text:
# Siekiera Beechinga
Siekiera Beechinga (ang. Beeching Axe) – nieformalna nazwa powstałego w latach 60. XX wieku projektu zredukowania gwałtownie rosnących kosztów utrzymania kolei brytyjskich. Jego głównym autorem był Richard Beeching, ówczesny szef przedsiębiorstwa British Rail. Projekt zakładał wszechstronną modernizację kolei, jednak jego głównym postulatem była likwidacja nierentownych linii kolejowych. Beeching przygotował dwa raporty:
- The Reshaping of British Railways (Beeching I), 1963
- The Development of the Major Railway Trunk Routes (Beeching II), 1965

## Przyczyny
Beeching Axe był reakcją na nieudany plan modernizacji kolei brytyjskich z lat 50., kiedy modernizowano strukturę kolei, kupowano nowe lokomotywy spalinowe i elektryfikowano linie kolejowe bez zwracania uwagi na rangę danej linii kolejowej. Spowodowało to przerost zatrudnienia i rosnące długi kolei brytyjskich. Na początku lat 60. konserwatywny rząd Harolda Macmillana, określając politykę transportu, zdecydował o położeniu większego nacisku na transport drogowy i zmniejszenie roli transportu szynowego. W 1961 rząd powierzył zadanie restrukturyzacji kolei Richardowi Beechingowi, ówczesnemu prezesowi British Rail.

## Przebieg
Beeching dokonał analizy systemu kolei brytyjskich stwierdzając, że 80% ruchu kolejowego przypada na 20% tras, podczas gdy pozostałe linie przynoszą straty. 27 marca 1963 przedstawił raport The Reshaping of British Railways (Restrukturyzacja kolei brytyjskich), w którym zaproponował masowe zamknięcia linii kolejowych. Program został chłodno przyjęty w Wielkiej Brytanii, zwłaszcza w społecznościach wiejskich.
Plan zakładał zlikwidowanie 9 tysięcy kilometrów linii kolejowych, głównie dojazdowych i lokalnych, z wówczas istniejących 28 tysięcy. Zakładano również likwidację małych i nierentownych stacji i przystanków kolejowych na istniejących liniach. Zakładano zmniejszenie zatrudnienia o 71 tysięcy osób.

## Zamykanie poszczególnych linii kolejowych
W szczytowym okresie kolej brytyjska liczyła 33 000 km i 6000 stacji. W roku zakończenia Beeching Axe całkowita długość sieci wynosiła 19 000 km, a znajdowało się na niej 2000 stacji i przystanków. Oto szczegółowy przebieg zamykania linii kolejowych:
| Rok  | Długość linii (km) |
| ---- | ------------------ |
| 1963 | 521                |
| 1964 | 1703               |
| 1965 | 970                |
| 1966 | 1210               |
| 1967 | 480                |
| 1968 | 640                |
| 1969 | 400                |
| 1970 | 443                |
| 1971 | 37                 |
| 1972 | 80                 |
| 1973 | 56                 |
| 1974 | 0                  |

## Skutki
Karol Trammer twierdzi, że likwidacja prowincjonalnych linii zmniejsza liczbę pasażerów na głównych liniach.

title: Siekiera Beechinga

wikitext:
'''Siekiera Beechinga'''<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Karol Trammer |tytuł = Ostre cięcie. Jak niszczono polską kolej |data = 2019 |isbn = 978-83-66232-33-4 |miejsce = Warszawa |s = 89 |oclc = 1245960229}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Siekiera Beechinga |data dostępu = 2022-10-23 |opublikowany = www.rynekinfrastruktury.pl |url = https://www.rynekinfrastruktury.pl/wiadomosci/siekiera-beechinga-17474.html |język = pl}}</ref> ({{W języku|en|Beeching Axe}}) – nieformalna nazwa powstałego w latach 60. XX wieku projektu zredukowania gwałtownie rosnących kosztów utrzymania kolei brytyjskich. Jego głównym autorem był [[Richard Beeching]], ówczesny szef przedsiębiorstwa [[British Rail]]. Projekt zakładał wszechstronną modernizację kolei, jednak jego głównym postulatem była likwidacja nierentownych linii kolejowych. Beeching przygotował dwa raporty:
*The Reshaping of British Railways (Beeching I), 1963
*The Development of the Major Railway Trunk Routes (Beeching II), 1965

== Przyczyny ==
[[Plik:Rugby Central station remains2.jpg|250px|thumb|Pozostałości po Rugby Central Station]]
[[Plik:Dartmouthstation.jpg|250px|thumb|Odremontowana z zachowaniem realiów z lat 20. XX w. [[Kingswear (stacja kolejowa)|stacja kolejowa w Kingswear]] zamknięta na mocy Beeching Axe]]
[[Plik:Okerail1.jpg|250px|right|thumb|[[Okehampton (stacja kolejowa)|Stacja w Okehampton]] używana jest obecnie głównie dla obsługi ruchu turystycznego i zabytkowych pociągów]]

Beeching Axe był reakcją na nieudany plan modernizacji kolei brytyjskich z lat 50., kiedy modernizowano strukturę kolei, kupowano nowe [[Lokomotywa spalinowa|lokomotywy spalinowe]] i elektryfikowano linie kolejowe bez zwracania uwagi na rangę danej linii kolejowej. Spowodowało to przerost zatrudnienia i rosnące długi kolei brytyjskich<ref name="bitch1">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20130704180803/http://www.economicexpert.com/a/Beeching:axe.htm| tytuł = Beeching Axe| data dostępu = 2009-10-07| autor = | opublikowany = | data = | język = en}}</ref>. Na początku lat 60. konserwatywny rząd [[Harold Macmillan|Harolda Macmillana]], określając politykę transportu, zdecydował o położeniu większego nacisku na transport drogowy i zmniejszenie roli transportu szynowego. W 1961 rząd powierzył zadanie restrukturyzacji kolei Richardowi Beechingowi, ówczesnemu prezesowi British Rail.

== Przebieg ==
Beeching dokonał analizy systemu kolei brytyjskich stwierdzając, że 80% ruchu kolejowego przypada na 20% tras, podczas gdy pozostałe linie przynoszą straty<ref name="bitch1" />. 27 marca 1963 przedstawił raport ''The Reshaping of British Railways'' (Restrukturyzacja kolei brytyjskich), w którym zaproponował masowe zamknięcia linii kolejowych. Program został chłodno przyjęty w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], zwłaszcza w społecznościach wiejskich.

Plan zakładał zlikwidowanie 9 tysięcy kilometrów linii kolejowych, głównie dojazdowych i lokalnych, z wówczas istniejących 28 tysięcy. Zakładano również likwidację małych i nierentownych stacji i przystanków kolejowych na istniejących liniach. Zakładano zmniejszenie zatrudnienia o 71 tysięcy osób<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.bbc.co.uk/wear/content/articles/2008/10/24/wear_beeching_feature.shtml| tytuł = Local history -Beeching Axe| data dostępu = 2009-10-07| autor = BBC| opublikowany = | data = | język = en}}</ref>.

== Zamykanie poszczególnych linii kolejowych ==
W szczytowym okresie kolej brytyjska liczyła 33 000 km i 6000 stacji. W roku zakończenia Beeching Axe całkowita długość sieci wynosiła 19 000 km, a znajdowało się na niej 2000 stacji i przystanków. Oto szczegółowy przebieg zamykania linii kolejowych<ref name="bitch1" />:
{| class="wikitable"
!  Rok
! Długość linii (km)
|-
| 1963
| 521
|-
| 1964
| 1703
|-
| 1965
| 970
|-
| 1966
| 1210
|-
| 1967
| 480
|-
| 1968
| 640
|-
| 1969
| 400
|-
| 1970
| 443
|-
| 1971
| 37
|-
| 1972
| 80
|-
| 1973
| 56
|-
| 1974
| 0
|}

== Skutki ==
Karol Trammer twierdzi, że likwidacja prowincjonalnych linii zmniejsza liczbę pasażerów na głównych liniach<ref>{{Cytuj | url=https://magazynkontakt.pl/trammer-piekna-katastrofa-kolei/ | tytuł=Trammer: Piękna katastrofa — Magazyn Kontakt<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=magazynkontakt.pl | język=pl | data dostępu=2020-12-17}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Camel Trail]]
* [[Tarka Trail]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.joyce.whitchurch.btinternet.co.uk/maps.htm | tytuł = Mapy kolei brytyjskich w różnych okresach Beeching Axe | opublikowany = joyce.whitchurch.btinternet.co.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20061013055703/http://www.joyce.whitchurch.btinternet.co.uk/maps.htm | zarchiwizowano = 2006-10-13}} {{lang|en}}
* [https://www.networkrail.co.uk/who-we-are/our-history/making-the-connection/dr-beechings-axe/ Network Rail]
* [https://www.bbc.com/news/uk-21938349 BBC]

[[Kategoria:Historia Anglii]]
[[Kategoria:Historia kolei]]
[[Kategoria:Transport kolejowy w Wielkiej Brytanii]]
[[Kategoria:British Rail]]


text:
# Piotr Bagnicki
Piotr Bagnicki (ur. 10 grudnia 1980 w Krakowie) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika.
W Ekstraklasie zadebiutował 23 września 2006 roku w meczu pomiędzy Koroną Kielce a Legią Warszawa. Spotkanie wygrała drużyna z Kielc 3:1, a Bagnicki zdobył w nim jedną z trzech bramek. Dotychczas w najwyższej polskiej klasie rozgrywkowej wystąpił w 29 pojedynkach i strzelił w nich trzy gole.

wikiname: plwiki

title: Piotr Bagnicki

in_language: pl

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Piotr Bagnicki
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[10 grudnia]] [[1980]]
 |miejsce urodzenia       = [[Kraków]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 188 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1998–2002 ! [[Cracovia (piłka nożna)|Cracovia]]                              ! 85 ! 6
! 2002–2003 ! [[Proszowianka Proszowice]]                                      !    !
! 2003–2006 ! [[Kmita Zabierzów]]                                              !    !
! 2006–2008 ! [[Korona Kielce]]                                                ! 15 ! 2
! 2007      ! → [[Zagłębie Sosnowiec (piłka nożna)|Zagłębie Sosnowiec]] (wyp.) ! 10 ! 1
! 2008      ! [[Kmita Zabierzów]]                                              ! 33 ! 8
! 2009      ! [[Odra Wodzisław Śląski]]                                        !  4 ! 0
! 2009–2010 ! [[Podbeskidzie Bielsko-Biała]]                                   ! 30 ! 6
! 2010      ! [[Sandecja Nowy Sącz]]                                           !  5 ! 0
! 2011      ! [[Świt Krzeszowice]]                                             !    !
! 2011      ! Borek Kraków                                                     !    !
! 2012      ! Jałowiec Stryszawa                                               !    !
! 2012–2013 ! Borek Kraków                                                     !    !
! 2014–2015 ! [[Skawinka Skawina]]                                             !    !
! 2016      ! Jordan Sum Zakliczyn                                             !    !
! 2016–2018 ! [[Maków Podhalański|Halniak Maków Podhalański]]                  !    !
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Piotr Bagnicki''' (ur. [[10 grudnia]] [[1980]] w [[Kraków|Krakowie]]) – polski [[piłkarz]] grający na pozycji [[napastnik]]a.

W [[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasie]] zadebiutował 23 września 2006 roku w meczu pomiędzy [[Korona Kielce|Koroną Kielce]] a [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legią Warszawa]]. Spotkanie wygrała drużyna z Kielc 3:1, a Bagnicki zdobył w nim jedną z trzech bramek. Dotychczas w najwyższej polskiej klasie rozgrywkowej wystąpił w 29 pojedynkach i strzelił w nich trzy gole.

== Bibliografia ==
* {{90minut.pl|osoba|3483}} {{lang|pl}}

{{SORTUJ:Bagnicki, Piotr}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie]]
[[Kategoria:Piłkarze Zagłębia Sosnowiec]]
[[Kategoria:Piłkarze Proszowianki Proszowice]]
[[Kategoria:Piłkarze Kmity Zabierzów]]
[[Kategoria:Piłkarze Korony Kielce]]
[[Kategoria:Piłkarze Cracovii]]
[[Kategoria:Piłkarze Odry Wodzisław Śląski]]
[[Kategoria:Piłkarze Podbeskidzia Bielsko-Biała]]
[[Kategoria:Piłkarze Sandecji Nowy Sącz]]
[[Kategoria:Polscy piłkarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]
[[Kategoria:Piłkarze Skawinki Skawina]]

title: · Piotr Bagnicki

Data i miejsce urodzenia: 10 grudnia 1980 · Kraków

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Cracovia · 85 · (6)

Proszowianka Proszowice

Kmita Zabierzów

Korona Kielce · 15 · (2)

→ Zagłębie Sosnowiec (wyp.) · 10 · (1)

Kmita Zabierzów · 33 · (8)

Odra Wodzisław Śląski · 4 · (0)

Podbeskidzie Bielsko-Biała · 30 · (6)

Sandecja Nowy Sącz · 5 · (0)

Świt Krzeszowice
Borek Kraków

Jałowiec Stryszawa

Borek Kraków

Skawinka Skawina

Jordan Sum Zakliczyn

Halniak Maków Podhalański


text:
# Jezioro Parlińskie (Równina Nowogardzka)
Jezioro Parlińskie – jezioro na Równinie Nowogardzkiej, położone w gminie Stara Dąbrowa, w powiecie stargardzkim, w woj. zachodniopomorskim.
Według danych gminy powierzchnia zbiornika wynosi 24,8 ha, długość 1080 m i szerokość 360 m. Średnia głębokość w jeziorze to 4,0 m, a maksymalna 8,9 m. Objętość wody w zbiorniku wynosi 992,0 tys. m³. Lusto wody jeziora znajduje się na wysokości 55,5 m n.p.m. Długość linii brzegowej akwenu wynosi 2800 m.
Według typologii rybackiej Jezioro Parlińskie jest jeziorem linowo-szczupakowym.
Zbiornik ma wydłużony kształt o przebiegu południkowym. Tylko od północno-wschodniej strony jeziora rośnie wąski pas lasu. Na zachodnim brzegu leży wieś Parlino. Na północ od Jeziora Parlińskiego (ok. 80 m) znajduje się jezioro Kołki. Na zachód od jeziora biegnie droga wojewódzka nr 106.

