text:
# Saint-Hilaire-de-la-Côte
Saint-Hilaire-de-la-Côte – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Isère.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1001 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 73 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Saint-Hilaire-de-la-Côte plasuje się na 783. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 861.).

wikiname: plwiki

title: Saint-Hilaire-de-la-Côte

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Hilaire-de-la-Côte
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Hilaire-de-la-Côte
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Isère (departament)|Isère]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Vienne|Vienne]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 38393
 |powierzchnia                    = 13,71 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 1001
 |gęstość zaludnienia             = 73 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 38260
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Isère
 |współrzędne                     = 45°23′N 5°19′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Hilaire-de-la-Côte''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Isère (departament)|Isère]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1001 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 73 osób/km² (wśród 2880 gmin [[Rodan-Alpy|regionu Rodan-Alpy]] Saint-Hilaire-de-la-Côte plasuje się na 783. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 861.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Vienne}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Isère]]

title: Saint-Hilaire-de-la-Côte

Państwo: Francja

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Isère

Okręg: Vienne

• gęstość: 73 os./km²


text:
# Karł Roullier
Karł F. Roullier (znany też jako K.F. Rulje) (1814–1858) -  rosyjski paleontolog i zoolog. Profesor Uniwersytetu Moskiewskiego i Akademii Medyko-Chirurgicznej w Moskwie. Roullier badał i popularyzował ideę zmienności gatunków jeszcze przed opublikowaniem założeń teorii ewolucji przez Karola Darwina.

title: Karł Roullier

wikitext:
'''Karł F. Roullier''' (znany też jako K.F. Rulje) ([[1814]]–[[1858]]) -  rosyjski [[paleontologia|paleontolog]] i [[zoologia|zoolog]]. Profesor [[Uniwersytet Moskiewski|Uniwersytetu Moskiewskiego]] i Akademii Medyko-Chirurgicznej w Moskwie. Roullier badał i popularyzował ideę zmienności gatunków jeszcze przed opublikowaniem założeń [[teoria ewolucji|teorii ewolucji]] przez [[Charles Darwin|Karola Darwina]].

== Bibliografia ==
* ''Encyklopedia PWN'', Tom 3, Warszawa 1991, ss. 207-208.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Roullier, Karł}}
[[Kategoria:Rosyjscy zoolodzy]]
[[Kategoria:Rosyjscy paleontolodzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1814]]
[[Kategoria:Zmarli w 1858]]


text:
# Władimir Biełow (morderca)
Władimir Borisowicz Biełow ros. Владимир Борисович Белов (ur. 1972 w Moskwie) – rosyjski seryjny morderca zwany Chowryńskim Maniakiem. W latach 2001–2002 zamordował co najmniej sześć osób.

## Zabójstwa
Po raz pierwszy trafił do więzienia we wczesnej młodości, skazany za kradzież. Wkrótce po wyjściu na wolność w 1991 dokonał kolejnego napadu, mordując swoją ofiarę. 4 lutego 1993 po raz kolejny stanął przed sądem i został skazany na karę 15 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w kolonii karnej w Uljanowsku, gdzie poznał swojego przyszłego wspólnika Siergieja Aleksandrowicza Szabanowa. W 2001 Biełow otrzymał zwolnienie warunkowe, kilka lat wcześniej więzienie opuścił Szabanow.
W październiku 2001 Biełow z Szabanowem dokonali napadu rabunkowego na handlowca Aleksandra Czeremisowa, którego pobili i zastrzelili. Dwa miesiące później Biełow zabił młodą kobietę wracającą z pracy. Zamordowanej zabrał torebkę, pieniądze i tort, który niosła do domu. W styczniu 2002 obaj przestępcy zamordowali obywatelkę Austrii, której ukradli torebkę. Miesiąc później dokonali kolejnego napadu, zabierając zaatakowanej kobiecie 100 rubli i telefon komórkowy. Tym razem ofiara przeżyła napad i pomogła milicji stworzyć portret pamięciowy jednego z napastników. Portret zaprezentowano w lokalnej telewizji, a także na plakatach rozwieszonych w Moskwie. Nie udało się jednak trafić na ślad napastnika.
W lutym 2002 Biełow z Szabanowem dokonali dwóch zabójstw i jednej nieudanej próby zabójstwa. Młoda kobieta, uderzona przez Biełowa kijem bejsbolowym udawała martwą i pozwoliła uciec napastnikowi. Poczucie bezkarności sprawiło, że napastnicy przyjeżdżali na miejsce zbrodni samochodem, nie obawiając się, że ktoś rozpozna jego numery rejestracyjne. W lutym 2002 specjalna grupa operacyjna „Koptewo” poszukująca Chowryńskiego Maniaka rozpoznała Władimira Biełowa w portrecie pamięciowym, sporządzonym przez jedną z jego ofiar.

## Proces i wyrok
Pierwsza próba aresztowania Biełowa przez milicjantów zakończyła się niepowodzeniem. Biełow wyskoczył z okna i odjechał samochodem Opel, którego używał do popełniania przestępstw. Kilka dni później został ujęty przez milicję, w tym dniu także aresztowano Szabanowa. W czasie śledztwa Biełow przyznał się do stawianych mu zarzutów i zapowiedział, że po wyjściu na wolność będzie kontynuował swoją działalność przestępczą. Według ustaleń śledczych Biełow mógł mieć na koncie 80 ofiar, ale w toku procesu sądowego udowodniono mu dokonanie 6 zabójstw. W grudniu 2003 sąd skazał Szabanowa na 21 lat więzienia, a Biełowa na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Od 2009 Biełow odbywa karę w kolonii karnej Czarny Birkut.

title: Władimir Biełow (morderca)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Władimir Biełow
 |pseudonim                 = Chrowryński Maniak
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[1972]]
 |miejsce urodzenia         = [[Moskwa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Władimir Borisowicz Biełow''' [[język rosyjski|ros.]] Владимир Борисович Белов (ur. 1972 w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Rosja|rosyjski]] [[seryjny morderca]] zwany '''Chowryńskim Maniakiem'''. W latach 2001–2002 zamordował co najmniej sześć osób.

== Zabójstwa ==
Po raz pierwszy trafił do więzienia we wczesnej młodości, skazany za kradzież. Wkrótce po wyjściu na wolność w 1991 dokonał kolejnego napadu, mordując swoją ofiarę. 4 lutego 1993 po raz kolejny stanął przed sądem i został skazany na karę 15 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w kolonii karnej w [[Uljanowsk]]u, gdzie poznał swojego przyszłego wspólnika Siergieja Aleksandrowicza Szabanowa. W 2001 Biełow otrzymał [[Warunkowe przedterminowe zwolnienie|zwolnienie warunkowe]], kilka lat wcześniej więzienie opuścił Szabanow.

W październiku 2001 Biełow z Szabanowem dokonali napadu rabunkowego na handlowca Aleksandra Czeremisowa, którego pobili i zastrzelili. Dwa miesiące później Biełow zabił młodą kobietę wracającą z pracy. Zamordowanej zabrał torebkę, pieniądze i [[tort]], który niosła do domu. W styczniu 2002 obaj przestępcy zamordowali obywatelkę [[Austria|Austrii]], której ukradli torebkę. Miesiąc później dokonali kolejnego napadu, zabierając zaatakowanej kobiecie 100 [[Rubel rosyjski|rubli]] i [[telefon komórkowy]]. Tym razem ofiara przeżyła napad i pomogła milicji stworzyć portret pamięciowy jednego z napastników. Portret zaprezentowano w lokalnej telewizji, a także na [[plakat]]ach rozwieszonych w Moskwie. Nie udało się jednak trafić na ślad napastnika.

W lutym 2002 Biełow z Szabanowem dokonali dwóch zabójstw i jednej nieudanej próby zabójstwa. Młoda kobieta, uderzona przez Biełowa [[Kij baseballowy|kijem bejsbolowym]] udawała martwą i pozwoliła uciec napastnikowi. Poczucie bezkarności sprawiło, że napastnicy przyjeżdżali na miejsce zbrodni samochodem, nie obawiając się, że ktoś rozpozna jego numery rejestracyjne. W lutym 2002 specjalna grupa operacyjna „Koptewo” poszukująca Chowryńskiego Maniaka rozpoznała Władimira Biełowa w [[Portret pamięciowy|portrecie pamięciowym]], sporządzonym przez jedną z jego ofiar.

== Proces i wyrok ==
Pierwsza próba aresztowania Biełowa przez milicjantów zakończyła się niepowodzeniem. Biełow wyskoczył z okna i odjechał samochodem Opel, którego używał do popełniania przestępstw. Kilka dni później został ujęty przez milicję, w tym dniu także aresztowano Szabanowa. W czasie śledztwa Biełow przyznał się do stawianych mu zarzutów i zapowiedział, że po wyjściu na wolność będzie kontynuował swoją działalność przestępczą. Według ustaleń śledczych Biełow mógł mieć na koncie 80 ofiar, ale w toku procesu sądowego udowodniono mu dokonanie 6 zabójstw. W grudniu 2003 sąd skazał Szabanowa na 21 lat więzienia, a Biełowa na [[Kara dożywotniego pozbawienia wolności|karę dożywotniego pozbawienia wolności]]. Od 2009 Biełow odbywa karę w kolonii karnej [[Czarny Birkut]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj | url = https://web.archive.org/web/20250124124326/https://newizv.ru/accidents/2003-12-15/3445-konec-hovrinskih-manjakov.html | tytuł = Конец "ховринских маньяков" = 2017-01-13 | autor = Andriej Pankow| opublikowany = newizv.ru | data = 2003-12-15| język = ru}}
* {{cytuj | url = https://www.newsru.com/russia/07apr2002/maniak.html | tytuł = Маньяк, который убивал женщин в Москве, задержан = 2017-01-13 | autor = | opublikowany = newsru.com | data = 2012-01-30| język = ru}}

{{SORTUJ:Biełow, Władimir}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Rosyjscy seryjni mordercy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]

title: Władimir BiełowChrowryński Maniak

Data i miejsce urodzenia: 1972 · Moskwa


text:
# Drabler
Drabler – stosowany na XIV-XVI wiecznych żaglowcach żagiel. Umożliwiał zmniejszanie powierzchni ożaglowania poprzez podział jednego żagla rejowego w poziomie na wiązane ze sobą części. Dowiązany pod żaglem zasadniczym żagiel nazywa się bonnet, dowiązany poniżej bonneta żagiel to drabler.
Rozwinięciem tego sposobu zmniejszania powierzchni żagli rejowych było (żaglowce XVIII-XX w.) wyposażanie żagli rejowych w refbanty i refowanie ich poprzez podwiązanie odcinka żagla pod refbantą przy pomocy refsejzingów. Następnym krokiem było zwiększenie liczby żagli rejowych przy zmniejszeniu ich powierzchni. Współczesne żaglowce najczęściej mają żagle nie przewidziane do refowania; zmniejszenie powierzchni żagli realizuje się przez zwinięcie całych żagli.

title: Drabler

wikitext:
'''Drabler''' – stosowany na XIV-XVI wiecznych żaglowcach [[żagiel]]. Umożliwiał zmniejszanie powierzchni ożaglowania poprzez podział jednego [[ożaglowanie rejowe|żagla rejowego]] w poziomie na wiązane ze sobą części. Dowiązany pod żaglem zasadniczym żagiel nazywa się [[bonnet (żagiel)|bonnet]], dowiązany poniżej bonneta żagiel to '''drabler'''.

