text:
# Carabanchel Alto
Carabanchel Alto – stacja metra w Madrycie, na linii 11. Znajduje się w dzielnicy Carabanchel, w Madrycie i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami San Francisco i La Peseta. Została otwarta 18 grudnia 2006.

title: Carabanchel Alto

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Carabanchel Alto
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     =
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     =
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 18 grudnia 2006
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[Plik:Madrid-MetroLinea11.svg|20px]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[San Francisco (stacja metra)|San Francisco]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[La Peseta]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = Madryt (miasto)
 |współrzędne                 = 40°22′19.15″N 3°45′5.51″W
 |commons                     =
}}
'''Carabanchel Alto''' – stacja [[Metro w Madrycie|metra w Madrycie]], na [[Linia 11 metra w Madrycie|linii 11]]. Znajduje się w dzielnicy [[Carabanchel]], w [[Madryt|Madrycie]] i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami [[San Francisco (stacja metra)|San Francisco]] i [[La Peseta]]. Została otwarta 18 grudnia 2006<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.urbanrail.net/eu/es/mad/linea11.htm | tytuł = Madrid Metro - Línea 11 | opublikowany = UrbanRail.net | język = en | data dostępu = 2012-11-19}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://www.metromadrid.es/es/viaja_en_metro/red_de_metro/estaciones/CarabanchelAlto.html| tytuł = Strona stacji| data dostępu = 2010-10-11| autor = | opublikowany = | data = | język = es}}
* {{cytuj stronę| url = http://www.metromadrid.es/| tytuł = Metro de Madrid| data dostępu = 2010-10-11| autor = | opublikowany = | data = | język = es}}

{{Linia 11 metra w Madrycie}}

[[Kategoria:Metro w Madrycie]]

title: Carabanchel Alto

Państwo: Hiszpania

Data otwarcia: 18 grudnia 2006

Poprzednia stacja: San Francisco

Następna stacja: La Peseta


text:
# Język urak lawoi’
Język urak lawoi’ (basa Urak Lawoi’) – język austronezyjski używany na wyspach u zachodniego wybrzeża Tajlandii, przez lud Urak Lawoi’. Według danych z 2012 roku posługuje się nim 5 tys. osób. Terytorium tego języka obejmuje obszar od wyspy Phuket na północy po grupę wysp Adang na południu.
Należy do grupy języków malajskich, w klasyfikacji Ethnologue stanowi część tzw. makrojęzyka malajskiego. Bywa też rozpatrywany jako odmiana (dialekt) języka malajskiego . Pod względem słownictwa jest stosunkowo bliski innym językom malajskim. Zmiany dźwiękowe sprawiają jednak, że nie jest dobrze zrozumiały dla użytkowników standardowych odmian malajskiego z Malezji i Indonezji.
W urak lawoi’ występują zapożyczenia z różnych źródeł, takich jak tajski (właściwy), południowotajski i odmiany malajskiego. Stwierdzono także obecność anglicyzmów, wśród których są zarówno zapożyczenia bezpośrednie, jak i wyrazy użyczone przez malajski. Istnieje spora grupa leksyki pochodzącej z języków indyjskich (w tym sanskrytu), charakterystycznej dla języków malajskich. Silnie ograniczony jest natomiast zasób zapożyczeń arabskich i perskich, zaczerpniętych zapewne ze źródła malajskiego; ludność Urak Lawoi’ nie uległa bowiem islamizacji. Urak lawoi’ nie jest językiem tonalnym, lecz cechę tonalności zachowują pewne pożyczki tajskie.
Zidentyfikowano trzy główne odmiany: dialekty wyspy Phuket (dwie odmiany: starszych i młodszych użytkowników) oraz dialekt z wysp Adang (południowy), które różnią się m.in. cechami fonologii. Do tego pierwszego obszaru dialektalnego włączono też wyspy Phi Phi. Dodatkowo istnieją pewne różnice językowe między miejscowościami. W języku młodszego pokolenia zaznaczyły się wpływy składni tajskiej. Według innej propozycji (J.Y. de Groot) można wyróżnić następujące dialekty: północny (wyspa Phuket), centralny (wyspy Lanta) i południowy (wyspy Lipe i Adang). Odmianę prestiżową i de facto standard stanowi dialekt północny. Wszystkie odmiany są wzajemnie zrozumiałe.
Ludność Urak Lawoi’ bywa mylona z Mokenami, użytkownikami języka moken. Są to jednak odrębne grupy etniczne, a urak lawoi’ to język wyraźnie bliższy malajskiemu. Nazwa „Urak Lawoi’” oznacza „ludzie morza” (por. mal. orang laut). Tajskie określenia tej grupy etnicznej to chao le (ชาวเล) i chao nam (ชาวน้ำ); obie nazwy są też odnoszone do Mokenów i Moklenów.
Odnotowano zanik języka urak lawoi’ i rodzimej kultury. Jest wypierany przez języki tajski i malajski. Tajski bywa przekazywany jako język pierwszy.
Od lat 60. XX w. badania wśród Urak Lawoi’ prowadził misjonarz i językoznawca D.W. Hogan, który doprowadził do wypracowania ortografii urak lawoi’ i rozwoju literatury w tym języku. Dostępne publikacje lingwistyczne obejmują materiały gramatyczne i słownikowe (1988)  oraz opis gramatyki (1999) .
Służy zasadniczo jako język mówiony. Bywa zapisywany pismem tajskim lub alfabetem łacińskim; powstało szereg materiałów alfabetyzacyjnych dla ludności Urak Lawoi’.

wikiname: plwiki

title: Język urak lawoi’

in_language: pl

wikitext:
{{Język infobox
 | nazwa oryginalna = basa Urak Lawoi’
 | obszar           = [[Tajlandia]]
 | liczba mówiących = 5 tys. (2012)
 | system pisma     = [[pismo tajskie|tajskie]], [[alfabet łaciński|łacińskie]]
 | klasyfikacja     = * [[Języki austronezyjskie]]
* [[Języki malajsko-polinezyjskie]]
* [[Języki malajskie]]
* Język urak lawoi’
 | język urzędowy   =
 | organ regulujący =
 | iso1             =
 | iso2             =
 | iso3             = urk
 | sil              =
 | dialekty         =
 | kod              =
 | mapka            =
 | opis             =
 | wikisłownik      =
}}
'''Język urak lawoi’''' (''basa Urak Lawoi’''){{odn|de Groot|2012a|s=10}} – [[Języki austronezyjskie|język austronezyjski]] używany na wyspach u zachodniego wybrzeża [[Tajlandia|Tajlandii]], przez lud Urak Lawoi’. Według danych z 2012 roku posługuje się nim 5 tys. osób<ref name="Ethnologue"/>. Terytorium tego języka obejmuje obszar od wyspy [[Phuket (wyspa)|Phuket]] na północy po grupę wysp Adang na południu{{odn|Anderbeck|2012|s=271}}{{odn|Hogan|Pattemore|1988|s=1}}.

Należy do grupy [[Języki malajskie|języków malajskich]], w klasyfikacji [[Ethnologue]] stanowi część tzw. [[makrojęzyk]]a malajskiego<ref name="Ethnologue">{{Ethnologue |tytuł = Urak Lawoi’ |wydanie = 22 |id = urk |archiwum = https://web.archive.org/web/20190605191408/https://www.ethnologue.com/language/urk |zarchiwizowano = 2019-06-05 |data dostępu = 2021-08-16 }}</ref>. Bywa też rozpatrywany jako odmiana (dialekt) [[język malajski|języka malajskiego]]{{odn|Steinhauer|2008}}{{odn|de Groot|2012a|s=10}}. Pod względem słownictwa jest stosunkowo bliski innym językom malajskim. Zmiany dźwiękowe sprawiają jednak, że nie jest dobrze zrozumiały dla użytkowników standardowych odmian malajskiego z Malezji i Indonezji{{odn|de Groot|2012b|loc=Abstract}}.

W urak lawoi’ występują zapożyczenia z różnych źródeł, takich jak [[język tajski|tajski]] (właściwy), [[język południowotajski|południowotajski]] i odmiany malajskiego{{odn|Steinhauer|2008|s=122, 138–139}}. Stwierdzono także obecność anglicyzmów, wśród których są zarówno zapożyczenia bezpośrednie, jak i wyrazy użyczone przez malajski{{odn|de Groot|2012a|s=117–118}}{{odn|de Groot|2012b|loc=Influence from Bahasa Malaysia and English in Urak Lawoi’}}. Istnieje spora grupa leksyki pochodzącej z języków indyjskich (w tym [[sanskryt]]u), charakterystycznej dla języków malajskich{{odn|de Groot|2012a|s=119}}{{odn|de Groot|2012b|loc=Influences from Indianization: Loans from Sanskrit}}. Silnie ograniczony jest natomiast zasób zapożyczeń arabskich i perskich, zaczerpniętych zapewne ze źródła malajskiego; ludność Urak Lawoi’ nie uległa bowiem islamizacji{{odn|de Groot|2012b|loc=Influences from Islam: Arabic and Persian}}. Urak lawoi’ nie jest językiem tonalnym, lecz cechę tonalności zachowują pewne pożyczki tajskie{{odn|Hogan|Pattemore|1988|s=24}}.

Zidentyfikowano trzy główne odmiany: dialekty wyspy [[Phuket (wyspa)|Phuket]] (dwie odmiany: starszych i młodszych użytkowników) oraz dialekt z wysp Adang (południowy), które różnią się m.in. cechami fonologii{{odn|Hogan|Pattemore|1988|s=1}}{{odn|Hogan|Pattemore|1999|s=1}}. Do tego pierwszego obszaru dialektalnego włączono też wyspy [[Ko Phi Phi|Phi Phi]]{{odn|Hogan|1976|s=284}}. Dodatkowo istnieją pewne różnice językowe między miejscowościami{{odn|Hogan|Pattemore|1988|s=1}}. W języku młodszego pokolenia zaznaczyły się wpływy składni tajskiej{{odn|Hogan|Pattemore|1999|s=1}}. Według innej propozycji (J.Y. de Groot) można wyróżnić następujące dialekty: północny (wyspa Phuket), centralny (wyspy Lanta) i południowy (wyspy Lipe i Adang). Odmianę prestiżową i de facto standard stanowi dialekt północny{{odn|de Groot|2012a|s=19}}. Wszystkie odmiany są wzajemnie zrozumiałe{{odn|Hogan|Pattemore|1999|s=1}}{{odn|de Groot|2012a|s=19}}.

Ludność Urak Lawoi’ bywa mylona z [[Mokenowie|Mokenami]], użytkownikami [[język moken|języka moken]]{{odn|Hogan|Pattemore|1988|s=1–2}}. Są to jednak odrębne grupy etniczne, a urak lawoi’ to język wyraźnie bliższy malajskiemu{{odn|Hogan|Pattemore|1988|s=2–4}}{{odn|de Groot|2012a|s=7|loc=przyp. 1}}. Nazwa „Urak Lawoi’” oznacza „ludzie morza” (por. mal. ''orang laut''){{odn|Anderbeck|2012|s=271}}{{odn|Bradley|2007|s=404}}. Tajskie określenia tej grupy etnicznej to ''chao le'' (ชาวเล) i ''chao nam'' (ชาวน้ำ); obie nazwy są też odnoszone do Mokenów i Moklenów{{odn|de Groot|2012a|s=7}}.

Odnotowano zanik języka urak lawoi’ i rodzimej kultury{{odn|Steinhauer|2005|s=82}}. Jest wypierany przez języki tajski i malajski<ref name="Ethnologue"/>{{odn|Bradley|2007|s=404}}. Tajski bywa przekazywany jako język pierwszy{{odn|de Groot|2012a|s=122}}{{odn|de Groot|2012b|loc=Grammatical Influences and Loanwords from Thai}}.

Od lat 60. XX w. badania wśród Urak Lawoi’ prowadził misjonarz i językoznawca D.W. Hogan, który doprowadził do wypracowania ortografii urak lawoi’ i rozwoju literatury w tym języku{{odn|Hogan|1976|s=283}}{{odn|Hogan|Pattemore|1999|s=ii|loc=Special Note}}. Dostępne publikacje lingwistyczne obejmują materiały gramatyczne i słownikowe (1988){{odn|Hogan|Pattemore|1988}} oraz opis gramatyki (1999){{odn|Hogan|Pattemore|1999}}.

