text:
# Mikołaj Cichowski
Mikołaj Cichowski znany też jako Cichovius, Cichowczyk (ur. 1598, zm. 27 marca 1669 w Krakowie) – jezuita, pisarz i polemista religijny, przeciwnik braci polskich.

## Życiorys
Urodził się w Wielkopolsce, w rodzinie plebejskiej. Jego pierwotne nazwisko nie jest znane, sam pisał się Cichovius. W 1615 wstąpił do zakonu jezuitów i przez 3 lata pełnił funkcję furtiana. Po studiach wykładał filozofię, teologię i egzegezę w kolegiach jezuickich (m.in. w Poznaniu). Równocześnie był kaznodzieją ludowym i misjonarzem. Autor licznych publikacji poświęconych zwalczaniu arianizmu. Potwierdzał to także w toczonych przez siebie dysputach (m.in. u J. Wielopolskiego w Rożnowie). Był jednym z głównych inspiratorów wygnania braci polskich, a po uchwale sejmowej z 1658 nawoływał do konsekwentnego egzekwowania ustawy. Zajmował się sprawami unii, m.in. dysputując z archimandrytą Innocentym Gizelem. Bronił prawnej egzempcji jezuitów polskich, szczególnie ws. płacenia dziesięcin.

## Twórczość
- Centuria argumentorum pro summa et naturali Christi Domini divinitate... collecta[1], Kraków 1641, drukarnia F. Cezary, wznow. Kraków 1649, (w odpowiedzi arianie wydali: Centuria argumentorum caesa, 1652)
- Colloquium Kioviense de processione Spiritus Sancti a Patre et Filio. Inter... Innocentium Gizel... et Nicolaum Cichovium, Kraków 1649, drukarnia S. Bertutowic
- Credo Arianorum seu Confessionis Socinistarum[2], Kraków 1649, drukarnia F. Cezary
- Responsum theologicum ad triplex scriptum... Joannis Markiewicz... contra exemptionem patrum Societatis Jesu a soluendis decimis[3], Rzym 1650, drukarnia F. Corbelleti, (inne wydanie pt. Responsum pro exemptione, Rzym 1654, Braniewo 1680)
- Wizerunek nieprawdy ariańskiej[4], Kraków 1650, drukarnia W. Piątkowski
- Angelici doctoris S. Thomae Aquinatis de Beatissima Virginis Deiparae immaculata conceptione sententia. E multis eius operibus studiose collecta et edita[5], Poznań 1651, drukarnia A. Regulus, (wznow.: Wiedeń 1660, Passawa 1720)
- Trzydzieści przyczyn, dla których każdy zbawienia... szanujący ma się odrażać od zboru tego, który ariańskim zowią; z krótką refutacją Katechizmu rakowskiego napisane[6], Kraków 1652, drukarnia F. Cezary
- Nowe zawstydzenie socinistów[7], Kraków 1653, drukarnia Ł. Kupisz, wznow. Kraków 1654
- Wyklęcie ministrów ariańskich, którzy chcąc się wykręcić z tego, co im zadano w Nowym zawstydzeniu, że diabła za Boga prawdziwego mają... zaklęli diabła, którego... Bogiem prawdziwym zowią[8], Kraków 1654, drukarnia F. Cezary
- Epistola paraenetica ad... Jonam Schlichtyng de Bukowiec: V. C. eius epistolae apologeticae reddita. Cui addita est Harmonia fidei catholicae[9], 1655, wznow. 1659(?)
- Tribunal SS. Patrum orientalium et occidentalium ab Orientibus summe laudatorum, ad quod... controversias expendandas, graeci schismatis propugnatoribus proponit[10], Kraków 1658, drukarnia F. Cezary, (przekł. polski, skrócony: T. Rutka, pt. Tribunał Świętych Ojców greckich..., Lwów 1692, wznow. Lwów 1698
- Manes Schlichtingiani seu Trutina vindiciarum manium[11], Kraków 1659, drukarnia A. Piotrkowczyk
- Pogrom diabła ariańskiego abo Odpis na dwie książki, które arianie o diable napisali[12], Kraków 1659, drukarnia A. Piotrkowczyk
- Desperata causa Arianorum seu Prodromus[13], Kraków 1660, drukarnia F. Cezary
- Obrona zacnych i pobożnych ludzi... przeciwko paskwilowi od jakiegoś ministra ariańskiego przeciw nim napisanemu; z namową do Stanów Koronnych wniesioną, aby przy konstytucjach przeciw arianom... stali[14], Kraków 1661, drukarnia F. Cezary
- Namowa do ich mościów koronnych, aby przy konstytucji przeciw arianom statecznie stali i do exekucji przystępowali[15], (bez osobnego tytułu stanowi cz. 2 dziełka pt. Obrona zacnych i pobożnych ludzi...)
- Speculum samosathenistarum vel socianistarum[16], Kraków 1662, drukarnia F. Cezary
- Triumphus Sanctissimae et aeternum adorandae Trinitatis... a patribus Societatis Jesu... instructus[17], Kraków 1662, drukarnia F. Cezary

title: Mikołaj Cichowski

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Mikołaj Cichowski
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|I Rzeczpospolita]]
 |data urodzenia          =
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            = [[27 marca]] [[1669]]
 |miejsce śmierci         = [[Kraków]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[jezuici]]
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Mikołaj Cichowski''' znany też jako ''Cichovius, Cichowczyk'' (ur. [[1598]], zm. 27 marca [[1669]] w Krakowie) – [[Jezuici|jezuita]], pisarz i polemista religijny, przeciwnik [[bracia polscy|braci polskich]].

== Życiorys ==
Urodził się w Wielkopolsce, w rodzinie plebejskiej. Jego pierwotne nazwisko nie jest znane, sam pisał się ''Cichovius''. W 1615 wstąpił do zakonu jezuitów i przez 3 lata pełnił funkcję furtiana. Po studiach wykładał filozofię, teologię i egzegezę w kolegiach jezuickich (m.in. w Poznaniu). Równocześnie był kaznodzieją ludowym i misjonarzem. Autor licznych publikacji poświęconych zwalczaniu arianizmu. Potwierdzał to także w toczonych przez siebie dysputach (m.in. u J. Wielopolskiego w Rożnowie). Był jednym z głównych inspiratorów wygnania braci polskich, a po uchwale sejmowej z 1658 nawoływał do konsekwentnego egzekwowania ustawy. Zajmował się sprawami unii, m.in. dysputując z archimandrytą Innocentym Gizelem. Bronił prawnej [[Egzempcja|egzempcji]] jezuitów polskich, szczególnie ws. płacenia dziesięcin.

== Twórczość ==
* ''Centuria argumentorum pro summa et naturali Christi Domini divinitate... collecta''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Credo arrianorvm sev confessionis socinistarum vel samosathenistarum vulgo arrianorum [...] imposturae detectae, wyd. 1649 |data =  |data dostępu = 2020-10-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/credo-arrianorvm-sev-confessionis-socinistarum-vel-samosathenistarum-vulgo-arrianorum,NzUyOTEwMjc/0/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1641, drukarnia F. Cezary, wznow. Kraków 1649, (w odpowiedzi arianie wydali: ''Centuria argumentorum caesa'', 1652)
* ''Colloquium Kioviense de processione Spiritus Sancti a Patre et Filio. Inter... Innocentium Gizel... et Nicolaum Cichovium'', Kraków 1649, drukarnia S. Bertutowic
* ''Credo Arianorum seu Confessionis Socinistarum''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Credo arrianorvm sev confessionis socinistarum vel samosathenistarum vulgo arrianorum [...] imposturae detectae, wyd. 1649 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/credo-arrianorvm-sev-confessionis-socinistarum-vel-samosathenistarum-vulgo-arrianorum,NzUyOTEwMjc/0/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1649, drukarnia F. Cezary
* ''Responsum theologicum ad triplex scriptum... Joannis Markiewicz... contra exemptionem patrum Societatis Jesu a soluendis decimis''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Responsvm theologicvm ad triplex scriptum a. r. d. Ioannis Markievicz canonici Posnaniensis praepositi Casimirien. etc. contra exemptionem patrum Societatis Iesu a soluendis decimis, 1650 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/responsvm-theologicvm-ad-triplex-scriptum-a-r-d-ioannis-markievicz-canonici,NTcyMDExOTE/4/#info:metadata}}</ref>, Rzym 1650, drukarnia F. Corbelleti, (inne wydanie pt. ''Responsum pro exemptione'', Rzym 1654, Braniewo 1680)
* ''Wizerunek nieprawdy ariańskiej''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Wizervnk nieprawdy arryańskiey postrzeżoney w rozbieraniu wykładu na niektore mieysca Pisma S. o Bostwie Syna Bozego y o Troycy Przenaswiętszey w Łucławicach przez P.J.S. napisanego y prawdziwym nieprawdziwie nazwanego, wyd. 1650 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/wizervnk-nieprawdy-arryanskiey-postrzezoney-w-rozbieraniu-wykladu-na-niektore-mieysca,ODE0MTI/2/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1650, drukarnia W. Piątkowski
* ''Angelici doctoris S. Thomae Aquinatis de Beatissima Virginis Deiparae immaculata conceptione sententia. E multis eius operibus studiose collecta et edita''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Angelici Doctoris s. Thomae Aquinatis De Beatissimae Virginis Deiparae immaculata conceptione sententia, wyd. 1660 |data =  |data dostępu = 2020-10-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/angelici-doctoris-s-thomae-aquinatis-de-beatissimae-virginis-deiparae-immaculata,ODI4NjU3NDI/11/#info:metadata}}</ref>, Poznań 1651, drukarnia A. Regulus, (wznow.: Wiedeń 1660, Passawa 1720)
* ''Trzydzieści przyczyn, dla których każdy zbawienia... szanujący ma się odrażać od zboru tego, który ariańskim zowią; z krótką refutacją Katechizmu rakowskiego napisane''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Trzydziesci przyczyn, dla ktorych każdy zbawienia dusznego y poczciwości swoiey szanuiący ma się odrażać od zboru tego, ktory arriańskim zowią, z krotką refutacyą katechizmu rakowskiego, wyd. 1652 |data =  |data dostępu = 2020-10-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/trzydziesci-przyczyn-dla-ktorych-kazdy-zbawienia-dusznego-y-poczciwosci-swoiey-szanuiacy,OTg3MDY/2/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1652, drukarnia F. Cezary
* ''Nowe zawstydzenie socinistów''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Nowe zawstydzenie socinistow abo jak ich pospoliciw zowią arrianow : w ktorym się to pokazuie iaśnie ze arriani dyabła za Boga prawdziwego maią y wedle sznuru swey konfessyey boską mu cześć oddawać powinni, przydane są niektore zdania pp. ewangelikow o zborze arriańskim, wyd. 1654 |data =  |data dostępu = 2020-10-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/nowe-zawstydzenie-socinistow-abo-jak-ich-pospoliciw-zowia-arrianow-w-ktorym-sie-to,NzUyOTEwMjk/0/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1653, drukarnia Ł. Kupisz, wznow. Kraków 1654
* ''Wyklęcie ministrów ariańskich, którzy chcąc się wykręcić z tego, co im zadano w Nowym zawstydzeniu, że diabła za Boga prawdziwego mają... zaklęli diabła, którego... Bogiem prawdziwym zowią''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Wyklęcie ministrow arrianskich, ktorzy chcąc się wykręcić z tego co im zadano w Nowym zawstydzeniv, ze dyabła za Boga prawdziwego maią y że go czcią boską czcić powinni, przez ktoregoś z swych mocą, ktorey nie mieli zaklęli diabła, którego iednak iak przed, tym tak teraz bogiem prawdziwym zowią, wyd. 1654 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/wyklecie-ministrow-arrianskich-ktorzy-chcac-sie-wykrecic-z-tego-co-im-zadano-w-nowym,NzUyOTEwMzA/0/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1654, drukarnia F. Cezary
* ''Epistola paraenetica ad... Jonam Schlichtyng de Bukowiec: V. C. eius epistolae apologeticae reddita. Cui addita est Harmonia fidei catholicae''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Epistola paraenetica ad [...] Ionam Schlichting de Bukowiec, eius epistolae apologeticae reddita ; cvi addita est harmonia fidei catholicae [...] emendatior secundis curis edita, wyd. 1655 |data =  |data dostępu = 2020-10-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/epistola-paraenetica-ad-ionam-schlichting-de-bukowiec-eius-epistolae-apologeticae,NzQwNTE4MjM/3/#info:metadata}}</ref>, 1655, wznow. 1659(?)
* ''Tribunal SS. Patrum orientalium et occidentalium ab Orientibus summe laudatorum, ad quod... controversias expendandas, graeci schismatis propugnatoribus proponit''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Tribvnał Swiętych Oycow Greckich starszenstwo biskvpom rzymskim nad patriarchami wschodniemi przysądzaiący z Tribvnałv łacinskiego, wyd. 1692 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/tribvnal-swietych-oycow-greckich-starszenstwo-biskvpom-rzymskim-nad-patriarchami,ODE4NzE2NDc/4/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1658, drukarnia F. Cezary, (przekł. polski, skrócony: T. Rutka, pt. ''Tribunał Świętych Ojców greckich...'', Lwów 1692, wznow. Lwów 1698
* ''Manes Schlichtingiani seu Trutina vindiciarum manium''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Manes Slichtingiani sev Trvtina vindiciarvm manivm confessionis socinianae Varsauiae exustae editarum a D. Iona Slichting producta in publicum, wyd. 1659 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/manes-slichtingiani-sev-trvtina-vindiciarvm-manivm-confessionis-socinianae-varsauiae,MTI1MzM5Mjg4/3/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1659, drukarnia A. Piotrkowczyk
* ''Pogrom diabła ariańskiego abo Odpis na dwie książki, które arianie o diable napisali''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Pogrom diabła arrianskiego abo odpis na dwie ksiąszki, ktore Arriani o diable napisali, wyd. 1659 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/pogrom-diabla-arrianskiego-abo-odpis-na-dwie-ksiaszki-ktore-arriani-o-diable-napisali,OTgxNzA3MzQ/2/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1659, drukarnia A. Piotrkowczyk
* ''Desperata causa Arianorum seu Prodromus''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Desperata cavsa arrianorvm sev Prodromvs trivmphi Sanctissimae Trinitatis conscripti, anno seculari Societatis Iesv nondum editi, wyd. 1660 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/desperata-cavsa-arrianorvm-sev-prodromvs-trivmphi-sanctissimae-trinitatis-conscripti,NjgyOTYyNDY/2/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1660, drukarnia F. Cezary
* ''Obrona zacnych i pobożnych ludzi... przeciwko paskwilowi od jakiegoś ministra ariańskiego przeciw nim napisanemu; z namową do Stanów Koronnych wniesioną, aby przy konstytucjach przeciw arianom... stali''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Obrona zacnych y poboznych lvdzi, ktorzy zbrzydziwszy się bluznierstwami sekty arryanskiey abo socynskiey do Kościoła się ś. katholickiego vdali : przeciwko paskwilowi od iakiegoś ministra arriańskiego przeciw nim napisanęmu y po Podgorzu rozsianęmu a namową do Stanow Koronnych wniesioną aby przy Konstytucyach przeciw arryanom vchwalonych statecznie stali, wyd. 1661 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/obrona-zacnych-y-poboznych-lvdzi-ktorzy-zbrzydziwszy-sie-bluznierstwami-sekty,NzUyOTEyOTY/0/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1661, drukarnia F. Cezary
* ''Namowa do ich mościów koronnych, aby przy konstytucji przeciw arianom statecznie stali i do exekucji przystępowali''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Namowa do ich mośćiow pánow koronnych, áby przy konstytucyey przećiw aryánom ná dwu seymách uchwaloney, státecznie stali y do exekucyey przystępowáli, wyd. 1661 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/namowa-do-ich-mosciow-panow-koronnych-aby-przy-konstytucyey-przeciw-aryanom-na-dwu,MTEyNzYyNzM/2/#info:metadata}}</ref>, (bez osobnego tytułu stanowi cz. 2 dziełka pt. ''Obrona zacnych i pobożnych ludzi...'')
* ''Speculum samosathenistarum vel socianistarum''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Specvlvm Samosathenistarvm vel Socinistarvm vvlgo Arrianorvm in quo ostenditur Samosathenistas vel Socinistas seu Arrianos tantopere in religione christiana, dissidere a catholicis et euangelicis [...], wyd. 1662 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/specvlvm-samosathenistarvm-vel-socinistarvm-vvlgo-arrianorvm-in-quo-ostenditur,NzQwNTE3MTc/1/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1662, drukarnia F. Cezary
* ''Triumphus Sanctissimae et aeternum adorandae Trinitatis... a patribus Societatis Jesu... instructus''<ref>{{Cytuj |autor = Mikołaj Cichowski |tytuł = Trivmphvs Sanctissimae et aeternum adorandae Trinitatis de Samosathenistis vel Socinistis, vulgo Arrianis saeculo praecedente : a patribus Societatis Iesv multiplici verbi diuini Panoplia fortissime impugnatis instructus, wyd. 1662 |data =  |data dostępu = 2020-10-26 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/trivmphvs-sanctissimae-et-aeternum-adorandae-trinitatis-de-samosathenistis-vel,NzQwNTE2NDc/1/#info:metadata}}</ref>, Kraków 1662, drukarnia F. Cezary

