text:
# Mark Hunt
Mark Richard Hunt (ur. 23 marca 1974 w Auckland) – nowozelandzki kick-boxer i zawodnik mieszanych sztuk walki wagi ciężkiej o samoańskich korzeniach. Mistrz K-1 World GP z 2001 roku. Były weteran organizacji Pride FC czy UFC.

## Kariera sportowa
Pierwszy kontakt ze sportami walki Hunt nawiązał, gdy ochroniarz klubu nocnego i jednocześnie trener muay thai, będąc świadkiem jego ulicznej bójki przed dyskoteką, zaprosił go na treningi do klubu Sam Marster's w South Auckland. Pierwszą oficjalną profesjonalną walkę stoczył w 1995 roku. Wygrał ją przez nokaut.

### K-1
Mimo specyficznych warunków fizycznych (tylko 178 cm wzrostu i ponad 120 kg wagi), Hunt odznaczał się walecznością, siłą i niezwykłą odpornością na ciosy. W lutym 2000 roku po raz pierwszy wystąpił w K-1 i już w debiucie wygrał turniej K-1 Oceania Grand Prix. Dzięki temu zwycięstwu dostał szansę walki w Japonii z jednym z najlepszych zawodników tej organizacji, Jérôme Le Bannerem. Francuz wygrał przez jednogłośną decyzję (w przyszłości spotkają się na ringu jeszcze trzykrotnie).
Rok później Hunt ponownie wygrał turniej Oceania Grand Prix i stanął do walki z elitą K-1 w turnieju w Melbourne. W pierwszej walce znokautował Japończyka Hiromiego Amadę, ale w półfinale przegrał z mistrzem K-1, Ernesto Hoostem. Mimo to, dzięki otrzymaniu dzikiej karty (ze względu na kontuzję Mirko Filipovicia), wystąpił w turnieju K-1 World Grand Prix 2001 w Fukuoce, będącym eliminacją do Finału K-1 World Grand Prix w Tokio. Hunt przegrał po emocjonującej walce z rodakiem Rayem Sefo. Znów sprzyjało mu jednak szczęście, gdyż Sefo wycofał się z turnieju z powodu kontuzji. Hunt zajął jego miejsce w finale, w którym znokautował Australijczyka Adama Watta, co dało mu przepustkę do Finału World GP. Hunt niespodziewanie wygrał tokijski turniej, w ćwierćfinale nokautując Jérôme Le Bannera, w półfinale eliminując Stefana Leko, a w finale pokonując brazylijskiego mistrza świata Kyokushin, Francisco Filho. Tym samym Nowozelandczyk został pierwszym i jedynym mistrzem K-1 WGP spoza Europy.
W marcu 2002 roku przegrał przez decyzję z Mirko Filipoviciem. Dwa miesiące później, na turnieju World Grand Prix w Paryżu, spotkał się po raz trzeci z Le Bannerem. Walka ta jest uznawana za jedną z najlepszych w historii K-1. Walczący przed własną publicznością Francuz chciał zrewanżować się Huntowi za porażkę z Finału World Grand Prix, już na samym początku walki ruszył więc do ataku. Pierwszą rundę wygrał zdecydowanie, kilkakrotnie mocno trafiając rywala. Druga runda stała, podobnie jak pierwsza, pod znakiem dominacji Le Bannera, który ciosem prostym posłał Hunta na deski. Nowozelandczyk był liczony, ale zdołał się podnieść. Niecałą minutę później sam powalił ciosem podbródkowym Le Bannera. Francuz był oszołomiony, ale wstał na „8”. Przez następną minutę obaj zawodnicy wymieniali się seriami ciosów, aż w samej końcówce rundy Le Banner zadał Huntowi celne kopnięcie okrężne w szczękę. Hunt ponownie zdołał powstać i dotrwał do gongu kończącego drugą rundę. Nie wyszedł jednak do trzeciej rundy, doznając tym samym pierwszej w swej karierze przegranej przed czasem (przez techniczny nokaut).
W Finale World Grand Prix 2002 stanął do walki w obronie mistrzowskiego tytułu, przegrał jednak w półfinale z Le Bannerem. Ostatnią walkę w K-1 Hunt stoczył w maju 2003 roku, pokonując Gary’ego Goodridge'a, po czym zdecydował się spróbować swych sił w MMA.
Na ring K-1 powrócił po długiej przerwie 13 kwietnia 2008 roku. W Jokohamie walczył o tytuł mistrza świata K-1 w kategorii superciężkiej z Holendrem Semmym Schiltem. Przegrał przez nokaut po kopnięciu obrotowym w korpus. Po walce zapowiedział, że nie przewiduje w najbliższej przyszłości dalszych występów w formule K-1.

### Mieszane sztuki walki

#### PRIDE FC
W PRIDE FC zadebiutował w czerwcu 2004 roku w walce z mistrzem olimpijskim w judo z Barcelony, Hidehiko Yoshidą. Japończyk zmusił Hunta do poddania się, zakładając mu dźwignię na ramię (tzw. balachę). W następnej walce Nowozelandczyk znokautował amerykańskiego zapaśnika Dana Bobisha. Na gali Shockwave 2004 spotkał się z lżejszym o blisko 30 kilogramów mistrzem PRIDE w wadze średniej, Wanderleiem Silvą. Hunt wygrał przez niejednogłośną decyzję sędziów, ale werdykt ten wywołał duże kontrowersje, gdyż Silva dominował w 2. i 3. rundzie.
Na gali Shockwave 2005 starł się z Mirko Filipoviciem. Miał to być rewanż za walkę, którą stoczyli w K-1. Hunt wygrał przez decyzję, mimo że otrzymał dwa kopnięcia okrężne w głowę (po których nawet się nie zachwiał).
W 2006 roku wziął udział w turnieju Open Weight Grand Prix, nokautując w pierwszej walce Tsuyoshiego Kohsakę. W drugiej rundzie spotkał się z Amerykaninem Joshem Barnettem i przegrał przez poddanie.
Rok później na gali Shockwave 2006 doszło do walki Hunta z mistrzem PRIDE wagi ciężkiej, Rosjaninem Fiodorem Jemieljanienko. Ze względu na fakt, iż Rosjanin to utytułowany grappler, a Hunt wciąż nie miał dużego doświadczenia w walce w parterze, spodziewano się łatwego zwycięstwa mistrza. Jednak to Hunt założył Jemieljanience dźwignię na ramię, ale nie był w stanie zmusić go do poddania się. Kilka minut później sam musiał się poddać, kiedy to Rosjanin założył mu dźwignię.

#### DREAM
Po wykupieniu w 2007 roku PRIDE FC przez ZUFFA (głównego udziałowca konkurencyjnego UFC) Hunt nie porozumiał się co do przedłużenia kontraktu i w konsekwencji przez ponad rok nie walczył.
W 2008 roku podpisał kontrakt z nowo powstałą japońską organizacją DREAM. W debiucie, podczas gali DREAM.5, przegrał z Holendrem Alistairem Overeemem przez poddanie. 31 grudnia 2008 roku na gali Dynamite!! 2008 został znokautowany w ciągu zaledwie 18 sekund przez lżejszego od siebie aż o 40 kilogramów Melvina Manhoefa. Była to jego pierwsza porażka przez KO w MMA. W maju 2009 roku wystartował w turnieju DREAM Super Hulk. Odpadł w ćwierćfinale pokonany przez byłego mistrza DREAM w wadze średniej Gegarda Mousasi.

#### UFC
W lipcu 2010 roku Hunt porozumiał się z ZUFFA na temat rozwiązania ciągnącego się od 3 lat sporu. Ogłoszono, że Nowozelandczyk stoczy jedną walkę w UFC. Odbyła się ona we wrześniu na gali UFC 119, a jego przeciwnikiem był niepokonany Sean McCorkle. Hunt przegrał w ciągu kilkudziesięciu sekund przez poddanie.
Mimo porażki Nowozelandczyk otrzymał kolejną szansę występu podczas UFC 127 w Sydney (27 lutego 2011 roku). Znokautował wtedy Amerykanina Chrisa Tuchscherera ciosem podbródkowym w 2. rundzie oraz otrzymał bonus pieniężny za "nokaut wieczoru". Tym samym przerwał passę 6 porażek i zanotował pierwsze zwycięstwo od 2006 roku. 24 września stoczył wygrany pojedynek z Benem Rothwellem na gali UFC 135 – Jones vs Rampage. 26 lutego 2012 roku znokautował Francuza Cheicka Kongo na gali UFC 144 serią ciosów pięściami w 1. rundzie. Kolejny pojedynek w UFC stoczył w Japonii, na gali UFC on Fuel TV 8. Rywalem Hunta był mierzący aż 213 centymetrów Holender Stefan Struve. Przy takiej dysproporcji warunków fizycznych (wzrost i rozpiętość ramion na korzyść Struva) wielu fachowców i komentatorów skazywało Hunta na sromotną porażkę. Ku zaskoczeniu wielu, Hunt od samego początku pojedynku przeważał boksersko, systematycznie trafiając wysokiego Holendra ciosami sierpowymi. Holender odpowiadał sprowadzeniami, próbami poddań z których Hunt bez większych problemów uciekał oraz miał dwukrotnie okazję skończyć pojedynek ciosami w parterze ale tak jak w przypadku prób poddania, Huntowi udawało się uciec z zagrożonych pozycji. Do 3. rundy zawodnicy wchodzili wyczerpani i słaniający się na nogach. Słabość rywala wykorzystał Hunt trafiając kolejnymi obszernymi ciosami zmęczonego Holendra który po jednym z mocnych ciosów padł na deski, a sędzia chwilę później przerwał pojedynek. Za ten nokaut Hunt zarobił 50 tys. dolarów z bonusu za "nokaut wieczoru". Po gali okazało się, iż Hunt swoimi ciosami spowodował pęknięcie żuchwy Struva.
25 maja 2013 zmierzył się z byłym mistrzem UFC w wadze ciężkiej, czołowym zawodnikiem w organizacji Juniorem dos Santosem. Hunt uległ Brazylijczykowi przez ciężki nokaut po obrotowym kopnięciu na 42. sekundy przed końcem pojedynku. Pod koniec roku, 7 grudnia zmierzył się w Australii z kolejnym Brazylijczykiem, Antônio Silvą. Hunt w pierwszych dwóch rundach przyjmował ciosy i niskie kopnięcia co spowodowało m.in. lekką kontuzję stopy. Od 3. rundy Hunt zaczął odrabiać straty punkowe i pomimo wyraźnie kontuzjowanej nogi trafiał w stójce oraz zapaśniczo przeważał rywala. Również praca w klinczu była bardzo aktywna w którym Hunt zadawał krótkie ciosy łokciami, jednak pod koniec 3. rundy przy próbie przewrócenia Silvy na ziemię, rywal skontrował Nowozelandczyka przewracając go i zdobywając pozycję dominującą – tzw. dosiad, w której Hunt do końca rundy przyjmował ciosy praktycznie bez obrony. Rundy 4 i 5 to walka głównie w stójce gdzie zawodnicy kompletnie już wycieńczeni i słaniający się na nogach wymieniają ciosy które w większości dochodziły do celu lecz Hunt w tym aspekcie był bardziej precyzyjny, zadając przy tym wielokrotnie ciosy łokciami, co spowodowało kilka głębokich rozcięć na twarzy Silvy. Ostatecznie i dość niespodziewanie sędziowie ogłosili większościowy remis (48-47, 47-47, 47-47).
20 września 2014 roku w Tokio wygrał z Amerykaninem Royem Nelsonem, nokautując go w 2. rundzie prawym podbródkowym. Stał się również pierwszym zawodnikiem który pokonał przed czasem Amerykanina w UFC. 9 lipca 2016 na UFC 200, przegrał z powracającym po prawie pięciu latach do MMA, Brockiem Lesnarem jednogłośnie na punkty. Tydzień po gali, USADA poinformowała o potencjalnym naruszeniu polityki antydopingowej przez Brocka Lesnara. Po czasie potwierdzono, że Lesnar był podczas pojedynku z Huntem na dopingu, zmuszając tym samym komisję do zawieszenia go, a wynik walki zmieniając na no contest.

