text:
# Mora (Nowy Meksyk)
Mora – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, siedziba administracyjna hrabstwa Mora.

title: Mora (Nowy Meksyk)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Mora
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Mora
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Nowy Meksyk}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Mora|Mora]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 35-50090
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0915867
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 20,7
 |wysokość                     = 2186
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 575
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-07:00]]
[[UTC-06:00]]
 |kod mapy                     = US-NM
 |współrzędne                  = 35°58′27″N 105°19′48″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Mora''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Nowy Meksyk]], siedziba administracyjna hrabstwa [[Hrabstwo Mora|Mora]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:CDP w stanie Nowy Meksyk]]

title: Mora

Stan: Nowy Meksyk

Hrabstwo: Mora

Populacja · • liczba ludności: · 547 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Jezioro Świętobór
Jezioro Świętobór, zwane również Jeziorem Świętym lub Jeziorem Świętno – jezioro o powierzchni 17,3 hektara. Położone w powiecie nowosolskim, na terenie gminy Kolsko, 3 km na południowy wschód od Konotopu. Jest ono praktycznie bezodpływowe, jednak należy do zlewni Obrzycy. Jezioro posiada znaczną głębokość – do 11,2 m).
Powierzchnia Rezerwatu Wodno-Torfowiskowego Jezioro Święte, utworzonego w 1983, wynosi 19,51 h. Rezerwat ma za zadanie chronić wody jeziora zasilane źródłami podziemnymi, a także występujące w nim rośliny o liściach pływających i szuwary trzcinowe. Czystość wód jeziora odpowiada II klasie czystości.
W pobliżu jeziora przebiega szlak zielony  Konotop – Tarnów Jezierny, o długości ok. 15,8 km. Na zachód od jeziora znajduje się najwyższa w Polsce drewniana wieża widokowa o wysokości ok. 40 m, z platformami widokowymi na wysokości 18 i 35 m.

wikiname: plwiki

title: Jezioro Świętobór

in_language: pl

wikitext:
{{Jezioro infobox
 |nazwa              = Jezioro Świętobór
 |nazwa oryginalna   =
 |inne nazwy         = Święte, Świętno
 |grafika            =
 |opis grafiki       =
 |państwo            = POL
 |lokalizacja        =
 |miasta nadbrzeżne  =
 |region             = [[Pojezierze Sławskie]]
 |wysokość lustra    =
 |wyspy              =
 |powierzchnia       = 0,173 km²
 |max długość        =
 |max szerokość      =
 |głębokość średnia  =
 |głębokość max      = 11
 |długość brzegu     =
 |objętość           =
 |rodzaj jakości     =
 |jakość             =
 |zasolenie          =
 |rzeki zasilające   =
 |rzeki wypływające  =
 |rodzaj             =
 |kod mapy           = Kolsko (gmina)
 |współrzędne        = 51° 55′ 29″ N, 15° 56′ 19″ E
 |mapka jeziora      =
 |opis mapki jeziora =
 |commons            =
}}
'''Jezioro Świętobór''', zwane również '''Jeziorem Świętym''' lub '''Jeziorem Świętno''' – [[jezioro]] o powierzchni 17,3 [[hektar]]a. Położone w [[powiat nowosolski|powiecie nowosolskim]], na terenie [[Kolsko (gmina)|gminy Kolsko]], 3 km na południowy wschód od [[Konotop (województwo lubuskie)|Konotopu]]. Jest ono praktycznie bezodpływowe, jednak należy do [[zlewnia|zlewni]] [[Obrzyca|Obrzycy]]. Jezioro posiada znaczną głębokość – do 11,2 m<ref name=zl>{{cytuj stronę|url=http://www.ziemialubuska.pl/103,289,,.html|tytuł=Gmina Kolsko|data dostępu=2012-10-14}}</ref>).

Powierzchnia Rezerwatu Wodno-Torfowiskowego Jezioro Święte, utworzonego w 1983<ref name=Konotop>{{cytuj stronę|url=http://www.konotop.pl/przyroda/rezerwaty.php|tytuł=Rezerwaty przyrody|opublikowany=Serwis Informacyjny Konotopu|autor=Daniel Kurowski|data dostępu=2012-10-14}}</ref>, wynosi 19,51 h<ref name=zl/>. Rezerwat ma za zadanie chronić wody jeziora zasilane źródłami podziemnymi, a także występujące w nim rośliny o liściach pływających i [[Szuwar trzcinowy|szuwary trzcinowe]]<ref name=Konotop/>. Czystość wód jeziora odpowiada II [[Klasy czystości wód w Polsce|klasie czystości]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.zgora.pios.gov.pl/wios/images/stories/pms/pow-gm/nowasol/2003/4_wodyb.htm|opublikowany=Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Zielonej Górze|tytuł=Informacja o stanie środowiska w powiecie nowosolskim 2003 r. 4. Stan czystości wód|data dostępu=2012-10-14}}</ref>.

W pobliżu jeziora przebiega szlak zielony {{szlak|zielony}} Konotop – [[Tarnów Jezierny]], o długości ok. 15,8 km<ref>{{cytuj stronę|url=http://infotur.zw.pl/info11a.html|tytuł=I. Szlaki piesze – ciąg dalszy|opublikowany=Informator Turystyczny – Region Wschowa|data dostępu=2012-10-14|archiwum=https://web.archive.org/web/20160422051358/http://infotur.zw.pl/info11a.html|zarchiwizowano=22 kwietnia 2016}}</ref>. Na zachód od jeziora znajduje się najwyższa w Polsce drewniana wieża widokowa o wysokości ok. 40 m, z platformami widokowymi na wysokości 18 i 35 m<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wschowa.naszemiasto.pl/nie-siedz-w-domu-w-taka-pogode-mozna-podziwiac-widoki-z/ar/c7-9740389 | tytuł = Nie siedź w domu! W taką pogodę można podziwiać widoki z najwyższej drewnianej wieży widokowej w Polsce. Stoi nad Jeziorem Sławskim | nazwisko = Szyszka | imię = Grażyna | data = 2025-03-29 | data dostępu = 2025-03-31}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Świętobór}}
[[Kategoria:Kolsko (gmina)]]
[[Kategoria:Jeziora w powiecie nowosolskim]]
[[Kategoria:Jeziora na Pojezierzu Sławskim]]

title: Jezioro ŚwiętobórŚwięte, Świętno

Państwo: Polska

Region: Pojezierze Sławskie

Głębokość · • maksymalna: · 11 m


text:
# Ichy
Ichy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Sekwana i Marna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 152 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Ichy plasuje się na 1027. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 488.).

title: Ichy

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Ichy
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Ichy
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Île-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sekwana i Marna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Fontainebleau|Fontainebleau]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 77230
 |powierzchnia                    = 8 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 152
 |gęstość zaludnienia             = 19 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 77890
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Sekwana i Marna
 |współrzędne                     = 48°12′N 2°33′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Ichy''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Île-de-France]], w departamencie [[Sekwana i Marna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 152 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu [[Île-de-France]] Ichy plasuje się na 1027. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 488.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Fontainebleau}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Sekwana i Marna]]

title: Ichy

Państwo: Francja

Region: Île-de-France

Departament: Sekwana i Marna

Okręg: Fontainebleau

Powierzchnia: 8 km²

• gęstość: 19 os./km²


text:
# Nowa Wieś (gmina Kutno)
Nowa Wieś – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Kutno.
Na podstawie pomiarów przeprowadzonych w 2018 roku na obszarze wsi wyznaczono jeden z geodezyjnych środków Polski uwzględniający oprócz terytorium lądowego także całość morskich wód wewnętrznych oraz całość morskich wód terytorialnych.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.

title: Nowa Wieś (gmina Kutno)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Nowa Wieś|inne znaczenia nazwy Nowa Wieś]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Nowa Wieś
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat kutnowski|kutnowski]]
 |gmina                  = [[Kutno (gmina wiejska)|Kutno]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = ok. 150
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 24
 |kod pocztowy           = 99-300<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=830}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = EKU
 |SIMC                   = 0568841
 |kod mapy               = Kutno (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 52°12'06"N 19°21'40"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|88246|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Nowa Wieś''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat kutnowski|powiecie kutnowskim]], w [[Kutno (gmina wiejska)|gminie Kutno]].

Na podstawie pomiarów przeprowadzonych w 2018 roku na obszarze wsi wyznaczono jeden z [[geometryczny środek Polski|geodezyjnych środków Polski]] uwzględniający oprócz terytorium lądowego także całość [[Morskie wody wewnętrzne|morskich wód wewnętrznych]] oraz całość [[Morze terytorialne|morskich wód terytorialnych]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wiadomosci.onet.pl/kraj/nowa-wies-kolo-kutna-nowym-srodkiem-polski/6mn533d | tytuł = Nowa Wieś koło Kutna nowym środkiem Polski | opublikowany = [[onet.pl]] | data = 2018-10-13 | język = pl | data dostępu = 2018-10-14}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://wydarzenia.interia.pl/polska/news-oznaczono-nowy-geodezyjny-srodek-polski,nId,2644144 | tytuł = Oznaczono nowy geodezyjny środek Polski | opublikowany = [[interia.pl]] | data = 2018-10-13 | język = pl| data dostępu = 2018-10-14}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://wiadomosci.radiozet.pl/Polska/Lodzkie.-Nowa-Wies-zamiast-Piatku.-Naukowcy-wyznaczyli-nowy-srodek-Polski | tytuł = Łódzkie. Nowa Wieś zamiast Piątku. Naukowcy wyznaczyli nowy środek Polski | opublikowany = radiozet.pl | data = 2018-09-07 | język = pl | data dostępu = 2018-10-14}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url=https://niezalezna.pl/240474-wyznaczono-nowy-srodek-polski-mieszkancy-piatku-protestuja | tytuł = Wyznaczono nowy środek Polski. Mieszkańcy Piątku protestują | opublikowany = niezalezna.pl | data = 2018-10-13 | język = pl | data dostępu = 2018-10-14}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.fakt.pl/wydarzenia/polska/lodz/naukowcy-znalezli-inny-geometryczny-srodek-polski-w-nowej-wsi/gk4nb4q | tytuł=Naukowcy znaleźli inny geometryczny środek Polski, w Nowej Wsi<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.fakt.pl | język=pl | data dostępu=2018-09-15}}</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo płockie (1975–1998)|województwa płockiego]].

== Zobacz też ==
* [[Nowa Wieś]]
* [[Antoniew (Kutno)]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Kutno}}

[[Kategoria:Kutno (gmina wiejska)]]

title: Nowa Wieś

Województwo: łódzkie

Powiat: kutnowski

Gmina: Kutno

Tablice rejestracyjne: EKU


text:
# Ludwik Zabrocki
Ludwik Zabrocki (ur. 24 listopada 1907 w Czersku, zm. 8 października 1977 w Poznaniu) – polski językoznawca, profesor Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.

