text:
# Serhij Strasznenko
Serhij Wasylowycz Strasznenko, ukr. Сергій Васильович Страшненко, ros. Сергей Васильевич Страшненко, Siergiej Wasiljewicz Strasznienko (ur. 8 września 1953 w Sumach) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, trener piłkarski. Jego syn Serhij również piłkarz.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Karierę piłkarską rozpoczął w miejscowym klubie Spartak Sumy, który potem zmienił nazwę na Frunzenec Sumy. Potem bronił barw Spartaka Iwano-Frankowsk, Czornomorca Odessa i Karpat Lwów. We wrześniu 1979 roku zasilił skład wyższoligowego Paxtakoru Taszkent. Potem występował w klubach Zakarpattia Użhorod i Polissia Żytomierz. W 1991 kiedy w Sumach został odrodzony profesjonalny klub został piłkarzem Awtomobilista Sumy, w którym w 1992 zakończył karierę piłkarską. W 1996 już jako trener ponownie wrócił również do gry w bramce.

### Kariera reprezentacyjna
Jako jeden z nielicznych piłkarzy z Drugiej ligi ZSRR został powołany do składu juniorskiej reprezentacji ZSRR.

### Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej otrzymał propozycję pracy w klubie na stanowisku trenera. Najpierw pomagał trenować Awtomobilist Sumy, a w rundzie jesiennej sezonu 1993/94 samodzielnie prowadził Awtomobilist. Po rozformowaniu Ahrotechserwisa Sumy przeniósł się do Zirki Kirowohrad, w której w czerwcu 1998 pełnił obowiązki głównego trenera. Potem pracował w sztabie szkoleniowym Worskły Połtawa. Od sezonu 2001/02 pomagał trenować Frunzeneć-Liha-99 Sumy, a potem Spartaka Sumy. W sezonie 2005/06 prowadził Spartak Sumy. Potem trenował młodych bramkarzy w Szkole Piłkarskiej. Jednym z jego wychowanków jest znany bramkarz Ołeksandr Bandura. Następnie pracował w sztabie szkoleniowym PFK Sumy. W kwietniu 2013 pełnił funkcję głównego trenera sumskiego klubu. 18 maja 2014 stał na czele sumskiego klubu, którym tymczasowo kierował do 1 lipca 2014.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
- brązowy medalista Drugiej ligi ZSRR: 1974

### Odznaczenia
- tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1980

title: Serhij Strasznenko

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Serhij Strasznenko
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Serhij Wasylowycz Strasznenko
 |data urodzenia          = [[8 września]] [[1953]]
 |miejsce urodzenia       = [[Sumy]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = ? cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1971–1974 ! [[Frunzeneć-Liha-99 Sumy|Spartak/Frunzenec Sumy]] !   ? !   ?
! 1976      ! [[Spartak Iwano-Frankowsk]]                       !   ? !   ?
!           ! [[Czornomoreć Odessa]]                            !   ? !   ?
! 1978–1979 ! [[Karpaty Lwów]]                                  !  18 ! -19
! 1979–1981 ! [[Paxtakor Taszkent]]                             !  13 ! -17
! 1987      ! [[Zakarpattia Użhorod]]                           !  20 !   ?
! 1988–1990 ! [[Polissia Żytomierz|Spartak/Polissia Żytomierz]] ! 105 !   ?
! 1991–1992 ! [[Awtomobilist Sumy]]                             !  55 !   ?
! 1996      ! [[Ahrotechserwis Sumy]]                           !   5 !   ?
 |kariera reprezentacyjna = !  ! {{reprezentacja|SUN|rodzaj=U-18|pn}}
 |kariera trenerska       =
! 1992–1993 ! [[Awtomobilist Sumy]] ''(asystent)''
! 1993      ! Awtomobilist Sumy
! 1994–1996 ! [[Ahrotechserwis Sumy|SBTS/Ahrotechserwis Sumy]] ''(asystent)''
! 1998      ! [[Zirka Kirowohrad]] ''(p.o.)''
!           ! [[Worskła Połtawa]] ''(asystent)''
! 2001–2002 ! [[Frunzeneć-Liha-99 Sumy]] ''(asystent)''
! 2002–2005 ! [[Spartak Sumy|FK/Spartak Sumy]] ''(asystent)''
! 2005–2006 ! [[Spartak Sumy]]
! 2013      ! [[PFK Sumy]] ''(p.o.)''
! 2014      ! PFK Sumy ''(p.o.)''
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Serhij Wasylowycz Strasznenko''', [[język ukraiński|ukr.]] Сергій Васильович Страшненко, [[język rosyjski|ros.]] Сергей Васильевич Страшненко, ''Siergiej Wasiljewicz Strasznienko'' (ur. [[8 września]] [[1953]] w [[Sumy|Sumach]]) – [[Ukraina|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[bramkarz]]a, trener piłkarski. Jego syn [[Serhij Serhijowicz Strasznenko|Serhij]] również piłkarz.

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Karierę piłkarską rozpoczął w miejscowym klubie [[Frunzeneć-Liha-99 Sumy|Spartak Sumy]], który potem zmienił nazwę na Frunzenec Sumy. Potem bronił barw [[Spartak Iwano-Frankowsk|Spartaka Iwano-Frankowsk]], [[Czornomoreć Odessa|Czornomorca Odessa]] i [[Karpaty Lwów|Karpat Lwów]]. We wrześniu 1979 roku zasilił skład wyższoligowego [[Paxtakor Taszkent|Paxtakoru Taszkent]]. Potem występował w klubach [[Zakarpattia Użhorod]] i [[Polissia Żytomierz]]. W 1991 kiedy w Sumach został odrodzony profesjonalny klub został piłkarzem [[Ahrotechserwis Sumy|Awtomobilista Sumy]]<ref>[http://ufootball.com.ua/news/539 uFootball – Голкіпери-92. Хто, де, коли.]</ref>, w którym w 1992 zakończył karierę piłkarską<ref name="rama">[http://rama.com.ua/modules/AMS/print.php?storyid=5607 «Панорама» - Архив - «Он так играл, он был герой!»]</ref>. W 1996 już jako trener ponownie wrócił również do gry w bramce.

=== Kariera reprezentacyjna ===
Jako jeden z nielicznych piłkarzy z [[Wtoraja liga ZSRR w piłce nożnej|Drugiej ligi ZSRR]] został powołany do składu [[Reprezentacja ZSRR U-18 w piłce nożnej mężczyzn|juniorskiej reprezentacji ZSRR]]<ref name="rama"/>.

=== Kariera trenerska ===
Po zakończeniu kariery piłkarskiej otrzymał propozycję pracy w klubie na stanowisku trenera. Najpierw pomagał trenować [[Awtomobilist Sumy]], a w rundzie jesiennej sezonu 1993/94 samodzielnie prowadził Awtomobilist. Po rozformowaniu Ahrotechserwisa Sumy przeniósł się do [[Zirka Kirowohrad|Zirki Kirowohrad]], w której w czerwcu 1998 pełnił obowiązki głównego trenera. Potem pracował w sztabie szkoleniowym [[Worskła Połtawa|Worskły Połtawa]]. Od sezonu 2001/02 pomagał trenować [[Frunzeneć-Liha-99 Sumy]], a potem [[Spartak Sumy|Spartaka Sumy]]. W sezonie 2005/06 prowadził Spartak Sumy. Potem trenował młodych bramkarzy w Szkole Piłkarskiej. Jednym z jego wychowanków jest znany bramkarz [[Ołeksandr Bandura]]<ref name="rama"/>. Następnie pracował w sztabie szkoleniowym [[PFK Sumy]]. W kwietniu 2013 pełnił funkcję głównego trenera sumskiego klubu<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/first/1365857305-pervaya-liga-sumy-krymteplica-1-0-problemam-vopreki.html Первая лига. „Сумы” - „Крымтеплица” 1:0. Проблемам вопреки – UA-Футбол]</ref>. 18 maja 2014 stał na czele sumskiego klubu<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/first/53791371.html Официально: Андрей Кононенко отстранен от руководства ПФК Сумы – UA-Футбол]</ref>, którym tymczasowo kierował do 1 lipca 2014.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
* brązowy medalista [[Wtoraja liga ZSRR w piłce nożnej|Drugiej ligi ZSRR]]: 1974

=== Odznaczenia ===
* tytuł [[Mistrz Sportu|Mistrza Sportu ZSRR]]: 1980

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{UAF|38525}}
* {{footballfacts|27968}}
* {{Rusteam|423411154088460}}
* {{footbook|20765}}

{{Grupa szablonów
| tytuł = Kariera trenerska
| zwijanie = zwinięte
| lista =
{{Trenerzy piłkarscy Ahrotechserwisu Sumy}}
{{Trenerzy piłkarscy Zirki Kropywnycki}}
{{Trenerzy piłkarscy Spartaka Sumy}}
{{Trenerzy piłkarscy PFK Sumy}}
}}

{{SORTUJ:Strasznenko, Serhij}}
[[Kategoria:Radzieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Ukraińscy piłkarze]]
[[Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Ahrotechserwisu Sumy]]
[[Kategoria:Piłkarze Czornomorca Odessa]]
[[Kategoria:Piłkarze Frunzeńca Sumy]]
[[Kategoria:Piłkarze Karpat Lwów]]
[[Kategoria:Piłkarze Paxtakoru Taszkent]]
[[Kategoria:Piłkarze Polissia Żytomierz]]
[[Kategoria:Piłkarze Spartaka Iwano-Frankiwsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Howerły Użhorod]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ahrotechserwisu Sumy]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy PFK Sumy]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Spartaka Sumy]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zirki Kropywnycki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1953]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sumach]]

title: · Serhij Strasznenko

Pełne imię i nazwisko: Serhij Wasylowycz Strasznenko

Data i miejsce urodzenia: 8 września 1953 · Sumy

Wzrost: ? cm

title: Kariera seniorska

Spartak/Frunzenec Sumy · ? · (?)

Spartak Iwano-Frankowsk · ? · (?)

Karpaty Lwów · 18 · (-19)

Paxtakor Taszkent · 13 · (-17)

Zakarpattia Użhorod · 20 · (?)

Spartak/Polissia Żytomierz · 105 · (?)

Awtomobilist Sumy · 55 · (?)

Ahrotechserwis Sumy · 5 · (?)

title: Kariera reprezentacyjna

title: Kariera trenerska

Awtomobilist Sumy (asystent)

Awtomobilist Sumy

SBTS/Ahrotechserwis Sumy (asystent)

Zirka Kirowohrad (p.o.)

Frunzeneć-Liha-99 Sumy (asystent)

FK/Spartak Sumy (asystent)

Spartak Sumy

PFK Sumy (p.o.)

PFK Sumy (p.o.)


text:
# Estońskie przebudzenie narodowe
Estońskie przebudzenie narodowe (est. Ärkamisaeg) – okres w dziejach XIX-wiecznej Estonii, gdy Estończycy uznali siebie za naród zdolny do samodzielnych rządów. Ramy czasowe obejmują lata 50. XIX wieku, jako początek, i rok 1918, w którym ogłoszono utworzenie Republiki Estońskiej jako koniec epoki. Ten termin bywa również stosowany do opisu sytuacji w Estonii w latach 1988–1990, gdy Estończycy zbuntowali się przeciw rządom radzieckim.

