text:
# Holozoster ovalis
Holozoster ovalis – gatunek kosarza z podrzędu Laniatores i rodziny Podoctidae. Jedyny znany przedstawiciel monotypowego rodzaju Holozoster.

## Występowanie
Gatunek jest endemiczny dla Seszeli.

title: Holozoster ovalis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = Holozoster ovalis
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Loman, 1902
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[pajęczaki]]
 |rząd                   = [[kosarze]]
 |podrząd                = [[Laniatores]]
 |infrarząd              = [[Grassatores]]
 |rodzina                = [[Podoctidae]]
 |podrodzina             = [[Ibaloniinae]]
 |rodzaj                 = '''''Holozoster'''''
 |autor rodzaj           = Loman, 1902
 |gatunek                = '''''Holozoster ovalis'''''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = CR
 |IUCN id                = 196766
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Holozoster ovalis''''' – gatunek [[kosarze|kosarza]] z podrzędu [[Laniatores]] i rodziny [[Podoctidae]]. Jedyny znany przedstawiciel [[takson monotypowy|monotypowego]] rodzaju '''''Holozoster'''''<ref name="jh">{{cytuj stronę| url=http://web.archive.org/web/20160305070315/http://bug.tamu.edu/research/collection/hallan/Acari/Family/Podoctidae.txt |tytuł = Joel Hallan's Biology Catalog: Podoctidae |data dostępu =2012-07-26}}</ref>.

== Występowanie ==
Gatunek jest [[endemit|endemiczny]] dla [[Seszele|Seszeli]]<ref name="jh" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Podoctidae]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1902 roku]]
[[Kategoria:Fauna Seszeli]]

Gromada: pajęczaki

Rząd: kosarze

Podrząd: Laniatores

Infrarząd: Grassatores

Rodzina: Podoctidae

Podrodzina: Ibaloniinae

Rodzaj: Holozoster · Loman, 1902

Gatunek: Holozoster ovalis


text:
# Marina Bay (stacja metra)
Marina Bay – węzłowa stacja podziemna Mass Rapid Transit (MRT) na North South Line i Circle Line w Singapurze. Stacja znajduje się w Marina Bay.

wikiname: plwiki

title: Marina Bay (stacja metra)

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Marina Bay MRT
 |nazwa oryginalna            = 滨海湾地铁站
மரீனா பே
Stesen MRT Marina Bay
 |zdjęcie                     = Mrb_ccl_exit.JPG
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     = Singapur
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 4 listopada 1989<ref>[http://urbanrail.net/as/sing/singapore.htm UrbanRail.Net]</ref>
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              = 2
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[North South Line (MRT)|North South Line]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Raffles Place]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Marina South Pier]]
 |odległość do następnej      =
 |2. linia                    = [[Circle Line (MRT)|Circle Line]]
 |2. odcinek                  =
 |2. stacja poprzednia        = [[Bayfront]]
 |2. odległość do poprzedniej =
 |2. stacja następna          = Koniec linii
 |2. odległość do następnej   =
 |współrzędne                 = 1°16′33″N 103°51′16″E
 |commons                     =
}}
'''Marina Bay''' – węzłowa stacja podziemna [[MRT (Singapur)|Mass Rapid Transit]] (MRT) na [[North South Line (MRT)|North South Line]] i [[Circle Line (MRT)|Circle Line]] w [[Singapur]]ze. Stacja znajduje się w [[Marina Bay Street Circuit|Marina Bay]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.smrt.com.sg/Trains/NetworkMap/MarinaBay Strona oficjalna stacji]

[[Kategoria:MRT (Singapur)]]

title: Marina Bay MRT滨海湾地铁站 · மரீனா பே · Stesen MRT Marina Bay

Państwo: Singapur

Data otwarcia: 4 listopada 1989

Poprzednia stacja:
Raffles Place
Bayfront

Następna stacja:
Marina South Pier
Koniec linii


text:
# Méntrida
Méntrida – gmina w Hiszpanii, w prowincji Toledo, w Kastylii-La Mancha, o powierzchni 83,01 km². W 2011 roku gmina liczyła 4987 mieszkańców.

title: Méntrida

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Méntrida
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Escudo de Méntrida.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Méntrida
 |państwo                      = Kastylia-La Mancha
 |2. jednostka administracyjna = [[Toledo (prowincja)|Toledo]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Jose Sanchez Moral
 |powierzchnia                 = 83,01{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 4987{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 60,08
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia-La Mancha
 |współrzędne                  = 40°14′16″N 4°11′40″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Méntrida''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Toledo (prowincja)|Toledo]], w [[Kastylia-La Mancha|Kastylii-La Mancha]], o powierzchni 83,01{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 4987{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/4875 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Toledo}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Méntrida}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Toledo]]
[[Kategoria:Toledo (prowincja)]]

title: Méntrida

Herb: Flaga

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia-La Mancha

Prowincja: Toledo

Alkad: Jose Sanchez Moral

Tablice rejestracyjne: TO


text:
# Kombinerki
Kombinerki (szczypce uniwersalne) – jednoręczne szczypce uniwersalne, przeznaczone do drobnych prac takich jak: przytrzymywanie elementów, ich cięcie, zgniatanie, zaginanie czy kształtowanie.
Część robocza kombinerek składa się (kolejno od końca):
- powierzchni chwytającej płaskiej poprzecznie ząbkowanej,
- powierzchni kształtowej ząbkowanej,
- bocznego ostrza tnącego.

Ich rączki mogą być pokryta izolatorem z tworzyw sztucznych (wówczas nadają się do prac elektrycznych).
Szczypce uniwersalne opisuje norma ISO 5746 z 2021 r. wymienia ona engineer's pliers (szczypce inżynierskie) oraz Lineman's pliers (szczypce monterskie). Szczypce inżynierskie mają kształtową część ząbkowaną, a monterskie są jej pozbawione, przez co ich część robocza jest krótsza. Część robocza kombinerek ma szerokość od 9 do 18 mm i długość od 28 do 50 mm. Norma opisuje, że szczypce mogą być pozbawione części tnącej.

title: Kombinerki

wikitext:
[[Plik:Simadurium Isolectra 7 pliers (51879766764).jpg|thumb|upright=2|Kombinerki z rączkami pokrytymi izolacją]]
{{Siostrzane projekty
 |commons = Category:Linesman's pliers
 |słownik = kombinerki
}}
'''Kombinerki'''<ref>{{Wsjp PAN |id=110352|hasło=kombinerki|data dostępu=2024-08-28}}</ref><ref>{{Sjp PWN|kombinerki|2563990|2024-08-28}}</ref><ref>{{Sjp PWN|kombinerki|5441035|2024-08-28|słownik=dor}}</ref> (szczypce uniwersalne<ref>{{Cytuj | tytuł = kombinerki | url = https://www.diki.pl/slownik-angielskiego?q=kombinerki | opublikowany = Diki | data dostępu = 2024-08-28}}</ref>) – jednoręczne szczypce uniwersalne, przeznaczone do drobnych prac takich jak: przytrzymywanie elementów, ich cięcie, zgniatanie, zaginanie czy kształtowanie.

Część robocza kombinerek składa się (kolejno od końca)<ref>{{Cytuj |tytuł = Podział i Zastosowanie Szczypiec |data dostępu = 2024-09-06 |opublikowany = majstero.pl |url = https://majstero.pl/Podzial-i-Zastosowanie-Szczypiec-blog-pol-1588832179.html?srsltid=AfmBOoqbQSk9romi067YQ5Srk0lNAnTMgwLGnrGRHtDeZoPq6lHDH4OP |język = pl}}</ref>:
* powierzchni chwytającej płaskiej poprzecznie ząbkowanej,
* powierzchni kształtowej ząbkowanej,
* bocznego ostrza tnącego.

Ich rączki mogą być pokryta [[Dielektryk|izolatorem]] z tworzyw sztucznych (wówczas nadają się do prac elektrycznych).

Szczypce uniwersalne opisuje norma ISO 5746 z 2021 r. wymienia ona ''engineer's pliers'' (szczypce inżynierskie) oraz ''Lineman's pliers'' (szczypce monterskie). Szczypce inżynierskie mają kształtową część ząbkowaną, a monterskie są jej pozbawione, przez co ich część robocza jest krótsza. Część robocza kombinerek ma szerokość od 9 do 18 mm i długość od 28 do 50 mm. Norma opisuje, że szczypce mogą być pozbawione części tnącej<ref>{{Cytuj stronę | url = https://cdn.standards.iteh.ai/samples/79500/0b9ecc8f82594a128ed4704fc1b494f9/ISO-5746-2021.pdf | tytuł = Pliers and nippers — Engineer's and Lineman's pliers — Dimensions and test values | data dostępu = 2024-09-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Narzędzia]]
[[Kategoria:Narzędzia ślusarskie]]


text:
# Łukawiec (rejon wilejski)
Łukawiec (biał. Лукавец; ros. Луковец) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Chocieńczyce.

## Historia
W czasach zaborów w gminie Chocieńczyce, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 folwark a następnie majątek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, w gminie Chocieńczyce.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 95 osób, 59 było wyznania rzymskokatolickiego, 35 prawosławnego a 1 ewangelickiego. Jednocześnie 61 mieszkańców zadeklarowało polską a 34 białoruską przynależność narodową. Było tu 7 budynków mieszkalnych. W 1931 w 8 domach zamieszkiwało 97 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Ilii i prawosławnej w Chocieńczycach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Ilji i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Chocieńczycach.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

## Parafia rzymskokatolicka
Kościół w Łukawcu jest wzmiankowany w 1769 r. Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła powstała w 1999 r. Wchodzi w skład dekanatu wilejskiego archidiecezji mińsko-mohylewskiej. Nabożeństwa odbywają się w tymczasowej kaplicy. Budynek wybudowano w latach 50. XX w. jako przedszkole.
- Siedziba Borowskich. Kaplica
- Siedziba Borowskich.
- Siedziba Borowskich.

title: Łukawiec (rejon wilejski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Łukawiec
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Лукавец}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon wilejski|wilejski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Chocieńczyce|Chocieńczyce]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 294<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20150627055151/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/minskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 | data dostępu = | język = ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°19′31″N, 27°26′53″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Łukawiec|Łukawiec}}
'''Łukawiec''' ({{w języku|be|Лукавец}}; {{w języku|ru|Луковец}}) – [[agromiasteczko]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód miński|obwodzie mińskim]], w [[Rejon wilejski|rejonie wilejskim]], w [[Sielsowiet Chocieńczyce|sielsowiecie Chocieńczyce]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w gminie Chocieńczyce, w powiecie wilejskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie]]go<ref>{{SgKP|XV_cz.2|282|Łukawiec, powiat dzisieński, gmina Chocieńczyce}}</ref>.

W latach 1921–1945 folwark a następnie [[Majątek ziemski|majątek]] leżał w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12222" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat wilejski|powiecie wilejskim]], w [[Chocieńczyce (gmina)|gminie Chocieńczyce]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 95 osób, 59 było wyznania rzymskokatolickiego, 35 prawosławnego a 1 ewangelickiego. Jednocześnie 61 mieszkańców zadeklarowało polską a 34 [[Białorusini|białoruską]] przynależność narodową. Było tu 7 budynków mieszkalnych<ref name=":02222222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 78}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 8 domach zamieszkiwało 97 osób<ref name=":12222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 57}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Matki Bożej Różańcowej w Ilii|parafii rzymskokatolickiej]] w [[Ilia (agromiasteczko)|Ilii]] i [[Parafia Narodzenia NMP w Chocieńczycach|prawosławnej]] w [[Chocieńczyce|Chocieńczycach]]. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Ilji i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Chocieńczycach<ref name=":0222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 965}}</ref>.