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''700 lat myśli polskiej. Filozofia i myśl społeczna XVII wieku'', Państwowe Wydawnictwa Naukowe, Warszawa 1979
* ''Bibliografia Literatury Polskiej - Nowy Korbut'', t. 2 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, s. 91-93

== Literatura uzupełniająca ==
* {{cytuj książkę | tytuł = [[Polski Słownik Biograficzny]] | wydawca = [[Polska Akademia Umiejętności]] | miejsce = Kraków | rok = 1938 | tom = 4 | tytuł tomu = Chwalczewski Jerzy – Dąbrowski Ignacy | rozdział = Cichowski (Cichovius) Mikołaj | autor r = Stanisław Bednarski T. J. | strony = 29}} Reprint wydany przez [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich]], Wrocław, 1989, {{ISBN|8304032910}}.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Cichowski,_Miko%C5%82aj_(1598--1669)%22 Dzieła Mikołaja Cichowskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Cichowski, Mikołaj}}
[[Kategoria:Duchowni katoliccy I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy pisarze nowołacińscy XVII wieku]]
[[Kategoria:Polscy pisarze religijni XVII wieku]]
[[Kategoria:Polscy polemiści katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1598]]
[[Kategoria:Wykładowcy kolegium jezuitów w Poznaniu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1669]]

title: Mikołaj Cichowski

Kraj działania: I Rzeczpospolita

Data i miejsce śmierci: 27 marca 1669 · Kraków

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: jezuici


text:
# Wingfield (Bedfordshire)
Wingfield – osada w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Bedfordshire, w dystrykcie (unitary authority) Central Bedfordshire. Leży 24 km na południe od centrum miasta Bedford i 55 km na północny zachód od centrum Londynu.

wikiname: plwiki

title: Wingfield (Bedfordshire)

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Wingfield
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Wingfield
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East of England]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Bedfordshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Central Bedfordshire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01525
 |kod pocztowy                 = LU7
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Bedfordshire
 |współrzędne                  = 51°56′N 0°33′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wingfield''' – [[osada]] w [[Anglia|Anglii]], w [[hrabstwo ceremonialne|hrabstwie ceremonialnym]] [[Bedfordshire]], w dystrykcie ([[unitary authority]]) [[Central Bedfordshire]]. Leży 24 km na południe od centrum miasta [[Bedford]] i 55 km na północny zachód od centrum [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SP9991926316|tytuł=Wingfield na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|data dostępu=2010-10-01}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Bedfordshire]]

title: Wingfield

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East of England

Hrabstwo ceremonialne: Bedfordshire

Unitary authority: Central Bedfordshire


text:
# Umm al-Amad (Dajr Hafir)
Umm al-Amad (arab. أم العمد) – wieś w Syrii, w muhafazie Aleppo. W 2004 roku liczyła 959 mieszkańców.

title: Umm al-Amad (Dajr Hafir)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Umm al-Amad
 |nazwa oryginalna             = {{k|ar|أم العمد}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Syria
 |1. jednostka administracyjna = [[Aleppo (muhafaza)|Aleppo]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2004
 |liczba ludności              = 959
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 36°14'11"N 37°48'40"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Umm al-Amad''' ([[Język arabski|arab]]. أم العمد) – wieś w [[Syria|Syrii]], w [[Aleppo (muhafaza)|muhafazie Aleppo]]. W 2004 roku liczyła 959 mieszkańców<ref>[http://cbssyr.sy/new%20web%20site/General_census/census_2004/NH/TAB02-13-2004.htm نتائج تعداد السكان والمساكن لعام 2004 على مستوى المدينة / قرية]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Muhafaza Aleppo}}

[[Kategoria:Miejscowości w muhafazie Aleppo]]

title: Umm al-Amadأم العمد

Państwo: Syria

Muhafaza: Aleppo


text:
# Wetlina
Wetlina – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna. Leży nad potokiem Wetlina, na granicy Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, przy drodze wojewódzkiej nr 897.
Nazwa miejscowości pochodzi od rodzaju wierzby „wetlyny”. Wieś należała do posiadłości rodu Kmitów.
Wieś prawa wołoskiego w latach 1551–1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

## Części wsi
| SIMC    | Nazwa       | Rodzaj    |
| ------- | ----------- | --------- |
| 0347933 | Stare Sioło | część wsi |

## Historia
Wieś lokowana na prawie wołoskim. Do 1553 Wetliną władał Piotr Kmita Sobieński, a po jego śmierci – bezdzietna wdowa Barbara Kmita z Herburtów. Po śmierci Barbary w 1580 wieś przejął jej brat, Stanisław Herburt.
W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Wetlina był Ksawery hr. Krasicki.
W okresie międzywojennym wieś w powiecie leskim województwa lwowskiego. W miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Wetlina”.
25 września 1944 wieś została zajęta przez wojska radzieckie. Do 1945 zamieszkana przez Bojków. W 1945 w wyniku walk żołnierzy LWP z UPA zginęło 12 mieszkających tutaj Polaków i Ukraińców. Wieś spłonęła, a ludność została wysiedlona. Zasiedlana ponownie na przełomie lat 50/60 XX w. Pierwszymi nowymi osadnikami byli pracownicy leśni oraz oo. bernardyni.
Wieś położona jest nieopodal źródła Wetlinki, będącej prawobrzeżnym dopływem rzeki Solinki. Od zachodu i południa otoczona jest szczytami górskimi Jawornik, Paportna (1198 m n.p.m.), od północy ciągnie się Połonina Wetlińska ze szczytem Roh (1255 m n.p.m.).
W Wetlinie znajdowała się największa cerkiew w Karpatach – pięciokopułowa na planie krzyża. Dziś na jej miejscu znajduje się kościół rzymskokatolicki.
We wsi został ustanowiony pomnik żołnierzy WOP, którzy zginęli w walkach z oddziałami UPA.
Miejscowość jest siedzibą Stowarzyszenia Rozwoju Wetliny i Okolic, które w dolinie Wetlinki wytyczyło ścieżkę historyczną przebiegającą przez tereny nieistniejących wsi Jaworzec, Łuh i Zawój, otwartą 14 czerwca 2012. Od 2013 wydaje ono corocznie Czasopismo Historyczno-Krajoznawcze „Bieszczady Odnalezione”, nawiązujące nazwą do wspomnianej wyżej ścieżki historycznej i zawierające m.in. kilkuczęściową monografię Wetliny czy opracowanie dziejów bieszczadzkich kolejek wąskotorowych. Redaktorem naczelnym pisma jest Zbigniew Maj. W gronie autorów zamieszczanych tekstów znajdują się m.in.: Andrzej Pelisiak, Piotr Kotowicz, Łukasz Bajda, Szymon Modrzejewski i Marcin Glinianowicz.
We wsi znajduje się rzymskokatolicki kościół drewniany pw. Miłosierdzia Bożego z 1979. W latach 2012–2017 obok świątyni drewnianej zbudowano murowany kościół pw. św. Jana Pawła II.
- Kościoły w Wetlinie (2021)
- Widok na Wetlinę ze Smereka
- Wetlina (2007)

## Turystyka
Wetlina stanowi jedną z głównych bieszczadzkich baz turystycznych. Przez wieś biegnie nieczynny odcinek Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej. W 2006 wokół Wetliny wytyczonych zostało ok. 20 km narciarskich tras biegowych. We wsi znajduje się Dom Wypoczynkowy PTTK, Schronisko Młodzieżowe oraz jeden hotel, wiele pensjonatów i kilka lokali gastronomicznych.
Do 2005 roku w Górnej Wetlinie odbywał się Festiwal Sztuk Różnych „Bieszczadzkie Anioły”. W 2006 roku przeniesiono go do Dołżycy k. Cisnej. W 2010 roku w Wetlinie, Ciśnie i Dołżycy zorganizowano pierwszą edycję Bieszczadzkich Spotkań ze Sztuką „Rozsypaniec”, będących kontynuacją festiwalu „Bieszczadzkie Anioły”.
Od 2003 roku w każde wakacje odbywa tu się Festiwal „Jazz w Starym Siole” (zazwyczaj ok. 6 koncertów), a od maja 2007 odbywa się festiwal muzyki reggae.

### Szlaki turystyczne
- Wetlina (Stare Sioło) – Przełęcz M. Orłowicza – Suche Rzeki – Zatwarnica
- Wetlina (Stare Sioło) – Przełęcz M. Orłowicza – Smerek (szczyt) – Smerek (wieś)
- Wetlina (Stare Sioło) – Przełęcz M. Orłowicza – Połonina Wetlińska (schronisko PTTK „Chatka Puchatka”)
- Wetlina (Stare Sioło) – Przełęcz M. Orłowicza – Jaworzec (bacówka PTTK)
- Wetlina – Jawornik – Paportna – Riaba Skała
- Wetlina (kościół) – Jawornik – Paportna – Riaba Skała
- Wetlina – Dział – Mała Rawka – bacówka PTTK „Pod Małą Rawką” – Przełęcz Wyżniańska – Połonina Caryńska – Przysłup Caryński – schronisko studenckie „Koliba”
- Wetlina – Dział – Mała Rawka – Wielka Rawka – Ustrzyki Górne
- Wetlina (Górna Wetlinka) – Połonina Wetlińska (schronisko PTTK „Chatka Puchatka”)

## Demografia
- 1881 wieś liczyła 819 mieszkańców, własność większościowa należała do Stanisława hr. Konarskiego.
- 1921 – Wetlinę zamieszkiwało 805 osób (w 135 domach mieszkalnych):
  - 770 wyznania greckokatolickiego
  - 27 wyznania rzymskokatolickiego
  - 8 wyznania mojżeszowego
- 1991 – 296 osób
- 2004 – 307 osób

Cerkiew parafialna pw. św. Wielkiego Męczennika Dymitra (zbudowana w 1786), kolejna murowana pw. Chrystusa Króla (zbudowana w 1928)
Liczba wiernych:
- 1890 – 832
- 1918 – 1042
- 1938 – 1015

title: Wetlina

wikitext:
{{inne znaczenia|2=[[Wetlina (rzeka)|Wetlina – rzeka]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wetlina
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Wetlina- Droga koło kościoła w kierunku Ustrzyk Górnych i Wołosatego.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podkarpackie
 |powiat                 = [[Powiat leski|leski]]
 |gmina                  = [[Cisna (gmina)|Cisna]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 301{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 13
 |kod pocztowy           = 38-608{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = RLS
 |SIMC                   = 0347927{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Cisna (gmina)
 |współrzędne            = 49°09'19"N 22°28'07"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|145139|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Wetlina (village)
 |www                    =
}}
'''Wetlina''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo podkarpackie|województwie podkarpackim]], w [[powiat leski|powiecie leskim]], w [[Cisna (gmina)|gminie Cisna]]{{r|teryt|roz}}. Leży nad potokiem [[Wetlina (rzeka)|Wetlina]], na granicy [[Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy|Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego]] z [[Bieszczadzki Park Narodowy|Bieszczadzkim Parkiem Narodowym]], przy [[Droga wojewódzka nr 897|drodze wojewódzkiej nr 897]].

