text:
# Media cyfrowe
Media cyfrowe – dowolnego rodzaju treści zakodowane cyfrowo, najczęściej przez binarny ciąg cyfr, odczytywane za pomocą cyfrowych urządzeń elektronicznych.

## Sposób zapisu
W zależności od formatu, treści mogą być zakodowane w różnym formacie zgodnym ze standardem rozszerzenia pliku (np. PDF, AVI, MP3) albo systemie znaków (m.in. ASCII, Unicode), które następnie przy użyciu systemu binarnego są zapisywane na magnetycznych lub elektronicznych nośnikach danych.

## Historia

### Cyfrowa rewolucja
Więcej informacji: Rewolucja naukowo-techniczna
Wraz z pojawieniem się pierwszych komputerów w XX wieku rozpoczął się powolny proces zmian – informacje zaczęto przechowywać w formie cyfrowej. Zdigitalizowane kopie danych nie ulegały takiemu szybkiemu zużyciu jak ich analogowe wersje, dzięki czemu można było przechowywać większe ilości danych bez obawy, że ulegną one zniszczeniu pod wpływem czynników środowiskowych. Następnie, dzięki powstaniu i rozwojowi internetu uzyskano nowe możliwości wymiany informacji. Zapoczątkowało to ogromną falę przemian w mediach – zaczęto odchodzić od gazet drukowanych i telewizji na rzecz e-gazet i portali internetowych.

### Początek mediów internetowych
Proces cyfryzacji miał całkiem duży wpływ na media. Jedną z pierwszych gazet internetowych w historii jest Plato News Report, stworzona przez Bruce’a Parrello w 1974 roku na Uniwersytecie Illinois. W następnych latach coraz więcej gazet zaczęło przenosić się do sieci, w latach 90 XX wieku istniały już ich setki. Ale nie tylko gazety odnalazły swoje miejsce w internecie – w tym samym czasie zaczynały korzystać z niego inne media, takie jak radio i telewizja. Pierwszą cyfrową transmisją HD była relacja z Mistrzostw Świata w piłce nożnej w 1990 roku wyświetlana na terenie Hiszpanii i Włoch. Kilka lat później powstało pierwsze internetowe radio – „Internet Talk Radio” założone przez Carla Malamuda w roku 1993. W Polsce prekursorem w tej kategorii było „Radio NET” założone w grudniu 1998 roku.

## Następstwa cyfryzacji mediów

### Zastąpienie telewizji analogowej cyfrową
Więcej informacji: Telewizja cyfrowa, Telewizja analogowa
Wraz z postępem cyfryzacji, telewizja cyfrowa powoli zaczęła wypierać telewizję analogową. Jej główne zalety to:
- Poprawa jakości obrazu i dźwięku
- Wprowadzenie telewizji wysokiej rozdzielczości (HDTV)
- Równoległe nadawanie kilku ścieżek dźwiękowych (dźwięk przestrzenny)
- Nadawanie większej ilości kanałów na jednym paśmie[5]

Początki telewizji cyfrowej w Polsce sięgają roku 1996, kiedy zaczęły powstawać plany pierwszej telewizji cyfrowej. Dwa lata później, 1 czerwca 1998 roku powstała pierwsza polska platforma cyfrowa – „Wizja TV”. Jednakże stała emisja naziemnej telewizji cyfrowej (DVB-T) rozpoczęła się dopiero w 2010 roku, a zastąpiła ona całkowicie telewizję analogową w lipcu 2013 roku.

### Dziennikarstwo obywatelskie
Więcej informacji: Dziennikarstwo obywatelskie
Wraz z rozwojem internetu zaczęła rozwijać się nowa gałąź medialna – dziennikarstwo obywatelskie. Należą do nich między innymi blogi i niezależne portale internetowe. Ich głównym celem jest tworzenie zróżnicowanej przestrzeni medialnej, w której każdy będzie mógł wygłosić swoją opinię na wybrany temat przy minimum interwencji redakcyjnej. Ich twórcami są najczęściej amatorzy i wolontariusze, czasami współpracujący z profesjonalnymi dziennikarzami.

### Zmiany roli i funkcji mediów
Przed rewolucją cyfrową media miały charakter masowy – taka sama treść była kierowana do wszystkich odbiorców. Obecnie nastąpiła zmiana celów mediów, którymi są teraz przede wszystkim interaktywność, mobilność, zamienność i kompatybilność. Następuje odmasowienie mediów, których przekaz jest dostosowywany od określonych odbiorców, zależnie od ich zainteresowań oraz stylu życia. Media stają się coraz bardziej interaktywne, odbiorca zaczyna mieć coraz większy wpływ na nadawcę i formę przekazu.

## Rodzaje mediów
Do mediów cyfrowych możemy zaliczyć między innymi:
- Telewizję cyfrową
- Portale internetowe
- Radio cyfrowe
- Gazety internetowe
- Telewizję internetową
- Radio internetowe
- Broadcasty
- Blogi
- Wideoblogi
- VoD
- Portale społecznościowe

title: Media cyfrowe

wikitext:
'''Media cyfrowe''' – dowolnego rodzaju treści zakodowane cyfrowo, najczęściej przez binarny ciąg cyfr, odczytywane za pomocą cyfrowych urządzeń elektronicznych.

== Sposób zapisu ==
W zależności od formatu, treści mogą być zakodowane w różnym formacie zgodnym ze standardem rozszerzenia pliku (np. [[Portable Document Format|PDF]], [[Audio Video Interleave|AVI]], [[MP3]]) albo systemie znaków (m.in. [[ASCII]], [[Unikod|Unicode]]), które następnie przy użyciu [[Dwójkowy system liczbowy|systemu binarnego]] są zapisywane na magnetycznych lub elektronicznych [[Nośnik danych|nośnikach danych]].

== Historia ==
=== Cyfrowa rewolucja ===

''Więcej informacji: [[Rewolucja naukowo-techniczna]]''
Wraz z pojawieniem się pierwszych [[komputer]]ów w XX wieku rozpoczął się powolny proces zmian – informacje zaczęto przechowywać w formie cyfrowej. Zdigitalizowane kopie danych nie ulegały takiemu szybkiemu zużyciu jak ich analogowe wersje<ref>http://www.gawrysiak.org/cyfrowarewolucja/cyfrowarewolucja-wstep.pdf, s. 4.</ref>, dzięki czemu można było przechowywać większe ilości danych bez obawy, że ulegną one zniszczeniu pod wpływem czynników środowiskowych. Następnie, dzięki powstaniu i rozwojowi [[internet]]u uzyskano nowe możliwości wymiany [[Informacja|informacji]]. Zapoczątkowało to ogromną falę przemian w mediach – zaczęto odchodzić od [[Gazeta|gazet drukowanych]] i [[Telewizja|telewizji]] na rzecz [[E-gazeta|e-gazet]] i [[Portal internetowy|portali internetowych]].

=== Początek mediów internetowych ===
Proces cyfryzacji miał całkiem duży wpływ na media. Jedną z pierwszych gazet internetowych w historii jest ''Plato News Report'', stworzona przez Bruce’a Parrello w 1974 roku na [[Uniwersytet Illinois|Uniwersytecie Illinois]]<ref>{{Cytuj stronę| url=https://www.wired.com/1997/03/plato-people-reunite-honor-founder/ | tytuł='PLATO People' Reunite, Honor Founder | WIRED | opublikowany=www.wired.com | data dostępu=2020-07-09}}</ref>. W następnych latach coraz więcej gazet zaczęło przenosić się do sieci, w latach 90 XX wieku istniały już ich setki. Ale nie tylko gazety odnalazły swoje miejsce w internecie – w tym samym czasie zaczynały korzystać z niego inne media, takie jak [[radio]] i [[telewizja]]. Pierwszą cyfrową transmisją HD była relacja z [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1990|Mistrzostw Świata w piłce nożnej w 1990 roku]] wyświetlana na terenie Hiszpanii i Włoch. Kilka lat później powstało pierwsze internetowe radio – „[[Internet Talk Radio]]” założone przez [[Carl Malamud|Carla Malamuda]] w roku 1993.<ref>{{Cytuj | url=http://museum.media.org/radio/ | tytuł=museum.media.org: Internet Talk Radio | opublikowany=media.org | archiwum=https://web.archive.org/web/20100426055903/http://museum.media.org/radio/ | zarchiwizowano=2010-04-26 | data dostępu=2024-04-24}}</ref> W Polsce prekursorem w tej kategorii było „[[Radio NET]]” założone w grudniu 1998 roku<ref>{{Cytuj stronę| url=https://www.wprost.pl/tygodnik/3099/Rdio-Net.html | tytuł=R@dio Net | opublikowany=www.wprost.pl | data dostępu=2020-07-09}}</ref>.

== Następstwa cyfryzacji mediów ==
=== Zastąpienie telewizji analogowej cyfrową ===

''Więcej informacji: [[Telewizja cyfrowa]], [[Telewizja analogowa]]''
Wraz z postępem cyfryzacji, telewizja cyfrowa powoli zaczęła wypierać telewizję analogową. Jej główne zalety to:
* Poprawa jakości obrazu i dźwięku
* Wprowadzenie telewizji wysokiej rozdzielczości ([[HDTV]])
* Równoległe nadawanie kilku ścieżek dźwiękowych ([[dźwięk wielokanałowy|dźwięk przestrzenny]])
* Nadawanie większej ilości kanałów na jednym paśmie<ref>{{Cytuj |autor = ks. Andrzej Adamski |tytuł = Media audiowizualne i cyfrowe wobec wyzwań współczesnego społeczeństwa |data = 2012 |s = 295–296}}</ref>
Początki telewizji cyfrowej w Polsce sięgają roku 1996, kiedy zaczęły powstawać plany pierwszej telewizji cyfrowej. Dwa lata później, 1 czerwca 1998 roku powstała pierwsza polska [[platforma cyfrowa]] – „[[Wizja TV]]”. Jednakże stała emisja naziemnej telewizji cyfrowej ([[DVB-T]]) rozpoczęła się dopiero w 2010 roku<ref>{{Cytuj stronę| url=http://cyfroznawca.pl/historia-telewizji-cyfrowej/ | tytuł=Historia telewizji cyfrowej na świecie i w Polsce – Najważniejsze wydarzenia – CyfroZnawca.pl | opublikowany=cyfroznawca.pl | data dostępu=2020-07-09}}</ref>, a zastąpiła ona całkowicie telewizję analogową w lipcu 2013 roku<ref>{{Cytuj stronę| url=http://cyfroznawca.pl/od-telewizji-analogowej-do-cyfrowej/ | tytuł=Od telewizji analogowej do cyfrowej – Na drodze ku telewizji interaktywnej – CyfroZnawca.pl | opublikowany=cyfroznawca.pl | data dostępu=2020-07-09}}</ref>.

=== Dziennikarstwo obywatelskie ===

''Więcej informacji: [[Dziennikarstwo obywatelskie]]''
Wraz z rozwojem internetu zaczęła rozwijać się nowa gałąź medialna – dziennikarstwo obywatelskie. Należą do nich między innymi [[blog]]i i niezależne portale internetowe. Ich głównym celem jest tworzenie zróżnicowanej przestrzeni medialnej, w której każdy będzie mógł wygłosić swoją opinię na wybrany temat przy minimum interwencji redakcyjnej. Ich twórcami są najczęściej amatorzy i wolontariusze, czasami współpracujący z profesjonalnymi dziennikarzami<ref>{{Cytuj |autor = Leah A. Lievrouw |tytuł = Media alternatywne i zaangażowane społecznie / Leah A. Lievrouw ; Magdalena Klimowicz. |data = 2012 |data dostępu = 2018-02-08 |isbn = 9788301172268 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |s = 152–156 |url = https://katalogi.bn.org.pl/discovery/fulldisplay?docid=alma991012854339705066&context=L&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP&lang=pl&search_scope=NLOP_IZ_NZ&adaptor=Local%20Search%20Engine&tab=LibraryCatalog&query=title,contains,Media%20alternatywne%20i%20zaanga%C5%BCowane%20spo%C5%82ecznie&offset=0}}</ref>.

=== Zmiany roli i funkcji mediów ===
Przed rewolucją cyfrową media miały charakter masowy – taka sama treść była kierowana do wszystkich odbiorców. Obecnie nastąpiła zmiana celów mediów, którymi są teraz przede wszystkim interaktywność, mobilność, zamienność i kompatybilność<ref>{{Cytuj |tytuł = Zmiana Władzy |data = Poznań 2003 |s = 490}}</ref>. Następuje odmasowienie mediów, których przekaz jest dostosowywany od określonych odbiorców, zależnie od ich zainteresowań oraz stylu życia. Media stają się coraz bardziej interaktywne, odbiorca zaczyna mieć coraz większy wpływ na nadawcę i formę przekazu<ref>{{Cytuj |autor = Leah A. Lievrouw |tytuł = Media alternatywne i zaangażowane społecznie / Leah A. Lievrouw ; Magdalena Klimowicz. |data = 2012 |data dostępu = 2018-02-08 |isbn = 9788301172268 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |s = 191 |url = https://katalogi.bn.org.pl/discovery/fulldisplay?docid=alma991012854339705066&context=L&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP&lang=pl&search_scope=NLOP_IZ_NZ&adaptor=Local%20Search%20Engine&tab=LibraryCatalog&query=title,contains,Media%20alternatywne%20i%20zaanga%C5%BCowane%20spo%C5%82ecznie&offset=0}}</ref>.

