text:
# Linia kolejowa Barca St. 1 – Košice (koľaj č. 101)
Linia kolejowa Barca St. 1 – Košice (koľaj č. 101) – linia kolejowa na Słowacji.
Łącznica kolejowa w węźle kolejowym pod Koszycami. Łączy linię kolejową Čop UA - Čierna nad Tisou – Košice ze stacją towarową Košice.

wikitext:
{{Linia kolejowa infobox
 |zarządca        = [[Železnice Slovenskej republiky|ŽSR]]
 |numer           = 101 D
 |nazwa           = Barca St. 1 – Košice nákladná stanica
 |mapa            =
 |srjp            =
 |długość         = 3,525
 |rozstaw         = 1435
 |trakcja         = 3000 V [[Prąd stały|DC]]
 |vmax            = 60
 |zdjęcie         =
 |opis            =
 |przebieg        =
{{LK|BL||BS2+lr|||}}
{{LK|BL||ABZglr|||Barca St. 1}}
{{LK|BL||KRZo|||ŽSR 101 A 109 A}}
{{LK|BL||KRZo|||ŽSR 101 E}}
{{LK|BL||BHF|||Košice nákladná stanica}}
{{LK|BL||LSTR||| ↓ 101 E}}
}}
'''Linia kolejowa Barca St. 1 – Košice (koľaj č. 101)''' – [[linia kolejowa]] na [[Słowacja|Słowacji]].

[[Łącznica kolejowa]] w [[węzeł kolejowy|węźle kolejowym]] pod [[Koszyce|Koszycami]]. Łączy linię kolejową [[Linia kolejowa Čop UA - Čierna nad Tisou – Košice|Čop UA - Čierna nad Tisou – Košice]] ze stacją towarową [[Košice nákladná stanica|Košice]].

== Linki zewnętrzne ==
*{{cytuj stronę | url =http://www.zsr.sk/buxus/docs//Marketing/TTP/TTP101D5z.pdf | tytuł =Trať: Barca St. 1 – Košice (po koľaji č. 101) | data dostępu =2010-09-06 | autor = | opublikowany =zsr.sk | praca = | data = | język =sk | archiwum =https://web.archive.org/web/20110722142747/http://www.zsr.sk/buxus/docs//Marketing/TTP/TTP101D5z.pdf | zarchiwizowano =2011-07-22 }}

[[Kategoria:Linie kolejowe na Słowacji|101 D]]

title: Linia kolejowa nr 101 D

Zarządca: ŽSR

Prędkość maksymalna: 60 km/h

title: kolej

odcinek zelektryfikowany


text:
# Układ rozkwitania
Układ rozkwitania lub poemat rozkwitający – określenie utworzone przez Tadeusza Peipera, jednego z przedstawicieli Awangardy Krakowskiej. Jest to technika konstruowania tekstu literackiego (przede wszystkim poetyckiego), który – będąc jakością autonomiczną – odzwierciedla elementy rzeczywistości obiektywnej, włączane w obręb poetyckiego świata przedstawionego tak, jak są one poznawane i przeżywane przez podmiot twórczy.
W artykule programowym Nowe usta (1926) Peiper pisał:

Mój nowy układ polega na tym, że obraz jakiś czy jakieś zdarzenie, czy jakiś inne iks poddawane są przez poetę w kilku rozwinięciach, przy czym każde rozwinięcie zawiera w sobie całość owego obrazu, zdarzenia czy iksu, ale zawiera ją bujniej i bogaciej niż rozwinięcia poprzednie. Poemat rozwijałby się jak żywy organizm; jak pąk rozkwitałby przed nami. Już pierwszy ustęp zawierałby w sobie wszystko, co nastąpi; dalsze byłoby stopniowym rozwijaniem pąkowej zawartości pierwszego; w ostatnim ustępie mielibyśmy przed sobą kwiat już pełny, rozłożysty.

Przykładem poematu rozkwitającego jest utwór Peipera pt. Kwiat ulicy z tomu Żywe linie.

wikiname: plwiki

title: Układ rozkwitania

in_language: pl

wikitext:
'''Układ rozkwitania''' lub '''poemat rozkwitający''' – określenie utworzone przez [[Tadeusz Peiper|Tadeusza Peipera]], jednego z przedstawicieli [[Awangarda Krakowska|Awangardy Krakowskiej]]. Jest to technika konstruowania tekstu literackiego (przede wszystkim poetyckiego), który – będąc jakością autonomiczną – odzwierciedla elementy rzeczywistości obiektywnej, włączane w obręb poetyckiego świata przedstawionego tak, jak są one poznawane i przeżywane przez podmiot twórczy.

W artykule programowym ''Nowe usta'' ([[1926 w literaturze|1926]]) Peiper pisał:

{{Cytat
 |treść = Mój nowy układ polega na tym, że obraz jakiś czy jakieś zdarzenie, czy jakiś inne iks poddawane są przez poetę w kilku rozwinięciach, przy czym każde rozwinięcie zawiera w sobie całość owego obrazu, zdarzenia czy iksu, ale zawiera ją bujniej i bogaciej niż rozwinięcia poprzednie. Poemat rozwijałby się jak żywy organizm; jak pąk rozkwitałby przed nami. Już pierwszy ustęp zawierałby w sobie wszystko, co nastąpi; dalsze byłoby stopniowym rozwijaniem pąkowej zawartości pierwszego; w ostatnim ustępie mielibyśmy przed sobą kwiat już pełny, rozłożysty.<ref>T.Peiper, ''Nowe usta'', [w]: S. Jaworski, ''Awangarda'', Warszawa 1992.</ref>
}}

Przykładem poematu rozkwitającego jest utwór Peipera pt. ''Kwiat ulicy'' z tomu ''[[Żywe linie]]''.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Słownik gatunków literackich'', pod.red. Marka Bernackiego i Marty Pawlus, Bielsko-Biała 2002.
* Stanisław Jaworski, ''Awangarda'', Warszawa 2002.

[[Kategoria:Literatura polska]]


text:
# Jacques Stockman
Jacques "Jacky" Stockman (ur. 8 października 1938 w Ronse  – zm. 4 maja 2013 w Waregem) – belgijski piłkarz grający na pozycji napastnika. Był reprezentantem Belgii.

## Kariera klubowa
Swoją karierę piłkarską Stockman rozpoczął w klubie RFC Renaisien. Zadebiutował w nim w sezonie 1955/1956 w trzeciej lidze belgijskiej. W 1957 roku przeszedł do pierwszoligowego Anderlechtu. Wraz z Anderlechtem pięciokrotnie zostawał mistrzem Belgii w sezonach 1958/1959, 1961/1962, 1963/1964, 1964/1965 i 1965/1966 oraz raz wicemistrzem w sezonie 1959/1960. Zdobył też Puchar Belgii w sezonie 1964/1965 i tytuł króla strzelców ligi w sezonie 1961/1962 (29 goli).
W 1966 roku Stockman odszedł do RFC Liège, w którym grał przez rok. W latach 1967-1972 występował w KSV Waregem. W 1972 roku wrócił do Anderlechtu i zdobył z nim Puchar Belgii w sezonie 1972/1973. Po tym sukcesie zakończył karierę.
| Sezon   | Klub           | Kraj   | Rozgrywki   | Mecze | Gole |
| ------- | -------------- | ------ | ----------- | ----- | ---- |
| 1955/56 | RFC Renaisien  | Belgia | Division 3B | ?     | ?    |
| 1956/57 | RFC Renaisien  | Belgia | Division 3B | ?     | ?    |
| 1957/58 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 30    | 13   |
| 1958/59 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 28    | 15   |
| 1959/60 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 19    | 15   |
| 1960/61 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 21    | 13   |
| 1961/62 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 30    | 29   |
| 1962/63 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 26    | 17   |
| 1963/64 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 23    | 10   |
| 1964/65 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 30    | 19   |
| 1965/66 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 29    | 11   |
| 1966/67 | RFC Liège      | Belgia | Division 1  | ?     | ?    |
| 1967/68 | KSV Waregem    | Belgia | Division 1  | ?     | ?    |
| 1968/69 | KSV Waregem    | Belgia | Division 1  | ?     | ?    |
| 1969/70 | KSV Waregem    | Belgia | Division 1  | ?     | ?    |
| 1970/71 | KSV Waregem    | Belgia | Division 1  | ?     | ?    |
| 1971/72 | KSV Waregem    | Belgia | Division 1  | ?     | ?    |
| 1972/73 | RSC Anderlecht | Belgia | Division 1  | 10    | 0    |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Belgii Stockman zadebiutował 13 kwietnia 1958 w przegranym 2:7 towarzyskim meczu z Holandią, rozegranym w Antwerpii. W kadrze Belgii grał w eliminacjach do MŚ 1962, do Euro 64, do MŚ 1966 i do Euro 68. Od 1958 do 1967 roku rozegrał 32 mecze i strzelił 13 goli w kadrze narodowej.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Stockman został trenerem. Dwukrotnie prowadził zespół Excelsior Mouscron w latach 1973-1975 i 1985-1988.

title: Jacques Stockman

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Jacques Stockman
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 8 października 1938
 |miejsce urodzenia       = [[Ronse]]
 |data śmierci            = 4 maja 2013
 |miejsce śmierci         = [[Waregem]]
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1955–1957 ! [[KSK Ronse|RFC Renaisien]] !     !
! 1957–1966 ! [[RSC Anderlecht|Anderlecht]]          ! 236 ! 142
! 1966–1967 ! [[RFC Liège]]               !     !
! 1967–1972 ! [[KSV Waregem]]             !     !
! 1972–1973 ! [[RSC Anderlecht|Anderlecht]]          !  10 !   0
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
! 1958–1967 ! {{Reprezentacja|BEL|pn}} ! 32 ! 13
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
! 1973–1975 ! [[Excelsior Mouscron]]
! 1985–1988 ! [[Excelsior Mouscron]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jacques "Jacky" Stockman''' (ur. [[8 października]] [[1938]] w [[Ronse]]  – zm. [[4 maja]] [[2013]] w [[Waregem]]) – [[Belgia|belgijski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[napastnik]]a. Był [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentantem Belgii]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę piłkarską Stockman rozpoczął w klubie [[KSK Ronse|RFC Renaisien]]. Zadebiutował w nim w sezonie 1955/1956 w [[Nationaal 1|trzeciej lidze belgijskiej]]. W 1957 roku przeszedł do [[Eerste klasse A|pierwszoligowego]] [[RSC Anderlecht|Anderlechtu]]. Wraz z Anderlechtem pięciokrotnie zostawał mistrzem Belgii w sezonach 1958/1959, 1961/1962, 1963/1964, 1964/1965 i 1965/1966 oraz raz wicemistrzem w sezonie 1959/1960. Zdobył też [[Puchar Belgii w piłce nożnej|Puchar Belgii]] w sezonie 1964/1965 i tytuł króla strzelców ligi w sezonie 1961/1962 (29 goli).

