text:
# Sokō Yamaga
Sokō Yamaga (jap. 山鹿素行 Yamaga Sokō; ur. 1622, zm. 1685) – japoński filozof konfucjański okresu Edo.

## Życiorys
Był uczniem ortodoksyjnej szkoły Razana Hayashiego, propagującej neokonfucjanizm według wykładni Zhu Xi. Studiował także techniki strategii wojennej w szkole Kagemoriego Obaty i w latach 1652-1660 był instruktorem wojskowym w służbie daimyō hanu Akō, Nagatomo Asano. Po zakończeniu służby poświęcił się pisarstwu, stopniowo coraz bardziej oddalając się od tradycji filozoficznej, w której wyrósł.
W 1665 roku opublikował przełomową pracę Seikyō-yōroku (聖教要録), w której uznał doktrynę Zhu Xi i jego następców za bezsensowne teoretyzowanie i wezwał do zwrotu ku pierwotnemu konfucjanizmowi z czasów dynastii Han. Zapoczątkował w ten sposób nową szkołę kogakuha, odrzucającą neokonfucjanizm jako zamazanie oryginalnej myśli Konfucjusza. Ze względu na głoszone teorie znalazł się w niełasce i skazany na wygnanie musiał szukać azylu w hanie Akō. Tam rozwinął działalność pisarską oraz głosił wykłady dla samurajów. Świadectwem wielkiego wpływu Yamagi jest fakt, iż 47 rōninów z Akō powoływało się na jego nauki.
W 1675 roku zezwolono Yamadze na otwarcie w Edo szkoły, w której nauczał swojej filozofii oraz strategii. Był zwolennikiem unowocześnienia armii m.in. poprzez szerokie zastosowanie artylerii, a także nawoływał do zarzucenia ślepego czerpania wzorców z Chin. Jego prace na temat pozycji samuraja w społeczeństwie odegrały istotną rolę w kształtowaniu się kodeksu bushidō. Kontynuatorzy doktryn Yamagi tacy jak Shōin Yoshida przygotowali grunt intelektualny pod restaurację Meiji.

title: Sokō Yamaga

wikitext:
[[Plik:Yagama Sokou.jpg|thumb|Sokō Yamaga]]
{{nihongo|'''Sokō Yamaga'''|山鹿素行|Yamaga Sokō|ur. 1622, zm. 1685}} – [[Japonia|japoński]] filozof [[konfucjanizm|konfucjański]] okresu [[Edo (okres)|Edo]].

== Życiorys ==
Był uczniem ortodoksyjnej szkoły [[Razan Hayashi|Razana Hayashiego]], propagującej [[neokonfucjanizm]] według wykładni [[Zhu Xi]]. Studiował także techniki strategii wojennej w szkole Kagemoriego Obaty i w latach 1652-1660 był instruktorem wojskowym w służbie ''[[daimyō]]'' [[Han (Japonia)|hanu]] Akō, Nagatomo Asano. Po zakończeniu służby poświęcił się pisarstwu, stopniowo coraz bardziej oddalając się od tradycji filozoficznej, w której wyrósł.

W 1665 roku opublikował przełomową pracę ''Seikyō-yōroku'' (聖教要録), w której uznał doktrynę Zhu Xi i jego następców za bezsensowne teoretyzowanie i wezwał do zwrotu ku pierwotnemu [[konfucjanizm]]owi z czasów dynastii [[dynastia Han|Han]]. Zapoczątkował w ten sposób nową szkołę ''kogakuha'', odrzucającą neokonfucjanizm jako zamazanie oryginalnej myśli Konfucjusza. Ze względu na głoszone teorie znalazł się w niełasce i skazany na wygnanie musiał szukać azylu w hanie Akō. Tam rozwinął działalność pisarską oraz głosił wykłady dla samurajów. Świadectwem wielkiego wpływu Yamagi jest fakt, iż [[Zemsta rōninów z Akō|47 rōninów z Akō]] powoływało się na jego nauki.

W 1675 roku zezwolono Yamadze na otwarcie w [[Tokio|Edo]] szkoły, w której nauczał swojej filozofii oraz strategii. Był zwolennikiem unowocześnienia armii m.in. poprzez szerokie zastosowanie artylerii, a także nawoływał do zarzucenia ślepego czerpania wzorców z Chin. Jego prace na temat pozycji samuraja w społeczeństwie odegrały istotną rolę w kształtowaniu się kodeksu [[bushidō]]<ref>{{cytuj książkę |autor = H. Gene Blocker, Christopher L. Starling| tytuł = Filozofia japońska| wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego| miejsce = Kraków| rok = 2008| isbn = 978-83-233-2425-6}}</ref>. Kontynuatorzy doktryn Yamagi tacy jak [[Shōin Yoshida]] przygotowali grunt intelektualny pod [[restauracja Meiji|restaurację Meiji]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |autor = [[Jolanta Tubielewicz]]| tytuł = Historia Japonii| wydawca = Ossolineum| miejsce = Wrocław| rok = 1984| isbn = 83-04-01486-6}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Yamaga, Sokō}}
[[Kategoria:Japońscy filozofowie XVII wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1622]]
[[Kategoria:Zmarli w 1685]]


text:
# Maria Dezyderia Spodar
Stanisława Maria Dezyderia Spodar (ur. 1902, zm. 14 maja 1993) – polska biskupka starokatolicka Kościoła Katolickiego Mariawitów. Przez pewien czas piastowała urząd kustoszki warszawskiej.

## Życiorys
Gdy w 1929 arcybiskup Jan Maria Michał Kowalski wprowadził w Kościele mariawickim kapłaństwo niewiast s. Dezyderia otrzymała święcenia kapłańskie razem z innymi 11 siostrami. W 1931 te same siostry konsekrowano na biskupki Kościoła mariawickiego. Kiedy w 1935 nastąpił rozłam w Kościele mariawickim, s. Spodarówna poparła arcybiskupa Michała Kowalskiego i s. arcykapłankę Izabelę Wiłucką-Kowalską, wystąpiła z Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i wstąpiła do powołanego przez nich Kościoła Katolickiego Mariawitów. Przez wiele lat była proboszczem w parafii tegoż Kościoła w Goździe skąd kierowała kustodią warszawsko-lubelską. Zmarła w 1993. Została pochowana na cmentarzu mariawickim w Pepłowie.

wikiname: plwiki

title: Maria Dezyderia Spodar

in_language: pl

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Maria Dezyderia Spodar
 |imię i nazwisko org     = Stanisława Spodar
 |tytuł                   = Biskupka
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Polska]]
 |data urodzenia          = 1902
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            = 14 maja 1993
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskupka Kościoła Katolickiego Mariawitów
 |1. funkcja - okres      = 1931–1993
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół Katolicki Mariawitów w RP|Katolicki Mariawitów]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1929
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 1931
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Stanisława Maria Dezyderia Spodar''' (ur. 1902, zm. 14 maja 1993) – polska biskupka starokatolicka [[Kościół Katolicki Mariawitów w RP|Kościoła Katolickiego Mariawitów]]. Przez pewien czas piastowała urząd [[Kustodia warszawska|kustoszki warszawskiej]].

== Życiorys ==
Gdy w 1929 arcybiskup [[Maria Michał Kowalski|Jan Maria Michał Kowalski]] wprowadził w Kościele mariawickim kapłaństwo niewiast s. Dezyderia otrzymała święcenia kapłańskie razem z innymi 11 siostrami. W 1931 te same siostry konsekrowano na biskupki Kościoła mariawickiego. Kiedy w 1935 nastąpił rozłam w Kościele mariawickim, s. Spodarówna poparła arcybiskupa Michała Kowalskiego i s. arcykapłankę [[Maria Izabela Wiłucka-Kowalska|Izabelę Wiłucką-Kowalską]], wystąpiła z [[Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP|Kościoła Starokatolickiego Mariawitów]] i wstąpiła do powołanego przez nich [[Kościół Katolicki Mariawitów w RP|Kościoła Katolickiego Mariawitów]]. Przez wiele lat była proboszczem w [[Parafia Kościoła Katolickiego Mariawitów w Goździe|parafii]] tegoż Kościoła w [[Gózd (powiat rycki)|Goździe]] skąd kierowała [[Kustodia warszawska|kustodią warszawsko-lubelską]]. Zmarła w 1993. Została pochowana na [[Cmentarz mariawicki w Pepłowie|cmentarzu mariawickim w Pepłowie]].

== Bibliografia ==
* [[Maria Rafael Wojciechowski|Józef M. Rafael Wojciechowski]], ''Pisma Wybrane-Dzieło Bożego'' ''Ratunku'', Felicjanów 2003.
* Strona Kościoła Katolickiego Mariawitów w RP.

{{SORTUJ:Spodar, Maria Dezyderia}}
[[Kategoria:Biskupi Kościoła Katolickiego Mariawitów]]
[[Kategoria:Duchowne Kościoła Katolickiego Mariawitów]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1902]]
[[Kategoria:Zmarli w 1993]]

title: Maria Dezyderia SpodarStanisława Spodar

Kraj działania: Polska

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: Katolicki Mariawitów


text:
# Dinidorinae
Dinidorinae – podrodzina pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny Dinidoridae. Obejmuje 83 opisane gatunki, sklasyfikowane w 12 rodzajach. Wszystkie są fitofagami ssącymi soki roślin.

## Morfologia
Pluskwiaki dużych rozmiarów, przysadzistej budowy, kształtu jajowatego lub eliptycznego, o opływowym zarysie, pozbawione kolców czy płatów na bokach głowy, przedplecza i listewki brzeżnej odwłoka. Wierzch ciała jest gładki, pozbawiony guzków. Czułki zbudowane są z czterech lub pięciu członów, z których przynajmniej dwa przedwierzchołkowe są spłaszczone. Trójkątna w zarysie tarczka pozbawiona jest wcisków w kątach przednio-bocznych. Większość gatunków jest długoskrzydłych, ale rodzaj Sagriva ma półpokrywy skrócone, dochodzące tylko do drugiego segmentu odwłoka. Odnóża najczęściej mają kolce zredukowane do postaci spikuli. Stopy zbudowane są u Thalmini z dwóch, a u pozostałych plemion z trzech członów. Odwłok ma przetchlinki drugiego segmentu u większości gatunków zasłonięte przez metapleury. Trichobotria rozmieszczone są na sternitach od trzeciego do siódmego w parach na zgrubieniach położonych za każdą z przetchlinek.
Stadia larwalne mają ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka zlokalizowane pomiędzy tergitami czwartym i piątym oraz piątym i szóstym, natomiast między tergitami trzecim i czwartym występuje zamiast ujść blizna.

## Ekologia i występowanie
Wszystkie gatunki są fitofagami ssącymi. Większość związana jest pokarmowo z dyniowatymi, a część z bobowatymi.
Większość przedstawicieli rodziny zamieszkuje strefy tropikalną i subtropikalną Starego Świata, a więc krainy orientalną, etiopską i madagaskarską. Dwa znane z krainy orientalnej gatunki stwierdzono również w krainie australijskiej. Wyjątkiem na tle podrodziny jest rodzaj Dinidor ograniczony do Ameryki Południowej w krainie neotropikalnej.

## Taksonomia
Takson ten wprowadzony został w 1867 roku przez Carla Ståla w randze podrodziny w obrębie tarczówkowatych. Do rangi osobnej rodziny wyniesiony został w 1955 roku przez Dennisa Lestona. W 1987 roku P.S.S. Durai dokonała podziału Dinidoridae na podrodziny Dinidorinae i Megymeninae, w obrębie tej pierwszej wyróżniając plemiona Dinidorini i Thalmini. W 2014 roku trzecie plemię, Amberianini, wprowadzone zostało przez Jerzego Adriana Lisa i Annę Kocorek.
Podrodzina ta obejmuje 83 opisane gatunki, sklasyfikowane w 12 rodzajach i trzech plemionach:
- plemię: Amberianini Lis & Kocorek, 2014
  - Amberiana Distant, 1911
- plemię: Dinidorini Stål, 1868
  - Colpoproctus Stål, 1870
  - Colporidius Lis, 1990
  - Coridiellus Lis, 1990
  - Coridius Illiger, 1807
  - Cyclopelta Amyot & Serville, 1843
  - Dinidor Latreille, 1829
  - Patanocnema Karsch, 1892
  - Sagriva Spinola, 1850
- plemię: Thalmini Nuamah, 1982
  - Folengus Distant, 1914
  - Thalma Walker, 1868
  - Urusa Walker, 1868

title: Dinidorinae

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = Dinidorinae
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Carl Stål|Stål]], 1867
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Coridius janus ( Fabricius, 1775).jpg
 |opis grafiki           = ''[[Coridius janus]]'' z plemienia Dinidorini
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[pluskwiaki]]
{{wstaw takson|[[Euhemiptera]]}}
{{wstaw takson|[[Heteropterodea]]}}
 |podrząd                = [[pluskwiaki różnoskrzydłe]]
 |infrarząd              = [[Pentatomomorpha]]
 |nadrodzina             = [[tarczówki]]
 |rodzina                = [[Dinidoridae]]
 |podrodzina             = Dinidorinae
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Dinidorinae
 |commons                = Category:Dinidorinae
}}
[[plik:Cyclopelta siccifolia (Westwood) Bangalore India Mar 2019 - 1.jpg|thumb|Agregacja ''[[Cyclopelta siccifolia]]'']]
'''Dinidorinae''' – [[rodzina (biologia)|podrodzina]] [[pluskwiaki|pluskwiaków]] z [[rząd (biologia)|podrzędu]] [[pluskwiaki różnoskrzydłe|różnoskrzydłych]] i rodziny [[Dinidoridae]]. Obejmuje 83 opisane [[gatunek (biologia)|gatunki]], sklasyfikowane w 12 [[rodzaj (biologia)|rodzajach]]. Wszystkie są [[fitofag]]ami ssącymi soki roślin.