== Rodzaje mediów ==
Do mediów cyfrowych możemy zaliczyć między innymi:
* [[Telewizja cyfrowa|Telewizję cyfrową]]
* [[Portal internetowy|Portale internetowe]]
* [[Radio cyfrowe]]
* [[Gazeta internetowa|Gazety internetowe]]
* [[Telewizja internetowa|Telewizję internetową]]
* [[Radio internetowe]]
* Broadcasty
* [[Blog]]i
* [[Wideoblog]]i
* [[Wideo na życzenie|VoD]]
* [[Serwis społecznościowy|Portale społecznościowe]]

== Zobacz też ==
* [[Multimedia]]
* [[Media interaktywne]]
* [[Biblioteka cyfrowa]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Media cyfrowe| ]]


text:
# Mit Syzyfa
Mit Syzyfa (fr. Le Mythe de Sisyphe) – esej filozoficzny Alberta Camusa z 1942 roku. Angielskie tłumaczenie Justina O'Briena zostało opublikowane po raz pierwszy w 1955 roku. Polscy czytelnicy mogli zapoznać się z utworem dzięki zbiorowi esejów wydanych w 1974 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy, który przetłumaczyła Joanna Guze.
W eseju Camus przedstawia swoją filozofię absurdu, daremne poszukiwanie przez człowieka sensu, jedności i jasności w obliczu niezrozumiałego świata pozbawionego Boga i wiecznych prawd lub wartości. Stawia w nim pytanie, czy uświadomienie sobie absurdu wymaga popełnienia samobójstwa, udzielając odpowiedzi w sposób następujący: „Nie, to wymaga buntu”. Następnie przedstawia kilka podejść do absurdalnego życia. Ostatni rozdział porównuje absurdalność życia człowieka z sytuacją Syzyfa, postaci greckiej mitologii, która została skazana na wieczne powtarzanie tego samego bezsensownego zadania: popychania głazu na górę, tylko po to, by ten znów się stoczył. Esej podsumowuje: „Sama walka ... wystarczy, by napełnić serce człowieka. Trzeba sobie wyobrazić Syzyfa szczęśliwego”.
Dzieło można rozpatrywać w odniesieniu do innych dzieł Camusa o tej samej tematyce: powieści Obcy (1942), sztuk teatralnych Nieporozumienie (1942) i Kaligula (1944), a zwłaszcza eseju Buntownik (1951).
Esej poświęcony jest Pascalowi Pia i jest podzielony na cztery rozdziały i jeden dodatek.

## Rozdział 1: Absurdalne rozumowanie[2]
Rozdział pierwszy Camus rozpoczyna zdaniem: ,,Jest tylko jeden problem filozoficzny prawdziwie poważny: samobójstwo.'' Autor podejmuje się odpowiedzieć na to pytanie filozoficzne, które w jego ocenie ma największe znaczenie: Czy realizacja bezsensowności i absurdu życia koniecznie wymaga samobójstwa?
Zaczyna od opisania absurdalnego stanu: budujemy nasze życie z nadzieją na jutro, ale jutro zbliża nas do śmierci i jest naszym ostatecznym wrogiem; ludzie żyją tak, jakby nie byli świadomi pewności śmierci. Świat pozbawiony wspólnego romantyzmu jest miejscem obcym, dziwnym i nieludzkim; prawdziwa wiedza jest niemożliwa, a racjonalność i nauka nie mogą wyjaśnić świata: ich historie ostatecznie kończą się bezsensownymi abstrakcjami, zawartymi w metaforach. Jest to absurdalny warunek, który „od momentu rozpoznania absurdu staje się pasją najbardziej wstrząsającą ze wszystkich”.
To nie świat jest absurdalny, ani ludzka myśl: absurd powstaje, gdy ludzka potrzeba zrozumienia spotyka się z nieuzasadnioną sytuacją świata, gdy „apetyt na absolut i jedność” spełnia „niemożność zredukowania tego świata do racjonalnych i rozsądnych zasad”.
Następnie opisuje szereg filozofii, które opisują i próbują poradzić sobie z tym uczuciem absurdu: Heideggera, Jaspersa, Szestowa, Kierkegaarda i Husserla. Wszystkie one, jak twierdzi, popełniają „samobójstwo filozoficzne”, wyciągając wnioski sprzeczne z pierwotną absurdalną pozycją, albo porzucając rozum i zwracając się do Boga, jak w przypadku Kierkegaarda i Szestowa, albo podnosząc rozum i ostatecznie dochodząc do wszechobecnej platońskiej formy i abstrakcyjnego Boga, jak w przypadku Husserla.
Dla Camusa, który postanowił poważnie potraktować absurd i podążać za jego ostatecznymi wnioskami, te „wnioski” nie mogą przekonać. Traktowanie absurdu poważnie oznacza uznanie sprzeczności między pragnieniem ludzkiego rozumu a nieuzasadnionym światem. Samobójstwo musi zatem zostać odrzucone: bez człowieka absurd nie może istnieć. Sprzeczność musi być przeżywana; rozum i jego granice należy uznać bez fałszywej nadziei. Jednak absurd nigdy nie może zostać trwale zaakceptowany: wymaga ciągłej konfrontacji, ciągłego buntu.
Podczas gdy kwestia ludzkiej wolności w sensie metafizycznym traci zainteresowanie absurdalnym człowiekiem, zyskuje wolność w bardzo konkretnym sensie: nie jest już związany nadzieją na lepszą przyszłość lub wieczność, bez potrzeby dążenia do celu życia lub tworzenia sensu, „cieszy się wolnością w odniesieniu do wspólnych zasad”.
Przyjęcie absurdu oznacza również przyjęcie wszystkiego, co ma do zaoferowania nierozsądny świat. Bez sensu życia nie ma skali wartości. „Liczy się nie najlepsze życie, ale największe życie”.
Tak więc Camus dochodzi do trzech konsekwencji pełnego uznania absurdu: buntu, wolności i pasji.

## Rozdział 2: Człowiek absurdu[3]
Jak powinien żyć absurdalny człowiek? Oczywiście nie stosuje się do żadnych zasad etycznych, ponieważ wszystkie opierają się na wyższych prawach lub na uzasadnieniu. „Uczciwość nie potrzebuje zasad”. Wszystko jest dozwolone, „nic nie jest wybuchem ulgi ani radości, ale raczej gorzkim uznaniem faktu”.
Camus następnie przedstawia przykłady absurdalnego życia. Zaczyna od Don Juana, seryjnego uwodziciela, który żyje pełnym namiętności życiem. „Nie kieruje się szlachetną miłością, ale tym, co uznaje się za krótkotrwałe i wyjątkowe”.
Następnym przykładem jest aktor, który przedstawia ulotne życie dla efemerycznej sławy. „Demonstruje, w jakim stopniu pojawienie się tworzy istotę. W ciągu tych trzech godzin podróżuje przez cały czas po ślepej uliczce, którą człowiek na widowni zajmuje całe życie”.
Trzecim przykładem Camusa jest ten absurdalny człowiek, który jest zdobywcą, wojownikiem, który rezygnuje ze wszystkich obietnic wieczności, aby wpływać na historię ludzkości i angażować się w nią. Wybiera działanie ponad kontemplację, świadomy faktu, że nic nie może trwać i żadne zwycięstwo nie jest ostateczne.

## Rozdział 3: Absurd tworzenia
Tutaj Camus bada absurdalnego twórcę lub artystę. Ponieważ jego wyjaśnienie jest niemożliwe, absurdalna sztuka ogranicza się do opisu niezliczonych doświadczeń na świecie. „Gdyby świat był jasny, sztuka nie istniałaby”. Absurdalne stworzenie oczywiście musi także powstrzymać się od osądzania i nawiązywania do choćby najmniejszego cienia nadziei.
Następnie analizuje dzieła Dostojewskiego w tym świetle, zwłaszcza Dziennik (Pamiętnik) pisarza, Opętanych i Braci Karamazow. Wszystkie te prace zaczynają się od absurdalnego stanowiska, a dwa pierwsze badają temat samobójstwa filozoficznego. Jednak zarówno Dziennik, jak i jego ostatnia powieść, Bracia Karamazow, ostatecznie znajdują drogę do nadziei i wiary, a zatem zawodzą jako prawdziwie absurdalne utwory.

## Rozdział 4: Mit Syzyfa[4][5],
W ostatnim rozdziale Camus przedstawia legendę o Syzyfie, który przeciwstawił się bogom i umieścił śmierć w łańcuchach, aby żaden człowiek nie musiał umierać. Kiedy śmierć została ostatecznie wyzwolona i nadszedł czas, aby sam Syzyf umarł, wymyślił on oszustwo, które pozwoliło mu uciec z podziemi. Po ostatecznym schwytaniu Syzyfa, bogowie zdecydowali, że jego kara będzie trwała przez całą wieczność. Musiał wtaczać ogromny głaz na górę; po dotarciu na szczyt ów głaz znów się staczał, zmuszając Syzyfa do wykonywania pracy od początku. Camus widzi Syzyfa jako absurdalnego bohatera, który żyje pełnią życia, nienawidzi śmierci i zostaje skazany na ciągłe wykonywanie bezsensownego zadania.
Camus przedstawia nieustający i bezsensowny trud Syzyfa jako metaforę współczesnego życia spędzonego na daremnej pracy w fabrykach i biurach. „Dzisiejszy robotnik codziennie pracuje, wykonując codziennie te same czynności i zadaniu, a ten los jest nie mniej absurdalny. Ale jest to tragiczne tylko w rzadkich chwilach, kiedy ów robotnik staje się tego świadomy”.
Camus interesuje się myślami Syzyfa, gdy maszeruje z dołu do góry i z powrotem aby zacząć od nowa. Po tym, jak kamień opada w dół, Camus stwierdza, że „Podczas tego powrotu, tej przerwy, Syzyf mnie interesuje. Jego twarz, na której widać włożony we wtaczanie głazu trud, już sama w sobie jest kamieniem! Widzę, że ten człowiek wraca ciężkim, mierzonym krokiem w kierunku udręki, której końca nigdy nie pozna”. To jest prawdziwie tragiczny moment, kiedy bohater staje się świadomy swojego nieszczęsnego stanu. Nie ma nadziei, ale i „nie ma losu, którego nie można pokonać przez pogardę”. Uznanie prawdy zwycięży; Syzyf, podobnie jak absurdalny człowiek, wciąż się miota. Camus twierdzi, że kiedy Syzyf uzna daremność swego zadania i pewność swego losu, może uwolnić się od absurdalności swojej sytuacji, osiągnąć stan zadowolenia i akceptacji. Z ukłonem w stronę podobnie przeklętego greckiego bohatera Edypa Camus dochodzi do wniosku, że „wszystko jest dobrze” i rzeczywiście, „trzeba sobie wyobrazić Syzyfa szczęśliwego”.

## Dodatek
Esej zawiera także dodatek zatytułowany „Nadzieja i absurd w twórczości Franza Kafki”. Podczas gdy Camus przyznaje, że praca Kafki stanowi znakomity opis absurdalnego stanu, twierdzi, że Kafka zawodzi jako absurdalny pisarz, ponieważ jego dzieło zachowuje błysk nadziei.

wikiname: plwiki

title: Mit Syzyfa

in_language: pl

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Mit Syzyfa
 |tytuł oryginalny  = Le Mythe de Sisyphe
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Albert Camus]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = esej filozoficzny
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Francja]]
 |język             = [[język francuski|francuski]]
 |data wydania      = 1942
 |wydawca           = Éditions Gallimard
 |pol: data wydania = 1974
 |pol: wydawca      = [[Państwowy Instytut Wydawniczy|PIW]]
 |pol: przekład     = [[Joanna Guze]]
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Mit Syzyfa''' ({{w języku|fr|Le Mythe de Sisyphe}}) – [[esej]] filozoficzny [[Albert Camus|Alberta Camusa]] z [[1942]] roku. Angielskie tłumaczenie Justina O'Briena zostało opublikowane po raz pierwszy w 1955 roku. Polscy czytelnicy mogli zapoznać się z utworem dzięki zbiorowi esejów wydanych w [[1974]] roku przez [[Państwowy Instytut Wydawniczy]], który przetłumaczyła [[Joanna Guze]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Camus Albert ESEJE – Antykwariat Kwadryga |data dostępu = 2019-06-14 |opublikowany = www.kwadryga.com |url = https://www.kwadryga.com/product_info.php/camus-albert-eseje-p-5608}}</ref>.

W eseju Camus przedstawia swoją filozofię absurdu, daremne poszukiwanie przez człowieka sensu, jedności i jasności w obliczu niezrozumiałego świata pozbawionego Boga i wiecznych prawd lub wartości. Stawia w nim pytanie, czy uświadomienie sobie absurdu wymaga popełnienia samobójstwa, udzielając odpowiedzi w sposób następujący: „Nie, to wymaga buntu”. Następnie przedstawia kilka podejść do absurdalnego życia. Ostatni rozdział porównuje absurdalność życia człowieka z sytuacją Syzyfa, postaci greckiej mitologii, która została skazana na wieczne powtarzanie tego samego bezsensownego zadania: popychania głazu na górę, tylko po to, by ten znów się stoczył. Esej podsumowuje: „Sama walka ... wystarczy, by napełnić serce człowieka. Trzeba sobie wyobrazić Syzyfa szczęśliwego”.

Dzieło można rozpatrywać w odniesieniu do innych dzieł Camusa o tej samej tematyce: powieści ''Obcy'' (1942), sztuk teatralnych ''Nieporozumienie'' (1942) i ''Kaligula'' (1944), a zwłaszcza eseju ''Buntownik'' (1951).

Esej poświęcony jest Pascalowi Pia i jest podzielony na cztery rozdziały i jeden dodatek.

