
Przedsiębiorstwo zostało zlikwidowane w 2010 roku.

title: BFG Technologies

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = BFG Technologies
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Stany Zjednoczone
 |siedziba          = [[Lake Forest (Illinois)|Lake Forest]]
 |adres             =
 |data założenia    =
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               =
}}
[[Plik:Bfg geforce 6800 gs oc.jpg|thumb|BFG GeForce 6800 GS OC]]
'''BFG Technologies''' – producent [[Karta graficzna|kart graficznych]] opartych na technologii i chipsecie [[Nvidia|NVIDII]]. Produkty [[przedsiębiorstwo|przedsiębiorstwa]] dostępne są w [[Europa|Europie]] i [[Ameryka Północna|Ameryce Północnej]], w sklepach detalicznych oraz internetowych. Jego główna siedziba mieściła się w [[Lake Forest (Illinois)|Lake Forest]].
Firma produkowała karty graficzne do komputerów średniej i wyższej klasy. BFG był znany głównie przez komputerowych entuzjastów, gdyż było pierwszym przedsiębiorstwem, które wypuściło na rynek fabrycznie [[przetaktowywanie|przetaktowane]] karty graficzne.

Sztandarowy produkt, ''BFG Tech [[GeForce]] 8800 GTX 768MB Water Cooled PCI Express'', był pierwszą na świecie kartą graficzną ze sprzętową obsługą [[DirectX 10]] oraz chłodzeniem wodnym. Dzięki temu karta może pracować na bardzo wysokich obrotach osiągając tym samym temperaturę chipsetu w okolicach 30 stopni Celsjusza.

Przedsiębiorstwo produkowało także płyty główne na chipsecie [[nForce]].

Przedsiębiorstwo zostało zlikwidowane w 2010 roku.

[[Kategoria:Amerykańskie przedsiębiorstwa informatyczne]]
[[Kategoria:Amerykańskie przedsiębiorstwa elektroniczne]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa z siedzibą w Illinois]]
[[Kategoria:Producenci sprzętu komputerowego]]
[[Kategoria:Byłe przedsiębiorstwa w Stanach Zjednoczonych]]

title: BFG Technologies

Państwo: Stany Zjednoczone

Siedziba: Lake Forest

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Stopina
Stopina – rodzaj lontu służącego do zapalania mas pirotechnicznych. Cechuje się bardzo dużą szybkością spalania (3–5 cm/s swobodna, w rurce papierowej spalanie jest szybsze), czym różni się od zwykłego lontu.
Wykonany może być ze sznura bawełnianego lub konopnego, nasyconego saletrą potasową i pokrytego warstwą prochu czarnego z dodatkiem kleju.

title: Stopina

wikitext:
'''Stopina''' – rodzaj [[lont]]u służącego do zapalania mas pirotechnicznych. Cechuje się bardzo dużą szybkością spalania (3–5 cm/s swobodna, w rurce papierowej spalanie jest szybsze), czym różni się od zwykłego lontu.
Wykonany może być ze sznura bawełnianego lub konopnego, nasyconego [[Nitrokalit|saletrą potasową]] i pokrytego warstwą [[proch czarny|prochu czarnego]] z dodatkiem kleju.

== Zobacz też ==
* [[Materiał wybuchowy|materiały wybuchowe]]
* [[pirotechnika]]
* [[lont wolnotlący]]
* [[lont detonujący]]
* [[lont wolnopalny]]

== Bibliografia ==
{{Cytuj książkę | tytuł = Encyklopedia Techniki Wojskowej | wydawca = Wydawnictwo MON | miejsce = Warszawa | data = 1978 | strony = 684}}

[[Kategoria:Lonty]]


text:
# Stadion Miejski im. Zorana Paunowa
Stadion Miejski im. Zorana Paunowa – wielofunkcyjny stadion w Wełesie, w Macedonii Północnej. Obiekt może pomieścić 3500 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Borec Wełes. Od 2019 roku patronem obiektu jest Zoran Paunow.

