text:
# Bitwa pod Skorodnem
Bitwa pod Skorodnem – walki polskiego 41 pułku piechoty z oddziałami Armii Czerwonej toczone w okresie ofensywy Frontu Południowo-Zachodniego w czasie wojny polsko-bolszewickiej.

## Sytuacja ogólna
Po spektakularnym sukcesie wojsk polskich na Ukrainie i zajęciu 7 maja 1920 Kijowa, front ustabilizował się na linii od Prypeci, wzdłuż Dniepru, przez Białą Cerkiew, Skwirę, Lipowiec, Bracław, Wapniarkę do Jarugi nad Dniestrem.
Armia Czerwona wykorzystała zastój na reorganizację sił i przygotowanie ofensywy. W rejon działań przybyła 1 Armia Konna Siemiona Budionnego. 26 maja rozpoczęła się sowiecka ofensywa na Ukrainie, a już 5 czerwca trzy dywizje sowieckiej 1 Armii Konnej przełamały trwale polski front na odcinku obrony grupy gen. Jana Sawickiego.
Sowiecki plan kontrofensywy na Ukrainie przewidywał odcięcie polskiej 3 Armii gen. Edwarda Rydza-Śmigłego, zgrupowanej w rejonie Kijowa, poprzez opanowanie Korostenia siłami 12 Armii oraz Koziatyna i Żytomierza przez 1 Armię Konną Siemiona Budionnego. 10 czerwca odwrót spod Kijowa w kierunku na Korosteń rozpoczęła polska 3 Armia. Od wschodu na Korosteń kierowała się też Grupa Golikowa w składzie 25. i 7 Dywizje Strzelców oraz Baszkirska Brygada Kawalerii, a od południowego zachodu 1 Armia Konna. 16 czerwca polska 3 Armia dotarła do Uszy i rozpoczęła zajmowanie wyznaczonych jej pozycji obronnych.

## Walki pod Skorodnem
Podczas odwrotu wojsk polskich z Ukrainy wchodzący w skład grupy płk. Jana Rybaka 41 pułk piechoty otrzymał rozkaz obsadzenia i utrzymania przez dwa dni Skorodna. 21 czerwca pułk zajął stanowiska na zachodnim brzegu Sławecznej, utrzymując na wschodnim brzegu jeden pluton do osłony dwóch mostów. Dowódca pułku wysłał na przedpole oficerski patrol rozpoznawczy w kierunku na Troszki, w celu zdobycia informacji o siłach i zamiarach nieprzyjaciela. Pojmani przez patrol jeńcy zeznali, że na Skorodno planowane jest uderzenie brygady liczącej około 2 000 żołnierzy z dwudziestoma ckm-ami. W tym czasie 41 pp liczył około 2500 żołnierzy, a na uzbrojeniu posiadał około 50 karabinów maszynowych. Zarówno przewaga liczebna jak i taktyczna pozwoliła mjr. Ignacemu Oziewiczowi narzucić przeciwnikowi swój sposób rozegrania walki. Postanowił on pozwolić oddziałom sowieckim w przeprawić się przez rzekę, aby następnie odciąć je od mostów i zniszczyć koncentrycznym uderzeniem.
Rano 22 czerwca pod Skorodno  podeszły patrole czołowe nieprzyjaciela. Pluton podporucznika Sakowskiego, osłaniający dostęp do mostów, opuścił stanowiska i pospiesznie wycofał się na zachodni brzeg. Zachęceni tym czerwonoarmiści z marszu przystąpił do natarcia. Gdy główne siły sowieckie przeszły przez mosty, polski oddział obejścia (10 kompania) przeszedł na tyły wojsk sowieckich i powtórnie obsadził oba mosty. Wówczas na sygnał dowódcy pułku koncentrycznie uderzyły II i III batalion. Spychani w kierunku rzeki sowieccy strzelcy weszli pod lufy wzmocnionej karabinami maszynowymi 10 kompanii.

