text:
# CSV (format pliku)
CSV (ang. comma-separated values, wartości rozdzielone przecinkiem) – format przechowywania danych w plikach tekstowych i odpowiadający mu typ MIME text/csv.

## Specyfikacja formatu
Istnieje wiele implementacji standardu CSV – wiele z nich nie trzyma się ściśle wszystkich określonych tutaj zasad. Stanowią one jednak dobrze ugruntowaną i potwierdzoną dokumentem RFC 4180 ↓ część wspólną.
Końce linii
- Poszczególne rekordy rozdzielone są znakami końca linii CRLF.
- Ostatnia linia w pliku może nie zawierać znaku końca.
- Znak CRLF może być elementem pola, które musi wtedy być ujęte w cudzysłowy.

Separator
- Wartości pól zgodnie z nazwą formatu rozdzielone są przecinkami.
- Jako separator pól bywa także stosowany znak średnika (lub inny zgodnie z ustawieniami regionalnymi systemu) albo tabulator, jednak zgodnie z RFC 4180 ↓ jest to niezalecane. W jednym pliku może być użyty tylko jeden rodzaj separatora.[potrzebny przypis]

Cudzysłów
- Wartości pól mogą być ujęte w cudzysłowy,
- Wartości zawierające używany znak separatora (przecinek, średnik, znak tabulacji[potrzebny przypis] lub znaki końca linii) muszą być ujęte w cudzysłowy.
- Aby w treści pola umieścić cudzysłów, należy wpisać znak cudzysłowu dwukrotnie, całą wartość ujmując w cudzysłowy (por. przykłady).

Uwagi
- Spacje i inne białe znaki (w szczególności te przyległe do separatorów) należą do pól.
- Pierwsza linia może stanowić nagłówek zawierający nazwy pól rekordów, jednak pierwszy wiersz pliku CSV wg standardu ma takie samo znaczenie jak pozostałe.

## Przykłady
Przykładowe dane w arkuszu kalkulacyjnym:
|   | A                   | B        | C                   |
| - | ------------------- | -------- | ------------------- |
| 1 | Kowalski            | Jan      | Kłodzko             |
| 2 | Nowak               | Zenon    | Szczecin            |
| 3 | Brzęczyszczykiewicz | Grzegorz | Chrząszczyżewoszyce |

i te same dane zapisane w postaci dokumentu CSV:
```
Kowalski,Jan,Kłodzko
Nowak,Zenon,Szczecin
Brzęczyszczykiewicz,Grzegorz,Chrząszczyżewoszyce
```

Znaki specjalne:
```
imię,opis,ocena
Andrzej Nowak,fajny,4
"Jan Wiśniewski","fajny","2"
Kowalski,"wiecznie pyta ""która godzina"", ale może być",5
```

## Obsługa CSV w różnych aplikacjach
Format CSV, jako prostszy niż format DBF, jest obsługiwany przez większość arkuszy kalkulacyjnych i programów bazodanowych, jednak wspomniana dowolność wyboru separatorów ogranicza jego przenośność. Aby obejść to utrudnienie, tworzy się specjalne makra lub pozwala na konfigurowanie separatorów.
Filtr konwersji CSV z pakietu Microsoft Office pracuje przy założeniu, że plik CSV używa przecinka jako separatora, tymczasem Microsoft Excel i Access wyświetlają i zapisują plik CSV w formacie zgodnym z ustawieniami regionalnymi systemu, czyli w przypadku języka polskiego używa średnika zamiast przecinka do rozdzielania pól. Aby umożliwić automatyczną konwersję, tworzone są dedykowane makra.
Calc z pakietu OpenOffice.org pozwala na konfigurację filtra konwersji, w tym wybór separatorów niezależny od ustawień regionalnych, takie same możliwości oferuje
Calc z pakietu LibreOffice.org

## Biblioteki programistyczne
- Dla języka Perl w archiwum CPAN dostępnych jest wiele bibliotek do obsługi formatu CSV[1].
- Biblioteka standardowa języka Ruby zawiera klasę CSV[2].
- Biblioteka standardowa PHP zawiera funkcje fgetcsv i fputcsv[3].
- Język R posiada w pakiecie utils funkcje do obsługi pliku csv (read.csv i write.csv).
- Biblioteka standardowa języka Python zawiera moduł csv[4].

title: CSV (format pliku)

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2017-09|Artykuł napisany z palca, w ogóle bez odniesienia się do zapisów standardu. Czy w każdej linii dopuszczalna jest różna ilość separatorów?}}

{{Format pliku infobox
 | nazwa            = CSV
 | rozszerzenia     = {{tt|.csv}}
 | mime             = {{tt|text/csv}}, {{tt|text/csv;header}}
 | data opracowania = październik 2005
 | typ              = tekstowy format przechowywania danych tabelarycznych
}}
'''CSV''' ({{ang.|comma-separated values}}, wartości rozdzielone przecinkiem) – format przechowywania [[dane|danych]] w [[Plik danych|plik]]ach tekstowych i odpowiadający mu typ [[Multipurpose Internet Mail Extensions|MIME]] text/csv.

== Specyfikacja formatu ==
Istnieje wiele implementacji standardu CSV – wiele z nich nie trzyma się ściśle wszystkich określonych tutaj zasad. Stanowią one jednak dobrze ugruntowaną i potwierdzoną dokumentem {{odn|ref=nie|RFC 4180}} część wspólną.

Końce linii
* Poszczególne [[rekord (informatyka)|rekordy]] rozdzielone są [[Koniec linii|znakami końca linii]] [[CRLF]].
* Ostatnia linia w pliku może nie zawierać znaku końca.
* Znak CRLF może być elementem pola, które musi wtedy być ujęte w cudzysłowy.

Separator
* Wartości pól zgodnie z nazwą formatu rozdzielone są [[przecinek|przecinkami]].
* {{fakt|data=2017-09|Jako [[separator (informatyka)|separator]] pól bywa także stosowany znak średnika (lub inny zgodnie z ustawieniami regionalnymi systemu) albo tabulator, jednak zgodnie z {{odn|ref=nie|RFC 4180}} jest to niezalecane. W jednym pliku może być użyty tylko jeden rodzaj separatora.}}

Cudzysłów
* Wartości pól mogą być ujęte w cudzysłowy,
* Wartości zawierające używany znak separatora (przecinek{{fakt|data=2017-09|, średnik, znak tabulacji}} lub znaki końca linii) muszą być ujęte w cudzysłowy.
* Aby w treści pola umieścić cudzysłów, należy wpisać znak cudzysłowu dwukrotnie, całą wartość ujmując w cudzysłowy (por. przykłady).

Uwagi
* Spacje i inne białe znaki (w szczególności te przyległe do separatorów) należą do pól.
* Pierwsza linia może stanowić nagłówek zawierający nazwy pól rekordów, jednak pierwszy wiersz pliku CSV wg standardu ma takie samo znaczenie jak pozostałe.

== Przykłady ==
Przykładowe dane w arkuszu kalkulacyjnym:
{| class="wikitable"
! !!A!!B!!C
|-
!scope="row"|1
|Kowalski||Jan||Kłodzko
|-
!scope="row"|2
|Nowak||Zenon||Szczecin
|-
!scope="row"|3
|Brzęczyszczykiewicz||Grzegorz||Chrząszczyżewoszyce
|}

i te same dane zapisane w postaci dokumentu CSV:

 Kowalski,Jan,Kłodzko
 Nowak,Zenon,Szczecin
 Brzęczyszczykiewicz,Grzegorz,Chrząszczyżewoszyce

Znaki specjalne:
 imię,opis,ocena
 Andrzej Nowak,fajny,4
 "Jan Wiśniewski","fajny","2"
 Kowalski,"wiecznie pyta ""która godzina"", ale może być",5

== Obsługa CSV w różnych aplikacjach ==
Format CSV, jako prostszy niż format [[DBF]], jest obsługiwany przez większość [[arkusz kalkulacyjny|arkuszy kalkulacyjnych]] i [[Baza danych|programów bazodanowych]], jednak wspomniana dowolność wyboru separatorów ogranicza jego przenośność. Aby obejść to utrudnienie, tworzy się specjalne makra lub pozwala na konfigurowanie separatorów.

Filtr konwersji CSV z pakietu [[Microsoft Office]] pracuje przy założeniu, że plik CSV używa przecinka jako separatora, tymczasem [[Microsoft Excel]] i Access wyświetlają i zapisują plik CSV w formacie zgodnym z ustawieniami regionalnymi systemu, czyli w przypadku języka polskiego używa średnika zamiast przecinka do rozdzielania pól. Aby umożliwić automatyczną konwersję, tworzone są dedykowane makra.

[[OpenOffice.org Calc|Calc]] z pakietu [[Apache OpenOffice|OpenOffice.org]] pozwala na konfigurację filtra konwersji, w tym wybór separatorów niezależny od ustawień regionalnych, takie same możliwości oferuje
[[LibreOffice Calc|Calc]] z pakietu [[LibreOffice|LibreOffice.org]]

== Biblioteki programistyczne ==
* Dla języka [[Perl]] w archiwum [[CPAN]] dostępnych jest wiele bibliotek do obsługi formatu CSV<ref>Najważniejsza to [http://search.cpan.org/perldoc?Text::CSV Text::CSV] (w wersji uproszczonej: [http://search.cpan.org/perldoc?Text::CSV::Simple Text::CSV::Simple])</ref>.
* Biblioteka standardowa języka [[Ruby (język programowania)|Ruby]] zawiera klasę CSV<ref>[http://www.ruby-doc.org/stdlib/libdoc/csv/rdoc/index.html CSV]</ref>.
* Biblioteka standardowa [[PHP]] zawiera funkcje fgetcsv i fputcsv<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.php.net/manual/pl/function.fgetcsv.php | tytuł = fgetcsv | opublikowany = php.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20120720053056/http://www.php.net/manual/pl/function.fgetcsv.php | zarchiwizowano = 2012-07-20}} i [https://web.archive.org/web/20120101010257/http://php.net/manual/pl/function.fputcsv.php fputcsv]</ref>.
* [[R (język programowania)|Język R]] posiada w pakiecie utils funkcje do obsługi pliku csv (read.csv i write.csv).
* Biblioteka standardowa języka [[Python]] zawiera moduł csv<ref>[http://docs.python.org/library/csv.html csv]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{RFC|4180}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.creativyst.com/Doc/Articles/CSV/CSV01.htm | tytuł = How To: The Comma Separated Value (CSV) File Format | opublikowany = creativyst.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20210404114001/http://www.creativyst.com/Doc/Articles/CSV/CSV01.htm | zarchiwizowano = 2021-04-04}} – Popularny opis formatu CSV {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://supercsv.sourceforge.net/csvSpecification.html | tytuł = The CSV format specification | opublikowany = supercsv.sourceforge.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20090125112358/http://supercsv.sourceforge.net/csvSpecification.html | zarchiwizowano = 2009-01-25}} – Definicja formatu CSV zapisana w [[Notacja BNF|rozszerzonej notacji BNF]] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Formaty plików komputerowych]]

title: CSV

Rozszerzenia pliku: .csv

Typ MIME: text/csv, text/csv;header

Data opracowania: październik 2005


text:
# Kryzys węgierski
Kryzys węgierski (węg. Az 1905-ös magyarországi belpolitikai válság) − kryzys polityczny na Węgrzech, trwający w latach 1905–1906 jako następstwo sporu pomiędzy królem Franciszkiem Józefem i Partią Liberalną a antyhabsburską Partią Niepodległości Ferenca Kossutha.
W wyniku wyborów parlamentarnych na Węgrzech w styczniu 1905 roku po raz pierwszy zwycięstwo odniosła i zbudowała większość Partia Niepodległości, której programem politycznym było rozszerzenie autonomii, a w dalszej perspektywie, całkowita niezależność od Austrii. Punktem, wokół którego wybuchł spór, było wyborcze żądanie Kossutha było wprowadzenie języka węgierskiego do wspólnej armii. W efekcie sporu król blokował powstanie nowego rządu, a u władzy pozostawał stary gabinet Istvána Tiszy.
W wyniku przedłużającego się okresu patowego i konieczności zmiany rządu, w czerwcu król powołał gabinet Gézy Fejérváryego. Obóz Kossutha uznał rząd za niekonstytucyjny, ponieważ nie miał on poparcia większości parlametarnej, a sam Fejérváry rządził w oparciu o króla, z pominięciem parlamentu. Partia Niepodległości wezwała społeczeństwo do oporu. W efekcie w wielu częściach kraju nastąpiło zaniechanie płacenia podatków.
Minister spraw wewnętrznych Jósef Kristóffy rozpoczął wówczas negocjacje z socjaldemokracją i częścią liberałów w celu wprowadzenia zmian w prawie wyborczym. Władze wojskowe w Wiedniu rozważały wówczas nawet konieczność interwencji wojskowej na Węgrzech, licząc się z możliwością wybuchu w tym kraju powstania.
Pod wpływem napięcia i nastrojów opinii publicznej Kossuth zgodził się ustąpić i zaakceptował pozaparlamentarny rząd Sándora Wekerle.

wikiname: plwiki

title: Kryzys węgierski

in_language: pl

wikitext:
'''Kryzys węgierski''' ([[Język węgierski|węg.]] ''Az 1905-ös magyarországi belpolitikai válság'') − kryzys polityczny na [[Zalitawia|Węgrzech]], trwający w latach [[1905]]–[[1906]] jako następstwo sporu pomiędzy [[Władcy Węgier|królem]] [[Franciszek Józef I|Franciszkiem Józefem]] i [[Partia Liberalna (Węgry)|Partią Liberalną]] a [[Habsburgowie|antyhabsburską]] [[Partia Niepodległości (Węgry)|Partią Niepodległości]] [[Ferenc Kossuth|Ferenca Kossutha]].