## Tło historyczne
Estonia nie utworzyła wcześniej swojej państwowości, choć poszczególne hrabstwa (est. maakondad) jednoczyły się w czasie najazdów i współpracowały na innych polach. Jednak praktycznie nieustająco i zależnie od epoki, Estonia znajdowała się pod panowaniem albo Zakonu Kawalerów Mieczowych, albo Danii, albo Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a także Szwecji. Od 1721 roku nastało z kolei panowanie rosyjskiego caratu.
Do czasu rosyjskiej dominacji to Niemcy bałtyccy byli grupą uprzywilejowaną na ziemiach estońskich. Tworzyli stan szlachecki, podczas gdy Estończycy byli warstwą chłopską, którą dręczono pańszczyzną i izolowano od własnego języka za sprawą wszechobecnej niemczyzny. Z kolei w okresie rosyjskim Niemcy nadal pełnili ważną rolę i choć zaczęło powstawać niemieckie środowisko estofilów (np. lekarz Georg Julius Bertram-Schultz), to w większości Niemcy nadal blokowali zapędy tożsamościowe Estończyków i współpracowali z urzędnikami rosyjskimi.
W XIX wieku, w czasie budzenia się ruchów narodowych w Europie, nasilona rusyfikacja na ziemiach estońskich doprowadziła do osłabienia pozycji Niemców bałtyckich. Jednocześnie zniesiono pańszczyznę, a także rosła liczba wykształconych Estończyków i znaczenie uniwersytetu w Tartu (ówcześnie: Dorpat).
Z inicjatywy Jakoba Hurta zbierano folklor estoński. Powstawała też poezja i dramaturgia w języku narodowym – tworzyli ją m.in. przedwcześnie zmarły „ojciec literatury estońskiej” Kristjan Jaak Peterson, Lydia Koidula, a w późniejszym okresie Marie Under. Estończycy doczekali się też własnego eposu narodowego w języku estońskim pt. „Kalevipoeg” (Syn Kaleva) autorstwa Friedriecha Reinholda Kreutzwalda. Estoński ruch narodowy działał na dwóch biegunach – część aktywistów kierowała sympatie w stronę rosyjską (Carl Robert Jakobson), część natomiast w kierunku niemieckich tradycji i kultury.
24 lutego 1918 roku tłumy Estończyków zebrały się w Parnawie (est. Pärnu), by wysłuchać odczytywanej deklaracji niepodległości Estonii. Mimo że dzień później kraj zajęli Niemcy, dzień ten jest świętowany jako Dzień Niepodległości Estonii.

## Kalendarium
- 1739 – Biblia Antona thora Hellego przetłumaczona z hebrajskiego na język (północno) estoński, pod redakcją Antona Thora Hellego[9].
- W 1853 – pierwsza wersja „Kalevipoeg” (13 817 wersów) zatrzymana przez cenzurę, 1857–1861 inne wydania, 1862 – wydanie pełne w 20. pieśniach[10].
- 1857 – „Perno Postimees” – pierwsza codzienna gazeta w języku estońskim, wychodząca w Parnawie[11].
- 1863 – początek wydawania przez Jakoba Hurta ogromnego zbioru estońskich pieśni ludowych i poezji[5].
- 1865 – w Dorpacie powstaje Towarzystwo Pieśni i Tańca „Vanemuine"[12].
- W 1868 zniesiono pańszczyznę (wcześniej, w 1816, car Aleksander I anulował poddaństwo osobiste w guberni estlandzkiej, a w 1819 – w guberni inflanckiej).
- 1870 – powstał pierwszy teatr estoński, kierowany przez poetkę i dramatopisarkę Lydię Koidulę[13][12].
- W 1869 roku zorganizowano pierwszy Estoński Festiwal Pieśni i Tańca, który zgromadził 20 tysięcy uczestników. Duża część repertuaru była jednak w języku niemieckim[14].
- 1878 – Carl Robert Jakobson zakłada gazetę „Sakala”, gdzie występuje z dominacją niemieckich właścicieli ziemskich[15].
- 17.09.1881 roku – za sprawą młodego poety Jaana Bergmanna, który tworzy wiersz o „fladze powiewającej nad Estonią”, wśród tartuskiej społeczności studenckiej powstaje pierwsza flaga Estonii[16].
- 1888 – otwarcie gimnazjum, które od 1860. roku planowane było jako placówka z wykładowym estońskim – polityka rusyfikacyjna jednak nie pozwoliła na zrealizowanie tych zamierzeń[1].
- Od 1897 roku zaczęła wychodzić gazeta estońskojęzyczna „Eesti Postimees”, której wydawcą był Johann Voldemar Jaansen[11].
- 1917 – w Tallinie powstaje literacka grupa „Siuru”, postulująca tworzenie literatury w języku estońskim[7].
- 24 lutego 1918 – deklaracja niepodległości Republiki Estonii[4].

wikiname: plwiki

title: Estońskie przebudzenie narodowe

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:The first flag of Estonia, Estonian National Museum.jpg|mały|Pierwsza flaga Estonii (kolekcja [[Estońskie Muzeum Narodowe|Estońskiego Muzeum Narodowego]])]]
[[Plik:Lydia Koidula Tartu ajal.jpg|mały|Lydia Koidula]]
'''Estońskie przebudzenie narodowe''' ([[Język estoński|est.]] ''Ärkamisaeg'') – okres w dziejach XIX-wiecznej [[Estonia|Estonii]], gdy [[Estończycy]] uznali siebie za naród zdolny do samodzielnych rządów. Ramy czasowe obejmują lata 50. XIX wieku, jako początek, i rok 1918, w którym ogłoszono utworzenie [[Republika Estońska (1918–1940)|Republiki Estońskiej]] jako koniec epoki<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Estoński ruch narodowy w XIX i na początku XX w. – Histmag.org |data dostępu = 2018-04-15 |url = https://histmag.org/Estonski-ruch-narodowy-w-XIX-i-na-poczatku-XX-w.-4336}}</ref>. Ten termin bywa również stosowany do opisu [[Śpiewająca rewolucja|sytuacji w Estonii]] w latach 1988–1990, gdy Estończycy zbuntowali się przeciw rządom [[Estońska Socjalistyczna Republika Radziecka|radzieckim]]<ref>{{Cytuj |autor = Darski, Józef. |tytuł = Estonia. Historia, współczesność, konflikty narodowe |data = 1995 |isbn = 9788386191017 |miejsce = Warszawa |wydawca = Instytut Polityczny |oclc = 37624832}}</ref>.

== Tło historyczne ==
Estonia nie utworzyła wcześniej swojej państwowości, choć poszczególne [[Hrabstwo|hrabstwa]] (est. ''maakondad'') jednoczyły się w czasie najazdów i współpracowały na innych polach. Jednak praktycznie nieustająco i zależnie od epoki, Estonia znajdowała się pod panowaniem albo [[Kawalerowie Mieczowi|Zakonu Kawalerów Mieczowych]], albo [[Dania|Danii]], albo [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej Obojga Narodów]], a także [[Szwecja|Szwecji]]. Od 1721 roku nastało z kolei panowanie rosyjskiego [[Samodzierżawie|caratu]]<ref name=":0" />. [[Plik:Jakob Hurt 1866.jpg|mały|Jakob Hurt]]
Do czasu rosyjskiej dominacji to [[Niemcy bałtyccy]] byli grupą uprzywilejowaną na ziemiach estońskich. Tworzyli stan szlachecki, podczas gdy Estończycy byli warstwą chłopską, którą dręczono [[Pańszczyzna|pańszczyzną]] i izolowano od własnego języka za sprawą wszechobecnej niemczyzny. Z kolei w okresie rosyjskim Niemcy nadal pełnili ważną rolę i choć zaczęło powstawać niemieckie środowisko estofilów (np. lekarz [[Georg Julius Bertram-Schultz]]<ref>{{Cytuj |autor = Kristīne Barkovska, Andris Kazjukevičs |tytuł = Polska i kraje Bałtyckie w dialogu kultur |czasopismo = Polijas un Baltijas kultūras sakari |data = 2007}}</ref>), to w większości Niemcy nadal blokowali zapędy tożsamościowe Estończyków i współpracowali z urzędnikami rosyjskimi<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Estonia. Mały naród, który postawił się imperium |czasopismo = wyborcza.pl |data dostępu = 2018-04-15 |url = http://wyborcza.pl/alehistoria/7,121681,23027080,estonia-maly-narod-ktory-postawil-sie-imperium.html |język = pl}}</ref>.

W XIX wieku, w czasie budzenia się ruchów narodowych w Europie, nasilona [[rusyfikacja]] na ziemiach estońskich doprowadziła do osłabienia pozycji Niemców bałtyckich. Jednocześnie zniesiono pańszczyznę, a także rosła liczba wykształconych Estończyków i znaczenie [[Uniwersytet w Tartu|uniwersytetu w Tartu]] (ówcześnie: Dorpat)<ref name=":0" />.

Z inicjatywy [[Jakob Hurt|Jakoba Hurta]] zbierano folklor estoński<ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = Z wizytą w Estońskim Archiwum Folkloru {{!}} Pismo Folkowe |data dostępu = 2018-04-15 |opublikowany = pismofolkowe.pl |url = http://pismofolkowe.pl/artykul/z-wizyta-w-estonskim-archiwum-folkloru-4665 |język = pl}}</ref>. Powstawała też poezja i dramaturgia w języku narodowym – tworzyli ją m.in. przedwcześnie zmarły „ojciec literatury estońskiej” [[Kristjan Jaak Peterson]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Portret „pierwszego poety” estońskiego – Kristjana Jaaka Petersona – Eesti.pl |czasopismo = Eesti.pl |data = 2005-06-10 |data dostępu = 2018-04-15 |url = https://www.eesti.pl/portret-pierwszego-poety-estonskiego-kristjana-jaaka-petersona-11212.html |język = pl}}</ref>, [[Lydia Koidula]], a w późniejszym okresie [[Marie Under]]<ref name=":3">{{Cytuj |autor = Gazda, Grzegorz. |tytuł = Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. |data = 2000 |isbn = 8301131810 |wydanie = 1 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |oclc = 48802779}}</ref>. Estończycy doczekali się też własnego<ref name=":0" /> eposu narodowego w języku estońskim pt. „[[Kalevipoeg]]” (Syn Kaleva) autorstwa [[Friedrich Reinhold Kreutzwald|Friedriecha Reinholda Kreutzwalda]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Kalevipoeg – Eesti.pl |czasopismo = Eesti.pl |data = 2009-08-06 |data dostępu = 2018-04-15 |url = https://www.eesti.pl/kalevipoeg-11053.html |język = pl}}</ref>. Estoński ruch narodowy działał na dwóch biegunach – część aktywistów kierowała sympatie w stronę rosyjską ([[Carl Robert Jakobson]]), część natomiast w kierunku niemieckich tradycji i kultury.

24 lutego 1918 roku tłumy Estończyków zebrały się w [[Parnawa|Parnawie]] (''est''. Pärnu), by wysłuchać odczytywanej deklaracji niepodległości Estonii. Mimo że dzień później kraj zajęli Niemcy, dzień ten jest świętowany jako [[Dzień Niepodległości Estonii]]<ref name=":1" />.

