text:
# Stand Back
Stand Back – piąty singel amerykańskiej wokalistki Stevie Nicks promujący drugą solową płytę artystki, The Wild Heart (1983). Utwór osiągnął 5. miejsce listy przebojów Billboard Hot 100 dnia 20 sierpnia 1983.
Utwór został zainspirowany piosenką Prince'a, "Little Red Corvette", który Nicks usłyszała w radiu. Po napisaniu "Stand Back" Stevie zadzwoniła do Prince'a z pytaniem, czy nie chciałby zagrać w jej nowym utworze. Artysta w pięć minut nagrał ścieżkę syntezatorową piosenki.

title: Stand Back

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Stand Back
 |okładka                  =
 |wykonawca                 = [[Stevie Nicks]]
 |album                    = [[The Wild Heart]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    =  [[19 maja]] [[1983 w muzyce|1983]]
 |nagrywany                 = 1983, Studio 55 ([[Los Angeles]], [[Kalifornia]], [[Stany Zjednoczone]])
 |gatunek                   = [[pop rock]], [[synthrock]], [[rock elektroniczny]]
 |długość                   = 4:48 (wersja LP)<br />4:18 (wersja single)
 |wytwórnia                 = Modern
 |producent                 = Jimmy Iovine
 |format                    = płyta siedmiocalowa, płyta dwunastocalowa
 |autor                     = Stevie Nicks<ref name="ASCAP">{{cytuj stronę|url=https://mobile.ascap.com/aceclient/AceClient/#ace/search/iswc/T0701452483|tytuł=ACE Title Search for Stand Back by Stevie Nicks|język=en|data dostępu=2016-10-03|archiwum=https://web.archive.org/web/20160115083213/https://mobile.ascap.com/aceclient/AceClient/#ace/search/iswc/T0701452483|zarchiwizowano=2016-01-15}}</ref><ref name="inherownwords.com">{{cytuj stronę|url=http://inherownwords.com/standback.htm|tytuł=Stevie Nicks In Her Own Words: Stand Back|język=en|data dostępu=2016-10-03}}</ref>
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[After the Glitter Fades]]
 |następny singel          = [[If Anyone Falls]]
 |rok poprzedniego singla        =  [[1981 w muzyce|1981]]
 |rok 1. wydania                          = [[1983 w muzyce|1983]]
 |rok następnego singla           =  [[1983 w muzyce|1983]]
}}
'''Stand Back''' – piąty singel amerykańskiej wokalistki [[Stevie Nicks]] promujący drugą solową płytę artystki, ''[[The Wild Heart]]'' ([[1983 w muzyce|1983]]). Utwór osiągnął 5. miejsce listy przebojów [[Billboard Hot 100]] dnia 20 sierpnia 1983.<ref name=bil>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20130529081044/http://www.billboard.com/artist/280712/stevie-nicks/chart|tytuł=Stevie Nicks Billboard Chart History|język=en|opublikowany=Billboard|data dostępu=2016-10-02}}</ref><ref name=bil2>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/articles/news/7385880/stevie-nicks-top-10-biggest-billboard-hits|tytuł=Stevie Nicks' Top 10 Biggest Hits|autor=Keith Caulfield|data=2016-05-26|data dostępu=2016-10-02|język=en|opublikowany=Billboard}}</ref>

Utwór został zainspirowany piosenką [[Prince]]'a, "Little Red Corvette", który Nicks usłyszała w radiu<ref name=bil3>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/articles/news/7348575/stevie-nicks-amazing-relationship-prince|autor=Associated Press|tytuł=Stevie Nicks Recalls Her Amazing Relationship With Prince After "I Kinda Ripped Off His Song"|opublikowany=Billboard|data dostępu=2016-10-03|język=en}}</ref>. Po napisaniu "Stand Back" Stevie zadzwoniła do Prince'a z pytaniem, czy nie chciałby zagrać w jej nowym utworze. Artysta w pięć minut nagrał ścieżkę [[syntezator]]ową piosenki<ref name=bil3/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Single Stevie Nicks]]

title: Stand Back

Nagrywany: 1983, Studio 55 (Los Angeles, Kalifornia, Stany Zjednoczone)

Gatunek: pop rock, synthrock, rock elektroniczny

Długość: 4:48 (wersja LP) · 4:18 (wersja single)

Wydawnictwo: Modern

Producent: Jimmy Iovine

Autor: Stevie Nicks

„After the Glitter Fades” · (1981): „Stand Back” · (1983) · „If Anyone Falls” · (1983)


text:
# Kolizja ustaw
Kolizja ustaw zachodzi, gdy ta sama sytuacja prawna podlega regulacji kilku różnych norm prawnych, które nie mogą być równocześnie zastosowane z uwagi na występujące między nimi sprzeczności. W celu rozwiązania tego konfliktu tworzone są specjalne normy (metanormy) zawierające zasady przyznawania poszczególnym normom preferencji przed innymi. Metanormy decydują, które normy pozostające ze sobą w konflikcie obowiązują.
Wyróżnia się następujące postaci kolizji ustaw:

## Konflikt norm w czasie
Konflikt intertemporalny ma miejsce najczęściej w przypadku stanów faktycznych rozciągniętych w czasie, gdy nowa ustawa zmienia albo uchyla ustawę obowiązującą poprzednio.
Konflikty czasowe rozwiązywane są przez przepisy międzyczasowe, które powinny być, zgodnie z zasadami techniki prawodawczej, zamieszczone w rozdziale "Przepisy przejściowe" nowej ustawy.

## Konflikt norm w przestrzeni
Ten rodzaj kolizji zachodzi, gdy w skład stanu faktycznego wchodzi element obcy, związany z innym zagranicznym porządkiem prawnym i powstaje wątpliwość, którego państwa prawo stosować.
Przykłady stanów faktycznych:
- sprzedaż pomiędzy obywatelami polskimi nieruchomości położonej w Niemczech,
- śmierć cudzoziemca w Polsce,
- małżeństwo cudzoziemca i obywatela polskiego,

Konflikty przestrzenne są rozwiązywane przez normy prawa prywatnego międzynarodowego

## Zbieg norm
Zbieg norm pojawia się, gdy sprzeczne normy prawne dotyczą tego samego terytorium i funkcjonują w tym samym czasie. W tym zakresie stosuje się regułę kolizyjną lex specialis derogat legi generali, która oznacza, że pierwszeństwo w zastosowaniu znajduje ustawa zawierająca bardziej szczegółowe postanowienia.
 Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

wikiname: plwiki

title: Kolizja ustaw

in_language: pl

wikitext:
'''Kolizja ustaw''' zachodzi, gdy ta sama sytuacja prawna podlega regulacji kilku różnych [[norma prawna|norm prawnych]], które nie mogą być równocześnie zastosowane z uwagi na występujące między nimi sprzeczności. W celu rozwiązania tego konfliktu tworzone są specjalne normy (metanormy) zawierające zasady przyznawania poszczególnym normom preferencji przed innymi. Metanormy decydują, które normy pozostające ze sobą w konflikcie obowiązują.

Wyróżnia się następujące postaci kolizji ustaw:

== Konflikt norm w czasie ==
Konflikt intertemporalny ma miejsce najczęściej w przypadku stanów faktycznych rozciągniętych w czasie, gdy nowa ustawa zmienia albo uchyla ustawę obowiązującą poprzednio.

Konflikty czasowe rozwiązywane są przez przepisy międzyczasowe, które powinny być, zgodnie z [[Zasady techniki prawodawczej|zasadami techniki prawodawczej]], zamieszczone w rozdziale "Przepisy przejściowe" nowej ustawy.

== Konflikt norm w przestrzeni ==
Ten rodzaj kolizji zachodzi, gdy w skład stanu faktycznego wchodzi element obcy, związany z innym zagranicznym porządkiem prawnym i powstaje wątpliwość, którego państwa prawo stosować.

Przykłady stanów faktycznych:
* sprzedaż pomiędzy obywatelami polskimi nieruchomości położonej w Niemczech,
* śmierć cudzoziemca w Polsce,
* małżeństwo cudzoziemca i obywatela polskiego,

Konflikty przestrzenne są rozwiązywane przez normy [[Prawo prywatne międzynarodowe|prawa prywatnego międzynarodowego]]

== Zbieg norm ==
Zbieg norm pojawia się, gdy sprzeczne normy prawne dotyczą tego samego terytorium i funkcjonują w tym samym czasie. W tym zakresie stosuje się regułę kolizyjną ''lex specialis derogat legi generali'', która oznacza, że pierwszeństwo w zastosowaniu znajduje ustawa zawierająca bardziej szczegółowe postanowienia.

{{Zastrzeżenia|Prawo}}

[[Kategoria:System prawa]]


text:
# DocuDays UA
Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Prawach Człowieka „DocuDays UA” (ukr. Міжнародний кінофестиваль документального кіно про права людини «Докудейз») – coroczny międzynarodowy festiwal filmów dokumentalnych poświęconych tematyce praw człowieka, odbywający się w Kijowie na Ukrainie. Celem festiwalu jest promowanie szacunku dla praw człowieka i podstawowych wolności, podkreślanie godności ludzkiej jako najwyższej wartości oraz wspieranie aktywności obywatelskiej i rozwoju kina dokumentalnego.

## Historia
Pierwsza edycja festiwalu, początkowo nazwanego Docudays on Human Rights, odbyła się w 2003. Program obejmował wówczas zarówno filmy dokumentalne, jak i fabularne, z których większość miała swoje ukraińskie premiery. Od samego początku organizatorzy dążyli do tego, aby prezentowane filmy były pokazywane nie tylko w Kijowie, ale również w innych regionach Ukrainy.
Druga edycja festiwalu miała miejsce w 2005 pod tytułem „Ukraiński Kontekst". Tym razem program składał się głównie z filmów dokumentalnych, które były wyświetlane w Domu Kina w Kijowie. Wkrótce po zakończeniu festiwalu filmy wyruszyły w trasę po Ukrainie, dając początek Objazdowemu Festiwalowi Docudays UA.
W 2006 festiwal „Ukraiński Kontekst” został przyjęty do międzynarodowej sieci Human Rights Film Network (HRFN) podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Amsterdamie (IDFA). W tym samym roku po raz pierwszy wprowadzono jury oceniające filmy, a w kolejnym nagrody zaczęli przyznawać także ukraińscy dziennikarze. W 2008 roprogram festiwalu podzielono na dwa konkursy: twórczy i dotyczący praw człowieka, co zaowocowało powołaniem dwóch odrębnych jury. W tym samym roku festiwal zmienił nazwę na Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Prawach Człowieka „DocuDays UA”. Od tego czasu festiwal tradycyjnie odbywa się w ostatnim tygodniu marca w Domu Kina w Kijowie.

## Organizatorzy
Festiwal jest organizowany przez:
- Organizację Pozarządową „Docudays”
- Ukraińską Helsińską Unię Praw Człowieka
- Organizację Charytatywną „Fundusz Dobroczynności i Zdrowia”
- Centrum Współczesnych Technologii Informacyjnych i Sztuk Wizualnych

Program festiwalu, lista gości, składy jury oraz tematy seminariów i warsztatów są ustalane przez zespół festiwalowy pod przewodnictwem Dyrektora Wykonawczego NGO Docudays.

## Nagrody
Na Docudays UA przyznawane są następujące nagrody:
- DOCU/LIFE: Nagroda przyznawana w konkursie filmów dokumentalnych o tematyce życia codziennego.
- DOCU/RIGHT: Nagroda dla filmów koncentrujących się na kwestiach praw człowieka.
- DOCU/SHORT: Nagroda dla najlepszych filmów krótkometrażowych.
- DOCU/UKRAINE: Nagroda w krajowym konkursie dla ukraińskich filmów dokumentalnych.
- Nagroda Publiczności: Przyznawana na podstawie głosów widzów festiwalu[3][4][5].

Ponadto, festiwal przyznaje specjalne wyróżnienia, takie jak:
- Nagroda im. Andrija Matrosowa: Ustanowiona na cześć producenta festiwalu, Andrija Matrosowa, który zginął w wypadku samochodowym w 2010[6][3]. Nagroda ta jest przyznawana przez zespół festiwalu jednemu z filmów biorących udział w konkursie[4].
- Doc Alliance Award: Nagroda przyznawana w ramach współpracy z siecią Doc Alliance, z nagrodami pieniężnymi w wysokości 5 000 EUR dla najlepszego filmu pełnometrażowego i 3 000 EUR dla najlepszego filmu krótkometrażowego, przeznaczonymi na realizację kolejnych projektów filmowych[7].
- RIGHTS NOW!: nagroda wyróżniająca filmy poruszające aktualne kwestie praw człowieka[8][9].

