text:
# Bezirk Teschen
Powiat polityczny Cieszyn (niem. Politischer Bezirk Teschen) – dawny powiat (Bezirk) Cesarstwa Austrii (a od 1867 Austro-Węgier), istniejący w latach 1850-1855 i 1868-1918 na terenie przedlitawskiej prowincji Śląsk Austriacki.

## Historia
Wiosna Ludów w Cesarstwie Austriackim pociągnęła za sobą liczne przemiany społeczne, prawne, jak również administracyjne. Pod koniec grudnia 1849 usamodziełnił się Śląsk Austriacki jako kraj koronny. Podzielono go następnie na siedem powiatów politycznych, w tym z siedzibą w Cieszynie. Powiaty polityczne podzielono na mniejsze powiaty sądowe. Powiat cieszyński podzielono w ten sposób na frysztacki, cieszyński i jabłonkowski. W okresie rządów Aleksandra Bacha w 1855 zlikwidowano powiaty polityczne a w ich miejsce ustanowiono Urzędy Powiatowe (niem. Bezirkamt) pokrywające się terytorialnie z powiatami sądowymi. W 1863 wydano ważną dla samorządów śląską krajową ustawę gminną. W 1868 przywrócono powiaty polityczne, a do powiatu cieszyńskiego wcielono powiat sądowy frydecki z byłego powiatu politycznego frydeckiego, a wydzielono z niego powiat sądowy frysztacki w celu utworzenia powiatu politycznego Frysztat. W 1880 roku powiat polityczny liczył 101 gmin, w tym powiat sądowy cieszyński 49, frydecki 32, jabłonkowski 20. Do 1890 liczba gmin wzrosła do 102, ponieważ wcześniej z gminy Błędowice Górne wydzielono Żermanice. 1 stycznia 1890 rozdzielono gminę Łomna na Łomna Górna i Łomna Dolna. 1 października 1901 reaktywowano powiat polityczny frydecki poprzez wyłączenie obszaru powiatu sądowego frydeckiego (33 gminy) z powiatu politycznego cieszyńskiego. Tym samym w 1910 powiat polityczny cieszyński liczył około 730 km², 70 gmin (49 w powiecie sądowym cieszyńskim i 21 w jabłonkowskim).
Według spisów ludności przeprowadzonych w latach 1880, 1890, 1900 i 1910 powiaty sądowe Cieszyn i Jabłonków liczyły w sumie:
- 1880: 76 512
- 1890: 81 401 (w tym powiecie sądowym cieszyńskim ludności polskojęzycznej było 39.258, natomiast ludności czeskiej znacznie mniej - 4.912[4])
- 1900: 91 031
- 1910: 102 552

Po I wojnie światowej Śląsk Cieszyński w tym także obszaru powiatu stał się przedmiotem sporu granicznego pomiędzy Polską a Czechosłowacją, co doprowadziło do wybuchu wojny polsko-czechosłowackiej oraz do ostatecznego podziału regionu i powiatu decyzją Rady Ambasadorów z 20 lipca 1920. Większa część austriackiego powiatu cieszyńskiego znalazła się w granicach Czechosłowacji, gdzie na jego obszarze powstał powiat Czeski Cieszyn, natomiast mniejsza część powiatu która znalazła się w Polsce została powiększona o część gmin z powiatu bielskiego i przyłączona do województwa śląskiego.

## Podział na gminy
Stan według spisu powszechnego z 1910 roku:
Powiat sądowy Jabłonków (Gerichtsbezirk Jablunkau)
1. Bystrzyca (Bistrzitz)
2. Boconowice (Boconowitz)
3. Bukowiec (Bukowetz)
4. Gródek (Grudek)
5. Istebna
6. Jabłonków (Jablunkau)[b]
7. Jaworzynka (Jaworzinka)
8. Karpętna (Karpentna)
9. Koniaków (Koniakau)
10. Koszarzyska (Koszarzisk)
11. Łyżbice (Lischbitz)
12. Łomna Dolna (Unter Lomna)
13. Łomna Górna (Ober Lomna)
14. Milików (Millikau)
15. Mosty koło Jabłonkowa (Mosty)
16. Nawsie (Nawsi)
17. Nydek (Niedek)
18. Oldrzychowice (Oldrzychowitz)
19. Piosek
20. Tyra
21. Wędrynia (Wendrin)

Powiat sądowy Cieszyn (Gerichtsbezirk Teschen)
1. Bażanowice (Bażanowitz)
2. Błędowice Dolne (Nieder Bludowitz)
3. Bobrek
4. Brzezówka (Brzezuwka)
5. Datynie Dolne (Nieder Dattin)
6. Dobracice (Dobratitz)[c]
7. Domasłowice Dolne (Nieder Domaslowitz)[d]
8. Domasłowice Górne (Ober Domaslowitz)
9. Dzięgielów (Dzingelau)
10. Ligotka Kameralna (Kameral Ellgoth)
11. Grodziszcz (Grodischcz)
12. Gumna
13. Guty (Gutty)
14. Hażlach (Haslach)
15. Gnojnik (Hnojnik)
16. Kojkowice (Kojkowitz)
17. Końska (Konskau)
18. Kocobędz (Kotzobendz)[e]
19. Krasna[f]
20. Leszna Dolna (Nieder Lischna)
21. Leszna Górna (Ober Lischna)
22. Mistrzowice (Mistrzowitz)[g]
23. Mnisztwo (Mönichhof)
24. Mosty
25. Niebory
26. Ogrodzona (Ogrodzon)
27. Pastwiska (Pastwisk)[h]
28. Pogwizdów (Pogwisdau)[i]
29. Puńców (Punzau)
30. Ropica (Roppitz)
31. Rzeka
32. Sibica (Schibitz)[j]
33. Szobiszowice (Schöbischowitz)[k]
34. Szumbark (Schumbarg)
35. Śmiłowice (Smilowitz)[l]
36. Stanisłowice (Stanislowitz)
37. Miasto Cieszyn (Teschen Stadt)[m]
38. Cierlicko Dolne (Nieder Tieritzko)
39. Cierlicko Górne (Ober Tierlitzko)
40. Toszonowice Dolne (Nieder Toschonowitz)
41. Toszonowice Górne (Ober Toschonowitz)
42. Trzanowice (Trzanowitz)[n]
43. Trzyniec (Trzynietz)
44. Trzycież (Trzytiesch)
45. Wielopole (Wielopoli)
46. Zamarski (Zamarsk)
47. Żuków Dolny (Nieder Zukau)
48. Żuków Górny (Ober Zukau)
49. Żywocice (Zywotitz)

title: Bezirk Teschen

wikitext:
[[Plik:BezirkTeschen1910.png|thumb|200px|Powiat Cieszyn w 1910 roku we wschodniej części Śląska Austriackiego ([[Śląsk Cieszyński]])]]
'''Powiat polityczny Cieszyn''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Politischer Bezirk Teschen'') – dawny [[Powiat (Austria)|powiat]] (''Bezirk'') [[Cesarstwo Austrii|Cesarstwa Austrii]] (a od 1867 [[Austro-Węgry|Austro-Węgier]]), istniejący w latach 1850-1855 i 1868-1918 na terenie [[Królestwa i Kraje w Radzie Państwa Reprezentowane|przedlitawskiej]] prowincji [[Śląsk Austriacki]].

== Historia ==
[[Wiosna Ludów w Cesarstwie Austriackim]] pociągnęła za sobą liczne przemiany społeczne, prawne, jak również administracyjne. Pod koniec grudnia 1849 usamodziełnił się Śląsk Austriacki jako kraj koronny. Podzielono go następnie na siedem powiatów politycznych, w tym z siedzibą w Cieszynie. Powiaty polityczne podzielono na mniejsze powiaty sądowe. Powiat cieszyński podzielono w ten sposób na frysztacki, cieszyński i jabłonkowski. W okresie [[Rząd Aleksandra Bacha|rządów Aleksandra Bacha]] w 1855 zlikwidowano powiaty polityczne a w ich miejsce ustanowiono Urzędy Powiatowe (niem. Bezirkamt) pokrywające się terytorialnie z powiatami sądowymi. W 1863 wydano ważną dla samorządów śląską krajową ustawę gminną. W 1868 przywrócono powiaty polityczne, a do powiatu cieszyńskiego wcielono powiat sądowy frydecki z byłego [[Bezirk Friedek|powiatu politycznego frydeckiego]], a wydzielono z niego powiat sądowy frysztacki w celu utworzenia [[Powiat polityczny Frysztat|powiatu politycznego Frysztat]]. W 1880 roku powiat polityczny liczył 101 gmin, w tym powiat sądowy cieszyński 49, frydecki 32, jabłonkowski 20<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Piątkowski | imię = Kazimierz | tytuł = Stosunki narodowościowe w Księstwie Cieszyńskiem | wydawca = Macierz Szkolna Księstwa Cieszyńskiego | rok = 1918 | miejsce = Cieszyn | strony = 4 | język = pl |url = https://obc.opole.pl/dlibra/publication/edition/1076?id=1076}}</ref>. Do 1890 liczba gmin wzrosła do 102, ponieważ wcześniej z gminy [[Błędowice Górne]] wydzielono [[Żermanice]]. 1 stycznia 1890 rozdzielono gminę Łomna na [[Łomna Górna]] i [[Łomna Dolna]]. 1 października 1901 reaktywowano powiat polityczny frydecki poprzez wyłączenie obszaru powiatu sądowego frydeckiego (33 gminy) z powiatu politycznego cieszyńskiego<ref>K. Piątkowski, 1918, s. 5</ref>. Tym samym w 1910 powiat polityczny cieszyński liczył około 730 km², 70 gmin (49 w powiecie sądowym cieszyńskim i 21 w jabłonkowskim).

Według spisów ludności przeprowadzonych w latach 1880, 1890, 1900 i 1910 powiaty sądowe Cieszyn i Jabłonków liczyły w sumie<ref>K. Piątkowski, 1918, s. 12, 72-75</ref><ref group="uwaga" name="bezfrydka">Powiat polityczny cieszyński do 1901 obejmował również powiat sądowy frydecki, jednak dla przejrzystości danych został tu pominięty.</ref>:
* 1880: 76 512
* 1890: 81 401 (w tym powiecie sądowym cieszyńskim ludności polskojęzycznej było 39.258, natomiast ludności czeskiej znacznie mniej - 4.912<ref>[[Alfons Parczewski]], ''O zbadaniu granic i liczby ludności polskiej na kresach obszaru etnograficznego polskiego'' [w:] „III Zjazd Historyków Polskich w Krakowie”</ref>)
* 1900: 91 031
* 1910: 102 552

Po [[I wojna światowa|I wojnie światowej]] [[Śląsk Cieszyński]] w tym także obszaru powiatu stał się przedmiotem sporu granicznego pomiędzy Polską a Czechosłowacją, co doprowadziło do wybuchu [[wojna polsko-czechosłowacka|wojny polsko-czechosłowackiej]] oraz do ostatecznego podziału regionu i powiatu decyzją [[Rada Ambasadorów|Rady Ambasadorów]] z 20 lipca 1920. Większa część austriackiego powiatu cieszyńskiego znalazła się w granicach Czechosłowacji, gdzie na jego obszarze powstał [[powiat Czeski Cieszyn]], natomiast mniejsza część powiatu która znalazła się w Polsce została powiększona o część gmin z [[Bezirk Bielitz|powiatu bielskiego]] i przyłączona do [[Województwo śląskie (II Rzeczpospolita)|województwa śląskiego]].