## Życiorys
Urodził się w rodzinie chłopskiej Józefa i Emmy z domu Weinberg. W 1927 roku ukończył gimnazjum w Chojnicach, a następnie na Uniwersytecie Poznańskim studiował polonistykę, a oprócz tego germanistykę, językoznawstwo indoeuropejskie i orientalistykę. W latach 1930–1931 podczas studiów był prezesem Związku Akademickich Kół Misjologicznych. W 1931 roku uzyskał magisterium z polonistyki. Asystent w Instytucie Zachodniosłowiańskim UP w latach 1930–1936. Nauczyciel Liceum Handlowego w Gdyni. Wykładowca Państwowej Szkoły Morskiej w latach 1937–1939, a we wrześniu 1939 roku był w niej komendantem ewakuacyjnym. Ukrywał się podczas wojny w Borach Tucholskich, gdzie działał w tamtejszej partyzantce.
Powrócił po wojnie na UP, a z udziałem F. Antkowskiego i Z. Sobierajskiego rozproszony podczas wojny księgozbiór językoznawczy UP odzyskał niemal w całości. Uzupełnił jego stan i aż do śmierci zabiegał o jego wzrost. U M. Rudnickiego doktoryzował się rozprawą „Czas teraźniejszy w dialekcie pruskim Sambii”, a w 1945 roku habilitował się na podstawie pracy „Usilnienie i lenicja w językach indoeuropejskich i ugrofińskim”. Adiunkt na UP w latach 1945–1949, a w latach 1949–1954 przy Seminarium Indoeuropejskim był docentem etatowym. Zorganizował przy uniwersytecie w 1951 roku Archiwum Fonograficzne i przez dłuższy czas kierował nagrywaniem starych gwar polskich na Ziemiach Zachodnich i Północnych. W Katedrze Języków Germańskich pracował w latach 1953–1969, będąc od 1955 roku jej kierownikiem. W 1955 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1962 roku zwyczajnym.
Zakładem Językoznawstwa Stosowanego Uniwersytetu Adama Mickiewicza kierował w latach 1965–1976, a od 1974 roku Instytutem Językoznawstwa UAM. W 1971 roku członek korespondent Polskiej Akademii Nauk i w 1976 roku członek rzeczywisty. Był również przewodniczącym Komisji Neofilologicznej PAN, a także przewodniczącym Komisji Językoznawczej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Założyciel Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego oraz długoletni redaktor czasopism: „Lingua Posnaniensis”, „Biuletyn Fonograficzny”, „Glottodidactica”. Prezes Societas Linguistica Europaea w latach 1968–1969. W latach 1963, 1969 i 1976 laureat I nagrody ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki.
Zmarł 8 października 1977 roku w Poznaniu. Pochowany na cmentarzu Junikowskim. Od 1939 roku żonaty z Anną Smolik, z którą miał synów Tadeusza (ur. 1948) i Władysława (ur. 1955).

title: Ludwik Zabrocki

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ludwik Zabrocki
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 24 listopada 1907
 |miejsce urodzenia         = [[Czersk]]
 |data śmierci              = 8 października 1977
 |miejsce śmierci           = [[Poznań]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               = językoznawstwo
 |almamater                 = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytet Poznański]]
 |doktorat data             =
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 1945
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1962
 |status pan                = członek korespondent
 |status pau                =
 |funkcja pan typ           =
 |funkcja pan nazwa         =
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Morski w Gdyni|Państwowa Szkoła Morska w Gdyni]]<br />[[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Ludwik Zabrocki''' (ur. [[24 listopada]] [[1907]] w [[Czersk]]u, zm. [[8 października]] [[1977]] w [[Poznań|Poznaniu]]) – polski [[Językoznawstwo|językoznawca]], profesor [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytetu Adama Mickiewicza]] w Poznaniu.

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie chłopskiej Józefa i Emmy z domu Weinberg. W 1927 roku ukończył gimnazjum w [[Chojnice|Chojnicach]], a następnie na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]] studiował polonistykę, a oprócz tego germanistykę, językoznawstwo indoeuropejskie i orientalistykę. W latach 1930–1931 podczas studiów był prezesem Związku Akademickich Kół Misjologicznych. W 1931 roku uzyskał [[magister]]ium z polonistyki{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}. Asystent w Instytucie Zachodniosłowiańskim UP w latach 1930–1936. Nauczyciel Liceum Handlowego w [[Gdynia|Gdyni]]. Wykładowca [[Uniwersytet Morski w Gdyni|Państwowej Szkoły Morskiej]] w latach 1937–1939, a we [[Kampania wrześniowa|wrześniu 1939 roku]] był w niej komendantem ewakuacyjnym. Ukrywał się podczas wojny w [[Bory Tucholskie|Borach Tucholskich]], gdzie działał w tamtejszej partyzantce{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}.

Powrócił po wojnie na UP, a z udziałem F. Antkowskiego i Z. Sobierajskiego rozproszony podczas wojny księgozbiór językoznawczy UP odzyskał niemal w całości. Uzupełnił jego stan i aż do śmierci zabiegał o jego wzrost. U M. Rudnickiego doktoryzował się rozprawą „Czas teraźniejszy w dialekcie pruskim Sambii”, a w 1945 roku [[Habilitacja|habilitował się]] na podstawie pracy „Usilnienie i lenicja w językach indoeuropejskich i ugrofińskim”. [[Adiunkt]] na UP w latach 1945–1949, a w latach 1949–1954 przy Seminarium Indoeuropejskim był [[docent]]em etatowym{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}. Zorganizował przy uniwersytecie w 1951 roku Archiwum Fonograficzne i przez dłuższy czas kierował nagrywaniem starych gwar polskich na [[Ziemie Odzyskane|Ziemiach Zachodnich i Północnych]]. W Katedrze Języków Germańskich pracował w latach 1953–1969, będąc od 1955 roku jej kierownikiem. W 1955 roku został [[Profesor uczelni|profesorem nadzwyczajnym]], a w 1962 roku [[Profesor (stanowisko)|zwyczajnym]]{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}.

Zakładem Językoznawstwa Stosowanego [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytetu Adama Mickiewicza]] kierował w latach 1965–1976, a od 1974 roku Instytutem Językoznawstwa UAM<ref>Pierwszymi tego typu placówkami w Polsce</ref>. W 1971 roku członek korespondent [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]] i w 1976 roku członek rzeczywisty{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}. Był również przewodniczącym Komisji Neofilologicznej PAN, a także przewodniczącym Komisji Językoznawczej [[Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk|Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]]. Założyciel Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego oraz długoletni redaktor czasopism: „Lingua Posnaniensis”, „Biuletyn Fonograficzny”, „Glottodidactica”. Prezes Societas Linguistica Europaea w latach 1968–1969. W latach 1963, 1969 i 1976 laureat I nagrody ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki{{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}.

Zmarł 8 października 1977 roku w Poznaniu. Pochowany na [[Cmentarz Junikowo w Poznaniu|cmentarzu Junikowskim]]. Od 1939 roku żonaty z Anną Smolik, z którą miał synów Tadeusza (ur. 1948) i Władysława (ur. 1955){{odn|Gąsiorowski|Topolski (red.)|1981|s=856}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Gąsiorowski | imię = Antoni | nazwisko2 = Topolski (red.) | imię2 = Jerzy | tytuł = [[Wielkopolski słownik biograficzny]] | data = 1981 | wydawca = [[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]] | miejsce = Warszawa-Poznań | isbn = 83-01-02722-3 | strony = 856–857 | odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://sites.google.com/site/linguisticaposnaniensia3/home/prof-ludwik-zabrocki Linguistica Posnaniensa] [Dostęp 22.03.2015]
* [http://usf.amu.edu.pl/filmoteka/wybitne-postacie-uniwersytetu/prof-ludwik-zabrocki Filmoteka UAM] [Dostęp 22.03.2015]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zabrocki Ludwik}}
[[Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]]
[[Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czersku]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie]]
[[Kategoria:Polscy językoznawcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Neofilologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1977]]
[[Kategoria:Polscy glottodydaktycy]]

title: Ludwik Zabrocki

Data i miejsce urodzenia: 24 listopada 1907 · Czersk

Data i miejsce śmierci: 8 października 1977 · Poznań

Alma Mater: Uniwersytet Poznański

Status: członek korespondent

Uczelnia: Państwowa Szkoła Morska w Gdyni · Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu


text:
# Dominique Cornu
Dominique Cornu (ur. 10 października 1985 w Beveren) – belgijski kolarz torowy i szosowy, brązowy medalista torowych mistrzostw świata, zawodnik grupy UCI Professional Continental Teams Topsport Vlaanderen-Baloise.

## Kariera
Pierwszy sukces w karierze Dominique Cornu osiągnął w 2003 roku, kiedy zdobył złoty medal w kategorii juniorów na mistrzostwach Belgii w kolarstwie szosowym. W 2006 roku został mistrzem świata U-23 w indywidualnej jeździe na czas, a rok później został mistrzem Europy w indywidualnym wyścigu na dochodzenie w tej samej kategorii wiekowej. Na torowych mistrzostwach świata w Pruszkowie w 2009 roku zdobył brązowy medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie, ulegając tylko Taylorowi Phinneyowi z USA oraz Jackowi Bobridge’owi z Australii. W tym samym roku startował także na szosowych mistrzostwach świata w Mendrisio, gdzie był czternasty w indywidualnej jeździe na czas. W 2010 roku zajął drugie miejsce w wyścigu dookoła Belgii, a rok później zdobył brązowy medal szosowych mistrzostw kraju.

## Najważniejsze osiągnięcia

### tor
- 2006
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii (wyścig ind. na dochodzenie)
- 2007
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii (wyścig ind. na dochodzenie)
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii (wyścig druż. na dochodzenie)
  -  1. miejsce w mistrzostwach Europy do lat 23 (wyścig ind. na dochodzenie)
- 2009
  -  3. miejsce w mistrzostwach świata (wyścig ind. na dochodzenie)

### szosa
- 2003
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii juniorów (jazda ind. na czas)
- 2004
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii juniorów (jazda ind. na czas)
- 2005
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii (do lat 23, jazda ind. na czas)
- 2006
  -  1. miejsce w mistrzostwach świata (do lat 23, jazda ind. na czas)
  -  1. miejsce w mistrzostwach Belgii (do lat 23, jazda ind. na czas)
- 2008
  - 1. miejsce na 4. etapie Giro del Capo
- 2010
  - 2. miejsce w Tour of Belgium
    - 1. miejsce na 4. etapie

title: Dominique Cornu

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Dominique Cornu
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = kolarstwo szosowe
 |grafika                 = Dominique Cornu.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[10 października]] [[1985]]
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            = [[Belgia]]
 |wzrost                  = 1,96 m
 |pozycja                 =
 |klub                    = [[Team Flanders-Baloise|Topsport Vlaanderen-Baloise]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2007 ! [[Lotto Dstny|Predictor-Lotto]]
! 2009 ! [[Soudal Quick-Step|Quick Step]]
! 2010 ! [[Team dsm-firmenich PostNL|Skil-Shimano]]
! 2011–... ! [[Team Flanders-Baloise|Topsport Vlaanderen-Mercator]]
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BEL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|KT|Pruszków|2009|brąz|Na dochodzenie}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Dominique Cornu''' (ur. [[10 października]] [[1985]] w [[Beveren (Flandria Wschodnia)|Beveren]]) – [[Belgia|belgijski]] [[kolarstwo torowe|kolarz torowy]] i [[kolarstwo szosowe|szosowy]], brązowy medalista torowych mistrzostw świata, zawodnik grupy [[UCI Professional Continental Teams]] [[Team Flanders-Baloise|Topsport Vlaanderen-Baloise]].

== Kariera ==
Pierwszy sukces w karierze Dominique Cornu osiągnął w 2003 roku, kiedy zdobył złoty medal w kategorii juniorów na mistrzostwach Belgii w kolarstwie szosowym. W 2006 roku został mistrzem świata U-23 w indywidualnej jeździe na czas, a rok później został mistrzem Europy w indywidualnym wyścigu na dochodzenie w tej samej kategorii wiekowej. Na torowych [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 2009|mistrzostwach świata w Pruszkowie]] w 2009 roku zdobył brązowy medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie, ulegając tylko [[Taylor Phinney|Taylorowi Phinneyowi]] z [[Stany Zjednoczone|USA]] oraz [[Jack Bobridge|Jackowi Bobridge’owi]] z [[Australia|Australii]]. W tym samym roku startował także na szosowych [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Szosowym 2009|mistrzostwach świata w Mendrisio]], gdzie był czternasty w indywidualnej jeździe na czas. W 2010 roku zajął drugie miejsce w [[Baloise Belgium Tour|wyścigu dookoła Belgii]], a rok później zdobył brązowy medal szosowych mistrzostw kraju.

== Najważniejsze osiągnięcia ==
=== tor ===
* 2006
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii (wyścig ind. na dochodzenie)
* 2007
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii (wyścig ind. na dochodzenie)
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii (wyścig druż. na dochodzenie)
** [[Plik:Gold medal europe.svg|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Europy do lat 23 (wyścig ind. na dochodzenie)
* 2009
** [[Plik:Bronze medal world centered-2.svg|20px]] 3. miejsce w mistrzostwach [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 2009|świata]] (wyścig ind. na dochodzenie)

=== szosa ===
* 2003
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii juniorów (jazda ind. na czas)
* 2004
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii juniorów (jazda ind. na czas)
* 2005
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii (do lat 23, jazda ind. na czas)
* 2006
** [[Plik:MaillotMundial.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach świata (do lat 23, jazda ind. na czas)
** [[Plik:MaillotBélgica.PNG|20px]] 1. miejsce w mistrzostwach Belgii (do lat 23, jazda ind. na czas)
* 2008
** 1. miejsce na 4. etapie [[Giro del Capo]]
* 2010
** 2. miejsce w [[Baloise Belgium Tour|Tour of Belgium]]
*** 1. miejsce na 4. etapie

== Bibliografia ==
* [http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=11839 Dominique Cornu na cyclingarchives.com] {{lang|en}}
* [http://www.cqranking.com/men/asp/gen/rider.asp?riderid=1995 Dominique Cornu na cqranking.com] {{lang|en}}

{{Sportowiec roku Belgii}}

{{SORTUJ:Cornu, Dominique}}
[[Kategoria:Belgijscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Belgijscy kolarze torowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Beveren]]

title: · Dominique Cornu

Data i miejsce urodzenia: 10 października 1985 · Beveren

Obywatelstwo: Belgia

Klub: Topsport Vlaanderen-Baloise

title: Kariera seniorska

Lata: Drużyna

Predictor-Lotto

Quick Step

Skil-Shimano

Topsport Vlaanderen-Mercator

title: Dorobek medalowy

brąz: Pruszków 2009 · Na dochodzenie


text:
# Paweł Skubina
Paweł Skubina (ur. 9 grudnia 1992) – polski lekkoatleta, sprinter.

