text:
# Detektyw (film 1972)
Detektyw (ang. Sleuth) – brytyjski film z 1972 roku w reżyserii Josepha L. Mankiewicza. Ekranizacja sztuki teatralnej Anthony’ego Shaffera o tym samym tytule.

## Obsada
- Laurence Olivier – Andrew Wyke
- Michael Caine – Milo Tindle
- Eva Channing – Marquerite Wyke
- Alec Cawthorne – Inspektor Doppler
- John Matthews – Sierżant Tarrant
- Teddy Martin – Higgs

## Opis
Film jest ekranizacją sztuki Anthony’ego Shaffera, która osiągnęła znaczny sukces sceniczny.
Andrew Wyke, podstarzały pisarz powieści kryminalnych, zaprasza do swojej posiadłości Milo Tindle'a, fryzjera, o którym wie, że jest kochankiem jego żony. Razem inscenizują w posiadłości Wyke'a napad z kradzieżą, której miał dokonać Milo. Miał on ukraść diamenty i uciec z żoną Andrew, by móc żyć dostatnio, co by pomogło samemu gospodarzowi, dostałby on bowiem sowite odszkodowanie i uwolnił się od zdradzającej go żony. Gdy kończą, Wyke wyznaje Milo, że zorganizował to, by móc go swobodnie zastrzelić i ukarać za romans z jego żoną.
Po dwóch dniach do posesji pana Wyke'a przybywa policjant. Oświadcza on gospodarzowi, że prowadzi śledztwo w sprawie zaginięcia Mylo Tindle'a. Po odkryciu szeregu dowodów na winę Andrew (dziury po kulach, ślady krwi, kopczyk w ogrodzie, ubranie Milo w szafie Wyke'a) oskarża go o morderstwo. Następnie zrzuca makijaż i detektyw okazuje się być... Milo. Sfabrykował dowody przeciw Andrew, który nie zabił go, ale strzelił do niego ślepym nabojem, chcąc go jedynie upokorzyć. Wyjawia mu też, że postanowił samemu zagrać w „grę w upokarzanie”. Oznajmia Andrew, że zabił jego żonę i w jego domu są cztery dowody jego winy, a za 15 minut ma przybyć policja, która go aresztuje. Wyke w panice walczy o życie i w końcu odnajduje dowody zbrodni. Wówczas wychodzi na jaw, że tym razem Milo upokorzył Andrew, oraz że jego żona żyje i ma zamiar z nią opuścić miasto. Na tę wieść Andrew zabija Milo, a do posiadłości przybywa policja.

## Nagrody i nominacje
- Nominacja do Oscara dla Laurence'a Olivera i Michaela Caine'a jako najlepszych aktorów pierwszoplanowych, Josepha Mankiewicza jako najlepszego reżysera, Johna Addisona za najlepszą muzykę oryginalną do dramatu (1973).
- Nominacja do Złotego Globu za najlepszy dramat, dla Laurence'a Olivera i Michaela Caine'a jako najlepszych aktorów w dramacie (1973).
- Nominacja do nagrody BAFTA dla Kena Adamsa za najlepszą scenografię, Oswalda Morrsia za najlepsze zdjęcia, Laurence'a Olivera jako najlepszego aktora pierwszoplanowego, Anthony’ego Shaffera za najlepszy scenariusz (1974).
- Nagroda NYFCC dla Laurence'a Olivera jako najlepszego aktora pierwszoplanowego (1972).

title: Detektyw (film 1972)

wikitext:
{{Dopracować|przypisy=2022-06}}
{{Film infobox
 |tytuł            = Detektyw
 |oryginalny tytuł = Sleuth
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[komediodramat]], [[Dreszczowiec|thriller]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = [[10 grudnia]] [[1972]]
 |kraj produkcji   = [[Wielka Brytania]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     = 138 min
 |reżyseria        = [[Joseph L. Mankiewicz]]
 |scenariusz       = [[Anthony Shaffer]]
 |główne role      = [[Laurence Olivier]]
[[Michael Caine]]
 |muzyka           = [[John Addison]]
 |zdjęcia          = [[Oswald Morris]]
 |scenografia      = [[Peter Lamont]]
[[Ken Adam]]
[[John Jarvis (scenograf)|John Jarvis]]
 |kostiumy         = [[John Furniss]]
 |montaż           = [[Richard Marden]]
 |produkcja        = [[Edgar Scherick]]
[[Morton Gottlieb]]
 |wytwórnia        = [[Palomar Pictures]]
 |dystrybucja      = [[20th Century Fox]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          = [[NYFCC]]
 |commons          = Category:Sleuth (1972 film)
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Detektyw''' ({{ang.|Sleuth}}) – brytyjski film z 1972 roku w reżyserii [[Joseph L. Mankiewicz|Josepha L. Mankiewicza]]. Ekranizacja sztuki teatralnej Anthony’ego Shaffera o tym samym tytule.

== Obsada ==
* [[Laurence Olivier]] – Andrew Wyke
* [[Michael Caine]] – Milo Tindle
* [[Eva Channing]] – Marquerite Wyke
* [[Alec Cawthorne]] – Inspektor Doppler
* [[John Matthews]] – Sierżant Tarrant
* [[Teddy Martin]] – Higgs

== Opis ==
Film jest ekranizacją sztuki Anthony’ego Shaffera, która osiągnęła znaczny sukces sceniczny.

Andrew Wyke, podstarzały pisarz powieści kryminalnych, zaprasza do swojej posiadłości Milo Tindle'a, fryzjera, o którym wie, że jest kochankiem jego żony. Razem inscenizują w posiadłości Wyke'a napad z kradzieżą, której miał dokonać Milo. Miał on ukraść diamenty i uciec z żoną Andrew, by móc żyć dostatnio, co by pomogło samemu gospodarzowi, dostałby on bowiem sowite odszkodowanie i uwolnił się od zdradzającej go żony. Gdy kończą, Wyke wyznaje Milo, że zorganizował to, by móc go swobodnie zastrzelić i ukarać za romans z jego żoną.

Po dwóch dniach do posesji pana Wyke'a przybywa policjant. Oświadcza on gospodarzowi, że prowadzi śledztwo w sprawie zaginięcia Mylo Tindle'a. Po odkryciu szeregu dowodów na winę Andrew (dziury po kulach, ślady krwi, kopczyk w ogrodzie, ubranie Milo w szafie Wyke'a) oskarża go o morderstwo. Następnie zrzuca makijaż i detektyw okazuje się być... Milo. Sfabrykował dowody przeciw Andrew, który nie zabił go, ale strzelił do niego ślepym nabojem, chcąc go jedynie upokorzyć. Wyjawia mu też, że postanowił samemu zagrać w „grę w upokarzanie”. Oznajmia Andrew, że zabił jego żonę i w jego domu są cztery dowody jego winy, a za 15 minut ma przybyć policja, która go aresztuje. Wyke w panice walczy o życie i w końcu odnajduje dowody zbrodni. Wówczas wychodzi na jaw, że tym razem Milo upokorzył Andrew, oraz że jego żona żyje i ma zamiar z nią opuścić miasto. Na tę wieść Andrew zabija Milo, a do posiadłości przybywa policja.

== Nagrody i nominacje ==
* Nominacja do [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara]] dla Laurence'a Olivera i Michaela Caine'a jako najlepszych aktorów pierwszoplanowych, Josepha Mankiewicza jako najlepszego reżysera, Johna Addisona za najlepszą muzykę oryginalną do dramatu (1973).
* Nominacja do [[Złoty Glob|Złotego Globu]] za najlepszy dramat, dla Laurence'a Olivera i Michaela Caine'a jako najlepszych aktorów w dramacie (1973).
* Nominacja do nagrody [[Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych|BAFTA]] dla Kena Adamsa za najlepszą scenografię, Oswalda Morrsia za najlepsze zdjęcia, Laurence'a Olivera jako najlepszego aktora pierwszoplanowego, Anthony’ego Shaffera za najlepszy scenariusz (1974).
* Nagroda [[NYFCC]] dla Laurence'a Olivera jako najlepszego aktora pierwszoplanowego (1972).

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|tytuł|9605|Detektyw}}

{{Joseph L. Mankiewicz}}

[[Kategoria:Brytyjskie adaptacje filmowe]]
[[Kategoria:Brytyjskie dreszczowce]]
[[Kategoria:Brytyjskie komediodramaty]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy z 1972 roku]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Josepha L. Mankiewicza]]
[[Kategoria:Filmowe adaptacje utworów Anthony’ego Shaffera]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni 20th Century Fox]]

title: DetektywSleuth

Gatunek: komediodramat, thriller

Data premiery: 10 grudnia 1972

Kraj produkcji: Wielka Brytania

Język: angielski

Czas trwania: 138 min

Reżyseria: Joseph L. Mankiewicz

Scenariusz: Anthony Shaffer

Główne role: Laurence Olivier · Michael Caine

Muzyka: John Addison

Zdjęcia: Oswald Morris

Scenografia: Peter Lamont · Ken Adam · John Jarvis

Kostiumy: John Furniss

Montaż: Richard Marden

Produkcja: Edgar Scherick · Morton Gottlieb

Wytwórnia: Palomar Pictures

Dystrybucja: 20th Century Fox


text:
# Panaceum (album)
Panaceum – pierwszy studyjny album polskiego rapera Kafara, którego premiera odbyła się 28 października 2014 roku. Wydawnictwo ukazało się nakładem wytwórni Step Records. Projekt graficzny okładki wykonał Damian Basiński.
Nagrania dotarły do 17. miejsca polskiej listy notowań OLiS i uzyskały status złotej płyty.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
1. „Intro” (produkcja: Goofer, scratche: DJ Gondek)
2. „Panaceum” (produkcja: Fspólny, scratche: DJ Gondek)
3. „Cena marzeń” (gościnnie: Shellerini, Ero, produkcja: Lovenprajs, scratche: DJ Gondek)
4. „Nie pójdę z tobą na dno” (gościnnie: Kaczor, produkcja: Wits, scratche: DJ Gondek)
5. „Strzał życia” (gościnnie: Bonus RPK, produkcja: uRban)
6. „Korpo kurwy” (gościnnie: Bezczel, produkcja: Poszwixxx, scratche: DJ Gondek)
7. „Czasem to po prostu nie wystarcza” (produkcja: Tytuz)
8. „Idzie życie” (gościnnie: Michrus, Rest, Saful, produkcja: Wowo)
9. „Musisz sam wiedzieć” (produkcja: Famebeats, scratche: DJ Gondek)
10. „Świat nie znosi pustki” (gościnnie: HZOP, Sowa, produkcja: Famebeats)
11. „Najstarsza choroba ludzkości” (produkcja: RX)
12. „Lilium Inter Spinas” (produkcja: Chlebson)
13. „Rana, która się nie goi” (gościnnie: O.S.T.R., produkcja: RX)
14. „Z braku laku” (gościnnie: KęKę, produkcja: O.S.T.R., scratche: DJ Gondek)
15. „Niewdzięczne serca” (gościnnie: Kartky, produkcja: O.S.T.R., scratche: DJ Gondek)
16. „Był sobie Hip-hop” (produkcja: Tytuz, scratche: DJ Gondek)
17. „Outro” (produkcja: Goofer)
18. „Dam ci znać jak tam dotrę” (Preorder.pl Bonus Exclusive)
19. „Strzał życia (Remix)” (Preorder.pl Bonus Exclusive, gościnnie: Bonus RPK)
20. „Musisz sam wiedzieć (Remix)” (Preorder.pl Bonus Exclusive)

wikiname: plwiki

title: Panaceum (album)

in_language: pl

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Panaceum
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Kafar (raper)|Kafar]]
 |wydany                    = 28 października 2014
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[hip-hop]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Step Records]]
 |producent                 = [[O.S.T.R.]], [[Poszwixxx]], [[RX (producent muzyczny)|RX]], Lovenprajs, Tytuz, Wits
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2014
 |poprzedni album           =
 |rok poprzedniego albumu   =
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
 |1. singel                 =
 |data 1. singla            =
}}
'''Panaceum''' – pierwszy studyjny album [[Polska|polskiego]] rapera [[Kafar (raper)|Kafara]], którego premiera odbyła się 28 października 2014 roku<ref name="pana">{{Cytuj stronę | url = http://www.hiphopedia.info/index.php?site=show_album&id=5205 | tytuł = Kafar – ''Panaceum'' | opublikowany = hiphopedia.info | język = pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20141110200223/http://www.hiphopedia.info/index.php?site=show_album&id=5205 | zarchiwizowano = 2014-11-10 | data dostępu = 2015-01-07 }}</ref>. Wydawnictwo ukazało się nakładem wytwórni [[Step Records]]<ref name="pana"/>. Projekt graficzny okładki wykonał Damian Basiński.

