text:
# 32 Dywizja Kawalerii (ZSRR)
32 Dywizja Kawalerii (ros. 32-я кавалерийская дивизия) – związek taktyczny kawalerii Armii Czerwonej.
Dywizja wzięła udział w kampanii wrześniowej w składzie  4 Korpusu Kawalerii.

## Struktura organizacyjna
W 1939
- 65 pułk kawalerii
- 86 pułk kawalerii
- 121 pułk kawalerii
- 153 pułk kawalerii
- 18 pułk czołgów
- 40 dywizjon artylerii konnej
- 27 szwadron saperów
- 4 szwadron łączności

## Dowódcy dywizji
- kombrig Nikołaj Bierzarin (był w 1939)[2]

title: 32 Dywizja Kawalerii (ZSRR)

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 32 Dywizja Kawalerii
 |nazwa oryginalna     = 32-я кавалерийская дивизия
 |znak                 = Red Army Badge.svg
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{państwo|SUN|1936}}
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[II wojna światowa]]
''[[kampania wrześniowa]]''
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska lądowe]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[kawaleria]]
 |podległość           = [[4 Korpus Kawalerii (ZSRR)|4 Korpus Kawalerii]] (1939)
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''32 Dywizja Kawalerii''' ({{w języku|ru|32-я кавалерийская дивизия}}) – [[związek taktyczny]] [[kawaleria|kawalerii]] [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]].

Dywizja wzięła udział w [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] w składzie  [[4 Korpus Kawalerii (ZSRR)|4 Korpusu Kawalerii]]{{odn|Zarzycki|2014|s=328}}.

== Struktura organizacyjna ==
; W 1939{{odn|Zarzycki|2014|s=329}}
* 65 pułk kawalerii
* 86 pułk kawalerii
* 121 pułk kawalerii
* 153 pułk kawalerii
* 18 pułk czołgów
* 40 dywizjon artylerii konnej
* 27 szwadron saperów
* 4 szwadron łączności

== Dowódcy dywizji ==
* kombrig Nikołaj Bierzarin (był w 1939){{odn|Zarzycki|2014|s=329}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Zarzycki |imię = Piotr |tytuł = Suplement do września 1939. Ordre de Bataille armii niemieckiej, słowackiej i sowieckiej wraz z obsadami personalnymi |data = 2014 |wydawca = Księgarnia Historyczna |miejsce = Warszawa |isbn = 9788393320479 |odn = tak}}

{{Kawaleria RKKA w kampanii wrześniowej}}
{{Siły zbrojne ZSRR}}

[[Kategoria:Radzieckie dywizje kawalerii]]
[[Kategoria:Radzieckie dywizje kawalerii z okresu kampanii wrześniowej]]

title: · 32 Dywizja Kawalerii32-я кавалерийская дивизия

Państwo: ZSRR

Rodzaj sił zbrojnych: Wojska lądowe

Rodzaj wojsk: kawaleria

Podległość: 4 Korpus Kawalerii (1939)


text:
# Zygmunt Karwacki
Zygmunt Karol Karwacki, ps. „Stanisław Bończa” (ur. 20 października 1893 w majątku Czarnowiec pow. Pińczów, poległ 4 lipca 1916 pod Kościuchnówką) – podporucznik Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych. Jego ojciec Karol Karwacki, właściciel Paśmiech i folwarku Czarnowiec żonaty z Ludwiką z domu Zakrzewską miał trzech synów: Zygmunta, Wacława i Stefana.
Zygmunt Karwacki uczęszczał do gimnazjum w Kielcach, później kształcił się w Warszawie. Od 1910 roku czynnie uczestniczył w skautingu i w organizacjach niepodległościowych. W 1912 roku ukończył gimnazjum Konopczyńskiego w Warszawie i podjął studia w Wyższym Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W tym samym roku wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich. W krótkim czasie awansował do stopnia podchorążego. W 1913 Komendant Józef Piłsudski odznaczył go najzaszczytniejszym wówczas odznaczeniem „Parasol”.
Podczas pobytu na wakacjach w Kieleckiem wyruszył konno do Krakowa i jako jeden z „siódemki” Beliny przekroczył granicę Królestwa. 1 sierpnia 1914 roku Władysław Belina-Prażmowski otrzymał od Józefa Piłsudskiego rozkaz sformowania kilkuosobowego patrolu rekonesansowego z zadaniem dokonania zwiadu na tereny zaboru rosyjskiego. W skład patrolu razem z Beliną weszli strzelcy: Janusz Głuchowski, Antoni Jabłoński, Stefan Hanka-Kulesza, Stanisław Grzmot-Skotnicki, Ludwik Kmicic-Skrzyński, Zygmunt Karwacki jako przewodnik. Po powrocie z pierwszego patrolu został przydzielony do grupy Mieczysława Ryś-Trojanowskiego, która wyruszyła do Kielc (Pierwsza Kompania Kadrowa). Wkrótce wrócił do kawalerii Beliny i jako ułan, wachmistrz, a wkrótce szef 1 szwadronu Bieliny brał udział w operacji korczyńskiej we wrześniu 1914 roku. 9 października został mianowany na stopień podporucznika oraz komendanta garnizonu Kielce (z ramienia Polskiej Organizacji Narodowej). W listopadzie 1914 mianowany dowódcą plutonu w IV Batalionie, został ranny 25 grudnia 1914 w bitwie pod Łowczówkiem, leczył się w szpitalach w Białej i w Wiedniu.
Do sierpnia 1915 roku wykonywał misje powierzane mu przez Józefa Piłsudskiego. Był też krótko kierownikiem wywiadu i komendantem POW okręgu radomskiego.
Wkrótce Zygmunta Karwackiego przeniesiono ponownie do działań liniowych jako komendanta plutonu w 2. kompanii I batalionu 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Brał udział w kampanii wołyńskiej gdzie poległ 4 lipca 1916 roku w bitwie pod Kostuchnówką nad Styrem. Zygmunt Karol Karwacki został pochowany w zbiorowej mogile w Wołczewsku. Mogiła ta już nie istnieje.
Zygmunt Karol Karwacki został pośmiertnie mianowany kapitanem.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6475 – pośmiertnie, 17 maja 1922[6][7][8]
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 9 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie – pośmiertnie, 1922[10][11]
- Odznaka Pamiątkowa „Pierwsza Kadrowa”[12]

