text:
# Za Szkołą (Busko-Zdrój)
Za Szkołą – część miasta Busko-Zdrój położona w województwie świętokrzyskim w powiecie buskim w gminie Busko-Zdrój.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

title: Za Szkołą (Busko-Zdrój)

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      =
 |nazwa                        = Za Szkołą
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = część [[miasto|miasta]]
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Za Szosą
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = [[województwo świętokrzyskie|świętokrzyskie]]
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat buski|buski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Busko-Zdrój  (gmina)|Busko-Zdrój]]
 |miasto                       = [[Busko-Zdrój]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         = 0946823
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 41
 |kod pocztowy                 = 28-100{{r|poczta}}<br />UP Busko-Zdrój
 |tablice rejestracyjne        = TBU
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Busko-Zdrój
 |współrzędne                  = 50°28′10″N 20°43′2″E
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Za Szkołą''' – część miasta [[Busko-Zdrój]] położona w województwie [[województwo świętokrzyskie|świętokrzyskim]] w powiecie [[powiat buski|buskim]] w gminie [[Busko-Zdrój  (gmina)|Busko-Zdrój]]{{r|Dz.U. 29/2013}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo kieleckie (1975–1998)|województwa kieleckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">
{{cytuj pismo
 | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części
 |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji
 | oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867
 | data = 2013–02–15
 | url =
}}
</ref>
<ref name="poczta">
{{Poczta Polska|2013|s=107|data dostępu=2014-03-18}}
</ref>
}}

{{Busko-Zdrój}}

[[Kategoria:Dzielnice i części miasta Busko-Zdrój]]

title: Za Szkołą

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: buski

Gmina: Busko-Zdrój

Miasto: Busko-Zdrój

Kod pocztowy: 28-100 · UP Busko-Zdrój

Tablice rejestracyjne: TBU


text:
# Cramfs
Compressed ROM file system (lub w skrócie cramfs) – linuksowy kompresowany system plików tylko do odczytu, zaprojektowany specjalnie w celu osiągnięcia maksymalnej prostoty i przy zapewnieniu jak najlepszego wykorzystania miejsca. Używany głównie przez niewielkie systemy wbudowane i tam, gdzie bardzo liczy się efektywność wykorzystania miejsca. Został oparty na licencji GPL.
Inaczej niż odbywa się w to w przypadku klasycznych systemów plików, cramfs może być używany bez potrzeby dekompresowania obrazu system plików. Z tego powodu pewne dystrybucje Linuksa używają cramfs do stworzenia obrazu initrd (w szczególności Debian 3.1 i obrazy instalacyjne SUSE Linux) tam, gdzie ograniczenia pamięci i wielkości obrazu uniemożliwiają stosowanie klasycznie kompresowanego systemu plików.

## Projekt
Pliki systemu cramfs są kompresowane z użyciem algorytmu zlib, plik nie jest kompresowany jako całość, ale każda strona (Intel – 4 kB) oddzielnie w celu umożliwienia swobodnego dostępu. Metadane nie są wprawdzie kompresowane, ale ich format jest specjalnie zaprojektowany pod kątem oszczędnego gospodarowania miejscem w porównaniu do klasycznych systemów plików.
System plików cramfs został specjalnie zaprojektowany jako tylko-do-odczytu aby maksymalnie uprościć jego strukturę. Swobodny dostęp w trybie zapisu do skompresowanych plików jest trudny do zaimplementowania. Cramfs jest dystrybuowany z narzędziem mkcramfs, które umożliwia spakowanie plików w obraz systemu plików cramfs.
Maksymalna wielkość pliku jest ograniczona do 16 MB.
Maksymalna wielkość systemu plików nie może wynosić więcej niż 272 MB (z tą uwagą, że ostatni plik może przekraczać granicę maksymalnego rozmiaru pod warunkiem, że jego pierwsza strona zaczyna się przed maksymalnym rozmiarem system plików).

wikiname: plwiki

title: Cramfs

in_language: pl

wikitext:
'''Compressed ROM file system''' (lub w skrócie '''cramfs''') – [[Linux|linuksowy]] [[Kompresja (informatyka)|kompresowany]] [[system plików]] tylko do odczytu, zaprojektowany specjalnie w celu osiągnięcia maksymalnej prostoty i przy zapewnieniu jak najlepszego wykorzystania miejsca. Używany głównie przez niewielkie [[System wbudowany|systemy wbudowane]] i tam, gdzie bardzo liczy się efektywność wykorzystania miejsca. Został oparty na licencji [[GNU General Public License|GPL]].

Inaczej niż odbywa się w to w przypadku klasycznych systemów plików, cramfs może być używany bez potrzeby dekompresowania obrazu system plików. Z tego powodu pewne [[Dystrybucja Linuksa|dystrybucje Linuksa]] używają cramfs do stworzenia obrazu [[initrd]] (w szczególności [[Debian]] 3.1 i obrazy instalacyjne [[SUSE Linux]]) tam, gdzie ograniczenia pamięci i wielkości obrazu uniemożliwiają stosowanie klasycznie kompresowanego systemu plików.

== Projekt ==
[[Plik]]i systemu cramfs są kompresowane z użyciem algorytmu [[zlib]], plik nie jest kompresowany jako całość, ale każda strona (Intel – 4 kB) oddzielnie w celu umożliwienia swobodnego dostępu. [[Metadane]] nie są wprawdzie kompresowane, ale ich format jest specjalnie zaprojektowany pod kątem oszczędnego gospodarowania miejscem w porównaniu do klasycznych systemów plików.

System plików cramfs został specjalnie zaprojektowany jako tylko-do-odczytu aby maksymalnie uprościć jego strukturę. Swobodny dostęp w trybie zapisu do skompresowanych plików jest trudny do zaimplementowania. Cramfs jest dystrybuowany z narzędziem mkcramfs, które umożliwia spakowanie plików w obraz systemu plików cramfs.

Maksymalna wielkość pliku jest ograniczona do 16 [[Megabajt|MB]].

Maksymalna wielkość systemu plików nie może wynosić więcej niż 272 MB (z tą uwagą, że ostatni plik może przekraczać granicę maksymalnego rozmiaru pod warunkiem, że jego pierwsza strona zaczyna się przed maksymalnym rozmiarem system plików).

== Zobacz też ==
* [[SquashFS]] – inny kompresowany system plików tylko-do-odczytu

== Linki zewnętrzne ==
* [https://sourceforge.net/projects/cramfs/ Oficjalna strona cramfs] {{lang|en}}

{{Systemy plików}}

[[Kategoria:Dyskowe systemy plików]]
[[Kategoria:Linux]]


text:
# Pruszyn-Pieńki
Pruszyn-Pieńki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Siedlce. Ma status sołectwa.
Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 698 (Siedlce – Łosice – Terespol) i droga powiatowa do Pruszynka.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja w Pruszynie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

title: Pruszyn-Pieńki

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Pruszyn-Pieńki
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Pruszyn p pomnik.JPG
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat siedlecki|siedlecki]]
 |gmina                  = [[Siedlce (gmina wiejska)|Siedlce]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 395{{r|rap}}
 |rok                    = 2023
 |strefa numeracyjna     = 25
 |kod pocztowy           = 08-110{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WSI
 |SIMC                   = 0686730{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Siedlce (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 52°10'19"N 22°23'37"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|110478|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Pruszyn-Pieńki
 |www                    =
}}
'''Pruszyn-Pieńki''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat siedlecki|powiecie siedleckim]], w [[Siedlce (gmina wiejska)|gminie Siedlce]]{{r|teryt|roz}}. Ma status sołectwa{{r|sol}}.

Przez wieś przebiega [[droga wojewódzka nr 698]] ([[Siedlce]] – [[Łosice]] – [[Terespol]]) i droga powiatowa do [[Pruszynek|Pruszynka]].

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia św. Mikołaja w Pruszynie|św. Mikołaja w Pruszynie]]<ref>[https://diecezja.siedlce.pl/parafie/parafia-sw-mikolaja-biskupa-2/ Parafia na stronie diecezji]</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo siedleckie|województwa siedleckiego]].

== Zobacz też ==
* [[Pruszyn (powiat siedlecki)|Pruszyn]]
* [[Pruszynek]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=rap>[https://samorzad.gov.pl/web/gmina-siedlce/raport-o-stanie-gminy Raport o stanie gminy Siedlce w 2023. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2023] s. 7</ref>
* <ref name=sol>[https://samorzad.gov.pl/web/gmina-siedlce/solectwa Strona gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1040|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

{{Gmina Siedlce}}

[[Kategoria:Siedlce (gmina wiejska)]]

title: Pruszyn-Pieńki

Państwo: Polska

Województwo: mazowieckie

Powiat: siedlecki

Gmina: Siedlce

Tablice rejestracyjne: WSI


text:
# Pheloconus rubicundulus
Pheloconus rubicundulus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych.

## Zasięg występowania
Występuje w Ameryce Środkowej, Kolumbii, Peru, Brazylii, Paragwaju, Boliwii oraz Argentynie.

## Budowa ciała
Ubarwienie ciała brązowe z białymi plamkami na pokrywach, oraz białą szczecinką.

title: Pheloconus rubicundulus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = '''''Pheloconus rubicundulus'''''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Karl Henrik Boheman|Boheman]], 1837)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Cucujiformia]]
{{wstaw takson|[[Phytophaga]]}}
 |nadrodzina             = [[ryjkowce]]
 |rodzina                = [[ryjkowcowate]]
 |podrodzina             = [[Molytinae]]
 |plemię                 = [[Conotrachelini]]
 |rodzaj                 = ''[[Pheloconus]]''
 |gatunek                = '''''Pheloconus rubicundulus'''''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Pheloconus rubicundulus
 |commons                =
}}
'''''Pheloconus rubicundulus''''' – gatunek [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[ryjkowcowate|ryjkowcowatych]]{{r|neotropical}}.

== Zasięg występowania ==
Występuje w [[Ameryka Środkowa|Ameryce Środkowej]], [[Kolumbia|Kolumbii]], [[Peru]], [[Brazylia|Brazylii]], [[Paragwaj|Paragwaju]], [[Boliwia|Boliwii]] oraz [[Argentyna|Argentynie]]{{r|neotropical}}.

== Budowa ciała ==
Ubarwienie ciała brązowe z białymi plamkami na [[pokrywy (entomologia)|pokrywach]], oraz białą szczecinką{{r|neotropical}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=neotropical>{{Cytuj stronę | url = http://coleoptera-neotropical.org/paginas/3ac_familias/CURCULIONOIDEA/2sp/Molytinae/Conotrachelini/Pheloconus-rubicundulus.html| tytuł = ''Pheloconus cribricollis''| data dostępu = 2021-03-11}}</ref>
}}

[[Kategoria:Ryjkowcowate]]
[[Kategoria:Chrząszcze Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1837 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: Cucujiformia

(bez rangi): Phytophaga

Nadrodzina: ryjkowce

Rodzina: ryjkowcowate

Podrodzina: Molytinae

Plemię: Conotrachelini

Rodzaj: Pheloconus

Gatunek: Pheloconus rubicundulus


text:
# RIM-161 Standard Missile 3 Block IIA
RIM-161 Standard Missile 3 Block IIA (SM-3 Block IIA) – morski, antybalistyczny pocisk rakietowy przeznaczony do zwalczania pocisków balistycznych krótkiego (SRBM), średniego (MRBM), pośredniego (IRBM) oraz międzykontynentalnego (ICBM) zasięgu w fazie środkowej niższej. Amerykańska Agencja Obrony Antybalistycznej przewiduje, że pociski te wejdą na wyposażenie okrętów Aegis BMD w roku 2016. Pociski te - wraz z całym systemem Aegis BMD - są jednym z podstawowych elementów amerykańskiego systemu obrony antybalistycznej Ballistic Missile Defense.

