text:
# Amélie Nothomb
Amélie Nothomb (ur. 9 lipca 1966 w Etterbeek) – belgijska pisarka tworząca w języku francuskim.

## Życiorys
Dzięki swojemu ojcu, który był długoletnim ambasadorem Belgii, spędziła wiele lat swojego życia poza granicami rodzinnego kraju, m.in. w Japonii, Chinach, USA, Laosie, Mjanmie i Bangladeszu. Od 1992 regularnie każdego roku wydawane są jej powieści.
Cała jej rodzina wędrowała za ojcem ambasadorem po różnych krajach świata, głównie azjatyckich. Jej największą przyjaciółką przez te lata była starsza siostra. W wieku 17 lat odkryła Europę, a dokładniej Brukselę, gdzie czuje się chyba o wiele bardziej obco niż w krajach, gdzie ojciec przebywał na placówkach dyplomatycznych.
Rozpoczęła studia na filologii romańskiej na Université Libre de Bruxelles. Miała jednak duże kłopoty z zaaklimatyzowaniem się, czemu nie sprzyjało kojarzenie jej nazwiska z pradziadkiem – politykiem skrajnej prawicy. Zrażona atmosferą wróciła do Tokio, gdzie rozpoczęła pracę w jednym z wielkich japońskich przedsiębiorstw. Przykre doświadczenia z tej pracy przedstawiła później w książce Z pokorą i uniżeniem. Do Belgii powróciła znów w 1992, wtedy też wydała swoją pierwszą książkę Higiena mordercy. Debiutancka powieść stała się szybko bestsellerem. Odtąd Amélie Nothomb może utrzymywać się dzięki swojej pasji – pisaniu książek, które wydaje regularnie co rok. Każdego dnia poświęca cztery godziny pisaniu i twierdzi, że tworzy znacznie więcej niż publikuje.
Jej styl pisarski jest pedantyczny, przy czym akcja powieści jest jednocześnie bardzo żywiołowa. Pisarka zafascynowana jest brzydotą, której to fascynacji daje upust w opisach postaci. Jej historie są bardzo realistyczne, ale Nothomb nie oszczędza także siebie, często kpiąc z samej siebie na łamach powieści.
Amélie Nothomb mówi o sobie, że chciałaby być gąbką, by mogła wszystko wchłaniać bez zmęczenia, że ze swoimi powieściami jest w ciąży, że lubi przejrzałe owoce, które sprawiają, że może „zwymiotować swoje dzieła”. Dodaje przy tym, że to „wszystko prawda”.

## Twórczość
Podane polskie tytuły z datą ukazania się powieści w Polsce, wraz z ich francuskimi odpowiednikami i datą publikacji we Francji:
- Higiena mordercy, 2000 (Hygiène de l’assassin, 1992).
- Sabotaż miłosny, 2003 (Le sabotage amoureux, 1993).
- Les combustibles, 1994.
- Krasomówca, 2002 (Les catilinaires, 1995).
- Peplum, 2004 (Péplum, 1996).
- Attentat, 1997.
- Rtęć, 2001 (Mercure, 1998).
- Z pokorą i uniżeniem, 2000 (Stupeur et tremblements, 1999).
- Metafizyka rur, 2002 (Métaphysique des tubes, 2000).
- Kosmetyka wroga, 2002 (Cosmétique de l’ennemi, 2001).
- Słownik imion własnych, 2003 (Robert des noms propres, 2002).
- Antychrysta, 2004 (Antéchrista, 2003).
- Biografia głodu, 2005 (Biographie de la faim, 2004).
- Kwas siarkowy, 2006 (Acide sulfurique, 2005).
- Dziennik jaskółki, 2007 (Journal d’Hirondelle, 2006).
- Ani z widzenia, ani ze słyszenia, 2008 (Ni d’Ève ni d’Adam, 2007).
- Tak wyszło, 2009 (Le Fait du prince, 2008).
- Podróż zimowa, 2011 (Un Voyage d’hiver, 2009).
- Pewna forma życia, 2011 (Une forme de vie, 2010).
- Zabić ojca, 2013 (Tuer le père, 2011).
- Barbe-bleue, 2012.
- La Nostalgie heureuse, 2013.
- Pétronille, 2014
- Zbrodnia hrabiego Neville'a, 2016 (Le crime du comte Neville, 2015)
- Do pierwszej krwi, 2022 (Premier sang, 2021)

## Adaptacje kinowe
- 1999: Hygiène de l’assassin, film francuski, reż. François Ruggieri.
- 2003: Stupeur et tremblements, film francuski, reż. Alain Corneau.
- 2020: A perfect enemy, film hiszpański (anglojęzyczny), reż. Kike Maíllo

## Nagrody
- 1993: Prix René Fallet oraz Prix Alain-Fournier za Higienę mordercy.
- 1993: Prix Littéraire de la Vocation oraz Prix Jacques Chardonne za Sabotaż miłosny.
- 1999: Grand Prix du roman de l’Académie française za Z pokorą i uniżeniem.
- 2007: Prix de Flore za Ani z widzenia, ani ze słyszenia.
- 2008: Grand Prix Jean Giono za całokształt.
- 2021: Nagroda Renaudot za Premier Sang[2].

title: Amélie Nothomb

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Amélie Nothomb
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Amélie Nothomb - Foire du livre de Bruxelles - 2010 - 02.JPG
 |opis grafiki          = Amélie Nothomb (2010)
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = 9 lipca 1966
 |miejsce urodzenia     = [[Etterbeek]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            =
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[literatura]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Amélie Nothomb
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            = Amélie Nothomb
 |www                   =
}}
'''Amélie Nothomb''' (ur. 9 lipca 1966 w [[Etterbeek]]<ref>Podawana jest również data i miejsce u rodzenia: 13 sierpnia 1967 w [[Kobe]] w Japonii.</ref>) – belgijska pisarka tworząca w [[język francuski|języku francuskim]].

== Życiorys ==
Dzięki swojemu ojcu, który był długoletnim ambasadorem Belgii, spędziła wiele lat swojego życia poza granicami rodzinnego kraju, m.in. w [[Japonia|Japonii]], [[Chińska Republika Ludowa|Chinach]], [[Stany Zjednoczone|USA]], [[Laos]]ie, [[Mjanma|Mjanmie]] i [[Bangladesz]]u. Od 1992 regularnie każdego roku wydawane są jej powieści.

Cała jej rodzina wędrowała za ojcem ambasadorem po różnych krajach świata, głównie [[azja]]tyckich. Jej największą przyjaciółką przez te lata była starsza siostra. W wieku 17 lat odkryła Europę, a dokładniej [[Bruksela|Brukselę]], gdzie czuje się chyba o wiele bardziej obco niż w krajach, gdzie ojciec przebywał na placówkach dyplomatycznych.

Rozpoczęła studia na filologii romańskiej na [[Université Libre de Bruxelles]]. Miała jednak duże kłopoty z zaaklimatyzowaniem się, czemu nie sprzyjało kojarzenie jej nazwiska z pradziadkiem – politykiem skrajnej prawicy. Zrażona atmosferą wróciła do [[Tokio]], gdzie rozpoczęła pracę w jednym z wielkich japońskich przedsiębiorstw. Przykre doświadczenia z tej pracy przedstawiła później w książce ''Z pokorą i uniżeniem''. Do Belgii powróciła znów w 1992, wtedy też wydała swoją pierwszą książkę ''Higiena mordercy''. Debiutancka powieść stała się szybko bestsellerem. Odtąd Amélie Nothomb może utrzymywać się dzięki swojej pasji – pisaniu książek, które wydaje regularnie co rok. Każdego dnia poświęca cztery godziny pisaniu i twierdzi, że tworzy znacznie więcej niż publikuje.

Jej styl pisarski jest pedantyczny, przy czym akcja powieści jest jednocześnie bardzo żywiołowa. Pisarka zafascynowana jest brzydotą, której to fascynacji daje upust w opisach postaci. Jej historie są bardzo realistyczne, ale Nothomb nie oszczędza także siebie, często kpiąc z samej siebie na łamach powieści.

Amélie Nothomb mówi o sobie, że chciałaby być gąbką, by mogła wszystko wchłaniać bez zmęczenia, że ze swoimi powieściami jest w ciąży, że lubi przejrzałe owoce, które sprawiają, że może „zwymiotować swoje dzieła”. Dodaje przy tym, że to „wszystko prawda”.

== Twórczość ==
Podane polskie tytuł''y ''z datą ukazania się powieści w Polsce, wraz z ich francuskimi odpowiednikami i datą publikacji we [[Francja|Francji]]:
* ''Higiena mordercy'', 2000 (''Hygiène de l’assassin'', 1992).
* ''Sabotaż miłosny'', 2003 (''Le sabotage amoureux'', 1993).
* ''Les combustibles'', 1994.
* ''Krasomówca'', 2002 (''Les catilinaires'', 1995).
* ''Peplum'', 2004 (''Péplum'', 1996).
* ''Attentat'', 1997.
* ''Rtęć'', 2001 (''Mercure'', 1998).
* ''Z pokorą i uniżeniem'', 2000 (''Stupeur et tremblements'', 1999).
* ''Metafizyka rur'', 2002 (''Métaphysique des tubes'', 2000).
* ''Kosmetyka wroga'', 2002 (''Cosmétique de l’ennemi'', 2001).
* ''Słownik imion własnych'', 2003 (''Robert des noms propres'', 2002).
* ''Antychrysta'', 2004 (''Antéchrista'', 2003).
* ''Biografia głodu'', 2005 (''Biographie de la faim'', 2004).
* ''Kwas siarkowy'', 2006 (''Acide sulfurique'', 2005).
* ''Dziennik jaskółki'', 2007 (''Journal d’Hirondelle'', 2006).
* ''Ani z widzenia, ani ze słyszenia'', 2008 (''Ni d’Ève ni d’Adam'', 2007).
* ''Tak wyszło'', 2009 (''Le Fait du prince'', 2008).
* ''Podróż zimowa'', 2011 (''Un Voyage d’hiver'', 2009).
* ''Pewna forma życia'', 2011 (''Une forme de vie'', 2010).
* ''Zabić ojca'', 2013 (''Tuer le père'', 2011).
* ''Barbe-bleue'', 2012.
* ''La Nostalgie heureuse'', 2013.
* ''Pétronille'', 2014
* ''Zbrodnia hrabiego Neville'a'', 2016 (''Le crime du comte Neville'', 2015'')''
* ''Do pierwszej krwi'', 2022 (Premier sang, 2021)

== Adaptacje kinowe ==
* 1999: ''Hygiène de l’assassin'', film francuski, reż. [[François Ruggieri]].
* 2003: ''Stupeur et tremblements'', film francuski, reż. [[Alain Corneau]].
* 2020: ''A perfect enemy'', film hiszpański (anglojęzyczny), reż. [[Kike Maíllo]]

== Nagrody ==
* 1993: Prix René Fallet oraz Prix Alain-Fournier za ''Higienę mordercy''.
* 1993: Prix Littéraire de la Vocation oraz Prix Jacques Chardonne za ''Sabotaż miłosny''.
* 1999: Grand Prix du roman de l’Académie française za ''Z pokorą i uniżeniem''.
* 2007: Prix de Flore za ''Ani z widzenia, ani ze słyszenia''.
* 2008: Grand Prix Jean Giono za całokształt.
* 2021: [[Nagroda Renaudot]] za ''Premier Sang<ref>{{Cytuj |tytuł = Le prix Renaudot récompense Amélie Nothomb pour « Premier sang » |data = 2021-11-03 |praca = ouest france |url = https://www.ouest-france.fr/culture/livres/le-prix-renaudot-recompense-amelie-nothomb-pour-premier-sang-00f8874e-3c9d-11ec-8bc6-eb6b26766f3c}}</ref>.''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.amelie-nothomb.com Oficjalna strona internetowa] {{lang|fr}}
* [http://www.albin-michel.fr/auteur-Amelie-Nothomb-17920 Strona o autorce na stronie wydawnictwa Albin Michel] {{lang|fr}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Nothomb, Amélie}}
[[Kategoria:Belgijscy pisarze francuskojęzyczni]]
[[Kategoria:Belgijscy prozaicy]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Brukselą]]
[[Kategoria:Prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Prozaicy XXI wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Etterbeek]]
[[Kategoria:Byłe Artykuły na Medal]]
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Wolnego Uniwersytetu Brukselskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1966]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Renaudot]]

title: Amélie Nothomb

Data i miejsce urodzenia: 9 lipca 1966 · Etterbeek

Dziedzina sztuki: literatura


text:
# Ménil-Gondouin
Ménil-Gondouin – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Orne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 158 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 17 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Ménil-Gondouin plasuje się na 728. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 557.).

wikiname: plwiki

title: Ménil-Gondouin

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Ménil-Gondouin
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Ménil-Gondouin
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Normandia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Orne (departament)|Orne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Argentan|Argentan]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 61265
 |powierzchnia                    = 9,29 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 158
 |gęstość zaludnienia             = 17 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 61210
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Orne
 |współrzędne                     = 48°45′N 0°17′W
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Ménil-Gondouin''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Normandia (region administracyjny)|Normandia]], w departamencie [[Orne (departament)|Orne]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 158 osób, a [[gęstość zaludnienia]] wynosiła 17 osób/km² (wśród 1815 gmin [[Dolna Normandia|Dolnej Normandii]] Ménil-Gondouin plasuje się na 728. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 557.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Argentan}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Orne]]

title: Ménil-Gondouin

Państwo: Francja

Region: Normandia

Departament: Orne

Okręg: Argentan

• gęstość: 17 os./km²


text:
# Wielka Nagroda Dziewięciu
Wielka Nagroda Dziewięciu (szw. De Nios Stora Pris) – szwedzka nagroda literacka przyznawana co roku przez Towarzystwo Dziewięciu (szw. Samfundet De Nio). Pierwszy raz nagrodę przyznano w 1916 roku. W 2018 roku jej kwota wynosiła 400 000 szwedzkich koron.

