text:
# Europejski System Banków Centralnych
Europejski System Banków Centralnych, ESBC (ang. European System of Central Banks) – ciało zrzeszające Europejski Bank Centralny, banki centralne państw członkowskich strefy euro oraz banki centralne państw członkowskich Unii Europejskiej, które nie należą do strefy euro.
Banki centralne państw członkowskich UE, których walutą nie jest euro, zachowują swoje uprawnienia w zakresie polityki pieniężnej zgodnie z ustawodawstwem krajowym i w związku z tym nie uczestniczą we wspólnej polityce pieniężnej Eurosystemu.

## Struktura
W skład ESBC wchodzą:
- Eurosystem, który składa się z EBC i banków centralnych tych krajów Unii Europejskiej, które przyjęły euro. Krajami tymi są Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Holandia, Portugalia, Hiszpania oraz Słowenia (od 1 stycznia 2007), Malta, Cypr (od 1 stycznia 2008), Słowacja (od 1 stycznia 2009), Estonia (od 1 stycznia 2011), Łotwa (od 1 stycznia 2014) Litwa (od 1 stycznia 2015) i Chorwacja (od 1 stycznia 2023).

- narodowe banki centralne krajów członkowskich UE, które nie przyjęły euro. Są nimi Dania, Szwecja, Polska, Czechy, Węgry, Bułgaria i Rumunia. Mogą one w ramach ESBC prowadzić własną politykę pieniężną, ale są wyłączone z procesu decyzyjnego dotyczącego polityki monetarnej strefy euro.

Organami decyzyjnymi ESBC są organy Europejskiego Banku Centralnego, tj. Rada Prezesów i Rada Ogólna. EBC sporządza także sprawozdania z działalności ESBC i przedstawia je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej i Radzie Europejskiej.

## Zadania ESBC i Eurosystemu
Zadania ESBC i Eurosystemu są określone w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską i wyszczególnione w statucie ESBC i EBC, który stanowi załącznik do Traktatu. W Traktacie założono, że wszystkie państwa UE przyjmą jednolitą walutę euro. Do czasu spełnienia tego warunku zadania ESBC na obszarze unii walutowej realizuje Eurosystem.
Głównym celem ESBC jest utrzymanie stabilności cen (czyli kontrola inflacji). Bez uszczerbku dla tego celu wspiera także politykę gospodarczą Unii Europejskiej, co ma prowadzić do osiągnięcia celów Wspólnoty i wysoki poziom zatrudnienia. Podstawowe zadania Systemu to kreowanie i realizacja polityki walutowej UE, zarządzanie rezerwami walutowymi krajów członkowskich, przeprowadzanie operacji dewizowych oraz wspieranie sprawnego działania systemów płatniczych.
Dodatkowym zadaniem jest decydowanie o autoryzacji emisji monet i banknotów wspólnej waluty na obszarze euro i decydowanie o wielkości ich emisji.
Narodowe banki centralne są integralną częścią Systemu – ich statuty muszą być zgodne ze statutem ESBC, są one zobowiązane do prowadzenia polityki zgodnej z polityką ESBC. Ich prawnym obowiązkiem jest dbanie o stabilność euro i informowanie społeczeństwa o polityce pieniężnej ESBC.

title: Europejski System Banków Centralnych

wikitext:
'''Europejski System Banków Centralnych''', '''ESBC''' ([[Język angielski|ang.]] ''European System of Central Banks'') – ciało zrzeszające [[Europejski Bank Centralny]], [[Bank centralny|banki centralne]] państw członkowskich [[Strefa euro|strefy euro]] oraz banki centralne [[Państwa członkowskie Unii Europejskiej|państw członkowskich Unii Europejskiej]], które nie należą do strefy euro.

Banki centralne państw członkowskich UE, których walutą nie jest [[euro]], zachowują swoje uprawnienia w zakresie [[Polityka pieniężna|polityki pieniężnej]] zgodnie z ustawodawstwem krajowym i w związku z tym nie uczestniczą we wspólnej polityce pieniężnej [[Eurosystem]]u<ref>''2011/817/UE: Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 20 września 2011 r. w sprawie instrumentów i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2011/14).'' ({{CELEX|32011O0014}}).</ref>.

== Struktura ==
W skład ESBC wchodzą:

* Eurosystem, który składa się z EBC i banków centralnych tych krajów Unii Europejskiej, które przyjęły euro. Krajami tymi są [[Austria]], [[Belgia]], [[Finlandia]], [[Francja]], [[Niemcy]], [[Grecja]], [[Irlandia]], [[Włochy]], [[Luksemburg]], [[Holandia]], [[Portugalia]], [[Hiszpania]] oraz [[Słowenia]] (od 1 stycznia 2007), [[Malta]], [[Cypr]] (od 1 stycznia 2008), [[Słowacja]] (od 1 stycznia 2009), [[Estonia]] (od 1 stycznia 2011), [[Łotwa]] (od 1 stycznia 2014) [[Litwa]] (od 1 stycznia 2015) i [[Chorwacja]] (od 1 stycznia 2023).

* narodowe banki centralne krajów członkowskich UE, które nie przyjęły euro. Są nimi [[Dania]], [[Szwecja]], [[Polska]], [[Czechy]], [[Węgry]], [[Bułgaria]] i [[Rumunia]]. Mogą one w ramach ESBC prowadzić własną politykę pieniężną, ale są wyłączone z [[Proces decyzyjny|procesu decyzyjnego]] dotyczącego polityki monetarnej strefy euro.

Organami decyzyjnymi ESBC są organy Europejskiego Banku Centralnego, tj. Rada Prezesów i Rada Ogólna. EBC sporządza także sprawozdania z działalności ESBC i przedstawia je [[Parlament Europejski|Parlamentowi Europejskiemu]], [[Rada Unii Europejskiej|Radzie Unii Europejskiej]], [[Komisja Europejska|Komisji Europejskiej]] i [[Rada Europejska|Radzie Europejskiej]].

== Zadania ESBC i Eurosystemu ==
Zadania ESBC i Eurosystemu są określone w [[Traktaty rzymskie|Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską]] i wyszczególnione w statucie ESBC i EBC, który stanowi załącznik do Traktatu. W Traktacie założono, że wszystkie państwa UE przyjmą jednolitą walutę euro. Do czasu spełnienia tego warunku zadania ESBC na obszarze unii walutowej realizuje Eurosystem.

Głównym celem ESBC jest utrzymanie stabilności [[cena (ekonomia)|cen]] (czyli kontrola [[inflacja|inflacji]]). Bez uszczerbku dla tego celu wspiera także [[Polityka gospodarcza|politykę gospodarczą]] Unii Europejskiej, co ma prowadzić do osiągnięcia celów Wspólnoty i wysoki poziom zatrudnienia. Podstawowe zadania Systemu to kreowanie i realizacja polityki walutowej UE, zarządzanie rezerwami walutowymi krajów członkowskich, przeprowadzanie operacji dewizowych oraz wspieranie sprawnego działania systemów płatniczych.

Dodatkowym zadaniem jest decydowanie o autoryzacji emisji monet i banknotów wspólnej waluty na obszarze euro i decydowanie o wielkości ich emisji.

Narodowe banki centralne są integralną częścią Systemu – ich statuty muszą być zgodne ze statutem ESBC, są one zobowiązane do prowadzenia polityki zgodnej z polityką ESBC. Ich prawnym obowiązkiem jest dbanie o stabilność euro i informowanie społeczeństwa o polityce pieniężnej ESBC.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj|url = http://uniaeuropejska.org/unia/index.php?option=com_content&view=article&id=366&catid=97&Itemid=1|tytuł = Europejski System Banków Centralnych (ESBC)|opublikowany = uniaeuropejska.org|data dostępu = 2015-11-27}}
* {{Cytuj|tytuł = Europejski Bank Centralny. Eurosystem. Europejski System Banków Centralnych|data = 2008|url = https://www.ecb.europa.eu/pub/pdf/other/escb_pl.pdf|data dostępu = 2015-01-09|autor = *Europejski Bank Centralny}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Europejski System Banków Centralnych| ]]


text:
# Krążownik przeciwlotniczy
Krążownik przeciwlotniczy – historyczna klasa dużych okrętów artyleryjskich, podklasa krążowników lekkich, których przeznaczeniem była ochrona zespołów okrętów przed atakami lotnictwa. Odpowiadały konstrukcją krążownikom lekkim, lecz były uzbrojone w działa uniwersalne, zazwyczaj mniejszego kalibru (102–133 mm). Były tworzone przez przebudowę starych krążowników lub budowane od podstaw. Pojawiły się bezpośrednio przed II wojną światową, podczas której były najintensywniej budowane i używane.

## Początki klasy - okręty alianckie
Klasa ta powstała pod koniec lat 30. XX wieku, kiedy zaczęto zdawać sobie sprawę z zagrożenia, jakie stwarzało dla okrętów lotnictwo. Pierwsze krążowniki przeciwlotnicze powstały w 1936 roku przez eksperymentalną przebudowę dwóch starych brytyjskich krążowników lekkich typu C – "Coventry" i "Curlew", pochodzących z okresu I wojny światowej. Zamiast dotychczasowych 5 pojedynczych dział kalibru 152 mm, zamontowano 8 dział uniwersalnych (przystosowanych dzięki dużemu kątowi podniesienia do zwalczania celów nawodnych i powietrznych) kaliber 102 mm oraz 16 działek przeciwlotniczych 40 mm (sprzężonych po 8). Wybór krążowników jako okrętów bazowych spowodowany był tym, że odpowiednio silne uzbrojenie przeciwlotnicze i przyrządy do kierowania jego ogniem można było umieścić dopiero na okręcie tej wielkości. Po zachęcających wynikach prób, w latach 1940-42 przebudowano 6 dalszych okrętów tego typu i 1 typu D (HMS "Delhi"), a także holenderski "Jacob van Heemskerck". Oprócz uzbrojenia przeciwlotniczego, krążowniki przeciwlotnicze wyposażane były także w odpowiedni system kierowania ogniem artylerii, zwykle połączony z radarami.
Jedynymi typami okrętów okresu II wojny światowej budowanymi od podstaw jako krążowniki przeciwlotnicze były brytyjski typ Dido z 1940 i amerykański Atlanta z 1941. Oba te typy miały trzy dziobowe wieże artylerii ustawione nietypowo – w trzech "schodkowych" poziomach. Typ Dido, przy wyporności 5450 ton, miał być uzbrojony w 10 dział uniwersalnych kaliber 133 mm, lecz z powodu braków wojennych część okrętów otrzymała jedynie 8 dział, a dwa z nich – 8 dział 114 mm. Ponadto, okręty te uzbrojone były w działka 40 mm i 6 wyrzutni torpedowych.
Typ Atlanta był uzbrojony aż w 16 dział 127 mm w dwulufowych wieżach. W drugiej serii (typ Oakland) liczbę dział zredukowano do 12, a wzmocnieniu uległa artyleria małokalibrowa 40 mm i 20 mm.
Krążowniki typów Dido i Atlanta miały wymiary i opancerzenie odpowiadające małym krążownikom lekkim. Ich przeznaczeniem jednak w założeniu nie była walka z okrętami wroga, chociaż w praktyce do tego też były używane. Brytyjskie krążowniki przeciwlotnicze działały aktywnie podczas II wojny światowej, przede wszystkim na Morzu Śródziemnym, odnosząc spore straty - głównie zadane przez okręty podwodne, lecz także przez lotnictwo. Jedyne dwa amerykańskie utracone okręty tego typu (USS "Atlanta" i USS "Juneau") zatopione zostały w bitwie pod Guadalcanalem w wyniku uszkodzeń odniesionych w starciach z okrętami nawodnymi i okrętem podwodnym.
Ponadto, podczas wojny Brytyjczycy przebudowali 8 statków handlowych na okręty, które można określić jako pomocnicze krążowniki przeciwlotnicze, używane do osłony konwojów. Ich uzbrojenie stanowiło 6-8 dział uniwersalnych 102 mm w podwójnych stanowiskach Mk XIX i działka małokalibrowe. Warto zauważyć, że również polski duży niszczyciel ORP "Błyskawica" po przezbrojeniu w Wielkiej Brytanii otrzymał zestaw uzbrojenia odpowiadający krążownikom przeciwlotniczym typu C (8 dział 102 mm), z wyjątkiem armat małokalibrowych.

## Okręty państw osi
Japonia wprowadziła do służby tylko jeden okręt tej klasy – przebudowany stary krążownik "Isuzu", uzbrojony w 6 dział 127 mm. Z kolei Niemcy, nie mając potrzeb w zakresie ochrony zespołów okrętów, przebudowali jedynie kilka zdobytych w Holandii, Norwegii i Danii starych krążowników i pancerników przybrzeżnych na okręty obrony przeciwlotniczej służące do ochrony baz morskich; część z nich nie miała nawet sprawnego napędu, służąc jako pływające, holowane baterie przeciwlotnicze. Włochy, pomimo planów, nie ukończyły przebudowy swoich okrętów na krążowniki przeciwlotnicze.
Warto zauważyć, że Japonia zbudowała podczas wojny serię wielkich niszczycieli typu Akizuki, uzbrojonych w 8 dział kalibru 100 mm i wyspecjalizowany system kierowania ogniem i będących mniejszymi odpowiednikami krążowników przeciwlotniczych.

