text:
# Janne Andersson
Janne Andersson, właśc. Jan Olof Andersson (ur. 29 września 1962 w Halmstad) – szwedzki trener i piłkarz.

## Kariera piłkarska
Andersson nie był zbyt znanym piłkarzem. Podczas kariery reprezentował barwy takich klubów jak Alets IK, IS Halmia czy też Laholms FK.

## Kariera trenerska
Karierę trenerską rozpoczął w 1988 roku zostając grającym trenerem Alets IK. W 1990 roku został asystentem trenera Halmstads BK. W 1993 roku został trenerem Laholms FK. W 1998 roku został zwolniony z tego stanowiska. W 2000 roku został ponownie asystentem trenera Halmstads BK a w 2004 roku objął funkcję trenera tego klubu. W 2009 roku został zwolniony z tego stanowiska. W 2010 roku krótko trenował Örgryte IS. W 2011 roku został szkoleniowcem IFK Norrköping. W 2016 roku został ogłoszony nowym selekcjonerem reprezentacji Szwecji. Z reprezentacją zdołał wywalczyć awans na Mundial 2018, a na nim osiągnął ćwierćfinał.

wikiname: plwiki

title: Janne Andersson

in_language: pl

wikitext:
{{inne znaczenia||[[Jan Andersson]]}}
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = Janne Andersson
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = UEFA EURO qualifiers Sweden vs Romaina 20190323 Janne Andersson (cropped).jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     = Jan Olof Andersson
 |data urodzenia            = [[29 września]] [[1962]]
 |miejsce urodzenia         = [[Halmstad]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 1979–1986 ! Alets IK
! 1987      ! IS Halmia
! 1988–1992 ! Alets IK
! 1993      ! Laholms FK
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
! 1988–1989 ! [[Alets IK]]
! 1990–1992 ! [[Halmstads BK]] (asystent)
! 1993–1998 ! [[Laholms FK]]
! 2000–2003 ! [[Halmstads BK]] (asystent)
! 2004–2009 ! [[Halmstads BK]]
! 2010      ! [[Örgryte IS]]
! 2011–2016 ! [[IFK Norrköping]]
! 2016–2023 ! [[Reprezentacja Szwecji w piłce nożnej mężczyzn|Szwecja]]
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Janne Andersson''', właśc. '''Jan Olof Andersson''' (ur. [[29 września]] [[1962]] w [[Halmstad]]) – [[Szwecja|szwedzki]] trener i [[piłka nożna|piłkarz]].

== Kariera piłkarska ==
Andersson nie był zbyt znanym piłkarzem. Podczas kariery reprezentował barwy takich klubów jak Alets IK, IS Halmia czy też Laholms FK.

== Kariera trenerska ==
Karierę trenerską rozpoczął w 1988 roku zostając grającym trenerem Alets IK. W 1990 roku został asystentem trenera [[Halmstads BK]]. W 1993 roku został trenerem Laholms FK. W 1998 roku został zwolniony z tego stanowiska. W 2000 roku został ponownie asystentem trenera Halmstads BK a w 2004 roku objął funkcję trenera tego klubu. W 2009 roku został zwolniony z tego stanowiska. W 2010 roku krótko trenował Örgryte IS. W 2011 roku został szkoleniowcem [[IFK Norrköping]]. W 2016 roku został ogłoszony nowym selekcjonerem [[Reprezentacja Szwecji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Szwecji]]. Z reprezentacją zdołał wywalczyć awans na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2018|Mundial 2018]], a na nim osiągnął ćwierćfinał.

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|t|id=2451|nazwa=Janne Andersson|data dostępu=2020-11-27}}

{{Szwecja 2018}}
{{Szwecja 2020}}
{{Grupa szablonów
| tytuł = Kariera trenerska
| zwijanie = zwinięte
| lista =
{{Trenerzy piłkarscy IFK Norrköping}}
{{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Szwecji}}
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Andersson, Janne}}
[[Kategoria:Szwedzcy piłkarze]]
[[Kategoria:Szwedzcy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy IFK Norrköping]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Halmstads BK]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Örgryte IS]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Szwecji w piłce nożnej mężczyzn]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1962]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Halmstad]]

title: · Janne Andersson

Pełne imię i nazwisko: Jan Olof Andersson

Data i miejsce urodzenia: 29 września 1962 · Halmstad

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Alets IK

IS Halmia

Alets IK

Laholms FK

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Alets IK

Halmstads BK (asystent)

Laholms FK

Halmstads BK (asystent)

Halmstads BK

Örgryte IS

IFK Norrköping

Szwecja


text:
# Kastracja
Kastracja, zwana też wytrzebieniem – jedna z metod ubezpłodnienia, polegająca na chirurgicznej amputacji w obrębie zazwyczaj pierwszorzędnych (usunięcie gonad), też łącznie z drugorzędnymi cech płciowych zazwyczaj osobników męskich zwierząt (zarówno domowych, hodowlanych, jak i dzikich) i ludzi. Termin jest też niewłaściwie stosowany w przypadku kuracji farmakologicznej obniżania popędu płciowego u mężczyzn nazywanej kastracją chemiczną. Kastracja powoduje niepłodność, a także zaburzenie funkcjonowania układu hormonalnego. Współcześnie kastracja ludzi jest stosowana w przypadkach onkologicznych (np. rak jądra, rak jajnika). Kastracja była skutecznym sposobem hamowania wzrostu raka prostaty, jednak obecnie leki z grupy analogów gonadoliberyny wyparły kastrację chirurgiczną w tych przypadkach. Kastruje się także osoby poddające się operacji korekty płci.
Mężczyzn poddanych zabiegowi kastracji nazywano i nazywa się kastratami lub eunuchami, trzebieńcami i rzezańcami, choć stosuje się też rozróżnienie na kastratów – mężczyzn z usuniętymi tylko jądrami i eunuchów – z usuniętymi jądrami i prąciem. Słownikowo (według „Słownika języka polskiego” PWN) eunuch to mężczyzna pozbawiony jąder, a kastrat to mężczyzna po kastracji i synonim eunucha.

## Etymologia nazwy
W czasach starożytnych wierzono, że zaatakowany bóbr (łac. castor, od którego pochodzi słowo kastrować) odgryza sobie jądra i porzuca je na przynętę napastnikom, zyskując tym możliwość ucieczki.

## Historia
Według podań pierwszych kastracji dokonano na zlecenie królowej Semiramidy w IX wieku p.n.e., gdyż po śmierci męża miała otaczać się kastratami. Natomiast w Mezopotamii jeńców kastrowano i obcinano im prawą dłoń, ponieważ te części ciała uznawano za symbol męskiej mocy, siły i odwagi. Na dworach bliskowschodnich władców epoki starożytności kastraci zajmowali często wysokie stanowiska państwowe, okresowo byli także wodzami wojsk. Władca perski Cyrus stworzył z eunuchów najbardziej zaufaną straż przyboczną.
W starożytności kastrację stosowano jako sposób terapii różnych chorób, m.in. trądu, podagry, padaczki i chorób psychicznych. W przypadku trądu uzasadnieniem była wyższa zapadalność wśród mężczyzn, stąd chorobę traktowano jako karę za lubieżność.
Kastracja była częsta wśród kapłanów bogini Kybele. Według tych wierzeń zakochany w bogini pasterz Attis miał opiekować się jej świątynią, a w zamian miał zostać jej wierny. Gdy nie zdołał dochować wierności, dokonał autokastracji. Kapłani Kybele, zwani gallami podczas Dies sanguinis dokonywali autokastracji, a obcięte narządy rzucali na ziemię, co miało zapewnić jej płodność. Rzymianie przejęli ideę kastracji od ludów bliskowschodnich oraz licznych w cesarstwie wyznawców bogini Kybele. Prawo rzymskie surowo i konsekwentnie zabraniało kastrowania obywateli rzymskich, jednak wobec niewolników podobne zakazy stosowano z nikłym skutkiem. Zakazy takie wprowadzili Domicjan oraz Nerwa. Hadrian zrównał odpowiedzialność zleceniodawcy, sprawcy i ofiary zabiegu, o ile nań przyzwoliła. Zakazy były mało konsekwentne (dopuszczalny był handel okaleczonymi pochodzącymi spoza Imperium), równocześnie cesarze obsadzali kastratami ważne stanowiska (np. Narses), by zapobiec dziedziczeniu tychże stanowisk.
W starożytności także chrześcijanie z grupy wyznaniowej walezjan dokonywali kastracji i odrzucali małżeństwo, ponieważ wierzyli, że męskie narządy płciowe przeszkadzają w zbliżeniu do ich Boga. Walezjan potępił sobór nicejski, który zakazał kastracji. Kastracja ponownie pojawiła się w chrześcijaństwie za sprawą rozwoju muzyki, szczególna popularność kastrowanych śpiewaków przypadła na okres od XVII do końca XIX wieku. Kastrowano chłopców w wieku 6−7 lat, dzięki czemu ich głos zachowywał barwę chłopięcą lub kobiecą, a praktykom tego typu poddawano ich często z inicjatywy rodziców, którzy chcieli w ten sposób zapewnić dziecku dostatniejsze życie. Jedynym tego typu śpiewakiem, którego głos zarejestrowano był Alessandro Moreschi. Wśród wyznawców prawosławia kastracja występowała u skopców, którzy od XVIII do początków XX wieku stosowali kastrację mężczyzn, a kobietom amputowali piersi i łechtaczki.
Koran zabraniał kastrowania wyznawców tej religii, ale zabiegowi temu muzułmanie często poddawali innowierców, szczególnie z Afryki i Azji Mniejszej, ale także okresowo Ukrainy. Kastraci bardzo często pełnili funkcję strażników haremów władców, nazywano ich eunuchami (od gr. eunuchos – strażnik łoża).
W Cesarstwie Chin kastraci zdarzali się bardzo często. W odróżnieniu od tradycji bliskowschodniej, w Chinach odcięte genitalia zamykano w skrzyneczce, którą kastrat musiał się opiekować przez całe życie, by po śmierci móc być pochowanym w całości. Tylko kastrat pochowany wraz z genitaliami ponownie stawał się mężczyzną. Do czasów współczesnych kastraci często występują w Indiach jako trzecia płeć. Grupa ta zajmuje się głównie żebractwem i prostytucją, ale według wierzeń ich obecność na ślubie gwarantuje małżonkom szczęście i potomstwo.
Kastrację stosowano też wobec osób homoseksualnych w ramach prób zmiany ich orientacji seksualnej.