W 1966 roku Stockman odszedł do [[RFC Liège]], w którym grał przez rok. W latach 1967-1972 występował w [[KSV Waregem]]. W 1972 roku wrócił do Anderlechtu i zdobył z nim Puchar Belgii w sezonie 1972/1973. Po tym sukcesie zakończył karierę.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Gole
|-
| 1955/56
| [[KSK Ronse|RFC Renaisien]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Nationaal 1|Division 3B]]
| ?
| ?
|-
| 1956/57
| [[KSK Ronse|RFC Renaisien]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Nationaal 1|Division 3B]]
| ?
| ?
|-
| 1957/58
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 30
| 13
|-
| 1958/59
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 28
| 15
|-
| 1959/60
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 19
| 15
|-
| 1960/61
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 21
| 13
|-
| 1961/62
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 30
| 29
|-
| 1962/63
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 26
| 17
|-
| 1963/64
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 23
| 10
|-
| 1964/65
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 30
| 19
|-
| 1965/66
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 29
| 11
|-
| 1966/67
| [[RFC Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| ?
| ?
|-
| 1967/68
| [[KSV Waregem]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| ?
| ?
|-
| 1968/69
| [[KSV Waregem]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| ?
| ?
|-
| 1969/70
| [[KSV Waregem]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| ?
| ?
|-
| 1970/71
| [[KSV Waregem]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| ?
| ?
|-
| 1971/72
| [[KSV Waregem]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| ?
| ?
|-
| 1972/73
| [[RSC Anderlecht]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Division 1]]
| 10
| 0
|-
|}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Belgii]] Stockman zadebiutował 13 kwietnia 1958 w przegranym 2:7 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Holandii w piłce nożnej mężczyzn|Holandią]], rozegranym w [[Antwerpia|Antwerpii]]. W kadrze Belgii grał w [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1962 (eliminacje strefy UEFA)|eliminacjach do MŚ 1962]], [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1964 (eliminacje)|do Euro 64]], [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1966 (eliminacje strefy UEFA)|do MŚ 1966]] i [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1968 (eliminacje)|do Euro 68]]. Od 1958 do 1967 roku rozegrał 32 mecze i strzelił 13 goli w kadrze narodowej.

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Stockman został trenerem. Dwukrotnie prowadził zespół [[Excelsior Mouscron]] w latach 1973-1975 i 1985-1988.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|21101}}
* {{Eu-Football|p|20158|Jacques Stockman}}

{{Królowie strzelców Eerste klasse}}
{{Trenerzy piłkarscy Excelsioru Mouscron}}

{{SORTUJ:Stockman, Jacques}}
[[Kategoria:Reprezentanci Belgii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Belgijscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze RSC Anderlecht]]
[[Kategoria:Piłkarze RFC Liège]]
[[Kategoria:Piłkarze KSV Waregem]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Excelsior Mouscron]]
[[Kategoria:Królowie strzelców Eerste klasse]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1938]]
[[Kategoria:Zmarli w 2013]]

title: · Jacques Stockman

Data i miejsce urodzenia: 8 października 1938 · Ronse

Data i miejsce śmierci: 4 maja 2013 · Waregem

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

RFC Renaisien

Anderlecht · 236 · (142)

RFC Liège

KSV Waregem

Anderlecht · 10 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Belgia · 32 · (13)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Excelsior Mouscron

Excelsior Mouscron


text:
# Aleksiej Majłow
Aleksiej Pietrowicz Majłow, ros. Алексей Петрович Майлов (ur. 1909 w Saratowie, zm. 21 października 1933 we Lwowie) – rosyjski funkcjonariusz służb specjalnych ZSRR (INO NKWD).

## Życiorys
W 1926 r. wstąpił do komsomołu. W 1928 r. ukończył technikum przemysłowe, po czym pracował w Gostorgie w Saratowie.
Od 1931 r. był członkiem Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików). W tym samym roku został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Objął dowództwo plutonu piechoty w składzie Specjalnej Armii Dalekowschodniej. We wrześniu 1933 r. został zdemobilizowany, po czym znalazł pracę w Narkomacie Spraw Zagranicznych ZSRR. Wkrótce skierowano go do Lwowa w Polsce, w charakterze kuriera ochrony miejscowego konsulatu generalnego. Faktycznie był zakonspirowanym funkcjonariuszem wywiadu sowieckiego INO NKWD. 21 października tego roku został zastrzelony w gmachu konsulatu przez ukraińskiego działacza narodowego Mykołę Łemyka.

title: Aleksiej Majłow

wikitext:
[[Plik:Майлов А. П..jpg|185px|thumb|Aleksiej Majłow]]
'''Aleksiej Pietrowicz Majłow''', [[Język rosyjski|ros.]] Алексей Петрович Майлов (ur. [[1909]] w [[Saratów|Saratowie]], zm. [[21 października]] [[1933]] we [[Lwów|Lwowie]]) – [[Rosja|rosyjski]] funkcjonariusz służb specjalnych [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] ([[I Zarząd Główny KGB|INO]] [[NKWD]]).

== Życiorys ==
W 1926 r. wstąpił do [[komsomoł]]u. W 1928 r. ukończył technikum przemysłowe, po czym pracował w Gostorgie w Saratowie.

Od 1931 r. był członkiem [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików)]]. W tym samym roku został zmobilizowany do [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Objął dowództwo plutonu piechoty w składzie Specjalnej Armii Dalekowschodniej. We wrześniu 1933 r. został [[Demobilizacja|zdemobilizowany]], po czym znalazł pracę w Narkomacie Spraw Zagranicznych [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Wkrótce skierowano go do [[Lwów|Lwowa]] w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w charakterze kuriera ochrony miejscowego [[Urząd konsularny|konsulatu generalnego]]. Faktycznie był zakonspirowanym funkcjonariuszem wywiadu sowieckiego INO NKWD. 21 października tego roku został zastrzelony w gmachu konsulatu przez [[Ukraina|ukraińskiego]] działacza narodowego [[Mykoła Łemyk|Mykołę Łemyka]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://zik.ua/ua/news/2010/11/29/258918 Artykuł dotyczący napadu na sowiecki konsulat generalny we Lwowie 21 października 1933 r. (jęz. rosyjski)]
* [http://www.day.kiev.ua/ru/article/ukraina-incognita/den-otplaty Kolejny artykuł dotyczący napadu na sowiecki konsulat generalny we Lwowie 21 października 1933 r. (jęz. rosyjski)]

{{SORTUJ:Majłow, Aleksiej}}
[[Kategoria:Radzieccy dyplomaci w II RP]]
[[Kategoria:Politycy KPZR]]
[[Kategoria:Funkcjonariusze radzieckich służb specjalnych w Polsce]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Saratowie]]
[[Kategoria:Ofiary zamachów ukraińskich nacjonalistów w II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1909]]
[[Kategoria:Zmarli w 1933]]


text:
# Poziom lotu
Poziom lotu (ang. Flight level) – powierzchnia baryczna o określonym ciśnieniu oddzielona od innych takich powierzchni o określoną różnicę ciśnienia i odniesiona do specyficznej wartości ciśnienia zwanego ciśnieniem standardowym o wartości 1013,25 hPa (760 mm Hg).
Praktycznie poziom lotu określa się wydzielając korytarz powietrzny, czyli pas przestrzeni powietrznej o szerokości np. 10 km i wysokości 1000 stóp (około 300 m). Wysokość określaną jako poziom lotu podaje się powyżej wysokości bezwzględnej przejściowej, gdzie przy lotach według wskazań przyrządów IFR Warszawa wysokość bezwzględna przejściowa wynosi 6500 stóp, a transition level (poziom przejściowy) dla Warszawy to FL080, a lecąc z Warszawy do USA, wysokość przelotowa wynosi FL320 i więcej (9753 m).
Wartość poziomu lotu to wysokość mierzona w setkach stóp, np. FL380 odpowiada wysokości 38000 stóp i ma zastosowanie tak do lotów według przyrządów IFR, jak i do lotów z widocznością VFR (u których rzadko jednak stosuje się pojęcia FL ze względu na wykonywanie lotów na niskich wysokościach).

title: Poziom lotu

wikitext:
[[Plik:Flight levels.png|thumb|Poziom lotu]]
[[Plik:Altimeter.svg|thumb|left|[[wysokościomierz|Wysokościomierz barometryczny]]]]
'''Poziom lotu''' ([[język angielski|ang.]] ''Flight level'') – powierzchnia baryczna o określonym ciśnieniu oddzielona od innych takich powierzchni o określoną różnicę ciśnienia i odniesiona do specyficznej wartości ciśnienia zwanego [[Warunki standardowe|ciśnieniem standardowym]] o wartości 1013,25 hPa (760 mm Hg).

Praktycznie poziom lotu określa się wydzielając [[Droga lotnicza#Korytarz powietrzny|korytarz powietrzny]], czyli pas [[przestrzeń powietrzna|przestrzeni powietrznej]] o szerokości np. 10 km i wysokości 1000 stóp (około 300 m). Wysokość określaną jako poziom lotu podaje się powyżej [[wysokość przejściowa|wysokości bezwzględnej przejściowej]], gdzie przy lotach według wskazań przyrządów [[IFR]] Warszawa [[wysokość bezwzględna]] przejściowa wynosi 6500 stóp, a transition level (poziom przejściowy) dla Warszawy to FL080, a lecąc z Warszawy do USA, [[wysokość przelotowa]] wynosi FL320 i więcej (9753 m)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.lotnictwocywilne.republika.pl/atc.html | tytuł = Lotnictwo cywilne | opublikowany = lotnictwocywilne.republika.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20140228002044/http://www.lotnictwocywilne.republika.pl/atc.html | zarchiwizowano = 2014-02-28}}.</ref>.

Wartość poziomu lotu to wysokość mierzona w setkach [[stopa angielska|stóp]], np. FL380 odpowiada wysokości 38000 stóp i ma zastosowanie tak do lotów według przyrządów [[IFR]], jak i do lotów z widocznością [[VFR]] (u których rzadko jednak stosuje się pojęcia FL ze względu na wykonywanie lotów na niskich wysokościach).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Przelot nawigacyjny według przepisów VFR. W: Lech Szutowski, Jerzy Domicz: Podręcznik pilota samolotowego. Poznań: Avia-Test, 2008, s. 336, seria: Seria szkoleniowa Avia-Test. {{ISBN|978-83-902291-4-0}}.
* Procedury w lotach według wskazań przyrządów. W: Lech Szutowski, Jerzy Domicz: Podręcznik pilota samolotowego. Poznań: Avia-Test, 2008, s. 122, 159, seria: Seria szkoleniowa Avia-Test. {{ISBN|978-83-902291-4-0}}.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://pl-vacc.org/pol3/pilots.php?d=checklist&id=0000000018 | tytuł = Polish VACC | opublikowany = pl-vacc.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20140228235225/http://pl-vacc.org/pol3/pilots.php?d=checklist&id=0000000018 | zarchiwizowano = 2014-02-28}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ruch lotniczy]]
[[Kategoria:Parametry lotu]]


text:
# Billy Arce
Billy Vladimir Arce Mina (ur. 12 lipca 1998 w Esmeraldas) – ekwadorski piłkarz występujący na pozycji napastnika w ekwadorskim klubie LDU Quito. Wychowanek Independiente del Valle, w trakcie swojej kariery grał także w takich zespołach, jak Brighton & Hove Albion, Extremadura, Emelec oraz Barcelona SC.

