text:
# Antoni Petrykiewicz
Antoni Petrykiewicz (ur. 16 grudnia 1904 w Dublanach, zm. 14 stycznia 1919 we Lwowie) – polski gimnazjalista, żołnierz 8 kompanii 1 pułku strzelców lwowskich, Orlę Lwowskie, uczestnik walk w obronie Lwowa w 1918 roku, najmłodszy w historii kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Urodził się 16 grudnia 1904 roku. Był najmłodszym dzieckiem w rodzinie. Został ochrzczony 3 września 1905 roku. Wraz z rodziną zamieszkiwał na lwowskim Zniesieniu. Jego rodzicami byli Kasper Petrykiewicz (właściciel niedużej posiadłości i wójt Zasania) i Rozalia z domu Gruszecka. Miał trzy siostry i czterech braci: Zygmunta (walczył w obronie Lwowa w 1918 roku, zm. w 1933 roku po operacji, pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa), Józefa (1898–1990, obrońca Lwowa, działacz społeczny, do 1939 roku radny Lwowa, po wojnie działacz emigracyjny), Romana (uczestnik obrony Lwowa z 1918 roku, zm. 17 stycznia 1986 roku w Warszawie w wieku 85 lat), Tadeusza (obrońca Lwowa z 1918 roku, zm. 12 grudnia 1985 roku w Bytomiu w wieku 82 lat).
W 1918 roku Antoni Petrykiewicz był uczniem drugiej klasy C. K. V Gimnazjum we Lwowie. Od początków listopada 1918 roku jako szeregowiec 8 kompanii 1 pułku strzelców lwowskich brał udział w obronie Lwowa w ramach wojny polsko-ukraińskiej. Podczas walk o fabrykę obuwia „Gafota” oraz w obronie rzeźni miejskiej wykazał się olbrzymią odwagą. Jako żołnierz oddziału „Straceńców” dowodzonego przez por. dr Romana Abrahama brał czynny udział w walkach o Górę Stracenia. Swoją ostatnią bitwę Antoni stoczył na obrzeżach Lwowa w walkach o Persenkówkę, w czasie której został ciężko ranny 28 grudnia 1918 roku. Zmarł w szpitalu na Politechnice Lwowskiej 14 stycznia 1919 roku, dwa dni później został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Od cmentarnej bramy aż do miejsca pochówku trumnę z jego ciałem nieśli czterej jego starsi bracia, a za nimi postępowała matka z ojcem.
Wszyscy Petrykiewiczowie brali udział w obronie Lwowa (pięciu braci oraz ojciec, który dostarczał amunicję Polakom w oblężonej Rzeźni Miejskiej na północy miasta). Czterech z tej rodziny spoczęło na Cmentarzu Orląt we Lwowie – oprócz Antoniego byli to jego ojciec Kasper, stryj Michał i brat Zygmunt.
Generał Roman Abraham w jednej ze swych prac napisał:

W moim oddziale Góry Stracenia walczył od pierwszych dni listopadowych uczeń II klasy gimnazjalnej ś.p. Antoni Petrykiewicz w wieku lat 13. Ciężko ranny w walce pod Persenkówką dnia 28-go grudnia 1918r., zmarł z ran w szpitalu na Politechnice.

Fragment inskrypcji z nagrobka na Cmentarzu Orląt Lwowskich:

szer. Petrykiewicz Antoni, lat 13, uczeń II klasy gimnazjum V z odcinka III Góra Stracenia, ranny 23.XII. na Persenkówce, †16 I 1919 r, kawaler Virtuti Militari, 3 krz. wal., odznaką rycerzy śmierci, oddz. III odc. Orlęta

Po ekshumacji jego szczątki w 1932 roku zostały pochowane w krypcie katakumby IV na Cmentarzu Obrońców Lwowa.
Nazwisko Antoniego Petrykiewicza zostało wymienione na tablicy umieszczonej na Pomniku Obrońców Lwowa na Persenkówce.
Jego wizerunek znajduje się na 18. stronie polskich paszportów wydawanych od 5 listopada 2018 roku.