## Medyczne skutki kastracji u ludzi
Wygląd kastratów zależał od wieku, w jakim dokonano zabiegu – jeśli stracili jądra młodo, pozostawali smukli, jeśli już po okresie dojrzewania – stawali się otyli. Eunuchowie żyją przeciętnie o 14 lat dłużej niż inni mężczyźni. Odsetek stulatków wśród eunuchów jest o 3% wyższy niż wśród innych mężczyzn.

## Prawo karne
Kodeks karny (1997) w art. 156 § 1 pkt 1 za spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu człowieka m.in. przez pozbawianie zdolności płodzenia grozi karą pozbawienia wolności od 3 lat. Działanie nieumyślne zagrożone jest pozbawieniem wolności do lat 3, spowodowanie śmierci w wyniku wspomnianego ciężkiego uszczerbku – od 5 lat albo dożywotnim pozbawieniem wolności.

## Kastracja u zwierząt
Zabieg kastracji wykonuje się często u zwierząt przeznaczonych na tucz, aby zapobiec nabieraniu przez mięso charakterystycznego zapachu w czasie dojrzewania płciowego zwierząt:
- wół, wolec – kastrowany byk
- wieprz – kastrowany knur
- skop – kastrowany baran
- kapłon – kastrowany kogut – znaczenie historyczne
- wałach – kastrowany ogier
- skop – kastrowany kozioł (cap)

Jest to także rutynowy zabieg chirurgiczny wykonywany u psów i kotów w celu poprawy ich zdrowia (u kotek i suk kastracja zapobiega ropomaciczu i nowotworom narządów rodnych) oraz ograniczenia nadpopulacji i bezdomności zwierząt. Kastracja samic zwana jest potocznie sterylizacją.

## Kastracja chemiczna
Kastracją chemiczną nazywa się farmakologiczne obniżenie popędu przy pomocy anty-androgenów. Efekt mija po odstawieniu leków.

title: Kastracja

wikitext:
{{Inne znaczenia|metody ubezpłodnienia|[[Kastracja (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
[[Plik:Jupiter émasculant Saturne (Livre des échecs amoureux moralisés).jpg|thumb|[[Jowisz (mitologia)|Jowisz]] kastrujący [[Saturn (mitologia)|Saturna]], ''Le Livre des échecs amoureux moralisés'' ok. 1496–1498 r.]]
[[Plik:Burdizo 9in.jpg|thumb|[[Burdizzo|Emaskulator]] służący do bezkrwawej kastracji]]
'''Kastracja''', zwana też '''wytrzebieniem''' – jedna z metod [[ubezpłodnienie|ubezpłodnienia]], polegająca na [[Chirurgia|chirurgicznej]] [[amputacja|amputacji]] w obrębie zazwyczaj pierwszorzędnych (usunięcie [[gonada|gonad]]), też łącznie z drugorzędnymi [[cechy płciowe|cech płciowych]] zazwyczaj osobników męskich [[zwierzęta|zwierząt]] (zarówno domowych, hodowlanych, jak i dzikich) i [[człowiek rozumny|ludzi]]. Termin jest też niewłaściwie stosowany w przypadku kuracji farmakologicznej obniżania [[libido|popędu płciowego]] u [[mężczyzna|mężczyzn]] nazywanej [[kastracja chemiczna|kastracją chemiczną]]. Kastracja powoduje [[niepłodność]], a także zaburzenie funkcjonowania [[Układ hormonalny|układu hormonalnego]]. Współcześnie kastracja ludzi jest stosowana w przypadkach [[onkologia|onkologicznych]] (np. [[rak jądra]], [[rak jajnika]]). Kastracja była skutecznym sposobem hamowania wzrostu [[Rak gruczołu krokowego|raka prostaty]], jednak obecnie leki z grupy analogów [[gonadoliberyna|gonadoliberyny]] wyparły kastrację chirurgiczną w tych przypadkach. Kastruje się także osoby poddające się [[Operacje korekty płci|operacji korekty płci]].

Mężczyzn poddanych zabiegowi kastracji nazywano i nazywa się [[kastrat]]ami lub [[eunuch]]ami, trzebieńcami i rzezańcami, choć stosuje się też rozróżnienie na kastratów – mężczyzn z usuniętymi tylko jądrami i eunuchów – z usuniętymi jądrami i prąciem. Słownikowo (według „Słownika języka polskiego” PWN) eunuch to mężczyzna pozbawiony jąder, a kastrat to mężczyzna po kastracji i synonim eunucha.

== Etymologia nazwy ==
W czasach starożytnych wierzono, że zaatakowany [[bobry|bóbr]] (łac. ''castor'', od którego pochodzi słowo kastrować) odgryza sobie jądra i porzuca je na przynętę napastnikom, zyskując tym możliwość ucieczki<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = The Etymology of “castration” and its association with the self-castrating beaver |url = https://www.researchgate.net/publication/246314107_The_etymology_of_castration_and_its_association_with_the_self-castrating_beaver |czasopismo = European Urology Supplements |doi = 10.1016/S1569-9056(08)60011-1 |data = 2008}}</ref>.

== Historia ==
Według podań pierwszych kastracji dokonano na zlecenie królowej [[Semiramida|Semiramidy]] w IX wieku p.n.e., gdyż po śmierci męża miała otaczać się kastratami. Natomiast w [[Mezopotamia|Mezopotamii]] jeńców kastrowano i obcinano im prawą [[dłoń]], ponieważ te części ciała uznawano za symbol męskiej mocy, siły i odwagi. Na dworach bliskowschodnich władców epoki starożytności kastraci zajmowali często wysokie stanowiska państwowe, okresowo byli także wodzami wojsk. Władca [[Iran|perski]] [[Cyrus II Wielki|Cyrus]] stworzył z eunuchów najbardziej zaufaną straż przyboczną<ref name="pap1005">{{Cytuj stronę |url = http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,400298,sporus-farinelli-i-hidzrowie-czyli-kastratow-skomplikowane-dzieje.html |tytuł = Sporus, Farinelli i hidźrowie, czyli kastratów skomplikowane dzieje |data = 2014-05-10 |praca = Nauka w Polsce |opublikowany = PAP SA |język = pl |data dostępu = 2014-05-10}}</ref>.

W starożytności kastrację stosowano jako sposób terapii różnych chorób, m.in. [[trąd]]u, [[Dna moczanowa|podagry]], [[Padaczka|padaczki]] i [[Choroby psychiczne|chorób psychicznych]]. W przypadku trądu uzasadnieniem była wyższa zapadalność wśród mężczyzn, stąd chorobę traktowano jako karę za lubieżność{{r|pap1005}}.
[[Plik:Cult of Cybele castration clamp.JPG|thumb|100px|Przyrząd do kastracji kapłanów Kybele]]
Kastracja była częsta wśród kapłanów bogini [[Kybele]]. Według tych wierzeń zakochany w bogini pasterz [[Attis]] miał opiekować się jej świątynią, a w zamian miał zostać jej wierny. Gdy nie zdołał dochować wierności, dokonał autokastracji. Kapłani Kybele, zwani [[gallowie|gallami]] podczas ''[[Dies sanguinis]]'' dokonywali autokastracji<ref name="CA">{{Cytuj książkę |autor = Maarten Jozef Vermaseren, A. M. H. Lemmers |tytuł = Cybele and Attis: The Myth and the Cult |wydawca = Thames and Hudson |rok = 1977 |strony = 126–127 |isbn = 9780500250549}}</ref>, a obcięte narządy rzucali na ziemię, co miało zapewnić jej płodność. [[Starożytny Rzym|Rzymianie]] przejęli ideę kastracji od ludów bliskowschodnich oraz licznych w cesarstwie wyznawców bogini Kybele{{r|pap1005}}. [[Prawo rzymskie]] surowo i konsekwentnie zabraniało kastrowania obywateli rzymskich, jednak wobec [[niewolnik]]ów podobne zakazy stosowano z nikłym skutkiem{{r|CA}}. Zakazy takie wprowadzili [[Domicjan]] oraz [[Nerwa]]. [[Hadrian]] zrównał odpowiedzialność zleceniodawcy, sprawcy i ofiary zabiegu, o ile nań przyzwoliła. Zakazy były mało konsekwentne (dopuszczalny był handel okaleczonymi pochodzącymi spoza Imperium), równocześnie cesarze obsadzali kastratami ważne stanowiska (np. [[Narses (Bizancjum)|Narses]]), by zapobiec dziedziczeniu tychże stanowisk<ref>([http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Zeszyty_Prawnicze/Zeszyty_Prawnicze-r2011-t11-n1/Zeszyty_Prawnicze-r2011-t11-n1-s69-90/Zeszyty_Prawnicze-r2011-t11-n1-s69-90.pdf ''Rzymianie i ich „prawo medyczne”''], s. 81–86).</ref>.

