text:
# Siniec-Cegielnia
Siniec-Cegielnia (niem. Ziegelei Groß Blaustein) – część wsi Siniec w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Srokowo. Wchodzi w skład sołectwa Siniec.
W latach 1975–1998 Siniec-Cegielnia administracyjnie należał do województwa olsztyńskiego.

title: Siniec-Cegielnia

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Siniec-Cegielnia
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = warmińsko-mazurskie
 |powiat                 = [[Powiat kętrzyński|kętrzyński]]
 |gmina                  = [[Srokowo (gmina)|Srokowo]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Siniec (województwo warmińsko-mazurskie)|Siniec]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 89
 |kod pocztowy           = 11-420{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = NKE
 |SIMC                   = 0488600
 |kod mapy               = Srokowo (gmina)
 |współrzędne            = 54°08'23"N 21°31'11"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|122768|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Siniec-Cegielnia''' ({{niem.|Ziegelei Groß Blaustein}}{{r|GOV}}) – część [[wieś|wsi]] [[Siniec (województwo warmińsko-mazurskie)|Siniec]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat kętrzyński|powiecie kętrzyńskim]], w [[Srokowo (gmina)|gminie Srokowo]]{{r|R2013|teryt}}. Wchodzi w skład sołectwa '''Siniec'''.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Siniec-Cegielnia administracyjnie należał do [[Województwo olsztyńskie (1975–1998)|województwa olsztyńskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>

* <ref name="teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT].</ref>

* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1152|data dostępu=2020-12-22}}</ref>

* <ref name="GOV">{{Cytuj stronę | url = http://gov.genealogy.net/item/show/ZIEEINKO04SD | tytuł = The Genealogical Gazetteer (GOV) | opublikowany = Verein für Computergenealogie | język = de | data dostępu = 2019-11-22}}</ref>
}}

{{Gmina Srokowo}}

[[Kategoria:Siniec (województwo warmińsko-mazurskie)]]

title: Siniec-Cegielnia

Województwo: warmińsko-mazurskie

Powiat: kętrzyński

Gmina: Srokowo

Część miejscowości: Siniec

Tablice rejestracyjne: NKE


text:
# Pierre Failliot
Pierre Alexis Louis Failliot (ur. 25 lutego 1889 w Paryżu, zm. 31 grudnia 1935 tamże) – francuski lekkoatleta (sprinter), wicemistrz olimpijski z 1912 oraz zawodnik rugby union.
Na igrzyskach olimpijskich w 1912 w Sztokholmie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów (biegła w składzie: Charles Lelong, Robert Schurrer, Failliot i Charles Poulenard) za zespołem Stanów Zjednoczonych. Na tych samych igrzyskach startował również w biegu na 100 metrów (odpadł w eliminacjach), biegu na 200 metrów (odpadł w eliminacjach), sztafecie 4 × 100 metrów (odpadła w eliminacjach), pięcioboju (zajął 17. miejsce) i dziesięcioboju (nie ukończył).
Był mistrzem Francji w biegu na 100 metrów w 1908, 1909 i 1911, na 200 metrów w 1908, 1909, 1911 i 1912, na 400 metrów w 1908, 1909 i 1911, na 400 metrów przez płotki w 1909 i w rzucie oszczepem w 1912. Był również wicemistrzem w biegu na 400 metrów i biegu na 800 metrów w 1907 oraz brązowym  medalistą w pchnięciu kulą w 1912.
Failliot był rekordzistą Francji w na 400 metrów z wynikiem 49,0 (31 maja 1908 w Paryżu) oraz w sztafecie 4 × 400 metrów z czasem 3:20,7 uzyskanym podczas igrzysk w Sztokholmie 15 lipca 1912.
Był ośmiokrotnym reprezentantem Francji w rugby union w latach 1911-1913.
Opublikował w 1911 wraz z Louisem Bonniot de Fleuracem podręcznik lekkoatletyki Les courses à pied et les concours athlétiques.

wikiname: plwiki

title: Pierre Failliot

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Pierre Failliot
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Pierre Failliot 1913.jpg
 |opis grafiki              = Pierre Faillot w 1913
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 25 lutego 1889
 |miejsce urodzenia         = [[Paryż]]
 |data śmierci              = 31 grudnia 1935
 |miejsce śmierci           = [[Paryż]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|Francja}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Sztokholm|1912|lekkoatletyka|srebro|([[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – sztafeta 4 × 400 m mężczyzn|sztafeta 4 × 400 m]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Pierre Alexis Louis Failliot''' (ur. [[25 lutego]] [[1889]] w [[Paryż]]u, zm. [[31 grudnia]] [[1935]] tamże<ref name="ol">{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/68228 | tytuł = Pierre Failliot | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-07-08}}</ref>) – francuski [[Lekkoatletyka|lekkoatleta]] ([[sprint]]er), [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912|wicemistrz olimpijski z 1912]] oraz zawodnik [[rugby union]].

Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912|igrzyskach olimpijskich w 1912 w Sztokholmie]] zdobył srebrny medal w [[Sztafeta 4 × 400 metrów|sztafecie 4 × 400 metrów]] (biegła w składzie: [[Charles Lelong]], [[Robert Schurrer]], Failliot i [[Charles Poulenard]]) za zespołem Stanów Zjednoczonych. Na tych samych igrzyskach startował również w [[Bieg na 100 metrów|biegu na 100 metrów]] (odpadł w eliminacjach), [[Bieg na 200 metrów|biegu na 200 metrów]] (odpadł w eliminacjach), [[Sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 × 100 metrów]] (odpadła w eliminacjach), [[Pięciobój lekkoatletyczny|pięcioboju]] (zajął 17. miejsce) i [[Dziesięciobój lekkoatletyczny|dziesięcioboju]] (nie ukończył)<ref name="ol"/>.

Był mistrzem Francji w biegu na 100 metrów w 1908, 1909 i 1911, na 200 metrów w 1908, 1909, 1911 i 1912, na 400 metrów w 1908, 1909 i 1911, na [[Bieg na 400 metrów przez płotki|400 metrów przez płotki]] w 1909 i w [[Rzut oszczepem|rzucie oszczepem]] w 1912. Był również wicemistrzem w biegu na 400 metrów i [[Bieg na 800 metrów|biegu na 800 metrów]] w 1907 oraz brązowym  medalistą w [[Pchnięcie kulą|pchnięciu kulą]] w 1912<ref>{{cytuj | url = http://cdm.athle.com/upload/ssites/001059/championnats%20de%20france/1888196920052021.pdf | tytuł = Les finalistes des championnats de France – 1888 à 1969 | autor = Gérard Dupuy | data = 2021-05-20 | opublikowany = cdm.athle.com | s = 18–21, 23–25 | data dostępu = 2021-05-21 | język = fr | archiwum = https://web.archive.org/web/20210521155201/http://cdm.athle.com/upload/ssites/001059/championnats%20de%20france/1888196920052021.pdf | zarchiwizowano = 2021-05-21 }}</ref>.

Failliot był rekordzistą Francji w na 400 metrów z wynikiem 49,0 (31 maja 1908 w Paryżu) oraz w sztafecie 4 × 400 metrów z czasem 3:20,7 uzyskanym podczas igrzysk w Sztokholmie 15 lipca 1912<ref>{{Cytuj książkę| nazwisko = Waśko| imię = Janusz| nazwisko2 = Brant| imię2 = John| nazwisko3 = Csiki| imię3 = Györgyi| nazwisko4 = Socha| imię4 = Andrzej|tytuł = Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012 | data = 2013 | miejsce = Zamość| strony = 29 i 202 | język = en | isbn = 978-83-62033-30-0}}</ref>.

Był ośmiokrotnym reprezentantem Francji w rugby union w latach 1911-1913<ref>{{cytuj| url = http://www.espnscrum.com/statsguru/rugby/player/2195.html | tytuł = Pierre Failliot – France | opublikowany = ESPN scrum | data dostępu = 2013-11-17 | język = en}}</ref>.

Opublikował w 1911 wraz z [[Louis Bonniot de Fleurac|Louisem Bonniot de Fleuracem]] podręcznik lekkoatletyki ''Les courses à pied et les concours athlétiques''<ref>{{Cytuj| url = https://books.google.com/books/about/Les_courses_a_pied_et_les_concours_athl.html?id=v4-zMwEACAAJ&redir_esc=y| tytuł = Les courses a pied et les concours athlétiques| opublikowany = [[Książki Google]]| data dostępu = 2013-11-17| język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj| url = http://cdm.athle.com/upload/ssites/001059/redactionnels/pierre_failliot.pdf | tytuł = Pierre Failliot | autor = Alain Bouillé  |opublikowany = cdm.athle.com | data = luty 2010 |data dostępu = 2013-11-17 | język = fr}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Faillot, Pierre}}
[[Kategoria:Absolwenci École centrale Paris]]
[[Kategoria:Francuscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Francuscy wieloboiści]]
[[Kategoria:Francuscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Francuscy zawodnicy rugby union]]
[[Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Sztokholm 1912)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1912]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1889]]
[[Kategoria:Zmarli w 1935]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]

title: · Pierre Failliot

Data i miejsce urodzenia: 25 lutego 1889 · Paryż

Data i miejsce śmierci: 31 grudnia 1935 · Paryż

title: Dorobek medalowy

srebro: Sztokholm 1912 · lekkoatletyka · (sztafeta 4 × 400 m)


text:
# Poison Heart
Poison Heart – singel zespołu Ramones, promujący album Mondo Bizarro, wydany w 1992 w Wielkiej Brytanii przez wytwórnię Chrysalis Records.

## Lista utworów
Wersja (7"):
1. „Poison Heart” (Dee Dee Ramone/Daniel Rey) – 4:04
2. „Censorshit” (Joey Ramone) – 3:13

Wersja (12"):
1. „Poison Heart” (Dee Dee Ramone/Daniel Rey) – 4:04
2. „Chinese Rocks” (Live BBC Scotland) (Dee Dee Ramone/Richard Hell) – 2:06
3. „Sheena Is a Punk Rocker” (Live BBC Scotland) (Joey Ramone)  – 1:45
4. „Rockaway Beach” (Live BBC Scotland) (Dee Dee Ramone) – 1:40

Wersja (maxi–CD):
1. „Poison Heart” (Dee Dee Ramone/Daniel Rey) – 4:04
2. „Sheena Is a Punk Rocker” (Live BBC Scotland) (Joey Ramone)  – 1:45
3. „Rockaway Beach” (Live BBC Scotland) (Dee Dee Ramone) – 1:40

## Skład
- Joey Ramone – wokal
- Johnny Ramone – gitara, wokal
- C.J. Ramone – gitara basowa, wokal
- Marky Ramone – perkusja

Gościnnie:
- Flo & Eddie – dalszy wokal „Poison Heart”

title: Poison Heart

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Poison Heart
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Ramones]]
 |album                     = [[Mondo Bizarro]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = 1992
 |nagrywany                 = [[luty]] [[1992 w muzyce|1992]] w The Magic Shop Studio i Baby Monster Studio ([[Nowy Jork]]), [[1991 w muzyce|1991]] [[BBC|BBC Scotland]] (Live)
 |gatunek                   = [[punk rock]]
 |długość                   = 7:17 (7")
9:35 (12")
7:29 (maxi–CD)
 |wytwórnia                 = [[Chrysalis Records]]
 |producent                 = Ed Stasium
 |format                    = [[Płyta gramofonowa|7"]]
[[Płyta gramofonowa|12"]]
[[Single CD|maxi–CD]]
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[I Believe in Miracles]]
 |następny singel           =
 |rok poprzedniego singla   = 1989
 |rok 1. wydania            = 1992
 |rok następnego singla     =
}}
'''Poison Heart''' – singel zespołu [[Ramones]], promujący album ''[[Mondo Bizarro]]'', wydany w [[1992 w muzyce|1992]] w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] przez wytwórnię [[Chrysalis Records]].