W wyniku [[Agresja ZSRR na Polskę|napaści ZSRR na Polskę]] we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]]<ref>https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.</ref><ref>{{encyklopedia PWN|id=3950665|tytuł=okupacja sowiecka ziem polskich|data dostępu=2021-04-03}}</ref>. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Eberhardt |tytuł = Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej |czasopismo = Dzieje Najnowsze |data = 2018 |wolumin = Rocznik L – 2018 |numer = 2 |s = 95–100}}</ref>.

Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

== Parafia rzymskokatolicka ==
Kościół w Łukawcu jest wzmiankowany w 1769 r. Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła powstała w 1999 r. Wchodzi w skład [[Dekanat wilejski|dekanatu wilejskiego]] [[Archidiecezja mińsko-mohylewska|archidiecezji mińsko-mohylewskiej]]. Nabożeństwa odbywają się w tymczasowej kaplicy<ref>{{Cytuj |tytuł = Лукавец (Батурына) — парафія св. Пятра і Паўла |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = catholic.by |url = https://catholic.by/3/kasciol/parishes/19-mma/3269-lukavets-baturyna-parafiya-sv-pyatra-i-paula |język = be}}</ref>. Budynek wybudowano w latach 50. XX w. jako przedszkole.

<gallery mode="packed" perrow="4" heights="150px">
Лукавец. Капліца.jpg|Siedziba Borowskich. Kaplica
Лукавец. Лядоўня (02).jpg|Siedziba Borowskich.
Лукавец. Лядоўня (03).jpg|Siedziba Borowskich.
</gallery>

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.2|282|Łukawiec, powiat dzisieński, gmina Chocieńczyce}}
{{Gmina Chocieńczyce (II Rzeczpospolita)}}

[[Kategoria:Agromiasteczka w obwodzie mińskim]]
[[Kategoria:Majątki w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)]]

title: ŁukawiecЛукавец

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: wilejski

Sielsowiet: Chocieńczyce


text:
# Powiedz to, Gabi
Powiedz to, Gabi – film obyczajowy z 2003 w reżyserii Rolanda Rowińskiego.
Okres zdjęciowy trwał od 30 czerwca do 18 lipca 2002. Plenery: Warszawa

## Obsada aktorska
- Andrzej Chyra – Borys
- Marta Chodorowska – Gabi
- Magdalena Cielecka – Baśka, dziewczyna Borysa
- Krzysztof Globisz – Michał, redaktor naczelny
- Jan Frycz – biznesmen
- Gabriela Kownacka – aktorka
- Alicja Jachiewicz – pianistka Maria Egier
- Joanna Jabłczyńska – Gośka, siostra Gabi
- Antonina Federowicz – Monika, siostra Gabi
- Teresa Szmigielówna – pani Zofia, matka biznesmena
- Piotr Borowski – mechanik, kochanek aktorki
- Ireneusz Kozioł – dresiarz
- Wiesław Cichy – dresiarz
- Henryk Gołębiewski – dozorca kortów tenisowych
- Michał Breitenwald – tenisista
- Piotr Najsztub – anioł stróż
- Marek Bogucki
- Daria Chmielewska – matka z dzieckiem
- Rafał Guźniczak – chłopak Gabi
- Tomasz Ignaczak – policjant
- Grzegorz Kowalczyk
- Krzysztof Lach – Maciuś
- Edyta Łukaszewicz-Lisowska
- Mariusz Malinowski
- Michał Markuszewski
- Rafał Rossa
- Grzegorz Sakowicz
- Aleksandra Szyłło – zakonnica
- Justyna Steinkeller – barmanka
- Renata Tomaszewska – Renata, sekretarka redaktora naczelnego
- Robert Wabich – policjant
- Robert Żołędziewski – pracownik basenu

## Nagrody
- nominacja na 28. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w 2003 roku w kategorii Najlepszy Film.

title: Powiedz to, Gabi

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Powiedz to, Gabi
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film obyczajowy|obyczajowy]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 13 czerwca [[2003 w filmie|2003]]
 |kraj produkcji   = [[Polska]]
 |język            =
 |czas trwania     = 90 min
 |reżyseria        = [[Roland Rowiński]]
 |scenariusz       = [[Małgorzata Sawicka-Owsiany]], Roland Rowiński
 |główne role      = [[Andrzej Chyra]], [[Marta Chodorowska]], [[Magdalena Cielecka]], [[Krzysztof Globisz]]
 |muzyka           = [[Alchemik (grupa muzyczna)|Alchemik (zespół)]], [[Grzegorz Piotrowski (muzyk)|Grzegorz Piotrowski]]
 |zdjęcia          = [[Marian Prokop]]
 |scenografia      = [[Joanna Doroszkiewicz]]
 |kostiumy         = [[Jolanta Włodarczyk]]
 |montaż           = [[Jarosław Kamiński (montażysta)|Jarosław Kamiński]]
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Powiedz to, Gabi''' – [[film obyczajowy]] z [[2003 w filmie|2003]] w reżyserii [[Roland Rowiński|Rolanda Rowińskiego]].

Okres zdjęciowy trwał od 30 czerwca do 18 lipca 2002. Plenery: [[Warszawa]]

== Obsada aktorska ==
* [[Andrzej Chyra]] – Borys
* [[Marta Chodorowska]] – Gabi
* [[Magdalena Cielecka]] – Baśka, dziewczyna Borysa
* [[Krzysztof Globisz]] – Michał, redaktor naczelny
* [[Jan Frycz]] – biznesmen
* [[Gabriela Kownacka]] – aktorka
* [[Alicja Jachiewicz]] – pianistka Maria Egier
* [[Joanna Jabłczyńska]] – Gośka, siostra Gabi
* [[Antonina Federowicz]] – Monika, siostra Gabi
* [[Teresa Szmigielówna]] – pani Zofia, matka biznesmena
* [[Piotr Borowski]] – mechanik, kochanek aktorki
* [[Ireneusz Kozioł]] – dresiarz
* [[Wiesław Cichy]] – dresiarz
* [[Henryk Gołębiewski (aktor)|Henryk Gołębiewski]] – dozorca kortów tenisowych
* [[Michał Breitenwald]] – tenisista
* [[Piotr Najsztub]] – anioł stróż
* [[Marek Bogucki]]
* [[Daria Chmielewska]] – matka z dzieckiem
* [[Rafał Guźniczak]] – chłopak Gabi
* [[Tomasz Ignaczak]] – policjant
* [[Grzegorz Kowalczyk]]
* [[Krzysztof Lach]] – Maciuś
* [[Edyta Łukaszewicz-Lisowska]]
* [[Mariusz Malinowski]]
* [[Michał Markuszewski]]
* [[Rafał Rossa]]
* [[Grzegorz Sakowicz]]
* [[Aleksandra Szyłło]] – zakonnica
* [[Justyna Steinkeller]] – barmanka
* [[Renata Tomaszewska]] – Renata, sekretarka redaktora naczelnego
* [[Robert Wabich]] – policjant
* [[Robert Żołędziewski]] – pracownik basenu

== Nagrody ==
* nominacja na [[28. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni|28. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych]] w 2003 roku w kategorii Najlepszy Film.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0368931|Powiedz to, Gabi}}
* {{Filmweb|tytuł|34650|Powiedz to, Gabi}}
* {{Filmpolski|tytuł|1211331|Powiedz to, Gabi}}

[[Kategoria:Polskie filmy z 2003 roku]]
[[Kategoria:Polskie filmy obyczajowe]]

title: Powiedz to, Gabi

Gatunek: obyczajowy

Data premiery: 13 czerwca 2003

Kraj produkcji: Polska

Czas trwania: 90 min

Reżyseria: Roland Rowiński

Scenariusz: Małgorzata Sawicka-Owsiany, Roland Rowiński

Główne role: Andrzej Chyra, Marta Chodorowska, Magdalena Cielecka, Krzysztof Globisz

Muzyka: Alchemik (zespół), Grzegorz Piotrowski

Zdjęcia: Marian Prokop

Scenografia: Joanna Doroszkiewicz

Kostiumy: Jolanta Włodarczyk

Montaż: Jarosław Kamiński


text:
# Artematopodidae
Artematopodidae – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych, serii (infrarzędu) Elateriformia i nadrodziny Elateroidea. Liczy 66 gatunków współczesnych i 6 wymarłych.

## Taksonomia
Takson ten został wprowadzony w 1857 roku przez Jean Théodore'a Lacordaire.

## Opis
Z wyglądu przypominają owłosione sprężykowate. Charakteryzują się obecnością parzystych żeberek na przedpiersiu, zrośniętymi widocznymi sternitami odwłoka (wentrytami) oraz zazębionymi, językopodobnymi, wyrostkami na wewnętrznej stronie wierzchołka pokryw.

## Systematyka
Rodzina ta dzieli się na 3 podrodziny, z których jedna na 3 plemiona:
- Electribiinae Crowson, 1975
- Allopogoniinae Crowson, 1973
- Artematopodinae Lacordaire, 1857
  - Artematopodini Lacordaire, 1857
  - Ctesibiini Crowson, 1973
  - Macropogonini LeConte, 1861

title: Artematopodidae

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = Artematopodidae
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Jean Théodore Lacordaire|Lacordaire]], 1857
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Elateriformia]]
 |nadrodzina             = [[Elateroidea]]
 |rodzina                = Artematopodidae
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''Artematopodidae''' – rodzina [[chrząszcze|chrząszczy]] z podrzędu [[chrząszcze wielożerne|wielożernych]], serii (infrarzędu) [[Elateriformia]] i nadrodziny [[Elateroidea]]. Liczy 66 gatunków współczesnych i 6 wymarłych{{r|Kundrataetal}}.

== Taksonomia ==
[[Takson]] ten został wprowadzony w 1857 roku przez [[Jean Théodore Lacordaire|Jean Théodore'a Lacordaire]]{{r|families}}.

== Opis ==
Z wyglądu przypominają owłosione [[sprężykowate]]{{r|Majka}}. Charakteryzują się obecnością parzystych żeberek na [[przedpiersie (anatomia)|przedpiersiu]], zrośniętymi widocznymi [[sternum|sternitami]] [[odwłok]]a (wentrytami) oraz zazębionymi, językopodobnymi, wyrostkami na wewnętrznej stronie wierzchołka [[pokrywy (entomologia)|pokryw]]{{r|Kundrataetal}}.

