text:
# Prezydenci Izraela
Prezydenci Izraela – lista prezydentów Izraela i pełniących tę funkcję przewodniczących Tymczasowej Rady Państwa, a także pełniących obowiązku prezydenta przewodniczących Knesetu.

## Przewodniczący Tymczasowej Rady Państwa
| Przewodniczący | Przewodniczący | Przewodniczący                              | Przewodniczący | Przewodniczący | Przewodniczący    |
| #              | Portret        | Imię i nazwisko                             | Kadencja       | Kadencja       | Partia polityczna |
| -------------- | -------------- | ------------------------------------------- | -------------- | -------------- | ----------------- |
| 1              |                | Dawid Ben Gurion דוד בן-גוריון (1886–1973)  | 14 maja 1948   | 16 maja 1948   | Mapai             |
| 2              |                | Chaim Weizman חיים עזריאל ויצמן (1874–1952) | 16 maja 1948   | 17 lutego 1949 | bezpartyjny       |

## Prezydenci
| Prezydent            | Prezydent            | Prezydent                                   | Prezydent       | Prezydent            | Prezydent         | Wybory             | Wybory         | Wybory                                                                                |
| #                    | Portret              | Imię i nazwisko                             | Kadencja        | Kadencja             | Partia polityczna | Rok                | Poparcie       | Kontrkandydaci                                                                          |
| -------------------- | -------------------- | ------------------------------------------- | --------------- | -------------------- | ----------------- | ------------------ | -------------- | --------------------------------------------------------------------------------------- |
| 1                    |                      | Chaim Weizman חיים עזריאל ויצמן (1874–1952) | 17 lutego 1949  | 25 listopada 1951    | bezpartyjny       | 1949               | 83 głosy       | • Josef Klausner (15)                                                                   |
| 25 listopada 1951    | 9 listopada 1952     | Chaim Weizman חיים עזריאל ויצמן (1874–1952) | 1951            |                      | bezpartyjny       | brak               |                |                                                                                |
| 2                    |                      | Jicchak Ben Cewi יצחק בן צבי (1884–1963)    | 16 grudnia 1952 | 28 października 1957 | Mapai             | 1952 (3 rundy)     | 48/48/62 głosy | • Mordechaj Nurok (15/15/40) • Izaak Grünbaum (17/18/5) • Perec Bernstein (18/18/–)     |
| 28 października 1957 | 30 października 1962 | Jicchak Ben Cewi יצחק בן צבי (1884–1963)    | 1957            | 76 głosów            | Mapai             | brak               |                |                                                                                |
| 30 października 1962 | 23 kwietnia 1963     | Jicchak Ben Cewi יצחק בן צבי (1884–1963)    | 1962            | 62 głosy             | Mapai             | brak               |                |                                                                                |
| 3                    |                      | Zalman Szazar זלמן שז"ר (1889–1974)         | 21 maja 1963    | 26 marca 1968        | Mapai             | 1963               | 67 głosów      | • Perec Bernstein (33)                                                                  |
| 26 marca 1968        | 24 maja 1973         | Zalman Szazar זלמן שז"ר (1889–1974)         | 1968            | 86 głosów            | Mapai             | brak               |                |                                                                                |
| 4                    |                      | Efraim Kacir אפרים קציר (1916–2009)         | 24 maja 1973    | 29 maja 1978         | Koalicja Pracy    | 1973               | 66 głosów      | • Efrajim Urbach (41)                                                                   |
| 5                    |                      | Icchak Nawon יצחק נבון (1921–2015)          | 29 maja 1978    | 5 maja 1983          | Koalicja Pracy    | 1978               | 86 głosów      | brak                                                                                |
| 6                    |                      | Chaim Herzog חיים הרצוג (1918–1997)         | 5 maja 1983     | 23 lutego 1988       | Koalicja Pracy    | 1983               | 61 głosów      | • Menachem Elon (57)                                                                    |
| 23 lutego 1988       | 13 maja 1993         | Chaim Herzog חיים הרצוג (1918–1997)         | 1988            | 82 głosy             | Koalicja Pracy    | brak               |                |                                                                                |
| 7                    |                      | Ezer Weizman עזר ויצמן (1924–2005)          | 13 maja 1993    | 4 marca 1998         | Partia Pracy      | 1993               | 66 głosów      | • Dow Szilanski (53)                                                                    |
| 4 marca 1998         | 13 lipca 2000        | Ezer Weizman עזר ויצמן (1924–2005)          | 1998            | 63 głosy             | Partia Pracy      | • Sza’ul Amor (49) |                |                                                                                |
| 8                    |                      | Mosze Kacaw משה קצב (1945–)                 | 1 sierpnia 2000 | 1 lipca 2007         | Likud             | 2000               | 63 głosy       | • Szimon Peres (57)                                                                     |
| 9                    |                      | Szimon Peres שמעון פרס (1923–2016)          | 15 lipca 2007   | 24 lipca 2014        | Kadima            | 2007 (2 rundy)     | 58/86 głosów   | • Re’uwen Riwlin (37/–) • Colette Awital (21/–)                                         |
| 10                   |                      | Re’uwen Riwlin ראובן ריבלין (1939–)         | 24 lipca 2014   | 7 lipca 2021         | Likud             | 2014 (2 rundy)     | 44/63 głosy    | • Me’ir Szitrit (31/53) • Dalja Icik (28/–) • Dalja Dorner (13/–) • Dan Szechtman (1/–) |
| 11                   |                      | Jicchak Herzog יצחק הרצוג (1960–)           | 7 lipca 2021    | nadal pełni urząd    | bezpartyjny       | 2021               | 87 głosów      | • Miriam Perec (26)                                                                     |

Obowiązki głowy państwa pełniło czworo przewodniczących Knesetu:
- po śmierci Chaima Weizmana – Josef Sprinzak (9 listopada do 10 grudnia 1952)
- po śmierci Jicchaka Ben Cewiego – Kadisz Luz (24 kwietnia do 22 maja 1963)
- po dymisji Ezera Weizmana – Awraham Burg (12 lipca do 1 sierpnia 2000)
- po dymisji Moszego Kacawa – Dalja Icik (1 do 15 lipca 2007)

title: Prezydenci Izraela

wikitext:
'''Prezydenci Izraela''' – lista [[Prezydent Izraela|prezydentów]] [[Izrael]]a i pełniących tę funkcję przewodniczących Tymczasowej Rady Państwa, a także pełniących obowiązku prezydenta [[Przewodniczący Knesetu|przewodniczących Knesetu]].

== Przewodniczący Tymczasowej Rady Państwa ==
{|class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"|Przewodniczący
|-
! #
! Portret
! width=150|Imię i nazwisko
! colspan="2" width=250|Kadencja
! Partia polityczna
|-
! style="background:#C61318; color:white;" | 1
| [[Plik:David Ben-Gurion in 1952.jpg|80px]]
| '''[[Dawid Ben Gurion]]'''
דוד בן-גוריון
{{small|(1886–1973)}}
| 14 maja 1948
| 16 maja 1948
| [[Mapai]]
|-
! style="background:;" | 2
| [[Plik:Flickr - Government Press Office (GPO) - President Chaim Weizmann.jpg|80px]]
| '''[[Chaim Weizman]]'''
חיים עזריאל ויצמן
{{small|(1874–1952)}}
| 16 maja 1948
| 17 lutego 1949
| bezpartyjny
|-
|}

== Prezydenci ==
{|class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"|Prezydent
!colspan="3"|Wybory
|-
! #
! Portret
! width=150|Imię i nazwisko
! colspan="2" width=250|Kadencja
! Partia polityczna
! Rok
! Poparcie
! Kontrkandydaci
|-
! rowspan = 2; style="background-color:; color:black;" | 1
| rowspan = 2| [[Plik:Flickr - Government Press Office (GPO) - President Chaim Weizmann.jpg|80px]]
| rowspan = 2|'''[[Chaim Weizman]]'''
חיים עזריאל ויצמן
{{small|(1874–1952)}}
| 17 lutego 1949
| 25 listopada 1951
| rowspan = 2|bezpartyjny
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1949 roku|1949]]
| 83 głosy
| • [[Josef Klausner]] (15)
|-
| 25 listopada 1951
| 9 listopada 1952
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1951 roku|1951]]
|
| brak
|-
! rowspan = 3; style="background:#C61318; color:white;" | 2
| rowspan = 3|[[Plik:Yitzhak Ben-Zvi.jpg|80px]]
| rowspan = 3|'''[[Jicchak Ben Cewi]]'''
יצחק בן צבי
{{small|(1884–1963)}}
| 16 grudnia 1952
| 28 października 1957
| rowspan = 3|[[Mapai]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1952 roku|1952]]
(3 rundy)
| 48/48/62 głosy
| • [[Mordechaj Nurok]] (15/15/40)
• [[Izaak Grünbaum]] (17/18/5)
• [[Perec Bernstein]] (18/18/–)
|-
| 28 października 1957
| 30 października 1962
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1957 roku|1957]]
| 76 głosów
| brak
|-
| 30 października 1962
| 23 kwietnia 1963
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1962 roku|1962]]
| 62 głosy
| brak
|-
! rowspan = 2; style="background:#C61318; color:white;" | 3
| rowspan = 2|[[Plik:Zalman Shazar.jpg|80px]]
| rowspan = 2|'''[[Zalman Szazar]]'''
זלמן שז"ר
{{small|(1889–1974)}}
| 21 maja 1963
| 26 marca 1968
| rowspan = 2|[[Mapai]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1963 roku|1963]]
| 67 głosów
| • [[Perec Bernstein]] (33)
|-
| 26 marca 1968
| 24 maja 1973
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1968 roku|1968]]
| 86 głosów
| brak
|-
! style="background:#C61318; color:white;" | 4
| [[Plik:EKatzir771.jpg|80px]]
| '''[[Efraim Kacir]]'''
אפרים קציר
{{small|(1916–2009)}}
| 24 maja 1973
| 29 maja 1978
| [[Koalicja Pracy]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1973 roku|1973]]
| 66 głosów
| • [[Efrajim Urbach]] (41)
|-
! style="background:#C61318; color:white;" | 5
| [[Plik:Yitzhak Navon 1.jpg|80px]]
| '''[[Icchak Nawon]]'''
יצחק נבון
{{small|(1921–2015)}}
| 29 maja 1978
| 5 maja 1983
| [[Koalicja Pracy]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1978 roku|1978]]
| 86 głosów
| brak
|-
! rowspan = 2; style="background:#C61318; color:white;" | 6
| rowspan = 2|[[Plik:Israeli President Chaim Herzog.jpg|80px]]
| rowspan = 2|'''[[Chaim Herzog]]'''
חיים הרצוג
{{small|(1918–1997)}}
| 5 maja 1983
| 23 lutego 1988
| rowspan = 2|[[Koalicja Pracy]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1983 roku|1983]]
| 61 głosów
| • [[Menachem Elon]] (57)
|-
| 23 lutego 1988
| 13 maja 1993
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1988 roku|1988]]
| 82 głosy
| brak
|-
! rowspan = 2; style="background:#C61318; color:white;" | 7
| rowspan = 2|[[Plik:Ezer Weizman 1978-2.jpg|80px]]
| rowspan = 2|'''[[Ezer Weizman]]'''
עזר ויצמן
{{small|(1924–2005)}}
| 13 maja 1993
| 4 marca 1998
| rowspan = 2|[[Izraelska Partia Pracy|Partia Pracy]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1993 roku|1993]]
| 66 głosów
| • [[Dow Szilanski]] (53)
|-
| 4 marca 1998
| 13 lipca 2000
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 1998 roku|1998]]
| 63 głosy
| • [[Sza’ul Amor]] (49)
|-
! style="background:#0047AB; color:white;" | 8
| [[Plik:Moshe Katsav (00310100).jpg|80px]]
| '''[[Mosze Kacaw]]'''
משה קצב
{{small|(1945–)}}
| 1 sierpnia 2000
| 1 lipca 2007
| [[Likud]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 2000 roku|2000]]
| 63 głosy
| • [[Szimon Peres]] (57)
|-
! style="background:#32127A; color:white;" | 9
| [[Plik:Shimon peres wjc 90126.jpg|80px]]
| '''[[Szimon Peres]]'''
שמעון פרס
{{small|(1923–2016)}}
| 15 lipca 2007
| 24 lipca 2014
| [[Kadima]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 2007 roku|2007]]
(2 rundy)
| 58/86 głosów
| • [[Re’uwen Riwlin]] (37/–)
 • [[Colette Awital]] (21/–)
|-
! style="background:#0047AB; color:white;" | 10
| [[Plik:Reuven Rivlin as the president of Israel.jpg|80px]]
| '''[[Re’uwen Riwlin]]'''
ראובן ריבלין
{{small|(1939–)}}
| 24 lipca 2014
| 7 lipca 2021
| [[Likud]]
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 2014 roku|2014]]
(2 rundy)
| 44/63 głosy
| • [[Me’ir Szitrit]] (31/53)
 • [[Dalja Icik]] (28/–)
 • [[Dalja Dorner]] (13/–)
 • [[Dan Szechtman]] (1/–)
|-
! style="background:;" | 11
| [[Plik:Isaac Herzog.jpg|80px]]
| '''[[Jicchak Herzog]]'''
יצחק הרצוג
{{small|(1960–)}}
| 7 lipca 2021
| nadal pełni urząd
| bezpartyjny
| [[Wybory prezydenckie w Izraelu w 2021 roku|2021]]
| 87 głosów
| • [[Miriam Perec]] (26){{r|wyb2021}}
|}
Obowiązki głowy państwa pełniło czworo [[Przewodniczący Knesetu|przewodniczących Knesetu]]:
* po śmierci [[Chaim Weizman|Chaima Weizmana]] – [[Josef Sprinzak]] (9 listopada do 10 grudnia 1952)
* po śmierci [[Jicchak Ben Cewi|Jicchaka Ben Cewiego]] – [[Kadisz Luz]] (24 kwietnia do 22 maja 1963)
* po dymisji [[Ezer Weizman|Ezera Weizmana]] – [[Awraham Burg]] (12 lipca do 1 sierpnia 2000)
* po dymisji [[Mosze Kacaw|Moszego Kacawa]] – [[Dalja Icik]] (1 do 15 lipca 2007)

