text:
# Howard Hughes
Howard Robard Hughes Jr. (ur. 24 grudnia 1905 w Humble, zm. 5 kwietnia 1976 w Houston) – amerykański miliarder, pilot i konstruktor lotniczy oraz producent filmowy. Fundator Instytutu Medycznego Howarda Hughesa.

## Rodzina i dzieciństwo
Był synem potentata naftowego, po którego śmierci odziedziczył 1 mld dol. i ponad 75 proc. udziałów w należącym do ojca naftowym towarzystwie wiertniczym. Od dzieciństwa cierpiał na 50-procentową utratę słuchu.

## Pilot i konstruktor
W 1935 ustanowił światowy rekord prędkości – 567 km/h, a trzy lata później wykonał etapowy lot dookoła świata w czasie 91 godzin. Celem szybkiego przerzucania przez Ocean Atlantycki olbrzymiej liczby wojska opracował w 1944 projekt gigantycznego wodnosamolotu transportowego H-4 Hercules o rozpiętości skrzydeł 98 m i masie startowej 181 ton. Jednorazowo mógł transportować 750 żołnierzy w pełnym rynsztunku, albo dwa czołgi M4 Sherman. Problemy wykonawcze (konstrukcja drewniana w celu oszczędności metali) opóźniły realizację jedynego prototypu, który Hughes oblatał osobiście w 1947.
Założył wytwórnie lotnicze: Hughes Aircraft Company (1932; początkowo produkcja samolotów, z czasem astronautyczna i zbrojeniowa) i Hughes Helicopters (produkcja śmigłowców, m.in. OH-6 Cayuse i AH-64 Apache). Był także właścicielem spółki lotniczej TWA.

## Reżyser i producent
W latach 20. wykupił wszystkie studia nagraniowe RKO Pictures. Sfinansował produkcję filmu gangsterskiego Człowiek z blizną (1932). Wyreżyserował filmy: Aniołowie piekieł (1930) i Wyjęty spod prawa (1943). Był też producentem/producentem wykonawczym lub prezenterem prawie 30 filmów, zrealizowanych w latach 1926–1957.

## Życie prywatne
W latach 20. ożenił się z Ellą Rice, jednak małżeństwo nie trwało długo. Romansował z aktorkami: Katharine Hepburn, Bette Davis, Joan Fontaine, Jane Russell, Avą Gardner, Susan Hayward i Debrą Paget. Po ślubie z aktorką Jean Peters w 1957 zniknął z życia publicznego. Rozwiedli się w 1971.
W 1941 uległ poważnemu wypadkowi lotniczemu, wskutek którego doznał licznych obrażeń, pogłębiła się jego głuchota, a biografowie twierdzą, że od tego czasu zaczął mieć problemy psychiczne, w tym skłonności maniakalne i obsesję bycia osaczonym. Mocno zaniedbał swój wygląd, a także pokazywał się publicznie kompletnie nago, stąd pojawiło się podejrzenie, że zapadł na chorobę psychiczną. Jednocześnie wspierał finansowo działania senatorów, a dzięki swoim wpływom doprowadził m.in. do szybszego wprowadzenia programu integracji rasowej w szkole i programu budowy mieszkań socjalnych dla uboższej części społeczeństwa. Był związany z mormonami.
Howard Robard Hughes zmarł z powodu niewydolności nerek podczas lotu z Meksyku do Houston 5 kwietnia 1976. Mierzący 1,93 m mężczyzna był wychudzony do 46 kilogramów, a FBI musiało pobrać odciski palców, aby zidentyfikować całkowicie zaniedbanego mężczyznę.
Był laureatem wielu nagród m.in.: National Aviation Hall of Fame oraz Congressional Gold Medal (1939).
Po śmierci Hughesa toczyły się głośne procesy spadkowe o jego wielomiliardowy majątek.

## Kultura masowa
Życie Hughesa stało się podstawą trzech filmów, m.in. Aviator (2004) w reżyserii Martina Scorsese. Postać Howarda Hughesa była pierwowzorem dla stworzenia postaci Roberta Edwina House’a, pełni on role jednego z antagonistów gry Fallout: New Vegas oraz był inspiracją postaci Andriew Ryana w grach z serii Bioshock.

title: Howard Hughes

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Howard Hughes
 |grafika                   = Howard-Hughes-1938.jpg
 |opis grafiki              = Howard Hughes (1938)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 24 grudnia 1905
 |miejsce urodzenia         = [[Humble (Teksas)|Humble]]
 |data śmierci              = 5 kwietnia 1976
 |miejsce śmierci           = [[Houston]]
 |zawód                     = [[Pilotaż (lotnictwo)|pilot]], konstruktor lotniczy, [[producent filmowy]]
 |odznaczenia               = [[Złoty Medal Kongresu]]
 |commons                   = Category:Howard Hughes
}}
'''Howard Robard Hughes Jr.''' (ur. [[24 grudnia]] [[1905]] w [[Humble (Teksas)|Humble]], zm. [[5 kwietnia]] [[1976]] w [[Houston]]) – [[Amerykanie|amerykański]] miliarder, [[Pilotaż (lotnictwo)|pilot]] i konstruktor lotniczy<ref name="unlv">{{Cytuj |tytuł = Howard R. Hughes {{!}} Howard R. Hughes College of Engineering {{!}} University of Nevada, Las Vegas |data dostępu = 2021-03-24 |opublikowany = www.unlv.edu |url = https://www.unlv.edu/engineering/hughes}}</ref> oraz [[producent filmowy]]. Fundator [[Instytut Medyczny Howarda Hughesa|Instytutu Medycznego Howarda Hughesa]]<ref name="unlv" />.

== Rodzina i dzieciństwo ==
Był synem potentata naftowego, po którego śmierci odziedziczył 1 mld dol. i ponad 75 proc. udziałów w należącym do ojca naftowym towarzystwie wiertniczym{{odn|Beresford|1991|s=76}}. Od dzieciństwa cierpiał na 50-procentową utratę słuchu{{odn|Beresford|1991|s=76}}.

== Pilot i konstruktor ==
W 1935 ustanowił światowy rekord prędkości – 567 km/h, a trzy lata później wykonał etapowy lot dookoła świata w czasie 91 godzin. Celem szybkiego przerzucania przez [[Ocean Atlantycki]] olbrzymiej liczby wojska opracował w 1944 projekt gigantycznego wodnosamolotu transportowego [[Hughes H-4 Hercules|H-4 Hercules]] o rozpiętości skrzydeł 98 m i masie startowej 181 ton. Jednorazowo mógł transportować 750 żołnierzy w pełnym rynsztunku, albo dwa czołgi [[M4 Sherman]]. Problemy wykonawcze (konstrukcja drewniana w celu oszczędności metali) opóźniły realizację jedynego prototypu, który Hughes oblatał osobiście w 1947<ref name="riesen">{{Cytuj stronę |url =https://www.flugrevue.de/zivil/die-riesen-der-luefte-top-10-die-groessten-flugzeuge-der-welt/|tytuł =Top 10: Die größten Flugzeuge der Welt - Platz 2: Hughes H-4 Spruce Goose.|opublikowany =www.flugrevue.de|język =de|data dostępu = 2024-05-06}}</ref><ref name="spiegel">{{Cytuj stronę |url =https://www.spiegel.de/geschichte/howard-hughes-spruce-goose-a-947776.html|tytuł =Riesenflugboot "H-4 Hercules" - Hirngespinst aus Holz.|opublikowany =www.spiegel.de|język =de|data dostępu = 2024-05-06}}</ref>.

Założył wytwórnie lotnicze: [[Hughes Aircraft Company]] (1932; początkowo produkcja samolotów, z czasem astronautyczna i zbrojeniowa) i [[Hughes Helicopters]] (produkcja śmigłowców, m.in. [[Hughes OH-6 Cayuse|OH-6 Cayuse]] i [[Boeing AH-64 Apache|AH-64 Apache]]). Był także właścicielem spółki lotniczej TWA{{odn|Beresford|1991|s=76}}.

== Reżyser i producent ==
W latach 20. wykupił wszystkie studia nagraniowe [[RKO Pictures]]{{odn|Beresford|1991|s=76}}. Sfinansował produkcję filmu gangsterskiego ''[[Człowiek z blizną (film 1932)|Człowiek z blizną]]'' (1932){{odn|Beresford|1991|s=76}}. Wyreżyserował filmy: ''[[Aniołowie piekieł]]'' (1930) i ''[[Wyjęty spod prawa]]'' (1943). Był też producentem/producentem wykonawczym lub prezenterem prawie 30 filmów, zrealizowanych w latach 1926–1957<ref>{{Cytuj |tytuł = Howard Hughes |data dostępu = 2021-11-06 |opublikowany = IMDb |url = https://www.imdb.com/name/nm0400652/}}</ref>.

== Życie prywatne ==
W latach 20. ożenił się z Ellą Rice, jednak małżeństwo nie trwało długo{{odn|Beresford|1991|s=76}}. Romansował z aktorkami: [[Katharine Hepburn]], [[Bette Davis]], [[Joan Fontaine]], [[Jane Russell]], [[Ava Gardner|Avą Gardner]], [[Susan Hayward]] i [[Debra Paget|Debrą Paget]]{{odn|Beresford|1991|s=76–79, 82–84}}. Po ślubie z aktorką [[Jean Peters]] w 1957 zniknął z życia publicznego{{odn|Beresford|1991|s=75. 85}}. Rozwiedli się w 1971{{odn|Beresford|1991|s=85}}.

W 1941 uległ poważnemu wypadkowi lotniczemu, wskutek którego doznał licznych obrażeń, pogłębiła się jego głuchota, a biografowie twierdzą, że od tego czasu zaczął mieć problemy psychiczne, w tym skłonności maniakalne i obsesję bycia osaczonym{{odn|Beresford|1991|s=79}}. Mocno zaniedbał swój wygląd, a także pokazywał się publicznie kompletnie nago{{odn|Beresford|1991|s=75}}, stąd pojawiło się podejrzenie, że zapadł na chorobę psychiczną. Jednocześnie wspierał finansowo działania senatorów, a dzięki swoim wpływom doprowadził m.in. do szybszego wprowadzenia programu integracji rasowej w szkole i programu budowy mieszkań socjalnych dla uboższej części społeczeństwa{{odn|Beresford|1991|s=75}}. Był związany z [[Mormonizm|mormonami]]{{odn|Beresford|1991|s=75}}.

Howard Robard Hughes zmarł z powodu [[Niewydolność nerek|niewydolności nerek podczas]] lotu z [[Meksyk]]u do [[Houston]] 5 kwietnia 1976. Mierzący 1,93 m mężczyzna był wychudzony do 46 kilogramów, a [[FBI]] musiało pobrać odciski palców, aby zidentyfikować całkowicie zaniedbanego mężczyznę<ref name="spiegel" />.

Był laureatem wielu nagród m.in.: ''National Aviation Hall of Fame'' oraz ''[[Złoty Medal Kongresu|Congressional Gold Medal]]''<ref>{{Cytuj |tytuł = 1939 Medal Congressional "Gold" Medal Howard R. Hughes Bronze 70mm (Special Strike) U.S. Mint Medals - PCGS CoinFacts |data dostępu = 2024-06-17 |opublikowany = PCGS |url = https://www.pcgs.com/coinfacts/coin/1939-medal-congressional-gold-howard-r-hughes-bronze-70mm/889923 |język = en}}</ref> ''(1939).''

Po śmierci Hughesa toczyły się głośne procesy spadkowe o jego wielomiliardowy majątek.

== Kultura masowa ==
Życie Hughesa stało się podstawą trzech filmów, m.in. ''[[Aviator]]'' (2004) w reżyserii [[Martin Scorsese|Martina Scorsese]]. Postać Howarda Hughesa była pierwowzorem dla stworzenia postaci Roberta Edwina House’a, pełni on role jednego z antagonistów gry ''[[Fallout: New Vegas]]'' oraz był inspiracją postaci Andriew Ryana w grach z serii ''Bioshock''.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Beresford |imię = Peter |tytuł = Hollywood. Romanse i skandale |wydawca = Ring |rok = 1991 |język = pl |oclc = 830999173 | odn = tak}}
* Charles Higham, ''Howard Hughes – brawura, szaleństwo, tajemnica'', przeł. Wanda Gadomska-Bounakoff, Świat Książki, Warszawa 2005, {{ISBN|83-7391-627-X}}.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0400652|Howard Hughes}}
* {{NNDB|osoba|653/000026575|Howard Hughes}}
* {{Filmweb|osoba|83473|Howard Hughes}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hughes, Howard}}
[[Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy piloci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1905]]
[[Kategoria:Zmarli w 1976]]
[[Kategoria:Hughes]]
[[Kategoria:Amerykańscy miliarderzy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem Kongresu]]

title: Howard Hughes

Data i miejsce urodzenia: 24 grudnia 1905 · Humble

Data i miejsce śmierci: 5 kwietnia 1976 · Houston

Zawód, zajęcie: pilot, konstruktor lotniczy, producent filmowy


text:
# Olmiccia
Olmiccia (kors. Ulmiccia) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa.
Według danych na rok 2007 gminę zamieszkiwało 101 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 8 osób/km².

wikiname: plwiki

title: Olmiccia

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Olmiccia
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Olmiccia
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Korsyka
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Korsyka Południowa]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Sartène|Sartène]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 2A191
 |powierzchnia                    = 12 km²
 |rok                             = 2007
 |liczba ludności                 = 101
 |gęstość zaludnienia             = 8 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Korsyka Południowa
 |współrzędne                     = 41°42′N 9°4′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Olmiccia''' ([[język korsykański|kors.]] ''Ulmiccia'') – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Korsyka]], w departamencie [[Korsyka Południowa]].