== Systematyka ==
Rodzina ta dzieli się na 3 podrodziny, z których jedna na 3 plemiona{{r|families}}{{r|Kundrataetal}}:

* [[Electribiinae]] Crowson, 1975
* [[Allopogoniinae]] Crowson, 1973
* [[Artematopodinae]] Lacordaire, 1857
** [[Artematopodini]] Lacordaire, 1857
** [[Ctesibiini]] Crowson, 1973
** [[Macropogonini]] LeConte, 1861

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=families>{{Cytuj | autor= Patrice Bouchard, Yves Bousquet, Anthony E. Davies, Miguel A. Alonso-Zarazaga, John F. Lawrence, Chris H. C. Lyal, Alfred F. Newton, Chris A. M. Reid, Michael Schmitt, S. Adam Ślipiński, Andrew B. T. Smith |tytuł=Family-group names in Coleoptera (Insecta) |czasopismo=[[ZooKeys]] |wolumin=88 |s=1-972 |data=2011 |doi= 10.3897/zookeys.88.807}}</ref>
<ref name=Kundrataetal>{{cytuj pismo | autor = Robin Kundrata | autor2 = Milada Bocakova | autor3 = Ladislav Bocak | tytuł =  The phylogenetic position of Artematopodidae (Coleoptera: Elateroidea), with description of the first two Eurypogon species from China| czasopismo = Contributions to Zoology | wolumin = 82 | wydanie = 4 | strony = 199-208 | rok = 2013}}</ref>
<ref name=Majka>{{cytuj pismo | autor = Christopher G. Majka | tytuł = Macropogon piceus (Coleoptera: Artematopodidae) in the
Maritime Provinces of Canada | czasopismo = J. Acad. Entomol. Soc. | wolumin = 6 | strony = 9-11 | rok = 2010}}</ref>
}}

{{Chrząszcze}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Artematopodidae]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: Elateriformia

Nadrodzina: Elateroidea

Rodzina: Artematopodidae


text:
# Mount Carmel (Indiana)
Mount Carmel – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Indiana, w hrabstwie Franklin.

title: Mount Carmel (Indiana)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Mount Carmel
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Mount Carmel
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Indiana}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Franklin (Indiana)|Franklin]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 18-51354
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0439534
 |powierzchnia                 = 0,13
 |wysokość                     = 311
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 79<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2025-02-11 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 607,7
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-IN
 |współrzędne                  = 39°24′27″N 84°52′32″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Mount Carmel''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Indiana]], w hrabstwie [[Hrabstwo Franklin (Indiana)|Franklin]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Indiana]]

title: Mount Carmel

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Indiana

Hrabstwo: Franklin


text:
# Christine Errath
Christine Errath, po mężu Trettin następnie Stüber (ur. 29 grudnia 1956 w Berlinie) – niemiecka łyżwiarka figurowa reprezentująca NRD, startująca w konkurencji solistek. Brązowa medalistka olimpijska z Innsbrucka (1976) i uczestniczka igrzysk olimpijskich w Sapporo (1972), mistrzyni (1974) i wicemistrzyni świata (1976), mistrzyni (1976) i 3-krotna mistrzyni Europy (1973–1975), dwukrotna mistrzyni NRD (1974, 1975).

## Życiorys
Jej pierwszym mężem był tenisista Ulrich Trettin z którym ma córkę Jenny i syna Marcusa. W 2006 roku ponownie wyszła za mąż, za ortodontę Paula Stübera. Errath została jedną z twarzy niemieckiej stacji telewizyjnej MDR w której współprowadziła program Außenseiter Spitzenreiter. W 2010 roku napisała książkę Die Pirouettenkönigin.

## Osiągnięcia
| Zawody               | 68–69          | 69–70          | 70–71          | 71–72          | 72–73          | 73–74          | 74–75          | 75–76          |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Międzynarodowe       | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe |
| -------------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- |
| Igrzyska olimpijskie |                |                |                | 8              |                |                |                | 3              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa świata   |                |                | 9              | 10             | 3              | 1              | 3              | 2              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa Europy   | 18             |                | 7              | 5              | 1              | 1              | 1              | 3              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Blue Swords          | 3              | 3              | 2              | 1              | 1              | 1              | 1              | 1              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Richmond Trophy      |                |                |                | 1              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Prize of Moscow News | 5              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Krajowe              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa NRD      | 3              | 3              | 2              | 2              | 2              | 1              | 1              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |

title: Christine Errath

wikitext:
{{Łyżwiarz figurowy infobox
 |imię i nazwisko              = Christine Errath
 |imię i nazwisko org          =
 |grafika                      = Christine Errath c1974.jpg
 |opis grafiki                 = Christine Errath (1974)
 |alt grafiki                  =
 |reprezentacja                = {{państwo|DDR}}
 |data urodzenia               = 29 grudnia 1956
 |miejsce urodzenia            = [[Berlin]]
 |data śmierci                 =
 |miejsce śmierci              =
 |wzrost                       = 158 cm
 |konkurencja                  = [[Jazda indywidualna|Solistki]]
 |trener                       = [[Inge Wischnewski]]
 |klub                         = SC Dynamo Berlin
 |zakończenie kariery          = 1976
 |medale                       =
{{Medalista infobox/reprezentacja|DDR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Innsbruck|1976|łyżwiarstwo figurowe|brąz|([[Łyżwiarstwo figurowe na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976 – solistki|solistki]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|ŁF}}
{{Medalista infobox/MŚ|ŁF|Monachium|1974|złoto|solistki}}
{{Medalista infobox/MŚ|ŁF|Göteborg|1976|srebro|solistki}}
{{Medalista infobox/MŚ|ŁF|Praga|1973|brąz|solistki}}
{{Medalista infobox/MŚ|ŁF|Colorado Springs|1975|brąz|solistki}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|ŁF}}
{{Medalista infobox/ME|ŁF|Kolonia|1973|złoto|solistki}}
{{Medalista infobox/ME|ŁF|Zagrzeb|1974|złoto|solistki}}
{{Medalista infobox/ME|ŁF|Kopenhaga|1975|złoto|solistki}}
{{Medalista infobox/ME|ŁF|Genewa|1976|brąz|solistki}}
 |odznaczenia                  =
 |commons                      = Category:Christine Errath
 |www                          =
}}
'''Christine Errath''', po mężu '''Trettin''' następnie '''Stüber''' (ur. [[29 grudnia]] [[1956]] w [[Berlin]]ie) – [[Niemcy|niemiecka]] [[Łyżwiarstwo figurowe|łyżwiarka figurowa]] reprezentująca [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]], startująca w konkurencji [[Jazda indywidualna|solistek]]. Brązowa medalistka olimpijska z Innsbrucka ([[Łyżwiarstwo figurowe na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976|1976]])<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/winter/1976/FSK/womens-singles.html | tytuł = Figure Skating at the 1976 Innsbruck Winter Games: Women's Singles | opublikowany = Sports Reference | język = en | data dostępu = 2019-09-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190831160206/https://www.sports-reference.com/olympics/winter/1976/FSK/womens-singles.html | zarchiwizowano = 2019-08-31}}</ref> i uczestniczka igrzysk olimpijskich w Sapporo ([[Łyżwiarstwo figurowe na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972|1972]])<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/winter/1972/FSK/womens-singles.html | tytuł = Figure Skating at the 1972 Sapporo Winter Games: Women's Singles | opublikowany = Sports Reference | język = en | data dostępu = 2019-09-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190421195245/https://www.sports-reference.com/olympics/winter/1972/FSK/womens-singles.html | zarchiwizowano = 2019-04-21}}</ref>, mistrzyni (1974) i wicemistrzyni świata (1976), mistrzyni (1976) i 3-krotna mistrzyni Europy (1973–1975), dwukrotna mistrzyni NRD (1974, 1975).

== Życiorys ==
Jej pierwszym mężem był [[Tenis ziemny|tenisista]] Ulrich Trettin z którym ma córkę Jenny i syna Marcusa. W 2006 roku ponownie wyszła za mąż, za ortodontę Paula Stübera<ref name="sportsref" />. Errath została jedną z twarzy niemieckiej stacji telewizyjnej MDR w której współprowadziła program ''Außenseiter Spitzenreiter''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.mdr.de/aussenseiter-spitzenreiter/moderation/112307.html | tytuł = Der Moderator Hans-Joachim Wolfram | data = 2010-12-22 | opublikowany = MDR | język = de | data dostępu = 2019-09-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20101223102347/http://www.mdr.de/aussenseiter-spitzenreiter/moderation/112307.html | zarchiwizowano = 2010-12-23}}</ref>. W 2010 roku napisała książkę ''Die Pirouettenkönigin''<ref name="sportsref" />.

== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! Zawody
! 68–69
! 69–70
! 70–71
! 71–72
! 72–73
! 73–74
! 74–75
! 75–76
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Międzynarodowe<ref name="sportsref">{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/er/christine-errath-1.html | tytuł = Sports Reference – Christine Errath | opublikowany = Sports Reference | język = en | data dostępu = 2019-09-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190901230633/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/er/christine-errath-1.html | zarchiwizowano = 2019-09-01}}</ref>
|-
| align=left| [[Zimowe igrzyska olimpijskie|Igrzyska olimpijskie]] || || || || 8|| || || ||bgcolor=cc9966| 3
|-
| align=left| [[Mistrzostwa świata w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa świata]] || || || 9|| 10||bgcolor=cc9966| 3||bgcolor=gold| 1||bgcolor=cc9966| 3||bgcolor=silver| 2
|-
| align=left| [[Mistrzostwa Europy w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa Europy]] || 18|| || 7|| 5||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1||bgcolor=cc9966| 3
|-
| align=left| [[Blue Swords]] ||bgcolor=cc9966| 3||bgcolor=cc9966| 3||bgcolor=silver| 2||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1
|-
| align=left| [[Richmond Trophy]] || || || ||bgcolor=gold| 1|| || || ||
|-
| align=left| [[Prize of Moscow News]] || 5|| || || || || || ||
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Krajowe<ref name="sportsref" />
|-
| align=left| [[Mistrzostwa NRD w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa NRD]] ||bgcolor=cc9966| 3||bgcolor=cc9966| 3||bgcolor=silver| 2||bgcolor=silver| 2||bgcolor=silver| 2||bgcolor=gold| 1||bgcolor=gold| 1||
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/er/christine-errath-1.html | tytuł = Sports Reference – Christine Errath | opublikowany = Sports Reference | język = en | data dostępu = 2019-09-05 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190901230633/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/er/christine-errath-1.html | zarchiwizowano = 2019-09-01}}

{{Mistrzowie świata w łyżwiarstwie figurowym – solistki}}
{{Mistrzowie Europy w łyżwiarstwie figurowym – solistki}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Errath, Christine}}
[[Kategoria:Niemieccy łyżwiarze figurowi]]
[[Kategoria:Wschodnioniemieccy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1976]]
[[Kategoria:Łyżwiarze figurowi na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1956]]
[[Kategoria:Łyżwiarze figurowi na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976]]

title: · Christine Errath

Reprezentacja: NRD

Data i miejsce urodzenia: 29 grudnia 1956 · Berlin

Konkurencja: Solistki

Trener: Inge Wischnewski

Klub: SC Dynamo Berlin

title: Dorobek medalowy

brąz: Innsbruck 1976 · łyżwiarstwo figurowe · (solistki)

złoto:
Monachium 1974 · solistki
Kolonia 1973 · solistki
Zagrzeb 1974 · solistki
Kopenhaga 1975 · solistki

srebro: Göteborg 1976 · solistki


text:
# Green River (album)
Green River – trzeci album amerykańskiej grupy Creedence Clearwater Revival, wydany w roku 1969. Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych albumów tej grupy.
W 2003 album został sklasyfikowany na 95. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

## Lista utworów
| Strona 1 | Strona 1                                 | Strona 1 |
| Nr       | Tytuł utworu                             | Długość  |
| -------- | ---------------------------------------- | -------- |
| 1.       | „Green River” (J. Fogerty)               | 2:31     |
| 2.       | „Commotion” (J. Fogerty)                 | 2:37     |
| 3.       | „Tombstone Shadow” (J. Fogerty)          | 3:36     |
| 4.       | „Wrote a Song for Everyone” (J. Fogerty) | 4:55     |
|          |                                          | 13:39    |

| Strona 2 | Strona 2                                                                      | Strona 2 |
| Nr       | Tytuł utworu                                                                  | Długość  |
| -------- | ----------------------------------------------------------------------------- | -------- |
| 1.       | „Bad Moon Rising” (J. Fogerty)                                                | 2:17     |
| 2.       | „Lodi” (J. Fogerty)                                                           | 3:08     |
| 3.       | „Cross-Tie Walker” (J. Fogerty)                                               | 3:17     |
| 4.       | „Sinister Purpose” (J. Fogerty)                                               | 3:19     |
| 5.       | „The Night Time Is the Right Time” (Napoleon Brown, Ozzie Cadena, Lew Herman) | 3:07     |
|          |                                                                               | 15:08    |