## Okręty powojenne - zmierzch klasy
Po II wojnie światowej klasa wyspecjalizowanych krążowników przeciwlotniczych szybko w praktyce zanikła, co zbiegło się ze zmierzchem klasy krążowników o uzbrojeniu artyleryjskim. Nowo budowane lub wykańczane po wojnie krążowniki lekkie z reguły były już wyposażane w artylerię uniwersalną kalibru 152 mm, nie będąc jednak wyspecjalizowanymi krążownikami przeciwlotniczymi (np. szwedzkie krążowniki lekkie typu Tre Kronor, brytyjskie typu Tiger, holenderskie typu De Zeven Provinciën). Najsilniej uzbrojone – w 12 szybkostrzelnych automatycznych dział uniwersalnych 152 mm, kierowanych radarem, były dwa zaprojektowane i rozpoczęte jeszcze podczas wojny, ukończone w latach 1948-49 amerykańskie okręty typu Worcester. Uzbrojenie wymienionych okrętów kalibrem nie odbiegało już od krążowników lekkich. Jedynymi ukończonymi powojennymi krążownikami typowo przeciwlotniczymi były francuskie "De Grasse" i "Colbert", ukończone w 1956 i 1959 roku, uzbrojone w 16 dział 127 mm i 20 dział 57 mm; przy tym "Colbert" był jedynym nowo zbudowanym okrętem tej klasy po wojnie. Na przeciwlotniczy przebudowano jeszcze ponadto stary hiszpański krążownik lekki "Méndez Núñez", z ośmioma armatami kalibru 120 mm. W związku jednak ze wzrostem osiągów samolotów w latach 50. i pojawieniem się nowej skutecznej broni – przeciwlotniczych pocisków rakietowych, klasyczna artyleria przeciwlotnicza nie była już wówczas skuteczna przeciwko samolotom i krążowniki przeciwlotnicze podzieliły los innych okrętów o uzbrojeniu artyleryjskim, zanikając jako klasa.
W pewnym sensie odpowiednikami dawnych krążowników przeciwlotniczych są m.in. amerykańskie współczesne krążowniki rakietowe typu Ticonderoga, które, będąc uniwersalnymi okrętami rakietowymi, są szczególnie przystosowane do wykrywania i zwalczania samolotów, działając w składzie ochrony lotniskowców.

wikiname: plwiki

title: Krążownik przeciwlotniczy

in_language: pl

wikitext:
'''Krążownik przeciwlotniczy''' – historyczna klasa dużych [[okręt artyleryjski|okrętów artyleryjskich]], podklasa [[krążownik lekki|krążowników lekkich]], których przeznaczeniem była ochrona zespołów okrętów przed atakami lotnictwa. Odpowiadały konstrukcją krążownikom lekkim, lecz były uzbrojone w [[działo uniwersalne|działa uniwersalne]], zazwyczaj mniejszego kalibru (102–133 mm). Były tworzone przez przebudowę starych krążowników lub budowane od podstaw. Pojawiły się bezpośrednio przed II wojną światową, podczas której były najintensywniej budowane i używane.
[[Plik:HMS Carlisle.jpg|thumb|Przebudowany krążownik przeciwlotniczy HMS "[[HMS Carlisle|Carlisle]]" (widoczne uniesione armaty przeciwlotnicze 102 mm [[Armata morska 102 mm Mark XVI|Mk XVI]] i 40 mm na dziobie)]]
== Początki klasy - okręty alianckie ==
Klasa ta powstała pod koniec [[lata 30. XX wieku|lat 30.]] XX wieku, kiedy zaczęto zdawać sobie sprawę z zagrożenia, jakie stwarzało dla okrętów lotnictwo. Pierwsze krążowniki przeciwlotnicze powstały w [[1936]] roku przez eksperymentalną przebudowę dwóch starych [[Wielka Brytania|brytyjskich]] [[krążownik lekki|krążowników lekkich]] [[krążowniki lekkie typu C|typu C]] – "[[HMS Coventry (1918)|Coventry]]" i "[[HMS Curlew|Curlew]]", pochodzących z okresu I wojny światowej. Zamiast dotychczasowych 5 pojedynczych dział [[kaliber broni|kalibru]] 152 mm, zamontowano 8 [[działo uniwersalne|dział uniwersalnych]] (przystosowanych dzięki dużemu kątowi podniesienia do zwalczania celów nawodnych i powietrznych) kaliber 102 mm oraz 16 działek przeciwlotniczych 40 mm (sprzężonych po 8). Wybór [[krążownik]]ów jako okrętów bazowych spowodowany był tym, że odpowiednio silne uzbrojenie przeciwlotnicze i przyrządy do kierowania jego ogniem można było umieścić dopiero na okręcie tej wielkości. Po zachęcających wynikach prób, w latach 1940-42 przebudowano 6 dalszych okrętów tego typu i 1 [[krążowniki lekkie typu D|typu D]] (HMS "[[HMS Delhi|Delhi]]"), a także holenderski [[Hr.Ms. Jacob van Heemskerck (1939)|"Jacob van Heemskerck"]]. Oprócz uzbrojenia przeciwlotniczego, krążowniki przeciwlotnicze wyposażane były także w odpowiedni system kierowania ogniem artylerii, zwykle połączony z [[radar]]ami.

Jedynymi typami okrętów okresu II wojny światowej budowanymi od podstaw jako krążowniki przeciwlotnicze były brytyjski [[krążowniki lekkie typu Dido|typ ''Dido'']] z [[1940]] i amerykański [[krążowniki lekkie typu Atlanta|''Atlanta'']] z [[1941]]. Oba te typy miały trzy dziobowe [[wieża artyleryjska|wieże]] artylerii ustawione nietypowo – w trzech "schodkowych" poziomach. Typ ''Dido'', przy [[wyporność|wyporności]] 5450 ton, miał być uzbrojony w 10 dział uniwersalnych kaliber 133 mm, lecz z powodu braków wojennych część okrętów otrzymała jedynie 8 dział, a dwa z nich – 8 dział 114 mm. Ponadto, okręty te uzbrojone były w działka 40 mm i 6 wyrzutni torpedowych.

[[Plik:USS Atlanta (CL-51) underway at sea on 16 October 1942 (NH 97807).jpg|thumb|USS "[[USS Atlanta (CL-51)|Atlanta]]"]]

Typ ''Atlanta'' był uzbrojony aż w 16 dział 127 mm w dwulufowych wieżach. W drugiej serii (typ ''Oakland'') liczbę dział zredukowano do 12, a wzmocnieniu uległa artyleria małokalibrowa 40 mm i 20 mm.

Krążowniki typów ''Dido'' i ''Atlanta'' miały wymiary i opancerzenie odpowiadające małym krążownikom lekkim. Ich przeznaczeniem jednak w założeniu nie była walka z okrętami wroga, chociaż w praktyce do tego też były używane. Brytyjskie krążowniki przeciwlotnicze działały aktywnie podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]], przede wszystkim na Morzu Śródziemnym, odnosząc spore straty - głównie zadane przez okręty podwodne, lecz także przez lotnictwo. Jedyne dwa amerykańskie utracone okręty tego typu (USS "[[USS Atlanta (CL-51)|Atlanta]]" i USS "[[USS Juneau (CL-52)|Juneau]]") zatopione zostały w [[I bitwa pod Guadalcanalem|bitwie pod Guadalcanalem]] w wyniku uszkodzeń odniesionych w starciach z okrętami nawodnymi i okrętem podwodnym.

Ponadto, podczas wojny Brytyjczycy przebudowali 8 statków handlowych na okręty, które można określić jako [[krążownik pomocniczy|pomocnicze krążowniki]] przeciwlotnicze, używane do osłony konwojów. Ich uzbrojenie stanowiło 6-8 dział uniwersalnych 102 mm w podwójnych stanowiskach [[Armata morska 102 mm Mark XVI|Mk XIX]] i działka małokalibrowe. Warto zauważyć, że również polski duży niszczyciel [[ORP Błyskawica|ORP "Błyskawica"]] po przezbrojeniu w Wielkiej Brytanii otrzymał zestaw uzbrojenia odpowiadający krążownikom przeciwlotniczym typu C (8 dział 102 mm), z wyjątkiem armat małokalibrowych.

== Okręty państw osi ==
[[Japonia]] wprowadziła do służby tylko jeden okręt tej klasy – przebudowany stary krążownik "[[Isuzu (1923)|Isuzu]]", uzbrojony w 6 dział 127 mm. Z kolei [[Niemcy]], nie mając potrzeb w zakresie ochrony zespołów okrętów, przebudowali jedynie kilka zdobytych w Holandii, Norwegii i Danii starych krążowników i [[pancernik obrony wybrzeża|pancerników przybrzeżnych]] na [[okręt obrony przeciwlotniczej|okręty obrony przeciwlotniczej]] służące do ochrony baz morskich; część z nich nie miała nawet sprawnego napędu, służąc jako pływające, holowane baterie przeciwlotnicze. Włochy, pomimo planów, nie ukończyły przebudowy swoich okrętów na krążowniki przeciwlotnicze.
Warto zauważyć, że Japonia zbudowała podczas wojny serię wielkich niszczycieli [[niszczyciele typu Akizuki|typu ''Akizuki'']], uzbrojonych w 8 dział kalibru 100 mm i wyspecjalizowany system kierowania ogniem i będących mniejszymi odpowiednikami krążowników przeciwlotniczych.

== Okręty powojenne - zmierzch klasy ==
Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] klasa wyspecjalizowanych krążowników przeciwlotniczych szybko w praktyce zanikła, co zbiegło się ze zmierzchem klasy krążowników o uzbrojeniu artyleryjskim. Nowo budowane lub wykańczane po wojnie krążowniki lekkie z reguły były już wyposażane w artylerię uniwersalną kalibru 152 mm, nie będąc jednak wyspecjalizowanymi krążownikami przeciwlotniczymi (np. szwedzkie [[krążowniki lekkie typu Tre Kronor|krążowniki lekkie typu ''Tre Kronor'']], brytyjskie typu [[krążowniki lekkie typu Tiger|''Tiger'']], holenderskie typu [[krążowniki lekkie typu De Zeven Provinciën|''De Zeven Provinciën'']]). Najsilniej uzbrojone – w 12 szybkostrzelnych automatycznych dział uniwersalnych 152 mm, kierowanych radarem, były dwa zaprojektowane i rozpoczęte jeszcze podczas wojny, ukończone w latach 1948-49 amerykańskie okręty typu ''[[krążowniki lekkie typu Worcester|Worcester]]''<ref>{{Cytuj pismo |nazwisko=Holicki |imię=Wojciech |tytuł=Lekkie krążowniki typu Worcester |czasopismo=[[Nowa Technika Wojskowa]] |oznaczenie=2/2002 |strony=36-40 |issn=1230-1655 |doi=}}</ref>. Uzbrojenie wymienionych okrętów kalibrem nie odbiegało już od krążowników lekkich. Jedynymi ukończonymi powojennymi krążownikami typowo przeciwlotniczymi były francuskie "[[De Grasse (1946)|De Grasse]]" i "[[Colbert (1956)|Colbert]]", ukończone w 1956 i 1959 roku, uzbrojone w 16 dział 127 mm i 20 dział 57 mm; przy tym "Colbert" był jedynym nowo zbudowanym okrętem tej klasy po wojnie<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko =Jordan| imię = John | nazwisko2 = Moulin| imię2 = Jean | tytuł = French cruisers 1922–1956 | wydawca = Seaforth Publishing| rok = 2013 | isbn = 978-1-84832-133-5 | język = en|strony=156-158}}</ref>. Na przeciwlotniczy przebudowano jeszcze ponadto stary hiszpański krążownik lekki "[[Méndez Núñez]]", z ośmioma armatami kalibru 120 mm. W związku jednak ze wzrostem osiągów samolotów w latach 50. i pojawieniem się nowej skutecznej broni – przeciwlotniczych [[pocisk odrzutowy|pocisków rakietowych]], klasyczna artyleria przeciwlotnicza nie była już wówczas skuteczna przeciwko samolotom i krążowniki przeciwlotnicze podzieliły los innych okrętów o uzbrojeniu artyleryjskim, zanikając jako klasa.

W pewnym sensie odpowiednikami dawnych krążowników przeciwlotniczych są m.in. amerykańskie współczesne [[krążownik rakietowy|krążowniki rakietowe]] typu [[Krążowniki rakietowe typu Ticonderoga|''Ticonderoga'']], które, będąc uniwersalnymi okrętami rakietowymi, są szczególnie przystosowane do wykrywania i zwalczania samolotów, działając w składzie ochrony lotniskowców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Grzegorz Bukała, "Krążowniki przeciwlotnicze - przegląd", cz.I i cz.II, w: [[nowa Technika Wojskowa]] nr 3/97 i 4/97
{{wikisłownik|krążownik przeciwlotniczy}}

{{Współczesne klasy okrętów}}

[[Kategoria:Krążowniki przeciwlotnicze| ]]
[[Kategoria:Klasy okrętów II wojny światowej]]
[[Kategoria:Klasy okrętów zimnej wojny]]


text:
# Mistrzostwa Europy Juniorów w Bobslejach 2024
Mistrzostwa Europy Juniorów w Bobslejach 2024 – zawody o tytuł mistrza Europy juniorów w bobslejach, które odbyły się w dniu 5 stycznia 2024 r. w niemieckim Altenbergu oraz w dniu 2 lutego 2024 r. w austriackim Igls. Zgodnie z programem mistrzostw zawody monobobu kobiet i dwójek mężczyzn zorganizowano na torze w Altenbergu, zaś dwójek kobiet i czwórek mężczyzn na torze w Igls. W każdej konkurencji wyłoniono także medalistów w kategorii U23.

