text:
# Zimna Woda (zalew)
Zimna Woda – sztuczny, retencyjny zbiornik wodny (zalew), położony w północno-zachodniej części Łukowa, na wschodnim krańcu kompleksu Lasów Łukowskich.

## Charakterystyka
Zalew Zimna Woda jest zasilany wodą przez Krznę Południową. Oprócz głównego zbiornika o powierzchni 15,92 ha, istnieje też mniejszy o pow. 2,09 ha, oddzielony groblą. Maksymalna długość głównego zbiornika to 785 m, maksymalna szerokość – 340 m; obwód wynosi 2,0 km. Lustro wody znajduje się na wysokości 162,2 m n.p.m. Maksymalna głębokość to ok. 3 m. Północna część zbiornika wyposażona jest w 4-słupowy wyciąg linowy do sportów wodnych takich jak wakeboarding czy narciarstwo wodne.

## Historia
Zalew został oddany do użytku w 1975. Od 2016 r. kompleks rekreacyjno-wypoczynkowy „Zimna Woda” jest administrowany przez Ośrodek Sportu i Rekreacji w Łukowie. W latach 2017–2018 zbiornik i jego otoczenie przeszły pierwszy etap rewitalizacji. Objął m.in. oczyszczenie i pogłębienie zbiornika, budowę fundamentów pod wyciąg nart wodnych, budowę ścieżki rowerowej wokół zalewu, wykonanie plaży i dwóch pomostów dla wędkarzy oraz dwóch fontann natleniających wodę. Od października 2019 do końca maja 2021 trwał kolejny etap prac budowlanych przy zalewie. 26 czerwca 2021 roku otwarto zmodernizowany kompleks rekreacyjny.

## Infrastruktura
Na terenie obiektu są do darmowej dyspozycji: 3 boiska do siatkówki plażowej, 2 stoły do tenisa stołowego, boisko do badmintona, boisko do gry w bule, boisko do gry w piłkę nożną, boisko do koszykówki, stoły do szachów, przebieralnie, pomosty spacerowe z trybuną widokową, kąpielisko strzeżone, przebieralnie, wiaty do grillowania, siłownie zewnętrzne, plac zabaw, toalety publiczne, prysznice zewnętrzne, wiaty przystankowe. W sezonie funkcjonuje również darmowa linia autobusowa pomiędzy Łukowem a zbiornikiem Zimna Woda. Modernizacja obiektu objęła również utworzenie płatnego wyciągu linowego do wakeboardu i nart wodnych, wraz z wypożyczalnią sprzętu.
Dla potrzeb obywateli została utworzona strona internetowa, na której można uzyskać wszelkie informacje co do funkcjonowania obiektu, oraz cennik wyciągu linowego, kajaków oraz rowerów wodnych czy kalendarz wydarzeń.

## Galeria
- Napis przy wjeździe na teren kompleksu rekreacyjnego
- Aleja prowadząca nad zalew
- Promenada w okolicach molo
- Widok na kąpielisko i molo
- Molo i plaża
- Przystań dla sprzętu wodnego
- Wyciąg do sportów wodnych
- Pomost dla wędkarzy

title: Zimna Woda (zalew)

wikitext:
{{Zbiornik infobox
 |nazwa               = Zimna Woda
 |zdjęcie             = Zalew Zimna Woda w Łukowie 5.jpg
 |opis zdjęcia        = Widok z pomostu dla wędkarzy, 2021
 |państwo             = PL-LU
 |rzeka               = [[Krzna Południowa]]
 |data budowy         =
 |data uruchomienia   = 1975 r.
 |typ zapory          =
 |pojemność całkowita =
 |wysokość            = 162,2
 |powierzchnia        = 0,18
 |zlewnia             =
 |wysokość zapory     =
 |długość zapory      =
 |głębokość           = 3
 |funkcja             = rekreacyjna
 |kod mapy           = Łuków
 |współrzędne        = 51°56'45,2"N 22°19'56,9"E
 |plan                = Łuków, plan kompleksu rekreacyjnego Zimna Woda, 14 IX 2022.jpg
 |opis planu          = Tablica informacyjna przedstawiająca plan kompleksu rekreacyjnego Zimna Woda
 |commons             = Category:Zimna Woda Reservoir
 |www                 = http://zimnawoda.lukow.pl/
}}
'''Zimna Woda''' – sztuczny, [[Zbiornik retencyjny|retencyjny zbiornik wodny]] (zalew), położony w północno-zachodniej części [[Łuków|Łukowa]], na wschodnim krańcu kompleksu [[Lasy Łukowskie|Lasów Łukowskich]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://bip.lasy.gov.pl/pl/bip/px_dg~rdlp_warszawa~nadl_lukow~program_ochrony_przyrody_nadlesnictwo_lukow.pdf | tytuł = Plan urządzenia lasu dla Nadleśnictwa Łuków na lata 2015–2024, wg stanu lasu w dniu 1 stycznia 2015. | opublikowany = Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Warszawie | język = pl | data dostępu = 2020-12-09}}</ref>.

== Charakterystyka ==
Zalew Zimna Woda jest zasilany wodą przez [[Krzna Południowa|Krznę Południową]]. Oprócz głównego zbiornika o powierzchni 15,92 ha, istnieje też mniejszy o pow. 2,09 ha, oddzielony [[Grobla|groblą]]<ref name="Geoportal">{{Cytuj stronę | url = https://mapy.geoportal.gov.pl/imap/Imgp_2.html | tytuł = Pomiary | praca = Geoportal Infrastruktury Informacji Przestrzennej | język = pl | data dostępu = 2021-05-21}}</ref>. Maksymalna długość głównego zbiornika to 785 m, maksymalna szerokość – 340 m; obwód wynosi 2,0 km{{r|Geoportal}}. Lustro wody znajduje się na wysokości 162,2 m n.p.m.{{r|Geoportal}} Maksymalna głębokość to ok. 3 m<ref name="OSiR">{{Cytuj stronę | url = http://osir.lukow.pl/triathlon-w-zimnej-wodzie/ | tytuł = Triathlon w Zimnej Wodzie | opublikowany = Ośrodek Sportu i Rekreacji w Łukowie | język = pl | data dostępu = 2021-05-21}}</ref>. Północna część zbiornika wyposażona jest w 4-słupowy wyciąg linowy do sportów wodnych takich jak [[wakeboarding]] czy [[narciarstwo wodne]].

== Historia ==
Zalew został oddany do użytku w 1975<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Dzieje Łukowa po roku 1930 | wydawca = Łukowskie Towarzystwo Regionalne im. J. S. Majewskiego | miejsce = Łuków | data = maj 2014 | strony = 81 | isbn = 978-83-904248-8-0}}</ref>. Od 2016 r. kompleks rekreacyjno-wypoczynkowy „Zimna Woda” jest administrowany przez Ośrodek Sportu i Rekreacji w Łukowie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://osir.lukow.pl/obiekty-osir/kompleks-zimna-woda/ | tytuł = Kompleks ZIMNA WODA | autor = Ośrodek Sportu i Rekreacji w Łukowie | język = pl | data dostępu = 2020-12-09}}</ref>. W latach 2017–2018<ref>{{Cytuj stronę | url = http://alternatywadlalukowa.pl/2018/06/26/zalew-gotowy-do-otwarcia/ | tytuł = Zalew gotowy do otwarcia? | opublikowany = Alternatywa dla Łukowa | język = pl | data dostępu = 2020-12-09}}</ref> zbiornik i jego otoczenie przeszły pierwszy etap rewitalizacji. Objął m.in. oczyszczenie i pogłębienie zbiornika, budowę fundamentów pod wyciąg nart wodnych, budowę ścieżki rowerowej wokół zalewu, wykonanie plaży i dwóch pomostów dla wędkarzy oraz dwóch fontann natleniających wodę<ref>{{Cytuj stronę | url = http://podlasie24.pl/lukow/region/lukow-ogloszony-przetarg-na-rewitalizacje-zalewu-zimna-woda-20832.html | tytuł = Łuków: ogłoszony przetarg na rewitalizację zalewu Zimna Woda | język = pl | data dostępu = 2020-12-09}}</ref>. Od października 2019 do końca maja 2021 trwał kolejny etap prac budowlanych przy zalewie<ref>{{Cytuj stronę | url = https://lukow.naszemiasto.pl/prace-budowlane-nad-lukowskim-zalewem-przebiegaja-bez/ar/c3-7635747 | tytuł = Prace budowlane nad łukowskim zalewem przebiegają bez opóźnień | język = pl | data dostępu = 2020-12-09}}</ref><ref name="L112">{{Cytuj stronę | url = https://www.lublin112.pl/za-miesiac-otworza-zalew-zimna-woda-mieszkancy-dojada-nad-wode-bezplatnym-autobusem/ | tytuł = Za miesiąc otworzą zalew Zimna Woda. Mieszkańcy dojadą nad wodę bezpłatnym autobusem | opublikowany = Lublin112.pl | język = pl | data dostępu = 2021-07-14}}</ref>. 26 czerwca 2021 roku otwarto zmodernizowany kompleks rekreacyjny<ref name="L24">{{Cytuj stronę | url = https://lukow24.pl/informacje-lukowskie/lukow-otwarcie-zalewu-powitanie-lata-2021-wideo/cQkKN26gdGqxHpJsfKRp | tytuł = Łuków. Otwarcie zalewu. Powitanie lata 2021 (wideo) | autor = Łukasz Prusak | opublikowany = Lukow24.pl | język = pl | data dostępu = 2021-07-14}}</ref>.

== Infrastruktura ==
Na terenie obiektu są do darmowej dyspozycji: 3 boiska do siatkówki plażowej, 2 stoły do tenisa stołowego, boisko do badmintona, boisko do gry w bule, boisko do gry w piłkę nożną, boisko do koszykówki, stoły do szachów, przebieralnie, pomosty spacerowe z trybuną widokową, kąpielisko strzeżone, przebieralnie, wiaty do grillowania, siłownie zewnętrzne, plac zabaw, toalety publiczne, prysznice zewnętrzne, wiaty przystankowe. W sezonie funkcjonuje również darmowa linia autobusowa pomiędzy [[Łuków|Łukowem]] a zbiornikiem Zimna Woda. Modernizacja obiektu objęła również utworzenie płatnego wyciągu linowego do wakeboardu i nart wodnych, wraz z wypożyczalnią sprzętu<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Zalew Zimna Woda Łuków |data dostępu = 2021-07-14 |url = http://zimnawoda.lukow.pl/ |język = pl-PL}}</ref>.

Dla potrzeb obywateli została utworzona strona internetowa, na której można uzyskać wszelkie informacje co do funkcjonowania obiektu, oraz cennik wyciągu linowego, kajaków oraz rowerów wodnych czy kalendarz wydarzeń<ref name=":0" />.

