text:
# Abdoulkader Kamil Mohamed
Abdoulkader Kamil Mohamed (ur. 1 lipca 1951 w regionie Obock) – dżibutyjski polityk, minister rolnictwa w latach 2005–2011, minister obrony w latach 2011–2013, premier Dżibuti od 1 kwietnia 2013.

## Życiorys
Abdoulkader Kamil Mohamed urodził się w 1951 w miejscowości Souali w regionie Obock. Studiował na Université de Limoges we Francji, na którym uzyskał stopień magistra nauk technicznych, ze specjalizacją w zarządzaniu wodnych i środowiskiem.
Swą karierę zawodową rozpoczął od pracy w krajowej agencji zarządzającej zasobami wodnymi, ONEAD (Office national de l’Eau et de l’Assainissement de Djibouti). W latach 1978–1979 pełnił funkcję jej tymczasowego dyrektora generalnego, a w latach 1983–2005 dyrektora generalnego.
W 2005 został mianowany na stanowisko ministra rolnictwa, hodowli, morza i zasobów wodnych w rządzie Dileity Mohameda Dileity. Jako minister doprowadził w latach 2006–2007 do powstania ponad dwudziestu studni w obszarach śródlądowych, co przyczyniło się do zmniejszenia problemów związanych z dostępem do wody. W latach 2007–2009, przy wsparciu MFW, Banku Światowego, Islamskiego Banku Rozwoju, Międzynarodowego Funduszu Rozwoju Rolnictwa, powołał narodowy program bezpieczeństwa żywności. Dodatkowo przyczynił się do powstania pierwszego w Dżibuti laboratorium zajmującego się analizą produktów żywnościowych. W maju 2011 objął urząd ministra obrony narodowej.
W 1981 został wieloletnim członkiem rządzącego Ludowego Zgromadzenia na rzecz Postępu (RPP). W strukturach partii zajmował szereg stanowisk, by we wrześniu 2012 objąć funkcję jej wiceprzewodniczącego. W listopadzie 2012 objął funkcję przewodniczącego Unii na rzecz Większości Prezydenckiej (UMP), koalicji rządowej prezydenta Ismaila Omara Guelleha, grupującej również RPP.
Po wyborach parlamentarnych, 10 lutego 2008 objął mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Po zwycięskich przez UMP kolejnych wyborach parlamentarnych z 22 lutego 2013 uzyskał reelekcję.
W związku z formowaniem nowego gabinetu po przeprowadzeniu wyborów, prezydent Guelleh 31 marca 2013 mianował go na urząd premiera. Urząd objął 1 kwietnia 2013, zastępując po dwunastu latach Dileitę Mohameda Dileitę.

title: Abdoulkader Kamil Mohamed

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk           = Abdoulkader Kamil Mohamed
 |grafika           = Djiboutian PM Mohamed at the MOD 2019 (1) (cropped).jpg
 |opis grafiki      = Abdoulkader Kamil Mohamed (2019)
 |data urodzenia    = [[1 lipca]] [[1951]]
 |miejsce urodzenia = [[Region Obock]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = 6. [[Premierzy Dżibuti|Premier Dżibuti]]
 |partia            = [[Ludowe Zgromadzenie na rzecz Postępu]]
 |od                = [[1 kwietnia]] [[2013]]
 |do                =
 |poprzednik        = [[Dileita Mohamed Dileita]]
 |następca          =
 |odznaczenia       =
 |www               =
 |commons           = Category:Abdoulkader Kamil Mohamed
 |quote             =
}}
'''Abdoulkader Kamil Mohamed''' (ur. [[1 lipca]] [[1951]] w [[Region Obock|regionie Obock]]) – [[Dżibuti|dżibutyjski]] polityk, minister rolnictwa w latach 2005–2011, minister obrony w latach 2011–2013, [[premierzy Dżibuti|premier Dżibuti]] od 1 kwietnia 2013.

== Życiorys ==
Abdoulkader Kamil Mohamed urodził się w 1951 w miejscowości Souali w [[Region Obock|regionie Obock]]. Studiował na [[Université de Limoges]] we [[Francja|Francji]], na którym uzyskał stopień magistra nauk technicznych, ze specjalizacją w zarządzaniu wodnych i środowiskiem<ref name="adj">{{cytuj stronę |url = http://www.adjib.dj/actunat/pm.php |tytuł = M. Abdoulkader Kamil Mohamed, grand commis de l’Etat et nouveau Premier ministre djiboutien |data = 1 kwietnia 2013 |opublikowany = adjib.dj |język = fr |archiwum = https://web.archive.org/web/20140101111102/http://www.adjib.dj/actunat/pm.php |zarchiwizowano = 2014-01-01 |data dostępu = 2013-04-11}}</ref>.

Swą karierę zawodową rozpoczął od pracy w krajowej agencji zarządzającej zasobami wodnymi, ONEAD (''Office national de l’Eau et de l’Assainissement de Djibouti''). W latach 1978–1979 pełnił funkcję jej tymczasowego dyrektora generalnego, a w latach 1983–2005 dyrektora generalnego.

W 2005 został mianowany na stanowisko ministra rolnictwa, hodowli, morza i zasobów wodnych w rządzie [[Dileita Mohamed Dileita|Dileity Mohameda Dileity]]. Jako minister doprowadził w latach 2006–2007 do powstania ponad dwudziestu studni w obszarach śródlądowych, co przyczyniło się do zmniejszenia problemów związanych z dostępem do wody. W latach 2007–2009, przy wsparciu [[Międzynarodowy Fundusz Walutowy|MFW]], [[Bank Światowy|Banku Światowego]], [[Islamski Bank Rozwoju|Islamskiego Banku Rozwoju]], [[Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa|Międzynarodowego Funduszu Rozwoju Rolnictwa]], powołał narodowy program bezpieczeństwa żywności. Dodatkowo przyczynił się do powstania pierwszego w Dżibuti laboratorium zajmującego się analizą produktów żywnościowych. W maju 2011 objął urząd ministra obrony narodowej<ref name="adj" />.

W 1981 został wieloletnim członkiem rządzącego [[Ludowe Zgromadzenie na rzecz Postępu|Ludowego Zgromadzenia na rzecz Postępu]] (RPP). W strukturach partii zajmował szereg stanowisk, by we wrześniu 2012 objąć funkcję jej wiceprzewodniczącego. W listopadzie 2012 objął funkcję przewodniczącego [[Unia na rzecz Większości Prezydenckiej|Unii na rzecz Większości Prezydenckiej]] (UMP), koalicji rządowej prezydenta [[Ismail Omar Guelleh|Ismaila Omara Guelleha]], grupującej również RPP<ref name="adj" />.

Po wyborach parlamentarnych, 10 lutego 2008 objął mandat deputowanego do [[Zgromadzenie Narodowe (Dżibuti)|Zgromadzenia Narodowego]]. Po zwycięskich przez UMP kolejnych wyborach parlamentarnych z 22 lutego 2013 uzyskał reelekcję<ref name="adj" />.

W związku z formowaniem nowego gabinetu po przeprowadzeniu wyborów, prezydent Guelleh 31 marca 2013 mianował go na urząd premiera. Urząd objął 1 kwietnia 2013, zastępując po dwunastu latach Dileitę Mohameda Dileitę<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.mfa.gov.et/news/more.php?newsid=1810 |tytuł = A new Prime Minister appointed in Djibouti (Apr 02, 2013). |archiwum = http://archive.is/fbV8x |data = 2013-04-02 |opublikowany = mfa.gov.et |język = en |zarchiwizowano = 2013-04-23}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Premierzy Dżibuti}}
{{Szefowie państw i rządów Afryki}}

{{SORTUJ:Mohamed, Abdoulkader Kamil}}
[[Kategoria:Premierzy Dżibuti]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1951]]

title: Abdoulkader Kamil Mohamed

Data i miejsce urodzenia: 1 lipca 1951 · Region Obock

Okres: od 1 kwietnia 2013

Przynależność polityczna: Ludowe Zgromadzenie na rzecz Postępu

Poprzednik: Dileita Mohamed Dileita


text:
# Franz Schalk
Franz Schalk (ur. 27 maja 1863 w Wiedniu, zm. 3 sierpnia 1931 w Edlach, w Dolnej Austrii) – austriacki dyrygent i pedagog; dyrektor Opery Wiedeńskiej; młodszy brat Josefa Schalka.

## Życiorys
W latach 1875–1881 studiował w Konserwatorium Wiedeńskim grę na skrzypcach u Josefa Hellmesbergera, grę fortepianową u Juliusa Epsteina i teorię muzyki u Antona Brucknera. Był dyrygentem w Reichenbergu (1888–1890), Grazu (1890–1895) i Pradze (1895–1898). Dyrygował gościnnie w londyńskim Covent Garden w latach 1898, 1907 oraz w 1911, kiedy to Pierścień Nibelunga Richarda Wagnera pod jego dyrekcją odniósł ogromny sukces. W sezonie 1898/1899 był dyrektorem nowojorskiej Metropolitan Opera, a następnie kapelmistrzem Königlische Kapelle Opery Berlińskiej.
W latach 1904–1921 prowadził koncerty w Gesellschaft der Musikfreunde. Organizował wystawianie pod swoją dyrekcją oper Mozarta w cesarskim Hofburgu. Był współzałożycielem Festiwalu w Salzburgu. W latach 1909–1919 prowadził klasę dyrygentury w Konserwatorium Wiedeńskim.

### Opera Wiedeńska
Od 1900 był związany z Operą Wiedeńską, początkowo jako pierwszy dyrygent. W 1918 został mianowany dyrektorem Opery, do 1924 dzieląc to stanowisko z Richardem Straussem, a następnie do 1929 sprawując je samodzielnie jako dyrektor generalny. Pod jego kierownictwem Opera Wiedeńska przeżywała okres rozkwitu i osiągnęła wysoki poziom artystyczny, m.in. dzięki przywróceniu na stanowisko głównego scenografa Alfreda Rollera, autora słynnych inscenizacji z okresu dyrekcji Gustava Mahlera w latach 1897–1907.
Schalk dyrygował wieloma prapremierami, m.in. Ariadny na Naksos (1916) i Kobiety bez cienia (1919) Richarda Straussa, a także prawykonaniem fragmentów X Symfonii Gustava Mahlera w opracowaniu Ernsta Křenka (1924). W 1931 wystąpił w Operze Wiedeńskiej po raz ostatni dyrygując operą Tristan i Izolda Richarda Wagnera.

### Popularyzacja twórczości Brucknera
Franz Schalk i jego starszy brat Josef byli jednymi z pierwszych propagatorów i wykonawców twórczości Antona Brucknera. Obaj też współpracowali z kompozytorem przy rewizji jego utworów oraz przygotowaniu ich pierwszych publikacji i prawykonań. Mieli swój wkład zwłaszcza w pierwsze wydania symfonii III (1890), IV (wspólnie z Ferdinandem Löwe, 1890) V (1896) i VIII (1892). Zdarzało się jednak, że wprowadzali oni zmiany nie zawsze zgodne z intencją kompozytora i przez niego zaakceptowane. Było to możliwe, ponieważ do lat 80. XIX wieku symfonie Brucknera w większości nie były wykonywane i publikowane. Bruckner nigdy nie usłyszał V symfonii (z wyjątkiem aranżacji na dwa fortepiany), a pierwsze wersje symfonii III, IV i VIII miały prawykonania dopiero po jego śmierci. Jednak z perspektywy czasu, wkład obu braci w popularyzację twórczości Brucknera jest nie do przecenienia. Franz był znakomitym interpretatorem jego utworów, a Josef autorem wyciągów fortepianowych na cztery ręce wielu jego symfonii.