wikitext:
{{Jezioro infobox
 |nazwa              = Jezioro Parlińskie
 |nazwa oryginalna   =
 |inne nazwy         = Parlino Wielkie
 |grafika            =
 |opis grafiki       =
 |państwo            = POL
 |lokalizacja        =
 |miasta nadbrzeżne  = [[Parlino]]
 |region             = [[Równina Nowogardzka]]
 |wysokość lustra    = 55,5
 |wyspy              =
 |powierzchnia       = 24,8 ha
 |max długość        = 1080 m
 |max szerokość      = 360 m
 |głębokość średnia  = 4,0
 |głębokość max      = 8,9
 |długość brzegu     =
 |objętość           = 992,0 tys. m³
 |rodzaj jakości     =
 |jakość             =
 |zasolenie          =
 |rzeki zasilające   =
 |rzeki wypływające  =
 |rodzaj             =
 |kod mapy           = Stara Dąbrowa (gmina)
 |współrzędne        = 53°27′19″N 15°04′06″E
 |mapka jeziora      =
 |opis mapki jeziora =
 |commons            =
}}
'''Jezioro Parlińskie'''<ref>{{Hydronimy2|s=148}}</ref> – [[jezioro]] na [[Równina Nowogardzka|Równinie Nowogardzkiej]], położone w [[Stara Dąbrowa (gmina)|gminie Stara Dąbrowa]], w [[powiat stargardzki|powiecie stargardzkim]], w [[województwo zachodniopomorskie|woj. zachodniopomorskim]].

Według danych gminy powierzchnia zbiornika wynosi 24,8 ha, długość 1080 m i szerokość 360 m. Średnia głębokość w jeziorze to 4,0 m, a maksymalna 8,9 m. Objętość wody w zbiorniku wynosi 992,0 tys. m³. Lusto wody jeziora znajduje się na wysokości 55,5 m n.p.m. Długość [[linia brzegowa|linii brzegowej]] akwenu wynosi 2800 m<ref name="ugwody">{{cytuj stronę|url=http://www.staradabrowa.pl/strony/menu/21.dhtml|tytuł=Wody powierzchniowe|data=2007|opublikowany=Urząd Gminy w Starej Dąbrowej|język=pl|data dostępu=2009-01-04}}</ref>.

Według typologii rybackiej Jezioro Parlińskie jest [[typ linowo-szczupakowy|jeziorem linowo-szczupakowym]]<ref name="ugwody"/><ref name="rzgw">{{cytuj książkę|tytuł=NB-2 Wody powierzchniowe przeznaczone do bytowania ryb karpiowatych w warunkach naturalnych oraz umożliwiające migrację ryb|wydawca=Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Szczecinie|miejsce=Szczecin|url=http://bip.rzgw.szczecin.pl/pliki/wykazy/nb-2_tabela.pdf}}</ref>.

Zbiornik ma wydłużony kształt o przebiegu południkowym. Tylko od północno-wschodniej strony jeziora rośnie wąski pas lasu. Na zachodnim brzegu leży wieś [[Parlino]]. Na północ od Jeziora Parlińskiego (ok. 80 m) znajduje się jezioro [[Kołki (jezioro na Równinie Nowogardzkiej)|Kołki]]. Na zachód od jeziora biegnie [[droga wojewódzka nr 106]].

== Zobacz też ==
* [[Jezioro Parlińskie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Parlińskie, Jezioro}}
[[Kategoria:Jeziora w gminie Stara Dąbrowa]]
[[Kategoria:Jeziora na Równinie Nowogardzkiej]]

title: Jezioro ParlińskieParlino Wielkie

Państwo: Polska

Miejscowości nadbrzeżne: Parlino

Region: Równina Nowogardzka


text:
# Sprzężenie spinowo-orbitalne
Sprzężenie spinowo-orbitalne (sprzężenie spin-orbita) – wzajemne magnetyczne oddziaływanie pomiędzy orbitalnym a spinowym momentem magnetycznym. Pojęcie jest stosowane w mechanice kwantowej, spektroskopii i chemii koordynacyjnej.

## Istota zjawiska
Każdy elektron posiada własny spin, który determinuje spinowy moment pędu. Pozostają one w ciągłym ruchu, a ponieważ są obdarzone ładunkiem (ujemnym), to posiadają moment magnetyczny związany ze spinem. Zatem zachowują się jak miniaturowe magnesy, które orientują się w polu magnetycznym. Ponadto każdy elektron posiada orbitalny moment pędu, zachowujący się jak obwód prądowy i związany z nim moment magnetyczny. Wzajemne oddziaływanie momentów pędu spinowego i orbitalnego nazywane jest sprzężeniem spinowo-orbitalnym.
Wielkość sprzężenia zależy od wzajemnej orientacji obu momentów magnetycznych. Orientacja tychże momentów zależy wyłącznie od całkowitego momentu pędu elektronów, wyrażonego poprzez wektorową sumę orbitalnego i spinowego momentu pędu. Kiedy są one skierowane przeciwnie, całkowity moment ma niską wartość, natomiast gdy są niemal równoległe – wysoką.

## Stała sprzężenia
Obok efektu Jahna-Tellera sprzężenie spin-orbita ma wpływ na kształt związków kompleksowych (powoduje lekkie rozszczepienie poziomów), a w konsekwencji na obraz widm UV-Vis. Dobrą metodą do określenie rzeczywistej wartości rozszczepienia, spowodowanego przez oddziaływanie spin-orbita, jest wyznaczenie stałej sprzężenia (ζ). Opisuje ona rozszczepienie spektralne i mierzy się ją w cm−1. Rozszczepienie to odgrywa rolę jednak tylko w przypadku pasm o słabej intensywności, powstałych w wyniku przejść spinowo wzbronionych. Obliczenia kwantowomechaniczne wykazały następującą zależność energii poziomów od liczb kwantowych, z uwzględnieniem stałej sprzężenia:
{\displaystyle E_{l,s,j}={\frac {1}{2}}hc\zeta [j(j+1)-l(l+1)-s(s+1)],}
gdzie:
- {\displaystyle h} – stała Plancka,
- {\displaystyle c} – prędkość światła w próżni,
- {\displaystyle l,\ s,\ j} – liczby kwantowe.

title: Sprzężenie spinowo-orbitalne

wikitext:
'''Sprzężenie spinowo-orbitalne''' ('''sprzężenie spin-orbita''') – wzajemne magnetyczne oddziaływanie pomiędzy orbitalnym a spinowym [[Magnetyczny moment dipolowy|momentem magnetycznym]]. Pojęcie jest stosowane w [[mechanika kwantowa|mechanice kwantowej]], [[spektroskopia|spektroskopii]] i [[chemia koordynacyjna|chemii koordynacyjnej]].

== Istota zjawiska ==
Każdy [[elektron]] posiada własny [[Spin (fizyka)|spin]], który determinuje spinowy moment pędu. Pozostają one w ciągłym ruchu, a ponieważ są obdarzone ładunkiem (ujemnym), to posiadają moment magnetyczny związany ze spinem. Zatem zachowują się jak miniaturowe [[magnes]]y, które orientują się w [[pole magnetyczne|polu magnetycznym]]. Ponadto każdy elektron posiada [[orbital]]ny moment pędu, zachowujący się jak obwód prądowy i związany z nim moment magnetyczny. Wzajemne oddziaływanie momentów pędu spinowego i orbitalnego nazywane jest sprzężeniem spinowo-orbitalnym.

Wielkość sprzężenia zależy od wzajemnej orientacji obu momentów magnetycznych. Orientacja tychże momentów zależy wyłącznie od całkowitego [[moment pędu|momentu pędu]] elektronów, wyrażonego poprzez wektorową sumę orbitalnego i spinowego momentu pędu. Kiedy są one skierowane przeciwnie, całkowity moment ma niską wartość, natomiast gdy są niemal równoległe – wysoką.

== Stała sprzężenia ==
Obok [[Efekt Jahna-Tellera|efektu Jahna-Tellera]] sprzężenie spin-orbita ma wpływ na kształt [[związki kompleksowe|związków kompleksowych]] (powoduje lekkie rozszczepienie poziomów), a w konsekwencji na obraz widm [[Ultrafiolet|UV-Vis]]. Dobrą metodą do określenie rzeczywistej wartości rozszczepienia, spowodowanego przez oddziaływanie spin-orbita, jest wyznaczenie stałej sprzężenia (ζ). Opisuje ona rozszczepienie spektralne i mierzy się ją w cm<sup>−1</sup>. Rozszczepienie to odgrywa rolę jednak tylko w przypadku pasm o słabej intensywności, powstałych w wyniku przejść spinowo wzbronionych. [[mechanika kwantowa|Obliczenia kwantowomechaniczne]] wykazały następującą zależność [[energia (fizyka)|energii]] poziomów od liczb kwantowych, z uwzględnieniem stałej sprzężenia:
: <math>E_{l,s,j} = \frac{1}{2} h c \zeta [j(j+1) - l(l+1) - s(s+1)],</math>

gdzie:
* <math>h</math> – [[stała Plancka]],
* <math>c</math> – [[prędkość światła]] w próżni,
* <math>l,\ s,\ j</math> – [[liczby kwantowe]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Atkins |imię = Peter W. |autor link = Peter Atkins |tytuł = Chemia fizyczna |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |miejsce = Warszawa |data = 2001 |strony = 354–356 |isbn = 83-01-13502-6}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Kettle |imię = S.F.A. |tytuł = Fizyczna chemia nieorganiczna: na przykładzie chemii koordynacyjnej |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |miejsce = Warszawa |data = 1999 |strony = 215–217 |isbn = 83-01-12840-2}}
{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Zjawiska kwantowe]]
[[Kategoria:Spektroskopia]]
[[Kategoria:Chemia koordynacyjna]]


text:
# Holowniki projektu H-800/IV
Holowniki projektu H-800/IV – typ polskich holowników z okresu zimnej wojny, składający się z dwóch jednostek. Okręty zostały zbudowane w Gdyńskiej Stoczni Remontowej w Gdyni i zostały wcielone w skład Marynarki Wojennej w latach 1970–1971. Jednostki zostały skreślone z listy floty po blisko 35-letnim czasie użytkowania w 2005 roku.

## Projekt i budowa
Powstanie jednostek projektu H-800/IV spowodowane było z zapotrzebowaniem Marynarki Wojennej na nowe holowniki, co związane było ze znacznym wzrostem ilości okrętów. W drugiej połowie lat 60. XX wieku w Gdyńskiej Stoczni Remontowej opracowano projekt holownika z silnikiem o mocy 800 KM nazwany H-800, budowany następnie na potrzeby cywilne. Marynarka Wojenna zamówiła w stoczni dwie takie jednostki, których zmodyfikowany projekt został nazwany H-800/IV (twórcą był inż. Paweł Wieczorek). Z założenia jednostki przeznaczone były do holowania okrętów MW i tarcz artyleryjskich oraz udziału w akcjach ratowniczo-gaśniczych.
Oba holowniki zostały zamówione i zbudowane w Gdyńskiej Stoczni Remontowej. Nieznane są daty położenia ich stępek ani wodowania.
| Okręt | Stocznia | Położenie stępki | Wodowanie | Wejście do służby | Los                     |
| ----- | -------- | ---------------- | --------- | ----------------- | ----------------------- |
| H-1   | Gdynia   | ?                | ?         | 30 grudnia 1970   | wycofany 28 lutego 2005 |
| H-2   | Gdynia   | ?                | ?         | 28 lutego 1971    | wycofany 31 maja 2005   |

## Dane taktyczno-techniczne
Okręty były holownikami portowo-redowymi o długości całkowitej 25,6 metra (23,16 metra między pionami), szerokości 6,64 metra i zanurzeniu maksymalnym 3,65 metra (na rufie). Wysokość boczna wynosiła 3,55 metra. Wyporność standardowa wynosiła 185 ton, a pełna 215 ton. Siłownię jednostek stanowił silnik wysokoprężny SKL Magdeburg 6NVD48 o mocy 590 kW (800 KM) przy 345 obr./min, napędzający poprzez linię wałów pojedynczą śrubę napędową umieszczoną w dyszy Korta. Prędkość maksymalna okrętów wynosiła 11 węzłów, a zasięg 1500 Mm przy prędkości 9 węzłów. Uciąg na palu miał wartość 12 Ton. Energię elektryczną zapewniały dwa zespoły prądotwórcze.
Kadłuby jednostek podzielone były na pięć przedziałów wodoszczelnych: I - skrajnik dziobowy; II - pomieszczenia załogi (dwa sześcioosobowe pomieszczenia mieszkalne, trzyosobowe pomieszczenie mieszkalne i dwuosobowe pomieszczenie mieszkalne); III - siłownia, IV - magazyn oraz V - skrajnik rufowy z maszyną sterową. W umieszczonej na pokładzie nadbudówce znajdowały się: kabina radiowa, kuchnia i jadalnia, blok sanitarny, magazyn prowiantu oraz szyb maszynowy (na dolnej kondygnacji). Na pokładzie nawigacyjnym nadbudówki znajdowało się główne stanowisko dowodzenia, magazyn oraz szyb maszynowy przechodzący w komin. Na szczycie (pokładzie namiarowym) znajdował się maszt oraz działko wodno-pianowe, a za tylną ścianą nadbudówki na pokładzie głównym umieszczony był specjalny hak holowniczy. Jednostki wyposażone były w radar nawigacyjny SRN.
Załoga pojedynczego holownika składała się z 17 osób.

