text:
# LPG (zespół muzyczny)
LPG (hangul: 엘피지; skrót od Lovely Pretty Girls) – południowokoreański, k-popowy zespół muzyczny. Pierwotnie składał się z czterech kobiet: Hanyoung, Yoonah, Yeonoh i Sooah, a od 2015 roku w skład grupy wchodziły Jiwon (liderka), Riwon, Songha i Jieun. Artystki nagrały swój pierwszy album w 2005 r.

## Członkinie

### Ostatni skład
3. generacja
- Jiwon (kor. 지원) (liderka, główna wokalistka i tancerka)
- Songha (kor. 송하) (raperka, wokalistka i tancerka)
- Riwon (kor. 리원) (główna wokalistka i tancerka)
- Jieun (지은)

### Byłe
| 1. generacja - Hanyoung (한영) - Yeonoh (연오) - Sooah (수아) - Yoonah (윤아) 2. generacja - Daeun (다은) - Yumi (유미) - Semi (세미) - Gayoung (가영) - Suyun (수윤) - Eunbyul (은별) | 3. generacja - Rahee (라희) - Rika (리카) - Lani (라니) - Yuju (유주) - Ahyul (아율) |

## Dyskografia

### Albumy
- 2005: Long Pretty Girls
- 2006: Long Pretty Girls 2

### Single
- 2005: 팔베개" (Arm Pillow)

title: LPG (zespół muzyczny)

wikitext:
{{Dopracować|aktualizacja=2017-10}}
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = LPG
 |nazwa oryginalna = {{k|ko|엘피지}}
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       = Long Pretty Girl
Lovely Pretty Girls
 |rok założenia    = 2005
 |rok rozwiązania  = 2016
 |pochodzenie      = {{Państwo|KOR}}
 |gatunek          = [[K-pop]]
 |aktywność        = 2005–2016
 |wydawnictwo      = Aquagro Entertainment
 |powiązania       =
 |skład            = Jiwon
Riwon
Songha
Jieun
 |byli członkowie  = Hanyoung
Yoonah
Yeonoh
Sooah
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''LPG''' ([[hangul]]: 엘피지; skrót od '''Lovely Pretty Girls''') – [[Korea Południowa|południowokoreański]], [[k-pop]]owy zespół muzyczny. Pierwotnie składał się z czterech kobiet: Hanyoung, Yoonah, Yeonoh i Sooah, a od 2015 roku w skład grupy wchodziły Jiwon (liderka), Riwon, Songha i Jieun. Artystki nagrały swój pierwszy album w 2005 r.

== Członkinie ==
=== Ostatni skład ===
; 3. generacja
* Jiwon (kor. 지원) (liderka, główna wokalistka i tancerka)
* Songha (kor. 송하) (raperka, wokalistka i tancerka)
* Riwon (kor. 리원) (główna wokalistka i tancerka)
* Jieun (지은)
=== Byłe ===
{{col-begin|width=60%}}
; 1. generacja
* Hanyoung (한영)
* Yeonoh (연오)
* Sooah (수아)
* Yoonah (윤아)
; 2. generacja
*Daeun (다은)
*Yumi (유미)
*Semi (세미)
*Gayoung (가영)
*Suyun (수윤)
*Eunbyul (은별)
{{col-break}}
; 3. generacja
*Rahee (라희)
*Rika (리카)
*Lani (라니)
*Yuju (유주)
*Ahyul (아율)
{{col-end}}
=== Chronologia składu ===
<timeline>
ImageSize   = width:700 height:210
PlotArea    = width:525 height:185 left:75 bottom:20
Alignbars   = justify
DateFormat  = mm/dd/yyyy
Period   = from:08/10/2005 till:06/26/2016
TimeAxis   = orientation:horizontal format:yyyy

Colors =
 id:a value:rgb(1,0,0) legend:1._generacja
 id:b value:rgb(1,0.5,0) legend:2._generacja
 id:c value:rgb(1,1,0) legend:3._generacja

Legend = orientation:horizontal position:bottom
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:2006 gridcolor:black

PlotData =
 color:blue width:7 textcolor:black align:left anchor:from
 bar:Hanyoung   from:start till:03/19/2008 Color:a
 bar:Sooah   from:start till:03/19/2008 Color:a
 bar:Yeonoh   from:start till:01/01/2009 Color:a
 bar:Yoonah   from:start till:01/01/2009 Color:a
 bar:Daeun   from:08/11/2009 till:06/15/2010 Color:b
 bar:Gayeon   from:08/11/2009 till:12/31/2011 Color:b
 bar:Semi   from:08/11/2009 till:12/31/2011 Color:b
 bar:Suyun   from:08/11/2009 till:12/31/2011 Color:b
 bar:Yumi  from:08/11/2009 till:12/31/2011 Color:b
 bar:Eunbyeol  from:08/11/2009 till:12/31/2011 Color:b
 bar:Ahyul   from:09/16/2013 till:12/31/2014 Color:c
 bar:Lani  from:09/16/2013 till:12/31/2014 Color:c
 bar:Rahi  from:09/16/2013 till:12/31/2014 Color:c
 bar:Rika  from:09/16/2013 till:12/31/2014 Color:c
 bar:Yuju   from:09/16/2013 till:12/31/2014 Color:c
 bar:Jieun   from:09/16/2013 till:end Color:c
 bar:Jiwon   from:09/16/2013 till:end Color:c
 bar:Riwon   from:09/16/2013 till:end Color:c
 bar:Songha   from:09/16/2013 till:end Color:c
</timeline>
== Dyskografia ==
=== Albumy ===
* 2005: ''Long Pretty Girls''
* 2006: ''Long Pretty Girls 2''

=== Single ===
* 2005: ''팔베개" (Arm Pillow)''

[[Kategoria:Południowokoreańskie girlsbandy]]

title: LPG엘피지

Inne nazwy: Long Pretty Girl · Lovely Pretty Girls

Pochodzenie: Korea Południowa

Gatunek: K-pop

Wydawnictwo: Aquagro Entertainment


text:
# NGC 7332
NGC 7332 (również PGC 69342 lub UGC 12115) – galaktyka soczewkowata (S0), znajdująca się w gwiazdozbiorze Pegaza. Odkrył ją William Herschel 19 września 1784 roku.

wikiname: plwiki

title: NGC 7332

in_language: pl

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|22|37|24|6|+23|47|53|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 7332
 |      zdjęcie = NGC7332 - SDSS DR14.jpg
 |         opis = NGC 7332 ([[Sloan Digital Sky Survey|SDSS]])
 |     odkrywca = [[William Herschel]]
 |        dzień = 19 września
 |          rok = 1784
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Pegaza|Pegaz]]
 |          typ = [[galaktyka soczewkowata|soczewkowata]] (S0)
 | rektascensja = {{RA|22|37|24,6}}
 |   deklinacja = {{DEC|+23|47|53}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,004069{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 11,0
 |     rozm_kąt = 4,1' × 1,1'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = UGC 12115, MCG 4-53-8, ZWG 474.12, KCPG 570A, PGC 69342
 |      commons = Category:NGC 7332
}}
'''NGC 7332''' (również '''PGC 69342''' lub '''UGC 12115''') – [[galaktyka soczewkowata]] (S0), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Pegaza|gwiazdozbiorze Pegaza]]. Odkrył ją [[William Herschel]] 19 września 1784 roku{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc73.htm#7332 | tytuł = NGC 7332 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-11-30}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 7332}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 7332}}
* {{simbad|NGC 7332}}
* {{NED|NGC 7332}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|7332]]
[[Kategoria:Galaktyki soczewkowate]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Pegaza]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1784]]

title: NGC 7332

Odkrywca: William Herschel

Data odkrycia: 19 września 1784

Gwiazdozbiór: Pegaz

Typ: soczewkowata (S0)


text:
# Ellsworth (Kansas)
Ellsworth – miasto, siedziba hrabstwa Ellsworth w stanie Kansas, USA, położone nad rzeką Smoky Hill. W 2000 roku mieszkało tu 2965 osób.
Jest to siedziba więzienia stanowego dla Kansas (ang.: Kansas State Ellsworth Correctional Facility).

## Historia
Miasto było głośnym centrum Dzikiego Zachodu, centrum spędu bydła i ośrodkiem hazardu i prostytucji, ponieważ przebiegała tędy nowo wybudowana kolej. Dziki Bill Hickok ubiegał się o stanowisko szeryfa Ellsworth w 1868, ale przegrał do byłego wojskowego E.W. Kingsbury. Kingsbury okazał się bardzo dobrym stróżem prawa i porządku, ale potrzebował w tym celu powołania miejscowej policji, jako że odpowiedzialny był za teren całego hrabstwa. Przemoc w Ellsworth była codziennością. Szeryf Will Seamans został zastrzelony w ciągu pełnienia obowiązków 26 września 1869. Później rewolwerowiec Wyatt Earp pełnił to stanowisko, ale nic historycznego tu nie zadziałał.

title: Ellsworth (Kansas)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ellsworth
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = ellsworth
 |państwo                      = US-KS
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[hrabstwo Ellsworth]]
 |powierzchnia                 = 5,4
 |wysokość                     = 469
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 2965
 |gęstość zaludnienia          = 545
 |numer kierunkowy             = 785
 |kod pocztowy                 = 67439
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 38°43′55″N 98°13′45″W
 |commons                      = Category:Ellsworth, Kansas
 |www                          = http://www.ci.laramie.wy.us/
}}
'''Ellsworth''' – miasto, siedziba [[Hrabstwo Ellsworth|hrabstwa Ellsworth]] w stanie [[Kansas]], [[Stany Zjednoczone|USA]], położone nad rzeką [[Smoky Hill (rzeka)|Smoky Hill]]. W 2000 roku mieszkało tu 2965 osób.

Jest to siedziba więzienia stanowego dla Kansas ([[język angielski|ang.]]: ''Kansas State Ellsworth Correctional Facility'').

== Historia ==
Miasto było głośnym centrum [[Dziki Zachód|Dzikiego Zachodu]], centrum spędu bydła i ośrodkiem [[hazard]]u i [[prostytucja|prostytucji]], ponieważ przebiegała tędy nowo wybudowana kolej. [[Dziki Bill Hickok]] ubiegał się o stanowisko [[szeryf]]a Ellsworth w [[1868]], ale przegrał do byłego wojskowego E.W. Kingsbury. Kingsbury okazał się bardzo dobrym stróżem prawa i porządku, ale potrzebował w tym celu powołania miejscowej policji, jako że odpowiedzialny był za teren całego hrabstwa. Przemoc w Ellsworth była codziennością<ref>{{cytuj stronę | url=http://web.archive.org/web/20051210204100/http://www.droversmercantile.com/history.cfm | tytuł=Historia Ellsworth | język=en | data dostępu=2008-08-14}}</ref>. Szeryf Will Seamans został zastrzelony w ciągu pełnienia obowiązków [[26 września]] [[1869]]<ref>{{cytuj stronę | url=http://www.odmp.org/officer.php?oid=12026 | tytuł=Officer Will Semans | język=en | data dostępu=2008-08-14 | archiwum=https://web.archive.org/web/20070930055354/http://www.odmp.org/officer.php?oid=12026 | zarchiwizowano=2007-09-30 }}</ref>. Później [[rewolwerowiec]] [[Wyatt Earp]] pełnił to stanowisko, ale nic historycznego tu nie zadziałał.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url=http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml | tytuł=American Fact Finder | opublikowany=U.S. Census Burreau | język=en | data dostępu=2208=08-14 | archiwum=http://webarchive.loc.gov/all/20150108070337/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/index.xhtml | zarchiwizowano=2015-01-08 }}

== Linki zewnętrzne ==

* {{Cytuj stronę | url = http://skyways.lib.ks.us/towns/Ellsworth/ | tytuł = Ellsworth City | opublikowany = skyways.lib.ks.us | archiwum = https://web.archive.org/web/20080619150541/http://skyways.lib.ks.us/towns/Ellsworth/ | zarchiwizowano = 2008-06-19}} {{lang|en}}
* [http://www.ellsworthinderep.com/ Gazeta miejscowa: Ellsworth County Independent/Reporter] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Kansas]]

title: Ellsworth

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kansas

Hrabstwo: hrabstwo Ellsworth

Powierzchnia: 5,4 km²


text:
# Węzeł Kliniczna
Węzeł Kliniczna – węzeł komunikacyjny w Gdańsku, w dzielnicy Młyniska, przy ulicy Klinicznej. Został zbudowany w 1977.
Węzeł tworzy ulica Marynarki Polskiej (DK91 E75) z biegnącą od wschodu 400 metrową ulicą Kliniczną. Łączy ona ul. Marynarki Polskiej z drugą ważną ulicą - al. Hallera. Jest to węzeł typu trąbka.
Pod jezdniami znajduje się węzeł tramwajowy - linia do Nowego Portu krzyżuje się z łącznikiem ul. Klinicznej prowadzącym do linii na ul. Hallera. Istnieje tutaj także pętla, nieużywana regularnie.
Oprócz tego nad ulicą Kliniczną przebiega wiadukt kolejowy na linii kolejowej nr 249.

title: Węzeł Kliniczna

wikitext:
{{Ulica infobox
 |nazwa            = ulica Kliniczna
 |nazwa oryginalna =
 |jednostki        = [[Wrzeszcz Dolny]], [[Młyniska (Gdańsk)|Młyniska]]
 |zdjęcie          = Torowisko tramwajowe Gdańsk.JPG
 |opis zdjęcia     = Przystanek tramwajowy pod węzłem. Na filarach widoczne [[mural]]e
 |państwo          = PL-PM
 |miejscowość      = [[Gdańsk]]
 |długość          =
 |poprzednie nazwy =
 |plan             =
 |przebieg         =
 |kod mapy         = Gdańsk
 |współrzędne      = 54°22′31″N 18°37′48″E
 |commons          = Category:Węzeł Kliniczna in Gdańsk
}}
[[Plik:Gdansk Kliniczna ubt.JPG|242px|thumb|Węzeł Kliniczna, widok w kierunku [[Nowy Port|Nowego Portu]]]]

'''Węzeł Kliniczna''' – [[węzeł komunikacyjny]] w [[Gdańsk]]u, w dzielnicy [[Młyniska (Gdańsk)|Młyniska]], przy ulicy Klinicznej. Został zbudowany w [[1977]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35612,9481391,Lifting_Wezla_Kliniczna__Zamiast_porzadnego_remontu.html|tytuł=''Lifting Węzła Kliniczna. Zamiast porządnego remontu''|opublikowany=trojmiasto.gazeta.pl|data=22 kwietnia 2011|data dostępu=}}</ref>.