Służy zasadniczo jako język mówiony{{odn|de Groot|2012a|s=19}}. Bywa zapisywany [[pismo tajskie|pismem tajskim]] lub [[alfabet łaciński|alfabetem łacińskim]]; powstało szereg materiałów alfabetyzacyjnych dla ludności Urak Lawoi’{{odn|Bradley|2007|s=404}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | odn = tak | autor = Karl Anderbeck | tytuł = The Malayic-speaking Orang Laut: Dialects and directions for research | czasopismo = Wacana | wolumin = 14 | numer = 2 | data = 2012 | s = 265–312 | issn = 2407-6899 | oclc = 8773625975 | doi = 10.17510/wacana.v14i2.64 | url = https://www.researchgate.net/publication/307763519_The_Malayic-speaking_Orang_Laut_Dialects_and_directions_for_research | data dostępu = 2023-04-01 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = David Bradley | rozdział = East and Southeast Asia | data = 2007 | s = 349–422 | redaktor = Christopher Moseley | tytuł = Encyclopedia of the World’s Endangered Languages | miejsce = Abingdon–New York | wydawca = Routledge | isbn = 978-0-2036-4565-9 978-0-7007-1197-0 | oclc = 47983733 | doi = 10.4324/9780203645659 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = {{odn/id|de Groot|2012a}} | autor = Jacob Y. de Groot | data = 2012 | tytuł = Urak Lawoi’ Language and Social History | miejsce = Phuket | wydawca = Phuket Campus, Prince of Songkla University | url = https://www.academia.edu/5237971/Urak_Lawoi_Language_and_Social_History | data dostępu = 2024-08-11 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = {{odn/id|de Groot|2012b}} | autor = Jacob Y. de Groot | tytuł = Migration, Community Forming and Language Change Among the Urak Lawoi’ of Thailand’s Andaman Coast | czasopismo = Journal of International Studies, Prince of Songkla University | wolumin = 2 | numer = 2 | data = 2012 | s = 93–116 | issn = 2730-4167 | url = https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jis/article/view/246838 | data dostępu = 2024-08-11 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = David W. Hogan | rozdział = Urak Lawoi’ (Orang Laut) | data = 1976 | s = 283–302 | redaktor = William A. Smalley | tytuł = Phonemes and Orthography: Language Planning in Ten Minority Languages of Thailand | seria = Pacific Linguistics C-43 | miejsce = Canberra | wydawca = Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University | isbn = 0-85883-144-9 | oclc = 4467198 | doi = 10.15144/PL-C43 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor = David W. Hogan; Stephen W. Pattemore | data = 1988 | tytuł = Urak Lawoi’: Basic Structures and a Dictionary | seria = Pacific Linguistics C-109 | miejsce = Canberra | wydawca = Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University | isbn = 0-85883-385-9 | oclc = 21586673 | doi = 10.15144/PL-C109 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor = David W. Hogan; Stephen W. Pattemore | data = 1999 | tytuł = Urak Lawoi’ | seria = Languages of the World/Materials 268 | miejsce = München | wydawca = Lincom Europa | isbn = 3-929075-94-6 | oclc = 49751309 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = Hein Steinhauer | rozdział = Colonial history and language policy in insular Southeast Asia and Madagascar | data = 2005 | s = 65–86 | redaktor = [[K. Alexander Adelaar]], [[Nikolaus P. Himmelmann]] | tytuł = The Austronesian Languages of Asia and Madagascar | miejsce = Abingdon–New York | wydawca = Routledge | isbn = 978-0-2038-2112-1 978-0-7007-1286-1 | oclc = 53814161 | doi = 10.4324/9780203821121 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor = Hein Steinhauer | tytuł = On the development of Urak Lawoi’ Malay | czasopismo = Wacana | wolumin = 10 | numer = 1 | data = 2008 | s = 117–143 | issn = 2407-6899 | oclc = 7179442368 | doi = 10.17510/wjhi.v10i1.181 | url = https://www.researchgate.net/publication/254889775_On_the_development_of_Urak_Lawoi'_Malay | data dostępu = 2024-08-11 | język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Urak lawoi’}}
[[Kategoria:Języki malajskie]]
[[Kategoria:Języki Tajlandii]]
[[Kategoria:Języki zagrożone w Azji]]

title: basa Urak Lawoi’

Obszar: Tajlandia

Pismo/alfabet: tajskie, łacińskie

title: Klasyfikacja genetyczna

Klasyfikacja genetyczna: - Języki austronezyjskie - Języki malajsko-polinezyjskie - Języki malajskie - Język urak lawoi’

title: Status oficjalny

UNESCO: 3 zdecydowanie zagrożony↗

Ethnologue: 7 wypierany↗

title: Kody języka

ISO 639-3: urk

IETF: urk

Ethnologue: urk

WALS: url

title: W Wikipedii

W Wikipedii: Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.


text:
# Rhinoclemmys funerea
Rhinoclemmys funerea – gatunek żółwia z rodziny batagurowatych (Geoemydidae).

## Występowanie
Gatunek ten zamieszkuje Amerykę Centralną – Honduras, Nikaraguę, Kostarykę i Panamę.

## Rozmiary
Długość karapaksu: samce do 32,5 cm, samice do 35,5 cm.

## Ochrona
Gatunek ten od 2023 roku jest objęty załącznikiem II konwencji waszyngtońskiej (CITES) i aneksem B UE.

title: Rhinoclemmys funerea

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       =
 |nazwa łacińska         = ''Rhinoclemmys funerea''
 |TSN                    = 551857
 |zoolog                 = ([[Edward Drinker Cope|Cope]], 1875)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Rhinoclemmys funerea.jpg
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[gady]]
 |rząd                   = [[żółwie]]
 |podrząd                = [[żółwie skrytoszyjne]]
 |nadrodzina             = [[Testudinoidea]]
 |rodzina                = [[batagurowate]]
 |rodzaj                 = ''[[Rhinoclemmys]]''
 |gatunek                = ''Rhinoclemmys funerea''
 |synonimy               =
* ''Chelopus funereus'' Cope, 1875<ref name="rd">{{Cytuj | autor = * P. Uetz & J. Hallermann | tytuł = Rhinoclemmys funerea | url = http://reptile-database.reptarium.cz/species?genus=Rhinoclemmys&species=funerea | data dostępu = 2024-02-21 | język = en | praca = The Reptile Database}}</ref>
* ''Emys funerea'' — Günther, 1885{{r|rd}}
* ''Geoemyda funerea'' — Dunn, 1930{{r|rd}}
* ''Geoemyda costaricensis'' Kanberg, 1930{{r|rd}}
 |status IUCN            = NT
 |IUCN id                = 19503
 |wikispecies            = Rhinoclemmys funerea
 |commons                = Category:Rhinoclemmys funerea
}}
'''''Rhinoclemmys funerea''''' – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] [[Żółwie|żółwia]] z [[Rodzina (biologia)|rodziny]] [[Batagurowate|batagurowatych]] (Geoemydidae).

== Występowanie ==
Gatunek ten zamieszkuje [[Ameryka Centralna|Amerykę Centralną]] – [[Honduras]], [[Nikaragua|Nikaraguę]], [[Kostaryka|Kostarykę]] i [[Panama|Panamę]]{{r|rd}}<ref name="totw">{{Cytuj |autor = * Turtle Taxonomy Working Group, Anders G.J. Rhodin, John B. Iverson, Roger Bour, Uwe Fritz, Arthur Georges, H. Bradley Shaffer, Peter Paul van Dijk |tytuł = Turtles of the World: Annotated Checklist and Atlas of Taxonomy, Synonymy, Distribution, and Conservation Status (9th Ed.) |s = 245 |data = 2021 |data dostępu = 2024-02-21 |isbn = 978-0-9910368-3-7 |wydawca = Chelonian Research Foundation & Turtle Conservancy |doi = 10.3854/crm.8.checklist.atlas.v9.2021 |url = http://www.iucn-tftsg.org/checklist/}}</ref><ref name="repfocus">{{Cytuj | autor = R. Midtgaard | tytuł = Genus Rhinoclemmys | url = http://www.repfocus.dk/Rhinoclemmys.html | data dostępu = 2024-02-21 | język = en | praca = RepFocus}}</ref>.

== Rozmiary ==
Długość [[Karapaks żółwi|karapaksu]]: samce do 32,5 cm, samice do 35,5 cm{{r|totw}}.

== Ochrona ==
Gatunek ten od 2023 roku jest objęty załącznikiem II [[Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem|konwencji waszyngtońskiej (CITES)]]<ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Lis |tytuł = Lista gatunków, które weszły na listę CITES w 2023 roku |data dostępu = 2023-02-03 |opublikowany = Terrarium |url = https://www.terrarium.com.pl/nius/lista-gatunkow-ktore-weszly-na-liste-cites-w-2023-roku/ |język = pl}}</ref><ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Species+ |data dostępu = 2023-12-22 |opublikowany = speciesplus.net |url = https://speciesplus.net/species#/taxon_concepts/100289/legal}}</ref> i aneksem B UE<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Batagurowate]]
[[Kategoria:Żółwie Ameryki Północnej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1875 roku]]

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· bliski zagrożenia


text:
# Tulskaja
Tulskaja (ros. Тульская) – stacja moskiewskiego metra linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskiej (kod 143). Nazwa pochodzi od pobliskiego placu Tulskiego. Wyjścia prowadzą na ulice Bolszaja Tulskaja, Daniłowskij Wał, Sierpuchowskij Wał, plac Sierpuchowskaja Zastawa, do centrum handlowego Warszawka 9 (Варшавка, 9) oraz na peron stacji ZIŁ.

## Konstrukcja i wystrój
Jednopoziomowa, jednonawowa stacja metra z jednym peronem. Wnętrze stacji dedykowane jest tulskim zbrojmistrzom. Ściany nad torami pokryto białym marmurem, a podłogi szarym granitem. Sufit stacji ozdabiają geometryczne ornamenty. Na środku sufitu w romobowym ornamecie ukryto oświetlenie.

title: Tulskaja

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Tulskaja
 |nazwa oryginalna            = Тульская
 |zdjęcie                     = Tulskaya 06.jpg
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     = RU-MOW
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 8 listopada 1983
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            = 10
 |linia                       = [[Plik:Moskwa Metro Line 9.svg|30px]]<br />[[Linia Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja|Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Sierpuchowskaja|Sierpuchowskaja (Серпуховская)]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Nagatinskaja|Nagatinskaja (Нагатинская)]]
 |odległość do następnej      =
 |wariant mapy                = metro
 |współrzędne                 = 55°42′31″N 37°37′21″E
 |commons                     = Category:Tulskaya
}}
'''Tulskaja''' ([[język rosyjski|ros.]] Тульская) – stacja [[Metro w Moskwie|moskiewskiego metra]] [[Linia Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja|linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskiej]] (kod 143). Nazwa pochodzi od pobliskiego placu [[Tuła|Tulskiego]]. Wyjścia prowadzą na ulice Bolszaja Tulskaja, Daniłowskij Wał, Sierpuchowskij Wał, plac Sierpuchowskaja Zastawa, do centrum handlowego Warszawka 9 (Варшавка, 9) oraz na peron stacji ZIŁ.

== Konstrukcja i wystrój ==
Jednopoziomowa, [[jednonawowa stacja metra]] z jednym peronem. Wnętrze stacji dedykowane jest tulskim zbrojmistrzom. Ściany nad torami pokryto białym [[marmur]]em, a podłogi szarym [[granit]]em. Sufit stacji ozdabiają geometryczne ornamenty. Na środku sufitu w romobowym ornamecie ukryto oświetlenie.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę
| url          = http://archive.is/20130417082714/http://engl.mosmetro.ru/pages/page_6.php?id_page=289
| tytuł        = Oficjalna strona Moskiewskiego Metra
| data dostępu = 2012-05-05
| język        = en ru

}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20130417082714/http://engl.mosmetro.ru/pages/page_6.php?id_page=289 Strona Moskiewskiego Metra o stacji Tulskaja]
* [http://metro.ru/stations/serpukhovsko-timiryazevskaya/tulskaya/ Strona metro.ru o stacji Tulskaja] {{lang|ru}}
* [http://kartametro.info/karta/default.aspx?hl=EN&ms=tulskaya&z=17&t=h Wizualizacja stacji na Kartametro.info]
* [http://www.urbanrail.net/eu/ru/mos/img/line-9.htm Linia Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja na UrbanRail.Net]

{{Stacje metra moskiewskiego na linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja}}

[[Kategoria:Stacje linii Sierpuchowsko-Timiriaziewskaja]]

title: TulskajaТульская

Państwo: Rosja

Miasto wydzielone: Moskwa

Data otwarcia: 8 listopada 1983

Poprzednia stacja: Sierpuchowskaja (Серпуховская)

Następna stacja: Nagatinskaja (Нагатинская)


text:
# Tadeusz Dembończyk
Tadeusz Dembończyk (ur. 23 grudnia 1955 w Tarnowskich Górach; zm. 11 lutego 2004 tamże) – polski sztangista. Brązowy medalista olimpijski z Moskwy.