## Wyniki

### Monobob kobiet
- Data: 5 stycznia 2024
- Miejscowość:  Altenberg

| Pozycja | U23    | Zawodniczka         | Reprezentacja | 1. ślizg | 1. ślizg | 2. ślizg | 2. ślizg | Czas łączny | Strata |
| Pozycja | U23    | Zawodniczka         | Reprezentacja | Czas     | Pozycja  | Czas     | Pozycja  | Czas łączny | Strata |
| ------- | ------ | ------------------- | ------------- | -------- | -------- | -------- | -------- | ----------- | ------ |
| złoto   | złoto  | Charlotte Candrix   | Niemcy        | 1:00.43  | 4.       | 1:00.86  | 1.       | 2:01.29     | –      |
| srebro  | –      | Kelly van Petegem   | Belgia        | 1:00.26  | 3.       | 1:01.14  | 2.       | 2:01.40     | +0.11  |
| brąz    | srebro | Viktória Čerňanská  | Słowacja      | 1:00.16  | 2.       | 1:01.34  | 3.       | 2:01.50     | +0.21  |
| 4.      | brąz   | Debora Annen        | Szwajcaria    | 1:00.10  | 1.       | 1:02.04  | 6.       | 2:02.14     | +0.85  |
| 5.      | 4.     | Diana Filipszki     | Niemcy        | 1:00.64  | 5.       | 1:01.65  | 5.       | 2:02.29     | +1.00  |
| 6.      | 5.     | Georgeta Popescu    | Rumunia       | 1:01.91  | 7.       | 1:01.47  | 4.       | 2:03.38     | +2.09  |
| 7.      | 6.     | Patrícia Tajcnárová | Czechy        | 1:01.00  | 6.       | 1:02.58  | 8.       | 2:03.58     | +2.29  |
| 8.      | –      | Lea Haslwanter      | Austria       | 1:02.46  | 8.       | 1:02.51  | 7.       | 2:04.97     | +3.68  |
| 9.      | 7.     | Maja Voigt          | Dania         | 1:02.72  | 10.      | 1:04.90  | 9.       | 2:07.62     | +6.33  |
| DNS     | –      | Inola Blatty        | Szwajcaria    | 1:02.56  | 9.       | DNS      | DNS      | —           | —      |

### Dwójki kobiet
- Data: 2 lutego 2024
- Miejscowość:  Innsbruck-Igls

| Pozycja | U23    | Zawodniczki                          | Reprezentacja | 1. ślizg | 1. ślizg | 2. ślizg | 2. ślizg | Czas łączny | Strata |
| Pozycja | U23    | Zawodniczki                          | Reprezentacja | Czas     | Pozycja  | Czas     | Pozycja  | Czas łączny | Strata |
| ------- | ------ | ------------------------------------ | ------------- | -------- | -------- | -------- | -------- | ----------- | ------ |
| złoto   | złoto  | Diana Filipszki Cynthia Kwofie       | Niemcy        | 53.32    | 1.       | 53.44    | 1.       | 1:46.76     | –      |
| srebro  | srebro | Charlotte Candrix Lena Brunnhübner   | Niemcy        | 53.43    | 2.       | 53.54    | 2.       | 1:46.97     | +0.21  |
| brąz    | brąz   | Debora Annen Julie Maria Leuenberger | Szwajcaria    | 53.64    | 3.       | 53.80    | 3.       | 1:47.44     | +0.68  |
| 4.      | 4.     | Leona Klein Sarah Neitz              | Niemcy        | 53.66    | 4.       | 53.82    | 4.       | 1:47.48     | +0.72  |
| 5.      | –      | Kelly van Petegem Jana Horemans      | Belgia        | 53.97    | 6.       | 54.04    | 5.       | 1:48.01     | +1.25  |
| 6.      | –      | Lea Haslwanter Ina Kannenberg        | Austria       | 53.87    | 5.       | 54.27    | 6.       | 1:48.14     | +1.38  |
| 7.      | 5.     | Loren Djolo Janna Doumpas            | Holandia      | 54.42    | 7.       | 54.34    | 7.       | 1:48.76     | +2.00  |
| 8.      | 6.     | Noemi Cavalleri Anna Costella        | Włochy        | 54.65    | 8.       | 54.77    | 8.       | 1:49.42     | +2.66  |
| 9.      | 7.     | Patrícia Tajcnárová Anna Skálová     | Czechy        | 54.66    | 9.       | 54.87    | 9.       | 1:49.53     | +2.77  |
| DNS     | –      | Robin Post Jaybre Wau                | Holandia      | DNS      | DNS      | —        | —        | —           | —      |

### Dwójki mężczyzn
- Data: 5 stycznia 2024
- Miejscowość:  Altenberg

| Pozycja | U23    | Zawodnicy                               | Reprezentacja | 1. ślizg | 1. ślizg | 2. ślizg | 2. ślizg | Czas łączny | Strata |
| Pozycja | U23    | Zawodnicy                               | Reprezentacja | Czas     | Pozycja  | Czas     | Pozycja  | Czas łączny | Strata |
| ------- | ------ | --------------------------------------- | ------------- | -------- | -------- | -------- | -------- | ----------- | ------ |
| złoto   | –      | Hans Peter Hannighofer Tim Becker       | Niemcy        | 55.29    | 1.       | 55.49    | 1.       | 1:50.78     | –      |
| srebro  | złoto  | Alexander Czudaj Jörn Wenzel            | Niemcy        | 55.79    | 5.       | 55.64    | 2.       | 1:51.43     | +0.65  |
| brąz    | –      | Timo Rohner Mathieu Hersperger          | Szwajcaria    | 55.72    | 4.       | 55.72    | 3.       | 1:51.44     | +0.66  |
| 4.      | –      | Mihai Tentea George Iordache            | Rumunia       | 55.62    | 3.       | 55.95    | 4.       | 1:51.57     | +0.79  |
| 5.      | –      | Laurin Zern Alexander Schaller          | Niemcy        | 55.61    | 2.       | 56.21    | 5.       | 1:51.82     | +1.04  |
| 6.      | –      | Jakob Mandlbauer Daiyehan Nichols-Bardi | Austria       | 56.26    | 6.       | 56.54    | 6.       | 1:52.80     | +2.02  |
| 7.      | –      | Andrei Turea Alexandru Cordoş           | Rumunia       | 56.42    | 7.       | 56.85    | 8.       | 1:53.27     | +2.49  |
| 8.      | srebro | Martin Kranz Martin Bertschler          | Liechtenstein | 56.63    | 8.       | 56.83    | 7.       | 1:53.46     | +2.68  |
| 9.      | brąz   | Andrei Nica Rareș Dincă                 | Rumunia       | 56.67    | 9.       | 57.79    | 10.      | 1:54.46     | +3.68  |
| 10.     | –      | Markus Kaiser Luca Volgger              | Austria       | 57.75    | 10.      | 57.62    | 9.       | 1:55.37     | +4.59  |

### Czwórki mężczyzn
- Data: 2 lutego 2024
- Miejscowość:  Innsbruck-Igls

| Pozycja | U23    | Zawodnicy                                                             | Reprezentacja | 1. ślizg | 1. ślizg | 2. ślizg | 2. ślizg | Czas łączny | Strata |
| Pozycja | U23    | Zawodnicy                                                             | Reprezentacja | Czas     | Pozycja  | Czas     | Pozycja  | Czas łączny | Strata |
| ------- | ------ | --------------------------------------------------------------------- | ------------- | -------- | -------- | -------- | -------- | ----------- | ------ |
| złoto   | –      | Laurin Zern Marvin Paul Alexander Schaller Marvin Orthmann            | Niemcy        | 51.28    | 1.       | 51.39    | 1.       | 1:42.67     | –      |
| srebro  | –      | Jakob Mandlbauer Adam Wiener Dominik Hanschitz Daiyehan Nichols-Bardi | Austria       | 51.35    | 2.       | 51.40    | 2.       | 1:42.75     | +0.08  |
| brąz    | złoto  | Kilian Rohn Joel Binggeli Linus Casutt Tobias Gnägi                   | Szwajcaria    | 51.83    | 3.       | 51.99    | 3.       | 1:43.82     | +1.15  |
| 4.      | srebro | Jan Scherrer Devin Hofer Lars Grüninger Nils Grüninger                | Szwajcaria    | 52.13    | 6.       | 52.01    | 4.       | 1:44.14     | +1.47  |
| 5.      | –      | Nils Reich Pascal Brunner Mario Aeberhard Joshua Eichenberger         | Szwajcaria    | 52.00    | 4.       | 52.18    | 5.       | 1:44.18     | +1.51  |
| 6.      | –      | Markus Kaiser Jonas Unterkircher Luca Volgger Lukas Zech              | Austria       | 52.02    | 5.       | 52.21    | 6.       | 1:44.23     | +1.56  |
| 7.      | –      | Martin Kranz David Tschofen Lorenz Lenherr Martin Bertschler          | Liechtenstein | 52.19    | 7.       | 52.33    | 7.       | 1:44.52     | +1.85  |
| 8.      | –      | Andrei Turea Valentin Bucur Alexandru Cordoş Călin Dumitrache         | Rumunia       | 52.60    | 8.       | NQ       | NQ       | 52.60       | —      |
| 9.      | brąz   | Andrei Nica Theodor Asurdoaie Alexandru Oleinic Rareș Dincă           | Rumunia       | 52.83    | 9.       | NQ       | NQ       | 52.83       | —      |

## Klasyfikacja medalowa
| Miejsce | Państwo       |   |   |   | Razem |
| ------- | ------------- | - | - | - | ----- |
| 1.      | Niemcy        | 7 | 3 | 0 | 10    |
| 2.      | Szwajcaria    | 1 | 1 | 5 | 7     |
| 3.      | Słowacja      | 0 | 1 | 1 | 2     |
| 4.      | Austria       | 0 | 1 | 0 | 1     |
| 4.      | Belgia        | 0 | 1 | 0 | 1     |
| 4.      | Liechtenstein | 0 | 1 | 0 | 1     |
| 7.      | Rumunia       | 0 | 0 | 2 | 2     |

wikitext:
{{Zawody infobox
 |nazwa                = Mistrzostwa Europy Juniorów w Bobslejach 2024
 |ikona                =
 |poprzednie           = [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Bobslejach 2023|2023]]
 |następne             = [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Bobslejach 2025|2025]]
 |grafika              =
 |podpis grafiki       =
 |data                 = 5 stycznia 2024,
2 lutego 2024
 |miejsce rozpoczęcia  =
 |miejsce zakończenia  =
 |gospodarz            = [[Altenberg (Saksonia)|Altenberg]]
[[Innsbruck|Innsbruck-Igls]]
 |miejscowość          =
 |organizator          = [[Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu|IBSF]]
 |liczba konkurencji   = 4
 |liczba zawodników    =
 |liczba reprezentacji =
 |zwycięzcy - 1 nazwa  = Monobob kobiet
 |zwycięzcy - 1        = {{flaga|GER}} [[Charlotte Candrix]]
 |zwycięzcy - 2 nazwa  = Dwójki kobiet
 |zwycięzcy - 2        = {{Skład sztafety|{{Państwo|GER}}|[[Diana Filipszki]]|[[Cynthia Kwofie]]}}
 |zwycięzcy - 3 nazwa  = Dwójki mężczyzn
 |zwycięzcy - 3        = {{Skład sztafety|{{Państwo|GER}}|[[Hans Peter Hannighofer]]|[[Tim Becker]]}}
 |zwycięzcy - 4 nazwa  = Czwórki mężczyzn
 |zwycięzcy - 4        = {{Skład sztafety|{{Państwo|GER}}|[[Laurin Zern]]|[[Marvin Paul]]|[[Alexander Schaller]]|[[Marvin Orthmann]]}}
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Mistrzostwa Europy Juniorów w Bobslejach 2024''' – zawody o tytuł mistrza Europy juniorów w [[Bobsleje|bobslejach]], które odbyły się w dniu 5 stycznia 2024 r. w [[Niemcy|niemieckim]] [[Altenberg (Saksonia)|Altenbergu]] oraz w dniu 2 lutego 2024 r. w [[austria]]ckim [[Innsbruck|Igls]]. Zgodnie z programem mistrzostw zawody monobobu kobiet i dwójek mężczyzn zorganizowano na torze w Altenbergu<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/news/detail/the-european-junior-champions-in-womens-monobob-and-2-man-bobsleigh-have-been-determined-first-race-in-altenberg-in-2024 |tytuł = The European Junior Champions in Women’s Monobob and 2-man Bobsleigh have been determined – first race in Altenberg in 2024 |data = 2024-01-06 |opublikowany = Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu |język = en |data dostępu = 2024-02-04}}</ref>, zaś dwójek kobiet i czwórek mężczyzn na torze w Igls<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/news/detail/diana-filipszki-and-cynthia-kwofie-with-three-titles-in-innsbruck |tytuł = Diana Filipszki and Cynthia Kwofie with three titles in Innsbruck |język = en |data = 2024-02-04 |opublikowany = Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu |data dostępu = 2024-02-05}}</ref>. W każdej konkurencji wyłoniono także medalistów w kategorii U23.

== Wyniki ==
=== Monobob kobiet ===
* '''Data:''' 5 stycznia 2024
* '''Miejscowość:''' {{Flaga|GER}} [[Altenberg (Saksonia)|Altenberg]]
{| class="wikitable sortable" style="text-align:center;"
!rowspan=2| Pozycja
!rowspan=2| {{tooltip|U23|Pozycja w kategorii U23}}
!rowspan=2 class="unsortable"| Zawodniczka
!rowspan=2| Reprezentacja
!colspan=2| 1. ślizg
!colspan=2| 2. ślizg
!rowspan=2| Czas łączny<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/result/503001/?cHash=dbfe9cfcb38d2203546b9a984c420979 |tytuł = Women’s Monobob |data = 2024-01-05 |opublikowany = Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu |język = en |data dostępu = 2024-01-06}}</ref>
!rowspan=2| Strata
|-
!Czas
!Pozycja
!Czas
!Pozycja
|- bgcolor="#F7F6A8"
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|align=left| [[Charlotte Candrix]]
|align=left| {{państwo|DEU}}
|1:00.43
|4.
|1:00.86
|1.
|2:01.29
| –
|- bgcolor="#DCE5E5"
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
| –
|align=left| [[Kelly van Petegem]]
|align=left| {{Państwo|BEL}}
|1:00.26
|3.
|1:01.14
|2.
|2:01.40
| +0.11
|- bgcolor="#FFDAB9"
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|align=left| [[Viktória Čerňanská]]
|align=left| {{Państwo|SVK}}
|1:00.16
|2.
|1:01.34
|3.
|2:01.50
| +0.21
|-
|4.
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|align=left| [[Debora Annen]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|1:00.10
|1.
|1:02.04
|6.
|2:02.14
| +0.85
|-
|5.
|4.
|align=left| [[Diana Filipszki]]
|align=left| {{państwo|DEU}}
|1:00.64
|5.
|1:01.65
|5.
|2:02.29
| +1.00
|-
|6.
|5.
|align=left| [[Georgeta Popescu]]
|align=left| {{Państwo|ROU}}
|1:01.91
|7.
|1:01.47
|4.
|2:03.38
| +2.09
|-
|7.
|6.
|align=left| [[Patrícia Tajcnárová]]
|align=left| {{Państwo|CZE}}
|1:01.00
|6.
|1:02.58
|8.
|2:03.58
| +2.29
|-
|8.
| –
|align=left| [[Lea Haslwanter]]
|align=left| {{Państwo|AUT}}
|1:02.46
|8.
|1:02.51
|7.
|2:04.97
| +3.68
|-
|9.
|7.
|align=left| [[Maja Voigt]]
|align=left| {{Państwo|DEN}}
|1:02.72
|10.
|1:04.90
|9.
|2:07.62
| +6.33
|-
|{{kom-skrót|DNS}}
| –
|align=left| [[Inola Blatty]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|1:02.56
|9.
|colspan=2 {{kom-skrót|DNS}}
|colspan=2 {{kom-skrót|nie dotyczy}}
|}