W wyniku wyborów parlamentarnych na Węgrzech w styczniu 1905 roku po raz pierwszy zwycięstwo odniosła i zbudowała większość Partia Niepodległości, której programem politycznym było rozszerzenie autonomii, a w dalszej perspektywie, całkowita niezależność od [[Przedlitawia|Austrii]]. Punktem, wokół którego wybuchł spór, było wyborcze żądanie Kossutha było wprowadzenie języka węgierskiego do [[Armia Austro-Węgier|wspólnej armii]]. W efekcie sporu król blokował powstanie nowego rządu, a u władzy pozostawał [[Pierwszy rząd Istvána Tiszy|stary gabinet Istvána Tiszy]]<ref name="Winkler">Eduard Winkler: ''Wahlrechtsreformen und Wahlen in Triest 1905-1909. Eine Analyse der politischen Partizipation in einer multinationalen Stadtregion der Habsburgermonarchie.'' Verlag Oldenbourg, München 2000, {{ISBN|3-486-56486-2}}, S. 93f.</ref>.

W wyniku przedłużającego się okresu patowego i konieczności zmiany rządu, w czerwcu król powołał [[Rząd Gézy Fejérváry|gabinet Gézy Fejérváryego]]. Obóz Kossutha uznał rząd za niekonstytucyjny, ponieważ nie miał on poparcia większości parlametarnej, a sam Fejérváry rządził w oparciu o króla, z pominięciem parlamentu. Partia Niepodległości wezwała społeczeństwo do oporu. W efekcie w wielu częściach kraju nastąpiło zaniechanie płacenia podatków<ref name="Geyr">Géza Andreas von Geyr: ''Sándor Wekerle. 1848–1921. Die politische Biographie eines ungarischen Staatsmannes der Donaumonarchie.'' (= Südosteuropäische Arbeiten 91) München 1993, {{ISBN|3-486-56037-9}}, S. 212ff.</ref>.

Minister spraw wewnętrznych [[Jósef Kristóffy]] rozpoczął wówczas negocjacje z [[Socjaldemokracja|socjaldemokracją]] i częścią [[Liberalizm|liberałów]] w celu wprowadzenia zmian w prawie wyborczym<ref name="Geyr"/>. Władze wojskowe w [[Wiedeń|Wiedniu]] rozważały wówczas nawet konieczność interwencji wojskowej na Węgrzech, licząc się z możliwością wybuchu w tym kraju powstania<ref name="Geyr"/><ref>István Deák: ''Beyond nationalism. A social and political history of the Habsburg officer corps, 1848-1918.'' Oxford University Press, New York 1990, {{ISBN|0-19-504505-X}}, S. 70.</ref>.

Pod wpływem napięcia i nastrojów opinii publicznej Kossuth zgodził się ustąpić i zaakceptował pozaparlamentarny [[Drugi rząd Sándora Wekerle|rząd Sándora Wekerle]]<ref name="Geyr"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:1905 w Austro-Węgrzech]]
[[Kategoria:1906 w Austro-Węgrzech]]
[[Kategoria:Węgry w XX wieku]]


text:
# Željko Perušić
Željko Perušić (ur. 22 marca 1936 w Dugiej Resie, zm. 28 września 2017 w St. Gallen) – chorwacki i jugosłowiański piłkarz grający podczas kariery na pozycji pomocnika.

## Kariera klubowa
Željko Perušić piłkarską karierę rozpoczął w klubie Dinamo Zagrzeb w 1958. Z Dinamem trzykrotnie zdobył Puchar Jugosławii w 1960, 1963 i 1965. W 1965 wyjechał do RFN, gdzie został zawodnikiem TSV 1860 Monachium. W debiutanckim sezonie zdobył z TSV jedyne w jego historii mistrzostwo RFN. W kolejnym zdobył z TSV wicemistrzostwo RFN. Pobyt w Monachium zakończył spadkiem TSV z Bundesligi w 1970. Ogółem w Bundeslidze rozegrał 138 meczów, których zdobył bramkę. W 1970 przeniósł się do szwajcarskiego FC Sankt Gallen, w którym pełnił rolę grającego trenera. Karierę piłkarską Perušić zakończył w 1973.
| Sezon   | Klub               | Kraj       | Rozgrywki      | Mecze | Bramki |
| ------- | ------------------ | ---------- | -------------- | ----- | ------ |
| 1958/59 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 16    | 2      |
| 1959/60 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 21    | 4      |
| 1960/61 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 22    | 0      |
| 1961/62 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 21    | 0      |
| 1962/63 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 25    | 1      |
| 1963/64 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 20    | 2      |
| 1964/65 | Dinamo Zagrzeb     | Jugosławia | Prva liga      | 0     | 0      |
| 1965/66 | TSV 1860 Monachium | Niemcy     | Bundesliga     | 34    | 0      |
| 1966/67 | TSV 1860 Monachium | Niemcy     | Bundesliga     | 32    | 0      |
| 1967/68 | TSV 1860 Monachium | Niemcy     | Bundesliga     | 34    | 1      |
| 1968/69 | TSV 1860 Monachium | Niemcy     | Bundesliga     | 21    | 0      |
| 1969/70 | TSV 1860 Monachium | Niemcy     | Bundesliga     | 17    | 0      |
| 1970/71 | FC Sankt Gallen    | Szwajcaria | Nationalliga A | 26    | 0      |
| 1971/72 | FC Sankt Gallen    | Szwajcaria | Nationalliga A | 26    | 1      |
| 1972/73 | FC Sankt Gallen    | Szwajcaria | Nationalliga A | 26    | 0      |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Jugosławii Perušić zadebiutował 15 listopada 1959 w wygranym 4-0 meczu eliminacji Olimpijskich z Grecją. W 1960 zdobył wicemistrzostwo Europy. Na turnieju w finałowym we Francji wystąpił w obu meczach: z Francją i finałowym z ZSRR.
W tym samym roku zdobył złoty medal olimpijski na Igrzyskach w Rzymie. Na turnieju we Włoszech wystąpił w pięciu meczach z Egiptem, Turcją, Bułgarią, Włochami i Danią. Ostatni raz w reprezentacji wystąpił 18 marca 1964 w wygranym 1-0 towarzyskim meczu z Bułgarią. Ogółem w barwach plavich wystąpił w 27 meczach.
| Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji | Mecze i gole w reprezentacji |
| #                            | Data                         | Miasto                       | Przeciwnik                   | Gol                          | Wynik                        | Rozgrywki                    |
| ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- | ---------------------------- |
| 1.                           | 15.11.1959                   | Belgrad                      | Grecja                       |                              | 4:0                          | el. IO                       |
| 2.                           | 20.12.1959                   | Hannover                     | RFN                          |                              | 1:1                          | towarzyski                   |
| 3.                           | 10.04.1960                   | Belgrad                      | Izrael                       |                              | 1:2                          | el. IO                       |
| 4.                           | 24.04.1960                   | Ateny                        | Grecja                       |                              | 5:0                          | el. IO                       |
| 5.                           | 08.05.1960                   | Lizbona                      | Portugalia                   |                              | 1:2                          | el. ME                       |
| 6.                           | 11.05.1960                   | Londyn                       | Anglia                       |                              | 3:3                          | towarzyski                   |
| 7.                           | 22.05.1960                   | Belgrad                      | Portugalia                   |                              | 5:1                          | el. ME                       |
| 8.                           | 06.07.1960                   | Paryż                        | Francja                      |                              | 5:4                          | Euro 60                      |
| 9.                           | 10.07.1960                   | Paryż                        | ZSRR                         |                              | 1:2                          | Euro 60                      |
| 10.                          | 26.08.1960                   | Pescara                      | Egipt                        |                              | 6:1                          | IO 1960                      |
| 11.                          | 29.08.1960                   | Florencja                    | Turcja                       |                              | 4:0                          | IO 1960                      |
| 12.                          | 01.09.1960                   | Rzym                         | Bułgaria                     |                              | 3:3                          | IO 1960                      |
| 13.                          | 05.09.1960                   | Neapol                       | Włochy                       |                              | 1:1                          | IO 1960                      |
| 14.                          | 10.09.1960                   | Rzym                         | Dania                        |                              | 3:1                          | IO 1960                      |
| 15.                          | 09.10.1960                   | Budapeszt                    | Węgry                        |                              | 3:3                          | towarzyski                   |
| 16.                          | 07.05.1961                   | Belgrad                      | Węgry                        |                              | 3:3                          | towarzyski                   |
| 17.                          | 04.06.1961                   | Belgrad                      | Polska                       |                              | 2:1                          | el. MŚ                       |
| 18.                          | 18.06.1961                   | Belgrad                      | Maroko                       |                              | 3:2                          | towarzyski                   |
| 19.                          | 25.06.1961                   | Chorzów                      | Polska                       |                              | 1:1                          | el. MŚ                       |
| 20.                          | 14.10.1962                   | Budapeszt                    | Węgry                        |                              | 1:0                          | towarzyski                   |
| 21.                          | 04.11.1962                   | Belgrad                      | Belgia                       |                              | 3:2                          | el. ME                       |
| 22.                          | 31.03.1963                   | Bruksela                     | Belgia                       |                              | 1:0                          | el. ME                       |
| 23.                          | 19.06.1963                   | Belgrad                      | Szwecja                      |                              | 0:0                          | el. ME                       |
| 24.                          | 18.09.1963                   | Malmö                        | Szwecja                      |                              | 2:3                          | el. ME                       |
| 25.                          | 06.10.1963                   | Belgrad                      | Węgry                        |                              | 2:0                          | towarzyski                   |
| 26.                          | 03.11.1963                   | Zagrzeb                      | Czechosłowacja               |                              | 2:0                          | towarzyski                   |
| 27.                          | 18.03.1964                   | Sofia                        | Bułgaria                     |                              | 1:0                          | towarzyski                   |

## Kariera trenerska
Obok prowadzenia Sankt Gallen Perušić trenował również FC Vaduz i SC Brühl.

title: Željko Perušić

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Željko Perušić
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 22 marca 1936
 |miejsce urodzenia       = [[Duga Resa]]
 |data śmierci            = 28 września 2017
 |miejsce śmierci         = [[St. Gallen]]
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1958–1965 ! [[Dinamo Zagrzeb]] ! 125 ! 9
! 1965–1970 ! [[TSV 1860 Monachium]] ! 138 ! 1
! 1970–1973 ! [[FC Sankt Gallen]] ! 78 ! 1
 |kariera reprezentacyjna =
! 1959–1964 ! {{reprezentacja|YUG|wariant=SFR|pn}} ! 27 ! 0
 |kariera trenerska       =
! 1970–1974 ! [[FC Sankt Gallen]]
! 1974–1975 ! [[FC Vaduz]]
! 1977–1979 ! [[SC Brühl]]
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Rzym|1960|piłka nożna|złoto|}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Željko Perušić''' (ur. [[22 marca]] [[1936]] w [[Duga Resa|Dugiej Resie]], zm. [[28 września]] [[2017]] w [[St. Gallen]]<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.tz.de/sport/1860-muenchen/tsv-1860-muenchen-meisterloewe-eljko-peru-i-ist-tot-8725556.html |tytuł = Meisterlöwe Željko Perušić ist tot |język = de |data dostępu = 2017-09-28}}</ref>) – [[Chorwacja|chorwacki]] i [[Jugosławia|jugosłowiański]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający podczas kariery na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera klubowa ==
Željko Perušić piłkarską karierę rozpoczął w klubie [[Dinamo Zagrzeb]] w 1958. Z Dinamem trzykrotnie zdobył [[Puchar Jugosłowii w piłce nożnej|Puchar Jugosławii]] w 1960, 1963 i 1965. W 1965 wyjechał do [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|RFN]], gdzie został zawodnikiem [[TSV 1860 Monachium]]. W debiutanckim sezonie zdobył z TSV jedyne w jego historii [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej (1965/1966)|mistrzostwo RFN]]. W kolejnym zdobył z TSV [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej (1966/1967)|wicemistrzostwo RFN]]. Pobyt w [[Monachium]] zakończył spadkiem TSV z Bundesligi w 1970. Ogółem w Bundeslidze rozegrał 138 meczów, których zdobył bramkę. W 1970 przeniósł się do [[Szwajcaria|szwajcarskiego]] [[FC Sankt Gallen]], w którym pełnił rolę grającego trenera. Karierę piłkarską Perušić zakończył w 1973.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
|-
| 1958/59
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 16
| 2
|-
| 1959/60
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 21
| 4
|-
| 1960/61
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 22
| 0
|-
| 1961/62
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 21
| 0
|-
| 1962/63
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 25
| 1
|-
| 1963/64
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 20
| 2
|-
| 1964/65
| [[Dinamo Zagrzeb]]
| {{państwoL|YUG|SFR}}
| [[Prva liga Jugoslavije|Prva liga]]
| 0
| 0
|-
| 1965/66
| [[TSV 1860 Monachium]]
| {{państwoL|DEU}}
| [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej|Bundesliga]]
| 34
| 0
|-
| 1966/67
| [[TSV 1860 Monachium]]
| {{państwoL|DEU}}
| [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej|Bundesliga]]
| 32
| 0
|-
| 1967/68
| [[TSV 1860 Monachium]]
| {{państwoL|DEU}}
| [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej|Bundesliga]]
| 34
| 1
|-
| 1968/69
| [[TSV 1860 Monachium]]
| {{państwoL|DEU}}
| [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej|Bundesliga]]
| 21
| 0
|-
| 1969/70
| [[TSV 1860 Monachium]]
| {{państwoL|DEU}}
| [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej|Bundesliga]]
| 17
| 0
|-
| 1970/71
| [[FC Sankt Gallen]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 26
| 0
|-
| 1971/72
| [[FC Sankt Gallen]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 26
| 1
|-
| 1972/73
| [[FC Sankt Gallen]]
| {{państwoL|CHE}}
| [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
| 26
| 0
|}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Jugosławii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Jugosławii]] Perušić zadebiutował 15 listopada 1959 w wygranym 4-0 meczu [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1960|eliminacji Olimpijskich]] z Grecją. W 1960 zdobył [[Puchar Europy Narodów 1960|wicemistrzostwo Europy]]. Na turnieju w finałowym we [[Francja|Francji]] wystąpił w obu meczach: z Francją i finałowym z ZSRR.

