text:
# Pleșcuța (okręg Arad)
Pleșcuța – wieś w Rumunii, w okręgu Arad, w gminie Pleșcuța. W 2011 roku liczyła 224 mieszkańców.

title: Pleșcuța (okręg Arad)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pleșcuța
 |nazwa oryginalna             = Pleșcuța
 |zdjęcie                      = PlescutaAR.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Arad|Arad]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Pleșcuța (gmina)|Pleșcuța]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 224
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Arad
 |współrzędne                  = 46°18′3″N 22°25′32″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Pleșcuța''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Arad|okręgu Arad]], w [[Pleșcuța (gmina)|gminie Pleșcuța]]. W 2011 roku liczyła 224 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-04-22 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

{{Gmina Pleșcuța}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Arad]]

title: Pleșcuța

Państwo: Rumunia

Okręg: Arad

Gmina: Pleșcuța


text:
# Izrajiliwka
Izrajiliwka (ukr. Ізраїлівка) – przystanek kolejowy w miejscowości Hrabariwka, w rejonie mohylowskim, w obwodzie winnickim, na Ukrainie. Położony jest na linii Żmerynka – Mohylów Podolski – Ocnița.

## Historia
Stacja kolejowa powstała w 1892 na linii ze Żmerynki do Oknicy i przejścia granicznego z Austro-Węgrami w Nowosielicy, pomiędzy stacjami Wendyczany i Sulatyckaja. Nazwa pochodzi od dawnej nazwy wsi Hrabariwka. Przebudowana do przystanku w 2013.

wikiname: plwiki

title: Izrajiliwka

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Izrajiliwka
 |nazwa oryginalna           = {{k|uk|Ізраїлівка}}
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = UKR
 |miejscowość                = [[Hrabariwka]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Żmerynka – Mohylów Podolski|Żmerynka – Mohylów Podolski]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = obwód winnicki
 |współrzędne                = 48°32'51.3"N 27°44'26.0"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Izrajiliwka''' ({{w języku|uk|Ізраїлівка}}) – [[przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w miejscowości [[Hrabariwka]], w [[Rejon mohylowski|rejonie mohylowskim]], w [[obwód winnicki|obwodzie winnickim]], na [[Ukraina|Ukrainie]]. Położony jest na linii [[Żmerynka]] – [[Mohylów Podolski]] – [[Ocnița]].

== Historia ==
[[Stacja kolejowa]] powstała w 1892 na linii ze [[Żmerynka|Żmerynki]] do [[Ocnița|Oknicy]] i przejścia granicznego z [[Austro-Węgry|Austro-Węgrami]] w [[Nowosielica (stacja kolejowa)|Nowosielicy]], pomiędzy stacjami [[Wendyczany (stacja kolejowa)|Wendyczany]] i [[Sulatyćka|Sulatyckaja]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.bazakolejowa.pl/mapy/38-1508304206-2.jpg | tytuł =Schemat dróg żelaznych europejskiej części Rosji (1912) | opublikowany = | data = | język =ru | data dostępu = 2025-07-10}}</ref>. Nazwa pochodzi od dawnej nazwy wsi Hrabariwka<ref>{{SgKP|III|336|Izraiłówka, pow. mohylowski}}</ref>. Przebudowana do przystanku w 2013.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://railwayz.info/photolines/line/166 |tytuł = Участок Жмеринка-Подольская — Могилев-Подольский |opublikowany = railwayz.info |język = ru |archiwum = https://web.archive.org/web/20211207145133/https://railwayz.info/photolines/line/166 |zarchiwizowano = 2021-12-07 |data dostępu = 2025-07-10}}
* {{Cytuj stronę |url = https://railwayz.info/maps/uz/uz-2010.jpg |tytuł = Ukraina. Mapa kolejowa 2010 |opublikowany = |data = |język = uk |data dostępu = 2025-07-10}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Izrajiliwka
|linia         = [[Linia kolejowa Żmerynka – Mohylów Podolski|Żmerynka – Mohylów Podolski]]
|kilometr      = 98,6
|poprzedni     = [[Wendyczany (stacja kolejowa)|Wendyczany]]
|poprzedni_km  = 8,7
|następny      = [[Sulatyćka]]
|następny_km   = 8,1
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie mohylowskim]]

title: IzrajiliwkaІзраїлівка

Państwo: Ukraina

Miejscowość: Hrabariwka


text:
# Prakolczatka papuaska
Prakolczatka papuaska (Zaglossus bartoni) – gatunek ssaka z rodziny kolczatkowatych (Tachyglossidae).

## Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1907 roku angielski zoolog Oldfield Thomas jako podgatunek prakolczatki nowogwinejskiej i nadając mu nazwę Acanthoglossus Bruijnii Bartoni. Miejsce typowe to Mount Victoria, na wysokości 8000 ft (2438,4 m), w Albert Edward Range, w Papui-Nowej Gwinei. Holotyp to dorosła samica o sygn. BMNH 7.7.17.5, przechowywana w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, pochodząca z kolekcji Francisa Bartona.
Wydaje się, że niepublikowane analizy oparte na danych genetycznych przeprowadzone przez Kristofera Helgena pokazują inny wzór filogeograficzny niż ten, który jest obecnie zdefiniowany. W 2005 roku w górach Foja odkryto nową populację, której nie można jednoznacznie przypisać żadnemu istniejącemu podgatunkowi. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunki jednak są one bardzo charakterystyczne pod względem wielkości i proporcji czaszki i mogą stanowić odrębne gatunki. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
| Podgatunek     | Oryginalna nazwa           | Autor i rok opisu               | Miejsce typowe                                                                                | Holotyp                                                                                |
| -------------- | -------------------------- | ------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ----------------------------------------------------------------------------------------------- |
| Z. b. clunius  | Zaglossus bartoni clunius  | O. Thomas & W. Rothschild, 1922 | góry Rawlinson, półwysep Huon Peninsula, Nowa Gwinea.                                                                                | Skóra i czaszka dorosłej samicy (sygn. BMNH 28.10.1.33, Muzeum Historii Naturalnej w Londynie). |
| Z. b. diamondi | Zaglossus bartoni diamondi | Flannery & Groves, 1998         | Obszar Jezior Paniai, na wysokości około 4500 ft (1372 m), prowincja Papua, Indonezja.                                                                                | Skóra z czaszką w środku samicy (sygn. AM M.7955, Muzeum Australijskie).                        |
| Z. b. smeenki  | Zaglossus bartoni smeenki  | Zaglossus bartoni smeenki       | Ujścia rzek Mau i Ugat (9°40′S 149°13′E/-9,666667 149,216667), 12 mi (19 km) na południowy zachód od Marua Point, zatoka Collingwood, prowincja Milne Bay, Papua-Nowej Gwinea. | Skóra i szkielet dorosłego samca (sygn. AM M.9682,Muzeum Australijskie).                        |

### Etymologia
- Zaglossus: gr. ζα- za- „bardzo”; γλωσσα glōssa „język”[15].
- bartoni: kpt. Francis Rickman Barton (1865–1947), oficer British Army, administrator kolonialny w Nowej Gwinei, którego głównymi zainteresowaniami były botanika, antropologia i wczesna pionierska fotografia[16].
- clunius: etymologia niejasna; autorzy opisu nie wyjaśnili pochodzenia epitetu gatunkowego[3].
- diamondi: prof. Jared Mason Diamond (ur. 1937), amerykański biolog, biochemik, ekolog, historyk[4].
- smeenki: Chris Smeenk, holenderski teriolog[5].

## Zasięg występowania
Prakolczatka papuaska zamieszkuje teren Nowej Gwinei na wysokościach od 2000 do 3000 metrów nad poziomem morza.
Zasięg występowania w zależności od podgatunku:
- Z. bartoni bartoni – Góry Centralne w Papui-Nowej Gwinei między obszarem Efogi (147°42′ E) a okolicą Wau (146°44′ E) włącznie z Wharton Range i obszar Wau-Bulolo, na wysokości pomiędzy 2000 m a 3200 m n.p.m. Populacja tymczasowo określana jako ten takson występuje na nizinach południowej części prowincji Chimbu, na wysokości ok. 600 m n.p.m.
- Z. bartoni clunius – ograniczony do gór półwyspu Huon w północno-wschodniej Papui Nowej Gwinei.
- Z. bartoni diamondi – Góry Centralne w Papui-Nowej Gwinei od jezior Paniai po Kratke w Eastern Highlands.
- Z. bartoni smeenki – ograniczony do Maneau Range aż do Collingwood Bay we wschodniej Papui-Nowej Gwinei.

Niedawno odkrytej populacji z gór Foja nie można przypisać do żadnego z ww. podgatunków.

## Morfologia
Odróżnia się od innych przedstawicieli rodzaju liczbą pazurów, w tylnej nodze ma ich cztery, a w przedniej pięć. Długość ciała samic 51,5–63,7 cm, samców 48–55 cm; masa ciała samic 4,3–9 kg, samców 4,2–6,5 kg – jest największym stekowcem. Porusza się wolno. W razie niebezpieczeństwa broni się kolcami.

title: Prakolczatka papuaska

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Prakolczatka papuaska
 |nazwa łacińska         = ''Zaglossus bartoni''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Oldfield Thomas|O. Thomas]], 1907)<ref name="Thomas"/>
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Zaglossus bartoni - MUSE.JPG
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[prassaki]]
 |rząd                   = [[stekowce]]
 |rodzina                = [[kolczatkowate]]
 |rodzaj                 = [[prakolczatka]]
 |gatunek                = prakolczatka papuaska
 |synonimy               =
* ''Acanthoglossus Bruijnii Bartoni'' {{small|O. Thomas, 1907}}<ref name="Thomas" />
* ''Zaglossus bubuensis'' {{small|[[Eleanor Mary Ord Laurie|Laurie]], 1952}}<ref name="lau" />
 |ranga podtaksonu       = [[Podgatunek|Podgatunki]]
 |podtaksony             =
* ''Z. b. bartoni'' (O. Thomas, 1907)<ref name="Thomas"/>
* ''Z. b. clunius'' O. Thomas & [[Walter Rothschild (baron)|W. Rothschild]], 1922<ref name="Thomas&Rothschild" />
* ''Z. b. diamondi'' [[Tim Flannery|Flannery]] & [[Colin Groves|Groves]], 1998{{odn|Flannery|Groves|1998|s=385}}
* ''Z. b. smeenki'' Flannery & Groves, 1998{{odn|Flannery|Groves|1998|s=383}}
 |status IUCN            = VU
 |IUCN id                = 136552
 |mapa występowania      = Eastern Long-beaked Echidna area.png
 |opis mapy występowania =
 |wikispecies            = Zaglossus bartoni
 |commons                = Category:Zaglossus bartoni
 |wikisłownik            = prakolczatka papuaska
}}
'''Prakolczatka papuaska'''<ref name="Cichocki&inni"/> (''Zaglossus bartoni'') – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] [[ssaki|ssaka]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kolczatkowate|kolczatkowatych]] (Tachyglossidae).

== Taksonomia ==
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami [[binominalne nazewnictwo gatunków|nazewnictwa binominalnego]] opisał w 1907 roku angielski [[zoologia|zoolog]] [[Oldfield Thomas]] jako podgatunek [[prakolczatka nowogwinejska|prakolczatki nowogwinejskiej]] i nadając mu nazwę ''Acanthoglossus Bruijnii Bartoni''<ref name="Thomas"/>. [[Miejsce typowe]] to [[Mount Victoria (Papua-Nowa Gwinea)|Mount Victoria]], na wysokości {{Konwerter|8000|ft|m}}, w Albert Edward Range, w [[Papua-Nowa Gwinea|Papui-Nowej Gwinei]]<ref name="msw" /><ref name="icmw"/>. [[Holotyp]] to dorosła [[samica]] o sygn. BMNH 7.7.17.5, przechowywana w [[Muzeum Historii Naturalnej w Londynie]], pochodząca z kolekcji [[Francis Rickman Barton|Francisa Bartona]]{{odn|Zijlstra|s=[http://hesperomys.com/n/2818 N#2818]}}.

