text:
# Kinga Kollár
Kinga Kollár (ur. 6 marca 1978 w Ostrzyhomiu) – węgierska urzędniczka państwowa i europejska, prawniczka, posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

## Życiorys
Ukończyła prawo na Uniwersytecie Loránda Eötvösa (2001) i ekonomię na uczelni Modern Üzleti Tudományok Főiskolája (2002), kształciła się w zakresie zarządzania w szkole służby wyższej cywilnej Nemzeti Közszolgálati Egyetem. W latach 2003–2012 i 2021–2024 zatrudniona w Komisji Europejskiej w ramach dyrekcjach generalnych zajmujących się konkurencją i handlem; od 2006 do 2008 pracowała w przedstawicielstwie Komisji Europejskiej na Węgrzech. W międzyczasie była zatrudniona w urzędzie zajmującym się ochroną konkurencji, pełniła funkcję jego rzecznika prasowego.
Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Partii Szacunku i Wolności, której liderem w 2024 został Péter Magyar. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024 uzyskała mandat eurodeputowanej X kadencji.
Ma dwoje dzieci.

title: Kinga Kollár

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Kinga Kollár
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 6 marca 1978
 |miejsce urodzenia         = [[Ostrzyhom]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = urzędniczka państwowa i europejska, prawniczka
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Loránda Eötvösa]]
 |partia                    = [[Partia Szacunku i Wolności]]
 |stanowisko                = posłanka do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Kinga Kollár''' (ur. [[6 marca]] [[1978]] w [[Ostrzyhom]]iu<ref name="pe">{{Cytuj stronę|url=https://www.europarl.europa.eu/meps/pl/256861/KINGA_KOLLAR/home|tytuł=Kinga Kollár|opublikowany=europarl.europa.eu|data dostępu=2024-07-16}}</ref>) – [[Węgry|węgierska]] [[urzędnik|urzędniczka]] państwowa i europejska, [[prawnik|prawniczka]], [[poseł do Parlamentu Europejskiego|posłanka]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] X kadencji.

== Życiorys ==
Ukończyła prawo na [[Uniwersytet Loránda Eötvösa|Uniwersytecie Loránda Eötvösa]] (2001) i ekonomię na uczelni Modern Üzleti Tudományok Főiskolája (2002), kształciła się w zakresie zarządzania w szkole służby wyższej cywilnej Nemzeti Közszolgálati Egyetem. W latach 2003–2012 i 2021–2024 zatrudniona w [[Komisja Europejska|Komisji Europejskiej]] w ramach dyrekcjach generalnych zajmujących się konkurencją i handlem; od 2006 do 2008 pracowała w przedstawicielstwie Komisji Europejskiej na Węgrzech. W międzyczasie była zatrudniona w urzędzie zajmującym się ochroną konkurencji, pełniła funkcję jego rzecznika prasowego{{r|tm|tisza}}.

Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach [[Partia Szacunku i Wolności|Partii Szacunku i Wolności]], której liderem w 2024 został [[Péter Magyar]]. W [[wybory do Parlamentu Europejskiego na Węgrzech w 2024 roku|wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024]] uzyskała mandat eurodeputowanej X kadencji{{r|mn}}.

Ma dwoje dzieci{{r|tm}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="tisza">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20240610091153/https://magyartisza.hu/page/europai-parlament-kepviselo-lista#candidate-7 | tytuł = Európai Parlament képviselő lista |data=2024| opublikowany = magyartisza.hu | język = hu | data dostępu = 2024-06-22}}</ref>
<ref name="tm">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20240516194227/https://szavazas.talpramagyarok.hu/kollar-kinga.pdf | tytuł = Dr Kollár Kinga | opublikowany = szavazas.talpramagyarok.hu | język = hu | data dostępu = 2024-06-22}}</ref>
<ref name="mn">{{Cytuj stronę|url=https://magyarnemzet.hu/belfold/2024/06/tisztul-a-kep-ok-kepviselhetik-magyarorszagot-europaban-a-kovetkezo-ot-evben|tytuł=Tisztul a kép: ők képviselhetik Magyarországot Európában a következő öt évben|data=10 czerwca 2024|opublikowany=magyarnemzet.hu|język=hu|data dostępu=2024-06-12}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kollár, Kinga}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Budapeszteńskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrzyhomiu]]
[[Kategoria:Politycy Partii Szacunku i Wolności]]
[[Kategoria:Urzędnicy Komisji Europejskiej]]
[[Kategoria:Węgierscy ekonomiści]]
[[Kategoria:Węgierscy prawnicy]]
[[Kategoria:Węgierscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]

title: Kinga Kollár

Data i miejsce urodzenia: 6 marca 1978 · Ostrzyhom

Alma Mater: Uniwersytet Loránda Eötvösa

Stanowisko: posłanka do Parlamentu Europejskiego

Partia: Partia Szacunku i Wolności


text:
# Steatonecrosis
Martwica tkanki tłuszczowej, martwica Balsera (łac. steatonecrosis, necrosis Balseri) – powstaje po uwolnieniu enzymów lipolitycznych trzustki do okolicznych tkanek i uczynnieniu lipazy – przy zatkaniu przewodów, pęknięciu trzustki. Tkanka tłuszczowa zostaje rozłożona na wolne kwasy tłuszczowe i glicerol. Kwasy tłuszczowe łączą się w mydła z jonami Na+, K+, Ca2+. Mydła sodowe i potasowe i glicerol ulegają rozpadowi, a mydła wapniowe zostają w tkankach; wygląda to, jakby tkanka była pochlapana woskiem – suche, szare, matowe ogniska. Przykładem jest martwica krwotoczna trzustki – przy zatkaniu przewodu trzustkowego – lipaza może być przetransportowana naczyniami limfatycznymi do odległej tkanki tłuszczowej (np. zlokalizowanej w tkance podskórnej czy w śródpiersiu).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

wikiname: plwiki

title: Steatonecrosis

in_language: pl

wikitext:
'''Martwica tkanki tłuszczowej, martwica Balsera''' (łac. ''steatonecrosis, necrosis Balseri'') – powstaje po uwolnieniu enzymów lipolitycznych [[trzustka|trzustki]] do okolicznych tkanek i uczynnieniu lipazy – przy zatkaniu przewodów, pęknięciu trzustki. [[Tkanka tłuszczowa]] zostaje rozłożona na wolne kwasy tłuszczowe i glicerol. Kwasy tłuszczowe łączą się w mydła z jonami Na+, K+, Ca2+. Mydła sodowe i potasowe i glicerol ulegają rozpadowi, a mydła wapniowe zostają w tkankach; wygląda to, jakby tkanka była pochlapana woskiem – suche, szare, matowe ogniska. Przykładem jest martwica krwotoczna trzustki – przy zatkaniu przewodu trzustkowego – lipaza może być przetransportowana naczyniami limfatycznymi do odległej tkanki tłuszczowej (np. zlokalizowanej w tkance podskórnej czy w śródpiersiu).

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

[[Kategoria:Zmiany wsteczne]]


text:
# Eva Putnová
Eva Putnová po mężu Vykypělová (ur. 28 maja 1950 w  Brnie) – czeska lekkoatletka, sprinterka. W czasie swojej kariery reprezentowała Czechosłowację.
Zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów i odpadła w eliminacjach biegu na 100 metrów na europejskich igrzyskach juniorów w 1966 w Odessie.
Zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 1 okrążenie (sztafeta czechosłowacka biegła w składzie Putnová, Vlasta Seifertová, Eva Kucmanová i Eva Lehocká) na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze, a w biegu na 50 metrów odpadła w eliminacjach. Na kolejnych europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie]zdobyła srebrny medal w sztafecie 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Putnová, Seifertová, Libuše Macounová i Emília Ovádková), a także odpadła w eliminacjach biegu na 50 metrów. Zajęła 7. miejsce w finale biegu na 50 metrów na europejskich igrzyskach halowych w 1969 w Belgradzie. Na halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii odpadła w półfinale biegu na 60 metrów.
Była mistrzynią Czechosłowacji w sztafecie 4 × 100 metrów w latach 1967–1971, wicemistrzynią w tej konkurencji w 1974 oraz brązową medalistką w biegu na 100 metrów w 1968, 1972 i 1973, w biegu na 200 metrów w 1967 i 1968, w sztafecie 4 × 100 metrów w 1966 oraz w sztafecie szwedzkiej w 1969. W hali była mistrzynią Czechosłowacji w biegach na 50 metrów i 100 metrów w 1969 oraz w biegu na 60 metrów w 1971, a także wicemistrzynią w biegach na 60 metrów i na 100 metrów w 1970 oraz w biegu na 50 metrów w 1972.
1 lipca 1967 w Otrokovicach wyrównała rekord Czechosłowacji czasem 11,5 s. Pięciokrotnie poprawiała rekord Czechosłowacji w sztafecie 4 × 400 metrów do wyniku 45,1 s (pomiar ręczny, 3 czerwca 1972 w Bratysławie) i 45,70 s (pomiar automatyczny, 28 czerwaca 1974 w Pradze). Wynik 1:39,9 w sztafecie 4 × 200 metrów z Brna 10 września 1960 jest do tej pory (maj 2021) rekordem Czech).

title: Eva Putnová

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Eva Putnová
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 28 maja 1950
 |miejsce urodzenia         = [[Brno]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|CSK}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Halowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|Europejskie igrzyska halowe]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1967|Praga 1967]]|[[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1967 – sztafeta 4 × 1 okrążenie kobiet|sztafeta 4 × 1 okrążenie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1968|Madryt 1968]]
 |[[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1968 – sztafeta 1+2+3+4 okrążenia kobiet|sztafeta 1+2+3+4 okrążenia]]}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Eva Putnová''' po mężu '''Vykypělová''' (ur. [[28 maja]] [[1950]] w  [[Brno|Brnie]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = Jan Jirka (red.) | tytuł = Kdo byl kdo v české atletice | wydanie = 2 |wydawca = Olympia | miejsce = Praga | data = 2004 | strony = 147 | url = http://web.archive.org/web/20150923175915/http://www.atletika.cz/_sys_/FileStorage/download/6/5504/kdobylkdo.pdf | data dostępu = 2019-04-15 | isbn = 80-7033-864-4 | język = cs}}</ref>) – czeska [[lekkoatletyka|lekkoatletka]], [[sprint]]erka. W czasie swojej kariery reprezentowała Czechosłowację.

Zajęła 5. miejsce w [[Sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 × 100 metrów]] i odpadła w eliminacjach [[Bieg na 100 metrów|biegu na 100 metrów]] na [[Europejskie Igrzyska Juniorów w Lekkoatletyce 1966|europejskich igrzyskach juniorów w 1966]] w Odessie<ref>{{Cytuj | url = http://www.wjah.co.uk/wojc/EUJC/EUJC1966.html | tytuł = European Junior Championships 1966 | opublikowany = wjah.co.uk | język = en | data dostępu = 2019-04-14 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131031065114/http://www.wjah.co.uk/wojc/EUJC/EUJC1966.html | zarchiwizowano = 2013-10-31 }}</ref>.

Zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 1 okrążenie (sztafeta czechosłowacka biegła w składzie Putnová, [[Vlasta Seifertová]], [[Eva Šuranová|Eva Kucmanová]] i [[Eva Glesková|Eva Lehocká]]) na [[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1967|europejskich igrzyskach halowych w 1967]] w Pradze, a w [[Bieg na 50 metrów|biegu na 50 metrów]] odpadła w eliminacjach<ref>{{Cytuj| url =https://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-indoor-championships/history/year=1967/results/index.html | tytuł = European Athletics Indoor Championships – Prague 1967| opublikowany = [[European Athletics]] | data dostępu = 2021-05-31 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20200924141408/https://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-indoor-championships/history/year=1967/results/index.html}}</ref>. Na kolejnych [[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1968|europejskich igrzyskach halowych w 1968]] w Madrycie]zdobyła srebrny medal w sztafecie 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Putnová, Seifertová, [[Libuše Macounová]] i [[Emília Přivřelová|Emília Ovádková]]), a także odpadła w eliminacjach biegu na 50 metrów<ref>{{Cytuj| url =https://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-indoor-championships/history/year=1968/results/index.html | tytuł = European Athletics Indoor Championships – Madrid 1968| opublikowany = [[European Athletics]] | data dostępu = 2021-05-31 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20201011014042/https://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-indoor-championships/history/year=1968/results/index.html}}</ref>. Zajęła 7. miejsce w finale biegu na 50 metrów na [[Europejskie Igrzyska Halowe w Lekkoatletyce 1969|europejskich igrzyskach halowych w 1969]] w Belgradzie<ref>{{Cytuj| url = https://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-indoor-championships/history/year=1969/results/index.html | tytuł = European Athletics Indoor Championships – Belgrade 1969| opublikowany = [[European Athletics]] | data dostępu = 2021-05-31 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20201023041120/https://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-indoor-championships/history/year=1969/results/index.html}}</ref>. Na [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1971|halowych mistrzostwach Europy w 1971]] w Sofii odpadła w półfinale [[Bieg na 60 metrów|biegu na 60 metrów]]<ref>{{cytuj| url = https://web.archive.org/web/20201103181256/https://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/28/60/74/Statistics-handbook-FINAL(web)_English.pdf | tytuł = European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook | s = 421-422 | język = en | opublikowany = [[European Athletics]]| data dostępu=2019-04-15}}</ref>.

