text:
# Montevideo Cricket Club
Montevideo Cricket Club (MVCC) – założony w 1861 roku urugwajski wielosekcyjny klub sportowy z siedzibą w Ciudad de la Costa, najbardziej znany ze swojej sekcji rugby union.
Klub szczyci się mianem najstarszego klubu sportowego w Ameryce Łacińskiej i ósmego na świecie, a zarazem pierwszego pozaeuropejskiego klubu rugby, co potwierdził Związek Rugby. Był prekursorem wielu dyscyplin sportowych w Urugwaju w drugiej połowie XIX wieku.

## Historia
Bezpośrednim poprzednikiem klubu był Victoria Cricket Club założony w Montevideo przez Brytyjczyków w październiku 1842 roku, jednak nie zyskał dużej popularności, a podczas ośmioletniego oblężenia miasta zamarły wszelkie sportowe i społeczne aktywności. Te same osoby 18 lipca 1861 roku dały początek Montevideo Cricket Club i już w następnym roku zaimportowano sprzęt sportowy do krykieta. Jak większość brytyjskich klubów w tym okresie jego celem było stworzenie miejsca do uprawiania krykieta, jednak już wkrótce pojawiły się również rugby i piłka nożna, a także mecze z marynarzami przypływających flot handlowych i wojennych. Liczbę członków klubu zwiększały brytyjskie inwestycje w Urugwaju – otwarcie szkół, filii banków, budowa linii kolejowych czy stołecznych wodociągów. W 1864 roku MVCC miał zorganizować mecz krykieta z Buenos Aires Cricket Club, jednak z powodu zawirowań politycznych został odwołany – doszło do niego w 1868 roku i był to pierwszy w historii międzynarodowy mecz w tej dyscyplinie w Ameryce Południowej. Rok później odbył się rewanż w Argentynie, a obie drużyny zaczęły współpracować i rywalizować również w innych dyscyplinach – w 1875 roku pierwszy raz zmierzyły się w rugby. Klub w latach siedemdziesiątych XIX wieku został również prekursorem lekkoatletyki, a w kolejnym dziesięcioleciu tenisa, kolarstwa i golfa. W 1878 roku zorganizował pierwsze zawody lekkoatletyczne, a także pierwszy mecz piłki nożnej przeciwko załodze angielskiego statku, trzy lata później zaś pierwszy piłkarski mecz pomiędzy dwoma urugwajskimi klubami. W 1889 roku nastąpiło przeniesienie siedziby klubu i z okazji otwarcia nowego boiska rozegrano mecz pomiędzy reprezentacjami Urugwaju i Argentyny, a urugwajska drużyna składała się z zawodników MVCC i Montevideo Rowing Club. Kolejne przeprowadzki odbyły się w latach 1945 i 1955, a od 1996 roku klub znajduje się w obecnej lokalizacji w Solymar. Pierwszym prezesem powstałego w 1951 roku Unión de Rugby del Uruguay został były prezydent MVCC, Carlos E. Cat, a drużyna MVCC przystąpiła do organizowanych przez URU Campeonato Uruguayo de Rugby zdobywając trzy tytuły mistrza kraju. W celu uczczenia sto pięćdziesiątej rocznicy istnienia klubu rozegrane w 2011 roku mistrzostwa Urugwaju w rugby zostały nazwane 150 años del MVCC.

## Rugby union
Od 1872 roku uczniowie brytyjskich szkół, członkowie MVCC i załogi przypływających statków rozgrywali pomiędzy sobą spotkania w rugby, w 1875 roku natomiast w pierwszym międzynarodowym pojedynku MVCC zmierzył się z Buenos Aires Cricket Club. Carlos E. Cat, ówczesny prezydent klubu, był orędownikiem stworzenia krajowych rozgrywek rugby, których pierwsza edycja – retrospektywnie uznana za pełnoprawne mistrzostwa kraju – odbyła się w 1950 roku. Udział w niej wzięły Montevideo Cricket Club, Old Boys Club, Colonia Rugby oraz Carrasco Polo Club, który wystawił dwie drużyny. Sukces tego turnieju pociągnął za sobą stworzenie 31 stycznia 1951 roku Unión de Rugby del Uruguay, który usankcjonował te zawody. MVCC największe sukcesy odnosił w pierwszych latach istnienia Campeonato Uruguayo de Rugby zdobywając trzy tytuły mistrzowskie, następne dekady zdominowały jednak kolejno Old Boys Club, Old Christians Club oraz Carrasco Polo Club.
Wychowankiem klubu był m.in. Pablo Lemoine, pierwszy urugwajski zawodowy rugbysta.
Treningi w klubie odbywają się w grupach seniorów, U-19, U-15, U-15 i szkółce dla dzieci, a także w zespole rugby 7 oraz weteranów.

### Sukcesy
Mistrzostwo Urugwaju (3): 1951, 1953, 1956.

## Pozostałe sporty

### Piłka nożna
W roku 1878 MVCC rozegrał pierwszy w Urugwaju mecz piłki nożnej, a ich przeciwnikami była załoga angielskiego statku, w 1881 roku natomiast odbył się pierwszy mecz pomiędzy dwoma urugwajskimi klubami pomiędzy MVCC a Montevideo Rowing Club.
Prócz zespołu seniorskiego sekcja piłki nożnej trenuje również zawodników w drużynach U-18, U-16, U-15 i U-14.

### Krykiet
Członkowie klubu uczestniczyli w pierwszym międzynarodowym meczu krykieta w Ameryce Południowej rozegranym w Urugwaju w 1868 roku, a rok później także w pierwszym meczu krykieta w Argentynie.

### Pływanie
W latach 1974–1975 drużyny pływaków i skoczków do wody zdobyły tytuły mistrzów kraju.

### Hokej na trawie
W latach 1987–1997 żeńska drużyna seniorek jedenaście razy z rzędu zwyciężyła w rozgrywkach o mistrzostwo kraju, juniorki natomiast triumfowały w latach 1990–1992. Zespół męski mistrzem Urugwaju został w 2000 roku.

title: Montevideo Cricket Club

wikitext:
{{Klub infobox
 |nazwa            = Montevideo Cricket Club
 |nazwa oryginalna =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |pełna nazwa      =
 |barwy            =
 |data założenia   = 18 lipca 1861
 |data rozwiązania =
 |państwo          =
 |siedziba         = [[Ciudad de la Costa]]
 |adres            = Ruta Interbalnearia km 23,500
 |prezes           = Alejandro Fynn Howard
 |wiceprezes       =
 |dyrektor         =
 |sekcje           = [[rugby union]], [[hokej na trawie]], [[piłka nożna]], [[tenis]]
 |kolorystyka      =
 |opis kolorystyki =
 |alt kolorystyki  =
 |commons          =
 |www              = http://www.mvcc.com.uy
}}
'''Montevideo Cricket Club''' (MVCC) – założony w 1861 roku [[urugwaj]]ski wielosekcyjny klub sportowy z siedzibą w [[Ciudad de la Costa]], najbardziej znany ze swojej sekcji [[rugby union]].

Klub szczyci się mianem najstarszego klubu sportowego w [[Ameryka Łacińska|Ameryce Łacińskiej]]<ref name=hist8 /> i ósmego na świecie, a zarazem pierwszego pozaeuropejskiego klubu [[Rugby (sport)|rugby]], co potwierdził [[Rugby Football Union|Związek Rugby]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.rfu.com/twickenhamstadium/worldrugbymuseum/rugbyhistory/worldrugbychron/1820%201870|tytuł = World Rugby 1820–1870|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = rfu.com|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20140814062412/http://www.rfu.com/twickenhamstadium/worldrugbymuseum/rugbyhistory/worldrugbychron/1820%201870|zarchiwizowano = 2014-08-14}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.montevideocricketclub.com/ranking.html|tytuł = Ranking of the 10 oldest Rugby clubs in the world|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = montevideocricketclub.com|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20100328132822/http://www.montevideocricketclub.com/ranking.html|zarchiwizowano = 2010-03-28}}</ref>. Był prekursorem wielu [[Dyscyplina sportu|dyscyplin sportowych]] w Urugwaju w drugiej połowie XIX wieku<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.mvcc.com.uy/espanol/el_club-5|tytuł = El Club|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = mvcc.com.uy|język = es|archiwum = https://web.archive.org/web/20141021185846/http://www.mvcc.com.uy/espanol/el_club-5|zarchiwizowano = 2014-10-21}}</ref>.

== Historia ==
Bezpośrednim poprzednikiem klubu był ''Victoria Cricket Club'' założony w [[Montevideo]] przez Brytyjczyków w październiku 1842 roku, jednak nie zyskał dużej popularności, a podczas [[Wojna urugwajska|ośmioletniego oblężenia miasta]] zamarły wszelkie sportowe i społeczne aktywności. Te same osoby 18 lipca 1861 roku dały początek ''Montevideo Cricket Club''<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.mvcc.com.uy/espanol/socios_fundadores-28|tytuł = Socios Fundadores|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = mvcc.com.uy|język = es|archiwum = https://web.archive.org/web/20120201211943/http://www.mvcc.com.uy/espanol/socios_fundadores-28|zarchiwizowano = 2012-02-01}}</ref> i już w następnym roku zaimportowano sprzęt sportowy do [[krykiet]]a. Jak większość brytyjskich klubów w tym okresie jego celem było stworzenie miejsca do uprawiania krykieta, jednak już wkrótce pojawiły się również rugby i piłka nożna, a także mecze z marynarzami przypływających flot handlowych i wojennych. Liczbę członków klubu zwiększały brytyjskie inwestycje w Urugwaju – otwarcie szkół, filii banków, budowa linii kolejowych czy stołecznych wodociągów. W 1864 roku MVCC miał zorganizować mecz krykieta z [[Buenos Aires Cricket & Rugby Club|Buenos Aires Cricket Club]], jednak z powodu zawirowań politycznych został odwołany – doszło do niego w 1868 roku i był to pierwszy w historii międzynarodowy mecz w tej dyscyplinie w [[Ameryka Południowa|Ameryce Południowej]]. Rok później odbył się rewanż w [[Argentyna|Argentynie]], a obie drużyny zaczęły współpracować i rywalizować również w innych dyscyplinach – w 1875 roku pierwszy raz zmierzyły się w rugby. Klub w latach siedemdziesiątych XIX wieku został również prekursorem [[Lekkoatletyka|lekkoatletyki]], a w kolejnym dziesięcioleciu [[tenis]]a, [[Kolarstwo|kolarstwa]] i [[golf]]a. W 1878 roku zorganizował pierwsze zawody lekkoatletyczne, a także pierwszy mecz [[Piłka nożna|piłki nożnej]] przeciwko załodze angielskiego statku, trzy lata później zaś pierwszy piłkarski mecz pomiędzy dwoma urugwajskimi klubami. W 1889 roku nastąpiło przeniesienie siedziby klubu i z okazji otwarcia nowego boiska rozegrano mecz pomiędzy reprezentacjami Urugwaju i Argentyny<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.histarmar.com.ar/InfGral-3/Puertos%20Barcos%20y%20Futbol.htm|tytuł = PUERTOS, BARCOS Y FUTBOL|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = histarmar.com.ar|język = es|archiwum = http://archive.is/98syz|zarchiwizowano = 2012-12-30}}</ref>, a urugwajska drużyna składała się z zawodników MVCC i Montevideo Rowing Club. Kolejne przeprowadzki odbyły się w latach 1945 i 1955, a od 1996 roku klub znajduje się w obecnej lokalizacji w Solymar. Pierwszym prezesem powstałego w 1951 roku [[Unión de Rugby del Uruguay]] został były prezydent MVCC, Carlos E. Cat, a drużyna MVCC przystąpiła do organizowanych przez URU [[Campeonato Uruguayo de Rugby]] zdobywając trzy tytuły mistrza kraju<ref name=hist8>{{cytuj stronę|url = http://www.mvcc.com.uy/english/mvccs_history-8|tytuł = MVCC'S History|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = mvcc.com.uy|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20130324013910/http://www.mvcc.com.uy/english/mvccs_history-8|zarchiwizowano = 2013-03-24}}</ref><ref name=hist22>{{cytuj stronę|url = http://www.mvcc.com.uy/english/mvcc_in_history-22|tytuł = MVCC in History|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = mvcc.com.uy|język = en|archiwum = https://web.archive.org/web/20131224215455/http://www.mvcc.com.uy/english/mvcc_in_history-22|zarchiwizowano = 2013-12-24}}</ref>. W celu uczczenia sto pięćdziesiątej rocznicy istnienia klubu rozegrane w 2011 roku mistrzostwa Urugwaju w rugby zostały nazwane ''150 años del MVCC''<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.consur.org/index.php?option=com_content&view=article&id=756:se-lanzo-el-campeonato-uruguayo&catid=8:uruguay&Itemid=13|tytuł = Se lanzó el campeonato uruguayo|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = consur.org|język = es|archiwum = http://archive.is/nRpkp|zarchiwizowano = 2013-05-03}}</ref>.