== Galeria ==
<gallery widths=120 heights=90>
Zalew Zimna Woda w Łukowie 11.jpg|Napis przy wjeździe na teren kompleksu rekreacyjnego
Łuków, teren nad zalewem Zimna Woda, 14 IX 2022.jpg|Aleja prowadząca nad zalew
Zalew Zimna Woda w Łukowie 10.jpg|[[Promenada (budowla)|Promenada]] w okolicach molo
Zalew Zimna Woda w Łukowie 1.jpg|Widok na kąpielisko i molo
Łuków, zalew Zimna Woda, 14 IX 2022 (6).jpg|Molo i plaża
Łuków, zalew Zimna Woda, 14 IX 2022 (7).jpg|Przystań dla sprzętu wodnego
Zalew Zimna Woda w Łukowie 3.jpg|Wyciąg do sportów wodnych
Zalew Zimna Woda w Łukowie 6.jpg|Pomost dla wędkarzy
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Zimna Woda (Łuków)|Zimna Woda]] – część miasta [[Łuków|Łukowa]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Przyroda Łukowa]]
[[Kategoria:Sztuczne zbiorniki wodne w województwie lubelskim]]

title: Zimna Woda

Państwo: Polska

Województwo: lubelskie

Rzeka: Krzna Południowa

Głębokość: 3 m

Funkcja: rekreacyjna


text:
# Jalapeño
Jalapeño (wym. /xalaˈpeɲo/) – kultywar papryki rocznej (Capsicum annuum), zaliczana do grupy tzw. papryk chili. Ma niewielkie owoce, a ich ostrość szacowana jest na 3-8 tysięcy SHU. Dojrzałe owoce osiągają rozmiar od 5 do 9 cm i mają zieloną albo rzadziej czerwoną barwę. Jej nazwa pochodzi od miasta Xalapa (stan Veracruz), gdzie była początkowo uprawiana. Główne rejony uprawy jalapeño to stany Veracruz oraz Chihuahua, a także Nowy Meksyk w USA. Inne nazwy tej papryki to m.in.: cuaresmeños, huachinangos i chiles gordos.
Okres wzrostu i dojrzewania tej papryki wynosi od 70 do 80 dni. Przeciętnie z jednej rośliny zrywa się 25-35 owoców. Pod koniec okresu dojrzewania jalapeño przybierają czerwony odcień, który jest jednak mniej pożądany ze względu na walory kulinarne, bardziej ceni się jeszcze zieloną paprykę.
Ostrość jalapeño zależy od klimatu, w którym była uprawiana oraz od sposobu przyrządzania. Charakterystyczny ostry smak z lekko kwaskową nutą daje obecność alkaloidu – kapsaicyny, która występuje w największej ilości w gniazdach nasiennych. Przygotowywanie potraw z tej papryki wywołuje u niektórych osób lekkie podrażnienie skóry, dlatego czasami konieczne jest używanie rękawiczek ochronnych.
Z jalapeño przygotowuje się chipotle, czyli paprykę, która jest wcześniej wędzona. Jest dodawana do sals, zup, serów, mięs i drobiu, zarówno świeża, jak i konserwowana (np. w słoikach).

wikiname: plwiki

title: Jalapeño

in_language: pl

wikitext:
{{Dopracować|przypisy=2022-05}}
[[Plik:Jalapeno Estonia 3.jpg|thumb|Owoce papryki jalapeño]]
'''Jalapeño''' (wym. /{{IPA|xalaˈpeɲo}}/) – [[kultywar]] [[papryka roczna|papryki rocznej]] (''Capsicum annuum''), zaliczana do grupy tzw. [[Papryka chili|papryk chili]]. Ma niewielkie owoce, a ich ostrość szacowana jest na 3-8 tysięcy [[Skala Scoville'a|SHU]]. Dojrzałe owoce osiągają rozmiar od 5 do 9 cm i mają zieloną albo rzadziej czerwoną barwę. Jej nazwa pochodzi od miasta [[Xalapa-Enríquez|Xalapa]] (stan [[Veracruz (stan)|Veracruz]]), gdzie była początkowo uprawiana. Główne rejony uprawy jalapeño to stany Veracruz oraz [[Chihuahua (stan)|Chihuahua]], a także [[Nowy Meksyk]] w [[Stany Zjednoczone|USA]]. Inne nazwy tej papryki to m.in.: ''cuaresmeños'', ''huachinangos'' i ''chiles gordos''.

Okres wzrostu i dojrzewania tej papryki wynosi od 70 do 80 dni. Przeciętnie z jednej rośliny zrywa się 25-35 owoców. Pod koniec okresu dojrzewania jalapeño przybierają czerwony odcień, który jest jednak mniej pożądany ze względu na walory kulinarne, bardziej ceni się jeszcze zieloną paprykę.

Ostrość jalapeño zależy od klimatu, w którym była uprawiana oraz od sposobu przyrządzania. Charakterystyczny ostry smak z lekko kwaskową nutą daje obecność [[alkaloidy|alkaloidu]] – [[kapsaicyna|kapsaicyny]], która występuje w największej ilości w gniazdach nasiennych. Przygotowywanie potraw z tej papryki wywołuje u niektórych osób lekkie podrażnienie skóry, dlatego czasami konieczne jest używanie rękawiczek ochronnych.

Z jalapeño przygotowuje się chipotle, czyli paprykę, która jest wcześniej wędzona. Jest dodawana do [[salsa (potrawa)|sals]], [[zupa|zup]], [[ser]]ów, mięs i drobiu, zarówno świeża, jak i konserwowana (np. w słoikach).

== Linki zewnętrzne ==
{{Siostrzane projekty
 |słownik = jalapeño
 |commons = Category:Jalapeño
}}
* [http://www.peppercenter.com The complete chili pepper resource]

[[Kategoria:Odmiany uprawne papryki]]


text:
# Wybory parlamentarne w Tanzanii w 2005 roku
Wybory parlamentarne w Tanzanii odbyły się 14 grudnia 2005. Wygrała je rządząca Partia Rewolucji (Chama Cha Mapinduzi, CCM).

## Wyniki
- Partia Rewolucji (Chama Cha Mapinduzi, CCM) – 70% (275 deputowanych)
- Zjednoczony Front Obywatelski (Civic United Front, CUF) – 14,3% (31)
- Partia Demokracji i Rozwoju (Chama cha Demokrasia na Maendeleo, CHADEMA) – 8,2% (11)
- Tanzania Labour Party (TLP) – 2,7% (1)
- United Democratic Party (UDP) – 1,4% (1)

wikitext:
{{dopracować|źródła=2010-06}}
'''Wybory parlamentarne w [[Tanzania|Tanzanii]]''' odbyły się 14 grudnia 2005. Wygrała je rządząca [[Chama cha Mapinduzi|Partia Rewolucji]] (''Chama Cha Mapinduzi'', CCM).

== Wyniki ==
* [[Chama cha Mapinduzi|Partia Rewolucji]] (''Chama Cha Mapinduzi'', CCM) – 70% (275 deputowanych)
* [[Zjednoczony Front Obywatelski (Tanzania)|Zjednoczony Front Obywatelski]] (''Civic United Front'', CUF) – 14,3% (31)
* [[Partia Demokracji i Rozwoju]] (''Chama cha Demokrasia na Maendeleo'', CHADEMA) – 8,2% (11)
* Tanzania Labour Party (TLP) – 2,7% (1)
* United Democratic Party (UDP) – 1,4% (1)

[[Kategoria:Tanzania w XXI wieku]]
[[Kategoria:Wybory parlamentarne|Tanzania 2005]]
[[Kategoria:Wybory w 2005|Tanzania]]
[[Kategoria:Wybory w Tanzanii]]


text:
# Woronowo I
Woronowo I – dawna osada. Tereny na których leżała znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Podświle.

## Historia
W czasach zaborów wieś skarbowa w gminie Głębokie, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 osada leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim, w gminie Głębokie, od 1929 w gminie Plisa.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 11 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały polską przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny. W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 10 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Głębokiem i prawosławnej w m. Zaborje. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Głębokiem i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Plise.

title: Woronowo I

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Woronowo I
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon głębocki|głębocki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Podświle|Podświle]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°09′41″N 27°50′14″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Woronowo|Woronowo}}
'''Woronowo I''' – dawna osada. Tereny na których leżała znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon głębocki|rejonie głębockim]], w [[Sielsowiet Podświle|sielsowiecie Podświle]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś skarbowa w gminie Głębokie, w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{SgKP|XIII|957|Woronowo, wieś skarbowa, powiat dzisieński, gmina Głębokie}}</ref>.

W latach 1921–1945 osada leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]], w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]], w [[Głębokie (gmina)|gminie Głębokie]], od 1929 w [[Plisa (gmina)|gminie Plisa]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 11 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały polską przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny<ref name=":022222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 47}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 1 domu zamieszkiwało 10 osób<ref name=":122">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 23}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Trójcy Świętej w Głębokiem|parafii rzymskokatolickiej]] w Głębokiem i prawosławnej w m. Zaborje. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Głębokie (miasto)|Głębokiem]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Plise<ref name=":022222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 1894}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{SgKP|XIII|957|Woronowo, wieś skarbowa, powiat dzisieński, gmina Głębokie}}
{{Gmina Głębokie (II Rzeczpospolita)}}
{{Gmina Plisa (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie głębockim]]
[[Kategoria:Osady w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Woronowo I

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: głębocki

Sielsowiet: Podświle


text:
# Tynki ryt
Tynki_ryt (bułg. Тънки рът) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Wielkie Tyrnowo, w gminie Elena. W 2024 roku liczyła 1 mieszkańca.

title: Tynki ryt

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tynki_ryt
 |nazwa oryginalna             = {{k|bg|Тънки рът}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Bułgaria
 |1. jednostka administracyjna = [[Obwód Wielkie Tyrnowo|Wielkie Tyrnowo]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Elena (gmina)|Elena]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2024
 |liczba ludności              = 1{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |kod mapy                     = Obwód Wielkie Tyrnowo
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Tynki_ryt''' ({{w języku|bg|Тънки рът}}) – [[wieś]] w [[Bułgaria|Bułgarii]], w [[Obwód Wielkie Tyrnowo|obwodzie Wielkie Tyrnowo]], w gminie [[Elena (gmina)|Elena]]. W 2024 roku liczyła 1 mieszkańca{{r|stat}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.grao.bg/tna/t41nm-15-03-2024_2.txt|tytuł=Таблица на населението по постоянен и настоящ адрес|opublikowany=Единна система за гражданска регистрация и административно обслужване на населението|język=bg|data dostępu=2024-07-04}}</ref>
</references>

{{Gmina Elena}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie Wielkie Tyrnowo]]

title: Tynki_rytТънки рът

Państwo: Bułgaria

Obwód: Wielkie Tyrnowo

Gmina: Elena

Populacja (2024) · • liczba ludności: · 1


text:
# Wielka Chojnica
Wielka Chojnica (niem. Grosser Konitz See) – jezioro rynnowe w Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Choszczno.
Akwen leży w kompleksie leśnym na Pojezierzu Choszczeńskim. Przylega od zachodu do miejscowości Golcza. W pobliżu wschodniego brzegu akwenu znajduje się jezioro Kołeckie.

title: Wielka Chojnica

wikitext:
{{Jezioro infobox
 |nazwa              = Wielka Chojnica
 |nazwa oryginalna   =
 |inne nazwy         =
 |grafika            =
 |opis grafiki       =
 |państwo            = POL
 |lokalizacja        =
 |miasta nadbrzeżne  = [[Golcza]]
 |region             = [[Pojezierze Choszczeńskie]]
 |wysokość lustra    = 74,9<ref name="Choiński2006">{{Cytuj książkę | nazwisko= Choiński | imię= Adam | autor link= Adam Choiński | tytuł= Katalog jezior Polski | data= 2006 | wydawca= Wydawnictwo Naukowe UAM | miejsce= Poznań | isbn= 83-232-1732-7 | strony= 209}}</ref>
 |wyspy              =
 |powierzchnia       = 21,0 ha<ref name="Choiński2006"/>
|max długość        = 1000m
 |max szerokość      = 350m
 |głębokość średnia  = 6,0<ref name="Choiński2006"/>
 |głębokość max      = 11,0<ref name="Choiński2006"/>
 |długość brzegu     =
 |objętość           =
 |rodzaj jakości     =
 |jakość             =
 |zasolenie          =
 |rzeki zasilające   =
 |rzeki wypływające  =
 |rodzaj             = [[jezioro polodowcowe|polodowcowe]]
 |kod mapy           = Choszczno (gmina)
 |współrzędne        = 53°08'10”N 15°36'37”E
 |mapka jeziora      =
 |opis mapki jeziora =
 |commons            =
}}
'''Wielka Chojnica''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Grosser Konitz See'')<ref>Sellnow, Meßtischblatt  nr. 2859, 1:25 000, 1935</ref> – [[jezioro rynnowe]] w [[Polska|Polsce]], położone w [[województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]], w [[powiat choszczeński|powiecie choszczeńskim]], w [[Choszczno (gmina)|gminie Choszczno]]<ref name="hydronimy">{{Hydronimy2|s=373}}</ref>.

Akwen leży w kompleksie leśnym na [[Pojezierze Choszczeńskie|Pojezierzu Choszczeńskim]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Regiony fizycznogeograficzne Polski po zmianach w 2018 r. |data = 2018 |opublikowany = warmaz.pl |url = https://warmaz.pl/mapy/regiony/ |język = pl}}</ref>. Przylega od zachodu do miejscowości [[Golcza]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://geoportal360.pl/map/|tytuł=Geo Portal 360|data=2019|język=pl|data dostępu=2019-12-07}}</ref>. W pobliżu wschodniego brzegu akwenu znajduje się [[jezioro Kołeckie]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Jeziora w gminie Choszczno]]
[[Kategoria:Jeziora na Pojezierzu Choszczeńskim]]
[[Kategoria:Jeziora polodowcowe w województwie zachodniopomorskim]]

title: Wielka Chojnica

Miejscowości nadbrzeżne: Golcza

Region: Pojezierze Choszczeńskie

Rodzaj jeziora: polodowcowe


text:
# Yomif Kejelcha
Yomif Kejelcha (ur. 1 sierpnia 1997) – etiopski lekkoatleta specjalizujący się w biegach długodystansowych.
W 2013 został mistrzem świata juniorów młodszych w biegu na 3000 metrów. Rok później w Eugene stanął na najwyższym stopniu podium juniorskich mistrzostw świata na dystansie 5000 metrów oraz triumfował podczas igrzysk olimpijskich młodzieży w Nankin. W 2015 był czwarty na dystansie 5000 metrów podczas mistrzostw świata w Pekinie. Halowy mistrz świata w biegu na 3000 metrów (2016, 2018). W 2019 zdobył srebro w biegu na 10 000 metrów podczas mistrzostw świata w Dosze. W 2021 roku zadebiutował na igrzyskach olimpijskich, gdzie zajął 8. miejsce w biegu na 10 000 metrów.

