text:
# David Lindsay (piłkarz)
David Lindsay (ur. 27 grudnia 1877 w Dalry, zm. 31 października 1950 w Edynburgu) – szkocki piłkarz występujący na pozycji napastnika.
Wraz z zespołem Heart of Midlothian wywalczył w sezonie 1905/1906 wicemistrzostwo Szkocji oraz Puchar Szkocji.
W reprezentacji Szkocji wystąpił jeden raz, 21 marca 1903 w przegranym 0:2 meczu British Home Championship z Irlandią.

title: David Lindsay (piłkarz)

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = David Lindsay
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 27 grudnia 1877
 |miejsce urodzenia         = [[Dalry (North Ayrshire)|Dalry]]
 |data śmierci              = 31 października 1950
 |miejsce śmierci           = [[Edynburg]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   = [[napastnik]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         = ! 1897–1899 ! Rutherglen Glencairn
 |kariera seniorska         =
! 1899–1905 ! [[St. Mirren F.C.|St. Mirren]] !!
! 1905–1906 ! [[Heart of Midlothian FC|Heart of Midlothian]] ! 16 ! 3
! 1906–1908 ! [[West Ham United F.C.|West Ham United]] !!
! 1908–1912 ! [[Leith Athletic F.C.|Leith Athletic]] !!
 |kariera reprezentacyjna   =
! 1903 ! {{reprezentacja|SCO|pn}} ! 1 ! 0
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
 |data seniorzy             =
 |data reprezentacja        =
}}
'''David Lindsay''' (ur. [[27 grudnia]] [[1877]] w [[Dalry (North Ayrshire)|Dalry]], zm. [[31 października]] [[1950]] w [[Edynburg]]u) – [[Szkocja|szkocki]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a.

Wraz z zespołem [[Heart of Midlothian FC|Heart of Midlothian]] wywalczył w sezonie 1905/1906 wicemistrzostwo Szkocji oraz [[Puchar Szkocji w piłce nożnej|Puchar Szkocji]]<ref name="NFT">{{cytuj stronę |url = https://www.national-football-teams.com/player/63919/David_Lindsay.html |tytuł = David Lindsay (Player) |opublikowany = national-football-teams.com |język = en |data dostępu = 2023-12-06}}</ref>.

W [[reprezentacja Szkocji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Szkocji]] wystąpił jeden raz, 21 marca 1903 w przegranym 0:2 meczu [[British Home Championship]] z [[reprezentacja Irlandii w piłce nożnej mężczyzn|Irlandią]]<ref name="EU">{{cytuj stronę |url = https://eu-football.info/_player.php?id=12258 |tytuł = David Lindsay, international footballer |opublikowany = eu-football.info |język = en |data dostępu = 2023-12-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Eu-Football|p|12258}}
* {{NFT|p|63919}}
* {{worldfootball|p|david-lindsay}}

{{SORTUJ:Lindsay, David}}
[[Kategoria:Reprezentanci Szkocji w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze St. Mirren F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Heart of Midlothian FC]]
[[Kategoria:Piłkarze West Ham United F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Leith Athletic F.C.]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1877]]
[[Kategoria:Zmarli w 1950]]

title: · David Lindsay

Data i miejsce urodzenia: 27 grudnia 1877 · Dalry

Data i miejsce śmierci: 31 października 1950 · Edynburg

Pozycja: napastnik

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Rutherglen Glencairn

title: Kariera seniorska

St. Mirren

Heart of Midlothian · 16 · (3)

West Ham United

Leith Athletic

title: Kariera reprezentacyjna

Szkocja · 1 · (0)


text:
# Kopciowszczyzna
Kopciowszczyzna (biał. Копцеўшчына; ros. Коптевщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie nieświeskim, w sielsowiecie Horodziej.

## Historia
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie nieświeskim, w gminie Horodziej. W 1921 miejscowość liczyła 554 mieszkańców, zamieszkałych w 106 budynkach, w tym 466 Białorusinów, 84 Polaków i 4 osoby innej narodowości. 488 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 63 rzymskokatolickiego i 3 innego.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

wikiname: plwiki

title: Kopciowszczyzna

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kopciowszczyzna
 |nazwa oryginalna             = Копцеўшчына<br />Коптевщина
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon nieświeski|nieświeski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Horodziej|Horodziej]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 210<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20150627055151/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/minskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński
 |współrzędne                  = 53,304N 26,460E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Kopciowszczyzna|Kopciowszczyzna}}
'''Kopciowszczyzna''' ({{w języku|be|Копцеўшчына}}; {{w języku|ru|Коптевщина}}) – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód miński|obwodzie mińskim]], w [[rejon nieświeski|rejonie nieświeskim]], w [[sielsowiet Horodziej|sielsowiecie Horodziej]].

== Historia ==
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]], w [[Powiat nieświeski|powiecie nieświeskim]]<ref group="uwaga" name="uwaga1">Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach [[Powiat nowogródzki|nowogródzkim]] (do 1919), [[Powiat baranowicki|baranowickim]] (1919 - 1920) i nieświeskim (1920 - 1945)</ref>, w [[Horodziej (gmina)|gminie Horodziej]]<ref name="przypis1">{{Cytuj książkę |autor = |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie |url = https://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/1966/edition/3085/content |wydawca = Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej |miejsce = Warszawa |rok = 1923 |strony = |isbn = }}</ref>. W 1921 miejscowość liczyła 554 mieszkańców, zamieszkałych w 106 budynkach, w tym 466 Białorusinów, 84 Polaków i 4 osoby innej narodowości<ref group="uwaga" name="uwaga2">Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Horodziej było 9 Rosjan, 3 Tatarów i 3 Ukraińców. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy ''inne'' z podziałem na miejscowości</ref>. 488 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 63 rzymskokatolickiego i 3 innego<ref group="uwaga" name="uwaga3">Innego niż chrześcijańskie i mojżeszowe. Wśród osób innego wyznania zamieszkujących gminę Horodziej było 3 muzułmanów i 1 bezwyznaniowiec. Skorowidz nie wyszczególnia wyznania osób z grupy ''inne'' z podziałem na miejscowości</ref><ref name="przypis1" />.

Po II wojnie światowej w granicach [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Sowieckiego]]. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P35_S43_STOLPCE_1935_300dpi_bcuj298304-287594.jpg Kopciowszczyzna na mapie WIG]
* {{Cytuj książkę | nazwisko =Sienkiewicz | imię =Witold | autor link =Witold Sienkiewicz (historyk) | nazwisko2 =Olczak | imię2 =Elżbieta | tytuł =Dzieje Polski. Atlas ilustrowany | wydawca =Demart SA | miejsce =Warszawa | rok =2007 | strony = | isbn =978-83-7427-363-3}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie nieświeskim]]

title: KopciowszczyznaКопцеўшчына · Коптевщина

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: nieświeski

Sielsowiet: Horodziej


text:
# Zamek w Simmelsdorf
Zamek w Simmelsdorf (niem. Burg Winterstein) – gotycka budowla, znajdująca się w Simmelsdorf pomiędzy wzgórzami Hersbrucker Alb.

## Źródła
- Robert Giersch, Andreas Schlunk, Berthold Frhr. von Haller: Burgen und Herrensitze in der Nürnberger Landschaft. Altnürnberger Landschaft, Lauf an der Pegnitz 2006, ISBN 978-3-00-020677-1, S. 497–499.

title: Zamek w Simmelsdorf

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Zamek w Simmelsdorf
 |nazwa oryginalna      = Burg Winterstein
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Burgruine Winterstein01.jpg
 |opis zdjęcia          = Widok z dołu
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = DE-BY
 |miejscowość           = [[Simmelsdorf]]
 |adres                 =
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny = [[Gotyk]]
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = 1300
 |ukończenie budowy     = 1326
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = DE-BY
 |współrzędne           =
 |commons               = Category:Burg Winterstein (Simmelsdorf)
 |www                   =
}}
'''Zamek w Simmelsdorf''' (niem. ''Burg Winterstein'') – [[Gotyk|gotycka]] budowla, znajdująca się w [[Simmelsdorf]] pomiędzy wzgórzami [[Hersbrucker Alb]].

== Źródła ==
* Robert Giersch, Andreas Schlunk, Berthold Frhr. von Haller: Burgen und Herrensitze in der Nürnberger Landschaft. Altnürnberger Landschaft, Lauf an der Pegnitz 2006, {{ISBN|978-3-00-020677-1}}, S. 497–499.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zabytki Simmelsdorf]]
[[Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech]]
[[Kategoria:Zamki w Bawarii|Simmelsdorf]]

title: Zamek w SimmelsdorfBurg Winterstein

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Bawaria

Miejscowość: Simmelsdorf

Styl architektoniczny: Gotyk


text:
# Kantyła
Kantyła (1414, ok. 1423–4 Canten, Cantil, 1570 Kanilla, niem. Kantilla / Kantylla) – osada (pierwotnie folwark i leśniczówka) położona w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Brzozie, około 8 km na północny wschód od Brodnicy.
W latach 1975–1998 osada położona była w województwie toruńskim.
We wsi zachowały się fragmenty zabudowań zespołu dworsko-parkowego (ich pierwotna funkcja obecnie niemożliwa do identyfikacji), około 70-letnia aleja świerkowa oraz resztki starodrzewia parkowego (jesiony, robinie akacjowe), a także krzewy ozdobne (lilak, jaśminowiec).
Wieś ma połączenie z Jajkowem i Świeciem poprzez drogę gminną nr 080301C Jajkowo – Świecie.

## Historia
- 1414 – księgi szkodowe odnotowują 150 grzywien strat wojennych.
- od ok. 1423–4 miejscowość należy do komturstwa brodnickiego jako własność rycerska, jej posiadacz zobowiązany był do 1 służby w zbroi lekkiej.
- 1446 wśród rycerstwa komturstwa brodnickiego wymieniony został Jeske z Cantil.
- 1566 – Anna z Jajkowa odstępuje swemu bratankowi Jakubowi Kantyłowskiemu swą część w Świeciu i Kantyle
- 1567 – Valten Kantyłowski sprzedał 5 łanów Rafałowi Działyńskiemu
- 1570 – Jakub Kantyłowski miał 7 łanów, 2 zagrodników, Mikołaj Kantyłowski 2 łany, Rafał Działyński 2,5 łana.
- ok. 1882 – miejscowość miała 612 mórg powierzchni, 10 budynków, 4 domy, 39 mieszkańców (wyznania rzymsko-katolickiego)
- pocz. XX w. – miejscowość miała 156,4 ha powierzchni, 2 budynki mieszkalne, 20 osób (w tym 25% wyznania rzymskokatolickiego, 75% wyznania ewangelickiego).
- 1921 – osada miała 2 domy, 14 mieszkańców (8 katolików, 6 ewangelików).

title: Kantyła

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Kantyła
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                = Kantyła-wjazd-0.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat brodnicki|brodnicki]]
 |gmina                  = [[Brzozie (gmina)|Brzozie]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 56
 |kod pocztowy           = 87-313<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=427}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = CBR
 |SIMC                   = 0841290
 |kod mapy               = Brzozie (gmina)
 |współrzędne            = 53°17'17"N 19°30'16"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|50126|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Kantyła
 |www                    =
}}
'''Kantyła''' ([[1414]], ok. [[1423]]–[[1424|4]] ''Canten'', ''Cantil'', [[1570]] ''Kanilla'', [[język niemiecki|niem.]] ''Kantilla'' / ''Kantylla''<ref>{{Cytuj | url=http://baza.archiwa.gov.pl/sezam/index.php?l=&mode=show&zespoly_id=77425&word=stadtgericht&word2= | tytuł=NDAP<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=baza.archiwa.gov.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-24 | archiwum=https://web.archive.org/web/20160305111534/http://baza.archiwa.gov.pl/sezam/index.php?l=&mode=show&zespoly_id=77425&word=stadtgericht&word2= | zarchiwizowano=2016-03-05 }}</ref>) – [[osada]] (pierwotnie [[folwark]] i [[Leśniczówka (budynek)|leśniczówka]]) położona w [[Polska|Polsce]], w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat brodnicki|powiecie brodnickim]], w [[Brzozie (gmina)|gminie Brzozie]], około 8 km na północny wschód od Brodnicy.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] osada położona była w [[województwo toruńskie|województwie toruńskim]].

We wsi zachowały się fragmenty zabudowań zespołu dworsko-parkowego (ich pierwotna funkcja obecnie niemożliwa do identyfikacji), około 70-letnia aleja świerkowa oraz resztki starodrzewia parkowego (jesiony, robinie akacjowe), a także krzewy ozdobne (lilak, jaśminowiec).

Wieś ma połączenie z Jajkowem i Świeciem poprzez drogę gminną nr 080301C [[Jajkowo]] – [[Świecie (powiat brodnicki)|Świecie]].