## Konstrukcja
W 1999 roku  Stany Zjednoczone zawarły z Japonią umowę "Memorandum of Agreement" a następnie w roku 2006 "Memorandum of Understanding", na podstawie których oba państwa zobowiązały się do prowadzenia wspólnych badań nad rozwojem technologii pocisków SM-3 w wersji Block II/IIA i wspólnego finansowania rozwoju pocisku w ramach SM-3 Cooperative Development Project, w czterech aspektach:
- sensory
- zaawansowanej głowicy kinetycznej
- silników drugiego stopnia
- lekkiego stożka pocisku

W przeciwieństwie do pocisków RIM-161 SM-3 Block IA, którego średnica stopnia  pierwszego wynosi 0,53 m, ale średnica dwóch pozostałych członów napędowych już jedynie 0,34 m, pociski SM-3 Block IIA posiadają jednakową średnicę na całej długości, co dzięki silniejszym silnikom drugiego i trzeciego stopnia pozwala na osiągnięcie o 40 do 60% wyższej prędkości wypalenia (velocity burnout). Pociski tej wersji dysponować mają również bardziej zaawansowaną głowicą kinetyczną, pozwalającą na przechwytywanie celów balistycznych ponad i poza zasięgiem przechwytywania głowic pocisków wersji IA i IB. Przede wszystkim zaś, szybsze pociski SM-3 Block IIA umożliwiać mają przechwytywanie niedostępnych dla wersji IA i IB pocisków zasięgu pośredniego (IRBM) oraz międzykontynentalnych (ICBM). Początkowo program Block IIA był jedynie programem badawczym niskiego poziomu technologicznego, z budżetem nie przekraczającym 50 mln dolarów US rocznie. W grudniu 2003 r. jednak, program przeszedł z fazy badawczej do fazy rozwojowej. W amerykańskim roku budżetowym 2007 (październik 2007 - wrzesień 2008) Missile Defense Agency (Agencja Obrony Antybalistycznej - MDA) zamierza zakończyć prace naukowo-badawcze nad szczegółowymi założeniami systemu "System Concept Review" oraz rozpocząć pierwszą z trzech faz konstrukcyjnych projektu. Jednocześnie z pracami konstrukcyjnymi, MDA zamierza rozpocząć modernizację okrętowych systemów Aegis BMD do standardu niezbędnego dla przyjęcia na pokłady pocisków Block IIA. Na lata budżetowe 2008 i 2009 przewidziane jest porównanie wymagań systemu z osiągniętymi wynikami prac konstrukcyjnych, zaś pierwszy lot pocisku SM-3 Block IIA przewidywany jest na rok 2012, wprowadzenie zaś do użycia na rok 2015.
Jednym z najważniejszych jednakże elementów prac nad pociskiem są programy budowy głowic kinetycznych.

### Lightweight Exo-Atmospheric Projectile
Prace nad głowica kinetyczną Lightweight Exo-Atmospheric Projectile - LEAP (Lekki Pocisk Egzosferyczny) dla pocisku SM-3 Block IIA opierają się na bardziej zaawansowanej głowicy kinetycznej pocisku RIM-161 Standard Missile 3 Block IB, wyposażonej w działające na podczerwień dwukolorowe urządzenie poszukiwawcze, przy czym moduł dyskryminacji celów (odróżniania głowic bojowych od fałszywych i innych Penetration Aids) - Advanced Signal Processor - ma osiągnąć najbardziej zaawansowaną postać spośród wszystkich pocisków rodziny Standard Missile.  Głowica LEAP pocisku SM-3 Block IIA ma także mieć zwiększoną średnicę, a co za tym idzie także masę, co w ostatecznym efekcie będzie skutkować przenoszeniem na cel większej ilości niszczącej go energii.
Głowica LEAP jest pierwszą z rodzajów głowic opracowywanych dla pocisku SM-3 Block IIA, jednakże cały program Ballistic Missile Defense zakłada dużą uniwersalność w tym zakresie. Wszystkie najważniejsze pociski rakietowe tego programu, a więc Kinetic Energy Interceptor, Ground Based Interceptor i oczywiście SM-3 Block IIA zdolne mają być nie tylko do przenoszenia przypisanej im głowicy, lecz także do uniwersalności w tym zakresie. Podobnie jak dwa pozostałe pociski, Block IIA zdolny więc ma być nie tylko do zwalczania zagrożeń balistycznych za pomocą pojedynczej głowicy LEAP (Unitary Kill Vehicle - UKV), lecz także systemów wielogłowicowych MKV (Multiple Kill Vehicle).

title: RIM-161 Standard Missile 3 Block IIA

wikitext:
{{Pocisk antybalistyczny infobox
 |nazwa                           = RIM-161 SM-3 Block IIA
 |grafika                         =
 |innenazwy                       =
 |zwalczane pociski               = [[SRBM]], [[MRBM]], [[IRBM]], [[ICBM]]
 |faza                            = [[System obrony antybalistycznej#Midcourse Phase Defense|środkowa]]
 |kraj                            = [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |producent                       = [[Raytheon]]
 |wejście do służby               =
 |status                          = w rozwoju
 |wycofanie ze służby             =
 |długość                         =
 |średnica                        = 0,53 m
 |rozpiętość                      =
 |masa                            =
 |prędkość przy wypaleniu         = ≥ 4,5 km/[[Sekunda|s]]
 |stopni napędu                   =
 |1 stopień                       = United Techologies MK 72
 |2 stopień                       = nieznany
 |3 stopień                       = nieznany
 |liczba głowic                   =
 |rodzaj głowicy                  = kinetyczna
 |typ głowicy kinetycznej         = [[Egzosfera|egzoatmosferyczna]], [[Technologia Hit-To-Kill#Lightweight Exo-Atmospheric Projectile (LEAP)|LEAP]]
 |naprowadzanie                   =
 |system sterowania               =
 |masa głowicy                    =
 |zasięg                          = nieznany (> 500 km)
 |zakres pułapu przeciwlotniczego =
 |zakres pułapu antybalistycznego = nieznany (> 160 km)
 |platforma systemu               = [[Aegis BMD]]
 |liczba pocisków w wyrzutni      = 96 – 122 [[VLS]]
 |radar                           =
 |śledzonych celów                =
 |naprowadzanych pocisków         =
}}
'''RIM-161 Standard Missile 3 Block IIA (SM-3 Block IIA)''' – morski, antybalistyczny [[pocisk rakietowy]] przeznaczony do zwalczania [[Balistyczny pocisk rakietowy|pocisków balistycznych]] krótkiego ([[SRBM]]), średniego ([[MRBM]]), pośredniego ([[IRBM]]) oraz międzykontynentalnego ([[ICBM]]) zasięgu w fazie środkowej niższej. Amerykańska [[Missile Defense Agency|Agencja Obrony Antybalistycznej]] przewiduje, że pociski te wejdą na wyposażenie okrętów [[Aegis BMD]] w roku [[2016]]. Pociski te - wraz z całym systemem Aegis BMD - są jednym z podstawowych elementów amerykańskiego systemu obrony antybalistycznej ''[[Ballistic Missile Defense]]''.

== Konstrukcja ==
W [[1999]] [[Rok|roku]]  Stany Zjednoczone zawarły z [[Japonia|Japonią]] umowę ''"Memorandum of Agreement"'' a następnie w roku [[2006]] "''Memorandum of Understanding''", na podstawie których oba państwa zobowiązały się do prowadzenia wspólnych badań nad rozwojem technologii pocisków SM-3 w wersji Block II/IIA i wspólnego finansowania rozwoju pocisku w ramach ''SM-3 Cooperative Development Project'', w czterech aspektach:
* [[sensor]]y
* zaawansowanej głowicy kinetycznej
* silników drugiego stopnia
* lekkiego stożka pocisku

W przeciwieństwie do pocisków [[Raytheon RIM-161 Standard Missile 3 Block IA|RIM-161 SM-3 Block IA]], którego średnica stopnia  pierwszego wynosi 0,53 [[Metr|m]], ale [[średnica]] dwóch pozostałych członów napędowych już jedynie 0,34 m, pociski SM-3 Block IIA posiadają jednakową średnicę na całej długości, co dzięki silniejszym silnikom drugiego i trzeciego stopnia pozwala na osiągnięcie o 40 do 60[[Procent|%]] wyższej prędkości wypalenia (velocity burnout)<ref>Prędkość wypalenia (''velocity burnout'') to maksymalna prędkość osiągana przez pocisk rakietowy, w momencie zakończenia pracy rozpędzających go stopni napędowych - w przypadku trzystopniowych pocisków SM-3, w momencie oddzielenia się głowicy od trzeciego stopnia napędowego, wypalenia jego paliwa i zakończenia przez niego pracy.</ref>. Pociski tej wersji dysponować mają również bardziej zaawansowaną głowicą kinetyczną, pozwalającą na przechwytywanie celów balistycznych ponad i poza zasięgiem przechwytywania głowic pocisków wersji IA i IB. Przede wszystkim zaś, szybsze pociski SM-3 Block IIA umożliwiać mają przechwytywanie niedostępnych dla wersji IA i IB pocisków zasięgu pośredniego ('''IRBM''') oraz międzykontynentalnych ('''ICBM'''). Początkowo program Block IIA był jedynie programem badawczym niskiego poziomu technologicznego, z budżetem nie przekraczającym 50 mln dolarów US rocznie. W grudniu 2003 r. jednak, program przeszedł z fazy badawczej do fazy rozwojowej. W amerykańskim roku budżetowym 2007 (październik 2007 - wrzesień 2008) [[Missile Defense Agency]] (Agencja Obrony Antybalistycznej - MDA) zamierza zakończyć prace naukowo-badawcze nad szczegółowymi założeniami systemu "''System Concept Review''" oraz rozpocząć pierwszą z trzech faz konstrukcyjnych projektu. Jednocześnie z pracami konstrukcyjnymi, MDA zamierza rozpocząć modernizację okrętowych systemów [[Aegis BMD]] do standardu niezbędnego dla przyjęcia na pokłady pocisków Block IIA. Na lata budżetowe 2008 i 2009 przewidziane jest porównanie wymagań systemu z osiągniętymi wynikami prac konstrukcyjnych, zaś pierwszy lot pocisku SM-3 Block IIA przewidywany jest na rok 2012, wprowadzenie zaś do użycia na rok 2015.

Jednym z najważniejszych jednakże elementów prac nad pociskiem są programy budowy głowic kinetycznych.

=== Lightweight Exo-Atmospheric Projectile ===
{{osobny artykuł|Technologia Hit-To-Kill}}

Prace nad głowica kinetyczną ''[[Technologia Hit-To-Kill#Lightweight Exo-Atmospheric Projectile (LEAP)|Lightweight Exo-Atmospheric Projectile]]'' - LEAP (''Lekki Pocisk [[Egzosfera|Egzosferyczny]]'') dla pocisku SM-3 Block IIA opierają się na bardziej zaawansowanej głowicy kinetycznej pocisku [[Raytheon RIM-161 Standard Missile 3 Block IB|RIM-161 Standard Missile 3 Block IB]], wyposażonej w działające na podczerwień dwukolorowe urządzenie poszukiwawcze, przy czym moduł dyskryminacji celów (odróżniania [[Głowica bojowa|głowic bojowych]] od fałszywych i innych [[Penetration Aids]]) - ''Advanced Signal Processor'' - ma osiągnąć najbardziej zaawansowaną postać spośród wszystkich pocisków rodziny [[Pociski rakietowe serii Standard|Standard Missile]].  Głowica LEAP pocisku SM-3 Block IIA ma także mieć zwiększoną średnicę, a co za tym idzie także masę, co w ostatecznym efekcie będzie skutkować przenoszeniem na cel większej ilości niszczącej go energii.