## Osiągnięcia
- 2001: mistrz K-1 World Grand Prix
- 2001: K-1 World GP w Fukuoce – 1. miejsce
- 2001: K-1 World GP w Melbourne – 1. miejsce
- 2000: K-1 Oceania GP – 1. miejsce
- 1999: mistrz Australii WKBF w wadze superciężkiej

## Lista walk w kick-boxingu
| Wynik                                                                                | Przeciwnik          | Rozstrzygnięcie                 | Runda | Czas | Rozgrywki                                   | Data       | Miejsce   |
| przegrał walkę o mistrzostwo K-1 w wadze superciężkiej                                                                                |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Przegrana                                                                                | Semmy Schilt        | KO (kopnięcie obrotowe)         | 1     | 3:00 | K-1 World GP 2008 in Yokohama               | 13.04.2008 | Jokohama  |
| Wygrana                                                                                | Gary Goodridge      | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2003 in Las Vegas      | 02.05.2003 | Las Vegas |
| Przegrana                                                                                | Jérôme Le Banner    | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | Finał K-1 World Grand Prix 2002             | 17.02.2002 | Tokio     |
| Wygrana                                                                                | Stefan Leko         | KO (lewy sierpowy)              | 3     | 1:16 | Finał K-1 World Grand Prix 2002             | 17.12.2002 | Tokio     |
| zakwalifikował się do Finału K-1 World Grand Prix 2002                                                                                |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Wygrana                                                                                | Mike Bernardo       | Decyzja (jednogłośna)           | 4     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2002 Final Elimination | 05.10.2002 | Saitama   |
| Przegrana                                                                                | Jérôme Le Banner    | TKO (poddanie przez narożnik)   | 2     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2002 in Paris          | 22.05.2002 | Paryż     |
| Przegrana                                                                                | Mirko Filipović     | Decyzja (jednogłośna)           | 5     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2002 in Nagoya         | 03.03.2002 | Nagoja    |
| Wygrana                                                                                | Tsuyoshi Nakasako   | TKO (przerwanie przez sędziego) | 2     | 2:55 | K-1 Rising 2002                             | 27.01.2002 | Shizuoka  |
| wygrał mistrzostwo K-1 World Grand Prix 2001                                                                                |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Wygrana                                                                                | Francisco Filho     | Decyzja (jednogłośna)           | 4     | 3:00 | Finał K-1 World Grand Prix 2001             | 08.12.2001 | Tokio     |
| Wygrana                                                                                | Stefan Leko         | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | Finał K-1 World Grand Prix 2001             | 08.12.2001 | Tokio     |
| Wygrana                                                                                | Jérôme Le Banner    | KO (prawy sierpowy)             | 2     | 2:32 | Finał K-1 World Grand Prix 2001             | 08.12.2001 | Tokio     |
| zastąpił w finale kontuzjowanego Sefo – wygrał turniej K-1 World GP 2001 in Fukuoka                                                            |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Wygrana                                                                                | Adam Watt           | TKO (przerwanie przez lekarza)  | 3     | 1:38 | K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka        | 08.10.2001 | Fukuoka   |
| przegrał w półfinale turnieju K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka                                                                             |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Przegrana                                                                                | Ray Sefo            | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka        | 08.10.2001 | Fukuoka   |
| Przegrana                                                                                | Peter Graham        | Decyzja (jednogłośna)           | 5     | 3:00 | K-1 New Zealand Grand Prix 2001             | 21.07.2001 | Auckland  |
| pomimo przegranej w półfinale turnieju K-1 World Grand Prix 2000 in Nagoya dostał zaproszenie do turnieju K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Przegrana                                                                                | Ernesto Hoost       | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne      | 16.06.2001 | Melbourne |
| Wygrana                                                                                | Hiromi Amada        | KO (prawy sierpowy)             | 1     | 2:52 | K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne      | 16.06.2001 | Melbourne |
| wygrał turniej K-1 World Grand Prix 2001                                                                                |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Wygrana                                                                                | Peter Graham        | KO (prawy podbródkowy)          | 3     | 2:10 | K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne      | 24.02.2001 | Melbourne |
| Wygrana                                                                                | Andrew Peck         | KO (cios pięścią)               | 1     | 0:48 | K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne      | 24.02.2001 | Melbourne |
| Wygrana                                                                                | Nathan Briggs       | KO (ciosy pięścią)              | 1     | 0:57 | K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne      | 24.02.2001 | Melbourne |
| przegrał w ćwierćfinale turniej K-1 World Grand Prix 2000 in Nagoya                                                                            |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Przegrana                                                                                | Jérôme Le Banner    | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | K-1 World Grand Prix 2000 in Nagoya         | 30.07.2000 | Nagoja    |
| Wygrana                                                                                | Fadi Haddara        | KO (ciosy pięścią)              | 5     | 3:00 | K-1 Revenge Oceania                         | 14.05.2000 | Melbourne |
| wygrał turniej K-1 Grand Prix 2000 Oceania                                                                                |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Wygrana                                                                                | Phil Fagan          | KO                              | 2     | 0:30 | K-1 Grand Prix 2000 Oceania                 | 27.02.2000 | Melbourne |
| Wygrana                                                                                | Rony Sefo           | Decyzja (jednogłośna)           | 3     | 3:00 | K-1 Grand Prix 2000 Oceania                 | 27.02.2000 | Melbourne |
| Wygrana                                                                                | Clay Aumitagi       | KO                              | 2     | 1:56 | K-1 Grand Prix 2000 Oceania                 | 27.02.2000 | Melbourne |
| Przegrana                                                                                | Neilson Taione      | Decyzja (jednogłośna)           | 5     | 3:00 | Superfighter 2                              | 23.10.1999 | Sydney    |
| zdobył mistrzostwo Australii WKBF w wadze superciężkiej                                                                                |                     |                                 |       |      |                                             |            |           |
| Wygrana                                                                                | Chris Chrispoulides | Decyzja (jednogłośna)           | 5     | 3:00 | WBKF                                        | ??.??.1999 | Sydney    |

## Lista walk MMA
13 zwycięstw – 14 porażek – 1 remis – 1 no contest
| Wynik      | Bilans      | Przeciwnik            | Rozstrzygnięcie                                                                                | Runda | Czas | Rozgrywki                                   | Data       | Miejsce          | Uwagi                                                                |
| ---------- | ----------- | --------------------- | -------------------------------------------------------------------------------------------------- | ----- | ---- | ------------------------------------------- | ---------- | ---------------- | -------------------------------------------------------------------- |
| Przegrana  | 13-14-1 (1) | Justin Willis         | Decyzja (jednogłośna)                                                                              | 3     | 5:00 | UFC Fight Night 142: Dos Santos vs. Tuivasa | 01.12.2018 | Adelaide         |                                                                      |
| Przegrana  | 13-13-1 (1) | Aleksiej Olejnik      | Poddanie (duszenie zza pleców)                                                                     | 1     | 4:26 | UFC Fight Night: Hunt vs. Oleynik           | 15.09.2018 | Moskwa           | Main event                                                           |
| Przegrana  | 13-12-1 (1) | Curtis Blaydes        | Decyzja (jednogłośna)                                                                              | 3     | 5:00 | UFC 221                                     | 10.02.2018 | Perth            | Co-main event                                                        |
| Wygrana    | 13-11-1 (1) | Derrick Lewis         | TKO (ciosy pięściami)                                                                              | 4     | 3:51 | UFC Fight Night 110: Lewis vs. Hunt         | 10.06.2017 | Auckland         |                                                                      |
| Przegrana  | 12-11-1 (1) | Alistair Overeem      | KO (cios kolanem)                                                                                | 3     | 1:44 | UFC 209                                     | 04.03.2017 | Las Vegas        |                                                                      |
| No contest | 12-10-1 (1) | Brock Lesnar          | No Contest (początkowo decyzją wygrał Lesnar, ale w związku z wpadką dopingową walka uznana za NC) | 3     | 5:00 | UFC 200                                     | 09.07.2016 | Las Vegas        |                                                                      |
| Wygrana    | 12-10-1     | Frank Mir             | KO (cios pięścią)                                                                                | 3     | 3:01 | UFC Fight Night 85: Hunt vs. Mir            | 20.03.2016 | Brisbane         | występ wieczoru                                                      |
| Wygrana    | 11-10-1     | Antônio Silva         | TKO (ciosy pięściami)                                                                              | 1     | 3:41 | UFC 193                                     | 15.11.2015 | Melbourne        |                                                                      |
| Przegrana  | 10-10-1     | Stipe Miocic          | TKO (ciosy pięściami)                                                                              | 5     | 2:47 | UFC Fight Night 65: Miocic vs. Hunt         | 10.05.2015 | Adelaide         |                                                                      |
| Przegrana  | 10-9-1      | Fabricio Werdum       | TKO (uderzenie kolanem i ciosy pięściami)                                                          | 2     | 2:27 | UFC 180                                     | 15.11.2014 | Meksyk           | Pojedynek o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main Event. |
| Wygrana    | 10-8-1      | Roy Nelson            | KO (prawy podbródkowy)                                                                             | 2     | 3:00 | UFC Fight Night: Hunt vs. Nelson            | 20.09.2014 | Tokio            | występ wieczoru                                                      |
| Remis      | 9-8-1       | Antônio Silva         | Remis (większościowy)                                                                              | 5     | 5:00 | UFC Fight Night 33: Hunt vs. Bigfoot        | 07.12.2013 | Brisbane         | walka wieczoru                                                       |
| Przegrana  | 9-8         | Junior dos Santos     | KO (obrotowe kopnięcie w głowę)                                                                    | 3     | 4:12 | UFC 160                                     | 25.05.2013 | Las Vegas        | walka wieczoru                                                       |
| Wygrana    | 9-7         | Stefan Struve         | TKO (cios pięścią)                                                                                | 3     | 1:44 | UFC on Fuel TV: Silva vs. Stann             | 03.03.2013 | Saitama          | nokaut wieczoru                                                      |
| Wygrana    | 8-7         | Cheick Kongo          | TKO (ciosy pięściami)                                                                              | 1     | 2:11 | UFC 144                                     | 26.02.2012 | Saitama          |                                                                      |
| Wygrana    | 7-7         | Ben Rothwell          | Decyzja (jednogłośna)                                                                              | 3     | 5:00 | UFC 135                                     | 25.09.2011 | Denver           |                                                                      |
| Wygrana    | 6-7         | Chris Tuchscherer     | KO (cios pięścią)                                                                                | 2     | 1:41 | UFC 127                                     | 27.02.2011 | Sydney           | nokaut wieczoru                                                      |
| Przegrana  | 5-7         | Sean McCorkle         | Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)                                                               | 1     | 1:03 | UFC 119                                     | 25.09.2010 | Indianapolis     |                                                                      |
| Przegrana  | 5-6         | Gegard Mousasi        | Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)                                                               | 1     | 1:19 | DREAM 9                                     | 26.05.2009 | Jokohama         | Ćwierćfinał turnieju DREAM Super Hulk GP                             |
| Przegrana  | 5-5         | Melvin Manhoef        | KO (ciosy pięściami)                                                                               | 1     | 0:18 | Dynamite!! 2008                             | 31.12.2008 | Saitama          |                                                                      |
| Przegrana  | 5-4         | Alistair Overeem      | Poddanie (klucz na rękę)                                                                           | 1     | 1:11 | DREAM 5                                     | 21.07.2008 | Osaka            |                                                                      |
| Przegrana  | 5-3         | Fiodor Jemieljanienko | Poddanie (kimura)                                                                                | 1     | 8:16 | PRIDE Shockwave 2006                        | 31.12.2006 | Saitama          | Walka o mistrzostwo PRIDE FC w wadze ciężkiej                        |
| Przegrana  | 5-2         | Josh Barnett          | Poddanie (kimura)                                                                                | 1     | 2:02 | PRIDE Critical Countdown Absolute           | 01.07.2006 | Saitama, Japonia | Ćwierćfinał turnieju PRIDE 2006 Openweight GP                        |
| Wygrana    | 5-1         | Tsuyoshi Kōsaka       | TKO (ciosy pięściami)                                                                              | 2     | 4:15 | PRIDE Total Elimination Absolute            | 05.05.2006 | Osaka            | I runda turnieju PRIDE 2006 Openweight GP                            |
| Wygrana    | 4-1         | Yosuke Nishijima      | KO (cios pięścią)                                                                                | 3     | 1:18 | PRIDE 31                                    | 26.02.2006 | Saitama          |                                                                      |
| Wygrana    | 3-1         | Mirko Filipović       | Decyzja sędziów (niejednogłośna)                                                                   | 3     | 5:00 | PRIDE Shockwave 2005                        | 31.12.2005 | Saitama          |                                                                      |
| Wygrana    | 2-1         | Wanderlei Silva       | Decyzja sędziów (niejednogłośna)                                                                   | 3     | 5:00 | PRIDE Shockwave 2004                        | 31.12.2004 | Saitama          |                                                                      |
| Wygrana    | 1-1         | Dan Bobish            | TKO (kopnięcie w korpus)                                                                           | 1     | 6:23 | PRIDE 28                                    | 31.10.2004 | Saitama          |                                                                      |
| Przegrana  | 0-1         | Hidehiko Yoshida      | Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)                                                               | 1     | 5:25 | PRIDE Critical Countdown 2004               | 20.06.2004 | Saitama          | Debiut w MMA                                                         |