== Historia ==
* [[1414]] – księgi szkodowe odnotowują 150 [[Grzywna (jednostka miar)|grzywien]] strat wojennych.
* od ok. [[1423]]–[[1424|4]] miejscowość należy do [[Komturia|komturstwa]] [[Brodnica|brodnickiego]] jako własność rycerska, jej posiadacz zobowiązany był do 1 służby w zbroi lekkiej.
* [[1446]] wśród rycerstwa komturstwa brodnickiego wymieniony został [[Jeske z Cantil]].
* [[1566]] – Anna z [[Jajkowo|Jajkowa]] odstępuje swemu [[Relacja rodzinna|bratankowi]] Jakubowi Kantyłowskiemu swą część w [[Świecie (powiat brodnicki)|Świeciu]] i Kantyle
* [[1567]] – Valten Kantyłowski sprzedał 5 łanów Rafałowi Działyńskiemu
* [[1570]] – Jakub Kantyłowski miał 7 [[Łan (miara powierzchni)|łanów]], 2 [[zagrodnik]]ów, Mikołaj Kantyłowski 2 łany, Rafał Działyński 2,5 łana.
* ok. [[1882]] – miejscowość miała 612 [[morga|mórg]] powierzchni, 10 budynków, 4 domy, 39 mieszkańców (wyznania [[katolicyzm|rzymsko-katolickiego]])
* pocz. [[XX wiek|XX w.]] – miejscowość miała 156,4 [[hektar|ha]] powierzchni, 2 budynki mieszkalne, 20 osób (w tym 25% wyznania rzymskokatolickiego, 75% wyznania ewangelickiego).
* [[1921]] – osada miała 2 domy, 14 mieszkańców (8 katolików, 6 ewangelików).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.bip.brzozie.akcessnet.net/index.php?idg=3&id=330&x=86 S T U D I U M UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY BRZOZIE ZAŁĄCZNIK NR 1 DO UCHWAŁY NR IX/67/2000 RADY GMINY W BRZOZIU Z DNIA 31.03.2000 r.]

{{Gmina Brzozie}}

[[Kategoria:Brzozie (gmina)]]

title: Kantyła

Państwo: Polska

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: brodnicki

Gmina: Brzozie

Tablice rejestracyjne: CBR


text:
# FEANI
FEANI (Europejska Federacja Krajowych Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych) – federacja krajowych stowarzyszeń reprezentujących wszystkie dziedziny techniki w Europie. Założona w roku 1951 aby promować, dbać o szerokie uznanie, wspierać ruchliwość zawodową, oraz integrować interesy zawodu inżyniera. FEANI utrzymuje i aktualizuje bazę danych dotyczącą standaryzowanych wymagań dla wykształcenia inżyniera oraz prowadzi rejestr inżynierów którym przyznano tytuł Inżyniera Europejskiego EUR ING w krajach członkowskich.

## Rejestr FEANI i status tytułu Inżynier Europejski (Eur Ing)
FEANI prowadzi rejestr dyplomowanych inżynierów z krajów członkowskich. Inżynierowie mogą starać się o dodanie swojego nazwiska do rejestru, poprzez swoje krajowe stowarzyszenia naukowo-techniczne będące członkami FEANI. Warunki rejestracji są następujące: kandydaci muszą przejść w sumie siedmioletnią formację zawodową, włączając w to co najmniej trzy lata wyższej edukacji technicznej oraz co najmniej dwa lata zawodowej praktyki inżynierskiej. Pozostałe dwa lata mogą być dowolną kombinacją edukacji, praktyki i doświadczenia zawodowego.
FEANI nadaje inżynierom, których nazwiska są w Rejestrze FEANI, tytuł Inżynier Europejski, i odpowiadający mu skrót przed nazwiskiem „Eur Ing” lub „EUR ING”. Jednakże tytuł Inżynier Europejski i oznacznie Eur Ing nie jest prawnie akceptowany we wszystkich krajach. Komisja Europejska ogłosiła oficjalnie Rejestr FEANI jako dobry przykład samo-regulacji zawodu inżyniera przez środowiska zawodowe i wskazała, że kraje członkowskie mogą traktować Rejestr FEANI jako pomocny przy kwalifikacji zagranicznych inżynierów do konkretnej praktyki. W konkluzji Komisja Europejska stwierdziła, że zagraniczni inżynierowie znajdujący się w Rejestrze FEANI nie powinni być poddawani w typowych warunkach okresowi adaptacji lub dodatkowym egzaminom kompetencyjnym przed podjęciem zatrudnienia zagranicą.

## Lista członków FEANI
source: feani.org >członkowie krajowi. feani.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-15)].
| Austria         | Österreichisches Nationalkomitee der FEANI                      |
| Belgia          | Comité National Belge de la FEANI (CNB/BNC)                     |
| Bułgaria        | Federation of Scientific Technical Unions in Bulgaria (FNTS)    |
| Cypr            | FEANI Cyprus National Committee                                 |
| Czechy          | Czech Association of Scientific and Technical Societies (CSVTS) |
| Dania           | Ingeniørforeningen i Danmark (IDA)                              |
| Estonia         | Estonian Association of Engineers                               |
| Finlandia       | The Finnish National Committee for FEANI                        |
| Francja         | -                                                               |
| Niemcy          | Deutscher Verband Technisch-Wissenschaftlicher Vereine (DVT)    |
| Grecja          | Comité National Hellénique de la FEANI                          |
| Węgry           | Hungarian National Committee for FEANI                          |
| Islandia        | Association of Chartered Engineers of Iceland                   |
| Irlandia        | The Institution of Engineers of Ireland (IEI)                   |
| Włochy          | Consiglio Nazionale Ingegneri (CNI)                             |
| Luksemburg      | Comité National de la FEANI                                     |
| Malta           | Chamber of Engineers                                            |
| Holandia        | Netherlands National FEANI Committee                            |
| Polska          | Naczelna Organizacja Techniczna                                 |
| Portugalia      | Ordem dos Engenheiros                                           |
| Rumunia         | The General Association of Engineers in Romania (AGIR)          |
| Słowacja        | Slovak National Committee for FEANI (SNKF)                      |
| Słowenia        | Slovenian National Committee for FEANI                          |
| Hiszpania       | Comité Nacional Español de la FEANI                             |
| Szwecja         | Swedish National Committee for FEANI                            |
| Szwajcaria      | Schweizer Nationalkomitee für FEANI                             |
| Wielka Brytania | Engineering Council UK                                          |

title: FEANI

wikitext:
{{Stowarzyszenie infobox
 |nazwa                     = FEANI
 |nazwa oryginalna          =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |motto                     =
 |państwo                   = BEL
 |siedziba                  = Bruksela
 |data założenia            = 1951
 |zakończenie działalności  =
 |rodzaj stowarzyszenia     = Federacja stowarzyszeń naukowo-technicznych
 |status                    =
 |profil działalności       = nadawanie i rejestracja tytułu [[Inżynier Europejski]] EUR ING
 |zasięg                    = Europa
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |członkowie                = Krajowe Federacje Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych
 |numer rejestru            =
 |data rejestracji          =
 |powiązania                = w Polsce związany z [[Naczelna Organizacja Techniczna |NOT]]
 |współrzędne               =
 |commons                   =
 |www                       = http://www.feani.org/
}}
'''FEANI''' ('''Europejska Federacja Krajowych Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych''') – federacja krajowych [[Stowarzyszenie|stowarzyszeń]] reprezentujących wszystkie dziedziny [[Technika|techniki]] w [[Europa|Europie]]. Założona w roku [[1951]] aby promować, dbać o szerokie uznanie, wspierać ruchliwość zawodową, oraz integrować interesy [[Zawód|zawodu]] [[inżynier]]a. '''FEANI''' utrzymuje i aktualizuje bazę danych dotyczącą standaryzowanych wymagań dla wykształcenia inżyniera oraz prowadzi rejestr inżynierów którym przyznano tytuł [[Inżynier Europejski|Inżyniera Europejskiego]] EUR ING w krajach członkowskich.

== Rejestr FEANI i status tytułu Inżynier Europejski (Eur Ing) ==
'''FEANI''' prowadzi '''rejestr''' dyplomowanych inżynierów z krajów członkowskich. Inżynierowie mogą starać się o dodanie swojego nazwiska do '''rejestru''', poprzez swoje krajowe stowarzyszenia naukowo-techniczne będące członkami FEANI. Warunki rejestracji są następujące: kandydaci muszą przejść w sumie siedmioletnią formację zawodową, włączając w to co najmniej trzy lata wyższej edukacji technicznej oraz co najmniej dwa lata zawodowej praktyki inżynierskiej. Pozostałe dwa lata mogą być dowolną kombinacją edukacji, praktyki i doświadczenia zawodowego.

'''FEANI''' nadaje inżynierom, których nazwiska są w '''Rejestrze FEANI''', tytuł [[Inżynier Europejski]], i odpowiadający mu skrót przed nazwiskiem „Eur Ing” lub „EUR ING”. Jednakże tytuł Inżynier Europejski i oznacznie Eur Ing nie jest prawnie akceptowany we wszystkich krajach. [[Komisja Europejska]] ogłosiła oficjalnie Rejestr FEANI jako dobry przykład samo-regulacji zawodu inżyniera przez środowiska zawodowe i wskazała, że kraje członkowskie mogą traktować '''Rejestr FEANI''' jako pomocny przy kwalifikacji zagranicznych inżynierów do konkretnej praktyki. W konkluzji [[Komisja Europejska]] stwierdziła, że zagraniczni inżynierowie znajdujący się w '''Rejestrze FEANI''' nie powinni być poddawani w typowych warunkach okresowi adaptacji lub dodatkowym egzaminom kompetencyjnym przed podjęciem zatrudnienia zagranicą.

== Lista członków FEANI ==
:''source: feani.org >{{Cytuj stronę | url = http://www.feani.org/webfeani/nationalmembers.html | tytuł = członkowie krajowi | opublikowany = feani.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20100815082929/http://www.feani.org/webfeani/nationalmembers.html | zarchiwizowano = 2010-08-15}}''
{|
|[[Austria]]
|Österreichisches Nationalkomitee der FEANI
|-
|[[Belgia]]
|Comité National Belge de la FEANI (CNB/BNC)
|-
|[[Bułgaria]]
|Federation of Scientific Technical Unions in Bulgaria (FNTS)
|-
|[[Cypr]]
|FEANI Cyprus National Committee
|-
|[[Czechy]]
|Czech Association of Scientific and Technical Societies (CSVTS)
|-
|[[Dania]]
|Ingeniørforeningen i Danmark (IDA)
|-
|[[Estonia]]
|Estonian Association of Engineers
|-
|[[Finlandia]]
|The Finnish National Committee for FEANI
|-
|[[Francja]]
|Conseil National des Ingenieurs et des Scientifiques de France (CNISF) |-
|-
|[[Niemcy]]
|Deutscher Verband Technisch-Wissenschaftlicher Vereine (DVT)
|-
|[[Grecja]]
|Comité National Hellénique de la FEANI
|-
|[[Węgry]]
|Hungarian National Committee for FEANI
|-
|[[Islandia]]
|Association of Chartered Engineers of Iceland
|-
|[[Irlandia]]
|The Institution of Engineers of Ireland (IEI)
|-
|[[Włochy]]
|Consiglio Nazionale Ingegneri (CNI)
|-
|[[Luksemburg]]
|Comité National de la FEANI
|-
|[[Malta]]
|Chamber of Engineers
|-
|[[Holandia]]
|Netherlands National FEANI Committee
|-
|[[Polska]]
|[[Naczelna Organizacja Techniczna]]
|-
|[[Portugalia]]
|Ordem dos Engenheiros
|-
|[[Rumunia]]
|The General Association of Engineers in Romania (AGIR)
|-
|[[Słowacja]]
|Slovak National Committee for FEANI (SNKF)
|-
|[[Słowenia]]
|Slovenian National Committee for FEANI
|-
|[[Hiszpania]]
|Comité Nacional Español de la FEANI
|-
|[[Szwecja]]
|Swedish National Committee for FEANI
|-
|[[Szwajcaria]]
|Schweizer Nationalkomitee für FEANI
|-
|[[Wielka Brytania]]
|Engineering Council UK
|}
== Zobacz też ==
* [[Inżynier Europejski]]
* [[SEFI]]
== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.feani.org FEANI]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.cnisf.org/ | tytuł = CNISF | opublikowany = cnisf.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20100310014349/http://www.cnisf.org/ | zarchiwizowano = 2010-03-10}}
* [http://www.not.org.pl/ Naczelna Organizacja Techniczna]
* [http://www.sep.com.pl/ SEP]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Organizacje techniczne]]
[[Kategoria:Stowarzyszenia zawodowe]]

title: FEANI

Państwo: Belgia

Siedziba: Bruksela

Profil działalności: nadawanie i rejestracja tytułu Inżynier Europejski EUR ING

Zasięg: Europa

Powiązania: w Polsce związany z NOT

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Bennett Miller
Bennett Miller (ur. 30 grudnia 1966 w Nowym Jorku) – amerykański reżyser nominowany do nagrody Oscara w 2005 roku za film Capote.

## Filmografia
- The Cruise (1998)
- Capote  (2005)
- Moneyball (2011)
- Foxcatcher (2014)

## Nagrody
- Nagroda na MFF w Berlinie 1999: Nagroda Don Kichota – wyróżnienie specjalne za The Cruise

title: Bennett Miller

wikitext:
{{Filmowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Bennett Miller
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[30 grudnia]] [[1966]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Jork]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[reżyser]]
 |współmałżonek             =
 |lata aktywności           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Bennett Miller''' (ur. [[30 grudnia]] [[1966]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] reżyser nominowany do nagrody [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara]] w 2005 roku za film ''[[Capote (film)|Capote]]''.