Głowica LEAP jest pierwszą z rodzajów głowic opracowywanych dla pocisku SM-3 Block IIA, jednakże cały program Ballistic Missile Defense zakłada dużą uniwersalność w tym zakresie. Wszystkie najważniejsze pociski rakietowe tego programu, a więc [[Kinetic Energy Interceptor]], [[Ground Based Interceptor]] i oczywiście SM-3 Block IIA zdolne mają być nie tylko do przenoszenia przypisanej im głowicy, lecz także do uniwersalności w tym zakresie. Podobnie jak dwa pozostałe pociski, Block IIA zdolny więc ma być nie tylko do zwalczania zagrożeń balistycznych za pomocą pojedynczej głowicy LEAP (''Unitary Kill Vehicle'' - UKV), lecz także systemów wielogłowicowych MKV ([[Multiple Kill Vehicle]]).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj| url =http://web.archive.org/web/20100706134102/http://www.marshall.org/pdf/materials/259.pdf| tytuł =THE FUTURE OF AEGIS BALLISTIC MISSILE DEFENSE| data dostępu=2008-02-27 | autor =J D Williams| data =15 października 2004 |  język =en}}
* {{cytuj| url =http://web.archive.org/web/20090713204257/http://www.mda.mil/mdalink/pdf/vol2.pdf| tytuł =Ballistic Missile Defense System (BMDS) Programmatic Environmental Impact Statement| data dostępu=2008-02-27 | autor =[[Missile Defense Agency]]
| data =styczeń 2007|  język =en}}

{{Pociski Standard|SM-3 Block IIA}}
{{Pociski antybalistyczne|SM-3 Block IIA}}
{{Amerykański system obrony antybalistycznej|SM-3 Block IIA}}

{{SORTUJ:RIM-161}}
[[Kategoria:Pociski rakietowe serii Standard]]
[[Kategoria:Amerykańskie pociski antybalistyczne]]
[[Kategoria:Rakietowe pociski kinetyczne]]
[[Kategoria:RTX]]

title: RIM-161 SM-3 Block IIA

Zwalczane cele: SRBM, MRBM, IRBM, ICBM

Faza: środkowa

Państwo: USA

Producent: Raytheon

Status systemu: w rozwoju

Platforma pocisku: Aegis BMD

Prędkość przy wypaleniu: ≥ 4,5 km/s

I stopień: United Techologies MK 72

II stopień: nieznany

III stopień: nieznany

Rodzaj głowicy: kinetyczna

Typ głowicy kinetycznej: egzoatmosferyczna, LEAP

Zasięg: nieznany (> 500 km)

Zakres pułapu antybalistycznego: nieznany (> 160 km)


text:
# 43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej
43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej – baza lotnicza Marynarki Wojennej funkcjonująca w latach 2003–2010 na lotnisku w Gdyni-Babich Dołach.

## Historia
43 Baza Lotnicza MW powstała z dniem 1 stycznia 2003 na bazie istniejących dotychczas na Babich Dołach jednostek: 3 Batalionu Zabezpieczenia MW oraz 42 Dywizjonu Technicznego. Zadania nowo powstałej bazy były takie same, jakie realizował do tej pory 3 batalion zabezpieczenia: zabezpieczenie logistyczne 28 Eskadry Lotniczej, Dowództwa Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej oraz wsparcie sił i środków państw NATO bazujących na lotnisku Gdynia-Babie Doły.
12 września 2005 roku podczas uroczystej zbiórki 43.BLot MW otrzymała sztandar, a na podstawie Decyzji Nr 281/MON z dnia 24 sierpnia 2015przejęła po 3 batalionie zabezpieczenia tradycje oraz imię patrona (kmdr ppor. Zygmunt Horyd) i datę święta jednostki (12 września – dla upamiętnienia bohaterskiej śmierci patrona kmdr. ppor. Zygmunta Horyda). Rodzicami chrzestnymi sztandaru byli prezydent Gdyni Wojciech Szczurek oraz wnuczka patrona jednostki Hanna Bardzik.
Na podstawie Decyzji Nr 352/MON w bazie została wprowadzona odznaka pamiątkowa.
1 stycznia 2011 roku 43 Bazę Lotniczą MW przeformowano w 43 Bazę Lotnictwa Morskiego. W strukturę nowej jednostki włączono także stacjonującą na lotnisku w Gdyni Babich Dołach 28 Pucką Eskadrę Lotniczą.

## Dowódcy
- kmdr Janusz Stateczny (2003–2007)
- p.o. kmdr por. Eugeniusz Trzpis (2007)
- kmdr Mirosław Badurowicz (2007–2010)

## Tradycje
43 Baza Lotnicza MW zgodnie z decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 281/MON z 24 sierpnia 2005 kultywuje tradycje jednostki:
- 3 Batalion Zabezpieczenia im. kmdr. ppor. Zygmunta Horyda

title: 43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej

wikitext:
{{Baza wojskowa infobox
 |nazwa                  = 43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej im. kmdr ppor. Zygmunta Mariana Horyda
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |herb                   = 43.BLot - odznaka pamiątkowa.jpg
 |państwo                = pomorskie
 |miejscowość            = [[Babie Doły|Gdynia-Babie Doły]]
 |kod taktyczny          =
 |rodzaj bazy            = [[baza lotnicza]]
 |typ bazy               =
 |używana od             = [[1 stycznia]] [[2003]]
 |używana do             = [[31 grudnia]] [[2010]]
 |dowództwa              = Dowództwo Brygady Lotnictwa MW
 |liczba żołnierzy       =
 |personel bazy          =
 |instalacje             =
 |stacjonujące jednostki = [[28 Pucka Eskadra Lotnicza]]
 |bazująca broń          = [[An-28]], [[PZL W-3 Sokół|PZL W-3T Sokół]], [[Mi-2]], [[Mi-8|Mi-8MTV]], [[Kaman SH-2G Super Seasprite]] i [[PZL W-3 Sokół#Wersje|W-3RM Anakonda]]
 |użytkownicy            = [[Marynarka Wojenna]]
 |kod mapy               = Gdynia
 |współrzędne            = 54°34'47.0"N 18°31'02.0"E
 |commons                = Category:Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej
}}
'''43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej''' – [[baza lotnicza]] [[Marynarka Wojenna|Marynarki Wojennej]] funkcjonująca w latach 2003–2010 na lotnisku w [[Babie Doły|Gdyni-Babich Dołach]].

== Historia ==
43 Baza Lotnicza MW powstała z dniem 1 stycznia 2003 na bazie istniejących dotychczas na Babich Dołach jednostek: 3 Batalionu Zabezpieczenia MW oraz 42 Dywizjonu Technicznego. Zadania nowo powstałej bazy były takie same, jakie realizował do tej pory 3 batalion zabezpieczenia: zabezpieczenie logistyczne [[28 Pucka Eskadra Lotnicza|28 Eskadry Lotniczej]], Dowództwa Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej oraz wsparcie sił i środków państw [[NATO]] bazujących na lotnisku [[Babie Doły|Gdynia-Babie Doły]].

12 września 2005 roku podczas uroczystej zbiórki 43.BLot MW otrzymała sztandar, a na podstawie Decyzji Nr 281/MON z dnia 24 sierpnia 2015<ref>{{cytuj stronę|url=http://biuletyn.mon.gov.pl/pliki/File/Dz_Urz_MON/2005pdf/Dz%20U%20Nr%2016.05.pdf|tytuł=Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej|język=pl|data dostępu=2017-01-04|archiwum=https://web.archive.org/web/20140730164938/http://www.biuletyn.mon.gov.pl/pliki/File/Dz_Urz_MON/2005pdf/Dz%20U%20Nr%2016.05.pdf|zarchiwizowano=2014-07-30}}</ref>przejęła po 3 batalionie zabezpieczenia tradycje oraz imię patrona (kmdr ppor. [[Zygmunt Horyd]]) i datę święta jednostki (12 września – dla upamiętnienia bohaterskiej śmierci patrona kmdr. ppor. Zygmunta Horyda). Rodzicami chrzestnymi sztandaru byli prezydent Gdyni [[Wojciech Szczurek]] oraz wnuczka patrona jednostki Hanna Bardzik<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.mw.mil.pl/index.php?akcja=archiwum&years=2005&months=&id=17263 |tytuł=SZTANDAR DLA 43. BAZY LOTNICZEJ MW |data dostępu=2017-01-06 |archiwum=https://web.archive.org/web/20170106112932/http://www.mw.mil.pl/index.php?akcja=archiwum&years=2005&months=&id=17263 |zarchiwizowano=2017-01-06}}</ref>.

Na podstawie Decyzji Nr 352/MON w bazie została wprowadzona odznaka pamiątkowa<ref name="nazwa">{{cytuj stronę|url=http://www.infor.pl/akt-prawny/U23.2005.020.0000191,decyzja-nr-352mon-ministra-obrony-narodowej-w-sprawie-wprowadzenia-odznaki-pamiatkowej-43-bazy-lotniczej-im-kmdr-ppor-inz-zygmunta-mariana-horyda-w-gdyni.html|tytuł=Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej|język=pl|data dostępu=2017-01-05}}</ref>.

1 stycznia 2011 roku 43 Bazę Lotniczą MW przeformowano w [[43 Baza Lotnictwa Morskiego|43 Bazę Lotnictwa Morskiego]]. W strukturę nowej jednostki włączono także stacjonującą na lotnisku w Gdyni Babich Dołach [[28 Pucka Eskadra Lotnicza|28 Pucką Eskadrę Lotniczą]].

== Dowódcy ==
* kmdr [[Janusz Stateczny]] (2003–2007)
* p.o. kmdr por. [[Eugeniusz Trzpis]] (2007)
* kmdr [[Mirosław Badurowicz]] (2007–2010)

== Tradycje ==
43 Baza Lotnicza MW zgodnie z decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 281/MON z 24 sierpnia 2005 kultywuje tradycje jednostki<ref>{{Cytuj stronę |url=http://dwipo.wp.mil.pl/pl/13_68.html |tytuł=43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej im. kmdr. ppor. inż. Mariana Horyda - Tradycje |data dostępu=2016-08-11 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160811145109/http://dwipo.wp.mil.pl/pl/13_68.html |zarchiwizowano=2016-08-11}}</ref>:
* [[3 Batalion Zabezpieczenia Marynarki Wojennej|3 Batalion Zabezpieczenia im. kmdr. ppor. Zygmunta Horyda]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://archive.today/2013.04.23-135216/http://www.dwipo.wp.mil.pl/pl/9_44.html 43 Baza Lotnicza Marynarki Wojennej im. kmdr. ppor. inż. Mariana Horyda - Zarys historii]
* {{Cytuj stronę | url = http://bl.mw.mil.pl/43blot.php | tytuł = HISTORIA 43. BAZY LOTNICZEJ MW | opublikowany = bl.mw.mil.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160711073425/http://bl.mw.mil.pl/43blot.php | zarchiwizowano = 2016-07-11}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.wojsko-polskie.pl/blmw/ Strona internetowa Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej]

[[Kategoria:Bazy lotnicze Marynarki Wojennej]]
[[Kategoria:Marynarka Wojenna w Gdyni]]

Województwo: pomorskie

Miejscowość: Gdynia-Babie Doły

Rodzaj bazy: baza lotnicza

Używana od: 1 stycznia 2003

Używana do: 31 grudnia 2010

Dowództwa: Dowództwo Brygady Lotnictwa MW

Stacjonujące jednostki: 28 Pucka Eskadra Lotnicza

Bazująca broń: An-28, PZL W-3T Sokół, Mi-2, Mi-8MTV, Kaman SH-2G Super Seasprite i W-3RM Anakonda


text:
# Jan Gierliński
Jan Gierliński (ur. 11 marca 1917 w Komornikach koło Środy Śląskiej, zm. 23 marca 1971 w Krzywiniu koło Kościana) – polski duchowny katolicki, wieloletni proboszcz w Krzywiniu, regionalista.