title: Stadion Miejski im. Zorana Paunowa

wikitext:
{{Stadion infobox
 |nazwa                 = Stadion Miejski im. Zorana Paunowa
 |nazwa oryginalna      = Градски стадион Зоран Паунов
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |pełna nazwa           =
 |przydomek             =
 |poprzednia nazwa      =
 |państwo               = MKD
 |miejscowość           =
 |adres                 =
 |architekt             =
 |koszt budowy          =
 |data budowy           =
 |data otwarcia         =
 |data przebudowy       =
 |data zamknięcia       =
 |właściciel            =
 |operator              =
 |klub                  = [[Borec Wełes]]
 |inauguracja           =
 |pojemność stadionu    = 3500 widzów
 |rekordowa frekwencja  =
 |oświetlenie           =
 |wymiary boiska        =
 |nawierzchnia boiska   =
 |długość toru          =
 |nawierzchnia toru     =
 |dodatkowe wyposażenie =
 |współrzędne           = 41°43'10.0"N 21°46'29.7"E
 |kod mapy              =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Stadion Miejski im. Zorana Paunowa''' – wielofunkcyjny [[stadion]] w [[Wełes]]ie, w [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]]. Obiekt może pomieścić 3500 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu [[Borec Wełes]]<ref name="eur">{{Cytuj stronę | url = https://www.europlan-online.de/gradski-stadion-veles/verein/11554 | tytuł = Gradski Stadion Veles - Veles | opublikowany = www.europlan-online.de | język = de | data dostępu = 2020-02-08}}</ref>. Od 2019 roku patronem obiektu jest [[Zoran Paunow]]<ref name="rep">{{Cytuj stronę | url = https://republika.mk/sport/fudbal/stadionot-vo-veles-dobi-novo-ime/ | tytuł = Стадионот во Велес доби ново име | data = 6 czerwca 2019 | opublikowany = republika.mk | język = mk | data dostępu = 2020-02-08}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Stadiony piłkarskie w Macedonii Północnej]]
[[Kategoria:Stadiony lekkoatletyczne w Macedonii Północnej]]
[[Kategoria:Sport w Wełesie]]

title: Stadion Miejski im. Zorana PaunowaГрадски стадион Зоран Паунов

Państwo: Macedonia Północna

Klub: Borec Wełes

Pojemność stadionu: 3500 widzów


text:
# Anthony Paulino
Anthony Paulino – guamski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. W 2012 rozegrał swój pierwszy reprezentacyjny mecz, w którym nie strzelił gola.

title: Anthony Paulino

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Anthony Paulino
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          =
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |data seniorzy           = 22 września 2012
 |kariera reprezentacyjna = ! 2012 ! {{reprezentacja|GUM|pn}} ! 1 ! 0
 |data reprezentacja      = 22 września 2012
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Anthony Paulino''' – [[guam]]ski [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]]. W 2012 rozegrał swój pierwszy reprezentacyjny mecz, w którym nie strzelił gola.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|50964}}

{{SORTUJ:Paulino, Anthony}}
[[Kategoria:Reprezentanci Guamu w piłce nożnej]]

title: · Anthony Paulino

Pozycja: obrońca

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Guam · 1 · (0)


text:
# Aplet
Aplet (z ang. applet, zdrobnienie od application) – niewielki (zwykle) program napisany w taki sposób, by:
- mógł zostać osadzony na stronie WWW wprost i wykonany przez przeglądarkę internetową na komputerze, na którym jest ona uruchomiona – najczęściej jest to kod JavaScript, ale też JScript, VBScript i Tcl, kontrolki ActiveX (stosowane tylko w przeglądarce MS Internet Explorer z ogólnym zaleceniem ich wyłączenia ze względu na bezpieczeństwo)

lub
- przez odwołanie za pomocą polecenia (np. JavaScriptu) był wczytany przez przeglądarkę z serwera WWW i uruchomiony w środowisku JVM (Java Virtual Machine) komputera, na którym funkcjonuje przeglądarka – w tym przypadku są to aplety Javy wykonywane w tzw. piaskownicy[1].

