text:
# Béatrice Rodriguez
Béatrice Rodriguez (ur. 19 października 1959) – francuska judoczka.
Złota medalistka mistrzostw świata w 1982 i brązowa w 1986. Zdobyła sześć medali mistrzostw Europy w latach 1982 - 1986, w tym złoty w drużynie w 1985. Wygrała akademickie MŚ w 1984. Mistrzyni Francji w latach 1981, 1982 i 1984-1986.

title: Béatrice Rodriguez

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Béatrice Rodriguez
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = judo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[19 października]] [[1959]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w judo|Mistrzostwa świata]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Paryż|1982|złoto|-56 kg}}
{{Medalista infobox/MŚ|JU|Maastricht|1986|brąz|-56 kg}}
{{medalista infobox/nagłówek|ME|JU}}
{{medalista infobox/ME|JU|Londyn|1986|złoto|-56 kg}}
{{medalista infobox/ME|JU|Landskrona|1985|złoto|-56 kg}}
{{medalista infobox/ME|JU|Bruksela|1985|złoto|druż.}}
{{medalista infobox/ME|JU|Oslo|1982|złoto|-56 kg}}
{{medalista infobox/ME|JU|Pirmasens|1984|brąz|-56 kg}}
{{medalista infobox/ME|JU|Genua|1983|brąz|-56 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Akademickie Mistrzostwa Świata]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Judo na Akademickich Mistrzostwach Świata 1984|Strasbourg 1984]]|-56 kg}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Béatrice Rodriguez''' (ur. [[19 października]] [[1959]]) – [[Francja|francuska]] [[judo]]czka<ref>{{cytuj| url = http://www.alljudo.net/judoka-490-rodriguez-b%C3%A9atrice.html| tytuł = Le palmarès du judoka | opublikowany = Alljudo.net | data dostępu  = 20 października 2022| język = fr}}</ref>.

Złota medalistka [[Mistrzostwa świata w judo|mistrzostw świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Judo 1982|1982]] i brązowa w [[Mistrzostwa Świata w Judo 1986|1986]]<ref>{{cytuj| url =https://www.ijf.org/judoka/58764/results?results_rank_group=all| tytuł = Results| opublikowany = Ijf.org | data dostępu  = 20 października 2022|język = en}}</ref><ref>{{cytuj| url = https://www.judoinside.com/judoka/5219/Beatrice_Rodriguez/judo-matches| tytuł = Judoka | opublikowany = Judoinside.com | data dostępu  = 20 października 2022|język = en}}</ref>. Zdobyła sześć medali [[Mistrzostwa Europy w judo|mistrzostw Europy]] w latach [[Mistrzostwa Europy w Judo 1982|1982]] - [[Mistrzostwa Europy w Judo 1986|1986]]<ref>{{cytuj| url = https://www.the-sports.org/beatrice-rodriguez-judo-spf75116.html| tytuł =  Results of a sportswoman| opublikowany = The-sports.org | data dostępu  = 20 października 2022|język = en}}</ref>, w tym złoty w drużynie w 1985. Wygrała [[Akademickie Mistrzostwa Świata|akademickie MŚ]] w [[Judo na Akademickich Mistrzostwach Świata 1984|1984]]. Mistrzyni Francji w latach 1981, 1982 i 1984-1986<ref>{{cytuj| url = https://www.judoinside.com/judoka/5219/Beatrice_Rodriguez/judo-results| tytuł = Judoka | opublikowany = Judoinside.com | data dostępu  = 20 października 2022|język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Rodriguez, Béatrice}}
[[Kategoria:Francuscy judocy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1959]]

title: · Béatrice Rodriguez

Data urodzenia: 19 października 1959

title: Dorobek medalowy

złoto:
Paryż 1982 · -56 kg
Londyn 1986 · -56 kg
Landskrona 1985 · -56 kg
Bruksela 1985 · druż.
Oslo 1982 · -56 kg
Strasbourg 1984 · -56 kg

brąz:
Maastricht 1986 · -56 kg
Pirmasens 1984 · -56 kg
Genua 1983 · -56 kg


text:
# Australopyge
Australopyge – rodzaj stawonogów z wymarłej gromady trylobitów, z rzędu Asaphida. Żył w okresie wczesnego ordowiku.
Trylobity znane z pygidium, a w przypadku jednego z gatunków także tułowia. Pygidium cechowała wielosegmentowa budowa, szeroko wypukła tylna krawędź i kilka par kolców bocznych. Nie występowały na nim kolce tylne. Tułów miał szerokie rachis i pleury zakończone krótkimi kolcami.
Rodzaj ten opisany został w 1957 roku przez Horacia Harringtona i Armanda Leanzę. Należą doń dwa gatunki opisane na podstawie skamieniałości pochodzących z piętra arenigu, odnalezionych na terenie Argentyny:
- Australopyge acanthura Harrington et Leanza, 1957 – miał pygidium w zarysie prawie owalne i z siedmioma dobrze zaznaczonymi żeberkami w polach pleuralnych.
- Australopyge russoi Harrington et Leanza, 1957 – miał pygidium w zarysie paraboliczne, z szerszym rachis i słabiej zaznaczonymi żeberkami.

wikiname: plwiki

title: Australopyge

in_language: pl

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Australopyge''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Horacio Harrington|Harrington]] et [[Armando Leanza|Leanza]], 1957
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[trylobitokształtne]]
 |gromada                = [[trylobity]]
 |rząd                   = [[Asaphida]]
 |podrząd                = [[Asaphina]]
 |nadrodzina             = [[Asaphoidea]]
 |rodzina                = [[Asaphidae]]
 |rodzaj                 = '''''Australopyge'''''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Australopyge acanthura'' Harrington et Leanza, 1957
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Australopyge''''' – [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[stawonogi|stawonogów]] z wymarłej [[gromada (biologia)|gromady]] [[trylobity|trylobitów]], z [[rząd (biologia)|rzędu]] [[Asaphida]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.trilobites.info/genera.htm| tytuł = Available generic names for trilobites| data dostępu = 2008-08-24| autor = Jell, P.A. & J.M. Adrain. 2003.| język = en}}</ref>. Żył w okresie [[ordowik wczesny|wczesnego ordowiku]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://strata.geology.wisc.edu/jack/showgenera.php?taxon=307&rank=class| tytuł = 2955 genera are assigned to the class TRILOBITA| data dostępu = 2008-08-24| autor = Sepkoski Online Results| język = en}}</ref>.

Trylobity znane z [[pygidium]], a w przypadku jednego z gatunków także tułowia. Pygidium cechowała wielosegmentowa budowa, szeroko wypukła tylna krawędź i kilka par kolców bocznych. Nie występowały na nim kolce tylne. Tułów miał szerokie [[rachis]] i [[pleura|pleury]] zakończone krótkimi kolcami{{r|HL}}.

Rodzaj ten opisany został w 1957 roku przez [[Horacio Harrington|Horacia Harringtona]] i [[Armando Leanza|Armanda Leanzę]]. Należą doń dwa gatunki opisane na podstawie [[skamieniałości]] pochodzących z [[piętro (geologia)|piętra]] [[arenig]]u, odnalezionych na terenie [[Argentyna|Argentyny]]{{r|HL}}:

* '''''Australopyge acanthura''''' Harrington et Leanza, 1957 – miał pygidium w zarysie prawie owalne i z siedmioma dobrze zaznaczonymi żeberkami w polach pleuralnych.
* '''''Australopyge russoi''''' Harrington et Leanza, 1957 – miał pygidium w zarysie paraboliczne, z szerszym rachis i słabiej zaznaczonymi żeberkami.

== Zobacz też ==
* [[lista trylobitów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="HL">{{Cytuj książkę | autor = H. J. Harrington, A. F. Leanza | tytuł = Ordovician trilobites of Argentina | wydawca = University of Kansas Press | miejsce = Lawrence | data = 1957 | strony = 1-276}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Asaphida]]
[[Kategoria:Trylobity ordowiku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: trylobitokształtne

Gromada: trylobity

Rząd: Asaphida

Podrząd: Asaphina

Nadrodzina: Asaphoidea

Rodzina: Asaphidae

Rodzaj: Australopyge


text:
# Józef Mikułowski-Pomorski
Józef Mikułowski-Pomorski (ur. 1 lipca 1868 w Malicach Kościelnych, zm. 4 maja 1935 w Warszawie) – polski profesor chemii rolnej, polityk, wolnomularz, pierwszy rektor SGGW.

## Życiorys
Był synem Władysława i Julii z Horochów. Ukończył Szkołę Realną w Warszawie. Studia na Wydziale Agronomicznym Politechniki w Rydze, w latach 1885–1889 zakończył uzyskaniem dyplomu z wyróżnieniem. Podczas studiów został przyjęty do korporacji akademickiej Arkonia. Od 1893 roku zajmował stanowisko asystenta w Akademii Rolniczej w Dublanach i wykładał chemię rolną. Zorganizował tam chemiczno-rolniczą stację badawczą i doświadczalną i od 1900 roku pracował jako profesor. W latach 1906–1911 był jej dyrektorem. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek jego Komitetu (18 czerwca 1903 – 24 czerwca 1910).
W 1911 r. przeszedł do pracy w Warszawie. W 1916 roku był członkiem zarządu Towarzystwa Polskiej Macierzy Szkolnej. W latach 1918–1920 oraz 1928–1929 był rektorem SGGW. 24 kwietnia 1929 Uniwersytet Poznański przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
Zaangażował się w życie polityczne Królestwa Polskiego, powstałego w 1916 roku na mocy Aktu 5 listopada. Był wicemarszałkiem w Tymczasowej Radzie Stanu (1916–1917) oraz członkiem jej Komisji Przejściowej. W rządzie Jana Kucharzewskiego (1917–1918) pełnił funkcję wicepremiera i ministra rolnictwa. Rada Regencyjna powołała go do Rady Stanu, w której został wybrany na wicemarszałka. W latach 1922–1923 i 1926 był ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego. Założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922.
Zmarł 4 maja 1935 i 7 maja został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 187-VI-4).
W 2022 roku z inicjatywy Premiera RP Mateusza Morawieckiego grób ministra w został poddany konserwacji. Cały projekt był realizowany przez Fundację Stare Powązki we współpracy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.

## Upamiętnienie
- W 1936 roku w gmachu SGGW ustawiono popiersie Mikułowskiego-Pomorskiego
- W 1988 w Malicach upamiętniono postać prof. Mikułowskiego ustawiając na jego cześć obelisk[9]

## Publikacje (wybór)
- Skutki zastosowania nawozów sztucznych w naszych gospodarstwach, 1909[10]
- Nauka o żyzności gleby i nawozach, 1912[11]
- Racyonalny plan stałych pól doświadczalnych, 1914[12]
- Reforma agrarna w Rosji w r. 1917, 1919[13]
- Działanie nawozów azotowych w rozmaitych warunkach: przyczynki do metodyki doświadczeń wazonowych, 1923[14]
- Znaczenie i organizacja konkursów rolniczych młodzieży wiejskiej, 1928[15]
- Podręcznik uprawy łąk, 1930
- Działanie supertomasyny na glebie kwaśnej i alkalicznej, 1934
- Głosy w sprawie nawożenia azotem w dobie obecnej, 1934
- Uprawa roli i roślin, 1937
- Wpływ dodatku soli sodowych, magnezowych i wapniowych na działanie nawozowe potasu, 1938[16]
- Czym jest przysposobienie rolnicze, 1957

## Odznaczenia
- Grób Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego po konserwacjiKrzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924)[17][18]

title: Józef Mikułowski-Pomorski

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko           = Józef Mikułowski-Pomorski
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Józef Mikułowski Pomorski cropped.jpg
 |opis grafiki              = Józef Mikułowski-Pomorski, ok. 1894 r.
 |pełne imię i nazwisko     =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = 1 lipca 1868
 |miejsce urodzenia         = [[Malice Kościelne]], [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwo Polskie]]
 |data śmierci              = 4 maja 1935
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]], [[II Rzeczpospolita|Polska]]
 |funkcja                   = [[Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego|Minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego]]
 |od                        = 16 grudnia 1922
 |do                        = 26 maja 1923
 |partia                    =
 |poprzednik                = [[Kazimierz Władysław Kumaniecki]]
 |następca                  = [[Stanisław Głąbiński (polityk)|Stanisław Głąbiński]]
 |2 funkcja                 = [[Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego|Minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego]]
 |2 od                      = 15 maja 1926
 |2 do                      = 7 lipca 1926
 |2 partia                  =
 |2 poprzednik              = [[Stanisław Grabski]]
 |2 następca                = [[Antoni Sujkowski]]
 |3 funkcja                 =
 |4 funkcja                 =
 |5 funkcja                 =
 |6 funkcja                 =
 |7 funkcja                 =
 |8 funkcja                 =
 |9 funkcja                 =
 |10 funkcja                =
 |podpis                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Józef Mikułowski-Pomorski
 |quote                     =
 |www                       =
}}
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Józef Mikułowski-Pomorski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 1 lipca 1868
 |miejsce urodzenia         = [[Malice Kościelne]]
 |data śmierci              = 4 maja 1935
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               =
 |specjalność               =
 |almamater                 =
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            =
 |jednostka1 nazwa          =
 |okres zatr1               =
 |doktorat data             =
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1900
 |status pan                =
 |status pau                =
 |funkcja pan typ           =
 |funkcja pan nazwa         =
 |honoriscausa data1        = 24 kwietnia 1929
 |honoriscausa uczelnia1    = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytet Poznański]]
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KKG}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Józef Mikułowski-Pomorski''' (ur. [[1 lipca]] [[1868]] w [[Malice Kościelne|Malicach Kościelnych]], zm. [[4 maja]] [[1935]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski profesor [[agrochemia|chemii rolnej]], [[polityk]], [[wolnomularstwo|wolnomularz]]<ref>SĘP, Forpoczty masonerii w Polsce, w: ''[[Myśl Narodowa]]'' 1933 nr 30, s. 343.</ref>, pierwszy rektor [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|SGGW]].