Węzeł tworzy ulica [[Ulica Marynarki Polskiej w Gdańsku|Marynarki Polskiej]] ([[Droga krajowa nr 91 (Polska)|DK91]] [[E75 (trasa europejska)|E75]]) z biegnącą od wschodu 400 metrową ulicą Kliniczną. Łączy ona ul. Marynarki Polskiej z drugą ważną ulicą - [[Aleja gen. Józefa Hallera w Gdańsku|al. Hallera]]. Jest to węzeł [[Węzeł drogowy|typu trąbka]].

Pod jezdniami znajduje się węzeł [[tramwaj]]owy - linia do [[Nowy Port|Nowego Portu]] krzyżuje się z łącznikiem ul. Klinicznej prowadzącym do linii na ul. Hallera. Istnieje tutaj także [[Pętla (transport publiczny)|pętla]], nieużywana regularnie.

Oprócz tego nad ulicą Kliniczną przebiega [[wiadukt]] [[Transport kolejowy|kolejowy]] na [[Linia kolejowa nr 249|linii kolejowej nr 249]].

== Zobacz też ==
* [[Tramwaje w Gdańsku]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Ulice i place w Gdańsku]]
[[Kategoria:Wiadukty w Gdańsku]]
[[Kategoria:Transport kolejowy w Gdańsku]]
[[Kategoria:Młyniska]]
[[Kategoria:Węzły drogowe w Polsce|Gdańsk]]

title: ulica Kliniczna

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Miejscowość: Gdańsk


text:
# (8827) Kollwitz
(8827) Kollwitz (1988 PO2) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,52 lat w średniej odległości 2,31 au. Odkryta 13 sierpnia 1988 roku.

title: (8827) Kollwitz

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 8827
 |       nazwa = Kollwitz
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Freimut Börngen]]
 |       dzień = 13 sierpnia
 |         rok = 1988
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,3143
 |    mimośród = 0,1484
 |  peryhelium = 1,9707
 |    aphelium = 2,6580
 |         lat = 3
 |         dni = 191
 |      godzin = 1
 |    prędkość = 19,57
 |  nachylenie = 5,30
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 15,2
 |         typ =
 |    satelity =
}}
'''(8827) Kollwitz (1988 PO2)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,52 lat w średniej odległości 2,31 [[jednostka astronomiczna|au]]. Odkryta 13 sierpnia 1988 roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 8001–9000]]
* [[lista ponumerowanych planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|8827}}
* {{JPLorb|8827}}
* {{MPC|8827}}

{{DEFAULTSORT:Kollwitz}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1988]]

title: (8827) Kollwitz

Odkrywca: Freimut Börngen

Data odkrycia: 13 sierpnia 1988

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 191 dni 1 godzina


text:
# V Tower
V Tower (dawniej Warta Tower) – biurowiec znajdujący się przy ul. Chmielnej 85/87 w Warszawie.

## Opis
Budynek został zaprojektowany przez Jerzego Czyża i Leszka Kazimierza Klajnerta. Ma 82 metry wysokości i 22 kondygnacje. Powstał w latach 1998–2000, a jego właścicielem była spółka Globalworth. Budynek był siedzibą ubezpieczyciela TUiR Warta.
Bryła budynku jest prawie całkowicie oszklona. szyby mają kolor ciemnogranatowy. Dolne kondygnacje budynku są licowane płytami z polerowanego ciemnoszarego granitu.
W holu budynku znajdują się rzeźby Barbary Falender. Łączna powierzchnia ogrodów na pięciu dziedzińcach wewnętrznych to 1200 m².
W 2019 Warta ogłosiła o wynajęciu na 10 lat powierzchni w budowanym biurowcu Warsaw Unit, gdzie w 2021 miała zostać skonsolidowana jej działalność z trzech warszawskich lokalizacji. Po opuszczeniu budynku przez spółkę zaplanowano jego modernizację i zmianę nazwy. W tym samym roku został on sprzedany funduszowi Globalworth i ponownie wynajęty przez byłego właściciela. Od 2023 wieżowiec jest własnością Cornerstone Investment Management.
W styczniu 2024 rozpoczęła się rewitalizacja budynku.

## Galeria
- Biurowiec (po prawej) w perspektywie linii średnicowej
- Budynek od strony południowo-zachodniej
- Narożnik północno-zachodni
- Wieża centralna

title: V Tower

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = V Tower
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Warta Tower w Warszawie 2017.jpg
 |opis zdjęcia          = Biurowiec od strony zachodniej w 2017
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-MZ
 |miejscowość           = [[Warszawa]]
 |adres                 = ul. Chmielna 85/87
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             = [[Leszek Kazimierz Klajnert]], [[Jerzy Czyż]]
 |inwestor              = [[TUiR Warta]] (Warta Inwestycje)
 |wysokość całkowita    = 82 m
 |wysokość do dachu     = 82 m
 |kondygnacje           = 22 naziemne i 3 podziemne<ref name="Leśniakowska" />
 |powierzchnia użytkowa = 25 800 m²<ref name="Leśniakowska" />
 |rozpoczęcie budowy    = [[1998]]
 |ukończenie budowy     = [[2000]]
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = TUiR Warta
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            = Cornerstone Investment Management
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Warszawa
 |współrzędne           = 52°13′37″N 20°59′35″E
 |commons               = Category:Warta Tower
 |www                   = https://cornerstone-im.com/portfolio/
}}
'''V Tower''' (dawniej '''Warta Tower''') – biurowiec znajdujący się przy [[Ulica Chmielna w Warszawie|ul. Chmielnej]] 85/87 w [[Warszawa|Warszawie]].

== Opis ==
Budynek został zaprojektowany przez [[Jerzy Czyż|Jerzego Czyża]] i [[Leszek Kazimierz Klajnert|Leszka Kazimierza Klajnerta]]<ref name="Leśniakowska">{{Cytuj książkę | nazwisko = Leśniakowska | imię = Marta | tytuł = Architektura w Warszawie 1989-2001 | wydawca = Arkada Pracownia Historii Sztuki | miejsce = Warszawa | data = 2002 | strony = 56 | isbn = 83-908950-5-6}}</ref>. Ma 82 metry wysokości i 22 [[Kondygnacja|kondygnacje]]. Powstał w latach 1998–2000, a jego właścicielem była spółka [[Globalworth]]<ref>{{Cytuj |tytuł = [Warszawa] Globalworth kupuje Warta Tower - Projekt Inwestor – Bądź na bieżąco z inwestycjami w Polsce |data dostępu = 2019-02-01 |opublikowany = www.projektinwestor.pl |url = https://www.projektinwestor.pl/aktualnosc/warszawa-globalworth-kupuje-warta-tower |język = en}}</ref>. Budynek był siedzibą ubezpieczyciela [[Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji „Warta”|TUiR Warta]].

Bryła budynku jest prawie całkowicie oszklona. [[Szyba|szyby]] mają [[Barwa|kolor]] ciemnogranatowy. Dolne kondygnacje budynku są licowane płytami z polerowanego ciemnoszarego granitu.

W holu budynku znajdują się rzeźby [[Barbara Falender|Barbary Falender]]<ref name="Leśniakowska" />. Łączna powierzchnia ogrodów na pięciu dziedzińcach wewnętrznych to 1200 m²<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Leśniakowska | imię = Marta | tytuł = Architektura w Warszawie 1989-2001 | wydawca = Arkada Pracownia Historii Sztuki | miejsce = Warszawa | data = 2002 | strony = 57 | isbn = 83-908950-5-6}}</ref>.

W 2019 Warta ogłosiła o wynajęciu na 10 lat powierzchni w budowanym biurowcu [[Warsaw Unit]], gdzie w 2021 miała zostać skonsolidowana jej działalność z trzech warszawskich lokalizacji<ref name="Wojtczuk13">{{Cytuj pismo | nazwisko = Wojtczuk | imię = Michał | tytuł = Warta opuszcza czarną wieżę | czasopismo = Gazeta Stołeczna | strony = 5 | data = 13 czerwca 2019}}</ref>. Po opuszczeniu budynku przez spółkę zaplanowano jego modernizację i zmianę nazwy<ref name="Wojtczuk13" />. W tym samym roku został on sprzedany funduszowi Globalworth i ponownie wynajęty przez byłego właściciela<ref>[https://www.pb.pl/warta-zostanie-w-sprzedanym-biurowcu-973867 ''Warta zostanie w sprzedanym biurowcu''], pb.pl</ref>. Od 2023 wieżowiec jest własnością [[Cornerstone Investment Management]]<ref>{{Cytuj |tytuł = [Warszawa] Warta Tower w nowych rękach |data dostępu = 25.07.2023 |opublikowany = www.rp.pl |url = https://www.rp.pl/nieruchomosci/art38778381-warta-tower-w-nowych-rekach}}</ref>.

W styczniu 2024 rozpoczęła się rewitalizacja budynku<ref>{{Cytuj stronę | url = https://nowawarszawa.pl/v-tower-symbolem-rewitalizacji-zgodnej-z-trendami-esg/ | tytuł = Koniec Warty Tower! Wieżowiec zmienia nazwę na V Tower }}</ref>.

== Galeria ==
<gallery widths="170" heights="150" perrow="4">
Plik:Linia średnicowa w Warszawie 01.JPG|Biurowiec (po prawej) w perspektywie [[Kolej średnicowa w Warszawie|linii średnicowej]]
Plik:Biurowiec Warty widok od strony Alej Jerozolimskich.JPG|Budynek od strony południowo-zachodniej
Plik:Warta Tower Warsaw 2.jpg|Narożnik północno-zachodni
Plik:Warta Tower Warsaw 03.jpg|Wieża centralna
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://cornerstone-im.com/portfolio/ | tytuł = Portfolio Cornerstone Investment Management}}
* [http://www.urbanity.pl/budynek666/warta-tower Warta Tower na urbanity.pl]
* [http://maps.google.com/maps?ie=UTF8&om=1&z=18&ll=52.227159,20.993049&spn=0.002248,0.005032&t=k Google Maps - zdjęcie satelitarne]

[[Kategoria:Wieżowce poniżej 100 metrów w Warszawie]]
[[Kategoria:Mirów (Warszawa)]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 2000]]

title: V Tower

Województwo: mazowieckie

Miejscowość: Warszawa

Adres: ul. Chmielna 85/87

Architekt: Leszek Kazimierz Klajnert, Jerzy Czyż

Inwestor: TUiR Warta (Warta Inwestycje)

Kondygnacje: 22 naziemne i 3 podziemne

Pierwszy właściciel: TUiR Warta

Obecny właściciel: Cornerstone Investment Management


text:
# Wilhelm Apter
Wilhelm Apter (ur. 13 września lub 27 sierpnia 1855 w Krakowie, zm. 24 września 1916 tamże) – polski architekt żydowskiego pochodzenia, działający w Krakowie.

## Życiorys
Był synem Jechiela i Feigli Dobrodziejskiej. Koncesję na wykonywanie zawodu budowniczego-architekta w Krakowie posiadał od 1887. Współpracował z Nachmanem Kopaldem. Prowadził własne przedsiębiorstwo budowlane. Należał do Stowarzyszenia Izraelitów Postępowych i, w latach 1893-1904, do krakowskiego towarzystwa B’nei B’rith. Pochowany na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej.

