text:
# Manuel López
Manuel Alejandro López Salcedo (ur. 28 lipca 1986) – meksykański zapaśnik w stylu klasycznym. Zajął dziesiąte miejsce na mistrzostwach świata w 2011. Drugi na igrzyskach panamerykańskich w 2019 i piąty w 2011. Zdobył trzy srebrne medale mistrzostw panamerykańskich, w 2008, 2010, 2018 i brązowy w 2016. Najlepszy na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w 2010; drugi w 2018 i trzeci w 2014 roku.

title: Manuel López

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Manuel López
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[28 lipca]] [[1986]]
 |miejsce urodzenia         = [[Guadalajara]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 166 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|Meksyk}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Igrzyskach Panamerykańskich 2019|Lima 2019]]|67 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa panamerykańskie w zapasach|Mistrzostwa panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Zapasach 2018|Lima 2018]]|67 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Zapasach 2010|Monterrey 2010]]|60 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Zapasach 2008|Colorado Spr. 2008]]|60 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Panamerykańskie w Zapasach 2016|Frisco 2016]]|66 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Zapasy na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 2010|Mayagüez 2010]]|60 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 2018|Barranquilla 2018]]|67 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 2014|Veracruz 2014]]|66 kg st.klasyczny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Manuel Alejandro López Salcedo''' (ur. [[28 lipca]] [[1986]]) – [[meksyk]]ański zapaśnik w stylu klasycznym. Zajął dziesiąte miejsce na [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2011|2011]]. Drugi na [[Igrzyska panamerykańskie|igrzyskach panamerykańskich]] w 2019 i piąty w 2011. Zdobył trzy srebrne medale [[Mistrzostwa panamerykańskie w zapasach|mistrzostw panamerykańskich]], w 2008, 2010, 2018 i brązowy w 2016. Najlepszy na [[Igrzyska Ameryki Środkowej i Karaibów|igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów]] w 2010; drugi w 2018 i trzeci w 2014 roku.

== Bibliografia ==
* [https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=C5B54E79C27049219502E5158DC07499 Dane na Unitedwrestling.com] {{lang|en}}
* [https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=4A49195B41C446229B7D3B906A3531B9 cd.]{{lang|en}}
* [https://archive.is/20141126172813/http://info.veracruz2014.mx/info/esp/zb/espzb_lucha_biografia_general_n14661_logravepez_manuel.htm Dane na veracruz2014.mx] {{lang|en}}
* [https://archive.is/20160305221635/http://www.informador.com.mx/deportes/2011/295307/6/manuel-lopez-y-su-lucha-por-el-oro.htm Dane na informador.com] {{lang|es}}

{{SORTUJ:López, Manuel}}
[[Kategoria:Meksykańscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 2019]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Guadalajarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1986]]

title: · Manuel López

Data i miejsce urodzenia: 28 lipca 1986 · Guadalajara

title: Dorobek medalowy

srebro:
Lima 2019 · 67 kg st.klasyczny
Lima 2018 · 67 kg st.klasyczny
Monterrey 2010 · 60 kg st.klasyczny
Colorado Spr. 2008 · 60 kg st.klasyczny
Barranquilla 2018 · 67 kg st.klasyczny

brąz:
Frisco 2016 · 66 kg st.klasyczny
Veracruz 2014 · 66 kg st.klasyczny

złoto: Mayagüez 2010 · 60 kg st.klasyczny


text:
# 18 and Life
18 and Life – hair metalowy singel amerykańskiego zespołu Skid Row. Utwór opowiada historię chłopca – Ricky'ego, który właśnie skończył 18 lat i przechodzi poważne problemy okresu dojrzewania. Kłóci się z ojcem, popada w alkoholizm, a ostatecznie zabija swojego kolegę, za co trafia do więzienia. Wiele osób twierdzi, że jest to nawiązanie do historii Vince'a Neila – wokalisty Mötley Crüe.

wikiname: plwiki

title: 18 and Life

in_language: pl

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = 18 and Life
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Skid Row (amerykański zespół muzyczny)|Skid Row]]
 |album                     = [[Skid Row (album)|Skid Row]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    =
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[hard rock]], [[glam metal|hair metal]]<ref>{{Cytuj | url=https://rateyourmusic.com/release/single/skid-row/18-and-life-2/ | tytuł=18 and Life by Skid Row (Single; Atlantic; 1.173): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=rateyourmusic.com | język=en | data dostępu=2024-04-22}}</ref>
 |długość                   = 3:51
 |wytwórnia                 =
 |producent                 =
 |format                    =
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[Youth Gone Wild]]
 |następny singel           = [[I Remember You (singel Skid Row)|I Remember You]]
 |rok poprzedniego singla   = 1989
 |rok 1. wydania            = 1989
 |rok następnego singla     = 1989
}}
'''18 and Life''' – [[glam metal|hair metalowy]] [[singel (muzyka)|singel]] amerykańskiego zespołu [[Skid Row (amerykański zespół muzyczny)|Skid Row]]. Utwór opowiada historię chłopca – Ricky'ego, który właśnie skończył 18 lat i przechodzi poważne problemy okresu dojrzewania. Kłóci się z ojcem, popada w alkoholizm, a ostatecznie zabija swojego kolegę, za co trafia do więzienia. Wiele osób twierdzi, że jest to nawiązanie do historii [[Vince Neil|Vince'a Neila]] – wokalisty [[Mötley Crüe]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:Skid_Row_18_and_Life.jpg Okładka]
* [http://pl.youtube.com/watch?v=e_E-XFrcGZM 18 and Life] na [[Stadion Wembley (1923)|Wembley]] (live)

{{SORTUJ:18 and Life}}
[[Kategoria:Single metalowe]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 1989]]
[[Kategoria:Piosenki o nastolatkach]]

title: 18 and Life

Gatunek: hard rock, hair metal

„Youth Gone Wild” · (1989): „18 and Life” · (1989) · „I Remember You” · (1989)


text:
# Soonly
Soonly Finance – polska instytucja finansowa zajmująca się udzielaniem pożyczek pozabankowych w Internecie. Spółka jest właścicielem vivigo.pl [dawniej Vivus], viviraty.pl [dawniej Zaplo] oraz patento.pl . Jest członkiem Federacji Przedsiębiorców Polskich, Polskiego Związku Instytucji Pożyczkowych oraz Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej.

## Historia
Spółka powstała jako Vivus Finance w lipcu 2012 roku w ramach grupy kapitałowej 4finance. W 2013 r. Vivus stworzył Związek Firm Pożyczkowych wraz  Kredito24.pl, NetCredit, lendon.pl, SmsBanQ i SMS365.pl. Vivus dołączył w 2021 roku do Związku Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce. Vivus.pl został wykupiony w 2022 r. z grupy kapitałowej 4finance przez dotychczasowego menadżera Vivus Finance Ewę Wernerowicz. 30 czerwca 2022 r. spółka zmieniła nazwę na Soonly Finance.

## Nagrody
- Najlepszy Partner w Biznesie (2013[10])
- Konsumencki Lider Jakości (2014[11])
- Laur Klienta (2015[12])
- Gwiazda Jakości Obsługi (2015[13], 2017[13], 2018[14], 2019[15], 2020[13])
- Gwiazda Dekady. Jakość Obsługi (2020[16])

title: Soonly

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Soonly Finance
 |nazwa oryginalna  =
 |logo              =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = POL
 |siedziba          =
 |adres             = ul. Żwirki i Wigury 16c 02-092 Warszawa
 |data założenia    = 2012
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = [[spółka z ograniczoną odpowiedzialnością]]
 |prezes            = Ewa Wernerowicz
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           = KRS
 |numer rejestru    = 0000418977
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               = https://www.soonly.pl/
}}
'''Soonly Finance''' – [[polska]] [[instytucja finansowa]] zajmująca się udzielaniem pożyczek pozabankowych w Internecie. Spółka jest właścicielem [https://vivigo.pl vivigo.pl] [dawniej Vivus], [https://viviraty.pl viviraty.pl] [dawniej Zaplo] oraz [https://patento.pl patento.pl] <ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.soonly.pl/nasze-produkty | tytuł = Nasze produkty | opublikowany = soonly.pl | data dostępu = 2023-09-03}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.vivigo.pl/o-nas|tytuł=O nas|data dostępu=2025-03-24|opublikowany=vivigo.pl}}</ref>. Jest członkiem Federacji Przedsiębiorców Polskich, Polskiego Związku Instytucji Pożyczkowych oraz [[Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej|Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.soonly.pl/ | tytuł = Strona główna | opublikowany = soonly.pl | data dostępu = 2023-09-03}}</ref>.
==Historia==
Spółka powstała jako Vivus Finance w lipcu 2012 roku w ramach [[Grupa kapitałowa|grupy kapitałowej]] [[4finance]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.bankier.pl/wiadomosc/Stadion-Legii-zmieni-nazwe-na-Vivus-Arena-7220576.html | tytuł = Stadion Legii zmieni nazwę na Vivus Arena? | data = 2014-10-29 | opublikowany = bankier.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref><ref name="kak">{{Cytuj stronę | url = https://zpf.pl/vivus-finance-spolka-aktywna-na-rynku-pozyczek-internetowych-i-w-sektorze-fintech-przystapila-do-zpf/ | tytuł = VIVUS Finance, nowy Członek ZPF, wzmocni silną reprezentację sektora pożyczkowego i fintech w Związku | data = 2021-04-23 | opublikowany = Związek Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>. W 2013 r. Vivus stworzył Związek Firm Pożyczkowych wraz  Kredito24.pl, NetCredit, lendon.pl, SmsBanQ i SMS365.pl<ref>{{Cytuj stronę | url = https://serwisy.gazetaprawna.pl/finanse-osobiste/artykuly/720941,firmy-pozyczkowe-lacza-sily-bez-providenta.html | tytuł = Firmy pożyczkowe łączą siły. Provident: z „chwilówkami” się nie zrzeszamy | nazwisko = Jurczak | imię = Tomasz | data = 2013-07-13 | opublikowany = serwisy.gazetaprawna.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>. Vivus dołączył w 2021 roku do Związku Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce<ref name="kak"/>. Vivus.pl został wykupiony w 2022 r. z [[Grupa kapitałowa|grupy kapitałowej]] [[4finance]] przez dotychczasowego menadżera Vivus Finance Ewę Wernerowicz<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.cashless.pl/13811-soonly-patento | tytuł = Symmetrical i Flexee będą mieć mocną konkurencję. Soonly wejdzie na rynek z marką Patento | nazwisko = Uryniuk | imię = Jacek | data = 2022-06-23 | opublikowany = cashless.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://forsal.pl/biznes/bankowosc/artykuly/8401767,blyskawiczna-polonizacja-vivusa-menedzerowie-odkupili-firme-od-grupy-powiazanej-z-rosyjskim-oligarcha.html | tytuł = Błyskawiczna polonizacja Vivusa. Menedżerowie odkupili firmę od grupy powiązanej z rosyjskim oligarchą | data = 2022-04-14 | opublikowany = forsal.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>. 30 czerwca 2022 r. spółka zmieniła nazwę na Soonly Finance<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.lendtech.pl/wiadomosci/digital-lending/vivus-zmienia-nazwe-czas-na-soonly-finance/ | tytuł = Vivus zmienia nazwę. Czas na Soonly Finance | data = 2022-07-01 | opublikowany = lendtech.pl | data dostępu = 2023-09-03}}</ref>.