## Kariera
Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1977 roku, kiedy podczas mistrzostw Europy w Stuttgarcie zdobył srebrny medal w wadze koguciej. Wyprzedził go tylko Georgi Todorow z Bułgarii. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach Europy w Warnie. Na rozgrywanych w tym samym roku mistrzostwach świata w Salonikach zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko z Bułgarem Antonem Kodżabaszewem i Wiktorem Wierietiennikowem z ZSRR. W 1980 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Moskwie, gdzie zdobył kolejny brązowy medal. Tym razem wyprzedzili go Kubańczyk Daniel Núñez oraz reprezentujący ZSRR Jurik Sarkisjan.
W 1981 roku jego karierę sportową zakończył wypadek na motocyklu.

title: Tadeusz Dembończyk

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Tadeusz Dembończyk
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = podnoszenie ciężarów
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 23 grudnia 1955
 |miejsce urodzenia         = [[Tarnowskie Góry]]
 |data śmierci              = 11 lutego 2004
 |miejsce śmierci           = [[Tarnowskie Góry]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 155 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = Śląsk Tarnowskie Góry
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Moskwa|1980|podnoszenie ciężarów|brąz|([[Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 – waga kogucia mężczyzn|waga kogucia]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|PC}}
{{Medalista infobox/MŚ|PC|Saloniki|1979|brąz|waga kogucia}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980|Moskwa 1980]]|waga kogucia}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Tadeusz Dembończyk''' (ur. [[23 grudnia]] [[1955]] w [[Tarnowskie Góry|Tarnowskich Górach]]; zm. [[11 lutego]] [[2004]] tamże) – [[Polska|polski]] [[podnoszenie ciężarów|sztangista]]. Brązowy medalista olimpijski z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|Moskwy]].

== Kariera ==
Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1977 roku, kiedy podczas mistrzostw Europy w [[Stuttgart|Stuttgarcie]] zdobył srebrny medal w wadze koguciej. Wyprzedził go tylko [[Georgi Todorow (sztangista)|Georgi Todorow]] z [[Bułgaria|Bułgarii]]. Wynik ten powtórzył na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach Europy w [[Warna|Warnie]]. Na rozgrywanych w tym samym roku [[Mistrzostwa Świata w Podnoszeniu Ciężarów 1979|mistrzostwach świata w Salonikach]] zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko z Bułgarem [[Anton Kodżabaszew|Antonem Kodżabaszewem]] i [[Wiktor Wierietiennikow|Wiktorem Wierietiennikowem]] z [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. W 1980 roku wystartował na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|igrzyskach olimpijskich w Moskwie]], gdzie zdobył kolejny brązowy medal. Tym razem wyprzedzili go [[Kuba]]ńczyk [[Daniel Núñez]] oraz reprezentujący ZSRR [[Jurik Sarkisjan]].

W 1981 roku jego karierę sportową zakończył wypadek na motocyklu.

== Bibliografia ==
* Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński, ''Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010'' wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 740-741, {{ISBN|978-83-86320-01-1}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://olimpijski.pl/olimpijczycy/tadeusz-dembonczyk/ Profil w portalu olimpijskim PKOl]
* {{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/56509| tytuł = Tadeusz Dembończyk Biographical information | opublikowany = Olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-02-15}}
{{Polska IO1980}}

{{SORTUJ:Dembończyk, Tadeusz}}
[[Kategoria:Polscy sztangiści na igrzyskach olimpijskich]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1980]]
[[Kategoria:Sztangiści na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]
[[Kategoria:Zmarli w 2004]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowskich Górach]]
[[Kategoria:Polscy medaliści olimpijscy]]

title: · Tadeusz Dembończyk

Data i miejsce urodzenia: 23 grudnia 1955 · Tarnowskie Góry

Data i miejsce śmierci: 11 lutego 2004 · Tarnowskie Góry

Klub: Śląsk Tarnowskie Góry

title: Dorobek medalowy

brąz: Moskwa 1980 · podnoszenie ciężarów · (waga kogucia)


text:
# Dmitrij Jefimow
Dmitrij Ardalionowicz Jefimow (ros. Дмитрий Ардалионович Ефимов, ur. 1904 w słobodzie Wierchniaja Makiejewka w Donbasie, zm. w lipcu 1987 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major, minister bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR (1946-1949).

## Życiorys
Z pochodzenia Rosjanin, do 1919 uczył się w szkole prywatnej w Rostowie nad Donem, od stycznia 1925 czerwonoarmista 47 Oddziału Pogranicznego Wojsk OGPU w Turkmeńskiej SRR, od marca 1927 do września 1928 kursant Wyższej Szkoły Pogranicznej OGPU w Moskwie, między 1928-1929 pomocnik pełnomocnika Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU w Azji Środkowej (Taszkent). Od listopada 1929 do czerwca 1930 pełnomocnik GPU Uzbeckiej SRR w Samarkandzie, w kwietniu 1930 przyjęty do WKP(b), od czerwca 1930 do października 1932 starszy pełnomocnik PP OGPU Azji Środkowej, następnie przeniesiony do centrali NKWD w Moskwie, gdzie pracował w Zarządzie Ekonomicznym OGPU/Wydziale Ekonomicznym Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, m.in. w latach 1934-1935 pełnomocnik operacyjny Oddziału 5 Wydziału Ekonomicznego Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, 5 listopada 1937 mianowany kapitanem bezpieczeństwa państwowego. Od czerwca 1938 do 7 kwietnia 1940 zastępca szefa Wydziału 2 Głównego Zarządu Transportowego (GTU) NKWD ZSRR, w lipcu 1940 skierowany do nowo anektowanej przez ZSRR Łotwy, od 11 października 1940 do marca 1941 szef Wydziału NKWD Łotewskiej SRR, od marca do czerwca 1941 szef Wydziału Wywiadowczego NKGB Łotewskiej SRR, w lipcu-sierpniu 1941 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Północno-Zachodniego, w sierpniu-wrześniu 1941 kierownik sektora Grupy Specjalnej przy Ludowym Komisarzu Spraw Wewnętrznych ZSRR Ławrientiju Berii, od 26 sierpnia 1941 do 17 grudnia 1942 szef Wydziału Transportowego NKWD Kolei Tomskiej, 30 listopada 1942 awansowany na majora bezpieczeństwa państwowego. Od 17 grudnia 1942 do 21 maja 1943 zastępca szefa Wydziału 1 Zarządu Transportowego NKWD ZSRR, 14 lutego 1943 awansowany na pułkownika bezpieczeństwa państwowego, od 27 maja 1943 do 11 lipca 1945 szef Wydziału Transportowego NKGB Kolei im. Kujbyszewa, 9 marca 1945 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego, a 9 lipca 1945 generałem majorem. Od 11 lipca do 4 sierpnia 1945 zastępca ludowego komisarza bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR, od 4 sierpnia 1945 do 3 stycznia 1946 p.o. ludowego komisarza, a od 3 stycznia 1946 do 23 lutego 1949 ludowy komisarz/minister bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR, następnie w dyspozycji Zarządu Kadr MGB ZSRR, 30 marca 1949 zwolniony ze służby z powodu choroby. Od 24 sierpnia 1945 do lutego 1949 członek Biura KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Litwy.

## Odznaczenia
- Order Lenina (29 lipca 1945)
- Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie)
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (8 kwietnia 1947)
- Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie - 19 grudnia 1937 i 3 listopada 1944)
- Order „Znak Honoru” (2 sierpnia 1942)
- Odznaka "Honorowy Funkcjonariusz Czeki/GPU (XV)" (31 sierpnia 1937)
- Odznaka "50 Lat Członkostwa w KPZR" (2 listopada 1982)

I 4 medale.

title: Dmitrij Jefimow

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Dmitrij Jefimow
 |imię i nazwisko org = Дмитрий Ардалионович Ефимов
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = CCCP army Rank general-major infobox.svg
 |stopień             = generał major
 |data urodzenia      =
 |miejsce urodzenia   = Wierchniaja Makiejewka
 |data śmierci        = [[lipiec]] [[1987]]
 |miejsce śmierci     = [[Moskwa]]
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Red star.svg|20px]] [[Armia Czerwona]]<br />[[Plik:Emblema NKVD.svg|20px]] [[NKWD]]
 |formacja            =
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|SU-OWO|1}} {{order|OCzG}} {{order|OCzG}} {{order|ZH}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Dmitrij Ardalionowicz Jefimow''' ([[język rosyjski|ros.]] Дмитрий Ардалионович Ефимов, ur. [[1904]] w słobodzie Wierchniaja Makiejewka w [[Donieckie Zagłębie Węglowe|Donbasie]], zm. w lipcu [[1987]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – funkcjonariusz [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radzieckich]] służb specjalnych, [[generał major]], minister bezpieczeństwa państwowego [[Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka|Litewskiej SRR]] (1946-1949).

== Życiorys ==
Z pochodzenia [[Rosjanie|Rosjanin]], do 1919 uczył się w szkole prywatnej w [[Rostów nad Donem|Rostowie nad Donem]], od stycznia 1925 czerwonoarmista 47 Oddziału Pogranicznego Wojsk [[OGPU]] w [[Turkmeńska Socjalistyczna Republika Radziecka|Turkmeńskiej SRR]], od marca 1927 do września 1928 kursant Wyższej Szkoły Pogranicznej OGPU w Moskwie, między 1928-1929 pomocnik pełnomocnika Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU w [[Azja Środkowa|Azji Środkowej]] ([[Taszkent]]). Od listopada 1929 do czerwca 1930 pełnomocnik [[GPU (policja polityczna)|GPU]] [[Uzbecka Socjalistyczna Republika Radziecka|Uzbeckiej SRR]] w [[Samarkanda|Samarkandzie]], w kwietniu 1930 przyjęty do [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]], od czerwca 1930 do października 1932 starszy pełnomocnik PP OGPU Azji Środkowej, następnie przeniesiony do centrali NKWD w Moskwie, gdzie pracował w Zarządzie Ekonomicznym OGPU/Wydziale Ekonomicznym [[Główny Zarząd Bezpieczeństwa Państwowego|Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego]], m.in. w latach 1934-1935 pełnomocnik operacyjny Oddziału 5 Wydziału Ekonomicznego [[Główny Zarząd Bezpieczeństwa Państwowego|Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego]], 5 listopada 1937 mianowany kapitanem bezpieczeństwa państwowego. Od czerwca 1938 do 7 kwietnia 1940 zastępca szefa Wydziału 2 Głównego Zarządu Transportowego (GTU) NKWD ZSRR, w lipcu 1940 skierowany do nowo anektowanej przez ZSRR [[Łotwa|Łotwy]], od 11 października 1940 do marca 1941 szef Wydziału NKWD [[Łotewska Socjalistyczna Republika Radziecka|Łotewskiej SRR]], od marca do czerwca 1941 szef Wydziału Wywiadowczego [[NKGB]] Łotewskiej SRR, w lipcu-sierpniu 1941 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD [[Front Północno-Zachodni (radziecki)|Frontu Północno-Zachodniego]], w sierpniu-wrześniu 1941 kierownik sektora Grupy Specjalnej przy Ludowym Komisarzu Spraw Wewnętrznych ZSRR [[Ławrientij Beria|Ławrientiju Berii]], od 26 sierpnia 1941 do 17 grudnia 1942 szef Wydziału Transportowego NKWD Kolei Tomskiej, 30 listopada 1942 awansowany na majora bezpieczeństwa państwowego. Od 17 grudnia 1942 do 21 maja 1943 zastępca szefa Wydziału 1 Zarządu Transportowego NKWD ZSRR, 14 lutego 1943 awansowany na pułkownika bezpieczeństwa państwowego, od 27 maja 1943 do 11 lipca 1945 szef Wydziału Transportowego [[NKGB]] Kolei im. Kujbyszewa, 9 marca 1945 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego, a 9 lipca 1945 generałem majorem. Od 11 lipca do 4 sierpnia 1945 zastępca ludowego komisarza bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR, od 4 sierpnia 1945 do 3 stycznia 1946 p.o. ludowego komisarza, a od 3 stycznia 1946 do 23 lutego 1949 ludowy komisarz/minister bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR, następnie w dyspozycji Zarządu Kadr [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR|MGB ZSRR]], 30 marca 1949 zwolniony ze służby z powodu choroby. Od 24 sierpnia 1945 do lutego 1949 członek Biura KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Litwy.

== Odznaczenia ==
* [[Order Lenina]] (29 lipca 1945)
* [[Order Czerwonego Sztandaru]] (dwukrotnie)
* [[Order Wojny Ojczyźnianej]] I klasy (8 kwietnia 1947)
* [[Order Czerwonej Gwiazdy]] (dwukrotnie - 19 grudnia 1937 i 3 listopada 1944)
* [[Order „Znak Honoru”]] (2 sierpnia 1942)
* Odznaka "Honorowy Funkcjonariusz Czeki/GPU (XV)" (31 sierpnia 1937)
* Odznaka "50 Lat Członkostwa w KPZR" (2 listopada 1982)
I 4 medale.