== Morfologia ==
Pluskwiaki dużych rozmiarów, przysadzistej budowy, kształtu jajowatego lub eliptycznego{{r|CG|True}}, o opływowym zarysie, pozbawione kolców czy płatów na bokach [[głowa owadów|głowy]], [[przedplecze|przedplecza]] i listewki brzeżnej odwłoka. Wierzch ciała jest gładki, pozbawiony guzków. [[Czułki]] zbudowane są z czterech lub pięciu członów, z których przynajmniej dwa przedwierzchołkowe są spłaszczone. Trójkątna w zarysie [[tarczka (anatomia owadów)|tarczka]] pozbawiona jest wcisków w kątach przednio-bocznych. Większość gatunków jest długoskrzydłych, ale rodzaj ''[[Sagriva]]'' ma [[półpokrywy]] skrócone, dochodzące tylko do drugiego segmentu odwłoka. [[Odnóża]] najczęściej mają kolce zredukowane do postaci spikuli{{r|True}}. [[Stopa sześcionogów|Stopy]] zbudowane są u Thalmini z dwóch, a u pozostałych plemion z trzech członów{{r|lk}}. [[Odwłok]] ma [[przetchlinka|przetchlinki]] drugiego segmentu u większości gatunków zasłonięte przez [[metapleura|metapleury]]. [[Trichobotria]] rozmieszczone są na [[sternum|sternitach]] od trzeciego do siódmego w parach na zgrubieniach położonych za każdą z przetchlinek{{r|True}}.

[[Larwa|Stadia larwalne]] mają ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka zlokalizowane pomiędzy [[tergum|tergitami]] czwartym i piątym oraz piątym i szóstym, natomiast między tergitami trzecim i czwartym występuje zamiast ujść blizna{{r|True}}.

== Ekologia i występowanie ==
Wszystkie gatunki są [[fitofag]]ami ssącymi. Większość związana jest pokarmowo z [[Dyniowate|dyniowatymi]]{{r|CG|True}}, a część z [[bobowate|bobowatymi]]{{r|True}}.

Większość przedstawicieli rodziny zamieszkuje strefy tropikalną i subtropikalną Starego Świata{{r|Rédei}}, a więc krainy [[kraina orientalna|orientalną]], [[kraina etiopska|etiopską]]{{r|True|CG}} i [[kraina madagaskarska|madagaskarską]]{{r|lk}}. Dwa znane z krainy orientalnej gatunki stwierdzono również w [[kraina australijska|krainie australijskiej]]{{r|CG}}. Wyjątkiem na tle podrodziny jest rodzaj ''[[Dinidor]]'' ograniczony do Ameryki Południowej w [[kraina neotropikalna|krainie neotropikalnej]]{{r|True|CG}}.

== Taksonomia ==
[[Takson]] ten wprowadzony został w 1867 roku przez [[Carl Stål|Carla Ståla]] w randze podrodziny w obrębie [[tarczówkowate|tarczówkowatych]]{{r|Stal}}. Do rangi osobnej rodziny wyniesiony został w 1955 roku przez [[Dennis Leston|Dennisa Lestona]]{{r|Leston}}. W 1987 roku P.S.S. Durai dokonała podziału Dinidoridae na podrodziny Dinidorinae i [[Megymeninae]], w obrębie tej pierwszej wyróżniając plemiona Dinidorini i Thalmini{{r|Durai}}. W 2014 roku trzecie plemię, Amberianini, wprowadzone zostało przez [[Jerzy Adrian Lis|Jerzego Adriana Lisa]] i [[Anna Kocorek|Annę Kocorek]]{{r|lk}}.

Podrodzina ta obejmuje 83 opisane [[gatunek (biologia)|gatunki]]{{r|biolib}}, sklasyfikowane w 12 [[rodzaj (biologia)|rodzajach]] i trzech [[plemię (biologia)|plemionach]]{{r|biolib|lk}}:
* plemię: [[Amberiana|Amberianini]] Lis & Kocorek, 2014
** ''[[Amberiana]]'' Distant, 1911
* plemię: [[Dinidorini]] Stål, 1868
** ''[[Colpoproctus]]'' Stål, 1870
** ''[[Colporidius aeneus|Colporidius]]'' Lis, 1990
** ''[[Coridiellus]]'' Lis, 1990
** ''[[Coridius]]'' Illiger, 1807
** ''[[Cyclopelta]]'' Amyot & Serville, 1843
** ''[[Dinidor]]'' Latreille, 1829
** ''[[Patanocnema]]'' Karsch, 1892
** ''[[Sagriva]]'' Spinola, 1850
* plemię: [[Thalmini]] Nuamah, 1982
** ''[[Folengus papuensis|Folengus]]'' Distant, 1914
** ''[[Thalma]]'' Walker, 1868
** ''[[Urusa crassa|Urusa]]'' Walker, 1868

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="biolib">{{Cytuj stronę | url = https://www.biolib.cz/en/taxon/id17118/ | tytuł = family Dinidoridae Stål, 1868  | praca = BioLib.cz | data dostępu = 2022-09-09}}</ref>
<ref name="CG">{{Cytuj książkę | autor = G. Cassis, Gordon F. Gross | tytuł = Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha) | wydawca = CSIRO Publishing | data = 2002}}</ref>
<ref name="Durai">{{Cytuj pismo | autor = P.S.S. Durai | tytuł = A Revision of the Dinidoridae of the world (Heteroptera: Pentatomoidea) | czasopismo = Oriental Insects | wolumin = 21 | strony = 163-360 | data = 1987 | doi = 10.1080/00305316.1987.11835477}}</ref>
<ref name="Leston">{{Cytuj pismo | autor = D.H. Leston | tytuł = The aedeagus of Dinidoridae (Hem., Pentatomidae) | czasopismo = Entomologist's Monthly Magazine | wolumin = 91 | strony = 214-215 | data = 1955}}</ref>
<ref name="lk">{{Cytuj pismo | autor = Jerzy A. Lis, Anna Kocorek, Dariusz Ziaja, Paweł Lis | tytuł = New insight into the systematic position of the endemic Madagascan genus Amberiana (Hemiptera: Heteroptera: Dinidoridae) using 12S rDNA sequences | czasopismo = Turkish Journal of Zoology | wydanie = 39 | strony = 610-619 | data = 2015 | doi = 10.3906/zoo-1406-27}}</ref>
<ref name="Rédei">{{Cytuj pismo | autor = [[Dávid Rédei]] | tytuł = A revision of Sagriva (Hemiptera: Heteroptera: Dinidoridae) | czasopismo = Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae | wydanie = 1 | wolumin = 57 | strony = 73-95 | data = 2017 | doi = 10.1515/aemnp-2017-0059 | issn = 0374-1036}}</ref>
<ref name="Stal">{{Cytuj pismo | autor = C. Stål | tytuł = Bidrag till Hemipterernas Systematik | czasopismo = Öfversigt af Kongelige Vetenskaps-Akademiens Förhandlingar, Stockholm | wydanie = 7 | wolumin = 24 | strony = 491-560 | data = 1867}}</ref>
<ref name="True">{{Cytuj książkę |nazwisko = Schuh| imię = Randall T.| nazwisko2 = Slater| imię2 = James Alexander| tytuł = True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history| wydawca = Cornell University Press| miejsce = | rok = 1995| strony = 225-226 | isbn = 0-8014-2066-0|język=en}}</ref>
}}

{{Dinidoridae}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dinidoridae]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: pluskwiaki

(bez rangi): Euhemiptera Heteropterodea

Podrząd: pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd: Pentatomomorpha

Nadrodzina: tarczówki

Rodzina: Dinidoridae

Podrodzina: Dinidorinae


text:
# Aleksandr Borodaj
Alekandr Jurjewicz Borodaj (ros. Александр Юрьевич Бородай; ur. 25 lipca 1972 w Moskwie) – rosyjski generał major FSB, politolog, dziennikarz, były samozwańczy premier nieuznawanej Donieckiej Republiki Ludowej, która zadeklarowała niezależność od Ukrainy. Został mianowany na to stanowisko przez Radę Najwyższą DRL 16 maja 2014 roku. Borodaj był wcześniej doradcą politycznym premiera Republiki Autonomicznej Krymu, Siergieja Aksionowa.

## Życiorys
Aleksandr Borodaj jest synem Jurija Borodaja (1934–2006), rosyjskiego wykładowcy filozofii, męża Piamy Gajdenko. Ukończył filozofię na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym. W 2002 roku został zastępcą dyrektora FSB w randze generała majora. Obecnie mieszka w Moskwie, swoje pojawienie się na terenie wschodniej Ukrainy przedstawił jako prywatny przyjazd w charakterze „profesjonalnego konsultanta”, którego nie należy wiązać w żaden sposób z działalnością rosyjskich służb specjalnych. Jego następcą został Aleksandr Zacharczenko.
W 2021 został wybrany do rosyjskiej Dumy Państwowej jako kandydat partii Jedna Rosja.

title: Aleksandr Borodaj

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk             = Aleksandr Borodaj
 | data urodzenia      = 25 lipca 1972
 | miejsce urodzenia   = [[Moskwa]]
 | grafika             = Alexander Borodai 1.jpg
 | 3 funkcja           =
 | partia              =
 | 3 od                =
 | do                  = 7 sierpnia 2014
 | 2 funkcja           =
 | 2 od                =
 | 2 do                =
 | funkcja             = Premier nieuznawanej [[Doniecka Republika Ludowa|Donieckiej Republiki Ludowej]]
 | od                  = [[16 maja]] 2014
 | poprzednik          =
 | następca            = [[Aleksandr Zacharczenko]]
 | odznaczenia         = [[Plik:Hero of the Donetsk People's Republic Medal.svg|border|20px|link=Bohater Donieckiej Republiki Ludowej]]
 | commons             =
 | quote               = Aleksandr Borodaj
 | imię i nazwisko     =
 | opis grafiki        = Aleksandr Borodaj (2021)
 | data śmierci        =
 | miejsce śmierci     =
 | news                =
}}
'''Alekandr Jurjewicz Borodaj''' ([[język rosyjski|ros.]] Александр Юрьевич Бородай; ur. [[25 lipca]] [[1972]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Rosja|rosyjski]] [[generał major]] [[Federalna Służba Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej|FSB]]<ref>{{cytuj stronę | url =http://archive.is/AFYEE | tytuł = На Лубянку приходит новое руководство | data = | autor = | opublikowany = | język = ru | data dostępu = 2014-07-22}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url =http://web.archive.org/web/20160330201422/http://www.apn.ru/news/comments13719.htm | tytuł =На Лубянку приходит новое руководство | data = | autor = | opublikowany = | język = ru | data dostępu = 2014-07-22}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url = http://archive.is/QVlXL | tytuł = Лубянка начинает жить завтрашним днем | data = | autor = | opublikowany = | język = ru | data dostępu = 2014-07-22}}</ref>, politolog, dziennikarz, były samozwańczy premier nieuznawanej [[Doniecka Republika Ludowa|Donieckiej Republiki Ludowej]], która zadeklarowała niezależność od [[Ukraina|Ukrainy]]<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.mk.ru/politics/2014/05/16/premerministrom-dnr-stal-rossiyanin-aleksandr-boroday.html | tytuł = Премьер-министром ДНР стал россиянин Александр Бородай| data =16 maja 2014 | autor = | opublikowany = | język = ru | data dostępu = 2014-07-22}}</ref><ref name="economist.com">{{cytuj stronę | url =http://www.economist.com/blogs/easternapproaches/2014/05/ukraines-bogus-referendums | tytuł = Ukraine's bogus referendums | data =11 maja 2014 | autor = | opublikowany =The Economist | język = en | data dostępu = 2014-07-22}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url =http://www.ft.com/intl/cms/s/0/802b9b20-eb0e-11e3-bab6-00144feabdc0.html#axzz33bE8iHMq | tytuł =Ukraine crisis: Donetsk leader dismisses Kremlin support claim | data =3 czerwca 2014 | autor = | opublikowany = | język = en | data dostępu = 2014-07-22}}</ref>. Został mianowany na to stanowisko przez Radę Najwyższą DRL 16 maja 2014 roku<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.turkishpress.com/news/406653/ | tytuł =Ukraine: Donetsk People's Republic elects PM | data = 16 maja 2014 | autor = | opublikowany = Turkish Press | język = en | data dostępu =2014-07-22 | archiwum =https://web.archive.org/web/20140519000721/http://www.turkishpress.com/news/406653/ | zarchiwizowano = 19 maja 2014}}</ref>. Borodaj był wcześniej doradcą politycznym [[Premierzy Krymu|premiera Republiki Autonomicznej Krymu]], [[Siergiej Aksionow|Siergieja Aksionowa]]<ref name="economist.com"/>.

== Życiorys ==
Aleksandr Borodaj jest synem {{link-interwiki|Jurij Borodaj|tekst=Jurija Borodaja|Q=Q4094487}} (1934–2006), rosyjskiego wykładowcy filozofii, męża [[Piama Gajdenko|Piamy Gajdenko]]. Ukończył filozofię na [[Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa|Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym]]. W 2002 roku został zastępcą dyrektora FSB w randze generała majora. Obecnie mieszka w Moskwie, swoje pojawienie się na terenie wschodniej Ukrainy przedstawił jako prywatny przyjazd w charakterze „profesjonalnego konsultanta”, którego nie należy wiązać w żaden sposób z działalnością rosyjskich służb specjalnych<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.timesofisrael.com/mysterious-russian-fixer-heads-ukraine-rebel-state/ | tytuł = Mysterious Russian fixer heads Ukraine rebel state | data =18 maja 2014 | autor = | opublikowany = Times of Israel | język = en | data dostępu = 2014-07-22}}</ref>. Jego następcą został [[Aleksandr Zacharczenko]].

