text:
# Języki bantu E
Języki bantu E – grupa geograficzna języków bantu z wielkiej rodziny języków nigero-kongijskich. Swoim zasięgiem obejmuje Kenię i Tanzanię.

## Klasyfikacja
Poniżej przedstawiono klasyfikację języków bantu E według Guthriego zaktualizowaną przez J.F. Maho. Ponadto, Maho do listy Guthriego dodał nowe języki, dialekty oraz języki pidżynowe i kreolskie.
Klasyfikacja Ethnologue bazuje na klasyfikacji Guthriego, jednak odbiega od niej znacznie, m.in. stosuje inny kod – trzyliterowy oparty na ISO 639 i inaczej grupuje języki.

### E40Języki temi
E401-E45 zob. JE40
E46 temi – ketemi, „sonjo”

### E50Języki kikuyu-kamba
E51 kikuyu – gikuyu
E52 embu
E53 mero – meru
E531 mwimbi-muthambi
E54 tharaka
E541 cuka – chuka
E55 kamba
E56 daisu – „se(n)geju”

### E60Języki czhaga
E61 zob. E621
E62a zob. E621, E622
E62b zob. E622
E62c zob. E623
E621 język chaga – zachodni kilimandżaro
E621A (dawn. E61) rwa – rwo, meru
E621B (dawn. E62a) mashami – „hai”
E621C siha
E621D kiwoso, włączając kindi, kombo i mweka
E621E masama
E621F ng’uni
E622 chaga – środkowy kilimandżaro
E622A (dawn. E62a) mochi
E622B mbokomu
E622C (dawn. E62b) wuunjo – kivunjo-chaga, włączając kiruwa, kilema, mamba, morang’u (marangu) i mwika
E622D uru
E623 (dawn. E62c) rombo
E623A useri – kiseri
E623B mashati
E623C mkuu
E623D keni
E63 arusha-chini – „rusha”, „kuma”
E64 kahe
E65 gweno

### E70Języki nyika-taita
E701 elwana – mala(n)kote
E71 pokomo – pfokomo
E71A górny pokomo
E71B dolny pokomo – malachini
E72 nyika – północny mijikenda
E72a giryama
E72b kauma
E72c conyi
E72d duruma
E72e rabai
E72F jibana
E72G kambe
E72H ribe
E73-732 południowy mijikenda
E73 digo
E731 segeju  ?†
E732 degere
E74 taita
E74a (dawn. G21) dabida – taveta, „tubeta”
E74b zob. E741
E74C kasigau
E741 (dawn. E74b) sagala

title: Języki bantu E

wikitext:
'''Języki bantu E''' – grupa geograficzna [[języki bantu|języków bantu]] z wielkiej rodziny [[języki nigero-kongijskie|języków nigero-kongijskich]]. Swoim zasięgiem obejmuje [[Kenia|Kenię]] i [[Tanzania|Tanzanię]]{{r|LewisE}}.

== Klasyfikacja ==
Poniżej przedstawiono klasyfikację języków bantu E według [[Malcolm Guthrie|Guthriego]]{{r|Guthrie}}{{r|Guthrie2}} zaktualizowaną przez J.F. Maho{{r|Maho}}. Ponadto, Maho do listy Guthriego dodał nowe języki, [[dialekt]]y oraz [[języki pidżynowe]] i [[języki kreolskie|kreolskie]]{{r|NurseMaho}}{{r|Maho}}<ref group="uwaga">Maho zastosował następujący zapis kodu:
* Nowe dialekty języka znajdującego się już na liście Guthriego oznaczono poprzez dodanie do oryginalnego kodu języka Guthriego na końcu kolejnej wielkiej litery alfabetu, np. E72'''F''' to nowy dialekt języka o kodzie E72, podczas gdy E72a–E72e to dialekty umieszczone na liście przez Guthriego.
* Nowe języki oznaczono poprzez dodanie do oryginalnego kodu języka Guthriego na końcu kolejnych cyfr, np. E54'''1''' to nowy język, najbliższy językowi o kodzie E54. Kiedy nie można było zidentyfikować pokrewieństwa z językiem z listy Guthriego, nowy język oznaczono poprzez dodanie kolejnej cyfry do kodu grupy geograficznej, np. E70'''1''' to nowy język w geograficznej grupie E70.
* Języki wymarłe oznaczono symbolem „†”.</ref>.

Klasyfikacja [[SIL International|Ethnologue]] bazuje na klasyfikacji Guthriego, jednak odbiega od niej znacznie, m.in. stosuje inny kod – trzyliterowy oparty na [[ISO 639]] i inaczej grupuje języki{{r|Maho2001}}{{r|Lewis2}}.

=== E10 [[Języki nyoro-ganda]] zob. [[Języki bantu J#JE10 Języki nyoro-ganda|JE10]] ===

=== E20 [[Języki haya-jita]] zob. [[Języki bantu J#JE20 Języki haya-jita|JE20]] ===

=== E30 [[Języki masaba-luhya]] zob. [[Języki bantu J#JE30 Języki masaba-luhya|JE30]] ===

=== E40 [[Języki temi]] ===
: E401-E45 zob. [[Języki bantu J#JE40 Języki ragoli-kuria (logooli-kuria)|JE40]]
: E46 [[język temi|temi]] – ketemi, „sonjo”

=== E50 [[Języki kikuyu-kamba]] ===
: E51 [[język kikuju|kikuyu]] – gikuyu
: E52 [[język embu|embu]]
: E53 [[język meru|mero]] – meru
: E531 [[język mwimbi-muthambi|mwimbi-muthambi]]
: E54 [[język tharaka|tharaka]]
: E541 [[język cuka|cuka]] – chuka
: E55 [[język kikamba|kamba]]
: E56 [[język segeju|daisu]] – „se(n)geju”

=== E60 [[Języki czhaga]] ===
: E61 zob. E621
::: E62a zob. E621, E622
::: E62b zob. E622
::: E62c zob. E623
: E621 [[język czhaga|język chaga]] – zachodni kilimandżaro
::: E621A (dawn. E61) [[język rwa|rwa]] – rwo, meru
::: E621B (dawn. E62a) [[język mashami|mashami]] – „hai”
::: E621C siha
::: E621D kiwoso, włączając kindi, kombo i mweka
::: E621E masama
::: E621F ng’uni
: E622 chaga – środkowy kilimandżaro
::: E622A (dawn. E62a) mochi
::: E622B mbokomu
::: E622C (dawn. E62b) [[język wuunjo|wuunjo]] – kivunjo-chaga, włączając kiruwa, kilema, mamba, morang’u (marangu) i mwika
::: E622D uru
: E623 (dawn. E62c) [[język rombo|rombo]]
::: E623A useri – kiseri
::: E623B mashati
::: E623C mkuu
::: E623D keni
: E63 [[język arusha-chini|arusha-chini]] – „rusha”, „kuma”
: E64 [[język kahe|kahe]]
: E65 [[język gweno|gweno]]

=== E70 [[Języki nyika-taita]] ===
: E701 [[język elwana|elwana]] – mala(n)kote
: E71 [[język pokomo|pokomo]] – pfokomo
::: E71A górny pokomo
::: E71B dolny pokomo – malachini
: E72 [[język nyika|nyika]] – północny mijikenda
::: E72a [[język giryama|giryama]]
::: E72b [[język kauma|kauma]]
::: E72c [[język conyi|conyi]]
::: E72d [[język duruma|duruma]]
::: E72e [[język rabai|rabai]]
::: E72F [[język jibana|jibana]]
::: E72G [[język kambe|kambe]]
::: E72H [[język ribe|ribe]]
: E73-732 południowy mijikenda
: E73 [[język digo|digo]]
: E731 segeju  ?†
: E732 [[język degere|degere]]
: E74 [[język taita|taita]]
::: E74a (dawn. G21) [[język dabida|dabida]] – taveta, „tubeta”
::: E74b zob. E741
::: E74C kasigau
: E741 (dawn. E74b) [[język sagala|sagala]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Guthrie">{{Cytuj książkę | autor = Malcolm Guthrie | tytuł = The classification of the Bantu languages | wydawca = Oxford Univerrsity Press | data = 1948 | data dostępu = 2015-08-01 | url = http://ufdc.ufl.edu/UF00072644/00001/1j| język = en}}</ref>
* <ref name="Guthrie2">{{Cytuj książkę | autor = Malcolm Guthrie | tytuł = Comparative Bantu: an introduction to the comparative linguistics and prehistory of the Bantu languages | wydawca = Gregg Press | data = 1967-71 | język = en}}</ref>
* <ref name="NurseMaho">{{Cytuj książkę | autor = Derek Nurse, Gérard Philippson | tytuł = The Bantu Languages | wydawca = Routledge | data = 2009 | strony = 639–651 | isbn = 9781135796839 | rozdział = A Classification of the Bantu Languages: An Update of Guthrie's Referential System | imię r = Jouni | nazwisko r = Maho | data dostępu = 2015-08-01 | url = https://books.google.bg/books?id=M8cHBAAAQBAJ&pg=PA144&dq=The+Bantu+Languages.&hl=en&sa=X&ved=0CB8Q6AEwAGoVChMI0eT9w9WKxwIVxo0sCh1eYw06#v=onepage&q=Guthrie&f=false | język = en}}</ref>
* <ref name="Maho">{{Cytuj książkę | autor = Jouni Filip Maho | tytuł = NUGL Online The online version of the New Updated Guthrie List, a referential classification of the Bantu languages | data = 2009-06-04}}</ref>
* <ref name="LewisE">{{Ethnologue |wydanie = 18 | tytuł = E| data dostępu = 2015-07-30 | typ = grupa |id = e-0}}</ref>
* <ref name="Lewis2">{{Cytuj książkę | autor = Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig | tytuł = Ethnologue: Languages of the World, Eighteenth edition | wydawca = Dallas, Texas: SIL International | data = 2015 | rozdział =  About the Ethnologue| data dostępu = 2015-07-30 | url = https://www.ethnologue.com/about| język = en}}</ref>
* <ref name="Maho2001">{{Cytuj pismo | autor = Jouni Maho | tytuł = The Bantu area: (towards clearing up) a mess | czasopismo = Africa & Asia | odpowiedzialność = 1 | strony = 40–49  | issn = 1650-2019 | język = en | data = 2001 | url = https://web.archive.org/web/20200717015259/https://sprak.gu.se/digitalAssets/1324/1324035_the-bantu-area.pdf}}</ref>
}}

{{SORTUJ:Bantu E}}
[[Kategoria:Języki bantu]]


text:
# (73531) 2003 OE5
(73531) 2003 OE5 – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,77 lat w średniej odległości 2,42 j.a. Odkryta 22 lipca 2003 roku.

wikiname: plwiki

title: (73531) 2003 OE5

in_language: pl

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 73531
 |       nazwa = 2003 OE5
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Near-Earth Asteroid Tracking|NEAT]]
 |       dzień = 22 lipca
 |         rok = 2003
 |występowanie =
 |wielka_półoś = 2,4202
 |    mimośród = 0,1900
 |  peryhelium = 1,9602
 |    aphelium = 2,8803
 |         lat = 3
 |         dni = 280
 |      godzin = 7
 |    prędkość = 19,14
 |  nachylenie = 0,67
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 16,7
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(73531) 2003 OE5''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,77 lat w średniej odległości 2,42 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[22 lipca]] [[2003]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 73001–74000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|73531}}
* {{JPLorb|73531}}
* {{MPC|73531}}

{{SORTUJ:2003 OE5}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nienazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 2003]]

title: (73531) 2003 OE5

Odkrywca: NEAT

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 280 dni 7 godzin


text:
# Ventilla
Ventilla – stacja metra w Madrycie, na linii 9. Znajduje się w dzielnicy Tetuán, w Madrycie i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Barrio del Pilar i Plaza de Castilla. Została otwarta 3 czerwca 1983

title: Ventilla

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Ventilla
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     = Metro de Madrid - Ventilla 01.jpg
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     =
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 3 czerwca 1983
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[Plik:Madrid-MetroLinea9.svg|20px|link=Linia 9 metra w Madrycie]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Barrio del Pilar]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Plaza de Castilla (stacja metra)|Plaza de Castilla]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = Madryt (miasto)
 |współrzędne                 = 40°28′9.94″N 3°41′44.98″W
 |commons                     =
}}
'''Ventilla''' – stacja [[Metro w Madrycie|metra w Madrycie]], na [[Linia 9 metra w Madrycie|linii 9]]. Znajduje się w dzielnicy [[Tetuán (Madryt)|Tetuán]], w [[Madryt|Madrycie]] i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami [[Barrio del Pilar]] i [[Plaza de Castilla (stacja metra)|Plaza de Castilla]]. Została otwarta 3 czerwca 1983<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.urbanrail.net/eu/es/mad/linea9.htm | tytuł = Madrid Metro - Línea 9 | opublikowany = UrbanRail.net | język = en | data dostępu = 2012-11-18}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://www.metromadrid.es/es/viaja_en_metro/red_de_metro/estaciones/Ventilla.html | tytuł = Strona stacji| data dostępu = 2010-09-20| autor = | opublikowany = | data = | język = es}}
* {{cytuj stronę| url = http://www.metromadrid.es/| tytuł = Metro de Madrid| data dostępu = 2010-09-20| autor = | opublikowany = | data = | język = es}}

{{Linia 9 metra w Madrycie}}

[[Kategoria:Metro w Madrycie]]

title: Ventilla

Państwo: Hiszpania

Data otwarcia: 3 czerwca 1983

Poprzednia stacja: Barrio del Pilar

Następna stacja: Plaza de Castilla


text:
# Prom
Prom – statek wodny służący do przewozu osób i towarów.