=== Dwójki kobiet ===
* '''Data:''' 2 lutego 2024
* '''Miejscowość:''' {{Flaga|AUT}} [[Innsbruck|Innsbruck-Igls]]
{| class="wikitable sortable" style="text-align:center;"
!rowspan=2| Pozycja
!rowspan=2| {{tooltip|U23|Pozycja w kategorii U23}}
!rowspan=2 class="unsortable"| Zawodniczki
!rowspan=2| Reprezentacja
!colspan=2| 1. ślizg
!colspan=2| 2. ślizg
!rowspan=2| Czas łączny<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/result/503028/?cHash=e995d0475c42d13a2630c8745a0fb871 |tytuł = 2-woman Bobsleigh |data = 2024-02-02 |opublikowany = Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu |język = en |data dostępu = 2024-02-04}}</ref>
!rowspan=2| Strata
|-
!Czas
!Pozycja
!Czas
!Pozycja
|- bgcolor="#F7F6A8"
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|align=left| [[Diana Filipszki]]
[[Cynthia Kwofie]]
|align=left| {{Państwo|GER}}
|53.32
|1.
|53.44
|1.
|1:46.76
| –
|- bgcolor="#DCE5E5"
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|align=left| [[Charlotte Candrix]]
[[Lena Brunnhübner]]
|align=left| {{Państwo|DEU}}
|53.43
|2.
|53.54
|2.
|1:46.97
| +0.21
|- bgcolor="#FFDAB9"
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|align=left| [[Debora Annen]]
[[Julie Maria Leuenberger]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|53.64
|3.
|53.80
|3.
|1:47.44
| +0.68
|-
|4.
|4.
|align=left| [[Leona Klein]]
[[Sarah Neitz]]
|align=left| {{Państwo|GER}}
|53.66
|4.
|53.82
|4.
|1:47.48
| +0.72
|-
|5.
| –
|align=left| [[Kelly van Petegem]]
[[Jana Horemans]]
|align=left| {{Państwo|BEL}}
|53.97
|6.
|54.04
|5.
|1:48.01
| +1.25
|-
|6.
| –
|align=left| [[Lea Haslwanter]]
[[Ina Kannenberg]]
|align=left| {{Państwo|AUT}}
|53.87
|5.
|54.27
|6.
|1:48.14
| +1.38
|-
|7.
|5.
|align=left| [[Loren Djolo]]
[[Janna Doumpas]]
|align=left| {{Państwo|NED}}
|54.42
|7.
|54.34
|7.
|1:48.76
| +2.00
|-
|8.
|6.
|align=left| [[Noemi Cavalleri]]
[[Anna Costella]]
|align=left| {{Państwo|ITA}}
|54.65
|8.
|54.77
|8.
|1:49.42
| +2.66
|-
|9.
|7.
|align=left| [[Patrícia Tajcnárová]]
[[Anna Skálová]]
|align=left| {{Państwo|CZE}}
|54.66
|9.
|54.87
|9.
|1:49.53
| +2.77
|-
|{{kom-skrót|DNS}}
| –
|align=left| [[Robin Post]]
[[Jaybre Wau]]
|align=left| {{Państwo|NED}}
|colspan=2 {{kom-skrót|DNS}}
|colspan=4 {{kom-skrót|nie dotyczy}}
|}

=== Dwójki mężczyzn ===
* '''Data:''' 5 stycznia 2024
* '''Miejscowość:''' {{Flaga|GER}} [[Altenberg (Saksonia)|Altenberg]]
{| class="wikitable sortable" style="text-align:center;"
!rowspan=2| Pozycja
!rowspan=2| {{tooltip|U23|Pozycja w kategorii U23}}
!rowspan=2 class="unsortable"| Zawodnicy
!rowspan=2| Reprezentacja
!colspan=2| 1. ślizg
!colspan=2| 2. ślizg
!rowspan=2| Czas łączny<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/result/503003/?cHash=4232be92ac2f858fa4c598f628233add |tytuł = 2-man Bobsleigh |data = 2024-01-05 |opublikowany = Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu |język = en |data dostępu = 2024-01-06}}</ref>
!rowspan=2| Strata
|-
!Czas
!Pozycja
!Czas
!Pozycja
|- bgcolor="#F7F6A8"
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
| –
|align=left| [[Hans Peter Hannighofer]]
[[Tim Becker]]
|align=left| {{Państwo|GER}}
|55.29
|1.
|55.49
|1.
|1:50.78
| –
|- bgcolor="#DCE5E5"
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|align=left| [[Alexander Czudaj]]
[[Jörn Wenzel]]
|align=left| {{Państwo|GER}}
|55.79
|5.
|55.64
|2.
|1:51.43
| +0.65
|- bgcolor="#FFDAB9"
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
| –
|align=left| [[Timo Rohner]]
[[Mathieu Hersperger]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|55.72
|4.
|55.72
|3.
|1:51.44
| +0.66
|-
|4.
| –
|align=left| [[Mihai Tentea]]
[[George Iordache]]
|align=left| {{Państwo|ROU}}
|55.62
|3.
|55.95
|4.
|1:51.57
| +0.79
|-
|5.
| –
|align=left| [[Laurin Zern]]
[[Alexander Schaller]]
|align=left| {{Państwo|GER}}
|55.61
|2.
|56.21
|5.
|1:51.82
| +1.04
|-
|6.
| –
|align=left| [[Jakob Mandlbauer]]
[[Daiyehan Nichols-Bardi]]
|align=left| {{Państwo|AUT}}
|56.26
|6.
|56.54
|6.
|1:52.80
| +2.02
|-
|7.
| –
|align=left| [[Andrei Turea]]
[[Alexandru Cordoş]]
|align=left| {{Państwo|ROU}}
|56.42
|7.
|56.85
|8.
|1:53.27
| +2.49
|-
|8.
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|align=left| [[Martin Kranz]]
[[Martin Bertschler]]
|align=left| {{Państwo|LIE}}
|56.63
|8.
|56.83
|7.
|1:53.46
| +2.68
|-
|9.
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|align=left| [[Andrei Nica]]
[[Rareș Dincă]]
|align=left| {{Państwo|ROU}}
|56.67
|9.
|57.79
|10.
|1:54.46
| +3.68
|-
|10.
| –
|align=left| [[Markus Kaiser]]
[[Luca Volgger]]
|align=left| {{Państwo|AUT}}
|57.75
|10.
|57.62
|9.
|1:55.37
| +4.59
|}

=== Czwórki mężczyzn ===
* '''Data:''' 2 lutego 2024
* '''Miejscowość:''' {{Flaga|AUT}} [[Innsbruck|Innsbruck-Igls]]
{| class="wikitable sortable" style="text-align:center;"
!rowspan=2| Pozycja
!rowspan=2| {{tooltip|U23|Pozycja w kategorii U23}}
!rowspan=2 class="unsortable"| Zawodnicy
!rowspan=2| Reprezentacja
!colspan=2| 1. ślizg
!colspan=2| 2. ślizg
!rowspan=2| Czas łączny<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/result/503022/?cHash=306c6c7727c525d460f6e12b058a688d |tytuł = 4-man Bobsleigh |data = 2024-02-02 |opublikowany = Międzynarodowa Federacja Bobslei i Skeletonu |język = en |data dostępu = 2024-02-04}}</ref>
!rowspan=2| Strata
|-
!Czas
!Pozycja
!Czas
!Pozycja
|- bgcolor="#F7F6A8"
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
| –
|align=left| [[Laurin Zern]]
[[Marvin Paul]]
[[Alexander Schaller]]
[[Marvin Orthmann]]
|align=left| {{Państwo|DEU}}
|51.28
|1.
|51.39
|1.
|1:42.67
| –
|- bgcolor="#DCE5E5"
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
| –
|align=left| [[Jakob Mandlbauer]]
[[Adam Wiener]]
[[Dominik Hanschitz]]
[[Daiyehan Nichols-Bardi]]
|align=left| {{Państwo|AUT}}
|51.35
|2.
|51.40
|2.
|1:42.75
| +0.08
|- bgcolor="#FFDAB9"
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|{{trofeum|medal numer|złoty}}
|align=left| [[Kilian Rohn]]
[[Joel Binggeli]]
[[Linus Casutt]]
[[Tobias Gnägi]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|51.83
|3.
|51.99
|3.
|1:43.82
| +1.15
|-
|4.
|{{trofeum|medal numer|srebrny}}
|align=left| [[Jan Scherrer (bobsleista)|Jan Scherrer]]
[[Devin Hofer]]
[[Lars Grüninger]]
[[Nils Grüninger]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|52.13
|6.
|52.01
|4.
|1:44.14
| +1.47
|-
|5.
| –
|align=left| [[Nils Reich]]
[[Pascal Brunner]]
[[Mario Aeberhard]]
[[Joshua Eichenberger]]
|align=left| {{Państwo|SUI}}
|52.00
|4.
|52.18
|5.
|1:44.18
| +1.51
|-
|6.
| –
|align=left| [[Markus Kaiser]]
[[Jonas Unterkircher]]
[[Luca Volgger]]
[[Lukas Zech]]
|align=left| {{Państwo|AUT}}
|52.02
|5.
|52.21
|6.
|1:44.23
| +1.56
|-
|7.
| –
|align=left| [[Martin Kranz]]
[[David Tschofen]]
[[Lorenz Lenherr]]
[[Martin Bertschler]]
|align=left| {{Państwo|LIE}}
|52.19
|7.
|52.33
|7.
|1:44.52
| +1.85
|-
|8.
| –
|align=left| [[Andrei Turea]]
[[Valentin Bucur]]
[[Alexandru Cordoş]]
[[Călin Dumitrache]]
|align=left| {{Państwo|ROU}}
|52.60
|8.
|colspan=2 {{kom-skrót|NQ}}
|52.60
|{{kom-skrót|nie dotyczy}}
|-
|9.
|{{trofeum|medal numer|brązowy}}
|align=left| [[Andrei Nica]]
[[Theodor Asurdoaie]]
[[Alexandru Oleinic]]
[[Rareș Dincă]]
|align=left| {{Państwo|ROU}}
|52.83
|9.
|colspan=2 {{kom-skrót|NQ}}
|52.83
|{{kom-skrót|nie dotyczy}}
|}

== Klasyfikacja medalowa ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
!Miejsce
!Państwo
!width=50| [[Plik:Gold medal with cup.svg|16x16px]]
!width=50| [[Plik:Silver medal with cup.svg|16x16px]]
!width=50| [[Plik:Bronze medal with cup.svg|16x16px]]
!Razem
|- style="font-weight: bold;"
|1.
|align=left| {{państwo|GER}}
|style="background:#F7F6A8;"| 7
|style="background:#DCE5E5;"| 3
|style="background:#FFDAB9;"| 0
|10
|-
|2.
|align=left| {{państwo|SUI}}
|style="background:#F7F6A8;"| 1
|style="background:#DCE5E5;"| 1
|style="background:#FFDAB9;"| 5
|7
|-
|3.
|align=left| {{państwo|SVK}}
|style="background:#F7F6A8;"| 0
|style="background:#DCE5E5;"| 1
|style="background:#FFDAB9;"| 1
|2
|-
|rowspan=3| 4.
|align=left| {{państwo|AUT}}
|style="background:#F7F6A8;"| 0
|style="background:#DCE5E5;"| 1
|style="background:#FFDAB9;"| 0
|1
|-
|align=left| {{państwo|BEL}}
|style="background:#F7F6A8;"| 0
|style="background:#DCE5E5;"| 1
|style="background:#FFDAB9;"| 0
|1
|-
|align=left| {{państwo|LIE}}
|style="background:#F7F6A8;"| 0
|style="background:#DCE5E5;"| 1
|style="background:#FFDAB9;"| 0
|1
|-
|7.
|align=left| {{państwo|ROU}}
|style="background:#F7F6A8;"| 0
|style="background:#DCE5E5;"| 0
|style="background:#FFDAB9;"| 2
|2
|}