## Służba
H-1 i H-2 zostały wcielone w skład Marynarki Wojennej w latach 1970–1971. H-1 otrzymał przydział do 43. Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego Hel w ramach 9. Flotylli Obrony Wybrzeża, natomiast H-2 zasilił 42 Dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego Świnoujście (8 Flotylla Obrony Wybrzeża). W ciągu całego okresu służby oba holowniki wykonywały liczne zadania: asystowały okrętom na redach, wprowadzały je do portów i pomagały w manewrowaniu, a także uczestniczyły w akcjach ratowniczych i transportowaniu zaopatrzenia. W czerwcu 1975 roku obie jednostki wzięły udział w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75, a w maju 1983 roku w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83. Holowniki zostały skreślone z listy floty w 2005 roku, po blisko 35-letnim okresie intensywnej eksploatacji.

title: Holowniki projektu H-800/IV

wikitext:
{{Typ okrętu infobox
 |nazwa typu             = Holowniki projektu H-800/IV
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |producent              = {{państwo|POL}}
 |użytkownicy            = {{bandera|POL|wojenna}}
 |stocznia               = [[Stocznia Remontowa Nauta|Gdyńska Stocznia Remontowa]], [[Gdynia]]
 |wprowadzenie do służby = 1970–1971
 |koniec służby          = 2005
 |zbudowane okręty       = 2
 |planowane okręty       =
 |okręty w służbie       = 0
 |źródło danych          = {{odn|Ciślak|1995|s=162}}
 |wyporność              = standardowa: 185 [[Tona|ton]]<br>pełna: 215 ton
 |długość                = 25,6 [[metr]]a
 |szerokość              = 6,64 metra
 |zanurzenie             = 3,65 metra
 |napęd                  = [[Silnik o zapłonie samoczynnym|silnik wysokoprężny]] o mocy 590 [[Wat|kW]], 1 [[Śruba napędowa|śruba]]
 |prędkość               = 11 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]
 |zasięg                 = 1500 [[Mila morska|Mm]] przy prędkości 9 węzłów
 |załoga                 = 17
 |uzbrojenie             =
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |commons                =
}}
'''Holowniki projektu H-800/IV''' – typ [[Polska|polskich]] [[holownik]]ów z okresu [[Zimna wojna|zimnej wojny]], składający się z dwóch jednostek. Okręty zostały zbudowane w [[Stocznia Remontowa Nauta|Gdyńskiej Stoczni Remontowej]] w [[Gdynia|Gdyni]] i zostały wcielone w skład [[Marynarka Wojenna|Marynarki Wojennej]] w latach 1970–1971. Jednostki zostały skreślone z listy floty po blisko 35-letnim czasie użytkowania w 2005 roku.

== Projekt i budowa ==
Powstanie jednostek projektu H-800/IV{{refn|grupa=uwaga|W kodzie NATO oznaczane jako ''Schlepper''{{odn|Sharpe|1990|s=459}}.}} spowodowane było z zapotrzebowaniem [[Marynarka Wojenna|Marynarki Wojennej]] na nowe [[holownik]]i, co związane było ze znacznym wzrostem ilości okrętów{{odn|Ciślak|1995|s=162}}. W drugiej połowie lat 60. XX wieku w [[Stocznia Remontowa Nauta|Gdyńskiej Stoczni Remontowej]] opracowano projekt holownika z silnikiem o mocy 800 [[Koń mechaniczny|KM]] nazwany H-800, budowany następnie na potrzeby cywilne{{odn|Ciślak|1995|s=162}}. Marynarka Wojenna zamówiła w stoczni dwie takie jednostki, których zmodyfikowany projekt został nazwany H-800/IV (twórcą był inż. Paweł Wieczorek){{odn|Ciślak|1995|s=162}}. Z założenia jednostki przeznaczone były do holowania okrętów MW i tarcz artyleryjskich oraz udziału w akcjach ratowniczo-gaśniczych{{odn|Ciślak|1995|s=162}}.

Oba holowniki zostały zamówione i zbudowane w Gdyńskiej Stoczni Remontowej{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. Nieznane są daty położenia ich [[Stępka|stępek]] ani [[Wodowanie|wodowania]].

{| class="wikitable sortable" style="text-align:left;"
|+ Holowniki projektu H-800/IV{{odn|Ciślak|1995|s=162}}
! Okręt
! Stocznia
! Położenie stępki
! Wodowanie
! Wejście do służby
! Los
|-
| [[H-1 (1970)|H-1]]
| rowspan = 2 | Gdynia
| rowspan = 2 | ?
| rowspan = 2 | ?
| 30 grudnia 1970
| wycofany 28 lutego 2005
|-
| [[H-2 (1971)|H-2]]
| 28 lutego 1971
| wycofany 31 maja 2005
|}

== Dane taktyczno-techniczne ==
Okręty były holownikami portowo-[[Reda (akwen)|redowymi]] o [[Długość całkowita (statek)|długości całkowitej]] 25,6 [[metr]]a (23,16 metra [[Długość między pionami|między pionami]]), [[Szerokość całkowita|szerokości]] 6,64 metra i [[Zanurzenie|zanurzeniu]] maksymalnym 3,65 metra (na [[Rufa|rufie]]){{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. [[Wysokość boczna]] wynosiła 3,55 metra{{odn|Ciślak|1995|s=162}}. [[Wyporność]] standardowa wynosiła 185 [[Tona|ton]], a pełna 215 ton{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. Siłownię jednostek stanowił [[Silnik o zapłonie samoczynnym|silnik wysokoprężny]] SKL Magdeburg 6NVD48 o mocy 590 [[Wat|kW]] (800 [[Koń mechaniczny|KM]]) przy 345 [[RPM (jednostka miary)|obr./min]], napędzający poprzez linię [[Okrętowy wał napędowy|wałów]] pojedynczą [[Śruba napędowa|śrubę napędową]] umieszczoną w [[Dysza Korta|dyszy Korta]]{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. Prędkość maksymalna okrętów wynosiła 11 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]], a zasięg 1500 [[Mila morska|Mm]] przy prędkości 9 węzłów{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. [[Uciąg na palu]] miał wartość 12 [[Tona (siła)|Ton]]{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. Energię elektryczną zapewniały dwa [[Agregat prądotwórczy|zespoły prądotwórcze]]{{odn|Ciślak|1995|s=162}}.

[[Kadłub statku wodnego|Kadłuby]] jednostek podzielone były na pięć [[Przedział wodoszczelny|przedziałów wodoszczelnych]]: I - [[skrajnik dziobowy]]; II - pomieszczenia załogi (dwa sześcioosobowe pomieszczenia mieszkalne, trzyosobowe pomieszczenie mieszkalne i dwuosobowe pomieszczenie mieszkalne); III - siłownia, IV - magazyn oraz V - [[skrajnik rufowy]] z maszyną [[ster]]ową{{odn|Ciślak|1995|s=162}}. W umieszczonej na [[Pokład statku|pokładzie]] [[Nadbudówka|nadbudówce]] znajdowały się: kabina radiowa, kuchnia i [[Mesa (żegluga)|jadalnia]], blok sanitarny, magazyn prowiantu oraz szyb maszynowy (na dolnej kondygnacji){{odn|Ciślak|1995|s=162}}. Na pokładzie nawigacyjnym nadbudówki znajdowało się główne stanowisko dowodzenia, magazyn oraz szyb maszynowy przechodzący w komin{{odn|Ciślak|1995|s=162}}. Na szczycie (pokładzie namiarowym) znajdował się [[maszt]] oraz [[Armatka wodna|działko wodno-pianowe]], a za tylną ścianą nadbudówki na pokładzie głównym umieszczony był specjalny hak holowniczy{{odn|Ciślak|1995|s=162}}. Jednostki wyposażone były w [[radar]] nawigacyjny SRN{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}.

[[Załoga (żegluga)|Załoga]] pojedynczego holownika składała się z 17 osób{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}.

== Służba ==
[[H-1 (1970)|H-1]] i [[H-2 (1971)|H-2]] zostały wcielone w skład [[Marynarka Wojenna|Marynarki Wojennej]] w latach 1970–1971{{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Serafin|2008|s=94}}. H-1 otrzymał przydział do 43. Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego [[Port wojenny Hel|Hel]] w ramach [[9 Flotylla Obrony Wybrzeża|9. Flotylli Obrony Wybrzeża]], natomiast H-2 zasilił 42 Dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego [[Port wojenny Świnoujście|Świnoujście]] ([[8 Flotylla Obrony Wybrzeża]]){{odn|Ciślak|1995|s=162}}{{odn|Koszela|2017|s=166}}. W ciągu całego okresu służby oba holowniki wykonywały liczne zadania: asystowały okrętom na redach, wprowadzały je do portów i pomagały w manewrowaniu, a także uczestniczyły w akcjach ratowniczych i transportowaniu zaopatrzenia{{odn|Koszela|2017|s=166}}. W czerwcu 1975 roku obie jednostki wzięły udział w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75, a w maju 1983 roku w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83{{odn|Rochowicz|2021|s=29}}{{odn|Rochowicz|2020|s=45-46}}. Holowniki zostały skreślone z listy floty w 2005 roku, po blisko 35-letnim okresie intensywnej eksploatacji{{odn|Koszela|2017|s=166}}{{odn|Serafin|2008|s=341, 347}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Ciślak | imię = Jarosław | tytuł = Polska Marynarka Wojenna 1995: okręty, samoloty i śmigłowce, uzbrojenie, organizacja | rok = 1995 | wydawca = Lampart & Bellona | miejsce = Warszawa | seria = Ilustrowana Encyklopedia Techniki Wojskowej | id = 6 | isbn = 83-86776-08-0 | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Jane’s Fighting Ships 1990–91 | inni = Richard Sharpe (red.) | rok = 1990 | wydawca = Jane’s Defence Data | miejsce = London | isbn = 0-7106-0904-3 | język = en | odn = {{odn/id|Sharpe|1990}} }}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Koszela | imię = Witold | tytuł = Okręty Floty Polskiej | tom = II | wydawca = Wydawnictwo Napoleon V | miejsce = Oświęcim | data = 2017 | isbn = 978-83-65746-68-9 | odn = tak}}
* {{Cytuj pismo | nazwisko = Rochowicz | imię = Robert | tytuł = Ostatnia parada MW PRL | wydawca = Magnum-X | czasopismo = Morze, Statki i Okręty | oznaczenie = Nr 5-6 (204) | rok = 2021 | issn = 1426-529X | odn = tak}}
* {{Cytuj pismo | nazwisko = Rochowicz | imię = Robert | tytuł = Reda-83 – kiedyś to były ćwiczenia | wydawca = Magnum-X | czasopismo = Morze, Statki i Okręty | oznaczenie = Nr 7-8 (1999) | rok = 2020 | issn = 1426-529X | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Serafin | imię = Mieczysław | tytuł = Polska Marynarka Wojenna 1945-2007. Kronika wydarzeń | wydawca = Zespół Redakcyjno-Wydawniczy Marynarki Wojennej | miejsce = Gdynia | data = 2008 | isbn = 978-83-88698-03-3 | odn = tak}}

{{Holowniki projektu H-800/IV}}
{{Holowniki MW po 1945}}

{{SORTUJ:*}}
[[Kategoria:Holowniki projektu H-800]]
[[Kategoria:Okręty zbudowane w Stoczni Remontowej Nauta]]

title: Holowniki projektu H-800/IV

Kraj budowy: Polska

Użytkownicy: Marynarka Wojenna

Stocznia: Gdyńska Stocznia Remontowa, Gdynia

Wyporność: standardowa: 185 ton · pełna: 215 ton

Długość: 25,6 metra

Szerokość: 6,64 metra

Zanurzenie: 3,65 metra

Napęd: silnik wysokoprężny o mocy 590 kW, 1 śruba

Prędkość: 11 węzłów

Zasięg: 1500 Mm przy prędkości 9 węzłów


text:
# Mosty (obwód samarski)
Mosty (ros. Мосты) – wieś (sieło) w Rosji, w obwodzie samarskim, w rejonie piestrawskim. W 2010 liczyła 955 mieszkańców.

title: Mosty (obwód samarski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                       = Mosty
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Мосты}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód samarski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon piestrawski|piestrawski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 955
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Mosty''' ({{w języku|ru|Мосты}}) – wieś (sieło) w [[Rosja|Rosji]], w [[obwód samarski|obwodzie samarskim]], w [[rejon piestrawski|rejonie piestrawskim]]. W 2010 liczyła 955 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/samarskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu samarskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w obwodzie samarskim]]

title: MostyМосты

Państwo: Rosja

Obwód: samarski

Rejon: piestrawski


text:
# Trzęsienie ziemi na Mindoro (1994)
Trzęsienie ziemi na Mindoro w 1994 roku – trzęsienie ziemi o sile 7,1 stopni w skali Richtera, które nastąpiło 15 listopada 1994 roku o 3:15 czasu lokalnego, na filipińskiej wyspie Mindoro. W wyniku trzęsienia, śmierć poniosło 78 osób, a rannych zostało 225 osób.
Trzęsienie ziemi wywołało na wyspie lawiny błotne. W wyniku wstrząsów powstało tsunami, które nawiedziło Mindoro oraz okoliczne wyspy. Fala tsunami osiągnęła wysokość do 8,5 metra.
Trzęsienie ziemi zniszczyło ponad 7566 domów.

title: Trzęsienie ziemi na Mindoro (1994)

wikitext:
{{Trzęsienie ziemi infobox
 |nazwa               = Trzęsienie ziemi na Mindoro (1994)
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |państwo             = PHL
 |epicentrum          = [[Mindoro]]
 |data                = [[15 listopada]] [[1994]]
 |godzina             = 3:15 czasu lokalnego
 |ofiary śmiertelne   = 78 osób
 |ranni               = 225 osób
 |zaginieni           =
 |stracili mieszkanie =
 |siła                = 7,1
 |magnituda           =
 |zasięg              =
 |współrzędne         = 13°31′55″N 121°5′13″E
 |punkty mapy         = {{mapa lokalizacyjna/punkt|14,58°N 120,96°E|opis=Manila}}
 |commons             =
 |wikinews            =
}}
'''Trzęsienie ziemi na Mindoro w 1994 roku''' – [[trzęsienie ziemi]] o sile 7,1 stopni w [[Skala Richtera|skali Richtera]], które nastąpiło 15 listopada 1994 roku o 3:15 czasu lokalnego, na [[Filipiny|filipińskiej]] wyspie [[Mindoro]]. W wyniku trzęsienia, śmierć poniosło 78 osób, a rannych zostało 225 osób<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20110714105610/http://earthquake.usgs.gov/earthquakes/eqarchives/significant/sig_1994.php|tytuł=Significant Earthquakes of the World - 1994|opublikowany=USGS|język =en| data dostępu=2012-02-01}}</ref>.

