text:
# Günay Ağakişiyeva
Günay Ağakişiyeva (ur. 5 grudnia 1990) – azerska zawodniczka taekwondo, brązowa medalistka mistrzostw Europy, srebrna medalistka igrzysk solidarności islamskiej, mistrzyni Azerbejdżanu z 2015 roku.
W lipcu 2011 roku w Baku wystąpiła w światowym turnieju kwalifikacyjnym do igrzysk olimpijskich w Londynie, jednak nie wywalczyła kwalifikacji olimpijskiej – już w pierwszym pojedynku przegrała z Andreą Paoli. O kwalifikację starała się również w turnieju europejskim w 2012 roku w Kazaniu, jednak również bez sukcesu. W 1/16 finału pokonała Sonyę McConnell, ale w kolejnej rundzie uległa Marlene Harnois.
We wrześniu 2013 roku zdobyła srebrny medal igrzysk solidarności islamskiej w Palembang w kategorii do 57 kg.
W 2005 roku wystąpiła na mistrzostwach Europy w Rydze i odpadła w 1/8 finału, po przegranej z Celine Bonetti. W mistrzostwach kontynentu uczestniczyła jeszcze sześciokrotnie. W maju 2014 roku zdobyła brązowy medal mistrzostw Europy w Baku. W pozostałych startach dwukrotnie dotarła do ćwierćfinałów – w 2008 i 2009 roku, a trzykrotnie odpadła w 1/8 finału w 2007, 2010 i 2012 roku.
Trzykrotnie wystartowała w mistrzostwach świata. W 2011 roku w Gyeongju dotarła do 1/8 finału, w 2013 w Puebli do ćwierćfinału, a w 2015 w Czelabińsku odpadła w 1/16 finału.
W czerwcu 2015 roku wystąpiła w igrzyskach europejskich w Baku. Odpadła jednak w 1/8 finału, przegrywając z Draganą Gladović.
W grudniu 2015 roku została mistrzynią Azerbejdżanu w kategorii do 62 kg.
Przed karierą seniorską, w 2005 roku w Baku została młodzieżową wicemistrzynią Europy w kategorii do 59 kg. Ponadto brała udział w młodzieżowych mistrzostwach świata w 2006 roku i Europy w 2007 roku oraz w mistrzostwach Europy juniorów w 2009 roku, jednak bez sukcesów.

title: Günay Ağakişiyeva

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko   = Günay Ağakişiyeva
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = [[5 grudnia]] [[1990]]<ref name=data>{{Cytuj stronę|url=http://www.taekwondodata.com/gunnay-aghakisiyeva.aap4.html|tytuł=AGHAKISIYEVA, Gunnay|język=en|opublikowany=taekwondodata.com|data dostępu=2017-04-29}}</ref>
 | miejsce urodzenia =
 | data śmierci      =
 | miejsce śmierci   =
 | klub              = Neftçi İC<ref name=azeri>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/d4h45|tytuł=Azərbaycan çempionatına yekun vuruldu|język=az|opublikowany=azerisport.com|data=27 grudnia 2015|data dostępu=2017-04-29}}</ref>
 | wzrost            =
 | commons           =
 | wikicytaty        =
 | www               =
 | medale            =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Europy w taekwondo|Mistrzostwa Europy]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2014|Baku 2014]]|-57 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska solidarności islamskiej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Igrzyska Solidarności Islamskiej 2013|Palembang 2013]]|-57 kg}}
 | reprezentacja     = {{państwo|AZE}}
}}
'''Günay Ağakişiyeva''' (ur. [[5 grudnia]] [[1990]]) – [[Azerbejdżan|azerska]] zawodniczka [[taekwondo]], brązowa medalistka [[Mistrzostwa Europy w taekwondo|mistrzostw Europy]], srebrna medalistka [[Igrzyska solidarności islamskiej|igrzysk solidarności islamskiej]], mistrzyni Azerbejdżanu z 2015 roku.

W lipcu 2011 roku w Baku wystąpiła w światowym turnieju kwalifikacyjnym do [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012|igrzysk olimpijskich w Londynie]], jednak nie wywalczyła kwalifikacji olimpijskiej – już w pierwszym pojedynku przegrała z [[Andrea Paoli|Andreą Paoli]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/mrlDJ|tytuł=Ağakişiyeva London arzusunu təxirə saldı|język=az|opublikowany=apasport.az|data=3 lipca 2011|data dostępu=2017-04-29}}</ref>. O kwalifikację starała się również w turnieju europejskim w 2012 roku w Kazaniu, jednak również bez sukcesu. W 1/16 finału pokonała [[Sonya McConnell|Sonyę McConnell]], ale w kolejnej rundzie uległa [[Marlene Harnois]]{{r|data}}.

We wrześniu 2013 roku zdobyła srebrny medal [[Igrzyska Solidarności Islamskiej 2013|igrzysk solidarności islamskiej w Palembang]] w kategorii do 57 kg<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/lys8i|tytuł=24 medals at Islamic Games|język=en|opublikowany=noc-aze.org|data dostępu=2017-04-29}}</ref>.

W 2005 roku wystąpiła na [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2005|mistrzostwach Europy w Rydze]] i odpadła w 1/8 finału, po przegranej z [[Celine Bonetti]]. W mistrzostwach kontynentu uczestniczyła jeszcze sześciokrotnie. W maju 2014 roku zdobyła brązowy medal [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2014|mistrzostw Europy w Baku]]. W pozostałych startach dwukrotnie dotarła do ćwierćfinałów – w [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2008|2008]] i [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2009|2009]] roku, a trzykrotnie odpadła w 1/8 finału w [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2007|2007]], [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2010|2010]] i [[Mistrzostwa Europy w Taekwondo 2012|2012]] roku{{r|data}}.

Trzykrotnie wystartowała w [[Mistrzostwa świata w taekwondo|mistrzostwach świata]]. W [[Mistrzostwa Świata w Taekwondo 2011|2011]] roku w Gyeongju dotarła do 1/8 finału, w [[Mistrzostwa Świata w Taekwondo 2013|2013]] w Puebli do ćwierćfinału, a w [[Mistrzostwa Świata w Taekwondo 2015|2015]] w Czelabińsku odpadła w 1/16 finału{{r|data}}.

W czerwcu 2015 roku wystąpiła w [[Igrzyska Europejskie 2015|igrzyskach europejskich w Baku]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/pxzcI|tytuł=Taekvondo: Tağızadə ciddi sınaq qarşısında|język=az|opublikowany=aznews.az|data=17 czerwca 2015|data dostępu=2017-04-29}}</ref>. Odpadła jednak w 1/8 finału, przegrywając z [[Dragana Gladović|Draganą Gladović]]{{r|data}}.

W grudniu 2015 roku została mistrzynią Azerbejdżanu w kategorii do 62 kg{{r|azeri}}.

Przed karierą seniorską, w 2005 roku w Baku została młodzieżową wicemistrzynią Europy w kategorii do 59 kg<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/89H5Y|tytuł=2000-2016|język=az|opublikowany=taekwondo.az|data dostępu=2017-04-29}}</ref>. Ponadto brała udział w młodzieżowych mistrzostwach świata w 2006 roku i Europy w 2007 roku oraz w mistrzostwach Europy juniorów w 2009 roku, jednak bez sukcesów{{r|data}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Ağakişiyeva, Günay}}
[[Kategoria:Azerscy zawodnicy taekwondo]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1990]]

title: Günay Ağakişiyeva

Data urodzenia: 5 grudnia 1990

Klub: Neftçi İC

Reprezentacja: Azerbejdżan

title: Dorobek medalowy

brąz: Baku 2014 · -57 kg

srebro: Palembang 2013 · -57 kg


text:
# Perejma
Perejma (ukr. Перейма) – wieś na Ukrainie w rejonie podolskim obwodu odeskiego, na historycznym Podolu.
W czasach I Rzeczypospolitej wieś leżała w województwie bracławskim w prowincji małopolskiej Korony Królestwa Polskiego. W 1789 była prywatną wsią należącą do Lubomirskich. Odpadła od Polski w wyniku II rozbioru.

wikiname: plwiki

title: Perejma

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Perejma
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Перейма}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-51
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon podolski|podolski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 156
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 784
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 4866
 |kod pocztowy                 = 66124
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód odeski
 |współrzędne                  = 48°4′26″N 29°29′19″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Perejma|Perejma}}
'''Perejma''' ({{w języku|uk|Перейма}}) – [[wieś]] na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[rejon podolski|rejonie podolskim]] [[obwód odeski|obwodu odeskiego]], na historycznym [[Podole|Podolu]].

W czasach [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|I Rzeczypospolitej]] wieś leżała w [[województwo bracławskie|województwie bracławskim]] w [[prowincja małopolska|prowincji małopolskiej]] [[Korona Królestwa Polskiego|Korony Królestwa Polskiego]]. W 1789 była prywatną wsią należącą do [[Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża|Lubomirskich]]<ref>Мykoła Krykun, ''Воєводства Правобережної України у XVI-XVIII століттях: Статті і матеріали'', Lwów 2012, s. 532</ref>. Odpadła od Polski w wyniku [[II rozbiór Polski|II rozbioru]]<ref>[http://literat.ug.edu.pl/glogre/0042.htm Zygmunt Gloger ''Geografia historyczna ziem dawnej Polski. Województwo Bracławskie''].</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|VII|956}}
* [http://w1.c1.rada.gov.ua/pls/z7502/A005?rdat1=09.04.2008&rf7571=23671 Perejma na stronie Rady Najwyższej Ukrainy]

[[Kategoria:Wsie w obwodzie odeskim]]
[[Kategoria:Rejon podolski]]

title: PerejmaПерейма

Państwo: Ukraina

Obwód: odeski

Rejon: podolski

Tablice rejestracyjne: BH


text:
# Nawa główna
Nawa główna – środkowa przestrzeń wielonawowego korpusu nawowego kościoła lub sali kolumnowej, oddzielona rzędami kolumn od naw bocznych. Nawa główna jest zwykle najszersza, stanowi podstawową przestrzeń świątyni i przebiega wzdłuż niej, wyznaczając główną oś budynku.
W kościołach zbudowanych w systemie nawowym nawa główna przebiega od elewacji przedniej (i niekiedy od kruchty) w kierunku prezbiterium. Niekiedy przecięta jest nawą poprzeczną, czyli transeptem.
W systemie bazylikowym nawa główna jest znacznie wyższa od naw bocznych i jest oświetlona przez okna znajdujące się ponad dachami bocznych naw. Okna te umieszczone są w ścianach nad rzędami kolumn. W systemie pseudobazylikowym nawa główna nieznacznie przewyższa nawy boczne i nie posiada okien. W systemie halowym nawa główna i nawy boczne mają tę samą wysokość.
- Nawa główna
w systemie bazylikowym (gotyk)
- Nawa główna
w systemie pseudobazylikowym
- Nawa główna
w kościele halowym

title: Nawa główna

wikitext:
[[Plik:Nave.png|thumb|Nawa główna]]
[[Plik:Oliwa Cathedral in Gdańsk – interior.JPG|thumb|Nawa główna w systemie [[Bazylika|bazylikowym]]]]
'''Nawa główna''' – środkowa przestrzeń [[Nawa|wielonawowego]] [[Korpus nawowy|korpusu nawowego]] [[Kościół (budynek)|kościoła]]<ref>Wilfried Koch ''Style w architekturze. Arcydzieła budownictwa europejskiego od antyku po czasy współczesne'', wyd. 1996, s. 461</ref> lub sali kolumnowej, oddzielona rzędami [[Kolumna (architektura)|kolumn]] od [[Nawa boczna|naw bocznych]]. Nawa główna jest zwykle najszersza, stanowi podstawową przestrzeń świątyni i przebiega wzdłuż niej, wyznaczając główną oś budynku.

W kościołach zbudowanych w systemie nawowym nawa główna przebiega od elewacji przedniej (i niekiedy od [[Kruchta|kruchty]]) w kierunku [[prezbiterium]]. Niekiedy przecięta jest nawą poprzeczną, czyli [[transept]]em.

W systemie [[Bazylika|bazylikowym]] nawa główna jest znacznie wyższa od naw bocznych i jest oświetlona przez okna znajdujące się ponad dachami bocznych naw. Okna te umieszczone są w ścianach nad rzędami kolumn. W systemie [[Pseudobazylika|pseudobazylikowym]] nawa główna nieznacznie przewyższa nawy boczne i nie posiada okien. W [[Kościół halowy|systemie halowym]] nawa główna i nawy boczne mają tę samą wysokość.