title: Billy Arce

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Billy Arce
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Billy Vladimir Arce Mina
 |data urodzenia          = 12 lipca 1998
 |miejsce urodzenia       = [[Esmeraldas (Ekwador)|Esmeraldas]], [[Ekwador]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 177 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[LDU Quito]]<br>(wypożyczony z [[Brighton & Hove Albion F.C.|Brighton & Hove Albion]])
 |numer w klubie          = 11
 |kariera juniorska       =
! 2008–2012 ! La Paz
! 2012–2013 ! [[CS Emelec|Emelec]]
! 2013–2017 ! [[Independiente del Valle]]
 |kariera seniorska       =
! 2017–2018 ! [[Independiente del Valle]]                            ! 52 ! 18
! 2018–     ! [[Brighton & Hove Albion F.C.|Brighton & Hove Albion]] !  0 !  0
! 2018–2019 ! → [[Extremadura UD|Extremadura]] (wyp.)                !  3 !  0
! 2019      ! → [[CS Emelec|Emelec]] (wyp.)                          !  6 !  2
! 2019–2020 ! → [[Barcelona SC]] (wyp.)                              !  8 !  1
! 2020–     ! → [[LDU Quito]] (wyp.)                                 ! 41 !  3
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
 |data seniorzy           = 14 sierpnia 2021
 |data reprezentacja      = 14 sierpnia 2021
}}
'''Billy Vladimir Arce Mina''' (ur. [[12 lipca]] [[1998]] w [[Esmeraldas (Ekwador)|Esmeraldas]]) – [[ekwador]]ski [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a w ekwadorskim klubie [[LDU Quito]]. Wychowanek [[Independiente del Valle]], w trakcie swojej kariery grał także w takich zespołach, jak [[Brighton & Hove Albion F.C.|Brighton & Hove Albion]], [[Extremadura UD|Extremadura]], [[CS Emelec|Emelec]] oraz [[Barcelona SC]].

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=450237|nazwa=Billy Arce|data dostępu=2021-08-14}}
* {{soccerway|p|id=433263|nazwa=Billy Arce|data dostępu=2021-08-14}}
* {{soccerbase|114379}}

{{SORTUJ:Arce, Billy}}
[[Kategoria:Ekwadorscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Independiente del Valle]]
[[Kategoria:Piłkarze Brighton & Hove Albion F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Extremadury UD]]
[[Kategoria:Piłkarze CS Emelec]]
[[Kategoria:Piłkarze Barcelona SC]]
[[Kategoria:Piłkarze LDU Quito]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Esmeraldas (Ekwador)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1998]]

title: · Billy Arce

Pełne imię i nazwisko: Billy Vladimir Arce Mina

Data i miejsce urodzenia: 12 lipca 1998 · Esmeraldas, Ekwador

Klub: LDU Quito · (wypożyczony z Brighton & Hove Albion)

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

La Paz

Emelec

Independiente del Valle

title: Kariera seniorska

Independiente del Valle · 52 · (18)

Brighton & Hove Albion · 0 · (0)

→ Extremadura (wyp.) · 3 · (0)

→ Emelec (wyp.) · 6 · (2)

→ Barcelona SC (wyp.) · 8 · (1)

→ LDU Quito (wyp.) · 41 · (3)


text:
# Mimbridge
Mimbridge – wieś w Anglii, w hrabstwie Surrey, w dystrykcie Woking. Leży 37 km na południowy zachód od centrum Londynu.

title: Mimbridge

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Mimbridge
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Mimbridge
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Surrey]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Woking (borough)|Woking]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01483
 |kod pocztowy                 = GU24 8
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Surrey
 |współrzędne                  = 51°20′14″N 0°34′50″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Mimbridge''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Surrey]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Woking (borough)|Woking]]. Leży 37 km na południowy zachód od centrum [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SU9886660808|tytuł=Mimbridge na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Surrey]]

title: Mimbridge

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo: Surrey

Dystrykt: Woking


text:
# Schaffhouse-près-Seltz
Schaffhouse-près-Seltz – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Dolny Ren.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 359 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 80 osób/km² (wśród 903 gmin Alzacji Schaffhouse-près-Seltz plasuje się na 553. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 521.).

title: Schaffhouse-près-Seltz

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Schaffhouse-près-Seltz
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Schaffhouse-près-Seltz
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Schaffhouse-près-Seltz (67).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Dolny Ren]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Wissembourg|Wissembourg]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 67440
 |powierzchnia                    = 4,49 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 359
 |gęstość zaludnienia             = 80 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 67470
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Dolny Ren
 |współrzędne                     = 48°54′N 8°6′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Schaffhouse-près-Seltz''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Dolny Ren]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 359 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 80 osób/km² (wśród 903 gmin [[Alzacja|Alzacji]] Schaffhouse-près-Seltz plasuje się na 553. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 521.).

== Zobacz też ==
* [[Schaffhouse]]

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Wissembourg}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Dolny Ren]]

title: Schaffhouse-près-Seltz

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Dolny Ren

Okręg: Wissembourg

• gęstość: 80 os./km²


text:
# Wałdowo Szlacheckie (przystanek kolejowy)
Wałdowo Szlacheckie – przystanek kolejowy a dawniej stacja w Wałdowie Szlacheckim na linii kolejowej nr 207, w województwie kujawsko-pomorskim.

## Ruch pasażerski
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę |
| ---- | -------------------------- |
| 2017 | 20-49                      |
| 2022 | 50-99                      |

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Wałdowo Szlacheckie
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Ts_waldowo_along.jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = POL
 |miejscowość                = [[Wałdowo Szlacheckie]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = Adlig Waldau
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* Linia [[Linia kolejowa nr 207|207 Toruń Wschodni – Malbork]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Grudziądz (gmina wiejska)
 |współrzędne                = 53°23′15″N 18°43′21″E
 |commons                    = Category:Wałdowo Szlacheckie train station
 |www                        =
}}
'''Wałdowo Szlacheckie''' – przystanek kolejowy a dawniej stacja w [[Wałdowo Szlacheckie|Wałdowie Szlacheckim]] na [[linia kolejowa nr 207|linii kolejowej nr 207]], w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]].

== Ruch pasażerski ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana pasażerska na dobę
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 20-49
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 50-99
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|3663|Wałdowo Szlacheckie}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja       = Wałdowo Szlacheckie
|linia        = [[Linia kolejowa nr 207|207 Toruń Wschodni – Malbork]]
|kilometr     = 45,325
|poprzedni    = [[Gorzuchowo Chełmińskie]]
|poprzedni_km = 4,844
|następny     = [[Grudziądz Mniszek]]
|następny_km  = 5,512
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w gminie wiejskiej Grudziądz]]
[[Kategoria:Wałdowo Szlacheckie]]

title: Wałdowo Szlacheckie

Państwo: Polska

Miejscowość: Wałdowo Szlacheckie

Poprzednie nazwy: Adlig Waldau

Kasy: N


text:
# Linia wprowadzenia
Ten artykuł opisuje zagadnienie koszykarskie zgodne z normami FIBA.
Zasady w ligach NBA, NCAA lub innych mogą różnić się od tutaj przedstawionych.
Linia wprowadzenia – linia znajdująca się za linią autu na boisku koszykarskim, na wysokości 8,325 metra od linii autu końcowego, czyli na wysokości najwyższego punktu linii 6,75. W pewnych sytuacjach, drużyna musi wprowadzić piłkę z linii wprowadzenia, a nie z innego miejsca. Linie wprowadzenia są 2 (po 1 na każdej połowie boiska) i znajdują się zawsze po przeciwnej stronie boiska niż stolik sędziowski. Linia ta ma długość 15 centymetrów i szerokość 5 centymetrów.

title: Linia wprowadzenia

wikitext:
[[Plik:Boisko koszykowki FIBA 2010.svg|thumb|300px|Na czerwono zaznaczone linie wprowadzenia (cienka brązowa linia pokazuje, że linia wprowadzenia znajduje się na wysokości szczytu linii 6,75]]
{{FIBA}}
'''Linia wprowadzenia''' – linia znajdująca się za linią autu na [[boisko (koszykówka)|boisku]] [[koszykówka|koszykarskim]], na wysokości 8,325 metra od linii [[aut]]u końcowego, czyli na wysokości najwyższego punktu [[rzut za trzy punkty|linii 6,75]]. W pewnych sytuacjach, drużyna musi wprowadzić piłkę z linii wprowadzenia, a nie z innego miejsca. Linie wprowadzenia są 2 (po 1 na każdej połowie boiska) i znajdują się zawsze po przeciwnej stronie boiska niż [[stolik sędziowski]]. Linia ta ma długość 15 centymetrów i szerokość 5 centymetrów.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.referee.krakow.pl/public/docs/przepisy_gry_2012.pdf | tytuł = Oficjalne przepisy gry w koszykówkę FIBA 2012 | opublikowany = referee.krakow.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20130927052812/http://www.referee.krakow.pl/public/docs/przepisy_gry_2012.pdf | zarchiwizowano = 2013-09-27}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.fibaeurope.com/default.asp?coid=%7BA3F75D23-9A84-4407-BF8A-5A5DEAE1353E%7D&subimage=&do=download | tytuł = Official Basketball Rules - FIBA 2012 (Europe) | opublikowany = fibaeurope.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20150924165359/http://www.fibaeurope.com/default.asp?coid=%7BA3F75D23-9A84-4407-BF8A-5A5DEAE1353E%7D&subimage=&do=download | zarchiwizowano = 2015-09-24}}

{{Terminologia koszykarska FIBA}}

[[Kategoria:Terminologia w koszykówce]]


text:
# Hreljin (Słowenia)
Hreljin – wieś w Słowenii, w gminie Kočevje. W 2018 roku pozostawała niezamieszkana.

title: Hreljin (Słowenia)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hreljin
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Kočevje|Kočevje]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 0{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hreljin''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Kočevje|gminie Kočevje]]. W 2018 roku pozostawała niezamieszkana{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-26}}</ref>
}}

{{Gmina Kočevje}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Kočevje]]

title: Hreljin

Państwo: Słowenia

Gmina: Kočevje

Populacja (2018) · • liczba ludności: · 0


text:
# Modern Times Group
Modern Times Group (MTG) – szwedzkie przedsiębiorstwo funkcjonujące w branży rozrywkowej. Zostało założone w 1987 roku.
Z Modern Times Group związane są m.in. marki i firmy Kongregate, DreamHack i InnoGames.
W 2018 roku działalność MTG na rynku radiowo-telewizyjnym została wydzielona i włączona do odrębnego przedsiębiorstwa Nordic Entertainment Group (NENT Group). Portfolio NENT obejmuje m.in. platformy i marki Viasat, Viaplay i Viafree oraz szereg bezpłatnych kanałów telewizyjnych.

title: Modern Times Group

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Modern Times Group
 |nazwa oryginalna  =
 |logo              =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Szwecja
 |siedziba          =
 |adres             = [[Sztokholm]]
 |data założenia    = 1987
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               = https://www.mtg.com
}}
'''Modern Times Group''' (MTG) – [[Szwecja|szwedzkie]] przedsiębiorstwo funkcjonujące w branży rozrywkowej. Zostało założone w 1987 roku<ref name="MTG.com">{{Cytuj stronę |tytuł=About Modern Times Group |opublikowany=Modern Times Group |url=https://www.mtg.com/our-story/ |archiwum=https://archive.is/20201203143211/https://www.mtg.com/our-story/ |zarchiwizowano=2020-12-03 |data dostępu=2020-12-03 |język=en}}</ref>.