### Franz-Schalk-Medaille in Gold
W 100-lecie urodzin kompozytora Filharmonicy Wiedeńscy ufundowali wyróżnienie w postaci Złotego Medalu Franza Schalka. Na medalu wygrawerowane są słowa, które Schalk podobno powiedział na łożu śmierci: „Achtet mir auf meine Philharmoniker” („Opiekuj się moimi filharmonikami”). Jest to odniesieniem do troski, jaką Schalk otoczył młodych muzyków w zrujnowanej gospodarczo Austrii po I wojnie światowej.
Medal jest wręczany osobom szczególnie zasłużonym w promocji Filharmoników Wiedeńskich. Wśród laureatów są m.in. Ioan Holender (2002), Walter Cronkite (2003) i Michael Häupl (2005).

wikiname: plwiki

title: Franz Schalk

in_language: pl

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Franz Schalk
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 27 maja 1863
 |miejsce urodzenia     = [[Wiedeń]]
 |pochodzenie           = [[Austriacy|austriackie]]
 |data śmierci          = 3 sierpnia 1931
 |miejsce śmierci       = Edlach, gm. [[Reichenau an der Rax]]
 |instrument            = [[skrzypce]], [[fortepian]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka poważna]]
 |zawód                 = [[dyrygent]], [[pedagog]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Franz Schalk
 |www                   =
}}
'''Franz Schalk''' (ur. [[27 maja]] [[1863]] w [[Wiedeń|Wiedniu]], zm. [[3 sierpnia]] [[1931]] w Edlach, w [[Dolna Austria|Dolnej Austrii]]){{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{r|Oxford Music Online}} – [[austria]]cki [[dyrygent]] i [[pedagog]]; dyrektor [[Opera Wiedeńska|Opery Wiedeńskiej]]{{r|Oxford Music Online|Österreich-Lexikon}}; młodszy brat [[Josef Schalk|Josefa Schalka]].

== Życiorys ==
W latach 1875–1881 studiował w [[Universität für Musik und darstellende Kunst Wien|Konserwatorium Wiedeńskim]] grę na [[skrzypce|skrzypcach]] u [[Josef Hellmesberger Jr.|Josefa Hellmesbergera]], grę [[fortepian]]ową u [[Julius Epstein|Juliusa Epsteina]] i [[teoria muzyki|teorię muzyki]] u [[Anton Bruckner|Antona Brucknera]]{{r|Oxford Music Online}}{{odn|Chodkowski|1995|s=791}}. Był dyrygentem w [[Liberec|Reichenbergu]] (1888–1890), [[Graz]]u (1890–1895) i [[Praga|Pradze]] (1895–1898){{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{odn|Chodkowski|1995|s=792}}. Dyrygował gościnnie w [[Londyn|londyńskim]] [[Covent Garden Theatre|Covent Garden]] w latach 1898, 1907 oraz w 1911, kiedy to ''[[Pierścień Nibelunga]]'' [[Richard Wagner|Richarda Wagnera]] pod jego dyrekcją odniósł ogromny sukces{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{r|Oxford Music Online}}. W sezonie 1898/1899 był dyrektorem [[Nowy Jork|nowojorskiej]] [[Metropolitan Opera]], a następnie kapelmistrzem Königlische Kapelle [[Staatsoper Unter den Linden|Opery Berlińskiej]]{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{odn|Chodkowski|1995|s=792}}.

W latach 1904–1921 prowadził koncerty w {{link-interwiki|Gesellschaft der Musikfreunde|Q=Q694323}}{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}. Organizował wystawianie pod swoją dyrekcją oper [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozarta]] w cesarskim [[Hofburg]]u{{r|Österreich-Lexikon}}. Był współzałożycielem [[Festiwal w Salzburgu|Festiwalu w Salzburgu]]{{r|Österreich-Lexikon|Salzburg Festival}}. W latach 1909–1919 prowadził klasę [[dyrygent]]ury w Konserwatorium Wiedeńskim{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{r|Österreich-Lexikon}}.

=== Opera Wiedeńska ===
Od 1900 był związany z Operą Wiedeńską, początkowo jako pierwszy dyrygent. W 1918 został mianowany dyrektorem Opery, do 1924 dzieląc to stanowisko z [[Richard Strauss|Richardem Straussem]], a następnie do 1929 sprawując je samodzielnie jako dyrektor generalny{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{r|Oxford Music Online}}{{odn|Chodkowski|1995|s=792}}. Pod jego kierownictwem Opera Wiedeńska przeżywała okres rozkwitu{{odn|Chodkowski|1995|s=792}} i osiągnęła wysoki poziom artystyczny, m.in. dzięki przywróceniu na stanowisko głównego scenografa [[Alfred Roller|Alfreda Rollera]], autora słynnych inscenizacji z okresu dyrekcji [[Gustav Mahler|Gustava Mahlera]] w latach 1897–1907{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}.

Schalk dyrygował wieloma prapremierami, m.in. ''[[Ariadna na Naksos (opera Richarda Straussa)|Ariadny na Naksos]]'' (1916) i ''[[Kobieta bez cienia|Kobiety bez cienia]]'' (1919) [[Richard Strauss|Richarda Straussa]], a także prawykonaniem fragmentów ''X Symfonii'' [[Gustav Mahler|Gustava Mahlera]] w opracowaniu [[Ernst Křenek|Ernsta Křenka]] (1924){{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{r|Oxford Music Online}}. W 1931 wystąpił w Operze Wiedeńskiej po raz ostatni dyrygując operą ''[[Tristan i Izolda (dramat muzyczny)|Tristan i Izolda]]'' [[Richard Wagner|Richarda Wagnera]]{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}.

=== Popularyzacja twórczości Brucknera ===
Franz Schalk i jego starszy brat [[Josef Schalk|Josef]] byli jednymi z pierwszych propagatorów i wykonawców twórczości Antona Brucknera. Obaj też współpracowali z kompozytorem przy rewizji jego utworów oraz przygotowaniu ich pierwszych publikacji i prawykonań. Mieli swój wkład zwłaszcza w pierwsze wydania symfonii III (1890), IV (wspólnie z [[Ferdinand Löwe|Ferdinandem Löwe]], 1890) V (1896) i VIII (1892). Zdarzało się jednak, że wprowadzali oni zmiany nie zawsze zgodne z intencją kompozytora i przez niego zaakceptowane. Było to możliwe, ponieważ do lat 80. XIX wieku symfonie Brucknera w większości nie były wykonywane i publikowane. Bruckner nigdy nie usłyszał V symfonii (z wyjątkiem aranżacji na dwa fortepiany), a pierwsze wersje symfonii III, IV i VIII miały prawykonania dopiero po jego śmierci{{r|Oxford Music Online}}{{r|Bruckner}}. Jednak z perspektywy czasu, wkład obu braci w popularyzację twórczości Brucknera jest nie do przecenienia. Franz był znakomitym interpretatorem jego utworów, a Josef autorem wyciągów fortepianowych na cztery ręce wielu jego symfonii{{odn|Berkowicz|2007|s=81}}{{odn|Chodkowski|1995|s=792}}.

=== Franz-Schalk-Medaille in Gold ===
[[Plik:Franz Schalk Gold Medal.JPG|thumb|Franz-Schalk-Medaille in Gold]]
W 100-lecie urodzin kompozytora [[Filharmonicy Wiedeńscy]] ufundowali wyróżnienie w postaci Złotego Medalu Franza Schalka. Na medalu wygrawerowane są słowa, które Schalk podobno powiedział na łożu śmierci: „Achtet mir auf meine Philharmoniker” („Opiekuj się moimi filharmonikami”). Jest to odniesieniem do troski, jaką Schalk otoczył młodych muzyków w zrujnowanej gospodarczo Austrii po [[I wojna światowa|I wojnie światowej]]{{r|Medal3}}.

Medal jest wręczany osobom szczególnie zasłużonym w promocji Filharmoników Wiedeńskich. Wśród laureatów są m.in. [[Ioan Holender]]{{r|Medal1}} (2002), [[Walter Cronkite]]{{r|Medal2}} (2003) i [[Michael Häupl]]{{r|Medal3}} (2005).

== Przypisy ==
{{Przypisy
|Oxford Music Online={{Paywall}} {{Cytuj stronę | url = https://doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.24747 | tytuł = Schalk, Franz | autor = Deryck Cooke | data= 2001-01-20 | praca = Oxford Music Online. Grove Music Online  | id = via Oxford University Press | język = en | data dostępu = 2020-03-23 | archiwum = https://archive.is/ZRxOy | zarchiwizowano = 2020-03-23}}

|Salzburg Festival={{Paywall}} {{Cytuj stronę | url = https://doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.24437 | tytuł = Salzburg; 4. The Salzburg Festival | autor = Cliff Eisen | data= 2001-01-20 | praca = Oxford Music Online. Grove Music Online  | id = via Oxford University Press | język = en | data dostępu = 2020-03-24 | archiwum = https://archive.is/4TEbc | zarchiwizowano = 2020-03-24}}

|Bruckner={{Paywall}} {{Cytuj stronę | url = https://doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.40030 | tytuł = Bruckner, (Joseph) Anton; 7. Versions of the symphonies | autor = Timothy L. Jackson | data= 2011-02-23 | praca = Oxford Music Online. Grove Music Online  | id = via Oxford University Press | język = en | data dostępu = 2020-03-24 | archiwum = https://archive.is/wip/lSh4L | zarchiwizowano = 2020-03-24}}

|Österreich-Lexikon={{Cytuj stronę | url = http://www.aeiou.at/aeiou.encyclop.s/s154652.htm | tytuł = Schalk, Franz | praca = Österreich-Lexikon | język = en de | data dostępu = 2020-03-23 | archiwum = https://archive.vn/cvzX2 | zarchiwizowano = 30-12-2012}}

|Medal1={{Cytuj stronę | url = https://www.wienerphilharmoniker.at/orchestra/philharmonic-journal/year/2002/month/11/blogitemid/424 | tytuł = Franz Schalk Medal Awarded to Ioan Holender | data = 07/11/2002 | praca = Die Wiener Philharmoniker | język = de en ja | data dostępu = 2020-03-24 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190407200946/https://www.wienerphilharmoniker.at/orchestra/philharmonic-journal/year/2002/month/11/blogitemid/424 | zarchiwizowano = 2019-04-07 }}

|Medal2={{Cytuj stronę | url = https://www.wienerphilharmoniker.at/orchester/philharmonisches-tagebuch/year/2004/month/5/blogitemid/795 | tytuł = Franz-Schalk-Medaille in Gold an Walter Cronkite | data = 15/05/2004 | praca = Die Wiener Philharmoniker | język = de en ja | data dostępu = 2020-03-24 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200324194318/https://www.wienerphilharmoniker.at/orchester/philharmonisches-tagebuch/year/2004/month/5/blogitemid/795 | zarchiwizowano = 2020-03-24 }}

|Medal3={{Cytuj stronę | url = https://www.wienerphilharmoniker.at/orchester/philharmonisches-tagebuch/year/2005/month/5/blogitemid/749 | tytuł = Ehrung für Wiens Bürgermeister Dr. Michael Häupl | data = 01/05/2005 | praca = Die Wiener Philharmoniker | język = de en ja | data dostępu = 2020-03-24 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200324194320/https://www.wienerphilharmoniker.at/orchester/philharmonisches-tagebuch/year/2005/month/5/blogitemid/749 | zarchiwizowano = 2020-03-24 }}
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | inni = Elżbieta Dziębowska (red.) | tytuł = Encyklopedia muzyczna PWM | wydanie = I | wydawca = PWM | miejsce = Kraków | data = 2007 | strony = 81 | isbn = 978-83-224-0865-0 | tom = 9 | tytuł tomu = S–Sł część biograficzna | rozdział = Schalk Franz | imię r = Filip | nazwisko r = Berkowicz | język = pl | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | inni = Andrzej Chodkowski (red.) | tytuł = Encyklopedia muzyki | url = https://archive.org/details/encyklopediamuzy0000unse_h9i4 | wydawca = PWN | miejsce = Warszawa | data = 1995 | strony = [https://archive.org/details/encyklopediamuzy0000unse_h9i4/page/791 791]-792 | isbn = 83-01-11390-1 | język = pl | odn = {{odn/id|Chodkowski|1995}}}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{AllMusic|id=mn0002052323|tytuł=Franz Schalk}}
* {{IMSLP|id=Schalk,_Franz}}
* {{MusicBrainz artist|id=d8f4519e-8a5a-497d-905c-d7834bf9a990|name=Franz Schalk}}
* {{Discogs|artysta|Franz+Schalk|Franz Schalk}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Schalk, Franz}}
[[Kategoria:Austriaccy dyrygenci]]
[[Kategoria:Austriaccy pedagodzy muzyczni]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1863]]
[[Kategoria:Zmarli w 1931]]

title: Franz Schalk

Data i miejsce urodzenia: 27 maja 1863 · Wiedeń

Pochodzenie: austriackie

Data i miejsce śmierci: 3 sierpnia 1931 · Edlach, gm. Reichenau an der Rax

Instrumenty: skrzypce, fortepian

Gatunki: muzyka poważna

Zawód: dyrygent, pedagog


text:
# Bezirk Żabno
Bezirk Żabno – dawny powiat (Bezirk) kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa było miasteczko Żabno.