== Lista utworów ==
'''Wersja (7"):'''
# „Poison Heart” ([[Dee Dee Ramone]]/Daniel Rey) – 4:04
# „Censorshit” (Joey Ramone) – 3:13
'''Wersja (12"):'''
# „Poison Heart” (Dee Dee Ramone/Daniel Rey) – 4:04
# „Chinese Rocks” (Live BBC Scotland) (Dee Dee Ramone/[[Richard Hell]]) – 2:06
# „Sheena Is a Punk Rocker” (Live BBC Scotland) (Joey Ramone)  – 1:45
# „Rockaway Beach” (Live BBC Scotland) (Dee Dee Ramone) – 1:40
'''Wersja (maxi–CD):'''
# „Poison Heart” (Dee Dee Ramone/Daniel Rey) – 4:04
# „Sheena Is a Punk Rocker” (Live BBC Scotland) (Joey Ramone)  – 1:45
# „Rockaway Beach” (Live BBC Scotland) (Dee Dee Ramone) – 1:40

== Skład ==
* [[Joey Ramone]] – wokal
* [[Johnny Ramone]] – gitara, wokal
* [[C.J. Ramone]] – gitara basowa, wokal
* [[Marky Ramone]] – perkusja
'''Gościnnie:'''
* [[Flo & Eddie]] – dalszy wokal „Poison Heart”

{{Ramones}}

[[Kategoria:Single Ramones]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 1992]]

title: Poison Heart

Nagrywany: luty 1992 w The Magic Shop Studio i Baby Monster Studio (Nowy Jork), 1991 BBC Scotland (Live)

Gatunek: punk rock

Wydawnictwo: Chrysalis Records

Producent: Ed Stasium

Format: 7" · 12" · maxi–CD

„I Believe in Miracles” · (1989): „Poison Heart” · (1992) · —


text:
# Henry Carroll
Henry „Razzo” Carroll, właśc. Henry O’Carroll (ur. 12 lipca 1909 w stanie New Jersey, zm. 14 stycznia 1999 w Jersey City) – amerykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Stanów Zjednoczonych, olimpijczyk.

## Kariera klubowa
Podczas swojej kariery występował w klubach American Soccer League. Pod koniec lat 20. rozpoczął grę w Bayonne Rovers SC. W 1929 roku przeniósł się do Brooklyn Wanderers. Rok później rozpoczął występy w pierwszym zespole, strzelając 5 goli w 6 spotkaniach. Po rundzie wiosennej sezonu 1931, w której zdobył 3 bramki, Wanderers wycofali się z rozgrywek. Carroll wkrótce po tym został zawodnikiem Kearny Scots, dla których w sezonie 1934 zdobył 22 bramki. Następnie występował w Brookhattan FC, Philadelphia Americans (mistrzostwo ASL w 1942) oraz Brooklyn Hispano.

## Kariera reprezentacyjna
W 1928 roku znalazł się w składzie reprezentacji Stanów Zjednoczonych na Igrzyska Olimpijskie 1928 w Amsterdamie. 29 maja zadebiutował w przegranym 2:11 spotkaniu przeciwko Argentynie, po którym Amerykanie odpadli z rywalizacji. W czerwcu tego samego roku zaliczył drugi występ w drużynie narodowej w towarzyskim meczu z Polską (3:3), w którym zdobył gola. Ogółem rozegrał on w reprezentacji 2 spotkania i strzelił 1 bramkę.

title: Henry Carroll

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Henry Carroll
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 12 lipca 1909
 |miejsce urodzenia       = [[New Jersey]]
 |data śmierci            = 14 stycznia 1999
 |miejsce śmierci         = [[Jersey City]]
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
!           ! Bayonne Rovers SC      !    !
! 1929–1931 ! Brooklyn Wanderers     ! 14 ! 8
!           ! Kearny Scots           !    !
!           ! Brookhattan FC         !    !
!           ! Philadelphia Americans !    !
!           ! Brooklyn Hispano       !    !
 |kariera reprezentacyjna = ! 1928 ! {{reprezentacja|USA|pn}} ! 2 ! 1
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Henry „Razzo” Carroll''', właśc. '''Henry O’Carroll''' (ur. [[12 lipca]] [[1909]] w stanie [[New Jersey]], zm. [[14 stycznia]] [[1999]] w [[Jersey City]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a, reprezentant [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej mężczyzn|Stanów Zjednoczonych]], [[Letnie igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]].

== Kariera klubowa ==
Podczas swojej kariery występował w klubach [[American Soccer League]]<ref name="ref1">{{cytuj stronę | url=https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ca/razzo-carroll-1.html | tytuł=Razzo Carroll | opublikowany=sports-reference.com | język=en | data dostępu=2018-09-08 | archiwum=https://web.archive.org/web/20130205074504/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ca/razzo-carroll-1.html | zarchiwizowano=2013-02-05}}</ref>. Pod koniec [[Lata 20. XX wieku|lat 20.]] rozpoczął grę w Bayonne Rovers SC. W 1929 roku przeniósł się do Brooklyn Wanderers. Rok później rozpoczął występy w pierwszym zespole, strzelając 5 goli w 6 spotkaniach. Po rundzie wiosennej sezonu 1931, w której zdobył 3 bramki, Wanderers wycofali się z rozgrywek. Carroll wkrótce po tym został zawodnikiem Kearny Scots, dla których w sezonie 1934 zdobył 22 bramki<ref>{{cytuj stronę | url=http://homepages.sover.net/~spectrum/year/1934.html | tytuł=The Year in American Soccer - 1934 | opublikowany=homepages.sover.net | język=en | data dostępu=2018-09-08 | archiwum=https://web.archive.org/web/20151102021429/http://homepages.sover.net/~spectrum/year/1934.html | zarchiwizowano=2015-11-02}}</ref>. Następnie występował w Brookhattan FC, Philadelphia Americans (mistrzostwo ASL w 1942) oraz Brooklyn Hispano<ref name="ref1" />.

== Kariera reprezentacyjna ==
W 1928 roku znalazł się w składzie reprezentacji [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej mężczyzn|Stanów Zjednoczonych]] na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928|Igrzyska Olimpijskie 1928]] w [[Amsterdam]]ie<ref name="ref1" /><ref>{{cytuj stronę | url=https://www.fifa.com/tournaments/archive/mensolympic/amsterdam1928/teams/team=1889862/index.html | tytuł=Olympic Football Tournament Amsterdam 1928 | opublikowany=fifa.com | język=en | data dostępu=2018-09-08 | archiwum=https://web.archive.org/web/20180909150538/https://www.fifa.com/tournaments/archive/mensolympic/amsterdam1928/teams/team=1889862/index.html | zarchiwizowano=2018-09-09}}</ref>. 29 maja zadebiutował w przegranym 2:11 spotkaniu przeciwko [[Reprezentacja Argentyny w piłce nożnej mężczyzn|Argentynie]], po którym Amerykanie odpadli z rywalizacji<ref name="ref1" />. W czerwcu tego samego roku zaliczył drugi występ w drużynie narodowej w [[Mecz towarzyski|towarzyskim meczu]] z [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|Polską]] (3:3), w którym zdobył gola. Ogółem rozegrał on w reprezentacji 2 spotkania i strzelił 1 bramkę.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Jose | imię=Colin | tytuł=American Soccer League 1921-1931: The Golden Years of American Soccer | wydawca=The Scarecrow Press | miejsce= | rok=1998 | strony= | isbn=0-8108-3429-4}}

{{SORTUJ:Carroll, Henry}}
[[Kategoria:Reprezentanci Stanów Zjednoczonych w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1909]]
[[Kategoria:Zmarli w 1999]]

title: · Henry Carroll

Data i miejsce urodzenia: 12 lipca 1909 · New Jersey

Data i miejsce śmierci: 14 stycznia 1999 · Jersey City

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Brooklyn Wanderers · 14 · (8)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Stany Zjednoczone · 2 · (1)


text:
# Goleńsko
Goleńsko – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Chąśno.
| 1039263 | Doły          | część wsi |
| 1039270 | Goleńsko Małe | część wsi |

Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego. Była wsią klucza łowickiego arcybiskupów gnieźnieńskich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
W Goleńsku urodził się Jan Uczciwek (1892–1973), kawaler Orderu Virtuti Militari.

title: Goleńsko

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Goleńsko
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat łowicki|łowicki]]
 |gmina                  = [[Chąśno (gmina)|Chąśno]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 362<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 46
 |kod pocztowy           = 99-413{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = ELC
 |SIMC                   = 0726004
 |kod mapy               = Chąśno (gmina)
 |współrzędne            = 52°08'58"N 19°56'06"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|34452|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Goleńsko''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat łowicki|powiecie łowickim]], w [[Chąśno (gmina)|gminie Chąśno]].

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Goleńsko{{r|Dz.U. 29/2013}}{{r|teryt}}
|-
|1039263 || Doły || część wsi
|-
|1039270 || Goleńsko Małe || część wsi
|-
|}

Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim [[ziemia gostynińska|ziemi gostynińskiej]] [[województwo rawskie|województwa rawskiego]]<ref>Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.</ref>. Była wsią klucza łowickiego arcybiskupów gnieźnieńskich<ref>Jerzy Topolski, Rozwój latyfundium arcybiskupstwa gnieźnieńskiego od XVI do XVIII w., Poznań 1955, s. 38.</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo skierniewickie|województwa skierniewickiego]].

W Goleńsku urodził się [[Jan Uczciwek]] (1892–1973), kawaler Orderu Virtuti Militari.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013–02–15 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2014-03-09}}</ref>

<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=*&level=miejscSkl&wojewodztwo=391&powiat=4989&gmina=5425&miejscowosc=20489&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>

<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=318|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|II|655}}

{{Gmina Chąśno}}

[[Kategoria:Chąśno (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie klucza łowickiego]]

title: Goleńsko

Państwo: Polska

Województwo: łódzkie

Powiat: łowicki

Gmina: Chąśno

Tablice rejestracyjne: ELC


text:
# Jaskinia Gombasecka
Jaskinia Gombasecka (słow. Gombasecká jaskyňa) – jaskinia krasowa na terenie Krasu Słowacko-Węgierskiego na Słowacji, udostępniona od 1955 r. do zwiedzania turystycznego.

## Położenie
Jaskinia jest położona 10 km na południe od Rożniawy, na lewym brzegu doliny rzeki Slaná, u zachodnich podnóży Płaskowyżu Silickiego. Leży na terenie katastralnym wsi Slavec. Jest częścią Silicko-Gombaseckiego podziemnego systemu hydrologicznego Czarnego Potoku (słow. Čierny potok), w skład którego wchodzi również Silicka Jaskinia Lodowa. Obecne (sztuczne) wejście do jaskini położone jest 11 m ponad Czarnym Wywierzyskiem (250 m n.p.m.).
Jaskinia Gombasecka i Silicka Jaskinia Lodowa wchodzą w skład jednego systemu hydrologicznego, ale dzieli je niezbadany dotąd fragment Czarnego Potoku. Odległość powietrzna między znanymi przestrzeniami obu jaskiń wynosi nadal około 3 km w poziomie i około 100 metrów w pionie.

## Geologia, morfologia
Jaskinia Gombasecka jest jaskinią typu wywierzyskowego, tj. taką, która posiada aktywny tok wodny, uwidoczniający się na powierzchni w postaci wywierzyska, które stało się drogą do odkrycia i eksploracji jaskini. Powstała w jasnych, tzw. wettersteinskich wapieniach, pochodzących ze środkowego triasu. Jej podziemne korytarze wytworzył wzdłuż starszych szczelin i pęknięć górotworu Czarny Potok (słow. Čierny potok) i jego dopływy. Jaskinia powstała w dwóch etapach ewolucyjnych, co wyraźnie uwidacznia się obecnie w postaci dwóch pięter korytarzy i sal. Posiada bogatą szatę naciekową. Słynie zwłaszcza z unikalnych, śnieżnobiałych, szklistych stalaktytów rurkowych, zwanych makaronami, sięgających długości 3 m, które kontrastują z czerwono-brunatną barwą ścian. Temperatura w jaskini wynosi 9 °C, zaś wilgotność 95-97%.

## Historia
Jaskinia została odkryta w 1951 r. przez grupę speleologów z Rożniawy (m.in. Ladislav Herényi, Viliam Rozložník i Štefan Roda). Sztucznym przekopem obniżyli oni poziom wody Czarnego Wywierzyska, by następnie osuszonym wypływem 21 listopada 1951 r. dostać się do wnętrza jaskini. Z całkowitej długości poznanych następnie korytarzy (1525 m) w dniu 15 maja 1955 r., kosztem pół miliona koron, udostępniono do zwiedzania 285 m. W roku 1968 Jaskinia Gombasecka jako pierwsza na Słowacji zaczęła być wykorzystywana do speleoterapii, jednak później działalność ta została zarzucona.