Z Modern Times Group związane są m.in. marki i firmy [[Kongregate]], [[DreamHack]] i [[InnoGames]]<ref name="MTG.com" />.

W 2018 roku działalność MTG na rynku radiowo-telewizyjnym została wydzielona i włączona do odrębnego przedsiębiorstwa [[Nordic Entertainment Group]] (NENT Group)<ref name="History">{{Cytuj stronę |tytuł=History |opublikowany=Nordic Entertainment Group |url=https://www.nentgroup.com/about/history |archiwum=https://archive.is/20201203142943/https://www.nentgroup.com/about/history |data dostępu=2020-12-03 |zarchiwizowano=2020-12-03 |język=en}}</ref>. Portfolio NENT obejmuje m.in. platformy i marki [[Viasat]], [[Viaplay]] i Viafree oraz szereg bezpłatnych kanałów telewizyjnych<ref name="broadbandtvnews.com">{{Cytuj stronę|tytuł=Nordic Entertainment Group launches new brand|data=2018-06-11|opublikowany=Broadband TV News|url=https://www.broadbandtvnews.com/2018/06/11/nordic-entertainment-group-launches-new-brand/|archiwum=https://archive.is/20201110143608/https://www.broadbandtvnews.com/2018/06/11/nordic-entertainment-group-launches-new-brand/|data dostępu=2020-11-10|zarchiwizowano=2020-11-10|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.mtg.com Oficjalna strona przedsiębiorstwa] {{Lang|en|sv}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Przedsiębiorstwa mediowe]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa międzynarodowe]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa branży rozrywkowej]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Sztokholmie]]

title: Modern Times Group

Państwo: Szwecja

Adres: Sztokholm

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Układ regulacji ciągłej
Układ regulacji ciągłej, układ ciągły, układ z czasem ciągłym – układ automatyki, którego wartość wyjściowa regulatora {\displaystyle u(t)} może przyjmować dowolną wartość z ciągłego przedziału (nieskończonego lub ograniczonego zakresem zmienności).
W teorii sterowania układy ciągłe stanowią podstawową klasę układów.

title: Układ regulacji ciągłej

wikitext:
'''Układ regulacji ciągłej''', '''układ ciągły''', '''układ z czasem ciągłym''' – [[Układ regulacji (automatyka)|układ automatyki]], którego wartość [[wejście-wyjście (automatyka)|wyjściowa]] [[regulator]]a <math>u(t)</math> może przyjmować dowolną wartość z ciągłego przedziału (nieskończonego lub ograniczonego zakresem [[zmienna (automatyka)|zmienności]]).

W [[teoria sterowania|teorii sterowania]] układy ciągłe stanowią podstawową klasę układów.

== Zobacz też ==
* [[układ dyskretny]]
* [[układ hybrydowy (automatyka)|układ hybrydowy]]

{{Teoria sterowania}}

[[Kategoria:Teoria sterowania]]


text:
# Bitwa pod Istmos
Bitwa pod Istmią (zwana też bitwą pod Koryntem) – starcie zbrojne na Przesmyku Korynckim (gr. przesmyk to istmos), które miało miejsce w roku 146 p.n.e. w trakcie wojny Rzymu z Achajami 148–146 p.n.e.
W starciu wzięło udział 25,5 tys. do 26,5 tys., a według innych źródeł do 14,6 tys. Rzymian oraz 12,5 tys., a według innych źródeł do 14,6 tys. wojsk Achajów, w których skład wchodzić miało 10 tys. wyzwolonych niewolników i tylko ok. 2 tys. żołnierzy lekkozbrojnych, 500 jazdy. Rzymianami dowodził Lucjusz Mummiusz a wojskami Achajów Diajos. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Rzymian. Po bitwie Korynt został zniszczony, z ziemi uczyniono własność publiczną, a mieszkańców sprzedano w niewolę.

title: Bitwa pod Istmos

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Bitwa pod Istmos
 |epoka        = starożytność
 |konflikt     = [[Wojna Rzymu z Achajami]] [[148 p.n.e.|148]]–[[146 p.n.e.]]
 |grafika      = Korinth Isthmus de.png
 |opis grafiki = Położenie: Przesmyk Koryncki (istmos)
 |czas         = [[146 p.n.e.]]
 |miejsce      = Isthmia, (rejon Koryntu)
 |terytorium   = [[Grecja]]
 |przyczyna    =
 |wynik        = zwycięstwo Rzymian
 |strona1      = Rzymianie
 |strona2      = Achajowie
 |dowódca1     = Lucjusz Mummiusz
 |dowódca2     = Diaos
 |siły1        = 25 500
 |siły2        = 14 600
 |straty1      = nieznane
 |straty2      = nieznane
 |kod mapy     = Grecja
 |współrzędne  =
 |commons      =
}}
'''Bitwa pod [[Istmia|Istmią]]''' (zwana też bitwą pod [[Korynt]]em)<ref>W historiografii greckiej powszechnie przyjęto nazwę ''μάχη της Λευκόπετρας'' - bitwa koło Lefkoptery (miejsce geograficzne, w pobliżu Istmii)</ref> – starcie zbrojne na Przesmyku Korynckim ([[gr.]] przesmyk to ''istmos''), które miało miejsce w roku [[146 p.n.e.]] w trakcie [[wojna Rzymu z Achajami|wojny Rzymu z Achajami]] [[148 p.n.e.|148]]–[[146 p.n.e.]]

W starciu wzięło udział 25,5 tys.<ref name=autonazwa1>Rubicon, Tom Holland, 2003</ref> do 26,5 tys.,<ref>Zeszyty historyczne: Πόλεμος & Ιστορία, τεύχος 128, Ιούνιος 2009 - Rzymianie dysponować mieli 23 tys. piechoty i 3,5 tys. jazdy.</ref> a według innych źródeł do 14,6 tys.<ref name=autonazwa1 /> Rzymian oraz 12,5 tys.,<ref name=autonazwa2>Zeszyty historyczne: Πόλεμος & Ιστορία, τεύχος 128, Ιούνιος 2009</ref> a według innych źródeł do 14,6 tys.<ref name=autonazwa1 /> wojsk Achajów, w których skład wchodzić miało 10 tys. wyzwolonych niewolników i tylko ok. 2 tys. żołnierzy lekkozbrojnych, 500 jazdy<ref name=autonazwa2 />. Rzymianami dowodził [[Lucjusz Mummiusz Achajski|Lucjusz Mummiusz]] a wojskami Achajów [[Diajos]]. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Rzymian. Po bitwie [[Korynt]] został zniszczony, z ziemi uczyniono własność publiczną, a mieszkańców sprzedano w niewolę.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Rubicon, Tom Holland, 2003
* Zeszyty historyczne "Wojna i Historia" ''([[gr.]]: Πόλεμος & Ιστορία),'' [http://www.defencenet.gr/defence/images/banners/contents/PO_09.06.03_cont.pdf zeszyt 128], czerwiec 2009, Dom Wydawniczy DEFENCENET MON. ΕΠΕ, Ateny.

[[Kategoria:Bitwy starożytnego Rzymu|Istmos]]
[[Kategoria:Bitwy w II wieku p.n.e.|Istmos]]
[[Kategoria:Bitwy Związku Achajskiego|Istmos]]
[[Kategoria:Korynt]]

title: Bitwa pod Istmos

Miejsce: Isthmia, (rejon Koryntu)

Terytorium: Grecja

Wynik: zwycięstwo Rzymian

title: Strony konfliktu

Rzymianie: Achajowie

title: Dowódcy

Lucjusz Mummiusz: Diaos

title: Siły

title: Straty

nieznane: nieznane


text:
# Piotr Paliński
Piotr Paliński (ur. 17 sierpnia 1853 w Fordonie – obecnie dzielnica Bydgoszczy, zm. 26 lutego 1950 w Wągrowcu) – nauczyciel, redaktor, dziennikarz, pisarz, publicysta, krajoznawca, działacz narodowy, regionalista. Pseudonimy i kryptonimy: Janek znad Wisły, Ojciec Bogumił, Bogumił Tłomaczyński, Bogumił Znajomy, Gaweł Wrazinos.

