text:
# Manuel Aznar Zubigaray
Manuel Aznar Zubigaray (ur. 1894, zm. 1975) – hiszpański dziennikarz, pisarz i dyplomata narodowości baskijskiej, współzałożyciel agencji prasowej EFE, dziadek José Marii Aznara.
Jako młody człowiek był silnie zaangażowany w baskijski ruch nacjonalistyczny, od 1916 należał do Nacjonalistycznej Partii Basków i działał w jej najbardziej radykalnym skrzydle. Podczas I wojny światowej pracował jako korespondent wojenny.
W 1922 wraz z rodziną wyjechał na Kubę. Powrócił do Hiszpanii w 1932, rok po proklamowaniu Drugiej Republiki. W tych czasach stał się konserwatystą i zwolennikiem Francisco Franco. Po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej wstąpił do Falangi.
W latach 1940–1943 Aznar napisał i opublikował swoje najważniejsze książki: Historia militar de la Guerra de España (1936-1939) ("Historia militarna wojny hiszpańskiej") i Historia de la Cruzada ("Historia krucjaty").
Od 1964 do 1967 był ambasadorem Hiszpanii przy ONZ. Pełnił tę funkcję także w Maroku, Argentynie (1953-55) i Dominikanie (1948-52).

title: Manuel Aznar Zubigaray

wikitext:
[[Plik:Manuel Aznar.JPG|thumb|right|Manuel Aznar Zubigaray]]
'''Manuel Aznar Zubigaray''' (ur. [[1894]], zm. [[1975]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] dziennikarz, pisarz i dyplomata narodowości [[Kraj Basków|baskijskiej]], współzałożyciel agencji prasowej [[EFE]], dziadek [[José María Aznar|José Marii Aznara]].

Jako młody człowiek był silnie zaangażowany w baskijski ruch [[nacjonalizm|nacjonalistyczny]], od 1916 należał do [[Nacjonalistyczna Partia Basków|Nacjonalistycznej Partii Basków]] i działał w jej najbardziej radykalnym skrzydle. Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] pracował jako [[reporter wojenny|korespondent wojenny]].

W 1922 wraz z rodziną wyjechał na [[Kuba|Kubę]]. Powrócił do Hiszpanii w 1932, rok po proklamowaniu [[Druga Republika Hiszpańska|Drugiej Republiki]]. W tych czasach stał się [[Konserwatyzm|konserwatystą]] i zwolennikiem [[Francisco Franco]]. Po wybuchu [[Hiszpańska wojna domowa|hiszpańskiej wojny domowej]] wstąpił do [[Falanga (partia)|Falangi]].

W latach 1940–1943 Aznar napisał i opublikował swoje najważniejsze książki: ''Historia militar de la Guerra de España (1936-1939)'' ("Historia militarna wojny hiszpańskiej") i ''Historia de la Cruzada'' ("Historia krucjaty").

Od 1964 do 1967 był [[ambasador]]em Hiszpanii przy [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]]. Pełnił tę funkcję także w [[Maroko|Maroku]], [[Argentyna|Argentynie]] (1953-55) i [[Dominikana|Dominikanie]] (1948-52).

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Aznar Zubigaray, Manuel}}
[[Kategoria:Ambasadorowie Hiszpanii w Maroku]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Hiszpanii w Argentynie]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Hiszpanii w Dominikanie]]
[[Kategoria:Baskowie]]
[[Kategoria:Hiszpańscy korespondenci wojenni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1894]]
[[Kategoria:Zmarli w 1975]]


text:
# Portret Ignacego Jana Paderewskiego (1860–1941)
Portret Ignacego Jana Paderewskiego (1860–1941) – obraz holenderskiego malarza Lawrence'a Alma-Tademy z 1890 roku wykonany olejem na płótnie, znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.

## Informacje katalogowe
Lawrence Alma-Tadema przedstawił Ignacego Jana Paderewskiego z rozwichrzoną złocącą się czupryną, w wieku ok. 30 lat, na tle japońskiej tkaniny i ciemnooliwkowej boazerii. Model wpatruje się w widza. Artysta ma na sobie ciemną marynarkę, pod kołnierzem jasnej koszuli ma zawiązany kremowy fular. W 1890 roku, gdy powstał portret, Paderewski był na swym pierwszym tournée po Anglii, koncertując m.in. dla królowej Wiktorii.
Dzieło o wymiarach 45,5 × 59 cm jest sygnowane w górnym prawym rogu: L. Alma-Tadema op CCCXI. Artysta użył farby olejnej, malując na płótnie. Obraz powstał w domu własnym malarza w Anglii. Muzealny numer katalogowy: M.Ob.1850 MNW. Znajduje się w zbiorach dawnej sztuki europejskiej Muzeum Narodowego w Warszawie, wystawiany jest w Galerii XIX wieku, sala 110.

wikiname: plwiki

in_language: pl

wikitext:
{{Dzieło sztuki infobox
 |tytuł            = Portret Ignacego Jana Paderewskiego (1860–1941)
 |tytuł oryginalny = Portrait of Ignacy Jan Paderewski (1860–1941)
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |autor            = [[Lawrence Alma-Tadema]]
 |rodzaj           =
 |data powstania   = [[1890 w sztukach plastycznych|1890]]
 |medium           = [[Malarstwo olejne|olej na płótnie]]
 |wymiary          = 45,5 × 59 cm
 |miejscowość      = [[Warszawa]]
 |lokalizacja      = [[Muzeum Narodowe w Warszawie]]
 |commons          = Category:Portrait of Ignacy Jan Paderewski by Lawrence Alma-Tadema
}}
'''Portret Ignacego Jana Paderewskiego (1860–1941)''' – obraz [[Holendrzy|holenderskiego]] malarza [[Lawrence Alma-Tadema|Lawrence'a Alma-Tademy]] z 1890 roku wykonany olejem na płótnie, znajdujący się w zbiorach [[Muzeum Narodowe w Warszawie|Muzeum Narodowego w Warszawie]].

== Informacje katalogowe ==
Lawrence Alma-Tadema przedstawił [[Ignacy Jan Paderewski|Ignacego Jana Paderewskiego]] z rozwichrzoną złocącą się czupryną, w wieku ok. 30 lat, na tle japońskiej tkaniny i ciemnooliwkowej [[Boazeria|boazerii]]. Model wpatruje się w widza. Artysta ma na sobie ciemną marynarkę, pod kołnierzem jasnej koszuli ma zawiązany kremowy [[fular]]. W 1890 roku, gdy powstał portret, Paderewski był na swym pierwszym tournée po [[Anglia|Anglii]], koncertując m.in. dla [[Wiktoria Hanowerska|królowej Wiktorii]]<ref name="p1">{{Cytuj stronę | url =https://cyfrowe.mnw.art.pl/pl/katalog/505681 | tytuł =Portret Ignacego Jana Paderewskiego (1860-1941) | autor = | opublikowany =cyfrowe.mnw.art.pl| data = | język =pl | data dostępu = 2021-12-21}}</ref>.

Dzieło o wymiarach 45,5 × 59 cm jest sygnowane w górnym prawym rogu: <small>L. Alma-Tadema op CCCXI</small>. Artysta użył farby olejnej, malując na płótnie. Obraz powstał w domu własnym malarza w Anglii. Muzealny numer katalogowy: M.Ob.1850 MNW. Znajduje się w zbiorach dawnej sztuki europejskiej Muzeum Narodowego w Warszawie, wystawiany jest w ''Galerii XIX wieku'', sala 110<ref name="p1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Obrazy w Muzeum Narodowym w Warszawie]]
[[Kategoria:Portrety postaci historycznych]]
[[Kategoria:Postacie historyczne na obrazach]]

title: Portret Ignacego Jana Paderewskiego (1860–1941)Portrait of Ignacy Jan Paderewski (1860–1941)

Autor: Lawrence Alma-Tadema

Medium: olej na płótnie

Miejscowość: Warszawa

Lokalizacja: Muzeum Narodowe w Warszawie


text:
# Życie Siedleckie
Życie Siedleckie — tygodnik lokalny (subregionalny, nieściśle zaliczany do regionalnych), ukazujący się w każdy piątek na terenie Siedlec, Garwolina, Mińska Mazowieckiego, Łosic, Węgrowa, Sokołowa Podlaskiego i Łukowa.
Tygodnik wydawany był do kwietnia 2009 r. przez spółkę Presspublica (wydawcę m.in. tytułów Rzeczpospolita i Parkiet), jako jeden z trzech lokalnych (subregionalnych) dodatków dziennika Życie Warszawy. Oprócz wydania papierowego gazeta dostępna była w prenumeracie w wersji elektronicznej. Od maja 2009 r. nowym wydawcą (już tylko postaci drukowanej) jest spółka Publica-Press, która w grudniu 2011 r. zmieniła nazwę na Życie Siedleckie Sp. z o.o..

title: Życie Siedleckie

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                  = Życie Siedleckie
 |tytuł oryginalny       =
 |podtytuł               =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |częstotliwość          = tygodnik
 |państwo                = POL
 |wariant flagi          =
 |adres                  = ul. Brzeska 97,<br />08-110 Siedlce
 |wydawca                = Życie Siedleckie Sp. z o.o.
 |organ prasowy          =
 |tematyka               = regionalna
 |język                  =
 |pierwszy numer         = 2001
 |ostatni numer          =
 |redaktor naczelny      = Aneta Marczak
 |stali współpracownicy  =
 |nakład                 =
 |sprzedaż               =
 |format                 = A3
 |liczba stron           = 24-32
 |ISSN                   = 1643-2010
 |eISSN                  =
 |OCLC                   =
 |DOI                    =
 |odznaczenia            =
 |commons                =
 |wikiźródła             =
 |wikicytaty             =
 |www                    = http://www.zyciesiedleckie.pl
}}
'''Życie Siedleckie''' — [[tygodnik]] lokalny (subregionalny, nieściśle zaliczany do [[region (geografia)|regionalnych]]), ukazujący się w każdy piątek na terenie [[Siedlce|Siedlec]], [[Garwolin]]a, [[Mińsk Mazowiecki|Mińska Mazowieckiego]], [[Łosice|Łosic]], [[Węgrów|Węgrowa]], [[Sokołów Podlaski|Sokołowa Podlaskiego]] i [[Łuków|Łukowa]].

Tygodnik wydawany był do kwietnia 2009 r. przez spółkę [[Presspublica]] (wydawcę m.in. tytułów ''[[Rzeczpospolita (gazeta)|Rzeczpospolita]]'' i ''[[Parkiet (dziennik)|Parkiet]]''), jako jeden z trzech lokalnych (subregionalnych) dodatków [[Dziennik (prasa)|dziennika]] [[Życie Warszawy]]. Oprócz wydania papierowego gazeta dostępna była w prenumeracie w wersji elektronicznej. Od maja 2009 r. nowym wydawcą (już tylko postaci drukowanej) jest spółka Publica-Press, która w grudniu 2011 r. zmieniła nazwę na Życie Siedleckie Sp. z o.o.<ref>Redakcja: ''Czytelniku! Życie nasze wspólne''. "Życie Siedleckie" 2009, nr 20 (8 maja), s. 1; Stopka redakcyjno-wydawnicza. Tamże, s. 2.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.zyciesiedleckie.pl Oficjalny portal gazety]
* {{Cytuj |tytuł = Życie Siedleckie / [red. nacz. Janusz Wojciech Kowalski]. |data dostępu = 2021-11-05 |opublikowany = Katalog Biblioteki Narodowej |url = https://katalogi.bn.org.pl/permalink/48OMNIS_NLOP/1aot9i7/alma991020882559705066 |język = pl}}

[[Kategoria:Czasopisma w języku polskim]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 2001]]
[[Kategoria:Polskie tygodniki regionalne]]
[[Kategoria:Tygodniki wydawane w Siedlcach]]
[[Kategoria:Prasa w Mińsku Mazowieckim]]
[[Kategoria:Węgrów]]
[[Kategoria:Sokołów Podlaski]]
[[Kategoria:Kultura w Łukowie]]
[[Kategoria:Kultura w Garwolinie]]
[[Kategoria:Kultura w Łosicach]]

title: Życie Siedleckie

Częstotliwość: tygodnik

Państwo: Polska

Adres: ul. Brzeska 97, · 08-110 Siedlce

Wydawca: Życie Siedleckie Sp. z o.o.