== Bibliografia ==
* https://web.archive.org/web/20121019175213/http://memo.ru/uploads/files/845.pdf (ros.)
* http://shieldandsword.mozohin.ru/personnel/efimov_d_a.htm (ros.)
* [http://www.knowbysight.info/YeYY/00836.asp Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)]

{{SORTUJ:Jefimow, Dmitrij}}
[[Kategoria:Funkcjonariusze NKWD]]
[[Kategoria:Radzieccy generałowie majorowie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru”]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1904]]
[[Kategoria:Zmarli w 1987]]

title: Dmitrij JefimowДмитрий Ардалионович Ефимов

Data i miejsce urodzenia: 1904 · Wierchniaja Makiejewka

Data i miejsce śmierci: lipiec 1987 · Moskwa

Formacja: Armia Czerwona · NKWD


text:
# Magda Hueckel
Magda Hueckel (ur. 1978 w Gdańsku) – polska artystka fotograf, artystka wizualna, scenografka, podróżniczka.

## Życiorys
Magda Hueckel jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (Wydział Malarstwa i Grafiki), studiowała w Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Bratysławie, na Słowacji oraz Schule für Gestalltung w St.Gallen, w Szwajcarii. Związana z warszawskim środowiskiem fotograficznym – mieszka, pracuje, tworzy w Warszawie. Jest autorką projektów fotograficznych, autorką fotoinstalacji, autorką projektów wideo. Miejsce szczególne w jej twórczości zajmuje fotografia krajobrazowa, fotografia kreacyjna, fotografia podróżnicza, fotografia portretowa, fotografia przyrodnicza, fotografia teatralna.
Magda Hueckel jest autorką i współautorką wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych i zbiorowych, prezentowanych w Polsce i za granicą. Jako fotograf współpracuje między innymi z Nowym Teatrem w Warszawie, Narodowym Teatrem Starym w Krakowie, Teatrem Powszechnym w Warszawie, Teatrem Polskim w Bydgoszczy – czego pokłosiem jest autorska dokumentacja fotograficzna z wielu spektakli teatralnych. Jej autorski album fotograficzny – Anima. Obrazy z Afryki 2005–2013 otrzymał nominację do nagrody Fotograficzna Publikacja Roku 2014, w konkursie organizowanym staraniem (m.in.) Międzynarodowego Festiwalu Fotografii w Łodzi.
W 2001 roku otrzymała stypendium Prezydenta Miasta Sopotu, w 2004 roku została laureatką nagrody Sopocka Muza dla Młodych Twórców, w 2009 została stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2006 została przyjęta w poczet członków rzeczywistych Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 948). W działalności ZPAF uczestniczyła do 2023.

## Wystawy indywidualne
| Lp. | Tytuł wystawy                                                 | Miejsce                              | Data | Miejscowość  | Kraj      |
| --- | ------------------------------------------------------------- | ------------------------------------ | ---- | ------------ | --------- |
| 1   | Laleczki                                                      | Piwnica przy Dominikańskiej          | 2003 | Kraków       | Polska    |
| 2   | Grupa hueckelserafin. Fotografie z lat 2002–2004              | PGS                                  | 2005 | Sopot        | Polska    |
| 3   | Morfy                                                         | Galeria Promocyjna                   | 2005 | Warszawa     | Polska    |
| 4   | Morfy. Laleczki. Zamiana II                                   | Galeria Sztuki Wozownia              | 2005 | Toruń        | Polska    |
| 5   | The Morphs                                                    | Galéria Univerzitnej Knižnice        | 2005 | Bratysława   | Słowacja  |
| 6   | Morphs                                                        | Sala de arte Puerto de la Cruz       | 2005 | Teneryfa     | Hiszpania |
| 7   | Pomiędzy                                                      | Galeria FF                           | 2006 | Łódź         | Polska    |
| 8   | Morfy. Dysfunkcje                                             | CSW Solvay                           | 2006 | Kraków       | Polska    |
| 9   | Hueckelserafin. Selected Works 2003–2007                      | Andersons Mill Smeaton               | 2007 | Smeaton      | Australia |
| 10  | Dialog – Morfy                                                | 2PiR                                 | 2008 | Poznań       | Polska    |
| 11  | Autoportrety obsesyjne                                        | Galeria Piekary                      | 2009 | Poznań       | Polska    |
| 12  | Autoportrety emocjonalne                                      | Galeria Sztuki Wozownia              | 2009 | Toruń        | Polska    |
| 13  | Transformacje                                                 | Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej | 2009 | Słupsk       | Polska    |
| 14  | Cykl REM                                                      | Galeria Foto Art                     | 2010 | Częstochowa  | Polska    |
| 15  | Calmed self-portraits                                         | Fotohuset                            | 2010 | Kristiansand | Norwegia  |
| 16  | Autoportrety emocjonalne                                      | Stara Galeria ZPAF                   | 2010 | Warszawa     | Polska    |
| 17  | Kompozycje (lód)                                              | Galeria Fotografii pf                | 2010 | Poznań       | Polska    |
| 18  | Transgresja (razem z Georgią Krawiec)                         | Galeria FF                           | 2011 | Łódź         | Polska    |
| 19  | Kompozycje (lód)                                              | Gdańska Galeria Miejska              | 2011 | Gdańsk       | Polska    |
| 20  | Cykl REM                                                      | Galeria Strefa A                     | 2011 | Kraków       | Polska    |
| 21  | Oddaj mi moją traumę... (together with Grażyna Tereszkiewicz) | Galeria Pusta                        | 2011 | Katowice     | Polska    |
| 22  | Anima                                                         | Galeria Piekary                      | 2013 | Poznań       | Polska    |
| 23  | Anima                                                         | Galeria Sztuki Wozownia              | 2014 | Toruń        | Polska    |
| 24  | Anima, Imaginarium                                            | Fotofestiwal                         | 2014 | Łódź         | Polska    |
| 25  | Anima. Sacrum                                                 | ZPAF Gallery                         | 2015 | Kraków       | Polska    |
| 26  | Autoportrety wyciszone                                        | Galeria Bałtycka                     | 2015 | Koszalin     | Polska    |
| 27  | Magda Hueckel/Divadelní fotografie                            | International Theatre Festival       | 2015 | Pilzno       | Czechy    |
| 28  | Poland’s theatre through the lens of Magda Hueckel            | Teheran’s City                       | 2015 | Teheran      | Iran      |
| 29  | Hueckel/Teatr II                                              | Miesiąc Fotografii w Krakowie        | 2017 | Kraków       | Polska    |
| 30  | Hueckel/Teatr II                                              | Galeria Sztuki Wozownia              | 2018 | Toruń        | Polska    |
| 31  | Zdebiak, Hueckel, Self-Performance                            | Triennial of photography             | 2018 | Hamburg      | Niemcy    |
| 32  | be-licht-ung-en (razem z Georgią Krawiec)                     | Galeria ep.contmporary               | 2019 | Berlin       | Niemcy    |
| 33  | Organic                                                       | Galeria FOTO-GEN                     | 2021 | Wrocław      | Polska    |
| 34  | Menady                                                        | Galeria Sztuki Współczesnej          | 2021 | Opole        | Polska    |

Źródło

## Wystawy zbiorowe
| Lp. | Tytuł wystawy                           | Miejsce                              | Data | Miejscowość | Kraj            |
| --- | --------------------------------------- | ------------------------------------ | ---- | ----------- | --------------- |
| 1   | Bienale Młodej Sztuki                   | Rybie Oko                            | 2008 | Ustka       | Polska          |
| 2   | Pamiętniki pokolenia tamagotchi         | Galeria Klimy Bocheńskiej            | 2008 | Warszawa    | Polska          |
| 3   | 13 Photographes                         | Arles avec FetArt                    | 2008 | Arles       | Francja         |
| 4   | Wystawa zbiorowa                        | Wanted Paris                         | 2008 | Paryż       | Francja         |
| 5   | Aspekty fotografii XXI w.               | Biennale Fotografii                  | 2009 | Poznań      | Polska          |
| 6   | Les projections du jury                 | Rencontres Photographiques           | 2009 | Montpellier | Francja         |
| 7   | Voies Off                               |                                      | 2009 | Arles       | Francja         |
| 8   | Moore and Auschwitz                     | Tate Britain                         | 2010 | Londyn      | Wielka Brytania |
| 9   | XIX International Contemporary Art Fair |                                      | 2010 | Santander   | Hiszpania       |
| 10  | Oh no, not sex and death again!         | PGS                                  | 2010 | Sopot       | Polska          |
| 11  | Efekt pasażu                            | Otwarta Pracownia                    | 2011 | Kraków      | Polska          |
| 12  | Efekt pasażu                            | Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej | 2011 | Słupsk      | Polska          |
| 13  | Efekt pasażu                            | Muzeum Górnośląskie                  | 2011 | Bytom       | Polska          |
| 14  | Marginesy historii                      | Biennale Fotografii                  | 2011 | Poznań      | Polska          |
| 15  | Marginalność pejzażu                    | Biennale Fotografii                  | 2011 | Poznań      | Polska          |
| 16  | Drżące ciało                            | Galeria Starmach                     | 2012 | Kraków      | Polska          |
| 17  | Małe pranie ręczne                      | Galeria Sztuki Współczesnej Strefa A | 2012 | Kraków      | Polska          |
| 18  | Z drugiej strony                        | Galeria Szyperska                    | 2012 | Poznań      | Polska          |
| 19  | Dekada                                  | Galeria Piekary                      | 2013 | Poznań      | Polska          |
| 20  | Podglądacz czy kreator?                 | Stara Galeria ZPAF                   | 2013 | Warszawa    | Polska          |
| 21  | Unnatural selection                     | Unseen Foto Fair                     | 2013 | Amsterdam   | Holandia        |
| 22  | Interior/Exterior                       | Contemporary Photography Programme   | 2013 | Jersey      | Wielka Brytania |
| 23  | La sélection du jury                    | Festiwal Circulation(s)              | 2014 | Paryż       | Frabcja         |
| 24  | Paris-based Festival Circulation(s)     |                                      | 2014 | Malmö       | Szwecja         |
| 25  | Promieniowanie                          | Miesiąc Fotografii w Krakowie        | 2014 | Kraków      | Polska          |
| 26  | O włos                                  | CK Zamek                             | 2015 | Poznań      | Polska          |
| 27  | 50/50/50                                | Biuro Wystaw Artystycznych           | 2015 | Kielce      | Polska          |
| 28  | Przestrzeń wspólna/przestrzeń własna    | Festiwal Fotografii Artystycznej     | 2015 | Warszawa    | Polska          |
| 29  | Ars Moriendi Sztuka Umierania           | Biuro Wystaw Artystycznych           | 2015 | Tarnów      | Polska          |
| 30  | Ars Moriendi Sztuka Umierania           | Biuro Wystaw Artystycznych           | 2015 | Olsztyn     | Polska          |
| 31  | Wyborny trup fotografii polskiej        | TIFF, BWA Awangarda                  | 2015 | Wrocław     | Polska          |
| 32  | Günter Grass. Kolekcja Plus             | Gdańska Galeria Miejska              | 2016 | Gdańsk      | Polska          |
| 33  | Świadomy sen (Lucid Dream)              | Galeria Biała                        | 2016 | Lublin      | Polska          |
| 34  | LUX, Archeologia Fotografii             | WGW                                  | 2016 | Warszawa    | Polska          |
| 35  | Autoportrety Obsesyjne                  | Primavera, Fotocooltura              | 2017 | Oborniki    | Polska          |
| 36  | Portret Osobisty                        | Instytut Fotografii Fort             | 2017 | Warszawa    | Polska          |

Źródło

## Publikacje
- Anima. Obrazy z Afryki 2005–2013; Wydawca: Galeria Piekary / Verbum Sp. z oo, Poznań[13]
- Teatr; Wydawca: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego (2018); ISBN/ISSN: 978-83-63276-45-4[14][15]

title: Magda Hueckel

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Magda Hueckel
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1978
 |miejsce urodzenia         = [[Gdańsk]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = artystka fotograf, artystka wizualna, scenografka
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |www                       = http://www.hueckel.com.pl/
}}
'''Magda Hueckel''' (ur. [[1978]] w Gdańsku) – polska [[Artysta|artystka]] [[Fotografia|fotograf]], artystka wizualna, scenografka, podróżniczka<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Bio – Magda Hueckel |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608161719/http://www.hueckel.com.pl/bio}}</ref>.

