text:
# Jan Bohdan Chmielewski
Jan Bohdan Chmielewski (ur. 18 września 1927 w Grodnie, zm. 18 sierpnia 2014 w Warszawie) – polski artysta rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

## Życiorys
Repatriowany z Grodna zamieszkał w Suwałkach. Po ukończeniu w roku 1950 studiów rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pozostał na uczelni i zamieszkał w stolicy, zachowując więź z Suwałkami. Od 1950 roku należał do PZPR. Później został powołany na profesora rzeźby na ASP.
Jest autorem wielu pomników i tablic pamiątkowych:
- Pomnik Marii Konopnickiej w Suwałkach (1963)
- Popiersie Janusza Korczaka w Suwałkach (2010)
- Tablice pamiątkowe w Suwałkach: Marii Konopnickiej, Alfreda Wierusza-Kowalskiego, Józefa Piłsudskiego, Aleksandry Kujałowicz, Alfreda Lityńskiego, Czesława Miłosza, Patriotom Ziemi Suwalskiej.
- Pomniki Mikołaja Kopernika w Brazylii i USA.
- Pomnik Żołnierzy Polskich w Narwiku
- Nagrobek prof. Władysława Kędry na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Popiersie generała Władysława Sikorskiego w Warszawie przy ul. Tureckiej 3 (1981)
- Pomnik „Poległym w Służbie i Obronie Polski Ludowej” przed Pałacem Lubomirskich w Warszawie (1985, zburzony 1991)
- Pomnik Janusza Korczaka w Warszawie, ul. Świętokrzyska (2003)
- Pomnik Łączniczki w Józefowie (2001)
- Pomnik gen. Marii Wittek przed Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie (2006).
- Pomnik Bohaterów Ziemi Białostockiej w Białymstoku (1975)

Projektował też laskę marszałkowską Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.
Przy projektach niektórych pomników współpracował z architektem Zbigniewem Wilmą. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Był projektantem rewersów polskich monet:
- 5000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Westerplatte (1988),
- 50 000 złotych z Józefem Piłsudskim wybitej z okazji 70. rocznicy odzyskania niepodległości (1988),
- Solidarność 1980–1990 – 10 000 złotych, 20 000 złotych, 50 000 złotych, 100 000 złotych, 200 000 złotych – (1990),
- 100 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Narwik 1940 (1991),
- 100 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – mjr Hubal (1991),
- 100 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Tobruk 1941 (1991),
- 100 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Bitwa o Anglię 1940 (1991),
- 200 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Konwoje 1939–1945 (1992),
- 200 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Ruch oporu 1939–1945 (1993),
- 200 000 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Monte Casino (1994),
- 10 złotych Żołnierz polski na frontach II wojny światowej – Berlin 1945 (1995).

Jego żoną była dr hab. Lidia Chmielewska (1932–2025), wykładowca Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.
Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim (al. 38, nr 20A).

## Ordery, odznaczenia i tytuły
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Odznaka Zasłużony Działacz Kultury[1].
- Nagroda „Trybuny Ludu” I stopnia (1986)[7]
- Medal „Zasłużony dla Miasta Suwałk” (2001)[8]
- Honorowy Obywatel Miasta Suwałk (2011)[9]

title: Jan Bohdan Chmielewski

wikitext:
{{Inne znaczenia|polskiego artystę rzeźbiarza|[[Jan Chmielewski|inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Jan Bohdan Chmielewski
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = 18 września 1927
 |miejsce urodzenia     = [[Grodno]]
 |data śmierci          = 18 sierpnia 2014
 |miejsce śmierci       = [[Warszawa]]
 |narodowość            = [[Polacy|polska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            = [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie]]
 |dziedzina sztuki      = [[rzeźbiarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|OOP|KK}} {{order|KZ|Z}} {{order|MKEN}} <br /> {{order|ZDK}}
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Sculptures by Jan Bohdan Chmielewski
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:Janusz Korczak monument Warsaw 03.jpg|thumb|240px|Pomnik Janusza Korczaka w Warszawie]]
[[Plik:Maria Konopnicka monument in Suwalki 01.jpg|thumb|240px|Pomnik Marii Konopnickiej w Suwałkach]]
[[Plik:Józefów pomnik Łączniczki.jpg|thumb|240px|Pomnik łączniczki w Józefowie]]
'''Jan Bohdan Chmielewski''' (ur. [[18 września]] [[1927]] w [[Grodno|Grodnie]], zm. [[18 sierpnia]] [[2014]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski artysta rzeźbiarz, profesor [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie|Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie]].

== Życiorys ==
Repatriowany z Grodna zamieszkał w [[Suwałki|Suwałkach]]. Po ukończeniu w roku 1950 studiów rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pozostał na uczelni i zamieszkał w stolicy, zachowując więź z Suwałkami. Od 1950 roku należał do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]]{{r|O}}. Później został powołany na profesora rzeźby na ASP.

Jest autorem wielu pomników i tablic pamiątkowych:
* Pomnik [[Maria Konopnicka|Marii Konopnickiej]] w Suwałkach (1963)
* Popiersie [[Janusz Korczak|Janusza Korczaka]] w Suwałkach (2010)
* Tablice pamiątkowe w Suwałkach: [[Maria Konopnicka|Marii Konopnickiej]], [[Alfred Kowalski (malarz)|Alfreda Wierusza-Kowalskiego]], [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]], [[Aleksandra Kujałowicz|Aleksandry Kujałowicz]], [[Alfred Lityński|Alfreda Lityńskiego]], [[Czesław Miłosz|Czesława Miłosza]], Patriotom Ziemi Suwalskiej.
* Pomniki [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]] w [[Brazylia|Brazylii]] i [[Stany Zjednoczone|USA]].
* Pomnik [[Bitwa o Narwik|Żołnierzy Polskich]] w [[Narwik]]u
* Nagrobek prof. [[Władysław Kędra|Władysława Kędry]] na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
* Popiersie generała [[Władysław Sikorski|Władysława Sikorskiego]] w Warszawie przy ul. Tureckiej 3 (1981)
* [[Pomnik Poległym w Służbie i Obronie Polski Ludowej|Pomnik „Poległym w Służbie i Obronie Polski Ludowej”]] przed [[Pałac Lubomirskich w Warszawie|Pałacem Lubomirskich w Warszawie]] (1985, zburzony 1991)
* [[Pomniki Janusza Korczaka w Warszawie|Pomnik Janusza Korczaka]] w Warszawie, ul. Świętokrzyska (2003)
* Pomnik Łączniczki w [[Józefów (powiat otwocki)|Józefowie]] (2001)
* [[Pomnik gen. Marii Wittek]] przed [[Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie|Muzeum Wojska Polskiego]] w Warszawie (2006).
* [[Pomnik Bohaterów Ziemi Białostockiej w Białymstoku|Pomnik Bohaterów Ziemi Białostockiej]] w Białymstoku (1975)

Projektował też laskę marszałkowską [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej]].

Przy projektach niektórych pomników współpracował z architektem [[Zbigniew Wilma|Zbigniewem Wilmą]]. W latach 1988–1990 członek [[Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa|Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.radaopwim.gov.pl/media/pliki/sklad_Rady_OPWIM_1988_2011.pdf | tytuł = ''Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011'' | opublikowany = radaopwim.gov.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20151117085436/http://www.radaopwim.gov.pl/media/pliki/sklad_Rady_OPWIM_1988_2011.pdf | zarchiwizowano = 2015-11-17}} radaopwim.gov.pl [dostęp 2011-11-06]</ref>.

Był projektantem [[Awers i rewers|rewersów]] polskich monet<ref>{{Cytuj |autor = Janusz Parchimowicz |tytuł = Monety polskie |data = 2003 |isbn = 8387355372 |wydanie = II |miejsce = Szczecin |wydawca = Nefryt |s = 233, 236, 302–340}}</ref>:

* 5000 złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Westerplatte'' (1988),
* [[50 000 złotych 1988 Józef Piłsudski|{{nowrap|50 000}} złotych z Józefem Piłsudskim]] wybitej z okazji ''70. rocznicy odzyskania niepodległości'' (1988),
* [[Solidarność 1980–1990 (monety)|Solidarność 1980–1990]] – {{nowrap|10 000}} złotych, {{nowrap|20 000 złotych}}, {{nowrap|50 000 złotych}}, {{nowrap|100 000}} złotych, {{nowrap|200 000}} złotych – (1990),
* {{nowrap|100 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Narwik 1940'' (1991),
* {{nowrap|100 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– mjr Hubal'' (1991),
* {{nowrap|100 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Tobruk 1941'' (1991),
* {{nowrap|100 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Bitwa o Anglię 1940'' (1991),
* {{nowrap|200 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Konwoje 1939–1945'' (1992),
* {{nowrap|200 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Ruch oporu 1939–1945'' (1993),
* {{nowrap|200 000}} złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Monte Casino'' (1994),
* 10 złotych ''Żołnierz polski na frontach II wojny światowej'' ''– Berlin 1945'' (1995).

Jego żoną była dr hab. [[Lidia Chmielewska]] (1932–2025), wykładowca [[Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie|Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.aps.edu.pl/aktualnosci/wyrazy-wspolczucia/ | tytuł = Wyrazy współczucia | data = 21-01-2025 | opublikowany = www.aps.edu.pl/ | data dostępu = 2025-01-24}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.aps.edu.pl/uczelnia/medal-marii-grzegorzewskiej/ | tytuł = Medal Marii Grzegorzewskiej | opublikowany = www.aps.edu.pl/ | data dostępu = 2025-01-24}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://muzeum.suwalki.pl/prof-lidia-chmielewska-1932-2025/ | tytuł = prof. Lidia Chmielewska (1932–2025) | data = 23 stycznia 2025 | opublikowany = muzeum.suwalki.pl | data dostępu = 2025-03-12}}</ref>.

Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim (al. 38, nr 20A).

== Ordery, odznaczenia i tytuły ==
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]]
* [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]]
* [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]
* Odznaka [[Zasłużony Działacz Kultury]]{{r|O}}.
* Nagroda „[[Trybuna Ludu|Trybuny Ludu]]” I stopnia (1986)<ref>''Nagrody "TL" 86'', "Trybuna Ludu", nr 144, 21 czerwca 1986, s. 1/</ref>
* Medal „Zasłużony dla Miasta Suwałk” (2001)<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Fałtynowicz (red.) | imię = Zbigniew | tytuł = Jan Bohdan Chmielewski 1927-2014 | wydawca = Muzeum Okręgowe w Suwałkach | miejsce = Suwałki | data = 2015 | strony = 156 | isbn = 978-83-61494-13-3}}</ref>
* Honorowy Obywatel Miasta Suwałk (2011)<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Fałtynowicz (red.) | imię = Zbigniew | tytuł = Jan Bohdan Chmielewski 1927-2014 | wydawca = Muzeum Okręgowe w Suwałkach | miejsce = Suwałki | data = 2015 | strony = 157 | isbn = 978-83-61494-13-3}}</ref>

== Zobacz też ==

* [[50 000 złotych 1988 Józef Piłsudski]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=O>{{Cytuj książkę | tytuł = Kto jest kim w Polsce 1984 | wydanie = 1 | rok = 1984 | miejsce = Warszawa | wydawca = Wydawnictwo Interpress | isbn = 8322320736 | strony = 118}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* [https://archive.is/20130504033047/http://www.um.suwalki.pl/page.php?cat=ok&id=484 Biografia]
* [https://archive.is/20130504024202/http://um.suwalki.pl/page.php?cat=ok&id=3526 Dzieła Bohdana Chmielewskiego]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Chmielewski, Jan Bohdan}}

[[Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Suwałk]]
[[Kategoria:Laureaci nagrody „Trybuny Ludu”]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Grodnie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Polscy rzeźbiarze]]
[[Kategoria:Rzeźbiarze związani z Białymstokiem]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1927]]
[[Kategoria:Zmarli w 2014]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Projektanci polskich monet]]

title: Jan Bohdan Chmielewski

Data i miejsce urodzenia: 18 września 1927 · Grodno

Data i miejsce śmierci: 18 sierpnia 2014 · Warszawa

Narodowość: polska

Alma Mater: Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Dziedzina sztuki: rzeźbiarstwo


text:
# Gare d’Onzain
Gare d'Onzain – stacja kolejowa w Onzain, w departamencie Loir-et-Cher, w Regionie Centralnym, we Francji.
Jest stacją Société nationale des chemins de fer français (SNCF), obsługiwaną przez pociągi Intercités i TER Centre.

wikiname: plwiki

title: Gare d’Onzain

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Onzain
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Onzain gare 2.jpg
 |opis zdjęcia               = Budynek dworca
 |państwo                    = FRA
 |miejscowość                = Place de la Gare, [[Onzain]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = RFF / SNCF
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Tak}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Paryż – Bordeaux|Paryż – Bordeaux]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Region Centralny-Dolina Loary
 |współrzędne                = 47°29′31″N 1°11′10″E
 |commons                    = Category:Gare d'Onzain
 |www                        =
}}
'''Gare d'Onzain''' – stacja kolejowa w [[Onzain]], w departamencie [[Loir-et-Cher]], w [[Region Centralny-Dolina Loary|Regionie Centralnym]], we [[Francja|Francji]].