title: Mark Hunt

wikitext:
{{Zawodnik sportów walki infobox
 |dyscyplina            = kickboxing
 |imię i nazwisko       = Mark Hunt
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               = Mark Hunt on 22 November 2007.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko = Mark Richard Hunt
 |pseudonim             = The Super Samoan
 |data urodzenia        = [[23 marca]] [[1974]]
 |miejsce urodzenia     = [[Auckland]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |obywatelstwo          = [[Nowa Zelandia]]
 |wzrost                = 178
 |masa ciała            = 120 (2012)
 |styl walki            = [[kick-boxing]]
 |trener                =
 |debiut                =
 |federacja             =
 |kategoria wagowa      =
 |klub                  = American Top Team
 |liczba walk           = 26
 |zwycięstwa            = 17
 |nokauty               = 11
 |poddania              =
 |decyzje               =
 |porażki               = 9
 |remisy                =
 |nieodbyte             =
 |data                  =
 |medale                =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
 |www                   =
}}
'''Mark Richard Hunt''' (ur. [[23 marca]] [[1974]] w [[Auckland]]<ref>{{Cytuj |autor = Sherdog.com |tytuł = Mark |data dostępu = 2019-10-23 |opublikowany = Sherdog |url = https://www.sherdog.com/fighter/Mark-Hunt-10668}}</ref>) – [[Nowa Zelandia|nowozelandzki]] [[kick-boxing|kick-boxer]] i zawodnik [[mieszane sztuki walki|mieszanych sztuk walki]] wagi ciężkiej o [[Samoańczycy|samoańskich]] korzeniach. Mistrz [[K-1 (organizacja)|K-1 World GP]] z 2001 roku. Były weteran organizacji [[PRIDE Fighting Championships|Pride FC]] czy [[Ultimate Fighting Championship|UFC]].

== Kariera sportowa ==
Pierwszy kontakt ze sportami walki Hunt nawiązał, gdy ochroniarz klubu nocnego i jednocześnie trener [[Boks tajski|muay thai]], będąc świadkiem jego ulicznej bójki przed dyskoteką, zaprosił go na treningi do klubu Sam Marster's w South Auckland. Pierwszą oficjalną profesjonalną walkę stoczył w 1995 roku. Wygrał ją przez nokaut<ref>{{cytuj stronę|url=http://message.axkickboxing.com/?action=dispthread&topic=4011&junk=1014857979|tytuł=The Hunt Is On|nazwisko=Michael|imię=Schiavello|data=27 lutego 2002|język=en|data dostępu=2009-07-25}}</ref>.

=== K-1 ===
Mimo specyficznych warunków fizycznych (tylko 178 cm wzrostu i ponad 120 kg wagi), Hunt odznaczał się walecznością, siłą i niezwykłą odpornością na ciosy. W lutym 2000 roku po raz pierwszy wystąpił w [[K-1 (organizacja)|K-1]] i już w debiucie wygrał turniej K-1 Oceania Grand Prix. Dzięki temu zwycięstwu dostał szansę walki w [[Japonia|Japonii]] z jednym z najlepszych zawodników tej organizacji, [[Jérôme Le Banner]]em. Francuz wygrał przez jednogłośną decyzję (w przyszłości spotkają się na ringu jeszcze trzykrotnie).

Rok później Hunt ponownie wygrał turniej Oceania Grand Prix i stanął do walki z elitą K-1 w turnieju w [[Melbourne]]. W pierwszej walce znokautował Japończyka [[Hiromi Amada|Hiromiego Amadę]], ale w półfinale przegrał z mistrzem K-1, [[Ernesto Hoost]]em. Mimo to, dzięki otrzymaniu [[dzika karta|dzikiej karty]] (ze względu na kontuzję [[Mirko Filipović|Mirko Filipovicia]]), wystąpił w turnieju K-1 World Grand Prix 2001 w [[Fukuoka|Fukuoce]], będącym eliminacją do [[Finał K-1 World Grand Prix 2001|Finału K-1 World Grand Prix]] w [[Tokio]]. Hunt przegrał po emocjonującej walce z rodakiem [[Ray Sefo|Rayem Sefo]]. Znów sprzyjało mu jednak szczęście, gdyż Sefo wycofał się z turnieju z powodu kontuzji. Hunt zajął jego miejsce w finale, w którym znokautował Australijczyka [[Adam Watt|Adama Watta]], co dało mu przepustkę do Finału World GP. Hunt niespodziewanie wygrał tokijski turniej, w ćwierćfinale nokautując Jérôme Le Bannera, w półfinale eliminując [[Stefan Leko|Stefana Leko]], a w finale pokonując brazylijskiego mistrza świata [[Kyokushin]], [[Francisco Filho]]. Tym samym Nowozelandczyk został pierwszym i jedynym mistrzem K-1 WGP spoza Europy<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.k-1.co.jp/k-1gp/dtop.htm|tytuł=World GP 2001 Final|nazwisko=Di Pietro|imię=Monty|opublikowany=k-1.co.jp|język=en|data dostępu=2009-07-25|archiwum=https://web.archive.org/web/20071011004832/http://www.k-1.co.jp/k-1gp/dtop.htm|zarchiwizowano=2007-10-11}}</ref>.

W marcu 2002 roku przegrał przez decyzję z Mirko Filipoviciem. Dwa miesiące później, na turnieju World Grand Prix w [[Paryż]]u, spotkał się po raz trzeci z Le Bannerem. Walka ta jest uznawana za jedną z najlepszych w historii K-1. Walczący przed własną publicznością Francuz chciał zrewanżować się Huntowi za porażkę z Finału World Grand Prix, już na samym początku walki ruszył więc do ataku. Pierwszą rundę wygrał zdecydowanie, kilkakrotnie mocno trafiając rywala. Druga runda stała, podobnie jak pierwsza, pod znakiem dominacji Le Bannera, który ciosem prostym posłał Hunta na deski. Nowozelandczyk był liczony, ale zdołał się podnieść. Niecałą minutę później sam powalił ciosem podbródkowym Le Bannera. Francuz był oszołomiony, ale wstał na „8”. Przez następną minutę obaj zawodnicy wymieniali się seriami ciosów, aż w samej końcówce rundy Le Banner zadał Huntowi celne [[kopnięcie okrężne]] w szczękę. Hunt ponownie zdołał powstać i dotrwał do gongu kończącego drugą rundę. Nie wyszedł jednak do trzeciej rundy, doznając tym samym pierwszej w swej karierze przegranej przed czasem (przez techniczny nokaut)<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.k-1.co.jp/k-1gp/dtop.htm|tytuł=K-1 Paris GP Story|nazwisko=Di Pietro|imię=Monty|opublikowany=k-1.co.jp|język=en|data dostępu=2009-07-25|archiwum=https://web.archive.org/web/20071011004832/http://www.k-1.co.jp/k-1gp/dtop.htm|zarchiwizowano=2007-10-11}}</ref>.

W [[Finał K-1 World Grand Prix 2002|Finale World Grand Prix 2002]] stanął do walki w obronie mistrzowskiego tytułu, przegrał jednak w półfinale z Le Bannerem. Ostatnią walkę w K-1 Hunt stoczył w maju 2003 roku, pokonując [[Gary Goodridge|Gary’ego Goodridge'a]], po czym zdecydował się spróbować swych sił w [[mieszane sztuki walki|MMA]].

Na ring K-1 powrócił po długiej przerwie 13 kwietnia 2008 roku. W [[Jokohama|Jokohamie]] walczył o tytuł mistrza świata K-1 w kategorii superciężkiej z Holendrem [[Semmy Schilt|Semmym Schiltem]]. Przegrał przez nokaut po kopnięciu obrotowym w korpus. Po walce zapowiedział, że nie przewiduje w najbliższej przyszłości dalszych występów w formule K-1.

=== Mieszane sztuki walki ===
==== PRIDE FC ====
W [[PRIDE Fighting Championships|PRIDE FC]] zadebiutował w czerwcu 2004 roku w walce z mistrzem olimpijskim w [[judo]] z Barcelony, [[Hidehiko Yoshida|Hidehiko Yoshidą]]. Japończyk zmusił Hunta do [[poddanie|poddania się]], zakładając mu dźwignię na ramię (tzw. balachę). W następnej walce Nowozelandczyk znokautował amerykańskiego zapaśnika [[Dan Bobish|Dana Bobisha]]. Na gali Shockwave 2004 spotkał się z lżejszym o blisko 30 kilogramów mistrzem PRIDE w wadze średniej, [[Wanderlei Silva|Wanderleiem Silvą]]. Hunt wygrał przez niejednogłośną decyzję sędziów, ale werdykt ten wywołał duże kontrowersje, gdyż Silva dominował w 2. i 3. rundzie.

Na gali Shockwave 2005 starł się z Mirko Filipoviciem. Miał to być rewanż za walkę, którą stoczyli w K-1. Hunt wygrał przez decyzję, mimo że otrzymał dwa kopnięcia okrężne w głowę (po których nawet się nie zachwiał).

W 2006 roku wziął udział w turnieju Open Weight Grand Prix, nokautując w pierwszej walce Tsuyoshiego Kohsakę. W drugiej rundzie spotkał się z Amerykaninem [[Josh Barnett|Joshem Barnettem]] i przegrał przez poddanie.

Rok później na gali Shockwave 2006 doszło do walki Hunta z mistrzem PRIDE wagi ciężkiej, Rosjaninem [[Fiodor Jemieljanienko|Fiodorem Jemieljanienko]]. Ze względu na fakt, iż Rosjanin to utytułowany [[grappling|grappler]], a Hunt wciąż nie miał dużego doświadczenia w walce w parterze, spodziewano się łatwego zwycięstwa mistrza. Jednak to Hunt założył Jemieljanience dźwignię na ramię, ale nie był w stanie zmusić go do poddania się. Kilka minut później sam musiał się poddać, kiedy to Rosjanin założył mu dźwignię.

==== DREAM ====
Po wykupieniu w 2007 roku PRIDE FC przez ZUFFA (głównego udziałowca konkurencyjnego [[Ultimate Fighting Championship|UFC]]) Hunt nie porozumiał się co do przedłużenia kontraktu i w konsekwencji przez ponad rok nie walczył.

W 2008 roku podpisał kontrakt z nowo powstałą japońską organizacją [[DREAM (MMA)|DREAM]]. W debiucie, podczas gali DREAM.5, przegrał z Holendrem [[Alistair Overeem|Alistairem Overeemem]] przez poddanie. 31 grudnia 2008 roku na gali [[Dynamite!!|Dynamite!! 2008]] został znokautowany w ciągu zaledwie 18 sekund przez lżejszego od siebie aż o 40 kilogramów [[Melvin Manhoef|Melvina Manhoefa]]. Była to jego pierwsza porażka przez KO w MMA<ref>{{cytuj stronę| url = http://archive.is/R2Duq| tytuł = MMA Rules at DYNAMITE!! 2008| data dostępu = 2009-01-28| autor = Monty DiPietro| język = en}}</ref>. W maju 2009 roku wystartował w turnieju DREAM Super Hulk. Odpadł w ćwierćfinale pokonany przez byłego mistrza DREAM w wadze średniej [[Gegard Mousasi|Gegarda Mousasi]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.sherdog.com/news/news/warren-upsets-kid-at-dream-9-17636|tytuł=Warren Upsets 'Kid' at Dream 9|nazwisko=Loiseleur|imię=Tony|data=26 maja 2009|opublikowany=sherdog.com|język=en|data dostępu=2009-07-25}}</ref>.

==== UFC ====
W lipcu 2010 roku Hunt porozumiał się z ZUFFA na temat rozwiązania ciągnącego się od 3 lat sporu. Ogłoszono, że Nowozelandczyk stoczy jedną walkę w [[Ultimate Fighting Championship|UFC]]. Odbyła się ona we wrześniu na gali UFC 119, a jego przeciwnikiem był niepokonany Sean McCorkle. Hunt przegrał w ciągu kilkudziesięciu sekund przez poddanie.