W starożytności także [[Chrześcijaństwo|chrześcijanie]] z grupy wyznaniowej [[Walezjanie|walezjan]] dokonywali kastracji i odrzucali [[małżeństwo]], ponieważ wierzyli, że męskie narządy płciowe przeszkadzają w zbliżeniu do ich [[Bóg|Boga]]. Walezjan potępił [[Sobór nicejski I|sobór nicejski]], który zakazał kastracji. Kastracja ponownie pojawiła się w chrześcijaństwie za sprawą rozwoju muzyki, szczególna popularność kastrowanych śpiewaków przypadła na okres od XVII do końca XIX wieku. Kastrowano chłopców w wieku 6−7 lat, dzięki czemu ich głos zachowywał barwę chłopięcą lub kobiecą, a praktykom tego typu poddawano ich często z inicjatywy rodziców, którzy chcieli w ten sposób zapewnić dziecku dostatniejsze życie. Jedynym tego typu śpiewakiem, którego głos zarejestrowano był [[Alessandro Moreschi]]. Wśród wyznawców prawosławia kastracja występowała u [[Skopcy|skopców]], którzy od XVIII do początków XX wieku stosowali kastrację mężczyzn, a kobietom amputowali [[Gruczoł mlekowy człowieka|piersi]] i [[Łechtaczka|łechtaczki]]{{r|pap1005}}.

[[Koran]] zabraniał kastrowania wyznawców tej religii, ale zabiegowi temu muzułmanie często poddawali innowierców, szczególnie z [[Afryka|Afryki]] i [[Anatolia|Azji Mniejszej]], ale także okresowo [[Ukraina (Naddnieprze)|Ukrainy]]. Kastraci bardzo często pełnili funkcję strażników [[harem]]ów władców{{r|pap1005}}, nazywano ich [[eunuch]]ami (od [[język grecki|gr.]] ''eunuchos'' – strażnik łoża).

W [[Historia Chin|Cesarstwie Chin]] kastraci zdarzali się bardzo często. W odróżnieniu od tradycji bliskowschodniej, w Chinach odcięte genitalia zamykano w skrzyneczce, którą kastrat musiał się opiekować przez całe życie, by po śmierci móc być pochowanym w całości. Tylko kastrat pochowany wraz z genitaliami ponownie stawał się mężczyzną. Do czasów współczesnych kastraci często występują w [[Indie|Indiach]] jako [[Hidźra|trzecia płeć]]. Grupa ta zajmuje się głównie żebractwem i prostytucją, ale według wierzeń ich obecność na ślubie gwarantuje małżonkom szczęście i potomstwo{{r|pap1005}}.

Kastrację stosowano też wobec osób homoseksualnych w ramach prób zmiany ich orientacji seksualnej<ref>{{cytuj pismo |nazwisko = Talbot |imię = E.S. |nazwisko2 = Ellis |imię2 = Havelock |tytuł = A Case of Developmental Degenerative Insanity, with Sexual Inversion, Melancholia, Following Removal of Testicles, Attempted Murder and Suicide |czasopismo = Journal of Mental Science |data = 1896 |wolumin = 42 |strony = 341–344 |doi = 10.1192/bjp.42.177.340}}</ref><ref>{{cytuj pismo |tytuł = Results of Castration in Sexual Abnormalities |czasopismo = Urologic & Cutaneous Review |data = 1929 |wolumin = 33 |strony = 351}}</ref>.

== Medyczne skutki kastracji u ludzi ==
Wygląd kastratów zależał od wieku, w jakim dokonano zabiegu – jeśli stracili jądra młodo, pozostawali smukli, jeśli już po okresie dojrzewania – stawali się otyli. Eunuchowie żyją przeciętnie o 14 lat dłużej niż inni mężczyźni<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.scientificamerican.com/article/why-women-live-longer/ |tytuł = Why Women Live Longer}}</ref>. Odsetek [[stulatek|stulatków]] wśród eunuchów jest o 3% wyższy niż wśród innych mężczyzn<ref>{{cytuj stronę |url = http://vitals.nbcnews.com/_news/2012/09/24/14070451-upside-to-castration-eunuchs-lived-longer-study-finds |tytuł = Upside to castration? Eunuchs lived longer, study finds |archiwum = https://web.archive.org/web/20120927032015/http://vitals.nbcnews.com/_news/2012/09/24/14070451-upside-to-castration-eunuchs-lived-longer-study-finds |zarchiwizowano = 2012-09-27 |data dostępu = 2013-01-27}}</ref>.

== Prawo karne ==
[[Kodeks karny (1997)]] w art. 156 § 1 pkt 1 za spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu człowieka m.in. przez pozbawianie zdolności płodzenia grozi karą [[pozbawienie wolności|pozbawienia wolności]] od 3 lat. Działanie nieumyślne zagrożone jest pozbawieniem wolności do lat 3, spowodowanie śmierci w wyniku wspomnianego ciężkiego uszczerbku – od 5 lat albo dożywotnim pozbawieniem wolności.

== Kastracja u zwierząt ==
[[Plik:1965 Castration de porcelet au CNRZ Cliché Jean-Joseph Weber-7.jpg|thumb|Kastracja prosięcia]]
Zabieg kastracji wykonuje się często u zwierząt przeznaczonych na tucz, aby zapobiec nabieraniu przez mięso charakterystycznego zapachu w czasie dojrzewania płciowego zwierząt:
* [[wół]], wolec – kastrowany [[Buhaj|byk]]
* [[Świnia domowa|wieprz]] – kastrowany [[Świnia domowa#Nazewnictwo zootechniczne poszczególnych grup trzody chlewnej|knur]]
* [[Owca domowa|skop]] – kastrowany [[Owca domowa|baran]]
* [[kapłon]] – kastrowany [[kogut]] – znaczenie historyczne
* [[wałach]] – kastrowany [[ogier]]
* [[Skop (kozioł)|skop]] – kastrowany [[Koza domowa|kozioł (cap)]]

Jest to także rutynowy zabieg chirurgiczny wykonywany u psów i kotów w celu poprawy ich zdrowia (u kotek i suk kastracja zapobiega ropomaciczu i nowotworom narządów rodnych) oraz ograniczenia nadpopulacji i bezdomności zwierząt. Kastracja samic zwana jest potocznie sterylizacją.

== Kastracja chemiczna ==
{{osobny artykuł|Kastracja chemiczna}}
Kastracją chemiczną nazywa się farmakologiczne obniżenie popędu przy pomocy anty-androgenów. Efekt mija po odstawieniu leków.

== Zobacz też ==
{{Commonscat|Castration}}
{{wikisłownik|kastracja}}
* [[wazektomia]]
* [[przymusowa sterylizacja]]
* [[burdizzo]]
* [[eunuch]]
* [[skopcy]]
* [[penektomia]]
* [[mastektomia]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Urologia]]
[[Kategoria:Tortury]]
[[Kategoria:Kastracja| ]]


text:
# Warffum
Warffum, dialekt groningski Waarvum – wieś w Holandii, w prowincji Groningen, w gminie Eemsmond. Do 1990 roku Warffum stanowiło osobną gminę. Po reformie administracyjnej wieś weszła w skład gminy Hefshuizen.
Ocenia się, że osadnicy na terenie dzisiejszej wsi Warffum pojawili się już w V wieku n.e.
We wsi istnieje dworzec kolejowy wybudowany w 1893 roku.
W 2004 roku wieś Warffum gościła przedstawicieli rodziny królewskiej podczas Dnia Królowej.

title: Warffum

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Warffum
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Warffum
 |państwo                      = Groningen
 |2. jednostka administracyjna = [[Eemsmond]]
 |powierzchnia                 = 1/37
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2008
 |liczba ludności              = 2170
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Groningen
 |współrzędne                  = 53°23′N 6°33′E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Warffum''', [[dialekt groningski]] Waarvum – wieś w [[Holandia|Holandii]], w prowincji [[Groningen (prowincja)|Groningen]], w gminie [[Eemsmond]]. Do [[1990]] roku Warffum stanowiło osobną gminę. Po reformie administracyjnej wieś weszła w skład [[Hefshuizen|gminy Hefshuizen]]<ref>Ad van der Meer and Onno Boonstra, "Repertorium van Nederlandse gemeenten", KNAW, 2006. [https://web.archive.org/web/20110103002354/http://www.knaw.nl/cfdata/publicaties/detail.cfm?boeken__ordernr=20061061]</ref>.

Ocenia się, że osadnicy na terenie dzisiejszej wsi Warffum pojawili się już w [[V]] wieku n.e<ref name="Warffum.com">[http://www.warffum.com/versie2/digidorp.php?intro.php Warffum.com] (in Dutch)</ref>.

We wsi istnieje [[dworzec kolejowy]] wybudowany w 1893 roku<ref>[http://stationsweb.brinkster.net/station.asp?station=warffum stationsweb.brinkster.net] (in Dutch)</ref>.