== Podział na gminy ==
Stan według spisu powszechnego z 1910 roku<ref>{{cytuj książkę|autor=Ludwig Patryn (ed)|tytuł=Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien|url=http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=11734|miejsce=Troppau|rok=1912|język=de}}</ref>:
;Powiat sądowy Jabłonków (Gerichtsbezirk Jablunkau)
# [[Bystrzyca (Czechy)|Bystrzyca]] (Bistrzitz)
# [[Boconowice]] (Boconowitz)
# [[Bukowiec (kraj morawsko-śląski)|Bukowiec]] (Bukowetz)
# [[Gródek (kraj morawsko-śląski)|Gródek]] (Grudek)
# [[Istebna]]
# [[Jabłonków]] (Jablunkau)<ref group="uwaga" name="jablonkow">z [[Pioseczna|Pioseczną]], przedmieściem Biała Zamkowa (Biala-Burgrecht) i Szygłą (Schigla)</ref>
# [[Jaworzynka (wieś)|Jaworzynka]] (Jaworzinka)
# [[Karpętna]] (Karpentna)
# [[Koniaków]] (Koniakau)
# [[Koszarzyska (Czechy)|Koszarzyska]] (Koszarzisk)
# [[Łyżbice]] (Lischbitz)
# [[Łomna Dolna]] (Unter Lomna)
# [[Łomna Górna]] (Ober Lomna)
# [[Milików (kraj morawsko-śląski)|Milików]] (Millikau)
# [[Mosty koło Jabłonkowa]] (Mosty)
# [[Nawsie (Czechy)|Nawsie]] (Nawsi)
# [[Nydek]] (Niedek)
# [[Oldrzychowice]] (Oldrzychowitz)
# [[Piosek]]
# [[Tyra (Trzyniec)|Tyra]]
# [[Wędrynia (Czechy)|Wędrynia]] (Wendrin)

;Powiat sądowy Cieszyn (Gerichtsbezirk Teschen)
# [[Bażanowice]] (Bażanowitz)
# [[Błędowice|Błędowice Dolne]] (Nieder Bludowitz)
# [[Bobrek (Cieszyn)|Bobrek]]
# [[Brzezówka (województwo śląskie)|Brzezówka]] (Brzezuwka)
# [[Datynie Dolne]] (Nieder Dattin)
# [[Dobracice]] (Dobratitz)<ref group="uwaga" name="dobracice"> z Bukowicami (Bukowitz)</ref>
# [[Domasłowice Dolne]] (Nieder Domaslowitz)<ref group="uwaga" name="domasldolne">z Kocurowicami (Kotzurowitz) i Wołowcem (Wolowetz)</ref>
# [[Domasłowice Górne]] (Ober Domaslowitz)
# [[Dzięgielów]] (Dzingelau)
# [[Ligotka Kameralna]] (Kameral Ellgoth)
# [[Grodziszcz]] (Grodischcz)
# [[Gumna]]
# [[Guty (Trzyniec)|Guty]] (Gutty)
# [[Hażlach]] (Haslach)
# [[Gnojnik (Czechy)|Gnojnik]] (Hnojnik)
# [[Kojkowice]] (Kojkowitz)
# [[Końska (Trzyniec)|Końska]] (Konskau)
# [[Kocobędz]] (Kotzobendz)<ref group="uwaga" name="kocobedz">z [[Ligota Alodialna|Ligotą Alodialną]] (Allodial Ellgoth) i Podoborą (Thiergarten)</ref>
# [[Krasna (Cieszyn)|Krasna]]<ref group="uwaga" name="krasna">z [[Gułdowy|Gułdowami]]</ref>
# [[Leszna Dolna]] (Nieder Lischna)
# [[Leszna Górna]] (Ober Lischna)
# [[Mistrzowice (Czeski Cieszyn)|Mistrzowice]] (Mistrzowitz)<ref group="uwaga" name="mistrzowice">z [[Koniaków (Czeski Cieszyn)|Koniakowem]] (Koniakau)</ref>
# [[Mnisztwo]] (Mönichhof)
# [[Mosty (Czeski Cieszyn)|Mosty]]
# [[Niebory]]
# [[Ogrodzona (województwo śląskie)|Ogrodzona]] (Ogrodzon)
# [[Pastwiska (Cieszyn)|Pastwiska]] (Pastwisk)<ref group="uwaga" name="pastwiska">z [[Boguszowice (Cieszyn)|Boguszowicami]] (Boguschowitz) i [[Kalembice|Kalembicami]] (Kalembitz)</ref>
# [[Pogwizdów (województwo śląskie)|Pogwizdów]] (Pogwisdau)<ref group="uwaga" name="pogwizdow">z [[Marklowice (Cieszyn)|Marklowicami]] (Marklowitz)</ref>
# [[Puńców]] (Punzau)
# [[Ropica]] (Roppitz)
# [[Rzeka (Czechy)|Rzeka]]
# [[Sibica]] (Schibitz)<ref group="uwaga" name="sibica">z [[Błogocice (Cieszyn)|Błogocicami]] (Blogotitz)</ref>
# [[Szobiszowice (Czechy)|Szobiszowice]] (Schöbischowitz)<ref group="uwaga" name="szob">z Pitrowem (Pitrau), Szobiszowice były ponadto wewnętrznie podzielone na Dolne i Górne</ref>
# [[Szumbark]] (Schumbarg)
# [[Śmiłowice (Czechy)|Śmiłowice]] (Smilowitz)<ref group="uwaga" name="smilowice">z Rakowcem (Rakowetz)</ref>
# [[Stanisłowice]] (Stanislowitz)
# Miasto Cieszyn (Teschen Stadt)<ref group="uwaga" name="cieszyn">z przedmieściami: Brandys (Brandeis), [[Frysztackie Przedmieście]] (Freischtädter Dorstadt), Młynówka (Mühlgraben), Saska Kępa (Sachsenberg), Kamieniec (Steinplatz), Górne Przedmieście (Obere Dostadt), Mała Łąka (Kleine Wiese)</ref>
# [[Cierlicko Dolne]] (Nieder Tieritzko)
# [[Cierlicko Górne]] (Ober Tierlitzko)
# [[Toszonowice Dolne]] (Nieder Toschonowitz)
# [[Toszonowice Górne]] (Ober Toschonowitz)
# [[Trzanowice]] (Trzanowitz)<ref group="uwaga" name="trzanowice">Trzanowice były podzielone wewnętrzne na Dolne i Górne</ref>
# [[Trzyniec]] (Trzynietz)
# [[Trzycież]] (Trzytiesch)
# [[Wielopole (Czechy)|Wielopole]] (Wielopoli)
# [[Zamarski]] (Zamarsk)
# [[Żuków Dolny]] (Nieder Zukau)
# [[Żuków Górny]] (Ober Zukau)
# [[Żywocice (Hawierzów)|Żywocice]] (Zywotitz)

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | inni = Red. Krzysztof Nowak, [[Idzi Panic]] | tytuł = Śląsk Cieszyński od Wiosny Ludów do I wojny światowej (1848-1918)| wydawca = Starostwo Powiatowe w Cieszynie| miejsce = Cieszyn| rok = 2013|strony = 12-13| isbn = 978-83-935147-3-1}}

[[Kategoria:Historia Śląska]]
[[Kategoria:Dawne powiaty w Austrii|Teschen]]
[[Kategoria:Śląsk Austriacki]]


text:
# Étiolles
Étiolles – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Essonne. Przez miejscowość przepływa Sekwana.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2107 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 181 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Étiolles plasuje się na 475. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 295.).

wikiname: plwiki

title: Étiolles

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Étiolles
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Étiolles
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Étiolles (Essonne).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Île-de-France
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Essonne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Évry|Évry]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 91225
 |powierzchnia                    = 11,64 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 2107
 |gęstość zaludnienia             = 181 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 91450
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Essonne
 |współrzędne                     = 48°38′N 2°28′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Étiolles''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Île-de-France]], w departamencie [[Essonne]]. Przez miejscowość przepływa [[Sekwana]]<ref name=sandre>{{cytuj stronę | url = http://services.sandre.eaufrance.fr/Courdo/Fiche/client/fiche_courdo.php?CdSandre=----0010 | tytuł = Fiche cours d'eau / La Seine (----0010) | data = | autor = | praca = | opublikowany = SANDRE | język = fr | data dostępu = 2016-04-25}}</ref>.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2107 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 181 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu [[Île-de-France]] Étiolles plasuje się na 475. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 295.).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Évry}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Essonne|Etiolles]]

title: Étiolles

Państwo: Francja

Region: Île-de-France

Departament: Essonne

Okręg: Évry

• gęstość: 181 os./km²


text:
# Abbasabad-e Hadżi
Abbasabad-e Hadżi (pers. عباس ابادحاجي) – miejscowość w południowym Iranie, w ostanie Kerman. W 2006 roku miejscowość liczyła 2086 osób w 516 rodzinach.

title: Abbasabad-e Hadżi

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Abbasabad-e Hadżi
 |nazwa oryginalna             = {{k|fa|عباس ابادحاجي}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Iran
 |1. jednostka administracyjna = Kerman
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 2086
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 30°26′14″N 56°02′08″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Abbasabad-e Hadżi''' ([[Język perski|pers.]] عباس ابادحاجي) – miejscowość w południowym [[Iran]]ie, w ostanie Kerman. W [[2006]] roku miejscowość liczyła 2086 osób w 516 rodzinach<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.amar.org.ir/DesktopModules/FTPManager/upload/upload2360/newjkh/newjkh/10.xls |tytuł=Liczba ludności podczas spisu powszechnego w 2006 roku |data dostępu=2011-11-14 |archiwum=https://web.archive.org/web/20111114233307/http://www.amar.org.ir/DesktopModules/FTPManager/upload/upload2360/newjkh/newjkh/10.xls |zarchiwizowano=2011-11-14 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w Kermanie (ostan)]]

title: Abbasabad-e Hadżiعباس ابادحاجي

Państwo: Iran

Ostan: Kerman


text:
# Zagródki (województwo lubelskie)
Zagródki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Potok Górny.
| SIMC    | Nazwa    | Rodzaj    |
| ------- | -------- | --------- |
| 0896522 | Piechota | część wsi |

Zagródki są miejscowością na południowo-zachodnim skraju województwa lubelskiego. Przez wieś przepływa rzeka Złota, która stanowi granicę między województwem lubelskim a podkarpackim. Gospodarka rolna opiera się głównie na uprawie tytoniu i zboża.
Wieś jest sołectwem w gminie Potok Górny. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 315 mieszkańców i była dziewiątą co do liczby ludności miejscowością gminy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Potoku Górnym.

title: Zagródki (województwo lubelskie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Zagródki|Zagródki w innych znaczeniech tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Zagródki
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Zagródki - znak.jpg
 |opis zdjęcia           = Zagródki (tablica miejscowości)
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat biłgorajski|biłgorajski]]
 |gmina                  = [[Potok Górny (gmina)|Potok Górny]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 286{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 84
 |kod pocztowy           = 23-423{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LBL
 |SIMC                   = 0896516{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Potok Górny (gmina)
 |współrzędne            = 50°21'43"N 22°33'52"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|156542|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Zagródki
 |www                    =
}}
'''Zagródki''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat biłgorajski|powiecie biłgorajskim]], w [[Potok Górny (gmina)|gminie Potok Górny]]{{r|teryt|teryt1}}.

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Zagródki{{r|teryt|teryt1}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|0896522 || Piechota || część wsi
|}

Zagródki są miejscowością na południowo-zachodnim skraju województwa lubelskiego. Przez wieś przepływa rzeka [[Złota (dopływ Sanu koło Kuryłówki i Łazowa)|Złota]], która stanowi granicę między województwem lubelskim a [[województwo podkarpackie|podkarpackim]]. Gospodarka rolna opiera się głównie na uprawie [[Tytoń (roślina)|tytoniu]] i [[zboże|zboża]].

Wieś jest [[Sołectwo|sołectwem]] w gminie Potok Górny{{r|bip}}. Według [[Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011|Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011]] wieś liczyła 315 mieszkańców i była dziewiątą co do liczby ludności miejscowością gminy{{r|GUS}}.
[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo zamojskie|województwa zamojskiego]].

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia św. Jana Chrzciciela w Potoku Górnym|św. Jana Chrzciciela w Potoku Górnym]]{{r|par}}.