Trzęsienie ziemi wywołało na wyspie lawiny błotne. W wyniku wstrząsów powstało [[tsunami]], które nawiedziło Mindoro oraz okoliczne wyspy. Fala tsunami osiągnęła wysokość do 8,5 metra<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.drs.dpri.kyoto-u.ac.jp/eqtap/report/philippine/field_survey_report/field_survey_report.htm|tytuł=Field Survey Report|opublikowany=DRS|język=en|data dostępu=2012-02-01|archiwum=https://web.archive.org/web/20120426023044/http://www.drs.dpri.kyoto-u.ac.jp/eqtap/report/philippine/field_survey_report/field_survey_report.htm|zarchiwizowano=2012-04-26}}</ref>.

Trzęsienie ziemi zniszczyło ponad 7566 domów.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{DEFAULTSORT:Mindoro, trzęsienie ziemi}}
[[Kategoria:Trzęsienia ziemi na Filipinach]]
[[Kategoria:Katastrofy w 1994]]

title: Trzęsienie ziemi na Mindoro (1994)

Nawiedzone państwa: Filipiny

Epicentrum: Mindoro

Data: 15 listopada 1994

Godzina: 3:15 czasu lokalnego

Ofiary śmiertelne: 78 osób

Ranni: 225 osób

Siła: 7,1 skali Richtera


text:
# Ondřej Brousek
Ondřej Brousek (ur. 28 marca 1981 w Pradze) – czeski aktor, muzyk i kompozytor.
Kształcił się w Konserwatorium Praskim. Następnie zaczął pracować jako aktor w Teatrze na Fidlovačce, później jako kompozytor i reżyser. Stworzył tutaj dziesiątki roli oraz wyreżyserował szereg spektakli (Žena v černém, Záhada, Dvojí hra). Jest autorem muzyki do musicali: Carmen (2003), Kniha džungle (2007), Adéla ještě nevečeřela (2008), Marilyn – překrásné děcko (2013), Nevěsta (2013). Od 2013 r. jest członkiem Teatru na Vinohradach, gdzie pracuje jako aktor i kompozytor.

## Filmografia
- Asi už to začalo (1997) – Ondra
- Metus mortis (1997) – chłopiec
- Pták Ohnivák (1997) – princ Otmar
- Spravedlivý Bohumil (TV) (1998)
- Stín (TV) (1998)
- Stříbrný a Ryšavec (TV) (1998)
- Pelíšky (1999) – Elien
- Ze života pubescentky (1999) – Honza
- Český Robinson (2000)
- Oběti a vrazi (2000) – młody Doubrava
- Elixír a Halíbela (TV) (2001) – princ Upolín
- O ztracené lásce (TV seriál) (2001) – princ Pravoslav
- Prsten kohouta Alektrya (TV) (2002) – Karolín
- Můj otec a ostatní muži (TV) (2003)
- Nemocnice na kraji města po dvaceti letech (serial telewizyjny) (2003) – Jan Blažej
- Bolero (2004) – Patrik Všetečka
- Nemocnice na kraji města – nové osudy (serial telewizyjny) (2008) – Jan Blažej

## Działalność kompozytorska

### Twórczość klasyczna
- Two Invention for Trio (2000)
- Poetic Elegy (for strings) (2004)
- Paradox (Fantasie pro orchestr) (2005)
- Micimutr Symphonic Medley (2012)
- Symphonic Poem „O pokladech” (2013)
- Gnomerag(for larger group) (2014)
- Symfonie č.1 (2014)
- Golden Age Rhapsody (for bigband and symphonic orchestra) (2016)
- Symfonie č.2 „Křídla slávy” (2017)
- balet Kytice (chor. Petr Zuska)
- Sinfonieta (2019)
- Suity ze scénických kompozic (Rebeka, Romeo a Julie, Tři sestry)

### Musicale
- Carmen (2003)
- Kniha džungle (2007)
- Adéla ještě nevečeřela (2008)
- Marilyn (Překrásné děcko) (2013)
- Nevěsta (2013)

### Muzyka filmowo-telewizyjna (wybór)
- Redakce
- Horákovi
- Vřesový trůn
- Bez tváře
- Sama v čase normálnosti
- Škola princů
- Běžci
- Micimutr
- Láska je láska
- Špunti na vodě
- Kapitán Exner

### Muzyka teatralno-sceniczna (wybór)
- Frederick
- Jakobowski a plukovník
- Marathon
- Poslední doutník
- Čaj u královny
- Figarova svatba
- Tři sestry
- Saturnin
- Rebeka
- Vstupte
- Bytná na zabití
- Láska na Krymu
- Romeo a Julie
- Pygmalion
- Poprask na laguně
- Nepřítel lidu
- Velký Gatsby
- Škola žen
- Harold a Maude
- Revizor
- Zmoudření Dona Quijota

title: Ondřej Brousek

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Ondřej Brousek
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[28 marca]] [[1981]]
 |miejsce urodzenia         = [[Praga]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]], [[muzyk]], [[kompozytor]]
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Ondřej Brousek''' (ur. [[28 marca]] [[1981]] w [[Praga|Pradze]]<ref name="aleph.nkp.cz">{{Cytuj |tytuł=Brousek, Ondřej, 1981-|opublikowany=Databáze Národní knihovny ČR |url= https://aleph.nkp.cz/F/?func=find-c&local_base=aut&ccl_term=ica=jn20000400282 |archiwum=http://archive.is/2020.07.09-165537/https://aleph.nkp.cz/F/?func=find-c&local_base=aut&ccl_term=ica=jn20000400282 |data dostępu=2020-07-09 |zarchiwizowano=2020-07-09 |język=cs}}</ref>) – [[Czechy|czeski]] [[aktor]], [[muzyk]] i [[kompozytor]].

Kształcił się w [[Konserwatorium Praskie|Konserwatorium Praskim]]. Następnie zaczął pracować jako aktor w [[Divadlo na Fidlovačce|Teatrze na Fidlovačce]], później jako kompozytor i reżyser. Stworzył tutaj dziesiątki roli oraz wyreżyserował szereg spektakli (''Žena v černém'', ''Záhada'', ''Dvojí hra''). Jest autorem muzyki do musicali: ''Carmen'' (2003), ''Kniha džungle'' (2007), ''Adéla ještě nevečeřela'' (2008), ''Marilyn – překrásné děcko'' (2013), ''Nevěsta'' (2013). Od 2013 r. jest członkiem [[Teatr na Vinohradach|Teatru na Vinohradach]], gdzie pracuje jako aktor i kompozytor<ref name="narodni-divadlo.cz">{{Cytuj stronę |tytuł = Ondřej Brousek |data dostępu = 2020-07-09 |opublikowany = Národní divadlo |url = https://www.narodni-divadlo.cz/cs/profil/ondrej-brousek-1611337 |archiwum = https://archive.is/20200709165902/https://www.narodni-divadlo.cz/cs/profil/ondrej-brousek-1611337 |zarchiwizowano = 2020-07-09 |język = cs}}</ref>.

== Filmografia ==
* ''Asi už to začalo'' ([[1997]]) – Ondra
* ''Metus mortis'' ([[1997]]) – chłopiec
* ''Pták Ohnivák'' ([[1997]]) – princ Otmar
* ''Spravedlivý Bohumil'' (TV) ([[1998]])
* ''Stín'' (TV) ([[1998]])
* ''Stříbrný a Ryšavec'' (TV) ([[1998]])
* ''Pelíšky'' ([[1999]]) – Elien
* ''Ze života pubescentky'' ([[1999]]) – Honza
* ''Český Robinson'' ([[2000]])
* ''Oběti a vrazi'' ([[2000]]) – młody Doubrava
* ''Elixír a Halíbela'' (TV) ([[2001]]) – princ Upolín
* ''O ztracené lásce'' (TV seriál) ([[2001]]) – princ Pravoslav
* ''Prsten kohouta Alektrya'' (TV) ([[2002]]) – Karolín
* ''Můj otec a ostatní muži'' (TV) ([[2003]])
* ''Nemocnice na kraji města po dvaceti letech'' (serial telewizyjny) ([[2003]]) – Jan Blažej
* ''Bolero'' ([[2004]]) – Patrik Všetečka
* ''Nemocnice na kraji města – nové osudy'' (serial telewizyjny) ([[2008]]) – Jan Blažej

== Działalność kompozytorska ==
=== Twórczość klasyczna ===

* Two Invention for Trio (2000)
* Poetic Elegy (for strings) (2004)
* Paradox (Fantasie pro orchestr) (2005)
* Micimutr Symphonic Medley (2012)
* Symphonic Poem „O pokladech” (2013)
* Gnomerag(for larger group) (2014)
* Symfonie č.1 (2014)
* Golden Age Rhapsody (for bigband and symphonic orchestra) (2016)
* Symfonie č.2 „Křídla slávy” (2017)
* balet Kytice (chor. Petr Zuska)
* Sinfonieta (2019)
* Suity ze scénických kompozic (Rebeka, Romeo a Julie, Tři sestry)

=== Musicale ===
* ''Carmen'' (2003)
* ''Kniha džungle'' (2007)
* ''Adéla ještě nevečeřela'' (2008)
* ''Marilyn (Překrásné děcko)'' (2013)
* ''Nevěsta'' (2013)

=== Muzyka filmowo-telewizyjna (wybór) ===
* ''Redakce''
* ''Horákovi''
* ''Vřesový trůn''
* ''Bez tváře''
* ''Sama v čase normálnosti''
* ''Škola princů''
* ''Běžci''
* ''Micimutr''
* ''Láska je láska''
* ''Špunti na vodě''
* ''Kapitán Exner''

=== Muzyka teatralno-sceniczna (wybór) ===
* ''Frederick''
* ''Jakobowski a plukovník''
* ''Marathon''
* ''Poslední doutník''
* ''Čaj u královny''
* ''Figarova svatba''
* ''Tři sestry''
* ''Saturnin''
* ''Rebeka''
* ''Vstupte''
* ''Bytná na zabití''
* ''Láska na Krymu''
* ''Romeo a Julie''
* ''Pygmalion''
* ''Poprask na laguně''
* ''Nepřítel lidu''
* ''Velký Gatsby''
* ''Škola žen''
* ''Harold a Maude''
* ''Revizor''
* ''Zmoudření Dona Quijota''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Linki zewnętrzne ==
* {{Imdb|osoba|0112758|Ondřej Brousek}}
* {{Filmweb|osoba|68156|Ondřej Brousek}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Brousek, Ondřej}}
[[Kategoria:Absolwenci Konserwatorium w Pradze]]
[[Kategoria:Aktorzy związani z Pragą]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze]]
[[Kategoria:Czescy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Czescy aktorzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Czescy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Czescy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Czescy reżyserzy teatralni]]

title: Ondřej Brousek

Data i miejsce urodzenia: 28 marca 1981 · Praga

Zawód: aktor, muzyk, kompozytor


text:
# Probostwo Kościoła św. Krzyża w Krakowie
Probostwo Kościoła św. Krzyża – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy św. Krzyża 23, na Starym Mieście.

## Historia
Budynek został wzniesiono około 1300 jako murowany, jednopiętrowy, szerokofrontowy. Początkowo pełnił funkcje obronne. Od 1367 był własnością klasztoru Benedyktynek w Staniątkach. W 1648, po ofiarowaniu benedyktynkom przez komornika wielickiego M. Świechowskiego sąsiedniego domu, który przebudowano na kościół św. Scholastyki, budynek został zaadaptowany na cele klasztorne. W 1782 klasztor zlikwidowano, a budynek został opuszczony. W 1827 przekazano go parafii św. Krzyża z przeznaczeniem na probostwo. W tym czasie założono przy nim obszerny ogród, pomniejszony w latach 1896–1898 podczas regulacji otoczenia. W 1909 kamienica została gruntownie odrestaurowana według projektu Jana Zawiejskiego z wydobyciem gotyckich detali elewacji.
Jest najstarszym budynkiem mieszkalnym w Krakowie. W 2015 rozpoczęto remont konserwatorski, połączony z adaptacją piwnic na cele muzealne.
6 grudnia 1937 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

## Architektura
Budynek reprezentuje styl wczesnogotycki. Ma dwie kondygnacje. Elewacje wykonane są z kamienia łamanego z wąskimi ceglanymi blendami dekoracyjnymi. Układ okien jest nieregularny, co jest związane z pierwotną obronną funkcją budynku. Dom nakryty jest dwuspadowym, kalenicowym dachem.