Była mistrzynią Czechosłowacji w sztafecie 4 × 100 metrów w latach 1967–1971, wicemistrzynią w tej konkurencji w 1974 oraz brązową medalistką w biegu na 100 metrów w 1968, 1972 i 1973, w [[Bieg na 200 metrów|biegu na 200 metrów]] w 1967 i 1968, w sztafecie 4 × 100 metrów w 1966 oraz w [[Sztafeta szwedzka|sztafecie szwedzkiej]] w 1969. W hali była mistrzynią Czechosłowacji w biegach na 50 metrów i 100 metrów w 1969 oraz w biegu na 60 metrów w 1971, a także wicemistrzynią w biegach na 60 metrów i na 100 metrów w 1970 oraz w biegu na 50 metrów w 1972<ref>{{cytuj| url = https://www.atletika.cz/_sys_/FileStorage/download/13/12036/mistrovstvi-a-prebory-v-atletice-i-dil_o.pdf | tytuł = Mistrovství a přebory v atletice. I. dil. Muži a ženy. Království České 1907 – 1918; Československo 1919 – 1938, 1945 – 1992; Čechy a Morava 1939 – 1944 | autor = Pavel Hladík | s = 210, 214, 218, 221, 224, 226, 229, 231, 235, 237, 240, 246, 254 | data = 2015 | data dostępu = 2019-04-15|opublikowany = atletika.cz | język = cs}}</ref>.

1 lipca 1967 w [[Otrokovice|Otrokovicach]] wyrównała rekord Czechosłowacji czasem 11,5 s. Pięciokrotnie poprawiała rekord Czechosłowacji w sztafecie 4 × 400 metrów do wyniku 45,1 s (pomiar ręczny, 3 czerwca 1972 w Bratysławie) i 45,70 s (pomiar automatyczny, 28 czerwaca 1974 w Pradze)<ref>{{Cytuj książkę| nazwisko = Waśko| imię = Janusz| nazwisko2 = Brant| imię2 = John| nazwisko3 = Csiki| imię3 = Györgyi| nazwisko4 = Socha| imię4 = Andrzej|tytuł = Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012 | data = 2013 | miejsce = Zamość| strony = 212 i 359 | język = en}}</ref>. Wynik 1:39,9 w [[Sztafeta 4 × 200 metrów|sztafecie 4 × 200 metrów]] z Brna 10 września 1960 jest do tej pory (maj 2021) rekordem Czech)<ref>{{cytuj| url = https://online.atletika.cz/statistiky/rekordy/1 | tytuł = Rekordy | data dostępu = 2021-05-31 | opublikowany = [[Český atletický svaz]] | język = cs}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Putnová, Eva}}
[[Kategoria:Czescy sprinterzy]]
[[Kategoria:Czechosłowaccy sprinterzy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Brnie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1950]]

title: · Eva Putnová

Data i miejsce urodzenia: 28 maja 1950 · Brno

title: Dorobek medalowy

srebro: Madryt 1968 · sztafeta 1+2+3+4 okrążenia


text:
# Kenneth Mapp
Kenneth Ezra Mapp (ur. 2 listopada 1955 w Nowym Jorku) – amerykański polityk. Gubernator Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych od 5 stycznia 2015 do 7 stycznia 2019, gubernator porucznik Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych od 2 stycznia 1995 do 4 stycznia 1999.
W listopadzie 2014 roku wygrał wybory na gubernatora Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych pokonując Donnę Christian-Christiensen.

title: Kenneth Mapp

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Kenneth Mapp
 | grafika =
 | data urodzenia = 2 listopada 1955
 | miejsce urodzenia = [[Nowy Jork]]
 | data śmierci =
 | miejsce śmierci =
 | funkcja = [[Gubernatorzy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych|Gubernator Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych]]
 | partia = niezależny
 | od = 5 stycznia 2015
 | do = 7 stycznia 2019
 | poprzednik = [[John de Jongh]]
 | następca = [[Albert Bryan]]
 |2 funkcja = [[Gubernatorzy porucznicy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych|Gubernator porucznik Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych]]
 |2 partia =
 |2 od = 2 stycznia 1995
 |2 do = 4 stycznia 1999
 |2 poprzednik = [[Derek Hodge]]
 |2 następca = [[Gerard Luz James]]
 | odznaczenia =
 | www =
 | commons =
 | quote =
}}
'''Kenneth Ezra Mapp''' (ur. 2 listopada 1955 w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[polityk]]. [[Gubernatorzy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych|Gubernator Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych]] od 5 stycznia 2015 do 7 stycznia 2019<ref>{{Cytuj |tytuł = Kenneth Mapp |data dostępu = 2023-02-07 |opublikowany = National Governors Association |url = https://www.nga.org/governor/kenneth-mapp/}}</ref>, [[gubernatorzy porucznicy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych|gubernator porucznik Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych]] od 2 stycznia 1995 do 4 stycznia 1999.

W listopadzie 2014 roku wygrał wybory na [[gubernatorzy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych|gubernatora Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych]] pokonując [[Donna Christian-Christensen|Donnę Christian-Christiensen]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://viconsortium.com/politics/kenneth-mapp-8th-elected-governor-united-states-virgin-islands/ | tytuł = Kenneth Mapp elected Governor of the United States Virgin Islands| data = 19 listopada 2014 | opublikowany = Virgin Islands Consortium | język = en | data dostępu = 2015-04-22}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gubernatorzy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych}}

{{SORTUJ:Mapp, Kenneth}}
[[Kategoria:Gubernatorzy Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]

title: Kenneth Mapp

Data i miejsce urodzenia: 2 listopada 1955 · Nowy Jork

Okres:
od 5 stycznia 2015 · do 7 stycznia 2019
od 2 stycznia 1995 · do 4 stycznia 1999

Przynależność polityczna: niezależny

Poprzednik:
John de Jongh
Derek Hodge

Następca:
Albert Bryan
Gerard Luz James


text:
# Biestrzykowice (gromada)
Biestrzykowice – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Biestrzykowice z siedzibą GRN w Biestrzykowicach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie namysłowskim w woj. opolskim, na mocy uchwały nr VII/23/54 WRN w Opolu z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Biestrzykowice, Miodary i Jastrzębie ze zniesionej gminy Biestrzykowice w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromadę zniesiono 31 grudnia 1961, a jej obszar włączono do gromad: Świerczów (wsie Biestrzykowice, Miodary i Kuźnica Miodarska) i Smarchowice Wielkie (wsie Nowy Folwark i Jastrzębie) w tymże powiecie.

title: Biestrzykowice (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Biestrzykowice
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1961
 |zdjęcie                   = 2012-03 Biestrzykowice 01.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo opolskie (1950–1975)|opolskie]]
 |powiat                    = [[powiat namysłowski|namysłowski]]
 |data powstania            = 4 października 1954
 |data likwidacji           = 31 grudnia 1961
 |siedziba                  = [[Biestrzykowice]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 3
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 14
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Biestrzykowice''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Biestrzykowice z siedzibą GRN w [[Biestrzykowice|Biestrzykowicach]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat namysłowski|powiecie namysłowskim]] w [[województwo opolskie (1950–1975)|woj. opolskim]], na mocy uchwały nr VII/23/54 WRN w [[Opole|Opolu]] z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Biestrzykowice, Miodary i Jastrzębie ze zniesionej [[Biestrzykowice (gmina)|gminy Biestrzykowice]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr VII/23/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu namysłowskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 4 października  1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi ([https://obc.opole.pl/dlibra/publication/5011/edition/4053 Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 27 grudnia 1954 r., Nr. 12, Poz. 68])</ref>. Dla gromady ustalono 14 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 36/197/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Namysłowie z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych ([https://obc.opole.pl/dlibra/publication/5011/edition/4053 Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 9 października 1954 r., Nr. 11, Poz. 60])</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 31 grudnia 1961, a jej obszar włączono do gromad: [[Świerczów (gromada)|Świerczów]] (wsie Biestrzykowice, Miodary i Kuźnica Miodarska) i [[Smarchowice Wielkie (gromada)|Smarchowice Wielkie]] (wsie Nowy Folwark i Jastrzębie) w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr V/22/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 26 września 1961 r. w sprawie zniesienia niektórych gromad w województwie opolskim, zatwierdzona uchwałą nr 406/61 Rady Ministrów z dnia 13. X. 1961 r. ([https://obc.opole.pl/dlibra/publication/5019/edition/4060 Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu z dnia 25 listopada 1961 r., Nr. 10, Poz. 82])</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat namysłowski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie opolskim|Biestrzykowice]]

title: Biestrzykowice

Państwo: Polska

Województwo: opolskie

Powiat: namysłowski

Data powstania: 4 października 1954

Data likwidacji: 31 grudnia 1961

Siedziba: Biestrzykowice

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Parafia Miłosierdzia Bożego w Reszkach
Parafia Miłosierdzia Bożego w Reszkach – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji warmińskiej, w dekanacie Ostróda.

title: Parafia Miłosierdzia Bożego w Reszkach

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Miłosierdzia Bożego
w Reszkach
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Reszki (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)|Reszki]]
 |adres                   = Reszki 19
14-100 Ostróda
 |data powołania          = 1 lipca 1989
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[archidiecezja warmińska|warmińska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[dekanat Ostróda|Ostróda]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Miłosierdzia Bożego w Reszkach|Miłosierdzia Bożego]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Witold Palewski
 |wezwanie                = [[Miłosierdzie Boże|Miłosierdzia Bożego]]
 |dzień wspomnienia       = [[Niedziela Miłosierdzia Bożego]]
 |kod mapy                = Ostróda (gmina wiejska)
 |współrzędne             = 53°37'2.034"N, 19°50'19.075"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Miłosierdzia Bożego w Reszkach''' – parafia [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] znajdująca się w [[archidiecezja warmińska|archidiecezji warmińskiej]], w [[Dekanat Ostróda|dekanacie Ostróda]]<ref name=parafia>{{Cytuj stronę|url= https://archwarmia.pl/parafie/reszki-milosierdzia-bozego/| tytuł = Reszki. Miłosierdzia Bożego|opublikowany = archwarmia.pl | język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Parafie dekanatu Ostróda – Zachód}}
{{SORTUJ:Reszki (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)}}
[[Kategoria:Parafie archidiecezji warmińskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego]]
[[Kategoria:Religia w gminie wiejskiej Ostróda]]
[[Kategoria:Reszki (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)|Parafia]]

title: Parafia · pw. Miłosierdzia Bożego · w Reszkach

Siedziba: Reszki

Adres: Reszki 19 · 14-100 Ostróda

Data powołania: 1 lipca 1989

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

diecezja: warmińska

Dekanat: Ostróda

Kościół parafialny: Miłosierdzia Bożego

Proboszcz: ks. Witold Palewski

Wezwanie: Miłosierdzia Bożego

Wspomnienie liturgiczne: Niedziela Miłosierdzia Bożego


text:
# SN 2009ag
SN 2009ag – supernowa typu Ia odkryta 18 lutego 2009 roku w galaktyce E492-G02. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 15,90m.

title: SN 2009ag

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|7|11|40|81|-26|42|06|3}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2009ag
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = Puckett, Gagliano, Newton{{r|vizier}}
 | dzień = 18 lutego
 | rok = 2009{{r|vizier}}
 | typ = Ia{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = E492-G02{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|7|11|40,81}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|-26|42|06,3}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 15,90
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2009ag''' – [[supernowa]] typu Ia odkryta 18 lutego 2009 roku w galaktyce [[E492-G02]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 15,90{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2009 roku]]

title: SN 2009ag

Odkrywca: Puckett, Gagliano, Newton

Data odkrycia: 18 lutego 2009

Typ supernowej: Ia


text:
# Jerzy Faff
Jerzy Faff (ur. 15 sierpnia 1934, zm. 1 marca 2014) – polski specjalista w zakresie fizjologii pracy i toksykologii, prof. dr hab. n. med.
W młodości uprawiał m.in. boks, szermierkę, a później także tenis ziemny oraz jazdę na nartach. Był wieloletnim pracownikiem Instytutu Sportu w Warszawie, gdzie piastował między innymi funkcję przewodniczącego Rady Naukowej i Komisji Etyki Badań Naukowych, a następnie honorowego przewodniczącego Rady Naukowej. Był również pracownikiem Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii im. gen. Karola Kaczkowskiego (WIHiE). Piastował funkcję zastępcy redaktora naczelnego branżowego czasopisma "Biology of Sport".
Zmarł 1 marca 2014. Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.

title: Jerzy Faff

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jerzy Faff
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[15 sierpnia]] [[1934]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[1 marca]] [[2014]]
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = fizjolog, toksykolog
 |narodowość                = Polska
 |stanowisko                = prof. [[Instytut Sportu|Instytutu Sportu]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
[[Plik:Jerzy Faff - grób.jpg|mały|Grób Jerzego Faffa na cmentarzu komunalnym Północnym]]
'''Jerzy Faff''' (ur. [[15 sierpnia]] [[1934]], zm. [[1 marca]] [[2014]]) – polski specjalista w zakresie fizjologii pracy i [[Toksykologia|toksykologii]], prof. dr hab. n. med.