## Promy morskie
Promy morskie stanowią typ statków, który wykształcił się ze statków pasażerskich. Promy obsługują regularne połączenia między portami (tzw. żegluga wahadłowa). Bywają promy wyłącznie pasażerskie, ale obecnie wśród średnich i większych promów zdecydowanie dominują jednostki pasażersko-towarowe, czyli promy pasażersko-samochodowe lub typu combi (kombinowane) – łączące więcej funkcji (pasażersko-samochodowo-kolejowe). Nieco więcej jednostek wyłącznie pasażerskich jest wśród jednostek mniejszych, krótszego zasięgu i szybkich. Ładunek (samochody osobowe, ciężarowe, wagony kolejowe) ładowany i wyładowywany jest przez wrota (tzw. furty) rufowe, burtowe bądź dziobowe na tzw. pokład samochodowy (kolejowy). W związku z tym, że budowane są coraz większe promy, w bardzo pojemnym  kadłubie zabudowuje się wiele pokładów samochodowych stałych i ruchomych – podnoszonych najczęściej hydraulicznie. W celu odseparowania załadunku od ruchu pieszego, pasażerowie wchodzą na statek zazwyczaj przez furtę boczną dzięki trapom lub rękawom połączonym bezpośrednio z terminalem pasażerskim. Do ich dyspozycji na pokładzie promu udostępnia się bardzo rozwiniętą infrastrukturę hotelarsko–gastronomiczną, w skład której wchodzą m.in.: kabiny pasażerskie, restauracje, bary, sklepy wolnocłowe, fitness kluby. Wraz z rozwojem techniki pojawiła się też nowa klasa promów nazywanych od skrótu HSC (ang. high-speed craft) – „szybkimi statkami”, „szybkimi promami” lub niewłaściwie „szybkimi katamaranami”. Jednostki te charakteryzują się dużą prędkością eksploatacyjną powyżej 38 węzłów i maksymalnym czasem podróży określonym przez przepisy do czterech godzin.

## Promy śródlądowe
Łączą ze sobą brzegi rzeki, kanału, lub jeziora. Są to statki posiadające własny napęd lub poruszane z brzegu za pomocą liny.

title: Prom

wikitext:
{{Inne znaczenia|statku wodnego}}
{{wikisłownik|prom}}
'''Prom''' – [[statek wodny]] służący do przewozu osób i towarów.

== Promy morskie ==
[[Plik:Brosen polferries scandinavia.jpg|thumb|Prom morski [[MF Scandinavia]] wyruszający w podróż do Szwecji]]
[[Plik:Ferry-jean-de-la-valette.JPG|thumb|Szybki prom morski ''Jean de la Valette'' przewoźnika Virtu Ferries wpływający do [[Wielki Port|Wielkiego Portu]] na [[Malta|Malcie]]]]
[[Plik:Stena Baltica zatoka gdanska.JPG|thumb|[[MF Stena Baltica]] na wodach [[Zatoka Gdańska|Zatoki Gdańskiej]] wypływająca z [[Gdynia|Gdyni]] w kierunku [[Karlskrona|Karlskrony]]]]
[[Plik:Prom Polonia.jpg|thumb|MF Polonia w porcie w Świnoujściu]]
Promy morskie stanowią typ statków, który wykształcił się ze statków pasażerskich. Promy obsługują regularne połączenia między [[port wodny|portami]] (tzw. [[Żegluga|żegluga wahadłowa]]). Bywają promy wyłącznie pasażerskie, ale obecnie wśród średnich i większych promów zdecydowanie dominują jednostki pasażersko-towarowe, czyli promy pasażersko-samochodowe lub typu combi (kombinowane) – łączące więcej funkcji (pasażersko-samochodowo-kolejowe). Nieco więcej jednostek wyłącznie pasażerskich jest wśród jednostek mniejszych, krótszego zasięgu i szybkich. Ładunek (samochody osobowe, ciężarowe, wagony kolejowe) ładowany i wyładowywany jest przez [[Furta (statek wodny)|wrota (tzw. furty)]] [[Rufa|rufowe]], [[burta (statek wodny)|burtowe]] bądź [[Dziób jednostki pływającej|dziobowe]] na tzw. [[pokład samochodowy]] (kolejowy). W związku z tym, że budowane są coraz większe promy, w bardzo pojemnym  kadłubie zabudowuje się wiele pokładów samochodowych stałych i ruchomych – podnoszonych najczęściej hydraulicznie. W celu odseparowania załadunku od ruchu pieszego, pasażerowie wchodzą na statek zazwyczaj przez furtę boczną dzięki [[trap (żegluga)|trapom]] lub rękawom połączonym bezpośrednio z terminalem pasażerskim. Do ich dyspozycji na pokładzie promu udostępnia się bardzo rozwiniętą infrastrukturę hotelarsko–gastronomiczną, w skład której wchodzą m.in.: kabiny pasażerskie, restauracje, bary, sklepy wolnocłowe, fitness kluby. Wraz z rozwojem techniki pojawiła się też nowa klasa promów nazywanych od skrótu {{Link-interwiki|HSC|Q=Q1617851}} ({{ang.|high-speed craft}}) – „szybkimi statkami”, „szybkimi promami” lub niewłaściwie „szybkimi [[katamaran]]ami”. Jednostki te charakteryzują się dużą prędkością eksploatacyjną powyżej 38 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]] i maksymalnym czasem podróży określonym przez przepisy do czterech godzin.

== Promy śródlądowe ==
[[Plik:Cable Ferry.jpg|thumb|[[Prom linowy]]]]
[[Plik:Prom Bielik II.jpg|thumb|Prom Bielik II przeprawy miejskiej w [[Świnoujście|Świnoujściu]]]]
{{Zobacz też|Promy śródlądowe w Polsce}}

Łączą ze sobą brzegi [[rzeka|rzeki]], [[Kanał wodny|kanału]], lub [[jezioro|jeziora]]. Są to statki posiadające własny napęd lub poruszane z brzegu za pomocą [[Przeprawa promowa|liny]].

== Zobacz też ==
* [[statek pasażerski]]
* [[Katastrofa promu Jan Heweliusz|Katastrofa MF Jan Heweliusz]]

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|autor=Lesław Furmaga, Józef Wójcicki |tytuł=Mały słownik morski |miejsce=Gdynia |wydawca=Mitel International Ltd |rok=1993 |isbn=83-85413-73-1}}
* {{cytuj książkę |autor=Jan Piwowoński |tytuł=Flota spod biało-czerwonej |miejsce=Warszawa |wydawca=Nasza Księgarnia |rok=1989 |isbn=83-10-08902-3}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Kubicki| imię=Marian| tytuł=Usługi hotelarskie w środkach transportu | data=2000 | wydawca=Wyższa Szkoła Ekonomiczna | miejsce=Warszawa | isbn=83-86990-80-5}}

{{commonscat|Ferries}}
{{Typy statków}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Promy| ]]
[[Kategoria:Typy statków]]


text:
# Kharas
Kharas (arab. خاراس) – palestyńskie miasto położone w muhafazie Hebron, w Autonomii Palestyńskiej. Według danych szacunkowych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystycznego w 2016 roku miejscowość liczyła 8789 mieszkańców

title: Kharas

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kharas
 |nazwa oryginalna             = {{k|ar|خاراس}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Kharasu
 |państwo                      = PSE
 |1. jednostka administracyjna = [[Hebron (muhafaza)|Hebron]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2016
 |liczba ludności              = 8789
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 31° 36′ 51″ N, 35° 2′ 35″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kharas''' ({{w języku|ar|خاراس}}) – [[Palestyna|palestyńskie]] miasto położone w [[Hebron (muhafaza)|muhafazie Hebron]], w [[Autonomia Palestyńska|Autonomii Palestyńskiej]]. Według danych szacunkowych [[Palestyńskie Centralne Biuro Statystyczne|Palestyńskiego Centralnego Biura Statystycznego]] w 2016 roku miejscowość liczyła 8789 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/20130705201407/http://www.pcbs.gov.ps/Portals/_Rainbow/Documents/hebrn.htm | tytuł = Localities in Hebron Governorate by Type of Locality and Population Estimates, 2007–2016| opublikowany = Palestinian Central Bureau of Statistics | język = en | data dostępu = 2018-09-11}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Hebron (muhafaza)}}

[[Kategoria:Miasta w muhafazie Hebron]]

title: Kharasخاراس

Państwo: Palestyna · / Izrael

Muhafaza: Hebron


text:
# Tim Commerford
Tim Commerford właściwie Timothy Robert Commerford (ur. 26 lutego 1968 w Irvine) – amerykański basista, znany przede wszystkim z występów w zespole Rage Against the Machine. W latach 2001–2007 grał w zespole Audioslave. Natomiast od 2016 roku współtworzy formację Prophets of Rage.

## Życiorys
Jego ojciec był inżynierem lotnictwa. Pracował w komunikacji powietrznej. Jego matka była matematyczką. Rodzice rozwiedli się, a ojciec ponownie się ożenił. Po tym wydarzeniu matka Commerforda przeprowadziła się do Sacramento w stanie Kalifornia. Zmarła na nowotwór mózgu, kiedy miał 20 lat.
Zack de la Rocha i Tim poznali się w szkole podstawowej. Za namową Zacka, Tim zaczął grać na gitarze basowej.
Tim ma na swoim ciele sporą kolekcję tatuaży, wliczając w to kompozycje zdobiące jego kark, ramiona i klatkę piersiową.
Tim jest namiętnym fanem jazzu, oraz uwielbia jeździć po górach, trudnych terenach, na swoim rowerze górskim. Jego umiłowanie do rowerów zostało nawet naznaczone wewnętrznej stronie okładki do płyty The Battle of Los Angeles.

## Incydent podczas MTV Video Music Awards 2000
Nagroda MTV Video Music Award for Best Rock Video miała być za chwilę wręczona. Rage Against the Machine, tak jak i wiele innych zespołów zostało nominowane. W tym roku jednak nagroda została wręczona zespołowi Limp Bizkit. Podczas wygłaszania przez Freda Dursta swojej przemowy w chwile po odebraniu nagrody, Tim wspiął się na sceniczne rusztowanie i miał zamiar wskoczyć na scenę. Fred Durst zareagował na to mówiąc, że Limp Bizkit było "najbardziej znienawidzonym zespołem na świecie". W chwilę po tym tekście realizator przerwał program i puścił reklamy. Zamierzeniem Tima był protest przeciwko przyznaniu nagrody mało, jego zdaniem, wartościowemu teledyskowi u Limp Bizkit, zamiast teledyskowi w reżyserii Michaela Moore'a do utworu Sleep Now in the fire.

## Filmografia
- Rush: Beyond the Lighted Stage (2010, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFadyen)[4]
- Sound City (2013, film dokumentalny, reżyseria: Dave Grohl)[5]

title: Tim Commerford

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Tim Commerford
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Tim Commerford Montreux Jazz Festival 2005.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Timothy Robert Commerford
 |pseudonim             = Timmy C., Tim Bob, Simmering T, Y.tim.K oraz tim.COM
 |data urodzenia        = [[26 lutego]] [[1968]]
 |miejsce urodzenia     = [[Irvine (Kalifornia)|Irvine]], [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = gitara basowa
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[rapcore]], [[hard rock]], [[rock alternatywny]]
 |zawód                 = muzyk, autor tekstów
 |aktywność             = od 1990
 |wydawnictwo           = [[Interscope Records|Interscope]], [[Epic Records|Epic]]
 |powiązania            = [[Puscifer]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[Rage Against the Machine]] (1991-2000, od 2007)
[[Audioslave]] (2001-2007)
[[Prophets of Rage]] (od 2016)
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |wikicytaty            = Tim Commerford
 |www                   =
}}
'''Tim Commerford''' właściwie '''Timothy Robert Commerford''' (ur. [[26 lutego]] [[1968]] w [[Irvine (Kalifornia)|Irvine]]) – amerykański basista, znany przede wszystkim z występów w zespole [[Rage Against the Machine]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/rage-against-the-machine-mn0000863790/biography | tytuł = Rage Against the Machine Biography | nazwisko =  Ankeny | imię =  Jason  | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-09-04}}</ref>. W latach 2001–2007 grał w zespole [[Audioslave]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/audioslave-mn0000040743/biography | tytuł = Audioslave Biography | nazwisko = Wilson | imię = MacKenzie  | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-09-04}}</ref>. Natomiast od 2016 roku współtworzy formację [[Prophets of Rage]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/prophets-of-rage-mn0003534956/biography | tytuł = Prophets of Rage Biography | nazwisko = Yeung | imię =  Neil Z.  | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-09-04}}</ref>.

