text:
# Jewgienij Gradowicz
Jewgienij Gradowicz (ur. 7 sierpnia 1986 w Igrimie) – rosyjski bokser, były zawodowy mistrz świata wagi piórkowej (do 126 funtów) federacji IBF.

## Kariera amatorska
W trakcie kariery amatorskiej wygrał 126 walk i 24 przegrał.

## Kariera zawodowa
Karierę zawodową rozpoczął 19 marca 2010. Do grudnia 2012 stoczył 16 walk, wszystkie wygrywając.
1 marca 2013 otrzymał szansę walki o tytuł mistrzowski federacji IBF w wadze piórkowej. Zmierzył się w Mashantucknet z broniącym tytułu Australijczykiem Billym Dibem. Zwyciężył niejednogłośnie na punkty i został nowym mistrzem świata.
30 maja 2015 w Londynie przegrał z Lee Selby (21-1, 8 KO), po czterech obronach stracił tytuł mistrza świata federacji IBF. W ósmej rundzie na czole Rosjanina pojawiło się rozcięcie, po konsultacji z lekarzem sędzia zastopował pojedynek. Z powodu kontuzji powstałej po przypadkowym zderzeniu głowami, podliczono karty sędziowskie (72:80, 73:79 i 73:79 dla Walijczyka). W czerwcu 2015 obóz Rosjanina złożył oficjalny protest do władz IBF w sprawie przerwania walki.

title: Jewgienij Gradowicz

wikitext:
{{Zawodnik sportów walki infobox
 |dyscyplina            = boks
 |imię i nazwisko       = Jewgienij Gradowicz
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 7 sierpnia 1986
 |miejsce urodzenia     = [[Igrim]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |obywatelstwo          = [[Rosja]]
 |wzrost                = 173
 |masa ciała            =
 |styl walki            = praworęczny
 |trener                =
 |debiut                =
 |federacja             =
 |kategoria wagowa      = piórkowa
 |klub                  =
 |liczba walk           = 21
 |zwycięstwa            = 19 (9 KO)
 |nokauty               =
 |poddania              =
 |decyzje               =
 |porażki               = 1
 |remisy                = 1
 |nieodbyte             =
 |data                  = 30 maja 2015
 |medale                =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
 |www                   =
}}
'''Jewgienij Gradowicz''' (ur. [[7 sierpnia]] [[1986]] w [[Igrim]]ie) – [[Rosja|rosyjski]] bokser, były zawodowy mistrz świata wagi piórkowej (do 126 funtów) federacji [[International Boxing Federation|IBF]].

== Kariera amatorska ==
W trakcie kariery amatorskiej wygrał 126 walk i 24 przegrał.

== Kariera zawodowa ==
Karierę zawodową rozpoczął 19 marca 2010. Do grudnia 2012 stoczył 16 walk, wszystkie wygrywając.

1 marca 2013 otrzymał szansę walki o tytuł mistrzowski federacji IBF w wadze piórkowej. Zmierzył się w Mashantucknet z broniącym tytułu Australijczykiem [[Billy Dib|Billym Dibem]]. Zwyciężył niejednogłośnie na punkty i został nowym mistrzem świata<ref>[http://www.bokser.org/content/2013/03/02/055302/index.jsp Gradowicz zdetronizował Diba!] (Bokser.org) [dostęp 2013-03-02].</ref>.

30 maja 2015 w Londynie przegrał z Lee Selby (21-1, 8 KO), po czterech obronach stracił tytuł mistrza świata federacji IBF. W ósmej rundzie na czole Rosjanina pojawiło się rozcięcie, po konsultacji z lekarzem sędzia zastopował pojedynek. Z powodu kontuzji powstałej po przypadkowym zderzeniu głowami, podliczono karty sędziowskie (72:80, 73:79 i 73:79 dla Walijczyka)<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.bokser.org/content/2015/05/30/215319/index.jsp |tytuł = Lee Selby zdetronizował Gradowicza |data = 30 maja 2015 |opublikowany = Bokser.org |język = pl |data dostępu = 2015-05-30}}</ref>. W czerwcu 2015 obóz Rosjanina złożył oficjalny protest do władz [[International Boxing Federation|IBF]] w sprawie przerwania walki<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.bokser.org/content/2015/06/15/134104/index.jsp |tytuł = Obóz Gradowicza złożył protest ws. walki z Selbym |data = 15 czerwca 2015 |opublikowany = Bokser.org |język = pl |data dostępu = 2015-06-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Mistrzowie świata wagi piórkowej w boksie}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://boxrec.com/media/index.php?title=Human:531920 Biografia Jewgienija Gradowicza] (BoxRec.com)
* [https://boxrec.com/en/proboxer/531920 Lista walk zawodowych Jewgienija Gradowicza] (BoxRec.com)

{{SORTUJ:Gradowicz, Jewgienij}}
[[Kategoria:Rosyjscy bokserzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1986]]
[[Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi piórkowej]]

title: · Jewgienij Gradowicz

Data i miejsce urodzenia: 7 sierpnia 1986 · Igrim

Obywatelstwo: Rosja

Styl walki: praworęczny

Kategoria wagowa: piórkowa


text:
# Steel Prophet
Steel Prophet – amerykański zespół power-metalowy założony w latach 80. XX wieku, którego liderem jest Steve Kachinsky.

## Dyskografia
- Inner Ascendance (1990)
- The Goddess Principle (1995)
- Continuum EP (1996)
- Into the Void (Hallucinogenic Conception) (1997)
- Dark Hallucinations (1999)
- Messiah (2000)
- Book of the Dead (2001)
- Unseen (2002)
- Beware (2004)
- Genesis (2006)

wikiname: plwiki

title: Steel Prophet

in_language: pl

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Steel Prophet
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    =
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|USA}}
 |gatunek          = [[Power metal]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład            = [[Rick Mythiasin]]
[[Steve Kachinsky]]
[[Horacio Colmenares]]
[[Vince Dennis]]
[[Gene McEwen]]
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Steel Prophet''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] zespół [[Power metal|power-metalowy]] założony w latach 80. XX wieku, którego liderem jest [[Steve Kachinsky]].

== Dyskografia ==
* Inner Ascendance (1990)
* The Goddess Principle (1995)
* Continuum EP (1996)
* Into the Void (Hallucinogenic Conception) (1997)
* Dark Hallucinations (1999)
* Messiah (2000)
* Book of the Dead (2001)
* Unseen (2002)
* Beware (2004)
* Genesis (2006)

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie zespoły powermetalowe]]
[[Kategoria:Zespoły muzyczne z Los Angeles]]

title: Steel Prophet

Pochodzenie: Stany Zjednoczone

Gatunek: Power metal


text:
# Chrystianizacja Danii
Chrystianizacja Danii – proces chrystianizacji Danii od VIII wieku naszej ery.

## Początki
W VIII wieku arcybiskup Wilibrord próbował bezskutecznie nawrócić ówczesnego króla Danii Ongendusa. Za czasów Karola Wielkiego nie powiodły się także kolejne próby chrystianizacji. Idea zjednoczenia Cesarstwa i Kościoła została zrealizowana dopiero za panowania Ludwika I Pobożnego. Za namową Arcybiskupów Agobarda z Lyon i Ebo z Reims została podjęta kolejna próba misji na północy kraju. Plany te jednak zostały pokrzyżowane przez zamordowanie duńskiego przywódcy wikingów Gudfreda w 810 roku. Jego synowie wygnali głównego pretendenta do korony Haralda Klaka, który został wasalem króla Ludwika.

## Kolejne próby chrystianizacji
W roku 822 papież Paschalis I wydał bullę, która obejmowała między innymi pozwolenie na chrystianizację przez arcybiskupa Ebo. Tereny, które miały zostać objęte misją nie zostały tam jednak sprecyzowane. Rok później odbyła się pierwsza podróż misjonarska arcybiskupa do Danii. W roku 831 powstało z polecenia cesarza Ludwika arcybiskupstwo w Hamburgu. Arcybiskup otrzymał wtedy prawo do powoływania biskupów, a także delegowania księży. Poświęcenie pierwszego arcybiskupa Ansgara, a także otrzymanie przez niego paliusza i udzielenie mu legacji, potwierdziło utworzenie arcybiskupstwa misyjnego w Hamburgu. Misja ta została jednak przerwania w wyniku grabieży Hamburga przez Duńczyków w 845 roku. W 848 zgodnie z wydaną przez papieża Mikołaja I Wielkiego bullą zostało utworzone arcybiskupstwo hambursko-bremeńskie. Ansgar sprzymierzył się z poselstwami Ludwika Niemieckiego (843) oraz Horika I (847), co ułatwiło mu uzyskanie zgody na budowę kościoła w Szlezwiku. W następnych latach misja ewangelizacyjna utrudniona była między innymi przez wojnę domową, w którą zamieszany był Horik I. Ponowne próby podjął arcybiskup hambursko-bremeński Unni, popierany przez Haralda Sinozębego, którego ojciec Gorm Stary zjednoczył Danię, jednak prawdopodobnie przyczynił się do zniszczenia kościoła w Szlezwiku.

## Przyjęcie chrztu
Za panowania Ottona I Wielkiego zostały utworzone w Danii trzy biskupstwa: Szlezwik, Ripen i Aarhus. Harald Sinozęby przyjął chrzest w 965 roku. Duńscy biskupi zostali sufraganami hamburskiego arcybiskupa i zarazem członkami Kościoła w Cesarstwie. Z czasem zaczęły narastać dążenia do uzyskania autonomii. Coraz więcej kościołów zaczęło nawiązywać bezpośredni kontakt z papieżem. Dla kurii podstawowym wymogiem zakończenia misji ewangelizacyjnej było usamodzielnienie się skandynawskich kościołów. Składały się na to między innymi czynniki takie jak: przyjęcie wiary chrześcijańskiej przez panujących, a także większą część ludności oraz powołanie do życia odpowiednich instytucji kościelnych.

## Usamodzielnienie Kościoła duńskiego
Po śmierci Haralda Sinozębego tron objął jego syn Swen Widłobrody. Za jego panowania przybywali do Danii angielscy misjonarze, między innymi Biskup Gotebald, którego Swen Widłobrody oddelegował do Skanii. Wkrótce duński Kościół zaczął samodzielną misję ewangelizacyjną. Podczas szerzenia religii chrześcijańskiej wśród Słowian połabskich w 1018 roku poniósł śmierć proboszcz Oddar. Następcą Swena Widłobrodego był Kanut Wielki. Za jego panowania papież Benedykt VIII napisał po raz pierwszy bezpośredni list do Duńczyków. Zostały również zrealizowane dążenia do wyzwolenia się spod arcybiskupstwa hamburskiego. Panowanie Kanuta Wielkiego to czas, w którym zostało wprowadzone świętopietrze.

title: Chrystianizacja Danii

wikitext:
'''Chrystianizacja Danii''' – proces [[Chrystianizacja|chrystianizacji]] [[Dania|Danii]] od VIII wieku naszej ery.

== Początki ==

W VIII wieku arcybiskup [[Wilibrord apostoł Fryzów|Wilibrord]] próbował bezskutecznie nawrócić ówczesnego króla Danii Ongendusa. Za czasów Karola Wielkiego nie powiodły się także kolejne próby chrystianizacji. Idea zjednoczenia Cesarstwa i Kościoła została zrealizowana dopiero za panowania [[Ludwik I Pobożny|Ludwika I Pobożnego]]. Za namową Arcybiskupów Agobarda z Lyon i Ebo z Reims została podjęta kolejna próba misji na północy kraju<ref name="erzbistum-hamburg.de">http://www.erzbistum-hamburg.de/ebhh/Erzbistum/Daten_Fakten/layer_geschichte.php</ref>. Plany te jednak zostały pokrzyżowane przez zamordowanie duńskiego przywódcy wikingów Gudfreda w 810 roku. Jego synowie wygnali głównego pretendenta do korony [[Harald Klak|Haralda Klaka]], który został wasalem króla Ludwika.

