text:
# Toyota RAV4
Toyota RAV4 – samochód osobowy typu SUV produkowany pod japońską marką Toyota od 1994 roku. Wraz z kolejnymi wcieleniami RAV4 wyewoluowała z miejskiego, przez kompaktowego do SUV-a klasy średniej. Od 2025 roku produkowana jest szósta generacja pojazdu. Na świecie sprzedano łącznie ponad 10 mln egzemplarzy modelu.

## Pierwsza generacja
Toyota RAV4 I po raz pierwszy została zaprezentowana w 1994 roku. Samochód oparto na platformie Toyoty Corolli VII.
Na początku 1998 roku pojazd przeszedł lifting obejmujący głównie wygląd pasa przedniego i wypełnienie tylnych świateł.
Jedną z wersji pojazdu była Toyota RAV4 EV - samochód z całkowicie elektrycznym napędem, nie wydzielający żadnych spalin. Był on sprzedawany w małych liczbach w Kalifornii. Samochody te miały akumulatory, z gwarancją na przejechanie 60 000 mil.

## Druga generacja
Toyota RAV4 II została zaprezentowana w 2000 roku. Podobnie jak poprzednia wersja, także była produkowana na platformie Toyoty Corolli.
W Europie i Azji RAV4 dostępna była w wersji także 3-drzwiowej, na rynku amerykańskim dostępna była z kolei tylko w wariancie 5-drziowym. Gama silników składała się z jednostek 1.8 (z napędem przednim) oraz 2.0 (diesel i benzynowy, napęd 4x4). Niektóre samochody posiadały ABS, ESP, klimatyzację, tempomat, elektryczne szyby oraz elektryczne lusterka.
W 2003 samochód poddano liftingowi, na rynku amerykańskim zamiast silnika 2.0 standardem był silnik 2.4. Druga generacja RAV4 zdobyła dużą popularność w Australii, gdzie był najlepiej sprzedającym się SUV-em w roku 2001 oraz najlepiej sprzedającym się kompaktowym SUV-em w roku 2004.
Drugie wcielenie RAV4 to ostatni model z serii wymiarami kwalifikujący się do segmentu miejskich SUV-ów, po raz ostatni w gamie pojawiła się także wersja 3-drzwiowa.

### Toyota RAV4 EV II
W listopadzie 2010 roku zaprezentowano Toyotę RAV4 EV drugiej generacji o zasięgu około 160 km. Napęd elektryczny o mocy 115 kW/156 KM oraz pakiet akumulatorów o pojemności niecałe 42 kWh, masie 380 kg i maksymalnej mocy wyjściowej 129 kW został przygotowany przez firmę Tesla Motors.
Masa pojazdu wynosi około 1830 kg, o 200 kg więcej niż napędzany na przednie koła RAV4 z silnikiem V6. Samochód pracuje w dwóch trybach: Normal i Sport. Maksymalny moment obrotowy wynosi odpowiednio 300 i 370 Nm, a maksymalna prędkość 137 i 160 km/h, przyspieszenie do 100 km/h około 7 sekund. Średni zasięg podawany przez Toyotę to 166 km, choć według amerykańskich norm EPA może wynieść nawet 182 km. Czas ładowania w stacji ładującej o mocy 40 A / 240 V wynosi 5 godzin w trybie standardowym i 6 godzin dla rozszerzonego trybu, który dostarcza 9,6 kW przy 40 amperach, co da  czas ładowania wynoszący zaledwie 6 godzin do całkowitego naładowania pakietu.

## Trzecia generacja
Toyota RAV4 III została zaprezentowana po raz pierwszy w 2005 roku.
Wygląd trzeciej generacji samochodu różnił się od poprzednich wersji, został on stworzony na nowej platformie. Tylko na rynek amerykański wprowadzono nową wersję silnika - 3.5 V6 z Toyoty Avalon. W tej wersji pojawił się także trzeci rząd siedzeń, przeznaczony głównie dla małych dzieci, jednak pojazdy w takiej wersji dostępne są tylko na rynku amerykańskim. Pod względem rozstawu osi konstruowane są dwie wersje RAV4: krótki rozstaw osi - wersja przeznaczona na rynek azjatycki i europejski, oraz długi rozstaw osi - wersja przeznaczona na rynek amerykański i australijski. Samochody przeznaczone na rynek amerykański, produkowane były w Tahara (Aichi), a od 2008 roku w Woodstock (Ontario) w Kanadzie.
W 2008 roku przeprowadzono w tym modelu lifting. Zmianom poddano tylne lampy i zderzak. Oprócz tego we wnętrzu zmieniono kierownicę i przeniesiono koło zapasowe z tylnej klapy.
W kwietniu 2010 roku pojazd został ponownie zmodernizowany. Zmieniony został m.in. przód, w tym maska, reflektory, kratki i światła przeciwmgielne, przedni zderzak.

### Silniki
| Oznaczenie               | Lata               | Model                                 | Moc                                 | Maksymalny moment obrotowy      |
| ------------------------ | ------------------ | ------------------------------------- | ----------------------------------- | ------------------------------- |
| 1AZ-FE (2.0 VVT-i)       | 2005−2012          | 2,0 l (1998 cm³), (86 × 86 mm) R4     | 152 KM (112 kW), przy 6000 obr./min | 194 Nm, przy 4000 obr./min      |
| 1AZ-FE (2.0 VVT-i)       | 2007MY-2008MY (UK) | 2,0 l (1998 cm³), (86 × 86 mm) R4     | 152 KM (112 kW), przy 6000 obr./min | 194 Nm, przy 4000 obr./min      |
| 2AZ-FE                   | 2005−2012          | 2,4 l (2362 cm³), (88,5 × 96 mm) R4   | 170 KM (125 kW), przy 6000 obr./min | 224 Nm, przy 4000 obr./min      |
| 2AR-FE                   | 2009MY-2012        | 2,5 l (2494 cm³) R4                   | 181 KM (133 kW), przy 6000 obr./min | 233 Nm, przy 4000 obr./min      |
| 2GR-FE                   | 2005−2012          | 3,5 l (3456 cm³), (94 × 83 mm) V6     | 273 KM (201 kW), przy 6200 obr./min | 333 Nm, przy 4700 obr./min      |
| 3ZR-FAE (2.0 Valvematic) | 2008−2012          | 2,0 l (1987 cm³), (80,5 × 97,6 mm) R4 | 158 KM (116 kW), przy 6200 obr./min | 198 Nm, przy 4400 obr./min      |
| 2.0 D-4D                 | 2005−2006MY        | 2,0 l (1995 cm³), (82,2 × 94 mm) R4   | 116 KM (85 kW), przy 4000 obr./min  | 250 Nm, przy 1800-3000 obr./min |
| 2.2 D-4D Diesel          | 2007MY-2008MY      | 2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4     | 136 KM (100 kW), przy 3600 obr./min | 310 Nm, przy 2000–2800 obr./min |
| 2.2 D-4D Diesel 180 (UK) | 2007MY             | 2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4     | 177 KM (130 kW), przy 3600 obr./min | 400 Nm, przy 2000–2600 obr./min |
| 2.2 D-4D, 2.2 D-CAT (UK) | 2008−2012          | 2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4     | 150 KM (110 kW), przy 3600 obr./min | 340 Nm, przy 2000–2800 obr./min |
| 2.2 D-CAT                | 2008−2012          | 2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4     | 177 KM (130 kW), przy 3600 obr./min | 400 Nm, przy 2000–2800 obr./min |

## Czwarta generacja
Toyota RAV4 IV została zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w Los Angeles w 2012 roku. Po raz pierwszy RAV4 stał się tak dużym samochodem - SUV-em klasy średniej.
Nadwozie pojazdu zostało zaprojektowane zgodnie z nowym stylem pojazdów Toyoty. Auto jest większe od swojego poprzednika. Jest to pierwsza generacja pojazdu z otwieraną tylną klapą bagażnika jak w standardowych pojazdach, tj. ku górze. Na uwagę zasługuje również nowy system napędu na cztery koła Integrated Dynamic Drive System, który potrafi rozdzielać moc pomiędzy przednią a tylną osią w proporcjach od 100:0 do 50:50. W normalnych warunkach drogowych napęd kierowany jest w pełni na przednią oś by oszczędzać paliwo, zaś w momencie, gdy warunki ulegają pogorszeniu, system przekazuje napęd również na tylną oś.

### Wersje wyposażeniowe
- Active
- Premium
- Premium Tech
- Premium Executive
- Prestige
- Prestige Safety
- 20th Anniversary

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje komplet poduszek powietrznych, kamerę cofania, 6,1-calowy wyświetlacz, ESP, klimatyzację automatyczną, elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek, tempomat.

### Lifting
W kwietniu 2015 roku na Salonie Samochodowym w Nowym Jorku zaprezentowano RAV4 po liftingu serii XA40. Samochód jest dłuższy o 35 mm i ma 4605 mm długości. Ma przeprojektowane zderzaki i atrapę chłodnicy, nowy kształt świateł z przodu i z tyłu. Pewne modyfikacje pojawiły się również we wnętrzu. Na desce rozdzielczej pojawił się ekran TFT. RAV4 otrzymał pakiet Toyota Safety Sense P wykorzystujący kamerę i radar.

#### Napędy
Największą nowością jest wprowadzenie wersji hybrydowej, która napędzana jest pracującym w cyklu Atkinsona silnikiem benzynowym 2,5 l i dwoma elektrycznymi. RAV4 Hybrid ma moc 197 KM (145 kW), zużywa 5,1 l/100 km benzyny i ma emisję 115 g/km CO2 (dane oficjalne). RAV4 Hybrid może mieć napęd 4x4 za sprawą silnika elektrycznego o mocy 50 kW, umieszczonego z tyłu i napędzającego tylne koła.
Nowy, opracowany we współpracy z BMW silnik wysokoprężny 2.0 D-4D ma moc 143 KM i moment obrotowy 320 Nm w zakresie 1750–2250 obr./min. Silnik jest wyposażony w turbinę i system Start&Stop. Współpracuje z 6-stopniową manualną skrzynią biegów i napędza przednią oś. Oficjalne zużycie paliwa wynosi 4,7 l/100 km.
Zmodernizowany silnik benzynowy 2.0 Valvematic (152 KM/195 Nm) z systemem Start&Stop jest dostępny z manualną lub automatyczną skrzynią biegów i napędem 4x4.

#### Rankingi i nagrody
W październiku 2016 RAV4 został uznany za najbardziej niezawodne auto na amerykańskim rynku w segmencie kompaktowych SUV-ów w rankingu niezawodności amerykańskiej organizacji konsumenckiej Consumer Reports.

#### Wersje wyposażeniowe dostępne w polskich salonach
- Active
- Premium
- Premium Hybrid
- Style
- Style Hybrid
- Prestige
- Prestige Hybrid[12]
- Selection (od czerwca 2017 roku). Wersja pozycjonowana między  Premium z pakietem Style a wersją Prestige, dostępna w dwóch kolorach nadwozia - Selection Platinum i Selection Azure[13]

## Piąta generacja
Toyota RAV4 V została zaprezentowana 28 marca 2018 r podczas targów w Nowym Jorku, a jej europejska premiera nastąpiła w październiku tego samego roku w Paryżu.
Nowa generacja stała się nieznacznie większa, jednocześnie zyskując nieznacznie krótsze nadwozie. Stylistyka nawiązuje do konceptu FT-AC zaprezentowanego w grudniu 2017, a wnętrze w swojej estetyce reprezentuje aktualny styl marki znany już z modelu C-HR. Odznacza się dużym ekranem dotykowym do sterowania systemem multimedialnym i zminimalizowaną zarazem liczbą przełączników.
RAV4 piątej generacji oparta jest na platformie GA-K z serii TNGA (na której oparte są m.in. ósma generacja Toyoty Camry i Lexus ES 7. generacji). Inne modele opracowane w architekturze TNGA to Toyota CH-R, Toyota Corolla XII, Toyota Prius IV, Lexus LS i Lexus LC. Na europejskim rynku samochód jest dostępny w dwóch odmianach silnikowych - z konwencjonalną jednostką benzynową 2.0 oraz nowym układem hybrydowym. Hybrydową RAV4 wyposażono w silnik benzynowy o pojemności 2,5 l i silnik elektryczny, a łączna moc całego układu to 218 KM (w odmianie przednionapędowej) i 222 KM (w wersji AWD). RAV4 jest również pierwszą Toyotą wyposażoną w nową, rozbudowaną wersję pakietu systemów bezpieczeństwa czynnego Toyota Safety Sense. SUV jest również pierwszym samochodem Toyoty wyposażonym w wirtualne lusterko wsteczne.
W 2019 roku Toyota RAV4 zdobyła maksymalny wynik 5 gwiazdek w testach zderzeniowych Euro NCAP. Auto otrzymało ocenę 93% w zakresie ochrony dorosłych, 87% w przypadku dzieci, a na 85% oceniono jego możliwości w kategorii bezpieczeństwa pieszych.
W 2020 roku zadebiutował bliźniaczy dla RAV4 model Suzuki Across. Pojazd występuje wyłącznie w wersji hybrydowej plug-in.

### Toyota RAV4 Plug-in Hybrid
W styczniu 2020 roku na targach motoryzacyjnych w Los Angeles zadebiutowała Toyota RAV4 z napędem hybrydowym plug-in o mocy 306 KM. Jej nazwa w Europie to RAV4 Plug-in Hybrid, a w USA - RAV4 Prime.
Jest to najmocniejsza wersja w historii modelu, dostępna wyłącznie z napędem na 4 koła AWD-i. Układ hybrydowy składa się z benzynowego silnika 2,5 l Hybrid Dynamic Force, trzech silników elektrycznych (2 współpracujących z silnikiem benzynowym w napędzaniu przedniej osi i trzeci napędzający tylną oś), przekładni oraz baterii litowo-jonowej. Auto przyspiesza od 0 do 100 km/h w  6,1 sekundy (według danych producenta). Według wstępnej homologacji  emisja CO2 wynosi 128 g/km (według WLTP). Zasięg w trybie elektrycznym EV ma wynosić 60 km, co skutkuje średnim spalaniem na poziomie 5,7 l/100 km (w trybie mieszanym).