== Życiorys ==
Był synem Władysława i Julii z Horochów<ref>{{Cytuj |tytuł = Józef Karol Mateusz Mikułowski-Pomorski |data dostępu = 2025-04-24 |opublikowany = Findagrave.com |url = https://www.findagrave.com/memorial/261660478/j%C3%B3zef_karol_mateusz-miku%C5%82owski-pomorski |język = en}}</ref>. Ukończył Szkołę Realną w Warszawie. Studia na Wydziale Agronomicznym [[Ryski Uniwersytet Techniczny|Politechniki w Rydze]], w latach 1885–1889 zakończył uzyskaniem dyplomu z wyróżnieniem. Podczas studiów został przyjęty do [[korporacja akademicka|korporacji akademickiej]] [[Arkonia (korporacja)|Arkonia]]. Od 1893 roku zajmował stanowisko asystenta w [[Akademia Rolnicza w Dublanach|Akademii Rolniczej w Dublanach]] i wykładał chemię rolną. Zorganizował tam chemiczno-rolniczą stację badawczą i doświadczalną i od 1900 roku pracował jako profesor. W latach 1906–1911 był jej dyrektorem. Członek i działacz [[Galicyjskie Towarzystwo Gospodarskie|Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego]], członek jego Komitetu (18 czerwca 1903 – 24 czerwca 1910)<ref>''Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok'' '''1903''',s. 822; '''1904''', s. 822; '''1905''', s. 822; '''1906''', s. 869; '''1907''', s. 869; '''1908''', s. 869; '''1909''', s. 927; '''1910''', s. 927.</ref>.

W 1911 r. przeszedł do pracy w Warszawie. W 1916 roku był członkiem zarządu [[Polska Macierz Szkolna|Towarzystwa Polskiej Macierzy Szkolnej]]<ref>Józef Stemler, Dzieło samopomocy narodowej. Polska Macierz Szkolna 1905–1935, Warszawa 1935, s. 173.</ref>. W latach 1918–1920 oraz 1928–1929 był rektorem [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|SGGW]]. 24 kwietnia 1929 [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytet Poznański]] przyznał mu tytuł ''[[Doktor honoris causa|doktora honoris causa]]''.

Zaangażował się w życie polityczne [[Królestwo Polskie (1917–1918)|Królestwa Polskiego]], powstałego w 1916 roku na mocy [[Akt 5 listopada|Aktu 5 listopada]]. Był wicemarszałkiem w [[Tymczasowa Rada Stanu|Tymczasowej Radzie Stanu]] (1916–1917) oraz członkiem jej [[Komisja Przejściowa|Komisji Przejściowej]]. W [[Rząd Jana Kucharzewskiego|rządzie Jana Kucharzewskiego]] (1917–1918) pełnił funkcję wicepremiera i ministra rolnictwa. [[Rada Regencyjna]] powołała go do [[Rada Stanu (Królestwo Polskie 1918)|Rady Stanu]], w której został wybrany na wicemarszałka. W latach 1922–1923 i 1926 był ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego. Założyciel [[Unia Narodowo-Państwowa|Unii Narodowo-Państwowej]] w 1922<ref>Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]</ref>.

Zmarł 4 maja 1935 i 7 maja<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Ś. p. Mikułowski-Pomorski | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=36650| czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 1 | data = nr 103 z 7 maja 1935}}</ref> został pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]] (kw. 187-VI-4)<ref>{{cytuj książkę | tytuł = Cmentarz Powązkowski w Warszawie| url = |inni = (red.) |wydawca = Krajowa Agencja Wydawnicza| rok = 1984| isbn = 83-03-00758-0}}</ref>.

W 2022 roku z inicjatywy Premiera RP [[Mateusz Morawiecki|Mateusza Morawieckiego]] grób ministra w został poddany konserwacji. Cały projekt był realizowany przez Fundację Stare Powązki<ref>{{Cytuj |tytuł = Trwają prace konserwatorskie przy nagrobkach Ministrów II RP – Fundacja Stare Powązki |data dostępu = 2023-03-26 |url = https://web.archive.org/web/20230603073739/https://fundacja.stare-powazki.pl/trwaja-prace-konserwatorskie-przy-nagrobkach-ministrow-ii-rp/ |język = pl}}</ref> we współpracy z [[Kancelaria Prezesa Rady Ministrów|Kancelarią Prezesa Rady Ministrów]].

== Upamiętnienie ==
[[Plik:POL Warsaw Pałac Ursynów5.jpg|thumb|240px|Popiersie w [[Pałac Krasińskich w Warszawie (Ursynów)|Pałacu Ursynowskim]]]]
[[Plik:Józef Mikułowski-Pomorski - grób.jpg|thumb|240px|Grób Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego przed konserwacją]]
* W 1936 roku w gmachu SGGW ustawiono popiersie Mikułowskiego-Pomorskiego
* W 1988 w [[Malice (województwo świętokrzyskie)|Malicach]] upamiętniono postać prof. Mikułowskiego ustawiając na jego cześć obelisk<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/21530,malice-koscielne-obelisk-ku-czci-tworcy-sggw.html| tytuł = Obelisk ku czci twórcy SGGW| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = | data dostępu = 2013-08-18}}</ref>

== Publikacje (wybór) ==
* ''Skutki zastosowania nawozów sztucznych w naszych gospodarstwach'', 1909<ref>{{Cytuj |autor = Józef Mikułowski-Pomorski |tytuł = Skutki zastosowania nawozów sztucznych w naszych gospodarstwach |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/skutki-zastosowania-nawozow-sztucznych-w-naszych-gospodarstwach,ODQ1MjE5OA/6/#info:metadata}}</ref>
* ''Nauka o żyzności gleby i nawozach'', 1912<ref>{{Cytuj |autor = Józef Mikułowski-Pomorski |tytuł = Nauka o żyzności gleby i nawozach |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/nauka-o-zyznosci-gleby-i-nawozach,ODk3NDg3NzE/4/#info:metadata}}</ref>
* ''Racyonalny plan stałych pól doświadczalnych'', 1914<ref>{{Cytuj |autor = Józef Mikułowski-Pomorski |tytuł = Racyonalny plan stałych pól doświadczalnych |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opis = Odb.: Gazeta rolnicza. 1914, z. 1. |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/racyonalny-plan-stalych-pol-doswiadczalnych,Njc4NjU1NjE/0/#info:metadata}}</ref>
* ''Reforma agrarna w Rosji w r. 1917'', 1919<ref>{{Cytuj |autor = Józef Pomorski-Mikułowski |tytuł = Reforma agrarna w Rosji w r. 1917 |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/reforma-agrarna-w-rosji-w-r-1917,NzU4NjQ3NTU/4/#info:metadata}}</ref>
* ''Działanie nawozów azotowych w rozmaitych warunkach: przyczynki do metodyki doświadczeń wazonowych'', 1923<ref>{{Cytuj |autor = Józef Mikułowski-Pomorski |tytuł = Działanie nawozów azotowych w rozmaitych warunkach : przyczynki do metodyki doświadczeń wazonowych |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opis = Odb.: Rocznik Nauk Rolniczych. 1923, t. 8 z. 2. |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/dzialanie-nawozow-azotowych-w-rozmaitych-warunkach-przyczynki-do-metodyki-doswiadczen,Njc4NjUxMzI/4/#info:metadata}}</ref>
* ''Znaczenie i organizacja konkursów rolniczych młodzieży wiejskiej'', 1928<ref>{{Cytuj |autor = Józef Mikułowski-Pomorski. |tytuł = Znaczenie i organizacja konkursów rolniczych młodzieży wiejskiej |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opis = Odb.: Wychowanie rolnicze młodzieży wiejskiej. |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/znaczenie-i-organizacja-konkursow-rolniczych-mlodziezy-wiejskiej,ODQ1MjIwOA/0/#info:metadata}}</ref>
* ''Podręcznik uprawy łąk'', 1930
* ''Działanie supertomasyny na glebie kwaśnej i alkalicznej'', 1934
* ''Głosy w sprawie nawożenia azotem w dobie obecnej'', 1934
* ''Uprawa roli i roślin'', 1937
* ''Wpływ dodatku soli sodowych, magnezowych i wapniowych na działanie nawozowe potasu'', 1938<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Wpływ dodatku soli sodowych, magnezowych i wapniowych na działanie nawozowe potasu |data = |data dostępu = 2020-01-30 |opis = Odb.: Roczniki Nauk Rolniczych i Leśnych. T. 44: [1938], z. 1. |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/wplyw-dodatku-soli-sodowych-magnezowych-i-wapniowych-na-dzialanie-nawozowe-potasu,ODQ1MjIxMA/2/#info:metadata}}</ref>
* ''Czym jest przysposobienie rolnicze'', 1957

== Odznaczenia ==
* [[Plik:Grób Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego po konserwacji.jpg|mały|Grób Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego po konserwacji]]Krzyż Komandorski z Gwiazdą [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2 maja 1924)<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924 | url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=87843| wydawca = [[Prezydium Rady Ministrów]] | miejsce = Warszawa | data = 1926 | strony = 16}}</ref><ref name=":02223">{{Cytuj |tytuł = Monitor Polski Nr 102 z 2 maja 1924, s. 1 |data dostępu = 2025-04-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item-view/5adce45f-0a6b-4a0e-b721-df8cb603e257?page=0 |język = pl}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sggw.pl/o-nas/historia/poczet-rektorow-sggw/jozef-mikulowski-pomorski/ | tytuł = Nota biograficzna na stronie SGGW | opublikowany = sggw.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20110708192910/http://www.sggw.pl/o-nas/historia/poczet-rektorow-sggw/jozef-mikulowski-pomorski/ | zarchiwizowano = 2011-07-08}}
* [http://warszawa.wikia.com/wiki/J%C3%B3zef_Miku%C5%82owski-Pomorski O Józefie Mikułowskim-Pomorskim na Warszawikii]
* [[Centralna Biblioteka Rolnicza|Centralna Biblioteka Rolnicza im. Michała Oczapowskiego]]: [http://www.cbr.edu.pl/rme-archiwum/2004/rme3/stronki/39.html Józef Mikułowski-Pomorski – naukowiec i pedagog]
* {{Cytuj książkę | autor = [[Tadeusz Wośkowski]] | tytuł = Dzieje studiów rolniczo-lasowych w ośrodku lwowsko-dublańskich w opracowaniu Tadeusza Wośkowskiego | url = http://web.archive.org/web/20150413055944/http://delta.cbr.edu.pl/Content/768/138755.pdf| wydawca = Centralna Biblioteka Rolnicza im. Michała Oczapowskiego | miejsce = Warszawa | data = 2011 | strony = 6 | isbn = 978-83-932996-0-7}}
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Miku%C5%82owski--Pomorski,_J%C3%B3zef_(1868--1935)%22 Dzieła Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Tymczasowa Rada Stanu}}
{{Wiceprezesi Rady Ministrów}}
{{Komisja Przejściowa TRS}}
{{Rząd Jana Kucharzewskiego}}
{{Pierwszy rząd Władysława Sikorskiego}}
{{Pierwszy rząd Kazimierza Bartla}}
{{Drugi rząd Kazimierza Bartla}}
{{Ministrowie wyznań religijnych i oświecenia publicznego}}
{{Rektorzy SGGW}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mikułowski-Pomorski, Józef}}
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Ryskiej]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Macierzy Szkolnej]]
[[Kategoria:Członkowie Rady Stanu Królestwa Polskiego (1918)]]
[[Kategoria:Członkowie Tymczasowej Rady Stanu]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Dyrektorzy Akademii Rolniczej w Dublanach]]
[[Kategoria:Ministrowie Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego 1917–1918]]
[[Kategoria:Ministrowie wyznań religijnych i oświecenia publicznego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Politycy Unii Narodowo-Państwowej]]
[[Kategoria:Politycy II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polscy chemicy]]
[[Kategoria:Polscy korporanci]]
[[Kategoria:Polscy ministrowie rolnictwa]]
[[Kategoria:Polscy wolnomularze (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Rektorzy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1868]]
[[Kategoria:Wicepremierzy Polski]]
[[Kategoria:Wicepremierzy Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego 1917–1918]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Rolniczej w Dublanach]]
[[Kategoria:Wykładowcy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego]]
[[Kategoria:Zmarli w 1935]]

title: Józef Mikułowski-Pomorski

Data i miejsce urodzenia: 1 lipca 1868 · Malice Kościelne, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci: 4 maja 1935 · Warszawa, Polska

Okres:
od 16 grudnia 1922 · do 26 maja 1923
od 15 maja 1926 · do 7 lipca 1926

Poprzednik:
Kazimierz Władysław Kumaniecki
Stanisław Grabski

Następca:
Stanisław Głąbiński
Antoni Sujkowski

title: Józef Mikułowski-Pomorski

Państwo działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 1 lipca 1868 · Malice Kościelne

Data i miejsce śmierci: 4 maja 1935 · Warszawa


text:
# Weronika Wedler
Weronika Wedler (ur. 17 lipca 1989) – polska lekkoatletka specjalizująca się w biegach sprinterskich.
Zawodniczka klubu MKS-MOS Wrocław jest dwukrotną mistrzynią Polski seniorek. Zdobywczyni, w rywalizacji sztafet, dwóch medali międzynarodowych zawodów w kategorii juniorów i młodzieżowców jest brązową medalistką mistrzostw Europy oraz rekordzistką Polski w biegu sztafetowym 4 × 100 metrów.