==Nagrody==
*Najlepszy Partner w Biznesie (2013<ref>{{Cytuj stronę | url = https://loanmagazine.pl/vivus-finance-z-tytulem-najlepszy-partner-w-biznesie/ | tytuł = Vivus Finance z tytułem „Najlepszy Partner w Biznesie” | nazwisko = Rafalski | imię = Tomasz | data = 2013-10-29 | opublikowany = loanmagazine.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>)
*Konsumencki Lider Jakości (2014<ref>{{Cytuj stronę | url = https://prnews.pl/vivus-pl-liderem-jakosci-w-pozyczkach-internetowych-14799 | tytuł = Vivus.pl liderem jakości w pożyczkach internetowych | data = 2014-08-12 | opublikowany = prnews.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>)
*[[Laur Klienta]] (2015<ref>{{Cytuj stronę | url = https://stronyrynku.pl/?p=195 | tytuł = Vivus Finance – partner godny zaufania | data = 2015-05-12 | opublikowany = stronyrynku.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>)
*Gwiazda Jakości Obsługi (2015<ref name="viv">{{Cytuj stronę | url = https://www.vivus.pl/o-nas | tytuł = O nas | opublikowany = vivus.pl | data dostępu = 2023-09-03}}</ref>, 2017<ref name="viv"/>, 2018<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.programylojalnosciowe.pl/aktualnosci/znamy-gwiazdy-jakosci-obslugi-2018/ | tytuł = Znamy Gwiazdy Jakości Obsługi 2018! | data = 2018-04-10 | opublikowany = programylojalnosciowe.pl | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>, 2019<ref>{{Cytuj stronę | url = https://gwiazdy.jakoscobslugi.pl/docs/newsweek_2019.pdf | tytuł = Gwiazdy Jakości Obsługi 2019 wybrane! | data dostępu = 2023-09-02}}</ref>, 2020<ref name="viv"/>)
*Gwiazda Dekady. Jakość Obsługi (2020<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Gwiazdy Dekady 2010-2020 Firmy, które od 10 lat skutecznie dbają o klientów. | czasopismo = Jakość obsługi. Dodatek informacyjno-promocyjny do Gazety Wyborczej | strony = 5 | data = 2020-03-13 | url = https://gwiazdy.jakoscobslugi.pl/docs/wyborcza_2020.pdf}}</ref>)

==Przypisy==
{{przypisy}}
[[Kategoria:Spółki akcyjne]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa założone w Polsce w 2012]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Warszawie]]

title: Soonly Finance

Państwo: Polska

Adres: ul. Żwirki i Wigury 16c 02-092 Warszawa

Forma prawna: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Prezes: Ewa Wernerowicz

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Ościkowicze
Ościkowicze herbu Trąby, znani także jako Ostikowicze, Ostykowie – starolitewski ród szlachecki, zamieszkujący tereny Rzeczypospolitej.
Są spokrewnieni z Radziwiłłami.

## Historia
Założycielem rodu był Stanisław Ościkowicz zwany Stankiem. Był on synem Ościka, od którego pochodzi nazwisko rodu, a bratem Radziwiłła, założyciela litewskiego rodu magnackiego Radziwiłłów. O Stanku wiadomo niewiele, dopiero na temat jego syna Hrehorego i jego potomków pojawiają się w źródłach liczne informacje.
Ościkowicze zajmowali ważne stanowiska zarówno na Litwie, jak i w Polsce.
Hrehory (Grzegorz) Stanisławowicz pełnił urząd wojewody trockiego. Był dwukrotnie żonaty: z Elżbietą z Hlebowiczów, córką Stanisława a wdową po Janie Sapieże, i z Aleksandrą z ks. Świrskich. Jego syn, Stanisław, był wojewodą połockim. Z kolei drugi z synów Hrehorego Juri był marszałkiem królewskim.
Ostatnim przedstawicielem rodu był sędzia ziemski wileński w latach 1608–1609 Jan Ościkowicz.

title: Ościkowicze

wikitext:
[[Plik:POL COA Trąby.svg|thumb|200px|Herb [[Trąby (herb szlachecki)|Trąby]]]]
'''Ościkowicze''' herbu [[Trąby (herb szlachecki)|Trąby]], znani także jako '''Ostikowicze''', '''Ostykowie''' – [[Wielkie Księstwo Litewskie|starolitewski]] ród szlachecki, zamieszkujący tereny [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]].

Są spokrewnieni z [[Radziwiłłowie herbu Trąby|Radziwiłłami]]{{Odn|Wolff|5=1895|s=65}}.

== Historia ==
Założycielem rodu był [[Stanisław Ościkowicz]] zwany Stankiem. Był on synem [[Krystyn Ościk|Ościka]], od którego pochodzi nazwisko rodu, a bratem [[Radziwiłł Ościkowicz|Radziwiłła]], założyciela litewskiego rodu [[Magnateria w Polsce|magnackiego]] Radziwiłłów. O Stanku wiadomo niewiele, dopiero na temat jego syna [[Hrehory Ościkowicz|Hrehorego]] i jego potomków pojawiają się w źródłach liczne informacje.

Ościkowicze zajmowali ważne stanowiska zarówno na Litwie, jak i w [[Polska|Polsce]].

[[Hrehory Ościkowicz (zm. 1517/1518)|Hrehory (Grzegorz) Stanisławowicz]] pełnił urząd [[Wojewodowie troccy|wojewody trockiego]]. Był dwukrotnie żonaty: z Elżbietą z Hlebowiczów, córką [[Stanisław Hlebowicz|Stanisława]] a wdową po [[Iwan Semenowicz Sapieha|Janie Sapieże]], i z Aleksandrą z ks. Świrskich<ref>Grzegorz Ościkowicz h. Trąby [w:] Wielka Geneaologia Minakowskiego http://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=7.690.124</ref>. Jego syn, [[Stanisław Ościkowicz (zm. 1519)|Stanisław]], był [[Wojewodowie połoccy|wojewodą połockim]]. Z kolei drugi z synów Hrehorego [[Juri Ościkowicz (zm. 1546)|Juri]] był marszałkiem królewskim.

Ostatnim przedstawicielem rodu był sędzia ziemski wileński w latach [[1608]]–[[1609]] [[Jan Ościkowicz]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Adam Boniecki (heraldyk)|Boniecki A.]], ''Poczet rodów w Wielkiém Księstwie Litewskiém w XV i XVI wieku'', Warszawa 1887, s. 223–228 ([http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=oai:ebuw.uw.edu.pl:47&from=http://fbc.pionier.net.pl e-biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego]).
*{{Cytuj książkę|nazwisko=Wolff|imię=Józef|tytuł=Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku|rok=1895|wydawca=[[Gebethner i Wolff]]|miejsce=Warszawa|strony=698|autor link=Józef Wolff (historyk)|url=https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/130049/edition/139252/content|odn=tak}}
[[Kategoria:Ościkowicze herbu Trąby| ]]


text:
# Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach – znajduje się w dekanacie Góra zachód w archidiecezji wrocławskiej. Erygowana w 1972 roku.
Obsługiwana przez księży archidiecezjalnych. Jej proboszczem jest ks. mgr lic. Adam Lota.

## Parafialne księgi metrykalne
| Księgi metrykalne | Okres ewidencji |
| ----------------- | --------------- |
| chrztów           | 1971 -          |
| ślubów            | 1971 -          |
| zgonów            | 1971 -          |

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Kościół pw. krzyża świętego w, Luboszyce, gmina Jemielno, Polska - church dedicated to increasing the holy cross in, Luboszyce, Jemielno commune - Poland - panoramio.jpg
 |opis grafiki            = wnętrze kościoła parafialnego
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Luboszyce (województwo dolnośląskie)|Luboszyce]]
 |adres                   = Luboszyce nr 2<br />56-209 Jemielno
 |data powołania          = 23.04.1972
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Archidiecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[archidiecezja wrocławska|wrocławska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Góra zachód|Góra zachód]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = Kościół
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach|Narodzenia Najświętszej Maryi Panny]]
 |filie                   = [[Kościół św. Jana Chrzciciela w Lubowie]]
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Adam Lota
 |wezwanie                = [[Podwyższenie Krzyża Świętego|Podwyższenia Krzyża Świętego]]
 |dzień wspomnienia       = [[14 września]]
 |kod mapy                = Jemielno (gmina)
 |współrzędne             = 51°36′23.22″N 16°25′22.51″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach''' – znajduje się w [[dekanat|dekanacie]] [[Dekanat Góra zachód|Góra zachód]] w [[archidiecezja wrocławska|archidiecezji wrocławskiej]]. Erygowana w 1972 roku.

Obsługiwana przez księży archidiecezjalnych. Jej proboszczem jest ks. mgr lic. Adam Lota{{R|AWr|PATER}}.

== Parafialne księgi metrykalne ==
{|class="wikitable"
!width=120px  align="center"|Księgi metrykalne
!width=120px align="center"|Okres ewidencji
|-
|align="center"   valign="middle"|chrztów
|align="left"   valign="middle"|1971 -
|-
|align="center"   valign="middle"|ślubów
|align="left"   valign="middle"|1971 -
|-
|align="center"   valign="middle"|zgonów
|align="left"   valign="middle"|1971 -
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="AWr">{{cytuj stronę | url = http://www.archidiecezja.wroc.pl/parafia.php?id_dek=45&id_par=7| tytuł = Archidiecezja wrocławska Dekanat Góra - zachód rzymskokatolicka parafia pw.Podwyższenia Krzyża Świętego|data dostępu = 2020-06-06}}</ref>
<ref name="PATER">{{cytuj książkę | inni = ks. prof. [[Józef Pater]] (red.)| tytuł =Kościoły i kaplice archidiecezji wrocławskiej| tom=| wydawca = Kuria Metropolitalna Wrocławska| miejsce =Wrocław | rok =2002 | strony = 171| isbn =83-85598-22-X}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | inni = ks. prof. [[Józef Pater]] (red.)| tytuł =Kościoły i kaplice archidiecezji wrocławskiej| tom=| wydawca = Kuria Metropolitalna Wrocławska| miejsce =Wrocław | rok =2002 | strony = 171| isbn =83-85598-22-X}}
*  {{cytuj stronę | url = http://www.archidiecezja.wroc.pl/parafia.php?id_dek=45&id_par=7| tytuł = Archidiecezja wrocławska Dekanat Góra - zachód rzymskokatolicka parafia pw.Podwyższenia Krzyża Świętego|data dostępu = 2014-05-03}}

{{Parafie dekanatu Góra zachód}}

{{SORTUJ:Luboszyce}}
[[Kategoria:Luboszyce (województwo dolnośląskie)|Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach]]
[[Kategoria:Parafie archidiecezji wrocławskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego]]
[[Kategoria:Religia w gminie Jemielno]]

title: Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego

Siedziba: Luboszyce

Adres: Luboszyce nr 2 · 56-209 Jemielno

Wyznanie: katolickie

Kościół:
rzymskokatolicki
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Archidiecezja: wrocławska

Dekanat: Góra zachód

Filie: Kościół św. Jana Chrzciciela w Lubowie

Proboszcz: ks. Adam Lota

Wezwanie: Podwyższenia Krzyża Świętego

Wspomnienie liturgiczne: 14 września


text:
# Kuriwka
Kuriwka (ukr. Курівка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie gródeckim.

title: Kuriwka

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kuriwka
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Kurivka gerb.png
 |flaga                        = Kurivka prapor.png
 |dopełniacz nazwy             = Kuriwki
 |państwo                      = UA-68
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon gródecki (obwód chmielnicki)|gródecki]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 316<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-perm/chmelnycka.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu chmielnickiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku | data dostępu = | język = uk}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód chmielnicki
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kuriwka''' ([[język ukraiński|ukr.]] Курівка) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[Obwód chmielnicki|obwodzie chmielnickim]], w [[Rejon gródecki (obwód chmielnicki)|rejonie gródeckim]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie chmielnickim]]

title: Kuriwka

Herb: Flaga

Państwo: Ukraina

Obwód: chmielnicki

Rejon: gródecki


text:
# Osiedle Neubühl w Zurychu
Osiedle Neubühl w Zurychu (Wzorcowe osiedle Werkbundu Neubühl w Zurychu) – modernistyczne osiedle w Zurychu (Szwajcaria), wybudowane w 1931 r. i inspirowane ideami Werkbundu, a w szczególności osiedlem Weissenhof. Osiedle Neubühl, wraz z pięcioma innymi, określane jest mianem osiedla Werkbundu. Inwestorem była Spółdzielnia Budowlana Pożytku Publicznego „Neubühl” (Gemeinnützige Baugenossenschaft Neubühl), założona przez inicjatorów budowy osiedla. W 1986 r. osiedle zostało wpisane do komunalnego rejestru chronionych obiektów z dziedziny sztuki i historii kultury, a od 2010 r. jest objęte ochroną konserwatorską jako zespół o ponadkomunalnym znaczeniu.