Rozwinięciem tego sposobu zmniejszania powierzchni żagli rejowych było (żaglowce XVIII-XX w.) wyposażanie żagli rejowych w [[refbanta|refbanty]] i [[refowanie]] ich poprzez podwiązanie odcinka żagla pod refbantą przy pomocy [[refsejzing]]ów. Następnym krokiem było zwiększenie liczby żagli rejowych przy zmniejszeniu ich powierzchni. Współczesne żaglowce najczęściej mają żagle nie przewidziane do refowania; zmniejszenie powierzchni żagli realizuje się przez zwinięcie całych żagli.

== Zobacz też ==
* [[Bonnet (żagiel)|bonnet]]
* [[lizel]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = Jacek Czajewski |tytuł = Manewrowanie dużymi żaglowcami |data = 1997 |isbn = 83-7020-235-7 |miejsce = Warszawa |wydawca = Alma-Press |oclc = 749365469 }}

{{Żagle}}

[[Kategoria:Ożaglowanie]]


text:
# Walt Hansgen
Walter Hansgen (ur. 28 października 1919 w Westfield, zm. 7 kwietnia 1966 w Orleanie) – amerykański kierowca wyścigowy. Karierę zaczynał w wyścigach ulicznych, w 1961 roku w wieku 41 lat zadebiutował w Formule 1. Zmarł podczas testów Forda GT40 w 1966 roku.

## Kariera
Hangsen, czterokrotny mistrz wyścigów ulicznych organizacji SCCA, uczestniczył w dwóch wyścigach Formuły 1. Łącznie zdobył dwa punkty. W 1964 MG-Offenhauserem w wyścigu Indianapolis 500 był 13, a rok później – czternasty.
Uczestniczył w kilku wyścigach 24h Daytona, 24h Le Mans i 12h Sebring.
Zginął wskutek wypadku 3 kwietnia 1966, prowadząc podczas testów na torze Circuit de la Sarthe przerobionego Forda GT40 z silnikiem o pojemności 7 litrów. Na mokrym torze, na skutek aquaplaningu, stracił kontrolę nad pojazdem i wypadł z toru.

## Wyniki
| Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie                                                                     |
| Oznaczenie                                                            | Wyjaśnienie                                                                                |
| --------------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| Złoty                                                                 | Zwycięzca lub mistrzostwo                                                                                |
| Srebrny                                                               | 2. miejsce lub wicemistrzostwo                                                                                |
| Brązowy                                                               | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo                                                                                |
| Zielony                                                               | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski                                                             | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu)                      |
| Czerwony                                                              | Nie zakwalifikował się (NZ)                                                                                |
| Czerwony                                                              | Nie prekwalifikował się (NPK)                                                                                |
| Różowy                                                                | Nie ukończył (NU)                                                                                |
| Różowy                                                                | Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu)                                 |
| Czarny                                                                | Zdyskwalifikowany (DK)                                                                                |
| Czarny                                                                | Wykluczony (WYK/EX)                                                                                |
| Biały                                                                 | Nie wystartował (NW)                                                                                |
| Biały                                                                 | Kontuzjowany (K/INJ)                                                                                |
| Biały                                                                 | Wyścig odwołany (OD/C)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Został wycofany (WYC/WD)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Nie przybył (NP/DNA)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Nie brał udziału w treningach (NT/DNP)                                                                                |
| Bez koloru                                                            | Nie został zgłoszony (–)                                                                                |
| Pogrubienie                                                           | Start z pole position                                                                                |
| Kursywa                                                               | Najszybsze okrążenie wyścigu                                                                                |
| †                                                                     | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.                              |
| *                                                                     | Sezon w trakcie                                                                                |
| 1/2/3                                                                 | Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym                                                                                |
| Lista systemów punktacji Formuły 1                                    |                                                                                |

### Formuła 1
| Rok  | Zespół           | Samochód   | Silnik    | 1   | 2   | 3   | 4   | 5   | 6   | 7   | 8      | 9      | 10     | Msc. | Pkt. |
| ---- | ---------------- | ---------- | --------- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | ------ | ------ | ------ | ---- | ---- |
| 1960 | Momo Corporation | Lotus 18   | Climax R4 | ARG | MCO | 500 | NLD | BEL | FRA | GBR | PRT    | ITA    | USA WD | –    | 0    |
| 1961 | Momo Corporation | Cooper T53 | Climax R4 | MCO | NLD | BEL | FRA | GBR | DEU | ITA | USA NU |        |        | –    | 0    |
| 1963 | Walt Hansgen     | Lotus 24   | Climax V8 | MCO | BEL | NLD | FRA | GBR | DEU | ITA | USA WD | MEX WD | ZAF    | –    | 0    |
| 1964 | Team Lotus       | Lotus 33   | Climax V8 | MCO | NLD | BEL | FRA | GBR | DEU | AUT | ITA    | USA 5  | MEX    | 16   | 2    |

### Indianapolis 500
| Rok  | Nr | Kwalifikacje | Wynik | Okr. | Lider | Uwagi       |
| ---- | -- | ------------ | ----- | ---- | ----- | ----------- |
| 1964 | 53 | 10           | 13    | 176  | 0     |             |
| 1964 | 53 | 21           | 14    | 117  | 0     | przegrzanie |

### 24h Le Mans
| Rok  | Msc.  | Kat.    | Nr | Zespół               | Kierowcy                    | Samochód                  | Silnik           | Okr. |
| ---- | ----- | ------- | -- | -------------------- | --------------------------- | ------------------------- | ---------------- | ---- |
| 1959 | 44 NU | S 3.0   | 2  | Brian Lister         | Walt Hansgen/ Peter Blond   | Lister LM                 | Jaguar 3.0 R6    | 52   |
| 1960 | 43 NU | S 3.0   | 6  | Briggs S. Cunningham | Dan Gurney/ Walt Hansgen    | Jaguar D-Type 2A          | Jaguar 3.0 R6    | 89   |
| 1961 | 50 NU | S 3.0   | 6  | Briggs S. Cunningham | Walt Hansgen/ Bruce McLaren | Maserati Tipo 63          | Maserati 3.0 V12 | 31   |
| 1962 | 25 NU | E +3.0  | 2  | Briggs S. Cunningham | Bruce McLaren/ Walt Hansgen | Maserati Tipo 151/1       | Maserati 3.9 V8  | 177  |
| 1963 | 45 NU | GT +3.0 | 14 | Briggs S. Cunningham | Walt Hansgen/ Augie Pabst   | Jaguar E-Type Lightweight | Jaguar 3.8 R6    | 8    |

title: Walt Hansgen

wikitext:
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Walt Hansgen
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |pełne imię i nazwisko = Walter Hansgen
 |kraj                  = USA
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = 28 października 1919
 |miejsce urodzenia     = [[Westfield (New Jersey)|Westfield]]
 |data śmierci          = 7 kwietnia 1966
 |miejsce śmierci       = [[Orlean]]
 |sukcesy               =
 |commons               =
 |wikiquote             =
 |www                   =
}}
'''Walter Hansgen''' (ur. 28 października 1919 w [[Westfield (New Jersey)|Westfield]], zm. 7 kwietnia 1966 w [[Orlean]]ie) – amerykański kierowca wyścigowy. Karierę zaczynał w wyścigach ulicznych, w [[Formuła 1 Sezon 1961|1961]] roku w wieku 41 lat zadebiutował w [[Formuła 1|Formule 1]]. Zmarł podczas testów [[Ford GT40|Forda GT40]] w 1966 roku.

== Kariera ==
Hangsen, czterokrotny mistrz wyścigów ulicznych organizacji [[Sports Car Club of America|SCCA]], uczestniczył w dwóch wyścigach Formuły 1. Łącznie zdobył dwa punkty. W [[Indianapolis 500 1964|1964]] [[MG Cars|MG]]-[[Offenhauser]]em w wyścigu [[Indianapolis 500]] był 13, a rok później – czternasty.

Uczestniczył w kilku wyścigach [[24 Hours of Daytona|24h Daytona]], [[24h Le Mans]] i [[12h Sebring]].

Zginął wskutek wypadku 3 kwietnia 1966, prowadząc podczas testów na torze [[Circuit de la Sarthe]] przerobionego [[Ford GT40|Forda GT40]] z silnikiem o pojemności 7 litrów. Na mokrym torze, na skutek [[aquaplaning]]u, stracił kontrolę nad pojazdem i wypadł z toru.