## Twórcy
- Doug Clifford – gitara basowa, perkusja
- Stu Cook – gitara basowa, perkusja
- John Fogerty – gitara, śpiew
- Tom Fogerty – gitara rytmiczna, śpiew

title: Green River (album)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Green River
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Creedence Clearwater Revival]]
 |wydany                    = 3 sierpnia [[1969]]
 |nagrywany                 = [[1969]], San Francisco, Kalifornia
 |gatunek                   = [[rock]]
 |długość                   = 28:47
 |wytwórnia                 = [[Fantasy Records|Fantasy]], [[Liberty Records|Liberty]]<ref name=Discogs>{{cytuj stronę|url = https://www.discogs.com/master/55272-Creedence-Clearwater-Revival-Green-River |tytuł = Creedence Clearwater Revival – Green River |autor = |opublikowany = [[Discogs]] |język = en |data dostępu = 2025-03-26}}</ref>
 |producent                 = [[John Fogerty]]<ref name=Discogs />
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{Ocena|5|5}}<ref>{{AllMusic|album|r4759|Green River}}</ref>
* [[Georgiy Starostin|George Starostin]] {{Ocena|10|9}} (13/15)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://starling.rinet.ru/music/ccr.htm#River | tytuł = Green River | praca = Creedence Clearwater Revival | opublikowany = Only Solitaire | język = en}}</ref>
* [[Paste (magazyn)|Paste]] 9.2/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.pastemagazine.com/music/creedence-clearwater-revival/time-capsule-creedence-clearwater-revival-green-river |tytuł = Time Capsule: Creedence Clearwater Revival, Green River |autor = Matt Mitchell |opublikowany = [[Paste (magazyn)|Paste]]|język = en |data dostępu = 2025-03-26}}</ref>
* [[The Rolling Stone Album Guide|The New Rolling Stone Album Guide]] {{ocena|5|5}}<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Brackett |imię = (red.) Nathan |nazwisko2 = Hoard|imię2 = (red.) Christian |tytuł = The New Rolling Stone Album Guide – Creedence Clearwater Revival |url = https://archive.org/details/newrollingstonea0000unse/page/198/mode/2up |wydanie = 4 |wydawca = Simon & Schuster |miejsce = New York |data = |rok = 2004 |strony = 199 |id = |isbn = 0-7432-0169-8 |oclc = |lccn = 2004058905 |cytat = |język = en}}</ref>
 |rok wydania               = 1969
 |poprzedni album           = [[Bayou Country]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1969
 |następny album            = [[Willy and the Poor Boys]]
 |rok następnego albumu     = 1969
}}
'''Green River''' – trzeci album [[Stany Zjednoczone|amerykańskiej]] grupy [[Creedence Clearwater Revival]], wydany w roku [[1969 w muzyce|1969]]. Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych albumów tej grupy.

W 2003 album został sklasyfikowany na 95. miejscu [[Lista 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone|listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.rocklistmusic.co.uk/rs200.html#Top%20500%20Albums| tytuł = Rolling Stone (USA) Lists - The Rolling Stone Top 500 Albums| data dostępu = 2010-05-22| autor = | opublikowany = rocklistmusic.co.uk| praca = | data = | język = en| archiwum = https://web.archive.org/web/20240121183442/http://www.rocklistmusic.co.uk/rs200.html#Top%20500%20Albums| zarchiwizowano = 2024-01-21}}</ref>.

== Lista utworów ==

{{Lista utworów2
| nagłówek                     = tak
| suma                         = tak
| tytuł                        = Strona 1
||[[Green River (piosenka)|Green River]]|J. Fogerty|||||2:31
||Commotion|J. Fogerty|||||2:37
||Tombstone Shadow|J. Fogerty|||||3:36
||Wrote a Song for Everyone|J. Fogerty|||||4:55
}}

{{Lista utworów2
| nagłówek                     = tak
| suma                         = tak
| tytuł                        = Strona 2
||[[Bad Moon Rising]]|J. Fogerty|||||2:17
||[[Lodi (piosenka)|Lodi]]|J. Fogerty|||||3:08
||Cross-Tie Walker|J. Fogerty|||||3:17
||Sinister Purpose|J. Fogerty|||||3:19
||The Night Time Is the Right Time|Napoleon Brown, Ozzie Cadena, Lew Herman|||||3:07
}}

== Twórcy ==
* [[Doug Clifford]] – gitara basowa, perkusja
* [[Stu Cook]] – gitara basowa, perkusja
* [[John Fogerty]] – gitara, śpiew
* [[Tom Fogerty]] – gitara rytmiczna, śpiew

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Creedence Clearwater Revival}}

[[Kategoria:Albumy Creedence Clearwater Revival]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1969]]
[[Kategoria:Albumy Fantasy Records]]
[[Kategoria:Albumy Liberty Records]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Johna Fogerty’ego]]

title: Green River

Wydany: 3 sierpnia 1969

Nagrywany: 1969, San Francisco, Kalifornia

Gatunek: rock

Wydawnictwo: Fantasy, Liberty

Producent: John Fogerty

Bayou Country · (1969): Green River · (1969) · Willy and the Poor Boys · (1969)


text:
# Wilskerke
Wilskerke – dzielnica (deelgemeente) gminy Middelkerke w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, w okręgu Ostenda. 1 stycznia 2020 roku liczyła 799 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina.

## Demografia
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
| Rok                | 1930 | 1961 | 2020 |
| ------------------ | ---- | ---- | ---- |
| Liczba mieszkańców | 389  | 433  | 799  |

title: Wilskerke

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Wilskerke
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Wilskerke
 |państwo                      = Region Flamandzki
 |2. jednostka administracyjna = [[Flandria Zachodnia]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Ostenda (okręg)|Ostenda]]
 |4. jednostka administracyjna = [[Middelkerke]]
 |powierzchnia                 = 5,05
 |wysokość                     =
 |rok                          = 1 stycznia 2020
 |liczba ludności              = 799<ref>[https://statbel.fgov.be/de/open-data/bevoelkerung-nach-wohnsitz-nationalitaet-familienstand-alter-und-geschlecht-10 BUS]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 158
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 8431
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 51°11′N 2°50′E
 |kod mapy                     = Flandria Zachodnia
 |commons                      = Category:Wilskerke
 |www                          =
}}
'''Wilskerke''' – dzielnica ''(deelgemeente)'' gminy [[Middelkerke]] w [[Belgia|Belgii]], w [[Region Flamandzki|Regionie Flamandzkim]], w prowincji [[Flandria Zachodnia]], w okręgu [[Ostenda (okręg)|Ostenda]]. 1 stycznia 2020 roku liczyła 799 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina.

== Demografia ==
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
{| class="wikitable"
|+ style="font-weight: bold; font-size: 1.1em; margin-bottom: 0.5em"|
|-style="background: #efefef"
! style="text-align:left;" | Rok !! 1930 !! 1961 !! 2020
|-
| '''Liczba mieszkańców'''|| align="center"| 389 || align="center"| 433 || align="center"| 799
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Ostenda (okręg)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ostenda (okręg)]]
[[Kategoria:Miejscowości we Flandrii Zachodniej]]
[[Kategoria:Dawne gminy we Flandrii Zachodniej]]

title: Wilskerke

Państwo: Belgia

Region: Flandria

Prowincja: Flandria Zachodnia

Dystrykt: Ostenda

Gmina: Middelkerke


text:
# Antonio Malfante
Antonio Malfante (ur. w 1409 lub 1410 w Genui, zm. w 1450 r. na Majorce) – genueński kupiec i odkrywca, znany ze swej podróży w głąb Afryki, podczas której dotarł do oaz Tuat leżących na północnym krańcu transsaharyjskiego szlaku handlowego.

## Życiorys
Nieślubny syn Tommaso. W młodości, około roku 1420 r., wyjechał z Genui i osiadł na Majorce. Powrócił do rodzinnego miasta w 1445 r. i prawdopodobnie w sierpniu lub wrześniu 1446 r., wysłany przez organizację Centurione w celu uzyskania jak największej ilości informacji na temat perspektyw i warunków handlu, wypłynął do Hunajn, gdzie rozpoczął swoją afrykańską podróż. Dołączając do karawany, przez Sidżilmasę przybył do Tamantit, będąc prawdopodobnie pierwszym wolnym zachodnim chrześcijaninem, który dotarł tak daleko na południe Sahary.
W Tuat uzyskał opiekę miejscowego szejka Sidi Yahia ben-Idira. Dzięki opowieściom kupców, a przede wszystkim szejka, który spędził dwanaście lat w Timbuktu, zebrał informacje z pierwszej ręki o ludach i ziemiach dorzecza Nigru, od wybrzeża Atlantyku do jeziora Czad, w tym o czarnej Afryce.
Przebywając w Tamantit, w 1447 r. wysłał do swego patrona, Giovanniego Marioniego, napisany po łacinie list, który w znacznym stopniu rozszerzał europejską wiedzę o organizacji handlu i sytuacji politycznej Afryki Zachodniej. Opisał w nim socjologiczne i ekonomiczne uwarunkowaniach handlu transsaharyjskiego oraz przekazał informacje o kulturze, wierzeniach i sytuacji politycznej ludów tej części świata.
Nie ma informacji, by sprawozdanie z podróży było szerzej znane współczesnym. Z pewnością nie wpłynęło na kartografów genueńskich, którzy w latach bezpośrednio następujących po tej podróży nie uwzględniali wskazówek zawartych w liście w swoich opracowaniach. Jednakże list był prawdopodobnie znany weneckiemu żeglarzowi Alviso Cadamosto, być może za pośrednictwem genueńskiego kartografa Antoniotto Usodimare.
W 1918 r. francuski historyk Charles de La Roncière natrafił na paryskim targu antyków XV w. manuskrypt zawierający m.in. kopię listu Manfante. Rękopis został opublikowany przez tego uczonego bez tłumaczenia w 1918 r., a z tłumaczeniem w 1927 r. De La Roncière odczytał również nazwisko autora, które zapisane było w liście w zaszyfrowanej formie. Przypisał mu przy tym genueńskie pochodzenie, jednakże nie był w stanie podać dalszych informacji na jego temat. Dopiero archiwalne badania Raffaele Di Tucciego w latach trzydziestych XX wieku pozwoliły ukazać pochodzenie i historię tego odkrywcy.

title: Antonio Malfante

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Antonio Malfante
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[1409]] lub [[1410]]
 |miejsce urodzenia         = [[Genua]]
 |data śmierci              = [[1450]]
 |miejsce śmierci           = [[Majorka]]
 |zawód                     = kupiec, odkrywca
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
[[Plik:Targa ad Antonio Malfante.jpg|mały|Tablica poświęcona Antonio Malfantemu na Piazza Cattaneo w Genui.]]
'''Antonio Malfante''' (ur. w [[1409]] lub [[1410]] w [[Genua|Genui]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Ingrid Houssaye Michienzi |tytuł = De l’île de Majorque au désert du Sahara : réseaux de commerce juifs et trafic du cuivre vers 1400 |czasopismo = Revue des mondes musulmans et de la Méditerranée |data = 2019-12-01 |data dostępu = 2021-02-01 |issn = 0997-1327 |numer = 146 |s = 201–226 |doi = 10.4000/remmm.13187 |url = http://journals.openedition.org/remmm/13187 |język = fr}}</ref>, zm. w [[1450]] r. na [[Majorka|Majorce]]<ref name=":0" /><ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = The Monthly Record |czasopismo = The Geographical Journal |data = 1934 |data dostępu = 2021-02-01 |issn = 0016-7398 |wolumin = 84 |numer = 2 |s = 175–178 |jstor=1786920 |język = en}}</ref>) – [[Republika Genui|genueński]] [[kupiec]] i odkrywca, znany ze swej podróży w głąb [[Afryka|Afryki]], podczas której dotarł do [[oaza|oaz]] [[Tuat]] leżących na północnym krańcu [[Handel transsaharyjski|transsaharyjskiego szlaku handlowego]]<ref>{{Cytuj |autor = R. Mauny |tytuł = Ancient Ghana and Mali. By Nehemia Levtzion. London: Methuen, 1973. Pp. x + 283, maps. |czasopismo = Africa |data = 1974/01 |data dostępu = 2021-02-01 |issn = 1750-0184 |wolumin = 44 |numer = 1 |s = 103–103 |doi = 10.2307/1158585 |url = https://www.cambridge.org/core/journals/africa/article/abs/ancient-ghana-and-mali-by-nehemia-levtzion-london-methuen-1973-pp-x-283-maps/54264376140B8F9694BC911673F72D33 |język = en}}</ref>.