Nagrania dotarły do 17. miejsca polskiej listy notowań [[OLiS]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=894 | tytuł = OLiS – sprzedaż w okresie 27.10.2014 – 02.11.2014 | opublikowany = olis.onyx.pl | język = pl | data dostępu = 2018-03-04}}</ref> i uzyskały status [[certyfikat sprzedaży w przemyśle muzycznym|złotej płyty]]<ref>{{Cytuj | tytuł = Złote płyty CD przyznane w 2017 roku | url = https://web.archive.org/web/20221128105443/http://bestsellery.zpav.pl/wyroznienia/zloteplyty/cd/archiwum.php?year=2017 | opublikowany = ZPAV | data dostępu = 2020-10-05}}</ref>.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.discogs.com/Kafar-Panaceum/release/6882426 | tytuł = Kafar – ''Panaceum'' | opublikowany = discogs.com | język = en | data dostępu = 2018-03-04}}</ref>.
# „Intro” (produkcja: Goofer, scratche: DJ Gondek)
# „Panaceum” (produkcja: Fspólny, scratche: DJ Gondek)
# „Cena marzeń” (gościnnie: [[Shellerini]], [[Ero]], produkcja: Lovenprajs, scratche: DJ Gondek)
# „Nie pójdę z tobą na dno” (gościnnie: [[Kaczor (raper)|Kaczor]], produkcja: Wits, scratche: DJ Gondek)
# „Strzał życia” (gościnnie: [[Bonus RPK]], produkcja: uRban)
# „Korpo kurwy” (gościnnie: [[Bezczel]], produkcja: Poszwixxx, scratche: DJ Gondek)
# „Czasem to po prostu nie wystarcza” (produkcja: Tytuz)
# „Idzie życie” (gościnnie: Michrus, Rest, Saful, produkcja: Wowo)
# „Musisz sam wiedzieć” (produkcja: Famebeats, scratche: DJ Gondek)
# „Świat nie znosi pustki” (gościnnie: HZOP, Sowa, produkcja: Famebeats)
# „Najstarsza choroba ludzkości” (produkcja: RX)
# „Lilium Inter Spinas” (produkcja: Chlebson)
# „Rana, która się nie goi” (gościnnie: [[O.S.T.R.]], produkcja: RX)
# „Z braku laku” (gościnnie: [[KęKę]], produkcja: O.S.T.R., scratche: DJ Gondek)
# „Niewdzięczne serca” (gościnnie: Kartky, produkcja: O.S.T.R., scratche: DJ Gondek)
# „Był sobie Hip-hop” (produkcja: Tytuz, scratche: DJ Gondek)
# „Outro” (produkcja: Goofer)
# „Dam ci znać jak tam dotrę” (Preorder.pl Bonus Exclusive)
# „Strzał życia (Remix)” (Preorder.pl Bonus Exclusive, gościnnie: Bonus RPK)
# „Musisz sam wiedzieć (Remix)” (Preorder.pl Bonus Exclusive)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://images.rapgenius.com/55c9e42fa4434c2d956c0bd26f84a26f.650x600x1.jpg Okładka]
[[Kategoria:Albumy polskiego hip-hopu]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2014]]
[[Kategoria:Albumy Step Records]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez O.S.T.R.-a]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez RX-a]]

title: Panaceum

Wydany: 28 października 2014

Gatunek: hip-hop

Wydawnictwo: Step Records

Producent: O.S.T.R., Poszwixxx, RX, Lovenprajs, Tytuz, Wits


text:
# Eryk Kołodziejczak
Eryk Kołodziejczak (ur. 4 lutego 2002) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
W 2019 roku triumfował podczas olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy w Baku.
Medalista mistrzostw Polski U20, ogólnopolskiej olimpiady młodzieży i reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych.
Rekordy życiowe: 78,22 (11.06.2022 Suwałki); oszczep o wadze 700 gramów – 78,66 (2 czerwca 2019, Zamość).

## Osiągnięcia
| Rok  | Impreza                              | Miejsce  | Pozycja           | Wynik         |
| ---- | ------------------------------------ | -------- | ----------------- | ------------- |
| 2019 | Olimpijski festiwal młodzieży Europy | Baku     | 1. miejsce        | 77,02 (700 g) |
| 2021 | Mistrzostwa Europy U20               | Tallinn  | el. – 14. miejsce | 66,01         |
| 2021 | Mistrzostwa Świata U20               | Nairobii | F. 4. miejsce     | 74,06         |

title: Eryk Kołodziejczak

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko            = Eryk Kołodziejczak
 |imię i nazwisko org        =
 |dyscyplina                 = lekkoatletyka
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 4 lutego 2002
 |miejsce urodzenia          =
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 190 cm
 |pozycja                    =
 |klub                       = LUKS Start Nakło
 |numer w klubie             =
 |trener                     = Michał Krukowski
 |kariera juniorska          =
 |kariera seniorska          =
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    =
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     = {{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Olimpijski festiwal młodzieży Europsezonie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Lekkoatletyka na Letnim Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2019|Baku 2019]]|rzut oszczepem}}
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Eryk Kołodziejczak''' (ur. [[4 lutego]] [[2002]]) – [[Polska|polski]] [[Lekkoatletyka|lekkoatleta]] specjalizujący się w [[rzut oszczepem|rzucie oszczepem]].

W 2019 roku triumfował podczas [[Lekkoatletyka na Letnim Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2019|olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy]] w [[Baku]].

Medalista [[Mistrzostwa Polski juniorów w lekkoatletyce|mistrzostw Polski U20]], [[Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży|ogólnopolskiej olimpiady młodzieży]] i reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych.

Rekordy życiowe: 78,22 (11.06.2022 Suwałki); [[oszczep (przyrząd sportowy)|oszczep]] o wadze 700 gramów – 78,66 (2 czerwca 2019, [[Zamość]]).

== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable sortable" style="text-align: left;"
|- bgcolor="#EFEFEF"
!Rok
!Impreza
!Miejsce
!Pozycja
!Wynik
|-
|align=center| [[2019 w lekkoatletyce|2019]] || [[Lekkoatletyka na Letnim Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2019|Olimpijski festiwal młodzieży Europy]] || {{Flaga|AZE}} [[Baku]] ||bgcolor=gold | [[Plik:Gold medal europe.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center| 77,02 <small>(700 g)</small>
|-
|align=center| 2021 || [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2021|Mistrzostwa Europy U20]] || {{Flaga|EST}} [[Tallinn]] || el. – 14. miejsce ||align=center | 66,01
|-
|2021
|Mistrzostwa Świata U20
|Nairobii
|F. 4. miejsce
|74,06
|}

== Bibliografia ==
* {{PZLA|75400}}
* {{tilastopaja |id=323646|nazwa=Eryk Kołodziejczak |data dostępu=2023-2-14}}

{{Młodzieżowi mistrzowie Polski w rzucie oszczepem}}

{{SORTUJ:Kołodziejczak, Eryk}}
[[Kategoria:Urodzeni w 2002]]
[[Kategoria:Polscy oszczepnicy]]

title: · Eryk Kołodziejczak

Data urodzenia: 4 lutego 2002

Klub: LUKS Start Nakło

Trener: Michał Krukowski

title: Dorobek medalowy

złoto: Baku 2019 · rzut oszczepem


text:
# Orlando Gibbons
Orlando Gibbons (ur. 1583 w Cambridge, zm. 5 czerwca 1625 w Canterbury) – angielski kompozytor, wirginalista i organista epoki renesansu. Należał do grupy kompozytorów zwanej wirginalistami angielskimi, która przyczyniła się do rozpowszechnienia muzyki instrumentalnej w epoce baroku.

## Życiorys
Istnieją przypuszczenia, że ochrzczony został 25 grudnia 1583 w Cambridge. Był synem Williama, który od 3 listopada 1567 pełnił w tym mieście funkcję waitsa (miejskiego muzyka, którego zadaniem było m.in. budzenie mieszkańców za pomocą gry na instrumentach) oraz bratem Edwarda (organisty i chórmistrza w King’s College London) i Ellisa Gibbonsów (kompozytora). W lutym 1596 Orlando został przyjęty do chóru King’s College. 21 marca 1604 mianowany został organistą w Chapel Royal. Po siedmiu latach nauki uzyskał, w 1606, tytuł bakałarza muzyki na Uniwersytecie w Cambridge.
Zmarł 5 czerwca 1625 w Canterbury podczas uroczystości zaślubin Henrietty Marii Burbon z Karolem I Stuartem, na które zlecono mu napisanie muzyki. Został pochowany w tamtejszej katedrze, gdzie z polecenia wdowy po kompozytorze, Elizabeth Gibbons (zm. 30 czerwca 1626), wzniesiono popiersie kompozytora zawierające łacińską inskrypcję sugerującą, iż Gibbons zmarł z powodu epidemii, wg tradycji epidemii ospy (łac. (...) accito ictuque heu Sanguinis Crudo). Prawdziwą przyczyną śmierci muzyka był prawdopodobnie udar mózgu. Orlando Gibbons miał siedmioro dzieci urodzonych w latach 1607–1623, z których działalność muzyczną podjął jedynie Christopher Gibbons.

## Twórczość
W 1611 wydany został zbiór utworów wirginałowych pt. Parthenia, w którym obok kompozycji Gibbonsa takich jak kończące zbiór Preludium, znalazły się również utwory m.in. Johna Bulla i Williama Byrda. Rok później nakładem Thomasa Snodhama ukazał się w Londynie zbiór pt. The First Set of Madrigals and Mottets of 5 Parts: apt for Viols and Voyces (wbrew pozorom zbiór nie zawierał motetów). Zawierał on jego najsłynniejszy utwór – Silver Swan. Gibbons dedykował swoją pracę Christopherowi Hattonowi, który był prawdopodobnie twórcą tekstów do wybranych madrygałów.
Gibbons był również autorem kompozycji na instrumenty smyczkowe, przy czym był on pierwszym twórcą, który dedykował swoje utwory na konkretne instrumenty (choć jeszcze w zbiorze z 1612 viole realizowały partie wokalne).

title: Orlando Gibbons

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Orlando Gibbons
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 1583
 |miejsce urodzenia     = [[Cambridge]]
 |pochodzenie           = [[Anglicy|angielskie]]
 |data śmierci          = 5 czerwca 1625
 |miejsce śmierci       = [[Canterbury]]
 |instrument            = [[wirginał]], [[organy]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka poważna]], [[muzyka renesansu|muzyka renesansowa]]
 |zawód                 = [[kompozytor]], [[Wirginał|wirginalista]]; [[organista]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Orlando Gibbons
 |www                   =
}}
'''Orlando Gibbons''' (ur. [[1583]] w [[Cambridge]]{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=166}}{{odn|red. Baker, Remy|1907|s=308}}{{odn|red. Stephen|1890|s=261}}, zm. [[5 czerwca]] [[1625]] w [[Canterbury]]{{odn|red. Baker, Remy|1907|s=308}}{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=167}}{{odn|red. Stephen|1890|s=263}}) – [[Anglicy|angielski]] [[kompozytor]], [[Wirginał|wirginalista]] i [[organista]] epoki [[Muzyka renesansu|renesansu]]. Należał do grupy kompozytorów zwanej [[Wirginaliści angielscy|wirginalistami angielskimi]], która przyczyniła się do rozpowszechnienia [[Muzyka instrumentalna|muzyki instrumentalnej]] w [[Muzyka barokowa|epoce baroku]].

== Życiorys ==
Istnieją przypuszczenia, że ochrzczony został 25 grudnia 1583 w Cambridge. Był synem Williama, który od 3 listopada 1567 pełnił w tym mieście funkcję waitsa (miejskiego muzyka, którego zadaniem było m.in. budzenie mieszkańców za pomocą gry na instrumentach) oraz bratem Edwarda (organisty i chórmistrza w [[King’s College London]]) i Ellisa Gibbonsów (kompozytora). W lutym 1596 Orlando został przyjęty do chóru King’s College{{odn|red. Stephen|1890|s=261}}. 21 marca 1604 mianowany został organistą w {{link-interwiki |Chapel Royal |Q=Q1062692}}. Po siedmiu latach nauki uzyskał, w 1606, tytuł [[Bachelor’s degree|bakałarza muzyki]] na [[Uniwersytet w Cambridge|Uniwersytecie w Cambridge]]{{odn|red. Stephen|1890|s=262}}{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=166}}.

Zmarł 5 czerwca 1625 w Canterbury podczas uroczystości zaślubin [[Henrietta Maria Burbon|Henrietty Marii Burbon]] z [[Karol I Stuart|Karolem I Stuartem]], na które zlecono mu napisanie muzyki{{odn|red. Stephen|1890|s=263}}{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=167}}. Został pochowany w [[Katedra w Canterbury|tamtejszej katedrze]], gdzie z polecenia wdowy po kompozytorze, Elizabeth Gibbons (zm. 30 czerwca 1626), wzniesiono popiersie kompozytora zawierające łacińską [[Inskrypcja|inskrypcję]] sugerującą, iż Gibbons zmarł z powodu [[Epidemia|epidemii]], wg tradycji epidemii [[Ospa prawdziwa|ospy]] ([[Łacina|łac.]] ''(...) accito ictuque heu Sanguinis Crudo''{{odn|red. Stephen|1890|s=264}}){{odn|red. Stephen|1890|s=264}}{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=167}}. Prawdziwą przyczyną śmierci muzyka był prawdopodobnie [[udar mózgu]]{{odn|red. Stephen|1890|s=263-264}}. Orlando Gibbons miał siedmioro dzieci urodzonych w latach 1607–1623, z których działalność muzyczną podjął jedynie [[Christopher Gibbons]]{{odn|red. Stephen|1890|s=264}}{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=167}}.