## Szósta generacja
Toyota RAV 4 VI została zaprezentowana wiosną 2025 roku. Po raz pierwszy nowa generacja ma w pełni zelektryfikowaną ofertę silnikową. W Europie sprzedaż modelu rozpocznie się na początku 2026 roku. Nowa generacja modelu bardziej przypomina obecne modele marki. Największą nowością jest 12,9-calowy ekran dotykowy do obsługi systemu informacyjno-rozrywkowego.

title: Toyota RAV4

wikitext:
'''Toyota RAV4''' – [[samochód osobowy]] typu [[SUV]] produkowany pod [[Japonia|japońską]] marką [[Toyota]] od 1994 roku. Wraz z kolejnymi wcieleniami RAV4 wyewoluowała z miejskiego, przez kompaktowego do SUV-a klasy średniej. Od 2025 roku produkowana jest szósta generacja pojazdu. Na świecie sprzedano łącznie ponad 10 mln egzemplarzy modelu<ref>{{Cytuj |tytuł = Toyota RAV4 sprzedała się w ponad 10 mln egzemplarzy |data dostępu = 2020-06-02 |opublikowany = motoryzacja.interia.pl |url = https://motoryzacja.interia.pl/samochody-nowe/news-toyota-rav4-sprzedala-sie-w-ponad-10-mln-egzemplarzy,nId,4439139 |język = pl}}</ref>.

== Pierwsza generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Toyota RAV4 I
 |zdjęcie               = 1999 Toyota RAV4 (SXA11R) Cruiser wagon (2011-11-17) 01.jpg
 |opis zdjęcia          = Pięciodrzwiowa Toyota RAV4 I po liftingu
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Toyota]]
 |projektant            =
 |premiera              = 1994
 |okres produkcji       = 1994−2000
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Tahara]]
 {{flaga|PHL}} Santa Rosa [[Laguna]]
 |poprzednik            =
 |następca              = Toyota RAV4 II
 |segment               = [[SUV]] segmentu C
 |typy nadwozia         = 3 i 5-drzwiowy [[SUV]]
2-drzwiowy [[SUV Cabrio]]
 |silniki               = 2.0 129 KM
 2.0 177 KM
 |skrzynia biegów       = 5-biegowa [[Ręczna skrzynia biegów|manualna]]
 4-biegowa [[Automatyczna skrzynia biegów|automatyczna]]
 |rodzaj napędu         = [[Napęd przedni|przedni]]
 [[AWD]]
 |długość               = 1994−1997 3d: 3740 mm
 5d: 4150 mm
 1997−2000: 3d: 3750 mm
 5d: 4160 mm
 |szerokość             = 1695 mm
 |wysokość              = 1994−1997 FWD: 3d: 1646 mm
 5d: 1650 mm
 AWD: 3d: 1655 mm
 5d: 1661 mm
 1998−2000: 1661 mm
 |rozstaw osi           = 3d: 2200 mm
 5d: 2410 mm
 |masa własna           = 1210 - 1260 kg
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 4 - 5
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[Toyota Corolla]]
 |konkurencja           = [[Ford Escape]]
[[Honda CR-V]]
[[Kia Sportage]]
[[Nissan Terrano]]
[[Subaru Forester]]
 |commons               = Category:Toyota RAV4 (XA10)
}}
'''Toyota RAV4 I''' po raz pierwszy została zaprezentowana w 1994 roku. Samochód oparto na platformie [[Toyota Corolla|Toyoty Corolli]] VII.

[[Plik:1999 Toyota RAV4 (SXA11R) Cruiser wagon (2011-11-17) 02.jpg|thumb|225px|left|Pięciodrzwiowa Toyota RAV4 I - tył]]
[[Plik:1995 Toyota RAV4 (SXA11R) Cruiser wagon (2015-07-14) 01.jpg|thumb|225px|left|Pięciodrzwiowa Toyota RAV4 I przed liftingiem]]
[[Plik:Toyota RAV4 front 20081214.jpg|thumb|225px|left|Trzydrzwiowa Toyota RAV4 I po liftingu]]

Na początku 1998 roku pojazd przeszedł lifting obejmujący głównie wygląd pasa przedniego i wypełnienie tylnych świateł.
Jedną z wersji pojazdu była '''Toyota RAV4 EV'''<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.samochodyelektryczne.org/toyota_rav4_ev.htm|tytuł=Toyota RAV4 EV pierwszej generacji}}</ref> - samochód z całkowicie elektrycznym napędem, nie wydzielający żadnych spalin. Był on sprzedawany w małych liczbach w [[Kalifornia|Kalifornii]]. Samochody te miały akumulatory, z [[gwarancja (prawo cywilne)|gwarancją]] na przejechanie 60 000 [[Mila angielska|mil]].

{{clear}}

== Druga generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Toyota RAV4 II
 |zdjęcie               = Toyota RAV4 II 20090830 front.JPG
 |opis zdjęcia          = Pięciodrzwiowa Toyota RAV4 II po liftingu
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Toyota]]
 |projektant            =
 |premiera              = 2000
 |okres produkcji       = 2000−2005
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Tahara]]
 {{flaga|PHL}} Santa Rosa [[Laguna]]
 |poprzednik            = Toyota RAV4 I
 |następca              = Toyota RAV4 III
 |segment               = [[SUV]] segmentu C
 |typy nadwozia         = 3 i 5-drzwiowy [[SUV]]
 |silniki               = '''Benzynowe:'''
 1.8 125 KM
 2.0 150 KM
 2.4 163 KM (USA)
 '''Wysokoprężne:''' 2.0 D-4D 116 KM
 |skrzynia biegów       = 5-biegowa [[Ręczna skrzynia biegów|manualna]]
 4-biegowa [[Automatyczna skrzynia biegów|automatyczna]]
 |rodzaj napędu         = [[Napęd przedni|przedni]]
 [[AWD]]
 |długość               = 3d: 3860 mm
 5d: 2000−2003: 4193 mm
 2003–2005: 4230 mm
 |szerokość             = 1735 mm
 |wysokość              = 2000−2003: 1650 mm
 2003–2005: 1680 mm
 |rozstaw osi           = 3d: 2280 mm
 5d: 2490 mm
 |masa własna           = 1150 - 1300 kg
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 4 - 5
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[Toyota Corolla]]
 |konkurencja           = [[Ford Escape]]
[[Honda CR-V]]
[[Hyundai Tucson]]
[[Kia Sportage]]
[[Mitsubishi Outlander]]
[[Nissan X-Trail]]
[[Subaru Forester]]
 |commons               = Category:Toyota RAV4 (XA20)
}}
'''Toyota RAV4 II''' została zaprezentowana w 2000 roku. Podobnie jak poprzednia wersja, także była produkowana na platformie [[Toyota Corolla|Toyoty Corolli]].

[[Plik:Toyota RAV4 II 20090830 rear.JPG|thumb|225px|left|Pięciodrzwiowa Toyota RAV4 II - tył]]
[[Plik:Toyota RAV4 front 20080112.jpg|thumb|225px|left|Pięciodrzwiowa Toyota RAV4 II przed liftingiem]]
[[Plik:2003-2005 Toyota RAV4 (ACA22R) CV hardtop 01.jpg|thumb|225px|left|Trzydrzwiowa Toyota RAV4 II po liftingu]]

W Europie i Azji RAV4 dostępna była w wersji także 3-drzwiowej, na rynku amerykańskim dostępna była z kolei tylko w wariancie 5-drziowym. Gama silników składała się z jednostek 1.8 (z napędem przednim) oraz 2.0 (diesel i benzynowy, napęd 4x4). Niektóre samochody posiadały [[ABS (motoryzacja)|ABS]], [[ESP (motoryzacja)|ESP]], klimatyzację, [[tempomat]], elektryczne szyby oraz elektryczne lusterka.

W 2003 samochód poddano liftingowi, na rynku amerykańskim zamiast silnika 2.0 standardem był silnik 2.4. Druga generacja RAV4 zdobyła dużą popularność w Australii, gdzie był najlepiej sprzedającym się SUV-em w roku 2001 oraz najlepiej sprzedającym się kompaktowym SUV-em w roku 2004.

Drugie wcielenie RAV4 to ostatni model z serii wymiarami kwalifikujący się do segmentu miejskich SUV-ów, po raz ostatni w gamie pojawiła się także wersja 3-drzwiowa.

=== Toyota RAV4 EV II ===
W listopadzie 2010 roku zaprezentowano Toyotę RAV4 EV drugiej generacji<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.samochodyelektryczne.org/toyota_rav4_ev_2.htm|tytuł=Toyota RAV4 EV drugiej generacji}}</ref> o zasięgu około 160 km. Napęd elektryczny o mocy 115 kW/156 KM oraz pakiet akumulatorów o pojemności niecałe 42 kWh, masie 380 kg i maksymalnej mocy wyjściowej 129 kW został przygotowany przez firmę [[Tesla (amerykańskie przedsiębiorstwo)|Tesla Motors]].
Masa pojazdu wynosi około 1830 kg, o 200 kg więcej niż napędzany na przednie koła RAV4 z silnikiem V6. Samochód pracuje w dwóch trybach: Normal i Sport. Maksymalny moment obrotowy wynosi odpowiednio 300 i 370 Nm, a maksymalna prędkość 137 i 160 km/h, przyspieszenie do 100 km/h około 7 sekund. Średni zasięg podawany przez Toyotę to 166 km, choć według amerykańskich norm EPA może wynieść nawet 182 km. Czas ładowania w stacji ładującej o mocy 40 A / 240 V wynosi 5 godzin w trybie standardowym i 6 godzin dla rozszerzonego trybu, który dostarcza 9,6 kW przy 40 amperach, co da  czas ładowania wynoszący zaledwie 6 godzin do całkowitego naładowania pakietu.

{{clear}}

== Trzecia generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Toyota RAV4 III
 |zdjęcie               = Toyota Rav4 III 20090314 front.jpg
 |opis zdjęcia          = Toyota RAV4 III przed liftingiem
 |inne nazwy            = Toyota Vanguard
 |producent             = [[Toyota]]
 |projektant            =
 |premiera              = Geneva Motor Show 2005
 |okres produkcji       = 2005−2012
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Tahara]]
 {{flaga|PHL}} Santa Rosa [[Laguna]]
 {{flaga|CAN}} [[Woodstock (Ontario)|Woodstock]]
 |poprzednik            = Toyota RAV4 II
 |następca              = Toyota RAV4 IV
 |segment               = [[SUV]] segmentu C
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[SUV]]
 |silniki               = '''Benzynowe:'''
 2.0
 2.4
 3.5 [[V6 (silnik)|V6]]
 '''Wysokoprężne:'''
 2.2 D-4D
 |skrzynia biegów       = 5 i 6-biegowa [[Ręczna skrzynia biegów|manualna]]
 4 i 5-biegowa [[Automatyczna skrzynia biegów|automatyczna]]
 |rodzaj napędu         = [[Napęd przedni|przedni]]
 [[AWD]]
 |długość               = 4395 - 4445 mm
 USA: 4600 mm
 |szerokość             = 1815 mm
 USA: 1855 mm
 |wysokość              = 1685 - 1720 mm
 USA: 1755 mm
 |rozstaw osi           = 2560 mm
 USA: 2660 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       = 60 l
 |liczba miejsc         = 5 - 7
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   = 469/ 1552 l
 586/ 1752 l
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[Toyota Corolla]]
 |konkurencja           = [[Ford Kuga]]
[[Honda CR-V]]
[[Hyundai Tucson]]
[[Kia Sportage]]
[[Mazda CX-7]]
[[Mitsubishi Outlander]]
[[Nissan X-Trail]]
[[Subaru Forester]]
[[Volkswagen Tiguan]]
 |commons               = Category:Toyota RAV4 (XA30)
}}
'''Toyota RAV4 III''' została zaprezentowana po raz pierwszy w 2005 roku.

[[Plik:Toyota Rav4 III 20090314 rear.jpg|thumb|225px|left|Toyota RAV4 III - tył]]
[[Plik:Toyota Rav4 III Facelift 20090614 front.JPG|thumb|225px|left|Toyota RAV4 III po pierwszym liftingu]]
[[Plik:Toyota RAV4 III 2. Facelift front 20100425.jpg|thumb|225px|left|Toyota RAV4 III po drugim liftingu]]

Wygląd trzeciej generacji samochodu różnił się od poprzednich wersji, został on stworzony na nowej platformie. Tylko na rynek amerykański wprowadzono nową wersję silnika - 3.5 V6 z [[Toyota Avalon|Toyoty Avalon]]. W tej wersji pojawił się także trzeci rząd siedzeń, przeznaczony głównie dla małych dzieci, jednak pojazdy w takiej wersji dostępne są tylko na rynku amerykańskim. Pod względem rozstawu osi konstruowane są dwie wersje RAV4: krótki rozstaw osi - wersja przeznaczona na rynek azjatycki i europejski, oraz długi rozstaw osi - wersja przeznaczona na rynek amerykański i australijski. Samochody przeznaczone na rynek amerykański, produkowane były w [[Tahara]] (Aichi), a od 2008 roku w [[Woodstock (Ontario)|Woodstock]] (Ontario) w Kanadzie.

W 2008 roku przeprowadzono w tym modelu lifting. Zmianom poddano tylne lampy i zderzak. Oprócz tego we wnętrzu zmieniono kierownicę i przeniesiono koło zapasowe z tylnej klapy.