## Bilans walk
Walki pod Skorodnem zakończyły się  klęską oddziałów sowieckich. Do końca pobytu 41 pułku piechoty w mieście przeciwnik nie zaatakował go.
Pozostawił on na pobojowisku około dwustu poległych. Polacy wzięli do niewoli 150 jeńców i zdobyli dwanaście ckm-ów.

title: Bitwa pod Skorodnem

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Bitwa pod Skorodnem
 |epoka        = czasy najnowsze
 |konflikt     = [[Wojna polsko-bolszewicka]]
 |grafika      = Bitwa_skorodno_1920.png
 |opis grafiki =
 |czas         = 22 czerwca 1920
 |miejsce      = pod Skorodnem{{refn|grupa=uwaga| Скароднае (Białoruś) na północ od  [[Owrucz]]a, nad Sławecznem{{odn|Odziemkowski|2004|s=379}}}}
 |terytorium   = [[Ukraińska Republika Ludowa]]
 |przyczyna    = ofensywa [[Front Południowo-Zachodni (1920)|Frontu Płd.-Zach.]]
 |wynik        = zwycięstwo Polaków
 |strona1      = {{państwo|POL|1918|nazwa=Polska}}
 |strona2      = {{państwo|RUS|1918}}
 |dowódca1     = [[Ignacy Oziewicz]]
 |dowódca2     =
 |siły1        = 41 pułk piechoty{{refn|grupa=uwaga|Janusz Odziemkowski opisując bitwę 41 pułku piechoty pod Skorodnem błędnie wymienia nazwę 51 pułku piechoty i podaje w bibliografii: ''L. Weber, Zarys historii wojennej 51-go Pułku Piechoty Strzelców Kresowych, Warszawa 1929.''}}
 |siły2        = brygada strzelców
 |straty1      =
 |straty2      =
 |kod mapy     =
 |współrzędne  =
 |commons      =
}}
[[Plik:A.Przybylski - Szkic nr 18.jpg|240px|thumb|[[Adam Przybylski (1896–1945)|Adam Przybylski]],
''Wojna polska 1918–1921''{{odn|Przybylski|1930}}]]
[[Plik:M.Biernacki - Działania konarmii - Szkic Nr 11 - pierwsza faza operacji.png|240px|thumb|[[Mieczysław Biernacki (żołnierz)|Mieczysław Biernacki]],
''Działania armji konnej Budiennego w kampanji polsko-rosyjskiej 1920 r.''{{odn|Biernacki|1924}}]]

'''Bitwa pod Skorodnem''' – [[Walka (wojsko)|walki]] polskiego [[41 Suwalski Pułk Piechoty|41 pułku piechoty]] z oddziałami [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]] toczone w okresie ofensywy [[Front Południowo-Zachodni (1920)|Frontu Południowo-Zachodniego]] w czasie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny polsko-bolszewickiej]].

== Sytuacja ogólna ==
Po spektakularnym sukcesie wojsk polskich na Ukrainie i zajęciu 7 maja 1920 Kijowa, front ustabilizował się na linii od [[Prypeć (rzeka)|Prypeci]], wzdłuż [[Dniepr]]u, przez [[Biała Cerkiew|Białą Cerkiew]], [[Skwyra|Skwirę]], [[Lipowiec (obwód winnicki)|Lipowiec]], [[Bracław]], [[Wapniarka (obwód winnicki)|Wapniarkę]] do [[Jaruga (rejon mohylowski)|Jarugi]] nad [[Dniestr]]em{{odn|Przybylski|1930|s=149}}{{odn|Stachiewicz|1925|s=106}}{{odn|Odziemkowski|Rukkas|2017|s=183}}.

[[Armia Czerwona]] wykorzystała zastój na reorganizację sił i przygotowanie ofensywy. W rejon działań przybyła [[1 Armia Konna]] [[Siemion Budionny|Siemiona Budionnego]]. 26 maja rozpoczęła się sowiecka ofensywa na Ukrainie, a już 5 czerwca trzy dywizje sowieckiej 1 Armii Konnej przełamały trwale polski front na odcinku obrony grupy gen. [[Jan Sawicki (generał)|Jana Sawickiego]]{{odn|Odziemkowski|1998|s=231}}{{odn|Biernacki|1924|s=66}}.
{{osobny artykuł|bitwa pod Samhorodkiem}}
Sowiecki plan kontrofensywy na Ukrainie przewidywał odcięcie polskiej [[3 Armia (II RP)|3 Armii]] gen. [[Edward Rydz-Śmigły|Edwarda Rydza-Śmigłego]], zgrupowanej w rejonie [[Kijów|Kijowa]], poprzez opanowanie [[Korosteń|Korostenia]] siłami [[12 Armia (RFSRR)|12 Armii]] oraz [[Koziatyn]]a i [[Żytomierz]]a przez [[1 Armia Konna|1 Armię Konną]] [[Siemion Budionny|Siemiona Budionnego]]{{odn|Odziemkowski|2004|s=198}}. 10 czerwca odwrót spod Kijowa w kierunku na Korosteń rozpoczęła polska 3 Armia{{odn|Wyszczelski|2009|s=172}}. Od wschodu na Korosteń kierowała się też [[Grupa Aleksandra Golikowa|Grupa Golikowa]] w składzie [[25 Dywizja Strzelców (RFSRR)|25.]] i [[7 Dywizja Strzelców|7 Dywizje Strzelców]] oraz Baszkirska Brygada Kawalerii, a od południowego zachodu [[1 Armia Konna]]. 16 czerwca polska 3 Armia dotarła do Uszy i rozpoczęła zajmowanie wyznaczonych jej pozycji obronnych{{odn|Odziemkowski|2004|s=146}}.

