text:
# Bierieżok (rejon charowski)
Bierieżok (ros. Бережок) – wieś w Rosji, w rejonie charowskim obwodu wołogodzkiego. W 2021 r. była niezamieszkana.

title: Bierieżok (rejon charowski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bierieżok
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Бережок}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód wołogodzki
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[Rejon charowski|charowski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2021
 |liczba ludności              = 0
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bierieżok''' ({{w języku|ru|Бережок}}) – wieś w [[Rosja|Rosji]], w [[Rejon charowski|rejonie charowskim]] [[obwód wołogodzki|obwodu wołogodzkiego]]. W 2021 r. była niezamieszkana<ref>{{cytuj|tytuł=Liczby ludności miejscowości obwodu wołogodzkiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 1 października 2021 roku |url=http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2021/vologodskaja.htm }}</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Opuszczone wsie w rejonie charowskim]]

title: BierieżokБережок

Państwo: Rosja

Obwód: wołogodzki

Rejon: charowski

Populacja (2021) · • liczba ludności: · 0


text:
# Stary Gostków (Wołów)
Stary Gostków – część wsi Wołów w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Bliżyn.
W latach 1975–1998 Stary Gostków należał administracyjnie do województwa kieleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Ludwika w Bliżynie.

wikiname: plwiki

title: Stary Gostków (Wołów)

in_language: pl

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Stary Gostków (ujednoznacznienie)|Stary Gostków w innych znaczeniach tej nazwy]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Stary Gostków
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = świętokrzyskie
 |powiat                 = [[Powiat skarżyski|skarżyski]]
 |gmina                  = [[Bliżyn (gmina)|Bliżyn]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Wołów (województwo świętokrzyskie)|Wołów]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 41
 |kod pocztowy           = 26-120{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = TSK
 |SIMC                   = 0229079{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Bliżyn (gmina)
 |współrzędne            = 51°05'40"N 20°46'47"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|129783|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Stary Gostków''' – część [[wieś|wsi]] [[Wołów (województwo świętokrzyskie)|Wołów]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo świętokrzyskie|województwie świętokrzyskim]], w [[powiat skarżyski|powiecie skarżyskim]], w [[Bliżyn (gmina)|gminie Bliżyn]]{{r|R2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Stary Gostków należał administracyjnie do [[Województwo kieleckie (1975–1998)|województwa kieleckiego]].

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia św. Ludwika w Bliżynie|św. Ludwika w Bliżynie]]{{r|par}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1482|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=par>[https://diecezja.radom.pl/blizyn-parafia-pw-sw-ludwika/ Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
}}

{{Gmina Bliżyn}}

[[Kategoria:Wołów (województwo świętokrzyskie)]]

title: Stary Gostków

Państwo: Polska

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: skarżyski

Gmina: Bliżyn

Część miejscowości: Wołów

Tablice rejestracyjne: TSK


text:
# Franz Johann Hofmann
Franz Johann Hofmann (ur. 5 kwietnia 1906 w Hof, zm. 14 sierpnia 1973 w Straubing) – zbrodniarz hitlerowski, członek załogi obozów koncentracyjnych Dachau, Auschwitz-Birkenau i Natzweiler-Struthof oraz SS-Hauptsturmführer.

## Życiorys
Członek NSDAP (nr legitymacji partyjnej 1369617) i SS (nr identyfikacyjny 40651) od 20 lipca 1932. Po krótkiej służbie w Schutzpolizei pod koniec września 1933 rozpoczął służbę w niemieckich obozach jako strażnik w Dachau. W Dachau przebywał do listopada 1942, awansując na zastępcę Schutzhaftlagerführera. Od 1 grudnia 1942 Hofmann pełnił służbę w Auschwitz-Birkenau. Początkowo sprawuje funkcję Schutzhaftlagerführera w głównym obozie Auschwitz, następnie jest kierownikiem obozu w cygańskim obozie w Brzezince. 15 maja 1944 został przeniesiony do kompleksu obozowego Natzweiler-Struthof, gdzie był Lagerführerem w kilku podobozach. Podczas swojej służby obozowej Hofmann dopuścił się wielu zbrodni, na każdym kroku maltretując i bijąc więźniów. Jako członek kierownictwa obozowego swoim sadystycznym zachowaniem dawał przykład esesmanom niższej rangi, zwiększając jeszcze ich okrucieństwo.
Po wojnie początkowo nie był niepokojony, ale ostatecznie dwukrotnie zasiadł na ławie oskarżonych pod zarzutem popełnienia zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości. 19 grudnia 1961 zachodnioniemiecki sąd w Monachium skazał Hofmanna za zbrodnie popełnione w Dachau na dożywocie. Taki sam wyrok na Hofmanna wydał w 1965 sąd we Frankfurcie nad Menem w tzw. drugim procesie oświęcimskim, który dotyczył zbrodni popełnionych w obozie Auschwitz-Birkenau. Zmarł w więzieniu w 1973.

title: Franz Johann Hofmann

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Franz Johann Hofmann
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = SS-Hauptsturmführer collar.svg
 |stopień             = SS-[[Hauptsturmführer]]
 |data urodzenia      = [[5 kwietnia]] [[1906]]
 |miejsce urodzenia   = [[Hof (Bawaria)|Hof]]
 |data śmierci        = [[14 sierpnia]] [[1973]]
 |miejsce śmierci     = [[Straubing]]
 |lata służby         = 1933–1945
 |siły zbrojne        = [[Plik:Flag of the Schutzstaffel.svg|22px]] [[Schutzstaffel]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = członek załogi [[Dachau (KL)|Dachau]], [[Auschwitz-Birkenau]], [[Natzweiler-Struthof]]
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
 |wikicytaty          =
}}
'''Franz Johann Hofmann''' (ur. [[5 kwietnia]] [[1906]] w [[Hof (Bawaria)|Hof]], zm. [[14 sierpnia]] [[1973]] w [[Straubing]]) – [[Zbrodnia nazistowska|zbrodniarz hitlerowski]], członek załogi [[Obozy niemieckie (1933–1945)|obozów koncentracyjnych]] [[Dachau (KL)|Dachau]], [[Auschwitz-Birkenau]] i [[Natzweiler-Struthof]] oraz [[Hauptsturmführer|SS-Hauptsturmführer]].

== Życiorys ==
Członek [[Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników|NSDAP]] (nr legitymacji partyjnej 1369617) i [[Schutzstaffel|SS]] (nr identyfikacyjny 40651) od 20 lipca 1932. Po krótkiej służbie w ''Schutzpolizei'' pod koniec września 1933 rozpoczął służbę w [[III Rzesza|niemieckich]] obozach jako strażnik w Dachau. W Dachau przebywał do listopada 1942, awansując na zastępcę ''Schutzhaftlagerführera''. Od 1 grudnia 1942 Hofmann pełnił służbę w Auschwitz-Birkenau. Początkowo sprawuje funkcję ''[[Schutzhaftlagerführer]]a'' w głównym obozie Auschwitz, następnie jest kierownikiem obozu w [[Romowie|cygańskim]] obozie w Brzezince<ref>"Oświęcim w oczach SS", KAW, Katowice 1985, {{ISBN|8303010247}}, s. 272.</ref>. 15 maja 1944 został przeniesiony do kompleksu obozowego Natzweiler-Struthof, gdzie był ''Lagerführerem'' w kilku podobozach. Podczas swojej służby obozowej Hofmann dopuścił się wielu zbrodni, na każdym kroku maltretując i bijąc więźniów. Jako członek kierownictwa obozowego swoim sadystycznym zachowaniem dawał przykład esesmanom niższej rangi, zwiększając jeszcze ich okrucieństwo.

Po [[II wojna światowa|wojnie]] początkowo nie był niepokojony, ale ostatecznie dwukrotnie zasiadł na ławie oskarżonych pod zarzutem popełnienia [[zbrodnia wojenna|zbrodni wojennych]] i [[ludobójstwo|zbrodni przeciw ludzkości]]. 19 grudnia 1961 [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|zachodnioniemiecki]] sąd w [[Monachium]] skazał Hofmanna za zbrodnie popełnione w Dachau na dożywocie. Taki sam wyrok na Hofmanna wydał w 1965 sąd we [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie nad Menem]] w tzw. [[Drugi proces oświęcimski|drugim procesie oświęcimskim]], który dotyczył zbrodni popełnionych w obozie Auschwitz-Birkenau. Zmarł w więzieniu w 1973.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* "Oświęcim w oczach SS", KAW, Katowice 1985, {{ISBN|8303010247}}, s. 272
* [http://saalbau.com/auschwitz-prozess/der-auschwitz-prozess/prozessbeteiligte/angeklagte/franz-hofmann/ Biografia Franza Johanna Hofmanna] {{lang|de}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www1.jur.uva.nl/junsv/brd/brdengfiles/brdeng595.htm | tytuł = Informacje z drugiego procesu oświęcimskiego | opublikowany = www1.jur.uva.nl | archiwum = https://web.archive.org/web/20171231060141/http://www1.jur.uva.nl/junsv/brd/brdengfiles/brdeng595.htm | zarchiwizowano = 2017-12-31 | język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hofmann, Franz Johann}}
[[Kategoria:Politycy NSDAP]]
[[Kategoria:Członkowie SS]]
[[Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1906]]
[[Kategoria:Zmarli w 1973]]
[[Kategoria:Personel Dachau]]
[[Kategoria:Personel Auschwitz-Birkenau]]
[[Kategoria:Personel Natzweiler-Struthof]]
[[Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Republice Federalnej Niemiec]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Hof (Bawaria)]]

title: Franz Johann Hofmann

Data i miejsce urodzenia: 5 kwietnia 1906 · Hof

Data i miejsce śmierci: 14 sierpnia 1973 · Straubing

Formacja: Schutzstaffel

Stanowiska: członek załogi Dachau, Auschwitz-Birkenau, Natzweiler-Struthof


text:
# Augusto Roa Bastos
Augusto Roa Bastos (ur. 13 czerwca 1917 w Asunción, zm. 26 kwietnia 2005 tamże) – paragwajski powieściopisarz, dramaturg, poeta i dziennikarz. Od 1947 na emigracji w Argentynie, po 1976 we Francji. W 1989 powrócił do kraju. Laureat Nagrody Cervantesa w 1989.

## Twórczość
Za najwybitniejsze dzieło Bastosa uchodzi Ja, Najwyższy, monumentalna powieść, której bohaterem jest pierwszy paragwajski dyktator José Gaspar Rodríguez de Francia.

### Powieści
- Hijo de hombre (1960) – wyd. pol. Syn człowieczy, Wydawnictwo Literackie 1977
- Yo, el Supremo (1974) – wyd. pol. Ja, Najwyższy, Wydawnictwo Literackie 1982
- Vigilia del Almirante (1992)
- El fiscal (1993)
- Contravida (1994)

### Opowiadania*
- El trueno entre las hojas (1953)
- El baldío (1966)
- Madera quemada (1967)
- Los pies sobre el agua (1967)
- Moriencia (1969)
- Cuerpo presente y otros cuentos (1971)
- El pollito de fuego (1974)
- Los Congresos (1974)
- El somnámbulo (1976)
- Lucha hasta el alba (1979)
- Los Juegos (1979)
- Contar un cuento, y otros relatos (1984)
- Madama Sui (1996)
- Metaforismos (1996)
- La tierra sin mal (1998)

*W 1984 nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał się polski wybór opowiadań Bastosa, pt. Kurupi i inne opowiadania

### Utwory sceniczne
- Hijo de hombre (1960)
- Shunko (1960)
- Alias gardelito (1961)
- El señor presidente (1966)
- Don segundo sombra (1968)
- Yo el Supremo (1991)

### Poezje
- El ruiseñor de la aurora, y otros poemas (1942) – wiersze powstałe w 1936
- El naranjal ardiente (1960) – wiersze powstałe w latach 1947-1949

### Inne publikacje
- La sangre y la semilla (1959)
- Cándido Lopez (1976)
- Imagen y perspectivas de la narrativa latinoamericana actual (1979)
- Lucha hasta el alba (1979)
- Rafael Barrett y la realidad paraguaya a comienzos del siglo (1981)
- El tiranosaurio del Paraguay da sus ultimas boqueadas (1986)
- Carta abierta a mi pueblo (1986)
- El texto cautivo: el escritor y su obra (1990)
- Mis reflexiones sobre el guión y el guión de „Hijo de hombre” (1993)

## Odznaczenia i nagrody
- Narodowy Order Zasługi (Paragwaj)[2]
- Komandor Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna, 2003)[3]
- Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)[2]
- Order Joségo Martí (Kuba, 2003)[4]
- Nagroda Cervantesa (Hiszpania, 1989)[2]
- Doktorat honoris causa Uniwersytetu w Tuluzie (Francja, 1989)[4]
- Doktorat honoris causa Universidade Federal de Santa Catarina (Brazylia)[2]

title: Augusto Roa Bastos

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Augusto Roa Bastos
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Escritor Augusto R. Bastos.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[13 czerwca]] [[1917]]
 |miejsce urodzenia     = [[Asunción]]
 |data śmierci          = [[26 kwietnia]] [[2005]]
 |miejsce śmierci       = Asunción
 |narodowość            = [[Paragwajczycy|paragwajska]]
 |język                 = [[Język hiszpański|hiszpański]]
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[literatura]]
 |gatunek               = [[proza]], [[poezja]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
* ''Syn człowieczy''
* ''Ja, Najwyższy''
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = [[Plik:National Order of Merit (Paraguay) - ribbon bar.png|40px|Order Zasługi (Paragwaj)]] {{order|AR-OWSM|KO}} {{order|OSiL|O}} {{order|CU-OJM}}
 |nagrody               =
* '''Nagroda Cervantesa:''' 1999
 |commons               = Category:Augusto Roa Bastos
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Augusto Roa Bastos''' (ur. [[13 czerwca]] [[1917]] w [[Asunción]], zm. [[26 kwietnia]] [[2005]] tamże) – [[paragwaj]]ski powieściopisarz, [[dramat]]urg, [[Poezja|poeta]] i dziennikarz. Od 1947 na emigracji w [[Argentyna|Argentynie]], po [[1976]] we [[Francja|Francji]]. W 1989 powrócił do kraju. Laureat [[Nagroda Cervantesa|Nagrody Cervantesa]] w 1989<ref>{{Cytuj | url = http://www.biography.com/people/augusto-roa-bastos-9201711 | opublikowany = Biography | tytuł = Augusto Roa Bastos | język = en | data dostępu = 2013-03-12 | archiwum = https://web.archive.org/web/20180323112246/https://www.biography.com/people/augusto-roa-bastos-9201711 | zarchiwizowano = 2018-03-23}}</ref>.

== Twórczość ==
Za najwybitniejsze dzieło Bastosa uchodzi ''[[Ja, Najwyższy]]'', monumentalna powieść, której bohaterem jest pierwszy paragwajski dyktator [[José Gaspar Rodríguez de Francia]].
=== Powieści ===
* ''Hijo de hombre'' (1960) – wyd. pol. ''Syn człowieczy'', [[Wydawnictwo Literackie]] 1977
* ''Yo, el Supremo'' (1974) – wyd. pol. ''Ja, Najwyższy'', Wydawnictwo Literackie 1982
* ''Vigilia del Almirante'' (1992)
* ''El fiscal'' (1993)
* ''Contravida'' (1994)
=== Opowiadania* ===
* ''El trueno entre las hojas'' (1953)
* ''El baldío'' (1966)
* ''Madera quemada'' (1967)
* ''Los pies sobre el agua'' (1967)
* ''Moriencia'' (1969)
* ''Cuerpo presente y otros cuentos'' (1971)
* ''El pollito de fuego'' (1974)
* ''Los Congresos'' (1974)
* ''El somnámbulo'' (1976)
* ''Lucha hasta el alba'' (1979)
* ''Los Juegos'' (1979)
* ''Contar un cuento, y otros relatos'' (1984)
* ''Madama Sui'' (1996)
* ''Metaforismos'' (1996)
* ''La tierra sin mal'' (1998)
: *W 1984 nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał się polski wybór opowiadań Bastosa, pt. ''Kurupi i inne opowiadania''
=== Utwory sceniczne ===
* ''Hijo de hombre'' (1960)
* ''Shunko'' (1960)
* ''Alias gardelito'' (1961)
* ''El señor presidente'' (1966)
* ''Don segundo sombra'' (1968)
* ''Yo el Supremo'' (1991)
=== Poezje ===
* ''El ruiseñor de la aurora, y otros poemas'' (1942) – wiersze powstałe w 1936
* ''El naranjal ardiente'' (1960) – wiersze powstałe w latach 1947-1949
=== Inne publikacje ===
* ''[[La sangre y la semilla]]'' (1959)
* ''Cándido Lopez'' (1976)
* ''Imagen y perspectivas de la narrativa latinoamericana actual'' (1979)
* ''Lucha hasta el alba'' (1979)
* ''Rafael Barrett y la realidad paraguaya a comienzos del siglo'' (1981)
* ''El tiranosaurio del Paraguay da sus ultimas boqueadas'' (1986)
* ''Carta abierta a mi pueblo'' (1986)
* ''El texto cautivo: el escritor y su obra'' (1990)
* ''Mis reflexiones sobre el guión y el guión de „Hijo de hombre”'' (1993)

== Odznaczenia i nagrody ==
* Narodowy Order Zasługi (Paragwaj)<ref name="PG">[http://www.portalguarani.com/autores_detalles_exposiciones.php?id=537 Portal Guarani – Augusto Roa Bastos • Obras publicadas, Enlaces] {{lang|es}} [dostęp: 2013-03-12]</ref>
* [[Order Wyzwoliciela San Martina|Komandor Orderu Wyzwoliciela San Martina]] (Argentyna, 2003)<ref>[http://www.portalguarani.com/obras_autores_detalles.php?id_obras=15998 Portal Guarani – Augusto Roa Bastos] {{lang|es}} [dostęp: 2013-03-12]</ref>
* [[Order Sztuki i Literatury|Oficer Orderu Sztuki i Literatury]] (Francja)<ref name="PG" />
* [[Order José Martí|Order Joségo Martí]] ([[Kuba]], 2003)<ref name="CVC">[http://cvc.cervantes.es/actcult/roa/cronologia/default.htm Centro Virtual Cervantes – Augusto Roa Bastos • Cronología] {{lang|es}} [dostęp: 2013-03-12]</ref>
* Nagroda Cervantesa ([[Hiszpania]], 1989)<ref name="PG" />
* Doktorat ''[[Doktor honoris causa|honoris causa]]'' [[Uniwersytet w Tuluzie|Uniwersytetu w Tuluzie]] (Francja, 1989)<ref name="CVC" />
* Doktorat ''[[Doktor honoris causa|honoris causa]]'' Universidade Federal de Santa Catarina ([[Brazylia]])<ref name="PG" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://cvc.cervantes.es/actcult/roa/default.htm Centro Virtual Cervantes – Augusto Roa Bastos] {{lang|es}} [dostęp: 2013-03-12]

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0060566|Augusto Roa Bastos}}

{{Nagroda Cervantesa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Roa Bastos, Augusto}}
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Brazylii]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni we Francji]]
[[Kategoria:Dramaturdzy XX wieku]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Cervantesa]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Asunción]]
[[Kategoria:Odznaczeni Narodowym Orderem Zasługi (Paragwaj)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem José Martí]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina]]
[[Kategoria:Oficerowie Orderu Sztuki i Literatury]]
[[Kategoria:Paragwajczycy odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury]]
[[Kategoria:Paragwajscy pisarze]]
[[Kategoria:Pisarze hiszpańskojęzyczni]]
[[Kategoria:Poeci XX wieku]]
[[Kategoria:Prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1917]]
[[Kategoria:Zmarli w 2005]]

title: Augusto Roa Bastos

Data i miejsce urodzenia: 13 czerwca 1917 · Asunción

Data i miejsce śmierci: 26 kwietnia 2005 · Asunción

Narodowość: paragwajska

Język: hiszpański

Dziedzina sztuki: literatura

Gatunek: proza, poezja


text:
# Bedlno-Wieś
Bedlno-Wieś – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Bedlno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

title: Bedlno-Wieś

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Bedlno-Wieś
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat kutnowski|kutnowski]]
 |gmina                  = [[Bedlno (gmina)|Bedlno]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 24
 |kod pocztowy           = 99-311<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=17}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = EKU
 |SIMC                   = 1063646
 |kod mapy               = Bedlno (gmina)
 |współrzędne            = 52°12'31"N 19°35'36"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|3544|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Bedlno-Wieś''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat kutnowski|powiecie kutnowskim]], w [[Bedlno (gmina)|gminie Bedlno]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo płockie (1975–1998)|województwa płockiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Bedlno*&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=false Rejestr TERYT]

{{Gmina Bedlno}}

[[Kategoria:Bedlno (gmina)]]

title: Bedlno-Wieś

Województwo: łódzkie

Powiat: kutnowski

Gmina: Bedlno

Tablice rejestracyjne: EKU


text:
# New Johnsonville
New Johnsonville – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Tennessee, w hrabstwie Humphreys.

title: New Johnsonville

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = New Johnsonville
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = New Johnsonville
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Tennessee}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Humphreys (Tennessee)|Humphreys]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 47-52820
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1295581
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 = David Cagle
 |powierzchnia                 = 13,74
 |wysokość                     = 133
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 931
 |kod pocztowy                 = 37134
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-TN
 |współrzędne                  = 36°1′9″N 87°58′3″W
 |commons                      =
 |www                          = https://www.cityofnewjville.com/
}}
'''New Johnsonville''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Tennessee]], w hrabstwie [[Hrabstwo Humphreys (Tennessee)|Humphreys]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Tennessee]]

title: New Johnsonville

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Tennessee

Hrabstwo: Humphreys

Zarządzający: David Cagle


text:
# Tomșa
Tomșa – wieś w Rumunii, w okręgu Vaslui, w gminie Hoceni. W 2011 roku liczyła 136 mieszkańców.

title: Tomșa

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tomșa
 |nazwa oryginalna             = Tomșa
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Vaslui|Vaslui]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Hoceni (gmina)|Hoceni]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 136
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Vaslui
 |współrzędne                  = 46°34′5″N 27°59′43″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Tomșa''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Vaslui|okręgu Vaslui]], w [[Hoceni (gmina)|gminie Hoceni]]. W 2011 roku liczyła 136 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | archiwum = https://web.archive.org/web/20210303055647/https://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2023-01-23}}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Vaslui]]

title: Tomșa

Państwo: Rumunia

Okręg: Vaslui

Gmina: Hoceni


text:
# Alexis Norambuena
Alexis Patricio Norambuena Ruz (arab. اليكسيس نورامبوينا نصار, Aleksis Norambuena Nassar; ur. 31 marca 1984 w Santiago) – palestyński piłkarz chilijskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy, reprezentant Palestyny w latach 2012–2019.

## Kariera klubowa
Grę w piłkę nożną na poziomie seniorskim Norambuena rozpoczął w Unión Española, z którym w sezonie 2005 zdobył mistrzostwo Chile. W 2008 roku był graczem CD Ñublense, skąd przeniósł się do Jagiellonii Białystok. Pierwszą bramkę w meczu Ekstraklasy zdobył 26 listopada 2011 z rzutu karnego w zremisowanym przez 1:1 meczu z ŁKS-em Łódź. Norambuena jest rekordzistą Jagiellonii pod względem ilości rozegranych spotkań w polskiej ekstraklasie – zaliczył ich 146. 13 grudnia 2013 wygasł jego kontrakt z białostockim klubem, obie strony nie doszły do porozumienia co do warunków dalszej współpracy.
10 lutego 2014 roku Norambuena został zawodnikiem pierwszoligowego GKS-u Bełchatów. Wraz z nim Alexis zdobył mistrzostwo I Ligi i awansował do Ekstraklasy by w kolejnym sezonie znów spaść na jej zaplecze. Jego kontrakt z klubem z Bełchatowa wygasł 30 czerwca 2015 roku a pierwszoligowiec podjął decyzję o nieprzedłużaniu umowy z zawodnikiem.
Od stycznia 2016 roku Norambuena występował w II-ligowym chilijskim kubie Deportes La Serena. Potem przeniósł się do palestyńskiego klubu Shabab Al-Khalil SC. Następnie grał II-ligowym Deportes Melipilla by 2019 roku zakończyć karierę w chilijskim kubie Deportes Colina.

## Kariera reprezentacyjna
8 czerwca 2012 Norambuena został powołany do reprezentacji Palestyny na turniej Arab Cup 2012 w Arabii Saudyjskiej. Zadebiutował 18 czerwca w wygranym 2:1 meczu z Jemenem. Łącznie w latach 2012–2019 rozegrał w drużynie narodowej 22 oficjalne spotkania i zdobył  bramkę.

### Bramki w reprezentacji
| Lp. | Data              | Miejsce                         | Przeciwnik | Bramka | Rezultat | Ranga meczu     |
| --- | ----------------- | ------------------------------- | ---------- | ------ | -------- | --------------- |
| 1.  | 16 listopada 2018 | Malab Fajsal al-Husajni, Ar-Ram | Pakistan   | 1:1    | 2:1      | Mecz towarzyski |

## Sukcesy
Unión Española
- mistrzostwo Chile: 2005

Jagiellonia Białystok
- Puchar Polski: 2009/10
- Superpuchar Polski: 2010[8]

title: Alexis Norambuena

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Alexis Norambuena
 |imię i nazwisko org     = {{k|ar|ألكسيس نورامبوينا}}
 |grafika                 = Alexis Norambuena 2011.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Alexis Patricio Norambuena Ruz
 |data urodzenia          = [[31 marca]] [[1984]]
 |miejsce urodzenia       = [[Santiago]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            = [[Chile|chilijskie]], [[Palestyna|palestyńskie]]
 |wzrost                  = 176 cm
 |pozycja                 = [[Obrońca (piłka nożna)|prawy obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       = ! 2003–2007 ! [[Unión Española]]        ! 122 ! 1
! 2008      ! [[CD Ñublense]]           !   6 ! 0
! 2008–2013 ! [[Jagiellonia Białystok]] ! 146 ! 4
! 2014–2015 ! [[GKS Bełchatów]]         !  19 ! 0
! 2016      ! [[Deportes La Serena]]    !  12 ! 0
! 2016–2017 ! [[Shabab Al-Khalil SC]]   !     !
! 2017–2018 ! [[Deportes Melipilla]]    !  35 ! 0
! 2019      ! [[Deportes Colina]]       !  10 ! 0
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna = ! 2012–2019 ! {{Reprezentacja|PSE|pn}} ! 22 ! 1
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Alexis Norambuena
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Alexis Patricio Norambuena Ruz''' ({{w języku|ar|اليكسيس نورامبوينا نصار}}, ''Aleksis Norambuena Nassar''; ur. [[31 marca]] [[1984]] w [[Santiago]]) – [[Palestyna|palestyński]] [[piłkarz]] [[Chile|chilijskiego]] pochodzenia występujący na pozycji [[Obrońca (piłka nożna)|obrońcy]], reprezentant [[Reprezentacja Palestyny w piłce nożnej mężczyzn|Palestyny]] w latach 2012–2019.

== Kariera klubowa ==
[[Plik:Hermes Neves Soares.jpg|thumb|left|240px|Alexis Norambuena (po lewej) i [[Hermes Neves Soares|Hermes]] w barwach [[Jagiellonia Białystok|Jagiellonii Białystok]] podczas meczu z [[Lech Poznań|Lechem Poznań]] (21 marca 2010)]]
Grę w [[Piłka nożna|piłkę nożną]] na poziomie seniorskim Norambuena rozpoczął w [[Unión Española]], z którym w [[I liga chilijska w piłce nożnej (2005)|sezonie 2005]] zdobył mistrzostwo Chile. W 2008 roku był graczem [[CD Ñublense]], skąd przeniósł się do [[Jagiellonia Białystok|Jagiellonii Białystok]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.cooperativa.cl/alexis-norambuena-narro-sus-peripecias-en-el-desconocido-futbol-de-polonia/prontus_nots/2008-08-03/211859.html#top | tytuł = Alexis Norambuena narró sus peripecias en el desconocido fútbol de Polonia | opublikowany = cooperativa.cl | język = es | data dostępu = 2023-11-22}}</ref>. Pierwszą bramkę w meczu [[Ekstraklasa w piłce nożnej|Ekstraklasy]] zdobył 26 listopada 2011 z [[Rzut karny (piłka nożna)|rzutu karnego]] w zremisowanym przez 1:1 meczu z [[ŁKS Łódź (piłka nożna)|ŁKS-em Łódź]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.jagiellonia.pl/transmisja.php?mecz=4157 | tytuł = Jagiellonia Białystok | opublikowany = jagiellonia.pl | język = pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20111227171835/http://www.jagiellonia.pl/transmisja.php?mecz=4157 | zarchiwizowano = 2011-12-27 | data dostępu = 2023-11-06}}</ref>. Norambuena jest rekordzistą Jagiellonii pod względem ilości rozegranych spotkań w polskiej ekstraklasie – zaliczył ich 146. 13 grudnia 2013 wygasł jego kontrakt z białostockim klubem, obie strony nie doszły do porozumienia co do warunków dalszej współpracy<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.jagiellonia.pl/fotogalerie/przegladaj,10838,norambuena-nie-zagra-w-jagiellonii.html | tytuł = Norambuena nie zagra w Jagiellonii | data = 2014-02-04 | opublikowany = jagiellonia.pl | język = pl | data dostępu = 2023-11-24}}</ref>.

10 lutego 2014 roku Norambuena został zawodnikiem pierwszoligowego [[GKS Bełchatów|GKS-u Bełchatów]]<ref name="polsatsport">{{Cytuj |tytuł = Alexis Norambuena w PGE GKS Bełchatów |data = 2014-02-10 |data dostępu = 2025-03-20 |opublikowany = polsatsport.pl |url = https://www.polsatsport.pl/wiadomosc/2014-02-10/alexis-norambuena-w-pge-gks-belchatow_1389758/ |archiwum = http://archive.today/2025.03.20-120228/https://www.polsatsport.pl/wiadomosc/2014-02-10/alexis-norambuena-w-pge-gks-belchatow_1389758/ |zarchiwizowano = 2025-03-20 |język = pl}}</ref>. Wraz z nim Alexis zdobył mistrzostwo I Ligi i awansował do [[Ekstraklasa w piłce nożnej (2014/2015)|Ekstraklasy]] by w kolejnym sezonie znów spaść na jej zaplecze. Jego kontrakt z klubem z Bełchatowa wygasł 30 czerwca 2015 roku a pierwszoligowiec podjął decyzję o nieprzedłużaniu umowy z zawodnikiem<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.90minut.pl/news/253/news2530698-Alexis-Norambuena-odchodzi-z-GKS-u-Belchatow.html | tytuł = Alexis Norambuena odchodzi z GKS-u Bełchatów | data = 2015-07-08 | opublikowany = 90minut.pl | język = pl | data dostępu = 2018-02-24}}</ref>.

Od stycznia 2016 roku Norambuena występował w [[Primera división B chilena|II-ligowym]] chilijskim kubie [[Deportes La Serena]]. Potem przeniósł się do palestyńskiego klubu [[Shabab Al-Khalil SC]]<ref>{{Cytuj stronę | url=https://palsport.com/article/33521 | tytuł=المدافع أليكسيس نصار يلتحق بكتيبة العميد | data=2016-12-07 | opublikowany=palsport.com | język=ar | data dostępu=2023-11-24}}</ref>. Następnie grał [[Primera división B chilena|II-ligowym]] [[Deportes Melipilla]] by 2019 roku zakończyć karierę w chilijskim kubie Deportes Colina.

== Kariera reprezentacyjna ==
8 czerwca 2012 Norambuena został powołany do reprezentacji [[Reprezentacja Palestyny w piłce nożnej mężczyzn|Palestyny]] na turniej Arab Cup 2012 w [[Arabia Saudyjska|Arabii Saudyjskiej]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.90minut.pl/news/190/news1902671-Omar-Jarun-i-Alexis-Norambuena-powolani-do-reprezentacji-Palestyny.html | tytuł = Omar Jarun i Alexis Norambuena powołani do reprezentacji Palestyny | data = 2012-06-08 | opublikowany = 90minut.pl | język = pl | data dostępu = 2018-02-24}}</ref>. Zadebiutował 18 czerwca w wygranym 2:1 meczu z [[Reprezentacja Jemenu w piłce nożnej mężczyzn|Jemenem]]. Łącznie w latach 2012–2019 rozegrał w drużynie narodowej 22 oficjalne spotkania i zdobył  bramkę.

=== Bramki w reprezentacji ===
{| class="wikitable"
|-
!Lp.!!Data!!Miejsce!!Przeciwnik!!Bramka!!Rezultat!!Ranga meczu
|-
|1.||[[16 listopada]] [[2018]]||[[Malab Fajsal al-Husajni]], [[Ar-Ram]]||{{Reprezentacja|PAK|pn}}||align=center|'''1''':1||align=center|2:1||[[Mecz towarzyski]]
|}

== Sukcesy ==
; Unión Española
* [[Primera División de Chile|mistrzostwo Chile]]: [[I liga chilijska w piłce nożnej (2005)|2005]]
; Jagiellonia Białystok
* [[Puchar Polski w piłce nożnej|Puchar Polski]]: [[Puchar Polski w piłce nożnej (2009/2010)|2009/10]]
* [[Superpuchar Polski w piłce nożnej|Superpuchar Polski]]: [[Superpuchar Polski w piłce nożnej 2010|2010]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.jagiellonia.pl/aktualnosci/czytaj,5825,jagiellonia-zdobyla-superpuchar.html | tytuł = Jagiellonia zdobyła Superpuchar !!! | data = 2010-08-02 | opublikowany = jagiellonia.pl | język = pl | data dostępu = 2032-11-24 | archiwum = https://web.archive.org/web/20210126153143/http://www.jagiellonia.pl/aktualnosci/czytaj,5825,jagiellonia-zdobyla-superpuchar.html | zarchiwizowano = 2021-01-26 }}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{90minut.pl|osoba|9865}}
* {{worldfootball|p|alexis-norambuena}}
* {{NFT|p|48152}}
* {{soccerway|p|id=22067|nazwa=Alexis Norambuena|data dostępu=2023-03-15}}
* {{Transfermarkt|p|id=69686|nazwa=Alexis Norambuena|data dostępu=2023-11-21}}

{{Palestyna 2015}}
{{Palestyna 2019}}
{{SORTUJ:Norambuena, Alexis}}
[[Kategoria:Chilijscy piłkarze]]
[[Kategoria:Reprezentanci Palestyny w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Unión Española]]
[[Kategoria:Piłkarze CD Ñublense]]
[[Kategoria:Piłkarze Jagiellonii Białystok]]
[[Kategoria:Piłkarze GKS Bełchatów]]
[[Kategoria:Piłkarze Deportes La Serena]]
[[Kategoria:Piłkarze Deportes Melipilla]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Azji 2015]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Azji 2019]]
[[Kategoria:Chilijczycy pochodzenia palestyńskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Santiago]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]

title: · Alexis Norambuenaألكسيس نورامبوينا

Pełne imię i nazwisko: Alexis Patricio Norambuena Ruz

Data i miejsce urodzenia: 31 marca 1984 · Santiago

Obywatelstwo: chilijskie, palestyńskie

Pozycja: prawy obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Unión Española · 122 · (1)

CD Ñublense · 6 · (0)

Jagiellonia Białystok · 146 · (4)

GKS Bełchatów · 19 · (0)

Deportes La Serena · 12 · (0)

Shabab Al-Khalil SC

Deportes Melipilla · 35 · (0)

Deportes Colina · 10 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Palestyna · 22 · (1)


text:
# Arnold Rappaport
Arnold Chaim de Porada Rappaport (ur. 15 lipca 1840 w Tarnowie, zm. 14 lutego 1907 w Wiedniu) – adwokat, finansista, polityk konserwatywny, poseł do sejmu galicyjskiego i austriackiej Rady Państwa.

## Życiorys
W latach 1850–1858 uczył się w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (1858–1861) oraz prawo i ekonomię polityczną na Uniwersytecie w Wiedniu (1862). Ukończył studia prawnicze uzyskując stopień doktora w 1863 na UJ na podstawie rozprawy Zdanie ze wszystkich gałęzi prawa i umiejętności politycznych której tekst został opublikowany w Krakowie w tym samym roku. Po studiach pracował jako koncypient adwokacki a następnie od 1870 prowadził własną kancelarię adwokacką w Krakowie. Posiadał także dom i działki w tym mieście. Od 1874 był członkiem Wydziału Izby Adwokackiej w Krakowie, a w latach 1877–1879 wchodził do jej rady dyscyplinarnej. Był także członkiem rad nadzorczych Galicyjskiego Zakładu Kredytowego Ziemskiego w Krakowie oraz Galicyjskiego Tow. Parcelacji i Budowy w Krakowie. Doradca prawny Galicyjskiego Banku dla Handlu i Przemysłu w Krakowie. Współzałożyciel stowarzyszenia Izba Kupiecka w Krakowie. Działał w krakowskim Towarzystwie Oświaty i był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Krakowie.
Jeden z czołowych zwolenników asymilacji Żydów w Galicji. Uważał się za Polaka wyznania mojżeszowego, co deklarował już w trakcie studiów. Swój program przedstawił w artykule O stanowisku Żydów w Polsce pod względem narodowo-gospodarczym. Domagał się w nim pełnego równouprawnienia Żydów oraz postulował aby Żydzi porzucili lichwę – gdyż rodzi ona niepotrzebnie konflikty z ludnością chrześcijańską. Wg niego współpraca „kapitału obrotowego” z „majątkiem ziemskim” miała być motorem rozwoju gospodarczego Galicji. Był zarazem zwolennikiem jak najszerszego uczestnictwa Żydów w polskim życiu społecznym i politycznym. Tym poglądom pozostawał wierny w całej swej działalności publicznej. Był także autorem szeregu artykułów na tematy gospodarcze zamieszczanych w „Kraju”, „Czasie” oraz wiedeńskiej „Neue Freie Presse”. Krytykował w nich opanowanie przemysłu galicyjskiego przez obcy kapitał i kadrę techniczną.
Politycznie związany był z konserwatystami krakowskimi (stańczykami). Członek Rady Miasta Krakowa (1872–1881). Jako reprezentant Krakowskiej Izby Handlowo-Przemysłowej był wybieranym w kurii II (izb handlowo-przemysłowych) posłem do Sejmu Krajowego Galicji IV kadencji (8 sierpnia 1877 –  21 października 1882), V kadencji (15 września 1883 – 26 stycznia 1889), VI kadencji (10 października 1889 –  17 lutego 1894) i VII kadencji (28 grudnia 1895 – 9 lipca 1901). W sejmie pracował w komisjach: od 1877 w budżetowej, od 1880 w bankowej, od 1896 w kolejowej, od 1897 w górniczej i od 1904 wodnej. Zabierał głos w sprawach szpitalnictwa, szkolnictwa zawodowego a zwłaszcza finansów i rozwoju gospodarczego Galicji. Rzecznik tworzenia galicyjskich instytucji kredytowych i bankowych. Od grudnia 1878 należał do organizatorów Banku Krajowego w Galicji który uważał za podwalinę przyszłego rozwoju gospodarczego kraju. Za drugi filar uważał rozbudowę dróg wodnych, przede wszystkim Wisły oraz budowę sieci połączeń kolejowych. Domagał się zarazem zahamowania emigracji zarobkowej do Ameryki jako szkodliwej dla przyszłości Galicji. Współorganizator I Zjazdu Przemysłowego w Krakowie (18– 21 września 1901).
W 1881 przeniósł się na stałe do Wiedniu, gdzie zakupił dom oraz willę w Dombach. Prowadził nadal wziętą kancelarię adwokacką oraz znany salon towarzyski. Był także od 1880 doradcą ministrów Juliana Dunajewskiego i Kazimierza Badeniego. W latach 1880–95 był prawnym i finansowym doradcą banku Länderbank, kierowanego przez Ludwika Wodzickiego. Był także od 1895 prezesem Oesterreichische Israelitische Union w Wiedniu. Dzięki temu wyrobił sobie mocną polityczną pozycję i zdobył milionowy majątek. W tym czasie założył hutę żelaza i walcownię pod Krakowem oraz uruchomił kopalnię w Brzeszczach.
Z ramienia krakowskiej Izby był także wybieranym w kurii III (izb przemysłowo-handlowych) posłem do austriackiej Rady Państwa VI kadencji (7 października 1879 –  23 kwietnia 1885), VII kadencji (28 stycznia 1886 – 23 stycznia 1891), VIII kadencji (9 kwietnia 1891 – 22 stycznia 1897), IX kadencji (27 marca 1897 – 7 września 1900), X kadencji (31 stycznia 1901 – 30 stycznia 1907). W parlamencie austriackim należał do grupy posłów konserwatywnych (stańczyków) Koła Polskiego w Wiedniu. Pracował w parlamentarnych komisjach zajmujących się sprawami finansowymi i gospodarczymi a w Izbie występował w debatach nad kwestiami podatkowymi, celnymi, organizacji banków i instytucji kredytowych, budżetu państwa. Podobnie jak w Sejmie Krajowym był rzecznikiem interesów gospodarczych Galicji, zwłaszcza rozwoju jej przemysłu – za co był przedmiotem ataku ze strony austriackich i czeskich przedsiębiorców. Był też obrońcą interesów ekonomicznych Żydów galicyjskich oraz działał na rzecz rozwoju szkolnictwa żydowskiego w Galicji. Od 1895 prezes komitetu pomocy dla ubogiej ludności żydowskiej w Galicji. Występował przeciw propagandzie dotyczącej tzw. mordów rytualnych oraz składał interpelacje w sprawie pogromów Żydów w Rosji (1905).
Dzięki swej działalności filantropijnej cieszył się sympatią uboższych członków społeczności żydowskich. Od 1869 kierował m.in. Towarzystwem Opieki nad zaniedbanymi chłopcami starozakonnymi w Krakowie. Założył w Krakowie szkołę rzemieślniczą dla młodzieży żydowskiej, fundował stypendia dla niezamożnych uczniów, poważnie przyczynił się do budowy szpitala dla dzieci w Krakowie. Popierał tworzenie kolonii rolniczych dla Żydów w Galicji. Po swej śmierci zapisał testamentem 200 tys. koron dla gminy żydowskiej w Krakowie oraz 400 tys. koron na fundację pomocy ubogiej ludności żydowskiej w Galicji. Był także znanym kolekcjonerem obrazów, posiadał m.in. płótna Jana Matejki, Zygmunta Ajdukiewicza oraz Wojciecha Kossaka.
Pochowany w grobowcu rodzinnym w części żydowskiej  Cmentarza Centralnego w Wiedniu.

## Odznaczenia i wyróżnienia
Nobilitowany 13 VII 1890 (dyplom 6 IX 1890) otrzymał przydomek Porada. W 1895 wraz z Emilem Bykiem otrzymał członkostwo honorowe Stowarzyszenia Rękodzielników Żydowskich „Jad Charuzim” w Sanoku za wyjednanie zwolnienia izraelitów od niedzielnego spoczynku. Odznaczony był Legią Honorową, oraz serbskim Orderem Św. Sawy I kl. zaś w 1895 tureckim Orderem Medżydów I kl.

## Rodzina
Pochodził z rodziny żydowskiej, osiadłej w Polsce od późnego średniowiecza i był wnukiem Salomona Judy Leib Rapoporta, uczonego, pisarza i nadrabina w Pradze. Syn przedsiębiorcy działającego najpierw w Tarnowie a potem w Krakowie Dawida (zm. 1870) i Karoliny (1827-1905). Był żonaty z Laurą z domu Eibenschütz (1850-1904). Mieli syna prawnika i przedsiębiorcę Alfreda (ur. 1876) oraz cztery córki: Bronisławę (ur. 1869), żonę Roberta AlIatiniego, Eugenię (ur. 1871) żonę Henryka Friessa, Felicję (ur. 1873 ), żonę Henryka Kuha i Łucję (ur. 1881) żonę barona Albrechta Schey von Koromla.

title: Arnold Rappaport

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Arnold Rappaport
 |grafika                   = Arnold de Porada Rappaport (-1907).jpg
 |opis grafiki              = Arnold Rappaport (przed 1907)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[15 lipca]] [[1840]]
 |miejsce urodzenia         = [[Tarnów]]
 |data śmierci              = [[14 lutego]] [[1907]]
 |miejsce śmierci           = [[Wiedeń]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet w Wiedniu]]
 |odznaczenia               = {{order|LH}} {{order|OŚSaw|KW}} {{order|OMT}}
 |commons                   = Category:Arnold Rapoport von Porada
}}
'''Arnold Chaim de Porada Rappaport''' (ur. [[15 lipca]] [[1840]] w [[Tarnów|Tarnowie]], zm. [[14 lutego]] [[1907]] w [[Wiedeń|Wiedniu]]) – adwokat, finansista, polityk konserwatywny, poseł do [[Sejm Krajowy (Galicja)|sejmu galicyjskiego]] i [[Rada Państwa (Austria)|austriackiej Rady Państwa]].

== Życiorys ==
W latach 1850–1858 uczył się w [[Gimnazjum św. Anny w Krakowie]]<ref name=":0">[[Jerzy Zdrada]], ''Rapoport (Rapaport, Rappaport) Arnold Chaim (1840-1907)'', [[Polski Słownik Biograficzny]], t. 30, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1987, s. 583-585 [http://ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/arnold-chaim-rapoport '''iPSB''' - wersja elektroniczna]</ref>, a następnie studiował prawo na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]] (1858–1861) oraz prawo i ekonomię polityczną na [[Uniwersytet w Wiedniu|Uniwersytecie w Wiedniu]] (1862)<ref name=":1">Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, ''Kurzbiografie Rapoport, Arnold Edler von Porada (1890) Dr. iur.'' - Parlamentarier 1848-1918 [https://www.parlament.gv.at/WWER/PARL/J1848/Rapoport.shtml online] [15.07.2020]</ref>. Ukończył studia prawnicze uzyskując stopień doktora w 1863 na UJ na podstawie rozprawy ''Zdanie ze wszystkich gałęzi prawa i umiejętności politycznych'' której tekst został opublikowany w Krakowie w tym samym roku<ref name=":0" />. Po studiach pracował jako koncypient adwokacki a następnie od 1870 prowadził własną kancelarię adwokacką w Krakowie<ref name=":1" />. Posiadał także dom i działki w tym mieście. Od 1874 był członkiem Wydziału Izby Adwokackiej w Krakowie, a w latach 1877–1879 wchodził do jej rady dyscyplinarnej<ref name=":0" />. Był także członkiem rad nadzorczych Galicyjskiego Zakładu Kredytowego Ziemskiego w Krakowie oraz Galicyjskiego Tow. Parcelacji i Budowy w Krakowie. Doradca prawny Galicyjskiego Banku dla Handlu i Przemysłu w Krakowie<ref name=":0" />. Współzałożyciel stowarzyszenia Izba Kupiecka w Krakowie. Działał w krakowskim Towarzystwie Oświaty i był członkiem założycielem [[Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”|Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”]] w Krakowie<ref>Pamiętnik Sokoła Krakowskiego 1885-1896, Kraków 1896, s. 31.</ref>.

Jeden z czołowych zwolenników asymilacji Żydów w Galicji. Uważał się za Polaka wyznania mojżeszowego, co deklarował już w trakcie studiów. Swój program przedstawił w artykule ''O stanowisku Żydów w Polsce pod względem narodowo-gospodarczym''<ref>Arnold Rappaport ''O stanowisku Żydów w Polsce pod względem narodowo-gospodarczym'' „Dziennik Literacki” nr 56-58 z 1862</ref>. Domagał się w nim pełnego równouprawnienia Żydów oraz postulował aby Żydzi porzucili lichwę – gdyż rodzi ona niepotrzebnie konflikty z ludnością chrześcijańską. Wg niego współpraca „kapitału obrotowego” z „majątkiem ziemskim” miała być motorem rozwoju gospodarczego Galicji. Był zarazem zwolennikiem jak najszerszego uczestnictwa Żydów w polskim życiu społecznym i politycznym. Tym poglądom pozostawał wierny w całej swej działalności publicznej. Był także autorem szeregu artykułów na tematy gospodarcze zamieszczanych w „Kraju”, „Czasie” oraz wiedeńskiej „Neue Freie Presse”. Krytykował w nich opanowanie przemysłu galicyjskiego przez obcy kapitał i kadrę techniczną<ref name=":0" />.

Politycznie związany był z konserwatystami krakowskimi ([[Stańczycy|stańczykami]]). Członek Rady Miasta Krakowa (1872–1881). Jako reprezentant [[Izba Przemysłowo-Handlowa w Krakowie|Krakowskiej Izby Handlowo-Przemysłowej]] był wybieranym w kurii II (izb handlowo-przemysłowych) posłem do [[Sejm Krajowy (Galicja)|Sejmu Krajowego Galicji]] [[IV kadencja Sejmu Krajowego Galicji|IV kadencji]] (8 sierpnia 1877 –  21 października 1882), [[V kadencja Sejmu Krajowego Galicji|V kadencji]] (15 września 1883 – 26 stycznia 1889), [[VI kadencja Sejmu Krajowego Galicji|VI kadencji]] (10 października 1889 –  17 lutego 1894) i [[VII kadencja Sejmu Krajowego Galicji|VII kadencji]] (28 grudnia 1895 – 9 lipca 1901)<ref>[[Stanisław Grodziski]]: ''Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914.'' Warszawa 1993. {{ISBN|83-7059-052-7}}.</ref><ref>''Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królewstwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Kięstwem Krakowskiem na VI. peryod w roku 1892,'' Lwów 1892</ref>. W sejmie pracował w komisjach: od 1877 w budżetowej, od 1880 w bankowej, od 1896 w kolejowej, od 1897 w górniczej i od 1904 wodnej. Zabierał głos w sprawach szpitalnictwa, szkolnictwa zawodowego a zwłaszcza finansów i rozwoju gospodarczego Galicji. Rzecznik tworzenia galicyjskich instytucji kredytowych i bankowych<ref name=":0" />. Od grudnia 1878 należał do organizatorów Banku Krajowego w Galicji który uważał za podwalinę przyszłego rozwoju gospodarczego kraju. Za drugi filar uważał rozbudowę dróg wodnych, przede wszystkim Wisły oraz budowę sieci połączeń kolejowych. Domagał się zarazem zahamowania emigracji zarobkowej do Ameryki jako szkodliwej dla przyszłości Galicji<ref name=":0" />. Współorganizator I Zjazdu Przemysłowego w Krakowie (18– 21 września 1901).

W 1881 przeniósł się na stałe do Wiedniu, gdzie zakupił dom oraz willę w Dombach. Prowadził nadal wziętą kancelarię adwokacką oraz znany salon towarzyski. Był także od 1880 doradcą ministrów [[Julian Dunajewski|Juliana Dunajewskiego]] i [[Kazimierz Badeni|Kazimierza Badeniego]]<ref name=":0" />. W latach 1880–95 był prawnym i finansowym doradcą banku Länderbank, kierowanego przez [[Ludwik Wodzicki|Ludwika Wodzickiego]]<ref name=":0" />. Był także od 1895 prezesem Oesterreichische Israelitische Union w Wiedniu<ref name=":0" />. Dzięki temu wyrobił sobie mocną polityczną pozycję i zdobył milionowy majątek. W tym czasie założył hutę żelaza i walcownię pod Krakowem oraz uruchomił kopalnię w Brzeszczach<ref name=":0" />.

Z ramienia krakowskiej Izby był także wybieranym w kurii III (izb przemysłowo-handlowych) posłem do austriackiej [[Rada Państwa (Austria)|Rady Państwa]] [[VI kadencja austriackiej Rady Państwa|VI kadencji]] (7 października 1879 –  23 kwietnia 1885), [[VII kadencja austriackiej Rady Państwa|VII kadencji]] (28 stycznia 1886 – 23 stycznia 1891), [[VIII kadencja austriackiej Rady Państwa|VIII kadencji]] (9 kwietnia 1891 – 22 stycznia 1897), [[IX kadencja austriackiej Rady Państwa|IX kadencji]] (27 marca 1897 – 7 września 1900), [[X kadencja austriackiej Rady Państwa|X kadencji]] (31 stycznia 1901 – 30 stycznia 1907)<ref>[[Józef Buszko]], ''Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918,'' Warszawa 1996</ref>. W parlamencie austriackim należał do grupy posłów konserwatywnych ([[Stańczycy|stańczyków]]) [[Koło Polskie w Radzie Państwa (Austria)|Koła Polskiego]] w Wiedniu<ref name=":1" />. Pracował w parlamentarnych komisjach zajmujących się sprawami finansowymi i gospodarczymi a w Izbie występował w debatach nad kwestiami podatkowymi, celnymi, organizacji banków i instytucji kredytowych, budżetu państwa. Podobnie jak w Sejmie Krajowym był rzecznikiem interesów gospodarczych Galicji, zwłaszcza rozwoju jej przemysłu – za co był przedmiotem ataku ze strony austriackich i czeskich przedsiębiorców. Był też obrońcą interesów ekonomicznych Żydów galicyjskich oraz działał na rzecz rozwoju szkolnictwa żydowskiego w Galicji<ref name=":0" />. Od 1895 prezes komitetu pomocy dla ubogiej ludności żydowskiej w Galicji. Występował przeciw propagandzie dotyczącej tzw. mordów rytualnych oraz składał interpelacje w sprawie pogromów Żydów w Rosji (1905)<ref name=":0" />.

Dzięki swej działalności filantropijnej cieszył się sympatią uboższych członków społeczności żydowskich. Od 1869 kierował m.in. Towarzystwem Opieki nad zaniedbanymi chłopcami starozakonnymi w Krakowie. Założył w Krakowie szkołę rzemieślniczą dla młodzieży żydowskiej, fundował stypendia dla niezamożnych uczniów, poważnie przyczynił się do budowy szpitala dla dzieci w Krakowie<ref name=":0" />. Popierał tworzenie kolonii rolniczych dla Żydów w Galicji<ref name=":0" />. Po swej śmierci zapisał testamentem 200 tys. koron dla gminy żydowskiej w Krakowie oraz 400 tys. koron na fundację pomocy ubogiej ludności żydowskiej w Galicji<ref>[https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/123385/edition/115837/content ''Poseł milioner''.] „[[Nowości Ilustrowane|Nowości Illustrowane]]”. nr 8 z 23 lutego 1907, s. 17,</ref>. Był także znanym kolekcjonerem obrazów, posiadał m.in. płótna [[Jan Matejko|Jana Matejki]], [[Zygmunt Ajdukiewicz|Zygmunta Ajdukiewicza]] oraz [[Wojciech Kossak|Wojciecha Kossaka]].

Pochowany w grobowcu rodzinnym w części żydowskiej  [[Cmentarz Centralny w Wiedniu|Cmentarza Centralnego w Wiedniu]]<ref>[http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=39603 Nekrolog.] [[Czas (dziennik)|Czas]] 1907 nr 39 z 16 lutego s. 3</ref>.

== Odznaczenia i wyróżnienia ==
Nobilitowany 13 VII 1890 (dyplom 6 IX 1890) otrzymał przydomek Porada. W 1895 wraz z [[Emil Byk|Emilem Bykiem]] otrzymał członkostwo honorowe [[Stowarzyszenie Rękodzielników Żydowskich „Jad Charuzim”|Stowarzyszenia Rękodzielników Żydowskich „Jad Charuzim”]] w Sanoku ''za wyjednanie zwolnienia izraelitów od niedzielnego spoczynku''<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika | czasopismo = Gazeta Sanocka | wolumin = Nr 1 | strony = 4 | data = 6 stycznia 1895 | url = http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/publication/3}}</ref>. Odznaczony był Legią Honorową, oraz serbskim [[Order Świętego Sawy|Orderem Św. Sawy]] I kl. zaś w 1895 tureckim [[Order Medżydów|Orderem Medżydów]] I kl.<ref>[http://www.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=33926&from=publication Kronika. Ordery]. [[Czas (dziennik)|Czas]] 1895 nr 96 z 23 kwietnia s. 2.</ref>

== Rodzina ==
Pochodził z rodziny żydowskiej, osiadłej w Polsce od późnego średniowiecza i był wnukiem Salomona Judy Leib Rapoporta, uczonego, pisarza i nadrabina w Pradze<ref>N. Vielmetti, ''Salomon Juda Löb (ŠIR) (1790-1867), Rabbiner,'' Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950, Bd. 8 (Lfg. 40, 1983), S. 421f, [https://www.biographien.ac.at/oebl/oebl_R/oebl_R_2/Rapoport_Salomon-Juda-Loeb_1790_1867.xml;internal&action=hilite.action&Parameter=Salomon%20Juda '''ÖBL''' - wersja elektroniczna]</ref>. Syn przedsiębiorcy działającego najpierw w Tarnowie a potem w Krakowie Dawida (zm. 1870) i Karoliny (1827-1905). Był żonaty z Laurą z domu Eibenschütz (1850-1904). Mieli syna prawnika i przedsiębiorcę Alfreda (ur. 1876) oraz cztery córki: Bronisławę (ur. 1869), żonę Roberta AlIatiniego, Eugenię (ur. 1871) żonę Henryka Friessa, Felicję (ur. 1873 ), żonę Henryka Kuha i Łucję (ur. 1881) żonę barona Albrechta Schey von Koromla<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref>Arnold Chaim Rappaport - M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego - [[online]] [15.07.2020]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Jerzy Zdrada]], ''Rapoport (Rapaport, Rappaport) Arnold Chaim (1840-1907)'', [[Polski Słownik Biograficzny]], t. 30, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1987, s. 583-585 [http://ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/arnold-chaim-rapoport '''iPSB''' - wersja elektroniczna]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rappaport, Arnold}}
[[Kategoria:Galicyjscy adwokaci]]
[[Kategoria:Polscy filantropi]]
[[Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji IV kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji V kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VI kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VIII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu IX kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu X kadencji]]
[[Kategoria:Żydowscy parlamentarzyści Galicji]]
[[Kategoria:Żydowscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki)]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Medżydów]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Sawy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Krakowem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1907]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1840]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego]]

title: Arnold Rappaport

Data i miejsce urodzenia: 15 lipca 1840 · Tarnów

Data i miejsce śmierci: 14 lutego 1907 · Wiedeń

Alma Mater: Uniwersytet w Wiedniu


text:
# Lewesiceras
Lewesiceras – rodzaj głowonogów z wymarłej podgromady amonitów, z rzędu Ammonitida.
Jego przedstawiciele żyli w okresie późnej kredy (cenoman–turon).

title: Lewesiceras

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = ''Lewesiceras''
 |nazwa łacińska         =
 |TSN                    =
 |zoolog                 =
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Lewesiceras peramplum.jpg
 |opis grafiki           = Skamieniałość ''Lewesiceras peramplum'' w [[Muzeum Geologiczne Państwowego Instytutu Geologicznego|Muzeum Geologicznym Państwowego Instytutu Geologicznego]]
 |typ                    = [[mięczaki]]
 |gromada                = [[głowonogi]]
 |podgromada             = [[amonity]]
 |rząd                   = [[Ammonitida]]
 |nadrodzina             = [[Desmoceratoidea]]
 |rodzina                = [[Pachydiscidae]]
 |rodzaj                 = '''''Lewesiceras'''''
 |autor rodzaj           = Spath, 1939
 |synonimy               =
 |ranga podtaksonu       = [[Gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             =
* ''L. peramplum'' ([[Gideon Mantell|Mantell]], 1822)
* ''L. wiedmanni'' Wright & Kennedy, 1984
 |wikispecies            =
 |commons                = Category:Lewesiceras
}}
'''''Lewesiceras''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[głowonogi|głowonogów]] z wymarłej podgromady [[amonity|amonitów]], z [[rząd (biologia)|rzędu]] [[Ammonitida]]<ref>{{cytuj stronę |autor=Mikko Haaramo | url = http://www.helsinki.fi/~mhaaramo/metazoa/protostoma/mollusca/cephalopoda/ammonoidea/ammonitida.html| tytuł = Ammonitida
| data dostępu = 2008-08-17| opublikowany= Mikko's Phylogeny Archive| język = en}}</ref>.

Jego przedstawiciele żyli w okresie późnej [[kreda (okres)|kredy]] ([[cenoman]]–[[turon]])<ref>{{cytuj stronę| url = http://strata.geology.wisc.edu/jack/showgenera.php?taxon=231&rank=class| tytuł = 3661 genera are assigned to the class CEPHALOPODA| data dostępu = 2008-08-17| opublikowany = Sepkoski Online Results| język = en}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[lista amonitów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ammonitida]]
[[Kategoria:Amonity kredy]]

title: Lewesiceras

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: mięczaki

Gromada: głowonogi

Podgromada: amonity

Rząd: Ammonitida

Nadrodzina: Desmoceratoidea

Rodzina: Pachydiscidae

Rodzaj: Lewesiceras · Spath, 1939


text:
# SN 2006mq
SN 2006mq – supernowa typu Ia odkryta 22 października 2006 roku w galaktyce E494-G26. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 12,70m.

title: SN 2006mq

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|8|6|12|39|-27|31|45|4}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2006mq
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = LOSS{{r|vizier}}
 | dzień = 22 października
 | rok = 2006{{r|vizier}}
 | typ = Ia{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = E494-G26{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|8|6|12,39}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|-27|31|45,4}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 12,70
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2006mq''' – [[supernowa]] typu Ia odkryta 22 października 2006 roku w galaktyce [[E494-G26]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 12,70{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2006 roku]]

title: SN 2006mq

Odkrywca: LOSS

Data odkrycia: 22 października 2006

Typ supernowej: Ia


text:
# Marine Turbine Technologies
Marine Turbo Technologies (MTT) – amerykańskie przedsiębiorstwo produkujące napędy turbinowe i różnego rodzaju urządzenia wykorzystujące turbinę, także na potrzeby wojska.
Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się we Franklin, w stanie Luizjana. Przedsiębiorstwo w 2002 roku zasłynęło z produkcji najszybszego motocykla na świecie, znanego także pod nazwą MTT Y2K.

title: Marine Turbine Technologies

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Marine Turbo Technologies (MTT)
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Stany Zjednoczone
 |siedziba          = [[Franklin (Luizjana)|Franklin]], [[Luizjana]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1927
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = Firma publiczna
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               = http://www.marineturbine.com/
}}
'''Marine Turbo Technologies''' ('''MTT''') – [[ameryka]]ńskie [[przedsiębiorstwo]] produkujące napędy [[Turbina|turbinowe]] i różnego rodzaju urządzenia wykorzystujące turbinę, także na potrzeby [[siły zbrojne|wojska]].

Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się we [[Franklin (Luizjana)|Franklin]], w stanie [[Luizjana]]. Przedsiębiorstwo w 2002 roku zasłynęło z produkcji najszybszego motocykla na świecie, znanego także pod nazwą [[MTT Superbike|MTT Y2K]].

