text:
# Helmstadt-Bargen
Helmstadt-Bargen – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Rhein-Neckar, w powiecie Rhein-Neckar-Kreis, wchodzi w skład związku gmin Waibstadt. Leży w Kraichgau, nad rzeką Schwarzbach, ok. 25 km na południowy wschód od Heidelbergu, przy drodze krajowej B292.

## Galeria
- Ratusz w Bargen
- Kościół katolicki w Bargen
- Kościół ewangelicki we Flinsbach

title: Helmstadt-Bargen

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Helmstadt-Bargen
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Helmstadt-Bargen.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-BW
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Rejencja Karlsruhe|Karlsruhe]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Rhein-Neckar-Kreis]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Region Rhein-Neckar|Rhein-Neckar]]
 |2. jednostka tradycyjna         = [[Związek gmin Waibstadt]]
 |siedziba                        =
 |kod statystyczny                = 08 2 26 106
 |powierzchnia                    = 27,95 km²
 |wysokość                        = 219 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2010
 |liczba ludności                 = 3 706
 |gęstość zaludnienia             = 133 os./km²
 |numer kierunkowy                = 07263
 |kod pocztowy                    = 74921
 |tablice rejestracyjne           = HD
 |adres urzędu                    = Rabanstraße 14<br />74921 Helmstadt-Bargen
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Helmstadt-Bargen in HD.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Badenia-Wirtembergia
 |współrzędne                     = 49°20′N 8°59′E
 |commons                         = Category:Helmstadt-Bargen
 |www                             = http://www.helmstadt-bargen.de/
}}
'''Helmstadt-Bargen''' – gmina w [[Niemcy|Niemczech]], w kraju związkowym [[Badenia-Wirtembergia]], w rejencji [[rejencja Karlsruhe|Karlsruhe]], w regionie [[region Rhein-Neckar|Rhein-Neckar]], w powiecie [[Rhein-Neckar-Kreis]], wchodzi w skład związku gmin [[związek gmin Waibstadt|Waibstadt]]. Leży w [[Kraichgau]], nad rzeką [[Schwarzbach (dopływ Elsenz)|Schwarzbach]], ok. 25 km na południowy wschód od [[Heidelberg]]u, przy [[Droga krajowa B292 (Niemcy)|drodze krajowej B292]].

== Galeria ==
<gallery>
Plik: Bargen-rathaus1841.JPG|Ratusz w Bargen
Plik: Bargen-kath-kirche-1904.JPG|Kościół katolicki w Bargen
Plik: Flinsbach-kirche.JPG|Kościół ewangelicki we Flinsbach
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Bargen]]
* [[Helmstadt]]

{{związek gmin Waibstadt}}
{{powiat Rhein-Neckar}}

[[Kategoria:Powiat Rhein-Neckar]]
[[Kategoria:Gminy w Badenii-Wirtembergii]]

title: Helmstadt-Bargen

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Badenia-Wirtembergia

Rejencja: Karlsruhe

Powiat: Rhein-Neckar-Kreis

Związek regionalny: Rhein-Neckar

Wspólnota: Związek gmin Waibstadt

• gęstość: 133 os./km²

Tablice rejestracyjne: HD


text:
# Another
Another (jap. アナザー Anazā) – japońska powieść z gatunku horror autorstwa Yukito Ayatsuji, wydana 29 października 2009 przez Kadokawa Shoten. Historia skupia się na chłopaku o imieniu Kōichi Sakakibara, który przenosząc się do gimnazjum północnego w Yomiyamie spotyka Mei Misaki, której wydaje się nikt nie zauważać. Wkrótce odkrywa, że na jego klasie ciąży klątwa, której ofiary giną przypadkową i bezsensowną śmiercią. Ten sam autor napisał także sequel powieści, zatytułowany Another: Episode S (jap. Another エピソード S).
Na podstawie powieści powstała manga autorstwa Hiro Kiyohary, która była wydawana od maja 2010 roku do stycznia 2012 roku w czasopiśmie Young Ace wydawnictwa Kadokawa Shoten. Powstało także 12 odcinkowe anime, wyprodukowane przez P.A. Works, które emitowane było w Japonii od 10 stycznia do 27 marca 2012 roku. Dodatkowo 26 maja 2012 roku został wydany także odcinek OVA, który stanowi prolog historii. Powstał również film live action, który miał swoją premierę 4 sierpnia 2012 roku.
W Polsce prawa do dystrybucji powieści nabyło wydawnictwo Waneko, natomiast manga została wydana nakładem wydawnictwa Japonica Polonica Fantastica.

## Fabuła
W 1972 roku Misaki, uczeń klasy 3-3 gimnazjum północnego w Yomiyamie, ginie w wypadku w ciągu roku szkolnego. Klasa, bardzo zasmucona jego nagłą śmiercią, postanawia razem z nauczycielami zachowywać się jakby Misaki wciąż żył, co na koniec roku prowadzi do tego, że Misaki pojawia się na wspólnym zdjęciu wykonanym na koniec roku. Wiosną 1998 roku, 15-letni Kōichi Sakakibara przenosi się do klasy 3-3 w tym gimnazjum, gdzie spotyka Mei Misaki, której wydaje się nikt nie zauważać. Wkrótce odkrywa, że na jego klasie ciąży klątwa, której ofiary (zarówno uczniowie jak i ich krewni) giną przypadkową i bezsensowną śmiercią. Odkrywając, że te dziwne przypadki śmierci są powiązane w jakiś sposób z Misakim z 1972 roku, Kōichi razem z Mei próbuje znaleźć przyczynę i rozwiązanie klątwy, zanim ta ich zabije.

## Bohaterowie

### Główni
- Kōichi Sakakibara (jap. 榊原 恒一 Sakakibara Kōichi) – 15-latek, który przenosi się do klasy 3-3 z Tokio w 1998 roku, ale jeszcze przed początkiem roku szkolnego jest hospitalizowany z powodu odmy opłucnowej i przychodzi na zajęcia z kilkudniowym opóźnieniem. Kōichi mieszka ze swoimi dziadkami oraz ciotką Reiko, podczas gdy jego ojciec prowadzi badania w Indiach. Wkrótce zaprzyjaźnia się z Mei Misaki, pomimo ostrzeżeń ze strony innych uczniów. Stara się odkryć prawdę kryjącą się za klątwą.

Seiyū: Atsushi Abe , live action: Kento Yamazaki
- Mei Misaki (jap. 見崎 鳴 Misaki Mei) – dziewczyna nosząca białą opaskę na lewym oku. Kōichi spotyka ją po raz pierwszy w szpitalu, gdy zanosi lalkę do kostnicy. W szkole jest całkowicie ignorowana przez uczniów i siedzi w obdrapanej starej ławce z tyłu klasy. Gdy Koichi próbuje podjąć z nią rozmowę, ta ostrzega go, by tego nie robił, ona również nie unika z nim kontaktu. Wówczas także i on zaczyna być ignorowany przez klasę. Wyjawia Kōichiemu, że jej lewe oko jest sztuczne.

Seiyū: Natsumi Takamori , live action: Ai Hashimoto

### Krewni Kōichi'ego
- Yōsuke Sakakibara (jap. 榊原 陽介 Sakakibara Yōsuke) – ojciec Kōichi'ego, który wykłada na uniwersytecie i prowadzi badania w Indiach. Regularnie dzwoni do syna, by z nim porozmawiać.

Seiyū: Takurō Kitagawa
- Ritsuko Sakakibara (jap. 榊原 理津子 Sakakibara Ritsuko) – matka Kōichi'ego, która zmarła krótko po jego porodzie. Była uczennicą klasy  3-3 w 1972 roku i była koleżanką Misaki'ego. Zostaje wyjawione, że w roku jej śmierci w klasie 3-3 uczyła się jej młodsza siostra Reiko, w związku z tym zaliczana jest w poczet ofiar klątwy.

- Reiko Mikami (jap. 三神 怜子 Mikami Reiko) – ciotka Kōichi'ego i młodsza siostra Ritsuko. Mieszka razem z Kōichim i swoimi rodzicami. Gdy wraca do domu zwykle jest bardzo zmęczona pracą. 15 lat wcześniej również chodziła do klasy 3-3. Później zostaje wyjawione, że Reiko pracuje jako asystentka wychowawcy klasy 3-3.

Seiyū: Naoko Sakakibara (Reiko), Misayo Miyamaki (panna Mikami) , live action: Ai Kato

### Krewni Mei
- Kirika (jap. 霧果) – artystka i właścicielka sklepu z lalkami i muzeum lalek. Jest adopcyjną matką Mei. Tak naprawdę nazywa się Yukiyo Misaki (jap. 見崎 ユキヨ Misaki Yukiyo).

Seiyū: Hitomi Harada
- Misaki Fujioka (jap. 藤岡 未咲 Fujioka Misaki) – „druga połowa” Mei i jej kuzynka; To jej Mei dostarczyła prezent w szpitalu, gdy po raz pierwszy spotyka Kōichiego. W rzeczywistości Misaki była siostrą bliźniaczką Mei, ale były wychowywane osobno. Misaki zmarła na białaczkę w kwietniu.

Seiyū: Hiromi Igarashi
- Amane (jap. 天根) – recepcjonistka w sklepie z lalkami. Ciocia-babcia Mei.

Seiyū: Sayuri Sadaoka

### Uczniowie klasy 3-3
- Tomohiko Kazami (jap. 風見 智彦 Kazami Tomohiko) – jeden z trójki klasowej, prymus klasy. Przyjaciel Teshigawary.

Seiyū: Mitsuhiro Ichiki , live action: Takashi Waka
- Yukari Sakuragi (jap. 桜木 ゆかり Sakuragi Yukari) – jedna z trójki klasowej. W maju jej matka ginie w wypadku samochodowym, a ona sama ginie nabijając się na parasolkę po upadku ze schodów.

Seiyū: Ai Nonaka , live action: Maya Okano
- Naoya Teshigawara (jap. 敕使河原直哉 Teshigawara Naoya) – zaprzyjaźnia się z Kōichim, którego nazywa „Sakaki”. Wielbiciel sportu, był wyznaczony do wyjaśnienia zasad działania klątwy, ale ma z tym poważne problemy.

Seiyū: Tomoaki Maeno , live action: Kiyotaka Uji
- Yūya Mochizuki (jap. 望月 優矢 Mochizuki Yūya) – członek kółka plastycznego. Dobry przyjaciel Kōichiego oraz Teshigawary.

Seiyū: Kazutomi Yamamoto , live action: Kai Inowaki
- Izumi Akazawa (jap. 赤沢 泉美 Akazawa Izumi) – zastępuje na stanowisku Yukari po jej śmierci. Czuje ogromną niechęć do Mei i Koichiego za złamanie ustalonych zasad postępowania w zapobieganiu efektom klątwy.

Seiyū: Madoka Yonezawa , live action: Mika Akizuki
- Ikuo Takabayashi (jap. 高林郁夫 Takabayashi Ikuo) – uczeń o słabym sercu, w związku z czym rzadko przychodzi na zajęcia. W czerwcu umiera na zawał serca.

Seiyū: Shou Takano

### Grono pedagogiczne
- Shōji Kubodera (jap. 久保寺紹二 Kubodera Shōji) – wychowawca klasy 3-3. W lipcu nie wytrzymuje presji związanej z klątwą i zabija swoją matkę, a nazajutrz popełnia samobójstwo na oczach uczniów.

Seiyū: Kōzō Mito
- Tatsuji Chibiki (jap. 千曳 辰治 Chibiki Tatsuji) – szkolny bibliotekarz. Był wychowawcą klasy 3-3 w 1972 roku. Po paru latach zrezygnował z tej funkcji, lecz tworzy archiwum wydarzeń związanych z klątwą. Dzieli się wiadomościami z Kōichim i Mei.

Seiyū: Hiroaki Hirata , live action: Yoshihiko Hakamaka

### Inni
- Misaki Yomiyama (jap. 夜見山 岬 Yomiyama Misaki) – uczeń klasy 3-3 w 1972 roku. Był niezmiernie popularnym i powszechnie lubianym uczniem. Zginął w pożarze domu razem ze swoim bratem i rodzicami. Jego koledzy i koleżanki z klasy nie potrafili zaakceptować jego śmierci, więc zachowywali się, jakby Misaki wciąż żył, co doprowadziło do tego, że pojawia się na zdjęciu klasowym zrobionym na koniec roku.

- Sanae Mizuno (jap. 水野 沙苗 Mizuno Sanae) – pielęgniarka w szpitalu Yūmigaoka, która zaprzyjaźnia się z Koichim. Jej młodszy brat Takeru również uczęszcza do klasy 3-3. Próbuje pomóc Kōichiemu w rozwiązaniu zagadki pochodzenia i działania klątwy. W czerwcu ginie w windzie.

Seiyū: Seiko Yoshida , Hiroko Sato (live-action)
- Katsumi Matsunaga (jap. 松永 克己 Matsunaga Katsumi) – uczeń klasy 3-3 w 1983 roku i kolega Reiko. W czasie wycieczki szkolnej przypadkowo zabja swojego kolegę z klasy, jednak wkrótce odkrywa, że nikt z pozostałych osób z klasy tej osoby nie pamięta. Zdaje sobie sprawę, że zabił „osobę, której nie było”, co stanowi jedyny przypadek, gdy klątwa została zatrzymana w połowie roku. Nagrał swoją relację na kasetę i ukrył w szkole, tak by mogły znaleźć ją kolejne roczniki.

Seiyū: Shinya Takahashi
- Mineko Numata (jap. 沼田 峯子 Numata Mineko) – babcia Ikuo Takabayashi'ego. Sympatyczna i otwarta osoba, która jednak po śmierci Ikuo staje się seryjnym mordercą. Zabija Manabu Maejimę, Izumi Akazawę, Takako Sugiurę, Junta Nakao'ę, Shigeki Yonemurę oraz swojego męża Kensaku. Następnie popełnia samobójstwo odgryzając sobie język.