Tematyka: regionalna

Redaktor naczelny: Aneta Marczak


text:
# Back in the Saddle Tour
Back in the Saddle Tour – druga trasa koncertowa grupy muzycznej Aerosmith, obejmująca wyłącznie Amerykę Północną; w jej trakcie odbyły się pięćdziesiąt cztery koncerty.
1. 22 czerwca 1984 – Concord, New Hampshire, USA – Capitol Theatre
2. 23 czerwca 1984 – Concord, New Hampshire, USA – Capitol Theatre
3. 27 czerwca 1984 – Weedsport, Nowy Jork, USA – Cayuga County Fairground
4. 28 czerwca 1984 – Saratoga Springs, Nowy Jork, USA – Saratoga Performings Arts Center
5. 30 czerwca 1984 – Rochester, Nowy Jork, USA – Rochester Community War Memorial
6. 2 lipca 1984 – Columbia, Maryland, USA – Merriweather Post Pavillion
7. 3 lipca 1984 – Harrisburg, Pensylwania, USA – City Island
8. 5 lipca 1984 – Middletown, Nowy Jork, USA – Orange County Fairgrounds
9. 6 lipca 1984 – Norfolk, Wirginia, USA – Norfolk Scope
10. 8 lipca 1984 – Erie, Pensylwania, USA – Erie Civic Center
11. 9 lipca 1984 – Vaughan, Ontario, Kanada – Kingswood Music Theatre
12. 11 lipca 1984 – Clarkston, Michigan, USA – Pine Knob Music Theatre
13. 12 lipca 1984 – Rosemont, Illinois, USA – Rosemont Horizon
14. 13 lipca 1984 – Springfield, Illinois, USA – Prairie Capital Convention Center
15. 15 lipca 1984 – Richfield, Ohio, USA – Richfield Coliseum
16. 21 lipca 1984 – Saint Paul, Minnesota, USA – Navy Island
17. 23 lipca 1984 – Dubuque, Iowa, USA – Five Flags Center
18. 29 lipca 1984 – St. Louis, Missouri, USA – St. Louis Arena
19. 4 sierpnia 1984 – Worcester, Massachusetts, USA – The Centrum
20. 5 sierpnia 1984 – Worcester, Massachusetts, USA – The Centrum
21. 8 sierpnia 1984 – Filadelfia, Pensylwania, USA – The Spectrum
22. 10 sierpnia 1984 – Portland, Maine, USA – Cumberland County Civic Center
23. 11 sierpnia 1984 – Montreal, Kanada – Forum de Montréal
24. 20 sierpnia 1984 – Phoenix, Arizona, USA – Arizona Veterans Memorial Coliseum
25. 22 sierpnia 1984 – San Diego, Kalifornia, USA – Golden Hall
26. 25 sierpnia 1984 – Los Angeles, Kalifornia, USA – Greek Theatre
27. 26 sierpnia 1984 – Los Angeles, Kalifornia, USA – Greek Theatre
28. 28 sierpnia 1984 – San Bernardino, Kalifornia, USA – Orange Theater
29. 31 sierpnia 1984 – Oakland, Kalifornia, USA – Oakland-Alameda County Coliseum
30. 3 grudnia 1984 – Boston, Massachusetts, USA – Boston Garden
31. 7 grudnia 1984 – Albuquerque, Nowy Meksyk, USA – Tingley Coliseum
32. 8 grudnia 1984 – El Paso, Teksas, USA – El Paso County Coliseum
33. 10 grudnia 1984 – Corpus Christi, Teksas, USA – Memorial Coliseum
34. 12 grudnia 1984 – Houston, Teksas, USA – The Summit
35. 13 grudnia 1984 – Dallas, Teksas, USA – Reunion Arena
36. 18 grudnia 1984 – Fort Lauderdale, Floryda, USA – Sunrise Entertainment Centre
37. 20 grudnia 1984 – Orlando, Floryda, USA – Orange County Convention Center
38. 21 grudnia 1984 – St. Petersburg, Floryda, USA – Bayfront Center
39. 23 grudnia 1984 – Orlando, Floryda, USA – Sunrise Entertainment Centre
40. 27 grudnia 1984 – Providence, Rhode Island, USA – Providence Civic Center
41. 29 grudnia 1984 – New Haven, Connecticut, USA – New Haven Coliseum
42. 30 grudnia 1984 – Boston, Massachusetts, USA – Orpheum Theater
43. 31 grudnia 1984 – Boston, Massachusetts, USA – Orpheum Theater
44. 2 stycznia 1985 – Binghamton, Nowy Jork, USA – Broome County Veterans Memorial Arena
45. 3 stycznia 1985 – Hershey, Pensylwania, USA – HersheyPark Arena
46. 4 stycznia 1985 – Bethlehem, Pensylwania, USA – Stabler Arena
47. 6 stycznia 1985 – Springfield, Massachusetts, USA – Springfield Civic Center
48. 7 stycznia 1985 – Baltimore, Maryland, USA – Baltimore Civic Center
49. 11 stycznia 1985 – Merrilville, Indiana, USA – Star Plaza Theatre
50. 12 stycznia 1985 – Detroit, Michigan, USA – Joe Louis Arena
51. 14 stycznia 1985 – Muskegon, Michigan, USA – L.C. Walker Arena
52. 15 stycznia 1985 – Lexington, Kentucky, USA – Rupp Arena
53. 17 stycznia 1985 – Carbondale, Illinois, USA – SIU Arena
54. 18 stycznia 1985 – Columbus, Ohio, USA – Battele Hall

title: Back in the Saddle Tour

wikitext:
'''Back in the Saddle Tour''' – druga [[trasa koncertowa]] [[Zespół muzyczny|grupy muzycznej]] [[Aerosmith]], obejmująca wyłącznie [[Ameryka Północna|Amerykę Północną]]; w jej trakcie odbyły się pięćdziesiąt cztery koncerty.

# [[22 czerwca]] [[1984]] – [[Concord (New Hampshire)|Concord]], [[New Hampshire]], [[Stany Zjednoczone|USA]] – [[Capitol Theatre]]
# [[23 czerwca]] [[1984]] – Concord, New Hampshire, USA – Capitol Theatre
# [[27 czerwca]] [[1984]] – [[Weedsport]], [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]], USA – [[Cayuga County Fairground]]
# [[28 czerwca]] [[1984]] – [[Saratoga Springs (Nowy Jork)|Saratoga Springs]], Nowy Jork, USA – [[Saratoga Performings Arts Center]]
# [[30 czerwca]] [[1984]] – [[Rochester (Nowy Jork)|Rochester]], Nowy Jork, USA – [[Rochester Community War Memorial]]
# [[2 lipca]] [[1984]] – [[Columbia (Maryland)|Columbia]], [[Maryland]], USA – [[Merriweather Post Pavillion]]
# [[3 lipca]] [[1984]] – [[Harrisburg]], [[Pensylwania]], USA – [[City Island]]
# [[5 lipca]] [[1984]] – [[Middletown (Nowy Jork)|Middletown]], Nowy Jork, USA – [[Orange County Fairgrounds]]
# [[6 lipca]] [[1984]] – [[Norfolk (Wirginia)|Norfolk]], [[Wirginia]], USA – [[Norfolk Scope]]
# [[8 lipca]] [[1984]] – [[Erie (Pensylwania)|Erie]], Pensylwania, USA – [[Erie Civic Center]]
# [[9 lipca]] [[1984]] – [[Vaughan (Kanada)|Vaughan]], [[Ontario]], [[Kanada]] – [[Kingswood Music Theatre]]
# [[11 lipca]] [[1984]] – [[Clarkston (Michigan)|Clarkston]], [[Michigan]], USA – [[Pine Knob Music Theatre]]
# [[12 lipca]] [[1984]] – [[Rosemont (Illinois)|Rosemont]], [[Illinois]], USA – [[Rosemont Horizon]]
# [[13 lipca]] [[1984]] – [[Springfield (Illinois)|Springfield]], Illinois, USA – [[Prairie Capital Convention Center]]
# [[15 lipca]] [[1984]] – [[Richfield (Ohio)|Richfield]], [[Ohio]], USA – [[Richfield Coliseum]]
# [[21 lipca]] [[1984]] – [[Saint Paul]], [[Minnesota]], USA – [[Navy Island]]
# [[23 lipca]] [[1984]] – [[Dubuque (Iowa)|Dubuque]], [[Iowa]], USA – [[Five Flags Center]]
# [[29 lipca]] [[1984]] – [[Saint Louis|St. Louis]], [[Missouri (stan)|Missouri]], USA – [[St. Louis Arena]]
# [[4 sierpnia]] [[1984]] – [[Worcester (Massachusetts)|Worcester]], [[Massachusetts]], USA – [[DCU Center|The Centrum]]
# [[5 sierpnia]] [[1984]] – Worcester, Massachusetts, USA – The Centrum
# [[8 sierpnia]] [[1984]] – [[Filadelfia]], [[Pensylwania]], USA – [[The Spectrum]]
# [[10 sierpnia]] [[1984]] – [[Portland (Maine)|Portland]], [[Maine]], USA – [[Cumberland County Civic Center]]
# [[11 sierpnia]] [[1984]] – [[Montreal]], [[Kanada]] – [[Forum de Montréal]]
# [[20 sierpnia]] [[1984]] – [[Phoenix]], [[Arizona]], USA – [[Arizona Veterans Memorial Coliseum]]
# [[22 sierpnia]] [[1984]] – [[San Diego]], [[Kalifornia]], USA – [[Golden Hall]]
# [[25 sierpnia]] [[1984]] – [[Los Angeles]], Kalifornia, USA – [[Greek Theatre]]
# [[26 sierpnia]] [[1984]] – Los Angeles, Kalifornia, USA – Greek Theatre
# [[28 sierpnia]] [[1984]] – [[San Bernardino (Kalifornia)|San Bernardino]], Kalifornia, USA – [[Orange Theater]]
# [[31 sierpnia]] [[1984]] – [[Oakland]], Kalifornia, USA – [[O.co Coliseum|Oakland-Alameda County Coliseum]]
# [[3 grudnia]] [[1984]] – [[Boston]], [[Massachusetts]], USA – [[Boston Garden]]
# [[7 grudnia]] [[1984]] – [[Albuquerque]], [[Nowy Meksyk]], USA – [[Tingley Coliseum]]
# [[8 grudnia]] [[1984]] – [[El Paso (Teksas)|El Paso]], [[Teksas]], USA – [[El Paso County Coliseum]]
# [[10 grudnia]] [[1984]] – [[Corpus Christi (miasto)|Corpus Christi]], Teksas, USA – [[Memorial Coliseum (Corpus Christi)|Memorial Coliseum]]
# [[12 grudnia]] [[1984]] – [[Houston]], Teksas, USA – [[Lakewood Church Central Campus|The Summit]]
# [[13 grudnia]] [[1984]] – [[Dallas]], Teksas, USA – [[Reunion Arena]]
# [[18 grudnia]] [[1984]] – [[Fort Lauderdale]], [[Floryda]], USA – [[Sunrise Entertainment Centre]]
# [[20 grudnia]] [[1984]] – [[Orlando]], Floryda, USA – [[Orange County Convention Center]]
# [[21 grudnia]] [[1984]] – [[St. Petersburg (Floryda)|St. Petersburg]], Floryda, USA – [[Bayfront Center]]
# [[23 grudnia]] [[1984]] – Orlando, Floryda, USA – Sunrise Entertainment Centre
# [[27 grudnia]] [[1984]] – [[Providence]], [[Rhode Island]], USA – [[Providence Civic Center]]
# [[29 grudnia]] [[1984]] – [[New Haven]], [[Connecticut]], USA – [[New Haven Coliseum]]
# [[30 grudnia]] [[1984]] – Boston, Massachusetts, USA – [[Orpheum Theater]]
# [[31 grudnia]] [[1984]] – Boston, Massachusetts, USA – Orpheum Theater
# [[2 stycznia]] [[1985]] – [[Binghamton]], Nowy Jork, USA – [[Broome County Veterans Memorial Arena]]
# [[3 stycznia]] [[1985]] – [[Hershey (Pensylwania)|Hershey]], Pensylwania, USA – [[HersheyPark Arena]]
# [[4 stycznia]] [[1985]] – [[Bethlehem (Pensylwania)|Bethlehem]], Pensylwania, USA – [[Stabler Arena]]
# [[6 stycznia]] [[1985]] – [[Springfield (Illinois)|Springfield]], [[Massachusetts]], USA – [[Springfield Civic Center]]
# [[7 stycznia]] [[1985]] – [[Baltimore]], [[Maryland]], USA – [[Baltimore Civic Center]]
# [[11 stycznia]] [[1985]] – [[Merrilville]], [[Indiana]], USA – [[Star Plaza Theatre]]
# [[12 stycznia]] [[1985]] – [[Detroit]], [[Michigan]], USA – [[Joe Louis Arena]]
# [[14 stycznia]] [[1985]] – [[Muskegon]], Michigan, USA – [[L.C. Walker Arena]]
# [[15 stycznia]] [[1985]] – [[Lexington (Kentucky)|Lexington]], [[Kentucky]], USA – [[Rupp Arena]]
# [[17 stycznia]] [[1985]] – [[Carbondale (Illinois)|Carbondale]], [[Illinois]], USA – [[SIU Arena]]
# [[18 stycznia]] [[1985]] – [[Columbus]], Ohio, USA – [[Battele Hall]]

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.aeroforceone.com/index.cfm?pid=804186]

[[Kategoria:Trasy koncertowe Aerosmith]]
[[Kategoria:Trasy koncertowe w 1984]]
[[Kategoria:Trasy koncertowe w 1985]]


text:
# Carrickmacross
Carrickmacross (irl. Carraig Mhachaire Rois) – miasto w hrabstwie Monaghan w Irlandii.

title: Carrickmacross

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Carrickmacross
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Main Street Carrickmacross.jpg
 |opis zdjęcia                 = Główna ulica w mieście
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = IRL
 |1. jednostka administracyjna = [[Ulster]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Monaghan (hrabstwo)|Monaghan]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 44
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1 976<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.cso.ie/en/census/census2011reports/census2011populationclassifiedbyareaformerlyvolumeone/|tytuł=Census 2011 Population Classified by Area|data=2012-04-30|data dostępu=2013-04-30|język=en}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 53°58′N 6°43′W
 |commons                      = Category:Carrickmacross
 |www                          = https://carrickmacross.ie/
}}
'''Carrickmacross''' ([[Język irlandzki|irl.]] ''Carraig Mhachaire Rois'') – miasto w hrabstwie [[Monaghan (hrabstwo)|Monaghan]] w [[Irlandia|Irlandii]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Monaghan}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w hrabstwie Monaghan]]

title: Carrickmacross

Państwo: Irlandia

Prowincja: Ulster

Hrabstwo: Monaghan


text:
# Bass czerwonooki
Bass czerwonooki (Ambloplites rupestris) – gatunek ryby z rodziny bassowatych.