== Życiorys ==
Jego ojciec był inżynierem lotnictwa. Pracował w komunikacji powietrznej. Jego matka była [[Matematyka|matematyczką]]. Rodzice rozwiedli się, a ojciec ponownie się ożenił. Po tym wydarzeniu matka Commerforda przeprowadziła się do [[Sacramento]] w stanie [[Kalifornia]]. Zmarła na nowotwór mózgu, kiedy miał 20 lat.

[[Zack de la Rocha]] i Tim poznali się w szkole podstawowej. Za namową Zacka, Tim zaczął grać na gitarze basowej.

Tim ma na swoim ciele sporą kolekcję [[tatuaż]]y, wliczając w to kompozycje zdobiące jego kark, ramiona i klatkę piersiową.

Tim jest namiętnym fanem [[jazz]]u, oraz uwielbia jeździć po górach, trudnych terenach, na swoim rowerze górskim. Jego umiłowanie do rowerów zostało nawet naznaczone wewnętrznej stronie okładki do płyty [[The Battle of Los Angeles]].

== Incydent podczas MTV Video Music Awards 2000 ==
Nagroda [[MTV Video Music Award for Best Rock Video]] miała być za chwilę wręczona. [[Rage Against the Machine]], tak jak i wiele innych zespołów zostało nominowane. W tym roku jednak nagroda została wręczona zespołowi [[Limp Bizkit]]. Podczas wygłaszania przez [[Fred Durst|Freda Dursta]] swojej przemowy w chwile po odebraniu nagrody, Tim wspiął się na sceniczne rusztowanie i miał zamiar wskoczyć na scenę. [[Fred Durst]] zareagował na to mówiąc, że [[Limp Bizkit]] było "najbardziej znienawidzonym zespołem na świecie". W chwilę po tym tekście realizator przerwał program i puścił reklamy. Zamierzeniem Tima był protest przeciwko przyznaniu nagrody mało, jego zdaniem, wartościowemu teledyskowi u [[Limp Bizkit]], zamiast teledyskowi w reżyserii [[Michael Moore|Michaela Moore'a]] do utworu [[Sleep Now in the Fire|Sleep Now in the fire]].

== Filmografia ==
* ''Rush: Beyond the Lighted Stage'' (2010, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFadyen)<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt1545103/|tytuł=Rush: Beyond the Lighted Stage (2010)|opublikowany=www.imdb.com|język=en|data dostępu=2011-07-30}}</ref>
* ''[[Sound City (film)|Sound City]]'' (2013, film dokumentalny, reżyseria: [[Dave Grohl]])<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/title/tt2306745/fullcredits?ref_=tt_cl_sm#cast | tytuł = Sound City (2013) | opublikowany = www.imdb.com | język = en | data dostępu = 2017-02-04}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rage Against the Machine}}
{{Audioslave}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Commerford, Tim}}
[[Kategoria:Amerykańscy basiści rockowi]]
[[Kategoria:Członkowie Audioslave]]
[[Kategoria:Członkowie Rage Against the Machine]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Irvine (Kalifornia)]]
[[Kategoria:Antyfaszyści]]

title: Tim Commerford

Imię i nazwisko: Timothy Robert Commerford

Data i miejsce urodzenia: 26 lutego 1968 · Irvine, USA

Instrumenty: gitara basowa

Gatunki: rapcore, hard rock, rock alternatywny

Zawód: muzyk, autor tekstów

Wydawnictwo: Interscope, Epic

Powiązania: Puscifer


text:
# Ali Al-Jabri
Ali Hilal Saud Al-Jabri (arab. علي بن هلال الجابري; ur. 29 stycznia 1990 w al-Burajmi) – omański piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika. Od 2016 jest zawodnikiem klubu Al-Nahda.

## Kariera piłkarska
Swoją karierę piłkarską Al-Jabri rozpoczął w klubie Al-Nahda, w którym w 2007 roku zadebiutował w pierwszej lidze omańskiej. W sezonie 2008/2009 wywalczył z nim swój pierwszy w karierze tytuł mistrza Omanu. W sezonie 2013/2014 po raz drugi został mistrzem kraju. W 2014 roku odszedł do klubu Fanja SC. W sezonie 2014/2015 został wicemistrzem Omanu, a w sezonie 2015/2016 sięgnął po tytuł mistrzowski. W 2016 roku wrócił do Al-Nahda Club.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Omanu Al-Jabri zadebiutował 2 czerwca 2009 w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu z Koreą Południową. W 2015 roku został powołany do kadry na Puchar Azji, a w 2019 na Puchar Azji 2019.

title: Ali Al-Jabri

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Ali Al-Jabri
 |imię i nazwisko org     = {{k|ar|علي الجابري}}
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Ali Hilal Saud Al-Jabri
 |data urodzenia          = 29 stycznia 1990
 |miejsce urodzenia       = [[Muhafazat al-Burajmi|al-Burajmi]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 175 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[Al-Nahda Al-Burajmi|Al-Nahda]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2007–2014 ! [[Al-Nahda Al-Burajmi|Al-Nahda]]
! 2014–2016 ! [[Fanja SC]]
! 2016–     ! [[Al-Nahda Al-Burajmi|Al-Nahda]]
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
! 2009–     ! {{Reprezentacja|OMN|pn}} ! 45 ! 0
 |data reprezentacja      = 21 stycznia 2019
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Ali Hilal Saud Al-Jabri''' ([[język arabski|arab.]] علي بن هلال الجابري; ur. [[29 stycznia]] [[1990]] w [[Muhafazat al-Burajmi|al-Burajmi]]) – [[Oman|omański]] [[piłkarz]] grający na pozycji defensywnego [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. Od 2016 jest zawodnikiem klubu [[Al-Nahda Al-Burajmi|Al-Nahda]].

== Kariera piłkarska ==
Swoją karierę piłkarską Al-Jabri rozpoczął w klubie [[Al-Nahda Al-Burajmi|Al-Nahda]], w którym w 2007 roku zadebiutował w [[Oman Professional League|pierwszej lidze omańskiej]]. W sezonie 2008/2009 wywalczył z nim swój pierwszy w karierze tytuł mistrza Omanu. W sezonie 2013/2014 po raz drugi został mistrzem kraju. W 2014 roku odszedł do klubu [[Fanja SC]]. W sezonie 2014/2015 został wicemistrzem Omanu, a w sezonie 2015/2016 sięgnął po tytuł mistrzowski. W 2016 roku wrócił do Al-Nahda Club.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Omanu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Omanu]] Al-Jabri zadebiutował 2 czerwca 2009 w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Korei Południowej w piłce nożnej mężczyzn|Koreą Południową]]. W 2015 roku został powołany do kadry na [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2015|Puchar Azji]], a w 2019 na [[Puchar Azji w Piłce Nożnej 2019|Puchar Azji 2019]].

== Bibliografia ==
*{{NFT|p|31741}}

{{Oman 2015}}
{{Oman 2019}}

{{SORTUJ:Al-Jabri, Ali}}
[[Kategoria:Reprezentanci Omanu w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Azji 2015]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Azji 2019]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1990]]

title: · Ali Al-Jabriعلي الجابري

Pełne imię i nazwisko: Ali Hilal Saud Al-Jabri

Data i miejsce urodzenia: 29 stycznia 1990 · al-Burajmi

Pozycja: pomocnik

Klub: Al-Nahda

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Al-Nahda

Fanja SC

Al-Nahda

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Oman · 45 · (0)


text:
# Maria Klichowska
Maria Klichowska (ur. 2 lipca 1897 r. w Swornegaciach, zm. 15 grudnia 1942 r. w Poznaniu) – członkini Związku Walki Zbrojnej, działająca w specjalnej komórce organizacyjnej w ramach akcji „Dorsze”.

## Życiorys
Maria Klichowska, z domu Gliszczyńska, pseudonim „Czerska”, urodziła się 2 lipca 1897 roku w Swornegaciach. Była córką Franciszka i Marii z Bruskich. W latach 1906-1907 brała udział w strajku protestacyjnym w Prusach Zachodnich przeciwko usuwaniu języka polskiego ze szkół. Od 1922 zamieszkała w Poznaniu.
Podczas II wojny światowej, wraz z synami, Zygmuntem i Zbigniewem, współdziałała w organizowaniu ucieczek i udzielaniu pomocy „Dorszom” – oficerom angielskim zbiegłym z obozu jenieckiego w Forcie VIII w Poznaniu. W 1941 zaangażowała się w działalność Związku Walki Zbrojnej. Kiedy w Poznaniu do akcji „Dorsze” powołano specjalną komórkę organizacyjną, pod kierownictwem podporucznika Witolda Verbno Łaszczyńskiego, Maria Klichowska weszła w jej skład. Poza Marią w sekcji działali: Klara Dolniak, Michalina Gorczycowa, Nikodem Kaliszan, Bolesław Kierczyński, Zbigniew Klichowski oraz Irena Markiewicz.
Akcja została zdekonspirowana 21 lutego 1942 roku. Tego dnia Gestapo aresztowało synów Marii Klichowskiej, Zygmunta i Zbigniewa Klichowskich. Marię, wraz z jej mężem, Bolesławem, aresztowano 27 lutego, i osadzono w Forcie VII. Maria starała się wziąć winę na siebie, by chronić synów i męża. 17 sierpnia 1942 roku została skazana na karę śmierci przez zgilotynowanie. Wyrok wykonano 15 grudnia 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu.
Po zakończeniu śledztwa dotyczącego całej rodziny Klichowskich, mąż Marii został zwolniony, synowie znaleźli się w obozach – Zbigniew w niemieckim obozie koncentracyjnym Mauthausen, Zygmunt w obozie karno-śledczym w Żabikowie

title: Maria Klichowska

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Maria Klichowska
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 2 lipca 1897
 |miejsce urodzenia         = [[Swornegacie]], [[Polska]]
 |data śmierci              = 15 grudnia 1942
 |miejsce śmierci           = [[Poznań]], [[Polska]]
 |miejsce spoczynku         =
 |zawód                     =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}

'''Maria Klichowska''' (ur. 2 lipca 1897 r. w [[Swornegacie|Swornegaciach]], zm. 15 grudnia 1942 r. w [[Poznań|Poznaniu]]) – członkini [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej]], działająca w specjalnej komórce organizacyjnej w ramach akcji „Dorsze”<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Klichowska Maria |czasopismo = Fundacja Generał Elżbiety Zawackiej w Toruniu |data dostępu = 2024-09-27 |url = https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/192161/edition/194272/content}}</ref>.

== Życiorys ==
Maria Klichowska, z domu Gliszczyńska, pseudonim „Czerska”, urodziła się 2 lipca 1897 roku w Swornegaciach. Była córką Franciszka i Marii z Bruskich. W latach 1906-1907 brała udział w [[Strajki szkolne w Prusach Zachodnich (1906–1907)|strajku protestacyjnym w Prusach Zachodnich]] przeciwko usuwaniu języka polskiego ze szkół. Od 1922 zamieszkała w Poznaniu.

Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej,]] wraz z synami, Zygmuntem i Zbigniewem, współdziałała w organizowaniu ucieczek i udzielaniu pomocy „Dorszom” – oficerom angielskim zbiegłym z obozu jenieckiego w [[Fort VIII w Poznaniu|Forcie VIII w Poznaniu]]. W 1941 zaangażowała się w działalność Związku Walki Zbrojnej. Kiedy w Poznaniu do akcji „Dorsze” powołano specjalną komórkę organizacyjną, pod kierownictwem [[Podporucznik|podporucznika]] Witolda Verbno Łaszczyńskiego, Maria Klichowska weszła w jej skład. Poza Marią w sekcji działali: Klara Dolniak, Michalina Gorczycowa, Nikodem Kaliszan, Bolesław Kierczyński, Zbigniew Klichowski oraz Irena Markiewicz<ref>{{Cytuj |tytuł = Łódź - Przybyszewskiego 9 - zdjęcia, mapa |data dostępu = 2024-09-27 |opublikowany = fotopolska.eu |url = https://fotopolska.eu/Przybyszewskiego-9-Lodz}}</ref>.

Akcja została zdekonspirowana 21 lutego 1942 roku. Tego dnia [[Gestapo]] aresztowało synów Marii Klichowskiej, Zygmunta i Zbigniewa Klichowskich. Marię, wraz z jej mężem, Bolesławem, aresztowano 27 lutego, i osadzono w [[Fort VII w Poznaniu (miejsce kaźni)|Forcie VII]]. Maria starała się wziąć winę na siebie, by chronić synów i męża. 17 sierpnia 1942 roku została skazana na karę śmierci przez zgilotynowanie. Wyrok wykonano 15 grudnia 1942 w więzieniu przy ul. Młyńskiej w Poznaniu<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Maria Klichowska - ku pamięci. Ogrody Wspomnień. Cmentarz Internetowy |data dostępu = 2024-09-27 |opublikowany = www.ogrodywspomnien.pl |url = https://www.ogrodywspomnien.pl/index/showd/71828}}</ref>.