## Życiorys
Był synem Jana, nauczyciela, i Heleny z Hofmannów. Po przenosinach całej rodziny do szkoły powszechnej uczęszczał w Kwilczu koło Międzychodu, a w Międzychodzie był uczniem gimnazjum i złożył w 1935 egzamin dojrzałości. Po odbyciu zamkniętych rekolekcji na Świętej Górze w Gostyniu wstąpił do seminarium duchownego w Gnieźnie. Formację kapłańską przerwał Gierlińskiemu wybuch II wojny światowej; lata wojenne spędzał w Pawłowicach koło Leszna, a następnie u rodziców w Kwilczu, gdzie m.in. od stycznia 1941 pracował jako pomocnik biurowy w urzędzie wójta. W 1945 wznowił w trybie przyspieszonym studia seminaryjne, uwieńczone święceniami kapłańskimi 22 grudnia 1945; święceń udzielił mu prymas August Hlond.
Do 1954 Gierliński pełnił posługę wikariusza w dwóch parafiach poznańskich: najpierw w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny na Głównej, następnie przy miejscowej farze. W 1954 objął probostwo w parafii świętego Mikołaja Biskupa w Krzywiniu. Uzupełniał jednocześnie wykształcenie, w 1950 uzyskując magisterium filozofii na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1951 dyplom magistra teologii w zakresie historii Kościoła na Uniwersytecie Jagiellońskim. W lipcu 1952 w Krakowie został doktorem teologii. Przez pewien czas prowadził wykłady z etyki i patrystyki w Seminarium Zagranicznym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu.
Był zasłużonym regionalistą. Opracował dzieje parafii w Krzywiniu, kronikę parafialną, zarys dziejów Krzywinia, a także sporządził listę imienną strat parafii w czasie II wojny światowej. Zajmował się także kultem patrona parafii krzywińskiej św. Mikołaja, gromadząc materiały na ten temat również w Rzymie (1970); nie zdołał przygotować planowanej większej pracy naukowej, ogłosił jedynie artykuł Kult św. Mikołaja w Archidiecezji Poznańskiej ("Przewodnik Katolicki", 1968, nr 48). We wrześniu 1964 wstąpił do Towarzystwa Miłośników Ziemi Kościańskiej, był częstym dyskutantem i prelegentem na tym forum, m.in. w 1968 wygłosił wykład Z przeszłości Krzywinia. Udzielał się jako kapelan weteranów powstania wielkopolskiego i jako duchowy przewodnik powstańców organizował obchody kolejnych rocznic oraz odprawiał msze za poległych (i zmarłych w późniejszych latach) uczestników powstania.
W 1969 został mianowany przez Pawła VI papieskim kapelanem honorowym. Zmarł po krótkiej chorobie 23 marca 1971 w Krzywiniu i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

title: Jan Gierliński

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jan Gierliński
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = [[11 marca]] [[1917]]
 |miejsce urodzenia       = [[Komorniki (powiat średzki)|Komorniki]]
 |data śmierci            = [[23 marca]] [[1971]]
 |miejsce śmierci         = [[Krzywiń]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 22 grudnia 1945
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Jan Gierliński''' (ur. [[11 marca]] [[1917]] w [[Komorniki (powiat średzki)|Komornikach]] koło Środy Śląskiej, zm. [[23 marca]] [[1971]] w [[Krzywiń|Krzywiniu]] koło Kościana) – polski duchowny katolicki, wieloletni proboszcz w Krzywiniu, regionalista.

== Życiorys ==
Był synem Jana, nauczyciela, i Heleny z Hofmannów. Po przenosinach całej rodziny do szkoły powszechnej uczęszczał w [[Kwilcz]]u koło Międzychodu, a w Międzychodzie był uczniem gimnazjum i złożył w 1935 egzamin dojrzałości. Po odbyciu zamkniętych rekolekcji na [[Święta Góra (Gostyńska)|Świętej Górze w Gostyniu]] wstąpił do seminarium duchownego w [[Gniezno|Gnieźnie]]. Formację kapłańską przerwał Gierlińskiemu wybuch II wojny światowej; lata wojenne spędzał w Pawłowicach koło Leszna, a następnie u rodziców w Kwilczu, gdzie m.in. od stycznia 1941 pracował jako pomocnik biurowy w urzędzie wójta. W 1945 wznowił w trybie przyspieszonym studia seminaryjne, uwieńczone [[Sakrament święceń|święceniami kapłańskimi]] 22 grudnia 1945; święceń udzielił mu prymas [[August Hlond]].

Do 1954 Gierliński pełnił posługę wikariusza w dwóch parafiach poznańskich: najpierw w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny na [[Główna (Poznań)|Głównej]], następnie przy [[Kolegiata Matki Boskiej Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny w Poznaniu|miejscowej farze]]. W 1954 objął probostwo w parafii świętego Mikołaja Biskupa w Krzywiniu. Uzupełniał jednocześnie wykształcenie, w 1950 uzyskując magisterium filozofii na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]], a w 1951 dyplom magistra teologii w zakresie historii Kościoła na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]. W lipcu 1952 w Krakowie został doktorem teologii. Przez pewien czas prowadził wykłady z etyki i [[patrystyka|patrystyki]] w Seminarium Zagranicznym [[Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej|Towarzystwa Chrystusowego]] w Poznaniu.

Był zasłużonym regionalistą. Opracował dzieje parafii w Krzywiniu, kronikę parafialną, zarys dziejów Krzywinia, a także sporządził listę imienną strat parafii w czasie II wojny światowej. Zajmował się także kultem patrona parafii krzywińskiej św. Mikołaja, gromadząc materiały na ten temat również w Rzymie (1970); nie zdołał przygotować planowanej większej pracy naukowej, ogłosił jedynie artykuł ''Kult św. Mikołaja w Archidiecezji Poznańskiej'' ("Przewodnik Katolicki", 1968, nr 48). We wrześniu 1964 wstąpił do Towarzystwa Miłośników Ziemi Kościańskiej, był częstym dyskutantem i prelegentem na tym forum, m.in. w 1968 wygłosił wykład ''Z przeszłości Krzywinia''. Udzielał się jako kapelan weteranów [[powstanie wielkopolskie|powstania wielkopolskiego]] i jako duchowy przewodnik powstańców organizował obchody kolejnych rocznic oraz odprawiał msze za poległych (i zmarłych w późniejszych latach) uczestników powstania.

W 1969 został mianowany przez [[Paweł VI|Pawła VI]] papieskim kapelanem honorowym. Zmarł po krótkiej chorobie 23 marca 1971 w Krzywiniu i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

== Bibliografia ==
* Marian Koszewski, ''Słownik regionalistów kościańskich. Członkowie Towarzystwa Miłośników Ziemi Kościańskiej zmarli w latach 1961–1996'', Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej, Kościan 1996, s. 12-13
* Marian Banaszak, ''Jan Gierliński'', w: ''Słownik polskich teologów katolickich'', tom V: 1918–1981, A-J (pod redakcją [[Ludwik Grzebień|Ludwika Grzebienia]]), Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1983, s. 442-443

{{SORTUJ:Gierliński, Jan}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego]]
[[Kategoria:Duchowni archidiecezji poznańskiej]]
[[Kategoria:Polscy regionaliści]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Krzywiniem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Kwilczem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Międzychodem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1917]]
[[Kategoria:Zmarli w 1971]]

title: Jan Gierliński

Data i miejsce urodzenia: 11 marca 1917 · Komorniki

Data i miejsce śmierci: 23 marca 1971 · Krzywiń

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 22 grudnia 1945


text:
# Chatia Dekanoidze
Chatia Dekanoidze (gruz. ხატია დეკანოიძე) (ur. 20 stycznia 1977 w Tbilisi, Gruzińska SRR, ZSRR) – gruzińska i ukraińska polityk, działacz obywatelski. Rektor Akademii Policji MSW Gruzji (2007 - 2012), minister edukacji i nauki Gruzji (2012), naczelnik Narodowej Policji Ukrainy (2015-2016).

## Życiorys
Chatia Dekanoidze w 1999 roku ukończyła Tbiliski Uniwersytet Państwowy z dyplomem w dziedzinie stosunków międzynarodowych. Następnie  w latach dziewięćdziesiątych i dwa tysiące kształciła się pod egidą Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego і RAND Corporation.

## Działalność polityczna

### W Gruzji
W maju 2007 roku Chatia Dekanoidze została mianowana rektorem Akademii Policji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Gruzji i pozostała na tym stanowisko do maja 2012 roku.
W maju 2012 roku rozpoczęła pracę w Ministerstwie Edukacji i Nauki Gruzji na stanowisku dyrektora Narodowego centrum egzaminacyjnego. Na początku 2012 roku została mianowana ministrem edukacji i nauki Gruzji i pozostała na tym stanowisku do rozwiązania rządu Iwane Merabiszwiliego, 25 października 2012 po przegranej Zjednoczonego Ruchu Narodowego w wyborach parlamentarnych.
Latem 2014 roku Chatia Dekanoidze kandydowała na stanowisko „gamgebeli” (zwierzchnika władzy ustawodawczej samorządu terytorialnego w Gruzji) municypii Kwareli w Kachetii, lecz przegrała w drugiej turze z kandydatem partii Gruzińskie Marzenie.

### Na Ukrainie
Od 2015 roku Dekanoidze brała czynny udział w życiu publicznym na Ukrainie. Jest współzałożycielem szkoły społeczno-politycznej CAPS, stawiającej sobie za cel rozpowszechnienie wiedzy o doświadczeniu gruzińskich reform oraz kształcenie ukraińskich kadr kierowniczych. W tym czasie pracowała także jako doradca ministra spraw wewnętrznych Arsena Awakowa. 4 listopada 2015 roku na nadzwyczajnym posiedzeniu Rady Ministrów została powołana na stanowisko naczelnika  Narodowej Policji Ukrainy.

title: Chatia Dekanoidze

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Chatia Dekanoidze
 |imię i nazwisko org = {{k|ka|''ხატია დეკანოიძე''}}
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = [[20 stycznia]] [[1977]]
 |miejsce urodzenia = [[Tbilisi]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = Naczelnik [[Narodowa Policja Ukrainy|Narodowej Policji Ukrainy]]
 |od                = [[4 października]] [[2015]]
 |do                =
 |partia            =
 |poprzednik        =
 |następca          =
 |2 funkcja         = Minister Edukacji i Nauki
 |2 partia          =
 |2 od              = [[4 lipca]] [[2012]]
 |2 do              = [[25 października]] [[2012]]
 |2 poprzednik      = [[Dimitrij Szaszkin]]
 |2 następca        = [[Giorgi Margwelaszwili]]
 |3 funkcja         = Rektor Akademii Policji MSW Gruzji
 |3 partia          =
 |3 od              = [[maj]] [[2007]]
 |3 do              = [[maj]] [[2012]]
 |3 poprzednik      =
 |3 następca        =
 |podpis            =
 |odznaczenia       =
 |www               =
 |commons           =
 |quote             =
}}
'''Chatia Dekanoidze''' ({{w języku|ka|ხატია დეკანოიძე}}) (ur. [[20 stycznia]] [[1977]] w [[Tbilisi]], [[Gruzińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Gruzińska SRR]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]) – gruzińska i ukraińska polityk, działacz obywatelski. Rektor Akademii Policji MSW Gruzji (2007 - 2012), [[Ministerstwo Edukacji i Nauki (Gruzja)|minister edukacji i nauki Gruzji]] (2012), naczelnik [[Narodowa Policja Ukrainy|Narodowej Policji Ukrainy]] (2015-2016).

== Życiorys ==
Chatia Dekanoidze w 1999 roku ukończyła [[Tbiliski Uniwersytet Państwowy]] z dyplomem w dziedzinie stosunków międzynarodowych<ref name="rian-ua1">{{cytuj stronę |url=http://rian.com.ua/dossier/20151104/376391245.html |tytuł=Хатия Деканоидзе. Справка |autor= |data=2015-11-04 |opublikowany=rian.com.ua |data dostępu=2015-11-06 |język=ru |archiwum=https://www.webcitation.org/6cpM82AC9?url=http://rian.com.ua/dossier/20151104/376391245.html |zarchiwizowano=2015-11-06}}</ref>. Następnie  w latach dziewięćdziesiątych i dwa tysiące kształciła się pod egidą [[Central European University|Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego]] і [[RAND Corporation]]<ref name="rian-ua1" />.

== Działalność polityczna ==
=== W Gruzji ===
W maju 2007 roku Chatia Dekanoidze została mianowana rektorem Akademii Policji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych [[Gruzja|Gruzji]] i pozostała na tym stanowisko do maja 2012 roku<ref name="rian-ua1" />.