W 2021 został wybrany do rosyjskiej [[Duma Państwowa Federacji Rosyjskiej|Dumy Państwowej]] jako kandydat partii [[Jedna Rosja]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/putins-ukraine-war-russian-mp-recalls-efforts-to-push-civil-war-myth/ | tytuł = Putin’s Ukraine War: Russian MP recalls efforts to push civil war myth | nazwisko = Dickinson | imię = Peter | data = 2 listopada 2021 | opublikowany = atlanticcouncil.org | język = en | data dostępu = 2022-08-21}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Igor Biezler]]
* [[Aleksandr Zacharczenko]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Borodaj, Aleksandr}}
[[Kategoria:Absolwenci Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa]]
[[Kategoria:Deputowani do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej]]
[[Kategoria:Premierzy Donieckiej Republiki Ludowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]
[[Kategoria:Nacjonaliści rosyjscy]]
[[Kategoria:Obwód doniecki|*]]
[[Kategoria:Separatyści prorosyjscy na Ukrainie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Politycy Jednej Rosji]]

title: Aleksandr Borodaj

Data i miejsce urodzenia: 25 lipca 1972 · Moskwa

Okres: od 16 maja 2014 · do 7 sierpnia 2014

Następca: Aleksandr Zacharczenko


text:
# Pierre Mendès France
Pierre Mendès France (wym. [pjɛʁ mɑ̃dɛs fʁɑ̃s]; ur. 11 stycznia 1907 w Paryżu, zm. 18 października 1982 tamże) – francuski polityk.

## Młodość i początki kariery politycznej
Pochodził z żydowskiej rodziny rodem z Portugalii („Mendès de França”). Od wczesnej młodości miał poglądy socjalistyczne. W wieku 15 lat zdał maturę, zaś mając lat 21 został wpisany na listę adwokatów (studiował na uniwersytecie w Paryżu). Wstąpił do Partii Radykalnej, której ówczesnym przywódcą był Édouard Daladier. W roku 1932 został członkiem Zgromadzenia Narodowego (był wówczas najmłodszym deputowanym).
W roku 1936 został sekretarzem stanu ds. finansów w gabinecie Frontu Ludowego, pod przewodnictwem Leona Bluma.

## W czasie wojny i krótko po wyzwoleniu
W roku 1940 stanowczo opowiadał się przeciwko kapitulacji, a kiedy do władzy doszedł Philippe Pétain, Mendès France wraz z grupą deputowanych (wśród nich byli przyszły prezydent i jego kolega z rządu Bluma Vincent Auriol oraz Daladier) został zmuszony do powrotu do Francji, gdzie stanął przed sądem, który skazał go na karę więzienia. Uciekł jednak (używając nazwiska Jan Lemberg) wraz z grupą Polaków udających się na Kubę i nawiązał kontakt z przywódcą Wolnej Francji, generałem Charles’em de Gaulle’em. Szybko zawiązała się między nimi współpraca, a nawet coś w rodzaju wzajemnej sympatii. Mendès France służył początkowo w lotnictwie, a następnie został w roku 1943 komisarzem ds. finansów.
Po wyzwoleniu został ministrem finansów i gospodarki, ale ustąpił na skutek sporu z innym ministrem (i również przyszłym premierem) Rene Plevenem.

## Kariera w IV Republice
Mendès France został w wyborach roku 1947 wybrany członkiem Zgromadzenia Narodowego, odzyskując swoje przedwojenne miejsce. Od roku 1950 wyróżniał się jako zdecydowany krytyk francuskiego kolonializmu. Był przeciwnikiem wojny w Indochinach.

### Premier rządu Republiki
Mendès France został mianowany premierem i 18 czerwca 1954 roku uzyskał inwestyturę. Jego ministrem spraw wewnętrznych był François Mitterrand. Priorytetem Mendès France’a było zakończenie wojny w Indochinach. Cel ten osiągnął na konferencji w Genewie. Uregulował też kwestię Tunezji, nadając jej autonomię, co doprowadziło w kilka lat później do jej pełnej niepodległości.
Poniósł porażkę przy odrzuceniu przez Zgromadzenie (głównie głosami gaullistów i komunistów) projektu przystąpienia do Europejskiej Wspólnoty Obronnej, co zniweczyło całe przedsięwzięcie. Jego gabinet upadł w lutym 1955 roku. Obalony premier oświadczył wówczas: To, co dokonało się w kraju w ciągu tych siedmiu miesięcy, nie może zostać już zatrzymane. Robert Bielecki w swoim zbiorze szkiców o politykach francuskich pt. De Gaulle i inni rozdział poświęcony Mendès France'owi zatytułował „Jedyna nadzieja IV Republiki”. Nie ulega wątpliwości, że Mendès France odniósł poważne sukcesy, zwłaszcza w dziedzinie polityki zagranicznej. To on właściwie rozpoczął proces dekolonizacji. Przed powrotem generała de Gaulle’a do władzy pełnił jeszcze, prócz piastowania mandatu deputowanego, funkcję wicepremiera w rządzie Guy Molleta.

## V Republika
W roku 1958 Mendès France był – obok Mitterranda i Daladiera – jednym z największych przeciwników powierzenia władzy de Gaulle'owi. Jako jeden z nielicznych głosował przeciwko udzieleniu mu inwestytury 1 czerwca 1958 roku (powiedział wtedy, że czyni to ze ściśniętym sercem). W wyborach tegoż roku stracił mandat, co ponoć zmartwiło generała.
Kilka lat później wstąpił do Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (PSU) Michela Rocarda. Z jej ramienia został ponownie wybrany w skład zgromadzenia (1967), ale przegrał rok później. Udzielał poparcia swemu dawnemu ministrowi Mitterrandowi w walce o fotel prezydencki, ale sam nie powrócił już do czynnej działalności politycznej. Opublikował kilkanaście książek.

title: Pierre Mendès France

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Pierre Mendès France
 | grafika             = Mendès-France Harcourt 1948.jpg
 | opis grafiki        = Pierre Mendès France (1948)
 | data urodzenia      = 11 stycznia 1907
 | miejsce urodzenia   = [[Paryż]]
 | data śmierci        = 18 października 1982
 | miejsce śmierci     = [[Paryż]]
 | funkcja             = [[Premierzy Francji|Premier Francji]]
 | partia              = [[Partia Radykalna (Francja)|Partia Radykalna]]
 | od                  = 18 czerwca 1954
 | do                  = 5 lutego 1955
 | poprzednik          = [[Joseph Laniel]]
 | następca            = [[Edgar Faure]]
 | commons             =
 | quote               =
 | news                =
}}
'''Pierre Mendès France''' (wym. [{{IPA|pjɛʁ mɑ̃dɛs fʁɑ̃s}}]; ur. [[11 stycznia]] [[1907]] w [[Paryż]]u, zm. [[18 października]] [[1982]] tamże) – [[Francja|francuski]] [[polityk]].

== Młodość i początki kariery politycznej ==
Pochodził z [[Żydzi|żydowskiej]] rodziny rodem z [[Portugalia|Portugalii]] (''„Mendès de França”'')<ref>Jacques Nantet, ''Pierre Mendès France'', Éditions du Centurion, 1967, s. 19.</ref>. Od wczesnej młodości miał poglądy [[socjalizm|socjalistyczne]]. W wieku 15 lat zdał maturę, zaś mając lat 21 został wpisany na listę adwokatów (studiował na uniwersytecie w [[Paryż]]u). Wstąpił do [[Radical|Partii Radykalnej]], której ówczesnym przywódcą był [[Édouard Daladier]]. W roku 1932 został członkiem Zgromadzenia Narodowego (był wówczas najmłodszym deputowanym).

W roku 1936 został sekretarzem stanu ds. finansów w gabinecie [[Front Ludowy|Frontu Ludowego]], pod przewodnictwem [[Léon Blum|Leona Bluma]].

== W czasie wojny i krótko po wyzwoleniu ==
W roku 1940 stanowczo opowiadał się przeciwko kapitulacji, a kiedy do władzy doszedł [[Philippe Pétain]], Mendès France wraz z grupą deputowanych (wśród nich byli przyszły [[Prezydenci Francji|prezydent]] i jego kolega z rządu Bluma [[Vincent Auriol]] oraz Daladier) został zmuszony do powrotu do Francji, gdzie stanął przed sądem, który skazał go na karę więzienia. Uciekł jednak (używając nazwiska Jan Lemberg) wraz z grupą [[Polacy|Polaków]] udających się na [[Kuba|Kubę]]<ref>Geoffrey Adams, ''Political ecumenism: Catholics, Jews and Protestants in de Gaulle's Free France, 1940–1945'', McGill-Queen’s Press, 2006, s. 158-159.</ref> i nawiązał kontakt z przywódcą [[Wolna Francja|Wolnej Francji]], generałem [[Charles de Gaulle|Charles’em de Gaulle’em]]. Szybko zawiązała się między nimi współpraca, a nawet coś w rodzaju wzajemnej sympatii. Mendès France służył początkowo w lotnictwie, a następnie został w roku 1943 komisarzem ds. finansów.

Po wyzwoleniu został ministrem finansów i gospodarki, ale ustąpił na skutek sporu z innym ministrem (i również przyszłym premierem) [[Rene Pleven]]em.

== Kariera w IV Republice ==
Mendès France został w wyborach roku 1947 wybrany członkiem Zgromadzenia Narodowego, odzyskując swoje przedwojenne miejsce. Od roku 1950 wyróżniał się jako zdecydowany krytyk francuskiego [[kolonializm]]u. Był przeciwnikiem wojny w [[Indochiny|Indochinach]].

=== Premier rządu Republiki ===
Mendès France został mianowany premierem i 18 czerwca 1954 roku uzyskał inwestyturę. Jego ministrem spraw wewnętrznych był [[François Mitterrand]]. Priorytetem Mendès France’a było zakończenie [[I wojna indochińska|wojny]] w [[Indochiny|Indochinach]]. Cel ten osiągnął na [[Konferencja genewska (1954)|konferencji]] w [[Genewa|Genewie]]. Uregulował też kwestię [[Tunezja|Tunezji]], nadając jej autonomię, co doprowadziło w kilka lat później do jej pełnej niepodległości.

Poniósł porażkę przy odrzuceniu przez Zgromadzenie (głównie głosami [[Gaullizm|gaullistów]] i komunistów) projektu przystąpienia do Europejskiej Wspólnoty Obronnej, co zniweczyło całe przedsięwzięcie. Jego gabinet upadł w lutym 1955 roku. Obalony premier oświadczył wówczas: ''To, co dokonało się w kraju w ciągu tych siedmiu miesięcy, nie może zostać już zatrzymane''. [[Robert Bielecki]] w swoim zbiorze szkiców o politykach francuskich pt. ''De Gaulle i inni'' rozdział poświęcony Mendès France'owi zatytułował „Jedyna nadzieja IV Republiki”. Nie ulega wątpliwości, że Mendès France odniósł poważne sukcesy, zwłaszcza w dziedzinie polityki zagranicznej. To on właściwie rozpoczął proces dekolonizacji. Przed powrotem generała de Gaulle’a do władzy pełnił jeszcze, prócz piastowania mandatu deputowanego, funkcję wicepremiera w rządzie [[Guy Mollet]]a.

== V Republika ==
W roku 1958 Mendès France był – obok Mitterranda i Daladiera – jednym z największych przeciwników powierzenia władzy de Gaulle'owi. Jako jeden z nielicznych głosował przeciwko udzieleniu mu inwestytury 1 czerwca 1958 roku (powiedział wtedy, że czyni to ''ze ściśniętym sercem''). W wyborach tegoż roku stracił mandat, co ponoć zmartwiło generała.

Kilka lat później wstąpił do [[Zjednoczona Partia Socjalistyczna (Francja)|Zjednoczonej Partii Socjalistycznej]] (PSU) [[Michel Rocard|Michela Rocarda]]. Z jej ramienia został ponownie wybrany w skład zgromadzenia ([[1967]]), ale przegrał rok później. Udzielał poparcia swemu dawnemu ministrowi Mitterrandowi w walce o fotel prezydencki, ale sam nie powrócił już do czynnej działalności politycznej. Opublikował kilkanaście książek.

== Zobacz też ==
* [[Premierzy Francji]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Premierzy Francji}}
{{Pierwszy rząd Charles’a de Gaulle’a}}
{{Rząd Pierre’a Mendès-France}}
{{Rząd Guy Molleta}}
{{Ministrowie finansów Francji}}
{{Ministrowie spraw zagranicznych Francji}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mendès France, Pierre}}
[[Kategoria:Francuscy ministrowie finansów]]
[[Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych]]
[[Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (IV Republika)]]
[[Kategoria:Politycy Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (Francja)]]
[[Kategoria:Portugalscy Żydzi|Pierre Mendès France]]
[[Kategoria:Premierzy Francji]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Zmarli w 1982]]

title: Pierre Mendès France

Data i miejsce urodzenia: 11 stycznia 1907 · Paryż

Data i miejsce śmierci: 18 października 1982 · Paryż

Okres: od 18 czerwca 1954 · do 5 lutego 1955

Przynależność polityczna: Partia Radykalna

Poprzednik: Joseph Laniel

Następca: Edgar Faure


text:
# Katsuyori Shibata
Katsuyori Shibata (jap. 柴田勝頼 Katsuyori Shibata; ur. 17 listopada 1979 w Kuwanie) – japoński wrestler, kickbokser i zawodnik MMA, znany z występów w New Japan Pro Wrestling.