Po zakończeniu śledztwa dotyczącego całej rodziny Klichowskich, mąż Marii został zwolniony, synowie znaleźli się w obozach – Zbigniew w [[Mauthausen (KL)|niemieckim obozie koncentracyjnym Mauthausen]], Zygmunt w [[Obóz karno-śledczy w Żabikowie|obozie karno-śledczym w Żabikowie]]<ref name=":0" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* H. Michalska, ''Słownik uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939-1945. Poległe i zmarłe w okresie okupacji niemieckiej'', Warszawa 1988.
* Łuczak A., Piotrowicz A., ''Ze strachem pod rękę i śmiercią u boku. Wielkopolanki w konspiracji 1939-1945'', Poznań: Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kulltury w Poznaniu, ISBN 83-87816-95-7
* Anna Adamska, ''Dziewczyny z AK – Wielkopolanki'', Poznań 2006.
* Zbigniew Klichowski, „''Byłem w rękach gestapo”'', [w:] E. Odorkiewicz, Kryptonim „Dorsze”, Katowice 1971.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://poznan.ipn.gov.pl/pl7/aktualnosci/112052,Kobiety-polskiej-konspiracji-1939-1945-Maria-Klichowska-pseudonim-Czerska.html Instytut Pamięci Narodowej: Kobiety polskiej konspiracji 1939-1945: Maria Klichowska pseudonim „Czerska”.]
* [https://ipn.gov.pl/pl/publikacje/komiksy/165146,Operacja-Dorsze.html Instytut Pamięci Narodowej: Operacja „Dorsze”.]
* [https://przystanekhistoria.pl/pa2/teksty/69438,Dorsze-z-Poznania.html Przystanek historia - „Dorsze” z Poznania.]
* [https://www.blog-n-roll.pl/pl/historie-rodzinne-rok-1940-sierpie%C5%84-wrzesie%C5%84-angielscy-je%C5%84cy-uciekaj%C4%85-ze-stalagu-xx-z-torunia Historie rodzinne, rok 1940 sierpień-wrzesień angielscy jeńcy uciekają ze stalagu XX-A z Torunia]

[[Kategoria:Urodzeni w 1897]]
[[Kategoria:Zmarli w 1942]]

title: Maria Klichowska

Data i miejsce urodzenia: 2 lipca 1897 · Swornegacie, Polska

Data i miejsce śmierci: 15 grudnia 1942 · Poznań, Polska


text:
# Heritage Lake (Indiana)
Heritage Lake – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Indiana, w hrabstwie Putnam.

title: Heritage Lake (Indiana)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Heritage Lake
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Heritage Lake
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Indiana}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Putnam (Indiana)|Putnam]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 18-33187
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 2629900
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 7,8
 |wysokość                     = 262
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 765
 |kod pocztowy                 = 46121
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-IN
 |współrzędne                  = 39°43′40″N 86°42′37″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Heritage Lake''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Indiana]], w hrabstwie [[Hrabstwo Putnam (Indiana)|Putnam]].

[[Kategoria:CDP w stanie Indiana]]

title: Heritage Lake

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Indiana

Hrabstwo: Putnam

Powierzchnia: 7,8 km²


text:
# Ana Marcela Cunha
Ana Marcela Cunha (ur. 23 marca 1992 w Salvador) – brazylijska pływaczka długodystansowa, mistrzyni olimpijska na 10 km na otwartym akwenie i pięciokrotna mistrzyni świata.
W 2019 roku magazyn Swimming World uznał ją za najlepszą pływaczkę startującą na wodach otwartych.

## Kariera
W 2008 roku na igrzyskach olimpijskich w Pekinie była piąta w konkurencji 10 km na otwartym akwenie.
Swój pierwszy tytuł mistrzyni świata zdobyła w 2011 roku w Szanghaju na dystansie 25 km.
Dwa lata później podczas mistrzostw świata w Barcelonie zdobyła srebrny medal w konkurencji 10 km na otwartym akwenie. Na dystansie dwukrotnie krótszym wywalczyła srebrny medal.
W 2015 roku na mistrzostwach świata w Kazaniu zwyciężyła na 25 km na otwartym akwenie. Cunha zdobyła też srebro w konkurencji zespołowej oraz brąz na dystansie 10 km na otwartym akwenie.
Podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro zajęła 10. miejsce na 10 km na otwartym akwenie.
Rok później na mistrzostwach świata w Budapeszcie ponownie wygrała wyścig na dystansie 25 km na otwartym akwenie. Na 5 km i 10 km na otwartym akwenie wywalczyła brązowe medale.
W 2019 roku podczas zawodów w Gwangju zdobyła trzeci z rzędu tytuł mistrzyni świata w konkurencji 25 km na otwartym akwenie. Zwyciężyła również na dystansie 5 km.
Na igrzyskach olimpijskich w Tokio zdobyła złoty medal w konkurencji 10 km na otwartym akwenie, kończąc wyścig z czasem 1:59:30,8 i wyprzedzając o 0,9 s broniącą tytułu mistrzyni olimpijskiej, Holenderkę Sharon van Rouwendaal.
Jej ojciec był pływakiem, a matka była gimnastyczką.

title: Ana Marcela Cunha

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Ana Marcela Cunha
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = pływanie
 |grafika                 = Ana Marcela Cunha em 2021.jpg
 |opis grafiki            = Ana Marcela Cunha w 2021 roku
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[23 marca]] [[1992]]
 |miejsce urodzenia       = [[Salvador]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Tokio|2020|pływanie|złoto|([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – 10 km na otwartym akwenie kobiet|10 km na otwartym akwenie]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|P}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Szanghaj|2011|złoto|25 km na otwartym akwenie}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Kazań|2015|złoto|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 25 km kobiet|25 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Budapeszt|2017|złoto|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2017 – 25 km kobiet|25 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Gwangju|2019|złoto|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 5 km kobiet|5 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Gwangju|2019|złoto|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 25 km kobiet|25 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Barcelona|2013|srebro|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2013 – 10 km kobiet|10 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Kazań|2015|srebro|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – zespół|3 × 5 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Barcelona|2013|brąz|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2013 – 5 km kobiet|5 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Kazań|2015|brąz|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 10 km kobiet|10 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Budapeszt|2017|brąz|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2017 – 5 km kobiet|5 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|P|Budapeszt|2017|brąz|[[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2017 – 10 km kobiet|10 km na otwartym akwenie]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|Mistrzostwa świata na wodach otwartych}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|Roberval 2010|5 km na otwartym akwenie}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Pacyfiku w pływaniu|Mistrzostwa Pacyfiku]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Pacyfiku w pływaniu|Tokio 2018]]|10 km na otwartym akwenie}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Igrzyska Panamerykańskie 2019|Lima 2019]]|10 km na otwartym akwenie}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Ana Marcela Cunha''' (ur. [[23 marca]] [[1992]] w [[Salvador]]) – [[Brazylia|brazylijska]] [[Pływanie (sport)|pływaczka]] długodystansowa, [[Igrzyska olimpijskie|mistrzyni olimpijska]] na 10 km na otwartym akwenie i pięciokrotna [[Mistrzostwa świata w pływaniu|mistrzyni świata]].

W 2019 roku magazyn ''Swimming World'' uznał ją za [[Pływak i Pływaczka Roku|najlepszą pływaczkę]] startującą na wodach otwartych<ref name="a" />.

== Kariera ==
W 2008 roku na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008|igrzyskach olimpijskich]] w [[Pekin]]ie była piąta w konkurencji [[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 – 10 km na otwartym akwenie kobiet|10 km na otwartym akwenie]]<ref name="Olmypic results" />.

Swój pierwszy tytuł mistrzyni świata zdobyła w [[Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2011|2011]] roku w [[Szanghaj]]u na dystansie 25 km<ref name="Petar Stoychev BUL first" />.

Dwa lata później podczas [[Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2013|mistrzostw świata]] w [[Barcelona|Barcelonie]] zdobyła srebrny medal w konkurencji [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2013 – 10 km kobiet|10 km na otwartym akwenie]]<ref name="Por SporTV com Barcelona2013" />. Na dystansie [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2013 – 5 km kobiet|dwukrotnie krótszym]] wywalczyła srebrny medal<ref name="16th FINA World Championships2" />.

W 2015 roku na [[Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2015|mistrzostwach świata]] w [[Kazań|Kazaniu]] zwyciężyła na [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 25 km kobiet|25 km na otwartym akwenie]]<ref name="16th FINA World Championships3" />. Cunha zdobyła też srebro w konkurencji [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – zespół|zespołowej]]<ref name="16th FINA World Championships4" /> oraz brąz na dystansie [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2015 – 10 km kobiet|10 km na otwartym akwenie]]<ref name="16th FINA World Championships" />.

Podczas [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|igrzysk olimpijskich]] w [[Rio de Janeiro]] zajęła 10. miejsce na [[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – 10 km na otwartym akwenie kobiet|10 km na otwartym akwenie]]<ref name="Olmypic results" />.

Rok później na [[Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2017|mistrzostwach świata]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]] ponownie wygrała wyścig na dystansie [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2017 – 25 km kobiet|25 km na otwartym akwenie]]<ref name="17th FINA World Championships3" />. Na [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2017 – 5 km kobiet|5 km]]<ref name="17th FINA World Championships2" /> i [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2017 – 10 km kobiet|10 km na otwartym akwenie]] wywalczyła brązowe medale<ref name="17th FINA World Championships" />.

W 2019 roku podczas [[Mistrzostwa Świata w Pływaniu 2019|zawodów]] w [[Gwangju (Jeolla Południowa)|Gwangju]] zdobyła trzeci z rzędu tytuł mistrzyni świata w konkurencji [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2019 – 25 km kobiet|25 km na otwartym akwenie]]<ref name="18th FINA World Championships2" />. Zwyciężyła również na dystansie [[Pływanie na otwartym akwenie na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2019 – 5 km kobiet|5 km]]<ref name="18th FINA World Championships" />.

Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|igrzyskach olimpijskich]] w [[Tokio]] zdobyła złoty medal w konkurencji [[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – 10 km na otwartym akwenie kobiet|10 km na otwartym akwenie]], kończąc wyścig z czasem 1:59:30,8 i wyprzedzając o 0,9 s broniącą tytułu mistrzyni olimpijskiej, Holenderkę [[Sharon van Rouwendaal]]<ref name="Tokio 2020 10 km na otwartym" />.