W maju 2012 roku rozpoczęła pracę w Ministerstwie Edukacji i Nauki Gruzji na stanowisku dyrektora Narodowego centrum egzaminacyjnego<ref name="apsny1">{{cytuj stronę |url=http://www.apsny.ge/2012/pol/1338413274.php |tytuł=Хатия Деканоидзе приводит в НЭЦ свою команду |autor= |data=2012-05-30 |opublikowany=apsny.ge |data dostępu=2015-11-06 |język=ru |archiwum=https://www.webcitation.org/6cpeoiroI?url=http://www.apsny.ge/2012/pol/1338413274.php |zarchiwizowano=2015-11-06}}</ref>. Na początku 2012 roku została mianowana ministrem edukacji i nauki Gruzji i pozostała na tym stanowisku do rozwiązania rządu [[Iwane Merabiszwili]]ego, 25 października 2012 po przegranej [[Zjednoczony Ruch Narodowy|Zjednoczonego Ruchu Narodowego]] w [[Wybory parlamentarne w Gruzji w 2012 roku|wyborach parlamentarnych]]<ref name="rian-ua1" />.

Latem 2014 roku Chatia Dekanoidze kandydowała na stanowisko „gamgebeli” (zwierzchnika władzy ustawodawczej samorządu terytorialnego w Gruzji) municypii Kwareli w [[Kachetia|Kachetii]]<ref name="sulakvelidze1">{{cytuj stronę |url=http://sulakvelidze.com/Article-62179-Year-2005-Category-18-MeanWord-114748.html |tytuł=В Грузии в субботу пройдет второй тур выборов мэров и глав администраций |autor=Natalija Smolnikowa |data=2014-07-12 |opublikowany=sulakvelidze.com |data dostępu=2015-11-06 |język=ru |archiwum=https://www.webcitation.org/6cpQLS7qM?url=http://sulakvelidze.com/Article-62179-Year-2005-Category-18-MeanWord-114748.html |zarchiwizowano=2015-11-06}}</ref>, lecz przegrała w drugiej turze z kandydatem partii [[Gruzińskie Marzenie]]<ref name="sulakvelidze2">{{cytuj stronę |url=http://sulakvelidze.com/Article-62619-MeanWord-6098.html |tytuł=Центризбирком Грузии официально подтвердил победу „Грузинской мечты” во втором туре |autor=Cowik Akopowa |data=2014-07-22 |opublikowany=sulakvelidze.com |data dostępu=2015-11-06 |język=ru |archiwum=https://www.webcitation.org/6cpQOWk7z?url=http://sulakvelidze.com/Article-62619-MeanWord-6098.html |zarchiwizowano=2015-11-06}}</ref>.

=== Na Ukrainie ===
Od 2015 roku Dekanoidze brała czynny udział w życiu publicznym na Ukrainie. Jest współzałożycielem szkoły społeczno-politycznej CAPS, stawiającej sobie za cel rozpowszechnienie wiedzy o doświadczeniu gruzińskich reform oraz kształcenie ukraińskich kadr kierowniczych<ref name="rian-ua1" />. W tym czasie pracowała także jako doradca ministra spraw wewnętrznych [[Arsen Awakow (polityk)|Arsena Awakowa]]. 4 listopada 2015 roku na nadzwyczajnym posiedzeniu Rady Ministrów została powołana na stanowisko naczelnika  [[Narodowa Policja Ukrainy|Narodowej Policji Ukrainy]]<ref name="rbc-ua1">{{cytuj stronę |url=http://www.rbc.ua/rus/news/glavoy-natsionalnoy-politsii-stala-hatiya-1446653985.html |tytuł=Главой Национальной полиции стала Хатия Деканоидзе |autor= |data=2015-11-04 |opublikowany=rbc.ua |data dostępu=2015-11-05 |język=ru |archiwum=https://www.webcitation.org/6cnxMFWHF?url=http://www.rbc.ua/rus/news/glavoy-natsionalnoy-politsii-stala-hatiya-1446653985.html |zarchiwizowano=2015-11-05}}</ref><ref name="bloggers1">{{cytuj stronę |url=http://www.rbc.ua/styler/zhizn/zrada-peremoga-sotsseti-obsuzhdayut-naznachenie-1446665041.html |tytuł=„Зрада” или „перемога"? Соцсети обсуждают назначение Хатии Деканоидзе |autor= |data=2015-11-04 |opublikowany=rbc.ua |data dostępu=2015-11-05 |język=ru |archiwum=https://www.webcitation.org/6cnx7wNMw?url=http://www.rbc.ua/styler/zhizn/zrada-peremoga-sotsseti-obsuzhdayut-naznachenie-1446665041.html |zarchiwizowano=2015-11-05}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Gruzińscy ministrowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tbilisi]]

title: Chatia Dekanoidzeხატია დეკანოიძე

Data i miejsce urodzenia: 20 stycznia 1977 · Tbilisi

Okres: od 4 lipca 2012 · do 25 października 2012

Poprzednik: Dimitrij Szaszkin

Następca: Giorgi Margwelaszwili


text:
# Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie
Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie – świecka organizacja pożytku publicznego w Warszawie.
Głównym celem statutowym organizacji jest pomoc społeczna w tym filantropijna na rzecz osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej, w szczególności niesiona starcom obojga płci lub osobom niepełnosprawnym niezdolnym do pracy zarobkowej. Cel realizowany jest przez jednostkę podległą – Dom Pomocy Społecznej im. Franciszka Salezego w Warszawie, prowadzącą całodobową opiekę nad osobami somatycznie chorymi.

## Historia
1882–1894 – działalność grupy osób skupionych wokół pracy charytatywnej pod nazwą „Opieka św. Józefa dla biednych i dzieci”;
1895 – przekształcenie w Radę Opiekunów „Przytułku św. Franciszka Salezego”;
- Opiekunowie główni: ksiądz biskup Kazimierz Ruszkiewicz i hr. Kazimierz Sobański;

- Opiekunki główne: hrabina Maria Sobańska i baronowa Aleksandra Weyssenhoff;

- Sekretarz: ksiądz Euzebiusz Brzeziewicz;

- Kierowniczka Przytułku: Anna Kobylińska SM;

1903 – zatwierdzenie statutu,  przyjęcie nazwy „Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie”

## Siedziba
Historyczną siedzibą od 1897 r., do chwili obecnej, jest kompleks budynków przy ul. Solec 36a w Warszawie.
W zbiorach archiwalnych Towarzystwa znajduje się dokumentacja historyczna, na którą składają się między innymi: plany Władysława Marconiego i Edwarda Cichockiego z 1895 roku, zdjęcia lotnicze z 1916 roku, fotografie z okresu II wojny światowej (ruiny domu) czy fotografie z roku 2015 (remont siedziby Towarzystwa).

## Prezesi
- 1903–1919 – Aleksandra Weyssenhoff
- 1919–1921 – Antonina Rudzka
- 1921–1939 – Aleksandra Weyssenhoff
- 1945–1952 – Karol Olszowski
- 1952–1966 – Zbigniew Wasiutyński
- 1966–1968 – Antoni Tyszyński
- 1968–1970 – Józef Zaorski
- 1970–1985 – Józef Piątek
- 1985–1993 – Jan Kobyliński
- 1993–2004 – Alina Dłużewska
- 2004–2008 – Jan Kobyliński
- od 2008 roku – Adam Stradowski

## Historyczne nazwy Przytułku
- 1882 – Opieka św. Józefa dla biednych i dzieci
- 1895 – Przytułek św. Franciszka Salezego dla osób do pracy niezdolnych i opuszczonych
- 1951 – Dom Opieki dla Dorosłych i Przedszkole
- 1972 – Dom dla Przewlekle Chorych
- 1990 – Dom Opieki Społecznej
- 2010 – Dom Pomocy Społecznej im. św. Franciszka Salezego w Warszawie
- 2019 - Dom Pomocy Społecznej Towarzystwa Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie

## Galeria
- Kaplica w przytułku św. Franciszka Salezego
- Kuchnia w przytułku pod koniec XIX wieku
- Jadalnia w przytułku pod koniec XIX wieku
- Sypialnia w przytułku pod koniec XIX wieku

## Struktura organizacji
Organami Towarzystwa są Walne Zgromadzenie Członków, Zarząd i Komisja Rewizyjna.
Walne zgromadzenia: 31.10.1903 r. pierwsze Zgromadzenie po zatwierdzeniu Towarzystwa przez władze carskie (notatka w Kurierze Warszawskim nr 302 z 1 listopada 1903 r.)
Zgromadzenia zwyczajne odbywają się w 1. kwartale każdego roku. Zgromadzenia nadzwyczajne zwołuje się w sprawach pilnych, w dowolnym terminie.
Zebrania zarządu: posiedzenia Zarządu odbywają się raz w miesiącu lub częściej.
Dokumentacja: podczas każdego zgromadzenia walnego i posiedzenia Zarządu sporządzane są protokoły z przebiegu obrad. Zapisy protokołów od nr 1 -106  Zgromadzeń Walnych są dostępne w siedzibie w postaci oryginałów w Archiwum Społecznym Towarzystwa oraz skanów na www.przytuleksalezego.pl.
Rozwój: budowa i uruchomienie Dziennego Domu Opieki

## Statut
17.02.1903 r. zatwierdzony przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Petersburgu. W pierwszym statucie określono:
- podstawowe cele (bezpłatna opieka dla opuszczonych i do pracy niezdolnych oraz dzieci)

- strukturę społeczną (członkami Towarzystwa mogą być osoby obojga płci, każdego stanu, majątku i wyznania)

- skład (organa Towarzystwa) oraz ich kompetencje

Ostatnią zmianę wniesiono 25.03.2017 r.

wikitext:
{{Stowarzyszenie infobox
 | nazwa = Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie
 | nazwa oryginalna =
 | grafika = Dom Towarzystwa Przytułku św. F. Salezego w Warszawie.tif
 | opis grafiki = Dom Towarzystwa Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie przy ulicy Solec 36a w Warszawie (2017)
 | motto =
 | państwo = Polska
 | wariant flagi =
 | siedziba = ul. Solec 36a
00–394 Warszawa
 | data założenia =
 | zakończenie działalności =
 | rodzaj stowarzyszenia =
 | status =
 | profil działalności =
 | zasięg =
 | stanowisko zarządzającego =
 | zarządzający = Adam Stradowski
 | członkowie =
 | numer rejestru = KRS 0000063509
 | data rejestracji =
 | powiązania =
 | współrzędne =
 | kod mapy =
 | wariant mapy =
 | opis miejsca =
 | commons =
 | www = http://przytuleksalezego.pl
}}
'''Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie''' – świecka [[organizacja pożytku publicznego]] w [[Warszawa|Warszawie]].

Głównym celem statutowym organizacji jest pomoc społeczna w tym filantropijna na rzecz osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej lub materialnej, w szczególności niesiona starcom obojga płci lub osobom niepełnosprawnym niezdolnym do pracy zarobkowej. Cel realizowany jest przez jednostkę podległą – Dom Pomocy Społecznej im. Franciszka Salezego w Warszawie, prowadzącą całodobową opiekę nad osobami somatycznie chorymi.

== Historia ==
'''1882–1894''' – działalność grupy osób skupionych wokół pracy charytatywnej pod nazwą „Opieka św. Józefa dla biednych i dzieci”;

'''1895''' – przekształcenie w Radę Opiekunów „Przytułku św. Franciszka Salezego”;
* Opiekunowie główni: ksiądz biskup [[Kazimierz Ruszkiewicz]] i hr. Kazimierz Sobański;

* Opiekunki główne: hrabina [[Maria Sobańska]] i baronowa Aleksandra Weyssenhoff;

* Sekretarz: ksiądz Euzebiusz Brzeziewicz;

* Kierowniczka Przytułku: Anna Kobylińska SM;
'''1903''' – zatwierdzenie statutu,  przyjęcie nazwy „Towarzystwo Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie”<ref>{{Cytuj |tytuł = Wolontariat i praktyki w Towarzystwie Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie - Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Warszawie |data dostępu = 2017-12-14 |opublikowany = vizja.pl |url = https://web.archive.org/web/20170712013017/http://vizja.pl/wolontariat-i-praktyki-w-towarzystwie-przytulku-sw-franciszka-salezego-w-warszawie,a591.html |język = pl}}</ref>

== Siedziba ==
Historyczną siedzibą od 1897 r., do chwili obecnej, jest kompleks budynków przy [[Ulica Solec w Warszawie|ul. Solec]] 36a w Warszawie.