## Kariera
Medalista mistrzostw Polski juniorów. Biegł w drugim zespole Podlasia Białystok, który zajął trzecie miejsce w mistrzostwach Polski seniorów w sztafecie 4 x 100 metrów (2011), ustanawiając rekord Polski juniorów – 40,85.

title: Paweł Skubina

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Paweł Skubina
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[Podlasie Białystok]] (2009–)
 |numer w klubie            =
 |trener                    = [[Wojciech Niedźwiecki]]
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|Mistrzostwa Polski seniorów]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2011|Bydgoszcz 2011]]|Sztafeta 4 x 100 m}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Paweł Skubina''' (ur. [[9 grudnia]] [[1992]]) – [[Polska|polski]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]], sprinter.

== Kariera ==
Medalista mistrzostw Polski juniorów. Biegł w drugim zespole Podlasia Białystok, który zajął trzecie miejsce w [[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2011|mistrzostwach Polski seniorów]] w [[sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 x 100 metrów]] (2011), ustanawiając rekord Polski juniorów – 40,85<ref>{{Cytuj | url = http://bialystok.wyborcza.pl/bialystok/1,35239,10117955,Rekordowe_mistrzostwa_lekkoatletow_w_Bydgoszczy.html | tytuł = Rekordowe mistrzostwa lekkoatletów w Bydgoszczy | opublikowany = bialystok.gazeta.pl | data dostępu = 2011-09-28 | język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{PZLA|25427}} [dostęp 28 września 2011].
* {{tilastopaja |id=130862 |nazwa=Paweł Skubina |data dostępu=28 września 2011}}

{{Młodzieżowi mistrzowie Polski w sztafecie 4 x 100 metrów}}

{{SORTUJ:Skubina, Paweł}}
[[Kategoria:Lekkoatleci Podlasia Białystok]]
[[Kategoria:Polscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]

title: · Paweł Skubina

Data urodzenia: 9 grudnia 1992

Klub: Podlasie Białystok (2009–)

Trener: Wojciech Niedźwiecki

title: Dorobek medalowy

brąz: Bydgoszcz 2011 · Sztafeta 4 x 100 m


text:
# Lunds ASK
Lunds ASK, pełna nazwa Lunds Akademiska Schackklubb – szwedzki klub szachowy z siedzibą w Lund, dziesięciokrotny mistrz kraju.

## Historia
Klub został założony 30 października 1906 roku w ramach stowarzyszenia akademickiego uniwersytetu w Lund. Następnie klub rozgrywał mecze towarzyskie. Jego rozwiązanie nastąpiło w 1920 roku. W 1955 roku klub został reaktywowany. W 1958 roku zespół po raz pierwszy wygrał ligę Allskånskan, rok później powtórzył to osiągnięcie. W 1964 roku zespół awansował do Division I. W sezonie 1964/1965 klub zdobył mistrzostwo Szwecji. Skład drużyny stanowili wówczas m.in. Kjell Krantz, Göran Broström, Rolf Martens, Dan Cederberg i Sven Asker. W latach 60. i 70. Lunds ASK był czołowym klubem szwedzkim, wygrywając ligę jeszcze siedmiokrotnie: w latach 1966–1967, 1970, 1972 i 1976–1978. W sezonie 1975/1976 zespół zadebiutował w Pucharze Europy. Szwedzki klub dotarł wówczas do półfinału po wygranych z GS Banco di Roma i TSU Hajfa. W półfinale pucharu Lunds ASK uległ natomiast Buriewiestnikowi Moskwa. W sezonie 1977/1979 Pucharu Europy klub odpadł w pierwszej rundzie z Gambiitti Helsinki. W 1982 roku zespół spadł do Division II, a rok później powrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej. W latach 1984 i 1986 zespół zajął trzecie miejsce w Division I. Po reformie rozgrywek i utworzeniu Elitserien Lunds ASK zakwalifikował się do niej w 1988 roku. W 1991 roku nastąpił spadek z ligi, a w 1992 roku ponowny awans do Elitserien. W roku 1993 klub zdobył Puchar Szwecji po pokonaniu w finale SK Rockaden Stockholm. W składzie drużyny znajdowali się wówczas Ludvig Sandström, Pontus Sjödahl, Christian Jepson, Mats Andersson i Tiger Hillarp Persson. W 1995 roku klub spadł z Elitserien, a następnie z powodu trudności finansowych na swój wniosek został zdegradowany do Division II. W 1998 roku klub awansował do Division I z takimi zawodnikami w składzie, jak Jan Piński, Dominik Pędzich, Tõnu Õim i Friedrich Baumbach. W następnym roku klub uzyskał awans do Elitserien. W sezonie 1999/2000 Lunds ASK zajął szóste miejsce w Elitserien, a w jego składzie znajdowali się wówczas m.in. Sune Berg Hansen, Helgi Áss Grétarsson, Emanuel Berg, Jesper Hall, Jan Piński i Hans Tikkanen. W 2001 roku klub był czwarty w lidze. W sezonie 2006/2007 zespół zdobył wicemistrzostwo kraju, ulegając jedynie Sollentuna SK. Sezon później uzyskano trzecie miejsce w Elitserien. W 2009 roku zespół zajął czwartą pozycję w lidze, a w sezonie 2009/2010 – kolejne wicemistrzostwo. W sezonie 2010/2011 Lunds ASK zdobył mistrzostwo Szwecji, kończąc rozgrywki przed SK Team Viking i SK Rockaden Stockholm. W kadrze zespołu znajdowali się wówczas m.in. Jan Smeets, Kaido Külaots, Tiger Hillarp Persson, Axel Smith, Nils Grandelius, Hans Tikkanen i Jesper Hall. W 2011 roku, po ponad 30 latach nieobecności, szwedzki klub wystąpił w Pucharze Europy. Zespół odniósł wówczas zwycięstwa z K41, İSEK SK, ŽŠK Maribor i SG Zürich, a przegrał z Petersburgiem, SOCAR-Azerbaijan i Bosną Sarajewo, zajmując w klasyfikacji końcowej 26. miejsce. Sezon 2011/2012 zespół ukończył na drugim miejscu w lidze, a dwa kolejne – na trzecim. W 2015 roku zespół uzyskał wicemistrzostwo kraju, a w latach 2016–2017 zajął trzecie miejsce. W sezonie 2018/2019 szachiści klubu zdobyli mistrzostwo kraju. W Pucharze Europy klub zajął 28. miejsce, wygrywając cztery mecze i przegrywając trzy. W 2020 roku klub zdobył tytuł wicemistrzowski. Osiągnięcie to zostało powtórzone w sezonie 2022/2023.

## Arcymistrzowie w historii klubu
- Pepe Cuenca[26]
- Henrik Danielsen[27]
- Sipke Ernst[28]
- Nils Grandelius[29]
- Helgi Áss Grétarsson[6]
- Sune Berg Hansen[6]
- Leif Johannessen[30]
- Tiger Hillarp Persson[31]
- Kaido Külaots[13]
- Lars Schandorff[7]
- Daniel Semcesen[32]
- Jan Smeets[14]
- Aryan Tari[33]
- Jesper Søndergaard Thybo[34]
- Hans Tikkanen[29]

title: Lunds ASK

wikitext:
'''Lunds ASK''', pełna nazwa ''Lunds Akademiska Schackklubb'' – szwedzki klub szachowy z siedzibą w [[Lund]], dziesięciokrotny mistrz kraju.