== Twórczość ==
W 1611 wydany został zbiór utworów wirginałowych pt. ''Parthenia'', w którym obok kompozycji Gibbonsa takich jak kończące zbiór ''Preludium'', znalazły się również utwory m.in. [[John Bull (kompozytor)|Johna Bulla]] i [[William Byrd|Williama Byrda]]. Rok później nakładem Thomasa Snodhama ukazał się w Londynie zbiór pt. ''The First Set of Madrigals and Mottets of 5 Parts: apt for Viols and Voyces'' (wbrew pozorom zbiór nie zawierał motetów). Zawierał on jego najsłynniejszy utwór – ''Silver Swan''. Gibbons dedykował swoją pracę [[Christopher Hatton|Christopherowi Hattonowi]], który był prawdopodobnie twórcą tekstów do wybranych [[madrygał]]ów{{odn|red. Stephen|1890|s=262}}{{odn|red. Grove, Fuller Maitland|1906|s=166}}.

Gibbons był również autorem kompozycji na [[Chordofony smyczkowe|instrumenty smyczkowe]], przy czym był on pierwszym twórcą, który dedykował swoje utwory na konkretne instrumenty (choć jeszcze w zbiorze z 1612 [[Viola (instrument)|viole]] realizowały partie wokalne){{odn|red. Stephen|1890|s=262}}.

== Przypisy ==
{{przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | tytuł = Grove's dictionary of music and musicians | wydawca = Macmillan & Co. | miejsce = London | data = 1906 | inni = red. George Grove, John Alexander Fuller Maitland | tom = II | tytuł tomu = F–L | url = https://archive.org/stream/grovesdictionar02maigoog#page/n9/mode/2up | oclc = 407077 | odn = {{odn/id|red. Grove, Fuller Maitland|1906}}}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Baker's Biographical Dictionary of Musicians | wydawca = G. Schirmer | miejsce = New York | data = 1919 | inni = red. Theodore Baker, Alfred Remy | url = https://archive.org/details/bakersbiographi00bake/page/n8 | oclc = 752566 | odn = {{odn/id|red. Baker, Remy|1907}}}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Dictionary of National Biography | wydawca = Macmillan & Co. | miejsce = New York | data = 1890 | inni = red. Leslie Stephen | tom = XXI | tytuł tomu = Garnett–Gloucester | url = https://archive.org/details/dictionaryofnati21stepuoft/page/n6 | oclc = 1067055902 | odn = {{odn/id|red. Stephen|1890}}}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMSLP|id=Gibbons, Orlando}}
* [http://www1.cpdl.org/wiki/index.php/Orlando_Gibbons Nuty utworów Orlando Gibbonsa] dostępne w [[Choral Public Domain Library]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gibbons, Orlando}}
[[Kategoria:Angielscy organiści]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Cambridge]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1583]]
[[Kategoria:Wirginaliści angielscy]]
[[Kategoria:Zmarli w 1625]]

title: Orlando Gibbons

Data i miejsce urodzenia: 1583 · Cambridge

Pochodzenie: angielskie

Data i miejsce śmierci: 5 czerwca 1625 · Canterbury

Instrumenty: wirginał, organy

Gatunki: muzyka poważna, muzyka renesansowa

Zawód: kompozytor, wirginalista; organista


text:
# Rukojnie (gmina w województwie wileńskim)
Rukojnie – dawna gmina wiejska istniejąca do 1927 roku na obszarze Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskiego (obecnie na Litwie). Siedzibą władz gminy były Rukojnie (Rukainiai).
Początkowo gmina należała do powiatu wileńskiego w guberni wileńskiej. 7 czerwca 1919 weszła w skład utworzonego pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich okręgu wileńskiego, przejętego 9 września 1920 przez Tymczasowy Zarząd Terenów Przyfrontowych i Etapowych. W związku z powstaniem Litwy Środkowej 9 października 1920 gmina wraz z główną częścią powiatu wileńskiego znalazła się w jej strukturach. 13 kwietnia 1922 roku gmina weszła w skład objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej (powiat wileński połączono z powiatem trockim w nowy powiat wileńsko-trocki), przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie.
1 kwietnia 1927 roku gmina została zniesiona, a jej obszar włączony do gmin Rudomino, Mickuny i Szumsk.

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Rukojnie
 |dopełniacz nazwy          = gminy Rukojnie
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1922–1927<ref>Od 1922 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego terytorium o nazwie Ziemia Wileńska.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = (1919–20: [[okręg wileński (ZCZW)|okręg wileński]])
(1920–22: [[Litwa Środkowa]])
(1922–26: [[Ziemia Wileńska]])
1926–27: [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|wileńskie]]
 |powiat                    = do 1922: [[powiat wileński|wileński]]
1922–27: [[powiat wileńsko-trocki|wileńsko-trocki]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Rukojnie]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |plan                      =
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Rukojnie''' – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca do [[1927]] roku na obszarze [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]]/[[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|woj. wileńskiego]] (obecnie na [[Litwa|Litwie]]). Siedzibą władz gminy były [[Rukojnie]] (''Rukainiai'').

Początkowo gmina należała do [[powiat wileński|powiatu wileńskiego]] w [[gubernia wileńska|guberni wileńskiej]]<ref>{{SgKP|IX|959|Rukojnie, Rukojny}}</ref>. 7 czerwca 1919 weszła w skład utworzonego pod [[Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich|Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich]] [[okręg wileński (ZCZW)|okręgu wileńskiego]]<ref>Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 5, poz. 41</ref>, przejętego 9 września 1920 przez [[Tymczasowy Zarząd Terenów Przyfrontowych i Etapowych]]<ref>Dziennik Rozkazów z 1920 r. Nr 35, poz. 753</ref>. W związku z powstaniem [[Litwa Środkowa|Litwy Środkowej]] 9 października 1920 gmina wraz z główną częścią powiatu wileńskiego znalazła się w jej strukturach<ref name="mielcarek">{{cytuj książkę|nazwisko=Mielcarek |imię=Adam Janusz|tytuł=Podziały terytorialno - administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej|wydawca=Wydawnictwo Neriton|miejsce=Warszawa|data=2008}}</ref><ref>Dz. Urz. TKR</ref>. 13 kwietnia 1922 roku gmina weszła w skład objętej władzą polską [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1922|numer=26|pozycja=213}} – Art. 8.</ref> (powiat wileński połączono z [[powiat trocki|powiatem trockim]] w nowy [[powiat wileńsko-trocki]]), przekształconej [[20 stycznia]] [[1926]] roku w [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwo wileńskie]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1926|numer=6|pozycja=29}}</ref>.

1 kwietnia 1927 roku gmina została zniesiona, a jej obszar włączony do gmin [[Rudomino (gmina w województwie wileńskim)|Rudomino]], [[gmina Mickuny|Mickuny]] i [[Szumsk (gmina w województwie wileńskim)|Szumsk]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1927|numer=24|pozycja=189}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Rukojnie (gmina)|Rukojnie]] (współczesna gmina litewska)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat wileński}}
{{Powiat wileńsko-trocki}}

{{SORTUJ:Rukojnie}}
[[Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w Litwie Środkowej]]
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie wileńskim]]

title: Rukojnie

Państwo: Polska

Województwo: (1919–20: okręg wileński) · (1920–22: Litwa Środkowa) · (1922–26: Ziemia Wileńska) · 1926–27: wileńskie

Powiat: do 1922: wileński · 1922–27: wileńsko-trocki

Siedziba: Rukojnie


text:
# Tatiana Stepnowska
Tatiana Stepnowska (ur. 1952) – polska filolog, dr hab. nauk humanistycznych.

## Życiorys
W 1985 r. obroniła pracę doktorską pt. Fantastyka naukowa jako odmiana literatury fantastycznej, a w 2001 r. habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej Heretycy i prawomyślni. Rosyjska proza fantastyczna po roku 1917 wobec koncepcji "nowego człowieka". Pracowała jako profesor nadzwyczajny w Instytucie Neofilologii Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Płocku oraz w Instytucie Rusycystyki Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego.

title: Tatiana Stepnowska

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Tatiana Stepnowska
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         = 1952
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = doktor habilitowany
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               = filologia rosyjska, historia literatury rosyjskiej XX w., literaturoznawstwo rosyjskie, najnowsza literatura rosyjska, teoria literatury<ref name="nauka polska.pl">{{ludzie nauki|56718|osoba=dr hab. Tatiana Stepnowska|data dostępu=2022-10-23}}</ref>
 |almamater                 =
 |doktorat data             = 29 listopada 1985<ref name="nauka polska.pl" />
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       = nauki humanistyczne
 |habilitacja data          = 12 października 2001<ref name="nauka polska.pl" />
 |habilitacja uczelnia      = [[Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego]]
 |habilitacja dyscyplina    = literaturoznawstwo
 |profesura data            =
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            =
 |jednostka1 nazwa          =
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Tatiana Stepnowska''' (ur. 1952<ref name="nukat">{{Cytuj | tytuł = Stepnowska, Tatiana (1952- ) | url = http://katalog.nukat.edu.pl/lib/authority?lccn=n%20%2001199136 | opublikowany = [[NUKAT]] | data dostępu = 2023-08-08}}</ref>) – polska [[filologia|filolog]], dr [[habilitacja|hab]]. [[nauki humanistyczne|nauk humanistycznych]]<ref name="nauka polska.pl" />.

== Życiorys ==
W 1985 r. obroniła pracę doktorską pt. ''Fantastyka naukowa jako odmiana literatury fantastycznej'', a w 2001 r. habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej ''Heretycy i prawomyślni. Rosyjska proza fantastyczna po roku 1917 wobec koncepcji "nowego człowieka"''. Pracowała jako [[profesor uczelni|profesor nadzwyczajny]] w Instytucie Neofilologii [[Akademia Mazowiecka w Płocku|Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Płocku]] oraz w Instytucie Rusycystyki [[Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego|Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego]]<ref name="nauka polska.pl" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Kontrola autorytatywna}}
{{SORTUJ:Stepnowska, Tatiana}}
[[Kategoria:Polscy filolodzy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1952]]

title: Tatiana Stepnowska

Państwo działania: Polska

Doktorat: 29 listopada 1985 – nauki humanistyczne

Habilitacja: 12 października 2001 – literaturoznawstwo · Wydział Filologiczny Uniwersytetu Łódzkiego


text:
# Beatrice Casiraghi
Beatrice Casiraghi z domu Borromeo Arese Taverna (ur. 18 sierpnia 1985 w Innichen) – włoska arystokratka, dziennikarka, osobowość telewizyjna, modelka; poprzez małżeństwo z Pierre'em Casiraghim związana jest z monakijską rodziną książęcą.

## Powiązania rodzinne
Urodziła się 18 sierpnia 1985 roku we włoskim Innichen (inaczej San Candido), mieście położonym przy granicy włosko-austriackiej. Jej rodzicami są Carlo Ferdinando Borromeo, hrabia Arony (ur. 1935) i jego dawna partnerka, hrabianka Paola Marzotto (ur. 1955). Jej macochą jest Marion Sibille Ganrielle Zota. Jej dziadkami ze strony ojca są Vitaliano Borromeo, 2. książę Angery (ur. 1892, zm. 1982) i jego żona, Ida Taverna z hrabiów Landriano (ur. 1903, zm. 1973); natomiast ze strony matki hrabia Umberto Marzotto (ur. 1926) i Marta Vacondio (ur. 1931, zm. 2016). Ma starszego brata, Carla Borromea, i trzy starsze przyrodnie siostry: Isabellę, hrabinę Brachetti-Peretti, Lavinię Elkann i Matilde, księżną von Fürstenberg. Carlo i Beatrice są potomkami nieślubnymi, w związku z czym nie przysługują im żadne tytuły szlacheckie.

## Edukacja i kariera zawodowa
Swoje dzieciństwo spędziła pomiędzy domami matki w Mediolanie i ojca w Lomellinie. Uczyła się w liceum klasycznym Giovanni Berchet w Mediolanie. W tym czasie zajęła się modelingiem. W 2002 razem z siostrami wzięła udział w sesji zdjęciowej dla włoskiego Vogue. Związała się z o wiele starszym od siebie modelem Tomassem Buttim, wyprowadziła z domu i przez półtora roku nie rozmawiała z matką. Dzięki jego namowom podjęła studia na wydziale prawa Uniwersytecie Bocconi (ukończyła je w 2010) i pojechała z ojcem do Chin i Tybetu. Na uczelni poznała Pierre'a Casiraghiego, wnuka panującego wówczas w Monako księcia Rainiera III z dynastii Grimaldich, syna Karoliny, księżnej Hanoweru. Zaczęli się spotykać w 2008 roku.
W wywiadzie udzielonym w 2006 roku stwierdziła, że jest ateistką, choć wcześniej myślała, że agnostką.
W 2006 przyjęła propozycję pracy w telewizji, przed dwa sezony prowadziła program AnnoZero. Później pracowała jako dziennikarka dla włoskiej telewizji RAI. Od 2009 jest redaktorką rzymskiej gazety Il Fatto Quotidiano. Po ukończeniu studiów przeprowadziła się do Rzymu, a w maju 2012 została absolwentką Columbia University Journalism School.