== Przypisy ==
<references>
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Zagrodki_lubelskie|nazwa=Wieś Zagródki w liczbach|data dostępu=2023-01-15}}</ref>
* <ref name=nsp>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
* <ref name=bip>[https://potokgorny.com.pl/samorzad/solectwa/# Strona gminy, sołectwa] [dostęp 2023-12-13]</ref>
* <ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/showTreeDefinition.jspa?gmiId=4685&level=gmi|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-04-23}}</ref>
* <ref name="teryt1">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013-02-15 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2015-04-23}}</ref>
* <ref name ="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1579|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=par>[https://diecezja.zamojskolubaczowska.pl/parafie/parafia-swietego-jana-chrzciciela-potok-gorny Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XIV|275|Zagródki 1.}}

{{Gmina Potok Górny}}

[[Kategoria:Potok Górny (gmina)]]

title: Zagródki

Państwo: Polska

Województwo: lubelskie

Powiat: biłgorajski

Gmina: Potok Górny

Tablice rejestracyjne: LBL


text:
# Zamieniam się w psa
Zamieniam się w psa - singel zespołu Perfect z 1983 r. Utwory które znalazły się na singlu nie pochodziły z żadnej płyty długogrającej. Znalazły się jako bonus do albumu UNU na CD. Singiel został wydany przez Tonpress z numerem katalogowym S-459.

## Lista piosenek
1. Zamieniam się w psa
2. Dla zasady nie ma sprawy

title: Zamieniam się w psa

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Zamieniam się w psa
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Perfect (zespół muzyczny)|Perfect]]
 |album                     = bonus na CD [[UNU (album)|UNU]]
 |strona A                  =
 |strona B                  = Dla zasady nie ma sprawy
 |wydany                    = 1983
 |nagrywany                 = 1982
 |gatunek                   = [[rock]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Tonpress]]
 |producent                 =
 |format                    = 45 rpm, 7 cali
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[Idź precz]]
 |następny singel           = [[Wyspa, drzewo, zamek]]
 |rok poprzedniego singla   = 1982
 |rok 1. wydania            = 1983
 |rok następnego singla     = 1983
}}
'''Zamieniam się w psa''' - singel zespołu [[Perfect (zespół muzyczny)|Perfect]] z 1983 r. Utwory które znalazły się na singlu nie pochodziły z żadnej płyty długogrającej. Znalazły się jako bonus do albumu [[UNU (album)|UNU]] na CD. Singiel został wydany przez [[Tonpress]] z numerem katalogowym S-459.

== Lista piosenek ==
#Zamieniam się w psa
#Dla zasady nie ma sprawy
[[Kategoria:Single wydane w roku 1983]]

title: Zamieniam się w psa

Strona B: Dla zasady nie ma sprawy

Gatunek: rock

Wydawnictwo: Tonpress

Format: 45 rpm, 7 cali

„Idź precz” · (1982): „Zamieniam się w psa” · (1983) · „Wyspa, drzewo, zamek” · (1983)


text:
# Park Narodowy „Ziuratkul”
Park Narodowy „Ziuratkul” (ros. Национальный парк «Зюра́ткуль») – rosyjski park narodowy, założony 3 listopada 1993 roku w południowej części obwodu czelabińskiego. Park położony jest 30 km na południe od miejscowości Satka oraz około 200 km na zachód od Czelabińska. Obszar parku, o powierzchni całkowitej 88249 ha (882 km²), rozciąga się z północy na południe na szerokość 49 km i od zachodu na wschód na 28 km.
Główne cele parku to zachowanie standardów i wyjątkowości obiektów przyrodniczych, pomników przyrody, historii, kultury, archeologii i innych dziedzictw kulturowych oraz edukacja i rozwój, z zastosowaniem metod naukowych w zakresie ochrony przyrody, z zachowaniem walorów rekreacyjnych. Celem jest również monitoring środowiska, odbudowa naturalnych, historycznych oraz kulturowych kompleksów, stwarzających warunki do turystyki i rekreacji.
Na terenie parku znajduje się 8 stanowisk archeologicznych, prezentujących pozostałości siedlisk ludzkich z epok mezolitu i neolitu, z częściowo zachowanymi budynkami, toporami kamiennymi, narzędziami wykonanymi z brązu i innymi pozostałościami.

## Geografia
Obszar parku narodowego obejmuje jezioro Ziuratkul o powierzchni około 13,5 km² położone na zachodnim zboczu Uralu Południowego, na wysokości około 724 m n.p.m. (jest to najwyżej położone jezioro tego rodzaju na Uralu) oraz liczne pasma górskie, w tym pasmo Ziuratkul o długości około 8 km i wysokości dochodzącej do 1175 m oraz pasmo Nurgusz z wierzchołkiem o wysokości 1406 m n.p.m., rozciągający się na długości 50 kilometrów.

## Fauna i flora
Park Narodowy Ziuratkul zamieszkuje około 214 gatunków zwierząt, w tym około 46 gatunków ssaków: norki europejskie, niedźwiedzie brunatne, wilki, lisy, gronostaje oraz zwierzęta kopytne: (łosie, jelenie, rzadziej dziki). Wody występujące w parku zamieszkuje wiele gatunków gadów, płazów, także ryb m.in.: leszcze, okonie, lipienie, miętusy pospolite i szczupaki. Teren ten zamieszkują również bogate zbiorowiska ptactwa, m.in.: orzeł przedni, puchacz zwyczajny, sokół wędrowny. Często są to rzadkie gatunki wymieniane w Czerwonej Księdze Rosji.
Na terenie obszaru chronionego dominują lasy mieszane głównie świerkowe, brzozowe oraz jodłowo-świerkowe, z jodłą syberyjską. Na terenie parku występuje zróżnicowana szata roślinna z florą liczącą co najmniej 653 gatunków roślin, z których około 70 znajduje się w Czerwonej Księdze Rosji. Są wśród nich m.in.: obuwik pospolity, obuwik wielkopłatkowy, storzan bezlistny oraz storczyk męski.

title: Park Narodowy „Ziuratkul”

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Park Narodowy „Ziuratkul”
 |nazwa oryginalna     = {{k|ru|Национальный парк «Зюра́ткуль»}}
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              = Хребет Зюраткуль.jpg
 |opis grafiki         = Grzbiet górski ''Ziuratkul''  i jezioro o tej samej nazwie
 |rodzaj               = [[park narodowy]]
 |państwo              = RU-CHE
 |położenie            =
 |siedziba             = Satka{{r|ООПТ}}
 |mezoregion           =
 |data utworzenia      = [[3 listopada]] [[1993]]{{r|ООПТ}}
 |akt prawny           =
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 882 km²
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              = kategoria [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]] –  '''II''' (park narodowy)
 |odwiedzający         = 10–15 tys. osób{{r|^_^}}
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = RU-CHE
 |współrzędne          = 54°50′56″N 58°56′26″E
 |commons              = Category:Zyuratkul National Park
 |www                  =
}}
[[Plik:Zyuratkul National Park Map.png|thumb|250px|Obszar parku narodowego na mapie w języku rosyjskim]]
'''Park Narodowy „Ziuratkul”'''{{r|KSNG}} ([[język rosyjski|ros.]] Национальный парк «Зюра́ткуль») – rosyjski [[park narodowy]], założony 3 listopada 1993 roku w południowej części [[Obwód czelabiński|obwodu czelabińskiego]]. Park położony jest 30 km na południe od miejscowości [[Satka]] oraz około 200 km na zachód od [[Czelabińsk]]a. Obszar parku, o powierzchni całkowitej 88249 ha (882 km²){{r|ООПТ}}, rozciąga się z północy na południe na szerokość 49 km i od zachodu na wschód na 28 km{{r|ОБЩИЕ СВЕДЕНИЯ}}.

Główne cele parku to zachowanie standardów i wyjątkowości obiektów przyrodniczych, pomników przyrody, historii, kultury, archeologii i innych dziedzictw kulturowych oraz edukacja i rozwój, z zastosowaniem metod naukowych w zakresie ochrony przyrody, z zachowaniem walorów rekreacyjnych. Celem jest również monitoring środowiska, odbudowa naturalnych, historycznych oraz kulturowych kompleksów, stwarzających warunki do turystyki i rekreacji{{r|ООПТ}}.

Na terenie parku znajduje się 8 [[stanowisko archeologiczne|stanowisk archeologicznych]]{{r|nashural.ru}}, prezentujących pozostałości siedlisk ludzkich z epok [[mezolit]]u i [[neolit]]u, z częściowo zachowanymi budynkami, toporami kamiennymi, narzędziami wykonanymi z brązu i innymi pozostałościami.

== Geografia ==
Obszar parku narodowego obejmuje jezioro Ziuratkul o powierzchni około 13,5 km²{{r|Lake Zyuratkul}} położone na zachodnim zboczu [[Ural Południowy|Uralu Południowego]], na wysokości około 724 m n.p.m.{{r|Lake Zyuratkul}} (jest to najwyżej położone jezioro tego rodzaju na Uralu) oraz liczne pasma górskie, w tym pasmo Ziuratkul o długości około 8 km i wysokości dochodzącej do 1175 m{{r|nashural.ru}} oraz pasmo Nurgusz z wierzchołkiem o wysokości 1406 m n.p.m., rozciągający się na długości 50 kilometrów{{r|Страна каменных великанов}}.

== Fauna i flora ==
Park Narodowy Ziuratkul zamieszkuje około 214 gatunków zwierząt, w tym około 46 gatunków ssaków: [[Norka europejska|norki europejskie]], [[Niedźwiedź brunatny|niedźwiedzie brunatne]]{{r|ЖИВОТНЫЙ МИР}}, [[wilk szary|wilki]], [[lis]]y, [[gronostaj]]e oraz zwierzęta kopytne: ([[Łoś|łosie]], [[Jeleń|jelenie]], rzadziej [[dzik]]i). Wody występujące w parku zamieszkuje wiele gatunków gadów, płazów, także ryb m.in.: [[leszcz]]e, [[okoń europejski|okonie]], [[Lipień pospolity|lipienie]], [[Miętus pospolity|miętusy pospolite]] i [[Szczupak pospolity|szczupaki]]. Teren ten zamieszkują również bogate zbiorowiska [[Ptaki|ptactwa]], m.in.: [[orzeł przedni]], [[puchacz zwyczajny]], [[sokół wędrowny]]. Często są to rzadkie gatunki wymieniane w ''Czerwonej Księdze Rosji''.

Na terenie obszaru chronionego dominują lasy mieszane głównie [[świerk]]owe, [[Brzoza|brzozowe]] oraz [[Jodła|jodłowo]]-świerkowe{{r|Flora}}, z [[Jodła syberyjska|jodłą syberyjską]]. Na terenie parku występuje zróżnicowana szata roślinna z florą liczącą co najmniej 653 gatunków roślin, z których około 70{{r|Flora}} znajduje się w ''Czerwonej Księdze Rosji''. Są wśród nich m.in.: [[obuwik pospolity]], [[obuwik wielkopłatkowy]], [[storzan bezlistny]] oraz [[storczyk męski]]{{r|Flora}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="^_^">{{cytuj stronę | url = http://oopt.info/index.php?oopt=502 | tytuł = РЕКРЕАЦИОННАЯ ДЕЯТЕЛЬНОСТЬ | data dostępu = 2012-11-04 | opublikowany = oopt.info | język = ru}}</ref>
<ref name="Flora">{{cytuj stronę | url = http://zuratkul.ru/about-park/nature/flora/ | tytuł = Флора | data dostępu = 2012-11-04 | autor = Министерство природных ресурсов РФ, ФГБУ НП «Зюраткуль»= | język = ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20130228065550/http://zuratkul.ru/about-park/nature/flora/ | zarchiwizowano = 2013-02-28 }}</ref>
<ref name="KSNG">{{cytuj stronę | url = http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf | tytuł = Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I | data dostępu = 2012-11-02 | autor = KOMISJA STANDARYZACJI NAZW GEOGRAFICZNYCH
POZA GRANICAMI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ | strony = 181 | język = pl }}</ref>
<ref name="Lake Zyuratkul">{{cytuj stronę | url = http://zuratkul.ru/about-park/nature/lake/ | tytuł = Озеро Зюраткуль | data dostępu = 2012-11-04 | autor = Министерство природных ресурсов РФ, ФГБУ НП «Зюраткуль»= | język = ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20170816150236/http://zuratkul.ru/about-park/nature/lake/ | zarchiwizowano = 2017-08-16 }}</ref>
<ref name="nashural.ru">{{cytuj stronę | url = http://nashural.ru/Krasota/zuratkul.htm | tytuł = НАЦИОНАЛЬНЫЙ ПАРК "ЗЮРАТКУЛЬ" | data dostępu = 2012-11-04 | autor = Ирина НИКИТЕНКО, Андрей ВОЛОДИН= | język = ru}}</ref>
<ref name="ЖИВОТНЫЙ МИР">{{cytuj stronę | url = http://oopt.info/index.php?oopt=501 | tytuł = ЖИВОТНЫЙ МИР | data dostępu = 2012-11-04 | opublikowany = oopt.info | język = ru}}</ref>
<ref name="ОБЩИЕ СВЕДЕНИЯ">{{cytuj stronę | url = http://oopt.info/index.php?oopt=498 | tytuł = ОБЩИЕ СВЕДЕНИЯ | data dostępu = 2012-11-04 | opublikowany = oopt.info | język = ru}}</ref>
<ref name="ООПТ">{{cytuj stronę | url = http://oopt.info/index.php?oopt=495 | tytuł = Зюраткуль Национальный парк | data dostępu = 2012-11-04 | opublikowany = oopt.info | język = ru}}</ref>
<ref name="Страна каменных великанов">{{cytuj stronę | url = http://zuratkul.ru/about-park/nature/relief/ | tytuł = Страна каменных великанов | data dostępu = 2012-11-04 | autor = Министерство природных ресурсов РФ, ФГБУ НП «Зюраткуль»= | język = ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20130228065613/http://zuratkul.ru/about-park/nature/relief/ | zarchiwizowano = 2013-02-28 }}</ref>
}}
{{Parki narodowe w Rosji}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Ziuratkul}}
[[Kategoria:Parki narodowe w Rosji]]
[[Kategoria:Ural]]
[[Kategoria:Obwód czelabiński]]

title: Park Narodowy „Ziuratkul”Национальный парк «Зюра́ткуль»