== Historia ==
Klub został założony 30 października 1906 roku w ramach stowarzyszenia akademickiego [[Uniwersytet w Lund|uniwersytetu w Lund]]. Następnie klub rozgrywał mecze towarzyskie. Jego rozwiązanie nastąpiło w 1920 roku. W 1955 roku klub został reaktywowany. W 1958 roku zespół po raz pierwszy wygrał ligę Allskånskan, rok później powtórzył to osiągnięcie. W 1964 roku zespół awansował do [[Division I w szachach|Division I]]. W sezonie 1964/1965 klub zdobył mistrzostwo Szwecji. Skład drużyny stanowili wówczas m.in. Kjell Krantz, Göran Broström, [[Rolf Martens]], Dan Cederberg i Sven Asker<ref name="hist">{{Cytuj |url = http://www.lask.se/arkiv.asp?id=1859 |tytuł = LASK-historik |opublikowany = Lunds ASK |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W latach 60. i 70. Lunds ASK był czołowym klubem szwedzkim, wygrywając ligę jeszcze siedmiokrotnie: w latach 1966–1967, 1970, 1972 i 1976–1978<ref name="arkiv">{{Cytuj |url = https://schack.se/tavlingar/serier/resultatarkiv/ |tytuł = Resultatarkiv |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W sezonie 1975/1976 zespół zadebiutował w [[Klubowy Puchar Europy w szachach|Pucharze Europy]]<ref name="olimp">{{Cytuj |url = https://www.olimpbase.org/teamsc/lund_tea.html |tytuł = Lund ASK – EUROPEAN MEN'S CHESS CLUB CUP |opublikowany = OlimpBase |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. Szwedzki klub dotarł wówczas do półfinału po wygranych z [[GS Banco di Roma]] i [[TSU Hajfa]]. W półfinale pucharu Lunds ASK uległ natomiast [[Buriewiestnik Moskwa (szachy)|Buriewiestnikowi Moskwa]]<ref>{{Cytuj |url = https://www.olimpbase.org/1976c/1976fa.html |tytuł = 1st European Chess Club Cup: 1975/1976 |opublikowany = OlimpBase |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W sezonie 1977/1979 Pucharu Europy klub odpadł w pierwszej rundzie z [[Gambiitti Helsinki]]<ref>{{Cytuj |url = https://www.olimpbase.org/1979c/1979fa.html |tytuł = 2nd European Chess Club Cup: 1977/1979 |opublikowany = OlimpBase |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W 1982 roku zespół spadł do [[Division II w szachach|Division II]], a rok później powrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej. W latach 1984 i 1986 zespół zajął trzecie miejsce w Division I. Po reformie rozgrywek i utworzeniu [[Elitserien w szachach|Elitserien]] Lunds ASK zakwalifikował się do niej w 1988 roku. W 1991 roku nastąpił spadek z ligi, a w 1992 roku ponowny awans do Elitserien. W roku 1993 klub zdobył [[Drużynowy Puchar Szwecji w szachach|Puchar Szwecji]] po pokonaniu w finale [[SK Rockaden Stockholm]]. W składzie drużyny znajdowali się wówczas Ludvig Sandström, Pontus Sjödahl, Christian Jepson, Mats Andersson i [[Tiger Hillarp Persson]]. W 1995 roku klub spadł z Elitserien, a następnie z powodu trudności finansowych na swój wniosek został zdegradowany do Division II. W 1998 roku klub awansował do Division I z takimi zawodnikami w składzie, jak [[Jan Piński]], [[Dominik Pędzich]], [[Tõnu Õim]] i [[Friedrich Baumbach]]. W następnym roku klub uzyskał awans do Elitserien<ref name="hist"/>. W sezonie 1999/2000 Lunds ASK zajął szóste miejsce w Elitserien, a w jego składzie znajdowali się wówczas m.in. [[Sune Berg Hansen]], [[Helgi Áss Grétarsson]], [[Emanuel Berg]], [[Jesper Hall]], Jan Piński i [[Hans Tikkanen]]<ref name="swe00">{{Cytuj |url = https://schack.se/wp-content/uploads/Allsvenskang/1999/resultatbulletin_1999.pdf |tytuł = Resultatbulletin 1999 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W 2001 roku klub był czwarty w lidze<ref name="swe01">{{Cytuj |url = https://schack.se/wp-content/uploads/Allsvenskang/2000/resultatbulletin_2000.pdf |tytuł = Resultatbulletin 2000 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W sezonie 2006/2007 zespół zdobył wicemistrzostwo kraju, ulegając jedynie [[Sollentuna SK]]<ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/wp-content/uploads/Allsvenskang/2006/Allsvenskanresultat.htm |tytuł = Elitserien 2006/07 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. Sezon później uzyskano trzecie miejsce w Elitserien<ref>{{Cytuj |url = https://www.rockaden.com/dokument/verksamhetsberattelse/Verksamhetsberattelse_Rockaden_2007_2008.pdf |tytuł = SK ROCKADEN VERKSAMHETSBERÄTTELSEN 2007/2008 |opublikowany = [[SK Rockaden Stockholm]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W 2009 roku zespół zajął czwartą pozycję w lidze, a w sezonie 2009/2010 – kolejne wicemistrzostwo<ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/wp-content/uploads/Allsvenskang/2008/Allsvenskanresultat.htm |tytuł = Elitserien 2008/9 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentServlet?id=6 |tytuł = Elitserien Allsvenskan 2009/2010 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W sezonie 2010/2011 Lunds ASK zdobył mistrzostwo Szwecji, kończąc rozgrywki przed [[SK Team Viking]] i SK Rockaden Stockholm<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentServlet?id=28 |tytuł = Elitserien Allsvenskan 2010/2011 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W kadrze zespołu znajdowali się wówczas m.in. [[Jan Smeets]], [[Kaido Külaots]], [[Tiger Hillarp Persson]], [[Axel Smith]], [[Nils Grandelius]], [[Hans Tikkanen]] i Jesper Hall<ref name="swe11-08">{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=1699 |tytuł = Matchresultat rond 8 Elitserien Allsvenskan 2010/2011 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref><ref name="swe11-09">{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=1705 |tytuł = Matchresultat rond 9 Elitserien Allsvenskan 2010/2011 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W 2011 roku, po ponad 30 latach nieobecności, szwedzki klub wystąpił w Pucharze Europy<ref name="olimp"/>. Zespół odniósł wówczas zwycięstwa z [[K41]], [[İSEK SK]], [[ŽŠK Maribor]] i [[SG Zürich]], a przegrał z [[Miednyj Wsadnik Petersburg|Petersburgiem]], [[SOCAR-Azerbaijan]] i [[Bosna Sarajewo (szachy)|Bosną Sarajewo]], zajmując w klasyfikacji końcowej 26. miejsce<ref>{{Cytuj |url = https://www.olimpbase.org/2011c/2011fa.html |tytuł = 27th European Chess Club Cup: Rogaška Slatina 2011 |opublikowany = OlimpBase |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. Sezon 2011/2012 zespół ukończył na drugim miejscu w lidze, a dwa kolejne – na trzecim<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentServlet?id=3153 |tytuł = Elitserien Allsvenskan 2011/2012 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentServlet?id=3221 |tytuł = Elitserien Allsvenskan 2012/13 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentServlet?id=3319 |tytuł = Elitserien Allsvenskan 2013/14 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W 2015 roku zespół uzyskał wicemistrzostwo kraju, a w latach 2016–2017 zajął trzecie miejsce<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentServlet?id=3459 |tytuł = Elitserien Allsvenskan 2014/15 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/tavlingar/resultat/allsvenskan-201516/ |tytuł = Allsvenskan 2015/16 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/tavlingar/resultat/allsvenskan-201617/ |tytuł = Allsvenskan 2016/17 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W sezonie 2018/2019 szachiści klubu zdobyli mistrzostwo kraju<ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/tavlingar/resultat/allsvenskan-2018-19/ |tytuł = Allsvenskan 2018/19 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W Pucharze Europy klub zajął 28. miejsce, wygrywając cztery mecze i przegrywając trzy<ref>{{Cytuj |url = https://chess-results.com/tnr462794.aspx?lan=3 |tytuł = 35th European Club Cup 2019 |opublikowany = Chess-Results.com |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. W 2020 roku klub zdobył tytuł wicemistrzowski<ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/tavlingar/resultat/allsvenskan-2019-20/ |tytuł = Allsvenskan 2019/20 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>. Osiągnięcie to zostało powtórzone w sezonie 2022/2023<ref>{{Cytuj |url = https://schack.se/tavlingar/resultat/allsvenskan-2022-23/ |tytuł = Allsvenskan 2022/23 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>.

== Arcymistrzowie w historii klubu ==
* {{flaga|ESP}} [[Pepe Cuenca]]<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=17706 |tytuł = Matchresultat rond 1 Elitserien Allsvenskan 2015/16 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|DNK}} [[Henrik Danielsen]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.lask.se/include.asp?mapp=filer/allsvenskan&fil=elitserien01-02 |tytuł = Elitserien 2001-2002 |opublikowany = Lunds ASK |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|NLD}} [[Sipke Ernst]]<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=510467 |tytuł = Matchresultat rond 1 Elitserien Allsvenskan 2024/25 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|SWE}} [[Nils Grandelius]]<ref name="olimppl">{{Cytuj |url = https://www.olimpbase.org/teamsc/lund_i01.html |tytuł = Lund ASK – EUROPEAN MEN'S CHESS CLUB CUP Individual Record |opublikowany = OlimpBase |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|ISL}} [[Helgi Áss Grétarsson]]<ref name="swe00"/>
* {{flaga|DNK}} [[Sune Berg Hansen]]<ref name="swe00"/>
* {{flaga|NOR}} [[Leif Johannessen]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.lask.se/include.asp?mapp=filer/allsvenskan&fil=elitserien04-05 |tytuł = ELITSERIEN 2004/05 |opublikowany = Lunds ASK |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|SWE}} [[Tiger Hillarp Persson]]<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=578 |tytuł = Matchresultat rond 1 Elitserien Allsvenskan 2009/2010 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|EST}} [[Kaido Külaots]]<ref name="swe11-08"/>
* {{flaga|DNK}} [[Lars Schandorff]]<ref name="swe01"/>
* {{flaga|SWE}} [[Daniel Semcesen]]<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=5363 |tytuł = Matchresultat rond 5 Elitserien Allsvenskan 2013/14 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|NLD}} [[Jan Smeets]]<ref name="swe11-09"/>
* {{flaga|NOR}} [[Aryan Tari]]<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=38576 |tytuł = Matchresultat rond 1 Elitserien Allsvenskan 2016/17 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|DNK}} [[Jesper Søndergaard Thybo]]<ref>{{Cytuj |url = https://member.schack.se/ShowTournamentRoundResultServlet?id=234880 |tytuł = Matchresultat rond 1 Elitserien Allsvenskan 2021/22 |opublikowany = [[Sveriges Schackförbund]] |data dostępu = 2024-12-25}}</ref>
* {{flaga|SWE}} [[Hans Tikkanen]]<ref name="olimppl"/>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Szwedzkie kluby szachowe]]
[[Kategoria:Kluby sportowe założone w 1906]]
[[Kategoria:Sport w Lundzie]]
[[Kategoria:Uniwersytet w Lund]]


text:
# Olováry
Olováry (węg. Óvár) – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Veľký Krtíš. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1245 roku.
Według danych z dnia 31 grudnia 2012 roku, wieś zamieszkiwało 299 osób, w tym 160 kobiet i 139 mężczyzn.
W 2001 roku pod względem narodowości i przynależności etnicznej 24,56% mieszkańców stanowili Słowacy, a 74,56% Węgrzy.
Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
- Katolicy rzymscy – 92,98%
- Grekokatolicy – 0,29%
- Ewangelicy – 3,51%
- Ateiści – 2,05%
- Nie podano – 0,88%

title: Olováry

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Olováry
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = kraj bańskobystrzycki
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat Veľký Krtíš|Veľký Krtíš]]
 |stanowisko zarządzającego    = starosta
 |zarządzający                 = Jozef Vízi<ref>{{cytuj stronę|url=http://volby.statistics.sk/oso/oso2010/sr/tab9.jsp@lang=sk&sr=1.htm|tytuł=Lista wybranych wójtów, burmistrzów gmin i miast w wyborach do organów gminy|opublikowany=Štatistický úrad Slovenskej republiky|język = sk|data dostępu=2013-09-09}}</ref>
 |powierzchnia                 = 18,62<ref>{{Cytuj stronę |url = https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_DEM/om7014rr/v_om7014rr_00_00_00_sk |tytuł = Hustota obyvateľstva - obce |autor = Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk) |opublikowany = www.statistics.sk |data = |język = |data dostępu = 2024-03-28}} Ustawienia: ''om7014rr_obc: 18,62S_SK'', ''om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter)''.</ref>
 |wysokość                     = 190
 |rok                          = {{Tooltip|2023|Liczba ludności: 2023-12-31, Gęstość zaludnienia: 2023-06-31/2023-07-01.}}
 |liczba ludności              = 259<ref>{{Cytuj stronę |url = https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_DEM/om7101rr/v_om7101rr_00_00_00_sk |tytuł = Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) |autor = Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk) |opublikowany = www.statistics.sk |data = |język = |data dostępu = 2024-03-28}} Ustawienia: ''om7101rr_obc: AREAS_SK''.</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 13,99<ref>{{Cytuj stronę |url = https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_DEM/om7014rr/v_om7014rr_00_00_00_sk |tytuł = Hustota obyvateľstva - obce |autor = Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk) |opublikowany = www.statistics.sk |data = |język = |data dostępu = 2024-03-28}} Ustawienia: ''om7014rr_obc: AREAS_SK''.</ref>
 |numer kierunkowy             = 047
 |kod pocztowy                 = 991 22
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Olováry''' ([[Język węgierski|węg.]] ''Óvár'') – [[wieś]] ([[obec]]) na [[Słowacja|Słowacji]] położona w [[kraj bańskobystrzycki|kraju bańskobystrzyckim]], w [[powiat Veľký Krtíš|powiecie Veľký Krtíš]]. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1245 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://archive.is/20130418155306/http://app.statistics.sk/mosmis/eng/zaklad.jsp?txtUroven=430610&lstObec=516261|tytuł=Statystyki ogólne miejscowości|opublikowany=Statistical Office of the Slovak Republic|język = en|data dostępu=2013-09-09}}</ref>.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012 roku, wieś zamieszkiwało 299 osób, w tym 160 kobiet i 139 mężczyzn<ref>{{cytuj stronę|url=https://slovak.statistics.sk/wps/wcm/connect/819fe4f3-665c-4878-8cfa-cadeb878a3cc/2012_LAU2_sk.pdf?MOD=AJPERES|tytuł=Dane statystyczne dotyczące liczby mieszkańców|opublikowany=Štatistický úrad Slovenskej republiky|język = sk|data dostępu=2013-09-09}}</ref>.

W 2001 roku pod względem [[narodowość|narodowości]] i [[grupa etniczna|przynależności etnicznej]] 24,56% mieszkańców stanowili [[Słowacy]], a 74,56% [[Węgrzy]]<ref name="spis">{{cytuj stronę|url=http://archive.is/20130909002614/http://app.statistics.sk/mosmis/eng/scitanie.jsp?txtUroven=430610&lstObec=516261|tytuł=Statystyki mieszkańców na podstawie spisu statystycznego z roku 2001|opublikowany=Statistical Office of the Slovak Republic|język = en|data dostępu=2013-09-09}}</ref>.