## Dzieła
- 1890-1891: kamienica przy ulicy św. Sebastiana 30 w Krakowie[2]
- 1892-1893: kamienica przy ulicy Starowiślnej 55 w Krakowie[2]
- 1893-1894: kamienice przy ulicy Sebastiana 20 i 22 w Krakowie[2]

title: Wilhelm Apter

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko      = Wilhelm Apter
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko org =
 |pseudonim            =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |pełne imię i nazwisko =
 |alt grafiki          =
 |data urodzenia       = [[13 września]] lub [[27 sierpnia]] [[1855]]
 |miejsce urodzenia    = [[Kraków]]
 |data śmierci         = [[24 września]] [[1916]]
 |miejsce śmierci      = [[Kraków]]
 |narodowość           =
 |język                =
 |Alma Mater           =
 |dziedzina sztuki     = [[architektura]]
 |epoka                = [[Historyzm (architektura)|historyzm]]
 |muzeum artysty       =
 |ważne dzieła         =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          =
 |nagrody              =
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''Wilhelm Apter''' (ur. [[13 września]]{{fakt|data=2023-05}} lub [[27 sierpnia]]{{odn|Zbroja|2023|s=36}} [[1855]] w [[Kraków|Krakowie]], zm. [[24 września]] [[1916]] tamże{{odn|Zbroja|2023|s=36}}) – [[Polacy|polski]] architekt [[Żydzi|żydowskiego]] pochodzenia, działający w [[Kraków|Krakowie]].

== Życiorys ==
Był synem Jechiela i Feigli Dobrodziejskiej{{odn|Zbroja|2023|s=36}}. Koncesję na wykonywanie zawodu budowniczego-architekta w Krakowie posiadał od 1887{{odn|Zbroja|2023|s=36}}. Współpracował z [[Nachman Kopald|Nachmanem Kopaldem]]{{odn|Zbroja|2023|s=36}}. Prowadził własne przedsiębiorstwo budowlane{{odn|Zbroja|2023|s=36}}. Należał do [[Stowarzyszenie Izraelitów Postępowych|Stowarzyszenia Izraelitów Postępowych]] i, w latach 1893-1904, do krakowskiego towarzystwa [[B’nai B’rith (Polska)|B’nei B’rith]]{{odn|Zbroja|2023|s=36}}. Pochowany na [[Nowy cmentarz żydowski w Krakowie|nowym cmentarzu żydowskim]] przy [[Ulica Miodowa w Krakowie|ulicy Miodowej]]{{odn|Zbroja|2023|s=36}}.
== Dzieła ==
* 1890-1891: ''kamienica przy ulicy św. Sebastiana 30 w Krakowie''{{odn|Zbroja|2023|s=38}}
* 1892-1893: ''kamienica przy ulicy Starowiślnej 55 w Krakowie''{{odn|Zbroja|2023|s=38}}
* 1893-1894: ''kamienice przy ulicy Sebastiana 20 i 22 w Krakowie''{{odn|Zbroja|2023|s=38}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko= Zbroja|imię= Barbara|autor link= Barbara Zbroja|tytuł= Miasto umarłych: Architektura publiczna Żydowskiej Gminy Wyznaniowej w Krakowie w latach 1868-1939|wydawca= [[Wydawnictwo WAM]]|miejsce= [[Kraków]]|rok= [[2005]]|strony= |isbn= 83-7318-619-0}}
* {{Cytuj|autor = Barbara Zbroja | tytuł = Leksykon architektów i budowniczych pochodzenia żydowskiego w Krakowie w latach 1868-1939 | wydawca = Wysoki Zamek | data = 2023 | miejsce = Kraków | isbn = 9788396650023 | odn = tak}}

{{SORTUJ:Apter, Wilhelm}}
[[Kategoria:Polscy architekci]]
[[Kategoria:Architekci związani z Krakowem]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie]]
[[Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Krakowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1855]]
[[Kategoria:Zmarli w 1916]]

title: Wilhelm Apter

Data i miejsce urodzenia: 13 września lub 27 sierpnia 1855 · Kraków

Data i miejsce śmierci: 24 września 1916 · Kraków

Dziedzina sztuki: architektura

Epoka: historyzm


text:
# Proud Tower Inage
Proud Tower Inage (jap. プラウドタワー稲毛) – apartamentowiec w mieście Chiba, w Japonii. Budowę ukończono w 2009 roku. Obiekt osiągnął wysokość 125,3 metra. W budynku znajduje się 39 kondygnacji (37 nadziemnych i 2 podziemne). Powierzchnia użytkowa wynosi 43 861 m².

title: Proud Tower Inage

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Proud Tower Inage
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Proud Tower Inage 20140419.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = JPN
 |miejscowość           = [[Chiba]]
 |adres                 = 2 Konakadai, Inage-ku
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    = (411 ft) 125,3 m
 |wysokość do dachu     = (411 ft) 125,3 m
 |kondygnacje           = 39
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = [[2007]]
 |ukończenie budowy     = [[2009]]
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = JPN
 |współrzędne           = 35°38′9.42″N 140°5′38.84″E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Proud Tower Inage''' ([[język japoński|jap.]] プラウドタワー稲毛) – apartamentowiec w mieście [[Chiba]], w [[Japonia|Japonii]]. Budowę ukończono w [[2009]] roku. Obiekt osiągnął wysokość 125,3 metra. W budynku znajduje się 39 kondygnacji (37 nadziemnych i 2 podziemne). Powierzchnia użytkowa wynosi 43 861 m².

== Zobacz też ==
* [[lista najwyższych budynków w Chiba]]

== Bibliografia ==
* [http://skyscraperpage.com/cities/?buildingID=66828 Profil Proud Tower Inage na SkyscraperPage] [Dostęp 2 września 2010]

[[Kategoria:Wieżowce w Chibie]]
[[Kategoria:Wieżowce pomiędzy 100 a 149 metrów]]
[[Kategoria:Budynki oddane do użytku w 2009]]

title: Proud Tower Inage

Państwo: Japonia

Miejscowość: Chiba

Adres: 2 Konakadai, Inage-ku


text:
# John Bosley
John William Bosley (ur. 4 maja 1947 w Toronto, zm. 28 kwietnia 2022 tamże) – kanadyjski polityk, działacz Progresywno-Konserwatywnej Partii Kanady, przedsiębiorca.
W latach 1979–1993 reprezentował okręg wyborczy Don Valley West w Izbie Gmin. Od 1984 do 1986 był spikerem tej izby.
Od 1987 jest członkiem Królewskiej Tajnej Rady dla Kanady.

title: John Bosley

wikitext:
'''John William Bosley''' (ur. [[4 maja]] [[1947]] w [[Toronto]], zm. [[28 kwietnia]] [[2022]] tamże<ref>{{Cytuj |url = https://www.legacy.com/ca/obituaries/theglobeandmail/name/john-bosley-obituary?pid=201928502 |tytuł = John BOSLEY Obituary (2022) |opublikowany = legacy.ca |data = 2022-05-04 |język = en}}</ref>) – [[Kanada|kanadyjski]] [[polityk]], działacz [[Progresywno-Konserwatywna Partia Kanady|Progresywno-Konserwatywnej Partii Kanady]], przedsiębiorca.

W latach 1979–1993 reprezentował okręg wyborczy Don Valley West w [[Izba Gmin (Kanada)|Izbie Gmin]]. Od 1984 do 1986 był spikerem tej izby.

Od 1987 jest członkiem Królewskiej Tajnej Rady dla Kanady<ref>{{Cytuj | url=http://www.pco-bcp.gc.ca/index.asp?lang=eng&page=information&sub=council-conseil&doc=members-membres/chronolog-eng.htm | tytuł=Privy Council Office - Bureau du Conseil privé<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.pco-bcp.gc.ca | język=en | data dostępu=2017-11-24 | archiwum=https://web.archive.org/web/20160215221747/http://www.pco-bcp.gc.ca/index.asp?lang=eng&page=information&sub=council-conseil&doc=members-membres%2Fchronolog-eng.htm | zarchiwizowano=2016-02-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.encyclopedia.com/article-1G2-3448600054/bosley-hon-john-william.html Canadian Parliamentary Guide 2005] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.parl.gc.ca/Parlinfo/Files/Parliamentarian.aspx?Item=85e6ed23-576e-4cab-8ce0-3d8704262e0f&Language=E&Section=ALL | tytuł = Biogram na stronie parlamentu Kanady | opublikowany = parl.gc.ca | archiwum = https://web.archive.org/web/20130508181131/http://www.parl.gc.ca/Parlinfo/Files/Parliamentarian.aspx?Item=85e6ed23-576e-4cab-8ce0-3d8704262e0f&Language=E&Section=ALL | zarchiwizowano = 2013-05-08}} {{lang|en}}
* [http://parl.gc.ca/About/Parliament/Speakers/Hoc/sp-31Bosley-e.htm Biogram na stronie parlamentu Kanady] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Bosley, John}}
[[Kategoria:Kanadyjscy politycy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Toronto]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Zmarli w 2022]]


text:
# Bolesław Biel
Bolesław Biel (ur. 2 lutego 1944) – polski piłkarz, grający na pozycji obrońcy i trener.

## Kariera
Był wychowankiem Rakowa Częstochowa. W latach 60. XX w. był zawodnikiem czwartoligowego Stradomia Częstochowa. Później występował w Stali Stalowa Wola, a od 1971 r. w Stali Rzeszów, z którą w 1975 r. awansował do I ligi. W tym samym sezonie był kapitanem drużyny, która zdobyła Puchar Polski.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako trener, łącznie przez 10 lat pracował w Towarzystwie Gimnastycznym Sokół Sokołów Małopolski.

## Sukcesy

### Klubowe

#### Stal Rzeszów
- Mistrzostwo grupy II ligiː 1974/1975
- Finał Pucharu Polskiː 1974/1975

title: Bolesław Biel

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Bolesław Biel
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[2 lutego]] [[1944]]
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[Obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
!  !  [[Raków Częstochowa]]
 |kariera seniorska       =
!  ! [[Stradom Częstochowa]]                                                                 ! bd. ! bd.
!  ! [[Stal Stalowa Wola (piłka nożna)|Stal Stalowa Wola]]                                   ! bd. ! bd.
! 1971–1976 ! [[Stal Rzeszów (piłka nożna)]]                                                 ! bd. ! bd.
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
! 1986– ! [[TG Sokół Sokołów Małopolski]]
 |medale                  =
{{Zawodnik zima infobox/podrozdział|[[Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Polski w piłce nożnej]]}}
{{Zawodnik zima infobox/puchar|medal|2. miejsce|1975|2}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Bolesław Biel''' (ur. [[2 lutego]] [[1944]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Bolesław Biel – Wikiliga |data dostępu = 2021-05-24 |opublikowany = wikiliga.pl |url = http://wikiliga.pl/liga/index.php?title=Boles%C5%82aw_Biel}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[Piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[Obrońca (piłka nożna)|obrońcy]] i [[trener]].

== Kariera ==
Był wychowankiem [[Raków Częstochowa|Rakowa Częstochowa]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Kto zdobył dla Stali Rzeszów Puchar Polski w 1975 roku? |data = 2020-05-03 |data dostępu = 2021-05-24 |opublikowany = Stal Rzeszów |url = https://stalrzeszow.pl/kto-zdobyl-dla-stali-rzeszow-puchar-polski-w-1975-roku/ |język = pl-PL}}</ref>. W latach 60. XX w. był zawodnikiem czwartoligowego [[Stradom Częstochowa|Stradomia Częstochowa]]<ref>{{Cytuj |tytuł = ZAGLĄDAMY DO HISTORII |data = 2002-06-13 |data dostępu = 2021-05-24 |opublikowany = Gazeta Częstochowska |url = http://gazetacz.com.pl/zagladamy-do-historii1323/ |język = pl-PL}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Historia {{!}} Klub Sportowy Stradom Częstochowa {{!}} Oficjalna strona |data dostępu = 2021-05-24 |opublikowany = www.ksstradom.pl |url = https://www.ksstradom.pl/historia}}</ref>. Później występował w [[Stal Stalowa Wola (piłka nożna)|Stali Stalowa Wola]], a od 1971 r. w [[Stal Rzeszów (piłka nożna)|Stali Rzeszów]], z którą w 1975 r. awansował do [[Ekstraklasa w piłce nożnej|I ligi]]. W tym samym sezonie był kapitanem drużyny, która zdobyła [[Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Polski]]<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor = Miłosz Bieniaszewski |tytuł = 45 lat temu Stal Rzeszów zdobyła Puchar Polski. Sezon zakończyła też z awansem do 1 ligi [TEKST, ZDJĘCIA] |data = 2020-05-01 |data dostępu = 2021-05-24 |opublikowany = Nowiny |url = https://nowiny24.pl/45-lat-temu-stal-rzeszow-zdobyla-puchar-polski-sezon-zakonczyla-tez-z-awansem-do-1-ligi-tekst-zdjecia/ar/c2-14945830 |język = pl-PL}}</ref>.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako trener, łącznie przez 10 lat pracował w [[TG Sokół Sokołów Małopolski|Towarzystwie Gimnastycznym Sokół Sokołów Małopolski]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Galeria sław – TG Sokół Sokołów Małopolski |data dostępu = 2021-05-24 |url = http://tgsokol.com/retro/galeria-slaw/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Sukcesy ==

=== Klubowe ===

==== Stal Rzeszów ====
* Mistrzostwo grupy [[I liga polska w piłce nożnej|II ligi]]ː [[II liga polska w piłce nożnej (1974/1975)|1974/1975]]
* {{Trofeum|puchar|złoty}} [[Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn|Finał Pucharu Polski]]ː [[Puchar Polski w piłce nożnej (1974/1975)|1974/1975]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://wikiliga.pl/liga/index.php?title=Boles%C5%82aw_Biel Bolsław Biel w portalu wikiliga.pl]

{{SORTUJ:Biel, Bolesław}}
[[Kategoria:Polscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Rakowa Częstochowa]]
[[Kategoria:Piłkarze Stali Stalowa Wola]]
[[Kategoria:Piłkarze Stali Rzeszów]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1944]]

title: · Bolesław Biel

Data urodzenia: 2 lutego 1944

Pozycja: obrońca

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Stal Rzeszów (piłka nożna) · bd. · (bd.)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

TG Sokół Sokołów Małopolski

title: Dorobek medalowy


text:
# Jaszkówka
Jaszkówka (niem. Neuhansdorf) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko.