== Zobacz też ==
* [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Skeletonie 2024]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/races-and-results?tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40extension%5D=FmResults&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40controller%5D=List&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40action%5D=main&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5Barguments%5D=YTo1OntzOjg6ImV2ZW50X2lkIjtzOjY6IjIwMDI5OCI7czo5OiJzZWFzb25faWQiO3M6NzoiMTAwMDAwNCI7czoxNjoic2Vzc2lvbl90eXBlX2lkcyI7czowOiIiO3M6NToic3BvcnQiO3M6MjoiYnMiO3M6OToidHJhaW5pbmdzIjtzOjA6IiI7fQ%3D%3D0c5ed59aced90cc58cdaaf225e905c2186e74b0c&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40request%5D=%7B%22%40extension%22%3A%22FmResults%22%2C%22%40controller%22%3A%22List%22%2C%22%40action%22%3A%22main%22%7D2f4e45e169d2363ac0f69e19bf11567a60cdc86d&tx_fmresults_list%5B__trustedProperties%5D=%7B%22sport%22%3A1%2C%22season_id%22%3A1%2C%22session_type_ids%22%3A1%2C%22event_id%22%3A1%2C%22trainings%22%3A1%7Dc7a3c325f8425ead471e0c6286b082a9f6d6f280&tx_fmresults_list%5Bsport%5D=bs&tx_fmresults_list%5Bsport%5D=bs&tx_fmresults_list%5Bseason_id%5D=1000004&tx_fmresults_list%5Bsession_type_ids%5D=&tx_fmresults_list%5Bevent_id%5D=200296&tx_fmresults_list%5Btrainings%5D=#FmResultsListForm |tytuł = Terminarz oraz wyniki zawodów (Altenberg) |data = |opublikowany = ibsf.org |język = en |data dostępu = 2024-01-06}}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.ibsf.org/en/races-and-results?tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40extension%5D=FmResults&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40controller%5D=List&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40action%5D=main&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5Barguments%5D=YTo1OntzOjg6ImV2ZW50X2lkIjtzOjY6IjIwMDI5NyI7czo5OiJzZWFzb25faWQiO3M6NzoiMTAwMDAwNCI7czoxNjoic2Vzc2lvbl90eXBlX2lkcyI7czowOiIiO3M6NToic3BvcnQiO3M6MjoiYnMiO3M6OToidHJhaW5pbmdzIjtzOjA6IiI7fQ%3D%3Dc7f3d7eec9f4b94ff13bcc5ac10ac3713f7020e4&tx_fmresults_list%5B__referrer%5D%5B%40request%5D=%7B%22%40extension%22%3A%22FmResults%22%2C%22%40controller%22%3A%22List%22%2C%22%40action%22%3A%22main%22%7D2f4e45e169d2363ac0f69e19bf11567a60cdc86d&tx_fmresults_list%5B__trustedProperties%5D=%7B%22sport%22%3A1%2C%22season_id%22%3A1%2C%22session_type_ids%22%3A1%2C%22event_id%22%3A1%2C%22trainings%22%3A1%7Dc7a3c325f8425ead471e0c6286b082a9f6d6f280&tx_fmresults_list%5Bsport%5D=bs&tx_fmresults_list%5Bsport%5D=bs&tx_fmresults_list%5Bseason_id%5D=1000004&tx_fmresults_list%5Bsession_type_ids%5D=&tx_fmresults_list%5Bevent_id%5D=200298&tx_fmresults_list%5Btrainings%5D=#FmResultsListForm |tytuł = Terminarz oraz wyniki zawodów (Innsbruck) |data = |opublikowany = ibsf.org |język = en |data dostępu = 2024-01-06}}

{{Sezon zimowy 2023/2024}}

[[Kategoria:Mistrzostwa Europy juniorów w bobslejach]]
[[Kategoria:2024 w bobslejach]]
[[Kategoria:2024 w Niemczech]]
[[Kategoria:2024 w Austrii]]
[[Kategoria:Bobsleje w Niemczech]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Altenbergu]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Innsbrucku]]

Data: 5 stycznia 2024, · 2 lutego 2024

Gospodarz: Altenberg · Innsbruck-Igls

Organizator: IBSF

Monobob kobiet: Charlotte Candrix

Dwójki kobiet: Niemcy Diana Filipszki · Cynthia Kwofie

Dwójki mężczyzn: Niemcy Hans Peter Hannighofer · Tim Becker

Czwórki mężczyzn: Niemcy Laurin Zern · Marvin Paul · Alexander Schaller · Marvin Orthmann


text:
# Tarczenice
Tarczenice, splewki (Branchiura) – gromada lub  podgromada skorupiaków, obejmująca wyłącznie skórne pasożyty kręgowców wodnych: ryb słodkowodnych i morskich, kijanek i aksolotli.
Charakteryzują się grzbietowo-brzusznym spłaszczeniem ciała. Segmentacja ciała zatarta w wyniku zrośnięcia się ze sobą poszczególnych członów. Głowa zrośnięta z tułowiem w głowotułów. Ciało pokryte jest dużym tarczowatym karapaksem. Tarcza ta pokrywa nie tylko segmenty głowowe, ale również tułowiowe. Do tyłu poza pancerz wystają dwa płaty odwłoka. Tarczenice mają dwie pary anten. Szczęki I pary są przekształcone w przyssawki tylko u splewek. Żuwaczki są w rurce gębowej. Na tułowiu są 4 pary dwugałęzistych odnóży pływnych. Po bokach pancerza wydłużone pola oddechowe. Oczy złożone z 30–70 omatidów. W rozwoju występują postacie larwalne nauplius i kopepodit.

## Systematyka
Martin i Davies w 2001 oraz Ahyong i inni w 2011 zaliczyli tarczenice do Maxillopoda w randze podgromady. Wielu autorów polskich traktuje je jako niezależną gromadę. Analiza filogenetyczna Oakleya i innych z 2013 wskazuje na polifiletyzm Maxillopoda. Według niej tarczenice wraz z wąsoraczkami, małżoraczkamii wrzęchami tworzą klad Oligostraca. W obrębie niego tarczenice wraz z wąsoraczkami i wrzęchami mogą tworzyć grupę Ichthyostraca, choć ta uzyskała już słabsze wsparcie we wspomnianej analizie. W bazie WoRMS (2016) tarczenice mają rangę podgromady w gromadzie Ichthyostraca i nadgromadzie Oligostraca.
Niezależnie od przyjętego systemu do tarczenic zalicza się tylko monotypowy rząd Arguloida i monotypową rodzinę Argulidae, która obejmuje około 175 gatunków, sklasyfikowanych w 4 rodzajach:
- Argulus – splewka
- Chonopeltis
- Dipteropeltis
- Dolops

title: Tarczenice

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Tarczenice
 |nazwa łacińska         = Branchiura
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Tamerlan Thorell|Thorell]], 1864
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Argulus.jpg
 |opis grafiki           = ''Argulus'' sp. na cierniku
 |2. grafika             = Argulus coregoni tyoumdk03.jpg
 |opis 2. grafiki        = ''[[Argulus coregoni]]'', widok od spodu
 |alt 2. grafiki         =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = tarczenice
 |rząd                   = '''Arguloida'''
Yamaguti, 1963
 |nadrodzina             = '''Arguloidea'''
Yamaguti, 1963
 |rodzina                = '''Argulidae'''
 |autor rodzina          = [[William Elford Leach|Leach]], 1819
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Branchiura
 |commons                = Category:Branchiura
}}
'''Tarczenice'''{{r|Blaszak|Jura}}, '''splewki'''{{r|Jura}} (Branchiura) – gromada{{r|Boron|Jura|Blaszak}} lub  podgromada{{r|tax|Martin|worms}} [[skorupiaki|skorupiaków]], obejmująca wyłącznie skórne [[pasożytnictwo|pasożyty]] [[kręgowce|kręgowców]] wodnych: [[ryby|ryb]] słodkowodnych i morskich, [[kijanka|kijanek]] i [[aksolotl]]i{{r|Blaszak}}.

Charakteryzują się grzbietowo-brzusznym spłaszczeniem ciała. Segmentacja ciała zatarta w wyniku zrośnięcia się ze sobą poszczególnych członów. Głowa zrośnięta z tułowiem w [[głowotułów]]. Ciało pokryte jest dużym tarczowatym [[karapaks stawonogów|karapaksem]]. Tarcza ta pokrywa nie tylko segmenty głowowe, ale również tułowiowe. Do tyłu poza pancerz wystają dwa płaty odwłoka. Tarczenice mają dwie pary anten. [[Szczęki (anatomia)|Szczęki]] I pary są przekształcone w przyssawki tylko u splewek. [[Żuwaczka|Żuwaczki]] są w rurce gębowej. Na tułowiu są 4 pary dwugałęzistych odnóży pływnych. Po bokach pancerza wydłużone pola oddechowe. Oczy złożone z 30–70 [[omatid]]ów. W rozwoju występują postacie larwalne [[pływik|nauplius]] i kopepodit.

== Systematyka ==
Martin i Davies w 2001 oraz Ahyong i inni w 2011 zaliczyli tarczenice do [[Maxillopoda]] w randze podgromady{{r|tax|Martin}}. Wielu autorów polskich traktuje je jako niezależną gromadę{{r|Blaszak|Jura|Boron}}. Analiza filogenetyczna Oakleya i innych z 2013 wskazuje na polifiletyzm Maxillopoda. Według niej tarczenice wraz z [[wąsoraczki|wąsoraczkami]], [[małżoraczki|małżoraczkamii]] [[wrzęchy|wrzęchami]] tworzą klad [[Oligostraca]]. W obrębie niego tarczenice wraz z wąsoraczkami i wrzęchami mogą tworzyć grupę [[Ichthyostraca]], choć ta uzyskała już słabsze wsparcie we wspomnianej analizie{{r|Oakley}}. W bazie WoRMS (2016) tarczenice mają rangę podgromady w gromadzie Ichthyostraca i nadgromadzie Oligostraca{{r|worms}}.

Niezależnie od przyjętego systemu do tarczenic zalicza się tylko [[takson monotypowy|monotypowy]] rząd '''Arguloida''' i monotypową rodzinę '''Argulidae'''{{r|tax|worms}}, która obejmuje około 175 gatunków{{r|Blaszak}}, sklasyfikowanych w 4 rodzajach{{r|worms}}:

* ''[[splewka|Argulus]]'' – [[splewka]]
* ''[[Chonopeltis]]''
* ''[[Dipteropeltis]]''
* ''[[Dolops]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Blaszak">{{Cytuj książkę | rozdział = Gromada: tarczenice — Branchiura | tytuł = Zoologia: Stawonogi. Szczękoczułkopodobne, skorupiaki. T. 2, cz. 1. | inni =  Czesław Błaszak (red. nauk.) | data = 2011 | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce = Warszawa | isbn = 978-83-01-16568-0}}</ref>
<ref name="Boron">{{Cytuj książkę | autor = Alicja Boroń, Jolanta Szlachciak | tytuł = Różnorodność  i taksonomia  zwierząt Tom 1. Charakterystyka i systematyka  zwierząt | wydawca = Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie | data = 2013 | rozdział = Podtyp: skorupiaki (skrzelodyszne) Crustacea (Branchiata) | autor r = Karol Komosińsk}}</ref>
<ref name="Jura">{{Cytuj książkę | nazwisko = Jura | imię = Czesław | tytuł = Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy | data = 2005 | wydawca = [[Wydawnictwo Naukowe PWN]] | miejsce = Warszawa | strony = 444}}</ref>
<ref name="Martin">{{Cytuj stronę | url = http://www.vliz.be/imisdocs/publications/121258.pdf&embedded=true | tytuł = An Updated Classification of the Recent Crustacea | autor = Joel W. Martin, George E. Davis | data = 2001 | opublikowany = Natural History Museum of Los Angeles County | data dostępu = 2016-04-03}}</ref>
<ref name="Oakley">{{Cytuj pismo | autor = Todd H. Oakley, Joanna M. Wolfe, Annie R. Lindgren, Alexander K. Zaharoff | tytuł = Phylotranscriptomics to Bring the Understudied into the Fold: Monophyletic Ostracoda, Fossil Placement, and Pancrustacean Phylogeny  | czasopismo = Mol. Biol. Evol. | wydanie = 1 | wolumin = 30 | strony = 215-233 | data = 2013 | doi = 10.1093/molbev/mss216}}</ref>
<ref name=tax>{{cytuj | autor = Shane T. Ahyong, James K. Lowry, Miguel Alonso, Roger N. Bamber, Geoffrey A. Boxshall, Peter Castro, Sarah Gerken, Gordan S. Karaman, Joseph W. Goy, Diana S. Jones, Kenneth Mellad, D. Christopher Rogers, Jörundur Savarsson | redaktor = Z.-Q. Zhang | rozdział = Subphylum Crustacea Brünnich, 1772 | tytuł = Animal biodiversity: An outline of higher-level classification and survey of taxonomic richness | czasopismo = Zootaxa | wolumin = 3148 | s = 165–191 | url = http://www.mapress.com/zootaxa/2011/f/zt03148p191.pdf | data = grudzień 2011}}</ref>
<ref name="worms">{{Cytuj stronę | url = http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=1081 | tytuł = Mystacocarida | praca = World Register of Marine Species | data dostępu = 2016-04-03}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* Grzimek B., ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia, Second Edition Volume 2: Protostomes'', Michael Hutchins, Sean F. Craig, Dennis A. Thoney, and Neil Schlager. Farmington Hills, Ml: Gale Group, 2003, str 289-293
* Prost M., ''Choroby ryb'', Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1989, str. 302
* Stefański W., ''Parazytologia weterynaryjna tom II'', Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1970, str. 20-23

{{Stawonogi}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Tarczenice]]
[[Kategoria:Zwierzęta pasożytnicze]]

title: Tarczenice

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: skorupiaki

Gromada: tarczenice

Rząd: Arguloida · Yamaguti, 1963

Nadrodzina: Arguloidea · Yamaguti, 1963

Rodzina: Argulidae · Leach, 1819


text:
# Mały John
Mały John (ang. Little John) – legendarny towarzysz Robin Hooda, z którym miał się pojedynkować na kije. Wyróżniał się potężną posturą i ogromną siłą fizyczną.

title: Mały John

wikitext:
{{dopracować|źródła=2020-11}}
[[Plik:Tomb of Little John 14-04-06.jpg|thumb|200px|Domniemany grób Małego Johna przy kościele św. Michała w [[Hathersage]]]]
'''Mały John''' ({{ang.|Little John}}) – legendarny towarzysz [[Robin Hood]]a, z którym miał się pojedynkować na kije. Wyróżniał się potężną posturą i ogromną siłą fizyczną.

{{DEFAULTSORT:John, Mały}}
[[Kategoria:Postacie z Robin Hooda]]
[[Kategoria:Postacie z legend]]
[[Kategoria:Postacie z angielskich utworów literackich]]
[[Kategoria:Postacie z filmów przygodowych]]
[[Kategoria:Postacie z adaptacji filmowych]]


text:
# Huta cynku „Konstanty” w Dąbrowie Górniczej
Huta cynku „Konstanty” w Dąbrowie Górniczej (Huty Cynkowe) − huta cynku w Dąbrowie Górniczej istniejąca w latach 1815−1939.