W młodości uprawiał m.in. [[boks]], [[szermierka|szermierkę]], a później także [[Tenis|tenis ziemny]] oraz jazdę na nartach. Był wieloletnim pracownikiem [[Instytut Sportu|Instytutu Sportu]] w [[Warszawa|Warszawie]], gdzie piastował między innymi funkcję przewodniczącego Rady Naukowej i Komisji Etyki Badań Naukowych, a następnie honorowego przewodniczącego Rady Naukowej. Był również pracownikiem [[Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii im. gen. Karola Kaczkowskiego|Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii im. gen. Karola Kaczkowskiego (WIHiE)]]. Piastował funkcję zastępcy redaktora naczelnego branżowego czasopisma ''"Biology of Sport"''.

Zmarł 1 marca 2014. Pochowany na [[cmentarz komunalny Północny w Warszawie|cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie]]<ref>[http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/wyniki.php?imie=Jerzy&nazwisko=Faff&check_nazwisko=on&rok=1800&miesiac=1&dzien=1&rok2=2014&miesiac2=6&dzien2=30&rok_zg1=1800&miesiac_zg1=1&dzien_zg1=1&rok_zg2=2014&miesiac_zg2=6&dzien_zg2=30&cmentarz=&send=Szukaj Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze]</ref>.

== Bibliografia ==
* {{ludzie nauki|62309|osoba=prof. dr hab. Jerzy Faff|data dostępu=2014-03-21}}
* {{Cytuj | url = http://insp.waw.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=334&Itemid=107 | tytuł = ZMARŁ PROFESOR JERZY FAFF| opublikowany = insp.waw.pl | język = pl | data dostępu = 2014-03-21}}
* {{Cytuj | url = http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,262317,Jerzy-Faff-nekrolog.html | tytuł = Jerzy Faff | opublikowany = nekrologi.wyborcza.pl | język = pl | data dostępu = 2014-03-14}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Faff, Jerzy}}
[[Kategoria:Polscy fizjolodzy]]
[[Kategoria:Polscy toksykolodzy]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1934]]
[[Kategoria:Zmarli w 2014]]

title: Jerzy Faff

Data urodzenia: 15 sierpnia 1934

Data śmierci: 1 marca 2014

Zawód, zajęcie: fizjolog, toksykolog

Narodowość: Polska

Stanowisko: prof. Instytutu Sportu


text:
# Amy Davidson
Amy Davidson (ur. 15 września 1979) – amerykańska aktorka.

## Życiorys
Wychowała się w środowisku akademickim. Jej ojciec był dyrektorem szkoły podstawowej Mirage, a matka była nauczycielką angielskiego. Jej rodzice zapisali ją na lekcje tańca i stała się członkiem Ruchu Tańca. Potem zaczęła pojawiać się w reklamach. Po pojawieniu się w filmie telewizyjnym Prawda o Jane i jednym z odcinków serialu Potyczki Amy zagrała wraz z Mary-Kate i Ashley Olsen w serii Jak dwie krople wody potem wystąpiła w komedii Zwariowany świat Malcolma.

## Życie osobiste
Wzięła ślub z Kacy'm Lockwoodem 1 maja 2010 roku, z którym ma syna Lennoxa Sawyera Lockwooda, który urodził się 1 marca 2016 roku.

## Filmografia
- 2001 Potyczki Amy jako Lindsey Sandowski
- 2001 Jak dwie krople wody jako Cammie Morton
- 2002 8 prostych zasad jako Kerry Hennessy
- 2004 Rodzina Face-Off Hollywood jako ona sama
- 2004 Punk'd jako ofiara Prank
- 2004 Pet Gwiazda jako Sędzia
- 2005 Brenda i pan Whiskers jako Tiffany Turlington (głos)
- 2005 Strong Medicine jako Jamie
- 2006 Zwariowany świat Malcolma jako Paula
- 2006 Mały talent Show jako Sędzia
- 2007 CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku jako Carolyn
- 2008 Pojmanie zabójca z zielonej rzeki jako Helen Ramus
- 2008 Zabójcze umysły jako Zoe
- 2009 Zaklinacz dusz jako Dana Mayhew
- 2011 CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas jako Leslie Gitig
- 2015 Better Call Saul jako Sabrina

title: Amy Davidson

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Amy Davidson
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = AmyDavidsonJune06.jpg
 |opis grafiki              = Amy Davidson (2006)
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[15 września]] [[1979]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]]ka
 |współmałżonek             = Kacy Lockwood
 |lata aktywności           = od 1995
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Amy Davidson''' (ur. [[15 września]] [[1979]]) – amerykańska aktorka.

== Życiorys ==
Wychowała się w środowisku akademickim. Jej ojciec był dyrektorem szkoły podstawowej Mirage, a matka była nauczycielką angielskiego. Jej rodzice zapisali ją na lekcje tańca i stała się członkiem Ruchu Tańca. Potem zaczęła pojawiać się w reklamach. Po pojawieniu się w filmie telewizyjnym ''[[Prawda o Jane]]'' i jednym z odcinków serialu ''[[Potyczki Amy]]'' zagrała wraz z [[Mary-Kate i Ashley Olsen]] w serii ''[[Jak dwie krople wody (serial telewizyjny)|Jak dwie krople wody]]'' potem wystąpiła w komedii ''[[Zwariowany świat Malcolma]]''.

== Życie osobiste ==
Wzięła ślub z [[Kacy Lockwood|Kacy'm Lockwoodem]] 1 maja 2010 roku, z którym ma syna Lennoxa Sawyera Lockwooda, który urodził się 1 marca 2016 roku.

== Filmografia ==
* [[2001]] ''[[Potyczki Amy]]'' jako Lindsey Sandowski
* [[2001]] ''[[Jak dwie krople wody (serial telewizyjny)|Jak dwie krople wody]]'' jako Cammie Morton
* [[2002]] ''[[8 prostych zasad]]'' jako Kerry Hennessy
* [[2004]] ''[[Rodzina Face-Off Hollywood]]'' jako ona sama
* [[2004]] ''[[Punk'd]]'' jako ofiara Prank
* [[2004]] ''[[Pet Gwiazda]]'' jako Sędzia
* [[2005]] ''[[Brenda i pan Whiskers]]'' jako Tiffany Turlington (głos)
* [[2005]] ''[[Strong Medicine]]'' jako Jamie
* [[2006]] ''[[Zwariowany świat Malcolma]]'' jako Paula
* [[2006]] ''[[Mały talent Show]]'' jako Sędzia
* [[2007]] ''[[CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku]]'' jako Carolyn
* [[2008]] ''[[Pojmanie zabójca z zielonej rzeki]]'' jako Helen Ramus
* [[2008]] ''[[Zabójcze umysły]]'' jako Zoe
* [[2009]] ''[[Zaklinacz dusz]]'' jako Dana Mayhew
* [[2011]] ''[[CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas]]'' jako Leslie Gitig
* [[2015]] [[Zadzwoń do Saula|Better Call Saul]] jako Sabrina

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0203221|Amy Davidson}}
* {{Filmweb|osoba|158987|Amy Davidson}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Davidson, Amy}}
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1979]]

title: Amy Davidson

Data urodzenia: 15 września 1979

Zawód: aktorka

Współmałżonek: Kacy Lockwood


text:
# Sienno (obwód grodzieński)
Sienno (biał. Сенна, Sienna; ros. Сенно, Sienno) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie nowogródzkim, nad rzeką Wołowicz (lewym dopływem Niemna), około 22 km na północny wschód od Nowogródka.

## Historia
Pierwsza znana dziś wzmianka o Siennie pochodzi z 1494 roku, gdy wielki książę litewski Aleksander Jagiellończyk darował te dobra przywilejem Teodorowi  Biohdanowiczowi Chreptowiczowi (zm. w 1528 roku). O ich granice Teodor sądził się z Janem Radziwiłłem (1474–1522), marszałkiem wielkim litewskim, a po jego śmierci – z wdową po nim – Hanną z Kiszków (~1480–1533). Przedmiotem sporów były krzywdy, jakich doznawał od Radziwiłłów, które czynili oni i ich poddani w dobrach Teodora – Siennie. Chodziło o zabójstwa ludzi, jaz na Niemnie, gony bobrowe, chmielniszcza itp. Król Zygmunt I Stary listem wydanym 1 grudnia 1522 roku uznał wszystkie pretensje Chreptowicza. W 1499 roku tenże król oddał mu Lubcz, który w 1528 roku nabył od Chreptowiczów wojewoda wileński Olbracht Gasztołd.
Od 1583 roku Siennem władał prawnuk Teodora, Adam Chreptowicz (1557–1628), podkomorzy nowogródzki.
W XVIII wieku Sienno należało do rodziny Obuchowiczów. Po wyjściu Eweliny Obuchowiczówny (zm. w 1880 roku) za Jana Pusłowskiego, dobra te przeszły z posagiem w ręce Pusłowskich i pozostawały w nich do końca XIX wieku, po czym zostały rozparcelowane.
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Sienno, wcześniej należące do województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazło się na terenie powiatu nowogródzkiego (ujezdu) guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Sienno wróciło do Polski, weszło w skład gminy Lubcz w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 2009 roku w Siennie mieszkało 95 osób.

## Dawny dwór
Obuchowiczowie, a później Pusłowscy mieszkali w dużym, jedenastoosiowym, drewnianym dworze. Był to parterowy dom ze środkową, trójosiową częścią piętrową, z wieńczącym ją trójkątnym szczytem. Budynek był przykryty wysokim, gontowym, płaskim, czteropadowym dachem z dwiema półokrągłymi lukarnami. Przed piętrową częścią, od strony podjazdu, był szeroki taras, nad którym zaprojektowano taras wsparty na dwóch konsolkach.
Przed domem rozciągał się wielki gazon, wokół domu – stary park. Poza nim stał murowany grobowiec z wielkim krzyżem otoczony żeliwnym płotem. Spoczywała w nim m.in. Ewelina Pusłowska oraz jej syn Adam Pusłowski, powstaniec styczniowy, rozstrzelany przez Rosjan.
Majątek w Siennie jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.

title: Sienno (obwód grodzieński)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sienno
 |nazwa oryginalna             = Сенна
 |zdjęcie                      = Sienna, Abuchovič-Pusłoŭski. Сенна, Абуховіч-Пуслоўскі (T. Boretti, 1894) (2).jpg
 |opis zdjęcia                 = Dwór przed 1894 rokiem
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon nowogródzki|nowogródzki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Lubcz (osiedle typu miejskiego)|Lubcz]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 137
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 95
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +375 1597
 |kod pocztowy                 = 231425
 |tablice rejestracyjne        = 4
 |kod mapy                     = BY-HR
 |współrzędne                  = 53°43′22.7″N 26°5′48.2″E
 |commons                      = Category:Sienna, Navahrudak District
 |www                          =
}}
'''Sienno''' ({{biał.|Сенна}}, ''Sienna''; {{ros.|Сенно}}, ''Sienno'') – [[wieś]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód grodzieński|obwodzie grodzieńskim]], w [[Rejon nowogródzki|rejonie nowogródzkim]], nad rzeką Wołowicz (lewym dopływem [[Niemen|Niemna]]), około 22 km na północny wschód od [[Nowogródek|Nowogródka]].