## Osiągnięcia
- New Japan Pro Wrestling
  - IWGP Tag Team Championship (1 raz) – z Hirooki Goto[2]
  - NEVER Openweight Championship (1 raz)[3]
  - World Tag League (2014) – z Hirooki Goto[4]
  - Fighting Spirit Award (2004)
  - Tag Team Best Bout (2004) z Masahiro Chono vs. Hiroyoshi Tenzan i Shinsuke Nakamura z 24 października[5]
- Pro Wrestling Illustrated
  - 123 miejsce w PWI 500 z 2015 roku[6]
- Wrestling Observer Newsletter
  - 5 Star Match (2013) vs. Tomohiro Ishii z 4 kwietnia
  - 5 Star Match (2014) vs. Hiroshi Tanahashi z 24 września
  - Best Brawler (2013)

title: Katsuyori Shibata

wikitext:
{{Wrestler infobox
 |nazwa              = Katsuyori Shibata
 |grafika            = Katsuyori Shibata 2015.jpg
 |opis grafiki       = Shibata w marcu 2015
 |alt grafiki        =
 |imię i nazwisko    = Katsuyori Shibata
 |data urodzenia     = [[17 listopada]] [[1979]]
 |miejsce urodzenia  = [[Kuwana]]
 |data śmierci       =
 |miejsce śmierci    =
 |przyczyna śmierci  =
 |współmałżonek      =
 |dzieci             =
 |rodzina            =
 |płeć               = m
 |pseudonimy ringowe = '''Katsuyori Shibata'''
Makai #4
 |wzrost             = 1,83 m
 |masa ciała         = 93 kg
 |zapowiadany z      =
 |trener             =
 |debiut             = 10 października 1999
 |emerytura          =
 |commons            =
 |www                =
}}
{{nihongo|'''Katsuyori Shibata'''|柴田勝頼|Katsuyori Shibata|ur. 17 listopada 1979 w [[Kuwana|Kuwanie]]}} – [[Japonia|japoński]] [[wrestling|wrestler]], [[kickboxing|kickbokser]] i [[Mieszane sztuki walki|zawodnik MMA]], znany z występów w [[New Japan Pro Wrestling]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.njpw.co.jp/data/detail_profile.php?f=064|tytuł=柴田 勝頼}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
*'''[[New Japan Pro Wrestling]]'''
**[[IWGP Tag Team Championship]] (1 raz) – z [[Hirooki Goto]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.njpw.co.jp/match/detail_result.php?e=902|tytuł=Wrestle Kingdom 9 in 東京ドーム}}</ref>
**[[NEVER Openweight Championship]] (1 raz)<ref>{{Cytuj stronę| url = http://www.njpw.co.jp/match/detail_result.php?e=1065 | tytuł=Wrestle Kingdom 10 in 東京ドーム}}</ref>
**[[G1 Tag League|World Tag League]] (2014) – z [[Hirooki Goto]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.njpw.co.jp/match/detail_result.php?e=913|tytuł=World Tag League 2014}}</ref>
**Fighting Spirit Award (2004)
**Tag Team Best Bout (2004) z [[Masahiro Chono]] vs. [[Hiroyoshi Tenzan]] i [[Shinsuke Nakamura]] z 24 października<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.puroresufan.com/njpw/2004-awards.html|tytuł=2004 New Japan Awards}}</ref>
*'''''[[PWI 500|Pro Wrestling Illustrated]]'''''
**123 miejsce w PWI 500 z 2015 roku<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.profightdb.com/pwi-500/2015.html|tytuł=Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2015}}</ref>
*'''''[[Lista nagród czasopisma Wrestling Observer Newsletter|Wrestling Observer Newsletter]]'''''
**5 Star Match (2013) vs. [[Tomohiro Ishii]] z 4 kwietnia
**5 Star Match (2014) vs. [[Hiroshi Tanahashi]] z 24 września
**Best Brawler (2013)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.profightdb.com/wrestlers/katsuyori-shibata-3990.html Profil zawodnika na Profightdb]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Shibata, Katsuyori}}
[[Kategoria:Japońscy wrestlerzy]]
[[Kategoria:Sportowcy związani z Kuwaną]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kuwanie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1979]]

title: Katsuyori Shibata

Imię i nazwisko: Katsuyori Shibata

Data i miejsce urodzenia: 17 listopada 1979 · Kuwana

Pseudonimy · ringowe: Katsuyori Shibata · Makai #4

Masa ciała: 93 kg

Debiut: 10 października 1999


text:
# Stadion Ukraina we Lwowie
Stadion Ukraina (ukr. Стадіон «Україна», ang. Ukraina Stadium) – wielofunkcyjny stadion we Lwowie na Ukrainie.
W latach 1963–1991 nazywał się "Drużba" (przyjaźń).
21 czerwca 1992 roku odbył się pierwszy mecz finałowy Mistrzostw Ukrainy w piłce nożnej, w którym klub Tawrija Symferopol zwyciężył Dynamo Kijów (1:0) i został pierwszym Mistrzem Ukrainy w piłce nożnej.

title: Stadion Ukraina we Lwowie

wikitext:
{{Stadion infobox
 |nazwa                 = Stadion Ukraina
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Lviv Ukraina Stadium12.jpg
 |opis zdjęcia          = Stadion Ukraina we Lwowie
 |pełna nazwa           = Стадіон «Україна»
 |przydomek             =
 |poprzednia nazwa      =
 |państwo               = UKR
 |miejscowość           =
 |adres                 = al.Lipowe 5<br />79000 [[Lwów]], [[Ukraina]]
 |architekt             =
 |koszt budowy          =
 |data budowy           =
 |data otwarcia         = [[1963]], [[1992]]
 |data przebudowy       =
 |data zamknięcia       =
 |właściciel            = własność komunalna
 |operator              =
 |klub                  = [[Karpaty Lwów]]
 |inauguracja           =
 |pojemność stadionu    = 27 925
 |rekordowa frekwencja  =
 |oświetlenie           = 1400 lux
 |wymiary boiska        = 105 х 68 m
 |nawierzchnia boiska   = trawa
 |długość toru          =
 |nawierzchnia toru     =
 |dodatkowe wyposażenie = [[bieżnia]]
 |kod mapy              = Lwów
 |współrzędne           = 49°49′9.3″N 24°2′52.8″E
 |commons               = Category:Ukraine Stadium, Lviv
 |www                   =
}}
'''Stadion Ukraina''' ([[Język ukraiński|ukr.]] Стадіон «Україна», [[język angielski|ang.]] ''Ukraina Stadium'') – wielofunkcyjny [[stadion]] we [[Lwów|Lwowie]] na [[Ukraina|Ukrainie]].

W latach [[1963]]–[[1991]] nazywał się "'''Drużba'''" (przyjaźń).

[[21 czerwca]] [[1992]] roku odbył się pierwszy mecz finałowy Mistrzostw Ukrainy w piłce nożnej, w którym klub [[Tawrija Symferopol]] zwyciężył [[Dynamo Kijów]] (1:0) i został pierwszym Mistrzem Ukrainy w piłce nożnej.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://fanat.ua/info/stadiums/ukraine/_ukraina_l_vov_36019.html Informacja o stadionie na fanat.com.ua] {{lang|ru}}
* {{Cytuj stronę | url = http://fpl.ua/ukr/statstadion/29/ | tytuł = Informacja o stadionie na stronie Premier-lihi | opublikowany = fpl.ua | archiwum = https://web.archive.org/web/20120525214115/http://fpl.ua/ukr/statstadion/29/ | zarchiwizowano = 2012-05-25 | język = uk}}
* [http://www.worldstadiums.com/stadium_pictures/europe/ukraine/lviv_ukrajina.shtml Informacja o stadionie na worldstadiums.com] {{lang|en}}

[[Kategoria:Stadiony lekkoatletyczne na Ukrainie]]
[[Kategoria:Stadiony piłkarskie na Ukrainie|Lwów]]
[[Kategoria:Stadiony we Lwowie|Ukraina]]

title: Stadion Ukraina

Państwo: Ukraina

Adres: al.Lipowe 5 · 79000 Lwów, Ukraina

Właściciel: własność komunalna

Klub: Karpaty Lwów

Nawierzchnia boiska: trawa

Dodatkowe wyposażenie: bieżnia


text:
# Velký Jezerník
Velký Jezerník (historyczna nazwa niem. Grosse See) – szczyt (góra) o wysokości 1309 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1306 m n.p.m. , 1306,8 m n.p.m.  lub 1309,1 m n.p.m. ) w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (cz. Hrubý Jeseník), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, na historycznej granicy Śląska i Moraw, w obrębie gminy Loučná nad Desnou, oddalony o około 2,7 km na północny zachód od szczytu góry Pradziad (cz. Praděd), leżący na jego głównym grzbiecie (grzebieniu), pomiędzy szczytami Malý Děd i Malý Jezerník. Rozległość góry (powierzchnia stoków) szacowana jest na około 2,6 km², a średnie nachylenie wszystkich stoków wynosi około 15°.

## Charakterystyka

### Lokalizacja
Góra Velký Jezerník położona jest w centrum całego pasma Wysokiego Jesionika. Jest górą o kopulastej powierzchni szczytowej, leżącą w części Wysokiego Jesionika, w północnym obszarze (mikroregionu) o nazwie Masyw Pradziada (cz. Pradědská hornatina), położoną na jego grzbiecie głównym (grzebieniu), ciągnącym się od przełęczy Červenohorské sedlo do przełęczy Skřítek. Velký Jezerník jest górą trudno rozpoznawalną i niezbyt charakterystyczną. Jest szczytem rozpoznawalnym i widocznym m.in. z drogi okalającej połać szczytową góry Pradziad (widoczny poniżej linii patrzenia na szczyt góry Keprník) czy też z innego charakterystycznego punktu widokowego – z drogi okalającej szczyt góry Dlouhé stráně (widoczny na lewo od linii patrzenia na górę Medvědí hřbet).
Górę ograniczają: od północnego wschodu dolina potoku o nazwie Studený potok (1), od wschodu przełęcz Sedlo Velký Jezerník o wysokości 1299 m n.p.m., od południowego wschodu dolina nienazwanego potoku, będącego dopływem potoku Česnekový potok (2) i niewielki fragment doliny potoku Česnekový potok (2) płynącego w żlebie Česnekový důl, od południowego zachodu przełęcz o wysokości 1221 m n.p.m. w kierunku szczytu Medvědí hřbet, od zachodu dolina potoku Hladový potok, płynącego w żlebie Hladový důl oraz od północnego zachodu przełęcz o wysokości 1199 m n.p.m. w kierunku szczytu Malý Jezerník oraz dolina nienazwanego potoku, będącego dopływem potoku Studený potok (1). W otoczeniu góry znajdują się następujące szczyty: od południowego zachodu Medvědí hřbet, od zachodu Nad Petrovkou, od północnego zachodu Malý Jezerník i Malý Klín, od północy Sokolí skála (2), od północnego wschodu Nad Vodopádem, od wschodu Malý Děd oraz od południowego wschodu Velký Děd.

### Stoki
W obrębie góry można wyróżnić trzy następujące zasadnicze stoki:
- północny
- południowo-wschodni, biegnący od połaci szczytowej do żlebu Česnekový důl
- zachodni, biegnący od połaci szczytowej do żlebu Hladový důl

Wszystkie stoki są zalesione w zdecydowanej większości na ogół gęstym borem świerkowym. Jedynie u podnóża stoku zachodniego występują większe fragmenty lasu mieszanego. Na stokach występują przecinki, przerzedzenia oraz polany. Ponadto na stoku zachodnim występują pasmowe zmiany wysokości zalesienia. Na stoku północnym przy wodospadzie o nazwie Vysoký vodopád, na wysokości około 1050 m n.p.m. występuje grupa skalna.
Stoki mają stosunkowo jednolite i zróżnicowane nachylenia. Średnie nachylenie stoków waha się bowiem od 12° (stok południowo-wschodni) do 17° (stok zachodni). Średnie nachylenie wszystkich stoków góry (średnia ważona nachyleń stoków) wynosi około 15°. Maksymalne średnie nachylenie u podnóża stoku południowo-wschodniego przy żlebie Česnekový důl, na odcinku 50 m nie przekracza 45°. Poza wytyczonymi szlakami turystycznymi, stoki pokryte są siecią dróg (m.in. Hladová cesta, Miliónová cesta) oraz na ogół nieoznakowanych ścieżek i duktów. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, zalesienie oraz zorientowanie w terenie.

### Szczyt główny
Na szczyt nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Przez połać szczytową, w odległości około 100 m na północ od szczytu przebiega ścieżka główna, na której wytyczono zielony szlak turystyczny  oraz niebieski szlak rowerowy . Szczyt znajduje się wśród niewielkiego przerzedzenia, pokryty świerkami, trawą wysokogórską z rodziny wiechlinowatych, roślinnością obszarów torfowiskowych i bardzo popularną rośliną Wysokiego Jesionika borówką czarną. Z uwagi na wysokie zalesienie szczyt nie jest punktem widokowym. Nie zlokalizowano również na nim punktu geodezyjnego . Państwowy urząd geodezyjny o nazwie (cz. Český úřad zeměměřický a katastrální (CÚZK)) w Pradze podaje jako najwyższy punkt góry – szczyt – o wysokości 1309,0 m n.p.m. i współrzędnych geograficznych (50°06′10,8″N 17°12′23,7″E/50,103000 17,206583). Z powodu niemal identycznych wysokości szczytów głównego i leżącego obok szczytu drugorzędnego Velky Jezerník–J, na mapach istnieją różnice co do usytuowania szczytu głównego.
Dojście do szczytu jest orientacyjne, bowiem nie prowadzi tam żadna ścieżka. Idąc około 270 m wzdłuż zielonego szlaku turystycznego , ze skrzyżowania turystycznego Slatě (w stronę skrzyżowania turystycznego Kamzík), należy skręcić w lewo, idąc dalej wśród zalesienia około 110 m, dochodząc w ten sposób do szczytu, korzystając jednocześnie ze szczegółowych map.

### Szczyty drugorzędne
Velký Jeezerník jest górą o potrójnym szczycie. W całym masywie góry, poza szczytem głównym można wyróżnić dwa drugorzędne szczyty.
| Szczyty drugorzędne góry Velký Jezerník |                   |                   |                                 |                                               |  |
| Lp.                                     | Szczyt            | Wysokość m n.p.m. | Odległość od szczytu głównego m | Współrzędne geograficzne                      |  |
| 1                                       | Velky Jezerník–J  | 1308              | 205 na południe                 | 50°06′04,2″N 17°12′24,8″E/50,101167 17,206889 |  |
| 2                                       | Velký Jezerník–JZ | 1297              | 730 na południowy zachód        | 50°05′51,5″N 17°12′02,3″E/50,097639 17,200639 |  |

### Geologia
Pod względem geologicznym masyw góry Velký Jezerník należy do jednostki określanej jako kopuła Desny i zbudowany jest ze skał metamorficznych, głównie: gnejsów (plagioklazów), fyllitów (biotytów, chlorytów i muskowitów), fyllonitów, migmatytów, kwarcytów oraz domieszek nielicznych innych cennych minerałów jak np.: granatów (występujących m.in. w podłożu wodospadu Vysoký vodopád).