Jest stacją [[Société nationale des chemins de fer français]] (SNCF), obsługiwaną przez pociągi [[Intercités]] i [[TER Centre]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ter-sncf.com/Region/centre/gare/Onzain.aspx | tytuł = ter-sncf.com Centre, un site officiel de la SNCF | opublikowany = ter-sncf.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20131212131648/http://www.ter-sncf.com/Region/centre/gare/Onzain.aspx | zarchiwizowano = 2013-12-12}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Onzain
|linia         = [[Linia kolejowa Paryż – Bordeaux|Paryż – Bordeaux]]
|kilometr      = 194,868
|następny      = [[Gare de Veuves - Monteaux|Veuves - Monteaux]]
|następny_km   = 5,028
|poprzedni     = [[Gare de Chouzy|Chouzy]]
|poprzedni_km  = 5,772
|inne =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w departamencie Loir-et-Cher|Onzain]]

title: Onzain

Państwo: Francja

Miejscowość: Place de la Gare, Onzain

Zarządca: RFF / SNCF

Kasy: T


text:
# Zadra (kolejka górska)
Zadra – najwyższa na świecie hybrydowa (stalowo-drewniana) kolejka górska typu hyper coaster otwarta 22 sierpnia 2019 roku w parku rozrywki Energylandia w Polsce, zbudowana przez amerykańskie przedsiębiorstwo Rocky Mountain Construction przy współpracy z europejskim przedstawicielem firmy – Vekomą. Do czasu otwarcia w Stanach Zjednoczonych 11 marca 2022 roku roller coastera o identycznej wysokości 62,8 m, Iron Gwazi, Zadra była także najszybszym (121 km/h) i najbardziej stromym (90°) roller coasterem hybrydowym na świecie (nowy rekord to odpowiednio 122,3 km/h oraz 91°). Pierwszy egzemplarz modelu I-Box zbudowany od podstaw, niebędący modernizacją starej drewnianej kolejki górskiej. Całkowity koszt budowy wyniósł 61,5 mln zł, z czego 20 mln zł pokryto z dofinansowania uzyskanego z Funduszy Europejskich.

## Historia
W grudniu 2017 roku park ogłosił wyniki przetargu na budowę trzech nowych kolejek górskich do 2020 roku, w tym drewnianej kolejki górskiej.
W dniu 27 października 2018 roku park zwołał konferencję prasową, na której ogłosił budowę nowej strefy tematycznej Smoczy Gród, którego główną atrakcją będzie nowy drewniany roller coaster.
W listopadzie 2018 roku Alan Schilke, jeden z projektantów, potwierdził w wywiadzie udzielonym w ramach targów IAAPA, że Zadra będzie pierwszą kolejką górską RMC wykonaną w technologii I-Box Track budowaną od podstaw i nie będącą modernizacją istniejącej drewnianej kolejki.
W kolejnym wywiadzie udzielonym pod koniec listopada 2018 roku A. Schilke potwierdził, że Zadra odbierze rekord najszybszej i najwyższej kolejce hybrydowej świata – Steel Vengeance w parku Cedar Point (62,5 m, 119,1 km/h) – oraz wyrówna jej rekord największego kąta pierwszego spadku (90°) na kolejce hybrydowej.
W listopadzie 2018 roku rozpoczęła się budowa fundamentów pod podpory kolejki.
W grudniu 2018 roku na swoje miejsce trafiła drewniana konstrukcja pierwszych podpór roller coastera.
W styczniu 2019 roku magazyn branżowy First Drop wydawany przez klub European Coaster Club podał, że wysokość kolejki wyniesie ok. 62,8 m, a długość ok. 1 300 m.
W lutym 2019 na plac budowy dostarczone zostały pierwsze fragmenty toru kolejki.
W nocy z 10 na 11 marca 2019 roku konstrukcja nieukończonej kolejki została uszkodzona w wyniku działania porywistego wiatru, którego prędkość dochodziła do ok. 110 km/h. Następnego dnia park poinformował, że rozpoczęło się sprzątanie placu budowy, a termin otwarcia roller coastera w 2020 roku nie jest zagrożony.
21 maja 2019 roku zainstalowany został najwyższy element konstrukcji podpierającej główne wzniesienie kolejki.
Pod koniec maja 2019 roku zespół budujący kolejkę został poszerzony o osoby biorące do tej pory udział w budowie kolejki Untamed w parku Walibi Holland, która zakończyła się 16 maja.
W czerwcu 2019 zainstalowano ostatni stalowy element głównego wzniesienia, pierwszy spadek oraz większość drewnianych podpór wraz z fragmentami toru.
W pierwszej połowie lipca 2019 roku zainstalowane zostały tory głównej inwersji roller coastera: zero-g-stall.
22 lipca 2019 roku zainstalowany został ostatni fragment toru kolejki.
5 sierpnia 2019 roku na tor trafił pierwszy z dwóch pociągów kolejki.
15 sierpnia 2019 roku odbył się pierwszy przejazd testowy.
19 sierpnia 2019 roku park ogłosił datę otwarcia kolejki – 22 sierpnia 2019 roku – oraz przedstawił nagranie z przejazdu testowego.
22 sierpnia 2019 roku kolejka została otwarta dla gości parku.
10 września 2022 roku Zadra znalazła się na 26. miejscu rankingu 50 najlepszych stalowych kolejek górskich świata czasopisma Amusement Today i jako pierwszy polski roller coaster otrzymał nagrodę Golden Ticket Award.

## Technologia budowy
Zadra stanowi egzemplarz modelu I-Box firmy RMC. Model ten charakteryzuje się całkowicie stalową konstrukcją szyn i łączników, które mogą być podparte zarówno stalowymi, jak i drewnianymi podporami, w przeciwieństwie do klasycznej drewnianej kolejki górskiej, w przypadku których szyna posiada drewnianą podstawę (ang. stack), pokrytą z wierzchu cienką blachą stalową (ang. running steel).
W swojej kampanii reklamowej, uruchomionej z okazji otwarcia roller coastera, park błędnie określił Zadrę jako kolejkę górską drewnianą (ang. wooden coaster), podczas gdy według standardów branży model I-Box stanowi kolejkę górską stalową (stalowy tor) o hybrydowej konstrukcji podpór (stalowo-drewnianej). Niejasna była również sytuacja dotycząca ostatecznej wysokości konstrukcji, którą park określał w swoich materiałach jako 61, 63, a nawet 63,8 m. Podana wysokość 62,8 m pochodzi z wywiadu udzielonego w 2018 roku magazynowi branżowemu First Drop przez projektanta kolejki, Alana Schilke. W 2021 roku producent atrakcji potwierdził wymienione w wywiadzie parametry techniczne.

## Opis przejazdu
Pociąg opuszcza stację i wykonuje skręt o 100° w prawo, po czym rozpoczyna wjazd na główne wzniesienie o wysokości 62,8 m, z którego zjeżdża pod kątem 90°. Następnie pokonuje długie i niskie wzniesienie z jednoczesnym lekkim skrętem w prawo, po czym wykonuje nawrót o 180° w lewo w połączeniu z ujemnymi przeciążeniami (tzw. airtime) i zjazdem w postaci slalomu. Po wykonaniu lekkiego skrętu w prawo pociąg pokonuje pierwszą inwersję, tj. zero-g-stall, stanowiący wzniesienie z nieważkością (0 g) pokonywane w pozycji odwróconej, z jednoczesnym przejazdem przez dwa niewielkie otwory w podporach pierwszego spadku (keyhole, "dziurka od klucza"). Następnie pociąg wykonuje skręt w lewo o 270°, w połowie drogi pochylając się na zewnątrz, zamiast do wewnątrz, co generuje przeciążenia ujemne (wave turn), po czym skręca w prawo o 90°, przejeżdża przez kolejną "dziurkę od klucza" i pokonuje wzniesienie z silnymi przeciążeniami ujemnymi (ejector airtime hill). Następnie pokonuje drugą inwersję – step-up under flip – stanowiący podjazd na wzniesienie z jednoczesnym obrotem o 270° w lewo, a następnie zjazd w prawo z nawrotem o 180° wewnątrz gęstej struktury drewnianych podpór. Następnie pociąg pokonuje resztę zjazdu ze wzniesienia w dwóch etapach (double down), niskie wzniesienie w kształcie litery S (s-turn with airtime) oraz ostatnią inwersję (prawoskrętny 270° zero-g-roll), skręca w lewo o 90°, zostaje wyhamowany i powraca na stację. W wielu miejscach tor zbliża się na niewielką odległość do podpór kolejki, dając złudzenie nadchodzącego zderzenia z głowami pasażerów (tzw. headchopper).

## Tematyzacja
Zadra stanowi część strefy tematycznej parku pod nazwą Smoczy Gród, stylizowanej na średniowieczną osadę z elementami znanymi ze światów literatury fantasy. Podpory w naturalnym kolorze drewna, tor ciemnoczerwony. Przód pociągu stylizowany na głowę smoka wykonaną z drewna i metalu.

## Miejsce w rankingach
W 2022 roku Zadra trafiła do rankingu 50 najlepszych stalowych kolejek górskich świata czasopisma Amusement Today i jako pierwsza polska kolejka górska otrzymała nagrodę Golden Ticket Award.
| Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich | Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich | Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich | Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich | Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich | Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich |
| -------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- | -------------------------------------------------------- |
| 2019                                                     | 2020                                                     | 2021                                                     | 2022                                                     | 2023                                                     | 2024                                                     |
| –                                                        | ×                                                        | –                                                        | 26                                                       | 32                                                       | 8                                                        |

Ze względu na zbyt późną datę otwarcia, roller coaster Zadra nie mógł zostać wpisany do rankingu European Star Award dziesięciu najlepszych nowych kolejek górskich otwartych w 2019 roku w Europie. Nagroda za pierwsze miejsce trafiła w 2019 roku do roller coastera Untamed w parku Walibi Holland, zbudowanego przez tego samego producenta.
Zadra zajęła 1. miejsce w rankingu World of Parks Awards najlepszych dużych kolejek górskich w Europie w 2020 roku na podstawie głosów gości europejskich parków rozrywki.
| European Star Award – Top 10 stalowych kolejek górskich w Europie | European Star Award – Top 10 stalowych kolejek górskich w Europie | European Star Award – Top 10 stalowych kolejek górskich w Europie | European Star Award – Top 10 stalowych kolejek górskich w Europie |
| ----------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------- | ----------------------------------------------------------------- |
| 2019                                                              | 2020                                                              | 2021                                                              | 2022                                                              |
| –                                                                 | 3                                                                 | ×                                                                 | 3                                                                 |

title: Zadra (kolejka górska)

wikitext:
{{współrzędne|umieść=na górze}}
{{Roller coaster infobox
 |nazwa kolejki    = Zadra
 |nazwa parku      = Energylandia
 |zdjęcie          = Zadra- Energylandia (2025).jpg
 |status           = działa
 |data otwarcia    = 22 sierpnia 2019
 |data zamknięcia  =
 |typ              = hybrydowy [[hyper coaster]]
 |model            = I-Box Track
 |producent        = [[Rocky Mountain Construction]]
 |projektant       = [[Alan Schilke]]
 |napęd            = łańcuch
 |wysokość         = 62,8 m
 |spadek           =
 |długość          = 1 316 m
 |prędkość         = 121 km/h
 |max kąt          = 90°
 |liczba inwersji  = 3
 |inwersje         = ''zero-g-stall, step-up under flip, zero-g-roll''
 |liczba pociągów  = 2
 |układ pociągu    = 12 × 2 os. w rzędzie
 |czas przejazdu   = 1 m 50 s
 |max przeciążenie = 4 g
 |przyspieszenie   =
 |przepustowość    = 1 050 pas./h
 |minimalny wzrost = 140 cm
 |koszt budowy     = 14,5 mln [[Euro|EUR]]
 |www              = https://rcdb.com/16184.htm
}}
'''Zadra''' – najwyższa na świecie hybrydowa (stalowo-drewniana)<ref name=":1" /><ref name=":0">{{Cytuj odcinek|tytuł=Alan Schilke IAAPA 2018 Interview - RMC 2019, Raptor Track, and More!|url=https://www.youtube.com/watch?v=3XhcTLohwJU&feature=youtu.be|autorzy=Coaster Studios|data dostępu=2018-11-15|emisja=2018-11-14}}</ref><ref name=":6">{{Cytuj |tytuł = Zadra - Rocky Mountain Construction |data = 2021-05-26 |data dostępu = 2021-05-26 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20210526084333/https://www.rockymtnconstruction.com/zadra/}}</ref> [[kolejka górska]] typu [[hyper coaster]] otwarta 22 sierpnia 2019 roku w parku rozrywki [[Energylandia]] w Polsce, zbudowana przez [[Stany Zjednoczone|amerykańskie]] przedsiębiorstwo [[Rocky Mountain Construction]] przy współpracy z europejskim przedstawicielem firmy – [[Vekoma|Vekomą]]<ref name=":6" /><ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = Zadra - Energylandia (Zator, Malopolskie, Poland) |data dostępu = 2018-10-27 |opublikowany = rcdb.com |url = https://rcdb.com/16184.htm |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Laurent Kot |tytuł = Energylandia (Pologne) - Wonder World |czasopismo = Wonder World |data =  |data dostępu = 2018-10-29 |url = http://wonderworldweb.over-blog.com/2018/04/un-gigantesque-grand-huit-en-bois-a-inversions-arrive-en-pologne-le-tres-jeune-parc-d-attractions-polonais-energylandia-ne-cesse-de |język = fr-FR}}</ref>. Do czasu otwarcia w Stanach Zjednoczonych 11 marca 2022 roku roller coastera o identycznej wysokości 62,8 m, [[Iron Gwazi]], Zadra była także najszybszym (121 km/h) i najbardziej stromym (90°) roller coasterem hybrydowym na świecie (nowy rekord to odpowiednio 122,3 km/h oraz 91°)<ref>{{Cytuj |tytuł = Iron Gwazi - Busch Gardens Tampa (Tampa, Florida, United States) |data dostępu = 2022-03-11 |opublikowany = rcdb.com |url = https://rcdb.com/16985.htm}}</ref>. Pierwszy egzemplarz modelu ''I-Box'' zbudowany od podstaw, niebędący modernizacją starej drewnianej kolejki górskiej<ref name=":0" />. Całkowity koszt budowy wyniósł 61,5 mln [[Złoty|zł]], z czego 20 mln zł pokryto z dofinansowania uzyskanego z [[Fundusze Unii Europejskiej|Funduszy Europejskich]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Fundusze Europejskie - ENERGYLANDIA - Rodzinny Park Rozrywki w Zatorze |data = 2020-02-14 |data dostępu = 2020-02-14 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200214045523/https://energylandia.pl/o-nas/fundusze-europejskie/}}</ref>.