## Laureaci
- 1916 – Erik Axel Karlfeldt, Bertel Gripenberg(inne języki), Vilhelm Ekelund, Axel Lundegård(inne języki), Hilma Angered Strandberg(inne języki), Oscar Stjerne(inne języki) oraz Verner von Heidenstam
- 1917 – K.G. Ossiannilsson(inne języki) i Marika Stiernstedt
- 1918 – nagrody nie przyznano
- 1919 – K.G. Ossiannilsson(inne języki)
- 1920 – Hans Larsson(inne języki)
- 1921 – Olof Högberg(inne języki)
- 1922 – Tor Hedberg(inne języki)
- 1923 – Elin Wägner
- 1924 – Vilhelm Ekelund i Gustaf Ullman(inne języki)
- 1925 – Fredrik Vetterlund(inne języki)
- 1926 – Hjalmar Bergman
- 1927 – Sigfrid Siwertz
- 1928 – Ludvig Nordström(inne języki) i Pär Lagerkvist
- 1929 – Per Hallström(inne języki), Axel Lundegård(inne języki) i Birger Sjöberg(inne języki)
- 1930 – Erik Blomberg i Bertel Gripenberg(inne języki)
- 1931 – Arvid Mörne i Ernst Didring(inne języki)
- 1932 – Emilia Fogelklou(inne języki)
- 1933 – K.G. Ossiannilsson(inne języki)
- 1934 – Hjalmar Söderberg
- 1935 – Yrjö Hirn(inne języki) i Jarl Hemmer(inne języki)
- 1936 – Bertil Malmberg(inne języki) i Eyvind Johnson
- 1937 – Gustaf Hellström
- 1938 – Harry Martinson
- 1939 – Vilhelm Moberg
- 1940 – Elmer Diktonius, Bertel Gripenberg(inne języki), Jarl Hemmer(inne języki), Arvid Mörne i Emil Zilliacus(inne języki)
- 1941 – Olle Hedberg(inne języki) i Ivar Lo-Johansson
- 1942 – nagrody nie przyznano
- 1943 – Sven Lidman(inne języki)
- 1944 – Moa Martinson
- 1945 – Frans G. Bengtsson
- 1946 – nagrody nie przyznano
- 1947 – Jan Fridegård(inne języki)
- 1948 – Sigfrid Lindström(inne języki)
- 1949 – Fritiof Nilsson Piraten(inne języki) i Johannes Edfelt(inne języki)
- 1950 – Nils Ferlin(inne języki)
- 1951 – Gunnar Ekelöf i Lucien Maury(inne języki)
- 1952 – Irja Browallius(inne języki)
- 1953 – Tage Aurell(inne języki)
- 1954 – Gabriel Jönsson(inne języki)
- 1955 – Sivar Arnér
- 1956 – Bo Bergman, Walter Ljungquist(inne języki) i Stina Aronson(inne języki)
- 1957 – Karl Vennberg
- 1958 – Emil Zilliacus(inne języki)
- 1959 – Anders Österling i Evert Taube
- 1960 – Lars Ahlin
- 1961 – Erik Lindegren i Gustav Hedenvind-Eriksson(inne języki)
- 1962 – Hans Ruin(inne języki)
- 1963 – Artur Lundkvist i Birgitta Trotzig
- 1964 – Rabbe Enckell(inne języki) i Peder Sjögren(inne języki)
- 1965 – Willy Kyrklund
- 1966 – Lars Gyllensten(inne języki)
- 1967 – Werner Aspenström, Per-Erik Rundquist(inne języki) i Carl Fries(inne języki)
- 1968 – Ivan Oljelund(inne języki) i Elsa Grave(inne języki)
- 1969 – Albert Viksten(inne języki) i Lars Forssell
- 1970 – Stig Claesson i Majken Johansson(inne języki)
- 1971 – John Landquist(inne języki)
- 1972 – Sune Jonsson(inne języki)
- 1973 – Tito Colliander(inne języki)
- 1974 – Sonja Åkesson
- 1975 – Barbro Alving(inne języki) i Eva Moberg(inne języki)
- 1976 – Sten Hagliden(inne języki) i Olov Hartman(inne języki)
- 1977 – Sara Lidman
- 1978 – Ingemar Leckius(inne języki)
- 1979 – Hans O. Granlid(inne języki) i Tomas Tranströmer
- 1980 – Lars Norén
- 1981 – Rita Tornborg(inne języki)
- 1982 – nagrody nie przyznano
- 1983 – Bengt Emil Johnson(inne języki)
- 1984 – Björn von Rosen(inne języki)
- 1985 – Göran Palm(inne języki)
- 1986 – Gunnar E. Sandgren(inne języki)
- 1987 – Lennart Hellsing(inne języki)
- 1988 – Göran Sonnevi
- 1989 – Katarina Frostenson
- 1990 – Tobias Berggren(inne języki) i Lars Gustafsson
- 1991 – Erik Beckman(inne języki)
- 1992 – Göran Tunström
- 1993 – Lennart Sjögren(inne języki)
- 1994 – P.O. Enquist
- 1995 – Bo Carpelan
- 1996 – Lars Andersson(inne języki)
- 1997 – Per Wästberg
- 1998 – P.C. Jersild
- 1999 – Sigrid Combüchen
- 2000 – Kjell Espmark
- 2001 – Tomas Tranströmer
- 2002 – Bruno K. Öijer(inne języki)
- 2003 – Ann Jäderlund(inne języki)
- 2004 – Torgny Lindgren
- 2005 – Klas Östergren
- 2006 – Jacques Werup(inne języki)
- 2007 – Tua Forsström
- 2008 – Birgitta Lillpers
- 2009 – Steve Sem-Sandberg
- 2010 – Ingvar Björkeson(inne języki)
- 2011 – Kristina Lugn
- 2012 – Arne Johnsson(inne języki)
- 2013 – Aris Fioretos(inne języki)
- 2014 – Kjell Westö
- 2015 – Sara Stridsberg
- 2016 – Carola Hansson(inne języki)
- 2017 – Agneta Pleijel
- 2018 – Gunnar D. Hansson(inne języki)
- 2019 – Ola Larsmo(inne języki)[2]
- 2020 – Jan Stolpe(inne języki)[3]

title: Wielka Nagroda Dziewięciu

wikitext:
'''Wielka Nagroda Dziewięciu''' (szw. ''De Nios Stora Pris'') – [[Lista szwedzkich nagród literackich|szwedzka nagroda literacka]] przyznawana co roku przez [[Towarzystwo Dziewięciu]] (szw. ''Samfundet De Nio''). Pierwszy raz nagrodę przyznano w 1916 roku. W 2018 roku jej kwota wynosiła 400 000 szwedzkich koron<ref>{{Cytuj |tytuł = Stora Priset 2018 {{!}} Samfundet De Nio |data dostępu = 2019-02-15 |opublikowany = samfundetdenio.se |url = http://samfundetdenio.se/stora-priset-2018/ |archiwum = https://web.archive.org/web/20181031203751/http://samfundetdenio.se/stora-priset-2018/ |zarchiwizowano = 2018-10-31 }}</ref>.

== Laureaci ==
* 1916 – [[Erik Axel Karlfeldt]], {{link-interwiki|Bertel Gripenberg|Q=Q3195304}}, [[Vilhelm Ekelund]], {{link-interwiki|Axel Lundegård|Q=Q5966284}}, {{link-interwiki|Hilma Angered Strandberg|Q=Q462700}}, {{link-interwiki|Oscar Stjerne|Q=Q3429313}} oraz [[Verner von Heidenstam]]
* 1917 – {{link-interwiki|K.G. Ossiannilsson|Q=Q6030381}} i [[Marika Stiernstedt]]
* 1918 – ''nagrody nie przyznano''
* 1919 – {{link-interwiki|K.G. Ossiannilsson|Q=Q6030381}}
* 1920 – {{link-interwiki|Hans Larsson|Q=Q4355881}}
* 1921 – {{link-interwiki|Olof Högberg|Q=Q5820566}}
* 1922 – {{link-interwiki|Tor Hedberg|Q=Q2756080}}
* 1923 – [[Elin Wägner]]
* 1924 – [[Vilhelm Ekelund]] i {{link-interwiki|Gustaf Ullman|Q=Q1555438}}
* 1925 – {{link-interwiki|Fredrik Vetterlund|Q=Q1453305}}
* 1926 – [[Hjalmar Bergman]]
* 1927 – [[Sigfrid Siwertz]]
* 1928 – {{link-interwiki|Ludvig Nordström|Q=Q6016229}} i [[Pär Lagerkvist]]
* 1929 – {{link-interwiki|Per Hallström|Q=Q597713}}, {{link-interwiki|Axel Lundegård|Q=Q5966284}} i {{link-interwiki|Birger Sjöberg|Q=Q728263}}
* 1930 – [[Erik Blomberg]] i {{link-interwiki|Bertel Gripenberg|Q=Q3195304}}
* 1931 – [[Arvid Mörne]] i {{link-interwiki|Ernst Didring|Q=Q1357854}}
* 1932 – {{link-interwiki|Emilia Fogelklou|Q=Q4948398}}
* 1933 – {{link-interwiki|K.G. Ossiannilsson|Q=Q6030381}}
* 1934 – [[Hjalmar Söderberg]]
* 1935 – {{link-interwiki|Yrjö Hirn|Q=Q5400516}} i {{link-interwiki|Jarl Hemmer|Q=Q1809582}}
* 1936 – {{link-interwiki|Bertil Malmberg|Q=Q828246}} i [[Eyvind Johnson]]
* 1937 – [[Gustaf Hellström]]
* 1938 – [[Harry Martinson]]
* 1939 – [[Vilhelm Moberg]]
* 1940 – [[Elmer Diktonius]], {{link-interwiki|Bertel Gripenberg|Q=Q3195304}}, {{link-interwiki|Jarl Hemmer|Q=Q1809582}}, [[Arvid Mörne]] i {{link-interwiki|Emil Zilliacus|Q=Q450909}}
* 1941 – {{link-interwiki|Olle Hedberg|Q=Q5795283}} i [[Ivar Lo-Johansson]]
* 1942 – ''nagrody nie przyznano''
* 1943 – {{link-interwiki|Sven Lidman|Q=Q637214}}
* 1944 – [[Moa Martinson]]
* 1945 – [[Frans Gunnar Bengtsson|Frans G. Bengtsson]]
* 1946 – ''nagrody nie przyznano''
* 1947 – {{link-interwiki|Jan Fridegård|Q=Q464768}}
* 1948 – {{link-interwiki|Sigfrid Lindström|Q=Q5958807}}
* 1949 – {{link-interwiki|Fritiof Nilsson Piraten|Q=Q5504807}} i {{link-interwiki|Johannes Edfelt|Q=Q327578}}
* 1950 – {{link-interwiki|Nils Ferlin|Q=Q1647728}}
* 1951 – [[Gunnar Ekelöf]] i {{link-interwiki|Lucien Maury|Q=Q6152897}}
* 1952 – {{link-interwiki|Irja Browallius|Q=Q128421}}
* 1953 – {{link-interwiki|Tage Aurell|Q=Q959534}}
* 1954 – {{link-interwiki|Gabriel Jönsson|Q=Q5515700}}
* 1955 – [[Sivar Arnér]]
* 1956 – [[Bo Bergman]], {{link-interwiki|Walter Ljungquist|Q=Q5961402}} i {{link-interwiki|Stina Aronson|Q=Q517360}}
* 1957 – [[Karl Vennberg]]
* 1958 – {{link-interwiki|Emil Zilliacus|Q=Q450909}}
* 1959 – [[Anders Österling]] i [[Evert Taube]]
* 1960 – [[Lars Ahlin]]
* 1961 – [[Erik Lindegren]] i {{link-interwiki|Gustav Hedenvind-Eriksson|Q=Q5621141}}
* 1962 – {{link-interwiki|Hans Ruin|Q=Q4356127}}
* 1963 – [[Artur Lundkvist]] i [[Birgitta Trotzig]]
* 1964 – {{link-interwiki|Rabbe Enckell|Q=Q1370166}} i {{link-interwiki|Peder Sjögren|Q=Q6178625}}
* 1965 – [[Willy Kyrklund]]
* 1966 – {{link-interwiki|Lars Gyllensten|Q=Q921268}}
* 1967 – [[Werner Aspenström]], {{link-interwiki|Per-Erik Rundquist|Q=Q6083499}} i {{link-interwiki|Carl Fries|Q=Q5744240}}
* 1968 – {{link-interwiki|Ivan Oljelund|Q=Q6025226}} i {{link-interwiki|Elsa Grave|Q=Q372612}}
* 1969 – {{link-interwiki|Albert Viksten|Q=Q4711394}} i [[Lars Forssell]]
* 1970 – [[Stig Claesson]] i {{link-interwiki|Majken Johansson|Q=Q4957057}}
* 1971 – {{link-interwiki|John Landquist|Q=Q3077704}}
* 1972 – {{link-interwiki|Sune Jonsson|Q=Q1798787}}
* 1973 – {{link-interwiki|Tito Colliander|Q=Q713196}}
* 1974 – [[Sonja Åkesson]]
* 1975 – {{link-interwiki|Barbro Alving|Q=Q4568363}} i {{link-interwiki|Eva Moberg|Q=Q3893031}}
* 1976 – {{link-interwiki|Sten Hagliden|Q=Q5782516}} i {{link-interwiki|Olov Hartman|Q=Q3429435}}
* 1977 – [[Sara Lidman]]
* 1978 – {{link-interwiki|Ingemar Leckius|Q=Q5942816}}
* 1979 – {{link-interwiki|Hans O. Granlid|Q=Q5650081}} i [[Tomas Tranströmer]]
* 1980 – [[Lars Norén]]
* 1981 – {{link-interwiki|Rita Tornborg|Q=Q1153738}}
* 1982 – ''nagrody nie przyznano''
* 1983 – {{link-interwiki|Bengt Emil Johnson|Q=Q5888541}}
* 1984 – {{link-interwiki|Björn von Rosen|Q=Q6079145}}
* 1985 – {{link-interwiki|Göran Palm|Q=Q3448161}}
* 1986 – {{link-interwiki|Gunnar E. Sandgren|Q=Q386163}}
* 1987 – {{link-interwiki|Lennart Hellsing|Q=Q717265}}
* 1988 – [[Göran Sonnevi]]
* 1989 – [[Katarina Frostenson]]
* 1990 – {{link-interwiki|Tobias Berggren|Q=Q262113}} i [[Lars Gustafsson]]
* 1991 – {{link-interwiki|Erik Beckman|Q=Q4351467}}
* 1992 – [[Göran Tunström]]
* 1993 – {{link-interwiki|Lennart Sjögren|Q=Q6178588}}
* 1994 – [[Per Olov Enquist|P.O. Enquist]]
* 1995 – [[Bo Carpelan]]
* 1996 – {{link-interwiki|Lars Andersson (pisarz)|tekst=Lars Andersson|Q=Q1806169}}
* 1997 – [[Per Wästberg]]
* 1998 – [[Per Jersild|P.C. Jersild]]
* 1999 – [[Sigrid Combüchen]]
* 2000 – [[Kjell Espmark]]
* 2001 – [[Tomas Tranströmer]]
* 2002 – {{link-interwiki|Bruno K. Öijer|Q=Q507504}}
* 2003 – {{link-interwiki|Ann Jäderlund|Q=Q4568215}}
* 2004 – [[Torgny Lindgren]]
* 2005 – [[Klas Östergren]]
* 2006 – {{link-interwiki|Jacques Werup|Q=Q453011}}
* 2007 – [[Tua Forsström]]
* 2008 – [[Birgitta Lillpers]]
* 2009 – [[Steve Sem-Sandberg]]
* 2010 – {{link-interwiki|Ingvar Björkeson|Q=Q5577613}}
* 2011 – [[Kristina Lugn]]
* 2012 – {{link-interwiki|Arne Johnsson|Q=Q3435726}}
* 2013 – {{link-interwiki|Aris Fioretos|Q=Q663315}}
* 2014 – [[Kjell Westö]]
* 2015 – [[Sara Stridsberg]]
* 2016 – {{link-interwiki|Carola Hansson|Q=Q4952587}}
* 2017 – [[Agneta Pleijel]]
* 2018 – {{link-interwiki|Gunnar D. Hansson|Q=Q5618976}}
* 2019 – {{link-interwiki|Ola Larsmo|Q=Q4566059}}<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.svd.se/ola-larsmo-prisas-av-de-nio | tytuł = Ola Larsmo prisas av De Nio | data = 2019-05-24 | opublikowany = svd.se | język = sv | data dostępu = 2021-01-11}}</ref>
* 2020 – {{link-interwiki|Jan Stolpe|Q=Q6191246}}<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.aftonbladet.se/nojesbladet/a/PR3jWJ/jan-stolpe-prisas-av-de-nio | tytuł = Jan Stolpe prisas av De Nio | data = 2020-09-16 | opublikowany = aftonbladet.se | język = sv | data dostępu = 2021-01-11}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Towarzystwo Dziewięciu}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Nagrody Towarzystwa Dziewięciu]]