## Odznaczenia
Dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego z 10 sierpnia 1922 roku (L. 13937/V/M) został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2986 i przeszedł do historii, jako najmłodszy kawaler tego orderu (wymieniony wśród odznaczonych żołnierzy późniejszego 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich). Dekoracja VM została dokonana 17 kwietnia 1921 roku we Lwowie przez gen. broni Tadeusza Rozwadowskiego. Otrzymał także trzykrotnie Krzyż Walecznych.
Zarządzeniem prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z 4 listopada 1933 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości.
Pośmiertnie został uhonorowany także Krzyżem Obrony Lwowa i innymi odznaczeniami.

## Lwowski Listopad
(fragment wiersza Henryka Zbierzchowskiego dotyczący Antoniego Petrykiewicza)
W pamięci ten żołnierz mały,
Który ocalił Lwów.
Dla Polski chwały:
Czapka większa od głowy,
Pod którą widać włos płowy.
A na obszernym mundurze
Jak ze starszego brata
Na łacie łata,
Dziura na dziurze.

title: Antoni Petrykiewicz

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Antoni Petrykiewicz
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Antoni Petrykiewicz.jpg
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = PL Epolet szer.svg
 |stopień              = [[szeregowy|szeregowiec]]
 |data urodzenia       = 16 grudnia 1904
 |miejsce urodzenia    = [[Dublany (miasto)|Dublany]]
 |data śmierci         = [[14 stycznia]] [[1919]]
 |miejsce śmierci      = [[Lwów]]
 |lata służby          = 1918–1919
 |siły zbrojne         = [[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja             =
 |jednostki            =
 |stanowiska           =
 |wojny i bitwy        = [[wojna polsko-ukraińska]]
* [[Bitwa o Lwów (1918–1919)|obrona Lwowa]] †
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|KW|1}}<br />{{order|PL-KOL}}
 |commons              = Category:Antoni Petrykiewicz
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Antoni Petrykiewicz'''<ref name="uwaga1" group="uwaga" /> (ur. 16 grudnia 1904<ref name="ur" /> w [[Dublany (miasto)|Dublanach]]<ref name="pr" />, zm. [[14 stycznia]] [[1919]] we [[Lwów|Lwowie]]<ref name="SP" />) – [[II Rzeczpospolita|polski]] gimnazjalista, żołnierz 8 kompanii 1 pułku strzelców lwowskich<ref name="JK2" />, [[Orlęta Lwowskie|Orlę Lwowskie]], uczestnik walk w [[Bitwa o Lwów (1918–1919)|obronie Lwowa]] w 1918 roku, najmłodszy w historii [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Urodził się 16 grudnia 1904 roku. Był najmłodszym dzieckiem w rodzinie. Został ochrzczony 3 września 1905 roku<ref name="ur" />. Wraz z rodziną zamieszkiwał na lwowskim Zniesieniu. Jego rodzicami byli Kasper Petrykiewicz (właściciel niedużej posiadłości i wójt Zasania) i Rozalia z domu Gruszecka<ref name="ur" /><ref name="MJP" />. Miał trzy siostry i czterech braci: Zygmunta (walczył w obronie Lwowa w 1918 roku, zm. w 1933 roku po operacji, pochowany na [[Cmentarz Orląt Lwowskich|Cmentarzu Obrońców Lwowa]]<ref name="BKL1987" />), [[Józef Petrykiewicz|Józefa]] (1898–1990, obrońca Lwowa, działacz społeczny, do 1939 roku [[Rada Miasta Lwowa (II Rzeczpospolita)|radny Lwowa]], po wojnie działacz emigracyjny<ref name="BKL1977" /><ref name="BKL1987" /><ref name="dlibra.kul.pl" />), Romana (uczestnik obrony Lwowa z 1918 roku, zm. 17 stycznia 1986 roku w Warszawie w wieku 85 lat<ref name="BKL1987" />), Tadeusza (obrońca Lwowa z 1918 roku, zm. 12 grudnia 1985 roku w Bytomiu w wieku 82 lat<ref name="BKL1987" />).