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco<ref name="spis"/>:
* [[Kościół łaciński|Katolicy rzymscy]] – 92,98%
* [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowackiego|Grekokatolicy]] – 0,29%
* [[Kościoły ewangelickie|Ewangelicy]] – 3,51%
* [[Ateizm|Ateiści]] – 2,05%
* Nie podano – 0,88%

{{Wykres demograficzny
|tytuł= Zmiany liczby ludności w miejscowości Olováry od 1996 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20140824052118/http://px-web.statistics.sk:80/PXWebSlovak/|tytuł=Databáza|opublikowany=Štatistický úrad Slovenskej republiky|język = sk|data dostępu=2019-12-23}}</ref>.
|szerokość=
|wysokość=
|popmax= 343
|linie= 100
|linie pomocnicze= 20
|rok1=1996  ||pop1= 317
|rok2=1997  ||pop2= 323
|rok3=1998  ||pop3= 318
|rok4=1999  ||pop4= 312
|rok5=2000  ||pop5= 312
|rok6=2001  ||pop6= 343
|rok7=2002  ||pop7= 338
|rok8=2003  ||pop8= 328
|rok9=2004  ||pop9= 330
|rok10=2005  ||pop10= 329
|rok11=2006  ||pop11= 329
|rok12=2007  ||pop12= 323
|rok13=2008  ||pop13= 318
|źródło= Štatistický úrad Slovenskej republiky
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Veľký Krtíš}}

[[Kategoria:Miejscowości w powiecie Veľký Krtíš]]

title: Olováry

Państwo: Słowacja

Kraj: bańskobystrzycki

Powiat: Veľký Krtíš

Starosta: Jozef Vízi

Tablice rejestracyjne: VK


text:
# Kaszubska Brygada WOP
Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza (KBWOP) – zlikwidowana brygada Wojsk Ochrony Pogranicza pełniąca służbę na granicy morskiej.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
Kaszubska Brygada WOP sformowana została 1 stycznia 1958 na bazie 16 Brygady WOP, na podstawie zarządzenia MSW nr 075/58 z 22 kwietnia 1958. Sztab brygady stacjonował w Gdańsku, ul. Oliwska 35.
1 stycznia 1960 dokonano zmiany nazwy batalionu granicznego Gdańsk na batalion graniczny Sopot oraz zmieniono numerację strażnic.
W 1961, dowództwo posiadało kryptonim Rynek.
12 października 1962 brygada otrzymała swój nowy sztandar.
W 1962 wprowadzono nowy plan mobilizacyjny PM–62.  Zgodnie z etatem czasu „P”, na dzień 1 lipca 1965 Brygada liczyła 2311 żołnierzy, a etat czasu „W” przewidywał 1922 żołnierzy. W ramach zadań mobilizacyjnych jednostka mobilizowała 29 dywizjon OP Gdańsk i samodzielny batalion portowy Gdynia. Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr 0148 z 2.09.1963 przeformowano strażnice lądowe kategorii III: Ustka i Jarosławiec na strażnice WOP nadmorskie kategorii II.
31 lipca 1964 przejęto od Bałtyckiej Brygady WOP obiekt po rozformowanej strażnicy WOP Stilo.
15 sierpnia 1964 Graniczna Placówka Kontrolna Łeba oraz strażnice WOP: Karwia, Biała Góra i Łeba z ochranianymi odcinkami została przyjęła od Bałtyckiej Brygady WOP.
W 1967 dywizjon okrętów został podporządkowany dowódcy Morskiej Brygady Okrętów Pogranicza.
W 1971 po przejściu WOP z MON do MSW, Morską Brygadę Okrętów Pogranicza podporządkowano dowództwu Marynarki Wojennej i odtąd w ochronie granicy morskiej uczestniczyła ona tylko na zasadach współdziałania z brygadami nadmorskimi WOP. Dlatego też jej jednostki pływające wykorzystywano tylko do działań interwencyjno–pościgowych i służby dozoru na Zatoce Gdańskiej i pełnym morzu. W latach siedemdziesiątych w ochronie granicy na Wybrzeżu Gdańskim nadal wykorzystywano aparat zwiadu, a jego działalność skupiała się na operacyjnym zabezpieczeniu i opanowaniu strefy nadgranicznej oraz rybołówstwa i żeglarstwa sportowego. Zadania te realizowano we współdziałaniu z organami Służby Bezpieczeństwa (SB), Milicji Obywatelskiej (MO) oraz przy pomocy ludności cywilnej pogranicza.
Zarządzeniem dowódcy WOP z 17 lutego 1976 brygada przeszła na dwuszczeblowy system dowodzenia podporządkowując strażnice bezpośrednio pod sztab brygady. Z kolei na podstawie zarządzenia dowódcy WOP z 25 lipca 1976 brygada otrzymała nazwę Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza. W tym samym roku, w wyniku zmian organizacyjnych w Wojskach Ochrony Pogranicza, podporządkowano Bałtyckiej Brygadzie WOP w Koszalinie: GPK w Łebie, strażnicę WOP w Łebie i batalion WOP Lębork.
W latach siedemdziesiątych, w wyniku reformy administracji państwowej zaistniała potrzeba dostosowania odcinków ochranianych przez brygady WOP do granic nowych województw. Po likwidacji oddziałów WOP na granicy wschodniej, brygadzie WOP w Gdańsku przydzielono do ochrony część odcinka granicy obejmującego obszar trzech województw – olsztyńskiego, elbląskiego i gdańskiego. Po reorganizacji w 1976 jednostka ta ochraniała odcinek o długości 270 km w tym 141,5 km granicy morskiej i 129 km granicy lądowej z ZSRR.
Zarządzeniem nr 012 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Kaszubską Brygadę WOP w Gdańsku istniejącą według etatu nr 44/0108 o stanie osobowym na okres „W” 2047 żołnierzy i 68 pracowników cywilnych oraz na okres „P” 1650 żołnierzy i 76 pracowników cywilnych. Na jej bazie powstał oddział Straży Granicznej: Kaszubski Oddział Straży Granicznej w Gdańsku. Oddziałowi została przydzielona nazwa związana z regionem, w którym działał.
Zarządzeniem nr 012 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Ośrodek Wczasów WOP w Sopocie istniejący według etatu nr 44/05 o stanie osobowym na okres „P” 1 żołnierz.

## Struktura organizacyjna
- Dowództwo, sztab i pododdziały dowodzenia[e]
- Batalion portowy Gdynia
- Batalion portowy Gdańsk
- Dywizjon Okrętów Pogranicza Gdańsk Gdańsk-Westerplatte
- Strażnice Wojsk Ochrony Pogranicza:
  - Strażnica WOP Władysławowo
  - Strażnica WOP Jastarnia
  - Strażnica WOP Jantar
  - Strażnica WOP Krynica Morska
- Graniczne placówki kontrolne Wojsk Ochrony Pogranicza:
  - Graniczna Placówka Kontrolna Władysławowo
  - Graniczna Placówka Kontrolna Hel
  - Graniczna Placówka Kontrolna Gdynia
  - Graniczna Placówka Kontrolna Gdańsk
  - Graniczna Placówka Kontrolna Gdańsk Rębiechowo.

Struktura organizacyjna brygady na dzień 1 stycznia 1960
- Batalion portowy WOP Gdynia – 3 kompanie
- Batalion portowy WOP Gdańsk – 2 kompanie
- Batalion graniczny Sopot – 7 strażnic
- Placówka zwiadu Puck
- Placówka zwiadu Sztutowo
- Graniczne placówki kontrolne Wojsk Ochrony Pogranicza:
  - Graniczna Placówka Kontrolna Rybołówstwa Hel[6]
  - Graniczna Placówka Kontrolna Rybołówstwa Władysławowo[6]
- Dywizjon Okrętów Pogranicza (mp. Westerplatte – 18 jednostek typu „OP”, „DP”, i „KP” oraz 11 typu „M”)[6].

Struktura organizacyjna brygady na dzień 1 lipca 1971
- Dowództwo i sztab brygady
- siedem strażnic nadmorskich WOP:
  - Strażnica WOP Łeba
  - Strażnica WOP Karwia
  - Strażnica WOP Władysławowo
  - Strażnica WOP Jastarnia
  - Strażnica WOP Jantar
  - Strażnica WOP Krynica Morska
- Batalion portowy w Gdańsku (2 strażnice portowe, strażnica odwodowa, pluton łączności, sekcja zwiadu)
- Batalion portowy w Gdyni (3 strażnice portowe, strażnica odwodowa, pluton łączności, pluton ochrony, kwatermistrzostwo i drużyna gospodarcza)
- Batalion odwodowy w Lęborku (pluton łączności, pluton ochrony, pluton cekaemów, sekcja techniczna, pluton transportowo-gospodarczy, pluton medyczny)
- pododdziały przysztabowe (pluton saperów, pluton ochrony, pluton techniczny, kompania łączności, kompania zaopatrzenia, medyczna i orkiestra).

Struktura organizacyjna jednostki, która ukształtowała się w połowie lat siedemdziesiątych przetrwała z nieznacznymi zmianami do końca istnienia Kaszubskiej Brygady WOP.
Wykaz punktów obserwacji wzrokowo-technicznej w Kaszubskiej Brygadzie WOP wg stanu z 1990
- POWT nr 43 Lubiatowo
- POWT nr 44 Białogóra
- POWT nr 45 Piaśnica
- POWT nr 46 Widowo
- POWT nr 47 Ostrowo
- POWT nr 48 Lisi Jar
- POWT nr 49 Chłapowo
- POWT nr 50 Wielka Wieś
- POWT nr 51 Chałupy
- POWT nr 52 Kuźnica
- POWT nr 53 Jastarnia
- POWT nr 54 Góra Szwedów (Hel)
- POWT nr 55 Hel Port (wspólnie z GPK)
- POWT nr 56 Gdynia Port
- POWT nr 57 Sopot Kam. Potok
- POWT nr 58 Gdańsk Nowy Port
- POWT nr 59 Gdańsk Port Półn.
- POWT nr 60 Górki Zachodnie
- POWT nr 61 Sobieszewo
- POWT nr 62 Mikoszewo
- POWT nr 63 Jantar
- POWT nr 64 Stegna
- POWT nr 65 Kąty Rybackie
- POWT nr 66 Skowronki
- POWT nr 67 Krynica Morska
- POWT nr 68 Leśniczówka
- POWT nr 69 Piaski
- POWT nr 70 Piaski (ruchoma na samochodzie).

## Wydarzenia
- 1970–1971 – w celu natychmiastowego rozpoznania celów wykrytych przez stacje radiolokacyjne na wodach terytorialnych dla wybranych strażnic nadmorskich WOP przydzielono rzeczne kutry rozpoznawcze typu KR-70 po przystosowaniu ich do eksploatacji w warunkach morskich (Dopuszczenie kutrów rzecznych do służby na morzu było rozwiązaniem doraźnym)[14].
- 1973–1975 – wybrane strażnice nadmorskie WOP otrzymały ze stoczni w Ustce kutry przystosowane do służby morskiej przede wszystkim umożliwiające szybkie i bezpieczne potrafiące dobicie do plaż morskich (Prototyp takiego kutra opracowała, a następnie wykonała stocznia w Ustce w 1972. Podstawowym materiałem jaki użyto do jego budowy był laminat poliestrowo-szklany)[14].
- 13 grudnia 1981–22 lipca 1983 – (stan wojenny w Polsce), cały wysiłek służb przede wszystkim strażnic i GPK, skierowano na ochronę granicy oraz utrzymanie porządku i bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej, współpracując ściśle z organami milicji i Służby Bezpieczeństwa. W strażnicach normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Po wprowadzeniu ograniczeń w ruchu granicznym część niewykorzystanej kadry GPK przerzucono do strażnic w celu wspomożenia bezpośredniej ochrony granicy. Patrole wysyłane w teren zostały wzmocnione. Wyeliminowano służby składające się z jednego żołnierza. Ścisłą kontrolą objęto całą strefę nadgraniczną, sięgając niekiedy głębiej. Niektóre szlaki turystyczne zostały zamknięte, a ruch w strefie nadgranicznej został znacznie ograniczony. W stan gotowości były postawione wszystkie pododdziały odwodowe. Dla umocnienia bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej organizowano stałe akcje penetracyjne terenu przez wszystkie służby, zwłaszcza lotne patrole na motocyklach lub samochodach osobowo-terenowych. Wzmocniono kontrolę ruchu jednostek pływających. Mimo utrudnionych warunków nie zaprzestano współpracy z ludnością pogranicza[15].

## Sąsiednie brygady
- Bałtycka Brygada WOP ⇔ 19 Kętrzyński Oddział WOP – 1.01.1958–1976
- Bałtycka Brygada WOP ⇔ Podlasko-Mazurska Brygada WOP – 1976–26.04.1990
- Bałtycki Oddział WOP ⇔ Podlasko-Mazurska Brygada WOP – 27.04.1989–15.05.1991.

## Oficerowie brygady
Dowódcy brygady
- ppłk Czesław Stopiński
- ppłk dypl. Mieczysław Dębicki (09.1959[16]–1965)
- ppłk Roman Sokólski
- ppłk Bronisław Wąsowski
- płk Marian Opałka
- płk Jerzy Więckowski (do 29.11.1990)
- płk Czesław Rysztowski (do 14.02.1991).