## Życiorys
1870-1873 uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Kcyni, następnie był nauczycielem w szkole w Barcinie. W 1877 roku przeniesiony do szkoły katolickiej w Linowcu. W 1878 uzyskał nominacje nauczyciela stałego, od 1883 uczył w Strzelinie. W latach 1874–1883 publikował w "Gazecie Górnośląskiej", w następnych latach także w "Gońcu Wielkopolskim", "Oświacie", "Warcie", "Niedzieli". W 1887 założył w Strzelinie pismo "Nadgoplanin"; w ramach tytułu pojawiały się dodatki: "Matka Chrześcijańska" oraz "Nasza Gazetka" (dla dzieci). W swoich publikacjach zachęcał do czytania i pisania po polsku. W 1889 został przeniesiony do szkoły w Rupienicy, gdzie publikował w "Straży Polskiej". W 1892 założył Stowarzyszenie Katolickich Nauczycieli Wielkiego Księstwa Poznańskiego z siedzibą w Bydgoszczy, od 1893 do 1895 był jego prezesem. W 1895 Palińskiemu wytoczono proces za przetłumaczenie z języka niemieckiego powieści "Diabeł w szkole" (J. E. K. Bischoff). Paliński złożył dymisję z funkcji prezesa Stowarzyszenia, nie chcąc narażać organizacji, zwłaszcza, że we wstępie książki znajdowały się krytyczne uwagi wobec pruskiego systemu szkolnego. Wyrok sądowy pozbawił go praw wykonywania zawodu nauczyciela. Paliński w swoim życiu 25 razy stawał przed sądem, zarzuty dotyczyły głównie jego działalności publicystycznej.
Pracował jako redaktor "Gazety Bydgoskiej", od 1900 roku redagował "Pałuczanina". W latach 1900–1904 w Gnieźnie współpracował z pismem "Lech". W Gnieźnie dał się poznać jako działacz narodowy. Następnie przeniósł się do Gdańska, gdzie w latach 1904-1905 objął redakcję "Gazety Gdańskiej". Za "przestępstwa prasowe" został osadzony w gdańskim więzieniu. Również tutaj prowadził działalność patriotyczno-narodową. W 1906 został p.o. redaktora "Dziennika Berlińskiego".
W 1906 wyemigrował z rodziną do Westfalii, gdzie do 1908 pracował w Zjednoczeniu Zawodowym Polskim w Bochum. W Westfalii brał czynny udział w stowarzyszeniach polonijnych. Kierował towarzystwem śpiewaczym, był prezesem "Świętojózafacia". Współpracował z pismami: "Śmiech", "Zgoda", "Osa", "Goniec". Rozpoczął pracę nad encyklopedią "Wiedza ludzka", której wydawanie zostało wstrzymane po drugim zeszycie. W końcu władze pruskie uznały działalność Palińskiego na terenie Westfalii za niebezpieczną i zmusiły go do opuszczenia Bochum, jednocześnie nie wydając zgody na osiedlenie się w granicach cesarstwa. Po wydaleniu go z Bochum przeniósł się do Holandii (1911-1919), gdzie pracował m.in. jako kierownik polskiego oddziału firmy ogrodniczej. Tutaj opublikował tekst na temat roślin, który został zauważony m.in. przez Henryka Sienkiewicza. W Holandii związał się z organizacjami chrześcijańskimi oraz polonijnymi. W czasie I wojny światowej prowadził nauczanie i pomógł założyć Ognisko Polskie w Rotterdamie. Kronikę wojenną opisał w 19 tomach, które przekazał do Archiwum Ministerstwa Spraw Wojskowych.
W 1919 roku objął stanowisko profesora w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Koźminie, wykładał także w towarzystwach oświatowych. W 1922 roku został przeniesiony do Rawicza, gdzie redagował "Dziennik Rawicki", był także radcą miejskim, założył tamtejszy chór. Na emeryturę przeszedł w 1928 roku i przeniósł się do Wągrowca. W Wągrowcu między 1928 a 1933 był prezesem Stronnictwa Narodowego, z ramienia którego bez skutku kandydował do Senatu. W 1933 obdarzony został tytułem honorowego prezesa Stronnictwa. Współpracował z "Gazetą Wągrowiecką", "Piastem".
Okupację spędził na terenie Wągrowca. Pod koniec życia popadł w trudną sytuację materialną. Zmarł w 1950 roku w Wągrowcu, gdzie został pochowany na cmentarzu komunalnym (sektor III, rząd 5).
Swoją działalność Piotr Paliński prowadził w czasie najostrzejszej kampanii Kulturkampfu. Spędził 8 miesięcy w więzieniach oraz był wielokrotnie zwalniany z zajmowanego w danym czasie stanowiska oraz pozbawiany możliwości podjęcia innej pracy w zawodzie.
Uhonorowany został licznymi odznaczeniami i nagrodami, m.in.: Krzyżem Niepodległości oraz orderem Polonia Restituta, Medalem Towarzystwa Powstańców i Wojaków, Medalem Rodła. Jego imię nosi jedna z ulic Wągrowca oraz tamtejsza Biblioteka Pedagogiczna. Również w Bydgoszczy istnieje ulica Palińskiego. Na domu w którym mieszkał w latach 1928-1950 (Wągrowiec, ul. Opacka 3) wmurowano pamiątkową tablicę.
Na temat Piotra Palińskiego powstały książki i artykuły, między innymi publikacja Marii Baar ("Piotr Paliński. Nauczyciel, redaktor, pisarz", Poznań 2006). 27 lutego 2020 roku w 70. rocznicę śmierci Palińskiego, w Bibliotece Pedagogicznej w Wągrowcu pokazano specjalną wystawę dokumentującą jego życie i pracę.

## Wybrane publikacje
– "Kosynierzy" (Poznań 1896),
– "Prawidła przyzwoitości dla kochanych dziateczek" (Strzelno 1888),
– "Estetyka popularna, czyli prawidła grzeczności i przyzwoitości dla wszystkich stanów, a mianowicie dla kochanego ludu polskiego" (Poznań 1897),
– "Wiec obywateli Polaków-Katolików w Gnieźnie 23 września 1900 roku",
– Tłumaczenie libretta do oratorium J. G. Mettenleitera "Ostatnie siedem słów Chrystusa z krzyża" (Gniezno 1903),
– "Liturgia katolicka, czyli wykład Świąt, obrzędów i zwyczajów naszego kościoła" (Grudziądz 1903),
– "Gdańsk i jego starożytności" (Gdańsk 1904),
– "Pielgrzym z Przementu" (1907),
– sztuka teatralna "Pasja święta, czyli gorzka męka Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego chwalebne Zmartwychwstanie" (Oberhausen 1907),
– "Pamiątka złotego jubileuszu literackiego nestora polskich literatów Józefa Chociszewskiego w Gnieźnie (Herne 1910),
– encyklopedia "Wiedza ludzka, encyklopedia ludowa" 2 zeszyty (Bochum 1907),
– "Pius X Jego życiorys" (Nadrenia 1908),
– "Pamiątka Złotego Jubileuszu kapłańskiego Ojca św. Piusa X ofiarowana kochanemu ludowi polskiemu" (Bochum 1908),
– "Osa" pismo satyryczno-humorystyczne, (Westfalia 1910),
– "Kultura holenderskich roślin kwiatowych" (Hillegom-Haarlem 1913),
– "Powiat żniński" (1930),
– "Powiat wągrowiecki" (Wągrowiec 1932),
– "Przewodnik po polskim wybrzeżu Bałtyku i po ziemi kaszubskiej" (Gdynia 1934),
– "Dzieje miast wielkopolskich",
– "Z przeszłości dziewiętnastu wielkopolskich miasteczek zamienionych na gminy wiejskie Roku Pańskiego 1934",
– monografia ziemi rawickiej,
– przewodniki po Wielkopolsce, Pomorzu, Pałukach i Kaszubach,
– liczne powieści, rozprawy i artykuły, także przemówienia, prelekcje, wykłady i sztuki teatralne (nie zachowały się),
– Paliński napisał ponad 40 książek i niezliczone ilości artykułów.

## Rodzina
Piotr Paliński był trzykrotnie żonaty; Jadwiga z Janiszewskich (1874 do jej śmierci w 1882), Stanisława z Miodowiczów (1883 do jej śmierci w 1895), Witosława z Pechów (1900, zmarła w 1956 roku). Z pierwszego małżeństwa z piątki dzieci, które zmarły młodo, wychowała się córka Pelagia. Z drugiego małżeństwa z piątki dzieci wychowały się dwie córki: Julia i Anna. Trzecie małżeństwo Palińskiego było bezdzietne.

title: Piotr Paliński

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Piotr Paliński
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             = Janek znad Wisły, Ojciec Bogumił, Bogumił Tłomaczyński, Bogumił Znajomy, Gaweł Wrazinos
 |grafika               = Piotr Paliński.jpg
 |opis grafiki          = Piotr Paliński podczas pobytu w Holandii
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[17 sierpnia]] [[1853]]
 |miejsce urodzenia     = [[Fordon (dzielnica Bydgoszczy)|Fordon]]
 |data śmierci          = [[26 lutego]] [[1950]]
 |miejsce śmierci       = [[Wągrowiec]]
 |narodowość            = [[Polacy|polska]]
 |język                 = polski
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[literatura]], [[publicystyka]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|KN|KN}} {{order|OOP|KK}} {{order|MR}}
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Piotr Paliński
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Piotr Paliński''' (ur. 17 sierpnia 1853 w [[Fordon (dzielnica Bydgoszczy)|Fordonie]] – obecnie dzielnica [[Bydgoszcz]]y, zm. 26 lutego 1950 w [[Wągrowiec|Wągrowcu]]) – [[nauczyciel]], redaktor, dziennikarz, pisarz, publicysta, krajoznawca, działacz narodowy, regionalista. Pseudonimy i kryptonimy: Janek znad Wisły, Ojciec Bogumił, Bogumił Tłomaczyński, Bogumił Znajomy, Gaweł Wrazinos<ref name="autonazwa1">{{Cytuj |autor = nina.gov.pl |tytuł = Piotr Paliński |data = |data dostępu = 2020-02-01 |opublikowany = www.ipsb.nina.gov.pl |url = https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/piotr-palinski-1853-1950-nauczyciel-redaktor-katolicki-pisarz-ludowy |język = pl}}</ref>.

== Życiorys ==
1870-1873 uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w [[Kcynia|Kcyni]], następnie był nauczycielem w szkole w [[Barcin]]ie. W 1877 roku przeniesiony do szkoły katolickiej w Linowcu. W 1878 uzyskał nominacje nauczyciela stałego, od 1883 uczył w Strzelinie. W latach 1874–1883 publikował w "Gazecie Górnośląskiej", w następnych latach także w "Gońcu Wielkopolskim", "Oświacie", "Warcie", "Niedzieli". W 1887 założył w Strzelinie pismo "Nadgoplanin"; w ramach tytułu pojawiały się dodatki: "Matka Chrześcijańska" oraz "Nasza Gazetka" (dla dzieci). W swoich publikacjach zachęcał do czytania i pisania po polsku. W 1889 został przeniesiony do szkoły w Rupienicy, gdzie publikował w "Straży Polskiej". W 1892 założył Stowarzyszenie Katolickich Nauczycieli Wielkiego Księstwa Poznańskiego z siedzibą w Bydgoszczy<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = ''Wielkopolski słownik biograficzny '' |data = 1981 |wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Historyczne Oddział w Poznaniu}}</ref>, od 1893 do 1895 był jego prezesem. W 1895 Palińskiemu wytoczono proces za przetłumaczenie z języka niemieckiego powieści "Diabeł w szkole" (J. E. K. [[Joseph Eduard Konrad Bischoff|Bischoff]]). Paliński złożył dymisję z funkcji prezesa Stowarzyszenia, nie chcąc narażać organizacji, zwłaszcza, że we wstępie książki znajdowały się krytyczne uwagi wobec pruskiego systemu szkolnego<ref name="autonazwa1" />. Wyrok sądowy pozbawił go praw wykonywania zawodu nauczyciela. Paliński w swoim życiu 25 razy stawał przed sądem, zarzuty dotyczyły głównie jego działalności publicystycznej.

Pracował jako redaktor "Gazety Bydgoskiej", od 1900 roku redagował "Pałuczanina". W latach 1900–1904 w [[Gniezno|Gnieźnie]] współpracował z pismem "Lech". W Gnieźnie dał się poznać jako działacz narodowy. Następnie przeniósł się do [[Gdańsk]]a, gdzie w latach 1904-1905 objął redakcję "Gazety Gdańskiej". Za "przestępstwa prasowe" został osadzony w gdańskim więzieniu<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Maria Baar |tytuł = Piotr Paliński. Nauczyciel, redaktor, pisarz |data = 2006 |isbn = 83-924541-0-3}}</ref>. Również tutaj prowadził działalność patriotyczno-narodową. W 1906 został p.o. redaktora "Dziennika Berlińskiego".

W 1906 wyemigrował z rodziną do [[Westfalia|Westfalii]], gdzie do 1908 pracował w Zjednoczeniu Zawodowym Polskim w [[Bochum]]. W Westfalii brał czynny udział w stowarzyszeniach polonijnych. Kierował towarzystwem śpiewaczym, był prezesem "Świętojózafacia". Współpracował z pismami: "Śmiech", "Zgoda", "Osa", "Goniec". Rozpoczął pracę nad encyklopedią "Wiedza ludzka", której wydawanie zostało wstrzymane po drugim zeszycie. W końcu władze pruskie uznały działalność Palińskiego na terenie Westfalii za niebezpieczną i zmusiły go do opuszczenia Bochum, jednocześnie nie wydając zgody na osiedlenie się w granicach cesarstwa. Po wydaleniu go z Bochum przeniósł się do [[Holandia|Holandii]] (1911-1919), gdzie pracował m.in. jako kierownik polskiego oddziału firmy ogrodniczej. Tutaj opublikował tekst na temat roślin, który został zauważony m.in. przez [[Henryk Sienkiewicz|Henryka Sienkiewicza]]. W Holandii związał się z organizacjami chrześcijańskimi oraz polonijnymi. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] prowadził nauczanie i pomógł założyć Ognisko Polskie w [[Rotterdam]]ie. Kronikę wojenną opisał w 19 tomach, które przekazał do Archiwum Ministerstwa Spraw Wojskowych.