== Kolejne próby chrystianizacji ==

W roku 822 papież [[Paschalis I]] wydał bullę, która obejmowała między innymi pozwolenie na chrystianizację przez arcybiskupa Ebo. Tereny, które miały zostać objęte misją nie zostały tam jednak sprecyzowane. Rok później odbyła się pierwsza podróż misjonarska arcybiskupa do Danii. W roku 831 powstało z polecenia cesarza Ludwika arcybiskupstwo w Hamburgu. Arcybiskup otrzymał wtedy prawo do powoływania biskupów, a także delegowania księży. Poświęcenie pierwszego arcybiskupa [[Oskar (święty)|Ansgara]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.grad.svd-mad.org/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=88 | tytuł=home.pl : Najlepszy hosting. Domeny, serwery, e-mail, sklepy internetowe, SSL<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.grad.svd-mad.org | data dostępu=2017-12-27 | archiwum=https://web.archive.org/web/20150121183108/http://www.grad.svd-mad.org/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=88 | zarchiwizowano=2015-01-21 }}</ref>, a także otrzymanie przez niego paliusza i udzielenie mu legacji, potwierdziło utworzenie arcybiskupstwa misyjnego w Hamburgu. Misja ta została jednak przerwania w wyniku grabieży Hamburga przez Duńczyków w 845 roku. W 848 zgodnie z wydaną przez papieża [[Mikołaj I Wielki|Mikołaja I Wielkiego]] bullą zostało utworzone arcybiskupstwo hambursko-bremeńskie<ref name="erzbistum-hamburg.de"/>. Ansgar sprzymierzył się z poselstwami [[Ludwik II Niemiecki|Ludwika Niemieckiego]] (843) oraz Horika I (847), co ułatwiło mu uzyskanie zgody na budowę kościoła w [[Szlezwik (miasto)|Szlezwiku]]. W następnych latach misja ewangelizacyjna utrudniona była między innymi przez wojnę domową, w którą zamieszany był Horik I. Ponowne próby podjął arcybiskup hambursko-bremeński Unni, popierany przez [[Harald Sinozęby|Haralda Sinozębego]], którego ojciec [[Gorm Stary]] zjednoczył Danię, jednak prawdopodobnie przyczynił się do zniszczenia kościoła w Szlezwiku<ref>{{Cytuj | url=https://www.heiligenlexikon.de/BiographienH/Harald_Blaatand.html | tytuł=Harald IV. Blaatand - Ökumenisches Heiligenlexikon<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.heiligenlexikon.de | język=de | data dostępu=2017-11-17}}</ref>.

== Przyjęcie chrztu ==

Za panowania [[Otton I Wielki|Ottona I Wielkiego]] zostały utworzone w Danii trzy biskupstwa: Szlezwik, Ripen i Aarhus. Harald Sinozęby przyjął chrzest w 965 roku. Duńscy biskupi zostali sufraganami hamburskiego arcybiskupa i zarazem członkami Kościoła w Cesarstwie. Z czasem zaczęły narastać dążenia do uzyskania autonomii. Coraz więcej kościołów zaczęło nawiązywać bezpośredni kontakt z papieżem. Dla kurii podstawowym wymogiem zakończenia misji ewangelizacyjnej było usamodzielnienie się skandynawskich kościołów. Składały się na to między innymi czynniki takie jak: przyjęcie wiary chrześcijańskiej przez panujących, a także większą część ludności oraz powołanie do życia odpowiednich instytucji kościelnych.

== Usamodzielnienie Kościoła duńskiego ==

Po śmierci Haralda Sinozębego tron objął jego syn [[Swen Widłobrody]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.mittelalter-server.de/Mittelalter-Herrscher/Das-Mittelalter-Herrscher_8.html | tytuł=Sven Haraldson - Sven Gabelbart - Herrscher im Mittelalter<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.mittelalter-server.de | język=de | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Za jego panowania przybywali do Danii angielscy misjonarze, między innymi Biskup Gotebald, którego Swen Widłobrody oddelegował do Skanii. Wkrótce duński Kościół zaczął samodzielną misję ewangelizacyjną. Podczas szerzenia religii chrześcijańskiej wśród [[Słowianie połabscy|Słowian połabskich]] w 1018 roku poniósł śmierć proboszcz Oddar. Następcą Swena Widłobrodego był [[Kanut Wielki]]. Za jego panowania papież [[Benedykt VIII]] napisał po raz pierwszy bezpośredni list do Duńczyków. Zostały również zrealizowane dążenia do wyzwolenia się spod arcybiskupstwa hamburskiego. Panowanie Kanuta Wielkiego to czas, w którym zostało wprowadzone [[świętopietrze]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Historia religii w Danii]]
[[Kategoria:Chrześcijaństwo w Danii]]


text:
# Birtsmorton
Birtsmorton – wieś w Anglii, w hrabstwie Worcestershire, w dystrykcie Malvern Hills. Leży 20 km na południe od miasta Worcester i 160 km na zachód od Londynu. Miejscowość liczy 250 mieszkańców.

title: Birtsmorton

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Birtsmorton
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Birtsmorton churcht.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Birtsmorton
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[West Midlands (region)|West Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Worcestershire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Malvern Hills (dystrykt)|Malvern Hills]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 250
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01684
 |kod pocztowy                 = WR13
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Worcestershire
 |współrzędne                  = 52°1′3″N 2°17′28″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Birtsmorton''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Worcestershire]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Malvern Hills (dystrykt)|Malvern Hills]]. Leży 20 km na południe od miasta [[Worcester]] i 160 km na zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SO8002635549|tytuł=Birtsmorton na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>. Miejscowość liczy 250 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Worcestershire]]

title: Birtsmorton

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: West Midlands

Hrabstwo: Worcestershire

Dystrykt: Malvern Hills


text:
# (73859) 1996 XK5
(73859) 1996 XK5 – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,78 lat w średniej odległości 2,43 j.a. Odkryta 7 grudnia 1996 roku.

title: (73859) 1996 XK5

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 73859
 |       nazwa = 1996 XK5
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Takao Kobayashi|T. Kobayashi]]
 |       dzień = 7 grudnia
 |         rok = 1996
 |występowanie =
 |wielka_półoś = 2,4254
 |    mimośród = 0,1283
 |  peryhelium = 2,1142
 |    aphelium = 2,7366
 |         lat = 3
 |         dni = 284
 |      godzin = 17
 |    prędkość = 19,12
 |  nachylenie = 13,22
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 15
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(73859) 1996 XK5''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,78 lat w średniej odległości 2,43 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[7 grudnia]] [[1996]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 73001–74000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|73859}}
* {{JPLorb|73859}}
* {{MPC|73859}}

{{SORTUJ:1996 XK5}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nienazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1996]]

title: (73859) 1996 XK5

Odkrywca: T. Kobayashi

Data odkrycia: 7 grudnia 1996

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 284 dni 17 godzin


text:
# ISO 3166-2:DE
Kody ISO 3166-2 dla krajów związkowych Niemiec:
| kraj związkowy                | kod   |
| ----------------------------- | ----- |
| Badenia-Wirtembergia          | DE-BW |
| Bawaria                       | DE-BY |
| Berlin                        | DE-BE |
| Brandenburgia                 | DE-BB |
| Brema                         | DE-HB |
| Hamburg                       | DE-HH |
| Hesja                         | DE-HE |
| Meklemburgia-Pomorze Przednie | DE-MV |
| Dolna Saksonia                | DE-NI |
| Nadrenia Północna-Westfalia   | DE-NW |
| Nadrenia-Palatynat            | DE-RP |
| Saara                         | DE-SL |
| Saksonia                      | DE-SN |
| Saksonia-Anhalt               | DE-ST |
| Szlezwik-Holsztyn             | DE-SH |
| Turyngia                      | DE-TH |

title: ISO 3166-2:DE

wikitext:
Kody [[ISO 3166-2]] dla [[kraje związkowe Niemiec|krajów związkowych]] [[Niemcy|Niemiec]]:
{| class="wikitable"
|-
! kraj związkowy !! kod
|-
| [[Badenia-Wirtembergia]] || DE-BW
|-
| [[Bawaria]] || DE-BY
|-
| [[Berlin]] || DE-BE
|-
| [[Brandenburgia]] || DE-BB
|-
| [[Brema (kraj związkowy)|Brema]] || DE-HB
|-
| [[Hamburg]] || DE-HH
|-
| [[Hesja]] || DE-HE
|-
| [[Meklemburgia-Pomorze Przednie]] || DE-MV
|-
| [[Dolna Saksonia]] || DE-NI
|-
| [[Nadrenia Północna-Westfalia]] || DE-NW
|-
| [[Nadrenia-Palatynat]] || DE-RP
|-
| [[Saara]] || DE-SL
|-
| [[Saksonia]] || DE-SN
|-
| [[Saksonia-Anhalt]] || DE-ST
|-
| [[Szlezwik-Holsztyn]] || DE-SH
|-
| [[Turyngia]] || DE-TH
|}

== Zobacz też ==
* kody [[ISO 3166-1]] dla państw

{{ISO 3166}}

[[Kategoria:ISO 3166|2:DE]]
[[Kategoria:Podział administracyjny Niemiec]]


text:
# Trejak
Trejak (cyr. Трејак) – wieś w Serbii, w okręgu pczyńskim, w gminie Bujanovac. W 2002 roku liczyła 255 mieszkańców.

title: Trejak

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Trejak
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Трејак}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Serbia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg pczyński|pczyński]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Bujanovac|Bujanovac]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2002
 |liczba ludności              = 255{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Trejak''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Трејак) – [[wieś]] w [[Serbia|Serbii]], w [[Okręg pczyński|okręgu pczyńskim]], w [[Gmina Bujanovac|gminie Bujanovac]]. W 2002 roku liczyła 255 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/Popis2011/Knjiga20.pdf|tytuł=Popis stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Republici Srbiji|opublikowany=Republički zavod za statistiku|język=sr|data dostępu=2019-08-20}}</ref>
}}

{{Gmina Bujanovac}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w okręgu pczyńskim]]

title: TrejakТрејак

Państwo: Serbia

Okręg: pczyński

Gmina: Bujanovac


text:
# Heiligenstein
Heiligenstein – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Dolny Ren.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 730 osób, 183 os./km².

title: Heiligenstein

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Heiligenstein
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Heiligenstein
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         = Heiligenstein 075.JPG
 |opis zdjęcia                    = Heiligenstein, kościół luterański
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Dolny Ren]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Sélestat-Erstein|Sélestat-Erstein]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 67189
 |powierzchnia                    = 3,99 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 730
 |gęstość zaludnienia             = 183 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 67140
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Dolny Ren
 |współrzędne                     = 48°25′N 7°27′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
{{ISG|Heiligenstein}}
'''Heiligenstein''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Dolny Ren]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 730 osób, 183 os./km².

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Sélestat-Erstein}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Dolny Ren]]

title: Heiligenstein

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Dolny Ren

Okręg: Sélestat-Erstein

• gęstość: 183 os./km²


text:
# Bulgarski Pościkk
Bulgarski Pościkk – polski film komediowy stworzony przez Zespół Filmowy Skurcz jako jego pierwsza pełnometrażowa produkcja. Film jest parodią filmów szpiegowskich. Swą premierę miał dnia 15 lipca 2001 r. Autorami scenariusza są Grzegorz Paraska i Bartosz Walaszek, którzy odgrywają również główne role.

## Fabuła
Laszlo i Asparuch, dwóch asów bułgarskiego wywiadu, dostaje od swojego szefa misję przechwycenia znajdujących się w Warszawie tajnych mikrofilmów, które zawierają kompromitujące dla ich państwa materiały. Ponadto mają za zadanie zlikwidować innych bułgarskich szpiegów, którzy zdecydowali się kolaborować z wywiadami zachodnimi.

## Obsada
- Bartosz Walaszek – Asparuch, sierżant Mścisław Pięść
- Grzegorz Paraska – Laszlo, jeden z szachistów
- Krzysztof Żelazko – Żiwkow
- Piotr Paraska – ambasador Bułgarii i jego bracia bliźniacy
- Marcin Rudowski – Zdrawko
- Łukasz Walaszek – przesłuchiwany agent, pracownik wypożyczalni, kierowca-dresiarz, arabski karateka
- Paweł Szamburski – mafiozo
- Paweł Staszewski – wieśniak, jeden z szachistów
- Joanna Kalińska – dziewczyna w dresie
- Piotr Kaliński – ochroniarz
- Rafał Krzyżanowski – dresiarz
- Mariusz Kowalski – sportowiec
- Krzysztof Radzimski – sklepikarz, porucznik Nos
- i inni

title: Bulgarski Pościkk

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Bulgarski Pościkk
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[komedia]], [[film sensacyjny|sensacyjny]], [[film akcji|akcja]], [[teatr absurdu|absurd]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = [[15 lipca]] [[2001]]
 |kraj produkcji   = [[Polska]]
 |język            = polski
 |czas trwania     = 50 min
 |reżyseria        = Bartosz Walaszek
 |scenariusz       = Bartosz Walaszek<br />Grzegorz Paraska
 |główne role      =
 |muzyka           = Bartosz Walaszek
 |zdjęcia          = Łukasz Walaszek
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           = Bartosz Walaszek
 |produkcja        = [[Zespół Filmowy Skurcz|Zespół Filmowy "Skurcz"]]
 |wytwórnia        = [[Zespół Filmowy Skurcz|Zespół Filmowy "Skurcz"]]
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          = Grand Prix Festiwalu Młodego Kina Tenbit Film Forum 2001
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Bulgarski Pościkk''' – polski [[film komediowy]] stworzony przez [[Zespół Filmowy Skurcz]] jako jego pierwsza pełnometrażowa produkcja. Film jest parodią filmów szpiegowskich. Swą premierę miał dnia 15 lipca 2001 r. Autorami scenariusza są [[Grzegorz Paraska]] i [[Bartosz Walaszek]], którzy odgrywają również główne role.