W kwietniu 2010 roku pojazd został ponownie zmodernizowany. Zmieniony został m.in. przód, w tym maska, reflektory, kratki i światła przeciwmgielne, przedni zderzak.

=== Silniki ===
{| class="wikitable"
|-
!Oznaczenie!!Lata!!Model!!Moc!!Maksymalny moment obrotowy
|-
|1AZ-FE (2.0 VVT-i)||2005−2012||2,0 l (1998 cm³), (86 × 86 mm) R4||152 KM (112 kW), przy 6000 obr./min|||194 Nm, przy 4000 obr./min
|-
|1AZ-FE (2.0 VVT-i)||2007MY-2008MY (UK)||2,0 l (1998 cm³), (86 × 86 mm) R4||152 KM (112 kW), przy 6000 obr./min|||194 Nm, przy 4000 obr./min
|-
|2AZ-FE||2005−2012||2,4 l (2362 cm³), (88,5 × 96 mm) R4||170 KM (125 kW), przy 6000 obr./min |||224 Nm, przy 4000 obr./min
|-
|2AR-FE||2009MY-2012||2,5 l (2494 cm³) R4||181 KM (133 kW), przy 6000 obr./min |||233 Nm, przy 4000 obr./min
|-
|2GR-FE||2005−2012||3,5 l (3456 cm³), (94 × 83 mm) V6||273 KM (201 kW), przy 6200 obr./min ||| 333 Nm, przy 4700 obr./min
|-
|3ZR-FAE (2.0 Valvematic)||2008−2012||2,0 l (1987 cm³), (80,5 × 97,6 mm) R4||158 KM (116 kW), przy 6200 obr./min |||198 Nm, przy 4400 obr./min
|-
|2.0 D-4D||2005−2006MY||2,0 l (1995 cm³), (82,2 × 94 mm) R4||116 KM (85 kW), przy 4000 obr./min |||250 Nm, przy 1800-3000 obr./min
|-
|2.2 D-4D Diesel||2007MY-2008MY||2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4||136 KM (100 kW), przy 3600 obr./min |||310 Nm, przy 2000–2800 obr./min
|-
|2.2 D-4D Diesel 180 (UK)||2007MY||2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4||177 KM (130 kW), przy 3600 obr./min |||400 Nm, przy 2000–2600 obr./min
|-
|2.2 D-4D, 2.2 D-CAT (UK)||2008−2012||2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4||150 KM (110 kW), przy 3600 obr./min |||340 Nm, przy 2000–2800 obr./min
|-
|2.2 D-CAT||2008−2012||2,3 l (2231 cm³), (86 × 96 mm) R4||177 KM (130 kW), przy 3600 obr./min |||400 Nm, przy 2000–2800 obr./min
|}

{{clear}}

== Czwarta generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Toyota RAV4 IV
 |zdjęcie               = 2013 Toyota RAV4 XLE AWD front left.jpg
 |opis zdjęcia          = Toyota RAV4 IV przed liftingiem
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Toyota]]
 |projektant            =
 |premiera              = Los Angeles Motor Show 2012
 |okres produkcji       = 2012−2019
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Tahara]]
 {{flaga|JPN}} [[Ōbu|Obu]]
{{flaga|RUS}} [[Petersburg]]
 {{flaga|CAN}} [[Woodstock (Ontario)|Woodstock]]
 {{flaga|CHN}} [[Tiencin]]
 |poprzednik            = Toyota RAV4 III
 |następca              = Toyota RAV4 V
 |segment               = [[SUV]] [[Autosegment C|segmentu C]]
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[SUV]]
 |silniki               = '''Benzynowe:'''
2.0 Valvematic 151 KM
'''Wysokoprężne:'''
2.0 D-CAT 124 KM
2.2 D-CAT 150 KM<ref>{{cytuj stronę|url=http://moto.pl/MotoPL/1,88389,13352314,Nowa_Toyota_RAV4_wyceniona.html|tytuł=Nowa Toyota RAV4 wyceniona |autor=Piotr Kozłowski|data=05-02-2013|data dostępu=2013-02-05|opublikowany=moto.pl}}</ref>
 |skrzynia biegów       = 6-biegowa [[Ręczna skrzynia biegów|manualna]]
6-biegowa [[Automatyczna skrzynia biegów|automatyczna]]
[[Wariator|CVT]]
 |rodzaj napędu         = [[Napęd przedni|przedni]]
[[AWD]]
 |długość               = 2013 - 2015
4570 mm
2015 - 2019
4605 mm
 |szerokość             = 1840 mm
 |wysokość              = 1660 mm
 |rozstaw osi           = 2660 mm
 |masa własna           = 1535 - 1605 kg
 |zbiornik paliwa       = 60 l
 |liczba miejsc         = 5
 |gwiazdki EuroNCAP     = 5
 |pojemność bagażnika   = 547 - 1746 l
 |ładowność             = 605 kg
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[Toyota C-HR]]
 |konkurencja           = [[Ford Kuga]]
[[Honda CR-V]]
[[Hyundai Santa Fe]]
[[Kia Sorento]]
[[Mazda CX-5]]
[[Mitsubishi Outlander]]
[[Nissan X-Trail]]
[[Subaru Forester]]
[[Volkswagen Tiguan]]
 |commons               = Category:Toyota RAV4 (XA40)
}}
'''Toyota RAV4 IV''' została zaprezentowana podczas targów motoryzacyjnych w [[Los Angeles]] w 2012 roku. Po raz pierwszy RAV4 stał się tak dużym samochodem - SUV-em klasy średniej.

[[Plik:2013 Toyota RAV4 XLE AWD rear left.jpg|thumb|225px|left|Toyota RAV4 IV - tył]]
[[Plik:2016 Toyota RAV4 (ASA44R MY16) GX wagon (2017-01-15) 01.jpg|thumb|225px|left|Toyota RAV4 IV po liftingu]]
[[Plik:2016 Toyota RAV4 (ASA44R MY16) GX wagon (2017-01-15) 02.jpg|thumb|225px|left|Toyota RAV4 IV - tył po liftingu]]

Nadwozie pojazdu zostało zaprojektowane zgodnie z nowym stylem pojazdów Toyoty. Auto jest większe od swojego poprzednika. Jest to pierwsza generacja pojazdu z otwieraną tylną klapą bagażnika jak w standardowych pojazdach, tj. ku górze<ref>{{cytuj stronę|url=http://moto.pl/MotoPL/1,88389,12939715,Salon_Los_Angeles_2012___Toyota_RAV4_w_calej_okazalosci.html|tytuł=Salon Los Angeles 2012 {{!}} Toyota RAV4 w całej okazałości|autor=Bartosz Sińczuk |data=29-11-2012|data dostępu=2013-03-10|opublikowany=moto.pl}}</ref>. Na uwagę zasługuje również nowy system napędu na cztery koła Integrated Dynamic Drive System, który potrafi rozdzielać moc pomiędzy przednią a tylną osią w proporcjach od 100:0 do 50:50. W normalnych warunkach drogowych napęd kierowany jest w pełni na przednią oś by oszczędzać paliwo, zaś w momencie, gdy warunki ulegają pogorszeniu, system przekazuje napęd również na tylną oś<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.autocentrum.pl/newsy/nowosci/toyota-rav4-z-nowym-silnikiem-i-kilkoma-zmianami/| tytuł = Toyota Rav4| data dostępu = 2013-10-28| opublikowany = autocentrum.pl| język = pl| archiwum = https://web.archive.org/web/20131027080433/http://www.autocentrum.pl/newsy/nowosci/toyota-rav4-z-nowym-silnikiem-i-kilkoma-zmianami/| zarchiwizowano = 2013-10-27}}</ref>.

=== Wersje wyposażeniowe ===
* Active
* Premium
* Premium Tech
* Premium Executive
* Prestige
* Prestige Safety
* 20th Anniversary

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje komplet [[poduszka powietrzna|poduszek powietrznych]], kamerę cofania, 6,1-calowy wyświetlacz, [[ESP (motoryzacja)|ESP]], [[klimatyzacja automatyczna|klimatyzację automatyczną]], [[elektryczne sterowanie szyb]], [[elektryczne sterowanie lusterek]], [[tempomat]]<ref>Tygodnik [[Auto Świat]], nr 12, 17 marca 2014, s. 20 - 21</ref>.

=== Lifting ===
W kwietniu 2015 roku na Salonie Samochodowym w Nowym Jorku zaprezentowano RAV4 po liftingu serii XA40. Samochód jest dłuższy o 35 mm i ma 4605 mm długości. Ma przeprojektowane [[Zderzak (motoryzacja)|zderzaki]] i atrapę [[Wymiennik ciepła|chłodnicy]], nowy kształt świateł z przodu i z tyłu. Pewne modyfikacje pojawiły się również we wnętrzu. Na desce rozdzielczej pojawił się [[wyświetlacz|ekran]] [[TFT]]. RAV4 otrzymał pakiet Toyota Safety Sense P wykorzystujący [[Kamera cyfrowa|kamerę]] i [[radar]]<ref name="toyotanews.pl">[https://archive.is/20160317023036/http://www.toyotanews.pl/modele/suv-terenowe/rav4/informacje-prasowe/item/2691-polska-premiera-zmodernizowanej-toyoty-rav4-podczas-dni-otwartych-20-21-lutego.html ''Polska premiera zmodernizowanej Toyoty RAV4 podczas Dni Otwartych 20-21 lutego'', toyotanews.pl, 10 lutego 2016]</ref>.

==== Napędy ====
Największą nowością jest wprowadzenie [[samochód hybrydowy|wersji hybrydowej]], która napędzana jest pracującym w [[cykl Atkinsona|cyklu Atkinsona]] [[silnik]]iem [[silnik o zapłonie iskrowym|benzynowym]] 2,5 l i dwoma [[silnik elektryczny|elektrycznymi]]<ref>{{cytuj stronę|url= http://www.chceauto.pl/toyota-rav4-juz-po-liftingu-takze-jako-hybryda-a1830.html/|tytuł=Toyota RAV4 już po liftingu. Także jako hybryda|język=pl|data dostępu=2015-04-17|praca=chceauto.pl}}</ref>. RAV4 Hybrid ma moc 197 KM (145 kW), zużywa 5,1 l/100 km benzyny i ma emisję 115 g/km [[dwutlenek węgla|CO2]] (dane oficjalne). RAV4 Hybrid może mieć [[AWD|napęd 4x4]] za sprawą silnika elektrycznego o mocy 50 kW, umieszczonego z tyłu i napędzającego tylne koła<ref>[https://archive.is/20160317023028/http://www.toyotanews.pl/modele/hybrydowe/rav4_hybrid/informacje-prasowe/item/2704-nowa-toyota-rav4-hybrid-w-salonach-toyoty-9-10-kwietnia.html ''Nowa Toyota RAV4 Hybrid w salonach Toyoty 9-10 kwietnia'', toyotanews.pl, 14 marca 2016]</ref>.

Nowy, opracowany we współpracy z [[BMW]] [[silnik o zapłonie samoczynnym|silnik wysokoprężny]] 2.0 [[common rail|D-4D]] ma [[moc]] 143 KM i [[moment siły|moment obrotowy]] 320 Nm w zakresie 1750–2250 obr./min. Silnik jest wyposażony w turbinę i system Start&Stop. Współpracuje z 6-stopniową manualną skrzynią biegów i napędza przednią oś. Oficjalne zużycie paliwa wynosi 4,7 l/100 km.

Zmodernizowany silnik benzynowy 2.0 Valvematic (152 KM/195 Nm) z systemem Start&Stop jest dostępny z manualną lub automatyczną skrzynią biegów i napędem 4x4<ref name="toyotanews.pl" />.

==== Rankingi i nagrody ====
W październiku 2016 RAV4 został uznany za najbardziej niezawodne auto na amerykańskim rynku w segmencie kompaktowych SUV-ów w rankingu niezawodności amerykańskiej organizacji konsumenckiej Consumer Reports<ref>[https://archive.is/20161114132350/http://www.consumerreports.org/car-reliability/10-most-reliable-cars/ ''10 Most Reliable Cars'', consumerreports.org, 24 października 2016]</ref>.

==== Wersje wyposażeniowe dostępne w polskich salonach ====
* Active
* Premium
* Premium Hybrid
* Style
* Style Hybrid
* Prestige
* Prestige Hybrid<ref>[https://pdf.sites.toyota.pl/spec_rav4_2016.pdf ''Nowy RAV4. Specyfikacja 2016'', toyota.pl, dostęp: 14 marca 2016]</ref>
* Selection (od czerwca 2017 roku). Wersja pozycjonowana między  Premium z pakietem Style a wersją Prestige, dostępna w dwóch kolorach nadwozia - Selection Platinum i Selection Azure<ref>[http://www.toyotanews.pl/modele/hybrydowe/rav4_hybrid/informacje-prasowe/item/2900-toyota-rav4-hybrid-w-nowej-wersji-selection.html ''Toyota RAV4 Hybrid w nowej wersji Selection'', toyotanews.pl, 2017-06-08]</ref>

{{clear}}

== Piąta generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Toyota RAV4 V
 |zdjęcie               = 2019 Toyota RAV4 LE 2.5L front 4.14.19.jpg
 |opis zdjęcia          = Toyota RAV4 V
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Toyota]]
 |projektant            =
 |premiera              = Nowy Jork Auto Show 2018
 |okres produkcji       = 2018−2026
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Tahara]]
 {{flaga|CAN}} [[Woodstock (Ontario)|Woodstock]]
 |poprzednik            = Toyota RAV4 IV
 |następca              = Toyota RAV4 VI
 |segment               = [[SUV]] [[Autosegment C|segmentu C]]
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[SUV]]
 |silniki               = 2,0 l - Benzynowy
2,5 l - Hybrydowy
2,5 l - Hybrydowy plug-in
 |skrzynia biegów       =
 |rodzaj napędu         = Benzynowy
Hybrydowy (Silnik Benzynowy+ Elektryczny)
 |długość               = 4600 mm
 |szerokość             = 1855 mm
 |wysokość              = 1685 mm
 |rozstaw osi           = 2690 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       = 55 l
 |liczba miejsc         = 5
 |gwiazdki EuroNCAP     = 5
 |pojemność bagażnika   = 580-1694 l
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     = Mitsuoka Buddy
[[Suzuki Across]]
 |pokrewne              = [[Toyota C-HR]]
[[Toyota Corolla]]
 |konkurencja           = [[Ford Kuga]]
[[Honda CR-V]]
[[Hyundai Santa Fe]]
[[Kia Sorento]]
[[Mazda CX-5]]
[[Mitsubishi Outlander]]
[[Nissan X-Trail]]
[[Subaru Forester]]
 |commons               = Category:Toyota RAV4 (XA50)
}}

[[Plik:2019 Toyota RAV4 LE 2.5L rear 4.14.19.jpg|thumb|225px|left|Toyota RAV4 V - tył]]

'''Toyota RAV4 V''' została zaprezentowana [[28 marca]] [[2018|2018 r]] podczas targów w Nowym Jorku, a jej europejska premiera nastąpiła w październiku tego samego roku w [[Paryż]]u.

