text:
# Anatolij Mołotaj
Anatolij Mykołajowycz Mołotaj, ukr. Анатолій Миколайович Молотай, ros. Анатолий Николаевич Молотай, Anatolij Nikołajewicz Mołotaj (ur. 1 listopada 1937, zm. 7 września 2022) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
W latach 1958–1965 bronił barw Łokomotywu Winnica, ale ciężka kontuzja zmusiła go zakończyć karierę piłkarską.

## Kariera trenerska
Ukończył Politechnikę w Winnicy i po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Otrzymał propozycję trenowania juniorskiej drużynę Dynama Kijów, z którą dwa razy zdobył mistrzostwo ZSRR w swojej kategorii. Wyszkolił wielu graczy, którzy później trafili do pierwszej drużyny. Prowadził również juniorską reprezentację Ukraińskiej SRR. W 1973 najpierw pomagał szkolić Bukowynę Czerniowce, a od lipca 1974 samodzielnie prowadził ten zespół. Potem trenował zespoły SKA Kijów i Dnipro Czerkasy. W latach 1983–1987 pracował na stanowisku głównego trenera w klubie Dynamo Irpień. Potem pracował jako inspektor w Profesjonalnej Piłkarskiej Lidze Ukrainy.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy piłkarskie
- mistrz Klasy B ZSRR, strefy 3: 1959
- wicemistrz Klasy B ZSRR, strefy 1: 1960
- brązowy medalista Klasy B ZSRR, strefy 3: 1958, 1961

### Sukcesy trenerskie
- mistrz ZSRR spośród drużyn juniorskich: 1970, 1971

### Odznaczenia
- tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1987
- tytuł Zasłużonego Trenera Ukraińskiej SRR: 1987

title: Anatolij Mołotaj

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = Anatolij Mołotaj
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     = Anatolij Mykołajowycz Mołotaj
 |data urodzenia            = [[1 listopada]] [[1937]]
 |miejsce urodzenia         = [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Ukraińska SRR]]
 |data śmierci              = [[7 września]] [[2022]]
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = ? cm
 |pozycja                   = [[napastnik]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 1958–1965 ! [[Łokomotyw Winnica]] ! ? ! ?
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
! 1966–1972 ! [[Dynamo-3 Kijów|Dynamo Kijów]] (juniorzy)
! 1973–1974 ! [[Bukowyna Czerniowce]] ''(asystent)''
! 1974–1976 ! Bukowyna Czerniowce
! 1977      ! [[SKA Kijów]] ''(asystent)''
! 1978–1980 ! [[Dnipro Czerkasy]]
! 1983–1987 ! [[Dynamo Irpień]]
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Anatolij Mykołajowycz Mołotaj''', [[język ukraiński|ukr.]] Анатолій Миколайович Молотай, [[język rosyjski|ros.]] Анатолий Николаевич Молотай, ''Anatolij Nikołajewicz Mołotaj'' (ur. [[1 listopada]] [[1937]], zm. [[7 września]] [[2022]]<ref>[https://www.dynamomania.com/news/648378-ushel-iz-zhizni-anatolij-molotaj Пішов із життя Анатолій Молотай] {{lang|uk}}</ref>) – [[Ukraina|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[napastnik]]a, trener piłkarski.

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
W latach 1958–1965 bronił barw [[Nywa Winnica|Łokomotywu Winnica]], ale ciężka kontuzja zmusiła go zakończyć karierę piłkarską.

== Kariera trenerska ==
Ukończył Politechnikę w Winnicy i po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Otrzymał propozycję trenowania juniorskiej drużynę [[Dynamo Kijów|Dynama Kijów]], z którą dwa razy zdobył mistrzostwo ZSRR w swojej kategorii. Wyszkolił wielu graczy, którzy później trafili do pierwszej drużyny. Prowadził również juniorską reprezentację Ukraińskiej SRR. W 1973 najpierw pomagał szkolić [[Bukowyna Czerniowce|Bukowynę Czerniowce]], a od lipca 1974 samodzielnie prowadził ten zespół. Potem trenował zespoły [[SKA Kijów]] i [[Dnipro Czerkasy]]. W latach 1983–1987 pracował na stanowisku głównego trenera w klubie [[Dynamo Irpień]]. Potem pracował jako inspektor w [[Profesjonalna Piłkarska Liga Ukrainy|Profesjonalnej Piłkarskiej Lidze Ukrainy]]<ref>[http://old.dynamo.kiev.ua/Press/Interv8/molotay.htm Анатолий МОЛОТАЙ: "Категория - "мусор"!"]</ref>.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy piłkarskie ===
* mistrz [[Wtoraja liga ZSRR w piłce nożnej|Klasy B ZSRR, strefy 3]]: 1959
* wicemistrz Klasy B ZSRR, strefy 1: 1960
* brązowy medalista Klasy B ZSRR, strefy 3: 1958, 1961

=== Sukcesy trenerskie ===
* mistrz [[Mistrzostwa ZSRR w piłce nożnej|ZSRR spośród drużyn juniorskich]]: 1970, 1971

=== Odznaczenia ===
* tytuł [[Mistrz Sportu|Mistrza Sportu ZSRR]]: 1987
* tytuł [[Zasłużony Trener|Zasłużonego Trenera Ukraińskiej SRR]]: 1987

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Rusteam|244787277427226}}

{{Grupa szablonów
| tytuł = Kariera trenerska
| zwijanie = zwinięte
| lista =
{{Trenerzy piłkarscy Bukowyny Czerniowce}}
{{Trenerzy piłkarscy Dnipra Czerkasy}}
}}

{{SORTUJ:Mołotaj, Anatolij}}
[[Kategoria:Radzieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Ukraińscy piłkarze]]
[[Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Nywy Winnica]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Bukowyny Czerniowce]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dnipra Czerkasy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]
[[Kategoria:Zmarli w 2022]]

title: · Anatolij Mołotaj

Pełne imię i nazwisko: Anatolij Mykołajowycz Mołotaj

Data i miejsce urodzenia: 1 listopada 1937 · Ukraińska SRR

Data śmierci: 7 września 2022

Wzrost: ? cm

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Łokomotyw Winnica · ? · (?)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Dynamo Kijów (juniorzy)

Bukowyna Czerniowce (asystent)

Bukowyna Czerniowce

SKA Kijów (asystent)

Dnipro Czerkasy

Dynamo Irpień


text:
# Furcina
Furcina – rodzaj ryb skorpenokształtnych z rodziny głowaczowatych (Cottidae).

## Klasyfikacja
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
- Furcina ishikawae
- Furcina osimae

wikiname: plwiki

title: Furcina

in_language: pl

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Furcina''
 |TSN                    = 643513
 |zoolog                 = [[David Starr Jordan|Jordan]] & [[Edwin Chapin Starks|Starks]], 1904
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[skorpenokształtne]]
 |rodzina                = [[głowaczowate]]
 |rodzaj                 = ''Furcina''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Furcina''''' – [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]] ryb [[Skorpenokształtne|skorpenokształtnych]] z [[Rodzina (biologia)|rodziny]] [[głowaczowate|głowaczowatych]] (Cottidae).

== Klasyfikacja ==
[[Gatunek (biologia)|Gatunki]] zaliczane do tego rodzaju{{r|Eschmeyer}}:

* ''[[Furcina ishikawae]]''
* ''[[Furcina osimae]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Eschmeyer">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=7 sierpnia 2012|data dostępu=26 września 2012}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Głowaczowate]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: skorpenokształtne

Rodzina: głowaczowate

Rodzaj: Furcina


text:
# Raiffeisen Digital Bank
Raiffeisen Digital Bank AG (RDB) – austriacka instytucja kredytowa świadcząca usługi bankowe wyłącznie przez Internet. Jest spółką zależną austriackiego Raiffeisen Bank International AG (RBI). Na polskim rynku działa od 2021.

## Działalność

### Historia
Raiffeisen Digital Bank AG jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej Raiffeisen Bank International AG (RBI) z siedzibą w Wiedniu. W grudniu 2022 roku nazwa Raiffeisen Digital Bank AG została zmieniona z Raiffeisen Centrobank AG. Raiffeisen Digital Bank AG działa jako bank komercyjny na podstawie licencji bankowej wydanej przez Austriacki Urząd Nadzoru Rynku Finansowego od 1974 roku. Jej właścicielem jest firma RBI, a jej produkty dostępne są wyłącznie cyfrowo.

### Działalność w Polsce i Rumunii
Oferta Raiffeisen Digital Bank AG obejmuje kredyty konsumpcyjne online na rynku polskim od 2021. Marka należała do Raiffeisen Centrobank AG, który w grudniu 2022 roku zmienił nazwę na Raiffeisen Digital Bank AG. Ponadto RDB wprowadził na początku 2023 roku, zarówno na rynku polskim, jak i rumuńskim, produkt cyfrowy w postaci rachunku bieżącego.

title: Raiffeisen Digital Bank

wikitext:
'''Raiffeisen Digital Bank AG (RDB)''' – austriacka instytucja kredytowa świadcząca usługi bankowe wyłącznie przez Internet<ref>Marzena Loranty-Chrobok, ''[https://www.totalmoney.pl/artykuly/banki-w-polsce-jakie-sa-najpopularniejsze-i-najwieksze-banki-komercyjne-w-polsce Jakie są banki w Polsce? Poznaj listę najpopularniejszych i największych banków komercyjnych i spółdzielczych]'',totalmoney.pl [dostęp: 23.03.2023].</ref>. Jest spółką zależną austriackiego Raiffeisen Bank International AG (RBI). Na polskim rynku działa od 2021.
{{Bank infobox
 |nazwa            = Raiffeisen Digital Bank AG
 |data likwidacji  =
 |państwo          = Austria
 |nazwa oryginalna =
 |logo             = Raiffeisen DigitalBank Logo.png.transform.rbilogohd2x.png
 |alt logo         =
 |zdjęcie          = RBI-Gebäude by Sabine Klimpt.jpg
 |opis zdjęcia     = Siedziba centrali banku w Wiedniu (2017)
 |alt zdjęcia      =
 |forma prawna     = [[spółka akcyjna]]
 |data założenia   = 2022
 |siedziba         = [[Wiedeń]]
 |adres            = Am Stadtpark 9, 1030 Wiedeń
 |rejestr          =
 |numer rejestru   = FN 117507f
 |prezes           = Aleksiej Kapustin
 |rodzaj banku     = [[bank uniwersalny]]
 |zatrudnienie     =
 |kapitał własny   =
 |zysk netto       =
 |giełda           =
 |ISIN             =
 |symbol akcji     =
 |commons          =
 |www              = https://www.raiffeisendigital.com/pl/pl/index.html
}}

== Działalność ==

=== Historia ===
Raiffeisen Digital Bank AG jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej Raiffeisen Bank International AG (RBI) z siedzibą w [[Wiedeń|Wiedniu]]<ref>''[https://www.rbinternational.com/en/who-we-are/facts-figures.html Fakty i liczby]'' (ang.), rbinternational.com (dostęp: 23.03.2023).</ref>. W grudniu 2022 roku nazwa Raiffeisen Digital Bank AG została zmieniona z Raiffeisen Centrobank AG. Raiffeisen Digital Bank AG działa jako bank komercyjny na podstawie licencji bankowej wydanej przez Austriacki Urząd Nadzoru Rynku Finansowego od 1974 roku<ref name=":1">Jacek Uryniuk, ''[https://www.cashless.pl/12799-raiffeisen-digital-bank-oddzielna-licencja Ważne zmiany w Raiffeisen Digital bank. Znana w Polsce instytucja działa już na oddzielnej licencji bankowej]'', cashless.pl (dostęp: 23.03.2023).</ref>. Jej właścicielem jest firma RBI, a jej produkty dostępne są wyłącznie cyfrowo<ref name=":3">''[https://www.raiffeisendigital.com/en/about-us.html Raiffeisen Digital Bank]'' (ang.), raiffeisendigital.com (dostęp: 23.03.2023).</ref>.