== Filmografia ==
* ''[[The Cruise]]'' ([[1998 w filmie|1998]])
* ''[[Capote (film)|Capote]] '' ([[2005 w filmie|2005]])
* ''[[Moneyball]]'' ([[2011 w filmie|2011]])
* ''[[Foxcatcher]]'' ([[2014 w filmie|2014]])

== Nagrody ==
* [[Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie|Nagroda na MFF w Berlinie]] 1999: Nagroda Don Kichota – wyróżnienie specjalne za ''[[The Cruise]]''

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0587955|Bennett Miller}}
* {{Filmweb|osoba|316926|Bennett Miller}}

{{Złota Palma dla najlepszego reżysera}}
{{Bennett Miller}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Miller, Bennett}}
[[Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1966]]
[[Kategoria:Laureaci Złotej Palmy dla najlepszego reżysera]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]

title: Bennett Miller

Data i miejsce urodzenia: 30 grudnia 1966 · Nowy Jork

Zawód: reżyser


text:
# 990
| [ Edytuj tabelę ]              |                                             |
| Książę Polski                  | - 960 Mieszko I 992                         |
| Król Anglii                    | - 978 Ethelred II Bezradny 1016             |
| Hrabia Aragonii i król Nawarry | - 970 Sancho II 994                         |
| Hrabia Barcelony               | - 947 Borrell II 992                        |
| Książę Bawarii                 | - 985 Henryk II Kłótnik 995                 |
| Książę Burgundii               | - 965 Odo-Henryk 1002                       |
| Cesarz Bizancjum               | - 976 Bazyli II Bułgarobójca 1025           |
| Car Bułgarii                   | - 977 Roman 997 - 976 Samuel Komitopul 1014 |
| Cesarz Chin                    | - 976 Song Taizong 997                      |
| Książę Czech                   | - 972 Bolesław II Pobożny 999               |
| Król Danii                     | - 987 Swen Widłobrody 1014                  |
| Władca Egiptu                  | - 975 Al-Aziz 996                           |
| Król Francji                   | - 987 Hugo Kapet 996                        |
| Król Gruzji                    | - 961 Dawid III 1001                        |
| Hrabia Holandii                | - 988 Arnulf 993                            |
| Cesarz Japonii                 | - 986 Ichijō 1011                           |
| Kalif                          | - 974 At-Ta’i 991                           |
| Hrabia Kastylii                | - 970 Garcia I Fernandez 995                |
| Król Khmerów                   | - 968 Dżajawarman V 1001                    |
| Wielki książę Kijowa           | - 978 Włodzimierz I Wielki 1015             |
| Patriarcha Konstantynopola     | - 984 Mikołaj II Chryzoberges 996           |
| Władca Korei                   | - 981 Sŏngjong 997                          |
| Król Leónu                     | - 984 Bermudo II 999                        |
| Król Munsteru                  | - 978 Brian Śmiały 1014                     |
| Król Norwegii                  | - 987 Swen Widłobrody 994                   |
| Hrabia Palatynatu              | - 945 Hermann Pusillus 994                  |
| Papież                         | - 985 Jan XV 996                            |
| Hrabia Portugalii              | - 950 Gonçalo Mendes 999                    |
| Książę Saksonii                | - 973 Bernard I 1011                        |
| Król Szkocji                   | - 971 Kenneth II 995                        |
| Król Szwecji                   | - 970 Eryk Zwycięski 995                    |
| Doża Wenecji                   | - 979 Tribuno Memmo 991                     |
| Książę Węgier                  | - 970 Gejza 997                             |
| Cesarz Wietnamu                | - 980 Lê Hoàn 1005                          |

Rok 990 / CMXC
stulecia: IX wiek ~
X wiek ~
XI wiek

lata: 980 «
985 «
986 «
987 «
988 «
989 «
990
» 991
» 992
» 993
» 994
» 995
» 1000

## Wydarzenia w Polsce
- wojna polsko-czeska. Odebranie przez Mieszka I Śląska czeskim Przemyślidom, w tym warownego grodu Niemcza. Kronikarz czeski Mnich Sazawski napisał o tym: „Nemci perdita est”, tj. Niemcza została stracona.

## Wydarzenia na świecie
- Europa
  - Ruś Kijowska przyjęła kalendarz juliański
  - Założono Lund
  - O piątej godzinie [licząc] od brzasku w dniu 21 (26 greg.) października wystąpiło w Quedlinburgu zaćmienie słońca[1]

## Urodzili się
- Konrad II, król Niemiec, cesarz rzymski (zm. 1039)
- Mieszko II Lambert, król Polski (zm. 1034)

## Zmarli
- Dongshan Shouchu – chiński mistrz chan ze szkoły yunmen (ur. 910)
- Jan Kyriotes Geometres – poeta bizantyjski.
- Zygfryd von Walbeck – hrabia niemiecki, ojciec kronikarza Thietmara

title: 990

wikitext:
{{Nagłówek hasła roku}}

== Wydarzenia w Polsce ==
<!-- PROSZĘ PISAĆ W CZASIE PRZESZŁYM! -->
* wojna polsko-czeska. Odebranie przez [[Mieszko I|Mieszka I]] [[Śląsk]]a czeskim [[Przemyślidzi|Przemyślidom]], w tym warownego grodu [[Niemcza]]. Kronikarz czeski [[Mnich Sazawski]] napisał o tym: ''„Nemci perdita est”'', tj. Niemcza została stracona.

== Wydarzenia na świecie ==
<!-- PROSZĘ PISAĆ W CZASIE PRZESZŁYM! -->
* '''Europa'''
** [[Ruś Kijowska]] przyjęła [[kalendarz juliański]]
** Założono [[Lund]]
** O piątej godzinie [licząc] od brzasku w dniu 21 (26 greg.) października wystąpiło w [[Quedlinburg|Quedlinburgu]] zaćmienie słońca<ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Kozicki (tłumacz i edytor) |tytuł = Roczniki Kwedlinburskie z lat 984-1025 |data = 2024 |isbn = 978-83-61726-13-1 |url= https://www.academia.edu/127196699/Roczniki_kwedlinburskie}}</ref>

== Urodzili się ==
* [[Konrad II Salicki|Konrad II]], [[Władcy Niemiec|król Niemiec]], [[Cesarz rzymski (Święte Cesarstwo Rzymskie)|cesarz rzymski]] (zm. [[1039]])
* [[Mieszko II Lambert]], [[Władcy Polski|król Polski]] (zm. [[1034]])

== Zmarli ==
* [[Dongshan Shouchu]] – chiński mistrz [[Chan (buddyzm)|chan]] ze szkoły [[yunmen]] (ur. [[910]])
* [[Jan Kyriotes Geometres]] – poeta [[Cesarstwo Bizantyńskie|bizantyjski]].
* [[Zygfryd von Walbeck]] – hrabia niemiecki, ojciec kronikarza [[Thietmar z Merseburga|Thietmara]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Commonscat|990}}

[[Kategoria:X wiek|*0990]]


text:
# Czawdar (przedsiębiorstwo)
Czawdar (buł. Чавдар) – istniejący w latach 1924–1999 bułgarski producent autobusów i trolejbusów, który miał swoją siedzibę w mieście Botewgrad w Bułgarii.

## Historia firmy
Firma została założona przez Raczo Dżambowa w 1924 roku. W latach 1927–1947 fabryka ta wyprodukowała zaledwie 200 sztuk autobusów, w oparciu o samochody Ford, Mercedes-Benz oraz Dodge. W 1948 roku firma stała się własnością państwa i rozpoczęła produkcję autobusu na podstawie Škody RTO. W 1962 roku fabryka rozpoczęła produkcję modeli M65 i M66, które stały się popularne w ówczesnej Bułgarii. Pod koniec lat 60. pojawiły się modele M80 i M81 na podstawie Škody. W 1968 roku rozpoczął się proces modernizacji fabryki a wkrótce nawiązano współpracę z niemiecką Setrą. W 1979 roku firma Czawdar we współpracy z Autosanem, zbudowała dwa prototypy autobusu Autosan-Czawdar 11M4/H11. W 1993 roku zakład podjął współpracę z firmą MAN w wyniku której powstał m.in. przegubowy Czawdar 141. Na początku 1999 r. niestabilna sytuacja finansowa spółki doprowadziła ją do upadku.

## Galeria
- Czawdar 120
- Czawdar B 13-20
- Czawdar 11-M3
- Czawdar 141

title: Czawdar (przedsiębiorstwo)

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Czawdar
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Bułgaria
 |siedziba          = [[Botewgrad]], 2140
 |adres             =
 |data założenia    = 1924
 |data likwidacji   = 1999
 |forma prawna      = [[Spółka akcyjna]]
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           = Category:Chavdar vehicles
 |www               =
}}
'''Czawdar''' ([[język bułgarski|buł.]] ''Чавдар'') – istniejący w latach 1924–1999 [[Bułgaria|bułgarski]] producent [[autobus]]ów i trolejbusów, który miał swoją siedzibę w mieście [[Botewgrad]] w Bułgarii.

== Historia firmy ==
Firma została założona przez Raczo Dżambowa w 1924 roku. W latach 1927–1947 fabryka ta wyprodukowała zaledwie 200 sztuk autobusów, w oparciu o samochody [[Ford Motor Company|Ford]], [[Mercedes-Benz]] oraz [[Dodge]]. W 1948 roku firma stała się własnością państwa i rozpoczęła produkcję autobusu na podstawie [[Škoda 706 RTO|Škody RTO]]. W 1962 roku fabryka rozpoczęła produkcję modeli M65 i M66, które stały się popularne w ówczesnej Bułgarii. Pod koniec lat 60. pojawiły się modele M80 i M81 na podstawie Škody. W 1968 roku rozpoczął się proces modernizacji fabryki a wkrótce nawiązano współpracę z niemiecką [[Setra|Setrą]]. W 1979 roku firma Czawdar we współpracy z [[Autosan]]em, zbudowała dwa prototypy autobusu [[Autosan-Czawdar 11M4/H11]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://historia.autosan.pl/historia/historia08.html|tytuł= Historia Autosanu Lata 1975 - 1980|autor = |język = pl}}</ref>. W 1993 roku zakład podjął współpracę z firmą [[MAN SE|MAN]] w wyniku której powstał m.in. przegubowy Czawdar 141. Na początku 1999 r. niestabilna sytuacja finansowa spółki doprowadziła ją do upadku.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Chavdar1.jpg|Czawdar 120
Plik:Chavdar B 13-20.jpg|Czawdar B 13-20
Plik:Chavdar 11M3.jpg|Czawdar 11-M3
Plik:Chavdar 141.jpg|Czawdar 141
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Bułgarscy producenci autobusów]]
[[Kategoria:Marki autobusów]]
[[Kategoria:Zlikwidowane marki autobusów]]

title: Czawdar

Państwo: Bułgaria

Siedziba: Botewgrad, 2140

Forma prawna: Spółka akcyjna


text:
# Eric Grant Cable
Eric Grant Cable (ur. 25 lutego 1887, zm. 7 maja 1970 w Surrey) – brytyjski funkcjonariusz wywiadu MI6, urzędnik konsularny i dyplomata.
Ojcem był James Cable. Studiował na uniwersytetach w Helsinkach, Londynie i Heidelbergu. 10 grudnia 1914 mianowano go II porucznikiem (Second Lieutenant) piechoty. Pełnił funkcje w brytyjskiej służbie dyplomatyczno-konsularnej, m.in. na placówkach w Helsingforsie (1904-1907, 1908-1912), wicekonsula w Hamburgu (1914) i Rotterdamie (1914), konsula w Reykjavíku (1914-1919), Dunkierce (1919-1920) i Rydze (1920), urzędnika w Foreign Office (1920-1921), wicekonsula w Stanleyville (1921), ponownie urzędnika w Foreign Office (1921-1922), konsula w Oslo (1922-1926), Gdańsku (1926-1929), Portland (1929-1931) i Seattle (1932-1933), konsula i sekretarza handlowego w Kopenhadze (1933-1939), konsula generalnego w Kolonii (1939), Rotterdamie (1939-1940), urzędnika Home Office (1940-1941), urzędnika Foreign Office (1941), konsula generalnego w Zurychu (1942-1947). W tym też mieście uczestniczył w rozmowach aliantów z przedstawicielami władz niemieckich i anty-hitlerowskiego ruchu oporu w Niemczech, m.in. wielokrotnie z konsulem niemieckim w Lugano Alexandrem von Neurath. Następnie przeszedł na emeryturę.
Wymienia go informator "British Spooks Who's Who" (Brytyjscy szpiedzy, kto jest kim), część 2.
Udekorowany Orderem św. Michała i św. Jerzego CMG.

title: Eric Grant Cable

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko           = Eric Grant Cable
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[25 lutego]] [[1887]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[7 maja]] [[1970]]
 |miejsce śmierci           = [[Surrey]]
 |funkcja                   = Konsul Wielkiej Brytanii w Gdańsku
 |od                        = [[1926]]
 |do                        = [[1929]]
 |partia                    =
 |poprzednik                = [[Basil Homfray Fry]]
 |następca                  = [[Lewis Eduard Bernays]]
 |2 funkcja                 = Konsul Generalny Wielkiej Brytanii w Kolonii
 |2 od                      = [[1939]]
 |2 do                      = [[1939]]
 |2 partia                  =
 |2 poprzednik              = John E. Bell
 |2 następca                =
 |3 funkcja                 = Konsul Generalny Wielkiej Brytanii w Rotterdamie
 |3 od                      = [[1939]]
 |3 do                      = [[1940]]
 |3 partia                  =
 |3 poprzednik              = Frank G. Rule
 |3 następca                =
 |4 funkcja                 = Konsul Generalny Wielkiej Brytanii w Zurychu
 |4 od                      = [[1942]]
 |4 do                      = [[1947]]
 |4 partia                  =
 |4 poprzednik              = John E. Bell
 |4 następca                = Albert N. Williamson Napier
 |5 funkcja                 =
 |6 funkcja                 =
 |7 funkcja                 =
 |8 funkcja                 =
 |9 funkcja                 =
 |10 funkcja                =
 |podpis                    =
 |odznaczenia               = {{order|OŚMŚJ|KW}}
 |commons                   =
 |quote                     =
 |www                       =
}}
'''Eric Grant Cable''' (ur. 25 lutego 1887, zm. 7 maja 1970 w [[Surrey]]) – brytyjski funkcjonariusz wywiadu [[Secret Intelligence Service|MI6]], urzędnik konsularny i dyplomata.