## Występowanie
Ameryka Północna od Rzeki Św. Wawrzyńca, Wielkich Jezior i stanu Saskatchewan w Kanadzie po stany Missouri, Alabama i Georgia w USA. Introdukowany w Europie.
Żyje w zarośniętych partiach mniejszych i większych rzek oraz wśród kamieni i roślinności w przybrzeżnych partiach jezior. W Europie powszechny w wodach stojących. Preferuje temperatury 10–29 °C.

## Cechy morfologiczne
Osiąga średnio 15 cm długości (maksymalnie 43 cm i 1,360 kg masy ciała). W kręgosłupie ma 29–32 kręgi. Wzdłuż linii bocznej 31–56 łusek. W płetwie grzbietowej 10–13 twardych i 11–13 miękkich promieni; w płetwie odbytowej 5–7 twardych i 9–11 miękkich promieni. W płetwach piersiowych 12–14 promieni; w płetwach brzusznych 1 twardy i 5 miękkich promieni.
Ubarwienie ciała oliwkowozielone. Tęczówka czerwona.

## Odżywianie
Zjada niewielkie skorupiaki, owady i ryby.

## Rozród
W Europie dojrzewa płciowo w wieku 2–3 lat i trze się od IV do VII. Samiec buduje gniazdo w postaci dołka w piasku bądź żwirze w płytkiej wodzie. Samiec morze kopulować z kilkoma samicami, które składają ikrę do jego gniazda. Samiec opiekuje się ikrą i wylęgiem. Żyje do 18 lat.

## Znaczenie
Łowiony przez wędkarzy; hodowany w akwariach.

title: Bass czerwonooki

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Bass czerwonooki
 |nazwa łacińska         = ''Ambloplites rupestris''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Constantine Samuel Rafinesque|Rafinesque]], 1817)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Ambloplites rupestris.jpg
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[okoniokształtne]]
 |rodzina                = [[bassowate]]
 |rodzaj                 = ''[[Ambloplites]]''
 |gatunek                = bass czerwonooki
 |synonimy               =
* ''Bodianus rupestris'' Rafinesque, 1817
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 202425
 |wikispecies            = Ambloplites rupestris
 |commons                = Ambloplites rupestris
}}
{{Fakt|'''Bass czerwonooki'''|data=2012-08}} ''(Ambloplites rupestris)'' – gatunek ryby z rodziny [[bassowate|bassowatych]].

== Występowanie ==
[[Ameryka Północna]] od [[rzeka Świętego Wawrzyńca|Rzeki Św. Wawrzyńca]], [[Wielkie Jeziora|Wielkich Jezior]] i stanu [[Saskatchewan]] w [[Kanada|Kanadzie]] po stany [[Missouri (stan)|Missouri]], [[Alabama]] i [[Georgia]] w [[Stany Zjednoczone|USA]]. [[Introdukcja|Introdukowany]] w [[Europa|Europie]].

Żyje w zarośniętych partiach mniejszych i większych rzek oraz wśród kamieni i roślinności w przybrzeżnych partiach jezior. W Europie powszechny w wodach stojących. Preferuje temperatury 10–29 °C.

== Cechy morfologiczne ==
Osiąga średnio 15 cm długości (maksymalnie 43 cm i 1,360 kg masy ciała). W kręgosłupie ma 29–32 kręgi. Wzdłuż linii bocznej 31–56 łusek. W płetwie grzbietowej 10–13 twardych i 11–13 miękkich promieni; w płetwie odbytowej 5–7 twardych i 9–11 miękkich promieni. W płetwach piersiowych 12–14 promieni; w płetwach brzusznych 1 twardy i 5 miękkich promieni.

Ubarwienie ciała oliwkowozielone. Tęczówka czerwona.

== Odżywianie ==
Zjada niewielkie [[skorupiaki]], [[owady]] i ryby.

== Rozród ==
W Europie dojrzewa płciowo w wieku 2–3 lat i trze się od IV do VII. Samiec buduje gniazdo w postaci dołka w piasku bądź żwirze w płytkiej wodzie. Samiec morze kopulować z kilkoma samicami, które składają ikrę do jego gniazda. Samiec opiekuje się ikrą i wylęgiem. Żyje do 18 lat.

== Znaczenie ==
Łowiony przez wędkarzy; hodowany w akwariach.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{FishBase gatunek|id=3361|nazwa=Ambloplites rupestris|data=25 listopada 2010}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bassowate]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1817 roku]]

title: Bass czerwonooki

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: okoniokształtne

Rodzina: bassowate

Rodzaj: Ambloplites

Gatunek: bass czerwonooki

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· najmniejszej troski


text:
# Dany Verlinden
Dany Verlinden (ur. 15 sierpnia 1963 w Aarschot) – belgijski piłkarz występujący na pozycji bramkarza.

## Kariera klubowa
Dany Verlinden zawodową karierę rozpoczynał w 1980 roku w Lierse SK. Miejsce w podstawowej jedenastce tej drużyny wywalczył sobie w sezonie 1982/1983, kiedy to wystąpił w 33 ligowych pojedynkach. Od tego czasu Belg nie oddał już miejsca w pierwszym składzie "De Pallieters". W Lierse występował łącznie przez osiem sezonów, w trakcie których rozegrał 204 mecze w rozgrywkach pierwszej i drugiej ligi.
Latem 1988 roku Verlinden postanowił zmienić klub i ostatecznie trafił do Club Brugge, w barwach którego odnosił największe sukcesy w karierze. Zdobył pięć tytułów mistrzowskich, pięć pucharów i dziewięć superpucharów Belgii. Dwa razy został wybrany najlepszym bramkarzem w lidze. Na początku pobytu na Stadionie Jana Breydela pełnił rolę zmiennika dla Philippe'a Vande Walle, jednak później wywalczył sobie miejsce w pierwszym składzie. Stracił je tylko podczas sezonu 1998/1999 na rzecz Egipcjanina Nadera El Sayeda. W grudniu 2003 roku Dany wystąpił w meczu Ligi Mistrzów mając 40 lat i 116 dni. Został najstarszym zawodnikiem, która zagrał w spotkaniu Champions League. Rekord ten został pobity niemal trzy lata później przez grającego w Milanie Alessandro Costacurtę. Włoch w dniu pojedynku swojego zespołu z AEK-iem Ateny miał 40 lat i 211 dni. Podczas gry w Club Brugge Verlinden zachował czyste konto przez 1390 minut, nie dał sobie strzelił gola od 3 marca do 26 września 1990 roku.

## Kariera reprezentacyjna
W 1994 roku Verlinden został powołany przez Paula Van Himsta na mistrzostwa świata. Belgowie zostali wyeliminowani w 1/8 finału przez Niemców, a sam Dany był trzecim po Michelu Preud’homme i Filipie De Wilde bramkarzem swojego zespołu. Wychowanek Lierse znalazł się także w kadrze "Czerwonych Diabłów" na Mistrzostwa Świata 1998. Belgowie swój udział w turnieju zakończyli na rundzie grupowej, a Verliden na boisku nie pojawił się ani razu. Łącznie dla drużyny narodowej rozegrał tylko jedno spotkanie w 1998 roku.

## Kariera trenerska
W 2004 roku Dany pełnił rolę trenera bramkarzy Club Brugge.

title: Dany Verlinden

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Dany Verlinden
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[15 sierpnia]] [[1963]]
 |miejsce urodzenia       = [[Aarschot]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 174 cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1980–1988 ! [[Lierse SK]]             ! 204 ! 0
! 1988–2004 ! [[Club Brugge]] ! 434 ! 0
 |kariera reprezentacyjna = ! 1998 ! {{reprezentacja|BEL|pn}} ! 1 ! 0
 |kariera trenerska       = ! 2004 ! [[Club Brugge]] <small>(trener bramkarzy)</small>
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Dany Verlinden''' (ur. [[15 sierpnia]] [[1963]] w [[Aarschot]]) – [[Belgia|belgijski]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[bramkarz]]a.

== Kariera klubowa ==
Dany Verlinden zawodową karierę rozpoczynał w [[1980]] roku w [[Lierse SK]]. Miejsce w podstawowej jedenastce tej drużyny wywalczył sobie w sezonie [[1982]]/[[1983]], kiedy to wystąpił w 33 ligowych pojedynkach. Od tego czasu Belg nie oddał już miejsca w pierwszym składzie "De Pallieters". W Lierse występował łącznie przez osiem sezonów, w trakcie których rozegrał 204 mecze w rozgrywkach [[eerste klasse|pierwszej]] i [[Tweede Klasse|drugiej ligi]].

Latem [[1988]] roku Verlinden postanowił zmienić klub i ostatecznie trafił do [[Club Brugge]], w barwach którego odnosił największe sukcesy w karierze. Zdobył pięć tytułów mistrzowskich, pięć [[Puchar Belgii w piłce nożnej|pucharów]] i dziewięć [[Superpuchar Belgii w piłce nożnej|superpucharów Belgii]]. Dwa razy został wybrany najlepszym bramkarzem w lidze. Na początku pobytu na [[Jan Breydel Stadion|Stadionie Jana Breydela]] pełnił rolę zmiennika dla [[Philippe Vande Walle|Philippe'a Vande Walle]], jednak później wywalczył sobie miejsce w pierwszym składzie. Stracił je tylko podczas sezonu [[1998]]/[[1999]] na rzecz [[Egipt|Egipcjanina]] [[Nader El Sayed|Nadera El Sayeda]]. W grudniu [[2003]] roku Dany wystąpił w meczu [[Liga Mistrzów UEFA|Ligi Mistrzów]] mając 40 lat i 116 dni. Został najstarszym zawodnikiem, która zagrał w spotkaniu Champions League. Rekord ten został pobity niemal trzy lata później przez grającego w [[A.C. Milan|Milanie]] [[Alessandro Costacurta|Alessandro Costacurtę]]. [[Włochy|Włoch]] w dniu pojedynku swojego zespołu z [[AEK Ateny (piłka nożna)|AEK-iem Ateny]] miał 40 lat i 211 dni. Podczas gry w Club Brugge Verlinden zachował czyste konto przez 1390 minut, nie dał sobie strzelił gola od [[3 marca]] do [[26 września]] [[1990]] roku.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[1994]] roku Verlinden został powołany przez [[Paul Van Himst|Paula Van Himsta]] na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1994|mistrzostwa świata]]. [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|Belgowie]] zostali wyeliminowani w 1/8 finału przez [[Reprezentacja Niemiec w piłce nożnej mężczyzn|Niemców]], a sam Dany był trzecim po [[Michel Preud’homme|Michelu Preud’homme]] i [[Filip De Wilde|Filipie De Wilde]] bramkarzem swojego zespołu. Wychowanek Lierse znalazł się także w kadrze "Czerwonych Diabłów" na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1998|Mistrzostwa Świata 1998]]. Belgowie swój udział w turnieju zakończyli na rundzie grupowej, a Verliden na boisku nie pojawił się ani razu. Łącznie dla drużyny narodowej rozegrał tylko jedno spotkanie w 1998 roku.

== Kariera trenerska ==
W [[2004]] roku Dany pełnił rolę trenera bramkarzy Club Brugge.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|16376}}
* [http://web.archive.org/web/*/http://www.geocities.com/fcbfanatic19/info_dany_verlinden.htm Opis na stronie geocities.com]

{{Belgia 1994}}
{{Belgia 1998}}

{{SORTUJ:Verlinden, Dany}}
[[Kategoria:Reprezentanci Belgii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Lierse SK]]
[[Kategoria:Piłkarze Club Brugge]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]

title: · Dany Verlinden

Data i miejsce urodzenia: 15 sierpnia 1963 · Aarschot

Pozycja: bramkarz

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Lierse SK · 204 · (0)

Club Brugge · 434 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Belgia · 1 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Club Brugge (trener bramkarzy)


text:
# Euzebiusz (Rożdiestwienski)
Euzebiusz, imię świeckie Jewgienij Pietrowicz Rożdiestwienski (ur. 10 grudnia?/22 grudnia 1886 w Pitimie, zm. 5 listopada 1937 w Nowosybirsku) – rosyjski biskup prawosławny.