## Osiągnięcia
| Rok  | Impreza                                | Miejsce     | Konkurencja           | Pozycja    | Wynik    |
| ---- | -------------------------------------- | ----------- | --------------------- | ---------- | -------- |
| 2013 | Mistrzostwa świata juniorów młodszych  | Donieck     | Bieg na 3000 metrów   | 1. miejsce | 7:53,56  |
| 2014 | Młodzieżowe igrzyska afrykańskie       | Gaborone    | Bieg na 3000 metrów   | 1. miejsce | 7:56,51  |
| 2014 | Mistrzostwa świata juniorów            | Eugene      | Bieg na 5000 metrów   | 1. miejsce | 13:25,19 |
| 2014 | Igrzyska olimpijskie młodzieży         | Nankin      | Bieg na 3000 metrów   | 1. miejsce | 7:56,20  |
| 2015 | Mistrzostwa Afryki juniorów            | Addis Abeba | Bieg na 5000 metrów   | 1. miejsce | 14:31,03 |
| 2015 | Mistrzostwa świata                     | Pekin       | Bieg na 5000 metrów   | 4. miejsce | 13:52,43 |
| 2016 | Halowe mistrzostwa świata              | Portland    | Bieg na 3000 metrów   | 1. miejsce | 7:57,21  |
| 2017 | Mistrzostwa świata                     | Londyn      | Bieg na 5000 metrów   | 4. miejsce | 13:33,51 |
| 2018 | Halowe mistrzostwa świata              | Birmingham  | Bieg na 3000 metrów   | 1. miejsce | 8:14,41  |
| 2019 | Mistrzostwa świata                     | Doha        | bieg na 10 000 metrów | 2. miejsce | 26:49,34 |
| 2021 | Igrzyska olimpijskie                   | Tokio       | bieg na 10 000 metrów | 8. miejsce | 27:52,03 |
| 2022 | Mistrzostwa świata                     | Eugene      | bieg na 5000 metrów   | 8. miejsce | 13:12,09 |
| 2023 | Mistrzostwa świata                     | Budapeszt   | bieg na 5000 metrów   | 5. miejsce | 13:12,51 |
| 2023 | Mistrzostwa świata w biegach ulicznych | Ryga        | bieg na 5 kilometrów  | 2. miejsce | 13:02    |
| 2024 | Igrzyska olimpijskie                   | Paryż       | bieg na 10 000 metrów | 6. miejsce | 26:44,02 |

## Rekordy życiowe
- bieg na 1500 metrów – 3:32,59 (4 września 2018, Zagrzeb)
- bieg na 1500 metrów (hala) – 3:31,25+ (3 marca 2019, Boston) 4. wynik w historii światowej lekkoatletyki
- bieg na milę (hala) – 3:47,01 (3 marca 2019, Boston) rekord świata
- bieg na 2000 metrów (hala) – 4:57,74 (28 lutego 2014, Metz)
- bieg na 3000 metrów – 7:23,64 (17 września 2023, Eugene) rekord Etiopii, 4. wynik w historii światowej lekkoatletyki
- bieg na 3000 metrów (hala) – 7:38,67 (3 lutego 2018, Karlsruhe)
- bieg na 5000 metrów – 12:38,95 (30 maja 2024, Oslo) 4. wynik w historii światowej lekkoatletyki
- bieg na 10 000 metrów – 26:31,01 (14 czerwca 2024, Nerja) 7. wynik w historii światowej lekkoatletyki
- bieg na 10 kilometrów – 26:31 (16 lutego 2025, Castellon) rekord Etiopii, 2. wynik w historii światowej lekkoatletyki
- półmaraton – 57:30 (27 października 2024, Walencja) były rekord świata, rekord Etiopii, 2. wynik w historii światowej lekkoatletyki

title: Yomif Kejelcha

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Yomif Kejelcha
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Yomif Kejelcha Portland 2016.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|ETH}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|L}}
{{Medalista infobox/MŚ|L|Doha|2019|srebro|[[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019 – bieg na 10 000 m mężczyzn|bieg na 10 000 metrów]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Halowe mistrzostwa świata w lekkoatletyce|Halowe mistrzostwa świata]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2016|Portland 2016]]|[[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2016 – bieg na 3000 m mężczyzn|bieg na 3000 metrów]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2018|Birmingham 2018]]|[[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2018 – bieg na 3000 m mężczyzn|bieg na 3000 metrów]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w biegach ulicznych]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata w Biegach Ulicznych 2023|Ryga 2023]]|bieg na 5 kilometrów}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Plik:Olympic rings.svg|16px]] [[Igrzyska olimpijskie młodzieży]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2014|Nankin 2014]]|bieg na 3000 metrów}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata U20 w lekkoatletyce|Mistrzostwa świata juniorów]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2014|Eugene 2014]]|bieg na 5000 metrów}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata juniorów młodszych w lekkoatletyce|Mistrzostwa świata juniorów młodszych]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|Donieck 2013]]|bieg na 3000 metrów}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Yomif Kejelcha
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Yomif Kejelcha''' (ur. [[1 sierpnia]] [[1997]]) – [[Etiopia|etiopski]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]] specjalizujący się w biegach długodystansowych.

W 2013 został [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|mistrzem świata juniorów młodszych]] w biegu na 3000 metrów. Rok później w [[Eugene]] stanął na najwyższym stopniu podium [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2014|juniorskich mistrzostw świata]] na dystansie 5000 metrów oraz triumfował podczas [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2014|igrzysk olimpijskich młodzieży]] w [[Nankin]]. W 2015 był czwarty na dystansie 5000 metrów podczas [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015|mistrzostw świata]] w [[Pekin]]ie. Halowy mistrz świata w biegu na 3000 metrów ([[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2016|2016]], [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2018|2018]]). W 2019 zdobył srebro w biegu na 10 000 metrów podczas [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019|mistrzostw świata]] w [[Doha|Dosze]]. W 2021 roku zadebiutował na [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020|igrzyskach olimpijskich]], gdzie zajął 8. miejsce w biegu na [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – bieg na 10 000 m mężczyzn|10 000 metrów]]<ref>{{Cytuj| url =https://olympics.com/tokyo-2020/olympic-games/resOG2020-/pdf/OG2020-/ATH/OG2020-_ATH_C73G_ATHM10000M------------FNL-000100--.pdf| tytuł = Olympic Games Tokyo 2020, Athletics, Men's 10000m, Final, Results|opublikowany=olympics.com| język = en| archiwum=https://web.archive.org/web/20210730123917/https://olympics.com/tokyo-2020/olympic-games/resOG2020-/pdf/OG2020-/ATH/OG2020-_ATH_C73G_ATHM10000M------------FNL-000100--.pdf| zarchiwizowano=2021-07-30}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable sortable" style="text-align: left;"
|- bgcolor="#EFEFEF"
!Rok
!Impreza
!Miejsce
!Konkurencja
!Pozycja
!Wynik
|-
|align=center| [[2013 w lekkoatletyce|2013]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2013|Mistrzostwa świata juniorów młodszych]] || {{Flaga|UKR}} [[Donieck]] || Bieg na 3000 metrów ||bgcolor=gold| [[Plik:Gold medal world centered-2.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| 7:53,56
|-
|align=center| [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Młodzieżowe Igrzyska Afrykańskie 2010|Młodzieżowe igrzyska afrykańskie]] || {{Flaga|BWA}} [[Gaborone]] || Bieg na 3000 metrów ||bgcolor=gold| [[Plik:Gold medal africa.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| 7:56,51
|-
|align=center| [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2014|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|USA}} [[Eugene]] || Bieg na 5000 metrów ||bgcolor=gold| [[Plik:Gold medal world centered-2.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| 13:25,19
|-
|align=center| [[2014 w lekkoatletyce|2014]] || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2014|Igrzyska olimpijskie młodzieży]] || {{Flaga|CHN}} [[Nankin]] || Bieg na 3000 metrów ||bgcolor=gold| [[Plik:Gold medal olympic.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| 7:56,20
|-
|align=center| [[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Mistrzostwa Afryki Juniorów w Lekkoatletyce 2015|Mistrzostwa Afryki juniorów]] || {{Flaga|ETH}} [[Addis Abeba]] || Bieg na 5000 metrów ||bgcolor=gold| [[Plik:Gold medal asia.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| 14:31,03
|-
|align=center| [[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|CHN}} [[Pekin]] || Bieg na 5000 metrów || 4. miejsce ||align=center| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015 – bieg na 5000 m mężczyzn|13:52,43]]
|-
|align=center| [[2016 w lekkoatletyce|2016]] || [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2016|Halowe mistrzostwa świata]] || {{Flaga|USA}} [[Portland (Oregon)|Portland]] || Bieg na 3000 metrów ||bgcolor="gold"| [[Plik:Gold medal world centered-2.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2016 – bieg na 3000 m mężczyzn|7:57,21]]
|-
|align=center| [[2017 w lekkoatletyce|2017]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2017|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|GBR}} [[Londyn]] || Bieg na 5000 metrów || 4. miejsce ||align=center| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015 – bieg na 5000 m mężczyzn|13:33,51]]
|-
|align=center| [[2018 w lekkoatletyce|2018]] || [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2018|Halowe mistrzostwa świata]] || {{Flaga|GBR}} [[Birmingham]] || Bieg na 3000 metrów ||bgcolor="gold"| [[Plik:Gold medal world centered-2.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2018 – bieg na 3000 m mężczyzn|8:14,41]]
|-
|align=center| [[2019 w lekkoatletyce|2019]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|QAT}} [[Doha]] || bieg na 10 000 metrów ||bgcolor=silver| [[Plik:Silver medal world centered-2.svg|16px]] 2. miejsce ||align=center| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019 – bieg na 10 000 m mężczyzn|26:49,34]]
|-
|align=center| [[2021 w lekkoatletyce|2021]] || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020|Igrzyska olimpijskie]] || {{Flaga|JPN}} [[Tokio]] || bieg na 10 000 metrów || 8. miejsce ||align=center| [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – bieg na 10 000 m mężczyzn|27:52,03]]
|-
|align=center| [[2022 w lekkoatletyce|2022]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2022|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|USA}} [[Eugene]] || bieg na 5000 metrów || 8. miejsce ||align=center| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2022 – bieg na 5000 m mężczyzn|13:12,09]]
|-
|align=center| [[2023 w lekkoatletyce|2023]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2023|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|HUN}} [[Budapeszt]] || bieg na 5000 metrów || 5. miejsce ||align=center| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2023 – bieg na 5000 m mężczyzn|13:12,51]]
|-
|align=center| [[2023 w lekkoatletyce|2023]] || [[Mistrzostwa Świata w Biegach Ulicznych 2023|Mistrzostwa świata w biegach ulicznych]] || {{Flaga|LVA}} [[Ryga]] || bieg na 5 kilometrów ||bgcolor=silver| [[Plik:Silver medal world centered-2.svg|16px]] 2. miejsce ||align=center| 13:02
|-
|align=center| [[2024 w lekkoatletyce|2024]] || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024|Igrzyska olimpijskie]] || {{Flaga|FRA}} [[Paryż]] || bieg na 10 000 metrów || 6. miejsce ||align=center| [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024 – bieg na 10 000 m mężczyzn|26:44,02]]
|}

== Rekordy życiowe ==
* [[bieg na 1500 metrów]] – 3:32,59 (4 września 2018, [[Zagrzeb]])
* [[bieg na 1500 metrów]] (hala) – 3:31,25+ (3 marca 2019, [[Boston]]) 4. wynik w historii światowej lekkoatletyki
* [[bieg na milę]] (hala) – 3:47,01 (3 marca 2019, [[Boston]]) [[Halowe rekordy świata w lekkoatletyce|rekord świata]]
* bieg na 2000 metrów (hala) – 4:57,74 (28 lutego 2014, [[Metz]])
* [[bieg na 3000 metrów]] – 7:23,64 (17 września 2023, [[Eugene]]) rekord Etiopii, 4. wynik w historii światowej lekkoatletyki
* [[bieg na 3000 metrów]] (hala) – 7:38,67 (3 lutego 2018, [[Karlsruhe]])
* [[bieg na 5000 metrów]] – 12:38,95 (30 maja 2024, [[Oslo]]) 4. wynik w historii światowej lekkoatletyki
* [[bieg na 10 000 metrów]] – 26:31,01 (14 czerwca 2024, [[Nerja]]) 7. wynik w historii światowej lekkoatletyki
* bieg na 10 kilometrów – 26:31 (16 lutego 2025, [[Castelló de la Plana|Castellon]]) rekord Etiopii, 2. wynik w historii światowej lekkoatletyki
* [[półmaraton]] – 57:30 (27 października 2024, [[Walencja]]) były [[Rekordy świata w lekkoatletyce|rekord świata]], rekord Etiopii, 2. wynik w historii światowej lekkoatletyki

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{tilastopaja |id=148017 |nazwa=Yomif Kejelcha |data dostępu=11 października 2018}}
* [https://www.worldathletics.org/athletes/ethiopia/yomif-kejelcha-14594967 Profil zawodnika na stronie World Athletics] {{lang|en}} [dostęp 14 kwietnia 2023].