Nazwa miejscowości pochodzi od rodzaju wierzby „wetlyny”<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.wetlina.org/wczoraj.htm |tytuł = Pochodzenie nazwy |archiwum = https://web.archive.org/web/20070915172053/http://www.wetlina.org/wczoraj.htm |zarchiwizowano = 2007-09-15 |data dostępu = 2008-02-27}}</ref>. Wieś należała do posiadłości rodu [[Kmitowie herbu Szreniawa|Kmitów]].

Wieś [[Prawo wołoskie|prawa wołoskiego]] w latach [[1551]]–[[1600]], położona w [[ziemia sanocka|ziemi sanockiej]] [[województwo ruskie|województwa ruskiego]]<ref>Tomasz Figlus, ''Villae iuris valachici''. Z problematyki rozwoju osadnictwa wołoskiego w Polsce na przykładzie ziemi sanockiej, w: Studia z Geografii Politycznej i Historycznej tom 5 (2016), s. 31.</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo krośnieńskie|województwa krośnieńskiego]].

== Części wsi ==
{| class="wikitable" width="60%"
|+ Integralne części wsi Wetlina{{r|teryt|roz}}
|-
! SIMC || Nazwa || Rodzaj
|-
|0347933 || Stare Sioło || część wsi
|}

== Historia ==
Wieś lokowana na [[prawo wołoskie|prawie wołoskim]]. Do 1553 Wetliną władał [[Piotr Kmita Sobieński]], a po jego śmierci – bezdzietna wdowa [[Barbara Kmita]] z Herburtów. Po śmierci Barbary w 1580 wieś przejął jej brat, [[Stanisław Herburt]].

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Wetlina był Ksawery hr. Krasicki<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=268083 |wydawca = [[Karol Wild]] |miejsce = Lwów |data = 1855 |strony = 234}}</ref>.

W [[II Rzeczpospolita|okresie międzywojennym]] wieś w [[Powiat leski (II Rzeczpospolita)|powiecie leskim]] [[Województwo lwowskie|województwa lwowskiego]]. W miejscowości stacjonowała [[placówka Straży Granicznej I linii „Wetlina”]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Jabłonowski |imię = Marek |nazwisko2 = Polak |imię2 = Bogusław |autor link = Marek Jabłonowski |autor link2 = Bogusław Polak |tytuł = Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł |tom = II |data = 1999 |isbn = 83-87424-77-3 |miejsce = Koszalin |wydawca = Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej |strony = 28}}</ref>.

25 września 1944 wieś została zajęta przez wojska radzieckie<ref>{{Cytuj stronę |url = http://victory.mil.ru/war/sib/1944.09.html |tytuł = ВОВ-60 – Сводки |archiwum = https://web.archive.org/web/20120518024048/http://victory.mil.ru/war/sib/1944.09.html |zarchiwizowano = 2012-05-18 |data dostępu = 2012-05-18}}</ref>. Do 1945 zamieszkana przez [[Bojkowie|Bojków]]. W 1945 w wyniku walk żołnierzy [[Ludowe Wojsko Polskie|LWP]] z [[Ukraińska Powstańcza Armia|UPA]] zginęło 12 mieszkających tutaj Polaków i Ukraińców. Wieś spłonęła, a ludność została wysiedlona<ref name="siekierka222">{{Ludobójstwo w lwowskim|2006|s=393}}</ref>. Zasiedlana ponownie na przełomie lat 50/60 XX w. Pierwszymi nowymi osadnikami byli pracownicy leśni oraz oo. [[bernardyni]].

Wieś położona jest nieopodal źródła [[Wetlina (rzeka)|Wetlinki]], będącej prawobrzeżnym dopływem rzeki [[Solinka (rzeka)|Solinki]]. Od zachodu i południa otoczona jest szczytami górskimi [[Jawornik (pasmo graniczne)|Jawornik]], [[Paportna]] (1198 m n.p.m.), od północy ciągnie się [[Połonina Wetlińska]] ze szczytem [[Roh (Bieszczady)|Roh]] (1255 m n.p.m.).

W Wetlinie znajdowała się największa cerkiew w Karpatach – pięciokopułowa na planie krzyża. Dziś na jej miejscu znajduje się kościół rzymskokatolicki.

We wsi został ustanowiony pomnik żołnierzy [[Wojska Ochrony Pogranicza|WOP]], którzy zginęli w walkach z oddziałami [[Ukraińska Powstańcza Armia|UPA]].

Miejscowość jest siedzibą Stowarzyszenia Rozwoju Wetliny i Okolic, które w dolinie [[Wetlina (rzeka)|Wetlinki]] wytyczyło ścieżkę historyczną przebiegającą przez tereny nieistniejących wsi [[Jaworzec]], [[Ług (województwo podkarpackie)|Łuh]] i [[Zawój]], otwartą 14 czerwca 2012. Od 2013 wydaje ono corocznie ''Czasopismo Historyczno-Krajoznawcze „Bieszczady Odnalezione”''<ref>{{Cytuj |url = http://www.wetlina.org/news/20130717/20130717-recenzja-czasopisma-bieszczady-odnalezione.htm |tytuł = Pierwsza recenzja czasopisma „Bieszczady Odnalezione” |opublikowany = wetlina.org |data dostępu = 2016-01-14 |archiwum = https://web.archive.org/web/20130721004743/http://www.wetlina.org/news/20130717/20130717-recenzja-czasopisma-bieszczady-odnalezione.htm |zarchiwizowano = 2013-07-21}}</ref>, nawiązujące nazwą do wspomnianej wyżej ścieżki historycznej i zawierające m.in. kilkuczęściową monografię Wetliny czy opracowanie dziejów bieszczadzkich kolejek wąskotorowych. Redaktorem naczelnym pisma jest Zbigniew Maj. W gronie autorów zamieszczanych tekstów znajdują się m.in.: [[Andrzej Pelisiak]], Piotr Kotowicz, Łukasz Bajda, [[Szymon Modrzejewski]] i Marcin Glinianowicz<ref>{{Cytuj |url = http://karpaccy.pl/nowe-bieszczadzkie-czasopismo/ |tytuł = Nowe bieszczadzkie czasopismo! |opublikowany = Karpaccy.pl |data dostępu = 2016-01-03}}</ref><ref>{{Cytuj |url = http://karpaccy.pl/bieszczady-odnalezione-po-raz-trzeci/ |tytuł = „Bieszczady Odnalezione” po raz trzeci |opublikowany = Karpaccy.pl |data dostępu = 2016-01-03}}</ref>.

We wsi znajduje się [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[Kościół Miłosierdzia Bożego w Wetlinie|kościół drewniany pw. Miłosierdzia Bożego]] z 1979. W latach 2012–2017 obok świątyni drewnianej zbudowano murowany kościół pw. św. Jana Pawła II<ref>Bernardyni.pl [https://bernardyni.pl/konsekracja-wetlina/ Konsekracja kościoła w Wetlinie].</ref>.

<gallery widths="200" heights="150" perrow="3" style="text-align: center">
Plik:Wetlina, kościoły Miłosierdzia Bożego (drewniany) i św. Jana Pawła II (HB2).jpg|Kościoły w Wetlinie (2021)
Plik:Połonina Wetlińska - Smerek 03.jpg|Widok na Wetlinę ze [[Smerek (szczyt)|Smereka]]
Plik:Wetlina bars.jpg|Wetlina (2007)
</gallery>

== Turystyka ==
Wetlina stanowi jedną z głównych [[Bieszczady Zachodnie|bieszczadzkich]] baz turystycznych. Przez wieś biegnie nieczynny odcinek [[Bieszczadzka Kolejka Leśna|Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej]]. W 2006 wokół Wetliny wytyczonych zostało ok. 20 km narciarskich tras biegowych. We wsi znajduje się Dom Wypoczynkowy [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|PTTK]], Schronisko Młodzieżowe oraz jeden hotel, wiele pensjonatów i kilka lokali gastronomicznych.

Do 2005 roku w Górnej Wetlinie odbywał się [[Bieszczadzkie Anioły|Festiwal Sztuk Różnych „Bieszczadzkie Anioły”]]. W 2006 roku przeniesiono go do [[Dołżyca (powiat leski)|Dołżycy]] k. [[Cisna|Cisnej]]. W 2010 roku w Wetlinie, Ciśnie i Dołżycy zorganizowano pierwszą edycję [[Bieszczadzkie Spotkania ze Sztuką „Rozsypaniec”|Bieszczadzkich Spotkań ze Sztuką „Rozsypaniec”]], będących kontynuacją festiwalu „Bieszczadzkie Anioły”.

Od 2003 roku w każde wakacje odbywa tu się Festiwal „[[Jazz w Starym Siole]]” (zazwyczaj ok. 6 koncertów), a od maja 2007 odbywa się festiwal muzyki [[reggae]].

=== [[Szlak turystyczny|Szlaki turystyczne]] ===
* {{szlak|żółty}} Wetlina (Stare Sioło) – [[Przełęcz Mieczysława Orłowicza|Przełęcz M. Orłowicza]] – Suche Rzeki – [[Zatwarnica]]
* {{szlak|żółty}} {{szlak|czerwony}} Wetlina (Stare Sioło) – [[Przełęcz Mieczysława Orłowicza|Przełęcz M. Orłowicza]] – [[Smerek (szczyt)]] – [[Smerek (wieś)]]
* {{szlak|żółty}} {{szlak|czerwony}} Wetlina (Stare Sioło) – [[Przełęcz Mieczysława Orłowicza|Przełęcz M. Orłowicza]] – [[Połonina Wetlińska]] (schronisko [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|PTTK]] [[Schron Turystyczny BdPN „Chatka Puchatka”|„Chatka Puchatka”]])
* {{szlak|żółty}} {{szlak|czarny}} Wetlina (Stare Sioło) – [[Przełęcz Mieczysława Orłowicza|Przełęcz M. Orłowicza]] – [[Jaworzec]] (bacówka [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|PTTK]])
* {{szlak|żółty}} Wetlina – [[Jawornik (pasmo graniczne)|Jawornik]] – [[Paportna]] – [[Riaba Skała]]
* {{szlak|zielony}} {{szlak|żółty}} Wetlina (kościół) – [[Jawornik (pasmo graniczne)|Jawornik]] – [[Paportna]] – [[Riaba Skała]]
* {{szlak|zielony}} Wetlina – [[Dział (pasmo górskie)|Dział]] – [[Mała Rawka]] – [[bacówka (schronisko)|bacówka]] [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|PTTK]] „Pod Małą Rawką” – [[Przełęcz Wyżniańska]] – [[Połonina Caryńska]] – [[Przysłup Caryński]] – [[Koliba Studencka Politechniki Warszawskiej|schronisko studenckie „Koliba”]]
* {{szlak|zielony}} {{szlak|żółty}} {{szlak|niebieski}} Wetlina – [[Dział (pasmo górskie)|Dział]] – [[Mała Rawka]] – [[Wielka Rawka]] – [[Ustrzyki Górne]]
* {{szlak|czarny}} {{szlak|żółty}} Wetlina (Górna Wetlinka) – [[Połonina Wetlińska]] (schronisko [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|PTTK]] [[Schron Turystyczny BdPN „Chatka Puchatka”|„Chatka Puchatka”]])

== Demografia ==
* 1881 wieś liczyła 819 mieszkańców, własność większościowa należała do Stanisława hr. Konarskiego.
* 1921 – Wetlinę zamieszkiwało 805 osób (w 135 domach mieszkalnych):
** 770 wyznania [[Kościół greckokatolicki w Polsce|greckokatolickiego]]
** 27 wyznania rzymskokatolickiego
** 8 wyznania [[Żydzi|mojżeszowego]]
* 1991 – 296 osób
* 2004 – 307 osób

Cerkiew parafialna pw. św. Wielkiego Męczennika Dymitra (zbudowana w 1786), kolejna murowana pw. Chrystusa Króla (zbudowana w 1928)

Liczba wiernych:
* 1890 – 832
* 1918 – 1042
* 1938 – 1015

== Zobacz też ==
* [[Kalnica (powiat leski)|Kalnica]]
* [[Moczarne]]
* [[Autosan Wetlina]]
* [[Osada (Wetlina)|Osada]]

== Przypisy ==
<references>
<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1444|data dostępu=2022-11-28}}</ref>
<ref name="pwl">{{Polska w liczbach|id=wies_Wetlina|nazwa=Wieś Wetlina w liczbach|data dostępu=18 marca 2018}}</ref>
<ref name="nsp">{{cytuj stronę |url = http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx |tytuł = GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. |data dostępu = 2018-03-18}}</ref>
<ref name="teryt">[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT].</ref>
<ref name="roz">''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XIII|247|Wetlina}}
* [http://www.kamera-wetlina.pl Kamera internetowa w Wetlinie]
* [http://www.wetlina.org Stowarzyszenie Rozwoju Wetliny i Okolic]
* [http://www.bieszczady-biegowki.pl Trasy dla narciarzy biegowych w Wetlinie]

{{Gmina Cisna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wetlina| ]]
[[Kategoria:Wsie prawa wołoskiego I Rzeczypospolitej (województwo ruskie)]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie leskim]]

title: Wetlina

Państwo: Polska

Województwo: podkarpackie

Powiat: leski

Gmina: Cisna

Tablice rejestracyjne: RLS


text:
# Maćedonce
Maćedonce (cyr. Маћедонце) – wieś w Serbii, w okręgu jablanickim, w gminie Medveđa. W 2011 roku liczyła 177 mieszkańców.

title: Maćedonce

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Maćedonce
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Маћедонце}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Serbia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg jablanicki|jablanicki]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Medveđa|Medveđa]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 177{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Maćedonce''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Маћедонце) – [[wieś]] w [[Serbia|Serbii]], w [[Okręg jablanicki|okręgu jablanickim]], w [[Gmina Medveđa|gminie Medveđa]]. W 2011 roku liczyła 177 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/Popis2011/Knjiga20.pdf|tytuł=Popis stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Republici Srbiji|opublikowany=Republički zavod za statistiku|język=sr|data dostępu=2019-08-26}}</ref>
}}

{{Gmina Medveđa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w okręgu jablanickim]]

title: MaćedonceМаћедонце

Państwo: Serbia

Okręg: jablanicki

Gmina: Medveđa


text:
# Amidazy
Amidazy – grupa enzymów roślinnych i zwierzęcych, zaliczanych do hydrolaz, uczestniczących w metabolizmie białek. Katalizują odwracalne odszczepienie amoniaku lub mocznika od amidów.

title: Amidazy

wikitext:
[[Plik:Amide hydrolysis Amidase.png|thumb|400px|Schemat działania amidaz]]
'''Amidazy''' – grupa [[Enzymy|enzymów]] roślinnych i zwierzęcych, zaliczanych do [[Hydrolazy|hydrolaz]], uczestniczących w [[metabolizm]]ie [[Białka|białek]]. [[Kataliza|Katalizują]] [[Reakcja odwracalna|odwracalne]] odszczepienie [[amoniak]]u lub [[mocznik]]a od [[Amidy|amidów]].