== Walki pod Skorodnem ==
Podczas odwrotu wojsk polskich z Ukrainy wchodzący w skład [[Grupa pułkownika Józefa Rybaka|grupy płk. Jana Rybaka]] 41 pułk piechoty otrzymał rozkaz obsadzenia i utrzymania przez dwa dni Skorodna{{odn|Smoleń|1929|s=30}}. 21 czerwca pułk zajął stanowiska na zachodnim brzegu [[Sławeczna|Sławecznej]], utrzymując na wschodnim brzegu jeden pluton do osłony dwóch mostów{{odn|Odziemkowski|2004|s=379}}. Dowódca pułku wysłał na przedpole oficerski patrol rozpoznawczy w kierunku na Troszki, w celu zdobycia informacji o siłach i zamiarach nieprzyjaciela. Pojmani przez patrol jeńcy zeznali, że na Skorodno planowane jest uderzenie brygady liczącej około 2 000 żołnierzy z dwudziestoma ckm-ami. W tym czasie 41 pp liczył około 2500 żołnierzy, a na uzbrojeniu posiadał około 50 karabinów maszynowych. Zarówno przewaga liczebna jak i taktyczna pozwoliła mjr. [[Ignacy Oziewicz|Ignacemu Oziewiczowi]] narzucić przeciwnikowi swój sposób rozegrania walki. Postanowił on pozwolić oddziałom sowieckim w przeprawić się przez rzekę, aby następnie odciąć je od mostów i zniszczyć koncentrycznym uderzeniem{{odn|Odziemkowski|2004|s=379-380}}.

Rano 22 czerwca pod Skorodno  podeszły patrole czołowe nieprzyjaciela. Pluton podporucznika Sakowskiego, osłaniający dostęp do mostów, opuścił stanowiska i pospiesznie wycofał się na zachodni brzeg. Zachęceni tym czerwonoarmiści z marszu przystąpił do natarcia. Gdy główne siły sowieckie przeszły przez mosty, polski oddział obejścia (10 kompania) przeszedł na tyły wojsk sowieckich i powtórnie obsadził oba mosty. Wówczas na sygnał dowódcy pułku koncentrycznie uderzyły II i III batalion. Spychani w kierunku rzeki sowieccy strzelcy weszli pod lufy wzmocnionej karabinami maszynowymi 10 kompanii{{odn|Smoleń|1929|s=31}}.