== Rozdział 1: Absurdalne rozumowanie<ref>{{Cytuj |tytuł = Albert Camus (1913-1960), Mit Syzyfa (fr.) – Serwis Humanistyczny Hamlet |data dostępu = 2019-06-14 |opublikowany = www.hamlet.edu.pl |url = http://www.hamlet.edu.pl/camus-mit-syzyfa}}</ref> ==
Rozdział pierwszy Camus rozpoczyna zdaniem: ,,Jest tylko jeden problem filozoficzny prawdziwie poważny: samobójstwo.<nowiki>''</nowiki> Autor podejmuje się odpowiedzieć na to pytanie filozoficzne, które w jego ocenie ma największe znaczenie: Czy realizacja bezsensowności i [[Absurdyzm|absurdu]] życia koniecznie wymaga samobójstwa?

Zaczyna od opisania absurdalnego stanu: budujemy nasze życie z nadzieją na jutro, ale jutro zbliża nas do śmierci i jest naszym ostatecznym wrogiem; ludzie żyją tak, jakby nie byli świadomi pewności śmierci. Świat pozbawiony wspólnego romantyzmu jest miejscem obcym, dziwnym i nieludzkim; prawdziwa wiedza jest niemożliwa, a racjonalność i nauka nie mogą wyjaśnić świata: ich historie ostatecznie kończą się bezsensownymi abstrakcjami, zawartymi w metaforach. Jest to absurdalny warunek, który „od momentu rozpoznania absurdu staje się pasją najbardziej wstrząsającą ze wszystkich”.

To nie świat jest absurdalny, ani ludzka myśl: absurd powstaje, gdy ludzka potrzeba zrozumienia spotyka się z nieuzasadnioną sytuacją świata, gdy „apetyt na absolut i jedność” spełnia „niemożność zredukowania tego świata do racjonalnych i rozsądnych zasad”.

Następnie opisuje szereg filozofii, które opisują i próbują poradzić sobie z tym uczuciem absurdu: Heideggera, Jaspersa, Szestowa, Kierkegaarda i Husserla. Wszystkie one, jak twierdzi, popełniają „samobójstwo filozoficzne”, wyciągając wnioski sprzeczne z pierwotną absurdalną pozycją, albo porzucając rozum i zwracając się do Boga, jak w przypadku Kierkegaarda i Szestowa, albo podnosząc rozum i ostatecznie dochodząc do wszechobecnej platońskiej formy i abstrakcyjnego Boga, jak w przypadku Husserla.

Dla Camusa, który postanowił poważnie potraktować absurd i podążać za jego ostatecznymi wnioskami, te „wnioski” nie mogą przekonać. Traktowanie absurdu poważnie oznacza uznanie sprzeczności między pragnieniem ludzkiego rozumu a nieuzasadnionym światem. Samobójstwo musi zatem zostać odrzucone: bez człowieka absurd nie może istnieć. Sprzeczność musi być przeżywana; rozum i jego granice należy uznać bez fałszywej nadziei. Jednak absurd nigdy nie może zostać trwale zaakceptowany: wymaga ciągłej konfrontacji, ciągłego buntu.

Podczas gdy kwestia ludzkiej wolności w sensie metafizycznym traci zainteresowanie absurdalnym człowiekiem, zyskuje wolność w bardzo konkretnym sensie: nie jest już związany nadzieją na lepszą przyszłość lub wieczność, bez potrzeby dążenia do celu życia lub tworzenia sensu, „cieszy się wolnością w odniesieniu do wspólnych zasad”.

Przyjęcie absurdu oznacza również przyjęcie wszystkiego, co ma do zaoferowania nierozsądny świat. Bez sensu życia nie ma skali wartości. „Liczy się nie najlepsze życie, ale największe życie”.

Tak więc Camus dochodzi do trzech konsekwencji pełnego uznania absurdu: buntu, wolności i pasji.

== Rozdział 2: Człowiek absurdu<ref>{{Cytuj |tytuł = Los człowieka w "Micie Syzyfa" |data dostępu = 2019-06-14 |opublikowany = www.opracowania.edu.pl |url = http://www.opracowania.edu.pl/artykuly/los_czlowieka_w_quotmicie_syzyfaquot_1999.html}}</ref> ==
Jak powinien żyć absurdalny człowiek? Oczywiście nie stosuje się do żadnych zasad etycznych, ponieważ wszystkie opierają się na wyższych prawach lub na uzasadnieniu. „Uczciwość nie potrzebuje zasad”. Wszystko jest dozwolone, „nic nie jest wybuchem ulgi ani radości, ale raczej gorzkim uznaniem faktu”.

Camus następnie przedstawia przykłady absurdalnego życia. Zaczyna od Don Juana, seryjnego uwodziciela, który żyje pełnym namiętności życiem. „Nie kieruje się szlachetną miłością, ale tym, co uznaje się za krótkotrwałe i wyjątkowe”.

Następnym przykładem jest aktor, który przedstawia ulotne życie dla efemerycznej sławy. „Demonstruje, w jakim stopniu pojawienie się tworzy istotę. W ciągu tych trzech godzin podróżuje przez cały czas po ślepej uliczce, którą człowiek na widowni zajmuje całe życie”.

Trzecim przykładem Camusa jest ten absurdalny człowiek, który jest zdobywcą, wojownikiem, który rezygnuje ze wszystkich obietnic wieczności, aby wpływać na historię ludzkości i angażować się w nią. Wybiera działanie ponad kontemplację, świadomy faktu, że nic nie może trwać i żadne zwycięstwo nie jest ostateczne.

== Rozdział 3: Absurd tworzenia ==
Tutaj Camus bada absurdalnego twórcę lub artystę. Ponieważ jego wyjaśnienie jest niemożliwe, absurdalna sztuka ogranicza się do opisu niezliczonych doświadczeń na świecie. „Gdyby świat był jasny, sztuka nie istniałaby”. Absurdalne stworzenie oczywiście musi także powstrzymać się od osądzania i nawiązywania do choćby najmniejszego cienia nadziei.

Następnie analizuje dzieła Dostojewskiego w tym świetle, zwłaszcza Dziennik (Pamiętnik) pisarza, Opętanych i Braci Karamazow. Wszystkie te prace zaczynają się od absurdalnego stanowiska, a dwa pierwsze badają temat samobójstwa filozoficznego. Jednak zarówno Dziennik, jak i jego ostatnia powieść, Bracia Karamazow, ostatecznie znajdują drogę do nadziei i wiary, a zatem zawodzą jako prawdziwie absurdalne utwory.

== Rozdział 4: Mit Syzyfa<ref>{{Cytuj |tytuł = STAROPOLSKA ON-LINE – TRADYCJA – STAROŻYTNOŚĆ |data dostępu = 2019-06-14 |opublikowany = www.staropolska.pl |url = http://www.staropolska.pl/tradycja/starozytnosc/Albert_Camus.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = The Myth of Sysiphus |data dostępu = 2019-06-14 |opublikowany = dbanach.com |url = http://dbanach.com/sisyphus.htm}}</ref>, ==
W ostatnim rozdziale Camus przedstawia legendę o Syzyfie, który przeciwstawił się bogom i umieścił śmierć w łańcuchach, aby żaden człowiek nie musiał umierać. Kiedy śmierć została ostatecznie wyzwolona i nadszedł czas, aby sam Syzyf umarł, wymyślił on oszustwo, które pozwoliło mu uciec z podziemi. Po ostatecznym schwytaniu Syzyfa, bogowie zdecydowali, że jego kara będzie trwała przez całą wieczność. Musiał wtaczać ogromny głaz na górę; po dotarciu na szczyt ów głaz znów się staczał, zmuszając Syzyfa do wykonywania pracy od początku. Camus widzi Syzyfa jako absurdalnego bohatera, który żyje pełnią życia, nienawidzi śmierci i zostaje skazany na ciągłe wykonywanie bezsensownego zadania.

Camus przedstawia nieustający i bezsensowny trud Syzyfa jako [[Metafora|metaforę]] współczesnego życia spędzonego na daremnej pracy w fabrykach i biurach. „Dzisiejszy robotnik codziennie pracuje, wykonując codziennie te same czynności i zadaniu, a ten los jest nie mniej absurdalny. Ale jest to tragiczne tylko w rzadkich chwilach, kiedy ów robotnik staje się tego świadomy”.

Camus interesuje się myślami Syzyfa, gdy maszeruje z dołu do góry i z powrotem aby zacząć od nowa. Po tym, jak kamień opada w dół, Camus stwierdza, że „Podczas tego powrotu, tej przerwy, Syzyf mnie interesuje. Jego twarz, na której widać włożony we wtaczanie głazu trud, już sama w sobie jest kamieniem! Widzę, że ten człowiek wraca ciężkim, mierzonym krokiem w kierunku udręki, której końca nigdy nie pozna”. To jest prawdziwie tragiczny moment, kiedy bohater staje się świadomy swojego nieszczęsnego stanu. Nie ma nadziei, ale i „nie ma losu, którego nie można pokonać przez pogardę”. Uznanie prawdy zwycięży; Syzyf, podobnie jak absurdalny człowiek, wciąż się miota. Camus twierdzi, że kiedy Syzyf uzna daremność swego zadania i pewność swego losu, może uwolnić się od absurdalności swojej sytuacji, osiągnąć stan zadowolenia i akceptacji. Z ukłonem w stronę podobnie przeklętego greckiego bohatera Edypa Camus dochodzi do wniosku, że „wszystko jest dobrze” i rzeczywiście, „trzeba sobie wyobrazić Syzyfa szczęśliwego”.

== Dodatek ==
Esej zawiera także dodatek zatytułowany „Nadzieja i absurd w twórczości [[Franz Kafka|Franza Kafki]]”. Podczas gdy Camus przyznaje, że praca Kafki stanowi znakomity opis absurdalnego stanu, twierdzi, że Kafka zawodzi jako absurdalny pisarz, ponieważ jego dzieło zachowuje błysk nadziei.

== Zobacz też ==
* [[Wieczny powrót]]
* [[Teatr absurdu]]
* ''Bojaźń i drżenie. Choroba na śmierć'' [[Søren Kierkegaard|Sørena Kierkegaarda]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''The Plague, The Fall, Exile and the Kingdom, and Selected Essays'', Albert Camus, Alfred A. Knopf [[2004]], {{ISBN|1-4000-4255-0}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.org/details/le_mythe_de_sisyphe – oryginalny tekst eseju] {{lang|fr}}
* http://www.sparknotes.com/philosophy/sisyphus/summary/
* https://web.archive.org/web/20071012140207/http://www.geocities.com/a_and_e_uk/Sisyphus.htm
* https://news.viu.ca/albert-camus-absurd-hero-free-talk-viu-nov-13

{{Albert Camus}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Twórczość Alberta Camusa]]

title: Mit SyzyfaLe Mythe de Sisyphe

Autor: Albert Camus

Typ utworu: esej filozoficzny

Miejsce wydania: Francja

Język: francuski

Wydawca:
Éditions Gallimard
PIW

Przekład: Joanna Guze


text:
# Raimundos
Raimundos – brazylijski zespół wykonujący muzykę z gatunku punk rock, hardcore oraz metal alternatywny, powstały w 1987 roku w Brasílii. Muzycy wykazują się specyficznym poczuciem humoru, nawiązując w tekstach do seksualności czy też skatologii poprzez ich dwuznaczność.

## Historia
Grupa nagrała swoją pierwszą płytę demo w 1993 roku, zyskując zaproszenia do brazylijskiej MTV oraz na festiwale takie jak Juntatribo czy M2000 Summer Concerts, gdzie zdobyli narodową sławę, grając przed 80-tysięczną widownią. Rok później ukazał się pierwszy album Raimundos promowany przez singiel Selim w radiach. W 1995 rozpoczęli międzynarodowe trasy koncertowe wraz z wydaniem drugiej studyjnej płyty Lavô Tá Novo. W czasie trasy trzeciego albumu – Lapadas Do Povo – doszło do tragicznego wypadku, w którym zginęło ośmiu fanów zespołu. Raimundos wrócił na scenę dwa miesiące później. Przed wydaniem Só No Forévis w 1999 roku skradziono 100 tysięcy pierwszych kopii albumu, co przesunęło datę wydania o tydzień. Singiel Mulher de Fases wygrał nagrodę roku Escolha da Audiência.
W 2001 roku zespół opuścił główny wokalista Rodolfo Abrantes, będąc zastąpionym przez dotychczasowego wokalistę wspierającego i wcześniejszego perkusistę Digão. Od tego czasu Raimundos nagrał trzy studyjne albumy – Éramos Quatro (2001), Kavookavala (2002) oraz po dwunastoletniej przerwie Cantigas de Roda (2014).