## Nowe odkrycia
Już w XXI w. postawiono hipotezę, że w Słowackim Krasie powinny występować starsze poziomy rozwoju, które powinny być pozostałościami paleolitycznych obiegów wody o niskim pH. Poziomy ten powinny znajdować się 50 - 80 m powyżej obecnego aktywnego cieku wodnego, co zostało potwierdzone w innych jaskiniach Słowackiego Krasu (np. w Jaskini Drienovskiej). Taki poziom był przedmiotem kilkuletnich poszukiwań.
Speleolodzy z Rożniawy, przy intensywnej współpracy Jozefa Hetesi, rozpoczęli badania pionowych szczelin, wybiegających w górę od toku Czarnego Potoku. 18 czerwca 2016 roku bracia Tomáš i Ľuboš Suchý wspięli się na starszy poziom, znajdujący się około 45 - 50 m nad Czarnym Potokiem, odkrywając system większych sal. Nowo odkryty, suchy poziom zawiera dużą liczbę niezwykłych form naciekowych. Oprócz tradycyjnych stalagmitów i stalaktytów, można tu znaleźć polewy naciekowe oraz nacieki heliktytowe, które rzadko występują w innych jaskiniach. Nie mniej ważne są też typowe dla jaskini Gombaseckiej cienkie i kruche stalaktyty rurkowe. Obecnie trwa proces mapowania i dokumentacji. Jest pewne, że nowo odkryte korytarze i sale przekroczą 500 metrów długości. Całkowita długość jaskini powinna przekraczać 2000 metrów, a Jaskinia Gombasecka powinna należeć do 25 najdłuższych jaskiń na Słowacji.

## Turystyka
Jaskinia Gombasecka jest najmniej licznie odwiedzaną słowacką jaskinią spośród tych, zarządzanych przez "Zarząd Jaskiń Słowackich" (Správa slovenských jaskýň): w latach 1996-2005 odwiedzało ją rocznie średnio ok. 14,6 tys. osób, natomiast w latach 2011-2019 rocznie średnio 10,8 tys.

title: Jaskinia Gombasecka

wikitext:
{{Jaskinia infobox
 |nazwa                = Jaskinia Gombasecka
 |grafika              = Jaskinia Gombasecka 1.jpg
 |opis grafiki         =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |państwo              = Słowacja
 |położenie            =
 |właściciel           =
 |właściciel szczegóły =
 |długość jaskini      = 1525<ref name = "JT">Ján Tencer: ''Tabuľka najdlhších jaskýň na Slovensku. Stav k 1. 3. 2016'' [w:] "Spravodaj SSS 1/2016", s. 92</ref>
 |rozciągłość pozioma  =
 |głębokość            = 15
 |deniwelacja          =
 |wysokość otworów     =
 |wysokość otworów ndd =
 |ekspozycja otworów   =
 |data odkrycia        = 21 listopada 1951
 |odkrywca             =
 |udostępnianie        =
 |kod                  =
 |współrzędne          =
 |commons              = Category:Gombasek Cave
 |www                  =
}}
'''Jaskinia Gombasecka''' ([[język słowacki|słow.]] ''Gombasecká jaskyňa'') – [[jaskinia krasowa]] na terenie [[Kras Słowacko-Węgierski|Krasu Słowacko-Węgierskiego]] na [[Słowacja|Słowacji]], udostępniona od 1955 r. do zwiedzania turystycznego.

== Położenie ==
Jaskinia jest położona 10 km na południe od [[Rożniawa|Rożniawy]], na lewym brzegu doliny rzeki [[Sajó|Slaná]], u zachodnich podnóży [[Silická planina|Płaskowyżu Silickiego]]. Leży na terenie katastralnym wsi [[Slavec]]. Jest częścią Silicko-Gombaseckiego podziemnego systemu hydrologicznego Czarnego Potoku (słow. ''Čierny potok''), w skład którego wchodzi również [[Silická ľadnica|Silicka Jaskinia Lodowa]]. Obecne (sztuczne) wejście do jaskini położone jest 11 m ponad [[Čierna vyvieračka|Czarnym Wywierzyskiem]] (250 m n.p.m.).

Jaskinia Gombasecka i Silicka Jaskinia Lodowa wchodzą w skład jednego systemu hydrologicznego, ale dzieli je niezbadany dotąd fragment Czarnego Potoku. Odległość powietrzna między znanymi przestrzeniami obu jaskiń wynosi nadal około 3 km w poziomie i około 100 metrów w pionie<ref name = "SSHS">Tomáš Suchý, Ľuboš Suchý, Jozef Hetesi, Miroslav Šichula:'' Newly discovered passages in the Gombasecká cave'' [w:] "Bulletin of the Slovak Speleological Society, issued for the purpose of the 17th Congress of the International Union of Speleology", Sydney 2017, s. 17-19 [https://sss.sk/wp-content/uploads/2017/10/b17.pdf]</ref>.

== Geologia, morfologia ==
Jaskinia Gombasecka jest jaskinią typu wywierzyskowego, tj. taką, która posiada aktywny tok wodny, uwidoczniający się na powierzchni w postaci [[Wywierzysko|wywierzyska]], które stało się drogą do odkrycia i eksploracji jaskini. Powstała w jasnych, tzw. wettersteinskich [[Wapień|wapieniach]], pochodzących ze środkowego [[trias]]u<ref name=Ep>Objavenie Gombaseckej jaskyne [w:] Enviroportál [https://www.enviroportal.sk/vyznamne-udalosti/148]</ref>. Jej podziemne korytarze wytworzył wzdłuż starszych szczelin i pęknięć górotworu Czarny Potok (słow. ''Čierny potok'') i jego dopływy. Jaskinia powstała w dwóch etapach ewolucyjnych, co wyraźnie uwidacznia się obecnie w postaci dwóch pięter korytarzy i sal. Posiada bogatą [[Naciek jaskiniowy|szatę naciekową]]. Słynie zwłaszcza z unikalnych, śnieżnobiałych, szklistych [[stalaktyt]]ów rurkowych, zwanych makaronami, sięgających długości 3 m, które kontrastują z czerwono-brunatną barwą ścian. Temperatura w jaskini wynosi 9 °C, zaś wilgotność 95-97%.

== Historia ==
Jaskinia została odkryta w 1951 r. przez grupę [[Speleologia|speleologów]] z [[Rożniawa|Rożniawy]] (m.in. [[Ladislav Herényi]], [[Viliam Rozložník]] i [[Štefan Roda]]). Sztucznym przekopem obniżyli oni poziom wody Czarnego Wywierzyska, by następnie osuszonym wypływem 21 listopada 1951 r. dostać się do wnętrza jaskini. Z całkowitej długości poznanych następnie korytarzy (1525 m) w dniu 15 maja 1955 r., kosztem pół miliona [[Korona czechosłowacka|koron]]<ref>Burchard P.: ''Jaskinie Czechosłowacji'', w: „Poznaj świat” R.XVI, nr 6 (187), czerwiec 1968, s. 42-43;</ref>, udostępniono do zwiedzania 285 m. W roku 1968 Jaskinia Gombasecka jako pierwsza na Słowacji zaczęła być wykorzystywana do [[Speleoterapia|speleoterapii]]<ref name=Ep/>, jednak później działalność ta została zarzucona<ref>Iveta Bohušová: ''Speleoterapia na Slovensku'' [w:] "[[Krásy Slovenska]]" R. LXXXV, nr 7-8/2008, s. 76</ref>.

== Nowe odkrycia ==
Już w XXI w. postawiono hipotezę, że w Słowackim Krasie powinny występować starsze poziomy rozwoju, które powinny być pozostałościami [[paleolit]]ycznych obiegów wody o niskim [[Skala pH|pH]]. Poziomy ten powinny znajdować się 50 - 80 m powyżej obecnego aktywnego cieku wodnego, co zostało potwierdzone w innych jaskiniach Słowackiego Krasu (np. w [[Drienovská jaskyňa|Jaskini Drienovskiej]]). Taki poziom był przedmiotem kilkuletnich poszukiwań.

Speleolodzy z [[Rożniawa|Rożniawy]], przy intensywnej współpracy Jozefa Hetesi, rozpoczęli badania pionowych szczelin, wybiegających w górę od toku Czarnego Potoku. 18 czerwca 2016 roku bracia Tomáš i Ľuboš Suchý wspięli się na starszy poziom, znajdujący się około 45 - 50 m nad Czarnym Potokiem, odkrywając system większych sal. Nowo odkryty, suchy poziom zawiera dużą liczbę niezwykłych [[Naciek jaskiniowy|form naciekowych]]. Oprócz tradycyjnych [[stalagmit]]ów i [[stalaktyt]]ów, można tu znaleźć [[Polewa naciekowa|polewy naciekowe]] oraz nacieki [[heliktyt]]owe, które rzadko występują w innych jaskiniach. Nie mniej ważne są też typowe dla jaskini Gombaseckiej cienkie i kruche stalaktyty rurkowe. Obecnie trwa proces mapowania i dokumentacji. Jest pewne, że nowo odkryte korytarze i sale przekroczą 500 metrów długości. Całkowita długość jaskini powinna przekraczać 2000 metrów, a Jaskinia Gombasecka powinna należeć do 25 najdłuższych jaskiń na Słowacji<ref name = "SSHS"/>.

== Turystyka ==
Jaskinia Gombasecka jest najmniej licznie odwiedzaną słowacką jaskinią spośród tych, zarządzanych przez "[[Zarząd Jaskiń Słowackich]]" (''Správa slovenských jaskýň''): w latach 1996-2005 odwiedzało ją rocznie średnio ok. 14,6 tys. osób<ref>Tomáš Gall, Ľubica Nudzíková: ''Návštevnosť sprístupnených jaskýň v rokoch 1995-2005'', [w:] "Aragonit nr 11, 2006, s. 53-57</ref>, natomiast w latach 2011-2019 rocznie średnio 10,8 tys.<ref>''Návštevnosť jednotlivých jaskýň za posledných 10 rokov'', wg strony "Správy slovenských jaskýň" [http://www.ssj.sk/sk/navstevnost-jaskyn]</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Slovensko sprístupnené jaskyne, Pavel Bella, Miroslav Eliáš, 1997.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ssj.sk/pl/jaskyna/9-jaskinia-gombasecka | tytuł = Oficjalna strona jaskini | opublikowany = Zarząd Jaskiń Słowackich | język = pl sk en de hu}}

{{Turystyczne jaskinie Słowacji}}

{{SORTUJ:Gombasecka}}
[[Kategoria:Jaskinie Krasu Słowacko-Węgierskiego]]
[[Kategoria:Turystyczne jaskinie na Słowacji]]
[[Kategoria:Powiat Rożniawa]]

title: Jaskinia Gombasecka

Państwo: Słowacja

Data odkrycia: 21 listopada 1951


text:
# Autostrada D49 (Czechy)
Autostrada D49 (cz. dálnice D49) – projektowana autostrada w Czechach łącząca autostradę D1 z granicą ze Słowacją. Razem z również projektowaną słowacką drogą ekspresową R6 utworzy połączenie szybkiego ruchu po śladzie planowanej w czasach Czechosłowacji autostrady D1 w kierunku Żyliny łączące czeską D1 ze słowacką D1. Do 31 grudnia 2015 roku trasa była planowana jako droga ekspresowa R49 (rychlostní silnice R49).