Seiyū: Rie Takahashi

## Powieści
Another pierwotnie było powieścią napisaną przez Yukito Ayatsuji. Powieść była wydawana rozdziałami w czasopiśmie Yasai Jidai wydawnictwa Kadokawa Shoten w nieregularnych odstępach od sierpnia 2006 do maja 2009 roku. Rozdziały zebrano później w formie tankōbonu i wydano 29 października 2009 roku. Dwa lata później, 25 listopada 2011 roku wydano powieść ponownie, tym razem w rozmiarze kieszonkowym, dzieląc powieść na dwa tomy. Kolejne kieszonkowe wydanie dwutomowe, które wydano 29 lutego 2012 roku, zawierało dodatkowo ilustracje wykonane przez Noizi Ito. 29 listopada 2023 wydanie powieści w Polsce zapowiedziało wydawnictwo Waneko, premiera odbyła się zaś 29 lutego 2024.
Ten sam autor napisał również spin-off powieści, zatytułowany Another: Episode S (jap. Another エピソード S), który został wydany 31 lipca 2013 roku.
Sequel, zatytułowany Another 2001, ukazywał się w magazynie Yasei Jidai od 11 października 2014 do 11 stycznia 2020. Został zebrany w jednym tomie, wydanym 30 września 2020.

## Manga
Adaptacja powieści w formie mangi została zilustrowana przez Hiro Kiyoharę i była wydawana od maja 2010 roku do stycznia 2012 roku w czasopiśmie Young Ace wydawnictwa Kadokawa Shoten. Rozdziały zostały później zebrane w cztery tankōbony i opublikowane pomiędzy 30 września 2010 roku, a 27 grudnia 2011 roku.
W Polsce manga ta została wydana nakładem wydawnictwa Japonica Polonica Fantastica.
| Nr | Język japoński   | Język japoński         | Język polski  | Język polski            |
| Nr | Data wydania     | ISBN                   | Data wydania  | ISBN                    |
| -- | ---------------- | ---------------------- | ------------- | ----------------------- |
| 1  | 30 września 2010 | ISBN 978-4-04-715534-3 | sierpień 2013 | ISBN 978-83-7471-314-6  |
| 2  | 2 marca 2011     | ISBN 978-4-04-715628-9 | listopad 2013 | ISBN 978-83-7471-315-3  |
| 3  | 1 września 2011  | ISBN 978-4-04-715772-9 | luty 2014     | ISBN 978-83-747-13-16-0 |
| 4  | 27 grudnia 2011  | ISBN 978-4-04-120044-5 | czerwiec 2014 | ISBN 978-83-7471-317-7  |

### 0-kan
Rozdział „0”, który stanowi prolog serii, wydano razem w zestawie z animowaną wersją tego rozdziału. Rozdziału tego nie wydano w Polsce.
| Nr | Język japoński | Język japoński         | Język polski | Język polski |
| Nr | Data wydania   | ISBN                   | Data wydania | ISBN         |
| -- | -------------- | ---------------------- | ------------ | ------------ |
| 0  | 26 maja 2012   | ISBN 978-4-04-900816-6 | —            |              |

## Anime
12-odcinkowe anime, będące adaptacją powieści zostało wyprodukowane przez P.A. Works i wyreżyserowane przez Tsutomu Mizushimę. Scenariusz napisał Ryō Higaki, za zaadaptowanie oryginalnych projektów postaci Noizi Ito  na potrzeby animacji odpowiedzialna była Yuriko Ishii. Czołówką anime jest „Kyōmu densen” (jap. 凶夢伝染), którego autorem jest zespół Ali Project. Endingiem jest „Anamnesis”, wykonywane przez Annabel. Anime było emitowane w Japonii od 10 stycznia do 27 marca 2012 roku.
OVA „0”, która stanowi prolog serii, wydano razem w zestawie z rozdziałem „0” mangi, w dniu 26 maja 2012 roku.

### Lista odcinków
| N/o     | Tytuł           | Premiera         |
| ------- | --------------- | ---------------- |
| 1       | Sobyō (素描)    | 10 stycznia 2012 |
| 2       | Omowaku (思惑)  | 17 stycznia 2012 |
| 3       | Honegumi (骨組) | 24 stycznia 2012 |
| 4       | Rinkaku (輪郭)  | 31 stycznia 2012 |
| 5       | Kakusan (拡散)  | 7 lutego 2012    |
| 6       | Futari (二人)   | 14 lutego 2012   |
| 7       | Henchō (変調)   | 21 lutego 2012   |
| 8       | Konpeki (紺碧)  | 28 lutego 2012   |
| 9       | Rensa (連鎖)    | 6 marca 2012     |
| 10      | Shikkoku (漆黒) | 13 marca 2012    |
| 11      | Sangeki (惨劇)  | 20 marca 2012    |
| 12      | Shisha (死者)   | 27 marca 2012    |
| 0 (OVA) | Inga (因果)     | 26 maja 2012     |

## Film live action
Adaptacja z udziałem aktorów została wyreżyserowana przez Takeshi'ego Furusawę i wyprodukowane przez Kadokawa Pictures. Film miał swoją premierę w japońskich kinach 4 sierpnia 2012 roku. Motywem przewodnim filmu jest piosenka „Rakuen” (jap. 楽園) wykonywana przez Miliyah Kato. Główne role odgrywają Kento Yamazaki (Kōichi Sakakibara) oraz Ai Hashimoto (Mei Misaki).

wikiname: plwiki

title: Another

in_language: pl

wikitext:
{{Animanga infobox/Nagłówek
| tytuł           = Another
| grafika         =
| tytuł japoński  = アナザー
| tytuł romaji    = Anazā
| gatunek         = [[horror]]<ref name="jpf" />, [[Mystery (gatunek filmowy)|tajemnica]]<ref name="jpf" />, nadprzyrodzone<ref>{{Cytuj |autor = Alexander Pinera |tytuł = 10 Best Supernatural Anime |data = 2024-08-22 |data dostępu = 2025-02-03 |opublikowany = TheGamer |url = https://www.thegamer.com/supernatural-anime-best/ |język = en}}</ref>
}}
{{Animanga infobox/Druk
| rodzaj          = powieść
| tytuł           =
| autor           = [[Yukito Ayatsuji]]
| artysta         =
| wydawca         = [[Kadokawa Shoten]]
| polski wydawca  = [[Waneko]]
| odbiorcy        =
| drukowana       = Yasei Jidai
| wydana          = 29 października 2009
| pierwszy raz    =
| ostatni raz     =
| tomów           =
}}
{{Animanga infobox/Druk
| rodzaj          = manga
| tytuł           =
| autor           = [[Yukito Ayatsuji]]
| artysta         = Hiro Kiyohara
| wydawca         = [[Kadokawa Shoten]]
| polski wydawca  = [[Japonica Polonica Fantastica]]
| odbiorcy        = [[Seinen-manga|seinen]]
| drukowana       =
| wydana          =
| pierwszy raz    = maj 2010
| ostatni raz     = styczeń 2012
| tomów           = 4
}}
{{Animanga infobox/Druk
| rodzaj          = manga
| tytuł           = Another 0
| autor           = [[Yukito Ayatsuji]]
| artysta         = Hiro Kiyohara
| wydawca         = [[Kadokawa Shoten]]
| polski wydawca  =
| odbiorcy        = [[Seinen-manga|seinen]]
| drukowana       =
| wydana          =
| pierwszy raz    =
| ostatni raz     =
| tomów           = 1
}}
{{Animanga infobox/Anime
| tytuł           =
| reżyser         = [[Tsutomu Mizushima]]
| producent       =
| scenariusz      = Ryō Higaki
| muzyka          = [[Kow Otani]]
| studio          = [[P.A. Works]]
| telewizja       = [[Kitanihon Broadcasting|KNB]], [[Kyoto Broadcasting System|KBS]], [[Tokyo Metropolitan Television|Tokyo MX]], [[Chiba TV|CTC]]
| telewizja inne  =
| pierwszy raz    = 10 stycznia 2012
| ostatni raz     = 27 marca 2012
| odcinków        = 12
| lista odcinków  = #Lista odcinków
}}
{{Animanga infobox/OVA
| ONA             =
| tytuł           = Another 0-kan
| reżyser         = Tsutomu Mizushima
| scenariusz      = Ryō Higaki
| studio          = [[P.A. Works]]
| wydana          = 26 maja 2012
| odcinków        =
| lista odcinków  =
| czas            =
}}
{{Animanga infobox/Film
| rodzaj          = live-action
| tytuł           =
| reżyser         = Takeshi Furusawa
| scenariusz      = Sachiko Tanaka
| producent       = [[Kadokawa Pictures]]
| muzyka          =
| studio          =
| wydany          = 4 sierpnia 2012
| czas            =
}}
{{Animanga infobox/Druk
| rodzaj          = powieść
| tytuł           = Another: Episode S
| autor           = [[Yukito Ayatsuji]]
| artysta         =
| wydawca         = [[Kadokawa Shoten]]
| polski wydawca  =
| odbiorcy        =
| drukowana       =
| wydana          = 31 lipca 2013
| pierwszy raz    =
| ostatni raz     =
| tomów           =
}}
|}
{{nihongo|'''Another'''|アナザー|Anazā}} – japońska powieść z gatunku [[horror]] autorstwa [[Yukito Ayatsuji]], wydana 29 października 2009 przez [[Kadokawa Shoten]]<ref name="powiesc1tom" />. Historia skupia się na chłopaku o imieniu Kōichi Sakakibara, który przenosząc się do gimnazjum północnego w Yomiyamie spotyka Mei Misaki, której wydaje się nikt nie zauważać. Wkrótce odkrywa, że na jego klasie ciąży klątwa, której ofiary giną przypadkową i bezsensowną śmiercią. Ten sam autor napisał także [[sequel]] powieści, zatytułowany {{nihongo|''Another: Episode S''|Another エピソード S}}.

Na podstawie powieści powstała [[manga]] autorstwa Hiro Kiyohary, która była wydawana od maja 2010 roku do stycznia 2012 roku w czasopiśmie ''[[Young Ace]]'' wydawnictwa Kadokawa Shoten. Powstało także 12 odcinkowe [[anime]], wyprodukowane przez [[P.A. Works]], które emitowane było w Japonii od 10 stycznia do 27 marca 2012 roku. Dodatkowo 26 maja 2012 roku został wydany także odcinek [[Original video animation|OVA]], który stanowi prolog historii. Powstał również film [[live action]], który miał swoją premierę 4 sierpnia 2012 roku.

W Polsce prawa do dystrybucji powieści nabyło wydawnictwo [[Waneko]], natomiast manga została wydana nakładem wydawnictwa [[Japonica Polonica Fantastica]].

== Fabuła ==
W 1972 roku Misaki, uczeń klasy 3-3 gimnazjum północnego w Yomiyamie, ginie w wypadku w ciągu roku szkolnego. Klasa, bardzo zasmucona jego nagłą śmiercią, postanawia razem z nauczycielami zachowywać się jakby Misaki wciąż żył, co na koniec roku prowadzi do tego, że Misaki pojawia się na wspólnym zdjęciu wykonanym na koniec roku. Wiosną 1998 roku, 15-letni Kōichi Sakakibara przenosi się do klasy 3-3 w tym gimnazjum, gdzie spotyka Mei Misaki, której wydaje się nikt nie zauważać. Wkrótce odkrywa, że na jego klasie ciąży klątwa, której ofiary (zarówno uczniowie jak i ich krewni) giną przypadkową i bezsensowną śmiercią. Odkrywając, że te dziwne przypadki śmierci są powiązane w jakiś sposób z Misakim z 1972 roku, Kōichi razem z Mei próbuje znaleźć przyczynę i rozwiązanie klątwy, zanim ta ich zabije.

== Bohaterowie ==
=== Główni ===
*{{nihongo|'''Kōichi Sakakibara'''|榊原 恒一|Sakakibara Kōichi}} – 15-latek, który przenosi się do klasy 3-3 z Tokio w 1998 roku, ale jeszcze przed początkiem roku szkolnego jest hospitalizowany z powodu [[Odma opłucnowa|odmy opłucnowej]] i przychodzi na zajęcia z kilkudniowym opóźnieniem. Kōichi mieszka ze swoimi dziadkami oraz ciotką Reiko, podczas gdy jego ojciec prowadzi badania w Indiach. Wkrótce zaprzyjaźnia się z Mei Misaki, pomimo ostrzeżeń ze strony innych uczniów. Stara się odkryć prawdę kryjącą się za klątwą.
:{{Seiyū|[[Atsushi Abe]]<ref name="ann jp cast">{{cytuj stronę|url=http://www.animenewsnetwork.com/news/2011-11-09/tv-anime-another-voice-cast-revealed|tytuł=TV Anime Another's Voice Cast Revealed|opublikowany=[[Anime News Network]]|data=2011-11-09|data dostępu=2016-02-03}}</ref>}}, [[live action]]: [[Kento Yamazaki]]<ref name="live cast">{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa-pictures.co.jp/official/another/cast.shtml|tytuł=Oficjalna strona Kadokawa Pictures|data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref>

*{{nihongo|'''Mei Misaki'''|見崎 鳴|Misaki Mei}} – dziewczyna nosząca białą opaskę na lewym oku. Kōichi spotyka ją po raz pierwszy w szpitalu, gdy zanosi lalkę do kostnicy. W szkole jest całkowicie ignorowana przez uczniów i siedzi w obdrapanej starej ławce z tyłu klasy. Gdy Koichi próbuje podjąć z nią rozmowę, ta ostrzega go, by tego nie robił, ona również nie unika z nim kontaktu. Wówczas także i on zaczyna być ignorowany przez klasę. Wyjawia Kōichiemu, że jej lewe oko jest sztuczne.
:{{Seiyū|[[Natsumi Takamori]]<ref name="ann jp cast"/>}}, [[live action]]: [[Ai Hashimoto]]<ref name="live cast" />

=== Krewni Kōichi'ego ===
*{{nihongo|'''Yōsuke Sakakibara'''|榊原 陽介|Sakakibara Yōsuke}} – ojciec Kōichi'ego, który wykłada na uniwersytecie i prowadzi badania w Indiach. Regularnie dzwoni do syna, by z nim porozmawiać.
:{{Seiyū|[[Takurō Kitagawa]]}}

*{{nihongo|'''Ritsuko Sakakibara'''|榊原 理津子|Sakakibara Ritsuko}} – matka Kōichi'ego, która zmarła krótko po jego porodzie. Była uczennicą klasy  3-3 w 1972 roku i była koleżanką Misaki'ego. Zostaje wyjawione, że w roku jej śmierci w klasie 3-3 uczyła się jej młodsza siostra Reiko, w związku z tym zaliczana jest w poczet ofiar klątwy.