wikiname: plwiki

title: Zygmunt Karwacki

in_language: pl

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Zygmunt Karol Karwacki
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           = Stanisław Bończa
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = ZygmuntKarolKarwacki1.jpg
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = POL I BRYGADA LP 1914 PODPORUCZNIK.svg
 |stopień             = [[podporucznik]]
 |data urodzenia      = 20 października 1893
 |miejsce urodzenia   = Czarnowiec (kielecczyzna)
 |data śmierci        = 4 lipca 1916
 |miejsce śmierci     = [[Kościuchnówka]]
 |lata służby         = 1914–1916
 |siły zbrojne        = [[Plik:Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png|20px]] [[Armia Austro-Węgier]]
 |formacja            = [[Plik:Orzełek legionowy.svg|20px]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legiony Polskie]]
 |jednostki           = [[5 Pułk Piechoty (LP)|5 Pułk Piechoty LP]]
 |stanowiska          = komendant plutonu
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]] †
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|KW|4}}<br />{{order|PL-ZOP}}  [[Plik:Odznaka 1 Kompanii Kadrowej.JPG|40px|Odznaka 1 Kompanii Kadrowej]]
 |commons             =
}}

'''Zygmunt Karol Karwacki''', ps. „Stanisław Bończa” (ur. [[20 października]] [[1893]] w majątku Czarnowiec pow. Pińczów{{odn|Leżeński|Kukawski|1991|s=19}}, poległ [[4 lipca]] [[1916]] pod [[Kościuchnówka|Kościuchnówką]]) – [[podporucznik]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]], [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych. Jego ojciec Karol Karwacki, właściciel [[Paśmiechy|Paśmiech]] i folwarku Czarnowiec żonaty z Ludwiką z domu Zakrzewską miał trzech synów: Zygmunta, Wacława<ref>Urodzony w 1895 roku gospodarował na ojcowiźnie, był znanym hodowcą koni. W okresie międzywojennym przez kilka lat sprawował urząd wiceministra rolnictwa.</ref> i Stefana.

Zygmunt Karwacki uczęszczał do [[I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach|gimnazjum]] w [[Kielce|Kielcach]], później kształcił się w [[Warszawa|Warszawie]]. Od 1910 roku czynnie uczestniczył w skautingu i w organizacjach niepodległościowych. W 1912 roku ukończył gimnazjum Konopczyńskiego w Warszawie{{odn|Leżeński|Kukawski|1991|s=19}} i podjął studia w Wyższym [[Studium Rolnicze Uniwersytetu Jagiellońskiego|Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego]] w Krakowie{{odn|Gałęzowski|5=2019|s=116}}. W tym samym roku wstąpił do [[Polskie Drużyny Strzeleckie|Polskich Drużyn Strzeleckich]]. W krótkim czasie awansował do stopnia podchorążego. W 1913 Komendant [[Józef Piłsudski]] odznaczył go najzaszczytniejszym wówczas odznaczeniem [[Odznaka Oficerska Związków Strzeleckich|„Parasol”]].

Podczas pobytu na wakacjach w Kieleckiem wyruszył konno do Krakowa i jako jeden z „[[Ułańska siódemka|siódemki]]” Beliny przekroczył granicę Królestwa{{odn|Leżeński|Kukawski|1991|s=19}}. 1 sierpnia 1914 roku [[Władysław Belina-Prażmowski]] otrzymał od Józefa Piłsudskiego rozkaz sformowania kilkuosobowego patrolu rekonesansowego z zadaniem dokonania zwiadu na tereny zaboru rosyjskiego. W skład patrolu razem z Beliną weszli strzelcy: [[Janusz Głuchowski]], [[Antoni Jabłoński (1896–1920)|Antoni Jabłoński]], [[Stefan Hanka-Kulesza]], [[Stanisław Grzmot-Skotnicki]], [[Ludwik Kmicic-Skrzyński]], Zygmunt Karwacki jako przewodnik<ref>Patrz [[Ułańska siódemka]].</ref>. Po powrocie z pierwszego patrolu został przydzielony do grupy [[Mieczysław Ryś-Trojanowski|Mieczysława Ryś-Trojanowskiego]], która wyruszyła do Kielc ([[Pierwsza Kompania Kadrowa]]). Wkrótce wrócił do kawalerii Beliny i jako ułan, wachmistrz, a wkrótce szef 1 szwadronu Bieliny brał udział w operacji korczyńskiej we wrześniu 1914 roku. 9 października został mianowany na stopień podporucznika oraz komendanta garnizonu Kielce (z ramienia Polskiej Organizacji Narodowej)<ref>Marek Gałęzowski, ''Karwacki Zygmunt'' [w:] idem, ''My idziemy w zórz świtanie...'', s. 118.</ref>. W listopadzie 1914 mianowany dowódcą plutonu w IV Batalionie, został ranny 25 grudnia 1914{{odn|Leżeński|Kukawski|1991|s=19}} w bitwie pod [[Łowczówek|Łowczówkiem]], leczył się w szpitalach w Białej i w Wiedniu.

Do sierpnia 1915 roku wykonywał misje powierzane mu przez Józefa Piłsudskiego. Był też krótko kierownikiem wywiadu i komendantem [[Polska Organizacja Wojskowa|POW]] okręgu radomskiego.