Nowa generacja stała się nieznacznie większa, jednocześnie zyskując nieznacznie krótsze nadwozie. Stylistyka nawiązuje do konceptu FT-AC zaprezentowanego w grudniu 2017, a wnętrze w swojej estetyce reprezentuje aktualny styl marki znany już z modelu [[Toyota C-HR|C-HR]]. Odznacza się dużym ekranem dotykowym do sterowania systemem multimedialnym i zminimalizowaną zarazem liczbą przełączników.

RAV4 piątej generacji oparta jest na platformie GA-K z serii [[Toyota New Global Architecture|TNGA]] (na której oparte są m.in. ósma generacja [[Toyota Camry|Toyoty Camry]] i [[Lexus ES]] 7. generacji). Inne modele opracowane w architekturze TNGA to [[Toyota C-HR|Toyota CH-R]], [[Toyota Corolla]] XII, [[Toyota Prius]] IV, [[Lexus LS]] i [[Lexus LC]]. Na europejskim rynku samochód jest dostępny w dwóch odmianach silnikowych - z konwencjonalną jednostką benzynową 2.0 oraz nowym układem hybrydowym. Hybrydową RAV4 wyposażono w silnik benzynowy o pojemności 2,5 l i silnik elektryczny, a łączna moc całego układu to 218 KM (w odmianie przednionapędowej) i 222 KM (w wersji AWD). RAV4 jest również pierwszą Toyotą wyposażoną w nową, rozbudowaną wersję pakietu systemów bezpieczeństwa czynnego [[Toyota Safety Sense]]. SUV jest również pierwszym samochodem Toyoty wyposażonym w wirtualne [[lusterko wsteczne]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Toyota RAV4 Hybrid na Salonie Samochodowym w Paryżu |czasopismo = Auto Świat |data = 2018-10-01 |data dostępu = 2018-10-16 |url = http://www.auto-swiat.pl/wiadomosci/toyota-rav4-hybrid-na-salonie-samochodowym-w-paryzu/bef86s |język = pl}}</ref>.

W 2019 roku Toyota RAV4 zdobyła maksymalny wynik 5 gwiazdek w testach zderzeniowych Euro NCAP. Auto otrzymało ocenę 93% w zakresie ochrony dorosłych, 87% w przypadku dzieci, a na 85% oceniono jego możliwości w kategorii bezpieczeństwa pieszych<ref>{{Cytuj |tytuł = Official Toyota Rav4 2019 safety rating |data dostępu = 2019-07-19 |opublikowany = euroncap.com |url = https://www.euroncap.com/en/results/toyota/rav4/35881 |język = en}}</ref>.

W 2020 roku zadebiutował bliźniaczy dla RAV4 model Suzuki Across. Pojazd występuje wyłącznie w wersji hybrydowej plug-in<ref>{{Cytuj |tytuł = Suzuki pokazało nowy model Across. To nic innego jak Toyota RAV4 Prime |data dostępu = 2020-07-21 |opublikowany = Autokult.pl |url = https://autokult.pl/37966,suzuki-across-gotowe-to-nic-innego-jak-toyota-rav4-plug-in |język = pl}}</ref>.

=== Toyota RAV4 Plug-in Hybrid ===
W styczniu 2020 roku na targach motoryzacyjnych w Los Angeles zadebiutowała Toyota RAV4 z [[Plug-in hybrid|napędem hybrydowym plug-in]] o mocy 306 KM. Jej nazwa w Europie to RAV4 Plug-in Hybrid, a w USA - RAV4 Prime.

Jest to najmocniejsza wersja w historii modelu, dostępna wyłącznie z napędem na 4 koła AWD-i. Układ hybrydowy składa się z benzynowego silnika 2,5 l Hybrid Dynamic Force, trzech silników elektrycznych (2 współpracujących z silnikiem benzynowym w napędzaniu przedniej osi i trzeci napędzający tylną oś), przekładni oraz baterii litowo-jonowej. Auto przyspiesza od 0 do 100 km/h w  6,1 sekundy (według danych producenta). Według wstępnej homologacji  emisja CO2 wynosi 128 g/km (według WLTP). Zasięg w trybie elektrycznym EV ma wynosić 60 km<ref>{{Cytuj |tytuł = Toyota RAV4 Plug-in Hybrid zaprezentowana. Ma aż 306 KM |data = 2019-11-20 |data dostępu = 2020-01-31 |opublikowany = Autoblog.pl - blog motoryzacyjny |url = https://spidersweb.pl/autoblog/toyota-rav4-plug-in-hybrid-2020/ |język = pl}}</ref>, co skutkuje średnim spalaniem na poziomie 5,7 l/100 km (w trybie mieszanym)<ref>{{Cytuj |tytuł = TOYOTA RAV4 leasing - hybryda dostępna od ręki |data dostępu = 2022-03-16 |opublikowany = superauto.pl |url = https://www.superauto.pl/leasing-samochodu/osobowe/toyota.rav4}}</ref>.

{{clear}}

== Szósta generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Toyota RAV4 VI
 |zdjęcie               = nie
 |opis zdjęcia          =
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Toyota]]
 |projektant            =
 |premiera              = Maj 2025
 |okres produkcji       = od 2025
 |miejsce produkcji     = {{flaga|JPN}} [[Tahara]]
{{flaga|CAN}} [[Woodstock (Ontario)|Woodstock]]
 |poprzednik            = Toyota RAV4 V
 |następca              =
 |segment               = [[SUV]] [[Autosegment C|segmentu C]]
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[SUV]]
 |silniki               = 2,5 l - Hybrydowy
2,5 l - Hybrydowy plug-in
 |skrzynia biegów       =
 |rodzaj napędu         =
 |długość               = 4600 mm
 |szerokość             = 1855 mm
 |wysokość              = 1685 mm
 |rozstaw osi           = 2690 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 5
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   = 600 l
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              =
 |konkurencja           = [[Ford Kuga]]
[[Volkswagen Tiguan]]
[[Hyundai Tucson]]
[[Kia Sportage]]
[[Mazda CX-5]]
[[Mitsubishi Outlander]]
[[Nissan Qashqai]]
[[Subaru Forester]]
 |commons               = Category:Toyota RAV4 Mk6
}}
'''Toyota RAV 4 VI''' została zaprezentowana wiosną 2025 roku. Po raz pierwszy nowa generacja ma w pełni zelektryfikowaną ofertę silnikową<ref>{{Cytuj |tytuł = Premiera nowej Toyota RAV4 2026 GR SPORT, hybryda plug-in |data = 2025-05-21 |data dostępu = 2025-05-29 |url = https://motomagazyn.pl/premiera-nowej-toyota-rav4-2026-suv-gr-sport-plugin/}}</ref>. W Europie sprzedaż modelu rozpocznie się na początku 2026 roku. Nowa generacja modelu bardziej przypomina obecne modele marki. Największą nowością jest 12,9-calowy ekran dotykowy do obsługi systemu informacyjno-rozrywkowego. {{clear}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Samochody Toyota}}

[[Kategoria:Samochody hybrydowe]]
[[Kategoria:Samochody klasy średniej]]
[[Kategoria:Samochody przednionapędowe]]
[[Kategoria:Samochody Toyota|RAV4]]
[[Kategoria:Samochody z lat 90.]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2000–2009]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2010–2019]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2020–2029]]
[[Kategoria:Samochody z napędem AWD]]
[[Kategoria:SUV-y]]
[[Kategoria:SUV-y i Crossovery Cabrio]]

title: Toyota RAV4 I

Producent: Toyota

Miejsce produkcji: Tahara · Santa Rosa Laguna

Następca: Toyota RAV4 II

Segment: SUV segmentu C

Typy nadwozia: 3 i 5-drzwiowy SUV · 2-drzwiowy SUV Cabrio

Skrzynia biegów: 5-biegowa manualna · 4-biegowa automatyczna

Napęd: przedni · AWD

Pokrewne: Toyota Corolla

Konkurencja: Ford Escape · Honda CR-V · Kia Sportage · Nissan Terrano · Subaru Forester

title: Toyota RAV4 II

Poprzednik: Toyota RAV4 I

Następca: Toyota RAV4 III

Typy nadwozia: 3 i 5-drzwiowy SUV

Silniki: Benzynowe: · 1.8 125 KM · 2.0 150 KM · 2.4 163 KM (USA) · Wysokoprężne: 2.0 D-4D 116 KM

Konkurencja: Ford Escape · Honda CR-V · Hyundai Tucson · Kia Sportage · Mitsubishi Outlander · Nissan X-Trail · Subaru Forester

title: Toyota RAV4 III

Inne nazwy: Toyota Vanguard

Zaprezentowany: Geneva Motor Show 2005

Miejsce produkcji: Tahara · Santa Rosa Laguna · Woodstock

Poprzednik: Toyota RAV4 II

Następca: Toyota RAV4 IV

Typy nadwozia: 5-drzwiowy SUV

Silniki: Benzynowe: · 2.0 · 2.4 · 3.5 V6 · Wysokoprężne: · 2.2 D-4D

Skrzynia biegów: 5 i 6-biegowa manualna · 4 i 5-biegowa automatyczna

Konkurencja: Ford Kuga · Honda CR-V · Hyundai Tucson · Kia Sportage · Mazda CX-7 · Mitsubishi Outlander · Nissan X-Trail · Subaru Forester · Volkswagen Tiguan

title: Toyota RAV4 IV

Zaprezentowany: Los Angeles Motor Show 2012

Miejsce produkcji: Tahara · Obu · Petersburg · Woodstock · Tiencin

Poprzednik: Toyota RAV4 III

Następca: Toyota RAV4 V

Silniki: Benzynowe: · 2.0 Valvematic 151 KM · Wysokoprężne: · 2.0 D-CAT 124 KM · 2.2 D-CAT 150 KM

Skrzynia biegów: 6-biegowa manualna · 6-biegowa automatyczna · CVT

Test Euro NCAP: 5 gwiazdek

Pokrewne: Toyota C-HR

Konkurencja: Ford Kuga · Honda CR-V · Hyundai Santa Fe · Kia Sorento · Mazda CX-5 · Mitsubishi Outlander · Nissan X-Trail · Subaru Forester · Volkswagen Tiguan

title: Toyota RAV4 V

Zaprezentowany: Nowy Jork Auto Show 2018

Miejsce produkcji: Tahara · Woodstock

Poprzednik: Toyota RAV4 IV

Następca: Toyota RAV4 VI

Silniki: 2,0 l - Benzynowy · 2,5 l - Hybrydowy · 2,5 l - Hybrydowy plug-in

Napęd: Benzynowy · Hybrydowy (Silnik Benzynowy+ Elektryczny)

Modele · bliźniacze: Mitsuoka Buddy · Suzuki Across

Pokrewne: Toyota C-HR · Toyota Corolla

title: Toyota RAV4 VI

Poprzednik: Toyota RAV4 V

Konkurencja: Ford Kuga · Volkswagen Tiguan · Hyundai Tucson · Kia Sportage · Mazda CX-5 · Mitsubishi Outlander · Nissan Qashqai · Subaru Forester


text:
# Kościół św. Rocha w Radomsku
Kościół pw. św. Rocha w Radomsku – kościół parafialny rzymskokatolickiej parafii św. Rocha w Radomsku w Stobiecku Miejskim.

## Historia
Kościół pw. św. Rocha jest kościołem drewnianym. Powstał w roku 1502. Posiada on gotycko-renesansowy tryptyk z 1519 roku, którego środkowa część przedstawia Świętą Rodzinę, zewnętrzne boczne skrzydła to cztery sceny Męki Pańskiej.
Wewnątrz przedstawiono postacie św. Jana Jałmużnika, św. Zofii z córkami, św. Marii Magdaleny i św. Wita. Kościół odrestaurowano w XVIII wieku. Z tego czasu pochodzą: krucyfiks, drewniana dzwonnica oraz belka dotycząca budowy kościoła.
W czasie renowacji (1952) powrócono do oryginalnych malowideł, usuwając te z 1615 roku.
Tuż za kościołem jest budowana nowa świątynia pw. św. Joachima i Anny, jednak w starym kościele nadal odprawiane są msze święte. Nad tylnym wejściem znajduje się obraz patrona.
W 2010 r. kościół został gruntownie odremontowany.

wikiname: plwiki

title: Kościół św. Rocha w Radomsku

in_language: pl

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół pw. św. Rocha w Radomsku
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = 230-X-40 z 29 marca 1949<ref>{{Zabytek|łódzkie|strony=80}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Radomsko, kościół par. p.w. św. Rocha 02.JPG
 |opis grafiki              = Widok od południa
 |państwo                   = łódzkie
 |miejscowość               = [[Radomsko]]-[[Stobiecko Miejskie]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[parafia św. Rocha w Radomsku|św. Rocha w Radomsku]]
 |administratura typ        = Parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Święty Roch|św. Rocha]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = [[1502]]
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = drewno
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Radomsko
 |współrzędne               = 51°4′41.62″N 19°23′25.16″E
 |commons                   = Category:Saint Roch church in Radomsko
 |www                       =
}}
'''Kościół pw. św. Rocha w Radomsku''' – [[kościół parafialny]] rzymskokatolickiej [[Parafia św. Rocha w Radomsku|parafii św. Rocha]] w [[Radomsko|Radomsku]] w [[Stobiecko Miejskie|Stobiecku Miejskim]].