{{Halowi mistrzowie świata w biegu na 3000 m}}
{{Mistrzowie Diamentowej Ligi w biegu na 5000 metrów}}
{{Występ roku w biegu na milę}}
{{Występ roku w biegu na 3000 metrów}}
{{Występ roku w biegu na 5000 metrów}}
{{Występ roku w biegu na 10 000 metrów}}
{{Występ roku w półmaratonie}}
{{Mistrzowie świata juniorów w biegu na 5000 metrów}}
{{Mistrzowie świata juniorów młodszych w biegu na 3000 metrów}}
{{Mistrzowie Afryki juniorów w biegu na 5000 metrów}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kejelcha, Yomif}}
[[Kategoria:Etiopscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Etiopscy długodystansowcy]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024]]
[[Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2019]]
[[Kategoria:Rekordziści świata w lekkoatletyce]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]

title: · Yomif Kejelcha

Data i miejsce urodzenia: 1 sierpnia 1997 · Etiopia

title: Dorobek medalowy

srebro:
Doha 2019 · bieg na 10 000 metrów
Ryga 2023 · bieg na 5 kilometrów

złoto:
Portland 2016 · bieg na 3000 metrów
Birmingham 2018 · bieg na 3000 metrów
Nankin 2014 · bieg na 3000 metrów
Eugene 2014 · bieg na 5000 metrów
Donieck 2013 · bieg na 3000 metrów


text:
# Francuska służba cywilna
Służba cywilna we Francji – podstawy służby cywilnej we francuskim porządku prawnym zostały ustanowione w 1789 roku w Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela. W myśl tej deklaracji każdy obywatel ma identyczne szanse w dostępie do władzy publicznej.
Idee rewolucji francuskiej zostały wprowadzone w życie dopiero po zakończeniu II wojny światowej, wyrazem tych działań zostało utworzenie w 1945 r. przez  gen. Charles’a de Gaulle’a Narodowej Szkoły Administracji (ENA - École nationale d'administration). W tym okresie głównym celem dla de Gaulle’a była odbudowa państwa ze zniszczeń wojennych, do czego potrzebna była wysoka jakość służby cywilnej mogąca sprostać temu zadaniu.
Wymogi związane z obejmowaniem stanowisk w administracji zostały określone w ustawie z 1959 r. wraz z późniejszymi modyfikacjami. Zgodnie z art. 5 tej ustawy urzędnikiem nie może być ten, kto:
- nie jest obywatelem państwa francuskiego;
- nie korzysta z pełni praw publicznych (droits civiques);
- popełni przestępstwo;
- nie ma uregulowanych zobowiązań związanych ze służbą wojskową;
- nie spełnia wymogów zdrowotnych w sprawowaniu urzędu.

Z czasem wymóg posiadania francuskiego obywatelstwa był łagodzony. W związku z tym obcokrajowiec naturalizowany może podjąć pracę w urzędzie administracji po 5 latach od momentu naturalizowania, z wyjątkiem stanowisk nieetatowych.

## Korpusy Służby Cywilnej
Zgodnie z wymienionymi powyżej unormowaniami obejmuje ona korpus rządowy (ok 2,5 mln urzędników), korpus samorządowy (ok 1,3 mln) oraz korpus szpitalny (ok. 0,9 mln) i traktowana jest jako aparat wykonawczy państwa.
Cała służba państwowa liczy około 1600 korpusów, a w ramach każdego z korpusów istnieje kilka kategorii korpusów państwowych, np. korpus dyplomatyczny, korpus Rady Stanu, korpus Izby Obrachunkowej. Każdy z funkcjonariuszy państwowych wchodzi w skład korpusu, który jednocześnie określa grupę zawodową. Urzędnik mianowany posiada określone przywileje związane z przynależnością do danego korpusu.

## Status i zasady francuskiej służby cywilnej
Status funkcjonariusza publicznego we Francji ma charakter osobisty, przynależny do danej osoby bez względu na zajmowane stanowisko. Podstawowymi zasadami francuskiej służby cywilnej są:
- stabilizacja stosunku służbowego - tzn. zatrudnianie do momentu uzyskania zdolności emerytalnych lub rentowych;
- przydzielanie pracownikowi stopnia w hierarchii korpusu bez konieczności przyznawania stanowiska;
- rekrutacja odbywa się na zasadach anonimowego konkursu;
- zagwarantowanie funkcjonariuszowi publicznemu poprzez ustawodawstwo prawa do wolności przekonań oraz zakaz wpisywania do akt personalnych informacji o przekonaniach politycznych.

## Kategorie urzędnicze we Francji
O zmianie kategorii urzędniczej w ramach korpusu ostateczne znaczenie ma ocena przełożonego, a zmiana szczebla zależy od wysługi lat. Aby awansować do korpusu wyższego szczebla należy zdać egzamin. Obowiązuje w tym przypadku zasada przesuwania się wzwyż siatki płac wraz ze wzrostem stażu pracy i zmianami kategorii. Możliwą sytuacją jest również zatrudnienie funkcjonariusza wysokiego stopnia na niższym stanowisku.
We francuskiej służbie cywilnej wyróżnia się trzy kategorie urzędników:
- A - najwyższa w hierarchii, dostępna dla osób z wyższym wykształceniem;
- B - średniego szczebla, dostępna dla osób posiadających średnie wykształcenie;
- C - najniższa kategoria, obejmująca pracowników zatrudnionych na stanowiskach wykonawczych i pomocniczych.

## ENA- Ecole Nationale d’Administration
Narodowa Szkoła Administracji jest uczelnią, która ma za zadanie kształcić elity administracyjne i polityczne. Absolwenci uczelni mają otwartą drogę do wysokich stanowisk państwowych. Cechą charakterystyczną w postępowaniu kwalifikacyjnym jest dokonywanie selekcji kandydatów pod kątem określonych cech psychofizycznych.
Większość ważnych stanowisk w administracji obsadzanych jest przez absolwentów ENA, którzy tworzą zamkniętą elitę administracyjną. Na uczelni występuje niewielkie zróżnicowanie nauczanych dyscyplin, znikoma rola kształcenia ustawicznego oraz przywiązywanie zbyt dużej wagi do końcowego rankingu.

## Sposób zatrudnienia
Również zatrudnienie przez władze samorządowe pracowników następuje na drodze ogłoszenia konkursu, konkretyzującego wymogi odnośnie do kwalifikacji. Organy samorządowe mają pełną swobodę decydowania o naborze i zarządzania personelem.

## Literatura
- E. Ura, Prawo urzędnicze, Warszawa 2007
- J. Szaban, Służba cywilna w wybranych krajach Unii Europejskiej, "Master of Business Administration" 2003, nr1(60)
- Służba cywilna w wybranych krajach demokratycznych, Warszawa 1995

title: Francuska służba cywilna

wikitext:
'''Służba cywilna we Francji''' – podstawy [[służba cywilna|służby cywilnej]] we [[System prawny Francji|francuskim porządku prawnym]] zostały ustanowione w [[1789]] roku w [[Deklaracja praw człowieka i obywatela|Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela]]. W myśl tej deklaracji każdy obywatel ma identyczne szanse w dostępie do władzy publicznej.

Idee [[rewolucja francuska|rewolucji francuskiej]] zostały wprowadzone w życie dopiero po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]], wyrazem tych działań zostało utworzenie w [[1945]] r. przez  [[Charles de Gaulle|gen. Charles’a de Gaulle’a]] Narodowej Szkoły Administracji (ENA - [[École nationale d’administration|École nationale d'administration]]). W tym okresie głównym celem dla de Gaulle’a była odbudowa państwa ze zniszczeń wojennych, do czego potrzebna była wysoka jakość służby cywilnej mogąca sprostać temu zadaniu<ref>''Służba cywilna w wybranych państwach demokratycznych'', Warszawa 1995</ref>.
Wymogi związane z obejmowaniem stanowisk w administracji zostały określone w [[ustawa|ustawie]] z [[1959]] r. wraz z późniejszymi modyfikacjami. Zgodnie z art. 5 tej ustawy urzędnikiem nie może być ten, kto:
* nie jest [[obywatelstwo|obywatelem]] państwa francuskiego;
* nie korzysta z pełni praw publicznych (''droits civiques'');
* popełni [[przestępstwo]];
* nie ma uregulowanych zobowiązań związanych ze [[służba wojskowa|służbą wojskową]];
* nie spełnia wymogów zdrowotnych w sprawowaniu urzędu.

Z czasem wymóg posiadania francuskiego obywatelstwa był łagodzony. W związku z tym obcokrajowiec [[naturalizacja|naturalizowany]] może podjąć pracę w urzędzie administracji po 5 latach od momentu naturalizowania, z wyjątkiem stanowisk nieetatowych.

== Korpusy Służby Cywilnej ==
Zgodnie z wymienionymi powyżej unormowaniami obejmuje ona korpus rządowy (ok 2,5 mln urzędników), korpus samorządowy (ok 1,3 mln) oraz korpus szpitalny (ok. 0,9 mln) i traktowana jest jako aparat wykonawczy państwa.

Cała służba państwowa liczy około 1600 korpusów, a w ramach każdego z korpusów istnieje kilka kategorii korpusów państwowych, np. [[korpus dyplomatyczny]], korpus [[Rada Stanu (Francja)|Rady Stanu]], korpus [[Izba Obrachunkowa (Francja)|Izby Obrachunkowej]]. Każdy z funkcjonariuszy państwowych wchodzi w skład korpusu, który jednocześnie określa grupę zawodową. Urzędnik mianowany posiada określone przywileje związane z przynależnością do danego korpusu.

== Status i zasady francuskiej służby cywilnej ==
Status funkcjonariusza publicznego we [[Francja|Francji]] ma charakter osobisty, przynależny do danej osoby bez względu na zajmowane stanowisko. Podstawowymi zasadami francuskiej służby cywilnej są:
* stabilizacja stosunku służbowego - tzn. zatrudnianie do momentu uzyskania zdolności emerytalnych lub rentowych;
* przydzielanie pracownikowi stopnia w [[hierarchia|hierarchii]] korpusu bez konieczności przyznawania stanowiska;
* [[rekrutacja]] odbywa się na zasadach anonimowego konkursu;
* zagwarantowanie funkcjonariuszowi publicznemu poprzez ustawodawstwo prawa do wolności przekonań oraz zakaz wpisywania do akt personalnych informacji o przekonaniach politycznych.

== Kategorie urzędnicze we Francji ==
O zmianie kategorii urzędniczej w ramach korpusu ostateczne znaczenie ma ocena przełożonego, a zmiana szczebla zależy od wysługi lat. Aby awansować do korpusu wyższego szczebla należy zdać egzamin. Obowiązuje w tym przypadku zasada przesuwania się wzwyż siatki płac wraz ze wzrostem stażu pracy i zmianami kategorii. Możliwą sytuacją jest również zatrudnienie funkcjonariusza wysokiego stopnia na niższym stanowisku.

We francuskiej służbie cywilnej wyróżnia się trzy kategorie urzędników:
* A - najwyższa w hierarchii, dostępna dla osób z [[wykształcenie wyższe|wyższym wykształceniem]];
* B - średniego szczebla, dostępna dla osób posiadających średnie wykształcenie;
* C - najniższa kategoria, obejmująca pracowników zatrudnionych na stanowiskach wykonawczych i pomocniczych.

== ENA- Ecole Nationale d’Administration ==
{{osobny artykuł|École nationale d'administration}}
[[École nationale d’administration|Narodowa Szkoła Administracji]] jest uczelnią, która ma za zadanie kształcić elity administracyjne i polityczne. Absolwenci uczelni mają otwartą drogę do wysokich stanowisk państwowych. Cechą charakterystyczną w postępowaniu kwalifikacyjnym jest dokonywanie selekcji kandydatów pod kątem określonych cech psychofizycznych.

Większość ważnych stanowisk w administracji obsadzanych jest przez absolwentów ENA, którzy tworzą zamkniętą elitę administracyjną. Na uczelni występuje niewielkie zróżnicowanie nauczanych dyscyplin, znikoma rola kształcenia ustawicznego oraz przywiązywanie zbyt dużej wagi do końcowego rankingu.

== Sposób zatrudnienia ==
Również zatrudnienie przez władze samorządowe pracowników następuje na drodze ogłoszenia konkursu, konkretyzującego wymogi odnośnie do kwalifikacji. Organy samorządowe mają pełną swobodę decydowania o naborze i zarządzania personelem.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Literatura ==
* E. Ura, ''Prawo urzędnicze'', Warszawa 2007
* J. Szaban, ''Służba cywilna w wybranych krajach Unii Europejskiej'', "Master of Business Administration" 2003, nr1(60)
* ''Służba cywilna w wybranych krajach demokratycznych'', Warszawa 1995

[[Kategoria:Prawo we Francji]]


text:
# Itelligence
Itelligence AG – niemieckie przedsiębiorstwo informatyczne, powstałe w 1989. Spółka aktualnie jest własnością grupy NTT Data i zajmuje się głównie rozwiązaniami z zakresu SAP. Itelligence zajmuje się również oprogramowaniem dla przedsiębiorstw, hostingiem oraz usługami zarządzania aplikacjami komputerowymi.
Zakres działalności:
- projekty SAP (ERP)
- wsparcie aplikacyjne
- outsourcing
- usługi IT
- szkolenia
- service desk

title: Itelligence

wikitext:
{{dopracować|źródła=2015-02}}
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Itelligence AG
 |nazwa oryginalna  =
 |logo              = Itelligence 2013 logo.svg
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Niemcy
 |siedziba          = [[Bielefeld]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1989
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = [[spółka akcyjna]]
 |prezes            = Herbert Vogel
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      = 4140 (grudzień 2014)<ref name=Kennzahlen_2014>[http://itelligencegroup.com/de/localprsrlss/itelligence-veroffentlicht-kennzahlen-fur-das-geschaftsjahr-2014/ Kennzahlen 2014].</ref>
 |giełda            =
 |ISIN              = DE0007300402
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         = 556,8 mln euro (2014)<ref name=Kennzahlen_2014 />
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           = Category:Itelligence
 |www               = http://www.itelligencegroup.com
}}
'''Itelligence AG''' – [[Niemcy|niemieckie]] przedsiębiorstwo informatyczne, powstałe w 1989. Spółka aktualnie jest własnością grupy [[NTT Data]] i zajmuje się głównie rozwiązaniami z zakresu [[SAP SE|SAP]]. Itelligence zajmuje się również oprogramowaniem dla przedsiębiorstw, [[hosting]]iem oraz usługami zarządzania aplikacjami komputerowymi.

Zakres działalności:
* projekty SAP ([[Planowanie zasobów przedsiębiorstwa|ERP]])
* wsparcie aplikacyjne
* [[outsourcing]]
* [[usługi informatyczne|usługi IT]]
* szkolenia
* [[service desk]]
<!--
== Itelligence w Polsce ==
Itelligence Sp z o.o. jest partnerem merytorycznym studiów podyplomowych „SAP – zintegrowane systemy informatyczne” w [[Wyższa Szkoła Bankowa w Poznaniu|Wyższej Szkole Bankowej w Poznaniu]]. Program studiów obejmuje między innymi zagadnienia związane z: wdrożeniami systemów ERP, zarządzaniem projektami wdrożeniowymi oraz zastosowaniem poszczególnych modułów systemu SAP{{fakt|data=2015-02}}.
 -->

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Niemieckie przedsiębiorstwa informatyczne]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa softwarowe]]

title: Itelligence AG

Państwo: Niemcy

Siedziba: Bielefeld

Forma prawna: spółka akcyjna

Prezes: Herbert Vogel

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Marian Dusza
Marian Dusza (ur. 7 września 1948, zm. 9 kwietnia 2011 w Gliwicach) – polski obserwator i sędzia piłkarski klasy międzynarodowej.

## Życiorys
Karierę sędziowską rozpoczął w 1971, a od 1982 prowadził mecze w najwyższej klasie rozgrywkowej. W 1992 dziennik "Sport" uhonorował Mariana Duszę nagrodą Kryształowy Gwizdek dla najlepszego arbitra sezonu. Po zakończeniu kariery sędziowskiej w 1996 był obserwatorem meczowym Polskiego Związku Piłki Nożnej, a od czerwca 2004 przewodniczącym Śląskiego Kolegium Sędziów przy Śląskim Związku Piłki Nożnej.
21 maja 2005 został zatrzymany w związku z aferą korupcyjną w polskiej piłce nożnej. Razem z Antonim Fijarczykiem byli pierwszymi aresztowanymi w związku z tą sprawą. W listopadzie 2006 został ponownie aresztowany.
W tzw. procesie ws. Arki Gdynia 3 kwietnia 2009 został skazany przez sąd I instancji na karę 2,5 roku bezwzględnego ograniczenia wolności oraz 10-letni zakaz działalności w strukturach PZPN i grzywnę finansową. Ponadto sąd zgodził się na używanie pełnych nazwisk wszystkich skazanych, jak i ujawnianie wizerunków. Sąd II instancji 20 maja 2010 utrzymał wyrok skazujący dla Mariana Duszy, jednocześnie obniżając wymiar kary do 2 lat bezwzględnego pozbawienia wolności. Wyrok ten uprawomocnił się, jednakże 25 marca 2011 sąd odroczył wykonywanie wyroku o pół roku ze względu na stan zdrowia skazanego. Niecałe dwa tygodnie później Marian Dusza zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach.
3 lutego 2011 decyzją Wydziału Dyscypliny Polskiego Związku Piłki Nożnej wraz z Ryszardem Forbrichem ps. Fryzjer został wykluczony ze struktur związkowych w następstwie czynów korupcyjnych. Mieszkał w Gliwicach.

title: Marian Dusza

wikitext:
{{Sędzia sportowy infobox
 |imię i nazwisko            = Marian Dusza
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |data urodzenia             = [[7 września]] [[1948]]
 |miejsce urodzenia          =
 |data śmierci               = [[9 kwietnia]] [[2011]]
 |miejsce śmierci            = [[Gliwice]]
 |obywatelstwo               = polskie
 |zawód                      = sędzia piłkarski
 |kariera sędziowska         =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Marian Dusza''' (ur. [[7 września]] [[1948]], zm. [[9 kwietnia]] [[2011]] w [[Gliwice|Gliwicach]]) – polski obserwator i [[Sędzia sportowy|sędzia piłkarski]] klasy międzynarodowej.

== Życiorys ==
Karierę sędziowską rozpoczął w 1971, a od 1982 prowadził mecze w najwyższej klasie rozgrywkowej. W 1992 dziennik "[[Sport (gazeta)|Sport]]" uhonorował Mariana Duszę nagrodą ''[[Kryształowy Gwizdek]]'' dla najlepszego arbitra sezonu. Po zakończeniu kariery sędziowskiej w 1996 był obserwatorem meczowym [[Polski Związek Piłki Nożnej|Polskiego Związku Piłki Nożnej]], a od czerwca 2004 przewodniczącym Śląskiego Kolegium Sędziów przy [[Śląski Związek Piłki Nożnej|Śląskim Związku Piłki Nożnej]]<ref>[http://www.sport.pl/pilka/1,65029,2728842.html ''Kim jest aresztowany za korupcję Marian D.?'']. sport.pl, 25 maja 2005.</ref><ref>[http://www.90minut.pl/news/152/news1529720-Marian-Dusza-nie-zyje.html ''Marian Dusza nie żyje'']. 90minut.pl, 10 kwietnia 2011.</ref>.

21 maja 2005 został zatrzymany w związku z [[afera korupcyjna w polskiej piłce nożnej|aferą korupcyjną w polskiej piłce nożnej]]. Razem z [[Antoni Fijarczyk|Antonim Fijarczykiem]] byli pierwszymi aresztowanymi w związku z tą sprawą. W listopadzie 2006 został ponownie aresztowany.

W tzw. procesie ws. [[Arka Gdynia (piłka nożna)|Arki Gdynia]] 3 kwietnia 2009 został skazany przez sąd I instancji na karę 2,5 roku bezwzględnego ograniczenia wolności oraz 10-letni zakaz działalności w strukturach [[Polski Związek Piłki Nożnej|PZPN]] i grzywnę finansową. Ponadto sąd zgodził się na używanie pełnych nazwisk wszystkich skazanych, jak i ujawnianie wizerunków<ref>[http://www.rp.pl/artykul/286256-Pieciu-pojdzie-siedziec-.html ''Pięciu pójdzie siedzieć'']. rp.pl, 3 kwietnia 2009.</ref><ref>[http://www2.90minut.pl/news/88/news882929.html ''Zapadły wyroki w aferze korupcyjnej Arki'']. 90minut.pl, 3 kwietnia 2009.</ref>. Sąd II instancji 20 maja 2010 utrzymał wyrok skazujący dla Mariana Duszy, jednocześnie obniżając wymiar kary do 2 lat bezwzględnego pozbawienia wolności<ref>[http://pilkarskamafia.blogspot.com/2010/05/wyrok-ws-arki-gdynia-utrzymany.html ''Wyrok ws. Arki Gdynia utrzymany! Fryzjer idzie do więzienia!!'']. pilkarskamafia.blogspot.com, 20 maja 2010.</ref>. Wyrok ten uprawomocnił się, jednakże 25 marca 2011 sąd odroczył wykonywanie wyroku o pół roku ze względu na stan zdrowia skazanego<ref>[http://pilkarskamafia.blogspot.com/2011/03/marian-dusza-nie-idzie-do-wiezienia.html ''Marian Dusza nie idzie do więzienia. Jest chory'']. pilkarskamafia.blogspot.com, 28 marca 2011.</ref>. Niecałe dwa tygodnie później Marian Dusza zmarł. Został pochowany na [[Cmentarz Centralny w Gliwicach|Cmentarzu Centralnym w Gliwicach]]<ref>[http://gliwice.naszemiasto.pl/artykul/859398,marian-dusza-spocznie-na-cmentarzu-centralnym-w-gliwicach,id,t.html ''Marian Dusza spocznie na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach 13 kwietnia'']. naszemiasto.pl, 11 kwietnia 2011.</ref>.

3 lutego 2011 decyzją Wydziału Dyscypliny Polskiego Związku Piłki Nożnej wraz z [[Ryszard Forbrich|Ryszardem Forbrichem]] ps. ''Fryzjer'' został wykluczony ze struktur związkowych w następstwie czynów korupcyjnych<ref>{{Cytuj stronę
 |url          = http://www.90minut.pl/news/146/news1465145-WD-PZPN-zajal-sie-sprawami-Widzewa-i-Andrzeja-Blachy.html
 |tytuł        = ''WD PZPN zajął się sprawami Widzewa i Andrzeja Blachy''
 |opublikowany = 90minut.pl
 |data         = 3 lutego 2011
}}</ref>. Mieszkał w [[Gliwice|Gliwicach]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{90minut.pl|sędzia|117}}

{{SORTUJ:Dusza, Marian}}
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach]]
[[Kategoria:Polacy skazani w aferze korupcyjnej w polskiej piłce nożnej]]
[[Kategoria:Polscy sędziowie piłkarscy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]
[[Kategoria:Zmarli w 2011]]

title: Marian Dusza

Data urodzenia: 7 września 1948

Data i miejsce śmierci: 9 kwietnia 2011 · Gliwice

Obywatelstwo: polskie

Zawód: sędzia piłkarski


text:
# Bartosz Nowakowski
Bartosz Szymon Nowakowski (ur. 1975 w Kościanie) – doktor habilitowany nauk prawnych, kanonista, profesor Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach (UPH), kierownik Katedry Prawa na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Prawnych. Specjalista kanonicznego, materialnego i procesowego prawa małżeńskiego. Specjalizuje się w procedurze rozwiązania małżeństwa in favorem fidei. Członek Consociatio Internationalis Studio Iuris Canonici Promovendo z siedzibą w Rzymie oraz Stowarzyszenia Kanonistów Polskich. Autor i współautor 4 monografii naukowych i ponad 30 artykułów w języku polskim i włoskim.

## Wykształcenie
Maturę uzyskał w 1994 w I Liceum Ogólnokształcącym im. Oskara Kolberga w Kościanie. W latach 1994–2000 odbył studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, uzyskując w 1999 tytuł magistra teologii na podstawie pracy Zagadnienie bezreligijnego chrześcijaństwa w listach Dietricha Bonhoeffera. W latach 1999–2001 kontynuował studia podyplomowe w zakresie Studiów nad Rodziną na WT UAM w Poznaniu, kończąc je w 2001 pracą dyplomową z zakresu wychowania prorodzinnego i seksualnego. W latach 2001–2005 odbył studia magisterskie na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie oraz na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW w Warszawie. W 2005 uzyskał tytuł magistra nauk prawnych z zakresu prawa kanonicznego na podstawie pracy Funkcjonowanie kan. 1107 KPK w kanonicznym systemie małżeńskim. Rok później doktoryzował się w dziedzinie nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego. W 2013 uzyskał na UKSW stopień doktora habilitowanego nauk prawnych z zakresu prawa kanonicznego na podstawie dorobku naukowego oraz monografii Rozwiązanie małżeństwa in favorem fidei. Źródła, ewolucja, aktualne normy. W 2014 odbył w Trybunale Roty Rzymskiej specjalizację zakończoną uzyskaniem dyplomu summa cum laude – z najwyższym wyróżnieniem – Studium Rotalnego w zakresie procesów super rato.

## Doświadczenie dydaktyczne
W latach 2009–2016 pracował jako adiunkt w Zakładzie Prawa Kanonicznego WT UAM. Prowadził wykłady i ćwiczenia z zakresu: norm generalnych, kanonicznego prawa małżeńskiego materialnego i procesowego, kanonicznego prawa karnego, kanonicznego prawa administracyjnego, prawa wyznaniowego i konkordatowego. W latach 2013–2016 prowadził specjalistyczne wykłady na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW w Warszawie w ramach studiów podyplomowych – Sądownictwo i Administracja w Kościele oraz kursów specjalistycznych dla biegłych sądowych – Niezdolność konsensualna do zawarcia małżeństwa. Od 2017 jest profesorem UPH w Siedlcach, kierownikiem Katedry Prawa na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Prawnych UPH. Pełni funkcję przewodniczącego Wydziałowej Komisji ds. Oceny Nauczycieli Akademickich. Jest członkiem Uniwersyteckiej Komisji Dyscyplinarnej ds. Nauczycieli Akademickich oraz członkiem Uniwersyteckiej Komisji ds. Etyki Badań Naukowych. Prowadzi zajęcia z zakresu materialnego i procesowego prawa administracyjnego, materialnego i procesowego prawa karnego. W badaniach naukowych zajmuje się komparatystyką prawa państwowego i kanonicznego ze szczególnym uwzględnieniem kanonicznego (materialnego i procesowego) prawa małżeńskiego oraz prawa rodzinnego i opiekuńczego. Z zamiłowania zajmuje się badaniami związanymi z administracyjno-prawnymi i karno-prawnymi aspektami dostępu do broni.

## Kapłaństwo
Wikariusz w parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jadwigi Śląskiej w Poznaniu w latach 2007– 2012.

## Praktyka sądowa
W latach 2004–2006 odbywał praktykę w Metropolitalnym Sądzie Duchownym w Warszawie. Ponad 10 lat (2006–2016) pełnił funkcję sędziego z prawem przewodniczenia trybunałowi kolegialnemu w MSD w Poznaniu. Występował, na polecenie Stolicy Apostolskiej, jako adwokat w procesach karnych osób duchownych.

## Inne
W latach 2010–2015 był redaktorem naczelnym serii wydawniczej WT UAM „Prawo i Kościół”. Był członkiem Rady Naukowej „Ius Matrimoniale”. Pełnił lub nadal pełni funkcję recenzenta w takich czasopismach jak: "Studia Prawnicze KUL", „Prawo Kanoniczne”, „Seminare”, „Annales Canonici”, „Poznańskie Studia Teologiczne”.

title: Bartosz Nowakowski

wikitext:
{{Dopracować|Artykuł oparty przede wszystkim na stronie kancelarii Nowakowskiego. Wymaga zweryfikowania w niezależnych źródłach.}}

{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Bartosz Nowakowski
 |państwo                   = Polska
 |data urodzenia            = [[1975]]
 |miejsce urodzenia         = [[Kościan]]
 |stopień lub tytuł naukowy = doktor habilitowany
 |jakich nauk               = prawnych
 |specjalność               = <br />prawo małżeńskie, prawo materialne, prawo procesowe
 |almamater                 = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
 |doktorat data             = 2006
 |habilitacja data          = 24 września 2013
 |habilitacja uczelnia      = [[UKSW]]
 |habilitacja dyscyplina    = prawo kanoniczne
 |grafika                   =
 |aktywność zawodowa        = Wykładowca, adwokat
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet w Siedlcach]]
 |doktorat uczelnia         = [[UKSW]]
}}
'''Bartosz Szymon Nowakowski''' (ur. [[1975]] w [[Kościan]]ie) – doktor habilitowany nauk prawnych, kanonista, profesor [[Uniwersytet w Siedlcach|Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach]] (UPH), kierownik Katedry Prawa na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Prawnych. Specjalista kanonicznego, materialnego i procesowego prawa małżeńskiego<ref>{{Cytuj | url=https://wnep.uph.edu.pl/ | tytuł=Wydział Nauk Społecznych UPH w Siedlcach - Strona główna<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=wnep.uph.edu.pl | język=pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref>. Specjalizuje się w procedurze rozwiązania małżeństwa ''in favorem fidei''. Członek Consociatio Internationalis Studio Iuris Canonici Promovendo z siedzibą w Rzymie oraz [[Stowarzyszenie Kanonistów Polskich|Stowarzyszenia Kanonistów Polskich]]. Autor i współautor 4 monografii naukowych i ponad 30 artykułów w języku polskim i włoskim<ref>https://pbn-ms.opi.org.pl/pbn-report-web/pages/analytics/author/1480539 (20.05.2019)</ref><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Bartosz Nowakowski |data = |data dostępu = 2019-06-08 |opublikowany = katalogi.bn.org.pl |url = https://katalogi.bn.org.pl/discovery/search?query=any,contains,Bartosz%20Nowakowski&tab=LibraryCatalog&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP&lang=pl&offset=0}}</ref>.

== Wykształcenie ==
Maturę uzyskał w 1994 w I Liceum Ogólnokształcącym im. [[Oskar Kolberg|Oskara Kolberga]] w Kościanie<ref>{{Cytuj | url=http://www.stowarzyszenielo.koscian.pl/ | tytuł=Stowarzyszenie LO Kościan - Aktualności<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.stowarzyszenielo.koscian.pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref>. W latach 1994–2000 odbył studia filozoficzno-teologiczne na [[Wydział Teologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Wydziale Teologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]], uzyskując w 1999 tytuł magistra teologii na podstawie pracy ''Zagadnienie bezreligijnego chrześcijaństwa w listach Dietricha Bonhoeffera''. W latach 1999–2001 kontynuował studia podyplomowe w zakresie Studiów nad Rodziną na WT UAM w Poznaniu, kończąc je w 2001 pracą dyplomową z zakresu wychowania prorodzinnego i seksualnego. W latach 2001–2005 odbył studia magisterskie na Wydziale Prawa Kanonicznego [[Papieski Uniwersytet Gregoriański|Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie]] oraz na Wydziale Prawa Kanonicznego [[Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie|UKSW]] w Warszawie. W 2005 uzyskał tytuł magistra nauk prawnych z zakresu prawa kanonicznego na podstawie pracy ''Funkcjonowanie kan. 1107 KPK w kanonicznym systemie małżeńskim''. Rok później doktoryzował się w dziedzinie nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego<ref>{{Cytuj | url=https://wpk.uksw.edu.pl/node/97 | tytuł=Doktoraty | Wydział Prawa Kanonicznego<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=wpk.uksw.edu.pl | język=pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Bartosz Nowakowski |tytuł = Wkład Antoniego Stankiewicza w dorobek myśli kanonistycznej w przedmiocie wad zgody małżeńskiej pod rządami Kodeksu Jana Pawła II |data = 2007 |isbn = 978-83-7072-434-4 |miejsce = Warszawa}}</ref>. W 2013 uzyskał na UKSW stopień [[Habilitacja|doktora habilitowanego]] nauk prawnych z zakresu prawa kanonicznego na podstawie dorobku naukowego oraz monografii ''Rozwiązanie małżeństwa in favorem fidei. Źródła, ewolucja, aktualne normy''<ref>{{Cytuj | url=https://wpk.uksw.edu.pl/node/98 | tytuł=Habilitacje | Wydział Prawa Kanonicznego<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=wpk.uksw.edu.pl | język=pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Bartosz Nowakowski |tytuł = Rozwiązanie małżeństwa in favorem fidei. Źródła, ewolucja, aktualne normy |data = Poznań 2013 |isbn = 978-83-62263-78-3 |wydawca = Poznań}}</ref>. W 2014 odbył w [[Rota Rzymska|Trybunale Roty Rzymskiej]] specjalizację zakończoną uzyskaniem dyplomu ''summa cum laude'' – z najwyższym wyróżnieniem – Studium Rotalnego w zakresie procesów ''super rato''<ref name=":0">{{Cytuj | url=http://suprema-lex.com.pl/ | tytuł=Rozwody Kościelne - unieważnienia małżeństwa - Warszawa Poznań<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=suprema-lex.com.pl | język=pl | data dostępu=2020-07-13}}</ref>.

== Doświadczenie dydaktyczne ==
W latach 2009–2016 pracował jako adiunkt w Zakładzie Prawa Kanonicznego WT UAM. Prowadził wykłady i ćwiczenia z zakresu: norm generalnych, kanonicznego prawa małżeńskiego materialnego i procesowego, kanonicznego prawa karnego, kanonicznego prawa administracyjnego, prawa wyznaniowego i konkordatowego. W latach 2013–2016 prowadził specjalistyczne wykłady na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW w Warszawie w ramach studiów podyplomowych – ''Sądownictwo i Administracja w Kościele'' oraz kursów specjalistycznych dla biegłych sądowych – ''Niezdolność konsensualna do zawarcia małżeństwa''. Od 2017 jest profesorem UPH w Siedlcach, kierownikiem Katedry Prawa na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Prawnych UPH. Pełni funkcję przewodniczącego Wydziałowej Komisji ds. Oceny Nauczycieli Akademickich. Jest członkiem Uniwersyteckiej Komisji Dyscyplinarnej ds. Nauczycieli Akademickich oraz członkiem Uniwersyteckiej Komisji ds. Etyki Badań Naukowych<ref>https://web.archive.org/web/20190608193938/https://wnep.uph.edu.pl/o-wydziale/komisje-dziekanskie https://web.archive.org/web/20190608193939/https://www.uph.edu.pl/uczelnia/komisje/komisje-dyscyplinarne.</ref>. Prowadzi zajęcia z zakresu materialnego i procesowego prawa administracyjnego, materialnego i procesowego prawa karnego. W badaniach naukowych zajmuje się komparatystyką prawa państwowego i kanonicznego ze szczególnym uwzględnieniem kanonicznego (materialnego i procesowego) prawa małżeńskiego oraz prawa rodzinnego i opiekuńczego. Z zamiłowania zajmuje się badaniami związanymi z administracyjno-prawnymi i karno-prawnymi aspektami dostępu do broni.

== Kapłaństwo ==
Wikariusz w [[Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Poznaniu|parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jadwigi Śląskiej w Poznaniu]] w latach 2007– 2012<ref>{{Cytuj | url=http://jadwigaslaska.pl/duszpasterze | tytuł=Duszpasterze | jadwigaslaska.pl | Parafia rzymskokatolicka pw. św. Jadwigi Śląskiej w Poznaniu - Archidiecezja Poznańska<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=jadwigaslaska.pl | język=pl | data dostępu=2020-01-13}}</ref>.

== Praktyka sądowa ==
W latach 2004–2006 odbywał praktykę w Metropolitalnym Sądzie Duchownym w Warszawie. Ponad 10 lat (2006–2016) pełnił funkcję sędziego z prawem przewodniczenia trybunałowi kolegialnemu w MSD w Poznaniu. Występował, na polecenie Stolicy Apostolskiej, jako adwokat w procesach karnych osób duchownych<ref name=":0" />.

== Inne ==
W latach 2010–2015 był redaktorem naczelnym serii wydawniczej WT UAM „Prawo i Kościół”<ref>{{Cytuj | url=http://prawoikosciol.amu.edu.pl/ | tytuł=Prawo i Ko�ci�<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=amu.edu.pl | data dostępu=2024-04-22}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |redaktor = Bartosz Nowakowski |tytuł = Prawo I Kościół |data = 2015 |isbn = 978-83-65251-17-6 |wolumin = 7}}</ref>. Był członkiem Rady Naukowej „Ius Matrimoniale”<ref>{{Cytuj | url=http://www.iusmatrimoniale.uksw.edu.pl/pl | tytuł=iusmatrimoniale.uksw.edu.pl<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.iusmatrimoniale.uksw.edu.pl | język=pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |redaktor = Wojciech Góralski |czasopismo = Ius Matrimoniale |data = 2014 |issn = 1429-3803 |wolumin = 25}}</ref>. Pełnił lub nadal pełni funkcję recenzenta w takich czasopismach jak: "Studia Prawnicze KUL", „Prawo Kanoniczne”<ref>{{Cytuj | url=http://prawokanoniczne.uksw.edu.pl/ | tytuł=Czasopismo WPK<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=prawokanoniczne.uksw.edu.pl | język=pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref>, „Seminare”<ref>http://web.archive.org/web/20180721160630/http://www.seminare.pl/pdf/tom-35-4-00-strony-tytulowe.pdf</ref><ref>{{Cytuj |autor = |czasopismo = Seminare. Poszukiwania naukowe |data = 2014 |issn = 1232-8766 |wolumin = 35}}</ref>, „Annales Canonici”<ref>{{Cytuj | url=http://czasopisma.upjp2.edu.pl/annalescanonici | tytuł=Annales Canonici<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=czasopisma.upjp2.edu.pl | data dostępu=2020-07-08}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |redaktor = Józef Krzywda |czasopismo = Annales Canonici |data = 2014 |issn = 1895-0620 |wolumin = 10}}</ref>, „Poznańskie Studia Teologiczne”<ref>http://poznanskiestudia.amu.edu.pl/pliki/921684_ppst30_all.pdf</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Nowakowski, Bartosz}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Kanonistów Polskich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kościanie]]
[[Kategoria:Polscy adwokaci]]
[[Kategoria:Polscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu w Siedlcach]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]

title: Bartosz Nowakowski

Państwo działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 1975 · Kościan

Doktorat: 2006 · UKSW

Habilitacja: 24 września 2013 – prawo kanoniczne · UKSW

Uczelnia: Uniwersytet w Siedlcach


text:
# Stubičke Toplice
Stubičke Toplice – wieś i uzdrowisko w Chorwacji, w żupanii krapińsko-zagorskiej, siedziba gminy Stubičke Toplice. W 2011 roku liczyła 1845 mieszkańców.
Jest położona na północnych stokach Medvednicy, około 40 km na północ od Zagrzebia.
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1567. Funkcja uzdrowiskowa od 1776, za sprawą rodziny Vojkffych. W 1806 wieś nabył biskup Maksymilian Vrhovac. Obecnie silnie rozwija się funkcja uzdrowiskowa (leczenie schorzeń narządu ruchu) i konferencyjna, m.in. za sprawą centrum konferencyjnego Matija Gubec (nazwa na cześć XVI-wiecznego przywódcy powstań chłopskich z pobliskiej Gornjej Stubicy). W miejscowości zamieszkuje Hrvoje Kovačević - znany współczesny pisarz chorwacki.
Po okolicach Toplic prowadzi ścieżka dydaktyczna Kamenjak, prowadząca do Dębu Szubienicy (Hrast Galženjak), na którym wieszano powstańców Gupca w 1573. Przy ścieżce znajduje się także Raspelo (miejsce, gdzie stoi kapliczka z krucyfiksem).
Przez miejscowość przebiega ślepa linia kolejowa z Zaboka (de facto rozgałęzienie następuje na stacji Hum Lug) do Gornjej Stubicy. Budynek dworca jest murowany, stacja nieobsadzona w sensie ruchowym, bufet opuszczony i zdewastowany (2010). Według rozkładu jazdy 2009/2010 kursowało tu 10 par pociągów osobowych (niektóre tylko w dni robocze, jeden poranny bezpośrednio z Zagrzebia).

title: Stubičke Toplice

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Stubičke Toplice
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Stubicke Toplice HR.JPG
 |opis zdjęcia                 = Centrum uzdrowiska
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna = [[Żupania krapińsko-zagorska|krapińsko-zagorska]]
 |2. jednostka administracyjna = [[gmina Stubičke Toplice|Stubičke Toplice]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1845{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 45°57′58″N 15°55′48″E
 |commons                      =
 |kod mapy                     = żupania krapińsko-zagorska
 |www                          =
}}
'''Stubičke Toplice''' – [[wieś]] i [[uzdrowisko]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania krapińsko-zagorska|żupanii krapińsko-zagorskiej]], siedziba [[gmina Stubičke Toplice|gminy Stubičke Toplice]]. W 2011 roku liczyła 1845 mieszkańców{{r|stat}}.
[[Plik:Stubičke Toplice Train Station.jpg|thumb|left|190px|Dworzec kolejowy]]
Jest położona na północnych stokach [[Medvednica|Medvednicy]], około 40 km na północ od [[Zagrzeb]]ia.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z [[1567]]. Funkcja uzdrowiskowa od [[1776]], za sprawą rodziny Vojkffych. W [[1806]] wieś nabył biskup [[Maksymilian Vrhovac]]. Obecnie silnie rozwija się funkcja uzdrowiskowa (leczenie schorzeń narządu ruchu) i konferencyjna, m.in. za sprawą centrum konferencyjnego ''Matija Gubec'' (nazwa na cześć XVI-wiecznego przywódcy powstań chłopskich z pobliskiej [[Gornja Stubica|Gornjej Stubicy]]). W miejscowości zamieszkuje [[Hrvoje Kovačević]] - znany współczesny pisarz chorwacki.

Po okolicach Toplic prowadzi [[ścieżka dydaktyczna]] ''Kamenjak'', prowadząca do [[Dąb Szubienica|Dębu Szubienicy]] (''Hrast Galženjak''), na którym wieszano powstańców Gupca w [[1573]]. Przy ścieżce znajduje się także ''Raspelo'' (miejsce, gdzie stoi kapliczka z [[krucyfiks]]em).

Przez miejscowość przebiega ślepa linia kolejowa z [[Zabok]]a (de facto rozgałęzienie następuje na stacji [[Hum Lug]]) do Gornjej Stubicy. Budynek dworca jest murowany, stacja nieobsadzona w sensie ruchowym, bufet opuszczony i zdewastowany (2010). Według rozkładu jazdy 2009/2010 kursowało tu 10 par pociągów osobowych (niektóre tylko w dni robocze, jeden poranny bezpośrednio z [[Zagrzeb]]ia).

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=174}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* ''Slovenien, Nordkroatien'' - mapa 1:300.000, RV Verlag (Euro Cart), [[Monachium]]-[[Stuttgart]], [[1999]], {{ISBN|3575221340}}
* ''Vozni Red od 13. prosinca 2009. do 11. prosinca 2010'', [[Hrvatske željeznice|HŽ Putnički Prijevoz]], Zagrzeb, 2009, ss.148-149
* {{Cytuj|autor = Jarosław Swajdo; Joanna Stovrag |tytuł = Chorwacja - praktyczny przewodnik |data = 1999 |isbn = 83-87696-63-3 |miejsce = Bielsko-Biała |wydawca = wyd. Pascal |s = 46 |oclc = 749244721 }}

{{gmina Stubičke Toplice}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii krapińsko-zagorskiej]]
[[Kategoria:Uzdrowiska w Chorwacji]]

title: Stubičke Toplice

Państwo: Chorwacja

Żupania: krapińsko-zagorska

Gmina: Stubičke Toplice


text:
# Rezerwat przyrody Koziniec
Koziniec – rezerwat przyrody znajdujący się w gminie Solina, w powiecie leskim, w województwie podkarpackim. Leży na wschód od Jeziora Myczkowskiego, powyżej biegnącej wzdłuż jego brzegów szosy, w odległości około 0,5 km od zapory na Jeziorze Myczkowskim. Leży na terenie leśnictwa Orelec (Nadleśnictwo Ustrzyki Dolne).
- numer według rejestru wojewódzkiego – 91
- powierzchnia – 28,76 ha[1] (akt powołujący podawał 28,68 ha[2][4])
- dokument powołujący – Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego 04.42.445
- rodzaj rezerwatu – krajobrazowy[1]
- przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – fragment zalesionego zbocza góry Koziniec z licznymi odsłonięciami skalnymi oraz stanowiskami rzadkich gatunków roślin i zbiorowisk kserotermicznych[1]

Stwierdzono tu występowanie 205 gatunków roślin, w tym 25 chronionych. Osobliwością rezerwatu jest lepnica gajowa, spotykana głównie w Pieninach. Występują tu także storczyki: buławnik wielkokwiatowy, kruszczyk szerokolistny i siny, listera jajowata oraz gnieźnik leśny. Doliczono się 30 gatunków roślin górskich takich jak: przetacznik górski, kozłek bzowy, żywokost sercowaty, starzec gajowy, starzec Fuchsa, bez koralowy, szałwia lepka, przenęt purpurowy, lepiężnik biały, tojeść gajowa, sałatnica leśna i świerząbek orzęsiony.

title: Rezerwat przyrody Koziniec

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Koziniec
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = [[rezerwat krajobrazowy]]
 |typ                  = krajobrazów{{r|crfop}}
 |podtyp               = krajobrazów naturalnych{{r|crfop}}
 |państwo              = podkarpackie
 |położenie            = [[Solina (gmina)|gmina Solina]]
 |siedziba             =
 |mezoregion           = [[Góry Sanocko-Turczańskie]]
 |data utworzenia      = 2004
 |akt prawny           = Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego z 2004 r. Nr 42, poz. 445
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 28,76 ha
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Solina (gmina)
 |współrzędne          = 49°25′28″N 22°25′35″E
 |opis miejsca         =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Koziniec''' – [[rezerwat przyrody]] znajdujący się w gminie [[Solina (gmina)|Solina]], w [[powiat leski|powiecie leskim]], w [[województwo podkarpackie|województwie podkarpackim]]{{r|crfop}}. Leży na wschód od [[Jezioro Myczkowskie|Jeziora Myczkowskiego]], powyżej biegnącej wzdłuż jego brzegów szosy, w odległości około 0,5 km od zapory na Jeziorze Myczkowskim{{r|zp}}. Leży na terenie leśnictwa Orelec ([[Nadleśnictwo Ustrzyki Dolne]]){{r|lp}}.
* numer według rejestru wojewódzkiego – 91
* powierzchnia – 28,76 ha{{r|crfop}} (akt powołujący podawał 28,68 ha{{r|zp}}<ref name="Luboński2021">{{Luboński2021|strony=112|rozdział=3. Żagle pod Jaworem, czyli wokół Jeziora Solińskiego}}</ref>)
* dokument powołujący – Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego 04.42.445
* rodzaj rezerwatu – [[rezerwat krajobrazowy|krajobrazowy]]{{r|crfop}}
* przedmiot ochrony (według aktu powołującego) – fragment zalesionego zbocza góry Koziniec z licznymi odsłonięciami skalnymi oraz stanowiskami rzadkich gatunków roślin i [[Roślinność kserotermiczna|zbiorowisk kserotermicznych]]{{r|crfop}}

Stwierdzono tu występowanie 205 gatunków roślin, w tym 25 chronionych. Osobliwością rezerwatu jest [[lepnica gajowa]], spotykana głównie w [[Pieniny|Pieninach]]. Występują tu także storczyki: [[buławnik wielkokwiatowy]], [[kruszczyk szerokolistny]] i [[kruszczyk siny|siny]], [[listera jajowata]] oraz [[gnieźnik leśny]]. Doliczono się 30 gatunków roślin górskich takich jak: [[przetacznik górski]], [[kozłek bzowy]], [[żywokost sercowaty]], [[starzec gajowy]], [[starzec Fuchsa]], [[bez koralowy]], [[szałwia lepka]], [[przenęt purpurowy]], [[lepiężnik biały]], [[tojeść gajowa]], [[sałatnica leśna]] i [[świerząbek orzęsiony]]{{r|zp}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="crfop">{{Cytuj stronę | url = http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewrezerwatprzyrody.jsf?fop=PL.ZIPOP.1393.RP.1092 | tytuł = Rezerwat przyrody Koziniec | praca = Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody | opublikowany = Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska | data dostępu = 2019-05-20}}</ref>
<ref name="lp">{{Cytuj stronę | url = http://www.ustrzykidolne.krosno.lasy.gov.pl/rezerwaty-przyrody/ | tytuł = Rezerwaty przyrody | data = 2014-02-27 | opublikowany = Nadleśnictwo Ustrzyki Dolne – Lasy Państwowe | data dostępu = 2018-05-15}}</ref>
<ref name="zp">{{Cytuj stronę | url = http://www.zielonepodkarpacie.pl/rezerwaty-przyrody/koziniec/ | tytuł = Koziniec | praca = Zielone Podkarpacie | data dostępu = 2018-05-15}}</ref>
}}

{{Parki narodowe, krajobrazowe i rezerwaty przyrody w województwie podkarpackim}}

{{SORTUJ:Koziniec, Rezerwat przyrody}}
[[Kategoria:Rezerwaty przyrody w województwie podkarpackim]]
[[Kategoria:Myczkowce]]
[[Kategoria:Ochrona przyrody w powiecie leskim]]

title: Koziniec

Typ rezerwatu: krajobrazów

Podtyp rezerwatu: krajobrazów naturalnych

Województwo: podkarpackie

Położenie: gmina Solina

Mezoregion: Góry Sanocko-Turczańskie


text:
# Fliegerersatz Abteilung Nr. 8
Fliegerersatz Abteilung Nr. 8 – FEA 8 – jedna z 17 jednostek lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte z początkowego okresu I wojny światowej tego typu. Dosłownie Lotniczy Oddział Uzupełnień w Grudziądzu.