Wkrótce Zygmunta Karwackiego przeniesiono ponownie do działań liniowych jako komendanta plutonu w 2. kompanii I batalionu [[5 Pułk Piechoty (LP)|5 Pułku Piechoty Legionów Polskich]]. Brał udział w kampanii wołyńskiej gdzie poległ 4 lipca 1916 roku w bitwie pod [[Bitwa pod Kostiuchnówką|Kostuchnówką]] nad [[Styr]]em. Zygmunt Karol Karwacki został pochowany w zbiorowej mogile w Wołczewsku{{odn|Leżeński|Kukawski|1991|s=19}}. Mogiła ta już nie istnieje.

Zygmunt Karol Karwacki został pośmiertnie mianowany kapitanem.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 6475 – pośmiertnie, 17 maja 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 19 – wskazany jako Bończa-Karwacki Zygmunt}}<ref name=":0232222232">{{Cytuj |tytuł = Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich. |czasopismo = Żołnierz Polski |data = 1922-07-16 |data dostępu = 2025-05-18 |numer = 29 (308) |s = 17 |opublikowany = zbrojownia.cbw.wp.mil.pl |url = https://zbrojownia.cbw.wp.mil.pl/Content/2892/ZP_1922_029.pdf?handler=pdf |język = pl}}</ref>{{odn|Polak (red.)|1993|s=90}}
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] – pośmiertnie, 9 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”<ref>{{Monitor Polski|1930|300|423}}.</ref>
* [[Krzyż Walecznych]] czterokrotnie – pośmiertnie, 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 31 z 16 września 1922 roku, s. 680}}{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 2 z 19 marca 1931 roku, s. 84}}
* Odznaka Pamiątkowa „Pierwsza Kadrowa”<ref>{{Cytuj|autor=|tytuł=6 sierpień: 1914 – 1934|data=1934 |miejsce=Warszawa|wydawca=Zarząd Główny Związku Legjonistów Polskich|s=18}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |autor = Marek Gałęzowski |tytuł = My idziemy w zórz świtanie...: sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914-1916 |data = 2019 |data dostępu = 2025-04-29 |isbn = 978-83-8098-685-5 |wydawca = Instytut Pamięci Narodowej |s = 116–119 |odn = tak}}
* {{Cytuj stronę|url=http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164|tytuł=Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych|data dostępu=2018-03-22|odn={{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* Stanisław M. Przybyszewski ''Bieliniak z Paśmiech'', Oleandry nr 3, Kielce 2002 r.
* Przemysław Jerzy Witek – Redaktor „Oleandry” – Biuletyn Związku Piłsudczyków, Oddział Świętokrzyski w Kielcach – informacje mailowe.
* {{Cytuj książkę|imię=Cezary|nazwisko= Leżeński|imię2= Lesław|nazwisko2= Kukawski|tytuł=O kawalerii polskiej XX wieku|data=1991|wydawca=Zakład Narodowy im. Ossolińskich|miejsce=Wrocław|isbn=83-04-03364-X|strony=19|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko= Polak (red.)|imię=Bogusław|autor link=Bogusław Polak|tom=2/2|tytuł= Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945| data=1993| wydawca=Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie| miejsce=Koszalin|isbn=8390051001|odn=tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Karwacki, Zygmunt}}
[[Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich]]
[[Kategoria:Komendanci Okręgów POW]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni znakiem oficerskim tzw. „Parasolem”]]
[[Kategoria:Oficerowie Legionów Polskich 1914–1918]]
[[Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916]]
[[Kategoria:Żołnierze 1 Kompanii Kadrowej Legionów Polskich]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1893]]
[[Kategoria:Zmarli w 1916]]
[[Kategoria:Oficerowie 5 Pułku Piechoty Legionów]]

title: Zygmunt Karol KarwackiStanisław Bończa

Data i miejsce urodzenia: 20 października 1893 · Czarnowiec (kielecczyzna)

Data i miejsce śmierci: 4 lipca 1916 · Kościuchnówka

Siły zbrojne: Armia Austro-Węgier

Formacja: Legiony Polskie

Jednostki: 5 Pułk Piechoty LP

Stanowiska: komendant plutonu

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa †


text:
# Ruth Leiserowitz
Ruth Leiserowitz z domu Kibelka (ur. 25 grudnia 1958 w Prenzlau) – niemiecka historyk specjalizująca się w historii Prus Wschodnich, dziejach polsko-niemiecko-litewskiego pogranicza, a także historii Żydów niemieckich.

## Życiorys
W latach 1965–1975 kształciła się w szkole technicznej w Löwenberg w Marchii, następnie zaś w katolickiej szkole średniej w Potsdam-Herrmannswerder (1975–1978). Od 1978 do 1981 była zatrudniona w Bibliotece Państwowej NRD w Berlinie, następnie zaś w Aufbau-Verlag w Berlinie (1982–1986). Od 1986 do 1990 pracowała jako tłumaczka języków polskiego i litewskiego. W latach 1990–1993 była korespondentką prasy i radia niemieckiego w krajach bałtyckich. Od 1990 do 1996 studiowała historię i filologię polską na uniwersytetach w Berlinie i Wilnie. W roku 1996/1997 była stypendystką Ministerstwa Spraw Wewnętrznych RFN. W 1997 obroniła pracę doktorską pod tytułem „Die deutsche Bevölkerung zwischen Anpassung und Ausweisung nördlich und südlich der Memel 1945-1948” (pol. „Ludność niemiecka na północ i południe Niemna w latach 1945–1948. Między przystosowaniem a wysiedleniem”). Od 1996 do 1999 była pracownikiem naukowym Centrum Kulturalnego im. Thomasa Manna w Nidzie na Litwie. Od 1996 do 2001 pracowała w Centrum Badawczym Historii Prus i Litwy Zachodniej na Uniwersytecie Kłajpedzkim. Od 2001 do 2003 była pracownikiem naukowym w Katedrze Historii Współczesnej na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, pracowała nad projektem „Erfahrungen von Grenze und Ausgrenzung. Juden in Ostpreußen 1812-1942”.
W 2006 obroniła pracę habilitacyjną pod kierunkiem Heinricha Augusta Winklera pod tytułem „Grenzerfahrungen. Jüdische Perspektiven einer preußischen Peripherie”. W latach 2006–2007 była profesorem gościnnym na Uniwersytecie Witolda Wielkiego. W październiku 2009 objęła funkcję zastępcy dyrektora Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie.
Jest członkiem Niemieckiego Związku Uczelni Wyższych (Deutscher Hochschulverband, DHV), Związku Historyków Europy Wschodniej (Verband der Osteuropahistorikerinnen und –historiker e.V., VOH), Komisji Historycznej ds. Badań nad Prusami Wschodnimi i Zachodnimi, a także Bałtyckiej Komisji Historycznej (Baltische Historische Kommission, BHK). Zasiada w kolegium redakcyjnym pisma naukowego „Acta Historica Universitatis Klaipedensis”.
Zamężna, ma dwoje dzieci.