[[Kategoria:Przedsiębiorstwa z siedzibą w Luizjanie]]
[[Kategoria:Amerykańscy producenci motocykli]]

title: Marine Turbo Technologies (MTT)

Siedziba: Franklin, Luizjana

Forma prawna: Firma publiczna

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Lekcja białoruskiego
Lekcja białoruskiego – polski film dokumentalny z 2006 roku w reżyserii Mirosława Dembińskiego, opowiadający o wydarzeniach związanych z wyborami prezydenckimi na Białorusi w 2006 roku. Przedstawia walkę białoruskiej młodzieży przeciwko reżimowi Aleksandra Łukaszenki - pokazane są działania kilku białoruskich prodemokratycznych działaczy przez cztery tygodnie poprzedzających wybory 19 marca 2006 r.
Obraz zdobył wiele nagród festiwalowych, m.in. na MFF w Krakowie, Pradze i Amsterdamie.
W 2008 roku płyta CD z filmem i kilkoma innymi dyskami stała się pierwszym produktem informacyjnym, który białoruski sąd uznał za ekstremistyczny.

## Fabuła
W filmie 18-letni Franak Wiaczorka, działacz młodzieżowy Białoruskiego Frontu Ludowego, przygotowuje się wraz z przyjaciółmi do wyborów prezydenckich. Ich działalność obejmuje rozdawanie gazet, roznoszenie ulotek, organizowanie koncertów rockowych, komponowanie protest songów i przeprowadzanie wywiadów z kandydatem opozycji, Alaksandrem Milinkiewiczem. Poza przewodnim tematem wyborów, film porusza też pokrótce kwestię uwięzienia ojca Franka, Wincuka Wiaczorki, nauczyciela w zakazanym przez władze Białoruskim Humanistycznym Liceum im. Jakuba Kołasa, którego Franak i wielu jego przyjaciół są absolwentami.
Wydarzenia osiągają punkt kulminacyjny w nocy 19 marca, kiedy zostają ogłoszone wyników wyborów. Po podejrzanie wysokim zwycięstwie Łukaszenki, działacze i zwolennicy opozycji wychodzą na ulice w proteście, wielu z nich zakłada „miasteczko namiotowe” na placu Październikowym w Mińsku. Do nocy 23 marca rozlokowana zostaje policja, aby usunąć wszystkich protestujących.
Dwa dni później, 25 marca, białoruska policja w Dniu Wolności brutalnie pacyfikuje demonstrantów, kilkoro zatrzymuje, w tym Alaksandara Milinkiewicza. Pod koniec filmu ojciec Franka zostaje zwolniony z aresztu. Rewolucja kończy się niepowodzeniem, lecz zdaniem Franka koniec Łukaszenki jest bliski.

title: Lekcja białoruskiego

wikitext:
{{Dopracować|uzupełnić|dodać przypisy=2023-07}}
'''Lekcja białoruskiego''' – polski film dokumentalny z [[2006 w filmie|2006]] roku w reżyserii [[Mirosław Dembiński|Mirosława Dembińskiego]], opowiadający o wydarzeniach związanych z [[Wybory prezydenckie na Białorusi w 2006 roku|wyborami prezydenckimi na Białorusi w 2006 roku]]. Przedstawia walkę białoruskiej młodzieży przeciwko reżimowi [[Alaksandr Łukaszenka|Aleksandra Łukaszenki]] - pokazane są działania kilku białoruskich prodemokratycznych działaczy przez cztery tygodnie poprzedzających wybory 19 marca 2006 r.

Obraz zdobył wiele nagród festiwalowych, m.in. na MFF w Krakowie, Pradze i Amsterdamie<ref>{{Cytuj |tytuł = Polish Film Institute - Lekcja białoruskiego |data = 2011-06-07 |data dostępu = 2021-12-26 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20110607150014/http://www.pisf.pl/en/polish-films/prize-winners/lekcja-bialoruskiego}}</ref>.

W 2008 roku płyta CD z filmem i kilkoma innymi dyskami stała się pierwszym produktem informacyjnym, który białoruski sąd uznał za ekstremistyczny<ref>[https://novychas.online/hramadstva/ekstremist-iosif-brodski-szto-rabic-tym-u-kaho «Экстрэміст Іосіф Бродскі». Што рабіць тым, у каго кніга на паліцы?]</ref>.

== Fabuła ==
W filmie 18-letni [[Franciszak Wiaczorka|Franak Wiaczorka]], działacz młodzieżowy [[Białoruski Front Ludowy|Białoruskiego Frontu Ludowego]], przygotowuje się wraz z przyjaciółmi do wyborów prezydenckich. Ich działalność obejmuje rozdawanie gazet, roznoszenie ulotek, organizowanie koncertów rockowych, komponowanie [[Protest song|protest songów]] i przeprowadzanie wywiadów z kandydatem opozycji, [[Alaksandr Milinkiewicz|Alaksandrem Milinkiewiczem]]. Poza przewodnim tematem wyborów, film porusza też pokrótce kwestię uwięzienia ojca Franka, [[Wincuk Wiaczorka|Wincuka Wiaczorki]], nauczyciela w zakazanym przez władze [[Białoruskie Liceum Humanistyczne im. Jakuba Kołasa|Białoruskim Humanistycznym Liceum im. Jakuba Kołasa]], którego Franak i wielu jego przyjaciół są [[Absolwent|absolwentami]].

Wydarzenia osiągają punkt kulminacyjny w nocy [[19 marca]], kiedy zostają ogłoszone wyników wyborów. Po podejrzanie wysokim zwycięstwie [[Alaksandr Łukaszenka|Łukaszenki]], działacze i zwolennicy opozycji wychodzą na ulice w proteście, wielu z nich zakłada „miasteczko namiotowe” na [[plac Październikowy (Mińsk)|placu Październikowym w Mińsku]]. Do nocy [[23 marca]] rozlokowana zostaje policja, aby usunąć wszystkich protestujących.

Dwa dni później, [[25 marca]], białoruska policja w [[Dzień Wolności|Dniu Wolności]] brutalnie pacyfikuje demonstrantów, kilkoro zatrzymuje, w tym [[Alaksandr Milinkiewicz|Alaksandara Milinkiewicza]]. Pod koniec filmu [[Wincuk Wiaczorka|ojciec Franka]] zostaje zwolniony z aresztu. Rewolucja kończy się niepowodzeniem, lecz zdaniem Franka koniec Łukaszenki jest bliski.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0920739|Lekcja bialoruskiego}}
* {{Filmweb|tytuł|389612|Lekcja białoruskiego}}

[[Kategoria:Polskie filmy dokumentalne]]
[[Kategoria:Polskie filmy z 2006 roku]]
[[Kategoria:Filmy w języku białoruskim]]


text:
# Bogdan Piasecki
Bogdan Piasecki (ur. 12 sierpnia 1943 w Wólce Abramowickiej k. Lublina, zm. 6 grudnia 2014) – polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, związany z Polskim Radiem Lublin.

## Życiorys
Był absolwentem geografii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Na przełomie lat 60. i 70. w radiowej Trójce prowadził programy: "Piosenki z włoskiego buta", "Sałatka po włosku", "Canta Mondo" i "Muzyczne risotto", prezentujące nowości płytowe z Włoch. Jednak całe późniejsze życie zawodowe związał z Rozgłośnią Polskiego Radia w Lublinie, w którym debiutował audycją muzyczną "Mój rytm". Pracował w Redakcji Oświatowej, następnie w Redakcji Informacji (pełnił funkcję jej kierownika). W 1994 przeszedł do Redakcji Muzycznej i objął stanowisko jej kierownika, które piastował przez 10 lat. W 2004 odszedł na emeryturę, nadal – przez kilka miesięcy – pozostając współpracownikiem Radia Lublin. Był jednym z najpopularniejszych dziennikarzy Radia Lublin: w klasyfikacji popularności prezenterów Radia Lublin w badaniach Instytutu Badań Społecznych i Marketingowych przeprowadzanych w latach 90. co roku plasował się w pierwszej dziesiątce. Przez radiowych przyjaciół nazywany był "Piacho". Muzyka była największą pasją jego życia, był wielbicielem muzyki rozrywkowej lat 60. i 70. XX w., szczególnie Elvisa Presleya i włoskiej.
W pamięci słuchaczy Radia Lublin zapisał się jako Prezes „Klubu Starej Płyty” – autorskiej audycji, w której prezentował muzykę rozrywkową lat 50., 60. i 70. oraz przybliżał jej historię. Całą audycję oraz każdą jej godzinę otwierał sygnał dźwiękowy: trzask czarnej płyty, zapowiedź: „Ze starej płyty – prezentuje Bogdan Piasecki” (fraza wygłoszona przez Andrzeja Mickisa - spikera i lektora Radia Lublin) oraz kilkusekundowy fragment piosenki „Diana” Paula Anki. Emitowana w ramach programu „Nocne rendez-vous” miała charakterystyczną strukturę: na przemian godzina muzyki polskiej i zagranicznej, po dwóch utworach danego wykonawcy/zespołu następował utwór instrumentalny, przy czym w danej godzinie towarzyszył słuchaczom jeden wykonawca/zespół instrumentalny lub kompozytor muzyki instrumentalnej. W każdej z ostatnich dwóch godzin audycji prezentowana była płyta jednego wykonawcy/zespołu.
W prywatnych zbiorach miał imponującą kolekcję płyt i wydawnictw muzycznych, którymi dzielił się ze słuchaczami na antenie.
Był członkiem dziennikarskich stowarzyszeń: SDP, SD PRL i SDRP.
Zmarł po długiej chorobie. Został pochowany 11 grudnia 2014 na Cmentarzu komunalnym w Lublinie przy ul. Droga Męczenników Majdanka (kwatera S3N6-6-3).

title: Bogdan Piasecki

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Bogdan Piasecki
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 12 sierpnia 1943
 |miejsce urodzenia         = Wólka Abramowicka k. Lublina
 |data śmierci              = 6 grudnia 2014
 |miejsce śmierci           = Lublin
 |zawód                     = dziennikarz
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Bogdan Piasecki''' (ur. [[12 sierpnia]] [[1943]] w Wólce Abramowickiej k. [[Lublin]]a, zm. [[6 grudnia]] [[2014]])<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = SDRP LUBLIN |data dostępu = 2018-08-14 |opublikowany = www.sdrplublin.pl |url = http://www.sdrplublin.pl/index.html55.html |archiwum = https://web.archive.org/web/20180815024123/http://www.sdrplublin.pl/index.html55.html |zarchiwizowano = 2018-08-15 }}</ref> – polski dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, związany z [[Polskie Radio Lublin|Polskim Radiem Lublin]].

== Życiorys ==
Był absolwentem geografii [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie|Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej]]. Na przełomie lat 60. i 70. w radiowej [[Polskie Radio Program III|Trójce]] prowadził programy: "Piosenki z włoskiego buta", "Sałatka po włosku", "Canta Mondo" i "Muzyczne risotto", prezentujące nowości płytowe z Włoch. Jednak całe późniejsze życie zawodowe związał z Rozgłośnią Polskiego Radia w Lublinie, w którym debiutował audycją muzyczną "Mój rytm". Pracował w Redakcji Oświatowej, następnie w Redakcji Informacji (pełnił funkcję jej kierownika)<ref>S. Fornal, ''Anteny nad Bystrzycą'', Wydawnictwo Radia Lublin S.A., t. 6, Lublin 1997, s. 231. {{ISBN|83-903489-5-0}}.</ref>. W [[1994]] przeszedł do Redakcji Muzycznej i objął stanowisko jej kierownika, które piastował przez 10 lat<ref>S. Fornal, ''Anteny nad Bystrzycą'', Wydawnictwo Radia Lublin S.A., t. 6, Lublin 1997, s. 300. {{ISBN|83-903489-5-0}}.</ref>. W [[2004]] odszedł na emeryturę, nadal – przez kilka miesięcy – pozostając współpracownikiem Radia Lublin. Był jednym z najpopularniejszych dziennikarzy Radia Lublin: w klasyfikacji popularności prezenterów Radia Lublin w badaniach Instytutu Badań Społecznych i Marketingowych przeprowadzanych w latach 90. co roku plasował się w pierwszej dziesiątce<ref>S. Fornal, ''Anteny nad Bystrzycą'', Wydawnictwo Radia Lublin S.A., t. 6, Lublin 1997, s. 309. {{ISBN|83-903489-5-0}}.</ref>. Przez radiowych przyjaciół nazywany był "Piacho". Muzyka była największą pasją jego życia, był wielbicielem muzyki rozrywkowej lat 60. i 70. XX w., szczególnie [[Elvis Presley|Elvisa Presleya]] i włoskiej<ref name=":0" /><ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Radio Lublin: 11.12.2014 Pogrzeb redaktora Bogdana Piaseckiego |data = 2014-12-10 |data dostępu = 2018-08-14 |url = https://web.archive.org/web/20141210221916/http://moje.radio.lublin.pl/11-12-2014-pogrzeb-redaktora-bogdana-piaseckiego.html}}</ref>.

W pamięci słuchaczy Radia Lublin zapisał się jako Prezes „Klubu Starej Płyty” – autorskiej audycji, w której prezentował muzykę rozrywkową lat 50., 60. i 70. oraz przybliżał jej historię. Całą audycję oraz każdą jej godzinę otwierał sygnał dźwiękowy: trzask czarnej płyty, zapowiedź: „Ze starej płyty – prezentuje Bogdan Piasecki” (fraza wygłoszona przez Andrzeja Mickisa - spikera i lektora Radia Lublin) oraz kilkusekundowy fragment piosenki „Diana” [[Paul Anka|Paula Anki]]. Emitowana w ramach programu „Nocne rendez-vous” miała charakterystyczną strukturę: na przemian godzina muzyki polskiej i zagranicznej, po dwóch utworach danego wykonawcy/zespołu następował utwór instrumentalny, przy czym w danej godzinie towarzyszył słuchaczom jeden wykonawca/zespół instrumentalny lub kompozytor muzyki instrumentalnej. W każdej z ostatnich dwóch godzin audycji prezentowana była płyta jednego wykonawcy/zespołu.

W prywatnych zbiorach miał imponującą kolekcję płyt i wydawnictw muzycznych, którymi dzielił się ze słuchaczami na antenie.

Był członkiem dziennikarskich stowarzyszeń: [[Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich|SDP]], [[Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL|SD PRL]] i [[Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej|SDRP]]<ref name=":0" />.

Zmarł po długiej chorobie. Został pochowany [[11 grudnia]] [[2014]] na Cmentarzu komunalnym w [[Lublin]]ie przy ul. Droga Męczenników Majdanka (kwatera S3N6-6-3)<ref>[https://cmentarze.lublin.eu/grobonet/start.php?id=detale&idg=435673&inni=0&cinki=2 Informacje w serwisie Grobonet]</ref>.
[[Plik:Grób Bogdana Piaseckiego.jpg|mały|Grób Bogdana Piaseckiego na Cmentarzu Komunalnym na Majdanku w Lublinie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Piasecki, Bogdan}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1943]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze muzyczni]]
[[Kategoria:Ludzie Polskiego Radia]]
[[Kategoria:Zmarli w 2014]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie]]

title: Bogdan Piasecki

Data i miejsce urodzenia: 12 sierpnia 1943 · Wólka Abramowicka k. Lublina

Data i miejsce śmierci: 6 grudnia 2014 · Lublin

Zawód, zajęcie: dziennikarz


text:
# Le Grand (Iowa)
Le Grand – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Iowa, w hrabstwach Marshall i Tama. Zgodnie ze spisem statystycznym z 2000 roku, miasto liczyło 883 mieszkańców.

title: Le Grand (Iowa)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Le Grand
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Le Grand, Iowa.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Le Grand
 |państwo                      = US-IA
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Marshall (Iowa)|Marshall]], [[Hrabstwo Tama|Tama]]
 |powierzchnia                 = 2,7
 |wysokość                     = 284
 |rok                          = 2000
 |liczba ludności              = 883
 |gęstość zaludnienia          = 327
 |numer kierunkowy             = 641
 |kod pocztowy                 = 50142
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 42°0′22″N 92°46′35″W
 |commons                      =
 |www                          = https://www.legrandiowa.com/
}}
'''Le Grand''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Iowa]], w hrabstwach [[Hrabstwo Marshall (Iowa)|Marshall]] i [[Hrabstwo Tama|Tama]]. Zgodnie ze spisem statystycznym<ref>{{Cytuj stronę |url=http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml |tytuł=United States Census Bureau. |data dostępu=2016-01-03 |archiwum=http://webarchive.loc.gov/all/20150108070337/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml |zarchiwizowano=2015-01-08 }}</ref> z [[2000]] roku, miasto liczyło 883 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Iowa]]

title: Le Grand

Stan: Iowa

Hrabstwo: Marshall, Tama

Zarządzający: Shane Sweitzer↗

Powierzchnia: 2,7 km²


text:
# Brodaczek oliwkowy
Brodaczek oliwkowy (Chalcostigma olivaceum) – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae). Występuje w Andach w zachodniej części Ameryki Południowej, od Peru do zachodniej Boliwii. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, ang. Least Concern).

## Systematyka
Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał amerykański ornitolog George Newbold Lawrence w 1864 roku na łamach „Annals of the Lyceum of Natural History of New York”. Autor zaliczył ten gatunek do rodzaju Ramphomicron i nadał mu nazwę Ramphomicron olivaceus, a jako miejsce typowe podał La Paz w Boliwii. Obecnie zaliczany jest do rodzaju Chalcostigma.
Wyróżnia się dwa podgatunki Chalcostigma olivaceum:
- C. o. pallens Carriker, 1935,
- C. o. olivaceum (Lawrence, 1864).

### Etymologia
- Chalcostigma: gr. χαλκος khalkos „brąz, miedź”; στιγμα stigma, στιγματος stigmatos „znak”, od στιζω stizō „tatuować”[11].
- olivaceum: łac. olivaceus – „oliwkowozielony”, łac. oliva – „oliwa”[12].

## Morfologia
Mały koliber o krótkim i prostym, czarnym dziobie. Nogi i stopy czarne. Występuje niewielki dymorfizm płciowy. Samiec podgatunku nominatywnego jest ciemnobrązowy lub oliwkowozielony z matowym odcieniem. Głowa i gardło nieco ciemniejsze, czarniawe. Na podgardlu i gardle wąski, wyraźny, zielony opalizujący śliniak, który w dolnej części przechodzi w jaskrawe wydłużenie (brodę) od żółtego, różowego i fioletowego do niebieskiego. Ogon rozwidlony, sterówki brązowozielone. Samica podobna do samca, ale śliniak jest albo mniejszy, bez charakterystycznej „brody”, albo nie występuje on w ogóle. Młode osobniki mają nieco krótszy ogon. Gardło młodego samca jest jednolite szarobrązowe bez śliniaka, a u młodych samic pióra na gardle mają jaśniejsze zakończenia. Podgatunek C. o. pallens jest podobny do podgatunku nominatywnego, ale jest nieco jaśniejszy i nieco mniejszy. Długość ciała około 14–15 cm; masa ciała: samiec 8–9 g, jedna zbadana samica ważyła 6,6 g.
Szczegółowe wymiary na podstawie:
|                       | C. o. olivaceum | C. o. olivaceum | C. o. pallens | C. o. pallens |
|                       | Samiec          | Samica          | Samiec        | Samica        |
| --------------------- | --------------- | --------------- | ------------- | ------------- |
| Długość skrzydła (mm) | 89–92           | 80–82           | 75            | 76–78         |
| Długość dzioba (mm)   | 14,5–16         | 14–15           | 13            | 11,5          |
| Długość ogona (mm)    | 70–74           | 61–66           | 57            | 54–55         |

## Zasięg występowania
Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 245 tys. km². Gatunek ten występuje głównie w zakresie wysokości od 3600 do 4600 m n.p.m. Poszczególne podgatunki zamieszkują:
- C. o. pallens – zachodnie stoki Andów w środkowym Peru od Ancash do północno-zachodniego Junín,
- C. o. olivaceum – we wschodnich Andach w południowo-wschodnim Peru od Apurímac do zachodnio-środkowej Boliwii (departament La Paz)[6][13].

## Ekologia i zachowanie
Jego głównym habitatem są łąki puna, głównie wilgotne ich obszary, rzadziej spotykany jest w niskich zaroślach i na skraju lasów Polylepis.
Dieta tego gatunku składa się z nektaru i drobnych owadów. Długość pokolenia jest określana na 2,66 roku.

### Rozmnażanie
Nie ma wielu informacji o rozmnażaniu tego gatunku. W lęgu 2 jaja wysiadywane przez samicę. Ptaki w okresie lęgowym były obserwowane w Boliwii w styczniu, osobniki młodociane widziano w Peru od lutego do kwietnia, w Boliwii w maju.

## Status
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN brodaczek oliwkowy jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ang. Least Concern). Liczebność populacji nie jest oszacowana, gatunek ten jest jednak opisywany jako rzadki. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.

title: Brodaczek oliwkowy

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Brodaczek oliwkowy
 |nazwa łacińska         = ''Chalcostigma olivaceum''
 |TSN                    = 555280
 |zoolog                 = ([[George Newbold Lawrence|Lawrence]], 1864)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = MonographTrochiSupplementGoul 0224 (cropped).jpg
 |opis grafiki           = Rycina z ''A monograph of the Trochilidae, or family of humming-birds'' ([[John Gould]], 1880)
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ptaki]]
 |podgromada             = [[Neornithes]]
 |rząd                   = [[krótkonogie]]
 |rodzina                = [[kolibrowate]]
 |podrodzina             = [[paziaki]]
 |plemię                 = [[Lesbiini]]
 |rodzaj                 = ''[[Chalcostigma]]''
 |gatunek                = brodaczek oliwkowy
 |synonimy               =
* ''Ramphomicron olivaceus'' Lawrence, 1864{{r|AviBase}}
 |ranga podtaksonu       = [[Podgatunek|Podgatunki]]
 |podtaksony             =
* ''C. o. pallens'' [[Melbourne Armstrong Carriker|Carriker]], 1935
* ''C. o. olivaceum'' (Lawrence, 1864)
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 22688027
 |mapa występowania      = Chalcostigma olivaceum map.svg
 |opis mapy występowania =
 |wikispecies            = Chalcostigma olivaceum
 |commons                = Category:Chalcostigma olivaceum
}}
'''Brodaczek oliwkowy'''<ref name="Mielczarek&Kuziemko" /><ref name="mc" /> (''Chalcostigma olivaceum'') – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] małego [[ptaki|ptaka]] z rodziny [[kolibrowate|kolibrowatych]] (Trochilidae). Występuje w [[Andy|Andach]] w zachodniej części [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]], od [[Peru]] do zachodniej [[Boliwia|Boliwii]]{{r|botw}}. W [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej księdze gatunków zagrożonych]] [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]] klasyfikowany jest jako [[gatunek najmniejszej troski]] (LC, {{ang.|Least Concern}}){{r|iucn}}.

== Systematyka ==
Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami [[Binominalne nazewnictwo gatunków|nazewnictwa binominalnego]] opisał amerykański ornitolog [[George Newbold Lawrence]] w 1864 roku na łamach „Annals of the Lyceum of Natural History of New York”. Autor zaliczył ten gatunek do rodzaju ''[[Ramphomicron]]'' i nadał mu nazwę ''Ramphomicron olivaceus'', a jako [[miejsce typowe]] podał [[La Paz]] w [[Boliwia|Boliwii]]. Obecnie zaliczany jest do rodzaju ''[[Chalcostigma]]''{{r|AviBase|Pierwszy}}.

Wyróżnia się dwa [[Podgatunek|podgatunki]] ''Chalcostigma olivaceum''{{r|botw|ioc|Zoon|hbwcheck8}}:
* ''C. o. pallens'' Carriker, 1935,
* ''C. o. olivaceum'' (Lawrence, 1864).

=== Etymologia ===
* ''Chalcostigma'': {{gr.|χαλκος}} ''khalkos'' „brąz, miedź”; στιγμα ''stigma'', στιγματος ''stigmatos'' „znak”, od στιζω stizō „tatuować”<ref>{{The Key to Scientific Names|nazwa=Chalcostigma|data dostępu=2023-12-21}}</ref>.
* ''olivaceum'': {{łac.|olivaceus}} – „oliwkowozielony”, {{łac.|oliva}} – „oliwa”<ref>{{The Key to Scientific Names|nazwa=olivaceum|data dostępu=2023-12-21}}</ref>.