Państwo: Rosja

Obwód: czelabiński

Siedziba: Satka

Data utworzenia: 3 listopada 1993

Powierzchnia: 882 km²

Ochrona: kategoria IUCN – II (park narodowy)

Odwiedzający: 10–15 tys. osób


text:
# Andrzej Kwaśnik
Andrzej Krzysztof Kwaśnik (ur. 10 listopada 1956 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski ksiądz rzymskokatolicki, kanonik, kapłan archidiecezji warszawskiej, kapelan Federacji Rodzin Katyńskich (2008–2010), kapelan warszawskiej Policji (2008–2010).

## Życiorys
Święcenia kapłańskie przyjął 3 czerwca 1984, następnie pracował jako wikariusz w parafiach św. Michała Archanioła w Warszawie (1984), św. Mikołaja Biskupa w Warce (1984-88), św. Kazimierza w Pruszkowie (1988-89) i Zwiastowania Pańskiego w Warszawie (1989-1995). Od października 1995 do czerwca 2007 proboszcz parafii Zesłania Ducha Świętego w Starej Iwicznej koło Piaseczna, w latach 1997–2007 wicedziekan dekanatu piaseczyńskiego. Od 1 lipca 2007 proboszcz parafii św. Tadeusza Apostoła w Warszawie. W 2008 został następcą ks. Zdzisława Peszkowskiego jako kapelan Federacji Rodzin Katyńskich.
Był kapelanem: stołecznego Oddziału Prewencji Policji, warszawskiego stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939”, stowarzyszenia „Rodzina Policyjna”, Komendy Powiatowej Policji w Piasecznie.
Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. Został pochowany w Świątyni Opatrzności Bożej, w Panteonie Wielkich Polaków. Wraz z nim pochowani zostali dwaj inni duchowni, którzy zginęli w katastrofie smoleńskiej: Józef Joniec i (formalnie) Zdzisław Król.
10 listopada 2010 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele Zesłania Ducha Świętego w Starej Iwicznej. Na cmentarzu parafialnym, na grobie rodziców księdza Andrzeja Kwaśnika, znajduje się również tablica jego pamięci.

## Odznaczenia
16 kwietnia 2010 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

title: Andrzej Kwaśnik

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Andrzej Kwaśnik
 |imię i nazwisko org      = Andrzej Krzysztof Kwaśnik
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           =
 |data urodzenia           = [[10 listopada]] [[1956]]
 |miejsce urodzenia        = [[Warszawa]], [[Polska]]
 |data śmierci             = [[10 kwietnia]] [[2010]]
 |miejsce śmierci          = [[Smoleńsk]], [[Rosja]]
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               =
 |1. funkcja - okres       =
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             = [[archidiecezja warszawska]]
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 3 czerwca 1984
 |data nominacji           =
 |data sakry               =
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              = [[Plik:POL Polonia Restituta Oficerski BAR.svg|40px|Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośm.)]]
 |commons                  = Category:Andrzej Kwaśnik
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
[[Plik:Panteon grave.JPG|thumb|240px|Krypta księdza Andrzeja Kwaśnika w [[Panteon Wielkich Polaków|Panteonie Wielkich Polaków]] [[Świątynia Opatrzności Bożej w Warszawie|Świątyni Opatrzności Bożej]] w [[Warszawa|Warszawie]]]]
[[Plik:Dawny cmentarz ewangelicki w Starej Iwicznej 11.jpg|thumb|240px|Grób rodziców ks. Andrzeja Kwaśnika na cmentarzu w [[Stara Iwiczna|Starej Iwicznej]] z upamiętniającą go tablicą]]
'''Andrzej Krzysztof Kwaśnik''' (ur. [[10 listopada]] [[1956]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[10 kwietnia]] [[2010]] w [[Smoleńsk]]u) – polski ksiądz [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], kanonik, kapłan [[Archidiecezja warszawska|archidiecezji warszawskiej]], kapelan [[Federacja Rodzin Katyńskich|Federacji Rodzin Katyńskich]] (2008–2010), kapelan warszawskiej [[Policja (Polska)|Policji]] (2008–2010).

== Życiorys ==
Święcenia kapłańskie przyjął 3 czerwca 1984, następnie pracował jako wikariusz w parafiach [[Parafia św. Michała Archanioła w Warszawie|św. Michała Archanioła]] w Warszawie (1984), [[Parafia św. Mikołaja Biskupa w Warce|św. Mikołaja Biskupa]] w [[Warka|Warce]] (1984-88), [[Parafia św. Kazimierza w Pruszkowie|św. Kazimierza]] w [[Pruszków|Pruszkowie]] (1988-89) i [[Parafia Zwiastowania Pańskiego w Warszawie|Zwiastowania Pańskiego]] w Warszawie (1989-1995). Od października 1995 do czerwca 2007 proboszcz [[Parafia Zesłania Ducha Świętego w Starej Iwicznej|parafii Zesłania Ducha Świętego]] w [[Stara Iwiczna|Starej Iwicznej]] koło [[Piaseczno|Piaseczna]], w latach 1997–2007 wicedziekan [[Dekanat piaseczyński|dekanatu piaseczyńskiego]]. Od 1 lipca 2007 proboszcz [[Parafia św. Tadeusza Apostoła w Warszawie|parafii św. Tadeusza Apostoła w Warszawie]]. W 2008 został następcą ks. [[Zdzisław Peszkowski|Zdzisława Peszkowskiego]] jako kapelan Federacji Rodzin Katyńskich.

Był kapelanem: stołecznego [[Oddziały Prewencji Policji|Oddziału Prewencji Policji]], warszawskiego stowarzyszenia „Rodzina Policyjna 1939”, stowarzyszenia „Rodzina Policyjna”, Komendy Powiatowej Policji w Piasecznie<ref name="Policja 997">{{cytuj pismo|nazwisko=Ostaszewski|imię=Paweł|tytuł=Zawsze z Policją |czasopismo=Policja 997|wydawca=Komenda Główna Policji|wydanie=Nr 5 (62)|strony=17|issn=1734-1167|data=maj 2010}}</ref>.

Zginął 10 kwietnia 2010 w wyniku [[Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku|katastrofie polskiego samolotu Tu-154M]] w [[Smoleńsk]]u w drodze na [[obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej]]. Został pochowany w [[Świątynia Opatrzności Bożej w Warszawie|Świątyni Opatrzności Bożej]], w [[Panteon Wielkich Polaków|Panteonie Wielkich Polaków]]. Wraz z nim pochowani zostali dwaj inni duchowni, którzy zginęli w katastrofie smoleńskiej: [[Józef Joniec]] i (formalnie) [[Zdzisław Król]].

10 listopada 2010 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele Zesłania Ducha Świętego w Starej Iwicznej<ref>{{Cytuj stronę|url=https://archive.ph/20120802044524/http://www.gazeta.policja.pl/portal/997/744/59610/Pamieci_ksiedza_Kwasnika.html|tytuł=Pamięci księdza Kwaśnika| opublikowany=gazeta.policja.pl|data dostępu=2011-05-01| język = pl}}</ref>. Na cmentarzu parafialnym, na grobie rodziców księdza Andrzeja Kwaśnika, znajduje się również tablica jego pamięci.

== Odznaczenia ==
16 kwietnia 2010 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Monitor Polski|rok=2010|numer=40|pozycja=587}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.archidiecezja.warszawa.pl/homepage/?a=4210 | tytuł = Biografia na stronie Archidiecezji Warszawskiej | opublikowany = archidiecezja.warszawa.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20101028194453/http://www.archidiecezja.warszawa.pl/homepage/?a=4210 | zarchiwizowano = 2010-10-28}}
* {{Cytuj stronę | url = http://parafia-sadyba.pl/duszpasterze | tytuł = Biografia na stronie Parafii św. Tadeusza Apostoła w Warszawie | opublikowany = parafia-sadyba.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20100414163442/http://parafia-sadyba.pl/duszpasterze | zarchiwizowano = 2010-04-14}}
* [http://ksandrzejkwasnik.weebly.com/ Strona poświęcona księdzu Kwaśnikowi]

{{SORTUJ:Kwaśnik, Andrzej}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1956]]
[[Kategoria:Ofiary katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku]]
[[Kategoria:Kapelani rodzin katyńskich]]
[[Kategoria:Duchowni archidiecezji warszawskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani w Panteonie Wielkich Polaków w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie]]
[[Kategoria:Zmarli w 2010]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]

title: Andrzej KwaśnikAndrzej Krzysztof Kwaśnik

Data i miejsce urodzenia: 10 listopada 1956 · Warszawa, Polska

Data i miejsce śmierci: 10 kwietnia 2010 · Smoleńsk, Rosja

Miejsce pochówku: Panteon Wielkich Polaków

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: archidiecezja warszawska

Prezbiterat: 3 czerwca 1984


text:
# Körutazás a Balkánon
Körutazás a Balkánon (węg. Tourneé po Bałkanach) – album koncertowy zespołu Bikini. Nagrań dokonano podczas koncertu w Budapest Sportcsarnok w Budapeszcie, który odbył się 31 października 1997 roku. Album został wydany przez Hungaroton-Gong na dwóch płytach CD oraz dwóch kasetach magnetofonowych.

## Lista utworów

### 1
1. „A szabadság rabszolgái” (4:01)
2. „Ébredés után” (4:12)
3. „Mondd el” (4:40)
4. „Ezt nem tudom másképp mondani” (4:19)
5. „Hazudtunk egymásnak” (4:30)
6. „Legyek jó” (2:54)
7. „Temesvári vasárnap” (5:25)
8. „Közeli helyeken” (4:32)
9. „Adj helyet” (2:35)
10. „Bátyuska” (2:37)

### 2
1. „Valóság állomás” (4:48)
2. „Itthon vagyok” (4:25)
3. „Olcsó vigasz” (4:15)
4. „Füstmérgezés” (4:36)
5. „Nehéz a dolga” (3:57)
6. „Ha volna még időm” (4:23)
7. „Csak dolgozni ne kelljen” (3:55)
8. „Fagyi” (2:59)
9. „Ki visz haza” (4:30)
10. „Mielőtt elmegyek” (5:14)

## Skład zespołu
- Lajos D. Nagy – wokal
- Alajos Németh – gitara basowa
- Zsolt Daczi – gitara
- József Vedres – gitara
- Péter Gallai – instrumenty klawiszowe, wokal (5)
- Bertalan Hirleman – perkusja
- Zoltán Kató – saksofon

title: Körutazás a Balkánon

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu           = koncert
 |tytuł                   = Körutazás a Balkánon
 |okładka                 =
 |wykonawca               = [[Bikini (węgierski zespół muzyczny)|Bikini]]
 |wydany                  = 1998
 |nagrywany               = 1997
 |gatunek                 = [[rock]]
 |długość                 = 82:47
 |wytwórnia               = [[Hungaroton|Hungaroton-Gong]]
 |producent               =
 |oceny                   =
 |rok wydania             = 1998
 |poprzedni album         = [[Best of Bikini]]
 |rok poprzedniego albumu = 1997
 |następny album          = [[A világ végén]]
 |rok następnego albumu   = 1999
}}
'''Körutazás a Balkánon''' ([[język węgierski|węg.]] ''Tourneé po Bałkanach'') – [[album koncertowy]] zespołu [[Bikini (węgierski zespół muzyczny)|Bikini]]. Nagrań dokonano podczas koncertu w [[Budapest Sportcsarnok]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]], który odbył się 31 października 1997 roku. Album został wydany przez [[Hungaroton|Hungaroton-Gong]] na dwóch płytach [[płyta kompaktowa|CD]] oraz dwóch [[kaseta magnetofonowa|kasetach magnetofonowych]].