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="wyb2021">{{Cytuj stronę | url = https://www.ynet.co.il/news/article/r1Ye3TN900 | tytuł = יצחק הרצוג נבחר לנשיא מדינת ישראל ה-11 | opublikowany = [[Jedi’ot Acharonot]] | język = he | data dostępu = 2021-06-04}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.rulers.org/ruli.html#israel | tytuł = Israel | opublikowany = Rulers.org| język = en | data dostępu = 2019-06-28}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.knesset.gov.il/president/eng/previous_vote_frame_eng.htm | tytuł = Previous Presidential Elections | opublikowany = knesset.gov.il | język = en | data dostępu = 2019-06-28}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.gov.il/he/departments/president_of_the_state_of_israel/govil-landing-page Strona Prezydenta Państwa Izrael]

{{Prezydenci Izraela}}
{{Judaizm i Żydzi}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prezydenci Izraela| ]]


text:
# NGC 3213
NGC 3213 (również PGC 30283 lub UGC 5590) – galaktyka spiralna (Sbc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Lwa. Odkrył ją Édouard Jean-Marie Stephan 13 marca 1883 roku.

wikiname: plwiki

title: NGC 3213

in_language: pl

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|10|21|17|4|+19|39|06|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 3213
 |      zdjęcie = NGC3213 - SDSS DR14.jpg
 |         opis = NGC 3213 ([[Sloan Digital Sky Survey|SDSS]])
 |     odkrywca = [[Édouard Jean-Marie Stephan]]
 |        dzień = 13 marca
 |          rok = 1883
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Lwa|Lew]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna|spiralna]] (Sbc)
 | rektascensja = {{RA|10|21|17,4}}
 |   deklinacja = {{DEC|+19|39|06}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,004660{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 13,5
 |     rozm_kąt = 1,0' × 0,8'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = UGC 5590, MCG 3-27-4, ZWG 94.8, PGC 30283
 |      commons = Category:NGC 3213
}}
'''NGC 3213''' (również '''PGC 30283''' lub '''UGC 5590''') – [[galaktyka spiralna]] (Sbc), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Lwa|gwiazdozbiorze Lwa]]. Odkrył ją [[Édouard Jean-Marie Stephan]] 13 marca 1883 roku{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc32.htm#3213 | tytuł = NGC 3213 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-05-07}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 3213}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 3213}}
* {{simbad|NGC 3213}}
* {{NED|NGC 3213}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|3213]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Lwa]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1883]]

title: NGC 3213

Odkrywca: Édouard Jean-Marie Stephan

Gwiazdozbiór: Lew

Typ: spiralna (Sbc)


text:
# Quedius boopoides
Quedius boopoides – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.

## Taksonomia
Takson ten opisany został w 1923 roku przez Thomasa Georga Münstera na łamach „Norsk Entomologisk Tidsskrift” pod nazwą Quedius (Raphirus) fulvicollis var. boopoides, a więc jako odmiana Quedius fulvicollis. Epitet pochodzi od podobnej margi woloocznej (Q. boops). Do rangi osobnego gatunki takson ów wyniesiony został w 1948 roku przez Charlesa Edwarda Tottenhama.

## Morfologia
Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 5,5 do 6,5 mm. Głowa jest okrągława, smolistoczarna do czarnej z brunatnożółtymi czułkami i głaszczkami. Czułki mają człon pierwszy krótszy niż dwa następne razem wzięte, człon trzeci nie dłuższy niż drugi, a człon przedostatni tak szeroki jak długi. Oczy są duże, mocno uwypuklone. Przedplecze jest wypukłe, nieco szersze od głowy, słabiej zwężone ku przodowi niż u Q. nitipennis, czerwonawe do brunatnego. Na powierzchni tarczki obecne jest punktowanie. Pokrywy są nie krótsze od przedplecza, ku tyłowi nierozszerzone, brunatnosmoliście ubarwione. Odnóża są brunatnożółte z goleniami tylnej, a czasem także środkowej pary na wewnętrznych brzegach czarnymi z metalicznym połyskiem. Odwłok jest smolistoczarny do czarnego. Na przedzie trzech pierwszych tergitów odwłoka nie występują szarobrunatne plamki.

## Ekologia i występowanie
Owad ten zasiedla głównie stanowiska wilgotne, od nizin po piętro subalpejskie, w tym torfowiska, mokradła, pobrzeża wód i wilgotne łąki. Bytuje wśród mchów i gnijących szczątków roślinnych.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Litwy, Polski, Czech oraz północnoeuropejskiej części Rosji. W Polsce wykazany został ze Słowińskiego Parku Narodowego, Pojezierza Pomorskiego, Pojezierza Mazurskiego, Puszczy Białowieskiej, rezerwatu Olbina, Wyżyny Lubelskiej, Gór Świętokrzyskich, Gór Bystrzyckich, Pogórza Wielickiego, Gorców, Tatr i Bieszczadów. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU).

title: Quedius boopoides

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       =
 |nazwa łacińska         = ''Quedius boopoides''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Thomas Georg Münster|Münster]], 1923
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Staphyliniformia]]
 |rodzina                = [[kusakowate (owady)|kusakowate]]
 |podrodzina             = [[kusaki (owady)|kusaki]]
 |plemię                 = [[Staphylinini]]
 |podplemię              = [[Quediina]]
 |rodzaj                 = ''[[marga|Quedius]]''
 |podrodzaj              = ''Quedius (Raphirus)''
 |gatunek                = ''Quedius (Raphirus) boopoides''
 |synonimy               =
* ''Quedius (Raphirus) fulvicollis'' var. ''boopoides'' Münster, 1923
* ''Quedius (Arphirus) boopoides'' Münster, 1923
 |wikispecies            = Quedius boopoides
 |commons                =
}}
'''''Quedius boopoides''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kusakowate (owady)|kusakowatych]] i podrodziny [[kusaki (owady)|kusaków]].

== Taksonomia ==
[[Takson]] ten opisany został w 1923 roku przez [[Thomas Georg Münster|Thomasa Georga Münstera]] na łamach „[[Norsk Entomologisk Tidsskrift]]” pod [[Binominalne nazewnictwo gatunków|nazwą]] ''Quedius (Raphirus) fulvicollis'' var. ''boopoides'', a więc jako odmiana ''[[Quedius fulvicollis]]''{{r|Münster|Herman}}. [[Binominalne nazewnictwo gatunków|Epitet]] pochodzi od podobnej [[marga wolooczna|margi woloocznej]] (''Q. boops''){{r|Münster}}. Do rangi osobnego gatunki takson ów wyniesiony został w 1948 roku przez [[Charles Edward Tottenham|Charlesa Edwarda Tottenhama]]{{r|Tottenham|Herman}}.

== Morfologia ==
Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 5,5 do 6,5 mm. [[Głowa owadów|Głowa]] jest okrągława, smolistoczarna do czarnej z brunatnożółtymi [[czułki|czułkami]] i [[głaszczki|głaszczkami]]. Czułki mają człon pierwszy krótszy niż dwa następne razem wzięte, człon trzeci nie dłuższy niż drugi, a człon przedostatni tak szeroki jak długi. [[Oczy złożone|Oczy]] są duże, mocno uwypuklone. [[Przedplecze]] jest wypukłe, nieco szersze od głowy, słabiej zwężone ku przodowi niż u ''[[Quedius nitipennis|Q. nitipennis]]'', czerwonawe do brunatnego. Na powierzchni [[tarczka (anatomia owadów)|tarczki]] obecne jest punktowanie. [[Pokrywy (entomologia)|Pokrywy]] są nie krótsze od przedplecza, ku tyłowi nierozszerzone, brunatnosmoliście ubarwione. [[Odnóża]] są brunatnożółte z [[goleń|goleniami]] tylnej, a czasem także środkowej pary na wewnętrznych brzegach czarnymi z metalicznym połyskiem. [[Odwłok]] jest smolistoczarny do czarnego. Na przedzie trzech pierwszych [[tergum|tergitów]] odwłoka nie występują szarobrunatne plamki{{r|Szujecki}}.

== Ekologia i występowanie ==
Owad ten zasiedla głównie stanowiska wilgotne, od nizin po [[piętro halne|piętro subalpejskie]], w tym [[torfowisko|torfowiska]], mokradła, pobrzeża wód i wilgotne łąki. Bytuje wśród [[mchy|mchów]] i gnijących szczątków roślinnych{{r|Szujecki|Burakowskietal}}.

Gatunek [[kraina palearktyczna|palearktyczny]], europejski, znany z [[Irlandia|Irlandii]], [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], [[Francja|Francji]], [[Belgia|Belgii]], [[Holandia|Holandii]], [[Niemcy|Niemiec]], [[Szwajcaria|Szwajcarii]]{{r|fe}}, [[Austria|Austrii]]{{r|Herman}}, [[Włochy|Włoch]], [[Dania|Danii]], [[Szwecja|Szwecji]], [[Norwegia|Norwegii]], [[Finlandia|Finlandii]], [[Estonia|Estonii]], [[Litwa|Litwy]], [[Polska|Polski]], [[Czechy|Czech]] oraz północnoeuropejskiej części [[Rosja|Rosji]]{{r|fe}}. W Polsce wykazany został ze [[Słowiński Park Narodowy|Słowińskiego Parku Narodowego]], [[Pojezierze Pomorskie|Pojezierza Pomorskiego]], [[Pojezierze Mazurskie|Pojezierza Mazurskiego]], [[Puszcza Białowieska|Puszczy Białowieskiej]], [[Rezerwat przyrody Olbina|rezerwatu Olbina]], [[Wyżyna Lubelska|Wyżyny Lubelskiej]], [[Góry Świętokrzyskie|Gór Świętokrzyskich]], [[Góry Bystrzyckie (Sudety)|Gór Bystrzyckich]], [[Pogórze Wielickie|Pogórza Wielickiego]], [[Gorce|Gorców]], [[Tatry|Tatr]] i [[Bieszczady|Bieszczadów]]{{r|biomap}}. Na „[[Červený seznam ohrožených druhů České republiky. Bezobratlí|Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej]]” umieszczony jest jako [[gatunek narażony]] na wymarcie (VU){{r|Farkacetal}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="biomap">{{Cytuj stronę | url = https://baza.biomap.pl/pl/taxon/species-quedius_boopoides/records | tytuł = Quedius (Raphirus) boopoides Munster, 1923 | praca = Biodiversity Map | data dostępu = 2023-04-04}}</ref>
<ref name="Burakowskietal">{{Cytuj pismo | autor = B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska | tytuł = Chrząszcze – Coleoptera. Staphylinidae część 2 | czasopismo = Katalog Fauny Polski | wydanie = 7 | wolumin = XXIII | data = 1980}}</ref>
<ref name="Farkacetal">{{Cytuj książkę | autor = Jan Farkač, David Král, Martin Škorupík | tytuł = Červený seznam ohrožených druhů České republiky. Bezobratlí. List of threatened species in the Czech Republic. Invertebrates. | wydawca = Agentura ochrany přírody a krajiny ČR | miejsce = Praha | data = 2005 | isbn = 80-86064-96-4 | url = http://web.archive.org/web/20131102084616/http://portal.nature.cz/publik_syst/files/RL_2005_bezobr.pdf}}</ref>
<ref name="fe">{{Cytuj stronę | url = https://fauna-eu.org/cdm_dataportal/taxon/7884de4c-8c26-41d5-b33c-acba5a9a3f85 | tytuł = Quedius (Raphirus) boopoides Munster, 1923 | praca = Fauna Europaea | data dostępu = 2023-04-04}}</ref>
<ref name=Herman>{{cytuj pismo | autor= Lee H. Herman | tytuł= Catalog of the Stapylinidae (Iscecta:Coleoptera). 1758 to the End of Second Millenium. VI Staphylinine Group (Part 3). Staphylininae: Staphylinini (Quediina, Staphylinina, Tanygnathinina, Xanthopygina), Xantholinini. Staphylinidae incertae sedis. Fossils, Protactinae† | czasopismo = Bulletin of the American Museum of Natural History | wolumin = 265 |strony = 3021–3840 |rok= 2001}}</ref>
<ref name="Münster">{{Cytuj pismo | autor = T.G. Münster | tytuł = Quediini (Coleoptera). De norske arter | czasopismo = Norsk Entomologisk Tidsskrift | wydanie = 4 | wolumin = 1 | strony = 183–204 | data = 1923 | url = https://web.archive.org/web/20220618024416/http://www.entomologi.no/journals/nje/old/V1/NET_01_04_1922.pdf}}</ref>
<ref name=Szujecki>{{cytuj książkę | autor=Andrzej Szujecki | tytuł = Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XIX Chrząszcze - Coleoptera z. 24 e Kusakowate - Staphylinidae: Kusaki - Staphylininae | rok= 1980 | wydawca = PWN, PTE | miejsce = Warszawa, Wrocław}}</ref>
<ref name="Tottenham">{{Cytuj pismo | autor = C.E. Tottenham | tytuł = A revision of the British species of Arphirus Tottenham (subgenus of Quedius Stephens) (Col., Staphylinidae) | czasopismo = Entomologist's monthly magazine | wolumin = 84 | strony = 241–258 | data = 1948}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kusaki]]
[[Kategoria:Chrząszcze Europy]]
[[Kategoria:Chrząszcze Rosji]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1923 roku]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: Staphyliniformia