W 1919 roku objął stanowisko profesora w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w [[Koźmin Wielkopolski|Koźminie]], wykładał także w towarzystwach oświatowych. W 1922 roku został przeniesiony do [[Rawicz]]a, gdzie redagował "Dziennik Rawicki", był także radcą miejskim, założył tamtejszy chór. Na emeryturę przeszedł w 1928 roku i przeniósł się do [[Wągrowiec|Wągrowca]]. W Wągrowcu między 1928 a 1933 był prezesem Stronnictwa Narodowego<ref>{{Cytuj |autor = Gustawa Patro |tytuł = Miasto Wągrowiec 1381-2006 |data = 2006 |data dostępu = 2020-04-26 |isbn = 9788392111419 |miejsce = Wągrowiec |wydawca = nakł. autora |oclc = 750009726}}</ref>, z ramienia którego bez skutku kandydował do Senatu. W 1933 obdarzony został tytułem honorowego prezesa Stronnictwa. Współpracował z "Gazetą Wągrowiecką", "Piastem".

Okupację spędził na terenie Wągrowca. Pod koniec życia popadł w trudną sytuację materialną. Zmarł w 1950 roku w Wągrowcu, gdzie został pochowany na cmentarzu komunalnym (sektor III, rząd 5).

Swoją działalność Piotr Paliński prowadził w czasie najostrzejszej kampanii [[Kulturkampf]]u<ref name="autonazwa2">{{Cytuj |tytuł = Wyborcza.pl |data dostępu = 2018-02-18 |opublikowany = poznan.wyborcza.pl |url = http://poznan.wyborcza.pl/poznan/1,36001,1617775.html}}</ref>. Spędził 8 miesięcy w więzieniach oraz był wielokrotnie zwalniany z zajmowanego w danym czasie stanowiska oraz pozbawiany możliwości podjęcia innej pracy w zawodzie.

Uhonorowany został licznymi odznaczeniami i nagrodami, m.in.: [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyżem Niepodległości]] oraz [[Order Odrodzenia Polski|orderem Polonia Restituta]], Medalem Towarzystwa Powstańców i Wojaków, [[Medal Rodła|Medalem Rodła]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wągrowiec – Dom i tablica pamięci Piotra Palińskiego . Atrakcje turystyczne Wągrowca. Ciekawe miejsca Wągrowca |data dostępu = 2018-02-18 |opublikowany = www.polskaniezwykla.pl |url = http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/37231,wagrowiec-dom-i-tablica-pamieci-piotra-palinskiego-.html}}</ref>. Jego imię nosi jedna z ulic Wągrowca oraz tamtejsza Biblioteka Pedagogiczna. Również w Bydgoszczy istnieje ulica Palińskiego. Na domu w którym mieszkał w latach 1928-1950 (Wągrowiec, ul. Opacka 3) wmurowano pamiątkową tablicę<ref>{{Cytuj |tytuł = Wągrowiec – Dom i tablica pamięci Piotra Palińskiego. Atrakcje turystyczne Wągrowca. Ciekawe miejsca Wągrowca |data dostępu = 2018-02-18 |opublikowany = www.polskaniezwykla.pl |url = http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/37231,wagrowiec-dom-i-tablica-pamieci-piotra-palinskiego-.html}}</ref>.

Na temat Piotra Palińskiego powstały książki i artykuły, między innymi publikacja [[Maria Baar|Marii Baar]] ("Piotr Paliński. Nauczyciel, redaktor, pisarz", Poznań 2006)<ref>{{Cytuj |tytuł = Patron {{!}} Biblioteka Pedagogiczna w Pile |data dostępu = 2018-02-18 |opublikowany = wagrowiec.cdnpila.kylos.pl |url = http://wagrowiec.cdnpila.kylos.pl/category/patron/ |język = pl-PL}}</ref>. 27 lutego 2020 roku w 70. rocznicę śmierci Palińskiego, w Bibliotece Pedagogicznej w Wągrowcu pokazano specjalną wystawę dokumentującą jego życie i pracę<ref>{{Cytuj |tytuł = Otwarcie wystawy o Piotrze Palińskim {{!}} |data dostępu = 2020-03-08 |opublikowany = wagrowiec.cdnpila.kylos.pl |url = http://wagrowiec.cdnpila.kylos.pl/otwarcie-wystawy-o-piotrze-palinskim/}}</ref>.

== Wybrane publikacje ==
– "Kosynierzy" (Poznań 1896),

– "Prawidła przyzwoitości dla kochanych dziateczek" (Strzelno 1888),

– "Estetyka popularna, czyli prawidła grzeczności i przyzwoitości dla wszystkich stanów, a mianowicie dla kochanego ludu polskiego" (Poznań 1897),

– "Wiec obywateli Polaków-Katolików w Gnieźnie 23 września 1900 roku",

– Tłumaczenie libretta do oratorium J. G. Mettenleitera "Ostatnie siedem słów Chrystusa z krzyża" (Gniezno 1903),

– "Liturgia katolicka, czyli wykład Świąt, obrzędów i zwyczajów naszego kościoła" (Grudziądz 1903),

– "Gdańsk i jego starożytności" (Gdańsk 1904),

– "Pielgrzym z Przementu" (1907),

– sztuka teatralna "Pasja święta, czyli gorzka męka Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego chwalebne Zmartwychwstanie" (Oberhausen 1907),

– "Pamiątka złotego jubileuszu literackiego nestora polskich literatów Józefa Chociszewskiego w Gnieźnie (Herne 1910),

– encyklopedia "Wiedza ludzka, encyklopedia ludowa" 2 zeszyty (Bochum 1907),

– "Pius X Jego życiorys" (Nadrenia 1908),

– "Pamiątka Złotego Jubileuszu kapłańskiego Ojca św. Piusa X ofiarowana kochanemu ludowi polskiemu" (Bochum 1908),

– "Osa" pismo satyryczno-humorystyczne, (Westfalia 1910),

– "Kultura holenderskich roślin kwiatowych" (Hillegom-Haarlem 1913),

– "Powiat żniński" (1930),

– "Powiat wągrowiecki" (Wągrowiec 1932),

– "Przewodnik po polskim wybrzeżu Bałtyku i po ziemi kaszubskiej" (Gdynia 1934),

– "Dzieje miast wielkopolskich",

– "Z przeszłości dziewiętnastu wielkopolskich miasteczek zamienionych na gminy wiejskie Roku Pańskiego 1934",

– monografia ziemi rawickiej,

– przewodniki po Wielkopolsce, Pomorzu, Pałukach i Kaszubach<ref name="autonazwa2" />,

– liczne powieści, rozprawy i artykuły, także przemówienia, prelekcje, wykłady i sztuki teatralne (nie zachowały się),

– Paliński napisał ponad 40 książek i niezliczone ilości artykułów<ref name=":0" />.

== Rodzina ==
Piotr Paliński był trzykrotnie żonaty; Jadwiga z Janiszewskich (1874 do jej śmierci w 1882), Stanisława z Miodowiczów (1883 do jej śmierci w 1895), Witosława z Pechów (1900, zmarła w 1956 roku). Z pierwszego małżeństwa z piątki dzieci, które zmarły młodo, wychowała się córka Pelagia. Z drugiego małżeństwa z piątki dzieci wychowały się dwie córki: Julia i Anna. Trzecie małżeństwo Palińskiego było bezdzietne<ref name="autonazwa1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Paliński, Piotr}}
[[Kategoria:Ludzie związani z Wągrowcem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Rawiczem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z zaborem pruskim]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Rodła]]
[[Kategoria:Polacy w Niemczech 1795–1918]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1853]]
[[Kategoria:Zmarli w 1950]]
[[Kategoria:Polscy pisarze]]
[[Kategoria:Polscy publicyści]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele]]

title: Piotr PalińskiJanek znad Wisły, Ojciec Bogumił, Bogumił Tłomaczyński, Bogumił Znajomy, Gaweł Wrazinos

Data i miejsce urodzenia: 17 sierpnia 1853 · Fordon

Data i miejsce śmierci: 26 lutego 1950 · Wągrowiec

Narodowość: polska

Język: polski

Dziedzina sztuki: literatura, publicystyka


text:
# Paranapanema (São Paulo)
Paranapanema – miasto i gmina w Brazylii, w stanie São Paulo. Znajduje się w mezoregionie Bauru i mikroregionie Avaré.

title: Paranapanema (São Paulo)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Paranapanema
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Paranapanema
 |państwo                      = BR-SP
 |data założenia               = 1859
 |powierzchnia                 = 1.019,84<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/geociencias/cartografia/default_territ_area.shtm Área territorial oficial]</ref>
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 17 810<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_sao_paulo.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 17,46
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 23°23′20″S 48°43′22″W
 |commons                      = Category:Paranapanema
 |www                          = http://www.paranapanema.sp.gov.br/
}}
'''Paranapanema''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[São Paulo (stan)|São Paulo]]. Znajduje się w [[Mezoregion Bauru|mezoregionie Bauru]] i [[Mikroregion Avaré|mikroregionie Avaré]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie São Paulo]]

title: Paranapanema

Herb: Flaga

Państwo: Brazylia

Stan: São Paulo


text:
# Twierdzenie Schaudera-Tichonowa
Twierdzenie Schaudera-Tichonowa – twierdzenie mówiące, że każdy zwarty, wypukły i niepusty podzbiór lokalnie wypukłej przestrzeni liniowo-topologicznej ma własność punktu stałego. Dowód tego twierdzenia można przeprowadzić w oparciu o twierdzenie Brouwera o punkcie stałym.

title: Twierdzenie Schaudera-Tichonowa

wikitext:
'''Twierdzenie Schaudera-Tichonowa''' – twierdzenie mówiące, że każdy [[zbiór zwarty|zwarty]], [[zbiór wypukły|wypukły]] i [[zbiór pusty|niepusty]] podzbiór lokalnie wypukłej [[przestrzeń liniowo-topologiczna|przestrzeni liniowo-topologicznej]] ma [[własność punktu stałego]]. Dowód tego twierdzenia można przeprowadzić w oparciu o [[twierdzenie Brouwera o punkcie stałym]].