## Historia
Bezirk Żabno utworzono w ramach reformy uwłaszczeniowej z okresu Wiosny Ludów (1848–1849), która likwidowała jurysdykcję właściciela ziemskiego nad poddanymi. W Galicji, dominium – jako podstawowa jednostka administracyjna i filar systemu feudalnego straciło rację bytu. Konieczne stało się zatem wprowadzenie nowego systemu administracyjnego, którego zręby powstały w latach 1851–1855. Nowy trójstopniowy podział administracyjny objął 21 cyrkułów (niem. Kreise), 179 małych powiatów (niem. Bezirke) i ponad 6000 gmin (niem. Gemeinde).
Bezirk Żabno objął obszar o wielkości 5,2 mil², zamieszkany przez 24.888 ludzi i podzielony na 64 gmin katastralnych, w tym jedno miasteczko  (Żabno). Wszedł w skład cyrkułu tarnowskiego, jako jeden z jego dziesięciu powiatów. Na północy powiat graniczył z Imperium Rosyjskim.
Po nadaniu Galicji autonomii oraz powołaniu samorządu gminnego i powiatowego w 1865 zlikwidowano cyrkuły (Kreise). Dotychczasowe małe powiaty (Bezirke) w liczbie 179, utrzymały się do 1867 roku, kiedy to w następstwie kolejnej reformy administracyjnej (23 stycznia 1867) zostały zastąpione przez 74 większych powiatów. Obszar zniesionego Bezirk Żabno wszedł wtedy w skład nowych powiatów dąbrowskiego i tarnowskiego (vide podział w tabeli poniżej).
Taki podział administracyjny doprowadził do powstania nielogicznej granicy między powiatami, skutkując utworzeniem trzech eksklaw powiatu dąbrowskiego na terenie powiatu tarnowskiego: 1) Zakirchale i Konary, 2) Laskówka, 3) Siedlec i Łęka – ta ostatnia znajdowała się wyjątkowo daleko, w pobliżu Radłowa. Nie wiadomo, czy był to błąd drukarski, czy rzeczywiście zamierzony podział, jednak już 19 czerwca 1867 roku wszystkie eksklawy zostały zlikwidowane. Stało się to poprzez włączenie Odporyszowa, Sieradzy i Fiuka do powiatu dąbrowskiego oraz Brnika i Żelazówki do powiatu tarnowskiego. W ten sposób powiat dąbrowski uzyskał ciągłość terytorialną z eksklawą Laskówki oraz Zakirchala (Konary przyłączono wówczas do powiatu tarnowskiego). Trzecia, najbardziej oddalona eksklawa – obejmująca Siedlec i Łękę – została w całości włączona do powiatu tarnowskiego.
1 maja 1886 roku dokonano kolejnej korekty przebiegu granicy w rejonie Żabna, mającej na celu uniknięcie rozdzielenia zwartych skupisk osadniczych. W ramach tej zmiany do powiatu dąbrowskiego włączono Żabno, Podlesie, Niecieczę oraz – ponownie – Konary. Po tej korekcie linia graniczna między powiatami została ostatecznie wyrównana.

## Podział administracyjny (1854)
| Lp. | Gmina jednostkowa             | Powierzchnia | Ludność | Powiat w 1867 po zniesieniu |
| --- | ----------------------------- | ------------ | ------- | --------------------------- |
| 1   | Żabno (m) z Przedmieściem     | 1415         | 1117    | tarnowski                   |
| 2   | Zakirchale                    | 68           | 96      | dąbrowski                   |
| 3   | Konary                        | 625          | 347     | dąbrowski                   |
| 4   | Kobierzyn                     | 1500         | 786     | tarnowski                   |
| 5   | Laskówka i Chorążec           | 1035         | 487     | dąbrowski                   |
| 6   | Partyń i Łęg                  | 2240         | 1313    | tarnowski                   |
| 7   | Bobrowniki Małe z Dobczycami  | 1225         | 555     | tarnowski                   |
| 8   | Bobrowniki Wielkie z Jurkowem | 765          | 264     | tarnowski                   |
| 9   | Siedlec                       | 670          | 244     | dąbrowski                   |
| 10  | Łęka Siedlecka                | 670          | 128     | dąbrowski                   |
| 11  | Bolesław                      | 900          | 514     | dąbrowski                   |
| 12  | Kanna                         | 950          | 394     | dąbrowski                   |
| 13  | Pawłów i Strojców             | 385          | 226     | dąbrowski                   |
| 14  | Świebodzin i Koziarówka       | 910          | 262     | dąbrowski                   |
| 15  | Czyżów                        | 203          | 68      | dąbrowski                   |
| 16  | Bugaj                         | 610          | 52      | dąbrowski                   |
| 17  | Pasieka                       | 610          | 338     | dąbrowski                   |
| 18  | Tonie, Błonie i Brzeźnica     | 725          | 337     | dąbrowski                   |
| 19  | Adamierz                      | 2225         | 198     | dąbrowski                   |
| 20  | Dąbrówka                      | 2225         | 100     | dąbrowski                   |
| 21  | Gorzyce                       | 2225         | 487     | dąbrowski                   |
| 22  | Ilkowice, Rudno i Sanoka      | 935          | 383     | tarnowski                   |
| 23  | Łukowa                        | 1615         | 620     | tarnowski                   |
| 24  | Biskupice                     | 570          | 176     | dąbrowski                   |
| 25  | Zawierzbie                    | 570          | 125     | dąbrowski                   |
| 26  | Borusowa                      | 750          | 396     | dąbrowski                   |
| 27  | Hubenice                      | 555          | 296     | dąbrowski                   |
| 28  | Kozłów                        | 500          | 204     | dąbrowski                   |
| 29  | Kuzie                         | 990          | 90      | dąbrowski                   |
| 30  | Podlipie                      | 990          | 331     | dąbrowski                   |
| 31  | Samocice i Łęka               | 1150         | 797     | dąbrowski                   |
| 32  | Strojców                      | 200          | 142     | dąbrowski                   |
| 33  | Glów                          | 1100         | 145     | tarnowski                   |
| 34  | Niedomice                     | 1100         | 338     | tarnowski                   |
| 35  | Pawęzów                       | 970          | 477     | tarnowski                   |
| 36  | Goruszów                      | 2157         | 133     | dąbrowski                   |
| 37  | Janikowice                    | 2157         | 163     | dąbrowski                   |
| 38  | Otfinów                       | 2157         | 541     | dąbrowski                   |
| 39  | Pierszyce                     | 2157         | 184     | dąbrowski                   |
| 40  | Sikorzyce                     | 540          | 336     | dąbrowski                   |
| 41  | Olesno                        | 1550         | 574     | dąbrowski                   |
| 42  | Ćwików                        | 1910         | 746     | dąbrowski                   |
| 43  | Nieciecza                     | 900          | 345     | tarnowski                   |
| 44  | Odporyszów                    | 762          | 551     | tarnowski                   |
| 45  | Podlesie                      | 660          | 66      | tarnowski                   |
| 46  | Sieradza                      | 1880         | 372     | tarnowski                   |
| 47  | Fiuk                          | 1880         | 155     | tarnowski                   |
| 48  | Bieniaszowice                 | 500          | 200     | dąbrowski                   |
| 49  | Gręboszów                     | 900          | 375     | dąbrowski                   |
| 50  | Gręboszowska Wola             | 700          | 353     | dąbrowski                   |
| 51  | Karsy                         | 510          | 301     | dąbrowski                   |
| 52  | Lubiczko                      | 605          | 272     | dąbrowski                   |
| 53  | Pałuszyce                     | 510          | 283     | dąbrowski                   |
| 54  | Siedliszowice                 | 880          | 497     | dąbrowski                   |
| 55  | Ujście Jezuickie              | 680          | 497     | dąbrowski                   |
| 56  | Lisia Góra                    | 3270         | 1887    | tarnowski                   |
| 57  | Śmigno                        | 1090         | 576     | tarnowski                   |
| 58  | Wielopole i Borek             | 1715         | 534     | dąbrowski                   |
| 59  | Bobrek i Bucze                | 1715         | 534     | dąbrowski                   |
| 60  | Kłyż                          | 830          | 286     | dąbrowski                   |
| 61  | Pilcza                        | 675          | 408     | dąbrowski                   |
| 62  | Zalipie                       | 1490         | 680     | dąbrowski                   |
| 63  | Żelichów                      | 1049         | 398     | dąbrowski                   |
| 64  | Żelichowska Wola              | 620          | 440     | dąbrowski                   |

Objaśnienie:
(M) = miasto; (m) = miasteczko

title: Bezirk Żabno

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Powiat Żabno
 |nazwa oryginalna                = {{j|de|Bezirk Żabno}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Lista powiatów Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1850–1918|powiat]]
 |lata istnienia                  = 1854–1867
 |zdjęcie                         = Ratusz w Żabnie.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Austria
 |wariant flagi                   = 1804
 |1. jednostka administracyjna    = [[Królestwo Galicji i Lodomerii]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[cyrkuł tarnowski]]
 |siedziba                        = [[Żabno]]
 |data powstania                  = 1854
 |data likwidacji                 = 1867
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = starosta
 |zarządzający                    =
 |stanowisko 2. zarządzającego    =
 |2. zarządzający                 =
 |powierzchnia                    = 5,2 mil²
 |rok                             = 1854
 |liczba ludności                 = 24.888
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |języki urzędowe                 = [[język niemiecki|niemiecki]]
 |adres urzędu                    =
 |plan                            = Bezirk Żabno_1854.png
 |nazwa 1. podziału               = gmin katastralnych (1854)
 |1. podział                      = 64 (w tym 1 miasteczko)
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Kingdom of Galicia and Lodomeria
 |www                             =
}}
'''Bezirk Żabno''' – dawny [[Lista powiatów Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1850–1918|powiat]] (''[[Bezirk]]'') [[Kraj koronny|kraju koronnego]] [[Królestwo Galicji i Lodomerii]], funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa było [[Miasteczko (urbanizacja)|miasteczko]] [[Żabno]].

== Historia ==

Bezirk Żabno utworzono w ramach reformy uwłaszczeniowej z okresu [[Wiosna Ludów|Wiosny Ludów]] (1848–1849), która likwidowała jurysdykcję właściciela ziemskiego nad poddanymi. W Galicji, [[Dominium (Austro-Węgry)|dominium]] – jako podstawowa jednostka administracyjna i filar [[Feudalizm|systemu feudalnego]] straciło rację bytu. Konieczne stało się zatem wprowadzenie nowego systemu administracyjnego, którego zręby powstały w latach 1851–1855. Nowy trójstopniowy podział administracyjny objął 21 [[Cyrkuł|cyrkułów]] (niem. ''Kreise''), 179 małych [[Powiat (Austria)|powiatów]] (niem. ''Bezirke'') i ponad 6000 [[Gmina katastralna|gmin]] (niem. ''Gemeinde'')<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Krzysztof Ostafin |tytuł = Podziały administracyjne Galicji 1857 – 1910 |data = 2024-03-13 |data dostępu = 2025-03-10 |opublikowany = ArcGIS StoryMaps |url = https://storymaps.arcgis.com/stories/290a2ad87b5340c09c21be94958051ee}}</ref>.

Bezirk Żabno objął obszar o wielkości 5,2 mil², zamieszkany przez 24.888 ludzi i podzielony na 64 [[Gmina katastralna|gmin katastralnych]], w tym jedno miasteczko  ([[Żabno]]). Wszedł w skład [[cyrkuł tarnowski|cyrkułu tarnowskiego]], jako jeden z jego dziesięciu powiatów<ref name="allgemeines">Allgemeines Landes-Gesetz- und Regierungsblatt für das Kronland Galizien und Lodomerien mit den Herzogthümern Auschwitz und Zator und dem Großherzogthume Krakau. Jahrgang 1854, [[Lwów|Lemberg]] 1855.</ref>. Na północy powiat graniczył z [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskim]].