<gallery heights="105" widths="105">
Plik:Basilica, cross-section scheme.png|Nawa główna
w systemie [[Bazylika|bazylikowym]] ([[Architektura gotycka|gotyk]])
Plik:Pseudobasilica.png|Nawa główna
w systemie [[Pseudobazylika|pseudobazylikowym]]
Plik:Hall church central nave wider.png|Nawa główna
w [[Kościół halowy|kościele halowym]]
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Architektura sakralna]]
[[Kategoria:Pomieszczenia]]


text:
# Wodne dzieci
Wodne dzieci (ang. The Water Babies) – brytyjsko-polski film familijno-animowany z 1978 roku na podstawie powieści Charlesa Kingsleya pod tym samym tytułem.

## Opis fabuły
XIX-wieczny Londyn. 12-letni Tom jest londyńskim sierotą wykorzystywanym przez okrutnego kominiarza, pana Grimesa i jego wspólnika Daniela Majstra. Jego jedynym przyjacielem jest kundel Toby. Grimes widzi okazję dużego zarobku w wyczyszczeniu kominów rezydencji Harthover Place znajdującej się w Yorkshire. Kominiarze po drodze natykają się na starowinkę, która przypomina do złudzenia artystkę wcielającą się w indyjską księżniczkę bez ciała, którą Tom widział na jarmarku osobliwości.
Po dotarciu na miejsce, mimo podejrzeń służby kominiarze zostają wpuszczeni do rezydencji. Grimes zmusza Toma do czyszczenia niezliczonych kominów. W rzeczywistości Grimes i Majster planowali okraść Harthover Place, o czym nie wie Tom. Podczas żmudnej pracy Tom spotyka Ellie, która też jest sierotą, z tą różnicą, że wychowywana jest przez bogate wujostwo. Tom widząc krzyż na ścianie, pyta się kim jest znajdująca się na nim postać. Ellie odpowiada, że to Jezus. Tom uważa, że Ellie żyje w raju.
Nagle słychać rumor. Tom i Ellie wybiegają i widzą Grimesa z łupami, który rzuca je w kierunku chłopca. Gdy przybywa guwernantka, pani Tripp, Grimes chcąc się wybielić, oskarża Toma o kradzież. Grimes patrząc w oczy pani Tripp wpada w trans, co daje możliwość ucieczki Tomowi. Wkrótce cała rezydencja została postawiona na nogi. Korzystając z zamieszania Grimes i Majster wmawiają wujowi Ellie, sir Johnowi, że to Tom jest złodziejem. W tym przekonaniu utwierdza go też jego służący Sladd, który widział uciekającego chłopca z Tobym. Zostaje urządzona nagonka na Toma i Toby’ego.
Ellie będąca świadkiem prawdziwego zdarzenia biegnie za wujem, chcąc powiedzieć całą prawdę. Tom wraz z Tobym, uciekając, docierają do rwącej rzeki. Sir John i Sladd, już poinformowani przez przybyłą Ellie, próbują mu wyperswadować ucieczkę do wody. Tom jednak na widok kobiety w czerni, wraz z Tobym skacze do wody i obaj opadają na dno.
Tom i Toby powodują zaciekawienie wśród morskich zwierząt, które wkrótce uczą go pływać. Wkrótce dobrą atmosferę psuje gang wydr. Po pościgu chłopiec dowiaduje się od jednej z wydr, że w wydostaniu się na powierzchnię mogą pomóc mu jedynie wodne dzieci. Chłopiec i jego czworonożny przyjaciel postanawiają odnaleźć te tajemnicze stworzenia.
Tom i Toby podczas burzy gubią się w drodze. Napotykają na szkockiego homara imieniem Jock, którego ratują z pułapki na ryby. Wdzięczny Jock pomaga szukać Tomowi wodnych dzieci. Informuje także, że wodnych dzieci poszukuje rekin Morderca chcąc wziąć w niewolę w twierdzy zwanej Zamku Rekina.
W morzu Saragasso Tom, Jock i Toby natykają się na wrak korsarskiego okrętu. Słychać tam przeraźliwe wrzaski, które Jock bierze za morskie straszydło. Za dźwięki odpowiada Teofil, cierpiący na samotność konik morski. Ten podaje poprawną lokalizację wodnych dzieci i widząc w okazję zawarcia nowych znajomości dołącza do towarzystwa. Wkrótce cała czwórka wpada w pułapkę Mordercy i jego wspólnika, węgorza elektrycznego Flapa. Tom rozpacza, że już nigdy nie zobaczy Ellie.
Tymczasem Ellie nie może pogodzić się z rzekomą śmiercią Toma, zwłaszcza, że nie znaleziono jego ciała. Jej płacze słyszy pani Tripp i tworzy projekcję Toma, przez co Ellie wierzy, że Tom żyje. W morzu Toma i jego kompanów ratuje francuski miecznik-muszkieter Claude i dołącza do kompanii Toma.
Claude prowadzi resztę do ostoi wodnych dzieci. Wodne dzieci znają imię Toma, który zaskoczony dowiaduje się, że także zna ich imiona. Chłopiec mówi, że czyha na nich Morderca, jednak wodne dzieci zapewniają, że póki są w swej ostoi, nic im nie grozi. Tom też zwraca uwagę, że jedno z wodnych dzieci – Ariadna jest łudząco podobna do Ellie. Wodne dzieci mówią mu, że tylko władca oceanu – Kraken decyduje, które wodne dzieci mogą się wydostać na powierzchnię. Ariadna mówi mu, że tylko dwoje wodnych dzieci otrzymało zgodę Krakena.
Następnego ranka Ariadna budzi Toma i jego kompanów, o tym że wodne dzieci zostały podstępem porwane przez Mordercę. Tom uważa, że tylko Kraken może coś poradzić. Wraz ze swymi kompanami docierają na Koniec Nicości, gdzie mieszka Kraken. Tylko Tom i Toby mogą oddychać powietrzem z lodowca i udają się przed oblicze Krakena. Tom prosi go uwolnienie wodnych dzieci z rekiniej niewoli i wydostanie się na powierzchnię. Kraken mówi, że spełni tylko jedną prośbę Toma, a ten musi dokonać mądrego wyboru, bo inaczej zostanie na zawsze w królestwie Krakena. Tom chce ratować wodne dzieci, na co zgadza się Kraken. Jednak to Tom musi uwolnić wodne dzieci.
Tom stara się wmanewrować sługusów Krakena, niedźwiedzia polarnego i morsa, w pomoc w uwolnieniu wodnych dzieci, jednak ci wymigują i w zamian omawiają plan pokonania rekinów. Zamek Rekina zostaje zdobyty szturmem przez lodowiec, zaś wodne dzieci są uwolnione przez kompanów Toma. Morderca i Flap wpadają w kłótnię, w wyniku czego obaj i ich wojska giną pod zburzonym zamkiem. Objawia się Kraken, przyglądający cały czas Tomowi, i gratuluje mu właściwego wyboru. W nagrodę za stawienie się w obronie innych Tom może powrócić na powierzchnię. Żegna się ze swoimi kompanami, chwaląc ich i zarzekając, że nigdy o nich nie zapomni.
Tom i Toby są zabrani przez strażniczkę wodnych dzieci na powierzchnię ziemi. Tom kieruje się do Ellie, jednak zostaje schwytany przez Grimesa i Majstra. Ci chcą znowu okraść która Harthover Place, sądząc że to Toma powieszą. Pod groźbą zabicia Toby’ego Tom wraca do Harthover Place, wprowadzając swych oprawców. W przypływie odwagi Tom robi raban, przez co Grimes i Majster wpadają w popłoch i zostają schwytani przez Sladda. Tom i Toby zostają przygarnięci przez wujostwo, a Grimes i Majster otrzymują zasłużoną karę. Tom zapytany przez sir Johna, co się wydarzyło gdy wskoczył do rzeki, opowiada swoje przygody. Co prawda wujostwo Ellie i inni dorośli mocno wątpią w historię Toma, lecz cieszą się z jego powrotu. Tom czując, że Ellie także mu nie wierzy, zabiera ją nad rzekę. Tam widzi kobietę w czerni, w której rozpoznaje indyjską księżniczkę, starowinkę, strażniczkę wodnych dzieci i samą panią Tripp. Wkrótce z rzeki dobiegają głosy wodnych kompanów Toma i wodnych dzieci, przez co Ellie wierzy w historię Toma.

## Obsada
- Tommy Pender – Tomasz „Tom” Akwinus
- Samantha Gates –
  - Ellie,
  - Ariadna (głos)
- Billie Whitelaw – pani Tripp / indyjska księżniczka / starowinka / kobieta w czerni / strażniczka wodnych dzieci
- James Mason –
  - Grimes,
  - rekin Morderca (głos)
- Bernard Cribbins –
  - Daniel Majster,
  - węgorz elektryczny Flap (głos)
- Jon Pertwee –
  - homar Jock (głos),
  - Kraken (głos),
  - łosoś (głos)
- Lance Percival – konik morski Teofil (głos)
- Paul Luty –
  - miecznik Claude (głos),
  - Sladd
- David Tomlison –
  - Sir John,
  - niedźwiedź polarny Archie (głos)
- Joan Greenwood – Lady Harriet
- David Jason – mors Cyryl (głos)
- Poppy Lane – łososica Wilhelmina (głos)

## Wersja polska
Wersja polska: Studio Opracowań Filmów w Warszawie

Reżyseria: Maria Piotrowska

Dialogi: Maria Etienne

Teksty piosenek: Zbigniew Stawecki

Dźwięk: Zdzisław Siwecki

Montaż: Danuta Sierant

Kierownictwo produkcji: Jan Szatkowski

Udział wzięli:
- Filip Gębski – Tom
- Dorota Lanton – Ellie
- Ignacy Machowski – Grimes
- Barbara Paleczny – pani Tipp
- Tadeusz Pluciński – Majster
- Ryszard Dembiński – homar Jock (dialogi)
- Emilian Kamiński –
  - homar Jock (śpiew),
  - łosoś (śpiew)
- Wojciech Szymański – konik morski Teofil
- Jacek Czyż – miecznik Claude
- Tadeusz Włudarski – rekin Morderca
- Jarosław Domin –
  - węgorz elektryczny Flap,
  - węgorz #1
- Ewa Złotowska –
  - Ariadna,
  - jedna z rybek,
  - ślimak #2
- Włodzimierz Bednarski – Kraken
- Leopold Matuszczak – niedźwiedź polarny Archie
- Ryszard Olesiński –
  - mors Cyryl,
  - wydra w meloniku,
  - szczur wodny
- Jerzy Tkaczyk – sir John
- Mirosława Morawska – Lady Harriet
- Juliusz Berger – Sladd
- Ilona Kuśmierska –
  - jedno z wodnych dzieci,
  - jedna z rybek,
  - ślimak #1
- Zofia Gładyszewska – łososica Wilhelmina
- Mirosław Wieprzewski – węgorz #2

Wykonanie piosenek: Zespół Gawęda

Lektor: Tomasz Knapik

title: Wodne dzieci

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Wodne dzieci
 |oryginalny tytuł = The Water Babies
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Film familijny|familijny]]
[[Film animowany|animacja]]
[[Film przygodowy|przygoda]]
[[Film fantasy|fantasy]]
dla dzieci i młodzieży
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 23 czerwca 1978
marzec 1985 (Polska)
 |kraj produkcji   = [[Wielka Brytania]]
[[Polska]]
 |język            = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 98 minut
 |reżyseria        = [[Lionel Jeffries]] (część aktorska)

[[Mirosław Kijowicz]], [[Leszek Galewicz]] (część animowana)
 |scenariusz       = [[Michael Robson]]
 |główne role      = Tommy Pender
Samantha Gates
[[Billie Whitelaw]]
[[James Mason]]
 |muzyka           = [[Phil Coulter]]
 |zdjęcia          = Ted Scaife (część aktorska)
[[Jan Tkaczyk]], [[Krzysztof Winiewicz]], [[Jan Ptasiński]], [[Andrzej Osiecki]] (część animowana)
 |scenografia      = Herbert Westbrook (część aktorska)
[[Mirosław Kijowicz]], [[Bartłomiej Kuźnicki]] (część animowana)
 |kostiumy         = Phyllis Dalton
 |montaż           = Peter Weatherley (część aktorska)
[[Brian Bishop]], [[Adam Sendyk]] (część animowana)
 |produkcja        = [[Peter Shaw]]
 |wytwórnia        = [[Peter Shaw|Peter Shaw Production]]
[[Studio Miniatur Filmowych]]
 |dystrybucja      = Pethurst International Ltd.
 |budżet           = 1 000 000 [[Funt szterling|GBP]]
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Wodne dzieci''' ({{ang.|The Water Babies}}) – [[Wielka Brytania|brytyjsko]]-[[Polska|polski]] film [[Film familijny|familijno]]-[[film animowany|animowany]] z [[1978]] roku na podstawie powieści [[Charles Kingsley|Charlesa Kingsleya]] pod tym samym tytułem.