### Wody
Grzbiet główny (grzebień) góry Pradziad, biegnący od przełęczy Skřítek do przełęczy Červenohorské sedlo oraz dalej do przełęczy Ramzovskiej (cz. Ramzovské sedlo) jest częścią granicy Wielkiego Europejskiego Działu Wodnego, dzielącej zlewiska Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego .
Góra leży na tej granicy, na zlewiskach Morza Bałtyckiego (dorzecze Odry) na stoku północnym oraz Morza Czarnego (dorzecze Dunaju) na stokach: południowo-wschodnim i zachodnim . Na stoku zachodnim ma swój początek potok: Hladový potok oraz kilka krótkich, nienazwanych potoków będących dopływami potoków Česnekový potok (2) i Hladový potok. Ponadto na granicy stoku północnego, w odległości około 1,2 km na północ od szczytu, na płynącym potoku Studený potok (1), na wysokości około (990–1018) m n.p.m. występuje największy wodospad w Wysokim Jesioniku o nazwie Vysoký vodopád o wysokości około 28 m.

## Ochrona przyrody
Góra Velký Jezerník znajduje się w otoczeniu dwóch rezerwatów przyrody: niewielki fragment połaci szczytowej, blisko skrzyżowania turystycznego Slatě w obrębie narodowego rezerwatu przyrody Praděd powstałego w 1991 roku o powierzchni około 2031 ha oraz dolne partie stoku północnego (od wysokości mniej więcej 1200 m n.p.m. w dół) w obrębie rezerwatu przyrody Vysoký vodopád, będących częścią wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki (cz. Chráněná krajinná oblast (CHKO) Jeseníky), a utworzonych w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt. Na stokach nie utworzono żadnych obiektów nazwanych pomnikami przyrody oraz nie wytyczono żadnych ścieżek dydaktycznych.

### Rezerwat przyrody Vysoký vodopád
Rezerwat przyrody Vysoký vodopád (cz. Přírodní rezervace Vysoký vodopád) położony jest na wysokościach (855–1208) m n.p.m. i obejmuje cztery części stoków pobliskich gór: północny stok góry Velký Jezerník, północno-wschodni stok góry Malý Jezerník, północno-zachodni stok góry Malý Děd, wschodni stok góry Malý Klín i zachodni stok Nad Vodopádem, o łącznej powierzchni 141,41 ha. Jest położony w odległości około 3 km na północny zachód od szczytu Pradziada i około 700 m na północ od szczytu Velký Jezerník. Rezerwat został utworzony w 1982 roku, w celu ochrony: naturalnego boru świerkowego (mającego miejscowo charakter puszczy pierwotnej), drzewostanu mieszanego świerkowo-bukowego, znajdującej się w nim flory i fauny oraz cennego ekosystemu wodospadu Vysoký vodopád.

## Turystyka
Na górze Velký Jezerník nie ma żadnego schroniska turystycznego lub hotelu górskiego. W odległości około 550 m na wschód od szczytu, na stoku sąsiedniej góry Malý Děd znajduje się najstarsze schronisko turystyczne w paśmie Wysokiego Jesionika Švýcárna. Poza tym w odległości około 4 km w kierunku południowo-wschodnim od szczytu, przy drodze Hvězda – Pradziad, na stoku góry Petrovy kameny znajdują się hotele górskie: Ovčárna i Figura oraz schronisko Sabinka. Nieco bliżej, bo około 2,6 km na południowy wschód od szczytu, na wieży Pradziad: hotel Praděd, około 3,2 km na południowy wschód od szczytu schronisko Barborka i około 3 km na południowy wschód od szczytu hotel Kurzovní chata. Ponadto w odległości około 4,6 km na północny zachód od szczytu góry, na przełęczy Červenohorské sedlo znajduje się cały kompleks bazy turystycznej z hotelem Červenohorské Sedlo i pensjonatami oraz dodatkowo 4,3 km na północny wschód od szczytu przy osadzie Vidly ze znajdującym się w niej górskim hotelem Vidly.
Kluczowym punktem turystycznym jest oddalone o około 300 m na północny wschód od szczytu skrzyżowanie turystyczne Slatě z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1299 m oraz umieszczonym na nim deskowym chodnikiem (z uwagi na podmokły obszar torfowiskowy), przez które przechodzą szlaki turystyczne, jeden ze szlaków rowerowych i trasa narciarstwa biegowego.

### Szlaki turystyczne
Klub Czeskich Turystów (cz. Klub Českých Turistů) wytyczył w obrębie góry dwa szlaki turystyczne na trasach:
 Červenohorské sedlo – góra Velký Klínovec – przełęcz Hřebenová – szczyt Výrovka – przełęcz Sedlo pod Malým Jezerníkem – szczyt Malý Jezerník – góra Velký Jezerník – przełęcz Sedlo Velký Jezerník – schronisko Švýcárna – góra Pradziad – przełęcz U Barborky – góra Petrovy kameny – Ovčárna – przełęcz Sedlo u Petrových kamenů – góra Vysoká hole – szczyt Vysoká hole–JZ – szczyt Kamzičník – góra Velký Máj – przełęcz Sedlo nad Malým kotlem – góra Jelení hřbet – Jelení studánka – przełęcz Sedlo pod Jelení studánkou – góra Jelenka – góra Ostružná – Rýmařov
 Kouty nad Desnou – góra Hřbety – góra Nad Petrovkou – Kamzík – góra Velký Jezerník – przełęcz Sedlo Velký Jezerník – schronisko Švýcárna – góra Pradziad – przełęcz U Barborky – góra Petrovy kameny – Ovčárna – Karlova Studánka

### Szlaki rowerowe i trasy narciarskie
W obrębie góry wyznaczono również dwa szlaki rowerowe na trasach:
 Červenohorské sedlo – góra Velký Klínovec – góra Výrovka – Kamzík – góra Velký Jezerník – przełęcz Sedlo Velký Jezerník – góra Malý Děd – schronisko Švýcárna – góra Pradziad – przełęcz U Barborky – góra Petrovy kameny – Ovčárna – przełęcz Hvězda
 Videlské sedlo – rezerwat przyrody Vysoký vodopád – góra Malý Děd – góra Velký Jezerník – góra Velký Klín – Jeřáb – góra Velký Klínovec – Červenohorské sedlo
W obrębie szczytu oraz na stokach nie poprowadzono żadnej trasy narciarstwa zjazdowego. W okresach ośnieżenia wzdłuż szlaków rowerowych przebiegają trasy narciarstwa biegowego, w tym z wyznaczoną wzdłuż czerwonego szlaku turystycznego , trasą o nazwie tzw. (cz. Jesenická magistrála).
 Videlské sedlo – rezerwat przyrody Vysoký vodopád – góra Malý Děd – góra Velký Jezerník – góra Velký Klín – Jeřáb – góra Velký Klínovec – Červenohorské sedlo

title: Velký Jezerník

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Velký Jezerník
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = MalyDedJeseniky.jpg
 |opis grafiki          = Widok ze stoku góry [[Mravenečník (Wysoki Jesionik)|Mravenečník]] na góry Velký Jezerník i [[Malý Děd]] (2010 rok)
 |państwo               = CZ-OL
 |położenie             = [[Loučná nad Desnou]]
 |pasmo                 = [[Wysoki Jesionik]]
({{W języku|cs|Hrubý Jeseník}})
([[Sudety]])
 |wysokość              = 1309
 |kod mapy              = Sudety
 |wybitność             = 10
 |współrzędne           = 50°6′10,8″N 17°12′23,7″E
 |commons               = Category:Velký Jezerník
}}
'''Velký Jezerník''' (historyczna nazwa {{W języku|de|Grosse See}}<ref name="B" />) – [[Szczyt (geografia)|szczyt]] ([[góra]]) o wysokości 1309 m [[n.p.m.]] (podawana jest też wysokość 1306 m n.p.m.{{odn|Jeseníky – Praděd, Králický Sněžník. Turistická mapa}}, 1306,8 m n.p.m.{{odn|Hrubý Jeseník (mapa). dudisoft.eu}}<ref name="E" /> lub 1309,1 m n.p.m.{{odn|Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech). ags.cuzk.cz}}) w [[Pasmo górskie|paśmie górskim]] [[Wysoki Jesionik|Wysokiego Jesionika]] ({{W języku|cs|Hrubý Jeseník}}), w północno-wschodnich [[Czechy|Czechach]], w [[Sudety Wschodnie|Sudetach Wschodnich]], na historycznej granicy [[Śląsk]]a i [[Morawy|Moraw]], w obrębie [[Gmina|gminy]] [[Loučná nad Desnou]], oddalony o około 2,7 km na północny zachód od szczytu góry [[Pradziad]] ({{W języku|cs|Praděd}}), leżący na jego głównym [[Grzbiet górski|grzbiecie]] (grzebieniu), pomiędzy szczytami [[Malý Děd]] i [[Malý Jezerník]]<ref name="A" />. Rozległość góry (powierzchnia stoków) szacowana jest na około 2,6 km²<ref name="F" />, a średnie [[nachylenie]] wszystkich [[Stok (geomorfologia)|stoków]] wynosi około 15°<ref name="A" /><ref name="S" />.

== Charakterystyka ==
=== Lokalizacja ===
[[Plik:Velký Jezerník.jpg|thumb|250px|Widok na górę Velký Jezerník (2018 rok)]]
Góra Velký Jezerník położona jest w centrum całego pasma Wysokiego Jesionika<ref name="A" />. Jest górą o kopulastej powierzchni szczytowej, leżącą w części Wysokiego Jesionika, w północnym obszarze ([[mikroregion]]u) o nazwie Masyw Pradziada ({{W języku|cs|[[Pradědská hornatina]]}}), położoną na jego [[Grzbiet górski|grzbiecie]] głównym (grzebieniu), ciągnącym się od [[przełęcz]]y [[Červenohorské sedlo]] do przełęczy [[Skřítek (przełęcz)|Skřítek]]<ref name="A" /><ref name="T" />. Velký Jezerník jest górą trudno rozpoznawalną i niezbyt charakterystyczną. Jest szczytem rozpoznawalnym i widocznym m.in. z drogi okalającej połać szczytową góry [[Pradziad]]{{odn|View. heywhatsthat.com|loc=Praděd – Velký Jezerník}} (widoczny poniżej linii patrzenia na szczyt góry [[Keprník]]) czy też z innego charakterystycznego punktu widokowego – z drogi okalającej szczyt góry [[Dlouhé stráně]]{{odn|View. heywhatsthat.com|loc=Dlouhé stráně – Velký Jezerník}} (widoczny na lewo od linii patrzenia na górę [[Medvědí hřbet]]).

Górę ograniczają: od północnego wschodu [[dolina]] [[potok]]u o nazwie Studený potok (1){{u|b}}<ref name="P" />, od wschodu przełęcz ''Sedlo Velký Jezerník'' o wysokości 1299 m n.p.m., od południowego wschodu dolina nienazwanego potoku, będącego dopływem potoku Česnekový potok (2){{u|a}} i niewielki fragment doliny potoku Česnekový potok (2) płynącego w [[żleb]]ie ''Česnekový důl'', od południowego zachodu przełęcz o wysokości 1221 m n.p.m. w kierunku szczytu Medvědí hřbet, od zachodu dolina potoku Hladový potok, płynącego w żlebie ''Hladový důl'' oraz od północnego zachodu przełęcz o wysokości 1199 m n.p.m. w kierunku szczytu [[Malý Jezerník]] oraz dolina nienazwanego potoku, będącego dopływem potoku Studený potok (1)<ref name="A" />. W otoczeniu góry znajdują się następujące szczyty: od południowego zachodu Medvědí hřbet, od zachodu [[Nad Petrovkou]], od północnego zachodu Malý Jezerník i [[Malý Klín (Wysoki Jesionik)|Malý Klín]], od północy [[Sokolí skála (1064 m)|Sokolí skála (2)]]{{u|d}}, od północnego wschodu [[Nad Vodopádem]], od wschodu [[Malý Děd]] oraz od południowego wschodu [[Velký Děd]]<ref name="A" />.

=== Stoki ===
W obrębie góry można wyróżnić trzy następujące zasadnicze [[Stok (geomorfologia)|stoki]]<ref name="A" />:
* północny
* południowo-wschodni, biegnący od połaci szczytowej do [[żleb]]u ''Česnekový důl''
* zachodni, biegnący od połaci szczytowej do żlebu ''Hladový důl''
Wszystkie stoki są zalesione w zdecydowanej większości na ogół gęstym [[bór świerkowy|borem świerkowym]]{{odn|Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech). ags.cuzk.cz|loc=Produkty → ZABAGED dle ZM10 (Měřítko mapy 1:1880)}}<ref name="C" />. Jedynie u podnóża stoku zachodniego występują większe fragmenty [[Las mieszany|lasu mieszanego]]{{u|c}}<ref name="C" />{{odn|Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech). ags.cuzk.cz|loc=Produkty → ZABAGED dle ZM10 (Měřítko mapy 1:1880)}}. Na stokach występują przecinki, przerzedzenia oraz [[Polana|polany]]<ref name="C" />. Ponadto na stoku zachodnim występują pasmowe zmiany wysokości zalesienia<ref name="C" />. Na stoku północnym przy [[wodospad]]zie o nazwie [[Vysoký vodopád]]<ref name="G" />, na wysokości około 1050 m n.p.m. występuje [[Skałka (geomorfologia)|grupa skalna]]<ref name="A" />.

Stoki mają stosunkowo jednolite i zróżnicowane nachylenia<ref name="A" />. Średnie nachylenie stoków waha się bowiem od 12° (stok południowo-wschodni) do 17° (stok zachodni)<ref name="A" />. Średnie nachylenie wszystkich stoków góry ([[średnia ważona]] nachyleń stoków) wynosi około 15°<ref name="A" />. Maksymalne średnie nachylenie u podnóża stoku południowo-wschodniego przy żlebie ''Česnekový důl'', na odcinku 50 m nie przekracza 45°<ref name="A" />. Poza wytyczonymi [[Szlak turystyczny|szlakami turystycznymi]], stoki pokryte są siecią dróg (m.in. ''Hladová cesta'', ''Miliónová cesta'') oraz na ogół nieoznakowanych ścieżek i [[Dukt leśny|duktów]]<ref name="A" />. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, zalesienie oraz zorientowanie w terenie.

