text:
# De Moeren (Veurne)
De Moeren (fr. Les Moëres, vls. De Moern) – dzielnica (deelgemeente) miasta Veurne w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, w okręgu Veurne. 1 stycznia 2020 roku liczyła 117 mieszkańców. Do 31 grudnia 1970 samodzielna gmina. Leży przy granicy z Francją.

## Demografia
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
| Rok                | 1930 | 1961 | 2020 |
| ------------------ | ---- | ---- | ---- |
| Liczba mieszkańców | 269  | 182  | 117  |

title: De Moeren (Veurne)

wikitext:
{{Inne znaczenia|dzielnicy miasta Veurne|[[De Moeren|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = De Moeren
 |nazwa oryginalna             = ''fr.'' Les Moëres
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = De Moeren (Veurne)
 |państwo                      = Region Flamandzki
 |2. jednostka administracyjna = [[Flandria Zachodnia]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Veurne (okręg)|Veurne]]
 |4. jednostka administracyjna = [[Veurne]]
 |powierzchnia                 = 11,58
 |wysokość                     =
 |rok                          = 1 stycznia 2020
 |liczba ludności              = 117<ref>[https://statbel.fgov.be/de/open-data/bevoelkerung-nach-wohnsitz-nationalitaet-familienstand-alter-und-geschlecht-10 BUS]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 10
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 8630
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 51°3′N 2°36′E
 |kod mapy                     = Flandria Zachodnia
 |commons                      = Category:De Moeren
 |www                          =
}}
'''De Moeren''' ([[Język francuski|fr.]] ''Les Moëres'', [[Dialekt zachodnioflamandzki|vls.]] ''De Moern'') – dzielnica ''(deelgemeente)'' miasta [[Veurne]] w [[Belgia|Belgii]], w [[Region Flamandzki|Regionie Flamandzkim]], w prowincji [[Flandria Zachodnia]], w okręgu [[Veurne (okręg)|Veurne]]. 1 stycznia 2020 roku liczyła 117 mieszkańców. Do 31 grudnia 1970 samodzielna gmina. Leży przy granicy z [[Francja|Francją]].

== Demografia ==
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
{| class="wikitable"
|+ style="font-weight: bold; font-size: 1.1em; margin-bottom: 0.5em"|
|-style="background: #efefef"
! style="text-align:left;" | Rok !! 1930 !! 1961 !! 2020
|-
| '''Liczba mieszkańców'''|| align="center"| 269 || align="center"| 182 || align="center"| 117
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Veurne (okręg)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Veurne (okręg)]]
[[Kategoria:Miejscowości we Flandrii Zachodniej]]
[[Kategoria:Dawne gminy we Flandrii Zachodniej]]

title: De Moerenfr. Les Moëres

Państwo: Belgia

Region: Flandria

Prowincja: Flandria Zachodnia

Dystrykt: Veurne

Gmina: Veurne

Populacja (1 stycznia 2020) · • liczba ludności · • gęstość: · 117 · 10 os./km²


text:
# Oleg Kostin
Oleg Kostin, ros. Олег Костин (ur. 6 maja 1992 w Niżnym Nowogrodzie) – rosyjski pływak, specjalizujący się w stylu klasycznym, wicemistrz świata na basenie 50-metrowym, trzykrotny mistrz świata na krótkim basenie.
W 2013 roku został mistrzem Europy na krótkim basenie w Herning w sztafecie 4 × 50 m stylem zmiennym (wspólnie z Witalijem Mielnikowem, Nikitą Konowałowem i Władimirem Morozowem). Dwa lata później, sztafeta została zdyskwalifikowana kiedy Mielnikow uzyskał pozytywny wynik kontroli dopingowej (EPO).

wikiname: plwiki

title: Oleg Kostin

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Oleg Kostin
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = pływanie
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 6 maja 1992
 |miejsce urodzenia         = [[Niżny Nowogród]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      = DIUC Sormowo, FSO Rossija
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|P}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Gwangju|2019|srebro|[[Pływanie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2019 – 50 m stylem motylkowym mężczyzn|50 m st. motylkowym]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|PKB}}
{{Medalista infobox/MŚ|PKB|Windsor|2016|złoto|[[Mistrzostwa Świata w Pływaniu na krótkim basenie 2016 – 4 × 50 m stylem zmiennym mężczyzn|4 × 50 m st. zmiennym]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|PKB|Windsor|2016|złoto|[[Mistrzostwa Świata w Pływaniu na krótkim basenie 2016 – 4 × 100 m stylem zmiennym mężczyzn|4 × 100 m st. zmiennym]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|PKB|Hangzhou|2018|złoto|4 × 50 m st. zmiennym}}
{{Medalista infobox/MŚ|PKB|Abu Zabi|2021|złoto|4 × 50 m st. zmiennym}}
{{Medalista infobox/MŚ|PKB|Hangzhou|2018|srebro|4 × 100 m st. zmiennym}}
{{Medalista infobox/MŚ|PKB|Hangzhou|2018|brąz|4 × 50 m st. zmiennym (sztafeta mieszana)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|P}}
{{Medalista infobox/ME|P|Glasgow|2018|brąz|50 m st. motylkowym}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|PKB}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Glasgow|2019|złoto|50 m st. motylkowym}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Glasgow|2019|złoto|4 × 50 m st. zmiennym}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Glasgow|2019|złoto|4 × 50 m st. zmiennym (sztafeta mieszana)}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Netanja|2015|srebro|4 × 50 m st. zmiennym}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Kazań|2021|srebro|4 × 50 m st. zmiennym}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Netanja|2015|brąz|50 m st. klasycznym}}
{{Medalista infobox/ME|PKB|Kazań|2021|brąz|4 × 50 m st. zmiennym (sztafeta mieszana)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Światowe wojskowe igrzyska sportowe]] }}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe 2019|Wuhan 2019]] | [[Pływanie na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2019|50 m st. motylkowy]] }}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe 2019|Wuhan 2019]] | [[Pływanie na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2019|4 × 100 m st. zmiennym]] }}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe 2019|Wuhan 2019]] | [[Pływanie na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2019|100 m st. motylkowy]] }}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Oleg Kostin''', [[Język rosyjski|ros.]] ''Олег Костин'' (ur. 6 maja 1992 w Niżnym Nowogrodzie) – [[Rosja|rosyjski]] pływak, specjalizujący się w [[Żabka (styl pływacki)|stylu klasycznym]], [[Mistrzostwa świata w pływaniu|wicemistrz świata]] na basenie 50-metrowym, trzykrotny [[Mistrzostwa świata w pływaniu na krótkim basenie|mistrz świata na krótkim basenie]].

W 2013 roku został mistrzem [[Mistrzostwa Europy w Pływaniu na krótkim basenie 2013|Europy na krótkim basenie]] w [[Herning]] w sztafecie 4 × 50 m stylem zmiennym (wspólnie z [[Witalij Mielnikow|Witalijem Mielnikowem]], [[Nikita Konowałow|Nikitą Konowałowem]] i [[Władimir Morozow|Władimirem Morozowem]]). Dwa lata później, sztafeta została zdyskwalifikowana kiedy Mielnikow uzyskał pozytywny wynik kontroli [[Doping wydolnościowy|dopingowej]] ([[Erytropoetyna|EPO]])<ref>{{Cytuj stronę | url = http://tass.ru/sport/1832455 | tytuł = Российский пловец Виталий Мельников дисквалифицирован на два года за допинг  Подробнее на ТАСС: | data = 2015-03-16 | język = ru | data dostępu = 2017-02-05}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.the-sports.org/oleg-kostin-swimming-spf143550.html ''Oleg KOSTIN''] {{lang|en}} the-sports.org [dostęp 19 września 2014]
* [http://www.i-swimmer.ru/swimmers/russia/man/kostin/kostin.htm ''Олег Костин / Oleg Kostin (RUS)''] {{lang|ru}} i-swimmer.ru [dostęp 19 września 2014]

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.swimrankings.net/index.php?page=athleteDetail&athleteId=4352882 ''KOSTIN, Oleg ''] {{lang|pl}} swimrankings.net [dostęp 19 września 2014]

{{SORTUJ:Kostin, Oleg}}
[[Kategoria:Rosyjscy pływacy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Niżnym Nowogrodzie]]

title: · Oleg Kostin

Data i miejsce urodzenia: 6 maja 1992 · Niżny Nowogród

Klub: DIUC Sormowo, FSO Rossija

title: Dorobek medalowy

srebro:
Gwangju 2019 · 50 m st. motylkowym
Hangzhou 2018 · 4 × 100 m st. zmiennym
Netanja 2015 · 4 × 50 m st. zmiennym
Kazań 2021 · 4 × 50 m st. zmiennym
Wuhan 2019 · 100 m st. motylkowy

złoto: Glasgow 2019 · 4 × 50 m st. zmiennym (sztafeta mieszana)

brąz: Hangzhou 2018 · 4 × 50 m st. zmiennym (sztafeta mieszana)

brąz: Kazań 2021 · 4 × 50 m st. zmiennym (sztafeta mieszana)


text:
# Poul Mejer
Poul Mejer (ur. 2 listopada 1931 w Vejle, zm. 9 stycznia 2000 tamże) – duński piłkarz grający na pozycji bocznego pomocnika. W swojej karierze rozegrał 2 mecze w reprezentacji Danii.

## Kariera klubowa
Całą swoją karierę piłkarską Mejer spędził w klubie Vejle BK. Zadebiutował w nim w 1950 roku w duńskiej lidze i grał w nim do końca 1966 roku. Wraz z Vejle wywalczył mistrzostwo Danii w 1958 roku oraz zdobył dwa Puchary Danii w latach 1958 i 1959.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Danii Mejer zadebiutował 28 maja 1961 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Niemiecką Republiką Demokratyczną, rozegranym w Kopenhadze. Wcześniej, w 1960 roku, zdobył srebrny medal Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie. W kadrze narodowej od 1961 do 1962 roku rozegrał 2 spotkania.

title: Poul Mejer

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = Poul Mejer
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 2 listopada 1931
 |miejsce urodzenia         = [[Vejle]]
 |data śmierci              = 9 stycznia 2000
 |miejsce śmierci           = [[Vejle]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 181 cm
 |pozycja                   = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 1950–1966 ! [[Vejle BK]] ! 307 ! 128
 |kariera reprezentacyjna   =
! 1961–1962 ! {{Reprezentacja|DNK|pn}} ! 2 ! 0
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Rzym|1960|piłka nożna|srebro|}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Poul Mejer''' (ur. [[2 listopada]] [[1931]] w [[Vejle]], zm. [[9 stycznia]] [[2000]] tamże) – [[Dania|duński]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji bocznego [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. W swojej karierze rozegrał 2 mecze w [[Reprezentacja Danii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Danii]].

== Kariera klubowa ==
Całą swoją karierę piłkarską Mejer spędził w klubie [[Vejle BK]]. Zadebiutował w nim w 1950 roku w [[Superligaen|duńskiej lidze]] i grał w nim do końca 1966 roku. Wraz z Vejle wywalczył mistrzostwo Danii w 1958 roku oraz zdobył dwa [[Puchar Danii w piłce nożnej|Puchary Danii]] w latach 1958 i 1959.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Danii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Danii]] Mejer zadebiutował 28 maja 1961 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej mężczyzn|Niemiecką Republiką Demokratyczną]], rozegranym w [[Kopenhaga|Kopenhadze]]. Wcześniej, w 1960 roku, zdobył srebrny medal [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1960|Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie]]. W kadrze narodowej od 1961 do 1962 roku rozegrał 2 spotkania.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|41474}}
* [https://eu-football.info/_player.php?id=13716 Poul Mejer] w bazie EU.FOOTBALL {{lang|en}}

{{IO Dania 1960}}

{{SORTUJ:Mejer, Poul}}
[[Kategoria:Reprezentanci Danii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Duńscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Vejle BK]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1960]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1931]]
[[Kategoria:Zmarli w 2000]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Vejle]]

title: · Poul Mejer

Data i miejsce urodzenia: 2 listopada 1931 · Vejle

Data i miejsce śmierci: 9 stycznia 2000 · Vejle

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Vejle BK · 307 · (128)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Dania · 2 · (0)

title: Dorobek medalowy

srebro: Rzym 1960 · piłka nożna


text:
# Leon VII
Leon VII OSB (łac. Leo VII ur. w Rzymie, zm. 13 lipca 939) – papież w okresie od 3 stycznia 936 do 13 lipca 939.

## Życiorys
Urodził się w Rzymie; był benedyktynem, kardynałem prezbiterem kościoła św. Sykstusa, a papieżem został dzięki panującemu w Rzymie księciu Alberykowi II ze Spoleto.
Leon, na prośbę Alberyka, włączał się w odnowę monastycyzmu i zreformował życie mnichów. Zaprosił do Rzymu Odona, opata Cluny, którego poprosił o pomoc w reorganizacji życia monastycznego, począwszy od klasztoru przy bazylice Św. Pawła. Papież odnowił przywileje dla opactwa w Subiaco, gdzie znajdowała się grota św. Benedykta. W 937 roku mianował arcybiskupa Moguncji, Fryderyka, legatem dla Niemiec, powierzając mu reformę duchowieństwa; zezwolił na usuwanie z miast Żydów do czasu przyjęcie przez nich chrztu, chociaż zabronił nawracania ich siłą. Pisał do biskupów francuskich i niemieckich, wypowiadając się przeciwko wróżbitom i czarownikom.
Leon VII zmarł w Rzymie, pochowano go w bazylice św. Piotra.

title: Leon VII

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Leon VII
 |imię przybrane org      = Leo Septimus
 |imię i nazwisko         =
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Papież<br />Biskup Rzymu
 |grafika                 = Pope Leo VII.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Państwo Kościelne]]
 |data urodzenia          = brak danych
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            = [[13 lipca]] [[939]]
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Papież
 |1. funkcja - okres      = 936–939
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[chrześcijaństwo]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            = brak danych
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       = [[bazylika św. Sykstusa w Rzymie|San Sisto]]
 |data pontyfikatu        = 3 stycznia 936
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Leo VII
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Leon VII''' '''[[Benedyktyni|OSB]]''' ([[łacina|łac.]] ''Leo VII'' ur. w [[Rzym]]ie, zm. [[13 lipca]] [[939]]{{r|Kelly}}) – [[papież]] w okresie od 3 stycznia 936 do 13 lipca 939{{r|Wollpert}}.

== Życiorys ==
Urodził się w [[Rzym]]ie; był [[benedyktyni|benedyktynem]], [[kardynał]]em prezbiterem kościoła [[bazylika św. Sykstusa w Rzymie|św. Sykstusa]], a papieżem został dzięki panującemu w Rzymie księciu [[Alberyk II|Alberykowi II]] ze [[Spoleto]]{{r|Wollpert|Kelly}}.

Leon, na prośbę Alberyka, włączał się w odnowę [[monastycyzm]]u i zreformował życie [[zakon mniszy|mnichów]]{{r|Kelly}}. Zaprosił do Rzymu Odona, [[opactwo św. Piotra i Pawła w Cluny|opata Cluny]], którego poprosił o pomoc w reorganizacji życia monastycznego, począwszy od klasztoru przy [[bazylika św. Pawła za Murami|bazylice Św. Pawła]]{{r|Kelly}}. Papież odnowił przywileje dla opactwa w [[Subiaco]], gdzie znajdowała się grota św. Benedykta{{r|Kelly}}. W 937 roku mianował [[Biskupi i arcybiskupi Moguncji|arcybiskupa Moguncji]], Fryderyka, [[legat papieski|legatem]] dla Niemiec, powierzając mu reformę duchowieństwa; zezwolił na usuwanie z miast Żydów do czasu przyjęcie przez nich [[chrzest|chrztu]], chociaż zabronił nawracania ich siłą{{r|Kelly}}. Pisał do biskupów francuskich i niemieckich, wypowiadając się przeciwko wróżbitom i czarownikom.

Leon VII zmarł w Rzymie, pochowano go w [[bazylika św. Piotra na Watykanie|bazylice św. Piotra]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Kelly">{{cytuj książkę | nazwisko = Kelly | imię = John N. D. | autor link = John Norman Davidson Kelly | tytuł = Encyklopedia papieży | wydawca = Państwowy Instytut Wydawniczy | miejsce = Warszawa | data = 1997 | strony = 173-174 | isbn = 83-06-02633-0}}</ref>
<ref name="Wollpert">{{cytuj książkę | nazwisko = Fischer-Wollpert | imię = Rudolf | tytuł = Leksykon papieży | wydawca = Znak | miejsce = Kraków | data = 1996 | strony = 60 | isbn = 83-7006-437-X}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* Poczet papieży Michał Gryczyński
* Joseph Brusher S. J., Popes Through The Ages {{lang|en}}
* {{cytuj stronę | url = http://www.newadvent.org/cathen/09160a.htm | tytuł = Pope Leo VII | opublikowany = Catholic Encyclopedia | język = en | data dostępu = 2012-11-11}}

{{Papieże}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Leon 07}}
[[Kategoria:Zmarli w 939]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie]]
[[Kategoria:Papieże X wieku]]

title: Leon VIILeo Septimus

Kraj działania: Państwo Kościelne

Data urodzenia: brak danych

Data śmierci: 13 lipca 939

Miejsce pochówku: bazylika św. Piotra

Wyznanie: chrześcijaństwo

Kościół: rzymskokatolicki

Kreacja kardynalska: brak danych

Kościół tytularny: San Sisto

Pontyfikat: 3 stycznia 936


text:
# Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Barnimiu
Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Barnimiu – parafia rzymskokatolicka, należąca do dekanatu Drawno, archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Została erygowana 1 lipca 1996 roku. W parafii posługują księża archidiecezjalni.

## Świątynie

### Kościół parafialny
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Barnimiu

### Kościoły filialne i kaplice
- Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dominikowie[1]
- Kościół w Konotopie[1]
- Kościół w Niemieńsku[1]
- Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Zatomiu[1]

## Proboszczowie
- ks. Ireneusz Starachowski (1996–2001)[3]
- ks. Wojciech Kozub (od 7 sierpnia 2001)[3]

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
w Barnimiu
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Barnimie3.JPG
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Barnimie]]
 |adres                   = 73-220 Drawno
 |data powołania          = 1 lipca 1996
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Archidiecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Archidiecezja szczecińsko-kamieńska|szczecińsko-kamieńska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Drawno|Drawno]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Barnimiu]]
 |filie                   = [[Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dominikowie]]

Kościół w Konotopie

Kościół w Niemieńsku

[[Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Zatomiu]]
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Wojciech Kozub
 |wezwanie                = [[Serce Jezusa|Najświętszego Serca Jezusowego]]
 |dzień wspomnienia       = piątek po zakończeniu oktawy Bożego Ciała
 |kod mapy                = Drawno (gmina)
 |współrzędne             = 53°10'28.052"N, 15°48'15.641"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w [[Barnimie|Barnimiu]]''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]], należąca do [[Dekanat Drawno|dekanatu Drawno]], [[Archidiecezja szczecińsko-kamieńska|archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej]], [[Metropolia szczecińsko-kamieńska|metropolii szczecińsko-kamieńskiej]]<ref name=":0">{{Cytuj stronę |tytuł = Wspólnoty parafialne {{!}} Barnimie - parafia p.w. Najśw. Serca Pana Jezusa {{!}} Kościół Szczecińsko-kamieński |data dostępu = 2021-06-30 |opublikowany = kuria.pl |url = https://kuria.pl//wspolnoty/wspolnoty-parafialne/Barnimie-Najsw-Serca-Pana-Jezusa_LB20}}</ref>. Została erygowana 1 lipca 1996 roku. W parafii posługują księża archidiecezjalni<ref name=parafia>{{Cytuj stronę | url = http://diecezja.szczecin.pl/wspolnoty/wspolnoty-parafialne/Barnimie-Najsw-Serca-Pana-Jezusa_LB20 | tytuł = Parafia rzymskokatolicka p.w. Najświętszego Serca Jezusowego Barnimie | data dostępu = 2018-09-09 | opublikowany = diecezja.szczecin.pl}}</ref>.

== Świątynie ==

=== Kościół parafialny ===
[[Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Barnimiu]]<ref name=":0" />

=== Kościoły filialne i kaplice ===

* [[Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dominikowie]]<ref name=":0" />
* Kościół w Konotopie<ref name=":0" />
* Kościół w Niemieńsku<ref name=":0" />
* [[Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Zatomiu]]<ref name=":0" />

== Proboszczowie ==
* ks. Ireneusz Starachowski (1996–2001)<ref name="Niedziela">{{Cytuj stronę |url = https://www.niedziela.pl/artykul/21851/nd/Parafia-pw-Najswietszego-Serca-Pana |tytuł = Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Barnimiu |autor = Zygmunt Piotr Cywiński |opublikowany = „Niedziela” szczecińsko-kamieńska 46/2003 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220627204439/https://www.niedziela.pl/artykul/21851/nd/Parafia-pw-Najswietszego-Serca-Pana |zarchiwizowano = 2022-06-27}}</ref>
* ks. Wojciech Kozub (od 7 sierpnia 2001)<ref name="Niedziela" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Parafie dekanatu Drawno}}

{{SORTUJ:Barnimie}}
[[Kategoria:Parafie archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
[[Kategoria:Religia w gminie Drawno]]
[[Kategoria:Barnimie]]

title: Parafia · pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa · w Barnimiu

Państwo: Polska

Siedziba: Barnimie

Adres: 73-220 Drawno

Data powołania: 1 lipca 1996

Wyznanie: katolickie

Archidiecezja: szczecińsko-kamieńska

Dekanat: Drawno

Filie: Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dominikowie · Kościół w Konotopie · Kościół w Niemieńsku · Kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Zatomiu

Proboszcz: ks. Wojciech Kozub

Wezwanie: Najświętszego Serca Jezusowego


text:
# Trio smyczkowe
Trio smyczkowe – utwór na trzy instrumenty smyczkowe lub zespół kameralny, w którego skład wchodzą zazwyczaj skrzypce, altówka i wiolonczela.

## Trio jako utwór
Popularnością cieszył się w XVIII w., stracił ją w XIX, częściowo odzyskał w XX. Najpopularniejsza jest obsada na skrzypce, altówkę i wiolonczelę. Utwory takie komponowali m.in.:
- Luigi Boccherini (tria)
- Wolfgang Amadeus Mozart - Divertimento Es-dur KV 563
- Ludwig van Beethoven - trzy tria op. 9
- Franz Schubert - dwa Tria B-dur.

W XX wieku.:
- Max Reger i Paul Hindemith - po dwa tria
- Arnold Schönberg (utwór "zainspirowany" chorobą serca, która spowodowała śmierć kliniczną kompozytora - jak wspominał Tomasz Mann)
- Giacinto Scelsi
- Iannis Xenakis
- Alfred Sznitke
- Sofija Gubajdulina
- Krzysztof Penderecki
- Krzysztof Meyer.

Na dwoje skrzypiec i wiolonczelę powstał znacznie skromniejszy repertuar. Na obsadę tę dwa tria skomponował Antonín Dvořák, a Zoltán Kodály i Bohuslav Martinů - po serenadzie.

title: Trio smyczkowe

wikitext:
[[Plik:TrioNoTreble 2021 (cropped).jpg|mały|Trio smyczkowe]]
'''Trio smyczkowe''' – utwór na trzy instrumenty smyczkowe lub zespół kameralny, w którego skład wchodzą zazwyczaj [[skrzypce]], [[altówka]] i [[wiolonczela]].

==Trio jako utwór==
Popularnością cieszył się w XVIII w., stracił ją w XIX, częściowo odzyskał w XX. Najpopularniejsza jest obsada na skrzypce, altówkę i wiolonczelę. Utwory takie komponowali m.in.:
*[[Luigi Boccherini]] (tria)
*[[Wolfgang Amadeus Mozart]] - Divertimento Es-dur KV 563
*[[Ludwig van Beethoven]] - trzy tria op. 9
*[[Franz Schubert]] - dwa Tria B-dur.
W XX wieku.:
*[[Max Reger]] i [[Paul Hindemith]] - po dwa tria
*[[Arnold Schönberg]] (utwór "zainspirowany" chorobą serca, która spowodowała śmierć kliniczną kompozytora - jak wspominał Tomasz Mann)
*[[Giacinto Scelsi]]
*[[Iannis Xenakis]]
*[[Alfred Sznitke]]
*[[Sofija Gubajdulina]]
*[[Krzysztof Penderecki]]
*[[Krzysztof Meyer]].

Na dwoje skrzypiec i wiolonczelę powstał znacznie skromniejszy repertuar. Na obsadę tę dwa tria skomponował [[Antonín Dvořák]], a [[Zoltán Kodály]] i [[Bohuslav Martinů]] - po serenadzie.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Muzyka kameralna]]


text:
# Nicholas Shakespeare
Nicholas William Richmond Shakespeare (ur. 3 marca 1957 w Worcester) – brytyjski pisarz.
W dzieciństwie jako syn dyplomaty przebywał we Francji, na Dalekim Wschodzie i w Ameryce Południowej. Ukończył studia na Uniwersytecie Cambridge. Później pracował jako dziennikarz w The Daily Telegraph,  The Sunday Telegraph, The Times i BBC.
W 1993 znalazł się na liście dwudziestu najlepszych młodych brytyjskich powieściopisarzy magazynu Granta. Otrzymał nagrody literackie – Betty Trask Award, Somerset Maugham Award (obie za powieść The Vision of Elena Silves), American Library Association Award (za powieść Tancerz) oraz Tasmania Book Prize (za książkę In Tasmania). Jego powieść Tancerz doczekała się adaptacji filmowej w reżyserii Johna Malkovicha, do której sam napisał scenariusz.
Mieszka w Oksfordzie. Jest żonaty i ma dwóch synów.