== Opis fabuły ==
XIX-wieczny Londyn. 12-letni Tom jest londyńskim sierotą wykorzystywanym przez okrutnego kominiarza, pana Grimesa i jego wspólnika Daniela Majstra. Jego jedynym przyjacielem jest kundel Toby. Grimes widzi okazję dużego zarobku w wyczyszczeniu kominów rezydencji Harthover Place znajdującej się w [[Yorkshire]]. Kominiarze po drodze natykają się na starowinkę, która przypomina do złudzenia artystkę wcielającą się w indyjską księżniczkę bez ciała, którą Tom widział na jarmarku osobliwości.

Po dotarciu na miejsce, mimo podejrzeń służby kominiarze zostają wpuszczeni do rezydencji. Grimes zmusza Toma do czyszczenia niezliczonych kominów. W rzeczywistości Grimes i Majster planowali okraść Harthover Place, o czym nie wie Tom. Podczas żmudnej pracy Tom spotyka Ellie, która też jest sierotą, z tą różnicą, że wychowywana jest przez bogate wujostwo. Tom widząc krzyż na ścianie, pyta się kim jest znajdująca się na nim postać. Ellie odpowiada, że to Jezus. Tom uważa, że Ellie żyje w raju.

Nagle słychać rumor. Tom i Ellie wybiegają i widzą Grimesa z łupami, który rzuca je w kierunku chłopca. Gdy przybywa guwernantka, pani Tripp, Grimes chcąc się wybielić, oskarża Toma o kradzież. Grimes patrząc w oczy pani Tripp wpada w trans, co daje możliwość ucieczki Tomowi. Wkrótce cała rezydencja została postawiona na nogi. Korzystając z zamieszania Grimes i Majster wmawiają wujowi Ellie, sir Johnowi, że to Tom jest złodziejem. W tym przekonaniu utwierdza go też jego służący Sladd, który widział uciekającego chłopca z Tobym. Zostaje urządzona nagonka na Toma i Toby’ego.

Ellie będąca świadkiem prawdziwego zdarzenia biegnie za wujem, chcąc powiedzieć całą prawdę. Tom wraz z Tobym, uciekając, docierają do rwącej rzeki. Sir John i Sladd, już poinformowani przez przybyłą Ellie, próbują mu wyperswadować ucieczkę do wody. Tom jednak na widok kobiety w czerni, wraz z Tobym skacze do wody i obaj opadają na dno.

Tom i Toby powodują zaciekawienie wśród morskich zwierząt, które wkrótce uczą go pływać. Wkrótce dobrą atmosferę psuje gang wydr. Po pościgu chłopiec dowiaduje się od jednej z wydr, że w wydostaniu się na powierzchnię mogą pomóc mu jedynie wodne dzieci. Chłopiec i jego czworonożny przyjaciel postanawiają odnaleźć te tajemnicze stworzenia.

Tom i Toby podczas burzy gubią się w drodze. Napotykają na szkockiego homara imieniem Jock, którego ratują z pułapki na ryby. Wdzięczny Jock pomaga szukać Tomowi wodnych dzieci. Informuje także, że wodnych dzieci poszukuje rekin Morderca chcąc wziąć w niewolę w twierdzy zwanej Zamku Rekina.

W morzu Saragasso Tom, Jock i Toby natykają się na wrak korsarskiego okrętu. Słychać tam przeraźliwe wrzaski, które Jock bierze za morskie straszydło. Za dźwięki odpowiada Teofil, cierpiący na samotność konik morski. Ten podaje poprawną lokalizację wodnych dzieci i widząc w okazję zawarcia nowych znajomości dołącza do towarzystwa. Wkrótce cała czwórka wpada w pułapkę Mordercy i jego wspólnika, węgorza elektrycznego Flapa. Tom rozpacza, że już nigdy nie zobaczy Ellie.

Tymczasem Ellie nie może pogodzić się z rzekomą śmiercią Toma, zwłaszcza, że nie znaleziono jego ciała. Jej płacze słyszy pani Tripp i tworzy projekcję Toma, przez co Ellie wierzy, że Tom żyje. W morzu Toma i jego kompanów ratuje francuski miecznik-muszkieter Claude i dołącza do kompanii Toma.

Claude prowadzi resztę do ostoi wodnych dzieci. Wodne dzieci znają imię Toma, który zaskoczony dowiaduje się, że także zna ich imiona. Chłopiec mówi, że czyha na nich Morderca, jednak wodne dzieci zapewniają, że póki są w swej ostoi, nic im nie grozi. Tom też zwraca uwagę, że jedno z wodnych dzieci – Ariadna jest łudząco podobna do Ellie. Wodne dzieci mówią mu, że tylko władca oceanu – Kraken decyduje, które wodne dzieci mogą się wydostać na powierzchnię. Ariadna mówi mu, że tylko dwoje wodnych dzieci otrzymało zgodę Krakena.

Następnego ranka Ariadna budzi Toma i jego kompanów, o tym że wodne dzieci zostały podstępem porwane przez Mordercę. Tom uważa, że tylko Kraken może coś poradzić. Wraz ze swymi kompanami docierają na Koniec Nicości, gdzie mieszka Kraken. Tylko Tom i Toby mogą oddychać powietrzem z lodowca i udają się przed oblicze Krakena. Tom prosi go uwolnienie wodnych dzieci z rekiniej niewoli i wydostanie się na powierzchnię. Kraken mówi, że spełni tylko jedną prośbę Toma, a ten musi dokonać mądrego wyboru, bo inaczej zostanie na zawsze w królestwie Krakena. Tom chce ratować wodne dzieci, na co zgadza się Kraken. Jednak to Tom musi uwolnić wodne dzieci.

Tom stara się wmanewrować sługusów Krakena, niedźwiedzia polarnego i morsa, w pomoc w uwolnieniu wodnych dzieci, jednak ci wymigują i w zamian omawiają plan pokonania rekinów. Zamek Rekina zostaje zdobyty szturmem przez lodowiec, zaś wodne dzieci są uwolnione przez kompanów Toma. Morderca i Flap wpadają w kłótnię, w wyniku czego obaj i ich wojska giną pod zburzonym zamkiem. Objawia się Kraken, przyglądający cały czas Tomowi, i gratuluje mu właściwego wyboru. W nagrodę za stawienie się w obronie innych Tom może powrócić na powierzchnię. Żegna się ze swoimi kompanami, chwaląc ich i zarzekając, że nigdy o nich nie zapomni.

Tom i Toby są zabrani przez strażniczkę wodnych dzieci na powierzchnię ziemi. Tom kieruje się do Ellie, jednak zostaje schwytany przez Grimesa i Majstra. Ci chcą znowu okraść która Harthover Place, sądząc że to Toma powieszą. Pod groźbą zabicia Toby’ego Tom wraca do Harthover Place, wprowadzając swych oprawców. W przypływie odwagi Tom robi raban, przez co Grimes i Majster wpadają w popłoch i zostają schwytani przez Sladda. Tom i Toby zostają przygarnięci przez wujostwo, a Grimes i Majster otrzymują zasłużoną karę. Tom zapytany przez sir Johna, co się wydarzyło gdy wskoczył do rzeki, opowiada swoje przygody. Co prawda wujostwo Ellie i inni dorośli mocno wątpią w historię Toma, lecz cieszą się z jego powrotu. Tom czując, że Ellie także mu nie wierzy, zabiera ją nad rzekę. Tam widzi kobietę w czerni, w której rozpoznaje indyjską księżniczkę, starowinkę, strażniczkę wodnych dzieci i samą panią Tripp. Wkrótce z rzeki dobiegają głosy wodnych kompanów Toma i wodnych dzieci, przez co Ellie wierzy w historię Toma.

== Obsada ==
* Tommy Pender – Tomasz „Tom” Akwinus
* Samantha Gates –
** Ellie,
** Ariadna (głos)
* [[Billie Whitelaw]] – pani Tripp / indyjska księżniczka / starowinka / kobieta w czerni / strażniczka wodnych dzieci
* [[James Mason]] –
** Grimes,
** rekin Morderca (głos)
* [[Bernard Cribbins]] –
** Daniel Majster,
** węgorz elektryczny Flap (głos)
* [[Jon Pertwee]] –
** homar Jock (głos),
** Kraken (głos),
** łosoś (głos)
* [[Lance Percival]] – konik morski Teofil (głos)
* [[Paul Luty]] –
** miecznik Claude (głos),
** Sladd
* [[David Tomlison]] –
** Sir John,
** niedźwiedź polarny Archie (głos)
* [[Joan Greenwood]] – Lady Harriet
* [[David Jason]] – mors Cyryl (głos)
* Poppy Lane – łososica Wilhelmina (głos)

== Wersja polska ==
'''Wersja polska''': [[Studio Opracowań Filmów w Warszawie]]

'''Reżyseria''': [[Maria Piotrowska (reżyser)|Maria Piotrowska]]

'''Dialogi''': [[Maria Etienne]]

'''Teksty piosenek''': [[Zbigniew Stawecki]]

'''Dźwięk''': [[Zdzisław Siwecki]]

'''Montaż''': [[Danuta Sierant]]

'''Kierownictwo produkcji''': [[Jan Szatkowski]]

'''Udział wzięli''':
* [[Filip Gębski]] – Tom
* [[Dorota Lanton]] – Ellie
* [[Ignacy Machowski]] – Grimes
* [[Barbara Paleczny]] – pani Tipp
* [[Tadeusz Pluciński]] – Majster
* [[Ryszard Dembiński (aktor)|Ryszard Dembiński]] – homar Jock (dialogi)
* [[Emilian Kamiński]] –
** homar Jock (śpiew),
** łosoś (śpiew)
* [[Wojciech Szymański (aktor)|Wojciech Szymański]] – konik morski Teofil
* [[Jacek Czyż]] – miecznik Claude
* [[Tadeusz Włudarski]] – rekin Morderca
* [[Jarosław Domin]] –
** węgorz elektryczny Flap,
** węgorz #1
* [[Ewa Złotowska]] –
** Ariadna,
** jedna z rybek,
** ślimak #2
* [[Włodzimierz Bednarski (aktor)|Włodzimierz Bednarski]] – Kraken
* [[Leopold Matuszczak]] – niedźwiedź polarny Archie
* [[Ryszard Olesiński (aktor)|Ryszard Olesiński]] –
** mors Cyryl,
** wydra w meloniku,
** szczur wodny
* [[Jerzy Tkaczyk (aktor)|Jerzy Tkaczyk]] – sir John
* [[Mirosława Morawska]] – Lady Harriet
* [[Juliusz Berger]] – Sladd
* [[Ilona Kuśmierska]] –
** jedno z wodnych dzieci,
** jedna z rybek,
** ślimak #1
* [[Zofia Gładyszewska]] – łososica Wilhelmina
* [[Mirosław Wieprzewski]] – węgorz #2

'''Wykonanie piosenek''': Zespół Gawęda

'''Lektor''': [[Tomasz Knapik]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0078477|Wodne dzieci}}
* {{Filmweb|tytuł|32464|Wodne dzieci}}
* {{Filmpolski|tytuł|123151|Wodne dzieci}}
* [http://www.nostalgia.pl/wodnedzieci/ Wodne dzieci na nostalgicznej stronie]

{{Lionel Jeffries}}

[[Kategoria:Brytyjskie filmy familijne]]
[[Kategoria:Polskie animowane filmy fantastyczne]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy z 1978 roku]]
[[Kategoria:Polskie filmy z 1978 roku]]
[[Kategoria:Brytyjskie animowane filmy fantasy]]
[[Kategoria:Polskie filmy familijne]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy przygodowe]]
[[Kategoria:Polskie filmy przygodowe]]
[[Kategoria:Filmy fantastyczne z 1978 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w hrabstwie North Yorkshire]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w hrabstwie West Yorkshire]]

title: Wodne dzieciThe Water Babies

Gatunek: familijny · animacja · przygoda · fantasy · dla dzieci i młodzieży

Data premiery: 23 czerwca 1978 · marzec 1985 (Polska)