Ojcem był James Cable. Studiował na uniwersytetach w [[Uniwersytet Helsiński|Helsinkach]], [[University of London|Londynie]] i [[Uniwersytet w Heidelbergu|Heidelbergu]]. 10 grudnia 1914 mianowano go II porucznikiem (''Second Lieutenant'') piechoty. Pełnił funkcje w [[Foreign and Commonwealth Office|brytyjskiej służbie dyplomatyczno-konsularnej]], m.in. na placówkach w [[Helsinki|Helsingforsie]] (1904-1907, 1908-1912), wicekonsula w [[Hamburg]]u (1914) i [[Rotterdam]]ie (1914), konsula w [[Reykjavík]]u (1914-1919), [[Dunkierka|Dunkierce]] (1919-1920) i [[Ryga|Rydze]] (1920), urzędnika w [[Foreign and Commonwealth Office|Foreign Office]] (1920-1921), wicekonsula w [[Kisangani|Stanleyville]] (1921), ponownie urzędnika w Foreign Office (1921-1922), konsula w [[Oslo]] (1922-1926), [[Konsulat Generalny Wielkiej Brytanii w Gdańsku|Gdańsku]] (1926-1929), [[Portland (Oregon)|Portland]] (1929-1931) i [[Seattle]] (1932-1933), konsula i sekretarza handlowego w [[Kopenhaga|Kopenhadze]] (1933-1939), konsula generalnego w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]] (1939), [[Rotterdam]]ie (1939-1940), urzędnika [[Home Office]] (1940-1941), urzędnika Foreign Office (1941), konsula generalnego w [[Zurych]]u (1942-1947). W tym też mieście uczestniczył w rozmowach aliantów z przedstawicielami władz niemieckich i anty-hitlerowskiego ruchu oporu w [[Niemcy|Niemczech]], m.in. wielokrotnie z konsulem niemieckim w [[Lugano]] Alexandrem von Neurath. Następnie przeszedł na emeryturę.

Wymienia go informator "British Spooks Who's Who" (''Brytyjscy szpiedzy, kto jest kim''), część 2.

Udekorowany [[Order św. Michała i św. Jerzego|Orderem św. Michała i św. Jerzego]] CMG.

== Zobacz też ==
* [[Konsulat Generalny Wielkiej Brytanii w Gdańsku]]

== Bibliografia ==
* [http://www.lobster-magazine.co.uk/intro/search.cgi?zoom_query=cable&zoom_page=3&zoom_per_page=10&zoom_and=1&zoom_sort=0&zoom_xml=0 Eric Grant Cable]

{{SORTUJ:Cable, Eric Grant}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1887]]
[[Kategoria:Zmarli w 1970]]
[[Kategoria:Urzędnicy konsularni w Gdańsku]]
[[Kategoria:Brytyjscy dyplomaci]]

title: Eric Grant Cable

Data urodzenia: 25 lutego 1887

Data i miejsce śmierci: 7 maja 1970 · Surrey

Poprzednik:
Basil Homfray Fry
John E. Bell
Frank G. Rule

Następca:
Lewis Eduard Bernays
Albert N. Williamson Napier


text:
# Đới Đăng Hỷ
Đới Đăng Hỷ – wietnamski zapaśnik walczący w stylu wolnym.
Zajął 29. miejsce na mistrzostwach świata w 2001.
Siódmy na igrzyskach azjatyckich w 1998 i 2002. Siódmy na mistrzostwach Azji w 2000. Pierwszy w Pucharze Azji i Oceanii w 1998 i drugi w 1997. Złoty medalista igrzysk Azji Południowo-Wschodniej w 2003 i 2005, srebrny w 1997. Brązowy medalista mistrzostw Azji Południowo-Wschodniej w 1997 i 1999 roku.

title: Đới Đăng Hỷ

wikitext:
{{Nazwisko wietnamskie|Đới}}
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Đới Đăng Hỷ
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|VIE}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska Azji Południowo-Wschodniej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej 2005|Manilla 2005]]|60 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej 2003|Hanoi 2003]]|60 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej 1997|Dżakarta 1997]]|54 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Azji Południowo-Wschodniej w zapasach|Mistrzostwa Azji Południowo-Wschodniej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Azji Południowo-Wschodniej w zapasach|Kuala Lumpur 1999]]|54 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Azji Południowo-Wschodniej w zapasach|Wietnam 1997]]|54 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Đới Đăng Hỷ''' – [[wietnam]]ski [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu wolnym.
Zajął 29. miejsce na [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2001|2001]].
Siódmy na [[Igrzyska Azjatyckie|igrzyskach azjatyckich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 1998|1998]] i [[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 2002|2002]]. Siódmy na [[Mistrzostwa Azji w zapasach|mistrzostwach Azji]] w [[Mistrzostwa Azji w Zapasach 2000|2000]]. Pierwszy w Pucharze Azji i Oceanii w 1998 i drugi w 1997. Złoty medalista [[Igrzyska Azji Południowo-Wschodniej|igrzysk Azji Południowo-Wschodniej]] w 2003 i 2005, srebrny w 1997. Brązowy medalista [[Mistrzostwa Azji Południowo-Wschodniej w zapasach|mistrzostw Azji Południowo-Wschodniej]] w 1997 i 1999 roku.
== Bibliografia ==
* {{cytuj| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=D0AA6CF7A4D247418D12377CF7AF23AC| tytuł = Đới Đăng Hỷ| opublikowany = iat.uni-leipzig.de | data dostępu = 2014-01-08 | język = en}}

{{SORTUJ:Đới, Đăng Hỷ}}
[[Kategoria:Wietnamscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w XX wieku]]

title: · Đới Đăng Hỷ

złoto:
Manilla 2005 · 60 kg st.wolny
Hanoi 2003 · 60 kg st.wolny

srebro: Dżakarta 1997 · 54 kg st.wolny

brąz:
Kuala Lumpur 1999 · 54 kg st.wolny
Wietnam 1997 · 54 kg st.wolny


text:
# Tomáš Sedlák
Tomáš Sedlák (ur. 3 lutego 1983 w Popradzie) – słowacki piłkarz występujący od 2017 w klubie Tatran Preszów.
Jest wychowankiem MFK Ružomberok. W 2007 roku był piłkarzem tureckiego Gaziantepsporu, a w 2008 wrócił do ojczyzny i grał w Spartaku Trnawa. W grudniu 2008 r. media poinformowały o zainteresowaniu jego osobą Lechii Gdańsk. W 2009 roku zamiast do Lechii odszedł do Rużomberka, a latem został piłkarzem SV Mattersburg. Następnie ponownie grał w MFK Ružomberok, a także w Kaposvári Rákóczi FC. W 2012 roku przeszedł do Zemplínu Michalovce. W sezonie 2014/2015 był wypożyczony do FK Poprad. W 2017 roku przeszedł do Tatrana Preszów

title: Tomáš Sedlák

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Tomáš Sedlák
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[3 lutego]] [[1983]]
 |miejsce urodzenia       = [[Poprad (miasto)|Poprad]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 191 cm
 |pozycja                 = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[Tatran Preszów]]
 |numer w klubie          = 8
 |kariera juniorska       =
! 1998–2002 ! [[FK Svit]]
! 2002–2003 ! [[MFK Ružomberok]]
 |kariera seniorska       =
! 2004–2007 ! [[MFK Ružomberok]]         ! 52 ! 1
! 2007–2008 ! [[Gaziantepspor]]          !  0 ! 0
! 2009      ! [[MFK Ružomberok]]         ! 15 ! 1
! 2009–2010 ! [[SV Mattersburg]]         !  5 ! 0
! 2010–2012 ! MFK Ružomberok             !  8 ! 0
! 2012      ! [[Kaposvári Rákóczi FC]]   !  4 ! 0
! 2012–2017 ! [[MFK Zemplín Michalovce]] ! 85 ! 0
! 2014–2015 ! → [[FK Poprad]] (wyp.)     ! 25 ! 3
! 2017–     ! [[Tatran Preszów]]         ! 21 ! 0
 |data seniorzy           = 17 kwietnia 2018
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Tomáš Sedlák''' (ur. [[3 lutego]] [[1983]] w [[Poprad (miasto)|Popradzie]]) – [[Słowacja|słowacki]] piłkarz występujący od 2017 w klubie [[Tatran Preszów]].

Jest wychowankiem [[MFK Ružomberok]]{{r|Profile Tomas Sedlak}}. W 2007 roku był piłkarzem [[Turcja|tureckiego]] [[Gaziantepspor]]u, a w 2008 wrócił do ojczyzny i grał w [[Spartak Trnawa|Spartaku Trnawa]]. W grudniu 2008 r. media poinformowały o zainteresowaniu jego osobą [[Lechia Gdańsk (piłka nożna)|Lechii Gdańsk]]{{r|Dziennik Bałtycki2008}}. W 2009 roku zamiast do Lechii odszedł do Rużomberka, a latem został piłkarzem [[SV Mattersburg]]. Następnie ponownie grał w MFK Ružomberok, a także w [[Kaposvári Rákóczi FC]]. W 2012 roku przeszedł do Zemplínu Michalovce. W sezonie 2014/2015 był wypożyczony do [[FK Poprad]]. W 2017 roku przeszedł do [[Tatran Preszów|Tatrana Preszów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Dziennik Bałtycki2008">{{cytuj stronę|url=http://gdansk.naszemiasto.pl/sport/915514.html|tytuł=Słowak Tomas Sedlak trenuje z Lechią Gdańsk|autor=Dziennik Bałtycki|data=2008-10-28|opublikowany=naszemiasto.pl|język=pl|data dostępu=2008-12-13}}</ref>
<ref name="Profile Tomas Sedlak">{{cytuj stronę|url=http://www.playerhistory.com/player/71003/|tytuł=Profile: Tomas Sedlak|autor=playerhistory.com|język=en|data dostępu=2008-12-13}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{soccerway|p|id=16147|nazwa=T. Sedlák|data dostępu=2021-01-02}}

{{SORTUJ:Sedlák, Tomáš}}
[[Kategoria:Słowaccy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze MFK Ružomberok]]
[[Kategoria:Piłkarze Gaziantepsporu]]
[[Kategoria:Piłkarze Spartaka Trnawa]]
[[Kategoria:Piłkarze SV Mattersburg]]
[[Kategoria:Piłkarze Kaposvári Rákóczi FC]]
[[Kategoria:Piłkarze MFK Zemplín Michalovce]]
[[Kategoria:Piłkarze Tatrana Preszów]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Popradzie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]
[[Kategoria:Piłkarze FK Poprad]]

title: · Tomáš Sedlák

Data i miejsce urodzenia: 3 lutego 1983 · Poprad

Pozycja: pomocnik

Klub: Tatran Preszów

title: Kariera juniorska

FK Svit

MFK Ružomberok

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

MFK Ružomberok · 52 · (1)

Gaziantepspor · 0 · (0)

MFK Ružomberok · 15 · (1)

SV Mattersburg · 5 · (0)

MFK Ružomberok · 8 · (0)

Kaposvári Rákóczi FC · 4 · (0)

MFK Zemplín Michalovce · 85 · (0)

→ FK Poprad (wyp.) · 25 · (3)

Tatran Preszów · 21 · (0)


text:
# Tadeusz Wydra
Tadeusz Wydra (ur. 8 czerwca 1958 w Radomiu, zm. 25 marca 2013 w Warszawie) – polski urzędnik państwowy, samorządowiec, działacz społeczny.