Mimo porażki Nowozelandczyk otrzymał kolejną szansę występu podczas UFC 127 w [[Sydney]] (27 lutego 2011 roku). Znokautował wtedy Amerykanina Chrisa Tuchscherera ciosem podbródkowym w 2. rundzie oraz otrzymał bonus pieniężny za "nokaut wieczoru". Tym samym przerwał passę 6 porażek i zanotował pierwsze zwycięstwo od 2006 roku<ref>{{cytuj stronę| url = http://mmajunkie.com/news/22625/ufc-127-preliminary-card-results-pearson-tops-fisher-judges-rob-fukuda.mma| tytuł = UFC 127 preliminary-card results: Pearson tops Fisher, judges rob Fukuda|opublikowany= mmajunkie.com|data = 26.02.2010|data dostępu = 2011-02-27| autor = Dann Stupp| język = en|archiwum=http://archive.is/BuVW|zarchiwizowano=2012-07-10}}</ref>. 24 września stoczył wygrany pojedynek z [[Ben Rothwell|Benem Rothwellem]] na gali ''UFC 135 – Jones vs Rampage''<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.sherdog.com/news/news/UFC-135-Jones-vs-Rampage-Live-Results-and-Play-by-Play-35713| tytuł = UFC 135 ‘Jones vs. Rampage’ Live Results and Play-by-Play|opublikowany= sherdog.com|data = 24.09.2011|data dostępu = 2011-09-24| autor = | język = en}}</ref>. 26 lutego 2012 roku znokautował Francuza [[Cheick Kongo|Cheicka Kongo]] na gali ''UFC 144'' serią ciosów pięściami w 1. rundzie. Kolejny pojedynek w UFC stoczył w Japonii, na gali UFC on Fuel TV 8. Rywalem Hunta był mierzący aż 213 centymetrów Holender [[Stefan Struve]]. Przy takiej dysproporcji warunków fizycznych (wzrost i rozpiętość ramion na korzyść Struva) wielu fachowców i komentatorów skazywało Hunta na sromotną porażkę. Ku zaskoczeniu wielu, Hunt od samego początku pojedynku przeważał boksersko, systematycznie trafiając wysokiego Holendra ciosami sierpowymi. Holender odpowiadał sprowadzeniami, próbami poddań z których Hunt bez większych problemów uciekał oraz miał dwukrotnie okazję skończyć pojedynek ciosami w parterze ale tak jak w przypadku prób poddania, Huntowi udawało się uciec z zagrożonych pozycji. Do 3. rundy zawodnicy wchodzili wyczerpani i słaniający się na nogach. Słabość rywala wykorzystał Hunt trafiając kolejnymi obszernymi ciosami zmęczonego Holendra który po jednym z mocnych ciosów padł na deski, a sędzia chwilę później przerwał pojedynek. Za ten nokaut Hunt zarobił 50 tys. dolarów z bonusu za "nokaut wieczoru". Po gali okazało się, iż Hunt swoimi ciosami spowodował pęknięcie żuchwy Struva.

25 maja 2013 zmierzył się z byłym mistrzem UFC w wadze ciężkiej, czołowym zawodnikiem w organizacji [[Junior dos Santos|Juniorem dos Santosem]]. Hunt uległ Brazylijczykowi przez ciężki nokaut po obrotowym kopnięciu na 42. sekundy przed końcem pojedynku. Pod koniec roku, 7 grudnia zmierzył się w Australii z kolejnym Brazylijczykiem, [[Antônio Silva|Antônio Silvą]]. Hunt w pierwszych dwóch rundach przyjmował ciosy i niskie kopnięcia co spowodowało m.in. lekką kontuzję stopy. Od 3. rundy Hunt zaczął odrabiać straty punkowe i pomimo wyraźnie kontuzjowanej nogi trafiał w stójce oraz zapaśniczo przeważał rywala. Również praca w klinczu była bardzo aktywna w którym Hunt zadawał krótkie ciosy łokciami, jednak pod koniec 3. rundy przy próbie przewrócenia Silvy na ziemię, rywal skontrował Nowozelandczyka przewracając go i zdobywając pozycję dominującą – tzw. dosiad, w której Hunt do końca rundy przyjmował ciosy praktycznie bez obrony. Rundy 4 i 5 to walka głównie w stójce gdzie zawodnicy kompletnie już wycieńczeni i słaniający się na nogach wymieniają ciosy które w większości dochodziły do celu lecz Hunt w tym aspekcie był bardziej precyzyjny, zadając przy tym wielokrotnie ciosy łokciami, co spowodowało kilka głębokich rozcięć na twarzy Silvy. Ostatecznie i dość niespodziewanie sędziowie ogłosili większościowy remis (48-47, 47-47, 47-47).

20 września 2014 roku w Tokio wygrał z Amerykaninem [[Roy Nelson|Royem Nelsonem]], nokautując go w 2. rundzie prawym podbródkowym. Stał się również pierwszym zawodnikiem który pokonał przed czasem Amerykanina w UFC. 9 lipca 2016 na [[UFC 200]], przegrał z powracającym po prawie pięciu latach do MMA, [[Brock Lesnar|Brockiem Lesnarem]] jednogłośnie na punkty<ref>{{cytuj stronę|url = http://archive.is/20160710083743/http://www.mmanews.pl/2016/07/wyniki-gali-ufc-200-tate-vs-nunes-na-zywo-w-mmanews-od-godziny-0030/|tytuł = Wyniki gali UFC 200: ”Tate vs. Nunes” – na żywo w MMAnews od godziny 00:30|opublikowany = mmanews.pl|data =10.07.2016 |data dostępu = |autor =K. Witek |język = pl}}</ref>. Tydzień po gali, [[Amerykańska Agencja Antydopingowa|USADA]] poinformowała o potencjalnym naruszeniu polityki antydopingowej przez Brocka Lesnara. Po czasie potwierdzono, że Lesnar był podczas pojedynku z Huntem na dopingu<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.mmanews.pl/2016/07/brock-lesnar-zlamal-przepisy-antydopingowe-mark-hunt-dal-ultimatum-federacji-ufc/|tytuł = Brock Lesnar złamał przepisy antydopingowe. Mark Hunt dał ultimatum federacji UFC|opublikowany = mmanews.pl|data = 16.07.2016|data dostępu = |autor =W. Mrozowski |język = pl}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url = https://www.mmanews.pl/2016/07/brock-lesnar-oblal-rowniez-testy-antydopingowe-przed-walka-na-ufc-200/|tytuł = Lesnar oblał również testy antydopingowe z próbki pobranej 12 godzin przed UFC 200. Wściekły Hunt rzuca oskarżenia w kierunku federacji|opublikowany = mmanews.pl|data = 20.07.2016|data dostępu = |autor =W. Mrozowski |język = pl}}</ref>, zmuszając tym samym komisję do zawieszenia go, a wynik walki zmieniając na [[no contest]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.mmafighting.com/2016/12/16/13987730/mark-hunt-on-brock-lesnars-suspension-from-nac-its-not-harsh-enough|tytuł = Mark Hunt on Brock Lesnar's suspension from NAC: 'It's not harsh enough'|opublikowany = mmafighting.com|data = 2016-12-16|data dostępu =2017-06-11 |autor =Ariel Helwani|język = en}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
* 2001: [[Finał K-1 World Grand Prix 2001|mistrz K-1 World Grand Prix]]
* 2001: K-1 World GP w Fukuoce – 1. miejsce
* 2001: K-1 World GP w Melbourne – 1. miejsce
* 2000: K-1 Oceania GP – 1. miejsce
* 1999: mistrz Australii WKBF w wadze superciężkiej

== Lista walk w kick-boxingu ==
'''17''' zwycięstw – '''9''' porażek

{| class="wikitable" style="margin:0.5em auto; font-size:85%"
|-  style="text-align:center; background:#ddd;"
| '''Wynik''' || '''Przeciwnik''' || '''Rozstrzygnięcie''' || '''Runda''' || '''Czas''' || '''Rozgrywki''' || '''Data''' || '''Miejsce'''
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| przegrał walkę o mistrzostwo K-1 w wadze superciężkiej}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|NLD}} [[Semmy Schilt]] || KO (kopnięcie obrotowe) || 1 || 3:00 || K-1 World GP 2008 in Yokohama || 13.04.2008 ||{{flaga|JPN}} [[Jokohama]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|TTO}} [[Gary Goodridge]] || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2003 in Las Vegas || 02.05.2003 ||{{flaga|USA}} [[Las Vegas]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|FRA}} [[Jérôme Le Banner]] || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || [[Finał K-1 World Grand Prix 2002]] || 17.02.2002 ||{{flaga|JPN}} [[Tokio]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|DEU}} [[Stefan Leko]] || KO (lewy sierpowy) || 3 || 1:16 || [[Finał K-1 World Grand Prix 2002]] || 17.12.2002 ||{{flaga|JPN}} [[Tokio]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| zakwalifikował się do Finału K-1 World Grand Prix 2002}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|ZAF}} [[Mike Bernardo]] || Decyzja (jednogłośna) || 4 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2002 Final Elimination || 05.10.2002 ||{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|FRA}} [[Jérôme Le Banner]] || TKO (poddanie przez narożnik) || 2 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2002 in Paris || 22.05.2002 ||{{flaga|FRA}} [[Paryż]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|HRV}} [[Mirko Filipović]] || Decyzja (jednogłośna) || 5 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2002 in Nagoya || 03.03.2002 ||{{flaga|JPN}} [[Nagoja]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|JPN}} Tsuyoshi Nakasako || TKO (przerwanie przez sędziego) || 2 || 2:55 || K-1 Rising 2002 || 27.01.2002 ||{{flaga|JPN}} [[Shizuoka]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| wygrał mistrzostwo ''K-1 World Grand Prix 2001''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|BRA}} [[Francisco Filho]] || Decyzja (jednogłośna) || 4 || 3:00 || [[Finał K-1 World Grand Prix 2001]] || 08.12.2001 ||{{flaga|JPN}} [[Tokio]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|DEU}} [[Stefan Leko]] || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || [[Finał K-1 World Grand Prix 2001]] || 08.12.2001 ||{{flaga|JPN}} [[Tokio]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|FRA}} [[Jérôme Le Banner]] || KO (prawy sierpowy) || 2 || 2:32 || [[Finał K-1 World Grand Prix 2001]] || 08.12.2001 ||{{flaga|JPN}} [[Tokio]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| zastąpił w finale kontuzjowanego Sefo – wygrał turniej ''K-1 World GP 2001 in Fukuoka''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|AUS}} Adam Watt || TKO (przerwanie przez lekarza) || 3 || 1:38 || K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka || 08.10.2001 ||{{flaga|JPN}} [[Fukuoka]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| przegrał w półfinale turnieju ''K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|NZL}} [[Ray Sefo]] || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka || 08.10.2001 ||{{flaga|JPN}} [[Fukuoka]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|NZL}} [[Peter Graham]] || Decyzja (jednogłośna) || 5 || 3:00 || K-1 New Zealand Grand Prix 2001 || 21.07.2001 ||{{flaga|AUS}} [[Auckland]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| pomimo przegranej w półfinale turnieju ''K-1 World Grand Prix 2000 in Nagoya'' dostał zaproszenie do turnieju ''K-1 World Grand Prix 2001 in Fukuoka''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|NLD}} [[Ernesto Hoost]] || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne || 16.06.2001 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|JPN}} [[Hiromi Amada]] || KO (prawy sierpowy) || 1 || 2:52 || K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne || 16.06.2001 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| wygrał turniej ''K-1 World Grand Prix 2001''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|AUS}} [[Peter Graham]] || KO (prawy podbródkowy) || 3 || 2:10 || K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne || 24.02.2001 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|NZL}} Andrew Peck || KO (cios pięścią) || 1 || 0:48 || K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne || 24.02.2001 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|AUS}} Nathan Briggs || KO (ciosy pięścią) || 1 || 0:57 || K-1 World Grand Prix 2001 in Melbourne || 24.02.2001 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| przegrał w ćwierćfinale turniej ''K-1 World Grand Prix 2000 in Nagoya''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|FRA}} [[Jérôme Le Banner]] || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || K-1 World Grand Prix 2000 in Nagoya|| 30.07.2000 ||{{flaga|JPN}} [[Nagoja]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|AUS}} Fadi Haddara || KO (ciosy pięścią) || 5 || 3:00 || K-1 Revenge Oceania || 14.05.2000 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| wygrał turniej ''K-1 Grand Prix 2000 Oceania''}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|AUS}} Phil Fagan || KO || 2 || 0:30 || K-1 Grand Prix 2000 Oceania || 27.02.2000 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|NZL}} Rony Sefo || Decyzja (jednogłośna) || 3 || 3:00 || K-1 Grand Prix 2000 Oceania || 27.02.2000 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|WSM}} Clay Aumitagi || KO || 2 || 1:56 || K-1 Grand Prix 2000 Oceania || 27.02.2000 ||{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|-  style="text-align:center; background:#fbb;"
| Przegrana ||align=left|{{flaga|TON}} Neilson Taione || Decyzja (jednogłośna) || 5 || 3:00 || Superfighter 2 || 23.10.1999 ||{{flaga|AUS}} [[Sydney]]
|-
! style=background:white colspan=9 |{{small| zdobył mistrzostwo Australii WKBF w wadze superciężkiej}}
|-
|-  style="text-align:center; background:#cfc;"
| Wygrana ||align=left|{{flaga|AUS}} Chris Chrispoulides || Decyzja (jednogłośna) || 5 || 3:00 || WBKF || ??.??.1999 ||{{flaga|AUS}} [[Sydney]]
|-
|}