== Historia ==
W grudniu 2017 roku park ogłosił wyniki przetargu na budowę trzech nowych kolejek górskich do 2020 roku, w tym drewnianej kolejki górskiej<ref>{{Cytuj |tytuł = Przetargi - ENERGYLANDIA - Rodzinny Park Rozrywki w Zatorze |data = 2017-12-14 |data dostępu = 2018-10-27 |url = https://web.archive.org/web/20171214123504/https://energylandia.pl/o-nas/przetargi/}}</ref>.

W dniu 27 października 2018 roku park zwołał konferencję prasową, na której ogłosił budowę nowej strefy tematycznej ''Smoczy Gród,'' którego główną atrakcją będzie nowy drewniany roller coaster<ref>{{Cytuj |tytuł = EnergyLandia: Wiemy jak zagospodarują ponad 150 hektarów! Cz.1 {{!}} PARKMAG - Portal parków rozrywki |data dostępu = 2018-10-27 |opublikowany = parkmag.pl |url = http://web.archive.org/web/20181028033639/http://parkmag.pl/parkipl/energylandia-wiemy-jak-zagospodaruja-ponad-150-hektarow-cz-1/ |język = pl-PL}}</ref>.

W listopadzie 2018 roku [[Alan Schilke]], jeden z projektantów, potwierdził w wywiadzie udzielonym w ramach targów [[IAAPA]], że ''Zadra'' będzie pierwszą kolejką górską ''RMC'' wykonaną w technologii ''I-Box Track'' budowaną od podstaw i nie będącą modernizacją istniejącej drewnianej kolejki<ref name=":0" />.

W kolejnym wywiadzie udzielonym pod koniec listopada 2018 roku A. Schilke potwierdził, że ''Zadra'' odbierze rekord najszybszej i najwyższej kolejce hybrydowej świata – [[Steel Vengeance]] w parku [[Cedar Point (park rozrywki)|Cedar Point]] (62,5 m, 119,1 km/h) – oraz wyrówna jej rekord największego kąta pierwszego spadku (90°) na kolejce hybrydowej<ref name=":1">{{Cytuj odcinek|tytuł=Rocky Mountain Construction (RMC) IAAPA 2018 Interview With Alan Schilke - Design Engineer!|url=https://www.youtube.com/watch?v=J3dBw7fnUjs|autorzy=Midway Mayhem|data dostępu=2018-11-26|emisja=2018-11-25}}</ref>.

W listopadzie 2018 roku rozpoczęła się budowa fundamentów pod podpory kolejki<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Energylandia (Pologne) |data =  |data dostępu = 2019-01-27 |opublikowany = StarParc.be |url = http://starparc.be/2018/08/decouvrez-en-images-la-construction-de-l-enorme-hyper-hybrid-coaster-que-proposera-a-ses-visiteurs-en-2020-le-parc-polonais-energyla |język = fr |archiwum = https://web.archive.org/web/20190128030422/http://starparc.be/2018/08/decouvrez-en-images-la-construction-de-l-enorme-hyper-hybrid-coaster-que-proposera-a-ses-visiteurs-en-2020-le-parc-polonais-energyla |zarchiwizowano = 2019-01-28}}</ref>.

W grudniu 2018 roku na swoje miejsce trafiła drewniana konstrukcja pierwszych podpór roller coastera<ref>{{Cytuj |tytuł = Bouwwerken RMC-Coaster in Energylandia gaan de hoogte in |data dostępu = 2019-01-04 |opublikowany = Themeparkfreaks |url = https://themeparkfreaks.eu/2018/12/bouwwerken-rmc-coaster-in-energylandia-gaan-de-hoogte-in/ |język = nl}}</ref>.

W styczniu 2019 roku magazyn branżowy ''First Drop'' wydawany przez klub [[European Coaster Club]] podał, że wysokość kolejki wyniesie ok. 62,8 m, a długość ok. 1 300 m<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Energylandia to Grow! |czasopismo = First Drop |data = 2019-01-01 |data dostępu = 2019-01-25 |numer = 104 |wydawca = European Coaster Club |s = 50}}</ref>.

W lutym 2019 na plac budowy dostarczone zostały pierwsze fragmenty toru kolejki<ref>{{Cytuj |tytuł = Energylandia começa a construir maior montanha-russa híbrida do mundo |data = 2019-02-20 |data dostępu = 2019-02-22 |opublikowany = HapFun |url = https://www.hapfun.com.br/2019/02/energylandia-comeca-a-construir-maior-montanha-russa-hibrida-do-mundo/ |język = pt-BR |archiwum = https://web.archive.org/web/20190222152030/https://www.hapfun.com.br/2019/02/energylandia-comeca-a-construir-maior-montanha-russa-hibrida-do-mundo/ |zarchiwizowano = 2019-02-22}}</ref>.

W nocy z 10 na 11 marca 2019 roku konstrukcja nieukończonej kolejki została uszkodzona w wyniku działania porywistego wiatru, którego prędkość dochodziła do ok. 110 km/h<ref>{{Cytuj |autor = Bogumił Storch |tytuł = Park rozrywki w Zatorze. Wichura tutaj też narobiła szkód |data dostępu = 2019-03-11 |opublikowany = Gazetakrakowska.pl |url = https://gazetakrakowska.pl/park-rozrywki-w-zatorze-wichura-tutaj-tez-narobila-szkod/ar/13954031#wiadomosci |język = pl}}</ref>. Następnego dnia park poinformował, że rozpoczęło się sprzątanie placu budowy, a termin otwarcia roller coastera w 2020 roku nie jest zagrożony<ref name=":2">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Energylandia. Straty po wichurze na budowie największego na świecie drewnianego rollercoastera [ZDJĘCIA] |data = 2019-03-12 |data dostępu = 2019-03-12 |opublikowany = myszkow.naszemiasto.pl |url = http://myszkow.naszemiasto.pl/artykul/energylandia-straty-po-wichurze-na-budowie-najwiekszego-na,5031707,artgal,t,id,tm.html |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Houten achtbaan in Polen ingestort door zware storm |data = 2019-03-11 |data dostępu = 2019-06-24 |opublikowany = Looopings |url = https://www.looopings.nl/weblog/11771/Houten-achtbaan-in-Polen-ingestort-door-zware-storm.html |język = nl}}</ref>.

21 maja 2019 roku zainstalowany został najwyższy element konstrukcji podpierającej główne wzniesienie kolejki.

Pod koniec maja 2019 roku zespół budujący kolejkę został poszerzony o osoby biorące do tej pory udział w budowie kolejki [[Untamed (kolejka górska)|Untamed]] w parku [[Walibi Holland]], która zakończyła się 16 maja<ref>{{Cytuj |tytuł = Zadra bouwupdate |data = 2019-05-19 |data dostępu = 2019-05-22 |opublikowany = Pret-Parken.com |url = https://www.pret-parken.com/zadra-bouwupdate/ |język = nl}}</ref>.

W czerwcu 2019 zainstalowano ostatni stalowy element głównego wzniesienia, pierwszy spadek oraz większość drewnianych podpór wraz z fragmentami toru<ref name=":3">{{Cytuj |autor = Alexander Louis |tytuł = „Zadra“ in EnergyLandia erreicht höchsten Punkt: Spektakuläre Hybrid-Achterbahn im Aufbau! |data = 2019-06-20 |data dostępu = 2019-06-24 |opublikowany = Parkerlebnis.de |url = https://www.parkerlebnis.de/energylandia-neue-achterbahn-zadra-aufbau-drohnenaufnahmen_91293.html |język = de-DE}}</ref>.

W pierwszej połowie lipca 2019 roku zainstalowane zostały tory głównej inwersji roller coastera: ''zero-g-stall''<ref>{{Cytuj |tytuł = Construção da Zadra avança rapidamente no Energylandia |data dostępu = 2019-07-10 |url = https://www.hapfun.com.br/2019/07/energylandia-comeca-a-construir-maior-montanha-russa-hibrida-do-mundo/ |język = pt-BR |archiwum = https://web.archive.org/web/20190710183153/https://www.hapfun.com.br/2019/07/energylandia-comeca-a-construir-maior-montanha-russa-hibrida-do-mundo/ |zarchiwizowano = 2019-07-10}}</ref>.

22 lipca 2019 roku zainstalowany został ostatni fragment toru kolejki.

5 sierpnia 2019 roku na tor trafił pierwszy z dwóch pociągów kolejki<ref>{{Cytuj |tytuł = Zadra in Energylandia opent al op 15 augustus! |data dostępu = 2019-08-15 |opublikowany = Themeparkfreaks |url = https://themeparkfreaks.eu/2019/08/zadra-in-energylandia-opent-al-op-15-augustus/ |język = nl}}</ref>.

15 sierpnia 2019 roku odbył się pierwszy przejazd testowy<ref>{{Cytuj |autor = Wonder World |tytuł = Un gigantesque grand huit en bois à inversions arrive en Pologne |data dostępu = 2019-08-16 |opublikowany = StarParc.be |url = http://starparc.be/2018/04/un-gigantesque-grand-huit-en-bois-a-inversions-arrive-en-pologne-le-tres-jeune-parc-d-attractions-polonais-energylandia-ne-cesse-de |język = fr}}</ref>.

19 sierpnia 2019 roku park ogłosił datę otwarcia kolejki – 22 sierpnia 2019 roku – oraz przedstawił nagranie z przejazdu testowego<ref>{{Cytuj |tytuł = Energylandia zaprasza na najwyższy na świecie drewniany roller coaster - FILM, FOTO |data = 2019-08-19 |data dostępu = 2019-08-19 |opublikowany = Fakty Oświęcim |url = https://faktyoswiecim.pl/fakty/energylandia-zaprasza-na-najwyzszy-na-swiecie-drewniany-roller-coaster-film-foto/ |język = pl}}</ref>.

22 sierpnia 2019 roku kolejka została otwarta dla gości parku<ref name=":4" />.

10 września 2022 roku ''Zadra'' znalazła się na 26. miejscu rankingu 50 najlepszych stalowych kolejek górskich świata czasopisma [[Amusement Today]] i jako pierwszy polski roller coaster otrzymał nagrodę ''Golden Ticket Award<ref name=":7">{{Cytuj |tytuł = 2022 GTA Winners – The Golden Ticket Awards {{!}} Presented by Amusement Today |data = 2022-09-12 |data dostępu = 2022-09-12 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20220912230154/https://goldenticketawards.com/2022-gta-winners/}}</ref>''.

== Technologia budowy ==
[[Plik:Zadra (Energylandia) - Zero-G-Stall.jpg|mały|''Zero-g-stall'']]
Zadra stanowi egzemplarz modelu ''I-Box'' firmy RMC. Model ten charakteryzuje się całkowicie stalową konstrukcją szyn i łączników, które mogą być podparte zarówno stalowymi, jak i drewnianymi podporami, w przeciwieństwie do klasycznej drewnianej kolejki górskiej, w przypadku których szyna posiada drewnianą podstawę (ang. ''stack''), pokrytą z wierzchu cienką blachą stalową (ang. ''running steel'')<ref>{{Cytuj |tytuł = IBOX TRACK |data = 2018-07-31 |data dostępu = 2019-08-24 |opublikowany = Rocky Mountain Construction |url = https://rockymtnconstruction.com/ibox-track/ |język = en}}</ref>.

W swojej kampanii reklamowej, uruchomionej z okazji otwarcia roller coastera, park błędnie określił ''Zadrę'' jako kolejkę górską drewnianą (ang. ''wooden coaster''), podczas gdy według standardów branży model ''I-Box'' stanowi kolejkę górską stalową (stalowy tor) o hybrydowej konstrukcji podpór (stalowo-drewnianej)<ref>{{Cytuj |tytuł = Zadra - Energylandia (Zator, Małopolskie, Poland) |data = 2019-08-24 |data dostępu = 2019-08-24 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190824135225/https://rcdb.com/16184.htm}}</ref>. Niejasna była również sytuacja dotycząca ostatecznej wysokości konstrukcji, którą park określał w swoich materiałach jako 61, 63, a nawet 63,8 m. Podana wysokość 62,8 m pochodzi z wywiadu udzielonego w 2018 roku magazynowi branżowemu ''First Drop'' przez projektanta kolejki, [[Alan Schilke|Alana Schilke]]<ref name=":4" />. W 2021 roku producent atrakcji potwierdził wymienione w wywiadzie parametry techniczne<ref name=":6" />.