Kraj produkcji: Wielka Brytania · Polska

Język: angielski

Czas trwania: 98 minut

Reżyseria: Lionel Jeffries (część aktorska) · Mirosław Kijowicz, Leszek Galewicz (część animowana)

Scenariusz: Michael Robson

Główne role: Tommy Pender · Samantha Gates · Billie Whitelaw · James Mason

Muzyka: Phil Coulter

Zdjęcia: Ted Scaife (część aktorska) · Jan Tkaczyk, Krzysztof Winiewicz, Jan Ptasiński, Andrzej Osiecki (część animowana)

Scenografia: Herbert Westbrook (część aktorska) · Mirosław Kijowicz, Bartłomiej Kuźnicki (część animowana)

Kostiumy: Phyllis Dalton

Montaż: Peter Weatherley (część aktorska) · Brian Bishop, Adam Sendyk (część animowana)

Produkcja: Peter Shaw

Wytwórnia: Peter Shaw Production · Studio Miniatur Filmowych

Dystrybucja: Pethurst International Ltd.


text:
# Sean Hannity
Sean Hannity (ur. 30 grudnia 1961) – amerykański konserwatywny komentator polityczny. Znany przede wszystkim jako współprowadzący program telewizyjny Hannity & Colmes na stacji telewizyjnej Fox News Channel. Prowadzi również program radiowy The Sean Hannity Show na antenie ABC Radio/Citadel Media, który jest drugim pod względem liczby słuchaczy programem radiowym w Stanach Zjednoczonych.
Hannity jest również autorem trzech książek: Let Freedom Ring: Winning the War of Liberty Against Liberalism, Deliver Us From Evil: Defeating Terrorism, Despotism, and Liberalism oraz Conservative Victory: Defeating Obama's Radical Agenda które znalazły się na liście bestsellerów gazety The New York Times.

title: Sean Hannity

wikitext:
[[Plik:Hannity.jpg|right|thumb|Sean Hannity]]
'''Sean Hannity''' (ur. [[30 grudnia]] [[1961]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[konserwatyzm|konserwatywny]] komentator polityczny. Znany przede wszystkim jako współprowadzący program telewizyjny ''Hannity & Colmes'' na stacji telewizyjnej [[Fox News Channel]]. Prowadzi również program radiowy ''The Sean Hannity Show'' na antenie [[Citadel Media|ABC Radio/Citadel Media]], który jest drugim pod względem liczby słuchaczy programem radiowym w Stanach Zjednoczonych<ref>{{Cytuj stronę | url = http://talkers.com/talkhosts.htm | tytuł = Latest top host figures | opublikowany = talkers.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080324050057/http://talkers.com/talkhosts.htm | zarchiwizowano = 2008-03-24}} TALKERS Magazine Online {{lang|en}}</ref>.

Hannity jest również autorem trzech książek: ''Let Freedom Ring: Winning the War of Liberty Against Liberalism,'' ''Deliver Us From Evil: Defeating Terrorism, Despotism, and Liberalism'' oraz ''Conservative Victory: Defeating Obama's Radical Agenda'' które znalazły się na liście bestsellerów gazety ''[[The New York Times]]''<ref>{{Cytuj |autor = Joe Concha |tytuł = Hannity planning first book in ten years: ‘Live Free or Die’ |data = 2020-04-29 |data dostępu = 2023-03-18 |opublikowany = The Hill |url = https://thehill.com/homenews/media/495222-hannity-planning-first-book-in-ten-years-live-free-or-die/ |język = en-US}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.hannity.com/ Strona oficjalna] {{lang|en}}
* [https://web.archive.org/web/20010413160014/http://www.foxnews.com/story/0,2933,1242,00.html Biografia] [[Fox News Channel]] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Hannity, Sean}}

[[Kategoria:Amerykańskie osobowości telewizyjne]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1961]]


text:
# Powiat stołpecki
Powiat stołpecki – powiat utworzony 12 grudnia 1920 r. pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych z części powiatu mińskiego (gminy: Zasław, Raków, Iwieniec, Pierszaje, Rubieżewicze, Zasule, Stołpce i Świeżeń). 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa nowogródzkiego II Rzeczypospolitej. Jego stolicą były Stołpce. W skład powiatu wchodziło 7 gmin i 2 miasta.

## Gminy
- Iwieniec[2]
- Pierszaje[2]
- Rubieżewicze
- Stołpce
- Świerżeń
- Wołma[2]
- Zasule
- Derewna[3]
- Jeremicze[3]
- Mir[4]
- Żuchowicze[4][5]

## Miasta
- Raków[6]
- Stołpce

## Starostowie
- Emeryk Czapski (-1922)[7]
- Konstanty Rdułtowski (1923-)

title: Powiat stołpecki

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Powiat stołpecki
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Powiat (Polska)|powiat]]
 |lata istnienia            =
 |zdjęcie                   = Stoŭpcy, Padhornaja, Starostva. Стоўпцы, Падгорная, Староства (1930-39).jpg
 |opis zdjęcia              = Starostwo Powiatowe w Stołpcach
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|nowogródzkie]]
 |data powstania            = 12 grudnia 1920
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Stołpce]]
 |stanowisko zarządzającego = starosta
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              = 2371
 |rok ludności              = 1931
 |liczba ludności           = 99.400
 |gęstość zaludnienia       = 42
 |plan                      =
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          = POL powiat stołpecki map.svg
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
[[File:Wojewodztwo nowogrodzkie mapa.png|thumb|right|256px]]
'''Powiat stołpecki''' – powiat utworzony 12 grudnia 1920 r. pod [[Tymczasowy Zarząd Terenów Przyfrontowych i Etapowych|Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych]] z części [[Powiat miński (gubernia mińska)|powiatu mińskiego]] (gminy: [[Zasław (gmina)|Zasław]], [[Raków (gmina w województwie wileńskim)|Raków]], [[Iwieniec (gmina)|Iwieniec]], [[Pierszaje (gmina)|Pierszaje]], [[Rubieżewicze (gmina)|Rubieżewicze]], [[Zasule (gmina)|Zasule]], [[Stołpce (gmina)|Stołpce]] i [[Świerżeń (gmina)|Świeżeń]])<ref>Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 5, poz. 48</ref>. 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwa nowogródzkiego]] [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]]. Jego stolicą były [[Stołpce]]. W skład powiatu wchodziło 7 gmin i 2 miasta.

== Gminy ==
* Iwieniec<ref name=autonazwa1>[[22 stycznia]] [[1926]] r. wyłączona z powiatu stołpeckiego i przyłączona do [[powiat wołożyński|powiatu wołożyńskiego]] ({{Dziennik Ustaw|rok=1926|numer=7|pozycja=43}})</ref>
* Pierszaje<ref name=autonazwa1 />
* Rubieżewicze
* Stołpce
* Świerżeń
* Wołma<ref name=autonazwa1 />
* Zasule
* Derewna<ref name="wołożyn1926">Przyłączona [[22 stycznia]] [[1926]] r. z [[powiat wołożyński|powiatu wołożyńskiego]] ({{Dziennik Ustaw|rok=1926|numer=7|pozycja=43}})</ref>
* Jeremicze<ref name="wołożyn1926" />
* Mir<ref name=autonazwa2>Przyłączona [[22 stycznia]] [[1926]] r. z [[powiat nieświeski|powiatu nieświeskiego]] ({{Dziennik Ustaw|rok=1926|numer=7|pozycja=43}})</ref>
* Żuchowicze<ref name=autonazwa2 /><ref>Z dniem 31 maja 1929 r. przyłączono do niej 17 miejscowości z [[Wolna (gmina)|gminy Wolna]] w [[Powiat baranowicki|powiecie baranowickim]] ({{Dziennik Ustaw|rok=1929|numer=37|pozycja=328}})</ref>

== Miasta ==
* [[Raków (obwód miński)|Raków]]<ref>[[1 kwietnia]] [[1927]] r. wyłączone z powiatu stołpeckiego i przyłączone do [[powiat mołodeczański|powiatu mołodeczańskiego]] [[województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwa wileńskiego]] ({{Dziennik Ustaw|rok=1926|numer=45|pozycja=277}})</ref>
* [[Stołpce]]

== Starostowie ==
* [[Emeryk Czapski]] (-1922)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych od 15 grudnia 1922 do 1 marca 1923 r. | czasopismo = Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych | strony = 23 | data = Nr 2 z 31 marca 1923 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=88558}}</ref>
* [[Konstanty Rdułtowski]] (1923-)

== Zobacz też ==
* [[Podział administracyjny II Rzeczypospolitej|podział administracyjny II RP]]
* [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{powiat stołpecki}}
{{województwo nowogródzkie}}

[[Kategoria:Podział administracyjny województwa nowogródzkiego (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Powiat stołpecki|Stołpecki]]

title: Powiat stołpecki

Państwo: Polska

Województwo: nowogródzkie

Data powstania: 12 grudnia 1920

Siedziba: Stołpce

• gęstość: 42 os./km²


text:
# Intifada marcowa
Intifada marcowa – intifada antyrządowa i antykolonialna w Bahrajnie w marcu 1965. Powstanie poprowadził Narodowy Front Wyzwolenia Bahrajnu. Celem powstania było zakończenie kolonialnej obecności Brytyjczyków w kraju, a bezpośrednim impulsem do jego wybuchu były zwolnienia setek pracowników w korporacji Bahrain Petroleum Company, które miało miejsce 5 marca 1965.

## Przebieg
Rebelia rozpoczęła się, gdy uczniowie Szkoły Średniej Manama (jedynego liceum w Bahrajnie) zaprotestowali przeciwko zwolnieniom setek pracowników Bahrain Petroleum Company – protest został stłumiony za pomocą wojska, co spowodowało powszechne oburzenie mieszkańców i kraju i wywołało trwające miesiąc zbrojne wystąpienia. Najsilniejszym ośrodkiem protestów było miasto Muharraq, zajęte przez opozycję na kilka dni. Mieszkańcy miasta nadali mu nazwę Port Said na cześć egipskiego miasta, które zyskało rozgłos w trakcie kryzysu sueskiego w 1956. Miasto zostało odbite przez siły rządowe po ofensywie służb bezpieczeństwa i starciach z mieszkańcami. Wystąpienia i strajki zostały stłumione przez siły rządowe, w wyniku czego zginęło sześciu cywili, mimo to intifada przyczyniła się do wycofania się z kraju Brytyjczyków w 1971.

title: Intifada marcowa

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Intifada marcowa
 |epoka        = czasy najnowsze
 |konflikt     = [[zimna wojna]]
 |grafika      =
 |opis grafiki =
 |czas         = 1965
 |miejsce      = terytorium [[Bahrajn]]u
 |terytorium   =
 |przyczyna    = [[zimna wojna]], zwolnienia pracowników przemysłu naftowego, brytyjska dominacja kolonialna
 |wynik        = wycofanie się Brytyjczyków z Bahrajnu
 |strona1      = {{Flaga|BHR}} Rząd [[Bahrajn]]u
 |strona2      = powstańcy
 |dowódca1     =
 |dowódca2     =
 |siły1        =
 |siły2        =
 |straty1      =
 |straty2      =
 |kod mapy     =
 |współrzędne  =
 |commons      =
}}
'''Intifada marcowa''' – [[intifada]] antyrządowa i antykolonialna w [[Bahrajn]]ie w marcu 1965. Powstanie poprowadził Narodowy Front Wyzwolenia Bahrajnu. Celem powstania było zakończenie [[kolonializm|kolonialnej]] obecności [[Wielka Brytania|Brytyjczyków]] w kraju, a bezpośrednim impulsem do jego wybuchu były zwolnienia setek pracowników w korporacji Bahrain Petroleum Company, które miało miejsce 5 marca 1965.