Kierownicy sekcji KRG
- ppłk Paweł Gawdun
- mjr Ryszard Kulicki
- ppłk Kazimierz Dudek
- ppłk Marian Micorek
- ppłk Tadeusz Sobczak.

title: Kaszubska Brygada WOP

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Kaszubska Brygada WOP
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = kaszubska_brygada_wop.svg
 |opis grafiki         = Emblemat brygady
 |państwo              = Polska
 |sformowanie          = 1 stycznia 1958
 |rozformowanie        = 16 maja 1991
 |nazwa wyróżniająca   = [[Kaszuby|Kaszubska]]
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    = 12 października 1962
 |rodowód              = [[4 Oddział Morski Ochrony Pogranicza|4 Oddział Morski OP]]
[[12 Gdański Oddział WOP|12 Gdański Oddz. WOP]]
[[4 Brygada Ochrony Pogranicza (WOP)|4 Brygada OP]]
[[16 Brygada WOP]]
16 Kaszubska Brygada WOP
 |kontynuacja          = [[Kaszubski Oddział Straży Granicznej|Kaszubski Oddział SG]]
 |dowódca pierwszy     = ppłk [[Czesław Stopiński]]
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = płk Czesław Rysztowski
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
|kryptonim            = ''Rynek''<ref group=uwaga>[[Kryptonim]] brygady w 1961.</ref>
 |dyslokacja           = [[Gdańsk]] Nowy Port
ul. Oliwska 35
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska wewnętrzne]]
 |formacja             = [[Wojska Ochrony Pogranicza]]
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:Border Protection Forces in Gdańsk
 |www                  =
}}
'''Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza''' (KBWOP) – zlikwidowana [[brygada]] [[Wojska Ochrony Pogranicza|Wojsk Ochrony Pogranicza]] pełniąca służbę na [[Granice Polski|granicy morskiej]].
{{Współrzędne|54,404306°N 18,658972°E|umieść=na górze|dokładność=sek}}
== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
[[Plik:Border Protection Forces in Gdańsk, 1974 01.jpg|thumb|240px|Widok na koszary '''Kaszubskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza''' w [[Nowy Port|Nowym Porcie]]. W tle [[Martwa Wisła]] i [[Westerplatte]] z [[Pomnik Obrońców Wybrzeża|Pomnikiem Obrońców Wybrzeża]] (1974)]]
Kaszubska Brygada WOP [[Formowanie jednostki|sformowana]] została 1 stycznia 1958 na bazie [[16 Brygada WOP|16 Brygady WOP]], na podstawie zarządzenia MSW nr ''075/58'' z 22 kwietnia 1958. [[Sztab]] brygady stacjonował w [[Gdańsk]]u, ul. Oliwska 35{{odn|Jackiewicz|1998|s=78}}.

1 stycznia 1960 dokonano zmiany nazwy batalionu granicznego Gdańsk na batalion graniczny Sopot oraz zmieniono numerację strażnic<ref group=uwaga>[[Zarządzenie]] organizacyjne dowódcy WOP nr ''0219/org.mob''. z 17.12.1959 ({{odn|ref=nie|Historia KBWOP|s=168}}).</ref>.

W 1961, dowództwo posiadało [[kryptonim]] ''Rynek''.

12 października 1962 brygada otrzymała swój nowy [[Polskie sztandary wojskowe|sztandar]]{{odn|Bieniecki|2005|s=52}}.

W 1962 wprowadzono nowy plan mobilizacyjny ''PM–62''.  Zgodnie z [[Etat (wojsko)|etatem]] czasu „''P''”, na dzień 1 lipca 1965 Brygada liczyła 2311 [[żołnierz]]y, a etat czasu „''W''” przewidywał 1922 żołnierzy{{odn|Goryński|2021|s=185}}. W ramach zadań mobilizacyjnych jednostka mobilizowała 29 dywizjon OP Gdańsk i samodzielny batalion portowy Gdynia{{odn|Goryński|2021|s=185}}. Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr ''0148'' z 2.09.1963 przeformowano strażnice lądowe kategorii III: [[Strażnica WOP Ustka|Ustka]] i [[Strażnica WOP Jarosławiec|Jarosławiec]] na strażnice WOP nadmorskie kategorii II.

31 lipca 1964 przejęto od [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtyckiej Brygady WOP]] obiekt po rozformowanej [[Strażnica WOP Stilo|strażnicy WOP Stilo]]<ref name="Łeba1" />.

15 sierpnia 1964 [[Graniczna Placówka Kontrolna Łeba]] oraz strażnice WOP: [[Strażnica WOP Karwia|Karwia]], [[Strażnica WOP Biała Góra|Biała Góra]] i [[Strażnica WOP Łeba|Łeba]] z ochranianymi odcinkami została przyjęła od [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtyckiej Brygady WOP]]<ref name="Łeba1">{{cytuj stronę |url = http://www.emeryci-sg.org.pl/wp/baltycka-brygada-wop/ |nazwisko = Gacek |imię = Jarosław |tytuł = Bałtycka Brygada Wojsk ochrony Pogranicza w Koszalinie : Wojska Ochrony Pogranicza w Koszalinie w latach 1945–1991 |opublikowany = emeryci-sg.org.pl |język = pl |data dostępu = 2023-03-08}}</ref>.

W 1967 dywizjon okrętów został podporządkowany dowódcy Morskiej Brygady Okrętów Pogranicza.

W 1971 po przejściu WOP z MON do MSW, [[Morska Brygada Okrętów Pogranicza|Morską Brygadę Okrętów Pogranicza]] podporządkowano dowództwu [[Marynarka Wojenna|Marynarki Wojennej]] i odtąd w ochronie granicy morskiej uczestniczyła ona tylko na zasadach współdziałania z brygadami nadmorskimi WOP. Dlatego też jej jednostki pływające wykorzystywano tylko do działań interwencyjno–pościgowych i służby dozoru na [[Zatoka Gdańska|Zatoce Gdańskiej]] i pełnym morzu. W latach siedemdziesiątych w ochronie granicy na Wybrzeżu Gdańskim nadal wykorzystywano aparat zwiadu, a jego działalność skupiała się na operacyjnym zabezpieczeniu i opanowaniu [[Strefa nadgraniczna|strefy nadgranicznej]] oraz rybołówstwa i żeglarstwa sportowego. Zadania te realizowano we współdziałaniu z organami [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|Służby Bezpieczeństwa]] (SB), [[Milicja Obywatelska|Milicji Obywatelskiej]] (MO) oraz przy pomocy ludności cywilnej pogranicza{{odn|Bieniecki|2005|s=52–53}}.

Zarządzeniem dowódcy WOP z 17 lutego 1976 brygada przeszła na dwuszczeblowy system dowodzenia podporządkowując strażnice bezpośrednio pod sztab brygady. Z kolei na podstawie zarządzenia dowódcy WOP z 25 lipca 1976 brygada otrzymała nazwę '''Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza'''. W tym samym roku, w wyniku zmian organizacyjnych w Wojskach Ochrony Pogranicza, podporządkowano [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtyckiej Brygadzie WOP]] w [[Koszalin]]ie: [[Graniczna Placówka Kontrolna Łeba|GPK w Łebie]], [[Strażnica WOP Łeba|strażnicę WOP w Łebie]] i [[161 Batalion WOP|batalion WOP Lębork]]{{refn|grupa=uwaga|Na bazie 161 batalionu WOP Lębork utworzono samodzielną kompanię odwodową, kompanię techniczną i kompanię ochrony i regulacji ruchu.}}<ref name="Łeba1" />.

W latach siedemdziesiątych, w wyniku reformy administracji państwowej zaistniała potrzeba dostosowania odcinków ochranianych przez brygady WOP do granic nowych województw. Po likwidacji oddziałów WOP na granicy wschodniej, brygadzie WOP w Gdańsku przydzielono do ochrony część odcinka granicy obejmującego obszar trzech województw – [[Województwo olsztyńskie (1975–1998)|olsztyńskiego]], [[Województwo elbląskie|elbląskiego]] i [[Województwo gdańskie (1975–1998)|gdańskiego]]. Po reorganizacji w 1976 jednostka ta ochraniała odcinek o długości 270 km w tym 141,5 km granicy morskiej i 129 km granicy lądowej z [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]{{odn|Bieniecki|2005|s=53}}.

[[Zarządzenie]]m nr ''012'' Komendanta Głównego [[Straż Graniczna (Polska)|Straży Granicznej]] z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Kaszubską Brygadę WOP w Gdańsku istniejącą według [[Etat (wojsko)|etatu]] nr ''44/0108'' o stanie osobowym na okres „''W''” 2047 [[żołnierz]]y i 68 pracowników cywilnych oraz na okres „''P''” 1650 żołnierzy i 76 pracowników cywilnych{{odn|Goryński|2012|s=197}}. Na jej bazie powstał oddział [[Straż Graniczna (Polska)|Straży Granicznej]]: [[Kaszubski Oddział Straży Granicznej]] w [[Gdańsk]]u<ref name="Obwieszczenie">{{cytuj stronę |url = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2020/305 |tytuł = Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 stycznia 2020 roku w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Straży Granicznej (Dz.U. 2020. poz. 305) |opublikowany = dziennikustaw.gov.pl |data = 2020-02-26 |język = pl |data dostępu = 2020-03-22}}</ref>. Oddziałowi została przydzielona nazwa związana z regionem, w którym działał<ref group=uwaga>ASG, sygn. 445/7 s. 43–48.</ref>{{odn|Jackiewicz|1998|s=62}}.

Zarządzeniem nr ''012'' Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Ośrodek Wczasów WOP w [[Sopot|Sopocie]] istniejący według etatu nr ''44/05'' o stanie osobowym na okres „''P''” 1 żołnierz{{odn|Goryński|2012|s=198}}.

== Struktura organizacyjna ==
[[Plik:Border Protection Forces in Gdańsk, 1950-1960 03.jpg|thumb|240px|Marynarze Wojsk Ochrony Pogranicza w Gdańsku (1950–1960)]]
* Dowództwo, sztab i pododdziały dowodzenia<ref group=uwaga>Strukturę organizacyjną brygady podano za ({{odn| ref=nie|Jackiewicz|1998|s=78}}).</ref>
* Batalion portowy Gdynia
* Batalion portowy Gdańsk
* [[Kaszubski Dywizjon Okrętów Pogranicza|Dywizjon Okrętów Pogranicza Gdańsk]] Gdańsk-Westerplatte
* Strażnice Wojsk Ochrony Pogranicza:
** [[Strażnica WOP Władysławowo]]
** [[Strażnica WOP Jastarnia]]
** [[Strażnica WOP Jantar]]
** [[Strażnica WOP Krynica Morska]]
* Graniczne placówki kontrolne Wojsk Ochrony Pogranicza:
** [[Graniczna Placówka Kontrolna Władysławowo]]
** [[Morska Graniczna Placówka Kontrolna Hel|Graniczna Placówka Kontrolna Hel]]
** [[Graniczna Placówka Kontrolna Gdynia]]
** [[Graniczna Placówka Kontrolna Gdańsk]]
** [[Graniczna Placówka Kontrolna Gdańsk Rębiechowo]].

; Struktura organizacyjna brygady na dzień 1 stycznia 1960{{odn|Historia KBWOP|s=169}}:
* Batalion portowy WOP Gdynia – 3 kompanie
* Batalion portowy WOP Gdańsk – 2 kompanie
* Batalion graniczny Sopot – 7 strażnic
* Placówka zwiadu Puck
* Placówka zwiadu Sztutowo
* Graniczne placówki kontrolne Wojsk Ochrony Pogranicza:
** [[Morska Graniczna Placówka Kontrolna Hel|Graniczna Placówka Kontrolna Rybołówstwa Hel]]{{odn|Bieniecki|2005|s=53}}
** [[Graniczna Placówka Kontrolna Władysławowo|Graniczna Placówka Kontrolna Rybołówstwa Władysławowo]]{{odn|Bieniecki|2005|s=53}}
* Dywizjon Okrętów Pogranicza (mp. [[Westerplatte]] – 18 jednostek typu „OP”, „DP”, i „KP” oraz 11 typu „M”){{odn|Bieniecki|2005|s=53}}.