W [[Materiały archiwalne|zbiorach archiwalnych]] Towarzystwa znajduje się dokumentacja historyczna, na którą składają się między innymi: plany [[Władysław Marconi|Władysława Marconiego]] i [[Edward Cichocki|Edwarda Cichockiego]] z 1895 roku, zdjęcia lotnicze z 1916 roku, fotografie z okresu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] (ruiny domu) czy fotografie z roku 2015 (remont siedziby Towarzystwa)<ref>{{Cytuj |tytuł = Archiwum Społeczne Towarzystwa |data dostępu = 2017-12-14 |opublikowany = przytuleksalezego.pl |url = http://przytuleksalezego.pl/archiwum-spoleczne-towarzystwa/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Prezesi ==
[[Plik:1 1895 Szkic do projektu budowy domu.jpg|mały|280x280px|8 listopada 1895. Szkic do projektu budowy domu przytułku dla Starców obojej płci w Warszawie przy ulicy Solec 36a. Przecięcie przez oś. Autor projektu: Edward Cichocki (1833-1899)]]
* 1903–1919 – Aleksandra Weyssenhoff
* 1919–1921 – Antonina Rudzka
* 1921–1939 – Aleksandra Weyssenhoff
* 1945–1952 – Karol Olszowski
* 1952–1966 – Zbigniew Wasiutyński
* 1966–1968 – Antoni Tyszyński
* 1968–1970 – Józef Zaorski
* 1970–1985 – Józef Piątek
* 1985–1993 – Jan Kobyliński
* 1993–2004 – Alina Dłużewska
* 2004–2008 – Jan Kobyliński
* od 2008 roku – Adam Stradowski

== Historyczne nazwy Przytułku ==
[[Plik:1903 plan Marconiego.tif|mały|280x280px|Plan budowy domu Przytułku, autorstwa Władysława Marconiego (z podpisem autora) z 1903 roku. Projekt zrealizowany – z podpisem Aleksandy Weyssenhoff]]
* 1882 – Opieka św. Józefa dla biednych i dzieci
* 1895 – Przytułek św. Franciszka Salezego dla osób do pracy niezdolnych i opuszczonych
* 1951 – Dom Opieki dla Dorosłych i Przedszkole
* 1972 – Dom dla Przewlekle Chorych
* 1990 – Dom Opieki Społecznej
* 2010 – Dom Pomocy Społecznej im. św. Franciszka Salezego w Warszawie
* 2019 - Dom Pomocy Społecznej Towarzystwa Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Kaplica w przytułku św. Franciszka Salezego, z obrazem Wojciecha Gersona (52670).jpg|Kaplica w przytułku św. Franciszka Salezego
Plik:Kuchnia w przytułku św. Franciszka Salezego (52672).jpg|Kuchnia w przytułku pod koniec XIX wieku
Plik:Zakład Św. Franciszka Salezego- Jadalnia (61572).jpg|Jadalnia w przytułku pod koniec XIX wieku
Plik:Sypialnia w przytułku św. Franciszka Salezego (52668).jpg|Sypialnia w przytułku pod koniec XIX wieku
</gallery>

== Struktura organizacji ==
[[Plik:2014 dom Towarzystwa Przytułku św. F. Salezego w Warszawie w trakcie remontu.jpg|mały|280x280px|Rok 2014. Dom Towarzystwa Przytułku św. Franciszka Salezego w Warszawie przy ulicy Solec 36a. Prace remontowe]]
Organami Towarzystwa są Walne Zgromadzenie Członków, Zarząd i Komisja Rewizyjna.

Walne zgromadzenia: 31.10.1903 r. pierwsze Zgromadzenie po zatwierdzeniu Towarzystwa przez władze carskie (notatka w [[Kurier Warszawski (dziennik)|Kurierze Warszawskim]] nr 302 z 1 listopada 1903 r.)

Zgromadzenia zwyczajne odbywają się w 1. kwartale każdego roku. Zgromadzenia nadzwyczajne zwołuje się w sprawach pilnych, w dowolnym terminie.

Zebrania zarządu: posiedzenia Zarządu odbywają się raz w miesiącu lub częściej.

Dokumentacja: podczas każdego zgromadzenia walnego i posiedzenia Zarządu sporządzane są protokoły z przebiegu obrad. Zapisy protokołów od nr 1 -106  Zgromadzeń Walnych są dostępne w siedzibie w postaci oryginałów w [[Archiwum społeczne|Archiwum Społecznym]] Towarzystwa oraz skanów na [http://.przytuleksalezego.pl www.przytuleksalezego.pl].

Rozwój: budowa i uruchomienie Dziennego Domu Opieki

== Statut ==
17.02.1903 r. zatwierdzony przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Petersburgu. W pierwszym statucie określono:
* podstawowe cele (bezpłatna opieka dla opuszczonych i do pracy niezdolnych oraz dzieci)

* strukturę społeczną (członkami Towarzystwa mogą być osoby obojga płci, każdego stanu, majątku i wyznania)

* skład (organa Towarzystwa) oraz ich kompetencje
Ostatnią zmianę wniesiono 25.03.2017 r<ref>{{Cytuj |autor = Towarzystwo Przytułku św Franciszka Salezego (Warszawa) |tytuł = Ustav'' Obŝestva prìûta sv. Franca Salezìâ |data = [1903] |data dostępu = 2017-12-14 |wydawca = Warszawa |url = http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/docmetadata?id=24971&from=&dirids=1&ver_id=&lp=1&QI=}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Organizacje pożytku publicznego]]
[[Kategoria:Archiwa społeczne w Polsce]]
[[Kategoria:Filantropia]]

Siedziba: ul. Solec 36a · 00–394 Warszawa

Prezes: Adam Stradowski

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Prawosławni biskupi bielscy
Biskupi bielscy – wikariusze diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego:
- 1983 – bp Jeremiasz (Anchimiuk)
- 1998–2008 – bp Grzegorz (Charkiewicz)
- od 2017 – abp Grzegorz (Charkiewicz)

title: Prawosławni biskupi bielscy

wikitext:
[[Plik:Brosen bielsk podlaski cerkiew narodzenia bogarodzicy.jpg|mały|[[Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Bielsku Podlaskim|Cerkiew Preczystieńska w Bielsku]] – katedra biskupów bielskich]]
'''Biskupi bielscy''' – [[wikariusz]]e [[Diecezja warszawsko-bielska|diecezji warszawsko-bielskiej]] [[Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny|Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego]]:

* 1983 – [[biskup|bp]] [[Jeremiasz (Anchimiuk)]]
* 1998–2008 – bp [[Grzegorz (Charkiewicz)]]
* od 2017 – [[Arcybiskup|abp]] [[Grzegorz (Charkiewicz)]]

{{Biskupi PAKP}}

[[Kategoria:Diecezja warszawsko-bielska]]
[[Kategoria:Biskupi bielscy|*]]
[[Kategoria:Listy biskupów]]


text:
# Louis Eugène Roy
Louis Eugène Roy (ur. 1861, zm. 27 października 1939) – haitański bankier, prezydent państwa od 15 maja do 18 listopada 1930 r.
W tym okresie Haiti pozostawało po amerykańską okupacją. Roy został wybrany na urząd prezydenta przez amerykańskiego generała Johna H. Russella, który sprawował w Haiti urząd Wysokiego Komisarza i faktycznie rządził krajem. Podczas krótkiej prezydentury głównym jego obowiązkiem był nadzór nad przeprowadzeniem nowych wyborów do parlamentu haitańskiego. Gdy parlament w listopadzie 1930 r. wybrał Sténio Vincenta na urząd prezydenta, Roy ustąpił.

title: Louis Eugène Roy

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Louis Eugène Roy
 |grafika           = Louis Eugene Roy portrait.jpg
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = [[1861]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[27 października]] [[1939]]
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = [[prezydenci Haiti|prezydent Haiti]]
 |partia            =
 |od                = 15 maja 1930
 |do                = 18 listopada 1930
 |poprzednik        =
 |następca          = [[Sténio Vincent]]
 |podpis            =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |quote             =
}}
'''Louis Eugène Roy''' (ur. [[1861]], zm. [[27 października]] [[1939]]) – [[Haiti|haitański]] bankier, [[prezydenci Haiti|prezydent państwa]] od [[15 maja]] do [[18 listopada]] [[1930]] r.

W tym okresie Haiti pozostawało po amerykańską okupacją. Roy został wybrany na urząd prezydenta przez amerykańskiego generała Johna H. Russella, który sprawował w Haiti urząd Wysokiego Komisarza i faktycznie rządził krajem. Podczas krótkiej prezydentury głównym jego obowiązkiem był nadzór nad przeprowadzeniem nowych wyborów do parlamentu haitańskiego. Gdy parlament w listopadzie [[1930]] r. wybrał [[Sténio Vincent]]a na urząd prezydenta, Roy ustąpił.

{{Prezydenci Haiti}}
{{DEFAULTSORT:Roy, Louis Eugène}}
[[Kategoria:Bankierzy]]
[[Kategoria:Prezydenci Haiti]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1861]]
[[Kategoria:Zmarli w 1939]]

title: Louis Eugène Roy

Data śmierci: 27 października 1939

Okres: od 15 maja 1930 · do 18 listopada 1930

Następca: Sténio Vincent


text:
# Ireneusz Czesny
Ireneusz Czesny (ur. 3 lutego 1941 w Łodzi) – twórca filmów animowanych dla dzieci, reżyser, scenarzysta i animator, związany ze Studiem Małych Form Filmowych w Łodzi.

## Kariera
Urodził się w Łodzi w 1941. W 1960 ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi. Od 1960 związany ze Studiem Małych Form Filmowych (obecnie Se-ma-for). Współtworzył filmy animowane dla dzieci, pracując jako reżyser, animator oraz autor scenariuszy. W ciągu swej kilkudziesięcioletniej pracy otrzymał szereg nagród i wyróżnień, m.in.: „Srebrne Koziołki” na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!” w 1996 za Notatnik przyrodniczy. Jest członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

## Twórczość
- 1974: Dziwny świat kota Filemona – reżyseria, animacja (2 odcinki)
- 1976: Zaczarowany ołówek – reżyseria, animacja (szereg odcinków w różnych latach)
- 1976: Ferdynand Wspaniały – reżyseria, animacja (2 odcinki)
- 1976: Przygody kota Filemona – reżyseria, animacja (1 odcinek)
- 1977: Cztery słonie – scenariusz, scenografia, reżyseria
- 1983: Cztery łapy – scenariusz (wg Macieja Zimińskiego), reżyseria, projekty plastyczne
- 1983: Przygód kilka wróbla Ćwirka – reżyseria (2 odcinki)
- 1986: Przyjaciel wesołego diabła – animacja
- 1988: Przyjaciele wesołego diabła – animacja
- 1991: Filemon i przyjaciele – reżyseria, animacja
- 1994: Sceny z życia smoków – reżyseria (2 odcinki)

title: Ireneusz Czesny

wikitext:
{{Filmowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ireneusz Czesny
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[3 lutego]] [[1941]]
 |miejsce urodzenia         = [[Łódź]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = reżyser, [[Animator (filmowiec)|animator]] i scenarzysta
 |współmałżonek             =
 |lata aktywności           = od 1960
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ireneusz Czesny''' (ur. 3 lutego 1941 w [[Łódź|Łodzi]]) – twórca filmów animowanych dla dzieci, reżyser, scenarzysta i [[Animator (filmowiec)|animator]], związany ze [[Se-ma-for|Studiem Małych Form Filmowych]] w Łodzi.