== Historia ==
Kościół pw. św. Rocha jest kościołem drewnianym. Powstał w roku [[1502]]<ref>Marian Pokropek. Atlas sztuki ludowej i folkloru w Polsce [Atlas der Volkskunst u. Folklore in Polen.] 1978, str. 381</ref>. Posiada on gotycko-renesansowy tryptyk z [[1519]] roku, którego środkowa część przedstawia [[Święta Rodzina|Świętą Rodzinę]], zewnętrzne boczne skrzydła to cztery sceny Męki Pańskiej.
[[Plik:Radomsko, kościół par. p.w. św. Rocha 05.JPG|mały|lewo|180px|Wejście do świątyni]]
Wewnątrz przedstawiono postacie [[Jan Jałmużnik|św. Jana Jałmużnika]], św. Zofii z córkami, [[Maria Magdalena|św. Marii Magdaleny]] i św. Wita. Kościół odrestaurowano w [[XVIII wiek]]u. Z tego czasu pochodzą: [[krucyfiks]], drewniana dzwonnica oraz belka dotycząca budowy kościoła.

W czasie renowacji (1952) powrócono do oryginalnych malowideł, usuwając te z [[1615]] roku.

Tuż za kościołem jest budowana nowa [[świątynia]] pw. św. Joachima i Anny, jednak w starym kościele nadal odprawiane są msze święte. Nad tylnym wejściem znajduje się obraz patrona.

W 2010 r. kościół został gruntownie odremontowany<ref>{{cytuj stronę|url=http://radomsko.naszemiasto.pl/artykul/616408,radomsko-sw-roch-jak-nowy,id,t.html|tytuł=Św. Roch jak nowy|autor=Jacek Drożdż|praca=2010-10-15|opublikowany=naszemiasto.pl|data dostępu=2010-12-08}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Święty Roch|św. Roch]] – [[patron (chrześcijaństwo)|patron]] parafii i kościoła

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj |url = https://radomsko.pl/?idg=mg,113&p=m&kword=rocha |tytuł = Kościół Parafialny pw. św. Rocha |opublikowany = Strona miasta Radomska |data dostępu = 2020-05-07 |język = pl}}
{{SORTUJ:Radomsko}}
[[Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo sieradzkie)]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w Radomsku|Rocha]]
[[Kategoria:Drewniane kościoły w województwie łódzkim]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Radomsku|Rocha]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Rocha]]

title: Kościół pw. św. Rocha w Radomsku

Państwo: Polska

Województwo: łódzkie

Miejscowość: Radomsko-Stobiecko Miejskie

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: św. Rocha w Radomsku

Wezwanie: św. Rocha

Świątynia · • materiał bud.: · • drewno


text:
# Schody (film)
Schody – polski film animowany wykonany techniką lalkową z 1968 roku w reżyserii Stefana Schabenbecka, na podstawie autorskiego scenariusza. Film wyprodukowała łódzka wytwórnia Se-ma-for. Tematem filmu jest podróż człowieka, który wspina się po schodach tylko po to, by zamienić się w ich następny stopień.

## Odbiór
W 2015 roku Bartosz Staszczyszyn z portalu Culture.pl wymienił Schody na liście 20 arcydzieł polskiej animacji.

## Nagrody
| Rok  | Festiwal                   | Nagroda                              | Źródło |
| ---- | -------------------------- | ------------------------------------ | ------ |
| 1969 | Krakowski Festiwal Filmowy | Brązowy Lajkonik w konkursie polskim | [ 2 ]  |

title: Schody (film)

wikitext:
{{Inne znaczenia|filmu|[[Schody]] – mebel}}
{{Film infobox
 |tytuł             = Schody
 |oryginalny tytuł  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |gatunek           = [[film animowany]]
 |rok produkcji     = [[1968 w filmie|1968]]
 |data premiery     =
 |kraj produkcji    = [[Polska]]
 |język             = [[język polski|polski]]
 |czas trwania      = 7 min
 |reżyseria         = [[Stefan Schabenbeck]]
 |scenariusz        = Stefan Schabenbeck
 |główne role       =
 |muzyka            = Zofia Stanczewa
 |zdjęcia           = Henryk Ryszka
 |scenografia       =
 |kostiumy          =
 |montaż            =
 |produkcja         = Marian Sitek
 |wytwórnia         = [[Se-ma-for]]
 |dystrybucja       =
 |budżet            =
 |przychody brutto  =
 |poprzednik        =
 |kontynuacja       =
 |nagrody           =
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               =
}}

'''Schody''' – polski [[film animowany]] wykonany techniką lalkową z 1968 roku w reżyserii [[Stefan Schabenbeck|Stefana Schabenbecka]], na podstawie autorskiego scenariusza. Film wyprodukowała łódzka wytwórnia [[Se-ma-for]]. Tematem filmu jest podróż człowieka, który wspina się po schodach tylko po to, by zamienić się w ich następny stopień<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Bartosz Staszczyszyn |tytuł = 20 arcydzieł polskiej animacji |data = 2015-11-25 |data dostępu = 2025-03-14 |opublikowany = Culture.pl |url = https://culture.pl/pl/artykul/20-arcydziel-polskiej-animacji}}</ref>.

== Odbiór ==
W 2015 roku Bartosz Staszczyszyn z portalu [[Culture.pl]] wymienił ''Schody'' na liście 20 arcydzieł polskiej animacji<ref name=":0" />.

== Nagrody ==
{| class="wikitable"
|+
!Rok
!Festiwal
!Nagroda
!Źródło
|-
|1969
|[[Krakowski Festiwal Filmowy]]
|Brązowy Lajkonik w konkursie polskim
|<ref>{{Filmpolski|tytuł|421238|Schody}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{Filmpolski|tytuł|421238|Schody}}

[[Kategoria:Polskie filmy animowane]]
[[Kategoria:Polskie filmy z 1968 roku]]

title: Schody

Gatunek: film animowany

Kraj produkcji: Polska

Język: polski

Czas trwania: 7 min

Reżyseria: Stefan Schabenbeck

Scenariusz: Stefan Schabenbeck

Muzyka: Zofia Stanczewa

Zdjęcia: Henryk Ryszka

Produkcja: Marian Sitek

Wytwórnia: Se-ma-for


text:
# Niccolò Marini
Niccolò Marini (ur. 20 sierpnia 1843 w Rzymie, zm. 27 lipca 1923 tamże) – włoski duchowny katolicki, kardynał.

## Życiorys
Kształcił się w Collegio Capranica, a także na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Uzyskał doktoraty z filozofii, teologii i utroque iure. Na Królewskim Uniwersytecie w Rzymie uzyskał również doktoraty z prawa cywilnego i kanonicznego. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 czerwca 1866. Był m.in. wikariuszem generalnym kardynała Luigiego Oreglii, oficjałem w Kongregacji Konsystorialnej, kanonikiem bazyliki laterańskiej, a także attaché nuncjatury w Hiszpanii (lata 1882–1889). Po powrocie do Rzymu został kanonikiem bazyliki watykańskiej. Od 1892 substytut Sekretariatu ds. Listów. W tym samym roku otrzymał godność prałata. Udzielał się na rzecz Kościołów Wschodnich i unii z Kościołem Prawosławnym. W 1902 mianowany konsultorem Kongregacji ds. Studiów, a w 1908 sekretarzem Sygnatury Apostolskiej. Działał również w Komisji ds. Kodyfikacji Kodeksu Prawa Kanonicznego.
Na konsystorzu z grudnia 1916 kreowany kardynałem diakonem. W 1917 został członkiem Komitetu Nauk Historycznych i sekretarzem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich (w dniu 29 listopada). Zrezygnował z tych funkcji w 1922 z powodu zaawansowanego wieku i słabego zdrowia. Brał udział w konklawe 1922. Pochowany na Campo Verano.

title: Niccolò Marini

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Niccolò Marini
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Kardynał diakon
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    = Coat of arms of Niccolò Marini.svg
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Włochy]]
 |data urodzenia          = [[20 sierpnia]] [[1843]]
 |miejsce urodzenia       = Rzym
 |data śmierci            = [[27 lipca]] [[1923]]
 |miejsce śmierci         = Rzym
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Sekretarz Świętej Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich
 |1. funkcja - okres      = 1917–1922
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 26 czerwca 1866
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            = 4 grudnia 1916
 |papież kreujący         = [[Benedykt XV]]
 |kościół tytularny       = S. Maria in Domnica
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Niccolò Marini''' (ur. [[20 sierpnia]] [[1843]] w [[Rzym]]ie, zm. [[27 lipca]] [[1923]] tamże) – włoski duchowny katolicki, [[kardynał]].

== Życiorys ==
Kształcił się w Collegio Capranica, a także na [[Uniwersytet Gregoriański|Uniwersytecie Gregoriańskim]] w Rzymie. Uzyskał doktoraty z filozofii, teologii i ''utroque iure''. Na Królewskim Uniwersytecie w Rzymie uzyskał również doktoraty z prawa cywilnego i kanonicznego. [[Święcenia kapłańskie]] otrzymał [[26 czerwca]] [[1866]]. Był m.in. wikariuszem generalnym kardynała [[Luigi Oreglia di Santo Stefano|Luigiego Oreglii]], oficjałem w Kongregacji Konsystorialnej, kanonikiem [[bazylika św. Jana na Lateranie|bazyliki laterańskiej]], a także [[attaché]] nuncjatury w [[Hiszpania|Hiszpanii]] (lata [[1882]]–[[1889]]). Po powrocie do Rzymu został kanonikiem [[bazylika św. Piotra na Watykanie|bazyliki watykańskiej]]. Od [[1892]] substytut Sekretariatu ds. Listów. W tym samym roku otrzymał godność [[prałat]]a. Udzielał się na rzecz Kościołów Wschodnich i unii z [[Kościół Prawosławny|Kościołem Prawosławnym]]. W 1902 mianowany konsultorem Kongregacji ds. Studiów, a w 1908 sekretarzem [[Najwyższy Trybunał Sygnatury Apostolskiej|Sygnatury Apostolskiej]]. Działał również w Komisji ds. Kodyfikacji Kodeksu Prawa Kanonicznego.

Na [[konsystorz]]u z grudnia 1916 kreowany kardynałem diakonem. W 1917 został członkiem Komitetu Nauk Historycznych i sekretarzem [[Kongregacja ds. Kościołów Wschodnich|Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich]] (w dniu [[29 listopada]]). Zrezygnował z tych funkcji w [[1922]] z powodu zaawansowanego wieku i słabego zdrowia. Brał udział w [[konklawe 1922]]. Pochowany na [[Campo Verano]].

== Bibliografia ==

* [http://cardinals.fiu.edu/bios-m.htm#Marini Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy]
* [http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/bmarinin.html Catholic-Hierarchy]

{{Prefekci Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Marini, Niccolò}}
[[Kategoria:Włoscy kardynałowie]]
[[Kategoria:Kardynałowie z nominacji Benedykta XV]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1843]]
[[Kategoria:Zmarli w 1923]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Campo Verano w Rzymie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie]]

title: Niccolò Marini

Kraj działania: Włochy

Data i miejsce urodzenia: 20 sierpnia 1843 · Rzym

Data i miejsce śmierci: 27 lipca 1923 · Rzym

Miejsce pochówku: Campo Verano

Wyznanie: katolicyzm

Prezbiterat: 26 czerwca 1866

Kreacja kardynalska: 4 grudnia 1916 · Benedykt XV

Kościół tytularny: S. Maria in Domnica


text:
# Bychowo (województwo pomorskie)
Bychowo (kaszb. Bichòwò, niem. Bychow) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino. Wieś jest siedzibą sołectwa Bychowo, w którego skład wchodzi również osada Bychówko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Inne miejscowości o nazwie Bychowo: Bychowo

title: Bychowo (województwo pomorskie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Bychowo
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = POL Bychowo 06.jpg
 |opis zdjęcia           = Dwór w Bychowie (obecnie hotel)
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat wejherowski|wejherowski]]
 |gmina                  = [[Gniewino (gmina)|Gniewino]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 263<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 84-250<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=110}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = GWE
 |SIMC                   = 0161654
 |kod mapy               = Gniewino (gmina)
 |współrzędne            = 54°44'28"N 17°58'38"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|13905|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Bychowo, Pomeranian Voivodeship
 |www                    =
}}
'''Bychowo''' ([[język kaszubski|kaszb.]] ''Bichòwò'', [[język niemiecki|niem.]] ''Bychow'')<ref>Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" ({{ISBN|83-60437-22-X}}) ({{ISBN|978-83-60437-22-3}})</ref> – [[wieś]] [[Kaszuby|kaszubska]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat wejherowski|powiecie wejherowskim]], w [[Gniewino (gmina)|gminie Gniewino]]. Wieś jest siedzibą [[sołectwo|sołectwa]] ''Bychowo'', w którego skład wchodzi również [[osada]] [[Bychówko]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

Inne miejscowości o nazwie ''Bychowo'': [[Bychowo]]

== Zobacz też ==
* [[Gniewino]]
* [[Nadole (województwo pomorskie)|Nadole]]
* [[Perlino]]
* [[Starbienino]]
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Gniewino}}

[[Kategoria:Bychowo (województwo pomorskie)]]

title: Bychowo

Województwo: pomorskie

Powiat: wejherowski

Gmina: Gniewino

Tablice rejestracyjne: GWE


text:
# Staro Zmirnowo
Staro Zmirnowo lub Staro Zmirnovo (maced. Старо Змирново) – wieś w południowej Macedonii Północnej, w pobliżu drugiego co do wielkości miasta tego kraju – Bitoli.
Osada wchodzi w skład gminy Bitola.

title: Staro Zmirnowo

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Staro Zmirnowo
 |nazwa oryginalna             = {{k|mk|Старо Змирново}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Macedonia Północna
 |1. jednostka administracyjna = [[Gmina Bitola|Bitola]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Staro Zmirnowo''' lub '''Staro Zmirnovo''' ([[język macedoński|maced.]] ''Старо Змирново'') – [[wieś]] w południowej [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]], w pobliżu drugiego co do wielkości miasta tego kraju – [[Bitola|Bitoli]].