== Kalendarium ==
[[Plik:Friedrich Reinhold Kreutzwald.jpg|mały|Friedrich Reinhold Kreutzwald]]
[[Plik:Carl Robert Jakobson.jpg|mały|Carl Robert Jakobson]]

* 1739 – [[Biblia Antona thora Hellego]] przetłumaczona z [[Język hebrajski|hebrajskiego]] na język (północno) estoński, pod redakcją [[Anton thor Helle|Antona Thora Hellego]]<ref>{{Cytuj |autor = Marcin Czerwień |tytuł = Proza historyczna Jaana Krossa: Filozofia pisarstwa, metoda twórcza, estońskość |data = 2013 |isbn = 9788323389071 |wydawca = Wydawnictwo UJ |s = s. 55, przypis 278.}}</ref>.
* W 1853 – pierwsza wersja „Kalevipoeg” (13 817 wersów) zatrzymana przez cenzurę, 1857–1861 inne wydania, 1862 – wydanie pełne w 20. pieśniach<ref>{{Cytuj |autor = Stefan Pastuszewski |tytuł = Stefan Pastuszewski – Tasowanie pomników w Dorpacie |data dostępu = 2018-04-15 |opublikowany = www.akant.org |url = http://www.akant.org/archiwum/169-swiat-inflant/swiat-inflant/swiat-inflant-2016-nr-8/5665-stefan-pastuszewski-tasowanie-pomnikow-w-dorpacie |język = pl}}</ref>.
* 1857 – „[[Perno Postimees]]” – pierwsza codzienna gazeta w języku estońskim, wychodząca w Parnawie<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Zubiński, Tadeusz, 1953– |tytuł = Ciche kraje |data = 2006 |isbn = 9788388845635 |wydanie = 1 |miejsce = Rzeszów |wydawca = Fosze |s = s.57 |oclc = 76915722}}</ref>.
* 1863 – początek wydawania przez Jakoba Hurta ogromnego zbioru estońskich pieśni ludowych i poezji<ref name=":4" />.
* 1865 – w Dorpacie powstaje Towarzystwo Pieśni i Tańca „Vanemuine"<ref name=":5">{{Cytuj |autor = Piotr Wojciech Kotlarz |tytuł = Historia dramaturgii |data = 2016 |isbn = 8378597172 |s = 393}}</ref>.
* W 1868 zniesiono pańszczyznę (wcześniej, w 1816, car [[Aleksander I Romanow|Aleksander I]] anulował poddaństwo osobiste w guberni estlandzkiej, a w 1819 – w guberni inflanckiej).
* 1870 – powstał pierwszy teatr estoński, kierowany przez poetkę i dramatopisarkę Lydię Koidulę<ref>{{Cytuj |tytuł = Teatr estoński – Eesti.pl |czasopismo = Eesti.pl |data = 2006-09-29 |data dostępu = 2018-04-15 |url = https://www.eesti.pl/teatr-estonski-1540.html |język = pl}}</ref><ref name=":5" />.
* W 1869 roku zorganizowano pierwszy [[Estoński Festiwal Pieśni i Tańca]], który zgromadził 20 tysięcy uczestników. Duża część repertuaru była jednak w języku niemieckim<ref>{{Cytuj |tytuł = Baltic song and dance celebrations – intangible heritage – Culture Sector – UNESCO |data dostępu = 2018-04-15 |opublikowany = ich.unesco.org |url = https://ich.unesco.org/en/RL/baltic-song-and-dance-celebrations-00087 |język = en}}</ref>.
* 1878 – Carl Robert Jakobson zakłada gazetę „Sakala”, gdzie występuje z dominacją niemieckich właścicieli ziemskich<ref>{{encyklopedia PWN|id = 3916384|tytuł=Jakobson Carl Robert|data dostępu=2018-04-15}}</ref>.
* 17.09.1881 roku – za sprawą młodego poety [[Jaan Bergmann|Jaana Bergmanna]], który tworzy wiersz o „fladze powiewającej nad Estonią”, wśród [[tartu]]skiej społeczności studenckiej powstaje pierwsza [[flaga Estonii]]<ref>{{Cytuj |autor = Marie Alice L’Heureux |tytuł = Appropriating Space: Ideology and Identity in the Cultural Landscape of Estonia |data = 2002}}</ref>.
* 1888 – otwarcie gimnazjum, które od 1860. roku planowane było jako placówka z wykładowym estońskim – polityka rusyfikacyjna jednak nie pozwoliła na zrealizowanie tych zamierzeń<ref name=":0" />.
* Od 1897 roku zaczęła wychodzić gazeta estońskojęzyczna „[[Eesti Postimees]]”, której wydawcą był [[Johann Voldemar Jannsen|Johann Voldemar Jaansen]]<ref name=":2" />.
* 1917 – w [[Tallinn|Tallinie]] powstaje literacka grupa „[[Siuru]]”, postulująca tworzenie literatury w języku estońskim<ref name=":3" />.
* 24 lutego 1918 – deklaracja niepodległości Republiki Estonii<ref name=":1" />.

== Zobacz też ==
* [[Bałtyckie festiwale pieśni|bałtyckie festiwale pieśni i tańca]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Historia Estonii]]
[[Kategoria:Kultura w Estonii]]


text:
# Campitelli
Campitelli – rione, jedno z dwudziestu dwóch rioni Rzymu, tradycyjnych jednostek podziału administracyjnego miasta, dotyczącego części wewnątrz murów aureliańskich (z niewielkimi wyjątkami). Stanowi część gminy Municipio Roma I.
Współcześnie Campitelli ma powierzchnię 0,59 km², a w 2015 zamieszkiwało je 693 mieszkańców.
Historyczny numer dzielnicy to R. X.

title: Campitelli

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  =
 |dopełniacz nazwy miasta      = Rzymu
 |nazwa                        = Campitelli
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Rome rione X campitelli (logo).svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Campitelli
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Lacjum
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Miasto Stołeczne Rzym|Rzym]]
 |miasto                       = [[Rzym]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 = 0,59
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 693
 |rok                          = 2009
 |gęstość zaludnienia          = 1156
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |JPN:drzewo                   =
 |JPN:kwiat                    =
 |JPN:ptak                     =
 |plan                         =
 |mapa                         = Rome - Muni 1 - Campitelli.PNG
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Rzym
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Campitelli''' – [[rione]], jedno z dwudziestu dwóch [[rioni Rzymu]], tradycyjnych jednostek podziału administracyjnego miasta, dotyczącego części wewnątrz [[Mur Aureliana|murów aureliańskich]] (z niewielkimi wyjątkami). Stanowi część gminy [[Municipio Roma I]].

Współcześnie Campitelli ma powierzchnię 0,59 km², a w 2015 zamieszkiwało je 693 mieszkańców.

Historyczny numer dzielnicy to '''R. X'''.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://roma.andreapollett.com/S5/rioni.htm | tytuł = The Rioni. Rome's Historical Districts | data = | data dostępu = 2015-07-17 | autor = | opublikowany = andreapollett.com | język = en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.romeartlover.it/Rioni.html | tytuł = The „Rioni” of Rome | data = | data dostępu = 2015-07-17 | autor = | opublikowany = romeartlover.it | język = en}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20180423104733/http://www.portalidiroma.it:80/rionecampitelli/index.htm | tytuł = Rione Campitelli | data = | data dostępu = 2015-07-17 | język = it}}
* {{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20180423031923/http://www.portalidiroma.it:80/rioni/ | tytuł = Portal di Roma - Rioni | data dostępu = 2015-07-17 | język = it}}

{{Rioni Rzymu}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rioni Rzymu]]

title: Campitelli

Państwo: Włochy

Region: Lacjum

Prowincja: Rzym

Miasto: Rzym


text:
# Maria Chełchowska-Słowik
Maria Chełchowska-Słowik (ur. 1926, zm. 10 października 2010) – polska lekkoatletka, sprinterka i skoczek w dal.
Dwukrotna srebrna medalistka zimowych mistrzostw Polski: w biegu na 60 metrów i w skoku w dal (1946).

## Rekordy życiowe
- Bieg na 200 metrów – 33,6 (1945)[1]
- Skok w dal – 4,30 (1946)[1]

title: Maria Chełchowska-Słowik

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Maria Chełchowska-Słowik
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[Orzeł Warszawa]] (1945)<br />Syrena Warszawa (1946)
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|Zimowe mistrzostwa Polski]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zimowe Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1946|Olsztyn 1946]]|bieg na 60 m}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zimowe Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1946|Olsztyn 1946]]|skok w dal}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Maria Chełchowska-Słowik''' (ur. [[1926]], zm. [[10 października]] [[2010]]) – [[polska]] [[Lekkoatletyka|lekkoatletka]], [[sprint]]erka i [[skok w dal|skoczek w dal]].

Dwukrotna srebrna medalistka [[Zimowe Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1946|zimowych mistrzostw Polski]]: w [[bieg na 60 metrów|biegu na 60 metrów]] i w skoku w dal (1946)<ref name="a">{{Cytuj książkę | nazwisko= Kurzyński i Komisja Statystyczna PZLA | imię = Henryk | nazwisko2 = | imię2 = |  inni = | tytuł = Polska lekkoatletyka 1945-1960  | data = październik 2014 | wydawca = Komisja Statystyczna PZLA | miejsce = Warszawa | isbn = 978-83-64544-06-4 | strony = 214}}</ref>.

== Rekordy życiowe ==
* [[Bieg na 200 metrów]] – 33,6 (1945)<ref name="a" />
* [[Skok w dal]] – 4,30 (1946)<ref name="a" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Chełchowska-Słowik, Maria}}
[[Kategoria:Polscy skoczkowie w dal]]
[[Kategoria:Polscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1926]]
[[Kategoria:Zmarli w 2010]]

title: · Maria Chełchowska-Słowik

Data śmierci: 10 października 2010

Klub: Orzeł Warszawa (1945) · Syrena Warszawa (1946)

title: Dorobek medalowy

srebro:
Olsztyn 1946 · bieg na 60 m
Olsztyn 1946 · skok w dal


text:
# Zygmunt Górski (polityk)
Zygmunt Henryk Górski (ur. 18 stycznia 1944 w Nawarzycach, zm. 21 października 2022) – polski działacz partyjny i państwowy, w latach 1984–1988 prezydent Dąbrowy Górniczej.

## Życiorys
Syn Józefa i Zofii. W 1968 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1973 był instruktorem w Komitecie Miejskim PZPR w Dąbrowie Górniczej, następnie sekretarzem ds. organizacyjnych i od 1978 do 1981 I sekretarzem Komitetu Zakładowego Huty im. Feliksa Dzierżyńskiego. W 1981 objął fotel wiceprezydenta Dąbrowy Górniczej, następnie był prezydentem miasta w okresie od 1 stycznia 1984 do 1 kwietnia 1988. Pracował również jako zastępca naczelnika Wydziału Promocji, Kultury i Sportu Urzędu Miejskiego w Dąbrowie Górniczej oraz dyrektor Domu Kultury w Ząbkowicach. W 2003 ponownie został wiceprezydentem miasta, zajmował stanowisko do lata 2005. Zasiadał także w organach instytucji komunalnych oraz MKS Dąbrowa Górnicza.
26 października 2022 pochowany na cmentarzu przy ul. Mireckiego w Sosnowcu.

title: Zygmunt Górski (polityk)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Zygmunt Górski|inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Polityk infobox
 | polityk           = Zygmunt Górski
 | data urodzenia    = 18 stycznia 1944
 | miejsce urodzenia = [[Nawarzyce]]
 | data śmierci      = 21 października 2022
 | miejsce śmierci   =
 | grafika           =
 | partia            = [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza]]
 | funkcja           = [[Prezydenci Dąbrowy Górniczej|Prezydent Dąbrowy Górniczej]]
 | od                = 1 stycznia 1984
 | do                = 1 kwietnia 1988
 | poprzednik        = [[Jerzy Talkowski]]
 | następca          = [[Andrzej Baran (polityk)|Andrzej Baran]]
 | odznaczenia       =
}}
'''Zygmunt Henryk Górski''' (ur. [[18 stycznia]] [[1944]] w [[Nawarzyce|Nawarzycach]], zm. [[21 października]] [[2022]]{{r|dg}}) – [[Polska|polski]] działacz partyjny i państwowy, w latach 1984–1988 prezydent [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowy Górniczej]].