== Życiorys ==
Magda Hueckel jest absolwentką [[Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku|Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku]] (Wydział Malarstwa i Grafiki), studiowała w [[Wyższa Szkoła Sztuk Pięknych w Bratysławie|Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Bratysławie]], na [[Słowacja|Słowacji]] oraz Schule für Gestalltung w St.Gallen, w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]<ref name=":3">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Anima. Sacrum – Magda Hueckel – w krakowskiej ZPAF Gallery – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608162422/https://zpaf.pl/aktualnosci/mh-anima-zpafgallery/}}</ref><ref name=":4">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Magda Hueckel ANIMA. Obrazy z Afryki 2005–2013 w Galerii Piekary – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608162833/https://zpaf.pl/aktualnosci/mh-anima/}}</ref>. Związana z warszawskim środowiskiem fotograficznym – mieszka, pracuje, tworzy w [[Warszawa|Warszawie]]<ref name=":4" />. Jest autorką projektów fotograficznych, autorką fotoinstalacji, autorką projektów wideo<ref name=":3" /><ref name=":4" />. Miejsce szczególne w jej twórczości zajmuje fotografia krajobrazowa, fotografia kreacyjna, fotografia podróżnicza, fotografia portretowa, fotografia przyrodnicza, fotografia teatralna<ref name=":1">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Magda Hueckel – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608161858/https://zpaf.pl/o-zwiazku/czlonkowie/magda-hueckel/}}</ref>.

Magda Hueckel jest autorką i współautorką wielu wystaw fotograficznych<ref name=":0" /><ref name=":3" /><ref name=":4" /><ref name=":5">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Magda Hueckel – Szeroki Kadr |data = 2016-08-04 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20160804212811/https://www.szerokikadr.pl/fotograf-miesiaca/magda-hueckel}}</ref><ref name=":6">{{Cytuj |tytuł = Magda Hueckel. Hueckel/Teatr – Miesiąc Fotografii w Krakowie |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608183639/https://2017.photomonth.com/pl/portfolio/magda-hueckel-hueckelteatr/#}}</ref><ref name=":7">{{Cytuj |autor =  |tytuł = „be-licht-ung-en” – fotografie Magdy Hueckel i georgii Krawiec w Berlinie – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608184458/https://zpaf.pl/aktualnosci/be-licht-ung-en-mHueckel-gKrawiec-berlin/}}</ref><ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = „Wycinki” – kolaże Magdy Hueckel i fotografie Agnieszki Rayss w Wizytującej Galerii – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608185320/https://zpaf.pl/aktualnosci/wycinki-m-hueckel-a-rayss-wizytujaca/}}</ref>; indywidualnych i zbiorowych, prezentowanych w Polsce i za granicą. Jako fotograf współpracuje między innymi z [[Nowy Teatr w Warszawie|Nowym Teatrem w Warszawie]], [[Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie|Narodowym Teatrem Starym w Krakowie]], [[Teatr Powszechny w Warszawie|Teatrem Powszechnym w Warszawie]], [[Teatr Polski w Bydgoszczy|Teatrem Polskim w Bydgoszczy]] – czego pokłosiem jest autorska dokumentacja fotograficzna z wielu spektakli teatralnych<ref name=":3" />. Jej autorski album fotograficzny – ''Anima. Obrazy z Afryki 2005–2013'' otrzymał nominację do nagrody Fotograficzna Publikacja Roku 2014, w konkursie organizowanym staraniem (m.in.) [[Międzynarodowy Festiwal Fotografii|Międzynarodowego Festiwalu Fotografii]] w Łodzi<ref name=":3" /><ref name=":5" />.

W 2001 roku otrzymała stypendium Prezydenta Miasta Sopotu, w 2004 roku została laureatką nagrody Sopocka Muza dla Młodych Twórców, w 2009 została stypendystką [[Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego|Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego]]<ref name=":4" />. W 2006 została przyjęta w poczet członków rzeczywistych Okręgu Warszawskiego [[Związek Polskich Artystów Fotografików|Związku Polskich Artystów Fotografików]] (legitymacja nr 948)<ref name=":1" /><ref name=":2">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Okręg Warszawski – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2019-03-28 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190328155001/https://zpaf.pl/o-zwiazku/czlonkowie/okreg/12/}}</ref><ref name=":3" />. W działalności ZPAF uczestniczyła do 2023<ref>{{Cytuj |tytuł = Byli członkowie ZPAF – Związek Polskich Artystów Fotografików |data dostępu = 2023-03-23 |opublikowany = zpaf.pl |url = https://zpaf.pl/o-zwiazku/czlonkowie/byli-czlonkowie/}}</ref>.

== Wystawy indywidualne ==
{| class="wikitable"
|+
!Lp.
!Tytuł wystawy
!Miejsce
!Data
!Miejscowość
!Kraj
|-
|1
|Laleczki
|Piwnica przy Dominikańskiej
|2003
|Kraków
|Polska
|-
|2
|Grupa hueckelserafin. Fotografie z lat 2002–2004
|PGS
|2005
|Sopot
|Polska
|-
|3
|Morfy
|Galeria Promocyjna
|2005
|Warszawa
|Polska
|-
|4
|Morfy. Laleczki. Zamiana II
|[[Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu|Galeria Sztuki Wozownia]]
|2005
|Toruń
|Polska
|-
|5
|The Morphs
|Galéria Univerzitnej Knižnice
|2005
|Bratysława
|Słowacja
|-
|6
|Morphs
|Sala de arte Puerto de la Cruz
|2005
|Teneryfa
|Hiszpania
|-
|7
|Pomiędzy
|Galeria FF
|2006
|Łódź
|Polska
|-
|8
|Morfy. Dysfunkcje
|CSW Solvay
|2006
|Kraków
|Polska
|-
|9
|Hueckelserafin. Selected Works 2003–2007
|Andersons Mill Smeaton
|2007
|Smeaton
|Australia
|-
|10
|Dialog – Morfy
|2PiR
|2008
|Poznań
|Polska
|-
|11
|Autoportrety obsesyjne
|Galeria Piekary
|2009
|Poznań
|Polska
|-
|12
|Autoportrety emocjonalne
|[[Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu|Galeria Sztuki Wozownia]]
|2009
|Toruń
|Polska
|-
|13
|Transformacje
|[[Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej]]
|2009
|Słupsk
|Polska
|-
|14
|Cykl REM
|Galeria Foto Art
|2010
|Częstochowa
|Polska
|-
|15
|Calmed self-portraits
|Fotohuset
|2010
|Kristiansand
|Norwegia
|-
|16
|Autoportrety emocjonalne
|Stara Galeria ZPAF
|2010
|Warszawa
|Polska
|-
|17
|Kompozycje (lód)
|Galeria Fotografii pf
|2010
|Poznań
|Polska
|-
|18
|Transgresja (razem z [[Georgia Krawiec|Georgią Krawiec]])
|Galeria FF
|2011
|Łódź
|Polska
|-
|19
|Kompozycje (lód)
|Gdańska Galeria Miejska
|2011
|Gdańsk
|Polska
|-
|20
|Cykl REM
|Galeria Strefa A
|2011
|Kraków
|Polska
|-
|21
|Oddaj mi moją traumę... (together with Grażyna Tereszkiewicz)
|[[Galeria Pusta]]
|2011
|Katowice
|Polska
|-
|22
|Anima<ref name=":4" />
|Galeria Piekary
|2013
|Poznań
|Polska
|-
|23
|Anima
|Galeria Sztuki Wozownia
|2014
|Toruń
|Polska
|-
|24
|Anima, Imaginarium
|Fotofestiwal
|2014
|Łódź
|Polska
|-
|25
|Anima. Sacrum<ref name=":3" />
|ZPAF Gallery
|2015
|Kraków
|Polska
|-
|26
|Autoportrety wyciszone
|Galeria Bałtycka
|2015
|Koszalin
|Polska
|-
|27
|Magda Hueckel/Divadelní fotografie
|International Theatre Festival
|2015
|Pilzno
|Czechy
|-
|28
|Poland’s theatre through the lens of Magda Hueckel
|Teheran’s City
|2015
|Teheran
|Iran
|-
|29
|Hueckel/Teatr II<ref name=":6" />
|[[Miesiąc Fotografii w Krakowie]]
|2017
|Kraków
|Polska
|-
|30
|Hueckel/Teatr II
|Galeria Sztuki Wozownia
|2018
|Toruń
|Polska
|-
|31
|Zdebiak, Hueckel, Self-Performance
|Triennial of photography
|2018
|Hamburg
|Niemcy
|-
|32
|be-licht-ung-en (razem z [[Georgia Krawiec|Georgią Krawiec]])<ref name=":7" />
|Galeria ep.contmporary
|2019
|Berlin
|Niemcy
|-
|33
|Organic<ref>{{Cytuj |tytuł = Wystawa Magdy Hueckel „Organic” we wrocławskiej Galerii FOTO-GEN – Związek Polskich Artystów Fotografików |data = 2021-05-19 |data dostępu = 2021-05-19 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20210519153029/https://www.zpaf.pl/aktualnosci/m-hueckel-organic-foto-gen/}}</ref>
|Galeria FOTO-GEN
|2021
|Wrocław
|Polska
|-
|34
|Menady
|Galeria Sztuki Współczesnej
|2021
|Opole
|Polska
|}
Źródło<ref>{{Cytuj |tytuł = Bio |data dostępu = 2023-03-24 |opublikowany = Magda Hueckel |url = http://www.hueckel.com.pl/bio |język = en}}</ref>

== Wystawy zbiorowe ==
{| class="wikitable"
|+
!Lp.
!Tytuł wystawy
!Miejsce
!Data
!Miejscowość
!Kraj
|-
|1
|Bienale Młodej Sztuki
|Rybie Oko
|2008
|Ustka
|Polska
|-
|2
|Pamiętniki pokolenia tamagotchi
|Galeria Klimy Bocheńskiej
|2008
|Warszawa
|Polska
|-
|3
|13 Photographes
|Arles avec FetArt
|2008
|Arles
|Francja
|-
|4
|Wystawa zbiorowa
|Wanted Paris
|2008
|Paryż
|Francja
|-
|5
|Aspekty fotografii XXI w.
|Biennale Fotografii
|2009
|Poznań
|Polska
|-
|6
|Les projections du jury
|Rencontres Photographiques
|2009
|Montpellier
|Francja
|-
|7
|Voies Off
|
|2009
|Arles
|Francja
|-
|8
|Moore and Auschwitz
|Tate Britain
|2010
|Londyn
|Wielka Brytania
|-
|9
|XIX International Contemporary Art Fair
|
|2010
|Santander
|Hiszpania
|-
|10
|Oh no, not sex and death again!
|PGS
|2010
|Sopot
|Polska
|-
|11
|Efekt pasażu
|[[Otwarta Pracownia]]
|2011
|Kraków
|Polska
|-
|12
|Efekt pasażu
|[[Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej]]
|2011
|Słupsk
|Polska
|-
|13
|Efekt pasażu
|[[Muzeum Górnośląskie w Bytomiu|Muzeum Górnośląskie]]
|2011
|Bytom
|Polska
|-
|14
|Marginesy historii
|Biennale Fotografii
|2011
|Poznań
|Polska
|-
|15
|Marginalność pejzażu
|Biennale Fotografii
|2011
|Poznań
|Polska
|-
|16
|Drżące ciało
|[[Galeria Starmach]]
|2012
|Kraków
|Polska
|-
|17
|Małe pranie ręczne
|Galeria Sztuki Współczesnej Strefa A
|2012
|Kraków
|Polska
|-
|18
|Z drugiej strony
|Galeria Szyperska
|2012
|Poznań
|Polska
|-
|19
|Dekada
|Galeria Piekary
|2013
|Poznań
|Polska
|-
|20
|Podglądacz czy kreator?
|Stara Galeria ZPAF
|2013
|Warszawa
|Polska
|-
|21
|Unnatural selection
|Unseen Foto Fair
|2013
|Amsterdam
|Holandia
|-
|22
|Interior/Exterior
|Contemporary Photography Programme
|2013
|Jersey
|Wielka Brytania
|-
|23
|La sélection du jury
|Festiwal Circulation(s)
|2014
|Paryż
|Frabcja
|-
|24
|Paris-based Festival Circulation(s)
|
|2014
|Malmö
|Szwecja
|-
|25
|Promieniowanie
|Miesiąc Fotografii w Krakowie
|2014
|Kraków
|Polska
|-
|26
|O włos
|CK Zamek
|2015
|Poznań
|Polska
|-
|27
|50/50/50
|Biuro Wystaw Artystycznych
|2015
|Kielce
|Polska
|-
|28
|Przestrzeń wspólna/przestrzeń własna
|Festiwal Fotografii Artystycznej
|2015
|Warszawa
|Polska
|-
|29
|Ars Moriendi Sztuka Umierania
|Biuro Wystaw Artystycznych
|2015
|Tarnów
|Polska
|-
|30
|Ars Moriendi Sztuka Umierania
|Biuro Wystaw Artystycznych
|2015
|Olsztyn
|Polska
|-
|31
|Wyborny trup fotografii polskiej
|TIFF, BWA Awangarda
|2015
|Wrocław
|Polska
|-
|32
|Günter Grass. Kolekcja Plus
|Gdańska Galeria Miejska
|2016
|Gdańsk
|Polska
|-
|33
|Świadomy sen (Lucid Dream)
|[[Galeria Biała (Lublin)|Galeria Biała]]
|2016
|Lublin
|Polska
|-
|34
|LUX, Archeologia Fotografii
|WGW
|2016
|Warszawa
|Polska
|-
|35
|Autoportrety Obsesyjne
|Primavera, Fotocooltura
|2017
|Oborniki
|Polska
|-
|36
|Portret Osobisty
|Instytut Fotografii Fort
|2017
|Warszawa
|Polska
|}
Źródło<ref name=":0" />