== Rugby union ==
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Montevideo Cricket Club
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = rugby
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           =
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 =
 |data założenia        = 1861
 |debiut w ekstraklasie = 1950
 |data rozwiązania      =
 |liga                  = [[Campeonato Uruguayo de Rugby]]
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       =
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            = _navyhoops
 |koszulka1             = ff8c00
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = 000066
 |lewareka1             = ff8c00
 |paski_lr1             = _navy_hoops
 |prawareka1            = ff8c00
 |paski_pr1             = _navy_hoops
 |skarpety1             = 000066
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            =
 |koszulka2             =
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             =
 |lewareka2             =
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            =
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             =
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
Od 1872 roku uczniowie brytyjskich szkół, członkowie MVCC i załogi przypływających statków rozgrywali pomiędzy sobą spotkania w rugby, w 1875 roku natomiast w pierwszym międzynarodowym pojedynku MVCC zmierzył się z [[Buenos Aires Cricket & Rugby Club|Buenos Aires Cricket Club]]<ref name=hist22 />. Carlos E. Cat, ówczesny prezydent klubu, był orędownikiem stworzenia krajowych rozgrywek rugby, których pierwsza edycja – retrospektywnie uznana za pełnoprawne mistrzostwa kraju – odbyła się w 1950 roku. Udział w niej wzięły Montevideo Cricket Club, [[Old Boys & Old Girls Club|Old Boys Club]], Colonia Rugby oraz [[Carrasco Polo Club]], który wystawił dwie drużyny. Sukces tego turnieju pociągnął za sobą stworzenie 31 stycznia 1951 roku [[Unión de Rugby del Uruguay]], który usankcjonował te zawody. MVCC największe sukcesy odnosił w pierwszych latach istnienia [[Campeonato Uruguayo de Rugby]] zdobywając trzy tytuły mistrzowskie, następne dekady zdominowały jednak kolejno [[Old Boys & Old Girls Club|Old Boys Club]], [[Old Christians Club]] oraz [[Carrasco Polo Club]].

Wychowankiem klubu był m.in. [[Pablo Lemoine]], pierwszy urugwajski zawodowy rugbysta<ref name=hist8 /><ref>{{cytuj stronę|url = http://www.uru.org.uy/uru/index.php?option=com_content&view=article&id=173&Itemid=122|tytuł = HISTORIA|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = uru.org.uy|język = es|archiwum = https://web.archive.org/web/20120503073404/http://www.uru.org.uy/uru/index.php?option=com_content&view=article&id=173&Itemid=122|zarchiwizowano = 2012-05-03}}</ref>.

Treningi w klubie odbywają się w grupach seniorów, U-19, U-15, U-15 i szkółce dla dzieci, a także w zespole [[rugby 7]] oraz weteranów<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.mvcc.com.uy/espanol/rugby-10|tytuł = Rugby|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = mvcc.com.uy|język = es|archiwum = https://web.archive.org/web/20141021185736/http://www.mvcc.com.uy/espanol/rugby-10|zarchiwizowano = 2014-10-21}}</ref>.

=== Sukcesy ===
[[Campeonato Uruguayo de Rugby|Mistrzostwo Urugwaju]] (3)<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.uru.org.uy/index.php/institucional/campeones|tytuł = Campeones|data dostępu = 2014-08-13|opublikowany = uru.org.uy|język = es|archiwum = https://web.archive.org/web/20141009151028/http://www.uru.org.uy/index.php/institucional/campeones|zarchiwizowano = 2014-10-09}}</ref>: 1951, 1953, 1956.

== Pozostałe sporty ==
=== Piłka nożna ===
W roku 1878 MVCC rozegrał pierwszy w [[Urugwaj]]u mecz piłki nożnej, a ich przeciwnikami była załoga angielskiego statku, w 1881 roku natomiast odbył się pierwszy mecz pomiędzy dwoma urugwajskimi klubami pomiędzy MVCC a Montevideo Rowing Club<ref name=hist8 />.

Prócz zespołu seniorskiego sekcja piłki nożnej trenuje również zawodników w drużynach U-18, U-16, U-15 i U-14<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.mvcc.com.uy/espanol/futbol-13|tytuł = Fútbol|data dostępu = 2012-07-17|opublikowany = mvcc.com.uy|język = es|archiwum = https://web.archive.org/web/20141021185850/http://www.mvcc.com.uy/espanol/futbol-13|zarchiwizowano = 2014-10-21}}</ref>.

=== Krykiet ===
Członkowie klubu uczestniczyli w pierwszym międzynarodowym meczu krykieta w [[Ameryka Południowa|Ameryce Południowej]] rozegranym w [[Urugwaj]]u w 1868 roku, a rok później także w pierwszym meczu krykieta w [[Argentyna|Argentynie]]<ref name=hist8 />.

=== Pływanie ===
W latach 1974–1975 drużyny [[Pływanie (sport)|pływaków]] i [[Skoki do wody|skoczków do wody]] zdobyły tytuły mistrzów kraju<ref name=hist22 />.

=== Hokej na trawie ===
W latach 1987–1997 żeńska drużyna seniorek jedenaście razy z rzędu zwyciężyła w rozgrywkach o mistrzostwo kraju, juniorki natomiast triumfowały w latach 1990–1992. Zespół męski mistrzem Urugwaju został w 2000 roku<ref name=hist22 />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.mvcc.com.uy/ Oficjalna strona klubu] {{lang|es|en}}

[[Kategoria:Urugwajskie kluby sportowe]]
[[Kategoria:Urugwajskie drużyny rugby union]]
[[Kategoria:Kluby hokeja na trawie]]
[[Kategoria:Ciudad de la Costa]]
[[Kategoria:Kluby krykietowe]]

title: Montevideo Cricket Club

Państwo: Urugwaj

Siedziba: Ciudad de la Costa

Adres: Ruta Interbalnearia km 23,500

Prezes: Alejandro Fynn Howard

title: · Montevideo Cricket Club

Liga: Campeonato Uruguayo de Rugby


text:
# Reyrieux
Reyrieux – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Ain.

## Demografia
Według danych na styczeń 2012 roku gminę zamieszkiwały 4442 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 283,1 osób/km².

wikiname: plwiki

title: Reyrieux

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Reyrieux
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Reyrieux
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Ain (departament)|Ain]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Bourg-en-Bresse|Bourg-en-Bresse]]
 |4. jednostka administracyjna    = [[Kanton Trévoux|Trévoux]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 01322
 |stanowisko zarządzającego       = Mer
 |zarządzający                    = Jacky Dutruc (2014–2020)
 |powierzchnia                    = 15,69 km²
 |wysokość                        = 163–297 m n.p.m.
 |rok                             = 2012 I
 |liczba ludności                 = 4442
 |gęstość zaludnienia             = 283,1 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 01600
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Ain
 |współrzędne                     = 45°56′N 4°49′E
 |commons                         =
 |www                             = https://www.reyrieux.fr/?lang=fr
}}
'''Reyrieux''' – miejscowość i [[Gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Owernia-Rodan-Alpy]], w [[Departament (Francja)|departamencie]] [[Ain (departament)|Ain]].

== Demografia ==
Według danych na styczeń 2012 roku gminę zamieszkiwały 4442 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 283,1 osób/km².

== Bibliografia ==
* [http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/departement.asp?dep=01&annee=2012 Francuski Urząd Statystyczny]

{{Okręg Bourg-en-Bresse}}

[[Kategoria:Gminy w departamencie Ain]]
[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Ain]]

title: Reyrieux

Państwo: Francja

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Ain

Okręg: Bourg-en-Bresse

Kanton: Trévoux

Mer: Jacky Dutruc (2014–2020)


text:
# Alfred Neveu
Alfred Neveu (ur. 24 grudnia 1890 w Leysin, zm. 20 maja 1975 tamże) – szwajcarski bobsleista rywalizujący w pierwszej połowie lat dwudziestych. Zdobył złoty medal w czwórkach na zimowych igrzyskach olimpijskich w Chamonix.

title: Alfred Neveu

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Alfred Neveu
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = bobsleje
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 24 grudnia 1890
 |miejsce urodzenia         = [[Leysin]]
 |data śmierci              = 20 maja 1975
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|CHE|sport}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Chamonix|1924|bobsleje|złoto|(czwórki)}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Alfred Neveu''' (ur. [[24 grudnia]] [[1890]] w [[Leysin]], zm. [[20 maja]] [[1975]] tamże<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/95808 | tytuł = Alfred Neveu | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-05-14}}</ref>) – [[Szwajcaria|szwajcarski]] bobsleista rywalizujący w pierwszej połowie lat dwudziestych. Zdobył złoty medal w czwórkach na [[Bobsleje na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1924|zimowych igrzyskach olimpijskich]] w [[Chamonix-Mont-Blanc|Chamonix]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20190323143804/http://sports123.com/bob/mo-4.html | tytuł = Bobsleigh: Olympic Games: Men: 4-Man | opublikowany = sports123.com | język = en | data dostępu = 2014-05-19}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Mistrzowie olimpijscy w bobslejach (czwórka)}}

{{SORTUJ:Neveu, Alfred}}
[[Kategoria:Szwajcarscy bobsleiści]]
[[Kategoria:Szwajcarscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Chamonix 1924)]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Bobsleiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1890]]
[[Kategoria:Zmarli w 1975]]

title: · Alfred Neveu

Data i miejsce urodzenia: 24 grudnia 1890 · Leysin

title: Dorobek medalowy

złoto: Chamonix 1924 · bobsleje · (czwórki)


text:
# Konferencja Episkopatu Węgier
Konferencja Episkopatu Węgier (węg. Magyar Katolikus Püspöki Konferencia, MKPK) – konferencja episkopatu zrzeszająca biskupów katolickich z Węgier.

## Prezydium
- Przewodniczący: bp András Veres
- Wiceprzewodniczący: abp György Udvardy (od 2015)
- Sekretarz Generalny: ks. Gábor Németh (od 2024)

## Przewodniczący
- Endre Hamvas (1966–1969)
- József Ijjas (1969–1976)
- László Lékai (1976–1986)
- László Paskai (1986–1990)
- István Seregély (1990–2005)
- Péter Erdő (2005–2015)
- András Veres (od 2015)

title: Konferencja Episkopatu Węgier

wikitext:
{{Instytucja infobox
 |nazwa                     = Konferencja Episkopatu Węgier
 |nazwa oryginalna          = Magyar Katolikus Püspöki Konferencia
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Węgry
 |miejscowość               = [[Budapeszt]]
 |data założenia            =
 |data likwidacji           =
 |Nr KRS                    =
 |data rejestracji          =
 |dziedzina                 = [[konferencja episkopatu]]
 |zarządzający              = bp [[András Veres]]
 |stanowisko zarządzającego = Przewodniczący
 |adres                     = Városligeti fasor 45<br />H-1071 Budapest VII
 |współrzędne               = 47°30′37"N 19°4′47"E
 |kod mapy                  = Budapeszt
 |commons                   =
 |www                       = https://katolikus.hu/
}}
'''Konferencja Episkopatu Węgier''' ({{węg.|Magyar Katolikus Püspöki Konferencia}}, MKPK) – [[konferencja episkopatu]] zrzeszająca [[biskup]]ów [[kościół katolicki|katolickich]] z [[Węgry|Węgier]].

== Prezydium ==
* Przewodniczący: '''bp [[András Veres]]'''
* Wiceprzewodniczący: abp [[György Udvardy]] (od 2015)
* Sekretarz Generalny: ks. Gábor Németh (od 2024)

== Przewodniczący ==
* [[Endre Hamvas]] (1966–1969)
* [[József Ijjas]] (1969–1976)
* [[László Lékai]] (1976–1986)
* [[László Paskai]] (1986–1990)
* [[István Seregély]] (1990–2005)
* [[Péter Erdő]] (2005–2015)
* András Veres (od 2015)

== Linki zewnętrzne ==
* {{Gcatholic|http://www.gcatholic.org/dioceses/org/conference-050.htm|Konferencja Episkopatu Węgier|2025-06-29}}

{{Narodowe Konferencje Biskupów w Europie}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kościół katolicki na Węgrzech]]
[[Kategoria:Urzędy i tytuły kościelne]]

title: Konferencja Episkopatu WęgierMagyar Katolikus Püspöki Konferencia

Państwo: Węgry

Miejscowość: Budapeszt

Dziedzina: konferencja episkopatu

Przewodniczący: bp András Veres

Adres: Városligeti fasor 45 · H-1071 Budapest VII


text:
# Cora Westland
Cora Westland (ur. 28 października 1962 w Bussum) – holenderska kolarka szosowa, dwukrotna medalistka mistrzostw świata.