title: Autostrada D49 (Czechy)

wikitext:
{{Droga infobox
 |typ                      = A
 |kraj                     = CZ
 |numer                    = 49
 |początek drogi           = [[Hulín]]
{{Współrzędne|49°20′06.60″N 17°28′34.29″E|umieść=w tekście}}
 |koniec drogi             = [[Střelná]]
{{Współrzędne|49°10′50.75″N 18°07′51.80″E|umieść=w tekście}}
 |tabliczka                =
 |zbudowano                = 0
 |długość                  = 59
 |1. jezdnia               =
 |1. jezdnia opis          =
 |w budowie                = 19
 |2. jezdnia               =
 |2. jezdnia opis          =
 |jednostki                =
 |1. jednostka             = [[Kraj zliński|zliński]]
 |2. jednostka             =
 |3. jednostka             =
 |4. jednostka             =
 |5. jednostka             =
 |6. jednostka             =
 |7. jednostka             =
 |8. jednostka             =
 |9. jednostka             =
 |mapa                     =
 |podpis mapy              =
 |mapa szczegółowa         =
 |podpis mapy szczegółowej =
 |zdjęcie                  =
 |podpis zdjęcia           =
 |przebieg określenie      =
 |trasa                    =
{{AS-węzeł|bud|WA|1|Hulín|CZ-D|1}} {{AS-droga|CZ-D|55}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS|nad Rusavą|dlugosc=35}}
{{AS-węzeł|bud|WB|4|[[Třebětice (kraj zliński)|Třebětice]]|CZ-W|432}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS|nad linią kolejową Kojetín – Valašské Meziříčí i potokiem Žabínek|dlugosc=82}}
{{AS-węzeł|bud|WB|9|[[Holešov]]|CZ-W|490}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=58}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=73}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=73}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=166}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=58}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=34}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=67}}
{{AS-przeszkoda|bud|MOS||dlugosc=279}}
{{AS-węzeł|bud|WB|18|[[Fryšták]]|CZ-W|490}}
{{AS-obiekt|bud|AKN}}
{{AS-kreska}}
{{AS-węzeł|pro|WB|23|[[Štípa]]}}
{{AS-węzeł|pro|WB|28|[[Slušovice]]|CZ-W|491}}
{{AS-węzeł|pro|WB|32|[[Lípa (kraj zliński)|Lípa]]|CZ-W|649}}
{{AS-węzeł|pro|WB|35|[[Vizovice]]|CZ-W|649}}
{{AS-węzeł|pro|WB|45|[[Pozděchov]]|CZ-K|57}}
{{AS-węzeł|pro|WB|54|[[Horní Lideč]]|CZ-K|57}}
{{AS-granica|pro|EU|CZ-SK|[[Střelná]]|[[Lysá pod Makytou]]}}
{{AS-kontynuacja|pro|mks=SK|R|6}}
 |commons                  =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''Autostrada D49''' ({{W języku|cs|dálnice D49}}) – [[projekt (budownictwo)|projektowana]] [[autostrada]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://web.archive.org/web/20150927075522/http://www.mdcr.cz/NR/rdonlyres/AA1BA8C3-2CF4-4466-B3B5-8EA68538FB0B/0/Nove_pojeti_mapa.pdf |tytuł = Nové pojetí dálniční sítě s vyznačením navrhovaných silnic pro motorová vozidla |autor = |data = |opublikowany = |język = cs |data dostępu = 2015-12-13}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.denik.cz/z_domova/zeman-podepsal-zakon-ktery-umozni-vyssi-rychlost-na-casti-silnic-20150926.html |tytuł = Zeman podepsal zákon, který umožní vyšší rychlost na části silnic Zdroj |autor = ČTK |data = 2015-09-26 |opublikowany = denik.cz |język = cs |data dostępu = 2015-12-13}}</ref> w [[Czechy|Czechach]] łącząca [[autostrada D1 (Czechy)|autostradę D1]] z granicą ze [[Słowacja|Słowacją]]. Razem z również projektowaną słowacką [[droga ekspresowa R6 (Słowacja)|drogą ekspresową R6]] utworzy połączenie szybkiego ruchu po śladzie planowanej w czasach [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]] autostrady D1 w kierunku [[Żylina|Żyliny]] łączące czeską D1 ze słowacką [[autostrada D1 (Słowacja)|D1]]. Do 31 grudnia 2015 roku trasa była planowana jako ''droga ekspresowa R49'' (''rychlostní silnice R49'').

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Autostrady w Czechach}}

[[Kategoria:Autostrady w Czechach|49]]

Proj. długość: 59 km

Zbudowano: 0 km

W budowie: 19 km

Kraje: zliński

| | (proj) |: granica państwa CZ-SK · Střelná — Lysá pod Makytou


text:
# W salonie przy rue des Moulins
W salonie przy rue des Moulins – obraz namalowany przez francuskiego postimpresjonistę Henriego de Toulouse-Lautreca w 1894 roku. Obecnie znajduje się w Muzeum Toulouse-Lautreca w Albi.
Podczas tworzenia tego dzieła Toulouse-Lautrec wzorował się na obrazie renesansowego, weneckiego artysty Vittore Carpaccia (obraz z ok. 1500 roku, przedstawiający dom publiczny), którego reprodukcję posiadał w swojej pracowni.
Obraz przedstawia salon jednego z często odwiedzanych przez Toulouse-Lautreca domów publicznych, który znajdował się przy ulicy des Moulins. Kilka prostytutek w niekompletnych strojach czeka na swoich klientów, siedząc na czerwonych, aksamitnych sofach. Kobiety siedzą znudzone, zrezygnowane i milczące. Kobieta w różowej sukni po prawej stronie to prawdopodobnie właścicielka (nie pasuje do reszty, stanowi kontrast z pozostałymi kobietami, które są wyciągnięte w swobodnych pozach). Artysta szczegółowo odtwarzał twarze i pozy (wcześniej stworzył kilka studiów wstępnych).
Barwy są ciepłe i intensywne, podkreślają kontrast między przepychem a nędzą przybytku.
Jak na Henriego de Toulouse-Lautreca obraz jest bardzo starannie wykończony.

title: W salonie przy rue des Moulins

wikitext:
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł            = W salonie przy rue des Moulins
 |tytuł oryginalny = Salon de la rue des Moulins
 |zdjęcie          = (Albi) Au Salon de la rue des Moulins - Henri de Toulouse-Lautrec 1894 MTL.inv180( small).jpg
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |autor            = [[Henri de Toulouse-Lautrec]]
 |rodzaj           =
 |data powstania   = 1894
 |medium           = [[Malarstwo olejne|olej na kartonie]]
 |wymiary          = 110 × 120 cm
 |miejscowość      = [[Albi]]
 |lokalizacja      = [[Musée Toulouse-Lautrec]]
 |commons          = Category:Au Salon de la rue des Moulins - Henri de Toulouse-Lautrec - 1894
}}
'''W salonie przy rue des Moulins''' – obraz namalowany przez francuskiego [[postimpresjonizm|postimpresjonistę]] [[Henri de Toulouse-Lautrec|Henriego de Toulouse-Lautreca]] w 1894 roku. Obecnie znajduje się w [[Musée Toulouse-Lautrec|Muzeum Toulouse-Lautreca]] w [[Albi]].

Podczas tworzenia tego dzieła Toulouse-Lautrec wzorował się na obrazie renesansowego, weneckiego artysty [[Vittore Carpaccio|Vittore Carpaccia]] (obraz z ok. 1500 roku, przedstawiający dom publiczny), którego reprodukcję posiadał w swojej pracowni.

Obraz przedstawia salon jednego z często odwiedzanych przez Toulouse-Lautreca domów publicznych, który znajdował się przy ulicy des Moulins. Kilka prostytutek w niekompletnych strojach czeka na swoich klientów, siedząc na czerwonych, aksamitnych sofach. Kobiety siedzą znudzone, zrezygnowane i milczące. Kobieta w różowej sukni po prawej stronie to prawdopodobnie właścicielka (nie pasuje do reszty, stanowi kontrast z pozostałymi kobietami, które są wyciągnięte w swobodnych pozach). Artysta szczegółowo odtwarzał twarze i pozy (wcześniej stworzył kilka studiów wstępnych).

Barwy są ciepłe i intensywne, podkreślają kontrast między przepychem a nędzą przybytku.

Jak na Henriego de Toulouse-Lautreca obraz jest bardzo starannie wykończony.

== Bibliografia ==
* Matthias Arnold, ''Henri de Toulouse-Lautrec'', wyd. Taschen.
* Udo Felbinger, ''Toulouse-Lautrec''.

[[Kategoria:Obrazy Henriego de Toulouse-Lautreca]]
[[Kategoria:Obrazy w Musée Toulouse-Lautrec w Albi]]

title: W salonie przy rue des MoulinsSalon de la rue des Moulins

Autor: Henri de Toulouse-Lautrec

Medium: olej na kartonie

Miejscowość: Albi

Lokalizacja: Musée Toulouse-Lautrec


text:
# Diagram struktury produktów
Diagram struktury produktów jest to część planu ilustrująca hierarchiczną strukturę wszystkich produktów, które mają być wytworzone w trakcie jego realizacji.

title: Diagram struktury produktów

wikitext:
'''Diagram struktury produktów''' jest to część planu ilustrująca hierarchiczną strukturę wszystkich produktów, które mają być wytworzone w trakcie jego realizacji.

== Bibliografia ==
* ''Skuteczne zarządzanie projektami PRINCE2'', Office of Government Commerce, TSO, 2005

== Zobacz też ==

* [[Planowanie oparte na produktach]]
* [[PRINCE2]]

[[Kategoria:Zarządzanie projektami]]


text:
# Hrabstwo Madison (Nebraska)
Hrabstwo Madison (ang. Madison County) – hrabstwo w stanie Nebraska w Stanach Zjednoczonych. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 575,45 mil2 (1 490,42 km²). Według danych z 2010 r. hrabstwo miało 34 876 mieszkańców. Hrabstwo powstało w 1856 roku, a jego nazwa najprawdopodobniej pochodzi od imienia Jamesa Madisona - czwartego prezydenta Stanów Zjednoczonych, choć dość prawdopodobne jest, że nazwa tego hrabstwa pochodzi od miasta Madison, skąd pochodziła spora liczba osadników tego hrabstwa.

## Sąsiednie hrabstwa
- Hrabstwo Pierce (północ)
- Hrabstwo Wayne (północny wschód)
- Hrabstwo Stanton (wschód)
- Hrabstwo Platte (południe)
- Hrabstwo Boone (południowy zachód)
- Hrabstwo Antelope (północny zachód)

## Miasta
- Battle Creek
- Madison
- Newman Grove
- Norfolk

## Wioski
- Meadow Grove

title: Hrabstwo Madison (Nebraska)

wikitext:
{{Inne znaczenia|hrabstwa w stanie Michigan|[[Hrabstwo Madison|inne hrabstwa o tej nazwie]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Hrabstwo Madison
 |nazwa oryginalna                = Madison County
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[hrabstwo]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nebraska
 |siedziba                        = [[Madison (Nebraska)|Madison]]
 |kod statystyczny                = [[Federal Information Processing Standard|FIPS 6-4]]: 31119
 |powierzchnia                    = 1 490,42 km²<ref name="gazetteer">{{cytuj stronę| url = http://www2.census.gov/geo/docs/maps-data/data/gazetteer/counties_list_31.txt| tytuł = Census 2000 U.S. Gazetteer Files: Counties| data dostępu = 2013-08-14| autor = | opublikowany =| praca = | data = | język = en}}</ref>
 |rok                             = 2010
 |liczba ludności                 = 34 876
 |gęstość zaludnienia             = 23,59 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |strefa czasowa                  = UTC-6/-5
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Nebraska highlighting Madison County.svg
 |nazwa mapy                      = Nebraska
 |współrzędne                     = 41°54′35.744″N 97°36′24.682″W
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Hrabstwo Madison''' (ang. ''Madison County'') – [[hrabstwo]] w [[Stan (podział administracyjny)|stanie]] [[Nebraska]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 575,45 mil2 (1 490,42 km²). Według danych z 2010 r. hrabstwo miało 34 876 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.census.gov/quickfacts/qfd/states/31/31119.html| tytuł = QuickFacts from the US Census Bureau| data dostępu = 2013-08-14| autor = | opublikowany =| praca = | data = | język = en}}</ref>. Hrabstwo powstało w 1856 roku, a jego nazwa najprawdopodobniej pochodzi od imienia [[James Madison|Jamesa Madisona]] - czwartego prezydenta Stanów Zjednoczonych, choć dość prawdopodobne jest, że nazwa tego hrabstwa pochodzi od miasta [[Madison]], skąd pochodziła spora liczba osadników tego hrabstwa.