## Misja
Misją festiwalu jest tworzenie możliwości dla każdego mieszkańca Ukrainy do oglądania utalentowanych i aktualnych filmów dokumentalnych o prawach człowieka z całego świata, promowanie aktywnej postawy obywatelskiej oraz szacunku dla godności ludzkiej, a także wspieranie rozwoju ukraińskiego przemysłu filmowego.

title: DocuDays UA

wikitext:
{{Festiwal infobox
 |nazwa            = DocuDays UA
 |nazwa oryginalna = Докудейз
 |grafika          = KyivDocudays2013 IMGP9669-1.jpg
 |opis grafiki     = Ceremonia otwarcia DocuDays UA w 2013
 |alt grafiki      =
 |pełna nazwa      = Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Prawach Człowieka „DocuDays UA”
 |lata aktywności  = 2003-
 |termin           =
 |państwo          = Ukraina
 |miejscowość      = [[Kijów]]
 |obiekt           =
 |założyciel       =
 |organizator      =
 |tematyka         = [[film dokumentalny|filmy dokumentalne]], [[prawa człowieka]]
 |wręczane nagrody =
 |commons          = Category:Docudays UA
 |wikinews         =
 |wikicytaty       =
 |www              = https://docudays.ua/eng/regulations/
}}

'''Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Prawach Człowieka „DocuDays UA”''' ({{W języku|uk|Міжнародний кінофестиваль документального кіно про права людини «Докудейз»}}) – coroczny międzynarodowy festiwal [[Film dokumentalny|filmów dokumentalnych]] poświęconych tematyce [[Prawa człowieka|praw człowieka]], odbywający się w [[Kijów|Kijowie]] na Ukrainie. Celem festiwalu jest promowanie szacunku dla praw człowieka i podstawowych wolności, podkreślanie [[Godność|godności ludzkiej]] jako najwyższej wartości oraz wspieranie [[Aktywność obywatelska|aktywności obywatelskiej]] i rozwoju kina dokumentalnego.

== Historia ==
Pierwsza edycja festiwalu, początkowo nazwanego Docudays on Human Rights, odbyła się w 2003. Program obejmował wówczas zarówno filmy dokumentalne, jak i [[Film fabularny|fabularne]], z których większość miała swoje ukraińskie premiery. Od samego początku organizatorzy dążyli do tego, aby prezentowane filmy były pokazywane nie tylko w Kijowie, ale również w innych regionach Ukrainy<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = HISTORY OF THE FESTIVAL |data dostępu = 2025-04-03 |opublikowany = docudays.ua |url = https://docudays.ua/eng/history/ |język = en}}</ref>.

Druga edycja festiwalu miała miejsce w 2005 pod tytułem „Ukraiński Kontekst". Tym razem program składał się głównie z filmów dokumentalnych, które były wyświetlane w Domu Kina w Kijowie. Wkrótce po zakończeniu festiwalu filmy wyruszyły w trasę po Ukrainie, dając początek Objazdowemu Festiwalowi Docudays UA<ref name=":0" />.

W 2006 festiwal „Ukraiński Kontekst” został przyjęty do międzynarodowej sieci Human Rights Film Network (HRFN) podczas [[Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych w Amsterdamie|Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Amsterdamie]] (IDFA). W tym samym roku po raz pierwszy wprowadzono jury oceniające filmy, a w kolejnym nagrody zaczęli przyznawać także ukraińscy dziennikarze. W 2008 roprogram festiwalu podzielono na dwa konkursy: twórczy i dotyczący praw człowieka, co zaowocowało powołaniem dwóch odrębnych jury. W tym samym roku festiwal zmienił nazwę na Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych o Prawach Człowieka „DocuDays UA”. Od tego czasu festiwal tradycyjnie odbywa się w ostatnim tygodniu marca w Domu Kina w Kijowie<ref name=":0" />.

== Organizatorzy ==
Festiwal jest organizowany przez:

* Organizację Pozarządową „Docudays”
* Ukraińską Helsińską Unię Praw Człowieka
* Organizację Charytatywną „Fundusz Dobroczynności i Zdrowia”
* Centrum Współczesnych Technologii Informacyjnych i Sztuk Wizualnych

Program festiwalu, lista gości, składy jury oraz tematy seminariów i warsztatów są ustalane przez zespół festiwalowy pod przewodnictwem Dyrektora Wykonawczego NGO Docudays<ref name=":1" />.

== Nagrody ==
Na Docudays UA przyznawane są następujące nagrody:

* '''DOCU/LIFE''': Nagroda przyznawana w konkursie filmów dokumentalnych o tematyce życia codziennego.
* '''DOCU/RIGHT''': Nagroda dla filmów koncentrujących się na kwestiach praw człowieka.
* '''DOCU/SHORT''': Nagroda dla najlepszych filmów krótkometrażowych.
* '''DOCU/UKRAINE''': Nagroda w krajowym konkursie dla ukraińskich filmów dokumentalnych.
* '''Nagroda Publiczności''': Przyznawana na podstawie głosów widzów festiwalu<ref name=":3">{{Cytuj |autor = Вікторія Кіхтенко |tytuł = Ось переможці кінофестивалю Docudays UA. Головний приз отримала стрічка Мстислава Чернова |data = 2023-06-09 |data dostępu = 2025-04-04 |opublikowany = village.com.ua |url = https://www.village.com.ua/village/culture/culture-news/339939-os-peremozhtsi-kinofestivalyu-lyudini-docudays-ua-golovniy-priz-otrimala-strichka-mstislava-chernova?utm_source=chatgpt.com |język = uk}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj |autor = Маранчак Світлана |tytuł = Кінофестиваль Docudays UA оголосив цьогорічних переможців |data = 2023-06-09 |data dostępu = 2025-04-04 |opublikowany = cinema.in.ua |url = https://www.cinema.in.ua/docudays-ua-peremozhtsi/ |język = uk}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Мар'яна Зінченко |tytuł = Кінофестиваль Docudays UA назвав переможців |data = 2020-05-03 |data dostępu = 2025-04-04 |opublikowany = hromadske.radio |url = https://hromadske.radio/news/2020/05/03/kinofestyval-docudays-ua-nazvav-peremozhtsiv |język = uk}}</ref>.

Ponadto, festiwal przyznaje specjalne wyróżnienia, takie jak:

* '''Nagroda im. Andrija Matrosowa''': Ustanowiona na cześć producenta festiwalu, Andrija Matrosowa, który zginął w wypadku samochodowym w 2010<ref>{{Cytuj |tytuł = Премія імені Андрія Матросова |data dostępu = 2025-04-04 |opublikowany = docudays.ua |url = https://docudays.ua/2010/news/kino/premiya-imeni-andriya-matrosova/ |język = uk}}</ref><ref name=":3" />. Nagroda ta jest przyznawana przez zespół festiwalu jednemu z filmów biorących udział w konkursie<ref name=":2" />.
* '''Doc Alliance Award''': Nagroda przyznawana w ramach współpracy z siecią Doc Alliance, z nagrodami pieniężnymi w wysokości 5 000 EUR dla najlepszego filmu pełnometrażowego i 3 000 EUR dla najlepszego filmu krótkometrażowego, przeznaczonymi na realizację kolejnych projektów filmowych<ref>{{Cytuj |tytuł = Introducing the Doc Alliance Award 2024 shortlisted films |data dostępu = 2025-04-03 |opublikowany = docudays.ua |url = https://docudays.ua/eng/2024/news/kino/predstavlyayemo-filmi-nominanti-doc-alliance-award-2024/?utm_source=chatgpt.com |język = en}}</ref>.
* '''RIGHTS NOW!''': nagroda wyróżniająca filmy poruszające aktualne kwestie praw człowieka<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Docudays UA 2024: the complete winners |data = 2024-06-07 |data dostępu = 2025-04-04 |opublikowany = moderntimes.review |url = https://www.moderntimes.review/docudays-2024-winners/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = RIGHTS NOW! |data dostępu = 2025-04-04 |opublikowany = docudays.ua |url = https://docudays.ua/eng/2024/program/rights-now/ |język = en}}</ref>.

== Misja ==
Misją festiwalu jest tworzenie możliwości dla każdego mieszkańca Ukrainy do oglądania utalentowanych i aktualnych filmów dokumentalnych o prawach człowieka z całego świata, promowanie aktywnej postawy obywatelskiej oraz szacunku dla godności ludzkiej, a także wspieranie rozwoju [[Kinematografia ukraińska|ukraińskiego przemysłu filmowego]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Regulations |data dostępu = 2025-04-03 |opublikowany = docudays.ua |url = https://docudays.ua/eng/regulations/ |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [https://docudays.ua/ Oficjalna strona festiwalu] {{Lang|uk|en}}

[[Kategoria:Festiwale filmowe na Ukrainie]]
[[Kategoria:Filmy dokumentalne]]
[[Kategoria:Kultura w Kijowie]]
[[Kategoria:Ochrona praw człowieka]]

title: DocuDays UAДокудейз

Państwo: Ukraina

Miejscowość: Kijów

Tematyka: filmy dokumentalne, prawa człowieka


text:
# Angelika Unterlauf
Angelika Unterlauf-Böhme (ur. 1946 w Gröningen) – niemiecka dziennikarka telewizyjna, ogólnoniemiecką sławę zyskała jako prowadząca reżimowy dziennik telewizyjny „Aktuelle Kamera” w Deutscher Fernsehfunk, obecnie dziennikarka Sat.1. W latach 1985–1989 członek zwyczajny SED.

## Kariera dziennikarska
Angelika Unterlauf po ukończeniu szkoły aktorskiej w Lipsku, rozpoczęła w 1969 roku pracę spikerską w Rundfunk der DDR. Przez słuchaczy radiowych została szybko okrzyknięta „kryształowym głosem NRD”. W 1977 roku zasiliła redakcję „Aktuelle Kamera” w Deutscher Fernsehfunk i z czasem stała się główną prezenterką wydania wieczornego serwisu. W 1985 roku wybrana człowiekiem roku wschodnioniemieckiej telewizji. W lipcu 1990 roku ostatni raz poprowadziła „Aktuelle Kamera”, uznano, że dla tak silnie kojarzonej z aparatem władzy prezenterki, nie może być miejsca w demokratycznych mediach.
W latach 1991–1993 współpracowała z redakcją pisma Spiegel TV, także z innymi tytułami i zajmowała się tam głównie polemiką związaną z procesem zjednoczenia Niemiec – w powyższym okresie – jak współcześnie wspomina – borykała się z dużymi problemami finansowymi pozostając na zasiłku. W 1993 roku rozpoczęła współpracę z redakcją programów publicystycznych telewizji Sat.1, następnie wkrótce zatrudniona w tej redakcji na stałe. Obecnie jest współprowadzącą program „Śniadanie z Sat.1”.

title: Angelika Unterlauf

wikitext:
{{Dopracować|przypisy=2022-07}}
'''Angelika Unterlauf-Böhme''' (ur. [[1946]] w [[Gröningen]]) – niemiecka dziennikarka telewizyjna, ogólnoniemiecką sławę zyskała jako prowadząca reżimowy dziennik telewizyjny „[[Aktuelle Kamera]]” w [[Deutscher Fernsehfunk]], obecnie dziennikarka [[Sat.1]]. W latach 1985–1989 członek zwyczajny [[Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec|SED]].

== Kariera dziennikarska ==
Angelika Unterlauf po ukończeniu szkoły aktorskiej w [[Lipsk]]u, rozpoczęła w 1969 roku pracę spikerską w [[Rundfunk der DDR]]. Przez słuchaczy radiowych została szybko okrzyknięta „kryształowym głosem NRD”. W 1977 roku zasiliła redakcję „[[Aktuelle Kamera]]” w [[Deutscher Fernsehfunk]] i z czasem stała się główną prezenterką wydania wieczornego serwisu. W 1985 roku wybrana człowiekiem roku wschodnioniemieckiej telewizji. W lipcu 1990 roku ostatni raz poprowadziła „Aktuelle Kamera”, uznano, że dla tak silnie kojarzonej z aparatem władzy prezenterki, nie może być miejsca w demokratycznych mediach.

W latach 1991–1993 współpracowała z redakcją pisma Spiegel TV, także z innymi tytułami i zajmowała się tam głównie polemiką związaną z procesem zjednoczenia Niemiec – w powyższym okresie – jak współcześnie wspomina – borykała się z dużymi problemami finansowymi pozostając na zasiłku. W 1993 roku rozpoczęła współpracę z redakcją programów publicystycznych telewizji [[Sat.1]], następnie wkrótce zatrudniona w tej redakcji na stałe. Obecnie jest współprowadzącą program „Śniadanie z Sat.1”.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.berlinonline.de/berliner-zeitung/archiv/.bin/dump.fcgi/2000/0930/medien/0015/index.html Reportaż w Berliner Zeitung o Angelice Unterlauf (dostęp: 30.12.2009)] {{lang|de}}
* [http://www.zdf.de/ZDFmediathek/beitrag/video/778498/Unterlauf-Gesicht-der-DDR-Nachrichten#/beitrag/video/778498/Unterlauf-Gesicht-der-DDR-Nachrichten Wywiad z Angeliką Unterlauf w ZDF (dostęp: 30.12.2009)] {{lang|de}}
* [http://www.tvddr.de/ 40 Jahre Fernsehen in der DDR auf TVDDR.DE (dostęp: 30.12.2009)] {{lang|de}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Unterlauf, Angelika}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]
[[Kategoria:Media w Niemieckiej Republice Demokratycznej]]
[[Kategoria:Niemieccy dziennikarze]]


text:
# Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2012
Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2012 (ang  European Rubik's Cube Championship 2012) – oficjalny turniej w speedcubingu o charakterze międzynarodowym zorganizowany przez World Cube Association..
Na organizatora mistrzostw wybrano Polskę. Mistrzostwa odbyły się we wnętrzu Wielofunkcyjnej Hali Sportowej na
al. Paderewskiego.
Oficjalnym delegatem WCA był Ron van Bruchem.