Według danych na rok 2007 gminę zamieszkiwało 101 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 8 osób/km².

== Linki zewnętrzne ==
* Źródło danych: {{Insee}}

{{Okręg Sartène}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Korsyka Południowa]]

title: Olmiccia

Państwo: Francja

Region: Korsyka

Departament: Korsyka Południowa

Okręg: Sartène

Powierzchnia: 12 km²

• gęstość: 8 os./km²


text:
# Spodnji Petelinjek
Spodnji Petelinjek – wieś w Słowenii, w gminie Lukovica. W 2018 roku liczyła 22 mieszkańców.

title: Spodnji Petelinjek

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Spodnji Petelinjek
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Lukovica|Lukovica]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 22{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Spodnji Petelinjek''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Lukovica|gminie Lukovica]]. W 2018 roku liczyła 22 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-27}}</ref>
}}

{{Gmina Lukovica}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Lukovica]]

title: Spodnji Petelinjek

Państwo: Słowenia

Gmina: Lukovica


text:
# Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Złockiem
Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Złockiem – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Krynica-Zdrój.
Na terenie parafii funkcjonują kościoły filialne w dawnych cerkwiach w Jastrzębiku i Szczawniku.
Od 2020 proboszczem parafii jest ks. Maciej Sidor.

## Galeria
- Dawna cerkiew w Jastrzębiku
- Dawna cerkiew w Szczawniku

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
w Złockiem
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Zlockie, cerkiew.jpg
 |opis grafiki            = Kościół parafialny (dawna cerkiew)
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Złockie]]
 |adres                   = Złockie 33
33-370 [[Muszyna]]
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = [[Diecezja]]
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja tarnowska|tarnowska]]
 |2. jednostka typ        = [[Dekanat]]
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Krynica-Zdrój|Krynica-Zdrój]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja =
 |obiekt sakralny         = [[Cerkiew św. Dymitra w Złockiem|Narodzenia NMP]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Maciej Sidor
 |wezwanie                = Narodzenia NMP
 |dzień wspomnienia       = Narodzenia NMP
8. września
 |kod mapy                = Muszyna (gmina)
 |współrzędne             = 49°22′24″N 20°53′09″E
 |opis miejsca            = Parafia w Złockiem
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     = https://zlockie.parafia24.info
}}
'''Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w [[Złockie]]m''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]], znajdująca się w [[Diecezja tarnowska|diecezji tarnowskiej]], w [[Dekanat Krynica-Zdrój|dekanacie Krynica-Zdrój]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://zlockie-wiz.diecezja.tarnow.pl/ | tytuł = Złockie | data dostępu = 2020-05-20 | opublikowany = diecezja.tarnow.pl}}</ref>.

Na terenie parafii funkcjonują kościoły filialne w dawnych cerkwiach w [[Jastrzębik (wieś)|Jastrzębiku]] i [[Szczawnik (wieś)|Szczawniku]].

Od 2020 proboszczem parafii jest ks. Maciej Sidor.

== Galeria ==
<gallery widths="200" heights="150" perrow="3">
Plik:Jastrzębik, cerkiew św. Łukasza (HB1).jpg|[[Cerkiew św. Łukasza w Jastrzębiku|Dawna cerkiew w Jastrzębiku]]
Plik:Szczawnik, cerkiew św. Dymitra (HB6).jpg|[[Cerkiew św. Dymitra w Szczawniku|Dawna cerkiew w Szczawniku]]
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Parafie dekanatu Krynica-Zdrój}}

{{SORTUJ:Złockie}}
[[Kategoria:Parafie diecezji tarnowskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Religia w gminie Muszyna]]
[[Kategoria:Złockie]]

title: Parafia · pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny · w Złockiem

Państwo: Polska

Siedziba: Złockie

Adres: Złockie 33 · 33-370 Muszyna

Wyznanie: katolickie

Kościół:
rzymskokatolicki
Narodzenia NMP

Diecezja: tarnowska

Dekanat: Krynica-Zdrój

Proboszcz: ks. Maciej Sidor

Wezwanie: Narodzenia NMP

Wspomnienie liturgiczne: Narodzenia NMP · 8. września


text:
# Gonzales (Luizjana)
Gonzales – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Luizjana, w parafii Ascension.

title: Gonzales (Luizjana)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gonzales
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Gonzales
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Luizjana}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Parafia Ascension|Ascension]]
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |kod statystyczny             =
 |powierzchnia                 = 21,7
 |wysokość                     = 3
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 225
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]<br />[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-LA
 |współrzędne                  = 30°13′38″N 90°55′11″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.gonzalesla.com/
}}
'''Gonzales''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Luizjana]], w parafii [[Parafia Ascension|Ascension]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Luizjana]]

title: Gonzales

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Luizjana

Hrabstwo: Ascension

Wysokość: 3 m n.p.m.


text:
# Karitamaro Sakanoue
Karitamaro Sakanoue (jap. 坂上苅田麿 Sakanoue no Karitamaro;  ur. 727, zm. 14 lutego 786) – był dowódcą samurajów, a później otrzymał tytuł chinjufu-shōgun (Wódz naczelny do podboju północy), podczas japońskiego okresu Nara. Ojcem Karitamaro był Inukai Sakanoue. W 764 Karitamaro wspomagał represję buntu wywołanego przez Nakamaro Fujiwara. Syn Karitomo, Tamuramaro był drugim człowiekiem, który otrzymał tytuł sioguna.

title: Karitamaro Sakanoue

wikitext:
{{nihongo|'''Karitamaro Sakanoue''' |坂上苅田麿|Sakanoue no Karitamaro| ur. [[727]], zm. [[14 lutego]] [[786]]}} – był dowódcą samurajów, a później otrzymał tytuł ''[[chinjufu-shōgun]]'' (Wódz naczelny do podboju północy), podczas japońskiego okresu [[Nara (okres)|Nara]]. Ojcem Karitamaro był Inukai Sakanoue. W 764 Karitamaro wspomagał represję buntu wywołanego przez [[Nakamaro Fujiwara]]. Syn Karitomo, [[Tamuramaro Sakanoue|Tamuramaro]] był drugim człowiekiem, który otrzymał tytuł ''[[siogun]]a''<ref>Iwao, Sei'ichi. (2002). [http://books.google.com/books?id=fW9v37poqcQC&pg=PA2329&dq=Sakanoue+no+Karitamaro&lr=&client=firefox-a#v=onepage&q=Sakanoue%20no%20Karitamaro&f=false  ''Dictionnaire historique du Japon,'' p. 2329.]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Sei'ichi Iwao]] (2002). [http://books.google.com/books?id=fW9v37poqcQC&client=firefox-a  ''Dictionnaire historique du Japon''] (with Teizō Iyanaga, Susumu Ishii, Shōichirō Yoshida ''et al.'').  Paris: Maisonneuve & Larose. {{ISBN|2-706-81632-5}}; {{ISBN|978-2-706-81632-1}}; [https://archive.ph/20121205011345/http://www.worldcat.org/wcpa/isbn/2706816325  OCLC 51096469]
* Papinot, Edmond. (1910). ''Historical and geographical dictionary of Japan.'' Tokyo: Librarie Sansaisha. [http://www.worldcat.org/oclc/5435325 OCLC 5435325]

{{DEFAULTSORT:Sakanoue, Karitamaro}}
[[Kategoria:Japońscy samuraje]]
[[Kategoria:Zmarli w 768]]


text:
# Beata Gosiewska
Beata Barbara Gosiewska z domu Jabłońska (ur. 6 marca 1971 w Wysokiem Mazowieckiem) – polska polityk, działaczka samorządowa, senator VIII kadencji, posłanka do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

## Życiorys
Jest absolwentką Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, ukończyła również studia podyplomowe z zakresu audytu, kontroli finansowej i rachunkowości w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Pracowała m.in. jako zastępca dyrektora w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie.
W 2001 wstąpiła do Prawa i Sprawiedliwości. Była radną rady dzielnicy Wola m.st. Warszawy trzech kadencji (2002–2011). Została sekretarzem Stowarzyszenia Rodzin Katyń 2010. W wyborach parlamentarnych w 2011 uzyskała mandat senatora VIII kadencji z okręgu nr 82, otrzymując 52 972 głosy.
W wyborach w 2014 jako kandydatka PiS w okręgu małopolsko-świętokrzyskim, uzyskała mandat eurodeputowanej z wynikiem 50 332 głosy. W 2019 nie wystartowała w kolejnych wyborach europejskich.

## Życie prywatne
Była drugą żoną Przemysława Gosiewskiego. Ze związku tego urodziło się dwoje dzieci: Kinga i Miłosz.

title: Beata Gosiewska

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Beata Gosiewska
 |grafika                   = Beata GOSIEWSKA - 8th Parliamentary term.jpg
 |opis grafiki              = Beata Gosiewska (2014)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 6 marca 1971
 |miejsce urodzenia         = [[Wysokie Mazowieckie]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, działaczka samorządowa
 |Alma Mater                = [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie]]
 |stanowisko                = senator VIII kadencji (2011–2014), posłanka do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] VIII kadencji (2014–2019)
 |partia                    = [[Prawo i Sprawiedliwość]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Beata Gosiewska
}}
[[Plik:JKRUK 20191027 BEATA GOSIEWSKA KIELCE IMGP4482.jpg|mały|242px|Beata Gosiewska podczas uroczystości odsłonięcia pomnika [[Przemysław Gosiewski|Przemysława Gosiewskiego]] w [[Kielce|Kielcach]] (27 października 2019)]]
[[Plik:JKRUK 20191027 ODSLONIECIE POMNIKA PRZEMYSLAWA GOSIEWSKIEGO KIELCE IMGP4331.jpg|mały|242px|Beata Gosiewska w czasie uroczystości odsłonięcia pomnika Przemysława Gosiewskiego w Kielcach (27 października 2019)]]
'''Beata Barbara Gosiewska''' z domu Jabłońska (ur. [[6 marca]] [[1971]] w [[Wysokie Mazowieckie|Wysokiem Mazowieckiem]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.europarl.europa.eu/meps/pl/124900/BEATA_GOSIEWSKA/home|tytuł=Profil na stronie Parlamentu Europejskiego|data dostępu=2018-02-08}}</ref>) – polska polityk, działaczka samorządowa, senator [[Senatorowie VIII kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|VIII kadencji]], [[poseł do Parlamentu Europejskiego|posłanka]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] VIII kadencji.

== Życiorys ==
Jest absolwentką [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie]], ukończyła również studia podyplomowe z zakresu audytu, kontroli finansowej i rachunkowości w [[Szkoła Główna Handlowa w Warszawie|Szkole Głównej Handlowej w Warszawie]]. Pracowała m.in. jako zastępca dyrektora w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie<ref name="pis">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20130811060322/http://wybierzpis.org.pl/kandydaci/swietokrzyskie/okreg,82,t,senatorowie.html|tytuł=Nota biograficzna na stronie PiS|data dostępu=2011-10-20}}</ref>.

W 2001 wstąpiła do [[Prawo i Sprawiedliwość|Prawa i Sprawiedliwości]]. Była radną rady dzielnicy [[Wola (Warszawa)|Wola]] m.st. Warszawy trzech kadencji (2002–2011). Została sekretarzem Stowarzyszenia Rodzin Katyń 2010<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20120724092317/http://pomniksmolensk.pl/viewpage.php?page_id=3|tytuł=Stowarzyszenie Rodzin Katyń 2010|autor=|data dostępu=2011-10-20|opublikowany=pomniksmolensk.pl|język=}}</ref>. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku|wyborach parlamentarnych w 2011]] uzyskała mandat senatora VIII kadencji z [[Okręg wyborczy nr 82 do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu nr 82]], otrzymując 52 972 głosy<ref>{{cytuj stronę|url=https://wybory2011.pkw.gov.pl/cpr/snt-82/pl/d2568289-8a7a-4b8b-9dac-6eda57aa9e0b.html|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2011|data dostępu=2011-10-20}}</ref>.

W [[wybory do Parlamentu Europejskiego w 2014 roku|wyborach w 2014]] jako kandydatka PiS w okręgu małopolsko-świętokrzyskim, uzyskała mandat eurodeputowanej z wynikiem 50 332 głosy<ref>{{Cytuj stronę|url=http://pe2014.pkw.gov.pl/pl|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2014|data dostępu=2014-05-26}}</ref>. W 2019 nie wystartowała w kolejnych [[Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce w 2019 roku|wyborach europejskich]].