## Historia
Huta powstała w 1815 jako zakład rządowy w kolonii Chechłówka (teren obecnego osiedla Karola Adamieckiego), między kopalnią Reden a ulicą Sławkowską (obecna ul. Wojska Polskiego). Wykorzystywała węgiel z kopalni Reden oraz rudy galmanowe pochodzące przede wszystkim z Żychcic, Strzemieszyc Małych, Sławkowa i Olkusza. W 1919 huta przeszła na własność kapitału francuskiego. W 1922 produkcja cynku surowego w hucie wynosiła 150 ton miesięcznie. Swoją działalność huta zakończyła wraz z wybuchem II wojny światowej. Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku wyburzone zostały ostatnie istniejące budynki huty.

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Huta cynku „Konstanty” w Dąbrowie Górniczej
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = PL-SL
 |siedziba          = Dąbrowa Górnicza
 |adres             =
 |data założenia    =
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |kod mapy          = Dąbrowa Górnicza
 |współrzędne       = 50°19′07″N 19°12′31″E
 |commons           =
 |www               =
}}
'''Huta cynku „Konstanty” w Dąbrowie Górniczej''' (''Huty Cynkowe'') − huta cynku w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]] istniejąca w latach 1815−1939.

== Historia ==
Huta powstała w 1815 jako zakład rządowy w kolonii Chechłówka (teren obecnego osiedla Karola Adamieckiego), między [[Kopalnia Reden|kopalnią Reden]] a ulicą Sławkowską (obecna ul. Wojska Polskiego). Wykorzystywała węgiel z kopalni Reden oraz rudy galmanowe pochodzące przede wszystkim z [[Żychcice|Żychcic]], [[Strzemieszyce Małe|Strzemieszyc Małych]], [[Sławków (województwo śląskie)|Sławkowa]] i [[Olkusz]]a. W 1919 huta przeszła na własność kapitału francuskiego. W 1922 produkcja cynku surowego w hucie wynosiła 150 ton miesięcznie. Swoją działalność huta zakończyła wraz z wybuchem II wojny światowej. Pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku wyburzone zostały ostatnie istniejące budynki huty.

== Bibliografia ==
* ''Krystyna Jaworska-Cygorijni,'' Produkcja cynku z rud galmanowych w XIX wieku na ziemiach polskich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989.
* ''Hassan A. Jamsheer'', Studia i szkice z historii XIX i XX wieku, Wyd. Uniwersytetu Łódzkiego, 2005.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.dombrowa.pl/postcard/index/category/22 Stara pocztówka]

{{Huty w Polsce}}

[[Kategoria:Huty cynku]]
[[Kategoria:Huty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Historia Dąbrowy Górniczej]]
[[Kategoria:Zakłady przemysłowe w Królestwie Kongresowym]]

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Siedziba: Dąbrowa Górnicza


text:
# Śrem Odlewnia
Śrem Odlewnia – nieczynny przystanek osobowy w Śremie, w województwie wielkopolskim, powstały z myślą o pracownikach śremskiej odlewni żeliwa.

title: Śrem Odlewnia

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Śrem Odlewnia
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = wielkopolskie
 |miejscowość                = [[Śrem]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa nr 369|369 Mieszków – Czempiń]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Śrem
 |współrzędne                = 52°4′40″N 17°1′40″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Śrem Odlewnia''' – nieczynny [[przystanek osobowy]] w [[Śrem]]ie, w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], powstały z myślą o pracownikach [[Odlewnia Żeliwa "Śrem"|śremskiej odlewni żeliwa]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|6585|Śrem Odlewnia}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja       = Śrem Odlewnia
|linia        = {{LK-linia|369}} Mieszków – Czempiń
|kilometr     = 31,934
|poprzedni    = [[Grzymysław (stacja kolejowa)|Grzymysław]]
|poprzedni_km = 1,353
|następny     = [[Śrem (stacja kolejowa)|Śrem]]
|następny_km  = 1,998
}}

[[Kategoria:Zlikwidowane stacje i przystanki kolejowe w województwie wielkopolskim]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Śremie]]

title: Śrem Odlewnia

Województwo: wielkopolskie

Miejscowość: Śrem

Kasy: N


text:
# Tsumeb
Tsumeb – miasto w północnej Namibii, ośrodek administracyjny okręgu Tsumeb. Około 16 tys. mieszkańców. Miasto zostało założone w 1905 przez niemieckich kolonistów.

## Kopalnia
Miasto od początków swego istnienia było miastem górniczym. Zostało zbudowane nad zasobną w minerały polimetaliczne żyłą zalegającą w skałach prekambryjskich. Wydobywano tu miedź, ołów, złoto, srebro, arsen i w niewielkich ilościach cynk. Wydobywana ruda była bardzo dobrej jakości, do tego stopnia, że od razu zostawała poddawana wytapianiu w piecu usytuowanym koło miasta, bez jej wcześniejszego wzbogacania. Pierwszym właścicielem kopalni była firma OMEG, a następnie TCL niedługo przed jej zamknięciem kilka lat temu z powodu wyczerpania się złóż. Głębszy poziom został zalany przez wodę, po jej wypompowaniu lokalni przedsiębiorcy na nowo zaczęli eksploatować gorszej jakości górne pokłady złoża.
Na zachód od miasta znajduje się największy na świecie meteoryt Hoba.

## Współpraca
- Chesterfield, Wielka Brytania
- Elverum, Norwegia

title: Tsumeb

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tsumeb
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Downtown Tsumeb.jpg
 |opis zdjęcia                 = Centrum miasta
 |herb                         = Tsumeb COA.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Tsumeb
 |państwo                      = NAM
 |1. jednostka administracyjna = [[Oshikoto]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 19°15′S 17°52′E
 |commons                      = Category:Tsumeb
 |www                          = http://tsumeb.info/
}}
'''Tsumeb''' – miasto w północnej [[Namibia|Namibii]], ośrodek administracyjny okręgu [[Okręg Tsumeb|Tsumeb]]. Około 16 tys. mieszkańców. Miasto zostało założone w 1905 przez [[Cesarstwo Niemieckie|niemieckich]] kolonistów.

== Kopalnia ==
Miasto od początków swego istnienia było miastem górniczym. Zostało zbudowane nad zasobną w minerały polimetaliczne żyłą zalegającą w skałach [[prekambr]]yjskich. Wydobywano tu [[miedź]], [[ołów]], [[złoto]], [[srebro]], [[arsen]] i w niewielkich ilościach [[cynk]]. Wydobywana ruda była bardzo dobrej jakości, do tego stopnia, że od razu zostawała poddawana wytapianiu w piecu usytuowanym koło miasta, bez jej wcześniejszego wzbogacania. Pierwszym właścicielem kopalni była firma [[Otavi Mining and Railway Company|OMEG]], a następnie [[Tsumeb Corporation Limited|TCL]] niedługo przed jej zamknięciem kilka lat temu z powodu wyczerpania się złóż. Głębszy poziom został zalany przez wodę, po jej wypompowaniu lokalni przedsiębiorcy na nowo zaczęli eksploatować gorszej jakości górne pokłady złoża.

Na zachód od miasta znajduje się największy na świecie meteoryt [[Hoba]].

== Współpraca ==
* {{Flaga|GBR}} [[Chesterfield (Derbyshire)|Chesterfield]], [[Wielka Brytania]]
* {{Flaga|NOR}} [[Elverum]], [[Norwegia]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Namibii]]

title: Tsumeb

Państwo: Namibia

Region: Oshikoto


text:
# Powiat jasielski (Galicja)
Powiat jasielski – dawny powiat kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, istniejący w latach 1867–1918.
Siedzibą c.k. starostwa było Jasło. Powierzchnia powiatu w 1879 roku wynosiła 9,5782 mil kw. (551,13 km²), a ludność 83 709 osób. Powiat liczył 154 osady, zorganizowane w 150 gmin katastralnych.
Na terenie powiatu działały 3 sądy powiatowe – w Jaśle, Frysztaku i Żmigrodzie.

## Starostowie powiatu
- Wilhelm Merkl (1871)
- Roman Gabryszewski (1877[1]–1895[2])
- Władysław Michałowski[3]

## Komisarze rządowi
- Teofil Janiszowski (1871)
- Karol Schmidt (1871–1879)
- Jan Ruczka (1879–1882)
- Władysław Sermak (1882)
- Apolinary Sieradzki (1890)

## Komisarze powiatowi
- Stanisław Chorzemski (1917)[4]

## Członkowie rady powiatowej
- Jan Bienias (1894–1900)
- Jan Data (1894–1900)
- Romuald Palch (1896–1900)

title: Powiat jasielski (Galicja)

wikitext:
[[Plik:Galicia administrative1914.jpg|right|400px]]
'''Powiat jasielski''' – dawny [[Powiat (Polska)|powiat]] [[Kraj koronny|kraju koronnego]] [[Królestwo Galicji i Lodomerii]], istniejący w latach 1867–1918.

Siedzibą c.k. starostwa było [[Jasło]]. Powierzchnia powiatu w 1879 roku wynosiła 9,5782 mil kw. (551,13 km²), a ludność 83 709 osób. Powiat liczył 154 osady, zorganizowane w 150 gmin katastralnych.

Na terenie powiatu działały 3 sądy powiatowe – w Jaśle, [[Frysztak|Frysztaku]] i [[Żmigród|Żmigrodzie]].

== Starostowie powiatu ==
* [[Wilhelm Merkl]] (1871)
* [[Roman Gabryszewski]] (1877<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Wiadomości urzędowe od 12 do 18 czerwca | czasopismo = [[Przegląd Sądowy i Administracyjny]] | wolumin = Nr 25 | strony = 206 | data = 20 czerwca 1877 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/158940}}</ref>–1895<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika | czasopismo = Gazeta Sanocka | wolumin = Nr 19 | strony = 3 | data = 11 sierpnia 1895 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/publication/11}}</ref>)
* [[Władysław Michałowski]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika. Hr. Michałowski obywatelem honorowym miasta Jasła | czasopismo = [[Nowa Reforma]] | strony = 2 | data = Nr 265 z 17 listopada 1901 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=182123}}</ref>

== Komisarze rządowi ==
* [[Teofil Janiszowski]] (1871)
* [[Karol Schmidt]] (1871–1879)
* [[Jan Ruczka]] (1879–1882)
* [[Władysław Sermak]] (1882)
* [[Apolinary Sieradzki]] (1890)

== Komisarze powiatowi ==
* [[Stanisław Chorzemski]] (1917)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Część urzędowa | czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 1 | data = Nr 92 z 22 kwietnia 1917 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=31569}}</ref>

== Członkowie rady powiatowej ==
* Jan Bienias (1894–1900)
* [[Jan Data]] (1894–1900)
* [[Romuald Palch]] (1896–1900)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1879'', Lwów 1879

{{Podział administracyjny Galicji i Lodomerii}}

[[Kategoria:Powiaty Galicji w latach 1867–1918|jasielski]]
[[Kategoria:Historia Jasła]]


text:
# Halicyclops dussarti
Halicyclops dussarti – gatunek widłonoga z rodziny Halicyclopidae. Występuje w północnej Brazylii w dorzeczu Amazonki w stanie Pará.

## Systematyka
Gatunek ten opisał w 1995 roku brazylijski profesor zoologii Carlos Eduardo Falavigna da Rocha z Universidade de São Paulo. Holotypowa samica została pozyskana w sierpniu 1970 roku w strumieniu Jacarequara w pobliżu Abaetetuby (1°44′S 48°53′W/-1,733333 -48,883333). Dwa paratypy (samce) odłowiono w kwietniu 1984 roku w rzece Guamá przy ujściu strumienia Bujaru (1°34′S 47°56′W/-1,566667 -47,933333). Epitet gatunkowy upamiętnia dr. B.H. Dussarta – szanowanego badacza widłonogów.

title: Halicyclops dussarti

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Halicyclops dussarti''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Rocha C.E.F., 1995
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = [[Maxillopoda]]
 |podgromada             = [[widłonogi]]
 |nadrząd                = Podoplea
 |rząd                   = [[Cyclopoida]]
 |rodzina                = [[Halicyclopidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Halicyclops]]''
 |gatunek                = ''Halicyclops dussarti''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Halicyclops dussarti''''' – gatunek [[Widłonogi|widłonoga]] z rodziny [[Halicyclopidae]]<ref name="worms">Walter, T.C.; Boxshall, G. (2024). World of Copepods Database. [https://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=356796 ''Halicyclops dussarti'' Rocha C.E.F., 1995]. Accessed through: [[World Register of Marine Species]].</ref>. Występuje w północnej [[Brazylia|Brazylii]] w dorzeczu [[Amazonka|Amazonki]] w stanie [[Pará (stan)|Pará]]{{r|oryg}}.

== Systematyka ==
Gatunek ten opisał w 1995 roku brazylijski profesor zoologii Carlos Eduardo Falavigna da Rocha z [[Universidade de São Paulo]]. [[Holotyp]]owa samica została pozyskana w sierpniu 1970 roku w strumieniu Jacarequara w pobliżu [[Abaetetuba|Abaetetuby]] ({{Współrzędne|1°44'S 48°53'W|dokładność=min}}). Dwa [[paratyp]]y (samce) odłowiono w kwietniu 1984 roku w rzece [[Guamá]] przy ujściu strumienia Bujaru ({{Współrzędne|1°34'S 47°56'W|dokładność=min}}). [[binominalne nazewnictwo gatunków|Epitet gatunkowy]] upamiętnia dr. B.H. Dussarta – szanowanego badacza widłonogów<ref name="oryg">{{Cytuj | autor = C.E.F. Rocha | tytuł = Two new species of Halicyclops (Copepoda, Cyclopoida) from the Amazon Basin, Brazil | url = https://www.researchgate.net/publication/248076507_Two_new_species_ofHalicyclops_Copepoda_Cyclopoida_from_the_Amazon_Basin_Brazil | czasopismo = Hydrobiologia | wolumin = 315 | numer = 3 | data = 1995 | s = 167–175 | język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Halicyclops]]
[[Kategoria:Skorupiaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1995 roku]]

Gromada: Maxillopoda

Podgromada: widłonogi

Nadrząd: Podoplea

Rząd: Cyclopoida

Rodzina: Halicyclopidae

Rodzaj: Halicyclops

Gatunek: Halicyclops dussarti


text:
# (524522) Zoozve
(524522) Zoozve (2002 VE68) – planetoida z grupy Atena należąca do obiektów NEO i PHA. Jest także quasi-księżycem planety Wenus.