## Życiorys
Był absolwentem Zespołu Szkół Elektronicznych w Radomiu oraz Wydziału Transportu Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu. Ukończył również studia podyplomowe na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej.
W młodości był sportowcem, zawodnikiem drużyny siatkarskiej w klubie Czarni Radom. Rozpoczął grę jako reprezentant tej drużyny w trakcie szkoły średniej, a potem kontynuował w czasie studiów.
Pracował w dziale łączności i automatyki PKP, był także nauczycielem w Zespole Szkół Elektronicznych w Radomiu, a następnie od początku lat 90 do 1996 dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu. W latach 1997–1999 jako prezes zarządu kierował Miejską Agencją Rozwoju Radom 2001. Był radnym rady miasta Radomia I kadencji, zaś w 1998 uzyskał z listy AWS mandat radnego sejmiku województwa mazowieckiego I kadencji. Z tego drugiego zrezygnował po kilku miesiącach w związku z powołaniem na stanowisko dyrektora generalnego Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Od 2002 do 2004 był dyrektorem Departamentu Zarządzania Kadrami w Urzędzie Służby Cywilnej, a w latach 2004–2006 vice-prezesem w spółce Polskich Sieci Elektroenergetycznych w Warszawie, tj. PSE Operator i PSE Serwis. W 2006 objął stanowisko dyrektora generalnego Ministerstwa Finansów, potem dyrektora generalnego Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, a w 2008 został dyrektorem Biura Prezydialnego Urzędu Dozoru Technicznego.
Był także działaczem społecznym. W okresie stanu wojennego współpracował z Biskupim Komitetem Pomocy Osobom Internowanym i Więzionym za Przekonania. Działał także w organizacjach katolickich (KIK, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich Diecezji Radomskiej) i w Stowarzyszeniu „Inicjatywa”. W 1989 wstąpił do lokalnego Komitetu Obywatelskiego. Pod koniec lat 90. udzielał się jako doradca sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Działał na rzecz uruchomienia w Radomiu Centrum Przetwarzania Danych dla Ministerstwa Finansów.
Przez ostatnie kilka lat życia chorował, zmarł 25 marca 2013 w Warszawie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w radomskiej Katedrze Opieki Najświętszej Marii Panny w Radomiu. Został pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim w Radomiu przy ul. Limanowskiego.
Tadeusz Wydra był żonaty, miał dwóch synów.

## Odznaczenia
Tadeusz Wydra, za wybitne osiągnięcia w służbie państwu i społeczeństwu, za zasługi w działalności na rzecz społeczności lokalnej i pomoc potrzebującym, został pośmiertnie przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Upełnomocniona przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego Kapituła w 2013 uhonorowała Tadeusza Wydrę, Dyrektora Biura Prezydialnego, Odznaką Zasłużony dla dozoru technicznego.

## Upamiętnienie
- Tablica pamiątkowa w gmachu Ministerstwa Finansów.
- Tablica pamiątkowa w dawnym gmachu Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu (Pałac Sandomierski w Radomiu)[12].
- Książka "Księga Wspomnień Tadeusz Wydra"[13]

title: Tadeusz Wydra

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Tadeusz Wydra
 |grafika                   = TadeuszWydra.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[8 czerwca]] [[1958]]
 |miejsce urodzenia         = [[Radom]]
 |data śmierci              = [[25 marca]] [[2013]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |zawód                     = urzędnik państwowy, [[samorząd]]owiec
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu|Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu]]
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KO}}
 |commons                   = Category:Tadeusz Wydra
 |www                       = http://www.tadeuszwydra.pl
}}
[[Plik:Tadeusz Wydra tablica Ministerstwo Finansów.jpg|thumb|Tablica pamiątkowa w [[Gmach Ministerstwa Finansów|gmachu Ministerstwa Finansów]]]]
'''Tadeusz Wydra''' (ur. [[8 czerwca]] [[1958]] w [[Radom]]iu, zm. [[25 marca]] [[2013]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski urzędnik państwowy, samorządowiec, działacz społeczny.

== Życiorys ==
Był absolwentem Zespołu Szkół Elektronicznych w Radomiu oraz Wydziału Transportu [[Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu|Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu]]. Ukończył również studia podyplomowe na Wydziale Prawa i Administracji [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]] oraz Wydziale Geodezji i Kartografii [[Politechnika Warszawska|Politechniki Warszawskiej]]<ref name="gazeta/zmarł">{{Cytuj |url=http://radom.wyborcza.pl/radom/1,48201,13625103,Nie_zyje_Tadeusz_Wydra__Mial_55_lat.html|tytuł=Nie żyje Tadeusz Wydra. Miał 55 lat|opublikowany=gazeta.pl|data=25 marca 2013|data dostępu=2013-04-03}}</ref>.

W młodości był sportowcem, zawodnikiem drużyny siatkarskiej w klubie Czarni Radom. Rozpoczął grę jako reprezentant tej drużyny w trakcie szkoły średniej, a potem kontynuował w czasie studiów<ref name="gosc" /><ref name="echodnia">{{Cytuj |url=http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20130326/POWIAT0206/130329031 |opublikowany=echodnia.pl|tytuł=„Zmarł Tadeusz Wydra. Miał 55 lat”|data=26 marca 2013|data dostępu=2013-04-04}}</ref>.

Pracował w dziale łączności i automatyki PKP, był także nauczycielem w Zespole Szkół Elektronicznych w Radomiu, a następnie od początku lat 90 do 1996 dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu<ref name="gazeta/zmarł" />. W latach 1997–1999 jako prezes zarządu kierował Miejską Agencją Rozwoju Radom 2001<ref name="gosc">{{Cytuj |url=http://radom.gosc.pl/doc/1502077.Zmarl-Tadeusz-Wydra|tytuł= Zmarł Tadeusz Wydra|opublikowany=radom.gosc.pl|data=27 marca 2013|data dostępu=2013-04-03}}</ref>. Był radnym rady miasta Radomia I kadencji, zaś w 1998 uzyskał z listy [[Akcja Wyborcza Solidarność|AWS]] mandat radnego [[Sejmik Województwa Mazowieckiego|sejmiku województwa mazowieckiego]] I kadencji. Z tego drugiego zrezygnował po kilku miesiącach w związku z powołaniem na stanowisko dyrektora generalnego Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Od 2002 do 2004 był dyrektorem Departamentu Zarządzania Kadrami w Urzędzie Służby Cywilnej, a w latach 2004–2006 vice-prezesem w spółce [[Polskie Sieci Elektroenergetyczne|Polskich Sieci Elektroenergetycznych w Warszawie, tj. PSE Operator i PSE Serwis]]<ref name="IMSiG PSE">{{Cytuj |url= http://www.imsig.pl/pozycja/2005/182/KRS/113261,%22PSE_-_SERWIS%22_SP%C3%93%C5%81KA_Z_OGRANICZON%C4%84_ODPOWIEDZIALNO%C5%9ACI%C4%84 |tytuł=„Wpisy do KRS PSE-SERWIS”|opublikowany=imsig.pl|data dostępu=2013-04-04}}</ref>. W 2006 objął stanowisko dyrektora generalnego [[Ministerstwo Finansów (Polska)|Ministerstwa Finansów]], potem dyrektora generalnego [[Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad|Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad]]<ref name="Gazeta Nekrologi">{{Cytuj |url=http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,211342,Tadeusz-Wydra-kondolencje.html|tytuł=Gazeta Wyborcza Nekrologi|opublikowany=nekrologi.wyborcza.pl|data=28 marca 2013|data dostępu=2013-04-04}}</ref>, a w 2008 został dyrektorem Biura Prezydialnego [[Urząd Dozoru Technicznego|Urzędu Dozoru Technicznego]]<ref name="gazeta/zmarł" /><ref name="gosc" /><ref name="UDT">{{Cytuj |url= http://www.udt.gov.pl/HTML/index.php?option=com_content&task=view&id=25&Itemid=28 |opublikowany=udt.gov.pl|tytuł=UDT Kierownictwo|data dostępu=2013-04-04 |archiwum= https://web.archive.org/web/20130401093143/http://www.udt.gov.pl/HTML/index.php?option=com_content&task=view&id=25&Itemid=28|zarchiwizowano=2013-04-01}}</ref><ref name="KAI">{{Cytuj |url= http://ekai.pl/diecezje/radomska/x65187/bp-tomasik-przewodniczyl-uroczystosciom-pogrzebowym-tadeusza-wydry|opublikowany=ekai.pl|tytuł=Bp Tomasik przewodniczył uroczystościom pogrzebowym Tadeusza Wydry|data=27 marca 2013|data dostępu=2013-04-07}}</ref>.

Był także działaczem społecznym. W okresie [[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stanu wojennego]] współpracował z Biskupim Komitetem Pomocy Osobom Internowanym i Więzionym za Przekonania. Działał także w organizacjach katolickich ([[Klub Inteligencji Katolickiej|KIK]], [[Polska Federacja Stowarzyszeń Rodzin Katolickich|Stowarzyszenie Rodzin Katolickich]] Diecezji Radomskiej) i w Stowarzyszeniu „Inicjatywa”. W 1989 wstąpił do lokalnego [[Komitet Obywatelski „Solidarność”|Komitetu Obywatelskiego]]. Pod koniec lat 90. udzielał się jako doradca sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Działał na rzecz uruchomienia w Radomiu Centrum Przetwarzania Danych dla Ministerstwa Finansów<ref>{{Cytuj |url= http://radom.wyborcza.pl/radom/1,48201,13641135,Rodzina__przyjaciele_i_znajomi_zegnali_Tadeusza_Wydre.html |tytuł=Rodzina, przyjaciele i znajomi żegnali Tadeusza Wydrę |opublikowany=gazeta.pl |data=27 marca 2013|data dostępu=2013-04-03}}</ref>.

Przez ostatnie kilka lat życia chorował, zmarł 25 marca 2013 w Warszawie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w radomskiej [[Katedra Opieki Najświętszej Maryi Panny w Radomiu|Katedrze Opieki Najświętszej Marii Panny w Radomiu]]. Został pochowany na [[Cmentarz rzymskokatolicki w Radomiu|cmentarzu rzymskokatolickim w Radomiu przy ul. Limanowskiego]]<ref name="gosc" />.

Tadeusz Wydra był żonaty, miał dwóch synów<ref>{{Cytuj |url=http://radom.wyborcza.pl/radom/1,35223,1912579.html |tytuł=Wydra, Tadeusz |opublikowany=gazeta.pl |data=13 lutego 2004|data dostępu=2013-04-14}}</ref>.

== Odznaczenia ==
Tadeusz Wydra, ''za wybitne osiągnięcia w służbie państwu i społeczeństwu, za zasługi w działalności na rzecz społeczności lokalnej i pomoc potrzebującym'', został pośmiertnie przez prezydenta [[Bronisław Komorowski|Bronisława Komorowskiego]] odznaczony Krzyżem Oficerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Cytuj |url=http://www.prezydent.pl/archiwum-bronislawa-komorowskiego/aktualnosci/ordery-i-odznaczenia/art,1197,order-odrodzenia-polski-dla-tadeusza-wydry.html|tytuł=Order Odrodzenia Polski dla Tadeusza Wydry|opublikowany=prezydent.pl|data=27 marca 2013|data dostępu=2013-04-03}}</ref>.

Upełnomocniona przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego Kapituła w 2013 uhonorowała Tadeusza Wydrę, Dyrektora Biura Prezydialnego, Odznaką Zasłużony dla dozoru technicznego<ref name="Odznaka UDT">{{Cytuj |url= http://www.udt.gov.pl/HTML/index.php?option=com_content&task=view&id=266&Itemid=202 |tytuł=„Zasłużeni dla Dozoru Technicznego” |data dostępu=2013-04-04|archiwum= https://web.archive.org/web/20130401071520/http://www.udt.gov.pl/HTML/index.php?option=com_content&task=view&id=266&Itemid=202 |zarchiwizowano=2013-04-01}}</ref>.