W tym samym roku zdobył złoty medal olimpijski na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1960|Igrzyskach]] w [[Rzym]]ie. Na turnieju we [[Włochy|Włoszech]] wystąpił w pięciu meczach z Egiptem, Turcją, Bułgarią, Włochami i Danią. Ostatni raz w reprezentacji wystąpił 18 marca 1964 w wygranym 1-0 towarzyskim meczu z Bułgarią. Ogółem w barwach ''plavich'' wystąpił w 27 meczach.

{|class="wikitable collapsible collapsed"
|-
!colspan="7"| Mecze i gole w reprezentacji
|-
!#
!Data
!Miasto
!Przeciwnik
!Gol
!Wynik
!Rozgrywki
|-
|1. || 15.11.1959 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|GRC|wariant=1828|pn}} || || 4:0 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|el. IO]]
|-
|2. || 20.12.1959 || [[Hanower|Hannover]] || {{reprezentacja|BRD|pn}} || || 1:1 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|3. || 10.04.1960 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|ISR|pn}} || || 1:2 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|el. IO]]
|-
|4. || 24.04.1960 || [[Ateny]] || {{reprezentacja|GRC|wariant=1828|pn}} || || 5:0 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|el. IO]]
|-
|5. || 08.05.1960 || [[Lizbona]] || {{reprezentacja|PRT|pn}} || || 1:2 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960|el. ME]]
|-
|6. || 11.05.1960 || [[Londyn]] || {{reprezentacja|ENG|pn}} || || 3:3 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|7. || 22.05.1960 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|PRT|pn}} || || 5:1 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960|el. ME]]
|-
|8. || 06.07.1960 || [[Paryż]] || {{reprezentacja|FRA|pn}} || || 5:4 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960|Euro 60]]
|-
|9. || 10.07.1960 || [[Paryż]] || {{reprezentacja|SUN|pn}} || || 1:2 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960|Euro 60]]
|-
|10. || 26.08.1960 || [[Pescara]] || {{reprezentacja|EGY|wariant=1952|pn}} || || 6:1 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|IO 1960]]
|-
|11. || 29.08.1960 || [[Florencja]] || {{reprezentacja|TUR|pn}} || || 4:0 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|IO 1960]]
|-
|12. || 01.09.1960 || [[Rzym]] || {{reprezentacja|BGR|wariant=1948|pn}} || || 3:3 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|IO 1960]]
|-
|13. || 05.09.1960 || [[Neapol]] || {{reprezentacja|ITA|pn}} || || 1:1 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|IO 1960]]
|-
|14. || 10.09.1960 || [[Rzym]] || {{reprezentacja|DNK|pn}} || || 3:1 || [[Piłka nożna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960|IO 1960]]
|-
|15. || 09.10.1960 || [[Budapeszt]] || {{reprezentacja|HUN|wariant=1957|pn}} || || 3:3 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|16. || 07.05.1961 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|HUN|wariant=1957|pn}} || || 3:3 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|17. || 04.06.1961 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|POL|pn}} || || 2:1 || [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1962 (eliminacje strefy UEFA)|el. MŚ]]
|-
|18. || 18.06.1961 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|MAR|pn}} || || 3:2 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|19. || 25.06.1961 || [[Chorzów]] || {{reprezentacja|POL|pn}} || || 1:1 || [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1962 (eliminacje strefy UEFA)|el. MŚ]]
|-
|20. || 14.10.1962 || [[Budapeszt]] || {{reprezentacja|HUN|wariant=1957|pn}} || || 1:0 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|21. || 04.11.1962 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|BEL|pn}} || || 3:2 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1964 (eliminacje)|el. ME]]
|-
|22. || 31.03.1963 || [[Bruksela]] || {{reprezentacja|BEL|pn}} || || 1:0 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1964 (eliminacje)|el. ME]]
|-
|23. || 19.06.1963 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|SWE|pn}} || || 0:0 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1964 (eliminacje)|el. ME]]
|-
|24. || 18.09.1963 || [[Malmö]] || {{reprezentacja|SWE|pn}} || || 2:3 || [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1964 (eliminacje)|el. ME]]
|-
|25. || 06.10.1963 || [[Belgrad]] || {{reprezentacja|HUN|wariant=1957|pn}} || || 2:0 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|26. || 03.11.1963 || [[Zagrzeb]] || {{reprezentacja|CSK|pn}} || || 2:0 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|-
|27. || 18.03.1964 || [[Sofia]] || {{reprezentacja|BGR|wariant=1948|pn}} || || 1:0 || [[Mecz towarzyski|towarzyski]]
|}

== Kariera trenerska ==
Obok prowadzenia Sankt Gallen Perušić trenował również [[FC Vaduz]] i [[SC Brühl]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|20694}}
* [https://eu-football.info/_player.php?id=16406&name=%C5%BDeljko%20Peru%C5%A1i%C4%87 Statystyki]

{{Jugosławia 1960}}
{{IO Jugosławia 1960}}
{{Trenerzy piłkarscy FC Sankt Gallen}}
{{Sportowiec roku Chorwacji}}

{{SORTUJ:Perušić, Željko}}
[[Kategoria:Chorwaccy piłkarze]]
[[Kategoria:Jugosłowiańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Reprezentanci Jugosławii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Chorwaccy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Jugosłowiańscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Dinama Zagrzeb]]
[[Kategoria:Piłkarze TSV 1860 Monachium]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Sankt Gallen]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy FC Vaduz]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy FC Sankt Gallen]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1960]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1960]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1936]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]

title: · Željko Perušić

Data i miejsce urodzenia: 22 marca 1936 · Duga Resa

Data i miejsce śmierci: 28 września 2017 · St. Gallen

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Dinamo Zagrzeb · 125 · (9)

TSV 1860 Monachium · 138 · (1)

FC Sankt Gallen · 78 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Jugosławia · 27 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

FC Sankt Gallen

FC Vaduz

SC Brühl

title: Dorobek medalowy

złoto: Rzym 1960 · piłka nożna


text:
# Dunellen (New Jersey)
Dunellen – miejscowość  w hrabstwie Middlesex w stanie New Jersey w USA. Miasteczko założone zostało w roku 1896. Według danych z 2010 roku Dunellen zamieszkiwało ponad 7 tys. osób.

title: Dunellen (New Jersey)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dunellen
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = US-NJ
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[hrabstwo Middlesex (New Jersey)|Middlesex]]
 |powierzchnia                 = 2,715
 |wysokość                     = 16
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 7 227
 |gęstość zaludnienia          = 2 662,1
 |numer kierunkowy             = 732, 908
 |kod pocztowy                 = 08812
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 40°35′25″N 74°27′56″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dunellen''' – miejscowość  w [[hrabstwo|hrabstwie]] [[hrabstwo Middlesex (New Jersey)|Middlesex]] w stanie [[New Jersey]] w [[Stany Zjednoczone|USA]]. Miasteczko założone zostało w roku [[1896]]. Według danych z 2010 roku Dunellen zamieszkiwało ponad 7 tys. osób<ref name="us-census">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20190524235611/https://www.njelections.org/2011-legislative-districts/towns-district.pdf | tytuł = Municipalities | opublikowany = njelections.org | język = en | data dostępu = 2014-11-19}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.dunellen.com/ Dunellen Borough website] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w stanie New Jersey]]

title: Dunellen

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: New Jersey

Hrabstwo: Middlesex


text:
# Legacy of Kain: Soul Reaver 2
Legacy of Kain: Soul Reaver 2 – kontynuacja gry Legacy of Kain: Soul Reaver. Opowiada dalsze losy Raziela. W tej części serii Raziel nie chce zabić Kaina, lecz poznać całą prawdę o sobie i przeznaczeniu.

## Czas
Gra rozpoczyna się w roku zwanym -30 (narodziny nowego strażnika – Kaina-człowieka). Później zostaje przeniesiony w rok 100 (ten rok nic w fabule nie znaczy). Później odnajduje wehikuł, który przenosi go w rok -500.

## Streszczenie fabuły
W Legacy of Kain: Soul Reaver podczas pierwszego pojedynku Kaina z Razielem, miecz Soul Reaver zostaje zniszczony. Wtedy dusza Reavera zostaje połączona z Razielem, dzięki czemu może używać „Wraith Blade” (Widmowe Ostrze – duchowa połowa Blood Reavera, która pochłania dusze pokonanych). W SR1 zdobywa się moc kuźni ognia, lecz w SR2 trzeba ją ponownie zdobywać. W SR2 zdobywa się także inne moce kuźni: Cień, Światło, Powietrze oraz Ogień. Pod koniec gry Janos Audron chce dać Razielowi Blood Reavera – niedokończonego Soul Reavera. Na koniec gry Blood Reaver wbija się w ciało Raziela i próbuje pochłonąć jego duszę, co zostało przerwane przez Kaina, który wyciągnął z niego miecz. W grze Blood Omen i Defiance dowiadujemy się, że historia powtórzyła się w roku 0 po upadku Filarów Nosgothu. Był to proces przemiany Blood Reavera w Soul Reavera. Ale to wymagało ceny duszy, Blood Reaver miał wolę swego pana (w wypadku Kaina – wysysał krew wrogów), a nie miał duszy.
By stać się bronią zdolną obalić Prastarego Boga (ang. Elder God), musiał nasycić się potężną energią duszy (Raziela lub Strażnika Czasu). Wtedy przeistaczał się w Soul Reavera.

## Postacie
- Raziel – protagonista – widmo (dawniej wampir) pożerające dusze, wskrzeszone po śmierci.
- Kain – deuteragonista – wskrzesił Raziela pod postacią wampira, potem go stracił by Raziel zyskał wolną wolę, uznawany przez większość postaci za proroczego Wampirzego Czempiona, który ma dzierżyć fizyczną inkarnację Soul Reavera podczas ostatecznej walki z Hyldeńskim Czempionem.
- Moebius – strażnik filaru czasu. Posiada wszelką wiedzę o postępowaniu wszystkich bohaterów. Manipuluje z początku Razielem i próbuje zmusić do zamordowania Kaina.
- Vorador – pierwszy człowiek, który otrzymał mroczny dar (jako pierwszy został zmieniony z człowieka w wampira, wcześniej wampiry występowały jako oddzielny gatunek i się rodziły). Spotyka się go tylko w roku -30.
- Janos Audron – ostatni starożytny wampir, praojciec wampirów z Nosgoth. Jego serce (zwane Sercem Ciemności) zostało wyrwane z jego ciała przez Raziela, gdy ten drugi jeszcze był człowiekiem.
- Rycerze zakonu Sarafan (Sarafanowie) – Malek, Raziel, Turel, Dumah, Rahab, Zephon, Melchiah, później wskrzeszeni przez Kaina jako wampiry.
- Elder God (Stare Bóstwo) – był czczony przez starożytne wampiry w Nosgoth, opiekun Raziela; manipulował nim, gdy został zabity przez Kaina.

title: Legacy of Kain: Soul Reaver 2

wikitext:
{{Dopracować|styl|źródła=2013-03|zalecania z [[Wikipedia:GK/Z]]}}
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Legacy of Kain: Soul Reaver 2
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |producent             = [[Crystal Dynamics]]
 |wydawca               = [[Eidos Interactive]]
 |dystrybutor           = PL: [[IM Group]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Soul Reaver 2 | czasopismo = Click! | wolumin = 18/2001 | strony = 10-11 | wydawca = Wydawnictwo Bauer}}</ref>
 |seria gier            = ''[[Legacy of Kain]]''
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                =
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       =
 |data wydania          = 30 listopada 2001
 |gatunek               = [[przygodowa gra akcji]]
 |tryby gry             = [[gra jednoosobowa]]
 |kategorie wiekowe     = {{oceny gier|ESRB=Mature}}
 |język                 = różne
 |platforma             = [[PlayStation 2]], [[Komputer osobisty|PC]]
 |nośniki               = 1 [[Płyta kompaktowa|CD]]
 |wymagania             = 450 [[Herc|MHz]] [[Procesor|CPU]], 128 [[Megabajt|MB]] [[RAM]], [[karta graficzna]] 16 MB zgodna z [[DirectX|DirectX 8.0]], 850 [[Megabajt|MB]] [[Dysk twardy|HDD]], [[Windows 98]]
 |kontrolery            = [[klawiatura komputerowa|klawiatura]], [[Mysz komputerowa|mysz]], [[gamepad]]
 |rozdzielczość natywna =
 |www                   =
}}
'''Legacy of Kain: Soul Reaver 2''' – kontynuacja gry ''[[Legacy of Kain: Soul Reaver]]''. Opowiada dalsze losy [[Legacy of Kain#Ważniejsi bohaterowie serii|Raziela]]. W tej części serii Raziel nie chce zabić [[Legacy of Kain#Ważniejsi bohaterowie serii|Kaina]], lecz poznać całą prawdę o sobie i przeznaczeniu.