## Konkurencje
| Konkurencja                       | Imię                         | Najlepszy wynik | Średnia    | Państwo         | Ułożenia                                |
| --------------------------------- | ---------------------------- | --------------- | ---------- | --------------- | --------------------------------------- |
| Kostka Rubika                     | Srgey Ryabko                 | 8.19            | 8.89 NR    | Rosja           | 10.75 8.19 9.33 9.03 8.30               |
| Kostka 2x2x2                      | Carlos Méndez García-Barroso | 2.18            | 2.74       | Hiszpania       | 2.18 3.18 2.91 2.93 2.38                |
| Kostka 4x4x4                      | Mats Valk                    | 31.34           | 33.85      | Holandia        | 31.34 34.75 33.84 36.25 32.97           |
| Kostka 5x5x5                      | Michał Halczuk               | 1:03.78         | 1:11.25    | Polska          | 1:06.03 1:12.94 1:14.78 1:03.78 1:17.41 |
| Kostka 6x6x6                      | Bence Barát                  | 2:06.97 NR      | 2:16.18 NR | Węgry           | 2:06.97 2:23.47 2:18.09                 |
| Kostka 7x7x7                      | Bence Barát                  | 3:08.43 ER      | 3:18.54 ER | Węgry           | 3:23.13 3:08.43 3:24.05                 |
| 3x3x3 Bez patrzenia               | Marcell Endrey               | 27.33 DNF       | 32:105     | Węgry           | DNF 36.88 27.33                         |
| 3x3x3 Liczba ruchów               | Abdelhak Kaddour             | 27              | 27         | Francja         | 27                                      |
| 3x3x3 Jedną ręką                  | Michał Pleskowicz            | 11.77           | 13.44      | Polska          | 17.86 12.77 12.36 15.18 11.77           |
| 3x3x3 Stopami                     | Henrik Buus Aagaard          | 33.34           | 39.02 ER   | Dania           | 48.44 35.28 33.34                       |
| Megaminx                          | Simon Westlund               | 48.40           | 53.10      | Szwecja         | 58.44 49.94 50.91 59.90 48.40           |
| Pyraminx                          | Jules Desjardin              | 2.97            | 3.77 NR    | Francja         | 3.80 4.65 3.43 4.08 2.97                |
| Rubik's Clock                     | Maarten Smit                 | 6.68            | 7.24 NR    | Holandia        | 6.80 6.68 7.03 7.88 9.53                |
| Square-1                          | Simon Crawford               | 11.34           | 13.28      | Wielka Brytania | 13.40 11.93 15.63 14.52 11.34           |
| 4x4x4 Bez patrzenia               | Marcell Endrey               | 3:24.22         | 4:16:125   | Węgry           | 5:08.03 3:24.22                         |
| 5x5x5 Bez patrzenia               | Marcell Endrey               | 7:27.71         | 7:82:64    | Węgry           | 8:37.57 7:27.71                         |
| 3x3x3 Liczba kostek bez patrzenia | Marcell Endrey               | 23/25           | 53:35 NR   | Węgry           | 23/25 53:35 DNS                         |
| Rubik's Magic                     | Karl Choi                    | 0.96            | 1.02       | Niemcy          | 0.96 1.05 1.02 1.00 2.96                |
| Master Magic                      | Máté Horváth                 | 2.00            | 2.14       | Węgry           | 2.11 2.13 2.00 3.52 2.19                |

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika]]}}
{{Mistrzostwa indywidualne infobox
 |nazwa             = Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2012
 |nazwa oryginalna  = European Rubik's Games Championship 2012
 |poprzednie        = [[Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2010|2010]]
 |następne          = [[Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2014|2014]]
 |grafika           =
 |podpis grafiki    =
 |dyscyplina        = [[Speedcubing]]
 |dyscyplina kod    = [[Speedcubing]]
 |organizator       = [[World Cube Association|WCA]]
 |data otwarcia     = [[12 października]]
 |miasto otwarcia   = [[Wrocław]]
 |data zamknięcia   = [[14 października]]
 |miasto zamknięcia = [[Wrocław]]
 |liczba zawodników =
 |1. miejsce        =
 |1. miejsce kraj   =
 |2. miejsce        =
 |2. miejsce kraj   =
 |3. miejsce        =
 |3. miejsce kraj   =
}}
'''Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2012''' ([[Język angielski|ang]] '' European Rubik's Cube Championship 2012'') – oficjalny turniej w [[speedcubing]]u o charakterze międzynarodowym zorganizowany przez [[World Cube Association]].<ref name=":0">{{Cytuj|tytuł=European Rubik's Games Championship 2012{{!}} World Cube Association|data dostępu=2017-02-24|opublikowany=www.worldcubeassociation.org|url=https://www.worldcubeassociation.org/competitions/Euro2012}}</ref>.

Na organizatora mistrzostw wybrano [[Polska|Polskę]]. Mistrzostwa odbyły się we wnętrzu ''Wielofunkcyjnej Hali Sportowej'' na
al. Paderewskiego<ref name=":0" />.

Oficjalnym [[World Cube Association#Delegaci|delegatem WCA]] był [[Ron van Bruchem]]<ref name=":0" />.

== Konkurencje ==
{|class="wikitable"
!Konkurencja
!Imię
!Najlepszy wynik
!Średnia
!Państwo
!Ułożenia
|-
|[[Kostka Rubika]]
|Srgey Ryabko
|8.19
|8.89	NR
|{{flaga|RUS}}[[Rosja]]
|10.75	8.19	9.33	9.03	8.30
|-
|Kostka 2x2x2
|Carlos Méndez García-Barroso
|2.18
|2.74
|{{flaga|ESP
}}[[Hiszpania]]
|2.18	3.18	2.91	2.93	2.38
|-
|Kostka 4x4x4
|[[Mats Valk]]
|31.34
|33.85
|{{flaga|NLD}}[[Holandia]]
|31.34	34.75	33.84	36.25	32.97
|-
|Kostka 5x5x5
|Michał Halczuk
|1:03.78
|1:11.25
|{{flaga|POL}}[[Polska]]
|1:06.03	1:12.94	1:14.78	1:03.78	1:17.41
|-
|Kostka 6x6x6
|Bence Barát
|2:06.97	NR
|2:16.18	NR
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|2:06.97	2:23.47	2:18.09
|-
|Kostka 7x7x7
|Bence Barát
|3:08.43	ER
|3:18.54	ER
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|3:23.13	3:08.43	3:24.05
|-
|3x3x3 Bez patrzenia
|Marcell Endrey
|27.33		DNF
|32:105
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|DNF	36.88	27.33
|-
|3x3x3 Liczba ruchów
|Abdelhak Kaddour
|27
|27
|{{flaga|FRA}}[[Francja]]
|27
|-
|3x3x3 Jedną ręką
|[[Michał Pleskowicz]]
|11.77
|13.44
|{{flaga|POL}}[[Polska]]
|17.86	12.77	12.36	15.18	11.77
|-
|3x3x3 Stopami
|Henrik Buus Aagaard
|33.34
|39.02	ER
|{{flaga|DEN}}[[Dania]]
|48.44	35.28	33.34
|-
|Megaminx
|Simon Westlund
|48.40
|53.10
|{{flaga|SWE}}[[Szwecja]]
|58.44	49.94	50.91	59.90	48.40
|-
|Pyraminx
|Jules Desjardin
|2.97
|3.77	NR
|{{flaga|FRA}}[[Francja]]
|3.80	4.65	3.43	4.08	2.97
|-
|Rubik's Clock
|Maarten Smit
|6.68
|7.24	NR
|{{flaga|NLD}}[[Holandia]]
|6.80	6.68	7.03	7.88	9.53
|-
|Square-1
|Simon Crawford
|11.34
|13.28
|{{flaga|GBR}}[[Wielka Brytania]]
|13.40	11.93	15.63	14.52	11.34
|-
|4x4x4 Bez patrzenia
|Marcell Endrey
|3:24.22
|4:16:125
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|5:08.03	3:24.22
|-
|5x5x5 Bez patrzenia
|Marcell Endrey
|7:27.71
|7:82:64
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|8:37.57	7:27.71
|-
|3x3x3 Liczba kostek bez patrzenia
|Marcell Endrey
|23/25
| 53:35	NR
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|23/25 53:35	DNS
|-
|Rubik's Magic
|Karl Choi
|0.96
|1.02
|{{flaga|DEU}}[[Niemcy]]
|0.96	1.05	1.02	1.00	2.96
|-
|Master Magic
|Máté Horváth
|2.00
|2.14
|{{flaga|HUN}}[[Węgry]]
|2.11	2.13	2.00	3.52	2.19
|}

== Zobacz też ==
* [[Mistrzostwa Świata w układaniu Kostki Rubika]]
* [[Speedcubing]]
== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.worldcubeassociation.org/competitions/Euro2012 European Rubik's Cube Championship 2012]
*

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Kostka Rubika]]
[[Kategoria:2012 w sporcie]]

title: Mistrzostwa Europy w układaniu Kostki Rubika 2012European Rubik's Games Championship 2012

Dyscyplina: Speedcubing

Organizator: WCA

Pierwsze zawody: 12 października · Wrocław

Zamknięcie (finał): 14 października · Wrocław


text:
# Sokołowo (gmina)
Sokołowo (od 1940 de facto Zbójno)  – dawna gmina wiejska istniejąca de facto do 1940 roku, de jure do 1954 roku. Nazwa gminy pochodzi od wsi Sokołowo, lecz siedzibą gminy było Zbójno.
Gmina zbiorowa Sokołowo powstała w 1867 roku w powiecie rypińskim w guberni płockiej. W okresie międzywojennym gmina Sokołowo należała do powiatu rypińskiego w woj. warszawskim. 1 kwietnia 1938 gminę wraz z całym powiatem rypińskim przeniesiono do woj. pomorskiego.
24 października 1940 gminę Sokołowo zniesiono, przekształcając ją w gminę Zbójno (Raudorf); równocześnie gromady Głęboczek, Kawno, Obory, Podolina, Sikorek, Sikórz i Stalmierz włączono do sąsiedniej gminy Chrostkowo (Horstfeld).
Po wojnie, dekretem PKWN z 21 sierpnia 1944 o trybie powołania władz administracji ogólnej I i II instancji, uchylono wszelki zmiany w podziale administracyjnym państwa wprowadzone przez okupanta (art. 11). Jednak zmiany w podziale administracyjnym powiatu rypińskiego wprowadzone podczas wojny utrzymywały się w praktyce także po wojnie.
Było to praktykowane do tego stopnia, że Wojewoda Pomorski wydał 22 kwietnia 1950 specjalne ogłoszenie informujące o powróceniu do stanu administracyjnego z 1 września 1939, podkreślając szczególnie, że „gromady Obory, Podolina i Kawno należą do gminy wiejskiej Sokołowo a nie do gminy wiejskiej Chrostkowo". Tak więc przedwojenna gmina Sokołowo funkcjonowała de iure także po wojnie, choć w praktyce nadal stosowano zarówno nazewnictwo jak i skład gmin wprowadzony przez okupanta. Na przykład, GUS-owski oficjalny Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r. dalej wylicza gminę Zbójno w miejsce gminy Sokołowo, a gromady Kawno, Obory, Podolina, Sikórz i Stalmierz nadal zalicza do gminy Chrostkowo. Podobnie było nawet w wydawnictwach wojewódzkich, np. w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 1954 w opisie gmin i gromad podlegających transformacji w związku z reformą administracyjną państwa. Brak konsensusu trwał do jesieni 1954, kiedy to formalnie zniesiono gminy wiejskie w  miejsce gromad.
Dopiero gmina utworzona w 1973 roku nazywa się formalnie Zbójno.

title: Sokołowo (gmina)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Sokołowo
 |dopełniacz nazwy          = gminy Sokołowo
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1867–1940 (1954)<ref>Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. warszawskiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = 1919-38: [[województwo warszawskie (II Rzeczpospolita)|warszawskie]]<br />1938-39: [[województwo pomorskie (II Rzeczpospolita)|pomorskie]]
 |powiat                    = [[powiat rypiński|rypiński]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Zbójno (województwo kujawsko-pomorskie)|Zbójno]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |plan                      =
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Sokołowo''' (od 1940 ''de facto'' ''[[Zbójno (gmina)|Zbójno]]'')  – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca ''de facto'' do 1940 roku<ref name="srokowski"/><ref name="wykaz"/><ref name="gromady"/>, ''de jure'' do 1954 roku<ref name="anulowanie"/><ref name="ogloszenie"/>. Nazwa gminy pochodzi od wsi [[Sokołowo (powiat golubsko-dobrzyński)|Sokołowo]], lecz siedzibą gminy było [[Zbójno (województwo kujawsko-pomorskie)|Zbójno]]<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>.

Gmina zbiorowa Sokołowo powstała w 1867 roku w [[powiat rypiński|powiecie rypińskim]] w [[Gubernia płocka|guberni płockiej]]. W okresie międzywojennym gmina Sokołowo należała do [[powiat rypiński|powiatu rypińskiego]] w [[województwo warszawskie (II Rzeczpospolita)|woj. warszawskim]]. 1 kwietnia 1938 gminę wraz z całym powiatem rypińskim przeniesiono do [[województwo pomorskie (II Rzeczpospolita)|woj. pomorskiego]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1938|numer=27|pozycja=240}}</ref>.

24 października 1940 gminę Sokołowo '''zniesiono'''<ref name="srokowski">{{cytuj książkę|tytuł= Podział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej: Praca zespołowa pod redakcją prof. Stanisława Srokowskiego|wydawca= Biblioteka Samorządowca Nr 77|miejsce=Warszawa|rok=1948}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej|wydawca=Instytut Wydawniczy Kolumna|miejsce=Warszawa|rok=1948}}</ref>, przekształcając ją w [[Zbójno (gmina)|gminę Zbójno]] (''Raudorf'')<ref>[http://territorial.de/dawp/rippin/raudorf.htm Amtsbezirk Raudorf, Kr. Rippin]</ref>; równocześnie gromady [[Głęboczek (gmina Chrostkowo)|Głęboczek]], [[Kawno (województwo kujawsko-pomorskie)|Kawno]], [[Obory (powiat golubsko-dobrzyński)|Obory]], [[Podolina]], [[Sikórz (województwo kujawsko-pomorskie)|Sikorek]], [[Sikórz (województwo kujawsko-pomorskie)|Sikórz]] i [[Stalmierz]] włączono do sąsiedniej [[Chrostkowo (gmina)|gminy Chrostkowo]] (''Horstfeld'')<ref>[http://territorial.de/dawp/rippin/horstfld.htm Amtsbezirk Horstfeld]</ref>.