== Wyniki ==
{{Sporty motorowe/Oznaczenia}}

=== Formuła 1 ===
{| class="wikitable" style="text-align:center; font-size:90%"
! Rok
! Zespół
! Samochód
! Silnik
! 1
! 2
! 3
! 4
! 5
! 6
! 7
! 8
! 9
! 10
! Msc.
! Pkt.
|-
! [[Formuła 1 Sezon 1960|1960]]
! [[Momo Corporation]]
! [[Lotus 18]]
! [[Coventry Climax|Climax]] [[R4 (silnik)|R4]]
| [[Grand Prix Argentyny 1960|ARG]]
| [[Grand Prix Monako 1960|MCO]]
| [[Indianapolis 500 1960|500]]
| [[Grand Prix Holandii 1960|NLD]]
| [[Grand Prix Belgii 1960|BEL]]
| [[Grand Prix Francji 1960|FRA]]
| [[Grand Prix Wielkiej Brytanii 1960|GBR]]
| [[Grand Prix Portugalii 1960|PRT]]
| [[Grand Prix Włoch 1960|ITA]]
|bgcolor="#FFFFFF"| [[Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1960|USA]]
WD
! –
! 0
|-
! [[Formuła 1 Sezon 1961|1961]]
! [[Momo Corporation]]
! [[Cooper T53]]
! [[Coventry Climax|Climax]] [[R4 (silnik)|R4]]
| [[Grand Prix Monako 1961|MCO]]
| [[Grand Prix Holandii 1961|NLD]]
| [[Grand Prix Belgii 1961|BEL]]
| [[Grand Prix Francji 1961|FRA]]
| [[Grand Prix Wielkiej Brytanii 1961|GBR]]
| [[Grand Prix Niemiec 1961|DEU]]
| [[Grand Prix Włoch 1961|ITA]]
|bgcolor="#FFCFFF"| [[Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1961|USA]]
NU
|
|
! –
! 0
|-
! [[Formuła 1 Sezon 1963|1963]]
! Walt Hansgen
! [[Lotus 24]]
! [[Coventry Climax|Climax]] [[V8 (silnik)|V8]]
| [[Grand Prix Monako 1963|MCO]]
| [[Grand Prix Belgii 1963|BEL]]
| [[Grand Prix Holandii 1963|NLD]]
| [[Grand Prix Francji 1963|FRA]]
| [[Grand Prix Wielkiej Brytanii 1963|GBR]]
| [[Grand Prix Niemiec 1963|DEU]]
| [[Grand Prix Włoch 1963|ITA]]
|bgcolor="#FFFFFF"| [[Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1963|USA]]
WD
|bgcolor="#FFFFFF"| [[Grand Prix Meksyku 1963|MEX]]
WD
| [[Grand Prix Południowej Afryki 1963|ZAF]]
! –
! 0
|-
! [[Formuła 1 Sezon 1964|1964]]
! [[Team Lotus]]
! [[Lotus 33]]
! [[Coventry Climax|Climax]] [[V8 (silnik)|V8]]
| [[Grand Prix Monako 1964|MCO]]
| [[Grand Prix Holandii 1964|NLD]]
| [[Grand Prix Belgii 1964|BEL]]
| [[Grand Prix Francji 1964|FRA]]
| [[Grand Prix Wielkiej Brytanii 1964|GBR]]
| [[Grand Prix Niemiec 1964|DEU]]
| [[Grand Prix Austrii 1964|AUT]]
| [[Grand Prix Włoch 1964|ITA]]
|bgcolor="#DFFFDF"| [[Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1964|USA]]
5
| [[Grand Prix Meksyku 1964|MEX]]
! 16
! 2
|}

=== Indianapolis 500 ===
{|class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!Rok
!Nr
!Kwalifikacje
!Wynik
!Okr.
!Lider
!Uwagi
|-
![[Indianapolis 500 1964|1964]]
|53
|10
|13
|176
|0
|
|-
![[Indianapolis 500 1964|1964]]
|53
|21
|14
|117
|0
|przegrzanie
|}

=== 24h Le Mans ===
{|class="wikitable"
!width="*"|Rok
!width="*"|Msc.
!width="*"|Kat.
!width="*"|Nr
!width="*"|Zespół
!width="*"|Kierowcy
!width="*"|Samochód
!width="*"|Silnik
!width="*"|Okr.
|-
!'''[[24h Le Mans 1959|1959]]'''
|44 NU
|S 3.0
|2
|[[Brian Lister]]
|Walt Hansgen/
[[Peter Blond]]
|[[Lister LM]]
|[[Jaguar Cars|Jaguar]] 3.0 R6
|52
|-
!'''[[24h Le Mans 1960|1960]]'''
|43 NU
|S 3.0
|6
|[[Briggs Cunningham|Briggs S. Cunningham]]
|[[Dan Gurney]]/
Walt Hansgen
|[[Jaguar D-Type|Jaguar D-Type 2A]]
|[[Jaguar Cars|Jaguar]] 3.0 R6
|89
|-
!'''[[24h Le Mans 1961|1961]]'''
|50 NU
|S 3.0
|6
|[[Briggs Cunningham|Briggs S. Cunningham]]
|Walt Hansgen/
[[Bruce McLaren]]
|[[Maserati Tipo 63]]
|[[Maserati]] 3.0 V12
|31
|-
!'''[[24h Le Mans 1962|1962]]'''
|25 NU
|E +3.0
|2
|[[Briggs Cunningham|Briggs S. Cunningham]]
|[[Bruce McLaren]]/
Walt Hansgen
|[[Maserati Tipo 151|Maserati Tipo 151/1]]
|[[Maserati]] 3.9 V8
|177
|-
!'''[[24h Le Mans 1963|1963]]'''
|45 NU
|GT +3.0
|14
|[[Briggs Cunningham|Briggs S. Cunningham]]
|Walt Hansgen/
[[Augie Pabst]]
|[[Jaguar E-Type|Jaguar E-Type Lightweight]]
|[[Jaguar Cars|Jaguar]] 3.8 R6
|8
|}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.forix.com/8w/mex62.html | tytuł = Mexico's fatal arrival on the world scene | data dostępu = 2011-09-17| autor = Mattijs Diepraam | autor2 = Felix Muelas | opublikowany = forix.com | data = 2006-11-18 | język = en}}
* {{cytuj stronę | url = http://www.statsf1.com/en/walt-hansgen/engagement.aspx | tytuł = Walt HANSGEN – Involvement | data dostępu = 2011-09-17| opublikowany = statsf1.com | język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hansgen, Walt}}
[[Kategoria:Amerykańscy kierowcy Formuły 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Indianapolis 500]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1919]]
[[Kategoria:Zmarli w 1966]]
[[Kategoria:Amerykańscy kierowcy 24h Le Mans]]
[[Kategoria:Amerykańscy kierowcy World Sportscar Championship]]
[[Kategoria:Amerykańscy kierowcy USAC National Championship]]
[[Kategoria:Amerykańscy kierowcy NASCAR]]
[[Kategoria:Kierowcy Lotusa w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Coopera w Formule 1]]
[[Kategoria:Amerykańscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 2]]

title: Walt Hansgen

Imię i nazwisko: Walter Hansgen

Państwo: Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia: 28 października 1919 · Westfield

Data i miejsce śmierci: 7 kwietnia 1966 · Orlean


text:
# Szitta
Szitta (hebr. בית סוהר שיטה, Bet sohar Szitta) – izraelski zamknięty zakład karny przeznaczony dla recydywistów i przestępców skazanych za popełnienie różnych przestępstw. Zakład posiada najwyższy poziom bezpieczeństwa i wysoką klauzulę tajności. Jest położony w Samorządzie Regionu Ha-Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Przebywa w nim około 700 penitencjariuszy.

## Położenie
Więzienie jest położone na wysokości 55 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Charod, między Doliną Jezreel a Doliną Bet Sze’an w Dolnej Galilei. Na północ od więzienia teren łagodnie wznosi się na płaskowyż Jissachar, natomiast w odległości 2,5 km na południowy zachód wznoszą się strome zbocza masywu górskiego Gilboa. Spływa stamtąd strumień Josef. Okoliczny teren jest płaski, chociaż opada w kierunku wschodnim w depresję Rowu Jordanu. Przepływa tędy strumień Charod, którego wody są wykorzystywane do zasilania licznych stawów hodowlanych. W górach Gilboa na południu przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej.
W jego otoczeniu znajdują się kibuce Bet ha-Szitta, Chefci-Bah i Tel Josef. Po stronie palestyńskiej jest wieś Arabbuna.

## Historia
Pierwotnie budynek został wzniesiony jako Fort Tegart, służący brytyjskiej policji Mandatu Palestyny. Był on położony w strategicznym miejscu między dwoma dolinami. Brytyjczycy mogli stąd kontrolować całą okolicę oraz nadzorować transport ludzi i towarów przepływających z zachodu na wschód. Pod koniec wojny domowej w Mandacie Palestyny na wiosnę 1948 roku fort został opuszczony i szybko zajęty przez żydowską organizację paramilitarną Hagana. Po I wojnie izraelsko-arabskiej był wykorzystywany przez Siły Obronne Izraela, a w 1953 roku przekształcono go w zakład karny.
W nocy 1 sierpnia 1958 roku w więzieniu doszło do poważnego buntu, podczas którego zbiegło 66 skazanych. Uciekinierzy zabili 2 strażników i 11 osadzonych. Zdarzenie to wstrząsnęło izraelskim systemem penitencjarnym, doprowadzając do jego reorganizacji. W maju 2006 roku w więzieniu doszło do bijatyki między osadzonymi zwolennikami palestyńskich ugrupowań polityczno-terrorystycznych al-Fatah i Palestyński Islamski Dżihad.
W 2006 roku publiczny obrońca praw człowieka ostro skrytykował warunki panujące w zakładzie karnym. Poinformował między innymi o przypadkach bicia osadzonych, poniżaniu i zmuszaniu skazanych do spania na podłodze. Wyszczególniono także liczne problemy sanitarne.

## Charakterystyka
Jest to zamknięty zakład karny przeznaczony dla recydywistów i przestępców skazanych za popełnienie najpoważniejszych przestępstw. Osadzeni, z wysokim współczynnikiem morderców, odbywają długie wyroki. Zakład posiada najwyższy poziom bezpieczeństwa i wysoką klauzulę tajności.
W zakładzie karnym funkcjonuje szkoła, która umożliwia osadzonym ukończenie podstawowej edukacji oraz zdobycie zawodu. Istnieje możliwość pracy w warsztatach stolarskich, obuwniczych i metalowych. Oddział szpitalny prowadzi terapię osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków. W każdym skrzydle więziennym znajduje się synagoga. Prowadzone są modlitwy, wykłady i zajęcie terapeutyczne, mające na celu resocjalizację osadzonych.
Personel zakładu karnego wynosi około 260 pracowników.