== Bibliografia ==
* {{StB1|s=13}}

[[Kategoria:Hydrolazy]]


text:
# Archer Milton Huntington
Archer Milton Huntington (ur. 10 marca 1870 w Nowym Jorku, zm. 11 grudnia 1955 w Redding) – amerykański filantrop, pisarz i kolekcjoner sztuki.

## Życiorys
Jego rodzicami byli John i Arabella Worsham. W 1884 jego matka poślubiła Collisa Pottera Huntingtona, przemysłowca i kolejowego magnata, który adoptował Archera. Był kształcony przez prywatnych nauczycieli, a później podróżował i studiował w Hiszpanii, gdzie zebrał kolekcję rzadkich manuskryptów, książek i dzieł sztuki.
6 sierpnia 1895 w Londynie ożenił się z Helen Manchester Gates, rozwiedli się w 1918. 10 marca 1923 ożenił się z amerykańską rzeźbiarką Anną Vaughn Hyatt. Nie miał dzieci. Poświęcił swoje życie działalności charytatywnej, przekazując ziemię, pieniądze i kolekcje sztuki oraz fundując różne instytucje. W 1904 założył Hispanic Society of America, a do 1908 także bezpłatne muzeum, bibliotekę i placówkę edukacyjną w Nowym Jorku. Był także pisarzem, skupiał się na poezji i tłumaczeniu tekstów hiszpańskich (A Note Book in Northern Spain 1898, The Poem of the Cid 3 tomy, 1897–1903, Lace Maker of Segovia 1928, A Flight of Birds 1938, and Collected Verse 1953).

title: Archer Milton Huntington

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Archer Milton Huntington
 |grafika                   = Archer Huntington.png
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[10 marca]] [[1870]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Jork]]
 |data śmierci              = [[11 grudnia]] [[1955]]
 |miejsce śmierci           = [[Redding (Connecticut)|Redding]]
 |zawód                     = filantrop, pisarz, kolekcjoner sztuki
 |narodowość                = [[Amerykanie|amerykańska]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Archer M. Huntington
}}
'''Archer Milton Huntington''' (ur. [[10 marca]] [[1870]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]], zm. [[11 grudnia]] [[1955]] w [[Redding (Connecticut)|Redding]]) – amerykański filantrop, pisarz i kolekcjoner sztuki{{r|Tsha}}.

==Życiorys==
Jego rodzicami byli John i Arabella Worsham. W 1884 jego matka poślubiła [[Collis Potter Huntington|Collisa Pottera Huntingtona]], przemysłowca i kolejowego magnata, który adoptował Archera. Był kształcony przez prywatnych nauczycieli, a później podróżował i studiował w Hiszpanii, gdzie zebrał kolekcję rzadkich manuskryptów, książek i dzieł sztuki.
6 sierpnia 1895 w Londynie ożenił się z Helen Manchester Gates, rozwiedli się w 1918. 10 marca 1923 ożenił się z amerykańską rzeźbiarką [[Anna Hyatt Huntington|Anną Vaughn Hyatt]]. Nie miał dzieci. Poświęcił swoje życie działalności charytatywnej, przekazując ziemię, pieniądze i kolekcje sztuki oraz fundując różne instytucje. W 1904 założył [[Hispanic Society of America]], a do 1908 także bezpłatne muzeum, bibliotekę i placówkę edukacyjną w Nowym Jorku. Był także pisarzem, skupiał się na poezji i tłumaczeniu tekstów hiszpańskich (''A Note Book in Northern Spain'' 1898, ''The Poem of the Cid'' 3 tomy, 1897–1903, ''Lace Maker of Segovia'' 1928, ''A Flight of Birds'' 1938, and ''Collected Verse'' 1953){{r|Tsha}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=Tsha>{{cytuj stronę| url =https://tshaonline.org/handbook/online/articles/fhu77| tytuł = Archer Milton Huntington | data dostępu = 2018-12-30 | opublikowany =tshaonline.org | język = en}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Huntington, Archer Milton}}
[[Kategoria:Amerykańscy filantropi]]
[[Kategoria:Amerykańscy kolekcjonerzy sztuki]]
[[Kategoria:Amerykańscy pisarze]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1870]]
[[Kategoria:Zmarli w 1955]]

title: Archer Milton Huntington

Data i miejsce urodzenia: 10 marca 1870 · Nowy Jork

Data i miejsce śmierci: 11 grudnia 1955 · Redding

Zawód, zajęcie: filantrop, pisarz, kolekcjoner sztuki

Narodowość: amerykańska


text:
# Katastrofa lotu Merpati Nusantara Airlines 9760
Katastrofa lotu Merpati Nusantara Airlines 9760 miała miejsce 2 sierpnia 2009 roku w prowincji Papua w Indonezji. De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter odbywał planowy lot pomiędzy lotniskami w miejscowościach Jayapura i Oksibil. Do katastrofy doszło w rejonie Oksibil, wrak znaleziono dwa dni później. Na pokładzie znajdowało się 13 pasażerów i 2 członków załogi. Wszyscy zginęli.

## Samolot
De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter (numer rejestracyjny: PK-NVC), napędzany był dwoma silnikami turbośmigłowymi Pratt & Whitney Canada PT6A-27. Został wyprodukowany w 1977 roku, w momencie katastrofy miał na swoim koncie 27 336 godzin i 45 minut lotu.

## Lot 9760
Samolot wystartował o 10:15 (czasu lokalnego) z lotniska Jayapura-Sentani z planowaną godziną lądowania na 11:05.
30-letnia maszyna nie była wyposażona w rejestrator danych lotu (FDR), jedynie rejestrator rozmów w kokpicie, z których wynikało, że lot przebiegał spokojnie i bezstresowo. Jako że był to lot z widocznością piloci byli zobowiązani utrzymywać maszynę w rejonie bezchmurnym. 10 minut przed katastrofą kapitan nakazał wznoszenie na 10 000 stóp, dodając, że jeżeli stracą widoczność skręcą w lewo. 8 minut później drugi pilot dostrzegł lekką mgłę i przekazał swoje obawy kapitanowi, który wydał polecenie zakrętu w lewo. 42 sekundy przed uderzeniem drugi pilot zapytał czy jest to bezpieczne, czy nic nie stoi na przeszkodzie. Obawy drugiego pilota rosły, mówił o prędkości i spadającej widoczności. O godzinie 10:28 urwał się kontakt z załogą. Samolot uderzył w zbocze góry na wysokości 9300 stóp.

## Przyczyny
Jak ustaliła NTSC (National Transportation Safety Committee – komisja badająca wypadki lotnicze w Indonezji) piloci nie dopełnili wszystkich procedur związanych z lotem z widocznością, podczas lotu poniżej bezpiecznej wysokości, co doprowadziło do kontrolowanego lotu ku ziemi.

wikitext:
{{Wypadek lotniczy infobox
 |nazwa                = Katastrofa lotu Merpati Nusantara Airlines 9760
 |grafika              = WestCoastAirFloatplane.jpg
 |opis grafiki         = Podobny samolot uległ katastrofie
 |alt grafiki          =
 |państwo              = IDN
 |miejsce              = [[Papua (prowincja)|Papua]]
 |data                 = [[2 sierpnia]] [[2009]]
 |godzina              = 11:00 czasu lokalnego<br />4:00 czasu polskiego
 |rodzaj               = Kontrolowany lot ku ziemi
 |przyczyna            = Błąd pilota
 |ofiary śmiertelne    = 15 osób
 |ofiary na ziemi      =
 |ranni                =
 |1. typ               = [[De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter]]
 |1. nazwa             =
 |1. użytkownik        = [[Merpati Nusantara Airlines]]
 |1. numer             = PK-NVC
 |1. start             = {{flaga|IDN}} [[Port lotniczy Jayapura-Sentani|Jayapura]]
 |1. cel lotu          = {{flaga|IDN}} [[Port lotniczy Oksibil|Oksibil]]
 |1. numer lotu        = 9760D
 |1. liczba pasażerów  = 13 osób
 |1. liczba załogi     = 2 osoby
 |1. ofiary śmiertelne =
 |1. ranni             =
 |kod mapy             = IDN
 |współrzędne          = 4°42′25″S 140°37′24″E
 |commons              =
 |wikinews             =
}}
'''Katastrofa lotu Merpati Nusantara Airlines 9760''' miała miejsce 2 sierpnia 2009 roku w prowincji [[Papua (prowincja)|Papua]] w [[Indonezja|Indonezji]]. [[De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter]] odbywał planowy lot pomiędzy lotniskami w miejscowościach [[Jayapura]] i [[Oksibil]]. Do katastrofy doszło w rejonie Oksibil, wrak znaleziono dwa dni później. Na pokładzie znajdowało się 13 pasażerów i 2 członków załogi. Wszyscy zginęli<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.dephub.go.id/knkt/ntsc_aviation/baru/Final%20Report%20PK-NVC.pdf |tytuł=Zarchiwizowana kopia |data dostępu=2010-09-25 |archiwum=https://web.archive.org/web/20110716120509/http://www.dephub.go.id/knkt/ntsc_aviation/baru/Final%20Report%20PK-NVC.pdf |zarchiwizowano=2011-07-16}}</ref>.

== Samolot ==
De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter (numer rejestracyjny: PK-NVC), napędzany był dwoma [[silnik turbośmigłowy|silnikami turbośmigłowymi]] [[Pratt & Whitney Canada PT6|Pratt & Whitney Canada PT6A-27]]. Został wyprodukowany w [[1977]] roku, w momencie katastrofy miał na swoim koncie 27 336 godzin i 45 minut lotu.

== Lot 9760 ==
Samolot wystartował o 10:15 (czasu lokalnego) z lotniska [[Port lotniczy Jayapura-Sentani|Jayapura-Sentani]] z planowaną godziną lądowania na 11:05.
30-letnia maszyna nie była wyposażona w [[Rejestrator parametrów lotu|rejestrator danych lotu (FDR)]], jedynie rejestrator rozmów w kokpicie, z których wynikało, że lot przebiegał spokojnie i bezstresowo. Jako że był to [[VFR|lot z widocznością]] piloci byli zobowiązani utrzymywać maszynę w rejonie bezchmurnym. 10 minut przed katastrofą kapitan nakazał wznoszenie na 10 000 stóp, dodając, że jeżeli stracą widoczność skręcą w lewo. 8 minut później drugi pilot dostrzegł lekką mgłę i przekazał swoje obawy kapitanowi, który wydał polecenie zakrętu w lewo. 42 sekundy przed uderzeniem drugi pilot zapytał czy jest to bezpieczne, czy nic nie stoi na przeszkodzie. Obawy drugiego pilota rosły, mówił o prędkości i spadającej widoczności. O godzinie 10:28 urwał się kontakt z załogą<ref>{{Cytuj | url=http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5ivTj9M_FysEvB3r1UXJ93tNm_ccA | tytuł=AFP: Plane carrying 16 'goes missing' in Indonesia<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.google.com | język=en | archiwum=https://web.archive.org/web/20090804094402/http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5ivTj9M_FysEvB3r1UXJ93tNm_ccA | zarchiwizowano=2009-08-04 | data dostępu=2017-11-24}}</ref>. Samolot uderzył w zbocze góry na wysokości 9300 stóp.

== Przyczyny ==
Jak ustaliła NTSC (National Transportation Safety Committee – komisja badająca wypadki lotnicze w Indonezji) piloci nie dopełnili wszystkich procedur związanych z lotem z widocznością, podczas lotu poniżej bezpiecznej wysokości, co doprowadziło do [[kontrolowany lot ku ziemi|kontrolowanego lotu ku ziemi]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Katastrofy samolotów cywilnych w 2009 roku}}

{{SORTUJ:Merpati Nusantara Airlines 9760}}
[[Kategoria:Katastrofy lotnicze w Indonezji]]
[[Kategoria:Katastrofy lotnicze w 2009]]
[[Kategoria:Katastrofy lotnicze linii Merpati Nusantara Airlines|9760]]
[[Kategoria:Katastrofy lotnicze z udziałem błędów pilotów]]
[[Kategoria:2009 w Indonezji]]
[[Kategoria:Katastrofy lotnicze z udziałem samolotu De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter]]

Państwo: Indonezja

Miejsce: Papua

Data: 2 sierpnia 2009

Godzina: 11:00 czasu lokalnego · 4:00 czasu polskiego

Rodzaj: Kontrolowany lot ku ziemi

Przyczyna: Błąd pilota

Ofiary śmiertelne: 15 osób

Typ: De Havilland Canada DHC-6 Twin Otter

Użytkownik: Merpati Nusantara Airlines

Numer: PK-NVC

Start: Jayapura

Cel lotu: Oksibil

Liczba pasażerów: 13 osób

Liczba załogi: 2 osoby


text:
# Żelewiec
Żelewiec (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Żeléwc) – osada w Polsce położona nad Jeziorem Wieckim, w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Lipusz.

title: Żelewiec

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Żelewiec
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat kościerski|kościerski]]
 |gmina                  = [[Lipusz (gmina)|Lipusz]]
 |sołectwo               = [[Śluza (powiat kościerski)|Śluza]]
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 83-424<ref name="poczta"/>
 |tablice rejestracyjne  = GKS
 |SIMC                   = 0166404
 |kod mapy               = Lipusz (gmina)
 |współrzędne            = 54°04'46"N 17°40'16"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|163604|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Żelewiec''' ([[Dwujęzyczne nazewnictwo geograficzne w Polsce|dodatkowa nazwa]] w [[Język kaszubski|j. kaszub.]] '''Żeléwc''') – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona nad [[Jezioro Wieckie|Jeziorem Wieckim]], w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat kościerski|powiecie kościerskim]], w [[Lipusz (gmina)|gminie Lipusz]]{{r|teryt|rmac}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "teryt">{{Cytuj stronę|autor = [[Główny Urząd Statystyczny|GUS]] |url = http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/przegladanie/przegladanie.aspx?contrast=default |tytuł = Przeglądanie Krajowego Rejestru Teryt |praca = Urzędowy Rajestr Teryt|data dostępu = 2021-06-20 }}</ref>
<ref name="rmac">{{Cytuj pismo|autor = [[Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji|MAiC]]|tytuł = Rozporządzenie  z dnia 13 grudnia 2012 r.| czasopismo = [w:] ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}), ze zmianami w ({{Dziennik Ustaw|2015|1636}}) }}</ref>
<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2022-10|s=1644}}</ref>
}}
{{Gmina Lipusz}}

[[Kategoria:Żelewiec]]

title: Żelewiec

Województwo: pomorskie

Powiat: kościerski

Gmina: Lipusz

Sołectwo: Śluza

Tablice rejestracyjne: GKS


text:
# Thomas Troelsen
Thomas Troelsen (ur. 6 października 1981 w Skive) – duński piosenkarz i autor tekstów i producent muzyczny.

## Dyskografia

### Utwory do filmów, telewizji i gier komputerowych
- Plotkara ("Last Dance" i "Suicide")
- FIFA 10 ("The Sound of Swing")
- Fuel TV ("Suicide")
- Lifetime’s "Seven Deadly Sins" ("Bang!")
- 90210 ("Hot Summer")
- Boogie Superstar ("Hot Summer")
- Clicknet ("Fragment Eight")
- Poppy Shakespeare ("Fragment One," "The Sound of Swing" i "The First Picture")
- Dong Energy ("The Sound of Swing")
- Renault ("The Sound of Swing")
- Rock Band 3 ("Last Dance")
- Patagonia ("On the Floor")

### Produkcje i single
- 2003: Move Your Feet – Junior Senior
- 2004: Bombs (feat. Remee & The Midas Touch)
- 2004: I’m On Fire (feat. Remee & The Midas Touch)
- 2004: On The Moon (feat. Remee & The Midas Touch)
- 2007: Hot Summer – Monrose
- 2007: Strictly Physical – Monrose
- 2007: Baby – Melody Club
- 2008: Disappear – No Angels
- 2008: Forever or Never – Cinema Bizarre
- 2008: Dysfunctional Family – Cinema Bizarre
- 2008: Sexy as Hell – Sarah Connor
- 2008: Under My Skin – Sarah Connor
- 2008: Show The World – Martin
- 2008: Mirotic – TVXQ
- 2008: „Eat You Up” – BoA
- 2008: The SHINee World – SHINee
- 2009: In and Out of Control – The Raveonettes
- 2010: "Run Devil Run" – Girls’ Generation
- 2010: Hurricane Venus – BoA
- 2010: NU ABO – f(x)
- 2010: „Saturday” – Basshunter
- 2010: Fall from Grace – Infernal
- 2010: Sonrisa – Ana Torroja
- 2011: Showtime – TV-2
- 2011: „Mirror Mirror” – Sash!
- 2011: Two – Anders-Fahrenkrog
- 2011: Pinocchio – f(x) (utwory: "Gangsta Boy" i "Hot Summer")
- 2011: Perfection – Super Junior-M (utwór "Perfection")
- 2011: „Lazy Girl (Dolce Far Niente)” – Girls’ Generation
- 2011: Mr. Simple – Super Junior-M (utwory: "Opera" i "Perfection")
- 2015: Chemicals – Tiesto & Don Diablo feat. Thomas Troeslsen

title: Thomas Troelsen

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Thomas Troelsen
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 6 października 1981
 |miejsce urodzenia     = [[Skive]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka pop|pop]], [[rock]], [[pop-rock]], [[dance]], [[dance-pop]]
 |zawód                 = [[piosenkarz]], [[tekściarz|autor tekstów]], [[producent muzyczny]]
 |aktywność             = od 1996
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Thomas Troelsen''' (ur. [[6 października]] [[1981]] w [[Skive]]) – duński [[piosenkarz]] i autor tekstów i producent muzyczny.

== Dyskografia ==
=== Utwory do filmów, telewizji i gier komputerowych ===
* ''[[Plotkara (serial telewizyjny)|Plotkara]]'' ("Last Dance" i "Suicide")
* ''[[FIFA 10]]'' ("The Sound of Swing")
* ''Fuel TV'' ("Suicide")
* ''Lifetime’s'' "Seven Deadly Sins" ("Bang!")
* ''[[90210]]'' ("Hot Summer")
* ''[[Boogie Superstar]]'' ("Hot Summer")
* ''Clicknet'' ("Fragment Eight")
* ''Poppy Shakespeare'' ("Fragment One," "The Sound of Swing" i "The First Picture")
* ''Dong Energy'' ("The Sound of Swing")
* [[Renault]] ("The Sound of Swing")
* ''[[Rock Band 3]]'' ("Last Dance")
* ''[[Patagonia (film)|Patagonia]]'' ("On the Floor")

=== Produkcje i single ===
* 2003: ''[[Move Your Feet]]'' – [[Junior Senior]]
* 2004: ''Bombs'' (feat. [[Remee]] & The Midas Touch)
* 2004: ''I’m On Fire'' (feat. [[Remee]] & The Midas Touch)
* 2004: ''On The Moon'' (feat. [[Remee]] & The Midas Touch)
* 2007: ''[[Hot Summer]]'' – [[Monrose]]
* 2007: ''[[Strictly Physical]]'' – Monrose
* 2007: ''Baby'' – [[Melody Club]]
* 2008: ''[[Disappear]]'' – [[No Angels]]
* 2008: ''Forever or Never'' – [[Cinema Bizarre]]
* 2008: ''Dysfunctional Family'' – [[Cinema Bizarre]]
* 2008: ''[[Sexy as Hell]]'' – [[Sarah Connor]]
* 2008: ''[[Under My Skin (singel)|Under My Skin]]'' – [[Sarah Connor]]
* 2008: ''Show The World'' – [[Martin Hoberg Hedegaard|Martin]]
* 2008: ''[[Mirotic]]'' – [[TVXQ]]
* 2008: „[[Eat You Up]]” – [[BoA]]
* 2008: ''[[The Shinee World|The SHINee World]]'' – [[Shinee|SHINee]]
* 2009: ''[[In and Out of Control]]'' – [[The Raveonettes]]
* 2010: "[[Oh!#Run Devil Run|Run Devil Run]]" – [[Girls’ Generation]]
* 2010: ''[[Hurricane Venus]]'' – [[BoA]]
* 2010: ''[[NU ABO (singel)|NU ABO]]'' – [[f(x)]]
* 2010: „[[Saturday (singel Basshuntera)|Saturday]]” – [[Basshunter]]
* 2010: ''[[Fall from Grace]]'' – [[Infernal (zespół muzyczny)|Infernal]]
* 2010: ''Sonrisa'' – [[Ana Torroja]]
* 2011: ''Showtime'' – [[TV-2 (band)|TV-2]]
* 2011: „Mirror Mirror” – [[Sash!]]
* 2011: ''Two'' – [[Thomas Anders|Anders-Fahrenkrog]]
* 2011: ''[[Pinocchio]]'' – [[f(x)]] (utwory: "Gangsta Boy" i "Hot Summer")
* 2011: ''[[Perfection]]'' – Super Junior-M (utwór "Perfection")
* 2011: „Lazy Girl (Dolce Far Niente)” – Girls’ Generation
* 2011: [[Mr. Simple]] – [[Super Junior-M]] (utwory: "Opera" i "Perfection")
* 2015: Chemicals – [[Tiësto|Tiesto]] & Don Diablo feat. Thomas Troeslsen

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.discogs.com/artist/Thomas+Troelsen | tytuł = Thomas Troelsen | data dostępu = 2011-08-22 | autor = | opublikowany = discogs.com | data = | język = en}}
* {{Cytuj stronę | url = https://swedishcharts.com/search.asp?search=Thomas+Troelsen&cat=s | tytuł = Search | data dostępu = 2011-08-22 | autor = | opublikowany = swedishcharts.com | data = | język = en sv}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.deltalab.dk/ | tytuł = Oficjalna strona DeltaLab Studios | data dostępu = 2011-08-22 | autor = | opublikowany = deltalab.dk | data = | język = en}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/name/nm1392044/ | tytuł = Strona Thomasa Troelsena w bazie The Internet Movie Database (IMDb) | data dostępu = 2011-08-22 | autor = | opublikowany = imdb.com | data = | język = en de it es fr pt}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Troelsen, Thomas}}
[[Kategoria:Duńscy producenci muzyczni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: Thomas Troelsen

Data i miejsce urodzenia: 6 października 1981 · Skive

Gatunki: pop, rock, pop-rock, dance, dance-pop

Zawód: piosenkarz, autor tekstów, producent muzyczny


text:
# Wojkowa (góra)
Wojkowa (502 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, na Pogórzu Izerskim.
Wzniesienie położone jest w południowo-zachodniej części Pogórza Izerskiego, w  środkowej części Przedgórza Izerskiego, około 2,8 km na północny zachód od północnej granicy miejscowości Giebułtów. Przez szczyt góry przebiega granica administracyjna między powiatem lwóweckim i lubańskim.
Wojkowa jest najwyższym szczytem Pogórza Izerskiego po stronie polskiej (Korona Sudetów Polskich) (uwzględniając czeską stronę, wyższy od niego jest szczyt Andělský vrch - Korona Sudetów Czeskich). Wyrasta na Przedgórzu Izerskim pomiędzy wsiami: Świecie i Giebułtów, w kształcie wyraźnie zaznaczonej kopuły, z łagodnymi zboczami. Powierzchnia wierzchowiny jest tak wyrównana, że wierzchołek jest trudno rozpoznawalny.
Podłoże wzniesienia stanowi blok karkonosko-izerski, zbudowany z gnejsów i granitognejsów, a podrzędnie z łupków łyszczykowych i amfibolitów. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadami powstałymi w chłodnym, peryglacjalnym klimacie. Partie szczytowe w całości porasta las świerkowy z niewielką domieszką drzew liściastych tzw. "Las Stankowicki". Zbocze wschodnie i zachodnie góry, poniżej szczytu częściowo zajmują łąki i pola uprawne oraz w większej części nieużytki. Położenie wzniesienia, kształt i płaska część szczytowa, czynią wzniesinie rozpoznawalnym w terenie. Na wschodnim zboczu, w lesie w niedalekiej odległości od szczytu, starsze skały przebite są przez granity, które tworzą twardzielową skałkę o nazwie "Sicina".
Wzniesienie zaliczane jest do Korony Sudetów Polskich.

## Inne
Na szczytowej powierzchni wzniesienia znajdują się szczątkowe ślady rowów przypominające okopy strzeleckie.

## Turystyka
- Na szczyt wzniesienia prowadzi ścieżka. Najwyższy punkt wzniesienia jest trudny do odnalezienia znajduje się po wschodniej stronie, kilkadziesiąt metrów od ścieżki.
- Ze zboczy roztaczają się panoramy na okoliczne miejscowości i oddalone pasma górskie.

title: Wojkowa (góra)

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Wojkowa
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Wojkowa mit.JPG
 |opis grafiki          = Szczyt wzniesienia widoczny od strony wschodniej
 |państwo               = POL
 |położenie             = [[Przedgórze Izerskie]]
 |pasmo                 =
 |wysokość              = 502
 |kod mapy              = Sudety
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 50°59′22.87″N 15°18′59.63″E
 |commons               = Wojkowa
}}
'''Wojkowa''' (502 m [[n.p.m.]]) – wzniesienie w południowo-zachodniej [[Polska|Polsce]], w [[Sudety Zachodnie|Sudetach Zachodnich]], na [[Pogórze Izerskie|Pogórzu Izerskim]].

Wzniesienie położone jest w południowo-zachodniej części [[Pogórze Izerskie|Pogórza Izerskiego]], w  środkowej części [[Przedgórze Izerskie|Przedgórza Izerskiego]], około 2,8 km na północny zachód od północnej granicy miejscowości [[Giebułtów (województwo dolnośląskie)|Giebułtów]]. Przez szczyt góry przebiega granica administracyjna między [[Powiat lwówecki|powiatem lwóweckim]] i [[Powiat lubański|lubańskim]]<ref>[https://www.openstreetmap.org/#map=17/50.99079/15.31837&layers=N OpenStreetMap]</ref>.

Wojkowa jest najwyższym [[Szczyt (geografia)|szczytem]] [[Pogórze Izerskie|Pogórza Izerskiego]] po stronie polskiej ([[Korona Sudetów Polskich]])<ref>{{Cytuj |tytuł = Korona Sudetów Polskich |data dostępu = 2024-05-02 |opublikowany = Koło PTTK "Gronie" w Radlinie |url = https://pttkgronie.radlin.pl/pttkgronie/korona-sudetow-polskich/}}</ref><ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Odznaki Oddziału - Zdobywca Korony Sudetów Polskich/Czeskich - Regulamin |data dostępu = 2024-05-02 |opublikowany = PTTK oddział Wałbrzych |typ nośnika = pdf |url = https://pttk.walbrzych.pl/odznaki/odznaki-oddzialu/}}</ref> (uwzględniając czeską stronę, wyższy od niego jest szczyt [[Andělský vrch]] - [[Korona Sudetów Czeskich]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Korona Sudetów Czeskich |data dostępu = 2024-05-02 |opublikowany = Koło PTTK "Gronie" w Radlinie |url = https://pttkgronie.radlin.pl/pttkgronie/korona-sudetow-czeskich/}}</ref><ref name=":0" />). Wyrasta na Przedgórzu Izerskim pomiędzy wsiami: Świecie i Giebułtów, w kształcie wyraźnie zaznaczonej kopuły, z łagodnymi [[Zbocze|zboczami]]. Powierzchnia [[Wierzchowina|wierzchowiny]] jest tak wyrównana, że wierzchołek jest trudno rozpoznawalny.

Podłoże wzniesienia stanowi [[blok karkonosko-izerski]], zbudowany z [[gnejs]]ów i [[granitognejs]]ów, a podrzędnie z [[Łupek łyszczykowy|łupków łyszczykowych]] i [[amfibolit]]ów. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa warstwa młodszych osadów [[Glina|glin]], [[żwir]]ów, [[Piasek|piasków]] i [[less]]ów z okresu [[Zlodowacenie|zlodowaceń]] [[Plejstocen|plejstoceńskich]] i [[Osady|osadami]] powstałymi w chłodnym, [[Klimat peryglacjalny|peryglacjalnym klimacie]]. Partie szczytowe w całości porasta [[Bór świerkowy|las świerkowy]] z niewielką domieszką drzew liściastych tzw. "Las Stankowicki". Zbocze wschodnie i zachodnie góry, poniżej szczytu częściowo zajmują [[Łąka|łąki]] i [[Pole (rolnictwo)|pola uprawne]] oraz w większej części nieużytki. Położenie wzniesienia, kształt i płaska część szczytowa, czynią wzniesinie rozpoznawalnym w terenie. Na wschodnim zboczu, w lesie w niedalekiej odległości od szczytu, starsze skały przebite są przez [[granit]]y, które tworzą [[Twardzielec|twardzielową]] [[Skałka (geomorfologia)|skałkę]] o nazwie ''"Sicina"''.

Wzniesienie zaliczane jest do [[Korona Sudetów Polskich|Korony Sudetów Polskich]].

== Inne ==
Na szczytowej powierzchni wzniesienia znajdują się szczątkowe ślady rowów przypominające okopy strzeleckie.

== Turystyka ==
* Na szczyt wzniesienia prowadzi ścieżka. Najwyższy punkt wzniesienia jest trudny do odnalezienia znajduje się po wschodniej stronie, kilkadziesiąt metrów od ścieżki.
* Ze zboczy roztaczają się panoramy na okoliczne miejscowości i oddalone pasma górskie.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko=Staffa|imię=Marek|autor link=|tytuł= [[Słownik geografii turystycznej Sudetów]] Pogórze Izerskie t.2|wydawca=Wydawnictwo I-BiS|miejsce=Wrocław|rok=2003|id= |isbn=83-85773-60-6}}
* {{cytuj książkę |nazwisko= |imię= |autor link= |tytuł= Sudety Zachodnie. Skala 1:75.000|wydawca=Wydawnictwo Turystyczne Plan |miejsce=Jelenia Góra|rok=2004 |id=wyd. II |isbn=83-88049-21-6}}

{{Korona Sudetów Polskich}}

[[Kategoria:Wzniesienia Pogórza Izerskiego]]
[[Kategoria:Korona Sudetów Polskich]]

title: Wojkowa

Położenie: Przedgórze Izerskie


text:
# Cieśnina Witiaz
Cieśnina Witiaz (ang. Vitiaz Strait, ros. Пролив Витязь) – cieśnina oddzielająca Nową Brytanię od półwyspu Huon, w północno-wschodniej Nowej Gwinei.
Cieśnina została nazwana przez rosyjskiego podróżnika Nikołaja Nikołajewicza Mikłucho-Makłaja dla upamiętnienia korwety „Witeź”, na pokładzie której żeglował od października 1870, odbywając podróż z Ameryki Południowej na wyspy Pacyfiku i docierając w te strony we wrześniu 1871 roku.

## Hydrografia
Głęboka na 1200 metrów cieśnina stała się obiektem zainteresowania oceanografów z Australii i USA, którzy badali jej wody w latach 1985, 1986, 1988, 1991 i 1992 w ramach szeroko zakrojonego projektu Western Equatorial Pacific Ocean Circulation Study (WEPOCS).
Przez Vitiaz Strait przepływa z południa na północ prąd morski niosący mocno zasolone i dotlenione masy wody z Morza Salomona.

## Pierwsi Europejczycy
Abel Tasman w roku 1643 widział leżącą w cieśninie wyspę Umboi, ale nie zorientował się, że cieśnina oddziela ją od brzegów Nowej Gwinei. William Dampier sporządził mapę cieśniny pomiędzy Umboi i Nową Brytanią (Cieśnina Dampiera) w roku 1700. Dampier ustalił, że masa lądowa, którą sam nazwał Nową Brytanią, jest wyspą. Żeglując na północ naniósł na mapę i nazwał szereg wysp i wysepek położonych pomiędzy cieśniną swego imienia a Vitiaz Strait: Sir George Rook’s Island (później Rooke Island, obecnie Umboi Palau), Long Island (Arop Palau) i Crown Island.

## II wojna światowa
W czasie walk na Nowej Gwinei (1942-1945), Vitiaz Strait nabrała ogromnego znaczenia strategicznego. 8 marca 1942 roku w Lae i Salamaua nad zatoką Huon wylądowały dwa bataliony armii japońskiej, co dało jej kontrolę nad cieśninami Vitiaz i Dampiera, jednak utraciła ją gdy w październiku wojska australijskie zdobyły Finschhafen, zaś siły US Army dokonały lądowania na Nowej Brytanii w grudniu 1943 roku. Generał Douglas MacArthur 12 lutego 1944 roku ogłosił, że wojska amerykańskie zajęły nie bronioną Rooke Island (Umboi).

title: Cieśnina Witiaz

wikitext:
{{Cieśnina infobox
 |nazwa                   = Cieśnina Witiaz
 |inne nazwy              =
 |grafika                 = Vityaz'-Skobelev1861-1900V.jpg
 |opis grafiki            = Korweta „Witeź”, od której cieśnina wzięła nazwę
 |państwo                 = PNG
 |lokalizacja             =
 |akwen 1                 =
 |akwen 2                 =
 |ląd 1                   = [[Nowa Brytania|Nową Brytanię]]
 |ląd 2                   = [[Huon (półwysep)|Huon]]
 |długość                 =
 |szerokość               =
 |głębokość średnia       =
 |głębokość maksymalna    =
 |zasolenie               =
 |cieki wodne             =
 |miejscowości nadbrzeżne =
 |wyspy                   =
 |mosty                   =
 |mapa cieśniny           = NortheastNG Vitiaz Dampier.png
 |opis mapy cieśniny      = Północno-wschodnia Nowa Gwinea i zachodnia część [[Archipelag Bismarcka|archipelagu Bismarcka]]
 |współrzędne             = 5°35'S, 147°0'E
 |commons                 =
}}
'''Cieśnina Witiaz''' ({{ang.|Vitiaz Strait}}, {{ros.|Пролив Витязь}}) – cieśnina oddzielająca [[Nowa Brytania|Nową Brytanię]] od półwyspu [[Huon (półwysep)|Huon]], w północno-wschodniej [[Nowa Gwinea|Nowej Gwinei]]<ref>George R. Cresswell: ''Coastal currents of northern Papua New Guinea, and the Sepik River outflow'', Marine Freshwater Research 2000, s. 553–564.</ref><ref>Walter Zenk, Gerold Siedler, Akio Ishida, Jürgen Holfort, Yuji Kashino, Yoshifumi Kuroda, Toru Miyama, Thomas J. Müller: ''Pathways and variability of the Antarctic Intermediate Water in the western equatorial Pacific Ocean'', Progress in Oceanography 67/2005, s. 245–281.</ref>.

Cieśnina została nazwana przez [[Rosja|rosyjskiego]] podróżnika [[Nikołaj Mikłucho-Makłaj|Nikołaja Nikołajewicza Mikłucho-Makłaja]] dla upamiętnienia [[korweta|korwety]] „Witeź”, na pokładzie której żeglował od października 1870, odbywając podróż z [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]] na [[Ocean Spokojny|wyspy Pacyfiku]] i docierając w te strony we wrześniu 1871 roku<ref>[http://adbonline.anu.edu.au/biogs/A050285b.htm 'Mikluho-Maklai, Nicholai Nicholaievich (1846-1888)', „Australian Dictionary of Biography”].</ref>.

== Hydrografia ==
Głęboka na 1200 metrów cieśnina stała się obiektem zainteresowania [[oceanografia|oceanografów]] z [[Australia|Australii]] i [[Stany Zjednoczone|USA]], którzy badali jej wody w latach 1985, 1986, 1988, 1991 i 1992 w ramach szeroko zakrojonego projektu ''Western Equatorial Pacific Ocean Circulation Study'' (WEPOCS)<ref>George R. Cresswell: ''Coastal currents of northern Papua New Guinea...'', s. 553.</ref>.

Przez Vitiaz Strait przepływa z południa na północ prąd morski niosący mocno zasolone i dotlenione masy wody z [[Morze Salomona|Morza Salomona]]<ref>M. Tsuchiya, R. Lukas, R. A. Fine, E. Firing, E. Lindstrom, 1989 'Source waters of the Pacific Equatorial Undercurrent.’ „Progress in Oceanography” 23/1989, s. 101.</ref>.

== Pierwsi Europejczycy ==
[[Abel Tasman]] w roku 1643 widział leżącą w cieśninie wyspę [[Umboi]], ale nie zorientował się, że cieśnina oddziela ją od brzegów Nowej Gwinei<ref>Andrew Sharp: ''The Voyages of Abel Janszoon Tasman'', 1968.</ref>. [[William Dampier]] sporządził mapę cieśniny pomiędzy Umboi i Nową Brytanią ([[Cieśnina Dampiera]]) w roku 1700<ref>William Dampier: ''Dampier’s Voyages'', ed. John Masefield 1906.</ref>. Dampier ustalił, że masa lądowa, którą sam nazwał Nową Brytanią, jest wyspą. Żeglując na północ naniósł na mapę i nazwał szereg wysp i wysepek położonych pomiędzy cieśniną swego imienia a Vitiaz Strait: Sir George Rook’s Island (później Rooke Island, obecnie Umboi Palau), Long Island (Arop Palau) i Crown Island<ref>William Dampier: ''A Continuation of a Voyage to New Holland'', [http://www.gutenberg.org/files/15685/15685-h/15685-h.htm#ch4 Ch. 4 New Britain Discovered].</ref>.

== II wojna światowa ==
W czasie [[Walki na Nowej Gwinei|walk na Nowej Gwinei]] (1942-1945), Vitiaz Strait nabrała ogromnego znaczenia strategicznego. 8 marca 1942 roku w [[Lae]] i [[Salamaua]] nad zatoką [[Huon (zatoka)|Huon]] wylądowały dwa bataliony [[Cesarska Armia Japońska|armii japońskiej]], co dało jej kontrolę nad cieśninami Vitiaz i Dampiera<ref>Jerzy Lipiński: ''Druga wojna światowa na morzu'', Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1976, s. 482.</ref>, jednak utraciła ją gdy w październiku wojska [[Australia|australijskie]] zdobyły [[Finschhafen]], zaś siły [[United States Army|US Army]] dokonały lądowania na Nowej Brytanii w grudniu 1943 roku<ref>Jerzy Lipiński: ''Druga wojna światowa na morzu'', s. 540.</ref>. Generał [[Douglas MacArthur]] 12 lutego 1944 roku ogłosił, że wojska amerykańskie zajęły nie bronioną Rooke Island (Umboi)<ref>''U.S. Troops Seize Vitiaz Strait Isle'', „New York Times” 15 lutego 1944, s. 6.</ref><ref>Frank Dexter: ''Rooke Island Occupied'', „The Argus” (Melbourne, Victoria), 16 lutego 1944, s. 16.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Witiaz, Cieśnina}}
[[Kategoria:Cieśniny Papui-Nowej Gwinei]]
[[Kategoria:Cieśniny Oceanu Spokojnego]]
[[Kategoria:Morze Nowogwinejskie]]
[[Kategoria:Morze Salomona]]

title: Cieśnina Witiaz

Państwo: Papua-Nowa Gwinea

Lądy · • Oddziela · • Od: · Nową Brytanię · Huon


text:
# Herent (Brabancja Flamandzka)
Herent – miejscowość i gmina (gemeente) w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Brabancja Flamandzka, w okręgu Leuven. 1 stycznia 2024 roku liczyła 23 007 mieszkańców.