W [[2004]] roku wieś Warffum gościła przedstawicieli rodziny królewskiej podczas [[Dzień Królowej|Dnia Królowej]]<ref>[http://www.missethoreca.nl/10184/home/nieuwsoverzicht/nieuws/WarffumLegtDorpDroogOpKoninginnedag.htm] (in Dutch)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Groningen (prowincja)}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Groningen]]

title: Warffum

Herb: Flaga

herb Warffum↗: Flaga

Państwo: Holandia

Prowincja: Groningen

Gmina: Eemsmond


text:
# Kōdai Tsukakoshi
Kōdai Tsukakoshi (jap. 塚越広大 Tsukakoshi Kōdai; ur. 20 listopada 1986 r. w prefekturze Tochigi) – japoński kierowca wyścigowy.

## Kariera

### Formuła 3
Po zakończeniu kariery kartingowej, Kōdai w roku 2004 zadebiutował w wyścigach open-wheel, w serii Formuła Dream. W kolejnych trzech sezonach brał udział w Japońskiej Formule 3. W pierwszym podejściu zmagania zakończył na 14. pozycji (w zespole M Tec). W drugim i trzecim natomiast był piąty (reprezentował wówczas odpowiednio Honda Team Mugen i Honda Team Real).
Na zakończenie sezonów 2006 i 2007, wystartował w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau (pierwszym razem rywalizacji nie ukończył, natomiast w drugim podejściu zajął świetne drugie miejsce, wraz z brytyjską ekipą Manor Motorsport).
W roku 2008 awansował do Formuły 3 Euroseries. Startując w barwach ekipy Manor Motorsport, rywalizację ukończył z 6. lokatą, w końcowej klasyfikacji. W ciągu sezonu, Japończyk siedmiokrotnie dojechał na punktowanej pozycji, z czego czterokrotnie na drugim miejscu. Z brytyjską stajnią wziął udział również w prestiżowym wyścigu Masters of Formula 3. Zmagań w nim jednak nie ukończył.

### Formuła Nippon
W sezonie 2009, Tsukakoshi zadebiutował w Formule Nippon. Reprezentując barwy zespołu HFDP Racing, został w niej sklasyfikowany na 7. miejscu. W kolejnym roku startów nie odnotował progresji i zajął 9. lokatę.

### Super GT
W roku 2008 zadebiutował w wyścigach samochodów sportowych - Super GT. Wystąpiwszy w jednym wyścigu, zdobył jeden punkt, dający mu w klasyfikacji końcowej 25. miejsce. W kolejnym sezonie wziął udział w dziewięciu wyścigach. Stanąwszy dwukrotnie na podium, został sklasyfikowany na 5. pozycji. W trzecim roku startów po raz pierwszy stanął na najwyższym stopniu podium. Ostatecznie w generalnej klasyfikacji zajął 3. lokatę. W sezonie 2010 Kōdai wystąpił również w dwóch wyścigach Pucharu Fuji (połączenie Formuły Nippon i Super GT). Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 5. miejscu, w ogólnej punktacji.

title: Kōdai Tsukakoshi

wikitext:
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Kōdai Tsukakoshi
 |zdjęcie               = Koudai Tsukakoshi 2010 Motorsport Japan.jpg
 |opis zdjęcia          = Kōdai Tsukakoshi podczas Motorsport Japan 2010
 |pełne imię i nazwisko =
 |kraj                  = JPN
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = [[30 kwietnia]] [[1987]]
 |miejsce urodzenia     = [[Prefektura Tochigi]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |sukcesy               =
 |commons               = Category:Koudai Tsukakoshi
 |wikiquote             =
 |www                   =
}}
{{nihongo|'''Kōdai Tsukakoshi'''|塚越広大|Tsukakoshi Kōdai|ur. [[20 listopada]] [[1986]] r. w [[Prefektura Tochigi|prefekturze Tochigi]]}} – [[Japonia|japoński]] [[kierowca|kierowca wyścigowy]].

== Kariera ==
=== Formuła 3 ===
Po zakończeniu kariery [[karting]]owej, Kōdai w roku [[2004]] zadebiutował w wyścigach open-wheel, w serii Formuła Dream. W kolejnych trzech sezonach brał udział w [[Japońska Formuła 3|Japońskiej Formule 3]]. W pierwszym podejściu zmagania zakończył na 14. pozycji (w zespole M Tec). W drugim i trzecim natomiast był piąty (reprezentował wówczas odpowiednio Honda Team Mugen i Honda Team Real).

Na zakończenie sezonów [[2006]] i [[2007]], wystartował w prestiżowym wyścigu o [[Grand Prix Makau]] (pierwszym razem rywalizacji nie ukończył, natomiast w drugim podejściu zajął świetne drugie miejsce, wraz z brytyjską ekipą [[Manor Motorsport]]).

W roku [[2008]] awansował do [[Formuła 3 Euro Series|Formuły 3 Euroseries]]. Startując w barwach ekipy Manor Motorsport, rywalizację ukończył z 6. lokatą, w końcowej klasyfikacji. W ciągu sezonu, Japończyk siedmiokrotnie dojechał na punktowanej pozycji, z czego czterokrotnie na drugim miejscu. Z brytyjską stajnią wziął udział również w prestiżowym wyścigu [[Masters of Formula 3]]. Zmagań w nim jednak nie ukończył.

=== Formuła Nippon ===
W sezonie [[2009]], Tsukakoshi zadebiutował w [[Formuła Nippon|Formule Nippon]]. Reprezentując barwy zespołu HFDP Racing, został w niej sklasyfikowany na 7. miejscu. W kolejnym roku startów nie odnotował progresji i zajął 9. lokatę.

=== Super GT ===
W roku [[2008]] zadebiutował w wyścigach samochodów sportowych - [[Super GT]]. Wystąpiwszy w jednym wyścigu, zdobył jeden punkt, dający mu w klasyfikacji końcowej 25. miejsce. W kolejnym sezonie wziął udział w dziewięciu wyścigach. Stanąwszy dwukrotnie na podium, został sklasyfikowany na 5. pozycji. W trzecim roku startów po raz pierwszy stanął na najwyższym stopniu podium. Ostatecznie w generalnej klasyfikacji zajął 3. lokatę. W sezonie [[2010]] Kōdai wystąpił również w dwóch wyścigach Pucharu Fuji (połączenie [[Formuła Nippon|Formuły Nippon]] i Super GT). Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 5. miejscu, w ogólnej punktacji.

== Bibliografia ==
* [http://www.driverdb.com/drivers/4262/ Kodai Tsukakoshi]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.tsukakoshikoudai.net/ Oficjalna strona kierowcy]

{{DEFAULTSORT:Tsukakoshi, Koudai}}
[[Kategoria:Japońscy kierowcy Formuły 3 Euro Series]]
[[Kategoria:Japońscy kierowcy Formuły Nippon]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1986]]
[[Kategoria:Japońscy kierowcy Japońskiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Japońscy kierowcy Azjatyckiej Formuły Renault]]
[[Kategoria:Japońscy kierowcy Super GT]]

title: Kōdai Tsukakoshi

Państwo: Japonia

Data i miejsce urodzenia: 30 kwietnia 1987 · Prefektura Tochigi


text:
# Ottosen (Iowa)
Ottosen – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Iowa, w hrabstwie Humboldt. Zgodnie ze spisem statystycznym z 2000 roku, miasto liczyło 61 mieszkańców.

title: Ottosen (Iowa)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ottosen
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Ottosen
 |państwo                      = US-IA
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Humboldt (Iowa)|Humboldt]]
 |powierzchnia                 = 1,5
 |wysokość                     = 353
 |rok                          = 2000
 |liczba ludności              = 61
 |gęstość zaludnienia          = 41,3
 |numer kierunkowy             = 515
 |kod pocztowy                 = 50570
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 42°53′44″N 94°22′40″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Ottosen''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Iowa]], w hrabstwie [[Hrabstwo Humboldt (Iowa)|Humboldt]]. Zgodnie ze spisem statystycznym<ref>{{Cytuj stronę |url=http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml |tytuł=United States Census Bureau. |data dostępu=2016-01-03 |archiwum=http://webarchive.loc.gov/all/20150108070337/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml |zarchiwizowano=2015-01-08 }}</ref> z [[2000]] roku, miasto liczyło 61 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Iowa]]

title: Ottosen

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Iowa

Hrabstwo: Humboldt

Powierzchnia: 1,5 km²


text:
# Borkowski-Dunin
Borkowski-Dunin – polski herb szlachecki, odmiana hrabiowska herbu Łabędź.

## Opis herbu
Opis stworzony zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym łabędź biały. Nad tarczą korona hrabiowska. Nad nią hełm, w koronie którego taki sam łabędź. Labry czerwone podbite srebrem.

## Najwcześniejsze wzmianki
Nadany 12 października 1818 z predykatem hoch- und wohlgeboren (wysoko urodzony i wielmożny) braciom Leonardowi Wincentemu, Franciszkowi, Stanisławowi oraz synom ich zmarłego brata Jakuba: Tytusowi, Henrykowi von Dunin-Borkowskim przez cesarza Franciszka II Habsburga. Podstawą nadania miały być wcześniejsze tytuły uzyskane przez Dunin-Borkowskich w Cesarstwie 15 marca 1547 oraz w Saksonii 23 marca 1738. Mimo iż większość heraldyków tych tytułów nie zna, to powołanie się obdarowanych na te niepotwierdzone nadania oraz patent szlachecki z 1775 wystarczyły jako podstawa nadania. Tytuł potwierdzony hrabiemu Leonardowi Wincentemu dla niego, braci i synowców w Królestwie Polskim 27 maja 1821, oraz tym samym w Austrii 22 lutego 1828.