## Muzycy

### Obecny skład zespołu
- Rodrigo "Digão" Aguiar Madeira Campos – wokal prowadzący (od 2001), gitara prowadząca (od 1992), wokal wspierający (1992–2001), perkusja (1987–1990)
- Marco "Marquim" Mesquita – gitara rytmiczna, gitara prowadząca, wokal wspierający (od 2001)
- José Henrique "Canisso" Campos Pereira – gitara basowa, wokal wspierający (1987–2002, od 2007)
- Caio Cunha – perkusja (od 2007)

### Były skład zespołu
- Rodolfo Abrantes – wokal prowadzący, gitara rytmiczna, instrumenty perkusyjne (1987–2001)
- Fred – perkusja (1992–2007)
- Alf – gitara basowa (2002–2007)

## Dyskografia

### Albumy studyjne
- (1994) Raimundos
- (1995) Lavô Tá Novo
- (1997) Lapadas Do Povo
- (1999) Só No Forévis
- (2001) Éramos Quatro
- (2002) Kavookavala
- (2014) Cantigas de Roda

### Albumy koncertowe
- (2000) MTV Ao Vivo
- (2011) Roda Viva
- (2014) Cantigas de Garagem
- (2017) Acústico[3]

title: Raimundos

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Raimundos
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = [[1987]]
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{państwo|BRA}}
[[Brasília]], [[Dystrykt Federalny (Brazylia)|Dystrykt Federalny]]
 |gatunek          = [[punk rock]]

[[hardcore punk]]

[[metal alternatywny]]

[[forrócore]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      = [[Deckdisc]]

[[Banguela Records]]

[[Warner Music]]
 |powiązania       =
 |skład            =
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Raimundos''' – brazylijski zespół wykonujący muzykę z gatunku [[punk rock]], [[Hardcore (muzyka)|hardcore]] oraz [[metal alternatywny]], powstały w 1987 roku w [[Brasília|Brasílii]]. Muzycy wykazują się specyficznym poczuciem humoru, nawiązując w tekstach do [[Seksualność|seksualności]] czy też [[Skatologia|skatologii]] poprzez ich dwuznaczność.

== Historia ==
Grupa nagrała swoją pierwszą płytę [[Demo (muzyka)|demo]] w 1993 roku, zyskując zaproszenia do brazylijskiej [[MTV]] oraz na festiwale takie jak [[Juntatribo]] czy [[M2000 Summer Concerts]], gdzie zdobyli narodową sławę, grając przed 80-tysięczną widownią. Rok później ukazał się pierwszy album ''[[Raimundos (album)|Raimundos]]'' promowany przez singiel ''[[Selim (singiel)|Selim]]'' w radiach. W 1995 rozpoczęli międzynarodowe trasy koncertowe wraz z wydaniem drugiej studyjnej płyty ''[[Lavô Tá Novo]]''. W czasie trasy trzeciego albumu – ''[[Lapadas Do Povo]]'' – doszło do tragicznego wypadku, w którym zginęło ośmiu fanów zespołu. Raimundos wrócił na scenę dwa miesiące później. Przed wydaniem ''[[Só No Forévis]]'' w 1999 roku skradziono 100 tysięcy pierwszych kopii albumu, co przesunęło datę wydania o tydzień. Singiel ''[[Mulher de Fases]]'' wygrał nagrodę roku Escolha da Audiência.

W 2001 roku zespół opuścił główny wokalista [[Rodolfo Abrantes]], będąc zastąpionym przez dotychczasowego wokalistę wspierającego i wcześniejszego perkusistę [[Digão (muzyk)|Digão]]. Od tego czasu Raimundos nagrał trzy studyjne albumy – ''[[Éramos Quatro]]'' (2001), ''[[Kavookavala]]'' (2002) oraz po dwunastoletniej przerwie ''[[Cantigas de Roda]]'' (2014)<ref>{{Cytuj |tytuł = Raimundos {{!}} Biography & History {{!}} AllMusic |data dostępu = 2018-06-14 |opublikowany = AllMusic |url = https://www.allmusic.com/artist/raimundos-mn0000391023#biography}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Raimundos – Raimundos {{!}} Songs, Reviews, Credits {{!}} AllMusic |data dostępu = 2018-06-14 |opublikowany = AllMusic |url = https://www.allmusic.com/album/raimundos-mw0000548424}}</ref>.

== Muzycy ==
=== Obecny skład zespołu ===

* [[Digão (muzyk)|Rodrigo "Digão" Aguiar Madeira Campos]] – [[Śpiew|wokal prowadzący]] (od 2001), [[gitara prowadząca]] (od 1992), [[wokal wspierający]] (1992–2001), [[perkusja]] (1987–1990)
* [[Marquim (muzyk)|Marco "Marquim" Mesquita]] – [[gitara rytmiczna]], gitara prowadząca, wokal wspierający (od 2001)
* [[Canisso (muzyk)|José Henrique "Canisso" Campos Pereira]] – [[gitara basowa]], wokal wspierający (1987–2002, od 2007)
* [[Caio Cunha]] – perkusja (od 2007)

=== Były skład zespołu ===
* [[Rodolfo Abrantes]] – wokal prowadzący, gitara rytmiczna, [[Instrument perkusyjny|instrumenty perkusyjne]] (1987–2001)
* [[Fred (muzyk)|Fred]] – perkusja (1992–2007)
* [[Alf (muzyk)|Alf]] – gitara basowa (2002–2007)

== Dyskografia ==
=== Albumy studyjne ===

* (1994) ''[[Raimundos (album)|Raimundos]]''
* (1995) ''[[Lavô Tá Novo]]''
* (1997) ''[[Lapadas Do Povo]]''
* (1999) ''[[Só No Forévis]]''
* (2001) ''[[Éramos Quatro]]''
* (2002) ''[[Kavookavala]]''
* (2014) ''[[Cantigas de Roda]]''

=== Albumy koncertowe ===
* (2000) ''[[MTV Ao Vivo]]''
* (2011) ''[[Roda Viva]]''
* (2014) ''[[Cantigas de Garagem]]''
* (2017) ''[[Acústico (album)|Acústico]]''<ref>{{Cytuj |tytuł = Raimundos |data dostępu = 2018-06-14 |opublikowany = Discogs |url = https://www.discogs.com/artist/253045-Raimundos |język = en}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Brazylijskie zespoły punkrockowe]]
[[Kategoria:Brazylijskie zespoły metalu alternatywnego]]
[[Kategoria:Brazylijskie zespoły hardcore punkowe]]

title: Raimundos

Pochodzenie: Brazylia Brasília, Dystrykt Federalny

Gatunek: punk rock hardcore punk metal alternatywny forrócore

Wydawnictwo: Deckdisc Banguela Records Warner Music


text:
# Tiébissou
Tiébissou – miasto w środkowej części Wybrzeża Kości Słoniowej, ośrodek administracyjny departamentu Tiébissou.

## Środowisko naturalne
W Tiébissou panuje klimat tropikalny. Średnia roczna temperatura wynosi 26,5 °C, najwyższa jest w marcu (28,3 °C), zaś najniższa – w sierpniu (25 °C). Średnia roczna suma opadów to 1057 mm, największe opady są we wrześniu, a najmniejsze od listopada do lutego (różnica między opadami w najwilgotniejszym i najsuchszym miesiącu wynosi 160 mm).

## Demografia
W 2014 roku w Tiébissou mieszkały 18 832 osoby, z czego 52,8% stanowili mężczyźni.

title: Tiébissou

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tiébissou
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = CIV
 |1. jednostka administracyjna = [[Lacs (dystrykt)|Lacs]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Region Bélier|Bélier]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2014
 |liczba ludności              = 18 832
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 7°9′N 5°14′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Tiébissou''' – miasto w środkowej części [[Wybrzeże Kości Słoniowej|Wybrzeża Kości Słoniowej]], ośrodek administracyjny departamentu Tiébissou.

== Środowisko naturalne ==
W Tiébissou panuje [[klimat równikowy|klimat tropikalny]]. Średnia roczna [[temperatura]] wynosi 26,5 °C, najwyższa jest w marcu (28,3 °C), zaś najniższa – w sierpniu (25 °C). Średnia roczna suma [[Opad atmosferyczny|opadów]] to 1057 mm, największe opady są we wrześniu, a najmniejsze od listopada do lutego (różnica między opadami w najwilgotniejszym i najsuchszym miesiącu wynosi 160 mm)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://en.climate-data.org/africa/cote-d-ivoire/lacs/tiebissou-52097/ | tytuł = CLIMATE TIÉBISSOU | opublikowany = climate-data.org | język = en | data dostępu = 2019-08-13}}</ref>.

== Demografia ==
W 2014 roku w Tiébissou mieszkały 18 832 osoby, z czego 52,8% stanowili mężczyźni{{fakt|data=2021-12}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w Wybrzeżu Kości Słoniowej]]
[[Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019]]

title: Tiébissou

Państwo: Wybrzeże Kości Słoniowej

Dystrykt: Lacs

Region: Bélier


text:
# Zdzisław Kossowski
Zdzisław Kossowski (ur. 1946) – polski koszykarz występujący na pozycji skrzydłowego, wielokrotny medalista mistrzostw Polski.

## Osiągnięcia
Na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.
Klubowe
- Mistrz Polski (1970)
- Wicemistrz Polski (1972)
- 5-krotny brązowy medalista mistrzostw Polski (1967, 1969, 1971, 1973, 1974)
- 3-krotny zdobywca Pucharu Polski (1971–1973)
- Uczestnik rozgrywek Pucharu Europy:
  - Mistrzów Krajowych (1971 – TOP 16)
  - Zdobywców Pucharów (1973 – TOP 16, 1974)

title: Zdzisław Kossowski

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Zdzisław Kossowski
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |numer                   =
 |klub                    =
 |pozycja                 = [[niski skrzydłowy]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = 1946
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 194
 |masa ciała              =
 |aktywność               = 1966–1976
 |szkoła średnia          =
 |college                 =
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         =
{{Koszykarz infobox/lata|1966–1974|[[Śląsk Wrocław (koszykówka)|Śląsk Wrocław]]|}}
{{Koszykarz infobox/lata|1975–1976|[[Gwardia Wrocław|Aspro Wrocław]]|}}
 |data1                   =
 |kariera reprezentacyjna =
 |data2                   =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Polska Liga Koszykówki]]|}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1976/1977)|1976/77]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1978/1979)|1978/79]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|złoto|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1979/1980)|1979/80]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|srebro|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1971/1972)|1971/72]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|srebro|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1977/1978)|1977/78]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|brąz|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1970/1971)|1970/71]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|brąz|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1972/1973)|1972/73]]|koszykówka}}
{{Medalista infobox/wiersz|brąz|[[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1973/1974)|1973/74]]|koszykówka}}
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Zdzisław Kossowski''' (ur. [[1946]]) – [[Polska|polski]] [[koszykówka|koszykarz]] występujący na pozycji skrzydłowego, wielokrotny medalista mistrzostw Polski.

== Osiągnięcia ==
Na podstawie<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.plkhistory.ugu.pl/index.php?profil=4163&tab=1| tytuł = Zdzisław Kossowski – plkhistory.ugu.pl| data dostępu = 2016-03-24| opublikowany = plkhistory.ugu.pl| język = pl}}</ref>, o ile nie zaznaczono inaczej.
; Klubowe
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] [[Polska Liga Koszykówki#Medaliści Mistrzostw Polski|Mistrz Polski]] ([[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1969/1970)|1970]])
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Wicemistrz Polski ([[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1971/1972)|1972]])
* [[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]] 5-krotny brązowy medalista mistrzostw Polski ([[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1966/1967)|1967]], [[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1968/1969)|1969]], [[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1970/1971)|1971]], [[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1972/1973)|1973]], [[I liga polska w koszykówce mężczyzn (1973/1974)|1974]])
* 3-krotny zdobywca [[Puchar Polski w koszykówce mężczyzn|Pucharu Polski]] (1971–1973)
* Uczestnik rozgrywek Pucharu Europy:
** [[Euroliga|Mistrzów Krajowych]] (1971 – TOP 16)
** [[Puchar Saporty|Zdobywców Pucharów]] (1973 – TOP 16, 1974)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = Krzysztof Łaszkiewicz |tytuł = Polska koszykówka męska 1928–2004 |data = 2004 |isbn = 83-89390-20-5 |miejsce = Inowrocław |wydawca = Wydawnictwo Pozkal |oclc = 749833294 }}

{{SORTUJ:Kossowski, Zdzisław}}
[[Kategoria:Polscy koszykarze]]
[[Kategoria:Koszykarze Śląska Wrocław]]
[[Kategoria:Koszykarze Gwardii Wrocław]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]

title: · Zdzisław Kossowski

Lata: Kluby · Wyst.

Śląsk Wrocław

Aspro Wrocław

złoto:
1976/77 · koszykówka
1978/79 · koszykówka
1979/80 · koszykówka

srebro:
1971/72 · koszykówka
1977/78 · koszykówka

brąz:
1970/71 · koszykówka
1972/73 · koszykówka
1973/74 · koszykówka


text:
# No-Man
No-Man – brytyjski zespół muzyczny, grający muzykę z pogranicza rocka, jazzu i elektronicznego popu, założony pod koniec lat 80. XX wieku. Do grupy należeli Steven Wilson – instrumentalista, producent i wokalista, znany m.in. z zespołu Porcupine Tree oraz wokalista Tim Bowness. Do 1994 skład uzupełniał skrzypek Ben Coleman.

## Historia
Początkowo zespół używał również nazw: No-Man Is An Island oraz No-Man Is An Island Except The Isle Of Man. Pierwszy raz zwrócił na siebie uwagę wczesnymi singlami – Colours (1990) i Days in the Trees (1991). Magazyn Melody Maker określił ich wówczas mianem "Być może najważniejszej angielskiej grupy od czasu The Smiths". Druga fala popularności No-Man nadeszła wraz z albumem Returning Jesus, do dziś uznawanym za największe osiągnięcie duetu.
No-Man współpracował z takimi muzykami jak Robert Fripp i Pat Mastelotto znanymi z grupy King Crimson (album Flowermouth i Schoolyard Ghosts) oraz saksofonistą jazzowym i flecistą Theo Travisem.