== Życie prywatne ==
Była drugą żoną [[Przemysław Gosiewski|Przemysława Gosiewskiego]]. Ze związku tego urodziło się dwoje dzieci: Kinga i Miłosz<ref>{{Cytuj stronę | url = http://wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/jadwiga-gosiewska-malgorzata-nie-chciala-znac-mojego-syna/43hxt | tytuł = Jadwiga Gosiewska: Małgorzata nie chciała znać mojego syna | opublikowany = [[onet.pl]] | data = 25 stycznia 2014 | data dostępu = 2016-08-04}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20190330011333/http://www.beatagosiewska.pl/index.php/pojedynczy-o-mnie|tytuł=Nota biograficzna na stronie prywatnej|data dostępu=2019-03-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url =https://web.archive.org/web/20190628220254/http://www.beatagosiewska.pl/ |tytuł=Beata Gosiewska – strona prywatna|data dostępu=2019-03-18}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gosiewska, Beata}}
[[Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wysokiem Mazowieckiem]]
[[Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Radni Warszawy]]
[[Kategoria:Senatorowie z województwa świętokrzyskiego (od 2001)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1971]]

title: Beata Gosiewska

Data i miejsce urodzenia: 6 marca 1971 · Wysokie Mazowieckie

Zawód, zajęcie: polityk, działaczka samorządowa

Stanowisko: senator VIII kadencji (2011–2014), posłanka do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji (2014–2019)

Partia: Prawo i Sprawiedliwość


text:
# Petropawliwka (rejon kachowski)
Petropawliwka (ukr. Петропавлівка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie chersońskim, w rejonie kachowskim, w hromadzie Zełenyj Pid. W 2001 liczyła 516 mieszkańców.

title: Petropawliwka (rejon kachowski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Petropawliwka
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Петропавлівка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-65
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon kachowski|kachowski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Zełenyj Pid (hromada)|Zełenyj Pid]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 516
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód chersoński
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Petropawliwka''' ({{w języku|uk|Петропавлівка}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód chersoński|obwodzie chersońskim]], w [[rejon kachowski|rejonie kachowskim]], w [[Zełenyj Pid (hromada)|hromadzie Zełenyj Pid]]. W 2001 liczyła 516 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-perm/chersonska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu chersońskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie chersońskim]]

title: PetropawliwkaПетропавлівка

Państwo: Ukraina

Obwód: chersoński

Rejon: kachowski

Hromada: Zełenyj Pid


text:
# Nowy Cmentarz w Zakopanem
Nowy Cmentarz w Zakopanem Na Palenicy – cmentarz pod Gubałówką przy ul. Nowotarskiej 41 w Zakopanem.

## Historia
Cmentarz został poświęcony przez ks. Kazimierza Kaszelewskiego w 1908; natomiast decyzja o jego lokalizacji zapadła w lutym 1904 na zebraniu rady gminy.
W 1906 wywłaszczono 19 właścicieli parceli. Ponieważ cmentarz okazał się za mały, już w 1925 powiększono go o parcelę kupioną od Józefa Gąsienicy Bystrzana, a następnie był ciągle powiększany aż do 1986. Dzięki staraniom księdza Jana Tobolaka w 1924 zbudowano na terenie cmentarza murowaną kaplicę.
Prawdopodobnie pierwszym pochowanym na cmentarzu był kupiec – Józef Fabian Słowik (31 grudnia 1907). W swojej ponadstuletniej historii cmentarz niejednokrotnie gromadził wielotysięczne tłumy. Stało się tak 17 sierpnia 1910 roku na pogrzebie Klimka Bachledy (obecni byli m.in. Henryk Sienkiewicz, hr. Władysław Zamoyski). W grudniu 1924 roku pochowano tam tragicznie zmarłego starego przewodnika Jana Gąsienicę Daniela. W maju 1926 roku Zakopane żegnało Bartłomieja Obrochtę. W roku 1929 były to pogrzeby taternickie. Najpierw pochowano taternika Mieczysława Świerza, a po kilku miesiącach Lidę i Marzenę Skotnicówny. W roku 1932 pożegnano Stanisława Krzeptowskiego.
W czasie okupacji cmentarz stał się miejscem licznych egzekucji przeprowadzanych przez hitlerowców.
Na cmentarzu znajduje się kwatera żołnierzy poległych podczas I wojny światowej, to austriacki Cmentarz wojenny nr 378 – Zakopane, jest to część kwatery XIII. Pochowano na nim kilkunastu poległych żołnierzy z I, II i III brygad Legionów Polskich pochodzących z Podhala. Chowano na nim także zmarłych w okresie powojennym Legionistów. Przeniesiono na ten cmentarz prochy gen. Andrzeja Galicy, Mariana Januszajtisa, Mieczysława Boruty-Spiechowicza a Kazimierz Sosnkowski ma mogiłę symboliczną.
24 października 1981 roku na grobie Olgi Małkowskiej odsłonięto pomnik upamiętniający twórców polskiego harcerstwa.

## Pochowani
Przy nazwiskach podane liczby oznaczają kolejno nr kwatery, nr pasa grobów, kolejność w danym pasie.
- Klimek Bachleda (VI-BC-14)
- Stanisław Barabasz (XV-BC-1)
- Krzysztof Berbeka (VI-BC-7)
- Jerzy Biederman (V-CD-2)
- Wincenty Birkenmajer (XVI-4-19)
- Włodzimierz Błocki (XHl-CD-6)
- Mieczysław Boruta-Spiechowicz (XII-AB-1 Kwatera Legionistów)
- Wojciech Brzega (XVII-3-1)
- Tadeusz Brzozowski (XXI-AD-24)
- Franciszek Bujak (XX-CB-1)
- Józef Cukier (U-BA-1)
- Zefiryn Ćwikliński (XXII-CD-5)
- Janusz Domaniewski (XXV-2-5)
- Andrzej Galica (XIII-AB — Kwatera Legionistów)
- Michał Gałązka
- Stanisław Gąsienica Sieczka (V-BC-14)
- Jan Gąsienica-Szostak
- Anna Górska i Michał Górski (Vl-CD-9)
- Ruth Hale (XXI-AD bis-1)
- Marek Jackowski (Katakumby)
- Michał Jagiełło
- Marian Januszajtis-Żegota (XIII-AB- Kwatera Legionistów)
- Józef Januszkowski (XX-AD bis-11)
- Kazimierz Jarociński (V-3-8)
- Janusz Kotarbiński (XXII-BC-11)
- Stanisław Krzeptowski (VI-3-10)
- Jan Kula
- Stefania Laudyn-Chrzanowska (N9-1-21)
- Jerzy Leporowski (VIII-5-3)
- Maksymilian Linda (grobu nie udało się odnaleźć)
- Tadeusz Litawiński (IV-BC-12)
- Iwan Łuckiewicz (na jego grobie pochowano inne osoby)
- Eugeniusz Małaczewski (XXIV-AB-7)
- Olga Małkowska (XIII-AB-pomnik)
- Aleksander Mniszek-Tchorznicki
- Zdzisław Motyka (VIII-2-6)
- Bartłomiej Obrochta (XVII-4-2)
- Józef Oppenheim (X-2-3)
- Jadwiga Pierzchalanka (IV-13-14)
- Zofia de Pourbaix
- Karol Raczkowski
- Jan Ripper (XLIV-5-l)
- Jadwiga Roguska-Cybulska (XLIV-5-l)
- Wojciech Roj (młodszy) (XXV-AB-2)
- Wojciech Roj (starszy) (VII-BC-6)
- Zygmunt Rozwadowski
- Wit Rzepecki
- Kazimierz Schiele i Tadeusz Schiele (III-1-6)
- Helena Sikorska (XX-CD-6)
- Lida Skotnicówna (XXIX-AB-1)
- Marzena Skotnicówna (XXIX-AB-1)
- Katarzyna Smreczyńska (XVI-4-19)
- Mieczysław Szczuka (XII-5-6)
- Mieczysław Świerz (XXIX-AD-1)
- Antoni Święch (XXII-CD-3)
- Szymon Tatar (VII-4-6)
- Julia Tetmajerowa – matka Kazimierza Przerwy-Tetmajera (VII-AB-3)
- Andrzej Tylka-Suleja
- Józef Uznański
- Franciszek Wagner (XIII-2-2)
- Alfred Whitehead
- Stanisław Zdyb (XXIV-CB-3)
- Julian Zubczewski (XX-CD-6)

title: Nowy Cmentarz w Zakopanem

wikitext:
{{Cmentarz infobox
 |nazwa                    = Nowy Cmentarz w Zakopanem
 |nazwa oryginalna         =
 |zabytek                  =
 |zdjęcie                  = PL Zakopane New Cem 17.jpg
 |opis zdjęcia             =
 |nazwa pełna              =
 |poprzednie nazwy         =
 |państwo                  = POL
 |miejscowość              = [[Zakopane]]
 |adres                    = ulica Nowotarska 41
 |typ cmentarza            = komunalny
 |wyznanie                 =
 |stan cmentarza           = czynny
 |powierzchnia cmentarza   =
 |liczba pochówków         = ponad 24 tysiące{{r|Z}}
 |liczba grobów            =
 |liczba kwater            =
 |data otwarcia            = 1908
 |data ostatniego pochówku =
 |data likwidacji          =
 |zarządca                 =
 |architekt                =
 |mapa cmentarza           = Nc zakop plan.svg
 |kod mapy                 = Zakopane
 |współrzędne              = 49°18′6″N 19°57′11″E
 |commons                  = Category:New Cemetery in Zakopane
 |www                      =
}}
[[Plik:PL Zakopane New Cem Main Entrance.jpg|thumb|240px|Główne wejście na cmentarz od ul. Nowotarskiej]]
[[Plik:PL Zakopane New Cem chapel.jpg|thumb|240px|Kaplica cmentarna]]
[[Plik:PL Zakopane New Cem Legiony.jpg|thumb|240px|Kwatera [[Legiony Polskie (1914–1918)|legionistów]]]]
[[Plik:PL Zakopane New Cem Bohaterom 1939–1945.jpg|thumb|240px|Pomnik bohaterów i ofiar II wojny światowej]]
[[Plik:Ncm zakop malkowscy.jpg|thumb|240px|Pomnik na grobie [[Andrzej Małkowski|Andrzeja]] i [[Olga Drahonowska-Małkowska|Olgi Małkowskich]] autorstwa [[Henryk Burzec|Henryka Burzeca]]]]
[[Plik:PL Zakopane New Cem 19.jpg|thumb|240px|Widok ogólny cmentarza i widok na [[Tatry]]]]
'''Nowy Cmentarz w Zakopanem''' ''Na Palenicy'' – [[cmentarz]] pod [[Gubałówka|Gubałówką]] przy ul. Nowotarskiej 41 w [[Zakopane]]m.

== Historia ==
Cmentarz został poświęcony przez ks. [[Kazimierz Kaszelewski|Kazimierza Kaszelewskiego]] w 1908; natomiast decyzja o jego lokalizacji zapadła w lutym 1904 na zebraniu rady gminy.

W 1906 wywłaszczono 19 właścicieli parceli. Ponieważ cmentarz okazał się za mały, już w 1925 powiększono go o parcelę kupioną od Józefa Gąsienicy Bystrzana, a następnie był ciągle powiększany aż do 1986. Dzięki staraniom księdza Jana Tobolaka w 1924 zbudowano na terenie cmentarza murowaną kaplicę.

Prawdopodobnie pierwszym pochowanym na cmentarzu był kupiec – Józef Fabian Słowik (31 grudnia 1907). W swojej ponadstuletniej historii cmentarz niejednokrotnie gromadził wielotysięczne tłumy. Stało się tak 17 sierpnia 1910 roku na pogrzebie [[Klemens Bachleda|Klimka Bachledy]] (obecni byli m.in. [[Henryk Sienkiewicz]], hr. [[Władysław Zamoyski (1853–1924)|Władysław Zamoyski]]). W grudniu 1924 roku pochowano tam tragicznie zmarłego starego przewodnika [[Jan Gąsienica Daniel|Jana Gąsienicę Daniela]]. W maju 1926 roku Zakopane żegnało [[Bartłomiej Obrochta|Bartłomieja Obrochtę]]. W roku 1929 były to pogrzeby taternickie. Najpierw pochowano taternika [[Mieczysław Świerz|Mieczysława Świerza]], a po kilku miesiącach [[Lida Skotnicówna|Lidę]] i [[Marzena Skotnicówna|Marzenę Skotnicówny]]. W roku 1932 pożegnano [[Stanisław Krzeptowski|Stanisława Krzeptowskiego]].

W czasie okupacji cmentarz stał się miejscem licznych egzekucji przeprowadzanych przez hitlerowców.

Na cmentarzu znajduje się kwatera żołnierzy poległych podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]], to austriacki [[Cmentarz wojenny nr 378 – Zakopane]], jest to część kwatery XIII. Pochowano na nim kilkunastu poległych żołnierzy z [[I Brygada Legionów Polskich|I]], [[II Brygada Legionów Polskich|II]] i [[III Brygada Legionów Polskich|III]] brygad [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]] pochodzących z [[Podhale|Podhala]]. Chowano na nim także zmarłych w okresie powojennym Legionistów. Przeniesiono na ten cmentarz prochy gen. [[Andrzej Galica|Andrzeja Galicy]], [[Marian Januszajtis-Żegota|Mariana Januszajtisa]], [[Mieczysław Boruta-Spiechowicz|Mieczysława Boruty-Spiechowicza]] a [[Kazimierz Sosnkowski]] ma mogiłę symboliczną.

24 października 1981 roku na grobie [[Olga Drahonowska-Małkowska|Olgi Małkowskiej]] odsłonięto pomnik upamiętniający twórców polskiego harcerstwa.