=== Szczyt główny ===
[[Plik:Velký Jezerník Vrchol.jpg|mały|250px|Widok na połać szczytową góry Velký Jezerník (2018 rok)]]
Na szczyt nie prowadzi żaden [[szlak turystyczny]]<ref name="A" />. Przez połać szczytową, w odległości około 100 m na północ od szczytu przebiega ścieżka główna, na której wytyczono zielony szlak turystyczny [[Plik:Stripe-marked trail green.svg|17px]] oraz niebieski [[szlak rowerowy]] [[Plik:Stripe-marked biketrail blue.svg|17px]]<ref name="A" />. Szczyt znajduje się wśród niewielkiego przerzedzenia, pokryty [[Świerk pospolity|świerkami]], trawą wysokogórską z rodziny [[Wiechlinowate|wiechlinowatych]], roślinnością obszarów [[torfowisko]]wych i bardzo popularną rośliną Wysokiego Jesionika [[Borówka czarna|borówką czarną]]<ref name="C" />. Z uwagi na wysokie zalesienie szczyt nie jest [[Punkt widokowy|punktem widokowym]]. Nie zlokalizowano również na nim [[Punkt geodezyjny|punktu geodezyjnego]]{{odn|Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech). ags.cuzk.cz}}. Państwowy urząd geodezyjny o nazwie ({{W języku|cs|Český úřad zeměměřický a katastrální (CÚZK)}}) w [[Praga|Pradze]] podaje jako najwyższy punkt góry – szczyt – o wysokości 1309,0 m n.p.m. i współrzędnych geograficznych ({{Współrzędne|50°06′10.8″N 17°12′23.7″E|umieść=w tekście}}){{odn|Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech). ags.cuzk.cz|loc=Produkty → ZABAGED dle ZM10 (Měřítko mapy 1:1880)}}. Z powodu niemal identycznych wysokości szczytów głównego i leżącego obok szczytu drugorzędnego '''Velky Jezerník–J''', na mapach istnieją różnice co do usytuowania szczytu głównego.

Dojście do szczytu jest orientacyjne, bowiem nie prowadzi tam żadna ścieżka<ref name="C" />. Idąc około 270 m wzdłuż zielonego szlaku turystycznego [[Plik:Stripe-marked trail green.svg|17px]], ze skrzyżowania turystycznego ''Slatě''<ref name="M" /> (w stronę skrzyżowania turystycznego ''Kamzík''<ref name="R" />), należy skręcić w lewo, idąc dalej wśród zalesienia około 110 m, dochodząc w ten sposób do szczytu, korzystając jednocześnie ze szczegółowych map<ref name="A" />.

=== Szczyty drugorzędne ===
Velký Jeezerník jest górą o potrójnym szczycie. W całym masywie góry, poza szczytem głównym można wyróżnić dwa drugorzędne szczyty<ref name="A" />.
{| class=wikitable style="font-size:90%"
|-
|colspan=6 bgcolor=#CCFFFF align=center|[[Plik:Mountain icon (Noun Project).svg|25px]] '''Szczyty drugorzędne góry Velký Jezerník'''
|-
| bgcolor=#FFFFCC align=center|'''Lp.''' || bgcolor=#FFFFCC|'''Szczyt'''|| bgcolor=#FFFFCC align=center|'''Wysokość
m n.p.m.'''|| bgcolor=#FFFFCC align=center|'''Odległość od szczytu głównego
m'''||  bgcolor=#FFFFCC align=center|'''Współrzędne geograficzne'''||rowspan=3 align=center| [[Plik:Kompas ruzica slovencina.svg|145px]]
|-
| align=center| 1 || '''Velky Jezerník–J''' || align=center|1308 ||align=center|205 na południe ||align=center| {{Współrzędne|50°06′04.2″N 17°12′24.8″E|umieść=w tekście}}
|- bgcolor=#F5F5F5
| align=center| 2 || '''Velký Jezerník–JZ''' || align=center|1297 ||align=center|730 na południowy zachód ||align=center| {{Współrzędne|50°05′51.5″N 17°12′02.3″E|umieść=w tekście}}
|-
|}

=== Geologia ===
Pod względem [[Geologia|geologicznym]] masyw góry Velký Jezerník należy do jednostki określanej jako [[kopuła Desny]]{{odn|Cymerman|1998|s=531 (mapa)}} i zbudowany jest ze [[Skały metamorficzne|skał metamorficznych]], głównie: [[gnejs]]ów ([[Plagioklazy|plagioklazów]]), [[fyllit]]ów ([[biotyt]]ów, [[chloryt]]ów i [[muskowit]]ów), [[fyllonit]]ów, [[migmatyt]]ów, [[kwarcyt]]ów oraz domieszek nielicznych innych cennych minerałów jak np.: [[Granat (minerał)|granatów]] (występujących m.in. w podłożu [[wodospad]]u [[Vysoký vodopád]]){{odn|Geologická mapa. mapy.geology.cz|loc=geologická jednotka 9, 13, 964, 970, 1021, 1022, 1024}}<ref name="H" />.

=== Wody ===
[[Grzbiet górski|Grzbiet]] główny (grzebień) góry [[Pradziad]], biegnący od przełęczy [[Skřítek (przełęcz)|Skřítek]] do przełęczy [[Červenohorské sedlo]] oraz dalej do [[Przełęcz Ramzovska|przełęczy Ramzovskiej]] ({{W języku|cs|Ramzovské sedlo}}) jest częścią granicy [[Wielki Europejski Dział Wodny|Wielkiego Europejskiego Działu Wodnego]], dzielącej [[Zlewisko|zlewiska]] [[Morze Bałtyckie|Morza Bałtyckiego]] i [[Morze Czarne|Morza Czarnego]]{{odn|Hrubý Jeseník (mapa). dudisoft.eu}}.

Góra leży na tej granicy, na zlewiskach Morza Bałtyckiego (dorzecze [[Odra|Odry]]) na stoku północnym oraz Morza Czarnego (dorzecze [[Dunaj]]u) na stokach: południowo-wschodnim i zachodnim<ref name="A" />{{odn|Hrubý Jeseník (mapa). dudisoft.eu}}. Na stoku zachodnim ma swój początek [[potok]]: Hladový potok oraz kilka krótkich, nienazwanych potoków będących dopływami potoków Česnekový potok (2) i Hladový potok<ref name="A" />. Ponadto na granicy stoku północnego, w odległości około 1,2 km na północ od szczytu, na płynącym potoku Studený potok (1)<ref name="P" />, na wysokości około (990–1018) m n.p.m. występuje największy [[wodospad]] w Wysokim Jesioniku o nazwie [[Vysoký vodopád]] o wysokości około 28 m<ref name="A" /><ref name="G" /><ref name="I" />.

== Ochrona przyrody ==
Góra Velký Jezerník znajduje się w otoczeniu dwóch [[Rezerwat przyrody|rezerwatów przyrody]]: niewielki fragment połaci szczytowej, blisko skrzyżowania turystycznego ''Slatě''<ref name="M" /> w obrębie [[Narodowy rezerwat przyrody Praděd|narodowego rezerwatu przyrody Praděd]] powstałego w 1991 roku o powierzchni około 2031 ha oraz dolne partie stoku północnego (od wysokości mniej więcej 1200 m n.p.m. w dół) w obrębie [[Rezerwat przyrody Vysoký vodopád|rezerwatu przyrody Vysoký vodopád]], będących częścią wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie [[Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki]] ({{W języku|cs|Chráněná krajinná oblast (CHKO) Jeseníky}}), a utworzonych w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt<ref name="A" />. Na stokach nie utworzono żadnych obiektów nazwanych [[Pomnik przyrody w Czechach|pomnikami przyrody]] oraz nie wytyczono żadnych [[Ścieżka dydaktyczna|ścieżek dydaktycznych]]<ref name="A" />.

=== Rezerwat przyrody Vysoký vodopád ===
{{osobny artykuł|Rezerwat przyrody Vysoký vodopád}}
Rezerwat przyrody Vysoký vodopád ({{W języku|cs|Přírodní rezervace Vysoký vodopád}}) położony jest na wysokościach (855–1208) m n.p.m. i obejmuje cztery części stoków pobliskich gór: północny stok góry Velký Jezerník, północno-wschodni stok góry [[Malý Jezerník]], północno-zachodni stok góry [[Malý Děd]], wschodni stok góry [[Malý Klín (Wysoki Jesionik)|Malý Klín]] i zachodni stok [[Nad Vodopádem]], o łącznej powierzchni 141,41 ha<ref name="J" />. Jest położony w odległości około 3 km na północny zachód od szczytu [[Pradziad]]a i około 700 m na północ od szczytu Velký Jezerník<ref name="A" />. Rezerwat został utworzony w 1982 roku, w celu ochrony: naturalnego [[Bór świerkowy|boru świerkowego]] (mającego miejscowo charakter [[Puszcza|puszczy pierwotnej]]), drzewostanu mieszanego świerkowo-bukowego, znajdującej się w nim [[Flora|flory]] i [[Fauna|fauny]] oraz cennego [[ekosystem]]u wodospadu [[Vysoký vodopád]]<ref name="K" />.

== Turystyka ==
{{Osobny artykuł|Švýcárna}}
Na górze Velký Jezerník nie ma żadnego [[Schronisko turystyczne|schroniska turystycznego]] lub [[Hotel|hotelu górskiego]]<ref name="A" />. W odległości około 550 m na wschód od szczytu, na stoku sąsiedniej góry [[Malý Děd]] znajduje się najstarsze schronisko turystyczne w paśmie Wysokiego Jesionika Švýcárna<ref name="A" />. Poza tym w odległości około 4 km w kierunku południowo-wschodnim od szczytu, przy drodze [[Hvězda (przełęcz)|Hvězda]] – [[Pradziad]], na stoku góry [[Petrovy kameny]] znajdują się hotele górskie: [[Ovčárna]] i [[Figura (hotel)|Figura]] oraz schronisko [[Sabinka (schronisko)|Sabinka]]<ref name="A" />. Nieco bliżej, bo około 2,6 km na południowy wschód od szczytu, na wieży Pradziad: hotel [[Praděd (hotel)|Praděd]], około 3,2 km na południowy wschód od szczytu schronisko [[Barborka (schronisko w Wysokim Jesioniku)|Barborka]] i około 3 km na południowy wschód od szczytu hotel [[Kurzovní chata]]<ref name="A" />. Ponadto w odległości około 4,6 km na północny zachód od szczytu góry, na przełęczy [[Červenohorské sedlo]] znajduje się cały kompleks [[Infrastruktura turystyczna|bazy turystycznej]] z [[Hotel Červenohorské Sedlo|hotelem Červenohorské Sedlo]] i [[pensjonat]]ami oraz dodatkowo 4,3 km na północny wschód od szczytu przy osadzie [[Vidly (Bělá pod Pradědem)|Vidly]] ze znajdującym się w niej górskim hotelem ''Vidly''<ref name="L" /><ref name="A" />.

Kluczowym punktem turystycznym jest oddalone o około 300 m na północny wschód od szczytu skrzyżowanie turystyczne ''Slatě'' z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1299 m<ref name="M" /> oraz umieszczonym na nim deskowym chodnikiem<ref name="Z" /> (z uwagi na podmokły obszar [[torfowisko]]wy), przez które przechodzą szlaki turystyczne, jeden ze [[szlak rowerowy|szlaków rowerowych]] i [[Biegi narciarskie|trasa narciarstwa biegowego]]<ref name="A" /><ref name="D" />.

=== Szlaki turystyczne ===
[[Klub Czeskich Turystów]] ({{W języku|cs|Klub Českých Turistů}}) wytyczył w obrębie góry dwa szlaki turystyczne na trasach<ref name="A" /><ref name="V" />:

: [[Plik:Stripe-marked trail red.svg|17px]] [[Červenohorské sedlo]] – góra [[Velký Klínovec]] – przełęcz [[Hřebenová]] – szczyt [[Výrovka (Wysoki Jesionik)|Výrovka]] – przełęcz Sedlo pod Malým Jezerníkem – szczyt [[Malý Jezerník]] – góra Velký Jezerník – przełęcz Sedlo Velký Jezerník – schronisko Švýcárna – góra Pradziad – przełęcz [[U Barborky (przełęcz)|U Barborky]] – góra [[Petrovy kameny]] – [[Ovčárna]] – przełęcz [[Sedlo u Petrových kamenů]] – góra [[Vysoká hole]] – szczyt Vysoká hole–JZ – szczyt [[Kamzičník]] – góra [[Velký Máj]] – przełęcz [[Sedlo nad Malým kotlem]] – góra [[Jelení hřbet (Wysoki Jesionik)|Jelení hřbet]] – [[Jelení studánka]] – przełęcz [[Sedlo pod Jelení studánkou]] – góra [[Jelenka (Wysoki Jesionik)|Jelenka]] – góra [[Ostružná (Wysoki Jesionik)|Ostružná]] – [[Rýmařov]]

: [[Plik:Stripe-marked trail green.svg|17px]] [[Kouty nad Desnou]] – góra [[Hřbety]] – góra [[Nad Petrovkou]] – ''Kamzík'' – góra Velký Jezerník – przełęcz Sedlo Velký Jezerník – schronisko Švýcárna – góra Pradziad – przełęcz U Barborky – góra Petrovy kameny – Ovčárna – [[Karlova Studánka]]

=== Szlaki rowerowe i trasy narciarskie ===
W obrębie góry wyznaczono również dwa [[Szlak rowerowy|szlaki rowerowe]] na trasach<ref name="A" />:

: [[Plik:Stripe-marked biketrail blue.svg|17px]] Červenohorské sedlo – góra Velký Klínovec – góra Výrovka – ''Kamzík'' – góra Velký Jezerník – przełęcz Sedlo Velký Jezerník – góra Malý Děd – schronisko Švýcárna – góra Pradziad – przełęcz U Barborky – góra Petrovy kameny – Ovčárna – przełęcz [[Hvězda (przełęcz)|Hvězda]]<ref name="N" />

: [[Plik:Stripe-marked biketrail blue.svg|17px]] [[Videlské sedlo]] – [[rezerwat przyrody Vysoký vodopád]] – góra Malý Děd – góra Velký Jezerník – góra [[Velký Klín]] – [[Jeřáb (Wysoki Jesionik)|Jeřáb]] – góra Velký Klínovec – Červenohorské sedlo<ref name="O" />

W obrębie szczytu oraz na stokach nie poprowadzono żadnej [[Trasa narciarska|trasy narciarstwa zjazdowego]]<ref name="D" />. W okresach ośnieżenia wzdłuż szlaków rowerowych przebiegają [[Biegi narciarskie|trasy narciarstwa biegowego]]<ref name="D" />, w tym z wyznaczoną wzdłuż czerwonego szlaku turystycznego [[Plik:Stripe-marked trail red.svg|17px]], trasą o nazwie tzw. ({{W języku|cs|Jesenická magistrála}})<ref name="X" />.