== Morfologia ==
Mały koliber o krótkim i prostym, czarnym dziobie. Nogi i stopy czarne. Występuje niewielki [[dymorfizm płciowy]]. Samiec [[Podgatunek nominatywny|podgatunku nominatywnego]] jest ciemnobrązowy lub oliwkowozielony z matowym odcieniem. Głowa i gardło nieco ciemniejsze, czarniawe. Na podgardlu i gardle wąski, wyraźny, zielony [[Opalizacja|opalizujący]] śliniak, który w dolnej części przechodzi w jaskrawe wydłużenie (brodę) od żółtego, różowego i fioletowego do niebieskiego. Ogon rozwidlony, [[sterówki]] brązowozielone. Samica podobna do samca, ale śliniak jest albo mniejszy, bez charakterystycznej „brody”, albo nie występuje on w ogóle. Młode osobniki mają nieco krótszy ogon. Gardło młodego samca jest jednolite szarobrązowe bez śliniaka, a u młodych samic pióra na gardle mają jaśniejsze zakończenia. Podgatunek ''C. o. pallens'' jest podobny do podgatunku nominatywnego, ale jest nieco jaśniejszy i nieco mniejszy{{r|botw}}. Długość ciała około 14–15 cm; masa ciała: samiec 8–9 g{{r|HBW_5}}, jedna zbadana samica ważyła 6,6 g{{r|botw}}.
Szczegółowe wymiary na podstawie{{r|Carriker1935}}:
{| class="wikitable" style="margin: auto"
|+
!
! colspan="2" |''C. o. olivaceum''
! colspan="2" |''C. o. pallens''
|-
!
!Samiec
!Samica
!Samiec
!Samica
|-
|Długość skrzydła (mm)
|89–92
|80–82
|75
|76–78
|-
|Długość dzioba (mm)
|14,5–16
|14–15
|13
|11,5
|-
|Długość ogona (mm)
|70–74
|61–66
|57
|54–55
|}

== Zasięg występowania ==
[[Zasięg (biogeografia)|Zasięg występowania]] (EOO, ''Extent of Occurrence'') według szacunków organizacji [[BirdLife International]] obejmuje około 245 tys. km²{{r|birdlife}}. Gatunek ten występuje głównie w zakresie wysokości od 3600 do 4600 m n.p.m. Poszczególne podgatunki zamieszkują:
* ''C. o. pallens'' – zachodnie stoki Andów w środkowym Peru od [[Region Ancash|Ancash]] do północno-zachodniego [[Region Junín|Junín]],
* ''C. o. olivaceum'' – we wschodnich Andach w południowo-wschodnim Peru od [[Region Apurímac|Apurímac]] do zachodnio-środkowej Boliwii (departament [[La Paz (departament Boliwii)|La Paz]]){{r|botw|HBW_5}}.

== Ekologia i zachowanie ==
Jego głównym [[siedlisko (biologia)|habitatem]] są łąki [[Puna (biogeografia)|puna]], głównie wilgotne ich obszary, rzadziej spotykany jest w niskich zaroślach i na skraju lasów ''Polylepis''<ref group="uwaga" name="uwaga1">Lasy '''''Polylepis''''' są to formacje leśne, których górna granica występowania przewyższa 5000 m n.p.m., znacznie powyżej naturalnego poziomu występowania innych lasów. Składają się głównie z drzew rodzaju ''[[Polylepis]]'', krzewów i traw. Drzewa ''Polylepis'' są sękate i mają zazwyczaj niewielką wysokość (chociaż pewne gatunki osiągają wysokość przekraczającą 10 m), szorstką i grubą wielowarstwową korę. Tworzą zarówno gęste skupiska, jak i niewielkie kępy drzew.</ref>.
Dieta tego gatunku składa się z [[Nektar (botanika)|nektaru]] i drobnych owadów{{r|botw}}. Długość pokolenia jest określana na 2,66 roku{{r|birdlife}}.

=== Rozmnażanie ===
Nie ma wielu informacji o rozmnażaniu tego gatunku. W lęgu 2 jaja wysiadywane przez samicę. Ptaki w okresie lęgowym były obserwowane w Boliwii w styczniu, osobniki młodociane widziano w Peru od lutego do kwietnia, w Boliwii w maju{{r|botw}}.

== Status ==
W [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej księdze gatunków zagrożonych]] [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]] brodaczek oliwkowy jest klasyfikowany jako [[gatunek najmniejszej troski]] (LC, {{ang.|Least Concern}}). Liczebność populacji nie jest oszacowana, gatunek ten jest jednak opisywany jako rzadki. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny{{r|iucn|birdlife}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Pierwszy">{{cytuj |autor = G.N. Lawrence |tytuł = Descriptions of new species of birds of the families Tanagridade, Cuculidae, and Trochilidae, with a note on Panterpe insignis |czasopismo = Annals of the Lyceum of Natural History of New York |wolumin = 8 | s = 44 |data = 1867 |język = en |miejsce = Nowy Jork |url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/16022292#page/64/mode/1up}}</ref>
<ref name="Zoon">{{Cytuj |url = https://www.zoonomen.net/avtax/apod.html#Metallura |tytuł = APODIFORMES, Wersja 6.018 (2022-08-18) |opublikowany = Zoonomen Nomenclatural data |autor = Alan P. Peterson |język = en |data dostępu = 2023-12-21}}</ref>
<ref name="AviBase">{{cytuj stronę |url = https://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=EN&avibaseid=7D513D31326BD8F8&sec=synonyms |tytuł = Olivaceous Thornbill ''Chalcostigma olivaceum'' (Lawrence, GN 1864)  |autor = Denis Lepage |opublikowany = Avibase |język = en |data dostępu = 2023-12-21}}</ref>
<ref name="botw">{{Cytuj stronę |url = https://birdsoftheworld.org/bow/species/olitho1/cur/introduction |tytuł = Olivaceous Thornbill (''Chalcostigma olivaceum''), version 1.0 |autor = T.S. Schulenberg & C.W. Sedgwick |data = 2020 |praca = Birds of the World (red. T.S. Schulenberg) |opublikowany = Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA |język = en |data dostępu = 2023-12-21}} {{paywall}}</ref>
<ref name="HBW_5">{{cytuj książkę |tytuł = Handbook of the Birds of the World |url = https://archive.org/details/handbookofbirdso0005unse/page/655/mode/2up|inni = Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal (red.) |tom = 5 |tytuł tomu = Barn-owls to Hummingbirds |rok = 1999 |wydawca = Lynx Edicions |miejsce = Barcelona |strony = 655 |język = en |isbn = 84-87334-25-3}}</ref>
<ref name="ioc">{{Cytuj stronę | url = https://www.worldbirdnames.org/bow/hummingbirds/ | tytuł = IOC World Bird List (v13.2) | autor = F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.) | język = en | data dostępu = 2023-12-20}}</ref>
<ref name="mc">{{Cytuj pismo |autor = P. Mielczarek & W. Cichocki |tytuł = Polskie nazewnictwo ptaków świata |url = http://www.mto-kr.pl/dmdocuments/polskienazewnictwoptakowswiata.pdf|czasopismo = Notatki Ornitologiczne |oznaczenie = Tom 40. Zeszyt specjalny |rok = 1999 |strony = 156}}</ref>
<ref name="Mielczarek&Kuziemko">Systematyka i nazwy polskie za: {{cytuj stronę |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/nonpasserines2.html#Trochilidae |tytuł = Rodzina: Trochilidae Vigors, 1825 – kolibrowate – Hummingbirds (wersja: 2024-09-15) |autor = P. Mielczarek & M. Kuziemko |opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata |data dostępu = 2025-01-09}}</ref>
<ref name="birdlife">{{Cytuj stronę |url = https://datazone.birdlife.org/species/factsheet/olivaceous-thornbill-chalcostigma-olivaceum/details |tytuł = Species factsheet: Olivaceous Thornbill ''Chalcostigma olivaceum'' |data = 2025 |opublikowany = BirdLife International |język = en |data dostępu = 2025-01-09}}</ref>
<ref name="hbwcheck8">{{cytuj |url = http://web.archive.org/web/20231214060052/http://datazone.birdlife.org/userfiles/file/Species/Taxonomy/Handbook%20of%20the%20Birds%20of%20the%20World%20and%20BirdLife%20International%20Digital%20Checklist%20of%20the%20Birds%20of%20the%20World_Version_8.pdf |autor = * HBW and BirdLife International |data = grudzień 2023 |tytuł = Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world. Version 8 |data dostępu = 2023-12-21}}</ref>
<ref name="Carriker1935">{{Cytuj | autor = M. A. Carriker| tytuł = Descriptions of new birds from Peru and Ecuador, with critical notes on other little-known species. | czasopismo = Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia | jstor=4064219 | wolumin = 87 | data = 1935 | s = 317}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = https://ebird.org/species/olitho1/ |tytuł = Zdjęcia i krótkie filmy |praca = eBird |opublikowany = Cornell Lab of Ornithology |język = en}}
* {{Cytuj stronę |url = https://xeno-canto.org/species/Chalcostigma-olivaceum |tytuł = Nagranie głosu |praca = xeno-canto}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Kolibrowate]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1864 roku]]
[[Kategoria:Fauna Peru]]
[[Kategoria:Fauna Boliwii]]

title: Brodaczek oliwkowy

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ptaki

Podgromada: Neornithes

Rząd: krótkonogie

Rodzina: kolibrowate

Podrodzina: paziaki

Plemię: Lesbiini

Rodzaj: Chalcostigma

Gatunek: brodaczek oliwkowy

title: Podgatunki

Podgatunki:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· najmniejszej troski
Zasięg występowania
Mapa występowania


text:
# Czerna Mała (przystanek kolejowy)
Czerna Mała – przystanek osobowy w Czernej w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.

## Ruch pasażerski
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę |
| ---- | -------------------------- |
| 2017 | 100-149                    |
| 2022 | 100-149                    |

Od 12 grudnia 2021 r. do 11 czerwca 2022 r. przystanek na żądanie. Od 12 czerwca 2022 r. ponownie przystanek stały.

title: Czerna Mała (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Czerna Mała
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = dolnośląskie
 |miejscowość                = [[Czerna (powiat średzki)|Czerna]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[linia kolejowa nr 273|273 Wrocław Główny – Szczecin Główny]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Miękinia (gmina)
 |współrzędne                = 51°13′47.09″N 16°48′12.07″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Czerna Mała''' – [[przystanek osobowy]] w [[Czerna (powiat średzki)|Czernej]] w [[Polska|Polsce]], w [[województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]], w [[Powiat średzki (województwo dolnośląskie)|powiecie średzkim]], w [[Miękinia (gmina)|gminie Miękinia]].

== Ruch pasażerski ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana pasażerska na dobę
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 100-149
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 100-149
|-
|}

Od 12 grudnia 2021 r. do 11 czerwca 2022 r. przystanek na żądanie<ref>{{Cytuj |tytuł = POLREGIO rozszerza sieć przystanków na żądanie |data dostępu = 2022-06-17 |opublikowany = www.nakolei.pl |url = https://www.nakolei.pl/polregio-rozszerza-siec-przystankow-na-zadanie// |język = pl}}</ref>. Od 12 czerwca 2022 r. ponownie przystanek stały<ref>{{Cytuj |tytuł = Informacja o przystankach ujętych w rozkładzie jazdy pociągów jako „postój na żądanie” |data dostępu = 2022-06-12 |opublikowany = www.polregio.pl |url = https://www.polregio.pl/pl/dla-podroznych/informacje/informacja-o-przystankach-ujetych-w-rozkladzie-jazdy-pociagow-jako-postoj-na-zadanie/ |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|2060|Czerna Mała}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|linia         = {{LK-linia|273}} [[Wrocław Główny]] – [[Szczecin Główny]]
|stacja        = Czerna Mała
|kilometr      = 23,040
|poprzedni     = [[Brzezinka Średzka (stacja kolejowa)|Brzezinka Średzka]]
|poprzedni_km  = 2,583
|następny      = [[Księginice (przystanek kolejowy)|Księginice]]
|następny_km   = 3,057
}}

[[Kategoria:Czerna (powiat średzki)]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w powiecie średzkim (województwo dolnośląskie)]]

title: Czerna Mała

Województwo: dolnośląskie

Miejscowość: Czerna

Kasy: N


text:
# Mark Whitaker Izard
Mark Whitaker Izard (ur. 25 grudnia 1799 - zm. w 1866) – polityk z Arkansas. Należał do Partii Demokratycznej. Członek stanowego senatu jak i stanowej izby reprezentantów. Uczestniczył w pracach na konstytucją Arkansas w 1836 r. W latach 1855–1857 gubernator Terytorium Nebraski.

title: Mark Whitaker Izard

wikitext:
[[File:Mark Whitaker Izard.jpg|thumb|Mark Whitaker Izard]]
'''Mark Whitaker Izard''' (ur. [[25 grudnia]] [[1799]] - zm. w [[1866]]) – polityk z [[Arkansas]]. Należał do [[Partia Demokratyczna (Stany Zjednoczone)|Partii Demokratycznej]]. Członek stanowego senatu jak i stanowej izby reprezentantów. Uczestniczył w pracach na konstytucją Arkansas w [[1836]] r. W latach [[1855]]–[[1857]] gubernator [[Terytorium Nebraski]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gubernatorzy Terytorium Nebraski|Izard, Mark]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1799|Izard, Mark]]
[[Kategoria:Zmarli w 1866|Izard, Mark]]