Osada wchodzi w skład [[Gmina Bitola|gminy Bitola]].

{{Gmina Bitola}}

[[Kategoria:Wsie w gminie Bitola]]

title: Staro ZmirnowoСтаро Змирново

Państwo: Macedonia Północna

Gmina: Bitola


text:
# Ihor Kołomojski
Ihor Wałerijowycz Kołomojski (ukr. Ігор Валерійович Коломойський; ur. 13 lutego 1963 w Dniepropetrowsku) – ukraiński przedsiębiorca, magnat mediowy, właściciel klubu piłkarskiego FK Dnipro, działacz społeczności żydowskiej na Ukrainie, od 2008 r. prezes Zjednoczonej Wspólnoty Żydowskiej w kraju, przewodniczący Dniepropetrowskiej Obwodowej Administracji Państwowej Ukrainy (od 2 marca 2014 do 24 marca 2015).

## Życiorys
Pochodzi z rodziny żydowskiej. W 1985 r. ukończył studia w Dniepropietrowskim Instytucie Metalurgicznym ze stopniem inżyniera. Po 1991 r. zaangażował się w działalność biznesową, zakładając wraz z Giennadijem Bogoliubowem spółkę Sentoza, a później Prywatbank. Obecnie swą działalność biznesową koncentruje na mediach oraz przemyśle naftowo-chemicznym. Zasiadał w radzie nadzorczej spółki Prywatbank (do nacjonalizacji w 2016 r. udziałowiec większościowy), zasiada w radach nadzorczych spółek Naftochimik Prykarpattja i Ukrnafta. Stoi również na czele holdingu mediowego Hławred, który wydaje pisma „Profil”, „Nowaja gazieta” i „Hazeta po-kyjiwśky” oraz kontroluje agencję informacyjną UNIAN i telewizję 1+1. Posiada 3-procentowe udziały w holdingu Central European Media (CME), jest członkiem jej Rady Dyrektorów. Pełni obowiązki prezesa klubu piłkarskiego FK Dnipro. Właściciel linii lotniczych UIA (ukr. МАУ).
W 2006 r. znalazł się na trzecim miejscu w rankingu najbogatszych ludzi na Ukrainie, jego majątek szacowano wówczas na 2,8 mld USD. W 2007 r. i 2008 r. utrzymał miejsce w rankingu, a jego majątek wzrósł w ciągu dwóch lat do 6,5 mld USD.
Jest żonaty i ma dwoje dzieci. Posiada potrójne obywatelstwo: ukraińskie, izraelskie i cypryjskie. Najczęściej przebywa w Szwajcarii. 5 października 2008 Zjednoczona Wspólnota Żydowska na Ukrainie (ukr. Об’єднана єврейська громада) wybrała go swoim nowym przewodniczącym w miejsce Wadyma Rabinowycza.
2 marca 2014 r., w czasie agresji rosyjskiej na Krymie, rząd Ukrainy mianował go gubernatorem obwodu dniepropietrowskiego, którą to funkcję pełnił do 24 marca 2015. Opowiedział się za utrzymaniem integralności terytorialnej Ukrainy, finansując m.in. paliwo dla ukraińskich oddziałów.

## Odznaczenia
- Order „Za zasługi” III kl.: 2006[6]

title: Ihor Kołomojski

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko           = Ihor Kołomojski
 |imię i nazwisko org       = {{k|uk|Ігор Коломойський}}
 |grafika                   = Ihor Kolomoyskyi2.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = 13 lutego 1963
 |miejsce urodzenia         = [[Dniepr (miasto)|Dniepropetrowsk]], [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Ukraińska SRR]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |funkcja                   = Przewodniczący [[Dniepropetrowska Obwodowa Administracja Państwowa|Dniepropetrowskiej Obwodowej Administracji Państwowej]]
 |od                        = 2 marca 2014
 |do                        = 24 marca 2015
 |partia                    =
 |poprzednik                = [[Dmytro Kolesnikow]]
 |następca                  = [[Wałentyn Rezniczenko]]
 |2 funkcja                 =
 |3 funkcja                 =
 |4 funkcja                 =
 |5 funkcja                 =
 |6 funkcja                 =
 |7 funkcja                 =
 |8 funkcja                 =
 |9 funkcja                 =
 |10 funkcja                =
 |podpis                    =
 |odznaczenia               = {{order|UA-OZZ|3}}
 |commons                   =
 |quote                     =
 |www                       =
}}
'''Ihor Wałerijowycz Kołomojski''' ({{ukr.|Ігор Валерійович Коломойський}}; ur. [[13 lutego]] [[1963]] w [[Dniepr (miasto)|Dniepropetrowsku]]) – [[Ukraina|ukraiński]] przedsiębiorca, magnat mediowy, właściciel klubu piłkarskiego [[FK Dnipro]], działacz [[Żydzi|społeczności żydowskiej]] na [[Ukraina|Ukrainie]], od 2008 r. prezes Zjednoczonej Wspólnoty Żydowskiej w kraju, przewodniczący [[Dniepropetrowska Obwodowa Administracja Państwowa|Dniepropetrowskiej Obwodowej Administracji Państwowej]] [[Ukraina|Ukrainy]] (od 2 marca 2014 do 24 marca 2015).

== Życiorys ==
Pochodzi z rodziny żydowskiej. W 1985 r. ukończył studia w [[Dniepr (miasto)|Dniepropietrowskim]] Instytucie Metalurgicznym ze stopniem [[inżynier]]a. Po 1991 r. zaangażował się w działalność biznesową, zakładając wraz z [[Hennadij Boholubow|Giennadijem Bogoliubowem]] spółkę Sentoza, a później [[PrywatBank|Prywatbank]]. Obecnie swą działalność biznesową koncentruje na mediach oraz przemyśle naftowo-chemicznym. Zasiadał w radzie nadzorczej spółki Prywatbank (do nacjonalizacji w 2016 r. udziałowiec większościowy), zasiada w radach nadzorczych spółek Naftochimik Prykarpattja i [[Ukrnafta]]. Stoi również na czele holdingu mediowego Hławred, który wydaje pisma „Profil”, „Nowaja gazieta” i „Hazeta po-kyjiwśky” oraz kontroluje agencję informacyjną [[Ukraińska Niezależna Agencja Informacyjna|UNIAN]] i telewizję [[1+1]]. Posiada 3-procentowe udziały w holdingu Central European Media (CME), jest członkiem jej Rady Dyrektorów. Pełni obowiązki prezesa klubu piłkarskiego [[FK Dnipro]]. Właściciel linii lotniczych UIA ({{ukr.|МАУ}}).

W 2006 r. znalazł się na trzecim miejscu w rankingu najbogatszych ludzi na [[Ukraina|Ukrainie]], jego majątek szacowano wówczas na 2,8 mld USD. W 2007 r. i 2008 r. utrzymał miejsce w rankingu, a jego majątek wzrósł w ciągu dwóch lat do 6,5 mld USD<ref>{{Cytuj stronę | url = http://files.korrespondent.net/projects/top50 | tytuł = ТОП-50, Lista najbogatszych Ukraińców z lat 2006–2008 na stronach korespondent.net | opublikowany = files.korrespondent.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20131212163535/http://files.korrespondent.net/projects/top50 | zarchiwizowano = 2013-12-12}}.</ref>.

Jest żonaty i ma dwoje dzieci. Posiada potrójne obywatelstwo: [[Ukraina|ukraińskie]], [[izrael]]skie i [[cypr]]yjskie<ref>Radio Swoboda [http://www.radiosvoboda.org/content/article/26618894.html].</ref>. Najczęściej przebywa w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.new.org.pl/index.php?module=newspaperarticles&id=31 | tytuł = Andrzej Szeptycki, ''Nieuniknieni partnerzy'', „Nowa Europa Wschodnia”, nr 11–12/2008 | opublikowany = new.org.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20140728123033/http://www.new.org.pl/index.php?module=newspaperarticles&id=31 | zarchiwizowano = 2014-07-28}}.</ref>. 5 października 2008 Zjednoczona Wspólnota Żydowska na Ukrainie ({{ukr.|Об’єднана єврейська громада}}) wybrała go swoim nowym przewodniczącym w miejsce [[Wadym Rabinowycz|Wadyma Rabinowycza]]<ref>[http://www.kreschatic.kiev.ua/ua/3397/art/1223320942.html Об’єднана єврейська громада обрала нового президента, „Chreszczatyk, Kijowska Gazeta Miejska”, 6 października 2008].</ref>.

2 marca 2014 r., w czasie agresji rosyjskiej na Krymie, rząd Ukrainy mianował go gubernatorem [[Obwód dniepropetrowski|obwodu dniepropietrowskiego]], którą to funkcję pełnił do 24 marca 2015. Opowiedział się za utrzymaniem integralności terytorialnej Ukrainy, finansując m.in. paliwo dla ukraińskich oddziałów<ref>Michał Kacewicz [https://web.archive.org/web/20160215135811/http://swiat.newsweek.pl/ihor-kolomojski-krol-przelewow-idzie-na-wojne-newsweek-pl,artykuly,285762,1.html ''Ihor Kołomojski – król przelewów idzie na wojnę''], „Newsweek” Polska nr 20/2014 12-18.05.2014.</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order „Za zasługi” (Ukraina)|Order „Za zasługi”]] III kl.: 2006<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.president.gov.ua/documents/4871.html | tytuł = Указ Президента України № 697/2006. Офіційне представництво Президента України | opublikowany = president.gov.ua | archiwum = https://web.archive.org/web/20120306062250/http://www.president.gov.ua/documents/4871.html | zarchiwizowano = 2012-03-06}}.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.dsnews.ua/dossier/peoples/art35365.html | tytuł = Biogram | opublikowany = dsnews.ua | archiwum = https://web.archive.org/web/20111214024424/http://www.dsnews.ua/dossier/peoples/art35365.html | zarchiwizowano = 2011-12-14 | język = uk}}
* [http://file.liga.net/person/55.html Biogram na stronach liga.net] {{lang|ru}}
* {{Cytuj stronę | url = http://files.korrespondent.net/projects/top50/2013/1631582 | tytuł = Informacja na stronie magazynu Korrespondent | opublikowany = files.korrespondent.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20131212014230/http://files.korrespondent.net/projects/top50/2013/1631582 | zarchiwizowano = 2013-12-12 | język = ru}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kołomojśkyj Ihor}}
[[Kategoria:Ukraińscy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Dnieprze]]
[[Kategoria:Ludzie związani z bankowością na Ukrainie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)]]
[[Kategoria:Prezesi ukraińskich klubów piłkarskich]]
[[Kategoria:Radzieccy Żydzi]]
[[Kategoria:Ukraińscy Żydzi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1964]]
[[Kategoria:Ukraińscy miliarderzy]]
[[Kategoria:Izraelscy działacze piłkarscy]]
[[Kategoria:Izraelscy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Izraelscy miliarderzy]]
[[Kategoria:Ukraińscy oligarchowie]]
[[Kategoria:Bankierzy]]

title: Ihor KołomojskiІгор Коломойський

Data i miejsce urodzenia: 13 lutego 1963 · Dniepropetrowsk, Ukraińska SRR

Okres: od 2 marca 2014 · do 24 marca 2015

Poprzednik: Dmytro Kolesnikow

Następca: Wałentyn Rezniczenko


text:
# Paros (gmina)
Paros (gr. Δήμος Πάρου, Dimos Paru) – gmina w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Paros. W jej skład wchodzi między innymi wyspa Paros. Siedzibą gminy jest Paros. W 2011 roku liczyła 13 715 mieszkańców.

title: Paros (gmina)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Paros
 |nazwa oryginalna                = Δήμος Πάρου
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = GRC
 |1. jednostka administracyjna    = [[Wyspy Egejskie (administracja)|Wyspy Egejskie]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[Region Wyspy Egejskie Południowe|Wyspy Egejskie Południowe]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Jednostka regionalna Paros|Paros]]
 |siedziba                        = [[Paros (miejscowość)|Paros]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2021
 |liczba ludności                 = 14 520
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = 2011 Dimos Parou.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Paros''' ([[Język nowogrecki|gr.]] Δήμος Πάρου, ''Dimos Paru'') – gmina w [[Grecja|Grecji]], w administracji zdecentralizowanej [[Wyspy Egejskie (administracja)|Wyspy Egejskie]], w regionie [[region Wyspy Egejskie Południowe|Wyspy Egejskie Południowe]], w jednostce regionalnej [[Jednostka regionalna Paros|Paros]]. W jej skład wchodzi między innymi wyspa [[Paros]]. Siedzibą gminy jest [[Paros (miejscowość)|Paros]]. W 2011 roku liczyła 13 715 mieszkańców<ref>[https://www.statistics.gr/documents/20181/1210503/resident_population_census2011rev.xls/956f8949-513b-45b3-8c02-74f5e8ff0230 Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Region Wyspy Egejskie Południowe}}