## Wybrane publikacje
- Wolfskinder. Grenzgänger an der Memel. Berlin 1996.
- Ostpreußens Schicksalsjahre 1944–1948. Berlin 2000.
- Vilko vaikai, Vilnius 2001.
- Ostpreußens Schicksalsjahre 1944-1948, Aufbau-Verlag, Berlin 2001.
- Memellandbuch. Fünf Jahrzehnte Nachkriegsgeschichte, Berlin 2002.
- Von Ostpreussen nach Kyritz. Wolfskinder im Land Brandenburg, Potsdam 2003.
- Sabattleuchter und Kriegerverein. Juden in der ostpreußisch-litauischen Grenzregion 1812-1942, Osnabrück 2010.

title: Ruth Leiserowitz

wikitext:
[[Plik:Ruth Leiserowitz Portrait.JPG|thumb|Ruth Leiserowitz]]
'''Ruth Leiserowitz''' z domu Kibelka (ur. [[25 grudnia]] [[1958]] w [[Prenzlau]]) – [[Niemcy|niemiecka]] historyk specjalizująca się w historii [[Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]], dziejach polsko-niemiecko-litewskiego pogranicza, a także historii Żydów niemieckich.

== Życiorys ==
W latach 1965–1975 kształciła się w szkole technicznej w Löwenberg w Marchii, następnie zaś w katolickiej szkole średniej w Potsdam-Herrmannswerder (1975–1978). Od 1978 do 1981 była zatrudniona w Bibliotece Państwowej [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]] w [[Berlin]]ie, następnie zaś w Aufbau-Verlag w Berlinie (1982–1986). Od 1986 do 1990 pracowała jako tłumaczka języków [[Język polski|polskiego]] i [[Język litewski|litewskiego]]. W latach 1990–1993 była korespondentką prasy i radia niemieckiego w krajach bałtyckich. Od 1990 do 1996 studiowała historię i filologię polską na uniwersytetach w Berlinie i Wilnie. W roku 1996/1997 była stypendystką Ministerstwa Spraw Wewnętrznych RFN. W 1997 obroniła pracę doktorską pod tytułem „Die deutsche Bevölkerung zwischen Anpassung und Ausweisung nördlich und südlich der Memel 1945-1948” (pol. „Ludność niemiecka na północ i południe Niemna w latach 1945–1948. Między przystosowaniem a wysiedleniem”). Od 1996 do 1999 była pracownikiem naukowym [[Centrum Kulturalne im. Thomasa Manna w Nidzie|Centrum Kulturalnego im. Thomasa Manna w Nidzie]] na [[Litwa|Litwie]]. Od 1996 do 2001 pracowała w Centrum Badawczym Historii Prus i Litwy Zachodniej na [[Uniwersytet Kłajpedzki|Uniwersytecie Kłajpedzkim]]. Od 2001 do 2003 była pracownikiem naukowym w Katedrze Historii Współczesnej na [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Uniwersytecie Humboldta w Berlinie]], pracowała nad projektem „Erfahrungen von Grenze und Ausgrenzung. Juden in Ostpreußen 1812-1942”.

W 2006 obroniła [[Habilitacja|pracę habilitacyjną]] pod kierunkiem Heinricha Augusta Winklera pod tytułem „Grenzerfahrungen. Jüdische Perspektiven einer preußischen Peripherie”. W latach 2006–2007 była profesorem gościnnym na [[Uniwersytet Witolda Wielkiego|Uniwersytecie Witolda Wielkiego]]. W październiku 2009 objęła funkcję zastępcy dyrektora [[Niemiecki Instytut Historyczny|Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie]].

Jest członkiem Niemieckiego Związku Uczelni Wyższych (''Deutscher Hochschulverband'', '''DHV'''), Związku Historyków Europy Wschodniej (''Verband der Osteuropahistorikerinnen und –historiker e.V.'', '''VOH'''), Komisji Historycznej ds. Badań nad Prusami Wschodnimi i Zachodnimi, a także Bałtyckiej Komisji Historycznej (''Baltische Historische Kommission'', '''BHK'''). Zasiada w kolegium redakcyjnym pisma naukowego „Acta Historica Universitatis Klaipedensis”.

Zamężna, ma dwoje dzieci.

== Wybrane publikacje ==
* ''Wolfskinder. Grenzgänger an der Memel''. Berlin 1996.
* ''Ostpreußens Schicksalsjahre 1944–1948.'' Berlin 2000.
* ''Vilko vaikai'', Vilnius 2001.
* ''Ostpreußens Schicksalsjahre 1944-1948'', Aufbau-Verlag, Berlin 2001.
* ''Memellandbuch. Fünf Jahrzehnte Nachkriegsgeschichte'', Berlin 2002.
* ''Von Ostpreussen nach Kyritz. Wolfskinder im Land Brandenburg'', Potsdam 2003.
* ''Sabattleuchter und Kriegerverein. Juden in der ostpreußisch-litauischen Grenzregion 1812-1942'', Osnabrück 2010.