## Herbowni
Jeden ród herbownych: graf von Dunin-Borkowski.

title: Borkowski-Dunin

wikitext:
[[Plik:Borkowski-Dunin Hrabia POL COA.svg|thumb|Herb szlachecki Borkowski-Dunin]]
'''Borkowski-Dunin''' – polski [[herb szlachecki]], odmiana [[Hrabia|hrabiowska]] herbu [[Łabędź (herb szlachecki)|Łabędź]].

== Opis herbu ==
Opis stworzony zgodnie z klasycznymi regułami [[blazonowanie|blazonowania]]: {{Cytat|treść=W polu czerwonym łabędź biały. Nad tarczą [[Korona rangowa|korona hrabiowska]]. Nad nią [[Hełm heraldyczny|hełm]], w koronie którego taki sam łabędź. [[Labry (heraldyka)|Labry]] czerwone podbite srebrem.}}

== Najwcześniejsze wzmianki ==
Nadany 12 października 1818 z predykatem ''hoch- und wohlgeboren'' (''wysoko urodzony i wielmożny'') braciom Leonardowi Wincentemu, Franciszkowi, [[Stanisław Jan Borkowski|Stanisławowi]] oraz synom ich zmarłego brata Jakuba: Tytusowi, Henrykowi von Dunin-Borkowskim przez cesarza [[Franciszek II Habsburg|Franciszka II Habsburga]]. Podstawą nadania miały być wcześniejsze tytuły uzyskane przez Dunin-Borkowskich w [[Święte Cesarstwo Rzymskie|Cesarstwie]] 15 marca 1547 oraz w [[Elektorat Saksonii|Saksonii]] 23 marca 1738. Mimo iż większość heraldyków tych tytułów nie zna, to powołanie się obdarowanych na te niepotwierdzone nadania oraz patent szlachecki z 1775 wystarczyły jako podstawa nadania. Tytuł potwierdzony hrabiemu Leonardowi Wincentemu dla niego, braci i synowców w [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwie Polskim]] 27 maja 1821, oraz tym samym w [[Cesarstwo Austrii|Austrii]] 22 lutego 1828.

== Herbowni ==
Jeden ród [[Ród herbowy|herbownych]]: graf von Dunin-Borkowski.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Górzyński | imię = Sławomir |autor link=Sławomir Górzyński| tytuł = Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne | data = 2009 | wydawca= [[DiG]] | miejsce = Warszawa | isbn = 978-83-7181-597-3 | strony = 105-106}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Herbarz polski|borkowski3|Borkowski-Dunin}}

{{Odmiany herbu Łabędź}}

[[Kategoria:Borkowscy Duninowie herbu Łabędź| ]]
[[Kategoria:Odmiany herbu Łabędź]]
[[Kategoria:Polskie herby hrabiowskie nadane w zaborze austriackim]]


text:
# Kaciaryna Hałkina
Kaciaryna Hałkina (biał. Кацярына Галкіна, ros. Екатерина Галкина; ur. 25 lutego 1997 r. w Mińsku) – białoruska gimnastyczka artystyczna, trzykrotna brązowa medalistka World Games, czterokrotna wicemistrzyni świata, dwukrotna medalistka igrzysk europejskich, ośmiokrotna medalistka mistrzostw Europy, uczestniczka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016.

## Kariera
Kaciaryna była dzieckiem nadpobudliwym, więc jej matka zasugerowała, żeby podjęła sport. Próbowała pływać i jeździć na łyżwach, lecz ostatecznie zdecydowała się na gimnastykę artystyczną, którą uprawia od 2002 roku. W 2011 roku miała operację serca, przez co przez rok nie mogła trenować.
W 2013 roku wzięła udział na mistrzostwach Europy w Wiedniu. Wystąpiła w trzech konkurencjach, w których najlepiej spisała się w układzie z maczugami, zajmując 10. miejsce w kwalifikacjach, będąc drugą rezerwową zawodniczką do awansu do finału. Jej wyniki przyczyniły się do zdobycia brązowego medalu zawodów drużynowych. Tego samego roku wzięła udział również podczas mistrzostw świata w Kijowie. Do finału awansowała tylko w układzie z piłką, w którym zajęła ósme miejsce.
Rok później wystartowała w na mistrzostwach Europy w Baku. W wieloboju indywidualnym zajęła siódmą pozycję. We wrześniu tego samego roku zdobyła srebrny medal podczas mistrzostw świata w Izmirze w rywalizacji drużynowej. Poza tym uczestniczyła w dwóch finałach z przyborami, gdzie zajęła szóste miejsce w układzie z piłką oraz ósme – w występie z obręczą. W wieloboju została sklasyfikowana na ósmej pozycji.
W maju 2015 roku zdobyła srebro podczas mistrzostw Europy w Mińsku w zawodach drużynowych. Ponadto otrzymała brązowe medale w układach z obręczą i maczugami za zajęcie trzecich miejsc. Miesiąc później wystąpiła na igrzyskach europejskich rozegranych w Baku. W wieloboju indywidualnym zajęła szóste miejsce. We wrześniu tego samego roku ponownie zdobyła srebrny medal na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w klasyfikacji drużynowej. W układzie z piłką wystąpiła w finale, zajmując ósme miejsce, co było jej najlepszym występem podczas tych mistrzostw.
W czerwcu następnego roku uczestniczyła na mistrzostwach Europy w Holonie. W jedynej indywidualnej konkurencji, wieloboju, zajęła jedenaste miejsce. Tego samego roku wzięła udział również w igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, zajmując w finale wieloboju szóstą pozycję.
W 2017 roku podczas mistrzostw Europy w Budapeszcie zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych. Wystąpiła również w trzech finałach konkurencji indywidualnych, lecz nie udało się zdobyć kolejnych medali. Najbliżej była w układzie z obręczą, zajmując piąte miejsce. Pod koniec lipca tego samego roku zdobyła dwa brązowe medale na World Games we Wrocławiu. Trzecie miejsca zajęła w układach z piłką i wstążką. Na mistrzostwach świata w Pesaro zdobyła srebrny medal w występie z maczugami. Tuż za podium, na czwartych miejscach, zakończyła zawody z obręczą i wielobój.
Rok później na mistrzostwach Europy w Guadalajarze zdobyła srebro w zawodach wielobojowych. We wrześniu tego samego roku drugi raz z rzędu wywalczyła srebrny medal na mistrzostwach świata w Sofii w układzie z maczugami.
W maju 2019 roku zdobyła srebrny medal w układzie z obręczą podczas mistrzostw Europy w Baku. Ponadto otrzymała srebro za zajęcie drugiego miejsca w klasyfikacji drużynowej. W czerwcu tego samego roku podczas igrzysk europejskich w Mińsku zdobyła srebrny medal w układzie z obręczą i brązowy – w wieloboju. We wrześniu na mistrzostwach świata w Baku zdobyła brązowy medal w zawodach drużynowych z Aliną Harnaśko i Anastasiją Sałos. W wieloboju zajęła piętnaste miejsce, przez co otrzymała możliwość wystąpienia na igrzyskach olimpijskich.

title: Kaciaryna Hałkina

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Kaciaryna Hałkina
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = gimnastyka artystyczna
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[25 lutego]] [[1997]]
 |miejsce urodzenia         = [[Mińsk]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 168 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BLR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[World Games]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[World Games 2017|Wrocław 2017]]|układ z piłką}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[World Games 2017|Wrocław 2017]]|układ ze wstążką}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|GR}}
{{Medalista infobox/MŚ|GR|Izmir|2014|srebro|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|GR|Stuttgart|2015|srebro|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|GR|Pesaro|2017|srebro|układ z maczugami}}
{{Medalista infobox/MŚ|GR|Sofia|2018|srebro|układ z maczugami}}
{{Medalista infobox/MŚ|GR|Baku|2019|brąz|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska europejskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Igrzyska Europejskie 2019|Mińsk 2019]]|układ z obręczą}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Igrzyska Europejskie 2019|Mińsk 2019]]|wielobój}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|GR}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Mińsk|2015|srebro|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Budapeszt|2017|srebro|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Baku|2019|srebro|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Baku|2019|srebro|układ z obręczą}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Wiedeń|2013|brąz|zawody druż.}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Mińsk|2015|brąz|układ z obręczą}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Mińsk|2015|brąz|układ z maczugami}}
{{Medalista infobox/ME|GR|Guadalajara|2018|brąz|wielobój}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Kaciaryna Hałkina''' ({{W języku|be|Кацярына Галкіна}}, {{W języku|ru|Екатерина Галкина}}; ur. 25 lutego 1997 r. w [[Mińsk]]u) – [[Białoruś|białoruska]] [[Gimnastyka artystyczna|gimnastyczka artystyczna]], trzykrotna brązowa medalistka [[World Games]], czterokrotna [[Mistrzostwa świata w gimnastyce artystycznej|wicemistrzyni świata]], dwukrotna medalistka [[Igrzyska europejskie|igrzysk europejskich]], ośmiokrotna medalistka [[Mistrzostwa Europy w gimnastyce artystycznej|mistrzostw Europy]], uczestniczka [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016]].