## Kariera
W 2007 roku zdobyła brązowy medal mistrzostw Europy juniorów w sztafecie 4 × 100 metrów (wraz z Wedler w składzie znalazły się Martyna Książek, Marika Popowicz oraz Agnieszka Ceglarek). Podczas tych samych zawodów odpadła w eliminacjach biegu na 100 metrów. Startowała na mistrzostwach świata juniorów w Bydgoszczy (2008) nie odnosząc znaczących sukcesów. Podczas młodzieżowych mistrzostw Europy była w składzie sztafety 4 × 100 metrów, która zdobyła srebrny medal (podczas tych zawodów Wedler była także szósta w biegu na 200 metrów). Startowała w superlidze drużynowych mistrzostw Europy w Bergen (2010). Na mistrzostwach Europy wraz z Darią Korczyńską, Martą Jeschke i Mariką Popowicz zdobyła brązowy medal w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów poprawiając 25-letni rekord Polski.
Ma w dorobku dwa złote medale z mistrzostw Polski seniorów (wygrała biegi na 100 i 200 metrów podczas mistrzostw w roku 2010). Stawała na podium mistrzostw kraju w kategorii juniorów oraz mistrzostw Polski Akademickiego Związku Sportowego
W 2010 odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi.

## Osiągnięcia
| Rok  | Impreza                                 | Miejsce   | Konkurencja        | Lokata     | Wynik |
| ---- | --------------------------------------- | --------- | ------------------ | ---------- | ----- |
| 2007 | Mistrzostwa Europy juniorów             | Hengelo   | bieg na 100 m      | eliminacje | 12,07 |
| 2007 | Mistrzostwa Europy juniorów             | Hengelo   | sztafeta 4 × 100 m | 3. miejsce | 45,32 |
| 2008 | Mistrzostwa świata juniorów             | Bydgoszcz | bieg na 100 m      | eliminacje | 12,02 |
| 2008 | Mistrzostwa świata juniorów             | Bydgoszcz | bieg na 200 m      | półfinał   | 24,17 |
| 2008 | Mistrzostwa świata juniorów             | Bydgoszcz | sztafeta 4 × 100 m | eliminacje | 44,73 |
| 2009 | Młodzieżowe mistrzostwa Europy          | Kowno     | bieg na 100 m      | półfinał   | 11,82 |
| 2009 | Młodzieżowe mistrzostwa Europy          | Kowno     | bieg na 200 m      | 6. miejsce | 23,66 |
| 2009 | Młodzieżowe mistrzostwa Europy          | Kowno     | sztafeta 4 × 100 m | 2. miejsce | 43,90 |
| 2010 | Superliga drużynowych mistrzostw Europy | Bergen    | bieg na 200 m      | 6. miejsce | 23,47 |
| 2010 | Superliga drużynowych mistrzostw Europy | Bergen    | sztafeta 4 × 100 m | 5. miejsce | 43,97 |
| 2010 | Mistrzostwa Europy                      | Barcelona | bieg na 200 m      | półfinał   | 23,30 |
| 2010 | Mistrzostwa Europy                      | Barcelona | sztafeta 4 × 100 m | 3. miejsce | 42,68 |
| 2013 | Superliga drużynowych mistrzostw Europy | Gateshead | sztafeta 4 × 100 m | 6. miejsce | 43,85 |
| 2013 | Uniwersjada                             | Kazań     | bieg na 100 m      | półfinał   | 11,81 |
| 2013 | Mistrzostwa świata                      | Moskwa    | sztafeta 4 × 100 m | eliminacje | 43,18 |
| 2013 | Mistrzostwa Europy wojskowych           | Warendorf | sztafeta 4 x 100 m | 2. miejsce | 44,81 |
| 2015 | Mistrzostwa świata                      | Pekin     | sztafeta 4 × 100 m | eliminacje | 43,20 |
| 2015 | Światowe wojskowe igrzyska sportowe     | Mungyeong | bieg na 100 m      | 5. miejsce | 11,63 |

## Rekordy życiowe
| Konkurencja               | Rezultat | Data            | Miejsce   |
| ------------------------- | -------- | --------------- | --------- |
| bieg na 100 metrów        | 11,35    | 11 czerwca 2011 | Sosnowiec |
| bieg na 200 metrów        | 23,21    | 6 czerwca 2010  | Bydgoszcz |
| bieg na 300 metrów        | 38,19    | 1 maja 2010     | Wrocław   |
| bieg na 60 metrów (hala)  | 7,38     | 20 lutego 2010  | Spała     |
| bieg na 60 metrów (hala)  | 7,38     | 2 lutego 2014   | Spała     |
| bieg na 200 metrów (hala) | 23,63    | 28 lutego 2010  | Spała     |
| bieg na 300 metrów (hala) | 43,39    | 6 stycznia 2007 | Chociebuż |

title: Weronika Wedler

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Weronika Wedler
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Weronika Wedler (2).jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 174 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = AZS AWF Wrocław
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|L}}
{{Medalista infobox/ME|L|Barcelona|2010|brąz|[[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010 – sztafeta 4 × 100 m kobiet|sztafeta 4 × 100 m]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Młodzieżowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|Młodzieżowe mistrzostwa Europy]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2009|Kowno 2009]]|sztafeta 4 × 100 m}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy juniorów w lekkoatletyce|Mistrzostwa Europy juniorów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2007|Hengelo 2007]]|sztafeta 4 × 100 m}}
 |odznaczenia               = {{order|KZ|B}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}

[[Plik:Poland 4 x 100 m relay Barcelona 2010.jpg|thumb|Weronika Wedler (pierwsza z prawej) wraz z koleżankami z reprezentacyjnej sztafety podczas [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010|mistrzostw Europy]] w [[Barcelona|Barcelonie]] (2010)]]
'''Weronika Wedler''' (ur. [[17 lipca]] [[1989]]) – [[polska]] [[lekkoatletyka|lekkoatletka]] specjalizująca się w [[sprint|biegach sprinterskich]].

Zawodniczka klubu MKS-MOS Wrocław jest dwukrotną [[Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|mistrzynią Polski seniorek]]. Zdobywczyni, w rywalizacji sztafet, dwóch medali międzynarodowych zawodów w kategorii juniorów i młodzieżowców jest brązową medalistką [[Mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|mistrzostw Europy]] oraz [[Rekordy Polski w lekkoatletyce|rekordzistką Polski]] w biegu sztafetowym 4 × 100 metrów.

== Kariera ==
W 2007 roku zdobyła brązowy medal [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2007|mistrzostw Europy juniorów]] w sztafecie 4 × 100 metrów (wraz z Wedler w składzie znalazły się [[Martyna Książek]], [[Marika Popowicz-Drapała|Marika Popowicz]] oraz [[Agnieszka Ceglarek]])<ref name="mej07">{{Cytuj stronę | url = http://www.wjah.co.uk/wojc/EUJC/EUJC2007.html | tytuł = European Junior Championships 2007 | opublikowany = wjah.co.uk | język = en | data dostępu = 2016-03-11 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131031073146/http://www.wjah.co.uk/wojc/EUJC/EUJC2007.html | zarchiwizowano = 2013-10-31}}</ref>. Podczas tych samych zawodów odpadła w eliminacjach biegu na 100 metrów<ref name="mej07"/>. Startowała na [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2008|mistrzostwach świata juniorów]] w [[Bydgoszcz]]y (2008) nie odnosząc znaczących sukcesów<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.wjah.co.uk/wojc/WJC/WJC2008.html | tytuł = World Junior Championships 2008 | opublikowany = wjah.co.uk | język = en | data dostępu = 2016-03-11 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131031071103/http://www.wjah.co.uk/wojc/WJC/WJC2008.html | zarchiwizowano = 2013-10-31}}</ref>. Podczas [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2009|młodzieżowych mistrzostw Europy]] była w składzie sztafety 4 × 100 metrów, która zdobyła srebrny medal<ref>{{Cytuj stronę | url = http://pzla.pl/index.php?_a=1&kat_id=4&_id=2485 | tytuł = MME – IV dzień – złoto dla Bednarka i sztafety 4x400m M, srebro dla sztafety pań 4x100m | data = 19 lipca 2009 | opublikowany = pzla.pl | data dostępu = 2016-03-11}}</ref> (podczas tych zawodów Wedler była także szósta w biegu na 200 metrów). Startowała w [[Drużynowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010|superlidze drużynowych mistrzostw Europy]] w [[Bergen]] (2010). Na [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010|mistrzostwach Europy]] wraz z [[Daria Korczyńska|Darią Korczyńską]], [[Marta Jeschke|Martą Jeschke]] i Mariką Popowicz zdobyła brązowy medal w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów poprawiając 25-letni [[Rekordy Polski w lekkoatletyce|rekord Polski]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://pzla.pl/index.php?_a=1&kat_id=4&_id=3574 | tytuł = ME w Barcelonie: Małachowski mistrzem Europy, rekord Polski i brąz sprinterek | data = 1 sierpnia 2010 | opublikowany = pzla.pl | data dostępu = 2016-03-11}}</ref><ref>{{Cytuj | url = http://www.pzla.pl/index.php?_a=1&kat_id=4&_id=3588 | tytuł = 4x100m kobiet – statystyki | autor = Janusz Rozum | opublikowany = Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki | data dostępu = 2010-08-18 | język = pl}}</ref>.

Ma w dorobku dwa złote medale z [[Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|mistrzostw Polski seniorów]] (wygrała biegi na 100 i 200 metrów podczas [[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2010|mistrzostw w roku 2010]]). Stawała na podium [[Mistrzostwa Polski juniorów w lekkoatletyce|mistrzostw kraju w kategorii juniorów]] oraz mistrzostw Polski [[Akademicki Związek Sportowy|Akademickiego Związku Sportowego]]

W 2010 odznaczona [[Krzyż Zasługi|Brązowym Krzyżem Zasługi]]<ref>{{Monitor Polski|2011|11|117}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#EFEFEF"
! '''Rok'''
! '''Impreza'''
! '''Miejsce'''
! '''Konkurencja'''
! '''Lokata'''
! '''Wynik'''
|-
|2007 || [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2007|Mistrzostwa Europy juniorów]] || {{Flaga|NLD}} [[Hengelo]] || bieg na 100 m || eliminacje || 12,07
|-
|2007 || [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2007|Mistrzostwa Europy juniorów]] || {{Flaga|NLD}} [[Hengelo]] || sztafeta 4 × 100 m || bgcolor="cc9966" | [[Plik:Bronze medal europe.svg|16px]] 3. miejsce || 45,32
|-
|2008 || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2008|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|POL}} [[Bydgoszcz]] || bieg na 100 m || eliminacje || 12,02
|-
|2008 || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2008|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|POL}} [[Bydgoszcz]] || bieg na 200 m || półfinał || 24,17
|-
|2008 || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2008|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|POL}} [[Bydgoszcz]] || sztafeta 4 × 100 m || eliminacje || 44,73
|-
|[[2009 w lekkoatletyce|2009]] || [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2009|Młodzieżowe mistrzostwa Europy]] || {{Flaga|LTU}} [[Kowno]] || bieg na 100 m || półfinał || 11,82
|-
|[[2009 w lekkoatletyce|2009]] || [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2009|Młodzieżowe mistrzostwa Europy]] || {{Flaga|LTU}} [[Kowno]] || bieg na 200 m || 6. miejsce || 23,66
|-
|[[2009 w lekkoatletyce|2009]] || [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2009|Młodzieżowe mistrzostwa Europy]] || {{Flaga|LTU}} [[Kowno]] || sztafeta 4 × 100 m || bgcolor="silver" | [[Plik:Silver medal europe.svg|16px]] 2. miejsce || 43,90
|-
|[[2010 w lekkoatletyce|2010]] || [[Drużynowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010#Superliga|Superliga drużynowych mistrzostw Europy]] || {{Flaga|NOR}} [[Bergen]] || bieg na 200 m || 6. miejsce || 23,47
|-
|[[2010 w lekkoatletyce|2010]] || [[Drużynowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010#Superliga|Superliga drużynowych mistrzostw Europy]] || {{Flaga|NOR}} [[Bergen]] || sztafeta 4 × 100 m || 5. miejsce || 43,97
|-
|[[2010 w lekkoatletyce|2010]] || [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010|Mistrzostwa Europy]] || {{Flaga|ESP}} [[Barcelona]] || [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010 – bieg na 200 m kobiet|bieg na 200 m]] || półfinał || 23,30
|-
|[[2010 w lekkoatletyce|2010]] || [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010|Mistrzostwa Europy]] || {{Flaga|ESP}} [[Barcelona]] || [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010 – sztafeta 4 × 100 m kobiet|sztafeta 4 × 100 m]] || bgcolor="cc9966" | [[Plik:Bronze medal europe.svg|16px]] 3. miejsce || 42,68
|-
|[[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Drużynowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2013#Superliga|Superliga drużynowych mistrzostw Europy]] || {{Flaga|GBR}} [[Gateshead]] || sztafeta 4 × 100 m || 6. miejsce || 43,85
|-
|[[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2013|Uniwersjada]] || {{Flaga|RUS}} [[Kazań]] || bieg na 100 m || półfinał ||  11,81
|-
|[[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2013|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|RUS}} [[Moskwa]] || sztafeta 4 × 100 m || eliminacje || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2013 – sztafeta 4 × 100 m kobiet|43,18]]
|-
|[[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Mistrzostwa Europy Wojskowych w Lekkoatletyce 2013|Mistrzostwa Europy wojskowych]] || {{Flaga|GER}} [[Warendorf]] || sztafeta 4 x 100 m || bgcolor=silver | [[Plik:Silver medal blank.svg|16px]] 2. miejsce || 44,81
|-
|[[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|CHN}} [[Pekin]] || sztafeta 4 × 100 m || eliminacje || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015 – sztafeta 4 × 100 m kobiet|43,20]]
|-
|[[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Lekkoatletyka na Światowych Wojskowych Igrzyskach Sportowych 2015|Światowe wojskowe igrzyska sportowe]] || {{flaga|KOR}} [[Mungyeong]] || bieg na 100 m || 5. miejsce || 11,63
|}