== Pochowani ==
{{Kategoria główna|Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem}}
Przy nazwiskach podane liczby oznaczają kolejno nr kwatery, nr pasa grobów, kolejność w danym pasie.
* [[Klemens Bachleda|Klimek Bachleda]] (VI-BC-14)
* [[Stanisław Barabasz]] (XV-BC-1)
* [[Krzysztof Berbeka]] (VI-BC-7)
* [[Jerzy Biederman]] (V-CD-2)
* [[Wincenty Birkenmajer]] (XVI-4-19)
* [[Włodzimierz Błocki]] (XHl-CD-6)
* [[Mieczysław Boruta-Spiechowicz]] (XII-AB-1 Kwatera Legionistów)
* [[Wojciech Brzega]] (XVII-3-1)
* [[Tadeusz Brzozowski (malarz)|Tadeusz Brzozowski]] (XXI-AD-24)
* [[Franciszek Bujak (narciarz)|Franciszek Bujak]] (XX-CB-1)
* [[Józef Cukier]] (U-BA-1)
* [[Zefiryn Ćwikliński]] (XXII-CD-5)
* [[Janusz Domaniewski]] (XXV-2-5)
* [[Andrzej Galica]] (XIII-AB — Kwatera Legionistów)
* [[Michał Gałązka]]
* [[Stanisław Gąsienica-Sieczka|Stanisław Gąsienica Sieczka]] (V-BC-14)
* [[Jan Gąsienica-Szostak]]
* [[Anna Górska]] i [[Michał Górski (narciarz)|Michał Górski]] (Vl-CD-9)
* [[Ruth Hale (alpinistka)|Ruth Hale]] (XXI-AD bis-1)
* [[Marek Jackowski]] (Katakumby)
* [[Michał Jagiełło]]
* [[Marian Januszajtis-Żegota]] (XIII-AB- Kwatera Legionistów)
* [[Józef Januszkowski]] (XX-AD bis-11)
* [[Kazimierz Jarociński]] (V-3-8)
* [[Janusz Kotarbiński]] (XXII-BC-11)
* [[Stanisław Krzeptowski]] (VI-3-10)
* [[Jan Kula]]
* [[Stefania Laudyn-Chrzanowska]] (N9-1-21)
* [[Jerzy Leporowski]] (VIII-5-3)
* [[Maksymilian Linda]] (grobu nie udało się odnaleźć)
* [[Tadeusz Litawiński]] (IV-BC-12)
*[[Iwan Łuckiewicz]] (na jego grobie pochowano inne osoby)
* [[Eugeniusz Małaczewski]] (XXIV-AB-7)
* [[Olga Drahonowska-Małkowska|Olga Małkowska]] (XIII-AB-pomnik)
* [[Aleksander Mniszek-Tchorznicki]]
* [[Zdzisław Motyka]] (VIII-2-6)
* [[Bartłomiej Obrochta]] (XVII-4-2)
* [[Józef Oppenheim]] (X-2-3)
* [[Jadwiga Pierzchalanka]] (IV-13-14)
* [[Zofia de Pourbaix]]
* [[Karol Raczkowski]]
* [[Jan Ripper]] (XLIV-5-l)
* [[Jadwiga Roguska-Cybulska]] (XLIV-5-l)
* [[Wojciech Roj (młodszy)]] (XXV-AB-2)
* [[Wojciech Roj (starszy)]] (VII-BC-6)
* [[Zygmunt Rozwadowski]]
* [[Wit Rzepecki]]
* [[Kazimierz Schiele]] i [[Tadeusz Schiele]] (III-1-6)
* [[Helena Sikorska (1888–1972)|Helena Sikorska]] (XX-CD-6)
* [[Lida Skotnicówna]] (XXIX-AB-1)
* [[Marzena Skotnicówna]] (XXIX-AB-1)
* [[Katarzyna Smreczyńska]] (XVI-4-19)
* [[Mieczysław Szczuka]] (XII-5-6)
* [[Mieczysław Świerz]] (XXIX-AD-1)
* [[Antoni Święch]] (XXII-CD-3)
* [[Szymon Tatar (starszy)|Szymon Tatar]] (VII-4-6)
* Julia Tetmajerowa – matka [[Kazimierz Przerwa-Tetmajer|Kazimierza Przerwy-Tetmajera]] (VII-AB-3)
* [[Andrzej Tylka-Suleja]]
* [[Józef Uznański]]
* [[Franciszek Wagner]] (XIII-2-2)
* [[Alfred Whitehead]]
* [[Stanisław Zdyb]] (XXIV-CB-3)
* [[Julian Zubczewski]] (XX-CD-6)

== Zobacz też ==
* [[Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku]]
* [[Tatrzański Cmentarz Symboliczny]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=Z>{{Cytuj stronę | url = http://z-ne.pl/s,doc,21775,1,1298,,,.html | tytuł = Zwiedzanie Nowego Cmentarza w Zakopanem, ulica Nowotarska | opublikowany = Z-ne.pl | data dostępu = 2015-07-10}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor = Maciej Pinkwart | autor2 = Janusz Zdebski | tytuł = Nowy cmentarz w Zakopanem – Przewodnik biograficzny | wydawca = Wydawnictwo PTTK "Kraj" | miejsce = Warszawa-Kraków | rok = 1988}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://z-ne.pl/s,doc,21775,1,1298,,,.html Zwiedzanie Cmentarza]

[[Kategoria:Chrześcijaństwo w Zakopanem]]
[[Kategoria:Cmentarze katolickie w województwie małopolskim|Zakopane]]
[[Kategoria:Cmentarze komunalne w województwie małopolskim|Zakopane]]
[[Kategoria:Cmentarze w Zakopanem]]
[[Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem|+]]

title: Nowy Cmentarz w Zakopanem

Miejscowość: Zakopane

Adres: ulica Nowotarska 41

Typ cmentarza: komunalny

Stan cmentarza: czynny

Liczba pochówków: ponad 24 tysiące


text:
# Smrekowy Dział
Smrekowy Dział – boczna odnoga Rakuskiego Grzbietu w słowackich Tatrach Bielskich. Jest to krótki, trójkątnego kształtu, stromo opadający grzbiet górski. Opada w kierunku południowo-wschodnim oddzielając dwie górne części Doliny Czarnej Rakuskiej; Dolinę do Siedmiu Źródeł i Dolinę pod Czerwoną Glinką. Dolina do Siedmiu Źródeł znajduje się po orograficznie lewej stronie grzbietu i jest głównym ciągiem Doliny Czarnej Rakuskiej. Dolina pod Czerwoną Glinką znajduje się po prawej stronie grzbietu i jest bocznym odgałęzieniem. U podnóży środkowej części prawych zboczy Smrekowego Grzbietu znajdują się skalne ścianki o wysokości do 30 m. W ściankach tych jest komin, a pod nim spore usypisko piargów. Jest to Czerwona Glinka. Zbocze Czerwonej Glinki przecina żlebek, w dolnej części którego wypływa Luba Woda.
Smrekowy Dział znajduje się na obszarze ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego.

## Turystyka
Smrekowym Działem prowadzi znakowany szlak turystyczny.
  Schronisko pod Szarotką – Smrekowy Dział – Wspólna Pastwa – Bielska Rówień – rozdroże przy Wielkim Białym Stawie (Dolina Kieżmarska). Odległość 4,7 km, suma podejść 405 m, suma zejść 90 m, czas przejścia 1:35 h, z powrotem 1:20 h.

title: Smrekowy Dział

wikitext:
{{Współrzędne|49°13′14″N 20°16′26″E|umieść=na górze}}
'''Smrekowy Dział''' – boczna odnoga [[Rakuski Grzbiet|Rakuskiego Grzbietu]] w słowackich [[Tatry Bielskie|Tatrach Bielskich]]. Jest to krótki, trójkątnego kształtu, stromo opadający [[grzbiet górski]]<ref name=polkart/>. Opada w kierunku południowo-wschodnim oddzielając dwie górne części [[Dolina Czarna Rakuska|Doliny Czarnej Rakuskiej]]; [[Dolina do Siedmiu Źródeł|Dolinę do Siedmiu Źródeł]] i [[Dolina pod Czerwoną Glinką|Dolinę pod Czerwoną Glinką]]. Dolina do Siedmiu Źródeł znajduje się po [[orografia|orograficznie]] lewej stronie grzbietu i jest głównym ciągiem Doliny Czarnej Rakuskiej. Dolina pod Czerwoną Glinką znajduje się po prawej stronie grzbietu i jest bocznym odgałęzieniem. U podnóży środkowej części prawych zboczy Smrekowego Grzbietu znajdują się skalne ścianki o wysokości do 30 m. W ściankach tych jest [[komin (formacja skalna)|komin]], a pod nim spore usypisko [[piarg]]ów. Jest to [[Czerwona Glinka]]. Zbocze Czerwonej Glinki przecina żlebek, w dolnej części którego wypływa [[Luba Woda]]<ref name=cw/>.

Smrekowy Dział znajduje się na obszarze ochrony ścisłej [[Tatrzański Park Narodowy (Słowacja)|Tatrzańskiego Parku Narodowego]]<ref name=polkart/>.

== Turystyka ==
Smrekowym Działem prowadzi znakowany szlak turystyczny<ref name=polkart/>.
: {{szlak SVK|żółty}} [[Schronisko pod Szarotką]] – Smrekowy Dział – [[Wspólna Pastwa]] – [[Bielska Rówień]] – rozdroże przy [[Wielki Biały Staw|Wielkim Białym Stawie]] ([[Dolina Kieżmarska]]). Odległość 4,7 km, suma podejść 405 m, suma zejść 90 m, czas przejścia 1:35 h, z powrotem 1:20 h<ref name=hiking/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=cw>[[Władysław Cywiński]], ''[[Tatry. Przewodnik szczegółowy|Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy]]'', tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, {{ISBN|83-7104-011-3}}</ref>
<ref name=hiking>{{cytuj| url = https://mapy.hiking.sk| tytuł = Turystyczna mapa Słowacji | data dostępu = 2020-02-11}}</ref>
<ref name=polkart>''Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000'', Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, {{ISBN|83-87873-26-8}}</ref>
}}

[[Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr]]
[[Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Bielskich]]


text:
# Sztuka prekolumbijska

Sztuka prekolumbijska – artykuł obejmuje ogół aktywności artystycznej na cywilizowanych terenach obu Ameryk przed przybyciem Europejczyków.

## Zarys ogólny
Przed dotarciem Krzysztofa Kolumba do Ameryki i podbojem tego kontynentu dokonanym przez hiszpańskich konkwistadorów była to ziemia zamieszkana przez autochtoniczne ludy, które wytworzyły własne cywilizacje. Najstarsze ślady pobytu człowieka na terenach Ameryki odnaleziono w Tepexpan i Tlapacoya w Meksyku oraz w jaskini Pikimachay koło Ayacucho w Peru. Są to ślady datowane na 20 tysięcy lat p.n.e. Zazwyczaj przyjmuje się, że pierwsi ludzie na tereny Ameryki przybyli z Azji, przez Cieśninę Beringa, około 25–30 tysięcy lat temu. Rozwój różnych kultur tego obszaru uważa się za niezależny od rozwoju kultur Eurazji. Jednak nasza wiedza o początkach i źródłach rozwoju nadal jest niewielka. Pewnym jest, że zapoczątkowała ją chwila przejścia z koczowniczego trybu życia na osiadły, podjęcie uprawy kukurydzy oraz ziemniaka (Peru).

## Ideologia
Najstarsze cywilizacje obszaru Ameryki związane są z rytmem uprawy kukurydzy. Kalendarz świąt, odprawianych rytuałów, składania ofiar opiekuńczym bogom, podporządkowane były różnym etapom wzrostu tej rośliny. Mity interpretowały rzeczywistość, wyjaśniały zdarzenia towarzyszące życiu człowieka. Sztuka obrazująca mity miała za zadanie stworzyć wyobrażenie bogów, potrzebne przedmioty kultu. Jej twórcami byli przedstawiciele stanu kapłańskiego. Dzieła tworzone były w izolacji, przy zachowaniu niezbędnych rytuałów. Tkwiła w nich magiczna siła symbolu, wyrażona przez kolor, użyty materiał (np. jadeit był kamieniem przynoszącym szczęście, z niego wykonywano symboliczne serce posągów; kolor czerwony należał do boga deszczu Tlaloca a czarny do Tezcatlipoki, użycie czarnego i czerwonego razem znaczyło wiedzę).

## Regionalizacja i periodyzacja
Dla opisania i uporządkowania kultur obszar przedkolumbijskiej Ameryki został podzielony przez naukowców na trzy regiony:
- północny, obejmujący Meksyk, Gwatemalę, Salwador i część Hondurasu, nazwany Mezoameryką
- środkowy, obejmujący Panamę, Nikaraguę, Kostarykę, Kolumbię i część Hondurasu (obszar ten jest najsłabiej poznany przez badaczy)
- południowy, obejmujący Ekwador, Peru, Chile, część Boliwii, nazwany obszarem andyjskim.

Każdy z tych obszarów cechują różnice pomiędzy organizacją życia społeczeństw, religią i sztuką. Różna jest też chronologia przyjmowana dla rozwoju sztuki tego terytorium. Przyjmuje się, że początki rozwoju sztuki prekolumbijskiej to II tysiąclecie p.n.e., a jej największy rozkwit to I tysiąclecie p.n.e. Wspólną cechą architektury tych obszarów było wznoszenie budowli o kształcie piramidy schodkowej oraz stawianie monumentalnych rzeźb z kamienia. Ceramika najszybciej rozwinęła się na terytorium środkowym. Tkactwo związane jest przede wszystkim z Peru i Mezoameryką. Kultury te zostały zniszczone przez Europejczyków w pierwszej połowie XVI wieku, a ich elementy przetrwały jedynie w sztuce ludowej.
|  |  |  |

title: Sztuka prekolumbijska

wikitext:
{{dopracować|źródła=2019-01}}
[[Plik:Amerykaprzedkolumbijska.PNG|thumb|Mapa przedstawiająca państwa [[Państwo Inków|Inków]], [[Majowie|Majów]] i [[Aztekowie|Azteków]]]]

'''Sztuka prekolumbijska''' – artykuł obejmuje ogół aktywności artystycznej na [[Cywilizacja|cywilizowanych terenach]] obu Ameryk przed przybyciem Europejczyków.