## Życie prywatne
Od 2008 roku związana jest z Pierre'em Casiraghim, synem włoskiego biznesmena Stefana Casiraghiego i księżniczki Karoliny, dawniej następczyni monakijskiego tronu, później księżnej Hanoweru.
10 grudnia 2014 para potwierdziła, że są zaręczeni. 14 kwietnia 2015 ogłoszono, że ślub odbędzie się w wakacje. 25 lipca Casiraghi i Borromeo zawarli cywilny związek małżeński w ceremonii w Pałacu Książęcym w Monako. W uroczystości uczestniczyło 70 gości. Książę Albert zorganizował obiad w pałacowych ogrodach, na który zaproszono około siedmiuset osób. Panna młoda wystąpiła w czterech kreacjach, w tym głównej domu mody Valentino.
1 sierpnia na włoskiej wyspie Isola Bella, należącej do Wysp Boromejskich na Lago Maggiore, będących w posiadaniu rodziny panny młodej, miała miejsce religijna ceremonia zaślubin pary. Wśród gości znaleźli się członkowie rodzin Grimaldich, Casiraghich i Borromeo, a także przedstawiciele zagranicznej arystokracji: księżna Claire z Luksemburga, księżniczka Maria Annuncjata z Lichetensteinu, Haakon, następca tronu Norwegii z żoną, księżną Mette-Marit i jej synem Mariusem Borg; zabrakło natomiast księcia Alberta, który uczestniczył w tym czasie w spotkaniu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Panna młoda wystąpiła w sukni Giorgia Armaniego. Świadkami ceremonii byli Andrea Casiraghi, starszy brat pana młodego i Marta Marzotto, babka ze strony matki panny młodej. Po ślubie małżonkowie zamieszkali w Mediolanie.
W lutym 2016 uległa wypadkowi samochodowemu i trafiła do szpitala La Madonnina w Mediolanie.
3 listopada 2016 hiszpański magazyn Hola podał do informacji, że Casiraghi i Borromeo spodziewają się narodzin swojego pierwszego dziecka w styczniu 2017 r.. 9 listopada doniesienia o ciąży włoskiej dziennikarki zostały potwierdzone po opublikowaniu w prasie jej zdjęć z Nowego Jorku, gdzie przebywała wraz z mężem i jego rodziną.
28 lutego 2017 siostra Beatrice, Matilde, poinformowała za pośrednictwem Instagrama o narodzinach chłopca w Księstwie Monako. Dziecko przyszło na świat w Klinice imienia Księżnej Grace i zostało wpisane na ósme miejsce linii sukcesji monakijskiego tronu, za swoim ojcem, a przed ciotką Charlotte. 1 marca matka i teściowa Beatrice potwierdziły w oficjalnym oświadczeniu wiadomość o narodzinach wnuka, a 2 marca ogłoszono jego imiona - Stefan Herkules Karol Casiraghi.
24 marca 2018 w czasie dorocznego Rose Ball Pierre i Beatrice potwierdzili, że spodziewają się drugiego dziecka. Ich drugi syn, Franciszek Karol Albert Casiraghi, urodził się w Monte Carlo dnia 21 maja 2018. Chłopiec zajął dziesiąte miejsce w linii sukcesji monakijskiego tronu, za starszym bratem Stefanem.

## Osoba związana z rodziną książęcą
Beatrice Casiraghi nie jest członkinią monakijskiej rodziny książęcej, dlatego tylko okazyjnie bierze udział w oficjalnych wystąpieniach. Regularnie uczestniczy w publicznych świętach w księstwie, obchodach Narodowego Dnia Monako, balach charytatywnych i wydarzeniach sportowych, głównie zawodach jeździeckich. Ponadto jest gościem europejskich tygodni mody i ceremonii wręczenia nagród filmowych.
31 stycznia 2016 wzięła udział w charytatywnym marszu dla Fundacji Flavien, zajmującej się pomocą dzieciom, cierpiącym z powodu chorób nowotworowych.
18 kwietnia 2018 razem z księżną Hanoweru odwiedziła obóz dla imigrantów we włoskim mieście Ventimiglia, który został utworzony w ramach działalności fundacji AMADE.
11 marca 2019 towarzyszyła księciu Albertowi II w nagrodzeniu osób, które ukończyły kurs pierwszej pomocy, organizowany przez Monakijski Czerwony Krzyż. Casiraghi również wzięła udział w szkoleniu.

## Genealogia

### Przodkowie
| Osoba                                                    | Rodzice                               | Dziadkowie                                                                   | Pradziadkowie                                                             |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Carlo Borromeo, hrabia Arony (1935 -) | Vitaliano Borromeo, 2. książę Angery (1892 - 1982)                           | Gilberto Borromeo, 1. książę Angery (1859 - 1941)                         |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Carlo Borromeo, hrabia Arony (1935 -) | Vitaliano Borromeo, 2. książę Angery (1892 - 1982)                           | Rossana Borromeo, księżna Angery z d. hrabianka Leonardi (1867 - 1931)    |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Carlo Borromeo, hrabia Arony (1935 -) | Ida Borromeo, księżna Angery z d. Taverna, hrabianka Landriano (1903 - 1973) | Lodovico Taverna, hrabia Landriano (1879 - 1926)                          |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Carlo Borromeo, hrabia Arony (1935 -) | Ida Borromeo, księżna Angery z d. Taverna, hrabianka Landriano (1903 - 1973) | Maria Taverna, hrabina Landriano z d. markiza Stanga Trecco (1881 - 1925) |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Paola, hrabianka Marzotto (1955 - )   | Umberto, hrabia Marzotto (1926 - 2018)                                       | Gaetano, 1. hrabia Valdagno Castelvecchio (1894 - 1972)                   |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Paola, hrabianka Marzotto (1955 - )   | Umberto, hrabia Marzotto (1926 - 2018)                                       | Margherita, hrabina Valdagno Castelvecchio z d. Lampertico                |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Paola, hrabianka Marzotto (1955 - )   | Marta, hrabina Marzotto z d. Vacondio (1931 - 2016)                          | nieznany                                                                  |
| Beatrice Casiraghi z d. Borromeo Arese Taverna (1985 - ) | Paola, hrabianka Marzotto (1955 - )   | Marta, hrabina Marzotto z d. Vacondio (1931 - 2016)                          | nieznany                                                                  |

### Potomkowie
| Dzieci                       | Wnuki | Prawnuki |
| Stefan Casiraghi (2017-)     |       |          |
| Franciszek Casiraghi (2018-) |       |          |

### Rodzina Borromeo
Emilio Borromeo, 17. hrabia Arony, 11. markiz Angery (1829-1909)

oo Elisabetta Borromeo (1839-1928)
Gilberto Borromeo Arese, 1. książę Angery (1859-1941)
oo Rosanna Borromeo Arese (Leonardi, 1867-1931)
Elisabetta Jacini (Borromeo Arese, 1888-1970)
oo Stefano Jacini (1886-1952)
Laura Emilia D'adda (Borromeo Arese, 1907-1971)
Maria Luisa Besana (Borromeo Arese)
Vitaliano Borromeo Arese, 2. książę Angery (1859-1941)
oo Ida Borromeo Arese (Taverna, 1903-1973)
Giberto Borromeo Arese, 3. książę Angery (1932-2015)
oo Bona Enrica Borromeo Arese (Orlando)
Vitaliano Borromeo Arese, 4. książę Angery
oo Marona Borromeo Arese (Munafó)
Giberto Borromeo Arese
Lodovico Borromeo Arese
Federico Borromeo Arese
oo Maria Borromeo Arese (Rospigliosi, ślub 1999)
Ortensia Olimpia Borromeo Arese (1999-)
Carlo Vitaliano Borromeo Arese (2002-)
Carlo Ferdinando Borromeo Arese (1935-)
oo Marion Sybille Gabrielle Borromeo Arese (Zota)
Isabella, hrabina Brachetti-Peretti (Borromeo Arese, 1975-)
oo Ugo, hrabia Brachetti-Peretti (ślub 2005)
Angera Brachetti-Peretti (2005-)
Ludovico Brachetti-Peretti (2008-)
Federico Brachetti-Peretti (2012-)
Lavinia Elkann (Borromeo Arese, 1977-)
oo John Elkann (ślub 2004)
Leone Elkann (2006-)
Oceano Elkann (2007-)
Vita Talita Elkann (2012-)
Matilde, księżna Furstenbergu (Borromeo Arese, 1983-)
oo Antonius, książę Furstenbergu (ślub 2011)
książę Karl-Egon z Furstenbergu (2011-)
książę Alexander z Furstenbergu (2012-)
x Paola Marzotto
Carlo Ludovico Borromeo Arese
oo Marta Borromeo Arese (Ferri, ślub 2012)
Cristoforo Borromeo Arese (2014-)
Beatrice Casiraghi (Borromeo Arese, 1985-)
oo Pierre Casiraghi (ślub 2015)
Stefan Casiraghi (2017-)
Franciszek Casiraghi (2018-)
Margherita Borromeo Arese
Carla Boncompagni Ludovisi (Borromeo Arese)
Federico Borromeo Arese
Vittorio Emanuele Borromeo Arese

title: Beatrice Casiraghi

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Beatrice Casiraghi
 |imiona            = Beatrice
 |grafika           = Beatrice Borromeo 2017.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          =
 |1. sukcesja       =
 |1. od             =
 |1. do             =
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          = [[Borromeo]]
 |data urodzenia    = [[18 sierpnia]] [[1985]]
 |miejsce urodzenia = [[Innichen]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = Carlo, hrabia Arony
 |matka             = Paola, hrabianka Marzotto
 |rodzeństwo        = Izabela, hrabina Brachetti-Peretti
Lavinia Elkann
Matylda, księżna Fürstenberg
Carlo Borromeo
 |1. związek z      = [[Pierre Casiraghi]]
(śl. 2015)
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Stefan Casiraghi|Stefan Casiraghi]]
(ur. 2017)
[[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Franciszek Casiraghi|Franciszek Casiraghi]]
(ur. 2018)
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           = Category:Beatrice Borromeo
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Beatrice Casiraghi''' z domu '''[[Borromeo]] Arese Taverna''' (ur. [[18 sierpnia]] [[1985]] w [[Innichen]]) – [[Włochy|włoska]] arystokratka, dziennikarka, osobowość telewizyjna, [[Model (zawód)|modelka]]; poprzez małżeństwo z [[Pierre Casiraghi|Pierre'em Casiraghim]] związana jest z [[Rodzina książęca Monako|monakijską rodziną książęcą]].

== Powiązania rodzinne ==
Urodziła się 18 sierpnia 1985 roku we włoskim Innichen (inaczej [[Innichen|San Candido]]), mieście położonym przy granicy włosko-austriackiej. Jej rodzicami są Carlo Ferdinando Borromeo, hrabia Arony (ur. 1935) i jego dawna partnerka, hrabianka Paola Marzotto (ur. 1955). Jej macochą jest Marion Sibille Ganrielle Zota<ref>{{Cytuj | url=http://geneall.net/en/name/489738/marion-sibille-ganrielle-zota/ | tytuł=Marion Sibille Ganrielle Zota, * 1945 | Geneall.net | opublikowany=geneall.net | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Jej dziadkami ze strony ojca są Vitaliano Borromeo, 2. książę Angery (ur. 1892, zm. 1982) i jego żona, Ida Taverna z hrabiów Landriano (ur. 1903, zm. 1973); natomiast ze strony matki hrabia Umberto Marzotto (ur. 1926) i Marta Vacondio (ur. 1931, zm. 2016)<ref name=hello20160729>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/celebrities/2016072932704/beatrice-borromeo-grandmother-dies-wedding-anniversary/ | tytuł=Beatrice Borromeo's bittersweet wedding anniversary after death of beloved grandmother | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Ma starszego brata, Carla Borromea, i trzy starsze przyrodnie siostry: Isabellę, hrabinę Brachetti-Peretti, Lavinię Elkann i Matilde, księżną von Fürstenberg. Carlo i Beatrice są potomkami nieślubnymi, w związku z czym nie przysługują im żadne tytuły szlacheckie.