== Życiorys ==
Syn Józefa i Zofii. W 1968 wstąpił do [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]]. Od 1973 był instruktorem w Komitecie Miejskim PZPR w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]], następnie sekretarzem ds. organizacyjnych i od 1978 do 1981 I sekretarzem Komitetu Zakładowego Huty im. Feliksa Dzierżyńskiego{{r|ipn}}. W 1981 objął fotel wiceprezydenta Dąbrowy Górniczej, następnie był prezydentem miasta w okresie od 1 stycznia 1984 do 1 kwietnia 1988. Pracował również jako zastępca naczelnika Wydziału Promocji, Kultury i Sportu Urzędu Miejskiego w Dąbrowie Górniczej oraz dyrektor Domu Kultury w [[Ząbkowice|Ząbkowicach]]{{r|dg}}. W 2003 ponownie został wiceprezydentem miasta, zajmował stanowisko do lata 2005{{r|bio}}. Zasiadał także w organach instytucji komunalnych oraz [[MKS Dąbrowa Górnicza]]{{r|imsig}}.

26 października 2022 pochowany na cmentarzu przy ul. Mireckiego w [[Sosnowiec|Sosnowcu]]{{r|dg}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="dg">{{Cytuj stronę | url = https://www.dabrowa-gornicza.pl/aktualnosci/nie-zyje-zygmunt-gorski/ | tytuł = Nie żyje Zygmunt Górski | data = 26 października 2022 | opublikowany = dabrowa-gornicza.pl | data dostępu = 2022-10-27}}</ref>
<ref name="ipn">{{Cytuj stronę | url = https://katalog.bip.ipn.gov.pl/informacje/49101 | tytuł = Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL | opublikowany = Instytut Pamięci Narodowej | data dostępu = 2022-10-27}}</ref>
<ref name="bio">{{Cytuj książkę | url = http://new.muzeum-dabrowa.pl/wp-content/uploads/2020/04/25_lat_samorz_DG-popr.pdf | tytuł = 25 lat samorządności w Dąbrowie Górniczej 1990–2015 | rozdział = Władze samorządowe
Dąbrowy Górniczej | imię r = Bożena | nazwisko r = Pietrzko | miejsce = Dąbrowa Górnicza | data = 2015 | wydawca = Muzeum „Sztygarka” w Dąbrowie Górniczej | strony = 38 | data dostępu=2020-10-06}}</ref>
<ref name="imsig">{{Cytuj stronę | url = https://www.imsig.pl/szukaj?imiona=ZYGMUNT&nazwisko=G%C3%93RSKI&pesel=7febb8fe67d | tytuł = Zygmunt Górski | opublikowany = imsig.pl | data dostępu = 2022-10-27}}</ref>
}}

{{SORTUJ:Górski, Zygmunt}}
[[Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Zakładowych PZPR]]
[[Kategoria:Pochowani w Sosnowcu]]
[[Kategoria:Polscy działacze sportowi]]
[[Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi]]
[[Kategoria:Prezydenci Dąbrowy Górniczej]]
[[Kategoria:Wiceprezydenci miast w Polsce]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1944]]
[[Kategoria:Zmarli w 2022]]

title: Zygmunt Górski

Data i miejsce urodzenia: 18 stycznia 1944 · Nawarzyce

Data śmierci: 21 października 2022

Okres: od 1 stycznia 1984 · do 1 kwietnia 1988

Przynależność polityczna: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Poprzednik: Jerzy Talkowski

Następca: Andrzej Baran


text:
# Paul M. Sweezy
Paul Marlor Sweezy (ur. 10 kwietnia 1910 w Nowym Jorku  – zm. 27 lutego 2004) – amerykański ekonomista marksistowski, założyciel i wieloletni redaktor czasopisma Monthly Review.
Paul M. Sweezy urodził się w Nowym Jorku, w rodzinie wiceprezesa banku. W 1932 r. ukończył studia na Uniwersytecie Havarda. Spędził rok akademicki (1931-1932) w London School of Economics, po czym wrócił na Uniwersytet Harvarda, gdzie uzyskał doktorat w 1937 r. i rozpoczął wykładanie ekonomii.
Do jego najważniejszych prac należą opublikowana w 1942 r. Teoria rozwoju kapitalizmu oraz napisany wraz z Paulem Baranem i wydany w 1966 r. Kapitał monopolistyczny.

## Biografia

### Wczesne lata i edukacja
Paul Sweezy urodził się 10 kwietnia 1910 r. W Nowym Jorku. Był najmłodszym z trzech synów Everetta B. Sweezy'ego, wiceprezesa First National Bank of New York. Jego matka, Caroline Wilson Sweezy, była absolwentką Goucher College w Baltimore.
Uczęszczał do Phillips Exeter Academy, by następnie uczęszczać na Uniwersytet Harvarda, który ukończył magna cum laude (z wielką pochwałą) w 1932 r. Po ukończeniu studiów licencjackich jego zainteresowania zmieniły się z dziennikarstwa na ekonomię. Spędził rok akademicki 1931–32 na kursach w London School of Economics. W tym czasie Sweezy po raz pierwszy zapoznał się z marksistowskimi ideami ekonomicznymi. Poznał Harolda Laskiego, Joana Robinsona i innych młodych lewicowych brytyjskich myślicieli tamtych czasów.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Sweezy ponownie zapisał się na Harvard, w którym uzyskał stopień doktora w 1937 r. Razem ze swoim przyjacielem, innym wybitnym ekonomistą, Josephem Schumpeterem zasłynęli z kapitalnych debat na temat „praw kapitalizmu”. Sweezy i Schumpeter byli przedstawicielami kompletnie innych myśli ekonomicznych – Sweezy marksistowskiej, Schumpeter austriackiej.
Paul Sweezy podczas pobytu w Harvardzie Sweezy założył czasopismo naukowe The Review of Economic Studies, w którym opublikował eseje na temat niedoskonałej konkurencji, roli oczekiwań w określaniu podaży i popytu oraz problemu stagnacji gospodarczej.

### Wkład w ekonomię
Paul Sweezy w dziedzinie ekonomii koncentrował się na zastosowaniu analizy marksistowskiej do tego, co określił jako trzy dominujące trendy we współczesnym kapitalizmie: monopolizacja, stagnacja i finanse.
Pierwszym oficjalnie opublikowanym artykułem Sweezy na temat ekonomii był artykuł z 1934 r. Zatytułowany „Teoria bezrobocia profesora Pigou” opublikowany w Journal of Political Economy w 1934 r.Przez resztę dekady Sweezy pisał wiele artykułów na tematy ekonomiczne, publikując około 25 artykułów i recenzji. Sweezy dokonał pionierskich prac w dziedzinie oczekiwań i oligopolu w tych latach, wprowadzając po raz pierwszy koncepcję krzywej załamania popytu przy ustalaniu cen oligopolistycznych.
W 1942 r. dzięki publikacji Theory of Capitalist Development Sweezy ustanowił się „dziekanem amerykańskich marksistów”. Oprócz przedstawienia pierwszej ważnej dyskusji na temat „problemu transformacji” w języku angielskim, książka podkreśliła zarówno jakościowy jak i ilościowy aspekt teorii wartości Marksa, odróżniając podejście Marksa od jego poprzedników w ekonomii politycznej.
W 1966 r. Paul Sweezy opublikował wraz z Paulem Baran'em książkę „kapitał monopolu” (Monopoly Capital: „Anseas on the American Economic and Social Order”). Książka opracowała dowody i implikacje teorii stagnacji Sweezy'ego, zwanej także świecką stagnacją. Argumentowali, że głównym dylematem, przed którym stanie współczesny kapitalizm, jest znalezienie opłacalnych rynków zbytu dla nadwyżek ekonomicznych wytworzonych przez akumulację kapitału. Ze względu na wzrost oligopolu przybierało to formę stagnacji, ponieważ monopolistyczne firmy zmniejszały produkcję, a nie ceny w odpowiedzi na nadwyżkę zdolności produkcyjnych.
Oligopol oznaczał tendencję do wzrostu stopy nadwyżki, ale ta nadwyżka niekoniecznie rejestrowała się w danych statystycznych jako zyski. Przybiera również formę odpadów i nadwyżek mocy produkcyjnych.
Wzrost marketingu, wydatków na obronę i różnych form zadłużenia może złagodzić problem nadmiernej akumulacji. Uważali jednak, że wymienione środki zaradcze na trudności kapitałowe są z natury ograniczone i mają tendencję do zmniejszania się z czasem, aby kapitał monopolistyczny miał tendencję do stagnacji gospodarczej.
Przytoczona książka jest uważana za kamień węgielny wkładu Sweezy'ego w ekonomię marksistowską.

### Śmierć i spuścizna
Paul Sweezy zmarł 27 lutego 2004 r. W chwili śmierci miał 93 lata.
Paul Sweezy został uznany przez Johna Kennetha Galbraitha - ekonomistę i intelektualistę publicznego - za „najbardziej znanego amerykańskiego marksistowskiego uczonego” pod koniec XX wieku. Został również nazwany „najlepszym, jaki Exeter i Harvard mogą wyprodukować” i uznany za „jednego z najbardziej obiecujących ekonomistów swojego pokolenia” przez laureata Nagrody Nobla Paula Samuelsona.

## Najważniejsze prace
- Sweezy, Paul M. Monopoly and competition in the English coal trade, 1550-1850 (Greenwood Press, Westport, Conn., 1972, napisane ok. 1938).
- Sweezy, Paul M. The theory of capitalist development (D. Dobson, London, 1946) – polskie wydanie: Teoria rozwoju kapitalizmu. Zarys marksistowskiej ekonomii politycznej, tłum. Edward Lipiński, wyd. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1965 (V wydanie),
- Sweezy, Paul M. Socialism (McGraw-Hill Company, NY, 1949).
- Sweezy, Paul M. The present as history: Reviews on capitalism & socialism. (1953, 1962).
- Sweezy, Paul M. Modern capitalism and other essays (Monthly Review Press, 1972).
- Sweezy, Paul M. i inni The transition from feudalism to capitalism (NLB, 1976).
- Sweezy, Paul M. Post-revolutionary society: Essays (Monthly Review Press, 1980).
- Sweezy, Paul M. Four lectures on Marxism (Monthly Review Press, 1981).
- Paul M. Sweezy, "The Limits of Imperialism", drukowane w Chilcote, Ronald H. (red.) Imperialism: Theoretical directions (Humanity Books, NY, 2000).
- Baran, Paul A. & Sweezy, Paul M. Monopoly capital: An essay on the American economic and social order (Monthly Review Press, 1966), polskie wydanie: Kapitał monopolistyczny. Szkice o amerykańskim systemie gospodarczym i społecznym, tłum. Stanisław Łypacewicz, wyd. Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1968.
- Sweezy, Paul M. & Bettelheim, Charles. On the transition to socialism (MRP, 1971).
- Braverman, Harry (fwd. by Paul Sweezy). Labor and Monopoly Capital: The degradation of work in the Twentieth Century. (Monthly Review Press, 1974).
- Sweezy, Paul & Huberman, L. (red.) F.O. Matthiessen, 1902-1950 (S.N., NY, 1950).
- Huberman, Leo & Sweezy, Paul M. Cuba: Anatomy of a Revolution (MRP, 1960).
- Huberman, L. & Sweezy, Paul (red.) Regis Debray & Latin Am. Revolu. (MRP, 1968).
- Huberman, Leo, Sweezy, Paul M. Socialism in Cuba (Monthly Review Press, 1969).
- Sweezy, Paul M. and Huberman, Leo. The Communist Manifesto after 100 years wraz z nowym tłumaczeniem przez Paul M. Sweezy'ego Karola Marksa Manifestu komunistycznego i Fryderyka Engelsa Zasad komunizmu (Modern Reader, NY, 1964).
- Sweezy, Paul M. and Huberman, Leo. Vietnam: the endless war: from Monthly Review, 1954-1970 (Monthly Review Press, 1970).
- Sweezy, Paul M. & Magdoff, Harry. The dynamics of U.S. capitalism: Corporate structure, inflation, credit, gold, and the dollar (Monthly Review Press, 1972).
- Sweezy, Paul M. & Magdoff, H. (ed.) Revolu. & counter-revolu. in Chile. (MRP, 1974)
- Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. The end of prosperity (Monhtly Review Press, 1977).
- Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. Deepening crisis of U.S. Capitalism (MRP, 1981.)
- Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. Stagnation and the financial explosion (MRP, 1987).
- Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. The irreversible crisis: Five essays (MRP, 1988).

title: Paul M. Sweezy

wikitext:
<br />{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Paul Marlor Sweezy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 10 kwietnia 1910
 |miejsce urodzenia         = Nowy Jork
 |data śmierci              = 27 lutego 2004
 |miejsce śmierci           = Larchmont
 |zawód                     = ekonomista
 |narodowość                = [[Stany Zjednoczone|Amerykanin]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Paul Marlor Sweezy''' (ur. [[10 kwietnia]] [[1910]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]  – zm. [[27 lutego]] [[2004]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[ekonomia marksistowska|ekonomista marksistowski]], założyciel i wieloletni redaktor czasopisma ''[[Monthly Review]]''.