== Opis przejazdu ==
[[Plik:Zadra (Energylandia) - Zero-G-Roll.jpg|mały|''Zero-g-roll'']]
Pociąg opuszcza stację i wykonuje skręt o 100° w prawo, po czym rozpoczyna wjazd na główne wzniesienie o wysokości 62,8 m, z którego zjeżdża pod kątem 90°. Następnie pokonuje długie i niskie wzniesienie z jednoczesnym lekkim skrętem w prawo, po czym wykonuje nawrót o 180° w lewo w połączeniu z ujemnymi przeciążeniami (tzw. ''airtime'') i zjazdem w postaci slalomu. Po wykonaniu lekkiego skrętu w prawo pociąg pokonuje pierwszą inwersję, tj. ''zero-g-stall,'' stanowiący wzniesienie z [[Nieważkość|nieważkością]] (0 g) pokonywane w pozycji odwróconej, z jednoczesnym przejazdem przez dwa niewielkie otwory w podporach pierwszego spadku (''keyhole'', "dziurka od klucza"). Następnie pociąg wykonuje skręt w lewo o 270°, w połowie drogi pochylając się na zewnątrz, zamiast do wewnątrz, co generuje przeciążenia ujemne (''wave turn''), po czym skręca w prawo o 90°, przejeżdża przez kolejną "dziurkę od klucza" i pokonuje wzniesienie z silnymi przeciążeniami ujemnymi (''ejector airtime hill''). Następnie pokonuje drugą inwersję – ''step-up under flip'' – stanowiący podjazd na wzniesienie z jednoczesnym obrotem o 270° w lewo, a następnie zjazd w prawo z nawrotem o 180° wewnątrz gęstej struktury drewnianych podpór. Następnie pociąg pokonuje resztę zjazdu ze wzniesienia w dwóch etapach (''double down''), niskie wzniesienie w kształcie litery S (''s-turn with airtime'') oraz ostatnią inwersję (prawoskrętny 270° ''zero-g-roll''), skręca w lewo o 90°, zostaje wyhamowany i powraca na stację<ref>{{Cytuj odcinek|tytuł=Energylandia RMC presentation|url=https://www.youtube.com/watch?v=MHS1qFC7p7A|autorzy=Thomas Codling|data dostępu=2018-10-27|emisja=2018-10-27}}</ref>. W wielu miejscach tor zbliża się na niewielką odległość do podpór kolejki, dając złudzenie nadchodzącego zderzenia z głowami pasażerów (tzw. ''headchopper'').

== Tematyzacja ==
''Zadra'' stanowi część strefy tematycznej parku pod nazwą ''Smoczy Gród'', stylizowanej na średniowieczną osadę z elementami znanymi ze światów literatury [[fantasy]]<ref name=":3" />. Podpory w naturalnym kolorze drewna, tor ciemnoczerwony. Przód pociągu stylizowany na głowę smoka wykonaną z drewna i metalu.

== Miejsce w rankingach ==
W 2022 roku ''Zadra'' trafiła do rankingu 50 najlepszych stalowych kolejek górskich świata czasopisma [[Amusement Today]] i jako pierwsza polska kolejka górska otrzymała nagrodę ''Golden Ticket Award''.
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! colspan="6" |Golden Ticket Awards – Top 50 stalowych kolejek górskich
|-
|'''2019'''
|'''2020'''
|'''2021'''
|'''2022'''
|'''2023'''
|'''2024'''
|-
|–<ref>{{Cytuj |tytuł = 2019 Top Steel |data = 2019-09-07 |data dostępu = 2019-09-13 |opublikowany = The Golden Ticket Awards {{!}} Presented by Amusement Today |url = http://goldenticketawards.com/2019-top-steel/ |język = en-US}}</ref>
|×<ref>{{Cytuj |tytuł = The 2020 Golden Ticket Awards – The Golden Ticket Awards {{!}} Presented by Amusement Today |data = 2020-10-05 |data dostępu = 2020-10-05 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20201005131849/http://goldenticketawards.com/home/}}</ref>
|–<ref>{{Cytuj |tytuł = 2021 GTA Winners – The Golden Ticket Awards {{!}} Presented by Amusement Today |data = 2022-01-25 |data dostępu = 2022-01-25 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20220125103719/http://goldenticketawards.com/2021-gta-winners/}}</ref>
|26<ref name=":7" />
|32<ref>{{Cytuj |tytuł = 2023 GTA Winners – The Golden Ticket Awards {{!}} Presented by Amusement Today |data = 2024-03-08 |data dostępu = 2024-03-08 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20240308143539/https://goldenticketawards.com/2023-gta-winners/}}</ref>
|8<ref>{{Cytuj |tytuł = 2024 GTA Winners – The Golden Ticket Awards {{!}} Presented by Amusement Today |data = 2024-12-30 |data dostępu = 2025-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20241230030742/https://goldenticketawards.com/2024-gta-winners/}}</ref>
|}
Ze względu na zbyt późną datę otwarcia, roller coaster ''Zadra'' nie mógł zostać wpisany do rankingu ''European Star Award'' dziesięciu najlepszych nowych kolejek górskich otwartych w 2019 roku w Europie. Nagroda za pierwsze miejsce trafiła w 2019 roku do roller coastera [[Untamed (kolejka górska)|Untamed]] w parku [[Walibi Holland]], zbudowanego przez tego samego producenta<ref name=":5">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Kirmes & Park Revue 2019 Extra Issue |czasopismo = Kirmes & Park Revue International |data = 2019-09-16 |issn = 1436-6526}}</ref>.

''Zadra'' zajęła 1. miejsce w rankingu ''World of Parks Awards'' najlepszych dużych kolejek górskich w Europie w 2020 roku na podstawie głosów gości europejskich parków rozrywki<ref>{{Cytuj |tytuł = Publikums Award Worldofparks-Award EU Voting |data = 2021-09-02 |data dostępu = 2021-09-02 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20210902213149/https://www.worldofparks.eu/wopaward2020}}</ref>.
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! colspan="4" |European Star Award – Top 10 stalowych kolejek górskich w Europie
|-
|'''2019'''
|'''2020'''
|'''2021'''
|'''2022'''
|-
|–<ref name=":5" />
|3<ref>{{Cytuj |autor = Frank Lanfer |redaktor = Frank Lanfer |rozdział = European Star Awards 2020 |tytuł = Europe's Best Major Theme Parks |czasopismo = Kirmes & Park Revue International |data = 2020-12-01 |issn = 1436-6525 |wolumin = 2020 |numer = 12 |miejsce = Reichertshausen |wydawca = Gemi Verlags GmbH |s = 8}}</ref>
|×
|3<ref>{{Cytuj |tytuł = European Star Award 2022 - Zator Turystyka |data = 2022-09-16 |data dostępu = 2022-09-16 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20220916175207/https://zatorturystyka.pl/aktualnosci/european-star-award-2022-i-az-trzy-nagrody-dla-energylandii/}}</ref>
|}

== Zobacz też ==
* [[Steel Vengeance]] – hybrydowy [[hyper coaster]] w parku rozrywki [[Cedar Point (park rozrywki)|Cedar Point]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]
* [[Iron Gwazi]] – hybrydowy [[hyper coaster]] w parku rozrywki [[Busch Gardens Tampa]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.youtube.com/watch?v=MHS1qFC7p7A POV] – symulacja przejazdu przygotowana przez ''RMC'' i przedstawiona na konferencji prasowej,
* [https://www.youtube.com/watch?v=7N3UHeU5QQ0 POV] – nagranie przejazdu testowego z punktu widzenia pasażera.

[[Kategoria:Kolejki górskie w Polsce]]
[[Kategoria:Kolejki górskie w kategorii wysokości Hyper Coaster]]
[[Kategoria:Kolejki górskie firmy Rocky Mountain Construction]]
[[Kategoria:Kolejki górskie w parku Energylandia]]
[[Kategoria:Kolejki górskie hybrydowe]]

title: ZadraEnergylandia

Status: działa

Data otwarcia: 22 sierpnia 2019

Typ: hybrydowy hyper coaster

Model: I-Box Track

Producent: Rocky Mountain Construction

Projektant: Alan Schilke

Napęd: łańcuch

Max przeciążenie: 4 g

Układ pociągu: 12 × 2 os. w rzędzie

Koszt budowy: 14,5 mln EUR


text:
# Camden (wieś w stanie Nowy Jork)
Camden – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Oneida.

title: Camden (wieś w stanie Nowy Jork)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Camden
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Village
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Camden
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Nowy Jork}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Oneida (Nowy Jork)|Oneida]]
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |kod statystyczny             =
 |powierzchnia                 = 6,31
 |wysokość                     = 153
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 13316
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]<br />[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-NY
 |współrzędne                  = 43°20′17″N 75°44′46″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
[[Plik:Camden, N.Y. LOC 76695251.tif|mały|Mapa perspektywiczna nie narysowana w skali. Widok z lotu ptaka.]]
'''Camden''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]], w hrabstwie [[Hrabstwo Oneida (Nowy Jork)|Oneida]].

[[Kategoria:Wsie w stanie Nowy Jork]]

title: Camden

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Nowy Jork

Hrabstwo: Oneida


text:
# Pilskie Muzeum Wojskowe
Pilskie Muzeum Wojskowe – muzeum wojskowe w Pile, w województwie wielkopolskim, utworzone z inicjatywy pasjonatów historii wojskowości z Pilskiego Stowarzyszenia Historyczno-Militarnego. Muzeum jest umiejscowione na terenie byłego lotniska wojskowego w północno-zachodniej części Piły.
Głównym zadaniem muzeum jest gromadzenie zbiorów dotyczących techniki wojskowej, historii wojskowości i historii militarnej Piły, ośrodka wojskowego. W zbiorze znajdują się m.in. samochody ciężarowe, transportery opancerzone, wozy zabezpieczenia technicznego i czołgi. Muzeum jest czynne, jednak wciąż w fazie organizacji.

title: Pilskie Muzeum Wojskowe

wikitext:
{{Muzeum infobox
 |nazwa                   = Pilskie Muzeum Wojskowe
 |nazwa oryginalna        =
 |placówka macierzysta    =
 |zdjęcie                 =
 |opis zdjęcia            =
 |alt zdjęcia             =
 |państwo                 = POL
 |miejscowość             = [[Piła (miasto)|Piła]]
 |adres                   = ul. Kołobrzeska
 |data założenia          =
 |data likwidacji         =
 |zakres zbiorów          = [[militaria]]
 |wielkość zbiorów        =
 |powierzchnia ekspozycji =
 |dyrektor                = Przemysław Olszyński<ref>{{Cytuj stronę |url=https://www.pila.pl/aktualnosci/ee087c6dc560a1bd775a9cdcee1fb094.html |tytuł=PMW zaprezentowało kolejny odrestaurowany eksponat |opublikowany=pila.pl |data=12 września 2023 |data dostępu=2023-09-12 }}</ref>
 |kustosz                 =
 |kierownik               =
 |oddziały                =
 |kod mapy                = Piła
 |współrzędne             = 53°10′12″N 16°42′42″E
 |commons                 =
 |www                     = https://www.pmw.pila.pl
}}
'''Pilskie Muzeum Wojskowe''' – [[muzeum]] [[Siły zbrojne|wojskowe]] w [[Piła (miasto)|Pile]], w [[Województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], utworzone z inicjatywy pasjonatów [[Historia wojskowości|historii wojskowości]] z Pilskiego Stowarzyszenia Historyczno-Militarnego. Muzeum jest umiejscowione na terenie [[Lądowisko Piła|byłego lotniska wojskowego]] w północno-zachodniej części Piły<ref name="pila.pl">{{Cytuj stronę |url=https://www.pila.pl/pilskie-muzeum-wojskowe.html |tytuł=Pilskie Muzeum Wojskowe |opublikowany=pila.pl |data= |data dostępu=2023-04-29 }}</ref>.

Głównym zadaniem muzeum jest gromadzenie zbiorów dotyczących techniki wojskowej, historii wojskowości i historii militarnej Piły, ośrodka wojskowego. W zbiorze znajdują się m.in. samochody ciężarowe, [[Transporter opancerzony|transportery opancerzone]], [[Wóz zabezpieczenia technicznego|wozy zabezpieczenia technicznego]] i [[czołg]]i. Muzeum jest czynne, jednak wciąż w fazie organizacji<ref name="pila.pl"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.facebook.com/PilskieMuzeumWojskowe/?locale=pl_PL Pilskie Muzeum Wojskowe - Facebook]
* [https://www.pmw.pila.pl Portal muzeum]

[[Kategoria:Kultura w Pile]]
[[Kategoria:Muzea wojskowe w Polsce|Piła]]
[[Kategoria:Muzea broni pancernej w Polsce]]

title: Pilskie Muzeum Wojskowe

Państwo: Polska

Miejscowość: Piła

Adres: ul. Kołobrzeska

Zakres zbiorów: militaria

Dyrektor: Przemysław Olszyński


text:
# Nysa Dworzec Mały
Nysa Dworzec Mały – stacja kolejowa w Nysie, w województwie opolskim, w Polsce.
Dworzec pierwotnie zwany Neisse Kleinbahnhof wybudowany około 1 km od dworca obsługującego Kolejową Magistralę Podsudecką na linii obsługiwanej przez firmę Lenz & Co posiadającą koncesję na budowę i obsługę lokalnych linii kolejowych z Nysy do Kałkowa oraz do Ścinawy Małej.
Dworzec znajdował się w pobliżu obecnej części towarowej nyskiej stacji kolejowej.
Tory linii kolejowej rozpoczynały się od stacji Nysa Miasto przebiegały równolegle do linii Kolejowej Magistrali Podsudeckiej od strony miasta między ulicami Bema a Racławicką, za stacją Nysa Dworzec Mały, tory w kierunku Ścinawy przechodziły wiaduktem nad torami Podsudeckiej Magistrali Kolejowej.
| Nysa Dworzec Mały                                     |  |                                     |
| Linia nr 328 Nysa - Kałków Łąka (1,00 km)             |  |                                     |
| Nysaodległość: 1,000 km                               |  | Podkamień odległość: 3,797 km       |
| Linia nr 256 (D29-1971) Nysa - Ścinawa Mała (1,00 km) |  |                                     |
| Nysaodległość: 1,000 km                               |  | Nysa Nowy Świat odległość: 1,500 km |

title: Nysa Dworzec Mały

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Nysa Dworzec Mały
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = opolskie
 |miejscowość                = [[Nysa]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 1848
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = Neisse Kleinbahnhof
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = nieczynne
 |linie kolejowe             =
* Linia 328 Nysa - [[Kałków Łąka]]
* Linia 256 (D29-1971). Nysa - [[Ścinawa Mała (stacja kolejowa)|Ścinawa Mała]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Nysa
 |współrzędne                = 50°28′5″N 17°20′40″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Nysa Dworzec Mały''' – [[stacja kolejowa]] w [[Nysa|Nysie]], w [[Województwo opolskie|województwie opolskim]], w [[Polska|Polsce]].