W 1918 roku Antoni Petrykiewicz był uczniem drugiej klasy [[V Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego we Lwowie|C. K. V Gimnazjum we Lwowie]]<ref name="BKL1987" /><ref name="W16" />. Od początków listopada 1918 roku jako szeregowiec 8 kompanii 1 pułku strzelców lwowskich brał udział w [[Bitwa o Lwów (1918–1919)|obronie Lwowa]] w ramach [[Wojna polsko-ukraińska|wojny polsko-ukraińskiej]]<ref name="JG" />. Podczas walk o fabrykę obuwia „Gafota” oraz w obronie rzeźni miejskiej wykazał się olbrzymią odwagą. Jako żołnierz oddziału „Straceńców” dowodzonego przez por. dr [[Roman Abraham|Romana Abrahama]] brał czynny udział w walkach o [[Góra Stracenia|Górę Stracenia]]<ref name="BKL1977" /><ref name="BKL1987" /><ref name="W16" />. Swoją ostatnią bitwę Antoni stoczył na obrzeżach Lwowa w walkach o [[Persenkówka|Persenkówkę]], w czasie której został ciężko ranny 28 grudnia 1918 roku<ref name="BKL1987" /><ref name="W16" /><ref name="wpolityce" />. Zmarł w szpitalu na [[Politechnika Lwowska|Politechnice Lwowskiej]]<ref name="BKL1987" /> 14 stycznia 1919 roku{{refn|grupa=uwaga|Jako daty śmierci podawane są też 15<ref name="W16" /> i 16<ref name="wpolityce" /> stycznia 1919 roku, ale nekrolog opublikowany w dzienniku „[[Słowo Polskie]]” nr 15 z dnia 16 stycznia podaje datę 14 stycznia<ref name="SP" />}}, dwa dni później został pochowany na [[Cmentarz Łyczakowski we Lwowie|Cmentarzu Łyczakowskim]]. Od cmentarnej bramy aż do miejsca pochówku trumnę z jego ciałem nieśli czterej jego starsi bracia, a za nimi postępowała matka z ojcem<ref name="BKL1987" />.

Wszyscy Petrykiewiczowie brali udział w obronie Lwowa (pięciu braci oraz ojciec, który dostarczał amunicję Polakom w oblężonej Rzeźni Miejskiej na północy miasta)<ref name="BKL1987" />. Czterech z tej rodziny spoczęło na Cmentarzu Orląt we Lwowie – oprócz Antoniego byli to jego ojciec Kasper, stryj Michał i brat Zygmunt.

Generał [[Roman Abraham]] w jednej ze swych prac napisał:
{{Cytat
 |treść = W moim oddziale Góry Stracenia walczył od pierwszych dni listopadowych uczeń II klasy gimnazjalnej ś.p. Antoni Petrykiewicz w wieku lat 13. Ciężko ranny w walce pod Persenkówką dnia 28-go grudnia 1918r., zmarł z ran w szpitalu na Politechnice.
 |autor =
 |źródło = płk dr Roman Abraham.
Polska Zbrojna Nr 287 z dnia 18 października 1935 roku str. 8
}}

Fragment inskrypcji z nagrobka na Cmentarzu Orląt Lwowskich:
{{Cytat
 |treść = szer. Petrykiewicz Antoni, lat 13, uczeń II klasy gimnazjum V z odcinka III Góra Stracenia, ranny 23.XII. na Persenkówce, †16 I 1919 r, kawaler Virtuti Militari, 3 krz. wal., odznaką rycerzy śmierci, oddz. III odc. Orlęta
}}

Po ekshumacji jego szczątki w 1932 roku zostały pochowane w krypcie katakumby IV na Cmentarzu Obrońców Lwowa<ref name="BKL1977" /><ref name="GL238" />.

Nazwisko Antoniego Petrykiewicza zostało wymienione na tablicy umieszczonej na [[Pomnik Obrońców Lwowa na Persenkówce|Pomniku Obrońców Lwowa na Persenkówce]]<ref name="sf" />.

Jego wizerunek znajduje się na 18. stronie [[Paszporty w Polsce|polskich paszportów]] wydawanych od 5 listopada 2018 roku<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.gov.pl/app/rdp/web/rdp/paszport-wzor-2018 |tytuł = Paszport - 2018 |opublikowany = gov.pl |data dostępu = 2024-11-12}}</ref>.