Paul M. Sweezy urodził się w Nowym Jorku, w rodzinie wiceprezesa banku. W [[1932]] r. ukończył studia na [[Uniwersytet Harvarda|Uniwersytecie Havarda]]. Spędził rok akademicki (1931-1932) w [[London School of Economics]], po czym wrócił na Uniwersytet Harvarda, gdzie uzyskał doktorat w [[1937]] r. i rozpoczął wykładanie ekonomii.

Do jego najważniejszych prac należą opublikowana w [[1942]] r. ''Teoria rozwoju kapitalizmu'' oraz napisany wraz z [[Paul A. Baran|Paulem Baranem]] i wydany w [[1966]] r. ''Kapitał monopolistyczny''.

== Biografia ==
=== Wczesne lata i edukacja ===
Paul Sweezy urodził się 10 kwietnia 1910 r. W Nowym Jorku. Był najmłodszym z trzech synów Everetta B. Sweezy'ego, wiceprezesa First National Bank of New York.<ref name=":0">{{Cytuj |autor = John Bellamy FosterTopics: History |tytuł = Monthly Review {{!}} Memorial Service for Paul Marlor Sweezy (1910-2004) |data = 2004-02-27 |data dostępu = 2020-06-16 |opublikowany = Monthly Review |url = https://monthlyreview.org/commentary/memorial-service-for-paul-marlor-sweezy-1910-2004/ |język = en-US}}</ref> Jego matka, Caroline Wilson Sweezy, była absolwentką Goucher College w Baltimore<ref name=":0" />.

Uczęszczał do Phillips Exeter Academy, by następnie uczęszczać na Uniwersytet Harvarda, który ukończył magna cum laude (z wielką pochwałą) w 1932 r.<ref name=":0" /> Po ukończeniu studiów licencjackich jego zainteresowania zmieniły się z dziennikarstwa na ekonomię. Spędził rok akademicki 1931–32 na kursach w London School of Economics. W tym czasie Sweezy po raz pierwszy zapoznał się z marksistowskimi ideami ekonomicznymi<ref name=":0" />. Poznał Harolda Laskiego, Joana Robinsona i innych młodych lewicowych brytyjskich myślicieli tamtych czasów<ref name=":0" />.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Sweezy ponownie zapisał się na Harvard, w którym uzyskał stopień doktora w 1937 r. Razem ze swoim przyjacielem, innym wybitnym ekonomistą, [[Joseph Schumpeter|Josephem Schumpeterem]] zasłynęli z kapitalnych debat na temat „praw kapitalizmu”. Sweezy i Schumpeter byli przedstawicielami kompletnie innych myśli ekonomicznych – Sweezy marksistowskiej, Schumpeter austriackiej.

Paul Sweezy podczas pobytu w Harvardzie Sweezy założył czasopismo naukowe The Review of Economic Studies, w którym opublikował eseje na temat niedoskonałej konkurencji, roli oczekiwań w określaniu podaży i popytu oraz problemu stagnacji gospodarczej<ref name=":0" />.

=== Wkład w ekonomię ===
Paul Sweezy w dziedzinie ekonomii koncentrował się na zastosowaniu analizy marksistowskiej do tego, co określił jako trzy dominujące trendy we współczesnym kapitalizmie: monopolizacja, stagnacja i finanse.

Pierwszym oficjalnie opublikowanym artykułem Sweezy na temat ekonomii był artykuł z 1934 r. Zatytułowany „Teoria bezrobocia profesora Pigou” opublikowany w Journal of Political Economy w 1934 r.<ref name=":0" />Przez resztę dekady Sweezy pisał wiele artykułów na tematy ekonomiczne, publikując około 25 artykułów i recenzji<ref name=":0" />. Sweezy dokonał pionierskich prac w dziedzinie oczekiwań i oligopolu w tych latach, wprowadzając po raz pierwszy koncepcję krzywej załamania popytu przy ustalaniu cen oligopolistycznych<ref name=":0" />.

W 1942 r. dzięki publikacji {{link-interwiki|The Theory of Capitalist Development|tekst=Theory of Capitalist Development|Q=Q7768651}} Sweezy ustanowił się „dziekanem amerykańskich marksistów”. Oprócz przedstawienia pierwszej ważnej dyskusji na temat „problemu transformacji” w języku angielskim, książka podkreśliła zarówno jakościowy jak i ilościowy aspekt teorii wartości [[Karl Marx|Marksa]], odróżniając podejście Marksa od jego poprzedników w ekonomii politycznej<ref name=":0" />.

W 1966 r. Paul Sweezy opublikował wraz z [[Paul A. Baran|Paulem Baran'em]] książkę „kapitał monopolu” (Monopoly Capital: „Anseas on the American Economic and Social Order”). Książka opracowała dowody i implikacje teorii stagnacji Sweezy'ego, zwanej także świecką stagnacją. Argumentowali, że głównym dylematem, przed którym stanie współczesny kapitalizm, jest znalezienie opłacalnych rynków zbytu dla nadwyżek ekonomicznych wytworzonych przez akumulację kapitału. Ze względu na wzrost oligopolu przybierało to formę stagnacji, ponieważ monopolistyczne firmy zmniejszały produkcję, a nie ceny w odpowiedzi na nadwyżkę zdolności produkcyjnych.

Oligopol oznaczał tendencję do wzrostu stopy nadwyżki, ale ta nadwyżka niekoniecznie rejestrowała się w danych statystycznych jako zyski. Przybiera również formę odpadów i nadwyżek mocy produkcyjnych.

Wzrost marketingu, wydatków na obronę i różnych form zadłużenia może złagodzić problem nadmiernej akumulacji. Uważali jednak, że wymienione środki zaradcze na trudności kapitałowe są z natury ograniczone i mają tendencję do zmniejszania się z czasem, aby kapitał monopolistyczny miał tendencję do stagnacji gospodarczej.

Przytoczona książka jest uważana za kamień węgielny wkładu Sweezy'ego w [[Ekonomia marksistowska|ekonomię marksistowską]].

=== Śmierć i spuścizna ===
Paul Sweezy zmarł 27 lutego 2004 r. W chwili śmierci miał 93 lata.

Paul Sweezy został uznany przez [[John Kenneth Galbraith|Johna Kennetha Galbraitha]] - ekonomistę i intelektualistę publicznego - za „najbardziej znanego amerykańskiego marksistowskiego uczonego” pod koniec XX wieku<ref>ohn Kenneth Galbraith, ''Economics in Perspective.'' Boston: Houghton Mifflin, 1987; pg. 189.</ref>. Został również nazwany „najlepszym, jaki Exeter i Harvard mogą wyprodukować” i uznany za „jednego z najbardziej obiecujących ekonomistów swojego pokolenia” przez laureata Nagrody Nobla [[Paul Samuelson|Paula Samuelsona]]<ref>Paul Samuelson, "Memories," ''Newsweek,'' June 2, 1969.</ref>.

== Najważniejsze prace ==
* Sweezy, Paul M. ''Monopoly and competition in the English coal trade, 1550-1850'' (Greenwood Press, Westport, Conn., 1972, napisane ok. 1938).
* Sweezy, Paul M. ''The theory of capitalist development'' (D. Dobson, London, 1946) – polskie wydanie: ''Teoria rozwoju kapitalizmu. Zarys marksistowskiej ekonomii politycznej'', tłum. [[Edward Lipiński]], wyd. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa [[1965]] (V wydanie),
* Sweezy, Paul M. ''Socialism'' (McGraw-Hill Company, NY, 1949).
* Sweezy, Paul M. ''The present as history: Reviews on capitalism & socialism.'' (1953, 1962).
* Sweezy, Paul M. ''Modern capitalism and other essays'' (Monthly Review Press, 1972).
* Sweezy, Paul M. i inni ''The transition from feudalism to capitalism'' (NLB, 1976).
* Sweezy, Paul M. ''Post-revolutionary society: Essays'' (Monthly Review Press, 1980).
* Sweezy, Paul M. ''Four lectures on Marxism'' (Monthly Review Press, 1981).
* Paul M. Sweezy, "The Limits of Imperialism", drukowane w Chilcote, Ronald H. (red.) ''Imperialism: Theoretical directions'' (Humanity Books, NY, 2000).
* Baran, Paul A. & Sweezy, Paul M. ''Monopoly capital: An essay on the American economic and social order'' (Monthly Review Press, 1966), polskie wydanie: ''Kapitał monopolistyczny. Szkice o amerykańskim systemie gospodarczym i społecznym'', tłum. Stanisław Łypacewicz, wyd. Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa [[1968]].
* Sweezy, Paul M. & Bettelheim, Charles. ''On the transition to socialism'' (MRP, 1971).
* Braverman, Harry (fwd. by Paul Sweezy). ''Labor and Monopoly Capital: The degradation of work in the Twentieth Century.'' (Monthly Review Press, 1974).
* Sweezy, Paul & [[Leo Huberman|Huberman, L.]] (red.) ''F.O. Matthiessen, 1902-1950'' (S.N., NY, 1950).
* [[Leo Huberman|Huberman, Leo]] & Sweezy, Paul M. ''Cuba: Anatomy of a Revolution'' (MRP, 1960).
* Huberman, L. & Sweezy, Paul (red.) ''Regis Debray & Latin Am. Revolu.'' (MRP, 1968).
* Huberman, Leo, Sweezy, Paul M. ''Socialism in Cuba'' (Monthly Review Press, 1969).
* Sweezy, Paul M. and Huberman, Leo. ''The Communist Manifesto after 100 years'' wraz z nowym tłumaczeniem przez Paul M. Sweezy'ego Karola Marksa ''Manifestu komunistycznego'' i Fryderyka Engelsa ''Zasad komunizmu'' (Modern Reader, NY, 1964).
* Sweezy, Paul M. and Huberman, Leo. ''Vietnam: the endless war: from Monthly Review, 1954-1970'' (Monthly Review Press, 1970).
* Sweezy, Paul M. & Magdoff, Harry. ''The dynamics of U.S. capitalism: Corporate structure, inflation, credit, gold, and the dollar'' (Monthly Review Press, 1972).
* Sweezy, Paul M. & Magdoff, H. (ed.) ''Revolu. & counter-revolu. in Chile.'' (MRP, 1974)
* Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. ''The end of prosperity'' (Monhtly Review Press, 1977).
* Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. ''Deepening crisis of U.S. Capitalism'' (MRP, 1981.)
* Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. ''Stagnation and the financial explosion'' (MRP, 1987).
* Magdoff, H. & Sweezy, Paul M. ''The irreversible crisis: Five essays'' (MRP, 1988).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.skfm.dyktatura.info/downloads.php?cat_id=48 | tytuł = P.M. Sweezy, ''Teoria rozwoju kapitalizmu'', rozdz. I-XIII, www.skfm.dyktatura.info | opublikowany = skfm.dyktatura.info | archiwum = https://web.archive.org/web/20091006215217/http://www.skfm.dyktatura.info/downloads.php?cat_id=48 | zarchiwizowano = 2009-10-06}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sweezy, Paul M.}}
[[Kategoria:Amerykańscy ekonomiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1910]]
[[Kategoria:Zmarli w 2004]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku|Paul M. Sweezy]]