== Fabuła ==
Laszlo i Asparuch, dwóch asów [[bułgaria|bułgarskiego]] wywiadu, dostaje od swojego szefa misję przechwycenia znajdujących się w [[Warszawa|Warszawie]] tajnych mikrofilmów, które zawierają kompromitujące dla ich państwa materiały. Ponadto mają za zadanie zlikwidować innych bułgarskich szpiegów, którzy zdecydowali się kolaborować z wywiadami zachodnimi.

== Obsada ==
* [[Bartosz Walaszek]] – Asparuch, sierżant Mścisław Pięść
* [[Grzegorz Paraska]] – Laszlo, jeden z szachistów
* [[Krzysztof Żelazko]] – Żiwkow
* [[Piotr Paraska]] – ambasador Bułgarii i jego bracia bliźniacy
* [[Marcin Rudowski]] – Zdrawko
* [[Łukasz Walaszek]] – przesłuchiwany agent, pracownik wypożyczalni, kierowca-dresiarz, arabski karateka
* [[Paweł Szamburski]] – mafiozo
* [[Paweł Staszewski (aktor)|Paweł Staszewski]] – wieśniak, jeden z szachistów
* [[Joanna Kalińska]] – dziewczyna w dresie
* [[Piotr Kaliński]] – ochroniarz
* [[Rafał Krzyżanowski]] – dresiarz
* Mariusz Kowalski – sportowiec
* [[Dr Yry|Krzysztof Radzimski]] – sklepikarz, porucznik Nos
* i inni

== Bibliografia ==
* {{Filmweb|tytuł|107557|Bułgarski pościkk}}

[[Kategoria:Polskie filmy z 2001 roku]]
[[Kategoria:Polskie filmy komediowe]]

title: Bulgarski Pościkk

Gatunek: komedia, sensacyjny, akcja, absurd

Kraj produkcji: Polska

Język: polski

Czas trwania: 50 min

Reżyseria: Bartosz Walaszek

Scenariusz: Bartosz Walaszek · Grzegorz Paraska

Muzyka: Bartosz Walaszek

Zdjęcia: Łukasz Walaszek

Montaż: Bartosz Walaszek

Produkcja: Zespół Filmowy "Skurcz"

Wytwórnia: Zespół Filmowy "Skurcz"


text:
# Repasaż
Repasaż − sposób przeprowadzania eliminacji do kolejnych faz zawodów sportowych stosowany m.in. w kolarstwie, szermierce, judo, taekwondo, karate, zapasach, kajakarstwie i wioślarstwie. Zakłada odbycie powtórnej walki (wyścigu) o awans do dalszych zawodów dla zawodników, którzy nie zakwalifikowali się bezpośrednio do dalszej części rywalizacji.

title: Repasaż

wikitext:
{{dopracować|źródła=2022-05}}
'''Repasaż''' − sposób przeprowadzania eliminacji do kolejnych faz zawodów sportowych stosowany m.in. w [[Kolarstwo|kolarstwie]], [[Szermierka|szermierce]], [[judo]], [[taekwondo]], [[karate]], [[zapasy|zapasach]], [[kajakarstwo|kajakarstwie]] i [[wioślarstwo|wioślarstwie]]. Zakłada odbycie powtórnej walki ([[wyścig]]u) o awans do dalszych zawodów dla zawodników, którzy nie zakwalifikowali się bezpośrednio do dalszej części rywalizacji.

[[Kategoria:Systemy rozgrywek sportowych]]


text:
# Jelonki (Jelenin)
Jelonki – kolonia wsi Jelenin w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna.
W latach 1975–1998 kolonia należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

title: Jelonki (Jelenin)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Jelonki|Jelonki w innych znaczeniach tej nazwy]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Jelonki
 |rodzaj miejscowości    = kolonia wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = zachodniopomorskie
 |powiat                 = [[Powiat gryfiński|gryfiński]]
 |gmina                  = [[Chojna (gmina)|Chojna]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Jelenin (województwo zachodniopomorskie)|Jelenin]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 4
 |rok                    = 2004
 |strefa numeracyjna     = 91
 |kod pocztowy           = 74-500{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = ZGR
 |SIMC                   = 0773707
 |kod mapy               = Chojna (gmina)
 |współrzędne            = 52°55'47"N 14°29'45"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|46245|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Jelonki''' – [[Kolonia (osada)|kolonia]] [[wieś|wsi]] [[Jelenin (województwo zachodniopomorskie)|Jelenin]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]], w [[powiat gryfiński|powiecie gryfińskim]], w [[Chojna (gmina)|gminie Chojna]]{{r|R2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] kolonia należała administracyjnie do [[Województwo szczecińskie (1975–1998)|województwa szczecińskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

<ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>

<ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=397|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* [https://wybory2007.pkw.gov.pl/SJM/PL/KOMISJE/320000/320603.htm PKW]
{{Gmina Chojna}}

[[Kategoria:Jelenin (województwo zachodniopomorskie)]]

title: Jelonki

Państwo: Polska

Województwo: zachodniopomorskie

Powiat: gryfiński

Gmina: Chojna

Część miejscowości: Jelenin

Tablice rejestracyjne: ZGR


text:
# Besná
Besná (1807 m) – szczyt w środkowej części Niżnych Tatrach na Słowacji. Wznosi się w tzw. Ďumbierskich Tatrach pomiędzy przełęczami Králička (1687 m) i Kumštové sedlo (1549 m).
Besná to szczyt o minimalnej wybitności, na większości map niepodpisany. Wymieniony jest na turystycznej mapie Słowacji (w wersji OTMH). Jest zwornikiem dla trzech grzbietów:
- północno-zachodni łączący Besną z Dziumbierem. Grzbiet ten nosi nazwę Kraličká (taką samą jak przełęcz). Stoi na nim schronisko Štefánika,
- południowy, zakręcający na południowy zachód grzbiet Malý Gápeľ,
- długi grzbiet północno-wschodni, dalej kilkakrotnie zmieniający kierunek i ciągnący się aż do przełęczy Czertowica[1].

Besná wznosi się nad trzema dolinami; od północy nad Starobocianską doliną, od południowego zachodu nad doliną Pošova Mlynná, od południowego wschodu nad Kumštovą doliną. Znajduje się w obrębie Parku Narodowego Niżne Tatry.

## Turystyka
Przez Besną prowadzi główny grzbietowy szlak Niżnych Tatr – Cesta hrdinov SNP. Omija jej wierzchołek, trawersując zbocza Besny po północnej stronie nad Starobocianską doliną. Na przełęczy Kraličká dołącza do niego żółty szlak mający swój początek przy drodze krajowej nr 72 powyżej ostatnich zabudowań wsi Vyšná Boca.
Szczyt i grzbiet Besny są bezleśne, trawiaste. Dzięki temu rozciąga się z nich szeroka panorama widokowa.
  Čertovica – Lajštroch – Rovienky – Kumštové sedlo – Králička – Schronisko Štefánika. Odległość 8,3 km, suma podejść 742 m, suma zejść 250 m, czas przejścia 3 h (z powrotem 2,30 h).
  Kraličká, rozdroże – Starobocianska dolina – początek szlaku przy drodze nr 72. Odległość 6 km, suma zejść 745, suma podejść 55 m, czas przejścia 1,50 h (z powrotem 3 h).

title: Besná

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Besná
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Maľý Gapeľ NT8.jpg
 |opis grafiki          = Kumštová dolina i Besná, w głębi [[Chopok]] i [[Dziumbier]]
 |państwo               = SVK
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Karpaty]], [[Niżne Tatry]]
 |wysokość              = 1807
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 48°55′06″N 19°40′31″E
 |commons               = category:Besná
}}
'''Besná''' (1807 m) – szczyt w środkowej części [[Niżne Tatry|Niżnych Tatrach]] na [[Słowacja|Słowacji]]. Wznosi się w tzw. [[Ďumbierske Tatry|Ďumbierskich Tatrach]] pomiędzy przełęczami [[Králička]] (1687 m) i [[Kumštové sedlo]] (1549 m)<ref name=hiking/>.

Besná to szczyt o minimalnej wybitności, na większości map niepodpisany. Wymieniony jest na turystycznej mapie Słowacji (w wersji OTMH)<ref name=hiking/>. Jest [[zwornik (geografia)|zwornikiem]] dla trzech grzbietów:
* północno-zachodni łączący Besną z [[Dziumbier]]em. Grzbiet ten nosi nazwę Kraličká (taką samą jak przełęcz). Stoi na nim [[schronisko Štefánika]],
* południowy, zakręcający na południowy zachód grzbiet [[Malý Gápeľ]],
* długi grzbiet północno-wschodni, dalej kilkakrotnie zmieniający kierunek i ciągnący się aż do przełęczy [[Czertowica]]<ref name=hiking/>.
Besná wznosi się nad trzema dolinami; od północy nad [[Starobocianska dolina|Starobocianską doliną]], od południowego zachodu nad doliną [[Pošova Mlynná]], od południowego wschodu nad [[Kumštová dolina|Kumštovą doliną]]. Znajduje się w obrębie [[Park Narodowy Niżne Tatry|Parku Narodowego Niżne Tatry]]<ref name=tatraplan/>.

== Turystyka ==
Przez Besną prowadzi główny grzbietowy szlak Niżnych Tatr – [[Cesta hrdinov SNP]]. Omija jej wierzchołek, trawersując zbocza Besny po północnej stronie nad Starobocianską doliną. Na przełęczy Kraličká dołącza do niego żółty szlak mający swój początek przy [[droga krajowa nr 72 (Słowacja)|drodze krajowej nr 72]] powyżej ostatnich zabudowań wsi [[Vyšná Boca]]<ref name=hiking/>.

Szczyt i grzbiet Besny są bezleśne, trawiaste. Dzięki temu rozciąga się z nich szeroka panorama widokowa<ref name=tatraplan/>.
: {{szlak SVK|czerwony}} Čertovica – [[Lajštroch]] – [[Rovienky (szczyt)|Rovienky]] – [[Kumštové sedlo]] – Králička – Schronisko Štefánika. Odległość 8,3 km, suma podejść 742 m, suma zejść 250 m, czas przejścia 3 h (z powrotem 2,30 h)<ref name=hiking/>.
: {{szlak SVK|żółty}} Kraličká, rozdroże – Starobocianska dolina – początek szlaku przy drodze nr 72. Odległość 6 km, suma zejść 745, suma podejść 55 m, czas przejścia 1,50 h (z powrotem 3 h)<ref name=hiking/>.
[[Plik:Besná NT8.jpg|mały|250px|lewo|Besna od zachodu]]
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=hiking>{{Cytuj stronę |url= http://mapy.hiking.sk/|tytuł= Turystyczna mapa Słowacji|data dostępu = 2019-06-16}}</ref>
<ref name=tatraplan>''Niżne Tatry – zachód. Mapa turystyczna  1:50'', Banská Bystrica: Tatraplan, 2013</ref>
}}

[[Kategoria:Szczyty Niżnych Tatr]]

title: Besná

Państwo: Słowacja

Pasmo: Karpaty, Niżne Tatry


text:
# Kean. Geniusz i Szaleństwo
Kean - Geniusz i Szaleństwo (fr. Kean, ou Désordre et Génie) – słuchowisko radiowe  z 2004 roku na podstawie dramatu Alexandre’a Dumasa (ojca) z 1836 roku opartae na wątkach z biografii słynnego brytyjskiego autora Edmunda Keana.

## Realizacja
Adaptacjaː Jean-Paul Sartre,
Przekładː Jerzy Macierakowski,
Opracowanie radioweː Iwona Malinowska,
Opracowanie muzyczneː Marian Szałkowski,
Realizacja akustycznaː Andrzej Brzoska,
Reżyseriaː Henryk Rozen.