*{{nihongo|'''Reiko Mikami'''|三神 怜子|Mikami Reiko}} – ciotka Kōichi'ego i młodsza siostra Ritsuko. Mieszka razem z Kōichim i swoimi rodzicami. Gdy wraca do domu zwykle jest bardzo zmęczona pracą. 15 lat wcześniej również chodziła do klasy 3-3. Później zostaje wyjawione, że Reiko pracuje jako asystentka wychowawcy klasy 3-3.
:{{Seiyū|Naoko Sakakibara (Reiko)<ref name="ann jp cast" />, Misayo Miyamaki (panna Mikami)<ref>{{cytuj stronę|archiwum=https://web.archive.org/web/20150411000834/http://www.another-anime.jp/character/images/chara-box-11.jpg|url=http://www.another-anime.jp/character/images/chara-box-11.jpg|tytuł=三神先生|opublikowany=[[P.A. Works]]|zarchiwizowano=2015-04-11|data dostępu=2016-02-05|język=ja}}</ref><ref group=uwaga>Imię Misayo Miyamaki jest pseudonimem, akronimem imienia Misaki Yomiyama</ref>}}, [[live action]]: [[Ai Kato]]

=== Krewni Mei ===
* {{nihongo|'''Kirika'''|霧果}} – artystka i właścicielka sklepu z lalkami i muzeum lalek. Jest adopcyjną matką Mei. Tak naprawdę nazywa się {{nihongo|Yukiyo Misaki|見崎 ユキヨ|Misaki Yukiyo}}.
:{{Seiyū|[[Hitomi Harada]]}}

* {{nihongo|'''Misaki Fujioka'''|藤岡 未咲|Fujioka Misaki}} – „druga połowa” Mei i jej kuzynka; To jej Mei dostarczyła prezent w szpitalu, gdy po raz pierwszy spotyka Kōichiego. W rzeczywistości Misaki była siostrą bliźniaczką Mei, ale były wychowywane osobno. Misaki zmarła na białaczkę w kwietniu.
:{{Seiyū|[[Hiromi Igarashi]]}}

*{{nihongo|'''Amane'''|天根}} – recepcjonistka w sklepie z lalkami. Ciocia-babcia Mei.
:{{Seiyū|[[Sayuri Sadaoka]]}}

===Uczniowie klasy 3-3 ===
*{{nihongo|'''Tomohiko Kazami'''|風見 智彦|Kazami Tomohiko}} – jeden z trójki klasowej, prymus klasy. Przyjaciel Teshigawary.
:{{Seiyū|[[Mitsuhiro Ichiki]]}}, [[live action]]: Takashi Waka

*{{nihongo|'''Yukari Sakuragi'''|桜木 ゆかり|Sakuragi Yukari}} – jedna z trójki klasowej. W maju jej matka ginie w wypadku samochodowym, a ona sama ginie nabijając się na parasolkę po upadku ze schodów.
:{{Seiyū|[[Ai Nonaka]]<ref name="ann jp cast"/>}}, [[live action]]: Maya Okano

*{{nihongo|'''Naoya Teshigawara'''|敕使河原直哉|Teshigawara Naoya}} – zaprzyjaźnia się z Kōichim, którego nazywa „Sakaki”. Wielbiciel sportu, był wyznaczony do wyjaśnienia zasad działania klątwy, ale ma z tym poważne problemy.
:{{Seiyū|[[Tomoaki Maeno]]<ref name="ann jp cast"/>}}, [[live action]]: Kiyotaka Uji

*{{nihongo|'''Yūya Mochizuki'''|望月 優矢|Mochizuki Yūya}} – członek kółka plastycznego. Dobry przyjaciel Kōichiego oraz Teshigawary.
:{{Seiyū|Kazutomi Yamamoto<ref name="ann jp cast"/>}}, [[live action]]: Kai Inowaki

*{{nihongo|'''Izumi Akazawa'''|赤沢 泉美|Akazawa Izumi}} – zastępuje na stanowisku Yukari po jej śmierci. Czuje ogromną niechęć do Mei i Koichiego za złamanie ustalonych zasad postępowania w zapobieganiu efektom klątwy.
:{{Seiyū|[[Madoka Yonezawa]]<ref name="ann jp cast"/>}}, [[live action]]: Mika Akizuki

*{{nihongo|'''Ikuo Takabayashi'''|高林郁夫|Takabayashi Ikuo}} – uczeń o słabym sercu, w związku z czym rzadko przychodzi na zajęcia. W czerwcu umiera na zawał serca.
:{{Seiyū|Shou Takano}}

=== Grono pedagogiczne ===
*{{nihongo|'''Shōji Kubodera'''|久保寺紹二|Kubodera Shōji}} – wychowawca klasy 3-3. W lipcu nie wytrzymuje presji związanej z klątwą i zabija swoją matkę, a nazajutrz popełnia samobójstwo na oczach uczniów.
:{{Seiyū|[[Kōzō Mito]]}}

*{{nihongo|'''Tatsuji Chibiki'''|千曳 辰治|Chibiki Tatsuji}} – szkolny bibliotekarz. Był wychowawcą klasy 3-3 w 1972 roku. Po paru latach zrezygnował z tej funkcji, lecz tworzy archiwum wydarzeń związanych z klątwą. Dzieli się wiadomościami z Kōichim i Mei.
:{{Seiyū|[[Hiroaki Hirata]]<ref name="ann jp cast"/>}}, [[live action]]: Yoshihiko Hakamaka

=== Inni ===
*{{nihongo|'''Misaki Yomiyama'''|夜見山 岬|Yomiyama Misaki}} – uczeń klasy 3-3 w 1972 roku. Był niezmiernie popularnym i powszechnie lubianym uczniem. Zginął w pożarze domu razem ze swoim bratem i rodzicami. Jego koledzy i koleżanki z klasy nie potrafili zaakceptować jego śmierci, więc zachowywali się, jakby Misaki wciąż żył, co doprowadziło do tego, że pojawia się na zdjęciu klasowym zrobionym na koniec roku.

*{{nihongo|'''Sanae Mizuno'''|水野 沙苗|Mizuno Sanae}} – pielęgniarka w szpitalu Yūmigaoka, która zaprzyjaźnia się z Koichim. Jej młodszy brat Takeru również uczęszcza do klasy 3-3. Próbuje pomóc Kōichiemu w rozwiązaniu zagadki pochodzenia i działania klątwy. W czerwcu ginie w windzie.
:{{Seiyū|Seiko Yoshida}}, [[Hiroko Sato]] (live-action)

*{{nihongo|'''Katsumi Matsunaga'''|松永 克己|Matsunaga Katsumi}} – uczeń klasy 3-3 w 1983 roku i kolega Reiko. W czasie wycieczki szkolnej przypadkowo zabja swojego kolegę z klasy, jednak wkrótce odkrywa, że nikt z pozostałych osób z klasy tej osoby nie pamięta. Zdaje sobie sprawę, że zabił „osobę, której nie było”, co stanowi jedyny przypadek, gdy klątwa została zatrzymana w połowie roku. Nagrał swoją relację na kasetę i ukrył w szkole, tak by mogły znaleźć ją kolejne roczniki.
:{{Seiyū|Shinya Takahashi}}

*{{nihongo|'''Mineko Numata'''|沼田 峯子|Numata Mineko}} – babcia Ikuo Takabayashi'ego. Sympatyczna i otwarta osoba, która jednak po śmierci Ikuo staje się seryjnym mordercą. Zabija Manabu Maejimę, Izumi Akazawę, Takako Sugiurę, Junta Nakao'ę, Shigeki Yonemurę oraz swojego męża Kensaku. Następnie popełnia samobójstwo odgryzając sobie język.
:{{Seiyū|[[Rie Takahashi]]}}

== Powieści ==
''Another'' pierwotnie było powieścią napisaną przez [[Yukito Ayatsuji]]. Powieść była wydawana rozdziałami w czasopiśmie ''Yasai Jidai'' wydawnictwa Kadokawa Shoten w nieregularnych odstępach od sierpnia 2006 do maja 2009 roku. Rozdziały zebrano później w formie [[tankōbon]]u i wydano 29 października 2009 roku<ref name="powiesc1tom">{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/book/bk_detail.php?pcd=200905000546|tytuł=Another|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref>. Dwa lata później, 25 listopada 2011 roku wydano powieść ponownie, tym razem w rozmiarze kieszonkowym, dzieląc powieść na dwa tomy<ref>{{cytuj stronę | url=http://www.kadokawa.co.jp/bunko/bk_detail.php?pcd=201106000725 | tytuł=Another (上) | opublikowany=[[Kadokawa Shoten]] | data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/bunko/bk_detail.php?pcd=201106000724|tytuł=Another (下)|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref>. Kolejne kieszonkowe wydanie dwutomowe, które wydano 29 lutego 2012 roku, zawierało dodatkowo ilustracje wykonane przez [[Noizi Ito]]<ref>{{cytuj stronę | url=http://www.kadokawa.co.jp/lnovel/bk_detail.php?pcd=201109000161 | tytuł=Another (上) | opublikowany=[[Kadokawa Shoten]] | data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/lnovel/bk_detail.php?pcd=201109000160|tytuł=Another (下)|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref>. 29 listopada 2023 wydanie powieści w Polsce zapowiedziało wydawnictwo [[Waneko]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Nowość na luty – Powieści Waneko |data dostępu = 2023-11-09 |opublikowany = [[Waneko]] |url = https://waneko.pl/nowosc-na-luty-powiesci-waneko/ |język = pl}}</ref>, premiera odbyła się zaś 29 lutego 2024<ref>{{Cytuj |tytuł = POWIEŚCI WANEKO: ANOTHER |data dostępu = 2024-03-01 |opublikowany = [[Waneko]] |url = https://waneko.pl/nasze-mangi/?manga_id=276&tom_id=2 |język = pl}}</ref>.

Ten sam autor napisał również [[Spin-off (mass media)|spin-off]] powieści, zatytułowany {{nihongo|''Another: Episode S''|Another エピソード S}}, który został wydany 31 lipca 2013 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/book/bk_detail.php?pcd=201205000042|tytuł=Another: Episode S|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|data dostępu=2016-02-03|język=ja}}</ref>.

Sequel, zatytułowany ''Another 2001'', ukazywał się w magazynie ''Yasei Jidai'' od 11 października 2014 do 11 stycznia 2020<ref>{{Cytuj |tytuł = 小説 野性時代 第１３２号 |data dostępu = 2023-11-09 |opublikowany = Kadokawa |url = https://www.kadokawa.co.jp/product/321402000239/ |język = ja}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = 小説 野性時代 第１９５号 ２０２０年２月号 |data dostępu = 2023-11-09 |opublikowany = Kadokawa |url = https://www.kadokawa.co.jp/product/321901000096/ |język = ja}}</ref>. Został zebrany w jednym tomie, wydanym 30 września 2020<ref>{{Cytuj |tytuł = Ａｎｏｔｈｅｒ 2001 |data dostępu = 2023-11-09 |opublikowany = Kadokawa |url = https://www.kadokawa.co.jp/product/321911000247/ |język = ja}}</ref>.

== Manga ==
Adaptacja powieści w formie mangi została zilustrowana przez Hiro Kiyoharę i była wydawana od maja 2010 roku do stycznia 2012 roku w czasopiśmie ''[[Young Ace]]'' wydawnictwa [[Kadokawa Shoten]]. Rozdziały zostały później zebrane w cztery [[tankōbon]]y i opublikowane pomiędzy 30 września 2010 roku<ref name="tom01" />, a 27 grudnia 2011 roku<ref name="tom04" />.

W Polsce manga ta została wydana nakładem wydawnictwa [[Japonica Polonica Fantastica]]<ref name="jpf">{{Cytuj |tytuł = Another |data dostępu = 2023-11-09 |opublikowany = [[Japonica Polonica Fantastica]] |url = https://www.jpf.com.pl/produkt,Another,8 |język = pl}}</ref>.
{{Lista powieści graficznej/nagłówek
 | język          = japoński
 | drugi język    = polski
 | szerokość      = 80%
 | podkreślenie   = C297D2
}}
{{Lista powieści graficznej
 | numer woluminu     = 1
 | wydano oryginał    = 30 września 2010<ref name="tom01">{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/comic/bk_detail.php?pcd=201005000029|tytuł=Another (1)|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|język=ja|data dostępu=2016-01-30}}</ref>
 | ISBN oryginału     = 978-4-04-715534-3
 | wydano na licencji = sierpień 2013
 | ISBN na licencji   = 978-83-7471-314-6
 | lista rozdziałów   =
 | podsumowanie       =
 | podkreślenie       = C297D2
}}
{{Lista powieści graficznej
 | numer woluminu     = 2
 | wydano oryginał    = 2 marca 2011<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/comic/bk_detail.php?pcd=201005000030|tytuł=Another (2)|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|język=ja|data dostępu=2016-01-30}}</ref>
 | ISBN oryginału     = 978-4-04-715628-9
 | wydano na licencji = listopad 2013
 | ISBN na licencji   = 978-83-7471-315-3
 | lista rozdziałów   =
 | podsumowanie       =
 | podkreślenie       = C297D2
}}
{{Lista powieści graficznej
 | numer woluminu     = 3
 | wydano oryginał    = 1 września 2011<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/comic/bk_detail.php?pcd=201105000118|tytuł=Another (3)|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|język=ja|data dostępu=2016-01-30}}</ref>
 | ISBN oryginału     = 978-4-04-715772-9
 | wydano na licencji = luty 2014
 | ISBN na licencji   = 978-83-747-13-16-0
 | lista rozdziałów   =
 | podsumowanie       =
 | podkreślenie       = C297D2
}}
{{Lista powieści graficznej
 | numer woluminu     = 4
 | wydano oryginał    = 27 grudnia 2011<ref name="tom04">{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/comic/bk_detail.php?pcd=201105000119|tytuł=Another (4)|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|język=ja|data dostępu=2016-01-30}}</ref>
 | ISBN oryginału     = 978-4-04-120044-5
 | wydano na licencji = czerwiec 2014
 | ISBN na licencji   = 978-83-7471-317-7
 | lista rozdziałów   =
 | podsumowanie       =
 | podkreślenie       = C297D2
}}
|}

=== 0-kan ===
Rozdział „0”, który stanowi prolog serii, wydano razem w zestawie z animowaną wersją tego rozdziału<ref name="tom00" />. Rozdziału tego nie wydano w Polsce.
{{Lista powieści graficznej/nagłówek
 | język          = japoński
 | drugi język    = polski
 | szerokość      = 80%
 | podkreślenie   = C297D2
}}
{{Lista powieści graficznej
 | numer woluminu     = 0 <!-- sic! -->
 | wydano oryginał    = 26 maja 2012<ref name="tom00">{{cytuj stronę|url=http://www.kadokawa.co.jp/comic/bk_detail.php?pcd=201107000643|tytuł=Another 0巻 オリジナルアニメDVD同梱版|opublikowany=[[Kadokawa Shoten]]|język=ja|data dostępu=2016-01-30}}</ref>
 | ISBN oryginału     = 978-4-04-900816-6
 | wydano na licencji =
 | ISBN na licencji   =
 | lista rozdziałów   =
 | podsumowanie       =
 | podkreślenie       = C297D2
}}
|}

== Anime ==
12-odcinkowe [[anime]], będące adaptacją powieści zostało wyprodukowane przez [[P.A. Works]] i wyreżyserowane przez Tsutomu Mizushimę<ref name="ANN-0811">{{cytuj stronę|url=http://www.animenewsnetwork.com/news/2011-08-27/anime-another-with-noizi-ito-p.a-works-debuts-in-january|tytuł=Anime ''Another'' with Noizi Ito, P.A. Works Debuts in January|opublikowany=[[Anime News Network]]|data=2011-08-27|data dostępu=2016-02-02}}</ref>. Scenariusz napisał Ryō Higaki, za zaadaptowanie oryginalnych projektów postaci Noizi Ito  na potrzeby animacji odpowiedzialna była Yuriko Ishii<ref name="ANN-0811"/>. Czołówką anime jest {{Nihongo|„Kyōmu densen”|凶夢伝染}}, którego autorem jest zespół [[Ali Project]]. Endingiem jest „Anamnesis”, wykonywane przez Annabel. Anime było emitowane w Japonii od 10 stycznia do 27 marca 2012 roku.