## Transport
W bezpośrednim sąsiedztwie zakładu karnego przebiega droga nr 71, którą jadąc na zachód dojeżdża się do miasta Afula, lub na wschód do miasta Bet Sze’an.

title: Szitta

wikitext:
{{Więzienie infobox
 |nazwa                  = Zakład Karny Szitta
 |nazwa oryginalna       = בית סוהר שיטה
 |grafika                = Xatta137.jpg
 |opis grafiki           =
 |państwo                = ISR
 |miejscowość            =
 |adres                  = [[Bet ha-Szitta]], [[Izrael]]
 |rodzaj                 = [[zakład karny]] typu zamkniętego
 |jednostka nadrzędna    =
 |przeznaczenie          = dla mężczyzn, recydywistów
 |kierownictwo jednostki =
 |pojemność              = 700 osadzonych
 |data powstania         = [[1953]]
 |data likwidacji        =
 |kod mapy               = ISR
 |współrzędne            = 32°32′51″ N, 35°24′57″ E
 |commons                = Category:Shita prison
}}
'''Szitta''' ([[język hebrajski|hebr.]] בית סוהר שיטה, ''Bet sohar Szitta'') – [[izrael]]ski zamknięty [[zakład karny]] przeznaczony dla recydywistów i przestępców skazanych za popełnienie różnych przestępstw. Zakład posiada najwyższy poziom bezpieczeństwa i wysoką klauzulę tajności. Jest położony w [[Samorząd Regionu Ha-Gilboa|Samorządzie Regionu Ha-Gilboa]], w [[Dystrykt Północny (Izrael)|Dystrykcie Północnym]], w [[Izrael]]u. Przebywa w nim około 700 penitencjariuszy.

== Położenie ==
Więzienie jest położone na wysokości 55 metrów [[p.p.m.]] w intensywnie użytkowanej rolniczo [[Dolina Charod|Dolinie Charod]], między [[Dolina Jezreel|Doliną Jezreel]] a [[Bet Sze’an (dolina)|Doliną Bet Sze’an]] w [[Dolna Galilea|Dolnej Galilei]]. Na północ od więzienia teren łagodnie wznosi się na [[Ramot Jissachar|płaskowyż Jissachar]], natomiast w odległości 2,5 km na południowy zachód wznoszą się strome zbocza masywu górskiego [[Gilboa (wzgórza)|Gilboa]]. Spływa stamtąd strumień Josef. Okoliczny teren jest płaski, chociaż opada w kierunku wschodnim w [[depresja (geografia)|depresję]] [[Dolina Jordanu|Rowu Jordanu]]. Przepływa tędy strumień [[Charod]], którego wody są wykorzystywane do zasilania licznych stawów hodowlanych. W górach Gilboa na południu przebiega [[mur bezpieczeństwa]] oddzielający terytorium [[Izrael]]a od [[Autonomia Palestyńska|Autonomii Palestyńskiej]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20171003134707/http://www.btselem.org/download/separation_barrier_map_eng.pdf | tytuł = The Separation Barrier Map | data dostępu = 2012-05-22| autor = | opublikowany = 2008 | praca = B´Tselem | data = | język = en}}</ref>.

W jego otoczeniu znajdują się kibuce [[Bet ha-Szitta]], [[Chefci-Bah]] i [[Tel Josef]]. Po stronie palestyńskiej jest wieś [[Arabbuna]].

== Historia ==
[[Plik:Xatta 138.jpg|thumb|left|220px|Zakład Karny Szitta]]
Pierwotnie budynek został wzniesiony jako [[Fort Tegart]], służący [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] policji [[Palestyna (mandat)|Mandatu Palestyny]]. Był on położony w strategicznym miejscu między dwoma dolinami. Brytyjczycy mogli stąd kontrolować całą okolicę oraz nadzorować transport ludzi i towarów przepływających z zachodu na wschód. Pod koniec [[wojna domowa w Mandacie Palestyny|wojny domowej w Mandacie Palestyny]] na wiosnę 1948 roku fort został opuszczony i szybko zajęty przez [[Żydzi|żydowską]] organizację paramilitarną [[Hagana]]. Po [[I wojna izraelsko-arabska|I wojnie izraelsko-arabskiej]] był wykorzystywany przez [[Siły Obronne Izraela]], a w 1953 roku przekształcono go w zakład karny.

W nocy 1 sierpnia 1958 roku w więzieniu doszło do poważnego buntu, podczas którego [[Ucieczka z więzienia|zbiegło]] 66 skazanych. Uciekinierzy zabili 2 strażników i 11 [[osadzony]]ch. Zdarzenie to wstrząsnęło izraelskim systemem penitencjarnym, doprowadzając do jego reorganizacji<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.ynet.co.il/articles/0,7340,L-3429610,00.html | tytuł = Największy antybohater | data dostępu = 2012-05-22 | autor = Josi Nahmias | opublikowany =2007-07-26| praca = [[Jedi’ot Acharonot]] | data = | język = he}}</ref>. W maju 2006 roku w więzieniu doszło do bijatyki między osadzonymi zwolennikami palestyńskich ugrupowań polityczno-terrorystycznych [[al-Fatah]] i [[Palestyński Islamski Dżihad]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://news.walla.co.il/?w=/21/928933 | tytuł = Walki w więzieniu Szitta między członkami Fatah i Islamskiego Dżihadu | data dostępu = 2012-05-22 | autor = | opublikowany = 2006-05-24 | praca = Walla | data = | język = he}}</ref>.

W 2006 roku publiczny obrońca praw człowieka ostro skrytykował warunki panujące w zakładzie karnym. Poinformował między innymi o przypadkach bicia osadzonych, poniżaniu i zmuszaniu skazanych do spania na podłodze. Wyszczególniono także liczne problemy sanitarne<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.justice.gov.il/NR/exeres/C62F5D97-6E60-4A94-A8F5-D05C0DEA26B3.htm | tytuł = Publiczny Obrońca: Poważne zastrzeżenia dotyczące naruszeń podstawowych praw więźniów w Izraelu | data dostępu = 2012-05-22 | autor = | opublikowany = 2006 | praca = Ministry of Justice | data = | język = he}}</ref>.

== Charakterystyka ==
Jest to zamknięty [[zakład karny]] przeznaczony dla recydywistów i przestępców skazanych za popełnienie najpoważniejszych przestępstw. Osadzeni, z wysokim współczynnikiem morderców, odbywają długie wyroki. Zakład posiada najwyższy poziom bezpieczeństwa i wysoką klauzulę tajności.

W zakładzie karnym funkcjonuje szkoła, która umożliwia osadzonym ukończenie podstawowej edukacji oraz zdobycie zawodu. Istnieje możliwość pracy w warsztatach stolarskich, obuwniczych i metalowych. Oddział szpitalny prowadzi terapię osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków. W każdym skrzydle więziennym znajduje się [[synagoga]]. Prowadzone są modlitwy, wykłady i zajęcie terapeutyczne, mające na celu resocjalizację osadzonych.

Personel zakładu karnego wynosi około 260 pracowników<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.ips.gov.il/NR/exeres/3640EA81-99F3-4643-A579-3AB0834B504C,frameless.htm | tytuł = Zakład Karny Szitta | data dostępu = 2012-05-22 | autor = | opublikowany = | praca = Izraelska Służba Więzienna | data = | język = he}}</ref>.

== Transport ==
W bezpośrednim sąsiedztwie zakładu karnego przebiega [[droga ekspresowa 71 (Izrael)|droga nr 71]], którą jadąc na zachód dojeżdża się do miasta [[Afula]], lub na wschód do miasta [[Bet Sze’an]].

== Zobacz też ==
* [[System sądowniczy Izraela]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Więzienia w Izraelu]]

title: Zakład Karny Szittaבית סוהר שיטה

Państwo: Izrael

Adres: Bet ha-Szitta, Izrael

Rodzaj: zakład karny typu zamkniętego

Przeznaczenie: dla mężczyzn, recydywistów

Pojemność: 700 osadzonych


text:
# Sobkowy Żleb
Sobkowy Żleb – dolina o kształcie żlebu stanowiąca orograficznie prawe odgałęzienie Doliny Zadniej Jaworowej w słowackiej części Tatr Wysokich. Sobkowy Żleb wrzyna się w masyw Lodowego Szczytu, opada spod Lodowej Szczerbiny, Lodowych Czub i Wyżniej Lodowej Szczerbiny i kieruje się na południowy zachód w stronę górnej części Doliny Jaworowej zwanej Doliną Zadnią Jaworową. Do wyższych partii Sobkowego Żlebu nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, jedynie u jego wylotu przebiega zielono znakowana ścieżka.
Sobkowy Żleb sąsiaduje:
- od północy z Doliną Suchą Jaworową – oddzielony Sobkową Granią,
- od południa z górną częścią Doliny Zadniej Jaworowej podchodzącą pod Lodową Przełęcz – oddzielony całością Michałkowej Grani,
- od wschodu z Doliną Pięciu Stawów Spiskich – oddzielony masywem Lodowego Szczytu.

## Szlaki turystyczne
– szlak zielony z Jaworzyny Tatrzańskiej dnem Doliny Jaworowej i Doliny Zadniej Jaworowej na Lodową Przełęcz, skąd szlak wiedzie dalej do Doliny Pięciu Stawów Spiskich.
- Czas przejścia do rozstaju dróg ze szlakiem niebieskim: 30 min w obie strony
- Czas przejścia od szlaku niebieskiego na Lodową Przełęcz: 4:30 h, ↓ 3:30 h

title: Sobkowy Żleb

wikitext:
[[Plik:Lodowy z mnicha.jpg|thumb|250px|Górne partie Sobkowego Żlebu widoczne poniżej i nieco na prawo od wierzchołka Lodowego Szczytu]]

'''Sobkowy Żleb''' – dolina o kształcie żlebu stanowiąca [[Orografia|orograficznie]] prawe odgałęzienie [[Dolina Zadnia Jaworowa|Doliny Zadniej Jaworowej]] w [[Słowacja|słowackiej]] części [[Tatry Wysokie|Tatr Wysokich]]. Sobkowy Żleb wrzyna się w masyw [[Lodowy Szczyt|Lodowego Szczytu]], opada spod [[Lodowa Szczerbina|Lodowej Szczerbiny]], Lodowych Czub i Wyżniej Lodowej Szczerbiny i kieruje się na południowy zachód w stronę górnej części [[Dolina Jaworowa|Doliny Jaworowej]] zwanej Doliną Zadnią Jaworową. Do wyższych partii Sobkowego Żlebu nie prowadzą żadne znakowane [[Szlak turystyczny|szlaki turystyczne]], jedynie u jego wylotu przebiega zielono znakowana ścieżka.