=== Działalność w Polsce i Rumunii ===
{{Zobacz też|Raiffeisen Bank Polska|bez kropki=tak}}
Oferta Raiffeisen Digital Bank AG obejmuje kredyty konsumpcyjne online na rynku polskim od 2021. Marka należała do Raiffeisen Centrobank AG, który w grudniu 2022 roku zmienił nazwę na Raiffeisen Digital Bank AG<ref name=":1" />. Ponadto RDB wprowadził na początku 2023 roku, zarówno na rynku polskim, jak i rumuńskim, produkt cyfrowy w postaci [[Rachunek bankowy|rachunku bieżącego]]<ref>Jacek Uryniuk, ''[https://www.cashless.pl/12607-raiffeisen-digital-bank-karty-rachunki-marqeta Raiffeisen z impetem wraca na polski rynek. Zaoferuje rachunki i karty debetowe]'', cashless.pl (dostęp: 23.03.2023).</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==

* Kacperska Elżbieta M., Kraciuk Jakub, ''Procesy koncentracji w polskim sektorze bankowym'', Zeszyty Naukowe SGGW. Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej 2004, nr 54, s. 69–87.

== Linki zewnętrzne ==

* [https://www.raiffeisendigital.com/pl/pl/index.html Strona internetowa Raiffeisen Digital Bank]
[[Kategoria:Banki w Austrii]]
[[Kategoria:Wiedeń]]

title: Raiffeisen Digital Bank AG

Forma prawna: spółka akcyjna

Państwo: Austria

Siedziba: Wiedeń

Adres: Am Stadtpark 9, 1030 Wiedeń

Prezes: Aleksiej Kapustin

Rodzaj banku: bank uniwersalny


text:
# Saum
Saum (arab. صوم, ṣawm – post) – w islamie jeden z pięciu obowiązków każdego dorosłego muzułmanina. W czasie miesiąca ramadan (dziewiątego według kalendarza muzułmańskiego) od brzasku do zachodu słońca obowiązuje ścisły post – nie wolno ani jeść, ani pić, kłamać, a także palić tytoniu i odbywać stosunków seksualnych. Po zachodzie słońca post nie obowiązuje. Posiłki w czasie ramadanu to – suhur (przed wschodem słońca) oraz iftar (po zachodzie słońca).
Od obowiązku przestrzegania postu zwolnione są: osoby przewlekle chore, odbywający długą i wyczerpującą podróż, dzieci przed dojrzewaniem oraz kobiety w ciąży lub karmiące piersią, jeśli obawiają się o zdrowie dziecka. W zamian taki wierny ma obowiązek zachowania postu przez taki sam czas w innym okresie roku, ewentualnie nakarmienia jednej osoby, której nie stać na przyzwoity posiłek, za każdy opuszczony dzień postu.
Koran (2:183) mówi:
O wy, którzy wierzycie! Jest wam przepisany post, tak jak został przepisany tym, którzy byli przed wami – być może wy będziecie bogobojni – na określoną liczbę dni.
Użyte określenia oznaczają:
- Wy, którzy wierzycie – wyznawców islamu („którzy wierzycie w niniejsze objawienie”, tj. Koran).
- Którzy byli przed wami – wyznawców wcześniejszych religii objawionych (judaizmu i chrześcijaństwa).

title: Saum

wikitext:
'''Saum''' ([[język arabski|arab.]] صوم, {{unicode|ṣawm}} – ''[[post]]'') – w [[islam]]ie jeden z [[pięć filarów islamu|pięciu obowiązków]] każdego dorosłego muzułmanina. W czasie miesiąca [[ramadan]] (dziewiątego według [[kalendarz muzułmański|kalendarza muzułmańskiego]]) od brzasku do zachodu słońca obowiązuje ścisły post – nie wolno ani jeść, ani pić, kłamać, a także palić tytoniu i odbywać stosunków seksualnych. Po zachodzie słońca post nie obowiązuje. Posiłki w czasie ramadanu to – suhur (przed wschodem słońca) oraz iftar (po zachodzie słońca).

Od obowiązku przestrzegania postu zwolnione są: osoby przewlekle chore, odbywający długą i wyczerpującą podróż, dzieci przed dojrzewaniem oraz kobiety w ciąży lub karmiące piersią, jeśli obawiają się o zdrowie dziecka. W zamian taki wierny ma obowiązek zachowania postu przez taki sam czas w innym okresie roku, ewentualnie nakarmienia jednej osoby, której nie stać na przyzwoity posiłek, za każdy opuszczony dzień postu.

Koran (2:183) mówi:
:''O wy, którzy wierzycie! Jest wam przepisany post, tak jak został przepisany tym, którzy byli przed wami – być może wy będziecie bogobojni – na określoną liczbę dni''.

Użyte określenia oznaczają:
* ''Wy, którzy wierzycie'' – wyznawców [[islam]]u („którzy wierzycie w niniejsze objawienie”, tj. Koran).
* ''Którzy byli przed wami'' – wyznawców wcześniejszych [[religia objawiona|religii objawionych]] ([[judaizm]]u i [[chrześcijaństwo|chrześcijaństwa]]).

== Zobacz też ==
* [[suhur]]
* [[iftar]]

{{Islam}}

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Pięć filarów islamu]]


text:
# Ludwig Gattermann
Friedrich August Ludwig Gattermann (ur. 20 kwietnia 1860 w Goslar, zm. 20 czerwca 1920 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki chemik, profesor Uniwersytetu w Getyndze. Prowadził badania związków organicznych zawierających bor, krzem i azot. Stworzył metodę syntezy aromatycznych aldehydów.
Od 1881 r. studiował chemię pod kierunkiem Roberta Bunsena na Uniwersytecie w Lipsku oraz pod kierunkiem Carla Liebermanna na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie. Pracę nad doktoratem rozpoczął w 1883 r. pod kierunkiem Hansa Hübnera na Uniwersytecie w Getyndze, obronił doktorat w 1885 r., a następnie współpracował z Victorem Meyerem, odkrywcą tiofenu.
Habilitację uzyskał w Getyndze w 1886 r. W 1888 r. rozpoczął trwającą kilkadziesiąt lat współpracę z firmą Friedr. Bayer & Co. (obecnie Bayer AG, wówczas firma produkująca barwniki). W 1889 r. Gattermann podążył za Victorem Meyerem na Uniwersytet w Heidelbergu. W 1900 r. rozpoczął pracę na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim jako profesor zwyczajny. Pozostał tam do końca swojej kariery.

title: Ludwig Gattermann

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ludwig Gattermann
 |grafika                   = L. Gattermann.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 20 kwietnia 1860
 |miejsce urodzenia         = [[Goslar]]
 |data śmierci              = 20 czerwca 1920
 |miejsce śmierci           = [[Fryburg Bryzgowijski]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = chemicznych
 |specjalność               = chemia organiczna
 |almamater                 = [[Uniwersytet w Lipsku]]
[[Uniwersytet Techniczny w Berlinie]]
 |doktorat data             = 1885
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet w Getyndze]]
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 1886
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 1900
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet w Getyndze]]
[[Uniwersytet w Heidelbergu]]
[[Uniwersytet Albrechta i Ludwika we Fryburgu|Uniwersytet we Fryburgu]]
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Ludwig Gattermann
 |wikicytaty                =
}}
'''Friedrich August Ludwig Gattermann''' (ur. [[20 kwietnia]] [[1860]] w [[Goslar]], zm. [[20 czerwca]] [[1920]] we [[Fryburg Bryzgowijski|Fryburgu Bryzgowijskim]]) – niemiecki [[Chemia|chemik]], profesor [[Uniwersytet w Getyndze|Uniwersytetu w Getyndze]]. Prowadził badania [[Związki organiczne|związków organicznych]] zawierających [[bor]], [[krzem]] i [[azot]]. Stworzył metodę syntezy aromatycznych [[Aldehydy|aldehydów]]<ref name = EPWN>{{Encyklopedia PWN | tytuł = Gattermann (Friedrich August) Ludwig| id = 3904237| data dostępu = 2025-03-17}}</ref>.

Od 1881 r. studiował chemię pod kierunkiem [[Robert Bunsen|Roberta Bunsena]] na [[Uniwersytet w Lipsku|Uniwersytecie w Lipsku]] oraz pod kierunkiem [[Carl Liebermann|Carla Liebermanna]] na [[Uniwersytet Techniczny w Berlinie|Uniwersytecie Technicznym w Berlinie]]. Pracę nad doktoratem rozpoczął w 1883 r. pod kierunkiem [[Hans Hübner|Hansa Hübnera]] na Uniwersytecie w Getyndze, obronił doktorat w 1885 r., a następnie współpracował z [[Viktor Meyer|Victorem Meyerem]], odkrywcą [[Tiofen|tiofenu]].

Habilitację uzyskał w Getyndze w 1886 r. W 1888 r. rozpoczął trwającą kilkadziesiąt lat współpracę z firmą Friedr. Bayer & Co. (obecnie [[Bayer]] AG, wówczas firma produkująca barwniki). W 1889 r. Gattermann podążył za Victorem Meyerem na [[Uniwersytet w Heidelbergu]]. W 1900 r. rozpoczął pracę na [[Uniwersytet Albrechta i Ludwika we Fryburgu|Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim]] jako profesor zwyczajny. Pozostał tam do końca swojej kariery<ref>{{cytuj | autor = Catharina Goedecke| tytuł = 100th Anniversary: Death of Ludwig Gattermann | data = 2020-06-20 | data dostępu = 2025-03-17 | url = https://www.chemistryviews.org/details/ezine/11243308/100th_Anniversary_Death_of_Ludwig_Gattermann/ | język = en|opublikowany=Wiley|praca=ChemistryViews}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gattermann, Ludwig}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Berlinie]]
[[Kategoria:Niemieccy chemicy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu w Getyndze]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu w Heidelbergu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Albrechta i Ludwika we Fryburgu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1860]]
[[Kategoria:Zmarli w 1920]]

title: Ludwig Gattermann

Data i miejsce urodzenia: 20 kwietnia 1860 · Goslar

Data i miejsce śmierci: 20 czerwca 1920 · Fryburg Bryzgowijski

Alma Mater: Uniwersytet w Lipsku · Uniwersytet Techniczny w Berlinie

Doktorat: 1885 · Uniwersytet w Getyndze

Uczelnia: Uniwersytet w Getyndze · Uniwersytet w Heidelbergu · Uniwersytet we Fryburgu


text:
# Bilichilda
Bilichilda (zm. jesień 675) – żona frankijskiego króla Childeryka II.
Była córką króla Sigiberta III i jego żony Chimnechildy. W 662 wyszła za swego kuzyna Childeryka II. Małżeństwo to, zawarte wbrew prawu kościelnemu, było krytykowane przez biskupa Leodegariusza z Autun. Została zamordowana wraz ze swoim mężem w 675. W momencie śmierci była w ciąży. Pochowano ją w opactwie Saint-Germain-des-Prés.
Miała dwójkę dzieci: Dagoberta i Chilperyka II.

title: Bilichilda

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Bilichilda
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = królowa Franków
 |1. sukcesja       =
 |1. od             =
 |1. do             =
 |1. jako           = żona
 |1. kogo           = [[Childeryk II|Childeryka II]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          =
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[675]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku = [[Saint-Germain-des-Prés (opactwo)|Saint-Germain-des-Prés]]
 |ojciec            = [[Sigebert III]]
 |matka             = [[Chimnechilda]]
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = mąż
 |1. związek z      = [[Childeryk II]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = Dagobert<br />[[Chilperyk II (król Franków)|Chilperyk II]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Bilichilda''' (zm. jesień [[675]]) – żona frankijskiego króla [[Childeryk II|Childeryka II]].

Była córką króla [[Sigebert III|Sigiberta III]] i jego żony Chimnechildy{{odn|Wood|2012|s = 244}}. W 662 wyszła za swego kuzyna [[Childeryk II|Childeryka II]]<ref name="lex"/>. Małżeństwo to, zawarte wbrew prawu kościelnemu, było krytykowane przez biskupa Leodegariusza z Autun{{odn|Wood|2012|s = 245 – 246}}. Została zamordowana wraz ze swoim mężem w 675. W momencie śmierci była w ciąży{{odn|Wood|2012|s = 251}}. Pochowano ją w opactwie [[Saint-Germain-des-Prés (opactwo)|Saint-Germain-des-Prés]]<ref name="lex">{{Cytuj | tytuł = Bilchilde von Austrien | url = https://web.archive.org/web/20070313162323/http://www.mittelalter-genealogie.de/_voelkerwanderung/b/bilchilde_koenigin_675/bilchilde_von_austrasien_frankenkoenigin_675.html | data dostępu = 2021-10-31 | praca = Lexikon des Mittelalters}}</ref>.