== Lista walk MMA ==
'''13''' zwycięstw – '''14''' porażek – '''1''' remis – '''1''' [[no contest]]
{| style="font-size: 85%; text-align: left;" class="wikitable"
!'''Wynik'''
!'''Bilans'''
!'''Przeciwnik'''
!'''Rozstrzygnięcie'''
!'''Runda'''
!'''Czas'''
!'''Rozgrywki'''
!'''Data'''
!'''Miejsce'''
!'''Uwagi'''
|-
| style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|13-14-1 (1)
|{{Flaga|USA}} [[Justin Willis]]
|Decyzja (jednogłośna)
|3
|5:00
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC Fight Night 142: Dos Santos vs. Tuivasa|UFC Fight Night 142: Dos Santos vs. Tuivasa]]
|01.12.2018
|{{Flaga|Australia}} [[Adelaide]]
|
|-
| style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|13-13-1 (1)
|{{flaga|RUS}} [[Aleksiej Olejnik]]
|Poddanie (duszenie zza pleców)
|1
|4:26
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Europy#UFC Fight Night: Hunt vs. Oleynik|UFC Fight Night: Hunt vs. Oleynik]]
|15.09.2018
|{{flaga|RUS}} [[Moskwa]]
|Main event
|-
|-
| style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|13-12-1 (1)
|{{flaga|USA}} Curtis Blaydes
|Decyzja (jednogłośna)
|3
|5:00
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC 221|UFC 221]]
|10.02.2018
|{{flaga|AUS}} [[Perth]]
|Co-main event
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|13-11-1 (1)
|{{flaga|USA}} [[Derrick Lewis]]
|TKO (ciosy pięściami)
|4
|3:51
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC Fight Night 110: Lewis vs. Hunt|UFC Fight Night 110: Lewis vs. Hunt]]
|10.06.2017
|{{flaga|NZL}} [[Auckland]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|12-11-1 (1)
|{{flaga|NED}} [[Alistair Overeem]]
|KO (cios kolanem)
|3
|1:44
|UFC 209
|04.03.2017
|{{flaga|USA}} [[Las Vegas]]
|-
|style="background: #c5d2ea"| No contest
|12-10-1 (1)
|{{flaga|USA}} [[Brock Lesnar]]
|No Contest (początkowo decyzją wygrał Lesnar, ale w związku z wpadką dopingową walka uznana za NC)
|3
|5:00
|[[UFC 200]]
|09.07.2016
|{{flaga|USA}} [[Las Vegas]]
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|12-10-1
|{{flaga|USA}} [[Frank Mir]]
|KO (cios pięścią)
|3
|3:01
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC Fight Night 85: Hunt vs. Mir|UFC Fight Night 85: Hunt vs. Mir]]
|20.03.2016
|{{flaga|AUS}} [[Brisbane]]
|występ wieczoru
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|11-10-1
|{{flaga|BRA}} [[Antônio Silva]]
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|3:41
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC 193|UFC 193]]
|15.11.2015
|{{flaga|AUS}} [[Melbourne]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|10-10-1
|{{flaga|USA}} [[Stipe Miocic]]
|TKO (ciosy pięściami)
|5
|2:47
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC Fight Night 65: Miocic vs. Hunt|UFC Fight Night 65: Miocic vs. Hunt]]
|10.05.2015
|{{flaga|AUS}} [[Adelaide]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|10-9-1
|{{flaga|BRA}} [[Fabricio Werdum]]
|TKO (uderzenie kolanem i ciosy pięściami)
|2
|2:27
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Meksyku#UFC 180|UFC 180]]
|15.11.2014
|{{flaga|MEX}} [[Meksyk (miasto)|Meksyk]]
|Pojedynek o tymczasowe mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main Event.
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|10-8-1
|{{flaga|USA}} [[Roy Nelson]]
|KO (prawy podbródkowy)
|2
|3:00
|[[Wykaz i wyniki gal UFC na terenie Azji#UFC Fight Night: Hunt vs. Nelson|UFC Fight Night: Hunt vs. Nelson]]
|20.09.2014
|{{flaga|JPN}} [[Tokio]]
|występ wieczoru
|-
|style="background: #c5d2ea"|Remis
|9-8-1
|{{flaga|BRA}} [[Antônio Silva]]
|Remis (większościowy)
|5
|5:00
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC Fight Night 33: Hunt vs. Bigfoot|UFC Fight Night 33: Hunt vs. Bigfoot]]
|07.12.2013
|{{flaga|AUS}} [[Brisbane]]
|walka wieczoru
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|9-8
|{{flaga|BRA}} [[Junior dos Santos]]
|KO (obrotowe kopnięcie w głowę)
|3
|4:12
|UFC 160
|25.05.2013
|{{flaga|USA}} [[Las Vegas]]
|walka wieczoru
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|9-7
|{{flaga|NLD}} [[Stefan Struve]]
|TKO (cios pięścią)
|3
|1:44
|[[Wykaz i wyniki gal UFC na terenie Azji#UFC on Fuel TV: Silva vs. Stann|UFC on Fuel TV: Silva vs. Stann]]
|03.03.2013
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|nokaut wieczoru
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|8-7
|{{flaga|FRA}} [[Cheick Kongo]]
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|2:11
|[[Wykaz i wyniki gal UFC na terenie Azji#UFC 144|UFC 144]]
|26.02.2012
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|7-7
|{{flaga|USA}} [[Ben Rothwell]]
|Decyzja (jednogłośna)
|3
|5:00
|UFC 135
|25.09.2011
|{{flaga|USA}} [[Denver]]
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|6-7
|{{flaga|USA}} Chris Tuchscherer
|KO (cios pięścią)
|2
|1:41
|[[Lista i wyniki gal UFC na terenie Australii i Oceanii#UFC 127|UFC 127]]
|27.02.2011
|{{flaga|AUS}} [[Sydney]]
|nokaut wieczoru
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|5-7
|{{flaga|USA}} Sean McCorkle
|Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)
|1
|1:03
|UFC 119
|25.09.2010
|{{flaga|USA}} [[Indianapolis]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|5-6
|{{flaga|NLD}} [[Gegard Mousasi]]
|Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)
|1
|1:19
|DREAM 9
|26.05.2009
|{{flaga|JPN}} [[Jokohama]]
|Ćwierćfinał turnieju DREAM Super Hulk GP
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|5-5
|{{flaga|NLD}} [[Melvin Manhoef]]
|KO (ciosy pięściami)
|1
|0:18
|[[Dynamite!!|Dynamite!! 2008]]
|31.12.2008
| {{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|5-4
|{{flaga|NLD}} [[Alistair Overeem]]
|Poddanie (klucz na rękę)
|1
|1:11
|DREAM 5
|21.07.2008
| {{flaga|JPN}} [[Osaka]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|5-3
|{{flaga|RUS}} [[Fiodor Jemieljanienko]]
|Poddanie (kimura)
|1
|8:16
|PRIDE Shockwave 2006
|31.12.2006
| {{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|Walka o mistrzostwo PRIDE FC w wadze ciężkiej
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|5-2
| {{flaga|USA}} [[Josh Barnett]]
|Poddanie (kimura)
|1
|2:02
|PRIDE Critical Countdown Absolute
|01.07.2006
| {{flaga|JPN}} [[Saitama]], Japonia
|Ćwierćfinał turnieju PRIDE 2006 Openweight GP
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|5-1
|{{flaga|JPN}} [[Tsuyoshi Kōsaka]]
|TKO (ciosy pięściami)
|2
|4:15
|PRIDE Total Elimination Absolute
|05.05.2006
|{{flaga|JPN}} [[Osaka]]
|I runda turnieju PRIDE 2006 Openweight GP
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|4-1
|{{flaga|JPN}} Yosuke Nishijima
|KO (cios pięścią)
|3
|1:18
|PRIDE 31
|26.02.2006
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|3-1
|{{flaga|HRV}} [[Mirko Filipović]]
|Decyzja sędziów (niejednogłośna)
|3
|5:00
|PRIDE Shockwave 2005
|31.12.2005
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|2-1
|{{flaga|BRA}} [[Wanderlei Silva]]
|Decyzja sędziów (niejednogłośna)
|3
|5:00
|PRIDE Shockwave 2004
|31.12.2004
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|style="background: #DDFFDD"|Wygrana
|1-1
|{{flaga|USA}} Dan Bobish
|TKO (kopnięcie w korpus)
|1
|6:23
|PRIDE 28
|31.10.2004
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|-
|style="background: #FFDDDD"|Przegrana
|0-1
|{{flaga|JPN}} [[Hidehiko Yoshida]]
|Poddanie (dźwignia na staw łokciowy)
|1
|5:25
|PRIDE Critical Countdown 2004
|20.06.2004
|{{flaga|JPN}} [[Saitama]]
|Debiut w MMA
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.sherdog.com/fighter/Mark-Hunt-10668 Statystyki i lista walk w MMA (sherdog.com)]
* [https://www.ufc.com/athlete/mark-hunt Profil Hunta na (ufc.com)]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hunt, Mark}}
[[Kategoria:Nowozelandzcy zawodnicy MMA]]
[[Kategoria:Nowozelandzcy zawodnicy formuły K-1]]
[[Kategoria:Nowozelandzcy kickbokserzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1974]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Auckland]]

title: · Mark Hunt

Pełne imię i nazwisko: Mark Richard Hunt

Pseudonim: The Super Samoan

Data i miejsce urodzenia: 23 marca 1974 · Auckland

Obywatelstwo: Nowa Zelandia

Styl walki: kick-boxing

Klub: American Top Team


text:
# Taylor (Teksas)
Taylor – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Williamson.

wikiname: plwiki

title: Taylor (Teksas)

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Taylor
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Downtown Taylor on TX Hwy. 95, TX IMG 2227.JPG
 |opis zdjęcia                 = Główna ulica Taylor
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Taylor
 |państwo                      = US-TX
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Williamson (Teksas)|Williamson]]
 |powierzchnia                 = 35,1
 |wysokość                     = 172
 |rok                          = 2000
 |liczba ludności              = 13 575<ref>[http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml United States Census Bureau.]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 387,3
 |numer kierunkowy             = 512
 |kod pocztowy                 = 76574
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 30°34′21″N 97°25′0″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Taylor''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Teksas]], w hrabstwie [[Hrabstwo Williamson (Teksas)|Williamson]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Teksas]]

title: Taylor

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Teksas

Hrabstwo: Williamson


text:
# Marián Jirout
Marián Jirout (ur. 27 lipca 1976 w Pardubicach) – czeski żużlowiec.

## Życiorys
Złoty medalista młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Czech (1994). Dwukrotny brązowy medalista indywidualnych mistrzostw Czech (2000, 2001). Dwukrotny srebrny medalista drużynowych mistrzostw Czech (2005, 2007). Złoty medalista drużynowych mistrzostw Wielkiej Brytanii (1999).
Czterokrotny finalista indywidualnych mistrzostw świata juniorów (Pardubice 1993 – XIV miejsce, Elgane 1994 – XVI miejsce), Tampere 1995 – jako rezerwowy, Mšeno 1997 – IX miejsce. Uczestnik cyklu Grand Prix IMŚ (1999 – XXIV miejsce). Finalista drużynowych mistrzostw świata (Vojens 1998 – VI miejsce). Dwukrotny finalista klubowego Pucharu Europy – w barwach klubu Zlatá Přilba Pardubice (Piła 2000 – IV miejsce, Pardubice 2002 – II miejsce). Zdobywca III miejsca w turnieju o „Zlatą Přilbę (Pardubice 2001).
Startował w ligach czeskiej, brytyjskiej – w barwach klubów z Peterborough (1995–1997, 1999, 2001), Somerset (2002, 2003), King’s Lynn (2002), Newcastle (2004) i Mildenhall (2007) oraz polskiej – w barwach klubów Unia Tarnów (1998, 2000–2001), Kolejarz Rawicz (1999) i Speedway Miszkolc (2006–2007).

title: Marián Jirout

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Marián Jirout
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = żużel
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 27 lipca 1976
 |miejsce urodzenia         = [[Pardubice]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Marián Jirout''' (ur. [[27 lipca]] [[1976]] w [[Pardubice|Pardubicach]]) – [[Czechy|czeski]] [[sport żużlowy|żużlowiec]].