Rodzina: kusakowate

Podrodzina: kusaki

Plemię: Staphylinini

Podplemię: Quediina

Rodzaj: Quedius

Podrodzaj: Quedius (Raphirus)

Gatunek: Quedius (Raphirus) boopoides


text:
# Tricolor
Tricolor – trójkolorowe umaszczenie występujące u psów i kotów.
U psów tricolor to określenie dla umaszczenia o barwie czarnej podpalanej z białymi znaczeniami. Rasy psów, u których umaszczenie tricolor jest typowe, to między innymi rasy górskich, szwajcarskich psów pasterskich takie jak: appenzeller, berneński pies pasterski, entlebucher, duży szwajcarski pies pasterski. Tricolor występuje także jako jedno z możliwych umaszczeń na przykład u takich ras jak: Welsh Corgi Cardigan czy Cavalier king charles spaniel.
U kotów maść tricolor występuje głównie u osobników żeńskich i jest określany jako szylkretowy z białym. Zwykle prezentuje się jako mieszanina białego z – wyraźnie zarysowanymi, okrągłymi i nasyconymi, lub bardziej „rozlanymi”, „wyblakłymi” – plamami koloru rudego (czy żółtego, często prążkowanymi) i czarnego. Istnieje kilka wersji szylkretu: czarny, niebieski, cynamonowy, czekoladowy, liliowy, płowy. Każda z nich jest mieszanką dwóch kolorów z białym, niekiedy również występują pręgi.

title: Tricolor

wikitext:
[[Plik:Appenzeller czerń 045.jpg|thumb|200px|Pies rasy appenzeller o umaszczeniu typu tricolor]]
[[Plik:British shorthair with calico coat (1).jpg|thumb|200px|Kot o umaszczeniu szylkretowym]]
'''Tricolor''' – trójkolorowe umaszczenie występujące u [[pies domowy|psów]] i [[kot domowy|kotów]]{{Fakt|data=2019-06}}.

U psów tricolor to określenie dla umaszczenia o barwie czarnej podpalanej z białymi znaczeniami. Rasy psów, u których umaszczenie tricolor jest typowe, to między innymi rasy górskich, szwajcarskich psów pasterskich takie jak: [[Appenzeller (rasa psów)|appenzeller]], [[berneński pies pasterski]], [[entlebucher]], [[duży szwajcarski pies pasterski]]. Tricolor występuje także jako jedno z możliwych umaszczeń na przykład u takich ras jak: [[Welsh Corgi Cardigan]] czy [[Cavalier king charles spaniel]]{{Fakt|data=2019-06}}.

U [[kot domowy|kotów]] maść tricolor występuje głównie u osobników [[samica|żeńskich]] i jest określany jako szylkretowy z białym. Zwykle prezentuje się jako mieszanina białego z – wyraźnie zarysowanymi, okrągłymi i nasyconymi, lub bardziej „rozlanymi”, „wyblakłymi” – plamami koloru rudego (czy żółtego, często prążkowanymi) i czarnego. Istnieje kilka wersji szylkretu: czarny, niebieski, cynamonowy, czekoladowy, liliowy, płowy. Każda z nich jest mieszanką dwóch kolorów z białym, niekiedy również występują pręgi{{Fakt|data=2019-06}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Felinologia]]
[[Kategoria:Kynologia]]


text:
# Pionier (Świadkowie Jehowy)
Pionier – ochrzczony głosiciel wyznania Świadków Jehowy, który na działalność ewangelizacyjną dobrowolnie zobowiązuje się przeznaczać określoną liczbę godzin w miesiącu lub roku.
Pionierzy (stali i pomocniczy) nie otrzymują wynagrodzenia za udział w działalności kaznodziejskiej. Nie są też zatrudnieni przez zbór ani przez żadną osobę prawną powiązaną ze Świadkami Jehowy. Większość pionierów zarabia na swoje utrzymanie, wykonując pracę zawodową. Określenie pionier nie jest stosowane jako tytuł czy zwrot honorowy.

## Historia
Pierwszych pionierów nazywano kolporterami (wówczas jeszcze przez Badaczy Pisma Świętego). W „Strażnicy Syjońskiej” z kwietnia 1881 roku zamieszczono artykuł pt. Potrzeba 1000 kaznodziejów, w którym zachęcono osoby niemające nikogo na utrzymaniu do poświęcania tyle czasu, ile tylko mogą, na działalność kaznodziejską. W roku 1885 liczba kolporterów wynosiła 300 osób. W sprawie wyboru terenu do głoszenia na początku pozostawiano kolporterom pełną swobodę. W 1909 roku pionierów było 625. Liczbę 1000 kolporterów przekroczono dopiero w 1914 roku.
Po roku 1931 kolporterów zaczęto nazywać pionierami. Pierwszych pionierów specjalnych Towarzystwo Strażnica zaczęło wysyłać w 1937 roku. Ich zadanie polegało na odtwarzaniu w progach mieszkań wykładów biblijnych z płyt gramofonowych oraz na ponownym odwiedzaniu ludzi i prowadzeniu z nimi rozmów biblijnych. Na początku pionierzy specjalni skupiali się na dużych miastach, gdzie istniały już zbory Świadków Jehowy. Kilka lat później zaczęto kierować pionierów na tereny, gdzie Świadkowie Jehowy nie prowadzili działalności kaznodziejskiej. W 1939 roku trzystu pionierów specjalnych odtworzyło 4,5-minutowe przemówienie biblijne ponad pół miliona razy, dzięki czemu wysłuchało go przeszło milion osób. To zachęciło innych głosicieli do używania gramofonów i w rezultacie na ponad 47 000 urządzeń odtwarzano 92 różne wykłady biblijne. W 2015 roku w skład śpiewnika Świadków Jehowy weszła pieśń, która w treści nawiązuje do działalności pionierów. Pieśń nosi tytuł „Dzień z życia pioniera”.

## Rodzaje służby pionierskiej
- Pionier pomocniczy – głosiciel może podjąć ten rodzaj służby od razu po chrzcie, na jeden lub kilka miesięcy, a czasami nawet do odwołania. Wypełniając specjalny wniosek, zobowiązuje się do poświęcania na głoszenie przynajmniej 30 godzin w miesiącu[a][11]. Starsi miejscowego zboru po rozpatrzeniu, czy dany głosiciel spełnia wymagania, mogą zatwierdzić jego wniosek do pomocniczej służby pionierskiej. Pionier taki głosi na terenie swojego zboru. W Polsce w 2016 roku było przeciętnie 6225 pionierów pomocniczych[12]. Największą liczbę pionierów pomocniczych w Polsce osiągnięto w kwietniu 2011 roku – 45 028 osób[b][13]. Na świecie – w 239 krajach – w 2024 roku było przeciętnie 867 502 pionierów pomocniczych[14][15][b]. Pionierów pomocniczych po raz pierwszy powołano w roku 1917. Byli oni nazywani kolporterami specjalnymi. W niektórych zborach było ich wówczas około 100[16].
- Pionier stały – głosiciel, który jest w stanie spędzić w działalności kaznodziejskiej minimum 600 godzin w roku (przeciętnie co najmniej 50 godzin miesięcznie)[c][11], i jest przynajmniej sześć miesięcy po chrzcie. Po pozytywnym rozpatrzeniu jego wniosku przez starszych zboru zostaje przez nich zamianowany na pioniera. Działalność ewangelizacyjną jako pionier stały może pełnić na terenie swojego zboru lub na terenie, na który zostanie skierowany według potrzeb[17]. Pod koniec pierwszego roku służby pionier stały jest zapraszany na specjalne sześciodniowe szkolenie – Kurs Służby Pionierskiej. Doświadczeni pionierzy w wieku od 21 do 65 lat, po dwóch latach służby pionierskiej oraz gotowi działać na przydzielonych im terenach, mogą skorzystać z dwumiesięcznego Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa[18]. Bierze udział w spotkaniach dla pionierów podczas wizyty nadzorcy obwodu, corocznym spotkaniu w zborze, w specjalnym spotkaniu organizowanym w związku ze zgromadzeniem obwodowym (w wyjątkowych sytuacjach był prowadzony poprzez platformę internetową JW Stream–Studio)[19]. Na świecie w 2024 roku było przeciętnie 1 651 698 pionierów stałych (w Polsce – 11 663)[15]. W kwietniu 1881 roku, gdy Badaczy Pisma Świętego było około 100, Charles T. Russell w „Strażnicy Syjońskiej” opublikował apel pod tytułem Potrzeba 1000 kaznodziejów[20]. W roku 1885 działalność kaznodziejską prowadziło około 300 kolporterów. Z tej grupy w 1888 roku 50 osób czyniło to pełnoczasowo[21].
- Pionier specjalny – głosiciel, który na głoszenie przeznacza 100 godzin w miesiącu[11][22][c][d]. Na pioniera specjalnego każda osoba zostaje zamianowana przez Biuro Oddziału Świadków Jehowy koordynujące działalność w kraju, w którym mieszka. Zazwyczaj do tego rodzaju służby pionierskiej zapraszani są doświadczeni pionierzy stali, którzy mogą głosić tam, gdzie ich skieruje Biuro Oddziału. Kierowani są często na teren, gdzie mogą założyć nowy zbór; we własnym lub ościennym kraju. Ponieważ większość swojego czasu poświęcają na ewangelizację, toteż nie mogą zarabiać na swoje utrzymanie. Dlatego dostają od Towarzystwa Strażnica zapomogę na pokrycie niezbędnych wydatków[17][7]. W Polsce w 2011 roku było łącznie 241 pionierów specjalnych[13]. Na świecie w 1992 było ponad 14 500 pionierów specjalnych[7], w roku 2015 przeszło 55 tysięcy[23], a w roku 2023 ponad 27 tysięcy[9]. Ze względu na wykonywanie specjalnego zadania, pionier specjalny należy do Ogólnoświatowej Wspólnoty Specjalnych Sług Pełnoczasowych Świadków Jehowy[24]. Spośród tymczasowych pionierów specjalnych, zamianowanych spośród absolwentów Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa, po corocznej analizie ich działalności przez Komitet Służby Biura Oddziału, zaprasza się ich do pełnienia służby jako misjonarze terenowi[25].

## Tabela liczby pionierów
| Rok  | Przeciętna liczba pionierów (pomocniczych i pełnoczasowych) na świecie |
| ---- | ---------------------------------------------------------------------- |
| 1914 | 1000                                                                   |
| 1930 | 2897                                                                   |
| 1940 | 5251                                                                   |
| 1950 | 14 093                                                                 |
| 1960 | 30 584                                                                 |
| 1970 | 88 871                                                                 |
| 1980 | 137 861                                                                |
| 1990 | 536 508                                                                |
| 2000 | 805 205                                                                |
| 2010 | 1 132 861                                                              |
| 2015 | 1 578 714                                                              |
| 2020 | 1 638 187                                                              |
| 2021 | 1 748 642                                                              |
| 2022 | 1 846 512                                                              |
| 2023 | 2 284 589                                                              |
| 2024 | 2 519 200                                                              |

## Kurs Służby Pionierskiej
Kurs Służby Pionierskiej – sześciodniowe szkolenie dla pionierów – pod koniec pierwszego roku służby – zapoczątkowane w grudniu 1977 roku w Stanach Zjednoczonych. Składa się z 40 godzinnych lekcji, na które składają się dyskusje, pokazy i warsztaty, mające lepiej wyposażyć do pełnienia służby pionierskiej. Obecnie na to szkolenie wraz z nowymi uczestnikami stopniowo zapraszani są też absolwenci, którzy nie byli na kursie w ostatnich pięciu latach pełnionej służby pionierskiej. Uczą się na nim jak prowadzić rozmowy z napotykanymi ludźmi, omawiają Biblię i zagadnienia organizacyjne oraz jak w życiu codziennym kierować się zasadami z Pisma Świętego i jak pielęgnować oraz okazywać chrześcijańskie cechy, takie jak np. pokora, miłość. Ma ono pomóc pionierowi wzmocnić więź z Jehową Bogiem, zachęcić do dalszej wiernej służby oraz podnieść kwalifikacje we wszystkich jej dziedzinach. Materiały źródłowe dla takiego kursu to Biblia i podręcznik „Dokładnie pełnij swoją służbę” (2 Tymoteusza 4:5).
W związku z pandemią COVID-19 w roku 2021 po raz pierwszy w historii odbył się w formie wideokonferencji (kurs w tej formie odbył się również w 2022 roku).

title: Pionier (Świadkowie Jehowy)

wikitext:
'''Pionier''' – [[chrzest#Świadkowie Jehowy|ochrzczony]] [[głosiciel]] wyznania [[Świadkowie Jehowy|Świadków Jehowy]], który na działalność [[Praktyki religijne Świadków Jehowy#Ewangelizacja|ewangelizacyjną]] dobrowolnie zobowiązuje się przeznaczać określoną liczbę godzin w miesiącu lub roku<ref>{{cytuj |tytuł = Kto to jest pionier? |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/wola-jehowy/swiadkowie-jehowy-pionerzy/ |czasopismo = Kto dzisiaj spełnia wolę Jehowy? |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2018 |s = 16}}</ref>.