Dworzec pierwotnie zwany ''Neisse Kleinbahnhof'' wybudowany około 1 km od dworca obsługującego [[Linia kolejowa nr 137|Kolejową Magistralę Podsudecką]] na linii obsługiwanej przez firmę Lenz & Co posiadającą koncesję na budowę i obsługę lokalnych linii kolejowych z Nysy do [[Kałków (województwo opolskie)|Kałkowa]] oraz do [[Ścinawa Mała|Ścinawy Małej]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://raclawice.net/raclawice_slaskie/arty/3/130_lat_linii_kolejowej_K%C4%99dzierzyn.html|tytuł=130 lat linii kolejowej Kędzierzyn Koźle - Racławice Śląskie - Prudnik - Nysa - Kamieniec Ząbkowicki|nazwisko=Stadnicki|imię=Stanisław|data dostępu=2010-12-15|archiwum=https://web.archive.org/web/20101202102234/http://raclawice.net/raclawice_slaskie/arty/3/130_lat_linii_kolejowej_K%C4%99dzierzyn.html|zarchiwizowano=2010-12-02}}</ref>.

Dworzec znajdował się w pobliżu obecnej części towarowej nyskiej stacji kolejowej.

Tory linii kolejowej rozpoczynały się od stacji Nysa Miasto przebiegały równolegle do linii Kolejowej Magistrali Podsudeckiej od strony miasta między ulicami Bema a Racławicką, za stacją Nysa Dworzec Mały, tory w kierunku Ścinawy przechodziły wiaduktem nad torami Podsudeckiej Magistrali Kolejowej.

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Nysa Dworzec Mały
|linia         = [[Linia kolejowa nr 328|nr 328 Nysa - Kałków Łąka]]
|kilometr      = 1.00
|poprzedni     = [[Nysa (stacja kolejowa)|Nysa]]
|poprzedni_km  = 1.000
|następny      = [[Podkamień (przystanek kolejowy)|Podkamień]]
|następny_km   = 3.797
|inne          =
{{Stacja kolejowa/sąsiednie_wiersz
|stacja        = Nysa Dworzec Mały
|linia         = [[Linia kolejowa nr 256 (D29-1971)|nr 256 (D29-1971) Nysa - Ścinawa Mała]]
|kilometr      = 1.00
|poprzedni     = [[Nysa (stacja kolejowa)|Nysa]]
|poprzedni_km  = 1.000
|następny      = [[Nysa Nowy Świat]]
|następny_km   = 1.500
}}
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Nysie]]
[[Kategoria:Zlikwidowane stacje i przystanki kolejowe w województwie opolskim]]

title: Nysa Dworzec Mały

Województwo: opolskie

Miejscowość: Nysa

Poprzednie nazwy: Neisse Kleinbahnhof

Kasy: nieczynne


text:
# Wielkie Leźno
Wielkie Leźno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Brzozie.

## Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

## Demografia
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 159 mieszkańców. Jest dziesiątą co do wielkości miejscowością gminy Brzozie.

## Położenie
Około 1 kilometra na wschód od wsi znajduje się jezioro Leźno Wielkie.

title: Wielkie Leźno

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wielkie Leźno
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat brodnicki|brodnicki]]
 |gmina                  = [[Brzozie (gmina)|Brzozie]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 159<ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
 |rok                    = III 2011
 |strefa numeracyjna     = 56
 |kod pocztowy           = 87-313<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1463}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = CBR
 |SIMC                   = 0841426
 |kod mapy               = Brzozie (gmina)
 |współrzędne            = 53°17'22"N 19°41'29"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|146418|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Wielkie Leźno''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat brodnicki|powiecie brodnickim]], w [[Brzozie (gmina)|gminie Brzozie]].

== Podział administracyjny ==
[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo toruńskie|województwa toruńskiego]].

== Demografia ==
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 159 mieszkańców<ref name=GUS />. Jest dziesiątą co do wielkości miejscowością gminy Brzozie.

== Położenie ==
Około 1 kilometra na wschód od wsi znajduje się jezioro [[Leźno Wielkie]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Brzozie}}

[[Kategoria:Wielkie Leźno]]

title: Wielkie Leźno

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: brodnicki

Gmina: Brzozie

Tablice rejestracyjne: CBR


text:
# Karim Masimow
Karim Każymkanowicz Masimow (oryg. Карим Кажимканович Масимов, ur. 15 czerwca 1965 w Celinogradzie) – kazachski polityk narodowości ujgurskiej, w latach 2007–2012 i 2014–2016 premier Kazachstanu.

## Życiorys
Karim Masimow urodził się w 1965. Studiował prawo międzynarodowe i ekonomię na Uniwersytecie Kultury i Języka w Pekinie, Uniwersytecie w Wuhan oraz w Kazachskiej Państwowej Szkole Zarządzania. Mówi płynnie po kazachsku, rosyjsku, angielsku, chińsku i arabsku.
Swoją karierę zawodową rozpoczynał jako ekonomista w Ministerstwie Zagranicznych Stosunków Gospodarczych Republiki Kazachstanu. Następnie zajmował stanowisko dyrektora Kazachskiego Biura Handlu w Hongkongu. Był również przewodniczącym zarządu Banku Handlu i Finansów Ałmaty oraz przewodniczącym zarządu Ludowego Banku Oszczędności.
Od 2001 był ministrem transportu i komunikacji. Od 19 stycznia 2006 zajmował stanowisko wicepremiera Kazachstanu. Od kwietnia 2006 sprawował dodatkowo funkcję ministra gospodarki i budżetu.

### Premier

#### Pierwszy gabinet
Kandydaturę Masimowa na stanowisko premiera wysunął prezydent Nursułtan Nazarbajew po tym, jak 9 stycznia 2007 dotychczasowy premier Daniał Achmetow ustąpił ze stanowiska. 10 stycznia 2007 nominację prezydencką zatwierdziły obie izby parlamentu. Masimow, z pochodzenia Ujgur, był pierwszym premierem wywodzącym się z tej grupy etnicznej.
Urząd premiera zajmował przez ponad 5 lat, do 24 września 2012, kiedy prezydent Nazarbajew dokonał kolejnej zmiany na tym stanowisku. Tego dnia Masimow został mianowany szefem sztabu prezydenta, a nowym szefem rządu został wicepremier Seryk Achmetow.

#### Drugi gabinet
W wyniku dymisji rządu Seryka Achmetowa, prezydent Nursułtan Nazarbajew wysunął 2 kwietnia 2014 kandydaturę Masimowa na nowego szefa rządu. Masimow tego samego dnia został zatwierdzony jako nowy premier przez parlament.
6 sierpnia 2014 została przeprowadzona generalna rekonstrukcja rządu Masimowa. Liczbę resortów zredukowano z 17 do 12, w gabinecie pojawiło się pięciu nowych ministrów. Nowy rząd uzyskał akceptację zarówno prezydenta Nazarbajewa, jak i parlamentu.
27 marca 2015 Karim Masimow i premier Chin Li Keqiang podpisali w Pekinie 33 umowy kooperacyjne między Kazachstanem a ChRL o łącznej wartości 26,3 miliarda dolarów. Umowy dotyczyły współpracy w dziedzinach wydobycia i handlu surowcami, przemyśle motoryzacyjnym i energii wodnej.
29 kwietnia 2015 prezydent Nursułtan Nazarbajew ponownie powołał Karima Masimowa na stanowisko premiera, po uprzedniej dymisji jego rządu związanej z zaprzysiężeniem Nazarbajewa na kolejną kadencję.
8 września 2016 prezydent Nursułtan Nazarbajew zdymisjonował Karima Masimowa z funkcji szefa rządu i mianował na stanowisko przewodniczącego Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Nowym premierem został dotychczasowy wicepremier, Bakytżan Sagintajew.

## Odznaczenia
- Order Przyjaźni Narodów (2015)
- Medal 20 lat Niepodległości Republiki Kazachstanu (Қазақстан Республикасының тәуелсіздігіне 20 жыл медалі) (2011)
- Order Honoru (Құрмет ордені) (2004)
- Order Nazarbajewa (Назарбаев ордені) (2010)
- Order Federacji (2010)

title: Karim Masimow

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk             = Karim Masimow
 | pełne imię i nazwisko = Karim Każymkanowicz Masimow
 | imię i nazwisko org = {{k|kk|Карим Масимов}}
 | data urodzenia      = 15 czerwca 1965
 | miejsce urodzenia   = [[Astana|Celinograd]]
 | grafika             = Карим Масимов (40739810603).jpg
 | opis grafiki        = Karim Masimow (2019)
 | funkcja             = [[Premierzy Kazachstanu|Premier Kazachstanu]]
 | partia              = [[Amanat|Nur Otan]]
 | od                  = 2 kwietnia 2014
 | do                  = 8 września 2016
 | poprzednik          = [[Seryk Achmetow]]
 | następca            = [[Bakytżan Sagintajew]]
 | 2 funkcja           = [[Premierzy Kazachstanu|Premier Kazachstanu]]
 | 2 partia            = [[Amanat|Nur Otan]]
 | 2 od                = 10 stycznia 2007
 | 2 do                = 24 września 2012
 | 2 poprzednik        = [[Daniał Achmetow]]
 | 2 następca          = [[Seryk Achmetow]]
 | odznaczenia         = {{order|KZ-ON}} {{order|KZ-OH}} [[Plik:Medal20RK.png|40px|Medal 20 lat Niepodległości Republiki Kazachstanu]] {{order|BY-OPN||40}} [[Plik:Ribbon bar of the Order of the Union (United Arab Emirates).svg|40px|Order Federacji (Zjednoczone Emiraty Arabskie)]]
 | commons             = Category:Karim Masimov
 | imię i nazwisko     =
 | data śmierci        =
 | miejsce śmierci     =
 | quote               =
 | news                =
}}
[[Plik:Dmitry Medvedev and Karim Masimov 29 May 2012.jpeg|thumb|240px|Karim Masimow i [[Dmitrij Miedwiediew]]. (2012)]]
[[Plik:Hammond meets Karim Massimov February 2015.jpg|thumb|240px|Karim Masimow i [[Philip Hammond]]. (2015)]]
[[Plik:Secretary Kerry Shakes Hands With Kazakhstan Prime Minister Massimov in Astana (22697743995).jpg|thumb|240px|Karim Masimow i [[John Kerry]]. (2015)]]
'''Karim Każymkanowicz Masimow''' (oryg. Карим Кажимканович Масимов, ur. [[15 czerwca]] [[1965]] w [[Astana|Celinogradzie]]) – [[Kazachstan|kazachski]] polityk [[Ujgurzy|narodowości ujgurskiej]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://eurodialogue.org/eu-central-asia/Kazakh-Aspect-Of-Uyghur-Problem | tytuł = KAZAKH ASPECT OF UYGHUR PROBLEM | język = en | data dostępu = 2022-11-05}}</ref>, w latach 2007–2012 i 2014–2016 [[Premierzy Kazachstanu|premier Kazachstanu]].

== Życiorys ==
Karim Masimow urodził się w 1965. Studiował prawo międzynarodowe i ekonomię na Uniwersytecie Kultury i Języka w [[Pekin]]ie, Uniwersytecie w Wuhan oraz w Kazachskiej Państwowej Szkole Zarządzania. Mówi płynnie po kazachsku, rosyjsku, angielsku, chińsku i arabsku.

Swoją karierę zawodową rozpoczynał jako ekonomista w Ministerstwie Zagranicznych Stosunków Gospodarczych Republiki Kazachstanu. Następnie zajmował stanowisko dyrektora Kazachskiego Biura Handlu w [[Hongkong]]u. Był również przewodniczącym zarządu Banku Handlu i Finansów Ałmaty oraz przewodniczącym zarządu Ludowego Banku Oszczędności.

Od 2001 był [[Ministerstwo Transportu i Komunikacji Kazachstanu|ministrem transportu i komunikacji]]. Od 19 stycznia 2006 zajmował stanowisko wicepremiera Kazachstanu. Od kwietnia 2006 sprawował dodatkowo funkcję ministra gospodarki i budżetu.

=== Premier ===
==== Pierwszy gabinet ====
Kandydaturę Masimowa na stanowisko premiera wysunął prezydent [[Nursułtan Nazarbajew]] po tym, jak 9 stycznia 2007 dotychczasowy premier [[Daniał Achmetow]] ustąpił ze stanowiska. 10 stycznia 2007 nominację prezydencką zatwierdziły obie izby parlamentu<ref>[https://archive.is/20120714231450/http://tvnz.co.nz/view/page/411319/956424 ''„Kazakhstan appoints new PM”''], tvnz.co.nz, 10 stycznia 2007.</ref>. Masimow, z pochodzenia [[Ujgurzy|Ujgur]], był pierwszym premierem wywodzącym się z tej grupy etnicznej.