Miała dwójkę dzieci: Dagoberta i [[Chilperyk II (król Franków)|Chilperyka II]]{{odn|Wood|2012|s = 369}}<ref name="lex"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | autor = Ian Wood | tytuł = Królestwa Merowingów 450 – 751. Władza – społeczeństwo – kultura. | miejsce = Warszawa | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | data = 2012 | odn = tak | isbn = 978-83-01-16943-5}}
[[Kategoria:Zmarli w 675]]
[[Kategoria:Żony królów frankijskich]]

title: Bilichilda

Jako żona: Childeryka II

Miejsce spoczynku: Saint-Germain-des-Prés

Ojciec: Sigebert III

Matka: Chimnechilda

Mąż: Childeryk II

Dzieci: Dagobert · Chilperyk II


text:
# Medal Niepokornych (Francja)
Medal Niepokornych (fr.  Médaille du réfractaire lub fr. Insigne du réfractaire) – francuskie odznaczenie cywilne.

## Historia
W dniu 21 października 1963 roku francuski Minister Weteranów i Ofiar Wojny wydał dekret ustanawiający odznaczenie, którym mieli zostać wyróżnieni obywatele francuscy skierowani do pracy przymusowej w Niemczech, a którzy z tej pracy zbiegli lub uchylali się od jej podjęcia, a czyny te zostały zgodnie z wcześniejszą ustawą nr 50-1027 z dnia 22 sierpnia 1950 roku uznane zostały za kombatantów.

## Zasady nadawania
Odznaczenie jest nadawane obywatelom francuskim, które w okresie od 1940 do 1945 roku zostały skierowane do pracy przymusowej na terenie Niemiec lub w niemieckich zakładach przemysłowych pracujących na rzecz niemieckiej machiny wojennej, a którzy z tej pracy zbiegli lub uchylali się od jej podjęcia.
Odznaczenie nadawane jest jednorazowo przez Urząd do spraw Kombatantów i Ofiar Wojny.

## Opis odznaki
Odznaka odznaczenia jest krążek wykonany ze brązu wielkości 36 mm.
Na awersie odznaki znajduje się kontur Francji, na którym znajduje się pęknięte kowadło. Po bokach kontury znajdują się litery R i F, nad nim jest krzyż lotaryński z wychodzącymi z niego promieniami, poniżej kontury jest napis J'AI LIVRE UN BON COMBAT (pol. Wygrałem dobrą walkę). Na rewersie, który jest gładki, znajduje się napis AUX RÉFRACTAIRES GUERRE 1939 - 1945  (pol. Niepokornym Wojna 1939-1945).
Odznaczenie jest zawieszone ma wstążce orderowej o szer. 37 mm w kolorze żółto-pomarańczowym, po bokach znajdują się po trzy wąskie paski o szer. 1 mm koloru czerwonego.

title: Medal Niepokornych (Francja)

wikitext:
{{Odznaczenie infobox
 |nazwa          = Medal Niepokornych<br />Médaille du réfractaire
 |awers          = Médaille du Refractaire 1939 1945.jpg
 |awers opis     =
 |awers 2       =
 |awers 2 opis  =
 |rewers         =
 |rewers opis    =
 |rewers 2     =
 |rewers 2 opis =
 |baretka        = Medaille (Insigne) du Refractaire ribbon.svg
 |baretka opis   =
 |baretka 2     =
 |baretka 2 opis =
 |ustanowiono    = [[21 października]] [[1963]]
 |wycofano       =
 |wielkość       = 36 mm
 |kruszec        = [[brązy|brąz]]
 |wydano         =
 |projektant     =
 |commons        = Category:Médaille du réfractaire
}}
'''Medal Niepokornych''' ({{W języku|fr| Médaille du réfractaire}} lub {{W języku|fr|Insigne du réfractaire}}) – [[Francja|francuskie]] odznaczenie cywilne.
== Historia ==
W dniu 21 października 1963 roku francuski Minister Weteranów i Ofiar Wojny wydał dekret ustanawiający odznaczenie, którym mieli zostać wyróżnieni obywatele francuscy skierowani do [[Roboty przymusowe w III Rzeszy|pracy przymusowej w Niemczech]], a którzy z tej pracy zbiegli lub uchylali się od jej podjęcia, a czyny te zostały zgodnie z wcześniejszą ustawą nr 50-1027 z dnia 22 sierpnia 1950 roku uznane zostały za kombatantów.

== Zasady nadawania ==
Odznaczenie jest nadawane obywatelom francuskim, które w okresie od 1940 do 1945 roku zostały skierowane do pracy przymusowej na terenie Niemiec lub w niemieckich zakładach przemysłowych pracujących na rzecz niemieckiej machiny wojennej, a którzy z tej pracy zbiegli lub uchylali się od jej podjęcia.

Odznaczenie nadawane jest jednorazowo przez Urząd do spraw Kombatantów i Ofiar Wojny.

== Opis odznaki ==
Odznaka odznaczenia jest krążek wykonany ze [[brązy|brązu]] wielkości 36 mm.

Na [[Awers i rewers|awersie]] odznaki znajduje się kontur Francji, na którym znajduje się pęknięte kowadło. Po bokach kontury znajdują się litery R i F, nad nim jest [[krzyż lotaryński]] z wychodzącymi z niego promieniami, poniżej kontury jest napis J'AI LIVRE UN BON COMBAT (pol. Wygrałem dobrą walkę). Na rewersie, który jest gładki, znajduje się napis AUX RÉFRACTAIRES GUERRE 1939 - 1945  (pol. Niepokornym Wojna 1939-1945).

Odznaczenie jest zawieszone ma wstążce orderowej o szer. 37 mm w kolorze żółto-pomarańczowym, po bokach znajdują się po trzy wąskie paski o szer. 1 mm koloru czerwonego.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | imię = Т. В. | nazwisko = Царёва | tytuł = Все награды Второй мировой войны. Ордена, медали и награудные знаки |wydawca = Владис | miejsce = Rostów nad Donem | rok = 2010 | strony = 249| język = ru |isbn = 9785956708590}}
*{{Cytuj stronę | url = http://france-phaleristique.com/insigne_refractaire.htm | tytuł = INSIGNE DU RÉFRACTAIRE | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | data = | rok = | miesiąc = | praca = | opublikowany = France-Phaleristique | oznaczenie = | strony = | język = fr | archiwum = | zarchiwizowano = | id = | cytat = | data dostępu = 2021-03-17}}

{{Francuskie odznaczenia}}
{{Falerystyka}}

[[Kategoria:Francuskie odznaczenia cywilne]]

title: Medal Niepokornych · Médaille du réfractaire

Ustanowiono: 21 października 1963

Wielkość: 36 mm

Kruszec: brąz


text:
# Cerkiew św. Eliasza w Podujevie
Cerkiew św. Eliasza – prawosławna cerkiew w Podujevie, wzniesiona w 1930, kilkakrotnie niszczona i odbudowywana.
Cerkiew została wzniesiona w 1930. W czasie II wojny światowej została zniszczona przez oddział Balli Kombetar i odbudowana w 1971 przez miejscową społeczność serbską. Latem 1999, gdy większość Serbów wyjechała z Podujeva po bombardowaniach Serbii przez NATO, albańscy ekstremiści podpalili budynek, niszcząc ikonostas i część wyposażenia cerkwi. Został on wówczas objęty ochroną KFOR, co uniemożliwiło ekstremistom całkowite zniszczenie cerkwi. Zgodnie jednak z polityką stopniowego wycofywania posterunków KFOR chroniących serbskie pomniki i cerkwie jednostka wycofała się, zaś UNMIK zaapelował do eparchii raszko-prizreńskiej o przeniesienie z cerkwi wyposażenia ruchomego.
W 2004, w czasie antyserbskich zamieszek w Kosowie cerkiew została podpalona przez tłum Albańczyków. Według wspomnień czeskiego oficera, kpt. Jindricha Pleschera, jego oddział otrzymał rozkaz wycofania się, gdy tłum ok. 500 napastników, będących w przewadze liczebnej w stosunku do żołnierzy KFOR, przebił się przez mur wokół cerkwi. Albańczycy spalili całe wyposażenie świątyni i sprofanowali znajdujący się w jej sąsiedztwie cmentarz prawosławny. Remont obiektu (wstawienie nowego ołtarza, drzwi i okien) sfinansowała Rada Europy. W 2006 budynek został ponownie uszkodzony.

title: Cerkiew św. Eliasza w Podujevie

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Cerkiew św. Eliasza
 |nazwa miejscowa           =
 |funkcja świątyni          = [[Cerkiew (budynek)|cerkiew]]
 |grafika                   = St. Andrew Church, destroyed by Albanians during the pogrom of Serbs from Kosovo in March 2004.jpg
 |opis grafiki              = Cerkiew, widok po zniszczeniach z 2004
 |państwo                   = Kosowo
 |miejscowość               = [[Podujevo]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                   = [[Serbski Kościół Prawosławny]]
 |administratura nazwa      =
 |administratura typ        =
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Eliasz|św. Proroka Eliasza]]
 |dzień wspomnienia         = 20 lipca/2 sierpnia
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = 1930
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    = świątynia prawosławna
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[Skała|kamień]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Kosowo
 |współrzędne               = 42°54′25.7″N 21°12′10.6″E
 |opis miejsca              = Podujevo, cerkiew św. Eliasza
 |commons                   = Category:Saint Elijah Church (Podujevo)
 |www                       =
}}
'''Cerkiew św. Eliasza''' – [[Prawosławie|prawosławna]] [[Cerkiew (budynek)|cerkiew]] w [[Podujevo|Podujevie]], wzniesiona w 1930, kilkakrotnie niszczona i odbudowywana.

Cerkiew została wzniesiona w 1930<ref name="raska">{{Cytuj stronę | url = http://www.orthodoxnews.org/index.cfm?fuseaction=worldnews.one&content_id=13650&CFID=23007755&CFTOKEN=29751934&tp_preview=true | tytuł = Serbian Orthodox Diocese of Raska and Prizren: Uncertain Fate of St. Elijah Church in Podujevo, Withdrawal of KFOR Security Announced | opublikowany = orthodoxnews.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20111002011527/http://www.orthodoxnews.org/index.cfm?fuseaction=worldnews.one&content_id=13650&CFID=23007755&CFTOKEN=29751934&tp_preview=true | zarchiwizowano = 2011-10-02}}.</ref>. W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] została zniszczona przez oddział [[Balli Kombetar]] i odbudowana w 1971 przez miejscową społeczność [[Serbia|serbską]]<ref name="raska"/>. Latem 1999, gdy większość Serbów wyjechała z Podujeva po bombardowaniach Serbii przez NATO, [[Albania|albańscy]] ekstremiści podpalili budynek, niszcząc [[ikonostas]] i część wyposażenia cerkwi<ref name="raska"/>. Został on wówczas objęty ochroną [[KFOR]], co uniemożliwiło ekstremistom całkowite zniszczenie cerkwi<ref name="raska"/>. Zgodnie jednak z polityką stopniowego wycofywania posterunków KFOR chroniących serbskie pomniki i cerkwie jednostka wycofała się, zaś [[UNMIK]] zaapelował do [[Eparchia raszko-prizreńska|eparchii raszko-prizreńskiej]] o przeniesienie z cerkwi wyposażenia ruchomego<ref name="raska"/>.