== Upamiętnienie ==
* Tablica pamiątkowa w [[Gmach Ministerstwa Finansów|gmachu Ministerstwa Finansów]].
* Tablica pamiątkowa w dawnym gmachu Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu (Pałac Sandomierski w Radomiu)<ref>{{Cytuj |autor = Instytut Gość Media |tytuł = Szczególny znak żywej pamięci |data = 2016-04-19 |data dostępu = 2023-09-04 |opublikowany = Instytut Gość Media |url = https://radom.gosc.pl/doc/3099138.Szczegolny-znak-zywej-pamieci}}</ref>.
* Książka "Księga Wspomnień Tadeusz Wydra"<ref>{{Cytuj |autor = Elżbieta Warchoł |tytuł = Wspomnienie o Tadeuszu Wydrze |data dostępu = 2023-09-04 |opublikowany = radioplus.com.pl |url = https://radioplus.com.pl/radom/31119-wspomnienie-o-tadeuszu-wydrze |język = pl}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj |url=http://www.tadeuszwydra.pl|tytuł=Tadeusz Wydra – strona prywatna|data dostępu=2013-04-12}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wydra, Tadeusz}}
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu]]
[[Kategoria:Działacze KIK]]
[[Kategoria:Działacze Stowarzyszeń Rodzin Katolickich]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność]]
[[Kategoria:Politycy ROAD]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Radni Radomia]]
[[Kategoria:Radni sejmiku województwa mazowieckiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1958]]
[[Kategoria:Zmarli w 2013]]
[[Kategoria:Siatkarze Czarnych Radom]]
[[Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Finansów III Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu]]

title: Tadeusz Wydra

Data i miejsce urodzenia: 8 czerwca 1958 · Radom

Data i miejsce śmierci: 25 marca 2013 · Warszawa

Zawód, zajęcie: urzędnik państwowy, samorządowiec

Alma Mater: Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu


text:
# Robert Guérin
Robert Guérin (ur. 28 czerwca 1876, zm. 19 marca 1952) – francuski działacz sportowy, pierwszy przewodniczący FIFA.
Z zawodu inżynier mechanik, pracował także jako dziennikarz i wydawca; był sekretarzem generalnym francuskiej unii sportowej (stowarzyszenia związków sportowych). 22 maja 1904, podczas drugiego dnia założycielskiego posiedzenia międzynarodowej federacji piłkarskiej FIFA, został wybrany na jej pierwszego przewodniczącego. Kierował federacją do 4 czerwca 1906, kiedy ustąpił na rzecz Anglika Woolfalla; pragnął w ten sposób uhonorować federację "ojczyzny futbolu" oraz przyczynić się do rozwoju FIFA.
Wspólnie z Holendrem Hirschmannem zasłużył się idei organizacji mistrzostw świata w piłce nożnej. Został uhonorowany Legią Honorową.

title: Robert Guérin

wikitext:
{{Osoba publiczna infobox
 | osoba publiczna   = Robert Guérin
 | grafika           = Robert Guérin 1906 year.jpg
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = [[28 czerwca]] [[1876]]
 | miejsce urodzenia =
 | data śmierci      = 19 marca [[1952]]
 | miejsce śmierci   =
 | rodzaj działalności = dziennikarz, działacz sportowy
 | funkcja           = 1. przewodniczący [[FIFA]]
 | organizacja       =
 | od                = 22 maja 1904
 | do                = 4 czerwca 1906
 | poprzednik        =
 | następca          = [[Daniel Burley Woolfall]]
 | odznaczenia       = {{order|LH}}
 | www               =
 | commons           =
 | quote             =
}}
'''Robert Guérin''' (ur. [[28 czerwca]] [[1876]], zm. 19 marca [[1952]]) – [[Francja|francuski]] działacz sportowy, pierwszy przewodniczący [[FIFA]].

Z zawodu inżynier mechanik, pracował także jako dziennikarz i wydawca; był sekretarzem generalnym francuskiej unii sportowej (stowarzyszenia związków sportowych). 22 maja 1904, podczas drugiego dnia założycielskiego posiedzenia międzynarodowej federacji piłkarskiej FIFA, został wybrany na jej pierwszego przewodniczącego. Kierował federacją do 4 czerwca 1906, kiedy ustąpił na rzecz Anglika [[Daniel Burley Woolfall|Woolfalla]]; pragnął w ten sposób uhonorować federację "ojczyzny futbolu" oraz przyczynić się do rozwoju FIFA.

Wspólnie z Holendrem [[Carl Hirschmann|Hirschmannem]] zasłużył się idei organizacji mistrzostw świata w piłce nożnej. Został uhonorowany [[Legia Honorowa|Legią Honorową]].

== Bibliografia ==
* [[Andrzej Gowarzewski]], ''Encyklopedia piłkarskich mistrzostw świata'', Warszawa 1990

{{Przewodniczący FIFA}}
{{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Francji}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Guerin, Robert}}
[[Kategoria:Przewodniczący FIFA]]
[[Kategoria:Francuscy działacze piłkarscy]]
[[Kategoria:Francuscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1876]]
[[Kategoria:Zmarli w 1952]]

title: Robert Guérin

Data urodzenia: 28 czerwca 1876

Rodzaj działalności: dziennikarz, działacz sportowy

Okres urzędowania: od 22 maja 1904 · do 4 czerwca 1906

Następca: Daniel Burley Woolfall


text:
# Batu Marang
Batu Marang – miasto w Brunei, w dystrykcie Brunei-Muara.

title: Batu Marang

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Batu Marang
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BRN
 |1. jednostka administracyjna = [[Brunei-Muara]]
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 2,77
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 4°58′55.3″N 115°02′06.2″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Batu Marang''' – miasto w [[Brunei]], w dystrykcie [[Brunei-Muara]].

[[Kategoria:Miasta w Brunei]]

title: Batu Marang

Państwo: Brunei

Dystrykt: Brunei-Muara


text:
# Tawulec Tanaki
Tawulec Tanaki (Neillia tanakae) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Występuje w Japonii w górach. Nosi nazwę tawulec, gdyż dawniej zaliczany był przez botaników do rodzaju Stephanandra, jednak według nowszych ujęć taksonomicznych rodzaj ten jest synonimem rodzaju Neillia i prawidłowa nazwa gatunku to Neillia tanakae.

## Morfologia
PokrójSzeroki i rozłożysty krzew osiągający 1–2 m wysokości; gałęzie cienkie, zwisające łukowato do ziemi, czerwono- lub pomarańczowobrązowe.
LiścieOstro wrębne i pikowane, z długim wierzchołkiem i długimi klapami u nasady do 8 cm długości.
KwiatyBiałe, bardzo drobne, w luźnych wiechach (5-10 cm długości) na bocznych gałązkach.
OwoceDrobne, niepozorne mieszki.

title: Tawulec Tanaki

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Tawulec Tanaki
 |grafika              = Stephanandra-tanakae.JPG
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[różopodobne]]
 |rząd                 = [[różowce]]
 |rodzina              = [[różowate]]
 |rodzaj               = [[neilia]]
 |gatunek              = tawulec Tanaki
 |nazwa łacińska       = Neillia tanakae
 |autor                = [[Adrien René Franchet|Franch.]] & Sav.
 |cytat                = Enum. pl. Jap. 1:121. 1873
 |synonimy             =
* ''Stephanandra tanakae'' (Franch. & Sav.) Franch. & Sav.<ref name=grin/>
 |wikispecies          =
 |commons              =
}}
'''Tawulec Tanaki''' (''Neillia tanakae'') – [[gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny z rodziny [[różowate|różowatych]]. Występuje w Japonii w górach<ref name=grin>{{Cytuj stronę |url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxon/taxonomysearch.aspx?language=en |tytuł=Germplasm Resources Information Network (GRIN)|data dostępu = 2010-05-05}}</ref>. Nosi nazwę tawulec, gdyż dawniej zaliczany był przez botaników do rodzaju ''Stephanandra'', jednak według nowszych [[taksonomia|ujęć taksonomicznych]] rodzaj ten jest [[synonim (taksonomia)|synonimem]] rodzaju ''Neillia'' i prawidłowa nazwa gatunku to ''Neillia tanakae''<ref name=grin/>.

== Morfologia ==
; Pokrój: Szeroki i rozłożysty krzew osiągający 1–2 m wysokości; gałęzie cienkie, zwisające łukowato do ziemi, czerwono- lub pomarańczowobrązowe.
; [[Liść|Liście]]: Ostro wrębne i pikowane, z długim wierzchołkiem i długimi klapami u nasady do 8 cm długości.
; [[Kwiat]]y: Białe, bardzo drobne, w luźnych wiechach (5-10 cm długości) na bocznych gałązkach.
; [[Owoc]]e: Drobne, niepozorne [[mieszek (botanika)|mieszki]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-04-29}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Różowate]]

title: Tawulec Tanaki

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: różopodobne

Rząd: różowce

Rodzina: różowate

Rodzaj: neilia

Gatunek: tawulec Tanaki


text:
# Ołeksandr Berdnyk
Ołeksandr Berdnyk (ukr. Олександр Павлович Бердник, Ołeś Berdnyk, ukr. Олесь Бердник; ur. 27 listopada 1926, zm. 18 marca 2003) – ukraiński pisarz-fantasta, autor ponad 20 powieści. Dysydent, w latach 1950–1955 więziony za skrytykowanie kampanii „walki z kosmopolityzmem”, ułaskawiony na fali chruszczowowskiej „odwilży”, współzałożyciel Ukraińskiej Grupy Helsińskiej (1976).

## Życiorys
Urodził się 27 listopada 1926 we wsi Wawiłowo (dziś obwód mikołajowski). Z powodu ośnieżonych dróg jego ojciec dopiero po miesiącu dostał się sąsiedniej wsi, gdzie znajdowała się rada gromadzka. Rejestrujący Ołesia sekretarz rady dopuścił się od razu dwóch pomyłek: zanotował aktualną datę jako dzień narodzin chłopca, przy czym zapisał rok, który dopiero miał nadejść. Zamieszanie związane z datą narodzin pisarza pomogło mu jednak uratować się przed zsyłką do Niemiec w czasie okupacji.
W latach 1943–1945 Berdnyk brał udział w wojnie, zdemobilizował się w 1946. Ukończył eksternistycznie siedem klas szkoły średniej, a następnie studium teatralne przy teatrze imienia Iwana Franki w Kijowie (1946–1949). W 1949 – już jako pracownik teatru – wystąpił na otwartym zebraniu partyjnym. Wyraził oburzenie faktem, że aktorzy oczerniają swoich niedawnych przyjaciół i współpracowników. Nie szczędził także słów krytyki przeciw przekształcaniu „za wskazówką z góry” sztuk teatralnych klasyków. Aresztowany został pod zarzutem zdrady ojczyzny, w 1950 skazany na 10 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał na północy oraz w Kazachstanie.
W 1955 został ułaskawiony. Powrócił na Ukrainę, rozpoczął działalność literacką, w 1957 został członkiem Związku Pisarzy Ukraińskich. Zyskał uznanie jako pisarz-fantasta (do 1972 wydał około 20 powieści), wielką popularnością cieszyły się również jego artykuły i wykłady dotyczące futurologii.
W kwietniu 1972 w zrewidowanym przez KGB mieszkaniu Mykoły Rudenki – mieszkał tam wówczas również Berdnyk – znaleziono i skonfiskowano pracę Iwana Dziuby Internacjonalizm czy rusyfikacja? oraz dwie maszyny drukarskie. 28 kwietnia 1972 Berdnyk ogłosił strajk głodowy, żądając zwrotu konfiskaty. Z głodującym przez 16 dni pisarzem spotkał się pierwszy sekretarz CK KPU, Petro Szelest, który przeprosił go, informując jednocześnie, że organy partyjne nie mogą wtrącać się w działalność KGB. 14 maja 1972 zwrócono Berdnykowi maszyny drukarskie, lecz jego utwory przestały być publikowane. Od 1974 pisarz domagał się pozwolenia na wyjazd z ZSRR.
13 sierpnia 1976 wyszedł następujący nakaz głównego zarządu ochrony tajemnic państwowych: Wycofać z bibliotek ogólnego i specjalnego użytku i sieci księgarskiej ZSRR książki Berdnyka Ołeksandra Pawłowycza (Olesia Berdnyka). Autora zakazanych książek wykluczono ze Związku Pisarzy Ukraińskich (podjął pracę jako dekorator-witrażysta w organizacji „Художник”).
Jesienią 1976 Berdnyk porozumiał się z Rudnenką, Oksaną Meszko i Łewkiem Łukianenką w sprawie utworzenia Ukraińskiej Grupy Helsińskiej (Memorandum 9 listopada 1976). Głównym celem UGH było zaznajomienie obywateli Ukrainy z Deklaracją Praw Człowieka, gdyż poparcie społeczeństwa miało skłonić władze do dotrzymania postanowień helsińskich. Uważano, iż Deklaracja Praw Człowieka powinna stać się podstawą stosunków pomiędzy obywatelem i władzą. Zadaniem, jakie stawiała sobie Grupa, było także przedstawienie rządom państw sygnatariuszy „Aktu końcowego” faktów naruszania na Ukrainie praw zawartych w tym akcie oraz w Deklaracji ONZ. Członkowie UGH jednoznacznie podkreślali, że motywem ich działalności jest aspekt humanitarno-prawny, nie zaś polityczny.
Od końca 1976 do momentu aresztowania 6 marca 1979 Berdnyk podpisał dziesiątki listów i memorandów w obronie aresztowanych i uwięzionych bojowników o prawa człowieka. Wielokrotnie dokonywano u niego rewizji i konfiskat książek, wierszy, rękopisów, maszyn drukarskich.
9 maja 1978 Berdnyk napisał list otwarty do Komitetu ONZ w sprawie obrony praw i wolności człowieka. Ogłosił również strajk głodowy, żądając uwolnienia inwalidy wojennego – Mykoły Rudenki. Aresztowany za prowadzenie „antyrosyjskiej agitacji i propagandy”, po raz kolejny rozpoczął strajk głodowy. Wśród postawionych Berdnykowi zarzutów było: napisanie i rozpowszechnienie artykułów Święta Ukraina, Alternatywna ewolucja, Święto Matki i Dziecka, poematu Zaklęcie, a także udział w „antyradzieckiej organizacji” (UGH). Podczas śledztwa pisarz przyznał się do „pomyłki”. Bliscy pisarza dowiedzieli się o jego aresztowaniu dopiero po dwóch tygodniach.
17–21 grudnia 1979 został osadzony w więzieniu, skazany na 6 lat pozbawienia wolności w obozach zaostrzonego reżimu oraz na 3 lata zsyłki. Uznany został za szczególnie niebezpiecznego recydywistę. 14 marca 1984 został ułaskawiony.
17 maja 1984 w gazecie „Literaturna Ukraina” ukazał się pełen skruchy artykuł Berdnyka, w którym Ruch Helsiński nazwany został tworem CRU, a Rudenko i Łukianenko, „gdyby w nich było prawdziwe męstwo, dawno zeszliby ze szlaku antypatriotyzmu i dobrowolnej izolacji”.
16 grudnia 1989 Berdnyk zostaje przewodniczącym związku humanistycznego Ukraińska Duchowa Republika, wydał gazety Święta Ukraina i Zgoda.
Jesienią 1991 wysunięty (ale nie zarejestrowany) został na kandydata na prezydenta Ukrainy.
18 września 2003 zmarł, pochowany został we wsi Hrebeni na Kijowszczyźnie, na terenie swojej daczy.