== Historia ==
Pierwsza znana dziś wzmianka o Siennie pochodzi z 1494 roku, gdy [[Władcy Litwy|wielki książę litewski]] [[Aleksander Jagiellończyk]] darował te dobra przywilejem [[Teodor Bohdanowicz Chreptowicz|Teodorowi  Biohdanowiczowi Chreptowiczowi]] (zm. w 1528 roku). O ich granice Teodor sądził się z [[Jan Mikołajewicz Radziwiłł|Janem Radziwiłłem]] (1474–1522), [[Marszałek wielki litewski|marszałkiem wielkim litewskim]], a po jego śmierci – z wdową po nim – Hanną z Kiszków (~1480–1533). Przedmiotem sporów były krzywdy, jakich doznawał od Radziwiłłów, które czynili oni i ich poddani w dobrach Teodora – Siennie. Chodziło o zabójstwa ludzi, [[jaz]] na Niemnie, [[:S:Encyklopedia staropolska/Gony bobrowe|gony bobrowe]], chmielniszcza itp. Król [[Zygmunt I Stary]] listem wydanym 1 grudnia 1522 roku uznał wszystkie pretensje Chreptowicza. W 1499 roku tenże król oddał mu [[Lubcz (osiedle typu miejskiego)|Lubcz]], który w 1528 roku nabył od Chreptowiczów wojewoda wileński [[Olbracht Gasztołd]]{{r|C}}.

Od 1583 roku Siennem władał prawnuk Teodora, [[Adam Chreptowicz]] (1557–1628), [[podkomorzy]] [[Nowogródek|nowogródzki]].

W XVIII wieku Sienno należało do rodziny Obuchowiczów. Po wyjściu Eweliny Obuchowiczówny (zm. w 1880 roku) za Jana Pusłowskiego, dobra te przeszły z posagiem w ręce Pusłowskich i pozostawały w nich do końca XIX wieku, po czym zostały rozparcelowane{{r|RA}}.

Po [[III rozbiór Polski|III rozbiorze Polski]] w 1795 roku Sienno, wcześniej należące do [[Województwo nowogródzkie (I Rzeczpospolita)|województwa nowogródzkiego]] [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]], znalazło się na terenie powiatu nowogródzkiego ([[ujezd]]u) [[Gubernia mińska|guberni mińskiej]] [[Imperium Rosyjskie]]go. Po [[Traktat ryski (1921)|ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku]] Sienno wróciło do Polski, weszło w skład [[Lubcz (gmina)|gminy Lubcz]] w [[Powiat nowogródzki|powiecie nowogródzkim]] [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwa nowogródzkiego]], od 1945 roku – w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]], od 1991 roku – na terenie [[Białoruś|Republiki Białorusi]]{{r|RN}}.

W 2009 roku w Siennie mieszkało 95 osób{{r|L}}.

== Dawny dwór ==
Obuchowiczowie, a później Pusłowscy mieszkali w dużym, [[Oś elewacji|jedenastoosiowym]], drewnianym [[Dwór|dworze]]. Był to parterowy dom ze środkową, trójosiową częścią piętrową, z wieńczącym ją trójkątnym szczytem. Budynek był przykryty wysokim, [[gont]]owym, płaskim, [[Dach czterospadowy|czteropadowym dachem]] z dwiema półokrągłymi [[lukarna]]mi. Przed piętrową częścią, od strony podjazdu, był szeroki taras, nad którym zaprojektowano taras wsparty na dwóch konsolkach{{r|RA}}.

Przed domem rozciągał się wielki [[gazon]], wokół domu – stary park. Poza nim stał murowany grobowiec z wielkim krzyżem otoczony żeliwnym płotem. Spoczywała w nim m.in. Ewelina Pusłowska oraz jej syn [[Adam Pusłowski]], [[Powstanie styczniowe|powstaniec styczniowy]], rozstrzelany przez Rosjan{{r|RA}}.

Majątek w Siennie jest opisany w 2. tomie ''[[Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej|Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej]]'' [[Roman Aftanazy|Romana Aftanazego]]{{r|RA}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=RA>{{AftanazyDzieje |tom = 2 |rozdział = [http://orda.of.by/.lib/aftanazy/rezyd/t2/349 Sienna] |s = 349 }}</ref>
<ref name=RN>{{Cytuj stronę | url = http://radzima.net/pl/miejsce/sienno_1.html | tytuł = Sienno na stronie Radzima.net | data dostępu = 2016-01-10}}</ref>
<ref name=L>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20150602051655/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/hrodzienskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności – 14 października 2009 | data dostępu = 2016-01-10}}</ref>
<ref name=C>{{Cytuj książkę | autor = Grzegorz Ryżewski | tytuł = Ród Chreptowiczów herbu Odrowąż | wydawca = Wydawnictwo Avalon |isbn = 9788360448229 | miejsce = Kraków | rok = 2006}}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie nowogródzkim]]

title: SiennoСенна

Państwo: Białoruś

Obwód: grodzieński

Rejon: nowogródzki

Sielsowiet: Lubcz


text:
# Vladimir Golschmann
Vladimir Golschmann (ur. 16 grudnia 1893 w Paryżu, zm. 1 marca 1972 w Nowym Jorku) – francusko-amerykański dyrygent pochodzenia rosyjskiego.

## Życiorys
W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach i fortepianie. Studiował harmonię, kontrapunkt i fugę w Schola Cantorum de Paris. Początkowo grywał jako skrzypek w różnych paryskich orkiestrach. W 1919 roku zorganizował Concerts Golschmann, którymi sam dyrygował, wykonując dzieła współczesnych kompozytorów. Propagował twórczość artystów z grupy Les Six. W 1920 roku prowadził przedstawienia zespołu Ballets Russes Siergieja Diagilewa. W 1923 roku jako dyrygent Les Ballets Suédois debiutował w Stanach Zjednoczonych, w 1924 roku gościnnie prowadził New York Symphony Orchestra. Od 1928 do 1930 roku dyrygował Scottish Orchestra. W 1931 roku objął stanowisko dyrygenta St. Louis Symphony Orchestra, na którym pozostał przez ćwierć wieku. W 1947 roku przyznano mu amerykańskie obywatelstwo. W latach 1958–1961 dyrygował Tulsa Symphony Orchestra, zaś w latach 1964–1970 Denver Symphony Orchestra. Gościnnie występował z licznymi orkiestrami amerykańskimi.

title: Vladimir Golschmann

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Vladimir Golschmann
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Vladimir Golschmann and wife.jpg
 |opis zdjęcia          = Vladimir Golschmann z żoną, lata 30. XX wieku
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[16 grudnia]] [[1893]]
 |miejsce urodzenia     = [[Paryż]]
 |pochodzenie           = [[Rosjanie|rosyjskie]]
 |data śmierci          = [[1 marca]] [[1972]]
 |miejsce śmierci       = [[Nowy Jork]]
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka poważna]]
 |zawód                 = [[dyrygent]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Vladimir Golschmann
 |www                   =
}}
'''Vladimir Golschmann''' (ur. [[16 grudnia]] [[1893]] w [[Paryż]]u, zm. [[1 marca]] [[1972]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}) – [[Francja|francusko]]-[[Stany Zjednoczone|amerykański]] dyrygent pochodzenia [[Rosja|rosyjskiego]].

== Życiorys ==
W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach i fortepianie{{r|encmuz}}. Studiował harmonię, kontrapunkt i fugę w [[Schola Cantorum de Paris]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Początkowo grywał jako skrzypek w różnych paryskich orkiestrach. W 1919 roku zorganizował Concerts Golschmann, którymi sam dyrygował, wykonując dzieła współczesnych kompozytorów{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Propagował twórczość artystów z grupy [[Les Six]]{{r|encmuz}}. W 1920 roku prowadził przedstawienia zespołu [[Ballets Russes]] [[Siergiej Diagilew|Siergieja Diagilewa]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W 1923 roku jako dyrygent Les Ballets Suédois debiutował w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w 1924 roku gościnnie prowadził [[New York Symphony Orchestra]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Od 1928 do 1930 roku dyrygował [[Scottish Orchestra]]{{r|encmuz}}. W 1931 roku objął stanowisko dyrygenta [[St. Louis Symphony Orchestra]], na którym pozostał przez ćwierć wieku{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W 1947 roku przyznano mu amerykańskie obywatelstwo{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W latach 1958–1961 dyrygował [[Tulsa Symphony Orchestra]], zaś w latach 1964–1970 [[Denver Symphony Orchestra]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Gościnnie występował z licznymi orkiestrami amerykańskimi{{r|encmuz}}{{r|baker}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=baker>{{Cytuj książkę |tytuł = Baker’s Biographical Dictionary of Musicians |wydawca = Schirmer Books |tom = Volume 2 Conf–Gysi |miejsce = New York |rok = 2001 |isbn = 0-02-865527-3 |strony = 1314}}</ref>
<ref name=encmuz>{{Cytuj książkę |tytuł = Encyklopedia Muzyczna PWM |wydawca = Polskie Wydawnictwo Muzyczne |tom = 3. Część biograficzna efg |miejsce = Kraków |rok = 1987 |isbn = 83-224-0344-5 |strony = 372}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Golschmann, Vladimir}}
[[Kategoria:Amerykańscy dyrygenci]]
[[Kategoria:Francuscy dyrygenci]]
[[Kategoria:Amerykanie pochodzenia rosyjskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1893]]
[[Kategoria:Zmarli w 1972]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]

title: Vladimir Golschmann

Data i miejsce urodzenia: 16 grudnia 1893 · Paryż

Pochodzenie: rosyjskie

Data i miejsce śmierci: 1 marca 1972 · Nowy Jork

Gatunki: muzyka poważna

Zawód: dyrygent


text:
# Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusa Pana
Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusa Pana – żeńskie zgromadzenie zakonne, założone w 1923 przez Zofię Tajber. Dom generalny zakonu mieści się w Krakowie w dzielnicy Prądnik Biały – była to zarazem pierwsza placówka zgromadzenia. Swoją misję Zgromadzenie uważa szerzenie czci Najświętszej Duszy Chrystusa Pana, życie obecnością Chrystusa i budowanie Jego Mistycznego Ciała pod opieką Najświętszej Maryi Panny jako Matki tego Mistycznego Ciała. W Polsce zakon działa na terenie archidiecezji: gdańskiej, krakowskiej, warszawskiej, szczecińsko-kamieńskiej i diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Członkinie zakonu pomagają w prowadzeniu parafii, uczestniczą w pracy wychowawczo-oświatowej i charytatywno-społecznej. Poza granicami Polski zakonnice obecne są na terenie USA od 1976 (pomagają w prowadzeniu parafii na Florydzie, oraz od 1991 uczestniczą w misjach w Kamerunie (wioska Djouth w archidiecezji Bertoua, dom formacyjny w Abong Mbangu).

wikitext:
'''Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusa Pana''' – żeńskie [[zgromadzenie zakonne]], założone w 1923 przez [[Zofia Tajber|Zofię Tajber]]. Dom generalny zakonu mieści się w [[Kraków|Krakowie]] w dzielnicy [[Prądnik Biały]] – była to zarazem pierwsza placówka zgromadzenia. Swoją misję Zgromadzenie uważa szerzenie czci Najświętszej Duszy Chrystusa Pana, życie obecnością Chrystusa i budowanie Jego Mistycznego Ciała pod opieką Najświętszej Maryi Panny jako Matki tego Mistycznego Ciała. W Polsce zakon działa na terenie archidiecezji: [[Archidiecezja gdańska|gdańskiej]], [[Archidiecezja krakowska|krakowskiej]], [[Archidiecezja warszawska|warszawskiej]], [[Archidiecezja szczecińsko-kamieńska|szczecińsko-kamieńskiej]] i diecezji [[Diecezja koszalińsko-kołobrzeska|koszalińsko-kołobrzeskiej]]. Członkinie zakonu pomagają w prowadzeniu parafii, uczestniczą w pracy wychowawczo-oświatowej i charytatywno-społecznej. Poza granicami Polski zakonnice obecne są na terenie [[USA]] od 1976 (pomagają w prowadzeniu parafii na [[Floryda|Florydzie]], oraz od 1991 uczestniczą w misjach w [[Kamerun]]ie (wioska Djouth w [[archidiecezja Bertoua|archidiecezji Bertoua]], dom formacyjny w [[Abong Mbangu]]).