## Kariera
Największy sukces w karierze Cora Westland osiągnęła w 1990 roku, kiedy wspólnie z Leontien van Moorsel, Monique Knol i Astrid Schop zdobyła złoty medal w drużynowej jeździe na czas na mistrzostwach świata w Utsunomiya. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Stuttgarcie reprezentacja Holandii w składzie: Cora Westland, Astrid Schop, Monique Knol i Monique de Bruin wywalczyła w tej samej konkurencji srebrny medal. W 1988 roku wystartowała w wyścigu ze startu wspólnego podczas igrzysk olimpijskich w Seulu, kończąc rywalizację na 46. pozycji. Ponadto Westland zajmowała między innymi drugie miejsce w holenderskich wyścigach Parel van de Veluwe i Hel van het Mergelland w 1990 roku oraz Omloop van de Maasvallei w 1991 roku.

title: Cora Westland

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Cora Westland
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = kolarstwo szosowe
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 28 października 1962
 |miejsce urodzenia         = [[Bussum]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 180 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NLD}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|KS}}
{{Medalista infobox/MŚ|KS|Utsunomiya|1990|złoto|Druż. na czas}}
{{Medalista infobox/MŚ|KS|Stuttgart|1991|srebro|Druż. na czas}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Cora Westland''' (ur. [[28 października]] [[1962]] w [[Bussum]]) – [[Holandia|holenderska]] [[kolarstwo szosowe|kolarka szosowa]], dwukrotna medalistka mistrzostw świata.

== Kariera ==
Największy sukces w karierze Cora Westland osiągnęła w 1990 roku, kiedy wspólnie z [[Leontien van Moorsel]], [[Monique Knol]] i [[Astrid Schop]] zdobyła złoty medal w drużynowej jeździe na czas na [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Szosowym 1990|mistrzostwach świata w Utsunomiya]]. Na rozgrywanych rok później [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Szosowym 1991|mistrzostwach świata w Stuttgarcie]] reprezentacja Holandii w składzie: Cora Westland, Astrid Schop, Monique Knol i [[Monique de Bruin]] wywalczyła w tej samej konkurencji srebrny medal. W 1988 roku wystartowała w wyścigu ze startu wspólnego podczas [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988|igrzysk olimpijskich w Seulu]], kończąc rywalizację na 46. pozycji. Ponadto Westland zajmowała między innymi drugie miejsce w holenderskich wyścigach Parel van de Veluwe i Hel van het Mergelland w 1990 roku oraz Omloop van de Maasvallei w 1991 roku.

== Bibliografia ==
* [http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=25530 Profil na cyclingarchives.com] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/we/cora-westland-1.html | tytuł = Profil na sports-reference.com | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20121111204019/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/we/cora-westland-1.html | zarchiwizowano = 2012-11-11 | język = en}}

{{Mistrzynie świata KS-drużynowa jazda na czas}}

{{SORTUJ:Westland, Cora}}
[[Kategoria:Holenderscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Holenderscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Kolarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1962]]

title: · Cora Westland

Data i miejsce urodzenia: 28 października 1962 · Bussum

title: Dorobek medalowy

złoto: Utsunomiya 1990 · Druż. na czas

srebro: Stuttgart 1991 · Druż. na czas


text:
# Kraina Węgorapy
Kraina Węgorapy (842.84) – mezoregion fizycznogeograficzny w północno-wschodniej Polsce i w Rosji (obwód królewiecki), część Pojezierza Mazurskiego, powierzchnia w granicach Polski 690 km². Jest przedłużeniem ku północy Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, od której różni się prawie zupełnym brakiem jezior, niższym położeniem i odmiennym typem ukształtowania powierzchni.
Region ma charakter kotliny o płaskim dnie, okolonej wzgórzami morenowymi. Rzeka Węgorapa odwadnia obszar, należy do dorzecza Pregoły.
Cechą charakterystyczną jest wykształcona sieć rzeczna w postaci wypływającej z jeziora Mamry Węgorapy i jej dopływu Gołdapi. Węgorapa wypływa na wysokości 116 m, przepływa przez kilka zagłębień wytopiskowych, następnie jej dolina jest wcięta kilkanaście metrów w wysoczyznę morenową, po czym rzeka meandruje po płaskiej kotlinie w kierunku wschodnim; w pobliżu granicy państwowej, którą opuszcza na wysokości 87 m, skręca raptownie na północ, na terytorium rosyjskim znów wcina się silnie w skłon wzniesień pojeziernych i po 172 km biegu łączy się z Pregołą. Za początek Gołdapi przyjmuje się rzeczkę Jarkę, która opływa od wschodu Wzgórza Szeskie i wpada do jeziora Gołdap. Wypływ z jeziora przyjmuje nazwę Gołdapi i kieruje się początkowo na południe, a następnie na zachód, przecinając wzgórza morenowe i łączy z Węgorapą. Jednakże początkowo odpływ lodowcowo-rzeczny odbywał się na południe, o czym świadczy wysoki poziom piaszczysty, obrzeżający Wzgórza Szeskie od zachodu na terenie Puszczy Boreckiej.
Andrzej Richling (1985) wyróżnił w Krainie Węgorapy trzy mikroregiony o odmiennym krajobrazie:
- Wyniesienie Pawłowskie – we wschodniej części regionu, stanowią je wysoczyzna morenowa na północ od jeziora Mamry, dochodząca do wysokości 161 m n.p.m., przecięta doliną Węgorapy, która wcina się w morenę, tworząc głęboki, kręty jar.
- Niecka Skaliska – obniżenie o charakterze płaskiej, zabagnionej niecki. W przeszłości polodowcowe jezioro zastoiskowe, z czasem zarosłe i zatorfione; w 2 poł. XIX w. prowadzono tu roboty melioracyjne, które doprowadziły do osuszenia terenu. Węgorapa, przepływając przez region, silnie meandruje, tworząc liczne zakola i starorzecza; łączy się z dopływem o podobnym charakterze – Gołdapą. Prawie połowę mikroregionu (wschodnia część) porastają Lasy Skaliskie – bór o charakterze mieszanym, będący ostoją zwierzyny, w tym bielika.
- Pagórki Rogalskie – wzgórza morenowe o wysokości do 190 m n.p.m., przecięte przełomem Gołdapy, otaczające Nieckę Skaliską od wschodu. Około 20% powierzchni pokrywają lasy, występuje kilka niewielkich jezior (największe Jezioro Czupowskie, pow. 24 ha).

Kraina Węgorapy odznacza się małą gęstością zaludnienia, brak jest większych miejscowości.

title: Kraina Węgorapy

wikitext:
{{Region infobox
 |nazwa=Kraina Węgorapy
 |obrazek=
 |opis_obrazka=
 |mapa=842.84 Kraina Węgorapy.png
 |opis mapy=''Zasięg regionu w obrębie Polski''
 |megaregion=[[Niż Wschodnioeuropejski]]
 |prowincja=[[Niż Wschodniobałtycko-Białoruski]]
 |podprowincja=[[Pojezierza Wschodniobałtyckie]]
 |makroregion=[[Pojezierze Mazurskie]]
 |mezoregion=Kraina Węgorapy
 |mikroregion=
 |jednostki='''[[Polska]]''':<br />– [[województwo warmińsko-mazurskie|woj. warmińsko-mazurskie]]
}}
'''Kraina Węgorapy''' ([[Regionalizacja fizycznogeograficzna Polski|842.84]]) – [[mezoregion]] fizycznogeograficzny w północno-wschodniej [[Polska|Polsce]] i w Rosji ([[obwód królewiecki]]), część [[Pojezierze Mazurskie|Pojezierza Mazurskiego]], powierzchnia w granicach Polski 690 km². Jest przedłużeniem ku północy [[Kraina Wielkich Jezior Mazurskich|Krainy Wielkich Jezior Mazurskich]], od której różni się prawie zupełnym brakiem jezior, niższym położeniem i odmiennym typem ukształtowania powierzchni<ref name=Kondracki>{{Cytuj|autor = [[Jerzy Kondracki]]; |tytuł = Geografia regionalna Polski |data = 2002 |isbn = 83-01-13897-1 |miejsce = Warszawa |wydawca = PWN |s = 114 }}</ref>.

Region ma charakter [[kotlina|kotliny]] o płaskim dnie, okolonej wzgórzami morenowymi. Rzeka [[Węgorapa]] odwadnia obszar, należy do [[dorzecze|dorzecza]] [[Pregoła|Pregoły]].

Cechą charakterystyczną jest wykształcona sieć rzeczna w postaci wypływającej z jeziora [[Mamry]] Węgorapy i jej dopływu [[Gołdapa|Gołdapi]]. Węgorapa wypływa na wysokości 116 m, przepływa przez kilka zagłębień wytopiskowych, następnie jej dolina jest wcięta kilkanaście metrów w wysoczyznę morenową, po czym rzeka meandruje po płaskiej kotlinie w kierunku wschodnim; w pobliżu granicy państwowej, którą opuszcza na wysokości 87 m, skręca raptownie na północ, na terytorium rosyjskim znów wcina się silnie w skłon wzniesień pojeziernych i po 172 km biegu łączy się z Pregołą. Za początek Gołdapi przyjmuje się rzeczkę [[Jarka|Jarkę]], która opływa od wschodu [[Wzgórza Szeskie]] i wpada do jeziora [[Gołdap (jezioro)|Gołdap]]. Wypływ z jeziora przyjmuje nazwę Gołdapi i kieruje się początkowo na południe, a następnie na zachód, przecinając wzgórza morenowe i łączy z Węgorapą. Jednakże początkowo odpływ lodowcowo-rzeczny odbywał się na południe, o czym świadczy wysoki poziom piaszczysty, obrzeżający Wzgórza Szeskie od zachodu na terenie [[Puszcza Borecka|Puszczy Boreckiej]]<ref name=Kondracki/>.

[[Andrzej Richling]] (1985) wyróżnił w Krainie Węgorapy trzy [[mikroregion|mikroregiony]] o odmiennym krajobrazie:
* Wyniesienie Pawłowskie – we wschodniej części regionu, stanowią je [[wysoczyzna]] morenowa na północ od jeziora [[Mamry]], dochodząca do wysokości 161 m n.p.m., przecięta doliną Węgorapy, która wcina się w morenę, tworząc głęboki, kręty [[Jar (geografia)|jar]].
* Niecka Skaliska – obniżenie o charakterze płaskiej, zabagnionej niecki. W przeszłości polodowcowe [[Zastoisko|jezioro zastoiskowe]], z czasem zarosłe i zatorfione; w 2 poł. XIX w. prowadzono tu [[melioracja|roboty melioracyjne]], które doprowadziły do osuszenia terenu. Węgorapa, przepływając przez region, silnie [[meander (geografia)|meandruje]], tworząc liczne zakola i [[starorzecze|starorzecza]]; łączy się z dopływem o podobnym charakterze – Gołdapą. Prawie połowę mikroregionu (wschodnia część) porastają Lasy Skaliskie – [[Las iglasty|bór]] o charakterze mieszanym, będący ostoją zwierzyny, w tym [[bielik]]a.
* Pagórki Rogalskie – wzgórza morenowe o wysokości do 190 m n.p.m., przecięte [[przełom rzeki|przełomem]] Gołdapy, otaczające Nieckę Skaliską od wschodu. Około 20% powierzchni pokrywają lasy, występuje kilka niewielkich jezior (największe Jezioro Czupowskie, pow. 24 ha).

Kraina Węgorapy odznacza się małą gęstością zaludnienia, brak jest większych miejscowości.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Pojezierze Mazurskie}}

[[Kategoria:Pojezierze Mazurskie]]

title: Kraina Węgorapy

Megaregion: Niż Wschodnioeuropejski

Prowincja: Niż Wschodniobałtycko-Białoruski

Podprowincja: Pojezierza Wschodniobałtyckie

Makroregion: Pojezierze Mazurskie

Mezoregion: Kraina Węgorapy

Zajmowane · jednostki · administracyjne: Polska: · – woj. warmińsko-mazurskie


text:
# Andrzej Maciej Brzeziński
Andrzej Maciej Brzeziński (ur. 1947) – polski historyk.