== Czas ==
Gra rozpoczyna się w roku zwanym -30 (narodziny nowego strażnika – Kaina-człowieka). Później zostaje przeniesiony w rok 100 (ten rok nic w fabule nie znaczy). Później odnajduje wehikuł, który przenosi go w rok -500.

== Streszczenie fabuły ==
W ''Legacy of Kain: Soul Reaver'' podczas pierwszego pojedynku Kaina z Razielem, miecz Soul Reaver zostaje zniszczony. Wtedy dusza Reavera zostaje połączona z Razielem, dzięki czemu może używać „Wraith Blade” (Widmowe Ostrze – duchowa połowa Blood Reavera, która pochłania dusze pokonanych). W SR1 zdobywa się moc kuźni ognia, lecz w SR2 trzeba ją ponownie zdobywać. W SR2 zdobywa się także inne moce kuźni: Cień, Światło, Powietrze oraz Ogień. Pod koniec gry Janos Audron chce dać Razielowi Blood Reavera – niedokończonego Soul Reavera. Na koniec gry Blood Reaver wbija się w ciało Raziela i próbuje pochłonąć jego duszę, co zostało przerwane przez Kaina, który wyciągnął z niego miecz. W grze [[Blood Omen: Legacy of Kain|Blood Omen]] i [[Legacy of Kain: Defiance|Defiance]] dowiadujemy się, że historia powtórzyła się w roku 0 po upadku Filarów Nosgothu. Był to proces przemiany Blood Reavera w Soul Reavera. Ale to wymagało ceny duszy, Blood Reaver miał wolę swego pana (w wypadku Kaina – wysysał krew wrogów), a nie miał duszy.
By stać się bronią zdolną obalić Prastarego Boga (ang. Elder God), musiał nasycić się potężną energią duszy (Raziela lub Strażnika Czasu). Wtedy przeistaczał się w Soul Reavera.

== Postacie ==
* '''Raziel''' – [[Protagonista (teatr)|protagonista]] – widmo (dawniej wampir) pożerające dusze, wskrzeszone po śmierci.
* '''Kain''' – [[deuteragonista]] – wskrzesił Raziela pod postacią wampira, potem go stracił by Raziel zyskał wolną wolę, uznawany przez większość postaci za proroczego Wampirzego Czempiona, który ma dzierżyć fizyczną inkarnację Soul Reavera podczas ostatecznej walki z Hyldeńskim Czempionem.
* '''Moebius''' – strażnik filaru czasu. Posiada wszelką wiedzę o postępowaniu wszystkich bohaterów. Manipuluje z początku Razielem i próbuje zmusić do zamordowania Kaina.
* '''Vorador''' – pierwszy człowiek, który otrzymał mroczny dar (jako pierwszy został zmieniony z człowieka w wampira, wcześniej wampiry występowały jako oddzielny gatunek i się rodziły). Spotyka się go tylko w roku -30.
* '''Janos Audron''' – ostatni starożytny wampir, praojciec wampirów z Nosgoth. Jego serce (zwane Sercem Ciemności) zostało wyrwane z jego ciała przez Raziela, gdy ten drugi jeszcze był człowiekiem.
* '''Rycerze zakonu Sarafan''' ('''Sarafanowie''') – Malek, Raziel, Turel, Dumah, Rahab, Zephon, Melchiah, później wskrzeszeni przez Kaina jako wampiry.
* '''Elder God (Stare Bóstwo)''' – był czczony przez starożytne wampiry w Nosgoth, opiekun Raziela; manipulował nim, gdy został zabity przez Kaina.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Legacy of Kain}}

[[Kategoria:2001 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry na platformę Windows]]
[[Kategoria:Gry na platformę PlayStation 2]]
[[Kategoria:Przygodowe gry akcji]]
[[Kategoria:Gry wyprodukowane przez Crystal Dynamics]]
[[Kategoria:Gry wydane przez Eidos Interactive]]
[[Kategoria:Gry z serii Legacy of Kain]]

title: Legacy of Kain: Soul Reaver 2

Producent: Crystal Dynamics

Wydawca: Eidos Interactive

Dystrybutor: PL: IM Group

Seria gier: Legacy of Kain

Data wydania: 30 listopada 2001

Gatunek: przygodowa gra akcji

Tryby gry: gra jednoosobowa

Kategorie wiekowe: ESRB: Mature

Język: różne

Platforma: PlayStation 2, PC

Nośniki: 1 CD

Wymagania: 450 MHz CPU, 128 MB RAM, karta graficzna 16 MB zgodna z DirectX 8.0, 850 MB HDD, Windows 98

Kontrolery: klawiatura, mysz, gamepad


text:
# Tony Nappo
Tony Nappo jest kanadyjskim aktorem filmowym i telewizyjnym.
Urodził się i wychował w Scarborough w prowincji Ontario. Uczęszczał na University of Toronto przez dwa lata nim podjął studia w nowojorskiej szkole aktorskiej American Academy of Dramatic Arts. AADA ukończył w roku 1991.
W 1994 debiutował rolą w filmie Boozecan. Od tego czasu pojawił się w licznych produkcjach filmowych, między innymi w thrillerze Mother’s Day (2010), Ziemi żywych trupów (Land of Dead, 2005) George’a A. Romero czy komedii Paparazzi (2001). Jako Gus Colyard wystąpił w trzech filmach z serii Piły: Piła II (Saw II, 2005), Piła IV (Saw IV, 2007) i Piła V (Saw V, 2008). W 2009 napisał i wyprodukował krótki metraż Behind Closed Doors.

title: Tony Nappo

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Tony Nappo
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         = [[Scarborough (Ontario)|Scarborough]] w prowincji [[Ontario]], [[Kanada]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = aktor
 |lata aktywności           = od [[1994 w filmie|1994]]
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Tony Nappo''' jest [[Kanada|kanadyjskim]] [[aktor]]em [[film]]owym i [[telewizja|telewizyjnym]].

Urodził się i wychował w [[Scarborough (Ontario)|Scarborough]] w prowincji [[Ontario]]. Uczęszczał na [[University of Toronto]] przez dwa lata nim podjął studia w [[Nowy Jork|nowojorskiej]] szkole aktorskiej [[American Academy of Dramatic Arts]]. AADA ukończył w roku [[1991]].

W [[1994 w filmie|1994]] debiutował rolą w filmie ''Boozecan''. Od tego czasu pojawił się w licznych produkcjach filmowych, między innymi w [[dreszczowiec|thrillerze]] ''[[Powrót zła|Mother’s Day]]'' ([[2010 w filmie|2010]]), ''[[Ziemia żywych trupów|Ziemi żywych trupów]]'' (''Land of Dead'', [[2005 w filmie|2005]]) [[George A. Romero|George’a A. Romero]] czy [[film komediowy|komedii]] ''[[Paparazzi (film 2001)|Paparazzi]]'' ([[2001 w filmie|2001]]). Jako Gus Colyard wystąpił w trzech filmach z [[Piła (seria filmów)|serii ''Piły'']]: ''[[Piła II]]'' (''Saw II'', 2005), ''[[Piła IV]]'' (''Saw IV'', [[2007 w filmie|2007]]) i ''[[Piła V]]'' (''Saw V'', [[2008 w filmie|2008]]). W [[2009 w filmie|2009]] napisał i wyprodukował [[film krótkometrażowy|krótki metraż]] ''Behind Closed Doors''.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0621176|Tony Nappo}}
* {{Filmweb|osoba|95998|Tony Nappo}}

{{SORTUJ:Nappo, Tony}}
[[Kategoria:Kanadyjscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w XX wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Scarborough (Ontario)]]

title: Tony Nappo

Miejsce urodzenia: Scarborough w prowincji Ontario, Kanada

Zawód: aktor


text:
# Mieste
Mieste – dzielnica miasta Gardelegen w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w powiecie Altmarkkreis Salzwedel.
Do 31 grudnia 2010 gmina, wchodząca w skład wspólnoty administracyjnej Südliche Altmark.

title: Mieste

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      = Gardelegen
 |nazwa                        = Mieste
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = DE-ST 15-0-81-135 Mieste COA.png
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Mieste
 |dewiza                       =
 |państwo                      = DE-ST
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna = [[Altmarkkreis Salzwedel]]
 |miasto                       = [[Gardelegen]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 stycznia 2011
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 = 37,38
 |wysokość                     = 58
 |liczba ludności              = 2 234
 |rok                          = 31 grudnia 2009
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 039082
 |kod pocztowy                 = 39649
 |tablice rejestracyjne        = SAW
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Saksonia-Anhalt
 |współrzędne                  = 52°28′44″N 11°12′11″E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Mieste''' – dzielnica miasta [[Gardelegen]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Saksonia-Anhalt]], w powiecie [[Altmarkkreis Salzwedel]].

Do [[31 grudnia]] [[2010]] gmina, wchodząca w skład wspólnoty administracyjnej [[wspólnota administracyjna Südliche Altmark|Südliche Altmark]].

== Bibliografia ==
* Statistisches Landesamt des Freistaates Sachsen, Kamenz, 2009

[[Kategoria:Altmarkkreis Salzwedel]]

title: Mieste

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Saksonia-Anhalt

Powiat: Altmarkkreis Salzwedel

Miasto: Gardelegen

W granicach Gardelegen: 1 stycznia 2011

Tablice rejestracyjne: SAW


text:
# Tony Werntgen
Katharina Antoinette Werntgen, znana jako Tony Werntgen (ur. 25 kwietnia 1875 w Ruhrort, zm. 5 stycznia 1954 w Bingen am Rhein) – niemiecka przedsiębiorczyni i pionierka w dziedzinie lotnictwa. Pierwsza kobieta w Niemczech, która zajmowała się produkcją samolotów.

## Życiorys

### Przedsiębiorczyni
Nic nie wiadomo o dzieciństwie i młodości Tony Werntgen. W 1893 roku, mając 17 lat, została matką. Jej syn otrzymał imię Bruno. Cztery lata później urodziła drugie dziecko, syna Erika. Była żoną kupca, Mathiasa Buschmanna. Nie wiadomo, czy Werntgen rozwiodła się z mężem, czy też jej mąż zmarł. Wiadomo jednak, że jej synowie przyjęli nazwisko rodowe matki.
Na przełomie wieków prowadziła firmę zajmującą się nieruchomościami we Frankfurcie nad Menem. Gdy w 1909 r. odwiedził ją studiujący w innym mieście syn Bruno, dała mu karnet na odbywającą się wówczas we Frankfurcie „Międzynarodową Wystawę Sterowców”. Zafascynowany ideą lotnictwa Bruno porzucił studia i zaczął projektować własne samoloty. Początkowo matka była sceptyczna, ale eksperci, z którymi się konsultowała, m.in. pionier lotnictwa, Johann Schütte, pozytywnie ocenili jego rysunki projektowe.
Pod koniec 1909 Tony Werntgen założyła wraz z „kilkoma dżentelmenami” „Niemiecki Instytut Lotniczy” w Köppern, w regionie Taunus i zainwestowała w firmę 200 000 marek. Instytut składał się z ośrodka dydaktycznego, stacji doświadczalnej i produkcyjnej. Dyrektorem instytutu został Edmund Bernhard Philipps. Na terenie obiektu znajdował się plac do kursów lotniczych o długości 1500 metrów i szerokości 1000 metrów. Oferowano także specjalne kursy dla kobiet.
Od 1 kwietnia 1910 Bruno i Tony Werntgenowie opracowali tam dwie różne funkcjonalne maszyny latające: jednopłat i dwupłat. Samoloty osiągały pierwsze „skoki” na wysokość 50 metrów i czas lotu do 17 minut. Bruno Werntgen pracował jako pilot doświadczalny, pilot pokazowy i instruktor lotniczy, chociaż nie posiadał jeszcze licencji pilota.

Tony Werntgen: „Byliśmy zachwyceni tymi sukcesami, ale dla rolników z Köppern w górach Taunus to, co uważaliśmy za wielki postęp, nic nie znaczyło, ponieważ zbyt często zdarzało się, że jeden z samolotów lądował na polu po kilku skokach i je niszczył. Zanim mogliśmy zjechać samolotem na dół, musieliśmy zapłacić za szkody na polu”.