== Publikacje ==
* ''Anima. Obrazy z Afryki 2005–2013;'' Wydawca: Galeria Piekary / Verbum Sp. z oo, Poznań<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Anima. Images from Africa – Magda Hueckel |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608182037/http://www.hueckel.com.pl/books/7-anima-images-from-africa}}</ref>
* ''Teatr''; Wydawca: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego (2018); ISBN/ISSN: 978-83-63276-45-4<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Theatre – Magda Hueckel |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200608182234/http://www.hueckel.com.pl/theatre}}</ref><ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Hueckel/Teatr. Album fotografii teatralnej Magdy Hueckel. Księgarnia Instytutu Teatralnego |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2020-06-08 |opublikowany = archive.fo |url = http://archive.fo/Ob5ug}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj | url = https://kultura.onet.pl/wywiady-i-artykuly/magda-hueckel-chorobe-traktuje-jako-etap-wywiad/b53lg9l | tytuł = Magda Hueckel: chorobę traktuję jako etap (wywiad) | opublikowany = kultura.onet.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20200221220110/https://kultura.onet.pl/wywiady-i-artykuly/magda-hueckel-chorobe-traktuje-jako-etap-wywiad/b53lg9l | zarchiwizowano = 2020-02-21}}
* [https://www.youtube.com/watch?v=mmswQtrosMo Fotograf miesiąca ''–'' Magda Hueckel]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hueckel, Magda}}
[[Kategoria:Polscy fotografowie współcześni]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Warszawą]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku]]

title: Magda Hueckel

Data i miejsce urodzenia: 1978 · Gdańsk

Narodowość: polska


text:
# Wybory do Parlamentu Europejskiego w Portugalii w 2004 roku
Wybory do Parlamentu Europejskiego VI kadencji w Portugalii zostały przeprowadzone 13 czerwca 2004. Portugalczycy wybierali w nich 24 deputowanych, o jednego mniej niż w poprzednich wyborach. Frekwencja wyborcza wyniosła 38,6%. Sukces w wyborach odniosła opozycyjna Partia Socjalistyczna, która zdobyła połowę mandatów przewidzianych dla Portugalii. Drugie miejsce zajęła centroprawicowa koalicja obejmująca Partię Socjaldemokratyczną i CDS-Partię Ludową.

## Wyniki wyborów
| Lista wyborcza | Głosy     | %     | Mandaty | Zmiana |
| -------------- | --------- | ----- | ------- | ------ |
| PS             | 1 516 001 | 44,5% | 12      | –      |
| Força Portugal | 1 132 769 | 33,3% | 9       | –2     |
| PCP-PEV        | 309 401   | 9,1%  | 2       | –      |
| BE             | 167 313   | 4,9%  | 1       | +1     |
| PCTP/MRPP      | 36 294    | 1,1%  | 0       | –      |
| PND            | 33 833    | 1,0%  | 0       | –      |
| PPM            | 15 454    | 0,5%  | 0       | –      |
| MD             | 13 840    | 0,4%  | 0       | –      |
| MPT            | 13 671    | 0,4%  | 0       | –      |
| PH             | 13 272    | 0,4%  | 0       | –      |
| PNR            | 8 405     | 0,3%  | 0       | –      |
| PDA            | 5 588     | 0,2%  | 0       | –      |
| POUS           | 4 275     | 0,1%  | 0       | –      |
| Głosy puste    | 87 442    | 2,6%  | –       | –      |
| Głosy nieważne | 47 224    | 1,4%  | –       | –      |
| Razem          | 3 404 782 | 100   | 24      | –1     |

wikitext:
'''Wybory do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] VI kadencji w [[Portugalia|Portugalii]]''' zostały przeprowadzone 13 czerwca 2004. Portugalczycy wybierali w nich 24 [[poseł do Parlamentu Europejskiego|deputowanych]], o jednego mniej niż w poprzednich wyborach. [[Frekwencja wyborcza]] wyniosła 38,6%. Sukces w wyborach odniosła opozycyjna [[Partia Socjalistyczna (Portugalia)|Partia Socjalistyczna]], która zdobyła połowę mandatów przewidzianych dla Portugalii. Drugie miejsce zajęła centroprawicowa koalicja obejmująca [[Partia Socjaldemokratyczna (Portugalia)|Partię Socjaldemokratyczną]] i [[Centrum Demokratyczne i Społeczne – Partia Ludowa|CDS-Partię Ludową]].

== Wyniki wyborów ==
{| class="wikitable" style="text-align:right"
! Lista wyborcza
! Głosy
! %
! Mandaty
! Zmiana
|-
| [[Partia Socjalistyczna (Portugalia)|PS]]
|align="right"| 1 516 001
|align="right"| 44,5%
|align="center"| 12
|align="center"| –
|-
| [[Força Portugal]]
|align="right"| 1 132 769
|align="right"| 33,3%
|align="center"| 9
|align="center"| –2
|-
| [[Unitarna Koalicja Demokratyczna|PCP-PEV]]
|align="right"| 309 401
|align="right"| 9,1%
|align="center"| 2
|align="center"| –
|-
| [[Blok Lewicy|BE]]
|align="right"| 167 313
|align="right"| 4,9%
|align="center"| 1
|align="center"| +1
|-
| [[Komunistyczna Partia Portugalskich Robotników - Reorganizujący Ruch Partii Proletariatu|PCTP/MRPP]]
|align="right"| 36 294
|align="right"| 1,1%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Partia Nowej Demokracji|PND]]
|align="right"| 33 833
|align="right"| 1,0%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Ludowa Partia Monarchistyczna|PPM]]
|align="right"| 15 454
|align="right"| 0,5%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Ruch dla Chorych|MD]]
|align="right"| 13 840
|align="right"| 0,4%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Partia Ziemi|MPT]]
|align="right"| 13 671
|align="right"| 0,4%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Partia Humanistyczna (Portugalia)|PH]]
|align="right"| 13 272
|align="right"| 0,4%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Partia Narodowego Odrodzenia (Portugalia)|PNR]]
|align="right"| 8 405
|align="right"| 0,3%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Demokratyczna Partia Atlantyku|PDA]]
|align="right"| 5 588
|align="right"| 0,2%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| [[Robotnicza Partia Socjalistycznej Jedności|POUS]]
|align="right"| 4 275
|align="right"| 0,1%
|align="center"| 0
|align="center"| –
|-
| Głosy puste
|align="right"| ''87 442''
|align="right"| ''2,6%''
|align="center"| –
|align="center"| –
|-
| Głosy nieważne
|align="right"| ''47 224''
|align="right"| ''1,4%''
|align="center"| –
|align="center"| –
|- style="background:#E9E9E9;"
! Razem
! {{formatnum:3404782}}
! 100
! 24
! –1
|}

== Zobacz też ==
* [[Portugalscy posłowie do Parlamentu Europejskiego 2004–2009|portugalscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20050408212102/http://eleicoes.cne.pt/cne2005/sel_eleicoes.cfm?m=raster |tytuł = Resultados Eleitorais |opublikowany = eleicoes.cne.pt |język = pt |data dostępu = 2018-01-03}}

{{Wybory do Parlamentu Europejskiego}}

[[Kategoria:2004 w Portugalii]]
[[Kategoria:Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004 roku|Portugalia]]
[[Kategoria:Wybory do Parlamentu Europejskiego w Portugalii|2004]]


text:
# Stefan Natanson
Stefan Natanson pseudonim Maciej Skołuba  (ur. 2 listopada 1872 w Warszawie, zm. 9 kwietnia 1944 w Świerczach) – polski inżynier; działacz polityczny i społeczny, członek Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, współzałożyciel Komitetu Narodowego Polskiego w Lozannie, krytyk muzyczny.
Urodził się w rodzinie żydowskiej, był najmłodszym synem z sześciorga dzieci Henryka i Amelii May, bratem Antoniego i Bronisława oraz bratem przyrodnim Kazimierza i Józefa. Uczył się w Warszawie, a w 1885 w gimnazjum w Dorpacie. Następnie studiował mechanikę w politechnice w Charlottenburgu koło Berlina i uzyskał tytuł inżyniera. Równocześnie uczęszczał do Konserwatorium Berlińskiego i był członkiem chóru Filharmonii Berlińskiej prowadzonej przez prof. Arthura Nikischa. Czynny w Związku Młodzieży Polskiej "Zet" na terenie Niemiec i Francji. Był jednym z trzynastu oskarżonych o tworzenie niepodległościowych organizacji polskich w procesie prowadzonym w Poznaniu w lipcu 1901 przez władze pruskie. Sądzony był zaocznie, gdyż nie stawił się na rozprawę. Został natomiast aresztowany przez władze rosyjskie i osadzony w cytadeli warszawskiej. Zwolniony dzięki staraniom rodziny, musiał natychmiast opuścić Królestwo. Wyjechał więc w 1902 do Krakowa. W latach 1904–1914 działał w Towarzystwie Szkoły Ludowej w Krakowie, pełniąc kolejno funkcje sekretarza i  wiceprezesa (1907–1912. Z ramienia Towarzystwa rozbudowywał sieć szkolną na terenie Galicji Odkupił w  1910 od Bronisława Kornackiego i Kaspra Wojnara zakład poligraficzny nazwany Krakowską Drukarnią Nakładową. Współdziałał też przy wydawaniu czasopisma „Wieniec-Pszczółka”. W swej drukarni wydawał w dużych nakładach tanie książki z dziedziny literatury i historii polskiej, przeznaczone dla bibliotek szkolnych. Po wybuchu wojny 1914  wraz z rodziną został jako poddany rosyjski ewakuowany do Wiednia, skąd przedostał się do Szwajcarii. W latach 1915–1918 był członkiem Zarządu Centralnej Agencji Polskiej i współpracownikiem w 1916 „Przeglądu Polskiego”. W jego mieszkaniu w Lozannie odbywały się spotkania i zjazdy polityków polskich działających na Zachodzie. W latach 1918–1919 przebywał w Paryżu, pełniąc funkcję zastępcy kierownika wydziału prasowego KNP. Po powrocie do kraju w 1919 brał udział w przygotowaniu plebiscytu na Śląsku Cieszyńskim. Od sierpnia 1923 do września 1924 był naczelnikiem Wydziału Prasowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a od stycznia 1925 do sierpnia 1927 kierownikiem drukarni tegoż Ministerstwa. Od kwietnia 1929 do przejścia na emeryturę w 1934 był kierownikiem Sekcji Kultury Wydziału Oświaty i Kultury Magistratu miasta Warszawy. Był także  przewodniczącym Wydziału Miejskiego przy Zarządzie Głównym Polskiej Macierzy Szkolnej w 1935 roku. Po wybuchu II wojny wyjechał do  majątku Świercze, gdzie zmarł. Pochowany został na cmentarzu w Zbuczynie. Obecnie pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 50-6-2/3/4).
W rękopisie pozostawił obszerną monografię Moniuszki, pisaną w czasie wojny. Od 1903 był mężem malarki Jadwigi z Dąbrowskich. Miał trzy córki: Marię, Helenę i Janinę oraz syna Józefa Pawła, malarza i ilustratora.

title: Stefan Natanson

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Stefan Natanson
 |pseudonim                 = Maciej Skołuba
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 2 listopada 1872
 |miejsce urodzenia         = [[Warszawa]]
 |data śmierci              = 9 kwietnia 1944
 |miejsce śmierci           = [[Świercze (Borki-Wyrki)|Świercze]]
 |zawód                     = inżynier
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
[[Plik:Stefan Natanson grób.jpg|thumb|Grób Stefana Natansona na Cmentarzu Powązkowskim]]
'''Stefan Natanson''' pseudonim ''Maciej Skołuba''  (ur. [[2 listopada]] [[1872]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[9 kwietnia]] [[1944]] w [[Świercze (Borki-Wyrki)|Świerczach]]) – polski inżynier; działacz polityczny i społeczny, członek [[Liga Narodowa|Ligi Narodowej]] i [[Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne|Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego]], współzałożyciel [[Komitet Narodowy Polski (1917–1919)|Komitetu Narodowego Polskiego]] w [[Lozanna|Lozannie]], krytyk muzyczny.