== Bibliografia ==
* [http://s130978274.online.de/cms/ruth/front_content.php?idcat=62 Curriculum vitae na stronie prywatnej] {{lang|de}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://ruth.leiserowitz.de/front_content.php |tytuł = Strona prywatna |opublikowany = ruth.leiserowitz.de |archiwum = https://web.archive.org/web/20101206003650/http://ruth.leiserowitz.de/front_content.php |zarchiwizowano = 2010-12-06 |język = de}}
* [https://archive.today/2013.05.04-014637/http://www.dhi.waw.pl/pl/instytut/personel/nauka/maike-sach/monat/12/jahr/2010.html Profil na stronie Niemieckiego Instytutu Historycznego] {{lang|de}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Leiserowitz, Ruth}}
[[Kategoria:Niemieccy historycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1958]]


text:
# Hrabstwo Otter Tail
Hrabstwo Otter Tail (ang. Otter Tail County) – hrabstwo w stanie Minnesota w Stanach Zjednoczonych. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 2 224,54 mil2 (5 761,55 km²). Według danych z 2010 r. hrabstwo miało 57 303 mieszkańców. Hrabstwo powstało 18 marca 1858 roku, a jego nazwa pochodzi od jeziora Otter Tail oraz rzeki Otter Tail.

## Sąsiednie hrabstwa
- Hrabstwo Becker (północ)
- Hrabstwo Wadena (północny wschód)
- Hrabstwo Todd (południowy wschód)
- Hrabstwo Douglas (południe)
- Hrabstwo Grant (południowy zachód)
- Hrabstwo Wilkin (zachód)
- Hrabstwo Clay (północny zachód)

## Miasta
- Battle Lake
- Bluffton
- Clitherall
- Dalton
- Deer Creek
- Dent
- Elizabeth
- Erhard
- Fergus Falls
- Henning
- New York Mills
- Ottertail
- Parkers Prairie
- Pelican Rapids
- Perham
- Richville
- Rothsay
- Underwood
- Urbank
- Vergas
- Vining

title: Hrabstwo Otter Tail

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Hrabstwo Otter Tail
 |nazwa oryginalna                = Otter Tail Parish
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[hrabstwo]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Minnesota
 |siedziba                        = [[Fergus Falls (Minnesota)|Fergus Falls]]
 |kod statystyczny                = [[Federal Information Processing Standard|FIPS 6-4]]: 27111
 |powierzchnia                    = 5 761,55 km²<ref name="gazetteer">{{cytuj stronę| url = http://www2.census.gov/geo/docs/maps-data/data/gazetteer/counties_list_27.txt| tytuł = Census 2000 U.S. Gazetteer Files: Counties| data dostępu = 2014-05-17| autor = | opublikowany =| praca = | data = | język = en}}</ref>
 |rok                             = 2010
 |liczba ludności                 = 57 303
 |gęstość zaludnienia             = 11,22 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |strefa czasowa                  = UTC-6/-5
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Minnesota highlighting Otter Tail County.svg
 |nazwa mapy                      = Minnesota
 |współrzędne                     = 46°24′20.610″N 95°42′52.481″W
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Hrabstwo Otter Tail''' (ang. ''Otter Tail County'') – [[hrabstwo]] w [[Stan (podział administracyjny)|stanie]] [[Minnesota]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 2 224,54 mil2 (5 761,55 km²). Według danych z 2010 r. hrabstwo miało 57 303 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.census.gov/quickfacts/qfd/states/27/27111.html| tytuł = QuickFacts from the US Census Bureau| data dostępu = 2014-05-26| autor = | opublikowany =| praca = | data = | język = en}}</ref>. Hrabstwo powstało [[18 marca]] 1858 roku, a jego nazwa pochodzi od [[Otter Tail (jezioro)|jeziora Otter Tail]] oraz [[Otter Tail (rzeka)|rzeki Otter Tail]].

== Sąsiednie hrabstwa ==
* [[Hrabstwo Becker]] (północ)
* [[Hrabstwo Wadena]] (północny wschód)
* [[Hrabstwo Todd (Minnesota)|Hrabstwo Todd]] (południowy wschód)
* [[Hrabstwo Douglas (Minnesota)|Hrabstwo Douglas]] (południe)
* [[Hrabstwo Grant (Minnesota)|Hrabstwo Grant]] (południowy zachód)
* [[Hrabstwo Wilkin]] (zachód)
* [[Hrabstwo Clay (Minnesota)|Hrabstwo Clay]] (północny zachód)

== Miasta ==
* [[Battle Lake]]
* [[Bluffton (Minnesota)|Bluffton]]
* [[Clitherall (Minnesota)|Clitherall]]
* [[Dalton (Minnesota)|Dalton]]
* [[Deer Creek (Minnesota)|Deer Creek]]
* [[Dent (Minnesota)|Dent]]
* [[Elizabeth (Minnesota)|Elizabeth]]
* [[Erhard (Minnesota)|Erhard]]
* [[Fergus Falls (Minnesota)|Fergus Falls]]
* [[Henning (Minnesota)|Henning]]
* [[New York Mills (Minnesota)|New York Mills]]
* [[Ottertail]]
* [[Parkers Prairie (Minnesota)|Parkers Prairie]]
* [[Pelican Rapids]]
* [[Perham (Minnesota)|Perham]]
* [[Richville (Minnesota)|Richville]]
* [[Rothsay (Minnesota)|Rothsay]]
* [[Underwood (Minnesota)|Underwood]]
* [[Urbank]]
* [[Vergas]]
* [[Vining (Minnesota)|Vining]]