== Lista utworów ==
=== 1 ===
# „A szabadság rabszolgái” (4:01)
# „Ébredés után” (4:12)
# „Mondd el” (4:40)
# „Ezt nem tudom másképp mondani” (4:19)
# „Hazudtunk egymásnak” (4:30)
# „Legyek jó” (2:54)
# „Temesvári vasárnap” (5:25)
# „Közeli helyeken” (4:32)
# „Adj helyet” (2:35)
# „Bátyuska” (2:37)

=== 2 ===
# „Valóság állomás” (4:48)
# „Itthon vagyok” (4:25)
# „Olcsó vigasz” (4:15)
# „Füstmérgezés” (4:36)
# „Nehéz a dolga” (3:57)
# „Ha volna még időm” (4:23)
# „Csak dolgozni ne kelljen” (3:55)
# „Fagyi” (2:59)
# „Ki visz haza” (4:30)
# „Mielőtt elmegyek” (5:14)

== Skład zespołu ==
* [[Lajos D. Nagy]] – wokal
* [[Alajos Németh]] – gitara basowa
* [[Zsolt Daczi]] – gitara
* [[József Vedres]] – gitara
* [[Péter Gallai]] – instrumenty klawiszowe, wokal (5)
* [[Bertalan Hirleman]] – perkusja
* [[Zoltán Kató]] – saksofon

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę |url = http://www.friweb.hu/bikiniclub/Korutazasabalkanon.htm |tytuł = Körutazás a Balkánon – BS koncert |opublikowany = friweb.hu |język = hu |data dostępu = 2011-10-28}}
* {{cytuj stronę |url = http://allmusic.hu/index.php?SID=&oldal=albumlista&h_id=370 |tytuł = Körutazás a Balkánon |opublikowany = allmusic.hu |język = hu |data dostępu = 2011-10-28}}

[[Kategoria:Albumy Bikini]]
[[Kategoria:Albumy koncertowe]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1998]]

title: Körutazás a Balkánon

Wydawnictwo: Hungaroton-Gong

Best of Bikini · (1997): Körutazás a Balkánon · (1998) · A világ végén · (1999)


text:
# Surowiec
Surowiec – materiał przeznaczony do dalszej przeróbki. Surowce są produktami przemysłu wydobywczego, rolnictwa, leśnictwa lub powstają w wyniku przerobu odpadów.
Szczególne rodzaje surowców:
- surowce energetyczne to paliwa kopalne: węgiel kamienny i brunatny, torf, ropa naftowa, gaz ziemny, drewno w procesie spalania zamieniane na energię mechaniczną pary lub elektryczność, uran (stosowany w elektrowniach atomowych)
- surowce wtórne to odpady produkcyjne lub zużyte produkty nadające się do ponownego przerobu
- surowcami nieodnawialnymi nazywa się wszystkie surowce, których odnowienie w wyniku naturalnych procesów jest niemożliwe bądź w skali geologicznej trwa bardzo długo, np.
  - ropa naftowa
  - węgiel kamienny
  - węgiel brunatny
  - rudy uranu
- surowcami odnawialnymi nazywa się wszystkie surowce, których odnowienie jest bieżące albo trwa bardzo krótko, np.
  - woda
  - powietrze
  - odnawialne źródła energii.

Wyczerpywanie się zasobów surowców stanowi coraz większy problem dla światowej gospodarki. Przypuszcza się, że w ciągu najbliższych kilku dziesięcioleci, zasoby niektórych surowców (np. ropy naftowej) mogą się całkowicie wyczerpać. Dlatego też podjęto próby, mające na celu zmniejszenie ewentualnych efektów tego zdarzenia np. próby wprowadzania na rynek pojazdów elektrycznych lub powstawanie elektrowni napędzanych mocą odnawialnych źródeł energii np. pływów wodnych.

title: Surowiec

wikitext:
[[Plik:Coal.jpg|mały|Węgiel, surowiec nieodnawialny]]
[[Plik:LadoArgentino.JPG|mały|Woda, surowiec odnawialny]]

'''Surowiec''' – [[materiał]] przeznaczony do dalszej przeróbki. Surowce są produktami [[Górnictwo|przemysłu wydobywczego]], [[rolnictwo|rolnictwa]], [[Gospodarka leśna|leśnictwa]] lub powstają w wyniku przerobu [[Odpady|odpadów]].

Szczególne rodzaje surowców:
* '''surowce energetyczne''' to [[paliwa kopalne]]: [[węgiel kamienny]] i [[węgiel brunatny|brunatny]], [[torf]], [[ropa naftowa]], [[gaz ziemny]], [[drewno (technika)|drewno]] w procesie [[spalanie|spalania]] zamieniane na [[energia mechaniczna|energię mechaniczną]] [[para wodna|pary]] lub [[energia elektryczna|elektryczność]], uran (stosowany w elektrowniach atomowych)
* '''surowce wtórne''' to [[odpady]] produkcyjne lub zużyte [[Produkt (marketing)|produkty]] nadające się do ponownego przerobu
* '''surowcami nieodnawialnymi''' nazywa się wszystkie surowce, których odnowienie w wyniku naturalnych procesów jest niemożliwe bądź w skali [[geologia|geologicznej]] trwa bardzo długo, np.
** [[ropa naftowa]]
** [[węgiel kamienny]]
** [[węgiel brunatny]]
** [[uran (pierwiastek)|rudy uranu]]
* '''surowcami odnawialnymi''' nazywa się wszystkie surowce, których odnowienie jest bieżące albo trwa bardzo krótko, np.
** [[woda]]
** [[powietrze]]
** [[odnawialne źródła energii]].

Wyczerpywanie się zasobów surowców stanowi coraz większy problem dla światowej [[gospodarka|gospodarki]]. Przypuszcza się, że w ciągu najbliższych kilku dziesięcioleci, zasoby niektórych surowców (np. ropy naftowej) mogą się całkowicie wyczerpać<ref>[http://ziemianarozdrozu.pl/encyklopedia/kategoria/23/rozdroze Ziemia na rozdrożu]</ref><ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.peakoil.pl/ |tytuł=Peak Oil - szczyt produkcji ropy naftowej |data dostępu=2021-10-29 |archiwum=https://web.archive.org/web/20140714055529/http://www.peakoil.pl/ |zarchiwizowano=2014-07-14 }}</ref><ref>[http://www.chronmyklimat.pl/publikacje/ksiazki-raporty/15913-zmierzch-wegla-kamiennego-w-polsce Zmierzch węgla kamiennego w Polsce]</ref><ref>[http://www.chronmyklimat.pl/publikacje/ksiazki-raporty/15010-wegiel-brunatny-paliwem-bez-przyszlosci Węgiel brunatny paliwem bez przyszłości]</ref>. Dlatego też podjęto próby, mające na celu zmniejszenie ewentualnych efektów tego zdarzenia np. próby wprowadzania na rynek [[pojazd elektryczny|pojazdów elektrycznych]] lub powstawanie [[elektrownia|elektrowni]] napędzanych mocą odnawialnych źródeł energii np. [[Pływy morskie|pływów wodnych]]<ref>[http://demokracjaenergetyczna.pl Demokracja energetyczna]</ref>.

== Zobacz też ==
{{ISG|Surowce|Surowce}}
* [[nadawa]]
* [[odnawialne źródła energii]]
* [[peak oil]]
* [[zasoby naturalne]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ochrona środowiska]]
[[Kategoria:Materiały]]


text:
# Sękowice (województwo lubuskie)
Sękowice (niem. Schenkendorf, łuż. Šenkojce) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin. W miejscowości znajduje się ujście Werdawy (prawy dopływ Nysy Łużyckiej).
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.

## Historia
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1300 roku. Schroniła się tutaj w XIV wieku żona i dzieci starosty poznańskiego Macieja Borkowica. Właścicielami wsi w latach 1442 – 1482 była rodzina Wesembergów, do 1523 roku rodu von Köckeritz, a do 1811 roku były własnością Zakonu joannitów. W 1811 roku po rozwiązaniu zakonu rozdano grunt w dzierżawę wieczystą między chłopów. Sękowice od 1813 roku były wsią królewską.
We wcześniejszym okresie należała do wsi również cegielnia oraz osiedle zwane (niem. Grüne Eiche) (Zielony Dąb). Zabudowa miejscowości pochodząca z wieku XIX i XX.
Od września 1995 roku prowadzone były w rejonie wsi badania archeologiczne. Prace prowadziła grupa pracowników Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza pod kierunkiem Jarosława Lewczuka. Podczas prac odkryto cmentarzyska (ze schyłku VI i V wieku p.n.e.) oraz wiele ciekawych eksponatów.
Granicę od Sękowic do Polanowic od 11 czerwca 1945 roku ochraniał 3. batalion 38. Pułku Piechoty, a komendantem wojskowym był dowódca batalionu por. Zbigniew Budzan. We wsi była również od listopada 1945 do 1947 roku 6. Komenda Odcinka WOP, a jej komendantami byli kpt. Jan Mikulski, kpt. Władysław Bykowski i kpt. Grabowski. Była tu także 29. Strażnica WOP, którą rozwiązano w 1947 roku, a jej komendantem był chor. Wacław Baronowski oraz 30. Strażnica WOP rozwiązana w latach 60, której komendantami byli por. Domrzalski i ppor. Jan Kruszkowski.
We wsi w 1947 roku powstało koło SL. W 1952 roku wieś zamieszkiwały 222 osoby i było 56 gospodarstw. Sękowice w 1999 roku otrzymały wodociąg, a we wrześniu 2001 roku kanalizację.
Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało tu drogowe przejście graniczne z Niemcami Gubinek – Guben, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane..

## Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest kościół poewangelicki Świętej Rodziny.

## Galeria
|  |  |  |  |

title: Sękowice (województwo lubuskie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|wsi w gminie Gubin|[[Sękowice|inne miejsca o tej nazwie]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Sękowice
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Sękowice 1.JPG
 |opis zdjęcia           = Znak z nazwą wsi
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubuskie
 |powiat                 = [[Powiat krośnieński (województwo lubuskie)|krośnieński]]
 |gmina                  = [[Gubin (gmina wiejska)|Gubin]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 310<ref>{{Cytuj stronę | url = http://gminagubin.pl/solectwa-i-ludnosc.html | tytuł = Rozmieszczenie ludności w gminie według miejscowości | opublikowany = Gmina Gubin | data dostępu = 2015-11-16}}</ref>
 |rok                    = 2013
 |strefa numeracyjna     = 68
 |kod pocztowy           = 66-620<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1153}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = FKR
 |SIMC                   = 0909532
 |kod mapy               = Gubin (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 51°54'33"N 14°42'32"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|121574|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Sękowice, Lubusz Voivodeship
 |www                    =
}}
'''Sękowice''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Schenkendorf''<ref name="przew">{{cytuj książkę | autor = Krzysztof Garbacz | tytuł = Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1 | strony=236}}</ref>, [[Język dolnołużycki|łuż.]] ''Šenkojce'')<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Lehmann | imię = Rudolf | tytuł = Historisches Ortslexikon für die Niederlausitz Band 2. Die Kreis Cottbus, Spremberg, Guben und Sorau| data = 2011 | wydawca = | miejsce = | isbn = 978-3-941919-90-7 | strony =}}</ref> – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubuskie|województwie lubuskim]], w [[Powiat krośnieński (województwo lubuskie)|powiecie krośnieńskim]], w [[Gubin (gmina wiejska)|gminie Gubin]]. W miejscowości znajduje się ujście Werdawy (prawy dopływ Nysy Łużyckiej).