== Bilans walk ==
Walki pod Skorodnem zakończyły się  klęską oddziałów sowieckich. Do końca pobytu 41 pułku piechoty w mieście przeciwnik nie zaatakował go.
Pozostawił on na pobojowisku około dwustu poległych. Polacy wzięli do niewoli 150 jeńców i zdobyli dwanaście ckm-ów{{odn|Odziemkowski|2004|s=380}}{{odn|Smoleń|1929|s=31}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Biernacki| imię = Mieczysław| autor link = Mieczysław Biernacki (żołnierz)| tytuł = Działania Armji Konnej Budiennego w kampanji polsko-rosyjskiej 1920 r. 26 V – 20 VI 1920|data = 1924 | wydawca = [[Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy|Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy]] | miejsce = Warszawa | odn = tak}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Cisek|imię=Janusz|nazwisko2=Paduszek|imię2=Konrad|nazwisko3=Rawski|imię3=Tadeusz| tytuł= Wojna polsko-sowiecka 1919–1921| wydawca=Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej|data=2010| miejsce= Warszawa|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Kutrzeba | imię=Tadeusz | autor link = Tadeusz Kutrzeba | tytuł = Wyprawa kijowska 1920 roku | url = https://polona.pl/item/wyprawa-kijowska-1920-roku,ODk3NjI4NjE/6/#info:metadata | data = 1937 | wydawca = Gebethner i Wolff | miejsce = Warszawa | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Odziemkowski|imię=Janusz|autor link=Janusz Odziemkowski| tytuł= Leksykon bitew polskich 1914–1920| data=1998| wydawca=Oficyna Wydawnicza „Ajaks”| miejsce=Pruszków| isbn=8385621466|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Odziemkowski|imię=Janusz|autor link=Janusz Odziemkowski| tytuł= Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919–1920| data=2004| wydawca=Oficyna Wydawnicza „Rytm”| miejsce=Warszawa| isbn=8373990968|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Odziemkowski|imię=Janusz|nazwisko2=Rukkas|imię2=Andrij| tytuł= Polska – Ukraina 1920| data=2017| wydawca=Oficyna Wydawnicza „Volumen”| miejsce=Warszawa| isbn=9788364708299|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę| imię = Adam | nazwisko = Przybylski |autor link = Adam Przybylski (1896–1945)| url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/119241/edition/129886/content | tytuł = Wojna polska 1918–1921 | miejsce = Warszawa | rok = 1930 | wydawca = [[Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy|Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy]] |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Smoleń|imię=Ludwik|url=http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/applet?mimetype=image%2Fx.djvu&sec=false&handler=djvu_html5&content_url=%2FContent%2F49912%2Fdirectory.djvu|tytuł=Zarys historii wojennej 41-go Suwalskiego Pułku Piechoty imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego|seria=[[Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920]]|rok=1929|wydawca=Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”|miejsce=Warszawa|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Stachiewicz | imię = Julian | autor link = Julian Stachiewicz| tytuł = Działania zaczepne 3 armji na Ukrainie | url = https://polona.pl/item/dzialania-zaczepne-3-armji-na-ukrainie,ODM1NjEzMzM/ | data = 1925 | wydawca = Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy | miejsce = Warszawa | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Wysocki (red.)|imię=Wiesław|autor link=Wiesław Wysocki| tytuł= Szlakiem oręża polskiego; vademecum miejsc walk i budowli obronnych|tom=2, „Poza granicami współczesnej Polski”| data=2005| wydawca=Wydawnictwo „Gamb”| miejsce=Warszawa| isbn=837399050X|odn=tak}}
* {{cytuj książkę |nazwisko=Wyszczelski|imię=Lech|autor link=Lech Wyszczelski|tytuł=Kampania ukraińska 1920 roku|wydawca =Wydawnictwo Neriton|miejsce = Warszawa|rok = 2009|isbn = 9788375430660| odn=tak}}

{{Wojna polsko-sowiecka}}

{{SORTUJ:Skorodno}}
[[Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej]]
[[Kategoria:Bitwy w 1920]]

title: Bitwa pod Skorodnem

Czas: 22 czerwca 1920

Miejsce: pod Skorodnem

Terytorium: Ukraińska Republika Ludowa

Przyczyna: ofensywa Frontu Płd.-Zach.

Wynik: zwycięstwo Polaków

title: Strony konfliktu

Polska: Rosyjska FSRR

title: Siły

41 pułk piechoty: brygada strzelców


text:
# Merouane Zemmama
Merouane Zemmama (ur. 7 października 1983 w Sali) – marokański piłkarz, grający na pozycji pomocnika. Reprezentant kraju na Igrzyskach Olimpijskich w 2004.
Karierę piłkarską rozpoczął w 2002, w klubie Raja Casablanca. Grał tam przez cztery lata. W 2006 przeniósł się do Hibernian. Zadebiutował w barwach tego klubu 12 sierpnia 2006 w zremisowanym 0:0 meczu przeciwko Inverness. Pierwszego gola dla swojej drużyny zdobył w trzecim meczu o Puchar Ligi Szkockiej, w spotkaniu przeciwko Peterhead, wygranym przez Hibs 4:0.
We wrześniu 2008 został wypożyczony do zespołu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich – Al-Szaab SC. 31 stycznia 2011 roku podpisał kontrakt z drugoligowym, angielskim klubem Middlesbrough.