## Dyskografia

### Albumy
- Loveblows & Lovecries - A Confession (1993)
- Flowermouth (1994)
- Wild Opera (1996)
- Returning Jesus (2001)
- Together We're Stranger (2003)
- Together We're Stranger (CD+DVD-Audio; 2007)
- Schoolyard Ghosts (CD+DVD-Audio; 2008)
- Love You to Bits (2019)

### Kompilacje oraz albumy pozostałe
- Lovesighs - An Entertainment (minialbum; 1992)
- Heaven Taste (1995)
- Flowermix (1995)
- Dry Cleaning Ray (1997)
- Radio Sessions: 92-96 (CD-R; 1998)
- ((Speak)) (1999)
- Lost Songs Vol - 1 (CD-R; 2001)
- All The Blue Changes - An Anthology 1988-2003 (2006)

### Single i EP'ki
- Colours (1990)
- Days In The Trees (1991)
- Ocean Song (1992)
- Sweetheart Raw (1993)
- Only Baby (1993)
- Painting Paradise (1993)
- Taking It Like a Man (1994)
- Housewives Hooked On Heroin (1996)
- Dry Cleaning Ray (1997)
- Carolina Skeletons (1998)
- All That You Are (2003)
- Schoolyard Ghosts: alternates/edits (płyta dołączona do pierwszych 2,000 kopii dostępnych w przedsprzedaży w Burning SheD; 2008)
- Wherever There Is Light (EP; 2009)
- Mixtaped - bonus CD (płyta dołączona do koncertowego DVD dostępnego w przedsprzedaży w Burning Shed; 2009)

### Wideo i albumy koncertowe(DVD)
- Mixtaped (2 DVD; 2009)
- Love And Endings (CD/DVD; 2012)

title: No-Man

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = No-Man
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       = No-Man Is An Island
No-Man Is An Island Except The Isle Of Man
 |rok założenia    = 1987
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|GBR}}
 |gatunek          = [[rock]], [[jazz]], [[dream pop]], [[trip hop]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      = One Little Indian Records
Plastic Head Records
Probe Plus Records
Resurgence
Epic Records/Sony
Hidden Art
3rd Stone Ltd.
Materiali Sonori
Burning Shed
Headphone Dust
Snapper Music
 |powiązania       =
 |skład            = Tim Bowness
[[Steven Wilson]]
 |byli członkowie  = Ben Coleman (do 1994)
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
{{Wikinews|Kraków: Po raz pierwszy wystąpi w Polsce zespół No-Man}}
'''No-Man''' – [[Wielka Brytania|brytyjski]] zespół muzyczny, grający muzykę z pogranicza [[rock]]a, [[jazz]]u i elektronicznego [[Muzyka pop|popu]], założony pod koniec [[Lata 80. XX wieku|lat 80. XX wieku]]. Do grupy należeli [[Steven Wilson]] – instrumentalista, producent i wokalista, znany m.in. z zespołu [[Porcupine Tree]] oraz wokalista [[Tim Bowness]]. Do 1994 skład uzupełniał skrzypek [[Ben Coleman]].

== Historia ==
Początkowo zespół używał również nazw: ''No-Man Is An Island'' oraz ''No-Man Is An Island Except The Isle Of Man''. Pierwszy raz zwrócił na siebie uwagę wczesnymi singlami – ''Colours'' (1990) i ''Days in the Trees'' (1991). Magazyn [[Melody Maker]] określił ich wówczas mianem "''Być może najważniejszej angielskiej grupy od czasu [[The Smiths]]''"<ref>[http://www.ziemianiczyja.pl/2009/01/2001-podsumowanie-losoworoczne-k-y/ Ziemianiczyja.pl]</ref>. Druga fala popularności No-Man nadeszła wraz z albumem ''[[Returning Jesus]]'', do dziś uznawanym za największe osiągnięcie duetu<ref>por. np. [http://www.artrock.pl/recenzje_sc.php?id=346 recenzja w artrock.pl]: ''Returning Jesus okazał się albumem po prostu wybitnym. Zarówno – a taka zbieżność nie aż tak często się zdarza! – w odczuciu zespołu, jak i fanów.''</ref>.

No-Man współpracował z takimi muzykami jak [[Robert Fripp]] i [[Pat Mastelotto]] znanymi z grupy [[King Crimson]] (album ''[[Flowermouth]]'' i ''[[Schoolyard Ghosts]]'') oraz saksofonistą jazzowym i flecistą [[Theo Travis|Theo Travisem]].

== Dyskografia ==
=== Albumy ===
* ''[[Loveblows & Lovecries - A Confession]]'' (1993)
* ''[[Flowermouth]]'' (1994)
* ''[[Wild Opera]]'' (1996)
* ''[[Returning Jesus]]'' (2001)
* ''[[Together We're Stranger]]'' (2003)
* ''[[Together We're Stranger]]'' (CD+[[DVD-Audio]]; 2007)
* ''[[Schoolyard Ghosts]]'' (CD+[[DVD-Audio]]; 2008)
* ''[[Love You to Bits]]'' (2019)

=== Kompilacje oraz albumy pozostałe ===
* ''Lovesighs - An Entertainment'' (minialbum; 1992)
* ''Heaven Taste'' (1995)
* ''Flowermix'' (1995)
* ''Dry Cleaning Ray'' (1997)
* ''Radio Sessions: 92-96'' (CD-R; 1998)
* ''[[Speak (album No-Man)|((Speak))]]'' (1999)
* ''Lost Songs Vol - 1'' (CD-R; 2001)
* ''All The Blue Changes - An Anthology 1988-2003'' (2006)

=== Single i EP'ki ===
* ''Colours'' (1990)
* ''Days In The Trees'' (1991)
* ''Ocean Song'' (1992)
* ''Sweetheart Raw'' (1993)
* ''Only Baby'' (1993)
* ''Painting Paradise'' (1993)
* ''Taking It Like a Man'' (1994)
* ''Housewives Hooked On Heroin'' (1996)
* ''Dry Cleaning Ray'' (1997)
* ''Carolina Skeletons'' (1998)
* ''All That You Are'' (2003)
* ''Schoolyard Ghosts: alternates/edits'' (płyta dołączona do pierwszych 2,000 kopii dostępnych w przedsprzedaży w Burning SheD; 2008)
* ''Wherever There Is Light'' (EP; 2009)
* ''Mixtaped - bonus CD'' (płyta dołączona do koncertowego DVD dostępnego w przedsprzedaży w Burning Shed; 2009)

=== Wideo i albumy koncertowe(DVD) ===
* ''Mixtaped'' (2 DVD; 2009)
* ''Love And Endings'' (CD/DVD; 2012)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.no-man.co.uk/ Oficjalna strona No-Man]

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Brytyjskie zespoły rockowe]]
[[Kategoria:Brytyjskie zespoły triphopowe]]

title: No-Man

Inne nazwy: No-Man Is An Island · No-Man Is An Island Except The Isle Of Man

Pochodzenie: Wielka Brytania

Gatunek: rock, jazz, dream pop, trip hop

Wydawnictwo: One Little Indian Records · Plastic Head Records · Probe Plus Records · Resurgence · Epic Records/Sony · Hidden Art · 3rd Stone Ltd. · Materiali Sonori · Burning Shed · Headphone Dust · Snapper Music


text:
# Muzeum im. Orła Białego
Muzeum im. Orła Białego – muzeum regionalne w Skarżysku-Kamiennej, w województwie świętokrzyskim, utworzone w 1969 roku.

## Charakterystyka
Miasto Skarżysko-Kamienna ma tradycję produkcji amunicji i uzbrojenia. Poza ekspozycją w budynku muzealnym obejmuje prawie 2 ha ekspozycji plenerowej, na której wystawiony jest głównie sprzęt wojskowy. Jest to jedna z największych kolekcji militariów w Polsce, zawierająca unikatowe eksponaty. Poza ekspozycją stałą, prezentowane są także wystawy okresowe, głównie związane z regionem.
Muzeum mieści się w zabudowaniach byłej huty „Rejów” (która zaprzestała działalności po powodzi w 1901 roku), wzniesionych w latach 1836–1838.
W Muzeum prezentowane są wystawy stałe: „Barwa i broń XX w.”, „Skarżysko-Kamienna: miasto i ludzie”, „Wojsko Polskie na frontach II Wojny Światowej – sprzęt i ludzie w miniaturze” i „Nowości w zbiorach Muzeum im. Orła Białego”
Wystawa czasowa: „Wrzesień 1939. Rozbiór Polski”
Prezentowane eksponaty:
- kampania wrześniowa 1939 roku
- martyrologia ludności Skarżyska-Kamiennej
- ruch partyzancki na Kielecczyźnie podczas II wojny światowej
- Wojsko Polskie w Europie – w Związku Radzieckim i na Zachodzie
- sprzęt artyleryjski oraz pociski
- historia miasta Skarżyska-Kamiennej
- umundurowanie polskie przed i powojenne oraz amerykańskie z czasów II wojny światowej.
- przedmioty użytku codziennego

Ekspozycja plenerowa obejmuje 150 eksponatów między innymi:
- transportery opancerzone – BTR-40, BTR-152, BRDM-1, FUG, SKOT i BTR-60 (sprawny, używany do przejażdżek dla zwiedzających)
- czołgi T-34/85
- działa pancerne – ASU-85 i jeden z kilku zachowanych na świecie[3] egzemplarzy Sturmgeschütz IV (po renowacji)
- samobieżne wyrzutnie rakiet taktycznych i taktyczno-operacyjnych – R-30 i R-300 SCUD
- ciągniki pancerne i wozy pogotowia technicznego – CW-34 i WPT
- samoloty i śmigłowce, m.in. radziecki samolot transportowy Ił-14
- działa polowe i moździerze
- samochody
- jedyny zachowany[potrzebny przypis] kuter torpedowy projektu 664 – ORP „Odważny”

W Muzeum działa Ośrodek Badawczo-Muzealny Świętokrzyskich Zgrupowań Partyzanckich Armii Krajowej.
Muzeum wypełniając założenia statutowe organizuje również wystawy czasowe, m.in. „Fenomeny Nauki” i „Świat Toruńskiego Piernika”.

title: Muzeum im. Orła Białego

wikitext:
{{Muzeum infobox
 |nazwa                   = Muzeum im. Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej
 |nazwa oryginalna        =
 |placówka macierzysta    =
 |zdjęcie                 = Skarzysko muzeum budynek glowny.jpg
 |opis zdjęcia            = Budynek główny muzeum
 |alt zdjęcia             =
 |państwo                 = POL
 |miejscowość             = [[Skarżysko-Kamienna]]
 |adres                   = 26-110 Skarżysko-Kamienna<br>ul. Słoneczna 90
 |data założenia          = 1969
 |data likwidacji         =
 |zakres zbiorów          = [[militaria]], historia regionu
 |wielkość zbiorów        =
 |powierzchnia ekspozycji =
 |dyrektor                = Grzegorz Bień
 |kustosz                 =
 |kierownik               =
 |oddziały                =
 |kod mapy                = Skarżysko-Kamienna
 |współrzędne             = 51°5′14.73″N 20°51′0″E
 |opis miejsca            = Muzeum im. Orła Białego
 |commons                 = Category:Muzeum Orła Białego
 |www                     = http://www.muzeum.skarzysko.pl/
}}
'''Muzeum im. [[Organizacja Orła Białego|Orła Białego]]''' – [[muzeum]] regionalne w [[Skarżysko-Kamienna|Skarżysku-Kamiennej]], w [[województwo świętokrzyskie|województwie świętokrzyskim]], utworzone w 1969 roku<ref name="przewodnik">{{Cytuj książkę | nazwisko = Kuliński | imię = Ireneusz | tytuł = Pieszo i rowerem po powiecie skarżyskim. Przewodnik turystyczny | wydawca = Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. ks. prof. Włodzimierza Sedlaka w Skarżysku-Kamiennej; PiS Agencja Wydawniczo-Poligraficzna w Skarżysku-Kamiennej | miejsce = Skarżysko-Kamienna | data = 2009 | strony = 22 | nazwisko2 = Włodarczyk | imię2 = Jan}}</ref>.

== Charakterystyka ==
Miasto Skarżysko-Kamienna ma tradycję produkcji [[Amunicja|amunicji]] i [[Uzbrojenie|uzbrojenia]]. Poza ekspozycją w budynku muzealnym obejmuje prawie 2 [[hektar|ha]] ekspozycji plenerowej, na której wystawiony jest głównie [[bojowy sprzęt techniczny|sprzęt wojskowy]]. Jest to jedna z największych kolekcji [[militaria|militariów]] w [[Polska|Polsce]]{{fakt|data=2013-09}}, zawierająca unikatowe eksponaty. Poza ekspozycją stałą, prezentowane są także wystawy okresowe, głównie związane z regionem.

[[Plik:Orp odwazny 5.jpg|thumb|left|200px|[[Kutry torpedowe projektu 664|Kuter torpedowy proj. 664]] [[ORP Odważny (1973)|ORP „Odważny”]]]]
[[Plik:Poland Skarzysko-Kamienna - Weapon museum.JPG|thumb|left|200px|Działa przeciwlotnicze, w głębi radziecki samolot transportowy [[Ił-14]]]]
[[Plik:Poland Skarzysko-Kamienna - Weapon museum 2.JPG|thumb|left|200px|Rakiety i działo przeciwlotnicze]]
[[Plik:Skarżysko ASU-85 01.jpg|thumb|left|200px|[[ASU-85]]]]
Muzeum mieści się w zabudowaniach byłej huty „Rejów” (która zaprzestała działalności po powodzi w 1901 roku), wzniesionych w latach 1836–1838<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.skarzysko.org/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=8 | tytuł = Muzeum im. Orła Białego | data = 2002-07-15 | opublikowany = Skarżysko-Kamienna On-Line | język = pl | data dostępu = 2013-09-02 | archiwum = https://web.archive.org/web/20130819183810/http://www.skarzysko.org/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=8 | zarchiwizowano = 2013-08-19}}</ref>.