## Odkrycie
(524522) 2002 VE68 została odkryta 11 listopada 2002 roku w programie LONEOS. Nazwa została jej oficjalnie nadana 5 lutego 2024 roku. Nie pochodzi ona z mitologii, po raz pierwszy pojawiła się na plakacie edukacyjnym skierowanym do dzieci, którego autor pomylił fragment zapisu oznaczenia tymczasowego (2002 VE) z literami (ZOOZVE). Powstała w ten sposób nazwa spodobała się odkrywcy planetoidy, który zgłosił ją jako propozycję do Międzynarodowej Unii Astronomicznej.

## Orbita
(524522) Zoozve okrąża Słońce w ciągu ok. 225 dni w średniej odległości 0,72 au. Planetoida ta z racji trajektorii swojej orbity zbliża się do orbity Ziemi na minimalną odległość ok. 0,0265 au i zaliczana jest do potencjalnie niebezpiecznych asteroid.
Planetoida pozostaje w rezonansie orbitalnym 1:1 z Wenus, oglądana z Wenus zdaje się krążyć wokół niej (choć znacznie dalej niż gdyby był to naturalny satelita) i nazywana jest quasi-księżycem tej planety.

title: (524522) Zoozve

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |numer        = 524522
 |nazwa        = 2002 VE68
 |oznaczenie   =
 |zdjęcie      =
 |opis         =
 |odkrywca     = [[Lowell Observatory Near-Earth-Object Search|LONEOS]]<ref name="jpldata" />
 |dzień        = 11 listopada
 |rok          = 2002<ref name="jpldata" />
 |występowanie = [[Grupa Atena]]
[[Planetoidy bliskie Ziemi|NEO]], [[Potencjalnie niebezpieczne asteroidy|PHA]]<ref name="jpldata" />
 |wielka_półoś = 0,7237<ref name="jpldata" />
 |mimośród     = 0,4101<ref name="jpldata" />
 |peryhelium   = 0,4269<ref name="jpldata" />
 |aphelium     = 1,0205<ref name="jpldata" />
 |lat          =
 |dni          = 224
 |godzin       = 21<ref name="jpldata" />
 |prędkość     =
 |nachylenie   = 9,03<ref name="jpldata" />
 |średnica     =
 |masa         =
 |gęstość      =
 |okres_obrotu = ok. 13,5<ref name="jpldata" />
 |albedo       =
 |jasność      = ok. 20,5<ref name="jpldata" />
 |typ          =
 |temperatura  =
 |satelity     =
 |commons      =
}}
'''(524522) Zoozve''' (2002 VE68) – [[planetoida]] z [[Grupa Atena|grupy Atena]] należąca do obiektów [[Planetoidy bliskie Ziemi|NEO]] i [[Potencjalnie niebezpieczne asteroidy|PHA]]. Jest także [[quasi-księżyc]]em planety [[Wenus]].

== Odkrycie ==
(524522) 2002 VE68 została odkryta 11 listopada 2002 roku w programie [[Lowell Observatory Near-Earth-Object Search|LONEOS]]<ref name="jpldata" />. Nazwa została jej oficjalnie nadana 5 lutego 2024 roku. Nie pochodzi ona z mitologii, po raz pierwszy pojawiła się na plakacie edukacyjnym skierowanym do dzieci, którego autor pomylił fragment zapisu oznaczenia tymczasowego (2002 VE) z literami (ZOOZVE). Powstała w ten sposób nazwa spodobała się odkrywcy planetoidy, który zgłosił ją jako propozycję do Międzynarodowej Unii Astronomicznej<ref name="zoozve" />.

== Orbita ==
(524522) Zoozve okrąża [[Słońce]] w ciągu ok. 225 dni w średniej odległości 0,72 [[jednostka astronomiczna|au]]. Planetoida ta z racji trajektorii swojej orbity zbliża się do [[Ziemia#Orbita i rotacja|orbity Ziemi]] na minimalną odległość ok. 0,0265 au i zaliczana jest do [[Potencjalnie niebezpieczne asteroidy|potencjalnie niebezpiecznych asteroid]]<ref name="jpldata" />.

Planetoida pozostaje w [[rezonans orbitalny|rezonansie orbitalnym]] 1:1 z [[Wenus]], oglądana z Wenus zdaje się krążyć wokół niej (choć znacznie dalej niż gdyby był to [[naturalny satelita]]) i nazywana jest [[quasi-księżyc]]em tej planety<ref name="universetoday" />.

== Zobacz też ==
* [[lista ponumerowanych planetoid]]
* [[grupa Atena]]

== Przypisy ==
<references>
<ref name="jpldata">{{JPL|524522}}</ref>
<ref name="universetoday">{{cytuj stronę |url = http://www.universetoday.com/81575/venus-has-a-moon/ |tytuł = Venus Has a Moon? |opublikowany = Universe Today |język = en |data dostępu = 2010-12-10}}</ref>
<ref name="zoozve">{{Cytuj |url = https://www.planetary.org/articles/venus-quasi-moon-zoozve |autor = Kate Howells |data = 2024-02-12 |tytuł = What is Venus’ quasi-moon Zoozve? |opublikowany = [[The Planetary Society]] |data dostępu = 2024-02-21}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|524522}}
* {{JPLorb|524522}}
* {{MPC|2002 VE68}}

{{SORTUJ:2002 VE68}}
[[Kategoria:Planetoidy z grupy Atena]]
[[Kategoria:Nienazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 2002]]

title: (524522) 2002 VE68

Odkrywca: LONEOS

Data odkrycia: 11 listopada 2002

Przynależność · obiektu: Grupa Atena · NEO, PHA

Okres obiegu · wokół Słońca: 224 dni 21 godzin


text:
# Waldemar Wydmuch
Waldemar Wydmuch (ur. 12 maja 1928 w Hameln, w Niemczech, zm. 19 stycznia 2012 w Jeleniej Górze) – polski fotograf, fotoreporter. Członek założyciel, członek rzeczywisty oraz członek Zarządu Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego.

## Życiorys
Waldemar Wydmuch absolwent Politechniki Wrocławskiej (1957), związany z dolnośląskim środowiskiem fotograficznym, od 1958 mieszkał i tworzył w Jeleniej Górze – fotografował od 1953 roku. Od początku lat 60. XX wieku jako fotoreporter współpracował z regionalną prasą – Nowiny Jeleniogórskie, Gazeta Robotnicza, Słowo Polskie. Był kuratorem pracowni fotograficznej Młodzieżowego Domu Kultury w Jeleniej Górze. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia aktu, fotografia dokumentalna (głównie Jeleniej Góry w latach 60. i 70. XX wieku), fotografia krajobrazowa (w dużej części fotografia górska) oraz fotografia reportażowa.
W 1961 roku był współzałożycielem ówczesnego Stowarzyszenia Miłośników Fotografiki Amatorskiej – obecnego (od 1974) Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego, gdzie sprawował różne funkcje w Zarządach SMFA oraz JTF.
Waldemar Wydmuch jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych i zbiorowych. Od początku lat 60. XX wieku wielokrotnie uczestniczył w wystawach zbiorowych – krajowych i międzynarodowych (m.in. NRD), organizowanych przez Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne. Uczestniczył w wielu wystawach pokonkursowych; w Polsce i za granicą – otrzymując wiele akceptacji, medali, nagród i wyróżnień.
Waldemar Wydmuch zmarł 19 stycznia 2012, pochowany 21 stycznia na starym cmentarzu komunalnym przy ulicy Sudeckiej w Jeleniej Górze. Jego fotografie znajdują się w zbiorach Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze oraz Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu. W 2013 zbiory negatywów Waldemara Wydmucha zostały przekazane do jeleniogórskiej siedziby Oddziału Archiwum Państwowego we Wrocławiu – przez żonę fotografa, Beatę Wydmuch. Uroczystości przekazania towarzyszyła promocja albumu ze zdjęciami Jeleniej Góry, Karkonoszy, Wilna i innych miast, ludzi oraz wydarzeń jakie miały miejsce od 1959 do 1993 – Waldemar Wydmuch. Fotografia (Wydawnictwo Archiwum Państwowe 2013).

## Odznaczenia
- Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2011)[6]

## Publikacje (albumy)
- Waldemar Wydmuch. Fotografia (Wydawnictwo Archiwum Państwowe 2013)[13][12][15]

title: Waldemar Wydmuch

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Waldemar Wydmuch
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 12 maja 1928
 |miejsce urodzenia         = [[Hameln]]
 |data śmierci              = 19 stycznia 2012
 |miejsce śmierci           = [[Jelenia Góra]]
 |zawód                     = fotograf, fotoreporter
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               = {{order|PL-OHZKP}}
 |commons                   =
}}
'''Waldemar Wydmuch''' (ur. 12 maja 1928 w Hameln, w Niemczech<ref name=":8">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Spuścizna fotograficzna Waldemara Wydmucha |czasopismo = archive.li |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = http://archive.li/iwcso}}</ref>, zm. 19 stycznia 2012 w Jeleniej Górze) – polski fotograf, fotoreporter<ref name=":5">{{Cytuj |tytuł = Grób Fotografa Waldemara Wydmucha, Jelenia Góra – polska-org.pl |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123123300/https://polska-org.pl/6697608,Jelenia_Gora,Grob_Fotografa_Waldemara_Wydmucha.html}}</ref>. Członek założyciel, członek rzeczywisty oraz członek Zarządu [[Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne|Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego]]<ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Geneza utworzenia Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego {{!}} Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne |data = 2018-03-28 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20180328143858/http://www.jtf.com.pl/wystawy/historia-jtf/}}</ref><ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = Geneza utworzenia Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego {{!}} Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne |data = 2018-01-27 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20180127141714/http://www.jtf.com.pl/wystawy/historia-jtf/historia-jtf-cz2/}}</ref><ref name=":9">{{Cytuj |tytuł = Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych – Fotografie Waldemara Wydmucha w zasobie Archiwum Państwowego we Wrocławiu |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123165613/https://www.archiwa.gov.pl/pl/3876-fotografie-waldemara-wydmucha-w-zasobie-archiwum-pastwowego-we-wrocawiu}}</ref>.

== Życiorys ==
Waldemar Wydmuch absolwent Politechniki Wrocławskiej (1957)<ref name=":8" />, związany z dolnośląskim środowiskiem fotograficznym, od 1958 mieszkał i tworzył w [[Jelenia Góra|Jeleniej Górze]] – fotografował od 1953 roku<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Zmarł fotografik Waldemar Wydmuch. Chwytał życie w kadr – Jelonka.com |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123130007/https://www.jelonka.com/zmarl-fotografik-waldemar-wydmuch-chwytal-zycie-w-kadr-38221}}</ref><ref name=":1">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wystawa Waldemara Wydmucha Akt – lata 60 i 70 ubiegłego wieku – Wystawy – Wystawy w Polsce – Swiatobrazu.pl |data = 2012-02-26 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20120226005456/https://www.swiatobrazu.pl/wystawa_waldemara_wydmucha_akt__lata_60_i_70_ubieglego_wieku.html}}</ref>. Od początku lat 60. XX wieku jako fotoreporter współpracował z regionalną prasą – ''[[Nowiny Jeleniogórskie]]'', ''[[Gazeta Robotnicza]]'', ''[[Słowo Polskie]]''<ref name=":0" /><ref name=":10">{{Cytuj |tytuł = Dom Spotkań Kopaniec: Waldemar Wydmuch – Akt – lata 60. i 70. ubiegłego wieku |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123171605/http://domspotkankopaniec.blogspot.com/2009/12/waldemar-wydmuch-akt-lata-60-i-70.html}}</ref>. Był kuratorem pracowni fotograficznej Młodzieżowego Domu Kultury w Jeleniej Górze<ref name=":0" /><ref name=":10" />. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała [[fotografia aktu]]<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Nagie piękności w obiektywie – Jelenia Góra – Jelonka.com – Kultura – Piątek, 4 grudnia 2009, 18:20 |data = 2012-01-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20120123030155/http://www.jelonka.com:80/news,single,init,article,24667}}</ref><ref name=":10" />, fotografia dokumentalna (głównie Jeleniej Góry w latach 60. i 70. XX wieku), fotografia krajobrazowa (w dużej części fotografia górska) oraz fotografia reportażowa<ref name=":0" /><ref name=":11">{{Cytuj |tytuł = Wystawa Jelenia Góra: Zdjęcia Waldemara Wydmucha – NaszeMiasto.pl |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123165303/http://jeleniagora.naszemiasto.pl/artykul/wystawa-jelenia-gora-zdjecia-waldemara-wydmucha,2106909,art,t,id,tm.html}}</ref>.

W 1961 roku był współzałożycielem ówczesnego Stowarzyszenia Miłośników Fotografiki Amatorskiej – obecnego (od 1974) [[Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne|Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego]], gdzie sprawował różne funkcje w Zarządach SMFA oraz JTF<ref name=":3" /><ref name=":4" />.

Waldemar Wydmuch jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":2" /><ref name=":11" /><ref name=":9" /><ref name=":10" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Jeleniogórskie Centrum Kultury |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123172516/http://www.jck.pl/news.php?id=92}}</ref>; indywidualnych i zbiorowych. Od początku lat 60. XX wieku wielokrotnie uczestniczył w wystawach zbiorowych – krajowych i międzynarodowych (m.in. [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]]), organizowanych przez Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne<ref name=":3" /><ref name=":4" />. Uczestniczył w wielu wystawach pokonkursowych; w Polsce i za granicą – otrzymując wiele akceptacji, medali, nagród i wyróżnień<ref name=":3" /><ref name=":4" />.