Wydaje się, że niepublikowane analizy oparte na danych genetycznych przeprowadzone przez [[Kristofer Michael Helgen|Kristofera Helgena]] pokazują inny wzór filogeograficzny niż ten, który jest obecnie zdefiniowany<ref name="icmw"/>. W 2005 roku w górach Foja odkryto nową populację, której nie można jednoznacznie przypisać żadnemu istniejącemu podgatunkowi<ref name="Nicol" />. Autorzy ''Illustrated Checklist of the Mammals of the World'' rozpoznają cztery [[podgatunek|podgatunki]]<ref name="icmw"/> jednak są one bardzo charakterystyczne pod względem wielkości i proporcji czaszki i mogą stanowić odrębne gatunki<ref name="iucn"/><ref name="msw"/><ref name="icmw"/>. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz [[podgatunek nominatywny|nominatywnego]]) przedstawia poniższa tabelka:

{| class="wikitable"
! Podgatunek
! Oryginalna nazwa
! Autor i rok opisu
! Miejsce typowe
! Holotyp
|-
|''Z. b. clunius''
|''Zaglossus bartoni clunius''
|O. Thomas & W. Rothschild, 1922
|góry Rawlinson, półwysep Huon Peninsula, Nowa Gwinea{{odn|Zijlstra|s=[http://hesperomys.com/n/2820 N#2820]}}.
|Skóra i czaszka dorosłej samicy (sygn. BMNH 28.10.1.33, Muzeum Historii Naturalnej w Londynie){{odn|Zijlstra|s=[http://hesperomys.com/n/2820 N#2820]}}.
|-
|''Z. b. diamondi''
|''Zaglossus bartoni diamondi''
|Flannery & Groves, 1998
|Obszar Jezior Paniai, na wysokości około {{Konwerter|4500|ft|m|0}}, prowincja Papua, Indonezja{{odn|Parnaby|Ingleby|Divljan|2017|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/59848928 299–300]}}.
|Skóra z czaszką w środku samicy (sygn. AM M.7955, [[Muzeum Australijskie]]){{odn|Parnaby|Ingleby|Divljan|2017|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/59848928 299–300]}}.
|-
|''Z. b. smeenki''
|''Zaglossus bartoni smeenki''
|Zaglossus bartoni smeenki
|Ujścia rzek Mau i Ugat ({{Współrzędne|9°40′S 149°13′E|dokładność=min}}), {{Konwerter|12|mi|km|0}} na południowy zachód od Marua Point, zatoka Collingwood, prowincja Milne Bay, Papua-Nowej Gwinea{{odn|Parnaby|Ingleby|Divljan|2017|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/59848929 300]}}.
|Skóra i szkielet dorosłego samca (sygn. AM M.9682,Muzeum Australijskie){{odn|Parnaby|Ingleby|Divljan|2017|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/59848929 300]}}.
|}

=== Etymologia ===
* ''Zaglossus'': {{gr.|ζα-}} ''za-'' „bardzo”; γλωσσα ''glōssa'' „język”<ref name="pal" />.
* ''bartoni'': kpt. Francis Rickman Barton (1865–1947), oficer [[British Army]], administrator kolonialny w Nowej Gwinei, którego głównymi zainteresowaniami były [[botanika]], [[antropologia]] i wczesna pionierska fotografia<ref name="edm" />.
* ''clunius'': etymologia niejasna; autorzy opisu nie wyjaśnili pochodzenia epitetu gatunkowego<ref name="Thomas&Rothschild" />.
* ''diamondi'': prof. Jared Mason Diamond (ur. 1937), amerykański biolog, biochemik, ekolog, historyk{{odn|Flannery|Groves|1998|s=385}}.
* ''smeenki'': Chris Smeenk, holenderski teriolog{{odn|Flannery|Groves|1998|s=383}}.

== Zasięg występowania ==
Prakolczatka papuaska zamieszkuje teren [[Nowa Gwinea|Nowej Gwinei]] na wysokościach od 2000 do 3000 metrów nad poziomem morza.

Zasięg występowania w zależności od podgatunku<ref name="Nicol" /><ref name="icmw" />:
* ''Z. bartoni bartoni'' – [[Góry Centralne (Nowa Gwinea)|Góry Centralne]] w [[Papua-Nowa Gwinea|Papui-Nowej Gwinei]] między obszarem Efogi (147°42′ E) a okolicą Wau (146°44′ E) włącznie z Wharton Range i obszar Wau-Bulolo, na wysokości pomiędzy 2000 m a 3200 m [[n.p.m.]] Populacja tymczasowo określana jako ten takson występuje na nizinach południowej części prowincji [[Chimbu]], na wysokości ok. 600 m n.p.m.
* ''Z. bartoni clunius'' – ograniczony do gór półwyspu [[Huon (półwysep)|Huon]] w północno-wschodniej Papui Nowej Gwinei.
* ''Z. bartoni diamondi'' – Góry Centralne w Papui-Nowej Gwinei od jezior Paniai po [[Kratke]] w [[Eastern Highlands]].
* ''Z. bartoni smeenki'' – ograniczony do Maneau Range aż do Collingwood Bay we wschodniej Papui-Nowej Gwinei.

Niedawno odkrytej populacji z gór [[Foja]] nie można przypisać do żadnego z ww. podgatunków.

== Morfologia ==
Odróżnia się od innych przedstawicieli rodzaju liczbą [[pazur]]ów, w tylnej nodze ma ich cztery, a w przedniej pięć. Długość ciała [[samica|samic]] 51,5–63,7 cm, [[samiec|samców]] 48–55 cm; masa ciała samic 4,3–9 kg, samców 4,2–6,5 kg<ref name="Nicol"/><ref name="amw" /> – jest największym stekowcem. Porusza się wolno. W razie niebezpieczeństwa broni się kolcami.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Thomas">{{cytuj pismo |autor = O. Thomas|tytuł = On the occurrence of Acanthoglossus in British New Guinea|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/26413535|czasopismo = The Annals and Magazine of Natural History| wolumin = 20|oznaczenie = Seventh series |strony = 294|rok = 1907|język = en}}</ref>
<ref name="lau">{{cytuj pismo |autor = E.M.O. Laurie|tytuł = Mammals collected by Mr. Shaw Mayer in New Guinea, 1932–1949|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/2262519|czasopismo = Published in Bulletin British Museum (Natural History) |oznaczenie = Zoology| wolumin = 1|numer = 10|strony = 273|rok = 1952|język = en}}</ref>
<ref name="Thomas&Rothschild">{{cytuj pismo |autor = O. Thomas & W. Rothschild|tytuł = On a new subspecies of Zaglossus,with remarks on other species of the genus|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/24253007|czasopismo = The Annals and Magazine of Natural History| wolumin = 10 |oznaczenie = Ninth series|strony = 129|rok = 1922|język = en}}</ref>
<ref name="iucn">{{IUCN |id = 136552 |nazwa = Zaglossus bartoni |autor = T. Leary, L. Seri, T. Flannery, D. Wright, S. Hamilton, K. Helgen, R. Singadan, J. Menzies, A. Allison, R. James, K. Aplin, L. Salas, C. Dickman |iucn rok = 2020 |wersja = 2020-2 |data dostępu = 2020-07-12}}</ref>
<ref name="Cichocki&inni">{{Cytuj książkę | autor = W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca =  Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 1| język = pl en}}</ref>
<ref name="Nicol">{{Cytuj książkę | autor = D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy)| tytuł = [[Handbook of the Mammals of the World]] | autor r = S. Nicol| rozdział = Family Tachyglossidae (Echidnas)| część = 5 | tytuł części = Monotremes and Marsupials| wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | strony = 55| isbn = 978-84-96553-99-6 | rok = 2015 | język = en}}</ref>
<ref name="amw">{{cytuj książkę| autor = Lynx Nature Books (A. Monadjem (przedmowa) & C.J. Burgin (wstęp))| tytuł = All the Mammals of the World|url = | rok = 2023|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|isbn = 978-84-16728-66-4|strony = 30|język = en}}</ref>
<ref name=msw>{{cytuj stronę|autor = D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy)|url = https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=10300012|tytuł = Species ''Zaglossus bartoni'' |opublikowany = Johns Hopkins University Press |praca = Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) |rok = 2005 | data dostępu = 2023-07-13}}</ref>
<ref name="icmw">{{cytuj książkę| autor = C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest| tytuł = Illustrated Checklist of the Mammals of the World|url = https://www.lynxeds.com/product/illustrated-checklist-of-the-mammals-of-the-world/| rok = 2020|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|część = 1|tytuł części = Monotremata to Rodentia|isbn = 978-84-16728-34-3|strony = 42|język = en}}</ref>
<ref name="pal">{{cytuj pismo| autor = T.S. Palmer| autor link = Theodore Sherman Palmer|tytuł = Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals|url = {{Google Books|ApMeAQAAIAAJ|strony=713|link=tak}}|rok = 1904|czasopismo = North American Fauna |wolumin = 23| strony = 713|język = en}}</ref>
<ref name="edm">{{cytuj książkę| autor = B. Beolens, M. Watkins & M. Grayson| tytuł = The Eponym Dictionary of Mammals|url = | rok = 2009|wydawca = The Johns Hopkins University Press|miejsce = Baltimore |isbn = 978-0-8018-9304-9|strony = 30|język = en}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{cytuj pismo |odn = {{odn/id|Flannery|Groves|1998}} | autor = T.F. Flannery & C.P. Groves|tytuł = A revision of the genus Zaglossus (Monotremata, Tachyglossidae), with description of new species and subspecies|url = |czasopismo = Mammalia|wolumin = 62|wydanie = 3|strony = 367-396|rok = 1998|doi = 10.1515/mamm.1998.62.3.367|język = en}}
* {{cytuj pismo | autor = H.E. Parnaby, S. Ingleby & A. Divljan|tytuł = Type specimens of non-fossil mammals in the Australian Museum, Sydney|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/59848906|czasopismo = Records of the Australian Museum| wolumin = 69|numer = 5|strony = 277–420|rok = 2017|odn = {{odn/id|Parnaby|Ingleby|Divljan|2017}}| język = en}}
* {{IUCN |id = 136552 |nazwa = Zaglossus bartoni |autor = T. Leary, L. Seri, T. Flannery, D. Wright, S. Hamilton, K. Helgen, R. Singadan, J. Menzies, A. Allison, R. James, K. Aplin, L. Salas, C. Dickman |iucn rok = 2020 |wersja = 2020-2 |data dostępu = 2020-07-12}}
* {{cytuj | url = http://hesperomys.com| tytuł = Home| opublikowany = Hesperomys project| data dostępu = 2023-07-13| autor = J.S. Zijlstra | odn = {{odn/id|Zijlstra}}|język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kolczatkowate]]
[[Kategoria:Ssaki Azji]]
[[Kategoria:Żywe skamieniałości]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1907 roku]]

title: Prakolczatka papuaska

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: prassaki

Rząd: stekowce

Rodzina: kolczatkowate

Rodzaj: prakolczatka

Gatunek: prakolczatka papuaska

title: Podgatunki

Podgatunki:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· narażony na wyginięcie
Zasięg występowania
Mapa występowania


text:
# Kodowanie CMI
CMI (ang. Coded Mark Inversion) – kod dwuwartościowy, zalecany do kodowania sygnałów o przepływności 140 Mbit/s, będący modyfikacją kodu Manchester. Jak widać na wykresie, zawiera tylko wartości +1 i −1. Cechuje je brak składowej stałej oraz zajmowanie szerokiego pasma {\displaystyle (2f_{0}),} przy zachowaniu większości energii w pierwszej jego części.
W kodzie tym wartość binarnej jedynki jest przedstawiona naprzemiennie w postaci stanu +1 lub −1, natomiast wartość binarnego zera w postaci stanu −1 w pierwszej połowie tego bitu i w postaci stanu +1 w drugiej połowie bitu.

## Reguła kodowania
{\displaystyle 0\colon \quad \rho _{0}(t)=\left\{{\begin{array}{l}-v&\mathrm {dla} \ \ 0\leqslant t<T/2\\+v&\mathrm {dla} \ \ T/2\leqslant t<T\end{array}}\right.}
{\displaystyle 1\colon \quad \rho _{1}(t)=v\mathrm {Rect} _{[0,5]}(t),\quad \rho _{2}(t)=-\rho _{1}(t).}

## Przeróbki bitów
Wykonywane są bez udziału sygnału zegarowego
4B → 5B   (stosowany w sieci Fast Ethernet)
8B → 10B
Możliwe jest wówczas podwyższenie częstotliwości zegarowej.

### Przykład
0 0 0 0 → 1 1 0 1 1 lub 0 0 1 0 0
1 1 1 1 → 1 1 1 1 1 lub 0 0 0 0 0

## Zastosowanie
W polskich liniach przesyłowych kod CMI stosuje się głównie przy przesyle sygnałów PDH przy przepływnościach 140 Mbit/s oraz w [SDH] elektrycznym sygnale STM-1 o przepływności 155 Mbit/s. Przy niższych przepływnościach (2, 8 i 34 Mbit/s) wykorzystywany jest kod HDB3, a w optycznych [SDH] kod NRZ.

title: Kodowanie CMI

wikitext:
[[Plik:Pulse mask 140 Mbit, CMI, all 1, 75 ohm.png|thumb|300px|[[Maska telekomunikacyjna|Maska]] nieramkowanego sygnału [[Plesiochronous Digital Hierarchy|PDH]] kodowanego za pomocą kodu CMI, wzór „wszystkie jedynki”.]]
'''CMI''' ([[Język angielski|ang.]] ''Coded Mark Inversion'') – kod dwuwartościowy, zalecany do kodowania sygnałów o przepływności 140 Mbit/s, będący modyfikacją kodu [[Kod Manchester|Manchester]]. Jak widać na wykresie, zawiera tylko wartości +1 i −1. Cechuje je brak [[Składowa stała|składowej stałej]] oraz zajmowanie szerokiego pasma <math>(2f_0),</math> przy zachowaniu większości energii w pierwszej jego części.