== Bibliografia ==
* [http://duszajezusa.pl/ Oficjalna strona Zgromadzenia]

[[Kategoria:Żeńskie zakony katolickie]]


text:
# Maghar (Izrael)
Maghar (hebr. מע'אר; arab. مغارِ; ang. Maghar, lub także Mughar i al-Mughar; pol. Jaskinie) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

## Położenie
Miasteczko leży na stokach góry Chazon, na wysokości 231 metrów n.p.m. W rejonie tym Dolna Galilea zatacza łuk wokół jeziora Tyberiadzkiego, i rozpoczynają się góry Górnej Galilei. W jego otoczeniu jest miasteczko Dejr Channa, moszawy Tefachot i Chazon, kibuce Inbar i Kaddarim, wioska komunalna Kallanit, oraz arabska wioska Sallama. Na północny wschód od miejscowości znajduje się szkoleniowa baza wojskowa Michve Alon, natomiast na południowym zachodzie jest więzienie Tzalmon.

## Demografia
Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2006 roku w osadzie żyło 19 tys. mieszkańców, w tym 57,8% Druzowie, 21,2% Arabowie chrześcijanie i 20,9% Arabowie muzułmanie.
Populacja osady pod względem wieku (dane z 2006):
| Wiek (w latach) | Procent populacji w % |
| --------------- | --------------------- |
| 0–4             | 11,0%                 |
| 5–9             | 12,1%                 |
| 10–14           | 12,3%                 |
| 15–19           | 11,0%                 |
| 20–29           | 18,7%                 |
| 30–44           | 20,0%                 |
| 45–59           | 9,7%                  |
| ponad 60        | 5,3%                  |

Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

## Historia
W okresie panowania rzymskiego w miejscu tym istniało miasto Zar, które słynęło z gajów oliwnych. W późniejszym okresie Talmud wymienia miejscowość Ma'arija.
W okresie panowania Brytyjczyków Maghar była dużą wioską. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 Izraelczycy przeprowadzili operację Hiram. W dniu 30 października Maghar została zajęta przez izraelskich żołnierzy. W odróżnieniu od wielu arabskich wiosek w Galilei, nie została ona wysiedlona i zachowała swój pierwotny charakter.
W 1956 Maghar otrzymała status samorządu lokalnego. Podczas II wojny libańskiej w 2006 na miejscowość spadły rakiety wystrzeliwane przez Hezbollah z terytorium Libanu. W ich wyniku zginęło 2 mieszkańców, a kilkoro zostało rannych.

## Edukacja
W miejscowości znajdują się cztery szkoły podstawowe i dwa gimnazja.

## Religia
W miejscowości znajdują się dwa kościoły chrześcijańskie, dwa meczety i jedno sanktuarium Druzów.

## Gospodarka
Ważnym elementem lokalnej gospodarki pozostaje rolnictwo, zwłaszcza produkcji oliwki z oliwek. Wielu Druzów pracuje w izraelskiej armii i policji. Część mieszkańców znajduje zatrudnienie w pobliskich strefach przemysłowych.

## Komunikacja
Przez miejscowość przechodzą drogi nr 806 i 807. Jadąc drogą nr 806 na północ dojeżdża się do skrzyżowania z drogami prowadzącymi do kibucu Inbar i moszawu Chazon, natomiast jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 805 i dalej do miasteczka Ajlabun. Drogą nr 807 dojeżdża się do położonej na wschodzie wioski Kallanit.

title: Maghar (Izrael)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Maghar
 |nazwa oryginalna             = {{k|he|מע'אר}}
 |zdjęcie                      = Maghar.jpg
 |opis zdjęcia                 = Maghar widziany od południa
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Magharu
 |państwo                      = ISR
 |1. jednostka administracyjna = [[Dystrykt Północny (Izrael)|Północny]]
 |powierzchnia                 = 19,810
 |wysokość                     = 231
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 20 228
 |gęstość zaludnienia          = 1 021
 |numer kierunkowy             = +972 4
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 32°53′26″N 35°24′29″E
 |commons                      =
 |kod mapy                        = Dystrykt Północny (Izrael)
 |www                          =
}}
'''Maghar''' ([[język hebrajski|hebr.]] מע'אר; [[język arabski|arab.]] مغارِ; [[język angielski|ang.]] Maghar, lub także Mughar i al-Mughar; [[język polski|pol.]] ''Jaskinie'') – [[Samorząd lokalny (Izrael)|samorząd lokalny]] położony w [[Dystrykt Północny (Izrael)|Dystrykcie Północnym]], w [[Izrael]]u.

== Położenie ==
Miasteczko leży na stokach góry Chazon, na wysokości 231 metrów [[n.p.m.]] W rejonie tym [[Dolna Galilea]] zatacza łuk wokół [[Jezioro Tyberiadzkie|jeziora Tyberiadzkiego]], i rozpoczynają się góry [[Górna Galilea|Górnej Galilei]]. W jego otoczeniu jest miasteczko [[Dejr Channa]], moszawy [[Tefachot]] i [[Chazon]], kibuce [[Inbar]] i [[Kaddarim]], wioska komunalna [[Kallanit]], oraz arabska wioska [[Sallama]]. Na północny wschód od miejscowości znajduje się szkoleniowa baza wojskowa Michve Alon, natomiast na południowym zachodzie jest więzienie Tzalmon.

== Demografia ==
Zgodnie z danymi [[Centralne Biuro Statystyki Izraela|Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych]] w 2006 roku w osadzie żyło 19 tys. mieszkańców, w tym 57,8% [[Druzowie]], 21,2% [[Arabowie]] chrześcijanie i 20,9% Arabowie muzułmanie<ref>{{cytuj stronę| url = http://cbs.gov.il/reader/cw_usr_view_Folder?ID=141| tytuł = Israel Central Bureau of Statistics| data dostępu = 2008-02-02| praca = Israel Central Bureau of Statistics| język = en}}</ref>.

Populacja osady pod względem wieku (dane z 2006):
{|  border=1 cellpadding=4 cellspacing=0 style="background: #f9f9f9; font-size: 95%; text-align:center; margin: 10px"
|-
!Wiek (w latach)
!Procent populacji w [[Procent|%]]
|-
| 0–4
| 11,0%
|-
| 5–9
| 12,1%
|-
| 10–14
| 12,3%
|-
| 15–19
| 11,0%
|-
| 20–29
| 18,7%
|-
| 30–44
| 20,0%
|-
| 45–59
| 9,7%
|-
| ponad 60
| 5,3%
|-
|}

<timeline>
ImageSize  = width:650 height:250
PlotArea   = left:70 right:40 top:20 bottom:20
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)
DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:20228
ScaleMajor = unit:year increment:2500 start:0 gridcolor:gray1
PlotData =
  bar:1922 color:gray1 width:1
   from:0 till:1377  width:15  text:1377 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1945 color:gray1 width:1
   from:0 till:2140  width:15  text:2140 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1955 color:gray1 width:1
   from:0 till:3400  width:15  text:3400 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1961 color:gray1 width:1
   from:0 till:4000  width:15  text:4000 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1972 color:gray1 width:1
   from:0 till:6500  width:15  text:6500 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1983 color:gray1 width:1
   from:0 till:10300  width:15  text:10300 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:1995 color:gray1 width:1
   from:0 till:15200  width:15  text:15200 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:2000 color:gray1 width:1
   from:0 till:17200  width:15  text:17200 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:2005 color:gray1 width:1
   from:0 till:18700 width:15  text:18700 textcolor:red  fontsize:8px
  bar:2010 color:gray1 width:1
   from:0 till:20228  width:15  text:20228 textcolor:red  fontsize:8px
</timeline>

''Źródło danych: [http://cbs.gov.il/reader/ Central Bureau of Statistics].''

== Historia ==
W okresie [[Starożytny Izrael w okresie rzymskim|panowania rzymskiego]] w miejscu tym istniało miasto Zar, które słynęło z gajów oliwnych. W późniejszym okresie [[Talmud]] wymienia miejscowość Ma'arija<ref>{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20080913131142/http://www.mfa.gov.il/mfa/mfaarchive/2000_2009/2002/12/focus%20on%20israel-%20the%20druze%20in%20israel | tytuł = Focus on Israel- The Druze in Israel | data dostępu = 2011-11-15 | autor = Naim Aridi | opublikowany = 2002-12-23 | praca = Israel Ministry of Foreign Affairs | data = | język = en}}</ref>.

W okresie [[Palestyna pod panowaniem Brytyjczyków|panowania Brytyjczyków]] Maghar była dużą wioską<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.palestineremembered.com/GeoPoints/Maghar_1389/index.html | tytuł = Welcome To Maghar | data dostępu = 2011-11-15 | autor = | opublikowany = | praca = Palestine Remembered | data = | język = en}}</ref>. Podczas [[wojna domowa w Mandacie Palestyny|wojny domowej w Mandacie Palestyny]] w rejonie wioski stacjonowały siły [[Arabska Armia Wyzwoleńcza|Arabskiej Armii Wyzwoleńczej]]. Podczas [[I wojna izraelsko-arabska|I wojny izraelsko-arabskiej]] w październiku 1948 Izraelczycy przeprowadzili [[operacja Hiram|operację Hiram]]. W dniu 30 października Maghar została zajęta przez izraelskich żołnierzy. W odróżnieniu od wielu arabskich wiosek w [[Galilea|Galilei]], nie została ona wysiedlona i zachowała swój pierwotny charakter.

W 1956 Maghar otrzymała status samorządu lokalnego. Podczas [[II wojna libańska|II wojny libańskiej]] w 2006 na miejscowość spadły rakiety wystrzeliwane przez [[Hezbollah]] z terytorium [[Liban]]u. W ich wyniku zginęło 2 mieszkańców, a kilkoro zostało rannych<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?file=/c/a/2006/08/05/MNG21KBVH41.DTL | tytuł = Arabs are among the dead and wounded in Hezbollah rocket attacks | data dostępu = 2011-11-15 | autor = Matthew Kalman | opublikowany = 2006-08-05 | praca = San Francisco Chronicle | data = | język = en}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url = http://www.hrw.org/legacy/english/docs/2006/10/18/lebano14412_txt.htm | tytuł = Lebanon/Israel: Hezbollah Hit Israel with Cluster Munitions During Conflict | data dostępu = 2011-11-15 | autor =  | opublikowany =  | praca = Human Rights Watch | data =  | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20090211043846/http://www.hrw.org/legacy/english/docs/2006/10/18/lebano14412_txt.htm | zarchiwizowano = 2009-02-11 }}</ref>.

== Edukacja ==
W miejscowości znajdują się cztery szkoły podstawowe i dwa gimnazja.

== Religia ==
W miejscowości znajdują się dwa kościoły chrześcijańskie, dwa meczety i jedno sanktuarium Druzów.

== Gospodarka ==
Ważnym elementem lokalnej gospodarki pozostaje rolnictwo, zwłaszcza produkcji oliwki z oliwek. Wielu Druzów pracuje w izraelskiej armii i policji. Część mieszkańców znajduje zatrudnienie w pobliskich strefach przemysłowych.

== Komunikacja ==
Przez miejscowość przechodzą drogi nr 806 i 807. Jadąc drogą nr 806 na północ dojeżdża się do skrzyżowania z drogami prowadzącymi do kibucu Inbar i moszawu Chazon, natomiast jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 805 i dalej do miasteczka [[Ajlabun]]. Drogą nr 807 dojeżdża się do położonej na wschodzie wioski Kallanit.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://maps.google.com/maps?z=15&ll=32.89066,35.40803&t=k&q=Israel Zdjęcie satelitarne Maghar] Google Maps
* [https://amudanan.co.il/?lon=35.40803&lat=32.89066 Mapa Maghar]

{{Izrael - Dystrykt Północny}}

[[Kategoria:Samorządy lokalne Dystryktu Północnego (Izrael)]]

title: Magharמע'אר

Państwo: Izrael

Dystrykt: Północny


text:
# Lorenzo Da Ponte
Lorenzo Da Ponte (ur. 10 marca 1749 w Ceneda koło Wenecji jako Emmanuele Conegliano, zm. 17 sierpnia 1838 w Nowym Jorku) – autor librett dla wielu kompozytorów, jednak znany jest głównie jako autor librett do oper Mozarta, są to: Wesele Figara, Così fan tutte (KV 588) i Don Giovanni.