== Przebieg ==
Rebelia rozpoczęła się, gdy uczniowie Szkoły Średniej Manama (jedynego liceum w Bahrajnie) zaprotestowali przeciwko zwolnieniom setek pracowników Bahrain Petroleum Company – protest został stłumiony za pomocą wojska, co spowodowało powszechne oburzenie mieszkańców i kraju i wywołało trwające miesiąc zbrojne wystąpienia. Najsilniejszym ośrodkiem protestów było miasto Muharraq, zajęte przez opozycję na kilka dni. Mieszkańcy miasta nadali mu nazwę ''Port Said'' na cześć [[Egipt|egipskiego]] miasta, które zyskało rozgłos w trakcie [[kryzys sueski|kryzysu sueskiego]] w 1956. Miasto zostało odbite przez siły rządowe po ofensywie służb bezpieczeństwa i starciach z mieszkańcami. Wystąpienia i strajki zostały stłumione przez siły rządowe, w wyniku czego zginęło sześciu cywili, mimo to intifada przyczyniła się do wycofania się z kraju Brytyjczyków w 1971<ref>{{Cytuj stronę | url = http://bahrainscholars.org/en/?page_id=27 | tytuł = BahrainScholars (Archived) | opublikowany = bahrainscholars.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20110311121030/http://bahrainscholars.org/en/?page_id=27 | zarchiwizowano = 2011-03-11}}</ref>.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.ph/20130128170123/http://hansard.millbanksystems.com/written_answers/1965/may/03/bahrain-disturbances Debata w brytyjskim House of Commons]
* [http://www.ahewar.org/debat/show.art.asp?t=3&aid=17953 The Role of the Working Class in the March 1965 Intifada] – Ibrahim Kamaluddin
* {{Cytuj stronę | url = http://chanad.weblogs.us/?p=464 | tytuł = March Intifada | opublikowany = chanad.weblogs.us | archiwum = https://web.archive.org/web/20070610072310/http://chanad.weblogs.us/?p=464 | zarchiwizowano = 2007-06-10}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.alwaqt.com/art.php?aid=101780 | tytuł = The March Intifada in British Records | opublikowany = alwaqt.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20110707121746/http://www.alwaqt.com/art.php?aid=101780 | zarchiwizowano = 2011-07-07}} – [[Ali Rabea]], Alwaqt Newspaper
* {{Cytuj stronę | url = http://www.alwaqt.com/blog_art.php?baid=6243 | tytuł = The Heritage of 1965: Before and After | opublikowany = alwaqt.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20110707121751/http://www.alwaqt.com/blog_art.php?baid=6243 | zarchiwizowano = 2011-07-07}} – Alwaqt Newspaper

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zimna wojna}}

[[Kategoria:Bahrajn w XX wieku]]
[[Kategoria:Wojny w Azji]]
[[Kategoria:1965 w Azji]]

title: Intifada marcowa

Miejsce: terytorium Bahrajnu

Przyczyna: zimna wojna, zwolnienia pracowników przemysłu naftowego, brytyjska dominacja kolonialna

Wynik: wycofanie się Brytyjczyków z Bahrajnu

title: Strony konfliktu

Rząd Bahrajnu: powstańcy


text:
# Gol! Gol!
Gol! Gol! (ros. Шайбу! Шайбу!) – radziecki film animowany z 1964 roku w reżyserii Borisa Diożkina. Film rysunkowy o tematyce sportowej. Hokejowy mecz pomiędzy zespołami Mietieor i Wympieł.

## Animatorzy
Władimir Karp, Anatolij Solin, Siergiej Diożkin, Wiktor Arsientjew, Boris Diożkin, Wadim Dołgich

## Nagrody
- 1966: II nagroda w kategorii filmów animowanych na II Wszechzwiązkowym Festiwalu Filmowym w Kijowie
- 1966: Złoty medal i dyplom dla najlepszego filmu animowanego o tematyce sportowej na I Wszechzwiązkowym Festiwalu Filmowym filmów sportowych w Moskwie
- 1967: Puchar Stowarzyszenia włoskich filmowców na XXIII Międzynarodowym Festiwalu filmów sportowych w Cortinie d’Ampezzo (Włochy)

title: Gol! Gol!

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Gol! Gol!
 |oryginalny tytuł = Шайбу! Шайбу!
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film animowany]],
[[film krótkometrażowy]]
 |rok produkcji    = 1964
 |data premiery    =
 |kraj produkcji   = [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]
 |język            = [[język rosyjski|rosyjski]]
 |czas trwania     = 20 minut
 |reżyseria        = [[Boris Diożkin]]
 |scenariusz       = [[Sakko Runge]],
Aleksandr Kumma,
Boris Diożkin
 |główne role      =
 |muzyka           = [[Aleksandr Warłamow (1904–1990)|Aleksandr Warłamow]]
 |zdjęcia          = Jelena Pietrowa
 |scenografia      = Boris Diożkin,
[[Swietozar Rusakow]]
 |kostiumy         =
 |montaż           = Nina Majorowa
 |produkcja        = [[Sojuzmultfilm]]
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Gol! Gol!'''<ref>''Sztuka animacji : od ołówka do piksela : historia filmu animowanego'' / aut. Ryan Ball [et. al.] ; przedm. Jeffrey Katzenberg i Bill Plympton ; [red. Jerry Beck] ; tł. Ewa Romkowska, Andrzej Kołodyński; red. Konrad J. Zarębski. - Warszawa : "Arkady", 2006, s. 141.</ref> ([[język rosyjski|ros.]] Шайбу! Шайбу!) – radziecki film animowany z [[1964 w filmie|1964]] roku w reżyserii [[Boris Diożkin|Borisa Diożkina]]. Film rysunkowy o tematyce sportowej. Hokejowy mecz pomiędzy zespołami ''Mietieor'' i ''Wympieł''.

== Animatorzy ==
Władimir Karp, Anatolij Solin, Siergiej Diożkin, Wiktor Arsientjew, [[Boris Diożkin]], Wadim Dołgich

== Nagrody ==
* 1966: II nagroda w kategorii filmów animowanych na II [[Wszechzwiązkowy Festiwal Filmowy|Wszechzwiązkowym Festiwalu Filmowym]] w Kijowie
* 1966: Złoty medal i dyplom dla najlepszego filmu animowanego o tematyce sportowej na I Wszechzwiązkowym Festiwalu Filmowym filmów sportowych w Moskwie
* 1967: Puchar Stowarzyszenia włoskich filmowców na XXIII Międzynarodowym Festiwalu filmów sportowych w [[Cortina d’Ampezzo|Cortinie d’Ampezzo]] (Włochy)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://animalife.ru/2014/02/20/vystavka-shajbu-shajbu-v-izmajlovo/ Выставка “Шайбу! Шайбу!” в Измайлово]
* [http://www.animator.ru/db/?p=show_film&fid=2157 Gol! Gol!] w bazie [[Animator.ru]]
* {{IMDb|tytuł|3335068|Gol! Gol!}}

[[Kategoria:Radzieckie animowane filmy krótkometrażowe]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy animowane z 1964 roku]]
[[Kategoria:Radzieckie filmy sportowe]]
[[Kategoria:Filmy o tematyce hokeja na lodzie]]

title: Gol! Gol!Шайбу! Шайбу!

Gatunek: film animowany, · film krótkometrażowy

Kraj produkcji: ZSRR

Język: rosyjski

Czas trwania: 20 minut

Reżyseria: Boris Diożkin

Scenariusz: Sakko Runge, · Aleksandr Kumma, · Boris Diożkin

Muzyka: Aleksandr Warłamow

Zdjęcia: Jelena Pietrowa

Scenografia: Boris Diożkin, · Swietozar Rusakow

Montaż: Nina Majorowa

Produkcja: Sojuzmultfilm


text:
# Herb Mukaczewa
Herb Mukaczewa  stanowi w polu niebieskim srebrna postać mężczyzny w szacie srebrnej ze złotymi wyłogami przedstawionego od ud w górę. Głowę świętego otacza złoty nimb. W lewej ręce złoty pastorał, w prawej srebrna tarcza ze złotym mieczem skierowanym w heraldycznie prawą stronę przecinającego czerwony płaszcz. Herb wieńczy czerwony na złotym tle napis „МУКАЧЕВО”.
Głównym elementem herbu jest święty Marcin z Tours, patron miejscowej katedry, a obecnie także miasta. Tarcza trzymana w prawej ręce nawiązuje do legendy o świętym.
22 maja 1376 roku Mukaczewo uzyskało prawo używania pieczęci z wizerunkiem św. Marcina, patrona miejscowego kościoła.
Herb z 1577 roku przedstawiał całą postać Marcina jako biskupa z pastorałem w lewej ręce, a uniesioną prawą udzielającego błogosławieństwa.
Dziewiętnastowieczna pieczęć przedstawiała świętego jako rzymskiego legionistę na koniu i klęczącego obok żebraka.
Współczesny herb Rada Miasta Mukaczewo zatwierdziła 13 sierpnia 1998 roku. Autorami herbu są A. Andyaloshi i V. Tsigak

title: Herb Mukaczewa

wikitext:
[[Plik:Mukachevo gerb.png|thumb|200px|Herb [[Mukaczewo|Mukaczewa]]]]
'''Herb Mukaczewa ''' stanowi w polu niebieskim srebrna postać mężczyzny w szacie srebrnej ze złotymi [[Wyłogi|wyłogami]] przedstawionego od ud w górę. Głowę świętego otacza złoty [[nimb]]. W lewej ręce złoty [[pastorał]], w prawej srebrna tarcza ze złotym mieczem skierowanym w [[Heraldyka|heraldycznie]] prawą stronę przecinającego czerwony płaszcz. Herb wieńczy czerwony na złotym tle napis „МУКАЧЕВО”.

Głównym elementem herbu jest święty [[Marcin z Tours]], patron miejscowej [[Katedra św. Marcina z Tours w Mukaczewie|katedry]], a obecnie także miasta. Tarcza trzymana w prawej ręce nawiązuje do legendy o świętym.

[[Plik:Mukacheve Coat of Arms.jpg|thumb|right|100px|Herb Mukaczewa z [[1376]] roku]]
22 maja 1376 roku Mukaczewo uzyskało prawo używania pieczęci z wizerunkiem św. Marcina, patrona miejscowego kościoła.

Herb z 1577 roku przedstawiał całą postać Marcina jako biskupa z pastorałem w lewej ręce, a uniesioną prawą udzielającego błogosławieństwa.

Dziewiętnastowieczna pieczęć przedstawiała świętego jako rzymskiego legionistę na koniu i klęczącego obok żebraka.

Współczesny herb Rada Miasta Mukaczewo zatwierdziła 13 sierpnia 1998 roku. Autorami herbu są A. Andyaloshi i V. Tsigak

== Zobacz też ==
* [[Herb]]
* [[Blazonowanie]]

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.heraldicum.ru/ukraine/towns/mukacevo.htm|tytuł=Herb Mukaczewa|data dostępu=2015-11-11|autor=|data=|opublikowany=www.heraldicum.ru}}
* {{cytuj stronę|url=http://www.mukachevo.net/ua/News/view/36339-%D0%90-%D0%BD%D0%B0-%D0%B3%D0%B5%D1%80%D0%B1%D1%96-%D0%A1%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%B8%D0%B9-%D0%9C%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B8%D0%BD-%D0%92%D1%96%D0%BD-%D1%94-%D0%BF%D0%BE%D0%BA%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%82%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BC-%D0%9C%D1%83%D0%BA%D0%B0%D1%87%D0%B5%D0%B2%D0%B0-%D0%A4%D0%9E%D0%A2%D0%9E|tytuł=A na herbie - święty Marcin. On jest patronem Mukaczewa.|data dostępu=2015-11-11|autor=|data=|opublikowany=}}

[[Kategoria:Herby miast ukraińskich|Mukaczewo]]
[[Kategoria:Święty Marcin na herbach|M]]


text:
# Kłyszki
Kłyszki (biał. Клышкі; ros. Клышки) − wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.

## Historia
W czasach zaborów wieś rządowa w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 58 mieszkańców w 8 domach. W 1905 roku liczyła 85 mieszkańców, 97 dziesięcin.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Krewo.
W 1931 wieś w 17 domach zamieszkiwało 95 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Krewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

title: Kłyszki

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kłyszki
 |nazwa oryginalna             = Клышкі
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon smorgoński|smorgoński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Krewo|Krewo]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 11
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód grodzieński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°17'02"N 26°17'38"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Kłu|Kłyszki}}
'''Kłyszki''' ({{w języku|be|Клышкі}}; {{w języku|ru|Клышки}}) − wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód grodzieński|obwodzie grodzieńskim]], w [[Rejon smorgoński|rejonie smorgońskim]], w [[Sielsowiet Krewo|sielsowiecie Krewo]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś rządowa w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. W 1866 roku liczyła 58 mieszkańców w 8 domach<ref>{{SgKP|IV|191|Kłyszki, pow. oszmiański}}</ref>. W 1905 roku liczyła 85 mieszkańców, 97 dziesięcin<ref>Гошкевич И. И. ''Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235''</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]], w [[Powiat oszmiański|powiecie oszmiańskim]], w [[Krewo (gmina)|gminie Krewo]].