Urząd premiera zajmował przez ponad 5 lat, do 24 września 2012, kiedy prezydent Nazarbajew dokonał kolejnej zmiany na tym stanowisku. Tego dnia Masimow został mianowany szefem sztabu prezydenta, a nowym szefem rządu został wicepremier [[Seryk Achmetow]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://en.tengrinews.kz/politics_sub/Serik-Akhmetov-appointed-Kazakhstans-Prime-Minister-13209/ |tytuł = Serik Akhmetov appointed Kazakhstan’s Prime-Minister |data = 24 września 2012 |opublikowany = en.tengrinews.kz |język = en |data dostępu = 2012-09-24}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = https://www.reuters.com/article/idAFBRE88N04N20120924 |tytuł = Kazakh leader appoints PM as chief of staff |data = 24 września 2012 |opublikowany = Reuters |język = en |data dostępu = 2012-09-24}}</ref>.

==== Drugi gabinet ====
W wyniku dymisji rządu [[Seryk Achmetow|Seryka Achmetowa]], prezydent [[Nursułtan Nazarbajew]] wysunął 2 kwietnia 2014 kandydaturę Masimowa na nowego szefa rządu<ref>{{cytuj stronę |url = http://prawo.money.pl/aktualnosci/wiadomosci/artykul/premier;kazachstanu;serik;achmetow;podal;sie;do;dymisji,207,0,1508559.html |tytuł = Premier Kazachstanu Serik Achmetow podał się do dymisji |data = 2 kwietnia 2014 |opublikowany = prawo.money.pl |język = pl |data dostępu = 2014-04-02}}</ref>. Masimow tego samego dnia został zatwierdzony jako nowy premier przez parlament<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.rferl.org/content/kazakh-prime-minister-resigns/25318463.html |tytuł = Masimov Returns As Kazakh Prime Minister |data = 2 kwietnia 2014 |opublikowany = Radio Liberty |język = en |data dostępu = 2014-04-02}}</ref>.

6 sierpnia 2014 została przeprowadzona generalna rekonstrukcja rządu Masimowa. Liczbę resortów zredukowano z 17 do 12, w gabinecie pojawiło się pięciu nowych ministrów. Nowy rząd uzyskał akceptację zarówno prezydenta [[Nursułtan Nazarbajew|Nazarbajewa]], jak i parlamentu<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.akorda.kz/ru/page/page_217504_ukaz- |tytuł = Указ «О реформе системы государственного управления Республики Казахстан» |data = 6 sierpnia 2014 |opublikowany = akorda.kz/ru |język = ru |archiwum = https://web.archive.org/web/20141006080640/http://www.akorda.kz/ru/page/page_217504_ukaz- |zarchiwizowano = 2014-10-06 |data dostępu = 2014-10-04}}</ref>.

27 marca 2015 Karim Masimow i [[Premierzy Chińskiej Republiki Ludowej|premier Chin]] [[Li Keqiang]] podpisali w [[Pekin]]ie 33 umowy kooperacyjne między Kazachstanem a ChRL o łącznej wartości 26,3 miliarda [[Dolar amerykański|dolarów]]. Umowy dotyczyły współpracy w dziedzinach wydobycia i handlu surowcami, przemyśle motoryzacyjnym i energii wodnej<ref>{{cytuj stronę |url = https://archive.is/20150408202252/http://news.xinhuanet.com/english/2015-03/27/c_134104187.htm |tytuł = China, Kazakhstan sign 33 deals worth of 23.6 billion U.S. dollars |data = 27 marca 2015 |opublikowany = xinhuanet.com |język = en |data dostępu = 2015-04-08}}</ref>.

29 kwietnia 2015 prezydent [[Nursułtan Nazarbajew]] ponownie powołał Karima Masimowa na stanowisko premiera, po uprzedniej dymisji jego rządu związanej z zaprzysiężeniem Nazarbajewa na kolejną kadencję<ref>{{cytuj stronę |url = http://wiadomosci.onet.pl/swiat/kazachstan-prezydent-nazarbajew-za-pozostaniem-masimowa-na-czele-rzadu/36v2n1 |tytuł = Kazachstan: prezydent Nazarbajew za pozostaniem Masimowa na czele rządu |data = 29 kwietnia 2015 |opublikowany = [[onet.pl]] |język = pl |data dostępu = 2015-07-29}}</ref>.

8 września 2016 prezydent [[Nursułtan Nazarbajew]] zdymisjonował Karima Masimowa z funkcji szefa rządu i mianował na stanowisko przewodniczącego Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Nowym premierem został dotychczasowy wicepremier, [[Bakytżan Sagintajew]]<ref>[http://www.timesca.com/index.php/news/17089-kazakhstan-s-prime-minister-dismissed-appointed-national-security-chief Kazakhstan’s prime minister dismissed, appointed national security chief], timesca.com, 2016-09-09.</ref><ref>[https://archive.ph/20160914030803/http://www.government.kz/en/novosti/1003761-by-presidential-decree-bakytzhan-sagintayev-appointed-as-prime-minister-of-the-republic-of-kazakhstan.html By Presidential Decree Bakytzhan Sagintayev appointed as Prime Minister of the republic of Kazakhstan], government.kz, 2016-09-09.</ref>.

== Odznaczenia ==
* {{flaga|BLR}} [[Order Przyjaźni Narodów (Białoruś)|Order Przyjaźni Narodów]] (2015)
* {{flaga|KAZ}} Medal 20 lat Niepodległości Republiki Kazachstanu (Қазақстан Республикасының тәуелсіздігіне 20 жыл медалі) (2011)
* {{flaga|KAZ}} Order Honoru (Құрмет ордені) (2004)
* {{flaga|KAZ}} Order Nazarbajewa (Назарбаев ордені) (2010)
* {{flaga|UAE}} Order Federacji (2010)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20121219165208/http://en.government.kz/structure/government Government of the Republic of Kazakhstan]

{{Premierzy Kazachstanu}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Masimow, Karim}}
[[Kategoria:Premierzy Kazachstanu]]
[[Kategoria:Kazachscy ministrowie]]
[[Kategoria:Politycy Nur Otan]]
[[Kategoria:Wicepremierzy Kazachstanu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Astanie]]
[[Kategoria:Kazachowie pochodzenia ujgurskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Nazarbajewa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Honoru (Kazachstan)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: Karim MasimowКарим Масимов

Pełne imię i nazwisko: Karim Każymkanowicz Masimow

Data i miejsce urodzenia: 15 czerwca 1965 · Celinograd

Okres: od 10 stycznia 2007 · do 24 września 2012

Przynależność polityczna: Nur Otan

Poprzednik:
Seryk Achmetow
Daniał Achmetow

Następca:
Bakytżan Sagintajew
Seryk Achmetow


text:
# Wyjazd służbowy
Wyjazd służbowy – polski film obyczajowy z 1975 roku w reż. Andrzeja Jerzego Piotrowskiego.

## Opis fabuły
Główny bohater filmu – Andrzej, przygotowuje się do intratnego wyjazdu służbowego na Węgry na roczny kontrakt. W dniu wyjazdu przychodzą pożegnać go przyjaciele. Większość z nich, łącznie z samym gospodarzem, doskonale wie, że w rzeczywistości wyjazd Andrzeja to degradacja – przełożeni chcą pozbyć się go, aby zwolnione stanowisko obsadzić jego zastępcą, Stefanem. Oficjalnie wszyscy robią "dobrą minę do złej gry": na pokaz są serdeczni, goście wylewnie żegnają gospodarza. Sytuację komplikuje fakt, że żona Andrzeja ma romans ze Stefanem i chce porzucić męża. O tym również wie Andrzej.
Z pozoru banalna akcja filmu powtarza się kilka razy – za każdym razem te same wydarzenia ukazane są z perspektywy innych bohaterów (kolegów Andrzeja, jego żony i jego samego).

## Obsada aktorska (pełna)
- Jerzy Kamas – Andrzej
- Ewa Wiśniewska – Ela, żona Andrzeja
- Ferdynand Matysik – Kuliński, podwładny Andrzeja
- Hanna Stankówna – Irena, żona Białka
- Marek Piwowski – Stefan, zastępca Andrzeja
- Jolanta Lothe – Wanda, przyjaciółka Andrzeja i Eli
- Maciej Rayzacher – Karol, przyjaciel Andrzeja i Eli
- Kazimierz Kaczor – Białek, podwładny Andrzeja

title: Wyjazd służbowy

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Wyjazd służbowy
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film obyczajowy|obyczajowy]]
 |rok produkcji    = 1975
 |data premiery    = 7 maja 1976
 |kraj produkcji   = [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polska]]
 |język            = polski
 |czas trwania     = 41 min
 |reżyseria        = [[Andrzej Jerzy Piotrowski|Andrzej J. Piotrowski]]
 |scenariusz       = [[Zbigniew Kubikowski]]
 |główne role      = [[Jerzy Kamas]]
 |muzyka           = [[Tomasz Stańko]]
 |zdjęcia          = [[Jan Hesse]]
 |scenografia      = [[Tadeusz Kosarewicz]]
 |kostiumy         = [[Jolanta Jackowska (kostiumolog)|Jolanta Jackowska]]
 |montaż           = [[Krzysztof Osiecki]]
 |produkcja        = [[Telewizja Polska|TVP]]<br />[[Zespół Filmowy „Pryzmat”|ZF Pryzmat]]
 |wytwórnia        = [[Wytwórnia Filmów Fabularnych we Wrocławiu|WFF we Wrocławiu]]
 |dystrybucja      = [[Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski|Film Polski]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          = [[Festiwal Polskich Filmów Fabularnych|FFF w Gdańsku]] – nagroda dla Zbigniewa Kubikowskiego za scenariusz
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Wyjazd służbowy''' – polski [[film obyczajowy]] z 1975 roku w reż. [[Andrzej Jerzy Piotrowski|Andrzeja Jerzego Piotrowskiego]].

== Opis fabuły ==
Główny bohater filmu – Andrzej, przygotowuje się do intratnego wyjazdu służbowego na [[Węgry]] na roczny kontrakt. W dniu wyjazdu przychodzą pożegnać go przyjaciele. Większość z nich, łącznie z samym gospodarzem, doskonale wie, że w rzeczywistości wyjazd Andrzeja to degradacja – przełożeni chcą pozbyć się go, aby zwolnione stanowisko obsadzić jego zastępcą, Stefanem. Oficjalnie wszyscy robią "dobrą minę do złej gry": na pokaz są serdeczni, goście wylewnie żegnają gospodarza. Sytuację komplikuje fakt, że żona Andrzeja ma romans ze Stefanem i chce porzucić męża. O tym również wie Andrzej.

Z pozoru banalna akcja filmu powtarza się kilka razy – za każdym razem te same wydarzenia ukazane są z perspektywy innych bohaterów (kolegów Andrzeja, jego żony i jego samego).

== Obsada aktorska (pełna) ==
* [[Jerzy Kamas]] – Andrzej
* [[Ewa Wiśniewska]] – Ela, żona Andrzeja
* [[Ferdynand Matysik]] – Kuliński, podwładny Andrzeja
* [[Hanna Stankówna]] – Irena, żona Białka
* [[Marek Piwowski]] – Stefan, zastępca Andrzeja
* [[Jolanta Lothe]] – Wanda, przyjaciółka Andrzeja i Eli
* [[Maciej Rayzacher]] – Karol, przyjaciel Andrzeja i Eli
* [[Kazimierz Kaczor (aktor)|Kazimierz Kaczor]] – Białek, podwładny Andrzeja

== Bibliografia ==
* {{cytuj pismo | nazwisko = Dondziłło| imię = Czesław| autor link = | tytuł = Wyjazd na aut | url = | czasopismo = Film| adres czasopisma = | oznaczenie = Nr 21(174)| wolumin = | wydanie = | strony = 16| data = 1976-05-23| rok =| miesiąc = | odpowiedzialność = | wydawca = RSW "Prasa-Książka- Ruch"| miejsce = Warszawa| issn = 0137-463X}}
* {{cytuj pismo | nazwisko = d| imię = e| autor link = | tytuł = Wyjazd służbowy| url = | czasopismo = [[Film (czasopismo)|Film]]| adres czasopisma = | oznaczenie = Nr 27(127)| wolumin = | wydanie = | strony = 14-15| data = 1975-07-06| rok =| miesiąc = | odpowiedzialność = | wydawca = RSW "Prasa-Książka- Ruch"| miejsce = Warszawa| issn = 0137-463X}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0324597|Wyjazd służbowy}}
* {{Filmweb|tytuł|11814|Wyjazd służbowy}}
* {{Filmpolski|tytuł|124342|Wyjazd służbowy}}
* {{Fototeka|film zdjęcia|Wyjazd%20s%C5%82u%C5%BCbowy|Wyjazd służbowy}}

[[Kategoria:Filmy w reżyserii Andrzeja Jerzego Piotrowskiego]]
[[Kategoria:Filmy Zespołu Filmowego Pryzmat]]
[[Kategoria:Polskie filmy obyczajowe]]
[[Kategoria:Polskie filmy z 1975 roku]]

title: Wyjazd służbowy

Gatunek: obyczajowy

Kraj produkcji: Polska

Język: polski

Czas trwania: 41 min

Reżyseria: Andrzej J. Piotrowski

Scenariusz: Zbigniew Kubikowski

Główne role: Jerzy Kamas

Muzyka: Tomasz Stańko

Zdjęcia: Jan Hesse

Scenografia: Tadeusz Kosarewicz

Kostiumy: Jolanta Jackowska

Montaż: Krzysztof Osiecki

Produkcja: TVP · ZF Pryzmat

Wytwórnia: WFF we Wrocławiu

Dystrybucja: Film Polski


text:
# Berliner Verkehrsbetriebe
Berliner Verkehrsbetriebe (w skrócie BVG) – przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, należące do miasta Berlina. Zajmuje się eksploatacją sieci metra (U-Bahn Berlin), tramwajów (Straßenbahn Berlin), autobusów (Autobusy w Berlinie) i promów (Transport promowy w Berlinie). BVG nie zarządza systemem szybkiej kolei miejskiej S-Bahn.
Pomiędzy 1984 a 1994 rokiem należała do niego sieć kolei miejskiej (S-Bahn Berlin) w Berlinie Zachodnim, a w latach 1989–1991 kolej magnetyczna (M-Bahn).
Powszechnie używany skrót, BVG, został zachowany z pierwotnej nazwy spółki Berliner Verkehrs Aktiengesellschaft (Berlińskie przedsiębiorstwo komunikacyjne). Następnie, spółka została przemianowana na Berliner Verkehrs-Betriebe. Podczas podziału Berlina, BVG zostało podzielone między BVG (Berliner Verkehrsbetriebe Gesellschaft – Berlin Zachodni) i BVB (Berliner Verkehrsbetriebe – Berlin wschodni), znany również jako Volkseigenes Kombinat Berliner Verkehrsbetriebe (BVB). Po zjednoczeniu przyjęto obecną nazwę formalną.
Jest członkiem związku komunikacyjnego Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg (VBB).