== Rekordy życiowe ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#EFEFEF"
! '''Konkurencja'''
! '''Rezultat'''
! '''Data'''
! '''Miejsce'''
|-
|[[bieg na 100 metrów]] || 11,35 || 11 czerwca 2011 || {{Flaga|POL}} [[Sosnowiec]]
|-
|[[bieg na 200 metrów]] || 23,21 || 6 czerwca 2010 || {{Flaga|POL}} [[Bydgoszcz]]
|-
|[[bieg na 300 metrów]] || 38,19 || 1 maja 2010 || {{Flaga|POL}} [[Wrocław]]
|-
|rowspan="2"|[[bieg na 60 metrów]] (hala) || 7,38 || 20 lutego 2010 || {{Flaga|POL}} [[Spała]]
|-
| 7,38 || 2 lutego 2014 || {{Flaga|POL}} [[Spała]]
|-
|bieg na 200 metrów (hala) || 23,63 || 28 lutego 2010 || {{Flaga|POL}} [[Spała]]
|-
|bieg na 300 metrów (hala) || 43,39 || 6 stycznia 2007 || {{Flaga|DEU}} [[Chociebuż]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IAAF name|id=235692}}
* {{PZLA|18569}}
* {{tilastopaja |id=48644 |nazwa=Weronika Wedler |płeć=w |data dostępu=2020-03-27}}

{{Mistrzynie Polski w biegu na 100 metrów}}
{{Mistrzynie Polski w biegu na 200 metrów}}
{{Mistrzynie Polski w sztafecie 4 × 100 metrów}}
{{Młodzieżowe mistrzynie Polski w biegu na 100 metrów}}
{{Młodzieżowe mistrzynie Polski w biegu na 200 metrów}}
{{Młodzieżowe mistrzynie Polski w sztafecie 4 x 100 metrów}}

{{SORTUJ:Wedler, Weronika}}
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]
[[Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu]]

title: · Weronika Wedler

Data i miejsce urodzenia: 17 lipca 1989 · Wrocław

Klub: AZS AWF Wrocław

title: Dorobek medalowy

brąz:
Barcelona 2010 · sztafeta 4 × 100 m
Hengelo 2007 · sztafeta 4 × 100 m

srebro: Kowno 2009 · sztafeta 4 × 100 m

Dorobek medalowy:
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi


text:
# Miłość i tęsknota w Bombaju

Miłość i tęsknota w Bombaju (ang. Love and Longing in Bombay) – zbiór opowiadań indyjskiego pisarza Vikrama Chandry, autora "Świętych gier". Wydany po angielsku w 1997 roku, po polsku w 2008 roku (w tłum. Marka Fedyszaka). Nagrodzony Commonwealth Writers Prize dla najlepszej książki rejonu Eurazji.
Książka ta zawiera pięć opowiadań połączonych osobą narratora, młodego Radźita Śarmy, słuchającego w bombajskim barze opowieści starego Subramaniama. Bohaterami każdego opowiadania są różne osoby, tytuły opowiadań odnoszą się do pojęć w sanskrycie. Trzy z nich
- dharma (obowiązek),
- kama (miłość),
- artha (bogactwo, środki materialne)

przedstawiają sobą trzy z czterech celów życiowych, które (zgodnie ze starożytną filozofią indyjską) są przeznaczone człowiekowi. Brakuje tylko opowiadania zatytułowanego "Moksza (wyzwolenie)", które oznacza ostateczny cel życia człowieka. Czwarte opowiadanie nosi tytuł "Śakti". Słowo to oznacza – moc, siłę i kobiecy aspekt hinduskich bóstw. Ostatnie, piąte – "Śanti" (spokój) jest imieniem głównej bohaterki.
W jednym ze starych bombajskich domów mieści się niewidoczny na zewnątrz lokal. W tym barze, z którego widać morze, przy ginie młody Ranjit Śarma wysłuchuje opowieści starego Subramaniama:

## Dharma (obowiązek)
Historia domu nawiedzonego przez ducha. Bohaterem jej jest generał Dźago Antia, weteran wojny indyjskiego-chińskiej, stracił nogę w 1971 roku w wojnie z Pakistanem. Podziwiany surowy, samotny. Czując nadchodzącą starość generał wyjeżdża do Bombaju, aby sprzedać tam rodzinny dom nad morzem. Generał nie może sprzedać domu, dopóki nie uwolni się od nawiedzającego go ducha. Ta sytuacja konfrontuje starego człowieka z bólem jego dzieciństwa. Aby uwolnić się od dręczącego poczucia winy, generał musi  spotkać się ze swoim przedwcześnie zmarłym starszym bratem Soli i przeżyć jeszcze raz sytuację beztroskiej zabawy latawcem zamienioną w dramat utraty bliskiej osoby.

## Śakti (siła, moc kobieca)
Bohaterami tej opowieści są dwie rywalizujące ze sobą kobiety. Tłem tej walki o pozycję jest  bogaty bombajski światek Malabar Hill. Pochodzącej z Parsów Dolly Boatwalla, od lat pewnej swojej wysokiej pozycji w świecie bogaczy Bombaju trudno się pogodzić z zagrażającą jej popularnością nowobogackiej  byłej stewardesy i córki aptekarza, Sili. Konflikt między nimi zaostrza się jeszcze bardziej, gdy syn Sili, Rajiv zakochuje się w córce Dolly, Roxanie.

## Kama (miłość)
Opowiada historię inspektora policji sikha Sartadża Singha. Zmaga się on z samotnością i bólem z powodu odejścia żony. Jednocześnie prowadzi dochodzenie próbując rozwikłać zagadkę śmierci bogatego przedsiębiorcy. Kierując śledztwem dotyka on tajemnicy rodziny zamordowanego, dramatycznej relacji łączącej go z żoną i synem.
Sartadż Singh jest też bohaterem kolejnej sławnej książki Vikrama Chandry "Święte gry".

## Artha (bogactwo)
To opowiadanie w zadymionym bombajskim lokalu historii zasłyszanej w pociągu. Jej bohaterami jest dwójka programistów komputerowych Sandhia i Iqbal Das. Mierzą się właśnie ze stresem wynikającym z niemożnością znalezienia błędu w założonym przez nich programie komputerowego zabezpieczenia finansów przedsiębiorstwa. Iqbala dręczy strach przed niepowodzeniem, utratą pracy i rozczarowaniem ludzi, którzy im zaufali. Jego zagubienie pogłębia się, gdy musi on skonfrontować się z tajemnicą zaginięcia jego ukochanego.

## Śanti
W tym opowiadaniu Subramaniam we własnym już domu opowiada Rajitowi historię swojego małżeństwa z tytułową Śanti.

title: Miłość i tęsknota w Bombaju

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-12}}

'''Miłość i tęsknota w Bombaju''' (ang. ''Love and Longing in Bombay'') – zbiór opowiadań [[Indie|indyjskiego]] pisarza [[Vikram Chandra|Vikrama Chandry]], autora "[[Świete gry|Świętych gier]]". Wydany po angielsku w 1997 roku, po polsku w 2008 roku (w tłum. Marka Fedyszaka). Nagrodzony {{link-interwiki |Commonwealth Writers Prize |Q=Q13954392}} dla najlepszej książki rejonu Eurazji.

Książka ta zawiera pięć opowiadań połączonych osobą narratora, młodego Radźita Śarmy, słuchającego w [[bombaj]]skim barze opowieści starego Subramaniama. Bohaterami każdego opowiadania są różne osoby, tytuły opowiadań odnoszą się do pojęć w [[sanskryt|sanskrycie]]. Trzy z nich
* [[dharma]] (obowiązek),
* [[Kama (hinduizm)|kama]] (miłość),
* [[artha]] (bogactwo, środki materialne)
przedstawiają sobą trzy z czterech celów życiowych, które (zgodnie ze starożytną filozofią indyjską) są przeznaczone człowiekowi. Brakuje tylko opowiadania zatytułowanego "[[Moksza (hinduizm)|Moksza]] (wyzwolenie)", które oznacza ostateczny cel życia człowieka. Czwarte opowiadanie nosi tytuł "Śakti". Słowo to oznacza – moc, siłę i kobiecy aspekt [[hinduizm|hinduskich]] bóstw. Ostatnie, piąte – "Śanti" (spokój) jest imieniem głównej bohaterki.

W jednym ze starych [[bombaj]]skich domów mieści się niewidoczny na zewnątrz lokal. W tym barze, z którego widać morze, przy ginie młody Ranjit Śarma wysłuchuje opowieści starego Subramaniama:

== Dharma (obowiązek) ==
Historia domu nawiedzonego przez ducha. Bohaterem jej jest generał Dźago Antia, weteran [[Wojna chińsko-indyjska|wojny indyjskiego-chińskiej]], stracił nogę w [[1971]] roku w [[konflikt indyjsko-pakistański|wojnie]] z [[Pakistan]]em. Podziwiany surowy, samotny. Czując nadchodzącą starość generał wyjeżdża do [[Bombaj]]u, aby sprzedać tam rodzinny dom nad morzem. Generał nie może sprzedać domu, dopóki nie uwolni się od nawiedzającego go ducha. Ta sytuacja konfrontuje starego człowieka z bólem jego dzieciństwa. Aby uwolnić się od dręczącego poczucia winy, generał musi  spotkać się ze swoim przedwcześnie zmarłym starszym bratem Soli i przeżyć jeszcze raz sytuację beztroskiej zabawy latawcem zamienioną w dramat utraty bliskiej osoby.

== Śakti (siła, moc kobieca) ==
Bohaterami tej opowieści są dwie rywalizujące ze sobą kobiety. Tłem tej walki o pozycję jest  bogaty [[bombaj]]ski światek [[Malabar Hill]]. Pochodzącej z [[Parsowie|Parsów]] Dolly Boatwalla, od lat pewnej swojej wysokiej pozycji w świecie bogaczy Bombaju trudno się pogodzić z zagrażającą jej popularnością nowobogackiej  byłej stewardesy i córki aptekarza, Sili. Konflikt między nimi zaostrza się jeszcze bardziej, gdy syn Sili, Rajiv zakochuje się w córce Dolly, Roxanie.

== Kama (miłość) ==
Opowiada historię inspektora policji [[Sikhizm|sikha]] Sartadża Singha. Zmaga się on z samotnością i bólem z powodu odejścia żony. Jednocześnie prowadzi dochodzenie próbując rozwikłać zagadkę śmierci bogatego przedsiębiorcy. Kierując śledztwem dotyka on tajemnicy rodziny zamordowanego, dramatycznej relacji łączącej go z żoną i synem.

Sartadż Singh jest też bohaterem kolejnej sławnej książki [[Vikram Chandra|Vikrama Chandry]] "[[Święte gry]]".

== Artha (bogactwo) ==
To opowiadanie w zadymionym [[bombaj]]skim lokalu historii zasłyszanej w pociągu. Jej bohaterami jest dwójka programistów komputerowych Sandhia i Iqbal Das. Mierzą się właśnie ze stresem wynikającym z niemożnością znalezienia błędu w założonym przez nich programie komputerowego zabezpieczenia finansów przedsiębiorstwa. Iqbala dręczy strach przed niepowodzeniem, utratą pracy i rozczarowaniem ludzi, którzy im zaufali. Jego zagubienie pogłębia się, gdy musi on skonfrontować się z tajemnicą zaginięcia jego ukochanego.