## Twórczość
- Poza czasem i przestrzenią (1957) – zbiór opowiadań
- Marsjańscy gapowicze (1962) – zbiór nowel dla młodzieży
- Powieści naukowo-fantastyczne: Człowiek bez serca (1958), Zwid kroczy po ziemi (1959), Szlaki tytanów (1959), Strzała czasu (1960), Serce wszechświata (1962), Synowie Światowida (1963), Dzieci bezkresu (1964), Kim jesteś? (1966), Wyczyn Wajwaswati (1967), Puchar Amrity (1968)
- Zasłona Izydy (1969) – powieść-legenda

## Odznaczenia
- Order „Za odwagę” I klasy (Ukraina, 2006)[2]

## Literatura
- Andrzej Chojnowski, Jan Bruski – Ukraina, Warszawa 2006, ISBN 978-83-7436-039-5.

title: Ołeksandr Berdnyk

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Ołeś Berdnyk
 |imię i nazwisko org   = {{k|uk|Олесь Бердник}}
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko = Ołeksandr Berdnyk
 |pełne imię i nazwisko org = {{k|uk|Олександр Павлович Бердник}}
 |data urodzenia        = 27 listopada 1926
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          = 18 marca 2003
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            = ukraińska
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      =
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|UA-OZO|1}}
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Ołeksandr Berdnyk''' ({{ukr.|Олександр Павлович Бердник}}, '''Ołeś Berdnyk''', {{ukr.|Олесь Бердник}}; ur. 27 listopada 1926<ref>W dokumentach podana jest data 25 grudnia 1927.</ref>, zm. 18 marca 2003) – [[Ukraińcy|ukraiński]] [[pisarz]]-fantasta, autor ponad 20 [[powieść|powieści]]. [[Dysydent (polityka)|Dysydent]], w latach 1950–1955 więziony za skrytykowanie kampanii „walki z kosmopolityzmem”, ułaskawiony na fali chruszczowowskiej „odwilży”, współzałożyciel [[Ukraińska Grupa Helsińska|Ukraińskiej Grupy Helsińskiej]] (1976).

== Życiorys ==
Urodził się 27 listopada 1926 we wsi [[Wawyłowe|Wawiłowo]] (dziś [[obwód mikołajowski]]). Z powodu ośnieżonych dróg jego ojciec dopiero po miesiącu dostał się sąsiedniej wsi, gdzie znajdowała się [[Gromada (podział administracyjny)|rada gromadzka]]. Rejestrujący Ołesia sekretarz rady dopuścił się od razu dwóch pomyłek: zanotował aktualną datę jako dzień narodzin chłopca, przy czym zapisał rok, który dopiero miał nadejść. Zamieszanie związane z datą narodzin pisarza pomogło mu jednak uratować się przed zsyłką do [[Niemcy|Niemiec]] w czasie [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji]].

W latach 1943–1945 Berdnyk brał udział w [[II wojna światowa|wojnie]], zdemobilizował się w 1946. Ukończył [[wolny słuchacz|eksternistycznie]] siedem klas szkoły średniej, a następnie studium teatralne przy teatrze imienia Iwana Franki w [[Kijów|Kijowie]] (1946–1949). W 1949 – już jako pracownik teatru – wystąpił na otwartym zebraniu partyjnym. Wyraził oburzenie faktem, że aktorzy oczerniają swoich niedawnych przyjaciół i współpracowników. Nie szczędził także słów krytyki przeciw przekształcaniu „za wskazówką z góry” sztuk teatralnych klasyków. Aresztowany został pod zarzutem zdrady ojczyzny, w 1950 skazany na 10 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał na północy oraz w [[Kazachstan]]ie.

W 1955 został ułaskawiony. Powrócił na [[Ukraina|Ukrainę]], rozpoczął działalność literacką, w 1957 został członkiem [[Narodowy Związek Pisarzy Ukrainy|Związku Pisarzy Ukraińskich]]. Zyskał uznanie jako pisarz-fantasta (do 1972 wydał około 20 powieści), wielką popularnością cieszyły się również jego artykuły i wykłady dotyczące futurologii.

W kwietniu 1972 w zrewidowanym przez [[KGB]] mieszkaniu [[mykoła Rudeńka|Mykoły Rudenki]] – mieszkał tam wówczas również Berdnyk – znaleziono i skonfiskowano pracę [[Iwan Dziuba|Iwana Dziuby]] ''Internacjonalizm czy rusyfikacja?'' oraz dwie [[maszyna drukarska|maszyny drukarskie]]. 28 kwietnia 1972 Berdnyk ogłosił [[strajk głodowy]], żądając zwrotu konfiskaty. Z głodującym przez 16 dni pisarzem spotkał się pierwszy sekretarz CK [[Silna Ukraina|KPU]], [[Petro Szelest]], który przeprosił go, informując jednocześnie, że organy partyjne nie mogą wtrącać się w działalność KGB. 14 maja 1972 zwrócono Berdnykowi maszyny drukarskie, lecz jego utwory przestały być publikowane. Od 1974 pisarz domagał się pozwolenia na wyjazd z [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]].

13 sierpnia 1976 wyszedł następujący nakaz głównego zarządu ochrony tajemnic państwowych: ''Wycofać z bibliotek ogólnego i specjalnego użytku i sieci księgarskiej ZSRR książki Berdnyka Ołeksandra Pawłowycza (Olesia Berdnyka)''. Autora zakazanych książek wykluczono ze Związku Pisarzy Ukraińskich (podjął pracę jako dekorator-witrażysta w organizacji „Художник”).

Jesienią 1976 Berdnyk porozumiał się z Rudnenką, [[Oksana Meszko|Oksaną Meszko]] i Łewkiem Łukianenką w sprawie utworzenia Ukraińskiej Grupy Helsińskiej (''Memorandum'' 9 listopada 1976). Głównym celem UGH było zaznajomienie obywateli Ukrainy z [[Powszechna Deklaracja Praw Człowieka|Deklaracją Praw Człowieka]], gdyż poparcie społeczeństwa miało skłonić władze do dotrzymania postanowień helsińskich. Uważano, iż Deklaracja Praw Człowieka powinna stać się podstawą stosunków pomiędzy obywatelem i władzą. Zadaniem, jakie stawiała sobie Grupa, było także przedstawienie rządom państw sygnatariuszy „Aktu końcowego” faktów naruszania na Ukrainie praw zawartych w tym akcie oraz w Deklaracji ONZ. Członkowie UGH jednoznacznie podkreślali, że motywem ich działalności jest aspekt humanitarno-prawny, nie zaś polityczny.

Od końca 1976 do momentu aresztowania 6 marca 1979 Berdnyk podpisał dziesiątki listów i memorandów w obronie aresztowanych i uwięzionych bojowników o prawa człowieka. Wielokrotnie dokonywano u niego rewizji i konfiskat książek, wierszy, rękopisów, maszyn drukarskich.

9 maja 1978 Berdnyk napisał list otwarty do Komitetu [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]] w sprawie obrony praw i wolności człowieka. Ogłosił również strajk głodowy, żądając uwolnienia inwalidy wojennego – Mykoły Rudenki. Aresztowany za prowadzenie „antyrosyjskiej agitacji i propagandy”, po raz kolejny rozpoczął strajk głodowy. Wśród postawionych Berdnykowi zarzutów było: napisanie i rozpowszechnienie artykułów ''Święta Ukraina'', ''Alternatywna ewolucja'', ''Święto Matki i Dziecka'', poematu ''Zaklęcie'', a także udział w „antyradzieckiej organizacji” (UGH). Podczas śledztwa pisarz przyznał się do „pomyłki”. Bliscy pisarza dowiedzieli się o jego aresztowaniu dopiero po dwóch tygodniach.

17–21 grudnia 1979 został osadzony w więzieniu, skazany na 6 lat pozbawienia wolności w obozach zaostrzonego reżimu oraz na 3 lata zsyłki. Uznany został za szczególnie niebezpiecznego recydywistę. 14 marca 1984 został ułaskawiony.

17 maja 1984 w gazecie „Literaturna Ukraina” ukazał się pełen skruchy artykuł Berdnyka, w którym Ruch Helsiński nazwany został tworem CRU, a Rudenko i Łukianenko, „gdyby w nich było prawdziwe męstwo, dawno zeszliby ze szlaku antypatriotyzmu i dobrowolnej izolacji”.

16 grudnia 1989 Berdnyk zostaje przewodniczącym związku humanistycznego Ukraińska Duchowa Republika, wydał gazety ''Święta Ukraina'' i ''Zgoda''.

Jesienią 1991 wysunięty (ale nie zarejestrowany) został na kandydata na prezydenta Ukrainy.
18 września 2003 zmarł, pochowany został we wsi Hrebeni na [[Województwo kijowskie|Kijowszczyźnie]], na terenie swojej daczy.

== Twórczość ==
* ''Poza czasem i przestrzenią'' (1957) – zbiór opowiadań
* ''Marsjańscy gapowicze'' (1962) – zbiór nowel dla młodzieży
* Powieści naukowo-fantastyczne: ''Człowiek bez serca'' (1958), ''Zwid kroczy po ziemi'' (1959), ''Szlaki tytanów'' (1959), ''Strzała czasu'' (1960), ''Serce wszechświata'' (1962), ''Synowie Światowida'' (1963), ''Dzieci bezkresu'' (1964), ''Kim jesteś?'' (1966), ''Wyczyn Wajwaswati'' (1967), ''Puchar Amrity'' (1968)
* ''Zasłona Izydy'' (1969) – powieść-legenda

== Odznaczenia ==
* [[Order „Za odwagę” (Ukraina)|Order „Za odwagę”]] I klasy ([[Ukraina]], 2006)<ref>{{Cytuj |tytuł = Про відзначення державними нагородами України засновників та активістів Української Громадської Групи сприяння виконанню Гельсінкських угод |data dostępu = 2025-03-02 |opublikowany = Офіційний вебпортал парламенту України |url = https://zakon.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=937/2006#Text |język = uk}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Literatura ==
* [[Andrzej Chojnowski]], Jan Bruski – ''Ukraina'', Warszawa 2006, {{ISBN|978-83-7436-039-5}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Berdnyk Ołeksandr}}
[[Kategoria:Członkowie Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Kijowem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za odwagę” (Ukraina)]]
[[Kategoria:Radzieccy autorzy fantastyki]]
[[Kategoria:Ukraińscy autorzy fantastyki naukowej]]
[[Kategoria:Ukraińscy autorzy fantasy]]
[[Kategoria:Ukraińscy dysydenci w ZSRR]]
[[Kategoria:Ukraińscy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1926]]
[[Kategoria:Zmarli w 2003]]

title: Ołeś BerdnykОлесь Бердник

Imię i nazwisko: Ołeksandr Berdnyk · (Олександр Павлович Бердник)

Data urodzenia: 27 listopada 1926

Narodowość: ukraińska


text:
# Alex Gladkov
Alex Gladkov (ur. 22 października 1985) – brytyjski zapaśnik walczący w stylu wolnym. Brązowy medalista Igrzysk Wspólnoty Narodów w 2014 i jedenasty w 2018. Trzeci na mistrzostwach Wspólnoty Narodów w 2011  roku, gdzie reprezentował Szkocję.

title: Alex Gladkov

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Alex Gladkov
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[22 października]] [[1985]]
 |miejsce urodzenia         = [[Ługańsk]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|SCO}}
{{Medalista infobox/nagłówek| [[Igrzyska Wspólnoty Narodów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2014|Glasgow 2014]]|65 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Wspólnoty Narodów w zapasach|Mistrzostwa Wspólnoty Narodów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Wspólnoty Narodów w Zapasach 2011|Melbourne 2011]]|74 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Alex Gladkov''' (ur. [[22 października]] [[1985]]) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu wolnym. Brązowy medalista [[Igrzyska Wspólnoty Narodów|Igrzysk Wspólnoty Narodów]] w [[Zapasy na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2014|2014]] i jedenasty w [[Zapasy na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2018|2018]]. Trzeci na [[Mistrzostwa Wspólnoty Narodów w zapasach|mistrzostwach Wspólnoty Narodów]] w [[Mistrzostwa Wspólnoty Narodów w Zapasach 2011|2011]]  roku, gdzie reprezentował [[Szkocja|Szkocję]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = http://g2014results.thecgf.com/athlete/wrestling/1036145/v_etko.html| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = g2014results.thecgf.com | data dostępu = 2015-08-31| język = en}}
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=6C612D14F2764C0388BE72C7BB1B4371| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = foeldeak.com | data dostępu = 2015-08-31| język = en}}
* {{cytuj stronę| url = https://archive.ph/20150831010602/http://www.wrestlingscotland.com/team-1/2014/12/28/alex-gladkov| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = wrestlingscotland.com | data dostępu = 2015-08-31| język = en}}

{{SORTUJ:Gladkov, Alex}}
[[Kategoria:Brytyjscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ługańsku]]

title: · Alex Gladkov

Data i miejsce urodzenia: 22 października 1985 · Ługańsk

title: Dorobek medalowy

brąz:
Glasgow 2014 · 65 kg st.wolny
Melbourne 2011 · 74 kg st.wolny


text:
# Kombi (album)
Kombi – pierwszy oficjalny album muzyczny polskiej grupy muzyki elektronicznej Kombi z 1980 roku, wydany przez Pronit, nagrany w rok po nagraniach na składankową płytę Muzyka Młodej Generacji (1979).
W 2005 roku Polskie Nagrania wydały album na nośniku CD.