== Zarys ogólny ==
Przed dotarciem [[Krzysztof Kolumb|Krzysztofa Kolumba]] do [[Ameryka|Ameryki]] i podbojem tego kontynentu dokonanym przez [[Hiszpania|hiszpańskich]] [[konkwista]]dorów była to ziemia zamieszkana przez autochtoniczne ludy, które wytworzyły własne cywilizacje. Najstarsze ślady pobytu człowieka na terenach Ameryki odnaleziono w [[Tepexpan]] i [[Tlapacoya]] w [[Meksyk]]u oraz w jaskini [[Pikimachay]] koło [[Ayacucho]] w [[Peru]]. Są to ślady datowane na 20 tysięcy lat p.n.e. Zazwyczaj przyjmuje się, że pierwsi ludzie na tereny Ameryki przybyli z [[Azja|Azji]], przez [[Cieśnina Beringa|Cieśninę Beringa]], około 25–30 tysięcy lat temu. Rozwój różnych kultur tego obszaru uważa się za niezależny od rozwoju kultur [[Eurazja|Eurazji]]. Jednak nasza wiedza o początkach i źródłach rozwoju nadal jest niewielka. Pewnym jest, że zapoczątkowała ją chwila przejścia z koczowniczego trybu życia na osiadły, podjęcie uprawy kukurydzy oraz [[ziemniak]]a ([[Peru]]).

== Ideologia ==
Najstarsze cywilizacje obszaru Ameryki związane są z rytmem uprawy [[Kukurydza zwyczajna|kukurydzy]]. Kalendarz świąt, odprawianych [[rytuał]]ów, składania [[Ofiara (religia)|ofiar]] opiekuńczym bogom, podporządkowane były różnym etapom wzrostu tej rośliny. [[Mit]]y interpretowały [[rzeczywistość]], wyjaśniały zdarzenia towarzyszące życiu człowieka. Sztuka obrazująca mity miała za zadanie stworzyć wyobrażenie bogów, potrzebne przedmioty kultu. Jej twórcami byli przedstawiciele stanu kapłańskiego. Dzieła tworzone były w izolacji, przy zachowaniu niezbędnych rytuałów. Tkwiła w nich magiczna siła symbolu, wyrażona przez kolor, użyty materiał (np. [[jadeit]] był kamieniem przynoszącym szczęście, z niego wykonywano symboliczne serce posągów; kolor czerwony należał do boga deszczu [[Tlaloc]]a a czarny do [[Tezcatlipoca|Tezcatlipoki]], użycie czarnego i czerwonego razem znaczyło wiedzę).

== Regionalizacja i periodyzacja ==
Dla opisania i uporządkowania kultur obszar przedkolumbijskiej Ameryki został podzielony przez naukowców na trzy regiony:
* północny, obejmujący Meksyk, [[Gwatemala|Gwatemalę]], [[Salwador]] i część [[Honduras]]u, nazwany [[Mezoameryka|Mezoameryką]]
* środkowy, obejmujący [[Panama|Panamę]], [[Nikaragua|Nikaraguę]], [[Kostaryka|Kostarykę]], [[Kolumbia|Kolumbię]] i część Hondurasu (obszar ten jest najsłabiej poznany przez badaczy)
* południowy, obejmujący [[Ekwador]], [[Peru]], [[Chile]], część [[Boliwia|Boliwii]], nazwany obszarem andyjskim.
Każdy z tych obszarów cechują różnice pomiędzy organizacją życia społeczeństw, religią i sztuką. Różna jest też chronologia przyjmowana dla rozwoju sztuki tego terytorium. Przyjmuje się, że początki rozwoju sztuki prekolumbijskiej to [[II tysiąclecie p.n.e.]], a jej największy rozkwit to [[I tysiąclecie p.n.e.]] Wspólną cechą architektury tych obszarów było wznoszenie budowli o kształcie [[piramida|piramidy schodkowej]] oraz stawianie monumentalnych rzeźb z kamienia. [[Ceramika]] najszybciej rozwinęła się na terytorium środkowym. [[Tkactwo]] związane jest przede wszystkim z Peru i Mezoameryką. Kultury te zostały zniszczone przez Europejczyków w pierwszej połowie [[XVI wiek]]u, a ich elementy przetrwały jedynie w sztuce ludowej.

{|-
|[[Plik:Olmekischer_Kolossalkopf_Museum_Jalapa_1.jpg|thumb|[[Kultura Olmeków#Kamienne głowy|Kamienna głowa z kultury Olmeków]]]]
|[[Plik:Diquis_Stone_Spheres_Museo_Nacional_CRI_01_2020_1880.jpg|thumb|left|Monolityczne [[Kamienne kule z Kostaryki]]]]
|[[Plik:Inka Figurine EthnM.jpg|thumb|prawo|210px|[[Państwo Inków|Inkaska]] figurka z muszli [[spondylus]]a]]
|}

== Zobacz też ==
{{commonscat|Pre-Columbian art}}
*[[sztuka Mezoameryki]]
*[[kultury andyjskie]]
*[[style architektoniczne]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Sztuka prekolumbijska| ]]


text:
# Waża Kaczarawa
Waża Kaczarawa (gruz. ვაჟა კაჭარავა; ur. 2 stycznia 1937 w Tbilisi) – gruziński siatkarz reprezentujący Związek Radziecki, złoty medalista igrzysk olimpijskich, mistrzostw Europy i Pucharu Świata, trener.

## Życiorys
W 1963 Kaczarawa był w składzie reprezentacji Związku Radzieckiego, która zdobyła brąz na mistrzostwach Europy organizowanych w Rumunii. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich 1964 w Tokio. Zagrał wówczas w siedmiu z dziewięciu meczów. Reprezentanci Związku Radzieckiego odnieśli jedną porażkę (z Japończykami) i mieli tyle samo punktów co Czechosłowacy, jednak mieli lepszy bilans setowy dzięki czemu zajęli pierwsze miejsce w turnieju. W 1965 Kaczarawa wraz z reprezentacją triumfował w rozgrywanych w Polsce Pucharze Świata. W następnym roku zdobył brązowy medal na mistrzostwach świata w Czechosłowacji. W 1967 na mistrzostwach Europy w Turcji zawodnicy Związku Radzieckiego wywalczyli tytuł mistrzowski. W kadrze narodowej występował w latach 1959–1967.
Od 1955 do 1964 Kaczarawa grał w klubie Buriewiestnik w Tbilisi. W latach 1965–1971 reprezentował klub Dinamo Moskwa. W 1972 ukończył Moskiewski Państwowy Uniwersytet Techniczny im. N.E. Baumana. W latach 1973–1981 był trenerem moskiewskiego klubu MWTU, z którym zajął trzecie miejsce w mistrzostwach ZSRR w 1977. Był trenerem reprezentacji młodzieżowej gruzińskiej SRR (1976–1977), reprezentacji ZSRR (1977), dorosłej drużyny gruzińskiej SRR, a następnie reprezentacji Gruzji (1984–1994). Mieszka w Tbilisi.
W 1961 został wyróżniony tytułem Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR. Ponadto przyznano mu tytuł Międzynarodowy Mistrz Sportu (1966), Honorowy Mistrz Sportu (1968) i Honorowy Trener ZSRR (1982). Został odznaczony gruzińskim Medalem Wachtanga I Gorgassali II klasy, a w 2013 przyznano mu Order Honoru. Jest członkiem Gruzińskiego Narodowego Komitetu Olimpijskiego.

title: Waża Kaczarawa

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Waża Kaczarawa
 |imię i nazwisko org       = {{k|ka|ვაჟა კაჭარავა}}
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 2 stycznia 1937
 |miejsce urodzenia         = [[Tbilisi]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 186 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 1955–1964 ! Buriewiestnik (Tbilisi)
! 1965–1971 ! [[Dinamo Moskwa (piłka siatkowa mężczyzn)|Dinamo Moskwa]]
 |kariera reprezentacyjna   =
! 1959–1967 ! {{reprezentacja|URS|ps}}
 |kariera trenerska         =
! 1973–1981 ! [[MGTU Moskwa|MWTU]] (Moskwa)
! 1976–1977 ! Gruzińska SRR (kadra młodzieżowa)
! 1977 ! [[Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce siatkowej mężczyzn|ZSRR]]
! 1984–1992 ! Gruzińska SRR
! 1992–1994 ! [[Reprezentacja Gruzji w piłce siatkowej mężczyzn|Gruzja]]
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|URS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Tokio|1964|piłka siatkowa|złoto|([[Piłka siatkowa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1964 – turniej halowy mężczyzn|turniej halowy]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|PSM}}
{{Medalista infobox/MŚ|PSM|Czechosłowacja|1966|brąz|}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Puchar świata w piłce siatkowej|Puchar Świata]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Puchar Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1965|Polska 1965]]|}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|PSM}}
{{Medalista infobox/ME|PSM|Rumunia|1963|brąz|}}
{{Medalista infobox/ME|PSM|Turcja|1967|złoto|}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Letnia Uniwersjada 1963|Porto Alegre 1963]]|piłka siatkowa}}
 |odznaczenia               = {{order|SU-ZMSZSRR||20}}<br /> [[Plik:GEO Vakhtang Gorgasal Order 2rank BAR.svg|40px|link=Medal Wachtanga I Gorgassali]] {{order|GE-OH}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Waża Kaczarawa''' ({{w języku|ka|ვაჟა კაჭარავა}}; ur. [[2 stycznia]] [[1937]] w [[Tbilisi]]) – gruziński siatkarz reprezentujący [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związek Radziecki]], złoty medalista [[Igrzyska olimpijskie|igrzysk olimpijskich]]<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.olympic.org/vazha-katcharava |tytuł = Vazha Katcharava |opublikowany = olympic.org |język = en |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>, [[Mistrzostwa Europy w piłce siatkowej mężczyzn|mistrzostw Europy]] i [[Puchar świata w piłce siatkowej|Pucharu Świata]], trener.

== Życiorys ==
W 1963 Kaczarawa był w składzie [[Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce siatkowej mężczyzn|reprezentacji Związku Radzieckiego]], która zdobyła brąz na [[Mistrzostwa Europy w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1963|mistrzostwach Europy]] organizowanych w [[Rumunia w okresie komunizmu|Rumunii]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/v/volleyball/hst/33.html |tytuł = Volleyball – Europameisterschaften (Herren) |opublikowany = sport-komplett.de |język = de |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>. Wystąpił na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1964|igrzyskach olimpijskich 1964]] w [[Tokio]]. Zagrał wówczas w siedmiu z dziewięciu meczów<ref>{{cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20091109084829/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ka/vazha-kacharava-1.html |tytuł = Vazha K’ach’arava |opublikowany = sports-reference.com |język = en |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>. Reprezentanci Związku Radzieckiego odnieśli jedną porażkę (z [[Reprezentacja Japonii w piłce siatkowej mężczyzn|Japończykami]]) i mieli tyle samo punktów co [[Reprezentacja Czechosłowacji w piłce siatkowej mężczyzn|Czechosłowacy]], jednak mieli lepszy bilans setowy dzięki czemu zajęli pierwsze miejsce w turnieju<ref>{{cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20091107213941/http://www.sports-reference.com/olympics/summer/1964/VOL/mens-volleyball-round-robin.html |tytuł = Volleyball at the 1964 Tokyo Summer Games: Men’s Volleyball Round-Robin |opublikowany = sports-reference.com |język = en |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>. W 1965 Kaczarawa wraz z reprezentacją triumfował w rozgrywanych w [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polsce]] [[Puchar Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1965|Pucharze Świata]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.todor66.com/volleyball/World_Cup/Men_1965.html |tytuł = Men Volleyball I World Cup 1965 – Lodz (POL) 13-19.09 Winner Soviet Union (1st) |opublikowany = todor66.com |język = en |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>. W następnym roku zdobył brązowy medal na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1966|mistrzostwach świata]] w [[Czechosłowacka Republika Socjalistyczna|Czechosłowacji]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/v/volleyball/hst/25.html |tytuł = Volleyball – Weltmeisterschaften (Herren) |opublikowany = sport-komplett.de |język = de |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>. W 1967 na mistrzostwach Europy w Turcji zawodnicy Związku Radzieckiego wywalczyli tytuł mistrzowski<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.todor66.com/volleyball/Europe/Men_1967.html |tytuł = Men Volleyball VII European Championship 1967 Istanbul (TUR) – 26.10-08.11 Winner Soviet Union |opublikowany = todor66.com |język = en |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>. W kadrze narodowej występował w latach 1959–1967<ref name="geo">{{cytuj stronę |url = http://geonoc.org.ge/index.php?lang_id=ENG&sec_id=28&sportmen_id=193 |tytuł = Vazha Kacharava |opublikowany = geonoc.org.ge |język = en |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>.