Pionierzy (stali i pomocniczy) nie otrzymują wynagrodzenia za udział w działalności kaznodziejskiej. Nie są też zatrudnieni przez zbór ani przez żadną osobę prawną powiązaną ze Świadkami Jehowy. Większość pionierów zarabia na swoje utrzymanie, wykonując pracę zawodową. Określenie pionier nie jest stosowane jako tytuł czy zwrot honorowy<ref>{{cytuj |tytuł = Słownik pojęć: Pionier |opublikowany = jw.org |data = 2023 |url = https://www.jw.org/pl/materiały-dla-mediów/terminology-guide/#p20}}</ref>.

== Historia ==
Pierwszych pionierów nazywano [[Badacze Pisma Świętego#Kolporterzy|kolporterami]] (wówczas jeszcze przez [[Badacze Pisma Świętego|Badaczy Pisma Świętego]]). W „[[Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy|Strażnicy Syjońskiej]]” z kwietnia 1881 roku zamieszczono artykuł pt. ''Potrzeba 1000 kaznodziejów'', w którym zachęcono osoby niemające nikogo na utrzymaniu do poświęcania tyle czasu, ile tylko mogą, na działalność kaznodziejską. W roku 1885 liczba kolporterów wynosiła 300 osób. W sprawie wyboru terenu do głoszenia na początku pozostawiano kolporterom pełną swobodę<ref>{{cytuj |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Społeczność-braci/Rozwój-struktury-organizacyjnej/#p21 |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |miejsce = Nowy Jork |data = 1993 |s = 209, 210 |isbn = 83-903551-0-8}}</ref>. W 1909 roku pionierów było 625<ref>{{cytuj |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |rozdział = Głoszenie publicznie i od domu do domu |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Rozwój-dzieła-głoszenia-o-Królestwie-wydawaniem-publikacji-biblijnych/Głoszenie-publicznie-i-od-domu-do-domu/#p12 |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |miejsce = Nowy Jork |data = 1993 |s = 559 |isbn = 83-903551-0-8}}</ref>. Liczbę 1000 kolporterów przekroczono dopiero w 1914 roku<ref>{{cytuj |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |rozdział = ‛Szukanie najpierw Królestwa’ |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Społeczność-braci/Szukanie-najpierw-Królestwa/#p10 | wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |miejsce = Nowy Jork |data = 1993 |s = 284 |isbn = 83-903551-0-8}}</ref>.

Po roku 1931 kolporterów zaczęto nazywać pionierami<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Z dnia na dzień uczę się coraz bardziej kochać pracę kolportera |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/czasopisma/w20120515/Z-dnia-na-dzień-uczę-się-coraz-bardziej-kochać-pracę-kolportera/ |czasopismo = Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |wolumin = CXXXIII |s = 31, 32 |issn = 1234-1150 |data = 15 maja 2012}}</ref>. Pierwszych pionierów specjalnych Towarzystwo Strażnica zaczęło wysyłać w 1937 roku. Ich zadanie polegało na odtwarzaniu w progach mieszkań wykładów biblijnych z płyt gramofonowych oraz na ponownym odwiedzaniu ludzi i prowadzeniu z nimi rozmów [[Biblia|biblijnych]]. Na początku pionierzy specjalni skupiali się na dużych miastach, gdzie istniały już zbory Świadków Jehowy. Kilka lat później zaczęto kierować pionierów na tereny, gdzie Świadkowie Jehowy nie prowadzili działalności kaznodziejskiej. W 1939 roku trzystu pionierów specjalnych odtworzyło 4,5-minutowe przemówienie biblijne ponad pół miliona razy, dzięki czemu wysłuchało go przeszło milion osób. To zachęciło innych głosicieli do używania gramofonów i w rezultacie na ponad 47 000 urządzeń odtwarzano 92 różne wykłady biblijne{{r|jv299}}<ref name=100lat>{{Cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/materialy-wideo/#pl/mediaitems/VODPgmEvtAnnMtg/pub-jwb-100_15_VIDEO |autor = Watchtower |tytuł = 100 lat głoszenia o Królestwie |opublikowany = jw.org |data = 2023-02-01 |data dostępu = 2023-02-23}}</ref><ref name=com>{{Cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/materialy-wideo/#pl/mediaitems/SeriesOrgAccomplishments/pub-com-rep22_4_VIDEO |autor = Watchtower |tytuł = Osiągnięcia organizacji — cenna praca pionierów specjalnych |opublikowany = jw.org |data = 2023-04-18 |data dostępu = 2023-04-18}}</ref>. W 2015 roku w skład [[Pieśni Królestwa|śpiewnika]] Świadków Jehowy weszła pieśń, która w treści nawiązuje do działalności pionierów. Pieśń nosi tytuł „Dzień z życia pioniera”<ref>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/muzyka-pieśni/radosnie-spiewajmy-jehowie/81-dzien-z-zycia-pioniera/ |tytuł = ‛Radośnie śpiewajmy Jehowie’ – Pieśń 81: Dzień z życia pioniera |opublikowany = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2015}}</ref>.

== Rodzaje służby pionierskiej ==
* '''Pionier pomocniczy''' – głosiciel może podjąć ten rodzaj służby od razu po chrzcie, na jeden lub kilka miesięcy, a czasami nawet do odwołania. Wypełniając specjalny wniosek, zobowiązuje się do poświęcania na głoszenie przynajmniej 30 godzin w miesiącu<ref group="uwaga" = name=a /><ref name=spr23-1>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/materialy-wideo/#pl/mediaitems/StudioNewsReports/docid-702023003_1_VIDEO |tytuł = Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 1/2023 |data = 2023-01-06 |data dostępu = 2023-01-06 |opublikowany = jw.org |autor = Watchtower}}</ref>. [[Starszy zboru#Świadkowie Jehowy|Starsi]] miejscowego [[Zbór#Zbór u Świadków Jehowy|zboru]] po rozpatrzeniu, czy dany głosiciel spełnia wymagania, mogą zatwierdzić jego wniosek do pomocniczej służby pionierskiej. Pionier taki głosi na terenie swojego zboru. W [[Świadkowie Jehowy w Polsce|Polsce]] w 2016 roku było przeciętnie 6225 pionierów pomocniczych<ref name=yb17-184>{{cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Rocznik Świadków Jehowy 2017 |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/rocznik-2017/sprawozdanie-z-dzialalnosci-2016/ |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2016 |s = 184, 185}}</ref>. Największą liczbę pionierów pomocniczych w Polsce osiągnięto w kwietniu 2011 roku – 45 028 osób<ref group="uwaga" = name=b /><ref name=km08-11>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Ciekawe osiągnięcia w służbie |url = http://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/202011293 |czasopismo = [[Nasza Służba Królestwa]] |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |s = 8 |issn = 1234-4559 |data = sierpień 2011}}</ref>. Na świecie – w 239 krajach – w 2024 roku było przeciętnie 867 502 pionierów pomocniczych<ref name=w>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/wiadomosci/#newsAlerts|tytuł = Wiadomości |data dostępu = 2024-11-13 |opublikowany = jw.org}}</ref><ref name=syr21>{{cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2023 |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Sprawozdanie-z-działalności-Świadków-Jehowy-na-całym-świecie-w-roku-służbowym-2023/ |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2023}}</ref><ref group="uwaga" = name=b />. Pionierów pomocniczych po raz pierwszy powołano w roku 1917. Byli oni nazywani kolporterami specjalnymi. W niektórych zborach było ich wówczas około 100<ref>{{cytuj |tytuł = Rocznik Świadków Jehowy 2017 |autor = Watchtower |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/rocznik-2017/swiadkowie-jehowy-100-lat-1917/ |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2016 |s = 172–176}}</ref>.
* '''Pionier stały''' – głosiciel, który jest w stanie spędzić w działalności kaznodziejskiej minimum 600 godzin w roku (przeciętnie co najmniej 50 godzin miesięcznie)<ref group="uwaga" = name=c />{{r|spr23-1}}, i jest przynajmniej sześć miesięcy po chrzcie. Po pozytywnym rozpatrzeniu jego wniosku przez starszych zboru zostaje przez nich zamianowany na pioniera. Działalność ewangelizacyjną jako ''pionier stały'' może pełnić na terenie swojego zboru lub na terenie, na który zostanie skierowany według potrzeb<ref name=w14>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Pamiętajmy o sługach pełnoczasowych |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/czasopisma/w20140915/pamiętajmy-o-sługach-pełnoczasowych/ |czasopismo = Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |wolumin = CXXXV |s = 30 |issn = 1234-1150 |data = 15 września 2014}}</ref>. Pod koniec pierwszego roku służby pionier stały jest zapraszany na specjalne sześciodniowe szkolenie – [[Pionier (Świadkowie Jehowy)#Kurs Służby Pionierskiej|Kurs Służby Pionierskiej]]. Doświadczeni pionierzy w wieku od 21 do 65 lat, po dwóch latach służby pionierskiej oraz gotowi działać na przydzielonych im terenach, mogą skorzystać z dwumiesięcznego [[Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead#Kurs dla Ewangelizatorów Królestwa|Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa]]<ref name=jl>{{cytuj |tytuł = Z jakich szkoleń mogą korzystać pionierzy? |praca = Kto dzisiaj spełnia wolę Jehowy? |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/wola-jehowy/szkolenia-dla-pionierow/ |wydawca = Towarzystwo Strażnica |data = 2018}}</ref>. Bierze udział w spotkaniach dla pionierów podczas wizyty [[Starszy zboru#Inne funkcje|nadzorcy obwodu]], corocznym spotkaniu w zborze, w specjalnym spotkaniu organizowanym w związku ze [[Kongres (Świadkowie Jehowy)#Zgromadzenia obwodowe|zgromadzeniem obwodowym]] (w wyjątkowych sytuacjach był prowadzony poprzez platformę internetową JW Stream–Studio)<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Czy mógłbyś spróbować przez rok? |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/program-zebran-swiadkow-jehowy/lipiec-2016-mwb/program-zebrania-11-17lipca/sprobuj-sluzby-pionierskiej/ |czasopismo = Chrześcijańskie życia i służba – program zebrań |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |s = 4 |issn = 2380-3487 |data = lipiec 2016}}</ref>. Na świecie w 2024 roku było przeciętnie 1 651 698 pionierów stałych (w Polsce – 11 663){{r|syr21}}. W kwietniu 1881 roku, gdy Badaczy Pisma Świętego było około 100, Charles T. Russell w „Strażnicy Syjońskiej” opublikował apel pod tytułem ''Potrzeba 1000 kaznodziejów''<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Ja jestem z wami |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/czasopisma/w20120815/Ja-jestem-z-wami/#p16 |czasopismo = Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |s = 5, 6 |issn = 1234-1150 |data = 15 sierpnia 2012}}</ref>. W roku 1885 działalność kaznodziejską prowadziło około 300 kolporterów. Z tej grupy w 1888 roku 50 osób czyniło to pełnoczasowo<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Pojawienie się i rozwój w czasach nowożytnych |praca = Świadkowie Jehowy — kim są? W co wierzą? |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-kim-są-W-co-wierzą/Pojawienie-się-i-rozwój-w-czasach-nowożytnych/ |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2001 |s = 6–11}}</ref>.
* '''Pionier specjalny''' – głosiciel, który na głoszenie przeznacza 100 godzin w miesiącu{{r|spr23-1}}<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Co jest dla ciebie „powodem do radosnego uniesienia”? |url = http://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/202012245|czasopismo = [[Nasza Służba Królestwa]] |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |s = 1 |issn = 1234-4559 |data = lipiec 2012}}</ref><ref group="uwaga" = name=c /><ref group="uwaga" = name=d />. Na pioniera specjalnego każda osoba zostaje zamianowana przez [[Biuro oddziału|Biuro Oddziału]] Świadków Jehowy koordynujące działalność w kraju, w którym mieszka. Zazwyczaj do tego rodzaju służby pionierskiej zapraszani są doświadczeni pionierzy stali, którzy mogą głosić tam, gdzie ich skieruje ''Biuro Oddziału''. Kierowani są często na teren, gdzie mogą założyć nowy zbór; we własnym lub ościennym kraju. Ponieważ większość swojego czasu poświęcają na ewangelizację, toteż nie mogą zarabiać na swoje utrzymanie. Dlatego dostają od [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwa Strażnica]] zapomogę na pokrycie niezbędnych wydatków{{r|w14}}<ref name=jv299>{{cytuj |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Społeczność-braci/Szukanie-najpierw-Królestwa/#p74 |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |miejsce = Nowy Jork |data = 1993 |s = 299 |isbn = 83-903551-0-8}}</ref>. W Polsce w 2011 roku było łącznie 241 pionierów specjalnych{{r|km08-11}}. Na świecie w 1992 było ponad 14 500 pionierów specjalnych{{r|jv299}}, w roku 2015 przeszło 55 tysięcy<ref>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/materialy-wideo/#pl/mediaitems/StudioMonthlyPrograms/pub-jwb_201601_1_VIDEO |tytuł = JW Broadcasting – styczeń 2016 |opublikowany = jw.org |data = 2016-01-04 |data dostępu = 2016-01-04}}</ref>, a w roku 2023 ponad 27 tysięcy{{r|com}}. Ze względu na wykonywanie specjalnego zadania, pionier specjalny należy do ''Ogólnoświatowej Wspólnoty Specjalnych Sług Pełnoczasowych Świadków Jehowy''<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Co ślubujesz, spełnij |url = https://www.jw.org/pl/publikacje/czasopisma/straznica-do-studium-kwiecien-2017/co-slubujesz-spelnij/|czasopismo = Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |s = 3–8 |issn = 1234-1150 |data = kwiecień 2017}}</ref>. Spośród ''tymczasowych pionierów specjalnych'', zamianowanych spośród absolwentów [[Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead#Kurs dla Ewangelizatorów Królestwa|Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa]], po corocznej analizie ich działalności przez Komitet Służby Biura Oddziału, zaprasza się ich do pełnienia służby jako ''[[Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead|misjonarze terenowi]]''<ref>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/materialy-wideo/#pl/mediaitems/pub-mwbv_202012_3_VIDEO |tytuł = Misjonarze terenowi – pracownicy na żniwach |data = 2020-11-17 |data dostępu = 2020-11-17 |opublikowany = jw.org |autor = Watchtower}}</ref>.