== Śanti ==
W tym opowiadaniu Subramaniam we własnym już domu opowiada Rajitowi historię swojego małżeństwa z tytułową Śanti.

[[Kategoria:Literatura anglojęzyczna tworzona przez Indusów]]
[[Kategoria:Indyjskie zbiory opowiadań]]
[[Kategoria:Utwory literackie z 1997]]


text:
# Aitakatta
„Aitakatta” (jap. 会いたかった) – pierwszy singel japońskiego zespołu AKB48, wydany w Japonii 25 października 2006 roku przez DefSTAR Records.
Singel został wydany w dwóch edycjach: regularnej oraz limitowanej. Osiągnął 12 pozycję w rankingu Oricon i pozostał na liście przez 65 tygodni, sprzedał się w nakładzie 55 308 egzemplarzy. Utwór tytułowy jest najbardziej rozpoznawalną melodią AKB48 wśród fanów, został wykorzystany w zakończeniu programu Rank ōkoku stacji TBS.

## Lista utworów
| CD  |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |      |
| Nr  | Tytuł                                                                                | Słowa                                                                                | Kompozycja                                                                                | Aranżacja                                                                                | Czas |
| 1.  | „Aitakatta” (jap. 会いたかった)                                                             | Yasushi Akimoto                                                                             | BOUNCEBACK                                                                                | Tomonori Taguchi, Haruo Inatome                                                             | 3:48 |
| 2.  | „Dakedo...” (jap. だけど…)                                                                  | Yasushi Akimoto                                                                             | Michihiko Ōta                                                                               | Tetsuya Fujita                                                                              | 4:37 |
| 3.  | „Aitakatta” (jap. 会いたかった) (Instrumental)                                              |                                                                                | BOUNCEBACK                                                                                | Tomonori Taguchi, Haruo Inatome                                                             | 3:48 |
| 4.  | „Dakedo...” (jap. だけど…) (Instrumental)                                                   |                                                                                | Michihiko Ōta                                                                               | Tetsuya Fujita                                                                              | 4:37 |
| DVD |                                                                                |                                                                                |                                                                                |                                                                                |      |
| Nr  | Tytuł                                                                                | Tytuł                                                                                | Tytuł                                                                                | Tytuł                                                                                | Czas |
| 1.  | „Aitakatta” (jap. 会いたかった) (Video Clip)                                                | „Aitakatta” (jap. 会いたかった) (Video Clip)                                                | „Aitakatta” (jap. 会いたかった) (Video Clip)                                                | „Aitakatta” (jap. 会いたかった) (Video Clip)                                                |      |
| 2.  | „AKB48 History ~Major Debut e no kiseki~” (jap. AKB48 History 〜メジャーデビューへの軌跡〜) | „AKB48 History ~Major Debut e no kiseki~” (jap. AKB48 History 〜メジャーデビューへの軌跡〜) | „AKB48 History ~Major Debut e no kiseki~” (jap. AKB48 History 〜メジャーデビューへの軌跡〜) | „AKB48 History ~Major Debut e no kiseki~” (jap. AKB48 History 〜メジャーデビューへの軌跡〜) |      |

## Skład zespołu
- Team A: Atsuko Maeda (środek), Tomomi Itano, Tomomi Ōe, Mai Ōshima, Haruna Kojima, Mariko Shinoda, Minami Takahashi, Hana Tojima, Rina Nakanishi, Risa Narita, Minami Minegishi.
- Team K: Sayaka Akimoto, Ayaka Umeda, Yūko Ōshima, Erena Ono, Tomomi Kasai, Kana Kobayashi, Kayo Noro, Natsumi Matsubara, Sae Miyazawa.

## Wersja BNK48
Grupa BNK48 wydała własną wersję piosenki, zatytułowaną „Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” (taj. Aitakatta (อยากจะได้พบเธอ)), jako pierwszy singel. Ukazał się 8 sierpnia 2017 roku. Sprzedał się w liczbie 13,5 tys. egzemplarzy.

### Lista utworów
| CD |                                                                                |                                            |                           |      |
| Nr | Tytuł                                                                                | Słowa                                      | Oryginalna piosenka       | Czas |
| 1. | „Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” (taj. Aitakatta (อยากจะได้พบเธอ))                                                  | Natapol Srijomkwan, Pongchuk Pissathanporn | „Aitakatta”               | 3:48 |
| 2. | „Oogoe Diamond (Ko Chop Hai Ru Wa Chop)” (taj. Oogoe Diamond (ก็ชอบให้รู้ว่าชอบ))                                          | Tanupop Notayanont                         | „Ōgoe Diamond”            | 4:08 |
| 3. | „365 nichi no kami hikouki (365 Wan Kap Khrueangbin Kradat)” (taj. 365 nichi no kami hikouki (365 วันกับเครื่องบินกระดาษ)) | Tanupop Notayanont                         | „365 nichi no kamihikōki” | 4:38 |
| 4. | „Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” (off vocal ver.)                                                                  |                                            |                           | 3:48 |
| 5. | „Oogoe Diamond (Ko Chop Hai Ru Wa Chop)” (off vocal ver.)                                                             |                                            |                           | 4:08 |
| 6. | „365 nichi no kami hikouki (365 Wan Kap Khrueangbin Kradat)” (off vocal ver.)                                         |                                            |                           | 4:38 |

## Inne wersje
- Indonezyjska grupa JKT48, wydała własną wersję tytułowej piosenki na piątym singlu Flying Get w 2014 roku.

title: Aitakatta

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Aitakatta
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[AKB48]]
 |album                     = [[Set List ~Greatest Songs 2006–2007~|SET LIST ~Greatest Songs 2006–2007~]]
 |strona A                  = Aitakatta
 |strona B                  = Dakedo...
 |wydany                    = [[25 października]] [[2006 w muzyce|2006]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[J-pop]]
 |długość                   = 17:00
 |wytwórnia                 = [[DefSTAR Records]]
 |producent                 = [[Yasushi Akimoto]]
 |format                    = [[Płyta kompaktowa|CD]]
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[Skirt, hirari]]
 |następny singel           = [[Seifuku ga jama o suru]]
 |rok poprzedniego singla   = 2006
 |rok 1. wydania            = 2006
 |rok następnego singla     = 2007
}}
{{nihongo|'''„Aitakatta”'''|会いたかった}}<ref name=oricon/> – pierwszy singel japońskiego zespołu [[AKB48]], wydany w Japonii 25 października 2006 roku przez [[DefSTAR Records]]<ref name=oricon>{{cytuj stronę|url=http://www.oricon.co.jp/prof/385015/products/677996/1/|tytuł=会いたかった|data dostępu=2017-05-29|opublikowany=[[Oricon]]|język=ja}}</ref>.

Singel został wydany w dwóch edycjach: regularnej oraz limitowanej. Osiągnął 12 pozycję w rankingu [[Oricon]] i pozostał na liście przez 65 tygodni<ref name=oricon/>, sprzedał się w nakładzie {{formatnum:55308}} egzemplarzy<ref name=sales>{{cytuj stronę|url=http://nendai-ryuukou.com/artist/005.html|tytuł=AKB48 CDシングル売上枚数一覧|data dostępu=2017-05-29|opublikowany=nendai-ryuukou.com|język=ja}}</ref>. Utwór tytułowy jest najbardziej rozpoznawalną melodią AKB48 wśród fanów<ref>{{cytuj stronę|url=http://supermerlion.com/aitakatta/|tytuł=Aitakatta, AKB48’s own anthem|data dostępu=2017-05-29|opublikowany=supermerlion.com|język=en}}</ref>, został wykorzystany w zakończeniu programu ''Rank ōkoku'' stacji [[Tokyo Broadcasting System|TBS]]<ref name=oricon/>.

== Lista utworów ==
{|
|- bgcolor="#eeeeee"
| colspan=7 style="text-align:center"| '''CD'''
|- bgcolor="#eeeeee"
! Nr !! Tytuł<ref name=oricon/> !! Słowa !! Kompozycja !! Aranżacja !! Czas
|-
| 1. || {{nihongo|„Aitakatta”|会いたかった}} || [[Yasushi Akimoto]] || BOUNCEBACK || Tomonori Taguchi, Haruo Inatome || 3:48
|- bgcolor="#f7f7f7"
| 2. || {{nihongo|„Dakedo...”|だけど…}} || Yasushi Akimoto || Michihiko Ōta || Tetsuya Fujita || 4:37
|-
| 3. || {{nihongo|„Aitakatta”|会いたかった}} (Instrumental) || || BOUNCEBACK || Tomonori Taguchi, Haruo Inatome || 3:48
|- bgcolor="#f7f7f7"
| 4. || {{nihongo|„Dakedo...”|だけど…}} (Instrumental) || || Michihiko Ōta || Tetsuya Fujita || 4:37
|- bgcolor="#eeeeee"
| colspan=7 style="text-align:center"| '''DVD'''
|- bgcolor="#eeeeee"
! Nr !! colspan=4|Tytuł !! Czas
|-
| 1. || colspan=4|{{nihongo|„Aitakatta”|会いたかった}} (Video Clip) ||
|- bgcolor="#f7f7f7"
| 2. || colspan=4| {{nihongo|„AKB48 History ~Major Debut e no kiseki~”|AKB48 History 〜メジャーデビューへの軌跡〜}} ||
|}

== Skład zespołu ==
* Team A: [[Atsuko Maeda]] (środek), Tomomi Itano, Tomomi Ōe, Mai Ōshima, Haruna Kojima, Mariko Shinoda, Minami Takahashi, Hana Tojima, Rina Nakanishi, Risa Narita, Minami Minegishi.
* Team K: [[Sayaka Akimoto]], Ayaka Umeda, Yūko Ōshima, Erena Ono, Tomomi Kasai, Kana Kobayashi, Kayo Noro, Natsumi Matsubara, Sae Miyazawa.

== Wersja BNK48 ==
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[BNK48]]
 |album                     =
 |strona A                  = Aitakatta
 |strona B                  =
 |wydany                    = [[8 sierpnia]] [[2017 w muzyce|2017]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[Muzyka pop|pop]]
 |długość                   = 24:28
 |wytwórnia                 = BNK48 Office
 |producent                 = [[Yasushi Akimoto]]
 |format                    = [[Płyta kompaktowa|CD]]
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          =
 |następny singel           = [[Koisuru Fortune Cookie#Wersja BNK48|Koisuru Fortune Cookie (Khukki Siangthai)]]
 |rok poprzedniego singla   =
 |rok 1. wydania            = 2017
 |rok następnego singla     = 2017
}}
Grupa [[BNK48]] wydała własną wersję piosenki, zatytułowaną „Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” ({{w języku|th|Aitakatta (อยากจะได้พบเธอ)}}), jako pierwszy singel<ref name=BNK48>{{cytuj stronę|url=https://shop.bnk48.com/#/products/cd-debut-aitakatta|tytuł=CD BNK48 Debut Single Aitakatta อยากจะได้พบเธอ|data dostępu=2018-03-15|opublikowany=bnk48.com|język=th|archiwum=https://web.archive.org/web/20180408215238/https://shop.bnk48.com/#/products/cd-debut-aitakatta|zarchiwizowano=2018-04-08}}</ref>. Ukazał się 8 sierpnia 2017 roku. Sprzedał się w liczbie 13,5 tys. egzemplarzy<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.voicetv.co.th/read/513382|tytuł=ไขปม: การตลาดโอตะ กระแส BNK48 จะอยู่รอดในตลาดไทยได้จริงหรือ?|data dostępu=2018-04-18|opublikowany=voicetv.co.th|język=th}}</ref>.

=== Lista utworów ===
{|
|- bgcolor="#eeeeee"
| colspan=7 style="text-align:center"| '''CD'''
|- bgcolor="#eeeeee"
! Nr !! Tytuł<ref name=BNK48/> !! Słowa !! Oryginalna piosenka !! Czas
|-
| 1. || „Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” (taj. Aitakatta (อยากจะได้พบเธอ)) || Natapol Srijomkwan, Pongchuk Pissathanporn || „Aitakatta” || 3:48
|- bgcolor="#f7f7f7"
| 2. || „Oogoe Diamond (Ko Chop Hai Ru Wa Chop)” (taj. Oogoe Diamond (ก็ชอบให้รู้ว่าชอบ)) || Tanupop Notayanont || „[[Ōgoe Diamond]]” || 4:08
|-
| 3. || „365 nichi no kami hikouki (365 Wan Kap Khrueangbin Kradat)” (taj. 365 nichi no kami hikouki (365 วันกับเครื่องบินกระดาษ)) || Tanupop Notayanont || „[[Kuchibiru ni Be My Baby|365 nichi no kamihikōki]]” || 4:38
|- bgcolor="#f7f7f7"
| 4. || „Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” (off vocal ver.) ||  ||  || 3:48
|-
| 5. || „Oogoe Diamond (Ko Chop Hai Ru Wa Chop)” (off vocal ver.) || ||  || 4:08
|- bgcolor="#f7f7f7"
| 6. || „365 nichi no kami hikouki (365 Wan Kap Khrueangbin Kradat)” (off vocal ver.) ||  ||  || 4:38
|}

== Inne wersje ==
* Indonezyjska grupa [[JKT48]], wydała własną wersję tytułowej piosenki na piątym singlu ''[[Flying Get#Wersja JKT48|Flying Get]]'' w 2014 roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.oricon.co.jp/prof/385015/products/677996/1/ Profil singla na Oricon (wer. regularna)] {{lang|ja}}
* [http://www.oricon.co.jp/prof/385015/products/677995/1/ Profil singla na Oricon (wer. limitowana)] {{lang|ja}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.akb48.co.jp/about/discography/detail_cd/?media_id=50 Profil singla na stronie zespołu] {{lang|ja}}
* [https://www.youtube.com/watch?v=zdgemowocu8 Teledysk do „Aitakatta” (BNK48)] w serwisie [[YouTube]]
{{AKB48}}

[[Kategoria:Single wydane w roku 2006]]
[[Kategoria:Single AKB48]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 2017]]
[[Kategoria:Single BNK48]]
[[Kategoria:Single popowe]]

title: Aitakatta

Strona A: Aitakatta

Strona B: Dakedo...