Od 1955 do 1964 Kaczarawa grał w klubie Buriewiestnik w Tbilisi. W latach 1965–1971 reprezentował klub [[Dinamo Moskwa (piłka siatkowa mężczyzn)|Dinamo Moskwa]]{{r|geo}}. W 1972 ukończył [[Moskiewski Państwowy Uniwersytet Techniczny im. N.E. Baumana]]. W latach 1973–1981 był trenerem moskiewskiego klubu [[MGTU Moskwa|MWTU]], z którym zajął trzecie miejsce w [[Mistrzostwa ZSRR w piłce siatkowej mężczyzn|mistrzostwach ZSRR]] w 1977. Był trenerem reprezentacji młodzieżowej [[Gruzińska Socjalistyczna Republika Radziecka|gruzińskiej SRR]] (1976–1977), reprezentacji ZSRR (1977), dorosłej drużyny gruzińskiej SRR, a następnie [[Reprezentacja Gruzji w piłce siatkowej mężczyzn|reprezentacji Gruzji]] (1984–1994). Mieszka w Tbilisi<ref name="inf">{{cytuj stronę |url = https://infosport.ru/person/voleibol/kacharava-vaja-solomonovich |tytuł = Важа Качарава |opublikowany = infosport.ru |język = ru |data dostępu = 2019-09-26}}</ref><ref name="spo">{{cytuj stronę |url = http://sport-strana.ru/kacharava-vazha-solomonovich/ |tytuł = Качарава Важа Соломонович |opublikowany = sport-strana.ru |język = ru |data dostępu = 2019-09-26}}</ref>.

W 1961 został wyróżniony tytułem [[Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR]]. Ponadto przyznano mu tytuł Międzynarodowy Mistrz Sportu (1966), Honorowy Mistrz Sportu (1968) i Honorowy Trener ZSRR (1982). Został odznaczony gruzińskim [[Medal Wachtanga I Gorgassali|Medalem Wachtanga I Gorgassali]] II klasy, a w 2013 przyznano mu [[Order Honoru (Gruzja)|Order Honoru]]. Jest członkiem [[Gruziński Narodowy Komitet Olimpijski|Gruzińskiego Narodowego Komitetu Olimpijskiego]]{{r|geo|spo}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Kaczarawa, Waża}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tbilisi]]
[[Kategoria:Gruzińscy sportowcy]]
[[Kategoria:Radzieccy siatkarze]]
[[Kategoria:Radzieccy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1964]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1963]]
[[Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1964]]
[[Kategoria:Siatkarze Dinama Moskwa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Honoru (Gruzja)]]
[[Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR]]

title: · Waża Kaczarawaვაჟა კაჭარავა

Data i miejsce urodzenia: 2 stycznia 1937 · Tbilisi

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst.

Buriewiestnik (Tbilisi)

Dinamo Moskwa

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.

ZSRR

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

MWTU (Moskwa)

Gruzińska SRR (kadra młodzieżowa)

ZSRR

Gruzińska SRR

Gruzja

title: Dorobek medalowy

złoto: Tokio 1964 · piłka siatkowa · (turniej halowy)

brąz:
Czechosłowacja 1966
Rumunia 1963

Dorobek medalowy: Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR · Order Honoru (Gruzja)


text:
# Sadki (rejon krzemieniecki)
Sadki (ukr. Садки) – wieś na Ukrainie w rejonie krzemienieckim należącym do obwodu tarnopolskiego.
W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała strażnica KOP „Sadki”.

title: Sadki (rejon krzemieniecki)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sadki
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-61
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon krzemieniecki|krzemieniecki]]
 |powierzchnia                 = 2,59
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2021
 |liczba ludności              = 409<ref>[https://dederkaly-otg.gov.ua/pasport-gromadi-15-00-06-01-09-2017/ ПАСПОРТ територіальної громади Великодедеркальської  сільської  ради  Станом на 01.01.2021 року]</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 3558
 |kod pocztowy                 = 47143
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód tarnopolski # Ukraina
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  = 50°3′11″N 26°11′24″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Sadki''' ([[język ukraiński|ukr.]] Садки) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[Rejon krzemieniecki|rejonie krzemienieckim]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Про утворення та ліквідацію районів |data dostępu = 2023-03-16 |opublikowany = Офіційний вебпортал парламенту України |url = https://zakon.rada.gov.ua/go/807-20 |język = uk}}</ref> należącym do [[obwód tarnopolski|obwodu tarnopolskiego]].

W [[Historia Polski (1918–1939)|okresie międzywojennym]] w miejscowości stacjonowała [[strażnica KOP „Sadki”]]<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Prochwicz|imię=Jerzy|autor link=Jerzy Prochwicz|tytuł=Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku|data=2003|isbn=83-88973-58-4|miejsce=Warszawa|wydawca = Wydawnictwo Neriton|strony=314}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|X|196|Sadki (5), pow. krzemieniecki}}
* [http://w1.c1.rada.gov.ua/pls/z7502/A005?rdat1=20.10.2003&rf7571=32029 Sadki] na stronie Rady Najwyższej Ukrainy.

[[Kategoria:Wsie w rejonie krzemienieckim]]
[[Kategoria:Dederkały Wielkie (hromada)]]

title: Sadki

Obwód: tarnopolski

Rejon: krzemieniecki


text:
# Protestantyzm na Bermudach
Protestantyzm na Bermudach w 2010 roku posiadał około 40 tysięcy wyznawców co stanowiło 65% populacji. Największymi wyznaniami były: metodyzm/ruch uświęceniowy (ok. 20%), anglikanizm (18,5%), adwentyzm (8,6%) i ruch zielonoświątkowy (4,7%).
Największe Kościoły protestanckie na Bermudach w 2000 i 2010 roku, według Operation World:
| Kościół                                      | Liczba wiernych (2000) | Liczba wiernych (2010) | Procent ludności |
| -------------------------------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------- |
| Kościół Anglikański                          | 24 200                 | 12 000                 | 18,5%            |
| Kościół Adwentystów Dnia Siódmego            | 4500                   | 5586                   | 8,6%             |
| Afrykański Kościół Metodystyczno-Episkopalny | 6600                   | 5300                   | 8,2%             |
| Kościół Metodystyczny                        | 2800                   | 2770                   | 4,3%             |
| Armia Zbawienia                              |                        | 2330                   | 3,6%             |
| Nowotestamentowy Kościół Boży (Cleveland)    | 1600                   | 1500                   | 2,3%             |
| Kościół Boży (Anderson)                      | 650                    | 1400                   | 2,2%             |
| Kościół Baptystyczny                         | 812                    | 1060                   | 1,6%             |
| Bracia plymuccy                              | 860                    | 880                    | 1,4%             |

title: Protestantyzm na Bermudach

wikitext:
'''[[Protestantyzm]] na [[Bermudy|Bermudach]]''' w 2010 roku posiadał około 40 tysięcy wyznawców co stanowiło 65% populacji<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.pewforum.org/2011/12/19/table-christian-population-as-percentages-of-total-population-by-country/ |tytuł = Table: Christian Population as Percentages of Total Population by Country |data = |opublikowany = The Pew Research Center |data dostępu = 2015-03-14}}</ref>. Największymi wyznaniami były: [[metodyzm]]/[[ruch uświęceniowy]] (ok. 20%), [[anglikanizm]] (18,5%), [[adwentyzm]] (8,6%) i [[pentekostalizm|ruch zielonoświątkowy]] (4,7%).

Największe Kościoły protestanckie na Bermudach w 2000 i 2010 roku, według ''Operation World''<ref>{{Cytuj stronę |url = http://web.archive.org/web/20150402124219/http://www.members.iinet.net.au/~pcccsb/PrayerMinistry/Operation%20World%20(English).pdf |tytuł = Bermuda |rok = 2000 |opublikowany = Operation World}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://books.google.pl/books?id=6EOsBQAAQBAJ&pg=PA150&dq=Bermuda+operation+world+2010&hl=pl&sa=X&ved=0CCUQ6AEwAGoVChMInuOI-a78yAIVA5JyCh2LagLN#v=onepage&q=Bermuda%20operation%20world%202010&f=false |tytuł = Bermuda |rok = 2010 |opublikowany = Operation World}}</ref>:

{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
|-
! Kościół
! Liczba wiernych (2000)
! Liczba wiernych (2010)
! Procent ludności
|-
| [[anglikanizm|Kościół Anglikański]]
|align="center"| 24 200
|align="center"| 12 000
|align="center"| 18,5%
|-
| [[Kościół Adwentystów Dnia Siódmego]]
|align="center"| 4500
|align="center"| 5586
|align="center"| 8,6%
|-
| [[Afrykański Kościół Metodystyczno-Episkopalny]]
|align="center"| 6600
|align="center"| 5300
|align="center"| 8,2%
|-
| [[Kościół Metodystyczny]]
|align="center"| 2800
|align="center"| 2770
|align="center"| 4,3%
|-
| [[Armia Zbawienia]]
|align="center"|
|align="center"| 2330
|align="center"| 3,6%
|-
| [[Kościół Boży|Nowotestamentowy Kościół Boży]] (Cleveland)
|align="center"| 1600
|align="center"| 1500
|align="center"| 2,3%
|-
| [[Kościół Boży (Anderson)]]
|align="center"| 650
|align="center"| 1400
|align="center"| 2,2%
|-
| [[Baptyzm|Kościół Baptystyczny]]
|align="center"| 812
|align="center"| 1060
|align="center"| 1,6%
|-
| [[Bracia plymuccy]]
|align="center"| 860
|align="center"| 880
|align="center"| 1,4%
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Protestantyzm na świecie}}

[[Kategoria:Protestantyzm według państw|Bermudy]]
[[Kategoria:Chrześcijaństwo na Bermudach]]


text:
# Wacław Aleksander Maciejowski
Wacław Aleksander Maciejowski (ur. 10 września 1792 w Cierlicku, zm. 9/10 lutego 1883 w Warszawie) – polski historyk prawa, słowianoznawca, historyk kultury.
Syn Kazimierza Maciejowskiego i Katarzyny Woynykówny

## Życiorys
Był synem Józefa Maciejowskiego, kucharza, i jego żony Katarzyny z Wojnarów. Na chrzcie otrzymał imiona Wacław Michał, a jego rodzicami chrzestnymi byli ksiądz Jan Sklenowski i Janina Pawlikowa, żona gospodzkiego Franciszka. Przypuszcza się, że imię Aleksander, którego używał jako drugiego, przyjął przy bierzmowaniu.
Literatura podaje, że Maciejowski urodził się 10 września 1792 roku w Cierlicku. Odosobniony pozostaje Andrzej Wierzbicki, który w artykule: „Wacław Aleksander Maciejowski” drukowanym w Mówią Wieki nr 11/1986 pisze, że Maciejowski urodził się przed 10 września 1792 w Kalwarii Zebrzydowskiej lub pobliskiej Bukówce.
Po ukończeniu szkoły pijarów w Piotrkowie w 1812 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1815 pogłębiał studia na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie i Getyndze. Po uzyskaniu doktoratu w 1818 rozpoczął pracę w liceum w Warszawie. W latach 1819–1831 był profesorem na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, prowadził wykłady z historii prawa rzymskiego. W czasie powstania listopadowego był członkiem komitetu gwardii narodowej. Po zamknięciu Uniwersytetu Warszawskiego został sędzią apelacyjnym trybunału województwa mazowieckiego. Od 1837 wykładał literaturę starożytną w Akademii Duchownej w Warszawie. W latach 1840–1846 wykładał historię prawa polskiego na Kursach Prawniczych. Od 1860 członek honorowy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Zaliczany jest do najwybitniejszych historyków polskich I połowy XIX wieku.
W 1858 roku jego dzieło Pamiętnik o dziejach piśmiennictwa i prawa Słowian zostało umieszczone na Indeksie ksiąg zakazanych przez Kościół Katolicki.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 3-2-31).
Materiały archiwalne Wacława Aleksandra Maciejowskiego znajdują się w PAN Archiwum w Warszawie pod sygnaturą III-35.

## Dzieła
- Historyia prawodawstw słowiańskich, wydanie pierwsze w tomach 1 – 4 z lat 1832–1835, wydanie drugie w tomach 1 – 6 z lat 1856–1865
- Pamiętnik o dziejach piśmiennictwa i prawa Słowian t. 1, t. 2, 1839;
- Polska aż do pierwszej połowy XVII w. pod względem obyczajów i zwyczajów, t. 1-4, 1842;
- Pierwotne dzieje Polski i Litwy, Warszawa 1846;
- Roczniki i kroniki polskie i litewskie najdawniejsze, 1850;
- Piśmiennictwo polskie od czasów najdawniejszych aż do roku 1830, t. 1-3 (доведен до 1650), 1851–1852 (t. 1, t. 2 t. 3 – 4);
- Historya włościan i stosunków ich politycznych, społecznych i ekonomicznych, ktore istniały w Polsce od czasów najdawniejszych aż do drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 1874
- Żydzi w Polsce, na Rusi i Litwie, czyli Opowieść historyczna o przybyciu do pomienionych krajów dziatwy Izraela – i o powodzeniu jej tamże w przestworze VIII – XVIII wieku, którą jako czwarty dodatek do historyi prawodawstw słowiańskich drukiem  1878
- Ksiądz Piotr Skarga. Szkic historyczno-literacki

title: Wacław Aleksander Maciejowski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Wacław Aleksander Maciejowski
 |grafika                   = Wacław Aleksander Maciejowski (cropped).jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[10 września]] [[1792]]
 |miejsce urodzenia         = [[Cierlicko]]
 |data śmierci              = [[9 lutego|9]]/[[10 lutego]] [[1883]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |zawód                     = Polski historyk prawa, słowianoznawca i historyk kultury.
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Wacław Aleksander Maciejowski
 |wikiźródła                = Wacław Aleksander Maciejowski
 |wikicytaty                = Wacław Aleksander Maciejowski
}}
[[Plik:Wacław Aleksander Maciejowski - grób.jpg|mały|Grób Wacława Aleksandra Maciejowskiego na cmentarzu Powązkowskim]]
'''Wacław Aleksander Maciejowski''' (ur. [[10 września]] [[1792]] w [[Cierlicko|Cierlicku]], zm. [[9 lutego|9]]/[[10 lutego]] [[1883]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski historyk prawa, słowianoznawca, historyk kultury.