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Probostwo Kościoła św. Krzyża
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A-240 z 6 grudnia 1937<ref>{{zabytek|małopolskie|data dostępu=2021-08-01}}</ref>
 |zdjęcie               = Church of the Holy Cross, Clergy House, 23 św. Krzyża street, Old Town, Kraków, Poland.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-MA
 |miejscowość           = [[Kraków]]
 |adres                 = [[Ulica św. Krzyża w Krakowie|ul. św. Krzyża]] 23
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Kraków (stare miasto)
 |współrzędne           = 50°3′47.08″N 19°56′36.05″E
 |commons               = Category:Rectory of Holy Cross church in Kraków
 |www                   =
}}
'''Probostwo Kościoła św. Krzyża''' – zabytkowa [[Kamienica (architektura)|kamienica]] znajdująca się w [[Kraków|Krakowie]], w [[Dzielnica I Stare Miasto|dzielnicy I Stare Miasto]] przy [[ulica św. Krzyża w Krakowie|ulicy św. Krzyża]] 23, na [[Stare Miasto w Krakowie|Starym Mieście]].

== Historia ==
Budynek został wzniesiono około 1300 jako murowany, jednopiętrowy, szerokofrontowy. Początkowo pełnił funkcje obronne. Od 1367 był własnością [[Opactwo Benedyktynek w Staniątkach|klasztoru Benedyktynek]] w [[Staniątki|Staniątkach]]. W 1648, po ofiarowaniu benedyktynkom przez komornika wielickiego M. Świechowskiego sąsiedniego domu, który przebudowano na [[kościół św. Scholastyki w Krakowie|kościół św. Scholastyki]], budynek został zaadaptowany na cele klasztorne. W 1782 klasztor zlikwidowano, a budynek został opuszczony. W 1827 przekazano go [[parafia Świętego Krzyża w Krakowie|parafii św. Krzyża]] z przeznaczeniem na probostwo. W tym czasie założono przy nim obszerny ogród, pomniejszony w latach 1896–1898 podczas regulacji otoczenia. W 1909 kamienica została gruntownie odrestaurowana według projektu [[Jan Zawiejski|Jana Zawiejskiego]] z wydobyciem gotyckich detali elewacji<ref name="ek">{{Cytuj książkę  |autor = Ryszard Burek (red. nacz.) | tytuł = Encyklopedia Krakowa | wydawca = PWN | miejsce=Kraków | data = 2000 | strony = 971}}</ref>.

Jest najstarszym budynkiem mieszkalnym w Krakowie. W 2015 rozpoczęto remont konserwatorski, połączony z adaptacją piwnic na cele muzealne<ref>{{Cytuj stronę | url = https://niezalezna.pl/248001-krakow-powstanie-muzeum-w-najstarszym-budynku-mieszkalnym | tytuł = Kraków: Powstanie muzeum w najstarszym budynku mieszkalnym | opublikowany = krakow.tvp.pl | data = 2018-11-30 | data dostępu = 2019-09-06}}</ref>.

6 grudnia 1937 kamienica została wpisana do [[Rejestr zabytków|rejestru zabytków]]<ref name="GEZ">{{zabytek|małopolskie|data dostępu=2024-10-07}}</ref>. Znajduje się także w [[Gminna ewidencja zabytków|gminnej ewidencji zabytków]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.bip.krakow.pl/plik.php?zid=106402&wer=0&new=t&mode=shw|tytuł=Gminna ewidencja zabytków Krakowa|opublikowany=Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa|data dostępu=2024-10-07}}</ref>.

== Architektura ==
Budynek reprezentuje styl wczesnogotycki. Ma dwie kondygnacje. Elewacje wykonane są z kamienia łamanego z wąskimi ceglanymi blendami dekoracyjnymi. Układ okien jest nieregularny, co jest związane z pierwotną obronną funkcją budynku. Dom nakryty jest dwuspadowym, kalenicowym dachem<ref name="ek" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Zabytkowe kamienice w Krakowie]]
[[Kategoria:Obiekty w Krakowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków]]
[[Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto]]

title: Probostwo Kościoła św. Krzyża

Województwo: małopolskie

Miejscowość: Kraków

Adres: ul. św. Krzyża 23


text:
# Władysław Syzyk
Władysław Jurijowycz Syzyk, ukr. Владислав Юрійович Сизик (ur. 14 lutego 2002) – ukraiński futsalista, grający na pozycji pomocnika.

## Kariera piłkarska
Wychowanek klubów Wołyń Łuck i BRW-VIK Włodzimierz Wołyński. W 2019 rozpoczął karierę piłkarską w barwach łuckiej drużyny Lubart. Latem 2023 przeniósł się do in.IT Lwów. W styczniu 2024 został zaproszony do klubu HIT Kijów, z którym zdobył mistrzostwo Ukrainy. Po zakończeniu sezonu jednak wrócił do lwowskiego klubu.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy piłkarskie
HIT Kijów
- mistrz Ukrainy: 2023/24

title: Władysław Syzyk

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = Władysław Syzyk
 |imię i nazwisko org       = {{k|uk|Владислав Сизик}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     = Władysław Jurijowycz Syzyk
 |data urodzenia            = [[14 lutego]] [[2002]]
 |miejsce urodzenia         = [[Ukraina]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = Ukraina
 |wzrost                    =
 |pozycja                   = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                      = [[in.IT Lwów]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
! 2013–2019 ! [[Wołyń Łuck]]
! 2017      ! → [[BRW-VIK Włodzimierz Wołyński]]
 |kariera seniorska         =
! 2019–2023 ! [[Lubart Łuck]] ! 25 ! 8
! 2023      ! [[in.IT Lwów]]  ! 12 ! 2
! 2024      ! [[HIT Kijów]]   !  3 ! 0
! 2024–     ! in.IT Lwów      !  9 ! 3
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Władysław Jurijowycz Syzyk''', {{W języku|uk|Владислав Юрійович Сизик}} (ur. [[14 lutego]] [[2002]]) – [[Ukraińcy|ukraiński]] [[futsal]]ista, grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera piłkarska ==
Wychowanek klubów [[Wołyń Łuck]] i [[BRW-VIK Włodzimierz Wołyński]]. W 2019 rozpoczął karierę piłkarską w barwach [[łuck]]iej drużyny [[Lubart Łuck|Lubart]]. Latem 2023 przeniósł się do [[in.IT Lwów]]. W styczniu 2024 został zaproszony do klubu [[HIT Kijów]]<ref>{{Cytuj |url = https://www.volynnews.com/news/all/chynnyy-chempion-ukrayiny-z-futzalu-pidpysav-molodoho-luchanyna/ |tytuł = Чинний чемпіон України з футзалу підписав молодого лучанина |opublikowany = volynnews.com |data = 2024-01-22 |data dostępu = 2025-01-31 |język = uk}}</ref>, z którym zdobył mistrzostwo [[Ekstra-liha Futsalu|Ukrainy]]. Po zakończeniu sezonu jednak wrócił do lwowskiego klubu<ref>{{Cytuj |url = https://5x5.org.ua/2024/08/11/ofitsijno-vladyslav-syzyk-povernuvsya-v-in-it/ |tytuł = Офіційно: Владислав Сизик повернувся в «In.IT» |opublikowany = 5x5.org.ua |data = 2024-08-11 |data dostępu = 2025-01-31 |język = uk}}</ref>.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy piłkarskie ===
; HIT Kijów
* mistrz [[Ekstra-liha Futsalu|Ukrainy]]: 2023/24

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{UAF|22071237}}
* {{futsalua|vladyslav-syzyk}}

{{SORTUJ:Syzyk, Władysław}}
[[Kategoria:Urodzeni w 2002]]
[[Kategoria:Ukraińscy futsaliści]]
[[Kategoria:Futsaliści Lubarta Łuck]]
[[Kategoria:Futsaliści in.IT Lwów]]
[[Kategoria:Futsaliści HIT Kijów]]

title: · Władysław SyzykВладислав Сизик

Pełne imię i nazwisko: Władysław Jurijowycz Syzyk

Data i miejsce urodzenia: 14 lutego 2002 · Ukraina

Obywatelstwo: Ukraina

Pozycja: pomocnik

Klub: in.IT Lwów

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Wołyń Łuck

→ BRW-VIK Włodzimierz Wołyński

title: Kariera seniorska

Lubart Łuck · 25 · (8)

in.IT Lwów · 12 · (2)

HIT Kijów · 3 · (0)

in.IT Lwów · 9 · (3)


text:
# Paoluccio Anafesto
Paoluccio Anafesto (Paolo Lucio Anafesto, łac. Anafestus Paulucius lub Paulicius) (zm. 717) – pierwszy, na pół legendarny doża wenecki, wybrany w 697. Będąc arystokratą z Heraklei, głównego miasta w tym rejonie, został wybrany na przywódcę mieszkańców laguny, w skład której wchodziła Wenecja, aby koordynować działania obronne wobec ataków Longobardów i Słowian. Po raz pierwszy wymieniony przez weneckiego historyka Jana Diakona, który na przełomie X i XI wieku był nadwornym kronikarzem Pietro II Orseolo. Stąd trafił do weneckiej tradycji, a jego portret otwiera poczet weneckich władców w Pałacu Dożów. Obecnie podważa się istnienie Paoluccio Anafesto jako doży weneckiego, a postać tę utożsamia się raczej ze współczesnym mu egzarchą Rawenny Pauliciusem (Pawłem), który bronił posiadłości bizantyjskich (w tym laguny weneckiej) przed Longobardami. Pierwszym w pełni historycznym dożą Wenecji uznany jest dopiero trzeci z listy Jana Diakona władca wenecki, Orso Ipato.

title: Paoluccio Anafesto

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Paoluccio Anafesto
 |imiona            =
 |grafika           = Paolo Lucio Anafesto (151537580).jpg
 |opis grafiki      = ''Storia dei dogi di Venezia'' (1867)
 |herb              = Doge Paolo Lucio Anafesto.png
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[doża Wenecji]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[697]]
 |1. do             = [[717]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = brak
 |1. następca       = [[Marcello Tegalliano]]
 |dynastia          =
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[717]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            =
 |matka             =
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           = Category:Paolo Lucio Anafesto
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Paoluccio Anafesto''' ('''Paolo Lucio Anafesto''', [[Łacina|łac.]] Anafestus Paulucius lub Paulicius) (zm. [[717]]) – pierwszy, na pół [[legenda]]rny [[Doża Wenecji|doża wenecki]], wybrany w [[697]]. Będąc arystokratą z [[Eraclea|Heraklei]], głównego miasta w tym rejonie, został wybrany na przywódcę mieszkańców [[laguna|laguny]], w skład której wchodziła [[Wenecja]], aby koordynować działania obronne wobec ataków [[Longobardowie|Longobardów]] i [[Słowianie|Słowian]]. Po raz pierwszy wymieniony przez weneckiego historyka [[Jan Diakon|Jana Diakona]], który na przełomie X i XI wieku był nadwornym kronikarzem [[Pietro II Orseolo]]. Stąd trafił do weneckiej tradycji, a jego portret otwiera poczet weneckich władców w [[Pałac Dożów|Pałacu Dożów]]. Obecnie podważa się istnienie Paoluccio Anafesto jako doży weneckiego, a postać tę utożsamia się raczej ze współczesnym mu [[Egzarchat Rawenny|egzarchą Rawenny]] [[Paweł (egzarcha)|Pauliciusem]] (Pawłem), który bronił posiadłości bizantyjskich (w tym laguny weneckiej) przed Longobardami. Pierwszym w pełni historycznym dożą Wenecji uznany jest dopiero trzeci z listy Jana Diakona władca wenecki, [[Orso Ipato]]<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko =Norwich| imię =John Julius| inni =Jakub Bartoszewicz (tłum.)| tytuł =Historia Wenecji| wydawca =Grupa Wydawnicza Foksal | miejsce =Warszawa| rok =2015| strony =24–25| isbn =978-83-280-1589-0}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.doge.it/dogi/uno.htm | tytuł = Doge di Venezia: Dogi | opublikowany = doge.it | archiwum = https://web.archive.org/web/20020116053956/http://www.doge.it/dogi/uno.htm | zarchiwizowano = 2002-01-16 | język = it}}

{{Doże Wenecji}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Anafesto, Paolo Lucio}}
[[Kategoria:Władcy Wenecji]]
[[Kategoria:Zmarli w 717]]
[[Kategoria:Urodzeni w VII wieku]]

title: Paoluccio Anafesto

Poprzednik: brak

Następca: Marcello Tegalliano


text:
# Bettembos
Bettembos – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Somma.
Według danych na rok 2011 gminę zamieszkiwało 96 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 23 osoby/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Bettembos plasuje się na 909. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 950.).

title: Bettembos

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Bettembos
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Bettembos
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Hauts-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Somma (departament)|Somma]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Amiens|Amiens]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 80098<ref>[http://www.insee.fr/fr/methodes/nomenclatures/cog/fichecommunale.asp?codedep=80&codecom=098 Kod INSEE] na stronie [http://www.insee.fr/fr/ francuskiego urzędu statystycznego] (fr.)</ref>
 |powierzchnia                    = 4,19 km²<ref>[http://www.insee.fr/fr/themes/comparateur.asp?codgeo=COM-80098 Statystyki] na stronie [http://www.insee.fr/fr/ francuskiego urzędu statystycznego] (fr.)</ref>
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 96
 |gęstość zaludnienia             = 23 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 80590
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Somma
 |współrzędne                     = 49°48′N 1°53′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Bettembos''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Hauts-de-France]], w departamencie [[Somma (departament)|Somma]].