## Geografia

### Położenie geograficzne
Jaszkówka leży na granicy Gór Bardzkich i Kotliny Kłodzkiej, w Sudetach, w południowo-zachodniej Polsce. Od Kłodzka, stolicy gminy i powiatu, jest oddalona o 2 km na wschód. Na zachodzie graniczy ze wspomnianym wcześniej Kłodzkiem, na północy z Wojciechowicami, a na południu z Jaszkową Dolną.
Wieś zajmuje obszar 1,62 km², co stanowi 0,6% powierzchni gminy Kłodzko.

### Warunki naturalne
Jaszkówka jest niewielką wsią. Leży na wysokości około 370–400 m n.p.m. Składa się z właściwej Jaszkówki i rozproszonych zabudowań Jóźwikowa. Dookoła osady znajdują się użytki rolne, wykorzystujące dobre gleby i sprzyjające rolnictwu warunki klimatyczne. Jedynie na grzbietach Gór Bardzkich rosną lasy. Najwyższym wzniesieniem jest Obszerna (574 m n.p.m.).

### Budowa geologiczna
Okolice Jaszkówki charakteryzują się bardzo złożoną budową geologiczną, wynikającą z przebiegającego tu kontaktu granodiorytów kłodzko-złotostockich ze strukturą bardzką oraz ciągnącym się ku północnemu zachodowi tzw. nasunięciem kłodzkim. Występują tu m.in. keratofiry, zalegające w kierunku Wojciechowic, był też kamieniołom hornfelsów, jednak zasadniczy trzon budują dolnokarbońskie łupki krzemionkowe z kwarcytami i łupki ilaste oraz lidyty. Na ich powierzchni zalegają gliny zwałowe. W skałach tych występuje wiele minerałów.

## Demografia
Liczba ludności Jaszkówki na przestrzeni stuleci kształtowała się następująco:
Wieś ma stosunkowo ustabilizowaną sytuację demograficzną, a nawet zaznaczyła się w drugiej połowie XX w. tendencja wzrostowa. Spowodowane było to stosunkowo korzystnym położeniem geograficznym, dobrymi połączeniami komunikacyjnymi ze stolicą regionu. Mimo to od kilkunastu lat obserwuje się stopniowy odpływ ludności.

## Historia
| 1782 | Neu-Hannsdorf |
| 1789 | Leopoldsdorf  |
| 1816 | Neuhannsdorf  |
| 1945 | Nowy Janów    |
| 1945 | Jaszkówka     |

Osadnictwo na terenie Jaszkówki musiało istnieć już w czasach prehistorycznych, czego dowodzi znalezienie motyki neolitycznej, lecz osada powstała dopiero w połowie XVIII w. jako kolonia Jaszkowy Dolnej założona przez Leopolda von Neuhausa. Początkowo w latach 1782–1789 nosiła nazwę Neu-Hansdorf, po czym została przemianowana na cześć założyciela na Leopoldsdorf. Nazwa ta utrzymała się do 1816 r., kiedy to przywrócono poprzednią, ale w nowej pisowni – Neuhansdorf. Strategiczne położenie dało o sobie znać podczas wojen napoleońskich, gdy w 1807 r. toczyły się na tym terenie walki o opanowanie Przełęczy Kłodzkiej i o twierdzy kłodzkiej. Jaszkówka przez cały czas stanowiła własność kolejnych posiadaczy Jaszkowy Dolnej. W 1782 r. mieszkało tu 9 kolonistów i 3 zagrodników. W 1825 i 1840 r. wieś należała do kupca Heinricha Volkmera, a składała się z 16 budynków. Wieś nigdy nie rozwinęła się i aż do 1945 r. była kolonią Jaszkowy Dolnej.
Po 1945 r. wieś znalazła się w granicach Polski i została zasiedlona przez przybyszów z kresów. Została przemianowana na Nowy Janów a następnie na Jaszkówkę. Włączono ją w obręb Wojciechowic, a następnie wydzielono jako osobną wieś i połączono z posiadłościami Jóźwikowa. Nie wpłynęło to jednak na rozwój osady. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. Od 1999 r. wchodzi w skład powiatu kłodzkiego w województwie dolnośląskim.

## Edukacja i kultura
W Jaszkówce nigdy nie istniała szkoła podstawowa. Dzieci w wieku 7-13 lat uczęszczają do szkoły podstawowej w Jaszkowej Dolnej. Młodzież w wieku 13-16 lat kontynuuje naukę w Gimnazjum Publicznym im. Władysława Reymonta w Kłodzku.
Wieś należy do parafii w Kłodzku, od lat 70. XX w. jest to parafia Matki Bożej Różańcowej.

## Administracja
Jaszkówka po zakończeniu II wojny światowej znalazła się w granicach Polski. W latach 1945–1975 wieś wchodziła w skład powiatu kłodzkiego, należącego do województwa wrocławskiego. W 1954 r. władze centralne zlikwidowały gminy, tworząc w ich miejsce gromady, obejmujące swoim zasięgiem po kilka wsi. Jaszkówka tworzyła wspólną gromadę z Wojciechowicami, a następnie wchodziła w skład województwa wałbrzyskiego i gminy Kłodzko.
W 1990 r. po transformacji ustrojowej państwa polskiego i przywróceniu samorządów władze gminy Kłodzko I kadencji zadecydowały o podziale gminy na jednostki pomocnicze – sołectwa. Jedno z nich utworzono w Jaszkówce, a objęło ono swoim terytorium obszar całej wsi. Na jego czele stoi sołtys, jako jednoosobowy organ władzy wykonawczej, który ma do pomocy radę sołecką, w skład której wchodzą wszyscy pełnoletni mieszkańcy.

## Infrastruktura

### Transport
Okolice wsi są bardzo widokowe, roztaczają się stąd panoramy prawie całej Kotliny Kłodzkiej, z Kłodzkiem i otaczającymi górami. Jaszkówka leży przy ruchliwej drodze krajowej nr 46 z Kłodzka do Szczekocin.
Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w Kłodzku – Kłodzko Miasto.

### Bezpieczeństwo
W zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz innych miejscowych zagrożeń – Jaszkówka podlega rejonowi działania Powiatowej Straży Pożarnej oraz Komendzie Powiatowej Policji w Kłodzku. Funkcję dzielnicowego sprawuje mł.asp. Maciej Franczak.

## Gospodarka
Jaszkówka jest wsią rolniczą. W 1978 r. były tu 24 gospodarstwa rolne, a wyłącznie z pracy w rolnictwie utrzymywało się ok. 45% ludności czynnej zawodowo. 10 lat później liczba gospodarstw spadła do 10, a wyłącznie z pracy rolniczej utrzymywało się 43% mieszkańców.
Wieś znajduje się w pobliżu Kłodzka, co powoduje, że nie występuje w niej infrastruktura handlowo-usługowa.

## Zabytki
- We wsi zachowało się kilka murowanych domów mieszkalnych z XIX w.
- Na obu krańcach wsi znajdują się murowane, słupowe kapliczki przydrożne.
- Przy szosie od strony Kłodzka stoi kamienna rzeźba św. Franciszka[17].

## Turystyka
W okolicy wsi przechodzi  żółty szlak turystyczny z Kłodzka na Kłodzką Górę.

title: Jaszkówka

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi|[[Jaszkówka (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Jaszkówka
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = 2024 Jaszkówka, panorama (1).jpg
 |opis zdjęcia           = Panorama Jaszkówki
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = dolnośląskie
 |powiat                 = [[Powiat kłodzki|kłodzki]]
 |gmina                  = [[Kłodzko (gmina wiejska)|Kłodzko]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               = 370-400
 |liczba ludności        = 96<ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
 |rok                    = III 2011
 |strefa numeracyjna     = 74
 |kod pocztowy           = 57-300<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=385}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = DKL
 |SIMC                   = 0852832
 |kod mapy               = Kłodzko (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 50°26'10"N 16°41'53"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|45319|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Jaszkówka
 |www                    =
}}
[[Plik:2018 Dom nr 18 w Jaszkówce i Kłodzko 2.jpg|thumb|240px|Dom nr 18 w Jaszkówce, w tle [[Kłodzko]]]]
[[Plik:2018 Dom nr 22 w Jaszkówce 3.jpg|thumb|240px|Dom nr 22]]
[[Plik:2024 Jaszkówka, figura sw. Franciszka (3).jpg|thumb|180px|Figura [[Franciszek z Asyżu|św. Franciszka]]]]
'''Jaszkówka''' ({{w języku|de|''Neuhansdorf''}}) – [[wieś]] [[sołectwo|sołecka]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]], w [[powiat kłodzki|powiecie kłodzkim]], w [[Kłodzko (gmina wiejska)|gminie Kłodzko]].

== Geografia ==
=== Położenie geograficzne ===
Jaszkówka leży na granicy [[Góry Bardzkie|Gór Bardzkich]] i [[Kotlina Kłodzka|Kotliny Kłodzkiej]], w [[Sudety|Sudetach]], w południowo-zachodniej Polsce. Od [[Kłodzko|Kłodzka]], stolicy [[gmina|gminy]] i [[Powiat (Polska)|powiat]]u, jest oddalona o 2 km na wschód. Na zachodzie graniczy ze wspomnianym wcześniej Kłodzkiem, na północy z [[Wojciechowice (województwo dolnośląskie)|Wojciechowicami]], a na południu z [[Jaszkowa Dolna|Jaszkową Dolną]]<ref name=autonazwa2>''Kotlina Kłodzka. Mapa turystyczna, 1:100 000'', wyd. Eko-Graf, Wrocław 1997.</ref>.

Wieś zajmuje obszar 1,62 km², co stanowi 0,6% powierzchni [[Kłodzko (gmina wiejska)|gminy Kłodzko]]<ref>Dane Urzędu Gminy Kłodzko na 31.12.2009 r.</ref>.

=== Warunki naturalne ===
Jaszkówka jest niewielką wsią. Leży na wysokości około 370–400 m n.p.m. Składa się z właściwej Jaszkówki i rozproszonych zabudowań Jóźwikowa. Dookoła osady znajdują się użytki rolne, wykorzystujące dobre gleby i sprzyjające rolnictwu warunki klimatyczne. Jedynie na grzbietach [[Góry Bardzkie|Gór Bardzkich]] rosną [[las]]y. Najwyższym wzniesieniem jest Obszerna (574 m n.p.m.)<ref>''Mapa powiatu Kłodzko 1:100 000'', wyd. PPWK, Warszawa 1959.</ref>.

=== Budowa geologiczna ===
Okolice Jaszkówki charakteryzują się bardzo złożoną budową [[geologia|geologiczną]], wynikającą z przebiegającego tu kontaktu granodiorytów kłodzko-złotostockich ze strukturą bardzką oraz ciągnącym się ku północnemu zachodowi tzw. nasunięciem kłodzkim. Występują tu m.in. keratofiry, zalegające w kierunku Wojciechowic, był też kamieniołom hornfelsów, jednak zasadniczy trzon budują [[karbon|dolnokarbońskie]] [[łupek|łupki]] krzemionkowe z [[kwarcyt]]ami i łupki [[Ił (skała)|ilaste]] oraz [[lidyt]]y. Na ich powierzchni zalegają gliny zwałowe. W skałach tych występuje wiele minerałów<ref name="Staffa_179">''Słownik geografii turystycznej Sudetów'', pod red. M. Staffy, t. 15, Wrocław 1994, s. 179.</ref>.