Jej ojciec był pływakiem, a matka była gimnastyczką<ref name="Ana Marcela Cunha sobre sua" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="16th FINA World Championships">{{cytuj | tytuł = 16th FINA World Championships Kazan (RUS) | język = en | opublikowany = kazan2015.com | url = http://kazan2015.com:8080/uploads/info/file/706/Result_List.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20150926031431/http://kazan2015.com:8080/uploads/info/file/706/Result_List.pdf | zarchiwizowano = 2015-09-26}}</ref>
<ref name="16th FINA World Championships2">{{cytuj |url = https://www.omegatiming.com/File/Download?id=00010F04000304FFFFFFFFFFFFFFFF02 |tytuł = 16th FINA World Championships Kazan (RUS) |opublikowany = omegatiming.com |język = en |data dostępu = 2024-02-08}}</ref>
<ref name="16th FINA World Championships3">{{cytuj | tytuł = 16th FINA World Championships Kazan (RUS) | język = en | opublikowany = kazan2015.com | url = http://kazan2015.com:8080/uploads/info/file/801/Result_List.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20150910063706/http://kazan2015.com:8080/uploads/info/file/801/Result_List.pdf | zarchiwizowano = 2015-09-10}}</ref>
<ref name="16th FINA World Championships4">{{cytuj | tytuł = 16th FINA World Championships Kazan (RUS) | język = en | opublikowany = kazan2015.com | url = http://kazan2015.com:8080/uploads/info/file/656/Result_List.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20150926040055/http://kazan2015.com:8080/uploads/info/file/656/Result_List.pdf | zarchiwizowano = 2015-09-26}}</ref>
<ref name="17th FINA World Championships">{{cytuj |url = https://www.omegatiming.com/File/Download?id=000111050002DA04FFFFFFFFFFFFFF01 |tytuł = 17th FINA World Championships Budapest (HUN) |opublikowany = omegatiming.com |język = en |data dostępu = 2024-02-08}}</ref>
<ref name="17th FINA World Championships2">{{cytuj | tytuł = 17th FINA World Championships Budapest (HUN) | język = en | data = 2017-07-22 | opublikowany = omegatiming.com | url = http://omegatiming.com/file/download/?id=000111050002E904FFFFFFFFFFFFFF01 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170722235158/http://omegatiming.com/file/download/?id=000111050002E904FFFFFFFFFFFFFF01 | zarchiwizowano = 2017-07-22}}</ref>
<ref name="17th FINA World Championships3">{{cytuj | tytuł = 17th FINA World Championships Budapest (HUN) | język = en | data = 2017-07-27 | opublikowany = www.omegatiming.com | url = http://www.omegatiming.com/file/download/?id=000111050002D504FFFFFFFFFFFFFF01 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170727003309/http://www.omegatiming.com/file/download/?id=000111050002D504FFFFFFFFFFFFFF01 | zarchiwizowano = 2017-07-27}}</ref>
<ref name="18th FINA World Championships">{{cytuj | tytuł = 18th FINA World Championships Gwangju (KOR) | język = en | opublikowany = www.omegatiming.com | url = http://www.omegatiming.com/File/000113040002D504FFFFFFFFFFFFFF02.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20190717031935/http://www.omegatiming.com/File/000113040002D504FFFFFFFFFFFFFF02.pdf | zarchiwizowano = 2019-07-17}}</ref>
<ref name="18th FINA World Championships2">{{cytuj | tytuł =18th FINA World Championships Gwangju (KOR) | język = en | opublikowany = www.omegatiming.com | url = http://www.omegatiming.com/File/000113040002E904FFFFFFFFFFFFFF02.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20190719052748/http://www.omegatiming.com/File/000113040002E904FFFFFFFFFFFFFF02.pdf | zarchiwizowano = 2019-07-19}}</ref>
<ref name="a">{{cytuj |url = https://www.swimmingworldmagazine.com/news/swimming-world-presents-the-2019-open-water-swimmers-of-the-year-florian-wellbrock-and-ana-marcela-cunha/ |tytuł = Swimming World Presents “The 2019 Open Water Swimmers of the Year: Florian Wellbrock and Ana Marcela Cunha” |autor= Lauren Serowik
|data = 2019-11-02 | język = en |opublikowany = ''Swimming World'' |data dostępu = 2021-08-04}}</ref>
<ref name="Ana Marcela Cunha sobre sua">{{cytuj | tytuł = Ana Marcela Cunha sobre sua representatividade: “Mulher, nordestina, lésbica” | data = 2022-08-28 | data dostępu = 2024-02-08 | opublikowany = Quem | url = https://revistaquem.globo.com/Entrevista/noticia/2021/09/ana-marcela-cunha-sobre-sua-representatividade-mulher-nordestina-lesbica.html | język = pt-BR}}</ref>
<ref name="Olmypic results">{{cytuj |url = https://olympics.com/en/athletes/ana-marcela-cunha |tytuł = Olmypic results |opublikowany = olympics.com |język = en |data dostępu = 2024-02-08}}</ref>
<ref name="Petar Stoychev BUL first">{{cytuj | tytuł = Petar Stoychev (BUL): first gold for last world appearance | data = 2012-08-25 | język = en | opublikowany = www.fina.org | url = http://www.fina.org/H2O/index.php?option=com_content&view=article&id=2372:petar-stoychev-bul-first-gold-for-last-world-appearance-&catid=319:shanghai-2011-open-water-swimming&Itemid=1117 | archiwum = https://web.archive.org/web/20120825144252/http://www.fina.org/H2O/index.php?option=com_content&view=article&id=2372:petar-stoychev-bul-first-gold-for-last-world-appearance-&catid=319:shanghai-2011-open-water-swimming&Itemid=1117 | zarchiwizowano = 2012-08-25}}</ref>
<ref name="Por SporTV com Barcelona2013">{{cytuj | autor = Por SporTV com Barcelona | tytuł = Poliana e Ana Marcela fazem história e conquistam ouro e prata nos 10km | język = pt | data = 2013-07-23 | data dostępu = 2024-02-08 | opublikowany = sportv.com | url = http://sportv.globo.com/site/eventos/mundial-de-esportes-aquaticos/noticia/2013/07/poliana-e-ana-marcela-conquistam-ouro-e-prata-nos-10km-do-mundial.html}}</ref>
<ref name="Tokio 2020 10 km na otwartym">{{cytuj |url = https://olympics.com/tokyo-2020/olympic-games/resOG2020-/pdf/OG2020-/OWS/OG2020-_OWS_C73_OWSW10KM--------------FNL-000100--.pdf |tytuł = Tokio 2020 – 10 km na otwartym akwenie kobiet – wyniki |data = 2021-08-04 |opublikowany = Omega Timing |język = en |data dostępu = 2021-08-04}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |url = https://olympics.com/tokyo-2020/olympic-games/en/results/marathon-swimming/athlete-profile-n1328933-cunha-ana-marcela.htm |tytuł = Marathon Swimming CUNHA Ana Marcela |opublikowany = Olympics |język = en |data dostępu = 2024-02-08}}

{{Mistrzynie olimpijskie w pływaniu (10 km na otwartym akwenie)}}

{{SORTUJ:Cunha, Ana Marcela}}
[[Kategoria:Brazylijskie pływaczki]]
[[Kategoria:Brazylijscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008]]
[[Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 2019]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Salvadorze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]

title: · Ana Marcela Cunha

Data i miejsce urodzenia: 23 marca 1992 · Salvador

title: Dorobek medalowy

złoto: Tokio 2020 · pływanie · (10 km na otwartym akwenie)

złoto: Szanghaj 2011 · 25 km na otwartym akwenie

złoto: Budapeszt 2017 · 25 km na otwartym akwenie

złoto: Gwangju 2019 · 25 km na otwartym akwenie

srebro: Barcelona 2013 · 10 km na otwartym akwenie

srebro: Kazań 2015 · 3 × 5 km na otwartym akwenie

brąz: Barcelona 2013 · 5 km na otwartym akwenie

brąz: Budapeszt 2017 · 5 km na otwartym akwenie

brąz: Budapeszt 2017 · 10 km na otwartym akwenie

brąz: Roberval 2010 · 5 km na otwartym akwenie


text:
# Lubiechnia Wielka
Lubiechnia Wielka (niem. Groß Lübbichow) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Rzepin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Przez miejscowość przechodzą drogi lokalne łączące ją z drogami wojewódzkimi nr 134 Ośno Lubuskie – Rzepin i nr 139 Rzepin – Górzyca.
W miejscowości działało państwowe gospodarstwo rolne – Zakład Rolny w Lubiechni Wielkiej wchodzący w skład Lubuskiego Kombinatu Rolnego w Rzepinie.

## Integralne części wsi
| SIMC    | Nazwa  | Rodzaj    |
| ------- | ------ | --------- |
| 1038329 | Rzepin | część wsi |

## Historia - dokumenty
Zachowało się kilka dokumentów dotyczących wsi. W nich przedstawione są dawne nazwy miejscowości, oraz różne informacje rolne.
- dokument opisujący granice Rzepina z 28 lipca 1329 r. - wymieniono m.in. młyn należący do wsi Löbbichen
- spis dziesięcin diecezji lubuskiej z ok. 1405 r. - zanotowano, iż Grote Lubechyn liczyło 64 łany, w tym 4 łany należące do proboszcza, a 9 do sędziego
- w 1413 r. Lubichen należała do von Gruneberga z Radzikowa
- w 1441 r. elektor Fryderyk II nadał prawo własności "Doffer grossen Lobeche nund cleyn Lobechen mit dem Kirchlene darselbst" rodzinie Querenthammel z Frankfurtu nad Odrą
- w 1516 r. wieś przeszła w posiadanie rodziny von Sydow
- w XVII lub XVIII w. miejscowość stała się własnością panującego

## Zabytki
- budynek biblioteki, przed II wojną światową była to szkoła. Na ścianie budynku znajduje się napis w języku rosyjskim: Да здравствует Красная Армия! - Dá zdrávstvuêt Krásnaâ Ármiâ - Niech żyje Armia Czerwona! z 1945 r.
- kościół pw. Matki Boskiej Różańcowej wybudowany z cegły w stylu neogotyckim na przełomie XVII i XVIII w. Poświęcono go 7 września 1898 r. Kościół jest filią parafii rzymskokatolickiej ww. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzepinie. Budynek był przebudowywany w XIX w. Zachowały się dwa dzwony kościelne oraz inne zabytki z tamtych czasów:
  - dzwon z 1697 r. z fundacji Joachima Edermanna von Borgsdorf odlany został przez Christiana Heintze w Berlinku
  - dzwon z 1706 r. wykonany przez Jana Jakuba Schultza z Berlina
  - ołtarz i ambona z 1700 r. wykonane zostały przez Daniela Ulryka Duchtera z Frankfurtu nad Odrą.

## Sport
W miejscowości znajduje się boisko do piłki nożnej, używane przez Klub Sportowy „Zieloni” Lubiechnia Wielka założony w 1970 roku. Drużyna występuje w gorzowskiej klasie okręgowej.

title: Lubiechnia Wielka

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Lubiechnia Wielka
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Lubiechnia Wielka - Dorfkirche - panoramio.jpg
 |opis zdjęcia           = Kościół Matki Boskiej Różańcowej
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubuskie
 |powiat                 = [[Powiat słubicki|słubicki]]
 |gmina                  = [[Rzepin (gmina)|Rzepin]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 319<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 95
 |kod pocztowy           = 69-110{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = FSL
 |SIMC                   = 0186507
 |kod mapy               = Rzepin (gmina)
 |współrzędne            = 52°23'12"N 14°48'46"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|70151|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Lubiechnia Wielka
 |www                    =
}}
[[Plik:Groß Lübbiechow - village plan - 1939.jpg|[[Historia powszechna (1918–1939)|Przedwojenny]] [[Plan (kartografia)|plan]] wsi|thumb|255px]]
'''Lubiechnia Wielka''' ({{niem.|Groß Lübbichow}}) – [[wieś]] sołecka w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo lubuskie|województwie lubuskim]], w [[powiat słubicki|powiecie słubickim]], w [[Rzepin (gmina)|gminie Rzepin]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo gorzowskie|województwa gorzowskiego]].

Przez miejscowość przechodzą drogi lokalne łączące ją z drogami wojewódzkimi nr [[Droga wojewódzka nr 134|134]] [[Ośno Lubuskie]] – [[Rzepin]] i nr [[Droga wojewódzka nr 139|139]] [[Rzepin]] – [[Górzyca (województwo lubuskie)|Górzyca]].

W miejscowości działało [[państwowe gospodarstwo rolne]] – Zakład Rolny w Lubiechni Wielkiej wchodzący w skład Lubuskiego Kombinatu Rolnego w Rzepinie<ref>http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/?gpmap=gp0&bbox=213295.5766262859,510077.94275103136,216636.2016262859,511440.44275103136&SRS=2180 (warstwa: skany map topograficznych)</ref>.

== Integralne części wsi ==
{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Lubiechnia Wielka{{r|R2013|teryt}}
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|1038329 || Rzepin || część wsi
|}

== Historia - dokumenty ==
Zachowało się kilka dokumentów dotyczących wsi. W nich przedstawione są dawne nazwy miejscowości, oraz różne informacje rolne<ref>{{Cytuj stronę |url=http://zskowalow.edupage.org/text/?text=text%2Ftext3&subpage=2& |tytuł=Artykuł Koła Młodych Regionalistów Zespołu Szkół w Kowalowie |data dostępu=2021-06-29 |archiwum=https://web.archive.org/web/20090214225717/http://zskowalow.edupage.org/text/?text=text%2Ftext3&subpage=2& |zarchiwizowano=2009-02-14 }}</ref>.
* dokument opisujący granice [[Rzepin]]a z [[28 lipca]] 1329 r. - wymieniono m.in. młyn należący do wsi ''Löbbichen''
* spis [[dziesięcina|dziesięcin]] [[Diecezja lubuska|diecezji lubuskiej]] z ok. 1405 r. - zanotowano, iż ''Grote Lubechyn'' liczyło 64 [[Łan (miara powierzchni)|łany]], w tym 4 łany należące do proboszcza, a 9 do sędziego
* w 1413 r. ''Lubichen'' należała do von Gruneberga z [[Radzików (województwo lubuskie)|Radzikowa]]
* w 1441 r. [[Elektorzy Rzeszy|elektor]] Fryderyk II nadał prawo własności "Doffer grossen Lobeche nund cleyn Lobechen mit dem Kirchlene darselbst" rodzinie Querenthammel z [[Frankfurt nad Odrą|Frankfurtu nad Odrą]]
* w 1516 r. wieś przeszła w posiadanie rodziny von Sydow
* w [[XVII wiek|XVII]] lub [[XVIII wiek|XVIII]] w. miejscowość stała się własnością panującego

== Zabytki ==
* budynek biblioteki, przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] była to szkoła. Na ścianie budynku znajduje się napis w [[język rosyjski|języku rosyjskim]]: ''Да здравствует Красная Армия!'' - ''{{IPA|Dá zdrávstvuêt Krásnaâ Ármiâ}}'' - ''Niech żyje [[Armia Czerwona]]!'' z 1945 r.
* kościół pw. Matki Boskiej Różańcowej wybudowany z cegły w stylu neogotyckim na przełomie [[XVII wiek|XVII]] i [[XVIII wiek|XVIII]] w. Poświęcono go [[7 września]] 1898 r. Kościół jest [[filia|filią]] [[parafia|parafii]] [[Katolicyzm|rzymskokatolickiej]] [[Dekanat Rzepin|ww. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzepinie]]. Budynek był przebudowywany w [[XIX wiek|XIX]] w. Zachowały się dwa [[Dzwon kościelny|dzwony kościelne]] oraz inne zabytki z tamtych czasów:
** dzwon z 1697 r. z fundacji Joachima Edermanna von Borgsdorf odlany został przez Christiana Heintze w Berlinku
** dzwon z 1706 r. wykonany przez Jana Jakuba Schultza z [[Berlin]]a
** [[ołtarz]] i [[Ambona (architektura)|ambona]] z 1700 r. wykonane zostały przez Daniela Ulryka Duchtera z Frankfurtu nad Odrą.