## Podział administracyjny
W skład gminy wchodzą dwie dzielnice (deelgemeente):
- Veltem-Beisem
- Winksele

## Demografia
- Źródła: NIS, od 1806 do 1981= według spisu; od 1990 liczba ludności w dniu 1 stycznia

1 stycznia 2024 całkowita populacja Herent liczyła 23 007 osób. Łączna powierzchnia gminy wynosi 32,74  km², co daje gęstość zaludnienia 703 mieszkańców na km².

## Współpraca
Miejscowości partnerskie:
- Nimlaha'kok, Gwatemala
- Nimlasachal, Gwatemala

title: Herent (Brabancja Flamandzka)

wikitext:
{{Inne znaczenia|gminy w prowincji Brabancja Flamandzka|[[Herent|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Herent
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = 9009herentChurch.jpg
 |opis zdjęcia                 = Kościół w Herent
 |herb                         = Blason Herent.svg
 |flaga                        = Herent vlag.svg
 |dopełniacz nazwy             = Herent (Brabancja Flamandzka)
 |państwo                      = Region Flamandzki
 |2. jednostka administracyjna = [[Brabancja Flamandzka]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Leuven (okręg)|Leuven]]
 |powierzchnia                 = 32,74
 |wysokość                     =
 |rok                          = 1 stycznia 2024
 |liczba ludności              = 23 007<ref>[https://statbel.fgov.be/de/open-data/bevoelkerung-nach-wohnsitz-nationalitaet-familienstand-alter-und-geschlecht-10 BUS]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 703
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Brabancja Flamandzka
 |współrzędne                  = 50°54′N 4°40′E
 |commons                      = Category:Herent
 |www                          = https://www.herent.be/
}}
'''Herent''' – miejscowość i gmina ''(gemeente)'' w [[Belgia|Belgii]], w [[Region Flamandzki|Regionie Flamandzkim]], w prowincji [[Brabancja Flamandzka]], w okręgu [[Leuven (okręg)|Leuven]]. 1 stycznia 2024 roku liczyła 23 007 mieszkańców.

== Podział administracyjny ==
W skład gminy wchodzą dwie dzielnice ''(deelgemeente)'':
* [[Veltem-Beisem]]
* [[Winksele]]

== Demografia ==
<timeline>
Colors=
 id:a value:gray(0.9)
 id:b value:gray(0.7)
 id:c value:rgb(1,1,1)
 id:d value:rgb(0.7,0.8,0.9)
 id:e value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:800 height:373
PlotArea = left:50 bottom:30 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:24000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:b increment:2000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:a increment:1000 start:0
BackgroundColors = canvas:c

BarData=
 bar:1806 text:1806
 bar:1816 text:1816
 bar:1830 text:1830
 bar:1846 text:1846
 bar:1856 text:1856
 bar:1866 text:1866
 bar:1876 text:1876
 bar:1880 text:1880
 bar:1890 text:1890
 bar:1900 text:1900
 bar:1910 text:1910
 bar:1920 text:1920
 bar:1930 text:1930
 bar:1947 text:1947
 bar:1961 text:1961
 bar:1970 text:1970
 bar:1981 text:1981
 bar:1990 text:1990
 bar:2000 text:2000
 bar:2010 text:2010
 bar:2016 text:2016
 bar:2024 text:2024

PlotData=
 color:d width:20 align:left

 bar:1806 from:0 till: 0
 bar:1816 from:0 till: 0
 bar:1830 from:0 till: 0
 bar:1846 from:0 till: 4854
 bar:1856 from:0 till: 0
 bar:1866 from:0 till: 5261
 bar:1876 from:0 till: 0
 bar:1880 from:0 till: 5772
 bar:1890 from:0 till: 6631
 bar:1900 from:0 till: 8069
 bar:1910 from:0 till: 9727
 bar:1920 from:0 till: 9818
 bar:1930 from:0 till: 11097
 bar:1947 from:0 till: 12541
 bar:1961 from:0 till: 13559
 bar:1970 from:0 till: 13362
 bar:1981 from:0 till: 15794
 bar:1990 from:0 till: 17463
 bar:2000 from:0 till: 18848
 bar:2010 from:0 till: 20030
 bar:2016 from:0 till: 21213
 bar:2024 from:0 till: 23007

PlotData=

 bar:1806 at: 0 fontsize:s text:
 bar:1816 at: 0 fontsize:S text:
 bar:1830 at: 0 fontsize:S text:
 bar:1846 at: 4854 fontsize:S text: 4.854 shift:(-10,5)
 bar:1856 at: 0 fontsize:S text:
 bar:1866 at: 5261 fontsize:S text: 5.261 shift:(-10,5)
 bar:1876 at: 0 fontsize:S text:
 bar:1880 at: 5772 fontsize:S text: 5.772 shift:(-10,5)
 bar:1890 at: 6631 fontsize:S text: 6.631 shift:(-10,5)
 bar:1900 at: 8069 fontsize:S text: 8.069 shift:(-10,5)
 bar:1910 at: 9727 fontsize:S text: 9.727 shift:(-10,5)
 bar:1920 at: 9818 fontsize:S text: 9.818 shift:(-10,5)
 bar:1930 at: 11097 fontsize:S text: 11.097 shift:(-10,5)
 bar:1947 at: 12541 fontsize:S text: 12.541 shift:(-10,5)
 bar:1961 at: 13559 fontsize:S text: 13.559 shift:(-10,5)
 bar:1970 at: 13362 fontsize:S text: 13.362 shift:(-10,5)
 bar:1981 at: 15794 fontsize:S text: 15.794 shift:(-10,5)
 bar:1990 at: 17463 fontsize:S text: 17.463 shift:(-10,5)
 bar:2000 at: 18848 fontsize:S text: 18.848 shift:(-10,5)
 bar:2010 at: 20030 fontsize:S text: 20.030 shift:(-10,5)
 bar:2016 at: 21213 fontsize:S text: 21.213 shift:(-10,5)
 bar:2024 at: 23007 fontsize:S text: 23.007 shift:(-10,5)

</timeline>
* <small>Źródła: NIS, od 1806 do 1981= według spisu; od 1990 liczba ludności w dniu 1 stycznia</small>

1 stycznia 2024 całkowita populacja Herent liczyła 23 007 osób. Łączna powierzchnia gminy wynosi 32,74  km², co daje gęstość zaludnienia 703 mieszkańców na km².

== Współpraca ==
Miejscowości partnerskie:
* {{Flaga|Gwatemala}} [[Nimlaha'kok]], [[Gwatemala]]
* {{Flaga|Gwatemala}} [[Nimlasachal]], [[Gwatemala]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Leuven (okręg)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Leuven (okręg)]]
[[Kategoria:Miejscowości w Brabancji Flamandzkiej]]
[[Kategoria:Gminy w prowincji Brabancja Flamandzka]]

title: Herent

Herb: Flaga

Państwo: Belgia

Region: Flandria

Prowincja: Brabancja Flamandzka

Dystrykt: Leuven

Zarządzający: Astrid Pollers↗


text:
# Cienie w raju
Cienie w raju – powieść niemieckiego pisarza Ericha Marii Remarque’a z 1971 r. Tytuł oryginalny – Schatten im Paradies. Tłumaczenie polskie – Aleksander Matuszyn, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1971 r.
Powieść przedstawia losy uchodźców niemieckich, głównie Żydów, spod reżimu hitlerowskiego do USA. Stany Zjednoczone są dla nich światem nowych możliwości, a przede wszystkim ziemią wolności i względnego spokoju. Za bohaterami książki ciągną się jednak wspomnienia. Nie są oni w stanie oderwać się od bolesnej przeszłości, koszmarów prześladowań i niekończących się ucieczek. Wielu nie potrafi odnaleźć sensu życia w nowym świecie. Książka pełna jest dygresji i przemyśleń bohaterów, które odsłaniają bogactwo ich doświadczeń, ale i dźwigany z trudem balast przeszłości.

title: Cienie w raju

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Cienie w raju
 |tytuł oryginalny  = Schatten im Paradies
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Erich Maria Remarque]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        =
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Niemcy]]
 |język             = [[Język niemiecki|niemiecki]]
 |data wydania      = 1971
 |wydawca           =
 |pol: data wydania = 1971
 |pol: wydawca      = [[Państwowy Instytut Wydawniczy]]
 |pol: przekład     = Aleksander Matuszyn
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Cienie w raju''' – powieść niemieckiego pisarza [[Erich Maria Remarque|Ericha Marii Remarque’a]] z [[1971 w literaturze|1971]] r. Tytuł oryginalny – ''Schatten im Paradies''. Tłumaczenie polskie – Aleksander Matuszyn, [[Państwowy Instytut Wydawniczy]], Warszawa [[1971 w literaturze|1971]] r.

Powieść przedstawia losy uchodźców niemieckich, głównie Żydów, spod reżimu [[Adolf Hitler|hitlerowskiego]] do [[Stany Zjednoczone|USA]]. Stany Zjednoczone są dla nich światem nowych możliwości, a przede wszystkim ziemią wolności i względnego spokoju. Za bohaterami książki ciągną się jednak wspomnienia. Nie są oni w stanie oderwać się od bolesnej przeszłości, koszmarów prześladowań i niekończących się ucieczek. Wielu nie potrafi odnaleźć sensu życia w nowym świecie. Książka pełna jest dygresji i przemyśleń bohaterów, które odsłaniają bogactwo ich doświadczeń, ale i dźwigany z trudem balast przeszłości.

{{Erich Maria Remarque}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powieści z 1971]]
[[Kategoria:Powieści Ericha Marii Remarque’a]]

title: Cienie w rajuSchatten im Paradies

Autor: Erich Maria Remarque

Miejsce wydania: Niemcy

Język: niemiecki

Wydawca: Państwowy Instytut Wydawniczy

Przekład: Aleksander Matuszyn


text:
# (278361) 2007 JJ43
(278361) 2007 JJ43 – planetoida z grupy obiektów transneptunowych.
Jest to obiekt o jasności absolutnej ok. 4,5m. Kwalifikuje to ją jako jednego z kandydatów na planetę karłowatą.

## Odkrycie i oznaczenie
Planetoida została odkryta 14 maja 2007 w Obserwatorium Palomar. Nie ma ona jeszcze nazwy własnej, ale oznaczenie prowizoryczne i ma nadany stały numer.

## Orbita
W 2020 roku planetoida znajdowała się w odległości ok. 40,9 j.a. od Słońca, a przez peryhelium przejdzie w 2036 roku.
Już po odkryciu udało się ją zlokalizować na wcześniejszych zdjęciach wykonanych począwszy od 10 maja 2002 roku. W sumie do 2016 roku w czasie ponad 13 lat wykonano ponad 200 pomiarów jej pozycji.

title: (278361) 2007 JJ43

wikitext:
{{DISPLAYTITLE:(278361) 2007 JJ43}}
{{Planetoida infobox
 |numer       = 278361
 |nazwa       = 2007 JJ43
 |oznaczenie  = 2007 JJ43
 |zdjęcie     =
 |opis        =
 |odkrywca    = [[Obserwatorium Palomar]]{{r|jpldata}}
 |dzień       = 14 maja
 |rok         = 2007<ref name=jpldata>{{JPL|278361}}</ref>
 |występowanie = [[obiekt transneptunowy]]{{r|jpldata}}<ref name=johnston>{{cytuj stronę |url = http://www.johnstonsarchive.net/astro/tnoslist.html |tytuł = List of Known Trans-Neptunian Objects |autor = Wm. Robert Johnston |data = 2020-08-18 |opublikowany = Johnston’s Archive |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref>
 |wielka_półoś = 48,38{{r|jpldata}}
 |mimośród    = 0,1665{{r|jpldata}}
 |peryhelium  = 40,33{{r|jpldata}}
 |aphelium    = 56,44{{r|jpldata}}
 |lat         = 336,6{{r|jpldata}}
 |dni         =
 |godzin      =
 |prędkość    =
 |nachylenie  = 12,02{{r|jpldata}}
 |średnica    = 346,7<ref name=UCAC2>{{cytuj stronę |url = http://mpocc.astro.cz/2010/b10_05004.pdf |tytuł = 2007JJ43 – UCAC2 20878578 |autor = Edwin Goffin, Hoboken, Belgium |data = 2009-03-12 |opublikowany = |język = en |data dostępu = 2010-07-16}}</ref> km
ok. 558 (?){{r|johnston}}
 |masa        =
 |gęstość     =
 |okres_obrotu = ok. 6,04{{r|jpldata}} h
12,097<ref name=ApJL>{{cytuj pismo | czasopismo = The Astrophysical Journal Letters | data=2015-05-12 | autor = A. Pál, R. Szabó, Gy.M. Szabó, L.L. Kiss, L. Molnár, K. Sárneczky, Cs. Kiss | tytuł = Pushing the limits: K2 observations of the trans-Neptunian objects 2002 GV31 and (278361) 2007 JJ43 | url=http://arxiv.org/abs/1504.03671 | data dostępu=2016-08-07 | doi = 10.1088/2041-8205/804/2/L45 | arxiv = 1504.03671}}</ref>
 |albedo      =
 |jasność     = ok. 4,5{{r|jpldata}}
 |typ         =
 |temperatura =
 |satelity    =
}}
'''(278361) 2007 JJ43''' – [[planetoida]] z grupy [[Obiekt transneptunowy|obiektów transneptunowych]].

Jest to obiekt o [[absolutna wielkość gwiazdowa|jasności absolutnej]] ok. 4,5[[wielkość gwiazdowa|m]]{{r|jpldata}}. Kwalifikuje to ją jako jednego z kandydatów na [[planeta karłowata|planetę karłowatą]].

== Odkrycie i oznaczenie ==
Planetoida została odkryta 14 maja 2007 w [[Obserwatorium Palomar]]<ref name=TNOs>{{cytuj stronę |url = http://www.minorplanetcenter.org/iau/lists/TNOs.html |tytuł = List Of Transneptunian Objects |autor = |data = |opublikowany = IAU Minor Planet Center |język = en |data dostępu = 2010-07-16}}</ref>{{r|jpldata}}. Nie ma ona jeszcze nazwy własnej, ale oznaczenie prowizoryczne i ma nadany stały numer{{r|jpldata}}.