== Tabela liczby pionierów ==
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin:1em 1em 1em 0; background:#f9f9f9; border:1px #aaa solid; border-collapse:collapse; font-size:90%;"
|- bgcolor="#C3B091" align="center"
! Rok || Przeciętna liczba pionierów
 (pomocniczych i pełnoczasowych)
 na świecie
|-
| 1914 || 1000
|-
| 1930 || 2897
|-
| 1940 || 5251
|-
| 1950 || 14 093
|-
| 1960 || 30 584
|-
| 1970 || 88 871
|-
| 1980 || 137 861
|-
| 1990 || 536 508
|-
| 2000 || 805 205
|-
| 2010 || 1 132 861
|-
| 2015 || 1 578 714
|-
| 2020 || 1 638 187
|-
| 2021 || 1 748 642
|-
| 2022 || 1 846 512
|-
| 2023 || 2 284 589
|-
| 2024 || 2 519 200
|}

== Kurs Służby Pionierskiej ==
'''Kurs Służby Pionierskiej''' – sześciodniowe szkolenie dla pionierów – pod koniec pierwszego roku służby{{r|jl}}<ref name=sz>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/%C5%9Bwiadkowie-jehowy/faq/%C5%9Bwiadkowie-jehowy-szkoleni-dzia%C5%82alno%C5%9B%C4%87-kaznodziejska/ |tytuł = Jak Świadkowie Jehowy są szkoleni do działalności kaznodziejskiej?|opublikowany = jw.org}}</ref> – zapoczątkowane w grudniu 1977 roku w [[Świadkowie Jehowy w Stanach Zjednoczonych|Stanach Zjednoczonych]]<ref name=jv113>{{cytuj |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Wy-jesteście-moimi-świadkami-mówi-Jehowa/Słowo-Jehowy-prędko-się-przenosi-1976-1992/#p28 |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |miejsce = Nowy Jork |data = 1993 |s = 113 |isbn = 83-903551-0-8}}</ref>. Składa się z 40 godzinnych lekcji, na które składają się dyskusje, pokazy i warsztaty, mające lepiej wyposażyć do pełnienia służby pionierskiej. Obecnie na to szkolenie wraz z nowymi uczestnikami stopniowo zapraszani są też absolwenci, którzy nie byli na kursie w ostatnich pięciu latach pełnionej służby pionierskiej<ref>{{cytuj |tytuł = Teokratyczne szkolenia wyrazem miłości Jehowy |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/czasopisma/w20120915/teokratyczne-szkolenia/#p36 |czasopismo = [[Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy]] |data = 15 września 2012 |s = 22}}</ref><ref group="uwaga" = name=c />. Uczą się na nim jak prowadzić rozmowy z napotykanymi ludźmi, omawiają Biblię i zagadnienia organizacyjne oraz jak w życiu codziennym kierować się zasadami z Pisma Świętego i jak pielęgnować oraz okazywać chrześcijańskie cechy, takie jak np. pokora, miłość. Ma ono pomóc pionierowi wzmocnić więź z Jehową Bogiem, zachęcić do dalszej wiernej służby oraz podnieść kwalifikacje we wszystkich jej dziedzinach{{r|jl}}<ref>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/królestwo-boże/działalność-edukacyjna/szkolenie-poddanych-królestwa/#p5-p15 |tytuł = Szkolenie poddanych Królestwa |praca = Królestwo Boże panuje! |opublikowany = jw.org |data = 2014 |s = 188}}</ref>. Materiały źródłowe dla takiego kursu to Biblia i podręcznik „Dokładnie pełnij swoją służbę” (2 Tymoteusza 4:5).

W związku z [[Pandemia COVID-19|pandemią COVID-19]] w roku 2021 po raz pierwszy w historii odbył się w formie wideokonferencji (kurs w tej formie odbył się również w 2022 roku)<ref>{{cytuj |url = https://www.jw.org/pl/wiadomosci/jw/region/swiat/Kurs-Służby-Pionierskiej-pierwszy-raz-online/ |tytuł = Kurs Służby Pionierskiej pierwszy raz online |autor = Watchtower |opublikowany = jw.org |data = 2021-04-28}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://www.jw.org/pl/wiadomosci/jw/region/swiat/Wznowienie-zgromadzeń-obwodowych-i-szkoleń-teokratycznych-z-osobistym-udziałem-obecnych/ |tytuł = Wznowienie zgromadzeń obwodowych i szkoleń teokratycznych z osobistym udziałem obecnych |autor = Watchtower |opublikowany = jw.org |data = 2023-02-28 |data dostępu = 2023-03-07}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead]]
* [[Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead#Kurs dla Ewangelizatorów Królestwa|Kurs dla Ewangelizatorów Królestwa]]

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name=a>Obniżenie wymagań godzinowych pionierów pomocniczych do 15 godzin miesięcznie obowiązuje w marcu i kwietniu oraz w miesiącu wizyty [[Struktura organizacyjna Świadków Jehowy#Obwód|nadzorcy obwodu w zborze]] lub w innych terminach podanych przez [[Ciało Kierownicze Świadków Jehowy]].</ref>
<ref name=b>Ten najwyższy miesięczny wynik liczbowy został osiągnięty w związku z czasowym obniżeniem wymagań. Osoby zgłaszające się do tej służby tylko w kwietniu 2011 roku mogły bowiem zadeklarować wypracowanie 30 lub standardowych 50 godzin w tamtym miesiącu – ''[[Rocznik Świadków Jehowy]] 2012'', wyd. [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]], 2011, [https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Rocznik-Świadków-Jehowy-2012/Ciekawe-wydarzenia-z-minionego-roku/ s. 7].</ref>
<ref name=c>W związku z [[Pandemia COVID-19|pandemią COVID-19]] od 14 marca 2020 roku do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie i w formie elektronicznej; od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). W związku z tym do 28 lutego 2023 roku zawieszono wymagania godzinowe dla pionierów pełnoczasowych (stałych, specjalnych i misjonarzy). Do końca 2022 roku Kurs Służby Pionierskiej wyjątkowo odbywał się w formie wideokonferencji (od marca 2021 roku do sierpnia 2022 roku program spotkania dla pionierów z okazji zgromadzenia obwodowego przedstawiany był online na platformie JW Stream–Studio, a spotkania dla pionierów organizowane w zborze prowadzono przez wideokonferencje).</ref>
<ref name=d>Pionierki specjalne oraz misjonarki, które mają ponad 40 lat, mogą wypracowywać 90 godzin miesięcznie.</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj |tytuł = Kto to jest pionier? |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/wola-jehowy/swiadkowie-jehowy-pionerzy/ |czasopismo = Kto dzisiaj spełnia wolę Jehowy? |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2018 |s = 16}}
* {{cytuj |tytuł = Słownik pojęć: Pionier |opublikowany = jw.org |data = 2023 |url = https://www.jw.org/pl/materiały-dla-mediów/terminology-guide/#p20}}

{{Religioznawstwo}}
{{Świadkowie Jehowy}}

[[Kategoria:Organizacja i działalność Świadków Jehowy]]


text:
# Dydak z Kadyksu
Dydak z Kadyksu, hiszp. Diego José López Caamano (ur. 30 marca 1743 w Kadyksie w Andaluzji, zm. 24 marca 1801 w Rondzie koło Malagi) – hiszpański kapucyn, kaznodzieja, pisarz, błogosławiony Kościoła katolickiego.

## Życiorys
Był synem Józefa López Caamano i Garcii Pérez de Rendón de Burgos. Mając 9 lat, stracił matkę. Do kapucynów wstąpił w 1757. Śluby wieczyste złożył 31 marca 1759. Po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych w Carmonie został wyświęcony na kapłana w 1766. Pracował duszpastersko najpierw w Ubrique, a następnie na terenie Hiszpanii i Portugalii. Występował przeciwko zwolennikom rewolucji francuskiej. Był powoływany jako ekspert przez diecezje w Sewilli, Toledo i Walencji. Otrzymywał również doktoraty honoris causa, np. uniwersytetu w Osmie.
W 1794 roku napisał i wydał Memorial al rey con motivo de la guerra contra la República francesa – publikację usprawiedliwiającą w kategoriach wojny sprawiedliwej atak Hiszpanii na rewolucyjną Republikę Francuską.
Wydał ok. 90 dzieł. Szerzył kult Trójcy Świętej i Matki Bożej Dobrego Pasterza.

## Kult
Został beatyfikowany 22 kwietnia 1894 przez papieża Leona XIII.
Nazywany był „Janem Chryzostomem XVIII wieku” lub „zmartwychwstałym Tomaszem z Akwinu” ze względu na talent kaznodziejski i umiejętność przekazywania prawd wiary katolickiej. Niektóre źródła podają, iż był też nazywany „drugim świętym Pawłem”.
W ikonografii przedstawiany jest z krucyfiksem w ręku, na tle miasta i emblematów Trójcy Świętej, a także jako depczący mitrę.
W Kościele katolickim wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 5 stycznia.

title: Dydak z Kadyksu

wikitext:
{{Święty infobox
 |rodzaj               = Błogosławiony
 |imię                 = Dydak z Kadyksu OFMCap.
 |imię oryginalne      = Diego José López Caamano
 |tytuły               = prezbiter
 |grafika              = Fray Diego José de Cádiz.jpg
 |podpis grafiki       =
 |data urodzenia       = [[30 marca]] [[1743]]
 |miejsce urodzenia    = [[Kadyks]], [[Hiszpania]]
 |data śmierci         = [[24 marca]] [[1801]]
 |miejsce śmierci      = [[Ronda]]
 |kościół              = [[Kościół katolicki]]
 |data beatyfikacji    = [[22 kwietnia]] [[1894]]
 |miejsce beatyfikacji = [[Rzym]]
 |beatyfikujący        = [[Leon XIII|Leona XIII]]
 |data kanonizacji     =
 |miejsce kanonizacji  =
 |kanonizujący         =
 |wspomnienie          = [[5 stycznia]]
 |atrybuty             = krzyż w ręku, habit kapucyński
 |patron               =
 |miejsce kultu        = Hiszpania
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |commons              = Category:Diego José de Cádiz
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Dydak z Kadyksu''', [[język hiszpański|hiszp.]] ''Diego José López Caamano'' (ur. [[30 marca]] [[1743]] w [[Kadyks]]ie w [[Andaluzja|Andaluzji]], zm. [[24 marca]] [[1801]] w [[Ronda|Rondzie]] koło [[Malaga|Malagi]]) – [[Hiszpanie|hiszpański]] [[Zakon Braci Mniejszych Kapucynów|kapucyn]], kaznodzieja, pisarz, [[święci i błogosławieni Kościoła katolickiego|błogosławiony Kościoła katolickiego]].

== Życiorys ==
Był synem Józefa López Caamano i Garcii Pérez de Rendón de Burgos. Mając 9 lat, stracił matkę. Do kapucynów wstąpił w 1757. [[Śluby zakonne|Śluby wieczyste]] złożył 31 marca 1759. Po ukończeniu studiów [[filozofia|filozoficzno]]-[[teologia|teologicznych]] w [[Carmona (Hiszpania)|Carmonie]] został [[Sakrament święceń|wyświęcony na kapłana]] w 1766. Pracował duszpastersko najpierw w [[Ubrique]], a następnie na terenie Hiszpanii i [[Portugalia|Portugalii]]. Występował przeciwko zwolennikom [[rewolucja francuska|rewolucji francuskiej]]. Był powoływany jako ekspert przez diecezje w [[Sewilla|Sewilli]], [[Toledo (Hiszpania)|Toledo]] i [[Walencja|Walencji]]. Otrzymywał również [[Doktor honoris causa|doktoraty honoris causa]], np. uniwersytetu w [[Osma|Osmie]].