[[Original video animation|OVA]] „0”, która stanowi prolog serii, wydano razem w zestawie z rozdziałem „0” mangi, w dniu 26 maja 2012 roku<ref name="tom00" /><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.animenewsnetwork.com/news/2012-03-02/promo-for-episode-0-of-horror-anime-another-streamed|tytuł=Promo for Episode 0 of Horror Anime 'Another' Streamed|opublikowany=[[Anime News Network]]|data=2012-03-02|data dostępu=2016-02-01}}</ref>.

=== Lista odcinków ===
{| class="wikitable" style="width:100%"
|-
! style="background-color: #C297D2; width:6%;" | N/o
! style="background-color: #C297D2; width:60%;" | Tytuł
! style="background-color: #C297D2; width:34%;" | Premiera
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 1
 |Tytuł w kanji = 素描
 |Tytuł w romaji = Sobyō
 |Premiera = 10 stycznia 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 2
 |Tytuł w kanji = 思惑
 |Tytuł w romaji = Omowaku
 |Premiera = 17 stycznia 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 3
 |Tytuł w kanji = 骨組
 |Tytuł w romaji = Honegumi
 |Premiera = 24 stycznia 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 4
 |Tytuł w kanji = 輪郭
 |Tytuł w romaji = Rinkaku
 |Premiera = 31 stycznia 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 5
 |Tytuł w kanji = 拡散
 |Tytuł w romaji = Kakusan
 |Premiera = 7 lutego 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 6
 |Tytuł w kanji = 二人
 |Tytuł w romaji = Futari
 |Premiera = 14 lutego 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 7
 |Tytuł w kanji = 変調
 |Tytuł w romaji = Henchō
 |Premiera = 21 lutego 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 8
 |Tytuł w kanji = 紺碧
 |Tytuł w romaji = Konpeki
 |Premiera = 28 lutego 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 9
 |Tytuł w kanji = 連鎖
 |Tytuł w romaji = Rensa
 |Premiera = 6 marca 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 10
 |Tytuł w kanji = 漆黒
 |Tytuł w romaji = Shikkoku
 |Premiera = 13 marca 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 11
 |Tytuł w kanji = 惨劇
 |Tytuł w romaji = Sangeki
 |Premiera = 20 marca 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 12
 |Tytuł w kanji = 死者
 |Tytuł w romaji = Shisha
 |Premiera = 27 marca 2012
}}
{{Lista odcinków anime
 |Numer odcinka = 0 (OVA)
 |Tytuł w romaji = Inga
 |Tytuł w kanji = 因果
 |Premiera = 26 maja 2012<ref name="tom00" />
}}
|}

== Film live action ==
Adaptacja z udziałem aktorów została wyreżyserowana przez Takeshi'ego Furusawę<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.animenewsnetwork.com/interest/2011-02-15/ring-horror-films-sadako-gets-3d-live-action-film |tytuł=Ring Horror Films' Sadako Gets 3D Live-Action Film |data=2011-02-15 |opublikowany=[[Anime News Network]] |data dostępu=2016-02-01}}</ref> i wyprodukowane przez [[Kadokawa Pictures]]. Film miał swoją premierę w japońskich kinach 4 sierpnia 2012 roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.animenewsnetwork.com/interest/2012-03-02/live-action-film-teaser-of-horror-novel-another-posted|tytuł=Live-Action Film Teaser of Horror Novel 'Another' Posted|opublikowany=[[Anime News Network]]|data=2012-03-02|data dostępu=2016-02-01}}</ref>. Motywem przewodnim filmu jest piosenka {{Nihongo|„Rakuen”|楽園}} wykonywana przez [[Miliyah Kato]]. Główne role odgrywają [[Kento Yamazaki]] (Kōichi Sakakibara) oraz Ai Hashimoto (Mei Misaki)<ref name="live cast" />.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Japońskie telewizyjne seriale animowane]]
[[Kategoria:Anime OVA]]
[[Kategoria:Mangi wydane w Young Ace]]
[[Kategoria:Mangi wydawnictwa Japonica Polonica Fantastica]]
[[Kategoria:Mangi wydawnictwa Kadokawa Shoten]]
[[Kategoria:Mangi z 2010 roku]]
[[Kategoria:Mangi z gatunku horror]]
[[Kategoria:Mangi z gatunku mystery]]
[[Kategoria:P.A. Works]]
[[Kategoria:Seinen]]

title: Another

Gatunek: horror, tajemnica, nadprzyrodzone

title: Powieść

Autor: Yukito Ayatsuji

Wydawca: Kadokawa Shoten

Polski wydawca: Waneko

Magazyn: Yasei Jidai

Wydana: 29 października 2009

title: Manga

Artysta: Hiro Kiyohara

Polski wydawca: Japonica Polonica Fantastica

Odbiorcy: seinen

Wydawana: maj 2010 – styczeń 2012

title: Manga

Manga: Another 0

title: Telewizyjny serial anime

Reżyser: Tsutomu Mizushima

Scenariusz: Ryō Higaki

Muzyka: Kow Otani

Studio: P.A. Works

Stacja telewizyjna: KNB, KBS, Tokyo MX, CTC

Premierowa emisja: 10 stycznia 2012 – 27 marca 2012

title: OVA

OVA: Another 0-kan

title: Film live action

Reżyser: Takeshi Furusawa

Scenariusz: Sachiko Tanaka

Producent: Kadokawa Pictures

Wydany: 4 sierpnia 2012

title: Powieść

Powieść: Another: Episode S


text:
# Język saponi
Język saponi – wymarły język papuaski z rodziny języków Równiny Jezior. Był używany we wsi Botawa (dystrykt Waropen Bawah, kabupaten Waropen).
W 1987 r. miał co najwyżej 10 użytkowników. Odnotowano, że znalazł się pod presją ze strony indonezyjskiego i dominujących lokalnie języków (takich jak rasawa). Brak danych na temat ewentualnych osób, które wciąż mogą się nim posługiwać.

title: Język saponi

wikitext:
{{Język infobox
 | nazwa oryginalna = Saponi
 | obszar           = [[Papua (prowincja)|Papua]] ([[Indonezja]])
 | liczba mówiących = [[język wymarły]]
 | system pisma     =
 | klasyfikacja     = * [[Języki Równiny Jezior]]
* Języki rasawa-saponi
* Język saponi
 | język urzędowy =
 | organ regulujący =
 | iso1             =
 | iso2             =
 | iso3             = spi
 | sil              =
 | kod              =
 | dialekty         =
 | mapka            =
 | opis             =
 | wikisłownik      =
}}
'''Język saponi''' – wymarły [[Języki papuaskie|język papuaski]] z rodziny [[języki Równiny Jezior|języków Równiny Jezior]]{{r|Ethnologue|Glottolog}}. Był używany we wsi Botawa (dystrykt Waropen Bawah, [[kabupaten]] Waropen){{r|Ethnologue}}.

W 1987 r. miał co najwyżej 10 użytkowników. Odnotowano, że znalazł się pod presją ze strony [[język indonezyjski|indonezyjskiego]] i dominujących lokalnie języków (takich jak [[język rasawa|rasawa]]){{odn|Wurm|2007|s=536}}. Brak danych na temat ewentualnych osób, które wciąż mogą się nim posługiwać{{r|Ethnologue}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Ethnologue">{{Ethnologue| tytuł = Saponi| wydanie = 22| id = spi| archiwum = https://archive.vn/2019.06.06-141140/https://www.ethnologue.com/language/spi| data dostępu = 2019-06-06 }}</ref>
* <ref name="Glottolog">{{Cytuj stronę |imię = Harald |nazwisko = Hammarström |imię2 = Robert |nazwisko2 = Forkel |imię3 = Martin |nazwisko3 = Haspelmath |imię4 = Sebastian |nazwisko4 = Bank |tytuł = Saponi |zarchiwizowano = 2022-08-16 |data dostępu = 2022-08-16 |opublikowany = Glottolog 4.6 |archiwum = http://archive.vn/2022.08.16-160425/https://glottolog.org/resource/languoid/id/sapo1254 |url = https://glottolog.org/resource/languoid/id/sapo1254 |język = en }}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = Stephen A. Wurm | rozdział = Australasia and the Pacific | data = 2007 | s = 425–577 | redaktor = Christopher Moseley | tytuł = Encyclopedia of the World’s Endangered Languages | miejsce = Abingdon–New York | wydawca = Routledge | isbn = 978-0-2036-4565-9 978-0-7007-1197-0 | oclc = 47983733 | doi = 10.4324/9780203645659 | język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Saponi}}
[[Kategoria:Języki bliżej niezbadane]]
[[Kategoria:Języki Papui Zachodniej]]
[[Kategoria:Języki wymarłe]]
[[Kategoria:Języki papuaskie]]

title: Saponi

Obszar: Papua (Indonezja)

Liczba mówiących: język wymarły

title: Klasyfikacja genetyczna

Klasyfikacja genetyczna: - Języki Równiny Jezior - Języki rasawa-saponi - Język saponi

title: Status oficjalny

UNESCO: 5 krytycznie zagrożony↗

Ethnologue: 10 wymarły↗

title: Kody języka

ISO 639-3: spi

IETF: spi

Ethnologue: spi

title: W Wikipedii

W Wikipedii: Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.


text:
# Isopisthus
Isopisthus – rodzaj ryb z rodziny kulbinowatych (Sciaenidae).

## Klasyfikacja
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
- Isopisthus parvipinnis
- Isopisthus remifer

title: Isopisthus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Isopisthus''
 |TSN                    = 169354
 |zoolog                 = [[Theodore Nicholas Gill|Gill]], 1862
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Isopisthus parvipinnis (7949997652).jpg
 |opis grafiki           = ''Isopisthus parvipinnis''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[okoniokształtne]]
 |podrząd                = [[Okoniokształtne#Percoidei|okoniowce]]
 |rodzina                = [[kulbinowate]]
 |rodzaj                 = ''Isopisthus''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Isopisthus
 |commons                =
}}
'''''Isopisthus''''' – rodzaj ryb z rodziny [[Kulbinowate|kulbinowatych]] (Sciaenidae).

== Klasyfikacja ==
[[Gatunek (biologia)|Gatunki]] zaliczane do tego rodzaju{{r|Eschmeyer}}:

* ''[[Isopisthus parvipinnis]]''
* ''[[Isopisthus remifer]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Eschmeyer">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=2 października 2012|data dostępu=8 października 2012}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kulbinowate]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: okoniokształtne

Podrząd: okoniowce

Rodzina: kulbinowate

Rodzaj: Isopisthus


text:
# Powiat Zlin
Powiat Zlin (czes. Okres Zlín) – powiat w Czechach, w kraju zlińskim.
Jego siedziba znajduje się w mieście Zlin. Powierzchnia powiatu wynosi 1 030,2 km², zamieszkuje go 193 846 osób (gęstość zaludnienia wynosi 188,20 mieszkańców na 1 km²). Powiat ten liczy 89 miejscowości, w tym 10 miast.
Od 1 stycznia 2003 powiaty nie są już jednostką podziału administracyjnego Czech. Podział na powiaty zachowały jednak sądy, policja i niektóre inne urzędy państwowe. Został on również zachowany dla celów statystycznych.

## Struktura powierzchni
Według danych z 31 grudnia 2003 powiat ma obszar 1 030,2 km², w tym:
- użytki rolne - 46,23%, w tym 55,85% gruntów ornych
- inne - 53,77%, w tym 78,55% lasów
- liczba gospodarstw rolnych: 833

## Demografia
Dane z 31 grudnia 2003:
| Opis        | Ogółem  | Kobiety       | Mężczyźni     |
| ----------- | ------- | ------------- | ------------- |
| populacja   | 193 846 | 99 787 51,48% | 94 059 48,52% |
| średni wiek | 39      | 41,25         | 37,89         |

- gęstość zaludnienia: 188,20 mieszk./km²
- 72,52% ludności powiatu mieszka w miastach.