## Osiedle
Celem przedsięwzięcia była budowa standardowych mieszkań dla wykształconej klasy średniej jako alternatywy dla kamienic czynszowych, oficyn i ciasnych przestrzeni tradycyjnego miasta. Ideą architektów pracujących nad projektem była praca zespołowa; w konsekwencji wszystkie budynki osiedla zaprojektowali wspólnie:
- Paul Artaria
- Max Ernst Haefeli
- Carl Hubacher
- Werner Max Moser (autor koncepcji urbanistycznej)
- Emil Roth
- Hans Schmidt
- Rudolf Steiger

W celu zachowania pierwotnych założeń w zakresie projektowania zieleni na osiedlu działa komisja ds. ogrodów, powstała po 25 latach od wybudowania osiedla. W latach 1985–1986 dokonano renowacji osiedla, którą uprzednio zaplanowano w latach 1983–1984. Od 2015 r. szwajcarski oddział Werkbundu dysponuje 1-pokojowym mieszkaniem, które „osobom zainteresowanym ma zapewnić możliwość chwilowego wczucia się w rolę mieszkańca” osiedla.
Plakat reklamujący wystawę, na której zaprezentowano osiedle, zaprojektował Max Bill.

## Urbanistyka
Cechą osiedla jest układ rzędowy (linijkowy) zabudowy, która poprowadzona została prostopadle do dróg jezdnych. Do domów prowadzą ciągi pieszojezdne (pierwotnie wyłożone płytami chodnikowymi). Zabudowa ma układ schodkowy, dzięki czemu „osiągnięto symbiozę sztywnego układu urbanistycznego i dostosowania się do indywidualnych warunków terenowych, co stanowi o szczególnym walorze osiedla”; umożliwiło to także otworzenie domów na widok na otaczający krajobraz.
Osiedle składa się z domów wielorodzinnych (93 mieszkania etażowe, m.in. w 3 domach galeriowych) oraz jednorodzinnych (105 sekcji w zabudowie szeregowej). Oprócz domów mieszkalnych zaprojektowano 32 garaże oraz budynek użyteczności publicznej (mieszczący przedszkole, sklepy, centralę instalacji grzewczej, mieszkanie służbowe, przekształcone później na biuro spółdzielni).

## Architektura
Domy mieszkalne cechują się prostą formą architektoniczną, posiadają duże okna, płaskie dachy i funkcjonalne plany mieszkań.
Tylko ściany poprzeczne (grubości 25 cm; 32 cm na szczytach) szeregów domów zaplanowano jako nośne; dźwigają żelbetowe stropy żebrowe systemu Wayssa, co łączyło nowoczesne elementy techniczne z tradycyjnymi (konstrukcja zwana Schottenbauweise). Ściany zewnętrzne są wielowarstwowymi ścianami osłonowymi z pięciocentymetrową izolacją i jednocentymetrową pustką powietrzną. W okresie powojennym naprawiono ujawnione wady, np. w postaci zawilgoconych i nieszczelnych dachów (skutek braku paroizolacji) czy zardzewiałego zbrojenia.
W ramach budowy osiedla zaprojektowano także tereny zewnętrzne i ogrody; aranżację tych przestrzeni przygotował Gustav Ammann (architekt krajobrazu). Przy planowaniu zieleni zrezygnowano z „luźnego” rozplanowania drzew i krzewów, aby stworzyć większe powierzchnie niezabudowane i tereny przeznaczone pod nasadzenia. Zaplanowane tereny zielone miały sprzyjać odpoczynkowi mieszkańców, „pokrzepieniu i profilaktyce prozdrowotnej”.
Według stanu na 2016 r. osiedle znajdowało się w „doskonałym stanie”.

title: Osiedle Neubühl w Zurychu

wikitext:
[[Plik:Wollishofen Neubühl.jpg|mały|Osiedle Neubühl widziane z lotu ptaka (1932 r.)]]
'''Osiedle Neubühl w Zurychu (Wzorcowe osiedle Werkbundu Neubühl w Zurychu)''' – modernistyczne [[Osiedle mieszkaniowe|osiedle]] w [[Zurych]]u ([[Szwajcaria]]), wybudowane w 1931 r. i inspirowane ideami [[Deutscher Werkbund|Werkbundu]], a w szczególności [[Wystawa mieszkaniowa w Weißenhof|osiedlem Weissenhof]]<ref name=":3">{{Cytuj |autor = |redaktor = Jadwiga Urbanik |tytuł = Droga ku nowoczesności. Osiedla Werkbundu 1927-1932 |data = 2016 |miejsce = Wrocław |wydawca = Muzeum Architektury we Wrocławiu |s = 148–170}}</ref>. Osiedle Neubühl, wraz z pięcioma innymi, określane jest mianem osiedla Werkbundu<ref name=":3" />. Inwestorem była Spółdzielnia Budowlana Pożytku Publicznego „Neubühl” (Gemeinnützige Baugenossenschaft Neubühl), założona przez inicjatorów budowy osiedla<ref name=":3" />. W 1986 r. osiedle zostało wpisane do komunalnego rejestru chronionych obiektów z dziedziny sztuki i historii kultury, a od 2010 r. jest objęte [[Konserwacja zabytków|ochroną konserwatorską]] jako zespół o ponadkomunalnym znaczeniu<ref name=":3" />.

== Osiedle ==
[[Plik:Wollishofen - Wohnkolonie Neubühl, Ostbühlstrasse 33-79 2011-08-29 18-09-08.jpg|mały|Kształt terenu, na którym wzniesiono osiedle, determinował przyjętą koncepcję architektoniczno-urbanistyczną. Na zdjęciu: jeden z budynków osiedla (2011 r.)]]
Celem przedsięwzięcia była budowa standardowych mieszkań dla wykształconej [[Klasa średnia|klasy średniej]] jako alternatywy dla kamienic czynszowych, oficyn i ciasnych przestrzeni tradycyjnego miasta<ref name=":3" />. Ideą [[architekt]]ów pracujących nad projektem była praca zespołowa; w konsekwencji wszystkie budynki osiedla zaprojektowali wspólnie<ref name=":3" />:
* [[Paul Artaria]]
* [[Max Ernst Haefeli]]
* [[Carl Hubacher]]
* [[Werner Max Moser]] (autor koncepcji [[Urbanistyka|urbanistycznej]])
* [[Emil Roth]]
* [[Hans Schmidt (architekt)|Hans Schmidt]]
* [[Rudolf Steiger]]

W celu zachowania pierwotnych założeń w zakresie projektowania zieleni na osiedlu działa komisja ds. ogrodów, powstała po 25 latach od wybudowania osiedla<ref name=":3" />. W latach 1985–1986 dokonano renowacji osiedla, którą uprzednio zaplanowano w latach 1983–1984<ref name=":3" />. Od 2015 r. szwajcarski oddział Werkbundu dysponuje 1-pokojowym mieszkaniem, które „osobom zainteresowanym ma zapewnić możliwość chwilowego wczucia się w rolę mieszkańca” osiedla<ref name=":3" />.

Plakat reklamujący wystawę, na której zaprezentowano osiedle, zaprojektował [[Max Bill]].

== Urbanistyka ==
Cechą osiedla jest [[układ rzędowy]] (linijkowy) zabudowy, która poprowadzona została prostopadle do dróg jezdnych<ref name=":3" />. Do domów prowadzą ciągi pieszojezdne (pierwotnie wyłożone płytami chodnikowymi)<ref name=":3" />. Zabudowa ma układ schodkowy, dzięki czemu „osiągnięto symbiozę sztywnego układu urbanistycznego i dostosowania się do indywidualnych warunków terenowych, co stanowi o szczególnym walorze osiedla”; umożliwiło to także otworzenie domów na widok na otaczający [[krajobraz]]<ref name=":3" />.

Osiedle składa się z [[Blok mieszkalny|domów wielorodzinnych]] (93 mieszkania etażowe, m.in. w 3 domach galeriowych) oraz [[Budynek mieszkalny jednorodzinny|jednorodzinnych]] (105 sekcji w zabudowie szeregowej)<ref name=":3" />. Oprócz domów mieszkalnych zaprojektowano 32 garaże oraz budynek użyteczności publicznej (mieszczący przedszkole, sklepy, centralę instalacji grzewczej, mieszkanie służbowe, przekształcone później na biuro spółdzielni)<ref name=":3" />.

== Architektura ==
[[Plik:Wollishofen - Wohnkolonie Neubühl, Ostbühlstrasse 33-79 2011-08-29 18-06-12.JPG|mały|Zieleń osiedla została zaprojektowana przez architekta krajobrazu. Na zdjęciu: ciąg pieszy (2011 r.)]]
Domy mieszkalne cechują się prostą formą architektoniczną, posiadają duże okna, płaskie dachy i funkcjonalne plany mieszkań<ref name=":3" />.

Tylko ściany poprzeczne (grubości 25 cm; 32 cm na [[Szczyt (architektura)|szczytach]]) szeregów domów zaplanowano jako nośne; dźwigają [[żelbet]]owe [[Strop (budownictwo)|stropy]] żebrowe systemu ''Wayssa'', co łączyło nowoczesne elementy techniczne z tradycyjnymi (konstrukcja zwana ''Schottenbauweise'')<ref name=":3" />. Ściany zewnętrzne są wielowarstwowymi [[Ściana osłonowa|ścianami osłonowymi]] z pięciocentymetrową [[Izolacja|izolacją]] i jednocentymetrową pustką powietrzną<ref name=":3" />. W okresie powojennym naprawiono ujawnione wady, np. w postaci zawilgoconych i nieszczelnych dachów (skutek braku [[Paroizolacja|paroizolacji]]) czy zardzewiałego [[Zbrojenie|zbrojenia]]<ref name=":3" />.

W ramach budowy osiedla zaprojektowano także tereny zewnętrzne i ogrody; aranżację tych przestrzeni przygotował [[Gustav Ammann]] ([[architekt krajobrazu]])<ref name=":3" />. Przy planowaniu zieleni zrezygnowano z „luźnego” rozplanowania drzew i krzewów, aby stworzyć większe powierzchnie niezabudowane i tereny przeznaczone pod nasadzenia<ref name=":3" />. Zaplanowane tereny zielone miały sprzyjać odpoczynkowi mieszkańców, „pokrzepieniu i [[Profilaktyka zdrowotna|profilaktyce prozdrowotnej]]”<ref name=":3" />.

Według stanu na 2016 r. osiedle znajdowało się w „doskonałym stanie”<ref name=":3" />.

== Zobacz też ==
* [[Wystawa mieszkaniowa w Weißenhof]]
* [[Nový dům]]
* [[WUWA]]
* [[Osiedle Baba w Pradze]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Neubühl}}
[[Kategoria:Deutscher Werkbund]]
[[Kategoria:Zabytki modernizmu klasycznego]]
[[Kategoria:Wystawy]]
[[Kategoria:Zabytki Zurychu]]


text:
# Miliusa traceyi
Miliusa traceyi Jessup – gatunek rośliny z rodziny flaszowcowatych (Annonaceae Juss.). Występuje endemicznie w Australii – w północnej części Terytorium Północnego oraz w północnej części stanu Queensland.

## Morfologia
PokrójZimozielone drzewo dorastające do 12 m wysokości.
LiścieMają owalny lub eliptyczny kształt. Mierzą 4–13 cm długości oraz 2–6,5 cm szerokości. Nasada liścia jest od rozwartej do prawie sercowatej. Blaszka liściowa jest całobrzega o ostrym lub spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi i dorasta do 1–4 mm długości.
KwiatySą pojedyncze lub zebrane po 2 w pęczki, rozwijają się w kątach pędów. Działki kielicha mają owalny kształt i dorastają do 2–3 mm długości. Płatki mają owalny kształt i zielonożółtawą barwę, osiągają do 13–25 mm długości. Kwiaty mają 12 pręcików i 11–12 owocolistków.
OwoceApokarpiczny (owoc zbiorowy) o prawie kulistym kształcie. Osiągają 9–15 mm długości.