Według danych na rok 2011 gminę zamieszkiwało 96 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 23 osoby/km²<ref>[http://www.insee.fr/fr/themes/tableau_local.asp?ref_id=TER&millesime=2011&typgeo=COM&search=80098 Populacja] na stronie [http://www.insee.fr/fr/ francuskiego urzędu statystycznego] (fr.)</ref> (wśród 2293 gmin [[Pikardia|Pikardii]] Bettembos plasuje się na 909. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 950.).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Amiens}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Somma]]

title: Bettembos

Państwo: Francja

Region: Hauts-de-France

Departament: Somma

Okręg: Amiens

• gęstość: 23 os./km²


text:
# Aussois
Aussois – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Sabaudia. W 2017 roku populacja gminy wynosiła 701 mieszkańców. Obszar gminy znajduje się w Parc national de la Vanoise.
W rejonie Aussois znajdują się liczne stoki narciarskie.

title: Aussois

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Aussois
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Aussois
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Aussois.jpg
 |opis zdjęcia                    = Aussois, 2007
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sabaudia (departament)|Sabaudia]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saint-Jean-de-Maurienne|Saint-Jean-de-Maurienne]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 73023
 |powierzchnia                    = 40,77 km²
 |rok                             = 2017
 |liczba ludności                 = 701
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 73500
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Sabaudia
 |współrzędne                     = 45°13′38″N 6°44′32″E
 |commons                         = Category:Aussois
 |www                             =
}}
'''Aussois''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Sabaudia (departament)|Sabaudia]]. W 2017 roku populacja gminy wynosiła 701 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.insee.fr/fr/statistiques/4269674?geo=COM-73023 | tytuł = Populations légales 2017 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2020-05-04}}</ref>. Obszar gminy znajduje się w [[Parc national de la Vanoise]]<ref>{{Cytuj stronę | url= https://www.vanoise-parcnational.fr/fr | tytuł = Le Parc national de la Vanoise | opublikowany = vanoise-parcnational.fr | język = fr | data dostępu = 2024-08-11}}</ref>.

W rejonie Aussois znajdują się liczne stoki narciarskie{{fakt|data=2020-05}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Saint-Jean-de-Maurienne}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Sabaudia]]
[[Kategoria:Francuskie ośrodki narciarskie]]

title: Aussois

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Sabaudia

Okręg: Saint-Jean-de-Maurienne


text:
# Zgoda (Świętochłowice)
Zgoda (niem. Eintrachthütte) – dzielnica Świętochłowic. Od północy graniczy z Centrum, od zachodu i południa z Rudą Śląską, a od wschodu z Chorzowem-Batorym. Na Zgodzie znajduje się zabytkowy gmach dyrekcji huty Zgoda oraz brama, która jest pozostałością po filii obozu koncentracyjnego – KL Eintrachthütte w Oświęcimiu. Później przekształcony na obóz dla Niemców, Polaków i Górnoślązaków, w którym zginęło ok. 2500 osób, kiedy kierował nim Salomon Morel.
Zgodę przyłączono do Świętochłowic z Nowego Bytomia pod koniec 1928. Faktycznie jednak znalazła się w granicach miasta od 1 stycznia 1929.
Początek Zgody to huta, która powstała tu w 1838. Później rozwijająca się wokół huty osada powoli przesuwała się w stronę Świętochłowic, a w jej obrębie były kiedyś Huta Florian i KWK Polska. Dziś w efekcie przemian, został tylko jeden z tych zakładów, gdyż kopalnia uległa likwidacji. W 1931 oddano do użytku kościół pw. św. Józefa.

## Kalendarium
- 20 stycznia 1369 – pierwsza wzmianka o kompleksie leśnym nazywanym Czarny Las
- 16 grudnia 1740 – ziemie przeszły pod panowanie Prus
- 1828 – hr. Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck rozpoczął budowę huty Bethlen-Falva (późniejsza Florian)
- 14 marca 1838 – rozpoczęcie budowy huty Eintracht, której właścicielem był Franz Anton Egells(inne języki)
- 1846 – postawiono dworzec i zaczęła się rozwijać tzw. „Kolonia Dworcowa”
- 1883 – powstała parafia św. Józefa na Zgodzie
- 1 stycznia 1889 – strajki w hutach
- 7 lutego 1910 – urodziła się Helena Hoffmann
- styczeń 1919 – epidemia tyfusu
- 1922 – zmiana nazw niemieckich na polskie
- 20 października 1928 – wyłączono osadę Zgoda z Nowego Bytomia
- 1 stycznia 1929 – włączono Zgodę jako dzielnicę do gminy Świętochłowice,
- 1929 – ukończono budowę osiedla Grażyńskiego; na otwarciu był prezydent Ignacy Mościcki
- 29 listopada 1931 – poświęcony został kościół pw. św. Józefa
- 1937 – na górze Hugona uruchomiono lotnisko szybowcowe
- 3 września – do Zgody wkroczyły oddziały niemieckie
- 1942 – powstaje obóz jeniecki KL Eintrachthütte
- styczeń 1945 – likwidacja obozu jenieckiego
- 28 stycznia 1945 – do Zgody wkraczają oddziały radzieckie; stworzenie obozu dla Niemców, Polaków i Ślązaków
- listopad 1945 – likwidacja Obozu Zgoda
- 8 stycznia 1949 – zakończono budowę pierwszego silnika w ZUT Zgoda dla polskiego rudowęglowca Sołdek
- 1951 – wybudowano tor żużlowy dla zespołu Śląsk Świętochłowice przy Hucie Florian
- 25 stycznia – otworzono Dom Kultury na Zgodzie (ob. CKŚ Zgoda)
- 10 maja 1962 – wizyta polskich dygnitarzy: Edwarda Gierka, Zdzisława Grudnia, Ryszarda Trzcionki i Stanisława Kowalczyka
- 5 marca 1964 – wizyta prezydenta Finlandii Urho Kekkonenna w ZUT Zgoda
- czerwiec 1972 – wizyta Fidela Castro w hutach świętochłowickich
- 22 grudnia 1997 - Zgoda oficjalną dzielnicą Świętochłowic

title: Zgoda (Świętochłowice)

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Świętochłowice COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Świętochłowic
 |nazwa                        = Zgoda
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       =
 |zdjęcie                      = Swietochlowice Joseph church 2020.jpg
 |opis zdjęcia                 = Kościół św. Józefa w Zgodzie (2020)
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Zgody
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|śląskie}}
 |miasto                       = [[Świętochłowice]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = [[1929]]
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 6819
 |rok                          = 2004
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = (+48) 032
 |kod pocztowy                 = 41-600
 |tablice rejestracyjne        = SW
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         = POL Świętochłowice map.svg
 |opis mapy                    = Zgoda zaznaczona kolorem ciemnozielonym
 |kod mapy                     = Świętochłowice
 |współrzędne                  = 50°16′55″N 18°54′21″E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Zgoda''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Eintrachthütte'') – dzielnica [[Świętochłowice|Świętochłowic]]. Od północy graniczy z [[Centrum (Świętochłowice)|Centrum]], od zachodu i południa z [[Ruda Śląska|Rudą Śląską]], a od wschodu z [[Chorzów|Chorzowem]]-[[Chorzów-Batory|Batorym]]. Na Zgodzie znajduje się zabytkowy gmach dyrekcji huty Zgoda oraz brama, która jest pozostałością po filii obozu koncentracyjnego – [[KL Eintrachthütte]] w [[Oświęcim]]iu. Później przekształcony na [[Obóz Zgoda|obóz]] dla Niemców, Polaków i Górnoślązaków, w którym zginęło ok. 2500 osób, kiedy kierował nim [[Salomon Morel]].

Zgodę przyłączono do [[Świętochłowice|Świętochłowic]] z [[Nowy Bytom|Nowego Bytomia]] pod koniec 1928. Faktycznie jednak znalazła się w granicach miasta od 1 stycznia 1929.

Początek Zgody to huta, która powstała tu w 1838. Później rozwijająca się wokół huty osada powoli przesuwała się w stronę Świętochłowic, a w jej obrębie były kiedyś [[ArcelorMittal Poland Oddział w Świętochłowicach|Huta Florian]] i [[Kopalnia Węgla Kamiennego Polska|KWK Polska]]. Dziś w efekcie przemian, został tylko jeden z tych zakładów, gdyż kopalnia uległa likwidacji. W 1931 oddano do użytku [[Kościół św. Józefa w Świętochłowicach|kościół pw. św. Józefa]].

== Kalendarium ==
* 20 stycznia 1369 – pierwsza wzmianka o kompleksie leśnym nazywanym Czarny Las
* 16 grudnia 1740 – ziemie przeszły pod panowanie [[Królestwo Prus|Prus]]
* 1828 – hr. [[Karol Łazarz Henckel von Donnersmarck]] rozpoczął budowę [[ArcelorMittal Poland Oddział w Świętochłowicach|huty Bethlen-Falva]] (późniejsza Florian)
* 14 marca 1838 – rozpoczęcie budowy huty [[Huta Zgoda|Eintracht]], której właścicielem był {{link-interwiki|Franz Anton Egells|Q=Q1446058}}
* 1846 – postawiono dworzec i zaczęła się rozwijać tzw. „[[Kolonia Dworcowa]]”
* 1883 – powstała parafia św. Józefa na Zgodzie
* 1 stycznia 1889 – strajki w hutach
* 7 lutego 1910 – urodziła się [[Maria Dulcissima Hoffmann|Helena Hoffmann]]
* styczeń 1919 – epidemia [[dur brzuszny|tyfusu]]
* 1922 – zmiana nazw niemieckich na polskie
* 20 października 1928 – wyłączono osadę Zgoda z Nowego Bytomia
* 1 stycznia 1929 – włączono Zgodę jako dzielnicę do gminy Świętochłowice,
* 1929 – ukończono budowę osiedla Grażyńskiego; na otwarciu był prezydent [[Ignacy Mościcki]]
* 29 listopada 1931 – poświęcony został [[Kościół św. Józefa w Świętochłowicach|kościół pw. św. Józefa]]
* 1937 – na [[Góra Hugona|górze Hugona]] uruchomiono lotnisko szybowcowe
* 3 września – do Zgody wkroczyły oddziały niemieckie
* 1942 – powstaje obóz jeniecki [[KL Eintrachthütte]]
* styczeń 1945 – likwidacja obozu jenieckiego
* 28 stycznia 1945 – do Zgody wkraczają oddziały radzieckie; stworzenie [[Obóz Zgoda|obozu]] dla Niemców, Polaków i Ślązaków
* listopad 1945 – likwidacja Obozu Zgoda
* 8 stycznia 1949 – zakończono budowę pierwszego silnika w [[Huta Zgoda|ZUT Zgoda]] dla polskiego rudowęglowca [[SS Sołdek|Sołdek]]
* 1951 – wybudowano tor żużlowy dla zespołu [[Śląsk Świętochłowice (żużel)|Śląsk Świętochłowice]] przy Hucie Florian
* 25 stycznia – otworzono Dom Kultury na Zgodzie (ob. [[Centrum Kultury Śląskiej w Świętochłowicach|CKŚ Zgoda]])
* 10 maja 1962 – wizyta polskich dygnitarzy: [[Edward Gierek|Edwarda Gierka]], [[Zdzisław Grudzień (1924–1982)|Zdzisława Grudnia]], [[Ryszard Trzcionka|Ryszarda Trzcionki]] i [[Stanisław Kowalczyk (1924–1998)|Stanisława Kowalczyka]]
* 5 marca 1964 – wizyta prezydenta Finlandii [[Urho Kaleva Kekkonen|Urho Kekkonenna]] w [[Huta Zgoda|ZUT Zgoda]]
* czerwiec 1972 – wizyta [[Fidel Castro|Fidela Castro]] w hutach świętochłowickich
* 22 grudnia 1997 - Zgoda oficjalną dzielnicą Świętochłowic

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = [[Marian Piegza]]; |tytuł = Zgoda – zarys dziejów osady, dzielnicy |data = 2004 |isbn = 83-919630-4-7 |miejsce = Świętochłowice |wydawca = Agencja Wydawniczo-Reklamowa „map” |oclc = 749806917}}

{{Dzielnice Świętochłowic}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Świętochłowic]]

title: · Zgoda

Województwo: śląskie

Miasto: Świętochłowice

Tablice rejestracyjne: SW


text:
# Jakub Rotwand
Jakub Rotwand (ur. 31 października 1818 w Łęczycy, zm. 3 kwietnia 1913 w Warszawie) – polski działacz społeczny i publicysta żydowskiego pochodzenia.