Sobkowy Żleb sąsiaduje:
* od północy z [[Dolina Sucha Jaworowa|Doliną Suchą Jaworową]] – oddzielony [[Sobkowa Grań|Sobkową Granią]],
* od południa z górną częścią Doliny Zadniej Jaworowej podchodzącą pod [[Lodowa Przełęcz|Lodową Przełęcz]] – oddzielony całością [[Michałkowa Grań|Michałkowej Grani]],
* od wschodu z [[Dolina Pięciu Stawów Spiskich|Doliną Pięciu Stawów Spiskich]] – oddzielony masywem Lodowego Szczytu.

== Szlaki turystyczne ==
: {{Szlak SVK|zielony}} – szlak zielony z [[Jaworzyna Tatrzańska|Jaworzyny Tatrzańskiej]] dnem Doliny Jaworowej i Doliny Zadniej Jaworowej na Lodową Przełęcz, skąd szlak wiedzie dalej do [[Dolina Pięciu Stawów Spiskich|Doliny Pięciu Stawów Spiskich]].
:* Czas przejścia do rozstaju dróg ze szlakiem niebieskim: 30 min w obie strony
:* Czas przejścia od szlaku niebieskiego na Lodową Przełęcz: 4:30 h, ↓ 3:30 h

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Paryski |imię = Witold Henryk |autor link = Witold Henryk Paryski |tytuł = Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XVIII. Lodowa Przełęcz – Lodowy Zwornik |data = 1993 |wydawca = Sklep Podróżnika |miejsce = Warszawa}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko2 = Paryski |imię2 = Witold Henryk |autor link2 = Witold Henryk Paryski |nazwisko = Radwańska-Paryska |imię = Zofia |autor link = Zofia Radwańska-Paryska |tytuł = Wielka encyklopedia tatrzańska |data = 2004 |wydawca = Wydawnictwo Górskie |miejsce = Poronin |isbn = 83-7104-009-1}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Januszewski |imię = Jarosław |nazwisko2 = Głazek |imię2 = Grzegorz |nazwisko3 = Fedorowicz-Jackowski |imię3 = Witold |tytuł = Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000 |data = 2005 |wydawca = GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o. |miejsce = Warszawa |isbn = 83-909352-2-8}}

{{Współrzędne|49°11′48″N 20°10′36″E|region:SK|umieść=na górze}}

[[Kategoria:Doliny Tatr Wysokich]]
[[Kategoria:Doliny słowackich Tatr]]


text:
# Plopii-Slăvitești (gmina)
Plopii-Slăvitești – gmina w Rumunii, w okręgu Teleorman. Obejmuje miejscowości Brâncoveanca, Dudu i Plopii-Slăvitești. W 2011 roku liczyła 2581 mieszkańców.

title: Plopii-Slăvitești (gmina)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Plopii-Slăvitești
 |nazwa oryginalna                = Plopii-Slăvitești
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna    = [[Okręg Teleorman|Teleorman]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 2581
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Plopii-Slavitesti jud Teleorman.png
 |nazwa mapy                      = okręgu Teleorman
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Plopii-Slăvitești''' – gmina w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Teleorman|okręgu Teleorman]]. Obejmuje miejscowości [[Brâncoveanca]], [[Dudu (okręg Teleorman)|Dudu]] i [[Plopii-Slăvitești]]{{r|rpl}}. W 2011 roku liczyła 2581 mieszkańców{{r|rpl}}.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-01-21 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}
{{Okręg Teleorman}}

[[Kategoria:Gminy w okręgu Teleorman]]

title: Plopii-Slăvitești

Państwo: Rumunia

Okręg: Teleorman


text:
# Skały Puchacza
Skały Puchacza, Sowie Skały (niem. Uhustein, 730 m n.p.m.) – skały piaskowcowe odsłonięte robotami eksploatacyjnymi kamieniołomu w Sudetach Środkowych w Górach Stołowych.

## Położenie
Skały usytuowane są na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych, na północny wschód od Łężyc, na południowej krawędzi środkowego piętra Gór Stołowych, między Narożnikiem a Urwiskiem Batorowskim.
Skały Puchacza to odsłonięte kilkudziesięciometrowe urwisko skalne w piaskowcu, będące wyrobiskiem poeksploatacyjnym pozostałym po dawnym kamieniołomie piaskowca, który uruchomiony został w drugiej połowie XIX wieku i czynny był jeszcze po II wojnie światowej. Zachowały się tam ściany i górna krawędź wyrobiska będąca dobrym punktem widokowym oraz kamienna pochylnia służąca do transportu pozyskanych bloków piaskowca.

## Zabytki
Na wschód od wyrobiska, na krawędzi wierzchowiny stoi mała kapliczka i kamienny krzyż z 1818 roku.

## Turystyka
Na Skałach Puchacza spotykają się szlaki turystyczne:
- Karłów – Lisia Przełęcz – Skały Puchacza – Duszniki-Zdrój,
- Polanica-Zdrój - Batorów - Skała Józefa - Skały Puchacza - Karłów.

Na krawędzi urwiska znajduje się punkt widokowy z panoramą na Obniżenie Dusznickie (m.in. Łężyce), Góry Bystrzyckie, Orlickie i Wzgórza Lewińskie oraz na Urwisko Batorowskie. Krawędzie urwiska są niezabezpieczone, a ponadto istnieje niebezpieczeństwo obrywów.

title: Skały Puchacza

wikitext:
{{Inny obiekt infobox
 |nazwa        = Skały Puchacza
 |grafika      = Góry Stołowe (Skały Puchacza, Uhustein).jpg
 |opis grafiki = Skały Puchacza, platforma widokowa
 |państwo      = PL-DS
 |położenie    =
 |pasmo        = [[Sudety Środkowe]]<br />[[Góry Stołowe]]
 |wysokość     = 730
 |rodzaj       =
 |inne         =
 |kod mapy     = Sudety
 |współrzędne  = 50.440507N 16.391129E
 |commons      =
}}

[[Plik:Skaly Puchacza1.jpg|thumb|190px|Ściana wyrobiska]]
'''Skały Puchacza''', '''Sowie Skały''' (niem. ''Uhustein'', 730 m [[n.p.m.]]) – [[skała|skały]] [[piaskowiec|piaskowcowe]] odsłonięte robotami eksploatacyjnymi [[kamieniołom]]u w [[Sudety Środkowe|Sudetach Środkowych]] w [[Góry Stołowe|Górach Stołowych]].

== Położenie ==
Skały usytuowane są na terenie [[Park Narodowy Gór Stołowych|Parku Narodowego Gór Stołowych]], na północny wschód od [[Łężyce (województwo dolnośląskie)|Łężyc]], na południowej krawędzi środkowego piętra Gór Stołowych, między [[Narożnik (szczyt)|Narożnikiem]] a [[Urwisko Batorowskie|Urwiskiem Batorowskim]]{{r|rewasz}}.

Skały Puchacza to odsłonięte kilkudziesięciometrowe [[Urwisko (geomorfologia)|urwisko]] skalne w piaskowcu, będące wyrobiskiem poeksploatacyjnym pozostałym po dawnym kamieniołomie piaskowca, który uruchomiony został w drugiej połowie XIX wieku i czynny był jeszcze po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]]{{r|rewasz}}. Zachowały się tam ściany i górna krawędź wyrobiska będąca dobrym punktem widokowym oraz kamienna pochylnia służąca do transportu pozyskanych bloków piaskowca{{r|rewasz}}.

== Zabytki ==
Na wschód od wyrobiska, na krawędzi [[Wierzchowina|wierzchowiny]] stoi mała kapliczka i kamienny krzyż z 1818 roku{{r|staffa}}.

== Turystyka ==
Na Skałach Puchacza spotykają się [[szlak turystyczny|szlaki turystyczne]]{{r|staffa}}:
* {{szlak|niebieski}} [[Karłów]] – [[Lisia Przełęcz]] – '''Skały Puchacza''' – [[Duszniki-Zdrój]],
* {{szlak|zielony}} [[Polanica-Zdrój]] - [[Batorów]] - [[Skała Józefa]] - '''Skały Puchacza''' - [[Karłów]].
Na krawędzi urwiska znajduje się punkt widokowy z panoramą na [[Obniżenie Dusznickie]] (m.in. Łężyce), [[Góry Bystrzyckie (Sudety)|Góry Bystrzyckie]], [[Góry Orlickie|Orlickie]] i [[Wzgórza Lewińskie]] oraz na Urwisko Batorowskie{{r|staffa}}. Krawędzie [[Urwisko (geomorfologia)|urwiska]] są niezabezpieczone, a ponadto istnieje niebezpieczeństwo [[obryw]]ów{{r|staffa}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="rewasz">{{cytuj książkę|nazwisko=Brygier|imię=Waldemar|tytuł=Ziemia Kłodzka|wydawca=Oficyna Wydawnicza "Rewasz"|miejsce=Pruszków|data=2010|strony=374|isbn=978-83-89188-95-3|nazwisko2=Dudziak|imię2=Tomasz}}</ref>
<ref name="staffa">{{cytuj książkę|inni=redakcja [[Marek Staffa]]|tytuł=[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]|wydawca=Wydawnictwo PTTK „KRAJ”|miejsce=Warszawa-Kraków|data=1992|strony=219, 220|isbn=83-7005-301-7|tom=13|tytuł tomu=Góry Stołowe}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = [[Waldemar Brygier]];;  Tomasz Dudziak;  Iwona Chomiak |tytuł = Ziemia Kłodzka |data = 2010 |isbn = 978-83-89188-95-3 |miejsce = Pruszków |wydawca = Oficyna Wydawnicza "[[Rewasz (wydawnictwo)|Rewasz]]" |oclc = 751422625 }}
* ''[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]''. [[Marek Staffa]] (redakcja). T. 13: ''Góry Stołowe''. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992, {{ISBN|83-7005-301-7}}.
* ''J. Potocki''; Przewodnik turystyczny: "Góry Stołowe". Wyd.: PLAN. Jelenia Góra 2005r. {{ISBN|8360044163}}.
* ''Praca zbiorowa''; Mapa turystyczna; "Góry Stołowe"; Skala 1:30 000; Wyd. "PLAN"; J.Góra 2007r.; {{ISBN|9788360975602}}.