## Biologia i ekologia
Rośnie w lasach i zaroślach.

title: Miliusa traceyi

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Miliusa traceyi''
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[magnoliopodobne]]
 |rząd                 = [[magnoliowce]]
 |rodzina              = [[flaszowcowate]]
 |rodzaj               = ''[[Miliusa]]''
 |gatunek              = ''Miliusa traceyi''
 |nazwa łacińska       = Miliusa traceyi
 |autor                = Jessup
 |cytat                = Austrobaileya 2(5): 522–523, f. 2f–h 1988<ref name=tpl>{{cytuj stronę | url = http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/tro-1602429 | tytuł = Miliusa traceyi Jessup | data = | autor = | praca = | opublikowany = The Plant List | język = en | data dostępu = 2016-03-03}}</ref>
 |synonimy             =
 |IUCN id              = 186212307
 |status IUCN          = LC
 |wikispecies          = Miliusa traceyi
 |commons              =
}}
'''''Miliusa traceyi''''' Jessup – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny z rodziny [[Flaszowcowate|flaszowcowatych]] (''Annonaceae'' Juss.). Występuje [[Endemit|endemicznie]] w [[Australia|Australii]] – w północnej części [[Terytorium Północne|Terytorium Północnego]] oraz w północnej części stanu [[Queensland]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.eol.org/pages/304391/maps | tytuł = Miliusa traceyi – Maps | data = | autor = | praca = | opublikowany = Encyclopedia of Life | język = en | data dostępu = 2016-03-03}}</ref><ref name=peb>{{cytuj stronę | url = http://www.plantes-botanique.org/espece_miliusa_traceyi | tytuł = Miliusa traceyi | data = | autor = | praca = | opublikowany = Plantes & botanique | język = fr | data dostępu = 2016-03-03}}</ref>.

== Morfologia ==
; Pokrój: Zimozielone [[drzewo]] dorastające do 12 m wysokości<ref name=peb/>.
; [[Liść|Liście]]: Mają owalny lub eliptyczny [[Kształt liścia|kształt]]. Mierzą 4–13 cm długości oraz 2–6,5 cm szerokości. Nasada liścia jest od rozwartej do prawie sercowatej. Blaszka liściowa jest całobrzega o ostrym lub spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi i dorasta do 1–4 mm długości<ref name=peb/>.
; [[Kwiat]]y: Są pojedyncze lub zebrane po 2 w [[Pęczek (botanika)|pęczki]], rozwijają się w kątach pędów. [[Kielich (botanika)|Działki kielicha]] mają owalny kształt i dorastają do 2–3 mm długości. [[Korona kwiatu|Płatki]] mają owalny kształt i zielonożółtawą barwę, osiągają do 13–25 mm długości. Kwiaty mają 12 [[Pręcik (botanika)|pręcików]] i 11–12 [[Owocolistek|owocolistków]]<ref name=peb/>.
; [[Owoc]]e: [[Apokarpia|Apokarpiczny]] ([[owoc zbiorowy]]) o prawie kulistym kształcie. Osiągają 9–15 mm długości<ref name=peb/>.

== Biologia i ekologia ==
Rośnie w lasach i zaroślach<ref name=peb/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2009-06-01}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Flaszowcowate]]

title: Miliusa traceyi

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: magnoliopodobne

Rząd: magnoliowce

Rodzina: flaszowcowate

Rodzaj: Miliusa

Gatunek: Miliusa traceyi


text:
# 7 Brygada Zmechanizowana
7 Pomorska Brygada Zmechanizowana im. gen. Stanisława Grzmot-Skotnickiego (7 BZ) – dawny związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Sił Zbrojnych RP.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
Brygadę sformowano w maju 1994 na bazie 16 pułku zmechanizowanego Ułanów Wielkopolskich im. gen. Gustawa Orlicz–Dreszera oraz 34 batalionu Obrony Wybrzeża. W skład brygady wszedł również 1 batalion zmechanizowany z 36 pułku zmechanizowanego. Rozformowywany 16 pułk zmechanizowany przekazał nowo formującej się 3 Brygadzie Pancernej z Trzebiatowa swój batalion czołgów.
Brygada wchodziła w skład 8 Dywizji Obrony Wybrzeża.
W wyniku zmian restrukturyzacyjnych w Wojsku Polskim w 2001 brygadę przemianowano na 7 Brygadę Obrony Wybrzeża.

## Tradycje
Dla zachowania w pamięci bohaterskich czynów żołnierzy Pomorskiej Brygady Kawalerii oraz upamiętnienia bojowych zasług żołnierzy dywizji i brygad piechoty oznaczonych cyfrą 7, na „podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z 30 lipca 1992 o ustanowieniu Święta Wojska Polskiego oraz postanowień rozkazu Ministra Obrony Narodowej Nr 1/MON z 2 stycznia 1991 w sprawie dziedziczenia i kultywowania tradycji oręża polskiego z dniem 26 lipca 1994”. 7 Brygada Zmechanizowana przyjęła nazwę wyróżniającą „Pomorska” oraz imię gen. bryg. Stanisława Grzmot-Skotnickiego.
Doroczne święto obchodziła 26 lipca.

## Struktura organizacyjna
- dowództwo i sztab
- batalion dowodzenia
- 3 bataliony zmechanizowane
- batalion czołgów
- batalion piechoty zmotoryzowanej
- dywizjon artylerii samobieżnej
- dywizjon artylerii przeciwpancernej
- dywizjon artylerii przeciwlotniczej
- kompania rozpoznawcza
- kompania saperów
- kompania zaopatrzenia
- kompania remontowa
- kompania medyczna

Uzbrojenie: bojowe wozy piechoty BWP-1, czołgi podstawowe T-55AM Merida, haubice samobieżne 2S1 Goździk, armaty przeciwlotnicze ZU-23-2, opancerzone samochody rozpoznawcze BRDM-2

## Dowódcy brygady
- ppłk dypl. Mieczysław Koziński
- ppłk Krzysztof Makowski

title: 7 Brygada Zmechanizowana

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 7 Brygada Zmechanizowana
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Polska
 |sformowanie          = 1994
 |rozformowanie        = 2001
 |nazwa wyróżniająca   = Pomorska
 |patron               = [[Stanisław Grzmot-Skotnicki]]
 |święto               = 26 lipca
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              = [[16 Pułk Zmechanizowany|16 pułk zmechanizowany]]
 |kontynuacja          = [[7 Pomorska Brygada Obrony Wybrzeża]]
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                = [[Jednostka wojskowa|JW]] [[Numer jednostki wojskowej|1872]]<ref>[https://wbh.wp.mil.pl/c/pages/atts/2021/7/bSpis_zespolow_-_stan_na_02.07.2021_r..pdf Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Toruniu]</ref>
 |dyslokacja           = [[Słupsk]]
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska lądowe]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Wojska zmechanizowane]]
 |podległość           = [[8 Dywizja Obrony Wybrzeża]]{{odn|Wojtaszak|Kozłowski|2001|s=224}}
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
 |kryptonim            =
}}
'''7 Pomorska Brygada Zmechanizowana im. gen. Stanisława Grzmot-Skotnickiego''' (7 BZ) – dawny [[związek taktyczny]] [[Wojska zmechanizowane|wojsk zmechanizowanych]] [[Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej|Sił Zbrojnych RP]].

== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
Brygadę [[Formowanie jednostki|sformowano]] w maju 1994 na bazie [[16 Pułk Zmechanizowany|16 pułku zmechanizowanego Ułanów Wielkopolskich im. gen. Gustawa Orlicz–Dreszera]] oraz 34 batalionu Obrony Wybrzeża. W skład brygady wszedł również 1 batalion zmechanizowany z [[36 Łużycki Pułk Zmechanizowany|36 pułku zmechanizowanego]]. Rozformowywany 16 pułk zmechanizowany przekazał nowo formującej się [[3 Brygada Pancerna (III RP)|3 Brygadzie Pancernej]] z [[Trzebiatów|Trzebiatowa]] swój batalion czołgów.

Brygada wchodziła w skład [[8 Dywizja Obrony Wybrzeża|8 Dywizji Obrony Wybrzeża]]{{odn|Kozłowski|2012|s=354}}.

W wyniku zmian restrukturyzacyjnych w Wojsku Polskim w 2001 brygadę przemianowano na [[7 Pomorska Brygada Obrony Wybrzeża|7 Brygadę Obrony Wybrzeża]].

== Tradycje ==
Dla zachowania w pamięci bohaterskich czynów żołnierzy [[Pomorska Brygada Kawalerii|Pomorskiej Brygady Kawalerii]] oraz upamiętnienia bojowych zasług żołnierzy dywizji i brygad piechoty oznaczonych cyfrą '''7''', na „podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z 30 lipca 1992 o ustanowieniu Święta Wojska Polskiego oraz postanowień rozkazu Ministra Obrony Narodowej Nr 1/MON z 2 stycznia 1991 w sprawie dziedziczenia i kultywowania tradycji oręża polskiego z dniem 26 lipca 1994”. 7 Brygada Zmechanizowana przyjęła nazwę wyróżniającą „Pomorska” oraz imię gen. bryg. Stanisława Grzmot-Skotnickiego<ref>Decyzja nr 77/MON Ministra Obrony Narodowej z 4 sierpnia 1994 w sprawie nadania nazwy wyróżniającej, imienia patrona oraz ustanowienia dorocznego Święta 7 Brygady Zmechanizowanej w Słupsku ''(Dz. Rozk. MON 1994 poz.80)''</ref>.

Doroczne święto obchodziła 26 lipca.

== Struktura organizacyjna ==
* [[dowództwo]] i [[sztab]]
* batalion dowodzenia
* 3 bataliony zmechanizowane
* batalion czołgów
* batalion piechoty zmotoryzowanej
* [[Dywizjon|dywizjon artylerii samobieżnej]]
* dywizjon artylerii przeciwpancernej
* dywizjon artylerii przeciwlotniczej
* kompania rozpoznawcza
* kompania saperów
* kompania zaopatrzenia
* kompania remontowa
* kompania medyczna

'''Uzbrojenie''': bojowe wozy piechoty [[BMP-1|BWP-1]], czołgi podstawowe [[T-55AM]] Merida, haubice samobieżne [[2S1 Goździk]], armaty przeciwlotnicze [[Armata przeciwlotnicza ZU-23-2|ZU-23-2]], opancerzone samochody rozpoznawcze [[BRDM-2]]

== Dowódcy brygady ==
* ppłk dypl. [[Mieczysław Koziński]]
* ppłk [[Krzysztof Antoni Makowski|Krzysztof Makowski]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Kozłowski | imię = Kazimierz | autor link = Kazimierz Kozłowski| tytuł = Pomorze Zachodnie w latach 1945 – 2010 | tom = I | data = 2012 | wydawca = [[Uniwersytet Szczeciński]] | miejsce = Szczecin | isbn = 9788372418708 |odn=tak}}
* {{Cytuj książkę  | nazwisko = Kospath-Pawłowski | imię = Edward | tytuł = 8 Dywizja Piechoty w dziejach oręża polskiego   | data = 1995 | wydawca = Oficyna Wydawnicza "Ajaks" | miejsce = Pruszków | isbn = 83-85621-71-7 | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Sawicki | imię = Zdzisław | nazwisko2 = Waszkiewicz |imię2 = Jerzy | nazwisko3 = Wielechowski |imię3 = Adam| tytuł = Mundur i odznaki Wojska Polskiego: czas przemian | data=1997 | wydawca=„Bellona”| miejsce=Warszawa | isbn = 8311085889| odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Wojtaszak | imię = Andrzej  | nazwisko2 = Kozłowski | imię2 = Kazimierz | autor link = Andrzej Wojtaszak |autor link2 = Kazimierz Kozłowski| tytuł = Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek. Materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. Praca zbiorowa | data = 2001 | wydawca = Oddział Edukacji Obywatelskiej | miejsce=Szczecin | isbn=838699276X|odn=tak}}

{{Polskie wojska zmechanizowane}}

[[Kategoria:Brygady zmechanizowane III Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Wojsko Polskie w Słupsku]]
[[Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego o nazwie wyróżniającej Pomorska]]
[[Kategoria:Oddziały 8 Dywizji Obrony Wybrzeża]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1994]]

title: 7 Brygada Zmechanizowana

Nazwa wyróżniająca: Pomorska

Patron: Stanisław Grzmot-Skotnicki

Święto: 26 lipca

Rodowód: 16 pułk zmechanizowany

Kontynuacja: 7 Pomorska Brygada Obrony Wybrzeża

Dyslokacja: Słupsk

Rodzaj sił zbrojnych: Wojska lądowe

Rodzaj wojsk: Wojska zmechanizowane

Podległość: 8 Dywizja Obrony Wybrzeża


text:
# Freckenfeld
Freckenfeld – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Germersheim, wchodzi w skład gminy związkowej Kandel. Najbardziej znana z tradycyjnego wypieku - Dumpfnudels: bułek gotowanych na parze. Miały zostać wymyślone w epoce wojny trzydziestoletniej, gdy do miejscowości weszli Szwedzi i lokalnej społeczności miało udać się obłaskawić źle opłacanych i głodnych żołnierzy 1286 bułkami. Wnuk twórcy Dumpfnudels - Johannesa Mucka zbudował bramę zbudowaną z wystylizowanych na bułki 1286 kamieni. Widoczna jest ona także w herbie miejscowości.