Po wojnie, dekretem [[Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego|PKWN]] z 21 sierpnia 1944 o trybie powołania władz administracji ogólnej I i II instancji, uchylono wszelki zmiany w podziale administracyjnym państwa wprowadzone przez okupanta (art. 11)<ref name="anulowanie">{{Dziennik Ustaw|rok=1944|numer=2|pozycja=8}}</ref>. Jednak zmiany w podziale administracyjnym powiatu rypińskiego wprowadzone podczas wojny utrzymywały się w praktyce także po wojnie<ref name="srokowski"/>.
Było to praktykowane do tego stopnia, że Wojewoda Pomorski wydał 22 kwietnia 1950 specjalne ogłoszenie informujące o powróceniu do stanu administracyjnego z 1 września 1939, podkreślając szczególnie, że „''gromady Obory, Podolina i Kawno należą do gminy wiejskiej Sokołowo a nie do gminy wiejskiej Chrostkowo''"<ref name="ogloszenie">[https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/77341/edition/70954/content? Pomorski Dziennik Wojewódzki. 1950, nr 10, poz. 208]</ref>. Tak więc przedwojenna gmina Sokołowo funkcjonowała ''de iure'' także po wojnie, choć w praktyce nadal stosowano zarówno nazewnictwo jak i skład gmin wprowadzony przez okupanta. Na przykład, [[Główny Urząd Statystyczny|GUS-owski]] oficjalny ''Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r.'' dalej wylicza gminę Zbójno w miejsce gminy Sokołowo, a gromady [[Kawno (województwo kujawsko-pomorskie)|Kawno]], [[Obory (powiat golubsko-dobrzyński)|Obory]], [[Podolina]], [[Sikórz (województwo kujawsko-pomorskie)|Sikórz]] i [[Stalmierz]] nadal zalicza do gminy Chrostkowo<ref name="wykaz">Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa</ref><ref>Gromadę Sikorek zniesiono formalnie 1 lipca 1952 ([https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/doccontent?id=70953 Pomorski Dziennik Wojewódzki. 1950, nr 9, poz. 194])</ref>. Podobnie było nawet w wydawnictwach wojewódzkich, np. w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 1954 w opisie gmin i gromad podlegających transformacji w związku z reformą administracyjną państwa<ref name="gromady">[https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/77841/edition/71454/content Uchwała Nr 24/10 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu rypińskiego; w ramach Zarządzenia Nr 9 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 18 listopada 1954 w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 5 października 1954 dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 12, Poz. 63)]</ref>. Brak konsensusu trwał do jesieni 1954, kiedy to formalnie zniesiono gminy wiejskie w  miejsce [[Gromada (podział administracyjny)|gromad]]<ref>{{Dziennik Ustaw|3=191|1954|43}}</ref>.

Dopiero gmina utworzona w 1973 roku nazywa się formalnie ''Zbójno''<ref>Uchwała Nr XVIII/88/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 6 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie bydgoskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 1972, Nr. 17, Poz. 200).</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat rypiński (dawny)}}

{{SORTUJ:Sokolxowo}}
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie warszawskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie pomorskim]]

title: Sokołowo

Państwo: Polska

Województwo: 1919-38: warszawskie · 1938-39: pomorskie

Powiat: rypiński

Siedziba: Zbójno


text:
# Krzywa (obwód iwanofrankiwski)
Krzywa (ukr. Крива) – wieś na Ukrainie w rejonie rożniatowskim obw. iwanofrankiwskiego.

title: Krzywa (obwód iwanofrankiwski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Krzywa
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Крива}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-26
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon rożniatowski|rożniatowski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 85<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-perm/ivano-frankivska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu iwanofrankiwskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku | data dostępu = | język = uk}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód iwanofrankiwski
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
 |wikisłownik = Broszniów
}}
'''Krzywa''' ([[język ukraiński|ukr.]] Крива) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[rejon rożniatowski|rejonie rożniatowskim]] [[obwód iwanofrankiwski|obw. iwanofrankiwskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{SgKP|II|773|Grabów z Krzywą, wś powiat doliński}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie iwanofrankiwskim]]
[[Kategoria:Rejon rożniatowski]]

title: KrzywaКрива

Obwód: iwanofrankiwski

Rejon: rożniatowski


text:
# Wałdowo (województwo pomorskie)
Wałdowo (kaszub. Wałdowò, niem. Waldow) – wieś w Polsce położona na Pojezierzu Bytowskim, w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Miastko nad rzeką Wieprzą i jeziorami Wałdowskim Wielkim oraz Wałdowskim Małym. Miejscowość jest placówką Ochotniczej Straży Pożarnej.
W latach 1945–54 siedziba gminy Wałdowo. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa słupskiego.
Drużyna piłkarska: Dragon Wałdowo.

## Historia
Wieś założona w czasach krzyżackich przez Arnolda z Wałdowa. Po pokoju toruńskim w roku 1466 i przejściem ziemi bytowskiej jako lenna w posiadanie książąt pomorskich, Wałdowo znalazło się w rękach Putkamerów z Barnowca. Wałdowo zostało zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej, a następnie odbudowane w połowie XVII wieku. Na gruntach majątku założono hodowlę owiec. Na początku XVIII wieku rozpoczęto podział majątku, a jego części wielokrotnie zmieniały właścicieli. W 1832 roku urodził się w Wałdowie Jozue Czerniecki-Schwartz, rektor uniwersytetu w Lund

## Zabytki
Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pw. św. Stanisława Kostki, szachulcowy, z XVIII w., nr rej.: A-269 z 23.03.1960, posiada barokowe witraże.

## Edukacja
Szkoła Podstawowa im. Kawalerów Orderu Uśmiechu.

title: Wałdowo (województwo pomorskie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wałdowo
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = The church in waldowo.JPG
 |opis zdjęcia           = Kościół szachulcowy św. Stanisława Kostki w Wałdowie
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat bytowski|bytowski]]
 |gmina                  = [[Miastko (gmina)|Miastko]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 249
 |rok                    = 2008
 |strefa numeracyjna     = 59
 |kod pocztowy           = 77-207<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1335}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = GBY
 |SIMC                   = 0748046
 |kod mapy               = Miastko (gmina)
 |współrzędne            = 54°03'31"N 17°09'38"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|143866|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Wałdowo, Pomeranian Voivodeship
 |www                    =
}}
'''Wałdowo''' ([[język kaszubski|kaszub.]] ''Wałdowò'', [[język niemiecki|niem.]] ''Waldow'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona na [[Pojezierze Bytowskie|Pojezierzu Bytowskim]], w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat bytowski|powiecie bytowskim]], w [[Miastko (gmina)|gminie Miastko]] nad rzeką [[Wieprza|Wieprzą]]<ref>Zbigniew Janiszewski: ''Miastko i okolice''. Szczecin: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1981, s. 14. XI/80. Wydanie I</ref> i jeziorami [[Jezioro Wałdowskie Wielkie|Wałdowskim Wielkim]] oraz [[Jezioro Wałdowskie Małe|Wałdowskim Małym]]. Miejscowość jest placówką [[Ochotnicza straż pożarna|Ochotniczej Straży Pożarnej]].

W latach 1945–54 siedziba [[Wałdowo (gmina w województwie koszalińskim)|gminy Wałdowo]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[województwo słupskie|województwa słupskiego]].

Drużyna piłkarska: Dragon Wałdowo.

== Historia ==
Wieś założona w czasach [[Zakon krzyżacki|krzyżackich]] przez Arnolda z Wałdowa. Po [[pokój toruński (1466)|pokoju toruńskim]] w roku [[1466]] i przejściem ziemi bytowskiej jako lenna w posiadanie [[Książęta pomorscy|książąt pomorskich]], Wałdowo znalazło się w rękach Putkamerów z [[Barnowiec (województwo pomorskie)|Barnowca]]. Wałdowo zostało zniszczone podczas [[wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]], a następnie odbudowane w połowie [[XVII wiek]]u. Na gruntach majątku założono hodowlę owiec. Na początku [[XVIII wiek]]u rozpoczęto podział majątku, a jego części wielokrotnie zmieniały właścicieli. W [[1832]] roku urodził się w Wałdowie [[Jozue Czerniecki-Schwartz]], rektor [[Uniwersytet w Lund|uniwersytetu w Lund]]<ref>Jarosław Ellwart: ''Miastko i okolice''. Gdynia: Wydawnictwo Region, 2007, s. 43-44. {{ISBN|978-83-60437-58-2}}.</ref>

== Zabytki ==
Według rejestru zabytków [[Narodowy Instytut Dziedzictwa|NID]]<ref>{{Zabytek|pomorskie|strony=4|data dostępu=2016-08-15}}
</ref> na listę zabytków wpisany jest [[Kościół św. Stanisława Kostki w Wałdowie|kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pw. św. Stanisława Kostki]], [[szachulec|szachulcowy]], z XVIII w., nr rej.: A-269 z 23.03.1960, posiada barokowe witraże<ref name="pomorze2">{{Cytuj|autor = [[Piotr Skurzyński]]; |tytuł = Pomorze |data = 2007 |isbn = 978-83-7495-133-3 |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Muza SA|Wyd. Muza S.A.]] |s = 243}}</ref>.

== Edukacja ==
Szkoła Podstawowa im. Kawalerów [[Order Uśmiechu|Orderu Uśmiechu]].

== Zobacz też ==
* [[Kramarzyny]]
* [[Piaszczyna]]
* Inne miejscowości o nazwie '''Wałdowo''': [[Wałdowo]], [[Wałdowo Królewskie]], [[Wałdowo Szlacheckie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Miastko}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Miastko]]
[[Kategoria:Sołectwa w gminie Miastko]]
[[Kategoria:Wałdowo (województwo pomorskie)]]

title: Wałdowo

Województwo: pomorskie

Powiat: bytowski

Gmina: Miastko

Tablice rejestracyjne: GBY


text:
# Rokocin
Rokocin – wieś kociewska na Pojezierzu Starogardzkim w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Starogard Gdański przy drodze krajowej nr 22.
Rokocin graniczy ze Starogardem Gdańskim, Sucuminem, Suminem oraz Nową Wsią Rzeczną i Koteżami. We wsi znajduje się Jezioro Rokocińskie(jezioro prywatne) bez dostępu do plaży. Naprzeciwko jeziora mieści się ośrodek rekreacji konnej, hotel i restauracja Hubertus.
W Rokocinie funkcjonuje szkoła podstawowa. We wsi działa zespół ludowy o nazwie Rokockie Kociewiaki.
W latach 1954-1972 istniała gromada Rokocin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

## Zabytki
Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest zespół dworski, 1 poł. XIX, nr rej.: A-1206 z 15.02.1988: dwór i park.
Niewielki neoklasycystyczny pałac z końca XIX wieku otoczony parkiem ze starodrzewiem. Dłuższe skrzydło, parterowe z poddaszem użtkowym i wieżyczką, boczne, piętrowe, z elewacjami znaczonymi parami pilastrów. Obecnie służy jako dom pomocy społecznej.

## Tradycje jeździeckie
W latach 1926–1939 na tzw. polach rokocińskich (rejon obecnej stadniny Hubertus) odbywały się parady elitarnego 2. Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich, stacjonującego w Starogardzie Gdańskim. We wrześniu 1934 (w 20-lecie pułku) rewię kawaleryjską obserwował tu prezydent RP – Ignacy Mościcki. Oficerem tego pułku był m.in. major Henryk Dobrzański Hubal.

## Inne miejscowości
Inne miejscowości z prefiksem Rokocin w nazwie: Rokocina

title: Rokocin

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Rokocin
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Rokocin, dwór - panoramio (2).jpg
 |opis zdjęcia           = Dwór
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat starogardzki|starogardzki]]
 |gmina                  = [[Starogard Gdański (gmina wiejska)|Starogard Gdański]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 1314<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Gminy Starogard Gdański |data dostępu = 2024-05-25 |opublikowany = bip.ugstarogard.pl |url = https://bip.ugstarogard.pl/jednostki_pomocnicze/1/703/rokocin}}</ref>
 |rok                    = 2023
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 83-200<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1096}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = GST
 |SIMC                   = 0173522
 |kod mapy               = Starogard Gdański (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 53°56'44"N 18°27'55"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|116224|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Rokocin
 |www                    = http://www.rokocin.info.pl
}}
'''Rokocin''' – [[wieś]] [[Kociewie|kociewska]] na [[Pojezierze Starogardzkie|Pojezierzu Starogardzkim]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat starogardzki|powiecie starogardzkim]], w [[Starogard Gdański (gmina wiejska)|gminie Starogard Gdański]] przy [[Droga krajowa nr 22 (Polska)|drodze krajowej nr 22]].

Rokocin graniczy ze [[Starogard Gdański|Starogardem Gdańskim]], [[Sucumin]]em, [[Sumin (powiat starogardzki)|Suminem]] oraz [[Nowa Wieś Rzeczna|Nową Wsią Rzeczną]] i [[Koteże|Koteżami]]. We wsi znajduje się Jezioro Rokocińskie(jezioro prywatne) bez dostępu do plaży. Naprzeciwko jeziora mieści się ośrodek rekreacji konnej, hotel i restauracja ''Hubertus''.