## Lista utworów
Strona A
1. „Kombirock” (muz. Sławomir Łosowski) – 1:50
2. „Piękna, szalona” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Małgorzata Niezabitowska) – 4:10
3. „Czy już koniec?” (muz. Jan Pluta) – 2:25
4. „Leniwe sny” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Anna Sawicka-Furgo) – 4:05
5. „Oczekiwanie na odlot” (muz. Grzegorz Skawiński) – 6:11

Strona B
1. „Wspomnienia z pleneru” (muz. Sławomir Łosowski) – 3:57
2. „Jak ja to wytrzymam” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Anna Sawicka-Furgo) – 6:16
3. „Hotel twoich snów” (muz. Grzegorz Skawiński - sł. Marek Dutkiewicz) – 3:44
4. „Przytul mnie” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Marek Dutkiewicz) – 4:41

## Skład
- Sławomir Łosowski – instrumenty klawiszowe
- Grzegorz Skawiński – gitara, śpiew
- Waldemar Tkaczyk – gitara basowa
- Jan Pluta – perkusja

Reżyser nagrania: Marian Ślusarczyk. Operator dźwięku: Andrzej Lamers. Producent: Jacek Sylwin.

title: Kombi (album)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Kombi
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Kombi (zespół muzyczny)|Kombi]]
 |wydany                    = 15 października 1980{{r|premiera}}<ref name=":0">{{Cytuj|autor = [[Leszek Gnoiński]]; |tytuł = Encyklopedia Polskiego Rocka |data = 1997 |isbn = 83-7129-570-7 |inni = [[Jan Skaradziński]] |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Świat Książki]] |s = 245-249 |oclc = 43868642 }}</ref>
 |nagrywany                 = 1979
 |gatunek                   = [[rock]], [[blues]], [[jazz]], [[funk]],
[[Muzyka pop|pop]]
 |długość                   = 37:19
 |wytwórnia                 = [[Pronit]]
 |producent                 = Jacek Sylwin
 |oceny                     = * „[[Teraz Rock]]” {{Ocena|5|2.5}} (1/2006){{r|TR}}
 |rok wydania               = 1980
 |poprzedni album           =
 |rok poprzedniego albumu   =
 |następny album            = [[Królowie życia (album Kombi)|Królowie życia]]
 |rok następnego albumu     = 1982
}}
'''Kombi''' – pierwszy oficjalny album muzyczny polskiej grupy muzyki elektronicznej [[Kombi (zespół muzyczny)|Kombi]] z [[1980 w muzyce|1980]]<ref name=":0"/> roku, wydany przez [[Pronit]], nagrany w rok po nagraniach na składankową płytę ''[[Muzyka Młodej Generacji (album)|Muzyka Młodej Generacji]]'' (1979).

W 2005 roku [[Polskie Nagrania „Muza”|Polskie Nagrania]] wydały album na nośniku CD{{r|TR}}{{r|discogs}}.

== Lista utworów ==
; Strona A
# „Kombirock” (muz. Sławomir Łosowski) – 1:50
# „Piękna, szalona” (muz. Sławomir Łosowski - sł. [[Małgorzata Niezabitowska]]) – 4:10
# „Czy już koniec?” (muz. Jan Pluta) – 2:25
# „Leniwe sny” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Anna Sawicka-Furgo) – 4:05
# „Oczekiwanie na odlot” (muz. Grzegorz Skawiński) – 6:11

; Strona B
# „Wspomnienia z pleneru” (muz. Sławomir Łosowski) – 3:57
# „Jak ja to wytrzymam” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Anna Sawicka-Furgo) – 6:16
# „Hotel twoich snów” (muz. Grzegorz Skawiński - sł. [[Marek Dutkiewicz]]) – 3:44
# „Przytul mnie” (muz. Sławomir Łosowski - sł. Marek Dutkiewicz) – 4:41

== Skład ==
* [[Sławomir Łosowski]] – [[Instrument klawiszowy|instrumenty klawiszowe]]
* [[Grzegorz Skawiński]] – [[gitara]], [[śpiew]]
* [[Waldemar Tkaczyk]] – [[gitara basowa]]
* [[Jan Pluta (muzyk)|Jan Pluta]] – [[perkusja]]

Reżyser nagrania: Marian Ślusarczyk. Operator dźwięku: Andrzej Lamers. Producent: Jacek Sylwin.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="premiera">{{Cytuj stronę | url = https://kombi.pl/Dyskografia/krolowie-zycia-wifon-lp-029/ | tytuł = ''KOMBI'' | opublikowany = kombi.pl | język = pl | archiwum = https://archive.ph/0L5Br | zarchiwizowano = 2021-10-16 | data dostępu = 2021-10-16}}</ref>
<ref name="TR">{{Cytuj pismo | nazwisko = Kirmuć | imię = Michał | tytuł = Kombi: Kombi | czasopismo = Teraz Rock | rok = 2006 | wolumin = 1 (35) | strony = 71 | issn = 1730-394X | język = pl}}</ref>
<ref name="discogs">{{Discogs|album|857447|''Kombi DG CD (2005)''}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{KPPG|album|1721}}
* {{APR|płyta|kombi-kombi-sx1857|Kombi}}
* {{Discogs|album|810503}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.polskienagrania.com.pl/upload_dir/130/obrazki/okladki_cd/pop-rock/Kombi/kombi910.jpg | tytuł = Okładka | opublikowany = polskienagrania.com.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150924075427/http://www.polskienagrania.com.pl/upload_dir/130/obrazki/okladki_cd/pop-rock/Kombi/kombi910.jpg | zarchiwizowano = 2015-09-24}}

{{Kombi}}

[[Kategoria:Albumy Kombi]]
[[Kategoria:Albumy Pronitu]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1980]]

title: Kombi

Wydany: 15 października 1980

Gatunek: rock, blues, jazz, funk, · pop

Wydawnictwo: Pronit

Producent: Jacek Sylwin

Kombi · (1980) · Królowie życia · (1982)


text:
# Potok Oruński
Potok Oruński – potok w Gdańsku, przepływa przez osiedla Gdańska Południa. Uchodzi do Kanału Raduni na Oruni.

## Przebieg
Potok rozpoczyna się przy granicy administracyjnej Gdańska w Rębowie. Przepływa pod obwodnicą Trójmiasta, następnie wpływa do niego od północy Potok Szadulski. Dalej płynie przez Zakoniczyn, gdzie tworzy dwa stawy retencyjne i łączy się z wodami Potoku Kozackiego (dł. 1,7 km) płynącego od zachodu. Następnie przepływa przez Łostowice, tworząc kolejne dwa stawy retencyjne; do Potoku Oruńskiego uchodzi tu Potok Kowalski (dł. 3,4 km). Dalej przepływa obszarem chronionym – Doliną Potoku Oruńskiego. Na jej końcu płynie przez Park Oruński zasilając jego dwa stawy. Uchodzi do Kanału Raduni na Oruni, na obszarze Zespołu przyrodniczo-krajobrazowego „Dolina Potoku Oruńskiego”. Przepływa przez część miasta położoną na Pojezierzu Kaszubskim.
Płynie w okręgu historycznym Wyżyny.

title: Potok Oruński

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa                               = Potok Oruński
 |zdjęcie                             = Orunia park autumn6.jpg
 |opis zdjęcia                        =
 |kontynent                           = Europa
 |państwo                             = pomorskie
 |lokalizacja                         = [[Gdańsk]]
 |rodzaj cieku                        = potok
 |długość                             = ~7,5
 |spadek                              =
 |powierzchnia zlewni                 =
 |średni przepływ                     =
 |miejsce przepływu                   =
 |kod statystyczny                    =
 |źródło: miejsce                     = Gdańsk-[[Rębowo (Gdańsk)|Rębowo]]
 |źródło: wysokość                    = 125 m n.p.m.<ref name=wysokosc>[http://mapa.gdansk.gda.pl/Plan/Mapa.aspx Model wysokościowy Gdańska].</ref>
 |źródło: współrzędne                 =
 |ujście: recypient                   = [[Kanał Raduni]]
 |ujście: miejsce                     = Gdańsk-[[Orunia]]
 |ujście: wysokość                    = 10 m n.p.m.<ref name=wysokosc />
 |ujście: współrzędne                 =
 |mapa                                =
 |opis mapy                           =
 |szlak                               =
 |commons                             = Category:Potok Oruński
}}
[[Plik:Gdansk Potok Orunski 5.jpg|thumb|240px|Potok Oruński na [[Zakoniczyn]]ie]]
'''Potok Oruński''' – [[potok]] w [[Gdańsk]]u, przepływa przez osiedla [[Gdańsk Południe|Gdańska Południa]]. Uchodzi do [[Kanał Raduni|Kanału Raduni]] na [[Orunia|Oruni]].

== Przebieg ==
Potok rozpoczyna się przy granicy administracyjnej Gdańska w [[Rębowo (Gdańsk)|Rębowie]]. Przepływa pod [[Obwodnica Trójmiasta|obwodnicą Trójmiasta]], następnie wpływa do niego od północy [[Potok Szadulski]]. Dalej płynie przez [[Zakoniczyn]], gdzie tworzy dwa stawy retencyjne i łączy się z wodami [[Potok Kozacki|Potoku Kozackiego]] (dł. 1,7 km) płynącego od zachodu. Następnie przepływa przez [[Łostowice]], tworząc kolejne dwa stawy retencyjne; do Potoku Oruńskiego uchodzi tu [[Potok Kowalski]] (dł. 3,4 km)<ref>[http://www.infoeko.pomorskie.pl/InformacjeZbiorcze/2007/Szczegoly/27 Stan wód powierzchniowych wymienionych wyżej - klasa wód wg Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska 25 listopada 1991 Dz. U. Nr 116 poz. 503: według badań prowadzonych przez WIOŚ w Gdańsku do roku 2003 włącznie ( kl I-wody przydatne do zaopatrzenia ludności, kl II-wody przydatne do urządzania kąpielisk, kl III wody dla potrzeb rolnictwa, non-wody pozaklasowe), Infoeko]</ref>. Dalej przepływa obszarem chronionym – [[Dolina Potoku Oruńskiego|Doliną Potoku Oruńskiego]]. Na jej końcu płynie przez [[Park Oruński]] zasilając jego dwa stawy. Uchodzi do Kanału Raduni na Oruni, na obszarze Zespołu przyrodniczo-krajobrazowego „Dolina Potoku Oruńskiego”<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.gdansk.pl/srodowisko,1240,25093.html|tytuł=Środowisko. Przyroda. ''Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe''|opublikowany=gdansk.pl|data=|data dostępu=|archiwum=https://web.archive.org/web/20161104020141/http://www.gdansk.pl/srodowisko,1240,25093.html|zarchiwizowano=2016-11-04}}</ref>. Przepływa przez część miasta położoną na [[Pojezierze Kaszubskie|Pojezierzu Kaszubskim]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gdansk.pl/plik,19975.html | tytuł = Studium uwarunkowań przestrzennych miasta Gdańska | opublikowany = gdansk.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20130706213559/http://www.gdansk.pl/plik,19975.html | zarchiwizowano = 2013-07-06}}.</ref><ref>[http://gis.gdansk.pl/pl/images/stories/download/szlakipiesze_gdansk.pdf Mapa szlaków turystycznych w Gdańsku].</ref>.

Płynie w okręgu historycznym [[Wyżyny (Gdańsk)|Wyżyny]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://gdansk.gedanopedia.pl/gdansk/?title=POTOK_ORU%C5%83SKI Potok Oruński w Gedanopedii]

{{SORTUJ:Oruński, Potok}}
[[Kategoria:Potoki i strugi w Gdańsku]]
[[Kategoria:Dorzecze Martwej Wisły]]
[[Kategoria:Orunia]]
[[Kategoria:Ujeścisko-Łostowice]]
[[Kategoria:Orunia Górna-Gdańsk Południe]]

title: Potok Oruński

Kontynent: Europa

Województwo: pomorskie

Lokalizacja: Gdańsk

Miejsce: Gdańsk-Rębowo Gdańsk-Orunia

Recypient: Kanał Raduni