W Muzeum prezentowane są wystawy stałe: „Barwa i broń XX w.”, „Skarżysko-Kamienna: miasto i ludzie”, „Wojsko Polskie na frontach II Wojny Światowej – sprzęt i ludzie w miniaturze” i „Nowości w zbiorach Muzeum im. Orła Białego”{{fakt|data=2013-09}}

Wystawa czasowa: „Wrzesień 1939. Rozbiór Polski”

Prezentowane eksponaty:
* [[kampania wrześniowa]] 1939 roku
* martyrologia ludności Skarżyska-Kamiennej
* [[Wojna partyzancka|ruch partyzancki]] na Kielecczyźnie podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]]
* [[Wojsko Polskie]] w Europie – w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Radzieckim]] i na Zachodzie
* sprzęt artyleryjski oraz pociski
* historia miasta Skarżyska-Kamiennej
* [[polski mundur wojskowy|umundurowanie polskie]] przed i powojenne oraz amerykańskie z czasów II wojny światowej.
* przedmioty użytku codziennego

Ekspozycja plenerowa obejmuje 150 eksponatów między innymi:
* transportery opancerzone – [[BTR-40]], [[BTR-152]], [[BRDM-1]], [[FUG]], [[SKOT]] i [[BTR-60]] (sprawny, używany do przejażdżek dla zwiedzających)
* czołgi [[T-34-85|T-34/85]]
* działa pancerne – [[ASU-85]] i jeden z kilku zachowanych na świecie<ref>{{Cytuj |autor = Super User |tytuł = Muzeum im. Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej - Renowacja Stug-IV |data dostępu = 2019-02-04 |opublikowany = muzeum.skarzysko.pl |url = https://muzeum.skarzysko.pl/component/k2/item/330-renowacja-stug-iv.html |język = pl}}</ref> egzemplarzy [[Sturmgeschütz IV]] (po renowacji)
* samobieżne wyrzutnie rakiet taktycznych i taktyczno-operacyjnych – R-30 i R-300 SCUD
* ciągniki pancerne i wozy pogotowia technicznego – CW-34 i WPT
* [[samolot]]y i [[śmigłowiec|śmigłowce]], m.in. radziecki samolot transportowy [[Ił-14]]
* działa polowe i [[moździerz]]e
* samochody
* jedyny zachowany{{fakt|data=2013-09}} [[Kutry torpedowe projektu 664|kuter torpedowy projektu 664]] – [[ORP Odważny (1973)|ORP „Odważny”]]

W Muzeum działa Ośrodek Badawczo-Muzealny Świętokrzyskich Zgrupowań Partyzanckich Armii Krajowej<ref>{{Cytuj stronę | url = http://muzeum.skarzysko.pl/strona/2013/09/24/muzeum/ | tytuł = O Muzeum | język = pl | data dostępu = 2014-09-28 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141231195656/http://muzeum.skarzysko.pl/strona/2013/09/24/muzeum/ | zarchiwizowano = 2014-12-31}}</ref>.

Muzeum wypełniając założenia statutowe organizuje również wystawy czasowe, m.in. „Fenomeny Nauki” i „Świat Toruńskiego Piernika”.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.muzeum.skarzysko.pl/ Oficjalna strona muzeum]
* [http://www.youtube.com/watch?v=Z4sRtECwvrA Transport kutra torpedowego] [[ORP Odważny (1973)|ORP „Odważny”]] w serwisie [[YouTube]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Muzea w województwie świętokrzyskim|Orła Białego, Muzeum]]
[[Kategoria:Polskie muzea rejestrowane]]
[[Kategoria:Muzea wojskowe w Polsce|Skarżysko]]
[[Kategoria:Muzea broni pancernej w Polsce]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Skarżysku-Kamiennej]]
[[Kategoria:Kultura w Skarżysku-Kamiennej]]
[[Kategoria:Obiekty w Skarżysku-Kamiennej wpisane do gminnej ewidencji zabytków]]

Państwo: Polska

Miejscowość: Skarżysko-Kamienna

Adres: 26-110 Skarżysko-Kamienna · ul. Słoneczna 90

Zakres zbiorów: militaria, historia regionu

Dyrektor: Grzegorz Bień


text:
# Dełowa machała
Dełowa machała (bułg. Делова махала) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Wielkie Tyrnowo, w gminie Złatarica. W 2024 roku liczyła 1 mieszkańca.

title: Dełowa machała

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dełowa machała
 |nazwa oryginalna             = {{k|bg|Делова махала}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Bułgaria
 |1. jednostka administracyjna = [[Obwód Wielkie Tyrnowo|Wielkie Tyrnowo]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Złatarica (gmina)|Złatarica]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2024
 |liczba ludności              = 1{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 43° 0′ 33.92″ N, 26° 1′ 56.86″ E
 |kod mapy                     = Obwód Wielkie Tyrnowo
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dełowa machała''' ({{w języku|bg|Делова махала}}) – [[wieś]] w [[Bułgaria|Bułgarii]], w [[Obwód Wielkie Tyrnowo|obwodzie Wielkie Tyrnowo]], w gminie [[Złatarica (gmina)|Złatarica]]. W 2024 roku liczyła 1 mieszkańca{{r|stat}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.grao.bg/tna/t41nm-15-03-2024_2.txt|tytuł=Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес|opublikowany=Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението|język=bg|data dostępu=2024-07-08}}</ref>
</references>

{{Gmina Złatarica}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie Wielkie Tyrnowo]]

title: Dełowa machałaДелова махала

Państwo: Bułgaria

Obwód: Wielkie Tyrnowo

Gmina: Złatarica

Populacja (2024) · • liczba ludności: · 1


text:
# Berżonka (sielsowiet Dalekie)
Berżonka – dawna kolonia. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Dalekie.
Kolonia leżała nad jeziorem o tej samej nazwie.

## Historia
W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1939 wieś a następnie kolonia leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim (od 1926 w województwie wileńskim), w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim), w gminie Bohiń.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 28 osób, 5 było wyznania rzymskokatolickiego a 23 prawosławnego. Jednocześnie 5 mieszkańców zadeklarowały polską przynależność narodową a 23 białoruską. Było tu 5 budynków mieszkalnych. W 1931 w 5 domach zamieszkiwało 41 osób.
Leśniczówka należała do parafii rzymskokatolickiej w m. Zamosze i prawosławnej w Bohiniu. W 1933 podlegała pod Sąd Grodzki w Opsie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Zamosze.

title: Berżonka (sielsowiet Dalekie)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Berżonka
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon brasławski|brasławski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Dalekie|Dalekie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°29'23"N 27°00'20"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Berżonka''' – dawna [[Kolonia (osada)|kolonia]]<ref name="skorowidz" /><ref name=":0">Mapa Taktyczna Polski 1:100 000, Pas 27, Słup 44, Warszawa 1932</ref>. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon brasławski|rejonie brasławskim]], w [[Sielsowiet Dalekie|sielsowiecie Dalekie]].

Kolonia leżała nad jeziorem o tej samej nazwie.

== Historia ==
W czasach [[Rozbiory Polski|zaborów]] w granicach [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]].

W latach 1921–1939 wieś a następnie kolonia leżała w Polsce, w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]]<ref name="skorowidz">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923</ref> (od 1926 w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]), w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]] (od 1926 w [[Powiat brasławski (II Rzeczpospolita)|powiecie brasławskim]])<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1925|numer=67|pozycja=472}}</ref>, w [[Bohiń (gmina)|gminie Bohiń]]<ref name=":0" /><ref name=":1">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 83}}</ref><ref name=":0222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 39}}</ref>.

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 28 osób, 5 było wyznania rzymskokatolickiego a 23 prawosławnego. Jednocześnie 5 mieszkańców zadeklarowały polską przynależność narodową a 23 białoruską. Było tu 5 budynków mieszkalnych<ref name=":0222222" />. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 5 domach zamieszkiwało 41 osób<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 3}}</ref>.

Leśniczówka należała do parafii rzymskokatolickiej w m. Zamosze i prawosławnej w Bohiniu. W 1933 podlegała pod Sąd Grodzki w [[Opsa|Opsie]] i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Zamosze<ref name=":1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Bohiń (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie brasławskim]]
[[Kategoria:Kolonie w powiecie brasławskim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Kolonie w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie brasławskim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Berżonka

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: brasławski

Sielsowiet: Dalekie


text:
# Pterorhynchus
Pterorhynchus to rodzaj pterozaura z rodziny ramforynchów, występujący w jurze późnej na terenie współczesnej Mongolii Wewnętrznej i Chin. Jego rozpiętość skrzydeł wynosiła około 85 cm.
Gatunki:
- Pterorhynchus wellnhoferi

title: Pterorhynchus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = Pterorhynchus
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Czerkas i Ji, 2002
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[Strunowce]]
 |podtyp                 = [[Kręgowce]]
 |gromada                = [[zauropsydy]]
 |podgromada             = [[diapsydy]]
 |nadrząd                = [[Gady naczelne|archozaury]]
 |rząd                   = [[pterozaury]]
 |podrząd                = [[Rhamphorhynchoidea]]
 |rodzina                = [[ramforynchy]]
 |podrodzina             = [[Scaphognathinae]]
 |rodzaj                 = Pterorhynchus
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Pterorhynchus
 |commons                =
}}
'''Pterorhynchus''' to rodzaj [[pterozaur]]a z rodziny ramforynchów, występujący w [[Jura późna|jurze późnej]] na terenie współczesnej [[Mongolia Wewnętrzna|Mongolii Wewnętrznej]] i [[Chiny|Chin]]. Jego rozpiętość skrzydeł wynosiła około 85 cm.

Gatunki:
*''Pterorhynchus wellnhoferi''

==Bibliografia==
*Unwin, DM (2006). The Pterosaurs: From Deep Time. W Pterosaurs: z głębokich time. Pi Press:New York, p. Pi Press: New York, str. 272. {{ISBN|0-13-146308-X}}. 272. {{ISBN|0-13-146308-X}}.

[[Kategoria:Rhamphorhynchoidea]]
[[Kategoria:Pterozaury jury]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: Strunowce

Podtyp: Kręgowce

Gromada: zauropsydy

Podgromada: diapsydy

Nadrząd: archozaury

Rząd: pterozaury

Podrząd: Rhamphorhynchoidea

Rodzina: ramforynchy

Podrodzina: Scaphognathinae

Rodzaj: Pterorhynchus


text:
# World Cyber Games 2003
World Cyber Games 2003 – zawody sportu elektronicznego, które odbyły się w Seulu w Korei Południowej w dniach od 12 do 18 października 2003. Areną zmagań graczy była hala w Olimpic Park.

## Rozgrywane konkurencje
Uczestnicy World Cyber Games w Seulu w 2003 roku rywalizowali w 7 konkurencjach.

- Strzelanka pierwszoosobowa
  -  Half-Life: Counter-Strike
  -  Halo
  -  Unreal Tournament 2003

- Real-Time Strategy
  -  Age of Mythology
  -  StarCraft: Brood War
  -  Warcraft III: Reign of Chaos

- Sport
  -  FIFA Football 2003

## Państwa
| Azja - Chiny - Chińskie Tajpej - Hongkong - Indie - Indonezja - Japonia - Korea Południowa - Malezja - Filipiny - Singapur - Tajlandia - Wietnam | Ameryka - Argentyna - Brazylia - Kanada - Chile - Kolumbia - Gwatemala - Meksyk - Panama - Peru - Portoryko - Stany Zjednoczone | Europa - Austria - Bułgaria - Dania - Francja - Węgry - Kazachstan - Litwa - Holandia - Portugalia - Rosja - Hiszpania - Szwajcaria - Wielka Brytania | - Belgia - Czechy - Estonia - Niemcy - Włochy - Łotwa - Luksemburg - Polska - Rumunia - Słowacja - Szwecja - Ukraina | B.W. i Afryka - Iran - Izrael - Południowa Afryka - Turcja - Zjednoczone Emiraty Arabskie Oceania - Australia - Nowa Zelandia |

### Reprezentacja Polski
Counter Strike
- Mariusz Grzegorzewski
- Filip Kubski
- Marcin Kowalski
- Marek Radecki

StarCraft
- Krzysztof Czerwiński

Unreal Tournament
- Grzegorz Radzio

Warcraft
- Maciej Krawczyk

## Medaliści
| Konkurencja            |                                                                                |                                                                            |                                                                                |
| Age of Mythology       | Andrew James Regendantz Pseudonim: [pG]Fire                                                              | Jr Cheng Chen Pseudonim: IamShiauTz                                        | Wu Yu-jen Pseudonim: IamSky                                                                   |
| Counter-Strike         | Zespół: SKGaming Michael Korduner Christer Eriksson Emil Christensen Tommy Ingemarsson Abdisamad Mohamed | Zespół: Team3D Johnny Quach Sean Morgan Kyle Miller Dave Geffon Ronald Kim | Zespół: Team9 Ebbe Soenderskov Jonas Gundersen Kenneth Larsen Uffe Soenderskov Mike Lutzhoeft |
| FIFA 2003              | Dennis Schellhase Pseudonim: SK_styla                                                                    | Daniel Schellhase Pseudonim: SK_hero                                       | Choi Dae-han Pseudonim: Volcano                                                               |
| Starcraft: Brood War   | Lee Yong-bum Pseudonim: oGoGo                                                                            | Fredrik Keitel Pseudonim: FiShEyE                                          | Guillaume Patry Pseudonim: Grrr...                                                            |
| Unreal Tournament 2003 | Nicola Geretti Pseudonim: ForresT                                                                        | Laurens Pluymaekers Pseudonim: fnatic_Lauke                                | Dominic Lewandowski Pseudonim: Snoop_DX                                                       |
| Warcraft III           | Zdrawko Georgiew Pseudonim: SK_Insomnia                                                                  | Bin Guo Pseudonim: Chinahuman                                              | Sorin Popescu Pseudonim: TeGEviscEratoR                                                       |
| Halo                   | Matt Leto Pseudonim: Zyos                                                                                | Mathieu Hebbada Pseudonim: Mat_Logan                                       | Johnathan Dempsey Pseudonim: Fenriz                                                           |