== Życiorys ==
Złoty medalista młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Czech (1994). Dwukrotny brązowy medalista [[Indywidualne mistrzostwa Czech na żużlu|indywidualnych mistrzostw Czech]] (2000, 2001). Dwukrotny srebrny medalista drużynowych mistrzostw Czech (2005, 2007). Złoty medalista drużynowych mistrzostw [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] (1999).

Czterokrotny finalista [[Indywidualne mistrzostwa świata juniorów na żużlu|indywidualnych mistrzostw świata juniorów]] ([[Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów na Żużlu 1993|Pardubice 1993]] – XIV miejsce, [[Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów na Żużlu 1994|Elgane 1994]] – XVI miejsce), [[Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów na Żużlu 1995|Tampere 1995]] – jako rezerwowy, [[Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów na Żużlu 1997|Mšeno 1997]] – IX miejsce. Uczestnik cyklu [[Grand Prix na żużlu|Grand Prix IMŚ]] ([[Grand Prix na Żużlu 1999|1999]] – XXIV miejsce). Finalista [[Drużynowy Puchar Świata na żużlu|drużynowych mistrzostw świata]] ([[Drużynowe Mistrzostwa Świata na Żużlu 1998|Vojens 1998]] – VI miejsce). Dwukrotny finalista [[Klubowy Puchar Europy na żużlu|klubowego Pucharu Europy]] – w barwach klubu Zlatá Přilba Pardubice ([[Klubowy Puchar Europy na Żużlu 2000|Piła 2000]] – IV miejsce, [[Klubowy Puchar Europy na Żużlu 2002|Pardubice 2002]] – II miejsce). Zdobywca III miejsca w turnieju o „[[Zlatá Přilba w Pardubicach|Zlatą Přilbę]] ([[Zlatá Přilba w Pardubicach 2001|Pardubice 2001]]).

Startował w ligach czeskiej, [[Drużynowe mistrzostwa Wielkiej Brytanii na żużlu|brytyjskiej]] – w barwach klubów z [[Peterborough]] (1995–1997, 1999, 2001), Somerset (2002, 2003), [[King’s Lynn]] (2002), [[Newcastle upon Tyne|Newcastle]] (2004) i Mildenhall (2007) oraz [[Drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu|polskiej]] – w barwach klubów [[Unia Tarnów]] (1998, 2000–2001), [[RKS Kolejarz Rawicz|Kolejarz Rawicz]] (1999) i [[Speedway Miszkolc]] (2006–2007).

== Bibliografia ==
* [http://archive.is/nxIra Z kartek kalendarza: Marian Jirout]
* [http://www.historyspeedway.nstrefa.pl/zawodnik.php?imie=Marian&nazwisko=Jirout Speedway History info – Historia żużla | Marian Jirout]
* [http://speedway.com.pl/riders/marian-jirout/ Marián Jirout | Polish Speedway Database]
* [http://wwosbackup.proboards.com/thread/1469 Marian Jirout | Speedway riders, history and results] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Jirout, Marian}}
[[Kategoria:Czescy żużlowcy]]
[[Kategoria:Żużlowcy Unii Tarnów]]
[[Kategoria:Żużlowcy Kolejarza Rawicz]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pardubicach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1976]]

title: · Marián Jirout

Data i miejsce urodzenia: 27 lipca 1976 · Pardubice


text:
# Ana Stanić
Ana Stanić, cyr. Ана Станић (ur. 8 grudnia 1975 w Niszu) – serbska piosenkarka pop-rockowa.

## Życiorys
Jako dziecko uczęszczała do szkoły muzycznej. W 1992 roku ukończyła szkołę i wstąpiła do chóru Krsmanac, w którym śpiewała przez następne dwa lata. W 1994 roku dołączyła do zespołu Moby Dick i zdobyła sławę, wydając razem z zespołem 3 płyty. Jednak w 1998 roku opuściła zespół i wydała debiutancką solową płytę pod tytułem Metar iznad asfalta, która osiągnęła wielki sukces w Serbii oraz państwach byłej Jugosławii. Piosenka Sama z tej płyty została kilka lat później przetłumaczona na język polski przez Luizę Staniec i zaśpiewana przez Ewelinę Flintę pod tytułem Żałuję, stając się również hitem. Kilka miesięcy po wydaniu debiutanckiego albumu Stanić ukazała się druga płyta pod nazwą Vidim te kad, która również biła rekordy popularności. Kolejne jej płyty nie cieszą już się takim powodzeniem.

## Dyskografia
- 1998: Metar iznad asfalta
- 1999: Vidim te kad
- 2002: Tri
- 2004: U ogledalu

title: Ana Stanić

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Ana Stanić
 |nazwa oryginalna      = {{k|sr|Ана Станић}}
 |zdjęcie               = Ana stanic openheart street.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[8 grudnia]] [[1975]]
 |miejsce urodzenia     = [[Nisz]]
 |pochodzenie           = [[Serbia|serbskie]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka pop|pop]], [[rock]]
 |zawód                 = [[Piosenkarz|piosenkarka]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[Moby Dick (serbski zespół muzyczny)|Moby Dick]]
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Ana Stanić''', [[Cyrylica serbska|cyr.]] Ана Станић (ur. [[8 grudnia]] [[1975]] w [[Nisz]]u) – [[Serbowie|serbska]] piosenkarka [[muzyka pop|pop]]-[[rock]]owa.

== Życiorys ==
Jako dziecko uczęszczała do szkoły muzycznej. W 1992 roku ukończyła szkołę i wstąpiła do chóru ''Krsmanac'', w którym śpiewała przez następne dwa lata. W 1994 roku dołączyła do zespołu [[Moby Dick (serbski zespół muzyczny)|Moby Dick]] i zdobyła sławę, wydając razem z zespołem 3 płyty. Jednak w 1998 roku opuściła zespół i wydała debiutancką solową płytę pod tytułem ''Metar iznad asfalta'', która osiągnęła wielki sukces w [[Serbia|Serbii]] oraz państwach byłej [[Jugosławia|Jugosławii]]. Piosenka ''Sama'' z tej płyty została kilka lat później przetłumaczona na język polski przez [[Luiza Staniec|Luizę Staniec]] i zaśpiewana przez [[Ewelina Flinta|Ewelinę Flintę]] pod tytułem ''Żałuję'', stając się również hitem. Kilka miesięcy po wydaniu debiutanckiego albumu Stanić ukazała się druga płyta pod nazwą ''Vidim te kad'', która również biła rekordy popularności. Kolejne jej płyty nie cieszą już się takim powodzeniem.

== Dyskografia ==
* [[1998]]: ''Metar iznad asfalta''
* [[1999]]: ''Vidim te kad''
* [[2002]]: ''Tri''
* [[2004]]: ''U ogledalu''

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://anastanic.net/index.html | tytuł = Oficjalna strona wokalistki | opublikowany = anastanic.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20080215234722/http://anastanic.net/index.html | zarchiwizowano = 2008-02-15}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Stanić, Ana}}
[[Kategoria:Serbskie piosenkarki]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Niszu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]

title: Ana StanićАна Станић

Data i miejsce urodzenia: 8 grudnia 1975 · Nisz

Pochodzenie: serbskie

Gatunki: pop, rock

Zawód: piosenkarka


text:
# Málaga del Fresno
Málaga del Fresno – gmina w Hiszpanii, w prowincji Guadalajara, w Kastylii-La Mancha, o powierzchni 23,83 km². W 2011 roku gmina liczyła 204 mieszkańców.

title: Málaga del Fresno

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Málaga del Fresno
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Malaga del Fresno Street scene.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Escudo de Málaga del Fresno.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Málaga del Fresno
 |państwo                      = ESP
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia-La Mancha]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Guadalajara (prowincja)|Guadalajara]]
 |powierzchnia                 = 23,83{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 204{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 8,56
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia-La Mancha
 |współrzędne                  = 40°47′10″N 3°14′38″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Málaga del Fresno''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Guadalajara (prowincja)|Guadalajara]], w [[Kastylia-La Mancha|Kastylii-La Mancha]], o powierzchni 23,83{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 204{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/4625 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es }}</ref>
}}

{{Prowincja Guadalajara}}

{{DEFAULTSORT:Málaga del Fresno}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Guadalajara]]
[[Kategoria:Guadalajara (prowincja)]]

title: Málaga del Fresno

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia-La Mancha

Prowincja: Guadalajara

Zarządzający: Juan Guillermo Camino Pérez↗

Tablice rejestracyjne: GU


text:
# Damir Żafiarow
Damir Radilewicz Żafiarow, ros. Дамир Равилевич Жафяров (ur. 17 marca 1994 w Moskwie) – rosyjski hokeista narodowości tatarskiej, reprezentant Rosji.

## Kariera
- Kuznieckie Miedwiedi Nowokuźnieck (2011-2014)
- Mietałłurg Nowokuźnieck (2012-2014)
- CSKA Moskwa (2014-2015)
- Krasnaja Armija Moskwa (2014-2015)
- Sibir Nowosybirsk (2015-2016)
- Admirał Władywostok (2016-2018)
- Torpedo Niżny Nowogród (2018-2022)
- SKA Sankt Petersburg (2022-2023)
- Ak Bars Kazań (2023)
- Awangard Omsk (2023-)

Wychowanek Rusi Moskwa. Przez cztery sezony grał w juniorskiej lidze MHL. W KHL Junior Draft z 2011  został wybrany przez Mietałłurg Nowokuźnieck. W marcu 2014 przedłużył kontrakt z tym klubem o trzy lata, aczkolwiek w lipcu tego roku przeszedł do CSKA Moskwa. W maju 2015 został zawodnikiem Sibiru Nowosybirsk, skąd w grudniu 2016 przeszedł do Admirała Władywostok, gdzie w kwietniu 2017 prolongował umowę o rok. W maju 2018 został graczem Torpedo Niżny Nowogród. W sierpniu 2020 podpisał tam nowy roczny kontrakt. Od czerwca 2022 zawodnik SKA Sankt Petersburg, związany dwuletnią umową. Wiosną 2023 przeszedł do Ak Barsa Kazań, a stamtąd pod koniec grudnia tego samego roku przetransferowany do Awangarda Omsk.

## Sukcesy
Reprezentacyjne
- Brązowy medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 2014

Klubowe
- Puchar Kontynentu: 2015 z CSKA Moskwa
- Złoty medal mistrzostw Rosji: 2015 z CSKA Moskwa

Indywidualne
- KHL (2019/2020):
  - Najlepszy napastnik miesiąca – wrzesień 2019[13]
  - Czwarte miejsce w klasyfikacji średniego czasu gry w meczu wśród napastników w sezonie zasadniczym: 20,21 min.
- KHL (2020/2021):
  - Trzecie miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 40 asyst
  - Trzecie miejsce w punktacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 61 punktów
- KHL (2021/2022):
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców zwycięskich goli meczowych w sezonie zasadniczym: 7 goli
  - Czwarte miejsce w punktacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 45 punktów

title: Damir Żafiarow

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Damir Żafiarow
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   = Zhafyarov 2.jpg
 |opis grafiki              = Damir Żafiarow w barwach reprezentacji Rosji do lat 20 z brązowym medal MŚ (2014)
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[17 marca]] [[1994]]
 |miejsce urodzenia         = [[Moskwa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Rosja]]
 |wzrost                    = 174 cm
 |pozycja                   = napastnik (prawoskrzydłowy)
 |uchwyt                    = lewy
 |klub                      = [[Awangard Omsk]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |draft                     = [[KHL Junior Draft 2011|KHL 2011]]
 |numer draftu              = 58 (3 runda)
 |zespół draftu             = [[Mietałłurg Nowokuźnieck]]
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Damir Zhafyarov
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Damir Radilewicz Żafiarow''', [[Język rosyjski|ros.]] Дамир Равилевич Жафяров (ur. [[17 marca]] [[1994]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Rosja|rosyjski]] [[Hokej na lodzie|hokeista]] narodowości [[Tatarzy|tatarskiej]]<ref>{{Cytuj | url=http://tatarlar.info/2021/02/03/v-hokkejnuyu-sbornuyu-rossii-vklyucheny-8-tatar/ | tytuł=В хоккейную сборную России включены 8 татар | Татары<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=tatarlar.info | język=ru | data dostępu=2024-04-22}}</ref>, reprezentant [[Reprezentacja Rosji w hokeju na lodzie mężczyzn|Rosji]].

== Kariera ==
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=26em <!-- od 8 do 26 --> |liczba=2 |
* {{flaga|RUS}} [[Kuznieckie Miedwiedi Nowokuźnieck]] (2011-2014)
* {{flaga|RUS}} [[Mietałłurg Nowokuźnieck]] (2012-2014)
* {{flaga|RUS}} [[CSKA Moskwa (hokej na lodzie)|CSKA Moskwa]] (2014-2015)
* {{flaga|RUS}} [[Krasnaja Armija Moskwa]] (2014-2015)
* {{flaga|RUS}} [[Sibir Nowosybirsk (hokej na lodzie)|Sibir Nowosybirsk]] (2015-2016)
* {{flaga|RUS}} [[Admirał Władywostok]] (2016-2018)
* {{flaga|RUS}} [[Torpedo Niżny Nowogród (hokej na lodzie)|Torpedo Niżny Nowogród]] (2018-2022)
* {{flaga|RUS}} [[SKA Sankt Petersburg (hokej na lodzie)|SKA Sankt Petersburg]] (2022-2023)
* {{flaga|RUS}} [[Ak Bars Kazań]] (2023)
* {{flaga|RUS}} [[Awangard Omsk]] (2023-)
}}
Wychowanek Rusi Moskwa. Przez cztery sezony grał w juniorskiej lidze [[Młodzieżowa Hokejowa Liga|MHL]]. W [[Draft juniorów KHL|KHL Junior Draft]] z 2011  został wybrany przez Mietałłurg Nowokuźnieck. W marcu 2014 przedłużył kontrakt z tym klubem o trzy lata<ref>{{Cytuj | url=http://www.khl.ru/news/2014/03/19/223090.html | tytuł=Продление контрактов : Новости : Континентальная Хоккейная Лига (КХЛ)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.khl.ru | język=ru | data dostępu=2020-09-27}}</ref>, aczkolwiek w lipcu tego roku przeszedł do CSKA Moskwa<ref>{{Cytuj | url=http://www.cska-hockey.ru/news/Damir_Zhafyarov_popolnit_sostav_CSKA | tytuł=Новости - ХК ЦСКА<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.cska-hockey.ru | język=ru | data dostępu=2020-09-27}}</ref>. W maju 2015 został zawodnikiem Sibiru Nowosybirsk<ref>{{Cytuj | url=http://www.hcsibir.ru/ru/news/3704 | tytuł=Хоккейный клуб «Сибирь» | Обмен с ЦСКА<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.hcsibir.ru | data dostępu=2020-09-27}}</ref>, skąd w grudniu 2016 przeszedł do Admirała Władywostok<ref>{{Cytuj | url=https://www.khl.ru/news/2016/12/23/333219.html | tytuł=Лугин в «Локомотиве» и другие трансферы 23 декабря : Новости : Континентальная Хоккейная Лига (КХЛ)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.khl.ru | język=ru | data dostępu=2020-09-27}}</ref>, gdzie w kwietniu 2017 prolongował umowę o rok<ref>{{Cytuj | url=http://www.khl.ru/news/2017/04/30/346386.html | tytuł=Трансферы 29-30 апреля : Новости : Континентальная Хоккейная Лига (КХЛ)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.khl.ru | język=ru | data dostępu=2020-09-27}}</ref>. W maju 2018 został graczem Torpedo Niżny Nowogród<ref>{{Cytuj | url=http://www.hctorpedo.ru/14689-chempion-rossii-damir-zhafjarov-v-torpedo.html | tytuł=Чемпион России Дамир Жафяров - в "Торпедо"! » Торпедо Нижний Новгород - официальный сайт хоккейного клуба<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.hctorpedo.ru | język=ru | data dostępu=2020-09-27}}</ref>. W sierpniu 2020 podpisał tam nowy roczny kontrakt<ref>{{Cytuj | url=https://twitter.com/torpedonn/status/1298241137157840898 | tytuł=x.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=twitter.com | data dostępu=2024-05-17}}</ref>. Od czerwca 2022 zawodnik SKA Sankt Petersburg<ref>https://en.khl.ru/news/2022/06/03/500076.html</ref>, związany dwuletnią umową<ref>https://en.khl.ru/news/2022/07/11/500515.html</ref>. Wiosną 2023 przeszedł do Ak Barsa Kazań<ref>{{Cytuj | url=https://news.sportbox.ru/Vidy_sporta/Hokkej/spbnews_NI1897850_Zhafarov_pereshel_v_Ak_Bars_iz_SKA_v_rezultate_obmena | tytuł=Жафяров перешел в «Ак Барс» из СКА в результате обмена<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=sportbox.ru | język=ru | data dostępu=2024-04-22}}</ref>, a stamtąd pod koniec grudnia tego samego roku przetransferowany do Awangarda Omsk<ref>{{Cytuj | url=https://www.hawk.ru/en/news/50846/ | tytuł=HC "Avangard" news - Damir Zhafyarov moves to Avangard - official news, events, announces<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hawk.ru | język=en | data dostępu=2024-04-22}}</ref>.

== Sukcesy ==
; Reprezentacyjne
* [[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]] Brązowy medal [[Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw świata juniorów do lat 20]]: [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Hokeju na Lodzie 2014|2014]]

; Klubowe
* {{Trofeum|puchar|złoty}} '''[[Puchar Kontynentu]]''': [[KHL (2014/2015)|2015]] z CSKA Moskwa
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Mistrzostwa Rosji w hokeju na lodzie|mistrzostw Rosji]]''': [[KHL (2014/2015)|2015]] z CSKA Moskwa

; Indywidualne
* [[KHL (2019/2020)]]:
** Najlepszy napastnik miesiąca – wrzesień 2019<ref>{{Cytuj stronę | url = https://en.khl.ru/news/2019/10/01/457087.html | tytuł = Players of the Month: Melnichuk, Wikstrand, Zhafyarov, and Zhuravlyov | data = 2019-10-01 | opublikowany = khl.ru | język = en | data dostępu = 2019-10-02}}</ref>
** Czwarte miejsce w klasyfikacji średniego czasu gry w meczu wśród napastników w sezonie zasadniczym: 20,21 min.
* [[KHL (2020/2021)]]:
** Trzecie miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 40 asyst
** Trzecie miejsce w punktacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 61 punktów
* [[KHL (2021/2022)]]:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców zwycięskich goli meczowych w sezonie zasadniczym: 7 goli
** Czwarte miejsce w punktacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 45 punktów

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Elitepro|123117}}
* [https://en.khl.ru/players/17591/ Damir Żafiarow] – profil na stronie [http://khl.ru/ KHL]

{{SORTUJ:Żafiarow, Damir}}
[[Kategoria:Hokeiści Kuznieckich Miedwiedów Nowokuźnieck]]
[[Kategoria:Hokeiści Mietałłurga Nowokuźnieck]]
[[Kategoria:Hokeiści CSKA Moskwa]]
[[Kategoria:Hokeiści Krasnej Armii Moskwa]]
[[Kategoria:Hokeiści Sibiru Nowosybirsk]]
[[Kategoria:Hokeiści Admirała Władywostok]]
[[Kategoria:Hokeiści Torpedo Niżny Nowogród]]
[[Kategoria:Hokeiści SKA Sankt Petersburg]]
[[Kategoria:Hokeiści Ak Barsu Kazań]]
[[Kategoria:Hokeiści Awangardu Omsk]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Rosyjscy hokeiści]]
[[Kategoria:Tatarscy hokeiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]

title: · Damir Żafiarow

Data i miejsce urodzenia: 17 marca 1994 · Moskwa

Obywatelstwo: Rosja

Pozycja: napastnik (prawoskrzydłowy)

Uchwyt: lewy

Klub: Awangard Omsk

Draft: KHL 2011, numer: 58 (3 runda) · Mietałłurg Nowokuźnieck


text:
# Kurl-Husen
Kurl-Husen, Dortmund-Kurl-Husen – dzielnica miasta Dortmund w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w okręgu administracyjnym Scharnhorst.

title: Kurl-Husen

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = DEU Dortmund COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Dortmundu
 |nazwa                        = Kurl-Husen
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Kurl-Husen
 |dewiza                       =
 |państwo                      = DEU
 |1. jednostka administracyjna = [[Nadrenia Północna-Westfalia]]
 |miasto                       = [[Dortmund]]
 |typ jednostki podziału       = Okręg administracyjny
 |jednostka podziału           = [[Scharnhorst (Dortmund)|Scharnhorst]]
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 kwietnia 1928
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 = 6,25
 |wysokość                     = 71
 |liczba ludności              = 7 435
 |rok                          = 31 grudnia 2010
 |gęstość zaludnienia          = 1 190
 |numer kierunkowy             = 0231
 |kod pocztowy                 = 44319
 |tablice rejestracyjne        = DO
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         = Dortmund Statistischer Bezirk Kurl-Husen.svg
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = DE-NW
 |współrzędne                  = 51°33′N 7°35′E
 |commons                      = Category:Dortmund-Kurl-Husen
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Kurl-Husen''', '''Dortmund-Kurl-Husen''' – dzielnica miasta [[Dortmund]] w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Nadrenia Północna-Westfalia]], w okręgu administracyjnym [[Scharnhorst (Dortmund)|Scharnhorst]]<ref>[https://www.dortmund.de/de/leben_in_dortmund/stadtbezirke/stbzportal_scharnhorst/leben_in_scharnhorst/index.html Strona okręgu administracyjnego]</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Husen]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg administracyjny Scharnhorst}}
{{Dortmund}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Dortmundu]]

title: · Kurl-Husen

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Nadrenia Północna-Westfalia

Miasto: Dortmund

Okręg administracyjny: Scharnhorst

W granicach Dortmundu: 1 kwietnia 1928

Tablice rejestracyjne: DO


text:
# Autostrada 20 (Izrael)
Autostrada 20 (hebr.: כביש 10) – autostrada położona w aglomeracji miejskiej Gusz Dan, w Izraelu. Jest ona powszechnie znana jako Autostrada Ajjalon (hebr.: נתיבי איילון). Przechodzi ona przez obszar centrum Tel Awiwu i łączy wszystkie główne autostrady przechodzące przez ten rejon: nr 1 , nr 2 , nr 4  i nr 5 .
Autostrada jest bardzo mocno obciążona ruchem samochodowym (około 750 tys. samochodów dziennie). Pomiędzy jej wielojezdniowymi trasami biegnie linia kolejowa Rakewet Jisra’el z kilkoma stacjami.

## Historia budowy
Przed wybudowaniem autostrady Ajjalon, wszystkie główne autostrady i drogi ekspresowe kończyły się na przedmieściach Tel Awiwu. W wyniku tego, na wjazdach do miasta powstawały wielkie korki uliczne i przejazd przez miasto był bardzo ciężki. Dodatkowo, Tel Awiw posiadał dwie stacje kolejowe - jedną na północy, a drugą na południu. Nie były one ze sobą połączone i pasażerowie musieli przejeżdżać pomiędzy stacjami korzystając z autobusów publicznego transportu miejskiego. Kolejnym problemem była rzeka Ajjalon, która okresowo wylewała powodując powodzie na przedmieściach Tel Awiwu.
Aby rozwiązać te wszystkie problemy, w latach 50. XX wieku pojawił się pomysł budowy ciągu komunikacyjnego położonego wzdłuż koryta rzeki Ajjalon. Rządowy projekt budowy powstał na początku lat 60. Do budowy nowej autostrady powołano w latach 70. przedsiębiorstwo rządowe Ajjalon Highways Ltd.
W pierwszej kolejności przeprowadzono regulację koryta rzeki Ajjalon, aby przeciwdziałać jej wylewom w przyszłości. W 1982 otworzono pierwszy odcinek autostrady. Pośrodku autostrady wybudowano linię kolejową z czterema stacjami, które połączyły północną z południową siecią kolejową Izraela. Na początku lat 90. rozpoczęto budowę południowego odcinka autostrady.

## Wpływ drogi
Nowa autostrada razem z nową linią kolejową wywarły wielki wpływ na rozwój całego regionu Tel Awiwu, a nawet całej aglomeracji miejskiej Gusz Dan. Zwiększyła się przepustowość dróg i zmalała liczba korków ulicznych. Wzdłuż autostrady powstały liczne biurowce, centra handlowe i biznesowe. Rakewet Jisra’el odnotowuje olbrzymi wzrost ilości pasażerów poruszających się pomiędzy kluczowymi stacjami Tel Awiwu. Autostrada odgrywa zasadniczą rolę w komunikacji miasta.

## Plany budowy
Obecnie trwają prace budowlane przy budowie węzłów drogowych na południowym i północnym odcinku autostrady. Planuje się w przyszłości wydłużenie autostrady na północ, do kibucu Szefajim.
Długoterminowe plany przewidują wydłużenie autostrady aż do miasta Hadera na północy.

title: Autostrada 20 (Izrael)

wikitext:
{{Droga infobox
 |typ                      = S
 |kraj                     = ISR
 |numer                    = 20
 |tabliczka                = ISR-FW-20.svg
 |zbudowano                =
 |długość                  = 29
 |1. jezdnia               =
 |1. jezdnia opis          =
 |w budowie                =
 |2. jezdnia               =
 |2. jezdnia opis          =
 |jednostki                = [[Dystrykty Izraela|Dystrykty]]
 |1. jednostka             = [[Dystrykt Centralny (Izrael)|Centralny]]
 |2. jednostka             = [[Tel Awiw (dystrykt)|Tel Awiw]]
 |3. jednostka             =
 |4. jednostka             =
 |5. jednostka             =
 |6. jednostka             =
 |7. jednostka             =
 |8. jednostka             =
 |9. jednostka             =
 |mapa                     =
 |podpis mapy              =
 |mapa szczegółowa         =
 |podpis mapy szczegółowej =
 |zdjęcie                  = Azrli 29.JPG
 |podpis zdjęcia           =
 |przebieg określenie      = południe-północ
 |trasa                    =
{{AS-węzeł|ok|WA|0|[[Riszon le-Cijjon]]}} [[Plik:ISR-HW4Blue.png|30px]] [[Autostrada 4 (Izrael)|4]]
{{AS-węzeł|ok|WA|1|[[Riszon le-Cijjon]]}} [[Plik:ISR-FW-431.svg|30px]]
{{AS-węzeł|ok|WB|3,5|[[Riszon le-Cijjon]]}} [[Plik:ISR-HW-441.svg|30px]]
{{AS-węzeł|ok|WB|5|[[Holon]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|6,5|[[Holon]]/[[Bat Jam]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|7,5|[[Holon]]/[[Bat Jam]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|9|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|12|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}} [[Plik:ISR-HW-44.svg|30px]] [[Droga ekspresowa 44 (Izrael)|44]]
{{AS-węzeł|ok|WA|13|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}} [[Plik:ISR-FW-1.svg|30px]] [[Autostrada 1 (Izrael)|1]] [[Plik:ISR-HW-461.svg|30px]]
{{AS-węzeł|ok|WB|14|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|16|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|17|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}} [[Plik:ISR-HW-481.svg|30px]]
{{AS-węzeł|ok|WB|17,5|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|19|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB|21|[[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]}}
{{AS-węzeł|ok|WA|23|[[Ramat ha-Szaron]]}} [[Plik:ISR-FW-5.svg|30px]] [[Autostrada 5 (Izrael)|5]]
{{AS-węzeł|ok|WB|25|[[Herclijja]]}} [[Plik:ISR-HW-541.svg|30px]]
{{AS-węzeł|ok|WB|27|[[Kefar Szemarjahu]]}} [[Plik:ISR-HW-541.svg|30px]]
{{AS-kreska}}
{{AS-węzeł|bud|WA|29|[[Riszpon]]}} [[Plik:ISR-HW531.png|30px]]
{{AS-kreska}}
 |commons                  =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''Autostrada 20''' ([[Język hebrajski|hebr.]]: כביש 10) – [[autostrada]] położona w aglomeracji miejskiej [[Gusz Dan]], w [[Izrael]]u. Jest ona powszechnie znana jako ''Autostrada Ajjalon'' ([[język hebrajski|hebr.]]: נתיבי איילון). Przechodzi ona przez obszar centrum [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiwu]] i łączy wszystkie główne autostrady przechodzące przez ten rejon: [[Autostrada 1 (Izrael)|nr 1]] [[Plik:ISR-FW-1.svg|30px]], [[Autostrada 2 (Izrael)|nr 2]] [[Plik:ISR-HW-2.svg|30px]], [[Autostrada 4 (Izrael)|nr 4]] [[Plik:ISR-HW4Blue.png|30px]] i [[Autostrada 5 (Izrael)|nr 5]] [[Plik:ISR-FW-5.svg|30px]].

Autostrada jest bardzo mocno obciążona ruchem samochodowym (około 750 tys. samochodów dziennie). Pomiędzy jej wielojezdniowymi trasami biegnie linia kolejowa [[Rakewet Jisra’el]] z kilkoma stacjami.

== Historia budowy ==
[[Plik:TA DH 208.jpg|thumb|180px|left]]
Przed wybudowaniem autostrady ''Ajjalon'', wszystkie główne autostrady i [[Droga ekspresowa|drogi ekspresowe]] kończyły się na przedmieściach Tel Awiwu. W wyniku tego, na wjazdach do miasta powstawały wielkie korki uliczne i przejazd przez miasto był bardzo ciężki. Dodatkowo, Tel Awiw posiadał dwie stacje kolejowe - jedną na północy, a drugą na południu. Nie były one ze sobą połączone i pasażerowie musieli przejeżdżać pomiędzy stacjami korzystając z autobusów publicznego [[Transport miejski|transportu miejskiego]]. Kolejnym problemem była rzeka [[Nachal Ajjalon|Ajjalon]], która okresowo wylewała powodując powodzie na przedmieściach Tel Awiwu.

Aby rozwiązać te wszystkie problemy, w latach 50. [[XX wiek]]u pojawił się pomysł budowy ciągu komunikacyjnego położonego wzdłuż koryta rzeki Ajjalon. Rządowy projekt budowy powstał na początku lat 60. Do budowy nowej autostrady powołano w latach 70. przedsiębiorstwo rządowe ''Ajjalon Highways Ltd''.

W pierwszej kolejności przeprowadzono regulację koryta rzeki Ajjalon, aby przeciwdziałać jej wylewom w przyszłości. W [[1982]] otworzono pierwszy odcinek autostrady. Pośrodku autostrady wybudowano linię kolejową z czterema stacjami, które połączyły północną z południową siecią kolejową Izraela. Na początku lat 90. rozpoczęto budowę południowego odcinka autostrady.

== Wpływ drogi ==
[[Plik:Littleuni 13.jpg|thumb|180px|left]]
Nowa autostrada razem z nową linią kolejową wywarły wielki wpływ na rozwój całego regionu Tel Awiwu, a nawet całej aglomeracji miejskiej Gusz Dan. Zwiększyła się przepustowość dróg i zmalała liczba korków ulicznych. Wzdłuż autostrady powstały liczne [[Biurowiec|biurowce]], centra handlowe i biznesowe. [[Rakewet Jisra’el]] odnotowuje olbrzymi wzrost ilości pasażerów poruszających się pomiędzy kluczowymi stacjami Tel Awiwu. Autostrada odgrywa zasadniczą rolę w komunikacji miasta.

== Plany budowy ==
[[Plik:Ayalon 02-05-2007.JPG|thumb|180px|right]]
Obecnie trwają prace budowlane przy budowie węzłów drogowych na południowym i północnym odcinku autostrady. Planuje się w przyszłości wydłużenie autostrady na północ, do [[kibuc]]u [[Szefajim]].

Długoterminowe plany przewidują wydłużenie autostrady aż do miasta [[Hadera]] na północy.

== Zobacz też ==
* [[Drogi w Izraelu]]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.ayalonhw.co.il/ Strona oficjalna autostrady nr 20] Ayalon Highways Ltd.

{{Transport w Izraelu}}

[[Kategoria:Autostrady w Izraelu|2]]

Długość: 29 km

Dystrykty: Centralny, · Tel Awiw


text:
# Melania Starsza
Melania Starsza (ur. 342 w Rzymie; zm. ok. 410 w Jerozolimie) – ascetka chrześcijańska, założycielka klasztoru na Górze Oliwnej.
Melania poślubiła Waleriusza Maksymusa, który w latach 361–363 pełnił urząd prefekta Rzymu. Po owdowieniu i zgonie dwojga dzieci oddała syna Publikolę pod opiekę, a następnie w 372 wyjechała do Egiptu. Prowadziła tam życie pustelnicze. W 374 przybyła do Jerozolimy i założyła klasztor na Górze Oliwnej. Melania studiowała Biblię, pisma Orygenesa i Ojców kapadockich. Prowadziła działalność charytatywną. W 399 powróciła do Rzymu. W czasie pobytu w Italli spotkała się z Paulinem z Noli i Augustynem z Hippony. W 408 powróciła do Jerozolimy. Palladiusz poświęcił jej trzy rozdziały w swojej Historia Lausiaca. Jej wnuczką była Melania Młodsza.

title: Melania Starsza

wikitext:
'''Melania Starsza''' (ur. 342 w [[Rzym]]ie; zm. ok. 410 w [[Jerozolima|Jerozolimie]]) – ascetka chrześcijańska, założycielka klasztoru na [[Góra Oliwna|Górze Oliwnej]].

Melania poślubiła Waleriusza Maksymusa, który w latach 361–363 pełnił urząd prefekta Rzymu. Po owdowieniu i zgonie dwojga dzieci oddała syna [[Publikola|Publikolę]] pod opiekę, a następnie w 372 wyjechała do Egiptu. Prowadziła tam życie pustelnicze. W 374 przybyła do Jerozolimy i założyła klasztor na Górze Oliwnej. Melania studiowała Biblię, pisma [[Orygenes]]a i [[Ojcowie kapadoccy|Ojców kapadockich]]. Prowadziła działalność charytatywną. W 399 powróciła do Rzymu. W czasie pobytu w Italli spotkała się z [[Paulin z Noli|Paulinem z Noli]] i [[Augustyn z Hippony|Augustynem z Hippony]]. W 408 powróciła do Jerozolimy. [[Palladiusz z Galacji|Palladiusz]] poświęcił jej trzy rozdziały w swojej ''Historia Lausiaca''. Jej wnuczką była [[Melania Młodsza]].

==Bibliografia==
{{commonscat|Melania the Elder}}
*Szczur Piotr, ''Melania Starsza'', [w:] ''Encyklopedia Katolicka'', t. 12, Lublin 2008, kolumny 488-489.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pustelnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w IV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w V wieku]]
[[Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne]]


text:
# Apiúna
Apiúna – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Santa Catarina. Znajduje się w mezoregionie Vale do Itajaí i mikroregionie Blumenau.

title: Apiúna

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Apiúna
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Apiúna
 |państwo                      = BR-SC
 |data założenia               = 1988
 |powierzchnia                 = 493,529<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.sc.gov.br:80/conteudo/municipios/frametsetmunicipios.htm | tytuł = territorial oficial | opublikowany = sc.gov.br:80 | archiwum = https://web.archive.org/web/20130218035344/http://www.sc.gov.br:80/conteudo/municipios/frametsetmunicipios.htm | zarchiwizowano = 2013-02-18}}</ref>
 |wysokość                     = 87
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 9605<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_roraima.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 19,46
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 27°2′9″S 49°23′24″W
 |commons                      = Category:Apiúna
 |www                          =
}}
'''Apiúna''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Santa Catarina]]. Znajduje się w [[Mezoregion Vale do Itajaí|mezoregionie Vale do Itajaí]] i [[Mikroregion Blumenau|mikroregionie Blumenau]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Santa Catarina]]

title: Apiúna

Herb: Flaga

Państwo: Brazylia

Stan: Santa Catarina


text:
# Salida (Kolorado)
Salida – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, siedziba administracyjna hrabstwa Chaffee.

title: Salida (Kolorado)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Salida
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Salida
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Kolorado}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Chaffee|Chaffee]]
 |data założenia               = 1880
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 08-67280
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0204758
 |stanowisko zarządzającego    = Burmistrz
 |zarządzający                 = Don Stephens
 |powierzchnia                 = 7,17
 |wysokość                     = 2159
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 5900<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2024-12-07 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 822,9
 |numer kierunkowy             = 719
 |kod pocztowy                 = 81201, 81227, 81237
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-07:00]]
[[UTC-06:00]]
 |kod mapy                     = US-CO
 |współrzędne                  = 38°31′53″N 105°59′46″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.cityofsalida.com
}}
'''Salida''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Kolorado (stan)|Kolorado]], siedziba administracyjna hrabstwa [[Hrabstwo Chaffee|Chaffee]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Kolorado]]

title: Salida

Stan: Kolorado

Hrabstwo: Chaffee

Burmistrz: Don Stephens