## Dzieła

### Powieści
- The Vision of Elena Silves (1989)
- The High Flyer (1993)
- The Dancer Upstairs (1995; wydanie polskie Tancerz 1999)
- Snowleg (2004)
- The Secrets of the Sea (2007; wydanie polskie Tajemnice morza 2010)
- Inheritance (2010)

### Zbiory opowiadań
- Ox-Tales: Earth (wraz z dziewięciorgiem innych autorów; 2009)
- Stories from Other Places (2015)

### Literatura faktu
- Men Who Would be King (1984)
- Londoners (1986)
- Bruce Chatwin (biografia Bruce'a Chatwina; 1999)
- In Tasmania (2004)
- Under the Sun (wraz z Elizabeth Chatwin; 2010)
- Priscilla (2013)

title: Nicholas Shakespeare

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Nicholas Shakespeare
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Nicholas Shakespeare.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko = Nicholas William Richmond Shakespeare
 |data urodzenia        = [[3 marca]] [[1957]]
 |miejsce urodzenia     = [[Worcester]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            = [[Anglicy|angielska]]
 |język                 = [[Język angielski|angielski]]
 |Alma Mater            = [[University of Cambridge]]
 |dziedzina sztuki      = [[powieść]]<br />[[dziennikarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   = https://web.archive.org/web/20160506074931/http://nicholasshakespeare.com/
}}
'''Nicholas William Richmond Shakespeare''' (ur. [[3 marca]] [[1957]] w [[Worcester]]) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] pisarz.

W dzieciństwie jako syn dyplomaty przebywał we [[Francja|Francji]], na [[Daleki Wschód|Dalekim Wschodzie]] i w [[Ameryka Południowa|Ameryce Południowej]]. Ukończył studia na [[University of Cambridge|Uniwersytecie Cambridge]]. Później pracował jako dziennikarz w ''[[The Daily Telegraph]]'',  ''[[The Sunday Telegraph]]'', ''[[The Times]]'' i ''[[BBC]]''.

W 1993 znalazł się na liście dwudziestu najlepszych młodych brytyjskich powieściopisarzy magazynu ''Granta''. Otrzymał nagrody literackie – ''Betty Trask Award'', ''[[Somerset Maugham Award]]'' (obie za powieść ''The Vision of Elena Silves''), ''American Library Association Award'' (za powieść ''Tancerz'') oraz ''Tasmania Book Prize'' (za książkę ''In Tasmania''). Jego powieść ''Tancerz'' doczekała się adaptacji filmowej w reżyserii [[John Malkovich|Johna Malkovicha]], do której sam napisał scenariusz.

Mieszka w [[Oksford]]zie. Jest żonaty i ma dwóch synów.

== Dzieła ==
=== Powieści ===
* ''The Vision of Elena Silves'' (1989)
* ''The High Flyer'' (1993)
* ''The Dancer Upstairs'' (1995; wydanie polskie ''Tancerz'' 1999)
* ''Snowleg'' (2004)
* ''The Secrets of the Sea'' (2007; wydanie polskie ''Tajemnice morza'' 2010)
* ''Inheritance'' (2010)

=== Zbiory opowiadań ===
* ''Ox-Tales: Earth'' (wraz z dziewięciorgiem innych autorów; 2009)
* ''Stories from Other Places'' (2015)

=== Literatura faktu ===
* ''Men Who Would be King'' (1984)
* ''Londoners'' (1986)
* ''Bruce Chatwin'' (biografia [[Bruce Chatwin|Bruce'a Chatwina]]; 1999)
* ''In Tasmania'' (2004)
* ''Under the Sun'' (wraz z Elizabeth Chatwin; 2010)
* ''Priscilla'' (2013)

== Bibliografia ==
* [http://www.goodreads.com/author/show/45488.Nicholas_Shakespeare Profil w goodreads] {{lang|en}}
* [https://literature.britishcouncil.org/writer/nicholas-shakespeare Biogram na stronie British Council] {{lang|en}}
* [https://www.fantasticfiction.com/s/nicholas-shakespeare/ Profil w Fantastic Fiction] {{lang|en}}
* {{IMDb|osoba|0787649|Nicholas Shakespeare}}
* [http://lubimyczytac.pl/autor/36638/nicholas-shakespeare Profil w lubimyczytac.pl] {{lang|pl}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Shakespeare, Nicolas}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Cambridge]]
[[Kategoria:Brytyjscy pisarze]]
[[Kategoria:Brytyjscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Brytyjscy scenarzyści]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Worcesterze]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Oksfordem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]

title: Nicholas Shakespeare

Imię i nazwisko: Nicholas William Richmond Shakespeare

Data i miejsce urodzenia: 3 marca 1957 · Worcester

Narodowość: angielska

Język: angielski

Alma Mater: University of Cambridge

Dziedzina sztuki: powieść · dziennikarstwo


text:
# Zuo Zongtang
Zuo Zongtang (ur. 15 października 1812 w Wenjialong, prow. Hunan, zm. 5 września 1885 w Fuzhou, prow. Fujian) – chiński polityk i wojskowy, jedna z najważniejszych osobistości schyłkowego okresu Qing; przyczynił się do stłumienia powstań: tajpingów, Nian, muzułmanów w Shaanxi i Gansu, likwidacji państwa Jakuba Bega i rozstrzygnięcia sporu o kotlinę Ili.

## Młodość
Pochodził ze średniozamożnej rodziny gentry z powiatu Xiangyin, na północ od Changsha. W 1832 zdał egzamin drugiego stopnia i uzyskał stopień juren; trzykrotnie nie zdawszy egzaminów na najwyższy stopień jinshi, zrezygnował i nabył niewielką farmę, gdzie eksperymentował z uprawą herbaty i hodowlą jedwabników (w 1845 napisał książkę o uprawie roli); studiował też historię i geografię.

## Powstanie tajpingów
Gdy w 1850 wybuchło powstanie tajpingów, Zuo początkowo nie brał udziału operacjach; w 1852 dołączył do sztabu gubernatora Hunanu jako doradca odpowiedzialny za sprawy militarne. Mimo braku wykształcenia wojskowego, do końca życia miał prowadzić kampanie wojenne.
W 1860, początkowo niechętny mu Zeng Guofan, dał się przekonać i mianował go jednym z głównych podkomendnych. Zuo zebrał oddział 5000 ochotników, z których stworzył tzw. Armię Chu. Zadbawszy o jej wyszkolenie, wyposażenie i morale, wykorzystał tę siłę do oczyszczenia z powstańców Jiangxi i zepchnięcia ich do Zhejiangu. Zdobył ważne miasto Shaoxing, a następnie rozpoczął ofensywę na Fujian i Guangdong.
W sierpniu 1864, armie Zuo Zongtanga i Zeng Guofana zdobyły stolicę tajpingów, Nankin; cesarz powstańców Hong Xiuquan popełnił samobójstwo, jego syn i następca, Hong Tianguifu, po krótkiej ucieczce został schwytany i stracony - rebelia dobiegła końca. Pozycja Zuo, jako jednego z trzech najważniejszych wodzów (z Zengiem i Li Hongzhangiem) była ugruntowana.
Mianowany najpierw głównodowodzącym w Zhejiangu, w 1862 - gubernatorem, a rok później, po całkowitym wyparciu tajpingów z Fujianu, gubernatorem generalnym Zhejiangu i Fujianu, podjął natychmiast prace nad odbudową zniszczonych terenów, rozwijając rolnictwo, w szczególności uprawę bawełny i produkcję wełny. Jako gubernator Fujianu, z pomocą francuską, Zuo zainicjował budowę w Fuzhou pierwszego nowoczesnego arsenału i stoczni, założył też akademię morską. Choć niezbyt ufał Europejczykom, współpracował z nimi już wcześniej: pod jego komendą znajdowała się przez jakiś czas "Armia Zawsze Triumfująca", oddział wyposażony i zorganizowany na wzór europejski, z głównie francuską kadrą dowódczą (uczestniczyła m.in. w zdobyciu w 1864 Hangzhou).

## Rebelie na północy
W 1866 skierowano go do tłumienia powstania muzułmanów w Shaanxi i Gansu. Zanim dotarł na miejsce, powołano go do walki z rebelią Nian. Zuo nie zgodził się na rozdrobnienie sił, najpierw skoncentrował się na walce z Nian i dopiero po upadku tego powstania w 1868, wyruszył do Shaanxi.
Podczas operacji na północnym zachodzie, Zuo wykazał się wielkimi umiejętnościami organizacyjnymi. W odróżnieniu od poprzedników, nie dążył do szybkich (lecz ostatecznie zawodnych) rozstrzygnięć militarnych, lecz starannie budował bazę logistyczną, gromadził zaopatrzenie i odbudowywał gospodarkę na już odzyskanych terenach. Długotrwałe przygotowania powodowały, że w Pekinie był oskarżany o bierność; jednak jego solidnie przygotowane kampanie, gdy już ruszyły, były szybkie, zdecydowane i skuteczne. Prowadząc oblężenia, był równie metodyczny i, gdy uważał to za konieczne, bezwzględny. Doprowadzał przeciwników do pełnej kapitulacji, a następnie wykorzystywał amnestie, by przeciągnąć jak najwięcej byłych powstańców na swoją stronę; dbał też o to, by mieli możliwość rozpoczęcia nowego życia, jako lojalni obywatele (co nie podobało się lokalnej gentry nastawionej bardzo antymuzułmańsko). W efekcie był wśród Huiów dość popularny.
Zabezpieczywszy wpierw Shaanxi, potem Gansu, Zuo przystąpił do odzyskiwania Xinjiangu, w którym mandżurska struktura władzy wojskowej rozsypała się, gdy w 1864 wybuchły równoczesne rebelie w wielu miastach. Przeciwko tej operacji protestował Li Hongzhang, który chciał umacniać obronę wybrzeży. Zuo przekonał jednak dwór i zaciągnąwszy pożyczki już w 1875 rozpoczął przygotowania do inwazji.
We wschodnim Xinjiangu Jakub Beg utworzył w 1867 niezależne państwo ze stolicą w Kaszgarze; w 1871 zawarł układ z Rosją, na mocy którego ta zajęła kotlinę Ili. W 1876-7 oddziały Zuo zlikwidowały państwo Jakuba, a ich obecność skłoniła także Rosję do wycofania się, za wysokim odszkodowaniem, z zajętych terenów.
W następstwie długotrwałych walk, populacja Huiów w północno-zachodnich Chinach skurczyła się nawet o 90%; innym następstwem było zastąpienie administracji wojskowej w Xinjiangu regularną administracją cywilną w 1884.

## Późne lata
W uznaniu zasług Zuo Zongtang został w 1874 mianowany Wielkim Sekretarzem Cesarskiego Sekretariatu, a w 1878 - markizem. Z początkiem lat 1880. mianowano go członkiem Rady Cesarskiej, ale dworska polityka mu nie odpowiadała, otrzymał więc stanowisko gubernatora generalnego Liangjiang (tj. Jiangsu, Jiangxi i Anhui) w 1881. Ponownie powołano go do służby w 1884, gdy wybuchła wojna chińsko-francuska. W odróżnieniu od Li Hongzhanga, skłaniającego się ku rozstrzygnięciom dyplomatycznym, Zuo, zwolennik walki, otrzymał czwarte i ostatnie w karierze stanowisko głównodowodzącego - obroną Fujianu. Nie miał jednak szansy zapobiec zniszczeniu floty i arsenału, którego był pomysłodawcą, przez eskadrę francuską pod dowództwem adm. Courbeta. Zmarł wkrótce po podpisaniu zawieszenia broni w Fuzhou.

## Ocena
Zuo Zongtang jest przykładem konfucjańskiego urzędnika, uczciwego i lojalnego wobec cesarza, doskonałego organizatora, dbającego o lud, choć równocześnie bezlitosnego wobec tych, co sprzeciwili się otwarcie władzy dynastii.

Jego kariera jest symptomatyczna dla późnej ery qingowskiej. Słabość dynastii wywoływała konflikty, z którymi nie były sobie w stanie poradzić ani oddziały mandżurskie, ani tradycyjne chińskie. Konieczna była modernizacja kraju i armii, której podejmowali się zazwyczaj przedstawiciele elity konfucjańskiej, lecz spoza kręgów dworskich, w ramach tzw. ruchu samoumocnienia, którego Zuo był jednym z najważniejszych przedstawicieli. Dążąc do umocnienia kraju, rozwijali przemysł i szkolnictwo na wzór zachodni, pozostając jednak wiernymi ideologii konfucjańskiej i bez głębokiej reformy polityczno-społecznej. Stworzona przez nich nowa armia stała się podstawą sił zbrojnych cesarstwa, a jej dowódcy, wywodzący się z chińskiej większości - zdominowali życie polityczne kraju.

title: Zuo Zongtang

wikitext:
{{Nazwisko chińskie|Zuo}}
{{Nazwa wschodnioazjatycka infobox
 |nazwa                        = Zuo Zongtang
 |rodzaj                       = nazwisko
 |grafika                      = Zuo Zongtang.jpg
 |opis grafiki                 =
 |zh:pismo uproszczone         = 左宗棠
 |zh:pismo tradycyjne          = 左宗棠
 |zh:transkrypcja hanyu pinyin = Zuǒ Zōngtáng
 |zh:transkrypcja Wade-Giles   = Tso Tsung-t’ang
 |zh:transkrypcja jyutping     =
 |zh:transkrypcja poj          =
 |zh:nazwa skrócona            =
 |zh:IPA                       = [tswɔ̀ tsʊ́ŋtʰɑ̌ŋ]
 |zh:audio                     =
 |commons                      =
}}
'''Zuo Zongtang''' (ur. [[15 października]] [[1812]] w Wenjialong, prow. [[Hunan]], zm. [[5 września]] [[1885]] w [[Fuzhou]], prow. [[Fujian]]) – [[Chińczycy Han|chiński]] [[polityk]] i wojskowy, jedna z najważniejszych osobistości schyłkowego okresu [[dynastia Qing|Qing]]; przyczynił się do stłumienia powstań: [[Powstanie tajpingów|tajpingów]], [[Powstanie Nian|Nian]], [[Powstanie muzułmanów w Chinach 1862-77|muzułmanów w Shaanxi i Gansu]], likwidacji państwa [[Jakub Beg|Jakuba Bega]] i rozstrzygnięcia sporu o kotlinę [[Ili]].

== Młodość ==
Pochodził ze średniozamożnej rodziny ''gentry'' z powiatu Xiangyin, na północ od [[Changsha]]. W 1832 zdał [[Egzaminy urzędnicze w Chinach|egzamin drugiego stopnia]] i uzyskał stopień ''juren''; trzykrotnie nie zdawszy egzaminów na najwyższy stopień ''jinshi'', zrezygnował i nabył niewielką farmę, gdzie eksperymentował z uprawą [[Herbata chińska|herbaty]] i hodowlą [[Jedwabniki|jedwabników]] (w 1845 napisał książkę o uprawie roli)<ref name="tso">{{cytuj książkę| tytuł=Encyclopedia of World Biography| wydawca=Gale Research| miejsce=Detroit| data=1998| isbn=0787625566| tom=15|rozdział=Tso Tsung-t'ang| strony=328-329}}</ref>; studiował też historię i geografię<ref name="lanny">{{cytuj książkę|tytuł =China: An Encyclopedia of History, Culture, and Nationalism|rozdział=Zuo Zongtang| nazwisko r=Fields| imię r=Lanny B.| isbn=0-203-30634-1|data=2009 |wydawca=Taylor and Francis|data dostępu=2010-05-27}}</ref>.

== Powstanie tajpingów ==
Gdy w 1850 wybuchło [[powstanie tajpingów]], Zuo początkowo nie brał udziału operacjach; w 1852 dołączył do sztabu gubernatora Hunanu jako doradca odpowiedzialny za sprawy militarne. Mimo braku wykształcenia wojskowego, do końca życia miał prowadzić kampanie wojenne.

W 1860, początkowo niechętny mu [[Zeng Guofan]], dał się przekonać i mianował go jednym z głównych podkomendnych<ref name="tso" />. Zuo zebrał oddział 5000 ochotników, z których stworzył tzw. Armię Chu. Zadbawszy o jej wyszkolenie, wyposażenie i morale, wykorzystał tę siłę do oczyszczenia z powstańców [[Jiangxi]] i zepchnięcia ich do [[Zhejiang]]u. Zdobył ważne miasto [[Shaoxing]], a następnie rozpoczął ofensywę na [[Fujian]] i [[Guangdong]]<ref name="tso" />.

W sierpniu 1864, armie Zuo Zongtanga i Zeng Guofana zdobyły stolicę tajpingów, [[Nankin]]; cesarz powstańców [[Hong Xiuquan]] popełnił samobójstwo, jego syn i następca, [[Hong Tianguifu]], po krótkiej ucieczce został schwytany i stracony - rebelia dobiegła końca. Pozycja Zuo, jako jednego z trzech najważniejszych wodzów (z Zengiem i [[Li Hongzhang]]iem) była ugruntowana.

Mianowany najpierw głównodowodzącym w Zhejiangu, w 1862 - gubernatorem, a rok później, po całkowitym wyparciu tajpingów z Fujianu, [[zongdu|gubernatorem generalnym]] Zhejiangu i Fujianu, podjął natychmiast prace nad odbudową zniszczonych terenów, rozwijając rolnictwo, w szczególności uprawę bawełny i produkcję wełny<ref name="lanny" />. Jako gubernator Fujianu, z pomocą francuską, Zuo zainicjował budowę w [[Fuzhou]] pierwszego nowoczesnego [[Arsenał Fuzhou|arsenału]] i stoczni, założył też akademię morską. Choć niezbyt ufał Europejczykom, współpracował z nimi już wcześniej: pod jego komendą znajdowała się przez jakiś czas "Armia Zawsze Triumfująca", oddział wyposażony i zorganizowany na wzór europejski, z głównie francuską kadrą dowódczą (uczestniczyła m.in. w zdobyciu w 1864 [[Hangzhou]])<ref name="chc">{{cytuj książkę|nazwisko=Fairbank|imię=John K.|tytuł=The Cambridge History of China|wydawca=Cambridge University Press|miejsce=Cambridge|data=1980|nazwisko2=Liu|imię2=Kwang-Ching|tom=12|tytuł tomu=Late Ch'ing, 1800-1911}}</ref>.

== Rebelie na północy ==
W 1866 skierowano go do tłumienia [[Powstanie muzułmanów w Chinach 1862-77|powstania muzułmanów]] w [[Shaanxi]] i [[Gansu]]. Zanim dotarł na miejsce, powołano go do walki z rebelią ''[[Powstanie Nian|Nian]]''. Zuo nie zgodził się na rozdrobnienie sił, najpierw skoncentrował się na walce z ''Nian'' i dopiero po upadku tego powstania w 1868, wyruszył do Shaanxi<ref name="chc" />.

Podczas operacji na północnym zachodzie, Zuo wykazał się wielkimi umiejętnościami organizacyjnymi. W odróżnieniu od poprzedników, nie dążył do szybkich (lecz ostatecznie zawodnych) rozstrzygnięć militarnych, lecz starannie budował bazę logistyczną, gromadził zaopatrzenie i odbudowywał gospodarkę na już odzyskanych terenach. Długotrwałe przygotowania powodowały, że w Pekinie był oskarżany o bierność; jednak jego solidnie przygotowane kampanie, gdy już ruszyły, były szybkie, zdecydowane i skuteczne. Prowadząc oblężenia, był równie metodyczny i, gdy uważał to za konieczne, bezwzględny. Doprowadzał przeciwników do pełnej kapitulacji, a następnie wykorzystywał amnestie, by przeciągnąć jak najwięcej byłych powstańców na swoją stronę; dbał też o to, by mieli możliwość rozpoczęcia nowego życia, jako lojalni obywatele (co nie podobało się lokalnej ''gentry'' nastawionej bardzo antymuzułmańsko). W efekcie był wśród [[Hui]]ów dość popularny<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Chu|imię=Wen-Djang|tytuł=The Moslem Rebellion in Northwest China 1962-1878. A study of Government Minority Policy|wydawca=Rainbow Bridge Book|miejsce=The Hague|data=1966}}</ref>.

Zabezpieczywszy wpierw Shaanxi, potem Gansu, Zuo przystąpił do odzyskiwania [[Sinciang|Xinjiangu]], w którym mandżurska struktura władzy wojskowej rozsypała się, gdy w 1864 wybuchły równoczesne rebelie w wielu miastach. Przeciwko tej operacji protestował Li Hongzhang, który chciał umacniać obronę wybrzeży. Zuo przekonał jednak dwór i zaciągnąwszy pożyczki już w 1875 rozpoczął przygotowania do inwazji<ref name="fenby">{{Cytuj książkę  | nazwisko = Fenby | imię = Jonathan | tytuł = Modern China. The Fall and Rise of a Great Power| data = 2008 | wydawca = HarperCollins | miejsce = New York | isbn = 978-0-06-166116-7}}</ref>.

We wschodnim Xinjiangu [[Jakub Beg]] utworzył w 1867 niezależne państwo ze stolicą w [[Kaszgar]]ze; w 1871 zawarł układ z Rosją, na mocy którego ta zajęła kotlinę [[Ili]]. W 1876-7 oddziały Zuo zlikwidowały państwo Jakuba, a ich obecność skłoniła także Rosję do wycofania się, za wysokim odszkodowaniem, z zajętych terenów<ref name="fenby" />.

W następstwie długotrwałych walk, populacja [[Hui]]ów w północno-zachodnich Chinach skurczyła się nawet o 90%; innym następstwem było zastąpienie administracji wojskowej w Xinjiangu regularną administracją cywilną w 1884.

== Późne lata ==
W uznaniu zasług Zuo Zongtang został w 1874 mianowany Wielkim Sekretarzem Cesarskiego Sekretariatu, a w 1878 - markizem. Z początkiem lat 1880. mianowano go członkiem Rady Cesarskiej, ale dworska polityka mu nie odpowiadała, otrzymał więc stanowisko gubernatora generalnego Liangjiang (tj. [[Jiangsu]], [[Jiangxi]] i [[Anhui]]) w 1881. Ponownie powołano go do służby w 1884, gdy wybuchła [[wojna chińsko-francuska]]. W odróżnieniu od Li Hongzhanga, skłaniającego się ku rozstrzygnięciom dyplomatycznym, Zuo, zwolennik walki, otrzymał czwarte i ostatnie w karierze stanowisko głównodowodzącego - obroną Fujianu. Nie miał jednak szansy zapobiec [[Bitwa pod Fuzhou|zniszczeniu floty]] i arsenału, którego był pomysłodawcą, przez eskadrę francuską pod dowództwem adm. [[Amédée Courbet|Courbeta]]. Zmarł wkrótce po podpisaniu zawieszenia broni w Fuzhou.

== Ocena ==
Zuo Zongtang jest przykładem [[Mandaryn|konfucjańskiego urzędnika]], uczciwego i lojalnego wobec cesarza, doskonałego organizatora, dbającego o lud, choć równocześnie bezlitosnego wobec tych, co sprzeciwili się otwarcie władzy dynastii.<br>
Jego kariera jest symptomatyczna dla późnej [[Dynastia Qing|ery qingowskiej]]. Słabość dynastii wywoływała konflikty, z którymi nie były sobie w stanie poradzić ani [[Osiem Chorągwi|oddziały mandżurskie]], ani [[Armia Zielonej Flagi|tradycyjne chińskie]]. Konieczna była modernizacja kraju i armii, której podejmowali się zazwyczaj przedstawiciele elity konfucjańskiej, lecz spoza kręgów dworskich, w ramach tzw. [[Ruch samoumocnienia|ruchu samoumocnienia]], którego Zuo był jednym z najważniejszych przedstawicieli. Dążąc do umocnienia kraju, rozwijali przemysł i szkolnictwo na wzór zachodni, pozostając jednak wiernymi [[Konfucjanizm|ideologii konfucjańskiej]] i bez głębokiej reformy polityczno-społecznej. Stworzona przez nich [[Armia Xiang|nowa armia]] stała się podstawą sił zbrojnych cesarstwa, a jej dowódcy, wywodzący się z chińskiej większości - zdominowali życie polityczne kraju.

== Zobacz też ==
* [[Zeng Guofan]]
* [[Li Hongzhang]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zuo, Zongtang}}
[[Kategoria:Chińscy wojskowi]]
[[Kategoria:Urzędnicy dynastii Qing]]
[[Kategoria:Markizowie epoki Qing]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1812]]
[[Kategoria:Zmarli w 1885]]

title: Nazwisko chińskie

Pismo uproszczone: 左宗棠

Pismo tradycyjne: 左宗棠

Hanyu pinyin: Zuǒ Zōngtáng

Wade-Giles: Tso Tsung-t’ang

Wymowa (IPA): [tswɔ̀ tsʊ́ŋtʰɑ̌ŋ]


text:
# Curaçá
Curaçá – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Bahia. Znajduje się w mezoregionie Vale São-Franciscano da Bahia i mikroregionie Juazeiro.

title: Curaçá

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Curaçá
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Curaçá
 |państwo                      = BR-BA
 |data założenia               = 1832
 |powierzchnia                 = 6 442,190<ref>{{cytuj pismo|url=https://web.archive.org/web/20201023032533/https://pesquisa.in.gov.br/imprensa/jsp/visualiza/index.jsp?data=11/10/2002&jornal=1&pagina=56&totalArquivos=152|tytuł=Resolução do IBGE nº 05, de 10 de outubro de 2002. Área Territorial dos Municípios da Bahia|czasopismo=Diário Oficial da União|wydawca=República Federativa do Brasil – Imprensa Nacional|język=pt|data=11 października 2002|issn=1676-2339|data dostępu=2020-04-24|strony=56}}</ref>
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 32 165<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_bahia.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 4,99
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 8°59′31″S 39°54′29″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Curaçá''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Bahia]]. Znajduje się w [[Mezoregion Vale São-Franciscano da Bahia|mezoregionie Vale São-Franciscano da Bahia]] i [[Mikroregion Juazeiro|mikroregionie Juazeiro]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Bahia]]

title: Curaçá

Herb: Flaga

Państwo: Brazylia

Stan: Bahia


text:
# Barberaz
Barberaz – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Sabaudia.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 4195 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1107 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Barberaz plasuje się na 204. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1599.).

title: Barberaz

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Barberaz
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Barberaz
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Barberaz (Lésine).JPG
 |opis zdjęcia                    = Barberaz, 2011
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Barberaz.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sabaudia (departament)|Sabaudia]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Chambéry|Chambéry]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 73029
 |powierzchnia                    = 3,79 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 4195
 |gęstość zaludnienia             = 1107 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 73000
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Sabaudia
 |współrzędne                     = 45°33′50″N 5°56′56″E
 |commons                         = Category:Barberaz
 |www                             = http://www.barberaz.net/
}}
'''Barberaz''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Sabaudia (departament)|Sabaudia]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 4195 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1107 osób/km² (wśród 2880 gmin [[Rodan-Alpy|regionu Rodan-Alpy]] Barberaz plasuje się na 204. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1599.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.barberaz.net/ Oficjalna strona Barberaz]

{{Okręg Chambéry}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Sabaudia]]

title: Barberaz

Państwo: Francja

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Sabaudia

Okręg: Chambéry


text:
# Hrabstwo Siskiyou
Hrabstwo Siskiyou (ang. Siskiyou County) – hrabstwo w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 6347,46 mil² (16 439,84 km²). Według szacunków United States Census Bureau w roku 2009 miało 44 634 mieszkańców.
Hrabstwo powstało w 1852 roku.
Na jego terenie znajdują się:
- miejscowości – Dorris, Dunsmuir, Etna, Fort Jones, Montague, Mount Shasta, Tulelake, Weed, Yreka
- CDP – Carrick, Edgewood, Gazelle, Greenview, Grenada, Happy Camp, Hornbrook, McCloud, Macdoel, Mount Hebron, Tennant.

title: Hrabstwo Siskiyou

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Hrabstwo Siskiyou
 |nazwa oryginalna                = Siskiyou County
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[hrabstwo]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Kalifornia
 |siedziba                        = [[Yreka]]
 |kod statystyczny                = [[Federal Information Processing Standard|FIPS 6-4]]: 06093
 |powierzchnia                    = 16 439,84 km²{{r|area}}
 |rok                             = 2009
 |liczba ludności                 = 44 634{{r|q}}
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of California highlighting Siskiyou County.svg
 |nazwa mapy                      = Kalifornia
 |współrzędne                     = 41°35′24″N 122°31′48″W
 |commons                         = Category:Siskiyou County, California
 |www                             = http://www.co.siskiyou.ca.us/
}}
'''Hrabstwo Siskiyou''' ([[język angielski|ang.]] ''Siskiyou County'') – [[hrabstwo]] w [[Stan (podział administracyjny)|stanie]] [[Kalifornia]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 6347,46 mil² (16 439,84 km²). Według szacunków [[United States Census Bureau]] w roku 2009 miało 44 634 mieszkańców{{r|q}}.

Hrabstwo powstało w 1852 roku{{r|naco1}}.

Na jego terenie znajdują się{{r|naco2}}:
* miejscowości – [[Dorris (Kalifornia)|Dorris]], [[Dunsmuir]], [[Etna (Kalifornia)|Etna]], [[Fort Jones]], [[Montague (Kalifornia)|Montague]], [[Mount Shasta (Kalifornia)|Mount Shasta]], [[Tulelake]], [[Weed]], [[Yreka]]
* CDP – [[Carrick (Kalifornia)|Carrick]], [[Edgewood (Kalifornia)|Edgewood]], [[Gazelle (Stany Zjednoczone)|Gazelle]], [[Greenview (Kalifornia)|Greenview]], [[Grenada (Kalifornia)|Grenada]], [[Happy Camp]], [[Hornbrook]], [[McCloud (Kalifornia)|McCloud]], [[Macdoel]], [[Mount Hebron]], [[Tennant (Kalifornia)|Tennant]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="area">{{cytuj stronę | url = http://factfinder.census.gov/faces/tableservices/jsf/pages/productview.xhtml?pid=DEC_10_SF1_GCTPH1.ST05&prodType=table | tytuł = Population, Housing Units, Area, and Density: 2000 | data dostępu = 2012-11-13 | autor = US Census Bureau | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20150708125401/http://factfinder.census.gov/faces/tableservices/jsf/pages/productview.xhtml?pid=DEC_10_SF1_GCTPH1.ST05&prodType=table | zarchiwizowano = 2015-07-08 }}</ref>
<ref name="q">{{cytuj stronę| url = https://www.census.gov/quickfacts/qfd/states/06/06093.html | tytuł = Siskiyou County | data dostępu = 2011-02-01 | autor = US Census Bureau | opublikowany = Quickfacts | język = en}}</ref>
<ref name="naco1">{{cytuj stronę| url = http://explorer.naco.org/ciccfm/county.cfm?id=6093 | tytuł = Siskiyou County, CA | data dostępu = 2011-02-01 | autor = National Association of Counties | język = en}}</ref>
<ref name="naco2">{{cytuj stronę| url = http://explorer.naco.org/ | tytuł = Places in Siskiyou County, CA | data dostępu = 2011-02-01 | autor = National Association of Counties | język = en}}</ref>
}}

{{Hrabstwa Kalifornia USA}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Siskiyou}}
[[Kategoria:Hrabstwo Siskiyou]]
[[Kategoria:Hrabstwa Stanów Zjednoczonych powstałe w 1852]]
[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Kalifornia]]

title: Hrabstwo SiskiyouSiskiyou County

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kalifornia

Siedziba: Yreka


text:
# José Coderch Planas
José Coderch Planas, kat. Josep Coderch i Planas (ur. 17 marca 1947 w Castelló d’Empúries, zm. 10 kwietnia 2005 w Gironie) – hiszpański polityk i dyplomata, ambasador Hiszpanii w Bułgarii i Brazylii, od 1987 do 1989 poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji.

## Życiorys
Ukończył prawo na Uniwersytecie Barcelońskim oraz politologię na Uniwersytecie Complutense w Madrycie. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Unii Demokratycznego Centrum, został jego liderem w prowincji Girona. Od 1974 był szefem gabinetu ministra spraw zagranicznych, zaś od 1977 pełnił analogiczną funkcję w kancelarii premiera Adolfo Suáreza. Między listopadem 1980 a lutym 1981 pozostawał gubernatorem cywilnym prowincji Barcelona, następnie pracował w hiszpańskiej ambasadzie w Argentynie.
W 1982 przeszedł do Centrum Demokratycznego i Społecznego, z jego listy w 1987 wybrano go posłem do Parlamentu Europejskiego. Od września do listopada 1987 należał do technicznej frakcji niezrzeszonych, w pozostałych okresach nie należał do żadnej grupy. Został członkiem m.in. Komisji ds. Rolnictwa, Rybołówstwa i Rozwoju Wsi oraz Delegacji ds. stosunków z państwami Maszreku. Później powrócił do służby dyplomatycznej. Zajmował stanowiska konsula generalnego Hiszpanii w Amsterdamie (od 1989), ambasadora w Bułgarii (1997–2001) oraz Brazylii (2001–2004); w 1996 był też wyznaczony na ambasadora na Kubie (odrzuconego przez władze kraju). W międzyczasie kierował także sprawami zagranicznymi w ramach Komitetu Organizacyjnego Igrzysk Olimpijskich 1992 oraz krajową szkołą dla dyplomatów (1994–1996).
Pośmiertnie odznaczony Orderem Zasługi Cywilnej (2005).

title: José Coderch Planas

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = José Coderch Planas
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 17 marca 1947
 |miejsce urodzenia         = [[Castelló d’Empúries]]
 |data śmierci              = 10 kwietnia 2005
 |miejsce śmierci           = [[Girona]]
 |zawód                     = polityk, dyplomata
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Barceloński]], [[Uniwersytet Complutense w Madrycie]]
 |stanowisko                = poseł do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] II kadencji (1987–1989)
 |partia                    = [[Centrum Demokratyczne i Społeczne]]
 |odznaczenia               = {{order|OZCH|KW}}
 |commons                   =
}}
'''José Coderch Planas''', [[język kataloński|kat.]] ''Josep Coderch i Planas'' (ur. [[17 marca]] [[1947]] w [[Castelló d’Empúries]], zm. [[10 kwietnia]] [[2005]] w [[Girona|Gironie]]{{r|jn|abc}}) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[polityk]] i [[dyplomata]], ambasador Hiszpanii w [[Bułgaria|Bułgarii]] i [[Brazylia|Brazylii]], od 1987 do 1989 [[poseł do Parlamentu Europejskiego|poseł]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] II kadencji.

== Życiorys ==
Ukończył prawo na [[Uniwersytet Barceloński|Uniwersytecie Barcelońskim]] oraz politologię na [[Uniwersytet Complutense w Madrycie|Uniwersytecie Complutense w Madrycie]]. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach [[Unia Demokratycznego Centrum|Unii Demokratycznego Centrum]], został jego liderem w [[Girona (prowincja)|prowincji Girona]]. Od 1974 był szefem gabinetu ministra spraw zagranicznych, zaś od 1977 pełnił analogiczną funkcję w kancelarii premiera [[Adolfo Suárez]]a. Między listopadem 1980 a lutym 1981 pozostawał gubernatorem cywilnym [[Barcelona (prowincja)|prowincji Barcelona]], następnie pracował w hiszpańskiej ambasadzie w [[Argentyna|Argentynie]]{{r|vilaweb|lamoncloa}}.

W 1982 przeszedł do [[Centrum Demokratyczne i Społeczne|Centrum Demokratycznego i Społecznego]], z jego listy w 1987 wybrano go posłem do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]]. Od września do listopada 1987 należał do technicznej frakcji niezrzeszonych, w pozostałych okresach nie należał do żadnej grupy. Został członkiem m.in. Komisji ds. Rolnictwa, Rybołówstwa i Rozwoju Wsi oraz Delegacji ds. stosunków z państwami [[Maszrek]]u{{r|pe}}. Później powrócił do służby dyplomatycznej. Zajmował stanowiska konsula generalnego Hiszpanii w [[Amsterdam]]ie (od 1989), ambasadora w Bułgarii (1997–2001) oraz Brazylii (2001–2004){{r|abc}}; w 1996 był też wyznaczony na ambasadora na [[Kuba|Kubie]] (odrzuconego przez władze kraju{{r|elpais}}). W międzyczasie kierował także sprawami zagranicznymi w ramach Komitetu Organizacyjnego [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992|Igrzysk Olimpijskich 1992]] oraz krajową szkołą dla dyplomatów (1994–1996){{r|lamoncloa}}.

Pośmiertnie odznaczony [[Order Zasługi Cywilnej (Hiszpania)|Orderem Zasługi Cywilnej]] (2005).