title: Paul Marlor Sweezy

Data i miejsce urodzenia: 10 kwietnia 1910 · Nowy Jork

Data i miejsce śmierci: 27 lutego 2004 · Larchmont

Zawód, zajęcie: ekonomista

Narodowość: Amerykanin


text:
# William Kerr (6. markiz Lothian)
William Kerr KT (ur. 4 października 1763, zm. 27 kwietnia 1824 w Londynie) – brytyjski arystokrata, syn Williama Kerra, 5. markiza Lothian, i Elizabeth Fortescue, córki Chichestera Fortescue.
W latach 1794–1796 był Wielkim Mistrzem Wielkiej Loży Szkocji. Po śmierci ojca w 1815 r. odziedziczył tytuł 6. markiza Lothian i zasiadł w Izbie Lordów. W 1820 r. został kawalerem Orderu Ostu. W 1821 r. został kreowany baronem Ker w parostwie Zjednoczonego Królestwa. Dzięki małżeństwu z Harriet Hobart powiększył dobra rodziny Kerr o Blickling Hall oraz ziemskie posiadłości w hrabstwie Norfolk. Wybudował również Walteroo Monument niedaleko Jedburgh w Szkocji.
14 kwietnia 1793 r. w Londynie poślubił lady Harriet Hobart (7 kwietnia 1762 – 14 lipca 1805), córkę Johna Hobarta, 2. hrabiego Buckinghamshire, i Mary Drury, córki generała-porucznika Thomasa Druryego. William i Harriet mieli razem trzech synów i jedną córkę:
- John William Robert Kerr (1 lutego 1794 – 14 listopada 1841), 7. markiz Lothian
- Schomberg Robert Kerr (15 sierpnia 1795 – 12 sierpnia 1825)
- Isabella Emily Caroline Kerr (1797 – 19 grudnia 1858)
- Henry Francis Charles Kerr (17 sierpnia 1800 – 7 marca 1882), ożenił się z Louisą Hope, miał dzieci

1 grudnia 1806 w Dalkeith poślubił lady Harriet Scott (1 grudnia 1780 – 18 kwietnia 1833), córkę Henry’ego Scotta, 3. księcia Buccleuch, i lady Elizabeth Montagu, córki 1. księcia Montagu. William i Harriet mieli razem trzech synów i pięć córek:
- Harriet Louise Anne Kerr (zm. 24 kwietnia 1884), żona Johna Hepburna-Forbesa, 8. baroneta, miała dzieci
- Frances Kerr (zm. 25 marca 1863), żona George’a Wade’a, nie miała dzieci
- Anne Katherine Kerr (zm. 6 grudnia 1829)
- Georgiana Augusta Kerr (zm. 12 lutego 1859), żona Granville’a Forbesa, nie miała dzieci
- Elizabeth Georgiana Kerr (25 września 1807 – 19 marca 1871), żona Charlesa Trefusisa, 19. barona Clinton, miała dzieci (m.in. 20. barona Clinton)
- Charles Lennox Kerr (1 lipca 1814 – 15 marca 1898), ożenił się z Charlotte Hanmer, miał dzieci, jego córka poślubiła 4. hrabiego Dunraven i Mount-Earl, jego wnukiem był 1. baron Teviot
- generał Mark Ralph George Kerr (15 grudnia 1817 – 17 maja 1900)
- admirał Frederick Herbert Kerr (ur. 30 września 1818), ożenił się z Emily Maitland, miał dzieci, jego wnuczka poślubiła 10. hrabiego Cavan

title: William Kerr (6. markiz Lothian)

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2011-05}}
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = William Kerr
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 4 października 1763
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = 27 kwietnia 1824
 |miejsce śmierci           = [[Londyn]]
 |narodowość                = angielska
 |rodzice                   = [[William Kerr, 5. markiz Lothian]], Elizabeth Fortescue
 |małżeństwo                = Harriet Hobart (do 1805), Harriet Scott
 |dzieci                    = [[John Kerr (markiz)|John William Robert]], Schomberg Robert, Isabella Emily Caroline, Henry Francis Charles, Harriet Louise Anne, Frances, Anne Katherine, Georgiana Augusta, Elizabeth Georgiana, Charles Lennox, Mark Ralph George, Frederick Herbert
 |odznaczenia               = {{order|OO}}
 |commons                   =
}}
'''William Kerr''' [[Order Ostu|KT]] (ur. [[4 października]] [[1763]], zm. [[27 kwietnia]] [[1824]] w [[Londyn]]ie) – brytyjski arystokrata, syn [[William Kerr, 5. markiz Lothian|Williama Kerra, 5. markiza Lothian]], i Elizabeth Fortescue, córki Chichestera Fortescue.

W latach 1794–1796 był Wielkim Mistrzem Wielkiej Loży Szkocji. Po śmierci ojca w 1815 r. odziedziczył tytuł 6. markiza Lothian i zasiadł w [[Izba Lordów|Izbie Lordów]]. W 1820 r. został kawalerem [[Order Ostu|Orderu Ostu]]. W 1821 r. został kreowany baronem Ker w parostwie Zjednoczonego Królestwa. Dzięki małżeństwu z Harriet Hobart powiększył dobra rodziny Kerr o Blickling Hall oraz ziemskie posiadłości w hrabstwie [[Norfolk (Wielka Brytania)|Norfolk]]. Wybudował również Walteroo Monument niedaleko [[Jedburgh]] w [[Szkocja|Szkocji]].

14 kwietnia 1793 r. w Londynie poślubił lady Harriet Hobart (7 kwietnia 1762 – 14 lipca 1805), córkę [[John Hobart (2. hrabia Buckinghamshire)|Johna Hobarta, 2. hrabiego Buckinghamshire]], i Mary Drury, córki [[generał]]a-[[porucznik]]a Thomasa Druryego. William i Harriet mieli razem trzech synów i jedną córkę:
* [[John Kerr (markiz)|John William Robert Kerr]] ([[1 lutego]] [[1794]] – [[14 listopada]] [[1841]]), 7. [[markiz Lothian]]
* Schomberg Robert Kerr ([[15 sierpnia]] [[1795]] – [[12 sierpnia]] [[1825]])
* Isabella Emily Caroline Kerr ([[1797]] – [[19 grudnia]] [[1858]])
* Henry Francis Charles Kerr ([[17 sierpnia]] [[1800]] – [[7 marca]] [[1882]]), ożenił się z Louisą Hope, miał dzieci

[[1 grudnia]] [[1806]] w [[Dalkeith]] poślubił lady Harriet Scott ([[1 grudnia]] [[1780]] – [[18 kwietnia]] [[1833]]), córkę [[Henry Scott (książę)|Henry’ego Scotta, 3. księcia Buccleuch]], i lady Elizabeth Montagu, córki [[George Montagu, 1. książę Montagu|1. księcia Montagu]]. William i Harriet mieli razem trzech synów i pięć córek:
* Harriet Louise Anne Kerr (zm. [[24 kwietnia]] [[1884]]), żona Johna Hepburna-Forbesa, 8. baroneta, miała dzieci
* Frances Kerr (zm. [[25 marca]] [[1863]]), żona George’a Wade’a, nie miała dzieci
* Anne Katherine Kerr (zm. [[6 grudnia]] [[1829]])
* Georgiana Augusta Kerr (zm. [[12 lutego]] [[1859]]), żona Granville’a Forbesa, nie miała dzieci
* Elizabeth Georgiana Kerr ([[25 września]] [[1807]] – [[19 marca]] [[1871]]), żona [[Charles Trefusis, 19. baron Clinton|Charlesa Trefusisa, 19. barona Clinton]], miała dzieci (m.in. [[Charles Hepburn-Stuart-Forbes-Trefusis (20. baron Clinton)|20. barona Clinton]])
* Charles Lennox Kerr ([[1 lipca]] [[1814]] – [[15 marca]] [[1898]]), ożenił się z Charlotte Hanmer, miał dzieci, jego córka poślubiła [[Windham Wyndham-Quin, 4. hrabia Dunraven i Mount-Earl|4. hrabiego Dunraven i Mount-Earl]], jego wnukiem był [[Charles Kerr, 1. baron Teviot|1. baron Teviot]]
* [[generał]] Mark Ralph George Kerr ([[15 grudnia]] [[1817]] – [[17 maja]] [[1900]])
* [[admirał]] Frederick Herbert Kerr (ur. [[30 września]] [[1818]]), ożenił się z Emily Maitland, miał dzieci, jego wnuczka poślubiła [[Frederick Lambart, 10. hrabia Cavan|10. hrabiego Cavan]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kerr, William}}
[[Kategoria:Arystokracja brytyjska]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Ostu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1763]]
[[Kategoria:Zmarli w 1824]]

title: William Kerr

Data urodzenia: 4 października 1763

Data i miejsce śmierci: 27 kwietnia 1824 · Londyn

Narodowość: angielska

Rodzice: William Kerr, 5. markiz Lothian, Elizabeth Fortescue

Małżeństwo: Harriet Hobart (do 1805), Harriet Scott

Dzieci: John William Robert, Schomberg Robert, Isabella Emily Caroline, Henry Francis Charles, Harriet Louise Anne, Frances, Anne Katherine, Georgiana Augusta, Elizabeth Georgiana, Charles Lennox, Mark Ralph George, Frederick Herbert


text:
# Saint-Beauzile
Saint-Beauzile – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 115 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Saint-Beauzile plasuje się na 948. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1122.).

title: Saint-Beauzile

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Beauzile
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Beauzile
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Saint-Beauzile (Tarn).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Tarn (departament)|Tarn]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Albi|Albi]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 81243
 |powierzchnia                    = 9,58 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 115
 |gęstość zaludnienia             = 12 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 81140
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Tarn
 |współrzędne                     = 44°1′N 1°50′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Beauzile''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Tarn (departament)|Tarn]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 115 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Saint-Beauzile plasuje się na 948. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1122.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Albi}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Tarn]]

title: Saint-Beauzile

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Tarn

Okręg: Albi

• gęstość: 12 os./km²


text:
# Henriette Poirier
Henriette Poirier, urodzona jako Régine Henriette Chassaing, znana także jako Cany Poirier (ur. 26 października 1936 w Bordeaux, zm. 24 lutego 2010 w Bègles) – francuska polityk i nauczycielka, posłanka do Parlamentu Europejskiego I kadencji.

## Życiorys
Córka działaczy komunistycznych Henriego Chassainga i Régine Allo. Jej wujowie Louis i Roger Allo walczyli w wojnie domowej w Hiszpanii w Brygadach Międzynarodowych (obydwaj zginęli, w tym Roger w obozie we Francji), zaś jej matka podczas wojny była osadzona w obozie koncentracyjnym Ravensbrück. Henriette Poirier pracowała jako nauczycielka, działała w związkach zawodowych.
Zaangażowała się w działalność komunistycznej organizacji Union des jeunes filles de France, a następnie PCF. Kierowała jej strukturami w Żyrondzie, należała do sekretariatu i komitetu centralnego. Była radną regionu Akwitania i miasta Floirac. W 1973 i 1978 kandydowała do Zgromadzenia Narodowego. W 1979 wybrano ją posłanką do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do frakcji komunistycznej, należała do Komisji ds. Stosunków Gospodarczych z Zagranicą.