== Sąsiednie hrabstwa ==
* [[Hrabstwo Pierce (Nebraska)|Hrabstwo Pierce]] (północ)
* [[Hrabstwo Wayne (Nebraska)|Hrabstwo Wayne]] (północny wschód)
* [[Hrabstwo Stanton (Nebraska)|Hrabstwo Stanton]] (wschód)
* [[Hrabstwo Platte (Nebraska)|Hrabstwo Platte]] (południe)
* [[Hrabstwo Boone (Nebraska)|Hrabstwo Boone]] (południowy zachód)
* [[Hrabstwo Antelope]] (północny zachód)

== Miasta ==
* [[Battle Creek (Nebraska)|Battle Creek]]
* [[Madison (Nebraska)|Madison]]
* [[Newman Grove]]
* [[Norfolk (Nebraska)|Norfolk]]

== Wioski ==
* [[Meadow Grove]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Hrabstwa Nebraska USA}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Madison}}
[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Nebraska]]
[[Kategoria:Hrabstwa Stanów Zjednoczonych powstałe w 1856]]

title: Hrabstwo MadisonMadison County

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Nebraska

Siedziba: Madison


text:
# Đakovići (Republika Serbska)
Đakovići (cyr. Ђаковићи) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Čajniče. W 2013 roku liczyła 64 mieszkańców.

title: Đakovići (Republika Serbska)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Đakovići
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Ђаковићи}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BA-SRP
 |3. jednostka administracyjna = [[Gmina Čajniče|Čajniče]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2013
 |liczba ludności              = 64{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Đakovići''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Ђаковићи) – [[wieś]] w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], w [[Republika Serbska|Republice Serbskiej]], w [[Gmina Čajniče|gminie Čajniče]]. W 2013 roku liczyła 64 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170323072344/http://www2.rzs.rs.ba/static/uploads/bilteni/popis/gradovi_opstine_naseljena_mjesta/Rezultati_Popisa_2013_Gradovi_Opstine_Naseljena_Mjesta_WEB.xlsx|tytuł=Резултати Пописа 2013, Градови, општине, насељена мјеста|opublikowany=Републички завод за статистику|język=sr|data dostępu=2019-09-23}}</ref>
}}

{{Gmina Čajniče}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Čajniče]]

title: ĐakovićiЂаковићи

Państwo: Bośnia i Hercegowina

Część składowa: Republika Serbska

Gmina: Čajniče


text:
# Linia kolejowa Krośniewice – Krzewata
Linia kolejowa Krośniewice – Krzewata – zlikwidowana linia kolejowa wąskotorowa łącząca stację Krośniewice ze stacją Krzewata.

## Historia
Linia została otwarta w 1915 roku. Rozstaw szyn wynosił 600 mm. Pomiędzy rokiem 1953 a 1955 rozstaw szyn zwiększono do 750 mm. W 1993 roku linię fizycznie rozebrano.

title: Linia kolejowa Krośniewice – Krzewata

wikitext:
{{Linia kolejowa infobox
 |zarządca        =
 |numer           =
 |nazwa           = Krośniewice – Ozorków Centralny
 |mapa            =
 |srjp            =
 |długość         =
 |rozstaw         = 600/750
 |trakcja         = brak
 |vmax            =
 |zdjęcie         =
 |opis            =
 |lata_budowy     =
 |rok_otwarcia    = 1915
 |rok_do_pkp      =
 |rok_elektry     =
 |rok_zaw_ruchu   =
 |rok_fiz_likw    = 1993
 |przebieg        =
}}
'''Linia kolejowa Krośniewice – Krzewata''' – zlikwidowana linia kolejowa wąskotorowa łącząca stację [[Krośniewice (stacja kolejowa)|Krośniewice]] ze stacją [[Krzewata (stacja kolejowa)|Krzewata]].

== Historia ==

Linia została otwarta w 1915 roku. Rozstaw szyn wynosił 600 mm. Pomiędzy rokiem 1953 a 1955 rozstaw szyn zwiększono do 750 mm. W 1993 roku linię fizycznie rozebrano.

== Bibliografia ==
*{{Bazakolejowa.pl|linia|914}}

[[Kategoria:Linie kolejowe w Polsce|Krośniewice – Krzewata]]

title: Linia kolejowa

Sieć trakcyjna: brak


text:
# Eystein II
Eystein II, norw. Øystein II Haraldsson (zm. 21 sierpnia 1157)  – król Norwegii z dynastii Yngling w latach 1142–1157, współpanujący razem z przyrodnimi braćmi Inge I Garbatym i Sigurdem II Gębą.
Data jego urodzenia nie jest znana. Był nieślubnym synem króla Norwegii Haralda IV Gille (zm. 1136), kroniki i sagi z tamtych czasów nie przekazały imienia jego matki. Zanim przybył do Norwegii przebywał w Szkocji (jego ojciec zaś dzieciństwo i młodość spędził w Irlandii).
W roku 1142 przybył do Norwegii, gdzie rządziło jego dwóch przyrodnich braci, Inge I Garbaty i Sigurd II Gęba. Przybywszy zażądał od braci udziału we władzy i wydzielenia własnej dzielnicy. Za zgodą braci Eystein II został obwołany królem i otrzymał we władanie dzielnicę Trondelag. Działał razem z braćmi przy założeniu pierwszego norweskiego arcybiskupstwa w Nidaros (ówczesna nazwa dzisiejszego Trondheim), dzięki czemu norweski kościół uniezależnił się od duńskiej archidiecezji w Lund. Eystein II objął przywództwo nad tymi spośród możnych i rycerstwa, którym nie podobała się ingerencja Kościoła we władzę królewską (tzw. partia Birkebeiner), w przeciwieństwie do najstarszego z braci, Inge I Garbatego, który stanął na czele partii prokościelnej (tzw. partia Baglar).
W roku 1155 Inge I Garbaty doprowadził do śmierci Sigurda II i stało się jasne, że pomiędzy pozostałymi braćmi musi dojść do konfrontacji. Miało to miejsce dwa lata później, kiedy to Eystein II ufny w swoją siłę postanowił zaatakować starszego brata. W pierwszym spotkaniu flota Eysteina rozproszyła się na widok floty przeciwników, a podczas kolejnego starcia na morzu Inge pokonał flotę Eysteina II, potem pojmał go uciekającego na statku i kazał zamordować. Miało to miejsce 21 sierpnia 1157 roku.
Żoną Eysteina II była Ragna Nikolasdatter, córka Nikolasa. Para nie miała dzieci. Synem Eysteina II i nieznanej z imienia nałożnicy był Eystein III Meyla, który w 1174 roku pojawił się w Norwegii, obwołał się królem i licząc na poparcie partii Birkebeiner podjął walkę z królem Magnusem V, ale już w 1177 został pokonany i zabity.

title: Eystein II

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Eystein II
 |imiona            =
 |grafika           = Haraldsonnens saga-Simon Skalp-W. Wetlesen.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Władcy Norwegii|król Norwegii]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = 1142
 |1. do             = 21 sierpnia 1157
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          = [[Ynglingowie]]
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = 21 sierpnia 1157
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Harald IV Gille]]
 |matka             =
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = Ragna Nikolasdatter
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = nieślubne:<br />[[Eystein III Meyla]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Eystein II''', [[język norweski|norw.]] Øystein II Haraldsson (zm. [[21 sierpnia]] [[1157]])  – [[władcy Norwegii|król Norwegii]] z dynastii [[Ynglingowie|Yngling]] w latach 1142–1157, współpanujący razem z przyrodnimi braćmi [[Inge I Garbaty]]m i [[Sigurd II Gęba|Sigurdem II Gębą]].

Data jego urodzenia nie jest znana. Był nieślubnym synem króla Norwegii [[Harald IV Gille|Haralda IV Gille]] (zm. 1136), kroniki i sagi z tamtych czasów nie przekazały imienia jego matki. Zanim przybył do Norwegii przebywał w [[Szkocja|Szkocji]] (jego ojciec zaś dzieciństwo i młodość spędził w [[Irlandia|Irlandii]]).

W roku 1142 przybył do Norwegii, gdzie rządziło jego dwóch przyrodnich braci, [[Inge I Garbaty]] i [[Sigurd II Gęba]]. Przybywszy zażądał od braci udziału we władzy i wydzielenia własnej dzielnicy. Za zgodą braci Eystein II został obwołany królem i otrzymał we władanie dzielnicę [[Trondelag]]. Działał razem z braćmi przy założeniu pierwszego norweskiego [[arcybiskupstwo|arcybiskupstwa]] w Nidaros (ówczesna nazwa dzisiejszego [[Trondheim]]), dzięki czemu norweski kościół uniezależnił się od duńskiej archidiecezji w [[Lund]]. Eystein II objął przywództwo nad tymi spośród możnych i rycerstwa, którym nie podobała się ingerencja Kościoła we władzę królewską (tzw. partia ''Birkebeiner''), w przeciwieństwie do najstarszego z braci, Inge I Garbatego, który stanął na czele partii prokościelnej (tzw. partia ''Baglar'').

W roku 1155 Inge I Garbaty doprowadził do śmierci Sigurda II i stało się jasne, że pomiędzy pozostałymi braćmi musi dojść do konfrontacji. Miało to miejsce dwa lata później, kiedy to Eystein II ufny w swoją siłę postanowił zaatakować starszego brata. W pierwszym spotkaniu flota Eysteina rozproszyła się na widok floty przeciwników, a podczas kolejnego starcia na morzu Inge pokonał flotę Eysteina II, potem pojmał go uciekającego na statku i kazał zamordować. Miało to miejsce 21 sierpnia 1157 roku.

Żoną Eysteina II była Ragna Nikolasdatter, córka Nikolasa. Para nie miała dzieci. Synem Eysteina II i nieznanej z imienia nałożnicy był [[Eystein III Meyla]], który w [[1174]] roku pojawił się w Norwegii, obwołał się królem i licząc na poparcie partii Birkebeiner podjął walkę z królem [[Magnus V|Magnusem V]], ale już w 1177 został pokonany i zabity.

{{Władcy Norwegii}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Władcy Norwegii]]
[[Kategoria:Ynglingowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w XII wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1157]]

title: Eystein II

Okres: od 1142 · do 21 sierpnia 1157

Dynastia: Ynglingowie

Data śmierci: 21 sierpnia 1157

Ojciec: Harald IV Gille

Żona: Ragna Nikolasdatter

Dzieci: nieślubne: · Eystein III Meyla


text:
# Haillicourt
Haillicourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Pas-de-Calais.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 5151 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1155 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Haillicourt plasuje się na 172. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 728.).
W miejscowości urodził się ks. Aleksander Rawecki, syn polskich emigrantów, proboszcz w Środzie Wielkopolskiej.

title: Haillicourt

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Haillicourt
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Haillicourt
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Haillicourt.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Hauts-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Pas-de-Calais]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Béthune|Béthune]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 62400
 |powierzchnia                    = 4,46 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 5151
 |gęstość zaludnienia             = 1155 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 62940
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Pas-de-Calais
 |współrzędne                     = 50°28′N 2°35′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Haillicourt''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Hauts-de-France]], w departamencie [[Pas-de-Calais]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 5151 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1155 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu [[Nord-Pas-de-Calais]] Haillicourt plasuje się na 172. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 728.).

W miejscowości urodził się ks. [[Aleksander Rawecki]], syn polskich emigrantów, proboszcz w Środzie Wielkopolskiej.

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Béthune}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Pas-de-Calais]]

title: Haillicourt

Państwo: Francja

Region: Hauts-de-France

Departament: Pas-de-Calais

Okręg: Béthune


text:
# Slobodan Boškan
Slobodan Boškan (cyr. Слободан Бошкан; ur. 18 sierpnia 1975 w Nowym Sadzie) – serbski siatkarz, reprezentant Jugosławii, a później Serbii i Czarnogóry, a także Serbii, grający na pozycji przyjmującego.
Zdobył złoty medal w 2000 r. na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney. Został również mistrzem Europy w 2001 r. w Czechach.