Urodził się w rodzinie żydowskiej, był najmłodszym synem z sześciorga dzieci [[Henryk Natanson|Henryka]] i Amelii May, bratem [[Antoni Natanson|Antoniego]] i [[Bronisław Natanson|Bronisława]] oraz bratem przyrodnim [[Kazimierz Natanson|Kazimierza]] i [[Józef Eryk Natanson|Józefa]]. Uczył się w Warszawie, a w 1885 w gimnazjum w [[Tartu|Dorpacie]]. Następnie studiował mechanikę w [[Uniwersytet Techniczny w Berlinie|politechnice]] w [[Charlottenburg]]u koło Berlina i uzyskał tytuł inżyniera. Równocześnie uczęszczał do Konserwatorium Berlińskiego i był członkiem chóru Filharmonii Berlińskiej prowadzonej przez prof. [[Arthur Nikisch|Arthura Nikischa]]. Czynny w [[Związek Młodzieży Polskiej „Zet”|Związku Młodzieży Polskiej "Zet"]] na terenie Niemiec i Francji. Był jednym z trzynastu oskarżonych o tworzenie niepodległościowych organizacji polskich w procesie prowadzonym w Poznaniu w lipcu 1901 przez władze pruskie. Sądzony był zaocznie, gdyż nie stawił się na rozprawę. Został natomiast aresztowany przez władze rosyjskie i osadzony w [[Cytadela Warszawska|cytadeli warszawskiej]]. Zwolniony dzięki staraniom rodziny, musiał natychmiast opuścić Królestwo. Wyjechał więc w 1902 do Krakowa. W latach 1904–1914 działał w [[Towarzystwo Szkoły Ludowej|Towarzystwie Szkoły Ludowej]] w Krakowie, pełniąc kolejno funkcje sekretarza i  wiceprezesa (1907–1912. Z ramienia Towarzystwa rozbudowywał sieć szkolną na terenie Galicji Odkupił w  1910 od Bronisława Kornackiego i [[Kasper Wojnar|Kaspra Wojnara]] zakład poligraficzny nazwany Krakowską Drukarnią Nakładową. Współdziałał też przy wydawaniu czasopisma „[[Wieniec (czasopismo)|Wieniec]]-[[Pszczółka]]”. W swej drukarni wydawał w dużych nakładach tanie książki z dziedziny literatury i historii polskiej, przeznaczone dla bibliotek szkolnych. Po wybuchu wojny 1914  wraz z rodziną został jako poddany rosyjski ewakuowany do Wiednia, skąd przedostał się do Szwajcarii. W latach 1915–1918 był członkiem Zarządu [[Centralna Agencja Polska w Lozannie|Centralnej Agencji Polskiej]] i współpracownikiem w 1916 „Przeglądu Polskiego”. W jego mieszkaniu w Lozannie odbywały się spotkania i zjazdy polityków polskich działających na Zachodzie. W latach 1918–1919 przebywał w Paryżu, pełniąc funkcję zastępcy kierownika wydziału prasowego [[Komitet Narodowy Polski (1917–1919)|KNP]]. Po powrocie do kraju w 1919 brał udział w przygotowaniu [[Plebiscyt na Śląsku Cieszyńskim, Spiszu i Orawie|plebiscytu na Śląsku Cieszyńskim]]. Od sierpnia 1923 do września 1924 był naczelnikiem Wydziału Prasowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a od stycznia 1925 do sierpnia 1927 kierownikiem drukarni tegoż Ministerstwa. Od kwietnia 1929 do przejścia na emeryturę w 1934 był kierownikiem Sekcji Kultury Wydziału Oświaty i Kultury Magistratu miasta Warszawy. Był także  przewodniczącym Wydziału Miejskiego przy Zarządzie Głównym [[Polska Macierz Szkolna|Polskiej Macierzy Szkolnej]] w [[1935]] roku<ref>Józef Stemler, Dzieło samopomocy narodowej. Polska Macierz Szkolna 1905-1935, Warszawa 1935, s. 249.</ref>. Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny]] wyjechał do  majątku Świercze, gdzie zmarł. Pochowany został na cmentarzu w [[Zbuczyn]]ie. Obecnie pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 50-6-2/3/4)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=18991|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=STANISŁAW BALICKI|data dostępu=2020-01-31}}</ref>.

W rękopisie pozostawił obszerną monografię Moniuszki, pisaną w czasie wojny. Od 1903 był mężem malarki Jadwigi z Dąbrowskich. Miał trzy córki: Marię, Helenę i Janinę oraz syna [[Józef Paweł Natanson|Józefa Pawła]], malarza i ilustratora.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Stanisław Konarski ''Stefan  Natanson'' [w:] [[Polski Słownik Biograficzny]] tom XXII wyd. 1977 s. 608 [http://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/stefan-natanson wersja elektroniczna]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Natanson, Stefan}}
[[Kategoria:Natansonowie|Stefan]]
[[Kategoria:Absolwenci uczelni w Berlinie]]
[[Kategoria:Członkowie Ligi Narodowej]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Macierzy Szkolnej]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet”]]
[[Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Naczelnicy Wydziałów MSZ II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Działacze i współpracownicy Centralnej Agencji Polskiej]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1872]]
[[Kategoria:Zmarli w 1944]]

title: Stefan NatansonMaciej Skołuba

Data i miejsce urodzenia: 2 listopada 1872 · Warszawa

Data i miejsce śmierci: 9 kwietnia 1944 · Świercze

Zawód, zajęcie: inżynier


text:
# Cameron (Oklahoma)
Cameron – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Le Flore.

title: Cameron (Oklahoma)

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta w stanie Oklahoma|[[Cameron|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Cameron
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      = Cameron, Oklahoma.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Cameron
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Oklahoma}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Le Flore|Le Flore]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 40-11300
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1090830
 |powierzchnia                 = 0,7
 |wysokość                     = 148
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 302<ref>{{Cytuj stronę | nazwisko =  | imię =  | tytuł = American FactFinder – Community Facts | url = http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | opublikowany =  | data =  | data dostępu = 2015-04-01 | archiwum = http://webarchive.loc.gov/all/20150118032557/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | zarchiwizowano = 2015-01-18 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 447,4
 |numer kierunkowy             = 539/918
 |kod pocztowy                 = 74932
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-OK
 |współrzędne                  = 35°8′9″N 94°32′8″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Cameron''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Oklahoma]], w hrabstwie [[Hrabstwo Le Flore|Le Flore]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Oklahoma]]

title: Cameron

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Oklahoma

Hrabstwo: Le Flore

Powierzchnia: 0,7 km²


text:
# TuS Celle FC
Turn- und Sportverein Celle FC – niemiecki klub piłkarski z siedzibą w mieście Celle, występujący w Bezirkslidze Niedersachsen, stanowiącej siódmy poziom rozgrywek w Niemczech.

## Historia
Klub został założony w 1945 roku w wyniku fuzji zespołów SpVgg Celle 1921 oraz Freie Turnschaft Celle. W latach 1947–1949 występował na drugim szczeblu rozgrywek, w Landeslidze Hannover. Następnie, w 1949 roku wszedł w skład nowo utworzonej Amateuroberligi (grupa Niedersachsen-Ost), która zastąpiła Landesligę jako drugą ligę. Grał niej do 1964 roku, a potem przez cztery lata w Landeslidze Niedersachsen. W 1968 roku awansował do Regionalligi (grupa Nord) i spędził w niej pięć lat, po czym spadł do Landesligi, z której również spadł rok później. W 1990 roku klub wrócił do trzeciej ligi, stanowionej przez Oberligę (grupa Nord). W 1994 roku wszedł w skład Regionalligi, która zastąpiła Oberligę na trzecim szczeblu rozgrywek. Występował w niej przez sześć lat, do spadku z ligi w roku 2000.

## Występy w lidze
| Liga                                                          | Poziom | Sezony | Lata                 |
| ------------------------------------------------------------- | ------ | ------ | -------------------- |
| Landesliga (grupa Hannover)                                   | II     | 2      | 1947–1949            |
| Amateuroberliga (grupy Niedersachsen-Ost, Niedersachsen-West) | II     | 15     | 1949–1964            |
| Regionalliga (grupa Nord)                                     | II     | 5      | 1968–1973            |
| Landesliga (grupa Niedersachsen)                              | III    | 5      | 1964–1968, 1973–1974 |
| Oberliga (grupa Nord)                                         | III    | 4      | 1990–1994            |
| Regionalliga (grupa Nord)                                     | III    | 6      | 1994–2000            |

## Reprezentanci kraju grający w klubie
- Bruno Akrapović
- Joakim Compaigne Ntsika
- Mourad Bounoua
- Said Mesraoui
- Tayt Ianni
- Fahed Dermech

title: TuS Celle FC

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = TuS Celle FC
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Turn- und Sportverein Celle FC
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 = niebiesko-żółte
 |data założenia        = 1945
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      =
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       = Günther-Volker-Stadion, [[Celle]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            = _bluehalf
 |koszulka1             = FFFF00
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = 0000FF
 |lewareka1             = FFFF00
 |paski_lr1             =
 |prawareka1            = 0000FF
 |paski_pr1             =
 |skarpety1             = 0000FF
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            = _redhalf
 |koszulka2             = 000000
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             = 000000
 |lewareka2             = 000000
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            = FF0000
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             = FF0000
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Turn- und Sportverein Celle FC''' – [[Niemcy|niemiecki]] klub [[piłka nożna|piłkarski]] z siedzibą w mieście [[Celle]], występujący w Bezirkslidze Niedersachsen, stanowiącej siódmy poziom rozgrywek w Niemczech.

== Historia ==
Klub został założony w 1945 roku w wyniku fuzji zespołów '''SpVgg Celle 1921''' oraz '''Freie Turnschaft Celle'''. W latach 1947–1949 występował na drugim szczeblu rozgrywek, w Landeslidze Hannover. Następnie, w 1949 roku wszedł w skład nowo utworzonej [[Amateuroberliga niemiecka w piłce nożnej|Amateuroberligi]] (grupa Niedersachsen-Ost), która zastąpiła Landesligę jako drugą ligę. Grał niej do 1964 roku, a potem przez cztery lata w Landeslidze Niedersachsen. W 1968 roku awansował do [[Fußball-Regionalliga|Regionalligi]] (grupa Nord) i spędził w niej pięć lat, po czym spadł do Landesligi, z której również spadł rok później. W 1990 roku klub wrócił do trzeciej ligi, stanowionej przez [[Oberliga niemiecka w piłce nożnej mężczyzn|Oberligę]] (grupa Nord). W 1994 roku wszedł w skład Regionalligi, która zastąpiła Oberligę na trzecim szczeblu rozgrywek. Występował w niej przez sześć lat, do spadku z ligi w roku 2000.