text:
# Czworaki (Hajnówka)
Czworaki – południowa część miasta Hajnówki położona w rejonie ulicy Reja.

title: Czworaki (Hajnówka)

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Hajnówka COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Hajnówki
 |nazwa                        = Czworaki
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = część miasta
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Czworaków
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|podlaskie}}
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat hajnowski|hajnowski]]
 |miasto                       = [[Hajnówka]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 stycznia 1951<ref name="znies">{{Dziennik Ustaw|1950|51|472}}</ref>
 |SIMC                         = 0923041
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 85
 |kod pocztowy                 = 17-200{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne        = BHA
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Hajnówka
 |współrzędne                  = 52°43'54"N, 23°35'39"E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Czworaki''' – południowa część miasta [[Hajnówka|Hajnówki]] położona w rejonie ulicy Reja{{r|R2013|teryt|KSNG}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1293|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name="KSNG">{{cytuj stronę|url=http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/urzedowy_wykaz_nazw_miejscowosci_2015.xlsx | tytuł = Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części| autor = [[Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej|KSNG]]| opublikowany = opublikowany [w:] {{Dziennik Ustaw|2013|200}} ze zmianami w {{Dziennik Ustaw|2015|1636}} |język = pl| data dostępu = 2018-01-06 }}</ref>
}}

{{Hajnówka}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Hajnówki]]

title: · Czworaki

Państwo: Polska

Województwo: podlaskie

Powiat: hajnowski

Miasto: Hajnówka

W granicach Hajnówki: 1 stycznia 1951

Tablice rejestracyjne: BHA


text:
# Alcalá de Henares Universidad
Alcalá de Henares Universidad (hiszp: Estación de Alcalá de Henares Universidad) – stacja kolejowa w Alcalá de Henares, we wspólnocie autonomicznej Madryt, w Hiszpanii. Znajduje się na linii C-2 Cercanías Madrid. Obsługuje Uniwersytet Alcalá i centrum handlowe Cuadernillos. Alternatywną nazwą stacji jest Alcalá Universidad.
Znajduje się w obszarze B3 Consorcio Regional de Transportes.
| Kierunek | < stacja          | linia | stacja >      | Kierunek    |
| -------- | ----------------- | ----- | ------------- | ----------- |
| [ 2 ]    | Alcalá de Henares |       | Meco Azuqueca | Guadalajara |

title: Alcalá de Henares Universidad

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Alcalá de Henares Universidad
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Estación de trenes de Alcalá-Universidad (RPS 16-08-2007).png
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = ESP
 |miejscowość                = [[Alcalá de Henares]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Tak}}
 |linie kolejowe             =
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Madryt
 |współrzędne                = 40°30′19″N 3°20′7″W
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Alcalá de Henares Universidad''' ([[język hiszpański|hiszp]]: ''Estación de Alcalá de Henares Universidad'') – stacja kolejowa w [[Alcalá de Henares]], we wspólnocie autonomicznej [[Madryt (wspólnota autonomiczna)|Madryt]], w [[Hiszpania|Hiszpanii]]. Znajduje się na linii C-2 [[Cercanías Madrid]]. Obsługuje [[Uniwersytet Alcalá de Henares|Uniwersytet Alcalá]] i centrum handlowe Cuadernillos. Alternatywną nazwą stacji jest ''Alcalá Universidad''.

Znajduje się w obszarze B3 [[Consorcio Regional de Transportes]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.crtm.es/ | tytuł=Consorcio Regional de Transportes de Madrid<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.ctm-madrid.es | język=es | data dostępu=2017-11-21}}</ref>.

{| class="wikitable"
|+ style=background:#FF211B | <big>{{Kolor|white|Linie obsługujące stację}}</big>
! Kierunek !! < stacja !! linia !! stacja > !! Kierunek
|- align=center
| [[Plik:Madrid-CercaniasC8.svg|20px]]<ref>Los trenes de la C-2 con origen o destino Guadalajara vienen de la línea C-8 o continúan por ella hacia [[Cercedilla (stacja kolejowa)|Cercedilla]] pasado Chamartín</ref> || [[Alcalá de Henares (stacja kolejowa)|Alcalá de Henares]] || [[Plik:Madrid-CercaniasC2.svg|35px]] || [[Meco (stacja kolejowa)|Meco]]<br />[[Azuqueca (stacja kolejowa)|Azuqueca]]<ref>Estación que sigue a la actual en el tren Civis Universitario</ref> || [[Guadalajara (stacja kolejowa)|Guadalajara]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w regionie Madryt]]
[[Kategoria:Alcalá de Henares]]

title: Alcalá de Henares Universidad

Państwo: Hiszpania

Miejscowość: Alcalá de Henares

Kasy: T


text:
# Tyniewicze Duże (gromada)
Tyniewicze Duże – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Tyniewicze Duże z siedzibą GRN w Tyniewiczach Dużych utworzono – jako jedną z 8759 gromad – w powiecie hajnowskim w woj. białostockim, na mocy uchwały nr 16/V WRN w Białymstoku z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszar dotychczasowej gromady Tyniewicze oraz miejscowość Rotki z dotychczasowej gromady Istok ze zniesionej gminy Klejniki, a także obszar dotychczasowej gromady Kamień oraz miejscowość Łopuchówka z dotychczasowej gromady Kotłówka ze zniesionej gminy Łosinka w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 10 członków gromadzkiej rady narodowej.
31 grudnia 1959 gromadę Tyniewicze Duże zniesiono, włączając jej obszar do gromad Klejniki (wsie Tyniewicze Duże, Tyniewicze Małe i Rotki) i Łosinka (wsie Kamień i Łopuchówka oraz kolonię Zabłocie).

title: Tyniewicze Duże (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Tyniewicze Duże
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1959
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo białostockie (1944–1975)|białostockie]]
 |powiat                    = [[powiat hajnowski|hajnowski]]
 |data powstania            = 4 października 1954
 |data likwidacji           = 31 grudnia 1959
 |siedziba                  = [[Tyniewicze Duże]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 2
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 10
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Tyniewicze Duże''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Tyniewicze Duże z siedzibą GRN w [[Tyniewicze Duże|Tyniewiczach Dużych]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat hajnowski|powiecie hajnowskim]] w [[Województwo białostockie (1944–1975)|woj. białostockim]], na mocy uchwały nr 16/V WRN w [[Białystok|Białymstoku]] z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszar dotychczasowej gromady<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Tyniewicze oraz miejscowość Rotki z dotychczasowej gromady Istok ze zniesionej [[Klejniki (gmina)|gminy Klejniki]], a także obszar dotychczasowej gromady Kamień oraz miejscowość Łopuchówka z dotychczasowej gromady Kotłówka ze zniesionej [[Łosinka (gmina)|gminy Łosinka]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 16/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu hajnowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)</ref>. Dla gromady ustalono 10 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 159/35 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Hajnówce z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 7, Poz. 36)</ref>.

31 grudnia 1959 gromadę Tyniewicze Duże '''zniesiono''', włączając jej obszar do gromad [[Klejniki (gromada)|Klejniki]] (wsie Tyniewicze Duże, Tyniewicze Małe i Rotki) i [[Łosinka (gromada)|Łosinka]] (wsie Kamień i Łopuchówka oraz kolonię Zabłocie)<ref>Uchwała Nr 12/4 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z 8 września 1959 r. sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 10 grudnia 1959 r., Nr. 9, Poz. 58)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat hajnowski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie białostockim|Tyniewicze Duże]]

title: Tyniewicze Duże

Województwo: białostockie

Data powstania: 4 października 1954

Data likwidacji: 31 grudnia 1959

Siedziba: Tyniewicze Duże

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Söğüt
Söğüt – miasto i dystrykt w azjatyckiej, północno-zachodniej części Turcji.
Dystrykt graniczy z dystryktami Bilecik (zachód), Gölpazarı (północ), İnhisar (północny wschód), Eskişehir (południowy wschód) i Bozüyük (południowy zachód). Według spisu powszechnego z 2000 roku populacja wynosiła 21 012 mieszkańców, a szacunki z 2010 podają 19 425. Söğüt dzieli się na pięć dzielnic i 23 wsie. Söğüt jest położony 31 km od Bileciku i 52 km od Eskişehir.

title: Söğüt

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Söğüt
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Çelebi Mehmet Camii.JPG
 |opis zdjęcia                 = Meczet Çelebi Mehmeta
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Söğütu
 |państwo                      = TUR
 |1. jednostka administracyjna = [[Bilecik (prowincja)|Bilecik]]
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Osman Güneş
 |powierzchnia                 = 599
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 19 425
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 40°1′7″N 30°10′53″E
 |commons                      = Category:Söğüt
 |www                          =
}}
'''Söğüt''' – miasto i dystrykt w azjatyckiej, północno-zachodniej części [[Turcja|Turcji]].