== Życiorys ==
Nieślubny syn Tommaso<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = MALFANTE, Antonio in "Dizionario Biografico" |data dostępu = 2021-02-01 |opublikowany = www.treccani.it |url = https://www.treccani.it/enciclopedia/antonio-malfante_(Dizionario-Biografico) |język = it-IT}}</ref>. W młodości, około roku [[1420]] r.<ref name=":1" /><ref name=":2" />, wyjechał z Genui i osiadł na Majorce<ref name=":3">{{Cytuj |autor = Alfonso Enseñat de Villalonga |tytuł = La noble, acaudalada y poderosa familia genovesa Centurione Canelli y su largo asentamiento en España (1375-1492) |czasopismo = Hidalguía: la revista de genealogía, nobleza y armas |data = 2011 |data dostępu = 2021-02-01 |issn = 0018-1285 |numer = 348 |s = 581–610 |url = https://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=3767561 |język = es}}</ref>. Powrócił do rodzinnego miasta w [[1445]] r.<ref name=":2" /><ref name=":3" /> i prawdopodobnie w sierpniu<ref name=":1" /> lub wrześniu<ref name=":2" /> 1446 r., wysłany przez organizację Centurione w celu uzyskania jak największej ilości informacji na temat perspektyw i warunków handlu<ref name=":0" />, wypłynął do [[Hunajn]], gdzie rozpoczął swoją afrykańską podróż<ref name=":1" />. Dołączając do [[karawana|karawany]], przez {{link-interwiki |Sidżilmasa |tekst=Sidżilmasę |Q=Q1334331}}<ref name=":2" /><ref name=":3" /> przybył do [[Tamantit]]<ref name=":0" /><ref name=":3" />, będąc prawdopodobnie pierwszym wolnym zachodnim chrześcijaninem, który dotarł tak daleko na południe [[Sahara|Sahary]]<ref name=":4" />.

W Tuat uzyskał opiekę miejscowego szejka Sidi Yahia ben-Idira<ref name=":2" />. Dzięki opowieściom kupców, a przede wszystkim szejka, który spędził dwanaście lat w [[Timbuktu]], zebrał informacje z pierwszej ręki o ludach i ziemiach dorzecza [[Niger (rzeka)|Nigru]], od wybrzeża [[Ocean Atlantycki|Atlantyku]] do [[Czad (jezioro)|jeziora Czad]], w tym o [[czarna Afryka|czarnej Afryce]]<ref name=":2" />.

Przebywając w Tamantit, w [[1447]] r. wysłał do swego patrona, Giovanniego Marioniego, napisany po [[łacina|łacinie]] list<ref name=":0" />, który w znacznym stopniu rozszerzał europejską wiedzę o organizacji handlu i sytuacji politycznej [[Afryka Zachodnia|Afryki Zachodniej]]. Opisał w nim socjologiczne i ekonomiczne uwarunkowaniach handlu transsaharyjskiego oraz przekazał informacje o kulturze, wierzeniach i sytuacji politycznej ludów tej części świata<ref name=":4">{{Cytuj |autor = FRANÇOIS-XAVIER FAUVELLE, Troy Tice |rozdział = Next Year in Tamentit, or the (Re)discovery of Africa |tytuł = The Golden Rhinoceros: Histories of the African Middle Ages |data = 2018 |data dostępu = 2021-02-01 |isbn = 978-0-691-18126-4 |wydawca = Princeton University Press |s = 220-231 |jstor=j.ctvc77kzq |doi =10.2307/j.ctvc77kzq |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Michał Tymowski |rozdział = Timbuktu a Europa |tytuł = Dzieje Timbuktu |data = 1979 |data dostępu = 2021-02-01 |wydawca = Zakład Narodowy im. Ossolińskich |s = 179 |url = https://repozytorium.lectorium.pl/handle/item/676}}</ref>.

Nie ma informacji, by sprawozdanie z podróży było szerzej znane współczesnym. Z pewnością nie wpłynęło na [[kartografia|kartografów]] genueńskich, którzy w latach bezpośrednio następujących po tej podróży nie uwzględniali wskazówek zawartych w liście w swoich opracowaniach. Jednakże list był prawdopodobnie znany [[Republika Wenecka|weneckiemu]] żeglarzowi [[Alviso Cadamosto]], być może za pośrednictwem genueńskiego kartografa {{link-interwiki |Antoniotto Usodimare |Q=Q606364}}<ref name=":2" />.

W 1918 r. [[Francja|francuski]] [[historia|historyk]] {{link-interwiki |Charles de La Roncière |Q=Q2958598}} natrafił na [[Paryż|paryskim]] [[targowisko|targu]] [[Antyk (przedmiot)|antyków]] XV w. [[Rękopis|manuskrypt]] zawierający m.in. kopię listu Manfante<ref name=":2" /><ref name=":4" />. Rękopis został opublikowany przez tego uczonego bez tłumaczenia w 1918 r., a z tłumaczeniem w 1927 r. De La Roncière odczytał również nazwisko autora, które zapisane było w liście w [[szyfr|zaszyfrowanej]] formie. Przypisał mu przy tym genueńskie pochodzenie, jednakże nie był w stanie podać dalszych informacji na jego temat. Dopiero archiwalne badania Raffaele Di Tucciego w latach trzydziestych XX wieku pozwoliły ukazać pochodzenie i historię tego odkrywcy<ref name=":2" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Malfante, Antonio}}
[[Kategoria:Kupcy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Genui]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Genuą]]
[[Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XV wieku]]
[[Kategoria:Włoscy podróżnicy i odkrywcy]]
[[Kategoria:Zmarli w 1450]]

title: Antonio Malfante

Data i miejsce urodzenia: 1409 lub 1410 · Genua

Data i miejsce śmierci: 1450 · Majorka

Zawód, zajęcie: kupiec, odkrywca


text:
# Gornja Bebrina
Gornja Bebrina – wieś w Chorwacji, w żupanii brodzko-posawskiej, w gminie Klakar. W 2011 roku liczyła 487 mieszkańców.

title: Gornja Bebrina

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gornja Bebrina
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = żupania brodzko-posawska
 |2. jednostka administracyjna = [[gmina Klakar|Klakar]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 487{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Gornja Bebrina''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania brodzko-posawska|żupanii brodzko-posawskiej]], w [[gmina Klakar|gminie Klakar]]. W 2011 roku liczyła 487 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=460}}</ref>
}}

{{gmina Klakar}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii brodzko-posawskiej]]

title: Gornja Bebrina

Państwo: Chorwacja

Żupania: brodzko-posawska

Gmina: Klakar


text:
# Junk of the Heart
Junk of the Heart jest trzecim albumem angielskiego zespołu The Kooks, wydanym 12 września 2011 roku.

## Lista utworów
1. "Junk of the Heart" – 3:09
2. "How'd You Like That" – 3:16
3. "Rosie" – 3:09
4. "Taking Pictures of You" – 2:41
5. "Killing Me" – 3:23
6. "Fuck The World Off" – 2:55
7. "Time Above The Earth" – 1:52
8. "Runaway" – 3:02
9. "Is It Me" – 3:30
10. "Petulia" – 2:41
11. "Eskimo Kiss" – 3:37
12. "Mr. Nice Guy" – 2:41

title: Junk of the Heart

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Junk of the Heart
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[The Kooks]]
 |wydany                    = {{Flaga|EUR}} [[12 września]] [[2011]]

{{Flaga|USA}} [[12 września]] [[2011]]
 |nagrywany                 = 2010-2011
 |gatunek                   = [[indie rock]], [[rock alternatywny]]
 |długość                   = 35:44
 |wytwórnia                 = [[Virgin Records]]
 |producent                 = Tony Hoffer
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2011
 |poprzedni album           = [[Konk]]
 |rok poprzedniego albumu   = [[2008]]
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
 |1. singel                 = Junk of the Heart
 |data 1. singla            =
 |2. singel                 = Is It Me
 |data 2. singla            =
}}
'''Junk of the Heart''' jest trzecim [[Album muzyczny|albumem]] [[Anglia|angielskiego]] zespołu [[The Kooks]], wydanym [[12 września]] [[2011]] roku.

== Lista utworów ==
# "Junk of the Heart" – 3:09
# "How'd You Like That" – 3:16
# "Rosie" – 3:09
# "Taking Pictures of You" – 2:41
# "Killing Me" – 3:23
# "Fuck The World Off" – 2:55
# "Time Above The Earth" – 1:52
# "Runaway" – 3:02
# "Is It Me" – 3:30
# "Petulia" – 2:41
# "Eskimo Kiss" – 3:37
# "Mr. Nice Guy" – 2:41
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2011]]

title: Junk of the Heart

Wydany: 12 września 2011 12 września 2011

Gatunek: indie rock, rock alternatywny

Wydawnictwo: Virgin Records

Producent: Tony Hoffer

Konk · (2008): Junk of the Heart · (2011) · —


text:
# Fryderyk August Rutowski
Fryderyk August Rutowski (ur. 19 czerwca 1702, zm. 16 marca 1764 w Pillnitz) – nieślubny syn króla Polski Augusta II Mocnego i tureckiej niewolnicy Marii Anny von Spiegel, wolnomularz.

## Życiorys
August Mocny uznał ojcostwo w roku 1724 i nadał jemu oraz siostrze tytuły hrabiów Rutowski. Uczył się w Paryżu. 21 kwietnia 1738 roku został mianowany generałem kawalerii, a 9 sierpnia 1740 roku objął stanowisko gubernatora Drezna. Od 10 stycznia 1742 roku był też szefem regimentu dragonów. Podczas I wojny śląskiej dowodził wojskami saskimi w Czechach, brał udział w zdobyciu Pragi 26 listopada 1742 roku. W czasie II wojny śląskiej dowodził wojskami saskimi i austriackimi w przegranej bitwie z Prusami pod Kotliskami. 11 stycznia 1749 roku awansowany na feldmarszałka. W III wojnie śląskiej poniósł klęskę w bitwie z przeważającymi siłami pruskimi pod Pirną.
8 października 1724 został kawalerem Orderu Orła Białego, a w 1736 Orderu św. Henryka.

title: Fryderyk August Rutowski

wikitext:
{{Dopracować|Rozwijając i weryfikując zawarte informacje, z podaniem bibliografii hasła}}
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Fryderyk August Rutowski
 |imię i nazwisko org = Friedrich August Rutowski
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Fryderyk August Rutowski.jpeg
 |opis grafiki        = Portret autorstwa [[Louis de Silvestre|Louisa de Silvestre]]
 |stopień grafika     =
 |stopień             = [[Marszałek polny|feldmarszałek]]
 |data urodzenia      = [[19 czerwca]] [[1702]]
 |miejsce urodzenia   =
 |data śmierci        = [[16 marca]] [[1764]]
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        =
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[wojny śląskie]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OOB}} {{order|OWŚH}}
 |commons             = Category:Frederick Augustus Rutowsky
}}
'''Fryderyk August Rutowski''' (ur. [[19 czerwca]] [[1702]], zm. [[16 marca]] [[1764]] w [[Pillnitz]]) – [[Nieślubne dziecko|nieślubny]] syn [[Władcy Polski|króla Polski]] [[August II Mocny|Augusta II Mocnego]] i [[Turcja|tureckiej]] [[Niewolnictwo|niewolnicy]] [[Maria Anna von Spiegel|Marii Anny von Spiegel]], [[wolnomularstwo|wolnomularz]]<ref>[[Ludwik Hass]], Sekta farmazonii warszawskiej, [[Warszawa]] [[1980]], s. 75.</ref>.