Waldemar Wydmuch zmarł 19 stycznia 2012, pochowany 21 stycznia na starym cmentarzu komunalnym przy ulicy Sudeckiej w Jeleniej Górze<ref name=":5" /><ref name=":0" />. Jego fotografie znajdują się w zbiorach Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze oraz [[Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu]]<ref name=":0" />. W 2013 zbiory negatywów Waldemara Wydmucha zostały przekazane do jeleniogórskiej siedziby Oddziału [[Archiwum Państwowe we Wrocławiu|Archiwum Państwowego we Wrocławiu]] – przez żonę fotografa, Beatę Wydmuch<ref name=":6">{{Cytuj |tytuł = Fotografie Waldemara Wydmucha w zbiorach jeleniogórskiego Archiwum Państwowego {{!}} Karkonosze |data = 2016-08-08 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20160808111312/http://e-karkonosze.eu/kultura/negatywy-waldemara-wydmucha-w-zbiorach-jeleniogorskiego-archiwum-panstwowego/}}</ref><ref name=":2" /><ref name=":9" />. Uroczystości przekazania towarzyszyła promocja albumu ze zdjęciami [[Jelenia Góra|Jeleniej Góry]], [[Karkonosze|Karkonoszy]], [[Wilno|Wilna]] i innych miast, ludzi oraz wydarzeń jakie miały miejsce od 1959 do 1993 – ''Waldemar Wydmuch. Fotografia'' (Wydawnictwo Archiwum Państwowe 2013)<ref name=":7">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Waldemar Wydmuch – fotografia: katalog spuścizny fotograficznej Waldemara Wydmucha: Jelenia Góra, Karkonosze, Wilno i inne miasta, ludzie, wydarzenia 1959–1993 |czasopismo = archive.li |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = http://archive.li/4eH0B}}</ref><ref name=":6" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Polska Bibliografia Naukowa |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123165828/https://pbn.nauka.gov.pl/sedno-webapp/works/736798}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”]] (2011)<ref name=":0" />

== Publikacje (albumy) ==
* ''Waldemar Wydmuch. Fotografia'' (Wydawnictwo Archiwum Państwowe 2013)<ref name=":7" /><ref name=":6" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Fotografie Waldemara Wydmucha w zbiorach jeleniogórskiego Archiwum Państwowego {{!}} Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne |data = 2018-11-23 |data dostępu = 2018-11-23 |url = https://web.archive.org/web/20181123164921/http://www.jtf.com.pl/fotografie-waldemara-wydmucha-w-zbiorach-jeleniogorskiego-archiwum-panstwowego/}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wydmuch, Waldemar}}
[[Kategoria:Polscy fotografowie współcześni]]
[[Kategoria:Polscy fotografowie aktu]]
[[Kategoria:Fotografowie związani z Jeleniogórskim Towarzystwem Fotograficznym]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1928]]
[[Kategoria:Zmarli w 2012]]

title: Waldemar Wydmuch

Data i miejsce urodzenia: 12 maja 1928 · Hameln

Data i miejsce śmierci: 19 stycznia 2012 · Jelenia Góra

Zawód, zajęcie: fotograf, fotoreporter

Narodowość: polska


text:
# Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza”
Mistrz Świata Jerzy Szczakiel zaprasza – towarzyski turniej żużlowy rozgrywany od 2002 w Opolu. W 2009 r. rozegrany jako mecz pomiędzy drużynami miejscowego „Kolejarza” a zespołem „Speedway Europa”, natomiast w 2010 r. w turniej rozegrano z udziałem 6 par.

wikitext:
'''Mistrz Świata [[Jerzy Szczakiel]] zaprasza''' – towarzyski turniej [[Sport żużlowy|żużlowy]] rozgrywany od [[2002]] w [[Opole|Opolu]]. W 2009 r. rozegrany jako mecz pomiędzy drużynami miejscowego „[[KŻ Kolejarz Opole|Kolejarza]]” a zespołem „Speedway Europa”, natomiast w 2010 r. w turniej rozegrano z udziałem 6 par.

{{Spis treści}}

== Wyniki ==
=== (od 1) od 2002 ===
{| class="toccolours" {{Żużel/Kolor|3}}
|-{{Żużel/Kolor|4}}
! width=50px| Nr Turnieju
! width=140px| Data
! width=220px| 1 miejsce
! width=220px| 2 miejsce
! width=220px| 3 miejsce
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''1'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2002|wyniki]]
| [[12 września]] [[2002]]
| [[Sławomir Drabik]]
[[Jacek Krzyżaniak]]
| [[Robert Dados]]
[[Krzysztof Jabłoński (żużlowiec)|Krzysztof Jabłoński]]
| [[Sławomir Dudek]]
[[Krzysztof Cegielski]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''2'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2003|wyniki]]
| [[18 października]] [[2003]]
| [[Sebastian Ułamek]]
 [[Włókniarz Częstochowa]]
| [[Grzegorz Walasek]]
 [[Włókniarz Częstochowa]]
| [[Adam Pawliczek]]
 [[RKM Rybnik]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''3'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2004|wyniki]]
| [[1 maja]] [[2004]]
| [[Marcin Rempała]]
 [[Unia Tarnów]]
| [[Adam Czechowicz]]
 [[KŻ Kolejarz Opole|Kolejarz Opole]]
| [[Andrzej Huszcza]]
 [[ZKŻ Zielona Góra]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''4'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2005|wyniki]]
| [[22 października]] [[2005]]
| [[Sebastian Ułamek]]
 [[Włókniarz Częstochowa]]
| [[Andrzej Huszcza]]
 [[ZKŻ Zielona Góra]]
| [[Maciej Kuciapa]]
 [[Stal Rzeszów (żużel)|Stal Rzeszów]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''5'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2006|wyniki]]
| [[16 września]] [[2006]]
| [[Damian Baliński]]
 [[Unia Leszno]]
| [[Jarosław Hampel]]
 [[WTS Wrocław]]
| [[Jacek Krzyżaniak]]
 [[GKM Grudziądz (2002)|GTŻ Grudziądz]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''6'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2007|wyniki]]
| [[13 października]] [[2007]]
| [[Rafał Dobrucki]]
 [[Stal Rzeszów (żużel)|Stal Rzeszów]]
| {{Flaga|CZE}} [[Filip Šitera]]
 [[WTS Wrocław]]
| [[Tomasz Bajerski (żużlowiec)|Tomasz Bajerski]]
 [[SK Lokomotīve Dyneburg]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''7'''
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2008|wyniki]]
| [[13 września]] [[2008]]
| [[Michał Szczepaniak]]
 [[Włókniarz Częstochowa]]
| {{Flaga|UKR}} [[Andrij Karpow]]
 [[GKŻ Wybrzeże Gdańsk|Wybrzeże Gdańsk]]
| [[Maciej Kuciapa]]
 [[Stal Rzeszów (żużel)|Stal Rzeszów]]
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''8'''<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.sportowefakty.pl/zuzel/2009/09/20/mistrz-swiata-jerzy-szczakiel-zaprasza-na-opolszczyzne-wygra/|tytuł=Mistrz Świata Jerzy Szczakiel zaprasza na Opolszczyznę: wygrana drużyny Speedway Europa|data dostępu=2009-10-10}}</ref>
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2009|wyniki]]
| [[20 września]] [[2009]]
| Speedway Europa (52)
| [[KŻ Kolejarz Opole|Kolejarz Opole]] (38)
|
|- align="center" {{Żużel/Kolor|3}}
| '''9'''<ref>[http://www.sportowefakty.pl/zuzel/2010/10/10/waleczna-mlodziez-i-bezbledny-kononow-relacja-z-turnieju-mis/ Waleczna młodzież i bezbłędny Kononow – relacja z turnieju Mistrz Świata Jerzy Szczakiel zaprasza].</ref>
 [[Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza” 2010|wyniki]]
| 10 października 2010
| Łódź/Gniezno
[[Marcin Jędrzejewski (żużlowiec)|Marcin Jędrzejewski]], [[Kacper Gomólski]]
| Rosja
[[Igor Kononow]], [[Nikita Parfienow]]
| Lublin/Bydgoszcz
[[Kamil Zieliński (żużlowiec)|Kamil Zieliński]], [[Szymon Woźniak]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rozgrywki żużlowe w Polsce}}

[[Kategoria:Turniej „Mistrz świata Jerzy Szczakiel zaprasza”| ]]


text:
# Savski Bok
Savski Bok – wieś w Chorwacji, w żupanii brodzko-posawskiej, w gminie Vrbje. W 2011 roku liczyła 57 mieszkańców.

title: Savski Bok

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Savski Bok
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = żupania brodzko-posawska
 |2. jednostka administracyjna = [[gmina Vrbje|Vrbje]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 57{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Savski Bok''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania brodzko-posawska|żupanii brodzko-posawskiej]], w [[gmina Vrbje|gminie Vrbje]]. W 2011 roku liczyła 57 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=470}}</ref>
}}

{{gmina Vrbje}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii brodzko-posawskiej]]

title: Savski Bok

Państwo: Chorwacja

Żupania: brodzko-posawska

Gmina: Vrbje


text:
# 155 Pułk Piechoty (Imperium Rosyjskie)
155 pułk piechoty (ros. 155-й пехотный Кубинский полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.

## Charakterystyka
Sformowany w 1863. Stacjonował między innymi w m. Sarıkamış.

 W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy.
Rozformowany w 1918.

## Podporządkowanie
Lipiec 1914:
- 1 Kaukaski Korpus Armijny – Tbilisi[6]
  - 38 Dywizja Piechoty – Aleksandropol
    - 2 Brygada Piechoty – Sarıkamış
      - 155 pułk piechoty – Sarıkamış

title: 155 Pułk Piechoty (Imperium Rosyjskie)

wikitext:
{{inne znaczenia|155 pułku piechoty [[Imperium Rosyjskie]]go|[[155 Pułk Piechoty|inne pułki piechoty noszące numer „155”]]}}

{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 155 pułk piechoty
 |nazwa oryginalna     = 155-й пехотный полк
 |znak                 = Coat of Arms of Russian Empire.svg
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = Attack of Russian Army in the Caucasus.jpg
 |opis grafiki         = Natarcie 155 pułku piechoty na pozycje tureckie
na Przełęczy Bardus w 1914
 |państwo              = Rosja
 |wariant flagi        = 1914
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               = 26 listopada{{odn|155-й пехотный полк|loc=Opis}}
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[I wojna światowa]]
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Sarıkamış]]
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Armia Imperium Rosyjskiego|Cesarska Armia Rosyjska]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[piechota]]
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}

'''155 pułk piechoty''' ([[Język rosyjski|ros]]. 155-й пехотный Кубинский полк{{odn|Spis pułków armii carskiej|loc=Piechota}}) – [[Oddział wojskowy|oddział]] [[piechota|piechoty]]  [[Armia Imperium Rosyjskiego|armii Imperium Rosyjskiego]].

== Charakterystyka ==
Sformowany w 1863{{odn|Пехотные полки – 155-й полк|loc=Informacje}}. Stacjonował między innymi w m. [[Sarıkamış]].

 W przededniu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] pułk [[Etat (wojsko)|etatowo]] posiadał cztery [[batalion]]y po cztery [[kompania|kompanie]] oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 [[Oficer (wojsko)|oficerów]]. Na szczeblu pułku występował także pododdział [[karabin maszynowy|karabinów maszynowych]] (8 km), [[łączność wojskowa|łączności]] (w tym 14 konnych [[Łącznik (osoba)|gońców]] i 21 [[telefon]]istów) i zwiadowczy (64 [[zwiadowca|zwiadowców]], w tym 4 [[Kolarz (żołnierz)|kolarzy]]). W sumie pułk liczył około 4000 [[żołnierz]]y{{odn|Cornish|2016|s=14}}.

Rozformowany w 1918.

== Podporządkowanie ==

; Lipiec 1914{{odn|The Russian Army 1914|loc=Divisions}}<nowiki>:</nowiki>
* [[1 Kaukaski Korpus Armijny]] – [[Tbilisi]]{{odn|The Russian Army 1914|loc=Corps}}
** [[39 Dywizja Piechoty (Imperium Rosyjskie)|38 Dywizja Piechoty]] – [[Aleksandropol]]
*** 2 Brygada Piechoty – [[Sarıkamış]]
**** 155 pułk piechoty – Sarıkamış

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://marksrussianmilitaryhistory.info/RUSS1914.html |tytuł = The Russian Army, 1914 |nazwisko = Conrad |imię = Mark |data = 2001 |język = en |data dostępu = 2023-09-30 |odn = {{odn/id|The Russian Army 1914|loc=}} }}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Cornish | imię = Nik| tytuł = Armia rosyjska 1914 – 1918 | rok = 2016 | miejsce = Oświęcim | wydawca = Wydawnictwo Napoleon V | isbn = 9788365746009 | odn = tak}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.grwar.ru/units/item/1214.html |tytuł = 155-й пехотный полк |nazwisko =  Likhotvorik |imię = Alexey |praca = Русская армия в Первой мировой войне |opublikowany = grwar.ru |data = 2012 |język = ru |data dostępu = 2025-05-31 |odn = {{odn/id|155-й пехотный полк|loc=}} }}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.armiacarska.com/spis_pulkow.htm | tytuł = Spis pułków armii carskiej | opublikowany = armiacarska.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20071109011810/http://www.armiacarska.com/spis_pulkow.htm | zarchiwizowano = 2007-11-09| odn = {{odn/id|Spis pułków armii carskiej|loc=Piechota}} }} {{lang|pl}}
* {{Cytuj stronę |url = https://ria1914.info/index.php?title=155-%D0%B9_%D0%BF%D0%B5%D1%85%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D0%9A%D1%83%D0%B1%D0%B8%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%BA |tytuł = 155-й пехотный полк |praca = Офицеры русской императорской армии |opublikowany = ria1914.info |język = ru |data dostępu = 2025-08-02 |odn = {{odn/id|Пехотные полки – 155-й полк|loc=}} }}

{{Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego}}

[[Kategoria:Pułki piechoty Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1863]]
[[Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1918]]

title: · 155 pułk piechoty155-й пехотный полк

Państwo: Imperium Rosyjskie

Święto: 26 listopada

Dyslokacja: Sarıkamış

Rodzaj sił zbrojnych: Cesarska Armia Rosyjska

Rodzaj wojsk: piechota