Po nadaniu Galicji autonomii oraz powołaniu [[Samorząd gminny|samorządu gminnego]] i [[Samorząd powiatowy|powiatowego]] w 1865 zlikwidowano [[cyrkuł]]y (''Kreise''). Dotychczasowe małe powiaty (''Bezirke'') w liczbie 179, utrzymały się do 1867 roku, kiedy to w następstwie kolejnej [[Lista powiatów Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1850–1918|reformy administracyjnej]] (23 stycznia 1867) zostały zastąpione przez 74 większych powiatów<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Ostafin, Mateusz Troll, Dominik Kaim, Jakub Taczanowski |tytuł = Problem doboru jednostek odniesienia przestrzennego w integracji danych z drugiej połowy XIX i początku XX w. z terenów Galicji i Śląska Austriackiego |czasopismo = Studia Geohistorica |data = 2020-11-15 |data dostępu = 2025-03-10 |issn = 2300-2875 |numer = 8 |s = 194–212 |doi = 10.12775/SG.2020.09 |url = https://apcz.umk.pl/AZMDDP/article/view/SG.2020.09/27141}}</ref>. Obszar zniesionego Bezirk Żabno wszedł wtedy w skład nowych powiatów [[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowskiego]] i [[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowskiego]] (vide podział w tabeli poniżej)<ref>[https://alex.onb.ac.at/cgi-content/alex?aid=rgb&datum=1867&page=63&size=45 Verordnung des Staatsministeriums vom 23 Jänner 1867 über die Reform des politischen Verwaltung in den Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator]</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Polona |data dostępu = 2025-03-10 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item-view/19d37aa3-c578-4972-adf8-cad2d1e92db9?page=0}}</ref>.

Taki podział administracyjny doprowadził do powstania nielogicznej granicy między powiatami, skutkując utworzeniem trzech [[Eksklawa|eksklaw]] powiatu dąbrowskiego na terenie powiatu tarnowskiego: 1) [[Zakierchale|Zakirchale]] i [[Konary (Żabno)|Konary]], 2) [[Laskówka Chorąska|Laskówka]], 3) [[Siedlec (powiat tarnowski)|Siedlec]] i [[Łęka Siedlecka|Łęka]] – ta ostatnia znajdowała się wyjątkowo daleko, w pobliżu [[Radłów|Radłowa]]. Nie wiadomo, czy był to błąd drukarski, czy rzeczywiście zamierzony podział, jednak już 19 czerwca 1867 roku wszystkie eksklawy zostały zlikwidowane. Stało się to poprzez włączenie [[Odporyszów|Odporyszowa]], [[Sieradza|Sieradzy]] i [[Fiuk|Fiuka]] do powiatu dąbrowskiego oraz [[Brnik|Brnika]] i [[Żelazówka|Żelazówki]] do powiatu tarnowskiego. W ten sposób powiat dąbrowski uzyskał ciągłość terytorialną z eksklawą Laskówki oraz Zakirchala (Konary przyłączono wówczas do powiatu tarnowskiego). Trzecia, najbardziej oddalona eksklawa – obejmująca Siedlec i Łękę – została w całości włączona do powiatu tarnowskiego<ref>[https://alex.onb.ac.at/cgi-content/alex?aid=rgb&datum=1867&page=213&size=45 Verordnung des Ministers des Innern vom 19 Juni 1867, betreffend mehrere Aenderungen der neuen administrativen Bezirks-Abgränzung in den Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau]</ref>.

1 maja 1886 roku dokonano kolejnej korekty przebiegu granicy w rejonie [[Żabno|Żabna]], mającej na celu uniknięcie rozdzielenia zwartych skupisk osadniczych. W ramach tej zmiany do powiatu dąbrowskiego włączono [[Żabno]], [[Podlesie Dębowe|Podlesie]], [[Nieciecza|Niecieczę]] oraz – ponownie – [[Konary (Żabno)|Konary]]<ref>[https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/203391/edition/192223 Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1885, Nr 48]</ref>. Po tej korekcie linia graniczna między powiatami została ostatecznie wyrównana.

== Podział administracyjny (1854) ==
{| class="wikitable sortable"
|+Podział administracyjny Bezirk Żabno w 1854 roku<ref name="allgemeines"/>
!Lp.
!Gmina jednostkowa
!Powierzchnia
!Ludność
!Powiat w 1867 po zniesieniu
|-
|1
|'''[[Żabno]]''' '''(m)''' z [[Targowisko (Żabno)|Przedmieściem]]
|1415
|1117
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]<ref name=":1">1 maja 1886 włączono do [[Powiat dąbrowski (Galicja)|powiatu dąbrowskiego]].</ref>
|-
|2
|[[Zakierchale|Zakirchale]]
|68
|96
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|3
|[[Konary (Żabno)|Konary]]
|625
|347
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]<ref name=":2">19 czerwca 1867 włączono do [[Powiat tarnowski (Galicja)|powiatu tarnowskiego]].</ref><ref name=":1" />
|-
|4
|[[Kobierzyn (wieś)|Kobierzyn]]
|1500
|786
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|5
|[[Laskówka Chorąska|Laskówka]] i [[Chorążec]]
|1035
|487
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|6
|[[Partyń]] i [[Łęg Tarnowski|Łęg]]
|2240
|1313
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|7
|[[Bobrowniki Małe]] z [[Dobczyce (Bobrowniki Małe)|Dobczycami]]
|1225
|555
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|8
|[[Bobrowniki Wielkie]] z [[Jurków (Bobrowniki Wielkie)|Jurkowem]]
|765
|264
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|9
|[[Siedlec (powiat tarnowski)|Siedlec]]
| rowspan="2" |670
|244
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]<ref name=":2" />
|-
|10
|[[Łęka Siedlecka]]
|128
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]<ref name=":2" />
|-
|11
|[[Bolesław (powiat dąbrowski)|Bolesław]]
|900
|514
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|12
|[[Kanna]]
|950
|394
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|13
|[[Pawłów (województwo małopolskie)|Pawłów]] i Strojców
|385
|226
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|14
|[[Świebodzin (powiat tarnowski)|Świebodzin]] i Koziarówka
|910
|262
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|15
|[[Czyżów (powiat tarnowski)|Czyżów]]
|203
|68
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|16
|[[Bugaj (Pasieka Otfinowska)|Bugaj]]
| rowspan="2" |610
|52
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|17
|[[Pasieka Otfinowska|Pasieka]]
|338
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|18
|[[Tonia (województwo małopolskie)|Tonie]], [[Czarne Błonie|Błonie]] i [[Brzeźnica (Mędrzechów)|Brzeźnica]]
|725
|337
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|19
|[[Adamierz (województwo małopolskie)|Adamierz]]
| rowspan="3" |2225
|198
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|20
|[[Dąbrówka Gorzycka|Dąbrówka]]
|100
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|21
|[[Gorzyce (województwo małopolskie)|Gorzyce]]
|487
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|22
|[[Ilkowice (powiat tarnowski)|Ilkowice]], [[Rudno (Ilkowice)|Rudno]] i [[Sanoka]]
|935
|383
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|23
|[[Łukowa (województwo małopolskie)|Łukowa]]
|1615
|620
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|24
|[[Biskupice (powiat dąbrowski)|Biskupice]]
| rowspan="2" |570
|176
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|25
|[[Zawierzbie (województwo małopolskie)|Zawierzbie]]
|125
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|26
|[[Borusowa]]
|750
|396
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|27
|[[Hubenice]]
|555
|296
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|28
|[[Kozłów (powiat dąbrowski)|Kozłów]]
|500
|204
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|29
|[[Kuzie (województwo małopolskie)|Kuzie]]
| rowspan="2" |990
|90
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|30
|[[Podlipie (powiat dąbrowski)|Podlipie]]
|331
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|31
|[[Samocice]] i [[Łęka Wiślana|Łęka]]
|1150
|797
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|32
|[[Strojców]]
|200
|142
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|33
|[[Glów]]
| rowspan="2" |1100
|145
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|34
|[[Niedomice]]
|338
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|35
|[[Pawęzów (województwo małopolskie)|Pawęzów]]
|970
|477
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|36
|[[Goruszów]]
| rowspan="4" |2157
|133
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|37
|[[Janikowice (powiat tarnowski)|Janikowice]]
|163
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|38
|[[Otfinów]]
|541
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|39
|[[Pierszyce]]
|184
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|40
|[[Sikorzyce (województwo małopolskie)|Sikorzyce]]
|540
|336
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|41
|[[Olesno (województwo małopolskie)|Olesno]]
|1550
|574
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|42
|[[Ćwików]]
|1910
|746
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|43
|[[Nieciecza]]
|900
|345
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]<ref name=":1" />
|-
|44
|[[Odporyszów]]
|762
|551
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]<ref name=":3">19 czerwca 1867 włączono do [[Powiat dąbrowski (Galicja)|powiatu dąbrowskiego]].</ref>
|-
|45
|[[Podlesie Dębowe|Podlesie]]
|660
|66
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]<ref name=":1" />
|-
|46
|[[Sieradza]]
| rowspan="2" |1880
|372
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]<ref name=":3" />
|-
|47
|[[Fiuk]]
|155
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]<ref name=":3" />
|-
|48
|[[Bieniaszowice]]
|500
|200
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|49
|[[Gręboszów (województwo małopolskie)|Gręboszów]]
|900
|375
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|50
|[[Wola Gręboszowska|Gręboszowska]] [[Wola Gręboszowska|Wola]]
|700
|353
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|51
|[[Karsy (województwo małopolskie)|Karsy]]
|510
|301
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|52
|[[Lubiczko]]
|605
|272
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|53
|[[Pałuszyce]]
|510
|283
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|54
|[[Siedliszowice (województwo małopolskie)|Siedliszowice]]
|880
|497
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|55
|[[Ujście Jezuickie]]
|680
|497
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|56
|[[Lisia Góra (województwo małopolskie)|Lisia Góra]]
|3270
|1887
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|57
|[[Śmigno]]
|1090
|576
|[[Powiat tarnowski (Galicja)|tarnowski]]
|-
|58
|[[Wielopole (powiat dąbrowski)|Wielopole]] i [[Borek (Wielopole)|Borek]]
| rowspan="2" |1715
| rowspan="2" |534
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|59
|[[Bobrek (Wielopole)|Bobrek]] i [[Bucze (Wielopole)|Bucze]]
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|60
|[[Kłyż]]
|830
|286
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|61
|[[Pilcza Żelichowska|Pilcza]]
|675
|408
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|62
|[[Zalipie (województwo małopolskie)|Zalipie]]
|1490
|680
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|63
|[[Żelichów (województwo małopolskie)|Żelichów]]
|1049
|398
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|-
|64
|[[Wola Żelichowska|Żelichowska]] [[Wola Żelichowska|Wola]]
|620
|440
|[[Powiat dąbrowski (Galicja)|dąbrowski]]
|}
Objaśnienie:

'''(M)''' = [[miasto]]; '''(m)''' = [[Miasteczko (urbanizacja)|miasteczko]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Handbuch des Lemberger Statthelterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858.'' Lemberg, 1858. {{lang|de}}
* ''[[Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim]].''

{{Podział administracyjny Galicji i Lodomerii}}

[[Kategoria:Historia Żabna]]
[[Kategoria:Powiaty Galicji w latach 1850–1867|Żabno]]

title: Powiat ŻabnoBezirk Żabno

Państwo: Cesarstwo Austrii

Kraj związkowy: Królestwo Galicji i Lodomerii

Powiat: cyrkuł tarnowski

Siedziba: Żabno

Powierzchnia: 5,2 mil²

Języki urzędowe: niemiecki

Liczba gmin katastralnych (1854): 64 (w tym 1 miasteczko)


text:
# Łapińce (Połoczany)
Łapińce – dawna wieś. Obecnie część agromiasteczka Połoczany na Białorusi, w obwodzie mińskimm, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Połoczany.