; Struktura organizacyjna brygady na dzień 1 lipca 1971{{odn|Bieniecki|2005|s=53}}:
* Dowództwo i sztab brygady
* siedem strażnic nadmorskich WOP:
** [[Strażnica WOP Łeba]]
** [[Strażnica WOP Karwia]]
** [[Strażnica WOP Władysławowo]]
** [[Strażnica WOP Jastarnia]]
** [[Strażnica WOP Jantar]]
** [[Strażnica WOP Krynica Morska]]
* Batalion portowy w Gdańsku (2 strażnice portowe, strażnica odwodowa, pluton łączności, sekcja zwiadu)
* Batalion portowy w Gdyni (3 strażnice portowe, strażnica odwodowa, pluton łączności, pluton ochrony, kwatermistrzostwo i drużyna gospodarcza)
* [[161 Batalion WOP|Batalion odwodowy w Lęborku]] (pluton łączności, pluton ochrony, pluton cekaemów, sekcja techniczna, pluton transportowo-gospodarczy, pluton medyczny)
* pododdziały przysztabowe (pluton saperów, pluton ochrony, pluton techniczny, kompania łączności, kompania zaopatrzenia, medyczna i orkiestra).

Struktura organizacyjna jednostki, która ukształtowała się w połowie lat siedemdziesiątych przetrwała z nieznacznymi zmianami do końca istnienia Kaszubskiej Brygady WOP{{odn|Bieniecki|2005|s=53–54}}.

; Wykaz punktów obserwacji wzrokowo-technicznej w Kaszubskiej Brygadzie WOP wg stanu z 1990{{odn|Bieniecki|2011|s=118 cz.III}}:
* POWT nr 43 Lubiatowo
* POWT nr 44 Białogóra
* POWT nr 45 Piaśnica
* POWT nr 46 Widowo
* POWT nr 47 Ostrowo
* POWT nr 48 Lisi Jar
* POWT nr 49 Chłapowo
* POWT nr 50 Wielka Wieś
* POWT nr 51 Chałupy
* POWT nr 52 Kuźnica
* POWT nr 53 Jastarnia
* POWT nr 54 Góra Szwedów (Hel)
* POWT nr 55 Hel Port (wspólnie z GPK)
* POWT nr 56 Gdynia Port
* POWT nr 57 Sopot Kam. Potok
* POWT nr 58 Gdańsk Nowy Port
* POWT nr 59 Gdańsk Port Półn.
* POWT nr 60 Górki Zachodnie
* POWT nr 61 Sobieszewo
* POWT nr 62 Mikoszewo
* POWT nr 63 Jantar
* POWT nr 64 Stegna
* POWT nr 65 Kąty Rybackie
* POWT nr 66 Skowronki
* POWT nr 67 Krynica Morska
* POWT nr 68 Leśniczówka
* POWT nr 69 Piaski
* POWT nr 70 Piaski (ruchoma na samochodzie).

== Wydarzenia ==
* 1970–1971 – w celu natychmiastowego rozpoznania celów wykrytych przez stacje radiolokacyjne na wodach terytorialnych dla wybranych strażnic nadmorskich WOP przydzielono rzeczne kutry rozpoznawcze typu KR-70 po przystosowaniu ich do eksploatacji w warunkach morskich (Dopuszczenie kutrów rzecznych do służby na morzu było rozwiązaniem doraźnym){{odn|Dominiczak|1985|s=129}}.
* 1973–1975 – wybrane strażnice nadmorskie WOP otrzymały ze stoczni w Ustce kutry przystosowane do służby morskiej przede wszystkim umożliwiające szybkie i bezpieczne potrafiące dobicie do plaż morskich (Prototyp takiego kutra opracowała, a następnie wykonała stocznia w Ustce w 1972. Podstawowym materiałem jaki użyto do jego budowy był laminat poliestrowo-szklany){{odn|Dominiczak|1985|s=129}}.
* 13 grudnia 1981–22 lipca 1983 – ([[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stan wojenny w Polsce]]), cały wysiłek służb przede wszystkim strażnic i GPK, skierowano na ochronę granicy oraz utrzymanie porządku i bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej, współpracując ściśle z organami [[Milicja Obywatelska|milicji]] i [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|Służby Bezpieczeństwa]]. W strażnicach normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Po wprowadzeniu ograniczeń w ruchu granicznym część niewykorzystanej kadry GPK przerzucono do strażnic w celu wspomożenia bezpośredniej ochrony granicy. Patrole wysyłane w teren zostały wzmocnione. Wyeliminowano służby składające się z jednego żołnierza. Ścisłą kontrolą objęto całą [[Strefa nadgraniczna|strefę nadgraniczną]], sięgając niekiedy głębiej. Niektóre szlaki turystyczne zostały zamknięte, a ruch w strefie nadgranicznej został znacznie ograniczony. W stan gotowości były postawione wszystkie pododdziały odwodowe. Dla umocnienia bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej organizowano stałe akcje penetracyjne terenu przez wszystkie służby, zwłaszcza lotne patrole na motocyklach lub samochodach osobowo-terenowych. Wzmocniono kontrolę ruchu jednostek pływających. Mimo utrudnionych warunków nie zaprzestano współpracy z ludnością pogranicza{{odn|Dominiczak|1985|s=131}}.

== Sąsiednie brygady ==
* [[Bałtycka Brygada WOP]] ⇔ [[19 Kętrzyński Oddział WOP]] – 1.01.1958–1976
* [[Bałtycka Brygada WOP]] ⇔ [[Podlasko-Mazurska Brygada WOP]] – 1976–26.04.1990
* [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtycki Oddział WOP]] ⇔ [[Podlasko-Mazurska Brygada WOP]] – 27.04.1989–15.05.1991.

== Oficerowie brygady ==
; Dowódcy brygady:
* ppłk [[Czesław Stopiński]]
* ppłk dypl. [[Mieczysław Dębicki]] (09.1959{{odn|Bieniecki|2005|s=50–51}}–1965)
* ppłk Roman Sokólski
* ppłk Bronisław Wąsowski
* płk Marian Opałka
* płk Jerzy Więckowski (do 29.11.1990)
* płk Czesław Rysztowski (do 14.02.1991).

; Kierownicy sekcji KRG{{odn|Jarmoliński|2013|s=158}}:
* ppłk Paweł Gawdun
* mjr Ryszard Kulicki
* ppłk Kazimierz Dudek
* ppłk Marian Micorek
* ppłk Tadeusz Sobczak.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj pismo |nazwisko = Bieniecki |imię = Ireneusz |tytuł = Obserwacja i radiolokacyjny dozór Wojsk Ochrony Pogranicza na polskim wybrzeżu morskim w latach 1960–1991 (powstanie – rozwój – organizacja). Część I – lata 60., Część II – lata 70., Część III – lata 80. |url = https://muzeumsg.strazgraniczna.pl/muz/publikacje/1945-1991/10086,Publikacje-1945-1991.html |czasopismo = Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej |wolumin = Cz. I, Cz. II, Cz. III 1–2/12 |data = 2011 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Koszalin |issn = 1429-2505 |odn = tak}}
* {{cytuj pismo |nazwisko = Bieniecki |imię = Ireneusz |tytuł = Kaszubska Brygada Wosk Ochrony Pogranicza w ochronie granicy morskiej na Wybrzeżu Gdańskim w latach 1945–1991 (powstanie, zmiany organizacyjne i metody pełnienia służby) |url = https://muzeumsg.strazgraniczna.pl/muz/publikacje/1945-1991/10086,Publikacje-1945-1991.html |czasopismo = Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej Z historii ochrony granic |wolumin = 1/05 |data = 2005 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej |strony = 45–57 |miejsce = Koszalin |issn = 1429-2505 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Dominiczak |imię = Henryk |autor link = Henryk Dominiczak |tytuł = Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1985 |rok = 1985 |wydawca = Wojskowa Drukarnia w Łodzi |miejsce = Warszawa |strony = 1–356 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Biuletyn 1–2/2012 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Koszalin |data = 2012 |strony = 153–204 | rozdział = Trudne początki – nieznane dokumenty dotyczące narodzin Straży Granicznej i ruchu związkowego |nazwisko r = Goryński |imię r = Grzegorz |tytuł tomu = Z historii ochrony granic |język = pl |odn = tak}}
* {{cytuj pismo |nazwisko = Goryński |imię = Grzegorz |tytuł = Plany mobilizacyjne Wojsk Ochrony Pogranicza okresu zimnej wojny – zadania na rzecz MON |czasopismo = Biuletyn Historyczny Muzeum Marynarki Wojennej |wolumin = 36/2021 |rok = 2021 |wydawca  = [[Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni|Muzeum Marynarki Wojennej]] |miejsce = Gdynia |issn = 0137-5539 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Jackiewicz |imię = Zenon |tytuł = Wojska Ochrony Pogranicza (1945–1991) : Krótki informator historyczny |data = 1998 |wydawca = Centrum Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Kętrzyn |isbn = 83-909304-3-9 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Jarmoliński |imię = Tadeusz |tytuł = Kontrola ruchu granicznego w Polsce w latach 1945–1990 |data = 2013 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 92; 75-531 Koszalin |miejsce = Warszawa–Koszalin |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Prochwicz |imię = Jerzy |autor link = Jerzy Prochwicz |tytuł = Wojska Ochrony Pogranicza 1945–1965 |data = 2011 |wydawca = Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie |miejsce = Piotrków Trybunalski |isbn = 978-83-7726-027-2 |odn = tak}}
* {{cytuj odn |Historia KBWOP |opis = [[Archiwum Straży Granicznej]]. ''Historia Kaszubskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza''. Gdańsk 1965.}}

{{Wojska Ochrony Pogranicza}}
{{Kaszubska Brygada WOP}}

[[Kategoria:WOP w Gdańsku]]
[[Kategoria:Brygady WOP]]
[[Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego noszące nazwę wyróżniającą „Kaszubska (-ski)”]]
[[Kategoria:Brygady WOP rozmieszczone na granicy morskiej]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1958]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1991]]

title: Kaszubska Brygada WOP

Sformowanie: 1 stycznia 1958

Nazwa wyróżniająca: Kaszubska

Nadanie sztandaru: 12 października 1962

Rodowód: 4 Oddział Morski OP · 12 Gdański Oddz. WOP · 4 Brygada OP · 16 Brygada WOP · 16 Kaszubska Brygada WOP

Kontynuacja: Kaszubski Oddział SG

Pierwszy: ppłk Czesław Stopiński

Ostatni: płk Czesław Rysztowski

Kryptonim: Rynek

Dyslokacja: Gdańsk Nowy Port · ul. Oliwska 35

Rodzaj sił zbrojnych: Wojska wewnętrzne

Formacja: Wojska Ochrony Pogranicza


text:
# Twin Oaks (Missouri)
Twin Oaks – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie St. Louis.

title: Twin Oaks (Missouri)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Twin Oaks
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Village
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Twin Oaks
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Missouri}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo St. Louis (Missouri)|St. Louis]]
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |kod statystyczny             =
 |powierzchnia                 = 0,69
 |wysokość                     = 181
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]<br />[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-MO
 |współrzędne                  = 38°34′0″N 90°30′2″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Twin Oaks''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Missouri (stan)|Missouri]], w hrabstwie [[Hrabstwo St. Louis (Missouri)|St. Louis]].

[[Kategoria:Wsie w stanie Missouri]]

title: Twin Oaks

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Missouri

Hrabstwo: St. Louis

Populacja · • liczba ludności: · 605 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Rasuł Tichajew
Rasuł Magomiedowicz Tichajew (ros. Расул Магомедович Тихаев; biał. Расул Магамедавіч Ціхаеў, Rasuł Mahamiedawicz Cichajeu; ur. 16 marca 1991) – rosyjski zapaśnik walczący w stylu wolnym reprezentujący Białoruś. Zajął czternaste miejsce na mistrzostwach świata w 2023 roku.
Jedenasty w indywidualnym Pucharze Świata w 2020. Brązowy medalista mistrzostw Europy w 2020 roku.

title: Rasuł Tichajew

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Rasuł Tichajew
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[16 marca]] [[1991]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowogród Wielki]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BLR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|Z}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Rzym|2020|brąz|86 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Rasuł Magomiedowicz Tichajew''' ({{w języku|ru|Расул Магомедович Тихаев}}; {{w języku|be|Расул Магамедавіч Ціхаеў}}, ''Rasuł Mahamiedawicz Cichajeu''; ur. [[16 marca]] [[1991]]) – [[Rosja|rosyjski]] zapaśnik walczący w stylu wolnym reprezentujący [[Białoruś]]. Zajął czternaste miejsce na [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2023|2023]] roku<ref>{{cytuj| url = https://uww.org/athletes-results/tsikhayeu-rasul-23158-profile| tytuł = Athletes-Results| opublikowany = Uww.org| data dostępu = 2023-09-27| język = en}}</ref>.