== Sport ==
W miejscowości znajduje się boisko do [[Piłka nożna|piłki nożnej]], używane przez Klub Sportowy „Zieloni” Lubiechnia Wielka założony w 1970 roku. Drużyna występuje w gorzowskiej klasie okręgowej.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name =  "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=661|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
}}

{{Gmina Rzepin}}

[[Kategoria:Rzepin (gmina)]]

title: Lubiechnia Wielka

Państwo: Polska

Województwo: lubuskie

Powiat: słubicki

Gmina: Rzepin

Tablice rejestracyjne: FSL


text:
# Henryk Kuminek
Henryk Bruno Kuminek (ur. 5 grudnia 1911 w Olkuszu, zm. 1940 w Katyniu) – dziennikarz, pisarz, krytyk literacki, bydgoski regionalista, działacz kultury, ofiara zbrodni katyńskiej.

## Życiorys
Urodził się 5 grudnia 1911 r. w Olkuszu. Był synem Wawrzyńca, kupca i Marianny z Chmistów. Jego ojciec pochodził w Górnego Śląska, a matka z Galicji. W sierpniu 1920 r. Kuminkowie zamieszkali wraz z trzema synami: Henrykiem, Stefanem i Jerzym w Bydgoszczy. Tu urodziły im się kolejne dzieci: Edward i Krystyna (ur. 1920). Henryk Kuminek od dzieciństwa związany z Bydgoszczą, tu ukończył edukację.
W 1934 r. rozpoczął pracę w „Dzienniku Bydgoskim”, gdzie powierzono mu redakcję dodatku „Nauka. Literatura. Sztuka”. Publikował w nim artykuły własne i innych autorów, recenzje, omówienia nowości wydawniczych, a także komentarze krytyczne dotyczące poezji, prozy i dramatu. Dał się poznać jako dobry publicysta i wnikliwy krytyk literacki. Na łamach pisma opublikował około 200 szkiców, artykułów kulturalno-literackich, recenzji i felietonów. Pisywał również do „Gazety Bydgoskiej”, „Przeglądu Bydgoskiego” i do „Wici Wielkopolskich”, gdzie zamieszczał kronikę bydgoską, poświęconą sprawom kultury i literatury.
Po uruchomieniu w 1937 r. bydgoskiego podstudia Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia, kierował jej sekcją literacką, wygłaszał odczyty i prelekcje związane tematycznie z kulturą regionalną Bydgoszczy, Pomorza i Wielkopolski. Od 1934 r. uczestniczył w pracach bydgoskiej Rady Artystyczno-Kulturalnej.
Jego pasją była kultura i literatura regionalna. Swoje przemyślenia dotyczące pozbawionego zaściankowości regionalizmu, wyrażającego się w woli przeszczepienia swoich wartości do kultury ogólnonarodowej, zawarł w książce „Region twórczy”, opublikowanej w 1936 r., wysoko ocenionej przez krytykę. Do problematyki kultury regionalnej wracał wielokrotnie w latach 1938–1939 na łamach „Dziennika Bydgoskiego” i „Przeglądu Bydgoskiego”.
Po najeździe Niemiec hitlerowskich i Rosji sowieckiej na Polskę, brał udział jako podporucznik piechoty rezerwy w kampanii wrześniowej. Dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie NKWD w Kozielsku. W 1940 r. wraz z innymi jeńcami polskimi, został przez NKWD zamordowany w Katyniu.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

title: Henryk Kuminek

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Henryk Kuminek
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[5 grudnia]] [[1911]]
 |miejsce urodzenia         = [[Olkusz]], [[Austro-Węgry]]
 |data śmierci              = [[1940]]
 |miejsce śmierci           = [[Katyń]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związek Radziecki]]
 |zawód                     = [[dziennikarz]], [[pisarz]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Henryk Bruno Kuminek''' (ur. [[5 grudnia]] [[1911]] w [[Olkusz|Olkuszu]], zm. [[1940]] w [[Katyń|Katyniu]]) – dziennikarz, pisarz, krytyk literacki, bydgoski regionalista, działacz kultury, ofiara [[Zbrodnia katyńska|zbrodni katyńskiej]].

== Życiorys ==
Urodził się 5 grudnia [[1911]] r. w [[Olkusz]]u. Był synem Wawrzyńca, kupca i Marianny z Chmistów. Jego ojciec pochodził w [[Górny Śląsk|Górnego Śląska]], a matka z [[Galicja (Europa Środkowa)|Galicji]]. W sierpniu [[1920]] r. Kuminkowie zamieszkali wraz z trzema synami: Henrykiem, Stefanem i Jerzym w [[Bydgoszcz]]y. Tu urodziły im się kolejne dzieci: Edward i Krystyna (ur. 1920). Henryk Kuminek od dzieciństwa związany z [[Bydgoszcz]]ą, tu ukończył edukację.

W [[1934]] r. rozpoczął pracę w „[[Dziennik Bydgoski|Dzienniku Bydgoskim]]”, gdzie powierzono mu redakcję dodatku „''Nauka. Literatura. Sztuka''”. Publikował w nim artykuły własne i innych autorów, recenzje, omówienia nowości wydawniczych, a także komentarze krytyczne dotyczące [[poezja|poezji]], [[proza|prozy]] i [[dramat]]u<ref name="HB1">Polska kultura i sztuka w Bydgoszczy w latach 1920-1939. [w.] Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. {{ISBN|83-901329-0-7}}, str. 719-675</ref>. Dał się poznać jako dobry publicysta i wnikliwy krytyk literacki. Na łamach pisma opublikował około 200 szkiców, artykułów kulturalno-literackich, [[recenzja|recenzji]] i [[felieton]]ów. Pisywał również do „[[Gazeta Bydgoska|Gazety Bydgoskiej]]”, „[[Przegląd Bydgoski|Przeglądu Bydgoskiego]]” i do „Wici Wielkopolskich”, gdzie zamieszczał kronikę bydgoską, poświęconą sprawom kultury i literatury.

Po uruchomieniu w [[1937]] r. bydgoskiego podstudia [[Polskie Radio Pomorza i Kujaw|Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia]], kierował jej sekcją literacką, wygłaszał odczyty i prelekcje związane tematycznie z kulturą regionalną [[Bydgoszcz]]y, [[Pomorze|Pomorza]] i [[Wielkopolska|Wielkopolski]]. Od [[1934]] r. uczestniczył w pracach bydgoskiej [[Rada Artystyczno-Kulturalna w Bydgoszczy|Rady Artystyczno-Kulturalnej]].

Jego pasją była kultura i [[literatura]] regionalna. Swoje przemyślenia dotyczące pozbawionego zaściankowości [[regionalizm]]u, wyrażającego się w woli przeszczepienia swoich wartości do kultury ogólnonarodowej, zawarł w książce „''Region twórczy''”, opublikowanej w [[1936]] r., wysoko ocenionej przez krytykę. Do problematyki kultury regionalnej wracał wielokrotnie w latach [[1938]]–[[1939]] na łamach „[[Dziennik Bydgoski|Dziennika Bydgoskiego]]” i „[[Przegląd Bydgoski|Przeglądu Bydgoskiego]]”.

Po najeździe [[III Rzesza|Niemiec hitlerowskich]] i [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Rosji sowieckiej]] na Polskę, brał udział jako [[podporucznik]] piechoty rezerwy w [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]]. Dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie [[NKWD]] w [[Kozielsk]]u. W [[1940]] r. wraz z innymi jeńcami polskimi, został przez NKWD [[Zbrodnia katyńska|zamordowany w Katyniu]].

5 października 2007 minister obrony narodowej [[Aleksander Szczygło]] mianował go pośmiertnie na stopień [[porucznik]]a<ref>Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.</ref>. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

== Zobacz też ==

* [[jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)]]
* [[obozy NKWD dla jeńców polskich]]
* [[ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu]]
* [[kampania wrześniowa]]
* [[kultura w Bydgoszczy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom I. Bydgoszcz 1994, str. 70
* {{Cytuj książkę | url = https://www.memo.ru/media/uploads/2022/01/21/killed_in_katyn.pdf | inni = Лариса Еремина (red.) | tytuł = Убиты в Катыни. Księga pamięci polskich jeńców wojennych – więźniów obozu NKWD w Kozielsku, rozstrzelanych decyzją Biura Politycznego Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (b) z 5 marca 1940 roku | rok = 2015 | wydawca = [[Stowarzyszenie Memoriał]] | miejsce = Moskwa | isbn = 978-5-78700-123-5 | odn = {{odn/id|Убиты в Катыни|2015}}}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Kiński | imię = Jan | nazwisko2 = Malanowska | imię2 = Helena | nazwisko3 = Olech | imię3 = Urszula | nazwisko4 = Ryżewski | imię4 = Wacław | nazwisko5 = Snitko-Rzeszut | imię5 = Janina | nazwisko6 = Żach | imię6 = Teresa | inni = [[Marek Tarczyński]] (red.) | tytuł = Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego | url = https://katyn.miejscapamieci.gov.pl/media/download_gallery/Ksiega_Cmentarna_Katyn.pdf| rok = 2000 | miejsce = Warszawa | wydawca = [[Oficyna Wydawnicza „Rytm”|Oficyna Wydawnicza RYTM]]| isbn = 8390559072 | odn = {{odn/id|Księga Cmentarna Katynia|2000}}}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kuminek, Henryk}}
[[Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Bydgoszczą]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi]]
[[Kategoria:Polscy pisarze]]
[[Kategoria:Polscy regionaliści]]
[[Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1911]]
[[Kategoria:Zmarli w 1940]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Olkuszu]]

title: Henryk Kuminek

Data i miejsce urodzenia: 5 grudnia 1911 · Olkusz, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci: 1940 · Katyń, Związek Radziecki

Zawód, zajęcie: dziennikarz, pisarz


text:
# Katarzyna Skrzyńska
Katarzyna Skrzyńska z domu Słupska herbu Drużyna – polska szlachcianka, właścicielka zamku Barwałd i okolicznych dóbr, przywódczyni zbójców.

## Życiorys
Katarzyna Skrzyńska urodziła się jako Katarzyna Słupska herbu Drużyna. Wyszła za mąż za Włodka Skrzyńskiego h. Łabędź, członka bogatego rodu szlacheckiego wywodzącego się ze Skrzynna na Mazowszu. Rodzina Skrzyńskich posiadała dobra w okolicach Radomia oraz zamki Bytcza i Lietawa na ówczesnych Węgrzech. W 1445 Włodek Skrzyński i Katarzyna otrzymali od swojego krewnego, sławnego rycerza Mszczuja ze Skrzynna, w zastaw zamek w Barwałdzie wraz ze wsiami Zakrzów, Chocznia, Barwałd Dolny, Jaroszowice, Leśnica, Stanisław, Stronie, Zebrzydowice oraz lasem w Ochodzy. Posiadłości te były królewszczyzną, a Mszczuj odstąpił je krewnym w zamian za 3000 czerwonych złotych węgierskich. Już 3 lata później Włodek przekazał większość tego majątku swojej żonie za tę samą cenę.
Barwałd znajdował się na pograniczu Królestwa Polskiego. W XV wieku w tych okolicach dość rozpowszechniona była działalność rycerzy-rozbójników, zwanych też raubritterami. Rozbój stał się jednym z głównych źródeł dochodu również dla Skrzyńskich. Wykorzystując położenie swoich własności, wraz z podległymi sobie rycerzami, Skrzyńscy napadali na kupców przejeżdżających przez Barwałd i dolinę Soły, organizowali napady na bardziej odległe od Barwałdu wsie, rabowali również kościoły. Katarzyna Skrzyńska zajmowała się rozbojem początkowo wspólnie z mężem, a po jego śmierci (ok. 1455) samodzielnie dowodziła oddziałem rozbójników. W 1451 r. król Kazimierz Jagiellończyk wysłał przeciwko Skrzyńskim podkomorzego krakowskiego Piotra Szafrańca (syna Piotra Szafrańca Młodszego, również rozbójnika), który bez skutku oblegał zamek w Barwałdzie.
Jeden z najlepiej udokumentowanych napadów dokonanych przez Katarzynę miał miejsce w 1457 roku. Wówczas grupie ośmiu zbójców niższego stanu, uwięzionych na zamku w Oświęcimiu, udało się uwolnić z lochu i opanować część tego zamku. Podstarości oświęcimski Jan Synowiec rozpoczął negocjacje ze zbójcami i zgodził się ich wypuścić wolno, jeśli pozostawią zamek nienaruszony. Obiecał przy tym zwrócić im ich konie i broń, i dodać do tego 200 czerwonych złotych. Zbójcy wkrótce opuścili Oświęcim z dobytkiem i pieniędzmi. Katarzyna Skrzyńska, dowiedziawszy się o tym, napadła na uciekinierów wraz ze swoją grupą, zabiła ich i ograbiła.
Pomimo swojej przestępczej działalności, Katarzyna Skrzyńska w późniejszym okresie swojego życia pozostawała w dobrych stosunkach z dworem królewskim. W 1456 r. Kazimierz Jagiellończyk zwolnił ją i jej zamek od obowiązków wojskowych na rzecz króla. Postać Katarzyny Skrzyńskiej obrosła wieloma legendami, nie zachowały się jednak żadne pewne dokumenty dotyczące późniejszego okresu jej życia oraz momentu i okoliczności śmierci Katarzyny. Wiadomo, że miała dwóch synów – Jana i Włodka.