W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] wieś w 17 domach zamieszkiwało 95 osób<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 33}}</ref>.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Krewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 717}}</ref>.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IV|191|Kłyszki, pow. oszmiański}}
{{Gmina Krewo (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Wsie w rejonie smorgońskim]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie oszmiańskim (II Rzeczpospolita)]]

title: KłyszkiКлышкі

Państwo: Białoruś

Obwód: grodzieński

Rejon: smorgoński

Sielsowiet: Krewo


text:
# Zębiełek galeriowy
Zębiełek galeriowy (Crocidura greenwoodi) – gatunek ssaka owadożernego z rodziny ryjówkowatych (Soricidae). Występuje endemicznie w południowej części Somalii. Prowadzi naziemny tryb życia. Zamieszkuje lasy, sawanny, busz oraz tereny uprawne. Opisany naukowo przez Heima de Balsaca w 1966 roku. Pozornie podobny do C. fulvastra i C. hirta, z którymi gatunek ten ma taki sam kariotyp (2n = 50, FN = 66). W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski). Nie są znane poważniejsze zagrożenia dla populacji tego ssaka.

title: Zębiełek galeriowy

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Zębiełek galeriowy
 |nazwa łacińska         = ''Crocidura greenwoodi''
 |TSN                    = 633601
 |zoolog                 = [[Raymond Heim de Balsac|Heim de Balsac]], 1966
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[ryjówkokształtne]]
 |rodzina                = [[ryjówkowate]]
 |podrodzina             = [[zębiełki]]
 |rodzaj                 = [[zębiełek]]
 |gatunek                = zębiełek galeriowy
 |synonimy               =
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 5632
 |mapa występowania      = Greenwood's Shrew area.png
 |opis mapy występowania =
 |wikispecies            = Crocidura greenwoodi
 |commons                = Category:Crocidura greenwoodi
}}
'''Zębiełek galeriowy'''{{r|miiz}} (''Crocidura greenwoodi'') – gatunek [[ssaki|ssaka]] [[owadożerne]]go z rodziny [[ryjówkowate|ryjówkowatych]] (Soricidae). Występuje [[endemit|endemicznie]] w południowej części [[Somalia|Somalii]]{{r|iucn}}{{r|msw}}. Prowadzi naziemny tryb życia. Zamieszkuje lasy, [[sawanna|sawanny]], [[busz]] oraz tereny uprawne{{r|iucn}}. Opisany naukowo przez Heima de Balsaca w 1966 roku{{r|heim}}. Pozornie podobny do ''[[zębiełek sawannowy|C. fulvastra]]'' i ''[[zębiełek ryżawy|C. hirta]]'', z którymi gatunek ten ma taki sam [[kariotyp]] (2n = 50, FN = 66){{r|acm68}}. W [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej księdze gatunków zagrożonych]] [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów]] został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski){{r|iucn}}. Nie są znane poważniejsze zagrożenia dla [[populacja (biologia)|populacji]] tego ssaka{{r|iucn}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="iucn">{{IUCN |id = 5632 |nazwa = Crocidura greenwoodi |autor = R. Hutterer |iucn rok = 2016 |wersja = 2025-1 |data dostępu = 2025-05-08}}</ref>
<ref name="miiz">Nazwa polska za: {{Cytuj książkę | autor = Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca =  Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 64}}</ref>
<ref name=msw>{{MSW3|id=13700086|nazwa=''Crocidura greenwoodi''|data=2011-05-29}}</ref>
<ref name=heim>{{cytuj pismo |autor = Raymond Heim de Balsac|tytuł = Contribution à l'étude des Soricidae de Somalie|url = |czasopismo = Monitore Zoologico Italiano|wolumin = 74 |strony = 215|rok = 1966|miesiąc = |język = it}}</ref>
<ref name=acm68>{{cytuj pismo |autor = D.A. Schlitter, R. Hutterer, T. Maddalena, L. W. Robbins|tytuł = New karyotypes of shrews (Mammalia: Soricidae) from Cameroon and Somalia|czasopismo = Annals of Carnegie Museum|wolumin = 68|strony = 1–13|rok = 1999|język = en}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ssaki Afryki]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Somalii]]
[[Kategoria:Zębiełki]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1966 roku]]

title: Zębiełek galeriowy

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: ryjówkokształtne

Rodzina: ryjówkowate

Podrodzina: zębiełki

Rodzaj: zębiełek

Gatunek: zębiełek galeriowy


text:
# Skonfederowane Stany Ameryki
Skonfederowane Stany Ameryki (ang. Confederate States of America, CSA) – południowe stany Stanów Zjednoczonych, potocznie zwane Konfederacją, próbujące dokonać secesji i biorące udział w wojnie secesyjnej. W latach 1861–1865 stworzyły one własne państwo.

## Historia
Zwycięstwo Abrahama Lincolna w wyborach prezydenckich, w kontekście narastającego od kilkudziesięciu lat konfliktu interesów między uprzemysłowioną Północą a rolniczym Południem Stanów Zjednoczonych, wywołało wzburzenie w stanach południowych, których legislatywy poczęły deklarować secesję z Unii. Pierwsza wystąpiła Karolina Południowa 20 grudnia 1860 roku, później dołączyły do niej Missisipi, Alabama, Floryda, Georgia, Luizjana, Teksas, a w trakcie trwania wojny także Wirginia, Tennessee, Arkansas i Karolina Północna. Ponadto w stanach: Missouri i Kentucky nastąpił rozłam i powstały tam zarówno rządy prounijne, jak i prokonfederackie. Oficjalnie te dwa stany należały także do Konfederacji, co widać chociażby na przykładzie flagi nowo powstałego państwa, gdzie figurowało 13 gwiazdek, po jednej dla każdego stanu. Ponadto czynione były próby przyłączenia do Konfederacji innych terytoriów, np. Kalifornii.
Utworzenie państwa ogłoszono 4 lutego 1861 roku. Cztery dni później uchwalona została konstytucja, w znacznej mierze wzorowana na dotychczasowej ustawie zasadniczej z 17 września 1787 roku. Wprowadzono do niej słowo niewolnicy zamiast dotychczasowego eufemizmu pozostałe osoby (other persons) przy obliczaniu podstaw reprezentacji parlamentarnej Kongresu (niewolnik liczony był za 3/5 człowieka), do zakazu stanowienia ustaw wymierzonych przeciw jednostce lub działających wstecz dodano zakaz podważania instytucji niewolnictwa (law denying or impairing the right of property in negro slaves). Kadencję prezydenta wydłużono z 4 do 6 lat, wprowadzając równocześnie jej jednorazowość.
Prezydentem został gen. Jefferson Davis. Tymczasową stolicą stało się Montgomery w Alabamie, a później Richmond w Wirginii. Nowo utworzone państwo liczyło niecałe 2 mln km², zamieszkiwanych przez nieco ponad 9 mln ludzi, w tym ok. 4 mln czarnych niewolników i 133 tys. czarnych wyzwoleńców.
Przystępując do wojny, Konfederacja liczyła na wsparcie mocarstw europejskich, szczególnie Wielkiej Brytanii i Francji. Kraje te jednakże odmówiły nawet oficjalnego uznania Skonfederowanych Stanów Ameryki; jedynym państwem świata, które to uczyniło, było księstwo Saksonii-Coburga-Gothy.
Na gospodarkę CSA, podporządkowaną celom wojennym, bardzo negatywny wpływ miał skromny potencjał własnego przemysłu (naprędce rozbudowywanego w miarę możliwości). Import wyrobów przemysłowych z Europy został praktycznie uniemożliwiony w rezultacie zastosowanej przez Unię stosunkowo skutecznej blokady morskiej (plan Anaconda), która dodatkowo odcinała Konfederację od rynków zbytu podstawowego towaru eksportowego – bawełny.
Po krwawej wojnie secesyjnej Konfederacja została zlikwidowana i wchodzące w jej skład stany powróciły do Unii.

## Rys kwestii niewolników
Na terenie Skonfederowanych Stanów Ameryki żyło ok. 3,5 miliona niewolników afroamerykańskich. Przy ogólnej liczbie 9 milionów mieszkańców stanowiło to ok. 40% ludności. Niewolnicy byli własnością około 7% mieszkańców Południa. Przyjmuje się, że ok. 200 000 południowców miało poniżej 10 niewolników. 77 000 było właścicielami jednego niewolnika. Wielkich plantacji korzystających z pracy powyżej 100 niewolników było 2300.
Kwestia niewolnictwa Afroamerykanów była dla opinii publicznej Stanów Zjednoczonych obojętna aż do połowy XIX wieku. Nawet podczas wojny secesyjnej była ona traktowana przedmiotowo. Sam prezydent Abraham Lincoln uważał ją za mniej istotną, niż zachowanie jedności Unii. Północ z początku nie walczyła, aby uwolnić niewolników. „Nie zamierzam, bezpośrednio czy pośrednio, mieszać się w kwestię niewolnictwa w stanach, w których istnieje”, powiedział Lincoln na początku konfliktu. Kongres znaczącą większością głosów przyjął to samo stanowisko w lipcu 1861 r. Po roku trwania konfliktu, zarówno Lincoln, jak i Kongres zdecydowali się uczynić wyzwolenie niewolników polityką wojenną Unii.

## Galeria
- Proporzec marynarki wojennej Konfederacji
- Jefferson Davis, prezydent 1861–1865
- Robert E. Lee, dowódca wojsk Konfederacji
- Stone Mountain

title: Skonfederowane Stany Ameryki

wikitext:
{{Państwo infobox
 |nazwa                  = Skonfederowane Stany Ameryki
 |nazwa oryginalna       = Confederate States of America
 |dopełniacz nazwy       = Skonfederowanych Stanów Ameryki
 |lata istnienia         = 1861–1865
 |godło                  = Seal of the Confederate States of America.svg
 |flaga                  = Flag of the Confederate States (1865).svg
 |dewiza                 = Deo Vindice
(Bóg jest obrońcą)
 |hymn                   = [[God Save the South]]
Boże, chroń Południe
 |hymn audio             = God Save the South.ogg
 |ustrój polityczny      = [[republika federalna]], [[Konfederacja państw|konfederacja]]
 |konstytucja            = [[Konstytucja Skonfederowanych Stanów Ameryki]]
 |stolica                = [[Montgomery (Alabama)|Montgomery]] ([[Alabama]])
[[4 lutego]] [[1861]]–[[29 maja]] [[1861]]
[[Richmond (Wirginia)|Richmond]] ([[Wirginia]])
[[29 maja]] [[1861]]–[[9 kwietnia]] [[1865]]
[[Danville (Wirginia)|Danville]] (Wirginia)
[[3 kwietnia]]–[[10 kwietnia]] [[1865]]
 |data powstania         = [[4 lutego]] [[1861]]
 |data likwidacji        = [[9 kwietnia]] [[1865]]
 |władca                 =
 |prezydent              = [[Jefferson Davis]]
 |premier                =
 |powierzchnia           = (wył. Missouri i Kentucky)
• 1 995 392 km²
 |rok                    = [[1860]]
 |liczba ludności        = (wył. Missouri & Kentucky)
• 9 103 332
(wliczając 3 521 110 niewolników)
 |gęstość zaludnienia    = • 4,5 os./km²
 |ISO 3166               =
 |waluta                 = [[Dolar Skonfederowanych Stanów Ameryki|dolar konfederacki]]
 |numer kierunkowy       =
 |domena                 =
 |kod samochodowy        =
 |kod samolotowy         =
 |strefa czasowa         =
 |narodowości            = • [[Amerykanie]] i [[Indianie]]
 |język urzędowy         = [[język angielski|angielski]]
Regionalnie języki europejskie i [[języki autochtoniczne Ameryk|indiańskie]]
 |religia dominująca     =
 |terytoria zależne      =
 |terytoria autonomiczne =
 |pkb rok                =
 |pkb                    =
 |pkb na osobę           =
 |pkb psn rok            =
 |pkb psn                =
 |pkb psn na osobę       =
 |mapa                   = Confederate States of America.svg
 |alt mapy               =
 |opis mapy              = {{legenda|#008000|Stany kontrolowane przez Konfederację}}{{legenda|#bcd35f|Stany i [[Terytorium zorganizowane|zorganizowane terytoria]], które Konfederacja uznawała za własne, a zarazem których przynależność była chwiejna}}
 |lokalizacja mapa       = Confederate States of America (orthographic projection).svg
 |nazwa lokalizacji      =
 |opis lokalizacji       =
 |współrzędne            =
 |commons                = Category:Confederate States of America
 |wikinews               =
 |wikicytaty             =
 |wikisłownik            =
}}
'''Skonfederowane Stany Ameryki''' ([[język angielski|ang.]] ''Confederate States of America, CSA'') – południowe stany [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]], potocznie zwane '''Konfederacją''', próbujące dokonać [[secesja (politologia)|secesji]] i biorące udział w [[wojna secesyjna|wojnie secesyjnej]]. W latach [[1861]]–[[1865]] stworzyły one własne [[państwo]].