W 1794 roku napisał i wydał ''Memorial al rey con motivo de la guerra contra la República francesa'' – publikację usprawiedliwiającą w kategoriach [[Wojna sprawiedliwa|wojny sprawiedliwej]] atak [[Imperium hiszpańskie|Hiszpanii]] na [[Rewolucja francuska|rewolucyjną]] [[I Republika Francuska|Republikę Francuską]]<ref>{{Cytuj |autor = [[Jacek Bartyzel]] |tytuł = Nic bez Boga, nic wbrew tradycji: kosmowizja polityczna tradycjonalizmu karlistowskiego w Hiszpanii |data = 2019 |data dostępu = 2020-04-29 |isbn = 978-83-65806-48-2 |wydanie = II, poprawione i uzupełnione |miejsce = Radzymin |wydawca = Wydawnictwo von borowiecky |s = 58 |oclc = 1091328095}}</ref>.

Wydał ok. 90 dzieł. Szerzył kult [[Trójca Święta|Trójcy Świętej]] i [[Matka Boża|Matki Bożej]] Dobrego Pasterza<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Iriarte |imię = Lázaro |nazwisko2 = Kafel |imię2 = Józef Salezy |nazwisko3 = Zębik |imię3 = Andrzej Józef |nazwisko4 = Kuklińska |imię4 = Krystyna |tytuł = Historia franciszkanizmu |data = 1998 |wydawca = Bracia Mniejsi Kapucyni |miejsce = Kraków |isbn = 83-910410-0-X |strony = 293}}</ref>.

== Kult ==
Został [[beatyfikacja|beatyfikowany]] 22 kwietnia 1894 przez [[Leon XIII|papieża Leona XIII]].
Nazywany był „[[Jan Chryzostom|Janem Chryzostomem]] XVIII wieku” lub „zmartwychwstałym [[Tomasz z Akwinu|Tomaszem z Akwinu]]” ze względu na talent kaznodziejski i umiejętność przekazywania prawd [[Wiara (psychologia)|wiary]] katolickiej<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Słotwiński |imię = Tadeusz |nazwisko2 = Damian |imię2 = Maksymilian |tytuł = Święci franciszkańscy na każdy dzień |data = 2003 |wydawca = Wydawnictwo Św. Antoniego |miejsce = Wrocław |isbn = 83-88598-38-4 |strony = 132–133}}</ref>. Niektóre źródła podają, iż był też nazywany „drugim [[Paweł z Tarsu|świętym Pawłem]]”<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = |imię = |tytuł = Mszał franciszkański |data = 1998 |wydawca = Wyd. Św. Antoniego |miejsce = Wrocław |isbn = 83-85880-48-8 |strony = 90}}</ref>.

{{fakt|data=2024-12|W [[ikonografia|ikonografii]] przedstawiany jest z [[krucyfiks]]em w ręku, na tle miasta i emblematów Trójcy Świętej, a także jako depczący [[Mitra (nakrycie głowy)|mitrę]]}}.

W [[Kościół katolicki|Kościele katolickim]] [[wspomnienie liturgiczne]] obchodzone jest 5 stycznia<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/01-05b.php3 |tytuł = Internetowa liturgia – Błogosławiony Dydak Józef z Kadyksu, prezbiter}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Dydak|Dydak (imię)]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Jerzy Duchniewski, ''Dydak Józef z Kadyksu'', W: ''[[Encyklopedia katolicka]]'', t. 4, Lublin 1983, k. 413-414.
* {{Cytuj stronę |url = http://www.deon.pl/imieniny/imie,809,dydak-diego.html |tytuł = Dydak z Kadyksu. |opublikowany = [[Deon.pl]] |data dostępu = 2015-10-21}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dydak z Kadyksu}}
[[Kategoria:Hiszpańscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Hiszpańscy kapucyni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1743]]
[[Kategoria:Zmarli w 1801]]
[[Kategoria:Beatyfikowani przez Leona XIII]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kadyksie]]

title: Błogosławiony · Dydak z Kadyksu OFMCap.Diego José López Caamano

Data i miejsce urodzenia: 30 marca 1743 · Kadyks, Hiszpania

Data i miejsce śmierci: 24 marca 1801 · Ronda

Czczony przez: Kościół katolicki

Beatyfikacja: 22 kwietnia 1894 · Rzym · przez Leona XIII

Wspomnienie: 5 stycznia

Atrybuty: krzyż w ręku, habit kapucyński

Szczególne miejsca kultu: Hiszpania


text:
# Linouse Desravine
Linouse Desravine (ur. 10 lutego 1991 w Cap-Haïtien) – haitańska sportsmenka, zawodniczka judo. Zwykle występuje w kategorii do 52 kilogramów. Uczestniczka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012, gdzie zajęła siedemnaste miejsce w wadze półlekkiej. Brązowa medalistka Igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów 2010 i 2014.
Chorąży reprezentacji na igrzyskach 2012 roku.

title: Linouse Desravine

wikitext:
{{Zawodnik sportów walki infobox
 | dyscyplina             = judo
 | imię i nazwisko        = Linouse Desravine
 | imię i nazwisko org    =
 | grafika                =
 | opis grafiki           =
 | pełne imię i nazwisko  =
 | pseudonim              =
 | kategoria wagowa       =
 | obywatelstwo           =
 | data urodzenia         = [[10 lutego]] [[1991]]
 | miejsce urodzenia      = [[Cap-Haïtien]]
 | data śmierci           =
 | miejsce śmierci        =
 | wzrost                 = 160 cm
 | masa ciała             =
 | styl walki             =
 | trener                 =
 | debiut                 =
 | federacja              =
 | klub                   =
 | liczba walk            =
 | zwycięstwa             =
 | nokauty                =
 | poddania               =
 | decyzje                =
 | porażki                =
 | remisy                 =
 | nieodbyte              =
 | data                   =
 | medale                 =
{{Medalista infobox/reprezentacja|HAI}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa panamerykańskie w judo|Mistrzostwa panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Judo 2011|Guadalajara 2011]]|-52 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Judo na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 2014|Veracruz 2014]]|-52 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Judo na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 2010|Mayagüez 2010]]|-48 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Plik:Logo jeuxfrancophonie.svg|20px]][[Igrzyska frankofońskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Judo na Igrzyskach Frankofońskich 2013|Nicea 2013]]|-52 kg}}
 | commons                =
 | quote                  =
 | www                    =
}}
'''Linouse Desravine''' (ur. [[10 lutego]] [[1991]] w [[Cap-Haïtien]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Linouse Desravine - Judo - Olympic Athlete |data = 2013-01-29 |data dostępu = 2020-08-31 |opublikowany = archive.is |url = http://archive.is/ArNiw}}</ref><ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Linouse Desravine – JudoInside |data =  |data dostępu = 2020-08-31 |opublikowany = www.judoinside.com |url = https://www.judoinside.com/judoka/69585/Linouse_Desravine/judo-career}}</ref>) – [[Haiti|haitańska]] sportsmenka, zawodniczka [[judo]]. Zwykle występuje w kategorii do 52 kilogramów<ref>{{Cytuj |tytuł = Le palmarès du judoka DESRAVINE Linouse : résultats, vidéos, photos |data dostępu = 2020-08-31 |opublikowany = www.alljudo.net |url = https://www.alljudo.net/judoka-23947.html}}</ref>. Uczestniczka [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012|Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Linouse Desravine Bio, Stats, and Results |data = 2020-04-17 |data dostępu = 2020-08-31 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200417093558/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/de/linouse-desravine-1.html}}</ref>, gdzie zajęła siedemnaste miejsce w wadze półlekkiej<ref>{{cytuj| url = https://www.olympedia.org/athletes/125372| tytuł = Biographical information| opublikowany = Olympedia.org| data dostępu = 2022-09-16 | język = en}}</ref>. Brązowa medalistka [[Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów|Igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów]] 2010<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Todos los Deportes Medallistas por NOC – Haití |data = 2010-07-23 |data dostępu = 2020-08-31 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20100723203323/http://mayaguez2010.com/results/ESP/ZZ/ZZM194A_@@@@@@@@@@@@@@@@@ESP_country=HAI.htm}}</ref> i 2014.

[[Lista chorążych reprezentacji Haiti na igrzyskach olimpijskich|Chorąży reprezentacji]] na igrzyskach 2012 roku.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}
{{Judocy Haiti na igrzyskach olimpijskich}}

{{SORTUJ:Desravine, Linouse}}
[[Kategoria:Haitańscy judocy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Cap-Haïtien]]
[[Kategoria:Haitańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]

title: · Linouse Desravine

Data i miejsce urodzenia: 10 lutego 1991 · Cap-Haïtien

Wzrost: 160 cm cm

title: Dorobek medalowy

srebro: Guadalajara 2011 · -52 kg

brąz:
Veracruz 2014 · -52 kg
Mayagüez 2010 · -48 kg
Nicea 2013 · -52 kg


text:
# Vojtanov (stacja kolejowa)
Vojtanov – stacja kolejowa w Vojtanovie, w kraju karlowarskim, w Czechach. Znajduje się na wysokości 510 m n.p.m.
Jest zarządzana przez Správę železnic. Na stacji nie ma możliwości zakupu biletów, a obsługa podróżnych odbywa się w pociągu.

## Linie kolejowe
- 147 Plauen – Cheb

title: Vojtanov (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Vojtanov
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Vojtanov 2008-06-14.jpg
 |opis zdjęcia               = Budynek dworca
 |państwo                    = CZ-KA
 |miejscowość                = [[Vojtanov]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = [[Správa železnic]]
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Plauen – Cheb|147 Plauen – Cheb]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |współrzędne                = 50°10′2″N 12°19′39″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Vojtanov''' – [[stacja kolejowa]] w [[Vojtanov]]ie, w [[Kraj karlowarski|kraju karlowarskim]], w [[Czechy|Czechach]]. Znajduje się na wysokości 510 m n.p.m.<ref>[http://www.zelpage.cz/stanice/vojtanov.html zelpage.cz]</ref>

Jest zarządzana przez [[Správa železnic|Správę železnic]]. Na stacji nie ma możliwości zakupu biletów, a obsługa podróżnych odbywa się w pociągu<ref>[http://www.cd.cz/cd-online/staniceinfo.php?nazev=74025 Vojtanov - České dráhy, as | Stanice info]</ref>.

== Linie kolejowe ==
* [[Linia kolejowa Plauen – Cheb|147 Plauen – Cheb]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.zelpage.cz/odjezdy-2015/vojtanov.html Rozkład jazdy ze stacji]

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Vojtanov
|linia         = {{LK-linia|147|Linia kolejowa Plauen – Cheb}} Plauen – Cheb
|kilometr      = 60,0
|poprzedni     = [[Plesná (przystanek kolejowy)|Plesná]]
|poprzedni_km  = 6,4
|poprzedni_typ = KHSTl
|następny      = [[Františkovy Lázně (stacja kolejowa)|Františkovy Lázně]]
|następny_km   = 7,8
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w kraju karlowarskim]]

title: Vojtanov

Państwo: Czechy

Kraj: karlowarski

Miejscowość: Vojtanov

Zarządca: Správa železnic

Kasy: N


text:
# Joanna Kluzik-Rostkowska
Joanna Grażyna Kluzik-Rostkowska (ur. 14 grudnia 1963 w Katowicach) – polska dziennikarka i polityk. Posłanka na Sejm VI, VII, VIII, IX i X kadencji, w latach 2005–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, w 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, w 2007 minister pracy i polityki społecznej, w latach 2013–2015 minister edukacji narodowej, w latach 2010–2011 przewodnicząca partii Polska Jest Najważniejsza.

## Życiorys

### Młodość i wykształcenie
Córka Henryka i Krystyny Kluzików. Wychowanka XXI Kadrowego Szczepu OMEGA Hufca ZHP Katowice. Absolwentka IV Liceum Ogólnokształcącego im. gen. Stanisława Maczka w Katowicach. Ukończyła studia dziennikarskie na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
W czasie studiów działała w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. W latach 80. współpracowała z podziemnym „Tygodnikiem Mazowsze” oraz innymi czasopismami drugiego obiegu.

### Działalność zawodowa
Od 1989 pracowała jako dziennikarka działu politycznego „Tygodnika Solidarność” (tam poznała Jarosława Kaczyńskiego, wówczas redaktora naczelnego tejże gazety).
W 1992 była kierownikiem działu reportażu miesięcznika „Konfrontacje”. W tym samym roku rozpoczęła pracę w „Expressie Wieczornym” (jego redaktorem naczelnym był ówczesny poseł Porozumienia Centrum Andrzej Urbański), gdzie była m.in. zastępczynią kierownika działu krajowego i reportażu oraz kierownikiem działu reportażu. W trakcie swojej kariery dziennikarskiej zajmowała się m.in. dziennikarstwem śledczym, była również korespondentką zagraniczną (w tym w Bośni i Czeczenii).
Od 1996 pracowała w dziale krajowym i politycznym tygodnika „Wprost”. Od 2000 kierowała działem gospodarczym tygodnika „Nowe Państwo”. W latach 2001–2004 była pierwszą zastępczynią redaktor naczelnej tygodnika „Przyjaciółka”.