## Życiorys
Urodził się jako syn kupca Leona (XVIII-XIX w.) i Anny z domu Izrael (XVIII-XIX w.). Jego bratem był Mikołaj Rotwand (1813-1883), warszawski kupiec, a także Mateusz Rotwand (1809-1898) lekarz.
We wczesnym dzieciństwie zmarł jego ojciec. Jakub Rotwand do chwili, gdy ukończył 9 lat, uczęszczał do chederu, a następnie do dwuklasowej szkoły rządowej dla chłopców wyznania mojżeszowego. Dalszej edukacji syna sprzeciwiała się jego matka, a to ze względu na obawy, iż świeckie wykształcenie może naruszyć przepisy religijne. W 1829 Jakub Rotwand wstąpił jednak do Warszawskiej Szkoły Rabinów. W 1830, podczas powstania listopadowego, brał udział, wraz ze swymi szkolnymi kolegami, w sypaniu szańców na Pradze. Po ukończeniu Warszawskiej Szkoły Rabinów Rotwand objął stanowisko nauczyciela w dwuklasowej szkole rządowej dla dzieci wyznania mojżeszowego. W 1841 został sekretarzem Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie, które to stanowisko piastował przez kolejne 35 lat. Był jednym ze współzałożycieli postępowej synagogi przy ul. Nalewki w Warszawie tzw. Polskiej Synagogi, która została otwarta w 1852. Kaznodzieją tej synagogi był Izaak Kramsztyk. W czasie powstania styczniowego bardzo mocno zaangażował się w działalność mającą na celu przekonanie ludności żydowskiej do wsparcia polskiego zrywu wyzwoleńczego. Pozostawał w stałym kontakcie z Rządem Narodowym. Publikował w Jutrzence i Izraelicie. Za swą działalność został aresztowany przez władze carskie i zesłany do Czelabińska na dwa lata i sześć miesięcy. Rotwand powrócił do Warszawy w 1865 i podjął na nowo pracę w charakterze sekretarza gminy. Współpracował z Ludwikiem Natansonem, był współautorem wielu rozwiązań reformujących warszawską gminę wyznaniową. W 1874 Jakub Rotwand przeszedł na emeryturę.
Był żonaty z Barbarą Glikson (1827-1889), z którą miał sześcioro dzieci: Salomeę (ur. 1847-1868), Julię (ur. 1849), Helenę (ur. 1852), Leona (ur. ok. 1850), Michalinę i Idziego Mirosława (1861-1862).
Zmarł 3 kwietnia 1913. Jego pogrzeb stał się manifestacją przyjaźni polsko-żydowskiej. Uczestniczyły w nim szerokie kręgi inteligencji polskiej i żydowskiej. Jego śmierć odnotowała prasa polska i żydowska. Mowę na pogrzebie wygłosił Samuel Poznański. Jakub Rotwand został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 26, rząd 2).

## Publikacje
- Modlitewnik dla Żydów
- Imiona Żydów.
- Z dziejów warszawskiej gminy Starozakonnych (1907)

title: Jakub Rotwand

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jakub Rotwand
 |grafika                   = Jakub Rotwand.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[31 października]] [[1818]]
 |miejsce urodzenia         = [[Łęczyca]]
 |data śmierci              = [[3 kwietnia]] [[1913]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)]]
 |zawód                     = nauczyciel<br />publicysta
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Jakub Rotwand
}}
[[Plik:Grob Jakuba Rotwanda-Grave of Jakub Rotwand.JPG|thumb|Grób Jakuba Rotwanda na cmentarzu żydowskim w Warszawie]]
'''Jakub Rotwand''' (ur. [[31 października]] [[1818]] w [[Łęczyca|Łęczycy]], zm. [[3 kwietnia]] [[1913]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[Polacy|polski]] działacz społeczny i publicysta [[Żydzi|żydowskiego]] pochodzenia.

== Życiorys ==
Urodził się jako syn [[Kupiec (zawód)|kupca]] Leona (XVIII-XIX w.) i Anny z domu Izrael (XVIII-XIX w.). Jego bratem był [[Mikołaj Rotwand]] (1813-1883), warszawski kupiec, a także [[Mateusz Rotwand]] (1809-1898) lekarz.

We wczesnym dzieciństwie zmarł jego ojciec. Jakub Rotwand do chwili, gdy ukończył 9 lat, uczęszczał do [[cheder]]u, a następnie do dwuklasowej szkoły rządowej dla chłopców wyznania mojżeszowego. Dalszej edukacji syna sprzeciwiała się jego matka, a to ze względu na obawy, iż świeckie wykształcenie może naruszyć przepisy religijne. W 1829 Jakub Rotwand wstąpił jednak do [[Warszawska Szkoła Rabinów|Warszawskiej Szkoły Rabinów]]. W 1830, podczas [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]], brał udział, wraz ze swymi szkolnymi kolegami, w sypaniu szańców na [[Praga (Warszawa)|Pradze]]. Po ukończeniu Warszawskiej Szkoły Rabinów Rotwand objął stanowisko nauczyciela w dwuklasowej szkole rządowej dla dzieci wyznania mojżeszowego. W 1841 został sekretarzem Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie, które to stanowisko piastował przez kolejne 35 lat. Był jednym ze współzałożycieli postępowej synagogi przy [[Ulica Nalewki w Warszawie|ul. Nalewki]] w Warszawie tzw. [[Polska Synagoga w Warszawie|Polskiej Synagogi]], która została otwarta w 1852. Kaznodzieją tej synagogi był [[Izaak Kramsztyk]]. W czasie [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] bardzo mocno zaangażował się w działalność mającą na celu przekonanie ludności żydowskiej do wsparcia polskiego zrywu wyzwoleńczego. Pozostawał w stałym kontakcie z Rządem Narodowym. Publikował w ''[[Jutrzenka (tygodnik)|Jutrzence]]'' i ''Izraelicie''. Za swą działalność został aresztowany przez władze carskie i zesłany do [[Czelabińsk]]a na dwa lata i sześć miesięcy. Rotwand powrócił do Warszawy w 1865 i podjął na nowo pracę w charakterze sekretarza gminy. Współpracował z [[Ludwik Natanson|Ludwikiem Natansonem]], był współautorem wielu rozwiązań reformujących warszawską gminę wyznaniową. W 1874 Jakub Rotwand przeszedł na emeryturę.

Był żonaty z Barbarą Glikson (1827-1889), z którą miał sześcioro dzieci: Salomeę (ur. 1847-1868), Julię (ur. 1849), Helenę (ur. 1852), Leona (ur. ok. 1850), Michalinę i Idziego Mirosława (1861-1862).

Zmarł 3 kwietnia 1913. Jego pogrzeb stał się manifestacją przyjaźni polsko-żydowskiej. Uczestniczyły w nim szerokie kręgi inteligencji polskiej i żydowskiej. Jego śmierć odnotowała prasa polska i żydowska. Mowę na pogrzebie wygłosił [[Samuel Poznański]]. Jakub Rotwand został pochowany na [[Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)|cmentarzu żydowskim]] przy [[Ulica Okopowa w Warszawie|ulicy Okopowej]] w [[Warszawa|Warszawie]] (kwatera 26, rząd 2)<ref>[http://cemetery.jewish.org.pl/id_52081/info/back_1:0/_Jak%C3%B3b_Rotwand.html Grób Jakuba Rotwanda] w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie</ref><ref>{{cytuj książkę |nazwisko = | imię = | autor link = | tytuł = Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie| wydawca = Rokart| miejsce = Warszawa| rok = 2003| strony = | isbn = 83-916419-3-7}}</ref>.

== Publikacje ==
* ''Modlitewnik dla Żydów''
* ''Imiona Żydów''.
* ''Z dziejów warszawskiej gminy Starozakonnych'' (1907)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Reychman|imię=Kazimierz|autor link=Kazimierz Reychman|tytuł=Szkice genealogiczne, Serja I|wydawca=Hoesick F.|miejsce=Warszawa|rok=1936|strony=173-177}}
* Władysław Konic ''Jakub Rotwand. W dwudziestopięciolecie jego zgonu'' w ''Głos Gminy Żydowskiej'' 4/1938 s. 87-88 - dostępne przez [[Biblioteka cyfrowa|bibliotekę cyfrową]] [[E-biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego|Uniwersytetu Warszawskiego]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rotwand, Jakub}}

[[Kategoria:Absolwenci Warszawskiej Szkoły Rabinów]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łęczycy]]
[[Kategoria:Nauczyciele Królestwa Kongresowego]]
[[Kategoria:Polscy wydawcy]]
[[Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1818]]
[[Kategoria:Zmarli w 1913]]
[[Kategoria:Żydowscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Żydowscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Żydzi w powstaniu listopadowym]]

title: Jakub Rotwand

Data i miejsce urodzenia: 31 października 1818 · Łęczyca

Data i miejsce śmierci: 3 kwietnia 1913 · Warszawa

Miejsce spoczynku: Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)

Zawód, zajęcie: nauczyciel · publicysta


text:
# Sanskryt klasyczny
Sanskryt klasyczny – język średnioindyjski, jedna z postaci sanskrytu, wywodząca się z języka wedyjskiego. Trwał od II do XVI wieku nowej ery.
Pierwszą gramatykę sanskrytu klasycznego opracował Panini.

title: Sanskryt klasyczny

wikitext:
'''Sanskryt klasyczny''' – język średnioindyjski, jedna z postaci [[sanskryt]]u, wywodząca się z [[język wedyjski|języka wedyjskiego]]. Trwał od II do XVI wieku nowej ery<ref name="Warszawa">{{Cytuj książkę | autor = Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański | tytuł = Słownik terminologii językoznawczej | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | data = 1968 | strony = 504–505}}</ref>.
Pierwszą [[gramatyka|gramatykę]] sanskrytu klasycznego opracował [[Panini (gramatyk)|Panini]]<ref name="Warszawa1">{{Cytuj książkę | autor = Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański | tytuł = Słownik terminologii językoznawczej | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | data = 1968 | strony = 697}}</ref><ref name="Encyklopedia PWN">{{encyklopedia PWN|id = 3972112|tytuł=sanskryt|data dostępu=2018-10-23}}</ref><ref name="Encyclopaedia Britannica">{{Encyklopedia Britannica |id = topic/Sanskrit-language |tytuł = Sanskrit language |data dostępu = 2018-10-23}}</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Języki indoirańskie}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Języki starożytne]]
[[Kategoria:Języki indoaryjskie]]


text:
# Shekulli
Shekulli (alb. „Wiek”) – największy dziennik albański, wydawany przez Wydawnictwo Prasowe Spektër, własność Koço Kokëdhimy, jednego z najbogatszych biznesmenów Albanii. Jest wydawany od roku 1997 i już po kilku miesiącach stał się najpoczytniejszym dziennikiem w kraju. Jest jedyną albańską gazetą, posiadającą dostępne dla każdego archiwum cyfrowe. Wiele miejsca zajmują w nim tematy ogólnonarodowe.
Redaktorem naczelnym jest Janina Ened.

title: Shekulli

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = Shekulli
 |tytuł oryginalny      =
 |podtytuł              =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         = [[Dziennik (prasa)|dziennik]]
 |państwo               = ALB
 |wariant flagi         =
 |adres                 =
 |wydawca               = Spektër
 |organ prasowy         =
 |tematyka              =
 |język                 =
 |pierwszy numer        = 1997
 |ostatni numer         =
 |redaktor naczelny     = Janina Ened
 |stali współpracownicy =
 |nakład                =
 |sprzedaż              =
 |format                =
 |liczba stron          =
 |ISSN                  =
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   = http://www.shekulli.com.al
}}
'''Shekulli''' ([[język albański|alb.]] „Wiek”) – największy dziennik [[Albania|albański]], wydawany przez Wydawnictwo Prasowe Spektër, własność [[Koço Kokëdhima|Koço Kokëdhimy]], jednego z najbogatszych biznesmenów Albanii. Jest wydawany od roku 1997 i już po kilku miesiącach stał się najpoczytniejszym dziennikiem w kraju. Jest jedyną albańską gazetą, posiadającą dostępne dla każdego archiwum cyfrowe. Wiele miejsca zajmują w nim tematy ogólnonarodowe.

Redaktorem naczelnym jest [[Janina Ened]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.shekulli.com.al Oficjalna strona dziennika] {{lang|sq}}

[[Kategoria:Czasopisma w języku albańskim]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 1997]]
[[Kategoria:Dzienniki w Albanii]]

title: Shekulli

Częstotliwość: dziennik

Państwo: Albania

Wydawca: Spektër

Redaktor naczelny: Janina Ened


text:
# Filip Nowicki
Filip Arkadiusz Nowicki (ur. 2 maja 1994 we Włocławku) – polski koszykarz grający na pozycji środkowego. Od 2014 gra w drużynie Sacred Heart Pioneers występującej w dywizji I NCAA. Reprezentant Polski do lat 18, uczestnik mistrzostw Europy w tej kategorii wiekowej. W swojej karierze rozegrał 15 meczów w Polskiej Lidze Koszykówki.

## Życiorys

### Kariera klubowa

#### Początki w Polsce (do 2013)
Nowicki zadebiutował na centralnym poziomie rozgrywek ligowych seniorów w Polsce w sezonie 2009/2010. Wówczas to w barwach WKK Wrocław zagrał w 4 meczach II ligi, w których zdobywał średnio po 1,8 punktu i 1,3 zbiórki. W kolejnym sezonie został koszykarzem Polonii 2011 Warszawa, w której wystąpił w 10 spotkaniach I ligi, w których zdobywał średnio po 1,5 punktu i 1,3 zbiórki na mecz. W sezonie 2011/2012 początkowo występował w rezerwach AZS-u Politechniki Warszawskiej, grających wówczas w II lidze – w zespole tym wystąpił w 14 spotkaniach ligowych, zdobywając średnio po 9,5 punktu, 6,1 zbiórki i 1,2 bloku na mecz. Następnie został włączony do składu pierwszego zespołu, grającego w tym czasie w Polskiej Lidze Koszykówki. W debiutanckim sezonie w najwyższej klasie rozgrywkowej rozegrał 15 meczów, w których zdobywał przeciętnie po 1,5 punktu i 1,3 zbiórki. W sezonie 2012/2013 został koszykarzem trzecioligowego klubu Portofino AKM Włocławek, w którym zagrał w 7 meczach ligowych, zdobywając przeciętnie 14,1 punktu.

#### Wyjazd do Stanów Zjednoczonych (od 2013)
Przed sezonem 2013/2014 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie uczył się w szkole średniej Midwest Elite Prep Basketball Academy i grał w drużynie reprezentującej tę szkołę w rozgrywkach koszykarskich szkół średnich. W rozgrywkach tych zdobywał średnio po około 11 punktów i 9 zbiórek na mecz. W kwietniu 2014 roku zdecydował się na rozpoczęcie studiów na uczelni Sacred Heart University i grę w występującej w dywizji I NCAA drużynie Sacred Heart Pioneers od sezonu 2014/2015. W rozgrywkach NCAA zadebiutował 14 listopada 2014. W debiutanckim sezonie w NCAA wystąpił w 29 meczach ligowych, w których zdobywał przeciętnie po 2,8 punktu i 3 zbiórki, spędzając na boisku po nieco ponad 11 minut na mecz.