## Sukcesy zawodnicze

### klubowe
| Klub/Reprezentacja       | Osiągnięcie                      | Trofeum        | Rok                                |
| Vojvodina Nowy Sad       | Puchar Serbii i Czarnogóry       | złoto          | 1995, 1996, 1998, 1999, 2004       |
| Vojvodina Nowy Sad       | Liga serbsko-czarnogórska        | złoto          | 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2004 |
| Vojvodina Nowy Sad       | Puchar Europy Mistrzów Klubowych | brąz           | 1996                               |
| Olympiakos SFP           | Liga grecka                      | złoto          | 2000                               |
| GS Iraklis               | Liga grecka                      | srebro         | 2003                               |
| Tours VB                 | Puchar Francji                   | złoto          | 2005, 2006                         |
| Tours VB                 | Liga Mistrzów                    | złoto · srebro | 2005 2007                          |
| Tours VB                 | Superpuchar Francji              | złoto          | 2005                               |
| Tours VB                 | Liga francuska                   | srebro         | 2006                               |
| Budvanska Rivijera Budva | Liga czarnogórska                | złoto          | 2009, 2010, 2011                   |
| Budvanska Rivijera Budva | Puchar Czarnogóry                | złoto          | 2010, 2011                         |

### reprezentacyjne
z reprezentacją Jugosławii
Mistrzostwa Europy:
- 2001
- 1997
- 1995, 1999

Mistrzostwa Świata:
- 1998

Igrzyska Olimpijskie:
- 2000

Puchar Wielkich Mistrzów:
- 2001

Liga Światowa:
- 2002

z reprezentacją Serbii i Czarnogóry
Liga Światowa:
- 2003, 2005

Puchar Świata:
- 2003

Mistrzostwa Europy:
- 2005, 2007

## Sukcesy trenerskie

### klubowe
Puchar Czarnogóry:
- 2015, 2016

Liga czarnogórska:
- 2015, 2016

Puchar Ligi Greckiej:
- 2017

Puchar Grecji:
- 2017

Liga grecka:
- 2017

Superpuchar Serbii:
- 2020, 2021

Liga serbska:
- 2021, 2022
- 2023[2]

### reprezentacyjne
Liga Europejska:
- 2014

title: Slobodan Boškan

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Slobodan Boškan
 |imię i nazwisko org       = {{k|sr|Слободан Бошкан}}
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[18 sierpnia]] [[1975]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Sad]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 197 cm
 |pozycja                   = [[przyjmujący]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 1994–1999 ! [[OK Vojvodina Nowy Sad|Vojvodina Nowy Sad]]
! 1999–2000 ! [[Olympiakos Pireus (piłka siatkowa mężczyzn)|Olympiakos SFP]]
! 2000–2002 ! [[Trentino Volley|Itas Diatec Trentino]]
! 2002–2003 ! [[Iraklis Saloniki (piłka siatkowa mężczyzn)|GS Iraklis]]
! 2003–2004 ! [[OK Vojvodina Nowy Sad|Vojvodina Nowy Sad]]
! 2004–2008 ! [[Tours VB]]
! 2008–11.2008 ! [[Halkbank Ankara (piłka siatkowa mężczyzn)|Halkbank Ankara]]
! 11.2008–2011 ! [[Budvanska Rivijera Budva]]
 |kariera reprezentacyjna   =
! ! {{Reprezentacja|Jugosławia|ps|wariant=1992}}!
! ! {{Reprezentacja|Serbia i Czarnogóra|ps}}!
! ! {{Reprezentacja|Serbia|ps}}!
 |kariera trenerska         =
! 2012–2014 ! Dunav Volley
! 2014–2016 ! [[Reprezentacja Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn|Czarnogóra]]
! 2014–2016 ! [[Budvanska Rivijera Budva]]
! 2016–2017 ! [[Olympiakos Pireus (piłka siatkowa mężczyzn)|Olympiakos SFP]]
! 2019–2020 ! [[Reprezentacja Serbii w piłce siatkowej mężczyzn|Serbia]] (menadżer)
! 2020– ! [[OK Vojvodina Nowy Sad|Vojvodina Nowy Sad]]
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|YUG|1992}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Sydney|2000|piłka siatkowa|złoto|drużynowo}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|P}}
{{Medalista infobox/MŚ|PSM|Japonia|1998|srebro|drużynowo}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|P}}
{{Medalista infobox/ME|PSM|Czechy|2001|złoto|drużynowo}}
{{Medalista infobox/reprezentacja|SCG}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|P}}
{{Medalista infobox/ME|PSM|Włochy/Serbia i Czarnogóra|2005|brąz|drużynowo}}
{{Medalista infobox/reprezentacja|SRB}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|P}}
{{Medalista infobox/ME|PSM|Rosja|2007|brąz|drużynowo}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Slobodan Boškan''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Слободан Бошкан; ur. [[18 sierpnia]] [[1975]] w [[Nowy Sad|Nowym Sadzie]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/bo/slobodan-boskan-1.html |tytuł = profil siatkarza na sports-reference |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20090106113632/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/bo/slobodan-boskan-1.html |zarchiwizowano = 6 stycznia 2009 |data dostępu = 2011-08-30 }}</ref>) – [[Serbia|serbski]] [[Piłka siatkowa|siatkarz]], [[Reprezentacja Jugosławii w piłce siatkowej mężczyzn|reprezentant Jugosławii]], a później [[Reprezentacja Serbii w piłce siatkowej mężczyzn|Serbii i Czarnogóry]], a także [[Reprezentacja Serbii w piłce siatkowej mężczyzn|Serbii]], grający na pozycji [[przyjmujący|przyjmującego]].

Zdobył złoty medal w [[2000]] r. na [[Piłka siatkowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 – turniej halowy mężczyzn|Igrzyskach Olimpijskich]] w [[Sydney]]. Został również [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2001|mistrzem Europy]] w [[2001]] r. w [[Czechy|Czechach]].

== Sukcesy zawodnicze ==
=== klubowe ===
{| bgcolor="#f7f8ff" cellpadding="3" cellspacing="0" border="1" style="font-size: 95%; border: gray solid 1px; border-collapse: collapse;"
|- bgcolor="#CCCCCC"
| align="center"|'''Klub/Reprezentacja'''
| align="center"|'''Osiągnięcie'''
| align="center"|'''Trofeum'''
| align="center"|'''Rok'''
|-
|rowspan="3" |[[OK Vojvodina Nowy Sad|Vojvodina Nowy Sad]]
|[[Puchar Serbii i Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Serbii i Czarnogóry]]
|{{trofeum|puchar|złoty}}
|1995, 1996, 1998, 1999, 2004
|-
|[[Mistrzostwa Serbii i Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn|Liga serbsko-czarnogórska]]
|{{trofeum|medal|złoty}}
|1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2004
|-
|[[Liga Mistrzów w piłce siatkowej|Puchar Europy Mistrzów Klubowych]]
|{{trofeum|medal|brązowy}}
|[[Puchar Europy Mistrzów Klubowych w piłce siatkowej (1995/1996)|1996]]
|-
|[[Olympiakos Pireus (piłka siatkowa mężczyzn)|Olympiakos SFP]]
|[[Grecka Liga Siatkówki A1|Liga grecka]]
|{{trofeum|medal|złoty}}
|2000
|-
|[[Iraklis Saloniki (piłka siatkowa mężczyzn)|GS Iraklis]]
|[[Grecka Liga Siatkówki A1|Liga grecka]]
|{{trofeum|medal|srebrny}}
|2003
|-
|rowspan="4" |[[Tours VB]]
|[[Puchar Francji w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Francji]]
|{{trofeum|puchar|złoty}}
|2005, 2006
|-
|[[Liga Mistrzów w piłce siatkowej|Liga Mistrzów]]
|{{trofeum|medal|złoty}}
{{trofeum|medal|srebrny}}
|[[Liga Mistrzów w piłce siatkowej (2004/2005)|2005]]
[[Liga Mistrzów w piłce siatkowej (2006/2007)|2007]]
|-
|[[Superpuchar Francji w piłce siatkowej mężczyzn|Superpuchar Francji]]
|{{trofeum|puchar|złoty}}
|2005
|-
|[[Ligue A w piłce siatkowej mężczyzn|Liga francuska]]
|{{trofeum|medal|srebrny}}
|2006
|-
|rowspan="2" |[[Budvanska Rivijera Budva]]
|[[I liga czarnogórska w piłce siatkowej mężczyzn|Liga czarnogórska]]
|{{trofeum|medal|złoty}}
|2009, [[I liga czarnogórska w piłce siatkowej mężczyzn (2009/2010)|2010]], [[I liga czarnogórska w piłce siatkowej mężczyzn (2010/2011)|2011]]
|-
|[[Puchar Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Czarnogóry]]
|{{trofeum|puchar|złoty}}
|[[Puchar Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn (2009/2010)|2010]], [[Puchar Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn (2011)|2011]]
|}

=== reprezentacyjne ===
'''z reprezentacją Jugosławii'''

'''[[Mistrzostwa Europy w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwa Europy]]:'''
* {{trofeum|medal europa|złoty}} [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2001|2001]]
* {{trofeum|medal europa|srebrny}} [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1997|1997]]
* {{trofeum|medal europa|brązowy}} [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1995|1995]], [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1999|1999]]
'''[[Mistrzostwa Świata w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwa Świata]]:'''
* {{trofeum|medal świat|srebrny}} [[Mistrzostwa Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1998|1998]]
'''[[Piłka siatkowa na letnich igrzyskach olimpijskich|Igrzyska Olimpijskie]]:'''
* {{trofeum|medal olimpijski|złoty}} [[Piłka siatkowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 – turniej halowy mężczyzn| 2000]]
'''[[Puchar Wielkich Mistrzów]]:'''
* {{trofeum|puchar|brązowy}} [[Puchar Wielkich Mistrzów 2001|2001]]
'''[[Liga Światowa w piłce siatkowej|Liga Światowa]]:'''
* {{trofeum|medal|brązowy}} [[Liga Światowa w Piłce Siatkowej 2002|2002]]

'''z reprezentacją Serbii i Czarnogóry'''

'''[[Liga Światowa w piłce siatkowej|Liga Światowa]]:'''
* {{trofeum|medal|srebrny}} [[Liga Światowa w Piłce Siatkowej 2003|2003]], [[Liga Światowa w Piłce Siatkowej 2005|2005]]
'''[[Puchar świata w piłce siatkowej|Puchar Świata]]:'''
* {{trofeum|puchar|brązowy}} [[Puchar Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2003|2003]]
'''[[Mistrzostwa Europy w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwa Europy]]:'''
* {{trofeum|medal europa|brązowy}} [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2005|2005]], [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 2007|2007]]

== Sukcesy trenerskie ==
=== klubowe ===
'''[[Puchar Czarnogóry w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Czarnogóry]]:'''
* {{trofeum|puchar|złoty}} 2015, 2016
'''[[I liga czarnogórska w piłce siatkowej mężczyzn|Liga czarnogórska]]:'''
* {{trofeum|medal|złoty}} 2015, 2016
'''[[Puchar Ligi Greckiej w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Ligi Greckiej]]:'''
* {{trofeum|puchar|złoty}} 2017
'''[[Puchar Grecji w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Grecji]]:'''
* {{trofeum|puchar|złoty}} 2017
'''[[Grecka Liga Siatkówki A1|Liga grecka]]:'''
* {{trofeum|medal|srebrny}} 2017
'''[[Superpuchar Serbii w piłce siatkowej mężczyzn|Superpuchar Serbii]]:'''
* {{trofeum|puchar|złoty}} [[Superpuchar Serbii w piłce siatkowej mężczyzn (2020)|2020]], [[Superpuchar Serbii w piłce siatkowej mężczyzn (2021)|2021]]
'''[[Superliga serbska w piłce siatkowej mężczyzn|Liga serbska]]:'''
* {{trofeum|medal|złoty}} [[Superliga serbska w piłce siatkowej mężczyzn (2020/2021)|2021]], [[Superliga serbska w piłce siatkowej mężczyzn (2021/2022)|2022]]
* {{Trofeum|medal|srebrny}} [[Superliga serbska w piłce siatkowej mężczyzn (2022/2023)|2023]]<ref>{{Cytuj stronę |url= http://www.zurnal.rs/scc/clanak/152456/odbojka/super-liga/12-titula-posle-12-godina-partizan-prekinuo-dominaciju-crveno-belih-boja-duzu-od-decenije |tytuł=12. титула после 12 година - Партизан прекинуо доминацију црвено-белих боја дужу од деценије |opublikowany=zurnal.rs |język=sr}}</ref>

=== reprezentacyjne ===
'''[[Liga Europejska w piłce siatkowej mężczyzn|Liga Europejska]]:'''
* {{trofeum|medal europa|złoty}} [[Liga Europejska w piłce siatkowej mężczyzn 2014|2014]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Boškan, Slobodan}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sadzie]]
[[Kategoria:Jugosłowiańscy siatkarze]]
[[Kategoria:Serbscy siatkarze]]
[[Kategoria:Siatkarze Vojvodiny Nowy Sad]]
[[Kategoria:Siatkarze Trentino Volley]]
[[Kategoria:Siatkarze Tours VB]]
[[Kategoria:Siatkarze Halkbanku Ankara]]
[[Kategoria:Siatkarze Budvanskiej Rivijery Budva]]
[[Kategoria:Siatkarze Olympiakosu Pireus]]
[[Kategoria:Serbscy trenerzy siatkarscy]]
[[Kategoria:Jugosłowiańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2000]]

title: · Slobodan BoškanСлободан Бошкан

Data i miejsce urodzenia: 18 sierpnia 1975 · Nowy Sad

Pozycja: przyjmujący

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst.