## Osoby
| Osoba              | Jej rola w dramacie             | Aktor               |
| ------------------ | ------------------------------- | ------------------- |
| Kean               | Słynny aktor                    | Piotr Adamczyk      |
| Książę Walii       | Następca tronu                  | Mirosław Konarowski |
| Hrabia de Koefeld  | Ambasador Danii                 | Wojciech Zajdler    |
| Lord Medwill       | narzeczony Anny Dumby           | Marek Barbasiewicz  |
| Reżyser            |                                 | Jan Jurewicz        |
| Salomon            | sufler                          | Maciej Maciejewski  |
| Darius             | fryzjer                         | Jan Kulczycki       |
| Hrabina de Koefeld | żona ambasadora                 | Ewa Gawryluk        |
| Anna Dumby         | córka bogatego kupca            | Eliza Borowska      |
| Hrabina Goswill    | przyjaciółka hrabiny de Koefeld | Joanna Węgrzynowska |
| Gidsa              | służąca hrabiny de Koefeld      | Jolanta Wołłejko    |

## Treść

### Przyjęcie u księżnej Koefeld
Książę Walii przynosi do lady Gosswill wiadomość, że lord Mewill nadaremnie przygotowuje się do ślubu z Anną Dumby, bowiem wybranka jego serca uciekła właśnie z królem angielskiej sceny, Edmundem Keanem. Lady Gosswill domyśla się, że to z tego powodu aktor odmówił przybycia do niej, kiedy Kean zjawia się we drzwiach. Zaprzecza jakoby gdziekolwiek uciekał. Owszem Anna Dumby była u niego, ale go nie zastała. Prosi więc zebranych, żeby ktoś podjął się zdementować plotkę, która może złamać życie niewinnej kobiecie. Ze względu na reputację aktora nikt się nie kwapi. Wówczas Kean wydobywa list Anny i prosi księżnę Koefeld, by się z nim zapoznała i zaświadczyła o niewinności Anny. Znalazłszy się z Heleną sam na sam, daje jej odczytać również list umieszczony na odwrocie, w którym wyznaje jej miłość i prosi o schadzkę w jego garderobie. Helena przyrzeka się zjawić.

### W garderobie
Kean czeka na ukochaną, gdy niespodziewanie zjawia się książę Walii, towarzysz jego hulanek. Książę cytuje fragment jego listu do Heleny. Kean, przekonany, że ukochana go wydała przyznaje się do wszystkiego. Okazuje się jednak, że książę Walii blefował, zacytował, na chybił, trafił, fragment listu, który Kean już kilkukrotnie wcześniej mu cytował, zabiegając o względy innych kobiet. Teraz domaga się, by aktor zrezygnował z ambasadorowej, bo jej uwiedzenie może mieć wielorakie reperkusje polityczne. Proponuje, mu w imieniu króla, za pisemne zrzeczenie się Heleny, pokrycie wszystkich jego długów, w sumie sześciu tysięcy funtów. Kean wybucha gwałtowną tyradą przeciw możnym, którzy wielbią swych aktorów, ale nie pozwalają im mieć własnego życia. Nie chce wyrzec się ukochanej. Kiedy jednak książę oświadcza mu, że księżna Koefeld go nie odwiedzi, została bowiem zaproszona wraz  z mężem na bal, zgadza się zrezygnować ze starań o nią, gdyby istotnie nie przyszła, w przeciwnym razie książę pokryje jego długi. W chwilę później goniec przynosi list od księżnej Koefeld z przeproszeniem, że nie może przyjść z powodu balu. Książę triumfuje, gdy rozlega się pukanie i do garderoby wchodzi kobieta w woalce.
Nieznajomą okazuje się Anna Dumby, która przychodzi prosić Keana o radę jak zostać aktorką. Aktor jest zawiedziony, ale i zadowolony, bo książę Walii wyszedł przekonany, że odwiedziła go Helena. Proponuje Annie, by odegrała scenkę starania o rolę. Anna.

### W gospodzie
Rozradowana Anna wpada do pokoju Keana w tawernie. Przyszła w to miejsce, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w otrzymanym od niego liście. Kean nie wysyłał jej żadnego listu. Obawia się podstępu lorda Medwilla. Ponieważ dowiaduje się, że jego partnerka do roli Desdemony na jutrzejszy benefis nie zdoła dotrzeć na czas, proponuje zagranie tej roli Annie. Obiecuje przećwiczyć ją z dziewczyną przed występem, a tymczasem wyratować z kłopotów, w jakie popadła.

### Przed występem
Kean ćwiczy z Anną ostatnią scenę Otella, gdy do garderoby wpada zazdrosna hrabina de Koefeld i żąda by Anna nie wystąpiła tego wieczora, jeżeli aktor chce ją jeszcze oglądać. Ktoś puka do drzwi i Kean ukrywa hrabinę. Wchodzą książę Walii i hrabia Koefeld. Hrabia opowiada o zatargu jaki miał wczoraj lord Medwill i o tym, że nie chciał bić się z komediantem. Po wyjściu hrabiego Kean prosi księcia, przez wzgląd na ich przyjaźń, by nie korzystał tego wieczora z loży hrabiny. Książę zgadza się jeśli aktor pisemnie zrzeknie się praw do Heleny. Aktor jednak odmawia. Do garderoby zagląda służąca lady Koefeld, która zostawiła gdzieś podarowany jej przez księcia Walii wachlarz. Salomon potwierdza, że książę Walii zasiadł w loży hrabiny Koefeld, czym wprawia aktora w rozgoryczenie. Kean odwleka wyjście na scenę, by za zgodą Anny szukać dla niej zastępczyni. Publiczność gwiżdże, a reżyser grozi aktorowi więzieniem, jeśli nie wystąpi. Kean ostatecznie zgadza się pod wpływem namów Anny na występ.

### Występ
Anna myli się w naprędce wyuczonym tekście, ku uciesze publiczności. Kean atakuje księcia i publiczność, zarzuca im obłudę i fałsz. I schodzi ze sceny. Reżyser przerywa przedstawienie ogłaszając, że słońce Anglii uległo zaćmieniu, atakowi szaleństwa.

### Rozwiązanie
Anna odwiedza Keana w garderobie. Odpływa do Nowego Jorku, gdzie dostała angaż po wczorajszym występie. Namawia Keana, by popłynął z nią i w ten sposób umknął przed aresztowaniem. Zaintrygowany pukaniem do sekretnych drzwi, ukrywa Annę w sąsiednim pokoju. Zjawia się Helena, której wyznaje swą miłość. Ona chce jednak tylko zwrotu kompromitujących ją listów miłosnych. Zwraca je. Kolejny pukający powoduje, że ukrywa ją w drugim pokoju przylegającym do garderoby. Zjawia się książę Koefeld i żąda satysfakcji z powodu wachlarza żony, który znalazł w garderobie Keana. Od pojedynku ratuje aktora list księcia Walii, który prosi o zwrot wachlarza, pożyczonego od lady Koefeld i przez roztargnienie pozostawionego w jego garderobie. Książę Koefeld nadal żywi podejrzenia, widział bowiem zawoalowaną kobietę wchodzącą do teatru. Z opresji ratuje tym razem aktora Anna, która wychodzi z ukrycia. Po wyjściu Koefelda Kean chce wypuścić Helenę, ale pokój jest pusty. Pojawia się książę Walii i oznajmia, że pomógł uciec Helenie oraz że wyjednał Keanowi u króla zmianę kary więzienia na roczne wygnanie. Kean decyduje się wyjechać za Anną do Nowego Jorku. Anna triumfuje.

title: Kean. Geniusz i Szaleństwo

wikitext:
[[Plik:Kean (BM 1933,1014.499).jpg|mały|Edmund Kean]]
'''Kean - Geniusz i Szaleństwo''' ([[Język francuski|fr.]] ''Kean, ou Désordre et Génie'') – słuchowisko radiowe  z 2004 roku na podstawie [[Kean|dramatu]] [[Alexandre Dumas|Alexandre’a Dumasa (ojca)]] z 1836 roku opartae na wątkach z biografii słynnego brytyjskiego autora [[Edmund Kean|Edmunda Keana]].

== Realizacja ==
Adaptacjaː [[Jean-Paul Sartre]],

Przekładː Jerzy Macierakowski,

Opracowanie radioweː Iwona Malinowska,

Opracowanie muzyczneː Marian Szałkowski,

Realizacja akustycznaː [[Andrzej Brzoska]],

Reżyseriaː [[Henryk Rozen]].

== Osoby ==
{| class="wikitable"
!Osoba
!Jej rola w dramacie
!Aktor
|-
|Kean
|Słynny aktor
|[[Piotr Adamczyk]]
|-
|Książę Walii
|Następca tronu
|[[Mirosław Konarowski]]
|-
|Hrabia de Koefeld
|Ambasador Danii
|Wojciech Zajdler
|-
|Lord Medwill
|narzeczony Anny Dumby
|[[Marek Barbasiewicz]]
|-
|Reżyser
|
|[[Jan Jurewicz]]
|-
|Salomon
|sufler
|[[Maciej Maciejewski]]
|-
|Darius
|fryzjer
|[[Jan Kulczycki (aktor)|Jan Kulczycki]]
|-
|Hrabina de Koefeld
|żona ambasadora
|[[Ewa Gawryluk]]
|-
|Anna Dumby
|córka bogatego kupca
|Eliza Borowska
|-
|Hrabina Goswill
|przyjaciółka hrabiny de Koefeld
|[[Joanna Węgrzynowska]]
|-
|Gidsa
|służąca hrabiny de Koefeld
|[[Jolanta Wołłejko]]
|}

== Treść ==

=== Przyjęcie u księżnej Koefeld ===
Książę Walii przynosi do lady Gosswill wiadomość, że lord Mewill nadaremnie przygotowuje się do ślubu z Anną Dumby, bowiem wybranka jego serca uciekła właśnie z królem angielskiej sceny, Edmundem Keanem. Lady Gosswill domyśla się, że to z tego powodu aktor odmówił przybycia do niej, kiedy Kean zjawia się we drzwiach. Zaprzecza jakoby gdziekolwiek uciekał. Owszem Anna Dumby była u niego, ale go nie zastała. Prosi więc zebranych, żeby ktoś podjął się zdementować plotkę, która może złamać życie niewinnej kobiecie. Ze względu na reputację aktora nikt się nie kwapi. Wówczas Kean wydobywa list Anny i prosi księżnę Koefeld, by się z nim zapoznała i zaświadczyła o niewinności Anny. Znalazłszy się z Heleną sam na sam, daje jej odczytać również list umieszczony na odwrocie, w którym wyznaje jej miłość i prosi o schadzkę w jego garderobie. Helena przyrzeka się zjawić.

=== W garderobie ===
Kean czeka na ukochaną, gdy niespodziewanie zjawia się książę Walii, towarzysz jego hulanek. Książę cytuje fragment jego listu do Heleny. Kean, przekonany, że ukochana go wydała przyznaje się do wszystkiego. Okazuje się jednak, że książę Walii blefował, zacytował, na chybił, trafił, fragment listu, który Kean już kilkukrotnie wcześniej mu cytował, zabiegając o względy innych kobiet. Teraz domaga się, by aktor zrezygnował z ambasadorowej, bo jej uwiedzenie może mieć wielorakie reperkusje polityczne. Proponuje, mu w imieniu króla, za pisemne zrzeczenie się Heleny, pokrycie wszystkich jego długów, w sumie sześciu tysięcy funtów. Kean wybucha gwałtowną tyradą przeciw możnym, którzy wielbią swych aktorów, ale nie pozwalają im mieć własnego życia. Nie chce wyrzec się ukochanej. Kiedy jednak książę oświadcza mu, że księżna Koefeld go nie odwiedzi, została bowiem zaproszona wraz  z mężem na bal, zgadza się zrezygnować ze starań o nią, gdyby istotnie nie przyszła, w przeciwnym razie książę pokryje jego długi. W chwilę później goniec przynosi list od księżnej Koefeld z przeproszeniem, że nie może przyjść z powodu balu. Książę triumfuje, gdy rozlega się pukanie i do garderoby wchodzi kobieta w [[Woal|woalce]].

Nieznajomą okazuje się Anna Dumby, która przychodzi prosić Keana o radę jak zostać aktorką. Aktor jest zawiedziony, ale i zadowolony, bo książę Walii wyszedł przekonany, że odwiedziła go Helena. Proponuje Annie, by odegrała scenkę starania o rolę. Anna.