Aplety są wykonywane, zgodnie z powyższym opisem, po stronie klienta, co je odróżnia od serwletów. Pamiętać też należy, że JavaScript i Java to nie to samo.
Aplety były i są wykorzystywane głównie do tworzenia:
- efektów graficznych wzbogacających wystrój stron WWW, m.in. animacji
- cienkich klientów aplikacji internetowych
- interaktywnych prezentacji, np. zjawisk fizycznych
- narzędzi pomocniczych, np. klientów IRC-a lub czatu.

Ważną cechą apletów zwiększającą bezpieczeństwo, ale ograniczającą funkcjonalność, jest ich odseparowanie od zasobów lokalnego komputera, tj. tego, na którym uruchomiona jest przeglądarka. Niepodpisany cyfrowo aplet nie ma dostępu do systemu plików, nie może też łączyć się z serwerem innym niż ten, z którego został pobrany.
W odniesieniu do animacji na udostępnianych stronach WWW prawdopodobnie częściej jest stosowane rozwiązanie Adobe Flash, pozwalające na szybsze i łatwiejsze przygotowanie zaawansowanych efektów graficznych oraz dźwiękowych.
Mianem apletów określane są też małe programy integrujące się z paskiem zadań środowiska graficznego GNOME lub KDE oraz narzędzia panelu sterowania w systemie Microsoft Windows.

title: Aplet

wikitext:
'''Aplet''' (z [[język angielski|ang.]] ''applet'', zdrobnienie od ''application'') – niewielki (zwykle) [[program komputerowy|program]] napisany w taki sposób, by:
* mógł zostać osadzony na [[Strona internetowa|stronie WWW]] wprost i wykonany przez [[przeglądarka internetowa|przeglądarkę internetową]] na komputerze, na którym jest ona uruchomiona – najczęściej jest to [[kod]] [[JavaScript]], ale też [[JScript]], [[VBScript]] i [[Tcl (język programowania)|Tcl]], kontrolki [[ActiveX]] (stosowane tylko w przeglądarce MS [[Internet Explorer]] z ogólnym zaleceniem ich wyłączenia ze względu na bezpieczeństwo)
lub
* przez odwołanie za pomocą polecenia (np. JavaScriptu) był wczytany przez przeglądarkę z serwera WWW i uruchomiony w środowisku JVM ([[Wirtualna maszyna Javy|Java Virtual Machine]]) komputera, na którym funkcjonuje przeglądarka – w tym przypadku są to [[aplet Javy|aplety Javy]] wykonywane w tzw. piaskownicy<ref>[https://archive.is/20120524113946/http://java.sun.com/applets/jdk/1.4/index.html Przykłady działania apletów Javy z możliwością obejrzenia ich kodu, a przez podgląd źródła strony też sposobu wywołania apletu Javy]</ref>.

Aplety są wykonywane, zgodnie z powyższym opisem, po stronie [[klient (informatyka)|klienta]], co je odróżnia od [[serwlet]]ów. Pamiętać też należy, że JavaScript i [[Java]] to nie to samo.

Aplety były i są wykorzystywane głównie do tworzenia:
* efektów graficznych wzbogacających wystrój stron WWW, m.in. animacji
* [[cienki klient|cienkich klientów]] aplikacji internetowych
* interaktywnych prezentacji, np. zjawisk fizycznych
* narzędzi pomocniczych, np. klientów [[Internet Relay Chat|IRC-a]] lub [[czat]]u.

Ważną cechą apletów zwiększającą bezpieczeństwo, ale ograniczającą funkcjonalność, jest ich odseparowanie od zasobów lokalnego komputera, tj. tego, na którym uruchomiona jest przeglądarka. [[Podpis cyfrowy|Niepodpisany cyfrowo]] aplet nie ma dostępu do [[system plików|systemu plików]], nie może też łączyć się z [[serwer]]em innym niż ten, z którego został pobrany.

W odniesieniu do [[animacja komputerowa|animacji]] na udostępnianych stronach WWW prawdopodobnie częściej jest stosowane rozwiązanie [[Adobe Flash]], pozwalające na szybsze i łatwiejsze przygotowanie zaawansowanych efektów graficznych oraz dźwiękowych.