## Współpraca
Miejscowość partnerska:
- Telfes im Stubai, Austria

title: Freckenfeld

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Freckenfeld
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen von Freckenfeld.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-RP
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Germersheim|Germersheim]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Gmina związkowa Kandel]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 11,13 km²
 |wysokość                        = 127 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2009
 |liczba ludności                 = 1 592
 |gęstość zaludnienia             = 143 os./km²
 |numer kierunkowy                = 06340
 |kod pocztowy                    = 76872
 |tablice rejestracyjne           = GER
 |adres urzędu                    = Gartenstraße 8<br />76870 Kandel
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Freckenfeld in GER.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Nadrenia-Palatynat
 |współrzędne                     = 49°4′N 8°7′E
 |commons                         = Category:Freckenfeld
 |www                             = http://www.freckenfeld.de
}}
'''Freckenfeld''' – miejscowość i gmina w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraje związkowe Niemiec|kraju związkowym]] [[Nadrenia-Palatynat]], w powiecie [[powiat Germersheim|Germersheim]], wchodzi w skład gminy związkowej [[gmina związkowa Kandel|Kandel]]. {{fakt|Najbardziej znana z tradycyjnego wypieku - Dumpfnudels: bułek gotowanych na parze. Miały zostać wymyślone w epoce [[Wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]], gdy do miejscowości weszli Szwedzi i lokalnej społeczności miało udać się obłaskawić źle opłacanych i głodnych żołnierzy 1286 bułkami. Wnuk twórcy Dumpfnudels - Johannesa Mucka zbudował bramę zbudowaną z wystylizowanych na bułki 1286 kamieni. Widoczna jest ona także w herbie miejscowości|data=2010-02}}.

== Współpraca ==
Miejscowość partnerska:
* [[Telfes im Stubai]], [[Austria]]

== Bibliografia ==
* Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz, Bad Ems

{{Gmina związkowa Kandel}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Germersheim]]
[[Kategoria:Gminy w Nadrenii-Palatynacie]]
[[Kategoria:Miejscowości w Nadrenii-Palatynacie]]

title: Freckenfeld

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Nadrenia-Palatynat

Powiat: Germersheim

Wspólnota: Gmina związkowa Kandel

• gęstość: 143 os./km²

Tablice rejestracyjne: GER


text:
# Westbrook (Kent)
Westbrook – wieś w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Thanet. Leży 23 km na północny wschód od miasta Canterbury i 105 km na wschód od centrum Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 4300 mieszkańców.

title: Westbrook (Kent)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Westbrook
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Westbrook
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Kent]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Thanet]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 4300
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kent
 |współrzędne                  = 51°23′4″N 1°21′47″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Westbrook''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Kent]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Thanet]]. Leży 23 km na północny wschód od miasta [[Canterbury]] i 105 km na wschód od centrum [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TR3397270473|tytuł=Westbrook na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>. W 2001 miejscowość liczyła 4300 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Kent]]

title: Westbrook

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo: Kent

Dystrykt: Thanet


text:
# Atlanta (Teksas)
Atlanta – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Cass.

## Demografia
Według przeprowadzonego przez United States Census Bureau spisu powszechnego w 2010 miasto liczyło 5 675 mieszkańców, co oznacza spadek o 1,2% w porównaniu do roku 2000. Natomiast skład etniczny w mieście wyglądał następująco: Biali 65,0%, Afroamerykanie 30,2%, Azjaci 0,6%, pozostali 4,2%.

title: Atlanta (Teksas)

wikitext:
{{inne znaczenia|dotyczy miasta w stanie Teksas|[[Atlanta (ujednoznacznienie)|inne miejscowości o tej nazwie]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Atlanta
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Atlanty
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|Teksas}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Cass (Teksas)|Cass]]
 |data założenia               = 1871
 |prawa miejskie               = 1929
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 48-04516
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: {{GNIS|1372354}}
 |powierzchnia                 = 28,7
 |wysokość                     = 79
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 5 675
 |gęstość zaludnienia          = 197,7
 |numer kierunkowy             = 903
 |kod pocztowy                 = 75551<ref>{{cytuj stronę|url = https://tools.usps.com/go/ZipLookupResultsAction!input.action?resultMode=0&city=Atlanta&state=TX|tytuł = Look Up a ZIP Code|data dostępu = 2012-05-05|opublikowany = [[United States Postal Service]]|język = en}}</ref>
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = Teksas
 |współrzędne                  = 33°7′6″N 94°10′0″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.atlantatexas.org/
}}
'''Atlanta''' – [[miasto]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Teksas]], w [[Hrabstwo Cass (Teksas)|hrabstwie Cass]].

== Demografia ==
Według przeprowadzonego przez [[United States Census Bureau]] spisu powszechnego w 2010 miasto liczyło 5 675 mieszkańców, co oznacza spadek o 1,2% w porównaniu do roku 2000. Natomiast skład etniczny w mieście wyglądał następująco: [[Biała odmiana człowieka|Biali]] 65,0%, [[Afroamerykanie]] 30,2%, [[Żółta odmiana człowieka|Azjaci]] 0,6%, pozostali 4,2%<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.census.gov/quickfacts/qfd/states/48/4804516.html|tytuł = factfinder.census.gov|data dostępu = 2012-05-05|opublikowany = [[United States Census Bureau]]|język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.tshaonline.org/handbook/online/articles/hfa07 Atlanta, TX – Texas State Historical Association]
* [http://www.atlantatexas.org/ Oficjalna strona]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Teksas]]

title: Atlanta

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Teksas

Hrabstwo: Cass


text:
# Varmaland
Varmaland (isl. Ciepło Ziemi) – wieś w Islandii, ok. 100 km na północ od Reykjavíku. Znany jako ośrodek lokalnej turystyki oraz ekologicznej produkcji warzyw, roślin i kwiatów. Są one uprawiane w szklarniach, które korzystają z pobliskich źródeł termalnych i gejzerów. Energię geotermalną wykorzystuje się też jako źródło energii elektrycznej. We wsi występuje zjawisko dnia i nocy polarnej.
Przez wiele lat w Varmaland znajdowało się liceum dla kobiet oraz szkoła nauki gotowania. Trzy największe gejzery w miejscowości to: Veggjalaug, Minnihver i Kvennaskólahver. Służą do ocieplania lokalnego basenu, centrum kultury, szkoły oraz lokalnych szklarni.

title: Varmaland

wikitext:
'''Varmaland''' ([[język islandzki|isl]]. ''Ciepło Ziemi'') – wieś w [[Islandia|Islandii]], ok. 100 km na północ od [[Reykjavík]]u. Znany jako ośrodek lokalnej turystyki oraz ekologicznej produkcji warzyw, roślin i kwiatów. Są one uprawiane w szklarniach, które korzystają z pobliskich [[źródło termalne|źródeł termalnych]] i [[gejzer]]ów. Energię geotermalną wykorzystuje się też jako źródło energii elektrycznej. We wsi występuje zjawisko [[dzień polarny|dnia]] i [[noc polarna|nocy polarnej]]<ref>{{Cytuj stronę |url=https://notendur.hi.is/jonjonas//en/webinclass/varmaland.htm |tytuł=University of Iceland: Varmaland |data dostępu=2013-11-30 |archiwum=https://web.archive.org/web/20131203020104/https://notendur.hi.is/jonjonas//en/webinclass/varmaland.htm |zarchiwizowano=2013-12-03 }}</ref>.

Przez wiele lat w Varmaland znajdowało się liceum dla kobiet oraz szkoła nauki gotowania. Trzy największe gejzery w miejscowości to: [[Veggjalaug]], [[Minnihver]] i [[Kvennaskólahver]]. Służą do ocieplania lokalnego basenu, [[Dom kultury|centrum kultury]], szkoły oraz lokalnych szklarni.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.flickr.com/photos/8058853@N06/4850752328/in/photostream/ Varmaland photos on Flickr]

[[Kategoria:Wsie na Islandii]]


text:
# Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie – parafia katedralna znajdująca się w diecezji rzeszowskiej w dekanacie Rzeszów Katedra. Erygowana w 1975 roku. Mieści się przy Alei Sikorskiego.

## Historia
Drabinianka była wzmiankowana już w 1423 roku w składzie dóbr tyczyńskich. W 1902 roku część wsi włączono w granice miasta Rzeszowa, a w 1951 roku włączono pozostałą część Drabinianki.
W sierpniu 1972 roku utworzono samodzielny wikariat przy parafii Słocina. 17 kwietnia 1973 roku utworzono ośrodek duszpasterski przy tymczasowej kaplicy, przy ul. Koło. W 1975 roku otrzymano pozwolenie na budowę kościoła. 11 października dekretem bpa Ignacego Tokarczuka została erygowana parafia, której pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Mac. W 1976 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła wraz z plebanią i domem katechetycznym, według projektu zespołu inżynierskiego z Politechniki Krakowskiej pod kierownictwem prof. Witolda Cęckiewicza. W 1980 roku poświęcono kamień węgielny i oddano do użytku dolny kościół. W listopadzie 1982 roku oddano do użytku górny kościół.
2 czerwca 1991 r. podczas IV pielgrzymki do Polski papież Jan Paweł II dokonał konsekracji kościoła. 25 marca 1992 roku na mocy bulli Totus Tuus Poloniae Populus została erygowana diecezja rzeszowska, a kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, został podniesiony do godności kościoła katedralnego.
W 1993 roku odbyła się koronacja figury Matki Bożej Fatimskiej nadając świątyni katedralnej przywilej sanktuarium z cotygodniową nowenną i uroczystymi nabożeństwami.
W 1980 roku utworzono Dom Zakonny sióstr Felicjanek. Na terenie parafii jest 12 885 wiernych.
Proboszczowie parafii:
1975–2011. ks. inf. Stanisław Mac.
2011–2017. ks. prał. Jan Delekta.
2017– nadal ks. Krzysztof Gołąbek.
Znani wikariusze:
1981–1985. ks. Jan Ozga (od 1997 roku biskup w Doumé-Abong’ Mbang w Kamerunie).
1998–2000. ks. Krzysztof Kudławiec (od 2022 roku biskup w Daule w Ekwadorze).

## Terytorium parafii
Teren parafii obejmuje ulice:

- Armii Krajowej
- Bławatkowa
- Bpa Pelczara (numery l, 2, 5, 7)
- Cicha
- Delikatna
- Fabryczna
- Grabskiego
- Graniczna
- Gumińskich
- Jaśminowa
- Jazowa
- Kaktusowa
- Kępa
- Krokusowa (część)
- Ks. J. Popiełuszki (numery 6, 8)
- Kwiatkowskiego (część)
- Lawendowa
- Ładna
- Łagodna
- Łukasiewicza
- Magnolii
- Malwowa
- Miła (4 numery)
- Nagietkowa
- Nowowiejska
- Piwonii
- Podwisłocze (numery 2, 4, 8, 8a, 12)
- Powstańców Warszawy
- Przyjazna
- Radosna
- Rumiankowa
- Sasanki,
- Sienna
- Sikorskiego (numery 45a, 45b, 45c, 47 b )
- Sikorskiego
- Skromna
- Solidarna
- Tęczowa
- Tulipanowa
- Urocza
- Zaciszna
- Zakładowa
- Zawilcowa
- Zielna
- Zielona
- Zimowit

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
 Najświętszego Serca Pana Jezusa
 w Rzeszowie
 |nazwa miejscowa         = {{k|pl|Katedra}}
 |grafika                 = Katedra Rzeszow.JPG
 |opis grafiki            = Katedra w Rzeszowie
 |państwo                 = PL-PK
 |siedziba                = [[Rzeszów]]
 |adres                   = Aleja Sikorskiego 21
35-304 Rzeszów
 |data powołania          = 11 października 1975
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = [[Diecezja]]
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja rzeszowska|rzeszowska]]
 |2. jednostka typ        = [[Dekanat]]
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Rzeszów Katedra|Rzeszów Katedra]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Katedra]]
 |obiekt sakralny         = [[Katedra Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie|Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Krzysztof Gołąbek
 |wezwanie                = [[Serce Jezusowe|Najświętszego Serca Pana Jezusa]]
 |dzień wspomnienia       = [[Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa]] - piątek po [[oktawa (religia)|oktawie]] [[Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa| Bożego Ciała]]
 |kod mapy                = Rzeszów
 |współrzędne             = 50°0′48″N 22°1′10″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 = Category:Rzeszów Cathedral
 |www                     = http://www.katedra.rzeszow.pl
}}
'''Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie''' – parafia katedralna znajdująca się w [[Diecezja rzeszowska|diecezji rzeszowskiej]] w [[Dekanat Rzeszów Katedra|dekanacie Rzeszów Katedra]]. Erygowana w 1975 roku. Mieści się przy Alei Sikorskiego.

== Historia ==
[[Drabinianka]] była wzmiankowana już w 1423 roku w składzie dóbr tyczyńskich. W 1902 roku część wsi włączono w granice miasta [[Rzeszów|Rzeszowa]], a w 1951 roku włączono pozostałą część Drabinianki.

W sierpniu 1972 roku utworzono samodzielny wikariat przy [[Parafia św. Rocha w Rzeszowie|parafii Słocina]]. 17 kwietnia 1973 roku utworzono ośrodek duszpasterski przy tymczasowej kaplicy, przy ul. Koło. W 1975 roku otrzymano pozwolenie na budowę kościoła. 11 października dekretem bpa [[Ignacy Tokarczuk|Ignacego Tokarczuka]] została erygowana parafia, której pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Mac. W 1976 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła wraz z plebanią i domem katechetycznym, według projektu zespołu inżynierskiego z Politechniki Krakowskiej pod kierownictwem prof. Witolda Cęckiewicza. W 1980 roku poświęcono kamień węgielny i oddano do użytku dolny kościół. W listopadzie 1982 roku oddano do użytku górny kościół.

2 czerwca 1991 r. podczas [[Podróż apostolska Jana Pawła II do Polski (1991)|IV pielgrzymki do Polski]] papież [[Jan Paweł II]] dokonał konsekracji kościoła. 25 marca 1992 roku na mocy bulli [[Totus Tuus Poloniae Populus]] została erygowana [[diecezja rzeszowska]], a kościół ''pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa'', został podniesiony do godności [[Katedra|kościoła katedralnego]].

W 1993 roku odbyła się koronacja figury Matki Bożej Fatimskiej nadając świątyni katedralnej przywilej sanktuarium z cotygodniową nowenną i uroczystymi nabożeństwami<ref>[https://www.katedra.rzeszow.pl/Parafia/historia-parafii Historia parafii]</ref>.

W 1980 roku utworzono Dom Zakonny sióstr [[Felicjanki|Felicjanek]]<ref>[https://www.katedra.rzeszow.pl/Parafia/siostry-zakonne Siostry zakonne]</ref>. Na terenie parafii jest 12 885 wiernych.

;<nowiki>Proboszczowie parafii:</nowiki>
:1975–2011. ks. inf. Stanisław Mac<ref>{{Cytuj stronę |url = https://diecezja.rzeszow.pl/nekrologi/zmarl-sp-ks-infulat-stanislaw-mac/ |tytuł = Zmarł śp. ks. infułat Stanisław Mac, emerytowany proboszcz parafii katedralnej w Rzeszowie |data dostępu = 2021-05-22 |archiwum = https://archive.md/20210619083700/https://diecezja.rzeszow.pl/nekrologi/zmarl-sp-ks-infulat-stanislaw-mac/ |zarchiwizowano = 2021-06-19 }}</ref>.
:2011–2017. ks. prał. Jan Delekta<ref>{{Cytuj stronę |url = https://sejmik.podkarpackie.pl/index.php/2254-zmarla-ks-jan-delekta-duszpasterz-samorzadowcow-w-latach-2012-2016 |tytuł = Zmarł ks. Prałat Jan Delekta - duszpasterz samorządowców w latach 2012 - 2016 |data dostępu = 2021-05-22 |archiwum = https://archive.md/20210619084047/https://sejmik.podkarpackie.pl/index.php/2254-zmarla-ks-jan-delekta-duszpasterz-samorzadowcow-w-latach-2012-2016 |zarchiwizowano = 2021-06-19 }}</ref>.
:2017– nadal ks. Krzysztof Gołąbek.

;<nowiki>Znani wikariusze:</nowiki><ref>[https://www.katedra.rzeszow.pl/Parafia/duszpasterze Duszpasterze]</ref>
:1981–1985. ks. [[Jan Ozga]] (od 1997 roku biskup w [[Diecezja Doumé-Abong’ Mbang|Doumé-Abong’ Mbang]] w [[Kamerun]]ie).
:1998–2000. ks. [[Krzysztof Kudławiec]] (od 2022 roku biskup w [[Diecezja Daule|Daule]] w [[Ekwador]]ze).

== Terytorium parafii ==
Teren parafii obejmuje ulice<ref>[https://www.katedra.rzeszow.pl/Parafia/zasieg-terytorialny Zasięg terytorialny]</ref>:
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=13em  |liczba=3 |
* Armii Krajowej
* Bławatkowa
* Bpa Pelczara (''numery l, 2, 5, 7'')
* Cicha
* Delikatna
* Fabryczna
* Grabskiego
* Graniczna
* Gumińskich
* Jaśminowa
* Jazowa
* Kaktusowa
* Kępa
* Krokusowa (''część'')
* Ks. J. Popiełuszki (''numery 6, 8'')
* Kwiatkowskiego (''część'')
* Lawendowa
* Ładna
* Łagodna
* Łukasiewicza
* Magnolii
* Malwowa
* Miła (''4 numery'')
* Nagietkowa
* Nowowiejska
* Piwonii
* Podwisłocze (''numery 2, 4, 8, 8a, 12'')
* Powstańców Warszawy
* Przyjazna
* Radosna
* Rumiankowa
* Sasanki,
* Sienna
* Sikorskiego (''numery 45a, 45b, 45c, 47 b '')
* Sikorskiego
* Skromna
* Solidarna
* Tęczowa
* Tulipanowa
* Urocza
* Zaciszna
* Zakładowa
* Zawilcowa
* Zielna
* Zielona
* Zimowit
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://diecezja.rzeszow.pl/parafie/rzeszow-najswietszego-serca-pana-jezusa/ Informacje o parafii na stronie diecezji rzeszowskiej]
* [http://www.katedra.rzeszow.pl Strona internetowa parafii katedralnej]

{{Parafie dekanatu Rzeszów Katedra}}

[[Kategoria:Parafie rzymskokatolickie w Rzeszowie|Najświętszego Serca Jezusowego]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa|Rzeszów]]

title: Parafia · Najświętszego Serca Pana Jezusa · w RzeszowieKatedra

Województwo: podkarpackie

Siedziba: Rzeszów

Adres: Aleja Sikorskiego 21 · 35-304 Rzeszów

Data powołania: 11 października 1975

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: rzeszowska

Dekanat: Rzeszów Katedra

Katedra: Najświętszego Serca Pana Jezusa

Proboszcz: ks. Krzysztof Gołąbek

Wezwanie: Najświętszego Serca Pana Jezusa

Wspomnienie liturgiczne: Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa - piątek po oktawie Bożego Ciała


text:
# Zimolza
Zimolza – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lutocin. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

title: Zimolza

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Zimolza
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat żuromiński|żuromiński]]
 |gmina                  = [[Lutocin (gmina)|Lutocin]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 95{{r|lud}}
 |rok                    = 2024
 |strefa numeracyjna     = 23
 |kod pocztowy           = 09-317{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WZU
 |SIMC                   = 0119356{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Lutocin (gmina)
 |współrzędne            = 52°58'12"N 19°49'57"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|161808|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Zimolza''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat żuromiński|powiecie żuromińskim]], w [[Lutocin (gmina)|gminie Lutocin]]{{r|teryt|roz}}. Ma status sołectwa{{r|sol}}.

Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim [[województwo płockie (I Rzeczpospolita)|województwa płockiego]]<ref>Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo ciechanowskie|województwa ciechanowskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=lud>[https://samorzad.gov.pl/web/gmina-lutocin/demografia Demografia. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024]</ref>
* <ref name=sol>[https://samorzad.gov.pl/web/gmina-lutocin/solectwa Strona gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1613|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XIV|618|Zimolża}}

{{Gmina Lutocin}}

[[Kategoria:Lutocin (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo płockie)]]

title: Zimolza

Województwo: mazowieckie

Powiat: żuromiński

Gmina: Lutocin

Tablice rejestracyjne: WZU


text:
# Archidiecezja Kota Kinabalu
Archidiecezja Kota Kinabalu – rzymskokatolicka diecezja w Malezji. Powstała w 1855 jako prefektura apostolska Labuan i Borneo. W 1927 przemianowana na prefekturę Północnego Borneo. W 1952 promowana jako wikariat apostolski Jesselton, w 1968 przemianowna na wikariat Kota Kinabalu. W 1976 promowany do rangi diecezji. Archidiecezja od 2008.

## Biskupi
- Edmondo Dunn † (1897  - 1927)
- Augusto Wachter †  1927 - 1945)
- James Buis † (1947  - 1972)
- Peter Chung Hoan Ting (1972  - 1975)
- Bp Simon Michael Fung Kui Heong † (1975  - 1985)
- Abp John Lee Hiong Fun-Yit Yaw (1987 -2012)
- Abp John Wong Soo Kau (od 2012; w latach 2010-2012 koadiutor)

title: Archidiecezja Kota Kinabalu

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Archidiecezja Kota Kinabalu
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        = KotaKinabalu Sabah Sacred-Heart-Cathedral-01.jpg
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = Malezja
 |miejscowość                    = Kota Kinabalu
 |adres                          =
 |data powołania                 = 1855
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|Metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Metropolia Kota Kinabalu|Kota Kinabalu]]
 |obiekt sakralny typ            = katedra
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[John Wong Soo Kau]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    = 5°57'51.4"N 116°04'22.3"E
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Archidiecezja Kota Kinabalu''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] [[diecezja]] w [[Malezja|Malezji]]. Powstała w 1855 jako [[prefektura apostolska]] Labuan i Borneo. W 1927 przemianowana na prefekturę Północnego Borneo. W 1952 promowana jako [[wikariat apostolski]] Jesselton, w 1968 przemianowna na wikariat Kota Kinabalu. W 1976 promowany do rangi diecezji. Archidiecezja od 2008.