Dystrykt graniczy z dystryktami [[Bilecik]] (zachód), [[Gölpazarı]] (północ), [[İnhisar]] (północny wschód), [[Eskişehir]] (południowy wschód) i [[Bozüyük]] (południowy zachód). Według spisu powszechnego z 2000 roku populacja wynosiła 21 012 mieszkańców, a szacunki z 2010 podają 19 425. Söğüt dzieli się na pięć dzielnic i 23 wsie. Söğüt jest położony 31 km od Bileciku i 52 km od Eskişehir.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Turcji]]
[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Bilecik]]

title: Söğüt

Państwo: Turcja

Prowincja: Bilecik

Burmistrz: Osman Güneş

Powierzchnia: 599 km²


text:
# Konwergencja (językoznawstwo)
Konwergencja - międzyjęzykowa relacja semantyczna występująca w słownikach dwujęzycznych oraz w procesie tłumaczenia tekstów na inny język.
Kilku (przynajmniej dwóm) leksemom w języku wyjściowym odpowiada jeden leksem w języku docelowym. Przykłady z języka polskiego i niemieckiego: znaczeniu dwóch polskich leksemów/wyrażeń: żenić się (o mężczyznach) i wychodzić za mąż (o kobietach) odpowiada w języku niemieckim jeden  leksem: heiraten. Natomiast w wypadku języka niemieckiego jako języka wyjściowego leksemom passieren i geschehen odpowiada w języku polskim jeden leksem: zdarzyć się.
Konwergencja traktowana jako jeden z typów ekwiwalencji semantycznej nie stanowi problemu przy tłumaczeniu z języka polskiego na inny język, przy wyszukiwaniu ekwiwalentów w słowniku dwujęzycznym z językiem polskim jako językiem wyjściowym oraz przy tworzeniu tekstów obcojęzycznych przez polskich native speakerów. Może natomiast stanowić problem dla użytkowników języka docelowego. Dwujęzyczny słownik pasywny z językiem obcym jako językiem wyjściowym powinien zawierać jak najwięcej informacji o użyciu wyrazów hasłowych.

title: Konwergencja (językoznawstwo)

wikitext:
'''Konwergencja''' - międzyjęzykowa relacja [[Semantyka (językoznawstwo)|semantyczna]] występująca w [[Słownik dwujęzyczny|słownikach dwujęzycznych]] oraz w procesie tłumaczenia tekstów na inny język<ref>{{Cytuj |autor = Franz Josef Hausmann |tytuł = Einführung |data = 1977 |data dostępu = 2025-06-02 |s = 55 |język = de}}</ref><ref name=":0">{{Cytuj |autor = Agnieszka Frączek, Ryszard Lipczuk |tytuł = Słowniki polsko–niemieckie |data = 2004 |data dostępu = 2025-06-02 |s = 16}}</ref>.

Kilku (przynajmniej dwóm) [[Leksem|leksemom]] w [[Język źródłowy|języku wyjściowym]] odpowiada jeden leksem w [[Język docelowy|języku docelowym]]. Przykłady z języka polskiego i niemieckiego: znaczeniu dwóch polskich leksemów/wyrażeń: ''żenić się'' (o mężczyznach) i ''wychodzić za'' ''mąż'' (o kobietach) odpowiada w języku niemieckim jeden  leksem: ''heiraten''<ref name=":0" />. Natomiast w wypadku języka niemieckiego jako języka wyjściowego leksemom ''passieren'' i ''geschehen'' odpowiada w języku polskim jeden leksem: ''zdarzyć się''<ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Petelenz |tytuł = Standarisierung der Lexikoneinträge |data = 2001 |data dostępu = 2025-06-02 |s = 132 |język = de}}</ref>.

Konwergencja traktowana jako jeden z typów ekwiwalencji semantycznej nie stanowi problemu przy tłumaczeniu z języka polskiego na inny język, przy wyszukiwaniu [[Ekwiwalent (leksykografia)|ekwiwalentów]] w słowniku dwujęzycznym z językiem polskim jako językiem wyjściowym oraz przy tworzeniu tekstów obcojęzycznych przez polskich native speakerów<ref name=":0" />. Może natomiast stanowić problem dla użytkowników języka docelowego. Dwujęzyczny [[Funkcja pasywna słownika|słownik pasywny]] z językiem obcym jako językiem wyjściowym powinien zawierać jak najwięcej informacji o użyciu [[Hasło (informacja naukowa)|wyrazów hasłowych]]<ref>{{Cytuj |autor = A Frączek, R Lipczuk |tytuł = Słowniki polsko–niemieckie |data = 2004 |s = 18}}</ref>.

== Zobacz też ==

* [[Dywergencja (językoznawstwo)|dywergencja]]
* [[Ekwiwalencja (przekład)|ekwiwalencja]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==

* [[Agnieszka Frączek]], [[Ryszard Lipczuk]]: ''Słowniki polsko–niemieckie i niemiecko–polskie. Historia i teraźniejszość''. Wołczkowo: Oficyna In Plus, 2004. ISBN 83-89402-06-8.
* Franz Josef Hausmann: ''Einführung in die Benutzung der'' ''neufranzösischen Wörterbücher''. Tübingen: Niemeyer, 1977.
* Krzysztof Petelenz: ''Standarisierung der Lexikoneinträge für ein neues großes deutsch-polnisches und polnisch-deutsches Wörterbuch.'' Hildesheim etc.Ö Georg Olms Verlag 2001. ISBN   3-487-11341-4
[[Kategoria:Semantyka]]
[[Kategoria:Leksykografia]]
[[Kategoria:Słowniki]]
[[Kategoria:Kontakty językowe]]


text:
# Rauk
Rauk (szw. liczba mnoga: raukar) – szwedzka nazwa ostańców wapienych na wyspach Gotlandia, Fårö, Lilla Karlsö oraz Olandia. Geneza rauków związana jest z ruchami izostatycznymi po stopieniu się lodowca skandynawskiego. Utworzone ze skał o różnej twardości ulegały erozji morskiej podczas wynurzania się Gotlandii. Stopniowo poszczególne skały przyjmowały różne kształty, co często było podstawą ich nazw. Wiele z nich jest chronionych w formie rezerwatów przyrody.

title: Rauk

wikitext:
[[Grafika:Raukar.JPG|thumb|Rauki na wyspie [[Fårö]]]]
'''Rauk''' ([[język szwedzki|szw]]. liczba mnoga: ''raukar'') – [[Szwecja|szwedzka]] nazwa [[ostaniec|ostańców]] [[wapień|wapienych]] na wyspach [[Gotlandia]], [[Fårö]], [[Lilla Karlsö]] oraz [[Olandia]]. Geneza rauków związana jest z [[ruchy izostatyczne|ruchami izostatycznymi]] po stopieniu się [[zlodowacenie północnopolskie|lodowca skandynawskiego]]. Utworzone ze skał o różnej twardości ulegały [[abrazja (geologia)|erozji morskiej]] podczas wynurzania się Gotlandii. Stopniowo poszczególne skały przyjmowały różne kształty, co często było podstawą ich nazw<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Berezin|imię=Henrik|tytuł=Adventure Guide Scandinavia: Sweden, Norway, Denmark|wydawca=Hunter Publishing, Inc|data=2006|strony=464|isbn=9781588435798}}</ref>. Wiele z nich jest chronionych w formie rezerwatów przyrody.

== Zobacz też ==
* [[kolumna (geomorfologia)]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Geografia Szwecji]]


text:
# (3910) Liszt
(3910) Liszt (1988 SF) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,67 lat w średniej odległości 2,79 j.a. Odkryta 16 września 1988 roku.

title: (3910) Liszt

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 3910
 |       nazwa = Liszt
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Eric Walter Elst|Eric Elst]]
 |       dzień = 16 września
 |         rok = 1988
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,7938
 |    mimośród = 0,1325
 |  peryhelium = 2,4234
 |    aphelium = 3,1641
 |         lat = 4
 |         dni = 245
 |      godzin = 16
 |    prędkość = 17,81
 |  nachylenie = 8,69
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 12,1
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(3910) Liszt (1988 SF)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4,67 lat w średniej odległości 2,79 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[16 września]] [[1988]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 3001–4000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|3910}}
* {{JPLorb|3910}}
* {{MPC|3910}}

{{SORTUJ:Liszt}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1988]]

title: (3910) Liszt

Odkrywca: Eric Elst

Data odkrycia: 16 września 1988

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 245 dni 16 godzin


text:
# Damodar Pande
Damodar Pande (ur. w 1752 w Gorkha, zm. 1804) – nepalski polityk. Mulkazi Nepalu (odpowiednik Premiera) od 1799 do śmierci w marcu 1804.

title: Damodar Pande

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2011-05}}
{{Polityk infobox
 | polityk             = Damodar Pande
 | grafika             = Damodar Pande (Nepal) (cropped).jpg
 | opis grafiki        = Damodar Pande
 | data urodzenia      = 1752
 | miejsce urodzenia   = [[Gorkha]]
 | data śmierci        = 1804
 | miejsce śmierci     =
 | funkcja             = [[Premierzy Nepalu|Premier Nepalu]]
 | partia              =
 | od                  = 1799
 | do                  = 1804
 | poprzednik          = urząd utworzony
 | następca            = [[Rana Bahadur Shah]]
 | odznaczenia         =
 | commons             =
 | quote               =
 | imię i nazwisko     = Damodar Pande
 | news                =
}}
'''Damodar Pande''' (ur. w [[1752]] w [[Gorkha]], zm. [[1804]]) – [[nepal]]ski [[polityk]]. Mulkazi Nepalu (odpowiednik Premiera) od 1799 do śmierci w marcu 1804.

{{Premierzy Nepalu}}
{{DEFAULTSORT:Pande, Damodar}}

[[Kategoria:Premierzy Nepalu]]
[[Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1804]]

title: Damodar Pande

Data i miejsce urodzenia: 1752 · Gorkha

Poprzednik: urząd utworzony

Następca: Rana Bahadur Shah


text:
# Łasica kolumbijska
Łasica kolumbijska (Neogale felipei) – bardzo rzadki gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae) znany tylko z departamentów Huila i Cauca w Kolumbii i pobliskiej północnej części Ekwadoru (gdzie zaobserwowano tylko jednego osobnika).
Umaszczenie wierzchu ciała i ogona czarno-brązowe, spód ciała pomarańczowo-żółto-brązowy. Futro dość długie. Długość ciała około 22 cm, ogon około 11 cm.
Łasica kolumbijska wydaje się zamieszkiwać tylko tereny brzegów rzek na wysokościach 1700–2700 m n.p.m. Biorąc pod uwagę intensywne wylesianie jego małego terenu występowania i fakt, że zaobserwowano łącznie mniej niż 10 osobników łasica kolumbijska może być najrzadziej spotykanym drapieżnikiem w Ameryce Południowej. Z tego powodu gatunek został oznaczony jako zagrożony w Czerwonej Księdze IUCN.
Bardzo niewiele wiadomo o zachowaniach i zwyczajach łasicy kolumbijskiej, ale niektóre jego cechy, na przykład błony pławne sugerują ziemnowodny tryb życia.

title: Łasica kolumbijska

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Łasica kolumbijska
 |nazwa łacińska         = ''Neogale felipei''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Robert J. Izor|Izor]] & [[Luis de la Torre (teriolog)|de la Torre]], 1978)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[drapieżne]]
 |rodzina                = [[łasicowate]]
 |podrodzina             = [[łasice (podrodzina ssaków)|łasice]]
 |rodzaj                 = ''[[Neogale]]''
 |gatunek                = łasica kolumbijska
 |synonimy               =
 |status IUCN            = VU
 |IUCN id                = 14026
 |mapa występowania      = Colombian Weasel area.png
 |opis mapy występowania =
 |wikispecies            = Mustela felipei
 |commons                = Category:Mustela felipei
}}
'''Łasica kolumbijska'''{{r|miiz}} (''Neogale felipei'') – bardzo rzadki [[Gatunek (biologia)|gatunek]] małego [[drapieżne]]go [[ssaki|ssaka]] z rodziny [[łasicowate|łasicowatych]] (Mustelidae) znany tylko z departamentów [[Huila]] i [[Cauca (departament)|Cauca]] w [[Kolumbia|Kolumbii]]<ref name = "Eisenberg">{{Cytuj książkę | nazwisko = Eisenberg | imię = John Frederick | autor link =  | autor2 = Redford, Kent Hubbard | tytuł = Mammals of the Neotropics: The Central Neotropics: Ecuador, Peru, Bolivia, Brazil (vol. 3) | url = http://books.google.com/books?id=p2MDAzCeQQoC&source=gbs_navlinks_s | wydawca = [[University of Chicago Press]] | miejsce = Chicago | data = 1999 | strony = 624 | id =  | isbn = 9780226195421 | doi =}}</ref> i pobliskiej północnej części [[Ekwador]]u (gdzie zaobserwowano tylko jednego osobnika)<ref name=iucn/>.