== Kariera ==
Kaciaryna była dzieckiem nadpobudliwym, więc jej matka zasugerowała, żeby podjęła sport. Próbowała pływać i jeździć na łyżwach, lecz ostatecznie zdecydowała się na gimnastykę artystyczną, którą uprawia od 2002 roku. W 2011 roku miała operację serca, przez co przez rok nie mogła trenować.

W 2013 roku wzięła udział na [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2013|mistrzostwach Europy]] w [[Wiedeń|Wiedniu]]. Wystąpiła w trzech konkurencjach, w których najlepiej spisała się w układzie z maczugami, zajmując 10. miejsce w kwalifikacjach, będąc drugą rezerwową zawodniczką do awansu do finału. Jej wyniki przyczyniły się do zdobycia brązowego medalu zawodów drużynowych. Tego samego roku wzięła udział również podczas [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 2013|mistrzostw świata]] w [[Kijów|Kijowie]]. Do finału awansowała tylko w układzie z piłką, w którym zajęła ósme miejsce<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/melitsina-stanjuta-stala-bronzavym-pryzeram-chs-2013-pa-mastatskaj-gimnastytsy-u-praktykavanni-z-mjachom-17612-2013/ | tytuł = Меліціна Станюта стала бронзавым прызёрам ЧС-2013 па мастацкай гімнастыцы ў практыкаванні з мячом | data = 2013-08-29 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>.

Rok później wystartowała w na [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2014|mistrzostwach Europy]] w [[Baku]]. W wieloboju indywidualnym zajęła siódmą pozycję<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruska-stanjuta-zanjala-2-e-mestsa-u-mnagabori-na-che-2014-pa-mastatskaj-gimnastytsy-23289-2014/ | tytuł = Беларуска Станюта заняла 2-е месца ў мнагабор'і на ЧЕ-2014 па мастацкай гімнастыцы | data = 2014-06-16 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. We wrześniu tego samego roku zdobyła srebrny medal podczas [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 2014|mistrzostw świata]] w [[Izmir]]ze w rywalizacji drużynowej<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruski-zavajavali-sjarebranuju-uznagarodu-chempijanatu-svetu-pa-mastatskaj-gimnastytsy-u-kamandnym-za-25970-2014/ | tytuł = Беларускі заваявалі сярэбраную ўзнагароду чэмпіянату свету па мастацкай гімнастыцы ў камандным заліку | data = 2014-09-26 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. Poza tym uczestniczyła w dwóch finałach z przyborami, gdzie zajęła szóste miejsce w układzie z piłką oraz ósme – w występie z obręczą. W wieloboju została sklasyfikowana na ósmej pozycji<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruska-melitsina-stanjuta-zavajavala-bronzu-na-chs-pa-mastatskaj-gimnastytsy-25895-2014/ | tytuł = Беларуска Меліціна Станюта заваявала бронзу на ЧС па мастацкай гімнастыцы | data = 2014-09-24 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>.

W maju 2015 roku zdobyła srebro podczas [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2015|mistrzostw Europy]] w [[Mińsk]]u w zawodach drużynowych<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/zbornaja-rasii-peramagla-u-kamandnyh-spabornitstvah-na-che-2015-pa-mastatskaj-gimnastytsy-belaruskija-gr-32720-2015/ | tytuł = Зборная Расіі перамагла ў камандных спаборніцтвах на ЧЕ-2015 па мастацкай гімнастыцы, беларускія грацыі заваявалі серабро | data = 2015-05-04 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. Ponadto otrzymała brązowe medale w układach z obręczą i maczugami za zajęcie trzecich miejsc. Miesiąc później wystąpiła na [[Igrzyska Europejskie 2015|igrzyskach europejskich]] rozegranych w [[Baku]]. W wieloboju indywidualnym zajęła szóste miejsce<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/melitsina-stanjuta-zanjala-3-e-mestsa-u-indyvidualnym-mnagabori-mastatskaj-gimnastyki-na-euragulnjah-34557-2015/ | tytuł = Меліціна Станюта заняла 3-е месца ў індывідуальным мнагабор'і мастацкай гімнастыкі на Еўрагульнях | data = 2015-06-19 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. We wrześniu tego samego roku ponownie zdobyła srebrny medal na [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 2015|mistrzostwach świata]] w [[Stuttgart|Stuttgarcie]] w klasyfikacji drużynowej<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruskija-gimnastki-vyjgrali-sjarebranyja-medali-u-kamandnym-zaliku-na-chs-u-shtutgartse-37249-2015/ | tytuł = Беларускія гімнасткі выйгралі сярэбраныя медалі ў камандным заліку на ЧС у Штутгарце | data = 2015-09-10 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. W układzie z piłką wystąpiła w finale, zajmując ósme miejsce, co było jej najlepszym występem podczas tych mistrzostw<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/stanjuta-zavajavala-bronzu-chs-2015-pa-mastatskaj-gimnastytsy-u-praktykavannjah-z-mjachom-37183-2015/ | tytuł = Станюта заваявала бронзу ЧС-2015 па мастацкай гімнастыцы ў практыкаваннях з мячом | data = 2015-09-09 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>.

W czerwcu następnego roku uczestniczyła na [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2016|mistrzostwach Europy]] w [[Holon]]ie. W jedynej indywidualnej konkurencji, wieloboju, zajęła jedenaste miejsce. Tego samego roku wzięła udział również w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|igrzyskach olimpijskich]] w [[Rio de Janeiro]], zajmując w finale wieloboju szóstą pozycję<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruskija-gratsyi-stanjuta-i-galkina-zastalisja-za-rysaj-pryzerau-ag-u-indyvidualnym-mnagabori-50051-2016/ | tytuł = Беларускія грацыі Станюта і Галкіна засталіся за рысай прызёраў АГ у індывідуальным мнагабор'і | data = 2016-08-22 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>.

W 2017 roku podczas [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2017|mistrzostw Europy]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]] zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych. Wystąpiła również w trzech finałach konkurencji indywidualnych, lecz nie udało się zdobyć kolejnych medali. Najbliżej była w układzie z obręczą, zajmując piąte miejsce. Pod koniec lipca tego samego roku zdobyła dwa brązowe medale na [[World Games 2017|World Games]] we [[Wrocław]]iu. Trzecie miejsca zajęła w układach z piłką i wstążką<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruskija-spartsmeny-zavajavali-7-medaleu-u-pershy-tydzen-susvetnyh-gulnjau-u-vrotslave-60410-2017/ | tytuł = Беларускія спартсмены заваявалі 7 медалёў у першы тыдзень Сусветных гульняў у Вроцлаве | data = 2017-07-27 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. Na [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 2017|mistrzostwach świata]] w [[Pesaro]] zdobyła srebrny medal w występie z maczugami<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruska-katsjaryna-galkina-zavajavala-sjarebranuju-uznagarodu-chs-pa-mastatskaj-gimnastytsy-61452-2017/ | tytuł = Беларуска Кацярына Галкіна заваявала сярэбраную ўзнагароду ЧС па мастацкай гімнастыцы | data = 2017-09-01 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. Tuż za podium, na czwartych miejscach, zakończyła zawody z obręczą i wielobój.

Rok później na [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2018|mistrzostwach Europy]] w [[Guadalajara (miasto w Hiszpanii)|Guadalajarze]] zdobyła srebro w zawodach wielobojowych<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/belaruska-katsjaryna-galkina-zavajavala-bronzavuju-uznagarodu-che-pa-mastatskaj-gimnastytsy-69362-2018/ | tytuł = Беларуска Кацярына Галкіна заваявала бронзавую ўзнагароду ЧЕ па мастацкай гімнастыцы | data = 2018-06-04 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>. We wrześniu tego samego roku drugi raz z rzędu wywalczyła srebrny medal na [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 2018|mistrzostwach świata]] w [[Sofia|Sofii]] w układzie z maczugami<ref>{{Cytuj stronę | url = https://blr.belta.by/sport/view/katsjaryna-galkina-zavajavala-serabro-na-chs-pa-mastatskaj-gimnastytsy-71926-2018/ | tytuł = Кацярына Галкіна заваявала серабро на ЧС па мастацкай гімнастыцы | data = 2018-09-14 | opublikowany = BelTA | język = be | data dostępu = 2019-05-21}}</ref>.