[[Kategoria:Gminy w Grecji]]
[[Kategoria:Region Wyspy Egejskie Południowe]]

title: ParosΔήμος Πάρου

Państwo: Grecja

Administracja zdecentralizowana: Wyspy Egejskie

Region: Wyspy Egejskie Południowe

Jednostka regionalna: Paros

Siedziba: Paros


text:
# The New Republic
The New Republic (TNR) – amerykańskie czasopismo o profilu centrolewicowym i liberalnym. Czasopismo zostało założone przez Herberta Croly'ego i Waltera Lippmana przy finansowym wsparciu Dorothy Paine Whitley i jej męża, Willarda Straighta, który zachował większość udziałów. Pierwszy numer ukazał się 7 listopada 1914 roku.
Na łamach gazety sporo miejsca poświęcano skutkom industrializacji USA oraz kwestiom dotyczącym interwencjonizmu rządu USA zarówno w zakresie polityki międzynarodowej jak i wewnętrznej. Popierano m.in. przystąpienie Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej po stronie aliantów. Czasopismo wspierało zakładanie związków zawodowych, postulat ośmiogodzinnego dnia pracy i prawa wyborcze kobiet.
Odnośnie do rosyjskiej rewolucji z roku 1917 i zaraz po niej gazeta wyrażała się pozytywnie o Związku Radzieckim. Przychylne nastawienie zmieniło się wraz z wybuchem zimnej wojny.
W latach 50. XX wieku magazyn wyrażał się sceptycznie zarówno wobec polityki zagranicznej Związku Radzieckiego jak i wobec antykomunistycznej histerii rozpętanej przez senatora McCarthy’ego.
Lata 60. upłynęły pod znakiem zwalczania wojny w Wietnamie, ale również nie szczędzono krytyki pod adresem Nowej lewicy.
W 1974 roku magazyn został zakupiony przez absolwenta Uniwersytetu Harvarda Martina Peretza za kwotę 380 tys. dolarów. Peretz był byłym działaczem Nowej Lewicy, który opuścił tę partię (za sprawą wspierania przez nią ruchów wyzwoleńczych w krajach trzeciego świata, zwłaszcza Palestyny). Za sprawą nowego właściciela TNR zmienił swój profil – wspierając rząd USA w budowaniu sojuszu z Izraelem. W polityce wewnętrznej gazeta zajmowała różnorakie stanowiska od tradycyjnego liberalizmu po neoliberalizm.
Martin Perez był redaktorem naczelnym do 2011 roku. W 2012 czasopismo zostało kupione przez Chrisa Hughesa, współzałożyciela Facebooka i sprzedane w 2016 roku Winowi McCormackowi.
Obecnie redaktorem naczelnym jest Win McCormack.

title: The New Republic

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                  = The New Republic
 |tytuł oryginalny       =
 |podtytuł               =
 |grafika                = The New Republic wordmark horizontal.svg
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |częstotliwość          =
 |państwo                = USA
 |wariant flagi          =
 |adres                  =
 |wydawca                =
 |organ prasowy          =
 |tematyka               =
 |język                  = angielski
 |pierwszy numer         = [[1914]]
 |ostatni numer          =
 |redaktor naczelny      = Win McCormack
 |stali współpracownicy  =
 |nakład                 =
 |sprzedaż               =
 |format                 =
 |liczba stron           =
 |ISSN                   = 0028-6583
 |eISSN                  = 2169-2416
 |OCLC                   =
 |DOI                    =
 |odznaczenia            =
 |commons                =
 |wikiźródła             =
 |wikicytaty             =
 |www                    = http://www.tnr.com
}}
'''The New Republic''' (TNR) – [[Stany Zjednoczone|amerykańskie]] czasopismo o profilu [[centrolewica|centrolewicowym]] i [[liberalizm|liberalnym]]. Czasopismo zostało założone przez [[Herbert Croly|Herberta Croly'ego]] i [[Walter Lippmann|Waltera Lippmana]] przy finansowym wsparciu Dorothy Paine Whitley i jej męża, Willarda Straighta, który zachował większość udziałów. Pierwszy numer ukazał się [[7 listopada]] [[1914]] roku<ref>{{Cytuj |tytuł = First issue of "The New Republic" published {{!}} November 7, 1914 |data dostępu = 2023-12-06 |opublikowany = HISTORY |url = https://www.history.com/this-day-in-history/first-issue-of-the-new-republic-published |język = en}}</ref>.

Na łamach gazety sporo miejsca poświęcano skutkom [[industrializacja|industrializacji]] USA oraz kwestiom dotyczącym interwencjonizmu rządu USA zarówno w zakresie [[Stosunki międzynarodowe|polityki międzynarodowej]] jak i wewnętrznej. Popierano m.in. przystąpienie [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]] do [[I wojna światowa|I wojny światowej]] po stronie [[Alianci (II wojna światowa)|aliantów]]. Czasopismo wspierało zakładanie związków zawodowych, postulat ośmiogodzinnego dnia pracy i prawa wyborcze kobiet<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = The New Republic (TNR) {{!}} History & Facts {{!}} Britannica |data = 2023-10-12 |data dostępu = 2023-12-06 |opublikowany = www.britannica.com |url = https://www.britannica.com/topic/The-New-Republic |język = en}}</ref>.

Odnośnie do [[Rewolucje w Rosji 1917 roku|rosyjskiej rewolucji z roku 1917]] i zaraz po niej gazeta wyrażała się pozytywnie o [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Radzieckim]]. Przychylne nastawienie zmieniło się wraz z wybuchem [[Zimna wojna|zimnej wojny]].

W latach 50. XX wieku magazyn wyrażał się sceptycznie zarówno wobec polityki zagranicznej Związku Radzieckiego jak i wobec antykomunistycznej histerii rozpętanej przez [[Joseph McCarthy|senatora McCarthy’ego]].

Lata 60. upłynęły pod znakiem zwalczania [[Wojna wietnamska|wojny w Wietnamie]], ale również nie szczędzono krytyki pod adresem [[Nowa lewica|Nowej lewicy]].

W 1974 roku magazyn został zakupiony przez absolwenta [[Uniwersytet Harvarda|Uniwersytetu Harvarda]] [[Martin Peretz|Martina Peretza]] za kwotę 380 tys. dolarów<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = My Marty Peretz Problem -- And Ours {{!}} The American Prospect |data = 2008-04-05 |data dostępu = 2023-12-06 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20080405170502/https://prospect.org/cs/articles?article=my_marty_peretz_problem_and_ours}}</ref>. Peretz był byłym działaczem Nowej Lewicy, który opuścił tę partię (za sprawą wspierania przez nią ruchów wyzwoleńczych w krajach [[Trzeci Świat|trzeciego świata]], zwłaszcza [[Palestyna|Palestyny]]). Za sprawą nowego właściciela '''TNR''' zmienił swój profil – wspierając rząd USA w budowaniu sojuszu z [[Izrael]]em<ref name=":1" />. W polityce wewnętrznej gazeta zajmowała różnorakie stanowiska od tradycyjnego liberalizmu po [[neoliberalizm]].

Martin Perez był redaktorem naczelnym do 2011 roku<ref name=":0" />. W 2012 czasopismo zostało kupione przez [[Chris Hughes|Chrisa Hughesa]], współzałożyciela Facebooka i sprzedane w 2016 roku Winowi McCormackowi<ref name=":0" />.

Obecnie [[redaktor naczelny|redaktorem naczelnym]] jest Win McCormack<ref>{{Cytuj |tytuł = Masthead |data = 2023-12-05 |data dostępu = 2023-12-06 |opublikowany = web.archive.org |url = http://web.archive.org/web/20231205175143/https://newrepublic.com/pages/people}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.tnr.com Strona internetowa]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:New Republic}}
[[Kategoria:Czasopisma w Stanach Zjednoczonych]]

title: The New Republic

Państwo: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Redaktor naczelny: Win McCormack


text:
# Telemach w dżinsach
Telemach w dżinsach – powieść dla młodzieży Adama Bahdaja z 1979. Tytuł nawiązuje do postaci Telemacha, syna Odyseusza. Powieść ma kontynuację w książce Gdzie twój dom, Telemachu?.
Na podstawie obu książek w 1990 roku zrealizowano serial telewizyjny dla młodzieży W piątą stronę świata.

## Opis fabuły
Powieść opowiada o problemach życiowych nastolatka – Maćka Łańki. Bohater poszukuje ojca, który odszedł od swojej rodziny, kiedy chłopiec miał 3 lata. Pomimo trudów napotykanych w trakcie poszukiwań, Maciek nie zaprzestaje ich. W trakcie swej podróży staje się bogatszy o wiele nowych doświadczeń i spotyka wielu nowych przyjaciół. Autor pokazuje typowe problemy nastolatków: pierwsze zauroczenie, ucieczkę z domu i poszukiwanie swojego miejsca na ziemi.

## Charakterystyka
Maciek Łańko jest bohaterem utworu Adama Bahdaja „Telemach w dżinsach”. Kiedy poznajemy bohatera ma piętnaście lat, pochodzi z Jerzmanowa. Chłopiec będąc dzieckiem stracił matkę. Kiedy ojciec odszedł, Maćkiem zaopiekowała się ciotka Frania, która zginęła w pożarze. Od czasu jej śmierci młodym bohaterem opiekowała się pani Telichowska i pan Sielicki. Pewnego dnia rozpoznaje w telewizorze twarz ojca i postanawia wyruszyć na poszukiwania rodzica. Dowiedziawszy się o nim wielu rzeczy i usłyszawszy wiele pozytywnych komentarzy utwierdził się w przekonaniu, iż go odnajdzie.

## Bohaterowie
- Maciej Łańko – główny bohater.
- Pan Sielicki – opiekun Maćka z internatu.
- Pani Telichowska - opiekunka Maćka z internatu.
- Jojo – włóczęga.
- Romeo, Fuga i Bufalo – chłopcy, których Maciek poznaje w trakcie podróży.
- Dorota i jej rodzina – dziewczyna, którą spotyka nad morzem.
- Pani Stasia – pokojówka w hotelu pracowniczym;
- Kierowniczka – kierowniczka w hotelu pracowniczym

## Edycje
- 1979: Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 292 ss.
- 1985: wyd. II, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 190 ss.
- 1992: 306 ss.
- 2015: Wydawnictwo Literatura, Łódź, 272 ss.
- 2016: jako tom 21. serii Klub książki przygodowej wydawanej przez Wydawnictwo Edipresse-Kolekcje, Warszawa 2016 ss. 318 ISBN 978-83-7989-767-4

title: Telemach w dżinsach

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Telemach w dżinsach
 |tytuł oryginalny  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Adam Bahdaj]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = [[literatura dla dzieci i młodzieży]]
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Polska]]
 |język             = [[Język polski|polski]]
 |data wydania      = 1979
 |wydawca           = [[Krajowa Agencja Wydawnicza]]
 |poprzednia        =
 |następna          = [[Gdzie twój dom, Telemachu?]]
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Telemach w dżinsach''' – powieść dla młodzieży [[Adam Bahdaj|Adama Bahdaja]] z 1979. Tytuł nawiązuje do postaci [[Telemach]]a, syna [[Odyseusz]]a. Powieść ma kontynuację w książce ''[[Gdzie twój dom, Telemachu?]]''.

Na podstawie obu książek w 1990 roku zrealizowano serial telewizyjny dla młodzieży ''[[W piątą stronę świata]]''<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/123620| tytuł = W piątą stronę świata| data dostępu = 2009-09-30| autor = [[FilmPolski.pl]]| opublikowany = | praca = | data = | język =}}</ref>.

== Opis fabuły ==
Powieść opowiada o problemach życiowych nastolatka – Maćka Łańki. Bohater poszukuje ojca, który odszedł od swojej rodziny, kiedy chłopiec miał 3 lata. Pomimo trudów napotykanych w trakcie poszukiwań, Maciek nie zaprzestaje ich. W trakcie swej podróży staje się bogatszy o wiele nowych doświadczeń i spotyka wielu nowych przyjaciół. Autor pokazuje typowe problemy nastolatków: pierwsze zauroczenie, ucieczkę z domu i poszukiwanie swojego miejsca na ziemi.

== Charakterystyka ==
Maciek Łańko jest bohaterem utworu Adama Bahdaja „Telemach w dżinsach”. Kiedy poznajemy bohatera ma piętnaście lat, pochodzi z Jerzmanowa. Chłopiec będąc dzieckiem stracił matkę. Kiedy ojciec odszedł, Maćkiem zaopiekowała się ciotka Frania, która zginęła w pożarze. Od czasu jej śmierci młodym bohaterem opiekowała się pani Telichowska i pan Sielicki. Pewnego dnia rozpoznaje w telewizorze twarz ojca i postanawia wyruszyć na poszukiwania rodzica. Dowiedziawszy się o nim wielu rzeczy i usłyszawszy wiele pozytywnych komentarzy utwierdził się w przekonaniu, iż go odnajdzie.

