text:
# Astrid Carolina Herrera Irrazábal
Astrid Carolina Herrera Irrazábal (ur. 23 czerwca 1963 w Caracas) – wenezuelska aktorka telewizyjna i była królowa piękności. Jako oficjalna przedstawicielka Wenezueli wygrała konkurs Miss World 1984, który odbył się w Londynie w Wielkiej Brytanii, stając się trzecią kobietą ze swojego kraju, która zdobyła tytuł.

## Filmografia
- 1987-1988: Mi amada Beatriz jako Estefanía
- 1988-1989: Alma mía jako Alma Mía
- 1988-1989: Abigaíl jako Amanda Riquelme
- 1989: La pasión de Teresa jako Teresa De Jesús Velasco
- 1990: Emperatriz jako Endrina Lander / Eugenia Sandoval
- 1992: La loba herida jako Isabel Campos / Álvaro Castillo / Lucero Gitano
- 1992: Las dos Dianas jako Jimena
- 1992: Divina obsesión jako Altaír Terán Pantoja
- 1993-1994: Morena Clara jako Clara Rosa Guzmán / Clara Rosa „Morena Clara” Andara
- 1995-1996: El manantial jako Eva María Sandoval
- 2000-2001: Amantes de luna llena jako Perla „La Perla” Mujica
- 2001-2002: Secreto de amor jako Yesenia Roldán
- 2002: Kobieta Judasz (La mujer de Judas) jako Altagracia del Toro
- 2003: Engañada jako Yolanda
- 2004-2005: Sabor a ti jako Raiza Alarcón de Lombardi
- 2007-2008: Arroz con leche jako Abril Lefebvre
- 2011: La viuda joven jako Ivana Humboldt de Calderón

title: Astrid Carolina Herrera Irrazábal

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Astrid Carolina Herrera
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Astrid Carolina Herrera Irrazábal
 |data urodzenia            = 23 czerwca 1963
 |miejsce urodzenia         = [[Caracas]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = aktorka, modelka
 |współmałżonek             = Édgar Ignacio Padrón Godoy
(1988-2001; rozwód)
Antonio „El Potro” Álvarez
(2002-2005; rozwód)
 |lata aktywności           = od 1984
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Astrid Carolina Herrera Irrazábal''' (ur. [[23 czerwca]] [[1963 w filmie|1963]] w [[Caracas]]) – [[Wenezuela|wenezuelska]] aktorka telewizyjna i była królowa piękności. Jako oficjalna przedstawicielka Wenezueli wygrała konkurs [[Miss World|Miss World 1984]]<ref name="listal">{{cytuj stronę|url=https://www.listal.com/astrid-carolina-herrera|tytuł=Astrid Carolina Herrera|opublikowany=Listal|język=en|data dostępu=2020-03-07}}</ref>, który odbył się w [[Londyn]]ie w Wielkiej Brytanii, stając się trzecią kobietą ze swojego kraju, która zdobyła tytuł<ref name="cinemagia">{{cytuj stronę|url=https://www.cinemagia.ro/actori/astrid-carolina-herrera-37588/|tytuł=Astrid Carolina Herrera - Actori|opublikowany=CineMagia.ro|język=ro|data dostępu=2020-03-07}}</ref>.

== Filmografia ==
* 1987-1988: ''Mi amada Beatriz'' jako Estefanía
* 1988-1989: ''Alma mía'' jako Alma Mía
* 1988-1989: ''Abigaíl'' jako Amanda Riquelme
* 1989: ''La pasión de Teresa'' jako Teresa De Jesús Velasco
* 1990: ''Emperatriz'' jako Endrina Lander / Eugenia Sandoval
* 1992: ''La loba herida'' jako Isabel Campos / Álvaro Castillo / Lucero Gitano
* 1992: ''Las dos Dianas'' jako Jimena
* 1992: ''Divina obsesión'' jako Altaír Terán Pantoja
* 1993-1994: ''Morena Clara'' jako Clara Rosa Guzmán / Clara Rosa „Morena Clara” Andara
* 1995-1996: ''El manantial'' jako Eva María Sandoval
* 2000-2001: ''Amantes de luna llena'' jako Perla „La Perla” Mujica
* 2001-2002: ''Secreto de amor'' jako Yesenia Roldán
* 2002: ''[[Kobieta Judasz]]'' (''La mujer de Judas'') jako Altagracia del Toro
* 2003: ''Engañada'' jako Yolanda
* 2004-2005: ''Sabor a ti'' jako Raiza Alarcón de Lombardi
* 2007-2008: ''Arroz con leche'' jako Abril Lefebvre
* 2011: ''La viuda joven'' jako Ivana Humboldt de Calderón

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0380366|Astrid Carolina Herrera}}
* {{Filmweb|osoba|142082|Astrid Carolina Herrera}}
{{Zwyciężczynie konkursu Miss World}}
{{SORTUJ:Herrera, Astrid Carolina}}
[[Kategoria:Finalistki Miss World]]
[[Kategoria:Wenezuelskie modelki]]
[[Kategoria:Wenezuelskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Caracas]]

title: Astrid Carolina Herrera

Imię i nazwisko: Astrid Carolina Herrera Irrazábal

Data i miejsce urodzenia: 23 czerwca 1963 · Caracas

Zawód: aktorka, modelka

Współmałżonek: Édgar Ignacio Padrón Godoy · (1988-2001; rozwód) · Antonio „El Potro” Álvarez · (2002-2005; rozwód)


text:
# Dombrot-le-Sec
Dombrot-le-Sec – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Wogezy.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 409 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 22 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Dombrot-le-Sec plasuje się na 656. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 214.).

wikiname: plwiki

title: Dombrot-le-Sec

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Dombrot-le-Sec
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Dombrot-le-Sec
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Wogezy (departament)|Wogezy]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Neufchâteau|Neufchâteau]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 88140
 |powierzchnia                    = 18,59 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 409
 |gęstość zaludnienia             = 22 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 88140
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Wogezy
 |współrzędne                     = 48°9′N 5°55′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Dombrot-le-Sec''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Wogezy (departament)|Wogezy]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 409 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 22 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Dombrot-le-Sec plasuje się na 656. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 214.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Neufchâteau}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Wogezy]]

title: Dombrot-le-Sec

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Wogezy

Okręg: Neufchâteau

• gęstość: 22 os./km²


text:
# Guido Fiandino
Guido Fiandino (ur. 12 stycznia 1941 w Savigliano) – włoski duchowny katolicki, biskup pomocniczy Turynu w latach 2002-2016.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie otrzymał 28 czerwca 1964 i został inkardynowany do archidiecezji turyńskiej. Był m.in. pracownikiem seminarium w Rivoli, proboszczem w Piossasco i Rivoli, a także prowikariuszem i wikariuszem generalnym archidiecezji.

### Episkopat
21 czerwca 2002 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji Turynu, ze stolicą tytularną Aleria. Sakry biskupiej udzielił mu 20 lipca 2002 ówczesny arcybiskup Turynu - kardynał Severino Poletto. W latach 2002-2008 pełnił funkcję wikariusza generalnego archidiecezji, zaś w 2008 został mianowany proboszczem jednej z turyńskich parafii.
10 lutego 2016 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego, złożoną ze względu na wiek.

title: Guido Fiandino

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Guido Fiandino
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Włochy]]
 |data urodzenia          = [[12 stycznia]] [[1941]]
 |miejsce urodzenia       = [[Savigliano]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup pomocniczy Turynu
 |1. funkcja - okres      = 2002-2016
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 28 czerwca 1964
 |data nominacji          = 21 czerwca 2002
 |data sakry              = 20 lipca 2002
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 20 lipca 2002
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Severino Poletto]]
 |współkonsekratorzy        = [[Paolo Romeo]]<br />[[Pier Giorgio Micchiardi]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Alessandro Giraudo]]|15 stycznia 2023}}
}}
'''Guido Fiandino''' (ur. [[12 stycznia]] [[1941]] w [[Savigliano]]) – [[Włochy|włoski]] duchowny [[katolicyzm|katolicki]], biskup pomocniczy [[Archidiecezja Turynu|Turynu]] w latach 2002-2016.

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] otrzymał 28 czerwca 1964 i został inkardynowany do [[Archidiecezja Turynu|archidiecezji turyńskiej]]. Był m.in. pracownikiem seminarium w [[Rivoli]], proboszczem w [[Piossasco]] i Rivoli, a także prowikariuszem i wikariuszem generalnym archidiecezji<ref name="bio">{{Cytuj stronę| url= http://web.archive.org/web/20190128082906/http://www.diocesi.torino.it/collaboratori-del-vescovo/biografia-mons-fiandino/ | tytuł= BIOGRAFIA mons. Fiandino | opublikowany= [[Archidiecezja Turynu]] | język=it | data dostępu= 2019-01-27}}</ref>.

=== Episkopat ===
21 czerwca 2002 [[Poczet papieży|papież]] [[Jan Paweł II]] mianował go [[biskup pomocniczy|biskupem pomocniczym]] archidiecezji [[Archidiecezja Turynu|Turynu]], ze stolicą tytularną ''[[Aleria (stolica tytularna)|Aleria]]''<ref>{{Cytuj stronę| url= http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2002/06/21/0324/01032.html | tytuł= NOMINA DI AUSILIARI DI TORINO (ITALIA) | opublikowany= vatican.va | data= 2002-06-21 | język=it | data dostępu= 2019-01-27}}</ref>. [[Sakra|Sakry biskupiej]] udzielił mu 20 lipca 2002 ówczesny arcybiskup Turynu - kardynał [[Severino Poletto]]. W latach 2002-2008 pełnił funkcję wikariusza generalnego archidiecezji, zaś w 2008 został mianowany proboszczem jednej z turyńskich parafii{{r|bio}}.

10 lutego 2016 papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] przyjął jego rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego, złożoną ze względu na wiek<ref>{{Cytuj stronę| url= http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2016/02/10/0101/00226.html | tytuł= Rinuncia dell’Ausiliare di Torino (Italia) | opublikowany= vatican.va | data= 2016-02-10 | język=it | data dostępu= 2019-01-27}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bfiandino |tytuł = Guido Fiandino |data dostępu = 2015-11-01}}

{{DEFAULTSORT:Fiandino, Guido}}
[[Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Turynem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1941]]

title: Guido Fiandino

Kraj działania: Włochy

Data i miejsce urodzenia: 12 stycznia 1941 · Savigliano

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 28 czerwca 1964

Nominacja biskupia: 21 czerwca 2002

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Severino Poletto

Współkonsekratorzy: Paolo Romeo · Pier Giorgio Micchiardi

Alessandro Giraudo: 15 stycznia 2023


text:
# Neaux
Neaux – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Loara.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 446 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 26 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Neaux plasuje się na 1193. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 645.).

title: Neaux

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Neaux
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Neaux
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Loara (departament)|Loara]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Roanne|Roanne]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 42153
 |powierzchnia                    = 17,15 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 446
 |gęstość zaludnienia             = 26 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 42470
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Loara
 |współrzędne                     = 45°58′N 4°11′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Neaux''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Loara (departament)|Loara]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 446 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 26 osób/km² (wśród 2880 gmin [[Rodan-Alpy|regionu Rodan-Alpy]] Neaux plasuje się na 1193. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 645.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Roanne}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Loara]]

title: Neaux

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Loara

Okręg: Roanne

• gęstość: 26 os./km²


text:
# Buczmy
Buczmy – wieś na Ukrainie w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie żółkiewskim) należącym do obwodu lwowskiego.

title: Buczmy

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Buczmy
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Бучми}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-46
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon lwowski|lwowski]]
 |powierzchnia                 = 6,35
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 336
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 3252
 |kod pocztowy                 = 80333
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Dobrosin-Magierów
 |współrzędne                  = 50°10′42″N 23°50′4″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Buczmy''' – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[rejon lwowski|rejonie lwowskim]] (wcześniej w [[rejon żółkiewski|rejonie żółkiewskim]]) należącym do [[obwód lwowski|obwodu lwowskiego]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://w1.c1.rada.gov.ua/pls/z7503/A005?rdat1=26.09.2012&rf7571=19713 Buczmy na stronie Rady Najwyższej Ukrainy]

[[Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim]]
[[Kategoria:Rejon żółkiewski]]
[[Kategoria:Dobrosin-Magierów]]

title: BuczmyБучми

Państwo: Ukraina

Obwód: lwowski

Rejon: lwowski


text:
# Prefektura Fukuoka
Prefektura Fukuoka (jap. 福岡県 Fukuoka-ken) – prefektura na wyspie Kiusiu (Kyūshū), w Japonii. Jej stolicą jest Fukuoka.

## Historia
Około 2 tys. lat temu, w okresie Yayoi (300 p.n.e. – 300 n.e.), równinę Fukuoka zajmował kraj zwany Na (Na-koku, Na-no-kuni). Prowadził on wymianę handlową i dyplomację z kontynentem, dobrze znając tamtejszą sytuację. Uważa się, że Na powstał nie później niż w I wieku p.n.e. i przetrwał co najmniej do III wieku n.e., a jego część centralna odpowiadała obszarowi, który rozciąga się od obecnej dzielnicy Hakata w Fukuoce do miasta Kasuga.
W okresie tym rozkwitła uprawa ryżu i wykorzystanie metali. Na Archipelagu Japońskim powstało wiele małych krajów, które zaciekle rywalizowały ze sobą. Wśród nich Na był relatywnie zaawansowanym regionem, prowadząc wymianę handlową z Chinami i Półwyspem Koreańskim dzięki dogodnemu położeniu naturalnego portu w zatoce Hakata.
Wykopaliska archeologiczne w mieście Kasuga wskazują, że osadnictwo w tym regionie rozwijało się szybko od połowy okresu Yayoi i że obszar ten stał się centrum Na-no-kuni. Król tej krainy wysłał swoich posłańców do cesarza Chin, Guangwu (z dynastii Han), w 57 r. n.e. Cesarz wyrażając zadowolenie i uznając króla Na za wasalnego władcę, przekazał dla niego złotą pieczęć.
Pod koniec okresu Yayoi państwo Yamatai, rządzone przez królową Himiko, stało się najsilniejszym na wyspach. Wśród około trzydziestu z nich Na-koku było jednym z wiodących, posiadając ponad 20 tys. gospodarstw domowych.
W okresie Yamato (250–710), gdy dwór cesarski zaczął rządzić całym krajem, wyjątkowość Na-koku stopniowo zanikła. Od VII wieku, na obszarze tym powstawały prowincje. Na terenie obecnej prefektury Fukuoka powstały prowincje: Chikugo, Chikuzen i Buzen.
W okresie Heian (794–1185) funkcje dyplomatyczne sprawowano w budynku zwanym Kōrokan. Był on używany do goszczenia posłów i kupców z zagranicy, ale także miejscem, z którego wyruszali posłowie i buddyjscy kapłani zmierzający do Chin dynastii Tang (618–907). Po zaprzestaniu wysyłania wysłanników do Chin, Kōrokan utrzymywał kontakty z zagranicznymi kupcami i przekształcił się w centrum handlowe. Przywożone towary (karamono, towary chińskie, importowane) były cenione przez Japończyków i wywarły znaczny wpływ na kulturę japońską.
W sumie Kōrokan w swoich różnych rolach służył dyplomacji i wymianie handlowej starożytnej Japonii łącznie przez 400 lat, od drugiej połowy VII wieku do pierwszej połowy XI wieku. Przyjmując, że Japonia była najbardziej wysuniętym na wschód punktem Jedwabnego Szlaku, to zatoka Hakata była jego początkową bramą.
W latach 1274 i 1281 wyspa Kiusiu, w tym zatoka Hakata, były miejscem lądowania i zaciętych walk z mongolskimi siłami inwazyjnymi.
Po najazdach mongolskich statki handlowe nadal pływały pomiędzy Hakatą i Ningbo w Chinach, Półwyspem Koreańskim i Królestwem Riukiu (Ryūkyū Ōkoku).
W wiekach XIV, XV i XVI Hakata często była niszczona przez wojny. W 1587 Hideyoshi Toyotomi odbudował Hakatę z popiołów, tworząc podwaliny pod obecną dzielnicę miejską Hakata.

## Geografia
Prefektura Fukuoka graniczy z prefekturami: Saga, Ōita i Kumamoto, a poprzez cieśninę Kanmon z prefekturą Yamaguchi na wyspie Honsiu (Honshū).
Prefektura Fukuoka znajduje się w północno-wschodniej części wyspy Kiusiu i jest ważnym ogniwem łączącym ją z Honsiu. Odległość do Tokio wynosi 1100 km, do Seulu – 540 km, Szanghaju – 870 km. Ze względu na swoje położenie Fukuoka od dawna odgrywa ważną rolę jako brama do obcych krajów.
Miasto Fukuoka leży nad zatoką Hakata, która otwiera się na przybrzeżny akwen Genkai (Genkai-nada) obejmujący południowo-zachodni kraniec Morza Japońskiego. Obszar wokół regionu przybrzeżnego jest częścią Quasi-Parku Narodowego Genkai (Genkai Kokutei Kōen).

## Miasta i powiaty
Miasta leżące w prefekturze Fukuoka:

- Asakura
- Buzen
- Chikugo
- Chikushino
- Dazaifu
- Fukuoka (stolica)
- Fukutsu
- Iizuka
- Itoshima
- Kama
- Kasuga
- Kitakyūshū
- Koga
- Kurume
- Miyama
- Miyawaka
- Munakata
- Nakagawa
- Nakama
- Nōgata
- Ogōri
- Ōkawa
- Ōmuta
- Ōnojō
- Tagawa
- Ukiha
- Yame
- Yanagawa
- Yukuhashi

Powiaty: Asakura, Chikujō, Kaho, Kasuya, Kurate, Mii, Miyako, Mizuma, Onga, Tagawa, Yame.

## Gospodarka
Równiny Fukuoki były pierwszym miejscem w Japonii, gdzie uprawiano ryż na mokrych polach przy użyciu techniki, która prawdopodobnie została przywieziona z Półwyspu Koreańskiego ponad 2500 lat temu. Badania z 1978 r. wykazały, że w miejscu ruin Itazuke (w dzielnicy Hakata, w Fukuoce) do kontrolowania przepływu wody używano rowów nawadniających i tam. Ruiny te są uważane za jedną z najstarszych osad rolniczych w kraju.
Prefektura Fukuoka stanowi centrum gospodarcze zachodniej Japonii i tworzy atrakcyjne środowisko dla biznesu działającego nie tylko na rynku japońskim, ale także na rynkach Azji Wschodniej. Jej PKB przekracza 154 mld USD, a więc porównywalnie do średniej wielkości kraju. Region Kiusiu jako całość jest 25. największą gospodarką świata. Prefektura w szczególności stała się bazą produkcyjną przemysłu motoryzacyjnego o zdolności produkcyjnej ponad 1,5 mln samochodów rocznie, głównie w zakładach: Nissan Motor Kyushu, Toyota Motor Kyushu, Daihatsu Kyushu. Istnieją również aktywne branże pokrewne, w tym produkcji części i badawczo-rozwojowe.
W prefekturze Fukuoka działa wiele przedsiębiorstw przemysłu spożywczego. Wykorzystują one technologie fermentacji i browarnictwa oraz związane z biotechnologią. Liczne uniwersytety i laboratoria badawcze stanowią jeden z wiodących „bio-klastrów” w Japonii. Współpracują one z instytutami badawczymi, firmami i innymi podmiotami w krajach azjatyckich.

### Porty morskie
Dwa porty morskie obsługują ruch towarowy i pasażerski:
- Port of Kitakyushu działał w dawnych czasach jako węzeł łączący Japonię z kontynentem azjatyckim i odegrał wielką rolę we współczesnej japońskiej industrializacji. Dziś jest wiodącym międzynarodowym portem handlowym i krajową bazą dystrybucji towarów. Dzięki geograficznej bliskości kontynentu azjatyckiego, stał się głównym portem łączącym rozwijające się kraje azjatyckie. Port Kitakyushu to ogólna nazwa trzech portów w mieście Kitakyushu: Moji (handel międzynarodowy), Kokura (dystrybucja krajowa), Dōkai (obsługa przemysłu)[7].

- Hakata Port od pradawnych czasów rozwijał się jako centrum wymiany międzynarodowej z Półwyspem Koreańskim i Chinami kontynentalnymi. W ostatnich latach port przyjmuje wiele krajowych i międzynarodowych statków wycieczkowych, ponieważ znajduje się około 200 km od Pusan w Korei Południowej i około 900 km od Szanghaju w Chinach[8].

### Transport lotniczy
W prefekturze Fukuoka znajdują się dwa międzynarodowe porty lotnicze: Fukuoka Airport i Kitakyushu Airport, z rozległą siecią około 300 lotów międzynarodowych tygodniowo, głównie do miast Azji i około 410 lotów krajowych dziennie do głównych miast w Japonii. Istnieją również dwa międzynarodowe porty hubowe: Hakata Port i Kitakyushu Port, z których każdy obsługuje około 35 regularnych tras kontenerowych na całym świecie.
Dwa lotniska pasażerskie:
- port lotniczy Fukuoka (Fukuoka Airport, Fukuoka Kūkō) znajduje się o 10 minut drogi od centralnej części miasta i obsługuje rocznie 19 mln pasażerów;
- nowy port lotniczy Kitakiusiu został otwarty 16 marca 2006 roku jako New Kitakyushu Airport (Shin-Kitakyūshū Kūkō). W 2008 roku nazwa została zmieniona na Kitakyushu Airport (Kitakyūshū Kūkō) (IATA: KKJ, ICAO: RJFR). Jest on położony na sztucznej wyspie 3 km od wybrzeża Kitakiusiu. Jest to zachodni kraniec Morza Wewnętrznego (Seto-naikai)[9].

### Transport lądowy
Prefektura Fukuoka posiada wysoko rozwiniętą sieć drogową (m.in. Kyushu Expressway, Oita Expressway) oraz szybkie połączenia kolejowe (linie San'yō Shinkansen i Kyūshū Shinkansen). System Shinkansen łączy Fukuokę z Tokio w 5 godzin, Nagoją w 3,5 godziny, Osaką w 2,5 godziny, Kagoshimą w 80 minut.

## Kultura

### Muzea
W prefekturze znajduje się wiele muzeów, w tym m.in.:
- Muzeum Miejskie Fukuoki (Fukuoka-shi Hakubutsu-kan, Fukuoka City Museum) – tematyka stałych wystaw dotyczy: archeologii, kultury, historii i stylu życia mieszkańców tego obszaru, który służył od pradawnych czasów jako brama do wymiany zagranicznej. W muzeum znajduje się, uznana za skarb narodowy w 1931 roku, złota pieczęć króla kraju Na, którą podarował mu cesarz Guangwu (5 p.n.e. – 57 n.e.). Została ona odkryta w 1784 roku na wyspie Shika-no-shima[10];
- Muzeum Sztuki Fukuoki (Fukuoka Bijutsukan, Fukuoka Art Museum) – znajduje się w parku Ōhori (dzielnica Chūō), posiada wiele eksponatów dotyczących głównie sztuki współczesnej[11];
- Muzeum Sztuki Azjatyckiej (Fukuoka Ajia Bijutsukan, Fukuoka Asian Art Museum) – prezentuje sztukę krajów Azji[12];
- Historyczne Muzeum Inwazji Mongolskiej (Genkō Shiryōkan, Mongolian Invasion Historical Museum) – usytuowane w parku Higashi, w Fukuoce. Ukazuje japońskie i mongolskie uzbrojenie z XIII w. oraz dzieła malarstwa z tego okresu;
- Muzeum Sztuki Ludowej Hakata Machiya (Hakata Machiya Folk Museum)– prezentacja tradycji językowej i kulturowej regionu Fukuoka. Przez stulecia Hakata przeszła ogromne zmiany, ale zachowała swoje tradycje (w tym rzemiosła np.: tkactwa, wytwarzania lalek), które zostały przedstawione w tym muzeum z różnych perspektyw, głównie z lat od 1868 do 1926[13];
- Miejskie Muzeum Sztuki Kitakyushu (Kitakyūshū-shiritsu Bijutsukan, Kitakyushu Municipal Museum of Art) – otwarte w 1974 r. prezentuje dzieła zachodnich i japońskich artystów. Obecnie w muzeum znajduje się około 6800 dzieł. Jako pierwsze w Japonii wprowadziło system polegający na praktyce opisywania dzieł zwiedzającym przez wolontariuszy i działań mających na celu dalszą edukację artystyczną[14].

### Tradycyjne rzemiosła
Region zajmowany obecnie przez prefekturę Fukuoka słynie z wielu tradycyjnych rzemiosł. Najsłynniejszych jest siedem:
- Hakata-ori → rodzaj tkaniny, która wywodzi się z technologii przywiezionej do Hakaty z Chin dynastii Song (960–1279) w 1241 roku. Często używana do wytwarzania tradycyjnych japońskich ubrań, w tym pasów obi wiążących kimona, a także pasów yukat noszonych przez wyższej rangi zapaśników sumō[15];
- Hakata-ningyō → wypalane, gliniane lalki biskwitowe, mające swoje początki w 1601 roku. Były one wykonywane przez rzemieślników zebranych przez daimyō klanu Chikuzen Fukuoka. Z biegiem czasu zostały rozprowadzone po całej Japonii, a w 1900 roku zostały zaprezentowane na Wystawie Światowej w Paryżu[15];
- Agano-yaki → forma lekkiej i eleganckiej ceramiki produkowana w okolicach Fukuchi, w powiecie Tagawa. Po bitwie pod Sekigaharą (1600) siogunat rodu Tokugawa zmusił daimyō Tadaokiego Hosokawę (1563–1646) do przeniesienia się do innej domeny. Hosokawa, który uczył się ceremonii parzenia i picia herbaty bezpośrednio od mistrza Sen no Rikyū (1522–1591), zaprosił grupę koreańskich garncarzy do wytwarzania ceramiki służącej do tego celu. W produkcji stosuje się wiele rodzajów emalii, m.in.: reprezentatywnej niebiesko-zielonej (użycie utlenionej miedzi), biało-brązowej i przezroczystej, co pozwala tworzyć różnorodność kolorów, tekstur, połysku i wzorów[16][15];
- Koishiwara-yaki (Takatori-yaki) → rodzaj ceramiki produkowanej w powiecie Asakura. Cechą tych wyrobów są wzory, które tworzy się różnymi sposobami podczas nakładania gliny na obracające się koło garncarskie. Jej początki sięgają 1669 roku, gdy wnuk słynnego garncarza Hachizō Takatoriego (z pochodzenia Koreańczyka) odkrył nowy rodzaj gliny garncarskiej. Zgodnie z dokumentem historycznym spisanym w 1835 roku głównymi produktami były przedmioty codziennego użytku: buteleczki do sake, wazony na kwiaty i przybory do ceremonii parzenia herbaty. Na międzynarodowej wystawie w Brukseli w 1958 r. wyroby te zdobyły główną nagrodę i zwróciły uwagę swoim hasłem „Piękno użyteczności”[17].
- Kurume-kasuri → tkanina bawełniana wytwarzana od 200 lat. Pierwotnie była używana m.in. do produkcji odzieży roboczej rolników[15].
- Yame-chōchin → uważa się, że w połowie sierpnia duchy zmarłych powracają na święto o-bon (bon-matsuri) i lampiony (chōchin), wytwarzane z japońskiego papieru (washi) i bambusu, oświetlają im drogę do domu. Panuje pogląd, że właśnie w Yame zapoczątkowana została produkcja lampionów[15].
- Fukushima-butsudan → niewielkie ołtarze do kultu buddyjskiego, umieszczane w domach. W przeszłości było powszechne, aby w każdym gospodarstwie domowym był jeden taki ołtarz, symbol wdzięczności dla przodków[15].

## Galeria
- Shika-no-shima z lotu ptaka
- Fukuoka
- Fukuoka PayPay Dome (pierwszy zadaszony stadion w Japonii)
- Kitakiusiu (Kitakyūshū)
- Kurume
- Kōrokan (ekspozycja domu dla gości przybywających do Japonii)[a]

title: Prefektura Fukuoka

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Prefektura Fukuoka
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |ja:zapis kanji                  = 福岡県
 |ja:transkrypcja Hepburna        = Fukuoka-ken
 |ja:hiragana                     =
 |ja:katakana                     =
 |ja:IPA                          =
 |ja:audio                        =
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Japonii|prefektura]]
 |zdjęcie                         = Fukuoka night view.jpg
 |opis zdjęcia                    = Nocna panorama Fukuoki
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Emblem of Fukuoka Prefecture.svg
 |flaga                           = Flag of Fukuoka Prefecture.svg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Japonia
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Kiusiu]]
 |2. jednostka tradycyjna         = Kiusiu
 |siedziba                        = [[Fukuoka]]
 |ISO 3166-2                      = JP-40
 |stanowisko zarządzającego       = gubernator
 |zarządzający                    = Seitarō Hattori (od 2021)
 |powierzchnia                    = 4986 km²
 |rok                             = 2018
 |liczba ludności                 = 5 126 000
 |gęstość zaludnienia             = 1028 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 812-8577
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    = Fukuoka-shi, Hakata-ku, Higashikōen 7-7
 |plan                            = Map of Fukuoka Prefecture Ja.svg
 |nazwa 1. podziału               = jednostek administracyjnych
 |1. podział                      =
 |JPN:drzewo                      = [[różanecznik]]
 |JPN:kwiat                       = [[morela japońska]]
 |JPN:ptak                        = [[wierzbownik japoński]]
 |mapa                            = Map of Japan with highlight on 40 Fukuoka prefecture.svg
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Fukuoka prefecture
 |www                             = http://www.pref.fukuoka.lg.jp
}}
[[Plik:King of Na gold seal.jpg|thumb|240px|Złota pieczęć dla króla kraju Na (uchwyt ma kształt węża, dolna powierzchnia ma 2,3 cm²; wykonana w 95% z czystego złota, waży 108 g)]]
{{nihongo|'''Prefektura Fukuoka'''|福岡県|Fukuoka-ken}} – [[prefektura (administracja)|prefektura]] na wyspie [[Kiusiu]] (''Kyūshū''), w [[Japonia|Japonii]]. Jej stolicą jest [[Fukuoka]]<ref name="chizu" />.

== Historia ==
Około 2 tys. lat temu, w okresie [[Yayoi]] (300 p.n.e. – 300 n.e.), równinę Fukuoka zajmował kraj zwany Na (Na-koku, Na-no-kuni). Prowadził on wymianę handlową i dyplomację z kontynentem, dobrze znając tamtejszą sytuację. Uważa się, że Na powstał nie później niż w I wieku p.n.e. i przetrwał co najmniej do III wieku n.e., a jego część centralna odpowiadała obszarowi, który rozciąga się od obecnej dzielnicy Hakata w Fukuoce do miasta Kasuga<ref name="Tub" /><ref name="nippon" />.

W okresie tym rozkwitła uprawa ryżu i wykorzystanie metali. Na Archipelagu Japońskim powstało wiele małych krajów, które zaciekle rywalizowały ze sobą. Wśród nich Na był relatywnie zaawansowanym regionem, prowadząc wymianę handlową z [[Chiny (region)|Chinami]] i [[Półwysep Koreański|Półwyspem Koreańskim]] dzięki dogodnemu położeniu naturalnego portu w [[Hakata (zatoka)|zatoce Hakata]]<ref name="kasuga" />.

Wykopaliska archeologiczne w mieście [[Kasuga (miasto)|Kasuga]] wskazują, że osadnictwo w tym regionie rozwijało się szybko od połowy okresu Yayoi i że obszar ten stał się centrum Na-no-kuni. Król tej krainy wysłał swoich posłańców do cesarza Chin, Guangwu (z dynastii [[Dynastia Han|Han]]), w 57 r. n.e. Cesarz wyrażając zadowolenie i uznając króla Na za [[wasal]]nego władcę, przekazał dla niego złotą pieczęć<ref name="kasuga" />.

Pod koniec okresu Yayoi państwo [[Yamatai]], rządzone przez królową [[Himiko]], stało się najsilniejszym na wyspach. Wśród około trzydziestu z nich Na-koku było jednym z wiodących, posiadając ponad 20 tys. gospodarstw domowych<ref name="kasuga" />.

W okresie [[Yamato (okres)|Yamato]] (250–710), gdy dwór cesarski zaczął rządzić całym krajem, wyjątkowość Na-koku stopniowo zanikła. Od VII wieku, na obszarze tym powstawały prowincje. Na terenie obecnej prefektury Fukuoka powstały [[Prowincje Japonii|prowincje]]: Chikugo, Chikuzen i Buzen<ref name="kasuga" />.

W okresie [[Heian]] (794–1185) funkcje dyplomatyczne sprawowano w budynku zwanym Kōrokan. Był on używany do goszczenia posłów i kupców z zagranicy, ale także miejscem, z którego wyruszali posłowie i buddyjscy kapłani zmierzający do Chin [[Dynastia Tang|dynastii Tang]] (618–907). Po zaprzestaniu wysyłania wysłanników do Chin, Kōrokan utrzymywał kontakty z zagranicznymi kupcami i przekształcił się w centrum handlowe. Przywożone towary (''karamono'', towary chińskie, importowane) były cenione przez Japończyków i wywarły znaczny wpływ na kulturę japońską<ref name="nippon" />.

W sumie Kōrokan w swoich różnych rolach służył dyplomacji i wymianie handlowej starożytnej Japonii łącznie przez 400 lat, od drugiej połowy VII wieku do pierwszej połowy XI wieku. Przyjmując, że Japonia była najbardziej wysuniętym na wschód punktem [[Jedwabny Szlak|Jedwabnego Szlaku]], to [[Hakata (zatoka)|zatoka Hakata]] była jego początkową bramą<ref name="nippon" />.

W latach 1274 i 1281 wyspa Kiusiu, w tym zatoka Hakata, były miejscem lądowania i zaciętych walk z [[Mongolskie inwazje na Japonię|mongolskimi siłami inwazyjnymi]].

Po najazdach mongolskich statki handlowe nadal pływały pomiędzy Hakatą i [[Ningbo]] w Chinach, Półwyspem Koreańskim i [[Królestwo Riukiu|Królestwem Riukiu]] (''Ryūkyū Ōkoku'').
W wiekach XIV, XV i XVI Hakata często była niszczona przez wojny. W 1587 [[Hideyoshi Toyotomi]] odbudował Hakatę z popiołów, tworząc podwaliny pod obecną dzielnicę miejską Hakata.

== Geografia ==
Prefektura Fukuoka graniczy z prefekturami: [[Prefektura Saga|Saga]], [[Prefektura Ōita|Ōita]] i [[Prefektura Kumamoto|Kumamoto]], a poprzez [[Kanmon (cieśnina)|cieśninę Kanmon]] z prefekturą [[Prefektura Yamaguchi|Yamaguchi]] na wyspie Honsiu (''Honshū'')<ref name="mofa" />.

Prefektura Fukuoka znajduje się w północno-wschodniej części wyspy Kiusiu i jest ważnym ogniwem łączącym ją z [[Honsiu]]. Odległość do Tokio wynosi 1100 km, do [[Seul]]u – 540 km, [[Szanghaj]]u – 870 km. Ze względu na swoje położenie Fukuoka od dawna odgrywa ważną rolę jako brama do obcych krajów<ref name="mofa" />.

Miasto Fukuoka leży nad [[Hakata (zatoka)|zatoką Hakata]], która otwiera się na przybrzeżny akwen Genkai (''Genkai-nada'') obejmujący południowo-zachodni kraniec [[Morze Japońskie|Morza Japońskiego]]. Obszar wokół regionu przybrzeżnego jest częścią [[Quasi-Park Narodowy Genkai|Quasi-Parku Narodowego Genkai]] (''Genkai Kokutei Kōen'')<ref name="mofa" />.

== Miasta i powiaty ==
Miasta leżące w prefekturze Fukuoka:
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=20em |liczba=2 |skurcz=0 | 1=<nowiki />
* [[Asakura (Fukuoka)|Asakura]]
* [[Buzen]]
* [[Chikugo]]
* [[Chikushino]]
* [[Dazaifu]]
* [[Fukuoka]] (stolica)
* [[Fukutsu]]
* [[Iizuka]]
* [[Itoshima]]
* [[Kama (Japonia)|Kama]]
* [[Kasuga (miasto)|Kasuga]]
* [[Kitakiusiu|Kitakyūshū]]
* [[Koga (Fukuoka)|Koga]]
* [[Kurume]]
* [[Miyama]]
* [[Miyawaka]]
* [[Munakata]]
* [[Nakagawa (Fukuoka)|Nakagawa]]
* [[Nakama]]
* [[Nōgata]]
* [[Ogōri]]
* [[Ōkawa]]
* [[Ōmuta]]
* [[Ōnojō]]
* [[Tagawa]]
* [[Ukiha]]
* [[Yame]]
* [[Yanagawa]]
* [[Yukuhashi]]
}}

Powiaty: [[Powiat Asakura|Asakura]], [[Powiat Chikujō|Chikujō]], [[Powiat Kaho|Kaho]], [[Powiat Kasuya|Kasuya]], [[Powiat Kurate|Kurate]], [[Powiat Mii|Mii]], [[Powiat Miyako (Fukuoka)|Miyako]], [[Powiat Mizuma|Mizuma]], [[Powiat Onga|Onga]], [[Powiat Tagawa|Tagawa]], [[Powiat Yame|Yame]].

== Gospodarka ==
Równiny Fukuoki były pierwszym miejscem w Japonii, gdzie uprawiano ryż na mokrych polach przy użyciu techniki, która prawdopodobnie została przywieziona z Półwyspu Koreańskiego ponad 2500 lat temu. Badania z 1978 r. wykazały, że w miejscu ruin Itazuke (w dzielnicy Hakata, w Fukuoce) do kontrolowania przepływu wody używano rowów nawadniających i tam. Ruiny te są uważane za jedną z najstarszych osad rolniczych w kraju<ref name="nippon" />.

Prefektura Fukuoka stanowi centrum gospodarcze zachodniej Japonii i tworzy atrakcyjne środowisko dla biznesu działającego nie tylko na rynku japońskim, ale także na rynkach Azji Wschodniej. Jej [[Produkt krajowy brutto|PKB]] przekracza 154 mld USD, a więc porównywalnie do średniej wielkości kraju. Region Kiusiu jako całość jest 25. największą gospodarką świata. Prefektura w szczególności stała się bazą produkcyjną przemysłu motoryzacyjnego o zdolności produkcyjnej ponad 1,5 mln samochodów rocznie, głównie w zakładach: [[Nissan]] Motor Kyushu, [[Toyota]] Motor Kyushu, [[Daihatsu]] Kyushu. Istnieją również aktywne branże pokrewne, w tym produkcji części i badawczo-rozwojowe<ref name="jetro" />.

W prefekturze Fukuoka działa wiele przedsiębiorstw przemysłu spożywczego. Wykorzystują one technologie fermentacji i browarnictwa oraz związane z biotechnologią. Liczne uniwersytety i laboratoria badawcze stanowią jeden z wiodących „bio-[[Klaster (ekonomia)|klastrów]]” w Japonii. Współpracują one z instytutami badawczymi, firmami i innymi podmiotami w krajach azjatyckich<ref name="jetro" />.

=== Porty morskie ===
Dwa porty morskie obsługują ruch towarowy i pasażerski:
* Port of Kitakyushu działał w dawnych czasach jako węzeł łączący Japonię z kontynentem azjatyckim i odegrał wielką rolę we współczesnej japońskiej industrializacji. Dziś jest wiodącym międzynarodowym portem handlowym i krajową bazą dystrybucji towarów. Dzięki geograficznej bliskości kontynentu azjatyckiego, stał się głównym portem łączącym rozwijające się kraje azjatyckie. Port Kitakyushu to ogólna nazwa trzech portów w mieście Kitakyushu: Moji (handel międzynarodowy), Kokura (dystrybucja krajowa), Dōkai (obsługa przemysłu)<ref name="kita" />.

* Hakata Port od pradawnych czasów rozwijał się jako centrum wymiany międzynarodowej z Półwyspem Koreańskim i Chinami kontynentalnymi. W ostatnich latach port przyjmuje wiele krajowych i międzynarodowych statków wycieczkowych, ponieważ znajduje się około 200 km od [[Pusan]] w [[Korea Południowa|Korei Południowej]] i około 900 km od [[Szanghaj]]u w Chinach<ref name="port" />.

=== Transport lotniczy ===
W prefekturze Fukuoka znajdują się dwa międzynarodowe porty lotnicze: Fukuoka Airport i Kitakyushu Airport, z rozległą siecią około 300 lotów międzynarodowych tygodniowo, głównie do miast Azji i około 410 lotów krajowych dziennie do głównych miast w Japonii. Istnieją również dwa międzynarodowe [[Hub lotniczy|porty hubowe]]: Hakata Port i Kitakyushu Port, z których każdy obsługuje około 35 regularnych tras kontenerowych na całym świecie<ref name="jetro" />.

Dwa lotniska pasażerskie:
* [[port lotniczy Fukuoka]] (Fukuoka Airport, ''Fukuoka Kūkō'') znajduje się o 10 minut drogi od centralnej części miasta i obsługuje rocznie 19 mln pasażerów;
* [[nowy port lotniczy Kitakiusiu]] został otwarty 16 marca 2006 roku jako New Kitakyushu Airport (''Shin-Kitakyūshū Kūkō''). W 2008 roku nazwa została zmieniona na Kitakyushu Airport (''Kitakyūshū Kūkō'') (IATA: KKJ, ICAO: RJFR). Jest on położony na sztucznej wyspie 3 km od wybrzeża Kitakiusiu. Jest to zachodni kraniec [[Morze Wewnętrzne|Morza Wewnętrznego]] (''Seto-naikai'')<ref name="kuko" />.

=== Transport lądowy ===
Prefektura Fukuoka posiada wysoko rozwiniętą sieć drogową (m.in. Kyushu Expressway, Oita Expressway) oraz szybkie połączenia kolejowe (linie [[San'yō Shinkansen]] i Kyūshū Shinkansen). System [[Shinkansen]] łączy Fukuokę z Tokio w 5 godzin, [[Nagoja|Nagoją]] w 3,5 godziny, [[Osaka|Osaką]] w 2,5 godziny, [[Kagoshima|Kagoshimą]] w 80 minut<ref name="jetro" />.

== Kultura ==
=== Muzea ===
W prefekturze znajduje się wiele muzeów, w tym m.in.:
* Muzeum Miejskie Fukuoki (''Fukuoka-shi Hakubutsu-kan'', Fukuoka City Museum) – tematyka stałych wystaw dotyczy: archeologii, kultury, historii i stylu życia mieszkańców tego obszaru, który służył od pradawnych czasów jako brama do wymiany zagranicznej. W muzeum znajduje się, uznana za skarb narodowy w 1931 roku, złota pieczęć króla kraju Na, którą podarował mu cesarz [[Han Guangwudi|Guangwu]] (5 p.n.e. – 57 n.e.). Została ona odkryta w 1784 roku na wyspie Shika-no-shima<ref name="kan" />;
* Muzeum Sztuki Fukuoki (''Fukuoka Bijutsukan'', Fukuoka Art Museum) – znajduje się w parku Ōhori (dzielnica Chūō), posiada wiele eksponatów dotyczących głównie sztuki współczesnej<ref name="bijutsu" />;
* Muzeum Sztuki Azjatyckiej (''Fukuoka Ajia Bijutsukan'', Fukuoka Asian Art Museum) – prezentuje sztukę krajów Azji<ref name="azja" />;
* Historyczne Muzeum Inwazji Mongolskiej (''Genkō Shiryōkan'', Mongolian Invasion Historical Museum) – usytuowane w parku Higashi, w Fukuoce. Ukazuje japońskie i mongolskie uzbrojenie z XIII w. oraz dzieła malarstwa z tego okresu;
* Muzeum Sztuki Ludowej Hakata Machiya (Hakata Machiya Folk Museum)– prezentacja tradycji językowej i kulturowej regionu Fukuoka. Przez stulecia Hakata przeszła ogromne zmiany, ale zachowała swoje tradycje (w tym rzemiosła np.: tkactwa, wytwarzania lalek), które zostały przedstawione w tym muzeum z różnych perspektyw, głównie z lat od 1868 do 1926<ref name="machiya" />;
* Miejskie Muzeum Sztuki Kitakyushu (''Kitakyūshū-shiritsu Bijutsukan'', Kitakyushu Municipal Museum of Art) – otwarte w 1974 r. prezentuje dzieła zachodnich i japońskich artystów. Obecnie w muzeum znajduje się około 6800 dzieł. Jako pierwsze w Japonii wprowadziło system polegający na praktyce opisywania dzieł zwiedzającym przez wolontariuszy i działań mających na celu dalszą edukację artystyczną<ref name="muni" />.

=== Tradycyjne rzemiosła ===
Region zajmowany obecnie przez prefekturę Fukuoka słynie z wielu tradycyjnych rzemiosł. Najsłynniejszych jest siedem:
* Hakata-ori → rodzaj tkaniny, która wywodzi się z technologii przywiezionej do Hakaty z Chin dynastii Song (960–1279) w 1241 roku. Często używana do wytwarzania tradycyjnych japońskich ubrań, w tym pasów [[Obi (część ubioru)|obi]] wiążących [[Kimono|kimona]], a także pasów [[Yukata|yukat]] noszonych przez wyższej rangi zapaśników [[Sumo|sumō]]<ref name="craft" />;
* Hakata-ningyō → wypalane, gliniane lalki [[Biskwit (ceramika)|biskwitowe]], mające swoje początki w 1601 roku. Były one wykonywane przez rzemieślników zebranych przez [[daimyō]] [[Klany japońskie|klanu]] Chikuzen Fukuoka. Z biegiem czasu zostały rozprowadzone po całej Japonii, a w 1900 roku zostały zaprezentowane na Wystawie Światowej w Paryżu<ref name="craft" />;
* Agano-yaki → forma lekkiej i eleganckiej ceramiki produkowana w okolicach Fukuchi, w [[Powiat Tagawa|powiecie Tagawa]]. Po [[Bitwa pod Sekigaharą|bitwie pod Sekigaharą]] (1600) [[siogunat]] [[Ród Tokugawa|rodu Tokugawa]] zmusił daimyō Tadaokiego Hosokawę (1563–1646) do przeniesienia się do innej domeny. Hosokawa, który uczył się [[Japońska ceremonia picia herbaty|ceremonii parzenia i picia herbaty]] bezpośrednio od mistrza [[Sen no Rikyū]] (1522–1591), zaprosił grupę koreańskich garncarzy do wytwarzania ceramiki służącej do tego celu. W produkcji stosuje się wiele rodzajów emalii, m.in.: reprezentatywnej niebiesko-zielonej (użycie utlenionej miedzi), biało-brązowej i przezroczystej, co pozwala tworzyć różnorodność kolorów, tekstur, połysku i wzorów<ref name="agano" /><ref name="craft" />;
* Koishiwara-yaki (Takatori-yaki) → rodzaj ceramiki produkowanej w [[Powiat Asakura|powiecie Asakura]]. Cechą tych wyrobów są wzory, które tworzy się różnymi sposobami podczas nakładania gliny na obracające się koło garncarskie. Jej początki sięgają 1669 roku, gdy wnuk słynnego garncarza Hachizō Takatoriego (z pochodzenia Koreańczyka) odkrył nowy rodzaj gliny garncarskiej. Zgodnie z dokumentem historycznym spisanym w 1835 roku głównymi produktami były przedmioty codziennego użytku: buteleczki do [[sake]], wazony na kwiaty i przybory do ceremonii parzenia herbaty. Na międzynarodowej wystawie w Brukseli w 1958 r. wyroby te zdobyły główną nagrodę i zwróciły uwagę swoim hasłem „Piękno użyteczności”<ref name="koishi" />.
* Kurume-kasuri → tkanina bawełniana wytwarzana od 200 lat. Pierwotnie była używana m.in. do produkcji odzieży roboczej rolników<ref name="craft" />.
* Yame-chōchin → uważa się, że w połowie sierpnia duchy zmarłych powracają na święto [[o-bon]] (''bon-matsuri'') i lampiony (''chōchin''), wytwarzane z japońskiego papieru (''[[washi]]'') i bambusu, oświetlają im drogę do domu. Panuje pogląd, że właśnie w [[Yame]] zapoczątkowana została produkcja lampionów<ref name="craft" />.
* Fukushima-[[butsudan]] → niewielkie ołtarze do kultu [[Buddyzm|buddyjskiego]], umieszczane w domach. W przeszłości było powszechne, aby w każdym gospodarstwie domowym był jeden taki ołtarz, symbol wdzięczności dla przodków<ref name="craft" />.

== Galeria ==
<gallery mode="packed" heights="120px">
Shikanoshima aerial shoot.jpg|Shika-no-shima z lotu ptaka
Fukuoka City from Fukuoka Tower 2.jpg|Fukuoka
Fukuoka dome01.jpg|[[Fukuoka PayPay Dome]] (pierwszy zadaszony stadion w Japonii)
Cityscape of Tobata,Kitakyushu.JPG|Kitakiusiu (''Kitakyūshū'')
View of Kurume City.JPG|Kurume
Fukuoka Kourokan 2010B.jpg|Kōrokan (ekspozycja domu dla gości przybywających do Japonii)<ref group="uwaga">Kōrokan → (term. hist.) dom gościnny dla zagranicznych gości i poselstw przybywających z kontynentu. Pozostałości jednego z nich znajdują się do dziś w dzielnicy Chūō, w Fukuoce. Jest jedynym, którego pierwotne położenie zostało zidentyfikowane. O jego istnieniu wspomina starożytna księga z 688 roku, nazywając Tsukushi-no-Murotsumi (Tsukushi → nazwa dawnej prowincji w północnej części Kiusiu, w późniejszym okresie podzielonej na Chikuzen i Chikugo; ''murotsumi'' → arch. gospoda, zajazd, karczma). Nazwa Kōrokan powstała w okresie [[Heian]] (794–1185). Pełnił on swoją rolę około 400 lat, od końca VII wieku do XI wieku. Pozostałości budowli i przedmioty handlowe z tamtych czasów odkryto w 1987 roku. Są one eksponowoane, podobnie jak panelowy pokaz starożytnej historii dyplomacji.</ref>
</gallery>

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name = chizu>{{Cytuj książkę | tytuł = {{k|ja|日本地図}} | wydawca = Seibido Shuppan | miejsce = Tokyo | data = 2018 | strony = 222, 223 | isbn = 978-4-415-11272-5}}</ref>
<ref name = kasuga>{{Cytuj stronę | url = https://www.city.kasuga.fukuoka.jp/miryoku/history/historymuseum/1002279/1002283.html | tytuł = 奴国の時代 | data = 2019  | opublikowany = Kasuga City | język = ja | data dostępu = 2022-10-12}}</ref>
<ref name = Tub>{{Cytuj książkę | nazwisko = Tubielewicz | imię = Jolanta | tytuł = Historia Japonii | wydawca = Ossolineum | miejsce = Wrocław | data = 1984 | strony = 33, 35 | isbn = 83-04-01486-6}}</ref>
<ref name = kan>{{Cytuj stronę | url = http://museum.city.fukuoka.jp/en/ | tytuł = Fukuoka City Museum | data = 2013 | opublikowany = Fukuoka City Museum | język = en ja | data dostępu = 2022-10-12}}</ref>
<ref name = bijutsu>{{Cytuj stronę | url = https://www.fukuoka-art-museum.jp/en/ | tytuł = Fukuoka Art Museum | opublikowany = Fukuoka Art Museum | język = en ja | data dostępu = 2022-10-12}}</ref>
<ref name = kuko>{{Cytuj stronę | url = https://www.airports-worldwide.com/japan/new_kitakyushu_japan.php | tytuł = New Kitakyushu Airport | data = 2022 | opublikowany = Airports-Worldwide.com | język = en | data dostępu = 2022-10-12}}</ref>
<ref name = azja>{{Cytuj stronę | url = https://faam.city.fukuoka.lg.jp/en/ | tytuł = Fukuoka Asian Art Museum | data = 2022 | opublikowany = Fukuoka Asian Art Museum | język = en | data dostępu = 2022-10-13}}</ref>
<ref name = nippon>{{Cytuj stronę | url = https://www.nippon.com/en/japan-topics/g00808/ | tytuł = Fukuoka: Kyūshū’s Asian Gateway Adds Fresh Layers to a Long History | nazwisko = Arima | imię = Manabu | data = 2022 | opublikowany = Nippon Communications Foundation | język = en | data dostępu = 2022-10-14}}</ref>
<ref name = jetro>{{Cytuj stronę | url = https://www.jetro.go.jp/en/invest/region/data/fukuoka.html | tytuł = Fukuoka | data = 2022 | opublikowany = Japan External Trade Organization(JETRO) | język = en | data dostępu = 2022-10-15}}</ref>
<ref name = port>{{Cytuj stronę | url = https://www.mlit.go.jp/kankocho/cruise/detail/055/index.html | tytuł = Hakata Port | data = 2014 | opublikowany = Ministry of Land, Infrastructure, Transport and Tourism | język = en | data dostępu = 2022-10-15}}</ref>
<ref name = kita>{{Cytuj stronę | url = http://www.kitaqport.or.jp/eng/outline/history.html | tytuł = About The Port of Kitakyushu | opublikowany = Kitakyushu Seaport and Airport Bureau, Cruise Promotion & International Affairs Division | język = en | data dostępu = 2022-10-15}}</ref>
<ref name = mofa>{{Cytuj stronę | url = https://www.mofa.go.jp/policy/economy/summit/2000/outline/eng/fukuoka/fko0101.html | tytuł = Location and Features | opublikowany = Ministry of Foreign Affairs of Japan | język = en | data dostępu = 2022-10-15}}</ref>
<ref name = machiya>{{Cytuj stronę | url = https://www.hakatamachiya.com/static/english.php | tytuł = Hakata-machiya | data = 2013 | opublikowany = Hakatamachiya Furusatokan | język = en | data dostępu = 2022-10-15}}</ref>
<ref name = muni>{{Cytuj stronę | url = https://visit-fukuoka-japan.com/todo/spot/kitakyushu-municipal-museum-of-art/ | tytuł = Kitakyushu Municipal Museum of Art | opublikowany = Fukuoka Prefecture Tourism Association | język = en | data dostępu = 2022-10-20}}</ref>
<ref name = agano>{{Cytuj stronę | url = https://www.samuraimuseum.jp/shop/agano-yaki/ | tytuł = Agano Yaki (Agano ware) – The history of Agano | data = 2022 | opublikowany = Samurai Museum Shop | język = en | data dostępu = 2022-10-20}}</ref>
<ref name = craft>{{Cytuj stronę | url = https://www.crossroadfukuoka.jp/traditionalcrafts/en/jpcraft/ | tytuł = Traditional Japanese Crafts of Fukuoka  | data = 2017 | opublikowany = Fukuoka Prefecture Commerce and Industry Department | język = en | data dostępu = 2022-10-20}}</ref>
<ref name = koishi>{{Cytuj stronę | url = https://kogeijapan.com/locale/en_US/koishiwarayaki/ | tytuł = Koishiwara ware | opublikowany = Kogei Japan - Traditional Crafts of Japan | język = en | data dostępu = 2022-10-20}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.pref.fukuoka.lg.jp Oficjalna strona prefektury Fukuoka] {{lang|ja|en|zh|ko|th|vi}}
* [http://museum.city.fukuoka.jp/en/ Strona Fukuoka City Museum] {{lang|en}}
* [https://yokanavi.com/en/spot/27133/ Korokan Historical Museum] {{lang|en}}
* [https://faam.city.fukuoka.lg.jp/en/ Strona oficjalna Fukuoka Asian Art Museum] {{lang|en}}

{{Prefektura Fukuoka}}
{{Japonia}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prefektury Japonii|Fukuoka]]
[[Kategoria:Prefektura Fukuoka| ]]

title: Prefektura Fukuoka

Kanji: 福岡県

Transkrypcja Hepburna: Fukuoka-ken

Herb: Flaga

Państwo: Japonia

Wyspa: Kiusiu

Region: Kiusiu

Siedziba: Fukuoka

Gubernator: Seitarō Hattori (od 2021)

Drzewo: różanecznik

Kwiat: morela japońska

Ptak: wierzbownik japoński


text:
# Kobyla Góra (Wzgórza Ostrzeszowskie)
Kobyla Góra – najwyższe wzniesienie Wielkopolski (284 m n.p.m.) położone w paśmie Wzgórz Ostrzeszowskich 700 m od drogi Marcinki – Parzynów w miejscowości Zmyślona Parzynowska.

## Budowa geologiczna
Wzniesienie Kobyla Góra zbudowana jest z glacitektonicznie zaburzonych osadów glacjalnych zlodowaceń południowopolskich. Są to głównie piaski i żwiry morenowe, oraz zaburzone osady miocenu (iły i mułki) i pliocenu (piaski i żwiry) w obrębie moreny czołowej zlodowacenia Sanu II. Najwyższą część kulminacji wzniesienia budują piaski ze żwirem.

## Zagospodarowanie
Przed II wojną światową w pobliżu Kobylej Góry eksploatowano tak zwane „kwarcyty ostrzeszowskie” będące piaskowcami i piaskowcami zlepieńcowatymi o spoiwie krzemionkowym wieku mioceńskiego. Skały te znalazły się na powierzchni terenu dzięki silnym i głębokim zaburzeniom podłoża skalnego wywołanym przez lądolody skandynawskie.
Wzniesienie pokrywa w głównej mierze las sosnowy, na jego południowo-zachodnich i zachodnich stokach dominują łąki, natomiast od strony północnej pola uprawne. Po zdetronizowaniu Bełczyny uznawanej za najwyższe wzniesie Wielkopolski, na wierzchołku Kobylej Góry w 1974 r. ustawiono głaz pamiątkowy, informujący że to ona jest najwyższym punktem tego regionu. Inauguracja odsłonięcia głazu odbyła się w czasie obchodów Dni Ziemi Ostrzeszowskiej przy udziale PTTK, władz ludowych (naczelnika Gminy i przedstawiciela Powiatowej Rady Narodowej) oraz harcerstwa. Na wierzchołku Kobylej Góry od 7 maja 1999 roku znajduje się tzw. jubileuszowy „Krzyż Wielkopolski” wzniesiony z okazji przełomu II i III tysiąclecia istnienia chrześcijaństwa. Ma on 20 m wysokości, a rozpiętość jego ramion wynosi 10,2 m, całość konstrukcji waży ponad 10 ton.
Na kulminacji wzniesienia znajdują się również pamiątkowe kamienie z wmurowanym i oprawionym okruchem skały z Bazyliki Grobu Świętego, opisywanym jako kamień z grobu Pana Jezusa, oraz „Dzwon Jana Pawła II” poświęcony 18 września 2006 roku. „Dzwon Jana Pawła II” na Kobylej Górze bije codziennie o godzinie 15:00 (godzina śmierci Jezusa Chrystusa) oraz w każdą sobotę o godzinie 21:37 (dzień i godzina śmierci Jana Pawła II). W 2014 roku przeprowadzono konserwację krzyża i zamontowano jego oświetlenie, w tym samym roku posadowiono na stoku Kobylej Góry figurę św Józefa oraz wybudowano przy parkingu „Bramę świętego Jana Pawła II” a na szyczcie wzniesienia drewnianą wiatę turystyczną. Na wschód od kulminacji wzgórza posadowiona jest wieża przekaźnikowa sieci komórkowej. Na Kobylą Górę prowadzą piesze i rowerowe szlaki turystyczne PTTK. Na południowym stoku wzniesienia znajduje się parking dla pojazdów oraz polana z ławami i zadaszeniem używana w czasie odprawiania nabożeństw i spotkań.

## Funkcja społeczna
Kobyla Góra od 2000 roku stała się miejscem pielgrzymek wiernych z diecezji kaliskiej, wpływ mają na to postawiony tu "Dzwon Jan Pawła II",  "Wielkopolski Krzyż" jubileuszowy dokoła którego rozsypano ziemię z pobliża Golgoty i Bazyliki Grobu Świętego, oraz kamienie pamiątkowe z wmurowanym w 2003 r. okruchem skały z tejże bazyliki.
Wzniesienie to pełni również rolę łącznika kilku szklaków turystycznych. Na szczyt prowadzą szlaki:
- zielony (pieszy) tranzytowy PTTK
- czerwony (pieszy) powiatowy PTTK
- żółty (pieszy) powiatowy PTTK
- zielony (Transwielkopolska Trasa Rowerowa)

Kobyla Góra jest też miejscem wykonywania dalekich obserwacji, z południowych stoków tego wzniesienia, zlokalizowanych na zachód od parkingu dla pojazdów, przy sprzyjającej pogodzie dojrzeć można Sudety Wschodnie, oraz Elektrownię Opole.
- „Krzyż Wielkopolski” i „Dzwon Jana Pawła II”
- Tablica informacyjna na szczycie
- Widok na przekaźnik telefonii komórkowej
- Kamienie pamiątkowe na szczycie
- Fragment skały z Bazyliki Grobu Świętego
- „Brama świętego Jana Pawła II”

title: Kobyla Góra (Wzgórza Ostrzeszowskie)

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Kobyla Góra
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Kobyla Gora, szczyt Wielkopolski (2).jpg
 |opis grafiki          = Partia szczytowa
 |państwo               = Polska
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Wzgórza Ostrzeszowskie]]
 |wysokość              = 284
 |kod mapy              = Kobyla Góra (gmina)
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 51°21′14″N 17°52′57″E
 |commons               = Category:Kobyla Góra Hill
}}
'''Kobyla Góra''' – najwyższe wzniesienie [[Wielkopolska|Wielkopolski]] (284 m n.p.m.)<ref>{{Cytuj|opublikowany=Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej|tytuł=Geoportal.gov.pl|data=|data dostępu=2017-07-14|url=http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/?locale=pl&gui=new&sessionID=3531799|język = pl}}</ref> położone w paśmie [[Wzgórza Ostrzeszowskie|Wzgórz Ostrzeszowskich]] 700 m od drogi [[Marcinki (wieś)|Marcinki]] – [[Parzynów]] w miejscowości [[Zmyślona Parzynowska]].

== Budowa geologiczna ==
Wzniesienie Kobyla Góra zbudowana jest z [[Glacitektonika|glacitektonicznie]] zaburzonych osadów glacjalnych [[Zlodowacenie południowopolskie|zlodowaceń południowopolskich]]. Są to głównie [[Piasek|piaski]] i [[żwir]]y [[Morena czołowa|morenowe]]<ref name=":0">{{Cytuj|autor=Winnicki J.|tytuł=Szczegółowa Mapa Geologiczna Polski w Skali 1:50 000 arkusz 694 (Ostrzeszów) wraz z objaśnieniami|data=1994|data dostępu=2017-07-14|miejsce=Warszawa|wydawca=Państwowy Instytut Geologiczny|url=http://baza.pgi.gov.pl/resources.html?type=map50&id=694|język=pl}}</ref>, oraz zaburzone osady [[miocen]]u (iły i mułki) i [[pliocen]]u (piaski i żwiry) w obrębie [[Morena czołowa|moreny czołowej]] [[Zlodowacenie południowopolskie|zlodowacenia Sanu II]]<ref name=":0" />. Najwyższą część kulminacji wzniesienia budują piaski ze żwirem.

== Zagospodarowanie ==
Przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] w pobliżu Kobylej Góry eksploatowano tak zwane „kwarcyty ostrzeszowskie” będące [[Piaskowiec|piaskowcami]] i piaskowcami [[Zlepieniec|zlepieńcowatymi]] o spoiwie [[Ditlenek krzemu|krzemionkowym]] wieku [[Miocen|mioceńskiego]]<ref name=":0" />. Skały te znalazły się na powierzchni terenu dzięki silnym i głębokim zaburzeniom podłoża skalnego wywołanym przez lądolody skandynawskie<ref name=":0" />.

Wzniesienie pokrywa w głównej mierze las [[Sosna|sosnowy]], na jego południowo-zachodnich i zachodnich stokach dominują [[Łąka|łąki]], natomiast od strony północnej [[Pole (rolnictwo)|pola uprawne]]. Po zdetronizowaniu [[Bałczyna (Wzgórza Ostrzeszowskie)|Bełczyny]] uznawanej za najwyższe wzniesie Wielkopolski, na wierzchołku Kobylej Góry w 1974 r. ustawiono głaz pamiątkowy, informujący że to ona jest najwyższym punktem tego regionu<ref>{{Cytuj|autor=|tytuł=Na szczycie Kobyla Góra|data=1974|data dostępu=2017-09-22|opublikowany=Dziejeostrzeszowa.pl|url=https://dziejeostrzeszowa.pl/najnowsze/zdjecie/4613/|język=pl}}</ref>. Inauguracja odsłonięcia głazu odbyła się w czasie obchodów Dni Ziemi Ostrzeszowskiej przy udziale PTTK, władz ludowych (naczelnika Gminy i przedstawiciela Powiatowej Rady Narodowej) oraz harcerstwa<ref>{{Cytuj|autor=|tytuł=Odsłonięcie głazu pamiątkowego na wzgórzu Kobyla Góra|data=1974|data dostępu=2017-09-22|opublikowany=Dziejeostrzeszowa.pl|url=https://dziejeostrzeszowa.pl/najnowsze/zdjecie/4612/|język=pl}}</ref>. Na wierzchołku Kobylej Góry od 7 maja 1999 roku<ref name=":1" /> znajduje się tzw. jubileuszowy „Krzyż Wielkopolski” wzniesiony z okazji przełomu II i III tysiąclecia istnienia [[Chrześcijaństwo|chrześcijaństwa]]. Ma on 20 m wysokości, a rozpiętość jego ramion wynosi 10,2 m, całość konstrukcji waży ponad 10 ton<ref name=":1">{{Cytuj|tytuł=www.gorakrzyza.pl/historia|data dostępu=2017-07-14|url=https://gorakrzyza.pl/historia/|język = pl}}</ref>.

Na kulminacji wzniesienia znajdują się również pamiątkowe kamienie z wmurowanym i oprawionym okruchem skały z [[Bazylika Grobu Świętego|Bazyliki Grobu Świętego]], opisywanym jako kamień z grobu Pana Jezusa, oraz „[[Dzwon (instrument)|Dzwon]] [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]]” poświęcony 18 września 2006 roku<ref name=":1" />. „Dzwon Jana Pawła II” na Kobylej Górze bije codziennie o godzinie 15:00 (godzina śmierci [[Jezus Chrystus|Jezusa Chrystusa]]) oraz w każdą [[Sobota|sobotę]] o godzinie 21:37 (dzień i godzina śmierci [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]])<ref name=":1" />. W 2014 roku przeprowadzono konserwację krzyża i zamontowano jego oświetlenie, w tym samym roku posadowiono na stoku Kobylej Góry figurę [[Józef z Nazaretu|św Józefa]] oraz wybudowano przy parkingu „Bramę świętego Jana Pawła II” a na szyczcie wzniesienia drewnianą wiatę turystyczną<ref name=":1" />. Na wschód od kulminacji wzgórza posadowiona jest wieża przekaźnikowa sieci komórkowej. Na Kobylą Górę prowadzą piesze i rowerowe szlaki turystyczne [[Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze|PTTK]]<ref>{{Cytuj|tytuł=Szlaki Turystyczne Powiatu Ostrzeszowskiego|data dostępu=2017-07-14|opublikowany = powiatostrzeszowski.pl|url=http://www.powiatostrzeszowski.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&sub=4&menu=310&strona=1|język=pl|archiwum=https://web.archive.org/web/20170801002831/http://www.powiatostrzeszowski.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&sub=4&menu=310&strona=1|zarchiwizowano=2017-08-01}}</ref>. Na południowym stoku wzniesienia znajduje się parking dla pojazdów oraz polana z ławami i zadaszeniem używana w czasie odprawiania nabożeństw i spotkań.

== Funkcja społeczna ==
Kobyla Góra od 2000 roku stała się miejscem [[Pielgrzymka|pielgrzymek]] wiernych z [[Diecezja kaliska|diecezji kaliskiej]]<ref>{{Cytuj|autor=Rajewski K.|tytuł=Wielkopolska Góra Krzyża|data=2006-09-18|data dostępu=2017-09-12|opublikowany=Polska Press Sp. z o.o.|url=http://www.wiadomosci24.pl/artykul/wielkopolska_gora_krzyza_6875.html|język=pl}}</ref>, wpływ mają na to postawiony tu "Dzwon Jan Pawła II",  "Wielkopolski Krzyż" jubileuszowy dokoła którego rozsypano [[Gleba|ziemię]] z pobliża [[Golgota|Golgoty]] i [[Bazylika Grobu Świętego|Bazyliki Grobu Świętego]]<ref name=":1" />, oraz kamienie pamiątkowe z wmurowanym w 2003 r. okruchem [[Skały osadowe|skały]] z tejże bazyliki<ref name=":1" />.

Wzniesienie to pełni również rolę łącznika kilku [[Szlak turystyczny|szklaków turystycznych]]<ref>{{Cytuj|autor=|tytuł=Szlaki rowerowe i szlaki piesze|data=|data dostępu=2017-09-14|opublikowany = ostrzeszow.pl|url=http://web.archive.org/web/20170912192347/http://www.ostrzeszow.pl/asp/pliki/grafika/Szlaki_rowerowe2.jpg|język = pl}}</ref>. Na szczyt prowadzą szlaki:
* {{szlak|zielony}} zielony (pieszy) tranzytowy PTTK
* {{szlak|czerwony}} czerwony (pieszy) powiatowy PTTK
* {{szlak|żółty}} żółty (pieszy) powiatowy PTTK
* {{szlak rowerowy|zielony}} zielony ([[Transwielkopolska Trasa Rowerowa]])
Kobyla Góra jest też miejscem wykonywania [[Dalekie obserwacje|dalekich obserwacji]], z południowych stoków tego wzniesienia, zlokalizowanych na zachód od parkingu dla pojazdów, przy sprzyjającej pogodzie dojrzeć można [[Sudety Wschodnie]]<ref>{{Cytuj|tytuł=Sudety Wschodnie z Kobylej Góry|czasopismo=Dalekieobserwacje.eu|data=2014-03-18|data dostępu=2017-09-12|url=http://www.dalekieobserwacje.eu/jeseniki-z-kobylej-gory/|język = pl}}</ref><ref name=":2" />, oraz [[Elektrownia Opole|Elektrownię Opole]]<ref name=":2">{{Cytuj|autor=|tytuł=Kobyla Góra|data=2014-12-29|data dostępu=2017-07-14|opublikowany=500-mm.blogspot.com|url=http://500-mm.blogspot.com/2014/12/kobyla-gora.html|język = pl}}</ref>.
<gallery widths="140">
Plik:Kobyla Góra Krzyż.jpg|„Krzyż Wielkopolski” i „Dzwon Jana Pawła II”
Plik:Kobyla Góra tablica.jpg|Tablica informacyjna na szczycie
Plik:Kobyla Góra nadajnik.jpg|Widok na przekaźnik telefonii komórkowej
Plik:Kobyla Góra kamień.jpg|Kamienie pamiątkowe na szczycie
Plik:Kobyla Gora, szczyt Wielkopolski (4).jpg|Fragment skały z Bazyliki Grobu Świętego
Plik:Kobyla Gora, szczyt Wielkopolski (7).jpg|„Brama świętego Jana Pawła II”
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://fotopolska.eu/WszystkieZdjecia/Zmyslona_Parzynowska_Kobyla_Gora Fotopolska.eu (Kobyla Góra na starych zdjęciach)]

[[Kategoria:Parzynów|*]]
[[Kategoria:Wał Trzebnicki]]
[[Kategoria:Wzniesienia Polski]]
[[Kategoria:Najwyższe punkty poszczególnych województw]]

title: Kobyla Góra

Państwo: Polska

Pasmo: Wzgórza Ostrzeszowskie


text:
# Gert Brauer
Gert Brauer (ur. 7 września 1955 w Roneburgu, zm. styczeń 2018) – wschodnioniemiecki piłkarz, występujący na pozycji obrońcy.
Z zespołem FC Carl Zeiss Jena dwukrotnie zdobył Puchar NRD (1974, 1980). W latach 1979–1980 rozegrał 4 mecze w reprezentacji Niemieckiej Republiki Demokratycznej.

title: Gert Brauer

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Gert Brauer
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Gert Brauer 1983.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[7 września]] [[1955]]
 |miejsce urodzenia       = [[Ronneburg (Turyngia)|Ronneburg]]
 |data śmierci            = [[styczeń]] [[2018]]
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 170 cm
 |pozycja                 = [[Obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1973–1987 ! [[FC Carl Zeiss Jena]]                 !  ? ! ?
! 1987–[[1988]]     ! [[Hallescher FC|Hallescher FC Chemie]] ! 17 ! 0
 |kariera reprezentacyjna = ! 1979–1980 ! {{flaga|DDR}} [[Reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej mężczyzn|NRD]] ! 4 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Gert Brauer''' (ur. [[7 września]] [[1955]] w [[Ronneburg (Turyngia)|Roneburgu]], zm. [[styczeń]] [[2018]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.otz.de/startseite/detail/-/specific/Trauer-um-ehemaligen-FCC-Spieler-Gert-Brauer-1685650081 | tytuł = ''Trauer um ehemaligen FCC-Spieler Gert Brauer'' | język = de | opublikowany = otz.de | data dostępu = 2018-01-23}}</ref>) – [[Niemiecka Republika Demokratyczna|wschodnioniemiecki]] piłkarz, występujący na pozycji [[Obrońca (piłka nożna)|obrońcy]].

Z zespołem FC Carl Zeiss Jena dwukrotnie zdobył Puchar NRD ([[1974]], 1980). W latach 1979–1980 rozegrał 4 mecze w [[Reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Niemieckiej Republiki Demokratycznej]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=18395 profil na national-football-teams.com] {{lang|en}}
* [http://www.weltfussball.de/spieler_profil/gert-brauer/pl/ profil na weltfussball.de] {{lang|pl}}
* [https://archive.is/20120801142834/http://www.dfb.de/index.php?id=500280&action=showPlayer&full=1&liga=DDR-Nationalmannschaft&vorname=&nachname=Brauer&cHash=754c86a4bd profil na stronie DFB] {{lang|de}}
* [http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.gert.brauer.47872.en.html profil na footballdatabase.eu] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Brauer, Gert}}
[[Kategoria:Reprezentanci Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]
[[Kategoria:Zmarli w 2018]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Carl Zeiss Jena]]
[[Kategoria:Piłkarze Hallescher FC]]

title: · Gert Brauer

Data i miejsce urodzenia: 7 września 1955 · Ronneburg

Data śmierci: styczeń 2018

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

FC Carl Zeiss Jena · ? · (?)

Hallescher FC Chemie · 17 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

NRD · 4 · (0)


text:
# Diazotypia
Diazografia, diazotypia – metoda stykowego kopiowania kontrastowych rysunków i dokumentów o podłożu przezroczystym lub półprzezroczystych, wykorzystująca właściwości materiałów diazograficznych

title: Diazotypia

wikitext:
'''Diazografia, diazotypia''' – metoda stykowego kopiowania kontrastowych rysunków i dokumentów o podłożu przezroczystym lub półprzezroczystych, wykorzystująca właściwości materiałów diazograficznych<ref>{{Cytuj książkę | autor = Grzegorz Czapnik, Zbigniew Gruszka, przy udziale Hanny Tadeusiewicz | tytuł = Podręczny słownik bibliotekarza | wydawca = Wydawnictwo Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich | miejsce = Warszawa | data = 2011 | seria = Nauka,Dydaktyka, Praktyka ; 119 | strony = 66 | isbn = 978-83-61464-39-6}}</ref>

== Zobacz też ==
* [[Kopiowanie diazograficzne]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Fotochemia]]


text:
# Rumunia na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012
Rumunię na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012 w Londynie reprezentowało 5 zawodników. Był to szósty start reprezentacji Rumunii na Letnich igrzyskach paraolimpijskich.

## Zdobyte medale
| Medal  | Zawodnik           | Dyscyplina | Konkurencja                       | Data       |
| ------ | ------------------ | ---------- | --------------------------------- | ---------- |
| Złoto  | Carol Eduard Novak | Kolarstwo  | bieg pościgowy indywidualnie – C4 | 1 września |
| Srebro | Carol Eduard Novak | Kolarstwo  | jazda na czas – C4                | 5 września |

## Kadra

### Kolarstwo

#### Kolarstwo szosowe
Mężczyźni
| Zawodnik           | Konkurencja                       | Czas         | Miejsce      |
| ------------------ | --------------------------------- | ------------ | ------------ |
| Carol Eduard Novak | Wyścig ze startu wspólnego (C4-5) | 1:55:54      | 8.           |
| Carol Eduard Novak | Jazda na czas (C4)                | 33:06.93     |              |
| Imre Torok         | Wyścig ze startu wspólnego (C4-5) | Nie ukończył | Nie ukończył |

#### Kolarstwo torowe
| Zawodnik           | Konkurencja       | Czas     | Miejsce |
| ------------------ | ----------------- | -------- | ------- |
| Carol Eduard Novak | 1 kilometr (C4-5) | 1:09.390 | 7.      |
| Imre Torok         | 1 kilometr (C4-5) | 1:13.774 | 17.     |

| Zawodnik           | Konkurencja                       | Eliminacje  | Eliminacje | Finał                 | Finał   |
| Zawodnik           | Konkurencja                       | Czas        | Miejsce    | Przeciwnik Czas       | Miejsce |
| ------------------ | --------------------------------- | ----------- | ---------- | --------------------- | ------- |
| Carol Eduard Novak | bieg pościgowy indywidualnie (C4) | 4:40.315 WR | 1 Q        | Jiri Jezek W 4:42.000 |         |

### Lekkoatletyka
Mężczyźni
| Zawodnik            | Konkurencja      | Wynik | Miejsce |
| ------------------- | ---------------- | ----- | ------- |
| Florin Marius Cojoc | Skok w dal (F46) | 4.14  | 11.     |

### Pływanie
Kobiety
| Zawodniczka  | Konkurencja                    | Eliminacje | Eliminacje | Finał          | Finał          |
| Zawodniczka  | Konkurencja                    | Czas       | Miejsce    | Czas           | Miejsce        |
| ------------ | ------------------------------ | ---------- | ---------- | -------------- | -------------- |
| Naomi Ciorap | 50 m stylem dowolnym (S13)     | 32.53      | 15.        | Nie awansowała | Nie awansowała |
| Naomi Ciorap | 100 m stylem dowolnym (S13)    | 1:13.30    | 16.        | Nie awansowała | Nie awansowała |
| Naomi Ciorap | 100 m stylem klasycznym (SB13) | 1:34.92    | 12.        | Nie awansowała | Nie awansowała |

### Tenis stołowy
Mężczyźni
| Zawodnik       | Konkurencja           | Faza grupowa      | Faza grupowa           | Faza grupowa | Ćwierćfinał      | Półfinał         | Finał            | Finał         |
| Zawodnik       | Konkurencja           | Przeciwnik Wynik  | Przeciwnik Wynik       | Miejsce      | Przeciwnik Wynik | Przeciwnik Wynik | Przeciwnik Wynik | Miejsce       |
| -------------- | --------------------- | ----------------- | ---------------------- | ------------ | ---------------- | ---------------- | ---------------- | ------------- |
| Dacian Makszin | Indywidualnie – kl. 3 | Tomas Pinas L 0-3 | Alexander Ohgren W 3-2 | 3.           | Nie awansował    | Nie awansował    | Nie awansował    | Nie awansował |

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 |nazwa                  = Rumunia na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012
 |państwo                = ROU
 |kod MKOl               = ROU
 |kod organizacja        =
 |organizacja            =
 |impreza z linkiem      = [[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2012]]
 |miejscowość            = [[Londyn]]
 |chorąży                = [[Carol Eduard Novak]]
 |liczba zawodników      = 5
 |liczba konkurencji     =
 |liczba dyscyplin       = 4
 |pozycja w klasyfikacji = 47
 |złote                  = 1
 |srebrne                = 1
 |brązowe                = 0
 |suma                   = 2
}}
'''[[Rumunia|Rumunię]] na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012''' w Londynie reprezentowało 5 zawodników. Był to szósty start reprezentacji Rumunii na [[Letnie igrzyska paraolimpijskie|Letnich igrzyskach paraolimpijskich]].

== Zdobyte medale ==
{| class="wikitable sortable" style="font-size:100%"
|-
! Medal
! Zawodnik
! Dyscyplina
! Konkurencja
! Data
|- align=center bgcolor=F7F6A8
| [[Plik:Gold medal Paralympics.svg|20px]] '''Złoto''' || [[Carol Eduard Novak]] || [[Plik:Cycling - Paralympic pictogram.svg|30px]] [[Kolarstwo na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|Kolarstwo]] || bieg pościgowy indywidualnie – C4 || [[1 września]]
|- align=center bgcolor=DCE5E5
| [[Plik:Silver medal Paralympics.svg|20px]] '''Srebro''' || [[Carol Eduard Novak]] || [[Plik:Cycling - Paralympic pictogram.svg|30px]] [[Kolarstwo na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|Kolarstwo]] || jazda na czas – C4 || [[5 września]]
|}

== Kadra ==
=== [[Plik:Cycling - Paralympic pictogram.svg|30px]] Kolarstwo ===
{{osobny artykuł|Kolarstwo na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012}}

==== Kolarstwo szosowe ====
; Mężczyźni
{| class="wikitable"
|-
!Zawodnik
!Konkurencja
!Czas
!Miejsce
|- align=center
|align=left rowspan=2| [[Carol Eduard Novak]]
|align=left| Wyścig ze startu wspólnego (C4-5)<ref name="paralympic.org">{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Road&event=Road+Race&eclass=C4-5 |tytuł = ''Men’s Road Race C4-5'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730052257/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Road&event=Road+Race&eclass=C4-5 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|1:55:54
|8.
|- align=center
|align=left| Jazda na czas (C4)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Road&event=Time+Trial&eclass=C4 |tytuł = ''Men’s Time Trial C4'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730051406/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Road&event=Time+Trial&eclass=C4 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|33:06.93
|[[Plik:Silver medal Paralympics.svg|16px]]
|- align=center
|align=left| [[Imre Torok]]
|align=left| Wyścig ze startu wspólnego (C4-5)<ref name="paralympic.org" />
|colspan=2| ''Nie ukończył''
|}

==== Kolarstwo torowe ====
{| class="wikitable"
|-
!Zawodnik
!Konkurencja
!Czas
!Miejsce
|- align=center
|align=left| [[Carol Eduard Novak]]
|align=left| 1 kilometr (C4-5)<ref name="ReferenceA">{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Track&event=1km+Time+Trial&eclass=C4-5 |tytuł = ''Men’s 1km Time Trial C4-5'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730052319/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Track&event=1km+Time+Trial&eclass=C4-5 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|1:09.390
|7.
|- align=center
|align=left| [[Imre Torok]]
|align=left| 1 kilometr (C4-5)<ref name="ReferenceA" />
|1:13.774
|17.
|}

{| class="wikitable"
|-
!rowspan="2"| Zawodnik
!rowspan="2"| Konkurencja
!colspan="2"| Eliminacje
!colspan="2"| Finał
|-
!Czas
!Miejsce
!Przeciwnik
Czas
!Miejsce
|- align=center
|align=left| [[Carol Eduard Novak]]
|align=left| bieg pościgowy indywidualnie (C4)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Track&event=Individual+Pursuit&eclass=C4 |tytuł = ''Men’s Individual Pursuit C4'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730052055/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=cycling&competition=2012PG&gender=m&discipline=Track&event=Individual+Pursuit&eclass=C4 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|4:40.315 '''WR'''
|1 '''Q'''
|{{flaga|CZE}} [[Jiří Ježek|Jiri Jezek]]
'''W''' 4:42.000
|[[Plik:Gold medal Paralympics.svg|16px]]
|}

=== [[Plik:Athletics - Paralympic pictogram.svg|30px]] Lekkoatletyka ===
{{osobny artykuł|Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012}}
; Mężczyźni
{| class="wikitable"
|-
!Zawodnik
!Konkurencja
!Wynik
!Miejsce
|- align=center
|align=left| [[Florin Marius Cojoc]]
|align=left| Skok w dal (F46)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=athletics&competition=2012PG&gender=m&discipline=&event=Long+Jump&eclass=F46 |tytuł = ''Men’s Long Jump F46'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730052308/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=athletics&competition=2012PG&gender=m&discipline=&event=Long+Jump&eclass=F46 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|4.14
|11.
|}

=== [[Plik:Swimming - Paralympic pictogram.svg|30px]] Pływanie ===
{{osobny artykuł|Pływanie na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012}}
; Kobiety
{| class="wikitable"
|-
!rowspan="2"| Zawodniczka
!rowspan="2"| Konkurencja
!colspan="2"| Eliminacje
!colspan="2"| Finał
|-
!Czas
!Miejsce
!Czas
!Miejsce
|- align=center
|align=left rowspan=3| [[Naomi Ciorap]]
|align=left| 50 m stylem dowolnym (S13)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=swimming&competition=2012PG&gender=f&discipline=&event=50+m+Freestyle&eclass=S13 |tytuł = ''Women’s 50 m Freestyle S13'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730050059/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=swimming&competition=2012PG&gender=f&discipline=&event=50+m+Freestyle&eclass=S13 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|32.53
|15.
|align="center" colspan=2| ''Nie awansowała''
|- align=center
|align=left| 100 m stylem dowolnym (S13)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=swimming&competition=2012PG&gender=f&discipline=&event=100+m+Freestyle&eclass=S13 |tytuł = ''Women’s 100 m Freestyle S13'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730051927/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=swimming&competition=2012PG&gender=f&discipline=&event=100+m+Freestyle&eclass=S13 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|1:13.30
|16.
|align+"center" colspan=2| ''Nie awansowała''
|- align=center
|align=left| 100 m stylem klasycznym (SB13)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=swimming&competition=2012PG&gender=f&discipline=&event=100+m+Breaststroke&eclass=SB13 |tytuł = ''Women’s 100 m Breaststroke SB13'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730045859/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=swimming&competition=2012PG&gender=f&discipline=&event=100+m+Breaststroke&eclass=SB13 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|1:34.92
|12.
|colspan=2| ''Nie awansowała''
|}

=== [[Plik:Table tennis - Paralympic pictogram.svg|30px]] Tenis stołowy ===
{{osobny artykuł|Tenis stołowy na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012}}
; Mężczyźni
{| class="wikitable"
|-
!rowspan="2"| Zawodnik
!rowspan="2"| Konkurencja
!colspan="3"| Faza grupowa
!Ćwierćfinał
!Półfinał
!colspan="2"| Finał
|-
!Przeciwnik
Wynik
!Przeciwnik
Wynik
!Miejsce
!Przeciwnik
Wynik
!Przeciwnik
Wynik
!Przeciwnik
Wynik
!Miejsce
|- align=center
|align=left| [[Dacian Makszin]]
|align=left| [[Tenis stołowy na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012 – klasa 3 indywidualnie mężczyzn|Indywidualnie – kl. 3]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=tabletennis&competition=2012PG&gender=m&discipline=&event=Singles&eclass=3 |tytuł = ''Men’s Singles 3'' |opublikowany = paralympic.org |data = 2017-07-30 |język = en |data dostępu = 2014-07-29 |archiwum = https://web.archive.org/web/20140730045848/http://www.paralympic.org/ipc_results/results2pdf.php?sport=tabletennis&competition=2012PG&gender=m&discipline=&event=Singles&eclass=3 |zarchiwizowano = 2014-07-30 }}</ref>
|{{flaga|ESP}} [[Tomas Pinas]]
'''L''' 0-3
|{{flaga|SWE}} [[Alexander Ohgren]]
'''W''' 3-2
|3.
|colspan=4| Nie awansował
|}

== Zobacz też ==
* [[Rumunia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{IP Rumunia}}
{{Reprezentacje LIP 2012}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Rumunia na igrzyskach paraolimpijskich]]
[[Kategoria:2012 w Rumunii]]

Kod MKOl: ROU

Chorąży: Carol Eduard Novak

Liczba zawodników: 5 w 4 dyscyplinach

Medale · Pozycja: 47.: Złoto · 1 · Srebro · 1 · Brąz · 0 · Razem · 2


text:
# Dziadkówko
Dziadkówko – osada w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Mieleszyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

title: Dziadkówko

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Dziadkówko
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                = Dziadkówko.jpg
 |opis zdjęcia           = Fragment osady
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat gnieźnieński|gnieźnieński]]
 |gmina                  = [[Mieleszyn (gmina)|Mieleszyn]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 38<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 61
 |kod pocztowy           = 62-212<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=242}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PGN
 |SIMC                   = 0588625
 |kod mapy               = Mieleszyn (gmina)
 |współrzędne            = 52°40'55"N 17°37'11"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|27984|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Dziadkówko
 |www                    =
}}
'''Dziadkówko''' – [[osada]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat gnieźnieński|powiecie gnieźnieńskim]], w [[Mieleszyn (gmina)|gminie Mieleszyn]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo poznańskie (1975–1998)|województwa poznańskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Dziadkowo]]
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|II|260}}
* {{SgKP|XV_cz.1|461}}
{{Gmina Mieleszyn}}

[[Kategoria:Mieleszyn (gmina)]]

title: Dziadkówko

Województwo: wielkopolskie

Powiat: gnieźnieński

Gmina: Mieleszyn

Tablice rejestracyjne: PGN