== Odznaczenia ==
Dekretem [[Naczelnik Państwa|Naczelnika Państwa]] [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]] z 10 sierpnia 1922 roku (L. 13937/V/M){{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 41 z 27 października 1922, s. 802}} został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 2986{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 41 z 27 października 1922, s. 802}} i przeszedł do historii, jako najmłodszy kawaler tego orderu (wymieniony wśród odznaczonych żołnierzy późniejszego [[38 Pułk Piechoty Strzelców Lwowskich|38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich]])<ref name="BKL1987" /><ref name="JK2" />. Dekoracja VM została dokonana 17 kwietnia 1921 roku we Lwowie przez gen. broni [[Tadeusz Rozwadowski|Tadeusza Rozwadowskiego]]<ref name="VM" />. Otrzymał także trzykrotnie [[Krzyż Walecznych]]<ref name="BKL1977" /><ref name="BKL1987" />.

Zarządzeniem prezydenta Rzeczypospolitej [[Ignacy Mościcki|Ignacego Mościckiego]] z 4 listopada 1933 roku został pośmiertnie odznaczony [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyżem Niepodległości]] ''za pracę w dziele odzyskania niepodległości''<ref name="MP" />.

Pośmiertnie został uhonorowany także [[Krzyż Obrony Lwowa|Krzyżem Obrony Lwowa]] i innymi odznaczeniami<ref name="BKL1987" />.

[[Plik:Graves of Czesław Antoni Bielecki and Antoni Petrykiewicz (-1926).jpg|thumb|240px|Groby Czesława Antoniego Bieleckiego i Antoniego Petrykiewicza (przed 1926)]]

== Lwowski Listopad ==
(fragment wiersza [[Henryk Zbierzchowski|Henryka Zbierzchowskiego]] dotyczący Antoniego Petrykiewicza)

: ''W pamięci ten żołnierz mały,''
: ''Który ocalił Lwów.''
: ''Dla Polski chwały:''
: ''Czapka większa od głowy,''
: ''Pod którą widać włos płowy.''
: ''A na obszernym mundurze''
: ''Jak ze starszego brata''
: ''Na łacie łata,''
: ''Dziura na dziurze''.