== Przypisy ==
<references>
<ref name="lamoncloa">{{Cytuj stronę |url = https://www.lamoncloa.gob.es/consejodeministros/referencias/Paginas/1996/c1810960.aspx |tytuł = Referencia del Consejo de Ministros |data = 18 października 1996 |opublikowany = lamoncloa.gob.es |język = es |data dostępu = 2020-08-23}}</ref>
<ref name="vilaweb">{{Cytuj stronę |url = https://www.vilaweb.cat/noticia/124559/20010306/castelloni-josep-coderch-ambaixador-brasil.html |tytuł = El castelloní Josep Coderch és el nou ambaixador al Brasil |data = 6 marca 2001 |opublikowany = vilaweb.cat |język = ca |data dostępu = 2020-08-23}}</ref>
<ref name="jn">{{Cytuj stronę |url = https://www.joaquimnadal.cat/josep-coderch-planas/ |tytuł = Josep Coderch Planas |data = 11 kwietnia 2005 |opublikowany = joaquimnadal.cat |język = ca |data dostępu = 2020-08-23}}</ref>
<ref name="abc">{{Cytuj pismo |tytuł = Nekrolog José Codercha |url = https://www.abc.es/archivo/periodicos/abc-madrid-20050412-44.html|czasopismo = ABC |strony = 44 |język = es |data = 12 kwietnia 2005}}</ref>
<ref name="pe">{{Cytuj stronę |url = https://www.europarl.europa.eu/meps/pl/1810/JOSE+EMILIO_CERVERA+CARDONA/history/2 |tytuł = José Emilio Cervera Cardona |opublikowany = europarl.europa.eu |data dostępu = 2020-08-23}}</ref>
<ref name="elpais">{{Cytuj stronę |url = https://elpais.com/diario/1996/11/29/espana/849222010_850215.html |tytuł = La tensión en la isla amaina pese a que continúan las criticas |nazwisko = Vicent |imię = Mauricio |data = 29 listopada 1996 |opublikowany = elpais.com |język = es |data dostępu = 2020-08-23}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Coderch Planas, José}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Barcelońskiego]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Hiszpanii]]
[[Kategoria:Hiszpańscy dyplomaci]]
[[Kategoria:Hiszpańscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Hiszpańscy urzędnicy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Cywilnej (Hiszpania)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Zmarli w 2005]]

title: José Coderch Planas

Data i miejsce urodzenia: 17 marca 1947 · Castelló d’Empúries

Data i miejsce śmierci: 10 kwietnia 2005 · Girona

Zawód, zajęcie: polityk, dyplomata

Alma Mater: Uniwersytet Barceloński, Uniwersytet Complutense w Madrycie

Stanowisko: poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji (1987–1989)

Partia: Centrum Demokratyczne i Społeczne


text:
# Myrmechusa kivuensis
Myrmechusa kivuensis – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny Aleocharinae.
Gatunek ten został opisany w 1982 roku przez D. Kistnera i H. R. Jacobsona. W obrębie rodzaju należy do grupy gatunków Myrmechusa feae.
Kusak ten ma dziesiąty tergit rozdwojony od tylnego wierzchołka do środka długości albo dalej. Samice mają dwuspiczasty wyrostek czwartego sternitu odwłoka.
Owad myrmekofilny, związany z mrówkami z podrodzaju Dorylus (Anomma).
Chrząszcz afrotropikalny, znany wyłącznie z Demokratycznej Republiki Konga.

title: Myrmechusa kivuensis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Myrmechusa kivuensis''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[David Kistner|Kistner]] et Jacobson, 1982
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |rodzina                = [[kusakowate (owady)|kusakowate]]
 |podrodzina             = [[Aleocharinae]]
 |plemię                 = [[Lomechusini]]
 |rodzaj                 = ''[[Myrmechusa]]''
 |gatunek                = '''''Myrmechusa kivuensis'''''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Myrmechusa kivuensis''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Kusakowate (owady)|kusakowatych]] i podrodziny [[Aleocharinae]].

Gatunek ten został opisany w 1982 roku przez [[David Kistner|D. Kistnera]] i H. R. Jacobsona{{r|Jacobson|Hlavac}}. W obrębie rodzaju należy do grupy gatunków ''Myrmechusa feae''{{r|Hlavac}}.

Kusak ten ma dziesiąty [[tergum|tergit]] rozdwojony od tylnego wierzchołka do środka długości albo dalej. Samice mają dwuspiczasty wyrostek czwartego [[sternum|sternitu]] odwłoka{{r|Hlavac}}.

Owad [[myrmekofile|myrmekofilny]], związany z mrówkami z podrodzaju ''[[Dorylus (Anomma)]]''{{r|Hlavac|Jacobson}}.

Chrząszcz [[kraina etiopska|afrotropikalny]], znany wyłącznie z [[Demokratyczna Republika Konga|Demokratycznej Republiki Konga]]{{r|Hlavac}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Jacobson">{{Cytuj pismo | autor = H. R. Jacobson | tytuł = A revision of the genera trichodonia gapia myrmechusina and myrmechusa coleoptera staphylinidae with an analysis of their relationships and notes on their behavior | czasopismo = Sociobiology | wydanie = 1 | wolumin = 7 | strony = 73-128 | issn = 0361-6525 | data = 1982}}</ref>
<ref name="Hlavac">{{Cytuj pismo | autor = P. Hlaváč | tytuł = A new species of Myrmechusa WASMANN, and catalogue of the species of the Myrmechusa group (Coleoptera: Staphylinidae, Aleocharinae) | czasopismo = Koleopterologische Rundschau | wolumin = 73 | strony = 137-145 | data = 2003 | url = http://www.landesmuseum.at/pdf_frei_remote/KOR_73_2003_0137-0145.pdf}}</ref>
}}

[[Kategoria:Rydzenice]]
[[Kategoria:Chrząszcze Afryki]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1982 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Rodzina: kusakowate

Podrodzina: Aleocharinae

Plemię: Lomechusini

Rodzaj: Myrmechusa

Gatunek: Myrmechusa kivuensis


text:
# Fara Novarese
Fara Novarese – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Novara.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2112 osób, 234,7 os./km².

title: Fara Novarese

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Fara Novarese
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Piemont
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Novara|Novara]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 003065
 |powierzchnia                    = 9 km²
 |rok                             = 2004
 |liczba ludności                 = 2112
 |gęstość zaludnienia             = 234,7 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0321
 |kod pocztowy                    = 28063
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Piemont
 |współrzędne                     = 45°33′N 8°28′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Fara Novarese''' – [[miejscowość]] i [[gmina]] we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Piemont]], w prowincji [[prowincja Novara|Novara]].

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2112 osób, 234,7 os./km².

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.comune.faranovarese.no.it comune.faranovarese.no.it]
* Źródło danych: [http://www.istat.it Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Novara}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Novara]]

title: Fara Novarese

Państwo: Włochy

Region: Piemont

Prowincja: Novara

Powierzchnia: 9 km²


text:
# Park Zwycięstwa w Erywaniu
Park Zwycięstwa w Erywaniu (orm. Հաղթանակ զբոսայգի)  – jeden z parków miejskich znajdujących się w Erywaniu.

## Charakterystyka
Budowa parku została rozpoczęta w 1930 roku. Dawniej park był znany pod nazwą Park Miejski Arabkir (na cześć jednej z dzielnic Erywania - Arabkir). Po zakończeniu II wojny światowej park przemianowano na Park Zwycięstwa. Po wojnie park został otwarty 29 listopada 1950 roku, w ten sam dzień w parku umieszczono 19-metrowy pomnik Józefa Stalina autorstwa Siergieja Mierkurowa. W 1962 roku pomnik zdemontowano i zastąpiono go pomnikiem Matki Armenii (Matka Armenia to personifikacja narodowa Armenii). W 1958 roku w parku rozpoczęto budowę sztucznego jeziora Arevik, w następnym roku w parku otwarto restaurację. W latach 1983–1985 park był zamknięty z powodu prac konserwatorskich. W 1989 roku w małym parku rozrywki znajdującym się we wschodniej części parku zainstalowano diabelski młyn.

title: Park Zwycięstwa w Erywaniu

wikitext:
{{Park infobox
 |nazwa          = Park Zwycięstwa
 |zabytek        =
 |zdjęcie        = Victory park in Yerevan, May 2019.jpg
 |opis zdjęcia   =
 |państwo        = Armenia
 |miejscowość    = [[Erywań]]
 |dzielnica      =
 |adres          =
 |powierzchnia   = 34
 |data założenia = 1950
 |projektant     =
 |kod mapy       = Erywań
 |współrzędne    = 40° 11' 45" N, 44° 31' 11" E
 |commons        =
 |www            =
}}
'''Park Zwycięstwa w Erywaniu''' ([[Język ormiański|orm.]] Հաղթանակ զբոսայգի)  – jeden z parków miejskich znajdujących się w [[Erywań|Erywaniu]].

== Charakterystyka ==
Budowa parku została rozpoczęta w 1930 roku. Dawniej park był znany pod nazwą ''Park Miejski Arabkir'' (na cześć jednej z dzielnic Erywania - ''Arabkir''). Po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] park przemianowano na Park Zwycięstwa. Po wojnie park został otwarty 29 listopada 1950 roku, w ten sam dzień w parku umieszczono 19-metrowy pomnik [[Józef Stalin|Józefa Stalina]] autorstwa [[Siergiej Mierkurow|Siergieja Mierkurowa]]. W 1962 roku pomnik zdemontowano i zastąpiono go pomnikiem [[Matka Armenia|Matki Armenii]] (Matka Armenia to [[Personifikacje narodowe|personifikacja narodowa]] [[Armenia|Armenii]]). W 1958 roku w parku rozpoczęto budowę sztucznego jeziora ''Arevik'', w następnym roku w parku otwarto restaurację. W latach 1983–1985 park był zamknięty z powodu prac konserwatorskich. W 1989 roku w małym parku rozrywki znajdującym się we wschodniej części parku zainstalowano [[diabelski młyn]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Parks and groves of Yerevan city |data dostępu = 2021-04-04 |opublikowany = www.myyerevan.am |url = http://www.myyerevan.am/en/sights/parks#}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Victory Park |data dostępu = 2021-04-04 |opublikowany = www.atb.am |url = http://www.atb.am/en/armenia/sights/yerevan/victory/}}</ref>.

== Zobacz też ==

* [[Park Zakochanych w Erywaniu]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Erywań]]

title: Park Zwycięstwa

Państwo: Armenia

Miejscowość: Erywań

Powierzchnia: 34 ha


text:
# Carla Tavares
Carla Maria Nunes Tavares (ur. 15 sierpnia 1970 w Lizbonie) – portugalska polityczka, finansistka i działaczka samorządowa, deputowana krajowa, burmistrz Amadory, posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

## Życiorys
Absolwentka zarządzania na Universidade Autónoma de Lisboa. Pracowała jako broker finansowy w banku inwestycyjnym CaixaBI. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Partii Socjalistycznej. W 1993 została radną parafii Reboleira, a w 1998 zasiadła w zgromadzeniu miejskim Amadory. W latach 1999–2002 sprawowała mandat deputowanej do Zgromadzenia Republiki VIII kadencji. W latach 2002–2013 była członkinią miejskiej egzekutywy w Amadorze, pełniła funkcję zastępczyni burmistrza. W 2013 objęła urząd burmistrza tego miasta (presidente da câmara municipal); uzyskiwała reelekcję na kolejne kadencje. W 2024 została wybrana w skład Europarlamentu X kadencji.

title: Carla Tavares

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Carla Tavares
 |grafika                   = 1721731810796 20240723 EP-171140A AR2 EG 11.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 15 sierpnia 1970
 |miejsce urodzenia         = [[Lizbona]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityczka, finansistka
 |Alma Mater                = [[Universidade Autónoma de Lisboa]]
 |stanowisko                =
 |partia                    = [[Partia Socjalistyczna (Portugalia)|Partia Socjalistyczna]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Carla Maria Nunes Tavares''' (ur. [[15 sierpnia]] [[1970]]<ref name="parl">{{Cytuj stronę|url=https://www.parlamento.pt/DeputadoGP/Paginas/Biografia.aspx?BID=1634|tytuł=Carla Tavares|opublikowany=parlamento.pt|data dostępu=2024-04-24|język=pt}}</ref> w [[Lizbona|Lizbonie]]<ref name="pe">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20240716102635/https://www.europarl.europa.eu/meps/pl/257071/CARLA_TAVARES/home|tytuł=Carla Tavares|opublikowany=europarl.europa.eu|data dostępu=2024-07-16}}</ref>) – [[Portugalia|portugalska]] polityczka, finansistka i działaczka samorządowa, deputowana krajowa, burmistrz [[Amadora|Amadory]], [[poseł do Parlamentu Europejskiego|posłanka]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] X kadencji.