W Rokocinie funkcjonuje szkoła podstawowa. We wsi działa zespół ludowy o nazwie ''Rokockie Kociewiaki''.

W latach 1954-1972 istniała gromada [[Rokocin (gromada)|Rokocin]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

== Zabytki ==
Według rejestru zabytków [[Narodowy Instytut Dziedzictwa|NID]]<ref>{{Zabytek|pomorskie|data dostępu=2022-01-07}}</ref> na listę zabytków wpisany jest zespół dworski, 1 poł. XIX, nr rej.: A-1206 z 15.02.1988: dwór i park.

Niewielki neoklasycystyczny [[pałac]] z końca XIX wieku otoczony parkiem ze [[starodrzew]]iem. Dłuższe skrzydło, parterowe z poddaszem użtkowym i wieżyczką, boczne, piętrowe, z elewacjami znaczonymi parami pilastrów<ref name="pomorze2">{{Cytuj|autor = [[Piotr Skurzyński]]; |tytuł = Pomorze |data = 2007 |isbn = 978-83-7495-133-3 |miejsce = Warszawa |wydawca = [[Muza SA|Wyd. Muza S.A.]] |s = 366}}</ref>. Obecnie służy jako [[dom pomocy społecznej]]<ref>{{Cytuj|autor = Jarosław Ellwart |tytuł = Kociewie i Bory Tucholskie |data = 2009 |isbn = 978-83-7591-092-6 |miejsce = Gdynia |wydawca = Region |s = 59-60 |oclc = 751381124}}</ref>.

== Tradycje jeździeckie ==
W latach 1926–1939 na tzw. ''polach rokocińskich'' (rejon obecnej stadniny ''Hubertus'') odbywały się parady elitarnego [[2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich|2. Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich]], stacjonującego w [[Starogard Gdański|Starogardzie Gdańskim]]. We wrześniu 1934 (w 20-lecie pułku) rewię kawaleryjską obserwował tu prezydent RP – [[Ignacy Mościcki]]. Oficerem tego pułku był m.in. major [[Henryk Dobrzański]] ''Hubal''<ref>tablica informacyjna przy stadninie ''Hubertus''</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IX|714}}

== Inne miejscowości ==
Inne miejscowości z prefiksem '''Rokocin''' w nazwie: [[Rokocina]]

{{Gmina Starogard Gdański}}

[[Kategoria:Starogard Gdański (gmina wiejska)]]

title: Rokocin

Powiat: starogardzki

Gmina: Starogard Gdański

Tablice rejestracyjne: GST


text:
# Wieczerza w Emmaus (1601)
Wieczerza w Emmaus – pierwszy obraz w tej tematyce autorstwa barokowego malarza włoskiego Caravaggia pochodzący z 1601 roku.

## Historia i opis obrazu
Obraz został namalowany w 1601 roku na zlecenie mecenasa malarza Ciriaca Mattei (1542–1614). Z kolekcji Mattei dzieło trafiło w posiadanie kardynała Scipione Borghese, pozostając w kolekcji Borghese w Rzymie do początku XIX wieku. Do londyńskiej galerii obraz nabyto w 1839 roku.
Tematem przewodnim jest epizod z Ewangelii św. Łukasza (24, 13-32) opowiadający o dwóch uczniach Jezusa idących do wsi Emaus w pobliżu Jerozolimy i ich spotkaniu oraz prowadzonej podczas drogi długiej rozmowy z nieznajomym; rozmowa dotyczyła ostatnich wydarzeń, jakie zaszły w Jerozolimie, a więc męki i śmierci Jezusa oraz niewyjaśnionego zniknięcia jego ciała. Spotkanie zakończyło się wspólną wieczerzą, podczas której pielgrzymi rozpoznali w nieznajomym postać Jezusa, gdy ten błogosławił spożywany pokarm. Caravaggio scenę tę uchwycił z wielkim naturalizmem łącząc ją jednocześnie ze sceną Ostatniej Wieczerzy i ustanowienia sakramentu Eucharystii. Za swoje dzieło otrzymał wynagrodzenie 150 skudów.
Na obrazie malarz przedstawił dwóch pielgrzymów w starych poszarpanych szatach. Jeden z nich ma przypiętą muszlę, symbol pielgrzyma. Jego ręce są rozpostarte wzdłuż krawędzi stołu nadając wrażenie bliskości i ingerencji lewej ręki w przestrzeń widza. Takie samo wrażenie sprawiają łokcie drugiego pielgrzyma i stojący na krawędzi koszyk z owocami. Te pochodzą z różnych pór roku, a niektóre są nadjedzone przez robaki, być może symbolizujące grzech i śmierć Jezusa oraz ostateczne nad nimi zwycięstwo. Chrystus z obrazu nie posiada brody, co może świadczyć o wzorowaniu się malarza na postaci Jezusa z dzieła Michała Anioła Sąd Ostateczny, znajdującego się w Kaplicy Sykstyńskiej.
Pięć lat później, w 1606 roku, Caravaggio namalował drugi obraz o tym samym tytule Wieczerza w Emaus, znajdujący się obecnie we włoskiej Pinakotece Brera.

title: Wieczerza w Emmaus (1601)

wikitext:
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł            = Wieczerza w Emaus
 |tytuł oryginalny =
 |zdjęcie          = Caravaggio.emmaus.750pix.jpg
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |autor            = [[Caravaggio]]
 |rodzaj           = [[malarstwo religijne]]
 |data powstania   = 1601
 |medium           = olej i tempera jajeczna na desce
 |wymiary          = 141 × 196,2 cm
 |miejscowość      =
 |lokalizacja      = [[National Gallery w Londynie]]
 |commons          = Category:Supper at Emmaus by Caravaggio (London)
}}
'''Wieczerza w Emmaus''' – pierwszy obraz w tej tematyce autorstwa [[barok]]owego malarza włoskiego [[Caravaggio|Caravaggia]] pochodzący z 1601 roku.

== Historia i opis obrazu ==
Obraz został namalowany w 1601 roku na zlecenie mecenasa malarza Ciriaca Mattei (1542–1614). Z kolekcji Mattei dzieło trafiło w posiadanie kardynała [[Scipione Borghese (1734–1782)|Scipione Borghese]], pozostając w [[Kolekcja Borghese|kolekcji Borghese]] w Rzymie do początku XIX wieku. Do londyńskiej galerii obraz nabyto w 1839 roku<ref name="p1">{{Cytuj stronę | url =https://www.nationalgallery.org.uk/paintings/michelangelo-merisi-da-caravaggio-the-supper-at-emmaus#VideoPlayer95812 | tytuł =The Supper at Emmaus. Michelangelo Merisi da Caravaggio. In-depth | autor = | opublikowany =nationalgallery.org.uk | data = | język =en | data dostępu = 2022-04-20}}</ref>.

Tematem przewodnim jest epizod z [[Ewangelia Łukasza|Ewangelii św. Łukasza]] (24, 13-32) opowiadający o dwóch uczniach Jezusa idących do wsi [[Emaus (miejscowość biblijna)|Emaus]] w pobliżu [[Jerozolima|Jerozolimy]] i ich spotkaniu oraz prowadzonej podczas drogi długiej rozmowy z nieznajomym; rozmowa dotyczyła ostatnich wydarzeń, jakie zaszły w Jerozolimie, a więc męki i śmierci Jezusa oraz niewyjaśnionego zniknięcia jego ciała. Spotkanie zakończyło się wspólną wieczerzą, podczas której pielgrzymi rozpoznali w nieznajomym postać [[Jezus Chrystus|Jezusa]], gdy ten błogosławił spożywany pokarm. Caravaggio scenę tę uchwycił z wielkim naturalizmem łącząc ją jednocześnie ze sceną [[Ostatnia Wieczerza|Ostatniej Wieczerzy]] i ustanowienia sakramentu [[Eucharystia (sakrament)|Eucharystii]]. Za swoje dzieło otrzymał wynagrodzenie 150 [[skud]]ów<ref name="p1" />.

Na obrazie malarz przedstawił dwóch pielgrzymów w starych poszarpanych szatach. Jeden z nich ma przypiętą muszlę, symbol pielgrzyma. Jego ręce są rozpostarte wzdłuż krawędzi stołu nadając wrażenie bliskości i ingerencji lewej ręki w przestrzeń widza. Takie samo wrażenie sprawiają łokcie drugiego pielgrzyma i stojący na krawędzi koszyk z owocami. Te pochodzą z różnych pór roku, a niektóre są nadjedzone przez robaki, być może symbolizujące [[grzech]] i śmierć Jezusa oraz ostateczne nad nimi zwycięstwo. Chrystus z obrazu nie posiada brody, co może świadczyć o wzorowaniu się malarza na postaci Jezusa z dzieła [[Michał Anioł|Michała Anioła]] ''[[Sąd Ostateczny]]'', znajdującego się w [[Kaplica Sykstyńska|Kaplicy Sykstyńskiej]].

Pięć lat później, w 1606 roku, Caravaggio namalował drugi obraz o tym samym tytule [[Wieczerza w Emmaus (1606)|Wieczerza w Emaus]], znajdujący się obecnie we włoskiej [[Pinakoteka Brera|Pinakotece Brera]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* A. Auf de Heyde, ''National Gallery London'', wyd. HPS, 2007, {{ISBN|978-83-60688-44-1}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Obrazy Caravaggia]]
[[Kategoria:Obrazy w National Gallery w Londynie]]
[[Kategoria:Jezus Chrystus na obrazach]]
[[Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu]]

title: Wieczerza w Emaus

Autor: Caravaggio

Rodzaj: malarstwo religijne

Medium: olej i tempera jajeczna na desce

Lokalizacja: National Gallery w Londynie


text:
# Michałów (powiat lipski)
Michałów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Rzeczniów.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa radomskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Pasztowej Woli.

title: Michałów (powiat lipski)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w powiecie lipskim|[[Michałów|inne znaczenia tej nazwy]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Michałów
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat lipski|lipski]]
 |gmina                  = [[Rzeczniów (gmina)|Rzeczniów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 103{{r|rap}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 48
 |kod pocztowy           = 27-353{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WLI
 |SIMC                   = 0635632{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Rzeczniów (gmina)
 |współrzędne            = 51°08'46"N 21°23'30"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|79361|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Michałów''' – [[wieś]] sołecka{{r|sol}} w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat lipski|powiecie lipskim]], w [[Rzeczniów (gmina)|gminie Rzeczniów]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[województwo radomskie|województwa radomskiego]]<ref>{{cytuj książkę | autor = Ministerstwo Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska. Główny Urząd Statystyczny | tytuł = Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce | wydawca = Wydawnictwa Akcydensowe | miejsce = Warszawa | rok = 1981 | strony = 434 | tom = drugi | tytuł tomu = K-P }}</ref>.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii [[Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Pasztowej Woli|Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Pasztowej Woli]]{{r|par}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=rap>[https://rzeczniow.biuletyn.net/fls/bip_pliki/2024_06/BIPF61A6DC3D441D6Z/2023_RZECZNIOW_-_RAPORT_O_STANIE_JEDNOSTKI.pdf Raport o stanie gminy Rzeczniów w 2023. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2023] s. 9</ref>
* <ref name=sol>[https://rzeczniow.biuletyn.net/?bip=1&cid=1020 BIP gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=773|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name=par>[https://diecezja.radom.pl/pasztowa-wola-parafia-pw-nmp-matki-kosciola/ Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|VI|300|Michałów (28)}}

{{Gmina Rzeczniów}}

[[Kategoria:Rzeczniów (gmina)]]

title: Michałów

Województwo: mazowieckie

Powiat: lipski

Gmina: Rzeczniów

Tablice rejestracyjne: WLI


text:
# Wiesław Paluszyński
Wiesław Jacek Paluszyński (ur. 11 lutego 1954 w Częstochowie) – polski inżynier elektronik, informatyk, działacz gospodarczy i społeczny, właściciel firmy informatycznej.

## Życiorys

### Wykształcenie
Szkołę podstawową i Liceum im. Romualda Traugutta ukończył w Częstochowie w 1973. Rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej (z przerwą na okres wychowania córki), gdzie w 1985 uzyskał tytuł mgr inż. w specjalności aparatura elektroniczna.
Studia podyplomowe ukończył w 1997 w Akademii Obrony Narodowej na kierunku Bezpieczeństwo państwa, a w 1998 w Szkole Głównej Handlowej na kierunku Konsulting gospodarczy.