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="uwaga1">W piśmiennictwie określany niekiedy w zdrobniałej formie „Antoś Petrykiewicz”.</ref>
}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="BKL1977">{{cytuj pismo |tytuł = Najmłodszy obrońca Lwowa z listopada 1918 r. |url = http://dlibra.kul.pl/publication/2114|czasopismo = Biuletyn |wydawca = Koło Lwowian w Londynie |wolumin = Nr 33 |strony = 12 |data = grudzień 1977}}</ref>
<ref name="BKL1987">{{cytuj pismo |autor = [[Józef Petrykiewicz]] |tytuł = Dodatkowe wiadomości dla zarządu Koła Lwowian |url = https://dlibra.kul.pl/publication/2139|czasopismo = Biuletyn |wydawca = Koło Lwowian w Londynie |wolumin = Nr 52 |strony = 63 |data = styczeń 1987}}</ref>
<ref name="dlibra.kul.pl">{{cytuj pismo |tytuł = O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Działalność J. Petrykiewicza w USA |url = http://dlibra.kul.pl/publication/2124|czasopismo = Biuletyn |wydawca = Koło Lwowian w Londynie |wolumin = Nr 37 |strony = 39 |data = grudzień 1979}}</ref>
<ref name="GL238">{{cytuj pismo |tytuł = Bohaterowie na miejscu wiecznego spoczynku |url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/40294|czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] |wolumin = Nr 238 |strony = 4 |data = 16 października 1932}}</ref>
<ref name="JG">{{cytuj książkę |autor = [[Jan Gella]] |tytuł = Ruski miesiąc 1/XI-22/XI 1918. Ilustrowany opis walk listopadowych we Lwowie z 2 mapami |url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/3218|miejsce = Lwów |data = ok. 1919 |strony =}}</ref>
<ref name="JK2">{{cytuj |autor = Józef Kulczycki |tytuł = Zarys historji wojennej 38-go pułku strzelców lwowskich |url = https://www.wbc.poznan.pl/publication/31877|wydawca = [[Wojskowe Biuro Historyczne]] |miejsce = Warszawa |data = 1928 |seria = [[Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920]] |s = 29, 31 |data dostępu=2024-01-16}}</ref>
<ref name="MJP">{{cytuj stronę |url = http://wykaz.muzeumpilsudski.pl/wykaz-legionistow/wykaz/legionista/19303-petrykiewicz |tytuł = Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Józef Petrykiewicz |opublikowany = [[Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku]] |archiwum = https://web.archive.org/web/20190416070704/http://wykaz.muzeumpilsudski.pl/wykaz-legionistow/wykaz/legionista/19303-petrykiewicz |zarchiwizowano = 2019-04-16 |data dostępu = 2019-04-15}}</ref>
<ref name="MP">{{Monitor Polski|1933|255|273}}. Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości oraz Medalu Niepodległości.</ref>
<ref name="pr">{{cytuj stronę |url = https://www.polskieradio.pl/39/156/Artykul/2246998,Antos-Petrykiewicz-najmlodszy-z-Orlat-Lwowskich-najmlodszy-kawaler-Virtuti-Militari |tytuł = Antoś Petrykiewicz – najmłodszy z Orląt Lwowskich, najmłodszy kawaler Virtuti Militari |autor = |opublikowany = [[Polskie Radio]] |data = 2020-01-16 |data dostępu = 2024-01-16}}</ref>
<ref name="sf">{{cytuj książkę |tytuł = Semper fidelis. Obrona Lwowa w obrazach współczesnych |url = https://www.sbc.org.pl/publication/20398|wydawca = Straż Mogił Polskich Bohaterów / [[Oficyna Wydawnicza Volumen]] |miejsce = Lwów / Warszawa |data = 1930 / 1990 |strony = Tab. 235}}</ref>
<ref name="SP">{{cytuj pismo | tytuł = Antoni Petrykiewicz (nekrolog) | czasopismo = [[Słowo Polskie (Lwów)|Słowo Polskie]] | wydawca = Spółka Wydawnicza Słowa Polskiego | wydanie = 15 | wolumin = XXIV | strony = 2 | język = pl | data = 1919-01-16|url=https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/104541/edition/97471/content?ref=desc }}</ref>
<ref name="ur">[[Plik:Liber natorum - Dublany.jpg|mały]]
Akt chrztu nr 23 Antoniego Petrykiewicza z 3 września 1905 z księgi parafialnej w Dublanach</ref>
<ref name="VM">{{cytuj pismo |tytuł = Dekoracja Orderem „Virtuti Militari” |url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/41322|czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] |wolumin = Nr 87 |strony = 4 |data = 17 kwietnia 1921}}</ref>
<ref name="W16">{{cytuj książkę |tytuł = W szesnastą rocznicę |url = https://pbc.rzeszow.pl/publication/17549|wydawca = Towarzystwo Straży Mogił Polskich Bohaterów we Lwowie |miejsce = Lwów |data = 1934 |strony = 30 |rozdział = Groby dowódców i działaczy}}</ref>
<ref name="wpolityce">{{cytuj |tytuł = 95 lat temu zmarł Antoś Petrykiewicz, najmłodszy obrońca Lwowa |data dostępu = 2019-07-03 |url = https://wpolityce.pl/polityka/183151-95-lat-temu-zmarl-antos-petrykiewicz-najmlodszy-obronca-lwowa}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/48576/edition/65160#description | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2025-03-19 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}

{{SORTUJ:Petrykiewicz, Antoni}}
[[Kategoria:Dzieci żołnierze]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Obrony Lwowa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Orlęta lwowskie (1918–1919)]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Obrońców Lwowa]]
[[Kategoria:Polegli w wojnie polsko-ukraińskiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1905]]
[[Kategoria:Zmarli w 1919]]
[[Kategoria:Żołnierze 38 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich]]

title: Antoni Petrykiewicz

Data i miejsce urodzenia: 16 grudnia 1904 · Dublany

Data i miejsce śmierci: 14 stycznia 1919 · Lwów

Siły zbrojne: Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy: wojna polsko-ukraińska - obrona Lwowa †


text:
# Paul Aulagnier
Paul Aulagnier IBP (ur. 25 maja 1943, zm. 6 maja 2021) – francuski ksiądz, członek i założyciel Instytutu Dobrego Pasterza, w przeszłości członek Bractwa Świętego Piusa X.