## Życiorys
Absolwent historii Uniwersytetu Łódzkiego. Doktorat i habilitacja tamże. W 1996 uzyskał tytuł profesora. W latach 1993–1997 kierownik Zakładu Historii Powszechnej Najnowszej UŁ, od 1997 kierownik Katedry Historii Powszechnej Najnowszej Uniwersytetu Łódzkiego. Członek Komisji Badań nad Pokojem Oddziału Łódzkiego PAN (1994–2006), Komisji Stosunków Międzynarodowych Komitetu Nauk Historycznych PAN (2000–2002), Zastępca redaktora „Folia Historica” (1992–1996, redaktor 1997–1999), członek Rady Programowej „Przeglądu Nauk Historycznych” (2001–2004). Główne zainteresowania badawcze: historia stosunków międzynarodowych i dyplomacji w XX w. ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień bezpieczeństwa i rozbrojenia. W latach 2002–2006 był członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk.

## Ważniejsze publikacje
- Sprawa porozumienia angielsko-rosyjskiego w latach 1903–1907, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1979.
- Jean Jaurès – polityk i myśliciel, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1983.
- Rewolucja 1905-1907 w Polsce a mocarstwa zachodnie, Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1985.
- Dyplomacja francuska wobec Konferencji Rozbrojeniowej w Genewie (2 II 1932 – 31 V 1937), Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1987.
- Zagadnienie bezpieczeństwa zbiorowego w Europie w polityce zagranicznej Francji, 1919–1939, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1992.
- Warszawa – Paryż – Genewa. Sojusz polsko-francuski a problem rozbrojenia w dwudziestoleciu międzywojennym (1919–1937), Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1996.
- Kwestia powojennej organizacji bezpieczeństwa w polityce zagranicznej rządu RP na uchodźstwie 1939–1945, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1999.
- Polska Komisja Międzynarodowej Współpracy Intelektualnej (1924–1939), Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2001.
- Historia państw świata w XX wieku. Grecja, Warszawa: Wydawnictwo TRIO 2002.
- (redakcja) Z polityki zagranicznej Wielkiej Brytanii w I połowie XX wieku : studia i szkice, pod red. Andrzeja Macieja Brzezińskiego, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2002.
- (redakcja) Czechosłowacja w stosunkach międzynarodowych w pierwszej połowie XX wieku: studia i szkice, pod red. Andrzeja M. Brzezińskiego, Warszawa: "Semper" 2003.
- Monako [w:] Historia Małych Krajów Europy, pod red. Józefa Łaptosa, Wrocław-Warszawa-Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 2002, s. 383-464 (wyd. 2 poprawione i uzupełnione 2007, s. 395-472).
- Oskar Halecki a Liga Narodów. Poglądy i działalność, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2016.

title: Andrzej Maciej Brzeziński

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Andrzej Maciej Brzeziński
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 1947
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               =
 |almamater                 = Uniwersytet Łódzki
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = Uniwersytet Łódzki
 |okres zatr1               = od 1970
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Andrzej Maciej Brzeziński''' (ur. [[1947]]<ref>[http://212.191.71.3:8081/ipac20/ipac.jsp?session=A292163528XV5.2880&profile=bu&uri=link=3100006~!24311~!3100001~!3100002&aspect=subtab13&menu=search&ri=1&source=~!test&term=Brzezi%C5%84ski%2C+Andrzej+Maciej+%281947-+%29.&index=AUTHOR Horizon Information Portal]</ref>) – polski historyk.

== Życiorys ==
Absolwent historii Uniwersytetu Łódzkiego. Doktorat i habilitacja tamże. W 1996 uzyskał tytuł profesora. W latach 1993–1997 kierownik Zakładu Historii Powszechnej Najnowszej UŁ, od 1997 kierownik Katedry Historii Powszechnej Najnowszej [[Uniwersytet Łódzki|Uniwersytetu Łódzkiego]]. Członek Komisji Badań nad Pokojem Oddziału Łódzkiego PAN (1994–2006), Komisji Stosunków Międzynarodowych Komitetu Nauk Historycznych PAN (2000–2002), Zastępca redaktora „Folia Historica” (1992–1996, redaktor 1997–1999), członek Rady Programowej „Przeglądu Nauk Historycznych” (2001–2004). Główne zainteresowania badawcze: historia stosunków międzynarodowych i dyplomacji w XX w. ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień bezpieczeństwa i rozbrojenia. W latach 2002–2006 był członkiem Komitetu Nauk Historycznych [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]].

== Ważniejsze publikacje ==
* ''Sprawa porozumienia angielsko-rosyjskiego w latach 1903–1907'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1979.
* ''Jean Jaurès – polityk i myśliciel'', Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1983.
* ''Rewolucja 1905-1907 w Polsce a mocarstwa zachodnie'', Łódź: Wydawnictwo Łódzkie 1985.
* ''Dyplomacja francuska wobec Konferencji Rozbrojeniowej w Genewie (2 II 1932 – 31 V 1937)'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1987.
* ''Zagadnienie bezpieczeństwa zbiorowego w Europie w polityce zagranicznej Francji, 1919–1939'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1992.
* ''Warszawa – Paryż – Genewa. Sojusz polsko-francuski a problem rozbrojenia w dwudziestoleciu międzywojennym (1919–1937)'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1996.
* ''Kwestia powojennej organizacji bezpieczeństwa w polityce zagranicznej rządu RP na uchodźstwie 1939–1945'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 1999.
* ''Polska Komisja Międzynarodowej Współpracy Intelektualnej (1924–1939)'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2001.
* ''Historia państw świata w XX wieku. Grecja'', Warszawa: Wydawnictwo TRIO 2002.
* (redakcja) ''Z polityki zagranicznej Wielkiej Brytanii w I połowie XX wieku : studia i szkice'', pod red. Andrzeja Macieja Brzezińskiego, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2002.
* (redakcja) ''Czechosłowacja w stosunkach międzynarodowych w pierwszej połowie XX wieku: studia i szkice'', pod red. Andrzeja M. Brzezińskiego, Warszawa: "Semper" 2003.
* ''Monako'' [w:] ''Historia Małych Krajów Europy'', pod red. Józefa Łaptosa, Wrocław-Warszawa-Kraków: [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich]] 2002, s. 383-464 (wyd. 2 poprawione i uzupełnione 2007, s. 395-472).
* ''Oskar Halecki a Liga Narodów. Poglądy i działalność'', Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2016.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{ludzie nauki|56847|osoba=prof. dr hab. Andrzej Maciej Brzeziński|data dostępu=2010-12-15}}
* [https://alpha.bn.org.pl/search~S5*pol?/abrzezi{u0144}ski/abrzezin~aski/1%2C144%2C1030%2CB/exact&FF=abrzezin~aski+andrzej+maciej&1%2C13%2C/indexsort=- Katalog Biblioteki Narodowej]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.historia.uni.lodz.pl/instytut/pracownicy/brzezinski_andrzej.htm | tytuł = Sylwetka na stronie Uniwersytetu Łódzkiego | opublikowany = historia.uni.lodz.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304072919/http://www.historia.uni.lodz.pl/instytut/pracownicy/brzezinski_andrzej.htm | zarchiwizowano = 2016-03-04}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Brzeziński, Andrzej Maciej}}
[[Kategoria:Polscy historycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Historycznych PAN]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego]]

title: Andrzej Maciej Brzeziński

Państwo działania: Polska

Alma Mater: Uniwersytet Łódzki

Uczelnia: Uniwersytet Łódzki


text:
# MSN Toolbar Suite
MSN Toolbar Suite – narzędzie firmy Microsoft, podobne do znanych na rynku Google Desktop Search i Copernic Desktop Search. Jest to program tworzący indeks istniejących na dysku dokumentów i pozwalający szybko odszukiwać pliki według wyrazów kluczowych. Możliwe jest przeszukiwanie Internetu w oparciu o serwis wyszukiwawczy MSN Search.
Program składa się z wtyczek do Internet Explorera i Outlooka oraz modułu indeksującego. Oprócz tego można zainstalować Adobe PDF IFilter, który pozwala zindeksować i uwzględnić w poszukiwaniach także dokumenty w formacie Portable Document Format.
Domyślnie indeksowane są wiadomości pocztowe i folder z dokumentami, jednak w opcjach można samodzielnie określić zakres indeksowania. Wyszukiwanie może dotyczyć całego zdefiniowanego indeksu lub wybranych jego części, jak dokumenty, poczta z załącznikami (w podziale na Outlook i Outlook Express), grafiki, muzyka, wideo, łącza Ulubione czy programy na dysku.
Wtyczka do przeglądarki umożliwia zdefiniowanie treści automatycznie wypełnianych formularzy (np. loginów do serwisów internetowych czy numerów kart kredytowych), których baza jest poufna i szyfrowana. Wtyczka daje bezpośredni dostęp do serwisu pocztowego Hotmail, serwisu MyMSN, a także blogosfery Spaces. Na żądanie blokuje wyskakujące okna.

title: MSN Toolbar Suite

wikitext:
'''MSN Toolbar Suite''' – narzędzie firmy [[Microsoft]], podobne do znanych na rynku [[Google Desktop|Google Desktop Search]] i [[Copernic Desktop Search]]. Jest to program tworzący indeks istniejących na dysku dokumentów i pozwalający szybko odszukiwać pliki według wyrazów kluczowych. Możliwe jest przeszukiwanie [[Internet]]u w oparciu o serwis wyszukiwawczy [[Bing|MSN Search]].

Program składa się z wtyczek do [[Internet Explorer]]a i [[Microsoft Outlook|Outlooka]] oraz modułu indeksującego. Oprócz tego można zainstalować Adobe PDF IFilter, który pozwala zindeksować i uwzględnić w poszukiwaniach także dokumenty w formacie [[Portable Document Format]].

Domyślnie indeksowane są wiadomości pocztowe i folder z dokumentami, jednak w opcjach można samodzielnie określić zakres indeksowania. Wyszukiwanie może dotyczyć całego zdefiniowanego indeksu lub wybranych jego części, jak dokumenty, poczta z załącznikami (w podziale na Outlook i [[Poczta systemu Windows|Outlook Express]]), grafiki, muzyka, wideo, łącza Ulubione czy programy na dysku.

Wtyczka do przeglądarki umożliwia zdefiniowanie treści automatycznie wypełnianych formularzy (np. loginów do serwisów internetowych czy numerów kart kredytowych), których baza jest poufna i szyfrowana. Wtyczka daje bezpośredni dostęp do serwisu pocztowego [[Outlook.com|Hotmail]], serwisu MyMSN, a także blogosfery Spaces. Na żądanie blokuje wyskakujące okna.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://toolbar.msn.com/ Witryna programu]

[[Kategoria:Aplikacje internetowe]]


text:
# Juraciszki (gmina)
Juraciszki – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w województwie nowogródzkim w Polsce (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy było miasteczko Juraciszki (203 mieszk. w 1921 roku).
Początkowo gmina należała do powiatu oszmiańskiego. 12 grudnia 1920 r. została przyłączona do nowo utworzonego powiatu wołożyńskiego pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych. 19 lutego 1921 r. wraz z całym powiatem weszła w skład nowo utworzonego województwa nowogródzkiego.
Po wojnie obszar gminy Juraciszki został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.

title: Juraciszki (gmina)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Juraciszki
 |dopełniacz nazwy          = gminy Juraciszki
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1921–1939<ref>Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = (1919–20: [[okręg wileński (ZCZW)|okręg wileński]])
(1920–21: [[okręg nowogródzki]])
1921–39: [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|nowogródzkie]]
 |powiat                    = do 1920: [[powiat oszmiański|oszmiański]]
1920–39: [[powiat wołożyński|wołożyński]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Juraciszki]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              = 1921
 |liczba ludności           = 6762<ref name="skorowidz"/>
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1921
 |plan                      =
 |liczba gromad             = 112
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Juraciszki''' – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca do [[1939]] roku w [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] w [[II Rzeczpospolita|Polsce]] (obecnie na [[Białoruś|Białorusi]]). Siedzibą gminy było miasteczko [[Juraciszki]] (203 mieszk. w 1921 roku<ref name="skorowidz">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923</ref>)<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>.