## Klasyfikacja medalowa
| Lp. | Państwo           | złoto | srebro | brąz | razem | +/- WCG 2002 |
| --- | ----------------- | ----- | ------ | ---- | ----- | ------------ |
| 1.  | Niemcy            | 2     | 2      | 0    | 4     | +2           |
| 2.  | Stany Zjednoczone | 1     | 1      | 0    | 2     | +7           |
| 3.  | Korea Południowa  | 1     | 0      | 1    | 2     | -2           |
| 4.  | Bułgaria          | 1     | 0      | 0    | 1     | n/d          |
| 4.  | Szwecja           | 1     | 0      | 0    | 1     | n/d          |
| 4.  | Włochy            | 1     | 0      | 0    | 1     | n/d          |
| 7.  | Chińskie Tajpej   | 0     | 1      | 1    | 2     | -2           |
| 8.  | Chiny             | 0     | 1      | 0    | 1     | n/d          |
| 8.  | Francja           | 0     | 1      | 0    | 1     | n/d          |
| 8.  | Holandia          | 0     | 1      | 0    | 1     | +1           |
| 11. | Australia         | 0     | 0      | 1    | 1     | n/d          |
| 11. | Dania             | 0     | 0      | 1    | 1     | n/d          |
| 11. | Kanada            | 0     | 0      | 1    | 1     | -6           |
| 11. | Rumunia           | 0     | 0      | 1    | 1     | n/d          |
| 11. | Wielka Brytania   | 0     | 0      | 1    | 1     | -6           |

title: World Cyber Games 2003

wikitext:
{{dopracować|wer=2023-04}}
{{World Cyber Games infobox
 | rok               = 2003
 | rok-1             = 2002
 | rok+1             = 2004
 | grafika           =
 | podpis            =
 | miejsce           = [[Seul]]
 | data_otwarcia     = 12 października 2003
 | data_zamknięcia   = 18 października 2003
 | zawodnicy         = 562 z 55 państw
 | konkurencje       = 7
 | pula_nagród       = 350 000 $
}}
'''World Cyber Games 2003''' – zawody sportu elektronicznego, które odbyły się w Seulu w [[Korea Południowa|Korei Południowej]] w dniach od 12 do 18 października 2003. Areną zmagań graczy była hala w [[Olimpic Park]].

== Rozgrywane konkurencje ==
Uczestnicy World Cyber Games w Seulu w 2003 roku rywalizowali w 7 konkurencjach.
{{Układ wielokolumnowy |liczba=2 |
* '''[[Strzelanka pierwszoosobowa]]'''
** [[Plik:Computer n screen.svg|link=Komputer_osobisty|16px]] [[Counter-Strike na World Cyber Games 2003|Half-Life: Counter-Strike]]
** [[Plik:Xbox icon.png|link=Xbox|16px]] [[Halo na World Cyber Games 2003|Halo]]
** [[Plik:Computer n screen.svg|link=Komputer_osobisty|16px]] [[Unreal Tournament na World Cyber Games 2003|Unreal Tournament 2003]]

* '''[[Strategiczna gra czasu rzeczywistego|Real-Time Strategy]]'''
** [[Plik:Computer n screen.svg|link=Komputer_osobisty|16px]] [[Age of Mythology na World Cyber Games 2003|Age of Mythology]]
** [[Plik:Computer n screen.svg|link=Komputer_osobisty|16px]] [[StarCraft na World Cyber Games 2003|StarCraft: Brood War]]
** [[Plik:Computer n screen.svg|link=Komputer_osobisty|16px]] [[Warcraft III na World Cyber Games 2003|Warcraft III: Reign of Chaos]]

* '''[[Komputerowa gra sportowa|Sport]]'''
** [[Plik:Computer n screen.svg|link=Komputer_osobisty|16px]] [[FIFA na World Cyber Games 2003|FIFA Football 2003]]

}}

== Państwa ==
{|
|width=20% valign=top|
'''Azja'''
* {{państwo|CHN}}
* {{państwo|TWN|wariant=ioc}}
* {{państwo|HKG}}
* {{państwo|IND}}
* {{państwo|IDN}}
* {{państwo|JPN}}
* {{państwo|KOR}}
* {{państwo|MYS}}
* {{państwo|PHL}}
* {{państwo|SGP}}
* {{państwo|THA}}
* {{państwo|VNM}}
|width=20% valign=top|
'''Ameryka'''
* {{państwo|ARG}}
* {{państwo|BRA}}
* {{państwo|CAN}}
* {{państwo|CHL}}
* {{państwo|COL}}
* {{państwo|GTM}}
* {{państwo|MEX}}
* {{państwo|PAN}}
* {{państwo|PER}}
* {{państwo|PRI}}
* {{państwo|USA}}
|width=20% valign=top|
'''Europa'''
* {{państwo|AUT}}
* {{państwo|BGR}}
* {{państwo|DNK}}
* {{państwo|FRA}}
* {{państwo|HUN}}
* {{państwo|KAZ}}
* {{państwo|LTU}}
* {{państwo|NLD}}
* {{państwo|PRT}}
* {{państwo|RUS}}
* {{państwo|ESP}}
* {{państwo|CHE}}
* {{państwo|GBR}}
|width=20% valign=top|

* {{państwo|BEL}}
* {{państwo|CZE}}
* {{państwo|EST}}
* {{państwo|DEU}}
* {{państwo|ITA}}
* {{państwo|LVA}}
* {{państwo|LUX}}
* {{państwo|POL}}
* {{państwo|ROU}}
* {{państwo|SVK}}
* {{państwo|SWE}}
* {{państwo|UKR}}
|width=20% valign=top|
'''[[Bliski Wschód|B.W.]] i Afryka'''
* {{państwo|IRN}}
* {{państwo|ISR}}
* {{państwo|ZAF}}
* {{państwo|TUR}}
* {{państwo|ARE}}
'''Oceania'''
* {{państwo|AUS}}
* {{państwo|NZL}}
|}

=== [[Plik:Flag of Poland.svg|border|40px]] Reprezentacja Polski ===
'''Counter Strike'''
* [[Mariusz Grzegorzewski]]
* [[Filip Kubski]]
* [[Marcin Kowalski (gracz e-sportowy)|Marcin Kowalski]]
* [[Marek Radecki]]
'''StarCraft'''
* [[Krzysztof Czerwiński]]
'''Unreal Tournament'''
* [[Grzegorz Radzio]]
'''Warcraft'''
* [[Maciej Krawczyk]]

== Medaliści ==
{| class="wikitable" style="text-align:left,"
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Konkurencja'''<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.wcg.com/6th/history/WCG2003/wcg2003_bracket.asp |tytuł=Informacja ze strony igrzysk |data dostępu=2013-05-28 |archiwum=https://web.archive.org/web/20130528121933/http://www.wcg.com/6th/history/WCG2003/wcg2003_bracket.asp |zarchiwizowano=2013-05-28}}</ref>
| style="text-align:center" bgcolor="gold" | '''[[Plik:Med 1.png]]'''
| style="text-align:center" bgcolor="silver" | '''[[Plik:Med 2.png]]'''
| style="text-align:center" bgcolor="CC9966" | '''[[Plik:Med 3.png]]'''
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Age of Mythology'''
|| {{flaga|DEU}} [[Andrew James Regendantz]]
Pseudonim: [pG]Fire
|| {{flaga|TWN|wariant=ioc}} [[Jr Cheng Chen]]
Pseudonim: IamShiauTz
|| {{flaga|TWN|wariant=ioc}} [[Wu Yu-jen]]
Pseudonim: IamSky
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Counter-Strike'''
|| {{flaga|SWE}} Zespół: SKGaming
[[Michael Korduner]]
[[Christer Eriksson]]
[[Emil Christensen]]
[[Tommy Ingemarsson]]
[[Abdisamad Mohamed]]
|| {{flaga|USA}} Zespół: Team3D
[[Johnny Quach]]
[[Sean Morgan]]
[[Kyle Miller]]
[[Dave Geffon]]
[[Ronald Kim]]
|| {{flaga|DNK}} Zespół: Team9
[[Ebbe Soenderskov]]
[[Jonas Gundersen]]
[[Kenneth Larsen]]
[[Uffe Soenderskov]]
[[Mike Lutzhoeft]]
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''FIFA 2003'''
|| {{flaga|DEU}} [[Dennis Schellhase]]
Pseudonim: SK_styla
|| {{flaga|DEU}} [[Daniel Schellhase]]
Pseudonim: SK_hero
|| {{flaga|KOR}} [[Choi Dae-han]]
Pseudonim: Volcano
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Starcraft: Brood War'''
|| {{flaga|KOR}} [[Lee Yong-bum]]
Pseudonim: oGoGo
|| {{flaga|DEU}} [[Fredrik Keitel]]
Pseudonim: FiShEyE
|| {{flaga|CAN}} [[Guillaume Patry]]
Pseudonim: Grrr...
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Unreal Tournament 2003'''
|| {{flaga|ITA}} [[Nicola Geretti]]
Pseudonim: ForresT
|| {{flaga|NLD}} [[Laurens Pluymaekers]]
Pseudonim: fnatic_Lauke
|| {{flaga|AUS}} [[Dominic Lewandowski]]
Pseudonim: Snoop_DX
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Warcraft III'''
|| {{flaga|BGR}} [[Zdrawko Georgiew]]
Pseudonim: SK_Insomnia
|| {{flaga|CHN}} [[Bin Guo]]
Pseudonim: Chinahuman
|| {{flaga|ROU}} [[Sorin Popescu]]
Pseudonim: TeGEviscEratoR
|-
| style="text-align:center" bgcolor="F9F9F9" | '''Halo'''
|| {{flaga|USA}} [[Matt Leto]]
Pseudonim: Zyos
|| {{flaga|FRA}} [[Mathieu Hebbada]]
Pseudonim: Mat_Logan
|| {{flaga|GBR}} [[Johnathan Dempsey]]
Pseudonim: Fenriz
|-
|}

== Klasyfikacja medalowa ==
{|class="wikitable sortable" border=1 align=left cellpadding=4 cellspacing=0 width=500 style="margin: 0 0 1em 1em; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|----- bgcolor="#efefef"
|- style="background:#efefef" align="center"
! Lp.
! align="left" | Państwo
! złoto
! srebro
! brąz
! razem
! +/- [[World Cyber Games 2002|WCG 2002]]
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 1.
| align="left" | {{Państwo|DEU}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 2
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 2
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 4
| style="color:green;" align=right| +2
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 2.
| align="left" | {{Państwo|USA}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 1
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 1
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 2
| style="color:green;" align=right| '''+7'''

|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 3.
| align="left" | {{Państwo|KOR}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 1
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 2
| style="color:red;" align=right| -2
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 4.
| align="left" | {{Państwo|BGR}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 1
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 4.
| align="left" | {{Państwo|SWE}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 1
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 4.
| align="left" | {{Państwo|ITA}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 1
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 7.
| align="left" | {{państwo|TWN|wariant=ioc}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 1
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 2
| style="color:red;" align=right| -2
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 8.
| align="left" | {{Państwo|CHN}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 1
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 8.
| align="left" | {{Państwo|FRA}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 1
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 8.
| align="left" | {{Państwo|NLD}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 1
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 0
| align=center| 1
| style="color:green;" align=right| +1
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 11.
| align="left" | {{Państwo|AUS}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 11.
| align="left" | {{Państwo|DNK}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 11.
| align="left" | {{Państwo|CAN}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 1
| style="color:red;" align=right| '''-6'''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 11.
| align="left" | {{Państwo|ROU}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 1
| align=right| ''n/d''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
| 11.
| align="left" | {{Państwo|GBR}}
| style="background:#F7F6A8;" align=center| 0
| style="background:#DCE5E5;" align=center| 0
| style="background:#FFDAB9;" align=center| 1
| align=center| 1
| style="color:red;" align=right| '''-6'''
|- bgcolor="#FFFFFF" align="right"
|}
{{Clear}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Sport elektroniczny]]
* [[World Cyber Games]]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.wcg.com/ Strona oficjalna World Cyber Games] {{lang|en}}
{{World Cyber Games}}

[[Kategoria:World Cyber Games|2003]]
[[Kategoria:2003 w sportach elektronicznych]]

title: World Cyber Games 2003

Stolica igrzysk: Seul

Liczba zawodników: 562 z 55 państw

Otwarcie: 12 października 2003

Zamknięcie: 18 października 2003


text:
# Gruczolak
Gruczolak (łac. adenoma) – łagodny nowotwór nabłonkowy, wywodzący się z nabłonka gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego (w tym układu APUD) oraz z przewodów tych gruczołów. Najczęstsze lokalizacje to: przysadka mózgowa, tarczyca, przytarczyce, kora nadnerczy, wyspy trzustkowe, przewód pokarmowy, gruczoł krokowy.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

title: Gruczolak

wikitext:
{{dopracować|źródła=2009-12}}
{{wikisłownik|gruczolak}}
'''Gruczolak''' ([[Łacina|łac.]] ''adenoma'') – łagodny [[nowotwór]] nabłonkowy, wywodzący się z [[tkanka nabłonkowa|nabłonka]] [[gruczoły egzokrynne|gruczołów wydzielania zewnętrznego]] i [[gruczoły endokrynne|wewnętrznego]] (w tym układu [[APUD]]) oraz z przewodów tych [[gruczoł]]ów. Najczęstsze lokalizacje to: [[przysadka mózgowa]], [[tarczyca]], [[przytarczyce]], kora [[Nadnercze|nadnerczy]], [[Wysepki Langerhansa|wyspy trzustkowe]], [[Układ pokarmowy|przewód pokarmowy]], [[gruczoł krokowy]].