W 2004, w czasie [[Zamieszki w Kosowie (2004)|antyserbskich zamieszek w Kosowie]] cerkiew została podpalona przez tłum Albańczyków. Według wspomnień czeskiego oficera, kpt. Jindricha Pleschera, jego oddział otrzymał rozkaz wycofania się, gdy tłum ok. 500 napastników, będących w przewadze liczebnej w stosunku do żołnierzy KFOR, przebił się przez mur wokół cerkwi. Albańczycy spalili całe wyposażenie świątyni i sprofanowali znajdujący się w jej sąsiedztwie cmentarz prawosławny<ref>[https://archive.is/20120804184306/www.mfa.gov.rs/Policy/CI/kosovo-slike/index.html TERROR IN KOSOVO-METOHIJA].</ref>. Remont obiektu (wstawienie nowego ołtarza, drzwi i okien) sfinansowała [[Rada Europy]]<ref name="kosovo">{{Cytuj stronę | url = http://www.kosovo.net/news/archive/2006/May_12/2.html | tytuł = Demolirana crkva Sv. Ilije u Podujevu | opublikowany = kosovo.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20100129201805/http://www.kosovo.net/news/archive/2006/May_12/2.html | zarchiwizowano = 2010-01-29}}.</ref>. W 2006 budynek został ponownie uszkodzony<ref name="kosovo"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Podujevo, Eliasza}}
[[Kategoria:Cerkwie eparchii raszko-prizreńskiej]]
[[Kategoria:Cerkwie w Kosowie]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Eliasza]]
[[Kategoria:Zabytki Kosowa]]
[[Kategoria:Podujevo|Cerkiew św. Eliasza]]

title: Cerkiew św. Eliasza

Państwo: Kosowo · / Serbia

Miejscowość: Podujevo

Wyznanie: prawosławne

Kościół: Serbski Kościół Prawosławny

Wezwanie: św. Proroka Eliasza

Wspomnienie liturgiczne: 20 lipca/2 sierpnia

Aktualne przeznaczenie: świątynia prawosławna

Świątynia · • materiał bud.: · • kamień


text:
# Marysinek (powiat mławski)
Marysinek – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Strzegowo.
| SIMC    | Nazwa        | Rodzaj     |
| ------- | ------------ | ---------- |
| 0126907 | Budy Budzkie | przysiółek |
| 0126913 | Budy-Zofijki | przysiółek |

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ciechanowskiego.

title: Marysinek (powiat mławski)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Marysinek|inne znaczenia nazwy Marysinek]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Marysinek
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat mławski|mławski]]
 |gmina                  = [[Strzegowo (gmina)|Strzegowo]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 200{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 23
 |kod pocztowy           = 06-445{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WML
 |SIMC                   = 0126899{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Strzegowo (gmina)
 |współrzędne            = 52°54'52"N 20°13'45"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|78211|data=2024-01-14}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Marysinek''' – [[wieś]] sołecka{{r|sol}} w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat mławski|powiecie mławskim]], w [[Strzegowo (gmina)|gminie Strzegowo]]{{r|R2013|teryt}}.

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Marysinek do 2023 r.{{r|R2013|teryt}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|0126907 || [[Budy Budzkie]] || przysiółek
|-
|0126913 || [[Budy-Zofijki]] || przysiółek
|}

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[województwo ciechanowskie|województwa ciechanowskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Marysinek]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Marysinek_strzegowo_mazowieckie|nazwa=Wieś Marysinek w liczbach|data dostępu=2024-11-25}}</ref>
* <ref name="nsp">{{Cytuj |url = https://bdl.stat.gov.pl/bdl/dane/teryt/jednostka |tytuł = NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data = 2022-09-19 |data dostępu = 2024-11-25 |opublikowany = Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=sol>[https://bip.strzegowo.pl/jednostki_pomocnicze/1/solectwa BIP gminy, sołectwa]</ref>
<ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=768|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
}}

{{Gmina Strzegowo}}

[[Kategoria:Marysinek (gmina Strzegowo)]]

title: Marysinek

Państwo: Polska

Województwo: mazowieckie

Powiat: mławski

Gmina: Strzegowo

Tablice rejestracyjne: WML


text:
# Włóczkowie
Włóczkowie (łac. defuitatores lignorum) – dawni flisacy, którzy zajmowali się spławianiem drewna na Wiśle.
Jako grupa zawodowa pojawili się w XIV wieku, a pierwsze wzmianki o krakowskich flisakach pochodzą z dokumentu króla Kazimierza Wielkiego z 1363. W XV i XVI wieku, włóczkowie stworzyli kongregację; w XVI wieku posiadali już własną pieczęć i statut. Z roku 1624 pochodzi pierwszy znany statut włóczków; kolejny, obowiązujący do końca I Rzeczypospolitej pochodzi z 1633. Z tego samego roku datuje się przywilej króla Władysława IV potwierdzający prawo spławiania drewna przez włóczków.
Godłem włóczków był orzeł w koronie trzymający w jednej łapie topór, a w drugiej osękę (według innych źródeł godłem był orzeł nad skrzyżowanymi wiosłami). Siedzibą włóczków był obszar między prawym brzegiem Rudawy a Wisłą (Zwierzyniec). Kongregacja włóczków nie była cechem, ponieważ działała poza obszarem gminy miejskiej i nie podlegała jej władzom, lecz bezpośrednio wielkorządcy na Wawelu. Spławianie drewna – istotnego surowca dla kopalń w Wieliczce i Bochni znajdowało się pod wyłączną zwierzchnością monarchy. Włóczkowie mieli monopol na spław drewna aż do ogrodów królewskich (dziś: rejon Mostu Dębnickiego w Krakowie).
Zgodnie z legendą, to zwierzynieccy włóczkowie obronili Kraków przed Tatarami podczas ich najazdu w 1287. Aby nie doprowadzić do starć w nocy, Tatarzy podjęli decyzję o postoju w nadwiślańskich zaroślach niedaleko podkrakowskiej wsi Zwierzyniec, a następnego dnia zamierzali zdobyć łupy w grodzie Kraka; po jakimś czasie zasnęli. Włóczkowie którzy mieli swoją osadę nieopodal piaszczystego brzegu Wisły zauważyli obecność Tatarów, uzbroili się w ciężkie wiosła i napadli na śpiących bojowników z Azji. Na pamiątkę tego wydarzenia do czasów obecnych obchodzona jest zabawa ludowa zwana Pochodem Lajkonika.
Nazwa „włóczkowie” wzięła się od „włóczenia” drewna po wodzie; jest to nazwa lokalna. Imieniem włóczków nazwano jedną z ulic na Półwsiu Zwierzynieckim.

title: Włóczkowie

wikitext:
[[Plik:Włóczkowie (Tatar warriors), 2015 Lajkonik fete, Main Market Square, Old Town, Kraków, Poland.jpg|thumb|Włóczkowie na [[Rynek Główny w Krakowie|Rynku Głównym]] w [[Kraków|Krakowie]]. Pochód Lajkonika 2015]]
'''Włóczkowie''' ([[Łacina|łac.]] ''defuitatores lignorum'') – dawni [[Flisak|flisacy]], którzy zajmowali się [[Spław drewna|spławianiem drewna]] na [[Wisła|Wiśle]].

Jako grupa zawodowa pojawili się w XIV wieku, a pierwsze wzmianki o krakowskich flisakach pochodzą z dokumentu króla [[Kazimierz III Wielki|Kazimierza Wielkiego]] z 1363. W XV i XVI wieku, włóczkowie stworzyli kongregację; w XVI wieku posiadali już własną pieczęć i statut. Z roku 1624 pochodzi pierwszy znany statut włóczków; kolejny, obowiązujący do końca [[I Rzeczpospolita|I Rzeczypospolitej]] pochodzi z 1633. Z tego samego roku datuje się przywilej króla [[Władysław IV Waza|Władysława IV]] potwierdzający prawo spławiania drewna przez włóczków.

Godłem włóczków był orzeł w koronie trzymający w jednej łapie [[topór]], a w drugiej [[Bosak|osękę]]<ref>''Encyklopedia Krakowa'', Wydawnictwo PWN, Warszawa-Kraków 2000, s. 1056.</ref> (według innych źródeł godłem był orzeł nad skrzyżowanymi [[Wiosło|wiosłami]]). Siedzibą włóczków był obszar między prawym brzegiem [[Rudawa (rzeka)|Rudawy]] a Wisłą ([[Zwierzyniec (Kraków)|Zwierzyniec]]). Kongregacja włóczków nie była cechem, ponieważ działała poza obszarem gminy miejskiej i nie podlegała jej władzom, lecz bezpośrednio wielkorządcy na [[Wawel]]u<ref>[[Zbigniew Góralski]]: ''Urzędy i godności w dawnej Polsce'', Warszawa 1998, s. 127.</ref>. Spławianie drewna – istotnego surowca dla kopalń w [[Kopalnia soli Wieliczka|Wieliczce]] i [[Kopalnia soli Bochnia|Bochni]] znajdowało się pod wyłączną zwierzchnością monarchy. Włóczkowie mieli monopol na spław drewna aż do ogrodów królewskich (dziś: rejon [[Most Dębnicki w Krakowie|Mostu Dębnickiego]] w [[Kraków|Krakowie]]).

Zgodnie z legendą, to zwierzynieccy włóczkowie obronili Kraków przed [[Tatarzy|Tatarami]] podczas ich [[III najazd mongolski na Polskę|najazdu]] w 1287. Aby nie doprowadzić do starć w nocy, Tatarzy podjęli decyzję o postoju w nadwiślańskich zaroślach niedaleko podkrakowskiej wsi Zwierzyniec, a następnego dnia zamierzali zdobyć łupy w grodzie [[Krak]]a; po jakimś czasie zasnęli. Włóczkowie którzy mieli swoją osadę nieopodal piaszczystego brzegu Wisły zauważyli obecność Tatarów, uzbroili się w ciężkie wiosła i napadli na śpiących bojowników z [[Azja|Azji]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.kuriergalicyjski.com/historia/portrety-miast/3988-tradycje-krakowskie-lajkonik |tytuł = Tradycje krakowskie: lajkonik |nazwisko = |imię = |autor = |autor link = |data = |rok = |opublikowany = [[Kurier Galicyjski]] |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20191220171448/https://www.kuriergalicyjski.com/historia/portrety-miast/3988-tradycje-krakowskie-lajkonik |zarchiwizowano = 2019-12-20 |data dostępu = 2019-12-20}}</ref>. Na pamiątkę tego wydarzenia do czasów obecnych obchodzona jest zabawa ludowa zwana Pochodem [[Lajkonik]]a.

Nazwa „włóczkowie” wzięła się od „włóczenia” drewna po wodzie; jest to nazwa lokalna. Imieniem włóczków nazwano jedną z ulic na [[Półwsie Zwierzynieckie|Półwsiu Zwierzynieckim]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Życie w dawnej Polsce]]
[[Kategoria:Flisactwo]]
[[Kategoria:Krakowskie tradycje]]
[[Kategoria:Historia gospodarcza Polski]]


text:
# Agnieszka Kolada
Agnieszka Karolina Kolada – polska hydrobiolożka. Profesor instytutu i kierownik Zakładu Ochrony Wód w Instytucie Ochrony Środowiska.

## Kariera naukowa
Absolwentka Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w Instytucie Botaniki w 2000 roku napisała pracę magisterską w specjalności biologia środowiskowa „Zróżnicowanie strefowe roślinności w procesie zarastania humotroficznego jeziora Wiercioch na Pojezierzu Olsztyńskim”. Następną pracę dyplomową na tytuł magistra inżyniera architektury krajobrazu obroniła na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w 2003. Była to praca „Studium ochrony krajobrazu Doliny Dolnego Liwca”, nagrodzona następnie w konkursie ministra środowiska „Nauka na rzecz ochrony środowiska i przyrody”.
Następnie została pracowniczką Instytutu Ochrony Środowiska w Samodzielnej Pracowni Ochrony Jezior. W 2004 roku została tam asystentem, a w 2008 adiunktem. W 2008 SPOJ przekształciła się w Zakład Metod Oceny i Monitoringu Wód, którego kierownikiem Kolada została w 2016. Po kolejnej reorganizacji została kierownikiem Zakładu Ochrony Wód i profesorem nadzwyczajnym. W 2017 została pełnomocnikiem dyrektora instytutu ds. naukowych. W trakcie pracy w IOŚ obroniła pracę doktorską „Ocena zróżnicowania roślinności wybranych typów jezior nizinnych Polski pod wpływem presji antropogenicznej wywieranej na ekosystem”. Stopień doktora przyznał jej Wydział Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 2008. W 2016 Wydział Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego nadał jej stopień doktora habilitowanego za pracę „Zróżnicowanie cech roślinności wodnej i szuwarowej na tle uwarunkowań siedliskowych, jako wyraz stanu ekologicznego jezior”. Praca ta składała się z serii publikacji naukowych.

## Badania
Jest wykonawczynią kilku projektów badawczych. Wśród nich kierowała dwoma naukowymi: „Hydromakrofity jako indykatory stanu ekologicznego wybranych typów jezior Polski Północnej” (2005) i „Analiza reakcji roślinności nizinnych jezior Polski w gradiencie presji antropogenicznej” (2008). Jest współautorką metody Makrofitowy Indeks Stanu Ekologicznego służącej do oceny stanu ekologicznego jezior na podstawie makrofitów. Jednym z projektów badawczych, w których brała udział był „Rozwój i walidacja metod zintegrowanej oceny stanu ekologicznego rzek i jezior na potrzeby planów gospodarowania wodami w dorzeczu – deWELopment”, gdzie zajmowała się częścią dotyczącą oceną stanu makrofitów w jeziorach. Część prac, w których brała udział, to projekty administracji środowiskowej dotyczące wód powierzchniowych, m.in. „Aktualizacja wykazu JCWP i SCWP dla potrzeb kolejnej aktualizacji planów w latach 2015-2021 wraz z weryfikacją typów wód części wód” wykonywana przez konsorcjum firmy „Pectore–Eco” i Instytutu Ochrony Środowiska na zlecenie Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej.
W związku z tym, że projekty badawcze Instytutu Ochrony Środowiska, w których brała udział, dotyczą wdrażania oceny stanu ekologicznego wód zgodnej z ramową dyrektywą wodną, brała udział w grupach roboczych ekspertów zajmujących się monitoringiem i oceną stanu wód w Europie. W latach 2004–2008 brała udział w pracach nad interkalibracją metodyk oceny stanu ekologicznego środkowoeuropejskich jezior na podstawie makrofitów. W kolejnych latach również brała udział w pracach grup roboczych, m.in. dotyczących oceny stanu jezior na podstawie substancji biogennych.

## Wybrane publikacje
Autorka lub współautorka kilkudziesięciu publikacji naukowych z zakresu hydrobiologii. Cztery z nich utworzyły serię będącą podstawą nadania habilitacji:
- Agnieszka Kolada i inni, The applicability of macrophyte compositional metrics for assessing eutrophication in European lakes, „Ecological Indicators”, 4, 2014, s. 407-415, DOI: 10.1016/j.ecolind.2014.04.049 (ang.).
- Agnieszka Kolada, The use of aquatic vegetation in lake assessment: testing the sensitivity of macrophyte metrics to anthropogenic pressures and water quality, „Hydrobiologia”, 656 (1), 2010, s. 133-147, DOI: 10.1007/s10750-010-0428-z (ang.).
- Agnieszka Kolada, The effect of lake morphology on aquatic vegetation development and changes under the influence of eutrophication, „Ecological Indicators”, 38, 2014, s. 282-293, DOI: 10.1016/j.ecolind.2013.11.015 (ang.).
- Agnieszka Kolada, The use of helophytes in assessing eutrophication of temperate lowland lakes: added value?, „Aquatic Botany”, 129, 2016, s. 44-54, DOI: 10.1016/j.aquabot.2015.12.002 (ang.).

title: Agnieszka Kolada

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Agnieszka Kolada
 |grafika                   = Agnieszka kolada.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = Doktor habilitowana
 |jakich nauk               = biologicznych
 |specjalność               = biologia{{r|opi}}
 |almamater                 = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Instytut
 |jednostka1 nazwa          = [[Instytut Ochrony Środowiska]]
 |okres zatr1               = od 2003
 |stanowisko1               = [[Profesor uczelni|profesor nadzwyczajny]]
 |doktorat data             = 19 grudnia 2008
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
 |doktorat dyscyplina       = biologia, hydrobiologia
 |habilitacja data          = 15 grudnia 2016
 |habilitacja uczelnia      = [[Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie]]
 |habilitacja dyscyplina    = nauki biologiczne, biologia
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Agnieszka Kolada
 |wikicytaty                =
}}
[[Plik:Wouter van de Bund Agnieszka Kolada Ecostat.JPG|mały|Agnieszka Kolada i [[Wouter van de Bund]] na spotkaniu grupy roboczej przy Komisji Europejskiej Ecological Status, Warszawa, 2016]]
'''Agnieszka Karolina Kolada''' – polska hydrobiolożka. [[Profesor uczelniany|Profesor instytutu]] i kierownik Zakładu Ochrony Wód w [[Instytut Ochrony Środowiska|Instytucie Ochrony Środowiska]].

== Kariera naukowa ==
Absolwentka [[Wydział Biologii Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego]], gdzie w Instytucie Botaniki w 2000 roku napisała pracę magisterską w specjalności biologia środowiskowa „Zróżnicowanie strefowe roślinności w procesie zarastania humotroficznego jeziora Wiercioch na Pojezierzu Olsztyńskim”. Następną pracę dyplomową na tytuł magistra inżyniera architektury krajobrazu obroniła na [[Wydział Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego]] w 2003. Była to praca „Studium ochrony krajobrazu Doliny Dolnego Liwca”, nagrodzona następnie w konkursie ministra środowiska „Nauka na rzecz ochrony środowiska i przyrody”{{r|autoreferat}}.

Następnie została pracowniczką [[Instytut Ochrony Środowiska|Instytutu Ochrony Środowiska]] w Samodzielnej Pracowni Ochrony Jezior. W 2004 roku została tam [[Asystent (stanowisko na uczelni)|asystentem]], a w 2008 [[adiunkt]]em. W 2008 SPOJ przekształciła się w Zakład Metod Oceny i Monitoringu Wód, którego kierownikiem Kolada została w 2016{{r|autoreferat}}. Po kolejnej reorganizacji została kierownikiem Zakładu Ochrony Wód i [[profesor uczelni|profesorem nadzwyczajnym]]. W 2017 została pełnomocnikiem dyrektora instytutu ds. naukowych{{r|spr}}. W trakcie pracy w IOŚ obroniła pracę doktorską „Ocena zróżnicowania roślinności wybranych typów jezior nizinnych Polski pod wpływem presji antropogenicznej wywieranej na ekosystem”. Stopień [[doktor]]a przyznał jej [[Wydział Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]] w 2008. W 2016 [[Wydział Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego]] nadał jej stopień [[habilitacja|doktora habilitowanego]] za pracę „Zróżnicowanie cech roślinności wodnej i szuwarowej na tle uwarunkowań siedliskowych, jako wyraz stanu ekologicznego jezior”. Praca ta składała się z serii [[Publikacja naukowa|publikacji naukowych]]{{r|opi}}.

== Badania ==
Jest wykonawczynią kilku projektów badawczych. Wśród nich kierowała dwoma naukowymi: „Hydromakrofity jako indykatory stanu ekologicznego wybranych typów jezior Polski Północnej” (2005) i „Analiza reakcji roślinności nizinnych jezior Polski w gradiencie presji antropogenicznej” (2008){{r|opi}}. Jest współautorką metody [[Makrofitowy Indeks Stanu Ekologicznego]] służącej do oceny [[stan ekologiczny wód|stanu ekologicznego]] jezior na podstawie [[makrofity|makrofitów]]{{r|wiser}}. Jednym z projektów badawczych, w których brała udział był „Rozwój i walidacja metod zintegrowanej oceny stanu ekologicznego rzek i jezior na potrzeby planów gospodarowania wodami w dorzeczu – deWELopment”, gdzie zajmowała się częścią dotyczącą oceną stanu makrofitów w jeziorach{{r|autoreferat}}. Część prac, w których brała udział, to projekty administracji środowiskowej dotyczące wód powierzchniowych, m.in. „Aktualizacja wykazu JCWP i SCWP dla potrzeb kolejnej aktualizacji planów w latach 2015-2021 wraz z weryfikacją typów wód części wód” wykonywana przez konsorcjum firmy „Pectore–Eco” i Instytutu Ochrony Środowiska na zlecenie [[Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej|Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej]]{{r|ajcwp}}.

W związku z tym, że projekty badawcze Instytutu Ochrony Środowiska, w których brała udział, dotyczą wdrażania oceny stanu ekologicznego wód zgodnej z [[ramowa dyrektywa wodna|ramową dyrektywą wodną]], brała udział w grupach roboczych ekspertów zajmujących się monitoringiem i oceną stanu wód w Europie. W latach 2004–2008 brała udział w pracach nad interkalibracją metodyk oceny stanu ekologicznego środkowoeuropejskich jezior na podstawie makrofitów{{r|autoreferat}}. W kolejnych latach również brała udział w pracach grup roboczych, m.in. dotyczących oceny stanu jezior na podstawie substancji biogennych{{r|gios}}.

== Wybrane publikacje ==
Autorka lub współautorka kilkudziesięciu publikacji naukowych z zakresu [[hydrobiologia|hydrobiologii]]{{r|opi}}{{r|pbn}}{{r|scholar}}. Cztery z nich utworzyły serię będącą podstawą nadania [[habilitacja|habilitacji]]{{r|autoreferat}}:
* {{Cytuj | autor = Agnieszka Kolada, Nigel Willby, Bernard Dudley, Peeter Nõges, Martin Søndergaard, Seppo Hellsten, Marit Mjelde, Ellis Penning, Gerben van Geest, Vincent Bertrin, Frauke Ecke, Helle Mäemets, Katrit Karus | tytuł = The applicability of macrophyte compositional metrics for assessing eutrophication in European lakes | czasopismo = Ecological Indicators | wolumin = 4 | data = 2014 | s = 407-415 | doi = 10.1016/j.ecolind.2014.04.049 | język = en}}
* {{Cytuj | autor = Agnieszka Kolada | tytuł = The use of aquatic vegetation in lake assessment: testing the sensitivity of macrophyte metrics to anthropogenic pressures and water quality | czasopismo = Hydrobiologia | wolumin = 656 | numer = 1 | data = 2010 | s = 133-147 | doi = 10.1007/s10750-010-0428-z | język = en}}
* {{Cytuj | autor = Agnieszka Kolada | tytuł = The effect of lake morphology on aquatic vegetation development and changes under the influence of eutrophication | czasopismo = Ecological Indicators | wolumin = 38 | data = 2014 | s = 282-293 | doi = 10.1016/j.ecolind.2013.11.015 | język = en}}
* {{Cytuj | autor = Agnieszka Kolada | tytuł = The use of helophytes in assessing eutrophication of temperate lowland lakes: added value? | czasopismo = Aquatic Botany | wolumin = 129 | data = 2016 | s = 44-54 | doi = 10.1016/j.aquabot.2015.12.002 | język = en}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ajcwp">{{Cytuj | autor = Agnieszka Hobot | tytuł = „Weryfikacja typologii wód oraz granic jednolitych części wód powierzchniowych” | miejsce = Gliwice, Warszawa | data = 2014 | język = pl | typ nośnika = pdf | url = https://nfosigw.gov.pl/download/gfx/nfosigw/pl/nfoekspertyzy/858/201/1/2013-896.pdf | data dostępu = 2019-03-14 | archiwum = https://web.archive.org/web/20201027204607/http://nfosigw.gov.pl/download/gfx/nfosigw/pl/nfoekspertyzy/858/201/1/2013-896.pdf | zarchiwizowano = 2020-10-27 }}</ref>
<ref name="autoreferat">{{Cytuj | autor = Agnieszka Kolada | tytuł = Autoreferat w postępowaniu habilitacyjnym | url = https://www.ck.gov.pl/dl/25802/attachment/5d1ec8/Autoreferat.compressed.pdf | data = 2016 | język = pl | typ nośnika = pdf}}</ref>
<ref name="gios">{{Cytuj | tytuł = 36 spotkanie grupy roboczej Ecostat z udziałem przedstawicieli GIOŚ | url = http://www.gios.gov.pl/pl/aktualnosci/486-36-spotkanie-grupy-roboczej-ecostat-z-udzialem-przedstawicieli-gios | opublikowany = Główny Inspektorat Ochrony Środowiska | data = 2018-06-14 | język = pl}}</ref>
<ref name=opi>{{ludzie nauki|200177|osoba=dr hab. Agnieszka Kolada|data dostępu=2019-03-14}}</ref>
* <ref name="pbn">{{Cytuj stronę | url = https://pbn.nauka.gov.pl/sedno-webapp/persons/1527870/Agnieszka_Kolada | tytuł = Lista publikacji w Polskiej Bibliografii Naukowej | data dostępu = 2019-03-14}}</ref>
* <ref name=scholar>{{Cytuj stronę | url = https://scholar.google.pl/citations?hl=en&user=8_g8eIMAAAAJ | tytuł = Agnieszka Kolada | opublikowany = scholar.google.pl | język = en | data dostępu = 2019-03-14}}</ref>
<ref name="spr">{{Cytuj | tytuł = Sprawozdanie z działalności Instytutu Ochrony Środowiska – Państwowego Instytutu Badawczego w roku 2017 | url = https://docplayer.pl/109050412-Sprawozdanie-z-dzialalnosci-instytutu-ochrony-srodowiska-panstwowego-instytutu-badawczego-w-roku-2017.html | miejsce = Warszawa | opublikowany = IOŚ – PIB | data = 2018 | s = 12 | język = pl}}</ref>
<ref name="wiser">{{Cytuj stronę | url = http://www.wiser.eu/results/method-database/detail.php?id=44 | tytuł = Method: Macrophyte-based indication method for lakes – Ecological Status Macrophyte Index [Metoda makrofitoindykacji jezior] | praca = WISER (Water bodies in Europe: Integrative Systems to assess Ecological status and Recovery) | język = en | data dostępu = 2017-10-24}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kolada, Agnieszka}}
[[Kategoria:Polscy hydrobiolodzy]]
[[Kategoria:Polscy botanicy]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego]]

title: Agnieszka Kolada

Państwo działania: Polska

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski

Doktorat: 19 grudnia 2008 – biologia, hydrobiologia · Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Habilitacja: 15 grudnia 2016 – nauki biologiczne, biologia · Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

Instytut: Instytut Ochrony Środowiska

Stanowisko: profesor nadzwyczajny


text:
# Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012 – 400 metrów T38 mężczyzn
W biegu na 400 metrów kl. T38 mężczyzn podczas Letnich Igrzysk Paraolimpijskich 2012 rywalizowało ze sobą 11 zawodników. W konkursie udział wzięli sportowcy z porażeniem mózgowym, będący w niewielkim stopniu upośledzeni.

## Wyniki

### Eliminacje
Bieg 1
| Poz. | Zawodnik          | Narodowość        | Rezultat | Uwagi |
| ---- | ----------------- | ----------------- | -------- | ----- |
| 1    | Abbes Saidi       | Tunezja           | 52,32    | Q     |
| 2    | Zhou Wenjun       | Chiny             | 52,57    | Q     |
| 3    | Union Sekailwe    | Południowa Afryka | 53,28    | Q     |
| 4    | Tim Sullivan      | Australia         | 53,67    | q     |
| 5    | Marcel Houssimoli | Vanuatu           | 1:09,03  | q     |
|      | Edson Pinheiro    | Brazylia          | DQ       |       |

Bieg 2
| Poz. | Zawodnik             | Narodowość        | Rezultat | Uwagi |
| ---- | -------------------- | ----------------- | -------- | ----- |
| 1    | Marius Stander       | Południowa Afryka | 53,52    | Q, PR |
| 2    | Omar Monterola       | Wenezuela         | 53,79    | Q     |
| 3    | Mohamed Farhat Chida | Tunezja           | 55,12    | Q     |
| 4    | Milo Toleafoa        | Samoa             | 1:09,97  |       |
| 5    | Filomena Soares      | Timor Wschodni    | 1:14,23  |       |

### Finał
| Poz. | Zawodnik             | Narodowość        | Rezultat | Uwagi |
| ---- | -------------------- | ----------------- | -------- | ----- |
| 1    | Mohamed Farhat Chida | Tunezja           | 50,43    |       |
| 2    | Zhou Wenjun          | Chiny             | 51,56    |       |
| 3    | Union Sekailwe       | Południowa Afryka | 51,97    |       |
| 4    | Abbes Saidi          | Tunezja           | 52,05    |       |
| 5    | Tim Sullivan         | Australia         | 52,39    |       |
| 6    | Marius Stander       | Południowa Afryka | 53,62    |       |
| 7    | Marcel Houssimoli    | Vanuatu           | 1:07,61  |       |
|      | Omar Monterola       | Wenezuela         | DNF      |       |

wikitext:
{{Główny artykuł|Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012}}
{{Wyniki infobox
 |plik             = [[Plik:IPC logo (2004-2019).svg|80px|lewo]]
 |impreza          = Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2012
 |dyscyplina       = Lekkoatletyka
 |konkurencja      = Bieg na 400 metrów kl. T38 mężczyzn
 |pierwsze miejsce = {{flaga|TUN}} [[Mohamed Farhat Chida]]
 |drugie miejsce   = {{flaga|CHN}} [[Zhou Wenjun]]
 |trzecie miejsce  = {{flaga|RSA}} [[Union Sekailwe]]
}}
'''W [[Bieg na 400 metrów|biegu na 400 metrów]] kl. T38 mężczyzn podczas [[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2012|Letnich Igrzysk Paraolimpijskich 2012]]''' rywalizowało ze sobą 11 zawodników. W konkursie udział wzięli sportowcy z porażeniem mózgowym, będący w niewielkim stopniu upośledzeni<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.paralympic.org/athletics/classification | tytuł = Klasyfikacja niepełnosprawności lekkoatletów | opublikowany = IPC Athletics | język = en | data dostępu = 2014-07-04}}</ref>.

== Wyniki ==

=== Eliminacje ===

'''Bieg 1'''
{| class="wikitable sortable" style="text-align: center;"
|-
!Poz.
!width=220|Zawodnik
!width=220|Narodowość
!Rezultat
!class="unsortable"|Uwagi
|- bgcolor=ccffcc
|1 || [[Abbes Saidi]] || {{państwo|TUN}} || '''52,32''' || '''Q'''
|- bgcolor=ccffcc
|2 || [[Zhou Wenjun]] || {{państwo|CHN}} || '''52,57''' || '''Q'''
|- bgcolor=ccffcc
|3 || [[Union Sekailwe]] || {{państwo|RSA}} || '''53,28''' || '''Q'''
|- bgcolor=ccffcc
|4 || [[Tim Sullivan]] || {{państwo|AUS}} || '''53,67''' || '''q'''
|- bgcolor=ccffcc
|5 || [[Marcel Houssimoli]] || {{państwo|VUT}} || '''1:09,03''' || '''q'''
|-
| || [[Edson Pinheiro]] || {{państwo|BRA}} || '''DQ''' ||
|}

'''Bieg 2'''
{| class="wikitable sortable" style="text-align: center;"
|-
!Poz.
!width=220|Zawodnik
!width=220|Narodowość
!Rezultat
!class="unsortable"|Uwagi
|- bgcolor=ccffcc
|1 || [[Marius Stander]] || {{państwo|RSA}} || '''53,52''' || '''Q, PR'''
|- bgcolor=ccffcc
|2 || [[Omar Monterola]] || {{państwo|VEN}} || '''53,79''' || '''Q'''
|- bgcolor=ccffcc
|3 || [[Mohamed Farhat Chida]] || {{państwo|TUN}} || '''55,12''' || '''Q'''
|-
|4 || [[Milo Toleafoa]] || {{państwo|WSM}} || '''1:09,97''' ||
|-
|5 || [[Filomena Soares]] || {{państwo|TLS}} || '''1:14,23''' ||
|}

=== Finał ===
{| class="wikitable sortable" style="text-align: center;"
|-
!Poz.
!width=220|Zawodnik
!width=220|Narodowość
!Rezultat
!class="unsortable"|Uwagi
|- bgcolor=gold
|1 || [[Mohamed Farhat Chida]] || {{państwo|TUN}} || '''50,43''' ||
|- bgcolor=silver
|2 || [[Zhou Wenjun]] || {{państwo|CHN}} || '''51,56''' ||
|- bgcolor=peru
|3 || [[Union Sekailwe]] || {{państwo|RSA}} || '''51,97''' ||
|-
|4 || [[Abbes Saidi]] || {{państwo|TUN}} || '''52,05''' ||
|-
|5 || [[Tim Sullivan]] || {{państwo|AUS}} || '''52,39''' ||
|-
|6 || [[Marius Stander]] || {{państwo|RSA}} || '''53,62''' ||
|-
|7 || [[Marcel Houssimoli]] || {{państwo|VUT}} || '''1:07,61''' ||
|-
| || [[Omar Monterola]] || {{państwo|VEN}} || '''DNF''' ||
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.paralympic.org/london-2012/results/athletics/mens-400-m-t38 | tytuł = Wyniki konkursu | opublikowany = IPC | język = en | data dostępu = 2014-07-04}}

[[Kategoria:Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012]]

title: · Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2012LekkoatletykaBieg na 400 metrów kl. T38 mężczyzn

Złoty medal: Mohamed Farhat Chida

Srebrny medal: Zhou Wenjun

Brązowy medal: Union Sekailwe


text:
# Brzeg Dolny (gromada 1954)
Brzeg Dolny – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Brzeg Dolny z siedzibą GRN w Brzegu Dolnym (wówczas wsi) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie wołowskim w woj. wrocławskim, na mocy uchwały nr 31/54 WRN we Wrocławiu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Brzeg Dolny, Warzyn i Kręsko (bez przysiółka Wały) ze zniesionej gminy Brzeg Dolny w tymże powiecie.
13 listopada 1954, po pięciu tygodniach, gromadę Brzeg Dolny zniesiono w związku z przekształceniem jej obszaru w miasto Brzeg Dolny, dla którego ustalono 40 członków miejskiej rady narodowej.
1 stycznia 1973 powiecie wołowskim reaktywowano zniesioną w 1954 roku gminę Brzeg Dolny.

title: Brzeg Dolny (gromada 1954)

wikitext:
{{Inne znaczenia||[[Brzeg Dolny (gromada 1960–1972)]]}}
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Brzeg Dolny
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1954
 |zdjęcie                   = SM Brzeg Dolny pałac ID 598392(0).jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[województwo wrocławskie (1946–1975)|wrocławskie]]
 |powiat                    = [[powiat wołowski|wołowski]]
 |data powstania            = 2 października 1954
 |data likwidacji           = 13 listopada 1954
 |siedziba                  = [[Brzeg Dolny]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 3
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = ''(40)''<ref>Już w trybie jednostki miejskiej.</ref>
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Brzeg Dolny''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Brzeg Dolny z siedzibą GRN w [[Brzeg Dolny|Brzegu Dolnym]] (wówczas wsi) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat wołowski|powiecie wołowskim]] w [[województwo wrocławskie (1946–1975)|woj. wrocławskim]], na mocy uchwały nr 31/54 WRN we [[Wrocław]]iu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> [[Brzeg Dolny]], [[Warzyn (Brzeg Dolny)|Warzyn]] i [[Kręsko]] (bez przysiółka [[Wały (województwo dolnośląskie)|Wały]]) ze zniesionej [[gmina Brzeg Dolny|gminy Brzeg Dolny]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 31/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu wołowskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)</ref>.

13 listopada 1954, po pięciu tygodniach, gromadę Brzeg Dolny '''zniesiono''' w związku z przekształceniem jej obszaru w [[prawa miejskie|miasto]] [[Brzeg Dolny]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=49|pozycja=254}}</ref>, dla którego ustalono 40 członków miejskiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 619/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 1 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków miejskich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 9 października 1954 r., Nr. 8, Poz. 42)</ref>.

<small>1 stycznia 1973 powiecie wołowskim reaktywowano zniesioną w 1954 roku [[gmina Brzeg Dolny|gminę Brzeg Dolny]]<ref>Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)</ref>.</small>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat wołowski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie wrocławskim|Brzeg Dolny (1954)]]
[[kategoria:Historia Brzegu Dolnego]]

title: Brzeg Dolny

Województwo: wrocławskie

Powiat: wołowski

Data powstania: 2 października 1954

Data likwidacji: 13 listopada 1954

Siedziba: Brzeg Dolny

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Borowe (sielsowiet Zalesie)
Borowe – dawny futor. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Zalesie.