Vojvodina Nowy Sad

Olympiakos SFP

Itas Diatec Trentino

GS Iraklis

Vojvodina Nowy Sad

Tours VB

Halkbank Ankara

Budvanska Rivijera Budva

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Dunav Volley

Czarnogóra
Budvanska Rivijera Budva

Olympiakos SFP

Serbia (menadżer)

Vojvodina Nowy Sad

title: Dorobek medalowy

złoto: Sydney 2000 · piłka siatkowa · drużynowo

srebro: Japonia 1998 · drużynowo

brąz: Włochy/Serbia i Czarnogóra 2005 · drużynowo


text:
# Clonas-sur-Varèze
Clonas-sur-Varèze – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Isère.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1056 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 155 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Clonas-sur-Varèze plasuje się na 750. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1372.).

title: Clonas-sur-Varèze

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Clonas-sur-Varèze
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Clonas-sur-Varèze
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Isère (departament)|Isère]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Vienne|Vienne]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 38114
 |powierzchnia                    = 6,81 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 1056
 |gęstość zaludnienia             = 155 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 38550
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Isère
 |współrzędne                     = 45°25′N 4°48′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Clonas-sur-Varèze''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Isère (departament)|Isère]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1056 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 155 osób/km² (wśród 2880 gmin [[Rodan-Alpy|regionu Rodan-Alpy]] Clonas-sur-Varèze plasuje się na 750. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1372.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Vienne}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Isère]]

title: Clonas-sur-Varèze

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Isère

Okręg: Vienne

• gęstość: 155 os./km²


text:
# Badania powierzchniowe
Badania powierzchniowe, prospekcja powierzchniowa – w archeologii najczęściej stosowana i najprostsza metoda prospekcji archeologicznej. Polega na dokładnej penetracji wyznaczonego obszaru w celu odkrycia zabytków archeologicznych widocznych w ziemi lub w formach krajobrazowych takich jak grodziska czy kurhany.

## Cele prowadzenia badań powierzchniowych
Badania powierzchniowe należą do niedestrukcyjnych metod w archeologii.
Pozwalają przebadać wyznaczony obszar, w celu odnalezienia śladów działalności ludzkiej w przeszłości.
Jest to najprostsza metoda zbierania informacji na temat zasięgu stanowiska oraz jego planu.
Metoda ta opiera się na fakcie, że najwyżej położone warstwy stanowisk archeologicznych są na terenach użytkowanych rolniczo nieustannie rozorywane. Powoduje to, że zabytki takie jak kawałki naczyń widoczne są na powierzchni ziemi.
Większe obiekty mogą uwidaczniać się w postaci charakterystycznych form terenowych takich jak pozostałości kurhanów, grodzisk, fos, zabudowań, fundamentów, ruin o różnym stopniu zachowania. Badania powierzchniowe mogą być wykorzystywane zarówno w celu poszukiwania nieznanych dotąd stanowisk archeologicznych, jak i do dokumentowania i lepszego poznania obiektów już znanych.

## Czynniki powodujące, że źródła archeologiczne są widoczne na powierzchni ziemi
- Pora roku – badania powierzchniowe prowadzone są wiosną i jesienią, kiedy pola są zaorane i nie porośnięte roślinnością. Tylko w tych okresach stanowiska i artefakty są najlepiej widoczne.

- Procesy erozyjne – niszcząca działalność wiatru i wody. Zostają odsłonięte zalegające pod powierzchnią gruntu warstwy kulturowe.

- Działalność ludzka w przeszłości – tworzenie dużych i trwałych, widocznych gołym okiem obiektów takich jak kurhany, wały grodzisk, fosy. Długotrwałe osadnictwo może doprowadzić do powstania wzgórza tellowego, które góruje we współczesnym krajobrazie.

- Współczesna działalność ludzka – orka odsłania i niszczy stanowiska archeologiczne. Eksploatacja surowców, pozyskiwanie np. piasku, gliny lub żwiru może odsłonić stanowisko.

## Badania powierzchniowe
W przeszłości badania powierzchniowe prowadzone były wybiórczo, zazwyczaj na niewielkich obszarach. Miały one za cel identyfikację i rozpoznanie stanowisk. Obecnie badania powierzchniowe cieszą się dużą popularnością. Są prowadzone często jako osobne, złożone projekty, po których nie wykonuje się badań wykopaliskowych.

### Dobór rejonu badań
Podstawowym założeniem badań powierzchniowych jest zlokalizowanie wszystkich widocznych w terenie śladów działalności ludzkiej w przeszłości. Przeprowadza się je na wybranym, ściśle określonym terenie. Badania mają charakter regionalny i podejmowane są w zależności od stawianych pytań:
- Na wydzielonym przez ukształtowanie terenu i środowisko naturalne obszarze, takim jak górska czy rzeczna dolina, wyspa czy oaza na pustyni.

- Innym celem może być prospekcja obszaru na którym występują interesujące badaczy stanowiska należące do określonej kultury archeologicznej.

- Zasięg można wyznaczyć arbitralnie, np. w pewnym promieniu od stanowiska, na którym trwają prace wykopaliskowe. Może to być także teren określonej jednostki podziału terytorialnego państwa. Kolejna możliwość to przebadanie obszaru, którego powierzchnia wyznaczona jest przez granice zagrożonego terenu (badania ratunkowe).

### Pozyskiwanie danych
Badania przeprowadza się na wiosnę lub na jesieni, kiedy pola są zaorane i nie porośnięte roślinnością. Grupa badaczy wyposażona w szczegółowe mapy terenowe (zazwyczaj w skali 1:10 000) i karty ewidencji stanowiska archeologicznego pieszo przemierza wyznaczony rejon badań. Badacze zazwyczaj poruszają w tyralierze w odległości od siebie kilka metrów. W przypadku natrafienia na stanowisko archeologiczne, nanosi się jego położenie na mapę. Wypełnia się kartę ewidencji stanowiska archeologicznego. Znalezione zabytki są po uprzednim oznaczeniu zabierane.
Prospekcja powierzchniowa prowadzona jest z różną dokładnością. Minimum informacji, jakie należy uzyskać, aby badania miały sens, to:
- Określenie położenia stanowiska poprzez dokładne naniesienie na szczegółową mapę.

- Określenie przybliżonej wielkości stanowiska

- Zebranie artefaktów z powierzchni ziemi.

- Próba wydatowania artefaktów.

### Badania powierzchniowe a środowisko
Badania powierzchniowe to nie tylko punkty osadnicze czy ślady osadnictwa, ale także otoczenie stanowisk, środowisko, w jakim się znajdowały. Dokonuje się analiz gleboznawczych i geomorfologicznych.
Przedmiotem badań jest też sposób funkcjonowania stanowiska w połączeniu z najbliższym otoczeniem.
Wyniki badań mają charakter przybliżony i hipotetyczny.

### Badania niesystematyczne i systematyczne
- Badania niesystematyczne służą do określenia granic stanowiska i występujących na nim okresów zasiedlenia. Polegają na zebraniu materiału z całego stanowiska bez zwracania uwagi na rejony występowania zabytków.

- Badania systematyczne służą także do określenia granic stanowiska i występujących na nim okresów zasiedlenia. Dodatkowo umożliwiają zebranie dodatkowych cennych informacji za pomocą szczegółowej dokumentacji za pomocą metody planigraficznej.

### Planigrafia
Metoda szczegółowej dokumentacji stanowiska to planigrafia. Badania planigraficzne polegają na nanoszeniu na przygotowany uprzednio plan stanowiska położenia wszystkich widocznych na powierzchni znalezisk.
W zależności od celu stosowane są dwie wersje metody:
- Kiedy celem jest określenie zasięgu stanowiska, stref koncentracji zabytków oraz wstępna analiza chronologiczna okresów i rejonów zasiedlenia wystarczy rejestracja występowania materiału w obrębie wyznaczonej siatki kwadratów, dzielącej powierzchnie stanowiska na mniejsze jednostki. Często wykorzystuje się do tego celu siatkę arową, czyli system kwadratów o powierzchni 100 m². Sposób ten pozwala uzyskać informacje na temat charakteru osadnictwa w poszczególnych częściach stanowiska. Na podstawie charakterystycznych znalezisk udaje się niekiedy wydzielić różne rejony ludzkiej aktywności.

- W przypadku potrzeby dokonania szczegółowej rejestracji pola rozrzutu materiału w obrębie stanowiska, stosujemy metodę bardziej szczegółową. Polega ona na nanoszeniu na plan dokładnego położenia wszystkich znalezionych zabytków. Uzyskany obraz, w przypadku wystąpienia koncentracji materiału, może posłużyć nam do hipotetycznej rekonstrukcji położenia obiektów które mogły ulec już całkowitemu zniszczeniu. Możliwa jest też w przypadku późniejszych badań wykopaliskowych ścisła korelacja pomiędzy odkrytymi w górnej warstwie obiektami a występującymi na powierzchni znaleziskami, które mogą z nich pochodzić.

## Sampling
Jedną z technik badań powierzchniowych jest sampling. Metoda ta jest wykorzystywana w przypadkach kiedy badania muszą być przeprowadzone, a brakuje czasu i pieniędzy. Kiedy niemożliwe jest przebadanie całego rejonu, wybiera się tylko fragmenty na których prowadzone są szczegółowe badania.
Sampling probabilistyczny zakłada zastosowanie metod statystycznych. Uzyskane wyniki są podstawą do wyciągnięcia ogólnych wniosków na temat całego objętego badaniami rejonu. Najlepszym przykładem wykorzystania tej metody są brytyjskie badania na greckiej wyspie Melos.
Sampling jest metodą dość kontrowersyjną. Sprawdza się dość dobrze jeśli chodzi o szacunki liczby stanowisk na danym terenie. Nie sprawdza się w rekonstrukcji sieci osadniczej. Wadą tej metody jest to, że można pominąć wiele stanowisk. Dość wycinkowy charakter informacji sprawia, że nie można wiarygodnie odtworzyć struktury osadnictwa.

## Analiza wyników badań powierzchniowych
Otrzymany w rezultacie starannie przeprowadzonych prac obraz nie zawsze jest wiernym odbiciem sytuacji na danym terenie w przeszłości. Nie wszystkie stanowiska można znaleźć tą metodą.
Dokonując analizy przeprowadzonych badań należy wziąć pod uwagę, że:
- Erozja często odsłania stanowiska, ale może też je całkowicie zniszczyć, lub wręcz przeciwnie – spowodować ich całkowite zakrycie. Np osiedle w zagłębieniu terenu może zostać zakryte przez osuwającą się ziemię z pobliskiej góry. Osiedle na płaskim terenie może zostać zakryte przez osady popowodziowe.

- Niektóre ślady są nie widoczne z ziemi i można je zlokalizować tylko z powietrza.

- Część stanowisk może być niedostępna do obserwacji. Sytuacja taka występuje na terenach zabudowanych lub porośniętych roślinnością.

- Po namierzeniu stanowiska i wydatowaniu go na podstawie znalezionych zabytków nie wiadomo czy w głębiej pod ziemią nie ma innych warstw kulturowych. Orka mogła naruszyć tylko najmłodszą warstwę ukrytego pod ziemią stanowiska, na powierzchni nie znajdziemy w takim przypadku zabytków z warstw starszych.

- Brak w materiale powierzchniowym śladów osadnictwa nie oznacza, że go nie było.