## Zatrudnienie
| Mieszkańcy ze stałym zatrudnieniem | 62 587       |
| Średnia pensja miesięczna          | 15 379 koron |
| Bezrobotni                         | 9 923        |
| Stopa bezrobocia                   | 9,99%        |

## Szkolnictwo
W powiecie Zlin działają:
| Rodzaj szkoły                   | Liczba szkół |
| ------------------------------- | ------------ |
| Przedszkola                     | 88           |
| Szkoły podstawowe               | 68           |
| Gimnazja                        | 5            |
| Szkoły średnie techniczne       | 14           |
| Szkoły średnie ogólnokształcące | 8            |
| Szkoły wyższe                   | 4            |

## Służba zdrowia
| Lekarze                               | 732 |
| Szpitale                              | 4   |
| Specjalistyczne ośrodki terapeutyczne | 1   |
| Gabinety dentystyczne                 | 113 |
| Apteki                                | 36  |

title: Powiat Zlin

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Powiat Zlin
 |nazwa oryginalna                = Okres Zlin
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = powiat
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj zliński
 |siedziba                        = [[Zlin]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 1 030,2 km²
 |rok                             = 2003
 |liczba ludności                 = 193 846
 |gęstość zaludnienia             = 188,20 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = miast
 |1. podział                      = 10
 |nazwa 2. podziału               = miejscowości
 |2. podział                      = 89
 |mapa                            = Map CZ - district Zlin.PNG
 |nazwa mapy                      = Czech
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Powiat Zlin''' ([[Język czeski|czes.]] ''Okres Zlín'') – [[Powiat (Czechy)|powiat]] w [[Czechy|Czechach]], w [[kraj zliński|kraju zlińskim]].
Jego siedziba znajduje się w mieście [[Zlin]]. Powierzchnia powiatu wynosi 1 030,2 km², zamieszkuje go 193 846 osób (gęstość zaludnienia wynosi 188,20 mieszkańców na 1 km²). Powiat ten liczy 89 miejscowości, w tym 10 miast.

Od [[1 stycznia]] [[2003]] powiaty nie są już jednostką [[podział administracyjny Czech|podziału administracyjnego Czech]]. Podział na powiaty zachowały jednak sądy, policja i niektóre inne urzędy państwowe. Został on również zachowany dla celów [[statystyka|statystycznych]].

== Struktura powierzchni ==
Według danych z [[31 grudnia]] [[2003]] powiat ma obszar 1 030,2 [[Kilometr kwadratowy|km²]], w tym:
* użytki rolne - 46,23%, w tym 55,85% [[grunty orne|gruntów ornych]]
* inne - 53,77%, w tym 78,55% [[las]]ów
* liczba gospodarstw rolnych: 833

== Demografia ==
Dane z [[31 grudnia]] [[2003]]:
{| class="wikitable"
!Opis
!Ogółem
!Kobiety
!Mężczyźni
|--
|populacja
|193 846
|99 787
51,48%
|94 059
48,52%
|--
|średni wiek
| 39
| 41,25
| 37,89
|}

* gęstość zaludnienia: 188,20 mieszk./km²
* 72,52% ludności powiatu mieszka w miastach.
== Zatrudnienie ==
{| class="wikitable"
|Mieszkańcy ze stałym zatrudnieniem
| 62 587
|--
|Średnia pensja miesięczna
| 15 379 [[korona czeska|koron]]
|--
|Bezrobotni
| 9 923
|--
|Stopa bezrobocia
| 9,99%
|}

== Szkolnictwo ==
W powiecie Zlin działają:
{| class="wikitable"
!Rodzaj szkoły
!Liczba szkół
|--
|Przedszkola
|88
|-
|Szkoły podstawowe
|68
|--
|Gimnazja
|5
|--
|Szkoły średnie techniczne
|14
|--
|Szkoły średnie ogólnokształcące
|8
|--
|Szkoły wyższe
|4
|}

== Służba zdrowia ==
{| class="wikitable"
|Lekarze
| 732
|--
|Szpitale
| 4
|--
|Specjalistyczne ośrodki terapeutyczne
| 1
|--
|Gabinety dentystyczne
| 113
|--
|Apteki
| 36
|}
== Bibliografia ==
* [http://www.czso.cz/ Český statistický úřad (czeski urząd statystyczny)]

{{Powiat Zlin}}
{{Kraj zliński}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Zlin|!]]
[[Kategoria:Powiaty w Czechach|Zlin]]

title: Powiat ZlinOkres Zlin

Państwo: Czechy

Kraj: zliński

Siedziba: Zlin


text:
# Judyta Salicka
Judyta Maria Salicka (ur. 1047, zm. 14 marca po 1105) – córka cesarza rzymskiego, króla Niemiec i Italii, Henryka III Salickiego i Agnieszki z Poitou, żona króla Węgier Salomona, a następnie księcia polskiego Władysława I Hermana.
Urodziła się w 1047 roku jako najmłodsza córka Henryka III, cesarza rzymskiego i Agnieszki z Poitou, córki księcia Akwitanii Wilhelma V. W 1058 została zaręczona z późniejszym mężem – Salomonem. Dokładna data ślubu nie jest znana, nastąpiło to między 1063 a 1066. Małżeństwo nie układało się pomyślnie, oboje nie dotrzymywali wierności małżeńskiej. Wszystko wskazuje na to, że był to związek bezdzietny. Pojawiła się odosobniona teoria, jakoby mieli mieć córkę Zofię, żonę Poppona, hrabiego Bergu. Uchodzi ona za błędną już z samych względów chronologicznych.
Po śmierci Salomona, między 1087 a 1091 została drugą żoną Władysława I Hermana. Po ich ślubie Otton z Bambergu został mianowany dworskim kapelanem księżnej. Urodziła trzy córki: nieznaną z imienia żonę ruskiego księcia, Agnieszkę i nieznaną z imienia żonę polskiego możnowładcy, dawniej niesłusznie identyfikowaną z Adelajdą, żoną Dypolda III.
Być może za jej pośrednictwem przybył do Polski kodeks liturgiczny, zwany Ewangeliarzem Emmeramskim.
Miała najprawdopodobniej duży wpływ na życie polityczne kraju. Przypuszcza się, że była kochanką wojewody i komesa pałacowego na dworze Władysława Hermana – Sieciecha. Razem z nim Judyta Maria starała się odwlec od walki o władzę po ojcu pierworodnego księcia Zbigniewa. To dzięki jej zabiegom w 1089 Władysław odesłał najstarszego syna do Saksonii. Zbigniew został umieszczony w żeńskim klasztorze w Quedlinburgu, gdzie przeoryszą była starsza siostra Judyty – Adelajda.
W 1105 r. Judyta, wdowa po księciu Władysławie Hermanie (zmarł w 1102 r.), podarowała opactwu benedyktynów tynieckich, wioski należące do jej wiana, m.in.: Tuchów i Lubaszową.
Jej śmierć zanotował nekrolog klasztorny benedyktynek w Weltenburgu pod dniem czternastego marca nieznanego roku. Pochowana prawdopodobnie w klasztorze w Admont.

## Genealogia
| Konrad II ur. ok. 990 zm. 4 VI 1039 | Konrad II ur. ok. 990 zm. 4 VI 1039 |                                       |                                       | Gizela Szwabska ur. 11 XI 989 zm. 15 II 1043 | Gizela Szwabska ur. 11 XI 989 zm. 15 II 1043 |  |  | Wilhelm V Wielki ur. 969 zm. 31 I 1030 | Wilhelm V Wielki ur. 969 zm. 31 I 1030 |                                             |                                             | Agnieszka ur. ? zm. 10 XI 1068 | Agnieszka ur. ? zm. 10 XI 1068 |
|                                     |                                     |                                       |                                       |                                              |                                              |  |  |                                        |                                        |                                             |                                             |                                |                                |
|                                     |                                     |                                       |                                       |                                              |                                              |  |  |                                        |                                        |                                             |                                             |                                |                                |
|                                     |                                     | Henryk III ur. 28 X 1017 zm. 5 X 1056 | Henryk III ur. 28 X 1017 zm. 5 X 1056 |                                              |                                              |  |  |                                        |                                        | Agnieszka z Poitou ur. 1025 zm. 14 XII 1077 | Agnieszka z Poitou ur. 1025 zm. 14 XII 1077 |                                |                                |
|                                     |                                     |                                       |                                       |                                              |                                              |  |  |                                        |                                        |                                             |                                             |                                |                                |
|                                     |                                     |                                       |                                       |                                              |                                              |  |  |                                        |                                        |                                             |                                             |                                |                                |
|                                     |                                     |                                       |                                       |                                              |                                              |  |  |                                        |                                        |                                             |                                             |                                |                                |

|                                   |                                   | 1 Salomon ur. 1052 lub 1053 zm. 1086 lub 1087 OO 1063/66 | 1 Salomon ur. 1052 lub 1053 zm. 1086 lub 1087 OO 1063/66 | Judyta Maria Szwabska (ur. 1047, zm. 14 III po 1105) | Judyta Maria Szwabska (ur. 1047, zm. 14 III po 1105) | 2 Władysław I Herman ur. ok. 1043 zm. 4 VI 1102 OO ok. 1089 | 2 Władysław I Herman ur. ok. 1043 zm. 4 VI 1102 OO ok. 1089 |  |  |
|                                   |                                   |                                                          |                                                          |                                                      |                                                      |                                                             |                                                             |  |  |
|                                   |                                   |                                                          |                                                          |                                                      |                                                      |                                                             |                                                             |  |  |
|                                   | 2                                 |                                                          | 2                                                        |                                                      | 2                                                    |                                                             |                                                             |  |  |
| NN, córka ur. 1089 lub 1090 zm. ? | NN, córka ur. 1089 lub 1090 zm. ? | Agnieszka ur. 1090 lub 1091 zm. 1125                     | Agnieszka ur. 1090 lub 1091 zm. 1125                     | NN, córka ur. 1091 lub 1092 zm. ?                    | NN, córka ur. 1091 lub 1092 zm. ?                    |                                                             |                                                             |  |  |

title: Judyta Salicka

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Judyta Maria Salicka
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = Królowa Węgier
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = między 1063 a 1066
 |1. do             = 1074
 |1. jako           = żona
 |1. kogo           = [[Salomon węgierski|Salomon]]a
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Nieznana z imienia córka Mieszka II Lamberta]]
 |1. następca       = Synadene
 |2. tytuł          = [[Żony władców Polski|księżna polska]]
 |2. od             = między 1087 a 1091
 |2. do             = 1102
 |2. jako           = żona
 |2. kogo           = [[Władysław I Herman|Władysława Hermana]]
 |2. koronacja      =
 |2. poprzednik     = [[Judyta Przemyślidka (zm. 1086)|Judyta Przemyślidka]]
 |2. następca       = [[Zbysława kijowska]]
 |dynastia          = [[Dynastia salicka|salicka]]
 |data urodzenia    = 1047
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = 14 marca po 1105
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Henryk III Salicki]]
 |matka             = [[Agnieszka z Poitou]]
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = mąż
 |1. związek z      = [[Salomon węgierski|Salomon]]
[[Władysław I Herman]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = NN córka
[[Agnieszka Władysławówna|Agnieszka]]
NN córka
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
[[Plik:Codex Aureus.jpg|mały|236x236px|Rodzice Judyty - Henryk i Agnieszka przed Świętą Dziewicą – miniatura ze Złotej Ewangelii Henryka III (Codex Aureus z Speyer)]]
'''Judyta Maria Salicka''' (ur. [[1047]], zm. [[14 marca]] po [[1105]]) – córka [[Cesarz rzymski (Święte Cesarstwo Rzymskie)|cesarza rzymskiego]], [[Władcy Niemiec|króla Niemiec]] i [[Królowie Włoch|Italii]], [[Henryk III Salicki|Henryka III Salickiego]] i [[Agnieszka z Poitou|Agnieszki z Poitou]], żona [[Władcy Węgier|króla Węgier]] [[Salomon węgierski|Salomona]], a następnie [[Władcy Polski|księcia polskiego]] [[Władysław I Herman|Władysława I Hermana]].

Urodziła się w 1047 roku<ref>[[Krzysztof Jasiński|K.Jasiński]], ''Rodowód pierwszych Piastów'', wyd. 2, Poznań 2004, s. 169.</ref> jako najmłodsza<ref>Stefan Weinfurter (1999). ''The Salian Century: Main Currents in an Age of Transition''. The Middle Ages. Translated by Bowlus, Barbara M. University of Pennsylvania Press, s. 46.</ref> córka Henryka III, cesarza rzymskiego i Agnieszki z Poitou, córki [[Władcy Akwitanii|księcia Akwitanii]] [[Wilhelm V Wielki|Wilhelma V]]. W 1058 została zaręczona z późniejszym mężem – [[Salomon węgierski|Salomonem]]. Dokładna data ślubu nie jest znana, nastąpiło to między 1063 a 1066. Małżeństwo nie układało się pomyślnie, oboje nie dotrzymywali wierności małżeńskiej. Wszystko wskazuje na to, że był to związek bezdzietny. Pojawiła się odosobniona teoria, jakoby mieli mieć córkę Zofię, żonę [[Poppon (graf Bergu)|Poppona]], hrabiego Bergu. Uchodzi ona za błędną już z samych względów chronologicznych<ref>[http://fmg.ac/Projects/MedLands/HUNGARY.htm#SophiaMPoppoBergSchelklingen ''Hungary, kings'' fmg.ac - (31.01.2007)]</ref>.

Po śmierci Salomona, między 1087 a 1091 została drugą żoną [[Władysław I Herman|Władysława I Hermana]]. Po ich ślubie [[Otton z Bambergu]] został mianowany dworskim [[Kapelan|kapelanem]] księżnej. Urodziła trzy córki: nieznaną z imienia żonę ruskiego księcia, [[Agnieszka Władysławówna|Agnieszkę]] i nieznaną z imienia żonę polskiego możnowładcy, dawniej niesłusznie identyfikowaną z [[Adelajda (żona Dypolda III von Vohburga)|Adelajdą]], żoną Dypolda III<ref>K.Jasiński, ''Rodowód pierwszych Piastów'', wyd. 2, Poznań 2004, s. 199–203.</ref>.

Być może za jej pośrednictwem przybył do Polski kodeks liturgiczny, zwany [[Ewangeliarz emmeramski|Ewangeliarzem Emmeramskim]].

Miała najprawdopodobniej duży wpływ na życie polityczne kraju. Przypuszcza się, że była kochanką wojewody i [[komes|komesa pałacowego]] na dworze Władysława Hermana – [[Sieciech (palatyn)|Sieciecha]]. Razem z nim Judyta Maria starała się odwlec od walki o władzę po ojcu pierworodnego [[Zbigniew (książę)|księcia Zbigniewa]]. To dzięki jej zabiegom w 1089 Władysław odesłał najstarszego syna do Saksonii<ref>K. Maleczyński: Bolesław III Krzywousty. s. 22–23.</ref>. Zbigniew został umieszczony w [[Opactwo w Quedlinburgu|żeńskim klasztorze w Quedlinburgu]]<ref>S. Trawkowski: Zbigniew [w:] [[Andrzej Garlicki|A. Garlicki]] (red.), Poczet królów i książąt polskich. s. 72.</ref>, gdzie przeoryszą była starsza siostra Judyty – [[Adelajda Szwabska|Adelajda]]<ref>M. Spórna P. Wierzbicki: Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego. s. 229.</ref>.