## Życiorys
Był synem kapłana prawosławnego. Wykształcenie teologiczne uzyskał w seminarium duchownym w Tambowie (dyplom w 1907), a następnie w Kazańskiej Akademii Duchownej (dyplom w 1911), uzyskując dyplom kandydata nauk teologicznych, po czym został stypendystą profesorskim. Będąc studentem, 11 października 1908 złożył wieczyste śluby mnisze. 7 grudnia tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona, zaś w 1911 – na hieromnicha. W latach 1911–1917 pełnił obowiązki docenta w katedrze Starego Testamentu Kazańskiej Akademii Duchownej, jednak musiał odejść z pracy naukowej z powodu choroby. Zamieszkał wówczas w Monasterze Daniłowskim, gdzie w 1919 otrzymał godność archimandryty.
W 1920 został wyświęcony na biskupa jarańskiego, wikariusza eparchii wiackiej przez patriarchę moskiewskiego i całej Rusi Tichona, metropolitę włodzimierskiego Sergiusza oraz biskupa ałatyrskiego Guriasza. W 1921 został przeniesiony do eparchii krasnodarskiej i kubańskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa jejskiego.  W Jejsku został aresztowany w kwietniu 1923 pod zarzutem czynnego przeciwstawiania się konfiskacie majątku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Według niektórych źródeł w latach 1922–1923 był ordynariuszem eparchia stawropolskiej. Został skazany na siedem lat więzienia, karę odbywał w Krasnodarze, następnie został zesłany do guberni irkuckiej. W 1926, zwolniony, mianowany został biskupa niżno-udinskim, locum tenens eparchii irkuckiej. Po roku został ordynariuszem eparchii czyckiej i zabajkalskiej. Po trzech latach otrzymał godność arcybiskupa, równocześnie został przeniesiony do eparchii swierdłowskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa szadrińskiego (faktycznie jednak służył w cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w Swierdłowsku).
W 1930 został aresztowany ponownie i skazany na dziesięć lat łagru. Karę odbywał w Sibłagu. W 1937 został aresztowany w obozie z grupą więźniów przetrzymywanych w tym samym baraku i oskarżony o prowadzenie razem z nimi antyradzieckiej agitacji (zaprzeczanie istnieniu bloku trockistowsko-zinowiewowskiego, mówienie o aresztowaniach niewinnych osób). W rezultacie został przeniesiony do innej części obozu, jednak i tam przebywał tylko miesiąc, został bowiem ponownie oskarżony o tworzenie „oficersko-popowskiej” organizacji kontrrewolucyjnej o faszystowskim charakterze. Uznany za winnego i stracony w listopadzie 1937.
W 1981 Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji zaliczył go do świętych nowomęczenników rosyjskich.

title: Euzebiusz (Rożdiestwienski)

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Euzebiusz
 |imię przybrane org      =
 |imię i nazwisko         = Jewgienij Rożdiestwienski
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Biskup szadriński
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]
 |data urodzenia          = 22 grudnia 1886
 |miejsce urodzenia       = Pitim
 |data śmierci            = 5 listopada 1937
 |miejsce śmierci         = [[Nowosybirsk]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup szadriński
 |1. funkcja - okres      = 1930
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                 = [[Rosyjski Kościół Prawosławny]]
 |inkardynacja            = [[Eparchia jekaterynburska|Eparchia swierdłowska]]
 |data ślubów zakonnych   = 11 października 1908
 |data diakonatu          = 7 grudnia 1908
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1911
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 15 marca 1920
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 15 marca 1920
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Tichon (patriarcha Moskwy)|Tichon]]
 |współkonsekratorzy        = [[Sergiusz (patriarcha Moskwy)|Sergiusz (Stragorodski)]], [[Guriasz (Stiepanow)]]
 |biskupi konsekrowani      =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Nikifor (Jefimow)]]|21 marca 1926}}
 |biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Euzebiusz''', imię świeckie '''Jewgienij Pietrowicz Rożdiestwienski''' (ur. {{data|1886-12-22}} w Pitimie, zm. [[5 listopada]] [[1937]] w [[Nowosybirsk]]u) – [[Rosja|rosyjski]] biskup [[prawosławie|prawosławny]].

== Życiorys ==
Był synem kapłana prawosławnego. Wykształcenie teologiczne uzyskał w seminarium duchownym w [[Tambow]]ie (dyplom w 1907), a następnie w Kazańskiej Akademii Duchownej (dyplom w 1911), uzyskując dyplom [[kandydat nauk|kandydata nauk]] [[teologia|teologicznych]], po czym został stypendystą profesorskim. Będąc studentem, 11 października 1908 złożył [[postrzyżyny mnisze|wieczyste śluby mnisze]]. 7 grudnia tego samego roku został wyświęcony na [[hierodiakon]]a, zaś w 1911 – na [[hieromnich]]a. W latach 1911–1917 pełnił obowiązki docenta w katedrze Starego Testamentu Kazańskiej Akademii Duchownej, jednak musiał odejść z pracy naukowej z powodu choroby<ref name="pstbi">[http://213.171.53.28/bin/nkws.exe/no_dbpath/nopanel/ans/nm/?HYZ9EJxGHoxITYZCF2JMTdG6Xbu3ci4ZceWd60WEfeOYdS5WceKhsOeceG03ceCZfOWd66yZsi0iceXb8E* Евсевий (Рождественский Евгений Петрович)]</ref>. Zamieszkał wówczas w [[Monaster Daniłowski|Monasterze Daniłowskim]], gdzie w 1919 otrzymał godność [[archimandryta|archimandryty]]<ref name="pstbi"/>.

W 1920 został wyświęcony na biskupa jarańskiego, wikariusza [[eparchia wiacka|eparchii wiackiej]] przez patriarchę moskiewskiego i całej Rusi [[Tichon (patriarcha Moskwy)|Tichona]], metropolitę [[eparchia włodzimierska i suzdalska|włodzimierskiego]] [[Sergiusz (patriarcha Moskwy)|Sergiusza]] oraz biskupa ałatyrskiego [[Guriasz (Stiepanow)|Guriasza]]. W 1921 został przeniesiony do eparchii krasnodarskiej i kubańskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa jejskiego.  W [[Jejsk]]u został aresztowany w kwietniu 1923 pod zarzutem czynnego przeciwstawiania się [[konfiskata majątku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1922|konfiskacie majątku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego]]<ref name="pstbi"/>. Według niektórych źródeł w latach 1922–1923 był ordynariuszem [[eparchia stawropolska|eparchia stawropolskiej]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.ortho-rus.ru/cgi-bin/ps_file.cgi?2_6777 |tytuł=Евсевий (Рождественский) |data dostępu=2012-12-21 |archiwum=https://archive.is/20121221194145/http://www.ortho-rus.ru/cgi-bin/ps_file.cgi?2_6777 |zarchiwizowano=2012-12-21 }}</ref>. Został skazany na siedem lat więzienia, karę odbywał w Krasnodarze, następnie został zesłany do guberni irkuckiej. W 1926, zwolniony, mianowany został biskupa niżno-udinskim, ''[[locum tenens]]'' [[eparchia irkucka i angarska|eparchii irkuckiej]]. Po roku został ordynariuszem eparchii czyckiej i zabajkalskiej. Po trzech latach otrzymał godność arcybiskupa, równocześnie został przeniesiony do [[eparchia jekaterynburska|eparchii swierdłowskiej]] jako jej wikariusz z tytułem biskupa szadrińskiego (faktycznie jednak służył w [[cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Jekaterynburgu|cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w Swierdłowsku]])<ref name="pstbi"/>.

W 1930 został aresztowany ponownie i skazany na dziesięć lat łagru. Karę odbywał w Sibłagu. W 1937 został aresztowany w obozie z grupą więźniów przetrzymywanych w tym samym baraku i oskarżony o prowadzenie razem z nimi antyradzieckiej agitacji (zaprzeczanie istnieniu bloku trockistowsko-zinowiewowskiego, mówienie o aresztowaniach niewinnych osób). W rezultacie został przeniesiony do innej części obozu, jednak i tam przebywał tylko miesiąc, został bowiem ponownie oskarżony o tworzenie „oficersko-popowskiej” organizacji kontrrewolucyjnej o faszystowskim charakterze. Uznany za winnego i stracony w listopadzie 1937<ref name="pstbi"/>.

W 1981 [[Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji]] zaliczył go do świętych [[nowomęczennik]]ów rosyjskich<ref name="pstbi"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Biskupi eparchii irkuckiej}}
{{Biskupi eparchii czyckiej}}
{{Biskupi eparchii stawropolskiej}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1886]]
[[Kategoria:Zmarli w 1937]]
[[Kategoria:Rosyjskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991]]
[[Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim]]
[[Kategoria:Zakonnicy Monasteru Daniłowskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej]]
[[Kategoria:Eparchia wiacka]]
[[Kategoria:Eparchia jekaterinodarska]]
[[Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień]]
[[Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów]]
[[Kategoria:Eparchia jekaterynburska]]
[[Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie]]
[[Kategoria:Ofiary wielkiego terroru w ZSRR]]
[[Kategoria:Biskupi czyccy]]

title: Euzebiusz

Kraj działania: ZSRR

Data i miejsce urodzenia: 22 grudnia 1886 · Pitim

Data i miejsce śmierci: 5 listopada 1937 · Nowosybirsk

Wyznanie: prawosławne

Kościół: Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja: Eparchia swierdłowska

Śluby zakonne: 11 października 1908

Diakonat: 7 grudnia 1908

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Tichon

Współkonsekratorzy: Sergiusz (Stragorodski), Guriasz (Stiepanow)


text:
# Gmina Viljandi
Gmina Viljandi (est. Viljandi vald) – gmina w Estonii, w prowincji Viljandi. Powstała jesienią 2013 z połączenia gmin Paistu, Pärsti, Saarepeedi i Viiratsi. Jesienią 2017 dołączyły również gminy Kolga-Jaani i Tarvastu.

## Podział
Gmina Viljandi ma 4 aleviki i 126 wiosek.
alevikiKolga-Jaani, Mustla, Ramsi i Viiratsi
wsieAidu, Aindu, Alustre, Auksi, Eesnurga, Heimtali, Hendrikumõisa, Holstre, Intsu, Jakobimõisa, Jõeküla, Jämejala, Järtsaare, Järveküla, Kaavere, Kalbuse, Kannuküla, Karula, Kassi, Kibeküla, Kiini, Kiisa, Kingu, Kivilõppe, Koidu, Kokaviidika, Kookla, Kuudeküla, Kuressaare, Kärstna, Laanekuru, Lalsi, Leemeti, Leie, Loime, Lolu, Loodi, Luiga, Lätkalu, Maltsa, Marjamäe, Marna, Matapera, Meleski, Metsla, Moori, Muksi, Mustapali, Mustivere, Mõnnaste, Mäeltküla, Mähma, Oiu, Otiküla, Odiste, Oorgu, Pahuvere, Paistu, Parika, Peetrimõisa, Pikru, Pinska, Pirmastu, Porsa, Puiatu, Pulleritsu, Põrga, Päri, Pärsti, Raassilla, Raudna, Rebase, Rebaste, Ridaküla, Rihkama, Riuma, Roosilla, Ruudiküla, Saareküla, Saarepeedi, Savikoti, Sinialliku, Soe, Sooviku, Suislepa, Sultsi, Surva, Taari, Tagamõisa, Taganurga, Tarvastu, Tinnikuru, Tobraselja, Tohvri, Turva, Tusti, Tõnissaare, Tõnuküla, Tõrreküla, Tänassilma, Tömbi, Unametsa, Uusna, Vaibla, Valma, Vanamõisa, Vanausse, Vanavälja, Vana-Võidu, Vardi, Vardja, Vasara, Veisjärve, Verilaske, Viisuküla, Vilimeeste, Villa, Vissuvere, Vooru, Võistre, Väike-Kõpu, Välgita, Väluste, Ämmuste i Ülensi

title: Gmina Viljandi

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Viljandi
 |nazwa oryginalna                = Viljandi vald
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Viljandi valla vapp.svg
 |flaga                           = Viljandi valla lipp.png
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = EST
 |siedziba                        = [[Viljandi]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 1372 km²<ref name="Maakatastri statistika">{{Cytuj stronę | url = https://geoportaal.maaamet.ee/index.php?lang_id=1&page_id=506&type=regkat&year=2018&month=1&group=0 | tytuł = Maakatastri statistika | opublikowany = geoportaal.maaamet.ee | język = et | data dostępu = 2018-05-03}}</ref>
 |rok                             = 2015
 |liczba ludności                 = 13956<ref>{{cytuj stronę | url = http://pub.stat.ee/px-web.2001/Dialog/varval.asp?ma=RV0241&ti=RAHVASTIK+SOO%2C+VANUSE+JA+HALDUS%DCKSUSE+V%D5I+ASUSTUS%DCKSUSE+LIIGI+J%C4RGI%2C+1%2E+JAANUAR&path=../Database/Rahvastik/01Rahvastikunaitajad_ja_koosseis/04Rahvaarv_ja_rahvastiku_koosseis/&lang=2| tytuł = Statistikaamet| data dostępu = 2015-09-14| autor = | opublikowany = stat.ee| praca = | data = | język = et}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             = 14,6 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Eesti viljandi vald.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.viljandivald.ee/
}}
'''Gmina Viljandi''' ([[język estoński|est.]] ''Viljandi vald'') – gmina w [[Estonia|Estonii]], w prowincji [[Viljandimaa|Viljandi]]. Powstała jesienią 2013 z połączenia gmin [[Gmina Paistu|Paistu]], [[Gmina Pärsti|Pärsti]], [[Gmina Saarepeedi|Saarepeedi]] i [[Gmina Viiratsi|Viiratsi]]. Jesienią 2017 dołączyły również gminy [[Gmina Kolga-Jaani|Kolga-Jaani]] i [[Gmina Tarvastu|Tarvastu]]<ref name="Viljandi vald - positiivne : Strateegia, ettevõtted, statistika">{{Cytuj stronę | url = http://www.viljandivald.ee/documents/11535/2819608/Viljandi+vald+-+POSITIIVNE.pdf/89004aaa-15b0-4c4e-a76d-b28dd9b17172?version=1.0 | tytuł = Viljandi vald - positiivne : Strateegia, ettevõtted, statistika | opublikowany = viljandivald.ee | język = et | data dostępu = 2018-05-03}}</ref>.