Mianem ''apletów'' określane są też małe programy integrujące się z [[Pasek zadań|paskiem zadań]] [[Graficzny interfejs użytkownika|środowiska graficznego]] [[GNOME]] lub [[KDE]] oraz narzędzia [[Panel sterowania|panelu sterowania]] w systemie [[Microsoft Windows]].

== Zobacz też ==
{{wikisłownik|aplet}}
* [[Oprogramowanie użytkowe|aplikacja]]
* [[MIDlet]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Elementy stron WWW]]


text:
# Synagoga w Bełchatowie
Synagoga w Bełchatowie – nieistniejąca już synagoga, która znajdowała się w Bełchatowie na skrzyżowaniu ulic Fabrycznej oraz Lecha i Marii Kaczyńskich 2 (przed II wojną – ulica Ewangelicka, po II wojnie – 19 Stycznia).

## Historia
Synagoga została zbudowana w 1893 roku, zastępując starą, zrujnowaną, drewnianą synagogę. Fundusze na budowę synagogi wyłożyli żydowscy właściciele bełchatowskich fabryk. Podczas II wojny światowej hitlerowcy doszczętnie zdewastowali synagogę.
Po zakończeniu wojny stan synagogi był bardzo zły, stały jedynie mury, dach był bardzo zniszczony, wewnątrz nie było podłogi. W 1956 roku na polecenie ówczesnych władz miasta synagoga została wyburzona. Na jej miejscu wkrótce wybudowano blok mieszkalny.
Naprzeciwko na budynku domu kultury przy ulicy Narutowicza znajduje się odsłonięta w 1989 roku tablica pamiątkowa o treści: „Dla uczczenia pamięci 5.000 Bełchatowskich Żydów zamordowanych przez nazistów w latach 1939-1945”.

## Architektura
Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. W zachodniej części znajdował się obszerny przedsionek, z którego wchodziło się do równie dużej głównej sali modlitewnej. Nad przedsionkiem, na piętrze znajdował się babiniec. Całość była przykryta dwuspadowym dachem, na rogach którego znajdowały się sterczyny.
Wnętrze sali głównej było bardzo bogato zdobione. Na środku znajdowała się bima, a na wschodniej ścianie bogato zdobiony Aron ha-kodesz. Całą salę oświetlały wysokie, półokrągło zakończone okna.

title: Synagoga w Bełchatowie

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Synagoga w Bełchatowie
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = Synagoga w Bełchatowie przed 1939.jpg
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = Polska
 |miejscowość      = Bełchatów
 |adres            =
 |budulec          = murowana
 |architekt        =
 |data budowy      = [[1893]]
 |data likwidacji  = [[II wojna światowa]]
 |data zburzenia   = [[1956]]
 |data odbudowy    =
 |tradycja         = ortodoksyjna
 |obecnie          =
 |kod mapy         = Bełchatów
 |współrzędne      = 51.3673°N 19.3724°E
 |commons          = Category:Synagogues in Bełchatów
 |www              =
}}
[[Plik:Blok dawna synagoga Bełchatów.JPG|mały|prawo|200px|Blok mieszkalny stojący na miejscu synagogi]]
[[Plik:Żydzi w Bełchatowie tablica.JPG|mały|prawo|200px|Tablica pamiątkowa]]

'''Synagoga w Bełchatowie''' – nieistniejąca już [[synagoga]], która znajdowała się w [[Bełchatów|Bełchatowie]] na skrzyżowaniu ulic Fabrycznej oraz Lecha i Marii Kaczyńskich 2 (przed [[II wojna światowa|II wojną]] – ulica Ewangelicka, po II wojnie – 19 Stycznia<ref>{{Cytuj |url = https://belchatow.naszemiasto.pl/ulica-lecha-i-marii-kaczynskich-w-belchatowie-jakie-jeszcze/ar/c4-4231090 |tytuł = Ulica Lecha i Marii Kaczyńskich w bełchatowie. Jakie jeszcze będą zmiany w nazwach ulic? |autor = Maciej Wiśniewski |opublikowany = belchatow.naszemiasto.pl |data = 2017-08-31 |data dostępu = 2024-10-30}}</ref>).