Wniosek do gminy o wydzierżawienie pastwiska wspólnotowego został odrzucony. Roszczenia odszkodowawcze rolników pochłonęły znaczną część kapitału spółki. 7 grudnia 1910 roku ogłoszono jej upadłość, a następnego dnia odbyła się przymusowa licytacja, na której znalazły nabywców narzędzia, silnik i dwa samoloty. Tydzień później 17-letni Bruno Werntgen otrzymał w Berlinie oficjalną licencję pilota nr. 40. Stając się drugim najmłodszym Niemcem – pilotem po Brunonie Jablonskym.
W 1911 r. Tony i Bruno Werntgenowie przeprowadzili się do Kolonii, gdzie założyli nową firmę na terenie Stowarzyszenia Lotniczego w Merheim. Werntgen pożyczyła pieniądze od krewnych na zakup samolotu „Dorner”, na loty pokazowe jej syna. Tony Werntgen opowiedziała później anegdotę dotyczącą jednego z takich lotów: silnik samolotu przestał działać i Werntgen musiał awaryjnie lądować na pastwisku dla bydła, lecąc szybowcem. Niedługo potem ukarano ją grzywną w wysokości trzech marek za nielegalne wejście na pastwisko z latającą maszyną, ponieważ było ono zamknięte z powodu pryszczycy.
Bruno Werntgen, reklamowany jako „najmłodszy pilot świata” brał udział w licznych zawodach i pokazach lotniczych na terenie całych Niemiec, zdobywając nagrody. W grudniu 1911 roku ćwiczenia lotnicze zostały zakazane przez administrację wojskową z powodu obaw przed potencjalnym szpiegostwem z powietrza.
Tony Werntgen udała się do Berlina, aby przekonać Ministerstwo Wojny o znaczeniu ich przedsięwzięcia. Po powrocie do Kolonii próbowała samodzielnie pilotować samolot „Dorner”, ale rozbiła się, doznała urazu nogi i została przewieziona do szpitala.
W szpitalu napisała list do księcia Henryka Hohenzollerna, znanego miłośnika lotnictwa. W rezultacie jej przedsiębiorstwo otrzymało dostęp do wojskowego poligonu w Hangelar przez 20 lat pod warunkiem, że teren będzie udostępniany wojsku raz w roku, a w manewrach będą uczestniczyć samoloty. W czerwcu 1912 roku rozpoczęto budowę hangaru lotniczego. Tony Werntgen niemal codziennie towarzyszyła swojemu synowi Brunonowi w lotach.
4 stycznia 1913 roku założono „Werntgen Flugunternehmen GmbH”, spółkę zajmującą się budową samolotów. 25 lutego Bruno Werntgen wystartował zbudowanym przez siebie samolotem PK 106, wyposażonym w silnik Argus o mocy 106 KM. Samolot rozbił się, a Bruno Werntgen odniósł śmiertelne obrażenia. Bez syna Tony Werntgen nie mogła dalej zarządzać spółką i w listopadzie 1913 doszło do kolejnej licytacji przedsiębiorstwa.

## Późniejsze lata
Trzy lata później Tony Werntgen zawarła drugie małżeństwo z urzędnikiem bankowym i śpiewakiem operowym, Josefem Johannesem Lindlarem (1890–1953); Związek trwał dwanaście lat. W 1939 r. napisała książkę, „Jungflieger Werntgen” o swoim synu Brunonie. Rok później ponownie przyjęła nazwisko panieńskie. Mieszkała w Berlinie, podobnie jak jej syn Erik, który pracował dla niemieckiej służby zagranicznej i występował jako aktor drugoplanowy w popularnych filmach.
W listopadzie 1943 Erik Werntgen został ciężko ranny w nalocie bombowym i zmarł w kwietniu następnego roku. Do 1945 r. Tony Werntgen otrzymywała honorowe wynagrodzenia za zasługi dla przemysłu lotniczego.
Po wojnie Tony Werntgen żyła w ubóstwie, w pobliżu swojego brata Wilhelma, w Johannisbergu, w Rheingau.
W dniu jej 75. urodzin magazyn „Revue” napisał o niej artykuł i zafundował jej lot widokowy nowoczesnym samolotem linii „Pan Am”.
Zmarła 5 stycznia 1954 po długiej i ciężkiej chorobie. Jej urna została pochowana w grobie rodzinnym w Bonn obok jej syna Brunona.

## Upamiętnienie
23 lipca 1953 Tony Werntgen została odznaczona Federalnym Krzyżem Zasługi.
W 2009 r., z okazji 100. rocznicy założenia Niemieckiego Instytutu Lotnictwa w Köppern, odsłonięto kamień pamiątkowy poświęcony Tony Werntgen i jej synowi, Bruno.

## Literatura
- Jörg-Michael Hormann, Evelyn Zegenhagen: Niemieccy pionierzy lotnictwa 1900–1950. Bielefeld 2008, ISBN 978-3-7688-2484-2.
- Hans Vogt: Jedwabna kula i latające pudełko. Historia lotnictwa w Krefeld i nad Dolnym Renem. (= Krefeld Studies, tom 7), Krefeld 1993, ISBN 3-9801610-8-0.
- Paul Wirtz, Ernst Probst: Tony i Bruno Werntgen. Dwa życia dla lotnictwa. GRIN, Monachium 2011, ISBN 978-3-640-94952-6.

title: Tony Werntgen

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko            = Tony Werntgen
 |grafika                    = Tony und Bruno Werntgen.jpg
 |opis grafiki               = Bruno i Tony Werntgen. Rysunek z gazety, z 28 lutego 1913
 |alt grafiki                =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[25 kwietnia]] [[1875]]
 |miejsce urodzenia          = [[Ruhrort]]
 |data śmierci               = [[5 stycznia]] [[1954]]
 |miejsce śmierci            = [[Bingen am Rhein]]
 |przyczyna śmierci          =
 |zawód                      = [[Pilotaż (lotnictwo)|pilotka]]
 |narodowość                 = [[Niemcy]]
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
}}
'''Katharina Antoinette Werntgen''', znana jako '''Tony Werntgen''' (ur. [[25 kwietnia]] [[1875]] w [[Ruhrort]], zm. [[5 stycznia]] [[1954]] w [[Bingen am Rhein]]) – [[Niemcy|niemiecka]] [[Przedsiębiorca|przedsiębiorczyni]] i pionierka w dziedzinie [[Lotnictwo|lotnictwa]]. Pierwsza kobieta w Niemczech, która zajmowała się produkcją samolotów<ref>Wirtz / Probst; Tony i Bruno Werntgenowie. P. 19. {{lang|de}}.</ref>.

== Życiorys ==
=== Przedsiębiorczyni ===
Nic nie wiadomo o dzieciństwie i młodości Tony Werntgen. W 1893 roku, mając 17 lat, została matką. Jej syn otrzymał imię [[Bruno Werntgen|Bruno]]. Cztery lata później urodziła drugie dziecko, syna Erika. Była żoną kupca, Mathiasa Buschmanna. Nie wiadomo, czy Werntgen rozwiodła się z mężem<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 11 i następne. {{lang|de}}.</ref>, czy też jej mąż zmarł<ref name="Tony Werntgen">Vogt: Jedwabna Kula. s. 66. {{lang|de}}.</ref>. Wiadomo jednak, że jej synowie przyjęli nazwisko rodowe matki<ref name="Tony">Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 159. {{lang|de}}.</ref>.

Na przełomie wieków prowadziła firmę zajmującą się nieruchomościami we [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie nad Menem]]<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 11 i następne. {{lang|de}}.</ref>. Gdy w 1909 r. odwiedził ją studiujący w innym mieście syn Bruno, dała mu karnet na odbywającą się wówczas we Frankfurcie „Międzynarodową Wystawę Sterowców”. Zafascynowany ideą lotnictwa Bruno porzucił studia i zaczął projektować własne samoloty. Początkowo matka była sceptyczna, ale eksperci, z którymi się konsultowała, m.in. pionier lotnictwa, [[Johann Schütte]], pozytywnie ocenili jego rysunki projektowe<ref name="Tony Werntgen" />.

Pod koniec 1909 Tony Werntgen założyła wraz z „kilkoma dżentelmenami” „Niemiecki Instytut Lotniczy” w {{link-interwiki |Köppern |Q=Q1796583}}, w regionie [[Taunus]] i zainwestowała w firmę 200 000 marek<ref name="Interes">Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 105. {{lang|de}}.</ref>. Instytut składał się z ośrodka dydaktycznego, stacji doświadczalnej i produkcyjnej. Dyrektorem instytutu został Edmund Bernhard Philipps. Na terenie obiektu znajdował się plac do kursów lotniczych o długości 1500 metrów i szerokości 1000 metrów. Oferowano także specjalne kursy dla kobiet<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 17. {{lang|de}}.</ref>.

Od 1 kwietnia 1910 Bruno i Tony Werntgenowie opracowali tam dwie różne funkcjonalne maszyny latające: [[jednopłat]] i [[dwupłat]]. Samoloty osiągały pierwsze „skoki” na wysokość 50 metrów i czas lotu do 17 minut<ref name="Tony" />. Bruno Werntgen pracował jako pilot doświadczalny, pilot pokazowy i instruktor lotniczy, chociaż nie posiadał jeszcze licencji pilota<ref>Wirtz/Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 17. {{lang|de}}.</ref>.

{{Cytat
|treść = Tony Werntgen: „Byliśmy zachwyceni tymi sukcesami, ale dla rolników z Köppern w górach Taunus to, co uważaliśmy za wielki postęp, nic nie znaczyło, ponieważ zbyt często zdarzało się, że jeden z samolotów lądował na polu po kilku skokach i je niszczył. Zanim mogliśmy zjechać samolotem na dół, musieliśmy zapłacić za szkody na polu”<ref>Cytat z: Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 24. {{lang|de}}.</ref>.
|styl = środek
}}

Wniosek do gminy o wydzierżawienie pastwiska wspólnotowego został odrzucony. Roszczenia odszkodowawcze rolników pochłonęły znaczną część kapitału spółki. 7 grudnia 1910 roku ogłoszono jej upadłość, a następnego dnia odbyła się przymusowa licytacja, na której znalazły nabywców narzędzia, silnik i dwa samoloty. Tydzień później 17-letni Bruno Werntgen otrzymał w [[Berlin]]ie oficjalną licencję pilota nr. 40. Stając się drugim najmłodszym Niemcem – pilotem po {{link-interwiki |Bruno Jablonsky |tekst=Brunonie Jablonskym |Q=Q27162189}}<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 25. {{lang|de}}.</ref>.

W 1911 r. Tony i Bruno Werntgenowie przeprowadzili się do [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]], gdzie założyli nową firmę na terenie Stowarzyszenia Lotniczego w [[Weidenpesch|Merheim]]. Werntgen pożyczyła pieniądze od krewnych na zakup samolotu „Dorner”, na loty pokazowe jej syna. Tony Werntgen opowiedziała później anegdotę dotyczącą jednego z takich lotów: silnik samolotu przestał działać i Werntgen musiał awaryjnie lądować na pastwisku dla bydła, lecąc szybowcem. Niedługo potem ukarano ją grzywną w wysokości trzech marek za nielegalne wejście na pastwisko z latającą maszyną, ponieważ było ono zamknięte z powodu [[Pryszczyca|pryszczycy]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.koelner-luftfahrt.de/1910_start.htm |tytuł = 1910-1919 Europa im Krieg |nazwisko = |imię = |opublikowany = koelner-luftfahrt.de |data = |język = de |data dostępu = 2016-06-29}}</ref>.

Bruno Werntgen, reklamowany jako „najmłodszy pilot świata” brał udział w licznych zawodach i pokazach lotniczych na terenie całych Niemiec, zdobywając nagrody<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 31 i następne. {{lang|de}}.</ref>. W grudniu 1911 roku ćwiczenia lotnicze zostały zakazane przez administrację wojskową z powodu obaw przed potencjalnym szpiegostwem z powietrza<ref>Hormann / Zegenhagen: Niemieccy pionierzy lotnictwa. s. 152. {{lang|de}}.</ref>.

Tony Werntgen udała się do [[Berlin]]a, aby przekonać Ministerstwo Wojny o znaczeniu ich przedsięwzięcia. Po powrocie do Kolonii próbowała samodzielnie pilotować samolot „Dorner”, ale rozbiła się, doznała urazu nogi i została przewieziona do szpitala<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 39 i następne. {{lang|de}}.</ref>.

W szpitalu napisała list do księcia [[Henryk Hohenzollern|Henryka Hohenzollerna]], znanego miłośnika lotnictwa. W rezultacie jej przedsiębiorstwo otrzymało dostęp do wojskowego poligonu w Hangelar przez 20 lat pod warunkiem, że teren będzie udostępniany wojsku raz w roku, a w manewrach będą uczestniczyć samoloty<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 96. {{lang|de}}.</ref>. W czerwcu 1912 roku rozpoczęto budowę hangaru lotniczego. Tony Werntgen niemal codziennie towarzyszyła swojemu synowi Brunonowi w lotach<ref name="Interes" />.

4 stycznia 1913 roku założono „Werntgen Flugunternehmen GmbH”, spółkę zajmującą się budową samolotów. 25 lutego Bruno Werntgen wystartował zbudowanym przez siebie samolotem PK 106, wyposażonym w silnik Argus o mocy 106 KM. Samolot rozbił się, a Bruno Werntgen odniósł śmiertelne obrażenia<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1913/1913%20-%200286.html |tytuł = Fatalities In Germany |nazwisko = |imię = |opublikowany = flightglobal.com |data = |język = en |data dostępu = 2016-07-27}}</ref>. Bez syna Tony Werntgen nie mogła dalej zarządzać spółką i w listopadzie 1913 doszło do kolejnej licytacji przedsiębiorstwa<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 148. {{lang|de}}.</ref>.