== Podział ==
Gmina Viljandi ma 4 aleviki i 126 wiosek.

; aleviki: [[Kolga-Jaani]], [[Mustla (Viljandi)|Mustla]], [[Ramsi]] i [[Viiratsi]]

; wsie: [[Aidu (Viljandi)|Aidu]], [[Aindu]], [[Alustre]], [[Auksi]], [[Eesnurga]], [[Heimtali]], [[Hendrikumõisa]], [[Holstre]], [[Intsu]], [[Jakobimõisa]], [[Jõeküla (Viljandi)|Jõeküla]], [[Jämejala]], [[Järtsaare]], [[Järveküla (Viljandi)|Järveküla]], [[Kaavere (Viljandi)|Kaavere]], [[Kalbuse]], [[Kannuküla]], [[Karula (Viljandi)|Karula]], [[Kassi (Viljandi)|Kassi]], [[Kibeküla]], [[Kiini]], [[Kiisa (Viljandi)|Kiisa]], [[Kingu]], [[Kivilõppe]], [[Koidu (Viljandi)|Koidu]], [[Kokaviidika]], [[Kookla]], [[Kuudeküla]], [[Kuressaare (Viljandi)|Kuressaare]], [[Kärstna]], [[Laanekuru]], [[Lalsi]], [[Leemeti]], [[Leie (Viljandi)|Leie]], [[Loime]], [[Lolu]], [[Loodi]], [[Luiga]], [[Lätkalu]], [[Maltsa]], [[Marjamäe]], [[Marna (Viljandi)|Marna]], [[Matapera]], [[Meleski]], [[Metsla (Viljandi)|Metsla]], [[Moori]], [[Muksi]], [[Mustapali]], [[Mustivere]], [[Mõnnaste]], [[Mäeltküla]], [[Mähma]], [[Oiu]], [[Otiküla]], [[Odiste]], [[Oorgu]], [[Pahuvere]], [[Paistu]], [[Parika (Viljandi)|Parika]], [[Peetrimõisa (Viljandi)|Peetrimõisa]], [[Pikru]], [[Pinska]], [[Pirmastu]], [[Porsa (Estonia)|Porsa]], [[Puiatu (Viljandi)|Puiatu]], [[Pulleritsu]], [[Põrga]], [[Päri (Viljandi)|Päri]], [[Pärsti]], [[Raassilla]], [[Raudna]], [[Rebase (Viljandi)|Rebase]], [[Rebaste (Viljandi)|Rebaste]], [[Ridaküla (Viljandi)|Ridaküla]], [[Rihkama]], [[Riuma]], [[Roosilla]], [[Ruudiküla]], [[Saareküla (Viljandi)|Saareküla]], [[Saarepeedi]], [[Savikoti]], [[Sinialliku]], [[Soe (Viljandi)|Soe]], [[Sooviku]], [[Suislepa]], [[Sultsi]], [[Surva]], [[Taari]], [[Tagamõisa (Viljandi)|Tagamõisa]], [[Taganurga]], [[Tarvastu]], [[Tinnikuru]], [[Tobraselja]], [[Tohvri (Viljandi)|Tohvri]], [[Turva]], [[Tusti (Viljandi)|Tusti]], [[Tõnissaare]], [[Tõnuküla]], [[Tõrreküla]], [[Tänassilma (Viljandi)|Tänassilma]], [[Tömbi]], [[Unametsa]], [[Uusna]], [[Vaibla]], [[Valma]], [[Vanamõisa (Viljandi)|Vanamõisa]], [[Vanausse]], [[Vanavälja]], [[Vana-Võidu]], [[Vardi]], [[Vardja (Viljandi)|Vardja]], [[Vasara]], [[Veisjärve]], [[Verilaske]], [[Viisuküla]], [[Vilimeeste]], [[Villa (Viljandi)|Villa]], [[Vissuvere (Viljandi)|Vissuvere]], [[Vooru]], [[Võistre]], [[Väike-Kõpu]], [[Välgita]], [[Väluste]], [[Ämmuste]] i [[Ülensi]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Viljandi}}
{{Prowincja Viljandi}}

[[Kategoria:Gminy w prowincji Viljandi|Viljandi]]

title: ViljandiViljandi vald

Herb: Flaga

Państwo: Estonia

Siedziba: Viljandi


text:
# Black & White 2
Black & White 2 – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego, wyprodukowana przez Lionhead Studios i wydana w 2005 roku przez Electronic Arts. Jest to sequel gry Black & White. Gracz wciela się w niej w istotę sprawującą kontrolę nad światem (tzw. gra w boga).

## Koncepcja gry
Najbardziej charakterystyczną cechą Black & White 2 jest to, że gracz wciela się w postać boga przyzwanego przez modlitwy ludzi. Bóg kierowany przez gracza nie jest ani wszechmocny, ani jedyny – jego przetrwanie zależy od modlitw swoich wyznawców, o których potrzeby musi dbać i o względy których musi zabiegać. Poza tym gracz posiada chowańca, czyli wielkie antropomorficzne zwierzę, które podlega bożym rozkazom. Chowaniec może być krową, lwem, małpą, wilkiem albo tygrysem. Zwierzak w miarę postępów w grze rozwija się – rośnie, a także kształtuje swoją osobowość. Dobrze wyszkolony chowaniec może pomagać graczowi w wielu działaniach.
Poza symulacją mocy boga i możliwością rozbudowy miast, w Black & White 2 znalazły się elementy typowej gry strategicznej – gracz może budować armie i kierować nimi wedle własnej woli.
Black & White 2, w przeciwieństwie do Black & White, posiada typowy dla gier strategicznych interfejs, za pomocą którego można obserwować stan chowańca, rozbudowywać miasta, kontrolować wojska itd.

## Władza oddziaływania
Jedyną drogą bezpośredniego oddziaływania na świat jest „boska ręka”, za pomocą której gracz może podnosić ludzi, drzewa, jedzenie itp. oraz oddziaływać na powierzchnię ziemi. Poza tym można czynić cuda, ale do tego potrzebna jest mana (moc modlitwy ludzi). Jedną z najbardziej innowacyjnych cech gry jest ograniczenie roli tradycyjnego interfejsu użytkownika na rzecz operacji wykonywanych „boską dłonią”. Na przykład, gdy gracz chce uczynić cud, może wybrać go z odpowiedniego menu, ale wystarczy, że wyrysuje ręką na ziemi odpowiedni symbol.
Cuda posiadają wiele różnych zastosowań. Jest 6 cudów zwyczajnych: ogień, błyskawica, woda, tarcza, uleczenie i meteory, każdy z nich może być rzucony w odpowiednie miejsce lub rozlany (zwiększa się wtedy przestrzeń oddziaływania kosztem mocy). Poza tym występują cztery cuda epickie: huragan, syrena, trzęsienie ziemi i wulkan, w przeciwieństwie do zwyczajnych mogą one być czynione również poza strefą wpływów (obszarem boskiej władzy gracza).

## Krainy i ich ludności
- Na pierwszej wyspie gracz posiada chowańca i uczy się podstawowych zasad gry.
- W drugiej krainie gracz dowiaduje się o swoim przeznaczeniu – ma uwolnić naród grecki od nękających go Azteków.
- Trzeci świat to kontynuacja nauki. Celem jest zdobycie wiosek koczowników, które można podbijać na dwa sposoby: wojskiem lub splendorem. Wybór ma wpływ na wygląd mieszkańców i budynków w osadach.

title: Black & White 2

wikitext:
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Black & White 2
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |producent             = [[Lionhead Studios]]
 |wydawca               = [[Electronic Arts]]
 |dystrybutor           =
 |seria gier            =
 |reżyser               =
 |projektant            = [[Peter Molyneux]]
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                =
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       =
 |data wydania          = {{wydanie gry|NA=7 października 2005}}{{wydanie gry|PL=14 października 2005}}
 |gatunek               = [[Strategiczna gra czasu rzeczywistego|RTS]], [[gra w boga]]
 |tryby gry             = [[Gra jednoosobowa]]
 |kategorie wiekowe     = {{Oceny gier|ESRB=Teen|PEGI=12+}}
 |język                 =
 |platforma             = [[Microsoft Windows|Windows]], [[OS X]]
 |nośniki               = [[DVD]] (1)
 |wymagania             =
 |kontrolery            =
 |rozdzielczość natywna =
 |www                   =
}}
'''Black & White 2''' – [[gra komputerowa|komputerowa]] [[strategiczna gra czasu rzeczywistego]], wyprodukowana przez [[Lionhead Studios]] i wydana w 2005 roku przez [[Electronic Arts]]. Jest to [[sequel]] gry ''[[Black & White (gra komputerowa)|Black & White]]''. Gracz wciela się w niej w istotę sprawującą kontrolę nad światem (tzw. [[gra w boga]]).

== Koncepcja gry ==
Najbardziej charakterystyczną cechą ''Black & White 2'' jest to, że gracz wciela się w postać boga przyzwanego przez modlitwy ludzi. Bóg kierowany przez gracza nie jest ani wszechmocny, ani jedyny – jego przetrwanie zależy od modlitw swoich wyznawców, o których potrzeby musi dbać i o względy których musi zabiegać. Poza tym gracz posiada [[chowaniec|chowańca]], czyli wielkie antropomorficzne zwierzę, które podlega bożym rozkazom. Chowaniec może być krową, lwem, małpą, wilkiem albo tygrysem. Zwierzak w miarę postępów w grze rozwija się – rośnie, a także kształtuje swoją osobowość. Dobrze wyszkolony chowaniec może pomagać graczowi w wielu działaniach.

Poza [[symulacja|symulacją]] mocy boga i możliwością rozbudowy miast, w ''Black & White 2'' znalazły się elementy typowej gry strategicznej – gracz może budować armie i kierować nimi wedle własnej woli.

''Black & White 2'', w przeciwieństwie do ''Black & White'', posiada typowy dla gier strategicznych [[interfejs użytkownika|interfejs]], za pomocą którego można obserwować stan chowańca, rozbudowywać miasta, kontrolować wojska itd.

== Władza oddziaływania ==
Jedyną drogą bezpośredniego oddziaływania na świat jest „boska ręka”, za pomocą której gracz może podnosić ludzi, drzewa, jedzenie itp. oraz oddziaływać na powierzchnię ziemi. Poza tym można czynić [[Cud (religia)|cuda]], ale do tego potrzebna jest mana (moc modlitwy ludzi). Jedną z najbardziej innowacyjnych cech gry jest ograniczenie roli tradycyjnego interfejsu użytkownika na rzecz operacji wykonywanych „boską dłonią”. Na przykład, gdy gracz chce uczynić cud, może wybrać go z odpowiedniego menu, ale wystarczy, że wyrysuje ręką na ziemi odpowiedni symbol.

Cuda posiadają wiele różnych zastosowań. Jest 6 cudów zwyczajnych: ogień, błyskawica, woda, tarcza, uleczenie i meteory, każdy z nich może być rzucony w odpowiednie miejsce lub rozlany (zwiększa się wtedy przestrzeń oddziaływania kosztem mocy). Poza tym występują cztery cuda epickie: huragan, syrena, trzęsienie ziemi i wulkan, w przeciwieństwie do zwyczajnych mogą one być czynione również poza strefą wpływów (obszarem boskiej władzy gracza).

== Krainy i ich ludności ==
* Na '''pierwszej wyspie''' gracz posiada chowańca i uczy się podstawowych zasad gry.
* W '''drugiej krainie''' gracz dowiaduje się o swoim przeznaczeniu – ma uwolnić naród grecki od nękających go Azteków.
* '''Trzeci świat''' to kontynuacja nauki. Celem jest zdobycie wiosek koczowników, które można podbijać na dwa sposoby: wojskiem lub splendorem. Wybór ma wpływ na wygląd mieszkańców i budynków w osadach.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://lionhead.com/Games/BW2/Default.aspx Oficjalna strona B&W 2 (en)]
* [http://lionhead.com/Games/BW2/BotG.aspx Oficjalna strona dodatku do B&W 2, B&W 2 Battle of the Gods]

{{Black & White}}

[[Kategoria:2005 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry na platformę Windows]]
[[Kategoria:Gry wydane przez Electronic Arts]]
[[Kategoria:Strategiczne gry czasu rzeczywistego]]
[[Kategoria:Gry w boga]]
[[Kategoria:Gry z serii Black & White]]
[[Kategoria:Gry na platformę macOS]]

title: Black & White 2

Producent: Lionhead Studios

Wydawca: Electronic Arts

Projektant: Peter Molyneux

Data wydania: Am.Płn.: 7 października 2005 · PL: 14 października 2005

Gatunek: RTS, gra w boga

Tryby gry: Gra jednoosobowa

Kategorie wiekowe: ESRB: Teen · PEGI: 12+

Platforma: Windows, OS X

Nośniki: DVD (1)


text:
# Parafia Miłosierdzia Bożego w Skępem
Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu tłuchowskiego, diecezji płockiej, metropolii warszawskiej. Dekretem z dn. 19 lipca 1996 r. biskup płocki Zygmunt Kamiński erygował parafię pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem; dekret wszedł w życie dn. 1 sierpnia 1996 r. Siedziba parafii znajduje się w Skępem.