## Historia
W czasach zaborów w gminie Połoczany, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wołożyńskim, a od 1927 w powiecie mołodeckim, w gminie Połoczany.
W 1931 w 54 domach zamieszkiwały 264 osoby.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Oborku i prawosławnej w Hruzdowie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Mołodecznie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Połoczanach.

title: Łapińce (Połoczany)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Łapińce
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon mołodecki|mołodecki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Połoczany|Połoczany]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°13'37"N 26°43'48"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Łapińce''' – dawna wieś. Obecnie część agromiasteczka [[Połoczany]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód miński|obwodzie mińskimm]], w [[Rejon mołodecki|rejonie mołodeckim]], w [[Sielsowiet Połoczany|sielsowiecie Połoczany]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w gminie Połoczany, w [[Powiat oszmiański (I Rzeczpospolita)|powiecie oszmiańskim]], w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = wieś Łapińce, wieś na mapie (powiat mołodeczański, województwo wileńskie) |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = www.radzima.net |url = https://www.radzima.net/pl/miejsce/lapince_1.html}}</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat wołożyński|powiecie wołożyńskim]], a od 1927 w [[Powiat mołodecki|powiecie mołodeckim]], w [[Połoczany (gmina)|gminie Połoczany]]<ref>Dz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472.</ref>.

W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 54 domach zamieszkiwały 264 osoby<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 3}}</ref>.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w [[Oborek (Białoruś)|Oborku]] i prawosławnej w Hruzdowie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Mołodecznie i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Połoczanach<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 933}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}
{{Gmina Połoczany (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Wsie w rejonie mołodeckim]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie mołodeckim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Miejscowości powiatu wołożyńskiego (II Rzeczpospolita)]]

title: Łapińce

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: mołodecki

Sielsowiet: Połoczany


text:
# Filip Juliusz
Filip Juliusz (ur. 27 grudnia 1584 w Wołogoszczy, zm. 6 lutego 1625, tamże) – od 1592 książę wołogoski (do 1603 pod opieką stryja Bogusława XIII), od 1605 książę na Bardzie i Franzburgu, od 1623 koadiutor biskupstwa kamieńskiego, syn Ernesta Ludwika z dynastii Gryfitów.

## Życie i panowanie
Urodził się jako trzecie dziecko, a zarazem pierwszy syn księcia wołogoskiego Ernesta Ludwika i Zofii Jadwigi, księżniczki brunszwickiej. Imiona otrzymał po swoich dziadach, tj. Filip – ze strony ojca (Filip I) i Juliusz – ze strony matki (Juliusz). Po śmierci ojca w 1592 odziedziczył władzę w księstwie, jednak aż do 1603 pozostawał pod opieką swego stryja, Bogusława XIII. W 1605 otrzymał od niego również Bardo i Franzburg.
Po przejęciu samodzielnej władzy książę spotkał się z niezadowoleniem szlachty pomorskiej, która od dłuższego czasu ograniczała hegemonię miast na Pomorzu Zachodnim. Pod naciskiem szlachty i stanów pomorskich zgodził się na przyznanie na ich rzecz nowych przywilejów, mimo że borykał się z poważnymi trudnościami finansowymi.
Książę wziął ślub 25 czerwca 1604 w Cölln pod Berlinem, wybranką zaś była margrabianka brandenburska, Agnieszka z dynastii Hohenzollernów. Wesele w Wołogoszczy odbyło się dwa tygodnie później – 10 lipca, w momencie gdy panna młoda została odprowadzona do męża przez rodzinę.
Książę wiele podróżował. Odwiedził (w latach 1602-1603) Niemcy, Francję, Anglię — w której był ponownie w 1619, Szwajcarię i Włochy, podróżował też po wschodnich rubieżach Cesarstwa — Meklemburgii oraz Saksonii. W 1612 był na Litwie, w Inflantach, Prusach i w Polsce. Danię odwiedził w 1615, a cztery lata później północne Niemcy (Hamburg, Oldenburg, Brema) oraz Fryzję Wschodnią i Niderlandy.
W czerwcu 1623 jego brat stryjeczny Bogusław XIV uczynił go swoim koadiutorem w biskupstwie kamieńskim. W tym okresie książę planował zastawienie wyspy Rugii królowi duńskiemu – Chrystianowi IV, jednak przedsięwzięcie to nie doszło do skutku wobec zdecydowanego sprzeciwu Bogusława XIV. Filip Juliusz zmarł bezpotomnie, w wieku lat czterdziestu, po długiej chorobie 6 lutego 1625 w Wołogoszczy. Spoczął w tamtejszym kościele parafialnym pod wezwaniem św. Piotra 6 maja 1625, a cynowy sarkofag, w którym został pochowany został później obrabowany. Po nim księstwo wołogoskie odziedziczył ostatni żyjący męski przedstawiciel rodu Gryfitów – Bogusław XIV.

## Genealogia
| Filip I wołogoski ur. 14/15 VII 1515 zm. 14 II 1560 | Filip I wołogoski ur. 14/15 VII 1515 zm. 14 II 1560 |                                            |                                            | Maria saska ur. 15 XII 1516 zm. w okr. 5–7 I 1583 | Maria saska ur. 15 XII 1516 zm. w okr. 5–7 I 1583 |  |  | Juliusz ur. 29 VI 1528 zm. 3 V 1589 | Juliusz ur. 29 VI 1528 zm. 3 V 1589 |                                            |                                            | Jadwiga ur. ? zm. 1602 | Jadwiga ur. ? zm. 1602 |
|                                                     |                                                     |                                            |                                            |                                                   |                                                   |  |  |                                     |                                     |                                            |                                            |                        |                        |
|                                                     |                                                     |                                            |                                            |                                                   |                                                   |  |  |                                     |                                     |                                            |                                            |                        |                        |
|                                                     |                                                     | Ernest Ludwik ur. 1 XI 1545 zm. 17 VI 1592 | Ernest Ludwik ur. 1 XI 1545 zm. 17 VI 1592 |                                                   |                                                   |  |  |                                     |                                     | Zofia Jadwiga ur. 1 XII 1561 zm. 30 I 1631 | Zofia Jadwiga ur. 1 XII 1561 zm. 30 I 1631 |                        |                        |
|                                                     |                                                     |                                            |                                            |                                                   |                                                   |  |  |                                     |                                     |                                            |                                            |                        |                        |
|                                                     |                                                     |                                            |                                            |                                                   |                                                   |  |  |                                     |                                     |                                            |                                            |                        |                        |
|                                                     |                                                     |                                            |                                            |                                                   |                                                   |  |  |                                     |                                     |                                            |                                            |                        |                        |

|  |  |  |  | Filip Juliusz (ur. 27 XII 1584, zm. 6 II 1625) |

### Opracowania
- Kazimierz Kozłowski, Jerzy Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, Szczecin: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1985, ISBN 83-03-00530-8, OCLC 189424372. Brak numerów stron w książce
- Rymar E., Rodowód książąt pomorskich, T. II, Szczecin 1995, ISBN 83-902780-0-6.
- Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, Szczecin: Książnica Pomorska im. Stanisława Staszica, 2005, ISBN 83-87879-50-9, OCLC 69296056. Brak numerów stron w książce
- Szymański J.W., Książęcy ród Gryfitów, Goleniów – Kielce 2006, ISBN 83-7273-224-8.

### Literatura dodatkowa (online)
- Madsen U., Philipp Julius (niem.), [dostęp 2012-03-31].
- Pyl T., Philipp Julius, Herzog von Pommern-Wolgast (niem.), [w:] NDB, ADB Deutsche Biographie (niem.), [dostęp 2012-03-31].

title: Filip Juliusz

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Filip Juliusz
 |imiona            =
 |grafika           = Philipp Julius.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Książęta pomorscy|książę wołogoski]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[1592]] ([[1603]])
 |1. do             = [[1625]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Ernest Ludwik]]
 |1. następca       = [[Bogusław XIV]]
 |2. tytuł          = [[Książęta pomorscy|książę bardowsko-nowopolski]]
 |2. od             = [[1605]]
 |2. do             = [[1625]]
 |2. jako           =
 |2. kogo           =
 |2. koronacja      =
 |2. poprzednik     = [[Bogusław XIII]]
 |2. następca       = [[Bogusław XIV]]
 |dynastia          = [[Gryfici]]
 |data urodzenia    = [[27 grudnia]] [[1584]]
 |miejsce urodzenia = [[Wolgast]]
 |data śmierci      = [[6 lutego]] [[1625]]
 |miejsce śmierci   = [[Wolgast]]
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku = [[Kościół św. Piotra w Wolgast|kościół św. Piotra]] w [[Wolgast]]
 |ojciec            = [[Ernest Ludwik]]
 |matka             = [[Zofia Jadwiga]]
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = [[Agnieszka brandenburska (1584-1629)|Agnieszka]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Filip Juliusz''' (ur. 27 grudnia [[1584]]<ref>Wszystkie daty dzienne podane są według kalendarza juliańskiego. Przy przeliczaniu na daty kalendarza gregoriańskiego należy dodać 10 dni. Zob. [[daty nowego i starego porządku]].</ref> w [[Wolgast|Wołogoszczy]], zm. 6 lutego [[1625]], tamże<ref>E. Rymar, ''Rodowód książąt pomorskich'', ss. 478-479.</ref>) – od 1592 [[książęta pomorscy|książę wołogoski]] (do 1603 pod opieką stryja [[Bogusław XIII|Bogusława XIII]]), od 1605 książę na [[Barth|Bardzie]] i [[Franzburg]]u, od 1623 [[biskup koadiutor|koadiutor]] [[biskupi szczecińsko-kamieńscy|biskupstwa kamieńskiego]], syn [[Ernest Ludwik|Ernesta Ludwika]] z dynastii [[Gryfici|Gryfitów]].

== Życie i panowanie ==
Urodził się jako trzecie dziecko, a zarazem pierwszy syn księcia wołogoskiego Ernesta Ludwika i [[Zofia Jadwiga|Zofii Jadwigi]], księżniczki brunszwickiej<ref name=Szym206>J.W. Szymański, ''Książęcy ród Gryfitów'', s. 206.</ref>. Imiona otrzymał po swoich dziadach, tj. Filip – ze strony ojca ([[Filip I wołogoski|Filip I]]) i Juliusz – ze strony matki ([[Juliusz (książę Brunszwiku)|Juliusz]]). Po śmierci ojca w 1592 odziedziczył władzę w księstwie, jednak aż do 1603 pozostawał pod [[regent|opieką]] swego stryja, Bogusława XIII. W 1605 otrzymał od niego również Bardo i Franzburg<ref name=Szym206/><ref name=Rymar478>E. Rymar, ''Rodowód książąt pomorskich'', s. 478.</ref><ref name=Gryfici>K. Kozłowski, J. Podralski, ''Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego'', s. 131.</ref>.

Po przejęciu samodzielnej władzy książę spotkał się z niezadowoleniem szlachty pomorskiej, która od dłuższego czasu ograniczała hegemonię miast na [[Pomorze Zachodnie|Pomorzu Zachodnim]]. Pod naciskiem szlachty i stanów pomorskich zgodził się na przyznanie na ich rzecz nowych przywilejów, mimo że borykał się z poważnymi trudnościami finansowymi<ref name=Szym206/><ref name=Gryfici/>.

Książę wziął ślub 25 czerwca 1604<ref>Niektóre źródła datują zaręczyny na 18 lutego, a ślub na 24 czerwca. Spotykana jest również data 5 lipca. Por. E. Rymar, ''Rodowód książąt pomorskich'', T. II, ss. 207, 209.</ref> w [[Cölln (Berlin)|Cölln]] pod [[Berlin]]em, wybranką zaś była margrabianka brandenburska, [[Agnieszka brandenburska (1584-1629)|Agnieszka]] z dynastii [[Hohenzollernowie|Hohenzollernów]]<ref name=Gryfici/>. Wesele w Wołogoszczy odbyło się dwa tygodnie później – 10 lipca, w momencie gdy panna młoda została odprowadzona do męża przez rodzinę<ref name=Rymar478/>.

Książę wiele podróżował. Odwiedził (w latach 1602-1603) [[Niemcy]], [[Francja|Francję]], [[Anglia|Anglię]] — w której był ponownie w 1619, [[Szwajcaria|Szwajcarię]] i [[Włochy]], podróżował też po wschodnich rubieżach [[Święte Cesarstwo Rzymskie|Cesarstwa]] — [[Meklemburgia|Meklemburgii]] oraz [[Saksonia|Saksonii]]. W 1612 był na [[Litwa|Litwie]], w [[Inflanty|Inflantach]], [[Brandenburgia-Prusy|Prusach]] i w [[Polska|Polsce]]. [[Dania|Danię]] odwiedził w 1615, a cztery lata później północne Niemcy ([[Hamburg]], [[Oldenburg]], [[Brema]]) oraz [[Fryzja (kraina historyczna)|Fryzję]] Wschodnią i [[Niderlandy (region historyczny)|Niderlandy]]<ref name=Rymar478/>.