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[Województwo zielonogórskie (1975–1998)|województwie zielonogórskim]].

== Historia ==
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1300 roku<ref name="traczyk">Zygmunt Traczyk: ''Ziemia Gubińska 1939 – 1949…'' s. 302</ref>. Schroniła się tutaj w XIV wieku żona i dzieci starosty poznańskiego [[Maciej Borkowic|Macieja Borkowica]]<ref name="traczyk" /><ref>Maciej Borkowic został skazany na śmierć głodową przez [[Kazimierz III Wielki|Kazimierza Wielkiego]] za rokosz i spiskowanie</ref>. Właścicielami wsi w latach 1442 – 1482 była rodzina Wesembergów, do 1523 roku rodu von Köckeritz, a do 1811 roku były własnością [[Zakon Maltański|Zakonu joannitów]]<ref name="traczyk" />. W 1811 roku po rozwiązaniu zakonu rozdano grunt w dzierżawę wieczystą między chłopów<ref name="zeszyty">Gubińskie Towarzystwo Kultury – ''Zeszyty Gubińskie nr 5'' s. 29</ref><ref name="traczyk" />. Sękowice od 1813 roku były wsią królewską<ref name="traczyk" />.
[[Plik:Kościół w Sękowicach.JPG|thumb|left|200px|Kościół]]
We wcześniejszym okresie należała do wsi również cegielnia oraz osiedle zwane ([[język niemiecki|niem.]] ''Grüne Eiche'') (Zielony Dąb)<ref name="zeszyty" />. Zabudowa miejscowości pochodząca z wieku XIX i XX.

Od września 1995 roku prowadzone były w rejonie wsi badania archeologiczne<ref>Prace prowadzono w związku z budową obwodnicy Gubina i przejścia granicznego w Gubinku</ref>. Prace prowadziła grupa pracowników Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza pod kierunkiem Jarosława Lewczuka. Podczas prac odkryto cmentarzyska (ze schyłku VI i V wieku p.n.e.) oraz wiele ciekawych eksponatów<ref name="traczyk0">Zygmunt Traczyk: ''Ziemia Gubińska 1939 – 1949…'' s. 303</ref>.

Granicę od Sękowic do Polanowic od 11 czerwca 1945 roku ochraniał 3. batalion [[38 Pułk Piechoty (LWP)|38. Pułku Piechoty]], a komendantem wojskowym był dowódca batalionu por. Zbigniew Budzan<ref name="traczyk0" />. We wsi była również od listopada 1945 do 1947 roku 6. Komenda Odcinka [[Wojska Ochrony Pogranicza|WOP]], a jej komendantami byli kpt. Jan Mikulski, kpt. Władysław Bykowski i kpt. Grabowski<ref name="traczyk0" />. Była tu także 29. Strażnica WOP, którą rozwiązano w 1947 roku, a jej komendantem był chor. Wacław Baronowski oraz 30. Strażnica WOP rozwiązana w latach 60, której komendantami byli por. Domrzalski i ppor. Jan Kruszkowski<ref name="traczyk0" />.

We wsi w 1947 roku powstało koło [[Stronnictwo Ludowe|SL]]<ref name="traczyk1">Zygmunt Traczyk: ''Ziemia Gubińska 1939 – 1949…'' s. 304</ref>. W 1952 roku wieś zamieszkiwały 222 osoby i było 56 gospodarstw. Sękowice w 1999 roku otrzymały wodociąg, a we wrześniu 2001 roku kanalizację<ref name="traczyk1" />.

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało tu drogowe [[przejście graniczne]] z Niemcami [[Przejście graniczne Gubinek-Guben|Gubinek – Guben]], które na mocy [[Układ z Schengen|układu z Schengen]] zostało zlikwidowane..

== Zabytki ==
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/LBS-rej.pdf|tytuł=Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego|opublikowany=Narodowy Instytut Dziedzictwa|data dostępu=2013-01-24|strony=13|archiwum=https://web.archive.org/web/20210830214309/http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/LBS-rej.pdf|zarchiwizowano=2021-08-30}}</ref> [[Kościół Świętej Rodziny w Sękowicach|kościół poewangelicki Świętej Rodziny]].

== Galeria ==
{|
|
|[[Plik:Świetlica wiejska w Sękowicach.JPG|thumb|Świetlica]]
|[[Plik:Sękowice 2.JPG|thumb|Droga dojazdowa do wsi]]
||[[Plik:Sękowice 3.JPG|thumb|Zabudowania wsi]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Wydawnictwo Gubińskiego Towarzystwa Kultury 1999 r. – ''Zeszyty Gubińskie nr 5'' s.29
* {{Cytuj książkę | nazwisko= | imię=| autor= Zygmunt Traczyk| tytuł=Ziemia Gubińska 1939 – 1949… | data=2011| wydawca=Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej | miejsce=Gubin| isbn =978-83-88059-54-4 | strony=302-309}}
* {{cytuj książkę | autor = Krzysztof Garbacz | tytuł = Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1 | wydawca = Agencja Wydawnicza „PDN” | miejsce = Zielona Góra | rok = 2011 | strony =237-238 | isbn = 978-83-919914-8-2}}

{{Gmina Gubin}}

[[Kategoria:Sękowice (województwo lubuskie)|*]]

title: Sękowice

Województwo: lubuskie

Powiat: krośnieński

Gmina: Gubin

Tablice rejestracyjne: FKR


text:
# Vaux-d’Amognes
Vaux-d’Amognes – gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Nièvre. W 2013 roku liczba ludności wynosiła 558 mieszkańców.
Gmina została utworzona 1 stycznia 2017 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin: Balleray oraz Ourouër. Siedzibą gminy została miejscowość Ourouër.

title: Vaux-d’Amognes

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Vaux-d’Amognes
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Vaux-d’Amognes
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         = Église Saint-Fiacre d'Ourouër.JPG
 |opis zdjęcia                    = Kościół w miejscowości Ourouër w gminie Vaux-d’Amognes
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Nièvre]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Nevers|Nevers]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 58204
 |powierzchnia                    = 37,84 km²
 |rok                             = 2013<ref group=uwaga>Gmina istnieje od 2017 roku, jednak dane liczby ludności pochodzą z 2013 roku i obejmują zsumowaną liczbę ludności gmin, z których powstała.</ref>
 |liczba ludności                 = 558
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 58130
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = Nièvre
 |współrzędne                     = 47.057016N 3.306296E
 |commons                         = Category:Vaux d'Amognes
 |www                             =
}}
'''Vaux-d’Amognes''' – gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Nièvre]]. W 2013 roku liczba ludności wynosiła 558 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/default.asp | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2017-02-05}}</ref>.

Gmina została utworzona 1 stycznia 2017 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin: [[Balleray]] oraz [[Ourouër]]. Siedzibą gminy została miejscowość Ourouër<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.nievre.gouv.fr/IMG/pdf/recueil-58-2016-030.pdf | tytuł = Recueil des Actes Administratif | data = | autor = | praca = | opublikowany = nievre.gouv.fr | język = fr | data dostępu = 2017-02-05}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Nevers}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Nièvre]]

title: Vaux-d’Amognes

Region: Burgundia-Franche-Comté

Departament: Nièvre

Okręg: Nevers


text:
# Synagoga w Starogardzie Gdańskim
Synagoga w Starogardzie Gdańskim – synagoga zbudowana w 1849 roku przy ulicy Rycerskiej 2 w Starogardzie Gdańskim. Budynek powstał na miejscu dawnego dworu krzyżackiego, zniszczonego w wojnie szwedzkiej.
Murowany z cegły, nieotynkowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta, w stylu neogotyckim. Z zewnątrz była pozbawiona wielu ozdób i charakterystycznych dla synagog cech stylowych. Wewnątrz, w sali głównej na wschodniej ścianie, w pięciobocznej apsydzie znajdował się bogato zdobiony aron ha-kodesz. Ściany były pokryte freskami przedstawiającymi m.in. zwierzęta, biblijne stwory czy znaki zodiaku. Przed arką stały dwa wielkie świeczniki, a z sufitu zwisało osiem żyrandoli.

## Historia
W okresie dwudziestolecia międzywojennego planowano sprzedać synagogę władzom wojskowym, z przeznaczeniem na kościół garnizonowy dla 2 Pułku Szwoleżerów.
Podczas II wojny światowej, w 1939 roku, hitlerowcy zdewastowali synagogę i urządzili w niej areszt śledczy, a pod jej murami miejsce kaźni wielu Polaków i Żydów. W budynku przetrzymywano pomorską inteligencję przed wywózką do miejsca egzekucji w Lesie Szpęgawskim. Od 1940 roku w okresie letnim synagoga służyła za halę targową.
Po wojnie budynek synagogi służył jako magazyn fabryki farmaceutycznej, następnie hala targowa, a w latach 70. przebudowano ją i urządzono w niej pawilon z meblami. W 1998 roku budynek został własnością Gminy Żydowskiej w Gdańsku. W 2020 roku budynek został sprzedany i urządzono w nim lokal gastronomiczny.
Na jednej z zewnętrznych ścian synagogi znajduje się tablica upamiętniająca synagogę i miejsce kaźni. Dawniej przed synagogą stały również budynki szkoły żydowskiej i dom rabina. Oba zostały zburzone po wojnie, a na ich miejscu znajduje się plac targowy.

title: Synagoga w Starogardzie Gdańskim

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Synagoga w Starogardzie Gdańskim
 |nazwa oryginalna =
 |zabytek          = 948 z 4.07.1985<ref name="zabytek">{{zabytek|pomorskie|data dostępu=04.07.2013}}</ref>
 |zdjęcie          = Synagoga w Starogardzie Gdańskim.JPG
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = PL-PM
 |miejscowość      = [[Starogard Gdański]]
 |adres            =
 |budulec          = murowana
 |architekt        =
 |data budowy      = [[1849]]
 |data likwidacji  = [[1939]]
 |data zburzenia   =
 |data odbudowy    =
 |tradycja         =
 |obecnie          = lokal gastronomiczny
 |kod mapy         = Starogard Gdański
 |współrzędne      = 53°57'58.7"N 18°31'51.3"E
 |commons          = Category:Synagogue in Starogard Gdański
 |www              =
}}
'''Synagoga w Starogardzie Gdańskim''' – [[synagoga]] zbudowana w [[1849]] roku przy ulicy Rycerskiej 2 w [[Starogard Gdański|Starogardzie Gdańskim]]. Budynek powstał na miejscu dawnego dworu krzyżackiego, zniszczonego w [[Potop szwedzki|wojnie szwedzkiej]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://starogard.pl/zabytki/|tytuł=Starogard Gdański – zabytki|autor=Urząd Miasta Starogard Gdański|data dostępu=2013-12-29}}</ref>.

Murowany z cegły, nieotynkowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta, w stylu [[Neogotyk|neogotyckim]]. Z zewnątrz była pozbawiona wielu ozdób i charakterystycznych dla synagog cech stylowych. Wewnątrz, w sali głównej na wschodniej ścianie, w pięciobocznej [[Apsyda (architektura)|apsydzie]] znajdował się bogato zdobiony [[aron ha-kodesz]]. Ściany były pokryte [[fresk]]ami przedstawiającymi m.in. zwierzęta, [[Biblia|biblijne]] stwory czy [[znaki zodiaku]]. Przed arką stały dwa wielkie świeczniki, a z sufitu zwisało osiem żyrandoli<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Starogardzka synagoga pożydowska |data = 2022-10-19 |data dostępu = 2023-09-12 |opublikowany = Starogard Gdański - Tu rodzą się gwiazdy |url = https://starogard.pl/starogardzka-synagoga-pozydowska/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Historia ==
W okresie dwudziestolecia międzywojennego planowano sprzedać synagogę władzom wojskowym, z przeznaczeniem na kościół garnizonowy dla [[2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich|2 Pułku Szwoleżerów]]<ref name=":0" />.

Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]], w 1939 roku, [[Nazizm|hitlerowcy]] zdewastowali synagogę i urządzili w niej areszt śledczy, a pod jej murami miejsce kaźni wielu Polaków i Żydów. W budynku przetrzymywano pomorską inteligencję przed wywózką do miejsca [[Zbrodnia w Lesie Szpęgawskim|egzekucji w Lesie Szpęgawskim]]. Od 1940 roku w okresie letnim synagoga służyła za halę targową<ref name=":0" />.

Po wojnie budynek synagogi służył jako magazyn fabryki farmaceutycznej, następnie hala targowa, a w [[lata 70. XX wieku|latach 70.]] przebudowano ją i urządzono w niej pawilon z meblami. W 1998 roku budynek został własnością [[Gmina Żydowska w Gdańsku|Gminy Żydowskiej w Gdańsku]]. W 2020 roku budynek został sprzedany i urządzono w nim lokal gastronomiczny<ref name=":0" />.

Na jednej z zewnętrznych ścian synagogi znajduje się tablica upamiętniająca synagogę i miejsce kaźni<ref name=":0" />. Dawniej przed synagogą stały również budynki szkoły żydowskiej i dom [[rabin]]a. Oba zostały zburzone po wojnie, a na ich miejscu znajduje się plac targowy.

== Zobacz też ==
* [[Stara Synagoga w Starogardzie Gdańskim]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.sztetl.org.pl/pl/article/starogard-gdanski/11,synagogi-domy-modlitwy-i-inne/337,synagoga-w-starogardzie-gdanskim-ul-rycerska-2-/ Synagoga w Starogardzie Gdańskim] na portalu Wirtualny Sztetl

[[Kategoria:Synagogi w województwie pomorskim|Starogard Gdański]]
[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Starogardzie Gdańskim]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Starogardzie Gdańskim]]

title: Synagoga w Starogardzie Gdańskim

Województwo: pomorskie

Miejscowość: Starogard Gdański

Budulec: murowana

Obecnie: lokal gastronomiczny


text:
# Wieliczka Park
Wieliczka Park – stacja kolejowa w Wieliczce przy ul. Edwarda Dembowskiego, w województwie małopolskim, w Polsce. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca regionalnego.

## Ruch pasażerski
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę |
| ---- | -------------------------- |
| 2017 | 1 500-2 000                |
| 2022 | 200-299                    |

Stacja Wieliczka pełniła ważną rolę w historii wielickiej kolei. W sytuacji, gdy na odcinku Wieliczka – Kraków Bieżanów był położony tylko jeden tor obsługujący kilkadziesiąt połączeń dziennie, stacja Wieliczka była mijanką dla kursujących pociągów pasażerskich. Zdarzało się nieraz, że pociągi jadące z Wieliczki do Krakowa czekały na stacji Wieliczka na skład jadący z Krakowa. Teoretycznie też stacja Wieliczka mogła obsługiwać składy pociągów z lokomotywami (co było niemożliwe w wypadku stacji Wieliczka Rynek – ślepy tor).
Po remoncie torów i peronów w 2012 roku stacja zmieniła nazwę z Wieliczka na Wieliczka Park.
W styczniu 2015 rozpoczął się generalny remont budynku dworca. Otwarcie wyremontowanego obiektu nastąpiło 12 grudnia 2016. W ramach remontu dworzec został dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Zlikwidowano bariery architektoniczne, przystosowano toalety i wykonano ścieżki prowadzące dla osób niewidomych i niedowidzących. Na terenie obiektu pojawił się także podnośnik dla osób na wózkach inwalidzkich, a przed wejściem na perony biletomaty. Po stronie północnej budynku wykonano parking oraz stojaki rowerowe. Zachowano także zabytkowe elementy zagospodarowania stacji kolejowej – układ torów, kozioł oporowy i skrajnik.
- Peron wyspowy stacji Wieliczka Park (2019)
- EN64 Kolei Małopolskich na stacji
- Rozjazdy na stacji
- Zautomatyzowany system zwrotnic
- Newag Impuls wjeżdża od strony Krakowa

title: Wieliczka Park

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Wieliczka Park
 |nazwa oryginalna           =
 |zabytek                    = A-626 z 13 listopada 1990
 |zdjęcie                    = Wieliczka ul. Dembowskiego 59. Dworzec A 484 M 1.jpg
 |opis zdjęcia               = Dworzec Wieliczka Park (2022)
 |państwo                    = małopolskie
 |miejscowość                = [[Wieliczka]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = Wieliczka Dworzec, Wieliczka
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             = * [[Linia kolejowa nr 109|109 Kraków Bieżanów – Wieliczka Rynek-Kopalnia]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Wieliczka
 |współrzędne                = 49°59′23.7″N 20°2′52.0″E
 |commons                    = Category:Wieliczka Park train station
 |www                        =
}}
'''Wieliczka Park''' – [[stacja kolejowa]] w [[Wieliczka|Wieliczce]] przy ul. Edwarda Dembowskiego, w [[Województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[Polska|Polsce]]. Według klasyfikacji PKP ma kategorię [[Kategorie dworców kolejowych w Polsce|dworca regionalnego]]<ref>[http://www.pkp.pl/documents/udost-stac/Wykaz-stacji-pasazerskich.pdf], l.p. 508</ref>.

== Ruch pasażerski ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana pasażerska na dobę
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 1 500-2 000
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 200-299
|-
|}

Stacja Wieliczka pełniła ważną rolę w historii wielickiej kolei. W sytuacji, gdy na odcinku Wieliczka – [[Kraków Bieżanów]] był położony tylko jeden tor obsługujący kilkadziesiąt połączeń dziennie, stacja Wieliczka była mijanką dla kursujących pociągów pasażerskich. Zdarzało się nieraz, że pociągi jadące z Wieliczki do Krakowa czekały na stacji Wieliczka na skład jadący z Krakowa. Teoretycznie też stacja Wieliczka mogła obsługiwać składy pociągów z lokomotywami (co było niemożliwe w wypadku stacji [[Wieliczka Rynek-Kopalnia|Wieliczka Rynek]] – ślepy tor).

Po remoncie torów i peronów w 2012 roku stacja zmieniła nazwę z ''Wieliczka'' na ''Wieliczka Park''<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.gazetakrakowska.pl/artykul/534909,remont-wiaduktu-kolejowego-w-wieliczce-beda-utrudnienia,id,t.html | tytuł = Remont wiaduktu kolejowego w Wieliczce, będą utrudnienia | data dostępu = 2012-08-20| autor = Katarzyna Ponikowska | opublikowany = gazetakrakowska.pl | data = 2012-03-20}}</ref>.

W styczniu 2015 rozpoczął się generalny remont budynku dworca<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.rynek-kolejowy.pl/56362/dworzec_w_wieliczce_zmieni_swoje_oblicze.htm | tytuł = Dworzec w Wieliczce zmieni swoje oblicze | data dostępu = 2015-12-11 | opublikowany = rynek-kolejowy.pl | data = 2015-03-15}}</ref>. Otwarcie wyremontowanego obiektu nastąpiło 12 grudnia 2016. W ramach remontu dworzec został dostosowany do potrzeb osób [[Niepełnosprawność|niepełnosprawnych]]. Zlikwidowano [[bariery architektoniczne]], przystosowano toalety i wykonano ścieżki prowadzące dla osób [[Ślepota|niewidomych]] i niedowidzących. Na terenie obiektu pojawił się także podnośnik dla osób na [[Wózek inwalidzki|wózkach inwalidzkich]], a przed wejściem na perony [[Automat biletowy|biletomaty]]. Po stronie północnej budynku wykonano parking oraz [[Stojak rowerowy|stojaki rowerowe]]. Zachowano także zabytkowe elementy zagospodarowania stacji kolejowej – układ torów, [[kozioł oporowy]] i [[skrajnik]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://kurier-kolejowy.pl/aktualnosci/29171/dworzec-wieliczka-park-otwarty-dla-podroznych.html | tytuł = Dworzec Wieliczka Park otwarty dla podróżnych | data dostępu = 2016-12-18 | opublikowany = kurier-kolejowy.pl | data = 2016-12-12}}</ref>.

<gallery>
Plik:Stacja Wieliczka Park 1 2019.jpg|Peron wyspowy stacji Wieliczka Park (2019)
Plik:109 Kraków Bieżanów – Wieliczka Rynek Kopalnia 3.JPG|[[Pesa Acatus Plus|EN64]] [[Koleje Małopolskie|Kolei Małopolskich]] na stacji
Plik:109 Kraków Bieżanów – Wieliczka Rynek Kopalnia 4.JPG|Rozjazdy na stacji
Plik:109 Kraków Bieżanów – Wieliczka Rynek-Kopalnia 2.JPG|Zautomatyzowany system zwrotnic
Plik:Wieliczka Park railway station (1).jpg|[[Newag Impuls]] wjeżdża od strony Krakowa
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Atlaskolejowy.pl|stacja|2156|Wieliczka Park}}
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|922|Wieliczka}}
* {{Rozkład jazdy pociągów|5103953}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Wieliczka Park
|linia         = {{LK-linia|109}} [[Kraków Bieżanów]] – [[Wieliczka Rynek-Kopalnia]]
|kilometr      = 4,741
|typ           = HST
|poprzedni_typ = KHSTl
|następny_typ  = KHSTr
|poprzedni     = [[Wieliczka Bogucice]]
|poprzedni_km  = 1,334
|następny      = [[Wieliczka Rynek-Kopalnia]]
|następny_km   = 0,644
|inne          =
{{Stacja kolejowa/sąsiednie wiersz
|stacja        = Wieliczka
|linia         = Wieliczka – [[Wieliczka Towarowa]] (zlikwidowana)
|kilometr      = 0,000
|typ           = exHST
|następny_typ  = exKDSTr
|następny_stan = ex
|następny      = [[Wieliczka Towarowa]]
|następny_km   =
|inne          =
}}
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Wieliczce]]
[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Wieliczce]]

title: Wieliczka Park

Województwo: małopolskie

Miejscowość: Wieliczka

Poprzednie nazwy: Wieliczka Dworzec, Wieliczka

Kasy: N


text:
# Prędkość taktyczna
Prędkość taktyczna – maksymalna prędkość okrętu danego typu, przy której okręt ten zdolny jest do wykrycia okrętu przeciwnika, sam nie zostając wykryty.
Parametr ten ma szczególne znaczenie w charakterystyce okrętów podwodnych, w których wzrastający wraz z prędkością okrętu poziom szumów własnych w znaczący sposób utrudnia rozpoznanie otoczenia akustycznego jednostki. Dla prędkości taktycznej okrętu, krytyczne znaczenie ma poziom wyciszenia okrętu, zwłaszcza jego systemu napędowego. Nowoczesne jednostki podwodne o napędzie atomowym przeważnie charakteryzują się prędkościami taktycznymi rzędu 8 do 13 węzłów, jednak okręty IV generacji – przekraczającymi dwadzieścia węzłów.

title: Prędkość taktyczna

wikitext:
[[Plik:Porównanie akustycznego stealth okrętów podwodnych.png|right|thumb|Porównanie poziomu szumów niektórych typów okrętów radzieckich, rosyjskich oraz amerykańskich<ref>{{cytuj książkę |nazwisko=Polmar|imię=Norman|autor link=|inni= K. J. More|tytuł=Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines|rok=[[2003]]|wydawca=Potomac Books, Inc|isbn = 1-57488-530-8}}</ref>.]]
'''Prędkość taktyczna''' – maksymalna prędkość okrętu danego typu, przy której okręt ten zdolny jest do wykrycia okrętu przeciwnika, sam nie zostając wykryty.