== Kariera ==
Urodził się w Łodzi w 1941. W 1960 ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi. Od 1960 związany ze [[Se-ma-for|Studiem Małych Form Filmowych]] (obecnie Se-ma-for). Współtworzył filmy animowane dla dzieci, pracując jako reżyser, animator oraz autor scenariuszy. W ciągu swej kilkudziesięcioletniej pracy otrzymał szereg nagród i wyróżnień, m.in.: „Srebrne Koziołki” na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!” w 1996 za ''Notatnik przyrodniczy''<ref>{{Cytuj stronę | url =http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1111223 | tytuł =Ireneusz Czesny | opublikowany =www.filmpolski.pl | język = pl| data dostępu = 2017-04-19}}</ref>. Jest członkiem [[Stowarzyszenie Filmowców Polskich|Stowarzyszenia Filmowców Polskich]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.sfp.org.pl/osoba,7196,1,71596,Ireneusz-Czesny.html | tytuł =Ireneusz Czesny | opublikowany =www.sfp.org.pl | język = pl| data dostępu = 2017-04-19}}</ref>.

== Twórczość ==
* [[1974 w filmie|1974]]: ''[[Dziwny świat kota Filemona]]'' – reżyseria, animacja (2 odcinki)
* [[1976 w filmie|1976]]: ''[[Zaczarowany ołówek]]'' – reżyseria, animacja (szereg odcinków w różnych latach)
* 1976: ''[[Ferdynand Wspaniały (serial animowany)|Ferdynand Wspaniały]]'' – reżyseria, animacja (2 odcinki)
* 1976: ''[[Przygody kota Filemona]]'' – reżyseria, animacja (1 odcinek)
* [[1977 w filmie|1977]]: ''Cztery słonie'' – scenariusz, scenografia, reżyseria
* [[1983 w filmie|1983]]: ''Cztery łapy'' – scenariusz (wg [[Maciej Zimiński|Macieja Zimińskiego]]), reżyseria, projekty plastyczne
* 1983: ''[[Przygód kilka wróbla Ćwirka]]'' – reżyseria (2 odcinki)
* [[1986 w filmie|1986]]: ''[[Przyjaciel wesołego diabła (film)|Przyjaciel wesołego diabła]]'' – animacja
* [[1988 w filmie|1988]]: ''[[Przyjaciele wesołego diabła]]'' – animacja
* [[1991 w filmie|1991]]: ''[[Kot Filemon#Filmy|Filemon i przyjaciele]]'' – reżyseria, animacja
* [[1994 w filmie|1994]]: ''[[Sceny z życia smoków]]'' – reżyseria (2 odcinki)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|1673658|Ireneusz Czesny}}
* {{Filmweb|osoba|119667|Ireneusz Czesny}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Czesny, Ireneusz}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi]]
[[Kategoria:Polscy plastycy]]
[[Kategoria:Polscy reżyserzy filmowi]]
[[Kategoria:Polscy scenarzyści filmowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1941]]

title: Ireneusz Czesny

Data i miejsce urodzenia: 3 lutego 1941 · Łódź

Zawód: reżyser, animator i scenarzysta


text:
# Herb gminy Bełżec
Herb gminy Bełżec – jeden z symboli gminy Bełżec, autorstwa Henryka Seroki i Pawła Dudzińskiego, ustanowiony 28 czerwca 2012.

## Wygląd i symbolika
Herb przedstawia na tarczy w polu czerwonym lipę złotą, pod którą z prawej grabie srebrne, z lewej takiż wąż, poskręcany przy ogonie, z okiem złotym i takimż jabłku w pysku oraz takiejż koronie. Wszystkie godła nawiązują do rodów szlacheckich, będących właścicielami Bełżca. Grabie i lipa nawiązują do rodziny Lipskich herbu Grabie, za których rządów Bełżec podniesiono do rangi miasta (1607). Wąż pochodzi z herbu szlacheckiego Wąż Małdrzyków, pierwszych historycznych właścicieli Bełżca.

title: Herb gminy Bełżec

wikitext:
{{Herb infobox
 |nazwa              = Herb gminy Bełżec
 |grafika            = POL gmina Bełżec COA.svg
 |opis grafiki       =
 |typ herbu          = gminny
 |alternatywne nazwy =
 |projektant         = [[Henryk Seroka]], [[Paweł Dudziński (duchowny)|Paweł Dudziński]]
 |wprowadzony        = 28 czerwca 2012
 |ostatnie zmiany    =
 |wycofany           =
 |commons            =
}}
'''Herb gminy Bełżec''' – jeden z symboli [[Bełżec (gmina)|gminy Bełżec]], autorstwa [[Henryk Seroka|Henryka Seroki]] i [[Paweł Dudziński (duchowny)|Pawła Dudzińskiego]], ustanowiony 28 czerwca 2012<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Dziennik Urzędowy Województwa Lubelskiego |data dostępu = 2022-10-16 |opublikowany = Dziennik Urzędowy Województwa Lubelskiego |url = https://edziennik.lublin.uw.gov.pl/legalact/2012/2285 |język = pl}}</ref>.

== Wygląd i symbolika ==
[[Herb]] [[Blazonowanie|przedstawia]] na [[Tarcza (heraldyka)|tarczy]] w polu czerwonym lipę złotą, pod którą z prawej grabie srebrne, z lewej takiż wąż, poskręcany przy ogonie, z okiem złotym i takimż jabłku w pysku oraz takiejż koronie. Wszystkie godła nawiązują do rodów szlacheckich, będących właścicielami Bełżca. Grabie i lipa nawiązują do rodziny Lipskich herbu [[Grabie (herb szlachecki)|Grabie]], za których rządów Bełżec podniesiono do rangi miasta (1607). Wąż pochodzi z herbu szlacheckiego [[Wąż (herb szlachecki)|Wąż]] Małdrzyków, pierwszych historycznych właścicieli Bełżca<ref name=":0" />.

[[Plik:POL Bełżec COA.svg|mały|100px|Dawny, nieoficjalny herb]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Herby gmin województwa lubelskiego|Bełżec]]
[[Kategoria:Bełżec (gmina)]]

title: Herb gminy Bełżec

Typ herbu: gminny

Projektant: Henryk Seroka, Paweł Dudziński

Wprowadzony: 28 czerwca 2012


text:
# Tommy Songo
Tommy Gbayeh Songo (ur. 20 kwietnia 1995 w Monrovii) – liberyjski piłkarz grający na pozycji bramkarza. Jest wychowankiem klubu LISCR FC.

## Kariera klubowa
Swoją karierę piłkarską Songo rozpoczął w klubie LISCR FC. W sezonie 2013/2014 zadebiutował w jego barwach w liberyjskiej Premier League. Dwukrotnie został z nim mistrzem kraju w sezonach 2016/2017 i 2022/2023, trzykrotnie wicemistrzem w sezonach 2015, 2019 i 2020/2021. Zdobył też trzy Puchary Liberii w latach 2019, 2022 i 2023.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Liberii Songo zadebiutował 13 października 2015 roku w wygranym 3:1 meczu eliminacji do MŚ 2018 z Gwineą Bissau, rozegranym w Bissau.

title: Tommy Songo

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Tommy Songo
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Tommy Gbayeh Songo
 |data urodzenia          = 20 kwietnia 1995
 |miejsce urodzenia       = [[Monrovia]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 185 cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    = [[LISCR FC]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2013– ! [[LISCR FC]]
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna = ! 2015– ! {{reprezentacja|LBR|pn}} ! 19 ! 0
 |data reprezentacja      = 30 lipca 2023
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Tommy Gbayeh Songo''' (ur. [[20 kwietnia]] [[1995]] w [[Monrovia|Monrovii]]) – [[Liberia|liberyjski]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[bramkarz]]a. Jest wychowankiem klubu [[LISCR FC]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę piłkarską Songo rozpoczął w klubie [[LISCR FC]]. W sezonie 2013/2014 zadebiutował w jego barwach w [[Liberyjska Premier League|liberyjskiej Premier League]]. Dwukrotnie został z nim mistrzem kraju w sezonach 2016/2017 i 2022/2023, trzykrotnie wicemistrzem w sezonach 2015, 2019 i 2020/2021. Zdobył też trzy [[Puchar Liberii w piłce nożnej|Puchary Liberii]] w latach 2019, 2022 i 2023.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Liberii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Liberii]] Songo zadebiutował 13 października 2015 roku w wygranym 3:1 meczu [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2018 (eliminacje strefy CAF)|eliminacji do MŚ 2018]] z [[Reprezentacja Gwinei Bissau w piłce nożnej mężczyzn|Gwineą Bissau]], rozegranym w [[Bissau]].

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|60847}}

{{SORTUJ:Songo, Tommy}}
[[Kategoria:Reprezentanci Liberii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1995]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Monrovii]]

title: · Tommy Songo

Pełne imię i nazwisko: Tommy Gbayeh Songo

Data i miejsce urodzenia: 20 kwietnia 1995 · Monrovia

Pozycja: bramkarz

Klub: LISCR FC

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

LISCR FC

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Liberia · 19 · (0)


text:
# Anthony Mounier
Anthony Mounier (ur. 27 września 1987 w Aubenas) – francuski piłkarz występujący na pozycji napastnika w greckim klubie Panathinaikos AO. Były reprezentant Francji do lat 21. Wychowanek Olympique Lyon, w swojej karierze występował także w takich zespołach jak OGC Nice oraz Montpellier HSC.

## Statystyki kariery
(aktualne na dzień 10 sierpnia 2016)
| Klub               | Sezon              | Liga               | Liga  | Liga   | Puchar kraju | Puchar kraju | Puchar ligi | Puchar ligi | Europa | Europa | Inne  | Inne   | Suma  | Suma   |
| Klub               | Sezon              | Liga               | Mecze | Bramki | Mecze        | Bramki       | Mecze       | Bramki      | Mecze  | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki |
| ------------------ | ------------------ | ------------------ | ----- | ------ | ------------ | ------------ | ----------- | ----------- | ------ | ------ | ----- | ------ | ----- | ------ |
| Olympique Lyon     | 2007/08            | Ligue 1            | 1     | 0      | 0            | 0            | 0           | 0           | 0      | 0      | –     | –      | 1     | 0      |
| Olympique Lyon     | 2008/09            | Ligue 1            | 18    | 2      | 3            | 3            | 1           | 0           | 4      | 0      | –     | –      | 26    | 5      |
| Olympique Lyon     | 2009/10            | Ligue 1            | 1     | 0      | 0            | 0            | 0           | 0           | 0      | 0      | –     | –      | 1     | 0      |
| Olympique Lyon     | Ogólnie            | Ogólnie            | 20    | 2      | 3            | 3            | 1           | 0           | 4      | 0      | 0     | 0      | 28    | 5      |
| OGC Nice           | 2009/10            | Ligue 1            | 31    | 2      | 1            | 0            | 1           | 0           | –      | –      | –     | –      | 33    | 2      |
| OGC Nice           | 2010/11            | Ligue 1            | 34    | 3      | 5            | 1            | 0           | 0           | –      | –      | –     | –      | 39    | 4      |
| OGC Nice           | 2011/12            | Ligue 1            | 29    | 8      | 2            | 0            | 4           | 3           | –      | –      | –     | –      | 35    | 11     |
| OGC Nice           | Ogólnie            | Ogólnie            | 94    | 13     | 8            | 1            | 5           | 3           | 0      | 0      | 0     | 0      | 107   | 17     |
| Montpellier HSC    | 2012/13            | Ligue 1            | 26    | 2      | 2            | 0            | 2           | 0           | 5      | 0      | 1     | 0      | 36    | 2      |
| Montpellier HSC    | 2013/14            | Ligue 1            | 32    | 3      | 2            | 0            | 0           | 0           | –      | –      | –     | –      | 34    | 3      |
| Montpellier HSC    | 2014/15            | Ligue 1            | 36    | 9      | 1            | 0            | 1           | 0           | –      | –      | –     | –      | 38    | 9      |
| Montpellier HSC    | 2015/16            | Ligue 1            | 3     | 0      | 0            | 0            | 0           | 0           | –      | –      | –     | –      | 3     | 0      |
| Montpellier HSC    | Ogólnie            | Ogólnie            | 97    | 14     | 5            | 0            | 3           | 0           | 5      | 0      | 1     | 0      | 111   | 14     |
| Bologna FC         | 2015/16            | Serie A            | 30    | 4      | 0            | 0            | –           | –           | –      | –      | –     | –      | 30    | 4      |
| Bologna FC         | Ogólnie            | Ogólnie            | 30    | 4      | 0            | 0            | 0           | 0           | 0      | 0      | 0     | 0      | 30    | 4      |
| Ogólnie w karierze | Ogólnie w karierze | Ogólnie w karierze | 241   | 33     | 16           | 4            | 9           | 3           | 9      | 0      | 1     | 0      | 276   | 40     |