== Demografia ==
Liczba ludności Jaszkówki na przestrzeni stuleci kształtowała się następująco<ref>Dane na podstawie: F. W. Zimmermann, Beyträge zur Beschreibung von Schlesien, Bd. 1-13, Brieg 1783-1796; Roczniki statystyczne województwa wrocławskiego (1950-1975), roczniki statystyczne województwa wałbrzyskiego (1975-1998), powszechnych spisów ludności i urzędu gminy wiejskiej Kłodzko.</ref>:

<timeline>
ImageSize = width:630 height:300
PlotArea = left:50 right:20 top:25 bottom:30
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = late
Colors =
  id:linegrey2 value:gray(0.9)
  id:linegrey value:gray(0.7)
  id:cobar value:rgb(0.6,0.7,0.8)
  id:cobar2 value:rgb(0.6,0.7,0.6)

DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:120
ScaleMajor = unit:year increment:20 start:0 gridcolor:linegrey
ScaleMinor = unit:year increment:5 start:0 gridcolor:linegrey2

PlotData =
  color:cobar width:19 align:left

  bar:1782 from:0 till:54
  bar:1825 from:0 till:63
  bar:1840 from:0 till:68
  bar:1910 from:0 till:63
  bar:1933 from:0 till:87
  bar:1950 color:cobar2 from:0 till:114
  bar:1960 from:0 till:111
  bar:1970 from:0 till:98
  bar:1978 from:0 till:96
  bar:1988 from:0 till:84
  bar:2006 from:0 till:76
  bar:2011 from:0 till:96

PlotData=
  textcolor:black fontsize:S

  bar:1782 at: 54 text: 54 shift:(-8,5)
  bar:1825 at: 63 text: 63 shift:(-11,5)
  bar:1840 at: 68 text: 68 shift:(-11,5)
  bar:1910 at: 63 text: 63 shift:(-11,5)
  bar:1933 at: 87 text: 87 shift:(-11,5)
  bar:1950 at: 114 text: 114 shift:(-11,5)
  bar:1960 at: 111 text: 111 shift:(-11,5)
  bar:1970 at: 98 text: 98 shift:(-11,5)
  bar:1978 at: 96 text: 96 shift:(-14,5)
  bar:1988 at: 84 text: 84 shift:(-11,5)
  bar:2006 at: 76 text: 76 shift:(-14,5)
  bar:2011 at: 96 text: 96 shift:(-14,5)

</timeline>

Wieś ma stosunkowo ustabilizowaną sytuację demograficzną, a nawet zaznaczyła się w drugiej połowie [[XX wiek|XX]] w. tendencja wzrostowa. Spowodowane było to stosunkowo korzystnym położeniem geograficznym, dobrymi połączeniami komunikacyjnymi ze stolicą regionu. Mimo to od kilkunastu lat obserwuje się stopniowy odpływ ludności.

== Historia ==
{| class="wikitable" style="float:right;clear:right;margin:0 0 .5em 1em;"
|+ Daty wzmianek o miejscowości<br />i jej oficjalne nazwy<ref>F. Volkmer, W. Hohaus, ''Geschichtsquellen der Grafschaft Glatz'', t. I-V. Habelschwerdt 1883-1928; mapa hrabstwa kłodzkiego z XVIII w.; ''Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit.'', s. 178.</ref>
| 1782
| Neu-Hannsdorf
|-
| 1789
| Leopoldsdorf
|-
| 1816
| Neuhannsdorf
|-
| 1945
| Nowy Janów
|-
| 1945
| Jaszkówka
|}

Osadnictwo na terenie Jaszkówki musiało istnieć już w czasach prehistorycznych, czego dowodzi znalezienie [[motyka|motyki]] [[neolit]]ycznej, lecz osada powstała dopiero w połowie [[XVIII wiek|XVIII]] w. jako kolonia [[Jaszkowa Dolna|Jaszkowy Dolnej]] założona przez Leopolda von Neuhausa{{r|Staffa_179}}. Początkowo w latach [[1782]]–[[1789]] nosiła nazwę ''Neu-Hansdorf'', po czym została przemianowana na cześć założyciela na ''Leopoldsdorf''. Nazwa ta utrzymała się do [[1816]] r., kiedy to przywrócono poprzednią, ale w nowej pisowni – ''Neuhansdorf''<ref>M. Šebela, J. Fišer, ''České Názvy hraničních Vrchů, Sídel a vodních toků v Kladsku'', [w:] ''Kladský Sborník 5'', 2003, s. 376</ref>. Strategiczne położenie dało o sobie znać podczas [[wojny napoleońskie|wojen napoleońskich]], gdy w [[1807]] r. toczyły się na tym terenie walki o opanowanie [[Przełęcz Kłodzka|Przełęczy Kłodzkiej]] i o [[Twierdza Kłodzko|twierdzy kłodzkiej]]. Jaszkówka przez cały czas stanowiła własność kolejnych posiadaczy [[Jaszkowa Dolna|Jaszkowy Dolnej]]. W [[1782]] r. mieszkało tu 9 kolonistów i 3 zagrodników<ref>F. Zimmermann, ''Beytraege zur Beschreibung von Schlesien''.</ref>. W [[1825]] i [[1840]] r. wieś należała do kupca Heinricha Volkmera, a składała się z 16 budynków. Wieś nigdy nie rozwinęła się i aż do [[1945]] r. była kolonią [[Jaszkowa Dolna|Jaszkowy Dolnej]].

Po 1945 r. wieś znalazła się w granicach [[Polska|Polski]] i została zasiedlona przez przybyszów z [[Kresy Wschodnie|kresów]]. Została przemianowana na Nowy Janów a następnie na Jaszkówkę. Włączono ją w obręb [[Wojciechowice (województwo dolnośląskie)|Wojciechowic]], a następnie wydzielono jako osobną wieś i połączono z posiadłościami Jóźwikowa. Nie wpłynęło to jednak na rozwój osady. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo wałbrzyskie|województwa wałbrzyskiego]]. Od 1999 r. wchodzi w skład [[powiat kłodzki|powiatu kłodzkiego]] w [[województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]]<ref name=autonazwa1>''Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit.'', s. 180.</ref>.

== Edukacja i kultura ==
W Jaszkówce nigdy nie istniała [[szkoła podstawowa]]. Dzieci w wieku 7-13 lat uczęszczają do szkoły podstawowej w Jaszkowej Dolnej. Młodzież w wieku 13-16 lat kontynuuje naukę w Gimnazjum Publicznym im. Władysława Reymonta w Kłodzku<ref>Dane uzyskane w Urzędzie Gminy Kłodzko.</ref>.

Wieś należy do parafii w Kłodzku, od lat 70. [[XX wiek|XX]] w. jest to [[Parafia Matki Bożej Różańcowej w Kłodzku|parafia Matki Bożej Różańcowej]].

== Administracja ==
Jaszkówka po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] znalazła się w granicach [[Polska|Polski]]. W latach [[1945]]–[[1975]] wieś wchodziła w skład [[powiat kłodzki|powiatu kłodzkiego]], należącego do [[Województwo wrocławskie (1946–1975)|województwa wrocławskiego]]. W [[1954]] r. władze centralne zlikwidowały [[gmina|gminy]], tworząc w ich miejsce [[gromada (podział administracyjny)|gromady]], obejmujące swoim zasięgiem po kilka wsi. Jaszkówka tworzyła wspólną gromadę z [[Wojciechowice (województwo dolnośląskie)|Wojciechowicami]], a następnie wchodziła w skład [[województwo wałbrzyskie|województwa wałbrzyskiego]] i [[Kłodzko (gmina wiejska)|gminy Kłodzko]]<ref>''Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit.'', s. 178.</ref>.

W [[1990]] r. po transformacji ustrojowej państwa polskiego i przywróceniu samorządów władze gminy Kłodzko I kadencji zadecydowały o podziale gminy na jednostki pomocnicze – [[Sołectwo|sołectwa]]. Jedno z nich utworzono w Jaszkówce, a objęło ono swoim terytorium obszar całej wsi. Na jego czele stoi [[sołtys]], jako jednoosobowy organ [[władza wykonawcza|władzy wykonawczej]], który ma do pomocy [[Rada sołecka|radę sołecką]], w skład której wchodzą wszyscy pełnoletni mieszkańcy.

== Infrastruktura ==
=== Transport ===
Okolice wsi są bardzo widokowe, roztaczają się stąd panoramy prawie całej [[Kotlina Kłodzka|Kotliny Kłodzkiej]], z [[Kłodzko|Kłodzkiem]] i otaczającymi górami. Jaszkówka leży przy ruchliwej [[Droga krajowa nr 46 (Polska)|drodze krajowej nr 46]] z Kłodzka do [[Szczekociny|Szczekocin]]<ref name=autonazwa2 />.

Najbliższa [[stacja kolejowa]] znajduje się w Kłodzku – [[Kłodzko Miasto]]<ref>''Kłodzko. Plan miasta, 1:10 000'', wyd. PPWK, Warszawa-Wrocław 1999.</ref>.

=== Bezpieczeństwo ===
W zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz innych miejscowych zagrożeń – Jaszkówka podlega rejonowi działania Powiatowej [[straż pożarna|Straży Pożarnej]] oraz Komendzie Powiatowej [[policja|Policji]] w Kłodzku. Funkcję dzielnicowego sprawuje mł.asp. Maciej Franczak<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.klodzko.policja.gov.pl/www/index.cgi?cmd=dzielnicowy&did=8 | tytuł = Komenda Powiatowa Policji w Kłodzku. | opublikowany = klodzko.policja.gov.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150122224508/http://www.klodzko.policja.gov.pl/www/index.cgi?cmd=dzielnicowy&did=8 | zarchiwizowano = 2015-01-22}}, dostęp: 21.02.2010</ref>.

== Gospodarka ==
Jaszkówka jest wsią rolniczą. W [[1978]] r. były tu 24 gospodarstwa rolne, a wyłącznie z pracy w rolnictwie utrzymywało się ok. 45% ludności czynnej zawodowo. 10 lat później liczba gospodarstw spadła do 10, a wyłącznie z pracy rolniczej utrzymywało się 43% mieszkańców{{r|Staffa_179}}.

Wieś znajduje się w pobliżu [[Kłodzko|Kłodzka]], co powoduje, że nie występuje w niej infrastruktura handlowo-usługowa.

== Zabytki ==
* We wsi zachowało się kilka murowanych domów mieszkalnych z [[XIX wiek|XIX]] w.
* Na obu krańcach wsi znajdują się murowane, słupowe kapliczki przydrożne.
* Przy szosie od strony [[Kłodzko|Kłodzka]] stoi kamienna rzeźba św. Franciszka<ref name="rewasz">{{Cytuj książkę | nazwisko = Brygier | imię = Waldemar | tytuł = Ziemia Kłodzka | wydawca = Oficyna Wydawnicza "Rewasz" | miejsce = Pruszków | data = 2010 | strony = 336, 337 | isbn = 978-83-89188-95-3 | nazwisko2 = Dudziak | imię2 = Tomasz}}</ref>.

== Turystyka ==
W okolicy wsi przechodzi {{szlak|żółty}} żółty szlak turystyczny z [[Kłodzko|Kłodzka]] na [[Kłodzka Góra|Kłodzką Górę]]{{r|rewasz}}.

== Zobacz też ==
* [[Jaszkowa Dolna]]
* [[Jaszkowa Górna]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]'', t. 15, pod red. [[Marek Staffa|M. Staffy]], I-BIS, Wrocław 1994, s. 178-180.
* Perzyński M., ''Gminy Kłodzko skarby i osobliwości. Przewodnik dla dociekliwych'', Wrocławski Dom Wydawniczy, Wrocław 2006.
* {{Cytuj|autor = [[Waldemar Brygier]];;  Tomasz Dudziak;  Iwona Chomiak |tytuł = Ziemia Kłodzka |data = 2010 |isbn = 978-83-89188-95-3 |miejsce = Pruszków |wydawca = Oficyna Wydawnicza "[[Rewasz (wydawnictwo)|Rewasz]]" |oclc = 751422625 }}

== Linki zewnętrzne ==
{{Gmina Kłodzko}}

[[Kategoria:Kłodzko (gmina wiejska)]]

title: Jaszkówka

Województwo: dolnośląskie

Powiat: kłodzki

Gmina: Kłodzko

Tablice rejestracyjne: DKL


text:
# Inicjatywa Mobilności Pracy
Stowarzyszenie Inicjatywa Mobilności Pracy (w skrócie IMP) – polska organizacja społeczna z siedzibą w Krakowie, założona w 2013 roku przez Stefana Schwarza oraz Marka Benio. Inicjatywa zajmuje się promocją mobilności pracy i usług w Europie, przeciwdziałaniem dyskryminacji pracowników delegowanych i ich pracodawców oraz walką z handlem ludźmi i współczesnym niewolnictwem.

## Podstawy działania
U podstaw stowarzyszenia leży dbałość o jakość prawa oraz chęć nawiązania dialogu pomiędzy politykami, przedsiębiorcami, pracownikami naukowymi i administracyjnymi. Inicjatywa wprowadza swoje cele w życie, popierając mobilność pracowników i bezrobotnych, a także opiniując związane z delegowaniem akty prawne. Działalność stowarzyszenia skupia się m.in. na monitorowaniu prac związanych z dyrektywą 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE. Podczas wielomiesięcznych prac nad dyrektywami w Parlamencie Europejskim, Inicjatywa wielokrotnie alarmowała o niebezpieczeństwie płynącym z treści zawartych w tych dokumentach. Organizacja ostrzega o zapisach, które dyskryminują polskie przedsiębiorstwa i ich pracowników na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej i naciska za ich zmianą.