== Biskupi ==
*Edmondo Dunn † (1897  - 1927)
*Augusto Wachter †  1927 - 1945)
*James Buis † (1947  - 1972)
*Peter Chung Hoan Ting (1972  - 1975)
* Bp Simon Michael Fung Kui Heong † (1975  - 1985)
* Abp [[John Lee Hiong Fun-Yit Yaw]] (1987 -2012)
* Abp [[John Wong Soo Kau]] (od 2012; w latach 2010-2012 [[koadiutor]])

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/kota0.htm  Giga-Catholic Information]

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie w Malezji|K]]
[[Kategoria:Religia w Kota Kinabalu]]

title: Archidiecezja Kota Kinabalu

Państwo: Malezja

Siedziba: Kota Kinabalu

Metropolia: Kota Kinabalu

Biskup diecezjalny: John Wong Soo Kau


text:
# Płaskowyż Jędrzejowski
Płaskowyż Jędrzejowski (342.21) – wyżyna położona w południowo-zachodniej części województwa świętokrzyskiego. Wchodzi w skład Niecki Nidziańskiej. Od zachodu ograniczony jest doliną Pilicy, od północy Białą Nidą, a od południa Mierzawą. Jego wschodnie granice wyznacza Nida.
Jest zbudowany z margli kredowych. Występują tu także piaski i gliny z okresu czwartorzędu. W jego środkowej, północno-wschodniej i zachodniej części występują łagodne wzniesienia, przeważnie o układzie równoleżnikowym, dochodzące do wysokości 260–326 m n.p.m. Na obszarze tym wykształciły się urodzajne gleby (rędziny).
W przeważającej części jest to teren rolniczy. W centralnej części płaskowyżu ulokowane jest miasto Jędrzejów.

title: Płaskowyż Jędrzejowski

wikitext:
{{Region infobox
 |nazwa=Płaskowyż Jędrzejowski
 |mapa=342.21 Płaskowyż Jędrzejowski.png
 |megaregion=[[Pozaalpejska Europa Środkowa]]
 |prowincja=[[Wyżyny Polskie]]
 |podprowincja=[[Wyżyna Małopolska]]
 |makroregion=[[Niecka Nidziańska]]
 |mezoregion='''Płaskowyż Jędrzejowski'''
 |mikroregion=
 |jednostki=[[Polska]]:<br />[[województwo świętokrzyskie|woj. świętokrzyskie]]
}}
'''Płaskowyż Jędrzejowski''' ([[Regionalizacja fizycznogeograficzna Polski|342.21]]) – [[wyżyna]] położona w południowo-zachodniej części [[województwo świętokrzyskie|województwa świętokrzyskiego]]. Wchodzi w skład [[Niecka Nidziańska|Niecki Nidziańskiej]]. Od zachodu ograniczony jest doliną [[Pilica|Pilicy]], od północy [[Biała Nida|Białą Nidą]], a od południa [[Mierzawa (rzeka)|Mierzawą]]. Jego wschodnie granice wyznacza [[Nida (dopływ Wisły)|Nida]].

Jest zbudowany z [[Margiel|margli]] [[kreda (okres)|kredowych]]. Występują tu także [[piasek|piaski]] i [[Glina|gliny]] z okresu [[czwartorzęd]]u. W jego środkowej, północno-wschodniej i zachodniej części występują łagodne wzniesienia, przeważnie o układzie równoleżnikowym, dochodzące do wysokości 260–326 m [[n.p.m.]] Na obszarze tym wykształciły się urodzajne gleby (rędziny).

W przeważającej części jest to teren rolniczy. W centralnej części płaskowyżu ulokowane jest miasto [[Jędrzejów]].

{{Niecka Nidziańska}}

[[Kategoria:Niecka Nidziańska]]

title: Płaskowyż Jędrzejowski

Megaregion: Pozaalpejska Europa Środkowa

Prowincja: Wyżyny Polskie

Podprowincja: Wyżyna Małopolska

Makroregion: Niecka Nidziańska

Mezoregion: Płaskowyż Jędrzejowski

Zajmowane · jednostki · administracyjne: Polska: · woj. świętokrzyskie


text:
# Baszta Gotycka w Lublinie
Baszta Gotycka, z racji swojego kształtu zwana także Basztą Półokrągłą – gotycka baszta w Lublinie. Zrekonstruowana w latach 80. XX wieku, będąca, wraz z fragmentem murów obronnych, świadectwem gotyckich obwarowań staromiejskich. Basztę zbudowano w 1341 roku razem z murami obronnymi, z kamienia i oblicowano cegłą. Drewniane pomosty umożliwiały obrońcom dostęp do strzelnic. Nie zachowały się ganki strzeleckie umożliwiające dostęp do szczelinowych i kluczowych strzelnic.
Każda baszta znajdowała się pod opieką jednego z lubelskich cechów. Tą opiekowali się kupcy. Mieli obowiązek dostarczać do niej armaty oraz proch. W okresie staropolskim we wnętrzu baszty wyrabiano grube świece kościelne, używając zawieszonych lin konopnych, po których skapywał do form gorący wosk.

title: Baszta Gotycka w Lublinie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Baszta Gotycka w Lublinie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Lublin Baszta Gotycka.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-LU
 |miejscowość           = [[Lublin]]
 |adres                 =
 |typ budynku           = [[baszta]], obwarowania miejskie
 |styl architektoniczny = [[gotyk]]
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = [[1341]]
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            = [[Lata 80. XX wieku]]
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Lublin
 |współrzędne           = 51°14′49″N 22°34′1″E
 |znak na mapie         = Tower.png
 |commons               = Category:Gothic Tower in Lublin
 |www                   =
}}
'''Baszta Gotycka''', z racji swojego kształtu zwana także '''Basztą Półokrągłą''' – [[Gotyk|gotycka]] [[baszta]] w [[Lublin]]ie. Zrekonstruowana w [[Lata 80. XX wieku|latach 80. XX wieku]], będąca, wraz z fragmentem murów obronnych, świadectwem gotyckich obwarowań [[Stare Miasto w Lublinie|staromiejskich]]. Basztę zbudowano w 1341 roku razem z murami obronnymi, z kamienia i oblicowano cegłą. Drewniane pomosty umożliwiały obrońcom dostęp do [[Ambrazura|strzelnic]]. Nie zachowały się ganki strzeleckie umożliwiające dostęp do szczelinowych i kluczowych strzelnic.

[[Plik:Stare Miasto w Lublinie - wieża trynitarska, archikatedra i baszta gotycka.jpg|400px|thumb|left|Baszta gotycka (prawy dolny róg) wśród zabudowań [[Stare Miasto w Lublinie|Starego Miasta]]]]
Każda baszta znajdowała się pod opieką jednego z lubelskich [[cech rzemiosła|cechów]]. Tą opiekowali się kupcy. Mieli obowiązek dostarczać do niej [[armata|armaty]] oraz [[proch]]. W okresie staropolskim we wnętrzu baszty wyrabiano grube [[świeca|świece]] kościelne, używając zawieszonych lin konopnych, po których skapywał do form gorący [[woski|wosk]].

== Zobacz też ==
* [[Brama Krakowska w Lublinie|Brama Krakowska]]
* [[Brama Grodzka w Lublinie|Brama Grodzka]]
* [[Zabytki Lublina]]

[[Kategoria:Mury miejskie w Lublinie]]
[[Kategoria:Wieże obronne w Lublinie]]
[[Kategoria:Architektura gotyku w Lublinie]]

title: Baszta Gotycka w Lublinie

Województwo: lubelskie

Miejscowość: Lublin

Typ budynku: baszta, obwarowania miejskie

Styl architektoniczny: gotyk

Ważniejsze przebudowy: Lata 80. XX wieku


text:
# Osowa (rejon małorycki)
Osowa (biał. Асавая, Asawaja; ros. Осовая, Osowaja) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie małoryckim, w sielsowiecie Mokrany, w pobliżu granicy z Ukrainą.

## Historia
W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie kobryńskim.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie poleskim, do 12 kwietnia 1928 w powiecie kobryńskim, w gminie Mokrany, następnie w powiecie brzeskim, w gminie Małoryta.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

title: Osowa (rejon małorycki)

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Osowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Osowa
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Асавая}}<br />{{k|ru|Осовая}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-BR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon małorycki|małorycki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Mokrany|Mokrany]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 120<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20150625174005/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/bresckaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu brzeskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód brzeski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 51°49′41″N 24°14′05″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Osowa''' ({{w języku|be|Асавая}}, ''Asawaja''; {{w języku|ru|Осовая}}, ''Osowaja'') – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód brzeski|obwodzie brzeskim]], w [[rejon małorycki|rejonie małoryckim]], w [[sielsowiet Mokrany|sielsowiecie Mokrany]], w pobliżu granicy z [[Ukraina|Ukrainą]].

== Historia ==
W XIX i w początkach XX w. położona była w [[Imperium Rosyjskie|Rosji]], w [[Gubernia grodzieńska|guberni grodzieńskiej]], w [[Powiat kobryński|powiecie kobryńskim]].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo poleskie|województwie poleskim]], do 12 kwietnia 1928 w [[Powiat kobryński|powiecie kobryńskim]], w [[Mokrany (gmina)|gminie Mokrany]], następnie w [[Powiat brzeski (województwo poleskie)|powiecie brzeskim]], w [[Małoryta (gmina)|gminie Małoryta]]<ref>{{Dziennik Ustaw|1928|45|427}}</ref>.

Po II wojnie światowej w granicach [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Sowieckiego]]. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{SgKP|XV_cz.2|419|Osowa, pow. kobryński}}
* [http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P41_S38_MALORYTA_1933_300dpi_bcuj298447-289432.jpg Osowa na mapie WIG]
* {{Cytuj stronę |url =http://maps.by |tytuł =Дзяржаўнага цэнтра картографа-геадэзічных матэрыялаў і даных Рэспублікі Беларусь |opublikowany = |data = |język =ru |data dostępu = 2022-01-09}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie małoryckim]]

title: OsowaАсавая · Осовая

Państwo: Białoruś

Obwód: brzeski

Rejon: małorycki

Sielsowiet: Mokrany


text:
# Pole pszenicy w deszczu
Pole pszenicy w deszczu (hol. Ommuurd veld in de regen, ang. Wheat Field in Rain) to tytuł obrazu olejnego (nr kat.: F 650, JH 1839) namalowanego przez Vincenta van Gogha na początku listopada 1889 podczas jego pobytu w miejscowości Saint-Rémy. Obraz znajduje się w zbiorach Philadelphia Museum of Art w Filadelfii.

## Historia i opis
8 maja 1889 Vincent van Gogh stał się dobrowolnym pacjentem szpitala Saint-Paul-de-Musole położonego wśród gór na południu Francji, niedaleko od Arles. Artysta po przybyciu do szpitala niemal od razu przystąpił do malowania. Po kilku dniach poczuł się zirytowany wychodzeniem na zewnątrz. Skupił się na widoku, jaki rozpościerał się z jego celi. Mógł wybrać nie tylko motyw, ale też dowolny punkt obserwacyjny i porę dnia – malował rano i wieczorem, podczas pogody i niepogody. Wśród wielu tematów jego płócien znalazło się ogrodzone pole uprawne za szpitalem. Podczas swego pobytu w szpitalu namalował lub naszkicował je około dwunastu razy. Obraz pola w czasie ulewy jest jedynym dziełem tego typu, które artysta wykonał na południu. Choć pomysł przedstawienia ulewnego deszczu przy pomocy ukośnych kresek ma wyraźny związek z grafiką japońską, którą van Gogh się interesował, to efekt końcowy jest całkowicie osobisty i nie związany z zapożyczeniami. Artysta zatytułował swoje dzieło La Pluie (Deszcz); wynika to z jego listu do brata Theo napisanego 3 stycznia 1890.
Po śmierci van Gogha obraz znalazł się w posiadaniu jego szwagierki, Johanny van Gogh-Bonger. W 1903 sprzedała ona obraz kolekcjonerowi Hugo von Tschudi. Po jego śmierci w 1911 dzieło odziedziczyła wdowa po nim, wypożyczając je na długi termin Nowej Pinakotece w Monachium. W 1928 obraz trafił w ręce marszanda Paula Rosenberga, który w 1949 sprzedał go Henry’emu McIlhenny, od 1976 prezesowi rady nadzorczej Philadelphia Museum of Art. W 1986 McIlhenny podarował obraz muzeum.

title: Pole pszenicy w deszczu

wikitext:
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł            = Pole pszenicy w deszczu
 |tytuł oryginalny = Ommuurd veld in de regen
 |zdjęcie          = Van Gogh - Weizenfeld im Regen.jpeg
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |autor            = [[Vincent van Gogh]]
 |rodzaj           =
 |data powstania   = 1889
 |medium           = [[Malarstwo olejne|olej na płótnie]]
 |wymiary          = 74,3 × 93,1 cm
 |miejscowość      =
 |lokalizacja      = [[Philadelphia Museum of Art]]
 |commons          = Category:Rain by Vincent van Gogh
}}
'''Pole pszenicy w deszczu''' ([[język niderlandzki|hol.]] ''Ommuurd veld in de regen'', [[język angielski|ang.]] ''Wheat Field in Rain'')<ref>{{cytuj stronę|url= http://www.vggallery.com/painting/p_0650.htm |tytuł= The Paintings: Wheat Field in Rain |autor=Vincent van Gogh Gallery|język=en|data dostępu=2012-03-10}}</ref> to tytuł [[malarstwo olejne|obrazu olejnego]] (nr kat.: [[Jacob Baart de la Faille|F]] 650, [[Jan Hulsker|JH]] 1839) namalowanego przez [[Vincent van Gogh|Vincenta van Gogha]] na początku listopada 1889 podczas jego pobytu w miejscowości [[Saint-Rémy-de-Provence|Saint-Rémy]]. Obraz znajduje się w zbiorach [[Philadelphia Museum of Art]] w [[Filadelfia|Filadelfii]].