W czerwcu 1623 jego brat stryjeczny Bogusław XIV uczynił go swoim koadiutorem w biskupstwie kamieńskim. W tym okresie książę planował zastawienie wyspy [[Rugia|Rugii]] [[władcy Danii|królowi duńskiemu]] – [[Chrystian IV Oldenburg|Chrystianowi IV]], jednak przedsięwzięcie to nie doszło do skutku wobec zdecydowanego sprzeciwu Bogusława XIV. Filip Juliusz zmarł bezpotomnie, w wieku lat czterdziestu, po długiej chorobie 6 lutego 1625 w Wołogoszczy<ref name=Rymar478/>. Spoczął w tamtejszym [[Kościół św. Piotra w Wolgast|kościele parafialnym pod wezwaniem św. Piotra]] 6 maja 1625, a cynowy sarkofag, w którym został pochowany został później obrabowany. Po nim księstwo wołogoskie odziedziczył ostatni żyjący męski przedstawiciel rodu Gryfitów – Bogusław XIV<ref name=Gryfici/><ref>J.W. Szymański, ''Książęcy ród Gryfitów'', s. 207.</ref>.
[[Plik:SchlossWolgastMM.1652.JPG|lewo|mały|248x248px|Zamek w Wołogoszczy w 1652 roku]]

== Genealogia ==

{| width="100%" style="text-align:center; vertical-align:middle;" cellspacing="0" cellpadding="0"
|-
| colspan="2" | [[Filip I wołogoski]]
ur. 14/15 VII 1515
zm. 14 II 1560
| colspan="2" |
| colspan="2" | Maria saska
ur. 15 XII 1516
zm. w okr. 5–7 I 1583
| colspan="2" |
| colspan="2" | [[Juliusz (książę Brunszwiku)|Juliusz]]
ur. 29 VI 1528
zm. 3 V 1589
| colspan="2" |
| colspan="2" | Jadwiga
ur. ?
zm. 1602
|-
| style="border-right:1px solid;" |
| colspan="4" style="border-bottom:1px solid; border-right:1px solid;" |
| colspan="4" style="" |
| colspan="4" style="border-bottom:1px solid; border-left:1px solid;" |
| style="border-left:1px solid;" |
|-
| colspan="3" |
| colspan="8" style="border-left:1px solid; border-right:1px solid;" |
| colspan="3" |
|-
| colspan="2" |
| colspan="2" | [[Ernest Ludwik]]
ur. 1 XI 1545
zm. 17 VI 1592
| colspan="6" |
| colspan="2" | [[Zofia Jadwiga]]
ur. 1 XII 1561
zm. 30 I 1631
| colspan="2" |
|-
| colspan="3" style="border-right:1px solid;" |
| colspan="8" style="border-bottom:1px solid;" |
| colspan="3" style="border-left:1px solid;" |
|-
| colspan="7" style="border-right:1px solid;" |
| colspan="7" |
|-
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
| width="7.14%"|
|-
|}

{| style="width:100%; text-align:center; vertical-align:top;" cellspacing="0" cellpadding="0"
|- style="vertical-align:top;"
| colspan="2"  |
| colspan="2"  |
| colspan="2" style="vertical-align:middle;" | '''Filip Juliusz'''
(ur. 27 XII 1584, zm. 6 II 1625)
| colspan="2"  |
| colspan="2"  |
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
=== Opracowania ===
* {{Cytuj|autor = Kazimierz Kozłowski; Jerzy Podralski |tytuł = Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego |data = 1985 |isbn = 83-03-00530-8 |miejsce = Szczecin |wydawca = Krajowa Agencja Wydawnicza |oclc = 189424372 }}
* [[Edward Rymar|Rymar E.]], ''Rodowód książąt pomorskich'', T. II, Szczecin 1995, {{ISBN|83-902780-0-6}}.
* {{Cytuj|autor = [[Edward Rymar]]; |tytuł = Rodowód książąt pomorskich |data = 2005 |isbn = 83-87879-50-9 |miejsce = Szczecin |wydawca = Książnica Pomorska im. Stanisława Staszica |oclc = 69296056 }}
* [[Janusz Szymański (prozaik)|Szymański J.W.]], ''Książęcy ród Gryfitów'', Goleniów – Kielce 2006, {{ISBN|83-7273-224-8}}.

=== Literatura dodatkowa (online) ===
* Madsen U., [http://www.ruegenwalde.com/greifen/phijul/phijul.htm ''Philipp Julius'' (niem.)], [dostęp 2012-03-31].
* Pyl T., [http://www.deutsche-biographie.de/sfz38534.html ''Philipp Julius, Herzog von Pommern-Wolgast'' (niem.)], [w:] [https://web.archive.org/web/20141121194044/http://www.deutsche-biographie.de/impressum.html ''NDB, ADB Deutsche Biographie'' (niem.)], [dostęp 2012-03-31].

{{Władcy Pomorza Zachodniego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Władcy Pomorza Zachodniego]]
[[Kategoria:Duchowni luterańscy]]
[[Kategoria:Biskupi i superintendenci protestanccy]]
[[Kategoria:Gryfici]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1584]]
[[Kategoria:Zmarli w 1625]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wolgaście]]

title: Filip Juliusz

Poprzednik:
Ernest Ludwik
Bogusław XIII

Następca: Bogusław XIV

Dynastia: Gryfici

Data i miejsce urodzenia: 27 grudnia 1584 · Wolgast

Data i miejsce śmierci: 6 lutego 1625 · Wolgast

Miejsce spoczynku: kościół św. Piotra w Wolgast

Ojciec: Ernest Ludwik

Matka: Zofia Jadwiga

Żona: Agnieszka


text:
# One of Us
One of Us – pierwszy singel z dziewiątego albumu szwedzkiej grupy ABBA, The Visitors, wydany w 1981. Piosenka opowiada o kobiecie, która pragnie, aby związek, który się skończył, ponownie ożył (a więc ponownie elementy osobiste w tym nagraniu). Do piosenki nagrano teledysk.

title: One of Us

wikitext:
{{inne znaczenia|singla Abby|[[One of Us (singel Joan Osborne)|One of Us]] – singel [[Joan Osborne]]}}
{{Singel infobox
 |tytuł                     = One of Us
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[ABBA]]
 |album                     = [[The Visitors]]
 |strona A                  =
 |strona B                  = "Should I Laugh or Cry"<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.discogs.com/ABBA-One-Of-Us-Should-I-Laugh-Or-Cry/release/416689| tytuł = www.discogs.com| język = en}}</ref>
 |wydany                    = 7 grudnia 1981
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]]
[[disco]]
 |długość                   = 3:59
 |wytwórnia                 = [[Epic Records]]
[[Atlantic Records]]
 |producent                 = [[Björn Ulvaeus]]
[[Benny Andersson]]
 |format                    = 7"
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[Lay All Your Love on Me]]
 |następny singel           = [[When All Is Said and Done]]
 |rok poprzedniego singla   = 1981
 |rok 1. wydania            = 1981
 |rok następnego singla     = 1981
}}
'''One of Us''' – pierwszy singel z dziewiątego albumu [[Szwecja|szwedzkiej]] grupy [[ABBA]], ''[[The Visitors]]'', wydany w [[1981]]. Piosenka opowiada o kobiecie, która pragnie, aby związek, który się skończył, ponownie ożył (a więc ponownie elementy osobiste w tym nagraniu). Do piosenki nagrano teledysk.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:ABBA_-_One_of_Us.jpg Okładka]
* [http://www.lyricsfreak.com/a/abba/one+of+us_20002610.html Tekst piosenki] {{lang|en}}

{{ABBA}}

[[Kategoria:Single Abby]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Belgii]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Holandii]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Irlandii]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Niemczech]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 1981]]

title: One of Us

Strona B: "Should I Laugh or Cry"

Wydany: 7 grudnia 1981

Gatunek: pop · disco

Wydawnictwo: Epic Records · Atlantic Records

Producent: Björn Ulvaeus · Benny Andersson

„Lay All Your Love on Me” · (1981): „One of Us” · (1981) · „When All Is Said and Done” · (1981)


text:
# Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Klusach
Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Klusach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji ełckiej, w dekanacie Orzysz. Do 30 września 2020 parafia przynależała do dekanatu Ełk – Świętej Rodziny.

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych
w Klusach
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Klusy - kościół katolicki (01).jpg
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Klusy (powiat piski)|Klusy]]
 |adres                   = Klusy 12
12-250 Orzysz
 |data powołania          = 1948
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja ełcka|ełcka]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Orzysz|Orzysz]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Klusach|Matki Bożej Wspomożenia Wiernych]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               =
 |wezwanie                = Matki Bożej Wspomożenia Wiernych
 |dzień wspomnienia       = 24 maja
 |kod mapy                = Orzysz (gmina)
 |współrzędne             = 53°47'40.697"N, 22°7'14.109"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Klusach''' – parafia [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]], znajdująca się w [[Diecezja ełcka|diecezji ełckiej]], w [[Dekanat Orzysz|dekanacie Orzysz]]. Do 30 września 2020 parafia przynależała do [[dekanat Ełk – Świętej Rodziny|dekanatu Ełk – Świętej Rodziny]]<ref name=parafia>{{Cytuj stronę|url= http://diecezjaelk.pl/klusy-parafia-p-w-matki-bozej-wspomozenia-wiernych/| tytuł = Klusy - parafia p.w. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych| opublikowany = diecezjaelk.pl/ | język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Parafie dekanatu Orzysz – św. Jana Pawła II}}
{{Parafie dekanatu Ełk – Świętej Rodziny}}
{{SORTUJ:Klusy (powiat piski)}}
[[Kategoria:Parafie diecezji ełckiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Matki Bożej Wspomożenia Wiernych]]
[[Kategoria:Religia w gminie Orzysz]]
[[Kategoria:Klusy (powiat piski)]]

title: Parafia · pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych · w Klusach

Państwo: Polska

Siedziba: Klusy

Adres: Klusy 12 · 12-250 Orzysz

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

diecezja: ełcka

Dekanat: Orzysz

Kościół parafialny: Matki Bożej Wspomożenia Wiernych

Wezwanie: Matki Bożej Wspomożenia Wiernych

Wspomnienie liturgiczne: 24 maja


text:
# Mill Brook (dopływ Lake Charlotte)
Mill Brook – strumień (brook) w kanadyjskiej prowincji Nowa Szkocja, w hrabstwie Halifax, płynący w kierunku wschodnim i uchodzący do jeziora Lake Charlotte; nazwa urzędowo zatwierdzona 14 października 1921.

title: Mill Brook (dopływ Lake Charlotte)

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa               = Mill Brook
 |zdjęcie             =
 |opis zdjęcia        =
 |kontynent           = Ameryka Północna
 |państwo             = Kanada
 |lokalizacja         =
 |rodzaj cieku        = strumień
 |długość             =
 |kod mapy            = Nowa Szkocja
 |spadek              =
 |powierzchnia zlewni =
 |średni przepływ     =
 |miejsce przepływu   =
 |źródło: miejsce     =
 |źródło: wysokość    =
 |źródło: współrzędne =
 |ujście: recypient   = [[Lake Charlotte]]
 |ujście: miejsce     =
 |ujście: wysokość    =
 |ujście: współrzędne = 44°53′08″N 63°00′20″W
 |mapa                =
 |opis mapy           =
 |szlak               =
 |commons             =
}}
'''Mill Brook''' – [[strumień]] (''brook'') w [[Kanada|kanadyjskiej]] [[podział administracyjny Kanady|prowincji]] [[Nowa Szkocja]], w [[Halifax (hrabstwo w Kanadzie)|hrabstwie Halifax]], płynący w kierunku wschodnim i uchodzący do jeziora [[Lake Charlotte]]; nazwa urzędowo zatwierdzona 14 października 1921<ref>{{Cytuj |tytuł = Gazetteer of Canada |wolumin = 9: Nova Scotia |miejsce = Ottawa |wydawca = Canadian Board on Geographical Names |data = 1961 |s = 116 |kropka = ;}} {{Cytuj |tytuł = Mill Brook |url = https://toponymes.rncan.gc.ca/search-place-names/unique/CAZKD |opublikowany = Natural Resources Canada / Ressources naturelles Canada – nrcan.gc.ca |data dostępu = 2022-02-15 |kropka = ;}} {{Cytuj |tytuł = Mill Brook |url = https://nsgi.novascotia.ca/geonames/?cgndb_key=CAZKD |opublikowany = Nova Scotia GeoNAMES Explorer – nsgi.novascotia.ca/geonames/ |data dostępu = 2022-02-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rzeki w Nowej Szkocji]]

title: Mill Brook

Kontynent: Ameryka Północna

Państwo: Kanada

Recypient: Lake Charlotte


text:
# Jello Krahmer
Jello Krahmer (ur. 19 listopada 1995) – niemiecki zapaśnik walczący w stylu klasycznym. Olimpijczyk z Paryża 2024, gdzie zajął trzynaste miejsce w kategorii do 130 kg. Dwunasty na mistrzostwach świata w 2021 roku.
Brązowy medalista mistrzostw Europy w 2020 i 2025. Dwunasty na igrzyskach europejskich w 2019. Trzeci na MŚ U-23 w 2017 roku.
Mistrz Niemiec w 2022 i 2023; drugi w 2019; trzeci w 2016 roku.