== Bibliografia ==
* F. F. Bonsall, ''Lectures on some fixed point theorems of functional analysis'', Bombay 1962
* [[Juliusz Schauder|J. Schauder]], ''[http://matwbn.icm.edu.pl/ksiazki/sm/sm2/sm2114.pdf Der Fixpunktsatz in Funktionalräumen]'', ''Studia Math.'' '''2''' (1930), 171–180
* R. Cauty, ''[http://journals.impan.pl/cgi-bin/doi?fm170-3-2 Solution du problème de point fixe de Schauder]'', ''[[Fundamenta Mathematicae|Fund. Math.]]'' '''170''' (2001), 231-246.
* {{Cytuj |autor = David Gilbarg |tytuł = Elliptic Partial Differential Equations of Second Order |data = 2001 |isbn = 3-540-41160-7 |wydanie = 2nd ed., rev. 3rd print |inni = [[N. Trudinger|Neil S. Trudinger]]; |miejsce = Berlin |wydawca = Springer |oclc = 45270368}}
* [[Walter Rudin]], ''Analiza funkcjonalna'', PWN, 2005.
* A. Tychonoff, ''Ein Fixpunktsatz'', Mathematische Annalen 111 (1935), 767–776.
* E. Zeidler, ''Nonlinear Functional Analysis and its Applications, ''I'' – Fixed-Point Theorems''.

[[Kategoria:Przestrzenie liniowo-topologiczne]]
[[Kategoria:Twierdzenia o punkcie stałym|Schaudera-Tichonowa]]
[[Kategoria:Twierdzenia – analiza funkcjonalna|Schaudera-Tichonowa]]


text:
# Shigeru Nakahara
Shigeru Nakahara (jap. 中原 茂 Nakahara Shigeru; ur. 22 stycznia 1961) – japoński seiyū i aktor dubbingowy. Jest znany m.in. z roli Trowy Bartona z serialu anime Gundam Wing. Jest byłym mężem aktorki głosowej Satomi Kōrogi, z którą ma jedno dziecko.

## Wybrana filmografia
- Shin Kidōsenki Gundam Wing: Trowa Barton
- Chōjū Kishin Dancouga: Masato Shikibu
- Dragon Ball Z, Dragon Ball GT: Cyborg #17
- Uchū no kishi Tekkaman Blade: Levin
- Aura Battler Dunbine: Shō Zama
- Yūsha Keisatsu J-Decker: Kagerō
- Aoki Densetsu Shoot!: Matsushita Hiroshi

title: Shigeru Nakahara

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Shigeru Nakahara
 |imię i nazwisko org       = {{k|ja|中原 茂}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[22 stycznia]] [[1961]]
 |miejsce urodzenia         = [[Prefektura Kanagawa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[seiyū]], aktor [[dubbing]]owy
 |współmałżonek             = [[Satomi Kōrogi]] (jedno dziecko)
 |lata aktywności           = od 1982
 |zespół artystyczny        = Beat-One
 |odznaczenia               =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
{{nihongo|'''Shigeru Nakahara'''|中原 茂|Nakahara Shigeru|ur. [[22 stycznia]] [[1961]]}} – [[Japonia|japoński]] [[seiyū]] i aktor dubbingowy. Jest znany m.in. z roli Trowy Bartona z serialu [[anime]] ''[[Gundam Wing]]''. Jest byłym mężem aktorki głosowej [[Satomi Kōrogi]], z którą ma jedno dziecko.

== Wybrana filmografia ==
* ''[[Shin Kidōsenki Gundam Wing]]'': Trowa Barton
* ''[[Chōjū Kishin Dancouga]]'': Masato Shikibu
* ''[[Dragon Ball Z]]'', ''[[Dragon Ball GT]]'': Cyborg #17
* ''[[Uchū no kishi Tekkaman Blade]]'': Levin
* ''[[Aura Battler Dunbine]]'': Shō Zama
* ''[[Yūsha Keisatsu J-Decker]]'': Kagerō
* ''[[Piłka w grze|Aoki Densetsu Shoot!]]'': Matsushita Hiroshi

== Bibliografia ==
* {{IMDb|osoba|0619999|Shigeru Nakahara}}
* {{Filmweb|osoba|118157|Shigeru Nakahara}}
* [https://www.behindthevoiceactors.com/Shigeru-Nakahara/ Shigeru Nakahara] w bazie Behind The Voice Actors {{lang|en}}
* [https://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=868 Shigeru Nakahara] w serwisie [[Anime News Network]] {{lang|en}}
* [https://myanimelist.net/people/445/Shigeru_Nakahara Shigeru Nakahara] w serwisie [[MyAnimeList]] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Nakahara, Shigeru}}
[[Kategoria:Seiyū]]
[[Kategoria:Japońscy aktorzy dubbingowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1961]]

title: Shigeru Nakahara中原 茂

Data i miejsce urodzenia: 22 stycznia 1961 · Prefektura Kanagawa

Zawód: seiyū, aktor dubbingowy

Współmałżonek: Satomi Kōrogi (jedno dziecko)


text:
# Maardu (wieś)
Maardu – wieś w Estonii, w prowincji Harju, w gminie Jõelähtme.

title: Maardu (wieś)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w gminie Jõelähtme|[[Maardu]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Maardu
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Maardu
 |państwo                      = Estonia
 |1. jednostka administracyjna = [[Harjumaa]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Jõelähtme]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 115
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 59°25′55″N 25°1′1″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
[[Plik:Maardu mõisa peahoone1.jpg|mały|]]

'''Maardu''' – wieś w [[Estonia|Estonii]], w [[Prowincja Harju|prowincji Harju]], w [[Gmina Jõelähtme|gminie Jõelähtme]].

{{Gmina Jõelähtme}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Jõelähtme]]

title: Maardu

Państwo: Estonia

Prowincja: Harjumaa

Gmina: Jõelähtme


text:
# Jorvan Vieira
Jorvan Vieira, arab. جورفان فييرا (ur. 24 maja 1953 w Duque de Caxias) – portugalsko-brazylijski trener piłkarski i piłkarz. W 2007 roku z reprezentacją Iraku wywalczył mistrzostwo Azji.

## Kariera piłkarska
Jorvan Vieira całą karierę piłkarską spędził w brazylijskich klubach. Bez większych sukcesów grał na pozycji obrońcy w CR Vasco da Gama, Botafogo F.R. i Associação Portuguesa. Zawodową karierę zakończył w 1979.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Vieira wyjechał do Azji. W sezonie 1980 prowadził Qatar SC, a następnie został selekcjonerem reprezentacji Omanu do lat 20. Następnie wyjechał do Maroka, gdzie prowadził cztery kluby. Poznał tam również José Farię, który został selekcjonerem reprezentacji Maroka i włączył Vieirę do swojego sztabu szkoleniowego. Vieira uczestniczył więc w Mistrzostwach Świata 1986, w których Maroko zremisowało z reprezentacją Polski 0-0 i reprezentacją Anglii 0-0 oraz wygrało z reprezentacją Portugalii 3-1. Dzięki temu Maroko jako pierwsza drużyna z Afryki awansowała do drugiej rundy mistrzostw świata. W 1/8 finału Marokańczycy przegrali z reprezentacją RFN 0-1 i odpadli z turnieju.
Po zakończeniu pracy z reprezentacją Maroka Jorvan Vieira wrócił do Azji, gdzie najpierw pracował z reprezentacją Kuwejtu do lat 20, a następnie był trenerem Al Qadsia. W 2001 roku krótko prowadził egipski Ismaily SC, po czym znów został szkoleniowcem reprezentacji Omanu do lat 20, a potem kadry Malezji U-20. Trenował również omański Al-Nasr Salala oraz saudyjski Al-Ta'ee Ha’il.
W maju 2007 roku został selekcjonerem reprezentacji Iraku. Dwa miesiące później uczestniczył z nią w Pucharze Azji. Irakijczycy zdobyli mistrzostwo kontynentu pokonując w finale Arabię Saudyjską 1:0. Przed meczem finałowym reprezentanci Iraku rozważali oddanie mecze walkowerem. Po ich półfinałowym zwycięstwie nad Koreą Południową (po serii rzutów karnych) w Iraku ludzie świętowali na ulicach. Wówczas w Bagdadzie przeprowadzono zamach bombowy, w wyniku którego zginęło 50 świętujących osób, a ponad 100 zostało rannych. Ogółem podczas świętowania sukcesów w Pucharze Azji zginęło 60 ludzi. Część osób zmarła przypadkowo, od kul wystrzelonych podczas salw celebrujących kolejne awanse piłkarzy. Było to również przyczyną, dla której Vieira zrezygnował z pracy w Iraku zaraz po Pucharze Azji.
W lutym 2008 roku Jorvan Vieira został trenerem Sepahan Isfahan, finalisty Ligi Mistrzów 2007. Po czterech miesiącach kontrakt trenera został rozwiązany za porozumieniem stron. Następnie znów został selekcjonerem reprezentacji Iraku, ale nie odniósł z nią większych sukcesów. Później trenował kilka azjatyckich i afrykańskich klubów oraz reprezentację Kuwejtu. W lipcu 2016 został trenerem egipskiego Smouha SC, ale zwolniono go w listopadzie tego samego roku, ponieważ ujawniono nagrania rozmów z jego agentem, podczas których w wulgarny sposób obraża Egipt oraz prezesa klubu.

## Sukcesy
AS.FAR Rabat
- mistrzostwo Maroka: 1983/1984
- Puchar Maroka: 1984

Al Qadsia
- mistrzostwo Kuwejtu: 1999

Al-Nasr Salala
- Puchar Omanu: 2005

Reprezentacja Iraku
- Puchar Azji: 2007

## Życie prywatne
Jorvan Vieira jest synem Portugalczyka i Brazylijki. Jego żona zaś jest Marokanką. Posiada obywatelstwa portugalskie, brazylijskie i marokańskie.
Jorvan Vieira jest muzułmaninem. Islam przyjął w 1991 roku. Wcześniej był osobą niereligijną.
W 2014 roku oskarżył FIFA o manipulowanie wyników plebiscytu Złotej Piłki. Vieira twierdził, że zagłosował na innych piłkarzy, niż potem przedstawiono to na oficjalnych kartach.

title: Jorvan Vieira

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Jorvan Vieira
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Jorvan Vieira.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[24 maja]] [[1953]]
 |miejsce urodzenia       = [[Duque de Caxias]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[Obrońca (piłka nożna)|obrońca]], trener
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1970–1972 ! [[CR Vasco da Gama]]
! 1972–1978 ! [[Botafogo F.R.]]
! 1978–1979 ! [[Associação Portuguesa de Desportos|Associação Portuguesa]]
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
! 1980      ! [[Qatar SC]]
! 1982−1983 ! [[Reprezentacja Omanu w piłce nożnej mężczyzn|Oman U-20]]
! 1983−1984 ! [[Association Sportive des Forces Armées Royales (AS.FAR)|AS.FAR Rabat]]
! 1984      ! [[Wydad Casablanca]]
! 1984      ! Tihad Sportif Casablanca
! 1984−1986 ! [[Ittihad Tanger]]
! 1986      ! [[Reprezentacja Maroka w piłce nożnej mężczyzn|Maroko]] (asystent)
! 1990−1992 ! [[Reprezentacja Kuwejtu w piłce nożnej mężczyzn|Kuwejt U-20]]
! 1999      ! [[Al Qadsia]]
! 2001      ! [[Ismaily SC]]
! 2001      ! [[Reprezentacja Omanu w piłce nożnej mężczyzn|Oman U-20]]
! 2002      ! [[Reprezentacja Malezji w piłce nożnej mężczyzn|Malezja U-20]]
! 2004−2005 ! Al-Nasr Salala
! 2005−2007 ! Al-Ta'ee Ha’il
! 2007      ! [[Reprezentacja Iraku w piłce nożnej mężczyzn|Irak]]
! 2008      ! [[Sepahan Isfahan]]
! 2008−2009 ! [[Reprezentacja Iraku w piłce nożnej mężczyzn|Irak]]
! 2010−2011 ! [[Ittihad Kalba]]
! 2011      ! [[Baniyas SC]]
! 2011−2012 ! [[Nadi asz-Szarika]]
! 2012−2013 ! [[Zamalek SC]]
! 2013−2014 ! [[Reprezentacja Kuwejtu w piłce nożnej mężczyzn|Kuwejt]]
! 2016      ! [[Smouha SC]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jorvan Vieira''', [[Język arabski|arab.]] جورفان فييرا (ur. [[24 maja]] [[1953]] w [[Duque de Caxias]]) – [[Portugalia|portugalsko]]-[[Brazylia|brazylijski]] trener piłkarski i piłkarz. W 2007 roku z [[Reprezentacja Iraku w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Iraku]] wywalczył [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2007|mistrzostwo Azji]].