### Praca zawodowa
W latach 1980–1990 był dziennikarzem, sekretarzem redakcji i zastępcą redaktora naczelnego w czasopismach technicznych NOT.
Od 1990 pracował na kierowniczych stanowiskach w administracji państwowej – w reorganizacji MSW pod kierunkiem ministra Krzysztofa Kozłowskiego oraz w ROPWiM. W latach 1992–1996 współtworzył Inspekcję Ochrony Środowiska (IOŚ), był zastępcą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska oraz pełnomocnikiem  ds. informatyzacji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Uczestniczył w uzgodnieniach ochrony i zagrożeń środowiska w okresie akcesji Polski do OECD oraz w relacjach Polski w tych obszarach w ramach EKG ONZ. Brał udział w działaniach kontrolnych podczas wyprowadzania z Polski wojsk radzieckich.
W latach 1995–1997 był członkiem Prezydium Rady Koordynacyjnej ds. Teleinformatyki przy Prezesie Rady Ministrów. Na przełomie lat 1996 i 1997 jako Dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego uczestniczył w procesie akcesyjnym Polski do NATO.
W latach 1997–2000 był członkiem zarządu Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych SA (PWPW). Nadzorował piony rozwoju, nowych technologii, oraz nowe projekty: modernizacji technologicznej wytwórni, centrum personalizacji dokumentów samochodowych i druku nowych banknotów.
W 2000 rozpoczął pracę w firmie TP Internet, gdzie do lutego 2003 roku kierował Pionem Technologii i Bezpieczeństwa. W latach 1999–2001 był też członkiem Międzyresortowego Rządowego Zespołu ds. Gospodarki Elektronicznej.
Od maja 2002 roku doradzał prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARMiR) w procesie budowy części informatycznej systemu dopłat bezpośrednich dla rolnictwa – IACS. Od lutego do sierpnia 2003, w okresie uruchamiania systemu dopłat bezpośrednich dla rolnictwa pełnił funkcję zastępcy prezesa ARMiR.
Od 2004 zakłada i prowadzi (obecnie – w 2019) firmę Trusted Information Consulting Sp. z o.o. zajmującą się sprawami audytów bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, kryptografii, podpisu elektronicznego i analizy procesów biznesowych związanych z procesem informatyzacji.

### Działalność w środowisku zawodowym
Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP od 1985, w latach 1987–1990 był przewodniczącym Koła Stowarzyszenia w Wydawnictwie Sigma-NOT.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Informatycznego (PTI) od 1996. W latach 2005–2011 pełnił funkcję wiceprezesa PTI, a w latach 2011–2014 oraz od 2016 Przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej PTI. W czerwcu 2017 uchwałą XII Zjazdu PTI otrzymał tytuł Członka Honorowego PTI. Od 27 czerwca 2020 jest Prezesem Zarządu Głównego PTI.
Reprezentuje swoją firmę w Polskiej Izbie Informatyki i Telekomunikacji (PIIT) od 2000. W latach 2001–2008 oraz od 2013 był wybierany na dwuletnie kadencje do Rady Izby. Od 2013 został wybrany na funkcję wiceprezesa Zarządu PIIT, którą pełni dalej (2019).
Z ramienia PIIT i PTI uczestniczył w procesach stanowienia prawa w zakresie teleinformatyki: o podpisie elektronicznym, ochronie danych osobowych, e-zdrowia, dokumentów elektronicznych, itp.  W latach 1994–1997 był członkiem Rady Informatyzacji przy Prezesie Rady Ministrów, w latach 1999–2001 członkiem Międzyresortowego Rządowego Zespołu ds. Gospodarki Elektronicznej, a w latach 2010–2011 był członkiem Rady Informatyzacji przy Ministrze Spraw Wewnętrznych i Administracji. Od 2014 jest członkiem Komitetu Monitorującego Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa.
Jest też członkiem międzynarodowego Stowarzyszenia Profesjonalistów Systemów Informatycznych Obronności i Bezpieczeństwa AFCEA, gdzie przez 3 kadencje był członkiem Rady Dyrektorów Oddziału Polskiego AFCEA.

### Publikacje
Autor wielu publikacji o charakterze edukacyjnym i naukowym z zakresu informatyki, kryptografii i bezpieczeństwa państwa. Publikował w czasopismach: „Computerworld”, „Elektroniczna Administracja”. W latach 2009–2013 był redaktorem naczelnym kwartalnika „Czas Informacji”, poświęconego aspektom prawnym, organizacyjnym i technicznym informatyzacji sektora publicznego. Był i jest aktywnym prelegentem wielu konferencji dotyczących bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych oraz ochrony i podpisywania dokumentów elektronicznych.

### Działalność społeczna
Od 1963 był członkiem ZHP. Instruktor ZHP od 1971. W latach 1971–1973 był komendantem Szczepu Harcerskiego im. Bohaterów Powstania Styczniowego w Częstochowie. Od 1974 w Hufcu Warszawa Mokotów im. Szarych Szeregów, gdzie pełnił funkcję komendanta Kręgu Starszoharcerskiego. W 1975 uzyskał stopień harcmistrza. W latach 1977–1982 był komendantem Hufca. Potem w latach 1986–1988 był przewodniczącym Komisji Instruktorskiej Hufca oraz w okresie 1988–1990 członkiem Prezydium Rady Chorągwi Stołecznej ZHP. Komendant wielu obozów harcerskich i kursów szkoleniowych w latach 1975–1991. Jeden z twórców ogólnopolskich harcerskich Rajdów Arsenał  .
W stanie wojennym od stycznia 1982 do 1985, w uzgodnieniu z druhem Stanisławem Broniewskim „Orszą” i przy wiedzy wybranych osób ze ścisłego grona Komendy Hufca zgodził się na kontakty z SB, przekazując im białe informacje oraz dezinformacje chroniące opozycyjną działalność kadry harcerskiej Hufca. Oświadczenie Stanisława Broniewskiego z 1997 potwierdzające taki przebieg kontaktów z SB jest zdeponowane w kancelarii prawnej i zostało opublikowane w prasie.
W latach 80. ubiegłego wieku pracował m.in. w wydawnictwie „Sigma”, był także członkiem Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej.
Wiesław Paluszyński w 1990 był jednym z założycieli Krajowego Komitetu Odrodzenia ZHP, którego przewodniczącym był Stanisław Broniewski „Orsza”. Pełnił w nim funkcję sekretarza Generalnego oraz z ramienia Komitetu był wiceprzewodniczącym Społecznej Rady ZHP.
W kwietniu 1988 był jednym z założycieli „Społecznego Komitetu Opieki nad Grobami Poległych Żołnierzy Batalionu »Zośka«”, zainicjowanego przez prof. Władysława Findeisena. Pracował w zarządzie Komitetu pierwszej kadencji, a od 2015 jest jego Wiceprzewodniczącym.
Był też współzałożycielem innych fundacji – w 2002 Kultury Regionalnej, w 2010 Fundacji Politechniki Warszawskiej.

## Odznaczenia i wyróżnienia
- Złoty Krzyż Zasługi – za działalność w prasie technicznej (28 czerwca 1989)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – za reorganizację PIOŚ (14 maja 1996)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – za tworzenie przemysłu teleinformatycznego (9 lutego 2012)[13]
- Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” – (17 sierpnia 1982)
- Srebrna Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” – (20 grudnia 1982)
- Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” – (14 kwietnia 1995)
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – (24 października 1995)
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” – (16 grudnia 1996)
- Laureat nagrody Info Star – za wdrożenia w polskiej informatyce (dwukrotnie: w 1995 i 2001)
- Nagroda Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji – (w 2010 oraz w 2013 z okazji 20-lecia Izby)
- Odznaka Honorowa Związku Banków Polskich – (8 czerwca 2016)[14]
- Nagroda 25-lecia PIIT oraz KIGEiT – (marzec 2018)
- Medal 70-lecia Polskiej Informatyki – przyznany przez Kapitułę PTI (2018)

title: Wiesław Paluszyński

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Wiesław Paluszyński
 |grafika                   = Wieslawpaluszynski.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 11 lutego 1954
 |miejsce urodzenia         = [[Częstochowa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[informatyk]], [[przedsiębiorca]]
 |Alma Mater                = Politechnika Warszawska
 |wydział                   = Elektroniki
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KO}} {{order|OOP|KK}} {{order|KZ|S}} {{order|MZOK|B}} {{order|MZP|Z}}<br />{{order|PL-OHZMW|1}}
 |commons                   =
}}
'''Wiesław Jacek Paluszyński''' (ur. [[11 lutego]] [[1954]] w [[Częstochowa|Częstochowie]]) – polski inżynier elektronik, informatyk, działacz gospodarczy i społeczny, właściciel firmy informatycznej.

== Życiorys ==
=== Wykształcenie ===
Szkołę podstawową i [[II Liceum Ogólnokształcące im. Romualda Traugutta w Częstochowie|Liceum im. Romualda Traugutta]] ukończył w Częstochowie w 1973. Rozpoczął studia na [[Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej|Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej]] (z przerwą na okres wychowania córki), gdzie w 1985 uzyskał tytuł mgr inż. w specjalności ''aparatura elektroniczna''.

Studia podyplomowe ukończył w 1997 w [[Akademia Obrony Narodowej|Akademii Obrony Narodowej]] na kierunku ''Bezpieczeństwo państwa'', a w 1998 w [[Szkoła Główna Handlowa w Warszawie|Szkole Głównej Handlowej]] na kierunku ''Konsulting gospodarczy''{{r|20kmwi}}.

=== Praca zawodowa ===
W latach 1980–1990 był dziennikarzem, sekretarzem redakcji i zastępcą redaktora naczelnego w czasopismach technicznych [[Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT|NOT]].

Od 1990 pracował na kierowniczych stanowiskach w administracji państwowej – w reorganizacji [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (Polska)|MSW]] pod kierunkiem ministra [[Krzysztof Kozłowski|Krzysztofa Kozłowskiego]] oraz w [[Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa|ROPWiM]]. W latach 1992–1996 współtworzył [[Inspekcja Ochrony Środowiska|Inspekcję Ochrony Środowiska]] (IOŚ), był zastępcą [[Główny Inspektorat Ochrony Środowiska|Głównego Inspektora Ochrony Środowiska]] oraz pełnomocnikiem  ds. informatyzacji [[Ministerstwo Środowiska|Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa]]. Uczestniczył w uzgodnieniach ochrony i zagrożeń środowiska w okresie akcesji Polski do OECD oraz w relacjach Polski w tych obszarach w ramach [[Europejska Komisja Gospodarcza|EKG ONZ]]. Brał udział w działaniach kontrolnych podczas wyprowadzania z Polski [[Północna Grupa Wojsk|wojsk radzieckich]]{{r|22kmwi}}.

W latach 1995–1997 był członkiem Prezydium Rady Koordynacyjnej ds. Teleinformatyki przy Prezesie Rady Ministrów. Na przełomie lat 1996 i 1997 jako Dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w [[Biuro Bezpieczeństwa Narodowego|Biurze Bezpieczeństwa Narodowego]] uczestniczył w procesie akcesyjnym Polski do [[NATO]].

W latach 1997–2000 był członkiem zarządu [[Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych|Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych]] SA (PWPW). Nadzorował piony rozwoju, nowych technologii, oraz nowe projekty: modernizacji technologicznej wytwórni, centrum personalizacji dokumentów samochodowych i druku nowych banknotów{{r|CPI}}.

W 2000 rozpoczął pracę w firmie TP Internet, gdzie do lutego 2003 roku kierował Pionem Technologii i Bezpieczeństwa. W latach 1999–2001 był też członkiem Międzyresortowego Rządowego Zespołu ds. Gospodarki Elektronicznej.

Od maja 2002 roku doradzał prezesowi [[Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa|Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa]] (ARMiR) w procesie budowy części informatycznej systemu dopłat bezpośrednich dla rolnictwa – [[Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli|IACS]]. Od lutego do sierpnia 2003, w okresie uruchamiania systemu dopłat bezpośrednich dla rolnictwa pełnił funkcję zastępcy prezesa ARMiR{{r|22kmwi}}.

Od 2004 zakłada i prowadzi (obecnie – w 2019) firmę Trusted Information Consulting Sp. z o.o. zajmującą się sprawami audytów bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, kryptografii, podpisu elektronicznego i analizy procesów biznesowych związanych z procesem informatyzacji{{r|IMSIG}}.

=== Działalność w środowisku zawodowym ===
Jest członkiem [[Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej|Stowarzyszenia Dziennikarzy RP]] od 1985, w latach 1987–1990 był przewodniczącym Koła Stowarzyszenia w [[Wydawnictwo Sigma-NOT|Wydawnictwie Sigma-NOT]].

Jest członkiem [[Polskie Towarzystwo Informatyczne|Polskiego Towarzystwa Informatycznego]] (PTI) od 1996. W latach 2005–2011 pełnił funkcję wiceprezesa PTI, a w latach 2011–2014 oraz od 2016 Przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej PTI. W czerwcu 2017 uchwałą XII Zjazdu PTI otrzymał tytuł Członka Honorowego PTI{{r|PTI}}. Od 27 czerwca 2020 jest Prezesem Zarządu Głównego PTI.

Reprezentuje swoją firmę w [[Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji|Polskiej Izbie Informatyki i Telekomunikacji]] (PIIT) od 2000. W latach 2001–2008 oraz od 2013 był wybierany na dwuletnie kadencje do Rady Izby. Od 2013 został wybrany na funkcję wiceprezesa Zarządu PIIT, którą pełni dalej (2019).

Z ramienia PIIT i PTI uczestniczył w procesach stanowienia prawa w zakresie teleinformatyki: o podpisie elektronicznym, ochronie danych osobowych, e-zdrowia, dokumentów elektronicznych, itp.  W latach 1994–1997 był członkiem Rady Informatyzacji przy Prezesie Rady Ministrów, w latach 1999–2001 członkiem Międzyresortowego Rządowego Zespołu ds. Gospodarki Elektronicznej, a w latach 2010–2011 był członkiem Rady Informatyzacji przy Ministrze Spraw Wewnętrznych i Administracji. Od 2014 jest członkiem Komitetu Monitorującego [[Program Operacyjny Polska Cyfrowa|Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa]].

Jest też członkiem międzynarodowego Stowarzyszenia Profesjonalistów Systemów Informatycznych Obronności i Bezpieczeństwa AFCEA, gdzie przez 3 kadencje był członkiem Rady Dyrektorów Oddziału Polskiego AFCEA{{r|20kmwi}}.