[[Kategoria:Formacje skalne Gór Stołowych]]

title: Skały Puchacza

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Pasmo: Sudety Środkowe · Góry Stołowe


text:
# Dmitrij Sokolcow
Dmitrij Maksimilianowicz Sokolcow, ros. Дмитрий Максимилианович Сокольцов (ur. 29 listopada 1873 we Władykaukazie, zm. 13 marca 1945 w rejonie Warszawy) – rosyjski wojskowy (pułkownik), elektrotechnik, radiotechnik, konstruktor, wykładowca akademicki, publicysta naukowy, emigrant.
W 1892 roku ukończył korpus kadetów w Tyflisie, zaś w 1895 roku nikołajewską szkołę inżynieryjną. Służył w stopniu podporucznika w 2 Batalionie Kolejowym. W 1897 roku awansował na porucznika. W 1899 roku ukończył wojskową szkołę elektrotechniczną, po czym objął funkcję starszego adiutanta w sztabie Brygady Kolejowej. W 1901 roku mianowano go sztabskapitanem. Współpracował blisko z Aleksandrem Popowem. Od 1902 roku wykładał elektrotechnikę w wojskowej szkole elektrotechnicznej. Zajmował się pracami naukowymi nad wprowadzeniem radiotelegrafii w armii rosyjskiej. Od 1903 roku kierował stacją telegrafu bezprzewodowego. W latach 1904–1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Zorganizował trzy kompanie radiotelegraficzne (nazywane „oddziałami iskrowymi”), dowodząc nimi. Następnie w stopniu kapitana był sztabsoficerem do specjalnych poruczeń w zarządzie kierownika radiotelegrafu. W 1906 roku wysłano go do Berlina w charakterze delegata władz rosyjskich na Międzynarodową Konferencję Radiotelegraficzną. Następnie rozpoczął studia na wydziale elektrotechnicznym politechniki w Berlinie, uzyskując dyplom inżyniera elektrotechnika. Od 1907 roku pełnił funkcję sztabsoficera do specjalnych poruczeń w głównym zarządzie inżynierskim. Jednocześnie był docentem radiotechniki w wojskowej szkole elektrotechnicznej. W 1909 roku w stopniu podpułkownika został sztabsoficerem do specjalnych poruczeń generalnego inspektora oddziałów inżynieryjnych. Od 1910 roku wykładał w instytucie politechnicznym im. Piotra Wielkiego, zaś od 1912 roku w żeńskim instytucie politechnicznym. W tym samym roku uczestniczył w Międzynarodowej Konferencji Radiotelegraficznej w Londynie. W 1913 roku awansował na pułkownika. Był jednym z pierwszych na świecie konstruktorów stacji radionadawczych. Publikował w prasie specjalistycznej. Po wybuchu I wojny światowej – obok kariery akademickiej – został szefem sieci radiokomunikacyjnej łączącej Rosję z Wielką Brytanią i Francją. Wiosną 1918 roku wstąpił do wojsk Białych generała Antona Denikina. Pełnił funkcję zastępcy kwatermistrza w sztabie Armii Kaukaskiej. Od marca 1919 roku był profesorem matematyki i fizyki na wydziale elektrotechnicznym wołyńskiego instytutu politechnicznego w Żytomierzu, zostając po pewnym czasie jego dziekanem. W sierpniu 1920 roku przybył do Polski. Początkowo znalazł pracę w firmie elektrotechnicznej Farad w Warszawie. W 1921 roku współorganizował Stowarzyszenie Radiotechników Polskich, wchodząc następnie w skład jego zarządu. Po powstaniu Polskiego Towarzystwa Radiofonicznego do 1928 roku pełnił funkcję naczelnego inżyniera. Jednocześnie nauczał fizyki i matematyki w warszawskim gimnazjum Jana Gołubowskiego. W 1926 roku został prezesem sekcji historyczno-muzealnej i członkiem komitetu organizacyjnego Ogólnopolskiej Wystawy Radiowej. Od września tego roku wykładał elektrotechnikę na państwowych kursach radiotechnicznych przy Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. W latach 1928–1929 kierował budową Instytutu Radiotechnicznego. Następnie stał na czele jego wydziału probierczego i ogólnego. Od 1930 roku działał w Polskim Związku Krótkofalowców. W 1932 roku uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Elektrycznym w Paryżu. W 1933 roku współtworzył muzeum przemysłu i techniki w Warszawie. Od 1934 roku był radcą technicznym w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym. Ponadto wchodził w skład Rady Teletechnicznej przy Ministrze Poczt i Telegrafów. Na początku 1939 roku współorganizował zjazd Stowarzyszenia Elektryków Polskich w Katowicach, w którym był wiceprezesem organizacji. Był autorem licznych artykułów i prac naukowych z zakresu elektrotechniki i radiotechniki. Należał do zagranicznych organizacji naukowych. Podczas okupacji niemieckiej kierował Zawodowymi Kursami Radiotechnicznymi, Elektromonterskimi i Teletechnicznymi w Warszawie. Ponadto był przewodniczącym egzaminacyjnej komisji czeladniczej dla przemysłu instalacji elektrycznych. Zaangażował się w tajne nauczanie. Podczas powstania warszawskiego w 1944 roku został ciężko ranny.

title: Dmitrij Sokolcow

wikitext:
'''Dmitrij Maksimilianowicz Sokolcow''', [[język rosyjski|ros.]] Дмитрий Максимилианович Сокольцов (ur. 29 listopada 1873 we [[Władykaukaz]]ie, zm. 13 marca 1945 w rejonie [[Warszawa|Warszawy]]) – rosyjski wojskowy ([[pułkownik]]), [[Elektrotechnika|elektrotechnik]], [[Radiotechnika|radiotechnik]], konstruktor, wykładowca akademicki, publicysta naukowy, emigrant.

W 1892 roku ukończył korpus kadetów w [[Tbilisi|Tyflisie]], zaś w 1895 roku nikołajewską szkołę inżynieryjną. Służył w stopniu podporucznika w 2 Batalionie Kolejowym. W 1897 roku awansował na porucznika. W 1899 roku ukończył wojskową szkołę elektrotechniczną, po czym objął funkcję starszego adiutanta w sztabie Brygady Kolejowej. W 1901 roku mianowano go sztabskapitanem. Współpracował blisko z [[Aleksandr Popow (1859–1906)|Aleksandrem Popowem]]. Od 1902 roku wykładał elektrotechnikę w wojskowej szkole elektrotechnicznej. Zajmował się pracami naukowymi nad wprowadzeniem radiotelegrafii w armii rosyjskiej. Od 1903 roku kierował stacją telegrafu bezprzewodowego. W latach 1904–1905 brał udział w [[wojna rosyjsko-japońska|wojnie rosyjsko-japońskiej]]. Zorganizował trzy kompanie radiotelegraficzne (nazywane „oddziałami iskrowymi”), dowodząc nimi. Następnie w stopniu kapitana był sztabsoficerem do specjalnych poruczeń w zarządzie kierownika radiotelegrafu. W 1906 roku wysłano go do [[Berlin]]a w charakterze delegata władz rosyjskich na Międzynarodową Konferencję Radiotelegraficzną. Następnie rozpoczął studia na wydziale elektrotechnicznym politechniki w Berlinie, uzyskując dyplom inżyniera elektrotechnika. Od 1907 roku pełnił funkcję sztabsoficera do specjalnych poruczeń w głównym zarządzie inżynierskim. Jednocześnie był docentem radiotechniki w wojskowej szkole elektrotechnicznej. W 1909 roku w stopniu podpułkownika został sztabsoficerem do specjalnych poruczeń generalnego inspektora oddziałów inżynieryjnych. Od 1910 roku wykładał w instytucie politechnicznym im. Piotra Wielkiego, zaś od 1912 roku w żeńskim instytucie politechnicznym. W tym samym roku uczestniczył w Międzynarodowej Konferencji Radiotelegraficznej w [[Londyn]]ie. W 1913 roku awansował na pułkownika. Był jednym z pierwszych na świecie konstruktorów stacji radionadawczych. Publikował w prasie specjalistycznej. Po wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] – obok kariery akademickiej – został szefem sieci radiokomunikacyjnej łączącej [[Rosja|Rosję]] z [[Wielka Brytania|Wielką Brytanią]] i [[Francja|Francją]]. Wiosną 1918 roku wstąpił do wojsk [[Biali (Rosja)|Białych]] generała [[Anton Denikin|Antona Denikina]]. Pełnił funkcję zastępcy kwatermistrza w sztabie Armii Kaukaskiej. Od marca 1919 roku był profesorem matematyki i fizyki na wydziale elektrotechnicznym wołyńskiego instytutu politechnicznego w [[Żytomierz]]u, zostając po pewnym czasie jego dziekanem. W sierpniu 1920 roku przybył do [[Polska|Polski]]. Początkowo znalazł pracę w firmie elektrotechnicznej Farad w [[Warszawa|Warszawie]]. W 1921 roku współorganizował Stowarzyszenie Radiotechników Polskich, wchodząc następnie w skład jego zarządu. Po powstaniu Polskiego Towarzystwa Radiofonicznego do 1928 roku pełnił funkcję naczelnego inżyniera. Jednocześnie nauczał fizyki i matematyki w warszawskim gimnazjum Jana Gołubowskiego. W 1926 roku został prezesem sekcji historyczno-muzealnej i członkiem komitetu organizacyjnego Ogólnopolskiej Wystawy Radiowej. Od września tego roku wykładał elektrotechnikę na państwowych kursach radiotechnicznych przy [[Szkoła Inżynierska im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda|Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda]]. W latach 1928–1929 kierował budową [[Instytut Radiotechniczny|Instytutu Radiotechnicznego]]. Następnie stał na czele jego wydziału probierczego i ogólnego. Od 1930 roku działał w [[Polski Związek Krótkofalowców|Polskim Związku Krótkofalowców]]. W 1932 roku uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Elektrycznym w [[Paryż]]u. W 1933 roku współtworzył muzeum przemysłu i techniki w Warszawie. Od 1934 roku był radcą technicznym w [[Państwowy Instytut Telekomunikacyjny|Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym]]. Ponadto wchodził w skład Rady Teletechnicznej przy Ministrze Poczt i Telegrafów. Na początku 1939 roku współorganizował zjazd Stowarzyszenia Elektryków Polskich w [[Katowice|Katowicach]], w którym był wiceprezesem organizacji. Był autorem licznych artykułów i prac naukowych z zakresu elektrotechniki i radiotechniki. Należał do zagranicznych organizacji naukowych. Podczas okupacji niemieckiej kierował Zawodowymi Kursami Radiotechnicznymi, Elektromonterskimi i Teletechnicznymi w Warszawie. Ponadto był przewodniczącym egzaminacyjnej komisji czeladniczej dla przemysłu instalacji elektrycznych. Zaangażował się w [[tajne nauczanie]]. Podczas [[Powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] w 1944 roku został ciężko ranny.