## Podsumowanie
Badania powierzchniowe są obecnie najpopularniejszą i najtańszą metodą prospekcji archeologicznej. Pozwalają na lokalizację i identyfikację wielu nieznanych wcześniej stanowisk archeologicznych. Badania powierzchniowe nie są traktowane jako wstęp do wykopalisk, ale też w wielu przypadkach je zastępują. Koniecznością w przypadku badań powierzchniowych jest ich systematyczne powtarzanie. Działania sił przyrody i ludzi mogą doprowadzić do zniszczenia wcześniej odkrytych stanowisk lub do odsłonięcia wcześniej nieznanych. Wadą badań powierzchniowych jest nie możność dokładnego przebadania stanowiska, które może kryć liczne zabytki i warstwy kulturowe. Metoda ta sprawdza się bardzo dobrze w dobie, kiedy archeolodzy chcą zachować nienaruszone stanowiska archeologiczne dla przyszłych pokoleń.

title: Badania powierzchniowe

wikitext:
'''Badania powierzchniowe''', '''prospekcja powierzchniowa''' – w archeologii najczęściej stosowana i najprostsza metoda prospekcji archeologicznej. Polega na dokładnej penetracji wyznaczonego obszaru w celu odkrycia zabytków archeologicznych widocznych w ziemi lub w formach krajobrazowych takich jak [[grodzisko (archeologia)|grodziska]] czy [[kurhan]]y.

== Cele prowadzenia badań powierzchniowych ==
Badania powierzchniowe należą do [[archeologia niedestrukcyjna|niedestrukcyjnych metod]] w archeologii.
Pozwalają przebadać wyznaczony obszar, w celu odnalezienia śladów działalności ludzkiej w przeszłości.
Jest to najprostsza metoda zbierania informacji na temat zasięgu stanowiska oraz jego planu.
Metoda ta opiera się na fakcie, że najwyżej położone warstwy stanowisk archeologicznych są na terenach użytkowanych rolniczo nieustannie rozorywane. Powoduje to, że zabytki takie jak kawałki naczyń widoczne są na powierzchni ziemi.
Większe obiekty mogą uwidaczniać się w postaci charakterystycznych form terenowych takich jak pozostałości kurhanów, grodzisk, fos, zabudowań, fundamentów, ruin o różnym stopniu zachowania. Badania powierzchniowe mogą być wykorzystywane zarówno w celu poszukiwania nieznanych dotąd stanowisk archeologicznych, jak i do dokumentowania i lepszego poznania obiektów już znanych.

== Czynniki powodujące, że źródła archeologiczne są widoczne na powierzchni ziemi ==
* Pora roku – badania powierzchniowe prowadzone są wiosną i jesienią, kiedy pola są zaorane i nie porośnięte roślinnością. Tylko w tych okresach stanowiska i artefakty są najlepiej widoczne.

* Procesy [[erozja|erozyjne]] – niszcząca działalność wiatru i wody. Zostają odsłonięte zalegające pod powierzchnią gruntu warstwy kulturowe.

* Działalność ludzka w przeszłości – tworzenie dużych i trwałych, widocznych gołym okiem obiektów takich jak kurhany, wały grodzisk, fosy. Długotrwałe osadnictwo może doprowadzić do powstania wzgórza [[tell]]owego, które góruje we współczesnym krajobrazie.

* Współczesna działalność ludzka – [[Orka (rolnictwo)|orka]] odsłania i niszczy stanowiska archeologiczne. Eksploatacja surowców, pozyskiwanie np. piasku, gliny lub żwiru może odsłonić stanowisko.

== Badania powierzchniowe ==
W przeszłości badania powierzchniowe prowadzone były wybiórczo, zazwyczaj na niewielkich obszarach. Miały one za cel identyfikację i rozpoznanie stanowisk. Obecnie badania powierzchniowe cieszą się dużą popularnością. Są prowadzone często jako osobne, złożone projekty, po których nie wykonuje się [[Wykopaliska|badań wykopaliskowych]].

=== Dobór rejonu badań ===
Podstawowym założeniem badań powierzchniowych jest zlokalizowanie wszystkich widocznych w terenie śladów działalności ludzkiej w przeszłości. Przeprowadza się je na wybranym, ściśle określonym terenie. Badania mają charakter regionalny i podejmowane są w zależności od stawianych pytań:

* Na wydzielonym przez ukształtowanie terenu i środowisko naturalne obszarze, takim jak górska czy rzeczna dolina, wyspa czy oaza na pustyni.

* Innym celem może być prospekcja obszaru na którym występują interesujące badaczy stanowiska należące do określonej kultury archeologicznej.

* Zasięg można wyznaczyć arbitralnie, np. w pewnym promieniu od stanowiska, na którym trwają prace wykopaliskowe. Może to być także teren określonej jednostki podziału terytorialnego państwa. Kolejna możliwość to przebadanie obszaru, którego powierzchnia wyznaczona jest przez granice zagrożonego terenu (badania ratunkowe).

=== Pozyskiwanie danych ===
Badania przeprowadza się na wiosnę lub na jesieni, kiedy pola są zaorane i nie porośnięte roślinnością. Grupa badaczy wyposażona w szczegółowe mapy terenowe (zazwyczaj w skali 1:10 000) i karty ewidencji stanowiska archeologicznego pieszo przemierza wyznaczony rejon badań. Badacze zazwyczaj poruszają w tyralierze w odległości od siebie kilka metrów. W przypadku natrafienia na stanowisko archeologiczne, nanosi się jego położenie na mapę. Wypełnia się kartę ewidencji stanowiska archeologicznego. Znalezione zabytki są po uprzednim oznaczeniu zabierane.

Prospekcja powierzchniowa prowadzona jest z różną dokładnością. Minimum informacji, jakie należy uzyskać, aby badania miały sens, to:

* Określenie położenia stanowiska poprzez dokładne naniesienie na szczegółową mapę.

* Określenie przybliżonej wielkości stanowiska

* Zebranie artefaktów z powierzchni ziemi.

* Próba wydatowania artefaktów.

=== Badania powierzchniowe a środowisko ===
Badania powierzchniowe to nie tylko punkty osadnicze czy ślady osadnictwa, ale także otoczenie stanowisk, środowisko, w jakim się znajdowały. Dokonuje się analiz [[gleboznactwo|gleboznawczych]] i [[geomorfologia|geomorfologicznych]].
Przedmiotem badań jest też sposób funkcjonowania stanowiska w połączeniu z najbliższym otoczeniem.
Wyniki badań mają charakter przybliżony i hipotetyczny.

=== Badania niesystematyczne i systematyczne ===
* '''Badania niesystematyczne''' służą do określenia granic stanowiska i występujących na nim okresów zasiedlenia. Polegają na zebraniu materiału z całego stanowiska bez zwracania uwagi na rejony występowania zabytków.

* '''Badania systematyczne''' służą także do określenia granic stanowiska i występujących na nim okresów zasiedlenia. Dodatkowo umożliwiają zebranie dodatkowych cennych informacji za pomocą szczegółowej dokumentacji za pomocą metody planigraficznej.

=== [[Planigrafia]] ===
Metoda szczegółowej dokumentacji stanowiska to [[planigrafia]]. Badania planigraficzne polegają na nanoszeniu na przygotowany uprzednio plan stanowiska położenia wszystkich widocznych na powierzchni znalezisk.

W zależności od celu stosowane są dwie wersje metody:

* Kiedy celem jest określenie zasięgu stanowiska, stref koncentracji zabytków oraz wstępna analiza chronologiczna okresów i rejonów zasiedlenia wystarczy rejestracja występowania materiału w obrębie wyznaczonej siatki kwadratów, dzielącej powierzchnie stanowiska na mniejsze jednostki. Często wykorzystuje się do tego celu [[Siatka pomiarowa|siatkę arową]], czyli system kwadratów o powierzchni 100 m². Sposób ten pozwala uzyskać informacje na temat charakteru osadnictwa w poszczególnych częściach stanowiska. Na podstawie charakterystycznych znalezisk udaje się niekiedy wydzielić różne rejony ludzkiej aktywności.

* W przypadku potrzeby dokonania szczegółowej rejestracji pola rozrzutu materiału w obrębie stanowiska, stosujemy metodę bardziej szczegółową. Polega ona na nanoszeniu na plan dokładnego położenia wszystkich znalezionych zabytków. Uzyskany obraz, w przypadku wystąpienia koncentracji materiału, może posłużyć nam do hipotetycznej rekonstrukcji położenia obiektów które mogły ulec już całkowitemu zniszczeniu. Możliwa jest też w przypadku późniejszych badań wykopaliskowych ścisła korelacja pomiędzy odkrytymi w górnej warstwie obiektami a występującymi na powierzchni znaleziskami, które mogą z nich pochodzić.

== Sampling ==
Jedną z technik badań powierzchniowych jest [[Sampling (archeologia)|sampling]]. Metoda ta jest wykorzystywana w przypadkach kiedy badania muszą być przeprowadzone, a brakuje czasu i pieniędzy. Kiedy niemożliwe jest przebadanie całego rejonu, wybiera się tylko fragmenty na których prowadzone są szczegółowe badania.
[[Sampling (archeologia)|Sampling probabilistyczny]] zakłada zastosowanie metod statystycznych. Uzyskane wyniki są podstawą do wyciągnięcia ogólnych wniosków na temat całego objętego badaniami rejonu. Najlepszym przykładem wykorzystania tej metody są brytyjskie badania na greckiej wyspie Melos.
Sampling jest metodą dość kontrowersyjną. Sprawdza się dość dobrze jeśli chodzi o szacunki liczby stanowisk na danym terenie. Nie sprawdza się w rekonstrukcji sieci osadniczej. Wadą tej metody jest to, że można pominąć wiele stanowisk. Dość wycinkowy charakter informacji sprawia, że nie można wiarygodnie odtworzyć struktury osadnictwa.

== Analiza wyników badań powierzchniowych ==
Otrzymany w rezultacie starannie przeprowadzonych prac obraz nie zawsze jest wiernym odbiciem sytuacji na danym terenie w przeszłości. Nie wszystkie stanowiska można znaleźć tą metodą.

Dokonując analizy przeprowadzonych badań należy wziąć pod uwagę, że:

* Erozja często odsłania stanowiska, ale może też je całkowicie zniszczyć, lub wręcz przeciwnie – spowodować ich całkowite zakrycie. Np osiedle w zagłębieniu terenu może zostać zakryte przez osuwającą się ziemię z pobliskiej góry. Osiedle na płaskim terenie może zostać zakryte przez osady popowodziowe.

* Niektóre ślady są nie widoczne z ziemi i można je zlokalizować tylko z powietrza.

* Część stanowisk może być niedostępna do obserwacji. Sytuacja taka występuje na terenach zabudowanych lub porośniętych roślinnością.

* Po namierzeniu stanowiska i wydatowaniu go na podstawie znalezionych zabytków nie wiadomo czy w głębiej pod ziemią nie ma innych warstw kulturowych. Orka mogła naruszyć tylko najmłodszą warstwę ukrytego pod ziemią stanowiska, na powierzchni nie znajdziemy w takim przypadku zabytków z warstw starszych.

* Brak w materiale powierzchniowym śladów osadnictwa nie oznacza, że go nie było.

== Podsumowanie ==
Badania powierzchniowe są obecnie najpopularniejszą i najtańszą metodą prospekcji archeologicznej. Pozwalają na lokalizację i identyfikację wielu nieznanych wcześniej stanowisk archeologicznych. Badania powierzchniowe nie są traktowane jako wstęp do wykopalisk, ale też w wielu przypadkach je zastępują. Koniecznością w przypadku badań powierzchniowych jest ich systematyczne powtarzanie. Działania sił przyrody i ludzi mogą doprowadzić do zniszczenia wcześniej odkrytych stanowisk lub do odsłonięcia wcześniej nieznanych. Wadą badań powierzchniowych jest nie możność dokładnego przebadania stanowiska, które może kryć liczne zabytki i warstwy kulturowe. Metoda ta sprawdza się bardzo dobrze w dobie, kiedy archeolodzy chcą zachować nienaruszone stanowiska archeologiczne dla przyszłych pokoleń.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor=Ławecka, Dorota;|tytuł=Wstęp do archeologii|wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN|miejsce=Warszawa-Kraków|data=2003}}
* {{Cytuj|autor=[[Colin Renfrew|Renfrew, Colin]]; Bahn, Paul;|tytuł=Archeologia. Teorie, metody, praktyka|wydawca=Wydawnictwo Prószyński i S-ka|miejsce=Warszawa|data=2002}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.iaepan.edu.pl/~zbikob/powierzchniowa/index.html | tytuł = Poszukiwania powierzchniowe na stronach Archeologii Niedestrukcyjnej | opublikowany = iaepan.edu.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20070220154328/http://www.iaepan.edu.pl/~zbikob/powierzchniowa/index.html | zarchiwizowano = 2007-02-20}}

[[Kategoria:Teoria i metodologia archeologii]]