title: Jello Krahmer

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jello Krahmer
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[19 listopada]] [[1995]]
 |miejsce urodzenia         = [[Stuttgart]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 167 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = ASV [[Schorndorf (Badenia-Wirtembergia)|Schorndorf]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|GER}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|Z}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Bratysława|2025|brąz|130 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Rzym|2020|brąz|130 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|Młodzieżowe}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Młodzieżowe mistrzostwa w zapasach|MŚ U-23]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zapasach 2017|Bydgoszcz 2017]]|130 kg st.klasyczny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jello Krahmer''' (ur. [[19 listopada]] [[1995]]) – [[Niemcy|niemiecki]] [[Zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu klasycznym. [[Igrzyska olimpijskie|Olimpijczyk]] z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2024|Paryża 2024]]<ref>{{cytuj| url = https://www.olympics.com/en/athletes/jello-krahmer| tytuł = Athletes| opublikowany = Olympics.com| data dostępu = 2025-04-12| język = en}}</ref>, gdzie zajął trzynaste miejsce w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024 – kategoria do 130 kg mężczyzn w stylu klasycznym|kategorii do 130 kg]]. Dwunasty na [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2021|2021]] roku<ref>{{cytuj| url = https://uww.org/athletes-results/krahmer-jello-12469-profile| tytuł = Athletes-Results| opublikowany = Uww.org| data dostępu = 2023-09-26| język = en}}</ref>.

Brązowy medalista [[Mistrzostwa Europy w zapasach|mistrzostw Europy]] w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 2020|2020]] i [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 2025|2025]]. Dwunasty na [[Igrzyska europejskie|igrzyskach europejskich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Europejskich 2019|2019]]. Trzeci na MŚ U-23 w [[Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zapasach 2017|2017]] roku<ref>{{cytuj| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=60BB35832AFA42298B1DEE59A9EE945D| tytuł = Krahmer, Jello| opublikowany = Unitedwrestling.com | data dostępu = 2020-02-12| język = en}}</ref>.

Mistrz Niemiec w 2022 i 2023; drugi w 2019; trzeci w 2016 roku<ref>{{Cytuj | url = https://gerhards-db.de/Daten/home/ringer.php?ringer_nr=12222| tytuł = Krahmer Jello| opublikowany = Ringer-datenbank.de | data dostępu = 2020-02-12| język = de}}</ref>.
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Krahmer, Jello}}
[[Kategoria:Niemieccy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1995]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Stuttgarcie]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024]]

title: · Jello Krahmer

Data i miejsce urodzenia: 19 listopada 1995 · Stuttgart

Klub: ASV Schorndorf

title: Dorobek medalowy

brąz:
Bratysława 2025 · 130 kg st.klasyczny
Rzym 2020 · 130 kg st.klasyczny
Bydgoszcz 2017 · 130 kg st.klasyczny


text:
# Południowa Afryka na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018
Południowa Afryka na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – występ reprezentacji Południowej Afryki na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku.
W kadrze znalazł się jeden zawodnik – Connor Wilson, który wystąpił w dwóch konkurencjach alpejskich, jednak nie ukończył żadnej z nich. Zawodnik pełnił rolę chorążego reprezentacji Południowej Afryki podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk. Reprezentacja Południowej Afryki weszła na stadion olimpijski jako 4. w kolejności, pomiędzy ekipami z Nigerii i Holandii.
Był to 7. start reprezentacji Południowej Afryki na zimowych igrzyskach olimpijskich i 26. start olimpijski, wliczając w to letnie występy.

## Skład reprezentacji

### Narciarstwo alpejskie
| Konkurencja            | Zawodnik      | Przejazd 1 | Przejazd 1 | Przejazd 2 | Przejazd 2 | Czas łączny | Miejsce |
| Konkurencja            | Zawodnik      | Czas       | Miejsce    | Czas       | Miejsce    | Czas łączny | Miejsce |
| ---------------------- | ------------- | ---------- | ---------- | ---------- | ---------- | ----------- | ------- |
| Slalom mężczyzn        | Connor Wilson | DNF        | DNF        | DNS        | DNS        | DNF         | DNF1    |
| Slalom gigant mężczyzn | Connor Wilson | DNF        | DNF        | DNS        | DNS        | DNF         | DNF1    |

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Południowa Afryka na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018
 | państwo                = RSA
 | kod MKOl               = RSA
 | kod organizacja        =
 | organizacja            =
 | federacja              =
 | impreza z linkiem      = [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018]]
 | miejscowość            = [[Pjongczang]]
 | chorąży                = [[Connor Wilson]]
 | liczba zawodników      = 1
 | liczba konkurencji     = 2
 | liczba dyscyplin       = 1
 | pozycja w klasyfikacji =
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''Południowa Afryka na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018''' – występ reprezentacji [[Południowa Afryka|Południowej Afryki]] na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2018|igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu]] w 2018 roku.

W kadrze znalazł się jeden zawodnik – [[Connor Wilson]], który wystąpił w dwóch konkurencjach [[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018|alpejskich]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180228025038/https://www.pyeongchang2018.com/en/game-time/results/OWG2018/en/general/noc-entries-south-africa.htm|tytuł=NOC Entries - South Africa|język=en|opublikowany=Pyeongchang 2018 Olympic Winter Games|data dostępu=2018-03-09}}</ref>, jednak nie ukończył żadnej z nich<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180228025039/https://www.pyeongchang2018.com/en/game-time/results/OWG2018/en/alpine-skiing/athlete-profile-n3029006-connor-wilson.htm|tytuł=Athlete Profile - Connor WILSON|język=en|opublikowany=Pyeongchang 2018 Olympic Winter Games|data dostępu=2018-03-09}}</ref>. Zawodnik pełnił rolę [[Lista chorążych reprezentacji Południowej Afryki na igrzyskach olimpijskich|chorążego reprezentacji Południowej Afryki]] podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk. Reprezentacja Południowej Afryki weszła na stadion olimpijski jako 4. w kolejności, pomiędzy ekipami z [[Nigeria na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018|Nigerii]] i [[Holandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018|Holandii]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180210003035/https://stillmed.olympic.org/media/Document%20Library/OlympicOrg/Games/Winter-Games/Games-PyeongChang-2018-Winter-Olympic-Games/Ceremonies/PyeongChang-2018-Opening-Ceremony-Flagbearers.pdf#_ga=2.141341425.2132925313.1518270684-1570468165.1518270684|tytuł=Opening Ceremony Flagbearers - Olympic Winter Games, PyeongChang 2018|język=en|opublikowany=Międzynarodowy Komitet Olimpijski|data dostępu=2018-03-09}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180225122818/https://stillmed.olympic.org/media/Document%20Library/OlympicOrg/Games/Winter-Games/Games-PyeongChang-2018-Winter-Olympic-Games/Ceremonies/PyeongChang-2018-Closing-Ceremony-Flag-Bearers.pdf#_ga=2.86799704.1312177882.1520205776-877888099.1517073772|tytuł=Closing Ceremony Flagbearers - Olympic Winter Games, PyeongChang 2018|język=en|opublikowany=Międzynarodowy Komitet Olimpijski|data dostępu=2018-03-09}}</ref>.

Był to 7. start reprezentacji [[Południowa Afryka na zimowych igrzyskach olimpijskich|Południowej Afryki na zimowych igrzyskach olimpijskich]] i 26. start olimpijski, wliczając w to [[Południowa Afryka na letnich igrzyskach olimpijskich|letnie]] występy<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.sports-reference.com/olympics/countries/RSA/|tytuł=South Africa|język=en|opublikowany=Sports Reference|data dostępu=2018-03-09|archiwum=https://web.archive.org/web/20200417092133/https://www.sports-reference.com/olympics/countries/RSA/|zarchiwizowano=2020-04-17}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180221180002/https://www.pyeongchang2018.com/en/countries|tytuł=Event Information: Countries|język=en|opublikowany=Pyeongchang 2018 Olympic Winter Games|data dostępu=2018-03-09}}</ref>.

== Skład reprezentacji ==
=== Narciarstwo alpejskie ===
{{Zobacz też|Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018}}

{|class="wikitable" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2| Konkurencja
!rowspan=2| Zawodnik
!colspan=2| Przejazd 1
!colspan=2| Przejazd 2
!rowspan=2| Czas łączny
!rowspan=2| Miejsce
|-
!Czas
!Miejsce
!Czas
!Miejsce
|-
|[[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – slalom mężczyzn|Slalom mężczyzn]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180222085744/http://medias4.fis-ski.com/pdf/2018/AL/0233/2018AL0233RLR2.pdf|tytuł=Yongpyong Alpine Centre - Alpine Skiing - Men's Slalom - Official Results| język=en | opublikowany=Międzynarodowa Federacja Narciarska| data=22 lutego 2018 | data dostępu=2018-03-09}}</ref>
|[[Connor Wilson]]
|colspan=2 {{kom-skrót|DNF}}
|colspan=2 {{kom-skrót|DNS}}
|{{kom-skrót|DNF}}
|align=center|'''DNF1'''
|-
|[[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – slalom gigant mężczyzn|Slalom gigant mężczyzn]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180218210343/http://www.pyeongchang2018.com/en/game-time/results/OWG2018/resOWG2018/pdf/OWG2018/ALP/OWG2018_ALP_C73C_ALPMGS----------------------------.pdf|tytuł=Jeongseon Alpine Centre - Alpine Skiing - Men's Giant Slalom - Official Results|data=18 lutego 2018|opublikowany=Pyeongchang 2018 Olympic Winter Games|język=en|data dostępu=2018-03-09}}</ref>
|Connor Wilson
|colspan=2 {{kom-skrót|DNF}}
|colspan=2 {{kom-skrót|DNS}}
|{{kom-skrót|DNF}}
|align=center|'''DNF1'''
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20180228025038/https://www.pyeongchang2018.com/en/game-time/results/OWG2018/en/general/noc-entries-south-africa.htm|tytuł=Skład reprezentacji Południowej Afryki na oficjalnej stronie Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018|język=en fr ko zh ja|data dostępu=2018-03-09}}

{{IO Południowa Afryka}}
{{ZIO 2018}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018]]
[[Kategoria:Południowa Afryka na igrzyskach olimpijskich|2018]]
[[Kategoria:2018 w Południowej Afryce]]

Kod MKOl: RSA

Chorąży: Connor Wilson

Liczba zawodników: 1 w 2 konkurencjach w 1 dyscyplinie

Medale: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Župa (Słowenia)
Župa – osada w Słowenii, w regionie Zasavska, w gminie Trbovlje. W 2016 roku liczyła 87 mieszkańców. Leży nad prawym brzegiem Sawy.

title: Župa (Słowenia)

wikitext:
{{Inne znaczenia|osady w Słowenii|[[Župa|inne znaczenia tej nazwy]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Župa
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Župy
 |państwo                      = SVN
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Trbovlje|Trbovlje]]
 |powierzchnia                 = 2,29
 |wysokość                     = 759,9
 |rok                          = 2016
 |liczba ludności              = 87<ref name="stat">[http://www.stat.si/eng/index.asp Statistical Office of the Republic of Slovenia]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 38
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 1423
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gmina Trbovlje
 |współrzędne                  = 46°06′13,1″N 15°05′13,4″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Župa''' – [[osada]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Region Zasavska|regionie Zasavska]], w [[Gmina Trbovlje|gminie Trbovlje]]<ref>[https://www.trbovlje.si/ Trbovlje municipal site]</ref>. W 2016 roku liczyła 87 mieszkańców<ref name="stat"/>. Leży nad prawym brzegiem [[Sawa (rzeka)|Sawy]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Trbovlje}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Trbovlje]]

title: Župa

Państwo: Słowenia

Gmina: Trbovlje

Populacja (2016) · • liczba ludności · • gęstość: · 87 · 38 os./km²


text:
# Piotr Meyendorff
Piotr Leonard Swidger bar. Meyendorff (ros. Барон Пётр Казимирович Мейендорф, niem. Baron Peter Leonhard Suidigerius von Meyendorff, ur. 13 sierpnia 1796 w Rydze, zm. 7 marca 1863 w Petersburgu) – rosyjski dyplomata i polityk, tajny radca, ambasador Rosji w Austrii.