wikiname: plwiki

title: Merouane Zemmama

in_language: pl

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Merouane Zemmama
 |imię i nazwisko org     = {{k|ar|مروان زمامة}}
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 7 października 1983
 |miejsce urodzenia       = [[Sala (miasto)|Sala]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 170 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1999–2001 ! [[Chabab Tabriquet]]                   !    !
! 2001–2006 ! [[Raja Casablanca]]                    ! 23 !  2
! 2004–2005 ! → [[Qatar SC]] (wyp.)                  !    !
! 2006–2011 ! [[Hibernian F.C.]]                     ! 77 ! 10
! 2008–2009 ! → [[Nadi asz-Szab|Al-Szaab SC]] (wyp.) !  8 !  1
! 2011–2013 ! [[Middlesbrough F.C.|Middlesbrough]]   !  9 !  1
! 2013–2014 ! Raja Casablanca                        !    !
! 2015–2016 ! [[Wydad Témara]]                       !    !
 |kariera reprezentacyjna = ! 2008–2009 ! {{Reprezentacja|MAR|pn}} ! 6 ! 1
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Merouane Zemmama''' (ur. [[7 października]] [[1983]] w [[Sala (miasto)|Sali]]) – marokański [[piłkarz]], grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. Reprezentant kraju na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2004|Igrzyskach Olimpijskich w 2004]].

Karierę piłkarską rozpoczął w 2002, w klubie [[Raja Casablanca]]. Grał tam przez cztery lata. W 2006 przeniósł się do [[Hibernian F.C.|Hibernian]]. Zadebiutował w barwach tego klubu 12 sierpnia 2006 w zremisowanym 0:0 meczu przeciwko [[Inverness Caledonian Thistle F.C.|Inverness]]. Pierwszego gola dla swojej drużyny zdobył w trzecim meczu o [[Puchar Ligi Szkockiej w piłce nożnej|Puchar Ligi Szkockiej]], w spotkaniu przeciwko [[Peterhead F.C.|Peterhead]], wygranym przez Hibs 4:0.

We wrześniu 2008 został wypożyczony do zespołu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich – [[Nadi asz-Szab|Al-Szaab SC]]. 31 stycznia 2011 roku podpisał kontrakt z drugoligowym, angielskim klubem [[Middlesbrough F.C.|Middlesbrough]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{NFT|p|27742}}
* {{Soccerbase|44357}}

{{IO Maroko 2004}}

{{SORTUJ:Zemmama, Merouane}}
[[Kategoria:Reprezentanci Maroka w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Marokańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Piłkarze Raja Casablanca]]
[[Kategoria:Piłkarze Hibernian F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Qatar SC]]
[[Kategoria:Piłkarze Nadi asz-Szab]]
[[Kategoria:Piłkarze Middlesbrough F.C.]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sali]]

title: · Merouane Zemmamaمروان زمامة

Data i miejsce urodzenia: 7 października 1983 · Sala

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Chabab Tabriquet

Raja Casablanca · 23 · (2)

→ Qatar SC (wyp.)

Hibernian F.C. · 77 · (10)

→ Al-Szaab SC (wyp.) · 8 · (1)

Middlesbrough · 9 · (1)

Raja Casablanca

Wydad Témara

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Maroko · 6 · (1)


text:
# Lucas Prado
Lucas Prado (ur. 27 maja 1985 w Cuiabá) – brazylijski, niepełnosprawny lekkoatleta. W wyniku wypadku podczas pracy w 2003 r. stracił wzrok w jednym oku, a następnie - poprzez rozwój choroby chorioretinitis – w drugim. Specjalizuje się w biegach na odcinkach sprinterskich. Występuje w klasie T11, przeznaczonej dla zawodników niewidomych lub bardzo słabo widzących. Jest trzykrotnym mistrzem olimpijskim: na dystansach 100, 200 i 400 m.

## Występy w zawodach międzynarodowych
| Rok  | Impreza                                              | Miejsce      | Konkurencja        | Lokata     | Wynik   |
| ---- | ---------------------------------------------------- | ------------ | ------------------ | ---------- | ------- |
| 2006 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Assen        | sztafeta 4 x 100 m | 2. miejsce | 44,32 s |
| 2008 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Pekin        | bieg na 100 m      | 1. miejsce | 11,03 s |
| 2008 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Pekin        | bieg na 200 m      | 1. miejsce | 22,48 s |
| 2008 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Pekin        | bieg na 400 m      | 1. miejsce | 50,27 s |
| 2008 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Pekin        | sztafeta 4 x 100 m | DSQ        |         |
| 2011 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Christchurch | bieg na 100 m      | 1. miejsce | 11,38 s |
| 2011 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Christchurch | bieg na 200 m      | 1. miejsce | 22,97 s |
| 2011 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Christchurch | bieg na 100 m      | 1. miejsce | 51,19 s |
| 2012 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Londyn       | bieg na 100 m      | 2. miejsce | 11,25 s |
| 2012 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Londyn       | bieg na 200 m      | 4. miejsce | 23,15 s |
| 2012 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Londyn       | bieg na 400 m      | 2. miejsce | 51,44 s |
| 2012 | Igrzyska Paraolimpijskie                             | Londyn       | sztafeta 4 x 100 m | eliminacje | DSQ     |
| 2013 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Lyon         | bieg na 100 m      | 1. miejsce | 11,45 s |
| 2013 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Lyon         | bieg na 200 m      | 1. miejsce | 22,55 s |
| 2013 | Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych | Lyon         | sztafeta 4 x 100 m | półfinał   | DSQ     |