== Historia ==
Synagoga została zbudowana w 1893 roku, zastępując [[Stara Synagoga w Bełchatowie|starą, zrujnowaną, drewnianą synagogę]]. Fundusze na budowę synagogi wyłożyli [[żyd]]owscy właściciele [[Bełchatów|bełchatowskich]] fabryk. Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] hitlerowcy doszczętnie zdewastowali synagogę.

Po zakończeniu wojny stan synagogi był bardzo zły, stały jedynie [[mur]]y, [[dach]] był bardzo zniszczony, wewnątrz nie było [[podłoga|podłogi]]. W 1956 roku na polecenie ówczesnych władz miasta synagoga została wyburzona. Na jej miejscu wkrótce wybudowano [[blok mieszkalny]].

Naprzeciwko na budynku domu kultury przy ulicy Narutowicza znajduje się odsłonięta w 1989 roku tablica pamiątkowa o treści: „''Dla uczczenia pamięci 5.000 Bełchatowskich Żydów zamordowanych przez nazistów w latach 1939-1945”''.

== Architektura ==
Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. W zachodniej części znajdował się obszerny przedsionek, z którego wchodziło się do równie dużej głównej sali modlitewnej. Nad przedsionkiem, na piętrze znajdował się [[babiniec]]. Całość była przykryta dwuspadowym dachem, na rogach którego znajdowały się [[sterczyna|sterczyny]].

Wnętrze sali głównej było bardzo bogato zdobione. Na środku znajdowała się [[bima]], a na wschodniej ścianie bogato zdobiony [[Aron ha-kodesz]]. Całą salę oświetlały wysokie, półokrągło zakończone okna.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/b/464-belchatow/112-synagogi-domy-modlitwy-mykwy/82551-synagoga-w-belchatowie-ul-19-stycznia-2 Synagoga w Bełchatowie] na portalu Wirtualny Sztetl

[[Kategoria:Synagogi w województwie łódzkim|Bełchatów]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Bełchatowie]]

title: Synagoga w Bełchatowie

Miejscowość: Bełchatów

Budulec: murowana

Data likwidacji: II wojna światowa

Tradycja: ortodoksyjna


text:
# Béla Sárosi
Béla Sárosi (ur. 15 sierpnia 1919 w Budapeszcie, zm. 15 czerwca 1993 w Saragossie) – węgierski piłkarz występujący na pozycji pomocnika i trener piłkarski.

## Kariera piłkarska
Béla Sárosi był wychowankiem węgierskiego Ferencvárosi TC. Potem grał we włoskich klubach Bologna FC i AS Bari. Następnie przez rok był piłkarzem kolumbijskiego Atlético Junior. W roku 1951 przebywał w portugalskim FC Porto, później w hiszpańskim Realu Saragossa, a karierę zakończył w szwajcarskim FC Lugano, gdzie był grającym trenerem.
Sárosi ma na koncie 25 meczów i 1 bramkę strzeloną w barwach reprezentacji Węgier. W 1938 był w jej kadrze na mistrzostwa świata. Zmarł w wieku 74 lat.

## Kariera trenerska
Béla Sárosi pod koniec kariery piłkarskiej łączył rolę zawodnika z grającym trenerem w szwajcarskim FC Lugano. W tym kraju trenował także zespół FC Basel. W 1958 przeszedł do niemieckiego SSV Jahn Ratyzbona, a rok później do Alemannii Akwizgran. Ostatnim klubem, w którym był głównym szkoleniowcem był belgijski Beerschot. Karierę zakończył jako drugi trener hiszpańskiej FC Barcelony.