== Późniejsze lata ==
[[Plik:Bn-nordfriedhof-werntgen.jpg|thumb|Grób Tony i Bruno Werntgen]]
Trzy lata później Tony Werntgen zawarła drugie małżeństwo z urzędnikiem bankowym i śpiewakiem operowym, Josefem Johannesem Lindlarem (1890–1953); Związek trwał dwanaście lat. W 1939 r. napisała książkę, „Jungflieger Werntgen” o swoim synu Brunonie. Rok później ponownie przyjęła nazwisko panieńskie. Mieszkała w Berlinie, podobnie jak jej syn Erik, który pracował dla niemieckiej służby zagranicznej i występował jako aktor drugoplanowy w popularnych filmach<ref>{{cytuj stronę |url = https://m.imdb.com/name/nm0921549/bio/ |tytuł = Erik Werntgen – biografia |nazwisko = |imię = |opublikowany = imdb.com |data = |język = de |data dostępu =}}</ref>.

W listopadzie 1943 Erik Werntgen został ciężko ranny w nalocie bombowym i zmarł w kwietniu następnego roku. Do 1945 r. Tony Werntgen otrzymywała honorowe wynagrodzenia za zasługi dla przemysłu lotniczego<ref name="Tony" />.

Po wojnie Tony Werntgen żyła w ubóstwie, w pobliżu swojego brata Wilhelma, w {{link-interwiki |Johannisberg (Geisenheim) |tekst=Johannisbergu |Q=Q1698901}}, w [[Rheingau]].

W dniu jej 75. urodzin magazyn „Revue” napisał o niej artykuł i zafundował jej lot widokowy nowoczesnym samolotem linii „[[Pan American World Airways|Pan Am]]”<ref name="Tony" />.

Zmarła 5 stycznia 1954 po długiej i ciężkiej chorobie. Jej urna została pochowana w grobie rodzinnym w Bonn obok jej syna Brunona<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 163. {{lang|de}}.</ref>.

== Upamiętnienie ==
[[Plik:Koeppern Werntgen Denkmalstein 1.jpg|thumb|Pomnik w Köppern poświęcony Tony i Bruno Werntgen]]
23 lipca 1953 Tony Werntgen została odznaczona [[Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec|Federalnym Krzyżem Zasługi]]<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. P. 163. {{lang|de}}.</ref>.

W 2009 r., z okazji 100. rocznicy założenia Niemieckiego Instytutu Lotnictwa w Köppern, odsłonięto kamień pamiątkowy poświęcony Tony Werntgen i jej synowi, Bruno<ref>Wirtz / Probst: Tony i Bruno Werntgen. s. 167. {{lang|de}}.</ref>.

== Literatura ==
* Jörg-Michael Hormann, Evelyn Zegenhagen: Niemieccy pionierzy lotnictwa 1900–1950. Bielefeld 2008, {{ISBN|978-3-7688-2484-2}}.
* Hans Vogt: Jedwabna kula i latające pudełko. Historia lotnictwa w Krefeld i nad Dolnym Renem. (= ''Krefeld Studies'', tom 7), Krefeld 1993, {{ISBN|3-9801610-8-0}}.
* Paul Wirtz, Ernst Probst: Tony i Bruno Werntgen. Dwa życia dla lotnictwa. GRIN, Monachium 2011, {{ISBN|978-3-640-94952-6}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Werntgen, Tony}}
[[Kategoria:Niemieccy piloci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1875]]
[[Kategoria:Zmarli w 1954]]

title: Tony Werntgen

Data i miejsce urodzenia: 25 kwietnia 1875 · Ruhrort

Data i miejsce śmierci: 5 stycznia 1954 · Bingen am Rhein

Zawód, zajęcie: pilotka

Narodowość: Niemcy


text:
# Paweł Kocięba-Żabski
Paweł Jakub Kocięba-Żabski (ur. 24 marca 1964 we Wrocławiu) – działacz wrocławskiej opozycji antykomunistycznej, dziennikarz i kolporter prasy podziemnej (m.in. „Tygodnika Mazowsze”; był też dziennikarzem i wydawcą „Gazety Akademickiej”), później polityk ROAD, Unii Demokratycznej, Unii Wolności i Platformy Obywatelskiej, dziennikarz, m.in. „Dziennika Dolnośląskiego” i dolnośląskiej mutacji „Gazety Wyborczej”, a także były radny miasta Wrocławia.

## Życiorys
Naturalny syn chirurga dra Żabskiego i pasierb znanego z transplantacji kończyn, również chirurga, twórcy i dyrektora Ośrodka Replantacji Kończyn w Trzebnicy, prof. Ryszarda Kocięby. Uczył się w XI liceum ogólnokształcącym, po maturze studiował historię na Uniwersytecie Wrocławskim, działał w studenckim samorządzie, uczestniczył w happeningach Pomarańczowej Alternatywy.
Po transformacji ustrojowej w 1989 nadal był aktywny w dziennikarstwie i w polityce na szczeblu regionalnym; startował – bez powodzenia – w wyborach do Sejmu, a także – skutecznie – do rady miasta Wrocławia wybrany (m.in. po roku 1998 brał udział w pracach Komisji Kultury i Nauki, Współpracy z Zagranicą i Promocji Wrocławia, był też członkiem Komisji Budżetu i Finansów oraz Komisji Rewizyjnej tej Rady), ostatnio jako radny z listy Platformy Obywatelskiej (był m.in. przewodniczącym Klubu Obywatelskiego).
W 2005 roku złożył mandat członka Rady Miasta Wrocławia, uzasadniając swoją decyzję sytuacją zawodową zmuszającą go do częstych wielotygodniowych wyjazdów za granicę. W tym samym czasie przestał być członkiem Platformy Obywatelskiej. Wyprzedził w ten sposób decyzję władz PO, które zapowiedziały jego wykluczenie z partii po skazaniu go przez sąd za jazdę samochodem po pijanemu i proponowanie łapówki interweniującym policjantom.
Latem 2007 Paweł Kocięba-Żabski wraz z radnym miejskim Markiem Ignorem wzięli udział w bijatyce z interweniującymi policjantami, wezwanymi przez właścicielkę jednego z wrocławskich klubów, za co zostali zatrzymani w areszcie i potem oskarżeni o napaść na funkcjonariuszy publicznych. Rok później doszło do ugody z poszkodowanymi policjantami, dzięki czemu mogło dojść do umorzenia postępowania przed sądem.

title: Paweł Kocięba-Żabski

wikitext:
'''Paweł Jakub Kocięba-Żabski''' (ur. [[24 marca]] [[1964]] we [[Wrocław]]iu) – działacz wrocławskiej opozycji antykomunistycznej, dziennikarz i kolporter [[Wydawnictwo podziemne|prasy podziemnej]] (m.in. „[[Tygodnik Mazowsze|Tygodnika Mazowsze]]”; był też dziennikarzem i wydawcą „Gazety Akademickiej”), później polityk [[Ruch Obywatelski Akcja Demokratyczna|ROAD]], [[Unia Demokratyczna|Unii Demokratycznej]], [[Unia Wolności|Unii Wolności]] i [[Platforma Obywatelska|Platformy Obywatelskiej]], dziennikarz, m.in. „[[Dziennik Dolnośląski|Dziennika Dolnośląskiego]]” i [[Dolny Śląsk|dolnośląskiej]] [[Mutacja (prasa)|mutacji]] „[[Gazeta Wyborcza|Gazety Wyborczej]]”, a także były [[radny]] miasta Wrocławia{{r|rIII|rIV}}.

== Życiorys ==
Naturalny syn chirurga dra Żabskiego i [[Przybrana rodzina|pasierb]] znanego z [[Przeszczepianie narządów|transplantacji]] kończyn, również chirurga, twórcy i dyrektora Ośrodka Replantacji Kończyn w [[Trzebnica|Trzebnicy]], prof. [[Ryszard Kocięba|Ryszarda Kocięby]]. Uczył się w XI [[liceum ogólnokształcące|liceum ogólnokształcącym]], po maturze studiował historię na [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytecie Wrocławskim]], działał w studenckim samorządzie, uczestniczył w [[happening]]ach [[Pomarańczowa Alternatywa|Pomarańczowej Alternatywy]]{{r|IPN|aktaW|PA}}.
[[Plik:SulejaKociębaZdrojewski 1990.jpg|thumb|350px|Paweł Kocięba (pośrodku) w redakcji „[[Dziennik Dolnośląski|Dziennika Dolnośląskiego]]”]]
Po transformacji ustrojowej w [[1989]] nadal był aktywny w dziennikarstwie i w polityce na szczeblu regionalnym; startował – bez powodzenia{{u|wybory}} – w wyborach do [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejmu]], a także – skutecznie – do rady miasta Wrocławia wybrany (m.in. po roku [[1998]] brał udział w pracach Komisji Kultury i Nauki, Współpracy z Zagranicą i Promocji Wrocławia, był też członkiem Komisji Budżetu i Finansów oraz Komisji Rewizyjnej tej Rady), ostatnio jako radny z listy [[Platforma Obywatelska|Platformy Obywatelskiej]]{{r|rIV}} (był m.in. przewodniczącym Klubu Obywatelskiego).

W [[2005]] roku złożył mandat członka Rady Miasta Wrocławia, uzasadniając swoją decyzję sytuacją zawodową zmuszającą go do częstych wielotygodniowych wyjazdów za granicę. W tym samym czasie przestał być członkiem Platformy Obywatelskiej. Wyprzedził w ten sposób decyzję władz [[Platforma Obywatelska|PO]], które zapowiedziały jego wykluczenie z partii po skazaniu go przez sąd za jazdę samochodem po pijanemu i proponowanie [[łapówka|łapówki]] interweniującym policjantom{{r|olesnica|RG}}.

Latem [[2007]] Paweł Kocięba-Żabski wraz z radnym miejskim Markiem Ignorem wzięli udział w bijatyce z interweniującymi policjantami, wezwanymi przez właścicielkę jednego z wrocławskich klubów, za co zostali zatrzymani w areszcie i potem oskarżeni o napaść na funkcjonariuszy publicznych{{r|money}}. Rok później doszło do ugody z poszkodowanymi policjantami{{r|legnica}}, dzięki czemu mogło dojść do umorzenia postępowania przed sądem.

== Uwagi ==
{{Uwagi
|wybory=W [[2001]] r. na liście Komitetu Wyborczego Platformy Obywatelskiej uzyskał w okręgu wrocławskim niespełna półtora tysiąca głosów{{r|wPKŻ}}, co nie wystarczyło na uzyskanie mandatu z tej listy{{r|wPO}}.
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="aktaW">[https://wroclaw.tvp.pl/19629350/pomaranczowa-alternatywa Akta "W", TVP Wrocław]</ref>
<ref name="IPN">[https://wroclaw.ipn.gov.pl/wro/aktualnosci/97125,Zabawa-historyczna-z-nagrodami-32-rocznica-strajku-studenckiego-we-Wroclawiu-6-m.pdf IPN-Wrocław]</ref>
<ref name="legnica">[http://legnica.naszemiasto.pl/wydarzenia/879929.html ''Oskarżeni byli radni pogodzili się z policjantami''], Polska Gazeta Wrocławska, 26.07.2008</ref>
<ref name="money">[http://www.money.pl/archiwum/wiadomosci_agencyjne/pap/artykul/wroclaw;ignor;i;kocieba-zabski;nie;wroca;do;aresztu;-;zdecydowal;sad,235,0,253163.html ''Wrocław: Ignor i Kocięba-Żabski nie wrócą do aresztu - zdecydował sąd''], money.pl 13.7.2007</ref>
<ref name="olesnica">[http://olesnica.naszemiasto.pl/wydarzenia/550362.html ''Były radny został prawomocnie skazany za jazdę po pijanemu i próbę przekupienia policjanta''], Polska Gazeta Wrocławska, 22.12.2005</ref>
<ref name="PA">[https://cojestgrane.pl/polska/dolnoslaskie/wroclaw/wydarzenie/qxi/25-lat-pomaranczowej-alternatywy/bylo 25 lat Pomarańczowej Alternatywy]</ref>
<ref name="RG">{{Cytuj stronę | url = https://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/7,35771,1851985.html | tytuł = Nikt mnie nie zmuszał - rozmowa z Pawłem Kociębą-Żabskim | autor = Renata Grochal | data = 2004-01-05 | opublikowany = wyborcza.pl | język = pl | data dostępu = 2022-05-27}}</ref>
<ref name="rIII">[https://bip.um.wroc.pl/artykul/246/3391/radni-rady-miejskiej-wroclawia-iii-kadencja-1998-2002 Radni Wrocławia III kadencji (od 1998)]</ref>
<ref name="rIV">[https://bip.um.wroc.pl/artykul/246/3390/radni-rady-miejskiej-wroclawia-iv-kadencja-2002-2006 Radni Wrocławia IV kadencji (od 2002)]</ref>
<ref name="wPKŻ">[https://wybory2001.pkw.gov.pl/020000/SSSS03/sjg2_kd33798o.html Wynik Pawła Kocięby-Żabskiego w okręgu wrocławskim w 2001 r.]</ref>
<ref name="wPO">[https://wybory2001.pkw.gov.pl/020000/SSSS03/sjw1_k31o.html Wynik komitetu PO w okręgu wrocławskim w 2001 r.]</ref>
}}