## Legenda
Do powstania jej legendy przyczyniły się znacznie Roczniki Głogowskie z 1493 r., opisujące ją jako nieustraszoną i groźną kobietę o niezwykłej sile fizycznej, posługującą się z wielką wprawą mieczem i kuszą, świetniej jeżdżącej konno. Według Roczników Katarzyna całkowicie przytłaczała charakterem swojego męża, który miał pozostawać w zamku i pilnować go w czasie, gdy Katarzyna dokonywała zbójeckich napadów. Miała na czele bandy zbójców napadać nie tylko na kupców i podróżnych, ale też i na okoliczne wsie i miasta, łącznie z Kętami i Zatorem. Skrzyńska przerywała do swego czasu prowadzenie zbójeckich wypraw tylko wtedy, gdy miała rodzić dzieci, i po narodzinach kolejnych potomków powracała do rozbójniczego rzemiosła. Legenda głosi, że na zamku w Barwałdzie Katarzyna zajmowała się również fałszowaniem królewskich monet.
Legendę dotyczącą okoliczności pojmania Skrzyńskiej podaje badacz tych okolic, Józef Łepkowski, cytując kronikę klasztoru Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej. Według zanotowanej przez niego opowieści, król Kazimierz Jagiellończyk, rozgniewany poczynaniami Katarzyny, miał nakazać burgrabiemu (prefektowi) zamku w Lanckoronie schwytanie przestępczyni. Zanim burgrabia zdążył podjąć jakikolwiek plany, o królewskim nakazie dowiedziała się sama Katarzyna. Zdecydowała się zaprosić burgrabiego do Barwałdu, spoić winem i podstępem zgładzić. Burgrabia przyjął zaproszenie, lecz nakazał swoim sługom otoczyć potajemnie barwałdzki zamek. Rozpoczęła się uczta, w trakcie której jednak ani pochlebne słowo Włodkowej, ani dolewany ciągle napój nie zdołały odurzyć przytomności umysłu prefekta, upatrzyła Włodkowa porę i nie zwłócząc dłużej, uderzyła sztyletem w pierś swojej ofiary. Bóg chciał, by zbrodnia ta była ostatnią ze spełnionych w murach Berwałdu: sztylet ześliznął się po ukrytym pod zwierzchnią odzieżą pancerzu. Na dany znak przez prefekta uderzyli na zamczysko jego słudzy zbrojni, a wnet Włodkowa i jej zgraja leżeli powiązani na wozach.
Kolejne legendy podają wiele różnych miejsc domniemanego stracenia Skrzyńskiej, jak również wiele wymyślnych sposobów przeprowadzenia tej egzekucji. Łepkowski zapisał, że Katarzyna została spalona na stosie na krakowskim rynku. Inne źródła podają, że zdarzyło się to na rynku w Żywcu. Miała też być rozerwana końmi na rynku w Oświęcimiu, lub zrzucona z zamku Wołek w beczce nabijanej gwoździami. Według tej opowieści, zamek Wołek w chwili śmierci Włodkowej zapadł się pod ziemię razem ze skarbami, które w nim ukryła.

title: Katarzyna Skrzyńska

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Katarzyna Skrzyńska
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Drużyna.svg
 |opis herbu        = [[Drużyna (herb szlachecki)|Drużyna]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           =
 |data urodzenia    = I połowa [[XV wiek]]u
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = II połowa [[XV wiek]]u
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            =
 |matka             =
 |mąż               = Włodek Skrzyński
 |żona              =
 |dzieci            = Jan Skrzyński<br />Włodek Skrzyński
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
[[Plik:Barwald mapa 1590 ortelius.jpg|thumb|240px|Okolice Barwałdu na mapie [[Abraham Ortelius|Abrahama Orteliusa]] (1590)]]
'''Katarzyna Skrzyńska''' z domu Słupska [[Drużyna (herb szlachecki)|herbu Drużyna]] – polska szlachcianka, właścicielka [[Zamek w Barwałdzie|zamku Barwałd]] i okolicznych dóbr, [[Raubritter|przywódczyni zbójców]].

== Życiorys ==
Katarzyna Skrzyńska urodziła się jako Katarzyna Słupska [[Drużyna (herb szlachecki)|herbu Drużyna]]<ref name=zdm>Zbiór Dokumentów Małopolskich, tom III, nr 723.</ref>. Wyszła za mąż za Włodka Skrzyńskiego [[Łabędź (herb szlachecki)|h. Łabędź]], członka bogatego rodu [[Szlachta|szlacheckiego]] wywodzącego się ze [[Skrzynno (województwo mazowieckie)|Skrzynna]] na [[Mazowsze|Mazowszu]]. Rodzina Skrzyńskich posiadała dobra w okolicach [[Radom]]ia oraz [[Zamek|zamki]] [[Bytča|Bytcza]] i [[Zamek Lietava|Lietawa]] na ówczesnych [[Węgry|Węgrzech]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Studnicki | imię = Gustaw | autor link = Gustaw Studnicki | tytuł = Barwałd. Zarys dziejów. | url = http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=10272&dirids=1 | wydawca = Grafikon | miejsce = | rok = 1994 | strony = 37 | isbn = 83-902210-1-2}}</ref>. W 1445 Włodek Skrzyński i Katarzyna otrzymali od swojego krewnego, sławnego [[Rycerstwo|rycerza]] [[Mszczuj ze Skrzynna|Mszczuja ze Skrzynna]], w [[zastaw]] [[zamek w Barwałdzie]] wraz ze wsiami [[Zakrzów (powiat wadowicki)|Zakrzów]], [[Chocznia]], [[Barwałd Dolny]], [[Jaroszowice (województwo małopolskie)|Jaroszowice]], [[Leśnica (powiat wadowicki)|Leśnica]], [[Stanisław Górny|Stanisław]], [[Stronie (powiat wadowicki)|Stronie]], [[Zebrzydowice (województwo małopolskie)|Zebrzydowice]] oraz lasem w [[Ochodza (województwo małopolskie)|Ochodzy]]. Posiadłości te były [[Królewszczyzna|królewszczyzną]], a Mszczuj odstąpił je krewnym w zamian za 3000 [[Czerwony złoty|czerwonych złotych węgierskich]]. Już 3 lata później Włodek przekazał większość tego majątku swojej żonie za tę samą cenę<ref name=slownik>{{cytuj książkę | autor = Tomasz Jurek (red.) | tytuł = Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu. | url = http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=2413&q=Barwa%C5%82d&d=0&t=0 | wydawca = IH PAN | miejsce = | rok = 2010 | tom = 1| strony = 24}}</ref>.

[[Barwałd Górny|Barwałd]] znajdował się na pograniczu [[Korona Królestwa Polskiego|Królestwa Polskiego]]. W XV wieku w tych okolicach dość rozpowszechniona była działalność rycerzy-rozbójników, zwanych też ''[[raubritter]]ami''. Rozbój stał się jednym z głównych źródeł dochodu również dla Skrzyńskich. Wykorzystując położenie swoich własności, wraz z podległymi sobie rycerzami, Skrzyńscy napadali na [[Kupiec|kupców]] przejeżdżających przez Barwałd i dolinę [[Soła|Soły]], organizowali napady na bardziej odległe od Barwałdu wsie, rabowali również kościoły. Katarzyna Skrzyńska zajmowała się rozbojem początkowo wspólnie z mężem, a po jego śmierci (ok. 1455) samodzielnie dowodziła oddziałem rozbójników. W 1451 r. król [[Kazimierz IV Jagiellończyk|Kazimierz Jagiellończyk]] wysłał przeciwko Skrzyńskim podkomorzego krakowskiego Piotra Szafrańca (syna [[Piotr Szafraniec (zm. 1441/1442)|Piotra Szafrańca Młodszego]], również rozbójnika), który bez skutku oblegał zamek w Barwałdzie<ref>{{cytuj książkę |imię=Jan |nazwisko=Długosz | autor link = Jan Długosz | tytuł = Roczniki, czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego | url = https://polona.pl/item/joannis-dlugossii-senioris-canonici-cracoviensis-opera-omnia-jana-dlugosza-kanonika,NTU5OTQyOQ/45/#item | tom = 5 | strony = 79 | miejsce = Kraków | rok = 1870 | cytat = ''Dopominano się, aby Włodka ze Skrzynna i żonę jego, dopuszczających się wydzierstwa i rozboju, a nie chcących ulegać ani prawu ani rozkazom królewskim, w zamku Berwałtu kazał otoczyć''}}</ref><ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Studnicki | imię = Gustaw | autor link = Gustaw Studnicki | tytuł = Barwałd. Zarys dziejów. | url = http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=10272&dirids=1 | wydawca = Grafikon | miejsce = | rok = 1994 | strony = 39 | isbn = 83-902210-1-2}}</ref>.

Jeden z najlepiej udokumentowanych napadów dokonanych przez Katarzynę miał miejsce w 1457 roku. Wówczas grupie ośmiu zbójców niższego stanu, uwięzionych na [[Zamek w Oświęcimiu|zamku w Oświęcimiu]], udało się uwolnić z lochu i opanować część tego zamku. [[Podstarości]] oświęcimski Jan Synowiec rozpoczął negocjacje ze zbójcami i zgodził się ich wypuścić wolno, jeśli pozostawią zamek nienaruszony. Obiecał przy tym zwrócić im ich konie i broń, i dodać do tego 200 [[Czerwony złoty|czerwonych złotych]]. Zbójcy wkrótce opuścili [[Oświęcim]] z dobytkiem i pieniędzmi. Katarzyna Skrzyńska, dowiedziawszy się o tym, napadła na uciekinierów wraz ze swoją grupą, zabiła ich i ograbiła<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Studnicki | imię = Gustaw | autor link = Gustaw Studnicki | tytuł = Barwałd. Zarys dziejów. | url = http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=10272&dirids=1 | wydawca = Grafikon | miejsce = | rok = 1994 | strony = 39-40 | isbn = 83-902210-1-2}}</ref><ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Bielski | imię = Marcin | tytuł = Kronika Polska. | url = https://books.google.com/books?id=2OZWAAAAMAAJ&printsec=frontcover&hl=pl#v=onepage&q&f=false | wydawca = Turowski | miejsce = Sanok | rok = 1856 | strony = 753}}</ref>.

Pomimo swojej przestępczej działalności, Katarzyna Skrzyńska w późniejszym okresie swojego życia pozostawała w dobrych stosunkach z dworem królewskim. W 1456 r. Kazimierz Jagiellończyk zwolnił ją i jej zamek od obowiązków wojskowych na rzecz króla. Postać Katarzyny Skrzyńskiej obrosła wieloma [[legenda]]mi, nie zachowały się jednak żadne pewne dokumenty dotyczące późniejszego okresu jej życia oraz momentu i okoliczności śmierci Katarzyny. Wiadomo, że miała dwóch synów – Jana i Włodka<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Studnicki | imię = Gustaw | autor link = Gustaw Studnicki | tytuł = Barwałd. Zarys dziejów | wydawca = Grafikon | miejsce = | rok = 1994 | strony = 41 | isbn = 83-902210-1-2}}</ref>.

== Legenda ==
Do powstania jej legendy przyczyniły się znacznie ''Roczniki Głogowskie'' z 1493 r., opisujące ją jako nieustraszoną i groźną kobietę o niezwykłej sile fizycznej, posługującą się z wielką wprawą [[miecz]]em i [[Kusza|kuszą]], świetniej jeżdżącej konno. Według ''Roczników'' Katarzyna całkowicie przytłaczała charakterem swojego męża, który miał pozostawać w zamku i pilnować go w czasie, gdy Katarzyna dokonywała zbójeckich napadów. Miała na czele bandy zbójców napadać nie tylko na kupców i podróżnych, ale też i na okoliczne wsie i miasta, łącznie z [[Kęty|Kętami]] i [[Zator (miasto)|Zatorem]]. Skrzyńska przerywała ''do swego czasu'' prowadzenie zbójeckich wypraw tylko wtedy, gdy miała rodzić dzieci, i po narodzinach kolejnych potomków powracała do rozbójniczego rzemiosła. Legenda głosi, że na zamku w Barwałdzie Katarzyna zajmowała się również fałszowaniem królewskich monet.