title: Anthony Mounier

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Anthony Mounier
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Anthony MOUNIER 1.JPG
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 27 września 1987
 |miejsce urodzenia       = [[Aubenas]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 174 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Panathinaikos AO]]
 |numer w klubie          = 10
 |kariera juniorska       =
! 1993–1999 ! Véore
! 1999–2007 ! [[Olympique Lyon]]
 |kariera seniorska       =
! 2007–2009 ! [[Olympique Lyon]]                     ! 20 !  2
! 2009–2012 ! [[OGC Nice]]                           ! 94 ! 13
! 2012–2015 ! [[Montpellier HSC]]             ! 97 ! 14
! 2015–2017 ! [[Bologna FC]]                      ! 36 !  4
! 2017      ! → [[AS Saint-Étienne]] (wyp.) !  0 !  0
! 2017      ! → [[Atalanta BC]] (wyp.)      !  5 !  0
! 2017–     ! [[Panathinaikos AO]]          !  0 !  0
 |data seniorzy           = 6 września 2017
 |kariera reprezentacyjna = ! 2008 ! {{reprezentacja|FRA|pn|rodzaj=U-21}} ! 4 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Anthony Mounier
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Anthony Mounier''' (ur. 27 września 1987 w [[Aubenas]]) – [[Francja|francuski]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a w greckim klubie [[Panathinaikos AO]]. Były [[Reprezentacja Francji U-21 w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant Francji do lat 21]]. Wychowanek [[Olympique Lyon]], w swojej karierze występował także w takich zespołach jak [[OGC Nice]] oraz [[Montpellier HSC]].

== Statystyki kariery ==
: ''(aktualne na dzień 10 sierpnia 2016)''
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!rowspan="2"|Klub
!rowspan="2"|Sezon
!rowspan="2"|Liga
!colspan="2"|Liga
!colspan="2"|Puchar kraju
!colspan="2"|Puchar ligi
!colspan="2"|[[UEFA|Europa]]
!colspan="2"|Inne
!colspan="2"|Suma
|-
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
|-
|rowspan="4" valign="center"|[[Olympique Lyon]]
|[[Ligue 1 (2007/2008)|2007/08]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|1||0||0||0||0||0||0||0||colspan="2"|–||1||0
|-
|[[Ligue 1 (2008/2009)|2008/09]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|18||2||3||3||1||0||4||0||colspan="2"|–||26||5
|-
|[[Ligue 1 (2009/2010)|2009/10]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|1||0||0||0||0||0||0||0||colspan="2"|–||1||0
|-
!colspan="2"|Ogólnie
!colspan="1"|20 !! 2 !! 3 !! 3 !! 1 !! 0 !! 4 !! 0 !! 0 !! 0 !! 28 !! 5
|-
|rowspan="4" valign="center"|[[OGC Nice]]
|[[Ligue 1 (2009/2010)|2009/10]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|31||2||1||0||1||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||33||2
|-
|[[Ligue 1 (2010/2011)|2010/11]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|34||3||5||1||0||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||39||4
|-
|[[Ligue 1 (2011/2012)|2011/12]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|29||8||2||0||4||3||colspan="2"|–||colspan="2"|–||35||11
|-
!colspan="2"|Ogólnie
!colspan="1"|94 !! 13 !! 8 !! 1 !! 5 !! 3 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 107 !! 17
|-
|rowspan="5" valign="center"|[[Montpellier HSC]]
|[[Ligue 1 (2012/2013)|2012/13]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|26||2||2||0||2||0||5||0||1||0||36||2
|-
|[[Ligue 1 (2013/2014)|2013/14]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|32||3||2||0||0||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||34||3
|-
|[[Ligue 1 (2014/2015)|2014/15]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|36||9||1||0||1||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||38||9
|-
|[[Ligue 1 (2015/2016)|2015/16]]
|style="text-align:center;"|[[Ligue 1]]
|3||0||0||0||0||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||3||0
|-
!colspan="2"|Ogólnie
!colspan="1"|97 !! 14 !! 5 !! 0 !! 3 !! 0 !! 5 !! 0 !! 1 !! 0 !! 111 !! 14
|-
|rowspan="2" valign="center"|[[Bologna FC]]
|[[Serie A (2015/2016)|2015/16]]
|style="text-align:center;"|[[Serie A]]
|30||4||0||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||colspan="2"|–||30||4
|-
!colspan="2"|Ogólnie
!colspan="1"|30 !! 4 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 30 !! 4
|-
!colspan="3"|Ogólnie w karierze
!colspan="1"|241 !! 33 !! 16 !! 4 !! 9 !! 3 !! 9 !! 0 !! 1 !! 0 !! 276 !! 40
|}

== Bibliografia ==
* [http://www.fff.fr/equipes-de-france/tous-les-joueurs/fiche-joueur/2538661641-anthony-mounier Anthony Mounier] na oficjalnej stronie [[Fédération Française de Football]] {{lang|fr}}
* {{transfermarkt|p|id=57110|nazwa=Anthony Mounier|data dostępu=2020-11-24}}
* {{soccerway|p|id=39300|nazwa=A. Mounier|data dostępu=2021-01-02}}

{{Panathinaikos AO skład}}

{{SORTUJ:Mounier, Anthony}}
[[Kategoria:Piłkarze Olympique Lyon]]
[[Kategoria:Piłkarze OGC Nice]]
[[Kategoria:Piłkarze Montpellier HSC]]
[[Kategoria:Piłkarze Bologna FC 1909]]
[[Kategoria:Piłkarze AS Saint-Étienne]]
[[Kategoria:Piłkarze Atalanty BC]]
[[Kategoria:Piłkarze Panathinaikosu AO]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Aubenas]]
[[Kategoria:Reprezentanci Francji U-21 w piłce nożnej]]

title: · Anthony Mounier

Data i miejsce urodzenia: 27 września 1987 · Aubenas

Pozycja: napastnik

Klub: Panathinaikos AO

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Véore

Olympique Lyon

title: Kariera seniorska

Olympique Lyon · 20 · (2)

OGC Nice · 94 · (13)

Montpellier HSC · 97 · (14)

Bologna FC · 36 · (4)

→ AS Saint-Étienne (wyp.) · 0 · (0)
→ Atalanta BC (wyp.) · 5 · (0)

Panathinaikos AO · 0 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Francja U-21 · 4 · (0)


text:
# Goleszyn
Goleszyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Sierpc. Ma status sołectwa.
| SIMC    | Nazwa      | Rodzaj    |
| ------- | ---------- | --------- |
| 0574793 | Goleszynek | część wsi |

Prywatna wieś szlachecka Goleszyno położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W okresie międzywojennym Goleszyn leżał w powiecie sierpeckim w województwie warszawskim.
13 czerwca 1944 r. doszło we wsi do potyczki partyzantów Armii Ludowej z oddziału "Waśki" z żandarmerią niemiecką. Zginęło 3 partyzantów (ku ich pamięci w ścianę szkoły podstawowej wmurowano po wojnie tablicę pamiątkową).
Po wojnie wieś znalazła się w gminie Białyszewo, a siedzibą był Goleszyn. Po roku 1957 wraz z nowym podziałem administracyjnym zniesiono gminę, w miejscowość stała się siedzibą gromady Goleszyn. Po kolejnej reformie administracyjnej w 1975 roku miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
We wsi znajduje się parafia pw. św. Mateusza.

title: Goleszyn

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Goleszyn
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Goleszyn church.jpg
 |opis zdjęcia           = Kościół pw. św. Mateusza
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = mazowieckie
 |powiat                 = [[Powiat sierpecki|sierpecki]]
 |gmina                  = [[Sierpc (gmina wiejska)|Sierpc]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 230{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 24
 |kod pocztowy           = 09-212{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = WSE
 |SIMC                   = 0574787{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Sierpc (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 52°47'02"N 19°43'13"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|34467|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Goleszyn
 |www                    =
}}
'''Goleszyn''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[powiat sierpecki|powiecie sierpeckim]], w [[Sierpc (gmina wiejska)|gminie Sierpc]]{{r|teryt|roz}}. Ma status sołectwa{{r|sol}}.

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Goleszyn{{r|teryt|roz}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|0574793 || Goleszynek || część wsi
|}

Prywatna wieś szlachecka ''Goleszyno'' położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim [[województwo płockie (I Rzeczpospolita)|województwa płockiego]]<ref>Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego</ref>. W [[Historia Polski (1918–1939)|okresie międzywojennym]] Goleszyn leżał w [[powiat sierpecki|powiecie sierpeckim]] w [[województwo warszawskie (II Rzeczpospolita)|województwie warszawskim]].

13 czerwca 1944 r. doszło we wsi do potyczki partyzantów Armii Ludowej z oddziału "Waśki" z żandarmerią niemiecką. Zginęło 3 partyzantów (ku ich pamięci w ścianę szkoły podstawowej wmurowano po wojnie tablicę pamiątkową)<ref>Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945", Sport i Turystyka 1988, {{ISBN|83-217-2709-3}}, str. 555</ref>.

Po [[II wojna światowa|wojnie]] wieś znalazła się w [[Białyszewo (gmina)|gminie Białyszewo]], a siedzibą był Goleszyn<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1 IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|Po roku 1957 wraz z nowym podziałem administracyjnym]] zniesiono gminę, w miejscowość stała się siedzibą gromady [[Goleszyn (gromada)|Goleszyn]]. Po [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|kolejnej reformie administracyjnej w 1975 roku]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo płockie (1975–1998)|województwa płockiego]].

We wsi znajduje się [[Parafia św. Mateusza w Goleszynie|parafia pw. św. Mateusza]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://diecezjaplocka.pl/parafie/goleszyn-sw-mateusza | tytuł = Parafia pw. św. Mateusza | opublikowany = diecezjaplocka.pl | data dostępu = 2016-05-23 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160611151454/http://diecezjaplocka.pl/parafie/goleszyn-sw-mateusza | zarchiwizowano = 2016-06-11 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Goleszyn|nazwa=Wieś Goleszyn w liczbach|data dostępu=2025-03-05}}</ref>
* <ref name="nsp">{{Cytuj |url = https://bdl.stat.gov.pl/bdl/dane/teryt/kategoria/48589 |tytuł = NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data = 2022-09-19 |data dostępu = 2025-03-05 |opublikowany = Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=sol>[https://gmina.sierpc.pl/solectwa.html Strona gminy, sołectwa]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=318|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|II|656}}

{{Gmina Sierpc}}

[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo płockie)]]
[[Kategoria:Goleszyn]]

title: Goleszyn

Powiat: sierpecki

Gmina: Sierpc

Tablice rejestracyjne: WSE


text:
# Topličica (żupania krapińsko-zagorska)
Topličica – wieś w Chorwacji, w żupanii krapińsko-zagorskiej, w gminie Budinščina. W 2011 roku liczyła 159 mieszkańców.

title: Topličica (żupania krapińsko-zagorska)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Topličica
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna = [[Żupania krapińsko-zagorska|krapińsko-zagorska]]
 |2. jednostka administracyjna = [[gmina Budinščina|Budinščina]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 159{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |kod mapy                     = żupania krapińsko-zagorska
 |www                          =
}}
'''Topličica''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania krapińsko-zagorska|żupanii krapińsko-zagorskiej]], w [[gmina Budinščina|gminie Budinščina]]. W 2011 roku liczyła 159 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=154}}</ref>
}}

{{gmina Budinščina}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii krapińsko-zagorskiej]]

title: Topličica

Państwo: Chorwacja

Żupania: krapińsko-zagorska

Gmina: Budinščina