W 1105 r. Judyta, wdowa po księciu Władysławie Hermanie (zmarł w 1102 r.), podarowała [[Opactwo Benedyktynów w Tyńcu|opactwu benedyktynów tynieckich]]<ref>Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 102.</ref>, wioski należące do jej wiana, m.in.: [[Tuchów]] i [[Lubaszowa|Lubaszową]]<ref>Gerard Labuda, Szkice historyczne XI wieku. Początki klasztoru benedyktynów w Tyńcu, s. 32-40.</ref>.

Jej śmierć zanotował nekrolog klasztorny [[Benedyktynki|benedyktynek]] w Weltenburgu pod dniem czternastego marca nieznanego roku<ref>[[Oswald Balzer|O. Balzer]], Genealogia Piastów, s. 106.</ref>. Pochowana prawdopodobnie w klasztorze w [[Admont (Styria)|Admont]]<ref>{{Cytuj | url=http://de.rodovid.org/wk/Person:161376 | tytuł=Judith von Ungarn b. von 21 Juni 1054 d. zw 14 März 1092 − Rodovid DE | opublikowany=de.rodovid.org | język=de | data dostępu=2018-02-25}}</ref>.

== Genealogia ==

{| width="100%" style="text-align:center; vertical-align:middle;" cellspacing="0" cellpadding="0"
|-
| colspan="2" | [[Konrad II Salicki|Konrad II]]
ur. ok. 990
zm. 4 VI 1039
| colspan="2" |
| colspan="2" | [[Gizela Szwabska]]
ur. 11 XI 989
zm. 15 II 1043
| colspan="2" |
| colspan="2" | [[Wilhelm V Wielki]]
ur. 969
zm. 31 I 1030
| colspan="2" |
| colspan="2" | Agnieszka
ur. ?
zm. 10 XI 1068
|-
| style="border-right:1px solid;" |
| colspan="4" style="border-bottom:1px solid; border-right:1px solid;" |
| colspan="4" style="" |
| colspan="4" style="border-bottom:1px solid; border-left:1px solid;" |
| style="border-left:1px solid;" |
|-
| colspan="3" |
| colspan="8" style="border-left:1px solid; border-right:1px solid;" |
| colspan="3" |
|-
| colspan="2" |
| colspan="2" | [[Henryk III Salicki|Henryk III]]
ur. 28 X 1017
zm. 5 X 1056
| colspan="6" |
| colspan="2" | [[Agnieszka z Poitou]]
ur. 1025
zm. 14 XII 1077
| colspan="2" |
|-
| colspan="3" style="border-right:1px solid;" |
| colspan="8" style="border-bottom:1px solid;" |
| colspan="3" style="border-left:1px solid;" |
|-
| colspan="7" style="border-right:1px solid;" |
| colspan="7" |
|-
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
|-
|}

{| style="width:100%; text-align:center; vertical-align:top;" cellspacing="0" cellpadding="0"
|- style="vertical-align:top;"
| colspan="2" |
| colspan="2" |1
[[Salomon węgierski|Salomon]]
ur. 1052 lub 1053
zm. 1086 lub 1087
OO   1063/66
| colspan="2" style="vertical-align:middle;" | '''Judyta Maria Szwabska'''
(ur. 1047, zm. 14 III po 1105)
| colspan="2" |2
[[Władysław I Herman]]
ur. ok. 1043
zm. 4 VI 1102
OO   ok. 1089
| colspan="2" |
|-
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;border-left:1px solid;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
|-
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;border-left:1px solid;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
|- style="text-align:left;"
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;border-left:1px solid;border-top:1px solid;"|  2
| style="width:10%;border-top:1px solid;"|
| style="width:10%;border-left:1px solid;border-top:1px solid;"|  2
| style="width:10%;border-top:1px solid;"|
| style="width:10%;border-left:1px solid;"|  2
| style="width:10%;"|
| style="width:10%;"|
|- style="vertical-align:top;"
| colspan="2" | NN, córka
 ur. 1089 lub 1090
 zm. ?

| colspan="2" | [[Agnieszka Władysławówna|Agnieszka]]
 ur. 1090 lub 1091
 zm. 1125

| colspan="2" | NN, córka
 ur. 1091 lub 1092
 zm. ?

| colspan="2" |
| colspan="2" |
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dynastia salicka]]
[[Kategoria:Węgierskie królowe]]
[[Kategoria:Żony polskich książąt]]
[[Kategoria:Żony władców Polski]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1054]]
[[Kategoria:Zmarli w XII wieku]]
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]

title: Judyta Maria Salicka

Okres:
od między 1063 a 1066 · do 1074
od między 1087 a 1091 · do 1102

Jako żona:
Salomona
Władysława Hermana

Następczyni:
Synadene
Zbysława kijowska

Dynastia: salicka

Data śmierci: 14 marca po 1105

Ojciec: Henryk III Salicki

Matka: Agnieszka z Poitou

Mąż: Salomon · Władysław I Herman

Dzieci: NN córka · Agnieszka · NN córka


text:
# DWM TED 52/BED 52
TED 52/BED 52 – seria jednokierunkowych wagonów tramwajowych. Mimo że wyprodukowano jedynie dwa składy, każdy złożony z jednego wagonu silnikowego i jednego doczepnego, trudności występujące w czasie jazd próbnych potraktowano jako pretekst do likwidacji całego systemu tramwajowego w Berlinie Zachodnim.

## Historia
W 1952 r. przewoźnik BVG postanowił zamówić na próbę dwa składy nowoczesnych wagonów tramwajowych. Ich produkcję powierzono zakładom DWM z Berlina. Wyposażenie elektryczne wyprodukowały firmy AEG i SSW, przy czym każda z nich wyposażyła w aparaturę jeden skład dwuwagonowy. Wagonom silnikowym nadano numery taborowe 7000 i 7001, doczepom natomiast 2000II i 2001II. Tramwaje przydzielono do zajezdni Charlottenburg.
11 lutego 1953 r. dyrekcja firmy Berliner Verkehrsbetriebe wzięła kredyt w wysokości 12 milinów marek niemieckich na zakup 40 składów tramwajowych i 20 autobusów piętrowych typu D2U. Problemy pojawiające się w czasie jazd próbnych nowych tramwajów, ich niewielka pojemność oraz jednokierunkowość doprowadziły jednak do ponownego zwołania posiedzenia rady nadzorczej BVG dnia 28 sierpnia 1953 r. W czasie zebrania postanowiono o wykorzystaniu środków z kredytu wyłącznie na zakup 140 autobusów, a także o likwidacji linii tramwajowych w Berlinie Zachodnim i stopniowemu zastępowaniu ich liniami autobusowymi do 1967 r.
Z powodu jednokierunkowości kursowanie tramwajów było ograniczone jedynie do linii zakończonych pętlami. Początkowo tramwaje obsługiwały linię nr 75 z Breitscheidplatzu do Hakenfelde. Wraz z przebudową Breitscheidplatzu zlikwidowano pętlę tramwajową wokół Kościoła Pamięci, dlatego też 1 kwietnia 1959 r. tramwaje przydzielono do linii nr 75E. Po zamknięciu linii nr 75 i 76 24 stycznia 1966 r., tramwaje obsługiwały linie nr 53 i 54. 2 maja 1967 r. wyżej wymienione linie zlikwidowano, a wagony odstawiono w macierzystej zajezdni Charlottenburg.
Po wycofaniu wagonów TDE 52 i BDE 52 planowano ich sprzedaż miastu Kassel, jednak tego zamierzenia nie udało się ostatecznie zrealizować. Zamiast tego wagony stały się częścią zbioru pojazdów zabytkowych stacjonujących w zajezdni Britz. Po rezygnacji z dalszego utrzymywania kolekcji, w 1993 r. skład 7000+2000II otrzymało stowarzyszenie DVN Berlin, które umieściło tramwaje w zajezdni Niederschönhausen i udostępniło je odwiedzającym. Doczepę nr 2001II sprzedano w 2001 r. osobie prywatnej z gminy Schmilau. Wagon silnikowy nr 7001 zezłomowano w 1996 r.

## Konstrukcja
Wagony miały zwiększoną o 25-30 liczbę miejsc dla pasażerów w porównaniu z eksploatowanymi wówczas tramwajami dwuosiowymi. Wagony silnikowe TDE 52 i doczepne BDE 52 skonstruowano jako jednokierunkowe z ustalonym porządkiem wymiany pasażerów. Trójskrzydłowe drzwi dla wsiadających umieszczono na końcu, dwuskrzydłowe drzwi dla wysiadających zlokalizowano natomiast w części środkowej i przedniej wagonu.
Pod względem konstrukcyjnym tramwaje silnikowe i doczepne były w dużej mierze zbliżone do siebie. Z powodu chęci przetestowania rozwiązań konstrukcyjnych przed rozpoczęciem produkcji seryjnej tramwajów, dwa prototypowe składy otrzymały różne typy wyposażenia elektrycznego. Skład 7000+2000II wyposażyło AEG, skład 7001+2001II natomiast SSW, dlatego też nie było możliwości połączenia wagonu z jednej pary z wagonem z drugiej pary. Skład skompletowany przez AEG wyposażono w napęd elektryczny produkcji Düwag, w którym wzdłużnie zainstalowany silnik napędza obie osie wózka za pomocą przekładni zębatej stożkowej. Skład wykończony przez SSW posiadał po jednym silniku na każdą oś, której koła napędzane były przegubami Cardana.
Stanowisko motorniczego oddzielono od przedziału pasażerskiego kabiną. Zamiast klasycznej korby rozruch i hamowanie odbywały się za pomocą dźwigniowego nastawnika jazdy. Na końcu wagonu umieszczono dodatkowy pulpit manewrowy z nastawnikiem i hamulcem. Przy stanowisku konduktora zainstalowano wyłącznik awaryjny umożliwiający przerwanie zasilania wagonu.
Przedział pasażerski wykończono drewnem, a sufit pomalowano na kolor biały. Tapicerowane siedzenia w kolorze czerwonym zamontowano przodem do kierunku jazdy, a w doczepach w miejscu kabiny motorniczego zainstalowano dodatkowo trzyosobową ławkę. W przedniej części wagonów siedzenia umieszczono w układzie 2+1, w tylnej w układzie 1+1.
W składzie AEG oświetlenie stanowią lampy fluorescencyjne, a w składzie SSW lampy żarowe. Wagon nr 7000 ogrzewany był ciepłym powietrzem z silników, wagon nr 7001 natomiast grzejnikiem akumulacyjnym. Doczepy ogrzewano grzejnikami elektrycznymi.
Stanowisko konduktora wyposażono w mikrofon i system nagłośnieniowy umożliwiający zapowiadanie przystanków. Sygnały do odjazdu mogły być uruchamianie niezależnie przez konduktora i motorniczego, przy czym skład AEG miał akustyczny system sygnalizacji, a skład SSW wizualno-akustyczny.

title: DWM TED 52/BED 52

wikitext:
{{Tramwaj infobox
 |nazwa                    = TED 52
 |grafika                  = TED 52 01.jpg
 |opis grafiki             = TED 52 przed zajezdnią Nordend
 |alt grafiki              =
 |państwo                  = Niemcy
 |producent                = [[Waggon Union|DWM]], [[Siemens-Schuckertwerke]]
 |miejsce produkcji        = [[Berlin]]
[[Erlangen]]
 |premiera                 =
 |lata produkcji           = 1952
 |liczba członów           = 1
 |długość                  = 14 100 mm
 |szerokość                = 2200 mm
 |wysokość                 = 3870 mm
doczepy: 3162 mm
 |masa                     =
 |rozstaw szyn             = 1435 mm
 |rozstaw osi              = 1800 mm
 |układ osi                = B’B’ (nr 7000)
Bo’Bo’ (nr 7001)
2'2' (doczepy)
 |średnica kół             =
 |moc silników             =
 |typ silników             =
 |napięcie zasilania       = 600 V
 |v.max                    = 60–65 km/h
 |przyspieszenie           =
 |liczba miejsc siedzących = 26
doczepy: 29
 |liczba miejsc ogółem     = 95
doczepy: 100
 |niskopodłogowość         =
 |wysokość podłogi         =
 |commons                  = Category:TED 52
}}
[[Plik:Berlin Hardenbergstraße 049068.jpg|thumb|Skład TED 52+BED 52 na Hardenbergstraße w lipcu 1957]]
'''TED 52/BED 52''' – seria jednokierunkowych wagonów [[tramwaj]]owych. Mimo że wyprodukowano jedynie dwa składy, każdy złożony z jednego wagonu silnikowego i jednego doczepnego, trudności występujące w czasie jazd próbnych potraktowano jako pretekst do likwidacji całego [[Tramwaje w Berlinie|systemu tramwajowego]] w [[Berlin Zachodni|Berlinie Zachodnim]]{{r|DVNB 46}}.

== Historia ==
W 1952 r. przewoźnik [[Berliner Verkehrsbetriebe|BVG]] postanowił zamówić na próbę dwa składy nowoczesnych wagonów tramwajowych. Ich produkcję powierzono zakładom [[Waggon Union|DWM]] z Berlina. Wyposażenie elektryczne wyprodukowały firmy [[AEG]] i [[Siemens-Schuckertwerke|SSW]], przy czym każda z nich wyposażyła w aparaturę jeden skład dwuwagonowy. Wagonom silnikowym nadano numery taborowe 7000 i 7001, doczepom natomiast 2000II i 2001II. Tramwaje przydzielono do zajezdni Charlottenburg{{r|BVB 2/66 18}}.