title: Béla Sárosi

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Béla Sárosi
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[15 sierpnia]] [[1919]]
 |miejsce urodzenia       = [[Budapeszt]]
 |data śmierci            = [[15 czerwca]] [[1993]]
 |miejsce śmierci         = [[Saragossa]]
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       = ! 1933–1937 ! [[Műegyetemi AFC]]
 |kariera seniorska       =
! 1937–1946 ! [[Ferencvárosi TC (piłka nożna)|Ferencvárosi]]   ! 237 ! 64
! 1946–1949 ! [[Bologna FC]]                           !  77 !  5
! 1949–1950 ! [[AS Bari|Bari]]                                 !  21 !  2
! 1950–1951 ! [[Atlético Junior]] !     !
! 1951      ! [[FC Porto]]                               !     !
! 1952      ! [[Real Saragossa]]                     !   7 !  3
! 1953–1956 ! [[FC Lugano]]                             !     !
 |kariera reprezentacyjna = ! 1939–1945 ! {{reprezentacja|HUN|pn|wariant=1918}} ! 25 ! 1
 |kariera trenerska       =
! 1953–1956 ! [[FC Lugano]]
! 1956–1958 ! [[FC Basel]]
! 1958–1959 ! [[SSV Jahn Regensburg|SSV Jahn Ratyzbona]]
! 1959–1961 ! [[Alemannia Aachen]]
! 1961–1962 ! [[Beerschot Antwerpia|Beerschot]]
! 1962–1964 ! [[FC Barcelona]] (asystent)
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Béla Sárosi''' (ur. [[15 sierpnia]] [[1919]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]], zm. [[15 czerwca]] [[1993]] w [[Saragossa|Saragossie]]) – [[Węgry|węgierski]] [[piłkarz]] występujący na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] i trener piłkarski.

== Kariera piłkarska ==
Béla Sárosi był wychowankiem węgierskiego [[Ferencvárosi TC (piłka nożna)|Ferencvárosi TC]]. Potem grał we włoskich klubach [[Bologna FC]] i [[AS Bari]]. Następnie przez rok był piłkarzem kolumbijskiego [[Atlético Junior]]. W roku 1951 przebywał w portugalskim [[FC Porto]], później w hiszpańskim [[Real Saragossa|Realu Saragossa]], a karierę zakończył w szwajcarskim [[FC Lugano]], gdzie był grającym trenerem.

Sárosi ma na koncie 25 meczów i 1 bramkę strzeloną w barwach [[Reprezentacja Węgier w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Węgier]]. W 1938 był w jej kadrze na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1938|mistrzostwa świata]]. Zmarł w wieku 74 lat.

== Kariera trenerska ==
Béla Sárosi pod koniec kariery piłkarskiej łączył rolę zawodnika z grającym trenerem w szwajcarskim [[FC Lugano]]. W tym kraju trenował także zespół [[FC Basel]]. W 1958 przeszedł do niemieckiego [[SSV Jahn Regensburg|SSV Jahn Ratyzbona]], a rok później do [[Alemannia Aachen|Alemannii Akwizgran]]. Ostatnim klubem, w którym był głównym szkoleniowcem był belgijski [[Beerschot Antwerpia|Beerschot]]. Karierę zakończył jako drugi trener hiszpańskiej [[FC Barcelona|FC Barcelony]].

== Linki zewnętrzne ==
* [https://eu-football.info/_player.php?id=18495 Profil na European Football] {{lang|en}}

{{Węgry 1938}}
{{Trenerzy piłkarscy FC Basel}}

{{SORTUJ:Sarosi, Bela}}
[[Kategoria:Reprezentanci Węgier w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Węgierscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Lugano]]
[[Kategoria:Piłkarze SSC Bari]]
[[Kategoria:Piłkarze Junior FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Bologna FC 1909]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Porto]]
[[Kategoria:Piłkarze Ferencvárosi TC]]
[[Kategoria:Piłkarze Realu Saragossa]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy FC Basel]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy FC Lugano]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Alemannii Aachen]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1938]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1919]]
[[Kategoria:Zmarli w 1993]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie]]

title: · Béla Sárosi

Data i miejsce urodzenia: 15 sierpnia 1919 · Budapeszt

Data i miejsce śmierci: 15 czerwca 1993 · Saragossa

Pozycja: pomocnik

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Műegyetemi AFC

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Ferencvárosi · 237 · (64)