== Bibliografia ==
* Słownik biograficzny techników polskich, z. 9, 1998

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.grwar.ru/persons/persons.html?id=5906 Biografia Dmitrija Sokolcowa (jęz. rosyjski)]
* [http://ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/dymitr-sokolcow  Kolejna biografia Dmitrija Sokolcowa]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sokolcow, Dmitrij}}
[[Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji)]]
[[Kategoria:Elektrycy]]
[[Kategoria:Inżynierowie elektronicy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Władykaukazie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Warszawą]]
[[Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej]]
[[Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1873]]
[[Kategoria:Zmarli w 1945]]


text:
# Romper Stomper
Romper Stomper – film produkcji australijskiej z 1992 roku, w reżyserii Geoffreya Wrighta; w założeniu miał mieć antynazistowski charakter, ostatecznie stał się jednak kultowym filmem w środowisku skinheadów.

## Obsada
- Russell Crowe – Hando
- Jacqueline McKenzie – Gabe
- Daniel Pollock – Davey
- Alex Scott – Martin
- Leigh Russell – Jim
- John Brumpton – Magoo
- James McKenna – Bubs
- Samantha Bladon – Tracy
- Josephine Keen – Megan
- Stephen Hall – Flea
- Craig Mercer – Chris
- Steve Millichamp – Bill
- Frank Magree – Brett

## Fabuła
Film opowiada o neonazistowskiej bandzie skinheadów z Melbourne. Przywódcą grupy jest charyzmatyczny Hando. Jego kompania prowadzi uliczną wojnę z wietnamskimi imigrantami.
Pewnego dnia Hando poznaje Gabe, dziewczynę z dobrego domu, która zakochuje się w Hando. Jednak przyjaciel Hando, Davey także jest zafascynowany Gabe.

title: Romper Stomper

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Romper Stomper
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film obyczajowy|obyczajowy]], [[Dramat filmowy|dramat]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 16 września 1992
 |kraj produkcji   = [[Australia]]
 |język            = [[język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 94 minuty
 |reżyseria        = [[Geoffrey Wright]]
 |scenariusz       = Geoffrey Wright
 |główne role      = [[Russell Crowe]],
[[Jacqueline McKenzie]],
[[Daniel Pollock]],
[[Alex Scott (aktor)|Alex Scott]],
[[Leigh Russell]]
 |muzyka           = [[John Clifford White]]
 |zdjęcia          = [[Ron Hagen]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Ian Pringle]],
[[Daniel Scharf]]
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      = [[August Entertainment]], [[Vision (dystrybutor filmów)|Vision]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Romper Stomper''' – film produkcji australijskiej z 1992 roku, w reżyserii [[Geoffrey Wright|Geoffreya Wrighta]]; w założeniu miał mieć [[Antyfaszyzm|antynazistowski]] charakter<ref>{{Cytuj |tytuł = Film Review: AFA on Romper Stomper |data dostępu = 2023-04-15 |opublikowany = libcom.org |url = https://libcom.org/article/film-review-afa-romper-stomper |język = en}}</ref>, ostatecznie stał się jednak [[film kultowy|kultowym]] filmem w środowisku [[skinheads|skinheadów]].

== Obsada ==
* [[Russell Crowe]] – Hando
* [[Jacqueline McKenzie]] – Gabe
* [[Daniel Pollock]] – Davey
* [[Alex Scott (aktor)|Alex Scott]] – Martin
* [[Leigh Russell]] – Jim
* [[John Brumpton]] – Magoo
* [[James McKenna]] – Bubs
* [[Samantha Bladon]] – Tracy
* [[Josephine Keen]] – Megan
* [[Stephen Hall]] – Flea
* [[Craig Mercer]] – Chris
* [[Steve Millichamp]] – Bill
* [[Frank Magree]] – Brett

== Fabuła ==
Film opowiada o neonazistowskiej bandzie skinheadów z [[Melbourne]]. Przywódcą grupy jest charyzmatyczny Hando. Jego kompania prowadzi uliczną wojnę z wietnamskimi imigrantami.
Pewnego dnia Hando poznaje Gabe, dziewczynę z dobrego domu, która zakochuje się w Hando. Jednak przyjaciel Hando, Davey także jest zafascynowany Gabe.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0105275|Romper Stomper}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Australijskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Australijskie filmy o nastolatkach]]
[[Kategoria:Australijskie filmy obyczajowe]]
[[Kategoria:Australijskie filmy z 1992 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Melbourne]]
[[Kategoria:Filmy o neonazistach]]
[[Kategoria:Motyw antyfaszyzmu w filmie]]
[[Kategoria:Skinhead]]

title: Romper Stomper

Gatunek: obyczajowy, dramat

Data premiery: 16 września 1992

Kraj produkcji: Australia

Język: angielski

Czas trwania: 94 minuty

Reżyseria: Geoffrey Wright

Scenariusz: Geoffrey Wright

Główne role: Russell Crowe, · Jacqueline McKenzie, · Daniel Pollock, · Alex Scott, · Leigh Russell

Muzyka: John Clifford White

Zdjęcia: Ron Hagen

Produkcja: Ian Pringle, · Daniel Scharf

Dystrybucja: August Entertainment, Vision


text:
# Blizna (powieść)
Blizna (tyt. oryg. The Scar) – powieść steampunkowa autorstwa brytyjskiego pisarza Chiny Miéville’a. Dostała nagrodę British Fantasy Award oraz Nagrodę im. Kurda Lasswitza, była także nominowana do Nagrody im. Arthura C. Clarke’a. Polskie tłumaczenie ukazało się w 2006 nakładem wydawnictwa Zysk i s-ka (ISBN 83-7298-899-4).

## Zarys akcji
Podobnie jak w przypadku poprzedniej książki Chiny Miéville’a – Dworzec Perdido, akcja rozgrywa się w realiach świata Bas-Lag. Tym razem głównym bohaterem jest wspomniana w Dworcu poprzednia partnerka życiowa doktora Isaaka: Bellis Coldwine. Z powodu powiązania z nim i politycznych czystek rozgrywających się w Nowym Crobuzon wynikających z wydarzeń zawartych w poprzedniej części musi uciekać z miasta. Jest lingwistką, więc zatrudnia się jako tłumaczka w misji w transporcie skazańców do odległej kolonii Nowego Crobuzon. Po drodze jej okręt zostaje zdobyty przez piratów i włączony do Armady, miasta zbudowanego z kadłubów zdobycznych statków.

title: Blizna (powieść)

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Blizna
 |tytuł oryginalny  = The Scar
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[China Miéville]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = powieść S-F
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   =
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |data wydania      = 2002
 |wydawca           = Macmillan
 |pol: data wydania = 2006
 |pol: wydawca      = Zysk i s-ka
 |pol: przekład     = [[Tomasz Bieroń]]
 |poprzednia        = ''[[Dworzec Perdido]]''
 |następna          = ''[[Żelazna Rada]]''
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Blizna''' (tyt. oryg. ''The Scar'') – powieść [[steampunk]]owa autorstwa brytyjskiego pisarza [[China Miéville|Chiny Miéville’a]]. Dostała nagrodę [[British Fantasy Award]] oraz [[Nagroda im. Kurda Lasswitza|Nagrodę im. Kurda Lasswitza]], była także nominowana do [[Nagroda im. Arthura C. Clarke’a|Nagrody im. Arthura C. Clarke’a]]. Polskie tłumaczenie ukazało się w 2006 nakładem wydawnictwa Zysk i s-ka ({{ISBN|83-7298-899-4}}).

== Zarys akcji ==
Podobnie jak w przypadku poprzedniej książki [[China Miéville|Chiny Miéville’a]] – ''[[Dworzec Perdido]]'', akcja rozgrywa się w realiach świata Bas-Lag. Tym razem głównym bohaterem jest wspomniana w ''Dworcu'' poprzednia partnerka życiowa doktora Isaaka: Bellis Coldwine. Z powodu powiązania z nim i politycznych czystek rozgrywających się w Nowym Crobuzon wynikających z wydarzeń zawartych w poprzedniej części musi uciekać z miasta. Jest lingwistką, więc zatrudnia się jako tłumaczka w misji w transporcie skazańców do odległej kolonii Nowego Crobuzon. Po drodze jej okręt zostaje zdobyty przez piratów i włączony do Armady, miasta zbudowanego z kadłubów zdobycznych statków.

{{Locus fantasy}}

[[Kategoria:Angielskie powieści fantastyczne]]
[[Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 2002 roku]]

title: BliznaThe Scar

Autor: China Miéville

Typ utworu: powieść S-F

Wydawca:
Macmillan
Zysk i s-ka

Przekład: Tomasz Bieroń

poprzednia · Dworzec Perdido: następna · Żelazna Rada


text:
# Podprefektura Iburi
Podprefektura Iburi (jap. 胆振総合振興局 Iburi-sōgō-shinkō-kyoku) – podprefektura w Japonii, na wyspie Hokkaido. Podprefektura ma powierzchnię 3 697,22 km². W 2020 r. mieszkały w niej 382 354 osoby, w 180 810 gospodarstwach domowych  (w 2010 r. 416 289 osób, w 183 730 gospodarstwach domowych) .
Początkowo, w 1897 r. została utworzona jako podprefektura Muroran, lecz w 1922 r. jej nazwa została zmieniona na podprefekturę Iburi.