## Cele
- propagowanie dobrych praktyk i rozpowszechnianie wiedzy na temat mobilności pracy oraz bezpiecznej pracy za granicą, szczególnie w środowiskach związanych z delegowaniem na terenie Unii Europejskiej[3],
- wspieranie działań na rzecz tworzenia sprzyjających warunków dla prowadzenia dzielności badawczo-rozwojowej oraz naukowej we współpracy ze środowiskami akademickimi, organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami i podmiotami zainteresowanymi mobilnością pracy[4],
- organizowanie konferencji naukowych poświęconych zagadnieniu mobilności pracy i bezpiecznej pracy za granicą[5],
- prowadzenie działalności naukowej, dydaktycznej i szkoleniowej nakierowanej na integrację środowiska osób związanych bezpośrednio i pośrednio z mobilnym zatrudnieniem[6].

## Niektóre projekty
- Europejski Kongres Mobilności Pracy – cykliczne, niekomercyjne wydarzenie w Europie poświęcone tematyce delegowania pracowników i swobodzie świadczenia usług[7].
- Pracownia Legalnego Delegowania – cykliczne warsztaty tematyczne, w trakcie których poruszane są problemy związane z delegowaniem pracowników. Celem spotkań jest opracowanie dobrych praktyk i omówienie rekomendacji[8].
- Nagroda Labor Mobilis[9] – wyróżnienie przyznawane za działania na rzecz legalnej pracy dla Polaków w Unii Europejskiej. Nagroda wręczana jest podczas gali, która odbywa się w Krakowie. Zwycięzców wybiera Kapituła Konkursowa, której członkiem honorowym jest Jerzy Hausner. Do tej pory laureatami Labor Mobilis zostali: 2013 – europosłanka Danuta Jazłowiecka[10], 2014 – minister Radosław Mleczko[11], 2015 – Komisarz UE László Andor[12], 2017 – prof. Jozef Pacolet i Frederic De Wispelaere, badacze Instytutu HIVA na Katolickim Uniwersytecie w Leuven.
- Reportaż „Czarno na białym” – krótkometrażowy film dokumentalny przedstawiający pracę polskich przedsiębiorstw usługowych, które delegują pracowników do pracy na terenie Unii Europejskiej[13].

title: Inicjatywa Mobilności Pracy

wikitext:
{{Stowarzyszenie infobox
 |nazwa                     = Inicjatywa Mobilności Pracy
 |nazwa oryginalna          =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |motto                     =
 |państwo                   = Polska
 |siedziba                  = [[Kraków]]
 |data założenia            = 2013
 |zakończenie działalności  =
 |rodzaj stowarzyszenia     = [[Stowarzyszenie#Stowarzyszenia zwykłe|stowarzyszenie zwykłe]]
 |status                    =
 |profil działalności       =
 |zasięg                    =
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              = Stefan Schwarz
 |członkowie                =
 |numer rejestru            = 0000480239
 |data rejestracji          =
 |powiązania                =
 |współrzędne               =
 |commons                   =
 |www                       = http://www.inicjatywa.eu
}}
'''Stowarzyszenie Inicjatywa Mobilności Pracy''' (w skrócie IMP) – polska [[organizacja społeczna]] z siedzibą w Krakowie, założona w 2013 roku przez Stefana Schwarza oraz Marka Benio. Inicjatywa zajmuje się promocją mobilności pracy i usług w Europie, przeciwdziałaniem dyskryminacji pracowników delegowanych i ich pracodawców<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.wyborcza.pl/duzyformat/1,140812,16659039,Francuzi__donoscie_na_obcych_.html |tytuł = Francuzi, donoście na obcych! |autor = Iza Michalewicz |opublikowany = wyborcza.pl |język = |data dostępu =}}</ref> oraz walką z [[handel ludźmi|handlem ludźmi]] i współczesnym niewolnictwem.

== Podstawy działania ==
U podstaw stowarzyszenia leży dbałość o jakość prawa oraz chęć nawiązania dialogu pomiędzy politykami, przedsiębiorcami, pracownikami naukowymi i administracyjnymi. Inicjatywa wprowadza swoje cele w życie, popierając [[Mobilność ludności|mobilność]] pracowników i [[Bezrobocie|bezrobotnych]], a także opiniując związane z [[Podróż służbowa|delegowaniem]] akty prawne. Działalność stowarzyszenia skupia się m.in. na monitorowaniu prac związanych z dyrektywą 96/71/WE [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącą delegowania pracowników w ramach [[Swoboda świadczenia usług|świadczenia usług]] oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady [[Dyrektywa 2014/67/UE|2014/67/UE]] z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE. Podczas wielomiesięcznych prac nad dyrektywami w Parlamencie Europejskim, Inicjatywa wielokrotnie alarmowała o niebezpieczeństwie płynącym z treści zawartych w tych dokumentach. Organizacja ostrzega o zapisach, które dyskryminują polskie przedsiębiorstwa i ich pracowników na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej i naciska za ich zmianą<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.biznes.interia.pl/firma/news/wielki-sukces-polski-w-strasburgu,1972273,1852 |tytuł = UE: Wielki Sukces Polski w Strasburgu |autor = |opublikowany = biznes.interia.pl |język = |data dostępu =}}</ref>.

== Cele ==
* propagowanie dobrych praktyk i rozpowszechnianie wiedzy na temat mobilności pracy oraz bezpiecznej pracy za granicą, szczególnie w środowiskach związanych z delegowaniem na terenie Unii Europejskiej<ref>http://www.paryz.msz.gov.pl/pl/wspolpraca_dwustronna/gospodarka/polsko_francuskie_seminarium_nt__delegowania_pracownikow.</ref>,
* wspieranie działań na rzecz tworzenia sprzyjających warunków dla prowadzenia dzielności badawczo-rozwojowej oraz naukowej we współpracy ze środowiskami akademickimi, organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami i podmiotami zainteresowanymi mobilnością pracy<ref>{{Cytuj |url = http://m.obpon.pl/article/179349/show.html |tytuł = Serwis informacyjny OBPON.pl. Zmiany w przepisach UE mogą zagrozić swobodzie delegowania pracowników |opublikowany = m.obpon.pl |data dostępu = 2020-07-08}}</ref>,
* organizowanie konferencji naukowych poświęconych zagadnieniu mobilności pracy i bezpiecznej pracy za granicą<ref>{{Cytuj |url = http://ec.europa.eu/polska/news/events/150402_thyssen_pl.htm |tytuł = Aktualności | Polska |opublikowany = ec.europa.eu |język = pl |data dostępu = 2020-07-08}}</ref>,
* prowadzenie działalności naukowej, dydaktycznej i szkoleniowej nakierowanej na integrację środowiska osób związanych bezpośrednio i pośrednio z mobilnym zatrudnieniem<ref>{{Cytuj |url = http://job-profi.pl/pl/karty-na-stol/1099-opolskie-forum-dyskutowano-na-tematy-wazne-dla-przedsiebiorcow |tytuł = JOB-PROFI.pl – praca w Niemczech, Austrii i Szwajcarii – JobProfi Niemcy Austria Szwajcaria – poradniki, wiadomości, informacje, praca |opublikowany = job-profi.pl |język = pl |data dostępu = 2020-07-08}}</ref>.

== Niektóre projekty ==
* Europejski Kongres Mobilności Pracy – cykliczne, niekomercyjne wydarzenie w Europie poświęcone tematyce delegowania pracowników i swobodzie świadczenia usług<ref>{{Cytuj |tytuł = Europejski Kongres Mobilności Pracy – EKMP |url = http://www.koordynacja.org}}</ref>.
* Pracownia Legalnego Delegowania – cykliczne warsztaty tematyczne, w trakcie których poruszane są problemy związane z delegowaniem pracowników. Celem spotkań jest opracowanie dobrych praktyk i omówienie rekomendacji<ref>{{Cytuj stronę |url = https://archive.ph/20141023065641/http://www.inicjatywa.eu/nasze-projekty/pracownia-legalnego-delegowania |tytuł = Pracownia Legalnego Delegowania |autor = |opublikowany = |język = |data dostępu =}}</ref>.
* Nagroda Labor Mobilis<ref>{{Cytuj |tytuł = Honorowa nagroda Labor Mobilis 2015 |url = http://www.labormobilis.eu}}</ref> – wyróżnienie przyznawane za działania na rzecz legalnej pracy dla Polaków w Unii Europejskiej. Nagroda wręczana jest podczas gali, która odbywa się w Krakowie. Zwycięzców wybiera Kapituła Konkursowa, której członkiem honorowym jest [[Jerzy Hausner]]. Do tej pory laureatami Labor Mobilis zostali: 2013 – europosłanka [[Danuta Jazłowiecka]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.jazlowiecka.pl/418/35/statuetka-labor-mobilis-2013-przyznana-danucie-jazlowieckiej.html |tytuł = Statuetka Labor Mobilis 2013 przyznana Danucie Jazłowieckiej! – Danuta Jazłowiecka – Posłanka do Parlamentu Europejskiego |opublikowany = www.jazlowiecka.pl |język = en |data dostępu = 2020-07-08}}</ref>, 2014 – minister [[Radosław Mleczko]]<ref>{{Cytuj |url = http://okap.org.pl/aktualnosci/radoslaw-mleczko-laureatem-nagrody-labor-mobilis-2014/ |tytuł = Radosław Mleczko laureatem nagrody Labor Mobilis 2014 – Ogólnopolski Konwent Agencji Pracy |opublikowany = org.pl |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20160605043042/http://okap.org.pl/aktualnosci/radoslaw-mleczko-laureatem-nagrody-labor-mobilis-2014/ |zarchiwizowano = 2016-06-05 |data dostępu = 2021-06-13}}</ref>, 2015 – Komisarz UE [[László Andor]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/3835487,polskie-uslugi-podbijaja-europe-dzieki-otwartemu-rynkowi-unii,id,t.html |tytuł = Polskie usługi podbijają Europę dzięki otwartemu rynkowi Unii | Dziennik Polski |opublikowany = www.dziennikpolski24.pl |język = pl |data dostępu = 2020-07-08}}</ref>, 2017 – prof. Jozef Pacolet i Frederic De Wispelaere, badacze Instytutu HIVA na Katolickim Uniwersytecie w Leuven.
* Reportaż „Czarno na białym” – krótkometrażowy [[film dokumentalny]] przedstawiający pracę polskich przedsiębiorstw usługowych, które delegują pracowników do pracy na terenie Unii Europejskiej<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.youtube.com/watch?v=YZpjzMWBOo8 |tytuł = Reportaż „Czarno na białym” |autor = |opublikowany = |język = |data dostępu =}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://inicjatywa.eu/ Strona stowarzyszenia]

[[Kategoria:Stowarzyszenia o działalności społecznej]]
[[Kategoria:Stowarzyszenia w Krakowie]]

title: Inicjatywa Mobilności Pracy

Siedziba: Kraków

Rodzaj stowarzyszenia: stowarzyszenie zwykłe

Prezes: Stefan Schwarz

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Henryk Franczak
Henryk Franczak (ur. 31 marca 1918 w Zagórzycach koło Krakowa, zm. 1 lipca 2006 w Providence) – porucznik pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii i kapitan Królewskich Sił Powietrznych.