: [[Plik:SkiTrailBlueČR.png|16px]] Videlské sedlo – rezerwat przyrody Vysoký vodopád – góra Malý Děd – góra Velký Jezerník – góra Velký Klín – Jeřáb – góra Velký Klínovec – Červenohorské sedlo

== Zobacz też ==
* [[Szczyty Wysokiego Jesionika]]

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="a">Oznaczenie indeksowane w odróżnieniu od znajdującego się w tym samym paśmie potoku Česnekový potok (1), płynącego ze stoku góry [[Pradziad]].</ref>
<ref name="b">Oznaczenie indeksowane w odróżnieniu od znajdującego się w tym samym paśmie potoku Studený potok (2), płynącego ze stoku góry [[Dlouhé stráně]].</ref>
<ref name="c">Drzewostan całego Obszaru Chronionego Krajobrazu Jesioniki obejmuje: [[świerk pospolity]] 84%, [[buk zwyczajny]] 10%, [[modrzew europejski]] 1,5%, [[klon jawor]] 1,1%, [[brzoza]] 1%, [[olsza czarna]] 0,8%, [[kosodrzewina]] 0,4%, [[olsza szara]] 0,3%, ([[jodła pospolita]], [[jesion wyniosły]] i [[lipa]]) 0,2%, [[sosna zwyczajna]] 0,1%, pozostałe ([[sosna błotna]], [[dąb]], [[grab]], [[klon zwyczajny]], [[wiąz]], [[jarząb]], [[olsza zielona]], [[topola osika]], [[topola]] i [[wierzba iwa]]) 0,2% (→ {{odn|Analýza vlivu lesního hospodaření na lesní ekosystémy v CHKO Jeseníky. hnutiduha.cz|ref=nie}})</ref>
<ref name="d">Oznaczenie indeksowane w odróżnieniu od znajdującego się w tym samym paśmie szczytu [[Sokolí skála (1170 m)|Sokolí skála (1)]], położonego blisko szczytu góry [[Sokol (Wysoki Jesionik)|Sokol]].</ref>
}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="A">{{Cytuj | url =https://pl.mapy.cz/turisticka?x=17.2067108&y=50.1011434&z=15&source=base&id=2200090| tytuł=Velký Jezerník (mapa turystyczna) 1:12 000 | data dostępu= 2015-01-09 | opublikowany=pl.mapy.cz}}</ref>
<ref name="B">{{Cytuj | url =https://pl.mapy.cz/19stoleti?x=17.2067108&y=50.1011434&z=15&source=base&id=2200090| tytuł=Velký Jezerník (Gr. See) 1:12 000 | data dostępu= 2020-12-19 | opublikowany=pl.mapy.cz}}</ref>
<ref name="C">{{Cytuj | url =https://pl.mapy.cz/turisticka?x=17.2067108&y=50.1011434&z=15&base=ophoto&source=base&id=2200090| tytuł=Velký Jezerník (mapa lotnicza) 1:12 000 | data dostępu= 2020-12-19 | opublikowany=pl.mapy.cz}}</ref>
<ref name="D">{{Cytuj | url =https://pl.mapy.cz/zimni?x=17.2067108&y=50.1011434&z=15&source=base&id=2200090| tytuł=Velký Jezerník (mapa tras narciarskich) 1:12 000 | data dostępu= 2020-12-19 | opublikowany=pl.mapy.cz}}</ref>
<ref name="E">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20230228073907/https://www.lipova-lazne.cz/prehled-nejvyssich-vrcholu-hrubeho-jeseniku/d-42434 | tytuł =Přehled nejvyšších vrcholů Hrubého Jeseníku | autor =Jan Ondryáš | data =2006-01-31 | opublikowany =lipova-lazne.cz | język =cs}}</ref>
<ref name="F">{{Cytuj | url =https://pl.mapy.cz/turisticka?mereni-vzdalenosti&x=17.1988760&y=50.1030307&z=15&rm=9nxxRxYAwrY1fbARnED692m69FSN0GY2nfjOK0FAG12vI84LIG2uJN26J92VInffyI8ChH9FiEN4kHnMsGG4tE0DYGgHWfk8fhMF80eG1flKKGE8InHFHG2dfTggr3fYGgYSflg8JfS9WLfP1gQ8X1gR-8ggSYRggQCR9YpO0ZvR1YhTgX.gPNgSGg60g6RU8WDRNPKV06wYnZe89WcT0YgZNgwRWNgyuNNXJL0RGNGgVoP8WkO8WtS0VFg6ng8TOnVWQGVvWNgPMYNfklQnEcQ1f5sQ9CqRg4USg4cP1KF6g4MM9fhUO1FiM9GgLGECN0426nHnNn07N9Ekg68fLYQgEkP0DON9ffQYNfS-| tytuł=Pomiar (Velký Jezerník) 1:12 000 | data dostępu= 2020-12-19 | opublikowany=pl.mapy.cz}}</ref>
<ref name="G">{{Cytuj | url =https://www.turistika.cz/mista/vysoky-vodopad-nejvyssi-vodopad-jeseniku/detail| tytuł =Vysoký vodopád - nejvyšší vodopád Jeseníků| opublikowany =turistika.cz | język =cs | data dostępu = 2020-12-02}}</ref>
<ref name="H">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20181205195005/http://lokality.geology.cz/841 | tytuł=Vyhledávání. Vysoký vodopád| autor=Jaroslav Aichler | opublikowany=lokality.geology.cz | data =1994-11-10 | język=cs}}</ref>
<ref name="I">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20230303082657/http://www.vodopady.info/cz/jeseniky/Jeseniky.php?page=vysoky | tytuł = Vodopády Jesníků a okolí. Vysoký vodopád | opublikowany =vodopady.info | język =cs}}</ref>
<ref name="J">{{Cytuj | url=https://web.archive.org/web/20150109211935/http://m.taggmanager.cz/pl/316 | tytuł=Rezerwaty przyrody i zabytków. Vysoký vodopád | opublikowany=m.taggmanager.cz}}</ref>
<ref name="K">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20220317105330/https://www.ejeseniky.com/turistika/prirodni-rezervace/vysoky-vodopad | tytuł=Přírodní rezervace Vysoký vodopád| opublikowany=ejeseniky.com | język=cs}}</ref>
<ref name="L">{{Cytuj | url =https://regiojethotels.cz/hotel-vidly| tytuł =Horský Hotel Vidly  | opublikowany =regiojethotels.cz | język =cs  | data dostępu =2023-01-17}}</ref>
<ref name="M">{{Cytuj | url =https://www.turistika.cz/mista/slate-r/detail | tytuł=Slatě (r) | data dostępu=2015-01-09 | opublikowany=turistika.cz | język=cs}}</ref>
<ref name="N">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20210821173147/https://www.czeskiegory.pl/trasy-rowerowe/hvezda-cervenohorske-sedlo.html | tytuł =Trasy rowerowe – Z Hvězdy na Czervenogórskie Sedlo  | opublikowany =czeskiegory.pl}}</ref>
<ref name="O">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20211209103648/https://www.czeskiegory.pl/trasy-rowerowe/cervenohorske-sedlo-videlske.html | tytuł =Trasy rowerowe – Z Czervenogórskiego Sedla do Videlskiego Sedla  | opublikowany =czeskiegory.pl}}</ref>
<ref name="P">{{Cytuj | url =https://www.turistika.cz/mista/studeny-potok--4/detail| tytuł=Studený potok | data dostępu=2015-01-09 | opublikowany=turistika.cz | język=cs}}</ref>
<ref name="R">{{Cytuj | url =https://www.turistika.cz/mista/kamzik/detail| tytuł=Kamzík | data dostępu=2020-12-19 | opublikowany=turistika.cz | język=cs}}</ref>
<ref name="S">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20210115160249/https://www.zajimavamista.cz/misto-1269-velky-jezernik-jeseniky | tytuł =Velký Jezerník - Jeseníky | opublikowany = zajimavamista.cz | język =cs}}</ref>
<ref name="T">{{Cytuj | url =https://www.turistika.cz/mista/jezerniky/detail | tytuł =Jezerníky | opublikowany = turistika.cz | język =cs | data dostępu = 2020-12-19}}</ref>
<ref name="X">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20221210013757/http://www.jeseniky.net/jesenicka-magistrala?lang=pl | tytuł=Narciarstwo. Trasy biegowe. Jesenická magistrála| opublikowany=jeseniky.net | język=cs}}</ref>
<ref name="V">{{Cytuj | url =https://web.archive.org/web/20160509184558/https://sudeckiedrogi.wordpress.com/2013/08/04/z-czerwonohorskiego-na-pradziad/ | tytuł=Góry bliskie sercu. Z Czervonohorskiego na Pradziad| opublikowany=sudeckiedrogi.wordpress.com | data =2013-08-04}}</ref>
<ref name="Z">{{Cytuj | autor =Pavel Křížek | tytuł =Oprava turistického chodníku Červenohorské sedlo – Švýcárna přes Malý a velký Jezerník. (PDF) | czasopismo =Lesu zdar | wydawca =Lesy České republiky | miejsce =Hradec Králové | wolumin =Nr 1/2004 | s =16–17 | issn =1214-4835 | język =cs | data =2004 | url =http://web.archive.org/web/20160304185708/http://www.lesycr.cz/o-nas/casopis-lesu-zdar/Lists/ArchiveListInstance/Attachments/68/01_04.pdf}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | autor =Piotr Banaszkiewicz, Jerzy Parzewski | tytuł =Jesioniki, Góry Opawskie. Mapa turystyczna: skala 1:50 000 | wydawca =Wydawnictwo Kartograficzne „Compass” | wydanie =1 | miejsce =Kraków | data =2019 | isbn =9788376059419 | url =http://www.compass.home.pl/klient/!Sklep/Zoomify/Jesioniki_19_img/index.html | język =pl cs | oclc =1150586280}}
* {{Cytuj | autor =Waldemar Brygier, Adam Gałęcki, Rafał Jońca, Monika Sibielec, Dariusz Wojciechowski | tytuł =Jesioniki. Pradziad, Jeseník: skala 1:40 000| wydawca =Studio Plan | wydanie =4 | miejsce =Wrocław | data =2017 | isbn =9788365689757  | url =https://goryiludzie.pl/mapy-online/jesioniki-pradziad-jesenik | język =pl cs | oclc =1036547484}}
* {{Cytuj | url=https://wms.position.cz/demo/?lang=cz#mappanel=datainfo@layers=CZ_GOL@pos=50.102994;17.206572@sc=25000 | tytuł =Chráněná Krajinná Oblast Jeseníky jih. Turistická a cykloturistická mapa 1:25 000  | wydawca =Geodézie On Line  | miejsce =Česká Lípa  | data =2010  | wydanie =1  | seria =Eurocart |isbn =9788087380185 |oclc =865043859 | język = cs}}
* {{Cytuj | tytuł =Chráněná Krajinná Oblast Jeseníky sever. Turistická a cykloturistická mapa 1:25 000  | wydawca = Geodézie On Line  | miejsce =Česká Lípa  | data =2010  | wydanie =1  | seria =Eurocart | isbn =9788087380178| oclc =865043841| język = cs}}
* {{Cytuj | autor = Zbigniew Cymerman | tytuł =Spory o podział geologiczny Sudetów. (PDF) | url =https://web.archive.org/web/20181211010544/https://geojournals.pgi.gov.pl/pg/article/viewFile/16266/13503 | czasopismo =Przegląd Geologiczny | wolumin =46 nr 6 | s =530–536 | data =1998 | issn =0033-2151 | oclc =995455330 | odn=tak}}
* {{Cytuj | url =https://mapy.geology.cz/geocr50/  | tytuł =Geologická mapa 1:50 000  | praca =Česká geologická služba  | opublikowany =mapy.geology.cz  | język =cs  | odn={{odn/id|Geologická mapa. mapy.geology.cz}} }}
* {{Cytuj | url =https://ags.cuzk.cz/geoprohlizec/ | tytuł = Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech) | praca =Český Úřad Zeměměřický a Katastrální | opublikowany =ags.cuzk.cz| język =cs | odn ={{odn/id|Geoprohlížeč – ZÚ (Geoportal Czech). ags.cuzk.cz}} }}
* {{Cytuj |tytuł =Historie jesenické přírody. (PDF)| opublikowany =jeseniky.ochranaprirody.cz |język =cs |archiwum =https://web.archive.org/web/20211113125056/https://jeseniky.ochranaprirody.cz/res/archive/264/032861.pdf?seek=1452852820}}
* {{Cytuj stronę |url =https://web.archive.org/web/20220811112636/https://hnutiduha.cz/sites/default/files/publikace/typo3/Analyza_lesniho_hospodareni_Jeseniky.pdf |tytuł =Analýza vlivu lesního hospodaření na lesní ekosystémy v CHKO Jeseníky. (PDF) |autor =Hnutí DUHA a přátelé Jeseníků |data =2002-03 |opublikowany =hnutiduha.cz |język =cs |odn ={{odn/id|Analýza vlivu lesního hospodaření na lesní ekosystémy v CHKO Jeseníky. hnutiduha.cz}}}}
* {{Cytuj | tytuł =Hrubý Jeseník (mapa) (JPEG)  | opublikowany =dudisoft.eu  | język =cs  | archiwum =https://web.archive.org/web/20160304104615/http://www.dudisoft.eu/wp-content/uploads/2014/01/55-Hrub%C3%BD-Jesen%C3%ADk.jpg | odn ={{odn/id|Hrubý Jeseník (mapa). dudisoft.eu}} }}
* {{Cytuj | tytuł = Jeseníky – Praděd, Králický Sněžník. Turistická mapa 1:40 000 | wydawca =SHOCart  | miejsce =Zádveřice   | data =2018  | url =http://www.cykloserver.cz/cykloatlas/#pos=50.102994P17.206572P15@b=1  | isbn =9788072247363 | oclc =1103831608 | język = cs | odn ={{odn/id|Jeseníky – Praděd, Králický Sněžník. Turistická mapa}} }}
* {{Cytuj | url = http://www.heywhatsthat.com/| tytuł =View | opublikowany = heywhatsthat.com | język =en | odn ={{odn/id|View. heywhatsthat.com}}  }}
* {{Cytuj | url =https://pl.mapy.cz/turisticka?x=17.2200863&y=50.1027984&z=11&source=area&id=31 | tytuł =Wysoki Jesionik (mapa turystyczna) 1:192 000 | opublikowany =pl.mapy.cz | język =cs pl}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj | url =http://www.tisicovky.cz/cs/hory/hruby-jesenik/maly-ded-hlv26/velky-jezernik-vv26a/| tytuł=Velký Jezerník (VV 26a; 1309 m) | data dostępu=2015-01-09 | opublikowany=tisicovky.cz | język=cs}}
* {{Cytuj | url =https://www.vrcholovka.cz/vrchol/743-velky-jezernik/ | tytuł =Velký Jezerník (1309 m n.m., Hrubý Jeseník) | opublikowany =vrcholovka.cz | język =cs | data dostępu = 2022-02-01}}