== Edukacja i kariera zawodowa ==
Swoje dzieciństwo spędziła pomiędzy domami matki w [[Mediolan]]ie i ojca w [[Lomellina|Lomellinie]]. Uczyła się w liceum klasycznym Giovanni Berchet w Mediolanie. W tym czasie zajęła się modelingiem. W 2002 razem z siostrami wzięła udział w sesji zdjęciowej dla włoskiego ''[[Vogue (czasopismo)|Vogue]]''. Związała się z o wiele starszym od siebie modelem Tomassem Buttim, wyprowadziła z domu i przez półtora roku nie rozmawiała z matką. Dzięki jego namowom podjęła studia na wydziale prawa Uniwersytecie Bocconi (ukończyła je w 2010) i pojechała z ojcem do Chin i Tybetu. Na uczelni poznała [[Pierre Casiraghi|Pierre'a Casiraghiego]], wnuka panującego wówczas w Monako [[Rainier III Grimaldi|księcia Rainiera III z dynastii Grimaldich]], syna [[Karolina Hanowerska|Karoliny, księżnej Hanoweru]]. Zaczęli się spotykać w 2008 roku.

W wywiadzie udzielonym w 2006 roku stwierdziła, że jest ateistką, choć wcześniej myślała, że agnostką.

W 2006 przyjęła propozycję pracy w telewizji, przed dwa sezony prowadziła program ''AnnoZero''. Później pracowała jako dziennikarka dla włoskiej telewizji [[RAI]]. Od 2009 jest redaktorką rzymskiej gazety ''Il Fatto Quotidiano''. Po ukończeniu studiów przeprowadziła się do Rzymu, a w maju 2012 została absolwentką Columbia University Journalism School.

== Życie prywatne ==
Od 2008 roku związana jest z [[Pierre Casiraghi|Pierre'em Casiraghim]], synem włoskiego biznesmena [[Stefan Casiraghi|Stefana Casiraghiego]] i [[Karolina Hanowerska|księżniczki Karoliny]], dawniej następczyni monakijskiego tronu, później księżnej Hanoweru.

10 grudnia 2014 para potwierdziła, że są zaręczeni<ref>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/royalty/2014121022370/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-wedding/ | tytuł=Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo to hold 2015 wedding | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. 14 kwietnia 2015 ogłoszono, że ślub odbędzie się w wakacje<ref>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/royalty/2015041424612/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-wedding-date-revealed/ | tytuł=Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo's wedding date confirmed | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. 25 lipca Casiraghi i Borromeo zawarli cywilny związek małżeński w ceremonii w Pałacu Książęcym w Monako<ref>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/royalty/2015072526350/pierre-casiraghi-marries-beatrice-borromeo/ | tytuł=Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo tie the knot | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-12-02}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://www.aww.com.au/royals/international-royals/and-the-bride-wore-couture-pierre-casiraghi-married-his-heiress-in-monaco-1-21545 | tytuł=Pierre Casiraghi married his heiress in Monaco | Now To Love | opublikowany=www.aww.com.au | język=en | data dostępu=2017-12-02}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://www.people.com/people/package/article/0,,20395222_20940458,00.html | tytuł=Pierre Casiraghi Marries Beatrice Borremo | PEOPLE.com | opublikowany=www.people.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. W uroczystości uczestniczyło 70 gości. Książę Albert zorganizował obiad w pałacowych ogrodach, na który zaproszono około siedmiuset osób. Panna młoda wystąpiła w czterech kreacjach, w tym głównej domu mody [[Valentino (dom mody)|Valentino]].

1 sierpnia na włoskiej wyspie [[Isola Bella]], należącej do [[Isole Borromee|Wysp Boromejskich]] na [[Lago Maggiore]], będących w posiadaniu rodziny panny młodej, miała miejsce religijna ceremonia zaślubin pary<ref>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/brides/2015080226520/beatrice-borromeo-armani-wedding-dresses/ | tytuł=Beatrice Borromeo channels Greek goddess on wedding day | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Wśród gości znaleźli się członkowie rodzin Grimaldich, Casiraghich i Borromeo, a także przedstawiciele zagranicznej arystokracji: [[Feliks (książę Luksemburga)|księżna Claire z Luksemburga]], księżniczka Maria Annuncjata z Lichetensteinu, [[Haakon (książę Norwegii)|Haakon, następca tronu Norwegii]] z żoną, [[Mette-Marit|księżną Mette-Marit]] i jej synem Mariusem Borg; zabrakło natomiast księcia Alberta, który uczestniczył w tym czasie w spotkaniu [[Międzynarodowy Komitet Olimpijski|Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego]]. Panna młoda wystąpiła w sukni [[Giorgio Armani|Giorgia Armaniego]]. Świadkami ceremonii byli [[Andrea Casiraghi]], starszy brat pana młodego i Marta Marzotto, babka ze strony matki panny młodej. Po ślubie małżonkowie zamieszkali w [[Mediolan]]ie.

W lutym 2016 uległa wypadkowi samochodowemu i trafiła do szpitala La Madonnina w Mediolanie<ref>{{Cytuj | url=http://www.quien.com/realeza/2016/02/25/beatrice-borromeo-sufre-accidente-automovilistico | tytuł=Beatrice Borromeo sufre accidente automovilístico | Quién | opublikowany=www.quien.com | język=es | data dostępu=2017-11-17}}</ref>.

3 listopada 2016 hiszpański magazyn ''[[¡Hola!|Hola]]'' podał do informacji, że Casiraghi i Borromeo spodziewają się narodzin swojego pierwszego dziecka w styczniu 2017 r.<ref>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/healthandbeauty/mother-and-baby/2016110334420/beatrice-borromeo-pierre-casiraghi-expecting-first-baby/ | tytuł=Beatrice Borromeo 'pregnant' with first child | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. 9 listopada doniesienia o ciąży włoskiej dziennikarki zostały potwierdzone po opublikowaniu w prasie jej zdjęć z [[Nowy Jork|Nowego Jorku]], gdzie przebywała wraz z mężem i jego rodziną<ref>{{Cytuj | url=http://www.theroyalforums.com/60867-pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-expecting-first-child/ | tytuł=Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo Expecting First Child | The Royal Forums | opublikowany=www.theroyalforums.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>.

28 lutego 2017 siostra Beatrice, Matilde, poinformowała za pośrednictwem ''[[Instagram]]a'' o narodzinach chłopca w Księstwie Monako<ref>{{Cytuj | url=http://www.theroyalforums.com/62316-reports-pierre-beatrice-welcome-baby-boy/ | tytuł=Reports: Pierre and Beatrice Welcome Baby Boy | The Royal Forums | opublikowany=www.theroyalforums.com | język=en | data dostępu=2017-11-17}}</ref>. Dziecko przyszło na świat w Klinice imienia Księżnej Grace i zostało wpisane na ósme miejsce [[Linia sukcesji tronu Monako|linii sukcesji monakijskiego tronu]], za swoim ojcem, a przed ciotką [[Charlotte Casiraghi|Charlotte]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.hola.com/realeza/casa_monaco/2017022890930/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-padres/ | tytuł=Confirmado: Pierre Casiraghi y Beatrice Borromeo, padres de un niño | opublikowany=www.hola.com | język=es | data dostępu=2017-12-02}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://www.hellomagazine.com/royalty/2017022837010/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-royal-baby/ | tytuł=Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo welcome a baby boy in Monaco | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2017-12-02}}</ref>. 1 marca matka i teściowa Beatrice potwierdziły w oficjalnym oświadczeniu wiadomość o narodzinach wnuka<ref>{{Cytuj | url=http://www.hola.com/realeza/casa_monaco/2017030191976/comunicado-carolina-monaco-nacimiento-hijo-pierre/ | tytuł=La felicidad de Carolina de Mónaco tras el nacimiento de su cuarto nieto, hijo de Pierre y Beatrice | opublikowany=www.hola.com | język=es | data dostępu=2017-11-17}}</ref>, a 2 marca ogłoszono jego imiona - [[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Karolina, księżna Hanoweru (1957-)|Stefan Herkules Karol Casiraghi]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.hola.com/realeza/casa_monaco/2017030291999/nombre-hijo-pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-moda/ | tytuł=Exclusiva en HOLA.com: El hijo de Pierre Casiraghi y Beatrice Borromeo se llama Stefano | opublikowany=www.hola.com | język=es | data dostępu=2017-11-17}}</ref>.

24 marca 2018 w czasie dorocznego Rose Ball Pierre i Beatrice potwierdzili, że spodziewają się drugiego dziecka<ref>{{Cytuj | url=http://www.dailymail.co.uk/femail/article-5541641/Princess-Carolines-daughter-law-Beatrice-Borromeo-debuts-baby-bump.html | tytuł=Princess Caroline's daughter-in-law Beatrice Borromeo 'debuts a baby bump' | Daily Mail Online | opublikowany=www.dailymail.co.uk | język=en | data dostępu=2018-03-29}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://people.com/royals/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-expecting-second-child/ | tytuł=Monaco’s Pierre Casiraghi, Beatrice Borromeo Expecting Second Child | PEOPLE.com | opublikowany=people.com | język=en | data dostępu=2018-03-29}}</ref>. Ich drugi syn, [[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Franciszek Casiraghi|Franciszek Karol Albert Casiraghi]], urodził się w Monte Carlo dnia 21 maja 2018<ref>{{Cytuj | url=https://www.hellomagazine.com/royalty/2018052248839/beatrice-borromeo-pierre-casiraghi-second-baby/ | tytuł=Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo welcome second child! | opublikowany=www.hellomagazine.com | język=en | data dostępu=2018-05-25}}</ref>. Chłopiec zajął dziesiąte miejsce w linii sukcesji monakijskiego tronu, za starszym bratem Stefanem.

== Osoba związana z rodziną książęcą ==
Beatrice Casiraghi nie jest członkinią monakijskiej rodziny książęcej, dlatego tylko okazyjnie bierze udział w oficjalnych wystąpieniach. Regularnie uczestniczy w publicznych świętach w księstwie, obchodach Narodowego Dnia Monako, balach charytatywnych i wydarzeniach sportowych, głównie zawodach jeździeckich. Ponadto jest gościem europejskich tygodni mody i ceremonii wręczenia nagród filmowych.

31 stycznia 2016 wzięła udział w charytatywnym marszu dla Fundacji Flavien, zajmującej się pomocą dzieciom, cierpiącym z powodu chorób nowotworowych<ref>https://www.belgaimage.be/#/gallery/5357105</ref>.

18 kwietnia 2018 razem z księżną Hanoweru odwiedziła obóz dla imigrantów we włoskim mieście [[Ventimiglia]], który został utworzony w ramach działalności fundacji AMADE<ref>{{Cytuj | url=https://www.amade-mondiale.org/en/news/travel/h-r-h-the-princess-of-hanover-visits-the-camp-for-migrants-in-ventimiglia-93.html | tytuł=AMADE | opublikowany=www.amade-mondiale.org | język=en | data dostępu=2018-04-23}}</ref>.

11 marca 2019 towarzyszyła [[Albert II Grimaldi|księciu Albertowi II]] w nagrodzeniu osób, które ukończyły kurs pierwszej pomocy, organizowany przez Monakijski Czerwony Krzyż<ref>{{Cytuj | url=http://www.purepeople.com/article/beatrice-borromeo_a327767/1#m4646666 | tytuł=Beatrice Borromeo : Au côté du prince Albert de Monaco pour la Croix-Rouge - Purepeople | opublikowany=www.purepeople.com | język=fr | data dostępu=2019-06-21}}</ref>. Casiraghi również wzięła udział w szkoleniu.