title: Lucas Prado

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Lucas Prado
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[27 maja]] [[1985]]
 |miejsce urodzenia         = [[Cuiabá (miasto)|Cuiabá]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      = Instituto Superar
 |numer w klubie            =
 |trener                    = Amauri Verissimo
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[igrzyska paralimpijskie|Igrzyska paraolimpijskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2008|Pekin 2008]]|[[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|bieg na 100 m (T11)]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2008|Pekin 2008]]|[[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|bieg na 200 m (T11)]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2008|Pekin 2008]]|[[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|bieg na 400 m (T11)]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2012|Londyn 2012]]|[[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|bieg na 100 m (T11)]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Letnie Igrzyska Paraolimpijskie 2012|Londyn 2012]]|[[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|bieg na 400 m (T11)]]}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Lucas Prado''' (ur. [[27 maja]] [[1985]] w [[Cuiabá (miasto)|Cuiabá]]) – [[Brazylia|brazylijski]], niepełnosprawny [[Lekkoatletyka|lekkoatleta]]. W wyniku wypadku podczas pracy w 2003 r. stracił wzrok w jednym oku, a następnie - poprzez rozwój choroby [[chorioretinitis]] – w drugim. Specjalizuje się w biegach na odcinkach sprinterskich. Występuje w klasie T11, przeznaczonej dla zawodników niewidomych lub bardzo słabo widzących. Jest trzykrotnym mistrzem olimpijskim: na dystansach 100, 200 i 400 m.

== Występy w zawodach międzynarodowych ==

{| class="wikitable sortable" style="text-align: left;"
!Rok !! Impreza !! Miejsce !! Konkurencja !! Lokata !! Wynik
|-
|2006 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|NLD}} [[Assen]] || sztafeta 4 x 100 m || bgcolor=silver|2. miejsce || 44,32 s
|-
|2008 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|CHN}} [[Pekin]] || bieg na 100 m || bgcolor=gold|[[Plik:Gold medal-2008PG.svg|20px]] 1. miejsce || 11,03 s
|-
|2008 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|CHN}} [[Pekin]] || bieg na 200 m || bgcolor=gold|[[Plik:Gold medal-2008PG.svg|20px]] 1. miejsce || 22,48 s
|-
|2008 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|CHN}} [[Pekin]] || bieg na 400 m || bgcolor=gold|[[Plik:Gold medal-2008PG.svg|20px]] 1. miejsce || 50,27 s
|-
|2008 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2008|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|CHN}} [[Pekin]] || sztafeta 4 x 100 m || DSQ ||
|-
|2011 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|NZL}} [[Christchurch]] || bieg na 100 m || bgcolor=gold|1. miejsce || 11,38 s
|-
|2011 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|NZL}} [[Christchurch]] || bieg na 200 m || bgcolor=gold|1. miejsce || 22,97 s
|-
|2011 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|NZL}} [[Christchurch]] || bieg na 100 m || bgcolor=gold|1. miejsce || 51,19 s
|-
|2012 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|GBR}} [[Londyn]] || bieg na 100 m || bgcolor=silver|[[Plik:Silver medal-2008PG.svg|20px]] 2. miejsce || 11,25 s
|-
|2012 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|GBR}} [[Londyn]] || bieg na 200 m || 4. miejsce || 23,15 s
|-
|2012 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|GBR}} [[Londyn]] || bieg na 400 m || bgcolor=silver|[[Plik:Silver medal-2008PG.svg|20px]] 2. miejsce || 51,44 s
|-
|2012 || [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012|Igrzyska Paraolimpijskie]] || {{flaga|GBR}} [[Londyn]] || sztafeta 4 x 100 m || eliminacje || DSQ
|-
|2013 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|FRA}} [[Lyon]] || bieg na 100 m || bgcolor=gold|1. miejsce || 11,45 s
|-
|2013 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|FRA}} [[Lyon]] || bieg na 200 m || bgcolor=gold|1. miejsce || 22,55 s
|-
|2013 || Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce Niepełnosprawnych || {{flaga|FRA}} [[Lyon]] || sztafeta 4 x 100 m || półfinał || DSQ
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.paralympic.org/lucas-prado | tytuł = Biografie niepełnosprawnych zawodników na oficjalnej stronie IPC | opublikowany = IPC | język = en | data dostępu = 2014-07-05}}