## Miejsca święte

### Kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem
W latach 1995-1996 staraniem jej pierwszego proboszcza ks. Henryka  Szwajkowskiego i parafian wybudowano tymczasową, drewnianą kaplicę, którą poświęcił biskup płocki Zygmunt Kamiński dn. 19 kwietnia 1998 r.
Budowę nowego, murowanego kościoła rozpoczęto 5 października 2005 r. w 100. rocznicę urodzin św. Faustyny Kowalskiej. Kamień węgielny został pobłogosławiony przez św. Jana Pawła II w Krakowie dn. 18 sierpnia 2002 r., wmurował go biskup płocki Piotr Libera 25 grudnia 2007 r.
Kościół parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem został zaprojektowany przez ciechanowskiego architekta Jacka Jaśkowca na planie krzyża łacińskiego jako trójnawowa świątynia z transeptem. Wykonawcą robót jest firma Budexpol z Sierpca kierowana przez Jerzego Babeckiego. Instalację elektryczną wykonał Zbigniew Gawałko. Wewnątrz świątynia ma 18 m wysokości, krzyż wieńczący wieżę wzniesie się na wysokość 26 m. Powierzchnia użytkowa kościoła wynosi ok. 600 m{\displaystyle ^{2}}.
Pierwsze Misje Parafialne odbyły się 10-17 grudnia 2006r., przeprowadził je franciszkanin o. Cherubin Żyłka.
W drugi dzień Świąt Wielkanocnych 25 kwietnia 2011 r. biskup płocki Piotr Libera dokonał wmurowania Aktu Erekcyjnego oraz poświęcił świątynię w Parafii Miłosierdzia Bożego w Skępem.

### Kaplica pw. bł. Władysława z Gielniowa w Łąkiem
Na terenie parafii pw. Miłosierdzia Bożego znajdują się dwie kaplice. Pierwszy budynek we wsi Łąkie zbudowany w 1826 r. jako ewangelicki dom modlitwy. W 1926 r. został on przebudowany, aż wreszcie na jego miejscu wzniesiono murowaną świątynię, która w 1965 r. przeszła w ręce katolików. Konsekrowano ją pw. bł. Władysława z Gielniowa jako kościół filialny dla parafii skępskiej.

## Duszpasterze

### Proboszczowie
- ks. Henryk Szwajkowski (1996–2000)
- ks. Piotr Brzezik (2000–2011)
- ks. Cezary Maruszewski (2011–2016)
- ks. Roman Murawski (od 2016)

### Wikariusze
- ks. Sławomir Wiśniewski (1996-2000)
- ks. Paweł Biedrzycki (2000-2004)
- ks. Jacek Marciniak (2004-2007)
- ks. Michał Podgórski (2007-2009)
- ks. Grzegorz Marzec (2009-2012)
- ks. Dariusz Sielczak (2012-2015)
- ks. Marek Dyga (2015-2016)
- ks. Piotr Smoliński (2016-2017)
- ks. Jarosław Jakubowski (2017-2020)
- ks. Jarosław Szumański (2020-2022)
- ks. Wojciech Czajkowski (2022-2024)

title: Parafia Miłosierdzia Bożego w Skępem

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Miłosierdzia Bożego
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Kościół Miłosierdzia Bożego w Skępem.jpg
 |opis grafiki            = Kościół parafialny
 |państwo                 = Polska
 |siedziba                = [[Skępe]]
 |adres                   = ul. Kujawska 2a<br />87-630 Skępe
 |data powołania          = 19 lipca 1996
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja płocka|płocka]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat tłuchowski|tłuchowski]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = Kościół
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Miłosierdzia Bożego w Skępem|Miłosierdzia Bożego w Skępem]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Roman Murawski
 |wezwanie                = [[Miłosierdzie Boże|Miłosierdzia Bożego]]
 |dzień wspomnienia       = [[Niedziela Miłosierdzia Bożego]]
 |kod mapy                = Skępe
 |współrzędne             = 52°51'51.541"N, 19°21'20.622"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     = https://www.skepe-milosierdzie.pl
}}
'''Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem''' – [[parafia]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] należąca do [[Dekanat tłuchowski|dekanatu tłuchowskiego]], [[Diecezja płocka|diecezji płockiej]], [[Metropolia warszawska|metropolii warszawskiej]]. Dekretem z dn. 19 lipca 1996 r. biskup płocki Zygmunt Kamiński erygował parafię pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem; dekret wszedł w życie dn. 1 sierpnia 1996 r. Siedziba parafii znajduje się w [[Skępe]]m.

== Miejsca święte ==

=== Kościół parafialny pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem ===
W latach 1995-1996 staraniem jej pierwszego proboszcza ks. Henryka  Szwajkowskiego i parafian wybudowano tymczasową, drewnianą kaplicę, którą poświęcił biskup płocki [[Zygmunt Kamiński (duchowny)|Zygmunt Kamiński]] dn. 19 kwietnia 1998 r.

Budowę nowego, murowanego kościoła rozpoczęto 5 października 2005 r. w 100. rocznicę urodzin św. [[Faustyna Kowalska|Faustyny Kowalskiej]]. Kamień węgielny został pobłogosławiony przez św. [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] w Krakowie dn. 18 sierpnia 2002 r., wmurował go biskup płocki [[Piotr Libera]] 25 grudnia 2007 r.

Kościół parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Skępem został zaprojektowany przez ciechanowskiego architekta Jacka Jaśkowca na planie krzyża łacińskiego jako trójnawowa świątynia z transeptem. Wykonawcą robót jest firma Budexpol z Sierpca kierowana przez Jerzego Babeckiego. Instalację elektryczną wykonał Zbigniew Gawałko. Wewnątrz świątynia ma 18 m wysokości, krzyż wieńczący wieżę wzniesie się na wysokość 26 m. Powierzchnia użytkowa kościoła wynosi ok. 600 m<math>^2</math><ref>{{Cytuj |tytuł = Dzieło Boga i ludzi |data dostępu = 2025-05-08 |opublikowany = niedziela.pl |url = https://m.niedziela.pl/artykul/52085/nd/Dzielo-Boga-i-ludzi}}</ref>.

Pierwsze Misje Parafialne odbyły się 10-17 grudnia 2006r., przeprowadził je franciszkanin o. Cherubin Żyłka.

W drugi dzień Świąt Wielkanocnych 25 kwietnia 2011 r. biskup płocki Piotr Libera dokonał wmurowania Aktu Erekcyjnego oraz poświęcił świątynię w Parafii Miłosierdzia Bożego w Skępem.

=== Kaplica pw. bł. Władysława z Gielniowa w Łąkiem ===
Na terenie parafii pw. Miłosierdzia Bożego znajdują się dwie kaplice. Pierwszy budynek we wsi Łąkie zbudowany w 1826 r. jako ewangelicki dom modlitwy. W 1926 r. został on przebudowany, aż wreszcie na jego miejscu wzniesiono murowaną świątynię, która w 1965 r. przeszła w ręce katolików. Konsekrowano ją pw. bł. Władysława z Gielniowa jako kościół filialny dla parafii skępskiej<ref>{{Cytuj |autor = grupa26.pl |tytuł = Skępe - Miłosierdzia Bożego |data dostępu = 2025-05-08 |opublikowany = Diecezja Płocka |url = https://www.diecezjaplocka.pl/kontakt/parafie/skepe-milosierdzia-bozego}}</ref>.

=== Kaplica pw. św. Maksymiliana Kolbego w Wólce ===

== Duszpasterze ==
=== Proboszczowie ===
* ks. Henryk Szwajkowski (1996–2000)
* ks. Piotr Brzezik (2000–2011)
* ks. Cezary Maruszewski (2011–2016)
* ks. Roman Murawski (od 2016)

=== Wikariusze ===

* ks. Sławomir Wiśniewski (1996-2000)
* ks. Paweł Biedrzycki (2000-2004)
* ks. Jacek Marciniak (2004-2007)
* ks. Michał Podgórski (2007-2009)
* ks. Grzegorz Marzec (2009-2012)
* ks. Dariusz Sielczak (2012-2015)
* ks. Marek Dyga (2015-2016)
* ks. Piotr Smoliński (2016-2017)
* ks. Jarosław Jakubowski (2017-2020)
* ks. Jarosław Szumański (2020-2022)
* ks. Wojciech Czajkowski (2022-2024)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.diecezjaplocka.pl/kontakt/parafie/skepe-milosierdzia-bozego Informacje o parafii na stronie diecezji płockiej]
* [https://m.niedziela.pl/artykul/52085/nd/Dzielo-Boga-i-ludzi Dzieło Boga i ludzi]
{{Parafie dekanatu tłuchowskiego}}
{{SORTUJ:Skępe}}
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego]]
[[Kategoria:Chrześcijaństwo w Skępem]]

title: Parafia Miłosierdzia Bożego

Siedziba: Skępe

Adres: ul. Kujawska 2a · 87-630 Skępe

Wyznanie: katolickie

Kościół:
rzymskokatolicki
Miłosierdzia Bożego w Skępem

Diecezja: płocka

Dekanat: tłuchowski

Proboszcz: ks. Roman Murawski

Wezwanie: Miłosierdzia Bożego

Wspomnienie liturgiczne: Niedziela Miłosierdzia Bożego


text:
# Karol Bauman
Karol Bauman (ur. 24 października 1892 w Burgau, zm. 9 listopada 1971 w Lubaczowie) – polski nauczyciel i działacz niepodległościowy, uczestnik I i II wojny światowej, zesłaniec na Syberii, starszy sierżant podchorąży Wojska Polskiego.

## Życiorys
Urodził się 24 października 1892 roku w niemieckiej kolonii Burgau, w ówczesnym powiecie cieszanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jakuba, rolnika, i Marii Meder. Jego przodkowie byli niemieckimi osadnikami, którzy osiedlili się na terenie wsi Młodów. Po ukończeniu szkoły powszechnej, podjął naukę w seminarium nauczycielskim w Rudniku, ale nie zdał egzaminu z powodu trudności czynionych przez wykładowców za jego niemieckie pochodzenie. W sierpniu 1914 roku wstąpił do 3 pułku piechoty Legionów Polskich w Krakowie. Przez dwa lata walczył pod dowództwem por. Jana Łyska. W listopadzie 1916 roku zdał maturę w seminarium nauczycielskim w Rudniku.
Na początku 1917 roku walczył w II Brygadzie Legionów na terenie Ukrainy. 15/16 lutego 1918 roku wraz z grupą został internowany i skazano ich na karę śmierci, którą zamieniono na karną kompanię. Na froncie austriacko-włoskim nad Piawą, przeszedł na stronę włoską, gdzie trafił do niewoli.
Z obozu jenieckiego zgłosił się do Armii Hallera, która w 1919 roku została skierowana do walk na Kresach Wschodnich. W kwietniu 1920 roku podczas ofensywy na Kijów, pod Żytomierzem został ranny, a przy końcu wojny zdemobilizowany.
1 września 1920 roku został nauczycielem w szkole powszechnej w Ułazowie, a od listopada w Lubaczowie. W 1921 roku zawarł związek małżeński z Heleną Argasińską i zostali nauczycielami w Płazowie. W 1924 roku otrzymał patent nauczycielski i został kierownikiem szkoły w Płazowie. Był organizatorem „Strzelca”. W 1932 roku został kierownikiem szkoły w Młodowie.
8 lutego 1940 roku został aresztowany przez NKWD i był więziony w Lubaczowie, a następnie w Brygidkach. We wrześniu 1940 roku został przetransportowany do Dniepropietrowska, a później do Taganrogu, gdzie na procesie skazano go za udział w wojnie polsko-bolszewickiej na 8 lat obozu pracy. Został zesłany do swierdłowskiej obłastii, gdzie pracował przy wyrębie lasu i wodnym spławianiu drewna.
W wyniku amnestii po podpisaniu układu Sikorski-Majski został zwolniony z obozu pracy i 5 grudnia 1941 roku został nauczycielem matematyki w Szkole Junaków w Buzułuku. Wiosną 1942 roku odbyła się ewakuacja Armii Andersa do Iranu, a następnie szkoła junaków została przeniesiona do Palestyny. Przy końcu 1942 roku wraz ze szkołą junaków został przeniesiony do Egiptu, gdzie przebywał do 1947 roku.
W 1947 roku powrócił do Polski i został nauczycielem w szkole podstawowej, a w 1957 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 9 listopada 1971 roku w Lubaczowie.