## Historia
Berliner Verkehrs Aktiengesellschaft powstało w 1928 r. W wyniku połączenia Allgemeine Berliner Omnibus AG (operatora autobusów miejskich), Gesellschaft für Elektrische Hoch- und Untergrundbahnen (operatora U-Bahn) i Berliner Straßenbahn-Betriebs -GmbH (operator miejskich tramwajów). 1 stycznia 1938 r. Spółka została przemianowana na Berliner Verkehrs-Betriebe, ale zachowano akronim BVG.

title: Berliner Verkehrsbetriebe

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Berliner Verkehrsbetriebe
 |nazwa oryginalna  =
 |logo              = BVG Logo 07.2021.svg
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = DEU
 |siedziba          = [[Berlin]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1956
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        = [[Berlin|miasto Berlin]]
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      = 14 417 (informacja z 31 grudnia 2016 r.)
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           = Category:Berliner_Verkehrsbetriebe
 |www               = http://www.bvg.de
}}
'''Berliner Verkehrsbetriebe''' (w skrócie '''BVG''') – [[przedsiębiorstwo użyteczności publicznej]], należące do miasta [[Berlin]]a. Zajmuje się eksploatacją sieci [[Metro|metra]] (''[[Metro w Berlinie|U-Bahn Berlin]]''), [[tramwaj]]ów (''[[Tramwaje w Berlinie|Straßenbahn Berlin]]''), [[autobus]]ów ([[Autobusy w Berlinie]]) i [[prom]]ów (''[[Transport promowy w Berlinie]]''). BVG nie zarządza systemem szybkiej kolei miejskiej [[S-Bahn w Berlinie|S-Bahn]].

Pomiędzy 1984 a 1994 rokiem należała do niego sieć kolei miejskiej (''[[S-Bahn w Berlinie|S-Bahn Berlin]]'') w [[Berlin Zachodni|Berlinie Zachodnim]], a w latach 1989–1991 kolej magnetyczna (''[[M-Bahn]]'').

Powszechnie używany skrót, BVG, został zachowany z pierwotnej nazwy spółki Berliner Verkehrs Aktiengesellschaft (Berlińskie przedsiębiorstwo komunikacyjne). Następnie, spółka została przemianowana na Berliner Verkehrs-Betriebe. Podczas podziału Berlina, BVG zostało podzielone między BVG (Berliner Verkehrsbetriebe Gesellschaft – Berlin Zachodni) i BVB (Berliner Verkehrsbetriebe – Berlin wschodni), znany również jako Volkseigenes Kombinat Berliner Verkehrsbetriebe (BVB). Po zjednoczeniu przyjęto obecną nazwę formalną.

Jest członkiem związku komunikacyjnego [[Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg]] (VBB).

== Historia ==
''Berliner Verkehrs Aktiengesellschaft'' powstało w 1928 r. W wyniku połączenia Allgemeine Berliner Omnibus AG (operatora autobusów miejskich), Gesellschaft für Elektrische Hoch- und Untergrundbahnen (operatora U-Bahn) i Berliner Straßenbahn-Betriebs -GmbH (operator miejskich tramwajów). 1 stycznia 1938 r. Spółka została przemianowana na Berliner Verkehrs-Betriebe, ale zachowano akronim BVG<ref>{{Cytuj |tytuł = Geschichte – BVG.de |data dostępu = 2018-09-09 |opublikowany = unternehmen.bvg.de |url = http://unternehmen.bvg.de/de/Unternehmen/Profil/Geschichte |język = de}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.bvg.de/ Oficjalna strona przewoźnika]
* [http://www.phototrans.eu/autobusy.php?s=24&nr=84 Pojazdy i zdjęcia na stronie TWB]

{{Transport zbiorowy w Berlinie}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Transport w Berlinie]]
[[Kategoria:Operatorzy publicznego transportu zbiorowego]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Berlinie]]

title: Berliner Verkehrsbetriebe

Państwo: Niemcy

Siedziba: Berlin

Udziałowcy: miasto Berlin


text:
# Eriskay
Eriskay (gael. Èirisgeigh) – wyspa w archipelagu Hebrydy Zewnętrzne, położona na zachodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii, należąca do Szkocji.

## Opis
Wyspa w Hebrydach Zewnętrznych, położona między wyspami South Uist i Barra. Eriskay ma powierzchnię 7,03 km². Najwyższe wzniesienie Beinn Sciathan (Ben Scrien) wznosi się na wysokości 185 m n.p.m. Największym skupiskiem jest osada Haunn. 80% ludności jest wyznania rzymskokatolickiego. Mieszkańcy trudnią się poławianiem krewetek i homarów, a także rękodziełem według lokalnych wzorów.
Wyspa jest znana dzięki piosence Eriskay Love Lilt.

## Populacja
Liczba ludności powoli maleje: 231 (1961), 219 (1971), 201 (1981), 179 (1991) do 133 (2001). W 2011 r. populacja mieszkańców wynosiła 143.

## Galeria
- Eriskay

title: Eriskay

wikitext:
{{Wyspa infobox
 |nazwa               = Eriskay
 |nazwa oryginalna    = Èirisgeigh
 |zdjęcie             = Eriskay.jpg
 |opis zdjęcia        =
 |kontynent           = [[Europa]]
 |państwo             = SCO
 |akwen               = [[Ocean Atlantycki]]
 |archipelag          = [[Hebrydy Zewnętrzne]]
 |powierzchnia        = 7,03
 |długość brzegu      =
 |najwyższy punkt     = Beinn Sciathan 185
 |liczba ludności     =
 |rok                 =
 |gęstość zaludnienia =
 |kod mapy            = Hebrydy Zewnętrzne
 |współrzędne         = 57°4'N 7°18'W
 |mapa wyspy          =
 |opis mapy wyspy     =
 |commons             =
}}
'''Eriskay''' ({{w języku|gd|Èirisgeigh}}) – wyspa w archipelagu [[Hebrydy Zewnętrzne]], położona na zachodnim wybrzeżu [[Wielka Brytania (wyspa)|Wielkiej Brytanii]], należąca do [[Szkocja|Szkocji]]<ref name="map">{{Cytuj stronę | url = https://mapcarta.com/Eriskay | tytuł = Eriskay| opublikowany = Mapcarta.com | język = en | data dostępu = 2020-06-06}}</ref><ref name="kat">{{Cytuj stronę | url = http://katiraf.com/hebrydy-zewnetrzne/ | tytuł = Hebrydy Zewnętrzne. Jedne z najpiękniejszych szkockich wysp! | opublikowany = Katiraf.com | data dostępu = 2020-06-06}}</ref>.

== Opis ==
[[File:Beinn Sciathan Triangulation Point - geograph.org.uk - 1163421.jpg|thumb|left|Beinn Sciathan]]
Wyspa w Hebrydach Zewnętrznych, położona między wyspami [[South Uist]] i [[Barra]]. Eriskay ma powierzchnię 7,03 km². Najwyższe wzniesienie Beinn Sciathan (Ben Scrien) wznosi się na wysokości 185 m n.p.m. Największym skupiskiem jest osada Haunn. 80% ludności jest wyznania rzymskokatolickiego. Mieszkańcy trudnią się poławianiem krewetek i [[homar]]ów, a także rękodziełem według lokalnych wzorów<ref name="gaze">{{Cytuj stronę|url =https://www.scottish-places.info/features/featurefirst11500.html |tytuł=Beinn Sciathan|opublikowany=Gazetteer for Scotland |język=en|data dostępu=2020-06-06}}</ref><ref name="gaz">{{Cytuj stronę|url =https://www.scottish-places.info/features/featurefirst1068.html |tytuł=Eriskay|opublikowany=Gazetteer for Scotland |język=en|data dostępu=2020-06-06}}</ref>.

Wyspa jest znana dzięki piosence ''Eriskay Love Lilt''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.rampantscotland.com/songs/blsongs_eriskay.htm | tytuł = Eriskay Love Lilt | opublikowany = Traditional Scottish Songs | język = en | data dostępu = 2020-06-06}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://secondhandsongs.com/work/137549/all | tytuł = An Eriskay Love Lilt | opublikowany = SecondHandSongs  | język = en | data dostępu = 2020-06-06}}</ref>.

== Populacja ==
Liczba ludności powoli maleje: 231 (1961), 219 (1971), 201 (1981), 179 (1991) do 133 (2001). W 2011 r. populacja mieszkańców wynosiła 143{{r|gaz}}.

== Galeria ==
<gallery class="center" caption="Eriskay">
 Plik:Acarsaid Mhor.jpg
 Plik:Beinn Sciathan.jpg
 Plik: Coilleag Isle of Eriskay - geograph.org.uk - 17832.jpg
 Plik:Eriskay from the Ferry - geograph.org.uk - 1363071.jpg
 </gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy|2}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wyspy Hebrydów Zewnętrznych]]

title: EriskayÈirisgeigh

Kontynent: Europa

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Szkocja

Akwen: Ocean Atlantycki

Archipelag: Hebrydy Zewnętrzne

Najwyższy punkt: Beinn Sciathan 185 m n.p.m.


text:
# U-172 (1941)
U-172 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IX C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941 roku.

## Historia
Po wejściu do służby wcielony pod dowództwem Kptlt. Carla Emmermanna do 4. Flotylli U-Bootów w celu przeszkolenia załogi, w maju 1942 przeniesiony do 10. Flotylli jako okręt bojowy. W listopadzie 1943 nastąpiła zmiana dowódcy – został nim Oblt. Hermann Hoffmann.
W czasie 6 patroli bojowych U-172 zatopił 26 jednostek pływających o łącznej pojemności 152 080 BRT. Wśród nich był zatopiony 10 października 1942 na północny zachód od Przylądka Dobrej Nadziei transportowiec wojska RMS „Orcades” (23 456 BRT) – jeden z największych statków zatopionych przez U-Booty. Zginęło 28 członków jego załogi, 2 artylerzystów, 18 pasażerów. Około 1000 rozbitków zostało wyłowionych podczas brawurowej akcji ratunkowej przez polski statek „Narwik”.
Innym statkiem zatopionym podczas tego samego patrolu U-172 był samotnie płynący brytyjski frachtowiec „Ben Lomond” (6 630 BRT) storpedowany 23 listopada 1942, około 750 mil morskich na wschód od ujścia Amazonki. Jednym z 12 ocalałych członków załogi okazał się steward chińskiego pochodzenia, Poon Lim, który dryfował na tratwie ratunkowej przez rekordową liczbę 133 dni.
11 sierpnia 1943 wraz z U-185 brał udział w ratowaniu załogi zatopionego przez samoloty U-604.
U-172 został zatopiony 13 grudnia 1943 na środkowym Atlantyku, na zachód od Wysp Kanaryjskich przez samoloty Grumman Avenger i Wildcat z lotniskowca eskortowego USS „Bogue” i amerykańskie niszczyciele „George E. Badger”, „Clemson”, „Osmond Ingram” i „Du Pont”. Podczas trwającej ponad dobę akcji tropienia U-Boota zrzucono około 200 bomb głębinowych. Zginęło 13 członków załogi U-Boota, uratowano 46.

title: U-172 (1941)

wikitext:
{{Inne znaczenia|okrętu podwodnego U-172 z 1941 roku|[[U-172|inne okręty o tej samej lub podobnej nazwie]]}}
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = U-172
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |klasa                  = okręt podwodny
 |typ                    = [[okręty podwodne typu IX|''IX C'']]
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               = [[AG Weser]], [[Brema]]
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       = 11 grudnia 1940
 |wodowanie              = 31 lipca 1941
 |1. bandera             = Niemcy
 |1. wersja bandery      = wojenna-III Rzesza
 |1. nazwa               =
 |1. wejście do służby   = 5 listopada 1941
 |1. wycofanie ze służby =
 |zatopiony              = 13 grudnia 1943
 |zatonął                =
 |los okrętu             =
 |wyporność              =
 |długość                =
 |szerokość              =
 |zanurzenie             =
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  =
 |prędkość               =
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 =
 |sensory                =
 |uzbrojenie             =
 |wyrzutnie torpedowe    =
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 59
 |commons                = Category:U-172 (submarine, 1941)
}}
'''U-172''' – niemiecki [[okręt podwodny]] ([[niemieckie okręty podwodne|U-Boot]]) [[okręty podwodne typu IX|typu ''IX C'']] z okresu [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Okręt wszedł do służby w 1941 roku.

== Historia ==
Po wejściu do służby wcielony pod dowództwem Kptlt. [[Carl Emmermann|Carla Emmermanna]] do [[Flotylle U-Bootów|4. Flotylli U-Bootów]] w celu przeszkolenia załogi, w maju 1942 przeniesiony do 10. Flotylli jako okręt bojowy. W listopadzie 1943 nastąpiła zmiana dowódcy – został nim Oblt. Hermann Hoffmann.