== Życiorys ==
Absolwentka zarządzania na [[Universidade Autónoma de Lisboa]]. Pracowała jako broker finansowy w banku inwestycyjnym CaixaBI<ref name="bio">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20240424123224/https://amadorainova.pt/wp-content/uploads/2022/10/notacurricular-carla-tavares.pdf|tytuł=Nota curricular: Carla Maria Nunes Tavares|data=październik 2022|opublikowany=amadorainova.pt|data dostępu=2024-04-24|język=pt}}</ref>. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach [[Partia Socjalistyczna (Portugalia)|Partii Socjalistycznej]]<ref name="parl" />. W 1993 została radną parafii Reboleira, a w 1998 zasiadła w zgromadzeniu miejskim Amadory<ref name="bio" />. W latach 1999–2002 sprawowała mandat deputowanej do [[Zgromadzenie Republiki (Portugalia)|Zgromadzenia Republiki]] VIII kadencji<ref name="parl" /><ref name="bio" />. W latach 2002–2013 była członkinią miejskiej egzekutywy w Amadorze, pełniła funkcję zastępczyni burmistrza. W 2013 objęła urząd burmistrza tego miasta (presidente da câmara municipal)<ref name="bio" />; uzyskiwała reelekcję na kolejne kadencje. W 2024 została wybrana w skład Europarlamentu X kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtp.pt/noticias/politica/maioria-dos-21-novos-deputados-estreia-se-no-parlamento-europeu_n1578228|tytuł=Maioria dos 21 novos deputados estreia-se no Parlamento Europeu|data=10 czerwca 2024|opublikowany=rtp.pt|data dostępu=2024-06-10|język=pt}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Tavares, Carla}}
[[Kategoria:Deputowani Zgromadzenia Republiki (Portugalii)]]
[[Kategoria:Politycy Partii Socjalistycznej (Portugalia)]]
[[Kategoria:Portugalscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Portugalscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Amadorą]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lizbonie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1970]]

title: Carla Tavares

Data i miejsce urodzenia: 15 sierpnia 1970 · Lizbona

Zawód, zajęcie: polityczka, finansistka

Alma Mater: Universidade Autónoma de Lisboa

Partia: Partia Socjalistyczna


text:
# Szostka (województwo kujawsko-pomorskie)
Szostka (do 31 grudnia 2011: Szostka Duża) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Radziejów.

## Historia
Najstarsze ślady bytności człowieka na tych terenach sięgają epoki brązu. Jednak najlepiej zachowały się elementy archeologiczne świadczące o zachowanym grodzisku wczesnośredniowiecznym. Jest to stara wieś kujawska, według Słownika geograficznego (1892 r.) wzmiankowana w sfałszowanym dokumencie Mieszka 1103 r. (Kod. Wielkopol. I nr 33) i za książąt kujawskich (KD.P.I 166). Tamtejsza ludność należała do kościoła parafialnego w Bronisławiu którego początki związane są z zakonem s. Norbertanek. Jednak w XVI wieku przechodzi pod administrację kościelną do nowo utworzonej parafii w Broniewie. W źródłach historycznych Szostka występuje jako Szóstka (CDP, II nr 295) lub Sosnka.

## Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. 1 stycznia 2012 nastąpiła zmiana nazwy wsi z Szostka Duża na Szostka.

## Demografia
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 199 mieszkańców. Jest jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Radziejów.

wikitext:
{{dopracować|zweryfikować|brak potwierdzenia danych historycznych}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Szostka
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat radziejowski|radziejowski]]
 |gmina                  = [[Radziejów (gmina wiejska)|Radziejów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 199<ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
 |rok                    = III 2011
 |strefa numeracyjna     = 54
 |kod pocztowy           = 88-200<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1274}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = CRA
 |SIMC                   = 0868193
 |kod mapy               = Radziejów (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 52°40'27"N 18°28'52"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|135851|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Szostka''' (do 31 grudnia 2011: ''Szostka Duża'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat radziejowski|powiecie radziejowskim]], w [[Radziejów (gmina wiejska)|gminie Radziejów]].

== Historia ==
Najstarsze ślady bytności człowieka na tych terenach sięgają [[epoka brązu|epoki brązu]]. Jednak najlepiej zachowały się elementy [[archeologia|archeologiczne]] świadczące o zachowanym [[grodzisko (archeologia)|grodzisku]] [[średniowiecze|wczesnośredniowiecznym]]. Jest to stara wieś kujawska, według Słownika geograficznego (1892 r.) wzmiankowana w sfałszowanym dokumencie Mieszka 1103 r. (Kod. Wielkopol. I nr 33) i za książąt kujawskich (KD.P.I 166). Tamtejsza ludność należała do kościoła parafialnego w Bronisławiu którego początki związane są z zakonem s. Norbertanek. Jednak w XVI wieku przechodzi pod administrację kościelną do nowo utworzonej parafii w Broniewie. W źródłach historycznych Szostka występuje jako ''Szóstka'' (CDP, II nr 295) lub ''Sosnka''.

== Podział administracyjny ==
[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo włocławskie|województwa włocławskiego]]. 1 stycznia 2012 nastąpiła zmiana nazwy wsi z Szostka Duża na Szostka<ref>Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 27 grudnia 2011 ({{Dziennik Ustaw|2011|291|1711}})</ref>.

== Demografia ==
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 199 mieszkańców<ref name=GUS />. Jest jedenastą co do wielkości miejscowością gminy Radziejów.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Radziejów}}

[[Kategoria:Radziejów (gmina wiejska)]]

title: Szostka

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: radziejowski

Gmina: Radziejów

Tablice rejestracyjne: CRA


text:
# Parafia św. Marcina w Klikuszowej
Parafia św. Marcina w Klikuszowej – rzymskokatolicka parafia należąca do dekanatu Nowy Targ, archidiecezji krakowskiej.
Parafia obejmuje Klikuszową, Lasek, Morawczynę, Obidową, Trute.

## Historia
Parafia została erygowana w 1343 roku. Została wydzielona z parafii nowotarskiej. Po 1539 roku została inkorporowana z powrotem do parafii w Nowym Targu. W 1786 roku Klikuszowa była kościołem filialnym i od tego roku istnieją i są przechowywane księgi parafialne. 1 grudnia 1984 r. z parafii wydzielono parafię w Pyzówce.
Na terenie parafii znajduje się kościół filialny Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych w Morawczynie. W 1979 r. pod Turbaczem wybudowano kaplicę, jako wotum po wyborze kardynała Karola Wojtyły na papieża. Opiekę duszpasterską nad nią sprawują księża Sercanie.
W południowej części wsi znajduje się cmentarz parafialny.

## Stowarzyszenia i grupy religijne działające przy parafii
- Rada Duszpasterska
- Róże Różańcowe
- Grupa Apostolska
- Ministranci
- Lektorzy

title: Parafia św. Marcina w Klikuszowej

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia św. Marcina
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Klikuszowa kościół G 32.jpg
 |opis grafiki            = Kościół św. Marcina w Klikuszowej
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Klikuszowa]]
 |adres                   = Klikuszowa 221, 34‑404<br />Klikuszowa
 |data powołania          = [[1343]]
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = [[Archidiecezja]]
 |1. jednostka nazwa      = [[archidiecezja krakowska|krakowska]]
 |2. jednostka typ        = [[Dekanat]]
 |2. jednostka nazwa      = [[dekanat Nowy Targ|Nowy Targ]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół św. Marcina w Klikuszowej|św. Marcina]]
 |filie                   = [[Morawczyna]], kaplica MB Wspomożycielki Wiernych
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Stanisław Szklany
 |wezwanie                = [[Marcin z Tours|św. Marcina]]
 |dzień wspomnienia       = [[Dzień Świętego Marcina|11 listopada]]
 |kod mapy                = Nowy Targ (gmina wiejska)
 |współrzędne             = 49°30'58.464"N, 19°59'14.498"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     = http://www.parafia.pl
}}
'''Parafia św. Marcina w Klikuszowej''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] [[parafia]] należąca do [[Dekanat Nowy Targ|dekanatu Nowy Targ]], [[archidiecezja krakowska|archidiecezji krakowskiej]].

Parafia obejmuje [[Klikuszowa|Klikuszową]], [[Lasek (województwo małopolskie)|Lasek]], [[Morawczyna|Morawczynę]], [[Obidowa (wieś)|Obidową]], [[Trute]].

== Historia ==
Parafia została erygowana w 1343 roku. Została wydzielona z [[Parafia św. Katarzyny w Nowym Targu|parafii nowotarskiej]]. Po 1539 roku została inkorporowana z powrotem do parafii w Nowym Targu. W 1786 roku Klikuszowa była kościołem filialnym i od tego roku istnieją i są przechowywane księgi parafialne. 1 grudnia 1984 r. z parafii wydzielono [[Parafia św. Jana Chrzciciela w Pyzówce|parafię w Pyzówce]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = U podnóza Gorców Klikuszowa - PDF Darmowe pobieranie |data dostępu = 2021-11-14 |opublikowany = docplayer.pl |url = https://docplayer.pl/39143039-U-podnoza-gorcow-klikuszowa.html}}</ref>.

Na terenie parafii znajduje się kościół filialny Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych w Morawczynie. W 1979 r. pod [[Turbacz|Turbaczem]] wybudowano kaplicę, jako wotum po wyborze kardynała [[Jan Paweł II|Karola Wojtyły]] na papieża. Opiekę duszpasterską nad nią sprawują księża [[Sercanie]]<ref name=":0" />.

W południowej części wsi znajduje się cmentarz parafialny<ref>{{Cytuj |tytuł = Klikuszowa |data dostępu = 2021-11-14 |opublikowany = malopolska.szlaki.pttk.pl |url = https://malopolska.szlaki.pttk.pl/1086-pttk-malopolska-klikuszowa |język = pl}}</ref>.

== Stowarzyszenia i grupy religijne działające przy parafii ==
* Rada Duszpasterska
* Róże Różańcowe
* Grupa Apostolska
* Ministranci
* Lektorzy

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://diecezja.pl/parafie/klikuszowa-parafia-sw-marcina/ Informacje o parafii na stronie archidiecezji krakowskiej]
{{Parafie dekanatu Nowy Targ}}
{{SORTUJ:Klikuszowa}}
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Marcina]]
[[Kategoria:Parafie archidiecezji krakowskiej]]
[[Kategoria:Religia w gminie wiejskiej Nowy Targ]]
[[Kategoria:Klikuszowa]]

title: Parafia św. Marcina

Siedziba: Klikuszowa

Adres: Klikuszowa 221, 34‑404 · Klikuszowa

Archidiecezja: krakowska

Dekanat: Nowy Targ

Kościół parafialny: św. Marcina

Filie: Morawczyna, kaplica MB Wspomożycielki Wiernych

Proboszcz: ks. Stanisław Szklany

Wezwanie: św. Marcina

Wspomnienie liturgiczne: 11 listopada


text:
# Proton Mail
Proton Mail (zapisywane również jako ProtonMail) – szwajcarski serwis webmail oferujący szyfrowane (end-to-end) usługi poczty elektronicznej. Pracownicy serwisu nie mają dostępu do treści wiadomości przesyłanych i odbieranych przez użytkowników Proton Mail, gdyż szyfrowanie odbywa się po stronie klienta. Serwis został utworzony przez trzech pracowników ośrodka naukowo-badawczego CERN: Andy’ego Yena, Jasona Stockmana oraz Wei Suna. Serwis był notowany w rankingu Alexa na miejscu 1852 (maj 2020).
Podstawowe, darmowe konto na Proton Mail ma pojemność 500 MB oraz pozwala wysłać użytkownikowi do 150 wiadomości dziennie, maksymalny rozmiar załącznika wynosi 25 MB. Konto w wersji plus (z opłaconą subskrypcją) zwiększa pojemność skrzynki do 5 GB i pozwala wysłać do 1000 wiadomości dziennie. Użytkownik może także etykietować wiadomości, tworzyć własne filtry i katalogi, wysyłać zaszyfrowane maile do zewnętrznych odbiorców, utworzyć adres z własną domeną czy stworzyć 5 aliasów. Wersja plus zawiera także priorytetowe wsparcie techniczne.
17 marca 2016 roku została wydana aplikacja Proton Mail na urządzenia mobilne z systemem Android oraz iOS, która umożliwia korzystanie z usług serwisu.
20 czerwca 2017 roku twórcy Proton Mail uruchomili usługę ProtonVPN, bezpiecznego klienta VPN. Oprócz darmowej wersji istnieją także 3 jego płatne wersje.
W 2018 roku Proton Mail udostępnił możliwość skrócenia swojego adresu w domenie @protonmail.com lub @protonmail.ch do postaci @pm.me. Odbierać e-maile ze skróconego adresu z własnym loginem można korzystając z opcji bezpłatnej (po aktywacji funkcji w ustawieniach), natomiast wysyłanie ze skróconego adresu wchodzi w skład płatnego pakietu.
Proton Mail oferuje szyfrowanie typu end-to-end, dwuskładnikowe uwierzytelnianie oraz aliasy e-mail. Usługa zezwala na do 100 plików jako załączniki, ale ich łączny rozmiar jest ograniczony do 25 MB na e-maila.