## Historia
W czasach zaborów w gminie Zalesie, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 futor leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim, w gminie Zalesie.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 22 osoby, wszystkie były wyznania prawosławnego i zadeklarowały białoruską przynależność narodową. Były tu 3 budynki mieszkalne. W 1931 w 5 domach zamieszkiwało 28 osób.
Wierni należeli do parafii prawosławnej w Zalesiu. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Łużkach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Zalesiu.

title: Borowe (sielsowiet Zalesie)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Borowe
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon głębocki|głębocki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Zalesie|Zalesie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Borowe''' – dawny [[Chutor|futor]]. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon głębocki|rejonie głębockim]], w [[Sielsowiet Zalesie|sielsowiecie Zalesie]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w gminie Zalesie, w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = futor Borowe (powiat dziśnieński, województwo wileńskie) |data dostępu = 2022-08-19 |opublikowany = www.radzima.net |url = https://www.radzima.net/pl/miejsce/borowe_9.html}}</ref>.

W latach 1921–1945 futor leżał w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12222" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]], w [[Zalesie (gmina w województwie wileńskim)|gminie Zalesie]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 22 osoby, wszystkie były wyznania prawosławnego i zadeklarowały białoruską przynależność narodową. Były tu 3 budynki mieszkalne<ref name=":022222222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 75}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 5 domach zamieszkiwało 28 osób<ref name=":12222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 25}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Opieki Matki Boskiej w Zalesiu|parafii prawosławnej]] w Zalesiu. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Łużki (rejon szarkowszczyński)|Łużkach]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w [[Zalesie (Białoruś)|Zalesiu]]<ref name=":022222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 141}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Zalesie (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie głębockim]]
[[Kategoria:Miejscowości województwa wileńskiego (II Rzeczpospolita)]]

title: Borowe

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: głębocki

Sielsowiet: Zalesie


text:
# .vu
.vu – domena internetowa przypisana do Vanuatu.

title: .vu

wikitext:
{{dopracować|źródła=2022-07}}
{{Domena internetowa infobox
 |nazwa           = .vu
 |logo            =
 |data utworzenia = [[1995]]
 |data wyłączenia =
 |typ             = [[Krajowa domena najwyższego poziomu]]
 |status          = Używana
 |zarządzający    = [[Telecom Vanuatu Limited]]
 |ograniczenia    = brak
 |poziom          = Rejestracje są przyjmowane bezpośrednio na drugim poziomie.
 |commons         =
 |www             = http://vunic.vu
}}
'''.vu''' – [[domena internetowa]] przypisana do [[Vanuatu]].

{{Domeny internetowe}}

{{DEFAULTSORT:vu}}
[[Kategoria:Krajowe domeny najwyższego poziomu]]
[[Kategoria:Vanuatu]]
[[Kategoria:Media w Australii i Oceanii]]

title: .vu

Typ domeny: Krajowa domena najwyższego poziomu

Status: Używana

Zarządzający: Telecom Vanuatu Limited

Ograniczenia · rejestracji domen: brak


text:
# Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 324
Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 324 została przyjęta 15 czerwca 1972 r.
Rada potwierdziła swoje poprzednie rezolucje w kwestii cypryjskiej oraz przedłużyła mandat Sił Pokojowych ONZ na Cyprze na kolejne miesiące, do dnia 5 czerwca 1973 r.
Rada wezwała również wszystkie zaangażowane strony do dalszego działania z największą powściągliwością oraz pełną współpracę z siłami pokojowymi.
Uchwała została podjęta 14 głosami; Chiny wstrzymały się od głosu.

wikitext:
{{Rezolucja ONZ infobox
 |organ           = Rada Bezpieczeństwa
 |numer           = 324
 |dotyczy         = {{Państwo|Cypr}}
 |data uchwalenia = 12 grudnia 1972
 |uchwalona       = 14 głosami "za"
 |wstrzymujący    = [[Chiny]]
 |link            = https://undocs.org/S/RES/324(1972)
}}
'''Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 324''' została przyjęta 15 czerwca 1972 r.<ref name="onz">[http://unscr.com/en/resolutions/324 UNSCR - Resolution 324]</ref>

Rada potwierdziła swoje poprzednie rezolucje w kwestii cypryjskiej oraz przedłużyła mandat [[UNFICYP|Sił Pokojowych ONZ na Cyprze]] na kolejne miesiące, do dnia 5 czerwca 1973 r.<ref name="onz" />

Rada wezwała również wszystkie zaangażowane strony do dalszego działania z największą powściągliwością oraz pełną współpracę z siłami pokojowymi<ref name="onz" />.

Uchwała została podjęta 14 głosami; [[Chiny]] wstrzymały się od głosu.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ z roku 1972]]
[[Kategoria:Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ związane z Cyprem]]

Data uchwalenia: 12 grudnia 1972

Dotyczy: Cypr

Uchwalona: 14 głosami "za"

Wstrzymujący się: Chiny


text:
# Paul Rémond
Paul Rémond, wł. Paul-Jules-Narcisse Rémond  (ur. 24 września 1873 w Salins, zm. 24 kwietnia 1963 w Nicei) – francuski duchowny katolicki, biskup. Święcenia kapłańskie przyjął w 1899 roku, zaś w 1921 został mianowany przez papieża Benedykta XV biskupem tytularnym Clysma. W 1930 Pius XI mianował go ordynariuszem diecezji Nicei. W roku 1950 Pius XII wyniósł go do godności arcybiskupa ad personam. Zmarł w 1963 w wieku 89 lat.

title: Paul Rémond

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Paul Rémond
 |imię i nazwisko org     = Paul-Jules-Narcisse Rémond
 |tytuł                   = Arcybiskup ad personam
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Francja]]
 |data urodzenia          = [[24 września]] [[1873]]
 |miejsce urodzenia       = Salins
 |data śmierci            = [[24 kwietnia]] [[1963]]
 |miejsce śmierci         = Nicea
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup Nicei
 |1. funkcja - okres      = {{Dts|20|05|1930}} - {{Dts|24|04|1963}}
 |2. funkcja              = Biskup tytularny Clysma
 |2. funkcja - okres      = {{Dts|09|04|1921}} - {{Dts|20|05|1930}}
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 =
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 30 lipca 1899
 |data nominacji          = 9 kwietnia 1921
 |data sakry              = 29 maja 1921
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = [[29 maja]] [[1921]]
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Louis Humbrecht]]
 |współkonsekratorzy        = [[Gabriel-Roch de Llobet]]<br /> [[Florent du Bois de la Villerabel]]
 |biskupi konsekrowani      =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Félix-Marie-Honoré Verdet]]|12 lipca 1952}}
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Emmanuel Coste]]|12 stycznia 1926}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Maurice Feltin]]|11 marca 1928}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Maurice-Louis Dubourg]]|22 lutego 1929}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Auguste-Callixte-Jean Bonnabel]]|26 października 1932}}
}}
'''Paul Rémond''', wł. ''Paul-Jules-Narcisse Rémond''  (ur. [[24 września]] [[1873]] w [[Salins-les-Bains|Salins]], zm. [[24 kwietnia]] [[1963]] w [[Nicea|Nicei]]) – [[Francja|francuski]] duchowny katolicki, [[biskup]]. [[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] przyjął w 1899 roku, zaś w 1921 został mianowany przez [[papież]]a [[Benedykt XV|Benedykta XV]] biskupem [[biskup tytularny|tytularnym]] Clysma. W 1930 [[Pius XI]] mianował go ordynariuszem [[diecezja Nicei|diecezji Nicei]]. W roku 1950 [[Pius XII]] wyniósł go do godności [[arcybiskup]]a ''ad personam''. Zmarł w 1963 w wieku 89 lat.

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bremo |tytuł = Paul Rémond |data dostępu = 2013-11-11}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rémond, Paul}}
[[Kategoria:Biskupi Nicei]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1873]]
[[Kategoria:Zmarli w 1963]]

title: Paul RémondPaul-Jules-Narcisse Rémond

Kraj działania: Francja

Data i miejsce urodzenia: 24 września 1873 · Salins

Data i miejsce śmierci: 24 kwietnia 1963 · Nicea

Okres sprawowania: 20 maja 1930(dts) - 24 kwietnia 1963(dts)

Okres sprawowania: 9 kwietnia 1921(dts) - 20 maja 1930(dts)

Wyznanie: katolicyzm

Nominacja biskupia: 9 kwietnia 1921

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Louis Humbrecht

Współkonsekratorzy: Gabriel-Roch de Llobet · Florent du Bois de la Villerabel

Emmanuel Coste: 12 stycznia 1926

Maurice-Louis Dubourg: 22 lutego 1929

Auguste-Callixte-Jean Bonnabel: 26 października 1932


text:
# Chilijskie Terytorium Antarktyczne
Chilijskie Terytorium Antarktyczne (hiszp. Territorio Chileno Antártico) – obszar na kontynencie Antarktydy i przyległych wyspach, uznawany przez Chile za część prowincji Antarktyka Chilijska i fragment terytorium państwa. W rzeczywistości roszczenia do tego obszaru, obejmującego m.in. część Półwyspu Antarktycznego zgłasza także Argentyna (Antarktyda Argentyńska) i Wielka Brytania (Brytyjskie Terytorium Antarktyczne); na mocy Traktatu antarktycznego na kontynencie nie może mieć miejsca działalność gospodarcza i wydobywcza.

title: Chilijskie Terytorium Antarktyczne

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Chilijskie Terytorium Antarktyczne
 |nazwa oryginalna                = Territorio Chileno Antártico
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       =
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Chile
 |siedziba                        = [[Villa Las Estrellas]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 1 250 257,6 km²
 |rok                             = 1940
 |liczba ludności                 =
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Tca map.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Chilijskie Terytorium Antarktyczne''' ([[język hiszpański|hiszp.]] ''Territorio Chileno Antártico'') – obszar na [[kontynent|kontynencie]] [[Antarktyda|Antarktydy]] i przyległych wyspach, uznawany przez [[Chile]] za część prowincji [[Antarktyka Chilijska]] i fragment terytorium państwa. W rzeczywistości [[Roszczenia terytorialne na Antarktydzie|roszczenia]] do tego obszaru, obejmującego m.in. część [[Półwysep Antarktyczny|Półwyspu Antarktycznego]] zgłasza także [[Argentyna]] ([[Antarktyda Argentyńska]]) i [[Wielka Brytania]] ([[Brytyjskie Terytorium Antarktyczne]]); na mocy [[Układ Antarktyczny|Traktatu antarktycznego]] na kontynencie nie może mieć miejsca działalność gospodarcza i wydobywcza.

== Zobacz też ==
* [[Roszczenia terytorialne na Antarktydzie]]

{{Terytoria Antarktyki}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Geografia Chile]]
[[Kategoria:Roszczenia terytorialne na Antarktydzie]]

title: Chilijskie Terytorium AntarktyczneTerritorio Chileno Antártico

Herb: Flaga

Państwo: Chile

Siedziba: Villa Las Estrellas


text:
# Guy-Michel Nisas
Guy-Michel Nisas – martynikański trener piłkarski.

## Kariera trenerska
Od 2007 do 2011 prowadził narodową reprezentację Martyniki.

title: Guy-Michel Nisas

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = Guy-Michel Nisas
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         = [[Martynika]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
! 2007–2011 ! [[Reprezentacja Martyniki w piłce nożnej mężczyzn|Martynika]]
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Guy-Michel Nisas''' – [[martynika]]ński [[trener]] piłkarski.