W kodzie tym wartość [[Dwójkowy system liczbowy|binarnej]] jedynki jest przedstawiona naprzemiennie w postaci stanu +1 lub −1, natomiast wartość binarnego zera w postaci stanu −1 w pierwszej połowie tego bitu i w postaci stanu +1 w drugiej połowie bitu.

== Reguła kodowania ==
[[Plik:CMI - code chart.jpg|right|320px]]
: <math>0\colon\quad \rho_0(t)=\left\{\begin{array}{l}
-v&\mathrm{dla}\ \ 0\leqslant t<T/2\\
+v&\mathrm{dla}\ \ T/2\leqslant t<T
\end{array}\right.</math>

: <math>1\colon\quad \rho_1(t)=v \mathrm{Rect}_{[0,5]}(t), \quad \rho_2(t)= -\rho_1(t).</math>

== Przeróbki bitów ==
Wykonywane są bez udziału sygnału zegarowego
: 4B → 5B   (stosowany w sieci [[Fast Ethernet]])
: 8B → 10B

Możliwe jest wówczas podwyższenie częstotliwości zegarowej.

=== Przykład ===
: 0 0 0 0 → 1 1 0 1 1 lub 0 0 1 0 0

: 1 1 1 1 → 1 1 1 1 1 lub 0 0 0 0 0

== Zastosowanie ==
W polskich liniach przesyłowych kod CMI stosuje się głównie przy przesyle sygnałów [[Plesiochronous Digital Hierarchy|PDH]] przy przepływnościach 140 Mbit/s oraz w [SDH] elektrycznym sygnale STM-1 o przepływności 155 Mbit/s. Przy niższych przepływnościach (2, 8 i 34 Mbit/s) wykorzystywany jest kod [[HDB3]], a w optycznych [SDH] kod [[NRZ]].

== Zobacz też ==
{{commonscat|Coded mark inversion}}
* [[kod]]
* [[kodowanie liniowe]]
* [[Plesiochronous Digital Hierarchy|PDH]]

[[Kategoria:Kody liniowe]]
[[Kategoria:Modulacje]]
[[Kategoria:Telekomunikacja]]


text:
# Mortierellomycetes
Mortierellomycetes Doweld – klasa grzybów należąca do typu Mucoromycota.

## Systematyka
Jest to takson monotypowy:
- podklasa: Incertae sedis
  - rząd Mortierellales Caval.-Sm. 1998
    - rodzina: Mortierellaceae Luerss. 1877

title: Mortierellomycetes

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Mortierellomycetes''
 |grafika              = Mortierella lignicola 1.jpg
 |opis grafiki         = ''[[Entomortierella lignicola]]''
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[grzyby]]
 |typ                  = ''[[Mucoromycota]]''
 |klasa                = ''Mortierellomycetes''
 |nazwa łacińska       = Mortierellomycetes
 |autor                = Doweld
 |cytat                = ''[[Index Fungorum]]'' 46: 1 (2013)
 |typ nomenklatoryczny = ''[[Mortierella]]'' Coem. 1863<ref name=if />
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Mortierella
}}
'''''Mortierellomycetes''''' Doweld – [[klasa (biologia)|klasa]] [[grzyby|grzybów]] należąca do typu ''[[Mucoromycota]]''<ref name=cabi />.

== Systematyka ==
Jest to [[takson monotypowy]]:
* podklasa: ''[[Incertae sedis]]''
** rząd ''Mortierellales'' Caval.-Sm. 1998
*** rodzina: ''[[Mortierellaceae]]'' Luerss. 1877

== Przypisy ==
<references>
<ref name=cabi>{{Cytuj |url = http://www.speciesfungorum.org/Names/fundic.asp |tytuł = CABI databases |język = en |data dostępu = 2023-11-11}}</ref>
<ref name=if>{{Cytuj |url = https://www.indexfungorum.org/names/NamesRecord.asp?RecordID=550332 |tytuł = Index Fungorum |data dostępu = 2023-11-11 |język = en}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Mortierellomycetes]]

title: Mortierellomycetes

Królestwo: grzyby

Typ: Mucoromycota

Klasa: Mortierellomycetes


text:
# Żebra (anatomia)
Żebra (łac. costae) – elementy szkieletu osiowego kręgowców, mające postać chrzęstnych lub kostnych prętów.

## Ryby
W tułowiu ryby wyróżnić można dobrze wykształcone żebra dolne (costae ventrales), które łączą się stawowo z wyrostkami poprzecznymi kręgów. Im bliżej ogona, tym pary żeber są bliżej siebie, a tam, gdzie kończy się jama ciała, a zaczyna część ogonowa, wraz z wyrostkami poprzecznymi tworzą wyrostki kolczyste. U niektórych ryb (np. miastuga) wyróżnić można też żebra górne (costae dorsales). Kręgouste żeber nie mają, u spodoustych żebra mogą występować, ale są zbudowane z chrząstki, nie kości. Innymi, poza żebrami, prętowatymi skostnieniami u ryb kostnoszkieletowych są ości, u różnych rzędów i rodzin różniące się liczbą, kształtem i umiejscowieniem.

## Czworonogi
Wszystkie czworonogi mają szkielet oparty na jednym schemacie. U pierwotnych płazów, meandrowców, żebra występowały zarówno w tułowiu jak i ogonie. U współczesnych płazów żebra są krótkie i nie dosięgają mostka. Dość dobrze rozwinięte są u płazów ogoniastych, natomiast u bezogonowych są zredukowane i ledwie widoczne (żaba). U płazów beznogich są na całej długości kręgosłupa, ale tylko w odcinku tułowiowym, bo w tej grupie odcinek ogonowy nie występuje. U gadów współczesnych w pełni rozwinięte żebra występują tylko w okolicy piersiowej. Przednie żebra łączą się z mostkiem, tworząc klatkę piersiową. Żebra te są dwu- lub trzyodcinkowe, odcinki są połączone stawami. Żebra łączące się z mostkiem noszą nazwę żeber prawdziwych. Następne żebra łączą się z mostkiem poprzez poprzednie, z którymi są zrośnięte i te noszą nazwę żeber rzekomych. Dalsze, jednoczęściowe, nie dosięgają mostka i nazywa się je żebrami wolnymi (costae fluctuantes). Takie zróżnicowanie wykazują jednak tylko najbardziej zaawansowane ewolucyjnie gady. Schemat ten w pełni odpowiada budowie przeciętnego ssaka. U ptaków dodatkowo okolica mostka zostaje wzmocniona poprzez występujący na przykręgowej części żebra wyrostek haczykowaty (processus uncinatus).

### Żebra człowieka
Żebra stanowią część układu kostnego człowieka. Jest to dwanaście par (niewielka część populacji ma żeber więcej lub mniej) półkoliście wygiętych kości klatki piersiowej, które z jednej strony łączą się z kręgami piersiowymi, a z drugiej strony, w wypadku żeber I–X, z mostkiem. Żebra XI i XII nie są połączone z mostkiem. Wyróżnia się żebra prawdziwe (costae verae), będące pierwszymi siedmioma żebrami licząc od góry, tj. żebrami I–VII. Połączone są one bezpośrednio z mostkiem własną chrząstką – chrząstką żebrową (cartilago costalis), co odróżnia je od żeber rzekomych (costae spuriae, żeber VIII–XII) niemających takiego połączenia. Żebra XI i XII nazywa się żebrami wolnymi (costae fluitantes) z racji braku połączenia z mostkiem. Żebra od VIII do X połączone są z mostkiem łukiem żebrowym (arcus costalis), utworzonym przez ich połączone chrząstki żebrowe.
Podstawową funkcją żeber jest ochrona ważnych dla życia narządów znajdujących się w klatce piersiowej – serca i płuc. Żebra odgrywają także ważną rolę w procesie oddychania; stanowią miejsce przyczepu mięśni oddechowych, a także dzięki występowaniu chrząstek między żebrami a mostkiem możliwe jest zwiększanie i zmniejszanie objętości klatki piersiowej, co tworzy zmianę ciśnień w jej wnętrzu i umożliwia wdech i wydech.
W budowie pojedynczego żebra wyróżnia się: trzon (corpus costae), szyjkę (collum costae) oraz głowę żebra (caput costae), która łączy żebro z kręgosłupem.
Trzon żebra jest cienką, spłaszczoną częścią żebra, która uwypuklona jest do zewnątrz (wyjątek: pierwsze żebro do góry). Na wewnętrznej powierzchni trzonu żebra znajduje się bruzda żebra (łac. sulcus costae) dla naczyń i nerwów międzyżebrowych. Szyjka żebra łączy trzon żebra z główką żebra. Na jej górnej powierzchni znajduje się grzebień szyjki żebra (crista colli costae). Natomiast główka żebra przedzielona jest grzebieniem główki żebra (crista capitis costae) (wyjątek: żebra łączące się z jedną strukturą nie mają tego grzebienia), do którego przyczepia się więzadło głowy żebra (ligamentum capitis costae), na dwa dołki główki żebra (fovea capitis costae). Dołek górny łączy się z dolnym wcięciem żebrowym kręgu piersiowego wyżej leżącego, a dolny łączy się z górnym dołkiem żebrowym trzonu kręgu leżącego poniżej.
Na powierzchni wewnętrznej żebra, w bruździe żebra (sulcus costae), biegną od góry:
- żyła międzyżebrowa,
- tętnica międzyżebrowa,
- nerw międzyżebrowy.

title: Żebra (anatomia)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[żebro|inne znaczenia wyrazu „żebro”]]}}
{{Dopracować|źródła=2012-10}}
[[Plik:Gray115.png|thumb|Żebra człowieka]]
{{Wikisłownik|żebro}}
{{Commonscat|Ribs (skeleton)}}
'''Żebra''' ({{w języku|la|costae}}) – elementy [[szkielet (anatomia)|szkieletu]] [[szkielet osiowy|osiowego]] [[kręgowce|kręgowców]], mające postać [[tkanka chrzęstna|chrzęstnych]] lub [[tkanka kostna|kostnych]] prętów{{r|Orska}}.

== Ryby ==
W tułowiu [[ryby]] wyróżnić można dobrze wykształcone żebra dolne (''costae ventrales''), które łączą się stawowo z [[wyrostek poprzeczny|wyrostkami poprzecznymi]] [[kręg]]ów. Im bliżej ogona, tym pary żeber są bliżej siebie, a tam, gdzie kończy się jama ciała, a zaczyna część ogonowa, wraz z wyrostkami poprzecznymi tworzą [[wyrostek kolczysty|wyrostki kolczyste]]. U niektórych ryb (np. [[miastuga]]) wyróżnić można też żebra górne (''costae dorsales''). [[Kręgouste]] żeber nie mają, u [[spodouste|spodoustych]] żebra mogą występować, ale są zbudowane z chrząstki, nie kości{{r|Orska}}. Innymi, poza żebrami, prętowatymi skostnieniami u [[ryby kostnoszkieletowe|ryb kostnoszkieletowych]] są [[ości]], u różnych rzędów i rodzin różniące się liczbą, kształtem i umiejscowieniem{{r|Orska}}.

== Czworonogi ==
Wszystkie [[czworonogi]] mają szkielet oparty na jednym schemacie. U pierwotnych [[płazy|płazów]], [[meandrowce|meandrowców]], żebra występowały zarówno w tułowiu jak i ogonie. U współczesnych płazów żebra są krótkie i nie dosięgają [[mostek (anatomia)|mostka]]. Dość dobrze rozwinięte są u płazów [[płazy ogoniaste|ogoniastych]], natomiast u [[płazy bezogonowe|bezogonowych]] są zredukowane i ledwie widoczne ([[żaba]]). U [[płazy beznogie|płazów beznogich]] są na całej długości [[kręgosłup]]a, ale tylko w odcinku tułowiowym, bo w tej grupie odcinek ogonowy nie występuje{{r|Orska}}. U [[gady|gadów]] współczesnych w pełni rozwinięte żebra występują tylko w okolicy piersiowej. Przednie żebra łączą się z mostkiem, tworząc [[klatka piersiowa|klatkę piersiową]]. Żebra te są dwu- lub trzyodcinkowe, odcinki są połączone stawami. Żebra łączące się z mostkiem noszą nazwę '''żeber prawdziwych'''. Następne żebra łączą się z mostkiem poprzez poprzednie, z którymi są zrośnięte i te noszą nazwę '''żeber rzekomych'''. Dalsze, jednoczęściowe, nie dosięgają mostka i nazywa się je '''żebrami wolnymi''' (''costae fluctuantes''). Takie zróżnicowanie wykazują jednak tylko najbardziej zaawansowane ewolucyjnie gady. Schemat ten w pełni odpowiada budowie przeciętnego ssaka. U [[ptaki|ptaków]] dodatkowo okolica mostka zostaje wzmocniona poprzez występujący na przykręgowej części żebra '''wyrostek haczykowaty''' (''processus uncinatus'').