== Demografia ==
{{Wykres demograficzny
|tytuł= '''Historia populacji Hrabstwa Otter Tail w latach 1860 – 2010'''
|szerokość= 750
|wysokość= 300
|popmax= 57303
|linie= 10000
|linie pomocnicze= 2000
| rok1=  1860   || pop1= 240
| rok2=  1870   || pop2= 1968
| rok3=  1880   || pop3= 18675
| rok4=  1890   || pop4= 34232
| rok5=  1900   || pop5= 45375
| rok6=  1910   || pop6= 46036
| rok7=  1920   || pop7= 50818
| rok8=  1930   || pop8= 51006
| rok9=  1940   || pop9= 53192
| rok10= 1950  || pop10= 51320
| rok11= 1960  || pop11= 48960
| rok12= 1970  || pop12= 46097
| rok13= 1980  || pop13= 51937
| rok14= 1990  || pop14= 50714
| rok15= 2000  || pop15= 57159
| rok16= 2010  || pop16= 57303

}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Hrabstwa Minnesota USA}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Otter Tail}}
[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Minnesota]]
[[Kategoria:Hrabstwa Stanów Zjednoczonych powstałe w 1858]]

title: Hrabstwo Otter TailOtter Tail Parish

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Minnesota

Siedziba: Fergus Falls


text:
# Olszewo (Białoruś)
Olszewo (biał. Альшэва, Alszewa; ros. Ольшево, Olszewo) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie bereskim, w sielsowiecie Piaski, pomiędzy Białoozierskiem a Jeziorem Czarnym, przy drodze republikańskiej R136.
Współcześnie w skład wsi wchodzi także dawny folwark Cześniki.

## Historia
W XIX i w początkach XX w. uroczysko położone w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie słonimskim, w gminie Piaski.
W dwudziestoleciu międzywojennym kolonia Olszewo i folwark Cześniki leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie kosowskim/iwacewickim,  w gminie Piaski. W 1921 Olszewo liczyło 41 mieszkańców, zamieszkałych w 6 budynkach, w tym 36 Polaków i 5 Rosjan. 31 mieszkańców było wyznania mojżeszowego i 10 prawosławnego. Cześniki liczyły zaś 79 mieszkańców, zamieszkałych w 4 budynkach, w tym 63 Białorusinów, 9 Polaków i 7 Żydów. 68 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 7 mojżeszowego i 4 rzymskokatolickiego.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

## Kościół
W 1809 wybudowano tu kościół katolicki pw. św. Wojciecha, w którym pochowano m.in. Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego. Po powstaniu styczniowym został zamieniony na cerkiew prawosławną. Zburzony po 1939, do czasów współczesnych zachowały się ruiny.

title: Olszewo (Białoruś)

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Olszewo]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Olszewo
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Альшэва}}<br />{{k|ru|Ольшево}}
 |zdjęcie                      = Альшэва. Касцёл Святога Войцеха (1937).jpg
 |opis zdjęcia                 = Kościół św. Wojciecha w Olszewie (1937)
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-BR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon bereski|bereski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Piaski (obwód brzeski)|Piaski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód brzeski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 52°28′23″N 25°11′57″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Olszewo''' ({{w języku|be|Альшэва}}, ''Alszewa''; {{w języku|ru|Ольшево}}, ''Olszewo'') – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód brzeski|obwodzie brzeskim]], w [[rejon bereski|rejonie bereskim]], w [[sielsowiet Piaski (obwód brzeski)|sielsowiecie Piaski]], pomiędzy [[Białooziersk]]iem a [[Jezioro Czarne (rejon bereski)|Jeziorem Czarnym]], przy drodze republikańskiej [[Droga R136 (Białoruś)|R136]].

Współcześnie w skład wsi wchodzi także dawny [[folwark]] Cześniki.

== Historia ==
W XIX i w początkach XX w. [[uroczysko]] położone w [[Imperium Rosyjskie|Rosji]], w [[Gubernia grodzieńska|guberni grodzieńskiej]], w [[Powiat słonimski (gubernia grodzieńska)|powiecie słonimskim]], w [[Piaski (gmina w województwie poleskim)|gminie Piaski]].

W dwudziestoleciu międzywojennym kolonia Olszewo i folwark Cześniki leżały w [[Polska|Polsce]], w [[Województwo poleskie|województwie poleskim]], w powiecie [[Powiat kosowski (województwo poleskie)|kosowskim]]/[[Powiat iwacewicki|iwacewickim]]<ref group="uwaga" name="uwaga1">do 12 grudnia 1920 w [[Powiat słonimski (II Rzeczpospolita)|powiecie słonimskim]]</ref>,  w [[Piaski (gmina w województwie poleskim)|gminie Piaski]]<ref name="przypis1">{{Cytuj książkę |autor = |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie |url = https://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/2225/edition/3106/content |wydawca = Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej |miejsce = Warszawa |rok = 1924 |strony = |isbn = 978-83-254-2578-4}}</ref>. W 1921 Olszewo liczyło 41 mieszkańców, zamieszkałych w 6 budynkach, w tym 36 Polaków i 5 Rosjan. 31 mieszkańców było wyznania mojżeszowego i 10 prawosławnego. Cześniki liczyły zaś 79 mieszkańców, zamieszkałych w 4 budynkach, w tym 63 Białorusinów, 9 Polaków i 7 Żydów. 68 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 7 mojżeszowego i 4 rzymskokatolickiego<ref name="przypis1" />.