## Informacje ogólne
Jednostka została utworzona po wybuchu wojny w marcu 1915 roku w Grudziądzu, na istniejącym tam wcześniej lotnisku. Jednostka stacjonowała tamże do zakończenia I wojny światowej.
Jednostka prowadziła szkolenie pilotów i obserwatorów dla jednostek liniowych np. Feldflieger Abteilung. W późniejszym okresie szkolenie obserwatorów zostało wydzielone do specjalnych szkół Fliegerbeobachterschulen (FBS).
W jednostce służyli lub przeszli szkolenie m.in. Fritz Putter, Erich von Falkenhayn, Georg Schlenker, Wolfgang Weese, Eberhard Mohnicke.
W jednostce zostały utworzone lub stacjonowały m.in. następujące eskadry myśliwskie: Jasta 37, Jasta 46, Jasta 72, FAA 229.

## Dowódcy Jednostki
| Stopień | Nazwisko                        | Okres                      |
| ------- | ------------------------------- | -------------------------- |
| Kapitan | Georg Liebermann von Sonnenberg | xx.xx.1915 – grudzień 1916 |
|         |                                 | grudzień 1916 –            |

title: Fliegerersatz Abteilung Nr. 8

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Fliegerersatz Abteilung Nr. 8
 |nazwa oryginalna     = FEA 8 Graudenz
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lotnictwo
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Cesarstwo Niemieckie
 |sformowanie          = 6 marca [[1915]]
 |rozformowanie        = 11 listopada [[1918]]
 |nazwa wyróżniająca   = '''FEA 8'''
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = Friedrich Sigismund Prinz von Preußen
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Grudziądz]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Fliegerersatz Abteilung Nr. 8''' – '''FEA 8''' – jedna z 17 jednostek lotnictwa [[Niemcy|niemieckiego]] [[Luftstreitkräfte]] z początkowego okresu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] tego typu. Dosłownie Lotniczy Oddział Uzupełnień w [[Grudziądz]]u.

== Informacje ogólne ==
Jednostka została utworzona po wybuchu wojny w marcu [[1915]] roku w [[Grudziądz]]u, na istniejącym tam wcześniej lotnisku. Jednostka stacjonowała tamże do zakończenia I wojny światowej.

Jednostka prowadziła szkolenie pilotów i obserwatorów dla jednostek liniowych np. [[Feldflieger Abteilung]]. W późniejszym okresie szkolenie obserwatorów zostało wydzielone do specjalnych szkół ''Fliegerbeobachterschulen (FBS)''<ref>Od lutego 1917 roku jedna z takich szkół znajdowała się w Warszawie.</ref>.

W jednostce służyli lub przeszli szkolenie m.in. [[Fritz Putter]], [[Erich von Falkenhayn]], [[Georg Schlenker]], [[Wolfgang Weese]], [[Eberhard Mohnicke]].

W jednostce zostały utworzone lub stacjonowały m.in. następujące eskadry myśliwskie: [[Jagdstaffel 37|Jasta 37]], [[Jagdstaffel 46|Jasta 46]], [[Jagdstaffel 72|Jasta 72]], FAA 229<ref>Artillerie-Flieger-Abteilung 229 (FAA 229) utworzona 14 marca 1916.</ref>.

== Dowódcy Jednostki ==

{| class="wikitable"
|- bgcolor=#B6E5FF
! Stopień || Nazwisko || Okres
|-
| Kapitan || Georg Liebermann von Sonnenberg || xx.xx.1915 – grudzień 1916
|-
| || || grudzień 1916 –
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę |url = http://www.frontflieger.de/2-fea08.html |tytuł = Fliegerersatz-Abteilung 8 |autor = Portal FRONTFLIEGER |język = de |data dostępu = 2009-03-14}}
* {{cytuj stronę |url = https://archive.ph/20130113205019/http://www.flugplatzgeschichte-grossenhain.de.tl/1913-bis-1919.htm |tytuł = Großenhain – ein Platz der Geschichte von Luftfahrt und Luftkrieg |autor = Dr. Hannes Täger |język = de |data dostępu = 2009-03-14}}

{{Lotnictwo wojskowe Cesarstwa Niemieckiego 1914–1918}}

[[Kategoria:Jednostki lotnicze Cesarstwa Niemieckiego]]
[[Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1915]]
[[Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1918]]

title: Fliegerersatz Abteilung Nr. 8FEA 8 Graudenz

Państwo: Cesarstwo Niemieckie

Sformowanie: 6 marca 1915

Rozformowanie: 11 listopada 1918

Nazwa wyróżniająca: FEA 8

Ostatni: Friedrich Sigismund Prinz von Preußen

Dyslokacja: Grudziądz


text:
# Ireneusz Kutrzuba
Ireneusz Kutrzuba – dziennikarz, publicysta, autor scenariuszy programów telewizyjnych. Z wykształcenia magister nauk społecznych, ukończył studium dziennikarskie i studium public relations.

## Praca zawodowa
- „Echo Krakowa” (1983–1985)
- „Tygodnik Studencki Politechnik” (1983–1985, kierownik oddziału w Krakowie)
- „Gazeta Krakowska” (1985–1996; 1990–1995: redaktor naczelny oddziału w Tarnowie)
- Radio Kraków (1989–1992)
- TVP3 Kraków (1990–1994)
- jeden z twórców i pierwszy redaktor naczelny programu lokalnego Małopolskiej Telewizji Kablowej S.TAR-TV (1992–1994)

W latach 90. współpracował z m.in. „Kurierem Polskim”, „Super Expressem” i agencjami prasowymi. W latach 1995–1998 był rzecznikiem prasowym prezydenta Tarnowa.
Od 1999 roku związany z wydawanym w Tarnowie periodykiem TEMI (Galicyjski Tygodnik Informacyjny) – pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Stale współpracował z miesięcznikiem „Detektyw”, TVP oraz polonijnymi magazynami w Nowym Jorku, Chicago i Londynie.
Specjalizuje się w publicystyce dotyczącej nowych trendów technologicznych oraz internetu. Autor scenariuszy programów telewizyjnych poświęconych komputerom i internetowi.
1 kwietnia 2019 roku objął stanowisko rzecznika prasowego prezydenta miasta Tarnowa.

## Publikacje
- Co siedzi w sieci, czyli poznawanie Internetu, Design Polska, Bydgoszcz 1997
- Mały Leksykon Internetu, Design Polska, Bydgoszcz 1998
- Zanim staniesz u bramy – portale i vortale w Polsce, TechPub, Gdańsk 2001

title: Ireneusz Kutrzuba

wikitext:
{{dopracować|źródła=2014-11}}
'''Ireneusz Kutrzuba''' – dziennikarz, [[publicystyka|publicysta]], autor scenariuszy programów telewizyjnych. Z wykształcenia magister [[nauki społeczne|nauk społecznych]], ukończył studium dziennikarskie i studium [[public relations]].

== Praca zawodowa ==
* „[[Echo Krakowa]]” (1983–1985)
* „Tygodnik Studencki Politechnik” (1983–1985, kierownik oddziału w [[Kraków|Krakowie]])
* „[[Gazeta Krakowska]]” (1985–1996; 1990–1995: redaktor naczelny oddziału w [[Tarnów|Tarnowie]])
* [[Radio Kraków]] (1989–1992)
* [[TVP3 Kraków]] (1990–1994)
* jeden z twórców i pierwszy redaktor naczelny programu lokalnego [[Małopolska Telewizja Kablowa|Małopolskiej Telewizji Kablowej S.TAR-TV]] (1992–1994)

W latach 90. współpracował z m.in. „[[Kurier Polski (1957–1999)|Kurierem Polskim]]”, „[[Super Express]]em” i [[agencja prasowa|agencjami prasowymi]]. W latach 1995–1998 był [[rzecznik prasowy|rzecznikiem prasowym]] [[Burmistrzowie i prezydenci Tarnowa|prezydenta Tarnowa]].

Od 1999 roku związany z wydawanym w Tarnowie periodykiem [[TEMI]] (Galicyjski Tygodnik Informacyjny) – pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego. Stale współpracował z miesięcznikiem „Detektyw”, [[Telewizja Polska|TVP]] oraz polonijnymi magazynami w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]], [[Chicago]] i [[Londyn]]ie.

Specjalizuje się w publicystyce dotyczącej nowych trendów technologicznych oraz [[internet]]u. Autor scenariuszy programów telewizyjnych poświęconych [[komputer]]om i internetowi.

1 kwietnia 2019 roku objął stanowisko rzecznika prasowego prezydenta miasta Tarnowa{{r|tarnow.net.pl-252181}}.

== Publikacje ==
* ''Co siedzi w sieci, czyli poznawanie Internetu'', Design Polska, [[Bydgoszcz]] 1997
* ''Mały Leksykon Internetu'', Design Polska, Bydgoszcz 1998
* ''Zanim staniesz u bramy – portale i vortale w Polsce'', TechPub, [[Gdańsk]] 2001

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="tarnow.net.pl-252181">{{cytuj stronę|url=https://www.tarnow.net.pl/articles/s/i/252181|tytuł=Zmiany w magistracie. Prezydent powołał nowego zastępcę|data=2019-04-02|opublikowany=tarnow.net.pl|data dostępu=2019-05-25|archiwum=https://web.archive.org/web/20190525195149/https://www.tarnow.net.pl/articles/s/i/252181|zarchiwizowano=2019-05-25}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* ''Leksykon dziennikarstwa polskiego''

{{kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kutrzeba, Ireneusz}}
[[Kategoria:Polscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Polscy publicyści]]


text:
# Seymour (Iowa)
Seymour – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Iowa, w hrabstwie Wayne. Zgodnie ze spisem statystycznym z 2000 roku, miasto liczyło 810 mieszkańców.

title: Seymour (Iowa)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Seymour
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Seymour
 |państwo                      = US-IA
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Wayne (Iowa)|Wayne]]
 |powierzchnia                 = 6,1
 |wysokość                     = 323
 |rok                          = 2000
 |liczba ludności              = 810
 |gęstość zaludnienia          = 133
 |numer kierunkowy             = 641
 |kod pocztowy                 = 52590
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 40°40′58″N 93°7′15″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Seymour''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Iowa]], w hrabstwie [[Hrabstwo Wayne (Iowa)|Wayne]]. Zgodnie ze spisem statystycznym<ref>{{Cytuj stronę |url=http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml |tytuł=United States Census Bureau. |data dostępu=2016-01-03 |archiwum=http://webarchive.loc.gov/all/20150108070337/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml |zarchiwizowano=2015-01-08 }}</ref> z [[2000]] roku, miasto liczyło 810 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Iowa]]

title: Seymour

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Iowa

Hrabstwo: Wayne

Powierzchnia: 6,1 km²