### Kariera reprezentacyjna
Nowicki był reprezentantem Polski do lat 18. Wraz z kadrą tą w 2012 roku wystąpił w mistrzostwach Europy do lat 18, w którym polska kadra zajęła ostatnie, 16. miejsce. Nowicki zdobywał podczas tego turnieju średnio po 2,4 punktu i 2 zbiórki na mecz.

title: Filip Nowicki

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Filip Arkadiusz Nowicki
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |numer                   =
 |klub                    =
 |pozycja                 = [[środkowy (koszykówka)|środkowy]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = [[2 maja]] [[1994]]
 |miejsce urodzenia       = [[Włocławek]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://newsok.sportsdirectinc.com/basketball/ncaab-players.aspx?page=/data/ncaab/players/player761727.html | tytuł = Filip Nowicki | opublikowany = sportsdirectinc.com | język = en | data dostępu = 2019-03-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190307112340/http://newsok.sportsdirectinc.com/basketball/ncaab-players.aspx?page=%2Fdata%2Fncaab%2Fplayers%2Fplayer761727.html | zarchiwizowano = 2019-03-07 }}</ref>
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 208
 |masa ciała              = 115
 |aktywność               = od 2009
 |szkoła średnia          = Midwest Elite Prep Basketball Academy (2013–2014)
 |college                 = Sacred Heart University (2014–2016)<br />Colorado Mesa University (2016–2019)
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         = {{Koszykarz infobox/lata|2009–2010|[[WKK Wrocław]]|4}}
{{Koszykarz infobox/lata|2010–2011|[[Polonia 2011 Warszawa]]|10}}
{{Koszykarz infobox/lata|2011–2012|AZS II Politechnika Warszawska|14}}
{{Koszykarz infobox/lata|2011–2012|[[AZS Politechnika Warszawska (koszykówka)|AZS Politechnika Warszawska]]|15}}
{{Koszykarz infobox/lata|2012–2013|[[AKM Włocławek|Portofino AKM Włocławek]]|7}}
{{Koszykarz infobox/lata|2013–2014|Midwest Elite Prep Basketball Academy|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2014–2016|Sacred Heart Pioneers|32}}
{{Koszykarz infobox/lata|2016–2019|Colorado Mesa|}}
 |data1                   = 21 listopada 2015
 |kariera reprezentacyjna =
{{Koszykarz infobox/lata|2012|{{reprezentacja|POL|k|rodzaj=U-18}}|}}
 |data2                   = 21 listopada 2015
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Filip Arkadiusz Nowicki''' (ur. 2 maja 1994 we Włocławku) – [[Polska|polski]] [[koszykówka|koszykarz]] grający na pozycji [[środkowy (koszykówka)|środkowego]]. Od 2014 gra w drużynie Sacred Heart Pioneers występującej w dywizji I NCAA. Reprezentant Polski do lat 18, uczestnik mistrzostw Europy w tej kategorii wiekowej. W swojej karierze rozegrał 15 meczów w [[Polska Liga Koszykówki|Polskiej Lidze Koszykówki]].

== Życiorys ==
=== Kariera klubowa ===
==== Początki w Polsce (do 2013) ====
Nowicki zadebiutował na centralnym poziomie rozgrywek ligowych seniorów w Polsce w sezonie 2009/2010. Wówczas to w barwach [[WKK Wrocław]] zagrał w 4 meczach [[II liga polska w koszykówce mężczyzn|II ligi]], w których zdobywał średnio po 1,8 punktu i 1,3 zbiórki. W kolejnym sezonie został koszykarzem [[Polonia 2011 Warszawa|Polonii 2011 Warszawa]], w której wystąpił w 10 spotkaniach [[I liga polska w koszykówce mężczyzn|I ligi]], w których zdobywał średnio po 1,5 punktu i 1,3 zbiórki na mecz. W sezonie 2011/2012 początkowo występował w rezerwach AZS-u Politechniki Warszawskiej, grających wówczas w II lidze – w zespole tym wystąpił w 14 spotkaniach ligowych, zdobywając średnio po 9,5 punktu, 6,1 zbiórki i 1,2 bloku na mecz. Następnie został włączony do składu [[AZS Politechnika Warszawska (koszykówka)|pierwszego zespołu]], grającego w tym czasie w [[Polska Liga Koszykówki|Polskiej Lidze Koszykówki]]. W debiutanckim sezonie w najwyższej klasie rozgrywkowej rozegrał 15 meczów, w których zdobywał przeciętnie po 1,5 punktu i 1,3 zbiórki<ref>{{Cytuj stronę | url = http://plkhistory.ugu.pl/index.php?profil=5987&tab=1 | tytuł = Filip Nowicki | opublikowany = plkhistory.ugu.pl | język = pl | data dostępu = 2015-01-02}}</ref>. W sezonie 2012/2013 został koszykarzem [[III liga polska w koszykówce mężczyzn|trzecioligowego]] klubu [[AKM Włocławek|Portofino AKM Włocławek]], w którym zagrał w 7 meczach ligowych, zdobywając przeciętnie 14,1 punktu<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.kpzkosz.com/index_pliki/pliki/2012_13/Komunikat%20Koncowy%20rozgrywek%202012_13.pdf | tytuł = KOMUNIKAT KOŃCOWY Z ROZGRYWEK WOJEWÓDZKICH W SEZONIE 2012/2013 | autor = Dariusz Drozd, Tomasz Matejek | data = 2013 | opublikowany = kpzkosz.com | strony = 44 | język = pl | data dostępu = 2015-01-02 | archiwum = https://web.archive.org/web/20150102154414/http://www.kpzkosz.com/index_pliki/pliki/2012_13/Komunikat%20Koncowy%20rozgrywek%202012_13.pdf | zarchiwizowano = 2015-01-02 }}</ref>.

==== Wyjazd do Stanów Zjednoczonych (od 2013) ====
Przed sezonem 2013/2014 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie uczył się w szkole średniej Midwest Elite Prep Basketball Academy i grał w drużynie reprezentującej tę szkołę w rozgrywkach koszykarskich szkół średnich. W rozgrywkach tych zdobywał średnio po około 11 punktów i 9 zbiórek na mecz. W kwietniu 2014 roku zdecydował się na rozpoczęcie studiów na uczelni Sacred Heart University i grę w występującej w [[NCAA Division I|dywizji I]] [[National Collegiate Athletic Association|NCAA]] drużynie Sacred Heart Pioneers od sezonu 2014/2015<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.sacredheartpioneers.com/sports/m-baskbl/2013-14/releases/20140430iu3zco | tytuł = Men's Basketball Adds Two More to 2014 Class | data = 2014-04-30 | opublikowany = sacredheartpioneers.com | język = en | data dostępu = 2015-01-02 | archiwum = https://web.archive.org/web/20150102154751/http://www.sacredheartpioneers.com/sports/m-baskbl/2013-14/releases/20140430iu3zco | zarchiwizowano = 2015-01-02 }}</ref>. W rozgrywkach NCAA zadebiutował 14 listopada 2014<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/cbb/players/filip-nowicki-1/gamelog/ | tytuł = Filip Nowicki Career Game Log | opublikowany = sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2015-01-02}}</ref>. W debiutanckim sezonie w NCAA wystąpił w 29 meczach ligowych, w których zdobywał przeciętnie po 2,8 punktu i 3 zbiórki, spędzając na boisku po nieco ponad 11 minut na mecz<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/cbb/players/filip-nowicki-1.html | tytuł = Filip Nowicki | opublikowany = sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2016-01-11}}</ref>.

=== Kariera reprezentacyjna ===
Nowicki był reprezentantem Polski do lat 18. Wraz z kadrą tą w 2012 roku wystąpił w [[Mistrzostwa Europy U-18 w koszykówce mężczyzn|mistrzostwach Europy do lat 18]], w którym polska kadra zajęła ostatnie, 16. miejsce. Nowicki zdobywał podczas tego turnieju średnio po 2,4 punktu i 2 zbiórki na mecz<ref>{{Cytuj stronę | url = http://archive.fiba.com/pages/eng/fa/p/q/Filip%20Arkadiusz%20NOWICKI/pid/85847/_//players.html | tytuł = Filip Arkadiusz NOWICKI (POL) | opublikowany = archive.fiba.com | język = en | data dostępu = 2015-01-02}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Reprezentacja Polski w koszykówce na ME U-18 w 2012}}

{{SORTUJ:Nowicki, Filip}}
[[Kategoria:Polscy koszykarze]]
[[Kategoria:Koszykarze AZS Politechnika Warszawska]]
[[Kategoria:Koszykarze Polonii 2011 Warszawa]]
[[Kategoria:Koszykarze WKK Wrocław]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]

title: · Filip Arkadiusz Nowicki

Data i miejsce urodzenia: 2 maja 1994 · Włocławek

College: Sacred Heart University (2014–2016) · Colorado Mesa University (2016–2019)

Lata:
Kluby · Wyst.
Reprezentacja · Wyst.

WKK Wrocław · 4

Polonia 2011 Warszawa · 10

AZS II Politechnika Warszawska · 14
AZS Politechnika Warszawska · 15

Portofino AKM Włocławek · 7

Midwest Elite Prep Basketball Academy

Sacred Heart Pioneers · 32

Colorado Mesa

Polska U-18


text:
# Sanarate
Sanarate – miasto w środkowej części Gwatemali w departamencie El Progreso, leżące w odległości 20 km na zachód od stolicy departamentu i około 70 km na północny wschód od stolicy kraju Gwatemali, w górach Sierra de las Minas, nad rzeką Motagua. Według danych szacunkowych w 2012 roku liczba ludności miasta wyniosła 22 121 mieszkańców.
Jest siedzibą władz gminy o tej samej nazwie, która w 2012 roku liczyła 38 395 mieszkańców. Gmina jest mała, a jej powierzchnia obejmuje 273 km².

title: Sanarate

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sanarate
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = GTM
 |1. jednostka administracyjna = [[El Progreso (departament)|El Progreso]]
 |2. jednostka administracyjna = Sanarate
 |stanowisko zarządzającego    = alkad
 |zarządzający                 = César Agusto Rodas Alvarez / PP<ref group="uwaga">przedstawiciel partii PP – ''Partido Patriota''</ref>
(2016-2020)<ref>{{cytuj stronę | url= https://web.archive.org/web/20150927131007/http://www.municipalidadesdeguatemala.info:80/alcaldes-16/alcaldes-elprogreso-16.php |tytuł =  Alcaldes electos en el departamento de El Progreso (desde el 2016 al 2020)| opublikowany = Municipalidades de Guatemala | język = es | data dostępu = 2017-11-12}}</ref>
 |powierzchnia                 = 273
 |wysokość                     = 803
 |rok                          = 2012
 |liczba ludności              = 22 121 (miasto)<ref name=wg>{{cytuj stronę|url=http://world-gazetteer.com/wg.php?x=1330570611&men=gcis&lng=en&des=gamelan&geo=-93&srt=npan&col=abcdefghinoq&msz=1500&pt=c&va=x|tytuł=Guatemala: largest cities and towns and statistics of their population 2012|opublikowany=Word Gazetter|język=en|data dostępu=2013-01-14|archiwum=http://archive.is/7hpg|zarchiwizowano=2012-12-17}}</ref>
38 395 (gmina)<ref name=ine>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20160725152835/http://www.oj.gob.gt/estadisticaj/files/poblacion-total-por-municipio1.pdf|tytuł=Guatemala: Estimaciones de la Población total por municipio. Período 2008-2020. |opublikowany=Instituto Nacional de Estadística (INE)| język=es|data dostępu=2013-01-14}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 140,6 (gmina)
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 02007<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.geopostcodes.com/index.php?pg=browse&grp=1&sort=1&niv=4&id=4430&l=0|tytuł=Geo Postcodes - Gwatemala, El Progreso|język=en|data dostępu=2013-01-14}}</ref>
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 14°48′0″N 90°11′28″W
 |commons                      = Category:Sanarate
 |www                          =
}}
'''Sanarate''' – [[miasto]] w środkowej części [[Gwatemala|Gwatemali]] w [[podział administracyjny Gwatemali|departamencie]] [[El Progreso (departament)|El Progreso]], leżące w odległości 20 km na zachód od [[Guastatoya|stolicy departamentu]] i około 70 km na północny wschód od stolicy kraju [[Gwatemala (miasto)|Gwatemali]], w górach [[Sierra de las Minas]], nad rzeką [[Motagua]]. Według danych szacunkowych w 2012 roku liczba ludności miasta wyniosła 22 121 mieszkańców{{r|wg}}.

Jest siedzibą władz gminy o tej samej nazwie, która w 2012 roku liczyła 38 395 mieszkańców{{r|ine}}. Gmina jest mała, a jej powierzchnia obejmuje 273 km².

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.pbase.com/m_escalante_herrera/sanarate Marco Antonio Escalante Herrera - Municipio de Sanarate] {{lang|es}}

{{Gminy departamentu El Progreso}}

[[Kategoria:Sanarate| ]]
[[Kategoria:Miasta w departamencie El Progreso]]
[[Kategoria:Gminy w Gwatemali]]

title: Sanarate

Państwo: Gwatemala

Departament: El Progreso

Gmina: Sanarate

Alkad: César Agusto Rodas Alvarez / PP · (2016-2020)

Powierzchnia: 273 km²

Populacja (2012) · • liczba ludności · • gęstość: · 22 121 (miasto) · 38 395 (gmina) · 140,6 (gmina) os./km²