Jedenasty w indywidualnym [[Puchar Świata w zapasach|Pucharze Świata]] w [[Puchar Świata w Zapasach 2020|2020]]. Brązowy medalista [[Mistrzostwa Europy w zapasach|mistrzostw Europy]] w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 2020|2020]] roku<ref>{{cytuj| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=3E4A15C57560430ABC82B03144778983| tytuł = Tsikhayeu, Rasul Magomedovich| opublikowany = Unitedwrestling.com |data dostępu = 2020-02-17| język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Tichajew, Rasuł}}
[[Kategoria:Białoruscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Rosyjscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowogrodzie Wielkim]]

title: · Rasuł Tichajew

Data i miejsce urodzenia: 16 marca 1991 · Nowogród Wielki

title: Dorobek medalowy

brąz: Rzym 2020 · 86 kg st.wolny


text:
# Liber (mitologia)
Liber, Liber Pater – rzymskie bóstwo urodzajów, często nazywane italskim Dionizosem.
Należał do dawnych bóstw staroitalskich, jego kult wywodził się z Lacjum. Początkowo związany z końmi i zbożem, łączony był z wegetacją i płodnością natury oraz z obrzędami związanymi z produkcją wina. Śladem dawnego kultu bóstwa były obchodzone 17 marca Liberalia.
Jego małżonką i żeńską odpowiedniczką była Libera. Razem z Ceres i Liberą należał do tzw. triady plebejskiej, której wybudowano świątynię w Rzymie na Awentynie w czasie wojny z Latynami. Świątynię poświęcono w 493 p.n.e. za konsulatu Spuriusza Kassjusza, trzy lata po ślubowaniu jej wzniesienia przez dyktatora Aulusa Postumiusa.
Podobnie jak większość najstarszych wiejskich bóstw latyńskich, nie posiadał własnych mitów. Obdarzano go przydomkiem Pater, co miało świadczyć o dawności jego kultu. Dość wcześnie utożsamiony z greckim Dionizosem-Bakchusem, czczony był jako Bakchus-Liber.

title: Liber (mitologia)

wikitext:
{{Postać religijna infobox
 |imię                     = Liber
 |imię oryginalne          =
 |grafika                  = Liber & Libera.jpg
 |opis grafiki             = [[Denar]] z wyobrażeniem Libera i Libery (78 r. p.n.e.)
 |tytuł                    = bóstwo urodzaju
 |inne imiona              =
 |występowanie             = [[mitologia rzymska]]
 |przydomek                =
 |atrybut                  =
 |wcielenie zwierzęce      =
 |siedziba                 =
 |teren kultu              = [[starożytny Rzym]]
 |szczególne miejsce kultu =
 |nazwa święta             = [[Liberalia]] ([[17 marca]])
 |odpowiednik              = [[Dionizos]]/Bakchus (grecki)
 |ojciec                   =
 |matka                    =
 |mąż                      =
 |żona                     =
 |rodzeństwo               =
 |dzieci                   =
 |commons                  =
 |wikisłownik              =
}}
'''Liber, Liber Pater''' – [[mitologia rzymska|rzymskie]] bóstwo urodzajów, często nazywane [[Italia (kraina historyczna)|italskim]] [[Dionizos]]em.

Należał do dawnych bóstw staroitalskich, jego kult wywodził się z [[Lacjum]]{{odn|''Bogowie, demony, herosi''|1996|s=241}}. Początkowo związany z końmi i zbożem, łączony był z wegetacją i płodnością natury oraz z obrzędami związanymi z produkcją wina{{odn|Musiał|2009|s=93, 103}}. Śladem dawnego kultu bóstwa były obchodzone 17 marca [[Liberalia (święto)|Liberalia]]{{odn|Musiał|2009|s=105–132}}.

Jego małżonką i żeńską odpowiedniczką była [[Prozerpina|Libera]]{{odn|''Bogowie, demony, herosi''|1996|s=241}}. Razem z [[Ceres (mitologia)|Ceres]] i Liberą należał do tzw. triady plebejskiej, której wybudowano świątynię w Rzymie na [[Awentyn]]ie w czasie wojny z [[Latynowie|Latynami]]{{odn|Musiał|2009|s=53–54}}. Świątynię poświęcono w 493 p.n.e. za konsulatu Spuriusza Kassjusza, trzy lata po ślubowaniu jej wzniesienia przez dyktatora Aulusa Postumiusa{{odn|Musiał|2009|s=54}}{{odn|Jaczynowska|1987|s=38–39}}{{odn|Dionizjusz|loc=VI 94}}.

Podobnie jak większość najstarszych wiejskich bóstw latyńskich, nie posiadał własnych mitów. Obdarzano go przydomkiem ''Pater'', co miało świadczyć o dawności jego kultu{{odn|Musiał|2009|s=95}}. Dość wcześnie utożsamiony z greckim Dionizosem-Bakchusem, czczony był jako Bakchus-Liber{{odn|''Bogowie, demony, herosi''|1996|s=242}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | odn = tak | imię = Danuta | nazwisko = Musiał | autor link = Danuta Musiał | tytuł = Dionizos w Rzymie | miejsce = Kraków | rok = 2009 | wydawca = Towarzystwo Wydawnicze "Historia Iagellonica" | isbn = 978-83-88737-89-3}}
* {{cytuj książkę| odn = {{odn/id|''Bogowie, demony, herosi''|1996}} | tytuł = Bogowie, demony, herosi. Leksykon |wydawca =[[Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”|Wydawnictwo Znak]]|miejsce = Kraków |rok = 1996 |isbn = 83-70-06597-X}}
* {{cytuj książkę | odn = tak | nazwisko = Jaczynowska | imię = Maria | autor link=Maria Jaczynowska | tytuł = Religie świata rzymskiego | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | rok=1987 | isbn = 83-01-07405-1}}
* {{cytuj książkę | autor=Dionizjusz z Halikarnasu | autor link=Dionizjusz z Halikarnasu | tytuł=Starożytność rzymska | odn={{odn/id|Dionizjusz}} }}

{{Religia i mitologia rzymska}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bogowie rzymscy]]

title: Liber

Występowanie: mitologia rzymska

Teren kultu: starożytny Rzym

Nazwa święta: Liberalia (17 marca)

Odpowiednik: Dionizos/Bakchus (grecki)


text:
# Jadwiga Piątkowska-Witkowska
Jadwiga Piątkowska-Witkowska (ur. ok. 1933, zm. 16 lipca 2022) – polska dziennikarka i spikerka telewizyjna związana z TVP.
Była jedną z pierwszych spikerek Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego, jednocześnie będąc także modelką łódzkiego Domu Mody Telimena. W połowie lat 60. XX wieku rozpoczęła karierę spikerki telewizyjnej w Warszawie. Pod koniec lat 90. XX wieku pracowała w ośrodku TVP w Białymstoku, gdzie szkoliła dziennikarzy i prezenterów, jak zachowywać się przed kamerą, oraz uczyła dykcji.
Razem z Markiem Gajewskim prowadziła koncert laureatów XVIII Festiwal Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze 82.
Zmarła po długiej chorobie 16 lipca 2022. Została pochowana w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.

title: Jadwiga Piątkowska-Witkowska

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Jadwiga Piątkowska-Witkowska
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = ok. 1933
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = 16 lipca 2022
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = spiker, dziennikarz
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Jadwiga Piątkowska-Witkowska''' (ur. ok. [[1933]], zm. [[16 lipca]] [[2022]]) – polska dziennikarka i [[spiker]]ka telewizyjna związana z [[Telewizja Polska|TVP]]<ref name="nek">{{Cytuj stronę | url = https://lodz.tvp.pl/61413920/pozegnano-jadwige-piatkowska-byla-twarza-telewizji-w-latach-60 | tytuł = ''Pożegnano Jadwigę Piątkowską - była twarzą telewizji w latach 60'' | opublikowany = lodz.tvp.pl | data dostępu = 2022-07-24}}</ref>.

Była jedną z pierwszych spikerek [[TVP3 Łódź|Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego]]<ref name="nek"/><ref>Agnieszka Barczyk-Sitkowska – ''Początki i przemiany łódzkiej telewizji'' w ''Kronika miast Łodzi'' (Urząd Miasta Łodzi Biuro Promocji, Komunikacji Społecznej i Turystyki; 3 (76)/2016; ISSN:1231-5354) str. 77</ref>, jednocześnie będąc także modelką łódzkiego [[Dom Mody Telimena|Domu Mody Telimena]]. W połowie [[Lata 60. XX wieku|lat 60. XX wieku]] rozpoczęła karierę spikerki telewizyjnej w Warszawie. Pod koniec [[Lata 90. XX wieku|lat 90. XX wieku]] pracowała w ośrodku [[TVP3 Białystok|TVP w Białymstoku]], gdzie szkoliła dziennikarzy i prezenterów, jak zachowywać się przed kamerą, oraz uczyła dykcji<ref name="nek"/>.

Razem z [[Marek Gajewski|Markiem Gajewskim]] prowadziła koncert laureatów [[Festiwal Piosenki Radzieckiej|XVIII Festiwal Piosenki Radzieckiej]] w [[Zielona Góra|Zielonej Górze]] 82<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=JaBSSEfisbA Jadwiga Piątkowska i Marek Gajewski, Zielona Góra 82]</ref><ref>[https://www.youtube.com/watch?v=peBONQyUiCU Jadwiga Piątkowska i Marek Gajewski kończą festiwal Zielona Góra 82 – materiał filmowy w bazie youtube.com]</ref>.

Zmarła po długiej chorobie 16 lipca 2022. Została pochowana w części rzymskokatolickiej [[Stary Cmentarz w Łodzi|Starego Cmentarza w Łodzi]]<ref name="nek"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Piątkowska-Witkowska, Jadwiga}}
[[Kategoria:Ludzie związani z TVP]]
[[Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Polscy lektorzy radiowi i telewizyjni]]
[[Kategoria:Polskie modelki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1933]]
[[Kategoria:Zmarli w 2022]]

title: Jadwiga Piątkowska-Witkowska

Zawód: spiker, dziennikarz


text:
# Actio pigneraticia
Actio pigneraticia – w prawie rzymskim powództwo przysługujące zastawcy przeciwko zastawnikowi, wynikające z kontraktu zastawniczego (contractus pigneraticius).

## Charakterystyka powództwa
Głównym dłużnikiem w kontrakcie zastawniczym był zastawnik – miał on obowiązek zwrócić zastawcy przedmiot zastawu po jego wygaśnięciu. W czasie trwania zastawu miał on obowiązek utrzymywania rzeczy w należytym stanie, co do zasady nie mógł też rzeczy używać. Za należyte wykonanie kontraktu zastawnik odpowiadał do granic culpa levis.
Ochronie praw, odpowiadających tym obowiązkom, służyła należąca do actiones in personam skarga odszkodowawcza actio pigneraticia. Początkowo oparta na fakcie, z czasem stała się skargą dobrej wiary.

title: Actio pigneraticia

wikitext:
{{inne znaczenia|2=[[Actio pigneraticia contraria]]}}
'''''Actio pigneraticia''''' – w [[prawo rzymskie|prawie rzymskim]] [[actio|powództwo]] przysługujące [[zastawca|zastawcy]] przeciwko [[wierzyciel|zastawnikowi]], wynikające z kontraktu zastawniczego (''[[contractus pigneraticius]]'').

== Charakterystyka powództwa ==
Głównym [[dłużnik]]iem w kontrakcie zastawniczym był zastawnik – miał on obowiązek zwrócić zastawcy przedmiot [[zastaw]]u po jego wygaśnięciu. W czasie trwania zastawu miał on obowiązek utrzymywania rzeczy w należytym stanie, co do zasady nie mógł też rzeczy [[używanie|używać]]. Za należyte wykonanie kontraktu zastawnik odpowiadał do granic ''[[culpa levis]]''.

Ochronie praw, odpowiadających tym obowiązkom, służyła należąca do ''[[actiones in personam]]'' skarga [[odszkodowanie|odszkodowawcza]] ''actio pigneraticia''. Początkowo [[actiones in factum|oparta na fakcie]], z czasem stała się [[actiones bonae fidei|skargą dobrej wiary]].

== Bibliografia ==
* [[Władysław Rozwadowski (prawnik)|Władysław Rozwadowski]] "Prawo rzymskie" Wydanie II. Poznań 1992 {{ISBN|83-01-10031-1}}

[[Kategoria:Actiones]]