== Kariera trenerska ==
Od 2007 do 2011 prowadził [[Reprezentacja Martyniki w piłce nożnej mężczyzn|narodową reprezentację Martyniki]]<ref>[http://www.rsssf.com/tablesc/caribe07det.html Copa Caribe 2007 - Match Details - RSSSF]</ref><ref>{{cytuj | autor = Benjamin Strack-Zimmermann | tytuł = Martinique (2010) <!-- Wywołanie szablonu cytuj wygenerowane przez bota --> |data dostępu = 2021-04-17 | opublikowany = www.national-football-teams.com | url = http://www.national-football-teams.com/country/119/2010/Martinique.html | język = en}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url=http://legacy.guardian.co.tt/archives/2007-01-17/sports7.html |tytuł=The Trinidad Guardian -Online Edition Ver 2.0 |data dostępu=2015-02-21 |archiwum=https://web.archive.org/web/20141209234112/http://legacy.guardian.co.tt/archives/2007-01-17/sports7.html |zarchiwizowano=2014-12-09 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Grupa szablonów
|tytuł=Kariera szkoleniowa
|zwijanie= zwinięte
|lista=
{{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Martyniki}}
}}

{{SORTUJ:Nisas, Guy-Michel}}
[[Kategoria:Martynikańscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Martyniki w piłce nożnej mężczyzn]]
[[Kategoria:Urodzeni w XX wieku]]

title: · Guy-Michel Nisas

Miejsce urodzenia: Martynika

title: Kariera trenerska

Martynika


text:
# (13055) Kreppein
(13055) Kreppein (1990 TW12) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,41 lat w średniej odległości 2,69 j.a. Odkryta 14 października 1990 roku.

title: (13055) Kreppein

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 13055
 |       nazwa = Kreppein
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Lutz Schmadel]], [[Freimut Börngen]]
 |       dzień = 14 października
 |         rok = 1990
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,6879
 |    mimośród = 0,1720
 |  peryhelium = 2,2253
 |    aphelium = 3,1504
 |         lat = 4
 |         dni = 149
 |      godzin = 14
 |    prędkość = 18,16
 |  nachylenie = 13,73
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 13,9
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(13055) Kreppein (1990 TW12)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4,41 lat w średniej odległości 2,69 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[14 października]] [[1990]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 13001–14000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|13055}}
* {{JPLorb|13055}}
* {{MPC|13055}}

{{SORTUJ:Kreppein}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1990]]

title: (13055) Kreppein

Odkrywca: Lutz Schmadel, Freimut Börngen

Data odkrycia: 14 października 1990

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 149 dni 14 godzin


text:
# Byszewice (województwo łódzkie)
Byszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Rawa Mazowiecka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

title: Byszewice (województwo łódzkie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Byszewice
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat rawski|rawski]]
 |gmina                  = [[Rawa Mazowiecka (gmina wiejska)|Rawa Mazowiecka]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 293<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 46
 |kod pocztowy           = 96-200<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=132}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = ERW
 |SIMC                   = 0735629
 |kod mapy               = Rawa Mazowiecka (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 51°44'28"N 20°17'33"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|14180|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Byszewice''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat rawski|powiecie rawskim]], w [[Rawa Mazowiecka (gmina wiejska)|gminie Rawa Mazowiecka]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo skierniewickie|województwa skierniewickiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Rawa Mazowiecka}}

[[Kategoria:Rawa Mazowiecka (gmina wiejska)]]

title: Byszewice

Województwo: łódzkie

Powiat: rawski

Gmina: Rawa Mazowiecka

Tablice rejestracyjne: ERW


text:
# Olivia Cooke
Olivia Kate Cooke (ur. 27 grudnia 1993 w Oldham) – brytyjska aktorka, która grała m.in. w filmach Dźwięk metalu, Player One i Panny z dobrych domów.

## Życiorys
Cooke urodziła się w Oldham w hrabstwie Wielki Manchester. Jej ojciec był policjantem, a matka handlowcem. W dzieciństwie ćwiczyła gimnastykę i balet. Gdy miała osiem lat, zaczęła grać w amatorskim teatrze, lecz pierwszą dużą rolę w przedstawieniu dostała dopiero gdy miała 17 lat.

## Filmografia

### Filmy
| Rok  | Tytuł                                                               | Rola                    | Uwagi           |
| ---- | ------------------------------------------------------------------- | ----------------------- | --------------- |
| 2014 | Ruby's Skin                                                         | Ruby                    | krótkometrażowy |
| 2014 | Uśpieni (The Quiet Ones)                                            | Jane Harper             |                 |
| 2014 | Sygnał (The Signal)                                                 | Haley Peterson          |                 |
| 2014 | Diabelska plansza Ouija (Ouija)                                     | Laine Morris            |                 |
| 2015 | Earl i ja, i umierająca dziewczyna (Me and Earl and the Dying Girl) | Rachel Kushner          |                 |
| 2016 | Golem z Limehouse                                                   | Lizzie Cree             |                 |
| 2016 | Katie Says Goodbye                                                  | Katie                   |                 |
| 2017 | Panny z dobrych domów (Thoroughbreds)                               | Amanda                  |                 |
| 2018 | Player One (Ready Player One)                                       | Samantha Cook / Art3mis |                 |
| 2018 | To właśnie życie (Life Itself)                                      | Dylan                   |                 |
| 2019 | Dźwięk metalu                                                       | Lou                     |                 |
| 2020 | Pixie                                                               | Pixie                   |                 |
| 2020 | Chora pamięć (Little Fish)                                          | Emma                    |                 |
| 2021 | Poza systemem (Naked Singularity)                                   | Lea                     |                 |
| 2022 | Niezgaszalni (Fireheart)                                            | Georgia (głos)          |                 |
| 2023 | Gniew matki (The Good Mother)                                       | Paige                   |                 |

### Telewizja
| Rok       | Tytuł                              | Rola               | Uwagi                |
| --------- | ---------------------------------- | ------------------ | -------------------- |
| 2012      | Blackout                           | Meg Demoys         | 3 odc.               |
| 2012      | The Secret of Crickley Hall        | Nancy Linnet       | 3 odc.               |
| 2013–2017 | Bates Motel                        | Emma Decody        | gł. rola; 44 odc.    |
| 2015      | Axe Cop                            | potwór z Loch Ness | głos, 1 odc.         |
| 2018      | Targowisko próżności (Vanity Fair) | Becky Sharp        | miniserial           |
| 2019      | Nowoczesna miłość (Modern Love)    | Karla              | 2 odc.               |
| 2021      | Soft Voice                         | Dark Voice         | głos, w gł. obsadzie |
| 2022      | Kulawe konie (Slow Horses)         | Sid Baker          | w gł. obsadzie       |
| od 2022   | Ród Smoka (House of the Dragon)    | Alicent Hightower  | w gł. obsadzie       |

title: Olivia Cooke

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Olivia Cooke
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Olivia Cooke - TIFF 2018 (cropped).jpg
 |opis grafiki              = Olivia Cooke (2018)
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Olivia Kate Cooke
 |data urodzenia            = 27 grudnia 1993
 |miejsce urodzenia         = [[Oldham]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]]ka
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Olivia Cooke
 |www                       =
}}
[[Plik:Olivia Cooke by Gage Skidmore 2.jpg|mały|Olivia Cooke (2018)]]
[[Plik:Olivia Cooke Ready Player One Japan Premiere (2018).jpg|mały|upright=0.75|Olivia Cooke (2018)]]
'''Olivia Kate Cooke''' (ur. [[27 grudnia]] [[1993]] w [[Oldham]]) – [[Wielka Brytania|brytyjska]] aktorka, która grała m.in. w filmach ''[[Dźwięk metalu]]'', ''[[Player One (film)|Player One]]'' i ''[[Panny z dobrych domów]]''.

== Życiorys ==
Cooke urodziła się w [[Oldham]] w hrabstwie [[Wielki Manchester]]. Jej ojciec był policjantem, a matka handlowcem. W dzieciństwie ćwiczyła gimnastykę i balet. Gdy miała osiem lat, zaczęła grać w amatorskim teatrze, lecz pierwszą dużą rolę w przedstawieniu dostała dopiero gdy miała 17 lat<ref name=interview />.

== Filmografia ==
=== Filmy ===
{| class="wikitable sortable"
|-
! Rok
! Tytuł
! Rola
! class="unsortable" | Uwagi
|-
| rowspan="4"| 2014
|''Ruby's Skin''
| Ruby
| krótkometrażowy
|-
| ''[[Uśpieni (film 2014)|Uśpieni]]'' (''The Quiet Ones''<ref name=interview />)
| Jane Harper
|
|-
| ''[[Sygnał (film 2014)|Sygnał]]'' (''The Signal''<ref name=interview />)
| Haley Peterson
|
|-
| ''[[Diabelska plansza Ouija]]'' (''Ouija''<ref name=player />)
| Laine Morris
|
|-
| 2015
| ''[[Earl i ja, i umierająca dziewczyna]]'' (''Me and Earl and the Dying Girl''<ref name=player />)
| Rachel Kushner
|
|-
| rowspan="2"| 2016
| ''[[Golem z Limehouse]]''
| Lizzie Cree
|
|-
| ''[[Katie Says Goodbye]]''
| Katie
|
|-
| 2017
| ''[[Panny z dobrych domów]]'' (''Thoroughbreds''<ref name=interview2 />)
| Amanda
|
|-
| rowspan="2"| 2018
| ''[[Player One (film)|Player One]]'' (''Ready Player One''<ref name=player />)
| Samantha Cook / Art3mis
|
|-
| ''[[To właśnie życie]]'' (''Life Itself''<ref name=interview2 />)
| Dylan
|
|-
| 2019
| ''[[Dźwięk metalu]]''<ref name=interview2 />
| Lou
|
|-
| 2020
| ''Pixie''<ref name=interview2 />
| Pixie
|
|-
| 2020
| ''[[Chora pamięć]]'' (''Little Fish'')
| Emma
|
|-
| 2021
| ''[[Poza systemem]]'' (''Naked Singularity'')
| Lea
|
|-
| 2022
| ''[[Niezgaszalni]]'' (''Fireheart'')
| Georgia (głos)
|
|-
| 2023
| ''[[Gniew matki]]'' (''The Good Mother'')
| Paige
|
|-
|}

=== Telewizja ===
{| class="wikitable sortable"
|-
! Rok
! Tytuł
! Rola
! class="unsortable" | Uwagi
|-
| 2012
| ''[[Blackout (serial telewizyjny)|Blackout]]''<ref name=interview />
| Meg Demoys
| 3 odc.
|-
| 2012
| ''[[The Secret of Crickley Hall]]''
| Nancy Linnet
| 3 odc.
|-
| 2013–2017
| ''[[Bates Motel (serial telewizyjny)|Bates Motel]]''<ref name=player />
| Emma Decody<ref name=interview />
| gł. rola; 44 odc.
|-
| 2015
| ''[[Axe Cop (serial telewizyjny)|Axe Cop]]''
| [[potwór z Loch Ness]]
| głos, 1 odc.
|-
| 2018
| ''[[Targowisko próżności (serial telewizyjny 2018)|Targowisko próżności]]'' (''Vanity Fair'')
| Becky Sharp
| miniserial
|-
| 2019
| ''[[Nowoczesna miłość]]'' (''Modern Love'')
| Karla
| 2 odc.
|-
| 2021
| ''[[Soft Voice]]''
| Dark Voice
| głos, w gł. obsadzie
|-
| 2022
| ''[[Kulawe konie]]'' (''Slow Horses'')
| Sid Baker
| w gł. obsadzie
|-
| od 2022
| ''[[Ród Smoka]]'' (''House of the Dragon'')
| Alicent Hightower<ref name=interview2 />
| w gł. obsadzie
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=interview>{{cytuj stronę|url=https://www.interviewmagazine.com/culture/discovery-olivia-cooke |tytuł=Discovery: Olivia Cooke |opublikowany = interviewmagazine.com|autor=Emma Brown|data=3 marca 2014|data dostępu=2022-05-17}}</ref>

<ref name=interview2>{{cytuj stronę|url=https://www.interviewmagazine.com/film/olivia-cooke-and-naomi-scott-discuss-self-tapes-and-self-doubt |tytuł=Olivia Cooke and Naomi Scott Discuss Self-Tapes and Self-Doubt |opublikowany = interviewmagazine.com|autor=Naomi Scott|data=12 lutego 2021|data dostępu=2022-05-17}}</ref>

<ref name=player>{{cytuj stronę|url=http://www.variety.com/2015/film/news/olivia-cooke-ready-player-one-steve-spielberg-1201591266/|tytuł=Steven Spielberg Casts Olivia Cooke as Female Lead in 'Ready Player One' |opublikowany=[[Variety]]|autor=Justin Kroll|data=11 września 2015|data dostępu=2022-05-17}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|4972453|Olivia Cooke}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Cooke, Olivia}}
[[Kategoria:Brytyjskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Brytyjskie aktorki telewizyjne]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Oldham]]

title: Olivia Cooke

Imię i nazwisko: Olivia Kate Cooke

Data i miejsce urodzenia: 27 grudnia 1993 · Oldham

Zawód: aktorka