=== Żebra człowieka ===
Żebra stanowią część [[Układ kostny człowieka|układu kostnego człowieka]]. Jest to dwanaście par (niewielka część populacji ma żeber więcej lub mniej) półkoliście wygiętych [[Kość|kości]] [[klatka piersiowa|klatki piersiowej]], które z jednej strony łączą się z [[kręgi piersiowe|kręgami piersiowymi]], a z drugiej strony, w wypadku żeber I–X, z [[mostek człowieka|mostkiem]]. Żebra XI i XII nie są połączone z mostkiem. Wyróżnia się '''żebra prawdziwe''' (''costae verae''), będące pierwszymi siedmioma żebrami licząc od góry, tj. żebrami I–VII. Połączone są one bezpośrednio z mostkiem własną chrząstką – [[chrząstka żebrowa|chrząstką żebrową]] (''cartilago costalis''), co odróżnia je od '''żeber rzekomych''' (''costae spuriae'', żeber VIII–XII) niemających takiego połączenia. Żebra XI i XII nazywa się '''żebrami wolnymi''' (''costae fluitantes'') z racji braku połączenia z mostkiem. Żebra od VIII do X połączone są z mostkiem [[łuk żebrowy|łukiem żebrowym]] (''arcus costalis''){{odn|Bochenek|Reicher|2019|s=273–274}}, utworzonym przez ich połączone chrząstki żebrowe{{odn|Bochenek|Reicher|2019|s=291}}.

Podstawową funkcją żeber jest ochrona ważnych dla życia narządów znajdujących się w klatce piersiowej – [[serce|serca]] i [[płuco|płuc]]. Żebra odgrywają także ważną rolę w procesie oddychania; stanowią miejsce przyczepu [[mięśnie oddechowe|mięśni oddechowych]], a także dzięki występowaniu chrząstek między żebrami a mostkiem możliwe jest zwiększanie i zmniejszanie objętości klatki piersiowej, co tworzy zmianę [[ciśnienie|ciśnień]] w jej wnętrzu i umożliwia wdech i wydech.
[[Plik:Gray123.png|thumb|200px|Żebro człowieka, widok od tyłu]]
W budowie pojedynczego żebra wyróżnia się: trzon (''corpus costae''), szyjkę (''collum costae'') oraz głowę żebra (''caput costae''), która łączy żebro z kręgosłupem{{odn|Bochenek|Reicher|2019|s=273–274}}.
Trzon żebra jest cienką, spłaszczoną częścią żebra, która uwypuklona jest do zewnątrz (wyjątek: pierwsze żebro do góry). Na wewnętrznej powierzchni trzonu żebra znajduje się bruzda żebra (łac. ''sulcus costae'') dla naczyń i nerwów międzyżebrowych. Szyjka żebra łączy trzon żebra z główką żebra. Na jej górnej powierzchni znajduje się grzebień szyjki żebra (''crista colli costae''). Natomiast główka żebra przedzielona jest grzebieniem główki żebra (''crista capitis costae'') (wyjątek: żebra łączące się z jedną strukturą nie mają tego grzebienia), do którego przyczepia się więzadło głowy żebra (''ligamentum capitis costae''), na dwa dołki główki żebra (''fovea capitis costae''). Dołek górny łączy się z dolnym wcięciem żebrowym kręgu piersiowego wyżej leżącego, a dolny łączy się z górnym dołkiem żebrowym trzonu kręgu leżącego poniżej.
Na powierzchni wewnętrznej żebra, w bruździe żebra (''sulcus costae''), biegną od góry:
* [[żyła międzyżebrowa]],
* [[tętnica międzyżebrowa]],
* [[nerw międzyżebrowy]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Orska">{{cytuj | redaktor = Henryk Szarski | rozdział = Szkielet osiowy. Żebra | autor r = Janina Orska | tytuł = Anatomia porównawcza kręgowców. Część pierwsza | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | data = 1987 | isbn = 83-01-02274-4| s = 154–156}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj | autor = Adam Bochenek, Michał Reicher | tytuł = Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie | wydanie = XIII | wydawca = Wydawnictwo Lekarskie PZWL | miejsce = Warszawa | data = 2019 | isbn = 978-83-200-4323-5 | odn = tak}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}
{{Układ kostny człowieka}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Układ kostny człowieka]]
[[Kategoria:Anatomia klatki piersiowej]]
[[Kategoria:Anatomia kręgowców]]


text:
# Anne Gladiator
Anne Gladiator – niemiecka brydżystka, World Master (WBF), European Master (EBL).

## Wyniki brydżowe

### Olimpiady
W olimpiadach uzyskała następujące rezultaty:
| Olimpiady brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady brydżowe. Zawody teamów |
| Rok                               | Miejsce                           | Zawody                            | Kategoria                         | Drużyna                           | Pozycja                           |
| --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- |
| 1996                              | Rodos                             | 10. Olimpiada Teamów              | Kobiety                           | Germany                           | 5                                 |

### Zawody światowe
W światowych zawodach zdobyła następujące lokaty:
| Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów |
| Rok                                    | Miejsce                                | Zawody                                 | Kategoria                              | Drużyna                                | Pozycja                                |
| -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- |
| 1997                                   | Hammamet                               | 33. Mistrzostwa Świata Teamów          | Kobiety                                | Germany                                | 9                                      |

### Zawody europejskie
W europejskich zawodach zdobyła następujące lokaty:
| Zawody europejskie. Konkurencja teamów | Zawody europejskie. Konkurencja teamów | Zawody europejskie. Konkurencja teamów | Zawody europejskie. Konkurencja teamów | Zawody europejskie. Konkurencja teamów | Zawody europejskie. Konkurencja teamów |
| Rok                                    | Miejsce                                | Zawody                                 | Kategoria                              | Drużyna                                | Pozycja                                |
| -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- |
| 2014                                   | Abacja                                 | 52. Mistrzostwa Europy Teamów          | Kobiety                                | Germany                                | 11                                     |
| 2013                                   | Ostenda                                | 6. Otwarte Mistrzostwa Europy          | Miksty                                 | Weber                                  | 52                                     |
| 2013                                   | Ostenda                                | 6. Otwarte Mistrzostwa Europy          | Kobiety                                | Germany Valkyries                      | 15                                     |
| 2012                                   | Dublin                                 | 51. Mistrzostwa Europy Teamów          | Kobiety                                | Germany                                | 14                                     |
| 2009                                   | San Remo                               | 4. Otwarte Mistrzostwa Europy          | Miksty                                 | Gladiator                              | 40                                     |
| 2009                                   | San Remo                               | 4. Otwarte Mistrzostwa Europy          | Kobiety                                | Normany                                | 11                                     |
| 2002                                   | Ostenda                                | 7. Mistrzostwa Europy Mikstów          | Miksty                                 | Maybach                                | 44                                     |
| 2000                                   | Bellaria                               | 6. Mistrzostwa Europy Mikstów          | Miksty                                 | Maybach                                | 2                                      |
| 1998                                   | Akwizgran                              | 5. Mistrzostwa Europy Mikstów          | Miksty                                 | Retzlaff                               | 26                                     |

| Zawody europejskie. Konkurencja par | Zawody europejskie. Konkurencja par | Zawody europejskie. Konkurencja par | Zawody europejskie. Konkurencja par | Zawody europejskie. Konkurencja par | Zawody europejskie. Konkurencja par |
| Rok                                 | Miejsce                             | Zawody                              | Kategoria                           | Partner                             | Pozycja                             |
| ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- |
| 2013                                | Ostenda                             | 6. Otwarte Mistrzostwa Europy       | Kobiety                             | Elke Weber                          | 25                                  |
| 2013                                | Ostenda                             | 6. Otwarte Mistrzostwa Europy       | Miksty                              | Julius Linde                        | 110                                 |
| 2009                                | San Remo                            | 4. Otwarte Mistrzostwa Europy       | Kobiety                             | Elke Weber                          | 5                                   |
| 2009                                | San Remo                            | 4. Otwarte Mistrzostwa Europy       | Miksty                              | Berthold Engel                      | 40                                  |
| 2002                                | Ostenda                             | 7. Mistrzostwa Europy Mikstów       | Mikst                               | Clemens Oelker                      | 68                                  |
| 2000                                | Bellaria                            | 6. Mistrzostwa Europy Mikstów       | Mikst                               | Clemens Oelker                      | 61                                  |
| 1998                                | Akwizgran                           | 5. Mistrzostwa Europy Mikstów       | Mikst                               | Ralph Retzlaff                      | 6                                   |

## Klasyfikacja
- Anne Gladiator – klasyfikacja EBL (ang.)
- Anne Gladiator – klasyfikacja WBF (ang.)

title: Anne Gladiator

wikitext:
{{Brydżysta infobox
 | imię i nazwisko = Anne Gladiator
 | zdjęcie =
 | opis zdjęcia =
 | państwo = Niemcy
 | data urodzenia =
 | data śmierci =
 | cezar =
 | kod_WBF = 6805
 | kod_EBL = 6805
 | tytuł PZBS =
 | ranking PZBS =
 | data rankingu PZBS =
 | tytuł WBF Open =
 | tytuł WBF Kobiet = World Master
 | tytuł WBF Seniorów =
 | ranking WBF Open =
 | ranking WBF Kobiet = 928
 | ranking WBF Seniorów =
 | data rankingu WBF = [[27 kwietnia]] [[2015]]
 | EC =
 | tytuł EBL = European Master
 | ranking EBL Open = 628
 | ranking EBL Kobiet = 169
 | ranking EBL Seniorów =
 | ranking EBL Juniorów =
 | data rankingu EBL = [[27 kwietnia]] [[2015]]
}}
'''Anne Gladiator''' – [[Niemcy|niemiecka]] [[Brydż sportowy|brydżystka]], [[Tytuły klasyfikacyjne w brydżu sportowym|World Master]] ([[Światowa Federacja Brydża|WBF]]), [[Tytuły klasyfikacyjne w brydżu sportowym|European Master]] ([[Europejska Liga Brydżowa|EBL]]).
== Wyniki brydżowe ==
=== Olimpiady ===
W '''olimpiadach''' uzyskała następujące rezultaty:

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| [[Olimpiada brydżowa|Olimpiady brydżowe]]. Zawody teamów
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Drużyna!!Pozycja
|-
!1996
|[[Rodos (miasto)|Rodos]]||10. Olimpiada Teamów||Kobiety||Germany||5<ref name="WOL1996-oW">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/vsvsj | tytuł=10th WORLD TEAM OLYMPIAD, Rhodes, Greece • 19 October - 2 November 1996 | data dostępu=2012-01-16 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|}

{{clear}}
=== Zawody światowe ===
W '''światowych''' zawodach zdobyła następujące lokaty:

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Drużyna!!Pozycja
|-
!1997
|[[Hammamet]]||33. Mistrzostwa Świata Teamów||Kobiety||Germany||9<ref name="WTWC1997-o-W">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/THZdO | tytuł=33rd WORLD TEAM CHAMPIONSHIPS, Hammamet, Tunisia • 19 October - 1 November 1997. Bermuda Bowl and Venice Cup | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|}

{{clear}}
=== Zawody europejskie ===
W '''europejskich''' zawodach zdobyła następujące lokaty:

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| Zawody europejskie. Konkurencja teamów
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Drużyna!!Pozycja
|-
!2014
|[[Opatija|Abacja]]||[[52. Drużynowe Mistrzostwa Europy w Brydżu Sportowym|52. Mistrzostwa Europy Teamów]]||Kobiety||Germany||11<ref name="ETC2014-o-W-S">{{cytuj stronę| url=http://www.eurobridge.org/repository/competitions/14Opatija/microsite/results.htm | tytuł=52nd EUROPEAN TEAM CHAMPIONSHIPS Opatija, Croatia • 22 June - 1 Jule 2014. Results | data dostępu=2014-06-25 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2013
|[[Ostenda]]||[[6. Otwarte Mistrzostwa Europy w Brydżu Sportowym|6. Otwarte Mistrzostwa Europy]]||Miksty||Weber||52<ref name="ETC2013m">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/50AbM | tytuł=6th EUROPEAN OPEN CHAMPIONSHIPS, Mixed Series, Ostend, Belgium • 15 - 29 June 2013| data dostępu=2014-07-20 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2013
|[[Ostenda]]||[[6. Otwarte Mistrzostwa Europy w Brydżu Sportowym|6. Otwarte Mistrzostwa Europy]]||Kobiety||Germany Valkyries||15<ref name="ETC2013w">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/TbUY6| tytuł=6th EUROPEAN OPEN CHAMPIONSHIPS, Women Series, Ostend, Belgium • 15 - 29 June 2013| data dostępu=2014-07-20 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2012
|[[Dublin]]||[[51. Drużynowe Mistrzostwa Europy w Brydżu Sportowym|51. Mistrzostwa Europy Teamów]]||Kobiety||Germany||14<ref name="ETC2012-o-W-S">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/L0iN | tytuł=51th EUROPEAN TEAM CHAMPIONSHIPS, Dublin, Ireland. 12 - 23 June 2012 | data dostępu=2012-07-30 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2009
|[[San Remo]]||4. Otwarte Mistrzostwa Europy||Miksty||Gladiator||40<ref name="ETC2009M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/OLiZ | tytuł=4th EUROPEAN OPEN CHAMPIONSHIPS, San Remo, Italy • 12 - 27 June 2009. Mixed series | data dostępu=2012-01-19 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2009
|[[San Remo]]||4. Otwarte Mistrzostwa Europy||Kobiety||Normany||11<ref name="ETC2009W">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/gFkn | tytuł=4th EUROPEAN OPEN CHAMPIONSHIPS, San Remo, Italy • 12 - 27 June 2009. Women series | data dostępu=2012-02-07 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2002
|[[Ostenda]]||7. Mistrzostwa Europy Mikstów||Miksty||Maybach||44<ref name="ETCC2002M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/y4Aps | tytuł=7th EUROPEAN MIXED CHAMPIONSHIPS, Ostend, Belgium • 16 - 22 March 2002 | data dostępu=2012-01-19 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2000
|[[Bellaria-Igea Marina|Bellaria]]||6. Mistrzostwa Europy Mikstów||Miksty||Maybach||2<ref name="ETC2000M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/kaBbo | tytuł=6th EUROPEAN MIXED CHAMPIONSHIPS, Bellaria, Italy • 18 - 24 March 2000 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!1998
|[[Akwizgran]]||5. Mistrzostwa Europy Mikstów||Miksty||Retzlaff||26<ref name="ETC1998M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/VzVMJ | tytuł=5th EUROPEAN MIXED CHAMPIONSHIPS, Aachen, Germany • 28 March - 3 April 1998 | data dostępu=2012-01-12 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|}

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| Zawody europejskie. Konkurencja par
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Partner!!Pozycja
|-
!2013
|[[Ostenda]]||[[6. Otwarte Mistrzostwa Europy w Brydżu Sportowym|6. Otwarte Mistrzostwa Europy]]||Kobiety||[[Elke Weber]]||25<ref name="EPC2013w">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/HpUM7 | tytuł=6th EUROPEAN OPEN CHAMPIONSHIPS, Women Pairs, Ostend, Belgium • 15 - 29 June 2013| data dostępu=2014-05-20 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2013
|[[Ostenda]]||[[6. Otwarte Mistrzostwa Europy w Brydżu Sportowym|6. Otwarte Mistrzostwa Europy]]||Miksty||[[Julius Linde]]||110<ref name="EPC2013m">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/uBfAr | tytuł=6th EUROPEAN OPEN CHAMPIONSHIPS, Women Pairs, Ostend, Belgium • 15 - 29 June 2013| data dostępu=2014-05-20 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2009
|[[San Remo]]||4. Otwarte Mistrzostwa Europy||Kobiety||[[Elke Weber]]||5<ref name="EPC2009W">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/ePcO | tytuł=Women's Pairs. San Remo, Italy • 12 - 27 June 2009| data dostępu=2012-02-21 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2009
|[[San Remo]]||4. Otwarte Mistrzostwa Europy||Miksty||[[Berthold Engel]]||40<ref name="EPC2009M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/fq1i | tytuł=Mixed Pairs. San Remo, Italy • 12 - 27 June 2009| data dostępu=2012-01-19 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2002
|[[Ostenda]]||7. Mistrzostwa Europy Mikstów||Mikst||[[Clemens Oelker]]||68<ref name="EPC2002M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/JZKe | tytuł=7th EUROPEAN MIXED CHAMPIONSHIPS, Ostend, Belgium • 16 - 22 March 2002 | data dostępu=2012-01-19 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!2000
|[[Bellaria-Igea Marina|Bellaria]]||6. Mistrzostwa Europy Mikstów||Mikst||[[Clemens Oelker]]||61<ref name="EPC2000M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/8IGL | tytuł=6th EUROPEAN MIXED CHAMPIONSHIPS, Bellaria, Italy • 18 - 24 March 2000 | data dostępu=2012-01-16 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|-
!1998
|[[Akwizgran]]||5. Mistrzostwa Europy Mikstów||Mikst||[[Ralph Retzlaff]]||6<ref name="EPC1998M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/9v26 | tytuł=5th EUROPEAN MIXED CHAMPIONSHIPS, Aachen, Germany • 28 March - 3 April 1998 | data dostępu=2012-01-16 | autor=EBL | język=en}}</ref>
|}

{{clear}}
== Klasyfikacja ==
* {{Klasyfikacja EBL|6805|Anne Gladiator}}
* {{Klasyfikacja WBF|6805|Anne Gladiator}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę | url=https://www.bridge-verband-alt.de/master/person/30732 | tytuł=DBV. Meisterschaftstitel von Anne Gladiator | data dostępu=2015-04-27 | język=de}}
== Zobacz też ==
[[Brydż sportowy]]
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gladiator, Anne}}
[[Kategoria:Niemieccy brydżyści]]

title: · Anne Gladiator

Państwo: Niemcy

Tytuł WBF (K): World Master

Tytuł EBL: European Master


text:
# Brudna robota (serial telewizyjny 2005)
Brudna robota - program nadawany na kanale Discovery Channel, produkowany przez firmę Pilgrim Films & Television. Prowadzącym jest Mike Rowe. 7 listopada 2003 wyemitowano pilotażowy odcinek, natomiast regularna emisja rozpoczęła się od 26 lipca 2005.

## O programie
Mike Rowe na jeden dzień zostaje zatrudniony w różnym miejscach, np. w oczyszczalni ścieków, farmie, fabryce czy na budowie. Towarzyszy pracownikom w wykonywaniu różnych czynności. Często napotyka sytuacje powodujące dyskomfort lub zagrożenie. Rowe wcześniej prowadził program Somebody's Gotta Do It (Ktoś musi to robić) w lokalnej telewizji w San Francisco. Po odcinku, w którym sztucznie zapładniał krowę, otrzymał listy, w których wyrażano zdumienie, fascynację i zaszokowanie jego odwagą. Wtedy postanowił wysłać nagrany na taśmę odcinek programu do Discovery Channel.

## Odcinki
| Seria | Seria | Liczba odcinków | Data emisji          | Data emisji       |
| Seria | Seria | Liczba odcinków | Premiera serii       | Zakończenie serii |
| ----- | ----- | --------------- | -------------------- | ----------------- |
|       | Pilot | 3               | 7 listopada 2003     | 21 listopada 2003 |
|       | 1     | 6               | 26 lipca 2005        | 30 sierpnia 2005  |
|       | 2     | 45              | 27 września 2005     | 20 marca 2007     |
|       | 3     | 34              | 26 czerwca 2007      | 29 lipca 2008     |
|       | 4     | 21              | 7 października 2008  | 12 kwietnia 2009  |
|       | 5     | 22              | 6 października 2009  | 14 czerwca 2010   |
|       | 6     | 23              | 19 października 2010 | 8 marca 2011      |
|       | 7     | 11              | 13 grudnia 2011      | 21 lutego 2012    |

title: Brudna robota (serial telewizyjny 2005)

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Brudna robota
 |oryginalny tytuł        = Dirty Jobs
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 =
 |kraj produkcji          = [[Stany Zjednoczone]]
 |oryginalny język        = [[Język angielski|angielski]]
 |twórcy                  =
 |główne role             = [[Mike Rowe]]
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 165
 |liczba serii            = 7
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          = [[Lista odcinków programu Brudna robota|Lista odcinków]]
 |produkcja               = [[Pilgrim Films & Television]]
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               =
 |scenariusz              =
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            = 40-44 minut
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji = [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |data premiery           = [[7 listopada]] [[2003]] (pilot)
 |stacja telewizyjna      = [[Discovery Channel]]
 |pierwsza emisja         =
 |lata emisji             = od 2003
 |status                  =
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     = http://dsc.discovery.com/tv/dirty-jobs/
}}
'''''Brudna robota''''' - program nadawany na kanale [[Discovery Channel]], produkowany przez firmę [[Pilgrim Films & Television]]. Prowadzącym jest [[Mike Rowe]]. [[7 listopada]] [[2003]] wyemitowano pilotażowy odcinek, natomiast regularna emisja rozpoczęła się od [[26 lipca]] [[2005]].

== O programie ==
[[Mike Rowe]] na jeden dzień zostaje zatrudniony w różnym miejscach, np. w oczyszczalni ścieków, farmie, fabryce czy na budowie. Towarzyszy pracownikom w wykonywaniu różnych czynności. Często napotyka sytuacje powodujące dyskomfort lub zagrożenie. Rowe wcześniej prowadził program ''Somebody's Gotta Do It (Ktoś musi to robić)'' w lokalnej telewizji w [[San Francisco]]. Po odcinku, w którym sztucznie zapładniał krowę, otrzymał listy, w których wyrażano zdumienie, fascynację i zaszokowanie jego odwagą. Wtedy postanowił wysłać nagrany na taśmę odcinek programu do Discovery Channel<ref>{{Cytuj | url=http://web.archive.org/web/20160304081704/http://www.sptimes.com/2006/09/05/Artsandentertainment/Sure__it_s_a_dirty_jo.shtml | tytuł=Artsandentertainment: Sure, it's a dirty job, but<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.sptimes.com | data dostępu=2017-11-22}}</ref>.

== Odcinki ==
{| class="wikitable"
! style="padding:0 8px;" colspan="2" rowspan="2"| Seria
! style="padding:0 8px;" rowspan="2"| Liczba odcinków
! style="padding:0 80px;" colspan="2"| Data emisji
|-
! Premiera serii
! Zakończenie serii
|-
| style="background:#7339ac; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''Pilot'''
| style="text-align:center;"| 3
| style="text-align:center;"| 7 listopada 2003
| style="text-align:center;"| 21 listopada 2003
|-
| style="background:#ac39ac; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''1'''
| style="text-align:center;"| 6
| style="text-align:center;"| 26 lipca 2005
| style="text-align:center;"| 30 sierpnia 2005
|-
| style="background:#ac3973; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''2'''
| style="text-align:center;"| 45
| style="text-align:center;"| 27 września 2005
| style="text-align:center;"| 20 marca 2007
|-
| style="background:#ac3939; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''3'''
| style="text-align:center;"| 34
| style="text-align:center;"| 26 czerwca 2007
| style="text-align:center;"| 29 lipca 2008
|-
| style="background:#ac7339; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''4'''
| style="text-align:center;"| 21
| style="text-align:center;"| 7 października 2008
| style="text-align:center;"| 12 kwietnia 2009
|-
| style="background:#acac39; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''5'''
| style="text-align:center;"| 22
| style="text-align:center;"| 6 października 2009
| style="text-align:center;"| 14 czerwca 2010
|-
| style="background:#39acac; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''6'''
| style="text-align:center;"| 23
| style="text-align:center;"| 19 października 2010
| style="text-align:center;"| 8 marca 2011
|-
| style="background:#3939ac; color:#100; padding:0 8px;"|
| style="text-align:center;"| '''7'''
| style="text-align:center;"| 11
| style="text-align:center;"| 13 grudnia 2011
| style="text-align:center;"| 21 lutego 2012
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://dsc.discovery.com/tv/dirty-jobs/ Strona programu]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.discoverychannel.pl/programy/brudna-robota | tytuł = Polska strona programu | opublikowany = discoverychannel.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20120514011309/http://www.discoverychannel.pl/programy/brudna-robota | zarchiwizowano = 2012-05-14}}
* [https://pilgrimstudios.com/shows/dirty-jobs/ Strona programu na stronie producenta]
* {{IMDb|tytuł|0458259|Brudna robota}}

[[Kategoria:Amerykańskie programy telewizyjne]]
[[Kategoria:Amerykańskie telewizyjne seriale dokumentalne]]

title: Brudna robotaDirty Jobs

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Oryginalny język: angielski

Główne role: Mike Rowe

Produkcja: Pilgrim Films & Television

Czas trwania odcinka: 40-44 minut

Kraj oryginalnej emisji: USA

Data premiery: 7 listopada 2003 (pilot)

Stacja telewizyjna: Discovery Channel


text:
# Ernst Alexanderson
Ernst Fredrik Werner Alexanderson (ur. 25 stycznia 1878 w Uppsali, zm. 14 maja 1975 w Schenectady) – szwedzki i amerykański inżynier, konstruktor i wynalazca. Jeden z pionierów radia i telewizji. Otrzymał około 340 patentów, niektóre z nich miały bardzo duże znaczenie dla rozwoju techniki.