## Życiorys
W 1964, po studiach w Uniwersytecie Clermont-Ferrand, wstąpił do Francuskiego Seminarium w Rzymie. W czasie II Soboru Watykańskiego poznał abpa Marcela Lefebvre'a, późniejszego założyciela Bractwa Świętego Piusa X. Studia teologiczne dokończył we Fryburgu. Był członkiem Bractwa Świętego Piusa X od początku jego istnienia. Według wielu był prawą ręką, a także przyjacielem Marcela Lefebvre'a. W latach 1976–1994 pełnił w nim funkcje przełożonego dystryktu francuskiego. Spór między nim a Przełożonym Generalnym Bractwa powstał w momencie pojednania się bp Fernando Rifana z Rzymem. Aulagnier oceniał je pozytywnie, a bp Bernard Fellay negatywnie. W 2003 został usunięty z szeregów Bractwa.
8 września 2006 Rzym powołał Instytut Dobrego Pasterza, którego Aulagnier został członkiem.

wikiname: plwiki

title: Paul Aulagnier

in_language: pl

wikitext:
{{Dopracować|Źródła=2020-12}}
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Paul Aulagnier
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 = M. l'Abbé Paul Aulagnier 2020.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Francja]]
 |data urodzenia          = [[25 maja]] [[1943]]
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            = [[6 maja]] [[2021]]
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Paul Aulagnier
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              = Paul Aulagnier
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Paul Aulagnier [[Instytut Dobrego Pasterza|IBP]]''' (ur. [[25 maja]] [[1943]], zm. [[6 maja]] [[2021]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Abbé Paul Aulagnier, RIP |data = 2021-05-06 |data dostępu = 2021-05-06 |opublikowany = Le Salon Beige |url = https://www.lesalonbeige.fr/abbe-paul-aulagnier-rip/ |język = fr-FR}}</ref>) – francuski ksiądz, członek i założyciel [[Instytut Dobrego Pasterza|Instytutu Dobrego Pasterza]], w przeszłości członek [[Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X|Bractwa Świętego Piusa X]].

== Życiorys ==
W [[1964]], po studiach w Uniwersytecie Clermont-Ferrand, wstąpił do Francuskiego Seminarium w Rzymie. W czasie [[Sobór watykański II|II Soboru Watykańskiego]] poznał abpa [[Marcel Lefebvre|Marcela Lefebvre'a]], późniejszego założyciela Bractwa Świętego Piusa X. Studia teologiczne dokończył we [[Fryburg (miasto)|Fryburgu]]. Był członkiem Bractwa Świętego Piusa X od początku jego istnienia. Według wielu był prawą ręką, a także przyjacielem Marcela Lefebvre'a. W latach [[1976]]–[[1994]] pełnił w nim funkcje przełożonego dystryktu francuskiego. Spór między nim a Przełożonym Generalnym Bractwa powstał w momencie pojednania się bp [[Fernando Arêas Rifan|Fernando Rifana]] z Rzymem. Aulagnier oceniał je pozytywnie, a bp [[Bernard Fellay]] negatywnie. W [[2003]] został usunięty z szeregów Bractwa.

8 września [[2006]] Rzym powołał [[Instytut Dobrego Pasterza]], którego Aulagnier został członkiem.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Kontrola autorytatywna}}
{{Tradycyjny katolicyzm}}
{{SORTUJ:Aulagnier, Paul}}
[[Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Francuscy tradycjonaliści katoliccy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ambert]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1943]]
[[Kategoria:Zmarli w 2021]]

title: Paul Aulagnier

Kraj działania: Francja

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki