text:
# Unanimated
Unanimated – szwedzki zespół grający muzykę death/black metalową. Został założony w 1988 w Sztokholmie.

## Dyskografia
Albumy studyjne
- In the Forest of the Dreaming Dead (1993)
- Ancient God of Evil (1995)
- In the Light of Darkness (2009)
- Victory in Blood (2021)

Minialbumy
- Annihilation (2018)

Albumy demo
- Rehearsal Demo 1990 (1990)
- Fire Storm (1991)

## Członkowie
Obecny skład
- Johan Bohlin – gitara (1988–1996, od 2007)
- Richard Cabeza – śpiew (1988–1991), gitara basowa (1990–1991, 1993–1996, od 2007)
- Micke Broberg – śpiew (1991–1996, od 2007)
- Anders Schultz – perkusja (od 2011)
- Jonas Deroueche – gitara (od 2016)

Byli członkowie
- Tim Strandberg – gitara basowa (1988–1990)
- Peter Stjärnvind – perkusja (1988–1996, 2007–2011)
- Chris Alvarez – gitara (1988–1990)
- Jonas Mellberg – gitara (1991–1996)
- Daniel Lofthagen – gitara basowa (1993)

Byli muzycy koncertowi
- Jocke Westman – instrumenty klawiszowe (1993)

title: Unanimated

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Unanimated
 |nazwa oryginalna = Unanimated
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1988
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = [[Sztokholm]], [[Szwecja]]
 |gatunek          = [[melodic death metal]], [[blackened death metal]]
 |aktywność        = 1988–1996, od 2007
 |wydawnictwo      = [[Regain Records]], Pavement Music, Cradh Music Inc., [[No Fashion Records]]
 |powiązania       = [[Dismember]], [[General Surgery]], [[Unleashed]], [[Murder Squad]], [[Entombed]], [[Carbonized]]
 |skład            = Johan Bohlin
Richard Cabeza
Micke Broberg
Anders Schultz
Jonas Deroueche
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Unanimated''' – [[Szwecja|szwedzki]] zespół grający muzykę [[Melodic death metal|death]]/[[Black metal|black metalową]]. Został założony w 1988 w [[Sztokholm|Sztokholmie]].<ref>{{Cytuj |tytuł = Unanimated - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives |data dostępu = 2022-12-28 |opublikowany = www.metal-archives.com |url = https://www.metal-archives.com/bands/Unanimated/3034}}</ref>

== Dyskografia ==

; Albumy studyjne

* ''In the Forest of the Dreaming Dead'' (1993)
* ''Ancient God of Evil'' (1995)
* ''In the Light of Darkness'' (2009)
* ''Victory in Blood'' (2021)

; Minialbumy

* ''Annihilation'' (2018)

; Albumy demo

* ''Rehearsal Demo 1990'' (1990)
* ''Fire Storm'' (1991)

== Członkowie ==

; Obecny skład

* Johan Bohlin – [[gitara]] (1988–1996, od 2007)
* Richard Cabeza – [[śpiew]] (1988–1991), [[gitara basowa]] (1990–1991, 1993–1996, od 2007)
* Micke Broberg – śpiew (1991–1996, od 2007)
* Anders Schultz – [[perkusja]] (od 2011)
* Jonas Deroueche – gitara (od 2016)

; Byli członkowie

* Tim Strandberg – gitara basowa (1988–1990)
* Peter Stjärnvind – perkusja (1988–1996, 2007–2011)
* Chris Alvarez – gitara (1988–1990)
* Jonas Mellberg – gitara (1991–1996)
* Daniel Lofthagen – gitara basowa (1993)

; Byli muzycy koncertowi

* Jocke Westman – [[instrumenty klawiszowe]] (1993)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Szwedzkie zespoły melodic deathmetalowe]]

title: Unanimated

Pochodzenie: Sztokholm, Szwecja

Gatunek: melodic death metal, blackened death metal

Wydawnictwo: Regain Records, Pavement Music, Cradh Music Inc., No Fashion Records

Powiązania: Dismember, General Surgery, Unleashed, Murder Squad, Entombed, Carbonized


text:
# Hoghton
Hoghton – wieś w Anglii, w hrabstwie Lancashire, w dystrykcie Chorley. Leży 38 km na północny zachód od miasta Manchester i 298 km na północny zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 867 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Hoghton

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hoghton
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Hoghton
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[North West England|North West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Lancashire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Chorley (borough)|Chorley]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 867<ref name="ludnosc">Populacja według spisu ludności 2001. Dane dostępne ze strony https://www.nomisweb.co.uk/home/census2001.asp</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01254
 |kod pocztowy                 = PR5
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Lancashire
 |współrzędne                  = 53°43′55″N 2°35′11″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hoghton''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Lancashire]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Chorley (borough)|Chorley]]. Leży 38 km na północny zachód od miasta [[Manchester]] i 298 km na północny zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SD6131726364|tytuł=Hoghton na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>. W 2001 miejscowość liczyła 867 mieszkańców<ref name="ludnosc"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Lancashire]]

title: Hoghton

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: North West

Hrabstwo: Lancashire

Dystrykt: Chorley


text:
# Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Jeżeli edytujesz kod źródłowy, to aby uzyskać taki efekt: teoria, elektronem, Witolda Gombrowicza – twórz linki według składni: [[teoria]], [[elektron]]em, [[Witold Gombrowicz|Witolda Gombrowicza]].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – jeden z szesnastu wojewódzkich sądów administracyjnych w Polsce, mający siedzibę przy ul. Rakowickiej 10 w Krakowie. Jest sądem administracyjnym pierwszej instancji, powołanym w 2004 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powstał na mocy Rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości Dz.U. z 2003 r. nr 72, poz. 652 na podstawie art. 16 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), które to rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

## Obszar właściwości
Obszar właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych został określony w art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634):
„Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.”
Zgodnie z §1 pkt 5 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych ) oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U.2003.72.652) w brzmieniu nadanym Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. (Dz.U.2004.187.1926), dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obszarem właściwości został teren województwa małopolskiego.

## Siedziba
Pierwszą siedzibą WSA w Krakowie była wpisana do rejestru zabytków (nr A-111) nieruchomość znajdująca się przy ul. Topolowej 5, czyli Pałac Mańkowskich.
W 2008 roku, po uzgodnieniu z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, przeprowadzono w nim remont, wymieniono dach oraz odnowiono elewacje, natomiast w 2014 roku wymieniono stolarkę zewnętrzną. Mimo że obecnie posiadłość nie pełni funkcji siedziby sądu to nadal jej pomieszczenia służą zapotrzebowaniu lokalowemu Sądu, a dzięki przewiązce oba budynku są ze sobą dobrze skomunikowane, stanowiąc funkcjonalny kompleks.
Obecnie siedzibę WSA w Krakowie stanowi budynek znajdujący się w Krakowie, w obrębie dzielnicy II Grzegórzki, przy ulicy Rakowickiej 10, o powierzchni użytkowej przekraczającej 4,6 tys. m², powierzchni zabudowy liczącej ponad 1670 m² oraz kubaturze 20173 m³. Nieruchomość ta objęta jest księgą wieczystą o nr. 204512.
Projektantami budynku byli Witold Zieliński i Wojciech Kozioł z Pracowni Projektowej Rewaloryzacji Zabytków, a o projekt wnętrz zadbała Agnieszka Cwynar-Łaska i Marta Spodar z Autorskiej Pracowni Projektowej. Wykonawcami przedsięwzięcia były firmy: Przedsiębiorstwo Rewaloryzacji Zabytków S.A. w Krakowie oraz Spółdzielnia BUDMET z siedzibą w Krakowie.
Budowę nowego budynku sądu rozpoczęto w 2005 roku, mimo napotykanych trudności we wczesnym etapie zaawansowania prac (m.in. brak możliwości wykonywania robót w porach nocnych ze względu na pobliską zabudowę mieszkalną; konieczność rozbiórki odkrytych betonowych elementów na placu budowy) powzięty na ten rok plan został zrealizowany w 95,5%, dzięki czemu w 2006 roku udało się zakończyć budowę obiektu. Następnie, jak można przeczytać w Informacji Rocznej z 2006 r. „Do późnej jesieni trwały prace związane z odbiorem, wyposażeniem, oznakowaniem i zabezpieczeniem budynku”. Od października tegoż roku nie zakłócając pracy sądu, stopniowo następowało przenoszenie administracji oraz wydziałów do nowego budynku.
Pomyślne sfinalizowanie procesu zagospodarowania i wyposażania gmachu w 2007 roku pozwoliło na zmianę dotychczasowej siedziby WSA w Krakowie z ulicy Topolowej 5 na ulicę Rakowicką 10. Nowy adres Sądu obowiązuje od 1 marca 2007 roku. Uroczyste otwarcie nowej siedziby miało miejsce 26 października 2007 roku. Budynek mieści 3 sale rozpraw, sale narad, czytelnię akt sądowych, bibliotekę, biuro podawcze, kasę sądu, szatnię, gabinety sędziowskie, sekretariaty, sale konferencyjne, oddziały, 3 wydziały orzecznicze i IV Wydział Informacji Sądowej, zaplecze socjalne i techniczne, pokoje gościnne.
Prowadzona od 2014 roku inwestycja związana z nadbudową skrzydła budynku, zakończyła się 27 lipca 2015 roku, powiększając przestrzeń nieruchomości przy ulicy Rakowickiej o 20 pokoi, co istotnie wpłynęło na poprawę warunków pracy.

## Działalność orzecznicza
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznaje sprawy:
- dotyczące zaskarżonych działań organów administracji publicznej mających siedzibę w województwie małopolskim  (Podstawa prawna: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634) oraz Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych  oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U.2003.72.652))
- podnoszone przez osoby zamieszkałe w Małopolsce dotyczące działań Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Podstawa prawna: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U.2003.72.653))
- inicjowane przez skarżących mieszkających lub mających siedzibę na terenie województwa małopolskiego związane z nałożeniem kar pieniężnych,  o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U.2022.2201) (Podstawa prawna: Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U.2011.89.506))
- składane przez skarżących mieszkających na terenie województwa małopolskiego lub których siedziba znajduje się w Małopolsce z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego  (Podstawa prawna: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.2020.1773), obejmującym rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 października 2019 r. (Dz.U.2019.1999))

### Statystyka
Do trzech wydziałów orzeczniczych w WSA w Krakowie, jak podano w Informacji Rocznej 2023 r., wpłynęło łącznie 5097 skarg i wniosków (w porównaniu z rokiem poprzednim odnotowano ponad 5% spadek wpływu). Natomiast sąd załatwił w 2023 roku w sumie 5571 spraw, tym samym porównując te dane z rokiem poprzednim nastąpił zauważalny wzrost liczby załatwionych spraw, a „wskaźnik szybkości orzekania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w roku 2023 wyniósł 3,27 miesiąca.”
Najczęściej skargi wnosiły osoby fizyczne (4227), osoby prawne (1032) oraz prokuratorzy (238). Najwięcej skarg wpłynęło na działalność samorządowych kolegów odwoławczych (ponad 42%), terenowych organów administracji rządowej (ponad 27%), Dyrektorów Izb Administracji Skarbowej (prawie 10%).
Na czele spraw wpływających do sądu z największą częstotliwością znalazły się te dotyczące: podatków i innych świadczeń pieniężnych (ponad 19% wszystkich spraw), pomocy społecznej (ponad 18%), budownictwa, nadzoru architektoniczno-budowlanego (prawie 12%).
W zakończonych sprawach na salach sądowych stawiło się ponad 300 pełnomocników organów administracji państwowej, ponad 600 pełnomocników profesjonalnych skarżących oraz uczestników postępowania, 16 prokuratorów.

## Organy WSA w Krakowie

### 1. Prezes
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje na okres pięciu lat Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym może zostać sędzia tegoż sądu lub sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Urząd ten może piastować 2 następujące po sobie kadencje. Do jego zadań należą m.in. kierowanie  sądem, pełnienie funkcji reprezentacyjnej oraz wypełnianie czynności administracji sądowej. Prezesa zastępuje wiceprezes lub inny sędzia. (art. 20-22 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych  Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269)

#### Anna Dumas (2020 - obecnie)
Od 2016 roku Pani Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego pełniła funkcję Wiceprezesa WSA w Krakowie, 10 kwietnia 2020 roku została powołana na stanowisko  Prezesa WSA w Krakowie. Ponadto Pani dr Anna Dumas jest adiunktem w Katedrze Prawa Finansowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

#### Andrzej Irla
Pan Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Andrzeja Irla był dwukrotnie powoływany na stanowisko Prezesa WSA w Krakowie. Druga kadencja prezesa upłynęła 9 kwietnia 2020 roku. Wcześniej Pan Sędzia pełnił funkcje Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.

### 2. Zgromadzenie ogólne sędziów WSA w Krakowie
Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych  Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 zgromadzenie ogólne sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowią sędziowie danego sądu. Uczestnikami zgromadzenia mogą być asesorzy, choć bez możliwości głosowania nad uchwałami podejmowanymi bezwzględną większością głosów przy udziale przynajmniej połowy sędziów sądu.  Zgromadzenie jest zwoływane przynajmniej raz w roku przez jego przewodniczącego, czyli prezesa sądu (art. 24 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych  Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269).

### 3. Kolegium WSA w Krakowie
Ustalonemu przez zgromadzenie ogólne sędziów sądu składowi kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego przewodniczy prezes tego sądu; podejmowane uchwały, tak jak w przypadku zgromadzenia ogólnego sędziów, zapadają bezwzględną większością głosów przy obecności przynajmniej połowy wszystkich członków kolegium. Kadencja kolegium trwa 3 lata (art. 25 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269).

## Zatrudnienie
Dane zebrane na koniec 2023 roku wskazują, iż w WSA w Krakowie pracuje 34 sędziów, 4 asesorów sądowych, 6 referendarzy sądowych, 20 asystentów oraz 122 pozostałych urzędników i innych pracowników.

## Dostosowanie siedziby sądu do potrzeb osób z niepełnosprawnościami
W zorganizowanej w 2008 roku  przez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji oraz Urząd Miasta Krakowa drugiej edycji konkursu „Kraków bez barier”  budynek WSA w Krakowie przy ulicy Rakowickiej został uznany przez komisję konkursową za najlepiej przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami w kategorii „Obiekt użyteczności publicznej”.
Uroczyste ogłoszenie wyników konkursu nastąpiło 11 grudnia 2008 r. w Audytorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wówczas zwrócono uwagę, że budynek WSA w Krakowie posiada nie tylko rozwiązania przestrzenne ułatwiające załatwianie spraw osobom z niepełnosprawnością, jak również te organizacyjne. Doceniono także profesjonalizm pracowników oraz ich życzliwość.
Osoby głuche, głuchonieme czy słabosłyszące mają możliwość bezpłatnego skorzystania w siedzibie sądu, przy specjalnie oznakowanym stanowisku, z usługi tłumacza migowego za pośrednictwem połączenia online oraz z użytkowania pętli indukcyjnej.

wikitext:
{{Dopracować|linki}}
{{Sąd infobox
 |nazwa                  = Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
 |nazwa oryginalna       = Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
 |grafika                = WojewódzkiSądAdministracyjny-UlicaRakowicka10-POL, Kraków.jpg
 |opis grafiki           =
 |obszar właściwości     = województwo małopolskie
 |podstawa prawna        = 1.	Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.
2.	Ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych
3.	Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
4.	Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości
 |instancja niższa wobec = Naczelny Sąd Administracyjny
 |instancja wyższa wobec =
 |skład                  = 3-osobowy skład orzekający
 |przewodniczy           = Sędzia NSA Anna Dumas
 |organy                 =
 |data utworzenia        = 2004
 |data likwidacji        =
 |siedziba               = ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków
 |język urzędowy         = polski
 |commons                =
 |www                    = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/
}}
[[Plik:Wejście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.jpg|thumb|Wejście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie]]
[[Plik:Wnetrze wsa krakow.jpg|thumb|Wnętrze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie]]
'''Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie''' – jeden z szesnastu wojewódzkich [[Sąd administracyjny|sądów administracyjnych]] w Polsce, mający siedzibę przy ul. Rakowickiej 10 w Krakowie. Jest sądem administracyjnym pierwszej instancji, powołanym w 2004 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powstał na mocy ''Rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r.'' w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ''{{Dziennik Ustaw|2003|72|652}}'' na podstawie ''art. 16 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269)'', które to rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

== Obszar właściwości ==
Obszar właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych został określony w ''art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.'' - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ''({{Dziennik Ustaw|2023|1634}})'':

„Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.”

Zgodnie z §1 pkt 5 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych ) oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ''(Dz.U.2003.72.652)'' w brzmieniu nadanym Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. ''(Dz.U.2004.187.1926)'', dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obszarem właściwości został teren województwa małopolskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2023 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/344/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2023-roku.html}}</ref>.

== Siedziba ==
Pierwszą siedzibą WSA w Krakowie była wpisana do rejestru zabytków (nr A-111) nieruchomość znajdująca się przy ul. Topolowej 5, czyli [[Pałac Mańkowskich w Krakowie|Pałac Mańkowskich]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Majątek - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/22/120/majatek.html}}</ref>.

W 2008 roku, po uzgodnieniu z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, przeprowadzono w nim remont, wymieniono dach oraz odnowiono elewacje<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2008 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/300/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2008-roku.html}}</ref>, natomiast w 2014 roku wymieniono stolarkę zewnętrzną<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2014 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/294/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2014-roku.html}}</ref>. Mimo że obecnie posiadłość nie pełni funkcji siedziby sądu to nadal jej pomieszczenia służą zapotrzebowaniu lokalowemu Sądu, a dzięki przewiązce oba budynku są ze sobą dobrze skomunikowane, stanowiąc funkcjonalny kompleks<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2007 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/301/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2007-roku.html}}</ref>.

Obecnie siedzibę WSA w Krakowie stanowi budynek znajdujący się w Krakowie, w obrębie dzielnicy II Grzegórzki, przy ulicy Rakowickiej 10, o powierzchni użytkowej przekraczającej 4,6 tys. m², powierzchni zabudowy liczącej ponad 1670 m² oraz kubaturze 20173 m³.<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2007 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/301/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2007-roku.html}}</ref> Nieruchomość ta objęta jest księgą wieczystą o nr. 204512.<ref>{{Cytuj |tytuł = Majątek - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/22/120/majatek.html}}</ref>

Projektantami budynku byli Witold Zieliński i Wojciech Kozioł z Pracowni Projektowej Rewaloryzacji Zabytków, a o projekt wnętrz zadbała Agnieszka Cwynar-Łaska i Marta Spodar z Autorskiej Pracowni Projektowej. Wykonawcami przedsięwzięcia były firmy: Przedsiębiorstwo Rewaloryzacji Zabytków S.A. w Krakowie oraz Spółdzielnia BUDMET z siedzibą w Krakowie<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2007 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/301/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2007-roku.html}}</ref>.

Budowę nowego budynku sądu rozpoczęto w 2005 roku, mimo napotykanych trudności we wczesnym etapie zaawansowania prac (m.in. brak możliwości wykonywania robót w porach nocnych ze względu na pobliską zabudowę mieszkalną; konieczność rozbiórki odkrytych betonowych elementów na placu budowy) powzięty na ten rok plan został zrealizowany w 95,5%<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2005 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/303/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2005-roku.html}}</ref>, dzięki czemu w 2006 roku udało się zakończyć budowę obiektu. Następnie, jak można przeczytać w Informacji Rocznej z 2006 r.<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2006 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/302/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2006-roku.html}}</ref> „Do późnej jesieni trwały prace związane z odbiorem, wyposażeniem, oznakowaniem i zabezpieczeniem budynku”<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2006 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/302/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2006-roku.html}}</ref>. Od października tegoż roku nie zakłócając pracy sądu, stopniowo następowało przenoszenie administracji oraz wydziałów do nowego budynku<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2006 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/302/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2006-roku.html}}</ref>.

Pomyślne sfinalizowanie procesu zagospodarowania i wyposażania gmachu w 2007 roku pozwoliło na zmianę dotychczasowej siedziby WSA w Krakowie z ulicy Topolowej 5 na ulicę Rakowicką 10. Nowy adres Sądu obowiązuje od 1 marca 2007 roku. Uroczyste otwarcie nowej siedziby miało miejsce 26 października 2007 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2007 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/301/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2007-roku.html}}</ref>. Budynek mieści 3 sale rozpraw, sale narad, czytelnię akt sądowych, bibliotekę, biuro podawcze, kasę sądu, szatnię, gabinety sędziowskie, sekretariaty, sale konferencyjne, oddziały, 3 wydziały orzecznicze i IV Wydział Informacji Sądowej, zaplecze socjalne i techniczne, pokoje gościnne.

Prowadzona od 2014 roku inwestycja związana z nadbudową skrzydła budynku<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2007 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/301/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2007-roku.html}}</ref>, zakończyła się 27 lipca 2015 roku, powiększając przestrzeń nieruchomości przy ulicy Rakowickiej o 20 pokoi, co istotnie wpłynęło na poprawę warunków pracy<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2015 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/293/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2015-roku.html}}</ref>.

== Działalność orzecznicza ==
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznaje sprawy:<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2023 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-20 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/344/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2023-roku.html}}</ref>

* dotyczące zaskarżonych działań organów administracji publicznej mających siedzibę w województwie małopolskim  ''(Podstawa prawna: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634) oraz Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych  oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U.2003.72.652))''
* podnoszone przez osoby zamieszkałe w Małopolsce dotyczące działań Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ''(Podstawa prawna: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U.2003.72.653))''
* inicjowane przez skarżących mieszkających lub mających siedzibę na terenie województwa małopolskiego związane z nałożeniem kar pieniężnych,  o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ''(Dz.U.2022.2201)''  ''(Podstawa prawna: Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U.2011.89.506))''
* składane przez skarżących mieszkających na terenie województwa małopolskiego lub których siedziba znajduje się w Małopolsce z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego  ''(Podstawa prawna: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U.2020.1773), obejmującym rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 października 2019 r. (Dz.U.2019.1999))''

=== Statystyka ===
Do trzech wydziałów orzeczniczych w WSA w Krakowie, jak podano w Informacji Rocznej 2023 r., wpłynęło łącznie 5097 skarg i wniosków (w porównaniu z rokiem poprzednim odnotowano ponad 5% spadek wpływu). Natomiast sąd załatwił w 2023 roku w sumie 5571 spraw, tym samym porównując te dane z rokiem poprzednim nastąpił zauważalny wzrost liczby załatwionych spraw<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2023 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/344/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2023-roku.html}}</ref>, a „wskaźnik szybkości orzekania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w roku 2023 wyniósł 3,27 miesiąca.”<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2023 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-20 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/344/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2023-roku.html}}</ref>

Najczęściej skargi wnosiły osoby fizyczne (4227), osoby prawne (1032) oraz prokuratorzy (238). Najwięcej skarg wpłynęło na działalność samorządowych kolegów odwoławczych (ponad 42%), terenowych organów administracji rządowej (ponad 27%), Dyrektorów Izb Administracji Skarbowej (prawie 10%).

Na czele spraw wpływających do sądu z największą częstotliwością znalazły się te dotyczące: podatków i innych świadczeń pieniężnych (ponad 19% wszystkich spraw), pomocy społecznej (ponad 18%), budownictwa, nadzoru architektoniczno-budowlanego (prawie 12%).

W zakończonych sprawach na salach sądowych stawiło się ponad 300 pełnomocników organów administracji państwowej, ponad 600 pełnomocników profesjonalnych skarżących oraz uczestników postępowania, 16 prokuratorów<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2023 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/344/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2023-roku.html}}</ref>.

== Organy WSA w Krakowie ==
=== 1. Prezes ===
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje na okres pięciu lat Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którym może zostać sędzia tegoż sądu lub sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Urząd ten może piastować 2 następujące po sobie kadencje. Do jego zadań należą m.in. kierowanie  sądem, pełnienie funkcji reprezentacyjnej oraz wypełnianie czynności administracji sądowej. Prezesa zastępuje wiceprezes lub inny sędzia. ''(art. 20-22 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych  {{Dziennik Ustaw|2002|153|1269}})''

==== Anna Dumas (2020 - obecnie) ====
Od 2016 roku Pani Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego pełniła funkcję Wiceprezesa WSA w Krakowie, 10 kwietnia 2020 roku została powołana na stanowisko  Prezesa WSA w Krakowie. Ponadto Pani dr Anna Dumas jest adiunktem w Katedrze Prawa Finansowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2020 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/288/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2020-roku.html}}</ref>.

==== Andrzej Irla ====
Pan Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Andrzeja Irla był dwukrotnie powoływany na stanowisko Prezesa WSA w Krakowie<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2015 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/293/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2015-roku.html}}</ref>. Druga kadencja prezesa upłynęła 9 kwietnia 2020 roku. Wcześniej Pan Sędzia pełnił funkcje Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2020 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/288/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2020-roku.html}}</ref>.

=== 2. Zgromadzenie ogólne sędziów WSA w Krakowie ===
Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych  {{Dziennik Ustaw|2002|153|1269}} zgromadzenie ogólne sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowią sędziowie danego sądu. Uczestnikami zgromadzenia mogą być asesorzy, choć bez możliwości głosowania nad uchwałami podejmowanymi bezwzględną większością głosów przy udziale przynajmniej połowy sędziów sądu.  Zgromadzenie jest zwoływane przynajmniej raz w roku przez jego przewodniczącego, czyli prezesa sądu ''(art. 24 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych  {{Dziennik Ustaw|2002|153|1269}}).''

=== 3. Kolegium WSA w Krakowie ===
Ustalonemu przez zgromadzenie ogólne sędziów sądu składowi kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego przewodniczy prezes tego sądu; podejmowane uchwały, tak jak w przypadku zgromadzenia ogólnego sędziów, zapadają bezwzględną większością głosów przy obecności przynajmniej połowy wszystkich członków kolegium. Kadencja kolegium trwa 3 lata ''(art. 25 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych {{Dziennik Ustaw|2002|153|1269}}).''

== Zatrudnienie ==
Dane zebrane na koniec 2023 roku wskazują, iż w WSA w Krakowie pracuje 34 sędziów, 4 asesorów sądowych, 6 referendarzy sądowych, 20 asystentów oraz 122 pozostałych urzędników i innych pracowników<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2023 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/344/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2023-roku.html}}</ref>.

== Dostosowanie siedziby sądu do potrzeb osób z niepełnosprawnościami ==
W zorganizowanej w 2008 roku  przez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji oraz Urząd Miasta Krakowa drugiej edycji konkursu „Kraków bez barier”  budynek WSA w Krakowie przy ulicy Rakowickiej został uznany przez komisję konkursową za najlepiej przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami w kategorii „Obiekt użyteczności publicznej”<ref>{{Cytuj |tytuł = Krakowski Semestralnik Studentów Niepełnosprawnych - czerwiec 2009 r. |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = kssn.pl |url = https://kssn.pl/kssn_czasopismo_archiwum/003_KSSN_pdf/index_KSSN_pdf_003.html}}</ref>.

Uroczyste ogłoszenie wyników konkursu nastąpiło 11 grudnia 2008 r. w Audytorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wówczas zwrócono uwagę, że budynek WSA w Krakowie posiada nie tylko rozwiązania przestrzenne ułatwiające załatwianie spraw osobom z niepełnosprawnością, jak również te organizacyjne. Doceniono także profesjonalizm pracowników oraz ich życzliwość<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja roczna o działalności WSA w Krakowie w 2008 roku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/300/176/informacja-roczna-o-dzialalnosci-wsa-w-krakowie-w-2008-roku.html}}</ref>.

Osoby głuche, głuchonieme czy słabosłyszące mają możliwość bezpłatnego skorzystania w siedzibie sądu, przy specjalnie oznakowanym stanowisku, z usługi tłumacza migowego za pośrednictwem połączenia online oraz z użytkowania pętli indukcyjnej<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja dla osób z niepełnosprawnością - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bip.krakow.wsa.gov.pl |url = https://bip.krakow.wsa.gov.pl/331/293/informacja-dla-osob-z-niepelnosprawnoscia.html}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Sądy administracyjne w Polsce]]
[[Kategoria:Kraków]]

Obszar właściwości: województwo małopolskie

Instancja niższa wobec: Naczelny Sąd Administracyjny

Skład: 3-osobowy skład orzekający

Przewodniczy: Sędzia NSA Anna Dumas

Siedziba: ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków

Język urzędowy: polski


text:
# Prusice Wschód
Prusice Wschód – dawny wąskotorowy przystanek osobowy w Prusicach, w gminie Prusice, w powiecie trzebnickim, w województwie dolnośląskim, w Polsce. Został otwarty w 1898 roku, a zamknięty w 1991 roku.

title: Prusice Wschód

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Prusice Wschód
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = dolnośląskie
 |miejscowość                = [[Prusice]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 1898
 |data zamknięcia            = 1991
 |poprzednie nazwy           = Prausnitz Ost; Pruśnica Wschodnia, Gürkwitz
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             =
 |liczba krawędzi peronowych =
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             = * [[Linia kolejowa Trzebnica Gaj – Przedkowice|Trzebnica Gaj – Przedkowice]] (linia wąskotorowa)
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Prusice
 |współrzędne                = 51°22′3″N 16°58′16″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Prusice Wschód''' – dawny wąskotorowy [[przystanek osobowy]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20161030204608/http://www.koleje.wask.pl/kolejRozkl.php?id=wrokd&rozkl=221.jpg|tytuł=Urzędowy Rozkład Jazdy Pociągów - lato 1958: 221 Wrocław Wąsk. - Sulmierzyce|opublikowany=Koleje Wąskotorowe w Polsce: Wrocławska Kolej Dojazdowa|język=pl|data dostępu=2013-07-13}}</ref> w [[Prusice|Prusicach]], w [[Prusice (gmina)|gminie Prusice]], w [[powiat trzebnicki|powiecie trzebnickim]], w [[Województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]], w [[Polska|Polsce]]. Został otwarty w 1898 roku, a zamknięty w 1991 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kleinbahn.pl/stacje.html|tytuł=Stacje|opublikowany=Wrocławsko - Trzebnicko - Prusicka Kolejka Wąskotorowa|język=pl|data dostępu=2013-07-13}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Prusice]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{Atlaskolejowy.pl|stacja|8238|Prusice Wschodnie|dolnoslaskie}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Prusice Wschód
|kilometr      = 35.5
|linia         = [[Linia kolejowa Trzebnica Gaj – Przedkowice|Trzebnica Gaj – Przedkowice]] (linia wąskotorowa)
|poprzedni     = [[Wszemirów (przystanek kolejowy)|Wszemirów]]
|poprzedni_km  = 1.7
|następny     = [[Prusice (stacja kolejowa)|Prusice]]
|następny_km  = 1.6
|inne=
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w powiecie trzebnickim|Prusice Wschód]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Prusicach]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Polsce oddane do użytku w 1898]]
[[kategoria:Historia Prusic]]

title: Prusice Wschód

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Miejscowość: Prusice

Kasy: N


text:
# Eugeniusz Ochendowski
Eugeniusz Hubert Ochendowski (ur. 3 listopada 1925 w Osieczku, zm. 16 lipca 2015 w Poznaniu) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji.

## Życiorys
Syn Andrzeja i Bronisławy. W 1947 ukończył Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w Grudziądzu. W latach 1946–1947 pracował w Rejonowym Urzędzie Likwidacyjnym w Grudziądzu. W latach 1947–1949 był zatrudniony w Urzędzie Wojewódzkim w Olsztynie, a następnie w latach 1949–1950 w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu. W latach 1950–1951 pracował w Ekspozyturze Wojewódzkiej Centralnego Zarządu Przemysłu Mleczarskiego w Poznaniu, a następnie w latach 1951–1961 w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu.
Studia rozpoczął w 1947 w Studium Prawno-Administracyjnym przy Wydziale Prawno-Ekonomicznym UMK w Toruniu z siedzibą w Olsztynie, lecz w 1949 – za namową wojewody olsztyńskiego Wiktora Jaśkiewicza – przeniósł się do Poznania i tam w 1951 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim u prof. Mariana Zimmermanna.
22 maja 1964 tamże obronił rozprawę doktorską pt. Administracyjno-prawna regulacja korzystania z lokali mieszkalnych w systemie gospodarki planowej PRL. Promotorem rozprawy doktorskiej był prof. Marian Zimmermann.
Przed 1965 ukończył aplikację sędziowską.
21 października 1969 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych, w specjalności prawo administracyjne, nadany przez Radę Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na podstawie rozprawy Zakład administracyjny jako podmiot administracji państwowej.
Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał uchwałą Rady Państwa w 1976.
W latach 1961–1971 pracował jako nauczyciel akademicki na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, początkowo jako st. asystent, a od 1964 jako adiunkt.
Na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu pracował kolejno na stanowiskach: docenta – od 1971, prof. nadzw. – od 1976 i prof. zw. – od 1984. W latach 1971–2003 był kierownikiem Zakładu, a następnie (od 1991) Katedry Prawa Administracyjnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Od 1972 do 1984 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Administracji i Zarządzania, a następnie w latach 1984–1987 był prorektorem ds. ogólnych UMK. Pełnił liczne funkcje z wyboru w UMK, m.in.: członka Senatu UMK w latach 1975–1979 i 1983–1990, przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli Akademickich 1978–1981, przewodniczącego Uczelnianej Komisji Wyborczej UMK 1993–2002. Organizator i kierownik Podyplomowego Studium Administracyjnego 1975–1977.
W latach 1983–1985 był przewodniczącym Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Od 1987 do 1989 był członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów.
Stypendia badawcze na Uniwersytetach w Tybindze (1977, 1985) i Erlangen (1985). Wygłaszał wykłady na 6 uniwersytetach w Republice Federalnej Niemiec. Uczestniczył i wygłaszał referaty na czternastu sympozjach prawników-administratywistów Polski i Niemiec.
W latach 1985–1989 pełnił mandat posła na Sejm PRL IX kadencji w okręgu Toruń, był posłem bezpartyjnym. Zasiadał w Komisji Prac Ustawodawczych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskiego projektu ustawy o konsultacjach społecznych i referendum, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianie ustawy Ordynacja wyborcza do rad narodowych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianie Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o ubezpieczeniu społecznym duchownych. Bezskutecznie ubiegał się o wybór do Sejmu kontraktowego w 1989 z okręgu toruńskiego. Był ekspertem komisji sejmowych Sejmu PRL VIII i X kadencji oraz Sejmu RP II kadencji.
W roku akademickim 1993/94 pracował jako kierownik Katedry Prawa Zarządzania Gospodarką Narodową na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Pracował również w uczelniach niepublicznych na stanowisku profesora: w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku oraz w Kujawsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Bydgoszczy.
Członek Komitetu Nauk Prawnych PAN (od 1981), Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Należał także do Związku Nauczycielstwa Polskiego.
Autor ponad 170 prac naukowych (w tym monografii, skryptów, podręczników, studiów, artykułów oraz glos).
Otrzymał Nagrody Sekretarza Naukowego PAN (1971 i 1978), Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego III st. (1967 i 1970), Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki II st. (1981), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1983), Medal UMK „Za zasługi położone dla rozwoju Uczelni” (1993).
Promotor w 16 przewodach doktorskich, recenzent w wielu przewodach doktorskich i postępowaniach habilitacyjnych oraz w postępowaniach o tytuł profesora.
Ukazały się dwie księgi pamiątkowe z okazji jubileuszów prof. Eugeniusza Ochendowskiego:
1. Księga pamiątkowa profesora Eugeniusza Ochendowskiego, TNOiK, Toruń 1999, ss. 373, ISBN 83-87673-46-3;
2. Podmioty administracji publicznej i prawne formy ich działania. Studia i materiały z konferencji jubileuszowej Profesora Eugeniusza Ochendowskiego, TNOiK, Toruń 2005, ss. 488, ISBN 83-7285-261-8.

Pochowany 24 lipca 2015 na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu (pole 34, kwatera 1).

## Wybrane publikacje
- Ochendowski E., Moc wiążąca aktu administracyjnego, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1968, z. 1, ss. 21–31;
- Ochendowski E., Zakład administracyjny jako podmiot administracji państwowej, Poznań 1969, ss. 357;
- Ochendowski E., Leoński Z., Ustrój administracji europejskich państw socjalistycznych, Toruń 1973, ss. 177 oraz Toruń 1976, ss. 204;
- Ochendowski E., Zakład jako podmiot administracji państwowej, „Państwo i Prawo” 1974, nr 10, ss. 50–60;
- Ochendowski E., Trybunał Administracyjny w Austrii. Organizacja i funkcjonowanie, „Organizacja-Metody-Technika” 1975, nr 4, ss. 38–39;
- Ochendowski E., Centralne organy administracji, [w:] System prawa administracyjnego, t. 2, Wrocław 1977, ss. 5–82;
- Ochendowski E., Organy administracji niezespolonej i zakłady administracyjne, [w:] System prawa administracyjnego, t. 2, Wrocław 1977, ss. 293–378;
- Ochendowski E., Propozycje udoskonalenia niektórych instytucji postępowania administracyjnego, „Państwo i Prawo” 1977, nr 12, ss. 51–56;
- Ochendowski E., Die Zusammenhänge der Lehre Lorenz von Steins mit der polnischen Verwaltungswissenschaft und Verwaltungsrechtswissenschaft, [w:] Staat und Gesellschaft. Studien über Lorenz von Stein, Berlin 1978, ss. 515–534;
- Ochendowski E., Pozycja prawna studenta uniwersytetu, [w:] Model prawny szkoły wyższej a zasady zarządzania, Poznań 1980, ss. 75–88;
- Ochendowski E., Udział studentów w zarządzaniu szkołą wyższą, „Życie Szkoły Wyższej” 1981, nr 6, ss. 11–16;
- Ochendowski E., Zakres stosowania kodeksu postępowania administracyjnego w szkołach wyższych, [w:] Zagadnienia proceduralne w administracji, Katowice 1984, ss. 7–19;
- Jędrzejewski S., Ochendowski E., Postępowanie administracyjne, Toruń 1984, ss. 265 oraz Toruń 1988, ss. 265;
- Ochendowski E., Sądowa kontrola decyzji w sprawie przyjęcia do zakładu administracyjnego, „Acta Universit. Wratisl.”, „Prawo”, t. 143, Wrocław 1985, ss. 229–236;
- Ochendowski E., Prawotwórcza funkcja gminy, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1991, nr 2, ss. 21–35;
- Ochendowski E., Polska nauka prawa administracyjnego od końca XIX wieku do II wojny światowej, „Toruński Rocznik Praw Człowieka i Pokoju" 1993, z. 1, ss. 161–178;
- Ochendowski E., Der Wojewode als Organ der allgemeinen Regierunsverwaltung, [w:] Tagesband für die Tagung, „Die Zukunft der Wojewodschaften im Zuge der Verwaltungsreform” – Verwaltungsreform und Innere Sicherkeit in Polen am 4. und 5. Juni 1996, Universität der Bundeswehr, München 1996, ss. 127–135;
- Ochendowski E., O dekodyfikacji postępowania administracyjnego – na przykładzie Ordynacji podatkowej, [w:] Państwo prawa – Administracja – Sądownictwo. Prace dedykowane Prof. dr. hab. Januszowi Łętowskiemu, Warszawa 1999, ss. 218–227;
- Ochendowski E., Prawo administracyjne. Część ogólna, 14 wydań, Toruń 1994–2013;
- Ochendowski E., Postępowanie administracyjne – ogólne, egzekucyjne i sądowoadministracyjne. Wybór orzecznictwa, 6 wydań, Toruń 2000–2014.

## Odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2005)[9]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Medal Komisji Edukacji Narodowej

title: Eugeniusz Ochendowski

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Eugeniusz Ochendowski
 | grafika =
 | data urodzenia = 3 listopada 1925
 | miejsce urodzenia = [[Osieczek (powiat inowrocławski)|Osieczek]]
 | data śmierci = 16 lipca 2015
 | miejsce śmierci = [[Poznań]]
 | funkcja = [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej IX kadencji|Poseł IX kadencji Sejmu]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]]
 | partia = poseł bezpartyjny
 | od = 13 października 1985
 | do = 3 czerwca 1989
 | odznaczenia = {{Order|OOP|KKO}} {{Order|OOP|KK}} {{Order|MPL40}} {{Order|MKEN}}
}}
'''Eugeniusz Hubert Ochendowski''' (ur. [[3 listopada]] [[1925]] w [[Osieczek (powiat inowrocławski)|Osieczku]], zm. [[16 lipca]] [[2015]] w [[Poznań|Poznaniu]]<ref name="rs">{{Cytuj stronę|url=https://rejestry-notarialne.pl/37|tytuł=Eugeniusz Ochendowski|opublikowany=rejestry-notarialne.pl|data dostępu=2021-03-10}}</ref>) – polski prawnik i polityk, poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej IX kadencji|IX kadencji]].

== Życiorys ==
Syn Andrzeja i Bronisławy<ref name="rs"/>. W 1947 ukończył Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w [[Grudziądz]]u<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko = Kalembka (red.)|imię = Sławomir|tytuł = Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–1994. Materiały do biografii|rok = 1995|wydawca = UMK|miejsce = Toruń|strony = 514|isbn = 83-231-0670-0}}</ref>. W latach 1946–1947 pracował w [[Główny Urząd Likwidacyjny (PRL)|Rejonowym Urzędzie Likwidacyjnym]] w Grudziądzu. W latach 1947–1949 był zatrudniony w Urzędzie Wojewódzkim w [[Olsztyn]]ie, a następnie w latach 1949–1950 w Urzędzie Wojewódzkim w [[Poznań|Poznaniu]]. W latach 1950–1951 pracował w Ekspozyturze Wojewódzkiej Centralnego Zarządu Przemysłu Mleczarskiego w Poznaniu, a następnie w latach 1951–1961 w Prezydium Wojewódzkiej [[Rada narodowa (PRL)|Rady Narodowej]] w Poznaniu<ref name=":0" />.

Studia rozpoczął w 1947 w Studium Prawno-Administracyjnym przy Wydziale Prawno-Ekonomicznym [[Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu|UMK w Toruniu]] z siedzibą w [[Olsztyn]]ie<ref>{{Cytuj pismo|nazwisko = Lebiedziewicz|imię = Jerzy|tytuł = Z dziejów pierwszej wyższej uczelni w Olsztynie 1945–1948|czasopismo = Kwartalnik Historii Nauki i Techniki|wolumin = 28|wydanie = z. 2|strony = 319–340|data = 1980|wydawca = |miejsce = |issn = 0023-589X}}</ref>, lecz w 1949 – za namową wojewody olsztyńskiego [[Wiktor Jaśkiewicz|Wiktora Jaśkiewicza]] – przeniósł się do Poznania i tam w 1951 ukończył studia prawnicze na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]] u prof. [[Marian Zimmermann|Mariana Zimmermanna]].

22 maja 1964 tamże obronił rozprawę doktorską pt. ''Administracyjno-prawna regulacja korzystania z lokali mieszkalnych w systemie gospodarki planowej PRL''. Promotorem rozprawy doktorskiej był prof. Marian Zimmermann<ref name=":0" />.

Przed 1965 ukończył aplikację sędziowską<ref name=":1">{{Cytuj książkę|nazwisko = Krasowski (red.)|imię = Krzysztof|tytuł = Zarys dziejów Wydziału Prawa Uniwersytetu w Poznaniu 1919–2004|rok = 2004|wydawca = Wyd. Poznańskie|miejsce = Poznań|strony = 177|isbn = 83-7177-370-6}}</ref>.

21 października 1969 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych, w specjalności [[prawo administracyjne]], nadany przez Radę Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na podstawie rozprawy ''Zakład administracyjny jako podmiot administracji państwowej''<ref name=":1" />.

Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał uchwałą Rady Państwa w 1976.

W latach 1961–1971 pracował jako nauczyciel akademicki na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, początkowo jako st. asystent, a od 1964 jako adiunkt<ref name=":0" />.

Na Wydziale Prawa i Administracji [[Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu|Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu]] pracował kolejno na stanowiskach: docenta – od 1971, prof. nadzw. – od 1976 i prof. zw. – od 1984. W latach 1971–2003 był kierownikiem Zakładu, a następnie (od 1991) Katedry Prawa Administracyjnego Wydziału Prawa i Administracji [[Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu|Uniwersytetu Mikołaja Kopernika]]<ref name=":0" />. Od 1972 do 1984 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Administracji i Zarządzania, a następnie w latach 1984–1987 był prorektorem ds. ogólnych UMK. Pełnił liczne funkcje z wyboru w UMK, m.in.: członka Senatu UMK w latach 1975–1979<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko = Bełkot (red.)|imię = Jan|tytuł = Uniwersytet Mikołaja Kopernika 1966–1980, t. I|rok = 1992|wydawca = UMK|miejsce = Toruń|strony = 20–24|isbn = 83-231-0249-X}}</ref> i 1983–1990, przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli Akademickich 1978–1981, przewodniczącego Uczelnianej Komisji Wyborczej UMK 1993–2002<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko = Goździewicz|imię = Grzegorz|tytuł = Profesor Eugeniusz Ochendowski – wstęp do Księgi pamiątkowej|rok = 1999|wydawca = TNOiK|miejsce = Toruń|strony = 9–10|isbn = 83-87673-46-3}}</ref>. Organizator i kierownik Podyplomowego Studium Administracyjnego 1975–1977<ref name=":0" />.

W latach 1983–1985 był przewodniczącym Komisji Dyscyplinarnej przy [[Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego|Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego]].

Od 1987 do 1989 był członkiem [[Rada Legislacyjna|Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów]].

Stypendia badawcze na [[Uniwersytet Eberharda Karola w Tybindze|Uniwersytetach w Tybindze]] (1977, 1985) i [[Erlangen]] (1985)<ref name=":0" />. Wygłaszał wykłady na 6 uniwersytetach w Republice Federalnej Niemiec. Uczestniczył i wygłaszał referaty na czternastu sympozjach prawników-administratywistów Polski i Niemiec.

W latach 1985–1989 pełnił mandat posła na [[Sejm PRL]] IX kadencji w okręgu [[Toruń]], był posłem bezpartyjnym. Zasiadał w Komisji Prac Ustawodawczych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskiego projektu ustawy o konsultacjach społecznych i referendum, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianie ustawy Ordynacja wyborcza do rad narodowych, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o zmianie Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o ubezpieczeniu społecznym duchownych. Bezskutecznie ubiegał się o wybór do [[Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej X kadencji|Sejmu kontraktowego]] w 1989 z okręgu toruńskiego<ref>{{Monitor Polski|1989|21|149}}</ref>. Był ekspertem komisji sejmowych Sejmu PRL VIII i X kadencji oraz Sejmu RP II kadencji.

W roku akademickim 1993/94 pracował jako kierownik Katedry Prawa Zarządzania Gospodarką Narodową na [[Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego|Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego]]<ref>{{Cytuj pismo|nazwisko = Klenowska|imię = Krystyna Maria|tytuł = Eugeniusz Ochendowski|czasopismo = Gdańskie Studia Prawnicze|wolumin = 23|wydanie = z. 1|strony = 393|data = 2010|wydawca = |miejsce = |issn = 1734-5669}}</ref>. Pracował również w uczelniach niepublicznych na stanowisku profesora: w [[Szkoła Wyższa im. Pawła Włodkowica w Płocku|Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku]] oraz w [[Kujawsko-Pomorska Szkoła Wyższa w Bydgoszczy|Kujawsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Bydgoszczy]].

Członek [[Komitet Nauk Prawnych PAN|Komitetu Nauk Prawnych PAN]] (od 1981), [[Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk|Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]], [[Towarzystwo Naukowe w Toruniu|Towarzystwa Naukowego w Toruniu]]. Należał także do [[Związek Nauczycielstwa Polskiego|Związku Nauczycielstwa Polskiego]]<ref name=":1" />.

Autor ponad 170 prac naukowych (w tym monografii, skryptów, podręczników, studiów, artykułów oraz glos).

Otrzymał Nagrody Sekretarza Naukowego PAN (1971 i 1978), Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego III st. (1967 i 1970), Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki II st. (1981), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1983), Medal UMK „Za zasługi położone dla rozwoju Uczelni” (1993).

Promotor w 16 przewodach doktorskich, recenzent w wielu przewodach doktorskich i postępowaniach habilitacyjnych oraz w postępowaniach o tytuł profesora.

Ukazały się dwie księgi pamiątkowe z okazji jubileuszów prof. Eugeniusza Ochendowskiego:

# ''Księga pamiątkowa profesora Eugeniusza Ochendowskiego'', TNOiK, Toruń 1999, ss. 373, {{ISBN|8387673463}};
# ''Podmioty administracji publicznej i prawne formy ich działania. Studia i materiały z konferencji jubileuszowej Profesora Eugeniusza Ochendowskiego'', TNOiK, Toruń 2005, ss. 488, {{ISBN|8372852618}}.

Pochowany 24 lipca 2015 na [[cmentarz Miłostowo w Poznaniu|cmentarzu Miłostowo]] w Poznaniu (pole 34, kwatera 1).
[[Plik:Grób prof. Eugeniusza Ochendowskiego.jpg|mały|Grób profesora Eugeniusza Ochendowskiego na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu]]
== Wybrane publikacje ==
* Ochendowski E., ''Moc wiążąca aktu administracyjnego'', „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1968, z. 1, ss. 21–31;
* Ochendowski E., ''Zakład administracyjny jako podmiot administracji państwowej'', Poznań 1969, ss. 357;
* Ochendowski E., Leoński Z., ''Ustrój administracji europejskich państw socjalistycznych'', Toruń 1973, ss. 177 oraz Toruń 1976, ss. 204;
* Ochendowski E., ''Zakład jako podmiot administracji państwowej'', „Państwo i Prawo” 1974, nr 10, ss. 50–60;
* Ochendowski E., ''Trybunał Administracyjny w Austrii. Organizacja i funkcjonowanie'', „Organizacja-Metody-Technika” 1975, nr 4, ss. 38–39;
* Ochendowski E., ''Centralne organy administracji'', [w:] ''System prawa administracyjnego'', t. 2, Wrocław 1977, ss. 5–82;
* Ochendowski E., ''Organy administracji niezespolonej i zakłady administracyjne'', [w:] ''System prawa administracyjnego'', t. 2, Wrocław 1977, ss. 293–378;
* Ochendowski E., ''Propozycje udoskonalenia niektórych instytucji postępowania administracyjnego'', „Państwo i Prawo” 1977, nr 12, ss. 51–56;
* Ochendowski E., ''Die Zusammenhänge der Lehre Lorenz von Steins mit der polnischen Verwaltungswissenschaft und Verwaltungsrechtswissenschaft'', [w:] ''Staat und Gesellschaft. Studien über Lorenz von Stein'', Berlin 1978, ss. 515–534;
* Ochendowski E., ''Pozycja prawna studenta uniwersytetu'', [w:] ''Model prawny szkoły wyższej a zasady zarządzania'', Poznań 1980, ss. 75–88;
* Ochendowski E., ''Udział studentów w zarządzaniu szkołą wyższą'', „Życie Szkoły Wyższej” 1981, nr 6, ss. 11–16;
* Ochendowski E., ''Zakres stosowania kodeksu postępowania administracyjnego w szkołach wyższych,'' [w:] ''Zagadnienia proceduralne w administracji'', Katowice 1984, ss. 7–19;
* Jędrzejewski S., Ochendowski E., ''Postępowanie administracyjne'', Toruń 1984, ss. 265 oraz Toruń 1988, ss. 265;
* Ochendowski E., ''Sądowa kontrola decyzji w sprawie przyjęcia do zakładu administracyjnego'', „Acta Universit. Wratisl.”, „Prawo”, t. 143, Wrocław 1985, ss. 229–236;
* Ochendowski E., ''Prawotwórcza funkcja gminy'', „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1991, nr 2, ss. 21–35;
* Ochendowski E., ''Polska nauka prawa administracyjnego od końca XIX wieku do II wojny światowej'', „Toruński Rocznik Praw Człowieka i Pokoju" 1993, z. 1, ss. 161–178;
* Ochendowski E., ''Der Wojewode als Organ der allgemeinen Regierunsverwaltung'', [w:] ''Tagesband für die Tagung'', „Die Zukunft der Wojewodschaften im Zuge der Verwaltungsreform” – Verwaltungsreform und Innere Sicherkeit in Polen am 4. und 5. Juni 1996, Universität der Bundeswehr, München 1996, ss. 127–135;
* Ochendowski E., ''O dekodyfikacji postępowania administracyjnego – na przykładzie Ordynacji podatkowej'', [w:] ''Państwo prawa – Administracja – Sądownictwo. Prace dedykowane Prof. dr. hab. Januszowi Łętowskiemu'', Warszawa 1999, ss. 218–227;
* Ochendowski E., ''Prawo administracyjne. Część ogólna'', 14 wydań, Toruń 1994–2013;
* Ochendowski E., ''Postępowanie administracyjne – ogólne, egzekucyjne i sądowoadministracyjne. Wybór orzecznictwa'', 6 wydań, Toruń 2000–2014.

== Odznaczenia ==
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2005)<ref>{{Monitor Polski|2005|79|1114}}</ref>
* Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
* [[Medal 40-lecia Polski Ludowej]]
* [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000005324&find_code=SYS&local_base=ARS10 Profil na stronie Biblioteki Sejmowej]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ochendowski, Eugeniusz}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Polscy administratywiści]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Prawnych PAN]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Toruń (PRL)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1925]]
[[Kategoria:Zmarli w 2015]]

title: Eugeniusz Ochendowski

Data i miejsce urodzenia: 3 listopada 1925 · Osieczek

Data i miejsce śmierci: 16 lipca 2015 · Poznań

Okres: od 13 października 1985 · do 3 czerwca 1989

Przynależność polityczna: poseł bezpartyjny


text:
# Zamek w Drawnie
Zamek w Drawnie – rycerski zamek z przełomu XIII i XIV wieku w Drawnie w województwie zachodniopomorskim nad Jeziorem Rudno, zachowany w formie ruiny. W 1958 wpisany do rejestru zabytków.
Zbudowany na planie kwadratu przez Wedlów, w miejscu dawnego słowiańskiego grodu należącego do Wielkopolski. Otoczony był murem obwodowym i fosą. W 1. połowie XV wieku we władaniu Krzyżaków, a w latach 1433–1436 w rękach wojsk polskich. Około 1600 r. przebudowany w stylu renesansowym na rezydencję, zniszczony w czasie wojen szwedzkich w XVII wieku oraz przez wojska rosyjskie podczas wojny siedmioletniej (1758). Zachowały się fragmenty murów przyziemia.
- Fragment ruin zamku
- Fragment ruin zamku
- Zamek w Drawnie – stan z ok. 1715 r.

title: Zamek w Drawnie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Zamek w Drawnie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = 303 z 5.07.1958
 |zdjęcie               = Drawno zamek (1).jpg
 |opis zdjęcia          = Ruiny zamku w Drawnie
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = Polska
 |miejscowość           = [[Drawno]]
 |adres                 =
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = XIII-XIV wiek
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Drawno
 |współrzędne           = 53°13'11"N 15°45'43"E
 |znak na mapie         = Legenda ruiny.svg
 |commons               = Category:Drawno Castle
 |www                   =
}}
[[Plik:Drawno zamek Merian.jpg|thumb|245px|Zamek w Drawnie stan z ok. 1652 r.]]
'''Zamek w Drawnie''' – rycerski [[zamek]] z przełomu XIII i XIV wieku w Drawnie w [[województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]] nad [[Rudno (jezioro na Równinie Drawskiej)|Jeziorem Rudno]], zachowany w formie ruiny. W 1958 wpisany do rejestru zabytków.

Zbudowany na planie [[kwadrat]]u przez Wedlów, w miejscu dawnego słowiańskiego grodu należącego do Wielkopolski. Otoczony był murem obwodowym i fosą. W 1. połowie [[XV wiek]]u we władaniu Krzyżaków, a w latach 1433–1436 w rękach wojsk polskich. Około 1600 r.<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Józef Pilch, Stanisław Kowalski |tytuł = Leksykon zabytków architektury Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej |data = 2012 |isbn = 978-83-213-4730-1 |wydawca = [[Wydawnictwo Arkady]], Warszawa 2012}}</ref> przebudowany w stylu [[renesans]]owym na rezydencję, zniszczony w czasie wojen szwedzkich w [[XVII wiek]]u oraz przez wojska rosyjskie podczas [[Wojna siedmioletnia|wojny siedmioletniej]] (1758)<ref name=":0" />. Zachowały się fragmenty murów przyziemia.

<gallery>
Plik:Drawno zamek (2).jpg|Fragment ruin zamku
Plik:Drawno zamek (3).jpg|Fragment ruin zamku
Plik:Drawno zamek Petzold.jpg|Zamek w Drawnie – stan z ok. 1715 r.
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Balcerzak, T. ''Zamek w Drawnie. Inwentaryzacja i badania architektoniczne reliktów zamku'', „Zachodniopomorskie Wiadomości Konserwatorskie”, R. III, 2009

{{SORTUJ:Drawno}}
[[Kategoria:Zamki w województwie zachodniopomorskim]]
[[Kategoria:Zamki polskiego Pomorza]]
[[Kategoria:Ruiny zamków w Polsce]]
[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Drawnie|Zamek w Drawnie]]
[[Kategoria:Zamki rycerskie w Polsce]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Drawnie]]

title: Zamek w Drawnie

Miejscowość: Drawno

Ukończenie budowy: XIII-XIV wiek


text:
# Michał Puzyna
Michał Puzyna herbu Oginiec (ur. ok. 1664 w Upicie, zm. 1723 w Gwoźdzcu) – książę, polityk, pisarz wielki litewski w 1717 roku, chorąży nadworny litewski w 1712 roku, regent kancelarii mniejszej litewskiej w 1699 roku, starosta stęgwilski, dyplomata.

## Życiorys
Urodzony około 1664 roku w Upicie, pochodził z upickiej, kalwińskiej gałęzi kniaziów Puzynów. Był synem Andrzeja Kazimierza, kasztelana mińskiego i Eufrozyny Chrząstowskiej herbu Krzywda, cywunianki birżańskiej. Należał do stronnictwa antysapieżyńskiego, wziął udział w bitwie pod Olkiennikami 18 listopada 1700. W wojnie północnej stał po stronie króla Augusta II. 18 sierpnia 1712 został chorążym nadwornym litewskim i otrzymał starostwo stęgwilskie. W 1712 Puzyna i Marcin Wołłowicz (Marcjan Dominik Wołłowicz), marszałek wielki litewski posłowali do cara Piotra I, jako wysłannicy walnej rady warszawskiej. Tamtejsi posłowie sascy (Friedrich Vitzthum von Eckstädt i Johann Adolf von Loß) czynili im trudności, ponieważ bali się, że Piotr Wielki przyzna zdobyte na Szwedach Inflanty Polsce zamiast bezpośrednio Augustowi II, a więc Saksonii. Kolejne poselstwo do Petersburga odbył, wraz z wojewodą mazowieckim Stanisławem Chomentowskim, w 1720 roku. Przypisuje się jemu autorstwo jednego z najwcześniejszych i najobszerniejszych polskich opisów nowo powstałego miasta Petersburga, pt. „Krótkie opisanie miasta Petersburga i dziejów w niem anno 1720”.
Był podobnie jak ojciec katolikiem, ale zapisał się chlubnie w pamięci ewangelików, bowiem w 1682 ocalił podczas tumultu w Wilnie kaznodziejów ewangelickich, ukrywając ich w klasztorze franciszkańskim, o czym z dużym uznaniem wspominał Henryk Merczyng, sądząc, iż prawdopodobnie na jego zachowanie miała wpływ pamięć o ewangelickich przodkach.
Jako poseł powiatu starodubowskiego był uczestnikiem Walnej Rady Warszawskiej 1710 roku. W 1718 był posłem na sejm z powiatu upickiego. W 1716 zakupił w Gdańsku drukarnię jezuicką i ofiarował ją kolegium warszawskiemu oraz w 1721 odnowił z żoną kościół pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Gwoźdźcu oraz ufundował z żoną przy nim klasztor Bernardynów. Był posłem powiatu upickiego na sejm 1720 roku.
Był dziedzicem znacznego majątku, wzbogaconego posagiem żony Zofii z Potockich, która wniosła do domu Puzynów rozległe dobra w ziemi halickiej z Gwoźdzcem, był dziedzicem również miasta Kamionki w Lubelskiem oraz posiadał Pałac tzw. Puzynowski na Podwalu w Warszawie, który zapisał córkom: Ewie Franciszce Mrozowickiej i Konstancji Mierzejewskiej.
Zmarł w 1723 roku w Gwoźdzcu.
Jego żoną była Zofia Potocka herbu Srebrna Pilawa, córka Andrzeja Jerzego, starosty jabłonowskiego i Bogumiły Elżbiety Suchodolskiej herbu Janina. Po śmierci Puzyny wdowa wyszła ponownie za mąż za Ludwika Kalinowskiego herbu Kalinowa na Sidorowie i Hańsku, kasztelanica kamienieckiego, starostę winnickiego i dobrzyniowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej.
Miał synów Jana Andrzeja Józefa i Andrzeja Rajmunda, zmarłych w dzieciństwie. Pozostawił córki: Ewę Franciszkę, zamężną za Adamem Mrozowickim herbu Prus III, starostą stęgwilskim i regimentarzem wojsk koronnych oraz Konstancję, zamężną 1v. za Andrzejem Krzysztofem Mierzejewskim herbu Szeliga, kasztelanem sochaczewskim, 2v. za Stanisławem Kostką Puzyną, starostą upickim i próchnickim.

## Wywód przodków
| 4. Hieronim Puzyna       |  |                             |  |  |                  |
|                          |  | 2. Andrzej Kazimierz Puzyna |  |  |                  |
| 5. Estera Skrobowicz     |  |                             |  |  |                  |
|                          |  |                             |  |  | 1. Michał Puzyna |
| 6. Stefan Chrząstowski   |  |                             |  |  |                  |
|                          |  | 3. Eufrozyna Chrząstowska   |  |  |                  |
| 7. Konstancja Średzińska |  |                             |  |  |                  |
|                          |  |                             |  |  |                  |

title: Michał Puzyna

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Michał Puzyna
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Brama.svg
 |opis herbu        = herb Puzynów
 |tytuł             = pisarz wielki litewski
 |dynastia          =
 |rodzina           = [[Puzynowie herbu Oginiec]]
 |data urodzenia    = ok. 1664
 |miejsce urodzenia = [[Upita]]
 |data śmierci      = 1723
 |miejsce śmierci   = [[Gwoździec (obwód iwanofrankiwski)|Gwoździec]]
 |ojciec            = [[Andrzej Kazimierz Puzyna]]
 |matka             = Eufrozyna Chrząstowska herbu Krzywda, cywunianka birżańska
 |mąż               =
 |żona              = Zofia Potocka herbu Srebrna Pilawa
 |dzieci            = Jan Andrzej Józef, Andrzej Rajmund, Ewa Franciszka, żona Adama Mrozowickiego h. Prus III, regimentarza koronnego, Konstancja, żona 1v. Andrzeja Krzysztofa Mierzejewskiego h. Szeliga, 2v. Stanisława Kostki Puzyny
 |rodzeństwo        = Stefan Michał, jezuita, Krzysztof Dominik, wojewoda mścisławski, Józef Antoni, Antoni Michał, Hieronim, Antoni Dominik
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
'''Michał Puzyna''' herbu [[Brama (herb książęcy)|Oginiec]] (ur. ok. 1664 w [[Upita|Upicie]], zm. 1723 w Gwoźdzcu) – książę, polityk, [[pisarz wielki litewski]] w [[1717]] roku, chorąży nadworny litewski w [[1712]] roku, regent kancelarii mniejszej litewskiej w [[1699]] roku<ref>''Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy'' / opracowali [[Henryk Lulewicz]] i [[Andrzej Rachuba]]. Kórnik, 1994, s. 232.</ref>, starosta [[Steigviliai|stęgwilski]], dyplomata.

== Życiorys ==
Urodzony około 1664 roku w Upicie, pochodził z upickiej, kalwińskiej gałęzi kniaziów Puzynów. Był synem [[Andrzej Kazimierz Puzyna|Andrzeja Kazimierza]], kasztelana mińskiego i Eufrozyny Chrząstowskiej herbu Krzywda, cywunianki birżańskiej. Należał do stronnictwa antysapieżyńskiego, wziął udział w bitwie pod Olkiennikami 18 listopada 1700. W wojnie północnej stał po stronie króla Augusta II. 18 sierpnia 1712 został chorążym nadwornym litewskim i otrzymał starostwo stęgwilskie<ref name="autonazwa1">Polski Słownik Biograficzny, tom XXIX, 1986, s. 497-498.</ref>. W 1712 Puzyna i [[Marcjan Dominik Wołłowicz|Marcin Wołłowicz]] ([[Marcjan Dominik Wołłowicz]]), [[marszałek wielki litewski]] posłowali do cara Piotra I, jako wysłannicy walnej rady warszawskiej. Tamtejsi posłowie sascy ([[Friedrich Vitzthum von Eckstädt]] i [[Johann Adolf von Loß]]) czynili im trudności, ponieważ bali się, że [[Piotr I Wielki|Piotr Wielki]] przyzna zdobyte na Szwedach [[Inflanty]] Polsce zamiast bezpośrednio Augustowi II, a więc Saksonii. Kolejne poselstwo do Petersburga odbył, wraz z wojewodą mazowieckim [[Stanisław Chomętowski|Stanisławem Chomentowskim]], w 1720 roku. Przypisuje się jemu autorstwo jednego z najwcześniejszych i najobszerniejszych polskich opisów nowo powstałego miasta Petersburga, pt. „Krótkie opisanie miasta Petersburga i dziejów w niem anno 1720”<ref name="autonazwa1" />.

Był podobnie jak ojciec katolikiem, ale zapisał się chlubnie w pamięci ewangelików, bowiem w 1682 ocalił podczas tumultu w Wilnie kaznodziejów ewangelickich, ukrywając ich w klasztorze franciszkańskim, o czym z dużym uznaniem wspominał Henryk Merczyng, sądząc, iż prawdopodobnie na jego zachowanie miała wpływ pamięć o ewangelickich przodkach<ref>Henryk Merczyng, Czterokrotne zburzenie Zboru, [w:] W. Gizbert-Studnicki, Zarys historyczny wileńskiego Kościoła ewangelicko-reformowanego i jego biblioteki, Wilno 1932, s. 30.</ref>.

Jako poseł [[powiat starodubowski (I Rzeczpospolita)|powiatu starodubowskiego]] był uczestnikiem [[Walna Rada Warszawska 1710|Walnej Rady Warszawskiej 1710]] roku<ref>Volumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 100.</ref>. W [[1718]] był posłem na sejm z [[powiat upicki (I Rzeczpospolita)|powiatu upickiego]]<ref>''Pamiętniki Krzysztofa Zawiszy, wojewody mińskiego, (1666-1721).'' Warszawa, 1862, s. 350.</ref>. W 1716 zakupił w Gdańsku drukarnię jezuicką i ofiarował ją kolegium warszawskiemu oraz w 1721 odnowił z żoną kościół pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Gwoźdźcu oraz ufundował z żoną przy nim klasztor Bernardynów<ref name="autonazwa1" />. Był posłem powiatu upickiego na [[sejm walny|sejm]] [[1720]] roku<ref>Teka [[Gabriel Podoski|Gabriela Junoszy Podoskiego]], t. II, Poznań 1855, s. 106.</ref>.

Był dziedzicem znacznego majątku, wzbogaconego posagiem żony Zofii z Potockich, która wniosła do domu Puzynów rozległe dobra w [[Ziemia halicka|ziemi halickiej]] z [[Gwoździec (obwód iwanofrankiwski)|Gwoźdzcem]], był dziedzicem również miasta Kamionki w Lubelskiem oraz posiadał [[Pałac Branickich w Warszawie (ul. Miodowa)|Pałac tzw. Puzynowski na Podwalu]] w Warszawie, który zapisał córkom: Ewie Franciszce Mrozowickiej i Konstancji Mierzejewskiej<ref>Archiwum Państwowe w Białymstoku, Teka Glinki, teka 285, s. 10-12, 14, 15.</ref>.

Zmarł w 1723 roku w Gwoźdzcu.

Jego żoną była Zofia Potocka herbu Srebrna Pilawa, córka Andrzeja Jerzego, starosty jabłonowskiego i Bogumiły Elżbiety Suchodolskiej herbu Janina. Po śmierci Puzyny wdowa wyszła ponownie za mąż za [[Ludwik Kalinowski|Ludwika Kalinowskiego]] herbu Kalinowa na [[Sidorów|Sidorowie]] i [[Hańsk Pierwszy|Hańsku]], kasztelanica kamienieckiego, starostę [[Winnica|winnickiego]] i dobrzyniowskiego, rotmistrza chorągwi pancernej<ref name="autonazwa1" />.