Początkowo gmina należała do [[powiat oszmiański|powiatu oszmiańskiego]]. 12 grudnia 1920 r. została przyłączona do nowo utworzonego [[powiat wołożyński|powiatu wołożyńskiego]] pod [[Tymczasowy Zarząd Terenów Przyfrontowych i Etapowych|Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych]]<ref>Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 5, poz. 40</ref>. 19 lutego 1921 r. wraz z całym powiatem weszła w skład nowo utworzonego [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwa nowogródzkiego]].

Po wojnie obszar gminy Juraciszki został odłączony od Polski i włączony do [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat oszmiański}}
{{Powiat wołożyński}}

{{SORTUJ:Juraciszki}}

[[Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie nowogródzkim]]
[[Kategoria:Juraciszki]]
[[Kategoria:Powiat wołożyński]]

title: Juraciszki

Państwo: Polska

Województwo: (1919–20: okręg wileński) · (1920–21: okręg nowogródzki) · 1921–39: nowogródzkie

Powiat: do 1920: oszmiański · 1920–39: wołożyński

Siedziba: Juraciszki

title: Szczegółowy podział administracyjny (1921)

Szczegółowy podział administracyjny (1921): Położenie na mapie Polski w 1939 r.Juraciszki


text:
# (7978) Niknesterov
(7978) Niknesterov (1978 SR4) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,16 lat w średniej odległości 2,15 j.a. Odkryta 27 września 1978 roku przez Ludmiłę Ivanowną Czernych z Krymskiego Obserwatorium Astronomicznego.

title: (7978) Niknesterov

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 7978
 |       nazwa = Niknesterov
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Ludmiła Czernych]]
 |       dzień = 27 września
 |         rok = 1978
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,1524
 |    mimośród = 0,1492
 |  peryhelium = 1,8311
 |    aphelium = 2,4736
 |         lat = 3
 |         dni = 58
 |      godzin = 9
 |    prędkość = 20,30
 |  nachylenie = 1,03
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 15,2
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(7978) Niknesterov (1978 SR4)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,16 lat w średniej odległości 2,15 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[27 września]] [[1978]] roku przez [[Ludmiła Czernych|Ludmiłę Ivanowną Czernych]] z Krymskiego Obserwatorium Astronomicznego.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 7001–8000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|7978}}
* {{JPLorb|7978}}
* {{MPC|7978}}

{{SORTUJ:Niknesterov}}
[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1978]]

title: (7978) Niknesterov

Odkrywca: Ludmiła Czernych

Data odkrycia: 27 września 1978

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 58 dni 9 godzin


text:
# Autostrada A36 (Francja)
Autostrada A36 (fr. Autoroute A36, La Comtoise) – autostrada we wschodniej części Francji. Swój bieg rozpoczyna niedaleko Beaune na węźle z A31. Łączy Beaune z Dole, Besançon, Montbéliard, Belfort oraz Mulhouse. Swój bieg kończy niedaleko Ottmarsheim mostem nad Renem na granicy francusko-niemieckiej. Kontynuację po stronie niemieckiej stanowi odgałęzienie autostrady A5, dawniej oznaczane numerem A862. Długość La Comtoise wynosi 237 km, zaś jej operatorem jest Autoroutes Paris-Rhin-Rhône (APRR).

## Historia
Autostrada była oddawana do ruchu etapami. Pierwszy odcinek udostępniono dla kierowców w 1968 roku.
| Odcinek                                   | Węzły              | Data       |
| ----------------------------------------- | ------------------ | ---------- |
| Montbéliard – Étupes                      | 8 – 9              | 1968       |
| Étupes – Belfort                          | 9 – 13             | 1974       |
| Belfort – Burnhaupt                       | 13 – 15            | 01.11.1976 |
| Burnhaupt – Mulhouse-Les Coteaux          | 15 – 16            | 01.12.1976 |
| Séchin – Montbéliard                      | między 4.1 a 5 – 8 | 01.07.1977 |
| Besançon-Planoise – Séchin                | 3 – 4.1            | 30.06.1978 |
| Mulhouse-Les Coteaux – Usine Peugeot      | 16 – 21            | 1979       |
| Gendrey – Besançon-Planoise               | 2.1 – 3            | 29.06.1979 |
| Beaune – Gendrey                          | A 31/A 36 – 2.1    | 29.07.1980 |
| Usine Peugeot – Ottmarsheim (granica F-D) | 21 – A5            | 1981       |

## Opłaty
Przejazd autostradą jest płatny – w ciągu A36 występują dwa punkty poboru opłat.

title: Autostrada A36 (Francja)

wikitext:
{{Droga infobox
 |typ                      = A
 |kraj                     = FR
 |numer                    = 36
 |tabliczka                = Autoroute française 36.svg
 |początek drogi           = [[Plik:AB-Kreuz.svg|AB-Kreuz.svg]] [[Autostrada A31 (Francja)|A 31]] / A 36
 |koniec drogi             = [[Plik:AB-Kreuz.svg|AB-Kreuz.svg]] Dreieck [[Neuenburg am Rhein|Neuenburg]] {{Flaga|DEU|rozmiar=16px}}
 |zbudowano                =
 |długość                  = 237
 |1. jezdnia               =
 |1. jezdnia opis          =
 |w budowie                =
 |2. jezdnia               =
 |2. jezdnia opis          =
 |jednostki                =
 |1. jednostka             = [[Burgundia]]
 |2. jednostka             = [[Franche-Comté]]
 |3. jednostka             = [[Alzacja]]
 |4. jednostka             =
 |5. jednostka             =
 |6. jednostka             =
 |7. jednostka             =
 |8. jednostka             =
 |9. jednostka             =
 |mapa                     = Autoroute 36.png
 |podpis mapy              =
 |mapa szczegółowa         =
 |podpis mapy szczegółowej =
 |zdjęcie                  = 140614-Autoroute-A36-01.jpg
 |podpis zdjęcia           = A36 niedaleko Belfort
 |przebieg określenie      =
 |trasa                    =
{{AS-kontynuacja|ok|E|21|e=60|kierunek=z}}
{{AS-kontynuacja|ok|F-A|31|e=17|[[Beaune]]|kierunek=z}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Plik:Gtk-go-up.svg|16px|]] {{AS-droga|F-A|31}}|E|17|21}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Bois Guillerot|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Glanon|góra}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad [[Saona|Saoną]]|dlugosc=}}
{{AS-węzeł|ok|WB|1|SPO=ok|[[Seurre]]|F-D|976}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Noues|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Saint-Jean de Losne|góra}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad kanałem [[Rodan]] – [[Ren]]}}
{{AS-węzeł|ok|WA|||F-A|39}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Sampans|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Le Bois des Potets|góra}}
{{AS-węzeł|ok|WB|2|SPO=ok|[[Dole]]-Authume|F-D|475}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Dole-Audelange|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Dole-Romange|góra}}
{{AS-węzeł|ok|WB|2.1|SPO=ok|Dampierre-[[Gendrey]]|F-D|38}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Hyombre|góra}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Le Bois de Servole|dół}}
{{AS-węzeł|ok|WB|3|SPO=ok|[[Besançon]]-Planoise {{AS-droga|F-N|173}}|F-D|67}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Le Bois de la Frachère|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Pelousey|góra}}
{{AS-węzeł|ok|WB|4|SPO=ok|Besançon-Centre|F-N|57|23}}
{{AS-obiekt|ok|MOP3|Besançon-Marchaux|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Besançon-Champoux|góra}}
{{AS-węzeł|ok|WB|4.1|SPO=ok|Besançon-Palente {{AS-droga|F-D|226}}|F-D|486}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Grands Brocards}}
{{AS-węzeł|ok|WB|5|SPO=ok|[[Baume-les-Dames]]|F-D|50}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Boulet}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad [[Doubs (rzeka)|Doubs]]|dlugosc=}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Galiot}}
{{AS-węzeł|ok|WB|6|SPO=ok|[[L’Isle-sur-le-Doubs|L'Isle-sur-le-Doubs]]|F-D|31}}
{{AS-obiekt|ok|PPO|Saint-Maurice}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Écot|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Écot|góra}}
{{AS-węzeł|ok|WB|6.1|[[Voujeaucourt]] {{AS-droga|F-D|53}}|F-D|475}}
{{AS-info|Odcinek Voujeaucourt – Belfort-Centre bezpłatny}}
{{AS-węzeł|ok|WB|7|[[Plik:Gtk-go-down.svg|16px|]] [[Montbéliard]]-Sud|F-D|126}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad Doubs|dlugosc=}}
{{AS-węzeł|ok|WB|7|[[Plik:Gtk-go-up.svg|16px|]] Montbéliard-Sud|F-D|472}}
{{AS-węzeł|ok|WB|8|[[Montbéliard]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|9|[[Sochaux]]-Exincourt|F-N|437}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad [[Savoureuse]]|dlugosc=}}
{{AS-węzeł|ok|WB|10|[[Brognard]] {{AS-droga|F-N|9463}}|F-D|61}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Dambenois|góra}}
{{AS-węzeł|ok|WB|11|[[Sévenans]] {{AS-droga|F-N|1019}}|E|27|54}}
{{AS-węzeł|ok|WB|12a|[[Danjoutin]]-Bavilliers|F-D|47a}}
{{AS-węzeł|ok|WB|12b|[[Belfort]]-Centre|F-D|19}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad Savoureuse|dlugosc=}}
{{AS-węzeł|ok|WB|13|Belfort-Centre|F-D|419}}
{{AS-węzeł|ok|WB|14|Belfort-Nord}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Grands Prés|góra}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Forêt|dół}}
{{AS-węzeł|ok|WB|14.1|[[Plik:Gtk-go-down.svg|16px|]] [[Fontaine (Territoire de Belfort)|Fontaine]]|F-D|60}}
{{AS-obiekt|ok|PPO|Fontaine-Larivière}}
{{AS-węzeł|ok|WB|14.1|[[Plik:Gtk-go-up.svg|16px|]] Fontaine {{AS-droga|F-D|12}}|F-D|60}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|Haut Bois|góra}}
{{AS-obiekt|ok|MOP1|d’Angeot|dół}}
{{AS-obiekt|ok|MOP2|Porte d'Alsace}}
{{AS-węzeł|ok|WB|15|[[Burnhaupt]]|F-D|83}}
{{AS-info|Odcinek Burnhaupt – granica F-D bezpłatny}}
{{AS-węzeł|ok|WA|16a|Les-Couteaux {{AS-droga|F-N|66}}|F-D|68|512}}
{{AS-węzeł|ok|WA|16b|Thann {{AS-droga|F-N|66}}|F-D|68|512}}
{{AS-węzeł|ok|WA|16a|[[Plik:Gtk-go-up.svg|16px|]] Les-Couteaux {{AS-droga|F-N|66}}|F-D|68|512}}
{{AS-węzeł|ok|WB|17|Mulhouse-Dornach|F-D|20}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad [[Ill (lewy dopływ Renu)|Ill]]|dlugosc=}}
{{AS-węzeł|ok|WA|18a|[[Plik:Gtk-go-down.svg|16px|]] [[Miluza|Mulhouse]]-Centre|F-D|430}}
{{AS-węzeł|ok|WA|18b|[[Plik:Gtk-go-up.svg|16px|]] [[Guebwiller]]|F-D|430}}
{{AS-węzeł|ok|WA|19|[[Plik:Gtk-go-up.svg|16px|]] Mulhouse-Centre|F-D|430}}
{{AS-węzeł|ok|WB|20|Île Napoléon|F-D|238}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad kanałem Rodan – Ren|dlugosc=}}
{{AS-węzeł|ok|WA||{{AS-droga|F-A|35}}|E|25|60}}
{{AS-węzeł|ok|WB|21|Usine [[Peugeot]] [[Citroën]]|F-D|55}}
{{AS-węzeł|ok|WB|22|[[Ottmarsheim]]|F-D|52}}
{{AS-obiekt|ok|PAR|}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad kanałem [[Grand Canal d'Alsace]]|dlugosc=}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad [[Ren]]em|dlugosc=}}
{{AS-granica|ok|EU|F-D|Ottmarsheim}}
{{AS-węzeł|ok|WA|23|Dreieck [[Neuenburg am Rhein|Neuenburg]] {{AS-droga|D-A|5}} {{Flaga|DEU|rozmiar=16px}}}}
 |commons                  = A36 autoroute
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''Autostrada A36''' ([[Język francuski|fr.]] ''Autoroute A36'', ''La Comtoise'') – [[autostrada]] we wschodniej części Francji. Swój bieg rozpoczyna niedaleko [[Beaune]] na węźle z [[Autostrada A31 (Francja)|A31]]. Łączy Beaune z [[Dole]], [[Besançon]], [[Montbéliard]], [[Belfort]] oraz [[Miluza|Mulhouse]]. Swój bieg kończy niedaleko [[Ottmarsheim]] mostem nad [[Ren]]em na granicy francusko-niemieckiej. Kontynuację po stronie niemieckiej stanowi odgałęzienie autostrady [[Autostrada A5 (Niemcy)|A5]], dawniej oznaczane numerem [[Autostrada A862 (Niemcy)|A862]]. Długość ''La Comtoise'' wynosi 237 [[Kilometr|km]], zaś jej operatorem jest Autoroutes Paris-Rhin-Rhône (APRR).

== Historia ==
Autostrada była oddawana do ruchu etapami. Pierwszy odcinek udostępniono dla kierowców w 1968 roku<ref name="wegenwiki">{{Cytuj stronę | url = https://www.wegenwiki.nl/A36_%28Frankrijk%29| tytuł = A36 (Frankrijk)| autor = | opublikowany = wegenwiki.nl| praca = | data = | język = nl| data dostępu = 2016-11-23}}</ref>.
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! Odcinek
! Węzły
! Data
|-
| Montbéliard – Étupes
| 8 – 9
| 1968
|-
| Étupes – Belfort
| 9 – 13
| 1974
|-
| Belfort – Burnhaupt
| 13 – 15
| 01.11.1976
|-
| Burnhaupt – Mulhouse-Les Coteaux
| 15 – 16
| 01.12.1976
|-
| Séchin – Montbéliard
| między 4.1 a 5 – 8
| 01.07.1977
|-
| Besançon-Planoise – Séchin
| 3 – 4.1
| 30.06.1978
|-
| Mulhouse-Les Coteaux – Usine Peugeot
| 16 – 21
| 1979
|-
| Gendrey – Besançon-Planoise
| 2.1 – 3
| 29.06.1979
|-
| Beaune – Gendrey
| [[Plik:AB-Kreuz.svg|alt=]] A 31/A 36 – 2.1
| 29.07.1980
|-
| Usine Peugeot – Ottmarsheim (granica F-D)
| 21 – A5 {{Flaga|DEU|rozmiar=16px}}
| 1981
|}

== Opłaty ==
Przejazd autostradą jest płatny – w ciągu A36 występują dwa [[Miejsce poboru opłat|punkty poboru opłat]]{{r|wegenwiki}}.

== Zobacz też ==
* [[Autostrady we Francji]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Autostrady we Francji}}

[[Kategoria:Autostrady we Francji|A036]]

Koniec drogi: Dreieck Neuenburg

Departamenty: Burgundia, · Franche-Comté, · Alzacja

E17: Beaune

granica państwa F-D · Ottmarsheim


text:
# Abingdon-on-Thames
Abingdon-on-Thames (lub Abingdon) – miasto w południowej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie Oxfordshire, ośrodek administracyjny i największe miasto dystryktu Vale of White Horse, położone w dolinie rzeki Tamizy.
Zostało założone przez Anglosasów i przez wieki (od 675) jego historia związana była z miejscowym opactwem Benedyktynów pw. św. Marii (pierwszym klasztorem w kraju) i wokół niego rozbudowywała się osada typu miejskiego. Z tego względu ocenia się, że Abingdon jest obecnie najstarszym miastem w Anglii, choć formalnie prawa miejskie uzyskał po kasacji opactwa w 1538, edyktem królewskim dopiero w 1556.
W latach 1856–1963 do miasta docierała kolej. Do 1867 miasto było stolicą hrabstwa Berkshire, przeniesioną wówczas do Reading. W następstwie reformy administracyjnej w 1974 miasto znalazło się w granicach hrabstwa Oxfordshire.
W latach 1929–1980 w Abingdon funkcjonowała fabryka samochodów Morris Garages (MG). W latach 1932–1992 miała tu swoją bazę jednostka Królewskich Sił Powietrznych (RAF).

## Zabytki
- zaprojektowany przez architekta sławnej katedry Św. Pawła w Londynie, zbudowany w latach 1678–1682 budynek d. Rady Hrabstwa, następnie Rady Miejskiej, obecnie siedziba Muzeum, określany jako najciekawszy tego rodzaju obiekt w Wlk. Brytanii
- most na Tamizie, zbudowany w 1416, i rozbudowany w 1453. Most jest otwarty, przebiega po nim droga A415
- kościół św. Mikołaja (St. Nicholas church), istniał już w 1184, był częścią klasztoru Benedyktynów
- szkoła w Abingdon, ufundowana przed 1100 (niektóre źródła datują ją na 950), obecny budynek pochodzi z 1870

## Współpraca
Miejscowości partnerskie:
- Argentan, Francja
- Colmar, Francja
- Lukka, Włochy
- Schongau, Niemcy
- Sint-Niklaas, Belgia

title: Abingdon-on-Thames

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Abingdon-on-Thames
 |nazwa oryginalna             = Abingdon
 |zdjęcie                      = Abingdon old bridge.JPG
 |opis zdjęcia                 = Widok z mostu
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         = Blason ville uk Abingdon (Oxfordshire).svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Abingdon-on-Thames
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Oxfordshire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Vale of White Horse]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2005
 |liczba ludności              = 32 287
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01235
 |kod pocztowy                 = OX14
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = GB-OXF
 |współrzędne                  = 51°40′22″N 1°17′5″W
 |commons                      = Category:Abingdon-on-Thames
 |www                          = https://www.abingdon.gov.uk/
}}
'''Abingdon-on-Thames''' (lub '''Abingdon''') – miasto w południowej [[Anglia|Anglii]] ([[Wielka Brytania]]), w hrabstwie [[Oxfordshire]], ośrodek administracyjny i największe miasto dystryktu [[Vale of White Horse]], położone w dolinie rzeki [[Tamiza|Tamizy]].

Zostało założone przez Anglosasów i przez wieki (od 675) jego historia związana była z miejscowym opactwem Benedyktynów pw. św. Marii (pierwszym klasztorem w kraju) i wokół niego rozbudowywała się osada typu miejskiego. Z tego względu ocenia się, że Abingdon jest obecnie najstarszym miastem w Anglii, choć formalnie prawa miejskie uzyskał po kasacji opactwa w 1538, edyktem królewskim dopiero w 1556{{fakt|data=2023-07}}.

{{galeria
|Nazwa=
|wielkość = 250
|pozycja = left
|Plik:Abingdon_market.JPG|Abingdon, rynek
|Plik:Thames_in_Abingdon.JPG|Tamiza w Abingdon
|Plik:Abingdon_bridge.JPG |Abingdon, most z 1416 r.
|Plik:Abingdon_stNicholas.JPG |kościół św. Mikołaja
|Plik:Abingdon_school.JPG |szkoła w Abingdon
}}
W latach 1856–1963 do miasta docierała kolej. Do 1867 miasto było stolicą hrabstwa [[Berkshire]], przeniesioną wówczas do [[Reading]]. W następstwie reformy administracyjnej w 1974 miasto znalazło się w granicach hrabstwa Oxfordshire.

W latach 1929–1980 w Abingdon funkcjonowała fabryka samochodów [[MG Cars|Morris Garages]] (MG). W latach 1932–1992 miała tu swoją bazę jednostka [[Royal Air Force|Królewskich Sił Powietrznych]] (RAF){{fakt|data=2023-07}}.

== Zabytki ==
* zaprojektowany przez architekta sławnej katedry Św. Pawła w Londynie, zbudowany w latach [[1678]]–[[1682]] budynek d. Rady Hrabstwa, następnie Rady Miejskiej, obecnie siedziba Muzeum, określany jako najciekawszy tego rodzaju obiekt w Wlk. Brytanii
* most na Tamizie, zbudowany w 1416, i rozbudowany w 1453. Most jest otwarty, przebiega po nim droga A415
* kościół św. Mikołaja (St. Nicholas church), istniał już w 1184, był częścią klasztoru Benedyktynów
* szkoła w Abingdon, ufundowana przed 1100 (niektóre źródła datują ją na 950), obecny budynek pochodzi z 1870

== Współpraca ==
Miejscowości partnerskie:
* {{Flaga|FRA}} [[Argentan (Orne)|Argentan]], [[Francja]]
* {{Flaga|FRA}} [[Colmar]], [[Francja]]
* {{Flaga|ITA}} [[Lukka]], [[Włochy]]
* {{Flaga|DEU}} [[Schongau]], [[Niemcy]]
* {{Flaga|BEL}} [[Sint-Niklaas]], [[Belgia]]

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.abingdon.gov.uk/ Rada Miejska Abingdon]
* {{Cytuj stronę | url = http://abingdonguide.co.uk/ | tytuł = Przewodnik po Abingdon | opublikowany = abingdonguide.co.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20141218144437/http://abingdonguide.co.uk/ | zarchiwizowano = 2014-12-18}}
* [http://www.berkshirehistory.com/villages/abingdon.html Historia Abingdon]
* [http://www.berkshirehistory.com/churches/abingdon_abbey.html Historia opactwa]
* [http://www.newadvent.org/cathen/01043c.htm Historia opactwa]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.mjfh1.demon.co.uk/bib.htm | tytuł = Bibliografia historii Abingdon | opublikowany = mjfh1.demon.co.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20070516045851/http://www.mjfh1.demon.co.uk/bib.htm | zarchiwizowano = 2007-05-16}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w hrabstwie Oxfordshire]]

title: Abingdon-on-ThamesAbingdon

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo: Oxfordshire

Dystrykt: Vale of White Horse


text:
# Cuenca (stacja kolejowa)
Cuenca (hiszp: Estación de Cuenca) – stacja kolejowa w Cuenca, w prowincji Cuenca, we wspólnocie autonomicznej Kastylia-La Mancha, w Hiszpanii. Zarządzana jest przez Adif, znajduje się na nie zelektryfikowanej linii Madryt-Cuenca-Walencja. Położona jest w samym sercu miasta Cuenca, znajduje się tu kawiarnia, restauracja, biura wynajem samochodów, kasy biletowe i poczta.
Dzisiaj jest obsługiwane przez pociągi regionalne serii R-592. Od 18 grudnia 2010 istnieje stacja na linii dużych prędkości Cuenca-Fernando Zóbel, która znajduje się na obrzeżach miasta. Obsługuje ona pociągi AVE i Alvia, i łączy Cuencę z ośmioma stolicami prowincji (Madryt, Walencja, Albacete, Alicante, Castellón, Segowia, Valladolid, Palencia, León i Oviedo) i innych miast, takich jak Gijón, Sagunt, Almansa i Miéres.

title: Cuenca (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Cuenca
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Estación de Cuenca 2.JPG
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = ESP
 |miejscowość                = C/ Mariano Catalina, [[Cuenca (Hiszpania)|Cuenca]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 3
 |kasy                       = {{Tak}}
 |linie kolejowe             =
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Kastylia-La Mancha
 |współrzędne                = 40°4′1.74″N 2°8′11.83″W
 |commons                    = Category:Train station of Cuenca
 |www                        =
}}
'''Cuenca''' ([[język hiszpański|hiszp]]: ''Estación de Cuenca'') – stacja kolejowa w [[Cuenca (Hiszpania)|Cuenca]], w [[Cuenca (prowincja)|prowincji Cuenca]], we wspólnocie autonomicznej [[Kastylia-La Mancha]], w [[Hiszpania|Hiszpanii]]. Zarządzana jest przez [[Administrador de Infraestructuras Ferroviarias|Adif]], znajduje się na nie zelektryfikowanej linii Madryt-Cuenca-Walencja. Położona jest w samym sercu miasta Cuenca, znajduje się tu kawiarnia, restauracja, biura wynajem samochodów, kasy biletowe i poczta.

Dzisiaj jest obsługiwane przez pociągi regionalne serii R-592. Od 18 grudnia 2010 istnieje stacja na linii dużych prędkości [[Cuenca-Fernando Zóbel]], która znajduje się na obrzeżach miasta. Obsługuje ona pociągi [[Alta Velocidad Española|AVE]] i [[Alvia]], i łączy Cuencę z ośmioma stolicami prowincji ([[Madryt]], [[Walencja]], [[Albacete]], [[Alicante]], [[Castellón de la Plana|Castellón]], [[Segowia]], [[Valladolid]], [[Palencia]], [[León (Hiszpania)|León]] i [[Oviedo]]) i innych miast, takich jak [[Gijón]], [[Sagunto|Sagunt]], [[Almansa]] i [[Miéres]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.adif.es/es_ES/infraestructuras/estaciones/66100/informacion_000091.shtml Informacje o stacji]

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Kastylii-La Mancha]]
[[Kategoria:Cuenca (Hiszpania)]]

title: Cuenca

Państwo: Hiszpania

Miejscowość: C/ Mariano Catalina, Cuenca

Kasy: T


text:
# Płyta Farallon
Płyta Farallon – dawna oceaniczna płyta tektoniczna zachodniej półkuli Ziemi. Nazwa pochodzi od wysp Farallon na zachód od San Francisco.
Płyta Farallon powstała wskutek rozpadu superkontynentu Pangei w jurze. Zajmowała obszar między płytą pacyficzną a płytą północnoamerykańską i południowoamerykańską.
Płyta Farallon od początku ulegała subdukcji pod obie płyty amerykańskie. Pod płytę północnoamerykańską płyta Farallon wsuwała się prawdopodobnie pod bardzo ostrym kątem, skutkiem czego były rozległe fałdowania kontynentu północnoamerykańskiego, w szczególności wypiętrzenie południowej części Gór Skalistych. Przypuszcza się, że subdukcji uległa również strefa spreadingu tej płyty, czego skutkiem było rozciągnięcie skorupy ziemskiej nad nią i jej ścienienie, co zaowocowało powstaniem prowincji geologicznej Basin and Range na zachodzie dzisiejszych USA i Meksyku. Innym skutkiem tej subdukcji była akrecja łuków wysp i różnych odłamków skorupy kontynentalnej do zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Dziś te tzw. terrany egzotyczne tworzą sporą część tego kontynentu.
Do dziś całkowicie uległa subdukcji centralna część płyty Farallon. Tworzące ją niegdyś skały prawdopodobnie tworzą jeszcze odrębny kompleks w płaszczu ziemskim pod Ameryką Północną. Pozostałościami płyty Farallon są płyty Juan de Fuca, Explorer i Gorda, ulegające subdukcji pod płytę północnoamerykańską, płyta kokosowa ulegająca subdukcji pod płytę północnoamerykańską i karaibską oraz płyta Nazca ulegająca subdukcji pod płytę południowoamerykańską.

title: Płyta Farallon

wikitext:
[[Image:Farallon Plate.jpg|thumb|350px|right|Szczątki płyty Farallon w głębi płaszcza]]

'''Płyta Farallon''' – dawna [[płyta oceaniczna|oceaniczna]] [[płyta tektoniczna]] zachodniej półkuli Ziemi. Nazwa pochodzi od [[Wyspy Farallońskie|wysp Farallon]] na zachód od [[San Francisco]].

Płyta Farallon powstała wskutek rozpadu [[superkontynent]]u [[Pangea|Pangei]] w [[jura|jurze]]. Zajmowała obszar między [[płyta pacyficzna|płytą pacyficzną]] a [[płyta północnoamerykańska|płytą północnoamerykańską]] i [[płyta południowoamerykańska|południowoamerykańską]].

Płyta Farallon od początku ulegała [[subdukcja|subdukcji]] pod obie płyty amerykańskie. Pod płytę północnoamerykańską płyta Farallon wsuwała się prawdopodobnie pod bardzo ostrym kątem, skutkiem czego były rozległe fałdowania kontynentu północnoamerykańskiego, w szczególności wypiętrzenie południowej części [[Góry Skaliste|Gór Skalistych]]. Przypuszcza się, że subdukcji uległa również strefa [[Ekspansja dna oceanicznego|spreadingu]] tej płyty, czego skutkiem było rozciągnięcie [[skorupa ziemska|skorupy ziemskiej]] nad nią i jej ścienienie, co zaowocowało powstaniem prowincji geologicznej ''[[Basin and Range]]'' na zachodzie dzisiejszych [[Stany Zjednoczone|USA]] i [[Meksyk]]u. Innym skutkiem tej subdukcji była [[Akrecja (geologia)|akrecja]] [[Łuk wyspowy|łuków wysp]] i różnych odłamków [[Skorupa ziemska kontynentalna|skorupy kontynentalnej]] do zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Dziś te tzw. [[terran]]y egzotyczne tworzą sporą część tego kontynentu.

Do dziś całkowicie uległa subdukcji centralna część płyty Farallon. Tworzące ją niegdyś skały prawdopodobnie tworzą jeszcze odrębny kompleks w [[płaszcz ziemski|płaszczu ziemskim]] pod [[Ameryka Północna|Ameryką Północną]]. Pozostałościami płyty Farallon są płyty [[płyta Juan de Fuca|Juan de Fuca]], [[płyta Explorer|Explorer]] i [[płyta Gorda|Gorda]], ulegające subdukcji pod płytę północnoamerykańską, [[płyta kokosowa]] ulegająca subdukcji pod płytę północnoamerykańską i [[płyta karaibska|karaibską]] oraz [[płyta Nazca]] ulegająca subdukcji pod płytę południowoamerykańską.

== Bibliografia ==
* W.P.Schellart, D.R.Stegman, R.J.Farrington, J. Freeman, L.Moresi '' Cenozoic Tectonics of Western North America Controlled by Evolving Width of Farallon Slab'', „Science” 2010 pp.316-319
* C.Schmid, S.Goes, S.van der Lee, D.Giardini ''Fate of the Cenozoic Farallon slab from a comparison of kinematic thermal modeling with tomographic images'', „Earth Planet Sci.Lett.” v.204 pp.17-32, [https://web.archive.org/web/20100622102553/http://www.earth.northwestern.edu/current/people/faculty/suzan/publications/24_Schmid_et_al_EPSL_2002.pdf] .pdf, ang.
* Norwegian Geological Survey [https://web.archive.org/web/20110723121954/http://www.geodynamics.no/Web/Content/Animated/ Global plate reconstructions with velocity fields from 150 Ma to present in 10 Ma increments]

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.uwgb.edu/dutchs/platetec/kula.htm | tytuł = Historia płyt tektonicznych zachodniego wybrzeża Ameryki Pn. | opublikowany = uwgb.edu | archiwum = https://web.archive.org/web/20050311181447/http://www.uwgb.edu/dutchs/platetec/kula.htm | zarchiwizowano = 2005-03-11}}
* [http://pubs.usgs.gov/gip/dynamic/Farallon.html Schemat subdukcji płyty Farallon]
* [http://web.archive.org/web/20160304044532/http://svs.gsfc.nasa.gov/vis/a000000/a001300/a001322/index.html Animacje subdukcji]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Płyty tektoniczne|farallon]]
[[Kategoria:Płyty tektoniczne Oceanu Spokojnego|farallon]]
[[Kategoria:Teorie geologiczne]]


text:
# Parafia św. Anny w Grabowej
Parafia świętej Anny w Grabowej – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji sosnowieckiej, w dekanacie łazowskim.

title: Parafia św. Anny w Grabowej

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. świętej Anny
w Grabowej
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Grabowa (powiat zawierciański)|Grabowa]]
 |adres                   = ul. Szkolna 50, Grabowa
42-450 Łazy
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[diecezja sosnowiecka|sosnowiecka]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[dekanat łazowski|łazowski]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół św. Anny w Grabowej|św. Anny]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Stanisław Dura
 |wezwanie                = [[Święta Anna|św. Anny]]
 |dzień wspomnienia       = 26 lipca
 |kod mapy                = Łazy (gmina)
 |współrzędne             = 50°23'17.591"N, 19°27'36.266"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia świętej Anny w Grabowej''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]], znajdująca się w [[diecezja sosnowiecka|diecezji sosnowieckiej]], w [[dekanat łazowski|dekanacie łazowskim]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://diecezja.sosnowiec.pl/151,grabowa,-parafia-pw.-sw.-anny| tytuł = Grabowa, Parafia pw. św. Anny| autor = | opublikowany = Diecezja sandomierska| data = | język = | data dostępu = 2019-12-11}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Parafie dekanatu św. Franciszka z Asyżu w Łazach}}
{{SORTUJ:Grabowa (powiat zawierciański)}}
[[Kategoria:Parafie diecezji sosnowieckiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Anny]]
[[Kategoria:Religia w gminie Łazy]]
[[Kategoria:Grabowa (powiat zawierciański)]]

title: Parafia · pw. świętej Anny · w Grabowej

Siedziba: Grabowa

Adres: ul. Szkolna 50, Grabowa · 42-450 Łazy

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: sosnowiecka

Dekanat: łazowski

Kościół parafialny: św. Anny

Proboszcz: ks. Stanisław Dura

Wezwanie: św. Anny

Wspomnienie liturgiczne: 26 lipca


text:
# Tadeusz Chrząszcz
Tadeusz Czesław Chrząszcz (ur. 6 marca 1877 w Krakowie, zm. 12 listopada 1943 w Warszawie) – polski technolog rolny, specjalista w dziedzinie gorzelnictwa, encyklopedysta.

## Życiorys
Syn właściciela ziemskiego Fryderyka Chrząszcza i Antoniny z Mecnarowskich. W 1897 ukończył gimnazjum i wyjechał do Danii, gdzie zdobywał wiedzę w laboratoriach fermentacyjnych w Kopenhadze i zakładach Carlsberga. Po roku powrócił do Krakowa i został asystentem w Wyższej Szkole Przemysłowej, ale po jednym semestrze kontynuował naukę w instytucie gorzelniczym i akademii piwowarskiej w Freising w Bawarii. Poznał też metodykę przemysłowego przetwórstwa owoców i warzyw w Geisenheim. W 1901 wyjechał do Berlina, gdzie przez dwa lata studiował w Wyższej Szkole Rolniczej. W 1905 rozpoczął pracę w Akademii Rolniczej w Dublanach, gdzie przez czternaście lat zajmował stanowisko docenta technologii rolnej. W 1910 został współredaktorem czasopisma Gorzelnik i piastował tę funkcję przez osiem lat.
W październiku 1919 został mianowany profesorem Uniwersytetu Poznańskiego, sześć miesięcy później zorganizował tam Katedrę i Zakład Technologii Rolnej, które osiągnęły wiodącą pozycję w dziedzinie badań enzymologii stosowanej. W roku akademickim 1926/1927 był dziekanem Wydziału Rolno-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego, przewodniczył Zarządowi Głównemu Naukowej Organizacji Gorzelnictwa, a także był inicjatorem powstania oddziału tej organizacji w Poznaniu. W 1932 współredagował Biochemische Zeitschrift, wykładał na kursach dokształcających techniki fermentacyjne i gorzelnictwo. Po wybuchu II wojny światowej po wysiedleniu z Poznania znalazł się z rodziną w Warszawie, gdzie kontynuował prace badawcze i uczestniczył w tajnym nauczaniu. Jesienią 1942 zorganizował Wydział Rolniczo-Leśny Uniwersytetu Ziem Zachodnich oraz został jego dziekanem. 12 listopada 1943 został aresztowany przez Gestapo, w momencie pojmania zażył truciznę. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 148, rząd 5, grób 8).

## Dorobek naukowy
Dorobek obejmuje 70 pozycji na które składają się opracowania, artykuły i felietony, a także broszury i kilka podręczników, z których Gorzelnictwo napisane w latach 1912–1921 po pewnych uaktualnieniach jest nadal w tej dziedzinie dziełem podstawowym.
Był również encyklopedystą, edytorem Praktycznej encyklopedii gospodarstwa wiejskiego. Napisał w ramach tego cyklu encyklopedycznego tom nr 31-32, Wina owocowe .

title: Tadeusz Chrząszcz

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Tadeusz Chrząszcz
 |grafika                   = Tadeusz Chrząszcz.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[6 marca]] [[1877]]
 |miejsce urodzenia         = [[Kraków]]
 |data śmierci              = [[12 listopada]] [[1943]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = rolniczych
 |specjalność               = technologia żywności
 |almamater                 =
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Akademia Rolnicza w Dublanach]]
[[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Uniwersytet Ziem Zachodnich]]
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   =
 |doktorat data             =
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = [[1919]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Tadeusz Chrząszcz
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
[[Plik:Tadeusz Chrzaszcz monument, Poznan, Wojska Polskiego Street.JPG|thumb|240px|Pomnik prof. Tadeusza Chrząszcza przy ul. Wojska Polskiego w Poznaniu (k. Collegium Chrząszcza)]]
'''Tadeusz Czesław Chrząszcz''' (ur. [[6 marca]] [[1877]] w [[Kraków|Krakowie]], zm. [[12 listopada]] [[1943]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski technolog rolny, specjalista w dziedzinie gorzelnictwa, encyklopedysta.