=== Publikacje ===
Autor wielu publikacji o charakterze edukacyjnym i naukowym z zakresu informatyki, kryptografii i bezpieczeństwa państwa. Publikował w czasopismach: „[[Computerworld]]”, „Elektroniczna Administracja”. W latach 2009–2013 był redaktorem naczelnym kwartalnika „Czas Informacji”, poświęconego aspektom prawnym, organizacyjnym i technicznym informatyzacji sektora publicznego. Był i jest aktywnym prelegentem wielu konferencji dotyczących bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych oraz ochrony i podpisywania dokumentów elektronicznych{{r|CPI}}.

=== Działalność społeczna ===
Od 1963 był członkiem [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP]]. Instruktor ZHP od 1971. W latach 1971–1973 był komendantem Szczepu Harcerskiego im. Bohaterów Powstania Styczniowego w Częstochowie. Od 1974 w Hufcu Warszawa Mokotów im. Szarych Szeregów, gdzie pełnił funkcję komendanta Kręgu Starszoharcerskiego. W 1975 uzyskał stopień [[harcmistrz]]a. W latach 1977–1982 był komendantem Hufca. Potem w latach 1986–1988 był przewodniczącym Komisji Instruktorskiej Hufca oraz w okresie 1988–1990 członkiem Prezydium Rady Chorągwi Stołecznej ZHP. Komendant wielu obozów harcerskich i kursów szkoleniowych w latach 1975–1991. Jeden z twórców ogólnopolskich harcerskich [[Rajd Arsenał|Rajdów Arsenał]]{{odn|Paluszyński|1997}}{{odn|Paluszyński|2017}}.

W [[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stanie wojennym]] od stycznia 1982 do 1985, w uzgodnieniu z druhem [[Stanisław Broniewski|Stanisławem Broniewskim]] „Orszą” i przy wiedzy wybranych osób ze ścisłego grona Komendy Hufca zgodził się na kontakty z [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|SB]], przekazując im [[Biały wywiad|białe informacje]] oraz dezinformacje chroniące opozycyjną działalność kadry harcerskiej Hufca. Oświadczenie Stanisława Broniewskiego z 1997 potwierdzające taki przebieg kontaktów z SB jest zdeponowane w kancelarii prawnej i zostało opublikowane w prasie{{r|Dorzeczy}}{{r|Wprost}}.

W latach 80. ubiegłego wieku pracował m.in. w wydawnictwie „Sigma”, był także członkiem Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej<ref>{{Cytuj |tytuł = TYLKO U NAS! Trup w szafie Arłukowicza. Minister wciąż nie ma pojęcia, kiedy wybuchnie bomba, którą od kilku miesięcy badają służby specjalne |data dostępu = 2024-05-10 |opublikowany = wpolityce.pl |url = https://wpolityce.pl/polityka/184122-tylko-u-nas-trup-w-szafie-arlukowicza-minister-wciaz-nie-ma-pojecia-kiedy-wybuchnie-bomba-ktora-od-kilku-miesiecy-badaja-sluzby-specjalne |język = pl}}</ref>.

Wiesław Paluszyński w 1990 był jednym z założycieli Krajowego Komitetu Odrodzenia ZHP, którego przewodniczącym był Stanisław Broniewski „Orsza”. Pełnił w nim funkcję sekretarza Generalnego oraz z ramienia Komitetu był wiceprzewodniczącym Społecznej Rady ZHP.

W kwietniu 1988 był jednym z założycieli „Społecznego Komitetu Opieki nad Grobami Poległych Żołnierzy Batalionu »Zośka«”, zainicjowanego przez prof. [[Władysław Findeisen|Władysława Findeisena]]. Pracował w zarządzie Komitetu pierwszej kadencji, a od 2015 jest jego Wiceprzewodniczącym{{r|Komitet}}.

Był też współzałożycielem innych fundacji – w 2002 Kultury Regionalnej, w 2010 Fundacji Politechniki Warszawskiej{{r|PW}}.

== Odznaczenia i wyróżnienia ==
* [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]] – za działalność w prasie technicznej (28 czerwca 1989)
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]] – za reorganizację PIOŚ (14 maja 1996)
* Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – za tworzenie przemysłu teleinformatycznego (9 lutego 2012){{r|PTI2}}
* [[Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”]] – (17 sierpnia 1982)
* Srebrna [[Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”]] – (20 grudnia 1982)
* Złota [[Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej”]] – (14 kwietnia 1995)
* Brązowy [[Medal „Za zasługi dla obronności kraju”]] – (24 października 1995)
* Złoty [[Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”]] – (16 grudnia 1996)
* Laureat nagrody [[Info Star]] – za wdrożenia w polskiej informatyce (dwukrotnie: w 1995 i 2001)
* Nagroda [[Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji|Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji]] – (w 2010 oraz w 2013 z okazji 20-lecia Izby)
* Odznaka Honorowa [[Związek Banków Polskich|Związku Banków Polskich]] – (8 czerwca 2016){{r|ZBP}}
* Nagroda 25-lecia PIIT oraz KIGEiT – (marzec 2018)
* [[Medal 70-lecia Polskiej Informatyki]] – przyznany przez Kapitułę PTI (2018)

== Przypisy ==
<references>
<ref name="IMSIG">{{Cytuj| url= https://www.imsig.pl/szukaj/osoba,WIES%C5%81AW,PALUSZY%C5%83SKI,efeab8fdaeb | tytuł=Wpisy do KRS |data dostępu = 2019-03-03}}</ref>
<ref name="CPI">{{Cytuj| url=http://old.cpi.com.pl/prelegenci/wieslaw_paluszynski.html| tytuł= Wykładowca Wiesław Paluszyński | data dostępu = 2019-03-03}}</ref>
<ref name="20kmwi">{{Cytuj| autor=Prelegenci | tytuł = 20. Konferencja Miasta w internecie| url=https://20.kmwi.pl/10-prelegenci/162-wieslaw-paluszynski | data= 2016}}</ref>
<ref name="22kmwi">{{Cytuj | autor= Prelegenci | tytuł = 22. Konferencja Miasta w internecie | url=https://22.kmwi.pl/wieslaw-paluszynski | data=2018}}</ref>
<ref name="PTI">{{Cytuj | url=https://xii-zjazd.pti.org.pl/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna | tytuł=Nadanie członkostwa honorowego | data=2017 | data dostępu=2019-03-03 | archiwum=https://web.archive.org/web/20190130015454/https://xii-zjazd.pti.org.pl/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna | zarchiwizowano=2019-01-30}}</ref>
<ref name="Dorzeczy">{{Cytuj| url=https://dorzeczy.pl/kraj/27561/Tajemnice-harcerskiego-kregu-Wieslaw-Paluszynski-w-nieznanych-dokumentach.html | autor=Wojciech Wybranowski|tytuł=Tajemnice harcerskiego kręgu. Wiesław Paluszyński w nieznanych dokumentach| data=2017| czasopismo = Dorzeczy| numer= 16 | s = 40-41 | data dostępu = 2019-03-03}}</ref>
<ref name="Wprost">{{Cytuj| url=https://www.wprost.pl/tygodnik/10050929/agent-o-dwoch-twarzach.html | autor=Artur Grabek| tytuł=Agent o dwóch twarzach |data=2017}}</ref>
<ref name="Komitet">{{Cytuj| url=http://www.batalionzoska.pl/komitet/historia/ | tytuł= Komitet Batalionu Zośka | data=1988 | data dostępu = 2019-03-03}}</ref>
<ref name="PW">{{Cytuj| url=http://www.fundacjapw.pl/component/content/article/6-pierwsze-deklaracje-zalozycielskie | tytuł= Fundacja Politechniki Warszawskiej| data dostępu = 2019-03-03}}</ref>
<ref name="PTI2">{{Cytuj| url=http://www.pti.katowice.pl/5-teraforum-piit-wieslaw-paluszynski-odznaczony-krzyzem-oficerskim-orderu-odrodzenia-polski/ | tytuł= 5. TeraForum „Acta Teleinformatica” | data=2012 | data dostępu = 2019-03-03}}</ref>
<ref name="ZBP">{{Cytuj | url=http://zbp.pl/25-lat-zbp/wydarzenia/medale-kopernika-na-kongresie-gospodarki-elektronicznej | tytuł=Medale Kopernika na Kongresie Gospodarki Elektronicznej | opublikowany=Związek Banków Polskich | data=2016 | data dostępu=2019-03-21 | archiwum=https://web.archive.org/web/20190321204655/http://zbp.pl/25-lat-zbp/wydarzenia/medale-kopernika-na-kongresie-gospodarki-elektronicznej | zarchiwizowano=2019-03-21}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | url=http://zhpmokotow.pl/wieslaw-paluszynski/ | autor=Wiesław Paluszyński | tytuł=Upamiętnianie czynów harcerskich | data=1997 | data dostępu = 2019-03-03 |odn=tak}}
* {{Cytuj | url=http://zhpmokotow.pl/przeslanie-w-paluszynskiego/ | autor=Wiesław Paluszyński | tytuł=Przesłanie | data=2017 | data dostępu = 2019-03-03 |odn=tak}}

{{Prezesi Polskiego Towarzystwa Informatycznego}}

{{SORTUJ:Paluszyński, Wiesław}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Obrony Narodowej]]
[[Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej]]
[[Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Harcmistrzowie]]
[[Kategoria:Laureaci Medalu 70-lecia Polskiej Informatyki]]
[[Kategoria:Laureaci nagrody Info Star]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej”]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Za Zasługi dla Pożarnictwa]]
[[Kategoria:Polscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]]
[[Kategoria:Polscy informatycy]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie elektronicy]]
[[Kategoria:Pracownicy Biura Bezpieczeństwa Narodowego]]
[[Kategoria:Prezesi Polskiego Towarzystwa Informatycznego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1954]]

title: Wiesław Paluszyński

Data i miejsce urodzenia: 11 lutego 1954 · Częstochowa

Zawód, zajęcie: informatyk, przedsiębiorca

Alma Mater: Politechnika Warszawska

Wydział: Elektroniki


text:
# Podilymbus
Podilymbus – rodzaj ptaków z rodziny perkozów (Podicipedidae).

## Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce.

## Morfologia
Długość ciała 30–38 cm; masa ciała 250–520 g.

## Systematyka

### Etymologia
- Podilymbus (Podilimbus, Podilymnus): zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Podiceps Latham, 1787 (perkoz) oraz Colymbus Linnaeus, 1758 (perkoz)[13].
- Phalaropsis: gr. φαλαρις phalaris, φαλαριδος phalaridos niezidentyfikowany ptak wodny, prawdopodobnie łyska, od φαλος phalos „biały”; οψις opsis „wygląd”[14]. Gatunek typowy: Colymbus podiceps Linnaeus, 1758.
- Sylbeocyclus (Silbeocyclus, Sylbeocinclus): gr. συλλαβη sullabē „pas”, od συλλαμβανω sullambanō „zbierać, gromadzić”; κυκλος kuklos „pierścień, okrąg”[15]. Gatunek typowy: Podiceps carolinensis Latham, 1790 (= Colymbus podiceps Linnaeus, 1758).
- Hydroka: gr. ὑδρο- hudro- „wodny-”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; ωκα ōka „szybko, prędko”, od ωκυς ōkus „szybki, prędki”[16]. Gatunek typowy: Podiceps carolinensis Latham, 1790 (= Colymbus podiceps Linnaeus, 1758).
- Nexiteles: gr. νηξις nēxis „pływanie”, od νεω neō „pływać”; τελεω teleō „dokonać, wypełnić”[17]. Nowa nazwa dla Podilymbus Lesson, 1831.

### Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Podilymbus podiceps (Linnaeus, 1758) – perkozek grubodzioby
- Podilymbus gigas Griscom, 1929 – perkozek gwatemalski – takson wymarły około 1986 roku[19].

title: Podilymbus

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Podilymbus''
 |TSN                    = 174504
 |zoolog                 = [[René Lesson|Lesson]], 1831{{r|Lesson}}
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Podilymbus-podiceps-001.jpg
 |opis grafiki           = [[Perkozek grubodzioby]] (''P. podiceps'')
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ptaki]]
 |podgromada             = [[Neornithes]]
 |infragromada           = [[ptaki neognatyczne]]
 |rząd                   = [[perkozowe]]
 |rodzina                = [[perkozowe|perkozy]]
 |rodzaj                 = ''Podilymbus''
 |typ nomenklatoryczny   = ''[[perkozek grubodzioby|Podiceps carolinensis]]'' [[John Latham (ornitolog)|Latham]], 1790 (= ''[[perkozek grubodzioby|Colymbus podiceps]]'' [[Karol Linneusz|Linnaeus]], 1758)
 |synonimy               =
* ''Phalaropsis'' {{small|[[Johann Georg Wagler|Wagler]], 1831}}{{r|Wagler}}
* ''Sylbeocyclus'' {{small|[[Charles-Lucien Bonaparte|Bonaparte]], 1831}}{{r|Bonaparte}}
* ''Hydroka'' {{small|[[Thomas Nuttall|Nuttall]], 1834}}{{r|Nuttall}}
* ''Nexiteles'' {{small|[[Constantin Wilhelm Lambert Gloger|Gloger]], 1842}}{{r|Gloger}}
* ''Sylbeocinclus'' {{small|Anonim, 1845}}{{r|Anonim}}
* ''Podilimbus'' {{small|[[George Robert Gray|G.R. Gray]], 1846}}{{r|Gray}}
* ''Podilymnus'' {{small|[[Thomas Campbell Eyton|Eyton]], 1856}}{{r|Eyton}}
* ''Silbeocyclus'' {{small|[[Thomas Caverhill Jerdon|Jerdon]], 1864}}{{r|Jerdon}}
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''2 gatunki – zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Podilymbus
 |commons                = Category:Podilymbus
}}
'''''Podilymbus''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[ptaki|ptaków]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[perkozowe|perkozów]] (Podicipedidae).