Umaszczenie wierzchu ciała i ogona czarno-brązowe, spód ciała pomarańczowo-żółto-brązowy. Futro dość długie<ref name = Walker/>. Długość ciała około 22 cm, ogon około 11 cm<ref name = "Eisenberg"/>.

Łasica kolumbijska wydaje się zamieszkiwać tylko tereny brzegów rzek na wysokościach 1700–2700 m n.p.m. Biorąc pod uwagę intensywne [[wylesianie]] jego małego terenu występowania i fakt, że zaobserwowano łącznie mniej niż 10 osobników<ref name=iucn/> łasica kolumbijska może być najrzadziej spotykanym [[drapieżnictwo|drapieżnikiem]] w Ameryce Południowej<ref name = Walker>Novak, R. M. 1999. ''Walker's Mammals of the World.'' 6th edition. Johns Hopkins University Press, Baltimore. {{ISBN|0801857899}}</ref>. Z tego powodu gatunek został oznaczony jako [[Gatunek zagrożony|zagrożony]] w [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej Księdze]] [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]]<ref name=iucn/>.

Bardzo niewiele wiadomo o zachowaniach i zwyczajach łasicy kolumbijskiej, ale niektóre jego cechy, na przykład [[Błona pławna|błony pławne]] sugerują ziemnowodny tryb życia<ref name = Walker/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="iucn">{{IUCN |id = 14026 |nazwa = Mustela felipei |autor = J.F. González-Maya, L. Emmons, K. Helgen, AAA Arias-Alzate |iucn rok = 2015 |wersja = 2015.2 |data dostępu = 2015-07-19}}</ref>
* <ref name="miiz">Systematyka i nazwy polskie za: {{Cytuj książkę | autor = Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca =  Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 160}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* R. J. Izor i N. E. Peterson. 1985. Notes on South American weasels. [[Journal of Mammalogy]] 66: 788–790.

{{Carnivora|M.}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Łasicowate]]
[[Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1978 roku]]

title: Łasica kolumbijska

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: drapieżne

Rodzina: łasicowate

Podrodzina: łasice

Rodzaj: Neogale

Gatunek: łasica kolumbijska


text:
# Alfentanyl
Alfentanyl – organiczny związek chemiczny, silny, krótko działający opioidowy lek przeciwbólowy. Pod względem chemicznym jest pochodną piperydyny i analogiem fentanylu, od którego jest kilkakrotnie (3–4 razy) słabszy. Działanie przeciwbólowe, znieczulające i uspokajające pojawia się już po kilku minutach od podania i utrzymuje się kilkanaście minut, co jest związane z gwałtownie zachodzącymi procesami dystrybucji i redystrybucji. Efekt terapeutyczny wywoływany jest głównie poprzez agonistyczne działanie na receptor μ. Stosowany jest wyłącznie w anestezjologii w celu podtrzymania znieczulenia ogólnego w czasie zabiegu operacyjnego. Działa przeciwbólowo 40 razy krócej od morfiny. Zapewnia dobrą stabilizację układu krążenia, nie działa depresyjnie na mięsień sercowy.

## Działania niepożądane
Działania uboczne są typowe dla leków opioidowych, lecz powikłania sercowo-naczyniowe są rzadsze niż w przypadku fentanylu i innych jego analogów. Obserwuje się natomiast głębszą depresję ośrodka oddechowego trwającą 30 do 50 minut. W niewydolności wątroby znacznemu wydłużeniu ulega okres półtrwania, powodując konieczność zmniejszenia dawek leku. Alfentanyl powoduje również zaburzenia hormonalne typowe dla opioidów – wzrost wydzielania hormonu wzrostu, hormonu antydiuretycznego, kortyzolu oraz amin katecholowych.

## Dawkowanie
Dawkowanie alfentanylu:
- przy znieczuleniu krótszym niż 30 min ze spontaniczną wentylacją stosuje się dawki 8–20 μg/kg m.c., a następnie dawki podtrzymujące 3–5 μg/kg m.c. co 5–20 min;
- przy znieczuleniu dłuższym niż 30 min ze spontaniczną wentylacją stosuje się dawki 20–75 μg/kg m.c., a następnie dawki podtrzymujące 5–15 μg/kg m.c.;
- w indukcji anestezji z wentylacją dłuższej niż 45 min stosuje się dawki 130–245 μg/kg m.c., a następnie dawki podtrzymujące 0,5–15 μg/kg m.c./min.

## Preparaty
Na chwilę obecną żaden preparat zawierający alfentanyl nie jest dopuszczony do obrotu na terenie Polski.

title: Alfentanyl

wikitext:
{{Związek chemiczny infobox
 |nazwa                      = Alfentanyl
 |1. grafika                 = Alfentanil-2D-skeletal.svg
 |opis 1. grafiki            =
 |2. grafika                 =
 |opis 2. grafiki            =
 |3. grafika                 =
 |opis 3. grafiki            =
 |nazwa systematyczna        = ''N''-<nowiki />{1-[2-(4-etylo-4,5-dihydro-5-okso-1''H''-tetrazol-1-ilo)etylo]-4-(metoksymetylo)-4-piperydynylo}-''N''-fenylopropanoamid
 |nazwy farmaceutyczne       = {{łac.|alfentanili hydrochloridum}}
 |inne nazwy                 =
 |wzór sumaryczny            = C21H32N6O3
 |inne wzory                 =
 |masa molowa                = 416,52
 |wygląd                     =
 |SMILES                     = CCC(=O)N(C1=CC=CC=C1)C2(CCN(CC2)CCN3C(=O)N(N=N3)CC)COC
 |numer CAS                  = 71195-58-9
70879-28-6 (chlorowodorek)
 |PubChem                    = 51263
 |DrugBank                   = DB00802
 |gęstość                    =
 |gęstość źródło             =
 |stan skupienia w podanej g =
 |g warunki niestandardowe   =
 |rozpuszczalność w wodzie   = 34,6 mg/l
 |rww źródło                 = {{r|DB}}
 |rww warunki niestandardowe =
 |inne rozpuszczalniki       =
 |temperatura topnienia      = 140,8
 |tt źródło                  = {{r|DB}}
 |tt warunki niestandardowe  =
 |temperatura wrzenia        =
 |tw źródło                  =
 |tw warunki niestandardowe  =
 |temperatura krytyczna      =
 |tk źródło                  =
 |ciśnienie krytyczne        =
 |ck źródło                  =
 |logP                       =
 |kwasowość                  =
 |zasadowość                 =
 |lepkość                    =
 |l źródło                   =
 |l warunki niestandardowe   =
 |napięcie powierzchniowe    =
 |np źródło                  =
 |np warunki niestandardowe  =
 |układ krystalograficzny    =
 |moment dipolowy            =
 |moment dipolowy źródło     =
 |karta charakterystyki      =
 |zagrożenia GHS źródło      =
 |piktogram GHS              = {{Piktogram GHS|?}}
 |hasło GHS                  =
 |zwroty H                   =
 |zwroty EUH                 =
 |zwroty P                   =
 |NFPA 704                   =
 |NFPA 704 źródło            =
 |temperatura zapłonu        =
 |tz źródło                  =
 |tz warunki niestandardowe  =
 |temperatura samozapłonu    =
 |ts źródło                  =
 |ts warunki niestandardowe  =
 |numer RTECS                = TX1452480
 |dawka śmiertelna           =
 |pochodne                   =
 |podobne związki            = [[fentanyl]], [[sufentanyl]]
 |ATC                        = [[ATC (N01)|N01AH02]]
 |legalność w Polsce         = I-N
 |stosowanie w ciąży         =
 |działanie                  = przeciwbólowe
 |procent wchłaniania        =
 |biodostępność              = 100%
 |okres półtrwania           = 90–111min
 |wiązanie z białkami osocza = 92%
 |metabolizm                 = [[wątroba|wątrobowy]]
 |wydalanie                  = głównie z [[mocz]]em
 |drogi podawania            = [[Wlew dożylny|infuzja]] i [[Zastrzyk dożylny|iniekcja dożylna]]
 |objętość dystrybucji       = 0,4–1 l
 |commons                    =
}}
'''Alfentanyl''' – [[Związki organiczne|organiczny związek chemiczny]], silny, krótko działający [[opioidy|opioidowy]] [[Analgetyki|lek przeciwbólowy]]. Pod względem chemicznym jest pochodną [[piperydyna|piperydyny]] i [[analog (chemia)|analogiem]] [[fentanyl]]u, od którego jest kilkakrotnie (3–4 razy) słabszy. Działanie przeciwbólowe, znieczulające i uspokajające pojawia się już po kilku minutach od podania i utrzymuje się kilkanaście minut, co jest związane z gwałtownie zachodzącymi procesami dystrybucji i redystrybucji. Efekt terapeutyczny wywoływany jest głównie poprzez [[agonista|agonistyczne]] działanie na receptor μ. Stosowany jest wyłącznie w [[anestezjologia|anestezjologii]] w celu podtrzymania [[znieczulenie ogólne|znieczulenia ogólnego]] w czasie zabiegu operacyjnego. Działa przeciwbólowo 40 razy krócej od [[Morfina|morfiny]]. Zapewnia dobrą stabilizację układu krążenia, nie działa depresyjnie na mięsień sercowy.

== Działania niepożądane ==
Działania uboczne są typowe dla leków opioidowych, lecz powikłania sercowo-naczyniowe są rzadsze niż w przypadku fentanylu i innych jego analogów. Obserwuje się natomiast głębszą depresję [[ośrodek oddechowy człowieka|ośrodka oddechowego]] trwającą 30 do 50 minut. W niewydolności [[wątroba|wątroby]] znacznemu wydłużeniu ulega [[Biologiczny okres półtrwania|okres półtrwania]], powodując konieczność zmniejszenia dawek leku. Alfentanyl powoduje również zaburzenia hormonalne typowe dla opioidów – wzrost wydzielania [[hormon wzrostu|hormonu wzrostu]], [[hormon antydiuretyczny|hormonu antydiuretycznego]], [[kortyzol]]u oraz [[Katecholaminy|amin katecholowych]].

== Dawkowanie ==
Dawkowanie alfentanylu<ref name="FP8">{{FP8|s=3491}}</ref>:
* przy znieczuleniu krótszym niż 30 min ze spontaniczną wentylacją stosuje się dawki 8–20 μg/kg m.c., a następnie dawki podtrzymujące 3–5 μg/kg m.c. co 5–20 min;
* przy znieczuleniu dłuższym niż 30 min ze spontaniczną wentylacją stosuje się dawki 20–75 μg/kg m.c., a następnie dawki podtrzymujące 5–15 μg/kg m.c.;
* w indukcji anestezji z wentylacją dłuższej niż 45 min stosuje się dawki 130–245 μg/kg m.c., a następnie dawki podtrzymujące 0,5–15 μg/kg m.c./min.

== Preparaty ==
Na chwilę obecną żaden preparat zawierający alfentanyl nie jest dopuszczony do obrotu na terenie Polski<ref name="Wykaz">{{cytuj książkę|tytuł=Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej |url=http://web.archive.org/web/20111027004547/http://www.mz.gov.pl/wwwmz/index?mr=b4&ms=631&ml=pl&mi=631&mx=0&ma=17531 |język=pl |data dostępu=2011-12-26}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="DB">{{DrugBank|id=DB00802|nazwa=Alfentanil|data dostępu=}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Kostowski |imię=Wojciech |nazwisko2=Herman |imię2=Zbigniew S. |tytuł=Farmakologia – podstawy farmakoterapii: podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy |rok=2006 |wydawca=Wydawnictwo Lekarskie PZWL |miejsce=Warszawa |isbn= 8320033527 |wydanie=3 poprawione i uzupełnione |strony=1569}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}
{{Klasyfikacja ATC|N01}}
{{opioidy}}

[[Kategoria:Leki przeciwbólowe]]
[[Kategoria:Leki stosowane w anestezjologii]]
[[Kategoria:Opioidy]]
[[Kategoria:Piperydyny]]
[[Kategoria:Tetrazole]]

title: Alfentanyl

farm.: łac. alfentanili hydrochloridum

Podobne związki: fentanyl, sufentanyl

Legalność w Polsce: środek odurzający grupy I-N

Działanie: przeciwbólowe

Metabolizm: wątrobowy

Wydalanie: głównie z moczem

Drogi podawania: infuzja i iniekcja dożylna


text:
# 18 Dywizja Atomowych Okrętów Podwodnych
18 Dywizja Atomowych Okrętów Podwodnych (18 DAOP) – morski związek taktyczny Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w strukturach Floty Północnej.
Dywizja wchodziła  w skład (2008) 12 Eskadry Atomowych Okrętów Podwodnych z Gadżyjewa. Stacjonowała w Nerpicha, Zapadnaja Lica.
W lutym 2010 rozformowano 18 Dywizję OPARB. W styczniu 2013 pozostające w rezerwie TK-17 Archangielsk, TK-20 Sewerstal wycofano z linii.