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Choroby nowotworowe]]


text:
# Sandon (Essex)
Sandon – wieś w Anglii, w hrabstwie Essex, w dystrykcie Chelmsford. Leży 4 km na południowy wschód od miasta Chelmsford i 51 km na północny wschód od Londynu.

title: Sandon (Essex)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sandon
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = St Andrew, Sandon, Essex - geograph.org.uk - 1496277.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Sandon
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East of England]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Essex]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Chelmsford (borough)|Chelmsford]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01245
 |kod pocztowy                 = CM2 7
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Essex
 |współrzędne                  = 51°42′54″N 0°31′34″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Sandon''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Essex]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Chelmsford (borough)|Chelmsford]]. Leży 4 km na południowy wschód od miasta [[Chelmsford]] i 51 km na północny wschód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TL7448004878|tytuł=Sandon na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Chelmsford}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Essex]]

title: Sandon

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East of England

Hrabstwo: Essex

Dystrykt: Chelmsford

Kod pocztowy: CM2 7


text:
# Mistrzostwa Świata w Kajakarstwie Górskim 2013
35. Mistrzostwa świata w kajakarstwie górskim odbyły się w dniach 11-15 września 2013 roku w stolicy Czech, Pradze. Zawodnicy rywalizowali w dziesięciu konkurencjach: pięciu indywidualnych i pięciu drużynowych, w tym pierwszy raz w konkurencji C-1 kobiet drużynowo.

## Końcowa klasyfikacja medalowa
| Miejsce | Państwo         | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
| ------- | --------------- | ----- | ------ | ---- | ----- |
| 1       | Czechy          | 3     | 3      | 0    | 6     |
| 2       | Wielka Brytania | 2     | 1      | 1    | 4     |
| 3       | Australia       | 2     | 0      | 0    | 2     |
| 4       | Słowacja        | 1     | 2      | 1    | 4     |
| 5       | Francja         | 1     | 1      | 3    | 5     |
| 6       | Włochy          | 1     | 0      | 0    | 1     |
| 7       | Niemcy          | 0     | 2      | 2    | 4     |
| 8       | Polska          | 0     | 1      | 1    | 2     |
| 9       | Słowenia        | 0     | 0      | 1    | 1     |

## Medaliści
| Konkurencja:           | Złoto:                                                                                | Srebro:                                                                                | Brąz:                                                                                |
| C-1 mężczyzn           | David Florence                                                                                | Alexander Slafkovský                                                                                | Benjamin Savšek                                                                                |
| C-1 drużynowo mężczyzn | Słowacja · Alexander Slafkovský · Michal Martikán · Matej Beňuš                                         | Niemcy · Sideris Tasiadis · Franz Anton · Jan Benzien                                                            | Francja · Denis Gargaud Chanut · Nicolas Peschier · Jonathan Marc                                             |
| C-2 mężczyzn           | Wielka Brytania · David Florence · Richard Hounslow                                                     | Czechy · Jaroslav Volf · Ondřej Štěpánek                                                                         | Słowacja · Ladislav Škantár · Peter Škantár                                                                   |
| C-2 drużynowo mężczyzn | Czechy · Jonáš Kašpar i Marek Šindler · Jaroslav Volf i Ondřej Štěpánek · Ondřej Karlovský i Jakub Jáně | Słowacja · Pavol Hochschorner i Peter Hochschorner · Ladislav Škantár i Peter Škantár · Ján Bátik i Tomáš Kučera | Wielka Brytania · David Florence i Richard Hounslow · Rhys Davies i Matthew Lister · Adam Burgess i Greg Pitt |
| K-1 mężczyzn           | Vavřinec Hradilek                                                                                | Jiří Prskavec                                                                                | Mateusz Polaczyk                                                                                |
| K-1 drużynowo mężczyzn | Włochy · Daniele Molmenti · Giovanni de Gennaro · Andrea Romero                                         | Polska · Grzegorz Polaczyk · Dariusz Popiela · Mateusz Polaczyk                                                  | Francja · Étienne Daille · Boris Neveu · Mathieu Biazizzo                                                     |
| C-1 kobiet             | Jessica Fox                                                                                | Mallory Franklin                                                                                | Caroline Loir                                                                                |
| C-1 drużynowo kobiet   | Australia · Jessica Fox · Rosalyn Lawrence · Alison Borrows                                             | Czechy · Kateřina Hošková · Monika Jančová · Anna Koblencová                                                     | Niemcy · Mira Louen · Lena Stöcklin · Karolin Wagner                                                          |
| K-1 kobiet             | Émilie Fer                                                                                | Nouria Newman                                                                                | Jasmin Schornberg                                                                                |
| K-1 drużynowo kobiet   | Czechy · Kateřina Kudějová · Štěpánka Hilgertová · Eva Ornstová                                         | Niemcy · Jasmin Schornberg · Claudia Bär · Cindy Pöschel                                                         | Słowenia · Eva Terčelj · Urša Kragelj · Ajda Novak                                                            |

wikitext:
{{Mistrzostwa indywidualne infobox
 |nazwa             = Mistrzostwa Świata w Kajakarstwie Górskim 2013
 |nazwa oryginalna  =
 |poprzednie        = [[Mistrzostwa Świata w Kajakarstwie Górskim 2011|2011]]
 |następne          = [[Mistrzostwa Świata w Kajakarstwie Górskim 2014|2014]]
 |grafika           =
 |podpis grafiki    =
 |dyscyplina        = [[kajakarstwo górskie]]
 |dyscyplina kod    =
 |organizator       = [[Praga]]
 |data otwarcia     = 11 września
 |miasto otwarcia   =
 |data zamknięcia   = 15 września
 |miasto zamknięcia =
 |liczba zawodników =
 |1. miejsce        =
 |1. miejsce kraj   =
 |2. miejsce        =
 |2. miejsce kraj   =
 |3. miejsce        =
 |3. miejsce kraj   =
}}
'''35. [[Mistrzostwa świata w kajakarstwie górskim]]''' odbyły się w dniach 11-15 września 2013 roku w stolicy Czech, Pradze. Zawodnicy rywalizowali w dziesięciu konkurencjach: pięciu indywidualnych i pięciu drużynowych, w tym pierwszy raz w konkurencji C-1 kobiet drużynowo.

== Końcowa klasyfikacja medalowa ==
{| class=wikitable cellspacing="1" cellpadding="3" style="border:1px solid #AAAAAA;font-size:90%"
|- bgcolor="#EFEFEF"
! width=50 | Miejsce
! width=200 | Państwo
! width=50 | Złoto
! width=50 | Srebro
! width=50 | Brąz
! width=50 | Razem
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 1
| align="left" | {{Państwo|CZE}}
| style="background:#F7F6A8;" | 3
| style="background:#DCE5E5;" | 3
| style="background:#FFDAB9;" | 0
| 6
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 2
| align="left" | {{Państwo|GBR}}
| style="background:#F7F6A8;" | 2
| style="background:#DCE5E5;" | 1
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 4
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 3
| align="left" | {{Państwo|AUS}}
| style="background:#F7F6A8;" | 2
| style="background:#DCE5E5;" | 0
| style="background:#FFDAB9;" | 0
| 2
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 4
| align="left" | {{Państwo|SVK}}
| style="background:#F7F6A8;" | 1
| style="background:#DCE5E5;" | 2
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 4
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 5
| align="left" | {{Państwo|FRA}}
| style="background:#F7F6A8;" | 1
| style="background:#DCE5E5;" | 1
| style="background:#FFDAB9;" | 3
| 5
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 6
| align="left" | {{Państwo|ITA}}
| style="background:#F7F6A8;" | 1
| style="background:#DCE5E5;" | 0
| style="background:#FFDAB9;" | 0
| 1
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 7
| align="left" | {{Państwo|DEU}}
| style="background:#F7F6A8;" | 0
| style="background:#DCE5E5;" | 2
| style="background:#FFDAB9;" | 2
| 4
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 8
| align="left" | {{Państwo|POL}}
| style="background:#F7F6A8;" | 0
| style="background:#DCE5E5;" | 1
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 2
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 9
| align="left" | {{Państwo|SLO}}
| style="background:#F7F6A8;" | 0
| style="background:#DCE5E5;" | 0
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 1
|}

== Medaliści ==
{| class="wikitable" width=85%
|'''Konkurencja:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|'''Złoto:'''
|!align="center" bgcolor="silver"|'''Srebro:'''
|!align="center" bgcolor="CC9966"|'''Brąz:'''
|- bgcolor="#cccccc"
|-
|C-1 mężczyzn
|{{flaga|GBR}} [[David Florence]]
|{{flaga|SVK}} [[Alexander Slafkovský]]
|{{flaga|SLO}} [[Benjamin Savšek]]
|-
|C-1 drużynowo mężczyzn
|{{państwo|SVK}}
[[Alexander Slafkovský]]
[[Michal Martikán]]
[[Matej Beňuš]]
|{{państwo|DEU}}
[[Sideris Tasiadis]]
[[Franz Anton]]
[[Jan Benzien]]
|{{państwo|FRA}}
[[Denis Gargaud Chanut]]
[[Nicolas Peschier]]
[[Jonathan Marc]]
|-
|C-2 mężczyzn
|{{państwo|GBR}}
[[David Florence]]
[[Richard Hounslow]]
|{{państwo|CZE}}
[[Jaroslav Volf]]
[[Ondřej Štěpánek]]
|{{państwo|SVK}}
[[Ladislav Škantár]]
[[Peter Škantár]]
|-
|C-2 drużynowo mężczyzn
|{{państwo|CZE}}
[[Jonáš Kašpar]] i [[Marek Šindler]]
[[Jaroslav Volf]] i [[Ondřej Štěpánek]]
[[Ondřej Karlovský]] i [[Jakub Jáně]]
|{{państwo|SVK}}
[[Pavol Hochschorner]] i [[Peter Hochschorner]]
[[Ladislav Škantár]] i [[Peter Škantár]]
[[Ján Bátik]] i [[Tomáš Kučera]]
|{{państwo|GBR}}
[[David Florence]] i [[Richard Hounslow]]
[[Rhys Davies]] i [[Matthew Lister]]
[[Adam Burgess]] i [[Greg Pitt]]
|-
|K-1 mężczyzn
|{{flaga|CZE}} [[Vavřinec Hradilek]]
|{{flaga|CZE}} [[Jiří Prskavec (ur. 1993)|Jiří Prskavec]]
|{{flaga|POL}} [[Mateusz Polaczyk]]
|-
|K-1 drużynowo mężczyzn
|{{państwo|ITA}}
[[Daniele Molmenti]]
[[Giovanni de Gennaro]]
[[Andrea Romero]]
|{{państwo|POL}}
[[Grzegorz Polaczyk]]
[[Dariusz Popiela]]
[[Mateusz Polaczyk]]
|{{państwo|FRA}}
[[Étienne Daille]]
[[Boris Neveu]]
[[Mathieu Biazizzo]]
|-
|C-1 kobiet
|{{flaga|AUS}} [[Jessica Fox]]
|{{flaga|GBR}} [[Mallory Franklin]]
|{{flaga|FRA}} [[Caroline Loir]]
|-
|C-1 drużynowo kobiet
|{{państwo|AUS}}
[[Jessica Fox]]
[[Rosalyn Lawrence]]
[[Alison Borrows]]
|{{państwo|CZE}}
[[Kateřina Havlíčková|Kateřina Hošková]]
[[Monika Jančová]]
[[Anna Koblencová]]
|{{państwo|DEU}}
[[Mira Louen]]
[[Lena Stöcklin]]
[[Karolin Wagner]]
|-
|K-1 kobiet
|{{flaga|FRA}} [[Émilie Fer]]
|{{flaga|FRA}} [[Nouria Newman]]
|{{flaga|DEU}} [[Jasmin Schornberg]]
|-
|K-1 drużynowo kobiet
|{{państwo|CZE}}
[[Kateřina Kudějová]]
[[Štěpánka Hilgertová]]
[[Eva Ornstová]]
|{{państwo|DEU}}
[[Jasmin Schornberg]]
[[Claudia Bär]]
[[Cindy Pöschel]]
|{{państwo|SLO}}
[[Eva Terčelj]]
[[Urša Kragelj]]
[[Ajda Novak]]
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.canoeslalom.net/doku.php/en_international/result/wm2013 | tytuł = Wyniki mistrzostw | opublikowany = Canoeslalom.net | język = en | data dostępu = 2020-06-12}}

{{Mistrzostwa świata w kajakarstwie górskim}}
[[Kategoria:Mistrzostwa świata w kajakarstwie górskim]]
[[Kategoria:2013 w sporcie]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Pradze]]

Dyscyplina: kajakarstwo górskie

Organizator: Praga

Pierwsze zawody: 11 września

Zamknięcie (finał): 15 września