title: Proton Mail

wikitext:
{{Strona WWW infobox
 |nazwa            = Proton Mail
 |nazwa oryginalna =
 |grafika          = ProtonMail logo.svg
 |opis grafiki     = Logo serwisu
 |typ strony       = [[Webmail]]
 |komercyjna       =
 |data powstania   = 16 maja 2014
 |data zamknięcia  =
 |autor            = Andy Yen
Jason Stockman
Wei Sun
 |właściciel       = [[Proton AG]]
 |rejestracja      = wymagana
 |wersje językowe  = polska, angielska, hiszpańska, niemiecka, francuska, włoska, japońska, duńska, portugalska, rumuńska, rosyjska, turecka, ukraińska
 |commons          = Category:ProtonMail
 |www              = https://proton.me/pl/mail
}}
'''Proton Mail''' (zapisywane również jako '''ProtonMail''') – [[Szwajcaria|szwajcarski]] serwis [[webmail]] oferujący szyfrowane (end-to-end) usługi [[poczta elektroniczna|poczty elektronicznej]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://antyweb.pl/zastanawiacie-sie-gdzie-zalozyc-sobie-nowe-bezpieczne-konto-email-moze-w-szwajcarii/| tytuł = Zastanawiacie się gdzie założyć sobie nowe bezpieczne konto email? Może w Szwajcarii?| data dostępu = 2017-06-25| autor = Grzegorz Ułan|data = 2014-05-16| opublikowany = Antyweb| język = pl}}</ref>. Pracownicy serwisu nie mają dostępu do treści wiadomości przesyłanych i odbieranych przez użytkowników ''Proton Mail'', gdyż szyfrowanie odbywa się po stronie klienta. Serwis został utworzony przez trzech pracowników ośrodka naukowo-badawczego [[CERN]]: Andy’ego Yena, Jasona Stockmana oraz Wei Suna<ref>{{cytuj stronę | url = https://cointelegraph.com/news/protonmail-collects-over-us10000-in-btc-donations-in-6-weeks| tytuł = ProtonMail collects over US$10,000 in BTC donations in 6 weeks| data dostępu = 2017-06-25| autor = William Suberg|data = 2014-06-30| opublikowany = The Cointelegraph| język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url = https://zaufanatrzeciastrona.pl/post/powazne-problemy-protonmail-czyli-wyzwania-szwajcarskiego-hostingu/| tytuł = Poważne problemy Protonmail, czyli wyzwania szwajcarskiego hostingu| data dostępu = 2017-06-25| autor = Adam|data = 2015-11-06| opublikowany = Zaufana Trzecia Strina| język = pl}}</ref>. Serwis był notowany w rankingu [[Alexa Internet|Alexa]] na miejscu 1852 (maj 2020)<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.alexa.com/siteinfo/protonmail.com| tytuł = protonmail.com Traffic Statistics| data dostępu = 2019-06-05| data = 2020-05-08| opublikowany = [[Alexa Internet|Alexa]]| język = en}}</ref>.

Podstawowe, darmowe konto na ''Proton Mail'' ma pojemność 500 MB oraz pozwala wysłać użytkownikowi do 150 wiadomości dziennie, maksymalny rozmiar załącznika wynosi 25 MB. Konto w wersji ''plus'' (z opłaconą subskrypcją) zwiększa pojemność skrzynki do 5 GB i pozwala wysłać do 1000 wiadomości dziennie. Użytkownik może także etykietować wiadomości, tworzyć własne filtry i katalogi, wysyłać zaszyfrowane maile do zewnętrznych odbiorców, utworzyć adres z własną domeną czy stworzyć 5 aliasów. Wersja ''plus'' zawiera także priorytetowe [[wsparcie techniczne]]<ref>{{cytuj stronę | url = https://proton.me/signup| tytuł = Select Your Proton Mail Account Type| data dostępu = 2017-06-25| opublikowany = Proton Mail| język = en}}</ref>.

17 marca 2016 roku została wydana aplikacja ''Proton Mail'' na urządzenia mobilne z systemem [[Android (system operacyjny)|Android]] oraz [[iOS]], która umożliwia korzystanie z usług serwisu<ref>{{cytuj stronę | url = https://proton.me/blog/protonmail-launch-worldwide/| tytuł = Announcement: Proton Mail has launched worldwide!| data dostępu = 2017-06-25| data = 2016-03-17| opublikowany = Proton Mail| język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url = http://antyweb.pl/protonmail-szyfrowana-poczta-ze-szwajcarii-teraz-rowniez-z-aplikacjami-mobilnymi/| tytuł = ProtonMail – szyfrowana poczta ze Szwajcarii teraz również z aplikacjami mobilnymi| data dostępu = 2017-06-25| autor = Grzegorz Ułan|data = 2014-05-16| opublikowany = Antyweb| język = pl}}</ref>.

20 czerwca 2017 roku twórcy ''Proton Mail'' uruchomili usługę [[ProtonVPN]], bezpiecznego klienta [[Wirtualna sieć prywatna|VPN]]. Oprócz darmowej wersji istnieją także 3 jego płatne wersje<ref>{{cytuj stronę | url = https://proton.me/blog/protonvpn-launched-free-vpn/| tytuł = ProtonVPN has launched and ProtonVPN Beta is ending soon| data dostępu = 2017-06-25| data = 2016-06-20| opublikowany = Proton Mail| język = en}}</ref>.

W 2018 roku ''Proton Mail'' udostępnił możliwość skrócenia swojego adresu w domenie ''@protonmail.com'' lub ''@protonmail.ch'' do postaci ''@pm.me''. Odbierać e-maile ze skróconego adresu z własnym loginem można korzystając z opcji bezpłatnej (po aktywacji funkcji w ustawieniach), natomiast wysyłanie ze skróconego adresu wchodzi w skład płatnego pakietu<ref>{{Cytuj |tytuł = PM.ME – Introducing Proton Mail's short email domain name |data dostępu = 2018-12-23 |opublikowany = Proton Mail |url = https://proton.me/mail/ |język = en}}</ref>.

Proton Mail oferuje szyfrowanie typu end-to-end, dwuskładnikowe uwierzytelnianie oraz aliasy e-mail. Usługa zezwala na do 100 plików jako załączniki, ale ich łączny rozmiar jest ograniczony do 25 MB na e-maila<ref>{{Cytuj stronę |url=https://proton.me/support/attaching-multiple-documents-to-a-message |tytuł=Attachment and email size limits |opublikowany=Proton |język=en |data dostępu=2025-06-23}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Poczta elektroniczna]]

title: Proton Mail

Typ strony: Webmail

Autor: Andy Yen · Jason Stockman · Wei Sun

Właściciel: Proton AG

Rejestracja: wymagana


text:
# Złota Nitka
Złota Nitka – struga, lewy dopływ Tanwi o długości 19,21 km.
Płynie na Płaskowyżu Tarnogrodzkim. Wypływa kilkoma ciekami w granicach Tarnogrodu.
- Struga Nitka (główny dopływ Złotej Nitki) i Złota Nitka właściwa wypływają blisko siebie na tarnogrodzkim Błoniu. Nitka płynie na północny wschód przez centrum Tarnogrodu, a następnie ku północy wzdłuż Płuskiego do Płus.
- Natomiast Złota Nitka płynie w kierunku wschodnim, wzdłuż południowej granicy Tarnogrodu. Przecina granicę miasta na wysokości tarnogrodzkiego lotniska i wpływa na teren Korchowa I (na krótkim odcinku Korchowa II). W Korchowie zatacza obszerne koło i płynie ku północnemu zachodowi do Płus.

W cenrtum Płus Nitka wpada do Złotej Nitki, po czym struga płynie na północ do Księżpola. Uchodzi do Tanwi poniżej Księżpola (na granicy z Pawlichami), na wysokości 182,6 m n.p.m.
Struga przepływa przez gminę Tarnogród i gminę Księżpol. Miejscowości nad Złotą Nitką: Tarnogród, Korchów Pierwszy, Korchów Drugi, Płusy, Księżpol i Pawlichy.

title: Złota Nitka

wikitext:
{{inne znaczenia|'''strugi'''|[[Złota Nitka (moda)|'''Złota Nitka''' – konkurs dla projektantów mody]]}}
{{Rzeka infobox
 | nazwa               = Złota Nitka
 | zdjęcie             = Złota Nitka.jpg
 | opis zdjęcia        = Złota Nitka w Tarnogrodzie
 | kontynent           = Europa
 | państwo             = POL
 | lokalizacja         = [[województwo lubelskie|woj. lubelskie]]
 | rodzaj cieku        = struga
 | długość             = 19,21
 | spadek              =
 | powierzchnia zlewni =
 | średni przepływ     =
 | miejsce przepływu   =
 | źródło: miejsce     = [[Tarnogród]]
 | źródło: wysokość    =
 | źródło: współrzędne =
 | ujście: recypient   = [[Tanew]]
 | ujście: miejsce     = [[Pawlichy]]
 | ujście: wysokość    = 182,6 m n.p.m.{{r|geoportal}}
 | ujście: współrzędne = 50°25'57"N 22°44'58"E
 | mapa                =
 | opis mapy           =
 | kod mapy            = PL-LU
 | szlak               =
 | commons             =
}}
'''Złota Nitka''' – [[struga (hydrologia)|struga]], lewy [[dopływ]] [[Tanew|Tanwi]]{{r|hydronimy p}} o długości 19,21 km{{r|geoportalKZGW}}.

Płynie na [[Płaskowyż Tarnogrodzki|Płaskowyżu Tarnogrodzkim]]. Wypływa kilkoma ciekami w granicach [[Tarnogród|Tarnogrodu]].
* Struga '''[[Nitka (dopływ Złotej Nitki)|Nitka]]''' (główny dopływ Złotej Nitki) i Złota Nitka właściwa wypływają blisko siebie na tarnogrodzkim [[Błonie (Tarnogród)|Błoniu]]. Nitka płynie na północny wschód przez [[Śródmieście (Tarnogród)|centrum Tarnogrodu]], a następnie ku północy wzdłuż [[Płuskie]]go do [[Płusy (województwo lubelskie)|Płus]].
* Natomiast Złota Nitka płynie w kierunku wschodnim, wzdłuż południowej granicy Tarnogrodu. Przecina granicę miasta na wysokości [[Tarnogród#Transport_lotniczy|tarnogrodzkiego lotniska]] i wpływa na teren [[Korchów Pierwszy|Korchowa I]] (na krótkim odcinku [[Korchów Drugi|Korchowa II]]). W Korchowie zatacza obszerne koło i płynie ku północnemu zachodowi do [[Płusy (województwo lubelskie)|Płus]].
W cenrtum [[Płusy (województwo lubelskie)|Płus]] Nitka wpada do Złotej Nitki, po czym struga płynie na północ do [[Księżpol]]a. Uchodzi do [[Tanew|Tanwi]] poniżej Księżpola (na granicy z [[Pawlichy|Pawlichami]]), na wysokości 182,6 m n.p.m.

Struga przepływa przez [[Tarnogród (gmina)|gminę Tarnogród]] i [[Księżpol (gmina)|gminę Księżpol]]. Miejscowości nad Złotą Nitką: [[Tarnogród]], [[Korchów Pierwszy]], [[Korchów Drugi]], [[Płusy (województwo lubelskie)|Płusy]], [[Księżpol]] i [[Pawlichy]].

== Zobacz też ==
* [[Rzeki Polski]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "geoportal">{{cytuj stronę | url = http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/?locale=pl&gui=new&sessionID=2975112| tytuł = Złota Nitka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej | opublikowany = [[Główny Geodeta Kraju]] | data dostępu = 2017-02-04}}</ref>
<ref name="hydronimy p">{{Hydronimy1|s=330}}</ref>
<ref name = "geoportalKZGW">{{cytuj stronę | url = https://wody.isok.gov.pl/imap_kzgw/?startwg=wgRzeki&gui=classic&gpmap=gp16&bbox=754457.5118868217,279583.374693096,781154.0236131785,294373.6126069051&SRS=2180&active_lyr=id:KZGW.Rzeki2010,mapId:msDorz12,lid:6&locale=pl| tytuł = Złota Nitka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania) | opublikowany = [[Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej]] | data dostępu = 2017-02-04}}</ref>
}}

[[Kategoria:Dorzecze Tanwi]]

title: Złota Nitka

Kontynent: Europa

Lokalizacja: woj. lubelskie

Miejsce: Tarnogród Pawlichy

Recypient: Tanew