== Orbita ==
W 2020 roku planetoida znajdowała się w odległości ok. 40,9 [[Jednostka astronomiczna|j.a.]]<ref name="AstDys-2">{{cytuj stronę |tytuł = AstDys (278361) 2007JJ43 Ephemerides |opublikowany = Department of Mathematics, University of Pisa, Italy |url = https://newton.spacedys.com/astdys/index.php?pc=1.1.3.0&n=278361 |data dostępu = 2020-12-27 |język = en}}</ref> od [[Słońce|Słońca]], a przez [[peryhelium]] przejdzie w 2036 roku{{r|jpldata}}.

Już po odkryciu udało się ją zlokalizować na wcześniejszych zdjęciach wykonanych począwszy od 10 maja 2002 roku{{r|jpldata}}. W sumie do 2016 roku w czasie ponad 13 lat wykonano ponad 200 pomiarów jej pozycji{{r|jpldata}}.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 278001–279000]]
* [[lista ponumerowanych planetoid]]
* [[lista obiektów transneptunowych]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{MPC|278361}}
* {{JPLorb|278361}}
* [http://www.minorplanetcenter.org/iau/lists/TNOs.html Lista TNO]

{{SORTUJ:2007 JJ43}}
[[Kategoria:Obiekty transneptunowe]]
[[Kategoria:Nienazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 2007]]

title: (278361) 2007 JJ43

Odkrywca: Obserwatorium Palomar

Przynależność · obiektu: obiekt transneptunowy


text:
# Białe Piątkowo
Białe Piątkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Miłosław.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Przez Białe Piątkowo przebiega czarny szlak rowerowy, łączący Żerków przez Raszewy, Śmiełów, Nową Wieś Podgórną, Czeszewo i Winną Górę z Miłosławiem.
Wieś położona jest na terenie Żerkowsko-Czeszewskiego Parku Krajobrazowego.

title: Białe Piątkowo

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Białe Piątkowo
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Białe Piątkowo.jpg
 |opis zdjęcia           = Widok na wieś
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat wrzesiński|wrzesiński]]
 |gmina                  = [[Miłosław (gmina)|Miłosław]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 61
 |kod pocztowy           = 62-320<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=25}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PWR
 |SIMC                   = 0589079
 |kod mapy               = Miłosław (gmina)
 |współrzędne            = 52°11'23"N 17°27'07"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|4631|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Białe Piątkowo''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat wrzesiński|powiecie wrzesińskim]], w [[Miłosław (gmina)|gminie Miłosław]]<ref name=teryt>{{cytuj stronę |url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Bia%C5%82e%20Pi%C4%85tkowo&level=miejsc&wojewodztwo=2220&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true |autor = Główny Urząd Statystyczny |tytuł = Rejestr TERYT |data dostępu = 2014-01-17}}</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo poznańskie (1975–1998)|województwa poznańskiego]].

Przez Białe Piątkowo przebiega czarny szlak rowerowy, łączący [[Żerków]] przez [[Raszewy (powiat jarociński)|Raszewy]], [[Śmiełów]], [[Nowa Wieś Podgórna|Nową Wieś Podgórną]], [[Czeszewo (powiat wrzesiński)|Czeszewo]] i [[Winna Góra (województwo wielkopolskie)|Winną Górę]] z [[Miłosław]]iem.

Wieś położona jest na terenie [[Żerkowsko-Czeszewski Park Krajobrazowy|Żerkowsko-Czeszewskiego Parku Krajobrazowego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Miłosław}}

[[Kategoria:Miłosław (gmina)]]

title: Białe Piątkowo

Województwo: wielkopolskie

Powiat: wrzesiński

Gmina: Miłosław

Tablice rejestracyjne: PWR


text:
# Giovanni Marco Rutini
Giovanni Marco Rutini (ur. 25 kwietnia 1723 we Florencji, zm. 22 grudnia 1797 tamże) – włoski kompozytor.

## Życiorys
W latach 1739–1744 kształcił się w Conservatorio della Pietà dei Turchini w Neapolu, gdzie jego nauczycielami byli Leonardo Leo (kompozycja), Nicola Fago (klawesyn) i Vitoantonio Pagliarulo (skrzypce). Od 1748 do 1757 roku przebywał w Pradze, gdzie wystawiał swoje opery w teatrze Giovanniego Battisty Locatellego i uczył gry na klawesynie w domach niemieckiej arystokracji. W 1757 roku wyjechał do Petersburga, gdzie był dyrygentem orkiestry hrabiego Szeremietiewa i uczył gry na klawesynie przyszłą carycę Katarzynę II. W 1761 roku wrócił do Włoch. W 1762 roku został wybrany na członka Accademia Filarmonica w Bolonii. Wystawiał swoje opery w Cremonie, Wenecji, Genui i Livorno. W 1769 roku otrzymał tytuł kapelmistrza dworu książęcego w Modenie.

## Twórczość
Tworzył muzykę operową i instrumentalną, był przedstawicielem szkoły neapolitańskiej. Początkowo tworzył w stylu galant. Przyczynił się do rozwoju klasycznej sonaty klawiszowej i przejścia z sonaty klawesynowej do fortepianowej, jego dokonania na tym polu wyprzedzają stylistycznie wczesne dzieła fortepianowe Haydna i Mozarta. Jego sonaty mają przeważnie 2- lub 3-częściową budowę, większość utrzymana jest w tempie umiarkowanym i szybkim, w roli finału stosowana jest najczęściej gigue lub menuet.

## Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)

### Opery
- Alessandro nell’Indie (wyst. Praga 1750)
- Semiramide (wyst. Praga 1752, wersja zrewid. wyst. Drezno 1780)
- Il retiro degli dei (wyst. Petersburg 1757)
- In negligente (wyst. Petersburg 1758)
- Il caffè di campagna (wyst. Bolonia 1762)
- I matrimoni in maschera (wyst. Cremona 1763)
- Ezio (wyst. Florencja 1763)
- L’olandese in Italia (wyst. Florencja 1765)
- L’amore industrioso (wyst. Wenecja 1765)
- Il contadino invicilito (wyst. Florencja 1766)
- Le contese domestiche (wyst. Florencja 1766)
- L’ amor tra l’armi (wyst. Siena 1768)
- Faloppa mercante (wyst. Florencja 1769)
- La Nitteti (wyst. Modena 1770)
- L’amor per rigiro (wyst. Poggio a Caiano 1773)
- Vologeso re de’ Parti (wyst. Florencja 1775)
- Sicontecal (wyst. Turyn 1776; wersja zrewid. pt. Zulima wyst. Florencja 1777)
- Il finto amante (wyst. Pistoia 1776)

### Utwory instrumentalne
- ponad 80 sonat klawesynowych (1748–1786)
- 12 divertimenti facili e brevi na klawesyn na 4 ręce lub harfę i klawesyn (1793)
- Rondò na fortepian i orkiestrę ad libitum (1797)

### Utwory wokalno-instrumentalne
- kantata solowa z orkiestrą smyczkową No, non turbati o Nice (1754)
- kantata solowa z orkiestrą smyczkową Lavinia e Turno (1756)
- kantata solowa z orkiestrą smyczkową Grazie a gl’inganni tuoi (1758)
- kantata solowa z orkiestrą smyczkową Genii, gloria, virtù (1764)
- kantata solowa z orkiestrą smyczkową Clori amabile ti desti (1774)

title: Giovanni Marco Rutini

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Giovanni Marco Rutini
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Giovanni Marco Rutini.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[25 kwietnia]] [[1723]]
 |miejsce urodzenia     = [[Florencja]]
 |pochodzenie           = [[Włosi|włoskie]]
 |data śmierci          = [[22 grudnia]] [[1797]]
 |miejsce śmierci       = [[Florencja]]
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka poważna]], [[muzyka klasycystyczna]]
 |zawód                 = [[kompozytor]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Giovanni Marco Rutini
 |www                   =
}}
'''Giovanni Marco Rutini''' (ur. [[25 kwietnia]] [[1723]] we [[Florencja|Florencji]], zm. [[22 grudnia]] [[1797]] tamże{{r|encmuz}}{{r|baker}}) – [[Włochy|włoski]] kompozytor.

== Życiorys ==
W latach 1739–1744 kształcił się w Conservatorio della Pietà dei Turchini w [[Neapol]]u, gdzie jego nauczycielami byli [[Leonardo Leo]] (kompozycja), [[Nicola Fago]] (klawesyn) i [[Vitoantonio Pagliarulo]] (skrzypce){{r|encmuz}}{{r|baker}}. Od 1748 do 1757 roku przebywał w [[Praga|Pradze]], gdzie wystawiał swoje opery w teatrze [[Giovanni Battista Locatelli|Giovanniego Battisty Locatellego]] i uczył gry na klawesynie w domach niemieckiej arystokracji{{r|encmuz}}. W 1757 roku wyjechał do [[Petersburg]]a, gdzie był dyrygentem orkiestry hrabiego Szeremietiewa i uczył gry na klawesynie przyszłą carycę [[Katarzyna II Wielka|Katarzynę II]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W 1761 roku wrócił do Włoch{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W 1762 roku został wybrany na członka Accademia Filarmonica w [[Bolonia|Bolonii]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Wystawiał swoje opery w [[Cremona|Cremonie]], [[Wenecja|Wenecji]], [[Genua|Genui]] i [[Livorno]]{{r|encmuz}}. W 1769 roku otrzymał tytuł [[kapelmistrz]]a dworu książęcego w [[Modena|Modenie]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}.

== Twórczość ==
Tworzył muzykę operową i instrumentalną, był przedstawicielem [[szkoła neapolitańska|szkoły neapolitańskiej]]{{r|encmuz}}. Początkowo tworzył w [[styl galant|stylu galant]]{{r|encmuz}}. Przyczynił się do rozwoju klasycznej [[sonata|sonaty]] klawiszowej i przejścia z sonaty klawesynowej do fortepianowej, jego dokonania na tym polu wyprzedzają stylistycznie wczesne dzieła fortepianowe [[Joseph Haydn|Haydna]] i [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozarta]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Jego sonaty mają przeważnie 2- lub 3-częściową budowę, większość utrzymana jest w tempie umiarkowanym i szybkim, w roli finału stosowana jest najczęściej [[gigue (muzyka)|gigue]] lub [[menuet]]{{r|encmuz}}.

== Wybrane kompozycje ==
(na podstawie materiałów źródłowych{{r|encmuz}}{{r|baker}})

{{Układ wielokolumnowy | liczba = 3 |
=== Opery ===
* ''Alessandro nell’Indie'' (wyst. Praga 1750)
* ''Semiramide'' (wyst. Praga 1752, wersja zrewid. wyst. Drezno 1780)
* ''Il retiro degli dei'' (wyst. Petersburg 1757)
* ''In negligente'' (wyst. Petersburg 1758)
* ''Il caffè di campagna'' (wyst. Bolonia 1762)
* ''I matrimoni in maschera'' (wyst. Cremona 1763)
* ''Ezio'' (wyst. Florencja 1763)
* ''L’olandese in Italia'' (wyst. Florencja 1765)
* ''L’amore industrioso'' (wyst. Wenecja 1765)
* ''Il contadino invicilito'' (wyst. Florencja 1766)
* ''Le contese domestiche'' (wyst. Florencja 1766)
* ''L’ amor tra l’armi'' (wyst. Siena 1768)
* ''Faloppa mercante'' (wyst. Florencja 1769)
* ''La Nitteti'' (wyst. Modena 1770)
* ''L’amor per rigiro'' (wyst. Poggio a Caiano 1773)
* ''Vologeso re de’ Parti'' (wyst. Florencja 1775)
* ''Sicontecal'' (wyst. Turyn 1776; wersja zrewid. pt. ''Zulima'' wyst. Florencja 1777)
* ''Il finto amante'' (wyst. Pistoia 1776)

=== Utwory instrumentalne ===
* ponad 80 sonat klawesynowych (1748–1786)
* ''12 divertimenti facili e brevi'' na klawesyn na 4 ręce lub harfę i klawesyn (1793)
* ''Rondò'' na fortepian i orkiestrę ad libitum (1797)

=== Utwory wokalno-instrumentalne ===
* kantata solowa z orkiestrą smyczkową ''No, non turbati o Nice'' (1754)
* kantata solowa z orkiestrą smyczkową ''Lavinia e Turno'' (1756)
* kantata solowa z orkiestrą smyczkową ''Grazie a gl’inganni tuoi'' (1758)
* kantata solowa z orkiestrą smyczkową ''Genii, gloria, virtù'' (1764)
* kantata solowa z orkiestrą smyczkową ''Clori amabile ti desti'' (1774)
}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name=baker>{{Cytuj książkę | tytuł = Baker’s Biographical Dictionary of Musicians| wydawca = Schirmer Books| tom = Volume 5 Pisc–Stra| miejsce = New York| rok = 2001| isbn = 0-02-865530-3| strony = 3099}}</ref>
<ref name=encmuz>{{Cytuj książkę |tytuł = Encyklopedia Muzyczna PWM| wydawca = Polskie Wydawnictwo Muzyczne| tom = 8. Część biograficzna pe–r| miejsce = Kraków| rok = 2004| isbn = 978-83-224-0837-7| strony = 526–527}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMSLP|id=Rutini, Giovanni Marco}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rutini, Giovanni Marco}}
[[Kategoria:Włoscy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1723]]
[[Kategoria:Zmarli w 1797]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji]]

title: Giovanni Marco Rutini

Data i miejsce urodzenia: 25 kwietnia 1723 · Florencja

Pochodzenie: włoskie

Data i miejsce śmierci: 22 grudnia 1797 · Florencja

Gatunki: muzyka poważna, muzyka klasycystyczna

Zawód: kompozytor