== Występy w lidze ==
{| class="wikitable sortable" style="font-size:90%;"
|-
!Liga
!Poziom
!Sezony
!Lata
|-
|[[Landesliga niemiecka w piłce nożnej|Landesliga]] (grupa Hannover)
|II
|2
|1947–1949
|-
|[[Amateuroberliga niemiecka w piłce nożnej|Amateuroberliga]] (grupy Niedersachsen-Ost, Niedersachsen-West)
|II
|15
|1949–1964
|-
|[[Fußball-Regionalliga|Regionalliga]] (grupa Nord)
|II
|5
|1968–1973
|-
|[[Landesliga niemiecka w piłce nożnej|Landesliga]] (grupa Niedersachsen)
|III
|5
|1964–1968, 1973–1974
|-
|[[Oberliga niemiecka w piłce nożnej mężczyzn|Oberliga]] (grupa Nord)
|III
|4
|1990–1994
|-
|[[Fußball-Regionalliga|Regionalliga]] (grupa Nord)
|III
|6
|1994–2000
|}

== Reprezentanci kraju grający w klubie ==
* {{flaga|BIH}} [[Bruno Akrapović]]
* {{flaga|COG}} [[Joakim Compaigne Ntsika]]
* {{flaga|MAR}} [[Mourad Bounoua]]
* {{flaga|MAR}} [[Said Mesraoui]]
* {{flaga|USA}} [[Tayt Ianni]]
* {{flaga|TUN}} [[Fahed Dermech]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = http://tus-celle-fc.regionalfussball.net/ |tytuł = Oficjalna strona klubu |opublikowany = tus-celle-fc.regionalfussball.net |archiwum = https://web.archive.org/web/20160728015213/http://tus-celle-fc.regionalfussball.net/ |zarchiwizowano = 2016-07-28 |język = de}}

[[Kategoria:Kluby piłkarskie w Dolnej Saksonii]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1945]]
[[Kategoria:Celle]]

title: · TuS Celle FC

Pełna nazwa: Turn- und Sportverein Celle FC

Barwy: niebiesko-żółte

Państwo: Niemcy

Stadion: Günther-Volker-Stadion, Celle

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Mpinga Kasenda
Mpinga Kasenda (ur. 20 sierpnia 1937, zm. 7 maja 1994 w Kinszasie) – kongijski (zairski) polityk, premier Zairu od 1977 do 1979.
Zdobył wykształcenie wyższe i był profesorem. Należał do Ruchu Ludowej Rewolucji, gdzie był stałym członkiem Komitetu Centralnego. Uznawano go za lojalnego współpracownika Mobutu Sese Seko. W lipcu 1977 powołany na reaktywowany po 11 latach urząd premiera. 6 grudnia 1977 podał się do dymisji, której jednak prezydent nie przyjął. W marcu 1979 zastąpił go Bo-Boliko Lokonga Monse Mihambo. Od 1993 do śmierci kierował ministerstwem spraw zagranicznych. Zginął w katastrofie awionetki w Kinszasie.

title: Mpinga Kasenda

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Mpinga Kasenda
 |data urodzenia = [[20 sierpnia]] [[1937]]
 |data śmierci = [[7 maja]] [[1994]]
 |miejsce śmierci = [[Kinszasa]]
 |grafika =
 |funkcja = [[Premierzy Demokratycznej Republiki Konga|Premier Demokratycznej Republiki Konga]]
 |partia = [[Ruch Ludowej Rewolucji]]
 |od = 6 lipca 1977
 |do = 6 marca 1979
 |poprzednik = ''urząd zniesiony'' ([[Mobutu Sese Seko]] jako prezydent)
 |następca = [[Bo-Boliko Lokonga Monse Mihambo]]
 |commons =
 |quote =
}}
'''Mpinga Kasenda''' (ur. 20 sierpnia 1937, zm. 7 maja 1994 w [[Kinszasa|Kinszasie]]) – kongijski ([[zair]]ski) polityk, [[premierzy Demokratycznej Republiki Konga|premier Zairu]] od 1977 do 1979<ref>{{Cytuj stronę | url = http://worldstatesmen.org/Congo-Kinshasa.html | tytuł = Congo (Kinshasa) | opublikowany = worldstatesmen.org | język = en | data dostępu = 2017-06-07}}</ref>.

Zdobył wykształcenie wyższe i był profesorem. Należał do [[Ruch Ludowej Rewolucji|Ruchu Ludowej Rewolucji]], gdzie był stałym członkiem Komitetu Centralnego<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.mediacongo.net/article-actualite-5936.html | tytuł = Transport aérien en RDC : Mpinga, Bingoto, Katumba Mwanke… morts pour rien ? | data = 5 grudnia 2014 | opublikowany = fr | data dostępu = 2017-06-07}}</ref>. Uznawano go za lojalnego współpracownika [[Mobutu Sese Seko]]. W lipcu 1977 powołany na reaktywowany po 11 latach urząd premiera. 6 grudnia 1977 podał się do dymisji, której jednak prezydent nie przyjął. W marcu 1979 zastąpił go [[Bo-Boliko Lokonga Monse Mihambo]]. Od 1993 do śmierci kierował ministerstwem spraw zagranicznych. Zginął w katastrofie awionetki w [[Kinszasa|Kinszasie]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Premierzy Demokratycznej Republiki Konga}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kasenda, Mpinga}}

[[Kategoria:Ministrowie Demokratycznej Republiki Konga]]
[[Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych]]
[[Kategoria:Premierzy Demokratycznej Republiki Konga]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]
[[Kategoria:Zmarli w 1994]]

title: Mpinga Kasenda

Data urodzenia: 20 sierpnia 1937

Data i miejsce śmierci: 7 maja 1994 · Kinszasa

Okres: od 6 lipca 1977 · do 6 marca 1979

Przynależność polityczna: Ruch Ludowej Rewolucji

Poprzednik: urząd zniesiony (Mobutu Sese Seko jako prezydent)

Następca: Bo-Boliko Lokonga Monse Mihambo


text:
# 1446 w literaturze
Wydarzenia literackie w 1446 roku.

## Urodzili się
- Ippolita Maria Sforza, włoska arystokratka i pisarka

title: 1446 w literaturze

wikitext:
{{rok w|literaturze|1446}}
== Nowe książki ==
*
== Urodzili się ==
* [[Ippolita Maria Sforza]], włoska arystokratka i pisarka
== Zmarli ==
*

{{kalendaria tematyczne|1446}}
[[Kategoria:Kalendarium literatury]]


text:
# Altküla (Halinga)
Altküla – wieś w Estonii, w prowincji Parnawa, w gminie Halinga.

title: Altküla (Halinga)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Altküla
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = EST
 |1. jednostka administracyjna = [[Parnawa (prowincja)|Parnawa]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Halinga|Halinga]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1<ref>{{cytuj stronę | url = http://pub.stat.ee/px-web.2001/Dialog/varval.asp?ma=PC003&lang=1| tytuł = POPULATION BY PLACE OF RESIDENCE (SETTLEMENT), SEX AND AGE, 31 DECEMBER 2011| data dostępu = 2015-06-26| autor = | opublikowany = stat.ee| praca = | data = | język = en}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 58°42′1″N 24°30′18″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Altküla''' – wieś w [[Estonia|Estonii]], w prowincji [[Parnawa (prowincja)|Parnawa]], w [[Gmina Halinga|gminie Halinga]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Halinga}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Halinga]]

title: Altküla

Państwo: Estonia

Prowincja: Parnawa

Gmina: Halinga

Populacja (2011) · • liczba ludności: · 1


text:
# İnönü
İnönü – miasto i dzielnica prowincji Eskişehir w prowincji Centralna Anatolia w Turcji. Według spisu z 2009 r. populacja powiatu wynosi 7228, z czego 3980 mieszka w mieście İnönü. Dzielnica zajmuje powierzchnię 358 km² (138 ²), a średnia wysokość wynosi 840 m n.p.m.

title: İnönü

wikitext:
[[Plik:Eskişehir districts.png|mały|Lokalizacja İnönü, na mapie Eskişehir]]
'''İnönü''' – miasto i dzielnica prowincji Eskişehir w prowincji Centralna Anatolia w [[Turcja|Turcji]]. Według spisu z 2009 r. populacja powiatu wynosi 7228, z czego 3980 mieszka w mieście İnönü<ref>http://report.tuik.gov.tr/reports/rwservlet?adnksdb2=&ENVID=adnksdb2Env&report=idari_yapi_09sonrasi.RDF&p_il1=26&p_yil=2010&p_dil=1&desformat=html.</ref>. Dzielnica zajmuje powierzchnię 358 km² (138 ²), a średnia wysokość wynosi 840 m n.p.m.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Turcji]]


text:
# John McDonald
John McDonald (ur. 24 maja 1837 w An Daingean (Dingle), Irlandia, zm. 30 stycznia 1917 w Rockville, Maryland) – amerykański polityk związany z Partią Republikańską. W latach 1897–1899 był przedstawicielem szóstego okręgu wyborczego w stanie Maryland w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.

title: John McDonald

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = John McDonald
 |grafika           =
 |data urodzenia    = 24 maja 1837
 |miejsce urodzenia = [[An Daingean|An Daingean (Dingle)]], [[Irlandia]]
 |data śmierci      = 30 stycznia 1917
 |miejsce śmierci   = [[Rockville (Maryland)|Rockville]], [[Maryland]]
 |funkcja           = [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|Kongresmen Stanów Zjednoczonych]] z [[szósty okręg wyborczy w Maryland|6. okręgu wyborczego w Maryland]]
 |partia            = [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partia Republikańska]]
 |od                = 4 marca 1897
 |do                = 3 marca 1899
 |poprzednik        = [[George Louis Wellington]]
 |następca          = [[George Alexander Pearre]]
}}
'''John McDonald''' (ur. [[24 maja]] [[1837]] w [[An Daingean|An Daingean (Dingle)]], [[Irlandia]], zm. [[30 stycznia]] [[1917]] w [[Rockville (Maryland)|Rockville]], [[Maryland]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] polityk związany z [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partią Republikańską]]. W latach 1897–1899 był przedstawicielem [[szósty okręg wyborczy w Maryland|szóstego okręgu wyborczego w stanie Maryland]] w [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych]].

== Bibliografia ==
* {{Congbio|M000411}}

{{Szósty okręg wyborczy w Maryland}}

{{SORTUJ:McDonald, John}}
[[Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Maryland]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1837]]
[[Kategoria:Zmarli w 1917]]
[[Kategoria:Republikanie (Stany Zjednoczone)]]

title: John McDonald

Data i miejsce urodzenia: 24 maja 1837 · An Daingean (Dingle), Irlandia

Data i miejsce śmierci: 30 stycznia 1917 · Rockville, Maryland

Okres: od 4 marca 1897 · do 3 marca 1899

Przynależność polityczna: Partia Republikańska

Poprzednik: George Louis Wellington

Następca: George Alexander Pearre


text:
# Ngatea
Ngatea – miasto w Nowej Zelandii, na Wyspie Północnej, w regionie Waikato.

title: Ngatea

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ngatea
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Ngatea
 |państwo                      = NZL
 |1. jednostka administracyjna = [[Waikato (region)|Waikato]]
 |powierzchnia                 = 3,35
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 37°17′S 175°30′E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Ngatea''' – [[miasto]] w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], na [[Wyspa Północna (Nowa Zelandia)|Wyspie Północnej]], w regionie [[Waikato (region)|Waikato]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w regionie Waikato]]

title: Ngatea

Państwo: Nowa Zelandia

Region: Waikato


text:
# John Haberle
John Haberle (ur. 1856 w New Haven, zm. 3 lutego 1933 tamże) był amerykańskim artystą, znanym z przedstawiania w technice trompe l'oeil banknotów. Był ostrzegany przez United States Secret Service, by zaprzestał takiej działalności.
Innymi malarzami zajmującymi się tematyką papierowego pieniądza byli w tym okresie William Harnett oraz John Frederick Peto. Styl Haberlego był jednakże odróżnialny poprzez wysoką precyzję jego przedstawień, chociaż kolorystycznie jego prace zbliżone były do dzieł Peto. Haberle, mający doświadczenie również jako grawer, był najbieglejszy technicznie z owej trójki. Znany był też z humorystycznych elementów jego prac, na przykład z umieszczania na namalowanych banknotach portretów osób żyjących, czy też tworzenia obrazów przedstawiających wycinki prasowe o jego rzekomym aresztowaniu.

## Literatura dodatkowa
- Frankenstein, Alfred (1970). The Reality of Appearance: The Trompe l'Oeil Tradition in American Painting. Greenwich, Connecticut:New York Graphic Society Ltd. ISBN 0-8212-0357-6.

title: John Haberle

wikitext:
[[Plik:Haberle Torn in Transit.jpg|thumb|right|240px|Uszkodzona przesyłka]]
'''John Haberle''' (ur. [[1856]] w [[New Haven]], zm. [[3 lutego]] [[1933]] tamże) był [[Stany Zjednoczone|amerykańskim]] artystą, znanym z przedstawiania w technice [[malarstwo iluzjonistyczne|trompe l'oeil]] [[banknot]]ów. Był ostrzegany przez [[United States Secret Service]], by zaprzestał takiej działalności.

Innymi [[malarstwo|malarzami]] zajmującymi się tematyką papierowego pieniądza byli w tym okresie [[William Michael Harnett|William Harnett]] oraz [[John Frederick Peto]]. Styl Haberlego był jednakże odróżnialny poprzez wysoką precyzję jego przedstawień, chociaż [[barwa|kolorystycznie]] jego prace zbliżone były do dzieł Peto. Haberle, mający doświadczenie również jako [[grawerstwo|grawer]], był najbieglejszy technicznie z owej trójki. Znany był też z humorystycznych elementów jego prac, na przykład z umieszczania na namalowanych banknotach portretów osób żyjących, czy też tworzenia obrazów przedstawiających wycinki prasowe o jego rzekomym aresztowaniu.

== Literatura dodatkowa ==
* Frankenstein, Alfred (1970). ''The Reality of Appearance: The Trompe l'Oeil Tradition in American Painting''. Greenwich, Connecticut:New York Graphic Society Ltd. {{ISBN|0-8212-0357-6}}.

{{commonscat|John Haberle}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Haberle, John}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w New Haven]]
[[Kategoria:Amerykańscy malarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1856]]
[[Kategoria:Zmarli w 1933]]