== Genealogia ==
=== Przodkowie ===
{| class="sortable wikitable" style="font-size: 90%"
|-bgcolor="#CCCCCC"
| width="270" |'''Osoba'''
| width="270" |'''Rodzice'''
| width="270" |'''Dziadkowie'''
| width="270" |'''Pradziadkowie'''
|-
|rowspan=8 | '''Beatrice Casiraghi'''
z d. '''Borromeo Arese Taverna'''
(1985 - )
|rowspan=4 |  '''Carlo Borromeo, hrabia Arony'''
(1935 -)
|rowspan=2 |  '''Vitaliano Borromeo, 2. książę Angery'''
(1892 - 1982)
|'''Gilberto Borromeo, 1. książę Angery'''
(1859 - 1941)
|-
|'''Rossana Borromeo, księżna Angery'''
z d. '''hrabianka Leonardi''' (1867 - 1931)
|-
|rowspan=2 | '''Ida Borromeo, księżna Angery'''
z d. '''Taverna, hrabianka Landriano''' (1903 - 1973)
| '''Lodovico Taverna, hrabia Landriano'''
(1879 - 1926)
|-
| '''Maria Taverna, hrabina Landriano'''
z d. '''markiza Stanga Trecco''' (1881 - 1925)
|-
|rowspan=4 | '''Paola, hrabianka Marzotto'''
(1955 - )
|rowspan=2 | '''Umberto, hrabia Marzotto'''
(1926 - 2018)
|  '''Gaetano, 1. hrabia Valdagno Castelvecchio'''
(1894 - 1972)
|-
| '''Margherita, hrabina Valdagno Castelvecchio'''
z d. '''Lampertico'''
|-
|rowspan=2 | '''Marta, hrabina Marzotto'''
z d. '''Vacondio''' (1931 - 2016)
| ''nieznany''
|-
| ''nieznany''
|}

=== Potomkowie ===
{| class="sortable wikitable" style="font-size: 90%"
|-bgcolor="#CCCCCC"
| width="200" |'''Dzieci'''
| width="200" |'''Wnuki'''
| width="200" |'''Prawnuki'''
|-
|'''[[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Stefan Casiraghi|Stefan Casiraghi]]'''
(2017-)
|
|
|-
|'''[[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Franciszek Casiraghi|Franciszek Casiraghi]]'''
(2018-)
|
|
|-
|}

=== Rodzina Borromeo ===

'''Emilio Borromeo, 17. hrabia Arony, 11. markiz Angery''' (1829-1909)

oo Elisabetta Borromeo (1839-1928)
: '''Gilberto Borromeo Arese, 1. książę Angery''' (1859-1941)
: oo Rosanna Borromeo Arese (Leonardi, 1867-1931)
:: '''Elisabetta Jacini''' (Borromeo Arese, 1888-1970)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Elisabetta-Borromeo-Arese/6000000072414033992 | tytuł=Elisabetta Borromeo Arese (1888 - 1970) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: oo Stefano Jacini (1886-1952)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Stefano-Jacini/6000000029469783181 | tytuł=Stefano Jacini (1886 - 1952) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: '''Laura Emilia D'adda''' (Borromeo Arese, 1907-1971)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Laura-Emilia/6000000056271522854 | tytuł=Laura Emilia Borromeo D'adda (1907 - 1971) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: '''Maria Luisa Besana''' (Borromeo Arese)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Maria-Luisa-Besana/6000000056271275070 | tytuł=Maria Luisa Besana (Borromeo Arese) (deceased) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: '''Vitaliano Borromeo Arese, 2. książę Angery''' (1859-1941)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Vitaliano-Borromeo-Arese-II-principe-di-Angera/6000000022188828327 | tytuł=Vitaliano Borromeo Arese (1892 - 1982) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: oo Ida Borromeo Arese (Taverna, 1903-1973)
::: '''Giberto Borromeo Arese, 3. książę Angery''' (1932-2015)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Giberto-Borromeo-Arese-III-principe-di-Angera/6000000070970837883 | tytuł=Giberto Borromeo Arese (1932 - 2015) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
::: oo Bona Enrica Borromeo Arese (Orlando)
:::: '''Vitaliano Borromeo Arese, 4. książę Angery'''<ref>{{Cytuj | url=https://www.statuasancarlo.it/the-borromeo-family/ | tytuł=Colosso di San Carlo Borromeo | The Borromeo family | opublikowany=www.statuasancarlo.it | język=it | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:::: oo Marona Borromeo Arese (Munafó)
::::: '''Giberto Borromeo Arese'''
::::: '''Lodovico Borromeo Arese'''
:::: '''Federico Borromeo Arese'''
:::: oo Maria Borromeo Arese (Rospigliosi, ślub 1999)
::::: '''Ortensia Olimpia Borromeo Arese''' (1999-)
::::: '''Carlo Vitaliano Borromeo Arese''' (2002-)
::: '''Carlo Ferdinando Borromeo Arese''' (1935-)
::: oo Marion Sybille Gabrielle Borromeo Arese (Zota)
:::: '''Isabella, hrabina Brachetti-Peretti''' (Borromeo Arese, 1975-)
:::: oo Ugo, hrabia Brachetti-Peretti (ślub 2005)
::::: Angera Brachetti-Peretti (2005-)
::::: Ludovico Brachetti-Peretti (2008-)
::::: Federico Brachetti-Peretti (2012-)
:::: '''Lavinia Elkann''' (Borromeo Arese, 1977-)
:::: oo [[John Elkann]] (ślub 2004)
::::: Leone Elkann (2006-)
::::: Oceano Elkann (2007-)
::::: Vita Talita Elkann (2012-)
:::: '''Matilde, księżna Furstenbergu''' (Borromeo Arese, 1983-)
:::: oo Antonius, książę Furstenbergu (ślub 2011)
::::: książę Karl-Egon z Furstenbergu (2011-)
::::: książę Alexander z Furstenbergu (2012-)
::: x Paola Marzotto
:::: '''Carlo Ludovico Borromeo Arese'''
:::: oo Marta Borromeo Arese (Ferri, ślub 2012)
::::: '''Cristoforo Borromeo Arese''' (2014-)
:::: '''Beatrice Casiraghi''' (Borromeo Arese, 1985-)
:::: oo [[Pierre Casiraghi]] (ślub 2015)
::::: '''[[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Stefan Casiraghi|Stefan Casiraghi]]''' (2017-)
::::: '''[[Rodzina książęca Monako – linia de Polignac#Franciszek Casiraghi|Franciszek Casiraghi]]''' (2018-)
:: '''Margherita Borromeo Arese'''<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Margherita/6000000056271512822 | tytuł=Margherita Borromeo Arese (deceased) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: '''Carla Boncompagni Ludovisi''' (Borromeo Arese)<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Carla-Boncompagni-Ludovisi/6000000056271158090 | tytuł=Carla Boncompagni Ludovisi (Borromeo Arese) (deceased) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: '''Federico Borromeo Arese'''<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Federico-Borromeo-Borromeo-Arese/6000000056271224047 | tytuł=Federico Borromeo Borromeo Arese (deceased) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>
:: '''Vittorio Emanuele Borromeo Arese'''<ref>{{Cytuj | url=https://www.geni.com/people/Vittorio-Emanuele-Ludovisi/6000000056271463866 | tytuł=Vittorio Emanuele Ludovisi (deceased) - Genealogy | opublikowany=www.geni.com | język=en | data dostępu=2018-11-23}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Linia de Polignac}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Casiraghi, Beatrice}}
[[Kategoria:Boromeusze|Beatrice Casiraghi]]
[[Kategoria:Rodzina książęca Monako]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]
[[Kategoria:Włoskie modelki]]
[[Kategoria:Włoscy dziennikarze]]

title: Beatrice CasiraghiBeatrice

Dynastia: Borromeo

Data i miejsce urodzenia: 18 sierpnia 1985 · Innichen

Ojciec: Carlo, hrabia Arony

Matka: Paola, hrabianka Marzotto

Rodzeństwo: Izabela, hrabina Brachetti-Peretti · Lavinia Elkann · Matylda, księżna Fürstenberg · Carlo Borromeo

Małżeństwo: Pierre Casiraghi · (śl. 2015)

Dzieci: Stefan Casiraghi · (ur. 2017) · Franciszek Casiraghi · (ur. 2018)


text:
# Manning (Dakota Północna)
Manning – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Dunn.

title: Manning (Dakota Północna)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Manning
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Manning
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Dakota Północna}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Dunn (Dakota Północna)|Dunn]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 38-50220
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 	2628576
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 1,49
 |wysokość                     = 559
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 701
 |kod pocztowy                 = 58642
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-ND
 |współrzędne                  = 47°13′45″N 102°46′9″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Manning''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Dakota Północna]], w hrabstwie [[Hrabstwo Dunn (Dakota Północna)|Dunn]].

[[Kategoria:CDP w stanie Dakota Północna]]

title: Manning

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Dakota Północna

Hrabstwo: Dunn

Populacja · • liczba ludności: · 47 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Bhedihari
Bhedihari (nepalski: भेडिहारी) – gaun wikas samiti w środkowej części Nepalu w strefie Narajani w dystrykcie Parsa. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 742 gospodarstw domowych i 4892 mieszkańców (2351 kobiet i 2541 mężczyzn).

title: Bhedihari

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Bhedihari
 |nazwa oryginalna                = {{k|ne|भेडिहारी}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gaun wikas samiti]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nepal
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Narajani (strefa)|Narajani]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Parsa (dystrykt)|Parsa]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 4892
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 27°3′N 84°43′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Bhedihari''' ([[Język nepalski|nepalski]]: भेडिहारी) – [[gaun wikas samiti]] w [[Madhyamańćal Wikas Kszetr|środkowej]] części [[Nepal]]u w strefie [[Narajani (strefa)|Narajani]] w dystrykcie [[Parsa (dystrykt)|Parsa]]<ref>{{cytuj stronę|tytuł=Index of Geographical names of Nepal - Central Development Region - Volume II|url=http://web.archive.org/web/20160310225930/http://ngiip.gov.np/download.php?mod=mydoc&f=document/vol2parsa.pdf |opublikowany=National Geographic Information Infrastructure Programme |język=en|data dostępu=2010-09-27}}</ref>. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 742 gospodarstw domowych i 4892 mieszkańców (2351 kobiet i 2541 mężczyzn)<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20070708163707/http://www.cbs.gov.np/Population/National%20Report%202001/VDC.pdf|tytuł=VDC’s population|opublikowany=National Association of Village Development Committees in Nepal (NAVIN)|język=en|data dostępu=2020-10-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dystrykt Parsa}}

[[Kategoria:Dystrykt Parsa|Bhedihari]]

title: Bhedihariभेडिहारी

Państwo: Nepal

Strefa: Narajani

Dystrykt: Parsa


text:
# Ellen Burstyn
Ellen Burstyn, właśc. Edna Rae Gillooly (ur. 7 grudnia 1932 w Detroit) – amerykańska aktorka filmowa i teatralna. Zdobywczyni Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej.

## Życiorys
Pracowała w różnych zawodach, także jako modelka i tancerka. Na Broadwayu debiutowała w 1957. Za rolę w sztuce Za rok o tej samej porze w 1975 Burstyn zdobyła Nagrodę Tony dla najlepszej aktorki.
W latach 60. występowała głównie w telewizji, choć z tego okresu pochodzi jej pierwsza rola filmowa. W produkcjach telewizyjnych będzie chętnie grać również i wtedy, gdy stanie się uznaną aktorką filmową.
Pierwszą ważną rolę zagrała w Ostatnim seansie filmowym (1971) Petera Bogdanovicha. W 1975 uhonorowano ją Oscarem za pierwszoplanową rolę w dramacie obyczajowym Alicja już tu nie mieszka Martina Scorsese. Zagrała samotną matkę wychowującą nastoletniego syna i mimo przeciwności próbująca zrobić karierę piosenkarską.
Ponadto do Nagrody Akademii Filmowej była nominowana za role w Egzorcyście, Za rok o tej samej porze, Zmartwychwstaniu oraz Requiem dla snu.
Zasiadała w jury konkursu głównego na 34. MFF w Cannes (1981).