## Podział administracyjny
W skład podprefektury wchodzą 4 większe miasta (shi) i 7 mniejszych (chō).
| Nazwa               | Nazwa                   | Nazwa          | Powierzchnia (km²) | Ludność | Kod jednostki | Mapa |
| Polska nazwa        | Rōmaji                  | Kanji          | Powierzchnia (km²) | Ludność | Kod jednostki | Mapa |
| ------------------- | ----------------------- | -------------- | ------------------ | ------- | ------------- | ---- |
| Abira               | Abira-chō               | 安平町         | 237,16             | 7 340   | 01585         |      |
| Atsuma              | Atsuma-chō              | 厚真町         | 404,61             | 4 432   | 01581         |      |
| Date                | Date-shi                | 伊達市         | 444,21             | 32 826  | 01233         |      |
| Mukawa              | Mukawa-chō              | むかわ町       | 711,36             | 7 651   | 01586         |      |
| Muroran (stolica)   | Muroran-shi             | 室蘭市         | 81,01              | 82 383  | 01205         |      |
| Noboribetsu         | Noboribetsu-shi         | 登別市         | 212,21             | 46 391  | 01230         |      |
| Shiraoi             | Shiraoi-chō             | 白老町         | 425,64             | 16 212  | 01578         |      |
| Sōbetsu             | Sōbetsu-chō             | 壮瞥町         | 205,01             | 2 743   | 01575         |      |
| Tomakomai           | Tomakomai-shi           | 苫小牧市       | 561,57             | 170 113 | 01213         |      |
| Tōyako              | Tōyako-chō              | 洞爺湖町       | 180,87             | 8 442   | 01584         |      |
| Toyoura             | Toyoura-chō             | 豊浦町         | 233,57             | 3 821   | 01571         |      |
| Podprefektura Iburi | Iburi-sōgō-shinkō-kyoku | 胆振総合振興局 | 3 697,22           | 382 354 | 01570         |      |

title: Podprefektura Iburi

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Iburi
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |ja:zapis kanji                  = 胆振総合振興局
 |ja:transkrypcja Hepburna        = Iburi-sōgō-shinkō-kyoku
 |ja:hiragana                     =
 |ja:katakana                     =
 |ja:IPA                          =
 |ja:audio                        =
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Japonii|podprefektura]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Japonia
 |1. jednostka administracyjna    = Hokkaido
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Hokkaido]]
 |siedziba                        = [[Muroran]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 3 697,22{{odn|Geospatial Information Authority of Japan|2021|s=8}} km²
 |rok                             = 2020
 |liczba ludności                 = 382 354{{odn|Statistics Bureau of Japan|2021}}
 |gęstość zaludnienia             = 103,4 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            = Iburi Subprefecture Map.gif
 |mapa                            = Iburi Subprefecture.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = https://www.iburi.pref.hokkaido.lg.jp/
}}
{{nihongo|'''Podprefektura Iburi'''|胆振総合振興局|Iburi-sōgō-shinkō-kyoku}} – podprefektura w [[Japonia|Japonii]], na wyspie [[Hokkaido]]. Podprefektura ma powierzchnię 3 697,22 km²{{odn|Geospatial Information Authority of Japan|2021|s=8}}. W 2020 r. mieszkały w niej 382 354 osoby, w 180 810 gospodarstwach domowych{{odn|Statistics Bureau of Japan|2021}} (w 2010 r. 416 289 osób, w 183 730 gospodarstwach domowych){{odn|Statistics Bureau of Japan|2014}}.
Początkowo, w 1897 r. została utworzona jako podprefektura Muroran, lecz w 1922 r. jej nazwa została zmieniona na podprefekturę Iburi.

== Podział administracyjny ==
W skład podprefektury wchodzą 4 większe miasta (''shi'') i 7 mniejszych (''chō'').

{| class="wikitable sortable"
! colspan="3" |Nazwa
! rowspan="2" |Powierzchnia
(km²){{odn|Geospatial Information Authority of Japan|2021|s=8-9}}
! rowspan="2" |Ludność{{odn|Statistics Bureau of Japan|2021}}
! rowspan="2" |Kod<ref group="uwaga">Każda jednostka samorządu terytorialnego w Japonii posiada przypisany unikalny kod używany do przetwarzania statystycznego i używany w statystykach</ref>
jednostki
! rowspan="2" |Mapa
|-
!Polska nazwa
![[Rōmaji]]
![[Kanji]]
|-
|[[Plik:Flag of Abira, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Abira (Hokkaido)|Abira]]
|Abira-chō
|安平町
|237,16
|7 340
|01585
|[[Plik:Abira in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Atsuma, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Atsuma]]
|Atsuma-chō
|厚真町
|404,61
|4 432
|01581
|[[Plik:Atsuma in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Date, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Date (Hokkaido)|Date]]
|Date-shi
|伊達市
|444,21
|32 826
|01233
|[[Plik:Date in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Mukawa, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Mukawa (Hokkaido)|Mukawa]]
|Mukawa-chō
|むかわ町
|711,36
|7 651
|01586
|[[Plik:Mukawa in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Muroran, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Muroran]] (stolica)
|Muroran-shi
|室蘭市
|81,01
|82 383
|01205
|[[Plik:Muroran in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Noboribetsu, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Noboribetsu]]
|Noboribetsu-shi
|登別市
|212,21
|46 391
|01230
|[[Plik:Noboribetsu in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Shiraoi, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Shiraoi]]
|Shiraoi-chō
|白老町
|425,64
|16 212
|01578
|[[Plik:Shiraoi in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Sobetsu, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Sōbetsu]]
|Sōbetsu-chō
|壮瞥町
|205,01
|2 743
|01575
|[[Plik:Sobetsu in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Tomakomai, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Tomakomai]]
|Tomakomai-shi
|苫小牧市
|561,57
|170 113
|01213
|[[Plik:Tomakomai in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Toyako, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Tōyako]]
|Tōyako-chō
|洞爺湖町
|180,87
|8 442
|01584
|[[Plik:Toyako in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
|[[Plik:Flag of Toyoura, Hokkaido.svg|frameless|25x25px]] [[Toyoura (Hokkaido)|Toyoura]]
|Toyoura-chō
|豊浦町
|233,57
|3 821
|01571
|[[Plik:Toyoura in Hokkaido Prefecture Ja.svg|frameless|55x55px]]
|-
!Podprefektura Iburi!!Iburi-sōgō-shinkō-kyoku!!胆振総合振興局!!3 697,22!!382 354!!01570!!
|}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.gsi.go.jp/KOKUJYOHO/MENCHO/backnumber/GSI-menseki20210101.pdf | tytuł = 令和3年 全国都道府県市区町村別面積調 (1月1日時点) (Reiwa 3rd year Area adjustment by prefecture, city, ward, town, and village (As of January 1)) | autor = Geospatial Information Authority of Japan | rok = 2021 | opublikowany = gsi.go.jp | język = ja | archiwum = https://archive.org/details/japan-area-adjustment-by-prefecture-city-ward-town-and-village-as-of-2021-january-1 | zarchiwizowano = 2021-06-05 | data dostępu = 2021-08-09 | odn = {{odn/id|Geospatial Information Authority of Japan|2021}} }}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.e-stat.go.jp/en/stat-search/files?stat_infid=000032142402 |tytuł = 2020 Population Census / Basic Complete Tabulation on Population and Households, Table 1-1 |data = 2021-11-30 |rok = |opublikowany = e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan |język = en |data dostępu = 2023-04-29 |odn = {{odn/id|Statistics Bureau of Japan|2021}} }}
* {{cytuj stronę | url = https://www.e-stat.go.jp/en/stat-search/files?stat_infid=000025518738 | tytuł = Population and Households of Japan (Final Report of the 2010 Population Census), Table 62 |data = 2014-06-27 | rok = | opublikowany = e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan | język = en | data dostępu = 2023-04-29 | odn = {{odn/id|Statistics Bureau of Japan|2014}} }}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.pref.hokkaido.lg.jp/foreign/English.htm | tytuł = oficjalna strona prefektury Hokkaido | opublikowany = pref.hokkaido.lg.jp | archiwum = https://web.archive.org/web/20120504004215/http://www.pref.hokkaido.lg.jp/foreign/English.htm | zarchiwizowano = 2012-05-04}} {{lang|en}}
* ''Teikoku's Complete Atlas of Japan'', Teikoku-Shoin Co., Ltd., Tokyo 1990
* ''Saishin-Nihon-chizu'', Shūeisha, Tokyo 1990

{{Podprefektura Iburi}}
{{Hokkaido}}

[[Kategoria:Podprefektury Hokkaido|Iburi]]

title: Iburi

Kanji: 胆振総合振興局

Transkrypcja Hepburna: Iburi-sōgō-shinkō-kyoku

Państwo: Japonia

Prefektura: Hokkaido

Wyspa: Hokkaido

Siedziba: Muroran


text:
# Bordesholm
Bordesholm – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Rendsburg-Eckernförde, siedziba urzędu Bordesholm.

## Współpraca
- Ķekava, Łotwa[1]

title: Bordesholm

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Bordesholm
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Bordesholm.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-SH
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Rendsburg-Eckernförde|Rendsburg-Eckernförde]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Urząd Bordesholm]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 10,16 km²
 |wysokość                        = 32 m n.p.m.
 |rok                             = 31.12.2008
 |liczba ludności                 = 7504
 |gęstość zaludnienia             = 739 os./km²
 |numer kierunkowy                = 04322
 |kod pocztowy                    = 24582
 |tablice rejestracyjne           = RD, ECK
 |adres urzędu                    = Marktplatz<br />24582 Bordesholm
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Bordesholm in RD.png
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Szlezwik-Holsztyn
 |współrzędne                     = 54°11′N 10°01′E
 |commons                         = Category:Bordesholm
 |www                             = http://www.Bordesholm.de
}}
'''Bordesholm''' – miejscowość i [[gmina]] w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraj związkowy|kraju związkowym]] [[Szlezwik-Holsztyn]], w [[powiat Rendsburg-Eckernförde|powiecie Rendsburg-Eckernförde]], siedziba [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|urzędu]] [[Urząd Bordesholm|Bordesholm]].

== Współpraca ==
* {{flaga|LVA}} [[Ķekava]], [[Łotwa]]<ref>[http://www.Bordesholm.de Partnerstwo].</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Statistisches Amt für Hamburg und Schleswig-Holstein, Hamburg, 2009

{{Urząd Bordesholm}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Rendsburg-Eckernförde]]
[[Kategoria:Gminy w Szlezwiku-Holsztynie]]

title: Bordesholm

Herb: Flaga

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Szlezwik-Holsztyn

Powiat: Rendsburg-Eckernförde

Wspólnota: Urząd Bordesholm

• gęstość: 739 os./km²

Tablice rejestracyjne: RD, ECK