== Historia i opis ==
8 maja 1889 Vincent van Gogh stał się dobrowolnym pacjentem szpitala Saint-Paul-de-Musole położonego wśród gór na południu Francji, niedaleko od Arles<ref name="Rain">{{cytuj stronę|url= http://www.philamuseum.org/collections/permanent/82820.html|tytuł= Collections. Rain|autor= Joseph J. Rishel w: Philadelphia Museum of Art|język=en|data dostępu=2012-03-10}}</ref>. Artysta po przybyciu do szpitala niemal od razu przystąpił do malowania. Po kilku dniach poczuł się zirytowany wychodzeniem na zewnątrz. Skupił się na widoku, jaki rozpościerał się z jego celi. Mógł wybrać nie tylko motyw, ale też dowolny punkt obserwacyjny i porę dnia – malował rano i wieczorem, podczas pogody i niepogody<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Field | imię = D. M. | autor = | autor link = | tytuł = Van Gogh| wydanie = | wydawca = Chartwell Books, Inc. | miejsce = | rok = 2006| strony = 324| rozdział = | isbn = 0-7858-2011-6 | język =en}}</ref>. Wśród wielu tematów jego płócien znalazło się ogrodzone pole uprawne za szpitalem. Podczas swego pobytu w szpitalu namalował lub naszkicował je około dwunastu razy. Obraz pola w czasie ulewy jest jedynym dziełem tego typu, które artysta wykonał na południu. Choć pomysł przedstawienia ulewnego deszczu przy pomocy ukośnych kresek ma wyraźny związek z grafiką japońską, którą van Gogh się interesował, to efekt końcowy jest całkowicie osobisty i nie związany z zapożyczeniami<ref name="Rain" />. Artysta zatytułował swoje dzieło ''La Pluie (Deszcz)''; wynika to z jego listu do brata [[Theo van Gogh (marszand)|Theo]] napisanego 3 stycznia 1890<ref>{{cytuj stronę|url= http://vangoghletters.org/vg/letters/let834/letter.html|tytuł= 834: To Theo van Gogh. Saint-Rémy-de-Provence, Friday, 3 January 1890.|autor= Van Gogh Museum, Amsterdam |język=en fr|data dostępu=2012-03-10}}</ref>.

Po śmierci van Gogha obraz znalazł się w posiadaniu jego szwagierki, [[Johanna van Gogh-Bonger|Johanny van Gogh-Bonger]]. W 1903 sprzedała ona obraz kolekcjonerowi [[Hugo von Tschudi]]. Po jego śmierci w 1911 dzieło odziedziczyła wdowa po nim, wypożyczając je na długi termin [[Nowa Pinakoteka|Nowej Pinakotece]] w [[Monachium]]. W 1928 obraz trafił w ręce [[marszand]]a [[Paul Rosenberg (marszand)|Paula Rosenberga]], który w 1949 sprzedał go [[Henry Plumer McIlhenny|Henry’emu McIlhenny]], od 1976 prezesowi rady nadzorczej [[Philadelphia Museum of Art]]. W 1986 McIlhenny podarował obraz muzeum<ref name="Rain" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.philamuseum.org/collections/permanent/82820.html Opis obrazu na stronie Philadelphia Museum of Art] {{Lang|en}}

{{Vincent van Gogh}}

[[Kategoria:Malarstwo pejzażowe Vincenta van Gogha]]
[[Kategoria:Obrazy w Philadelphia Museum of Art]]

title: Pole pszenicy w deszczuOmmuurd veld in de regen

Autor: Vincent van Gogh

Medium: olej na płótnie

Lokalizacja: Philadelphia Museum of Art


text:
# Eichenbach
Eichenbach – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Ahrweiler, wchodzi w skład gminy związkowej Adenau.

title: Eichenbach

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Eichenbach
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = DEU Eichenbach COA.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-RP
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Ahrweiler|Ahrweiler]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Gmina związkowa Adenau]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 5,02 km²
 |wysokość                        = 380 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2009
 |liczba ludności                 = 61
 |gęstość zaludnienia             = 12 os./km²
 |numer kierunkowy                = 02694
 |kod pocztowy                    = 53533
 |tablice rejestracyjne           = AW
 |adres urzędu                    = Kirchstraße 15<br />53518 Adenau
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Eichenbach in AW.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Nadrenia-Palatynat
 |współrzędne                     = 50°26′N 6°49′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.eichenbach.de/
}}
'''Eichenbach''' – miejscowość i gmina w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraje związkowe Niemiec|kraju związkowym]] [[Nadrenia-Palatynat]], w powiecie [[powiat Ahrweiler|Ahrweiler]], wchodzi w skład [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|gminy związkowej]] [[gmina związkowa Adenau|Adenau]].

== Bibliografia ==
* Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz, Bad Ems

{{Gmina związkowa Adenau}}

[[Kategoria:Powiat Ahrweiler]]
[[Kategoria:Gminy w Nadrenii-Palatynacie]]
[[Kategoria:Miejscowości w Nadrenii-Palatynacie]]

title: Eichenbach

Powiat: Ahrweiler

Wspólnota: Gmina związkowa Adenau

• gęstość: 12 os./km²

Tablice rejestracyjne: AW


text:
# Emilio Prados
Emilio Prados Such. (ur. 4 marca 1899 w Maladze, zm. 24 kwietnia 1962 w Meksyku) – hiszpański poeta, przedstawiciel Pokolenia 27.

title: Emilio Prados

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko           = Emilio Prados
 |imię i nazwisko org       = Emilio Prados Such
 |pseudonim                 =
 |grafika                   = Emilio Prados.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[4 marca]] [[1899]]
 |miejsce urodzenia         = [[Malaga]]
 |data śmierci              = [[24 kwietnia]] [[1962]]
 |miejsce śmierci           = [[Meksyk (miasto)|Meksyk]]
 |narodowość                = [[Hiszpania|hiszpańska]]
 |język                     = [[język hiszpański|hiszpański]]
 |Alma Mater                =
 |dziedzina sztuki          = [[poezja]]
 |epoka                     =
 |muzeum artysty            =
 |ważne dzieła              =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |odznaczenia               =
 |nagrody                   =
 |commons                   = Category:Emilio Prados
 |wikiźródła                =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Emilio Prados Such'''. (ur. [[4 marca]] [[1899]] w [[Malaga|Maladze]], zm. [[24 kwietnia]] [[1962]] w [[Meksyk (miasto)|Meksyku]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[poeta]], przedstawiciel [[Pokolenie 27|Pokolenia 27]]<ref>[https://archive.ph/20160724015923/http://www.bu.edu/agni/authors/E/Emilio-Prados.html Tłumaczenia na język angielski]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Prados, Emilio}}
[[Kategoria:Hiszpańscy poeci XX wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Maladze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1899]]
[[Kategoria:Zmarli w 1962]]

title: Emilio PradosEmilio Prados Such

Data i miejsce urodzenia: 4 marca 1899 · Malaga

Data i miejsce śmierci: 24 kwietnia 1962 · Meksyk

Narodowość: hiszpańska

Język: hiszpański

Dziedzina sztuki: poezja


text:
# André Gaudin
André Gaudin (ur. 1 lutego 1875 w Levallois-Perret, zm. 19 kwietnia 1926 w Paryżu) – francuski wioślarz, wicemistrz olimpijski.
Jego ojciec Paul André Gaudin był wiceprzewodniczącym Cercle Nautique de France.
Wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1900, na których zdobył srebrny medal w jedynkach (w finale uzyskał czas 7:41,6, przegrywając z rodakiem Hermannem Barreletem o sześć sekund).

title: André Gaudin

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = André Gaudin
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = wioślarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[1 lutego]] [[1875]]
 |miejsce urodzenia         = [[Levallois-Perret]]
 |data śmierci              = [[19 kwietnia]] [[1926]]
 |miejsce śmierci           = [[Paryż]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Paryż|1900|wioślarstwo|srebro|(jedynka)}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''André Gaudin''' (ur. [[1 lutego]] [[1875]] w [[Levallois-Perret]], zm. [[19 kwietnia]] [[1926]] w Paryżu<ref>Stéphane Gachet ''JO d'été. Tous les médaillés français de 1896 à nos jours'', wyd. Talent Sport, Paris 2023, s. 78</ref>) – [[Francja|francuski]] [[wioślarstwo|wioślarz]], wicemistrz olimpijski.

Jego ojciec Paul André Gaudin był wiceprzewodniczącym Cercle Nautique de France.

Wystąpił na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1900|Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1900]], na których zdobył srebrny medal w jedynkach (w finale uzyskał czas 7:41,6, przegrywając z rodakiem [[Hermann Barrelet|Hermannem Barreletem]] o sześć sekund)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.olympedia.org/results/157500 | tytuł = Single Sculls, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-06-07}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://olympedia.org/athletes/36964 | tytuł = André Gaudin | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-06-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200608235525/http://www.olympedia.org/athletes/36964 | zarchiwizowano = 2020-06-08 }}

{{SORTUJ:Gaudin, André}}
[[Kategoria:Francuscy wioślarze]]
[[Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Paryż 1900)]]
[[Kategoria:Francuscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1900]]
[[Kategoria:Wioślarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1900]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1875]]
[[Kategoria:Zmarli w 1926]]

title: · André Gaudin

Data i miejsce urodzenia: 1 lutego 1875 · Levallois-Perret

Data i miejsce śmierci: 19 kwietnia 1926 · Paryż

title: Dorobek medalowy

srebro: Paryż 1900 · wioślarstwo · (jedynka)


text:
# Mikitycze (gmina)
Mikitycze – dawna gmina wiejska istniejąca do 1926 roku w woj. poleskim (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy były Mikitycze.
W okresie międzywojennym gmina należała do powiatu prużańskiego w woj. poleskim. Gminę zniesiono 22 stycznia 1926 roku, a jej obszar włączono do gmin Malecz i Linowo oraz do nowo utworzonej gminy Prużana.

title: Mikitycze (gmina)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Mikitycze
 |dopełniacz nazwy          = gminy Mikitycze
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1921–1926<ref>Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. poleskiego.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = (1919–20: [[okręg brzeski]])
(1920–21: [[okręg poleski]])
1921–26: [[województwo poleskie|poleskie]]
 |powiat                    = [[powiat prużański|prużański]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Mikitycze]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              = 1921
 |liczba ludności           = 1845<ref name="skorowidz"/>
 |gęstość zaludnienia       =
 |plan                      =
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Mikitycze''' – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca do [[1926]] roku w [[województwo poleskie|woj. poleskim]] (obecnie na [[Białoruś|Białorusi]]). Siedzibą gminy były [[Mikitycze]].

W okresie międzywojennym gmina należała do [[powiat prużański|powiatu prużańskiego]] w woj. poleskim<ref name="skorowidz">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VIII - Województwo Poleskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924</ref>. Gminę zniesiono [[22 stycznia]] [[1926]] roku, a jej obszar włączono do gmin [[Malecz (gmina)|Malecz]] i [[Linowo (gmina)|Linowo]] oraz do nowo utworzonej [[Prużana (gmina)|gminy Prużana]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1926|numer=7|pozycja=46}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat prużański}}

{{SORTUJ:Mikitycze)}}
[[Kategoria:Dawne gminy w okręgu brzeskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie poleskim]]

title: Mikitycze

Województwo: (1919–20: okręg brzeski) · (1920–21: okręg poleski) · 1921–26: poleskie

Powiat: prużański

Siedziba: Mikitycze