## Życiorys
Urodził się w rodzinie nauczycielskiej Stanisława i Heleny. Ukończył Gimnazjum Polskiej Macierzy w Grodnie, a następnie Państwową Szkołę Techniczną w Wilnie, zdobywając stopień technika drogowo-wodnego.
Od najmłodszych lat interesował się lotnictwem i w roku 1936 na szkoleniu w Ustianowej uzyskał stopień pilota szybowcowego. W roku 1939 został skierowany do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie koło Radomia, a następnie do Szkoły Obserwatorów w Dęblinie. Po wybuchu wojny został wzięty do niewoli radzieckiej, skąd uciekł wraz z bratem Stanisławem przez Kowno, Rygę, Sztokholm i Oslo do Francji, gdzie czekał w Lyonie na szkolenie.
Po upadku Francji z trudnościami przedostał się drogą morską do Blackpool, gdzie przeszkolono go na radiotelegrafistę. 20 sierpnia 1941 awansowano go na podporucznika i przydzielono do 304 dywizjonu bombowego Ziemi Śląskiej. 24 kwietnia 1942 roku odbył pierwszy lot bojowy w ataku na okręty Kriegsmarine w Rostocku.
Latał nad Niemcami, portami okupowanej Europy, a następnie został przeniesiony do Lotnictwa Obrony Wybrzeża. Po 47 lotach bojowych awansowano go na porucznika i angielskiego kapitana. Został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.
Latem 1943 skierowano go do szkoły pilotów, o co nieustannie zabiegał. Został pilotem w październiku 1944. Po wojnie został instruktorem w Royal Air Force, a następnie w grudniu, 1948 wraz z grupą 30 polskich wyższych oficerów lotnictwa i techników przybył do Karaczi – do Royal Pakistan Airforce. Dostał przydział do dywizjonu transportowego z bazą Peszawarze. Latał na Dakotach w najwyższych górach: Karakorum, Himalajach, Hindukuszu.
Zwolnił się z lotnictwa wojskowego. Uzyskał stopień lotnika cywilnego i pracował jako pilot w pakistańskiej linii lotniczej. Między innymi latał do Indii, Birmy, Bangladeszu, Mekki. W roku 1952 ożenił się z Amerykanką pochodzenia irlandzkiego i w roku 1953 wyjechał do USA. Pracował jako przedstawiciel Encyklopedii Brytyjskiej, agent ubezpieczeniowy, oraz kierowca autobusu szkolnego.
28 listopada 1992 roku w San Francisco odbyły się uroczystości związane z 200-leciem ustanowienia Orderu Virtuti Militari. Obchody zorganizowała ambasada polska. W uroczystościach uczestniczył sekretarz stanu Kalifornia nadając tytuł Honorowego Obywatela Stanu Kalifornia czterem Kawalerom Virtuti Militari, w tym Henrykowi Franczakowi.
Henryk Franczak był człowiekiem głęboko religijnym, przyjaznym ludziom, kochającym przyrodę, a nade wszystko kochał dwie ojczyzny: Polskę i Stany Zjednoczone. Posiadał obywatelstwo polskie i amerykańskie, a flagi tych państw umieszczone były zawsze przy jego domu w Providence (USA).
Na jego postawę patriotyczną z pewnością wpłynęło wychowanie. Ojciec był legionistą. Brat Stanisław zginął śmiercią lotnika zestrzelony lecąc z pomocą powstańczej Warszawie. Brat Edward Został zamordowany w lipcu 1944 roku jako komendant oddziału partyzanckiego AK na Wileńszczyźnie. Brat Lucjan służył w jednostce pomocniczej RAF-u w czasie II wojny światowej.
Henryk Franczak zmarł 1 lipca 2006 roku w Providece USA. 12 września 2006 odbył się uroczysty pogrzeb na Wojskowych Powązkach w Warszawie. Prochy spoczęły, zgodnie z jego życzeniem w Polsce. Miejsce jego pochówku – Kolumbarium Kwatery Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych w krypcie C30-K3-III-6.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8372[2]
- Krzyż Walecznych – trzykrotnie
- Distinguished Flying Cross

title: Henryk Franczak

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Henryk Franczak
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lotnictwo
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Henryk Franczak.jpg
 |opis grafiki        = Henryk Franczak
 |stopień grafika     =
 |stopień             = [[porucznik]] pilot
oraz
 ''[[Stopnie wojskowe w lotnictwie brytyjskim|Flight Lieutenant]]''
 |data urodzenia      = 31 marca 1918
 |miejsce urodzenia   = Zagórzyce
 |data śmierci        = 1 lipca 2006
 |miejsce śmierci     = Providence
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
[[Plik:Poland badge.jpg|40px]] [[Polskie Siły Zbrojne]]
 |formacja            = [[Plik:Roundel of Poland (1921-1993).svg|20px]] [[Lotnictwo wojskowe II RP|Lotnictwo Wojska Polskiego]]
[[Plik:RAF roundel.svg|20px]] [[Royal Air Force|RAF]]
 |jednostki           = [[dywizjon 304]] Ziemi Śląskiej
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = II wojna światowa
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|VM|KS}} {{order|KW|3Z}} {{order|DFC|1}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}

[[Plik:CertyfikatHonorowegoObywatelaStanuKalifornia.jpg|mały|Certyfikat Honorowego Obywatela Stanu Kalifornia nadany Henrykowi Franczakowi]]
'''Henryk Franczak''' (ur. [[31 marca]] [[1918]] w Zagórzycach koło [[Kraków|Krakowa]], zm. [[1 lipca]] [[2006]] w [[Providence]]) – [[porucznik]] [[Pilotaż (lotnictwo)|pilot]] [[Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii|Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii]] i [[kapitan (ranga)|kapitan]] [[Royal Air Force|Królewskich Sił Powietrznych]].

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie nauczycielskiej Stanisława i Heleny. Ukończył Gimnazjum Polskiej Macierzy w [[Grodno|Grodnie]], a następnie Państwową Szkołę Techniczną w [[Wilno|Wilnie]], zdobywając stopień technika drogowo-wodnego.

Od najmłodszych lat interesował się lotnictwem i w roku 1936 na szkoleniu w Ustianowej uzyskał stopień pilota szybowcowego. W roku 1939 został skierowany do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa [[Port lotniczy Warszawa-Radom|w Sadkowie koło Radomia]], a następnie do Szkoły Obserwatorów w [[Dęblin]]ie. Po wybuchu [[II wojna światowa|wojny]] został wzięty do [[Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)#Pierwsza grupa jeńców polskich w ZSRR|niewoli radzieckiej]], skąd uciekł wraz z bratem Stanisławem przez [[Kowno]], [[Ryga|Rygę]], [[Sztokholm]] i [[Oslo]] do [[Francja|Francji]], gdzie czekał w [[Lyon]]ie na szkolenie.

Po upadku Francji z trudnościami przedostał się drogą morską do Blackpool, gdzie przeszkolono go na radiotelegrafistę. 20 sierpnia 1941 awansowano go na [[podporucznik]]a i przydzielono do [[Dywizjon 304|304 dywizjonu bombowego Ziemi Śląskiej]]. 24 kwietnia 1942 roku odbył pierwszy lot bojowy w ataku na okręty [[Kriegsmarine]] w [[Rostock]]u.

Latał nad [[Niemcy|Niemcami]], portami okupowanej [[Europa|Europy]], a następnie został przeniesiony do Lotnictwa Obrony Wybrzeża. Po 47 lotach bojowych awansowano go na porucznika i angielskiego kapitana. Został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari i trzykrotnie [[Krzyż Walecznych|Krzyżem Walecznych]].

Latem 1943 skierowano go do szkoły pilotów, o co nieustannie zabiegał. Został pilotem w październiku 1944. Po wojnie został instruktorem w Royal Air Force, a następnie w grudniu, 1948 wraz z grupą [[Historia polskich lotników w PAF|30 polskich wyższych oficerów lotnictwa]] i techników przybył do Karaczi – do Royal Pakistan Airforce. Dostał przydział do dywizjonu transportowego z bazą Peszawarze. Latał na Dakotach w najwyższych górach: [[Karakorum]], [[Himalaje|Himalajach]], [[Hindukusz]]u.

Zwolnił się z lotnictwa wojskowego. Uzyskał stopień lotnika cywilnego i pracował jako pilot w pakistańskiej linii lotniczej. Między innymi latał do [[Indie|Indii]], [[Mjanma|Birmy]], [[Bangladesz]]u, [[Mekka|Mekki]]. W roku 1952 ożenił się z Amerykanką pochodzenia irlandzkiego i w roku 1953 wyjechał do [[Stany Zjednoczone|USA]]. Pracował jako przedstawiciel Encyklopedii Brytyjskiej, agent ubezpieczeniowy, oraz kierowca autobusu szkolnego.

28 listopada 1992 roku w [[San Francisco]] odbyły się uroczystości związane z 200-leciem ustanowienia Orderu [[Order Virtuti Militari|Virtuti Militari]]. Obchody zorganizowała ambasada polska. W uroczystościach uczestniczył sekretarz stanu Kalifornia nadając tytuł Honorowego Obywatela Stanu Kalifornia czterem Kawalerom Virtuti Militari, w tym Henrykowi Franczakowi.

Henryk Franczak był człowiekiem głęboko religijnym, przyjaznym ludziom, kochającym przyrodę, a nade wszystko kochał dwie ojczyzny: [[Polska|Polskę]] i [[Stany Zjednoczone]]. Posiadał obywatelstwo polskie i amerykańskie, a flagi tych państw umieszczone były zawsze przy jego domu w [[Providence]] (USA).
Na jego postawę patriotyczną z pewnością wpłynęło wychowanie. Ojciec był legionistą. Brat [[Stanisław Zbigniew Franczak|Stanisław]] zginął śmiercią lotnika zestrzelony lecąc z pomocą powstańczej [[Warszawa|Warszawie]]. Brat Edward Został zamordowany w lipcu 1944 roku jako komendant oddziału partyzanckiego [[Armia Krajowa|AK]] na Wileńszczyźnie. Brat Lucjan służył w jednostce pomocniczej RAF-u w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

Henryk Franczak zmarł 1 lipca 2006 roku w Providece USA. 12 września 2006 odbył się uroczysty pogrzeb na Wojskowych Powązkach w [[Warszawa|Warszawie]]. Prochy spoczęły, zgodnie z jego życzeniem w Polsce. Miejsce jego pochówku – Kolumbarium Kwatery Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych w krypcie C30-K3-III-6<ref>{{Cytuj |tytuł = Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze |data dostępu = 2019-11-14 |url = http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/mapa.php?cment=PWZKI&rzad=K%203%20-%20III&kwatera=C%2030&grob=6&dane=+imie=+nazwisko=Franczak+check_nazwisko=+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2019+miesiac2=11+dzien2=14+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2019+miesiac_zg2=11+dzien_zg2=14+cmentarz=powazkowski |język = pl}}</ref>.
[[Plik:ISBS - Franczak.JPG|mały|lewo|200px|Krypta Henryka Franczaka na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Wojskowym na Powązkach]] w Warszawie]]

== Ordery i odznaczenia ==
* [[Order Virtuti Militari|Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari]] nr 8372<ref>{{Cytuj |autor = Łukomski G., Polak B., Suchcitz A. |tytuł = Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945 |data = 1997 |miejsce = Koszalin |s = 409}}</ref>
* [[Krzyż Walecznych]] – trzykrotnie
* [[Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej|Distinguished Flying Cross]]

== Bibliografia ==
* Materiały pochodzące od siostry Henryka Franczaka Pani Teresy Gajewskiej z domu Franczak oraz książki ''Do Wolnej Polski nam Powrócić Daj'', Praca Zbiorowa, wyd. Fundacja Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Warszawa 2004, s. 41 – 48.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Franczak, Henryk}}
[[Kategoria:Jeńcy polscy – uciekinierzy z niewoli radzieckiej 1939–1941]]
[[Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie)]]
[[Kategoria:Porucznicy Polskich Sił Powietrznych]]
[[Kategoria:Polscy piloci bombowi]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wybitnej Służby Lotniczej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1918]]
[[Kategoria:Zmarli w 2006]]
[[Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie]]

title: Henryk Franczak

Data i miejsce urodzenia: 31 marca 1918 · Zagórzyce

Data i miejsce śmierci: 1 lipca 2006 · Providence

Siły zbrojne: Wojsko Polskie · Polskie Siły Zbrojne

Formacja: Lotnictwo Wojska Polskiego · RAF

Jednostki: dywizjon 304 Ziemi Śląskiej

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa


text:
# Fernand Labori
Fernand Gustave Labori (ur. 18 kwietnia 1860 w Reims, zm. 14 marca 1917 w Paryżu) – francuski adwokat, polityk, deputowany.

## Życiorys
Był obrońcą w głośnych procesach: Auguste’a Vaillanta, Alfreda Dreyfusa, Émile’a Zoli, Henrietty Caillaux.
W latach 1906–1910 był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego.
Zmarł 14 marca 1917 i został pochowany na Cmentarzu Montparnasse.

title: Fernand Labori

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Fernand Labori
 |grafika                   = Fernand Labori 1914.jpg
 |opis grafiki              = Fernand Labori (1914)
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     = Fernand Gustave Labori
 |data urodzenia            = [[18 kwietnia]] [[1860]]
 |miejsce urodzenia         = [[Reims]]
 |data śmierci              = [[14 marca]] [[1917]]
 |miejsce śmierci           = [[Paryż]]
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Montparnasse]]
 |zawód                     = prawnik, polityk
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Fernand Labori
}}
'''Fernand Gustave Labori''' (ur. [[18 kwietnia]] [[1860]] w [[Reims]], zm. [[14 marca]] [[1917]] w [[Paryż]]u) – [[Francja|francuski]] adwokat, polityk, deputowany.

== Życiorys ==
Był obrońcą w ''głośnych'' procesach: [[Auguste Vaillant|Auguste’a Vaillanta]], [[Alfred Dreyfus|Alfreda Dreyfusa]], [[Émile Zola|Émile’a Zoli]], [[Henriette Caillaux|Henrietty Caillaux]]<ref>[[Françoise Giroud|F. Giroud]], ''[[Maria Skłodowska-Curie]]'', [[Państwowy Instytut Wydawniczy|PIW]], Warszawa, 1987, {{ISBN|83-06-01328-X}}, s. 193.</ref>.

W latach 1906–1910 był deputowanym do [[Zgromadzenie Narodowe (Francja)|Zgromadzenia Narodowego]].

Zmarł 14 marca 1917 i został pochowany na [[Cmentarz Montparnasse|Cmentarzu Montparnasse]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Labori, Fernand}}
[[Kategoria:Francuscy politycy]]
[[Kategoria:Francuscy prawnicy]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Montparnasse w Paryżu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Reims]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1860]]
[[Kategoria:Zmarli w 1917]]

title: Fernand Labori

Pełne imię i nazwisko: Fernand Gustave Labori

Data i miejsce urodzenia: 18 kwietnia 1860 · Reims

Data i miejsce śmierci: 14 marca 1917 · Paryż

Miejsce spoczynku: Cmentarz Montparnasse

Zawód, zajęcie: prawnik, polityk


text:
# Sc (dwuznak)
Sc – dwuznak lub zapis dwugłoskowy występujący w języku włoskim.