Bologna FC · 77 · (5)

Bari · 21 · (2)

Atlético Junior

FC Porto

Real Saragossa · 7 · (3)

FC Lugano

title: Kariera reprezentacyjna

Węgry · 25 · (1)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

FC Basel

SSV Jahn Ratyzbona

Alemannia Aachen

Beerschot

FC Barcelona (asystent)


text:
# Jan Szadkowski
Jan Szadkowski (ur. 1937 w Helenówku) – polski inżynier eksploatacji i budowy maszyn, specjalizujący się w badaniach operacyjnych, logistyce, obróbką skrawaniem, wytwarzaniem maszyn, a także zarządzaniem jakością i zarządzaniem produkcją; nauczyciel akademicki związany z bielskimi szkołami wyższymi.

## Życiorys
Urodził się w 1937 roku w Helenówku koło Warszawy. Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej, podjął w 1957 roku studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, które ukończył w 1962 roku, zdobywając dyplomy magistra i inżyniera. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1966 roku, a następnie w 1970 roku doktora habilitowanego. W 1971 roku otrzymał stanowisko docenta, w 1987 roku profesora nadzwyczajnego, a w 1992 roku profesora zwyczajnego. Tytuł profesora nauk technicznych nadała mu Rada Państwa PRL w 1987 roku.
Od lat 70. XX wieku związany jest z filią Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej. W latach 1978–1981 pełnił funkcję prorektora tej filii. Od 1992 roku do przejścia na emeryturę był kierownikiem Katedry Technologii Maszyn i Automatyzacji. Obecnie pracuje w Bielskiej Wyższej Szkole im. Józefa Tyszkiewicza.

## Dorobek naukowy i odznaczenia
Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień związanych z techniką wytwarzania, obróbką skrawaniem, obrabiarkami, robotami, zarządzaniem produkcją i jakością. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, z których do najważniejszych należą:
- Ekonomiczne i technologiczne przesłanki wyboru tolerancji w układach łańcuchów wymiarowych, Kraków 1969.
- Wybrane zagadnienia z ekonomiki i organizacji produkcji w przedsiębiorstwie budowy maszyn, Kraków 1971.
- Automaty technologiczne. Budowa, sterowanie, programowanie, Kraków 1973.
- Obrabiarki sterowane numerycznie, roboty, elastyczne systemy obróbkowe, Bielsko-Biała 1998.

Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną oraz organizacyjną został odznaczonył Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

title: Jan Szadkowski

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jan Szadkowski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[1937]]
 |miejsce urodzenia         = [[Helenówek (Kanie)|Helenówek]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = technicznych
 |specjalność               = badania operacyjne, logistyka, obróbka skrawaniem, wytwarzanie maszyn, zarządzanie jakością, zarządzanie produkcją
 |almamater                 =  [[Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki|Politechnika Krakowska]]
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej]]<br />[[Bielska Wyższa Szkoła im. Józefa Tyszkiewicza w Bielsku-Białej]]
 |okres zatr1               =
 |doktorat data             = 1966
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 1970
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1987
 |status pan                =
 |status pau                =
 |funkcja pan typ           =
 |funkcja pan nazwa         =
 |honoriscausa data1        =
 |honoriscausa uczelnia1    =
 |odznaczenia               = {{Order|OOP|KO}} {{Order|MKEN}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Jan Szadkowski''' (ur. [[1937]] w [[Helenówek (Kanie)|Helenówku]]) – [[Polacy|polski]] inżynier eksploatacji i budowy maszyn, specjalizujący się w badaniach operacyjnych, logistyce, obróbką skrawaniem, wytwarzaniem maszyn, a także zarządzaniem jakością i zarządzaniem produkcją; nauczyciel akademicki związany z bielskimi szkołami wyższymi.