=== W gospodzie ===
Rozradowana Anna wpada do pokoju Keana w tawernie. Przyszła w to miejsce, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w otrzymanym od niego liście. Kean nie wysyłał jej żadnego listu. Obawia się podstępu lorda Medwilla. Ponieważ dowiaduje się, że jego partnerka do roli Desdemony na jutrzejszy benefis nie zdoła dotrzeć na czas, proponuje zagranie tej roli Annie. Obiecuje przećwiczyć ją z dziewczyną przed występem, a tymczasem wyratować z kłopotów, w jakie popadła.

=== Przed występem ===
[[Plik:Edmund Kean as Othello.jpg|mały|Edmund Kean jako Otello]]
Kean ćwiczy z Anną ostatnią scenę ''[[Otello|Otella]]'', gdy do garderoby wpada zazdrosna hrabina de Koefeld i żąda by Anna nie wystąpiła tego wieczora, jeżeli aktor chce ją jeszcze oglądać. Ktoś puka do drzwi i Kean ukrywa hrabinę. Wchodzą książę Walii i hrabia Koefeld. Hrabia opowiada o zatargu jaki miał wczoraj lord Medwill i o tym, że nie chciał bić się z komediantem. Po wyjściu hrabiego Kean prosi księcia, przez wzgląd na ich przyjaźń, by nie korzystał tego wieczora z loży hrabiny. Książę zgadza się jeśli aktor pisemnie zrzeknie się praw do Heleny. Aktor jednak odmawia. Do garderoby zagląda służąca lady Koefeld, która zostawiła gdzieś podarowany jej przez księcia Walii wachlarz. Salomon potwierdza, że książę Walii zasiadł w loży hrabiny Koefeld, czym wprawia aktora w rozgoryczenie. Kean odwleka wyjście na scenę, by za zgodą Anny szukać dla niej zastępczyni. Publiczność gwiżdże, a reżyser grozi aktorowi więzieniem, jeśli nie wystąpi. Kean ostatecznie zgadza się pod wpływem namów Anny na występ.

=== Występ ===
Anna myli się w naprędce wyuczonym tekście, ku uciesze publiczności. Kean atakuje księcia i publiczność, zarzuca im obłudę i fałsz. I schodzi ze sceny. Reżyser przerywa przedstawienie ogłaszając, że ''słońce Anglii uległo zaćmieniu'', atakowi szaleństwa.

=== Rozwiązanie ===
Anna odwiedza Keana w garderobie. Odpływa do Nowego Jorku, gdzie dostała angaż po wczorajszym występie. Namawia Keana, by popłynął z nią i w ten sposób umknął przed aresztowaniem. Zaintrygowany pukaniem do sekretnych drzwi, ukrywa Annę w sąsiednim pokoju. Zjawia się Helena, której wyznaje swą miłość. Ona chce jednak tylko zwrotu kompromitujących ją listów miłosnych. Zwraca je. Kolejny pukający powoduje, że ukrywa ją w drugim pokoju przylegającym do garderoby. Zjawia się książę Koefeld i żąda satysfakcji z powodu wachlarza żony, który znalazł w garderobie Keana. Od pojedynku ratuje aktora list księcia Walii, który prosi o zwrot wachlarza, pożyczonego od lady Koefeld i przez roztargnienie pozostawionego w jego garderobie. Książę Koefeld nadal żywi podejrzenia, widział bowiem zawoalowaną kobietę wchodzącą do teatru. Z opresji ratuje tym razem aktora Anna, która wychodzi z ukrycia. Po wyjściu Koefelda Kean chce wypuścić Helenę, ale pokój jest pusty. Pojawia się książę Walii i oznajmia, że pomógł uciec Helenie oraz że wyjednał Keanowi u króla zmianę kary więzienia na roczne wygnanie. Kean decyduje się wyjechać za Anną do Nowego Jorku. Anna triumfuje.

== Bibliografia ==

* {{Cytuj książkę|nazwisko=Dumas|imię=Alexandre|tytuł=Théatre complet|rok=1889|wydawca=Calmann Lévy|miejsce=Paryż|strony=|tom=5|isbn=|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Maurois|imię=André|tytuł=Trzej panowie Dumas|rok=1959|wydawca=Państwowy Instytut Wydawniczy|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Troyat|imię=Henri|tytuł=Dumas. Piąty muszkieter|rok=2007|wydawca=Wydawnictwo Książkowe Twój Styl|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=978-83-7163-413-0|odn=tak}}
[[Kategoria:Teatr radiowy]]


text:
# Eberbach (powiat Rhein-Neckar)
Eberbach – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Rhein-Neckar, w powiecie Rhein-Neckar-Kreis, siedziba wspólnoty administracyjnej Eberbach. Leży w Parku Krajobrazowym Dolina Neckaru-Odenwald, nad ujściem Itter do Neckar, ok. 25 km na północny wschód od Heidelbergu, przy drogach krajowych B37, B45 i linii kolejowej Heilbronn-Heidelberg.

## Osoby urodzone w Eberbach
- Rudolf Epp, malarz

## Galeria
- Hotel "Zum Karpfen"
- Neckar
- Dawna łaźnia

## Współpraca
- Thonon-les-Bains, Francja
- Ephrata, Stany Zjednoczone

title: Eberbach (powiat Rhein-Neckar)

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta w powiecie Rhein-Neckar|[[Eberbach|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Eberbach
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = COA Eberbach Baden.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = DE-BW
 |1. jednostka administracyjna = |2. jednostka administracyjna = [[Rejencja Karlsruhe|Karlsruhe]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Rhein-Neckar-Kreis]]
 |kod statystyczny             = 08 2 26 013
 |powierzchnia                 = 81,16
 |wysokość                     = 134
 |rok                          = 31 grudnia 2010
 |liczba ludności              = 14 917
 |gęstość zaludnienia          = 184
 |numer kierunkowy             = 06263, 06271, 06272, 06276
 |kod pocztowy                 = 64754, 69412, 69429, 69434
 |tablice rejestracyjne        = HD
 |kod mapy                     = Badenia-Wirtembergia
 |współrzędne                  = 49°28′N 8°59′E
 |commons                      = Category:Eberbach (Baden)
 |www                          = http://www.eberbach.de/
}}
'''Eberbach''' – [[miasto]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Badenia-Wirtembergia]], w rejencji [[rejencja Karlsruhe|Karlsruhe]], w regionie [[region Rhein-Neckar|Rhein-Neckar]], w powiecie [[Rhein-Neckar-Kreis]], siedziba wspólnoty administracyjnej [[wspólnota administracyjna Eberbach|Eberbach]]. Leży w [[Park krajobrazowy Dolina Neckaru-Odenwald|Parku Krajobrazowym Dolina Neckaru-Odenwald]], nad ujściem [[Itter (dopływ Neckar)|Itter]] do [[Neckar]], ok. 25 km na północny wschód od [[Heidelberg]]u, przy drogach krajowych [[Droga krajowa B37 (Niemcy)|B37]], [[Droga krajowa B45 (Niemcy)|B45]] i linii kolejowej [[Heilbronn]]-Heidelberg.

== Osoby urodzone w Eberbach ==
* [[Rudolf Epp]], malarz

== Galeria ==
<gallery>
Plik: Eberbach Hotel zum Karpfen.jpg|Hotel "Zum Karpfen"
Plik: Eberbach Neckar 2001.JPG|Neckar
Plik: Eberbach 20.Juni 2003 Altes Badhaus.jpg|Dawna łaźnia
</gallery>

== Współpraca ==
* {{Flaga|FRA}} [[Thonon-les-Bains]], [[Francja]]
* {{Flaga|USA}} [[Ephrata (Pensylwania)|Ephrata]], [[Stany Zjednoczone]]

{{wspólnota administracyjna Eberbach}}
{{powiat Rhein-Neckar}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Badenii-Wirtembergii]]
[[Kategoria:Powiat Rhein-Neckar]]

title: Eberbach

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Badenia-Wirtembergia

Rejencja: Karlsruhe

Powiat: Rhein-Neckar-Kreis

Tablice rejestracyjne: HD


text:
# Boračeva
Boračeva – wieś w Słowenii, w gminie Radenci. W 2018 roku liczyła 412 mieszkańców.

title: Boračeva

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Boračeva
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Radenci|Radenci]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 412{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gmina Radenci
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Boračeva''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Radenci|gminie Radenci]]. W 2018 roku liczyła 412 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-28}}</ref>
}}

{{Gmina Radenci}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Radenci]]

title: Boračeva

Państwo: Słowenia

Gmina: Radenci


text:
# Władisław Pawłowicz
Władisław Jurjewicz Pawłowicz (ros.  Владислав Юрьевич Павлович, ur. 17 marca 1971 w Moskwie) – rosyjski szermierz, florecista, złoty medalista olimpijski i srebrny medalista mistrzostw świata.
Podczas igrzysk olimpijskich w Atlancie w 1996 roku reprezentacja Rosji w składzie: Władisław Pawłowicz, Ilgar Mamiedow i Dmitrij Szewczenko zwyciężyła w zawodach drużynowych. W rywalizacji indywidualnej zajął czternaste miejsce. Były to jego jedyne starty olimpijskie.
Ponadto razem z Dmitrijem Szewczenko, Anwarem Ibragimowem i Ilgarem Mamiedowem zdobył srebrny medal w zawodach drużynowych podczas mistrzostw świata w Hadze w 1995 roku.

title: Władisław Pawłowicz

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Władisław Pawłowicz
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = szermierka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[17 marca]] [[1971]]
 |miejsce urodzenia         = [[Moskwa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 182 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Atlanta|1996|szermierka|złoto|(floret druż.)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|SZ}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Haga|1995|srebro|floret druż.}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Władisław Jurjewicz Pawłowicz''' ([[język rosyjski|ros.]]  Владислав Юрьевич Павлович, ur. [[17 marca]] [[1971]] w [[Moskwa|Moskwie]]<ref>{{Cytuj | url = https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/pa/vladislav-pavlovich-1.html | tytuł = Vladislav Pavlovich Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2020-04-09 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200417215759/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/pa/vladislav-pavlovich-1.html | zarchiwizowano = 17 kwietnia 2020 }}</ref>) – [[Rosja|rosyjski]] szermierz, [[floret|florecista]], złoty medalista olimpijski i srebrny medalista mistrzostw świata.

Podczas [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996|igrzysk olimpijskich w Atlancie]] w 1996 roku reprezentacja Rosji w składzie: Władisław Pawłowicz, [[Ilgar Mamiedow]] i [[Dmitrij Szewczenko]] zwyciężyła w zawodach drużynowych<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympic.org/vladislav-pavlovich | tytuł = Vladislav PAVLOVICH | opublikowany = www.olympic.org | język = en | data dostępu =2020-04-09}}</ref>. W rywalizacji indywidualnej zajął czternaste miejsce. Były to jego jedyne starty olimpijskie.

Ponadto razem z Dmitrijem Szewczenko, [[Anwar Ibragimow|Anwarem Ibragimowem]] i Ilgarem Mamiedowem zdobył srebrny medal w zawodach drużynowych podczas [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 1995|mistrzostw świata w Hadze]] w 1995 roku<ref>{{cytuj| url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/f/fechten/hst/12.html | tytuł = Fechten - Weltmeisterschaften (Herren - Florett) | opublikowany = www.sport-komplett.de | data dostępu = 2018-02-03 | język = de}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = https://www.eurofencing.info/competitions/fencers/case:fencer/licence:00729478 |tytuł = Vladislav PAVLOVITCH |opublikowany = eurofencing.info |język = en |data dostępu = 2023-08-13}}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.olympedia.org/athletes/23294 |tytuł = Olympedia - Vladislav Pavlovich |opublikowany = olympedia.org |język = en |data dostępu = 2023-08-13}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pawłowicz, Władisław}}
[[Kategoria:Rosyjscy szermierze]]
[[Kategoria:Rosyjscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1971]]

title: · Władisław Pawłowicz

Data i miejsce urodzenia: 17 marca 1971 · Moskwa

title: Dorobek medalowy

złoto: Atlanta 1996 · szermierka · (floret druż.)

srebro: Haga 1995 · floret druż.


text:
# Hanniwka (hromada Jakymiwka)
Hanniwka (ukr. Ганнівка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie zaporoskim, w rejonie melitopolskim, w hromadzie Jakymiwka. W 2001 liczyła 190 mieszkańców, spośród których 78 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 108 rosyjski, 1 bułgarski, 1 gagauski, a 2 inny.

title: Hanniwka (hromada Jakymiwka)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hanniwka
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Ганнівка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-23
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon melitopolski|melitopolski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Jakymiwka (hromada)|Jakymiwka]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 190
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód zaporoski
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hanniwka''' ({{w języku|uk|Ганнівка}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód zaporoski|obwodzie zaporoskim]], w [[rejon melitopolski|rejonie melitopolskim]], w [[Jakymiwka (hromada)|hromadzie Jakymiwka]]. W 2001 liczyła 190 mieszkańców, spośród których 78 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 108 rosyjski, 1 bułgarski, 1 gagauski, a 2 inny<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-2001-lang/zaporizka.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu zaporoskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie zaporoskim]]

title: HanniwkaГаннівка

Państwo: Ukraina

Obwód: zaporoski

Rejon: melitopolski

Hromada: Jakymiwka


text:
# Katra Medniganj
Katra Medniganj – miasto w północnych Indiach w stanie Uttar Pradesh, na Nizinie Hindustańskiej.
Populacja miasta w 2001 roku wynosiła 7815 mieszkańców.

title: Katra Medniganj

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Katra Medniganj
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = IND
 |1. jednostka administracyjna = [[Uttar Pradesh]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Allahabad (dywizja)|Allahabad]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Pratapgarh (dystrykt, Uttar Pradesh)|Pratapgarh]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 7815
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Uttar Pradesh
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Katra Medniganj''' – miasto w północnych [[Indie|Indiach]] w stanie [[Uttar Pradesh]], na [[Nizina Hindustańska|Nizinie Hindustańskiej]].