11 lutego 1953 r. dyrekcja firmy Berliner Verkehrsbetriebe wzięła kredyt w wysokości 12 milinów marek niemieckich na zakup 40 składów tramwajowych i 20 autobusów piętrowych typu [[Büssing AG#Autobus piętrowy D2U|D2U]]{{r|Orb 29}}. Problemy pojawiające się w czasie jazd próbnych nowych tramwajów, ich niewielka pojemność oraz jednokierunkowość doprowadziły jednak do ponownego zwołania posiedzenia rady nadzorczej BVG dnia 28 sierpnia 1953 r.{{r|Orb 29}} W czasie zebrania postanowiono o wykorzystaniu środków z kredytu wyłącznie na zakup 140 autobusów, a także o likwidacji linii tramwajowych w Berlinie Zachodnim i stopniowemu zastępowaniu ich liniami autobusowymi do 1967 r.{{r|Orb 29}}

Z powodu jednokierunkowości kursowanie tramwajów było ograniczone jedynie do linii zakończonych pętlami. Początkowo tramwaje obsługiwały linię nr 75 z [[Breitscheidplatz]]u do [[Hakenfelde]]{{r|BVB 2/66 18}}. Wraz z przebudową Breitscheidplatzu zlikwidowano pętlę tramwajową wokół [[Kościół Pamięci|Kościoła Pamięci]], dlatego też 1 kwietnia 1959 r. tramwaje przydzielono do linii nr 75E. Po zamknięciu linii nr 75 i 76 24 stycznia 1966 r., tramwaje obsługiwały linie nr 53 i 54{{r|BVB 2/66 18}}. 2 maja 1967 r. wyżej wymienione linie zlikwidowano, a wagony odstawiono w macierzystej zajezdni Charlottenburg.

Po wycofaniu wagonów TDE 52 i BDE 52 planowano ich sprzedaż miastu [[Kassel]], jednak tego zamierzenia nie udało się ostatecznie zrealizować. Zamiast tego wagony stały się częścią zbioru pojazdów zabytkowych stacjonujących w zajezdni Britz{{r|Kramer Straßenbahn Steckbrief}}. Po rezygnacji z dalszego utrzymywania kolekcji, w 1993 r. skład 7000+2000II otrzymało stowarzyszenie [[Denkmalpflege-Verein Nahverkehr Berlin|DVN Berlin]], które umieściło tramwaje w zajezdni Niederschönhausen i udostępniło je odwiedzającym{{r|DVNB 46}}. Doczepę nr 2001II sprzedano w 2001 r. osobie prywatnej z gminy [[Schmilau]]{{r|Museumssammlung}}. Wagon silnikowy nr 7001 zezłomowano w 1996 r.{{r|Museumssammlung}}

== Konstrukcja ==
Wagony miały zwiększoną o 25-30 liczbę miejsc dla pasażerów w porównaniu z eksploatowanymi wówczas tramwajami dwuosiowymi{{r|Schmiedeke Die Großraum Straßenbahnzüge}}. Wagony silnikowe TDE 52 i doczepne BDE 52 skonstruowano jako jednokierunkowe z ustalonym porządkiem wymiany pasażerów. Trójskrzydłowe drzwi dla wsiadających umieszczono na końcu, dwuskrzydłowe drzwi dla wysiadających zlokalizowano natomiast w części środkowej i przedniej wagonu.

Pod względem konstrukcyjnym tramwaje silnikowe i doczepne były w dużej mierze zbliżone do siebie. Z powodu chęci przetestowania rozwiązań konstrukcyjnych przed rozpoczęciem produkcji seryjnej tramwajów, dwa prototypowe składy otrzymały różne typy wyposażenia elektrycznego. Skład 7000+2000II wyposażyło AEG, skład 7001+2001II natomiast SSW, dlatego też nie było możliwości połączenia wagonu z jednej pary z wagonem z drugiej pary{{r|BVB 2/66 17}}. Skład skompletowany przez AEG wyposażono w napęd elektryczny produkcji Düwag, w którym wzdłużnie zainstalowany silnik napędza obie osie [[Wózek (kolejnictwo)|wózka]] za pomocą przekładni zębatej stożkowej. Skład wykończony przez SSW posiadał po jednym silniku na każdą [[Oś (część maszyny)|oś]], której koła napędzane były przegubami Cardana{{r|BVB 2/66 17}}.

Stanowisko motorniczego oddzielono od przedziału pasażerskiego kabiną. Zamiast klasycznej korby rozruch i hamowanie odbywały się za pomocą dźwigniowego [[Nastawnik (łącznik elektryczny)|nastawnika jazdy]]. Na końcu wagonu umieszczono dodatkowy pulpit manewrowy z nastawnikiem i hamulcem. Przy stanowisku konduktora zainstalowano wyłącznik awaryjny umożliwiający przerwanie zasilania wagonu.

Przedział pasażerski wykończono drewnem, a sufit pomalowano na kolor biały. Tapicerowane siedzenia w kolorze czerwonym zamontowano przodem do kierunku jazdy, a w doczepach w miejscu kabiny motorniczego zainstalowano dodatkowo trzyosobową ławkę. W przedniej części wagonów siedzenia umieszczono w układzie 2+1, w tylnej w układzie 1+1.

W składzie AEG oświetlenie stanowią [[świetlówka|lampy fluorescencyjne]], a w składzie SSW [[żarówka|lampy żarowe]]. Wagon nr 7000 ogrzewany był ciepłym powietrzem z silników, wagon nr 7001 natomiast grzejnikiem akumulacyjnym. Doczepy ogrzewano grzejnikami elektrycznymi.

Stanowisko konduktora wyposażono w mikrofon i system nagłośnieniowy umożliwiający zapowiadanie przystanków. Sygnały do odjazdu mogły być uruchamianie niezależnie przez konduktora i motorniczego, przy czym skład AEG miał akustyczny system sygnalizacji, a skład SSW wizualno-akustyczny.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="BVB 2/66 17">{{Cytuj książkę |nazwisko = Schmiedecke |tytuł = Die Großraum-Straßenbahnzüge der BVG-West |data = 1966 |strony = 17}}</ref>
<ref name="BVB 2/66 18">Schmiedecke, s. 18.</ref>
<ref name="DVNB 46">{{cytuj książkę|autor=Denkmalpflege-Verein Nahverkehr Berlin|tytuł=Historische Nahverkehrsfahrzeuge. Berlin und Brandenburg|wydawca=Verlag GVE|miejsce=Berlin|data=2001|isbn=3-89218-027-X|strony=46}}</ref>
<ref name="Kramer Straßenbahn Steckbrief">{{Cytuj książkę |nazwisko = Kramer |tytuł = Straßenbahn-Steckbrief. Folge 13 |data = 1976 |strony = 48}}</ref>
<ref name="Museumssammlung">{{cytuj stronę|url=http://www.berliner-verkehrsseiten.de/museum/Fahrzeuge/museum_tramway/museum_tramway.html|tytuł=Die museale Fahrzeugsammlung der BVG|opublikowany=Berliner Verkehrsseiten|data dostępu=2011-09-26}}</ref>
<ref name="Orb 29">{{cytuj książkę|autor=Holger Orb, Tilo Schütz|tytuł=Straßenbahn für ganz Berlin. Geschichte. Konzeption. Städtebau|wydawca=Jaron Verlag|miejsce=Berlin|data=2000|isbn=3-89773-024-3|strony=29}}</ref>
<ref name="Schmiedeke Die Großraum Straßenbahnzüge">Schmiedecke, s. 16.</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |autor = Carl-Wilhelm Schmiedeke |tytuł = Die Großraum-Straßenbahnzüge der BVG-West |wydawca = [[Berliner Verkehrsblätter]] |tom = Heft 2 |data = 1966}}
* {{Cytuj książkę |autor = Wolfgang Kramer |tytuł = Straßenbahn-Steckbrief. Folge 13 |wydawca = Berliner Verkehrsblätter |tom = 3 |data = 1976}}
* {{Cytuj książkę |autor = Wolfgang Kramer |tytuł = Straßenbahn-Steckbrief. Folge 14 |wydawca = Berliner Verkehrsblätter |tom = 4 |data = 1976}}

{{Tramwaje wyprodukowane dla Berlina}}

[[Kategoria:Wagony tramwajowe Waggon Union|T]]
[[Kategoria:Tramwaje w Berlinie|TED 52]]
[[Kategoria:Niemieckie prototypy tramwajów]]

title: TED 52

Kraj produkcji: Niemcy

Producent: DWM, Siemens-Schuckertwerke

Miejsce produkcji: Berlin · Erlangen

Wysokość: 3870 mm · doczepy: 3162 mm

Układ osi: B’B’ (nr 7000) · Bo’Bo’ (nr 7001) · 2'2' (doczepy)

Liczba miejsc siedzących: 26 · doczepy: 29

Liczba miejsc ogółem: 95 · doczepy: 100


text:
# Generalna Konfederacja Greckich Pracowników
Generalna Konfederacja Greckich Pracowników (gr. Γενική Συνομοσπονδία Εργατων Ελλάδας, GSEE lub  Γ.Σ.Ε.Ε) – grecka centrala związkowa działająca od 1918.

## Historia
GSEE została założona podczas I Ogólnogreckiego Kongresu Pracy, który rozpocząć się w Atenach 21 października, a zakończył w Pireusie 28 października 1918. Uczestniczyły w nim 44 związki zawodowe reprezentujące 60 000 zorganizowanych pracowników.. w 1930 doszło do rozłamu, kiedy ze związku odeszli socjaliści-reformiści.
GSEE utworzył w 2000 Centrum Informacji dla Zatrudnionych i Bezrobotnych z siedzibą w Atenach. Zatrudnia doświadczony i wyspecjalizowany personel, który świadczy spersonalizowane usługi informacyjne pracownikom, Grekom i migrantom zarobkowym w zakresie stosowania przepisów prawa pracy, ubezpieczeń i imigracji. Posiada następujące biura:
- Biuro Stosunków Pracy
- Biuro Spraw Ubezpieczeniowych
- Biuro ds. Imigrantów Ekonomicznych
- Urząd Pracy
- Biuro Doradztwa
- Biuro Wsparcia
- Obsługa prawna

wikitext:
{{Stowarzyszenie infobox
 |nazwa                     = Generalna Konfederacja Greckich Pracowników
 |nazwa oryginalna          = Γενική Συνομοσπονδία Εργατων Ελλάδας
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |motto                     =
 |wariant flagi             =
 |siedziba                  = [[Ateny]], [[Grecja]]
 |data założenia            = 21-28 października 1918
 |zakończenie działalności  =
 |rodzaj stowarzyszenia     =
 |status                    =
 |profil działalności       = [[centrala związkowa]]
 |zasięg                    =
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |członkowie                =
 |numer rejestru            =
 |data rejestracji          =
 |powiązania                =
 |współrzędne               =
 |kod mapy                  =
 |wariant mapy              =
 |opis miejsca              =
 |commons                   =
 |www                       = https://gsee.gr/
 |państwo                   = Grecja
}}
'''Generalna Konfederacja Greckich Pracowników''' ({{w języku|el|Γενική Συνομοσπονδία Εργατων Ελλάδας}}, '''GSEE''' lub  '''Γ.Σ.Ε.Ε''') – grecka [[centrala związkowa]] działająca od 1918.

== Historia ==
GSEE została założona podczas I Ogólnogreckiego Kongresu Pracy, który rozpocząć się w [[Ateny|Atenach]] 21 października, a zakończył w [[Pireus|Pireusie]] 28 października 1918. Uczestniczyły w nim 44 związki zawodowe reprezentujące 60 000 zorganizowanych pracowników.<ref>{{Cytuj |tytuł = Ιστορία |data dostępu = 2024-08-09 |opublikowany = gsee.gr |url = https://gsee.gr/istoria/ |język = el}}</ref>. w 1930 doszło do rozłamu, kiedy ze związku odeszli socjaliści-reformiści.

GSEE utworzył w 2000 Centrum Informacji dla Zatrudnionych i Bezrobotnych z siedzibą w Atenach. Zatrudnia doświadczony i wyspecjalizowany personel, który świadczy spersonalizowane usługi informacyjne pracownikom, Grekom i migrantom zarobkowym w zakresie stosowania przepisów [[Prawo pracy|prawa pracy]], [[Ubezpieczenie społeczne|ubezpieczeń]] i [[Imigracja|imigracji]]. Posiada następujące biura<ref>{{Cytuj |tytuł = ΚΕ.Π.Ε.Α./Γ.Σ.Ε.Ε. |data dostępu = 2024-08-12 |opublikowany = ΚΕ.Π.Ε.Α./Γ.Σ.Ε.Ε. |url = https://www.kepea.gr/ |język = el}}</ref>:

* Biuro Stosunków Pracy
* Biuro Spraw Ubezpieczeniowych
* Biuro ds. Imigrantów Ekonomicznych
* Urząd Pracy
* Biuro Doradztwa
* Biuro Wsparcia
* Obsługa prawna

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [https://www.cnv.nl/ Oficjalna strona GSEE] {{Lang|el}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Związki zawodowe w Grecji]]
[[Kategoria:Centrale związkowe]]

title: Generalna Konfederacja Greckich PracownikówΓενική Συνομοσπονδία Εργατων Ελλάδας

Państwo: Grecja

Siedziba: Ateny, Grecja

Data założenia: 21-28 października 1918

Profil działalności: centrala związkowa

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Helen Taft
Helen Louise Herron Taft (ur. 2 czerwca 1861 w Cincinnati, zm. 22 maja 1943 w Waszyngtonie) – pierwsza dama Stanów Zjednoczonych w latach 1909–1913, jako żona prezydenta Williama Tafta.