## Życie prywatne
W 1959 wyszła za Guya Poiriera (także komunistę), miała dwie córki.

title: Henriette Poirier

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Henriette Poirier
 |imię i nazwisko org       = Régine Henriette Chassaing
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 26 października 1936
 |miejsce urodzenia         = [[Bordeaux]]
 |data śmierci              = 24 lutego 2010
 |miejsce śmierci           = [[Bègles]]
 |zawód                     = polityk, nauczycielka
 |stanowisko                = poseł do Parlamentu Europejskiego I kadencji (1979–1984)
 |partia                    = [[Francuska Partia Komunistyczna]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Henriette Poirier''', urodzona jako ''Régine Henriette Chassaing'', znana także jako ''Cany Poirier'' (ur. [[26 października]] [[1936]] w [[Bordeaux]], zm. [[24 lutego]] [[2010]] w [[Bègles]]{{r|maitron|humanite}}) – [[Francja|francuska]] [[polityk]] i [[nauczyciel]]ka, [[poseł do Parlamentu Europejskiego|posłanka]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] I kadencji.

== Życiorys ==
Córka działaczy komunistycznych Henriego Chassainga i Régine Allo. Jej wujowie Louis i Roger Allo walczyli w [[wojna domowa w Hiszpanii|wojnie domowej w Hiszpanii]] w [[Brygady Międzynarodowe|Brygadach Międzynarodowych]] (obydwaj zginęli, w tym Roger w obozie we Francji), zaś jej matka podczas wojny była osadzona w obozie koncentracyjnym [[Ravensbrück (KL)|Ravensbrück]]. Henriette Poirier pracowała jako nauczycielka, działała w związkach zawodowych{{r|maitron|humanite}}.

Zaangażowała się w działalność komunistycznej organizacji Union des jeunes filles de France, a następnie [[Francuska Partia Komunistyczna|PCF]]. Kierowała jej strukturami w [[Żyronda (departament)|Żyrondzie]], należała do sekretariatu i komitetu centralnego. Była radną regionu [[Akwitania]] i miasta [[Floirac (Żyronda)|Floirac]]. W 1973 i 1978 kandydowała do [[Zgromadzenie Narodowe (Francja)|Zgromadzenia Narodowego]]{{r|maitron}}. W 1979 wybrano ją posłanką do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]]. Przystąpił do [[Grupa Sojuszu Komunistycznego|frakcji komunistycznej]], należała do Komisji ds. Stosunków Gospodarczych z Zagranicą{{r|pe}}.

== Życie prywatne ==
W 1959 wyszła za Guya Poiriera (także komunistę), miała dwie córki{{r|humanite}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="maitron">{{Cytuj stronę | url = https://maitron.fr/spip.php?article158776 | tytuł = Poirier, Henriette | nazwisko = Girault | imię = Jacques | opublikowany = maitron.fr | data = 8 maja 2014 | język = fr | data dostępu = 2021-04-27}}</ref>
<ref name="humanite">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20210430194648/https://www.humanite.fr/node/433631 | tytuł = Carnet | data = 25 lutego 2010 | opublikowany = humanite.fr | język = fr | data dostępu = 2021-04-27}}</ref>
<ref name="pe">{{Cytuj stronę | url = https://www.europarl.europa.eu/meps/pl/732/HENRIETTE_POIRIER/history/1 | tytuł = Profil na stronie Parlamentu Europejskiego | opublikowany = europarl.europa.eu | data dostępu = 2021-04-27}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Poirier, Henriette}}
[[Kategoria:Działacze Francuskiej Partii Komunistycznej]]
[[Kategoria:Francuscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Francuscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Francuscy związkowcy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bordeaux]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1936]]
[[Kategoria:Zmarli w 2010]]

title: Henriette PoirierRégine Henriette Chassaing

Data i miejsce urodzenia: 26 października 1936 · Bordeaux

Data i miejsce śmierci: 24 lutego 2010 · Bègles

Zawód, zajęcie: polityk, nauczycielka

Partia: Francuska Partia Komunistyczna


text:
# Dokkum
Dokkum – miasto w północnej Holandii, we Fryzji. Jest ośrodkiem administracyjnym gminy Dongeradeel.
Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 754 roku, kiedy to został w jego pobliżu zamordowany angielski misjonarz św. Bonifacy. Miał on nawracać Fryzów na chrześcijaństwo. W 777 roku ku jego czci św. Ludger wybudował kościół.

title: Dokkum

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dokkum
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Dokkum wapen.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Dokkum
 |państwo                      = Fryzja
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = ok. 13.000
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Fryzja
 |współrzędne                  = 53°19′N 5°59′E
 |commons                      = Category:Dokkum
 |www                          = http://www.dokkum.nl/
}}
'''Dokkum''' – miasto w północnej [[Holandia|Holandii]], we [[Fryzja (prowincja)|Fryzji]]. Jest ośrodkiem administracyjnym gminy [[Dongeradeel]].

Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 754 roku, kiedy to został w jego pobliżu zamordowany angielski misjonarz [[Bonifacy-Winfrid|św. Bonifacy]]. Miał on nawracać [[Fryzowie|Fryzów]] na [[chrześcijaństwo]]. W 777 roku ku jego czci [[święty Ludger|św. Ludger]] wybudował kościół<ref>[http://www.heiligenlexikon.de/BiographienL/Liudger_Ludger.htm Liudger (Ludger) von Münster] - ''Ökumenisches Heiligenlexikon'' {{lang|de}}</ref>.

[[Plik:Dokkum, stadhuis.jpg|thumb|225px|left|Ratusz miejski]]
[[Plik:De Hoop Molen Dokkum 06.JPG|thumb|225px|right|Młyn w mieście]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{clear}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Fryzja]]

title: Dokkum

Herb:
Flaga
flaga Dokkum↗

Państwo: Holandia

Prowincja: Fryzja


text:
# Slavnik
Slavnik (cyr. Славник) – wieś w Serbii, w okręgu jablanickim, w gminie Bojnik. W 2011 roku liczyła 101 mieszkańców.

title: Slavnik

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Slavnik
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Славник}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Serbia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg jablanicki|jablanicki]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Bojnik|Bojnik]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 101{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 43°01′26″ N 21°39′00″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Slavnik''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Славник) – [[wieś]] w [[Serbia|Serbii]], w [[Okręg jablanicki|okręgu jablanickim]], w [[Gmina Bojnik|gminie Bojnik]]. W 2011 roku liczyła 101 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/Popis2011/Knjiga20.pdf|tytuł=Popis stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Republici Srbiji|opublikowany=Republički zavod za statistiku|język=sr|data dostępu=2019-08-26}}</ref>
}}

{{Gmina Bojnik}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w okręgu jablanickim]]

title: SlavnikСлавник

Państwo: Serbia

Okręg: jablanicki

Gmina: Bojnik


text:
# Cesarstwo Haiti (1804–1806)
Cesarstwo Haiti (fr. Empire d'Haïti, hait. Anpi an Ayiti) – państwo w Ameryce Północnej, monarchia elekcyjna, istniejące w latach 1804–1806. Obecnie Haiti.
Na terenie zajmowanym przez Cesarstwo Haiti istniała wcześniej francuska kolonia, Saint-Domingue. W 1804 roku, po trwających od 1790 wystąpieniach niepodległościowych, proklamowano powstanie Cesarstwa Haiti. Jego władcą ogłosił się dotychczasowy gubernator, Jean-Jacques Dessalines, który przyjął imię Jakuba I i koronował się 8 października 1804 roku.
Cesarz zginął zamordowany 17 października 1806 roku przez dwóch członków swojej administracji, Alexandre Pétiona i Henri Christophe'a. Pétion ogłosił na południu kraju Republikę Haiti, zaś Christophe Państwo Haitańskie na północy.

title: Cesarstwo Haiti (1804–1806)

wikitext:
{{Państwo infobox
 |nazwa                  = Cesarstwo Haiti
 |nazwa oryginalna       = Empire d'Haïti
Anpi an Ayiti
 |dopełniacz nazwy       = Haiti
 |lata istnienia         = 1804–1806
 |godło                  = Coat of arms of the First Empire of Haiti.svg
 |flaga                  = Flag of the First Empire of Haiti.svg
 |dewiza                 =
 |hymn                   =
 |hymn audio             =
 |ustrój polityczny      = [[monarchia elekcyjna]]
 |konstytucja            =
 |stolica                = [[Port-au-Prince]]
 |data powstania         = 1 stycznia 1804
 |data likwidacji        = 17 października 1806
 |władca                 = [[Jean-Jacques Dessalines|Jakub I]]
 |prezydent              =
 |premier                =
 |powierzchnia           =
 |rok                    =
 |liczba ludności        =
 |gęstość zaludnienia    =
 |ISO 3166               =
 |waluta                 =
 |numer kierunkowy       =
 |domena                 =
 |kod samochodowy        =
 |kod samolotowy         =
 |strefa czasowa         =
 |narodowości            =
 |język urzędowy         = [[Język francuski|francuski]]
[[Język kreolski haitański|kreolski haitański]]
 |religia dominująca     = [[Kościół łaciński|katolicyzm]]
 |terytoria zależne      =
 |terytoria autonomiczne =
 |pkb rok                =
 |pkb                    =
 |pkb na osobę           =
 |pkb psn rok            =
 |pkb psn                =
 |pkb psn na osobę       =
 |mapa                   = SaintDomingue.360.jpg
 |alt mapy               =
 |opis mapy              =
 |współrzędne            =
 |commons                =
 |wikinews               =
 |wikicytaty             =
 |wikisłownik            =
}}
'''Cesarstwo Haiti''' ({{Fr.|Empire d'Haïti}}, [[Język kreolski haitański|hait.]] ''Anpi an Ayiti'') – państwo w [[Ameryka Północna|Ameryce Północnej]], [[monarchia elekcyjna]], istniejące w latach 1804–1806. Obecnie [[Haiti]].

Na terenie zajmowanym przez Cesarstwo Haiti istniała wcześniej [[francuskie imperium kolonialne|francuska kolonia]], [[Saint-Domingue]]. W 1804 roku, po trwających od 1790 [[rewolucja haitańska|wystąpieniach niepodległościowych]], proklamowano powstanie Cesarstwa Haiti. Jego władcą ogłosił się dotychczasowy gubernator, [[Jean-Jacques Dessalines]], który przyjął imię Jakuba I i koronował się 8 października 1804 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Dessalines, Jean Jacques (1758–1806) {{!}} Encyclopedia.com |data dostępu = 2024-08-06 |opublikowany = www.encyclopedia.com |url = https://www.encyclopedia.com/humanities/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/dessalines-jean-jacques-1758-1806}}</ref>.