Populacja miasta w 2001 roku wynosiła 7815 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę |url=http://web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999 | tytuł=Table - 3 : Population, population in the age group 0-6 and literates by sex - Cities/Towns (in alphabetic order): 2001 | data dostępu=2011-12-16 | autor=Census of India | rok=| język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Miasta dystryktu Pratapgarh}}

[[Kategoria:Miasta w dystrykcie Pratapgarh]]

title: Katra Medniganj

Państwo: Indie

Stan: Uttar Pradesh

Region: Allahabad

Dystrykt: Pratapgarh


text:
# Philippe Douste-Blazy
Philippe Douste-Blazy (ur. 1 stycznia 1953 w Tuluzie) – francuski kardiolog i polityk, były minister w kilku rządach, były parlamentarzysta, eurodeputowany i mer francuskich miast.

## Życiorys
Studiował medycynę w Tuluzie, gdzie w 1976 rozpoczął swoją pierwszą pracę jako kardiolog. W 1988 został profesorem medycyny Uniwersytetu w Tuluzie.
W 1989 został wybrany merem Lourdes, urząd ten sprawował nieprzerwanie do 2000. Również w 1989 został posłem do Parlamentu Europejskiego, w którym zasiadał przez cztery lata. Był członkiem frakcji Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów), pracował m.in. w Komisji ds. Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Ochrony Konsumentów.
W wyborach parlamentarnych w 1993, 1997 i 2002 uzyskiwał mandat deputowanego francuskiego Zgromadzenia Narodowego.
W 1993 został mianowany ministrem delegowanym w resorcie zdrowia w rządzie Édouarda Balladura. W 1994 został wybrany do rady generalnej departamentu Pireneje Wysokie. Pod koniec tego samego roku objął stanowisko sekretarza generalnego partii Centrum Demokratyczne i Społeczne (Centre des démocrates sociaux), wchodzącej w skład Unii na rzecz Demokracji Francuskiej.
Na początku 1995, po zwycięstwie Jacques’a Chiraca w wyborach prezydenckich, został rzecznikiem prasowym rządu. W maju tego samego roku mianowano go ministrem kultury, pełnił tę funkcję do czerwca 1997. W 1995 wybrano go też sekretarzem generalnym Siły Demokratycznej (Force démocrate), powstałej z połączenia m.in. CDS.
Po odejściu z rządu został przewodniczącym klubu parlamentarnego Unii na rzecz Demokracji Francuskiej w Zgromadzeniu Narodowym. Od 2001 do 2004 był burmistrzem Tuluzy. W trakcie wyborów prezydenckich w 2002 poparł ubiegającego się o reelekcję Jacques’a Chiraca, mimo wystartowania także lidera UDF François Bayrou. Wraz ze swoimi zwolennikami opuścił wkrótce centrystów, stając się jednym z założycieli Unii na rzecz Większości Prezydenckiej, przekształconej wkrótce w Unię na rzecz Ruchu Ludowego.
W marcu 2004 zrezygnował ze stanowiska mera, obejmując tekę ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie, którym kierował Jean-Pierre Raffarin. 6 czerwca 2005 otrzymał urząd ministra spraw zagranicznych w gabinecie Dominique’a de Villepina, który sprawował do 15 maja 2007.
W tym samym roku zaangażował się w kampanię prezydencką Nicolasa Sarkozy’ego, sam jednak nie ubiegał się o reelekcję w wyborach parlamentarnych. Na początku 2008 został przez sekretarza generalnego ONZ mianowany specjalnym doradcą ds. finansów i rozwoju w randze zastępcy sekretarza generalnego.

title: Philippe Douste-Blazy

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Philippe Douste-Blazy
 |data urodzenia = 1 stycznia 1953
 |miejsce urodzenia = [[Tuluza]]
 |grafika = Philippe Douste-Blazy - Sarkozy's meeting in Toulouse for the 2007 French presidential election 0164 2007-04-12.jpg
 |funkcja = [[Francuscy ministrowie spraw zagranicznych|Minister spraw zagranicznych Francji]]
 |partia = [[Unia na rzecz Ruchu Ludowego|UMP]]
 |od = 6 czerwca 2005
 |do = 15 maja 2007
 |poprzednik = [[Michel Barnier]]
 |następca = [[Bernard Kouchner]]
 |commons = Philippe Douste-Blazy
 |quote = Philippe Douste-Blazy
}}
'''Philippe Douste-Blazy''' (ur. [[1 stycznia]] [[1953]] w [[Tuluza|Tuluzie]]) – [[Francja|francuski]] kardiolog i polityk, były minister w kilku rządach, były parlamentarzysta, eurodeputowany i mer francuskich miast.

== Życiorys ==
Studiował [[medycyna|medycynę]] w Tuluzie, gdzie w 1976 rozpoczął swoją pierwszą pracę jako [[kardiologia|kardiolog]]. W 1988 został profesorem medycyny [[Uniwersytet w Tuluzie|Uniwersytetu w Tuluzie]].

W 1989 został wybrany [[mer (urzędnik)|merem]] [[Lourdes]], urząd ten sprawował nieprzerwanie do 2000. Również w 1989 został posłem do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]], w którym zasiadał przez cztery lata. Był członkiem frakcji [[Europejska Partia Ludowa|Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańskich Demokratów)]], pracował m.in. w Komisji ds. Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Ochrony Konsumentów<ref>[http://www.europarl.europa.eu/meps/pl/1028 Profil na stronie Parlamentu Europejskiego]</ref>.

W wyborach parlamentarnych w 1993, 1997 i 2002 uzyskiwał mandat deputowanego francuskiego [[Zgromadzenie Narodowe (Francja)|Zgromadzenia Narodowego]].

W 1993 został mianowany ministrem delegowanym w resorcie zdrowia w rządzie [[Édouard Balladur|Édouarda Balladura]]. W 1994 został wybrany do rady generalnej departamentu [[Pireneje Wysokie]]. Pod koniec tego samego roku objął stanowisko sekretarza generalnego partii Centrum Demokratyczne i Społeczne (''Centre des démocrates sociaux''), wchodzącej w skład [[Unia na rzecz Demokracji Francuskiej|Unii na rzecz Demokracji Francuskiej]].

Na początku 1995, po zwycięstwie [[Jacques Chirac|Jacques’a Chiraca]] w [[wybory prezydenckie we Francji w 1995 roku|wyborach prezydenckich]], został rzecznikiem prasowym rządu. W maju tego samego roku mianowano go ministrem kultury, pełnił tę funkcję do czerwca 1997. W 1995 wybrano go też sekretarzem generalnym Siły Demokratycznej (''Force démocrate''), powstałej z połączenia m.in. CDS.

Po odejściu z rządu został przewodniczącym [[klub (parlament)|klubu parlamentarnego]] Unii na rzecz Demokracji Francuskiej w [[Zgromadzenie Narodowe (Francja)|Zgromadzeniu Narodowym]]. Od 2001 do 2004 był burmistrzem [[Tuluza|Tuluzy]]. W trakcie [[wybory prezydenckie we Francji w 2002 roku|wyborów prezydenckich w 2002]] poparł ubiegającego się o reelekcję Jacques’a Chiraca, mimo wystartowania także lidera UDF [[François Bayrou]]. Wraz ze swoimi zwolennikami opuścił wkrótce centrystów, stając się jednym z założycieli Unii na rzecz Większości Prezydenckiej, przekształconej wkrótce w [[Unia na rzecz Ruchu Ludowego|Unię na rzecz Ruchu Ludowego]].

W marcu 2004 zrezygnował ze stanowiska mera, obejmując tekę ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie, którym kierował [[Jean-Pierre Raffarin]]. 6 czerwca 2005 otrzymał urząd ministra spraw zagranicznych w gabinecie [[Dominique de Villepin|Dominique’a de Villepina]], który sprawował do 15 maja 2007.

W tym samym roku zaangażował się w kampanię prezydencką [[Nicolas Sarkozy|Nicolasa Sarkozy’ego]], sam jednak nie ubiegał się o reelekcję w wyborach parlamentarnych. Na początku 2008 został przez [[Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych|sekretarza generalnego ONZ]] mianowany specjalnym doradcą ds. finansów i rozwoju w randze zastępcy sekretarza generalnego<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.un.org/press/en/2008/sga1119.doc.htm|tytuł=SECRETARY-GENERAL APPOINTS PHILIPPE DOUSTE-BLAZY OF FRANCE AS SPECIAL ADVISER ON INNOVATIVE FINANCING FOR DEVELOPMENT|data=19 lutego 2008|opublikowany=un.org|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.assemblee-nationale.fr/12/tribun/fiches_id/1162.asp Philippe Douste-Blazy na stronie Zgromadzenia Narodowego XII kadencji]

{{Pierwszy rząd Alaina Juppé}}
{{Drugi rząd Alaina Juppé}}
{{Trzeci rząd Jean-Pierre’a Raffarina}}
{{Rząd Dominique’a de Villepin}}
{{Ministrowie spraw zagranicznych Francji}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Douste-Blazy, Philippe}}
[[Kategoria:Francuscy lekarze]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie zdrowia]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie kultury]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika)]]
[[Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika)]]
[[Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Francuscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Francuscy kardiolodzy]]
[[Kategoria:Politycy Unii na rzecz Demokracji Francuskiej]]
[[Kategoria:Politycy Unii na rzecz Ruchu Ludowego]]
[[Kategoria:Rzecznicy prasowi rządów francuskich]]
[[Kategoria:Francuscy dyplomaci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1953]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tuluzie]]

title: Philippe Douste-Blazy

Data i miejsce urodzenia: 1 stycznia 1953 · Tuluza

Okres: od 6 czerwca 2005 · do 15 maja 2007

Przynależność polityczna: UMP

Poprzednik: Michel Barnier

Następca: Bernard Kouchner


text:
# Instytut Nowych Mediów
Instytut Nowych Mediów – polska fundacja, niezależny ośrodek analityczny, specjalizujący się w działaniach z zakresu public relations, marketingu narracyjnego, mentoringu, consultingu, oraz budowania kanałów komunikacji publicznej i instytucjonalnej. Prezesem i założycielem Instytutu Nowych Mediów jest Eryk Mistewicz. Od 2014 roku w ramach działań statutowych Instytutu Nowych Mediów, wydawany jest portal liderów opinii WszystkoCoNajważniejsze.pl, oraz miesięcznik „Wszystko Co Najważniejsze” pod redakcją profesora Michała Kleibera. W październiku 2023 r. Instytut Nowych Mediów rozpoczął wydawanie tygodnika „Gazeta na Niedzielę”.

## Misja
Specjalizacją Instytutu Nowych Mediów jest tworzenie strategii wykorzystywania mediów w budowaniu reputacji, wykorzystując w tym takie narzędzia jak: Twitter, Facebook, Instagram czy LinkedIn.
Fundacja INM specjalizuje się również w wykorzystywaniu nowoczesnych narzędzi komunikacji w działaniach z zakresu Public Relations. Bada i wykorzystuje najbardziej efektywne sposoby rozpowszechniania treści i docierania z nimi do preferowanych odbiorców.