== Życiorys ==
Urodził się w 1937 roku w Helenówku koło [[Warszawa|Warszawy]]. Po ukończeniu [[szkoła podstawowa|szkoły podstawowej]] i [[szkoła średnia|średniej]], podjął w [[1957]] roku [[Studia wyższe|studia]] na [[Wydział Mechaniczny Politechniki Krakowskiej|Wydziale Mechanicznym]] [[Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki|Politechniki Krakowskiej]], które ukończył w [[1962]] roku, zdobywając dyplomy [[magister|magistra]] i [[inżynier]]a. Stopień naukowy [[Doktor (stopień naukowy)|doktora]] uzyskał w [[1966]] roku, a następnie w [[1970]] roku [[habilitacja|doktora habilitowanego]]. W [[1971]] roku otrzymał stanowisko [[docent]]a, w [[1987]] roku [[profesor uczelni|profesora nadzwyczajnego]], a w [[1992]] roku [[profesor zwyczajny|profesora zwyczajnego]]<ref name=autonazwa1>[http://info.ath.bielsko.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1325&Itemid=172 Biografia Jana Szadkowskiego na stronie ATH w Bielsku-Białej] [on-line] [dostęp: 29.12.2012]</ref>. Tytuł [[profesor]]a nauk technicznych nadała mu [[Rada Państwa (Polska)|Rada Państwa]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] w 1987 roku<ref name=autonazwa2>{{ludzie nauki|23007|osoba=prof. Jan Szadkowski|data dostępu=2012-12-29}}</ref>.

Od lat 70. XX wieku związany jest z [[filia|filią]] [[Politechnika Łódzka|Politechniki Łódzkiej]] w [[Bielsko-Biała|Bielsku-Białej]]. W latach [[1978]]–[[1981]] pełnił funkcję [[prorektor]]a tej filii<ref>[http://info.ath.bielsko.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1322&Itemid=176 Wykaz rektorów AHT w Bielsku-Białej] [on-line] [dostęp: 27.12.2012]</ref>. Od [[1992]] roku do przejścia na [[emerytura|emeryturę]] był kierownikiem Katedry Technologii Maszyn i Automatyzacji<ref name=autonazwa1/>. Obecnie pracuje w [[Bielska Wyższa Szkoła im. Józefa Tyszkiewicza w Bielsku-Białej|Bielskiej Wyższej Szkole im. Józefa Tyszkiewicza]]<ref name=autonazwa2/>.

== Dorobek naukowy i odznaczenia ==
Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień związanych z techniką wytwarzania, obróbką skrawaniem, obrabiarkami, robotami, zarządzaniem produkcją i jakością<ref name=autonazwa1/>. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, z których do najważniejszych należą<ref>Dane na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie, stan an 24 XII 2012 roku</ref>:
* ''Ekonomiczne i technologiczne przesłanki wyboru tolerancji w układach łańcuchów wymiarowych'', Kraków 1969.
* ''Wybrane zagadnienia z ekonomiki i organizacji produkcji w przedsiębiorstwie budowy maszyn'', Kraków 1971.
* ''Automaty technologiczne. Budowa, sterowanie, programowanie'', Kraków 1973.
* ''Obrabiarki sterowane numerycznie, roboty, elastyczne systemy obróbkowe'', Bielsko-Biała 1998.

Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną oraz organizacyjną został odznaczonył [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]] oraz [[Medal Komisji Edukacji Narodowej|Medalem Komisji Edukacji Narodowej]]<ref name=autonazwa1/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{ludzie nauki|23007|osoba=prof. dr hab. inż. Jan Szadkowski|data dostępu=2012-12-29}}
* [http://info.ath.bielsko.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1325&Itemid=172 Biografia Jana Szadkowskiego na stronie ATH w Bielsku-Białej]

{{Rektorzy Uniwersytetu Bielsko-Bialskiego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Szadkowski, Jan}}
[[Kategoria:Polscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej]]
[[Kategoria:Wykładowcy Politechniki Łódzkiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]

title: Jan Szadkowski

Data i miejsce urodzenia: 1937 · Helenówek

Alma Mater: Politechnika Krakowska

Uczelnia: Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej · Bielska Wyższa Szkoła im. Józefa Tyszkiewicza w Bielsku-Białej