## Życie i działalność

### Wczesne lata
Ernst urodził się 25 stycznia 1878 r. w Uppsali (Szwecja), jego ojciec Aron Martia Alexanderson był profesorem filologii klasycznej, matka Amelie należała do arystokratycznej rodziny von Heidenstam z tradycjami wojskowymi. Początkowo Alexandersona uczył prywatny nauczyciel, później uczęszczał do katolickiej szkoły w Lund. Po jej ukończeniu rozpoczął studia na Uniwersytecie w Lund. Od najmłodszych lat wykazywał on zainteresowanie nauką, więc ostatecznie został wysłany do Królewskiego Instytutu Technicznego w Sztokholmie, gdzie studiował inżynierię, którą ukończył w 1900 r. Po jej ukończeniu wyjechał do Niemiec, gdzie w szkole technicznej: Königliche Technische Hochschule w Charlottenburg (Niemcy) kontynuował studia na kierunku zaawansowanej inżynierii elektrycznej. Tutaj po raz pierwszy Alexanderson zapoznał się ze współczesnymi pracami w zakresie elektromagnetyki i komunikacji bezprzewodowej. Do jego nauczycieli należał Adolf Slaby. Poznał tam teorię prądów zmiennych Charlesa Steinmetza, co skłoniło go do zajęcia się tą tematyką.

### W General Electric
W 1901 r. Alexanderson przeniósł się do USA i podjął pracę w firmie C&C Electric Company w Garwood. Kilka miesięcy później przeszedł do General Electric Company (GE), z którą pozostał związany do końca swojej kariery zawodowej. Od 1904 r. pracował w dziale konstrukcyjnym i otrzymał patent na alternator samowzbudny. Następnie pracował nad napędem elektrycznym w kolejnictwie. Zaprojektował napęd pancernika USS New Mexico (BB-40), który w 1918 r. przeszedł próby morskie.

### Alternator wielkiej częstotliwości
Prace nad częstotliwościami radiowymi Alexanderson prowadził równolegle na uboczu swoich prac dotyczących urządzeń elektrycznych dużej mocy. W 1904 r. został poproszony o skonstruowanie prądnicy wielkiej częstotliwości dla klienta GE R.A. Fessendena, pioniera radiokomunikacji. Powstała prądnica, której Fessenden użył do transmisji głosu i muzyki w Brant Rock w grudniu 1906 r. Alexanderson wprowadzał ulepszenia, jego kolejne prądnice generowały do 2 kW mocy przy częstotliwościach do 100 kHz. GE sprzedawał je głównie na uniwersytety, gdzie służyły do badań nad prądami wysokiej częstotliwości. Sam Alexanderson również przeprowadzał badania: nad oddziaływaniem fizjologicznym prądów wielkiej częstotliwości, właściwościami magnetycznymi i dielektrycznymi materiałów w funkcji częstotliwości.

### Rozkwit działalności
W maju 1915 r. Guglielmo Marconi złożył wizytę w zakładach GE w Schenectady i zobaczył próby prądnic Alexandersona. Postanowił wyposażyć swoje stacje telegraficzne w tego typu urządzenia. Pierwszy alternator dla Marconiego o mocy 50 kW został zainstalowany na stacji w New Brunswick w 1917 r., do instalacji dalszych nie doszło, a gdy USA wypowiedziało wojnę Niemcom nadzór nad stacją został przejęty przez US Navy. W 1918 r. zainstalowano tam alternator o mocy 200 kW. Został on wykorzystany do nadania przez prezydenta USA Woodrow Wilsona ultimatum dla Niemiec. Wielka prądnica ważyła 30 ton i była w stanie generować częstotliwości od 10 do 30 kHz. W skład systemu wchodził jeszcze wzmacniacz magnetyczny i specjalnej konstrukcji antena. Odbiornik zawierał wielostopniowy wzmacniacz na lampach elektronowych i był umieszczony na oddzielnej stacji. Większa część systemu była skonstruowana przez Alexandersona i chroniona jego patentami.
Sukces skłonił kierownictwo GE do założenia (z niemałym wsparciem rządowym) nowego przedsiębiorstwa RCA, którego celem była instalacja i prowadzenie radiowych stacji nadawczych. Centrum przedsiębiorstwa stanowiła stacja na Long Island. Rozpoczęto instalację prądnic Alexanderson w wielu krajach: w Szwecji, Polsce, Anglii i na Hawajach. Po kilkunastu latach zostały one wyparte przez lampy elektronowe, które w międzyczasie osiągnęły taki stan zaawansowania, że nadawały się również do budowy nadajników dużej mocy. Alexanderson przez pewien czas był zatrudniony przez obie firmy, GE i RCA.

### Fale krótkie i telewizja
Przy końcu lat 20. XX wieku Ernst Alexanderson rozpoczął systematyczne badania nad propagacją fal krótkich i antenami kierunkowymi. Jego zespół opracował urządzenia do radiowego przekazywania obrazów, które wyewoluowały w mechaniczno-elektryczny system telewizyjny. W 1927 r. zainstalował w swoim domu odbiornik telewizyjny, w następnym roku GE wyemitował sztukę teatralną używając dwóch kanałów krótkofalowych do emisji obrazu i jednego do dźwięku. Alexanderson przeprowadzał cieszące się dużym powodzeniem publiczne wykłady połączone z demonstracjami telewizji.
Innym projektem Alexandersona jest radiowysokościomierz do celów lotniczych. Testy tego urządzenia przeprowadzono w 1928 r. W latach 30. XX wieku Alexanderson opracowywał aplikacje dla tyratronów, w tym układy sterowania silników, mechanizmy automatyki maszyn i dział okrętowych. Pracował nad konwerterami dużej mocy dla długodystansowego przesyłania energii elektrycznej. W 1937 r. opracował amplidynę – wzmacniacz elektromechaniczny.
W czasie II wojny światowej pracował nad zagadnieniami związanymi z artyleryjskimi systemami przeciwlotniczymi sterowanymi radarem. Jego prace dotyczyły komputerów analogowych, amplidyn i selsynów.

### Późny okres
W 1948 r. Alexanderson, w wieku 70 lat odszedł z GE na emeryturę, ale jeszcze przez kilka lat był konsultantem firmy i prowadził prace konstruktorskie. Poczynając od 1951 interesował się zastosowaniem tranzystorów do celów sterowania. Jego ostatni artykuł w prasie technicznej “Control Applications of the Transistor,” ukazał się w „Proceedings of the IRE” w roku 1952. Gdy wynaleziono tyrystory zainteresował się ich zastosowaniem do sterowania silników, w roli, którą dotychczas pełniły tyratrony. Ostatni patent na ten temat przyznano mu w roku 1973.
Alexanderson zmarł 14 maja 1975 r. w wieku 97 lat w Schenectady, gdzie mieszkał i pracował przez większość swego życia.

## Życie rodzinne
Ernst Alexanderson był żonaty trzy razy. Po raz pierwszy w 1909 z Edith B. Lewin, która zmarła w 1912. Powtórnie ożenił się w 1914 z Gertrudą Robart, która zmarła 1948. W 1949 ożenił się po raz trzeci z Thyrą Oxehufwud. Z pierwszych dwóch małżeństw posiadał czworo dzieci.

## Nagrody
- W 1919 Institute of Radio Engineers (IRE) nagrodziła Andersona swoim prestiżowym Medal of Honour za pionierskie osiągnięcia w dziedzinie długodystansowej radiokomunikacji, wraz z konstrukcją alternatora wysokiej częstotliwości noszącego jego imię, wzmacnia magnetycznego umożliwiającego skuteczną modulację sygnału tego alternatora i lampowego wzmacniacza kaskadowego wielkiej częstotliwości, umożliwiającego wielkie wzmocnienie.
- W 1944 otrzymał Medal Edisona American Institute of Electrical Engineers (AIEE) za wyjątkowe wynalazki i osiągnięcia w dziedzinach radia, transportu i energetyki, zostając jednym z nielicznych inżynierów, którzy otrzymali obydwa prestiżowe wyróżnienia.
- W 1934 został członkiem szwedzkiej Królewskiej Akademii Nauk. Doktoraty honoris causa otrzymał z Union College w Schenectady, Uniwersytetu w Uppsali, KTH w Sztokholmie.
- W 1925 został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski i szwedzkim Orderem Gwiazdy Polarnej.

title: Ernst Alexanderson

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Ernst Alexanderson
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     = Ernst Fredrik Werner Alexanderson
 |data urodzenia            = [[25 stycznia]] [[1878]]
 |miejsce urodzenia         = [[Uppsala]]
 |data śmierci              = [[14 maja]] [[1975]]
 |miejsce śmierci           = [[Schenectady]]
 |zawód                     = [[elektryk]], wynalazca
 |odznaczenia               = {{order|KOGP|K1K}} {{order|OOP|KK}}
 |commons                   =
}}
[[Plik:Alexanderson Alternator.jpg|thumb|240px|[[Alternator]] Alexandersona w [[Grimeton]]]]
[[Plik:Alexandersson1.JPG|thumb|240px|Alternator Alexandersona w Grimeton]]
[[Plik:Kalundborg-longwave.swn.jpg|thumb|240px|Antena systemu Alexandersona nadajnika długofalowego w [[Kalundborg]]u (Dania)]]
'''Ernst Fredrik Werner Alexanderson''' (ur. 25 stycznia 1878 w [[Uppsala|Uppsali]], zm. 14 maja 1975 w [[Schenectady]]) – szwedzki i amerykański [[inżynier]], [[Konstruktor (osoba)|konstruktor]] i [[Wynalazek|wynalazca]]. Jeden z pionierów [[radio|radia]] i [[telewizja|telewizji]]. Otrzymał około 340 [[patent]]ów, niektóre z nich miały bardzo duże znaczenie dla rozwoju techniki.

== Życie i działalność ==
=== Wczesne lata ===
Ernst urodził się 25 stycznia 1878 r. w Uppsali (Szwecja), jego ojciec Aron Martia Alexanderson był profesorem filologii klasycznej, matka Amelie należała do arystokratycznej rodziny von Heidenstam z tradycjami wojskowymi. Początkowo Alexandersona uczył prywatny nauczyciel, później uczęszczał do katolickiej szkoły w Lund. Po jej ukończeniu rozpoczął studia na Uniwersytecie w Lund. Od najmłodszych lat wykazywał on zainteresowanie nauką, więc ostatecznie został wysłany do [[Królewski Instytut Techniczny|Królewskiego Instytutu Technicznego w Sztokholmie]], gdzie studiował inżynierię, którą ukończył w 1900 r. Po jej ukończeniu wyjechał do Niemiec, gdzie w szkole technicznej: Königliche Technische Hochschule w Charlottenburg (Niemcy) kontynuował studia na kierunku zaawansowanej inżynierii elektrycznej. Tutaj po raz pierwszy Alexanderson zapoznał się ze współczesnymi pracami w zakresie elektromagnetyki i komunikacji bezprzewodowej<ref>{{Cytuj |autor = George H. Douglas |tytuł = Alexanderson, Ernst Fredrik Werner (1878-1975), engineer and radio and television pioneer |data = 2000-02 |data dostępu = 2022-02-27 |opis = American National Biography Online |wydawca = Oxford University Press |doi = 10.1093/anb/9780198606697.article.1801934 |url = https://doi-org.wikipedialibrary.idm.oclc.org/10.1093/anb/9780198606697.article.1801934}}</ref>. Do jego nauczycieli należał [[Adolf Slaby]]. Poznał tam teorię prądów zmiennych [[Charles Proteus Steinmetz|Charlesa Steinmetza]], co skłoniło go do zajęcia się tą tematyką.

=== W General Electric ===
W 1901 r. Alexanderson przeniósł się do USA i podjął pracę w firmie [[C&C Electric Company]] w [[Garwood (New Jersey)|Garwood]]. Kilka miesięcy później przeszedł do [[General Electric|General Electric Company]] (GE), z którą pozostał związany do końca swojej kariery zawodowej. Od 1904 r. pracował w dziale konstrukcyjnym i otrzymał patent na [[alternator samowzbudny]]. Następnie pracował nad napędem elektrycznym w kolejnictwie. Zaprojektował napęd pancernika [[USS New Mexico (BB-40)]], który w 1918 r. przeszedł próby morskie.

=== Alternator wielkiej częstotliwości ===
{{osobny artykuł|alternator Alexandersona}}
Prace nad częstotliwościami radiowymi Alexanderson prowadził równolegle na uboczu swoich prac dotyczących urządzeń elektrycznych dużej mocy. W 1904 r. został poproszony o skonstruowanie prądnicy wielkiej częstotliwości dla klienta GE R.A. Fessendena, pioniera radiokomunikacji. Powstała prądnica, której Fessenden użył do transmisji głosu i muzyki w Brant Rock w grudniu 1906 r. Alexanderson wprowadzał ulepszenia, jego kolejne prądnice generowały do 2 kW mocy przy częstotliwościach do 100 kHz. GE sprzedawał je głównie na uniwersytety, gdzie służyły do badań nad prądami wysokiej częstotliwości. Sam Alexanderson również przeprowadzał badania: nad oddziaływaniem fizjologicznym prądów wielkiej częstotliwości, właściwościami magnetycznymi i dielektrycznymi materiałów w funkcji częstotliwości.