== Życiorys ==
August Mocny uznał ojcostwo w roku 1724 i nadał jemu oraz siostrze tytuły hrabiów Rutowski<ref name="ger"/>. Uczył się w [[Paryż]]u. 21 kwietnia 1738 roku został mianowany [[generał]]em [[Jazda|kawalerii]], a 9 sierpnia 1740 roku objął stanowisko gubernatora [[Drezno|Drezna]]. Od 10 stycznia 1742 roku był też szefem [[regiment]]u [[Dragoni|dragonów]]. Podczas [[Wojny śląskie|I wojny śląskiej]] dowodził wojskami saskimi w [[Czechy (kraina)|Czechach]], brał udział w [[Zdobycie Pragi (1742)|zdobyciu Pragi]] 26 listopada 1742 roku. W czasie II wojny śląskiej dowodził wojskami saskimi i austriackimi w przegranej bitwie z Prusami [[Bitwa pod Kesselsdorf|pod Kotliskami]]. 11 stycznia 1749 roku awansowany na [[Marszałek polny|feldmarszałka]]. W III wojnie śląskiej poniósł klęskę w bitwie z przeważającymi siłami pruskimi [[Oblężenie Pirny|pod Pirną]]<ref name="nat"/>.

8 października 1724 został kawalerem [[Order Orła Białego|Orderu Orła Białego]], a w 1736 [[Order Wojskowy Świętego Henryka|Orderu św. Henryka]]<ref name=mm>{{Cytuj książkę | autor = Marta Męclewska (oprac.) | tytuł = Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008 | wydawca = [[Zamek Królewski w Warszawie]] | data = 2008 | strony = 151}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ger">[http://www.beautifulnetwork.de/august/seiten/maetressen/fatima.html Fatima Maria Anna von Spiegel]</ref>
<ref name="nat">[http://www.poczet.com/naturalni.htm potomstwo naturalne władców]</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rutowski, Fryderyk August}}
[[Kategoria:Sascy feldmarszałkowie]]
[[Kategoria:Niemieccy wolnomularze]]
[[Kategoria:Polacy pochodzenia tureckiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wojskowym św. Henryka (Saksonia)]]
[[Kategoria:Polscy hrabiowie (Saksonia)]]
[[Kategoria:Potomstwo naturalne Augusta II Mocnego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1702]]
[[Kategoria:Zmarli w 1764]]

title: Fryderyk August RutowskiFriedrich August Rutowski

Data i miejsce urodzenia: 19 czerwca 1702 · Warszawa, Drezno

Główne wojny i bitwy: wojny śląskie


text:
# NRP Douro (1935)
NRP Douro – portugalski niszczyciel z dwudziestolecia międzywojennego, jedna z siedmiu jednostek typu Douro. Okręt został zwodowany 16 sierpnia 1935 roku w stoczni Estaleiro Real de Lisboa w Lizbonie, a w skład Marinha Portuguesa wszedł 11 lutego 1936 roku. Jednostka, modernizowana w latach 40. XX wieku, została skreślona z listy floty w grudniu 1959 roku.

## Projekt i budowa
NRP „Douro” był jednym z pięciu portugalskich niszczycieli typu Douro (po sprzedaży jednostki prototypowej Kolumbii zwanego też typem Vouga), które zamówiono na podstawie 10-letniego planu rozbudowy floty z 1930 roku. Projekt okrętu powstał w 1931 roku w brytyjskiej stoczni Yarrow Shipbuilders, która na mocy podpisanego 12 czerwca 1931 roku kontraktu zbudowała dwie jednostki i wyprodukowała siłownie dla wszystkich niszczycieli . Stocznia wzorowała się na wprowadzonym do służby w 1927 roku brytyjskim niszczycielu HMS „Ambuscade”, lekko modyfikując uzbrojenie i przystosowując okręt do stawiania min .
„Douro” zbudowany został w stoczni Estaleiro Real de Lisboa w Lizbonie (numer budowy stoczni Yarrow 1655), przejmując nazwę po sprzedanym Kolumbii niszczycielu . Stępkę okrętu położono 3 sierpnia 1934 roku, został zwodowany 16 sierpnia 1935 roku, a ukończono go 11 lutego 1936 roku. Jednostka otrzymała tradycyjną dla niszczycieli portugalskich nazwę, pochodzącą od rzek – w tym przypadku rzeki Douro oraz oznaczenie burtowe „DR” .

## Dane taktyczno-techniczne
„Douro” był średniej wielkości niszczycielem, z klasyczną dla niszczycieli okresu międzywojennego architekturą – uskokiem kadłuba w ⅓ długości, odkrytym od góry pomostem bojowym, dwoma kominami i dwoma masztami. Długość całkowita wynosiła 98,45 metra (93,57 metra między pionami), szerokość 9,45 metra i średnie zanurzenie 3,35 metra. Wysokość metacentryczna wynosiła 4,93 metra. Wyporność standardowa wynosiła 1219 ton, a pełna 1563 tony. Okręt napędzany był przez umieszczone na śródokręciu dwa zestawy turbin parowych systemu Parsonsa z przekładniami Curtissa o łącznej mocy 33 000 KM, do których parę (o ciśnieniu 28 at) dostarczały trzy wodnorurkowe kotły Yarrow . Dwa wały napędowe poruszały dwoma trójłopatowymi śrubami, obracającymi się na zewnątrz od płaszczyzny symetrii okrętu. Prędkość maksymalna wynosiła 36 węzłów. Okręt zabierał 296 ton mazutu (maksymalnie 345 ton), co zapewniało zasięg maksymalny 3500 Mm przy prędkości ekonomicznej 15 węzłów .
Głównym uzbrojeniem artyleryjskim były cztery pojedyncze działa kalibru 120 mm (4,7 cala) Vickers–Armstrong Mark IX L/45, osłonięte maskami przeciwodłamkowymi (jedno na pokładzie dziobowym, jedno w superpozycji na nadbudówce dziobowej, jedno na pokładzie rufowym i jedno na nadbudówce rufowej, także w superpozycji), z zapasem 140 sztuk amunicji o masie 22,7 kg na lufę. Masa całkowita działa wynosiła 3400 kg, długość 5,6 metra, szybkostrzelność 12 strz./min, prędkość wylotowa pocisku 915 m/s, a maksymalna donośność 19 500 metrów (przy kącie podniesienia lufy 45°). Broń przeciwlotniczą stanowiły trzy pojedyncze dwufuntowe działka przeciwlotnicze Vickers kal. 40 mm Mark VIII L/39, z zapasem 1500 pocisków o masie 0,916 kg na lufę, umieszczone na rufowym pokładzie ochronnym (dwa) i między kominami (jedno) . Masa działka wynosiła 279 kg, prędkość wylotowa pocisku 610 m/s, maksymalny kąt podniesienia lufy 85°, donośność maksymalna 7160 metrów, a pułap 4300 metrów. Uzbrojenie uzupełniały dwa poczwórne aparaty torpedowe kal. 533 mm (21 cali), dwa miotacze bomb głębinowych z zapasem 12 bomb oraz 20 min .
Zarówno broń artyleryjska, jak i torpedowa dysponowały systemami kierowania ogniem, wspomagane dwoma dalmierzami Vickersa, umieszczonymi na dachu pomostu: o bazie 3 metrów dla dział kal. 120 mm i 4-metrowym dla działek przeciwlotniczych. Wyposażenie uzupełniały trzy reflektory, system sygnalizacji podwodnej, echosonda, żyrokompas, radiostacja, dwie szalupy, kuter roboczy oraz dwie tratwy ratunkowe.
W momencie wejścia do służby załoga okrętu składała się ze 127 oficerów, podoficerów i marynarzy.

## Służba
21 października 1937 roku „Douro” zderzył się w Alicante z brytyjskim statkiem „Nela”, podczas operacji osłaniającej ewakuację obywateli portugalskich z ogarniętej wojną domową Hiszpanii, uszkadzając reling. Przed wybuchem II wojny światowej „Douro” (wraz z bliźniaczymi jednostkami „Vouga” i „Tejo”) stacjonował w Lizbonie. Po wybuchu działań wojennych, mimo neutralności, okręt wraz z innymi niszczycielami uczestniczył w patrolach wzdłuż wybrzeża oraz pomiędzy Azorami i Maderą.
W latach 1943–1944 dokonano wzmocnienia uzbrojenia przeciwlotniczego okrętu, montując trzy pojedyncze działka Oerlikon 20 mm L/70 (dwa po bokach pomostu, a jedno za drugim kominem), jak również dodano na rufie dwie zrzutnie bomb głębinowych i zamontowano ASDIC  . 14 sierpnia 1945 roku nieopodal Setúbal „Douro” staranował i zatopił statek wielorybniczy. W latach 1946–1949 w Wielkiej Brytanii przeprowadzono kolejną, poważną modernizację jednostki (na mocy kontraktu na remont pięciu bliźniaczych niszczycieli o łącznej wartości 1,4 mln £, podpisanego ze stoczniami Yarrow i Vickers–Armstrong): wzmocniono przedni maszt, usunięto przedni poczwórny aparat torpedowy (przenosząc na jego miejsce działko kal. 40 mm, uprzednio umieszczone między kominami), wyremontowano kotły i turbiny, skrócono tylny komin, usunięto 3-metrowy dalmierz, zamontowano natomiast radionamiernik, radary Typ 293 i 291M, dalocelownik artyleryjski Typ 285P4 oraz 10 tratw ratunkowych. W wyniku modernizacji wyporność standardowa wzrosła do 1238 ton (pełna do 1563 ton), a liczebność załogi do 184 osób.
W 1951 lub 1952 roku okręt otrzymał nowy numer taktyczny NATO – D332.
Okręt został skreślony z listy floty grudniu 1959 roku, po 23 latach służby.

title: NRP Douro (1935)

wikitext:
{{inne znaczenia||[[NRP Douro|inne jednostki pływające o tej nazwie]]}}
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = NRP Douro
 |grafika                = NRP LIMA 1933-1965.JPG
 |opis grafiki           = Bliźniacza jednostka „Douro” – „[[NRP Lima (1933)|Lima]]” w 1933 r.
 |klasa                  = [[niszczyciel]]
 |typ                    = ''[[Niszczyciele typu Douro|Douro]]''
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               = {{link-interwiki|Arsenal da Marinha de Lisboa|tekst=Estaleiro Real de Lisboa|Q=Q9630871}}, [[Lizbona]]
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       = 3 sierpnia 1934
 |wodowanie              = 16 sierpnia 1935
 |1. bandera             = Portugalia
 |1. wersja bandery      = wojenna
 |1. nazwa               =
 |1. wejście do służby   = 11 lutego 1936
 |1. wycofanie ze służby = grudzień 1959
 |zatopiony              =
 |zatonął                =
 |los okrętu             =
 |wyporność              = standardowa: 1219 [[Tona|ton]]
pełna: 1563 t
 |długość                = całkowita: 98,45 [[metr]]a
93,57 m [[Długość między pionami|między pionami]]
 |szerokość              = 9,45 m
 |zanurzenie             = 3,35 m
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  = 2 zespoły [[Turbina parowa|turbin parowych]] Parsonsa o łącznej mocy 33 000 [[Koń mechaniczny|KM]]
3 kotły [[Yarrow (kocioł)|Yarrow]]
2 [[Śruba okrętowa|śruby]]
 |prędkość               = 36 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 = 3500 [[Mila morska|Mm]] przy prędkości 15 węzłów
 |sensory                =
 |uzbrojenie             = 4 [[Działo okrętowe|działa]] kal. 120 mm (4 x I)
3 [[Działo przeciwlotnicze|działka plot.]] kal. 40 mm (3 x I)
2 [[Miotacz bomb głębinowych|mbg]] (12 [[Bomba głębinowa|bomb głębinowych]])
20 [[Mina morska|min]]
 |wyrzutnie torpedowe    = 8 × 533 mm (2 x IV)
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 127
 |commons                =
}}
'''NRP Douro''' – [[Portugalia|portugalski]] [[niszczyciel]] z [[Historia powszechna (1918–1939)|dwudziestolecia międzywojennego]], jedna z siedmiu jednostek typu ''[[Niszczyciele typu Douro|Douro]]''. Okręt został [[Wodowanie|zwodowany]] 16 sierpnia 1935 roku w [[Stocznia|stoczni]] {{link-interwiki|Arsenal da Marinha de Lisboa|tekst=Estaleiro Real de Lisboa|Q=Q9630871}} w [[Lizbona|Lizbonie]], a w skład [[Marinha Portuguesa]] wszedł 11 lutego 1936 roku. Jednostka, modernizowana w latach 40. XX wieku, została skreślona z listy floty w grudniu 1959 roku.