## Projekty
Instytut Nowych Mediów wydaje:
- platformę liderów opinii Wszystko Co Najważniejsze, publikującą analizy i teksty autorów z całego świata, filozofów, naukowców, polityków, strategów ponad 1000 autorów, blisko 3000 tekstów. Redaktorem naczelnym magazynu jest prof. Michał Kleiber[6].
- magazyn „Wszystko Co Najważniejsze”, wyd. papierowe, z dystrybucją w sieci Empik w całym kraju, wybranych księgarniach, wysyłkowo przez sklepidei.pl do liderów opinii w Polsce i Europie[7].
- tygodnik „Gazeta na Niedzielę”, wyd. online, z wersją na tablety oraz niedzielnym newsletterem[8].
- sieć tematycznych newsletterów.
- analizy i raporty.
- aplikację na urządzenia mobilne w App Store oraz Google Play.
- program „Wszystko co Najważniejsze”, co tydzień w Polsat News[9].

Fundacja Instytut Nowych Mediów, jest również organizatorem międzynarodowych projektów promujących Polskę za granicą, jak „Opowiadamy Polskę Światu” – akcja promocji polskiej historii w 80. rocznicę wybuchu II Wojny Światowej. Przy współpracy z Wszystko Co Najważniejsze najbardziej opiniotwórcze gazety z całego świata: „Le Figaro”, „The Washington Post”, „Die Welt”, „L'Opinion”, „El Mundo”, „Le Soir”, „Chicago Tribune”, „Sunday Express” zamieściły od 31 sierpnia do 1 września 2019 roku, teksty o historii Polski w związku z 80. rocznicą wybuchu II Wojny Światowej. Zasięg akcji wyniósł 453 miliony odbiorców. Kontynuacją akcji „Opowiadamy Polskę światu”, był projekt „The Truth Must Not Die” z publikacją wybranych tekstów polskich i światowych liderów opinii w wysokonakładowej prasie na całym świecie.

## Siedziba
Instytut Nowych Mediów swoją siedzibę posiada w Warszawie oraz w Paryżu – oddziałem INM realizującym projekty na rynek francuski.

title: Instytut Nowych Mediów

wikitext:
'''Instytut Nowych Mediów''' – polska fundacja, niezależny ośrodek analityczny, specjalizujący się w działaniach z zakresu [[public relations]], [[Marketing narracyjny|marketingu narracyjnego]], [[mentoring]]u, [[Konsulting|consultingu]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Mentoring Consulting {{!}} Instytut Nowych Mediów |data dostępu = 2020-03-27 |url = http://instytutnowychmediow.pl/mentoring/ |język = pl-PL}}</ref>, oraz budowania kanałów komunikacji publicznej i instytucjonalnej<ref>{{Cytuj |tytuł = Budowanie kanałów komunikacji {{!}} Instytut Nowych Mediów |data dostępu = 2020-03-27 |url = http://instytutnowychmediow.pl/budowanie-kanalow-komunikacji/ |język = pl-PL}}</ref>. Prezesem i założycielem Instytutu Nowych Mediów jest [[Eryk Mistewicz]]. Od 2014 roku w ramach działań statutowych Instytutu Nowych Mediów, wydawany jest portal liderów opinii WszystkoCoNajważniejsze.pl, oraz miesięcznik „[[Wszystko Co Najważniejsze]]” pod redakcją profesora [[Michał Kleiber|Michała Kleibera]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Instytut Nowych Mediów wprowadza magazyn „Wszystko co najważniejsze”. Prof. Michał Kleiber redaktorem naczelnym |data dostępu = 2020-03-27 |opublikowany = www.wirtualnemedia.pl |url = https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/magazyn-wszystko-co-najwazniejsze-prof-michal-kleiber-redaktorem-naczelnym |język = pl}}</ref>. W październiku 2023 r. Instytut Nowych Mediów rozpoczął wydawanie tygodnika [https://gnn.pl „Gazeta na Niedzielę”]<ref>[https://wszystkoconajwazniejsze.pl/eryk-mistewicz-gazeta-na-niedziele-niedzielny-rytual/ „Byłoby dobrze, gdyby z czasem „Gazeta na Niedzielę” stała się Państwa niedzielnym rytuałem]” (online) [dostęp 2024-05-25] (pol.).</ref>.

== Misja ==
Specjalizacją Instytutu Nowych Mediów jest tworzenie strategii wykorzystywania mediów w budowaniu reputacji, wykorzystując w tym takie narzędzia jak: [[Twitter]], [[Facebook]], [[Instagram]] czy [[LinkedIn]].

Fundacja INM specjalizuje się również w wykorzystywaniu nowoczesnych narzędzi komunikacji<ref>{{Cytuj |tytuł = Nasza misja {{!}} Instytut Nowych Mediów |data dostępu = 2020-03-27 |url = http://instytutnowychmediow.pl/nasza-misja/ |język = pl}}</ref> w działaniach z zakresu [[Public relations|Public Relations]]. Bada i wykorzystuje najbardziej efektywne sposoby rozpowszechniania treści i docierania z nimi do preferowanych odbiorców.

== Projekty ==
Instytut Nowych Mediów wydaje:
* platformę liderów opinii Wszystko Co Najważniejsze, publikującą analizy i teksty autorów z całego świata, filozofów, naukowców, polityków, strategów ponad 1000 autorów, blisko 3000 tekstów. Redaktorem naczelnym magazynu jest prof. [[Michał Kleiber]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Jak powstaje Wszystko co Najważniejsze? |data = 2020-02-29 |data dostępu = 2020-03-27 |opublikowany = Wszystko co Najważniejsze |url = https://wszystkoconajwazniejsze.pl/pepites/jak-powstaje-wszystko-co-najwazniejsze/ |język = pl}}</ref>.
* magazyn „[[Wszystko Co Najważniejsze]]”, wyd. papierowe, z dystrybucją w sieci [[Empik]] w całym kraju, wybranych księgarniach, wysyłkowo przez sklepidei.pl do liderów opinii w Polsce i Europie<ref>{{Cytuj |tytuł = O Projekcie {{!}} Wszystko co najważniejsze |data dostępu = 2020-03-27 |url = https://wszystkoconajwazniejsze.pl/o-projekcie/ |język = pl}}</ref>.
* tygodnik [https://gnn.pl „Gazeta na Niedzielę”], wyd. online, z wersją na tablety oraz niedzielnym newsletterem<ref>[https://wszystkoconajwazniejsze.pl/eryk-mistewicz-gazeta-na-niedziele-niedzielny-rytual/ „Byłoby dobrze, gdyby z czasem „Gazeta na Niedzielę” stała się Państwa niedzielnym rytuałem”] (online) [dostęp 2024-05-25] (pol.).</ref>.
* sieć tematycznych newsletterów.
* analizy i raporty.
* aplikację na urządzenia mobilne w [[App Store]] oraz [[Google Play]].
* program „Wszystko co Najważniejsze”, co tydzień w [[Polsat News]]<ref>{{Cytuj |tytuł = „DEBATA TYGODNIA WSZYSTKO CO NAJWAŻNIEJSZE” – Wszystkie – Wyszukiwarka – Polsat News |data dostępu = 2020-03-27 |opublikowany = polsatnews.pl |url = https://www.polsatnews.pl/wyszukiwarka/?text=%22DEBATA+TYGODNIA+WSZYSTKO+CO+NAJWA%C5%BBNIEJSZE%22 |język = pl}}</ref>.
<!-- [[WP:WER|Potrzebne źródła]]
Instytut Nowych Mediów Oddział w Paryżu we wcześniejszych realizacjach współpracował w sposób efektywny z mediami francuskimi, z uwzględnieniem: „[[Le Figaro]]”, „[[L'Opinion]]”, „[[L'Atlantico]]”, „[[Le Huffingtonpost]]”, „La Croix”, [[TF1]], [[France 2]], [[BFM TV]], [[France Info]], The Conversation, Le1, a także mediami polskimi: „[[Rzeczpospolita (gazeta)|Rzeczpospolita]]”, [[Telewizja Polska]], [[Polsat News]], Tygodnik „[[Sieci]]”, Tygodnik „[[Do Rzeczy]]”, [[Polska Agencja Prasowa]], [[Polskie Radio]]. -->

Fundacja Instytut Nowych Mediów, jest również organizatorem międzynarodowych projektów promujących Polskę za granicą, jak „Opowiadamy Polskę Światu”<ref>{{Cytuj |tytuł = Premier: Europa Zach. zauważyła akcję „Opowiadamy Polskę światu” |data dostępu = 2020-03-27 |opublikowany = PolskieRadio24.pl |url = https://polskieradio24.pl/art1222_2380080}}</ref> – akcja promocji polskiej historii w 80. rocznicę wybuchu II Wojny Światowej. Przy współpracy z Wszystko Co Najważniejsze najbardziej opiniotwórcze gazety z całego świata: „[[Le Figaro]]”, „[[The Washington Post]]”, „[[Die Welt]]”, „[[L'Opinion]]”, „[[El Mundo (Hiszpania)|El Mundo]]”, „[[Le Soir]]”, „[[Chicago Tribune]]”, „[[Sunday Express]]” zamieściły od 31 sierpnia do 1 września 2019 roku, teksty o historii Polski w związku z 80. rocznicą wybuchu II Wojny Światowej. Zasięg akcji wyniósł 453 miliony odbiorców. Kontynuacją akcji „Opowiadamy Polskę światu”, był projekt „The Truth Must Not Die” z publikacją wybranych tekstów polskich i światowych liderów opinii w wysokonakładowej prasie na całym świecie.

== Siedziba ==
Instytut Nowych Mediów swoją siedzibę posiada w Warszawie oraz w Paryżu<ref name=":0" /> – oddziałem INM realizującym projekty na rynek francuski.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Fundacje w Warszawie]]


text:
# (7679) Asiago
(7679) Asiago (1996 CA9) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,12 lat w średniej odległości 2,57 j.a. Odkryta 15 lutego 1996 roku.

title: (7679) Asiago

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 7679
 |       nazwa = Asiago
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Ulisse Munari]], [[Maura Tombelli]]
 |       dzień = 15 lutego
 |         rok = 1996
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,5668
 |    mimośród = 0,1476
 |  peryhelium = 2,1878
 |    aphelium = 2,9457
 |         lat = 4
 |         dni = 42
 |      godzin = 1
 |    prędkość = 18,59
 |  nachylenie = 13,35
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 13,3
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(7679) Asiago (1996 CA9)''' – [[planetoida]] z grupy [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4,12 lat w średniej odległości 2,57 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[15 lutego]] [[1996]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 7001–8000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|7679}}
* {{JPLorb|7679}}
* {{MPC|7679}}

{{SORTUJ:Asiago}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1996]]

title: (7679) Asiago

Odkrywca: Ulisse Munari, Maura Tombelli

Data odkrycia: 15 lutego 1996

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 42 dni 1 godzina


text:
# Oberaudorf
Oberaudorf – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Südostoberbayern, w powiecie Rosenheim. Leży w Alpach Bawarskich, około 25 km na południe od Rosenheimu, nad rzeką Inn, przy autostradzie A93 i linii kolejowej Monachium – Innsbruck.

## Demografia
| Rok  | Liczba mieszk. |
| ---- | -------------- |
| 1970 | 3 571          |
| 1987 | 4 373          |
| 2000 | 4 692          |
| 2005 | 4 768          |

### Struktura wiekowa
Dane o ludności z 31 grudnia 2008:
| Opis                                | Ogółem | Ogółem | Kobiety | Kobiety | Mężczyźni | Mężczyźni |
| ----------------------------------- | ------ | ------ | ------- | ------- | --------- | --------- |
| Jednostka                           | osób   | %      | osób    | %       | osób      | %         |
| Populacja                           | 4917   | 100    | 2624    | 53,37   | 2293      | 46,63     |
| Wiek przedprodukcyjny (0–17 lat)    | 769    | 15,64  | 390     | 7,93    | 379       | 7,71      |
| Wiek produkcyjny (18–65 lat)        | 2876   | 58,49  | 1503    | 30,57   | 1373      | 27,92     |
| Wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat) | 1272   | 25,87  | 731     | 14,87   | 541       | 11        |

## Polityka
Wójtem gminy jest Hubert Wildgruber z CSU, rada gminy składa się z 16 osób.
|      | CSU | SPD | FW | BGO | Razem |
| 2008 | 8   | 1   | 3  | 4   | 16    |
| 2002 | 10  | 1   | 5  | -   | 16    |

title: Oberaudorf

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Oberaudorf
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Oberaudorf.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-BY
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Górna Bawaria]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Rosenheim|Rosenheim]]
 |siedziba                        =
 |kod statystyczny                = 09 1 87 157
 |powierzchnia                    = 59,29 km²
 |wysokość                        = 480 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2011
 |liczba ludności                 = 5 028
 |gęstość zaludnienia             = 85 os./km²
 |numer kierunkowy                = 08033
 |kod pocztowy                    = 83080
 |tablice rejestracyjne           = RO, AIB, WS
 |adres urzędu                    = Postfach 1180<br />83076 Oberaudorf
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Oberaudorf in RO.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = DE-BY
 |współrzędne                     = 47°39′N 12°10′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.oberaudorf.de/
}}
'''Oberaudorf''' – miejscowość i [[gmina]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Bawaria]], w rejencji [[Górna Bawaria]], w regionie [[region Südostoberbayern|Südostoberbayern]], w powiecie [[Powiat Rosenheim|Rosenheim]]. Leży w [[Alpy Bawarskie|Alpach Bawarskich]], około 25 km na południe od [[Rosenheim]]u, nad rzeką [[Inn]], przy [[Autostrada A93 (Niemcy)|autostradzie A93]] i linii kolejowej [[Monachium]] – [[Innsbruck]].