### Działalność polityczna
W 2004 rozpoczęła pracę w Urzędzie m.st. Warszawa na stanowisku głównego specjalisty w biurze prasowym. W tym samym roku wstąpiła do Prawa i Sprawiedliwości. W 2005 została mianowana na stanowisko pełnomocnika Prezydenta m.st. Warszawy ds. kobiet i rodziny. W wyborach parlamentarnych w 2005 kandydowała do Sejmu z warszawskiej listy Prawa i Sprawiedliwości, jednak nie uzyskała mandatu.
17 listopada 2005 objęła stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej, przejmując m.in. część kompetencji pełnomocnika rządu do spraw równego traktowania (urząd ten został zlikwidowany przez nowego premiera Kazimierza Marcinkiewicza). Funkcję tę pełniła do 13 lipca 2007. Tego samego dnia została powołana przez premiera Jarosława Kaczyńskiego na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego.
Tuż przed objęciem przez nią stanowiska w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej udzieliła wywiadu „Gazecie Wyborczej”, w którym m.in. wypowiedziała się pozytywnie o zapłodnieniach in vitro, co wywołało sprzeciw popierającej rząd w parlamencie Ligi Polskich Rodzin. W innych publicznych wypowiedziach m.in. krytykowała organizację parad równości. Jednocześnie skrytykowała propozycje zmian w ustawie o oświacie autorstwa Romana Giertycha, które obejmowały m.in. zakaz tzw. propagandy homoseksualnej.
W lipcu złożyła dymisję i przeszła do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, kierowanego przez Grażynę Gęsicką. 13 sierpnia 2007, po zerwaniu koalicji PiS z LPR i Samoobroną, wróciła do pracy w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej na urząd ministra. Stanowisko to zajmowała do 16 listopada 2007, tj. do zaprzysiężenia jej następcy w rządzie Donalda Tuska.
Wcześniej w tym samym roku w wyborach parlamentarnych uzyskała mandat poselski, kandydując jako lider listy PiS w okręgu łódzkim i otrzymując 41 171 głosów.
26 kwietnia 2010 została szefową sztabu wyborczego kandydata na prezydenta z ramienia Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego.
5 listopada 2010 decyzją Komitetu Politycznego PiS wraz z Elżbietą Jakubiak została wykluczona z partii. 16 listopada 2010 wspólnie z kilkoma politykami PiS ogłosiła złożenie wniosku o utworzenie stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza. Została również wybrana na prezesa ugrupowania. 23 listopada powstał klub parlamentarny o tej samej nazwie, na czele którego stanęła. W styczniu 2011 była wśród autorów wniosku o rejestrację partii o tej nazwie. Ugrupowanie zostało wpisane do ewidencji 17 marca tego samego roku. 28 kwietnia 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał ją w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego, z zasiadania w której zrezygnowała 15 czerwca tego samego roku.
Joanna Kluzik-Rostkowska kierowała ugrupowaniem do momentu wyboru na jego prezesa Pawła Kowala 4 czerwca 2011 na pierwszym kongresie partii. 3 dni później ustąpiła z funkcji szefa klubu parlamentarnego PJN na rzecz Pawła Poncyljusza. 13 czerwca zrezygnowała z członkostwa w partii i jej klubie parlamentarnym, podejmując współpracę z Platformą Obywatelską. 28 czerwca została przyjęta do klubu parlamentarnego tego ugrupowania. W wyborach parlamentarnych została liderem listy PO do Sejmu w okręgu rybnickim, uzyskała mandat poselski liczbą 22 418 głosów.
20 listopada 2013 premier Donald Tusk zapowiedział nominację Joanny Kluzik-Rostkowskiej na stanowisko ministra edukacji narodowej. Urząd ten objęła 27 listopada 2013 na skutek powołania jej przez prezydenta Bronisława Komorowskiego. 22 września 2014 objęła to samo stanowisko w rządzie Ewy Kopacz. Podczas jej urzędowania w 2015 doszło do strajków nauczycieli; pod siedzibę ministerstwa przyszło około 20 tys. protestujących. Minister przemówiła wtedy do zgromadzonych, informując, że nie ma pieniędzy w budżecie na podwyżki nauczycielskie.
W wyborach parlamentarnych w 2015 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję w okręgu warszawskim, otrzymując w nim 12 807 głosów. 16 listopada 2015 zakończyła pełnienie funkcji ministra. W Sejmie VIII kadencji została członkinią Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Obrony Narodowej, pracowała też w Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży (2015–2016).
W wyborach w 2019 i 2023 ponownie uzyskiwała mandat poselski, kandydując z ramienia Koalicji Obywatelskiej w okręgu radomskim i otrzymując odpowiednio 19 320 głosów oraz 21 218 głosów. W styczniu 2024 powołana w skład sejmowej komisji śledczej ds. wykorzystania oprogramowania Pegasus.

## Wyniki w wyborach ogólnopolskich
| Wybory | Komitet wyborczy   | Komitet wyborczy       | Organ             | Okręg          | Wynik          |
| ------ | ------------------ | ---------------------- | ----------------- | -------------- | -------------- |
| 2007   |                    | Prawo i Sprawiedliwość | Sejm VI kadencji  | nr 9           | 41 171 (9,74%) |
| 2011   |                    | Platforma Obywatelska  | Sejm VII kadencji | nr 30          | 22 418 (8,49%) |
| 2015   | Sejm VIII kadencji | Platforma Obywatelska  | nr 19             | 12 807 (1,17%) |                |
| 2019   |                    | Koalicja Obywatelska   | Sejm IX kadencji  | nr 17          | 19 320 (5,77%) |
| 2023   | Sejm X kadencji    | Koalicja Obywatelska   | 21 218 (5,42%)    | nr 17          |                |

## Wyróżnienia
- 2009: wśród najlepiej ocenianych posłów w rankingu tygodnika „Polityka”
- 2009: nominacja do tytułu „Polka Roku 2009”, przyznawanego przez „Wysokie Obcasy” (dodatek „Gazety Wyborczej”)

title: Joanna Kluzik-Rostkowska

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Joanna Kluzik-Rostkowska
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = 14 grudnia 1963
 |miejsce urodzenia = [[Katowice]]
 |data śmierci      =
 |grafika           = Joanna Kluzik-Rostkowska Sejm 2015.jpg
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = [[Ministerstwo Edukacji Narodowej|Minister edukacji narodowej]]
 |partia            = [[Platforma Obywatelska]]
 |od                = 27 listopada 2013
 |do                = 16 listopada 2015
 |poprzednik        = [[Krystyna Szumilas]]
 |następca          = [[Anna Zalewska (ur. 1965)|Anna Zalewska]]
 |2 funkcja         = [[Klub (parlament)|Przewodniczący Klubu Parlamentarnego]] [[Polska Jest Najważniejsza]]
 |2 partia          = [[Polska Jest Najważniejsza]]
 |2 od              = 23 listopada 2010
 |2 do              = 7 czerwca 2011
 |2 poprzednik      =
 |2 następca        = [[Paweł Poncyljusz]]
 |3 funkcja         = [[Polska Jest Najważniejsza|Przewodniczący partii Polska Jest Najważniejsza]]
 |3 partia          = [[Polska Jest Najważniejsza]]
 |3 od              = 17 marca 2011
 |3 do              = 4 czerwca 2011
 |3 następca        = [[Paweł Kowal]]
 |4 funkcja         = [[Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej|Minister pracy i polityki społecznej]]
 |4 partia          = [[Prawo i Sprawiedliwość]]
 |4 od              = 13 sierpnia 2007
 |4 do              = 16 listopada 2007
 |4 poprzednik      = [[Anna Kalata]]
 |4 następca        = [[Jolanta Fedak]]
 |quote             = Joanna Kluzik-Rostkowska
 |commons           = Category:Joanna Kluzik-Rostkowska
}}
[[Plik:Ministrowie 13 VIII 2007.jpg|thumb|Zmiany w składzie Rady Ministrów: Joanna Kluzik-Rostkowska, 13 sierpnia 2007]]
[[Plik:Joanna Kluzik-Rostkowska (5826009676).jpg|thumb|Joanna Kluzik-Rostkowska na konwencji [[Platforma Obywatelska|Platformy Obywatelskiej]] (2011)]]
'''Joanna Grażyna Kluzik-Rostkowska''' (ur. [[14 grudnia]] [[1963]] w [[Katowice|Katowicach]]) – polska [[Dziennikarz|dziennikarka]] i [[polityk]]. Posłanka na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji|VI]], [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji|VII]], [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji|VIII]], [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji|IX]] i [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji|X]] kadencji, w latach 2005–2007 podsekretarz stanu w [[Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej|Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej]], w 2007 podsekretarz stanu w [[Ministerstwo Rozwoju Regionalnego (Polska)|Ministerstwie Rozwoju Regionalnego]], w 2007 minister pracy i polityki społecznej, w latach 2013–2015 [[Ministerstwo Edukacji Narodowej|minister edukacji narodowej]], w latach 2010–2011 przewodnicząca partii [[Polska Jest Najważniejsza]].

== Życiorys ==
=== Młodość i wykształcenie ===
Córka Henryka i Krystyny Kluzików. Wychowanka XXI Kadrowego Szczepu OMEGA Hufca [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP Katowice]]. Absolwentka [[IV Liceum Ogólnokształcące im. gen. Stanisława Maczka w Katowicach|IV Liceum Ogólnokształcącego im. gen. Stanisława Maczka w Katowicach]]. Ukończyła studia dziennikarskie na [[Wydział Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego]].

W czasie studiów działała w [[Niezależne Zrzeszenie Studentów|Niezależnym Zrzeszeniu Studentów]]. W latach 80. współpracowała z podziemnym [[Tygodnik Mazowsze|„Tygodnikiem Mazowsze”]] oraz innymi czasopismami [[wydawnictwo podziemne|drugiego obiegu]].

=== Działalność zawodowa ===
Od 1989 pracowała jako dziennikarka działu politycznego [[Tygodnik Solidarność|„Tygodnika Solidarność”]] (tam poznała [[Jarosław Kaczyński|Jarosława Kaczyńskiego]], wówczas redaktora naczelnego tejże gazety).

W 1992 była kierownikiem działu reportażu miesięcznika „Konfrontacje”. W tym samym roku rozpoczęła pracę w [[Express Wieczorny|„Expressie Wieczornym”]] (jego redaktorem naczelnym był ówczesny poseł [[Porozumienie Centrum|Porozumienia Centrum]] [[Andrzej Urbański]]), gdzie była m.in. zastępczynią kierownika działu krajowego i reportażu oraz kierownikiem działu reportażu. W trakcie swojej kariery dziennikarskiej zajmowała się m.in. dziennikarstwem śledczym, była również korespondentką zagraniczną (w tym w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni]] i [[Czeczenia|Czeczenii]])<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.gazetaprawna.pl/wiadomosci/artykuly/417792,wybory_prezydenckie_2010_joanna_od_kaczynskiego.html|tytuł=Joanna od Kaczyńskiego|autor=Agnieszka Sopińska|opublikowany=gazetaprawna.pl|data=30 kwietnia 2010|data dostępu=2010-11-06}}</ref>.

Od 1996 pracowała w dziale krajowym i politycznym tygodnika „[[Wprost]]”. Od 2000 kierowała działem gospodarczym tygodnika „[[Nowe Państwo (czasopismo)|Nowe Państwo]]”. W latach 2001–2004 była pierwszą zastępczynią redaktor naczelnej tygodnika „[[Przyjaciółka]]”.

=== Działalność polityczna ===
W 2004 rozpoczęła pracę w Urzędzie m.st. Warszawa na stanowisku głównego specjalisty w biurze prasowym. W tym samym roku wstąpiła do [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]]. W 2005 została mianowana na stanowisko pełnomocnika Prezydenta m.st. Warszawy ds. kobiet i rodziny. W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2005 roku|wyborach parlamentarnych w 2005]] kandydowała do Sejmu z [[Okręg wyborczy nr 19 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|warszawskiej]] listy Prawa i Sprawiedliwości, jednak nie uzyskała mandatu.

17 listopada 2005 objęła stanowisko podsekretarza stanu w [[Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej|Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej]], przejmując m.in. część kompetencji [[Pełnomocnik Rządu do spraw Równego Traktowania|pełnomocnika rządu do spraw równego traktowania]] (urząd ten został zlikwidowany przez nowego premiera [[Kazimierz Marcinkiewicz|Kazimierza Marcinkiewicza]]). Funkcję tę pełniła do 13 lipca 2007. Tego samego dnia została powołana przez premiera [[Jarosław Kaczyński|Jarosława Kaczyńskiego]] na stanowisko podsekretarza stanu w [[Ministerstwo Rozwoju Regionalnego (Polska)|Ministerstwie Rozwoju Regionalnego]].