=== Rozkwit działalności ===
W maju 1915 r. [[Guglielmo Marconi]] złożył wizytę w zakładach GE w [[Schenectady]] i zobaczył próby prądnic Alexandersona. Postanowił wyposażyć swoje stacje telegraficzne w tego typu urządzenia. Pierwszy alternator dla Marconiego o mocy 50 kW został zainstalowany na stacji w [[New Brunswick (New Jersey)|New Brunswick]] w 1917 r., do instalacji dalszych nie doszło, a gdy USA wypowiedziało wojnę Niemcom nadzór nad stacją został przejęty przez [[United States Navy|US Navy]]. W 1918 r. zainstalowano tam alternator o mocy 200 kW. Został on wykorzystany do nadania przez prezydenta USA [[Woodrow Wilson]]a ultimatum dla Niemiec. Wielka prądnica ważyła 30 ton i była w stanie generować częstotliwości od 10 do 30 kHz. W skład systemu wchodził jeszcze [[wzmacniacz magnetyczny]] i [[antena Alexandersona|specjalnej konstrukcji antena]]. Odbiornik zawierał wielostopniowy wzmacniacz na lampach elektronowych i był umieszczony na oddzielnej stacji. Większa część systemu była skonstruowana przez Alexandersona i chroniona jego patentami.

Sukces skłonił kierownictwo GE do założenia (z niemałym wsparciem rządowym) nowego [[przedsiębiorstwo|przedsiębiorstwa]] [[Radio Corporation of America|RCA]], którego celem była instalacja i prowadzenie radiowych stacji nadawczych. Centrum przedsiębiorstwa stanowiła stacja na [[Long Island]]. Rozpoczęto instalację prądnic Alexanderson w wielu krajach: w Szwecji, Polsce, Anglii i na Hawajach. Po kilkunastu latach zostały one wyparte przez [[lampa elektronowa|lampy elektronowe]], które w międzyczasie osiągnęły taki stan zaawansowania, że nadawały się również do budowy nadajników dużej mocy. Alexanderson przez pewien czas był zatrudniony przez obie firmy, GE i RCA.

=== Fale krótkie i telewizja ===
Przy końcu [[lata 20. XX wieku|lat 20. XX wieku]] Ernst Alexanderson rozpoczął systematyczne badania nad propagacją [[fale krótkie|fal krótkich]] i [[antena kierunkowa|antenami kierunkowymi]]. Jego zespół opracował urządzenia do radiowego przekazywania obrazów, które wyewoluowały w mechaniczno-elektryczny system telewizyjny. W 1927 r. zainstalował w swoim domu odbiornik telewizyjny, w następnym roku GE wyemitował sztukę teatralną używając dwóch kanałów krótkofalowych do emisji obrazu i jednego do dźwięku. Alexanderson przeprowadzał cieszące się dużym powodzeniem publiczne wykłady połączone z demonstracjami telewizji.

Innym projektem Alexandersona jest radiowysokościomierz do celów lotniczych. Testy tego urządzenia przeprowadzono w 1928 r. W [[lata 30. XX wieku|latach 30. XX wieku]] Alexanderson opracowywał aplikacje dla [[tyratron]]ów, w tym układy sterowania silników, mechanizmy automatyki maszyn i dział okrętowych. Pracował nad konwerterami dużej mocy dla długodystansowego przesyłania energii elektrycznej. W 1937 r. opracował [[ampldyna|amplidynę]] – wzmacniacz elektromechaniczny.

W czasie II wojny światowej pracował nad zagadnieniami związanymi z artyleryjskimi systemami przeciwlotniczymi sterowanymi radarem. Jego prace dotyczyły komputerów analogowych, amplidyn i [[selsyn]]ów.

=== Późny okres ===
W 1948 r. Alexanderson, w wieku 70 lat odszedł z GE na emeryturę, ale jeszcze przez kilka lat był konsultantem firmy i prowadził prace konstruktorskie. Poczynając od 1951 interesował się zastosowaniem tranzystorów do celów sterowania. Jego ostatni artykuł w prasie technicznej “Control Applications of the Transistor,” ukazał się w „Proceedings of the IRE” w roku 1952. Gdy wynaleziono [[tyrystor]]y zainteresował się ich zastosowaniem do sterowania silników, w roli, którą dotychczas pełniły tyratrony. Ostatni patent na ten temat przyznano mu w roku 1973.

Alexanderson zmarł 14 maja 1975 r. w wieku 97 lat w Schenectady, gdzie mieszkał i pracował przez większość swego życia.

== Życie rodzinne ==
Ernst Alexanderson był żonaty trzy razy. Po raz pierwszy w 1909 z Edith B. Lewin, która zmarła w 1912. Powtórnie ożenił się w 1914 z Gertrudą Robart, która zmarła 1948. W 1949 ożenił się po raz trzeci z Thyrą Oxehufwud. Z pierwszych dwóch małżeństw posiadał czworo dzieci.

== Nagrody ==
* W 1919 [[Institute of Radio Engineers]] (IRE) nagrodziła Andersona swoim prestiżowym Medal of Honour za ''pionierskie osiągnięcia w dziedzinie długodystansowej radiokomunikacji, wraz z konstrukcją alternatora wysokiej częstotliwości noszącego jego imię, wzmacnia magnetycznego umożliwiającego skuteczną modulację sygnału tego alternatora i lampowego wzmacniacza kaskadowego wielkiej częstotliwości, umożliwiającego wielkie wzmocnienie''.
* W 1944 otrzymał [[Medal Edisona]] [[American Institute of Electrical Engineers]] (AIEE) za ''wyjątkowe wynalazki i osiągnięcia w dziedzinach radia, transportu i energetyki'', zostając jednym z nielicznych inżynierów, którzy otrzymali obydwa prestiżowe wyróżnienia.
* W 1934 został członkiem szwedzkiej Królewskiej Akademii Nauk. Doktoraty [[Doktor honoris causa|honoris causa]] otrzymał z Union College w Schenectady, Uniwersytetu w Uppsali, KTH w Sztokholmie.
* W 1925 został odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Orderem Odrodzenia Polski]] i szwedzkim [[Order Gwiazdy Polarnej|Orderem Gwiazdy Polarnej]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo |autor=James E. Brittain |tytuł = Electrical Engineering Hall of Fame: Ernst Alexanderson |czasopismo=Proc. IEEE |rok=2004 |wolumin=92 |strony = 1216–1219 |doi=10.1109/JPROC.2004.828999}}
* Strona radiostacji w Grimeton: {{Cytuj stronę |url = http://www.grimeton.info/ernst_fw_alexanderson.html |tytuł = Ernst Frederik Werner Alexanderson |nazwisko = |imię = |opublikowany = |data = |data dostępu = 2012-01-09}}

== Linki zewnętrzne ==
* Consumer Electronics Hall of Fame: {{Cytuj stronę |url = http://www.ce.org/Events/Awards/424.htm |tytuł = Ernst F.W. Alexanderson |nazwisko =  |imię =  |opublikowany =  |data =  |data dostępu = 2012-01-09 |archiwum = https://web.archive.org/web/20100615160029/http://ce.org/Events/Awards/424.htm |zarchiwizowano = 2010-06-15 }}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.ieeeghn.org/wiki/index.php/Ernst_F._W._Alexanderson |tytuł = Ernst F. W. Alexanderson – GHN: IEEE Global History Network |nazwisko = |imię = |opublikowany = |data = |data dostępu = 2012-01-09}}

{{Laureaci Medalu Edisona}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Alexanderson, Ernst}}
[[Kategoria:Absolwenci Królewskiego Instytutu Technicznego]]
[[Kategoria:Amerykańscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Inżynierowie elektrycy]]
[[Kategoria:Laureaci medalu Edisona]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Uppsali]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Polarnej (Szwecja)]]
[[Kategoria:Pionierzy radia]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1878]]
[[Kategoria:Zmarli w 1975]]

title: Ernst Alexanderson

Pełne imię i nazwisko: Ernst Fredrik Werner Alexanderson

Data i miejsce urodzenia: 25 stycznia 1878 · Uppsala

Data i miejsce śmierci: 14 maja 1975 · Schenectady

Zawód, zajęcie: elektryk, wynalazca


text:
# Saint-Maurice-en-Cotentin
Saint-Maurice-en-Cotentin – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Manche.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 203 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 27 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Saint-Maurice-en-Cotentin plasuje się na 683. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 681.).

title: Saint-Maurice-en-Cotentin

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Maurice-en-Cotentin
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Maurice-en-Cotentin
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Normandia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Manche]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Cherbourg|Cherbourg]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 50522
 |powierzchnia                    = 7,52 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 203
 |gęstość zaludnienia             = 27 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 50270
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Manche
 |współrzędne                     = 49°23′N 1°42′W
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Maurice-en-Cotentin''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Normandia (region administracyjny)|Normandia]], w departamencie [[Manche]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 203 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 27 osób/km² (wśród 1815 gmin [[Dolna Normandia|Dolnej Normandii]] Saint-Maurice-en-Cotentin plasuje się na 683. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 681.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Cherbourg}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Manche]]

title: Saint-Maurice-en-Cotentin

Państwo: Francja

Region: Normandia

Departament: Manche

Okręg: Cherbourg

• gęstość: 27 os./km²


text:
# Pollen Ndlanya
Pollen Dumisani Ndlanya (ur. 22 maja 1970 w Daveyton) – południowoafrykański piłkarz grający na pozycji napastnika. W reprezentacji Republiki Południowej Afryki rozegrał 29 meczów i strzelił 5 goli.

## Kariera klubowa
Karierę piłkarską Ndlanya rozpoczął w klubie Kaizer Chiefs z Johannesburga. W 1990 roku zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze południowoafrykańskiej. W 1991 roku odszedł do klubu Manning Rangers i grał w nim do końca 1993 roku. W 1994 roku wrócił do Kaizer Chiefs. W tym samym roku wygrał z nim MTN 8 Cup. Zawodnikiem Kaizer Chiefs był do końca 1996 roku.
Na początku 1997 roku Ndlanya odszedł do tureckiego Bursasporu. 24 stycznia 1997 zadebiutował w nim w pierwszej lidze tureckiej w zremisowanym 1:1 domowym meczu z Zeytinburnusporem. W zespole Bursasporu grał przez półtora sezonu. W 1998 roku przeszedł z Bursasporu do zespołu Göztepe AŞ z Izmiru. W 1999 roku awansował z nim z drugiej do pierwszej ligi.
W 2000 roku Ndlanya wrócił do RPA i przez pół roku grał w AmaZulu FC z Durbanu. Latem 2000 został piłkarzem Orlando Pirates z Johannesburga. W 2001 roku wywalczył z nim mistrzostwo Premier Soccer League. W 2002 roku jako zawodnik Orlando Pirates zakończył karierę piłkarską.
| Sezon   | Klub            | Kraj              | Rozgrywki             | Mecze | Bramki |
| ------- | --------------- | ----------------- | --------------------- | ----- | ------ |
| 1990    | Kaizer Chiefs   | Południowa Afryka | I. liga               | 4     | 1      |
| 1991    | Manning Rangers | Południowa Afryka | I. liga               | 12    | 5      |
| 1992    | Manning Rangers | Południowa Afryka | I. liga               | 31    | 10     |
| 1993    | Manning Rangers | Południowa Afryka | I. liga               | 23    | 9      |
| 1994    | Kaizer Chiefs   | Południowa Afryka | I. liga               | 19    | 8      |
| 1995    | Kaizer Chiefs   | Południowa Afryka | I. liga               | 22    | 12     |
| 1996/97 | Kaizer Chiefs   | Południowa Afryka | Premier Soccer League | 13    | 7      |
| 1996/97 | Bursaspor       | Turcja            | Süper Lig             | 9     | 2      |
| 1997/98 | Bursaspor       | Turcja            | Süper Lig             | 17    | 3      |
| 1998/99 | Göztepe AŞ      | Turcja            | 1. Lig                | 21    | 6      |
| 1999/00 | Göztepe AŞ      | Turcja            | Süper Lig             | 4     | 1      |
| 1999/00 | AmaZulu FC      | Południowa Afryka | Premier Soccer League | 9     | 6      |
| 2000/01 | Orlando Pirates | Południowa Afryka | Premier Soccer League | 31    | 17     |
| 2001/02 | Orlando Pirates | Południowa Afryka | Premier Soccer League | 17    | 6      |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Republiki Południowej Afryki Ndlanya zadebiutował w 1997 roku. W tym samym roku został powołany do kadry na Puchar Konfederacji, na którym zagrał w 2 meczach: ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (0:1) i z Urugwajem (3:4), w którym zdobył gola.
W swojej karierze Ndlanya dwukrotnie wystąpił w turnieju o Puchar Narodów Afryki. W 1998 roku zagrał w 4 meczach Pucharze Narodów Afryki 1998: z Wybrzeżem Kości Słoniowej (1:1), z Namibią (4:1), półfinale z Demokratyczną Republiką Konga (2:1) i finale z Egiptem (0:2). Z kolei w 2000 roku podczas Pucharu Narodów Afryki 2000 wystąpił w 5 meczach: z Gabonem (3:1), z Demokratyczną Republiką Konga (1:0), ćwierćfinale z Ghaną (1:0), półfinale z Nigerią (0:2) i o 3. miejsce z Tunezją (4:3). W kadrze narodowej od 1997 do 2001 roku rozegrał 29 meczów i strzelił 5 goli.