## Życiorys
Helen Herron urodziła się 2 czerwca 1861 w Cincinnati, jako czwarte dziecko prawnika Johna Williamsona Herrona. Miała dziesięcioro rodzeństwa, a w domu rodzinnym była nazywana „Nellie”. Ukończyła prywatną szkołę dla dziewcząt (Miss Nourse's School, znaną jako The Nursery), lecz nie podjęła studiów na uniwersytecie. Swojego przyszłego męża Williama Tafta poznała około 1879, kiedy to wspólnie zjeżdżali na sankach na górze Mount Auburn. Początkowo uważała, że nie jest on odpowiednią partią na męża, i dwukrotnie odrzuciła jego oświadczyny. W 1885 Taft ponownie starał się o jej rękę i tym razem został przyjęty. Ich ślub odbył się rok później.
Po trwającej trzy miesiące podróży poślubnej po Europie powrócili do Stanów Zjednoczonych i zamieszkali w rodzinnym Cincinnati. Nellie zajmowała się tam promowaniem kultury i założyła w tym celu Cincinnati Orchestra Association. W 1890 Taftowie przenieśli się do Waszyngtonu, gdzie przez kilka lat William pełnił rolę prawnika reprezentującego rząd amerykański przez Sądem Najwyższym. W 1900 Taft został mianowany gubernatorem Filipin, więc wraz z żoną przeniósł się do Manili. W 1903 Taft był faworytem prezydenta Roosevelta do objęcia wakatu w Sądzie Najwyższym. Taft zawsze pragnął tego stanowiska, jednak sprzeciw Helen spowodował, że odrzucił ofertę. Niecałe pół roku później William otrzymał propozycję objęcia funkcji sekretarza wojny i, idąc za radą żony, przyjął to stanowisko. Nellie zależało na właściwym torze kariery politycznej męża, gdyż chciała, by był on naturalnym kandydatem w wyborach prezydenckich w 1908. W tym także celu wydawała wystawne przyjęcia dla waszyngtońskiej elity. W 1908 jej mąż otrzymał nominację Partii Republikańskiej na prezydenta.
Na dzień przed zaprzysiężeniem Taftowie wprowadzili się do Białego Domu. Nowa pierwsza dama wprowadziła tam nowe porządki, jak wymiana personelu, zamiana salonów do spotkań publicznych na prywatne pokoje i sprowadzenie mebli i kwiatów z Filipin. Większość jej zmian była krytykowana przez elitę stolicy, która twierdziła, że Helen Taft traktuje Biały Dom jak pałac w Manili. Ponadto Nellie wprowadziła wieczory artystyczne i zasadziła 80 drzew wiśni nad brzegiem Potomaku.
Helen Taft bardzo aktywnie włączała się w sprawy państwowe i decyzje polityczne męża. Prezydent twierdził, że jego żona w rzeczywistości rządzi krajem, a on jest jedynie „nominalnym prezydentem”.
W 1909 Helen Taft miała wylew. W czasie jej niedyspozycji obowiązki pierwszej damy przejęły siostry prezydenta oraz jego córka. Nellie wróciła do zdrowia rok później. Porażka jej męża w wyborach w 1912 bardzo ją zasmuciła i zirytowała. Opuściła Biały Dom, nie żegnając się z personelem, i nie przyjęła zaproszenia od nowo wybranego prezydenta, Woodrowa Wilsona. Oboje zamieszkali w New Haven, gdzie William został profesorem na Uniwersytecie Yale. Po śmierci męża, w 1930, nie uczestniczyła już w życiu publicznym. Zmarła 22 maja 1943 i została pochowana na cmentarzu Narodowym w Arlington.

## Życie prywatne
Helen Herron wyszła za mąż za Williama Tafta 19 czerwca 1886 w Cincinnati. Para miała troje dzieci: Roberta (ur. 8 września 1889), Helen (ur. 1 sierpnia 1891) i Charlesa (ur. 20 września 1897).

title: Helen Taft

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Helen Louise Herron Taft
 |grafika           = Helen Herron Taft cph.3a02670.jpg
 |opis grafiki      = Helen Taft (1908)
 |data urodzenia    = 2 czerwca 1861
 |miejsce urodzenia = [[Cincinnati]]
 |data śmierci      = 22 maja 1943
 |miejsce śmierci   = [[Waszyngton]]
 |funkcja           = [[Pierwsze damy Stanów Zjednoczonych|Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych]]
 |partia            =
 |od                = 4 marca 1909
 |do                = 4 marca 1913
 |poprzednik        = [[Edith Roosevelt]]
 |następca          = [[Ellen Wilson]]
 |podpis            = Helen Taft Signature.svg
 |commons           = Category:Helen Herron Taft
 |quote             =
}}
'''Helen Louise Herron Taft''' (ur. [[2 czerwca]] [[1861]] w [[Cincinnati]], zm. [[22 maja]] [[1943]] w [[Waszyngton]]ie) – [[pierwsze damy Stanów Zjednoczonych|pierwsza dama Stanów Zjednoczonych]] w latach 1909–1913, jako żona prezydenta [[William Taft|Williama Tafta]].

== Życiorys ==
Helen Herron urodziła się 2 czerwca 1861 w Cincinnati, jako czwarte dziecko prawnika Johna Williamsona Herrona{{odn|Pastusiak|2012|s=327}}. Miała dziesięcioro rodzeństwa, a w domu rodzinnym była nazywana „Nellie”{{odn|Pastusiak|2012|s=327}}. Ukończyła prywatną szkołę dla dziewcząt (Miss Nourse's School, znaną jako The Nursery), lecz nie podjęła studiów na uniwersytecie{{odn|Pastusiak|2012|s=327}}. Swojego przyszłego męża Williama Tafta poznała około 1879, kiedy to wspólnie zjeżdżali na sankach na górze Mount Auburn{{odn|Pastusiak|2012|s=327}}. Początkowo uważała, że nie jest on odpowiednią partią na męża, i dwukrotnie odrzuciła jego oświadczyny{{odn|Pastusiak|2012|s=328}}. W 1885 Taft ponownie starał się o jej rękę i tym razem został przyjęty{{odn|Pastusiak|2012|s=328}}. Ich ślub odbył się rok później{{odn|Pastusiak|2012|s=328}}.

Po trwającej trzy miesiące podróży poślubnej po Europie powrócili do Stanów Zjednoczonych i zamieszkali w rodzinnym Cincinnati{{odn|Pastusiak|2012|s=328}}. Nellie zajmowała się tam promowaniem kultury i założyła w tym celu Cincinnati Orchestra Association{{odn|Pastusiak|2012|s=329}}. W 1890 Taftowie przenieśli się do Waszyngtonu, gdzie przez kilka lat William pełnił rolę prawnika reprezentującego [[gabinet Stanów Zjednoczonych|rząd amerykański]] przez [[Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych|Sądem Najwyższym]]{{odn|Pastusiak|2012|s=329}}. W 1900 Taft został mianowany [[gubernatorzy generalni Filipin|gubernatorem Filipin]], więc wraz z żoną przeniósł się do [[Manila|Manili]]{{odn|Pastusiak|2012|s=329}}. W 1903 Taft był faworytem prezydenta [[Theodore Roosevelt|Roosevelta]] do objęcia wakatu w Sądzie Najwyższym{{odn|Pastusiak|2012|s=330}}. Taft zawsze pragnął tego stanowiska, jednak sprzeciw Helen spowodował, że odrzucił ofertę{{odn|Pastusiak|2012|s=330}}. Niecałe pół roku później William otrzymał propozycję objęcia funkcji [[sekretarz wojny Stanów Zjednoczonych|sekretarza wojny]] i, idąc za radą żony, przyjął to stanowisko{{odn|Pastusiak|2012|s=331}}. Nellie zależało na właściwym torze kariery politycznej męża, gdyż chciała, by był on naturalnym kandydatem w [[Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1908 roku|wyborach prezydenckich w 1908]]{{odn|Pastusiak|2012|s=331}}. W tym także celu wydawała wystawne przyjęcia dla waszyngtońskiej elity{{odn|Pastusiak|2012|s=332}}. W 1908 jej mąż otrzymał nominację [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partii Republikańskiej]] na prezydenta{{odn|Pastusiak|2012|s=332}}.

Na dzień przed zaprzysiężeniem Taftowie wprowadzili się do [[Biały Dom|Białego Domu]]{{odn|Pastusiak|2012|s=333}}. Nowa pierwsza dama wprowadziła tam nowe porządki, jak wymiana personelu, zamiana salonów do spotkań publicznych na prywatne pokoje i sprowadzenie mebli i kwiatów z Filipin{{odn|Pastusiak|2012|s=333}}. Większość jej zmian była krytykowana przez elitę stolicy, która twierdziła, że Helen Taft traktuje Biały Dom jak pałac w Manili{{odn|Pastusiak|2012|s=333}}. Ponadto Nellie wprowadziła wieczory artystyczne i zasadziła 80 drzew wiśni nad brzegiem [[Potomak]]u{{odn|Pastusiak|2012|s=334}}.

Helen Taft bardzo aktywnie włączała się w sprawy państwowe i decyzje polityczne męża{{odn|Pastusiak|2012|s=335}}. Prezydent twierdził, że jego żona w rzeczywistości rządzi krajem, a on jest jedynie „nominalnym prezydentem”{{odn|Pastusiak|2012|s=335}}.

W 1909 Helen Taft miała [[udar mózgu|wylew]]{{odn|Pastusiak|2012|s=336}}. W czasie jej niedyspozycji obowiązki pierwszej damy przejęły siostry prezydenta oraz jego córka{{odn|Pastusiak|2012|s=336}}. Nellie wróciła do zdrowia rok później{{odn|Pastusiak|2012|s=336}}. Porażka jej męża w [[Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1912 roku|wyborach w 1912]] bardzo ją zasmuciła i zirytowała{{odn|Pastusiak|2012|s=337}}. Opuściła Biały Dom, nie żegnając się z personelem, i nie przyjęła zaproszenia od nowo wybranego prezydenta, [[Woodrow Wilson|Woodrowa Wilsona]]{{odn|Pastusiak|2012|s=337}}. Oboje zamieszkali w [[New Haven]], gdzie William został profesorem na [[Uniwersytet Yale|Uniwersytecie Yale]]{{odn|Pastusiak|2012|s=337}}. Po śmierci męża, w 1930, nie uczestniczyła już w życiu publicznym{{odn|Pastusiak|2012|s=338}}. Zmarła 22 maja 1943 i została pochowana na [[cmentarz Narodowy w Arlington|cmentarzu Narodowym w Arlington]]{{odn|Pastusiak|2012|s=338}}.

== Życie prywatne ==
Helen Herron wyszła za mąż za Williama Tafta 19 czerwca 1886 w Cincinnati{{odn|Pastusiak|2012|s=328}}. Para miała troje dzieci: Roberta (ur. 8 września 1889){{odn|Pastusiak|2012|s=328}}, Helen (ur. 1 sierpnia 1891) i Charlesa (ur. 20 września 1897){{odn|Pastusiak|2012|s=329}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Pastusiak | imię = Longin | autor link = Longin Pastusiak | tytuł = Panie Białego Domu | wydawca = [[Wydawnictwo Adam Marszałek|Adam Marszałek]] | miejsce = Toruń | data = 2012 | isbn = 978-83-7780-322-6 | język = pl |odn=tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.whitehouse.gov/1600/first-ladies/helentaft | tytuł = Helen Herron Taft | opublikowany = [[Biały Dom]] | język = en | data dostępu = 2016-11-09}}

{{Pierwsze damy Stanów Zjednoczonych}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Taft, Helen}}
[[Kategoria:Pierwsze damy Stanów Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Narodowym w Arlington]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Cincinnati]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1861]]
[[Kategoria:Zmarli w 1943]]

title: Helen Louise Herron Taft

Data i miejsce urodzenia: 2 czerwca 1861 · Cincinnati

Data i miejsce śmierci: 22 maja 1943 · Waszyngton

Okres: od 4 marca 1909 · do 4 marca 1913

Poprzedniczka: Edith Roosevelt

Następczyni: Ellen Wilson


text:
# Herpomyces stilopygae
Herpomyces stilopygae TSpeg. – gatunek grzybów z rzędu Herpomycetales. Grzyby mikroskopijne, pasożyty owadów (grzyby entomopatogeniczne).

## Systematyka
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Herpomyces, Herpomycetaceae, Herpomycetales, Laboulbeniomycetidae, Laboulbeniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Gatunek ten opisał Carlo Luigi Spegazzini w 1917 r. Znalazł go na owadzie Periplaneta orientalis w Urugwaju.

## Charakterystyka
Jest pasożytem zewnętrznym. W Polsce Tomasz Majewski opisał jego występowanie na karaluchu (Blattella orientalis) w 1994 r.

title: Herpomyces stilopygae

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Herpomyces stilopygae''
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[grzyby]]
 |typ                  = [[workowce]]
 |klasa                = [[owadorośla]]
 |rząd                 = ''[[Herpomycetales]]''
 |rodzina              = ''[[Herpomycetaceae]]''
 |rodzaj               = ''[[Herpomyces]]''
 |gatunek              = ''Herpomyces stilopygae''
 |nazwa łacińska       = Herpomyces stilopygae
 |autor                = Speg.
 |cytat                = ''Anal. Mus. nac. Hist. nat. B. Aires'' 29: 551 (1917)
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              =
}}
'''''Herpomyces stilopygae''''' TSpeg. – gatunek [[Grzyby|grzybów]] z rzędu ''[[Herpomycetales]]''<ref name=if/>. [[Grzyby mikroskopijne]], [[Grzyby pasożytnicze|pasożyty]] [[Owady|owadów]] ([[grzyby entomopatogeniczne]])<ref name=biol/>.

== Systematyka ==
Pozycja w klasyfikacji według [[Index Fungorum]]: ''Herpomyces, Herpomycetaceae, Herpomycetales, Laboulbeniomycetidae, Laboulbeniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi''<ref name=if/>.

[[Gatunek (biologia)|Gatunek]] ten opisał [[Carlo Luigi Spegazzini]] w 1917 r. Znalazł go na owadzie ''Periplaneta orientalis'' w Urugwaju<ref name=if/>.

== Charakterystyka ==
Jest [[pasożyt zewnętrzny|pasożytem zewnętrznym]]. W Polsce [[Tomasz Majewski (mykolog)|Tomasz Majewski]] opisał jego występowanie na [[karaluch]]u (''Blattella orientalis'') w 1994 r.<ref name=mikro/>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=biol>{{Cytuj |url= https://web.archive.org/web/20130516192745/http://www.esf.edu/Laboulbeniales/ |tytuł= Biology of Laboubelniales |data dostępu = 2021-01-27 |język=en}}</ref>
<ref name=if>{{Cytuj |url= http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=232081|tytuł= Index Fungorum|język=en |data dostępu = 2021-01-30}}</ref>
<ref name=mikro>[[Wiesław Mułenko]], [[Tomasz Majewski (mykolog)|Tomasz Majewski]], [[Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska]], ''A preliminary checklist of micromycetes in Poland. [[Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski]]'', Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, {{ISBN|978-83-89648-75-4}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Herpomycetaceae]]
[[Kategoria:Mykobiota Polski]]
[[Kategoria:Grzyby entomopatogeniczne]]

title: Herpomyces stilopygae

Królestwo: grzyby

Typ: workowce

Klasa: owadorośla

Rząd: Herpomycetales

Rodzina: Herpomycetaceae

Rodzaj: Herpomyces

Gatunek: Herpomyces stilopygae