Syn Kazimierza Maciejowskiego i Katarzyny Woynykówny

== Życiorys ==
Był synem Józefa Maciejowskiego, kucharza, i jego żony Katarzyny z Wojnarów. Na chrzcie otrzymał imiona Wacław Michał, a jego rodzicami chrzestnymi byli ksiądz Jan Sklenowski i Janina Pawlikowa, żona gospodzkiego Franciszka. Przypuszcza się, że imię Aleksander, którego używał jako drugiego, przyjął przy bierzmowaniu<ref>J. Zahradnik, ''Czy Wacław Maciejowski był Ślązakiem?'', „Zaranie Śląskie” 1930 nr 2, s. 73.</ref>.

Literatura podaje, że Maciejowski urodził się 10 września 1792 roku w Cierlicku<ref>J. Zahradnik, ''Czy Wacław Maciejowski był Ślązakiem?'', s. 73; J. Golec, S. Bojda, ''Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej'', t. 2, Cieszyn 1995, s. 129.</ref>. Odosobniony pozostaje Andrzej Wierzbicki, który w artykule: „Wacław Aleksander Maciejowski” drukowanym w [[Mówią Wieki]] nr 11/1986 pisze, że Maciejowski urodził się przed 10 września 1792 w Kalwarii Zebrzydowskiej lub pobliskiej Bukówce.

Po ukończeniu szkoły [[Pijarzy|pijarów]] w Piotrkowie w 1812 rozpoczął studia na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W 1815 pogłębiał studia na [[uniwersytet]]ach we [[Uniwersytet Wrocławski|Wrocławiu]], [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Berlinie]] i [[Uniwersytet w Getyndze|Getyndze]]. Po uzyskaniu doktoratu w 1818 rozpoczął pracę w liceum w Warszawie. W latach 1819–1831 był profesorem na [[Uniwersytet Warszawski|Królewskim Uniwersytecie Warszawskim]], prowadził wykłady z historii [[prawo rzymskie|prawa rzymskiego]]. W czasie [[powstanie listopadowe|powstania listopadowego]] był członkiem komitetu [[gwardia narodowa|gwardii narodowej]]. Po zamknięciu Uniwersytetu Warszawskiego został [[sędzia (prawo)|sędzią]] apelacyjnym [[trybunał]]u [[Województwo mazowieckie (I Rzeczpospolita)|województwa mazowieckiego]]. Od 1837 wykładał literaturę [[starożytność|starożytną]] w Akademii Duchownej w Warszawie. W latach 1840–1846 wykładał historię prawa polskiego na Kursach Prawniczych<ref>A. Wierzbicki, ''Poczet historyków polskich. Historiografia polska doby podzaborowej'', Poznań 2014, s. 57–59.</ref>. Od 1860 członek honorowy [[Poznań]]skiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Zaliczany jest do najwybitniejszych historyków polskich I połowy XIX wieku.

W 1858 roku jego dzieło ''Pamiętnik o dziejach piśmiennictwa i prawa Słowian'' zostało umieszczone na [[Indeks ksiąg zakazanych|Indeksie ksiąg zakazanych]] przez Kościół Katolicki.

Pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]] (kwatera 3-2-31)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=1143|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=WACŁAW ALEKSANDER MACIEJOWSKI|data dostępu=2019-12-20}}</ref>.

Materiały archiwalne Wacława Aleksandra Maciejowskiego znajdują się w [[Archiwum Polskiej Akademii Nauk|PAN Archiwum w Warszawie]] pod sygnaturą III-35<ref>[https://archiwum.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=511&Itemid=208 Spis inwentarzy], Polska Akademia Nauk Archiwum w Warszawie, [dostęp 2024-01-23].</ref>.

== Dzieła ==
* [https://crispa.uw.edu.pl/objects/search?searchValue=Historyia%20prawodawstw%20słowiańskich ''Historyia prawodawstw słowiańskich''], wydanie pierwsze w tomach 1 – 4 z lat 1832–1835, wydanie drugie w tomach 1 – 6 z lat 1856–1865
* ''Pamiętnik o dziejach piśmiennictwa i prawa Słowian'' [http://books.google.ru/books?id=r-w8AAAAYAAJ t. 1], [https://books.google.pl/books?id=QXBcAAAAcAAJ t. 2], 1839;
* [http://www.dbc.wroc.pl/dlibra/publication/12280 ''Polska aż do pierwszej połowy XVII w. pod względem obyczajów i zwyczajów''], t. 1-4, 1842;
* ''[http://books.google.ru/books?id=hUxBAAAAIAAJ Pierwotne dzieje Polski i Litwy]'', Warszawa 1846;
* ''[http://books.google.ru/books?id=NP8DAAAAYAAJ Roczniki i kroniki polskie i litewskie najdawniejsze]'', 1850;
* ''Piśmiennictwo polskie od czasów najdawniejszych aż do roku 1830'', t. 1-3 (''доведен до 1650''), 1851–1852 ([http://books.google.ru/books?id=ixQEAAAAYAAJ t. 1], [http://bc.wbp.lublin.pl/dlibra/docmetadata?id=11229 t. 2] [http://books.google.ru/books?id=GBUEAAAAYAAJ t. 3 – 4]);
* [http://mars.cbr.edu.pl:8080/dlibra/docmetadata?id=206 ''Historya włościan i stosunków ich politycznych, społecznych i ekonomicznych, ktore istniały w Polsce od czasów najdawniejszych aż do drugiej połowy XIX wieku''], Warszawa 1874
* ''[http://pbc.biaman.pl/dlibra/docmetadata?id=4928 Żydzi w Polsce, na Rusi i Litwie], czyli Opowieść historyczna o przybyciu do pomienionych krajów dziatwy Izraela – i o powodzeniu jej tamże w przestworze VIII – XVIII wieku, którą jako czwarty dodatek do historyi prawodawstw słowiańskich drukiem '' 1878
* [https://books.google.pl/books?id=O9pKAQAAMAAJ&pg=PA221&lpg=PA221#v=onepage&q&f=false ''Ksiądz Piotr Skarga. Szkic historyczno-literacki'']

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Maciejowski,_Wac%C5%82aw_Aleksander_(1792--1883)%22 Prace Wacława Aleksandra Maciejowskiego] w serwisie [https://Polona.pl Polona.pl]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Maciejowski, Wacław Aleksander}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze]]
[[Kategoria:Członkowie Gwardii Narodowej powstania listopadowego]]
[[Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Śląskiem Cieszyńskim]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy historycy kultury]]
[[Kategoria:Polscy slawiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1792]]
[[Kategoria:Wykładowcy Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Liceum Warszawskiego]]
[[Kategoria:Zmarli w 1883]]

title: Wacław Aleksander Maciejowski

Data i miejsce urodzenia: 10 września 1792 · Cierlicko

Data i miejsce śmierci: 9/10 lutego 1883 · Warszawa


text:
# Malta (Lalitpur)
Malta – gaun wikas samiti w środkowej części Nepalu w strefie Bagmati w dystrykcie Lalitpur. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 370 gospodarstw domowych i 2130 mieszkańców (1065 kobiet i 1065 mężczyzn).

title: Malta (Lalitpur)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w Nepalu|[[Malta|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Malta
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gaun wikas samiti]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nepal
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Bagmati (strefa)|Bagmati]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Lalitpur (dystrykt)|Lalitpur]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 2130
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 27°9′N 85°15′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Malta''' – [[gaun wikas samiti]] w [[Madhyamańćal Wikas Kszetr|środkowej]] części [[Nepal]]u w strefie [[Bagmati (strefa)|Bagmati]] w dystrykcie [[Lalitpur (dystrykt)|Lalitpur]]<ref>{{cytuj stronę|tytuł=Index of Geographical names of Nepal - Central Development Region - Volume II|url=http://web.archive.org/web/20151223185951/http://ngiip.gov.np/download.php?mod=mydoc&f=document/vol2lalitpur.pdf |opublikowany=National Geographic Information Infrastructure Programme |język=en|data dostępu=2010-09-27}}</ref>. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 370 gospodarstw domowych i 2130 mieszkańców (1065 kobiet i 1065 mężczyzn)<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20070708163707/http://www.cbs.gov.np/Population/National%20Report%202001/VDC.pdf|tytuł=VDC’s population|opublikowany=National Association of Village Development Committees in Nepal (NAVIN)|język=en|data dostępu=2020-10-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dystrykt Lalitpur}}

[[Kategoria:Dystrykt Lalitpur|Malta]]

title: Malta

Państwo: Nepal

Strefa: Bagmati

Dystrykt: Lalitpur


text:
# Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łomnicy
Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w Łomnicy gmina Olesno. Parafia należy do dekanatu Olesno w diecezji opolskiej.

## Historia parafii
Pierwsza wzmianka o miejscowości Łomnica pochodzi z 1426 roku, był to wówczas majątek ziemski, którego właścicielem była rodzina Kokors. W 1586 roku został wybudowany, drewniany kościół filialny parafii w Wysokiej. Stan taki istniał do początków XX wieku. W 1916 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła, a starą świątynię przeniesiono do pobliskich Sowczyc. Budowę zakończono w 1917 roku. W 1924 roku powołana została kuracja w Łomnicy, którego inicjatorem był kapelan filialny ksiądz Płonka. Dopiero w 1942 roku powstała łomnicka parafia. Erygowania parafii dokonał ks. kardynał Bertram, a pierwszym proboszczem został ks. Jucha.
Obecnie proboszczem parafii jest ksiądz Norbert Panusz.

## Liczebność i zasięg parafii
Parafię zamieszkuje 1002 mieszkańców, swym zasięgiem duszpasterskim obejmuje ona miejscowości:
- Łomnica,
- Sowczyce,
- Wydzieracz.

### Szkoły i przedszkola
- Publiczna Szkoła Podstawowa w Łomnicy,
- Publiczna Szkoła Podstawowa w Sowczycach,
- Publiczne Przedszkole w Łomnicy,
- Publiczne Przedszkole w Sowczycach[4].

## Inne kościoły i kaplice
Na terenie parafii znajdują się 2 kościoły filialne:
- św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach (kościół murowany i drewniany).

## Duszpasterze

### Proboszczowie od 1942 roku
- Ks. Karol Jucha (1942 - 1949),
- Ks. Gustaw Łysik (1949 - 1957),
- Ks. Edmund Piechocki (1957 - 1962),
- Ks. Władysław Rakoczy (1962 - 1982),
- Ks. Zdzisław Banaś (1982 - 1987),
- Ks. Winfried Watoła (1987 - 1995),
- Ks. Tadeusz Muc (1995 - 2000),
- Ks. Józef Szpek (2000 - 2008),
- Ks. Norbert Panusz (2008 - nadal)[5].

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łomnicy
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Kościół w Łomnicy (województwo opolskie)1.JPG
 |opis grafiki            = Kościół parafialny
 |państwo                 = PL-OP
 |siedziba                = [[Łomnica (województwo opolskie)|Łomnica]]
 |adres                   = Lompy 15, 46-300 Łomnica<ref>{{Cytuj stronę | url=http://religia.onet.pl/congregations/detail/parafia-rzymsko-katolicka-pw-nawiedzenia-najswietszej-maryi-panny,1624498.html| tytuł=Dane adresowe parafii | data dostępu = 2013-07-12}}</ref>
 |data powołania          = 1942<ref>{{Cytuj stronę | url=http://opolskie.regiopedia.pl/wiki/parafia-pw-nawiedzenia-nmp-w-lomnicy| tytuł= Parafia p.w. Nawiedzenia NMP w Łomnicy | data dostępu = 2013-07-12}}</ref>
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja opolska|opolska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Olesno|Olesno]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łomnicy|Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łomnicy]]
 |filie                   = [[Kościół św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach (nowy)]]<br>[[Kościół św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach (stary)]]
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = [[ksiądz]] Norbert Panusz
 |wezwanie                = [[Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny]]
 |dzień wspomnienia       = [[31 maja]]
 |kod mapy                = Olesno (gmina w województwie opolskim)
 |współrzędne             = 50.827002°N 18.533823°E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 = Category:Saint Catherine church in Łomnica
 |www                     = http://lomnica.pl/parafia
}}
'''Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] [[parafia]] znajdująca się w [[Łomnica (województwo opolskie)|Łomnicy]] [[Olesno (gmina w województwie opolskim)|gmina Olesno]]. Parafia należy do [[Dekanat Olesno|dekanatu Olesno]] w [[Diecezja opolska|diecezji opolskiej]].

== Historia parafii ==
{{Osobny artykuł|Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łomnicy}}
Pierwsza wzmianka o miejscowości Łomnica pochodzi z 1426 roku, był to wówczas majątek ziemski, którego właścicielem była rodzina Kokors. W 1586 roku został wybudowany, drewniany kościół [[Kościół filialny|filialny]] parafii w [[Wysoka (powiat oleski)|Wysokiej]]. Stan taki istniał do początków XX wieku. W 1916 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła, a starą świątynię przeniesiono do pobliskich [[Sowczyce|Sowczyc]]. Budowę zakończono w 1917 roku. W 1924 roku powołana została kuracja w Łomnicy, którego inicjatorem był [[kapelan]] filialny [[ksiądz]] Płonka. Dopiero w 1942 roku powstała łomnicka parafia. [[Erygowanie|Erygowania]] parafii dokonał ks. [[kardynał]] Bertram, a pierwszym [[proboszcz]]em został ks. Jucha.