== Demografia ==
{|class="wikitable"
|-
!Rok
!Liczba mieszk.
|-
|1970||align=right|3 571
|-
|1987||align=right|4 373
|-
|2000||align=right|4 692
|-
|2005||align=right|4 768
|}

=== Struktura wiekowa ===
{{Demografia
| data = [[31 grudnia]] [[2008]]<ref>[https://www.statistikdaten.bayern.de/genesis/online/online;jsessionid=095C8AD6DCC425C9443D3625DC7B1A3D?operation=abruftabelleAbrufen&levelindex=1&levelid=1250850141044&index=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Bevölkerung: Gemeinden, Altersgruppen]</ref>
| wiek przedprodukcyjny mężczyźni = 379
| wiek przedprodukcyjny kobiety = 390
| wiek produkcyjny mężczyźni = 1373
| wiek produkcyjny kobiety = 1503
| wiek poprodukcyjny mężczyźni = 541
| wiek poprodukcyjny kobiety = 731
}}

== Polityka ==
Wójtem gminy jest Hubert Wildgruber z CSU, rada gminy składa się z 16 osób.

{| border="0" cellpadding="2" cellspacing="0" width="50%"
|- bgcolor="#eeeeee" align="center"
| || [[Unia Chrześcijańsko-Społeczna w Bawarii|CSU]] || [[Socjaldemokratyczna Partia Niemiec|SPD]] || [[Freie Wähler|FW]] || BGO || Razem
|- align="center"
| 2008<ref>[https://archive.ph/20121204185231/http://www.wahlen.bayern.de/biz/kowa_g2008.php?g=h&schluessel=187&suchbegriff=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Wahl der Gemeinderäte 2008]</ref> || 8 || 1 || 3 || 4 || 16
|- align="center"
| 2002<ref>[https://archive.ph/20121205071820/http://www.wahlen.bayern.de/biz/kowa_g.php?g=h&schluessel=187&suchbegriff=7 Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung - Wahl der Gemeinderäte 2002]</ref> || 10 || 1 || 5 || - || 16
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{powiat Rosenheim}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Rosenheim]]
[[Kategoria:Gminy w Bawarii]]

title: Oberaudorf

Kraj związkowy: Bawaria

Rejencja: Górna Bawaria

Powiat: Rosenheim

• gęstość: 85 os./km²

Tablice rejestracyjne: RO, AIB, WS


text:
# Filip IV pod Fragą
Filip IV pod Fragą – portret olejny hiszpańskiego malarza Diega Velázqueza.

## Okoliczności powstania portretu
Od 1623 roku Diego Velázquez sprawował funkcję nadwornego malarza króla Filipa IV. Do jego obowiązków należało portretowanie władcy i członków rodziny królewskiej. W 1640 roku wybuchła rewolta w Katalonii i Aragonii, w wyniku której armia francuska zajęła te regiony. W 1644 roku armia hiszpańska rozpoczęła kampanię odbicia zajętych terenów; w czerwcu tego samego roku król Filip IV pojawił się na odbijanych terenach, m.in. w wyzwolonej Fradze. Towarzyszył mu Velázquez, który (według relacji Palomina, biografa artysty) namalował portret króla w trzy dni, by jak najszybciej wysłać go królowej Elżbiecie Burbon, do Madrytu.

## Opis
Na wszystkich wcześniejszych portretach króla wykonanych przez Velázqueza, Filip odziany był na czarno, przedstawiony na ciemnym tle, co nadawało mu poważny, majestatyczny wygląd. Na portrecie z Fragi malarz po raz pierwszy ukazał władcę w odmienny sposób. Król został sportretowany w trzech czwartych. Ma na sobie czerwony płaszcz naczelnego wodza, który nosił podczas wjazdu do odzyskanej Lleidy, w prawej ręce trzyma buławę opartą o biodro, a w lewej dłoni kapelusz.

Filip IV ma na sobie czerwony kaftan, bogato zdobiony białym haftem, z szerokim koronkowym kołnierzem i szerokimi rozciętymi rękawami, spod których wyglądają obcisłe białe – jest pełen przepychu i wyraziście odcina się od szarobrązowego, neutralnego tła (Rolfa Tomana: Sztuka Baroku)

Portret na przestrzeni lat był kilkakrotnie kopiowany. Najlepsza i najbardziej znana kopia znajduje się w londyńskim Dulwich College. Pierwotnie portret uważano za oryginalną pracę Diega Velázqueza, dopiero w 1911 roku, hiszpański znawca i krytyk sztuki Aureliano de Beruete y Moret atrybucję dzieła przypisał zięciowi mistrza, Juanowi del Mazo.

## Proweniencja
Obraz trafił do Madrytu i 16 sierpnia 1644 roku został wystawiony pod pozłacanym baldachimem w kościele św. Marcina z Tours (San Martín). W 1748 roku, Ferdynand VI podarował go księciu Parmy. Następnie portret trafiał do różnych pomniejszych kolekcji m.in.: w Zamku Wartegg w Szwajcarii, do kolekcji w Schwarzau am Steinfelde w Austrii (1864), po 1907 roku do zamku Liechtenegg w Austrii. W 1910 roku książę Eliasz Parmeński sprzedał portret londyńskiej firmie Thomas Agnew & Sons, zajmującej się handlem dzieł sztuki. W 1911 roku trafił do Nowego Jorku do zbiorów Frick Collection. W 2010 roku obraz został poddany konserwacji w waszyngtońskim Metropolitan Museum of Art.

title: Filip IV pod Fragą

wikitext:
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł            = Filip IV pod Fragą
 |tytuł oryginalny = Felipe IV en Fraga
 |zdjęcie          = Philip IV of Spain - Velázquez 1644.jpg
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |autor            = [[Diego Velázquez]]
 |rodzaj           =
 |data powstania   = 1644
 |medium           = [[Malarstwo olejne|olej na płótnie]]
 |wymiary          = 135 × 98 cm
 |miejscowość      = [[Nowy Jork]]
 |lokalizacja      = [[Frick Collection]]
 |commons          = Category:Philip IV in Fraga (Velazquez)
}}
'''Filip IV pod Fragą''' – portret olejny [[Hiszpania|hiszpańskiego]] malarza [[Diego Velázquez|Diega Velázqueza]].

== Okoliczności powstania portretu ==
Od 1623 roku Diego Velázquez sprawował funkcję [[nadworny malarz|nadwornego malarza]] króla [[Filip IV Habsburg|Filipa IV]]. Do jego obowiązków należało portretowanie władcy i członków rodziny królewskiej. W 1640 roku wybuchła rewolta w [[Katalonia|Katalonii]] i [[Aragonia|Aragonii]], w wyniku której armia francuska zajęła te regiony. W 1644 roku armia hiszpańska rozpoczęła kampanię odbicia zajętych terenów; w czerwcu tego samego roku król Filip IV pojawił się na odbijanych terenach, m.in. w wyzwolonej [[Fraga (miasto)|Fradze]]. Towarzyszył mu Velázquez, który (według relacji [[Antonio Palomino|Palomina]], biografa artysty) namalował portret króla w trzy dni, by jak najszybciej wysłać go królowej [[Elżbieta Burbon (1602–1644)|Elżbiecie Burbon]], do [[Madryt]]u{{odn|Toman|2004|s=408}}.

== Opis ==
Na wszystkich wcześniejszych portretach króla wykonanych przez Velázqueza, Filip odziany był na czarno, przedstawiony na ciemnym tle, co nadawało mu poważny, majestatyczny wygląd. Na portrecie z Fragi malarz po raz pierwszy ukazał władcę w odmienny sposób. Król został sportretowany w trzech czwartych. Ma na sobie czerwony płaszcz naczelnego wodza, który nosił podczas wjazdu do odzyskanej [[Lleida|Lleidy]], w prawej ręce trzyma buławę opartą o biodro, a w lewej dłoni kapelusz. {{Cytat
 |treść = ''Filip IV ma na sobie czerwony kaftan, bogato zdobiony białym haftem, z szerokim koronkowym kołnierzem i szerokimi rozciętymi rękawami, spod których wyglądają obcisłe białe – jest pełen przepychu i wyraziście odcina się od szarobrązowego, neutralnego tła'' (Rolfa Tomana: ''Sztuka Baroku''){{odn|Toman|2004|s=408}}
 |styl = środek
}}

Portret na przestrzeni lat był kilkakrotnie kopiowany. Najlepsza i najbardziej znana kopia znajduje się w [[Londyn|londyńskim]] [[Dulwich College]]. Pierwotnie portret uważano za oryginalną pracę Diega Velázqueza, dopiero w 1911 roku, hiszpański znawca i krytyk sztuki [[Aureliano de Beruete y Moret]] atrybucję dzieła przypisał zięciowi mistrza, [[Juan Bautista Martínez del Mazo|Juanowi del Mazo]]{{odn|Rey|2004|s=242}}.

== Proweniencja ==
Obraz trafił do Madrytu i 16 sierpnia 1644 roku został wystawiony pod pozłacanym baldachimem w kościele św. [[Marcin z Tours|Marcina z Tours]] (San Martín). W 1748 roku, [[Ferdynand VI Hiszpański|Ferdynand VI]] podarował go [[Farnese (ród)|księciu Parmy]]. Następnie portret trafiał do różnych pomniejszych kolekcji m.in.: w Zamku Wartegg w Szwajcarii, do kolekcji w Schwarzau am Steinfelde w [[Austria|Austrii]] (1864), po 1907 roku do zamku Liechtenegg w Austrii. W 1910 roku książę [[Eliasz Parmeński]] sprzedał portret londyńskiej firmie Thomas Agnew & Sons, zajmującej się handlem dzieł sztuki. W 1911 roku trafił do [[Nowy Jork|Nowego Jorku]] do zbiorów [[Frick Collection]]{{r|FrickCollection}}. W 2010 roku obraz został poddany konserwacji w [[Waszyngton|waszyngtońskim]] [[Metropolitan Museum of Art]]{{r|FrickCollection}}.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="FrickCollection">{{Cytuj stronę |url = http://collections.frick.org/view/objects/asitem/items$0040:271 |tytuł = Diego Rodríguez de Silva y Velázquez (1599–1660) King Philip IV of Spain, 1644 Oil on canvas |praca = Strona internetowa The Frick Collection |opublikowany = The Frick Collection |język = en |data dostępu = 2014-12-05}} (źródło: Art in The Frick Collection: Paintings, Sculpture, Decorative Arts, New York: Harry N. Abrams, 1996).</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Toman |imię = Rolf |autor link = |tytuł = Sztuka Baroku |wydawca = h.f. ullmann |miejsce = |rok = 2004 |isbn = 978-3-8331-4208-6 |odn = tak}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = López-Rey |imię = José |autor link = |tytuł = Velázquez. Catalogue raisonné, vol. II |wydawca = Taschen Wildenstein Institute |miejsce = |rok = 1996 |isbn = |odn = tak}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Obrazy Diega Velázqueza]]
[[Kategoria:Portrety postaci historycznych]]
[[Kategoria:Obrazy we Frick Collection]]

title: Filip IV pod FragąFelipe IV en Fraga

Autor: Diego Velázquez

Medium: olej na płótnie

Miejscowość: Nowy Jork

Lokalizacja: Frick Collection