Miał synów Jana Andrzeja Józefa<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Akt urodzenia: Warszawa św. Krzyż (obecn. m. Warszawa), [bez nru]/1717 |url=http://metryki.genealodzy.pl/metryki.php?op=kt&ar=9&zs=9243d&sy=109&kt=1|data =}}</ref> i Andrzeja Rajmunda<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Akt urodzenia: Warszawa św. Krzyż, [bez nru]/1718 |url=http://metryki.genealodzy.pl/metryki.php?op=kt&ar=9&zs=9243d&sy=109&kt=1|data =}}</ref>, zmarłych w dzieciństwie. Pozostawił córki: Ewę Franciszkę, zamężną za [[Adam Mrozowicki|Adamem Mrozowickim]] herbu Prus III, starostą stęgwilskim i regimentarzem wojsk koronnych<ref>Wenanty Tyszkowski, Kostka Nayosobliwsza Całey Polski Korpus mocny y nieprzełamany Szczegulnie Czyniąca. S. Stanisław Kostka Kazaniem Panegirycznym na Fest Iego mianym dowodnie w Kościele S. J. Collegium Lwowskiego Ukazana, a J. W. Wielmożnym Adamowi Mrozowickiemu y Ewie z Puzynow Mrozowickiey Stęgwilskim &c. Starostom Przy Imieninach Oboyga, na SS. SS. Adama y Ewy za Wiązanie Ofiarowana..., Lwów 1746</ref> oraz Konstancję, zamężną 1v. za Andrzejem Krzysztofem Mierzejewskim herbu Szeliga, kasztelanem sochaczewskim, 2v. za Stanisławem Kostką Puzyną, starostą upickim i próchnickim<ref>http://www.antoniego26.pl/genealogia/puzyna.htm [dostęp: 2018-12-16]</ref>.

== Wywód przodków ==
{{tree|ojciec_ojca=Hieronim Puzyna
|matka_ojca=Estera Skrobowicz
|ojciec_matki=[[Stefan Chrząstowski]]|matka_matki= Konstancja Średzińska|ojciec=[[Andrzej Kazimierz Puzyna]]
|matka=Eufrozyna Chrząstowska|osoba='''Michał Puzyna'''}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Historia Dyplomacji Polskiej''. T. II : 1572–1795 / pod red. Zbigniewa Wójcika. Warszawa: PWN, 1982, s. 364.
* [[Maria Minakowska]]: [http://www.wielcy.pl/psb/PUZYNA/Michal/24953.shtml PUZYNA Michał (zm. 1723) pisarz wielki litewski. [W:] ''Ci wielcy Polacy to nasza rodzina.'' T. 29, wyd. 3. Kraków, 2008, s. 497.
* {{Cytuj książkę | tytuł =  [[Polski Słownik Biograficzny]] | rozdział = Puzyna Michał h. Oginiec (zm. 1723) | autor r = Ewa Szklarska | adres rozdziału = http://web.archive.org/web/20181210160242/http://ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/michal-puzyna-h-oginiec | tom = XXIX | tytuł tomu = Morztyn Zbigniew – Niemirycz Teodor |miejsce = Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź | wydawca = [[Narodowy im. Ossolińskich]] | rok = 1986 | strony = 497–498 |data dostępu = 2018-12-19 | odn=tak}}

{{SORTUJ:Puzyna, Michał}}
[[Kategoria:Chorążowie nadworni litewscy]]
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Pisarze wielcy litewscy]]
[[Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Carstwie Rosyjskim]]
[[Kategoria:Posłowie na Walną Radę Warszawską 1710]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1712/1713 (z limity)]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1718 (zalimitowany)]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1720]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat starodubowski)]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat upicki)]]
[[Kategoria:Puzynowie herbu Oginiec|Michał]]
[[Kategoria:Regenci kancelarii mniejszej litewskiej]]
[[Kategoria:Starostowie stęgwilscy]]
[[Kategoria:Urodzeni w XVII wieku]]
[[Kategoria:Właściciele Gwoźdzca]]
[[Kategoria:Zmarli w 1723]]

title: Michał Puzyna

Rodzina: Puzynowie herbu Oginiec

Data i miejsce urodzenia: ok. 1664 · Upita

Data i miejsce śmierci: 1723 · Gwoździec

Ojciec: Andrzej Kazimierz Puzyna

Żona: Zofia Potocka herbu Srebrna Pilawa


text:
# Tomasz Berkieta
Tomasz Berkieta (ur. 21 lipca 2006 w Warszawie)– polski tenisista.

## Życie prywatne
Urodził się 21 lipca 2006 roku w Warszawie. Był trenowany przez matkę, która w młodości również trenowała tenisa. Została jednak zmuszona do zaprzestania gry po kontuzji.

## Kariera juniorska
Podczas gry w juniorskim Australian Open 2024 oddał serwis o prędkości 233 km/h, jeden z najszybszych na turnieju, wliczając w to serwisy oddane w turnieju głównym mężczyzn.
W juniorskim French Open 2024 pokonał w półfinale Włocha, Lorenzo Carboni 7-6 4-6 7-6, wcześniej broniąc trzech piłek meczowych.

## Finały wielkoszlemowych turniejów juniorskich

### Gra pojedyncza
| Końcowy wynik | Nr | Data           | Turniej     | Nawierzchnia | Przeciwnik   | Wynik finału |
| Przegrana     | 1. | 7 czerwca 2024 | French Open | Ceglana      | Kaylan Bigun | 6:4 3:6 3:6  |

title: Tomasz Berkieta

wikitext:
{{Tenisista infobox
 |imię i nazwisko        = Tomasz Berkieta
 |imię i nazwisko org    =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko  =
 |państwo                = Polska
 |data urodzenia         = 21 lipca 2006
 |miejsce urodzenia      = [[Warszawa]]
 |data śmierci           =
 |miejsce śmierci        =
 |wzrost                 =
 |gra                    = praworęczny
 |status profesjonalny   =
 |zakończenie kariery    =
 |trener                 =
 |S turnieje             =
 |S ranking              =
 |S AO                   =
 |S RG                   =
 |S WM                   =
 |S US                   =
 |D turnieje             =
 |D ranking              =
 |D AO                   =
 |D RG                   =
 |D WM                   =
 |D US                   =
 |M turnieje             =
 |M AO                   =
 |M RG                   =
 |M WM                   =
 |M US                   =
 |faksymile              =
 |opis faksymile         =
 |medale                 =
 |odznaczenia            =
 |commons                =
 |wikicytaty             =
 |www                    =
}}
'''Tomasz Berkieta''' (ur. [[21 lipca]] [[2006]] w [[Warszawa|Warszawie]])– polski [[tenisista]].

== Życie prywatne ==
Urodził się 21 lipca 2006 roku w Warszawie. Był trenowany przez matkę, która w młodości również trenowała tenisa. Została jednak zmuszona do zaprzestania gry po kontuzji.

== Kariera juniorska ==
Podczas gry w juniorskim [[Australian Open 2024]] oddał serwis o prędkości 233 km/h, jeden z najszybszych na turnieju, wliczając w to serwisy oddane w turnieju głównym mężczyzn<ref>https://www.itftennis.com/en/news-and-media/articles/big-serving-berkieta-unafraid-to-scale-new-heights-at-australian-open/</ref>.

W juniorskim [[French Open 2024]] pokonał w półfinale Włocha, Lorenzo Carboni 7-6 4-6 7-6, wcześniej broniąc trzech piłek meczowych<ref>{{Cytuj |autor = Telewizja Polska S.A |tytuł = 17-letni Polak w finale French Open! Obronił trzy meczbole |data = 2024-06-07 |data dostępu = 2024-06-07 |opublikowany = sport.tvp.pl |url = https://sport.tvp.pl/77953416/17-letni-tomasz-berkieta-w-finale-juniorskiego-french-open-obronil-trzy-meczbole |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Życiowy sukces Polaka. Tomasz Berkieta zagra o finał juniorskiego Roland Garros {{!}} Flashscore.pl |data dostępu = 2024-06-07 |opublikowany = www.flashscore.pl |url = https://www.flashscore.pl/wiadomosci/tenis-french-open-ch-opcy-singiel-zyciowy-sukces-polaka-tomasz-berkieta-zagra-o-fina-juniorskiego-roland-garros/4UN1LZ6b/ |język = pl}}</ref>.

== Finały wielkoszlemowych turniejów juniorskich ==
=== Gra pojedyncza ===
{| class="wikitable"
|- bgcolor="#eeeeee"
|'''Końcowy wynik'''
|'''Nr'''
|'''Data'''
|'''Turniej'''
|'''Nawierzchnia'''
|'''Przeciwnik'''
|'''Wynik finału'''
|- style="background:#ebc2af"
| Przegrana
| 1.
| 7 czerwca 2024
| {{Flaga|FRA}} [[French Open 2024|French Open]]
| Ceglana
| {{Flaga|USA}} Kaylan Bigun
| 6:4 3:6 3:6
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Berkieta, Tomasz}}
[[Kategoria:Urodzeni w 2006]]
[[Kategoria:Polscy tenisiści]]

title: · Tomasz Berkieta

Data i miejsce urodzenia: 21 lipca 2006 · Warszawa

Gra: praworęczny


text:
# Cirknica
Cirknica – wieś w Słowenii, w gminie Šentilj. W 2018 roku liczyła 112 mieszkańców.

title: Cirknica

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Cirknica
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Šentilj|Šentilj]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 112{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gmina Šentilj
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Cirknica''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Šentilj|gminie Šentilj]]. W 2018 roku liczyła 112 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-04-03}}</ref>
}}

{{Gmina Šentilj}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Šentilj]]

title: Cirknica

Państwo: Słowenia

Gmina: Šentilj