Po II wojnie światowej w granicach [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Sowieckiego]]. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

== Kościół ==
{{osobny artykuł|Kościół św. Wojciecha w Olszewie}}
W 1809 wybudowano tu kościół katolicki pw. św. Wojciecha, w którym pochowano m.in. [[Franciszek Ksawery Drucki Lubecki|Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego]]. Po [[Powstanie styczniowe|powstaniu styczniowym]] został zamieniony na cerkiew prawosławną. Zburzony po 1939, do czasów współczesnych zachowały się ruiny.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{SgKP|XV_cz.2|409|Olszewo (2), pow. słonimski}}
* {{Cytuj stronę |url =http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P39_S40_CHOMSK_1931_300dpi_bcuj298399-288481.jpg |tytuł = Mapa WIG ''Chomsk'' |opublikowany = |data = |język = pl |data dostępu = 2023-03-08}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie bereskim]]

title: OlszewoАльшэва · Ольшево

Państwo: Białoruś

Obwód: brzeski

Rejon: bereski

Sielsowiet: Piaski


text:
# Conceição da Feira
Conceição da Feira – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Bahia. Znajduje się w mezoregionie Centro-Norte Baiano i mikroregionie Feira de Santana.

title: Conceição da Feira

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Conceição da Feira
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Conceição da Feira
 |państwo                      = BR-BA
 |powierzchnia                 = 159,776<ref>{{cytuj pismo|url=https://web.archive.org/web/20201023032533/https://pesquisa.in.gov.br/imprensa/jsp/visualiza/index.jsp?data=11/10/2002&jornal=1&pagina=56&totalArquivos=152|tytuł=Resolução do IBGE nº 05, de 10 de outubro de 2002. Área Territorial dos Municípios da Bahia|czasopismo=Diário Oficial da União|wydawca=República Federativa do Brasil – Imprensa Nacional|język=pt|data=11 października 2002|issn=1676-2339|data dostępu=2020-04-24|strony=56}}</ref>
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 20 408<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_bahia.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 127,73
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 12°30′21″S 38°59′56″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Conceição da Feira''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Bahia]]. Znajduje się w [[Mezoregion Centro-Norte Baiano|mezoregionie Centro-Norte Baiano]] i [[Mikroregion Feira de Santana|mikroregionie Feira de Santana]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Bahia]]

title: Conceição da Feira

Państwo: Brazylia

Stan: Bahia


text:
# Magdeleine
Magdeleine – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 125 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 1467 gmin regionu Poitou-Charentes Magdeleine plasuje się na 868. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1006.).

title: Magdeleine

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Magdeleine
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Magdeleine
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Charente (departament)|Charente]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Confolens|Confolens]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 16197
 |powierzchnia                    = 6,58 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 125
 |gęstość zaludnienia             = 19 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 16240
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Charente
 |współrzędne                     = 46°3′N 0°5′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Magdeleine''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Nowa Akwitania]], w departamencie [[Charente (departament)|Charente]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 125 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/[[km²]] (wśród 1467 gmin regionu Poitou-Charentes Magdeleine plasuje się na 868. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1006.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Confolens}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Charente]]

title: Magdeleine

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Charente

Okręg: Confolens

• gęstość: 19 os./km²


text:
# Kaczy Potok
Kaczy Potok (słow. Kačí potok, Kačací potok, Zelený potok, niem. Grünseebach, węg. Zöld-tavi-patak) – nazwa stosowana w polskich publikacjach dla źródłowego odcinka Białki. Zgodnie ze słowacką nomenklaturą nazewniczą zarówno Kaczy Potok, jak i jego dalsze części zwane w polskiej literaturze Białą Wodą oraz Białką są jednym ciekiem wodnym, dla którego na całej długości stosuje się nazwę Biela voda. Potok płynie Doliną Kaczą w słowackich Tatrach, wypływa z Zielonego Stawu Kaczego. Potok ten spada z progu Doliny Kaczej i tworzy na nim wodospad zwany Kaczą Siklawą. Nieco poniżej tego wodospadu łączy się z Litworowym Potokiem (na wysokości ok. 1420 m) i dalej płynie jako Biała Woda.

title: Kaczy Potok

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa               = Kaczy Potok
 |zdjęcie             = Kacza Siklawa.jpg
 |opis zdjęcia        = Wody Kaczego Potoku opadające Kaczą Siklawą
 |kontynent           = Europa
 |państwo             = SVK
 |lokalizacja         =
 |rodzaj cieku        = potok
 |rzędowość           =
 |długość             =
 |spadek              =
 |powierzchnia zlewni =
 |średni przepływ     =
 |miejsce przepływu   =
 |kod statystyczny    =
 |źródło: miejsce     = [[Zielony Staw Kaczy]]
 |źródło: wysokość    =
 |źródło: współrzędne =
 |ujście: recypient   = [[Biała Woda Białczańska]]
 |ujście: miejsce     =
 |ujście: wysokość    = ok. 1420 m n.p.m.
 |ujście: współrzędne =
 |mapa                =
 |opis mapy           =
 |szlak               =
 |commons             =
}}
'''Kaczy Potok''' ([[język słowacki|słow.]] ''Kačí potok'', ''Kačací potok''<ref group=uwaga>Nazwy podawane w ''Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej'', brak jest potwierdzenia ich faktycznego stosowania na Słowacji</ref>, ''Zelený potok''<ref group=uwaga>Nazwa spotykana na polskich mapach, m.in. ''Tatry polskie. Mapa turystyczna'' 1:20.000, Wyd. WIT, Piwniczna 2008, brak jest jednak potwierdzenia faktycznego stosowania tej nazwy na Słowacji</ref>, [[język niemiecki|niem.]] ''Grünseebach'', [[język węgierski|węg.]] ''Zöld-tavi-patak'') – nazwa stosowana w polskich publikacjach dla źródłowego odcinka Białki<ref name=WET>{{Cytuj książkę |imię=Zofia |nazwisko= Radwańska-Paryska |imię2=Witold Henryk |nazwisko2= Paryski|tytuł= Wielka encyklopedia tatrzańska|miejsce=Poronin|wydawca= Wyd. Górskie|rok=2004 |isbn = 83-7104-009-1}}</ref>. Zgodnie ze słowacką nomenklaturą nazewniczą zarówno Kaczy Potok, jak i jego dalsze części zwane w polskiej literaturze [[Biała Woda Białczańska|Białą Wodą]] oraz [[Białka (dopływ Dunajca)|Białką]] są jednym ciekiem wodnym, dla którego na całej długości stosuje się nazwę ''Biela voda''<ref group=uwaga>Według urzędowej mapy ''Spojitá vektorová mapa'' zamieszczonej na słowackim rządowym geoportalu (geoportal.sk). Także polska urzędowa Mapa Podziału Hydrograficznego Polski (ark. M-34-101-A) traktuje Białkę, Białą Wodę i Kaczy Potok jako jeden ciek wodny – Białkę</ref>. Potok płynie [[Dolina Kacza|Doliną Kaczą]] w słowackich [[Tatry|Tatrach]], wypływa z [[Zielony Staw Kaczy|Zielonego Stawu Kaczego]]. Potok ten spada z progu Doliny Kaczej i tworzy na nim wodospad zwany [[Kacza Siklawa|Kaczą Siklawą]]{{r|WET}}. Nieco poniżej tego wodospadu łączy się z [[Litworowy Potok (dopływ Białej Wody)|Litworowym Potokiem]] (na wysokości ok. 1420 m) i dalej płynie jako [[Biała Woda Białczańska|Biała Woda]]{{r|WET}}.