## Życiorys
Meyendorff pochodził z inflanckiej gałęzi niemiecko-bałtyckiej rodziny arystokratycznej Meyendorffów von Yxkull. Wraz z braćmi Kazimierzem i Jerzym uczęszczał do założonego przez Napoleona Bonaparte Lycee Impériale w Metz. Studiował na Uniwersytecie w Getyndze.
W 1817 wstąpił do rosyjskiej służby dyplomatycznej. W 1820 został sekretarzem rosyjskiej misji w Hadze, a w latach 1821–1824 był tam chargé d'affaires. Doradca misji w Madrycie (1827–1832), awansował następnie na stanowiska ambasadorskie, wpierw w Stuttgarcie (1832–1839), następnie w Berlinie (1839–1850). Będąc ambasadorem w Prusach dążył do zbliżenia prusko-rosyjskiego, brał udział w przygotowaniu Porozumienia Ołomunieckiego z 1850 pomiędzy Prusami a Austrią, w którym te pierwsze porzuciły ideę Unii Erfurckiej. Konserwatywny rojalista, był niechętny rewolucji 1848.
Ukoronowaniem jego kariery dyplomatycznej było ambasadorstwo w Wiedniu w latach 1850–1854, podczas którego starał się zmniejszać napięcia na linii Berlin-Wiedeń.
Od 1854 członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego i Komitetu Ministrów tegoż. W latach 1857–1863 pełnił funkcję naczelnego szambelana dworu i sekretarza gabinetu cara Aleksandra II. Za swoją służbę został wyróżniony najwyższymi rosyjskimi odznaczeniami, m.in. Orderem Świętego Andrzeja (z diamentami).
W 1843 współzakładał Berlińskie Stowarzyszenie Numizmatyczne. Honorowy Członek Rosyjskiej Cesarskiej Akademii Nauk od 1856.
Został pochowany na Smoleńskim Cmentarzu Luterańskim w Petersburgu.

## Rodzina
Piotr Meyendorff był synem barona Kazimierza Meyendorffa, namiestnika Inflant i generała kawalerii oraz jego żony Anny Kathariny von Vegesack, córki sędziego naczelnego Rygi. Jednym z jego braci był Jerzy Meyendorff, oficer i geograf.
Żonaty z Zofią hr. von Buol-Schauenstein, siostrą ministra spraw zagranicznych Austrii Karla Ferdinanda von Buol-Schauensteina. Mieli trójkę dzieci:
- Aleksandra (1831–1855), który zginął pod Sewastopolem podczas wojny krymskiej.
- Rudolfa (1832–1883), adiutanta przybocznego cara Rosji.
- Ernesta(inne języki) (1836–1902), dyplomatę, ambasadora Rosji w Portugalii.

title: Piotr Meyendorff

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię               = Piotr Leonard Swidger Meyendorff
 |wszystkie imiona   =
 |imię oryginalne    = Peter Leonhard Suidigerius Meyendorff
 |grafika            = Peter von Meyendorff.jpg
 |opis grafiki       =
 |herb               = Meyendorff COA.jpg
 |opis herbu         = Meyendorff
 |tytuł              = Baron
 |dynastia           =
 |rodzina            = Meyendorffowie
 |data urodzenia     = [[13 sierpnia]] [[1796]]
 |miejsce urodzenia  = Ryga
 |data śmierci       = [[7 marca]] [[1863]]
 |miejsce śmierci    = Petersburg
 |ojciec             = Kazimierz Meyendorff
 |matka              = Anna-Katharina von Vegesack
 |mąż                =
 |żona               = Zofia von Buol-Schauenstein
 |dzieci             = Aleksander, Ernest, Rudolf
 |rodzeństwo         = [[Jerzy Meyendorff]]
 |faksymile          =
 |opis faksymile     =
 |odznaczenia        = {{order|OŚAP}}
 |commons            = Category:Peter von Meyendorff
}}

'''Piotr Leonard Swidger bar. Meyendorff''' (ros. ''Барон Пётр Казимирович Мейендорф'', niem. ''Baron Peter Leonhard Suidigerius von Meyendorff,'' ur. 13 sierpnia 1796 w [[Ryga|Rydze]], zm. 7 marca 1863 w [[Petersburg|Petersburgu]]) – [[Imperium Rosyjskie|rosyjski]] dyplomata i polityk, tajny radca, ambasador Rosji w [[Austria|Austrii]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Peter von Meyendorff |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = literarybibliography.eu |url = https://literarybibliography.eu/en/wiki/record/Q443722?}}</ref><ref name="Немцы России" />.

== Życiorys ==
Meyendorff pochodził z inflanckiej gałęzi [[Niemcy bałtyccy|niemiecko-bałtyckiej]] rodziny arystokratycznej Meyendorffów von Yxkull. Wraz z braćmi Kazimierzem i [[Jerzy Meyendorff|Jerzym]] uczęszczał do założonego przez Napoleona Bonaparte ''Lycee Impériale'' w [[Metz]]. Studiował na [[Uniwersytet w Getyndze|Uniwersytecie w Getyndze]].

W 1817 wstąpił do rosyjskiej służby dyplomatycznej<ref>{{Cytuj |tytuł = BBLD: Meyendorff, Peter* Leonhard Suidigerius Frh. v. (1796-1863) |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = bbld.de |url = https://bbld.de/0000000110431160}}</ref><ref name="Немцы России">«Немцы России» — энциклопедия, tom 2: К — О. Przewodniczący Rady Redakcyjnej — В. Карев. Москва, Издательство «Общественная Академия наук российских немцев», 2004 г. 747 stron. — s. 443—444 ISBN 5-93227-002-0</ref>. W 1820 został sekretarzem rosyjskiej misji w [[Haga|Hadze]], a w latach 1821–1824 był tam chargé d'affaires. Doradca misji w [[Madryt|Madrycie]] (1827–1832), awansował następnie na stanowiska ambasadorskie, wpierw w [[Stuttgart|Stuttgarcie]] (1832–1839), następnie w [[Berlin|Berlinie]] (1839–1850). Będąc ambasadorem w [[Prusy (państwo)|Prusach]] dążył do zbliżenia prusko-rosyjskiego<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Deutsche Biographie |tytuł = Meyendorff, Peter Baron von - Deutsche Biographie |data dostępu = 2024-06-19 |opublikowany = www.deutsche-biographie.de |url = https://www.deutsche-biographie.de/pnd118783599.html |język = de}}</ref>, brał udział w przygotowaniu Porozumienia Ołomunieckiego z 1850 pomiędzy Prusami a Austrią, w którym te pierwsze porzuciły ideę Unii Erfurckiej. Konserwatywny rojalista, był niechętny [[Rewolucja marcowa|rewolucji 1848]]<ref name=":0" />.

Ukoronowaniem jego kariery dyplomatycznej było ambasadorstwo w [[Wiedeń|Wiedniu]] w latach 1850–1854, podczas którego starał się zmniejszać napięcia na linii Berlin-Wiedeń<ref name="Немцы России" /><ref name=":0" />.

Od 1854 członek [[Rada Państwa Imperium Rosyjskiego|Rady Państwa Imperium Rosyjskiego]] i Komitetu Ministrów tegoż. W latach 1857–1863 pełnił funkcję naczelnego szambelana dworu i sekretarza gabinetu cara [[Aleksander II Romanow|Aleksandra II]]. Za swoją służbę został wyróżniony najwyższymi rosyjskimi odznaczeniami, m.in. [[Order Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie)|Orderem Świętego Andrzeja]] (z diamentami).

W 1843 współzakładał Berlińskie Stowarzyszenie Numizmatyczne. Honorowy Członek [[Rosyjska Akademia Nauk|Rosyjskiej Cesarskiej Akademii Nauk]] od 1856<ref name="Немцы России" />.

Został pochowany na Smoleńskim Cmentarzu Luterańskim w Petersburgu.

== Rodzina ==
Piotr Meyendorff był synem barona {{Link-interwiki|Kazimierz Meyendorff|Q=Q3193705|tekst=Kazimierza Meyendorffa}}, namiestnika [[Inflanty|Inflant]] i generała kawalerii oraz jego żony Anny Kathariny von Vegesack, córki sędziego naczelnego Rygi. Jednym z jego braci był [[Jerzy Meyendorff]], oficer i geograf.

Żonaty z Zofią hr. von Buol-Schauenstein, siostrą ministra spraw zagranicznych Austrii [[Karl Ferdinand von Buol|Karla Ferdinanda von Buol-Schauensteina]]. Mieli trójkę dzieci:

* Aleksandra (1831–1855), który zginął pod Sewastopolem podczas wojny krymskiej.
* Rudolfa (1832–1883), adiutanta przybocznego cara Rosji.
* {{Link-interwiki|Ernest Meyendorff|Q=Q54507205|tekst=Ernesta}} (1836–1902), dyplomatę, ambasadora Rosji w Portugalii.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Meyendorff, Piotr Leonard Suidiger}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Rosji w Austrii]]
[[Kategoria:Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Dyplomaci Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rydze]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Rosyjscy urzędnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1796]]
[[Kategoria:Zmarli w 1863]]

title: Piotr Leonard Swidger Meyendorff

Rodzina: Meyendorffowie

Data i miejsce urodzenia: 13 sierpnia 1796 · Ryga

Data i miejsce śmierci: 7 marca 1863 · Petersburg

Ojciec: Kazimierz Meyendorff

Matka: Anna-Katharina von Vegesack

Żona: Zofia von Buol-Schauenstein

Dzieci: Aleksander, Ernest, Rudolf

Rodzeństwo: Jerzy Meyendorff


text:
# Zagóry (Sulęczyno)
Zagóry – dawna część wsi Sulęczyno w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno. Wchodzą w skład sołectwa Sulęczyno.
1 stycznia 2024 nazwa miejscowości została zniesiona.
W latach 1975–1998 Zagóry administracyjnie należały do województwa gdańskiego.

title: Zagóry (Sulęczyno)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Zagóry
 |status                 = zniesiona
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat kartuski|kartuski]]
 |gmina                  = [[Sulęczyno (gmina)|Sulęczyno]]
 |sołectwo               = [[Sulęczyno]]
 |miejscowość podstawowa = [[Sulęczyno]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 83-320<ref name="poczta"/>
 |tablice rejestracyjne  = GKA
 |SIMC                   = 0174875
 |kod mapy               = Sulęczyno (gmina)
 |współrzędne            = 54°14'23"N 17°45'24"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|156002|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Zagóry''' – dawna część [[wieś|wsi]] [[Sulęczyno]] w [[Polska|Polsce]], w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat kartuski|powiecie kartuskim]], w [[Sulęczyno (gmina)|gminie Sulęczyno]]{{r|R2013|teryt}}. Wchodzą w skład [[sołectwo|sołectwa]] '''Sulęczyno'''.

1 stycznia 2024 nazwa miejscowości została zniesiona<ref name="R2024">''Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 grudnia 2023 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw i rodzajów niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych.'' ({{Dziennik Ustaw|2023|2799}})</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Zagóry administracyjnie należały do [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

* <ref name =  "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>

* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2022-10|s=1238}}</ref>
}}
{{Gmina Sulęczyno}}

[[Kategoria:Sulęczyno]]

title: Zagóry

Województwo: pomorskie

Powiat: kartuski

Gmina: Sulęczyno

Sołectwo: Sulęczyno

Część miejscowości: Sulęczyno

Tablice rejestracyjne: GKA