== Bohaterowie ==
* '''Maciej Łańko''' – główny bohater.
* '''Pan Sielicki''' – opiekun Maćka z internatu.
* '''Pani Telichowska''' - opiekunka Maćka z internatu.
* '''Jojo''' – włóczęga.
* '''Romeo, Fuga i Bufalo''' – chłopcy, których Maciek poznaje w trakcie podróży.
* '''Dorota i jej rodzina''' – dziewczyna, którą spotyka nad morzem.
* '''Pani Stasia''' – pokojówka w hotelu pracowniczym;
* '''Kierowniczka''' – kierowniczka w hotelu pracowniczym

== Edycje ==
* '''1979:''' Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 292 ss.
* '''1985:''' wyd. II, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 190 ss.
* '''1992:''' 306 ss.
* '''2015:''' Wydawnictwo Literatura, Łódź, 272 ss.
* '''2016:''' jako tom 21. serii ''Klub książki przygodowej'' wydawanej przez [[Edipresse Polska|Wydawnictwo Edipresse-Kolekcje]], Warszawa 2016 ss. 318 {{ISBN|978-83-7989-767-4}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Adam Bahdaj}}

[[Kategoria:Powieści młodzieżowe Adama Bahdaja]]
[[Kategoria:Powieści z 1977]]
[[Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Polsce]]

title: Telemach w dżinsach

Autor: Adam Bahdaj

Typ utworu: literatura dla dzieci i młodzieży

Miejsce wydania: Polska

Wydawca: Krajowa Agencja Wydawnicza

poprzednia · brak: następna · Gdzie twój dom, Telemachu?


text:
# Edykt nantejski
Edykt nantejski – akt prawny wydany 30 kwietnia 1598 w Nantes przez króla Francji Henryka IV Burbona.
Edykt nantejski przyczynił się do zakończenia krwawych trwających we Francji przez 30 lat wojen religijnych oraz uregulował sytuację hugenotów. Wprowadzał wolność wyznania i równouprawnienie protestantów wobec katolików. Mogli odtąd budować swe kościoły oraz szkoły, zamki, urzędy, szpitale czy uniwersytety. Hugenoci mieli swobodę kultu z wyłączeniem Paryża. Jako gwarancję bezpieczeństwa otrzymali ok. 100 twierdz we Francji.
Edykt ten dawał hugenotom prawa do wolności politycznej oraz szereg twierdz, w tym La Rochelle, którą to odebrał (jako ostatnią) w 1628 Ludwik XIII i kardynał Armand Jean Richelieu po 14-miesięcznym oblężeniu.
W październiku 1685 Ludwik XIV, wnuk Henryka IV edyktem z Fontainebleau odwołał edykt nantejski. Organizacja kościelna protestantów i ich siła polityczna została złamana. Wydany przez Ludwika edykt stał się przyczyną masowej emigracji francuskich protestantów do Prus, Szwajcarii, Holandii i Anglii. Pomimo wydanego przez króla zakazu opuszczania Francji wyemigrowało wtedy od 200 tys. do 400 tys. osób (ta pierwsza liczba jest zapewne bliższa prawdy).

title: Edykt nantejski

wikitext:
[[Plik:Édit de Nantes. Page 24 - Archives Nationales - AE-II-763.jpg|thumb|Edykt nantejski]]
[[Plik:HenriIV.jpg|thumb|Henryk IV Burbon (1553–1610)]]
'''Edykt nantejski''' – akt prawny wydany 30 kwietnia 1598 w [[Nantes]] przez [[władcy Francji|króla Francji]] [[Henryk IV Wielki|Henryka IV Burbona]].

Edykt nantejski przyczynił się do zakończenia krwawych trwających we Francji przez 30 lat wojen religijnych oraz uregulował sytuację [[Hugenoci|hugenotów]]. Wprowadzał wolność wyznania i równouprawnienie [[protestantyzm|protestantów]] wobec [[katolicyzm|katolików]]. Mogli odtąd budować swe kościoły oraz szkoły, zamki, urzędy, szpitale czy uniwersytety. [[Hugenoci]] mieli swobodę kultu z wyłączeniem [[Paryż]]a. Jako gwarancję bezpieczeństwa otrzymali ok. 100 twierdz we [[Francja|Francji]].

Edykt ten dawał hugenotom prawa do wolności politycznej oraz szereg twierdz, w tym [[La Rochelle]], którą to odebrał (jako ostatnią) w 1628 [[Ludwik XIII]] i kardynał [[Armand Jean Richelieu]] po 14-miesięcznym oblężeniu.

W październiku 1685 [[Ludwik XIV]], wnuk Henryka IV [[Edykt z Fontainebleau|edyktem z Fontainebleau]] odwołał edykt nantejski. Organizacja kościelna protestantów i ich siła polityczna została złamana. Wydany przez Ludwika edykt stał się przyczyną masowej emigracji francuskich protestantów do [[Brandenburgia-Prusy|Prus]], [[Szwajcaria|Szwajcarii]], [[Holandia|Holandii]] i [[Królestwo Anglii|Anglii]]. Pomimo wydanego przez króla zakazu opuszczania Francji wyemigrowało wtedy od 200 tys. do 400 tys. osób (ta pierwsza liczba jest zapewne bliższa prawdy)<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Baszkiewicz |imię = Jan |autor link = Jan Baszkiewicz |tytuł = Francja w Europie |wydawca = Zakład Narodowy im. Ossolińskich |miejsce = Wrocław |rok = 2006 |strony = 76 |isbn = 830404837X}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[afera plakatów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Historia protestantyzmu we Francji]]
[[Kategoria:Wydarzenia 1598]]


text:
# Amadeus (jezioro)
Lake Amadeus – płytkie, bezodpływowe, słone jezioro o powierzchni 880 km² położone w południowo-zachodniej części Terytorium Północnego w Australii. Zajmuje płytkie koryto napełnione osadami naniesionymi z Gór Macdonnella od północy i Musgrave od południa.
Co jakiś czas po ulewnych deszczach napełnia się wodą na kilkanaście cm słupa wody. W porze letniej wysycha. Ma ok. 145 km długości i ok. 20 km szerokości. W porze suchej na jego dnie tworzy się warstwa playa, czyli twardych osadów zmieszanych z solą o gładkiej powierzchni lub samej soli.
W niedalekiej odległości znajduje się sławny pomnik kultury Aborygenów: Uluru, czyli Ayers Rock.

title: Amadeus (jezioro)

wikitext:
{{Jezioro infobox
 |nazwa              = Amadeus
 |nazwa oryginalna   =
 |inne nazwy         =
 |grafika            = Lake Amadeus.jpg
 |opis grafiki       = zdjęcie lotnicze
 |państwo            = AU-NT
 |lokalizacja        =
 |miasta nadbrzeżne  =
 |region             =
 |wysokość lustra    =
 |wyspy              =
 |powierzchnia       = 880 km²
 |max długość        =
 |max szerokość      =
 |głębokość średnia  =
 |głębokość max      =
 |długość brzegu     =
 |objętość           =
 |rodzaj jakości     =
 |jakość             =
 |zasolenie          =
 |rzeki zasilające   =
 |rzeki wypływające  =
 |rodzaj             =
 |współrzędne        = 24°48′S 130°54′E
 |mapka jeziora      =
 |opis mapki jeziora =
 |commons            = Category:Lake Amadeus
}}
'''Lake Amadeus''' – płytkie, [[Jezioro endoreiczne|bezodpływowe]], słone jezioro o powierzchni 880 km² położone w południowo-zachodniej części [[Terytorium Północne]]go w [[Australia|Australii]]. Zajmuje płytkie koryto napełnione osadami naniesionymi z [[Góry Macdonnella|Gór Macdonnella]] od północy i [[Musgrave (góry)|Musgrave]] od południa.

Co jakiś czas po ulewnych deszczach napełnia się wodą na kilkanaście cm słupa wody. W porze letniej wysycha. Ma ok. 145 km długości i ok. 20 km szerokości. W porze suchej na jego dnie tworzy się warstwa [[playa]], czyli twardych osadów zmieszanych z solą o gładkiej powierzchni lub samej soli.

W niedalekiej odległości znajduje się sławny pomnik kultury [[Aborygeni australijscy|Aborygenów]]: [[Uluru]], czyli Ayers Rock.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Jeziora Terytorium Północnego]]
[[Kategoria:Jeziora endoreiczne]]

title: Amadeus

Państwo: Australia

Terytorium: Terytorium Północne

Powierzchnia: 880 km²


text:
# Pribram (meteoryt)
Pribram – meteoryt kamienny należący do chondrytów oliwinowo-bronzytowych typu H 5 spadły 7 kwietnia 1959 roku w okolicach miejscowości Przybram (cz. Příbram) w Czechach o godzinie 19:30 czasu uniwersalnego.
Był to jeden z pierwszych przypadków sfotografowania upadku meteorytu, dzięki czemu możliwe było ustalenie kąta przecięcia meteoroidu przez orbitę Ziemi oraz miejsca spadku. Na miejscu upadku meteorytu zebrano 19 fragmentów o łącznej masie 9,5 kg. Masę meteorytu przed spadkiem na Ziemię ocenia się na kilka ton. Prędkość meteroidu względem Ziemi w chwili wejścia w atmosferę ziemską wynosiła 20,8 km/s.
W Polsce przelot bolidu został zaobserwowany przez miłośnika astronomii Sławomira Rucińskiego w czasie obserwacji nieba nad Częstochową. Do oddziału PTMA w Warszawie przesłał on następujący opis:
„Bolid był koloru niebiesko-zielonego i miał jasność około -5m. Przebiegł widzianą przeze mnie drogę 9–10 stopni w ciągu około 4 sekund. Droga jego równoległa była do linii Procjon-Rigel i przechodziła pomiędzy ξ i ε Ori. W chwili, gdy go zauważyłem, miał charakterystyczny kształt maczugi i rozświetlał zachodnie niebo, tak że widziałem lekkie chmury. Następnie zgasł (schował się za chmury?) i zniknęło świecenie nieba. Po 4 sekundach zauważyłem rozświetlenie nieba nieco silniejsze niż przedtem, o kolorze niebiesko-zielonkawo-żółtym”.

title: Pribram (meteoryt)

wikitext:
{{Meteoryt infobox
 |nazwa                  = Pribram
 |inne nazwy             =
 |grafika                = Meteorites Příbram and Morávka.jpg
 |opis grafiki           = Fragmenty meteorytów Příbram i Morávka w gablocie
 |sposób odkrycia        = spadły
 |państwo                = CZE
 |miejsce znalezienia    = [[Przybram|Pribram]]
 |data znalezienia       = [[7 kwietnia]] [[1959]]
 |masa                   = 9500
 |typ                    = [[meteoryt kamienny]], [[chondryt]]
 |klasa                  = [[Chondryty oliwinowo-bronzytowe|oliwinowo-bronzytowy]]
 |grupa                  = H5
 |miejsce przechowywania =
 |współrzędne            = 49°40′N 14°2′E
 |commons                =
}}
'''Pribram''' – [[meteoryt kamienny]] należący do [[Chondryty oliwinowo-bronzytowe|chondrytów oliwinowo-bronzytowych]] typu H 5 spadły 7 kwietnia 1959 roku w okolicach miejscowości [[Przybram]] ({{w języku|cs|Příbram}}) w [[Czechy|Czechach]] o godzinie 19:30 [[czas uniwersalny|czasu uniwersalnego]].

Był to jeden z pierwszych przypadków sfotografowania upadku [[meteoryt]]u, dzięki czemu możliwe było ustalenie kąta przecięcia [[meteoroid]]u przez [[orbita|orbitę]] [[Ziemia|Ziemi]] oraz miejsca spadku. Na miejscu upadku meteorytu zebrano 19 fragmentów o łącznej masie 9,5 kg. Masę meteorytu przed spadkiem na [[Ziemia|Ziemię]] ocenia się na kilka ton. Prędkość meteroidu względem Ziemi w chwili wejścia w atmosferę ziemską wynosiła 20,8 km/s.

W [[Polska|Polsce]] przelot [[bolid]]u został zaobserwowany przez miłośnika [[astronomia|astronomii]] Sławomira Rucińskiego w czasie obserwacji nieba nad [[Częstochowa|Częstochową]]. Do oddziału [[Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii|PTMA]] w [[Warszawa|Warszawie]] przesłał on następujący opis:

„Bolid był koloru niebiesko-zielonego i miał jasność około -5{{magnitudo}}. Przebiegł widzianą przeze mnie drogę 9–10 stopni w ciągu około 4 sekund. Droga jego równoległa była do linii [[Procjon]]-[[Rigel]] i przechodziła pomiędzy ξ i [[Alnilam|ε Ori]]. W chwili, gdy go zauważyłem, miał charakterystyczny kształt maczugi i rozświetlał zachodnie niebo, tak że widziałem lekkie [[Chmura (meteorologia)|chmury]]. Następnie zgasł (schował się za chmury?) i zniknęło świecenie nieba. Po 4 sekundach zauważyłem rozświetlenie nieba nieco silniejsze niż przedtem, o kolorze niebiesko-zielonkawo-żółtym”.

== Zobacz też ==
* [[(9884) Příbram]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = [[Andrzej Pilski|Andrzej S Pilski]]; |tytuł = Nieziemskie skarby |data = 1999 |isbn = 83-7180-173-4 |miejsce = Warszawa |wydawca = Prószyński i S-ka |s = 104 |oclc = 751197878}}
* {{Cytuj|autor = [[Marek Żbik]]; |tytuł = Tajemnice kamieni z nieba |data = 1987 |isbn = 83-10-08742-X |inni = Stefan Stanisław Jackowski (il.) |miejsce = Warszawa |wydawca = „Nasza Księgarnia” |s = 112 |oclc = 749174015}}

[[Kategoria:1959 w Czechosłowacji]]
[[Kategoria:Meteoryty kamienne]]
[[Kategoria:Meteoryty znalezione w Czechach]]

title: Pribram

Sposób odkrycia: spadły

Państwo: Czechy

Miejsce znalezienia: Pribram

Data znalezienia: 7 kwietnia 1959

Typ: meteoryt kamienny, chondryt

Klasa: oliwinowo-bronzytowy