== Życiorys ==
Syn właściciela ziemskiego Fryderyka Chrząszcza i Antoniny z Mecnarowskich. W 1897 ukończył gimnazjum i wyjechał do [[Dania|Danii]], gdzie zdobywał wiedzę w laboratoriach fermentacyjnych w [[Kopenhaga|Kopenhadze]] i zakładach [[Carlsberg (przedsiębiorstwo)|Carlsberga]]. Po roku powrócił do Krakowa i został asystentem w Wyższej Szkole Przemysłowej, ale po jednym semestrze kontynuował naukę w instytucie gorzelniczym i akademii piwowarskiej w [[Freising]] w [[Bawaria|Bawarii]]. Poznał też metodykę przemysłowego przetwórstwa owoców i warzyw w [[Geisenheim]]. W 1901 wyjechał do [[Berlin]]a, gdzie przez dwa lata studiował w Wyższej Szkole Rolniczej. W 1905 rozpoczął pracę w [[Lwowski Narodowy Uniwersytet Rolniczy|Akademii Rolniczej w Dublanach]], gdzie przez czternaście lat zajmował stanowisko docenta technologii rolnej. W 1910 został współredaktorem czasopisma ''Gorzelnik'' i piastował tę funkcję przez osiem lat.
[[Plik:Collegium Chrzaszcza UPP, Poznan, Wojska Polskiego Street.JPG|thumb|245px|Collegium Chrząszcza Uniwersytetu Przyrodniczego przy ul. Wojska Polskiego w Poznaniu]]
W październiku 1919 został mianowany profesorem [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytetu Poznańskiego]], sześć miesięcy później zorganizował tam Katedrę i Zakład Technologii Rolnej<ref>[http://www.foodsciences.edu.pl/historia_wydzialu.html Wydział Nauk o Żywności i Żywieniu, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu]</ref>, które osiągnęły wiodącą pozycję w dziedzinie badań [[Enzymologia|enzymologii]] stosowanej. W roku akademickim 1926/1927 był [[dziekan (szkolnictwo wyższe)|dziekanem]] Wydziału Rolno-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego, przewodniczył Zarządowi Głównemu Naukowej Organizacji Gorzelnictwa, a także był inicjatorem powstania oddziału tej organizacji w Poznaniu. W 1932 współredagował ''Biochemische Zeitschrift'', wykładał na kursach dokształcających techniki fermentacyjne i gorzelnictwo. Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] po [[Wysiedlenia Polaków z Kraju Warty|wysiedleniu z Poznania]] znalazł się z rodziną w [[Warszawa|Warszawie]], gdzie kontynuował prace badawcze i uczestniczył w tajnym nauczaniu. Jesienią 1942 zorganizował Wydział Rolniczo-Leśny [[Uniwersytet Ziem Zachodnich|Uniwersytetu Ziem Zachodnich]] oraz został jego dziekanem. 12 listopada 1943 został aresztowany przez [[Gestapo]], w momencie pojmania zażył truciznę<ref>[http://www.au.poznan.pl/kmmis/index.php?id=208&id2=114 Katedra Metod Matematycznych i Statystycznych, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu]</ref>. Spoczywa na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]] (kwatera 148, rząd 5, grób 8)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=43648|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=TADEUSZ FRYDERYK CHRZĄSZCZ|data dostępu=2019-03-28}}</ref>.

== Dorobek naukowy ==
Dorobek obejmuje 70 pozycji na które składają się opracowania, artykuły i felietony, a także broszury i kilka podręczników, z których ''Gorzelnictwo'' napisane w latach 1912–1921 po pewnych uaktualnieniach jest nadal w tej dziedzinie dziełem podstawowym.

Był również encyklopedystą, edytorem [[Praktyczna encyklopedia gospodarstwa wiejskiego|Praktycznej encyklopedii gospodarstwa wiejskiego]]. Napisał w ramach tego cyklu encyklopedycznego tom nr 31-32, ''Wina owocowe''{{odn|Chrząszcz|1922}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |imię = Tadeusz |nazwisko = Chrząszcz |tytuł = Wina owocowe| url = |wydawca = Wydawnictwo Towarzystwa Oświaty Rolniczej, Księgarnia Rolnicza, Zakłady Graficzno-Wydawnicze „Książka” |miejsce = Warszawa |data = 1922 |odn=tak}}
* {{Cytuj stronę | url = http://delta.cbr.edu.pl/Content/768/138755.pdf | tytuł = Nota biograficzna w „Dzieje studiów rolniczo-lasowych w ośrodku lwowsko-dublańskich w opracowaniu Tadeusza Wośkowskiego”. Warszawa: Centralna Biblioteka Rolnicza im. Michała Oczapowskiego, 2011, s. 26. | opublikowany = delta.cbr.edu.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150413055944/http://delta.cbr.edu.pl/Content/768/138755.pdf | zarchiwizowano = 2015-04-13}} {{ISBN|978-83-932996-0-7}};
* [[Antoni Gąsiorowski (historyk)|Antoni Gąsiorowski]], [[Jerzy Topolski]] (red.) ''Wielkopolski słownik biograficzny'', Warszawa-Poznań 1983, PWN, {{ISBN|83-01-02722-3}}, s. 112.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=creator:%22Chrz%C4%85szcz,_Tadeusz_(1877--1943)%22,public:1 Prace Tadeusza Chrząszcza] w serwisie [https://polona.pl Polona.pl]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Chrząszcz, Tadeusz}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941]]
[[Kategoria:Polscy encyklopedyści]]
[[Kategoria:Polscy samobójcy]]
[[Kategoria:Polscy technolodzy żywności]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Rolniczej w Dublanach]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Ziem Zachodnich]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1877]]
[[Kategoria:Zmarli w 1943]]

title: Tadeusz Chrząszcz

Data i miejsce urodzenia: 6 marca 1877 · Kraków

Data i miejsce śmierci: 12 listopada 1943 · Warszawa

Uczelnia: Akademia Rolnicza w Dublanach · Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu · Uniwersytet Ziem Zachodnich


text:
# Park ciemnego nieba
Park ciemnego nieba – obszar terenu wyznaczony do ochrony przed zanieczyszczeniem światłem ciemności nocnej jako wyjątkowego środowiska naturalnego. Takie „rezerwaty ciemności”, podobnie jak klasyczne rezerwaty przyrody, pełnią nie tylko funkcje ekologiczne, ale również edukacyjne.
W chwili obecnej parki ciemnego nieba istnieją w Ameryce Północnej i Europie (większość w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych). W Polsce nie mają regulacji prawnych i powoływane są na podstawie umowy między instytucjami państwowymi w porozumieniu z odpowiednimi władzami gminnymi.
Obszary ochrony nocnej ciemności spełniają następujące funkcje:
1. ochrona najciemniejszych zakątków naszej planety, w których środowisko nocne nie jest zaburzone przez sztuczne światło (odpowiedniki rezerwatów chroniących wyjątkowo cenne przyrodniczo miejsca)
2. popularyzacja wiedzy o zanieczyszczeniu światłem (niezbędnej do minimalizowania jego oddziaływania na środowisko naturalne)
3. ochrona dla obserwacji astronomicznych. Są to obszary otaczające obserwatoria, pozwalające prowadzić badanie kosmosu w odpowiednich warunkach – zanieczyszczenie światłem utrudnia, a czasem wręcz uniemożliwia, profesjonalne obserwacje nieba. W parku ciemnego nieba doskonale widać Drogę Mleczną, a bez teleskopu widać około 2000 gwiazd (w  miastach widoczne jest około 200, a w metropoliach tylko około 20)[potrzebny przypis]. W czasie dobrej pogody na niebie widać również światło zodiakalne i przeciwblask.

Ochrona ciemności włączana jest do istniejących obszarów ochrony przyrody, na przykład parków narodowych, ponieważ naturalne ciemności są jednym z ekologicznych zasobów potrzebujących ochrony. Z rezerwatów ciemności korzystają zwierzęta o nocnym trybie życia narażone na wyginięcie w nadmiernie oświetlonym środowisku. Sztuczne światło niekorzystnie wpływa również na rośliny, które w wyniku sztucznego światła tracą granicę nocy i dnia, co ma niekorzystny wpływ na ich rozwój. Zaburzenia naturalnej długości okresu jasności i ciemności oddziałują na fotoperiodyzm i mogą zakłócać działanie zegarów biologicznych i związanego z nimi rytmu dobowego (np. w dobowych migracjach pionowych planktonu).

## W Polsce
Obecnie w Polsce istnieją dwa parki ciemnego nieba:
- Izerski Park Ciemnego Nieba (transgraniczny polsko-czeski)
- Park Gwiezdnego Nieba „Bieszczady” (uzupełniający się ze słowackim Parkiem Ciemnego Nieba „Połoniny”)

title: Park ciemnego nieba

wikitext:
[[Plik:-conservationlands15 Social Media Takeover, Feb 15th, BLM Winter Bucket List, Grand Canyon-Parashant National Monument in Arizona for Its Dark Sky Park Status (16353173238).jpg|thumb|[[Grand Canyon-Parashant National Monument]] w Arizonie, gdzie utworzono park ciemnego nieba]]
'''Park ciemnego nieba''' – obszar terenu wyznaczony do ochrony przed [[zanieczyszczenie świetlne|zanieczyszczeniem światłem]] ciemności nocnej jako wyjątkowego [[środowisko przyrodnicze|środowiska naturalnego]]. Takie „rezerwaty ciemności”, podobnie jak klasyczne [[rezerwat przyrody|rezerwaty przyrody]], pełnią nie tylko funkcje ekologiczne, ale również edukacyjne.

W chwili obecnej parki ciemnego nieba istnieją w Ameryce Północnej i Europie (większość w [[Kanada|Kanadzie]] i [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]). W Polsce nie mają regulacji prawnych i powoływane są na podstawie umowy między instytucjami państwowymi w porozumieniu z odpowiednimi władzami gminnymi.

Obszary ochrony nocnej ciemności spełniają następujące funkcje:
# ochrona najciemniejszych zakątków naszej planety, w których środowisko nocne nie jest zaburzone przez sztuczne światło (odpowiedniki rezerwatów chroniących wyjątkowo cenne przyrodniczo miejsca)
# popularyzacja wiedzy o zanieczyszczeniu światłem (niezbędnej do minimalizowania jego oddziaływania na środowisko naturalne)
# ochrona dla obserwacji astronomicznych. Są to obszary otaczające [[obserwatorium astronomiczne|obserwatoria]], pozwalające prowadzić badanie kosmosu w odpowiednich warunkach – zanieczyszczenie światłem utrudnia, a czasem wręcz uniemożliwia, profesjonalne obserwacje nieba. W parku ciemnego nieba doskonale widać [[Droga Mleczna|Drogę Mleczną]], a bez [[teleskop]]u widać około 2000 gwiazd {{fakt|data=2015-04|(w  miastach widoczne jest około 200, a w metropoliach tylko około 20)}}. W czasie dobrej pogody na niebie widać również [[światło zodiakalne]] i [[przeciwblask]].

Ochrona ciemności włączana jest do istniejących obszarów ochrony przyrody, na przykład parków narodowych, ponieważ naturalne ciemności są jednym z ekologicznych zasobów potrzebujących ochrony. Z rezerwatów ciemności korzystają zwierzęta o nocnym trybie życia narażone na wyginięcie w nadmiernie oświetlonym środowisku. Sztuczne światło niekorzystnie wpływa również na rośliny, które w wyniku sztucznego światła tracą granicę nocy i dnia, co ma niekorzystny wpływ na ich rozwój. Zaburzenia naturalnej długości okresu jasności i ciemności oddziałują na [[fotoperiodyzm]] i mogą zakłócać działanie [[zegar biologiczny|zegarów biologicznych]] i związanego z nimi [[rytm dobowy|rytmu dobowego]] (np. w [[dobowe migracje pionowe|dobowych migracjach pionowych]] planktonu)<ref>{{cytuj pismo|autor=Travis Longcore, Catherine Rich|tytuł=Ecological light pollution|czasopismo=Frontiers in Ecology and the Environment|wolumin=2|wydanie=4|strony=191–198|język=en|data=2004|url=http://www.urbanwildlands.org/Resources/LongcoreRich2004.pdf}}</ref>.

== W Polsce ==
Obecnie w Polsce istnieją dwa parki ciemnego nieba:
* [[Izerski Park Ciemnego Nieba]] (transgraniczny polsko-czeski)
* [[Park Gwiezdnego Nieba „Bieszczady”]] (uzupełniający się ze słowackim [[Park Ciemnego Nieba „Połoniny”|Parkiem Ciemnego Nieba „Połoniny”]])

==Zobacz też==
* [[skala Bortle’a]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Parki ciemnego nieba| ]]