## Upamiętnienie
12 stycznia 1938 roku zatwierdzono zmianę nazwy wsi Burgau na Karolówkę  jako upamiętnienie  miejscowych patriotów: Karola Baumana, Karola Sandera i Karola Świstowicza.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[3]
- Krzyż Walecznych dwukrotnie
- Medal Wojska dwukrotnie
- Srebrny Krzyż Zasługi – 1938
- Odznaka Honorowa 3 pp Legionów Polskich
- Medal Wojny 1939–1945
- Gwiazda za Wojnę 1939–1945
- Gwiazda Afryki

title: Karol Bauman

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko            = Karol Bauman
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |alt grafiki                =
 |data urodzenia             = 24 października 1892
 |miejsce urodzenia          = [[Karolówka (województwo podkarpackie)|Burgau]]
 |data śmierci               = 9 listopada 1971
 |miejsce śmierci            = [[Lubaczów]]
 |zawód                      = nauczyciel szkolny
 |Alma Mater                 = [[Seminarium nauczycielskie]] w [[Rudnik nad Sanem|Rudniku]]
 |stanowisko                 = kierownik szkoły w [[Płazów|Płazowie]] i [[Młodów (województwo podkarpackie)|Młodowie]]
 |odznaczenia                = {{order|KN|KN}} {{order|KW|2}} {{order|MW|2}} {{order|KZ|IIRPS}} {{order|WM1939|1}} {{order|1939STAR|1}} {{order|AFRS|1}}
 |commons                    =
}}
'''Karol Bauman''' (ur. [[24 października]] [[1892]] w [[Karolówka (województwo podkarpackie)|Burgau]], zm. [[9 listopada]] [[1971]] w [[Lubaczów|Lubaczowie]]) – polski nauczyciel i działacz niepodległościowy, uczestnik [[I wojna światowa|I]] i [[II wojna światowa|II wojny światowej]], zesłaniec na Syberii, [[starszy sierżant]] podchorąży [[Polskie Siły Zbrojne|Wojska Polskiego]].

== Życiorys ==
Urodził się 24 października 1892 roku w niemieckiej kolonii Burgau, w ówczesnym [[Powiat cieszanowski (Galicja)|powiecie cieszanowskim]] [[Królestwo Galicji i Lodomerii|Królestwa Galicji i Lodomerii]], w rodzinie Jakuba, rolnika, i Marii Meder. Jego przodkowie byli niemieckimi osadnikami, którzy osiedlili się na terenie wsi Młodów. Po ukończeniu szkoły powszechnej, podjął naukę w [[Seminarium nauczycielskie|seminarium nauczycielskim]] w [[Rudnik nad Sanem|Rudniku]], ale nie zdał egzaminu z powodu trudności czynionych przez wykładowców za jego niemieckie pochodzenie. W sierpniu 1914 roku wstąpił do [[3 Pułk Piechoty (LP)|3 pułku piechoty Legionów Polskich]] w Krakowie. Przez dwa lata walczył pod dowództwem por. [[Jan Łysek (1887–1915)|Jana Łyska]]. W listopadzie 1916 roku zdał maturę w seminarium nauczycielskim w Rudniku.

Na początku 1917 roku walczył w II Brygadzie Legionów na terenie Ukrainy. 15/16 lutego 1918 roku wraz z grupą został internowany i skazano ich na karę śmierci, którą zamieniono na karną kompanię. Na froncie austriacko-włoskim nad [[Piawa|Piawą]], przeszedł na stronę włoską, gdzie trafił do niewoli.

Z obozu jenieckiego zgłosił się do [[Armia Polska we Francji|Armii Hallera]], która w 1919 roku została skierowana do walk na Kresach Wschodnich. W kwietniu 1920 roku podczas ofensywy na Kijów, pod Żytomierzem został ranny, a przy końcu wojny zdemobilizowany.

1 września 1920 roku został nauczycielem w szkole powszechnej w [[Ułazów|Ułazowie]], a od listopada w [[Lubaczów|Lubaczowie]]. W 1921 roku zawarł związek małżeński z Heleną Argasińską i zostali nauczycielami w Płazowie. W 1924 roku otrzymał patent nauczycielski i został kierownikiem szkoły w [[Płazów|Płazowie]]. Był organizatorem [[Związek Strzelecki|„Strzelca”]]. W 1932 roku został kierownikiem szkoły w [[Młodów (województwo podkarpackie)|Młodowie]]<ref name="Kresowiak">Kresowiek Galicyjski. Magazyn publicystyczno-informacyjny powiatu lubaczowskiego. Nr 9(154) wrzesień 2009 [http://www.mbp.cieszanow.eu/pliki/kres154.pdf#page=10 Karol Bauman 1892–1971 (1) Karol z Karolówki] (s. 10) [dostęp 2021-02-12]</ref>.

8 lutego 1940 roku został aresztowany przez NKWD i był więziony w Lubaczowie, a następnie w [[Brygidki (więzienie)|Brygidkach]]. We wrześniu 1940 roku został przetransportowany do Dniepropietrowska, a później do [[Taganrog]]u, gdzie na procesie skazano go za udział w wojnie polsko-bolszewickiej na 8 lat obozu pracy. Został zesłany do [[Obwód swierdłowski|swierdłowskiej obłastii]], gdzie pracował przy wyrębie lasu i wodnym spławianiu drewna.

W wyniku amnestii po podpisaniu [[Układ Sikorski-Majski|układu Sikorski-Majski]] został zwolniony z obozu pracy i 5 grudnia 1941 roku został nauczycielem matematyki w [[Korpus kadetów (Polska)#Junacka Szkoła Kadetów|Szkole Junaków]] w [[Buzułuk (miasto)|Buzułuku]]. Wiosną 1942 roku odbyła się ewakuacja [[Polskie Siły Zbrojne w ZSRR (1941–1942)|Armii Andersa]] do Iranu, a następnie szkoła junaków została przeniesiona do Palestyny. Przy końcu 1942 roku wraz ze szkołą junaków został przeniesiony do Egiptu, gdzie przebywał do 1947 roku.

W 1947 roku powrócił do Polski i został nauczycielem w szkole podstawowej, a w 1957 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 9 listopada 1971 roku w [[Lubaczów|Lubaczowie]]<ref>Kresowiak Galicyjski. Magazyn publicystyczno-informacyjny powiatu lubaczowskiego Nr 10(155) październik 2009 [http://www.mbp.cieszanow.eu/pliki/kres155.pdf#page=9 Karol Bauman 1892–1971 (2) – dokończenie Zesłaniec, nauczyciel, Lubaczowianin] (s. 9) [dostęp 2021-02-12]</ref>.

== Upamiętnienie ==
12 stycznia 1938 roku zatwierdzono zmianę nazwy wsi Burgau na [[Karolówka (województwo podkarpackie)|Karolówkę]]  jako upamiętnienie  miejscowych patriotów: Karola Baumana, Karola Sandera i Karola Świstowicza<ref name="Kresowiak" />.

== Ordery i odznaczenia ==
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”<ref>{{Monitor Polski|1931|260|352}}.</ref>
* [[Krzyż Walecznych]] dwukrotnie
* [[Medal Wojska]] dwukrotnie
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] – 1938
* Odznaka Honorowa 3 pp Legionów Polskich
* [[Medal Wojny 1939–1945]]
* [[Gwiazda za Wojnę 1939–1945]]
* [[Gwiazda Afryki]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Bauman, Karol}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska (dwukrotnie)]]
[[Kategoria:Podoficerowie piechoty Legionów Polskich]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Wojny 1939–1945]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Gwiazdą za Wojnę 1939–45]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Gwiazdą Afryki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1892]]
[[Kategoria:Zmarli w 1971]]
[[Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich]]

title: Karol Bauman

Data i miejsce urodzenia: 24 października 1892 · Burgau

Data i miejsce śmierci: 9 listopada 1971 · Lubaczów

Zawód, zajęcie: nauczyciel szkolny

Alma Mater: Seminarium nauczycielskie w Rudniku

Stanowisko: kierownik szkoły w Płazowie i Młodowie


text:
# Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1989
Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1989 – mecz piłkarski kończący rozgrywki Pucharu Polski 1988/1989 oraz mający na celu wyłonienie triumfatora tych rozgrywek, który został rozegrany 24 czerwca 1989 roku na Stadionie OSiR w Olsztynie, pomiędzy Legią Warszawa a Jagiellonią Białystok. Trofeum po raz 8. wywalczyła Legia Warszawa, która uzyskała tym samym prawo gry w Pucharze Zdobywców Pucharów 1989/1990.

## Droga do finału
| Legia Warszawa | Legia Warszawa | Legia Warszawa | Runda       | Jagiellonia Białystok | Jagiellonia Białystok | Jagiellonia Białystok |
| Data           | Przeciwnik     | Wynik          | Runda       | Data                  | Przeciwnik            | Wynik                 |
| -------------- | -------------- | -------------- | ----------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- |
| 31.08.1988     | Stal Rzeszów   | 1:0            | IV runda    | 31.08.1988            | Chrobry Głogów        | 1:1 (k. 4:2)          |
| 14.09.1988     | ŁKS Łódź       | 3:0            | 1/8 finału  | 14.09.1988            | Stal Stalowa Wola     | 4:2                   |
| 16.11.1988     | Górnik Zabrze  | 3:2            | Ćwierćfinał | 13.11.1988            | Bałtyk Gdynia         | 0:0                   |
| 27.11.1988     | Górnik Zabrze  | 2:0            | Ćwierćfinał | 27.11.1988            | Bałtyk Gdynia         | 1:1                   |
| 05.03.1989     | GKS Katowice   | 0:1            | Półfinał    | 04.03.1989            | Ruch Chorzów          | 0:0                   |
| 15.03.1989     | GKS Katowice   | 2:0            | Półfinał    | 15.03.1989            | Ruch Chorzów          | 2:0                   |

## Tło
W finale rozgrywek zmierzyły się ze sobą finalista poprzednich rozgrywek Legia Warszawa i Jagiellonia Białystok, które rozgrywki ligowe w sezonie 1988/1989 zakończyły odpowiednio na 4. i 8. miejscu, w związku z czym triumf w tym meczu był ostatnią szansą na występ w europejskich pucharach.

## Mecz

### Przebieg meczu
Mecz odbył się 24 czerwca 1989 roku o godz. 17:00 na Stadionie OSiR w Olsztynie. Sędzią głównym spotkania był Krzysztof Perek. Był to jeden z pamiętnych i najlepszych finałów w historii rozgrywek. Już w 8. minucie drużyna Wojskowych po dośrodkowaniu Dariusza Wdowczyka fantastycznym wolejem Roman Kosecki pokonał bramkarza drużyny przeciwnej, Mirosława Sowińskiego. W ciągu następnych 20 minut drużyna Wojskowych prowadziła już 3:0 po golach Dariusza Dziekanowskiego w 20. minucie oraz Romana Koseckiego w 28. minucie. W 31. minucie Jagiellonia Białystok zdobyła gola na 3:1 po trafieniu Jerzego Leszczyka.
W 53. minucie wynik na 4:1 podwyższył Krzysztof Iwanicki. Mimo tego drużyna przeciwna się nie poddawała i już w 66. minucie gola na 4:2 zdobył Jacek Bayer, a następnie miała kilka okazji do zdobycia kontaktowego gola. W 80. minucie zawodnik drużyny Wojskowych Dariusz Dziekanowski zdobył gola na 5:2 w sytuacji sam na sam z bramkarzem Mirosławem Sowińskim, ustalając tym samym wynik meczu.