W maju 2019 roku zdobyła srebrny medal w układzie z obręczą podczas [[Mistrzostwa Europy w Gimnastyce Artystycznej 2019|mistrzostw Europy]] w [[Baku]]. Ponadto otrzymała srebro za zajęcie drugiego miejsca w klasyfikacji drużynowej. W czerwcu tego samego roku podczas [[Igrzyska Europejskie 2019|igrzysk europejskich]] w [[Mińsk]]u zdobyła srebrny medal w układzie z obręczą<ref>{{Cytuj stronę | url = https://sport.tut.by/news/gymnastics/642492.html | tytuł = Екатерина Галкина завоевала серебро Европейских игр в упражнении с обручем | data = 2019-06-23 | opublikowany = tut.by | język = ru | data dostępu = 2019-06-24 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190624113218/https://sport.tut.by/news/gymnastics/642492.html | zarchiwizowano = 2019-06-24 }}</ref> i brązowy – w wieloboju<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.tvr.by/news/sport/ekaterina_galkina_vyigrala_bronzu_v_mnogobore_po_khudozhestvennoy_gimnastike_/ | tytuł = Екатерина Галкина выиграла бронзу в многоборье по художественной гимнастике | data = 2019-06-22 | opublikowany = [[Narodowa Państwowa Kompania Radiowo-Telewizyjna Republiki Białorusi|RTV]] | język = ru | data dostępu = 2019-06-24}}</ref>. We wrześniu na [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 2019|mistrzostwach świata]] w [[Baku]] zdobyła brązowy medal w zawodach drużynowych z [[Alina Harnaśko|Aliną Harnaśko]] i [[Anastasija Sałos|Anastasiją Sałos]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.belta.by/sport/view/beloruski-vyigrali-bronzovye-medali-komandnogo-turnira-chm-po-hudozhestvennoj-gimnastike-362707-2019/ | tytuł = Белоруски выиграли бронзовые медали командного турнира ЧМ по художественной гимнастике | data = 2019-09-19 | opublikowany = BelTA | język = ru | data dostępu = 2019-09-23}}</ref>. W wieloboju zajęła piętnaste miejsce, przez co otrzymała możliwość wystąpienia na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|igrzyskach olimpijskich]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.belta.by/sport/view/ekaterina-galkina-i-anastasija-salos-stali-obladatelnitsami-olimpijskih-litsenzij-362868-2019/ | tytuł = Екатерина Галкина и Анастасия Салос стали обладательницами олимпийских лицензий по итогам многоборья на ЧМ в Баку | data = 2019-09-20 | opublikowany = BelTA | język = ru | data dostępu = 2019-09-23}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.olympic.org/katsiaryna-halkina Profil zawodniczki na stronie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego] {{lang|en}}
* [http://www.gymnastics.sport/site/athletes/bio_detail.php?id=25374 Profil zawodniczki na stronie Międzynarodowej Federacji Gimnastycznej] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Hałkina, Kaciaryna}}
[[Kategoria:Białoruskie gimnastyczki artystyczne]]
[[Kategoria:Białoruscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Gimnastycy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Europejskich, Mińsk 2019]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]
[[Kategoria:Uczestnicy World Games 2017]]

title: · Kaciaryna Hałkina

Data i miejsce urodzenia: 25 lutego 1997 · Mińsk

title: Dorobek medalowy

brąz:
Wrocław 2017 · układ z piłką
Wrocław 2017 · układ ze wstążką
Baku 2019 · zawody druż.
Mińsk 2019 · wielobój
Wiedeń 2013 · zawody druż.
Mińsk 2015 · układ z obręczą
Mińsk 2015 · układ z maczugami
Guadalajara 2018 · wielobój

srebro:
Izmir 2014 · zawody druż.
Stuttgart 2015 · zawody druż.
Pesaro 2017 · układ z maczugami
Sofia 2018 · układ z maczugami
Mińsk 2019 · układ z obręczą
Mińsk 2015 · zawody druż.
Budapeszt 2017 · zawody druż.
Baku 2019 · zawody druż.
Baku 2019 · układ z obręczą


text:
# Aylworth
Aylworth – wieś w Anglii, w hrabstwie Gloucestershire. Leży 28 km na wschód od miasta Gloucester i 127 km na zachód od Londynu.

title: Aylworth

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Aylworth
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Aylworth
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South West England|South West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gloucestershire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gloucestershire
 |współrzędne                  = 51°53′24″N 1°51′0″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Aylworth''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Gloucestershire]]. Leży 28 km na wschód od miasta [[Gloucester]] i 127 km na zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SP1032121331|tytuł=Aylworth na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Gloucestershire]]

title: Aylworth

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South West

Hrabstwo: Gloucestershire


text:
# Luciano Szafir
Luciano Lebelson Szafir (ur. 31 grudnia 1968 w São Paulo) – brazylijski aktor telewizyjny i model.

## Życiorys
Urodził się jako jedno z czworga dzieci ekonomistki Betty i Gabriela Szafirów. Ma siostrę bliźniaczkę Priscilę, starszą siostrę Alexandrę i młodszego brata Salomão. Karierę rozpoczynał jako model. Potem pojawił się w wielu telenowelach, m.in. Klon (O Clone, 2001). Był także prezenterem reality show Twoja decyzja (Você Decide, 1998/1999).
Ze związku z prezenterką Xuxą Meneghel córkę Sashę (ur. 28 lipca 1998).

## Filmografia

### produkcje telewizyjne
- 1997: Anjo Mau jako Júlio
- 1998: Labirynt (Labirinto) jako Ivan Sampaio
- 1998-99: Twoja decyzja (Você Decide) jako prezenter
- 2000: Aquarela do Brasil jako Alfredo
- 2000: Uga-Uga jako Pepê
- 2001: Klon (O Clone) jako Zein
- 2001: Anioł spadł z nieba (Um Anjo Caiu do Céu) jako Eduardo
- 2004: Metamorfozy (Metamorphoses) jako Dr Lucas
- 2006: Mieszkają naprzeciwko (Vidas Opostas) jako Leonardo Rocha
- 2007: Miłość i intryga (Amor e Intrigas) jako Felipe Junqueira z Albuquerque
- 2009: Promessas de Amor jako Amadeus
- 2013: Mojżesz – Dziesięć Przykazań jako Meketre

### filmy
- 2007: Ópera do Mallandro jako Pai de Chico
- 2006: Nightmare Man jako William
- 2006: Kobiety z Brazylii (Mulheres do Brasil) jako Murilo
- 2006: Nossa Senhora de Caravaggio jako Comes
- 2002: Xuxa e os Duendes 2
- 1998: Simão o Fantasma Trapalhão

title: Luciano Szafir

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Luciano Szafir
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Luciano Szafir1.jpg
 |opis grafiki              = Luciano Szafir na pokazie mody w [[2009]] r.
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = '''Luciano Lebelson Szafir'''
 |data urodzenia            = [[31 grudnia]] [[1968]]
 |miejsce urodzenia         = [[São Paulo]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Luciano Szafir
 |www                       =
}}
'''Luciano Lebelson Szafir''' (ur. [[31 grudnia]] [[1968]] w [[São Paulo]]) – [[Brazylia|brazylijski]] [[aktor]] [[Telewizja|telewizyjny]] i [[Modelka|model]].

== Życiorys ==
Urodził się jako jedno z czworga dzieci ekonomistki Betty i Gabriela Szafirów. Ma siostrę [[Ciąża bliźniacza|bliźniaczkę]] Priscilę, starszą siostrę Alexandrę i młodszego brata Salomão. Karierę rozpoczynał jako [[Modelka|model]]. Potem pojawił się w wielu [[telenowela]]ch, m.in. ''[[Klon (telenowela)|Klon]]'' (''O Clone'', [[2001]]). Był także [[prezenter]]em [[reality show]] ''Twoja decyzja'' (''Você Decide'', [[1998]]/[[1999]]).

Ze związku z prezenterką [[Xuxa|Xuxą Meneghel]] córkę Sashę (ur. [[28 lipca]] [[1998]]).

== Filmografia ==
=== produkcje telewizyjne ===
* 1997: ''Anjo Mau'' jako Júlio
* 1998: ''[[Labirynt]]'' (''Labirinto'') jako Ivan Sampaio
* 1998-99: ''Twoja decyzja'' (''Você Decide'') jako prezenter
* 2000: ''Aquarela do Brasil'' jako Alfredo
* 2000: ''Uga-Uga'' jako Pepê
* 2001: ''[[Klon (telenowela)|Klon]]'' (''O Clone'') jako Zein
* 2001: ''Anioł spadł z nieba'' (''Um Anjo Caiu do Céu'') jako Eduardo
* 2004: ''Metamorfozy'' (''Metamorphoses'') jako Dr Lucas
* 2006: ''Mieszkają naprzeciwko'' (''Vidas Opostas'') jako Leonardo Rocha
* 2007: ''Miłość i intryga'' (''Amor e Intrigas'') jako Felipe Junqueira z Albuquerque
* 2009: ''Promessas de Amor'' jako Amadeus
* 2013: ''[[Dziesięć przykazań (serial telewizyjny)|Mojżesz – Dziesięć Przykazań]]'' jako Meketre

=== filmy ===
* [[2007 w filmie|2007]]: ''Ópera do Mallandro'' jako Pai de Chico
* [[2006 w filmie|2006]]: ''Nightmare Man'' jako William
* [[2006 w filmie|2006]]: ''Kobiety z Brazylii'' (''Mulheres do Brasil'') jako Murilo
* [[2006 w filmie|2006]]: ''Nossa Senhora de Caravaggio'' jako Comes
* [[2002 w filmie|2002]]: ''Xuxa e os Duendes 2''
* [[1998 w filmie|1998]]: ''Simão o Fantasma Trapalhão''

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0843684|Luciano Szafir}}
* {{Filmweb|osoba|223548|Luciano Szafir}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Szafir, Luciano}}
[[Kategoria:Brazylijscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]
[[Kategoria:Brazylijscy modele]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w São Paulo]]

title: Luciano Szafir

Imię i nazwisko: Luciano Lebelson Szafir

Data i miejsce urodzenia: 31 grudnia 1968 · São Paulo


text:
# Štefan Senecký
Štefan Senecký (ur. 6 stycznia 1980 w Nitrze) – słowacki piłkarz grający na pozycji bramkarza.
W reprezentacji Słowacji zadebiutował 22 sierpnia 2007 w wygranym 1:0 towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Francji. Obecnie w eliminacjach do Mistrzostw Świata w RPA rywalizuje o miejsce w składzie z Jánem Muchą.

title: Štefan Senecký

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Štefan Senecký
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[6 stycznia]] [[1980]]
 |miejsce urodzenia       = [[Nitra (miasto)|Nitra]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 186 cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1998–2007 ! [[FC Nitra]]                                             ! 106 ! 0
! 2007–2010 ! [[BB Ankaraspor|Ankaraspor]]                             !  60 ! 0
! 2009–2010 ! → [[MKE Ankaragücü (piłka nożna)|MKE Ankaragücü]] (wyp.) !   6 ! 0
! 2010      ! → [[Slavia Praga (piłka nożna)|Slavia Praga]] (wyp.)     !   4 ! 0
! 2010–2011 ! [[MKE Ankaragücü (piłka nożna)|MKE Ankaragücü]]          !   0 ! 0
! 2012–2013 ! [[Sivasspor]]                                            !   2 ! 0
! 2014–2017 ! [[ŠKF Sereď]]                                            !  16 ! 0
! 2015      ! → [[MFK Ružomberok]] (wyp.)                              !   1 ! 0
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna = ! 2007–2009 ! {{reprezentacja|SVK|pn}} ! 12 ! 0
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Štefan Senecký''' (ur. [[6 stycznia]] [[1980]] w [[Nitra (miasto)|Nitrze]]) – [[Słowacja|słowacki]] piłkarz grający na pozycji [[bramkarz]]a.