== Zasięg występowania ==
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w [[Ameryka|Ameryce]]{{r|ioc}}.

== Morfologia ==
Długość ciała 30–38 cm; masa ciała 250–520 g{{r|hbw1}}.

== Systematyka ==
=== Etymologia ===
* ''Podilymbus'' (''Podilimbus'', ''Podilymnus''): [[zbitka wyrazowa]] nazw rodzajów: ''[[Podiceps]]'' Latham, 1787 (perkoz) oraz ''Colymbus'' Linnaeus, 1758 (perkoz)<ref>{{The Key to Scientific Names|odn=tak|nazwa=Podilymbus|data dostępu=2018-09-16}}</ref>.
* ''Phalaropsis'': gr. φαλαρις ''phalaris'', φαλαριδος ''phalaridos'' niezidentyfikowany ptak wodny, prawdopodobnie [[Łyska (zwyczajna)|łyska]], od φαλος ''phalos'' „biały”; οψις ''opsis'' „wygląd”<ref>{{The Key to Scientific Names|odn=tak|nazwa=Phalaropsis|data dostępu=2018-09-16}}</ref>. [[Gatunek typowy]]: ''Colymbus podiceps'' {{small|Linnaeus, 1758}}.
* ''Sylbeocyclus'' (''Silbeocyclus'', ''Sylbeocinclus''): gr. συλλαβη ''sullabē'' „pas”, od συλλαμβανω ''sullambanō'' „zbierać, gromadzić”; κυκλος ''kuklos'' „pierścień, okrąg”<ref>{{The Key to Scientific Names|odn=tak|nazwa=Sylbeocyclus|data dostępu=2018-09-16}}</ref>. Gatunek typowy: ''Podiceps carolinensis'' {{small|Latham, 1790}} (= ''Colymbus podiceps'' {{small|Linnaeus, 1758}}).
* ''Hydroka'': {{gr.|ὑδρο-}} ''hudro-'' „wodny-”, od ὑδωρ ''hudōr'', ὑδατος ''hudatos'' „woda”; ωκα ''ōka'' „szybko, prędko”, od ωκυς ''ōkus'' „szybki, prędki”<ref>{{The Key to Scientific Names|odn=tak|nazwa=Hydroka|data dostępu=2018-09-16}}</ref>. Gatunek typowy: ''Podiceps carolinensis'' {{small|Latham, 1790}} (= ''Colymbus podiceps'' {{small|Linnaeus, 1758}}).
* ''Nexiteles'': gr. νηξις ''nēxis'' „pływanie”, od νεω ''neō'' „pływać”; τελεω ''teleō'' „dokonać, wypełnić”<ref>{{The Key to Scientific Names|odn=tak|nazwa=Nexiteles|data dostępu=2018-09-16}}</ref>. Nowa nazwa dla ''Podilymbus'' {{small|Lesson, 1831}}.

=== Podział systematyczny ===
Do rodzaju należą następujące [[gatunek (biologia)|gatunki]]{{r|Mielczarek&Kuziemko}}:
* ''Podilymbus podiceps'' (Linnaeus, 1758) – [[perkozek grubodzioby]]
* ''Podilymbus gigas'' Griscom, 1929 – [[perkozek gwatemalski]] – [[takson]] wymarły około 1986 roku{{r|iucn}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Lesson">{{cytuj książkę| autor = R. P. Lesson| tytuł = Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d'oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France|url = https://biodiversitylibrary.org/item/111050#page/633/mode/1up|rok = 1831|wydawca = Chez F.G. Levrault|miejsce = [[Bruksela|Bruxelles]]|część = 1| strony = 595| język = fr}}</ref>
<ref name="Wagler">{{cytuj pismo |autor = J.G. Wagler|tytuł = Einige Mittheilungen über Thiere Mexicos|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/87987#page/292/mode/1up|czasopismo = Isis von Oken| wolumin = 24 |strony = 531|rok = 1831|język = de}}</ref>
<ref name="Bonaparte">{{cytuj pismo |autor = Ch.-L. Bonaparte|tytuł = Saggio d’una distribuzione metodica degli Animali Vertebrati a sangue freddo|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/38301#page/215/mode/1up|czasopismo = Giornale Arcadico di Scienze Lettere ed Arti| wolumin = 52|wydanie = |strony = 209|rok = 1831 |język = it}}</ref>
<ref name="Nuttall">{{cytuj książkę| autor = T. Nuttall| tytuł = A manual of the ornithology of the United States and of Canada| tom = 2| tytuł tomu = Water birds |url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/28918#page/277/mode/1up|rok = 1834|wydawca = Hilliard, Gary and Company|miejsce = Boston|strony = 259|język = en}}</ref>
<ref name="Gloger">{{cytuj książkę| autor = C.W.L. Gloger| tytuł = Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/13515306#page/525/mode/1up|rok = 1841|wydawca = A. Schulz|miejsce = [[Wrocław|Breslau]] | część = 1 | strony = 473|język = de}}</ref>
<ref name="Anonim">{{cytuj pismo |autor = Anonim|tytuł = Degli Uccelli liguri. Notizie raccolte dal Marcliese Carlo Durazzo. Genova pr. Ponthenier 1840. 8. 06.|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/87989#page/215/mode/1up|czasopismo = Isis von Oken| wolumin = 38| strony = 398|rok = 1845|język = de}}</ref>
<ref name="Gray">{{cytuj książkę| autor = G.R. Gray| tytuł = The genera of birds: comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/148103#page/359/mode/1up|rok = 1849|wydawca = Longman, Brown, Green, and Longman|miejsce = London|część = 3 |strony = ryc. clxxii|język = en}}</ref>
<ref name="Eyton">{{cytuj książkę| autor = T.C. Eyton| tytuł = A catalogue of the species of birds in his possession|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/49439#page/366/mode/1up|rok = 1856|wydawca = R. Hobson|miejsce = Wellington, Salop |strony = 354|język = en}}</ref>
<ref name="Jerdon">{{cytuj książkę| autor = T.C. Jerdon| tytuł = The birds of India: being a natural history of all the birds known to inhabit continental India, with descriptions of the species, genera, families, tribes, and orders, and a brief notice of such families as are not found in India, making it a manual of ornithology specially adapted for India|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/113053#page/405/mode/1up| rok = 1864|wydawca = George Wyman and Co.|miejsce = [[Kolkata|Calcutta]]|część = 3| strony = 823|język = en}}</ref>
<ref name="ioc">{{Cytuj stronę | url = https://www.worldbirdnames.org/bow/grebes/ | tytuł = IOC World Bird List (v15.1) | autor = F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.) | język = en | data dostępu = 2025-03-16}}</ref>
<ref name="hbw1">{{cytuj książkę| autor = J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal | tytuł = Handbook of the Birds of the World | część = 1|tytuł części = Ostrich to Ducks | rozdział = Family Podicipedidae (Grebes) | autor r = F. Llimona & J. del Hoyo| rok = 1992 | wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | isbn = 84-87334-10-5 | strony = 190| język = en |adres rozdziału = https://archive.org/details/handbookofbirdso0001unse/page/190/mode/2up}}</ref>
<ref name="Mielczarek&Kuziemko">Systematyka i nazwy polskie za: {{cytuj stronę|autor = P. Mielczarek & M. Kuziemko |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/nonpasserines1.html#Podicipedidae |tytuł = Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 – perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24)|opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata|data dostępu = 2025-03-16}}</ref>
<ref name="iucn">{{IUCN |id = 22696577 |nazwa = Podilymbus gigas |autor = [[BirdLife International]] |iucn rok = 2018 |wersja = 2018-1 |data dostępu = 2018-09-16}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{The Key to Scientific Names|odn=tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Perkozy]]
[[Kategoria:Taksony opisane przez Renégo Lessona]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ptaki

Podgromada: Neornithes

Infragromada: ptaki neognatyczne

Rząd: perkozowe

Rodzina: perkozy

Rodzaj: Podilymbus


text:
# Kopnięcie frontalne
Kopnięcie frontalne (ang. front kick, jap. mae-geri) – kopnięcie do przodu wykonywane z biodrami zwróconymi w kierunku ataku, poprzez wyprost w kolanie; zadawane zwykle częścią podeszwy stopy. Może być wykonane nogą wykroczną lub zakroczną. Powierzchnia uderzająca może się różnić podług typu techniki: uderzenie poduszką stopy, piętą (stopa w zgięciu grzbietowym) lub grzbietem stopy.
Współistnieją trzy zasady uderzania:
- efekt uderzeniowy,
- efekt przenikający,
- efekt popchnięcia.

Zbliżenie się do celu może być wykonane na różne sposoby: krokiem marszowym, krokiem odstawnym, zerwaniem się z miejsca, skokiem itd.
Formy wykonania mogą się różnić:
- "smagnięcie" za pomocą kolana,
- "wtłoczenie" biodrem i kolanem,
- "zastopowanie" począwszy od biodra.

Różnymi typami tej techniki są:
- Kopnięcie proste w postaci zwanej "smagnięciem". Powierzchnia uderzająca opisuje łuk kołowy od dołu ku górze, a kolano stanowi oś obrotu. Zgięcie kolana poprzedza uderzenie i najczęściej łączy się z podniesieniem się kolana. Kopnięcie to wykonuje się z ideą uderzenia ku górze.
- Kopnięcie proste w postaci zwanej "wtłoczeniem". Powierzchnia uderzająca idzie po jak najprostszej linii ku celowi.
- Kopnięcie proste w sposób "odpychający" ("ustawić i popchnąć"). Powierzchnia uderzająca jest przede wszystkim ustawiona na cel, potem za pomocą wyprostu kolana odpycha się przeciwnika.
- Kopnięcie proste w postaci zwanej "stopującą". Tego sposobu się używa przy "zastopowaniu". Kończyna jest wyrzucona ku górze, potem nogę się ustawia na  cel, co blokuje posuwanie się naprzód przeciwnika lub zatrzymuje broń przeciwnika na jej trajektorii.

- Postać kopnięcia zwana "smagnięciem"
- Postać kopnięcia zwana "wtłoczeniem"
- Sposób zwany "odpychającym"
- Postać kopnięcia zwana "stopującą"
- Kopnięcie frontalne

title: Kopnięcie frontalne

wikitext:
'''Kopnięcie frontalne''' ([[Język angielski|ang]]. ''front kick'', [[Język japoński|jap]]. ''mae-geri'') – [[kopnięcie]] do przodu wykonywane z [[Biodro|biodrami]] zwróconymi w kierunku [[Atak|ataku]], poprzez wyprost w [[Staw kolanowy|kolanie]]; zadawane zwykle częścią podeszwy [[Stopa człowieka|stopy]]. Może być wykonane [[Noga wykroczna|nogą wykroczną]] lub [[Zakroczna|zakroczną]]. Powierzchnia uderzająca może się różnić podług typu techniki: uderzenie poduszką [[Stopa człowieka|stopy]], [[Pięta człowieka|piętą]] (stopa w [[Zgięcie grzbietowe|zgięciu grzbietowym]]) lub [[Grzbiet|grzbietem]] stopy.

Współistnieją trzy zasady uderzania:
* efekt [[Uderzenie|uderzeniowy]],
* efekt [[Przenikanie|przenikający]],
* efekt popchnięcia.

Zbliżenie się do celu może być wykonane na różne sposoby: [[krok marszowy|krokiem marszowym]], [[krok odstawny|krokiem odstawnym]], zerwaniem się z miejsca, [[Skok|skokiem]] itd.

Formy wykonania mogą się różnić:
* "smagnięcie" za pomocą kolana,
* "wtłoczenie" biodrem i kolanem,
* "zastopowanie" począwszy od biodra.

Różnymi typami tej [[Technika|techniki]] są:
* Kopnięcie proste w postaci zwanej "smagnięciem". Powierzchnia uderzająca opisuje łuk kołowy od dołu ku górze, a kolano stanowi oś obrotu. Zgięcie kolana poprzedza uderzenie i najczęściej łączy się z podniesieniem się kolana. Kopnięcie to wykonuje się z ideą uderzenia ku górze.
* Kopnięcie proste w postaci zwanej "wtłoczeniem". Powierzchnia uderzająca idzie po jak najprostszej linii ku celowi.
* Kopnięcie proste w sposób "odpychający" ("ustawić i popchnąć"). Powierzchnia uderzająca jest przede wszystkim ustawiona na cel, potem za pomocą wyprostu kolana odpycha się przeciwnika.
* Kopnięcie proste w postaci zwanej "stopującą". Tego sposobu się używa przy "zastopowaniu". [[Kończyna dolna|Kończyna]] jest wyrzucona ku górze, potem nogę się ustawia na  cel, co blokuje posuwanie się naprzód przeciwnika lub zatrzymuje broń przeciwnika na jej trajektorii.

<gallery>
Plik: direct fouettée.jpg|Postać kopnięcia zwana "smagnięciem"
Plik: direct pistonnée.jpg|Postać kopnięcia zwana "wtłoczeniem"
Plik: direct posée-poussée.jpg|Sposób zwany "odpychającym"
Plik: direct lancée-tendue.jpg|Postać kopnięcia zwana "stopującą"
Plik:WKA World Championship 2011 038.JPG| Kopnięcie frontalne
</gallery>

[[Kategoria:Kopnięcia]]