W czasie 6 patroli bojowych U-172 zatopił 26 jednostek pływających o łącznej pojemności 152 080 [[Tona rejestrowa|BRT]]. Wśród nich był zatopiony 10 października 1942 na północny zachód od [[Przylądek Dobrej Nadziei|Przylądka Dobrej Nadziei]] transportowiec wojska [[RMS Orcades|RMS „Orcades”]] (23 456 BRT) – jeden z największych statków zatopionych przez U-Booty. Zginęło 28 członków jego załogi, 2 artylerzystów, 18 pasażerów. Około 1000 rozbitków zostało wyłowionych podczas brawurowej akcji ratunkowej przez polski statek [[SS Narwik|„Narwik”]].

Innym statkiem zatopionym podczas tego samego patrolu U-172 był samotnie płynący brytyjski [[frachtowiec]] „Ben Lomond” (6 630 BRT) storpedowany 23 listopada 1942, około 750 mil morskich na wschód od ujścia [[Amazonka|Amazonki]]. Jednym z 12 ocalałych członków załogi okazał się [[Stewardesa|steward]] chińskiego pochodzenia, [[Poon Lim]], który dryfował na tratwie ratunkowej przez rekordową liczbę 133 dni.

11 sierpnia 1943 wraz z [[U-185 (1942)|U-185]] brał udział w ratowaniu załogi zatopionego przez samoloty [[U-604]].

U-172 został zatopiony 13 grudnia 1943 na środkowym Atlantyku, na zachód od [[Wyspy Kanaryjskie|Wysp Kanaryjskich]] przez samoloty [[Grumman TBF Avenger|Grumman Avenger]] i [[Grumman F4F Wildcat|Wildcat]] z [[lotniskowiec eskortowy|lotniskowca eskortowego]] [[USS Bogue|USS „Bogue”]] i amerykańskie [[niszczyciel]]e [[USS George E. Badger|„George E. Badger”]], [[USS Clemson (DD-186)|„Clemson”]], [[USS Osmond Ingram|„Osmond Ingram”]] i [[USS Du Pont|„Du Pont”]]. Podczas trwającej ponad dobę akcji tropienia U-Boota zrzucono około 200 [[bomba głębinowa|bomb głębinowych]]. Zginęło 13 członków załogi U-Boota, uratowano 46.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = http://www.uboat.net/boats/u172.htm| tytuł = U-172| data dostępu = 2009-03-05| autor = www.uboat.net| język = en}}

== Linki zewnętrzne ==
[http://www.uboatarchive.net/U-172A/U-172INT.htm Report on the interrogation of survivors from U-172 sunk 13 December 1943]

{{Okręty podwodne typu IX}}

{{SORTUJ:U-0172}}
[[Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu IX zatopione podczas II wojny światowej]]
[[Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione przez lotnictwo]]
[[Kategoria:Okręty podwodne typu IXC]]
[[Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim]]

title: U-172

Klasa: okręt podwodny

Typ: IX C

Stocznia: AG Weser, Brema

Położenie stępki: 11 grudnia 1940

Wejście do służby: 5 listopada 1941

Zatopiony: 13 grudnia 1943


text:
# Stempel (broń)
Stempel (pobojczyk, lasztok, arch. stępel) – przyrząd w postaci długiego pręta, używany w dawnej odprzodowej broni palnej do ubijania w lufie prochu, przybitki i pocisku.
Stempele do broni strzeleckiej początkowo wykonywane były z drewna  zakończonego metalowymi okuciami: z jednej strony głowicą służącą do ubijania, z drugiej ochronnym trzewikiem lub stosowanym w jego miejsce grajcarem (służącym do rozładowania broni w przypadku niewypału). Zależnie od budowy stempel mógł również pełnić funkcję wycioru. W XVIII w. zaczęto wprowadzać stemple o  całkowicie metalowej konstrukcji, co zainicjowała armia pruska w 1730 r. Pierwotnie noszone były jako osobny element wyposażenia, jednak z czasem zaczęto umieszczać je pod lufą w specjalnym uchwycie (najczęściej w postaci tulei wydrążonej w łożu). Wczesne stemple posiadały szersze, wystające poza przekrój pręta głowice co komplikowało obsługę broni – po wyjęciu z tulei należało odwrócić stempel o 180 stopni, a po użyciu ponowić tę czynność aby z powrotem go schować.  Z tego też powodu pod koniec XVIII w. w armii pruskiej zaczęto wprowadzać stemple o jednolitym cylindrycznym przekroju, których można było używać obustronnie (bez potrzeby odwracania przyrządu).
Stempele artyleryjskie często wyposażano dodatkowo w szczotkę wycioru (na przeciwnym krańcu względem głowicy). Przewożono je natomiast w specjalnych uchwytach umieszczonych na lawecie działa.
- Muszkieter używający stempla
- Dubeltówka z wyjętym stemplem. Pod lufą widoczny uchwyt do chowania stempla
- Wyjęty stempel pistoletowy z trzewikiem z funkcją wyciora. Pod lufą widoczny uchwyt do chowania stempla
- Stempel artyleryjski ze szczotką wycioru
- Stempel na lawecie działa

title: Stempel (broń)

wikitext:
{{Inne znaczenia|broni|[[Stempel|inne znaczenia tego hasła]]}}
[[Plik:Complete wooden ramrod (FindID 255587).jpg|thumb|400px|Stempel karabinowy]]
[[Plik:Stempel artyleryjski.jpg|thumb|400px|Stempel artyleryjski]]

'''Stempel''' (pobojczyk, lasztok, arch. ''stępel''<ref>Błażej Lipowski: „PIECHOTNE ĆWICZENIE albo WOJENNOŚĆ PIESZA...”</ref>) – przyrząd w postaci długiego pręta, używany w dawnej [[broń odprzodowa|odprzodowej]] [[Broń palna|broni palnej]] do ubijania w [[Lufa|lufie]] [[Proch czarny|prochu]], [[Przybitka|przybitki]] i [[pocisk]]u<ref name="Kwaśniewicz">{{Cytuj |autor = Włodzimierz Kwaśniewicz |tytuł = 1000 słów o dawnej broni palnej |data = 1987 |data dostępu = 2022-06-10 |isbn = 83-11-07350-3 |wydanie = 1 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej |s = 150}}</ref>.

Stempele do [[Broń strzelecka|broni strzeleckiej]] początkowo wykonywane były z drewna  zakończonego metalowymi okuciami: z jednej strony głowicą służącą do ubijania, z drugiej ochronnym trzewikiem lub stosowanym w jego miejsce [[grajcar (broń)|grajcarem]] (służącym do rozładowania broni w przypadku [[niewypał]]u). Zależnie od budowy stempel mógł również pełnić funkcję [[wycior]]u. W XVIII w. zaczęto wprowadzać stemple o  całkowicie metalowej konstrukcji, co zainicjowała armia [[Królestwo Prus|pruska]] w 1730 r. Pierwotnie noszone były jako osobny element wyposażenia, jednak z czasem zaczęto umieszczać je pod lufą w specjalnym uchwycie (najczęściej w postaci tulei wydrążonej w [[Łoże (broń strzelecka)|łożu]]). Wczesne stemple posiadały szersze, wystające poza przekrój pręta głowice co komplikowało obsługę broni – po wyjęciu z tulei należało odwrócić stempel o 180 stopni, a po użyciu ponowić tę czynność aby z powrotem go schować.  Z tego też powodu pod koniec XVIII w. w armii pruskiej zaczęto wprowadzać stemple o jednolitym cylindrycznym przekroju, których można było używać obustronnie (bez potrzeby odwracania przyrządu)<ref name="Kwaśniewicz" />.

Stempele [[Artyleria|artyleryjskie]] często wyposażano dodatkowo w szczotkę wycioru (na przeciwnym krańcu względem głowicy). Przewożono je natomiast w specjalnych uchwytach umieszczonych na [[Łoże (artyleria)|lawecie]] [[Działo|działa]]<ref name="Kwaśniewicz" />.

<gallery>
Plik:A soldier pulling out the ramrod from its holder, from the Musketeers series, plate 25, in Wapenhandelinghe van Roers Musquetten Ende Spiessen (The Exercise of Arms) MET DP828801.jpg|[[Muszkieter]] używający stempla
Plik:Gun (AM 619843-1).jpg|[[Dubeltówka]] z wyjętym stemplem. Pod lufą widoczny uchwyt do chowania stempla
Plik:1808 Simeon North Naval Pistol with Ramrod, manufactured in Berlin CT - New Britain Industrial Museum - DSC09898.JPG|Wyjęty stempel pistoletowy z trzewikiem z funkcją wyciora. Pod lufą widoczny uchwyt do chowania stempla
Plik:Ramrod (PSF).png|Stempel artyleryjski ze szczotką wycioru
Plik:Böllerkanone.JPG|Stempel na lawecie działa
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | autor = [[Andrzej Maksymilian Fredro|Błażej Lipowski]] | url = http://www.rotapiesza.pl/zrodla/lipowski.html | tytuł = PIECHOTNE ĆWICZENIE albo WOJENNOŚĆ PIESZA, którą łacinnicy pedestrem militiam nazywają | data = 1660 | wydawca = Jerzy Forster | miejsce = Kraków | archiwum = https://archive.is/hU3YV | zarchiwizowano = 2013-05-03}}
* {{Cytuj |autor = Włodzimierz Kwaśniewicz |tytuł = 1000 słów o dawnej broni palnej |data = 1987 |data dostępu = 2022-06-10 |isbn = 83-11-07350-3 |wydanie = 1 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Budowa broni palnej]]
[[Kategoria:Historyczna broń palna]]


text:
# Ricardo Lobo
Ricardo Lobo (ur. 20 maja 1984) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

## Kariera piłkarska
Od 2004 roku występował w Guarani FC, Ulbra, Criciúma, Atlético Sorocaba, CENE, Águia Negra, Metropolitano, Tochigi SC, Kashiwa Reysol, JEF United Chiba, Doxa Katokopia, Brusque i Ehime FC.

title: Ricardo Lobo

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Ricardo Lobo
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[20 maja]] [[1984]]
 |miejsce urodzenia       = [[Campinas]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2004      ! [[Guarani FC]]                       !  9 !  2
! 2005      ! [[Canoas Sport Club|Ulbra]]                    !  8 !  5
! 2005      ! [[Criciúma EC|Criciúma]]                       ! 12 !  3
! 2005      ! [[Clube Atlético Sorocaba|Atlético Sorocaba]]  !  5 !  2
! 2006      ! [[Criciúma EC|Criciúma]]                       !  5 !  2
! 2007      ! [[Clube Esportivo Nova Esperança|CENE]]        ! 22 ! 13
! 2007      ! [[Criciúma EC|Criciúma]]                       !  6 !  3
! 2008      ! [[Esporte Clube Águia Negra|Águia Negra]]      ! 13 !  6
! 2009      ! [[Criciúma EC|Criciúma]]                       ! 12 !  4
! 2009      ! [[Clube Atlético Metropolitano|Metropolitano]] ! 14 !  7
! 2010–2011 ! [[Tochigi SC]]                                 ! 31 ! 16
! 2012      ! [[Kashiwa Reysol]]                             !  7 !  0
! 2012      ! [[JEF United Chiba]]                           ! 12 !  0
! 2013–2014 ! [[Doxa Katokopia]]                             ! 15 !  8
! 2014      ! [[Brusque FC|Brusque]]                         ! 16 !  5
! 2014      ! [[Ehime FC]]                                   ! 13 !  3
! 2015–2016 ! [[Doxa Katokopia]]                             ! 23 ! 13
! 2016      ! [[Tochigi SC]]                                 !  5 !  1
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Ricardo Lobo''' (ur. [[20 maja]] [[1984]]) – [[Brazylia|brazylijski]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a.

== Kariera piłkarska ==
Od 2004 roku występował w [[Guarani FC]], [[Canoas Sport Club|Ulbra]], [[Criciúma EC|Criciúma]], [[Clube Atlético Sorocaba|Atlético Sorocaba]], [[Clube Esportivo Nova Esperança|CENE]], [[Esporte Clube Águia Negra|Águia Negra]], [[Clube Atlético Metropolitano|Metropolitano]], [[Tochigi SC]], [[Kashiwa Reysol]], [[JEF United Chiba]], [[Doxa Katokopia]], [[Brusque FC|Brusque]] i [[Ehime FC]].

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=63399|nazwa=Ricardo Lobo|data dostępu=2020-11-26}}

{{SORTUJ:Lobo, Ricardo}}
[[Kategoria:Brazylijscy piłkarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]
[[Kategoria:Piłkarze Guarani FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Criciúmy EC]]
[[Kategoria:Piłkarze Tochigi SC]]
[[Kategoria:Piłkarze Kashiwa Reysol]]
[[Kategoria:Piłkarze JEF United Ichihara Chiba]]
[[Kategoria:Piłkarze Ehime FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Doksy Katokopia]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Campinas]]
[[Kategoria:Piłkarze Brusque FC]]

title: · Ricardo Lobo

Data i miejsce urodzenia: 20 maja 1984 · Campinas

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Guarani FC · 9 · (2)

Ulbra · 8 · (5)
Criciúma · 12 · (3)
Atlético Sorocaba · 5 · (2)

Criciúma · 5 · (2)

CENE · 22 · (13)
Criciúma · 6 · (3)

Águia Negra · 13 · (6)

Criciúma · 12 · (4)
Metropolitano · 14 · (7)

Tochigi SC · 31 · (16)

Kashiwa Reysol · 7 · (0)
JEF United Chiba · 12 · (0)

Doxa Katokopia · 15 · (8)

Brusque · 16 · (5)
Ehime FC · 13 · (3)

Doxa Katokopia · 23 · (13)

Tochigi SC · 5 · (1)