{{SORTUJ:Kocięba-Żabski}}
[[Kategoria:Działacze opozycji w PRL]]
[[Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej]]
[[Kategoria:Politycy ROAD]]
[[Kategoria:Politycy Unii Demokratycznej]]
[[Kategoria:Politycy Unii Wolności]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Radni Rady Miejskiej Wrocławia]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1964]]


text:
# Oriens
Oriens – polskojęzyczne czasopismo propagujące Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego, wydawane w latach 1933–1939 w Krakowie, a potem w Warszawie pod redakcją jezuity Jana Urbana jako dwumiesięcznik.
Pismu nadano charakter popularnonaukowy, a jego zadaniem było tworzenie w społeczeństwie dobrej atmosfery wokół rytu greckiego (bizantyjsko-słowiańskiego) w obrębie Kościoła katolickiego. Konieczność akcji propagandowej wynikała z niechęci polskiego społeczeństwa wobec idei neounijnej, którą posądzano o próbę rusyfikacji ludności kresowej. Pismo poruszało tematykę historyczną, ekumeniczną oraz teologiczną i miało przekonywać o poparciu Watykanu dla kościołów wschodnich oraz korzyściach płynących dla Polski z popierania tego wyznania.
Pierwszy numer wydano w styczniu 1933 roku, a ostatni ukazał się w lipcu 1939 roku, łącznie wydano 40 numerów. Czasopismo liczyło 32 strony, drukowano je na wysokiej jakości papierze oraz bogato ilustrowano.

title: Oriens

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = Oriens
 |tytuł oryginalny      =
 |podtytuł              =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         = [[dwumiesięcznik]]
 |państwo               = POL
 |wariant flagi         = 2RP
 |adres                 =
 |wydawca               = Wydawnictwo Księży Jezuitów w Krakowie
 |organ prasowy         =
 |tematyka              = religijna
 |język                 =
 |pierwszy numer        = [[1933]]
 |ostatni numer         = [[1939]]
 |redaktor naczelny     = [[Jan Urban (jezuita)|Jan Urban]]
 |stali współpracownicy =
 |nakład                =
 |sprzedaż              =
 |format                =
 |liczba stron          = 32
 |ISSN                  =
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Oriens''' – [[Język polski|polskojęzyczne]] czasopismo propagujące [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Polsce|Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego]], wydawane w latach [[1933]]–[[1939]] w [[Kraków|Krakowie]], a potem w [[Warszawa|Warszawie]] pod redakcją [[Jezuici|jezuity]] [[Jan Urban (jezuita)|Jana Urbana]] jako dwumiesięcznik.

Pismu nadano charakter popularnonaukowy, a jego zadaniem było tworzenie w społeczeństwie dobrej atmosfery wokół rytu greckiego (bizantyjsko-słowiańskiego) w obrębie Kościoła katolickiego. Konieczność akcji propagandowej wynikała z niechęci polskiego społeczeństwa wobec idei neounijnej, którą posądzano o próbę rusyfikacji ludności kresowej. Pismo poruszało tematykę historyczną, ekumeniczną oraz teologiczną i miało przekonywać o poparciu Watykanu dla kościołów wschodnich oraz korzyściach płynących dla Polski z popierania tego wyznania.

Pierwszy numer wydano w styczniu 1933 roku, a ostatni ukazał się w lipcu 1939 roku, łącznie wydano 40 numerów. Czasopismo liczyło 32 strony, drukowano je na wysokiej jakości papierze oraz bogato ilustrowano.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = http://histmag.org/Dookola-akcji-unijnej.-Dwumiesiecznik-Oriens-1933-1939-jako-pismo-propagujace-neounie-w-II-Rzeczypospolitej-7294 | tytuł = Dookoła akcji unijnej. Dwumiesięcznik „Oriens” (1933–1939) jako pismo propagujące neounię w II Rzeczypospolitej | autor = Adam Radosław Suławka | opublikowany = Histmag.org | język = pl | data dostępu = 2012-12-14}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Czasopisma w języku polskim]]
[[Kategoria:Czasopisma w Polsce (1918–1939)]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 1933]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane do 1939]]
[[Kategoria:Dwumiesięczniki wydawane w Krakowie]]
[[Kategoria:Dwumiesięczniki wydawane w Warszawie]]
[[Kategoria:Kościół neounicki]]
[[Kategoria:Niewydawane dwumiesięczniki polskie]]
[[Kategoria:Polskie czasopisma historyczne]]
[[Kategoria:Prasa w Krakowie (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Prasa w Warszawie (II Rzeczpospolita)]]

title: Oriens

Częstotliwość: dwumiesięcznik

Państwo: Polska

Wydawca: Wydawnictwo Księży Jezuitów w Krakowie

Tematyka: religijna

Redaktor naczelny: Jan Urban


text:
# Săliște (okręg Bihor)
Săliște – wieś w Rumunii, w okręgu Bihor, w gminie Spinuș. W 2011 roku liczyła 248 mieszkańców.

title: Săliște (okręg Bihor)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Săliște
 |nazwa oryginalna             = Săliște
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Bihor|Bihor]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Spinuș (gmina)|Spinuș]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 248
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Bihor
 |współrzędne                  = 47°11′17″N 22°14′05″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Săliște''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Bihor|okręgu Bihor]], w [[Spinuș (gmina)|gminie Spinuș]]. W 2011 roku liczyła 248 mieszkańców{{r|rpl}}.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | archiwum = https://web.archive.org/web/20210303055647/https://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2020-12-11}}</ref>
}}
{{Gmina Spinuș}}
[[Kategoria:Wsie w okręgu Bihor]]

title: Săliște

Państwo: Rumunia

Okręg: Bihor

Gmina: Spinuș


text:
# Wesoła (herb szlachecki)
Wesoła (Gaudium, Wesele) – polski herb szlachecki.

## Opis herbu
Zgodnie z zasadami heraldycznymi herb powinno się blazonować następująco:
W polu czarnym skos w szachownicę srebrno-czerwoną.
Klejnot – brak.
Labry czerwone z podbiciem srebrnym.

## Historia herbu
Po raz pierwszy pojawia się u Paprockiego w jego Herbach rycerstwa polskiego jako wzmianka, że był to herb św.  Bernarda z Clairvoux i nazywa go Wesele bądź Gaudium. Szymon Okolski natomiast nazywa go Tarcza Wesoła i twierdzi, że pochodzi z Prus. Małachowski i Niesiecki uważają, że pochodzi ze Śląska. Ten ostatni łączy go z herbem rodziny Wiese, który jednakże ma pole niebieskie.

## Herbowni
Tadeusz Gajl podaje następujące nazwiska (p. linki zewnętrzne) herbownych:
Wiesch, Wiesiorowicz.

title: Wesoła (herb szlachecki)

wikitext:
[[Plik:POL COA Wesoła.svg|thumb|200px|herb Wesoła]]
'''Wesoła''' (''Gaudium, Wesele'') – polski [[herb szlachecki]].
{{Galeria
| Nazwa = Herby podobne
| wielkość = 200|Plik:Codex Sal IXc Wappen2.jpg|Herb Bernarda z Clairvaux, Codex Salemitanus IX c, Bl. 18v, 1494|Plik:Wiese_herb.jpg|Herb śląskiej rodziny Wiese z herbarza Siebmachera
}}

== Opis herbu ==
Zgodnie z zasadami heraldycznymi herb powinno się [[blazonowanie|blazonować]] następująco:

W polu czarnym skos w szachownicę srebrno-czerwoną.

[[Klejnot herbowy|Klejnot]] – brak.

[[Labry (heraldyka)|Labry]] czerwone z podbiciem srebrnym<ref>[[Tadeusz Gajl]] w swoim herbarzu proponuje labry czarne z podbiciem srebrnym. Jest to jak najbardziej prawidłowy układ, zgodny ze sztuką heraldyczną. Nie mniej zaproponowane w artykule barwy wynikają z dwóch powodów. Po pierwsze, takie barwy ma herb rodziny Wiese, na którą powołuje się Niesiecki, a po drugie wiele herbów, zwłaszcza średniowiecznych (a ten na pewno do takich należy) mających szachownice, kolor labrów przyjmuje właśnie od szachownicy, niezależnie jaką barwę ma pole tarczy</ref>.

== Historia herbu ==
Po raz pierwszy pojawia się u [[Bartosz Paprocki|Paprockiego]] w jego ''Herbach rycerstwa polskiego''<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Paprocki | imię= Bartosz | autor link=Bartosz Paprocki | tytuł= Herby Rycerztwa Polskiego |strony=638|tom=| data= 1853| wydawca=Kazimierz Turowski | miejsce= Kraków| isbn=}}</ref> jako wzmianka, że był to herb św.  [[Bernard z Clairvaux|Bernarda z Clairvoux]] i nazywa go Wesele bądź Gaudium. [[Szymon Okolski]] natomiast nazywa go Tarcza Wesoła i twierdzi, że pochodzi z Prus<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Okolski | imię= Szymon | autor link=Szymon Okolski | tytuł= Orbis Polonus |strony=217|tom=III| data= 1641-1643| wydawca= | miejsce= Kraków| isbn= }}</ref>. Małachowski<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Małachowski | imię= Piotr Nałęcz | autor link=Piotr Nałęcz Małachowski|tytuł= Zbiór nazwisk szlachty w Królestwie Polskim i Wielkim Księstwie Litewskim  | strony= 799 |data= 1805| wydawca= | miejsce= Lublin| isbn= }}</ref> i Niesiecki<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Niesiecki | imię= Kasper | autor link=Kasper Niesiecki | tytuł= Herbarz polski |strony=282|tom=IX| data= 1839-1846| wydawca=J.N. Bobrowicz | miejsce= Lipsk| isbn= }}</ref> uważają, że pochodzi ze Śląska. Ten ostatni łączy go z herbem rodziny Wiese<ref>''[[Johann Siebmacher]]s Wappenbuch'' - rody szlacheckie dawnego [[Święte Cesarstwo Rzymskie|Świętego Cesarstwa Rzymskiego]], wydawany od 1605.</ref>, który jednakże ma pole niebieskie.

== Herbowni ==
[[Tadeusz Gajl]] podaje następujące nazwiska (p. linki zewnętrzne) [[herbowni|herbownych]]:

Wiesch, Wiesiorowicz.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Herbarz polski|wesola|Wesoła}}

== Zobacz też ==
[[herbarz (heraldyka)|herbarz]], [[heraldyka]], [[Lista polskich herbów szlacheckich|lista herbów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{heraldyka}}

[[Kategoria:Herby szlacheckie]]


text:
# Tröbnitz
Tröbnitz – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, w powiecie Saale-Holzland, siedziba wspólnoty administracyjnej Hügelland/Täler.

title: Tröbnitz

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Tröbnitz
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-TH
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Saale-Holzland|Saale-Holzland]]
 |1. jednostka tradycyjna         =
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Wspólnota administracyjna Hügelland/Täler]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 2,17 km²
 |wysokość                        = 205 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2009
 |liczba ludności                 = 485
 |gęstość zaludnienia             = 224 os./km²
 |numer kierunkowy                = 036428
 |kod pocztowy                    = 07646
 |tablice rejestracyjne           = SHK
 |adres urzędu                    = Pfarrwinkel 10<br />07646 Tröbnitz
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Tröbnitz in SHK.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Turyngia
 |współrzędne                     = 50°50′N 11°44′E
 |commons                         = Category:Tröbnitz
 |www                             = http://www.huegelland-taeler.de
}}
'''Tröbnitz''' – miejscowość i [[gmina]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Turyngia]], w powiecie [[powiat Saale-Holzland|Saale-Holzland]], siedziba wspólnoty administracyjnej [[wspólnota administracyjna Hügelland/Täler|Hügelland/Täler]]<ref>{{cytuj stronę| url =http://www.statistik.thueringen.de/seite.asp?aktiv=dat01&startbei=datenbank/default2.asp | tytuł = Thüringer Landesamt für Statistik| data dostępu = 2011-02-07| autor = | opublikowany = | praca = Sachdaten:Gebiet, Bevölkerung| data = | język = de}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Hügelland/Täler}}

[[Kategoria:Powiat Saale-Holzland]]
[[Kategoria:Gminy w Turyngii]]

title: Tröbnitz

Kraj związkowy: Turyngia

Powiat: Saale-Holzland

• gęstość: 224 os./km²

Tablice rejestracyjne: SHK


text:
# Handel (film)
Handel (oryg. Trade) – niemiecko-amerykański dramat filmowy z 2007, wyreżyserowany przez Marco Kreuzpaintnera i wyprodukowany przez Rolanda Emmericha i Rosilyn Heller. Premiera filmu odbyła się 23 stycznia 2007 podczas Festiwalu Filmowego w Sundace. Scenariusz filmu oparty jest na artykule prasowym Petera Landesmana The Girls Next Door o handlu ludźmi i przymuszonej prostytucji, który ukazał się na pierwszej stronie The New York Times Magazine 24 stycznia 2004 roku.

## Obsada
- Kevin Kline – Ray Sheridan
- Cesar Ramos – Jorge
- Alicja Bachleda-Curuś – Veronica
- Paulina Gaitan – Adriana
- Marco Pérez – Manuelo
- Linda Emond – Patty Sheridan
- Zack Ward – Alex Green
- Kate del Castillo – Laura
- Tim Reid – Hank Jefferson
- Pavel Lychnikoff – Vadim Youchenko
- Natalia Traven – Lupe

## Opis fabuły
Kiedy 13-letnia Adriana (Paulina Gaitan) zostaje porwana przez gang zajmujący się handlem ludźmi w celach seksualnych w Meksyku, jej 17-letni brat Jorge (Cesar Ramos) podejmuje desperacką walkę o jej odzyskanie. W tym samym czasie młoda Polka, Veronica (Alicja Bachleda-Curuś) zostaje uprowadzona na lotnisku przez ten sam gang. Veronica i Adriana pomimo trudności w porozumieniu się (obie ledwo znają angielski) zbliżają się do siebie.
Jorge, śledząc porywaczy siostry, przezwycięża wiele przeciwności losu oraz poznaje Raya (Kevin Kline), oficera federalnego z Nowego Meksyku, który staje się sojusznikiem chłopca. Para jest na tropie gangu, podczas gdy grupka porwanych osób jest przetransportowana z Meksyku przez zdradliwą granicę wzdłuż Rio Grande do New Jersey na miejsce ich sprzedaży poprzez aukcję internetową.