W [[Reprezentacja Słowacji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Słowacji]] zadebiutował [[22 sierpnia]] [[2007]] w wygranym 1:0 towarzyskim spotkaniu z [[Reprezentacja Francji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Francji]]. Obecnie w eliminacjach do [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010|Mistrzostw Świata w RPA]] rywalizuje o miejsce w składzie z [[Ján Mucha|Jánem Muchą]].

== Bibliografia ==
*{{NFT|p|22772}}

{{SORTUJ:Senecky, Stefan}}
[[Kategoria:Reprezentanci Słowacji w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Nitra]]
[[Kategoria:Piłkarze Ankarasporu/Osmanlısporu]]
[[Kategoria:Piłkarze Slavii Praga]]
[[Kategoria:Piłkarze MKE Ankaragücü]]
[[Kategoria:Piłkarze Sivassporu]]
[[Kategoria:Piłkarze MFK Ružomberok]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nitrze]]

title: · Štefan Senecký

Data i miejsce urodzenia: 6 stycznia 1980 · Nitra

Pozycja: bramkarz

title: Kariera seniorska

FC Nitra · 106 · (0)

Ankaraspor · 60 · (0)

→ MKE Ankaragücü (wyp.) · 6 · (0)

→ Slavia Praga (wyp.) · 4 · (0)

MKE Ankaragücü · 0 · (0)

Sivasspor · 2 · (0)

ŠKF Sereď · 16 · (0)

→ MFK Ružomberok (wyp.) · 1 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Słowacja · 12 · (0)


text:
# GX Alekhine
GX Alekhine, pełna nazwa Grupo de Xadrez Alekhine – portugalski klub szachowy z siedzibą w Lizbonie, czterokrotny mistrz kraju.

## Historia
Klub został założony 30 maja 1947 roku. Pierwszym prezesem klubu został Rui Pedrosa Franco, pełniąc tę funkcję przez 41 lat. W latach 1952–1953 klub zdobył wicemistrzostwo kraju, a w 1956 roku pierwszy tytuł mistrzowski. W latach 50. i 60. zawodnikiem klubu był m.in. Joaquim Durão. W 1961 roku zawodnicy GX Alekhine ponownie zdobyli drugie miejsce w mistrzostwach Portugalii. W pierwszej połowie lat 60. zespół spadł do drugiej ligi, jednak w 1966 roku awansował na najwyższy szczebel rozgrywek. W sezonach 1969, 1971 i 1972 zespół zdobył mistrzostwo kraju, a w sezonie 1975/1976 zdobyto wicemistrzostwo.
W 1998 roku prezesem klubu został Amadeu Solha Santos, który był nim do 2011 roku. W sezonie 2006/2007 GX Alekhine uzyskał awans do Segunda Divisão, a w sezonie 2008/2009 – do Primeira Divisão. W roku 2011 nowym prezesem mianowany został José Palma Fernandes, a w 2021 zastąpił go António Garcia. W 2013 roku GX Alekhine spadł z pierwszej ligi, a rok później – z drugiej. W 2017 roku nastąpił powrót na drugi szczebel rozgrywek. W 2023 roku zespół dotarł do finału Pucharu Portugalii, w którym uległ Estrelasowi São João de Brito. Rok później klub zdobył puchar kraju, pokonując Académikę Coimbra.

title: GX Alekhine

wikitext:
'''GX Alekhine''', pełna nazwa ''Grupo de Xadrez Alekhine'' – portugalski klub szachowy z siedzibą w [[Lizbona|Lizbonie]], czterokrotny [[Primeira Divisão w szachach|mistrz kraju]].

== Historia ==
Klub został założony 30 maja 1947 roku<ref name="tit">{{Cytuj |url = https://gxalekhine.weebly.com/tiacutetulos-por-equipas.html |tytuł = Títulos por Equipas do GX Alekhine fundado a 30 de Maio de 1947 |opublikowany = Grupo de Xadrez Alekhine |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>. Pierwszym prezesem klubu został Rui Pedrosa Franco, pełniąc tę funkcję przez 41 lat<ref name="pres">{{Cytuj |url = https://gxalekhine.weebly.com/presidentes-do-gxa.html |tytuł = Presidentes do GXA |opublikowany = Grupo de Xadrez Alekhine |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>. W latach [[Primeira Divisão w szachach (1952)|1952]]–[[Primeira Divisão w szachach (1953)|1953]] klub zdobył wicemistrzostwo kraju, a w [[Primeira Divisão w szachach (1956)|1956]] roku pierwszy tytuł mistrzowski<ref name="tit"/>. W latach 50. i 60. zawodnikiem klubu był m.in. [[Joaquim Durão]]<ref>{{Cytuj |url = https://gxalekhine.weebly.com/campeotildees-do-gxa.html |tytuł = Campeões do GX Alekhine |opublikowany = Grupo de Xadrez Alekhine |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>. W [[Primeira Divisão w szachach (1961)|1961]] roku zawodnicy GX Alekhine ponownie zdobyli drugie miejsce w mistrzostwach Portugalii<ref name="tit"/>. W pierwszej połowie lat 60. zespół spadł do [[Segunda Divisão w szachach|drugiej ligi]], jednak w 1966 roku awansował na najwyższy szczebel rozgrywek<ref>{{Cytuj |url = https://fpx.pt/site/public/uploads/campeoes/2-div.pdf |tytuł = Histórico de Campeões Nacionais – 2ª Divisão |opublikowany = [[Federação Portuguesa de Xadrez]] |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>. W sezonach [[Primeira Divisão w szachach (1969)|1969]], [[Primeira Divisão w szachach (1971)|1971]] i [[Primeira Divisão w szachach (1972)|1972]] zespół zdobył mistrzostwo kraju, a w sezonie [[Primeira Divisão w szachach (1975/1976)|1975/1976]] zdobyto wicemistrzostwo<ref name="tit"/>.

W 1998 roku prezesem klubu został Amadeu Solha Santos, który był nim do 2011 roku<ref name="pres"/>. W sezonie 2006/2007 GX Alekhine uzyskał awans do Segunda Divisão, a w sezonie 2008/2009 – do Primeira Divisão<ref name="tit"/>. W roku 2011 nowym prezesem mianowany został José Palma Fernandes, a w 2021 zastąpił go António Garcia<ref name="pres"/>. W 2013 roku GX Alekhine spadł z pierwszej ligi, a rok później – z drugiej<ref>{{Cytuj |url = https://chess-results.com/tnr89935.aspx?lan=1 |tytuł = CNE 2012/2013 - 1ª Divisão - Fase Apuramento |opublikowany = Chess-Results |data dostępu = 2024-09-25}}</ref><ref>{{Cytuj |url = https://chess-results.com/tnr119309.aspx?lan=1 |tytuł = CN Equipas 2013-2014 2 Divisao Serie C |opublikowany = Chess-Results |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>. W 2017 roku nastąpił powrót na drugi szczebel rozgrywek<ref>{{Cytuj |url = https://gxalekhine.weebly.com/uploads/3/2/0/4/32043775/relat%C3%B3rio_atividades_gxa_ano_2017.pdf |tytuł = Relatório de atividades de 2017 |opublikowany = Grupo de Xadrez Alekhine |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>. W 2023 roku zespół dotarł do finału [[Drużynowy Puchar Portugalii w szachach|Pucharu Portugalii]], w którym uległ [[Estrelas São João de Brito|Estrelasowi São João de Brito]]. Rok później klub zdobył puchar kraju, pokonując [[Académica Coimbra (szachy)|Académikę Coimbra]]<ref>{{Cytuj |url = https://fpx.pt/site/public/uploads/campeoes/Taca-Pt.pdf |tytuł = Histórico de Campeões Nacionais – Taça de Portugal por Equipas |opublikowany = [[Federação Portuguesa de Xadrez]] |data dostępu = 2024-09-25}}</ref>.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://gxalekhine.weebly.com/ Oficjalna strona klubu]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Kluby szachowe w Lizbonie]]
[[Kategoria:Kluby szachowe założone w 1947]]