Tuż przed objęciem przez nią stanowiska w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej udzieliła wywiadu [[Gazeta Wyborcza|„Gazecie Wyborczej”]], w którym m.in. wypowiedziała się pozytywnie o [[Zapłodnienie pozaustrojowe|zapłodnieniach in vitro]], co wywołało sprzeciw popierającej rząd w parlamencie [[Liga Polskich Rodzin|Ligi Polskich Rodzin]]. W innych publicznych wypowiedziach m.in. krytykowała organizację [[Parady równości i marsze równości|parad równości]]. Jednocześnie skrytykowała propozycje zmian w ustawie o oświacie autorstwa [[Roman Giertych|Romana Giertycha]], które obejmowały m.in. zakaz tzw. propagandy homoseksualnej.

W lipcu złożyła dymisję i przeszła do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, kierowanego przez [[Grażyna Gęsicka|Grażynę Gęsicką]]. 13 sierpnia 2007, po zerwaniu koalicji PiS z LPR i Samoobroną, wróciła do pracy w [[Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej|Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej]] na urząd ministra. Stanowisko to zajmowała do 16 listopada 2007, tj. do zaprzysiężenia jej następcy w [[Pierwszy rząd Donalda Tuska|rządzie Donalda Tuska]].

Wcześniej w tym samym roku w [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2007 roku|wyborach parlamentarnych]] uzyskała mandat poselski, kandydując jako lider listy PiS w [[Okręg wyborczy nr 9 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu łódzkim]] i otrzymując 41 171 głosów.

26 kwietnia 2010 została szefową sztabu wyborczego kandydata na prezydenta z ramienia [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]] [[Jarosław Kaczyński|Jarosława Kaczyńskiego]].

5 listopada 2010 decyzją Komitetu Politycznego [[Prawo i Sprawiedliwość|PiS]] wraz z [[Elżbieta Jakubiak|Elżbietą Jakubiak]] została wykluczona z partii. 16 listopada 2010 wspólnie z kilkoma politykami PiS ogłosiła złożenie wniosku o utworzenie [[stowarzyszenie|stowarzyszenia]] [[Polska Jest Najważniejsza]]. Została również wybrana na prezesa ugrupowania<ref>{{Cytuj stronę|url=https://tvn24.pl/polska/polska-jest-najwazniejsza-dla-pietnastu-ra152690-3593332|tytuł=„Polska jest najważniejsza”. Dla piętnastu|opublikowany=tvn24.pl|data=17 listopada 2010|data dostępu=2010-11-17}}</ref>. 23 listopada powstał klub parlamentarny o tej samej nazwie, na czele którego stanęła. W styczniu 2011 była wśród autorów wniosku o rejestrację partii o tej nazwie. Ugrupowanie zostało wpisane do ewidencji 17 marca tego samego roku. 28 kwietnia 2011 prezydent [[Bronisław Komorowski]] powołał ją w skład [[Rada Bezpieczeństwa Narodowego|Rady Bezpieczeństwa Narodowego]], z zasiadania w której zrezygnowała 15 czerwca tego samego roku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20130622075820/http://www.bbn.gov.pl/portal/pl/610/18/Rada_Bezpieczenstwa_Narodowego.html|tytuł=Rada Bezpieczeństwa Narodowego|opublikowany=bbn.gov.pl|data dostępu=2011-07-05}}</ref>.

Joanna Kluzik-Rostkowska kierowała ugrupowaniem<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.imsig.pl/pozycja/2011/188/12304,POLSKA_JEST_NAJWA%C5%BBNIEJSZA|tytuł=Pozycja 12304|opublikowany=Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 188/2011|data=28 września 2011|data dostępu=2011-09-28}}</ref> do momentu wyboru na jego prezesa [[Paweł Kowal|Pawła Kowala]] 4 czerwca 2011 na pierwszym kongresie partii<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.rmf24.pl/fakty/polska/news-pawel-kowal-prezesem-pjn,nId,343730|tytuł=Paweł Kowal prezesem PJN|opublikowany=rmf24.pl|data=4 czerwca 2011|data dostępu=2011-06-04}}</ref>. 3 dni później ustąpiła z funkcji szefa klubu parlamentarnego PJN na rzecz [[Paweł Poncyljusz|Pawła Poncyljusza]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://wiadomosci.wp.pl/kolejna-zmiana-we-wladzach-pjn-jest-nowy-szef-klubu-6036663648859265a|tytuł=Kolejna zmiana we władzach PJN – jest nowy szef klubu|opublikowany=wp.pl|data=7 czerwca 2011|data dostępu=2011-06-07}}</ref>. 13 czerwca zrezygnowała z członkostwa w partii i jej klubie parlamentarnym, podejmując współpracę z [[Platforma Obywatelska|Platformą Obywatelską]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/x8t2|tytuł=Joanna Kluzik-Rostkowska odchodzi PJN|opublikowany=interia.pl|data=13 czerwca 2011|data dostępu=2011-06-13}}</ref>. 28 czerwca została przyjęta do klubu parlamentarnego tego ugrupowania<ref>{{cytuj stronę|url=http://archive.is/azZ6|tytuł=Kluzik-Rostkowska już oficjalnie w klubie PO|opublikowany=interia.pl|data=28 czerwca 2011|data dostępu=2011-06-28}}</ref>. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku|wyborach parlamentarnych]] została liderem listy PO do Sejmu w [[Okręg wyborczy nr 30 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu rybnickim]], uzyskała mandat poselski liczbą 22 418 głosów<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://wybory2011.pkw.gov.pl/wsw/pl/000000.html |tytuł=Serwis PKW – Wybory 2011|data dostępu=2019-10-16}}</ref>.

20 listopada 2013 premier [[Donald Tusk]] zapowiedział nominację Joanny Kluzik-Rostkowskiej na stanowisko ministra edukacji narodowej<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20131202231933/https://www.premier.gov.pl/wydarzenia/aktualnosci/kandydaci-na-ministrow-sylwetki.html|tytuł=Kandydaci na ministrów |opublikowany=premier.gov.pl|data=20 listopada 2013|data dostępu=2013-11-20}}</ref>. Urząd ten objęła 27 listopada 2013 na skutek powołania jej przez prezydenta [[Bronisław Komorowski|Bronisława Komorowskiego]]<ref>{{Monitor Polski|2013|1005}}.</ref>. 22 września 2014 objęła to samo stanowisko w [[Rząd Ewy Kopacz|rządzie Ewy Kopacz]]. Podczas jej urzędowania w 2015 doszło do strajków nauczycieli; pod siedzibę ministerstwa przyszło około 20 tys. protestujących. Minister przemówiła wtedy do zgromadzonych, informując, że nie ma pieniędzy w budżecie na podwyżki nauczycielskie<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.tokfm.pl/Tokfm/7,103085,24634529,joanna-kluzik-rostkowska-byla-szefowa-men-w-tok-fm-rozmawia.html|tytuł=Joanna Kluzik-Rostkowska: mieliśmy dobry system edukacji, a teraz jesteśmy po trzęsieniu ziemi|autor=|opublikowany=tokfm|data=10 kwietnia 2019|język=|data dostępu=2019-05-27}}</ref>.

W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2015 roku|wyborach parlamentarnych w 2015]] z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję w [[Okręg wyborczy nr 19 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu warszawskim]], otrzymując w nim 12 807 głosów<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://parlament2015.pkw.gov.pl/349_Wyniki_Sejm.html|tytuł= Serwis PKW – Wybory 2015|data dostępu=2019-10-16}}</ref>. 16 listopada 2015 zakończyła pełnienie funkcji ministra. W Sejmie VIII kadencji została członkinią [[Komisja Spraw Zagranicznych (Sejm)|Komisji Spraw Zagranicznych]] oraz [[Komisja Obrony Narodowej (Sejm)|Komisji Obrony Narodowej]], pracowała też w [[Komisja Edukacji, Nauki i Młodzieży|Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży]] (2015–2016)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/posel.xsp?id=159|tytuł=Strona sejmowa posła VIII kadencji|autor=|opublikowany=|data dostępu=2018-07-28}}</ref>.

W wyborach w [[wybory parlamentarne w Polsce w 2019 roku|2019]] i [[wybory parlamentarne w Polsce w 2023 roku|2023]] ponownie uzyskiwała mandat poselski, kandydując z ramienia [[Koalicja Obywatelska|Koalicji Obywatelskiej]] w [[Okręg wyborczy nr 17 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu radomskim]] i otrzymując odpowiednio 19 320 głosów oraz 21 218 głosów<ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=https://sejmsenat2019.pkw.gov.pl/sejmsenat2019/pl/wyniki/sejm/pl|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2019|data dostępu=2019-10-16}}</ref><ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://sejmsenat2023.pkw.gov.pl/sejmsenat2023/pl/komitet/29621?elections=sejm|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2023|data dostępu=2023-10-20}}</ref>. W styczniu 2024 powołana w skład [[Komisja Śledcza do zbadania legalności, prawidłowości oraz celowości czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych m.in. z wykorzystaniem oprogramowania Pegasus|sejmowej komisji śledczej ds. wykorzystania oprogramowania Pegasus]]<ref>{{Cytuj stronę |tytuł = Sejm wybrał członków komisji śledczej ds. Pegasusa. Nie było głosów przeciw |data dostępu = 2024-01-29 |opublikowany = rp.pl |url = https://www.rp.pl/polityka/art39747281-sejm-wybral-czlonkow-komisji-sledczej-ds-pegasusa-nie-bylo-glosow-przeciw |data= 26 stycznia 2024}}</ref>.

== Wyniki w wyborach ogólnopolskich ==
{| class="wikitable unsortable" align="center"
|-
! Wybory
!colspan=2| Komitet wyborczy
! Organ
! Okręg
! Wynik
|-
| [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2007 roku|2007]]
| style="background: #{{partie polityczne - kolor|PIS}};"|
| [[Prawo i Sprawiedliwość]]
| [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji|Sejm VI kadencji]]
| [[Okręg wyborczy nr 9 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|nr 9]]
|style="background:palegreen;"| 41 171 (9,74%){{tak}}<ref>{{Cytuj stronę |tytuł = Serwis PKW – Wybory 2007 |data dostępu = 2024-05-29 |url = https://wybory2007.pkw.gov.pl/SJM/PL/WYN/9/W1409/9.htm}}</ref>
|-
|[[Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku|2011]]
|rowspan=2 style="background: #{{partie polityczne - kolor|PO}};"|
|rowspan="2" | [[Platforma Obywatelska]]
|[[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji|Sejm VII kadencji]]
|rowspan="1" |[[Okręg wyborczy nr 30 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|nr 30]]
|style="background:palegreen;"| 22 418 (8,49%){{tak}}<ref name=":0" />
|-
|[[Wybory parlamentarne w Polsce w 2015 roku|2015]]
|[[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji|Sejm VIII kadencji]]
|rowspan="1" |[[Okręg wyborczy nr 19 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|nr 19]]
|style="background:palegreen;"| 12 807 (1,17%){{tak}}<ref name=":1" />
|-
|[[Wybory parlamentarne w Polsce w 2019 roku|2019]]
|rowspan=2 style="background: #{{partie polityczne - kolor|KO2019}};"|
|rowspan="2" | [[Koalicja Obywatelska]]
|[[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji|Sejm IX kadencji]]
|rowspan="2" |[[Okręg wyborczy nr 17 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|nr 17]]
|style="background:palegreen;"| 19 320 (5,77%){{tak}}<ref name=":2" />
|-
|[[Wybory parlamentarne w Polsce w 2023 roku|2023]]
|[[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji|Sejm X kadencji]]
|style="background:palegreen;"| 21 218 (5,42%){{tak}}<ref name=":3" />
|}

== Wyróżnienia ==
* 2009: wśród najlepiej ocenianych posłów w rankingu tygodnika „[[Polityka (tygodnik)|Polityka]]”
* 2009: nominacja do tytułu „Polka Roku 2009”, przyznawanego przez „Wysokie Obcasy” (dodatek „[[Gazeta Wyborcza|Gazety Wyborczej]]”)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/posel.xsp?id=159 |tytuł=Strona sejmowa posła VIII kadencji|data dostępu=2018-07-28}}

{{Minister pracy}}
{{Minister edukacji}}
{{Rząd Jarosława Kaczyńskiego}}
{{Drugi rząd Donalda Tuska}}
{{Rząd Ewy Kopacz}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kluzik-Rostkowska, Joanna}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów]]
[[Kategoria:Działacze opozycji w PRL]]
[[Kategoria:Ministrowie pracy III Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ministrowie edukacji III Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Politycy PJN]]
[[Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej]]
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]]
[[Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Łódź]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Radom]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Rybnik]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Warszawa]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji]]
[[Kategoria:Wiceministrowie pracy i polityki społecznej III Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Wiceministrowie rozwoju regionalnego III Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]
[[Kategoria:Harcerze]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Katowicach]]
[[Kategoria:Absolwenci IV Liceum Ogólnokształcącego im. gen. Stanisława Maczka w Katowicach]]

title: Joanna Kluzik-Rostkowska

Data i miejsce urodzenia: 14 grudnia 1963 · Katowice

Okres: od 27 listopada 2013 · do 16 listopada 2015

Okres: od 23 listopada 2010 · do 7 czerwca 2011

Okres: od 13 sierpnia 2007 · do 16 listopada 2007

Przynależność polityczna:
Platforma Obywatelska
Polska Jest Najważniejsza
Prawo i Sprawiedliwość

Poprzednik:
Krystyna Szumilas
Anna Kalata

Następca:
Anna Zalewska
Paweł Poncyljusz
Paweł Kowal
Jolanta Fedak