## Nagrody i nominacje
Deutscher Filmpreis
- Najlepszy dźwięk – Dirk Jacob, Dominik Schleier, Martin Steyer, Pawel Wdowczak
- nominacja: najlepsze zdjęcia – Daniel Gottschalk
- nominacja: najlepszy montaż – Hansjörg Weißbrich

Golden Trailer Awards
- Najlepszy międzynarodowy plakat

Hessian Film Award
- Kino dla Pokoju – Roland Emmerich, Marco Kreuzpaintner

Munich Film Festival
- Nagroda Bernharda Wicka – Marco Kreuzpaintner
- Nagroda CineMerit – Kevin Kline

title: Handel (film)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Handel
 |oryginalny tytuł = Trade
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[dramat filmowy|dramat]] [[film kryminalny|kryminalny]]
 |rok produkcji    = [[2007 w filmie|2007]]
 |data premiery    = [[23 stycznia]] [[2007]]
([[Sundance Film Festival]])
 |kraj produkcji   = [[Niemcy]]
[[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[język angielski|angielski]]
[[język hiszpański|hiszpański]]
[[język polski|polski]]
[[język rosyjski|rosyjski]]
 |czas trwania     = 119 minut
 |reżyseria        = [[Marco Kreuzpaintner]]
 |scenariusz       = Peter Landesman (historia oparta na jego artykule prasowym)
Jose Rivera
 |główne role      = [[Kevin Kline]]
[[Cesar Ramos]]
[[Paulina Gaitán]]
[[Alicja Bachleda-Curuś]]
 |muzyka           = Jacabo Lieberman
 |zdjęcia          = Daniel Gottschalk
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Roland Emmerich]]
Rosilyn Heller
 |wytwórnia        = [[Lionsgate]]
[[Roadside Attractions]]
[[Centropolis Entertainment]]
[[VIP 4 Medienfonds]]
[[Brass Hat Films]]
[[Reelmachine]]
 |dystrybucja      = [[Roadside Attractions]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          = Category:Trade (film)
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Handel''' (oryg. ''Trade'') – [[Niemcy|niemiecko]]-amerykański [[dramat filmowy]] z [[2007 w filmie|2007]], wyreżyserowany przez [[Marco Kreuzpaintner]]a i wyprodukowany przez [[Roland Emmerich|Rolanda Emmericha]] i Rosilyn Heller. Premiera filmu odbyła się [[23 stycznia]] [[2007 w filmie|2007]] podczas [[Sundance Film Festival|Festiwalu Filmowego w Sundace]]. Scenariusz filmu oparty jest na artykule prasowym Petera Landesmana ''The Girls Next Door'' o [[Handel ludźmi|handlu ludźmi]] i przymuszonej prostytucji, który ukazał się na pierwszej stronie ''[[The New York Times|The New York Times Magazine]]'' [[24 stycznia]] [[2004]] roku<ref>{{cytuj stronę| url = http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9B04EEDA1439F936A15752C0A9629C8B63&pagewanted=all| tytuł = The Girls Next Door| data dostępu = 2010-04-17| autor = Peter Landesman| opublikowany = The New York Times| praca = | data = 2004-01-24| język = en}}</ref>.

== Obsada ==
* [[Kevin Kline]] – Ray Sheridan
* Cesar Ramos – Jorge
* [[Alicja Bachleda-Curuś]] – Veronica
* [[Paulina Gaitan]] – Adriana
* [[Marco Pérez (aktor)|Marco Pérez]] – Manuelo
* [[Linda Emond]] – Patty Sheridan
* [[Zack Ward]] – Alex Green
* [[Kate del Castillo]] – Laura
* [[Tim Reid]] – Hank Jefferson
* [[Pavel Lychnikoff]] – Vadim Youchenko
* Natalia Traven – Lupe

== Opis fabuły ==
Kiedy 13-letnia Adriana (Paulina Gaitan) zostaje porwana przez gang zajmujący się handlem ludźmi w celach seksualnych w [[Meksyk (miasto)|Meksyku]], jej 17-letni brat Jorge (Cesar Ramos) podejmuje desperacką walkę o jej odzyskanie. W tym samym czasie młoda Polka, Veronica ([[Alicja Bachleda-Curuś]]) zostaje uprowadzona na lotnisku przez ten sam gang. Veronica i Adriana pomimo trudności w porozumieniu się (obie ledwo znają angielski) zbliżają się do siebie.

Jorge, śledząc porywaczy siostry, przezwycięża wiele przeciwności losu oraz poznaje Raya ([[Kevin Kline]]), oficera federalnego z [[Nowy Meksyk|Nowego Meksyku]], który staje się sojusznikiem chłopca. Para jest na tropie gangu, podczas gdy grupka porwanych osób jest przetransportowana z Meksyku przez zdradliwą granicę wzdłuż [[Rio Grande (rzeka w Ameryce Północnej)|Rio Grande]] do New Jersey na miejsce ich sprzedaży poprzez aukcję internetową.

== Nagrody i nominacje ==
'''Deutscher Filmpreis'''
* Najlepszy dźwięk – Dirk Jacob, Dominik Schleier, Martin Steyer, Pawel Wdowczak
* nominacja: najlepsze zdjęcia – Daniel Gottschalk
* nominacja: najlepszy montaż – Hansjörg Weißbrich

'''Golden Trailer Awards'''
* Najlepszy międzynarodowy plakat

'''Hessian Film Award'''
* Kino dla Pokoju – [[Roland Emmerich]], [[Marco Kreuzpaintner]]

'''Munich Film Festival'''
* Nagroda Bernharda Wicka – [[Marco Kreuzpaintner]]
* Nagroda CineMerit – [[Kevin Kline]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:Tradeposter.jpg Plakat]
* {{IMDb|tytuł|0399095|Handel}}
* {{Filmweb|tytuł|128323|Handel}}
* [http://www.tradethemovie.com/ Oficjalna strona filmu] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.trade-derfilm.de/ | tytuł = Oficjalna strona filmu | opublikowany = trade-derfilm.de | archiwum = https://web.archive.org/web/20080512065239/http://www.trade-derfilm.de/ | zarchiwizowano = 2008-05-12}} {{lang|de}}
* [http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9B04EEDA1439F936A15752C0A9629C8B63&pagewanted=all Artykuł Petera Landesmana ''The Girls Next Door''] {{lang|en}}

{{Marco Kreuzpaintner}}

[[Kategoria:Adaptacje filmowe powstałe w koprodukcji]]
[[Kategoria:Amerykańskie dramaty kryminalne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy o nastolatkach]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2007 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Albuquerque]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w mieście Meksyk]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w New Jersey]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Marco Kreuzpaintnera]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Lionsgate]]
[[Kategoria:Niemieckie dramaty kryminalne]]
[[Kategoria:Niemieckie filmy o nastolatkach]]
[[Kategoria:Niemieckie filmy z 2007 roku]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Centropolis Entertainment]]

title: HandelTrade

Gatunek: dramat kryminalny

Data premiery: 23 stycznia 2007 · (Sundance Film Festival)

Kraj produkcji: Niemcy · Stany Zjednoczone

Język: angielski · hiszpański · polski · rosyjski

Czas trwania: 119 minut

Reżyseria: Marco Kreuzpaintner

Scenariusz: Peter Landesman (historia oparta na jego artykule prasowym) · Jose Rivera

Główne role: Kevin Kline · Cesar Ramos · Paulina Gaitán · Alicja Bachleda-Curuś

Muzyka: Jacabo Lieberman

Zdjęcia: Daniel Gottschalk

Produkcja: Roland Emmerich · Rosilyn Heller

Wytwórnia: Lionsgate · Roadside Attractions · Centropolis Entertainment · VIP 4 Medienfonds · Brass Hat Films · Reelmachine

Dystrybucja: Roadside Attractions


text:
# Hilda Sachs
Hilda Gustafva Sachs (ur. 13 marca 1857 w Norrköping, zm. 26 stycznia 1935 w Sztokholmie) – szwedzka dziennikarka, tłumaczka, pisarka i nauczycielka.

## Życiorys
Była córką kupca Johana Gustafa Engströma i Gustafvy Augusty Gustafsson. W 1886 poślubiła kwiarciarza żydowskiego pochodzenia Carla Fredrika Sachsa (1860-1893). Od 1895 do 1920 pracowała i pisała dla Dagens Nyheter, Nya Dagligt Allehanda, Svenska Dagbladet i Stockholmsbladet. Była korespondentką zagraniczną w Paryżu z ramienia DN w latach 1895-98 i NDA w latach 1897-98. W 1899 reprezentowała NDA na międzynarodowym kongresie dziennikarzy w Rzymie, będąc tym samym pierwszą kobietą–delegatką na tego typu wydarzeniu. W 1905 współtworzyła Landsföreningen för kvinnans politiska rösträtt – stowarzyszenie na rzecz walki o prawa wyborcze kobiet, będąc w latach 1912-1921 członkinią jego zarządu. Angażowała się także w pomoc dla samotnych matek i ich dzieci, głosząc jednocześnie potrzebę egzekwowania od mężczyzn większej odpowiedzialności za los tych kobiet.
Hilda Sachs pisała również utwory literackie, w tym powieści, m.in.: Evig sommar (1900), Märta (1901), Den besegrade lyckan (1907). W 1918 ukazała się książka Kvinnoporträtt, zawierająca biografie około 20 szwedzkich kobiet, czynnych w walce o ich prawa.

title: Hilda Sachs

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Hilda Sachs
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Hilda Sachs.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = 13 marca 1857
 |miejsce urodzenia     = [[Norrköping]]
 |data śmierci          = 26 stycznia 1935
 |miejsce śmierci       = [[Sztokholm]]
 |narodowość            = [[Szwedzi|szwedzka]]
 |język                 = [[Język szwedzki|szwedzki]]
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[literatura]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Hilda Gustafva Sachs''' (ur. 13 marca 1857 w [[Norrköping]], zm. 26 stycznia 1935 w [[Sztokholm]]ie) – [[Szwecja|szwedzka]] dziennikarka, tłumaczka, pisarka i nauczycielka{{r|sok|gu}}.

== Życiorys ==
Była córką kupca Johana Gustafa Engströma i Gustafvy Augusty Gustafsson. W 1886 poślubiła kwiarciarza żydowskiego pochodzenia Carla Fredrika Sachsa (1860-1893). Od 1895 do 1920 pracowała i pisała dla [[Dagens Nyheter]], [[Nya Dagligt Allehanda]], [[Svenska Dagbladet]] i [[Stockholmsbladet]]. Była korespondentką zagraniczną w [[Paryż]]u z ramienia DN w latach 1895-98 i NDA w latach 1897-98. W 1899 reprezentowała NDA na międzynarodowym kongresie dziennikarzy w [[Rzym]]ie, będąc tym samym pierwszą kobietą–delegatką na tego typu wydarzeniu. W 1905 współtworzyła ''Landsföreningen för kvinnans politiska rösträtt'' – stowarzyszenie na rzecz walki o [[prawo wyborcze dla kobiet|prawa wyborcze kobiet]], będąc w latach 1912-1921 członkinią jego zarządu. Angażowała się także w pomoc dla samotnych matek i ich dzieci, głosząc jednocześnie potrzebę egzekwowania od mężczyzn większej odpowiedzialności za los tych kobiet{{r|sok|gu}}.

Hilda Sachs pisała również utwory literackie, w tym powieści, m.in.: ''Evig sommar'' (1900), ''Märta'' (1901), ''Den besegrade lyckan'' (1907). W 1918 ukazała się książka ''Kvinnoporträtt'', zawierająca biografie około 20 szwedzkich kobiet, czynnych w walce o ich prawa{{r|skbl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="sok">{{Cytuj stronę | url = https://sok.riksarkivet.se/sbl/Presentation.aspx?id=6305 | tytuł = Hilda G Sachs | opublikowany = Svenskt biografiskt lexikon | język = sv | data dostępu = 2018-05-25}}</ref>
<ref name="gu">{{Cytuj stronę | url = http://www.ub.gu.se/kvinn/portaler/arbete/biografier/ | tytuł = Föregångskvinnor och pionjärer | opublikowany = Göteborgs universitet | język = sv | data dostępu = 2018-05-25}}</ref>
<ref name="skbl">{{Cytuj stronę | url = https://skbl.se/en/article/HildaSachs | tytuł = Hilda Gustafva Sachs | opublikowany = Svenskt kvinnobiografiskt lexikon | język = sv | data dostępu = 2018-05-25}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sachs, Hilda}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1857]]
[[Kategoria:Zmarli w 1935]]
[[Kategoria:Szwedzcy dziennikarze]]
[[Kategoria:Szwedzcy pisarze]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Norrköping]]

title: Hilda Sachs

Data i miejsce urodzenia: 13 marca 1857 · Norrköping

Data i miejsce śmierci: 26 stycznia 1935 · Sztokholm

Narodowość: szwedzka

Język: szwedzki

Dziedzina sztuki: literatura