[[Kategoria:Brazylijscy paraolimpijczycy]]
[[Kategoria:Brazylijscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Paraolimpijskich 2008]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Paraolimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Niepełnosprawni lekkoatleci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]

title: · Lucas Prado

Data i miejsce urodzenia: 27 maja 1985 · Cuiabá

Klub: Instituto Superar

Trener: Amauri Verissimo

title: Dorobek medalowy

złoto:
Pekin 2008 · bieg na 100 m (T11)
Pekin 2008 · bieg na 200 m (T11)
Pekin 2008 · bieg na 400 m (T11)

srebro:
Londyn 2012 · bieg na 100 m (T11)
Londyn 2012 · bieg na 400 m (T11)


text:
# Gmina Piirissaare
Gmina Piirissaare (est. Piirissaare vald) – gmina wiejska w Estonii, w prowincji Tartu.
W skład gminy wchodzą:
- 3 wsie: Piiri, Saare, Tooni.

title: Gmina Piirissaare

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Piirissaare
 |nazwa oryginalna                = Piirissaare vald
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Piirissaare valla vapp.gif
 |flaga                           = Piirissaare valla lipp.gif
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = EST
 |1. jednostka administracyjna    = [[Tartumaa]]
 |siedziba                        = [[Tooni]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 7,8 km²
 |rok                             = 2000
 |liczba ludności                 = 104<ref>[http://web.archive.org/web/20101113230403/http://www.stat.ee/dokumendid/26495 Urząd Statystyczny Estonii]</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Eesti piirissaare vald.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Piirissaar
 |www                             = http://www.piirissaare.ee/
}}
'''Gmina Piirissaare''' ([[język estoński|est.]] ''Piirissaare vald'') – gmina wiejska w [[Estonia|Estonii]], w prowincji [[Tartu (prowincja)|Tartu]].

W skład gminy wchodzą:
* '''3 wsie:''' [[Piiri (Piirissaare)|Piiri]], [[Saare (Tartu)|Saare]], [[Tooni]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Piirissaare}}
{{Prowincja Tartu}}

[[Kategoria:Gminy w prowincji Tartu|Piirissaare]]

title: PiirissaarePiirissaare vald

Herb: Flaga

Państwo: Estonia

Prowincja: Tartumaa

Siedziba: Tooni

Powierzchnia: 7,8 km²


text:
# Lendum
Lendum – miasto w Danii, w regionie Jutlandia Północna, w gminie Hjørring.

title: Lendum

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Lendum
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = DNK
 |1. jednostka administracyjna = [[Jutlandia Północna]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Hjørring|Hjørring]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 0,48
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 57°24′32″N 10°17′47″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Lendum''' – miasto w [[Dania|Danii]], w regionie [[Jutlandia Północna]], w gminie [[Gmina Hjørring|Hjørring]].

[[Kategoria:Miasta w Jutlandii Północnej]]

title: Lendum

Państwo: Dania

Region: Jutlandia Północna

Gmina: Hjørring


text:
# Bohutice (przystanek kolejowy)
Bohutice – przystanek kolejowy w Bohuticach, w kraju południowomorawskim, w Czechach. Znajduje się na wysokości 275 m n.p.m.
Jest zarządzany przez Správę železnic. Na przystanku nie ma możliwości zakupu biletów, a obsługa podróżnych odbywa się w pociągu.

## Linie kolejowe
- 244 Brno - Hrušovany nad Jevišovkou

title: Bohutice (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Bohutice
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Bohutice - železniční zastávka.jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = CZE
 |miejscowość                = [[Bohutice]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = [[Správa železnic]]
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa nr 244 (Czechy)|244]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = kraj południowomorawski
 |współrzędne                = 48°59′16″N 16°21′21″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Bohutice''' – [[Przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w [[Bohutice|Bohuticach]], w [[Kraj południowomorawski|kraju południowomorawskim]], w [[Czechy|Czechach]]. Znajduje się na wysokości 275 m n.p.m.<ref>[https://www.zelpage.cz/stanice/bohutice.html zelpage.cz]</ref>

Jest zarządzany przez [[Správa železnic|Správę železnic]]. Na przystanku nie ma możliwości zakupu biletów, a obsługa podróżnych odbywa się w pociągu<ref>[http://www.cd.cz/cd-online/staniceinfo.php?nazev=35845 Bohutice - České dráhy, as | Stanice info]</ref>.