== Projekt i budowa ==
NRP{{refn|grupa=uwaga|NRP – ''Navio da República Portuguesa'' – Okręt Republiki Portugalii.}} „Douro” był jednym z pięciu portugalskich niszczycieli typu ''[[Niszczyciele typu Douro|Douro]]'' (po sprzedaży jednostki [[ARC Antioquia (1933)|prototypowej]] [[Kolumbia|Kolumbii]] zwanego też typem ''Vouga''), które zamówiono na podstawie 10-letniego planu rozbudowy floty z 1930 roku{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=96}}{{odn|Blackman|1953|s=288}}. Projekt okrętu powstał w 1931 roku w [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] stoczni {{link-interwiki|Yarrow Shipbuilders|Q=Q932897}}, która na mocy podpisanego 12 czerwca 1931 roku kontraktu zbudowała dwie jednostki i wyprodukowała siłownie dla wszystkich niszczycieli{{odn|Gogin|2018}}{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}. Stocznia wzorowała się na wprowadzonym do służby w 1927 roku brytyjskim niszczycielu {{link-interwiki|HMS Ambuscade (1926)|tekst=HMS „Ambuscade”|Q=Q1564288}}, lekko modyfikując uzbrojenie i przystosowując okręt do stawiania [[Mina morska|min]]{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=96}}{{odn|Gogin|2018}}.

„Douro” zbudowany został w stoczni {{link-interwiki|Arsenal da Marinha de Lisboa|tekst=Estaleiro Real de Lisboa|Q=Q9630871}} w [[Lizbona|Lizbonie]] (numer budowy stoczni Yarrow 1655), przejmując nazwę po sprzedanym Kolumbii [[ARC Antioquia (1933)|niszczycielu]]{{odn|Gogin|2018}}{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}. [[Stępka|Stępkę]] okrętu położono 3 sierpnia 1934 roku, został [[Wodowanie|zwodowany]] 16 sierpnia 1935 roku, a ukończono go 11 lutego 1936 roku{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}{{odn|Gardiner|Chesneau|1980|s=397}}{{refn|grupa=uwaga|{{odn|Gogin|2018|ref=nie}} podaje, że wodowanie odbyło się 15 sierpnia 1934 roku.}}. Jednostka otrzymała tradycyjną dla niszczycieli portugalskich nazwę, pochodzącą od rzek – w tym przypadku rzeki [[Duero|Douro]] oraz [[Numer burtowy|oznaczenie burtowe]] „DR”{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=96}}{{odn|Gogin|2018}}.

== Dane taktyczno-techniczne ==
„Douro” był średniej wielkości niszczycielem, z klasyczną dla niszczycieli okresu międzywojennego architekturą – uskokiem [[Kadłub statku wodnego|kadłuba]] w ⅓ długości, odkrytym od góry [[Mostek kapitański|pomostem bojowym]], dwoma kominami i dwoma masztami{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}. [[Długość całkowita (statek)|Długość całkowita]] wynosiła 98,45 [[metr]]a (93,57 metra [[Długość między pionami|między pionami]]), [[Szerokość całkowita|szerokość]] 9,45 metra i średnie [[zanurzenie]] 3,35 metra{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}{{odn|Gardiner|Chesneau|1980|s=397}}. [[Wysokość metacentryczna]] wynosiła 4,93 metra{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}. [[Wyporność]] standardowa wynosiła 1219 [[Tona|ton]], a pełna 1563 tony{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}{{odn|Gardiner|Chesneau|1980|s=397}}{{refn|grupa=uwaga|Według projektu wyporność pełna miała wynieść 1621 ton{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}.}}. Okręt napędzany był przez umieszczone na [[Śródokręcie|śródokręciu]] dwa zestawy [[Turbina parowa|turbin parowych]] systemu {{link-interwiki|Parsons Marine Steam Turbine Company|tekst=Parsonsa|Q=Q197494}} z przekładniami Curtissa o łącznej mocy 33 000 [[Koń mechaniczny|KM]], do których parę (o ciśnieniu 28 [[Atmosfera techniczna|at]]) dostarczały trzy wodnorurkowe [[Yarrow (kocioł)|kotły Yarrow]]{{odn|Gogin|2018}}{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=98}}. Dwa [[Okrętowy wał napędowy|wały napędowe]] poruszały dwoma trójłopatowymi [[Śruba okrętowa|śrubami]], obracającymi się na zewnątrz od płaszczyzny symetrii okrętu{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=98}}. Prędkość maksymalna wynosiła 36 [[Węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]{{odn|Gardiner|Chesneau|1980|s=397}}{{odn|McMurtrie|1941|s=379}}. Okręt zabierał 296 ton [[mazut]]u (maksymalnie 345 ton), co zapewniało zasięg maksymalny 3500 [[Mila morska|Mm]] przy prędkości ekonomicznej 15 węzłów{{odn|Gogin|2018}}{{odn|Gardiner|Chesneau|1980|s=397}}{{refn|grupa=uwaga|{{odn|McMurtrie|1941|s=379|ref=nie}} podaje, że zasięg wynosił 5400 Mm przy prędkości 15 węzłów, {{odn|Blackman|1953|s=288|ref=nie}}, że 4000 Mm (bez podania prędkości), zaś {{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100|ref=nie}}, że 540 Mm przy prędkości 15 węzłów (prawdopodobnie błędnie).}}.

Głównym uzbrojeniem artyleryjskim były cztery pojedyncze [[Artyleria okrętowa|działa]] [[Kaliber broni|kalibru]] 120 mm (4,7 [[cal]]a) [[Vickers|Vickers–Armstrong]] Mark IX L/45, osłonięte maskami przeciwodłamkowymi (jedno na pokładzie [[Dziób jednostki pływającej|dziobowym]], jedno w [[Superpozycja (okrętownictwo)|superpozycji]] na [[Nadbudówka|nadbudówce]] dziobowej, jedno na pokładzie [[Rufa|rufowym]] i jedno na nadbudówce rufowej, także w superpozycji), z zapasem 140 sztuk [[Amunicja zespolona|amunicji]] o masie 22,7 kg na lufę{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100}}. Masa całkowita działa wynosiła 3400 kg, długość 5,6 metra, [[szybkostrzelność]] 12 strz./min, [[prędkość wylotowa pocisku]] 915 [[Metr na sekundę|m/s]], a maksymalna [[Donośność broni|donośność]] 19 500 metrów (przy [[Kąt podniesienia lufy|kącie podniesienia lufy]] 45°){{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100}}. Broń przeciwlotniczą stanowiły trzy pojedyncze dwufuntowe działka przeciwlotnicze [[40 mm armata przeciwlotnicza Mark II|Vickers kal. 40 mm Mark VIII L/39]], z zapasem 1500 pocisków o masie 0,916 kg na lufę, umieszczone na rufowym pokładzie ochronnym (dwa) i między kominami (jedno){{odn|Gogin|2018}}{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100}}. Masa działka wynosiła 279 kg, prędkość wylotowa pocisku 610 m/s, maksymalny kąt podniesienia lufy 85°, donośność maksymalna 7160 metrów, a pułap 4300 metrów{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100}}. Uzbrojenie uzupełniały dwa poczwórne [[Wyrzutnia torpedowa|aparaty torpedowe]] kal. 533 mm (21 cali), dwa [[Miotacz bomb głębinowych|miotacze bomb głębinowych]] z zapasem 12 [[Bomba głębinowa|bomb]] oraz 20 [[Mina morska|min]]{{odn|Gogin|2018}}{{odn|Gardiner|Chesneau|1980|s=397}}.

Zarówno broń artyleryjska, jak i torpedowa dysponowały systemami kierowania ogniem, wspomagane dwoma [[dalmierz]]ami Vickersa, umieszczonymi na dachu pomostu: o bazie 3 metrów dla dział kal. 120 mm i 4-metrowym dla działek przeciwlotniczych{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100}}. Wyposażenie uzupełniały trzy [[reflektor]]y, system sygnalizacji podwodnej, [[echosonda]], [[Kompas żyroskopowy|żyrokompas]], [[radiostacja]], dwie [[Szalupa|szalupy]], kuter roboczy oraz dwie [[Tratwa|tratwy ratunkowe]]{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=100-101}}.

W momencie wejścia do służby załoga okrętu składała się ze 127 oficerów, podoficerów i marynarzy{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=101}}.

== Służba ==
21 października 1937 roku „Douro” zderzył się w [[Alicante]] z brytyjskim statkiem „Nela”, podczas operacji osłaniającej ewakuację obywateli portugalskich z ogarniętej [[Hiszpańska wojna domowa|wojną domową]] Hiszpanii, uszkadzając [[reling]]{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=101}}. Przed wybuchem [[II wojna światowa|II wojny światowej]] „Douro” (wraz z bliźniaczymi jednostkami „[[NRP Vouga (1933)|Vouga]]” i „[[NRP Tejo (1935)|Tejo]]”) stacjonował w [[Lizbona|Lizbonie]]{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=102}}. Po wybuchu działań wojennych, mimo neutralności, okręt wraz z innymi niszczycielami uczestniczył w patrolach wzdłuż wybrzeża oraz pomiędzy [[Azory|Azorami]] i [[Madera|Maderą]]{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=102}}.

W latach 1943–1944 dokonano wzmocnienia uzbrojenia przeciwlotniczego okrętu, montując trzy pojedyncze działka [[Oerlikon 20 mm]] L/70 (dwa po bokach pomostu, a jedno za drugim kominem), jak również dodano na rufie dwie zrzutnie bomb głębinowych i zamontowano [[Sonar|ASDIC]] {{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=103}}{{odn|Gogin|2018}}. 14 sierpnia 1945 roku nieopodal [[Setúbal]] „Douro” staranował i zatopił [[statek wielorybniczy]]{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=102}}. W latach 1946–1949 w Wielkiej Brytanii przeprowadzono kolejną, poważną modernizację jednostki (na mocy kontraktu na remont pięciu bliźniaczych niszczycieli o łącznej wartości 1,4 mln [[Funt szterling|£]], podpisanego ze stoczniami Yarrow i Vickers–Armstrong): wzmocniono przedni maszt, usunięto przedni poczwórny aparat torpedowy (przenosząc na jego miejsce działko kal. 40 mm, uprzednio umieszczone między kominami), wyremontowano kotły i turbiny, skrócono tylny komin, usunięto 3-metrowy dalmierz, zamontowano natomiast [[radionamiernik]], [[radar]]y Typ 293 i 291M, [[dalocelownik]] artyleryjski Typ 285P4 oraz 10 tratw ratunkowych{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=103-104}}. W wyniku modernizacji wyporność standardowa wzrosła do 1238 ton (pełna do 1563 ton){{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=97}}{{odn|Gardiner|Chumbley|1996|s=317}}, a liczebność załogi do 184 osób{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=104}}.