Parametr ten ma szczególne znaczenie w charakterystyce [[Okręt podwodny|okrętów podwodnych]], w których wzrastający wraz z prędkością okrętu poziom szumów własnych w znaczący sposób utrudnia rozpoznanie otoczenia akustycznego jednostki. Dla prędkości taktycznej okrętu, krytyczne znaczenie ma poziom wyciszenia okrętu, zwłaszcza jego systemu napędowego. Nowoczesne jednostki podwodne o napędzie atomowym przeważnie charakteryzują się prędkościami taktycznymi rzędu 8 do 13 węzłów, jednak okręty IV generacji – przekraczającymi dwadzieścia węzłów.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko=Polmar|imię=Norman|autor link=|inni= K. J. More|tytuł=Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines|rok=[[2003]]|wydawca=Potomac Books, Inc|isbn = 1-57488-530-8}}

{{Okręt podwodny}}

[[Kategoria:Konstrukcja okrętów podwodnych]]


text:
# Laser Squad
Laser Squad – strategiczna gra turowa stworzona przez Juliana Gollopa. Gra oryginalnie napisana była dla komputerów ZX Spectrum i Commodore 64, później powstały wersje na Amigę i PC.
Laser Squad był jedną z pierwszych gier taktycznych. Postacie mają do dyspozycji szereg zbroi i broni (każda o wielu parametrach), mogą ulegać zmęczeniu, szałowi bojowemu i strachowi. W Laser Squad grać można z komputerem lub z żywym przeciwnikiem. Gracz obejmuje dowództwo nad grupą żołnierzy, jego celem jest wypełnienie jednej z misji (np. zniszczenie urządzeń atakowanej bazy lub likwidacja jednego, bądź wszystkich ludzi przeciwnika).
Istnieje siedem standardowych scenariuszy gry:
1. Assassins
2. Moonbase
3. Rescue From The Mines
4. Cyber Hordes
5. Paradise Valley
6. Stardrive
7. Laser Platoon

Dodatkowe scenariusze można było tworzyć za pomocą specjalnego edytora. Scenariusze te powstały znacznie później niż sama gra.
Laser Squad stał się inspiracją późniejszych serii gier X-COM i Laser Squad Nemesis.

title: Laser Squad

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2012-07}}
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Laser Squad
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               = ZX Laser Squad.png
 |opis grafiki          = Scenariusz pierwszy: ''Assassins''. Grafika z [[ZX Spectrum]]
 |producent             = [[Julian Gollop]]
 |wydawca               = [[Codo Technologies]]
 |dystrybutor           =
 |seria gier            =
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                =
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       =
 |data wydania          = '''Commodore 64/ZX Spectrum''':
[[1988 w grach komputerowych|1988]]
'''Amiga/Amstrad CPC/Atari ST''':
[[1989 w grach komputerowych|1989]]
'''DOS''':
[[1992 w grach komputerowych|1992]]
 |gatunek               = [[strategiczna gra turowa]]
 |tryby gry             = [[gra jednoosobowa]]
 |kategorie wiekowe     =
 |język                 =
 |platforma             = [[Amiga]], [[Amstrad CPC]], [[Atari ST]], [[Commodore 64]], [[MS-DOS|DOS]], [[ZX Spectrum]]
 |nośniki               =
 |wymagania             =
 |kontrolery            =
 |rozdzielczość natywna =
 |www                   =
}}
'''Laser Squad''' – [[strategiczna gra turowa]] stworzona przez [[Julian Gollop|Juliana Gollopa]]. Gra oryginalnie napisana była dla komputerów [[ZX Spectrum]] i [[Commodore 64]], później powstały wersje na [[Amiga|Amigę]] i PC.

''Laser Squad'' był jedną z pierwszych gier taktycznych. Postacie mają do dyspozycji szereg zbroi i broni (każda o wielu parametrach), mogą ulegać zmęczeniu, szałowi bojowemu i strachowi. W ''Laser Squad'' grać można z komputerem lub z żywym przeciwnikiem. Gracz obejmuje dowództwo nad grupą [[Żołnierz|żołnierzy]], jego celem jest wypełnienie jednej z misji (np. zniszczenie urządzeń atakowanej bazy lub likwidacja jednego, bądź wszystkich ludzi przeciwnika).

Istnieje siedem standardowych scenariuszy gry:
# Assassins
# Moonbase
# Rescue From The Mines
# Cyber Hordes
# Paradise Valley
# Stardrive
# Laser Platoon

Dodatkowe scenariusze można było tworzyć za pomocą specjalnego edytora. Scenariusze te powstały znacznie później niż sama gra.

''Laser Squad'' stał się inspiracją późniejszych serii gier ''[[X-COM]]'' i ''{{link-interwiki|Laser Squad Nemesis|Q=Q4042617}}''.

{{Commonscat|Laser Squad}}

[[Kategoria:1988 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry na platformę Amiga]]
[[Kategoria:Gry na platformę Amstrad CPC]]
[[Kategoria:Gry na platformę Atari ST]]
[[Kategoria:Gry na platformę Commodore 64]]
[[Kategoria:Gry na platformę DOS]]
[[Kategoria:Gry na platformę ZX Spectrum]]
[[Kategoria:Taktyczne gry turowe]]
[[Kategoria:Fantastycznonaukowe gry komputerowe]]

title: Laser Squad

Producent: Julian Gollop

Wydawca: Codo Technologies

Data wydania: Commodore 64/ZX Spectrum: · 1988 · Amiga/Amstrad CPC/Atari ST: · 1989 · DOS: · 1992

Gatunek: strategiczna gra turowa

Tryby gry: gra jednoosobowa

Platforma: Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, Commodore 64, DOS, ZX Spectrum


text:
# Strefowość
Strefowość – zjawisko zmiany komponentów krajobrazu wraz ze zmianą szerokości geograficznej.
Strefowość wynika z kulistego kształtu Ziemi, który decyduje o różnym kącie padania promieni słonecznych na Ziemię. Tak więc główna przyczyną strefowości jest kulisty kształt Ziemi oraz jej położenie w stosunku do Słońca. Kąt padania promieni słonecznych zmniejsza się od równika ku biegunowi. W ślad za tym zmienia się ilość energii cieplnej – im większy kąt padania tym więcej energii cieplnej. Obszary równikowe otrzymują od 4 do 5 razy więcej energii cieplnej niż obszary okołobiegunowe.
Do zjawisk i procesów strefowych zaliczymy tylko te zjawiska i procesy, które bezpośrednio i pośrednio zależą od zmiany kąta padania promieni słonecznych na Ziemię.
Są to: temperatura (powietrza, wody i gleby), parowanie wody i zachmurzenie, opady atmosferyczne, system wiatrów, klimaty (strefy klimatyczne), typy roślinności, wietrzenie i powstawanie gleb, charakter sieci wodnej.

title: Strefowość

wikitext:
'''Strefowość''' – zjawisko zmiany komponentów krajobrazu wraz ze zmianą [[szerokość geograficzna|szerokości geograficznej]].

Strefowość wynika z kulistego kształtu [[Ziemia|Ziemi]], który decyduje o różnym kącie padania promieni słonecznych na Ziemię. Tak więc główna przyczyną strefowości jest kulisty kształt Ziemi oraz jej położenie w stosunku do [[Słońce|Słońca]]. Kąt padania promieni słonecznych zmniejsza się od równika ku biegunowi. W ślad za tym zmienia się ilość energii cieplnej – im większy kąt padania tym więcej energii cieplnej. Obszary równikowe otrzymują od 4 do 5 razy więcej energii cieplnej niż obszary okołobiegunowe.

Do zjawisk i procesów strefowych zaliczymy tylko te zjawiska i procesy, które bezpośrednio i pośrednio zależą od zmiany kąta padania promieni słonecznych na Ziemię.
Są to: [[temperatura]] ([[powietrze|powietrza]], [[Wody powierzchniowe|wody]] i [[gleba|gleby]]), parowanie [[woda|wody]] i [[zachmurzenie]], [[opady atmosferyczne]], system [[wiatr]]ów, [[klimat]]y ([[Strefa klimatyczna|strefy klimatyczne]]), typy [[roślinność|roślinności]], [[wietrzenie]] i powstawanie gleb, charakter [[Sieć rzeczna|sieci wodnej]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Flis| imię = Jan| tytuł = Szkolny słownik geograficzny| wydawca = WSiP| miejsce = Warszawa| rok = 1986| strony = 12| isbn =}}

== Zobacz też ==
* [[piętrowość]]

[[Kategoria:Geografia fizyczna]]
[[Kategoria:Terminologia geograficzna]]


text:
# Boliwia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996
Boliwię na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 reprezentowało 8 zawodników, 6 mężczyzn i 2 kobiety.

## Kolarstwo
Mężczyźni
- Claus Martínez
  - Sprint – odpadł w eliminacjach

## Lekkoatletyka
Mężczyźni
- Jorge Castellón
  - Bieg na 100 m – odpadł w pierwszej rundzie eliminacyjnej

- Policarpio Calizaya
  - Maraton – 91. miejsce

Kobiety
- Geovanna Irusta
  - Chód na 10 km – 34. miejsce

## Pływanie
Mężczyźni
- David Pereyra
  - 100 m stylem motylkowym – 58. miejsce

Kobiety
- Ximena Escalera
  - 100 m stylem klasycznym – 35. miejsce

## Skoki do wody
Mężczyźni
- Tony Iglesias
  - Trampolina 3 m – 27. miejsce
  - Platforma 10 m – 30. miejsce

## Szermierka
Mężczyźni
- Miguel Robles
  - Szabla indywidualnie – 40. miejsce

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 |nazwa                  = Boliwia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996
 |państwo                = BOL
 |kod MKOl               = BOL
 |kod organizacja        =
 |organizacja            =
 |impreza z linkiem      = [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996]]
 |miejscowość            = [[Atlanta]]
 |chorąży                = [[Policarpio Calizaya]]
 |liczba zawodników      = 8
 |liczba konkurencji     =
 |liczba dyscyplin       = 5
 |pozycja w klasyfikacji =
 |złote                  = 0
 |srebrne                = 0
 |brązowe                = 0
 |suma                   = 0
}}
'''[[Boliwia|Boliwię]] na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996|Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996]]''' reprezentowało 8 zawodników, 6 mężczyzn i 2 kobiety.

== [[Plik:Cycling (road) pictogram.svg|30px]] Kolarstwo ==
{{osobny artykuł|Kolarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996}}

'''Mężczyźni'''
* [[Claus Martínez]]
** Sprint – odpadł w eliminacjach

== [[Plik:Athletics pictogram.svg|30px]] Lekkoatletyka ==
{{osobny artykuł|Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996}}

'''Mężczyźni'''

* [[Jorge Castellón]]
** Bieg na 100 m – odpadł w pierwszej rundzie eliminacyjnej

* [[Policarpio Calizaya]]
** Maraton – 91. miejsce

'''Kobiety'''

* [[Geovanna Irusta]]
** Chód na 10 km – 34. miejsce

== [[Plik:Swimming pictogram.svg|30px]] Pływanie ==
{{osobny artykuł|Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996}}

'''Mężczyźni'''

* [[David Pereyra]]
** 100 m stylem motylkowym – 58. miejsce

'''Kobiety'''

* [[Ximena Escalera]]
** 100 m stylem klasycznym – 35. miejsce

== [[Plik:Olympic pictogram Diving.png|30px]] Skoki do wody ==
{{osobny artykuł|Skoki do wody na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996}}

'''Mężczyźni'''

* [[Tony Iglesias]]
** Trampolina 3 m – 27. miejsce
** Platforma 10 m – 30. miejsce

== [[Plik:Olympic pictogram Fencing.png|30px]] Szermierka ==
{{osobny artykuł|Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996}}

'''Mężczyźni'''

* [[Miguel Robles]]
** Szabla indywidualnie – 40. miejsce

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = http://www.sports-reference.com/olympics/countries/BOL/summer/1996/ |tytuł = Skład reprezentacji |opublikowany = sports-reference.com |archiwum = https://web.archive.org/web/20121103125508/http://www.sports-reference.com/olympics/countries/BOL/summer/1996/ |zarchiwizowano = 2012-11-03}}

{{IO Boliwia}}
{{LIO 1996}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996]]
[[Kategoria:Boliwia na igrzyskach olimpijskich]]

Kod MKOl: BOL

Chorąży: Policarpio Calizaya

Liczba zawodników: 8 w 5 dyscyplinach

Medale: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0