Cesarz zginął zamordowany 17 października 1806 roku przez dwóch członków swojej administracji, [[Alexandre Pétion]]a i [[Henri Christophe|Henri Christophe'a]]. Pétion ogłosił na południu kraju [[Republika Haiti (1806-1811)|Republikę Haiti]], zaś Christophe [[Państwo Haitańskie]] na północy.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''[http://www.crwflags.com/fotw/Flags/ht-hist.html#1806 Flags of the World: Haiti]''
* {{Cytuj stronę | url = http://www2.webster.edu/~corbetre/haiti/history/earlyhaiti/1805-const.htm | tytuł = Haiti's Imperial constitution | opublikowany = www2.webster.edu | archiwum = https://web.archive.org/web/20150715221310/http://www2.webster.edu/~corbetre/haiti/history/earlyhaiti/1805-const.htm | zarchiwizowano = 2015-07-15}}
* [http://www.worldstatesmen.org/Haiti.htm Worldstatesmen]

[[Kategoria:Cesarstwa|Haiti]]
[[Kategoria:Historia Haiti]]
[[Kategoria:Państwa historyczne w Ameryce Północnej]]

title: Cesarstwo HaitiEmpire d'Haïti · Anpi an Ayiti

Godło: Flaga

Ustrój polityczny: monarchia elekcyjna

Stolica: Port-au-Prince

Data powstania: 1 stycznia 1804

Data likwidacji: 17 października 1806

Władca: Jakub I

Język urzędowy: francuski · kreolski haitański

Religia dominująca: katolicyzm


text:
# Warner (New Hampshire)
Warner – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie New Hampshire, w hrabstwie Merrimack.

title: Warner (New Hampshire)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Warner
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Warner
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|New Hampshire}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Merrimack|Merrimack]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 33-78580
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0873745
 |powierzchnia                 = 144,8
 |wysokość                     = 136
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 2 833<ref>{{Cytuj stronę | nazwisko =  | imię =  | tytuł = American FactFinder - Community Facts | url = http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | opublikowany =  | data =  | data dostępu = 2014-03-31 | archiwum = http://webarchive.loc.gov/all/20150118032557/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | zarchiwizowano = 2015-01-18 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 20,0
 |numer kierunkowy             = 603
 |kod pocztowy                 = 03278
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-NH
 |współrzędne                  = 43°16′49″N 71°48′57″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.warner.nh.us
}}
'''Warner''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[New Hampshire]], w hrabstwie [[Hrabstwo Merrimack|Merrimack]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie New Hampshire]]

title: Warner

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: New Hampshire

Hrabstwo: Merrimack


text:
# Choi Tae-uk
Choi Tae-uk (ur. 13 marca 1981 w Inczonie) – piłkarz południowokoreański grający na pozycji skrzydłowego.

## Kariera klubowa
Choi w 1999 roku ukończył Bupyeong High School. Karierę piłkarską rozpoczął w klubie Anyang LG Cheetahs, w barwach którego zadebiutował w 2000 roku w K-League i już w swoim debiutanckim sezonie został mistrzem Korei Południowej. W 2001 roku zaczął występować w pierwszym składzie klubu, a Anyang LG zostało wicemistrzem kraju. Z kolei w 2002 roku Tae-uk dotarł do finału Azjatyckiej Ligi Mistrzów. Klub z Seulu uległ po serii rzutów karnych Suwon Samsung Bluewings. W Anyang LG Choi grał do końca 2003 roku. W 2004 przeszedł do Incheon United. Grał w nim przez rok, ale zajął przedostatnią pozycję w K-League.
W 2005 roku Choi wyjechał do Japonii i został zawodnikiem klubu Shimizu S-Pulse. Grał tam tylko przez jeden sezon, a jedynym sukcesem był awans do finału Pucharu Cesarza. Po roku gry w J-League Tae-uk wrócił do Korei. Przez dwa sezony był piłkarzem Pohang Steelers. W 2007 roku został z nim mistrzem Korei oraz wystąpił w finale krajowego pucharu. W 2008 roku podpisał kontrakt z innym klubem K-League, Jeonbuk Hyundai Motors.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Korei Południowej Choi zadebiutował 7 kwietnia 2000 roku w wygranym 6:0 spotkaniu Pucharu Azji z Mongolią. W 2002 roku został powołany przez Guusa Hiddinka do kadry na Mistrzostwa Świata 2002, których gospodarzem była Korea Południowa. Tam był rezerwowym i wystąpił jedynie w meczu o 3. miejsce z Turcją (2:3). W 2000 i 2004 roku wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney i w Atenach.

title: Choi Tae-uk

wikitext:
{{Nazwisko koreańskie|Choi}}
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Choi Tae-uk
 |imię i nazwisko org     = {{k|ko|최태욱}}
 |grafika                 = Choi Tae-Uk from acrofan.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 13 marca 1981
 |miejsce urodzenia       = [[Inczon]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 173 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2000–2003 ! [[FC Seoul|Anyang LG Cheetahs]] ! 96 ! 6
! 2004 ! [[Incheon United FC|Incheon United]] ! 23 ! 5
! 2005 ! [[Shimizu S-Pulse]] ! 25 ! 5
! 2006–2007 ! [[Pohang Steelers]] ! 44 ! 3
! 2008–2010 ! [[Jeonbuk Hyundai Motors]] ! 54 ! 14
! 2010–2013 ! [[FC Seoul]] ! 66 ! 8
! 2014 ! [[Ulsan Hyundai FC|Ulsan Hyundai]] ! 1 ! 0
 |kariera reprezentacyjna = ! 2000–2012 ! {{Reprezentacja|KOR|pn}} ! 30 ! 4
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Choi Tae-uk''' (ur. [[13 marca]] [[1981]] w [[Inczon]]ie) – [[piłkarz]] [[Korea Południowa|południowokoreański]] grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|skrzydłowego]].

== Kariera klubowa ==
Choi w 1999 roku ukończył Bupyeong High School. Karierę piłkarską rozpoczął w klubie [[FC Seoul|Anyang LG Cheetahs]], w barwach którego zadebiutował w 2000 roku w [[K League 1|K-League]] i już w swoim debiutanckim sezonie został mistrzem Korei Południowej. W 2001 roku zaczął występować w pierwszym składzie klubu, a Anyang LG zostało wicemistrzem kraju. Z kolei w 2002 roku Tae-uk dotarł do finału [[Azjatycka Liga Mistrzów w piłce nożnej|Azjatyckiej Ligi Mistrzów]]. Klub z [[Seul]]u uległ po [[seria rzutów karnych|serii rzutów karnych]] [[Suwon Samsung Bluewings]]. W Anyang LG Choi grał do końca 2003 roku. W 2004 przeszedł do [[Incheon United FC|Incheon United]]. Grał w nim przez rok, ale zajął przedostatnią pozycję w K-League.

W 2005 roku Choi wyjechał do [[Japonia|Japonii]] i został zawodnikiem klubu [[Shimizu S-Pulse]]. Grał tam tylko przez jeden sezon, a jedynym sukcesem był awans do finału [[Puchar Cesarza|Pucharu Cesarza]]. Po roku gry w [[J1 League|J-League]] Tae-uk wrócił do Korei. Przez dwa sezony był piłkarzem [[Pohang Steelers]]. W 2007 roku został z nim mistrzem Korei oraz wystąpił w finale [[Puchar Korei Południowej w piłce nożnej|krajowego pucharu]]. W 2008 roku podpisał kontrakt z innym klubem K-League, [[Jeonbuk Hyundai Motors]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Korei Południowej w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Korei Południowej]] Choi zadebiutował 7 kwietnia 2000 roku w wygranym 6:0 spotkaniu [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2000|Pucharu Azji]] z [[Reprezentacja Mongolii w piłce nożnej mężczyzn|Mongolią]]. W 2002 roku został powołany przez [[Guus Hiddink|Guusa Hiddinka]] do kadry na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2002|Mistrzostwa Świata 2002]], których gospodarzem była [[Korea Południowa]]. Tam był rezerwowym i wystąpił jedynie w meczu o 3. miejsce z [[Reprezentacja Turcji w piłce nożnej mężczyzn|Turcją]] (2:3). W 2000 i 2004 roku wystąpił na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000|Igrzyskach Olimpijskich w Sydney]] i [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2004|w Atenach]].

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|6349}}

{{Korea Południowa 2002 CONCACAF}}
{{Korea Południowa 2002}}
{{IO Korea Południowa 2004}}

{{SORTUJ:Choi Tae-uk}}
[[Kategoria:Reprezentanci Korei Południowej w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Seoul]]
[[Kategoria:Piłkarze Incheon United FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Jeonbuk Hyundai Motors]]
[[Kategoria:Piłkarze Pohang Steelers]]
[[Kategoria:Piłkarze Shimizu S-Pulse]]
[[Kategoria:Piłkarze Ulsan Hyundai FC]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Inczonie]]

title: · Choi Tae-uk최태욱

Data i miejsce urodzenia: 13 marca 1981 · Inczon

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Anyang LG Cheetahs · 96 · (6)

Incheon United · 23 · (5)

Shimizu S-Pulse · 25 · (5)

Pohang Steelers · 44 · (3)

Jeonbuk Hyundai Motors · 54 · (14)

FC Seoul · 66 · (8)

Ulsan Hyundai · 1 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Korea Południowa · 30 · (4)


text:
# Maksim Dunajewski
Maksim Isaakowicz Dunajewski (ros. Макси́м Исаа́кович Дунае́вский; ur. 15 stycznia 1945 w Moskwie) – radziecki kompozytor muzyki filmowej i dyrygent.
Zasłużony Działacz Sztuk Federacji Rosyjskiej (1996). Ludowy Artysta Federacji Rosyjskiej (2006).

## Wybrana muzyka filmowa
- 1974: Auto, skrzypce i pies Kleks
- 1978: D’Artagnan i trzej muszkieterowie
- 1978: Tajemnica królowej Anny, czyli muszkieterowie 30 lat później
- 1979: Latający statek
- 1985: Uwaga, niebezpieczeństwo!

title: Maksim Dunajewski

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Maksim Dunajewski
 |nazwa oryginalna      = акси́м Исаа́кович Дунае́вский
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Maksim Isaakowicz Dunajewski
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 15 stycznia 1945
 |miejsce urodzenia     = [[Moskwa]]
 |pochodzenie           = [[Rosjanie|rosyjskie]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka filmowa]]
 |zawód                 = [[kompozytor]], [[dyrygent]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = {{order|RU-LAFR||20}} {{order|ZDIRF||20}}<br />{{order|OHR}}
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Maksim Dunayevsky
 |www                   = http://maximdunaevskiy.ru/
}}
'''Maksim Isaakowicz Dunajewski''' ({{w języku|ru|Макси́м Исаа́кович Дунае́вский}}; ur. [[15 stycznia]] [[1945]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] kompozytor muzyki filmowej i dyrygent.

[[Zasłużony Działacz Sztuk Federacji Rosyjskiej]] (1996). [[Ludowy Artysta Federacji Rosyjskiej]] (2006)<ref>[http://kremlin.ru/acts/bank/23431 Указ Президента Российской Федерации от 13.02.2006 г. № 104]</ref>.

== Wybrana muzyka filmowa ==
* 1974: ''[[Auto, skrzypce i pies Kleks]]''
* 1978: ''[[D’Artagnan i trzej muszkieterowie (miniserial)|D’Artagnan i trzej muszkieterowie]]''
* 1978: ''[[Tajemnica królowej Anny, czyli muszkieterowie 30 lat później]]''
* 1979: ''[[Latający statek]]''
* 1985: ''[[Uwaga, niebezpieczeństwo!]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0241813|Maksim Dunajewski}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dunajewski, Maksim}}
[[Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Moskiewskiego]]
[[Kategoria:Kompozytorzy XX wieku]]
[[Kategoria:Ludowi Artyści Federacji Rosyjskiej]]
[[Kategoria:Zasłużeni Działacze Sztuk Federacji Rosyjskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Honoru (Federacja Rosyjska)]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Radzieccy kompozytorzy muzyki filmowej]]
[[Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy muzyki filmowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1945]]

title: Maksim Dunajewskiакси́м Исаа́кович Дунае́вский

Imię i nazwisko: Maksim Isaakowicz Dunajewski

Data i miejsce urodzenia: 15 stycznia 1945 · Moskwa

Pochodzenie: rosyjskie

Gatunki: muzyka filmowa

Zawód: kompozytor, dyrygent