W 1951 lub 1952 roku okręt otrzymał nowy numer taktyczny [[NATO]] – D332{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=104-105}}{{refn|grupa=uwaga|{{odn|Gogin|2018|ref=nie}} podaje, że okręt otrzymał numer taktyczny D332 w 1956 roku.}}.

Okręt został skreślony z listy floty grudniu 1959 roku, po 23 latach służby{{odn|Gardiner|Chumbley|1996|s=317}}{{odn|Malinowski|Myszor|Palasek|2012|s=105}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko = Blackman (red.)| imię = Raymond | tytuł = Jane’s Fighting Ships 1953-1954 | rok = 1953 | wydawca = Sampson Low, Marston & Co. | miejsce = London | język = en | odn = {{odn/id|Blackman|1953}}}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Gardiner | imię = Robert | nazwisko2 = Chesneau | imię2 = Roger | tytuł = Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946 | wydawca = Conway Maritime Press | miejsce = London | rok = 1980 | isbn=0-85177-146-7 | język = en | odn = tak}}
* {{cytuj książkę | nazwisko = Gardiner | imię = Robert | nazwisko2 = Chumbley | imię2 = Stephen | tytuł = Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995 | wydawca = Naval Institute Press | miejsce = Annapolis | rok = 1996 | isbn = 1557501327 | język = en | odn = tak}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.navypedia.org/ships/portugal/pr_dd_douro.htm | autor = Ivan Gogin | opublikowany = Navypedia | tytuł = DOURO destroyers (1933-1936) | język = en | data dostępu = 2018-05-06 | odn = {{odn/id|Gogin|2018}}}}
* {{cytuj pismo | autor = Jarosław Malinowski | autor2 = Oskar Myszor | autor3 = Jarosław Palasek | tytuł = Portugalskie niszczyciele typu „Vouga” | czasopismo = Okręty Wojenne | wydawca = Wydawnictwo Okręty Wojenne, Tarnowskie Góry | rok = 2012 | oznaczenie = Nr specjalny 41 | issn = 1231-014X | odn = {{odn/id|Malinowski|Myszor|Palasek|2012}}}}
* {{cytuj książkę | nazwisko = McMurtrie (red.) | imię = Francis E. | tytuł = Jane’s Fighting Ships 1940 | rok = 1941 | wydawca = Sampson Low, Marston & Co. | miejsce = London | język = en | odn = {{odn/id|McMurtrie|1941}}}}

{{Niszczyciele typu Douro}}

{{SORTUJ:Douro}}
[[Kategoria:Niszczyciele typu Douro]]
[[Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Arsenal da Marinha de Lisboa]]

title: NRP Douro

Klasa: niszczyciel

Typ: Douro

Stocznia: Estaleiro Real de Lisboa, Lizbona

Położenie stępki: 3 sierpnia 1934

Wodowanie: 16 sierpnia 1935

Wejście do służby: 11 lutego 1936

Wycofanie ze służby: grudzień 1959

Wyporność: standardowa: 1219 ton · pełna: 1563 t

Długość: całkowita: 98,45 metra · 93,57 m między pionami

Prędkość: 36 węzłów

Zasięg: 3500 Mm przy prędkości 15 węzłów


text:
# Ostatnia (album)
Ostatnia – czwarty studyjny album polskiego wokalisty, Marka Dyjaka, wydany został w 2004 roku. W 2008 ukazała się jego reedycja.

W listopadzie 2008 r. do głowy wpadł pomysł o reedycji materiału „Ostatnia”. Okazało się, że praca muzyków sprzed paru lat cały czas dotyczy bardzo zawężonego kręgu odbiorców, więc jest ponownie. Poza tym „Ostatnia” to materiał najbardziej osobisty. Historie, które z moim życiem miały najwięcej...

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
| 01 . | „Człek zbuntowany” sł. i muz. Jan Kondrak; wcześniej na albumie W samą porę (2001)                                   |  |
|      |                                                                                |  |
| 02 . | „Durna miłość” sł. i muz. Piotr Bukartyk; wcześniej na albumach Dyjak od wschodu (1998) i W samą porę (2001)         |  |
|      |                                                                                |  |
| 03 . | „Umowna myśl” sł. i muz. Andrzej Ciborski; wcześniej na albumie W samą porę (2001)                                   |  |
|      |                                                                                |  |
| 04 . | „Na krawędzi szkła” sł. i muz. Robert Kasprzycki; wcześniej na albumie W samą porę (2001)                            |  |
|      |                                                                                |  |
| 05 . | „Po tamtej stronie” sł. i muz. Jacek Musiatowicz; wcześniej na albumach Dyjak od wschodu (1998) i W samą porę (2001) |  |
|      |                                                                                |  |
| 06 . | „Jednym szeptem” sł. i muz. Mirosław Czyżykiewicz; wcześniej na albumie Dyjak od wschodu (1998)                      |  |
|      |                                                                                |  |
| 07 . | „Bo jak cię mam zapomnieć” sł. i muz. Tomasz Wachnowski                                                              |  |
|      |                                                                                |  |
| 08 . | „To ostatnia niedziela” sł. Jerzy Petersburski, muz. Zenon Friedwald                                                 |  |
|      |                                                                                |  |

## Twórcy
- Marek Dyjak – śpiew
- Miłosz Wośko – fortepian
- Janusz Brych – saksofon tenorowy
- Janusz Lewandowski – bas
- Witold Cisło – perkusja
- Jacek Nowosad – trąbka (gościnnie)
- Andrzej Rewak – realizacja, mastering

title: Ostatnia (album)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Ostatnia
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Marek Dyjak]]
 |wydany                    = [[2004 w muzyce|2004]]
 |nagrywany                 = lipiec–sierpień 2004, [[Warszawa]], studio HARD
 |gatunek                   = [[jazz]]
 |długość                   = 41:02
 |wytwórnia                 =
 |producent                 = [[Marek Dyjak]], [[Jarosław Maczuga]]
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2004
 |poprzedni album           = [[W samą porę]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2001
 |następny album            = [[Jeszcze raz (album Marka Dyjaka)|Jeszcze raz]]
 |rok następnego albumu     = 2009
}}
'''Ostatnia''' – czwarty studyjny album polskiego wokalisty, [[Marek Dyjak|Marka Dyjaka]], wydany został w 2004 roku. W 2008 ukazała się jego reedycja.

{{Cytat
 |treść = W listopadzie 2008 r. do głowy wpadł pomysł o reedycji materiału „Ostatnia”. Okazało się, że praca muzyków sprzed paru lat cały czas dotyczy bardzo zawężonego kręgu odbiorców, więc jest ponownie. Poza tym „Ostatnia” to materiał najbardziej osobisty. Historie, które z moim życiem miały najwięcej...
 |autor =
 |źródło = Autor (Marek Dyjak) o albumie
}}

== Lista utworów ==
''Opracowano na podstawie materiału źródłowego''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://marekdyjak.com/dyskografia.php | tytuł = ''Dyskografia'' | praca = Marek Dyjak : Oficjalna strona artysty | data dostępu = 2016-05-01 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160331122100/http://marekdyjak.com/dyskografia.php | zarchiwizowano = 31 marca 2016 }}</ref>.
{{Lista utworów
| 01 || „Człek zbuntowany”
sł. i muz. [[Jan Kondrak]];
wcześniej na albumie ''[[W samą porę]]'' (2001) ||
| 02 || „Durna miłość”
sł. i muz. [[Piotr Bukartyk]];
wcześniej na albumach ''[[Dyjak od wschodu]]'' (1998) i ''[[W samą porę]]'' (2001) ||
| 03 || „Umowna myśl”
sł. i muz. [[Andrzej Ciborski]];
wcześniej na albumie ''[[W samą porę]]'' (2001) ||
| 04 || „Na krawędzi szkła”
sł. i muz. [[Robert Kasprzycki]];
wcześniej na albumie ''[[W samą porę]]'' (2001) ||
| 05 || „Po tamtej stronie”
sł. i muz. [[Jacek Musiatowicz]];
wcześniej na albumach ''[[Dyjak od wschodu]]'' (1998) i ''[[W samą porę]]'' (2001) ||
| 06 || „[[Autoportret I#Lista utworów|Jednym szeptem]]”
sł. i muz. [[Mirosław Czyżykiewicz]];
wcześniej na albumie ''[[Dyjak od wschodu]]'' (1998) ||
| 07 || „Bo jak cię mam zapomnieć”
sł. i muz. [[Tomasz Wachnowski]] ||
| 08 || „[[To ostatnia niedziela]]”
sł. [[Jerzy Petersburski]], muz. [[Zenon Friedwald]] ||
}}

== Twórcy ==
[[Plik:Milosz Wosko Katowice 2019.jpg|mały|Miłosz Wośko (2019)]]
* [[Marek Dyjak]] – śpiew
* [[Miłosz Wośko]] – fortepian
* [[Janusz Brych (muzyk)|Janusz Brych]] – [[saksofon tenorowy]]
* [[Janusz Lewandowski(muzyk)|Janusz Lewandowski]] – bas
* [[Witold Cisło]] – perkusja
* [[Jacek Nowosad]] – trąbka (gościnnie)
* [[Andrzej Rewak]] – realizacja, [[mastering]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://marekdyjak.com/ostatnia.php | tytuł = marekdyjak.com/ostatnia.php | opublikowany = marekdyjak.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20150624141352/http://marekdyjak.com/ostatnia.php | zarchiwizowano = 2015-06-24}} [dostęp 13 lipca 2015]
* {{Cytuj stronę | url = http://marekdyjak.com/dyskografia.php | tytuł = marekdyjak.com/dyskografia.php | opublikowany = marekdyjak.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20160331122100/http://marekdyjak.com/dyskografia.php | zarchiwizowano = 2016-03-31}} [dostęp 1 maja 2016]

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2004]]

title: Ostatnia

Nagrywany: lipiec–sierpień 2004, Warszawa, studio HARD

Gatunek: jazz

Producent: Marek Dyjak, Jarosław Maczuga

W samą porę · (2001): Ostatnia · (2004) · Jeszcze raz · (2009)


text:
# (5095) Escalante
(5095) Escalante (1983 NL) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,79 lat w średniej odległości 2,43 j.a. Odkryta 10 lipca 1983 roku.

title: (5095) Escalante

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 5095
 |       nazwa = Escalante
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Edward Bowell]]
 |       dzień = 10 lipca
 |         rok = 1983
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,4309
 |    mimośród = 0,2173
 |  peryhelium = 1,9027
 |    aphelium = 2,9592
 |         lat = 3
 |         dni = 289
 |      godzin = 10
 |    prędkość = 19,10
 |  nachylenie = 14,60
 |    średnica = 8,78
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo = 0,1203
 |     jasność = 13,2
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(5095) Escalante (1983 NL)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,79 lat w średniej odległości 2,43 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[10 lipca]] [[1983]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 5001–6000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|5095}}
* {{JPLorb|5095}}
* {{MPC|5095}}

{{SORTUJ:Escalante}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1983]]

title: (5095) Escalante

Odkrywca: Edward Bowell

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 289 dni 10 godzin