## Okręty
| Okręty dywizji w linii w 2008 |              |                 |
| Nazwa                         | Typ          | Uwagi           |
| TK-17 Archangielsk            | projekt 941  | w linii od 1987 |
| TK-20 Sewierstal              | projekt 941  | w linii od 1989 |
| TK-208 Dymitr Donskij         | projekt 941U | w linii od 1982 |

title: 18 Dywizja Atomowych Okrętów Podwodnych

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 18 Dywizja Atomowych Okrętów Podwodnych
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 = Great emblem of the Northern Fleet.svg
 |kategoria wojska     = marynarka
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{Państwo|RUS}}
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        = 2010
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych = [[marynarka wojenna]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           = [[Flota Północna]]
[[12 Eskadra Atomowych Okrętów Podwodnych|12 Eskadra AOP]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''18 Dywizja Atomowych Okrętów Podwodnych''' (18 DAOP) – morski [[związek taktyczny]] [[Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej|Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej]] w strukturach [[Flota Północna|Floty Północnej]].

Dywizja wchodziła  w skład (2008) [[12 Eskadra Atomowych Okrętów Podwodnych|12 Eskadry Atomowych Okrętów Podwodnych]] z [[Gadżyjewo|Gadżyjewa]]{{odn|Zarychta|2016|s=448}}. Stacjonowała w Nerpicha, Zapadnaja Lica{{odn|Zarychta|2016|s=448}}.
W lutym 2010 rozformowano 18 Dywizję OPARB. W styczniu 2013 pozostające w rezerwie TK-17 Archangielsk, TK-20 Sewerstal wycofano z linii{{odn|Depczyński|2015|s=233}}.

== Okręty ==
{| class="wikitable"
| colspan="3" style="background-color:LightGrey;text-align:center;" |'''Okręty dywizji w linii w 2008'''{{odn|Depczyński|2015|s=389}}
|-
!Nazwa
!Typ
!Uwagi
|-
|TK-17 Archangielsk
|[[Okręty podwodne projektu 941|projekt 941]]
|w linii od 1987
|-
|TK-20 Sewierstal
|projekt 941
|w linii od 1989
|-
|[[TK-208 Dmitrij Donskoj|TK-208 Dymitr Donskij]]
|projekt 941U
|w linii od 1982
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==

* {{Cytuj książkę|nazwisko=Depczyński|imię=Marek|tytuł=Rosyjskie siły zbrojne: od Milutina do Putina|data=2015|wydawca=Bellona SA|miejsce=Warszawa|isbn=9788311135055|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Grabowski|imię=Tomasz|tytuł=Rosyjska siła. Siły Zbrojne i główne problemy polityki obronnej Federacji Rosyjskiej w latach 1991-2010|data=2011|wydawca=Instytut Geopolityki|miejsce=Częstochowa|isbn=9788361294528|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Zarychta |imię = Stanisław | autor link = Stanisław Zarychta |tytuł = Broń jądrowa w kształtowaniu bezpieczeństwa 1945–2015| data = 2016 |wydawca= Bellona SA | miejsce = Warszawa | isbn = 9788311142350  |odn=tak}}

{{ZO, ZT i oddziały okrętów SZ Federacji Rosyjskiej}}
{{Rosyjska triada nuklearna}}

[[Kategoria:Związki taktyczne i oddziały Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej]]
[[Kategoria:Flota Północna]]
[[Kategoria:Dywizje okrętów podwodnych Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej]]

title: · 18 Dywizja Atomowych Okrętów Podwodnych

Państwo: Rosja

Rodzaj sił zbrojnych: marynarka wojenna

Podległość: Flota Północna · 12 Eskadra AOP


text:
# Mirosław Żuławski
Mirosław Żuławski (ur. 16 stycznia 1913 w Nisku, zm. 17 lutego 1995 w Warszawie) – polski pisarz, dyplomata.

## Życiorys
Syn Sławomira Żuławskiego, międzywojennego starosty w Tarnowskich Górach. Ukończył w 1935 studia na Wydziale Prawa i Studium Dyplomatyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1936–1939 był urzędnikiem administracji państwowej – sekretarzem wojewody lwowskiego.
W czasie okupacji mieszkał z rodziną we Lwowie, tam urodził się jego syn Andrzej. W latach 1941–1944 działał w Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej, był redaktorem konspiracyjnego czasopisma „Biuletyn Informacyjny Ziemi Czerwieńskiej”, działaczem podziemia kulturalnego. W 1944 – szefem Oddziału VI Biura Informacji i Propagandy (BIP) obszaru Lwów KG ZWZ- AK. Pisał i redagował biuletyny informacyjne. Był karmicielem, a później preparatorem wszy w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla, co skutecznie chroniło przed represjami okupanta. Po zajęciu miasta przez Armię Czerwoną wyjechał ze Lwowa. W latach 1944–1945 był korespondentem wojennym, a następnie zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Rzeczpospolitej” w Lublinie.
W latach 1945–1948 był członkiem PPS, od 1948 należał do PZPR. W latach 1945–1949 przebywał jako radca kulturalny w Ambasadzie RP w Paryżu, w latach 1949–1952 w Pradze. W latach 1952–1955 wchodził w skład zespołu redakcyjnego „Przeglądu Kulturalnego”, publikował też w tygodniku „Świat”. W latach 1956–1965 znów pracował w Paryżu reprezentując Polskę w UNESCO. Od 1971 był wicedyrektorem departamentu MSZ. Lata 1973–1977 spędził w Dakarze jako Ambasador PRL w Senegalu, Republice Górnej Wolty, Republice Mali i od 1975 w Gambii; w 1978 przeszedł na emeryturę.
Jako poeta debiutował na łamach lwowskich „Sygnałów”. W 1953 roku otrzymał nagrodę państwową III. stopnia za powieść Rzeka czerwona. W latach 1990–1995 był stałym felietonistą magazynu „Twój Styl”.
Był mężem Czesławy Janiakównej, ojcem reżysera Andrzeja Żuławskiego, bratankiem pisarza Jerzego Żuławskiego, kuzynem malarza Marka Żuławskiego, dziadkiem reżysera Xawerego Żuławskiego.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Order Krzyża Grunwaldu III klasy (11 lipca 1946)[6]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (15 lipca 1954)[7]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (12 stycznia 1955)[8]
- Krzyż Komandorski Orderu Narodowego Zasługi (Francja)
- Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej (Francja)
- Order Pracy I klasy (Wietnam, 1958)[9]
- Order Narodowy Lwa (Senegal)[2]

## Książki
- Ostatnia Europa. Trzy miniatury (1947)
- Rzeka czerwona (1953)
- Portret wroga (1954)
- Opowieść atlantycka (1954)
- Drzazgi bambusa (1956)
- Psia gwiazda (1965)
- Opowieści mojej żony (1970)
- Pisane nocą (1973)
- Ucieczka do Afryki (1983)
- Album domowe. Felietony 1990–1995 (1997)

Napisał scenariusz filmu Opowieść atlantycka w reż. Wandy Jakubowskiej według własnego opowiadania pod tym tytułem.

title: Mirosław Żuławski

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Mirosław Żuławski
 | grafika             =
 | opis grafiki        =
 | data urodzenia      = 16 stycznia 1913
 | miejsce urodzenia   = [[Nisko]]
 | data śmierci        = 17 lutego 1995
 | miejsce śmierci     = [[Warszawa]]
 | funkcja             = Wicedyrektor departamentu [[Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Polska)|MSZ]]
 | partia              = [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza]]
 | od                  = 1971
 | do                  = 1974
 | 2 funkcja           = [[Ambasador]] PRL w [[Senegal]]u, [[Burkina Faso|Republice Górnej Wolty]], [[Mali|Republice Mali]] i [[Gambia|Gambii]]
 | 2 partia            = [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza]]
 | 2 od                = 1974
 | 2 do                = 1977
 | 2 poprzednik        = charge d'affaires z pionu handlowego
 | 2 następca          = [[Marian Stradowski]]
 | podpis              =
 | odznaczenia         = {{order|OOP|KKO}} {{order|OKG|3}} {{order|OOP|KO}} {{order|MPL10}} {{order|NOZF|KOM}} {{order|LH|O}} {{order|W-OP|1}} {{order|NOL|K}}
 | commons             =
 | quote               =
 | poprzednik          =
 | następca            =
 | news                =
}}
'''Mirosław Żuławski''' (ur. [[16 stycznia]] [[1913]] w [[Nisko|Nisku]], zm. [[17 lutego]] [[1995]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski pisarz, [[dyplomata]].

== Życiorys ==
Syn Sławomira Żuławskiego, międzywojennego starosty w [[Tarnowskie Góry|Tarnowskich Górach]]<ref>{{Cytuj |autor = Janusz R. Kowalczyk |tytuł = Ród Żuławskich |data dostępu = 2025-03-08 |opublikowany = Culture.pl |url = https://culture.pl/pl/artykul/rod-zulawskich}}</ref>. Ukończył w 1935 studia na [[Wydział Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie|Wydziale Prawa]] i [[Studium Dyplomatyczne Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie|Studium Dyplomatyczne]] na [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytecie Jana Kazimierza]] we [[Lwów|Lwowie]]. W latach 1936–1939 był urzędnikiem administracji państwowej – sekretarzem wojewody lwowskiego.

W czasie [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji]] mieszkał z rodziną we Lwowie, tam urodził się jego syn [[Andrzej Żuławski|Andrzej]]. W latach 1941–1944 działał w [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej]]-[[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], był redaktorem konspiracyjnego czasopisma „Biuletyn Informacyjny Ziemi Czerwieńskiej”, działaczem podziemia kulturalnego. W 1944 – szefem Oddziału VI [[Biuro Informacji i Propagandy|Biura Informacji i Propagandy]] (BIP) obszaru Lwów KG ZWZ- AK. Pisał i redagował biuletyny informacyjne. Był [[Karmiciel wszy|karmicielem]], a później preparatorem [[wszy]] w [[Instytut Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla|Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami]] prof. [[Rudolf Weigl|Rudolfa Weigla]], co skutecznie chroniło przed represjami okupanta. Po zajęciu miasta przez [[Armia Czerwona|Armię Czerwoną]] wyjechał ze Lwowa. W latach 1944–1945 był korespondentem wojennym, a następnie zastępcą redaktora naczelnego dziennika „[[Rzeczpospolita (gazeta)|Rzeczpospolitej]]” w [[Lublin]]ie.

W latach 1945–1948 był członkiem [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]], od 1948 należał do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]]{{r|O}}. W latach 1945–1949 przebywał jako [[stopień dyplomatyczny|radca kulturalny]] w [[Placówki dyplomatyczne i konsularne Polski na świecie oraz obcych państw w Polsce|Ambasadzie RP]] w [[Paryż]]u, w latach 1949–1952 w [[Praga|Pradze]]. W latach 1952–1955 wchodził w skład zespołu redakcyjnego „Przeglądu Kulturalnego”, publikował też w [[Świat (1951–1969)|tygodniku „Świat”]]. W latach 1956–1965 znów pracował w Paryżu reprezentując [[Polska|Polskę]] w [[UNESCO]]. Od 1971 był wicedyrektorem departamentu [[Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Polska)|MSZ]]. Lata 1973–1977 spędził w [[Dakar]]ze jako [[Ambasador]] PRL w [[Senegal]]u, [[Burkina Faso|Republice Górnej Wolty]], [[Mali|Republice Mali]]<ref>''Rocznik polityczny i gospodarczy'', 1976, s. 661.</ref> i od 1975 w [[Gambia|Gambii]]<ref>''Przegląd orientalistyczny'', 1976, s. 318.</ref>; w 1978 przeszedł na emeryturę.

Jako poeta debiutował na łamach lwowskich „Sygnałów”. W 1953 roku otrzymał nagrodę państwową III. stopnia za powieść ''Rzeka czerwona''<ref>Dziennik Polski, r. IX, nr 173 (2948), s. 7.</ref>. W latach 1990–1995 był stałym felietonistą magazynu „Twój Styl”.

Był mężem Czesławy Janiakównej, ojcem reżysera [[Andrzej Żuławski|Andrzeja Żuławskiego]], bratankiem pisarza [[Jerzy Żuławski|Jerzego Żuławskiego]], kuzynem malarza [[Marek Żuławski|Marka Żuławskiego]], dziadkiem reżysera [[Xawery Żuławski|Xawerego Żuławskiego]].