Obecnie proboszczem parafii jest ksiądz Norbert Panusz<ref>{{Cytuj stronę| url=http://lomnica.pl/parafia/zarys-historii/historia-wedlug-dat| tytuł=Rys historyczny parafii Łomnica| data dostępu=2013-07-12| archiwum=https://web.archive.org/web/20130717025922/http://lomnica.pl/parafia/zarys-historii/historia-wedlug-dat| zarchiwizowano=17 lipca 2013}}</ref>.

== Liczebność i zasięg parafii ==
Parafię zamieszkuje 1002 mieszkańców, swym zasięgiem duszpasterskim obejmuje ona miejscowości:
* [[Łomnica (województwo opolskie)|Łomnica]],
* [[Sowczyce]],
* Wydzieracz.

=== Szkoły i przedszkola ===
* Publiczna Szkoła Podstawowa w Łomnicy,
* Publiczna Szkoła Podstawowa w Sowczycach,
* Publiczne Przedszkole w Łomnicy,
* Publiczne Przedszkole w Sowczycach<ref name="diecezja">{{Cytuj stronę | url=https://www.diecezja.opole.pl/index.php/parafie/alfabetycznie| tytuł= Parafia na stronie diecezji opolskiej| data dostępu = 2013-07-12}}</ref>.

== Inne kościoły i kaplice ==
Na terenie parafii znajdują się 2 [[kościół filialny|kościoły filialne]]:
* [[Kościoły św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach|św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach]] (kościół murowany i drewniany).

== Duszpasterze ==
=== Proboszczowie od 1942 roku ===
* Ks. Karol Jucha (1942 - 1949),
* Ks. Gustaw Łysik (1949 - 1957),
* Ks. Edmund Piechocki (1957 - 1962),
* Ks. Władysław Rakoczy (1962 - 1982),
* Ks. Zdzisław Banaś (1982 - 1987),
* Ks. Winfried Watoła (1987 - 1995),
* Ks. Tadeusz Muc (1995 - 2000),
* Ks. Józef Szpek (2000 - 2008),
* Ks. Norbert Panusz (2008 - nadal)<ref>{{Cytuj stronę| url=http://lomnica.pl/parafia/kaplani-w-parafii| tytuł=Kapłani w parafii| data dostępu=2013-07-12| archiwum=https://web.archive.org/web/20130717030301/http://lomnica.pl/parafia/kaplani-w-parafii| zarchiwizowano=17 lipca 2013}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://opolskie.regiopedia.pl/wiki/parafia-pw-nawiedzenia-nmp-w-lomnicy Parafia p.w. Nawiedzenia NMP w Łomnicy]
{{Parafie dekanatu Olesno}}
{{SORTUJ:Łomnica}}
[[Kategoria:Łomnica (województwo opolskie)|Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Łomnicy]]
[[Kategoria:Parafie w dekanacie Olesno]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Religia w gminie Olesno (województwo opolskie)]]

Województwo: opolskie

Siedziba: Łomnica

Adres: Lompy 15, 46-300 Łomnica

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: opolska

Dekanat: Olesno

Filie: Kościół św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach (nowy) · Kościół św. Antoniego Padewskiego w Sowczycach (stary)

Proboszcz: ksiądz Norbert Panusz

Wezwanie: Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny

Wspomnienie liturgiczne: 31 maja


text:
# Ulica Kazimierza Odnowiciela w Pobiedziskach
Ulica Kazimierza Odnowiciela w Pobiedziskach – wraz z Rynkiem główny ciąg handlowo-usługowy Pobiedzisk.
Ulica przebiega z północnego zachodu, na południowy wschód, rozpoczynając się przy tranzytowej ul. Fabrycznej (droga krajowa nr 5), a kończąc na północno-zachodnim narożniku Rynku. Przy obu pierzejach mieszczą się liczne punkty handlowo-usługowe, gastronomia i Biblioteka Publiczna. W pobliżu ul. Fabrycznej znajduje się przejazd  kolejowy w ciągu linii nr 353. Od traktu odbiegają następujące ulice (od zachodu): Dworcowa (w kierunku dworca PKP), Tysiąclecia, Kiszkowska i Władysława Jagiełły.
Nazwa ulicy upamiętnia króla polski - Kazimierza Odnowiciela, który w 1048 założył Pobiedziska.
Do rejestru zabytków wpisana jest duża część zabudowy ulicy - domy nr 2, 3, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 23 (Biblioteka, koniec XIX wieku), 24 i 26. Większość z nich to stylowe małomiasteczkowe kamienice piętrowe z końca XIX i początków XX wieku.

wikitext:
[[Plik:Odnowiciela Street Pobiedziska.JPG|thumb|260px|Ulica K.Odnowiciela od zachodu]]
'''Ulica Kazimierza Odnowiciela w Pobiedziskach''' – wraz z [[Rynek w Pobiedziskach|Rynkiem]] główny ciąg handlowo-usługowy [[Pobiedziska|Pobiedzisk]].

Ulica przebiega z północnego zachodu, na południowy wschód, rozpoczynając się przy tranzytowej ul. Fabrycznej ([[Droga krajowa nr 5 (Polska)|droga krajowa nr 5]]), a kończąc na północno-zachodnim narożniku Rynku. Przy obu pierzejach mieszczą się liczne punkty handlowo-usługowe, gastronomia i Biblioteka Publiczna. W pobliżu ul. Fabrycznej znajduje się przejazd  kolejowy w ciągu [[Linia kolejowa nr 353|linii nr 353]]. Od traktu odbiegają następujące ulice (od zachodu): Dworcowa (w kierunku [[Pobiedziska (stacja kolejowa)|dworca PKP]]), Tysiąclecia, Kiszkowska i Władysława Jagiełły.

Nazwa ulicy upamiętnia króla polski - [[Kazimierz I Odnowiciel|Kazimierza Odnowiciela]], który w [[1048]] założył Pobiedziska.

Do rejestru zabytków wpisana jest duża część zabudowy ulicy - domy nr 2, 3, 4, 5, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 23 (Biblioteka, koniec XIX wieku), 24 i 26. Większość z nich to stylowe małomiasteczkowe kamienice piętrowe z końca XIX i początków XX wieku.

== Bibliografia ==
* ''Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000'', wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, [[Poznań]], 2010, {{ISBN|978-83-7445-018-8}}
* praca zbiorowa, ''Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, Województwo poznańskie 32, cz. 2'', Ośrodek Dokumentacji Zabytków, [[Warszawa]], [[1998]], ss.530-531, {{ISBN|83-86334-37-1}}

[[Kategoria:Ulice i place w Pobiedziskach|Odnowiciel]]


text:
# Kos II
Kos II (Koss) – kaszubski herb szlachecki.

## Opis herbu
Herb znany przynajmniej w trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Kos II (Koss, Kosseken, Kossen, Kos-Siemirowski, Kos-Szemirowski): W polu błękitnym dwa charty srebrne, wspięte, zwrócone do siebie, ze złotymi obrożami. W klejnocie, nad hełmem bez korony półksiężyc srebrny, nad którego rogami po gwieździe złotej; nad nim róg myśliwski czarny ze złotymi nawiązaniami i okuciami. Labry błękitne, podbite srebrem.
Kos IIa (Koss): Inny klejnot: księżyc złoty, z twarzą i takimiż gwiazdami nad rogami jest nad trąbą, nawiązanie trąby jest czerwone.
Kos IIb (Koss, Borski II odmienny, Borsken, Koss-Borski): Inny klejnot: księżyc z twarzą i gwiazdami jest nad trąbą czarną bez nawiązania i okuć, wylotem w prawo.

## Najwcześniejsze wzmianki
Wariant I znajduje się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 (jako Kossen). Wymieniany przez Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich), Nowego Siebmachera i Bagmihla (Pommershes Wappenbuch). Warianty odmienne przytaczane przez Siebmachera.

## Rodzina Kos
Drobna rodzina szlachecka z ziemi lęborskiej. Nie należy mylić jej z rodem Kosów von Amsel z Prus Królewskich. Najwcześniejsze wzmianki z lat 1574 i 1601 (Kossecken). Te oraz późniejsze wzmianki z 1608, 1618 i 1621 (Kossen) wymieniają rodzinę jako właścicieli w Siemirowicach. Oprócz tej wsi, uważanej za główną posiadłość rodu, Kosowie mieli też części w miejscowościach: Bochowo, Borkowo, Dąbrówka, Gostkowo, Łętowo, Popowo, Słajkowo i Żelazno. Oprócz ziemi lęborskiej występowali także w Żukowie, Niepoczołowicach, Zakrzewie, Wyszecinie, Dąbrówce, Puzdrowie.

## Herbowni
Kos (Kosseck, Kosseken) z nazwiskami odmiejscowymi Siemirowski (Szemirowski) i Zakrzewski oraz może Niepoczołowski (wówczas Kos funkcjonuje jako przydomek).
Niemal identycznego herbu (Borski IIa) używała rodzina Borskich z przydomkiem Kos (Koss), być może zaszło tu przejęcie herbu z powodu identyczności nazwisk.

title: Kos II

wikitext:
[[Plik:POL COA Kos II.svg|thumb|200px|Herb Kos II]]
[[Plik:POL COA Kos II a.svg|thumb|200px|Herb Kos II a]]
[[Plik:POL COA Borski II a.svg|thumb|200px|Herb Borski II a czyli Kos II odmienny]]
'''Kos II''' (''Koss'') – [[Kaszuby|kaszubski]] [[herb szlachecki]].

== Opis herbu ==
Herb znany przynajmniej w trzech wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad [[blazonowanie|blazonowania]], zaproponowanych przez [[Alfred Znamierowski|Alfreda Znamierowskiego]]<ref>{{cytuj książkę|tytuł=Wielka księga heraldyki|autor=Alfred Znamierowski|autor2=Paweł Dudziński|miejsce=Warszawa|wydawca=Świat Książki|isbn=978-83-247-0100-1|rok=2008|strony=104–108}}</ref>:

'''Kos II (Koss, Kosseken, Kossen, Kos-Siemirowski, Kos-Szemirowski)''': ''W polu błękitnym dwa charty srebrne, wspięte, zwrócone do siebie, ze złotymi obrożami. W [[klejnot herbowy|klejnocie]], nad [[hełm heraldyczny|hełmem]] bez [[korona rangowa|korony]] półksiężyc srebrny, nad którego rogami po gwieździe złotej; nad nim [[róg myśliwski]] czarny ze złotymi nawiązaniami i okuciami. [[Labry (heraldyka)|Labry]] błękitne, podbite srebrem.''

'''Kos IIa (Koss)''': Inny klejnot: księżyc złoty, z twarzą i takimiż gwiazdami nad rogami jest nad trąbą, nawiązanie trąby jest czerwone.

'''Kos IIb (Koss, Borski II odmienny, Borsken, Koss-Borski)''': Inny klejnot: księżyc z twarzą i gwiazdami jest nad trąbą czarną bez nawiązania i okuć, wylotem w prawo.

== Najwcześniejsze wzmianki ==
Wariant I znajduje się na [[Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego|mapie Pomorza]] [[Eilhardus Lubinus|Lubinusa]] z 1618 (jako Kossen). Wymieniany przez [[Juliusz Karol Ostrowski|Ostrowskiego]] (''Księga herbowa rodów polskich''), ''Nowego [[Johann Siebmacher|Siebmachera]]'' i Bagmihla (''Pommershes Wappenbuch''). Warianty odmienne przytaczane przez ''Siebmachera''.

== Rodzina Kos ==
Drobna rodzina szlachecka z ziemi lęborskiej. Nie należy mylić jej z rodem [[Kos (herb szlachecki)|Kosów von Amsel]] z [[Prusy Królewskie|Prus Królewskich]]. Najwcześniejsze wzmianki z lat 1574 i 1601 (Kossecken). Te oraz późniejsze wzmianki z 1608, 1618 i 1621 (Kossen) wymieniają rodzinę jako właścicieli w [[Siemirowice|Siemirowicach]]. Oprócz tej wsi, uważanej za główną posiadłość rodu, Kosowie mieli też części w miejscowościach: [[Bochowo]], [[Borkowo]], [[Dąbrówka (powiat bytowski)|Dąbrówka]], [[Gostkowo]], [[Łętowo]], [[Popowo]], [[Słajkowo]] i [[Żelazno]]. Oprócz ziemi lęborskiej występowali także w [[Żukowo|Żukowie]], [[Niepoczołowice|Niepoczołowicach]], [[Zakrzewo|Zakrzewie]], [[Wyszecino|Wyszecinie]], [[Dąbrówka (gmina Gniewino)|Dąbrówce]], [[Puzdrowo|Puzdrowie]].

== Herbowni ==
Kos (Kosseck, Kosseken) z nazwiskami odmiejscowymi Siemirowski (Szemirowski) i Zakrzewski oraz może Niepoczołowski (wówczas Kos funkcjonuje jako przydomek).

Niemal identycznego herbu ([[Borski II]]a) używała rodzina Borskich z przydomkiem Kos (Koss), być może zaszło tu przejęcie herbu z powodu identyczności nazwisk.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Pragert| imię=Przemysław| autor link=Przemysław Pragert | tom=2|strony=100, 255|tytuł= Herbarz rodzin kaszubskich | data= 2007| wydawca= BiT| miejsce= | isbn= 978-83-924425-9-2}}

== Linki zewnętrzne ==
*{{Herbarz polski|kos2|Kos II}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{heraldyka}}

[[Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie]]