== Kariera piłkarska ==
Jorvan Vieira całą karierę piłkarską spędził w [[Brazylia|brazylijskich]] klubach. Bez większych sukcesów grał na pozycji [[Obrońca (piłka nożna)|obrońcy]] w [[CR Vasco da Gama]], [[Botafogo F.R.]] i [[Associação Portuguesa de Desportos|Associação Portuguesa]]. Zawodową karierę zakończył w 1979.

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Vieira wyjechał do [[Azja|Azji]]. W sezonie 1980 prowadził [[Qatar SC]], a następnie został selekcjonerem [[Reprezentacja Omanu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Omanu do lat 20]]. Następnie wyjechał do [[Maroko|Maroka]], gdzie prowadził cztery kluby. Poznał tam również [[José Faria|José Farię]], który został selekcjonerem [[Reprezentacja Maroka w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Maroka]] i włączył Vieirę do swojego sztabu szkoleniowego<ref name=guardian>{{cytuj stronę | url = https://www.theguardian.com/world/2007/sep/02/iraq.sport | tytuł = If ever anyone needed a win ... | autor = | opublikowany = | język = en | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>. Vieira uczestniczył więc w [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1986|Mistrzostwach Świata 1986]], w których Maroko zremisowało z [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Polski]] 0-0 i [[Reprezentacja Anglii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Anglii]] 0-0 oraz wygrało z [[Reprezentacja Portugalii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Portugalii]] 3-1. Dzięki temu Maroko jako pierwsza drużyna z Afryki awansowała do drugiej rundy mistrzostw świata{{r|guardian}}. W 1/8 finału Marokańczycy przegrali z [[Reprezentacja Niemiec w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją RFN]] 0-1 i odpadli z turnieju.

Po zakończeniu pracy z reprezentacją Maroka Jorvan Vieira wrócił do Azji, gdzie najpierw pracował z [[Reprezentacja Kuwejtu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Kuwejtu do lat 20]], a następnie był trenerem [[Al Qadsia]]. W 2001 roku krótko prowadził [[Egipt|egipski]] [[Ismaily SC]], po czym znów został szkoleniowcem [[Reprezentacja Omanu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Omanu do lat 20]], a potem [[Reprezentacja Malezji w piłce nożnej mężczyzn|kadry Malezji U-20]]. Trenował również [[Oman|omański]] Al-Nasr Salala oraz [[Arabia Saudyjska|saudyjski]] Al-Ta'ee Ha’il.

W maju 2007 roku został selekcjonerem [[Reprezentacja Iraku w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Iraku]]{{r|guardian}}. Dwa miesiące później uczestniczył z nią w [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2007|Pucharze Azji]]. Irakijczycy zdobyli mistrzostwo kontynentu pokonując w finale [[Reprezentacja Arabii Saudyjskiej w piłce nożnej mężczyzn|Arabię Saudyjską]] 1:0<ref>{{cytuj stronę | url = http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/internationals/6920434.stm | tytuł = Iraq clinched their first Asian Cup victory with a 1-0 win over Saudi Arabia in Jakarta | autor = | opublikowany = | język = en | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>. Przed meczem finałowym reprezentanci Iraku rozważali oddanie mecze walkowerem. Po ich półfinałowym zwycięstwie nad [[Reprezentacja Korei Południowej w piłce nożnej mężczyzn|Koreą Południową]] (po serii rzutów karnych) w [[Irak]]u ludzie świętowali na ulicach. Wówczas w [[Bagdad]]zie przeprowadzono zamach bombowy, w wyniku którego zginęło 50 świętujących osób, a ponad 100 zostało rannych{{r|guardian}}. Ogółem podczas świętowania sukcesów w [[Puchar Azji w piłce nożnej|Pucharze Azji]] zginęło 60 ludzi. Część osób zmarła przypadkowo, od kul wystrzelonych podczas salw celebrujących kolejne awanse piłkarzy<ref name=JM>{{cytuj stronę | url = https://www.theguardian.com/football/2007/dec/18/newsstory.sport13 | tytuł = Forget Kaka, my player of the year is Younis Mahmoud | autor = James Montague | opublikowany = | język = en | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>. Było to również przyczyną, dla której Vieira zrezygnował z pracy w Iraku zaraz po [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2007|Pucharze Azji]]{{r|JM}}.

W lutym 2008 roku Jorvan Vieira został trenerem [[Sepahan Isfahan]], finalisty [[Liga Mistrzów AFC 2007|Ligi Mistrzów 2007]]. Po czterech miesiącach kontrakt trenera został rozwiązany za porozumieniem stron<ref>{{cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20080613095119/http://www.the-afc.com/eng/articles/viewArticle.jsp_167149577.html | tytuł = Sepahan sack Vieira | autor = | opublikowany = | język = en | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>. Następnie znów został selekcjonerem [[Reprezentacja Iraku w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Iraku]], ale nie odniósł z nią większych sukcesów. Później trenował kilka azjatyckich i afrykańskich klubów oraz [[Reprezentacja Kuwejtu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentację Kuwejtu]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://the-afc.com/asian-cup-2015-kuwait/kuwait-appoint-asian-cup-winner-vieira | tytuł = Kuwait appoint Asian Cup winner Vieira | autor =  | opublikowany =  | język = en | data dostępu = 2017-03-01 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170302031605/http://the-afc.com/asian-cup-2015-kuwait/kuwait-appoint-asian-cup-winner-vieira | zarchiwizowano = 2017-03-02 }}</ref>. W lipcu 2016 został trenerem [[Egipt|egipskiego]] [[Smouha SC]], ale zwolniono go w listopadzie tego samego roku, ponieważ ujawniono nagrania rozmów z jego agentem, podczas których w wulgarny sposób obraża [[Egipt]] oraz prezesa klubu<ref>{{cytuj stronę | url = http://english.ahram.org.eg/NewsContent/6/51/247090/Sports/Egyptian-Football/Egypts-Smouha-fire-Brazilian-coach-Vieira-after-le.aspx | tytuł = Egypt's Smouha fire Brazilian coach Vieira after leaked recording | autor = | opublikowany = | język = en | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>.

== Sukcesy ==
'''[[Association Sportive des Forces Armées Royales (AS.FAR)|AS.FAR Rabat]]'''
* [[GNF 1|mistrzostwo Maroka]]: [[GNF 1 (1983/1984)|1983/1984]]
* [[Puchar Maroka w piłce nożnej|Puchar Maroka]]: 1984

'''[[Al Qadsia]]'''
* mistrzostwo Kuwejtu: 1999

'''Al-Nasr Salala'''
* Puchar Omanu: 2005

'''[[Reprezentacja Iraku w piłce nożnej mężczyzn|Reprezentacja Iraku]]'''
* [[Puchar Azji w piłce nożnej|Puchar Azji]]: [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2007|2007]]

== Życie prywatne ==
Jorvan Vieira jest synem [[Portugalczycy|Portugalczyka]] i [[Brazylijczycy|Brazylijki]]. Jego żona zaś jest [[Maroko|Marokanką]]{{r|guardian}}. Posiada obywatelstwa portugalskie, brazylijskie i marokańskie<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.dn.pt/desporto/interior/outros-atletas-convertidos-ao-islao-no-futebol-1460853.html | tytuł = Outros atletas convertidos ao Islão no futebol | autor = | opublikowany = | język = pt | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>.

Jorvan Vieira jest [[muzułmanin]]em. [[Islam]] przyjął w 1991 roku. Wcześniej był [[Niereligijność|osobą niereligijną]]{{r|guardian}}.

W 2014 roku oskarżył [[FIFA]] o manipulowanie wyników plebiscytu [[Złota Piłka|Złotej Piłki]]. Vieira twierdził, że zagłosował na innych piłkarzy, niż potem przedstawiono to na oficjalnych kartach<ref>{{cytuj stronę | url = http://sport.tvp.pl/13701945/fifa-oskarzona-o-ustawienie-zlotej-pilki | tytuł = FIFA oskarżona o ustawienie Złotej Piłki! | autor = Radek Przybysz | opublikowany = | język = pl | data dostępu = 2017-03-01}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://web.archive.org/web/20170302112317/http://www.clubworldranking.com/coaches/jorvan-vieira.aspx Sylwetka w bazie clubworldranking.com] {{lang|en}}
* {{soccerway|t|id=177776|nazwa=Jorvan Vieira|data dostępu=2021-01-03}}

{{Irak 2007}}
{{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Iraku}}
{{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Kuwejtu}}
{{Trenerzy piłkarscy Zamalek SC}}

{{SORTUJ:Vieira, Jorvan}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1953]]
[[Kategoria:Portugalscy piłkarze]]
[[Kategoria:Brazylijscy piłkarze]]
[[Kategoria:Portugalscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Brazylijscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze CR Vasco da Gama]]
[[Kategoria:Piłkarze Botafogo FR]]
[[Kategoria:Piłkarze Associação Portuguesa de Desportos]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy ENPPI Club]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ittihadu Tanger]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy AS FAR Rabat]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zamalek SC]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Qatar SC]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ittihad Kalba]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Étoile Sportive du Sahel]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ismaily SC]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Smouhy SC]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Iraku w piłce nożnej mężczyzn]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Kuwejtu w piłce nożnej mężczyzn]]

title: · Jorvan Vieira

Data i miejsce urodzenia: 24 maja 1953 · Duque de Caxias

Pozycja: obrońca, trener

title: Kariera seniorska

CR Vasco da Gama

Botafogo F.R.

Associação Portuguesa

title: Kariera trenerska

Qatar SC

Oman U-20

AS.FAR Rabat

Wydad Casablanca
Tihad Sportif Casablanca

Ittihad Tanger

Maroko (asystent)

Kuwejt U-20

Al Qadsia

Ismaily SC
Oman U-20

Malezja U-20

Al-Nasr Salala

Al-Ta'ee Ha’il

Irak

Sepahan Isfahan

Irak

Ittihad Kalba

Baniyas SC

Nadi asz-Szarika

Zamalek SC

Kuwejt

Smouha SC