Wydany: 25 października 2006

Gatunek: J-pop

Wydawnictwo: DefSTAR Records

Producent: Yasushi Akimoto

Format: CD

„Skirt, hirari” · (2006): „Aitakatta” · (2006) · „Seifuku ga jama o suru” · (2007)

title: Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)

Wydany: 8 sierpnia 2017

Gatunek: pop

Wydawnictwo: BNK48 Office

„Aitakatta (Yak Cha Dai Phop Thoe)” · (2017) · „Koisuru Fortune Cookie (Khukki Siangthai)” · (2017)


text:
# Proces załogi Sachsenhausen (1947)
Proces załogi Sachsenhausen (1947) – jeden z procesów wytoczonych przez aliantów funkcjonariuszom hitlerowskich obozów koncentracyjnych po zakończeniu II wojny światowej. Dotyczył on zbrodni popełnionych w KL Sachsenhausen, a na ławie oskarżonych zasiedli byli członkowie załogi obozu oraz dwóch więźniów funkcyjnych (tzw. kapo). Proces toczył się w dniach 23–31 października 1947 przed Radzieckim Trybunałem Wojskowym w Berlinie.
Ława oskarżonych liczyła 16 osób, wśród których znaleźli się Anton Kaindl (ostatni komendant Sachsenhausen), naczelny lekarz obozu Heinz Baumkötter (odpowiedzialny za przeprowadzanie eksperymentów pseudomedycznych na więźniach) i kapo Paul Sakowski (główny wykonawca egzekucji na więźniach obozu). Poprzednik Kaindla, Hans Loritz, miał również stanąć przed Trybunałem, lecz popełnił samobójstwo przed rozpoczęciem procesu podczas pobytu w więzieniu. Po krótkim i dość pobieżnym postępowaniu dowodowym wszyscy oskarżeni zostali uznani za winnych popełnienia zbrodni wojennych i przeciw ludzkości. Wyrok ogłoszono 1 listopada 1947. 14 oskarżonych skazanych zostało na dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami, a pozostali dwaj na 15 lat pozbawienia wolności połączonego z ciężkimi robotami.

## Wyrok radzieckiego Trybunału Wojskowego w procesie załogi Sachsenhausen
| Oskarżony          | Stopień             | Funkcja                          | Wyrok                                                         |
| ------------------ | ------------------- | -------------------------------- | ------------------------------------------------------------- |
| Anton Kaindl       | SS-Standartenführer | komendant obozu                  | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Heinz Baumkötter   | SS-Hauptsturmführer | lekarz obozowy                   | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| August Höhn        | SS-Hauptsturmführer | 2. Schutzhaftlagerführer         | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Michael Körner     | SS-Obersturmführer  | 3. Schutzhaftlagerführer         | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Gustav Sorge       | SS-Hauptscharführer | Rapportführer                    | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Ludwig Rehn        | SS-Obersturmführer  | Arbeitseinsatzführer             | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Kurt Eccarius      | SS-Hauptscharführer | kierownik obozowego aresztu      | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Horst Hempel       | SS-Hauptscharführer | Blockführer                      | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Wilhelm Schubert   | SS-Oberscharführer  | Blockführer                      | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Fritz Ficker       | SS-Oberscharführer  | Blockführer                      | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Manne Saathoff     | SS-Unterscharführer | Blockführer                      | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Martin Knittel     | SS-Rottenführer     | Blockführer                      | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Heinrich Fresemann | SS-Scharführer      | kierownik obozowej fabryki       | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Paul Sakowski      | więzień funkcyjny   | kapo                             | dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami |
| Karl Zander        | więzień funkcyjny   | starszy bloku                    | 15 lat pozbawienia wolności połączone z ciężkimi robotami     |
| Ernst Brennscheid  | pracownik cywilny   | kierownik komanda więźniarskiego | 15 lat pozbawienia wolności połączone z ciężkimi robotami     |

title: Proces załogi Sachsenhausen (1947)

wikitext:
'''Proces załogi Sachsenhausen (1947)''' – jeden z procesów wytoczonych przez [[alianci (II wojna światowa)|aliantów]] funkcjonariuszom [[Obozy niemieckie (1933–1945)|hitlerowskich obozów koncentracyjnych]] po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Dotyczył on zbrodni popełnionych w [[Sachsenhausen (KL)|KL Sachsenhausen]], a na ławie oskarżonych zasiedli byli członkowie załogi obozu oraz dwóch więźniów funkcyjnych (tzw. [[Kapo (obóz koncentracyjny)|kapo]]). Proces toczył się w dniach [[23 października|23]]–[[31 października]] [[1947]] przed [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Radzieckim]] Trybunałem Wojskowym w [[Berlin]]ie.

Ława oskarżonych liczyła 16 osób, wśród których znaleźli się [[Anton Kaindl]] (ostatni komendant Sachsenhausen), naczelny lekarz obozu [[Heinz Baumkötter]] (odpowiedzialny za przeprowadzanie eksperymentów pseudomedycznych na więźniach) i [[Kapo (obóz koncentracyjny)|kapo]] [[Paul Sakowski]] (główny wykonawca egzekucji na więźniach obozu). Poprzednik Kaindla, [[Hans Loritz]], miał również stanąć przed Trybunałem, lecz popełnił [[samobójstwo]] przed rozpoczęciem procesu podczas pobytu w więzieniu. Po krótkim i dość pobieżnym postępowaniu dowodowym wszyscy oskarżeni zostali uznani za winnych popełnienia zbrodni wojennych i przeciw ludzkości. Wyrok ogłoszono [[1 listopada]] 1947. 14 oskarżonych skazanych zostało na dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami, a pozostali dwaj na 15 lat pozbawienia wolności połączonego z ciężkimi robotami.

== Wyrok radzieckiego Trybunału Wojskowego w procesie załogi Sachsenhausen ==
{|border=1 cellspacing=2 cellpadding=4 style="empty-cells:show"
|- bgcolor="silver"
!Oskarżony
!Stopień
!Funkcja
!Wyrok
|-
|[[Anton Kaindl]]
|[[Standartenführer|SS-Standartenführer]]
|[[KZ-Kommandant|komendant obozu]]
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Heinz Baumkötter]]
|[[Hauptsturmführer|SS-Hauptsturmführer]]
|lekarz obozowy
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[August Höhn]]
|SS-Hauptsturmführer
|2. [[Schutzhaftlagerführer]]
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Michael Körner]]
|[[Obersturmführer|SS-Obersturmführer]]
|3. Schutzhaftlagerführer
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Gustav Sorge]]
|[[SS-Hauptscharführer]]
|[[Rapportführer]]
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Ludwig Rehn (esesman)|Ludwig Rehn]]
|SS-Obersturmführer
|[[Arbeitseinsatzführer]]
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Kurt Eccarius]]
|SS-Hauptscharführer
|kierownik obozowego aresztu
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Horst Hempel]]
|SS-Hauptscharführer
|[[Blockführer]]
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Wilhelm Schubert]]
|[[Oberscharführer|SS-Oberscharführer]]
|Blockführer
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Fritz Ficker]]
|SS-Oberscharführer
|Blockführer
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Manne Saathoff]]
|[[Unterscharführer|SS-Unterscharführer]]
|Blockführer
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Martin Knittel]]
|[[Rottenführer|SS-Rottenführer]]
|Blockführer
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Heinrich Fresemann]]
|[[Scharführer|SS-Scharführer]]
|kierownik obozowej fabryki
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Paul Sakowski]]
|więzień funkcyjny
|kapo
|dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Karl Zander]]
|więzień funkcyjny
|starszy bloku
|15 lat pozbawienia wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|[[Ernst Brennscheid]]
|pracownik cywilny
|kierownik komanda więźniarskiego
|15 lat pozbawienia wolności połączone z ciężkimi robotami
|-
|}

== Bibliografia ==
* [http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Holocaust/WarCrime52.html Proces załogi Sachsenhausen] {{lang|en}}

[[Kategoria:1947 w Niemczech]]
[[Kategoria:Procesy załóg niemieckich obozów koncentracyjnych|Sachsenhausen (1947), Proces załogi]]
[[Kategoria:Sachsenhausen (KL)]]


text:
# Gods of Light
Gods of Light – album koncertowy brytyjskiej grupy Camel wydany w 2000. Jest oficjalnym bootlegiem zespołu. Zawiera materiał z koncertów z lat 1973–1975.

## Lista utworów
1. "Gods of Light Revisited" (16:11) – Bardens
2. "White Rider" (8:54) – Latimer
3. "Lady Fantasy" (11:35) – Camel
4. "Arubaluba" (6:52) – Bardens
5. "Excerpts from the Snow Goose" (27:20) – Bardens, Latimer

## Twórcy
- Andrew Latimer – gitara, śpiew
- Peter Bardens – instrumenty klawiszowe, śpiew
- Andy Ward – perkusja
- Doug Ferguson – gitara basowa, śpiew

title: Gods of Light

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = koncert
 |tytuł                     = Gods of Light
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Camel (zespół muzyczny)|Camel]]
 |wydany                    = 26 września 2000
 |nagrywany                 = 1973 – 1975
 |gatunek                   = [[rock progresywny]]
 |długość                   = 70:55
 |wytwórnia                 = [[Mooncrest]], [[Camel Productions]]
 |producent                 = Camel
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|3.5}}<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.allmusic.com/album/god-of-light-1973-1975-r499263|tytuł=Gods of Light|opublikowany=[[AllMusic]]|język=en|data dostępu=2010-06-20}}</ref>
 |rok wydania               = 2000
 |poprzedni album           = [[Rajaz]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1999
 |następny album            = [[The Paris Collection]]
 |rok następnego albumu     = 2001
}}
'''Gods of Light''' – album koncertowy [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] grupy [[Camel (zespół muzyczny)|Camel]] wydany w 2000. Jest oficjalnym [[bootleg]]iem zespołu. Zawiera materiał z koncertów z lat 1973–1975.

== Lista utworów ==
# "Gods of Light Revisited" (16:11) – [[Peter Bardens|Bardens]]
# "White Rider" (8:54) – [[Andrew Latimer|Latimer]]
# "Lady Fantasy" (11:35) – Camel
# "Arubaluba" (6:52) – Bardens
# "Excerpts from the Snow Goose" (27:20) – Bardens, Latimer
== Twórcy ==
* [[Andrew Latimer]] – gitara, śpiew
* [[Peter Bardens]] – instrumenty klawiszowe, śpiew
* [[Andy Ward]] – perkusja
* [[Doug Ferguson]] – gitara basowa, śpiew

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Camel}}

[[Kategoria:Albumy Camel]]
[[Kategoria:Albumy koncertowe]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2000]]

title: Gods of Light

Wydany: 26 września 2000

Gatunek: rock progresywny

Wydawnictwo: Mooncrest, Camel Productions

Producent: Camel

Rajaz · (1999): Gods of Light · (2000) · The Paris Collection · (2001)


text:
# Wizard of New Zealand
Wizard of New Zealand (także: The Wizard; Wizard The; pol. Czarodziej z Nowej Zelandii; wcześniej: Ian Brackenbury Channell; ur. 4 grudnia 1932 w Londynie) – brytyjsko-nowozelandzki magik, komik, polityk, edukator, performer i aktywista; ogłoszony przez Radę Dyrektorów Galerii Sztuki w Nowej Zelandii żywym dziełem sztuki.