## Życiorys
Lorenzo Da Ponte był Żydem z urodzenia, najstarszym synem wdowca Geronimo Conegliano, który w 1764 przeszedł na katolicyzm, aby móc się ponownie ożenić. Trzej jego synowie, w tym Lorenzo przyjęli wyznanie rzymskokatolickie. Emanuele, tak jak było w zwyczaju, przyjął imię Lorenzo Da Ponte od biskupa Cenedy (obecnie część miasta Vittorio Veneto), który go ochrzcił. Dzięki biskupowi wszyscy trzej bracia podjęli studia w seminarium w Cenedzie. Po śmierci biskupa w 1768, Lorenzo przeniósł się do seminarium w Portogruaro, gdzie w 1770 przyjął niższe posługi kościelne i został profesorem literatury. W 1773 został wyświęcony na księdza. W tym czasie zaczął tworzyć poezję w języku włoskim i w łacinie jak np. oda do wina Ditirambo sopra gli odori.

### Wenecja
W 1773 przeniósł się do Wenecji, gdzie pracował jako nauczyciel łaciny, włoskiego i francuskiego. Prowadził rozwiązłe życie. Będąc księdzem w kościele San Luca, miał kochankę i dwoje dzieci. W 1779 oskarżono go o życie w konkubinacie i wygnano na piętnaście lat z Wenecji.

### Wiedeń
Przeniósł się do Gorycji, która należała wtedy do Austrii i pracował jako pisarz. Jego przyjaciel Caterino Mazzolà zaproponował mu pracę w teatrze, gdzie da Ponte miał tłumaczyć libretta. Dał mu również list polecający skierowany do kompozytora Antonia Salieriego. Dzięki jego pomocy uzyskał posadę librecisty we włoskim teatrze w Wiedniu.
W Wiedniu został również nadwornym poetą cesarza Józefa II. Wraz ze śmiercią Józefa II w 1790, da Ponte stracił patrona. Ponieważ nie uzyskał wsparcia od nowego cesarza, Leopolda, a także nie mógł jeszcze powrócić do Wenecji, zdecydował się wyjechać wraz z Nancy Grahl (z którą ostatecznie miał czworo dzieci) do Londynu.

### Londyn
W 1803 został librecistą w King’s Theatre w Londynie, gdzie mieszkał do 1805. Z powodu długów i bankructwa musiał uciekać do Stanów Zjednoczonych.

### Stany Zjednoczone
Początkowo osiedlił się w Nowym Jorku, później w Sunbury w Pennsylwanii, gdzie przez krótki czas prowadził sklep z żywnością oraz udzielał prywatnych lekcji włoskiego. Wrócił do Nowego Jorku, by otworzyć księgarnię. Zaprzyjaźnił się wtedy z Clementem Clarkiem Moore’em i dzięki niemu uzyskał pozycję pierwszego profesora literatury włoskiej w Columbia College. Był pierwszym wykładowcą będącym księdzem katolickim, i jednocześnie pierwszym Żydem z pochodzenia. W Nowym Jorku doprowadził do wystawienia w 1825 opery Don Giovanni. Promując trasę koncertową swojej siostrzenicy Giulii Da Ponte, wprowadził do USA muzykę Gioacchina Rossiniego.
W 1828, w wieku 79 lat, Lorenzo Da Ponte otrzymał obywatelstwo amerykańskie. W 1833, w wieku 84 lat, otworzył pierwszą operę w Stanach Zjednoczonych – New York Opera Company. Z powodu jednak wieku i braku umiejętności biznesowych da Ponte, opera utrzymała się tylko przez dwa sezony i została rozwiązana, a teatr sprzedano, by spłacić długi. Dała jednak podwaliny pod New York Academy of Music oraz New York Metropolitan Opera.
Lorenzo Da Ponte zmarł w 1838 w Nowym Jorku. Bardzo wystawna ceremonia pogrzebu odbyła się w najstarszej nowojorskiej Katedrze Św. Patryka przy Mulberry Street.

## Pamiętniki
Swoje życie opisał w Pamiętnikach.

## Nawiązania
- Do postaci Da Pontego nawiązuje film Carlosa Saury Ja, Don Giovanni.

title: Lorenzo Da Ponte

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Lorenzo Da Ponte
 |grafika                   = Lorenzo da Ponte.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 10 marca 1749
 |miejsce urodzenia         = [[Vittorio Veneto|Ceneda]]
 |data śmierci              = 17 sierpnia 1838
 |miejsce śmierci           = [[Nowy Jork]]
 |zawód                     = librecista operowy, pisarz
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Lorenzo Da Ponte
 |wikiźródła                = Lorenzo da Ponte
}}
'''Lorenzo Da Ponte''' (ur. [[10 marca]] [[1749]] w [[Vittorio Veneto|Ceneda]] koło [[Wenecja|Wenecji]] jako '''Emmanuele Conegliano''', zm. [[17 sierpnia]] [[1838]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]) – autor librett dla wielu kompozytorów, jednak znany jest głównie jako autor librett do oper [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozarta]], są to: ''[[Wesele Figara (opera)|Wesele Figara]]'', ''[[Così fan tutte (KV 588)]]'' i ''[[Don Giovanni]]''.

== Życiorys ==
Lorenzo Da Ponte był [[Żydzi|Żydem]] z urodzenia, najstarszym synem wdowca Geronimo Conegliano, który w 1764 przeszedł na katolicyzm, aby móc się ponownie ożenić. Trzej jego synowie, w tym Lorenzo przyjęli wyznanie rzymskokatolickie. Emanuele, tak jak było w zwyczaju, przyjął imię Lorenzo Da Ponte od biskupa [[Diecezja Vittorio Veneto|Cenedy]] (obecnie część miasta [[Vittorio Veneto]]), który go ochrzcił. Dzięki biskupowi wszyscy trzej bracia podjęli studia w seminarium w Cenedzie. Po śmierci biskupa w 1768, Lorenzo przeniósł się do seminarium w [[Portogruaro]], gdzie w 1770 przyjął [[Posługa|niższe posługi kościelne]] i został profesorem literatury. W 1773 został wyświęcony na księdza. W tym czasie zaczął tworzyć poezję w języku włoskim i w łacinie jak np. oda do wina ''Ditirambo sopra gli odori''.

=== Wenecja ===
W 1773 przeniósł się do Wenecji, gdzie pracował jako nauczyciel łaciny, włoskiego i francuskiego. Prowadził rozwiązłe życie. Będąc księdzem w kościele San Luca, miał kochankę i dwoje dzieci. W 1779 oskarżono go o życie w [[konkubinat|konkubinacie]] i wygnano na piętnaście lat z Wenecji.

=== Wiedeń ===
Przeniósł się do [[Gorycja|Gorycji]], która należała wtedy do [[Austria|Austrii]] i pracował jako pisarz. Jego przyjaciel [[Caterino Mazzolà]] zaproponował mu pracę w teatrze, gdzie da Ponte miał tłumaczyć libretta. Dał mu również list polecający skierowany do kompozytora [[Antonio Salieri|Antonia Salieriego]]. Dzięki jego pomocy uzyskał posadę librecisty we włoskim teatrze w Wiedniu.

W Wiedniu został również nadwornym poetą cesarza [[Józef II Habsburg|Józefa II]]. Wraz ze śmiercią Józefa II w 1790, da Ponte stracił patrona. Ponieważ nie uzyskał wsparcia od nowego cesarza, [[Leopold II Habsburg|Leopolda]], a także nie mógł jeszcze powrócić do Wenecji, zdecydował się wyjechać wraz z Nancy Grahl (z którą ostatecznie miał czworo dzieci) do Londynu.

=== Londyn ===
W 1803 został librecistą w [[Her Majesty’s Theatre|King’s Theatre]] w Londynie, gdzie mieszkał do 1805. Z powodu długów i bankructwa musiał uciekać do Stanów Zjednoczonych.

=== Stany Zjednoczone ===
Początkowo osiedlił się w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]], później w [[Sunbury (Pensylwania)|Sunbury]] w Pennsylwanii, gdzie przez krótki czas prowadził sklep z żywnością oraz udzielał prywatnych lekcji włoskiego. Wrócił do Nowego Jorku, by otworzyć księgarnię. Zaprzyjaźnił się wtedy z [[Clement Clarke Moore|Clementem Clarkiem Moore’em]] i dzięki niemu uzyskał pozycję pierwszego profesora literatury włoskiej w [[Uniwersytet Columbia|Columbia College]]<ref>Program festiwalu [[Mozartiana]] 2012.</ref>. Był pierwszym wykładowcą będącym księdzem katolickim, i jednocześnie pierwszym Żydem z pochodzenia. W Nowym Jorku doprowadził do wystawienia w 1825 opery ''[[Don Giovanni]]''. Promując trasę koncertową swojej siostrzenicy Giulii Da Ponte, wprowadził do USA muzykę [[Gioacchino Rossini|Gioacchina Rossiniego]].

W 1828, w wieku 79 lat, Lorenzo Da Ponte otrzymał obywatelstwo amerykańskie. W 1833, w wieku 84 lat, otworzył pierwszą operę w Stanach Zjednoczonych – New York Opera Company. Z powodu jednak wieku i braku umiejętności biznesowych da Ponte, opera utrzymała się tylko przez dwa sezony i została rozwiązana, a teatr sprzedano, by spłacić długi. Dała jednak podwaliny pod New York Academy of Music oraz New York [[Metropolitan Opera]].

Lorenzo Da Ponte zmarł w 1838 w Nowym Jorku. Bardzo wystawna ceremonia pogrzebu odbyła się w najstarszej nowojorskiej [[Katedra św. Patryka w Nowym Jorku|Katedrze Św. Patryka]] przy Mulberry Street.

== Pamiętniki ==
Swoje życie opisał w ''Pamiętnikach''<ref>Lorenzo da Ponte, ''Pamiętniki'', przekład Jerzy Popiel, Kraków PWM 1977.</ref>.

== Nawiązania ==
* Do postaci Da Pontego nawiązuje film [[Carlos Saura|Carlosa Saury]] ''[[Ja, Don Giovanni]]''.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* „Da Ponte, Lorenzo”, in ''[[Grove Dictionary of Music and Musicians|The New Grove Dictionary of Music and Musicians]]'', ed. [[Stanley Sadie]], London: Macmillan, 1990 {{ISBN|0-333-23111-2}}.
* [[David Cairns (writer)|Cairns, David]], ''Mozart and his Operas''. London: Penguin, 2006. {{ISBN|978-0-7139-9491-9}}.
* Conway, David, ''Jewry in Music: Entry to the Profession from the Enlightenment to Richard Wagner''. Cambridge: Cambridge University Press (2012). {{ISBN|978-1-107-01538-8}}.
* Da Ponte, Lorenzo, tr. E. Abbott, intr. [[Charles Rosen]], ed. A. Livingstone ''Memoirs''. New York: New York Review of Books, 2000. {{ISBN|978-0-940322-35-6}}.
* [[Alfred Einstein|Einstein, Alfred]], tr. A. Mendel and N. Broder, ''Mozart: His Character, His Work''. Oxford: Oxford University Press (1962). {{ISBN|0-19-500732-8}}.
* [[Anthony Holden|Holden, Anthony]], ''The Man Who Wrote Mozart: The Extraordinary Life of Lorenzo Da Ponte'', London: Orion Publishing Company, 2007 {{ISBN|0-7538-2180-X}}.
* {{Cytuj|autor = [[Richard Taruskin]]; |tytuł = Music in the Seventeenth and Eighteenth Centuries |data = 2010 |isbn = 978-0-19-538482-6 |inni = Richard Taruskin |miejsce = Oxford |wydawca = Oxford University Press |oclc = 261177775}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Da_Ponte,_Lorenzo_(1749--1838)%22 Lorenzo Da Ponte – dzieła] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Da Ponte, Lorenzo}}
[[Kategoria:Konwertyci na katolicyzm z judaizmu]]
[[Kategoria:Libreciści Wolfganga Amadeusa Mozarta]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Londynem]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Nowym Jorkiem]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Wenecją]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Wiedniem]]
[[Kategoria:Włoscy libreciści operowi]]
[[Kategoria:Włoscy pisarze]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Columbia]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1749]]
[[Kategoria:Zmarli w 1838]]

title: Lorenzo Da Ponte

Data i miejsce urodzenia: 10 marca 1749 · Ceneda

Data i miejsce śmierci: 17 sierpnia 1838 · Nowy Jork

Zawód, zajęcie: librecista operowy, pisarz


text:
# Tereza Martincová
Tereza Martincová (ur. 24 października 1994 w Pradze) – czeska tenisistka.