## Filmografia
Filmy fabularne
- 1963: The Big Brain jako Ellen
- 1964: Do widzenia, Charlie (Goodbye Charlie) jako Franny
- 1964: For Those Who Think Young jako dr Pauline Thayer
- 1969: Pit Stop jako Ellen McLeod
- 1970: Alex w Krainie Czarów (Alex in Wonderland) jako Beth
- 1970: Zwrotnik Raka (Tropic of Cancer) jako Mona
- 1971: Ostatni seans filmowy (The Last Picture Show) jako Lois Farrow
- 1972: Król Marvin Gardens (The King of Marvin Gardens) jako Sally
- 1973: Egzorcysta (The Exorcist) jako Chris MacNeil
- 1974: Thursday’s Game jako Lynne Evers
- 1974: Harry i Tonto (Harry and Tonto) jako Shirley
- 1974: Alicja już tu nie mieszka (Alice Doesn't Live Here Anymore) jako Alice Hyatt
- 1977: Opatrzność (Providence) jako Sonia Langham
- 1978: Krzyk kobiet (Kravgi gynaikon) jako Brenda
- 1978: Za rok o tej samej porze (Same Time, Next Year) jako Doris
- 1980: Zmartwychwstanie jako Edna McCauley
- 1981: The People vs. Jean Harris jako Jean Harris
- 1981: Cisza Północy (Silence of the North) jako Olive Frederickson
- 1984: Ambasador (The Ambassador) jako Alex Hacker
- 1985: Into Thin Air jako Joan Walker
- 1985: Surviving jako Tina Brogan
- 1985: Dwa razy w życiu (Twice in a Lifetime) jako Kate MacKenzie
- 1986: Coś nas łączy (Something in Common) jako Lynn Hollander
- 1986: Akt zemsty (Act of Vengeance) jako Margaret Yablonski
- 1987: Look Away jako Mary Todd Lincoln
- 1987: Stek kłamstw (Pack of Lies) jako Barbara Jackson
- 1988: Wojna Hanny (Hanna’s War) jako Katalin Senesh
- 1990: Dopóki o mnie pamiętacie (When You Remember Me) jako pielęgniarka Cooder
- 1991: Być kochanym przez pana Lamberta (Mrs. Lambert Remembers Love) jako Lillian 'Lil’ Lambert
- 1991: Za wcześnie umierać (Dying Young) jako pani O’Neal
- 1991: Wyspa miłości (Grand Isle) jako Mademoiselle Reisz
- 1992: Odzyskać siebie (Taking Back My Life: The Nancy Ziegenmeyer Story) jako Wilma
- 1993: Zawiedzione zaufanie (Shattered Trust: The Shari Karney Story) jako Joan Delvecchio
- 1993: Stowarzyszenie wdów (The Cemetery Club) jako Esther Moskowitz
- 1994: Odzyskać dziecko (Getting Out) jako matka Arlene
- 1994: Dopaść Gottiego (Getting Gotti) jako Jo Giacalone
- 1994: Trick of the Eye jako Frances Griffin
- 1994: Kiedy mężczyzna kocha kobietę (When a Man Loves a Woman) jako Emily
- 1994: Barwy zmierzchu (The Color of Evening) jako Kate O’Rielly
- 1995: Mój brat (My Brother’s Keeper) jako Helen
- 1995: Z biegiem rzeki (Follow the River) jako Gretel
- 1995: Koleżanki (The Baby-Sitters Club) jako Emily Haberman
- 1995: Współlokatorzy (Roommates) jako Judith
- 1995: Skrawki życia (How to Make an American Quilt) jako Hy Dodd
- 1996: Cross the Line jako Mary Davis
- 1996: Zegarek (Timepiece) jako Maud Gannon
- 1996: Our Son, the Matchmaker jako Iva Mae Longwell
- 1996: W cieniu przeszłości (The Spitfire Grill) jako Hannah Ferguson
- 1997: Flash jako Laura Strong
- 1997: A Deadly Vision jako Yvette
- 1997: Kłamca (Deceiver) jako Mook
- 1998: Patron kłamców (The Patron Saint of Liars) jako June Clatterbuck
- 1998: Gra w serca (Playing by Heart) jako Mildred
- 1998: Jeszcze mi podziękujesz (You Can Thank Me Later) jako Shirley Cooperberg
- 1999: Trudny powrót (Night Ride Home) jako Maggie
- 1999: Spacer po Egipcie (Walking Across Egypt) jako Mattie Rigsbee
- 2000: Mała syrenka (Mermaid) jako Trish
- 2000: Ślepy tor (The Yards) jako Val Handler
- 2000: Requiem dla snu (Requiem for a Dream) jako Sara Goldfarb
- 2001: W tych ścianach (Within These Walls) jako Joan Thomas
- 2001: Podróż Dodsona (Dodson's Journey) jako matka
- 2002: Boskie sekrety siostrzanego stowarzyszenia Ya-Ya (Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood) jako Vivi Abbott Walker
- 2002: Distance jako Głos Końcowy
- 2002: Czerwony smok (Red Dragon) jako babcia Dolarhyde (głos)
- 2003: Los pędzlem malowany (Brush with Fate) jako Rika
- 2004: The Madam’s Family: The Truth About the Canal Street Brothel jako Tommie
- 2004: Pięć osób, które spotkamy w niebie (The Five People You Meet in Heaven) jako Ruby
- 2005: Our Fathers jako Mary Ryan
- 2005: Pani Harris (Mrs. Harris) jako Gerda Stedman
- 2006: Źródło (The Fountain) jako dr Lillian Guzetti
- 2006: 30 dni (30 Days) jako Maura
- 2006: Kult (The Wicker Man) jako lady Summersisle
- 2006: Król słoni (The Elephant King) jako Diana Hunt
- 2007: Aksamitny królik (The Velveteen Rabbit) jako Swan
- 2007: Oprah Winfrey Presents: Mitch Albom’s For One More Day jako Pauline (Posey) Benetto
- 2007: Kamienny anioł (The Stone Angel) jako Hagar
- 2008: Witaj, miłości (Lovely, Still) jako Mary
- 2008: Zaginiony diament (The Loss of a Teardrop Diamond) jako matka Fisher
- 2008: W. jako Barbara Bush
- 2009: Greta (Surviving Summer) jako Katherine
- 2010: Główna ulica (Main Street) jako Georgiana Carr
- 2014: Interstellar jako Stara Murph
- 2015: Wiek Adaline (The Age of Adaline) jako Flemming Prescott
- 2020: Cząstki kobiety (Pieces of a Woman) jako Elizabeth

Seriale telewizyjne
- 1958: Hallmark Hall of Fame jako Elizabeth
- 1960: Westinghouse Desilu Playhouse jako Greta Dryden
- 1961: Michael Shayne jako Carol
- 1961: Letter to Loretta jako Ann Walters
- 1961: Surfside 6 jako Wanda Drake
- 1961: The Dick Powell Show jako Rose Maxon
- 1961: Cheyenne jako Emmy Mae
- 1961–1964: 77 Sunset Strip jako Sandra Keene / Betty Benson
- 1962: Bus Stop jako Phyllis Dunning
- 1962: The Detectives Starring Robert Taylor jako Nora Carver
- 1962: Checkmate jako Margo
- 1962: Ben Casey jako dr Fraser / Connie
- 1962: I’m Dickens, He’s Fenster jako Joan
- 1962: The Many Loves of Dobie Gillis jako Donna
- 1962: Perry Mason jako Mona Winthrope White
- 1962: The Real McCoys jako Dorothy Carter, dziewczyna weterynarza
- 1962–1971: Gunsmoke jako Polly Mims / Amy Waters
- 1963: Laramie
- 1963: The Defenders jako Hilda Wesley
- 1963: Going My Way jako Louise
- 1963: Wagon Train jako Margaret
- 1964: Kraft Suspense Theatre jako Barbara Sherwood / Lucille Benton
- 1964: The Greatest Show on Earth jako Susan Mason
- 1964–1965: The Doctors jako doktor Kate Bartok
- 1965: Bob Hope Presents the Chrysler Theatre
- 1965: For the People jako Maria
- 1966: The Time Tunnel jako Eve Holland
- 1966–1967: The Iron Horse jako Julie Parsons
- 1967: The Big Valley jako siostra Jacob / Sarah
- 1968: Insight
- 1969: Wirgińczyk jako Kate Burden
- 1972: The Bold Ones: The Lawyers jako Rachel Lambert
- 1986–1987: The Ellen Burstyn Show jako Ellen Brewer
- 1998: A Will of Their Own jako Veronica Steward
- 2000–2005: Żarty na bok (That’s Life) jako Dolly DeLucca
- 2006: Księga Daniela (The Book of Daniel) jako Beatrice Congreve
- 2007–2011: Trzy na jednego (Big Love) jako Nancy Davis Dutton
- 2008: Prawo i bezprawie (Law & Order: Special Victims Unit) jako Bernie Stabler
- 2012: Political Animals jako Margaret Barrish

Producentka
- 2001: W tych ścianach (Within These Walls, producent wykonawczy)

## Nagrody
- Nagroda Akademii Filmowej Najlepsza aktorka pierwszoplanowa: 1975 Alicja już tu nie mieszka
- Złoty Glob Najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu: 1979 Za rok o tej samej porze
- Nagroda BAFTA Najlepsza aktorka: 1976 Alicja już tu nie mieszka
- Nagroda Tony Najlepsza aktorka w sztuce: 1975 Za rok o tej samej porze

title: Ellen Burstyn

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko            = Ellen Burstyn
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Ellen Burstyn at the 2009 Tribeca Film Festival.jpg
 |opis grafiki               =
 |alt grafiki                =
 |prawdziwe imię i nazwisko  = Edna Rae Gillooly
 |data urodzenia             = 7 grudnia 1932
 |miejsce urodzenia          = [[Detroit]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |zawód                      = aktorka
 |współmałżonek              = Neil Burstyn (1964–1972)
Paul Roberts (1958–1962)
William Alexander (1950–1957)
 |lata aktywności            = od 1958
 |zespół artystyczny         =
 |odznaczenia                =
 |commons                    = Category:Ellen Burstyn
 |wikicytaty                 = Ellen Burstyn
 |www                        =
}}
'''Ellen Burstyn''', właśc. '''Edna Rae Gillooly''' (ur. [[7 grudnia]] [[1932]] w [[Detroit]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] aktorka filmowa i teatralna. Zdobywczyni [[Nagroda Akademii Filmowej|Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej]].

== Życiorys ==
Pracowała w różnych zawodach, także jako modelka i tancerka. Na [[Broadway (teatr)|Broadwayu]] debiutowała w 1957. Za rolę w sztuce ''Za rok o tej samej porze'' w 1975 Burstyn zdobyła [[Tony Award|Nagrodę Tony]] dla najlepszej aktorki<ref name="tonyawards.com-history-facts">{{Cytuj stronę | url = http://www.tonyawards.com/en_US/history/facts/ | tytuł = Facts & Trivia – History from the Tony Awards – TonyAwards.com – The American Theatre Wing's Tony Awards® – Official Website by IBM | opublikowany = tonyawards.com | język = en | data dostępu = 2016-03-06 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160303183522/http://www.tonyawards.com/en_US/history/facts/ | zarchiwizowano = 3 marca 2016}}</ref>.

W latach 60. występowała głównie w telewizji, choć z tego okresu pochodzi jej pierwsza rola filmowa. W produkcjach telewizyjnych będzie chętnie grać również i wtedy, gdy stanie się uznaną aktorką filmową.

Pierwszą ważną rolę zagrała w ''[[Ostatni seans filmowy (film)|Ostatnim seansie filmowym]]'' (1971) [[Peter Bogdanovich|Petera Bogdanovicha]]. W [[47. ceremonia wręczenia Oscarów|1975]] uhonorowano ją Oscarem za pierwszoplanową rolę w dramacie obyczajowym ''[[Alicja już tu nie mieszka]]'' [[Martin Scorsese|Martina Scorsese]]. Zagrała samotną matkę wychowującą nastoletniego syna i mimo przeciwności próbująca zrobić karierę piosenkarską.

Ponadto do Nagrody Akademii Filmowej była nominowana za role w ''[[Egzorcysta (film)|Egzorcyście]]'', ''[[Za rok o tej samej porze]]'', ''[[Zmartwychwstanie (film 1980)|Zmartwychwstaniu]]'' oraz ''[[Requiem dla snu (film)|Requiem dla snu]]''.

Zasiadała w jury konkursu głównego na [[34. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes|34. MFF w Cannes]] (1981).