{{Szczyty Wysokiego Jesionika}}

[[Kategoria:Szczyty Wysokiego Jesionika]]

title: Velký Jezerník

Państwo: Czechy

Kraj: ołomuniecki

Położenie: Loučná nad Desnou

Pasmo: Wysoki Jesionik · (cz. Hrubý Jeseník) · (Sudety)


text:
# SN 2006ar
SN 2006ar – supernowa typu Ia odkryta 5 marca 2006 roku w galaktyce M+11-13-36. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 18,20m.

title: SN 2006ar

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|10|37|30|75|65|1|58|1}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2006ar
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = Boles{{r|vizier}}
 | dzień = 5 marca
 | rok = 2006{{r|vizier}}
 | typ = Ia{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = M+11-13-36{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|10|37|30,75}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|65|1|58,1}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 18,20
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2006ar''' – [[supernowa]] typu Ia odkryta 5 marca 2006 roku w galaktyce [[M+11-13-36]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 18,20{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2006 roku]]

title: SN 2006ar

Odkrywca: Boles

Data odkrycia: 5 marca 2006

Typ supernowej: Ia


text:
# Gazeta Poznańska
Gazeta Poznańska – dziennik wydawany w latach 1948–2006 w Poznaniu, do 1990 organ prasowy Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Poznaniu; pierwszym redaktorem naczelnym dziennika był Arnold Mostowicz.

## Historia
Początkowo gazeta ukazywała się pod nazwą Wola Ludu (1945–1947) i Gazeta Zachodnia (1947–1948). Nazwę Gazeta Zachodnia przywrócono w latach (1975–1981).
Przez ponad 40 lat była organem Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Poznaniu. Tytuł został sprywatyzowany na początku lat 90. XX wieku i został przejęty przez Fibak Press – wydawnictwo Wojciecha Fibaka. Ostatnim właścicielem była Oficyna Wydawnicza Wielkopolski.
Do  4 grudnia 2006 był to tabloid w 6 mutacjach poza poznańską:
- kaliskiej
  - Gazeta Pleszewska
  - Gazeta Ostrowska
  - Informacje Regionalne (Krotoszyn)
- leszczyńskiej
- pilskiej
  - Tygodnik Pilski
  - Chodzieżanin
  - Tygodnik Wągrowiecki
- konińskiej
- wschodniej (powiaty: śremski, średzki, wrzesiński, jarociński i gnieźnieński)
  - Tygodnik Śremski
  - Gnieźnieński Tydzień
- zachodniej (powiaty: międzychodzki, szamotulski, obornicki, nowotomyski, grodziski, wolsztyński)
  - Dzień Nowotomysko-Grodziski
  - Dzień Wolsztyński
  - Dzień Szamotulski

Średnia wysokość sprzedaży tytułu wynosiła w 2006 ponad 178 tysięcy egzemplarzy.
4 grudnia 2006 Gazeta Poznańska została wchłonięta przez Głos Wielkopolski. Ostatnim redaktorem naczelnym gazety był Adam Pawłowski.

title: Gazeta Poznańska

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = Gazeta Poznańska
 |tytuł oryginalny      =
 |podtytuł              =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         = [[Dziennik (prasa)|dziennik]]
 |państwo               = POL
 |wariant flagi         =
 |adres                 =
 |wydawca               = [[Oficyna Wydawnicza Wielkopolski]]
 |organ prasowy         = Komitetu Wojewódzkiego [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]] w Poznaniu <small>(1948–1990)</small>
 |tematyka              =
 |język                 =
 |pierwszy numer        = 16 grudnia 1948
 |ostatni numer         = 4 grudnia 2006
 |redaktor naczelny     = Adam Pawłowski
 |stali współpracownicy =
 |nakład                =
 |sprzedaż              =
 |format                =
 |liczba stron          =
 |ISSN                  = 0208-8746
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Gazeta Poznańska''' – dziennik wydawany w latach 1948–2006 w Poznaniu, do 1990 organ prasowy Komitetu Wojewódzkiego [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]] w Poznaniu; pierwszym redaktorem naczelnym dziennika był [[Arnold Mostowicz]]<ref>{{Cytuj książkę | tytuł =  Wielka księga miasta Poznania | inni = Krzysztof Matusiak (red. prowadzący) | wydawca = Dom Wydawniczy „Koziołki Poznańskie” | miejsce = Poznań | rok = 1994 | strony = 545–546 | rozdział = Środki masowego przekazu | adres rozdziału = | nazwisko r = Skotarczak | imię r = Dorota | isbn = 83-901625-0-4}}</ref>.

== Historia ==
Początkowo gazeta ukazywała się pod nazwą ''Wola Ludu'' (1945–1947) i ''Gazeta Zachodnia'' (1947–1948). Nazwę ''Gazeta Zachodnia'' przywrócono w latach (1975–1981)<ref>{{encyklopedia PWN|id = 3904430|tytuł=„Gazeta Poznańska”|data dostępu=2018-01-31}}</ref>.

Przez ponad 40 lat była organem Komitetu Wojewódzkiego [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]] w [[Poznań|Poznaniu]]. Tytuł został sprywatyzowany na początku [[lata 90. XX wieku|lat 90. XX wieku]] i został przejęty przez [[Fibak Press]] – wydawnictwo [[Wojciech Fibak|Wojciecha Fibaka]]. Ostatnim właścicielem była [[Oficyna Wydawnicza Wielkopolski]].

Do  4 grudnia 2006 był to [[tabloid]] w 6 mutacjach poza [[poznań]]ską:
* [[Kalisz|kaliskiej]]
** Gazeta Pleszewska
** Gazeta Ostrowska
** Informacje Regionalne ([[Krotoszyn]])
* [[Leszno|leszczyńskiej]]
* [[Piła (miasto)|pilskiej]]
** Tygodnik Pilski
** Chodzieżanin
** Tygodnik Wągrowiecki
* [[Konin|konińskiej]]
* wschodniej (powiaty: [[powiat śremski|śremski]], [[Powiat średzki (województwo wielkopolskie)|średzki]], [[powiat wrzesiński|wrzesiński]], [[powiat jarociński|jarociński]] i [[powiat gnieźnieński|gnieźnieński]])
** [[Tygodnik Śremski]]
** Gnieźnieński Tydzień
* zachodniej (powiaty: [[powiat międzychodzki|międzychodzki]], [[powiat szamotulski|szamotulski]], [[powiat obornicki|obornicki]], [[powiat nowotomyski|nowotomyski]], [[Powiat grodziski (województwo wielkopolskie)|grodziski]], [[powiat wolsztyński|wolsztyński]])
** [[Dzień Nowotomysko-Grodziski]]
** Dzień Wolsztyński
** Dzień Szamotulski

Średnia wysokość sprzedaży tytułu wynosiła w 2006 ponad 178 tysięcy egzemplarzy.

4 grudnia 2006 ''Gazeta Poznańska'' została wchłonięta przez ''[[Głos Wielkopolski]]''. Ostatnim redaktorem naczelnym gazety był [[Adam Pawłowski (dziennikarz)|Adam Pawłowski]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Czasopisma w języku polskim]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 1948]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane do 2006]]
[[Kategoria:Dzienniki wydawane w Poznaniu]]
[[Kategoria:Komitet Wojewódzki PZPR w Poznaniu]]
[[Kategoria:Niewydawane dzienniki polskie]]
[[Kategoria:Oficyna Wydawnicza Wielkopolski]]
[[Kategoria:Organy prasowe PZPR]]
[[Kategoria:Prasa w Poznaniu (Polska Ludowa)]]

title: Gazeta Poznańska

Częstotliwość: dziennik

Państwo: Polska

Wydawca: Oficyna Wydawnicza Wielkopolski

Organ prasowy: Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Poznaniu (1948–1990)

Pierwszy numer: 16 grudnia 1948

Ostatni numer: 4 grudnia 2006

Redaktor naczelny: Adam Pawłowski


text:
# Zamkowa Wola (Rawa Mazowiecka)
Zamkowa Wola lub Sójcze Wzgórze – osiedle w Rawie Mazowieckiej.

## Opis
Osiedle składa się głównie z bloków mieszkalnych z czasów PRL. Do ważniejszych obiektów na terenie osiedla należą: Hala Sportowa Millenium, cmentarz żydowski, kaplica pw. Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata oraz przystanek kolei wąskotorowej Zamkowa Wola.
Do głównych ulic osiedla należą ulice: Mszczonowska, Biała (DK72), Zamkowa Wola (DW707), Skierniewicka i Jerozolimska. W pobliżu osiedla znajduje się węzeł „Rawa Mazowiecka Północ” na trasie S8.

## Historia
Zamkowa Wola to dawna kolonia. Do 1924 należała do gminy Regnów w powiecie rawskim, początkowo w guberni piotrkowskiej, a od 1919 w woj. warszawskim.
1 lipca 1924 Zamkową Wolę włączono do Rawy Mazowieckiej.

title: Zamkowa Wola (Rawa Mazowiecka)

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Rawa Mazowiecka COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Rawy Mazowieckiej
 |nazwa                        = Zamkowa Wola
 |nazwa oryginalna             = Sójcze Wzgórze
 |status                       = osiedle
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Zamkowej Woli
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|łódzkie}}
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat rawski|rawski]]
 |miasto                       = [[Rawa Mazowiecka]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |data likwidacji              =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 lipca 1924<ref name="znies"/>
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 46
 |kod pocztowy                 = 96-200
 |tablice rejestracyjne        = ERW
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Rawa Mazowiecka
 |współrzędne                  = 51°46'20.7"N 20°15'38.4"E
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Zamkowa Wola''' lub '''Sójcze Wzgórze''' – osiedle w [[Rawa Mazowiecka|Rawie Mazowieckiej]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Osiedle Zamkowa Wola |data dostępu = 2022-08-22 |opublikowany = pzgik.geoportal.gov.pl |url = https://pzgik.geoportal.gov.pl/prng/Miejscowosc/PL.PZGiK.204.PRNG.00000000-0000-0000-0000-000000158148-123255}}</ref>.

== Opis ==
Osiedle składa się głównie z bloków mieszkalnych z czasów [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]]<ref name=":0" />. Do ważniejszych obiektów na terenie osiedla należą: Hala Sportowa Millenium<ref>{{Cytuj |tytuł = Hala Milenium |data dostępu = 2022-08-22 |opublikowany = OSiR Rawa Mazowiecka |url = https://www.osirrawa.pl/dt_gallery/vinyasa-yoga/ |język = pl-PL}}</ref>, [[Cmentarz żydowski w Rawie Mazowieckiej|cmentarz żydowski]], kaplica pw. Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata oraz przystanek kolei wąskotorowej [[Zamkowa Wola (przystanek kolejowy)|Zamkowa Wola]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Ogólnopolska Baza Kolejowa |data dostępu = 2022-08-22 |opublikowany = www.bazakolejowa.pl |url = https://www.bazakolejowa.pl/www.bazakolejowa.pl/index.php?dzial=stacje&id=19624&ed=0&okno=historia |język = pl}}</ref>.

Do głównych ulic osiedla należą ulice: Mszczonowska, Biała ([[DK72]]), Zamkowa Wola ([[DW707]]), Skierniewicka i Jerozolimska. W pobliżu osiedla znajduje się węzeł „Rawa Mazowiecka Północ” na trasie [[Droga ekspresowa S8 (Polska)|S8]]<ref name=":0" />.

== Historia ==
Zamkowa Wola to dawna [[Kolonia (jednostka osadnicza)|kolonia]]. Do 1924 należała do [[Regnów (gmina)|gminy Regnów]] w [[powiat rawski|powiecie rawskim]]<ref>Postanowienie z 20 kwietnia (2 maja) 1867, ogłoszone 8 (20) lipca 1867  (Dziennik Praw, rok 1867, tom 67 nr 1, str. 47)</ref>, początkowo w [[Gubernia piotrkowska|guberni piotrkowskiej]], a od 1919 w [[Województwo warszawskie (II Rzeczpospolita)|woj. warszawskim]]<ref>Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. Województwo Warszawskie</ref>.

1 lipca 1924 Zamkową Wolę włączono do Rawy Mazowieckiej<ref name="znies">{{Dziennik Ustaw|1924|50|507}}</ref>.

== Zobacz też ==

* [[Parafia Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w Rawie Mazowieckiej]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rawa Mazowiecka}}

[[Kategoria:Geografia Rawy Mazowieckiej]]

title: · Zamkowa WolaSójcze Wzgórze

Województwo: łódzkie

Powiat: rawski

Miasto: Rawa Mazowiecka

W granicach Rawy Mazowieckiej: 1 lipca 1924

Tablice rejestracyjne: ERW