## Życiorys
Wizard of New Zealand urodził się jako Ian Brackenbury Channell w Londynie. Uczył się w  Framlingham College w Suffolk, a w latach 1945–1951 w Bromley Grammar School for Boys  (obecnie: Ravensbourne School). W latach 1951–1953 służył w królewskich Siłach Powietrznych. W latach 1954–1958 pracował w Londynie w branży papierniczej. Okres między 1958 a 1960 spędził, podróżując po Środkowym Wschodzie i ucząc w Teheranie.
W latach 1960–1963 studiował na  Uniwersytecie w Leeds: studia zakończył dyplomami  z psychologii i socjologii; jako student w Leeds był członkiem zespołu uniwersyteckiego Challenge. Następnie koordynował program artystyczny na  Uniwersytecie Australii Zachodniej. W 1967 roku dołączył do kadry nauczycielskiej nowo otwartej School of Sociology na Uniwersytecie Nowej Południowej Walii w Sydney.
Aktywnie działał w protestach studenckich tego okresu: utworzył studencką grupę The Blackguards i sformułował plan reformatorski ALF (Action for Love and Freedom). Wdrażał go jako „Fun Revolution”. Protestował także przeciw wojnie w Wietnamie, organizując widowiskowe, bezkrwawe bitwy na terenie kampusu. Protestował przeciw kapitalizmowi i różnym formom nazizmu: założył w tym celu Partię Konserwatywną Brytyjskiego Imperium.
Mając poważne trudności finansowe, przekonał Uniwersytet w Melbourne, by przyjęto jego osobę jako nieopłacanego „Kosmologa, Żywe Dzieło Sztuki i Szamana” i użyczono mu sali na wykłady. W 1974 r. wyemigrował do Christchurch.
W 1982 r. Stowarzyszenie Dyrektorów Galerii Sztuki w Nowej Zelandii wydało oświadczenie, że ich zdaniem The Wizard jest autentycznym żywym dziełem sztuki, a rada miasta mianowała go „Czarodziejem z Christchurch”. W 1990 roku premier Nowej Zelandii, Mike Moore, mianował go oficjalnym „Czarodziejem Nowej Zelandii”.
W 1992 Ministerstwo Transportu wydało specjalną zgodę na używanie przez Czarodzieja specjalnego prawa jazdy z danymi dla: The Wizard. W tym samym czasie wydano mu oficjalny paszport wystawiony na: The Wizard of New Zealand.
W 1998 wydał autobiografię My Life as a Miracle.

### Nowa mapa świata
Stosując metodę projektowania Hobo-Dyera i kierując się kosmologią swojego autorstwa, w 1972 zaprojektował (i uzasadnił celowość działania) nową mapę świata. W świecie Inside-Out Antarktyka i Południe, a więc i Nowa Zelandia oraz Australia były tu widoczne na górze mapy.

### Publiczne wystąpienia
W 1974 roku The Wizard zaczął przemawiać - na wzór mówców z Hyde Park – stojąc na drabinie ustawionej na Placu Katedralnym w Chirstchurch. Rada miasta próbowała go aresztować, jednak stał się tak popularny, że zmieniono status placu na miejsce dozwolone do wystąpień publicznych. W stroju fałszywego proroka Kościoła anglikańskiego lub nakładając spiczasty kapelusz czarodzieja, codziennie przemawiał tam latem w porze lunchu. Inne jego performerskie akcje w tym czasie obejmowały m.in.: kampanię przeciw firmie Telecom, której zalecał zmianę koloru budek telefonicznych z niebieskich na czerwony (by w ten sposób uczcić Imperium brytyjskie), zaklinanie dobrego wyniku w meczu rugby dla lokalnej drużyny czy taniec deszczu (np. na terenach Outback).
Rada Miasta Christchurch przyznała mu skromne roczne honorarium. Artystę wspierała finansowo także jego narzeczona Alice Flett.

#### The Hatching
We wrześniu 1995 roku, z pomocą burmistrz Vicki Buck,The Wizard zorganizował zlot czarodziejów. W wieży uniwersyteckiej biblioteki w Canterbury, na 11 piętrze uwito gniazdo według projektu Fiony Gunn, wykładowczyni sztuki z Uniwersytetu w Canterbury i jej studentów.  Z jaja (wyrzeźbionego przez artystów Wayne’a Eversona i Dmitri Frosta) umieszczonego w gnieździe miał wykluć się nowozelandzki czarodziej. Narodzinom towarzyszyły radosne położne (wśród nich: burmistrz miasta) i pierwszy krzyk nowonarodzonego czarodzieja. Następnie bohater wydarzenia zstąpił z Port Hills, niosąc - na wzór biblijnego Mojżesza - tablice. Na nich widniał adres oficjalnej strony internetowej Czarodzieja. Performance The Hatching otwierał retrospektywną wystawę „The Living Work of Art" i miało uczcić 25. rocznicę przybycia artysty do Christchurch.

### XXI wiek
8 września 2003 duży, drewniany dom, w którym mieszkał The Wizard został podpalony. Nikomu nic się nie stało, ale kolekcja książek i filmów zginęła w pożarze. Również samodzielnie przez performera złożony z połówek Garbusa pojazd „Wizardmobile”, został zniszczony przez sprawców ataku. W 2005 roku przeprowadził się do Oamaru, gdzie m.in. rok później podczas otwarcia nowego lotniska, rzucał zaklęcia na rozproszenie panującej mgły.
W 2009 roku, podczas królewskich obchodów Birthday Honours, artystę odznaczono Medalem Służby Królowej.
Po trzęsieniu ziemi 2011 roku, The Wizard chciał przejść na emeryturę i opuścić Christchurch, by przeprowadzić się do Oamaru. W jego opinii miasto, które kochał, zniknęło i pewna epoka się także skończyła. Jednak, gdy Canterbury Earthquake Recovery Authority (CERA) i biskup kościoła anglikańskiego zdecydowali, że ruiny zniszczonej katedry zostaną rozebrane i usunięte, artysta wrócił i rozpoczął protest przeciw tym planom.

## Filmy
The Wizard of New Zealand QSM to film Granta Johna Neville'a i Karlosa Filipova. Dokument zawiera wywiady z The Wizard, także Mike Moore wypowiada się do kamery i wiele innychj osób. Film otrzymał nagrodę dla najlepszego filmu krótkometrażowego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pekinie w 2010 r. oraz dla najlepszego filmu w kategorii „Real People” na festiwalu Official Best of Fest 2010.
Z kolei film The Wizard and the Commodore - Wyspy Chathams / Nowa Zelandia, w reżyserii Samuela A. Millera  rejestruje podróż z Czarodziejem Nowej Zelandii na Wyspy Chatham. Premiera filmu odbyła się w Christchurch, 26 sierpnia 2016 roku.

title: Wizard of New Zealand

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = The Wizard of New Zealand (wcześniej: Ian Brackenbury Channell)
 |grafika                   = Wizard 24.JPG
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 4 grudnia 1932
 |miejsce urodzenia         = [[Londyn]], Wielka Brytania
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, komik, edukator, performer
 |odznaczenia               = {{Order|NZ-MSK}}
 |commons                   = Category:Wizard of New Zealand
 |www                       = https://wizard.gen.nz/
}}
'''Wizard of New Zealand''' (także: '''The Wizard'''; '''Wizard The'''; [[Język polski|''pol'']]. Czarodziej z Nowej Zelandii; ''wcześniej'': Ian Brackenbury Channell; ur. [[4 grudnia]] [[1932]] w [[Londyn]]ie) – [[Wielka Brytania|brytyjsko]]-[[Nowa Zelandia|nowozelandzki]] magik, komik, polityk, edukator, performer i aktywista; ogłoszony przez Radę Dyrektorów Galerii Sztuki w Nowej Zelandii ''żywym dziełem sztuki''<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = NZ wizard seeks charms of normal life |data = 2002-08-24 |data dostępu = 2019-10-31 |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/2214505.stm |język = en}}</ref>.

== Życiorys ==
Wizard of New Zealand urodził się jako Ian Brackenbury Channell w Londynie. Uczył się w  Framlingham College w Suffolk, a w latach 1945–1951 w Bromley Grammar School for Boys  (obecnie: Ravensbourne School). W latach 1951–1953 służył w królewskich [[Royal Air Force|Siłach Powietrznych]]. W latach 1954–1958 pracował w Londynie w branży papierniczej. Okres między 1958 a 1960 spędził, podróżując po Środkowym Wschodzie i ucząc w Teheranie<ref name=":5" />.

W latach 1960–1963 studiował na  [[University of Leeds|Uniwersytecie w Leeds]]<ref name=":5">{{Cytuj |tytuł = MILESAGO – People: Ian Channell aka The Wizard |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = milesago.com |url = http://www.milesago.com/People/Channel-Ian.htm}}</ref>: studia zakończył dyplomami  z psychologii i socjologii; jako student w Leeds był członkiem zespołu uniwersyteckiego ''Challenge''. Następnie koordynował program artystyczny na  [[Uniwersytet Australii Zachodniej|Uniwersytecie Australii Zachodniej]]. W 1967 roku dołączył do kadry nauczycielskiej nowo otwartej School of Sociology na [[Uniwersytet Nowej Południowej Walii|Uniwersytecie Nowej Południowej Walii]] w [[Sydney]]<ref name=":0" />.

Aktywnie działał w protestach studenckich tego okresu: utworzył studencką grupę ''The Blackguards'' i sformułował plan reformatorski ''ALF'' (Action for Love and Freedom)<ref name=":5" />. Wdrażał go jako „Fun Revolution”<ref>{{Cytuj |autor = Lewis, Dan (Blogger), |tytuł = Now I know: the Soviets invaded Wisconsin?! : ... and 99 more interesting facts, plus the amazing stories behind them |data =  |data dostępu = 2019-10-31 |isbn = 9781507210154 |wydanie = First Adams Media hardcover edition |miejsce = New York |s = 120-121 |oclc = 1117319845}}</ref>. Protestował także przeciw [[Wojny indochińskie|wojnie w Wietnamie]], organizując widowiskowe, bezkrwawe bitwy na terenie [[Miasteczko akademickie|kampusu]]. Protestował przeciw kapitalizmowi i różnym formom nazizmu: założył w tym celu Partię Konserwatywną Brytyjskiego Imperium<ref name=":2" /><ref>{{Cytuj |autor = Ian Brackenbury Channell |tytuł = The foundations of the Imperial British Conservative Party |data = 1975 |wydawca = Christchurch, N.Z.: Imperial British Conservative Party}}</ref>.

Mając poważne trudności finansowe, przekonał [[Uniwersytet w Melbourne]], by przyjęto jego osobę jako nieopłacanego „Kosmologa, Żywe Dzieło Sztuki i Szamana” i użyczono mu sali na wykłady<ref>{{Cytuj |autor = Ian Brackenbury Channell |tytuł = The Wizard’s Guide to Cosmology |data = 1976 |wydawca = Wizard’s Cosmological Research and Development Centre}}</ref>. W 1974 r. wyemigrował do [[Christchurch]].

W 1982 r. Stowarzyszenie Dyrektorów Galerii Sztuki w Nowej Zelandii wydało oświadczenie, że ich zdaniem The Wizard jest autentycznym żywym dziełem sztuki, a rada miasta mianowała go „Czarodziejem z Christchurch”. W 1990 roku premier Nowej Zelandii, [[Mike Moore]], mianował go oficjalnym „Czarodziejem Nowej Zelandii”<ref>{{Cytuj |autor = Rice, Melanie, 1952- |tytuł = New Zealand, 2003 : the budget travel guide |data = 2003 |data dostępu = 2019-10-31 |isbn = 1841573043 |miejsce = Peterborough |wydawca = Thomas Cook |oclc = 51334311}}</ref><ref name=":7">{{Cytuj |autor = Sina Brendel |tytuł = New Zealand’s National Wizard |data = 2017-01-14 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = Medium |url = https://medium.com/new-zealand-thoughts/new-zealands-national-wizard-e8acf6ed5548 |język = en}}</ref>.

W 1992 Ministerstwo Transportu wydało specjalną zgodę na używanie przez Czarodzieja specjalnego prawa jazdy z danymi dla: The Wizard. W tym samym czasie wydano mu oficjalny paszport wystawiony na: The Wizard of New Zealand<ref name=":5" />.

W 1998 wydał autobiografię ''My Life as a Miracle''<ref>{{Cytuj |autor = Wizard, 1932- |tytuł = My life as a miracle |data = 1998 |data dostępu = 2019-10-31 |isbn = 0908812736 |miejsce = Christchurch, N.Z. |wydawca = Canterbury University Press |oclc = 45603011}}</ref>.

=== Nowa mapa świata ===
Stosując metodę projektowania [[Hobo-Dyer]]a i kierując się kosmologią swojego autorstwa, w 1972 zaprojektował (i uzasadnił celowość działania) nową mapę świata. W świecie Inside-Out Antarktyka i Południe, a więc i Nowa Zelandia oraz Australia były tu widoczne na górze mapy<ref>{{Cytuj |tytuł = The Inside-Out Universe |data = 2002-02-11 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = web.archive.org |url = http://web.archive.org/web/20020211192522/www.wizard.gen.nz/Articles/inside-out.html}}</ref><ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = The new world map. Wizard’s projection - Mercator. Synchronised with the Wizard’s Time Projection through W.M.T. at W.M.P |data = 1977 |wydawca = [Christchurch, N.Z.] : Imperial British Conservative Party}}</ref>.