== Filmografia ==
; Filmy fabularne
* 1963: ''[[The Big Brain]]'' jako Ellen
* 1964: ''[[Do widzenia, Charlie]]'' (''Goodbye Charlie'') jako Franny
* 1964: ''[[For Those Who Think Young]]'' jako dr Pauline Thayer
* 1969: ''[[Pit Stop (film)|Pit Stop]]'' jako Ellen McLeod
* 1970: ''[[Alex w Krainie Czarów]]'' (''Alex in Wonderland'') jako Beth
* 1970: ''[[Zwrotnik Raka (film 1970)|Zwrotnik Raka]]'' (''Tropic of Cancer'') jako Mona
* 1971: ''[[Ostatni seans filmowy (film)|Ostatni seans filmowy]]'' (''The Last Picture Show'') jako Lois Farrow
* 1972: ''[[Król Marvin Gardens]]'' (''The King of Marvin Gardens'') jako Sally
* 1973: ''[[Egzorcysta (film)|Egzorcysta]]'' (''The Exorcist'') jako Chris MacNeil
* 1974: ''[[Thursday’s Game]]'' jako Lynne Evers
* 1974: ''[[Harry i Tonto]]'' (''Harry and Tonto'') jako Shirley
* 1974: ''[[Alicja już tu nie mieszka]]'' (''Alice Doesn't Live Here Anymore'') jako Alice Hyatt
* 1977: ''[[Opatrzność (film)|Opatrzność]]'' (''Providence'') jako Sonia Langham
* 1978: ''[[Krzyk kobiet]]'' (''Kravgi gynaikon'') jako Brenda
* 1978: ''[[Za rok o tej samej porze]]'' (''Same Time, Next Year'') jako Doris
* 1980: ''[[Zmartwychwstanie (film 1980)|Zmartwychwstanie]]'' jako Edna McCauley
* 1981: ''[[The People vs. Jean Harris]]'' jako Jean Harris
* 1981: ''[[Cisza Północy]]'' (''Silence of the North'') jako Olive Frederickson
* 1984: ''[[Ambasador (film)|Ambasador]]'' (''The Ambassador'') jako Alex Hacker
* 1985: ''[[Into Thin Air]]'' jako Joan Walker
* 1985: ''[[Surviving]]'' jako Tina Brogan
* 1985: ''[[Dwa razy w życiu]]'' (''Twice in a Lifetime'') jako Kate MacKenzie
* 1986: ''[[Coś nas łączy]]'' (''Something in Common'') jako Lynn Hollander
* 1986: ''[[Akt zemsty]]'' (''Act of Vengeance'') jako Margaret Yablonski
* 1987: ''[[Look Away]]'' jako Mary Todd Lincoln
* 1987: ''[[Stek kłamstw]]'' (''Pack of Lies'') jako Barbara Jackson
* 1988: ''[[Wojna Hanny]]'' (''Hanna’s War'') jako Katalin Senesh
* 1990: ''[[Dopóki o mnie pamiętacie]]'' (''When You Remember Me'') jako pielęgniarka Cooder
* 1991: ''[[Być kochanym przez pana Lamberta]]'' (''Mrs. Lambert Remembers Love'') jako Lillian 'Lil’ Lambert
* 1991: ''[[Za wcześnie umierać]]'' (''Dying Young'') jako pani O’Neal
* 1991: ''[[Love Island. Wyspa miłości|Wyspa miłości]]'' (''Grand Isle'') jako Mademoiselle Reisz
* 1992: ''[[Odzyskać siebie]]'' (''Taking Back My Life: The Nancy Ziegenmeyer Story'') jako Wilma
* 1993: ''[[Zawiedzione zaufanie]]'' (''Shattered Trust: The Shari Karney Story'') jako Joan Delvecchio
* 1993: ''[[Stowarzyszenie wdów]]'' (''The Cemetery Club'') jako Esther Moskowitz
* 1994: ''[[Odzyskać dziecko]]'' (''Getting Out'') jako matka Arlene
* 1994: ''[[Dopaść Gottiego]]'' (''Getting Gotti'') jako Jo Giacalone
* 1994: ''[[Trick of the Eye]]'' jako Frances Griffin
* 1994: ''[[Kiedy mężczyzna kocha kobietę]]'' (''When a Man Loves a Woman'') jako Emily
* 1994: ''[[Barwy zmierzchu]]'' (''The Color of Evening'') jako Kate O’Rielly
* 1995: ''[[Mój brat]]'' (''My Brother’s Keeper'') jako Helen
* 1995: ''[[Z biegiem rzeki]]'' (''Follow the River'') jako Gretel
* 1995: ''[[Koleżanki]]'' (''The Baby-Sitters Club'') jako Emily Haberman
* 1995: ''[[Współlokatorzy]]'' (''Roommates'') jako Judith
* 1995: ''[[Skrawki życia]]'' (''How to Make an American Quilt'') jako Hy Dodd
* 1996: ''[[Cross the Line]]'' jako Mary Davis
* 1996: ''[[Zegarek (film)|Zegarek]]'' (''Timepiece'') jako Maud Gannon
* 1996: ''[[Our Son, the Matchmaker]]'' jako Iva Mae Longwell
* 1996: ''[[W cieniu przeszłości]]'' (''The Spitfire Grill'') jako Hannah Ferguson
* 1997: ''[[Flash (film 1997)|Flash]]'' jako Laura Strong
* 1997: ''[[A Deadly Vision]]'' jako Yvette
* 1997: ''[[Kłamca (film 1997)|Kłamca]]'' (''Deceiver'') jako Mook
* 1998: ''[[Patron kłamców]]'' (''The Patron Saint of Liars'') jako June Clatterbuck
* 1998: ''[[Gra w serca]]'' (''Playing by Heart'') jako Mildred
* 1998: ''[[Jeszcze mi podziękujesz]]'' (''You Can Thank Me Later'') jako Shirley Cooperberg
* 1999: ''[[Trudny powrót]]'' (''Night Ride Home'') jako Maggie
* 1999: ''[[Spacer po Egipcie]]'' (''Walking Across Egypt'') jako Mattie Rigsbee
* 2000: ''[[Mała syrenka (film 2000)|Mała syrenka]]'' (''Mermaid'') jako Trish
* 2000: ''[[Ślepy tor (film 2000)|Ślepy tor]]'' (''The Yards'') jako Val Handler
* 2000: ''[[Requiem dla snu (film)|Requiem dla snu]]'' (''Requiem for a Dream'') jako Sara Goldfarb
* 2001: ''[[W tych ścianach]]'' (''Within These Walls'') jako Joan Thomas
* 2001: ''[[Podróż Dodsona]]'' (''Dodson's Journey'') jako matka
* 2002: ''[[Boskie sekrety siostrzanego stowarzyszenia Ya-Ya]]'' (''Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood'') jako Vivi Abbott Walker
* 2002: ''[[Distance]]'' jako Głos Końcowy
* 2002: ''[[Czerwony smok (film)|Czerwony smok]]'' (''Red Dragon'') jako babcia Dolarhyde (głos)
* 2003: ''[[Los pędzlem malowany]]'' (''Brush with Fate'') jako Rika
* 2004: ''[[The Madam’s Family: The Truth About the Canal Street Brothel]]'' jako Tommie
* 2004: ''[[Pięć osób, które spotkamy w niebie]]'' (''The Five People You Meet in Heaven'') jako Ruby
* 2005: ''[[Our Fathers]]'' jako Mary Ryan
* 2005: ''[[Pani Harris]]'' (''Mrs. Harris'') jako Gerda Stedman
* 2006: ''[[Źródło (film 2006)|Źródło]]'' (''The Fountain'') jako dr Lillian Guzetti
* 2006: ''[[30 dni]]'' (''30 Days'') jako Maura
* 2006: ''[[Kult (film 2006)|Kult]]'' (''The Wicker Man'') jako lady Summersisle
* 2006: ''[[Król słoni]]'' (''The Elephant King'') jako Diana Hunt
* 2007: ''[[Aksamitny królik]]'' (''The Velveteen Rabbit'') jako Swan
* 2007: ''[[Oprah Winfrey Presents: Mitch Albom’s For One More Day]]'' jako Pauline (Posey) Benetto
* 2007: ''[[Kamienny anioł]]'' (''The Stone Angel'') jako Hagar
* 2008: ''[[Witaj, miłości]]'' (''Lovely, Still'') jako Mary
* 2008: ''[[Zaginiony diament]]'' (''The Loss of a Teardrop Diamond'') jako matka Fisher
* 2008: ''[[W.]]'' jako [[Barbara Bush]]
* 2009: ''[[Greta (film)|Greta]]'' (''Surviving Summer'') jako Katherine
* 2010: ''[[Główna ulica]]'' (''Main Street'') jako Georgiana Carr
* 2014: ''[[Interstellar]]'' jako Stara Murph
* 2015: ''[[Wiek Adaline]]'' (''The Age of Adaline'') jako Flemming Prescott
* 2020: ''[[Cząstki kobiety]]'' (''Pieces of a Woman'') jako Elizabeth

; Seriale telewizyjne
* 1958: ''[[Hallmark Hall of Fame]]'' jako Elizabeth
* 1960: ''[[Westinghouse Desilu Playhouse]]'' jako Greta Dryden
* 1961: ''[[Michael Shayne]]'' jako Carol
* 1961: ''[[Letter to Loretta]]'' jako Ann Walters
* 1961: ''[[Surfside 6]]'' jako Wanda Drake
* 1961: ''[[The Dick Powell Show]]'' jako Rose Maxon
* 1961: ''[[Cheyenne (serial telewizyjny)|Cheyenne]]'' jako Emmy Mae
* 1961–1964: ''[[77 Sunset Strip]]'' jako Sandra Keene / Betty Benson
* 1962: ''[[Bus Stop]]'' jako Phyllis Dunning
* 1962: ''[[The Detectives Starring Robert Taylor]]'' jako Nora Carver
* 1962: ''[[Checkmate]]'' jako Margo
* 1962: ''[[Ben Casey]]'' jako dr Fraser / Connie
* 1962: ''[[I’m Dickens, He’s Fenster]]'' jako Joan
* 1962: ''[[The Many Loves of Dobie Gillis]]'' jako Donna
* 1962: ''[[Perry Mason (serial telewizyjny 1957)|Perry Mason]]'' jako Mona Winthrope White
* 1962: ''[[The Real McCoys]]'' jako Dorothy Carter, dziewczyna weterynarza
* 1962–1971: ''[[Strzały w Dodge City|Gunsmoke]]'' jako Polly Mims / Amy Waters
* 1963: ''[[Laramie (serial telewizyjny)|Laramie]]''
* 1963: ''[[The Defenders]]'' jako Hilda Wesley
* 1963: ''[[Going My Way]]'' jako Louise
* 1963: ''[[Wagon Train]]'' jako Margaret
* 1964: ''[[Kraft Suspense Theatre]]'' jako Barbara Sherwood / Lucille Benton
* 1964: ''[[The Greatest Show on Earth]]'' jako Susan Mason
* 1964–1965: ''[[The Doctors]]'' jako doktor Kate Bartok
* 1965: ''[[Bob Hope Presents the Chrysler Theatre]]''
* 1965: ''[[For the People]]'' jako Maria
* 1966: ''[[The Time Tunnel]]'' jako Eve Holland
* 1966–1967: ''[[The Iron Horse (serial telewizyjny)|The Iron Horse]]'' jako Julie Parsons
* 1967: ''[[The Big Valley]]'' jako siostra Jacob / Sarah
* 1968: ''[[Insight]]''
* 1969: ''[[Wirgińczyk (serial telewizyjny)|Wirgińczyk]]'' jako Kate Burden
* 1972: ''[[The Bold Ones: The Lawyers]]'' jako Rachel Lambert
* 1986–1987: ''[[The Ellen Burstyn Show]]'' jako Ellen Brewer
* 1998: ''[[A Will of Their Own]]'' jako Veronica Steward
* 2000–2005: ''[[Żarty na bok]]'' (''That’s Life'') jako Dolly DeLucca
* 2006: ''[[Księga Daniela (serial telewizyjny)|Księga Daniela]]'' (''The Book of Daniel'') jako Beatrice Congreve
* 2007–2011: ''[[Trzy na jednego]]'' (''Big Love'') jako Nancy Davis Dutton
* 2008: ''[[Prawo i bezprawie]]'' (''Law & Order: Special Victims Unit'') jako Bernie Stabler
* 2012: ''Political Animals ''jako Margaret Barrish

; Producentka
* 2001: ''[[W tych ścianach]]'' (''Within These Walls'', producent wykonawczy)

== Nagrody ==
* [[Nagroda Akademii Filmowej]] [[Oscar dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej|Najlepsza aktorka pierwszoplanowa]]: 1975 ''[[Alicja już tu nie mieszka]]''
* [[Złoty Glob]] [[Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu|Najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu]]: 1979 ''[[Za rok o tej samej porze]]''
* [[Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych|Nagroda BAFTA]] Najlepsza aktorka: 1976 ''[[Alicja już tu nie mieszka]]''
* [[Tony Award|Nagroda Tony]] Najlepsza aktorka w sztuce: 1975 ''Za rok o tej samej porze''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0000995|Ellen Burstyn}}
* {{Filmweb|osoba|3366|Ellen Burstyn}}
* {{NNDB|osoba|650/000023581|Ellen Burstyn}}

{{Laureaci potrójnej korony aktorstwa}}
{{Nagroda Akademii Filmowej (Aktorka Pierwszoplanowa)}}
{{Złoty Glob dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu}}
{{Nagroda BAFTA dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Burstyn, Ellen}}
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki teatralne]]
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki telewizyjne]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Laureaci potrójnej korony aktorstwa]]
[[Kategoria:Laureatki Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej]]
[[Kategoria:Laureatki Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu]]
[[Kategoria:Laureatki nagrody BAFTA dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej]]
[[Kategoria:Laureaci nagrody Tony]]
[[Kategoria:Laureaci nagrody Emmy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Detroit]]

title: Ellen Burstyn

Imię i nazwisko: Edna Rae Gillooly

Data i miejsce urodzenia: 7 grudnia 1932 · Detroit

Zawód: aktorka

Współmałżonek: Neil Burstyn (1964–1972) · Paul Roberts (1958–1962) · William Alexander (1950–1957)


text:
# Indolestes albicaudus
Indolestes albicaudus – gatunek ważki z rodziny pałątkowatych (Lestidae). Znany jedynie ze starych stwierdzeń na półwyspie Ptasia Głowa (Nowa Gwinea) oraz wyspach Misool i Wokam.

title: Indolestes albicaudus

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Indolestes albicaudus''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Robert McLachlan (entomolog)|McLachlan]], 1895){{r|Checklist}}
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[ważki równoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Lestoidea (nadrodzina)|Lestoidea]]
 |rodzina                = [[pałątkowate]]
 |podrodzina             = [[Sympecmatinae]]
 |rodzaj                 = ''[[Indolestes]]''
 |gatunek                = ''Indolestes albicaudus''
 |synonimy               =
* ''Lestes albicauda'' <small>McLachlan, 1895</small>{{r|Checklist}}
 |status IUCN            = DD
 |IUCN id                = 122309627
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Indolestes albicaudus''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[pałątkowate|pałątkowatych]] (Lestidae){{r|Checklist}}. Znany jedynie ze starych stwierdzeń na półwyspie [[Ptasia Głowa]] ([[Nowa Gwinea]]) oraz wyspach [[Misool]] i [[Wokam]]{{r|iucn}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Checklist">{{Cytuj stronę | url = https://www2.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list2/ | tytuł = World Odonata List | autor = D. Paulson, M. Schorr & C. Deliry | data = 2022-04-11 | język = en | data dostępu = 2022-05-08}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Indolestes]]
[[Kategoria:Ważki Azji]]
[[Kategoria:Ważki Oceanii]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1895 roku]]

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· brak danych