## Kariera tenisowa
Zawodową karierę na kortach rozpoczęła w lipcu 2010 roku, biorąc udział w turnieju rangi ITF w Wiesbaden. W lipcu 2013 zadebiutowała w turnieju rangi WTA, przegrywając w trzeciej rundzie kwalifikacji Sony Swedish Open z Anastasią Grymalską 3:6, 2:6. Dwa tygodnie później po raz pierwszy wystąpiła w drabince głównej imprezy WTA – podczas turnieju w Baku wygrała w pierwszej rundzie z Oksaną Kalasznikową, a w kolejnej uległa Tadeji Majerič 6:7(5), 3:6. W kwietniu 2014 wygrała swój pierwszy turniej w grze pojedynczej rangi ITF w Heraklionie.
W lipcu 2015 osiągnęła ćwierćfinał turnieju we Florianópolis, pokonując po drodze Quirine Lemoine i Ajlę Tomljanović. Trzy tygodnie później wystąpiła na US Open, ulegając w pierwszej rundzie kwalifikacji Nao Hibino 3:6, 4:6.
W sezonie 2021 osiągnęła finał zawodów w Pradze. Przegrała w nim 2:6, 0:6 z Barborą Krejčíkovą.
W sezonie 2022 osiągnęła finał zawodów w Melbourne. Razem z Majar Szarif uległy Bernardzie Perze i Kateřinie Siniakovej 2:6, 7:6(7), 5–10. Tydzień później wspólnie z Markétą Vondroušovą przegrały w finale w Adelaide z deblem Eri Hozumi–Makoto Ninomiya 6:1, 6:7(4), 7–10. We wrześniu odniosła pierwsze turniejowe zwycięstwo w grze podwójnej, wygrywając razem z Martą Kostiuk zawody w Portorožu. W finale pokonały Cristinę Bucșę i Terezę Mihalíkovą 6:4, 6:0.

## Finały turniejów WTA
| Legenda                   | Legenda |
| ------------------------- | ------- |
| Wielki Szlem              |         |
| Igrzyska olimpijskie      |         |
| WTA Tour Championships    |         |
| od 2021                   |         |
| WTA 1000 (obowiązkowe)    |         |
| WTA 1000 (nieobowiązkowe) |         |
| WTA 500                   |         |
| WTA 250                   |         |
| WTA 125                   |         |

### Gra pojedyncza 1 (0–1)
| Końcowy wynik | Nr | Data          | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka      | Wynik finału |
| ------------- | -- | ------------- | ------- | ------------ | ------------------ | ------------ |
| Finalistka    | 1. | 18 lipca 2021 | Praga   | Twarda       | Barbora Krejčíková | 2:6, 0:6     |

### Gra podwójna 3 (1–2)
| Końcowy wynik | Nr | Data             | Turniej   | Nawierzchnia | Partnerka           | Przeciwniczki                    | Wynik finału      |
| ------------- | -- | ---------------- | --------- | ------------ | ------------------- | -------------------------------- | ----------------- |
| Finalistka    | 1. | 9 stycznia 2022  | Melbourne | Twarda       | Majar Szarif        | Bernarda Pera Kateřina Siniaková | 2:6, 7:6(7), 5–10 |
| Finalistka    | 2. | 14 stycznia 2022 | Adelaide  | Twarda       | Markéta Vondroušová | Eri Hozumi Makoto Ninomiya       | 6:1, 6:7(4), 7–10 |
| Zwyciężczyni  | 1. | 18 września 2022 | Portorož  | Twarda       | Marta Kostiuk       | Cristina Bucșa Tereza Mihalíková | 6:4, 6:0          |

## Wygrane turnieje rangi ITF
| turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 75 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 50 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $  |

### Gra pojedyncza (4)
|    | Data       | Turniej     | Naw.     | Przeciwniczka      | Wynik       |
| 1. | 13/04/2014 | Heraklion   | Twarda   | Pernilla Mendesová | 6:4, 6:4    |
| 2. | 28/06/2015 | Lenzerheide | Ceglana  | Nastja Kolar       | 6:3, 6:4    |
| 3. | 14/10/2018 | Óbidos      | Dywanowa | Katarzyna Kawa     | 7:6(3), 6:3 |
| 4. | 01/06/2019 | Essen       | Ceglana  | Paula Badosa       | 6:2, 7:6(4) |

title: Tereza Martincová

wikitext:
{{Tenisista infobox
 |imię i nazwisko       = Tereza Martincová
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               = Martincova WMQ19 (6).jpg
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełne imię i nazwisko =
 |państwo               = CZE
 |data urodzenia        = 24 października 1994
 |miejsce urodzenia     = [[Praga]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |wzrost                = 177 cm
 |gra                   = praworęczna, oburęczny backhand
 |status profesjonalny  =
 |zakończenie kariery   = aktywna
 |trener                = Pavel Zadrapa
 |S turnieje            = 0 WTA, 4 ITF
 |S ranking             = 40 (14 lutego 2022)
 |S AO                  = 2R (2022)
 |S RG                  = 2R (2021)
 |S WM                  = 3R (2021)
 |S US                  = 1R (2017, 2019–2022)
 |D turnieje            = 1 WTA, 0 ITF
 |D ranking             = 77 (6 czerwca 2022)
 |D AO                  = 2R (2022)
 |D RG                  = 1R (2022)
 |D WM                  = 2R (2021, 2022)
 |D US                  = 2R (2021)
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |medale                =
 |odznaczenia           =
 |commons               = Category:Tereza Martincová
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Tereza Martincová''' (ur. [[24 października]] [[1994]] w [[Praga|Pradze]]) – [[Czechy|czeska]] [[tenis]]istka.

== Kariera tenisowa ==
Zawodową karierę na kortach rozpoczęła w lipcu 2010 roku, biorąc udział w turnieju rangi [[Międzynarodowa Federacja Tenisowa|ITF]] w [[Wiesbaden]]. W lipcu 2013 zadebiutowała w turnieju rangi [[Women’s Tennis Association|WTA]], przegrywając w trzeciej rundzie kwalifikacji [[Sony Swedish Open 2013|Sony Swedish Open]] z [[Anastasia Grymalska|Anastasią Grymalską]] 3:6, 2:6. Dwa tygodnie później po raz pierwszy wystąpiła w drabince głównej imprezy WTA – podczas turnieju w [[Baku Cup 2013|Baku]] wygrała w pierwszej rundzie z [[Oksana Kalasznikowa|Oksaną Kalasznikową]], a w kolejnej uległa [[Tadeja Majerič|Tadeji Majerič]] 6:7(5), 3:6. W kwietniu 2014 wygrała swój pierwszy turniej w grze pojedynczej rangi ITF w [[Heraklion]]ie.

W lipcu 2015 osiągnęła ćwierćfinał turnieju we [[Brasil Tennis Cup 2015|Florianópolis]], pokonując po drodze [[Quirine Lemoine]] i [[Ajla Tomljanović|Ajlę Tomljanović]]. Trzy tygodnie później wystąpiła na [[US Open 2015 (kwalifikacje gry pojedynczej kobiet)|US Open]], ulegając w pierwszej rundzie kwalifikacji [[Nao Hibino]] 3:6, 4:6.

W sezonie 2021 osiągnęła finał zawodów w [[Prague Open 2021|Pradze]]. Przegrała w nim 2:6, 0:6 z [[Barbora Krejčíková|Barborą Krejčíkovą]].

W sezonie 2022 osiągnęła finał zawodów w [[Melbourne Summer Set 2 2022 (kobiety)|Melbourne]]. Razem z [[Majar Szarif]] uległy [[Bernarda Pera|Bernardzie Perze]] i [[Kateřina Siniaková|Kateřinie Siniakovej]] 2:6, 7:6(7), 5–10. Tydzień później wspólnie z [[Markéta Vondroušová|Markétą Vondroušovą]] przegrały w finale w [[Adelaide International 2 2022 (kobiety)|Adelaide]] z deblem [[Eri Hozumi]]–[[Makoto Ninomiya]] 6:1, 6:7(4), 7–10. We wrześniu odniosła pierwsze turniejowe zwycięstwo w grze podwójnej, wygrywając razem z [[Marta Kostiuk|Martą Kostiuk]] zawody w [[Slovenia Open 2022|Portorožu]]. W finale pokonały [[Cristina Bucșa|Cristinę Bucșę]] i [[Tereza Mihalíková|Terezę Mihalíkovą]] 6:4, 6:0.

== Finały turniejów WTA ==
{{Turniej WTA/legenda|2021=tak}}

=== Gra pojedyncza 1 (0–1) ===
{{Turniej WTA/start|rodzaj=singel}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=WTA 250 | nr=1. | data=18 lipca 2021 | turniej=Prague Open 2021 | miasto=Praga | nawierzchnia=Twarda | państwoprzec=CZE | przec=[[Barbora Krejčíková]] | wynik=2:6, 0:6}}

{{Turniej WTA/koniec}}

=== Gra podwójna 3 (1–2) ===
{{Turniej WTA/start|rodzaj=debel}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=WTA 250 | rodzaj=debel | nr=1. | data=9 stycznia 2022 | turniej=Melbourne Summer Set 2 2022 (kobiety) | miasto=Melbourne | nawierzchnia=Twarda | partner={{Flaga|EGY}} [[Majar Szarif]] | państwoprzec1=USA | przec1=[[Bernarda Pera]] | państwoprzec2=CZE | przec2=[[Kateřina Siniaková]] | wynik=2:6, 7:6(7), 5–10}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=WTA 250 | rodzaj=debel | nr=2. | data=14 stycznia 2022 | turniej=Adelaide International 2 2022 (kobiety) | miasto=Adelaide | nawierzchnia=Twarda | partner={{Flaga|CZE}} [[Markéta Vondroušová]] | państwoprzec1=JPN | przec1=[[Eri Hozumi]] | państwoprzec2=JPN | przec2=[[Makoto Ninomiya]] | wynik=6:1, 6:7(4), 7–10}}

{{Turniej WTA/wiersz| Z | bg=WTA 250 | rodzaj=debel | nr=1. | data=18 września 2022 | turniej=Slovenia Open 2022 | miasto=Portorož | nawierzchnia=Twarda | partner={{Flaga|UKR}} [[Marta Kostiuk]] | państwoprzec1=ESP | przec1=[[Cristina Bucșa]] | państwoprzec2=CZE | przec2=[[Tereza Mihalíková]] | wynik=6:4, 6:0}}

{{Turniej WTA/koniec}}

== Wygrane turnieje rangi ITF ==
{| class="wikitable" style="font-size:80%; width:20%;"
|- style="background:#f88379;"
| turnieje z pulą nagród 100 000 $
|- style="background:#f7e98e;"
| turnieje z pulą nagród 75 000 $
|- style="background:#addfad;"
| turnieje z pulą nagród 50 000 $
|- style="background:lightblue;"
| turnieje z pulą nagród 25 000 $
|- style="background:#ccccff;"
| turnieje z pulą nagród 15 000 $
|- style="background:#f0f8ff;"
| turnieje z pulą nagród 10 000 $
|}

=== Gra pojedyncza (4) ===
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 90%"
|- bgcolor="#CCCCCC"
|
|'''Data'''
|'''Turniej'''
|'''Naw.'''
|width="180"| '''Przeciwniczka'''
|'''Wynik'''
|- style="background:#f0f8ff;"
| 1.
| 13/04/2014
|{{Flaga|GRC}} [[Heraklion]]
| Twarda
| {{Flaga|CZE}} [[Pernilla Mendesová]]
| 6:4, 6:4
|- style="background:lightblue;"
| 2.
| 28/06/2015
|{{Flaga|CHE}} [[Lenzerheide]]
| Ceglana
| {{Flaga|SVN}} [[Nastja Kolar]]
| 6:3, 6:4
|- style="background:lightblue;"
| 3.
| 14/10/2018
|{{Flaga|PRT}} [[Óbidos (Portugalia)|Óbidos]]
| Dywanowa
| {{Flaga|POL}} [[Katarzyna Kawa]]
| 7:6(3), 6:3
|- style="background:lightblue;"
| 4.
| 01/06/2019
|{{Flaga|DEU}} [[Essen]]
| Ceglana
| {{Flaga|ESP}} [[Paula Badosa]]
| 6:2, 7:6(4)
|}

== Bibliografia ==
{{Profile tenisowe|k|data=28 września 2022}}

{{SORTUJ:Martincová, Tereza}}
[[Kategoria:Czeskie tenisistki]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]

title: · Tereza Martincová

Państwo: Czechy

Data i miejsce urodzenia: 24 października 1994 · Praga

Gra: praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery: aktywna

Trener: Pavel Zadrapa

Wygrane turnieje:
0 WTA, 4 ITF
1 WTA, 0 ITF


text:
# Edward Haupt
Edward Haupt (ur. 29 lipca 1893 w Skarboszewie, zm. 15 listopada 1970 w Poznaniu) – polski rzeźbiarz.