== Historia ==
Zwycięstwo [[Abraham Lincoln|Abrahama Lincolna]] w [[Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1860 roku|wyborach prezydenckich]], w kontekście narastającego od kilkudziesięciu lat konfliktu interesów między uprzemysłowioną Północą a rolniczym Południem Stanów Zjednoczonych, wywołało wzburzenie w stanach południowych, których legislatywy poczęły deklarować secesję z [[Unia (Stany Zjednoczone)|Unii]]. Pierwsza wystąpiła [[Karolina Południowa]] 20 grudnia [[1860]] roku, później dołączyły do niej [[Missisipi (stan)|Missisipi]], [[Alabama]], [[Floryda]], [[Georgia]], [[Luizjana]], [[Teksas]], a w trakcie trwania wojny także [[Wirginia]], [[Tennessee]], [[Arkansas]] i [[Karolina Północna]]. Ponadto w stanach: [[Missouri (stan)|Missouri]] i [[Kentucky]] nastąpił rozłam i powstały tam zarówno rządy prounijne, jak i prokonfederackie. Oficjalnie te dwa stany należały także do Konfederacji, co widać chociażby na przykładzie [[Flagi Skonfederowanych Stanów Ameryki|flagi]] nowo powstałego państwa, gdzie figurowało 13 gwiazdek, po jednej dla każdego stanu. Ponadto czynione były próby przyłączenia do Konfederacji innych terytoriów, np. [[Kalifornia|Kalifornii]].

Utworzenie państwa ogłoszono 4 lutego 1861 roku. Cztery dni później uchwalona została [[Konstytucja Skonfederowanych Stanów Ameryki|konstytucja]], w znacznej mierze wzorowana na dotychczasowej [[Konstytucja Stanów Zjednoczonych|ustawie zasadniczej]] z 17 września 1787 roku. Wprowadzono do niej słowo ''[[Niewolnictwo|niewolnicy]]'' zamiast dotychczasowego [[eufemizm]]u ''pozostałe osoby'' (''other persons'') przy obliczaniu podstaw reprezentacji parlamentarnej [[Kongres Skonfederowanych Stanów Ameryki|Kongresu]] (niewolnik liczony był za ''3/5 człowieka''), do zakazu stanowienia ustaw wymierzonych przeciw jednostce lub działających wstecz dodano zakaz podważania instytucji [[Niewolnictwo w Stanach Zjednoczonych|niewolnictwa]] (''law denying or impairing the right of property in negro slaves''). Kadencję [[Prezydent Skonfederowanych Stanów Ameryki|prezydenta]] wydłużono z 4 do 6 lat, wprowadzając równocześnie jej jednorazowość<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.filibustercartoons.com/CSA.htm | tytuł = Analiza porównawcza Konstytucji USA i CSA | opublikowany = filibustercartoons.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20130404031648/http://www.filibustercartoons.com/CSA.htm | zarchiwizowano = 2013-04-04}} {{lang|en}}.</ref>.

Prezydentem został gen. [[Jefferson Davis]]. Tymczasową stolicą stało się [[Montgomery (Alabama)|Montgomery]] w Alabamie, a później [[Richmond (Wirginia)|Richmond]] w Wirginii. Nowo utworzone państwo liczyło niecałe 2 mln km², zamieszkiwanych przez nieco ponad 9 mln ludzi, w tym ok. 4 mln czarnych niewolników i 133 tys. czarnych wyzwoleńców<ref>Według danych spisu [[1860]] 9153 tys. osób, w tym 5499 tys. białych, 3521 tys. czarnych niewolników oraz 133 tys. czarnych wyzwoleńców. [[Krzysztof Michałek]] ''Na drodze ku potędze'' Warszawa 1991 s. 13.</ref>.

Przystępując do wojny, Konfederacja liczyła na wsparcie mocarstw europejskich, szczególnie [[Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii|Wielkiej Brytanii]] i [[II Cesarstwo Francuskie|Francji]]. Kraje te jednakże odmówiły nawet oficjalnego uznania Skonfederowanych Stanów Ameryki; jedynym państwem świata, które to uczyniło, było księstwo [[Saksonia-Coburg-Gotha|Saksonii-Coburga-Gothy]].

Na gospodarkę CSA, podporządkowaną celom wojennym, bardzo negatywny wpływ miał skromny potencjał własnego przemysłu (naprędce rozbudowywanego w miarę możliwości). Import wyrobów przemysłowych z [[Europa|Europy]] został praktycznie uniemożliwiony w rezultacie zastosowanej przez Unię stosunkowo skutecznej{{fakt|data=2014-03}} blokady morskiej ([[plan Anaconda]]), która dodatkowo odcinała Konfederację od rynków zbytu podstawowego towaru eksportowego – [[Bawełna (roślina)|bawełny]].

Po krwawej wojnie secesyjnej Konfederacja została zlikwidowana i wchodzące w jej skład stany [[Rekonstrukcja (Stany Zjednoczone)|powróciły do Unii]].

== Rys kwestii niewolników ==
Na terenie Skonfederowanych Stanów Ameryki żyło ok. 3,5 miliona [[Niewolnictwo|niewolników]] afroamerykańskich. Przy ogólnej liczbie 9 milionów mieszkańców stanowiło to ok. 40% ludności. Niewolnicy byli własnością około 7% mieszkańców Południa. Przyjmuje się, że ok. 200 000 południowców miało poniżej 10 niewolników. 77 000 było właścicielami jednego niewolnika. Wielkich plantacji korzystających z pracy powyżej 100 niewolników było 2300{{fakt|data=2017-08}}.

Kwestia niewolnictwa [[Afroamerykanie|Afroamerykanów]] była dla [[Opinia publiczna|opinii publicznej]] Stanów Zjednoczonych obojętna aż do połowy XIX wieku. Nawet podczas wojny secesyjnej była ona traktowana przedmiotowo. Sam prezydent Abraham Lincoln uważał ją za mniej istotną, niż zachowanie jedności Unii. [[Unia (Stany Zjednoczone)|Północ]] z początku nie walczyła, aby uwolnić niewolników. „Nie zamierzam, bezpośrednio czy pośrednio, mieszać się w kwestię niewolnictwa w stanach, w których istnieje”, powiedział Lincoln na początku konfliktu<ref>{{Cytuj |autor = Abraham Lincoln |redaktor = Roy C. Basler |tytuł = The Collected Works of Abraham Lincoln |data = 1955 |wolumin = III |miejsce = New Brunswick, N. J.}}</ref>. [[Kongres Stanów Zjednoczonych|Kongres]] znaczącą większością głosów przyjął to samo stanowisko w lipcu 1861 r. Po roku trwania konfliktu, zarówno Lincoln, jak i Kongres zdecydowali się uczynić wyzwolenie niewolników polityką wojenną Unii<ref>{{Cytuj |autor = James M. McPherson |tytuł = Battle Cry of Freedom: The Civil War Era |data = 2003}}</ref>.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Navy Jack CSA.jpg|Proporzec [[Confederate States Navy|marynarki wojennej Konfederacji]]
Plik:Davis4-2.JPG|[[Jefferson Davis]], prezydent 1861–1865
Plik:Confederate_General_Robert_E._Lee_poses_in_a_late_April_1865.jpg|[[Robert E. Lee]], dowódca [[Armia Stanów Skonfederowanych|wojsk Konfederacji]]
Plik:Confederate Memorial (Stone Mountain, Georgia)2.jpg|[[Stone Mountain]]
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Confederados]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Mieczysław Żywczyński]], ''Historia Powszechna 1789-1870'', Warszawa 2006.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.civil-war.net/pages/1860_census.html Spis ludności 1860] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Skonfederowane Stany Ameryki| ]]

title: Skonfederowane Stany AmerykiConfederate States of America

Godło: Flaga

Ustrój polityczny: republika federalna, konfederacja

Stolica: Montgomery (Alabama) · 4 lutego 1861–29 maja 1861 · Richmond (Wirginia) · 29 maja 1861–9 kwietnia 1865 · Danville (Wirginia) · 3 kwietnia–10 kwietnia 1865

Data powstania: 4 lutego 1861

Data likwidacji: 9 kwietnia 1865

Prezydent: Jefferson Davis

Powierzchnia: (wył. Missouri i Kentucky) · • 1 995 392 km²

Populacja (1860) · • liczba ludności: · (wył. Missouri & Kentucky) · • 9 103 332 · (wliczając 3 521 110 niewolników)

• gęstość: • 4,5 os./km²

Waluta: dolar konfederacki

Narody i grupy etniczne: • Amerykanie i Indianie

Język urzędowy: angielski · Regionalnie języki europejskie i indiańskie


text:
# MS Delia
MS Delia – jeden z czterech bliźniaczych masowców zbudowanych dla PŻM w stoczni w Warnie w latach 1995–1998; obecnie pływa pod banderą cypryjską.
Podstawowe dane jednostki:
- długość: ~186,5 m
- szerokość: ~30 m
- nośność: ~41 200 DWT
- zanurzenie konstrukcyjne: ~11,5 m
- prędkość: 14 węzłów

Do tej serii statków należą również:
- MS Dorine
- MS Diana
- MS Daria

title: MS Delia

wikitext:
{{Statek infobox
 |nazwa                      = MS Delia
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |bandera                    = Cypr
 |numer IMO                  =
 |call sign                  =
 |MMSI                       =
 |port macierzysty           =
 |właściciel                 =
 |armator                    =
 |operator                   =
 |towarzystwo klasyfikacyjne =
 |typ                        = [[Masowiec]]
 |materiał                   =
 |stocznia                   = [[Stocznia w Warnie]]
 |data budowy                = 1998
 |data wodowania             =
 |data eksploatacji          =
 |data wycofania             =
 |data zatonięcia            =
 |wyporność                  =
 |wyporność całkowita        =
 |nośność                    = 41 200 DWT
 |załoga                     =
 |pasażerowie                =
 |długość                    = 186,5 m
 |długość linii wodnej       =
 |długość kadłuba            =
 |długość po pokładzie       =
 |szerokość                  = 30 m
 |zanurzenie                 = 11,5 m
 |wysokość                   =
 |pojemność                  =
 |pojemność brutto           =
 |pojemność netto            =
 |pojemność TEU              =
 |masa całkowita             =
 |silnik                     =
 |moc silnika                =
 |liczba śrub                =
 |prędkość                   = 14 wężłów
 |commons                    =
}}

'''MS Delia''' – jeden z czterech bliźniaczych [[masowiec|masowców]] zbudowanych dla [[Polska Żegluga Morska|PŻM]] w [[stocznia|stoczni]] w [[Warna|Warnie]] w latach [[1995]]–[[1998]]; obecnie pływa pod [[bandera|banderą]] [[Cypr|cypryjską]].