== Ordery i odznaczenia ==

* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]
* [[Order Krzyża Grunwaldu]] III klasy (11 lipca 1946)<ref>{{Monitor Polski|1947|17|37}} „za zasługi położone w walce z okupantem i udział w pracach konspiracyjnych w okresie okupacji”.</ref>
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (15 lipca 1954)<ref>{{Monitor Polski|rok=1954|numer=112|pozycja=1564}} „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.</ref>
* [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]] (12 stycznia 1955)<ref>{{Monitor Polski|rok=1955|numer=70|pozycja=888}} - Uchwała Rady Państwa z dnia 12 stycznia 1955 r. nr 0/105 - na wniosek Zarządu Głównego Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”.</ref>
* Krzyż Komandorski [[Order Narodowy Zasługi|Orderu Narodowego Zasługi]] (Francja)
* Krzyż Oficerski [[Order Legii Honorowej|Orderu Legii Honorowej]] (Francja)
* [[Order Pracy (Wietnam)|Order Pracy]] I klasy (Wietnam, 1958)<ref>''Wysokie odznaczenia wietnamskie dla 6 polskich działaczy kultury i sztuki'', "Trybuna Ludu", nr 268, 25 września 1958, s. 1.</ref>
* [[Order Narodowy Lwa]] (Senegal){{r|O}}

== Książki ==
* ''Ostatnia Europa. Trzy miniatury'' (1947)
* ''Rzeka czerwona'' (1953)
* ''Portret wroga'' (1954)
* ''Opowieść atlantycka'' (1954)
* ''Drzazgi bambusa'' (1956)
* ''Psia gwiazda'' (1965)
* ''Opowieści mojej żony'' (1970)
* ''Pisane nocą'' (1973)
* ''Ucieczka do Afryki'' (1983)
* ''Album domowe. Felietony 1990–1995'' (1997)

Napisał scenariusz filmu ''Opowieść atlantycka'' w reż. [[Wanda Jakubowska|Wandy Jakubowskiej]] według własnego opowiadania pod tym tytułem.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=O>{{Cytuj książkę | tytuł = Kto jest kim w Polsce 1984 | wydanie = 1 | rok = 1984 | miejsce = Warszawa | wydawca = [[Wydawnictwo Interpress]] | isbn = 8322320736 | strony = 1166}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor =Grzegorz Mazur | tytuł =Biuro Informacji i Propagandy SZP-ZWZ-AK 1939–1945| wydawca =[[Instytut Wydawniczy „Pax”| Instytut Wydawniczy Pax]]| miejsce =Warszawa | rok =1987 | strony =402–403 | isbn =83-211-0892-X}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.lwow.home.pl/zulawski.html Wspomnienia z lat okupacji]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Żuławski, Mirosław}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie]]
[[Kategoria:Ambasadorowie PRL]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Polski w Mali]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Polski w Senegalu]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nisku]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu katolickim w Górze Kalwarii]]
[[Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Narodowym Lwa]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Francja)]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Pracy (Wietnam)]]
[[Kategoria:Polscy pisarze współcześni]]
[[Kategoria:Polscy poeci XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy scenarzyści XX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1913]]
[[Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Zatrudnieni w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami]]
[[Kategoria:Zmarli w 1995]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Żuławscy herbu Szeliga|Mirosław]]

title: Mirosław Żuławski

Data i miejsce urodzenia: 16 stycznia 1913 · Nisko

Data i miejsce śmierci: 17 lutego 1995 · Warszawa

Przynależność polityczna: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Poprzednik: charge d'affaires z pionu handlowego

Następca: Marian Stradowski


text:
# Fundacja Polska Debatuje
Fundacja Polska Debatuje – polska organizacja pozarządowa o statusie fundacji. Założona w 2012 roku, zrzeszona w International Debate Education Association. Zajmuje się promowaniem debat i organizacją warsztatów z wystąpień publicznych.
Fundacja Polska Debatuje współorganizuje ogólnopolskie i międzynarodowe projekty. Zajmuje się też realizacją własnych wydarzeń: organizuje warsztaty dla różnych grup odbiorców, prowadzi szkolenia, monitoruje funkcjonowanie innych podmiotów debatanckich w Polsce. Jej głównymi celami jest propagowanie debat jako narzędzia edukacyjnego, konsolidowanie polskiego środowiska debat oraz kształtowanie postaw obywatelskich wśród społeczeństwa, zwłaszcza młodzieży.
W ramach swojej działalności Fundacja współpracuje z instytucjami z kraju i zagranicy. Jest członkiem International Debate Education Association, a w Polsce aktywnie działa w porozumieniu z uniwersyteckimi Klubami Debat z Krakowa, Poznania, Warszawy, Gdańska oraz Lublina, z którymi współorganizuje turnieje w ramach Polskiej Ligi Debat. Od 2018 roku Fundacja koordynuje mistrzostwa Polish Schools Debating Championship, które zostały wsparte przez Ministerstwo Edukacji i Nauki.

## Historia Fundacji
Fundacja została założona i zarejestrowana w 2012 roku. Na początku swojego istnienia zaangażowana była w tworzenie nowych Klubów Debat, współpracujących z największymi polskimi uczelniami publicznymi, oraz prowadzenie warsztatów z debat w formacie British Parliamentary. Działania te miały na celu promocję debat jako narzędzia edukacyjnego wśród uczniów i studentów. Następnie Fundacja przystąpiła do organizacji warsztatów dla instytucji publicznych oraz prywatnych.
Decyzją Europejskiej Rady Debat, Fundacja zorganizowała w Warszawie Mistrzostwa Europy Debat 2016 (European Universities Debating Championship). W latach 2018–2023 nastąpił rozwój działalności Fundacji, która zaangażowała się w organizację kolejnych turniejów, koordynację projektów międzynarodowych oraz wymiany międzynarodowe, możliwe dzięki dołączeniu do International Debate Education Association. Wzrost rozpoznawalności Fundacji pozwolił na angaż w programy partnerskie, mające na celu poprawę debaty publicznej oraz stan społeczeństwa obywatelskiego.
W 2022 roku Fundacja współorganizowała Mistrzostwa Polski Debat Parlamentarnych, a koordynowany przez nią projekt Polish School Debating Championship został wsparty przez Ministerstwo Edukacji i Nauki. Dzięki dofinansowaniu Reprezentacja Polski, przygotowywana przez trenerów współpracujących z Fundacją Polska Debatuje, ma wziąć udział w Mistrzostwach Świata Debat 2023 (World Schools Debating Championships) w Wietnamie.

## Zadania Fundacji
Do priorytetowych zadań Fundacji należy:
- propagowanie debat i rozważania problemów poprzez merytoryczną dyskusję

Fundacja wspiera inicjatywy służące promocji debat, organizując warsztaty dla uczniów, studentów, członków organizacji młodzieżowych oraz podmiotów publicznych i prywatnych, a także koordynując turnieje debat.
- konsolidacja i integracja polskiego środowiska debat

Fundacja współpracuje z Klubami Debat oraz organizuje coroczną Polską Radę Debat, podczas której omawiane są bieżące projekty i problemy dotyczące polskiego środowiska debat.
- propagowanie, szczególnie wśród młodzieży, idei otwartego społeczeństwa obywatelskiego

Fundacja dąży do promocji pozytywnych wartości i postaw związanych ze świadomym funkcjonowaniem w społeczeństwie, nastawionym na poszanowanie wszystkich grup społecznych, opartym na kulturalnej i merytorycznej dyskusji.
- promowanie kultury języka polskiego, upowszechnianie retoryki i sztuki wystąpień publicznych

Fundacja organizuje warsztaty z wystąpień publicznych dla różnych grup społecznych, niezależnie od wieku czy przynależności instytucjonalnej lub jej braku.

## Projekty prowadzone przez Fundację
- Szkoła Debatuje – projekt skierowany do uczniów szkół średnich, oparty na organizacji serii ogólnopolskich turniejów debat w formacie British Parliamentary.
- Warsaw Junior Debate Cup – turniej zapoczątkowany w 2019 roku, skierowany do uczniów klas 6–8, odbywający się w języku angielskim w formacie Schools.
- Muzealna Liga Debatancka – projekt organizowany wraz z Muzeum Narodowym w Warszawie, oparty na debatach dotyczących tematów kulturalnych.
- Podlaska Liga Debat o Ekonomii Społecznej – projekt organizowany na zlecenie Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Białymstoku, skierowany do uczniów podlaskich szkół średnich.
- Ogólnopolski Turniej Debat Szkół Podstawowych – coroczne wydarzenie, skierowane do uczniów klas 7–8, oparte na turnieju debat w formacie Schools.
- Szkoła z Debatą – inicjatywa przeznaczona dla nauczycieli pracujących w szkołach średnich, prowadzących szkolne koła debat, w ramach której prowadzone są warsztaty dotyczące wykorzystania debat jako narzędzia edukacyjnego podczas lekcji.
- Debaty dla seniorów – warsztaty dla osób w wieku emerytalnym, realizowane ze środków programu Seniorzy w Akcji Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności organizowanego przez Towarzystwo Inicjatyw Twórczych[6].
- Polish Schools Debating Championship – coroczne mistrzostwa, odbywające się w języku angielskim w formacie Schools, podczas których wyłaniani są nowi członkowie Reprezentacji Polski.
- Polska Liga Debat – seria ogólnopolskich turniejów w formacie British Parliamentary, współorganizowanych we współpracy z Klubami Debat.
- Mistrzostwa Polski Debat Parlamentarnych – coroczne 3-dniowe mistrzostwa, podczas których wyłaniana jest najlepsza drużyna w kategorii Open oraz w kategorii Novice.
- Nic o Nas – projekt skierowany do uczniów szkół średnich i organizacji młodzieżowych, zlecony przez Fundację Stocznia i dofinansowany w ramach tzw. Funduszy Norweskich.
- New Global Learning – międzynarodowy projekt realizowany we współpracy z Fundacją Rozwoju w ramach programu Erasmus+, polegający na wytworzeniu materiałów edukacyjnych.

## Władze Fundacji
W ramach Fundacji funkcjonuje Rada. Do jej głównych zadań należą:
- nadzór nad działalnością Fundacji
- wytyczanie głównych kierunków działań
- przyjmowanie corocznych sprawozdań.

W jej skład wchodzą Marcin Kolago oraz Bartłomiej Ziemowit Brach.
Pieczę nad Fundacją sprawuje również Zarząd, który zajmuje się bieżącymi sprawami oraz pełną koordynacją projektów. W jego skład wchodzą: prezes Hanna Róża Szeremeti oraz wiceprezes Paweł Sieprawski.

title: Fundacja Polska Debatuje

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2023-04}}
'''Fundacja Polska Debatuje''' – polska organizacja pozarządowa o statusie fundacji. Założona w 2012 roku, zrzeszona w International Debate Education Association<ref>{{Cytuj |tytuł = International Debate Education Association (IDEA) |data dostępu = 2023-04-14 |opublikowany = idebate.net |url = https://idebate.net/ |język = en}}</ref>. Zajmuje się promowaniem debat i organizacją warsztatów z wystąpień publicznych.

Fundacja Polska Debatuje współorganizuje ogólnopolskie i międzynarodowe projekty. Zajmuje się też realizacją własnych wydarzeń: organizuje warsztaty dla różnych grup odbiorców, prowadzi szkolenia, monitoruje funkcjonowanie innych podmiotów debatanckich w Polsce. Jej głównymi celami jest propagowanie debat jako narzędzia edukacyjnego, konsolidowanie polskiego środowiska debat oraz kształtowanie postaw obywatelskich wśród społeczeństwa, zwłaszcza młodzieży.

W ramach swojej działalności Fundacja współpracuje z instytucjami z kraju i zagranicy. Jest członkiem International Debate Education Association, a w Polsce aktywnie działa w porozumieniu z uniwersyteckimi Klubami Debat z Krakowa, Poznania, Warszawy, Gdańska oraz Lublina, z którymi współorganizuje turnieje w ramach Polskiej Ligi Debat. Od 2018 roku Fundacja koordynuje mistrzostwa Polish Schools Debating Championship, które zostały wsparte przez [[Ministerstwo_Edukacji_Narodowej|Ministerstwo Edukacji i Nauki]].

== Historia Fundacji ==

Fundacja została założona i zarejestrowana w 2012 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Wyszukiwarka KRS |data dostępu = 2023-04-14 |opublikowany = wyszukiwarka-krs.ms.gov.pl |url = https://wyszukiwarka-krs.ms.gov.pl/dane-szczegolowe-podmiotu;numerKRS=K2cJD+GgePBj8wUa5AeXeg==;typ=S}}</ref>. Na początku swojego istnienia zaangażowana była w tworzenie nowych Klubów Debat, współpracujących z największymi polskimi uczelniami publicznymi, oraz prowadzenie warsztatów z debat w formacie British Parliamentary. Działania te miały na celu promocję debat jako narzędzia edukacyjnego wśród uczniów i studentów. Następnie Fundacja przystąpiła do organizacji warsztatów dla instytucji publicznych oraz prywatnych<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia |data dostępu = 2023-04-14 |url = http://www.polskadebatuje.org/historia/ |język = pl-PL}}</ref>.