{{osobny artykuł|Potoki tatrzańskie}}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Potoki Tatr Wysokich]]
[[Kategoria:Potoki w słowackich Tatrach]]
[[Kategoria:Dorzecze Białej Wody Białczańskiej]]

title: Kaczy Potok

Kontynent: Europa

Państwo: Słowacja

Miejsce: Zielony Staw Kaczy

Recypient: Biała Woda Białczańska


text:
# Pański Potok (dopływ Bystrzanki)
Pański Potok (Jarominów Potok) – potok będący dopływem Bystrzanki. Spływa z południowo-wschodnich zboczy Pasma Policy w Beskidzie Żywieckim i jego zlewnia w całości znajduje się w obrębie miejscowości Sidzina i Bystra Podhalańska.
Pański Potok ma źródła na zboczach Naroża i Soski. Najwyżej położone z nich znajdują się na wysokości około 880 m. Spływa początkowo w południowo-wschodnim kierunku pomiędzy grzbietami Naroża  i Soski, niżej zakręca w kierunku wschodnim i w miejscowości Bystra Podhalańska uchodzi do Bystrzanki. Następuje to na wysokości około 480 m w miejscu o współrzędnych 49°37′45″N 19°45′13″E/49,629167 19,753611.
W niektórych publikacjach i bazach danych Pański Potok traktowany jest jako dopływ Sidzinki i dopiero ona uchodzi do Bystrzanki.

title: Pański Potok (dopływ Bystrzanki)

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa               = Pański Potok
 |inne nazwy          = Jarominów Potok
 |zdjęcie             =
 |opis zdjęcia        =
 |kontynent           = Europa
 |państwo             = śląskie
 |lokalizacja         = [[powiat suski]]
 |rodzaj cieku        = potok
 |długość             =
 |spadek              =
 |powierzchnia zlewni =
 |średni przepływ     =
 |miejsce przepływu   =
 |źródło: miejsce     = południowo-wschodnie zbocza [[Pasmo Policy|Pasma Policy]]
 |źródło: wysokość    = ~880 m n.p.m.
 |źródło: współrzędne = 49°38′26″N 19°42′11″E
 |ujście: recypient   = [[Bystrzanka (dopływ Skawy)|Bystrzanka]]
 |ujście: miejsce     = [[Bystra Podhalańska]]
 |ujście: wysokość    = ~480 m n.p.m.
 |ujście: współrzędne = 49°37′45″N 19°45′13″E
 |mapa                =
 |opis mapy           =
 |kod mapy            = Bystra-Sidzina
 |szlak               =
 |commons             =
}}
'''Pański Potok''' ('''Jarominów Potok'''<ref name=PRNG>{{PRNG Obiekty|96803}}</ref>) – potok będący dopływem [[Bystrzanka (dopływ Skawy)|Bystrzanki]]. Spływa z południowo-wschodnich zboczy [[Pasmo Policy|Pasma Policy]] w [[Beskid Żywiecki|Beskidzie Żywieckim]] i jego [[zlewnia]] w całości znajduje się w obrębie miejscowości [[Sidzina (województwo małopolskie)|Sidzina]] i [[Bystra Podhalańska]]<ref name=geoportal>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20131109042313/http://maps.geoportal.gov.pl/webclient/default.aspx|tytuł=Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna|data dostępu=2014-04-01}}</ref>.

Pański Potok ma źródła na zboczach [[Naroże|Naroża]] i [[Soska|Soski]]. Najwyżej położone z nich znajdują się na wysokości około 880 m. Spływa początkowo w południowo-wschodnim kierunku pomiędzy grzbietami Naroża  i Soski, niżej zakręca w kierunku wschodnim i w miejscowości Bystra Podhalańska uchodzi do Bystrzanki. Następuje to na wysokości około 480 m w miejscu o współrzędnych {{Współrzędne|49°37′45″N 19°45′13″E|umieść=w tekście}}<ref name=geoportal/>.

W niektórych publikacjach i bazach danych Pański Potok traktowany jest jako dopływ Sidzinki i dopiero ona uchodzi do Bystrzanki{{r|PRNG}}<ref name=hydronimy>{{Hydronimy1|s=202}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wody Beskidu Żywieckiego]]
[[Kategoria:Dorzecze Skawy]]

title: Pański PotokJarominów Potok

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Lokalizacja: powiat suski

Miejsce: południowo-wschodnie zbocza Pasma Policy

Recypient: Bystrzanka