Podstawowe dane jednostki:
* długość: ~186,5 m
* szerokość: ~30 m
* [[nośność statku|nośność]]: ~41 200 [[DWT]]
* zanurzenie konstrukcyjne: ~11,5 m
* prędkość: 14 [[węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]

Do tej serii statków należą również:
* [[MS Dorine]]
* [[MS Diana]]
* [[MS Daria]]

{{SORTUJ:Delia, MS}}

[[Kategoria:Masowce]]
[[Kategoria:Motorowce]]
[[Kategoria:Statki Polskiej Żeglugi Morskiej]]
[[Kategoria:Statki z XX wieku]]

title: MS Delia

Bandera: Cypr

Typ: Masowiec

Stocznia: Stocznia w Warnie

Prędkość maks.: 14 wężłów


text:
# Monster (album Kiss)
Monster – dwudziesty album studyjny amerykańskiego zespołu rockowego KISS, wydany 9 października 2012 roku przez wytwórnię płytową Universal Music Group. Wydawnictwo promuje singel "Hell or Hallelujah". Trasa koncertowa zorganizowana w ramach promocji albumu jest równocześnie trasą w związku z 40. rocznicą powstania grupy.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
| Lp. | Tytuł                           | Czas | Autor                                  |
| --- | ------------------------------- | ---- | -------------------------------------- |
| 1.  | Hell or Hallelujah              | 4:07 | Paul Stanley                           |
| 2.  | Wall of Sound                   | 2:55 | Stanley, Gene Simmons, Tommy Thayer    |
| 3.  | Freak                           | 3:35 | Stanley, Thayer                        |
| 4.  | Back to the Stone Age           | 3:01 | Stanley, Simmons, Thayer i Eric Singer |
| 5.  | Shout Mercy                     | 4:04 | Stanley, Thayer                        |
| 6.  | Long Way Down                   | 3:51 | Stanley, Thayer                        |
| 7.  | Eat Your Heart Out              | 4:06 | Simmons                                |
| 8.  | The Devil Is Me                 | 3:40 | Simmons, Stanley, Thayer               |
| 9.  | Outta This World                | 4:29 | Thayer                                 |
| 10. | All for the Love of Rock & Roll | 3:21 | Stanley                                |
| 11. | Take Me Down Below              | 3:24 | Simmons, Stanley, Thayer               |
| 12. | Last Chance                     | 3:05 | Simmons, Stanley, Thayer               |

### iTunes Bonus
| Lp. | Tytuł                | Czas | Autor   |
| --- | -------------------- | ---- | ------- |
| 13. | Right Here Right Now | 3:58 | Stanley |

### Edycja japońska
| Lp. | Tytuł                              | Czas | Autor                                        |
| --- | ---------------------------------- | ---- | -------------------------------------------- |
| 14. | King Of The Night Time World(Live) | 3:59 | Stanley, Kim Fowley, Mark Anthony, Bob Ezrin |

## Skład zespołu
- Paul Stanley – wokal, gitara rytmiczna
- Gene Simmons – wokal, gitara basowa
- Tommy Thayer – wokal, gitara prowadząca
- Eric Singer – wokal, perkusja

title: Monster (album Kiss)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Monster
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Kiss (zespół muzyczny)|KISS]]
 |wydany                    = 9 października [[2012 w muzyce|2012]]
 |nagrywany                 = 13 kwietnia [[2011 w muzyce|2011]]-6 stycznia 2012 [[Conway Recording Studios]], [[Hollywood]], [[Kalifornia]] i [[Studio City]], [[Los Angeles]]
 |gatunek                   = [[heavy metal]], [[hard rock]]
 |długość                   = 43:45
 |wytwórnia                 = [[Universal Music Group|UME]], Kiss Records<ref name="Discogs">{{cytuj stronę |url = https://www.discogs.com/master/477379-Kiss-Monster |tytuł = Kiss – Monster |autor = |opublikowany = [[Discogs]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
 |producent                 = [[Paul Stanley]], [[Greg Collins]]<ref name="Discogs" />
 |oceny                     = * [[Album of the Year (magazyn)|Album of the Year]] 65/100<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.albumoftheyear.org/album/4372-kiss-monster.php |tytuł = KISS – Monster |autor = Album of the Year |opublikowany = [[Album of the Year (magazyn)|Album of the Year]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[AnyDecentMusic?]] 5.2/10<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.anydecentmusic.com/review/4959/Kiss-Monster.aspx |tytuł = Kiss, Monster |autor = AnyDecentMusic? |opublikowany = [[AnyDecentMusic?]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Metacritic]] 67/100<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.metacritic.com/music/monster/kiss |tytuł = Monster by Kiss |autor = Metacritic |opublikowany = [[Metacritic]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[The A.V. Club]] B-<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.avclub.com/kiss-monster-1798174619 |tytuł = Kiss: Monster |autor = Jason Heller |opublikowany = [[The A.V. Club]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[AllMusic]] {{ocena|5|3}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.allmusic.com/album/monster-mw0002413014 |tytuł = Monster – Kiss |autor = Fred Thomas |opublikowany = [[AllMusic]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Classic Rock]] {{ocena|5|4.5}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.loudersound.com/reviews/kiss-monster |tytuł = Kiss: Monster |autor = Philip Wilding ( Classic Rock ) |opublikowany = loudersound.com |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Consequence (magazyn)|Consequence of Sound]] D<ref>{{cytuj stronę |url = https://consequence.net/2012/10/album-review-kiss-monster/ |tytuł = Album Review: KISS – Monster |autor = Dan Caffrey |opublikowany = [[Consequence (magazyn)|Consequence of Sound]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[London Evening Standard|Evening Standard]] {{ocena|5|3}}<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.standard.co.uk/goingout/music/cds-of-the-week-8199561.html |tytuł = CDs of the week: KISS, Monster |autor = Pete Clark |opublikowany = standard.co.uk |język = en |data dostępu = 2025-08-01|archiwum = https://web.archive.org/web/20140409170707/http://www.standard.co.uk/goingout/music/cds-of-the-week-8199561.html |zarchiwizowano = 2014-04-09}}</ref>
* [[The Guardian]] {{ocena|5|3}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.theguardian.com/music/2012/oct/18/kiss-monster-review |tytuł = Kiss: Monster – review |autor = Jamie Thomson |opublikowany = [[The Guardian]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[The Irish Times]] {{ocena|5|3}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.irishtimes.com/culture/music/album-reviews/kiss-1.546665 |tytuł = Kiss, Monster |autor = Ronan McGreevy |opublikowany = [[The Irish Times]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[laut.de]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://laut.de/Kiss/Alben/Monster-80758 |tytuł = Kiss – Monster |autor = Kai Butterweck |opublikowany = [[laut.de]] |język = de |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Los Angeles Times]] {{ocena|4|3}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.latimes.com/entertainment/music/la-xpm-2012-oct-08-la-et-ms-kiss-monster-pop-review-20121009-story.html |tytuł = Review: KISS unleashes ferociously fun ‘Monster’ |autor = Randall Roberts |opublikowany = [[Los Angeles Times]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Metal Hammer]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.loudersound.com/reviews/kiss-monster-1 |tytuł = Kiss: Monster |autor = Dom Lawson ( Metal Hammer ) |opublikowany = loudersound.com |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Record Collector]] {{ocena|5|3}}<ref>{{cytuj stronę |url = https://recordcollectormag.com/reviews/album/monster |tytuł = Monster {{!}} Kiss |autor = William Pinfold |opublikowany = [[Record Collector]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Rolling Stone]] {{ocena|5|3}}<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.rollingstone.com/music/music-album-reviews/monster-3-187146/ |tytuł = Monster |autor = Jon Dolan |opublikowany = [[Rolling Stone]] |język = en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
* [[Sputnikmusic]] 2.0/5<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.sputnikmusic.com/review/52857/KISS-Monster/ |tytuł = KISS – Monster |autor = JViney |opublikowany = [[Sputnikmusic]] |język= en |data dostępu = 2025-08-01}}</ref>
 |rok wydania               = 2012
 |poprzedni album           = [[Sonic Boom (album)|Sonic Boom]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2009
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
 |1. singel                 = Hell or Hallelujah
 |data 1. singla            = 3 lipca 2012
 |2. singel                 = Long Way Down
 |data 2. singla            = 23 października 2012
 |3. singel                 = Right Here Right Now
 |data 3. singla            = 26 czerwca 2013
}}
'''Monster''' – dwudziesty [[album studyjny]] [[Stany Zjednoczone|amerykańskiego]] zespołu rockowego [[Kiss (zespół muzyczny)|KISS]], wydany [[9 października]] [[2012 w muzyce|2012]] roku przez wytwórnię płytową [[Universal Music Group]]<ref name="iTunes">{{cytuj stronę | url = https://itunes.apple.com/us/album/monster/id547449835 | tytuł = Monster by Kiss | data dostępu = 2012-10-09 | opublikowany = [[iTunes]] | język = en }}</ref>. Wydawnictwo promuje singel "Hell or Hallelujah"<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.examiner.com/article/kiss-releases-new-single-hell-or-hallelujah | tytuł = Kiss releases new single 'Hell or Hallelujah' | data dostępu = 2012-07-03 | autor = Ryan Keller | opublikowany = examiner.com | język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20160305231549/http://www.examiner.com/article/kiss-releases-new-single-hell-or-hallelujah |zarchiwizowano = 2016-03-05}}</ref>. Trasa koncertowa zorganizowana w ramach promocji albumu jest równocześnie trasą w związku z 40. rocznicą powstania grupy<ref>{{cytuj stronę | url = http://somethingelsereviews.com/2012/09/11/we-would-be-celebrating-kiss-no-reunions-with-former-members-planned-for-40th-anniversary/ | tytuł = 'We would be celebrating Kiss': Paul Stanley says no reunions planned for 40th anniversary | data dostępu = 2012-09-11 | autor = Something Else! | opublikowany = somethingelsereviews.com | język = en }}</ref>.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="iTunes"/>.
{| class="wikitable"
|-
! style="background: palegoldenrod"|Lp.
! style="background: palegoldenrod"|Tytuł
! style="background: palegoldenrod"|Czas
! style="background: palegoldenrod"|Autor
|-
| 1.
| Hell or Hallelujah
| 4:07
| [[Paul Stanley]]
|-
| 2.
| Wall of Sound
| 2:55
| Stanley, [[Gene Simmons]], [[Tommy Thayer]]
|-
| 3.
| Freak
| 3:35
| Stanley, Thayer
|-
| 4.
| Back to the Stone Age
| 3:01
| Stanley, Simmons, Thayer i [[Eric Singer]]
|-
| 5.
| Shout Mercy
| 4:04
| Stanley, Thayer
|-
| 6.
| Long Way Down
| 3:51
| Stanley, Thayer
|-
| 7.
| Eat Your Heart Out
| 4:06
| Simmons
|-
| 8.
| The Devil Is Me
| 3:40
| Simmons, Stanley, Thayer
|-
| 9.
| Outta This World
| 4:29
| Thayer
|-
| 10.
| All for the Love of Rock & Roll
| 3:21
| Stanley
|-
| 11.
| Take Me Down Below
| 3:24
| Simmons, Stanley, Thayer
|-
| 12.
| Last Chance
| 3:05
| Simmons, Stanley, Thayer
|}

=== iTunes Bonus ===
{| class="wikitable"
|-
! style="background: palegoldenrod"|Lp.
! style="background: palegoldenrod"|Tytuł
! style="background: palegoldenrod"|Czas
! style="background: palegoldenrod"|Autor
|-
| 13.
| Right Here Right Now
| 3:58
| Stanley
|}

=== Edycja japońska ===
{| class="wikitable"
|-
! style="background: palegoldenrod"|Lp.
! style="background: palegoldenrod"|Tytuł
! style="background: palegoldenrod"|Czas
! style="background: palegoldenrod"|Autor
|-
| 14.
| King Of The Night Time World<small>(Live)</small>
| 3:59
| Stanley, [[Kim Fowley]], [[Mark Anthony]], [[Bob Ezrin]]
|}

== Skład zespołu ==
* [[Paul Stanley]] – wokal, gitara rytmiczna
* [[Gene Simmons]] – wokal, gitara basowa
* [[Tommy Thayer]] – wokal, gitara prowadząca
* [[Eric Singer]] – wokal, perkusja

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.kissonline.com/ Oficjalna strona internetowa zespołu]

{{Kiss}}
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2012]]
[[Kategoria:Albumy Kiss]]
[[Kategoria:Albumy Universal Music Group]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Paula Stanleya]]
[[Kategoria:Albumy heavymetalowe]]
[[Kategoria:Albumy hardrockowe]]

title: Monster

Wydany: 9 października 2012

Nagrywany: 13 kwietnia 2011-6 stycznia 2012 Conway Recording Studios, Hollywood, Kalifornia i Studio City, Los Angeles

Gatunek: heavy metal, hard rock

Wydawnictwo: UME, Kiss Records

Producent: Paul Stanley, Greg Collins

Sonic Boom · (2009): Monster · (2012) · —