=== Publiczne wystąpienia ===
[[Plik:Wizard of Christchurch.JPG|mały|243x243px|The Wizard przemawia w 2007 r.]]
W 1974 roku The Wizard zaczął przemawiać - na wzór mówców z [[Hyde Park]] – stojąc na drabinie ustawionej na Placu Katedralnym w Chirstchurch. Rada miasta próbowała go aresztować, jednak stał się tak popularny, że zmieniono status placu na miejsce dozwolone do wystąpień publicznych<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Pickles, Katie, |tytuł = Christchurch ruptures |data dostępu = 2019-10-31 |isbn = 9780908321292 |miejsce = Wellington, New Zealand |oclc = 940556900}}</ref>. W stroju fałszywego proroka [[Anglikanizm|Kościoła anglikańskiego]] lub nakładając spiczasty kapelusz czarodzieja, codziennie przemawiał tam latem w porze lunchu<ref name=":8">{{Cytuj |autor = Eric Schmitt |tytuł = Wizard Promises Rain and Delivers It |czasopismo = The New York Times |data = 1988-12-22}}</ref>. Inne jego performerskie akcje w tym czasie obejmowały m.in.: kampanię przeciw firmie Telecom, której zalecał zmianę koloru budek telefonicznych z niebieskich na czerwony (by w ten sposób uczcić [[Imperium brytyjskie]])<ref name=":6">{{Cytuj |tytuł = The Wizard |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = my.christchurchcitylibraries.com |url = https://my.christchurchcitylibraries.com/the-wizard/ |język = en}}</ref>, zaklinanie dobrego wyniku w meczu [[Rugby (sport)|rugby]] dla lokalnej drużyny czy [[taniec deszczu]]<ref name=":8" /> (np. na terenach [[Outback]])<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Wonderful world of The Wizard |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = Stuff |url = https://www.stuff.co.nz/the-press/news/city-centre/9434091/Wonderful-world-of-The-Wizard |język = en}}</ref>.

Rada Miasta Christchurch przyznała mu skromne roczne honorarium. Artystę wspierała finansowo także jego narzeczona Alice Flett<ref>{{Cytuj |tytuł = Happy 75th, Wizard |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = Stuff |url = https://www.stuff.co.nz/national/164177/Happy-75th-Wizard |język = en}}</ref>.

==== ''The Hatching'' ====
We wrześniu 1995 roku, z pomocą burmistrz [[Vicki Buck]],The Wizard zorganizował zlot czarodziejów<ref name=":6" />. W wieży uniwersyteckiej biblioteki w [[Uniwersytet Canterbury|Canterbury]], na 11 piętrze uwito gniazdo według projektu [[Fiona Gunn|Fiony Gunn]], wykładowczyni sztuki z Uniwersytetu w Canterbury i jej studentów<ref name=":4">{{Cytuj |autor = Crighton, Anna. |tytuł = English, Colonial, Modern and Maori : the Changing Faces of the Robert McDougall Art Gallery, Christchurch, New Zealand, 1932-2002. |data = 2014 |data dostępu = 2019-10-31 |isbn = 9781443871693 |miejsce = Newcastle upon Tyne |wydawca = Cambridge Scholars Publishing |oclc = 897070714}}</ref>.  Z jaja (wyrzeźbionego przez artystów Wayne’a Eversona i Dmitri Frosta) umieszczonego w gnieździe miał ''wykluć się'' nowozelandzki czarodziej<ref name=":7" />. ''Narodzinom'' towarzyszyły radosne ''położne'' (wśród nich: burmistrz miasta) i ''pierwszy krzyk'' nowonarodzonego czarodzieja. Następnie bohater wydarzenia zstąpił z [[Port Hills]], niosąc - na wzór biblijnego [[Mojżesz]]a - tablice. Na nich widniał adres oficjalnej strony internetowej Czarodzieja<ref name=":4" />. [[Performance]] ''The Hatching'' otwierał retrospektywną wystawę „The Living Work of Art"<ref name=":6" /> i miało uczcić 25. rocznicę przybycia artysty do Christchurch<ref name=":4" />.

=== XXI wiek ===
[[Plik:Wizard 9877.JPG|mały|The Wizard podczas protestu w 2012 r.]]
8 września 2003 duży, drewniany dom, w którym mieszkał The Wizard został podpalony. Nikomu nic się nie stało, ale kolekcja książek i filmów zginęła w pożarze. Również samodzielnie przez performera złożony z połówek [[Volkswagen Garbus|Garbusa]] pojazd „Wizardmobile”, został zniszczony przez sprawców ataku<ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Wizard flees Christchurch for Oamaru |data = 2011-02-25 |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = Otago Daily Times Online News |url = https://www.odt.co.nz/news/national/wizard-flees-christchurch-oamaru |język = en}}</ref>. W 2005 roku przeprowadził się do [[Oamaru]]<ref name=":6" />, gdzie m.in. rok później podczas otwarcia nowego lotniska, rzucał zaklęcia na rozproszenie panującej mgły.

W 2009 roku, podczas królewskich obchodów [[2009 Birthday Honours|Birthday Honours]], artystę odznaczono [[Medal Służby Królowej|Medalem Służby Królowej]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = The Queen`s Birthday Honours 2009 |czasopismo = New Zealand Gazette – Special |data = 2009-06-17 |numer = 89}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wizard floored by gong |data = 2009-06-01 |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = Otago Daily Times Online News |url = https://www.odt.co.nz/news/national/wizard-floored-gong |język = en}}</ref>.

Po [[Trzęsienie ziemi w Canterbury (2011)|trzęsieniu ziemi]] 2011 roku, The Wizard chciał przejść na emeryturę i opuścić Christchurch, by przeprowadzić się do Oamaru. W jego opinii miasto, które kochał, zniknęło i pewna epoka się także skończyła<ref name=":3" />. Jednak, gdy Canterbury Earthquake Recovery Authority ([[CERA]]) i biskup kościoła anglikańskiego zdecydowali, że ruiny zniszczonej katedry zostaną rozebrane i usunięte, artysta wrócił i rozpoczął protest przeciw tym planom<ref name=":2" /><ref name=":1" />.

== Filmy ==
''[[The Wizard of New Zealand QSM]]'' to film [[Grant John Neville|Granta Johna Neville]]'a i [[Karlos Filipov|Karlosa Filipova]]. Dokument zawiera wywiady z The Wizard, także Mike Moore wypowiada się do kamery i wiele innychj osób<ref>{{Cytuj |tytuł = NewFilmmakers Online {{!}} grant john neville – The Wizard of New Zealand QSM |data = 2017-11-10 |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20171110020636/http://www.newfilmmakersonline.com/movie-download/29901,3855/grant-john-neville-The-Wizard-of-New-Zealand-QSM}}</ref>. Film otrzymał nagrodę dla najlepszego filmu krótkometrażowego na [[Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Pekinie|Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pekinie]] w 2010 r. oraz dla najlepszego filmu w kategorii „Real People” na festiwalu [[Official Best of Fest]] 2010<ref>{{Cytuj |tytuł = Official Best of Fest » The Official Best of Fest Award Winners, October 2010 |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = officialbestoffest.com |url = http://officialbestoffest.com/community/?page_id=399}}</ref>.

Z kolei film ''[[The Wizard and the Commodore - Wyspy Chathams / Nowa Zelandia]]'', w reżyserii [[Samuel A. Miller|Samuela A. Millera]]  rejestruje podróż z Czarodziejem Nowej Zelandii na [[Wyspy Chatham]]<ref>{{Cytuj |tytuł = New documentary follows the Wizard on a wild trip to the Chatham Islands |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = Stuff |url = https://www.stuff.co.nz/the-press/news/83468064/new-documentary-follows-the-wizard-on-a-wild-trip-to-the-chatham-islands |język = en}}</ref>. Premiera filmu odbyła się w Christchurch, 26 sierpnia 2016 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = The Wizard & The Commodore – Film Premiere |data dostępu = 2019-10-31 |opublikowany = Eventfinda |url = https://www.eventfinda.co.nz/2016/the-wizard-the-commodore-film-premiere/christchurch |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Nową Zelandią]]
[[Kategoria:Performerzy według narodowości]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie]]

Data i miejsce urodzenia: 4 grudnia 1932 · Londyn, Wielka Brytania

Zawód, zajęcie: polityk, komik, edukator, performer


text:
# Franz Xaver Anton Felder
Franz Xaver Anton Felder lub Johann Anton Felder (ur. ?, zm. 16 sierpnia 1782 we Wrocławiu) – niemiecki malarz barokowy aktywny we Wrocławiu.
Pochodzenie artysty jest nieznane. Przez większość życia mieszkał we Wrocławiu. Na podstawie jego prac, przyjmuje się, iż musiał poznać dzieła włoskich artystów. W latach czterdziestych XVIII wieku wraz z Ignazem Axterem, pracował w warsztacie Phillippa Christiana Bentuma; prawdopodobnie był jego współpracownikiem. 3 marca 1755 uzyskał prawa miejskie Wrocławia a przed 1740 rokiem tytuł mistrza cechowego; prowadził własny warsztat.
Miał dwóch synów: Johanna i Carla. Obaj zostali malarzami, pierwsze nauki pobierali w jego pracowni.

## Twórczość
Franz Felder malował głównie obrazy o tematyce religijnej. Od lat 70 XVIII w. tworzył dzieła z pomocą starszego syna Johanna. Wraz z Axterem malował freski. Do głównych jego prac należą dekoracje sklepień w kościele parafialnym św. Marcina w Sicinach wykonane w 1740 roku i w kościele parafialnym św. Walentego w Lubiążu (lata 1743-1745). Freski w jego wykonaniu nawiązywały stylistycznie do prac włoskich artystów monumentalnych z wyjątkiem sposobu przedstawiania postaci; miały one wyraźne cechy prowincjonalnej sztuki śląskiej. Na jego styl wpływ miały dzieła Bentuma oraz Felixa Antona Schefflera.
Pracował głównie dla śląskich duchownych, m.in. dla opata klasztoru Cystersów w Lubiążu, Constantina Beyera, jezuitów wrocławskich i głogowskich, oraz dla duchownych z Grodowca, Sobótki i Chrościny.

title: Franz Xaver Anton Felder

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Franz Xaver Anton Felder
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Kościół św. Walentego0.jpg
 |opis grafiki          = Freski na sklepieniu w kościele parafialnym św. Walentego w Lubiążu
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        =
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          = 16 sierpnia 1782
 |miejsce śmierci       = Wrocław
 |narodowość            = [[Niemcy|niemiecka]]
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]]
 |epoka                 = [[barok]]
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Franz Xaver Anton Felder''' lub '''Johann Anton Felder''' (ur. ?, zm. 16 sierpnia 1782 we [[Wrocław]]iu) – niemiecki malarz [[barok]]owy aktywny we Wrocławiu.

Pochodzenie artysty jest nieznane. Przez większość życia mieszkał we Wrocławiu. Na podstawie jego prac, przyjmuje się, iż musiał poznać dzieła włoskich artystów. W latach czterdziestych XVIII wieku wraz z Ignazem Axterem, pracował w warsztacie [[Christian Bentum|Phillippa Christiana Bentuma]]; prawdopodobnie był jego współpracownikiem. 3 marca 1755 uzyskał prawa miejskie Wrocławia a przed 1740 rokiem tytuł mistrza cechowego; prowadził własny warsztat<ref name=WMB>{{Cytuj stronę| url = http://www.wirtualnefreski.pl/artysci,felder-franz-xaver-anton| tytuł = Johann Franz Felder| data dostępu = 2014-07-18| autor = | opublikowany = Wirtualne Muzeum Barokowych fresków na Dolnym Śląsku| praca = | data = | język = | archiwum = https://web.archive.org/web/20160605095548/http://www.wirtualnefreski.pl/artysci,felder-franz-xaver-anton| zarchiwizowano = 2016-06-05}}</ref>.

Miał dwóch synów: [[Johann Franz Felder|Johanna]] i Carla. Obaj zostali malarzami, pierwsze nauki pobierali w jego pracowni.

== Twórczość ==

Franz Felder malował głównie obrazy o tematyce religijnej. Od lat 70 XVIII w. tworzył dzieła z pomocą starszego syna Johanna. Wraz z Axterem malował freski. Do głównych jego prac należą dekoracje sklepień w kościele parafialnym [[Kościół św. Marcina w Sicinach|św. Marcina w Sicinach]] wykonane w 1740 roku i w kościele parafialnym św. Walentego w Lubiążu (lata 1743-1745)<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.wirtualnefreski.pl/baza-dla-zaawansowanych,fresk,kosciol-parafialny-pw-sw-walentego,bog-ojciec-i-golebica-ducha-swietego |tytuł=Fresk w kościele w Lubiążu, on-line |data dostępu=2016-04-07 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160605092608/http://www.wirtualnefreski.pl/baza-dla-zaawansowanych,fresk,kosciol-parafialny-pw-sw-walentego,bog-ojciec-i-golebica-ducha-swietego |zarchiwizowano=2016-06-05 }}</ref>. Freski w jego wykonaniu nawiązywały stylistycznie do prac włoskich artystów monumentalnych z wyjątkiem sposobu przedstawiania postaci; miały one wyraźne cechy prowincjonalnej sztuki śląskiej. Na jego styl wpływ miały dzieła Bentuma oraz Felixa Antona Schefflera<ref name=WMB />.

Pracował głównie dla śląskich duchownych, m.in. dla opata [[Opactwo Cystersów w Lubiążu|klasztoru Cystersów w Lubiążu]], Constantina Beyera, jezuitów wrocławskich i głogowskich, oraz dla duchownych z Grodowca, Sobótki i Chrościny<ref name=WMB />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Felder, Johann Franz}}
[[Kategoria:Zmarli w 1782]]
[[Kategoria:Niemieccy malarze związani z Wrocławiem]]

title: Franz Xaver Anton Felder

Data i miejsce śmierci: 16 sierpnia 1782 · Wrocław

Narodowość: niemiecka

Dziedzina sztuki: malarstwo

Epoka: barok