Decyzją Europejskiej Rady Debat, Fundacja zorganizowała w Warszawie Mistrzostwa Europy Debat 2016 (European Universities Debating Championship). W latach 2018–2023 nastąpił rozwój działalności Fundacji, która zaangażowała się w organizację kolejnych turniejów, koordynację projektów międzynarodowych oraz wymiany międzynarodowe, możliwe dzięki dołączeniu do International Debate Education Association. Wzrost rozpoznawalności Fundacji pozwolił na angaż w programy partnerskie, mające na celu poprawę debaty publicznej oraz stan społeczeństwa obywatelskiego.

W 2022 roku Fundacja współorganizowała Mistrzostwa Polski Debat Parlamentarnych, a koordynowany przez nią projekt Polish School Debating Championship został wsparty przez Ministerstwo Edukacji i Nauki<ref>{{Cytuj |tytuł = Polish School Debating Championship |data dostępu = 2023-04-14 |url = http://www.polskadebatuje.org/polish-schools-debating-championship/}}</ref>. Dzięki dofinansowaniu Reprezentacja Polski, przygotowywana przez trenerów współpracujących z Fundacją Polska Debatuje, ma wziąć udział w Mistrzostwach Świata Debat 2023 (World Schools Debating Championships) w [[Wietnam|Wietnamie]]{{Fakt|data=2023-04}}.

== Zadania Fundacji ==

Do priorytetowych zadań Fundacji należy<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia |data dostępu = 2023-04-14 |url = http://www.polskadebatuje.org/historia/ |język = pl-PL}}</ref>:
* propagowanie debat i rozważania problemów poprzez merytoryczną dyskusję
Fundacja wspiera inicjatywy służące promocji debat, organizując warsztaty dla uczniów, studentów, członków organizacji młodzieżowych oraz podmiotów publicznych i prywatnych, a także koordynując turnieje debat.
* konsolidacja i integracja polskiego środowiska debat
Fundacja współpracuje z Klubami Debat oraz organizuje coroczną Polską Radę Debat, podczas której omawiane są bieżące projekty i problemy dotyczące polskiego środowiska debat.
* propagowanie, szczególnie wśród młodzieży, idei otwartego społeczeństwa obywatelskiego
Fundacja dąży do promocji pozytywnych wartości i postaw związanych ze świadomym funkcjonowaniem w społeczeństwie, nastawionym na poszanowanie wszystkich grup społecznych, opartym na kulturalnej i merytorycznej dyskusji.
* promowanie kultury języka polskiego, upowszechnianie retoryki i sztuki wystąpień publicznych
Fundacja organizuje warsztaty z wystąpień publicznych dla różnych grup społecznych, niezależnie od wieku czy przynależności instytucjonalnej lub jej braku.

== Projekty prowadzone przez Fundację ==

* ''Szkoła Debatuje'' – projekt skierowany do uczniów szkół średnich, oparty na organizacji serii ogólnopolskich turniejów debat w formacie British Parliamentary.
* ''Warsaw Junior Debate Cup'' – turniej zapoczątkowany w 2019 roku, skierowany do uczniów klas 6–8, odbywający się w języku angielskim w formacie Schools.
* ''Muzealna Liga Debatancka'' – projekt organizowany wraz z [[Muzeum_Narodowe_w_Warszawie|Muzeum Narodowym w Warszawie]], oparty na debatach dotyczących tematów kulturalnych.
* ''Podlaska Liga Debat o Ekonomii Społecznej'' – projekt organizowany na zlecenie [[Regionalny_ośrodek_polityki_społecznej|Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej]] w Białymstoku, skierowany do uczniów podlaskich szkół średnich.
* ''Ogólnopolski Turniej Debat Szkół Podstawowych'' – coroczne wydarzenie, skierowane do uczniów klas 7–8, oparte na turnieju debat w formacie Schools.
* ''Szkoła z Debatą'' – inicjatywa przeznaczona dla nauczycieli pracujących w szkołach średnich, prowadzących szkolne koła debat, w ramach której prowadzone są warsztaty dotyczące wykorzystania debat jako narzędzia edukacyjnego podczas lekcji.
* ''Debaty dla seniorów'' – warsztaty dla osób w wieku emerytalnym, realizowane ze środków programu ''Seniorzy w Akcji Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności'' organizowanego przez Towarzystwo Inicjatyw Twórczych<ref>{{Cytuj |tytuł = Towarzystwo Inicjatyw Twórczych 'ę' |data dostępu = 2023-04-14 |url = https://e.org.pl/ |język = pl-PL}}</ref>.
* ''Polish Schools Debating Championship'' – coroczne mistrzostwa, odbywające się w języku angielskim w formacie Schools, podczas których wyłaniani są nowi członkowie Reprezentacji Polski.
* ''Polska Liga Debat'' – seria ogólnopolskich turniejów w formacie British Parliamentary, współorganizowanych we współpracy z Klubami Debat.
* ''Mistrzostwa Polski Debat Parlamentarnych'' – coroczne 3-dniowe mistrzostwa, podczas których wyłaniana jest najlepsza drużyna w kategorii Open oraz w kategorii Novice.
* ''Nic o Nas'' – projekt skierowany do uczniów szkół średnich i organizacji młodzieżowych, zlecony przez [[Fundacja_Stocznia|Fundację Stocznia]] i dofinansowany w ramach tzw. [[Mechanizm_Finansowy_EOG_i_Norweski_Mechanizm_Finansowy|Funduszy Norweskich]].
* ''New Global Learning'' – międzynarodowy projekt realizowany we współpracy z Fundacją Rozwoju w ramach programu [[Erasmus+]], polegający na wytworzeniu materiałów edukacyjnych.

== Władze Fundacji ==

W ramach Fundacji funkcjonuje Rada. Do jej głównych zadań należą:
* nadzór nad działalnością Fundacji
* wytyczanie głównych kierunków działań
* przyjmowanie corocznych sprawozdań.
W jej skład wchodzą Marcin Kolago oraz Bartłomiej Ziemowit Brach.

Pieczę nad Fundacją sprawuje również Zarząd, który zajmuje się bieżącymi sprawami oraz pełną koordynacją projektów. W jego skład wchodzą: prezes Hanna Róża Szeremeti oraz wiceprezes Paweł Sieprawski<ref>{{Cytuj |tytuł = Fundacja Polska Debatuje - Zespół |data dostępu = 2023-04-14 |url = http://www.polskadebatuje.org/zespol/}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Fundacje w województwie mazowieckim]]


text:
# Beniamin Obstler
Beniamin Obstler (ur. 3 września 1889 w Niepołomicach, zm. 26 marca 1919 w Magierowie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Urodził się 3 września 1889 w Niepołomicach, w ówczesnym powiecie bocheńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Mojżesza i Laji z d. Hillel. Był starszym bratem Leona (ur. 1896), żołnierza 2 pułku piechoty Legionów Polskich, odznaczonego Medalem Niepodległości.
W lutym 1914 zdał maturę w c. k. III Gimnazjum w Krakowie. Następnie studiował filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1914 wcielony do c. k. Obrony Krajowej. 1 sierpnia 1915 został mianowany na stopień aspiranta oficerskiego rezerwy. Jego oddziałem macierzystym był 15 Pułk Piechoty Obrony Krajowej. Służył także w Legionach Polskich.
Od 9 grudnia 1918 ochotnik w Wojsku Polskim jako żołnierz 1 pułku strzelców podhalańskich. Uczestnik walk we Lwowie, gdzie dowodził 1 kompanią. Odznaczył się odwagą w obronie Bełza 7 lutego 1919. Zginął w walce 26 marca 1919 pod Magierowem „usiłując zdobyć ukraińskie umocnienia”.
25 listopada 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5779 – pośmiertnie, 4 października 1922[13][1][11][14]

title: Beniamin Obstler

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Beniamin Obstler
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Beniamin Obstler por. kawaler VM.jpg
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = PL Epolet por.svg
 |stopień              = [[porucznik]] piechoty
 |data urodzenia       = 3 września 1889
 |miejsce urodzenia    = [[Niepołomice]]
 |data śmierci         = 26 marca 1919
 |miejsce śmierci      = [[Magierów (Ukraina)|Magierów]]
 |lata służby          = 1914–1919
 |siły zbrojne         = [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja             =
 |jednostki            = [[1 Pułk Strzelców Podhalańskich]]
 |stanowiska           = dowódca kompanii
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
[[wojna polsko-ukraińska]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}}
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Beniamin Obstler''' (ur. [[3 września]] [[1889]] w [[Niepołomice|Niepołomicach]], zm. [[26 marca]] [[1919]] w [[Magierów (Ukraina)|Magierowie]]) – [[porucznik]] piechoty [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Urodził się 3 września 1889 w Niepołomicach, w ówczesnym [[Powiat bocheński (Galicja)|powiecie bocheńskim]] [[Królestwo Galicji i Lodomerii|Królestwa Galicji i Lodomerii]], w rodzinie Mojżesza i Laji z d. Hillel{{odn|Kolekcja|loc=s. 1}}{{odn|Polak (red.)|1991|s=107}}. Był starszym bratem Leona (ur. 1896), żołnierza [[2 Pułk Piechoty (LP)|2 pułku piechoty Legionów Polskich]], odznaczonego [[Krzyż i Medal Niepodległości|Medalem Niepodległości]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_2519.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-12-17}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_2520.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-12-17}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://zolnierze-niepodleglosci.pl/%C5%BCo%C5%82nierz/212075/ |tytuł = Obstler Leon |opublikowany = Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku |data dostępu = 2023-12-11}}</ref>.

W lutym 1914 zdał maturę w [[II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie|c. k. III Gimnazjum w Krakowie]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 2}}{{odn|Sprawozdanie|1914|s=99}}. Następnie studiował filozofię na [[Uniwersytet Wiedeński|Uniwersytecie Wiedeńskim]]{{odn|Kolekcja|loc=s. 4}}. W 1914 wcielony do [[Cesarsko-królewska Obrona Krajowa|c. k. Obrony Krajowej]]. 1 sierpnia 1915 został mianowany na stopień aspiranta oficerskiego rezerwy. Jego oddziałem macierzystym był [[15 Pułk Piechoty Obrony Krajowej]]{{odn|Ranglisten|1916|s=85}}. Służył także w [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionach Polskich]]<ref name="Muzeum">{{Cytuj stronę |url = https://zolnierze-niepodleglosci.pl/%C5%BCo%C5%82nierz/212074/ |tytuł = Obstler Benjamin |opublikowany = Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku |data dostępu = 2023-12-17}}</ref>.

Od 9 grudnia 1918 ochotnik w Wojsku Polskim jako żołnierz [[1 Pułk Strzelców Podhalańskich|1 pułku strzelców podhalańskich]]. Uczestnik walk we [[Lwów|Lwowie]], gdzie dowodził 1 kompanią. Odznaczył się odwagą w obronie [[Bełz]]a 7 lutego 1919. Zginął w walce 26 marca 1919 pod [[Magierów (Ukraina)|Magierowem]] „usiłując zdobyć ukraińskie umocnienia”{{odn|Polak (red.)|1991|s=108}}.

25 listopada 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 12 z 26 marca 1921 roku, s. 524, tu podano, że urodził się 3 października 1889}}.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 5779 – pośmiertnie, 4 października 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 41 z 27 października 1922, s. 802}}{{odn|Kolekcja|loc=s. 1}}{{odn|Polak (red.)|1991|s=108}}<ref>{{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/NOWO-OCHE/Nowo_Oche_2515.jpg |tytuł = Kartoteka personalno-odznaczeniowa |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-12-17}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.24-1778.pdf |tytuł = Obstler Beniamin |praca = Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.24-1778 |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-12-17 |odn = {{odn/id|Kolekcja|loc=}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. III Gimnazyum w Krakowie za rok szkolny 1913/14 |url = https://www.pbc.rzeszow.pl/dlibra/publication/2885/edition/2665/content?ref=desc |miejsce = Kraków |wydawca = Nakładem Funduszu Naukowego |rok = 1914 |odn = {{odn/id|Sprawozdanie|1914}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1916 |rok = 1916 |miejsce = Wiedeń |wydawca = |język = |odn = {{odn/id|Ranglisten|1916}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 |tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych |data dostępu = 2019-09-07 |odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Polak (red.) |imię = Bogusław |autor link = Bogusław Polak |tytuł = Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945 |tom = 2/1 |data = 1991 |wydawca = Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie |miejsce = Koszalin |isbn = 8390051001 |odn = tak}}

{{SORTUJ:Obstler, Beniamin}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polacy – żołnierze cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w I wojnie światowej]]
[[Kategoria:Polegli w wojnie polsko-ukraińskiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Niepołomicach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1889]]
[[Kategoria:Zmarli w 1919]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry)]]

title: Beniamin Obstler

Data i miejsce urodzenia: 3 września 1889 · Niepołomice

Data i miejsce śmierci: 26 marca 1919 · Magierów

Siły zbrojne: Wojsko Polskie

Jednostki: 1 Pułk Strzelców Podhalańskich

Stanowiska: dowódca kompanii

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · wojna polsko-ukraińska