## Życiorys
Syn Alberta i Wiktorii z Leszczyńskich. W roku 1910 podjął studia w akademii berlińskiej, trzy lata pracował u Hugona Lederera. W 1913 zamieszkał w Poznaniu i związał się ze Stowarzyszeniem Artystów Wielkopolskich. 1914 – 1918 wcielony do armii niemieckiej, przebywał na froncie zachodnim. W grudniu 1918 wrócił do Poznania. Wziął udział w powstaniu wielkopolskim. Po odzyskaniu niepodległości otworzył własną pracownię artystyczną. Lata okupacji hitlerowskiej spędził w Krakowie. W 1945 powrócił do Poznania.
Spoczywa na cmentarzu junikowskim (pole 9-K-5-5).

## Dzieła

### Twórczość przedwojenna
- Powstaniec wielkopolski, Powstaniec śląski (1921), Prawo ziemi (1920), Wojna (1923),
- Pomnik Kasprowicza w Inowrocławiu i Ciechocinku, Jakuba Wujka w Wągrowcu, Madonna dla Biblioteki w Liège, tablica pamiątkowa Wilkońskiego w Inowrocławiu,
- udział w wystawach: Wojenna – Poznań 1920, Salon Jesienny – 1923; w bydgoskim (1927) i leszczyńskim (1927) muzeum; poznańskiego Towarzystwa Numizmatycznego; medale i plakiety polskie w Pradze, polskie medalierstwo w Antwerpii, Brukseli - za medal z portretem króla Belgii Leopolda III, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Korony Belgijskiej,
- współpraca z poznańskim kabaretem literackim - liczne pacynki i karykatury do szopek,
- rzeźby kameralne, charakterystyczne dla realizmu polskiego lat międzywojennych: plakieta z wizerunkiem Stefana Batorego, królowej Jadwigi, Kobieta w płaszczu,
- rzeźby zdobiące wejście do Parku Wilsona w Poznaniu, rzeźba marabuta z muru otaczającego Stare ZOO, Macierzyństwo w obrębie Dziecińca pod Słońcem.

### Twórczość powojenna
- głównie realizacja zamówień poznańskiego Zarządu Miejskiego (m.in.: plakieta z portretem Ludwika Solskiego – 1945, tablice pamiątkowe ku czci Karola Marcinkowskiego - 1946, Marcina Kasprzaka; Robotnik – 1949; Puszkina, Fiedlera – 1950) oraz innych zleceń: plakieta z wizerunkiem Jana Długosza i tablica pamiątkowa (na dom w Sandomierzu), pomnik Staszica i tablica pamiątkowa dla szpitala w Pile – 1960, a także pomnik Staszica w Ciechocinku – 1961,
- rekonstrukcja pomnika Moniuszki w Poznaniu autorstwa Marcina Rożka,
- odnowienie Fontanny z delfinami w Poznaniu[4].

## Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1937: Order Korony Belgijskiej[5]

title: Edward Haupt

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Edward Haupt
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = EHaupt.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = 23 lub 29 lipca 1893
 |miejsce urodzenia     = [[Skarboszewo (województwo wielkopolskie)|Skarboszewo]]
 |data śmierci          = 15 listopada 1970
 |miejsce śmierci       = [[Poznań]]
 |narodowość            = polska
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = rzeźba
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:Tympanon Marcin Poznan.jpg|thumb|240px|Tympanon w [[Kościół św. Marcina w Poznaniu|kościele św. Marcina w Poznaniu]] (1953)]]
[[Plik:Park Wilsona Wejście Figury RB1.JPG|thumb|240px|Figury przy wejściu do Parku Wilsona w Poznaniu]]
'''Edward Haupt''' (ur. [[29 lipca]]<ref>według Kroniki Miasta Poznania 23 lipca</ref> [[1893]] w [[Skarboszewo (województwo wielkopolskie)|Skarboszewie]], zm. [[15 listopada]] [[1970]] w [[Poznań|Poznaniu]]) – polski [[Rzeźbiarstwo|rzeźbiarz]].
== Życiorys ==
Syn Alberta i Wiktorii z Leszczyńskich{{r|kto250}}. W roku 1910 podjął studia w akademii berlińskiej, trzy lata pracował u [[Hugon Lederer|Hugona Lederera]]. W 1913 zamieszkał w Poznaniu i związał się ze [[Stowarzyszenie Artystów Wielkopolskich|Stowarzyszeniem Artystów Wielkopolskich]]. 1914 – 1918 wcielony do armii niemieckiej, przebywał na [[Front zachodni (I wojna światowa)|froncie zachodnim]]{{r|kto250}}. W grudniu 1918 wrócił do Poznania. Wziął udział w [[Powstanie wielkopolskie|powstaniu wielkopolskim]]{{r|kto250}}. Po odzyskaniu niepodległości otworzył własną pracownię artystyczną. Lata [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji hitlerowskiej]] spędził w [[Kraków|Krakowie]]. W 1945 powrócił do Poznania.

Spoczywa na [[Cmentarz Junikowo w Poznaniu|cmentarzu junikowskim]] (pole 9-K-5-5)<ref>[https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=2&id=1135114&surname=Haupt&name=Ryszard#OpenMap Edward Haupt – miejsce pochówku na Junikowie w Poznaniu]</ref>.
[[Plik:Haupt Edward.jpg|thumb|240px|Grób Edwarda Haupta na Cmentarzu Junikowskim]]
== Dzieła ==
=== Twórczość przedwojenna ===
* ''Powstaniec wielkopolski'', ''Powstaniec śląski'' (1921), ''Prawo ziemi'' (1920), ''Wojna'' (1923),
* Pomnik Kasprowicza w [[Inowrocław|Inowrocławiu]] i [[Ciechocinek|Ciechocinku]], Jakuba Wujka w [[Wągrowiec|Wągrowcu]], Madonna dla Biblioteki w [[Liège]], tablica pamiątkowa Wilkońskiego w Inowrocławiu,
* udział w wystawach: Wojenna – Poznań 1920, Salon Jesienny – 1923; w bydgoskim (1927) i leszczyńskim (1927) muzeum; poznańskiego Towarzystwa Numizmatycznego; medale i plakiety polskie w Pradze, polskie medalierstwo w [[Antwerpia|Antwerpii]], [[Bruksela|Brukseli]] - za medal z portretem króla Belgii [[Leopold III Koburg|Leopolda III]], odznaczony [[Order Korony Belgijskiej|Krzyżem Kawalerskim Orderu Korony Belgijskiej]],
* współpraca z poznańskim kabaretem literackim - liczne [[Pacynka|pacynki]] i [[Karykatura|karykatury]] do szopek,
* rzeźby kameralne, charakterystyczne dla realizmu polskiego lat międzywojennych: plakieta z wizerunkiem [[Stefan Batory|Stefana Batorego]], [[Jadwiga Andegaweńska|królowej Jadwigi]], ''Kobieta w płaszczu'',
* rzeźby zdobiące wejście do [[Park Wilsona w Poznaniu|Parku Wilsona w Poznaniu]], [[Pomniki i rzeźby w Starym Zoo w Poznaniu|rzeźba marabuta]] z muru otaczającego [[Stare Zoo w Poznaniu|Stare ZOO]], ''Macierzyństwo'' w obrębie [[Dzieciniec pod Słońcem|Dziecińca pod Słońcem]].

=== Twórczość powojenna ===
* głównie realizacja zamówień poznańskiego Zarządu Miejskiego (m.in.: plakieta z portretem [[Ludwik Solski|Ludwika Solskiego]] – 1945, tablice pamiątkowe ku czci [[Karol Marcinkowski|Karola Marcinkowskiego]] - 1946, [[Marcin Kasprzak|Marcina Kasprzaka]]; Robotnik – 1949; Puszkina, [[Arkady Fiedler|Fiedlera]] – 1950) oraz innych zleceń: plakieta z wizerunkiem [[Jan Długosz|Jana Długosza]] i tablica pamiątkowa (na [[Dom Długosza w Sandomierzu|dom w Sandomierzu]]), pomnik [[Stanisław Staszic|Staszica]] i tablica pamiątkowa dla szpitala w [[Piła (miasto)|Pile]] – 1960, a także pomnik Staszica w Ciechocinku – 1961,
* rekonstrukcja [[Pomnik Stanisława Moniuszki w Poznaniu|pomnika Moniuszki w Poznaniu]] autorstwa [[Marcin Rożek|Marcina Rożka]],
* odnowienie [[Fontanna z delfinami w Poznaniu|Fontanny z delfinami]] w [[Poznań|Poznaniu]]<ref>[[Zbigniew Zakrzewski (ekonomista)|Zbigniew Zakrzewski]], ''W zasięgu hejnału - Ulicami mojego Poznania, część II'', wyd. Kwartet, Poznań 2006, s.225, {{ISBN|83-60069-25-5}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]]
* 1937: [[Order Korony (Belgia)|Order Korony Belgijskiej]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Odznaczenie polskiego art. rzeźbiarza Edwarda Haupta |czasopismo = Ilustrowany Kurier Codzinny |data = 1937-08-25 |numer = 235 |s = 10 |url = http://91.213.108.155/dlibra/publication?id=73902&tab=3}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="kto250">{{Cytuj | redaktor = [[Stanisław Łoza]] | tytuł = Czy wiesz kto to jest? | data = 1983 | miejsce = Warszawa | wydawca = Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa | s = 250 | url = https://polona.pl/item/czy-wiesz-kto-to-jest,NDQzNTA1Mw/259/ | opis = (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.)}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | tytuł =Wielkopolski słownik biograficzny | wydawca =PWN | miejsce = Poznań| rok =1981 | strony = | isbn =83-01-02722-3 }}
* {{cytuj stronę| url =http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=145252&from=publication | tytuł = Edward Haupt -rzeźbiarz, medalier. Z żałobnej karty (s. 98-110)| data dostępu = 2012-07-04 | autor = Nowak Tadeusz Henryk | opublikowany =[[Kronika Miasta Poznania]] nr 3/1971| data = | język = pl}}, [[:Plik:EHaupt.jpg|fot.]]
* {{cytuj stronę| url =http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=138628&from=publication| tytuł = Ochrona i konserwacja zabytków w Poznaniu (s. 236)| data dostępu = 2012-07-07 | autor =Henryk Kondziela | opublikowany =Kronika Miasta Poznania za 1951-1956| data = | język = pl}}

{{SORTUJ:Haupt, Edward}}
[[Kategoria:Polscy rzeźbiarze]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1893]]
[[Kategoria:Zmarli w 1970]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony (Belgia)]]

title: Edward Haupt

Data i miejsce urodzenia: 23 lub 29 lipca 1893 · Skarboszewo

Data i miejsce śmierci: 15 listopada 1970 · Poznań

Narodowość: polska

Dziedzina sztuki: rzeźba


text:
# Saint-Juéry (Lozère)
Saint-Juéry – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Lozère. W 2013 roku populacja gminy wynosiła 65 mieszkańców. Przez gminę przepływa rzeka Bès.

title: Saint-Juéry (Lozère)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Juéry
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Juéry
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Lozère]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Mende|Mende]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 48161
 |powierzchnia                    = 1,63 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 65
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 48310
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Lozère
 |współrzędne                     = 44°50′N 3°6′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Juéry''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Lozère]]. W 2013 roku populacja gminy wynosiła 65 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.insee.fr/fr/statistiques/2021173?geo=COM-48161 | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2016-12-08}}</ref>. Przez gminę przepływa rzeka [[Bès (dopływ Truyère)|Bès]]<ref name=sandre>{{cytuj stronę | url = http://services.sandre.eaufrance.fr/Courdo/Fiche/client/fiche_courdo.php?CdSandre=O75-0400 | tytuł = Fiche cours d’eau – Le Bès (O75-0400) | data = | autor = | praca = | opublikowany = SANDRE | język = fr | data dostępu = 2016-12-08}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Mende}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Lozère]]

title: Saint-Juéry

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Lozère

Okręg: Mende