### Szczegóły meczu
| 24 czerwca 1989 17:00 | Legia Warszawa · Kosecki 8', 28' · Dziekanowski 20', 80' · Iwanicki 53' | 5:23:1Raport | Jagiellonia Białystok · 31' Leszczyk · 66' J. Bayer | Stadion OSiR, Olsztyn Widzów: 20 000 Sędzia: Krzysztof Perek (Poznań) |
|                       |                                                                         |              |                                                     |                                                                       |

| Legia Warszawa:  |  |                      |              |     |
|                  |  |                      |              |     |
| BR               |  | Zbigniew Robakiewicz |              |     |
| OB               |  | Zbigniew Kaczmarek   |              |     |
| OB               |  | Krzysztof Budka      |              |     |
| OB               |  | Juliusz Kruszankin   |              |     |
| OB               |  | Dariusz Wdowczyk     |              |     |
| PO               |  | Jacek Bąk            |              | 72' |
| PO               |  | Jan Karaś            |              |     |
| PO               |  | Leszek Pisz          | Żółta kartka | 80' |
| PO               |  | Krzysztof Iwanicki   |              |     |
| NA               |  | Dariusz Dziekanowski |              |     |
| NA               |  | Roman Kosecki        |              |     |
| Zmiany:          |  |                      |              |     |
| NA               |  | Andrzej Łatka        |              | 72' |
| OB               |  | Marek Jóźwiak        |              | 80' |
| Trener:          |  |                      |              |     |
| Andrzej Strejlau |  |                      |              |     |

| Jagiellonia Białystok: |  |                      |              |     |
|                        |  |                      |              |     |
| BR                     |  | Mirosław Sowiński    |              |     |
| OB                     |  | Mariusz Lisowski     |              |     |
| OB                     |  | Jarosław Bartnowski  |              |     |
| OB                     |  | Andrzej Ambrożej     |              |     |
| OB                     |  | Antoni Cylwik        |              |     |
| PO                     |  | Wiesław Romaniuk     |              | 66' |
| PO                     |  | Dariusz Czykier      | Żółta kartka |     |
| PO                     |  | Dariusz Bayer        |              |     |
| PO                     |  | Jarosław Michalewicz |              | 66' |
| NA                     |  | Jacek Bayer          |              |     |
| NA                     |  | Jerzy Leszczyk       |              |     |
| Zmiany:                |  |                      |              |     |
| PO                     |  | Janusz Szugzda       |              | 66' |
| PO                     |  | Cezary Kulesza       |              | 66' |
| Trener:                |  |                      |              |     |
| Krzysztof Buliński     |  |                      |              |     |

| Puchar Polski w piłce nożnej 1988/1989 Zwycięzcy |
| ------------------------------------------------ |
| Legia Warszawa 8. Tytuł                          |

## Po meczu
Triumfatorem rozgrywek została Legia Warszawa. Dla trenera klubu, Andrzeja Strejlaua był to ostatni 199. mecz w roli trenera klubu, gdyż wkrótce zastąpił Wojciecha Łazarka na stanowisku selekcjonera reprezentacji Polski.

wikitext:
{{Mecz infobox
 | nazwa        = Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1989
 | poprzednie   = [[Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1988|1988]]
 | następne     = [[Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1990|1990]]
 | grafika      =
 | opis grafiki =
 | dyscyplina   = piłka nożna
 | turniej      = [[Puchar Polski w piłce nożnej (1988/1989)|Puchar Polski 1988/1989]]
 | uczestnik1   = [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legia Warszawa]]
 | uczestnik2   = [[Jagiellonia Białystok]]
 | flaga1       =
 | flaga2       =
 | wynik1       = 5
 | wynik2       = 2
 | data         = [[24 czerwca]] [[1989]]
 | obiekt       = [[Stadion OSiR w Olsztynie|Stadion OSiR]]
[[Olsztyn]]
 | sędzia       = [[Krzysztof Perek]]
 | www          =
}}
'''Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1989''' – [[mecz]] [[Piłka nożna|piłkarski]] kończący rozgrywki [[Puchar Polski w piłce nożnej (1988/1989)|Pucharu Polski 1988/1989]] oraz mający na celu wyłonienie triumfatora tych rozgrywek, który został rozegrany 24 czerwca 1989 roku na [[Stadion OSiR w Olsztynie|Stadionie OSiR]] w [[Olsztyn]]ie, pomiędzy [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legią Warszawa]] a [[Jagiellonia Białystok|Jagiellonią Białystok]]. Trofeum po raz 8. wywalczyła [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legia Warszawa]], która uzyskała tym samym prawo gry w [[Puchar Zdobywców Pucharów (1989/1990)|Pucharze Zdobywców Pucharów 1989/1990]].

== Droga do finału ==
{| class="wikitable" style="text-align: center;" width="100%"
! colspan="3" | Legia Warszawa
! rowspan="2" | Runda
! colspan="3" | Jagiellonia Białystok
|-
! Data !! Przeciwnik !! width="80" | Wynik !! Data !! Przeciwnik !! width="80" | Wynik
|-
| 31.08.1988 || align="left" | [[Stal Rzeszów (piłka nożna)|Stal Rzeszów]] || '''1:0''' || '''IV runda''' || 31.08.1988 || align="left" | [[Chrobry Głogów (piłka nożna)|Chrobry Głogów]] || '''1:1 ([[Rzut karny (piłka nożna)|k.]] 4:2)'''
|-
| 14.09.1988 || align="left" | [[ŁKS Łódź (piłka nożna)|ŁKS Łódź]] || '''3:0''' || '''1/8 finału''' || 14.09.1988 || align="left" | [[Stal Stalowa Wola (piłka nożna)|Stal Stalowa Wola]] || '''4:2'''
|-
| 16.11.1988 || align="left" | [[Górnik Zabrze]] || '''3:2''' || rowspan="2" | '''Ćwierćfinał''' || 13.11.1988 || align="left" | [[Bałtyk Gdynia]] || '''0:0'''
|-
| 27.11.1988 || align="left" | [[Górnik Zabrze]] || '''2:0''' || 27.11.1988 || align="left" | [[Bałtyk Gdynia]] || '''1:1'''
|-
| 05.03.1989 || align="left" | [[GKS Katowice (piłka nożna)|GKS Katowice]] || '''0:1''' || rowspan="2" | '''Półfinał''' || 04.03.1989 || align="left" | [[Ruch Chorzów]] || '''0:0'''
|-
| 15.03.1989 || align="left" | [[GKS Katowice (piłka nożna)|GKS Katowice]] || '''2:0''' || 15.03.1989 || align="left" | [[Ruch Chorzów]] || '''2:0'''
|}

== Tło ==
W finale rozgrywek zmierzyły się ze sobą [[Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1988|finalista poprzednich rozgrywek]] [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legia Warszawa]] i [[Jagiellonia Białystok]], które rozgrywki ligowe w [[I liga polska w piłce nożnej (1988/1989)|sezonie 1988/1989]] zakończyły odpowiednio na 4. i 8. miejscu, w związku z czym triumf w tym meczu był ostatnią szansą na występ w [[UEFA|europejskich pucharach]].

== Mecz ==
=== Przebieg meczu ===
Mecz odbył się 24 czerwca 1989 roku o godz. 17:00 na [[Stadion OSiR w Olsztynie|Stadionie OSiR]] w [[Olsztyn]]ie. [[Sędzia sportowy|Sędzią głównym]] spotkania był [[Krzysztof Perek]]. Był to jeden z pamiętnych i najlepszych finałów w historii rozgrywek<ref name="laczynaspilka">[https://www.laczynaspilka.pl/biblioteka/mecze/legia-warszawa-jagiellonia-bialystok-52-24061989 Legia Warszawa - Jagiellonia Białystok 5:2, 24.06.1989]</ref>. Już w 8. minucie drużyna ''Wojskowych'' po dośrodkowaniu [[Dariusz Wdowczyk|Dariusza Wdowczyka]] fantastycznym [[wolej]]em [[Roman Kosecki]] pokonał [[bramkarz]]a drużyny przeciwnej, [[Mirosław Sowiński|Mirosława Sowińskiego]]<ref name="poranny">[https://poranny.pl/final-pucharu-polski-1989-legia-jagiellonia-52-to-byl-wielki-mecz-2-x-zdjecia/ar/5311690 Finał Pucharu Polski 1989: Legia - Jagiellonia 5:2. To był wielki mecz. (2 x zdjęcia)] [data dostępu: 2010-05-20]</ref>. W ciągu następnych 20 minut drużyna ''Wojskowych'' prowadziła już 3:0 po golach [[Dariusz Dziekanowski|Dariusza Dziekanowskiego]] w 20. minucie oraz [[Roman Kosecki|Romana Koseckiego]] w 28. minucie. W 31. minucie [[Jagiellonia Białystok]] zdobyła gola na 3:1 po trafieniu [[Jerzy Leszczyk|Jerzego Leszczyka]].

W 53. minucie wynik na 4:1 podwyższył [[Krzysztof Iwanicki]]<ref name="poranny"/>. Mimo tego drużyna przeciwna się nie poddawała i już w 66. minucie gola na 4:2 zdobył [[Jacek Bayer]], a następnie miała kilka okazji do zdobycia kontaktowego gola. W 80. minucie zawodnik drużyny ''Wojskowych'' [[Dariusz Dziekanowski]] zdobył gola na 5:2 w sytuacji sam na sam z [[bramkarz]]em [[Mirosław Sowiński|Mirosławem Sowińskim]], ustalając tym samym wynik meczu.

=== Szczegóły meczu ===
{{Mecz piłkarski
 | data               = |24|06|1989|17:00
 | drużyna1_Fb        = Legia Warszawa
 | wynik              = 5:2
 | wynik po I połowie = 3:1
 | raport             = [https://www.laczynaspilka.pl/biblioteka/mecze/legia-warszawa-jagiellonia-bialystok-52-24061989 Raport]
 | drużyna2_Fb        = Jagiellonia Białystok
 | gol1               = [[Roman Kosecki|Kosecki]] {{Gol|8||28}}
[[Dariusz Dziekanowski|Dziekanowski]] {{Gol|20||80}}
[[Krzysztof Iwanicki|Iwanicki]] {{Gol|53}}
 | gol2               = {{Gol|31}} [[Jerzy Leszczyk|Leszczyk]]
{{Gol|66}} [[Jacek Bayer|J. Bayer]]
 | stadion            = [[Stadion OSiR w Olsztynie|Stadion OSiR]], [[Olsztyn]]
 | widzów             = 20 000
 | sędzia             = {{Flaga|POL}} [[Krzysztof Perek]] ([[Poznań]])
 | wygrała            = 1
}}

{| width="100%"
| valign="top" width="50%" |
{| style="font-size: 90%" cellspacing="0" cellpadding="0"
| colspan="4" | <big>'''Legia Warszawa:'''</big>
|-
! width="25" |  !! width="25" |
|-
| BR ||  || {{Flaga|POL}} [[Zbigniew Robakiewicz]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Zbigniew Kaczmarek (piłkarz)|Zbigniew Kaczmarek]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Krzysztof Budka]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Juliusz Kruszankin]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Dariusz Wdowczyk]]
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Jacek Bąk (ur. 1962)|Jacek Bąk]] ||  || {{Zmiana|z|72}}
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Jan Karaś]]
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Leszek Pisz]] || {{Kartka|żół}} || {{Zmiana|z|80}}
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Krzysztof Iwanicki]]
|-
| NA ||  || {{Flaga|POL}} [[Dariusz Dziekanowski]]
|-
| NA ||  || {{Flaga|POL}} [[Roman Kosecki]]
|-
| colspan="3" | '''Zmiany:'''
|-
| NA ||  || {{Flaga|POL}} [[Andrzej Łatka]] ||  || {{Zmiana|w|72}}
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Marek Jóźwiak (piłkarz)|Marek Jóźwiak]] ||  || {{Zmiana|w|80}}
|-
| colspan="3" | '''Trener:'''
|-
| colspan="4" | {{Flaga|POL}} [[Andrzej Strejlau]]
|}
|
| valign="top" width="50%" |
{| style="font-size: 90%" cellspacing="0" cellpadding="0" align="center"
| colspan="4" | <big>'''Jagiellonia Białystok:'''</big>
|-
! width="25" |  !! width="25" |
|-
| BR ||  || {{Flaga|POL}} [[Mirosław Sowiński]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Mariusz Lisowski]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Jarosław Bartnowski]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Andrzej Ambrożej]]
|-
| OB ||  || {{Flaga|POL}} [[Antoni Cylwik]]
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Wiesław Romaniuk]] ||  || {{Zmiana|z|66}}
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Dariusz Czykier]] || {{Kartka|żół}}
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Dariusz Bayer]]
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Jarosław Michalewicz]] ||  || {{Zmiana|z|66}}
|-
| NA ||  || {{Flaga|POL}} [[Jacek Bayer]]
|-
| NA ||  || {{Flaga|POL}} [[Jerzy Leszczyk]]
|-
| colspan="3" | '''Zmiany:'''
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Janusz Szugzda]] ||  || {{Zmiana|w|66}}
|-
| PO ||  || {{Flaga|POL}} [[Cezary Kulesza (piłkarz)|Cezary Kulesza]] ||  || {{Zmiana|w|66}}
|-
| colspan="3" | '''Trener:'''
|-
| colspan="4" | {{Flaga|POL}} [[Krzysztof Buliński]]
|}
|}

{| class="wikitable" style="text-align: center; margin: 0 auto;"
|-
! [[Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Polski w piłce nożnej]]
[[Puchar Polski w piłce nożnej (1988/1989)|1988/1989]] Zwycięzcy
|-
| '''[[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legia Warszawa]]'''
'''8. Tytuł'''
|}

== Po meczu ==
Triumfatorem rozgrywek została [[Legia Warszawa (piłka nożna)|Legia Warszawa]]. Dla trenera klubu, [[Andrzej Strejlau|Andrzeja Strejlaua]] był to ostatni 199. mecz w roli trenera klubu, gdyż wkrótce zastąpił [[Wojciech Łazarek|Wojciecha Łazarka]] na stanowisku [[Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn|selekcjonera reprezentacji Polski]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Andrzej Strejlau trenerem reprezentacji | czasopismo = [[Piłka Nożna (tygodnik)|Piłka Nożna]] | data = 1989-06-27 | wolumin = 26 | strony = 1}}</ref><ref name="laczynaspilka"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.laczynaspilka.pl/biblioteka/mecze/legia-warszawa-jagiellonia-bialystok-52-24061989 Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1989] w bazie Łączynaspiłka.pl

{{Puchar Polski w piłce nożnej}}

[[Kategoria:Mecze Pucharu Polski w piłce nożnej|1989]]
[[Kategoria:Jagiellonia Białystok]]
[[Kategoria:Legia Warszawa]]
[[Kategoria:1989 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Olsztynie]]

title: · Finał Pucharu Polski w piłce nożnej 1989

Dyscyplina: piłka nożna

Turniej: Puchar Polski 1988/1989

Legia Warszawa: Jagiellonia Białystok

Obiekt: Stadion OSiR · Olsztyn

Data: 24 czerwca 1989

Sędzia: Krzysztof Perek