title: Pollen Ndlanya

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Pollen Ndlanya
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Pollen Dumisani Ndlanya
 |data urodzenia          = 22 maja 1970
 |miejsce urodzenia       = [[Daveyton]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1990 ! [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]] ! 4 ! 1
! 1991–1993 ! [[Manning Rangers]] ! 66 ! 24
! 1994–1996 ! [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]] ! 54 ! 27
! 1997–1998 ! [[Bursaspor]] ! 26 ! 5
! 1998–1999 ! [[Göztepe SK|Göztepe AŞ]] ! 25 ! 7
! 2000 ! [[AmaZulu FC (Południowa Afryka)|AmaZulu]] ! 9 ! 6
! 2000–2002 ! [[Orlando Pirates]] ! 48 ! 23
 |kariera reprezentacyjna = ! 1997–2001 ! {{Reprezentacja|ZAF|pn}} ! 29 ! 5
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Pollen Dumisani Ndlanya''' (ur. [[22 maja]] [[1970]] w [[Daveyton]]) – [[Południowa Afryka|południowoafrykański]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[napastnik]]a. W [[Reprezentacja Południowej Afryki w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Republiki Południowej Afryki]] rozegrał 29 meczów i strzelił 5 goli.

== Kariera klubowa ==
Karierę piłkarską Ndlanya rozpoczął w klubie [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]] z [[Johannesburg]]a. W 1990 roku zadebiutował w jego barwach w [[Premier Soccer League|pierwszej lidze południowoafrykańskiej]]. W 1991 roku odszedł do klubu [[Manning Rangers]] i grał w nim do końca 1993 roku. W 1994 roku wrócił do Kaizer Chiefs. W tym samym roku wygrał z nim [[MTN 8 Cup]]. Zawodnikiem Kaizer Chiefs był do końca 1996 roku.

Na początku 1997 roku Ndlanya odszedł do [[Turcja|tureckiego]] [[Bursaspor]]u. 24 stycznia 1997 zadebiutował w nim w [[Süper Lig|pierwszej lidze tureckiej]] w zremisowanym 1:1 domowym meczu z [[Zeytinburnuspor]]em. W zespole Bursasporu grał przez półtora sezonu. W 1998 roku przeszedł z Bursasporu do zespołu [[Göztepe SK|Göztepe AŞ]] z [[Izmir]]u. W 1999 roku awansował z nim z [[TFF 1. Lig|drugiej]] do pierwszej ligi.

W 2000 roku Ndlanya wrócił do RPA i przez pół roku grał w [[AmaZulu FC (Południowa Afryka)|AmaZulu FC]] z [[Durban]]u. Latem 2000 został piłkarzem [[Orlando Pirates]] z Johannesburga. W 2001 roku wywalczył z nim mistrzostwo Premier Soccer League. W 2002 roku jako zawodnik Orlando Pirates zakończył karierę piłkarską.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
|-
| 1990
| [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]]
| {{państwoL|ZAF|1961}}
| [[Premier Soccer League|I. liga]]
| 4
| 1
|-
| 1991
| [[Manning Rangers]]
| {{państwoL|ZAF|1961}}
| [[Premier Soccer League|I. liga]]
| 12
| 5
|-
| 1992
| [[Manning Rangers]]
| {{państwoL|ZAF|1961}}
| [[Premier Soccer League|I. liga]]
| 31
| 10
|-
| 1993
| [[Manning Rangers]]
| {{państwoL|ZAF|1961}}
| [[Premier Soccer League|I. liga]]
| 23
| 9
|-
| 1994
| [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]]
| {{państwoL|ZAF|1961}}
| [[Premier Soccer League|I. liga]]
| 19
| 8
|-
| 1995
| [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]]
| {{państwoL|ZAF}}
| [[Premier Soccer League|I. liga]]
| 22
| 12
|-
| 1996/97
| [[Kaizer Chiefs FC|Kaizer Chiefs]]
| {{państwoL|ZAF}}
| [[Premier Soccer League]]
| 13
| 7
|-
| 1996/97
| [[Bursaspor]]
| {{państwoL|TUR}}
| [[Süper Lig]]
| 9
| 2
|-
| 1997/98
| [[Bursaspor]]
| {{państwoL|TUR}}
| [[Süper Lig]]
| 17
| 3
|-
| 1998/99
| [[Göztepe SK|Göztepe AŞ]]
| {{państwoL|TUR}}
| [[TFF 1. Lig|1. Lig]]
| 21
| 6
|-
| 1999/00
| [[Göztepe SK|Göztepe AŞ]]
| {{państwoL|TUR}}
| [[Süper Lig]]
| 4
| 1
|-
| 1999/00
| [[AmaZulu FC (Południowa Afryka)|AmaZulu FC]]
| {{państwoL|ZAF}}
| [[Premier Soccer League]]
| 9
| 6
|-
| 2000/01
| [[Orlando Pirates]]
| {{państwoL|ZAF}}
| [[Premier Soccer League]]
| 31
| 17
|-
| 2001/02
| [[Orlando Pirates]]
| {{państwoL|ZAF}}
| [[Premier Soccer League]]
| 17
| 6
|}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Południowej Afryki w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Republiki Południowej Afryki]] Ndlanya zadebiutował w 1997 roku. W tym samym roku został powołany do kadry na [[Puchar Konfederacji w piłce nożnej 1997|Puchar Konfederacji]], na którym zagrał w 2 meczach: ze [[Reprezentacja Zjednoczonych Emiratów Arabskich w piłce nożnej mężczyzn|Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi]] (0:1) i z [[Reprezentacja Urugwaju w piłce nożnej mężczyzn|Urugwajem]] (3:4), w którym zdobył gola.

W swojej karierze Ndlanya dwukrotnie wystąpił w turnieju o [[Puchar Narodów Afryki]]. W 1998 roku zagrał w 4 meczach [[Puchar Narodów Afryki 1998|Pucharze Narodów Afryki 1998]]: z [[Reprezentacja Wybrzeża Kości Słoniowej w piłce nożnej mężczyzn|Wybrzeżem Kości Słoniowej]] (1:1), z [[Reprezentacja Namibii w piłce nożnej mężczyzn|Namibią]] (4:1), półfinale z [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|Demokratyczną Republiką Konga]] (2:1) i finale z [[Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej mężczyzn|Egiptem]] (0:2). Z kolei w 2000 roku podczas [[Puchar Narodów Afryki 2000|Pucharu Narodów Afryki 2000]] wystąpił w 5 meczach: z [[Reprezentacja Gabonu w piłce nożnej mężczyzn|Gabonem]] (3:1), z Demokratyczną Republiką Konga (1:0), ćwierćfinale z [[Reprezentacja Ghany w piłce nożnej mężczyzn|Ghaną]] (1:0), półfinale z [[Reprezentacja Nigerii w piłce nożnej mężczyzn|Nigerią]] (0:2) i o 3. miejsce z Tunezją (4:3). W kadrze narodowej od 1997 do 2001 roku rozegrał 29 meczów i strzelił 5 goli.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|12208}}
* [http://www.tff.org/Default.aspx?pageId=526&kisiId=28197 Profil na TFF.org] {{lang|en}}

{{PK 1997 Południowa Afryka}}
{{Południowa Afryka 1998 PNA}}
{{Południowa Afryka 2000 PNA}}

{{SORTUJ:Ndlanya, Pollen}}
[[Kategoria:Reprezentanci Południowej Afryki w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Kaizer Chiefs FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Manning Rangers]]
[[Kategoria:Piłkarze Bursasporu]]
[[Kategoria:Piłkarze Göztepe SK]]
[[Kategoria:Piłkarze AmaZulu FC (Południowa Afryka)]]
[[Kategoria:Piłkarze Orlando Pirates]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1997]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 1998]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2000]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1970]]

title: · Pollen Ndlanya

Pełne imię i nazwisko: Pollen Dumisani Ndlanya

Data i miejsce urodzenia: 22 maja 1970 · Daveyton

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Kaizer Chiefs · 4 · (1)

Manning Rangers · 66 · (24)

Kaizer Chiefs · 54 · (27)

Bursaspor · 26 · (5)

Göztepe AŞ · 25 · (7)

AmaZulu · 9 · (6)

Orlando Pirates · 48 · (23)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Południowa Afryka · 29 · (5)


text:
# Korwinów (przystanek kolejowy)
Korwinów – przystanek kolejowy w Korwinowie, w województwie śląskim, w Polsce. Znajdują się tu 2 perony.

## Ruch pasażerski[1]
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę | Miejsce w Polsce |
| ---- | -------------------------- | ---------------- |
| 2017 | 100-149                    | bd.              |
| 2018 | 100-149                    | bd.              |
| 2019 | 100-149                    | 1063.            |
| 2020 | 100-149                    | 928.             |
| 2021 | 100-149                    | 891.             |
| 2022 | 150-199                    | 934.             |
| 2023 | 200-299                    | 890.             |
| 2024 | 200-299                    | 839.             |

## Połączenia
- Częstochowa
- Gliwice
- Katowice
- Łazy
- Myszków
- Zawiercie

title: Korwinów (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Korwinów
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Korwinów3.JPG
 |opis zdjęcia               = Dworzec kolejowy z lat 20. XX wieku
 |państwo                    = śląskie
 |miejscowość                = [[Korwinów]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 1919
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = Korwinow
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             = * [[Linia kolejowa nr 1|1 Warszawa Zachodnia – Katowice]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Poczesna (gmina)
 |współrzędne                = 50°44′17″N 19°10′36″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Korwinów''' – [[Przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w [[Korwinów|Korwinowie]], w [[Województwo śląskie|województwie śląskim]], w [[Polska|Polsce]]. Znajdują się tu 2 [[peron]]y.

== Ruch pasażerski<ref>{{Cytuj |tytuł = Przewozy pasażerskie |data dostępu = 2025-05-18 |opublikowany = dane.utk.gov.pl |url = https://dane.utk.gov.pl/sts/przewozy-pasazerskie/wymiana-pasazerska-na-s/21440,Przewozy-pasazerskie.html#PLIKI |archiwum = http://web.archive.org/web/20241101232403/https://dane.utk.gov.pl/sts/przewozy-pasazerskie/wymiana-pasazerska-na-s/21440,Przewozy-pasazerskie.html |zarchiwizowano = 2024-11-01}}</ref> ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana
pasażerska
na dobę
! Miejsce
w Polsce
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 100-149
| bd.
|-
| 2018
| 100-149
| bd.
|-
| 2019
| 100-149
| 1063.
|-
| 2020
| 100-149
| 928.
|-
| 2021
| 100-149
| 891.
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 150-199
| 934.
|-
| 2023
| 200-299
| 890.
|-
| 2024<ref>{{Cytuj |tytuł = Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2024 |url = https://dane.utk.gov.pl/download/7/115317/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2024.xlsx}}</ref>
| 200-299
| 839.
|-
|}

== Połączenia ==
*[[Częstochowa (stacja kolejowa)|Częstochowa]]
*[[Gliwice (stacja kolejowa)|Gliwice]]
*[[Katowice (stacja kolejowa)|Katowice]]
*[[Łazy (stacja kolejowa)|Łazy]]
*[[Myszków (stacja kolejowa)|Myszków]]
*[[Zawiercie (stacja kolejowa)|Zawiercie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|4471|Korwinów}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja       = Korwinów
|linia        = {{LK-linia|1}} [[Warszawa Zachodnia]] – [[Katowice (stacja kolejowa)|Katowice]]
|kilometr     = 239,158
|poprzedni_typ = KHSTl
|typ = HST
|poprzedni    = [[Częstochowa Raków]]
|poprzedni_km = 5,758
|następny     = [[Poraj (stacja kolejowa)|Poraj]]
|następny_km  = 7,304
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w powiecie częstochowskim]]
[[Kategoria:Korwinów]]

title: Korwinów

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Miejscowość: Korwinów

Poprzednie nazwy: Korwinow

Kasy: N