## Użycie
Jest dwuznakiem występującym przed samogłoskami e, i.

### Sc jako sz
Jako dwuznak oznacza dźwięk polskiego sz. W międzynarodowym alfabecie fonetycznym oznaczany jest znakiem [ʃ]. Zapisuje się go przed literami e, i, natomiast przed a, o, u, rzadziej e (np. w słowie scienza, wym. szenca – nauka) występuje pod postacią trójznaku sci. Pełni także funkcję dwuznaku w słowie sciare (wym. szi·a·re) – jeździć na nartach, gdyż wymowa brzmi [ʃiˈa:re]. W przypadku tego słowa, sci nie jest trójznakiem.

### Sc jako sk
Przed a, o, u, nie jest dwuznakiem i oznacza dźwięk [sk], natomiast przed e, i zapisuje się go pod postacią znaku sch, lecz w odróżnieniu od języka niemieckiego nie pełni funkcji trójznaku.

title: Sc (dwuznak)

wikitext:
{{znak|Sc sc}}
'''Sc''' – [[dwuznak]] lub zapis dwugłoskowy występujący w [[Język włoski|języku włoskim]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Laura K. Lawless |tytuł = SC in Italian - Lawless Italian Pronunciation |data = 2022-09-28 |data dostępu = 2025-04-26 |opublikowany = Lawless Italian |url = https://www.lawlessitalian.com/pronunciation/sc/ |język = en}}</ref>.

== Użycie ==
Jest dwuznakiem występującym przed [[samogłoska]]mi [[e]], [[i]]<ref name=":0" />.

=== Sc jako sz ===
Jako dwuznak oznacza dźwięk [[Język polski|polskiego]] [[Sz (dwuznak)|sz]]. W [[Międzynarodowy alfabet fonetyczny|międzynarodowym alfabecie fonetycznym]] oznaczany jest znakiem [<nowiki/>[[Spółgłoska szczelinowa zadziąsłowa bezdźwięczna|ʃ]]]. Zapisuje się go przed [[litera]]mi e, i, natomiast przed [[a]], [[o]], [[u]], rzadziej e<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = #9 Ten ze spotykającymi się samogłoskami, czyli dyftongi, tryftongi i rozziew |data = 2017-11-11 |data dostępu = 2025-04-27 |opublikowany = · Ancor di più · |url = https://ancordipiu.wordpress.com/2017/11/11/9-ten-ze-spotykajacymi-sie-samogloskami/}}</ref> (np. w słowie ''sci''enza, wym. szenca – nauka<ref name=":1" />) występuje pod postacią [[Sci (trójznak)|trójznaku sci]]<ref name=":0" /><ref name=":1" />. Pełni także funkcję dwuznaku w słowie ''sc''iare (wym. szi·a·re) – jeździć na nartach, gdyż wymowa brzmi [<nowiki/>[[Spółgłoska szczelinowa zadziąsłowa bezdźwięczna|ʃ]][[Samogłoska przymknięta przednia niezaokrąglona|i]][[Akcent wyrazowy|ˈ]][[Samogłoska otwarta przednia niezaokrąglona|a]][[Iloczas|:]][[Spółgłoska drżąca dziąsłowa dźwięczna|r]][[Samogłoska półprzymknięta przednia niezaokrąglona|e]]]<ref name=":1" />. W przypadku tego słowa, ''sci'' nie jest [[trójznak]]iem<ref name=":1" />.

=== Sc jako sk ===
Przed a, o, u, nie jest dwuznakiem i oznacza dźwięk [<nowiki/>[[Spółgłoska szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna|s]][[Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna bezdźwięczna|k]]], natomiast przed e, i zapisuje się go pod postacią znaku ''sch'', lecz w odróżnieniu od [[Język niemiecki|języka niemieckiego]] nie pełni funkcji trójznaku<ref name=":0" />.

== Zobacz też ==
* [[Ci (dwuznak)|Ci]]
* [[Ch (dwuznak)|Ch]]
* [[Gi (dwuznak)|Gi]]
* [[Sch]], sz w języku niemieckim

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Multigrafy alfabetu łacińskiego}}

[[Kategoria:Dwuznaki alfabetów łacińskich]]
[[Kategoria:Język włoski]]


text:
# Adoptio naturam imitatur
Adoptio naturam imitatur (łac. przysposobienie (adopcja) naśladuje naturę) – zasada rzymskiego prawa familijnego oznaczająca, iż stosunki między przysposabiającymi a przysposobionymi powinny być ukształtowane na wzór stosunków między naturalnymi rodzicami i dziećmi.
Obecnie zasadę tę w prawie polskim wyrażają przepisy różnych ustaw, m.in.:
- art. 936, art. 957 Kodeksu cywilnego[1];
- art. 15, art. 121, art. 122 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego[2];
- art. 48, art. 87 § 1, art. 261 Kodeksu postępowania cywilnego[3];
- art. 40 Kodeksu postępowania karnego[4];
- art. 115 § 11 Kodeksu karnego[5].

title: Adoptio naturam imitatur

wikitext:
'''[[Adoptio]] naturam imitatur''' ([[łacina|łac.]] ''[[Adopcja|przysposobienie]] ([[adopcja]]) naśladuje naturę'') – zasada [[prawo rzymskie|rzymskiego]] [[prawo rodzinne|prawa familijnego]] oznaczająca, iż stosunki między [[przysposabiający]]mi a [[przysposobiony]]mi powinny być ukształtowane na wzór stosunków między naturalnymi [[rodzice|rodzicami]] i [[dziecko|dziećmi]].

Obecnie zasadę tę w prawie polskim wyrażają przepisy różnych ustaw, m.in.:
* art. 936, art. 957 [[Kodeks cywilny|Kodeksu cywilnego]]<ref>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ({{Dziennik Ustaw|2022|1360}})</ref>;
* art. 15, art. 121, art. 122 [[Kodeks rodzinny i opiekuńczy|Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego]]<ref>Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy ({{Dziennik Ustaw|2023|2809}})</ref>;
* art. 48, art. 87 § 1, art. 261 [[Kodeks postępowania cywilnego|Kodeksu postępowania cywilnego]]<ref>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego ({{Dziennik Ustaw|2021|1805}})</ref>;
* art. 40 [[Kodeks postępowania karnego (1997)|Kodeksu postępowania karnego]]<ref>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego ({{Dziennik Ustaw|2022|1375}})</ref>;
* art. 115 § 11 [[Kodeks karny (1997)|Kodeksu karnego]]<ref>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny ({{Dziennik Ustaw|2022|1138}})</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Adopcja według prawa rzymskiego|*]]
[[Kategoria:Łacińskie zwroty i paremie prawnicze]]


text:
# Jutro, jutro i znów jutro
Jutro, jutro i znów jutro (ang. To-morrow, and to-morrow, and to-morrow) – początek (w oryginale, w polskim tłumaczeniu poprzedzone jest ono słowami Ciągle to) trzeciego zdania słynnego monologu scenicznego z tragedii Williama Shakespeare'a Makbet, wypowiadanego przez tytułowego bohatera w scenie V aktu V, gdy dowiaduje się on o śmierci żony. Często używa się tych słów jako tytułu całego monologu, którego treść brzmi następująco:

Powinna była umrzeć nieco później;

Czego się było tak śpieszyć z tą wieścią?

Ciągle to jutro, jutro i znów jutro

Wije się w ciasnym kółku od dnia do dnia

Aż do ostatniej głoski czasokresu;

A wszystkie wczora to były pochodnie,

Które głupocie naszej przyświecały

W drodze do śmierci. Zgaśnij, wątłe światło!

Życie jest tylko przechodnim półcieniem,

Nędznym aktorem, który swoją rolę

Przez parę godzin wygrawszy na scenie

W nicość przepada – powieścią idioty,

Głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.

Badacze różnie interpretowali monolog Makbeta. Nie wiadomo, czy dwoma pierwszymi zdaniami bohater wyraża swoje zmartwienie wczesną śmiercią żony, czy jej śmiercią w ogóle. Powszechnie przyjmuje się, że dalszy ciąg tekstu uwidacznia moralny upadek Makbeta: dla niego życie jest tylko przedstawieniem teatralnym, które prędzej czy później musi skończyć się śmiercią – i nie ma dla nikogo ani dla niczego żadnego znaczenia. Bohater oswoił się z tym, że wokół niego giną ludzie, gdyż własnoręcznie zabił wiele osób. Nic już się dla niego nie liczy – sam pragnie umrzeć.

title: Jutro, jutro i znów jutro

wikitext:
'''''Jutro, jutro i znów jutro''''' ([[Język angielski|ang.]] ''To-morrow, and to-morrow, and to-morrow'') – początek (w oryginale, w polskim tłumaczeniu poprzedzone jest ono słowami ''Ciągle to'') trzeciego zdania słynnego [[monolog sceniczny|monologu scenicznego]] z [[tragedia|tragedii]] [[William Shakespeare|Williama Shakespeare'a]] ''[[Makbet]]'', wypowiadanego przez tytułowego bohatera w scenie V aktu V, gdy dowiaduje się on o śmierci żony. Często używa się tych słów jako tytułu całego monologu, którego treść brzmi następująco:

{{Cytat
 |treść =
Powinna była umrzeć nieco później;

Czego się było tak śpieszyć z tą wieścią?

Ciągle to '''jutro, jutro i znów jutro'''

Wije się w ciasnym kółku od dnia do dnia

Aż do ostatniej głoski czasokresu;

A wszystkie wczora to były pochodnie,

Które głupocie naszej przyświecały

W drodze do śmierci. Zgaśnij, wątłe światło!

Życie jest tylko przechodnim półcieniem,

Nędznym aktorem, który swoją rolę

Przez parę godzin wygrawszy na scenie

W nicość przepada – powieścią idioty,

Głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.
 |autor =
 |źródło = ''Makbet'' (Akt V, Scena V, wiersze 17-28)
 |styl = środek
}}

Badacze różnie interpretowali monolog Makbeta. Nie wiadomo, czy dwoma pierwszymi zdaniami bohater wyraża swoje zmartwienie wczesną śmiercią żony, czy jej śmiercią w ogóle. Powszechnie przyjmuje się, że dalszy ciąg tekstu uwidacznia moralny upadek Makbeta: dla niego życie jest tylko przedstawieniem teatralnym, które prędzej czy później musi skończyć się śmiercią – i nie ma dla nikogo ani dla niczego żadnego znaczenia. Bohater oswoił się z tym, że wokół niego giną ludzie, gdyż własnoręcznie zabił wiele osób. Nic już się dla niego nie liczy – sam pragnie umrzeć.

[[Kategoria:Cytaty]]
[[Kategoria:Makbet]]


text:
# Horanie (sielsowiet Zalesie)
Horanie – dawna wieś. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Zalesie.

## Historia
W czasach zaborów w gminie Zalesie, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Pod koniec XIX wieku należała do dóbr Nowy Dwór.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim, w gminie Zalesie.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 71 osób, 2 były wyznania rzymskokatolickiego, 68 prawosławnego a 1 ewangelickiego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 16 budynków mieszkalnych. W 1931 w 15 domach zamieszkiwało 66 osób.
Wierni należeli do parafii prawosławnej w Zalesiu. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Łużkach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Zalesiu.

title: Horanie (sielsowiet Zalesie)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Horanie
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon głębocki|głębocki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Zalesie|Zalesie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°15′52″N 27°39′07″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Horanie|Horanie}}
'''Horanie''' – dawna wieś. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon głębocki|rejonie głębockim]], w [[Sielsowiet Zalesie|sielsowiecie Zalesie]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w gminie Zalesie, w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. Pod koniec XIX wieku należała do dóbr Nowy Dwór<ref>{{SgKP|XV_cz.1|573|Horanie, wieś, powiat dzisieński, gmina Zaleś}}</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12222" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]], w [[Zalesie (gmina w województwie wileńskim)|gminie Zalesie]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 71 osób, 2 były wyznania rzymskokatolickiego, 68 prawosławnego a 1 ewangelickiego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 16 budynków mieszkalnych<ref name=":022222222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 77}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 15 domach zamieszkiwało 66 osób<ref name=":12222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 26}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Opieki Matki Boskiej w Zalesiu|parafii prawosławnej]] w Zalesiu. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Łużki (rejon szarkowszczyński)|Łużkach]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w [[Zalesie (Białoruś)|Zalesiu]]<ref name=":022222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 532}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{SgKP|XV_cz.1|573|Horanie, wieś, powiat dzisieński, gmina Zaleś}}
{{Gmina Zalesie (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie głębockim]]
[[Kategoria:Miejscowości województwa wileńskiego (II Rzeczpospolita)]]

title: Horanie

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: głębocki

Sielsowiet: Zalesie