Legendę dotyczącą okoliczności pojmania Skrzyńskiej podaje badacz tych okolic, [[Józef Łepkowski]], cytując kronikę [[Sanktuarium pasyjno-maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej|klasztoru Bernardynów w Kalwarii Zebrzydowskiej]]. Według zanotowanej przez niego opowieści, król Kazimierz Jagiellończyk, rozgniewany poczynaniami Katarzyny, miał nakazać [[Burgrabia starościński|burgrabiemu]] (prefektowi) [[Zamek w Lanckoronie|zamku w Lanckoronie]] schwytanie przestępczyni. Zanim burgrabia zdążył podjąć jakikolwiek plany, o królewskim nakazie dowiedziała się sama Katarzyna. Zdecydowała się zaprosić burgrabiego do Barwałdu, spoić winem i podstępem zgładzić. Burgrabia przyjął zaproszenie, lecz nakazał swoim sługom otoczyć potajemnie barwałdzki zamek. Rozpoczęła się uczta, w trakcie której jednak ''ani pochlebne słowo Włodkowej, ani dolewany ciągle napój nie zdołały odurzyć przytomności umysłu prefekta, upatrzyła Włodkowa porę i nie zwłócząc dłużej, uderzyła sztyletem w pierś swojej ofiary. Bóg chciał, by zbrodnia ta była ostatnią ze spełnionych w murach Berwałdu: sztylet ześliznął się po ukrytym pod zwierzchnią odzieżą pancerzu. Na dany znak przez prefekta uderzyli na zamczysko jego słudzy zbrojni, a wnet Włodkowa i jej zgraja leżeli powiązani na wozach''<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Łepkowski | imię = Józef| autor link = Józef Łepkowski | tytuł = Kalwarya Zebrzydnwska i jej okolice pod względem dziejowym i archeologicznym | url = | wydawca = | miejsce = Kraków | rok = 1850 | strony = 108-110 | isbn =}} za: {{cytuj książkę |nazwisko = Studnicki | imię = Gustaw | autor link = Gustaw Studnicki | tytuł = Barwałd. Zarys dziejów. | url = http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=10272&dirids=1 | wydawca = Grafikon | miejsce = | rok = 1994 | strony = 41 | isbn = 83-902210-1-2}}</ref>.

Kolejne legendy podają wiele różnych miejsc domniemanego [[Kara śmierci|stracenia]] Skrzyńskiej, jak również wiele wymyślnych sposobów przeprowadzenia tej egzekucji. Łepkowski zapisał, że Katarzyna została [[Spalenie na stosie|spalona na stosie]] na [[Rynek Główny w Krakowie|krakowskim rynku]]. Inne źródła podają, że zdarzyło się to na rynku w [[Żywiec|Żywcu]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://katowice.wyborcza.pl/katowice/1,35063,3810158.html | tytuł = Legendy Śląska Cieszyńskiego. Przez Beskidy po zbójnickich ścieżkach | autor = Ewa Furtak| opublikowany = katowice.wyborcza.pl | praca = | data = 2013-03-21 | język = | data dostępu = 2018-08-31}}</ref>. Miała też być [[Rozerwanie końmi|rozerwana końmi]] na rynku w Oświęcimiu<ref>{{cytuj stronę | url = http://barwaldgorny.prv.pl/zamek.html | tytuł = Barwałd Górny - Zamek | autor =| opublikowany = barwaldgorny.prv.pl | praca = | data = | język = | data dostępu = 2011-12-11}}</ref>, lub zrzucona z [[Zamek Wołek|zamku Wołek]] w beczce nabijanej gwoździami<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.super-nowa.pl/druk.php?i=10603 | tytuł = Niewiasta z Barwałdu postrachem pogranicza | autor = Jacek Trzeciak| opublikowany = Super-Nowa | praca = | data = 2008-10-23 | język = | data dostępu = 2011-12-11}}</ref>. Według tej opowieści, zamek Wołek w chwili śmierci Włodkowej zapadł się pod ziemię razem ze skarbami, które w nim ukryła.

== Zobacz też ==
* [[Zamek w Barwałdzie]]
* [[Barwałd Górny]]
* [[Maronka]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Skrzyńska, Katarzyna}}
[[Kategoria:Polscy rycerze]]
[[Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego]]
[[Kategoria:Zbójnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w XV wieku]]
[[Kategoria:Barwałd Górny]]

title: Katarzyna Skrzyńska

Data urodzenia: I połowa XV wieku

Data śmierci: II połowa XV wieku

Mąż: Włodek Skrzyński

Dzieci: Jan Skrzyński · Włodek Skrzyński


text:
# Brunon Czapla
Brunon Czapla (ur. 6 października 1872 w Chełmnie, zm. 10 listopada 1926 w Tczewie) – duchowny katolicki, historyk, działacz społeczny i polityczny, delegat na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu w 1918.

## Życiorys
Ukończył gimnazjum w Chełmnie, w którym w 1893 złożył egzamin dojrzałości. Następnie studiował w Seminarium Duchownym w Pelplinie i jako stypendysta Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Prus Zachodnich kontynuował studia na uniwersytetach we Fryburgu Badeńskim i Monachium. W 1898 napisał pracę doktorską na temat Gennedius als Literarhistoriker.
Święcenia kapłańskie otrzymał w 1899. W latach 1900–1913 pracował w Seminarium Duchownym w Pelplinie wykładając historię oraz prawo kanoniczne i język polski. W 1913 objął parafię św. Stanisława w Subkowach koło Tczewa.
Jako historyk zajmował się głównie edycją i wydawaniem źródeł kościelnych archiwum pelplińskiego dotyczących dziejów ziemi pomorskiej i diecezji chełmińskiej. W latach 1915–1918 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Dzięki jego staraniom w czasie I wojny światowej publikacje Towarzystwa, jako jedyne na ziemiach polskich, wychodziły bez przerwy.
Brał również aktywny udział w polskich organizacjach społecznych, kulturalnych i politycznych. Był m.in. prezesem Komitetu Towarzystwa Czytelni Ludowych, delegatem Rady Ludowej do sejmu dzielnicowego w Poznaniu, prezesem Związku Kapłanów Diecezji Chełmińskiej.

title: Brunon Czapla

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Brunon Czapla
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = [[6 października]] [[1872]]
 |miejsce urodzenia       = [[Chełmno]]
 |data śmierci            = [[10 listopada]] [[1926]]
 |miejsce śmierci         = [[Tczew]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Wykładowca Seminarium Duchownego
w Pelplinie
 |1. funkcja - okres      = 1900-1913
 |2. funkcja              = Proboszcz parafii św. Stanisława
w Subkowach
 |2. funkcja - okres      = od 1913
 |wyznanie                = katolickie
 |kościół                 = katolicki
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1899
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Brunon Czapla''' (ur. [[6 października]] [[1872]] w [[Chełmno|Chełmnie]], zm. [[10 listopada]] [[1926]] w [[Tczew]]ie) – duchowny katolicki, historyk, działacz społeczny i polityczny, delegat na [[Polski Sejm Dzielnicowy]] w Poznaniu w 1918<ref>Dziennik Polskiego Sejmu Dzielnicowego w Poznaniu w grudniu 1918, Poznań 1918, s. 113.</ref>.

== Życiorys ==
Ukończył gimnazjum w Chełmnie, w którym w 1893 złożył egzamin dojrzałości. Następnie studiował w Seminarium Duchownym w [[Pelplin]]ie i jako stypendysta Towarzystwa Pomocy Naukowej dla Młodzieży Prus Zachodnich kontynuował studia na uniwersytetach we [[Fryburg Bryzgowijski|Fryburgu Badeńskim]] i [[Monachium]]. W 1898 napisał pracę doktorską na temat ''Gennedius als Literarhistoriker''.

Święcenia kapłańskie otrzymał w 1899. W latach 1900–1913 pracował w [[Wyższe Seminarium Duchowne w Pelplinie|Seminarium Duchownym w Pelplinie]] wykładając historię oraz prawo kanoniczne i język polski. W 1913 objął [[Parafia św. Stanisława w Subkowach|parafię św. Stanisława w Subkowach]] koło [[Tczew]]a.

Jako historyk zajmował się głównie edycją i wydawaniem źródeł kościelnych archiwum pelplińskiego dotyczących dziejów ziemi pomorskiej i diecezji chełmińskiej. W latach 1915–1918 pełnił funkcję prezesa [[Towarzystwo Naukowe w Toruniu|Towarzystwa Naukowego w Toruniu]]. Dzięki jego staraniom w czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] publikacje Towarzystwa, jako jedyne na ziemiach polskich, wychodziły bez przerwy.

Brał również aktywny udział w polskich organizacjach społecznych, kulturalnych i politycznych. Był m.in. prezesem Komitetu Towarzystwa Czytelni Ludowych, delegatem Rady Ludowej do sejmu dzielnicowego w [[Poznań|Poznaniu]], prezesem Związku Kapłanów Diecezji Chełmińskiej.

== Bibliografia ==
* ''"Zasłużeni ludzie Pomorza Nadwiślańskiego z okresu zaboru pruskiego. Szkice biograficzne", Gdańskie Towarzystwo Naukowe, Gdańsk, 1979''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Czapla, Brunon}}
[[Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Chełmnie]]
[[Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego w Toruniu]]
[[Kategoria:Delegaci na Polski Sejm Dzielnicowy]]
[[Kategoria:Duchowni diecezji chełmińskiej]]
[[Kategoria:Duchowni katoliccy zaboru pruskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmnie]]
[[Kategoria:Polscy historycy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1872]]
[[Kategoria:Zmarli w 1926]]

title: Brunon Czapla

Data i miejsce urodzenia: 6 października 1872 · Chełmno

Data i miejsce śmierci: 10 listopada 1926 · Tczew

Wyznanie: katolickie

Kościół: katolicki


text:
# Wadym Starcew
Wadym Wołodymyrowycz Starcew (ukr. Вадим Володимирович Старцев; ur. 22 marca 1978 w Pierewalsku w obwodzie ługańskim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Starcew rozpoczął swoją piłkarską karierę w Ługańsku, w klubie UOR w 1992 roku. W 1996 został zawodnikiem grającej w drugiej lidze Stali Ałczewsk. W 2000 roku wywalczył awans do Wyższej Ligi, w której rozegrał w klubie z Ałczewska 12 meczów i przepuścił 28 goli. Sezon zakończył się spadkiem. Kolejny awans zanotował z zespołem w 2005 roku, jednak stracił miejsce w podstawowym składzie na rzecz Andrija Komaryckiego. Dlatego latem 2008 zmienił klub na Szachtar Swerdłowśk.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
- mistrz Pierwszej lihi Ukrainy: 2005

title: Wadym Starcew

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Wadym Starcew
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Wadym Wołodymyrowycz Starcew
 |data urodzenia          = [[22 marca]] [[1978]]
 |miejsce urodzenia       = [[Pierewalsk]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 188 cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    = [[Szachtar Swerdłowśk]]
 |numer w klubie          = 1
 |kariera juniorska       =
! 1992–1994 ! [[UOR Ługańsk]]
 |kariera seniorska       =
! 1995      ! [[Dynamo Saki]]                           !   3 ! 0
! 1996–2008 ! [[Stal Ałczewsk]]                         ! 157 ! 0
! 2000–2002 ! [[Stal-2 Ałczewsk]]                       !  17 ! 0
! 1998      ! → [[Dynamo Stachanow]] (wyp.)       !   8 ! 0
! 2004      ! → [[Stal Dnieprodzierżyńsk]] (wyp.) !   1 ! 0
! 2008–     ! [[Szachtar Swerdłowśk]]                   !  26 ! 0
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Wadym Wołodymyrowycz Starcew''' ([[język ukraiński|ukr.]] Вадим Володимирович Старцев; ur. [[22 marca]] [[1978]] w [[Pierewalsk]]u w [[obwód ługański|obwodzie ługańskim]]) – [[Ukraina|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[bramkarz]]a.

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Starcew rozpoczął swoją piłkarską karierę w [[Ługańsk]]u, w klubie UOR w 1992 roku. W 1996 został zawodnikiem grającej w drugiej lidze [[Stal Ałczewsk|Stali Ałczewsk]]. W 2000 roku wywalczył awans do [[Premier liga ukraińska w piłce nożnej mężczyzn|Wyższej Ligi]], w której rozegrał w klubie z [[Ałczewsk]]a 12 meczów i przepuścił 28 goli. Sezon zakończył się spadkiem. Kolejny awans zanotował z zespołem w 2005 roku, jednak stracił miejsce w podstawowym składzie na rzecz [[Andrij Komarycki|Andrija Komaryckiego]]. Dlatego latem 2008 zmienił klub na [[Szachtar Swerdłowśk]].

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
* mistrz [[Persza liha|Pierwszej lihi Ukrainy]]: 2005

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://ffu.org.ua/ukr/tournaments/prof/27385 | tytuł = Rejestr oficjalnych meczów na stronie FFU | opublikowany = ffu.org.ua | archiwum = https://web.archive.org/web/20100726082145/http://ffu.org.ua/ukr/tournaments/prof/27385 | zarchiwizowano = 2010-07-26 | język = uk}}
* [http://www.klisf.info/numeric/index.app?cmd=ln&lang=ru&id=341488913110870 Statystyki na klisf.info] {{lang|ru}}
* {{transfermarkt|p|id=128852|nazwa=Vadym Startsev|data dostępu=2020-11-26}}

{{SORTUJ:Starcew, Wadym}}
[[Kategoria:Ukraińscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Stali Ałczewsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Stali Kamieńskie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]

title: · Wadym Starcew

Pełne imię i nazwisko: Wadym Wołodymyrowycz Starcew

Data i miejsce urodzenia: 22 marca 1978 · Pierewalsk

Pozycja: bramkarz

Klub: Szachtar Swerdłowśk

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

UOR Ługańsk

title: Kariera seniorska

Dynamo Saki · 3 · (0)

Stal Ałczewsk · 157 · (0)

Stal-2 Ałczewsk · 17 · (0)

→ Dynamo Stachanow (wyp.) · 8 · (0)

→ Stal Dnieprodzierżyńsk (wyp.) · 1 · (0)

Szachtar Swerdłowśk · 26 · (0)