== Linie kolejowe ==
* [[Linia kolejowa nr 244 (Czechy)|244 Brno - Hrušovany nad Jevišovkou]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.zelpage.cz/odjezdy-2015/bohutice.html Rozkład jazdy ze stacji]

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Bohutice
|linia         = {{LK-linia|244|Linia kolejowa nr 244 (Czechy)}} Brno - Hrušovany nad Jevišovkou
|kilometr      = 40,000
|poprzedni     = [[Rakšice (stacja kolejowa)|Rakšice]]
|poprzedni_km  = 3,000
|następny      = [[Našiměřice (przystanek kolejowy)|Našiměřice]]
|następny_km   = 4,000
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w kraju południowomorawskim]]

title: Bohutice

Państwo: Czechy

Miejscowość: Bohutice

Zarządca: Správa železnic

Kasy: N


text:
# Sosnówka (gromada w powiecie jeleniogórskim)
Sosnówka – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Sosnówka z siedzibą GRN w Sosnówce utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie jeleniogórskim w woj. wrocławskim, na mocy uchwały nr 15/54 WRN we Wrocławiu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Sosnówka i Borowice ze zniesionej gminy Karpacz w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej.
1 stycznia 1960 gromadę zniesiono, a jej obszar włączono do gromady Podgórzyn w tymże powiecie.

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Sosnówka
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1959
 |zdjęcie                   = Sosnówka.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[województwo wrocławskie (1946–1975)|wrocławskie]]
 |powiat                    = [[powiat jeleniogórski|jeleniogórski]]
 |data powstania            = 2 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1960
 |siedziba                  = [[Sosnówka (powiat karkonoski)|Sosnówka]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 2
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 13
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Sosnówka''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Sosnówka z siedzibą GRN w [[Sosnówka (powiat karkonoski)|Sosnówce]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat jeleniogórski|powiecie jeleniogórskim]] w [[województwo wrocławskie (1946–1975)|woj. wrocławskim]], na mocy uchwały nr 15/54 WRN we [[Wrocław]]iu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> [[Sosnówka (powiat karkonoski)|Sosnówka]] i [[Borowice (województwo dolnośląskie)|Borowice]] ze zniesionej [[Karpacz (gmina wiejska)|gminy Karpacz]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 15/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu jeleniogórskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)</ref>. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr XL/316/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Jeleniej Górze z dnia 1 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 9 października 1954 r., Nr. 8, Poz. 49)</ref>.

1 stycznia 1960 gromadę '''zniesiono''', a jej obszar włączono do [[Podgórzyn (gromada w powiecie jeleniogórskim)|gromady Podgórzyn]] w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr 25 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 1959 r. w sprawie zniesienia, utworzenia, zmiany granic oraz przeniesienia siedzib niektórych gromad w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 1959 r., Nr. 8, Poz. 34), zatwierdzona uchwałą Rady Ministrów Nr 458/59 z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat jeleniogórski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie wrocławskim|Siedlezzxcin]]

title: Sosnówka

Państwo: Polska

Województwo: wrocławskie

Powiat: jeleniogórski

Data powstania: 2 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1960

Siedziba: Sosnówka

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Szarif al-Mudżabbar
Szarif al-Mudżabbar (arab. شريف عادل المجبر) – egipski zapaśnik walczący w stylu wolnym. Wicemistrz Afryki w 1986 roku.

title: Szarif al-Mudżabbar

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Szarif al-Mudżabbar
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = .
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|EGY}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Afryki w zapasach|Mistrzostwa Afryki]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1986|Aleksandria 1986]]|+100 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Szarif al-Mudżabbar''' ([[Język arabski|arab.]] شريف عادل المجبر) – [[Egipt|egipski]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu wolnym. [[Mistrzostwa Afryki w zapasach|Wicemistrz Afryki]] w [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 1986|1986]]<ref>{{cytuj| url = http://egy-wrestling.com/Players/125| tytuł = Players, General Information | opublikowany = egy-wrestling.com | data dostępu = 2015-10-23 | język = en}}</ref> roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Mudżabbar, Szarif al-}}
[[Kategoria:Egipscy zapaśnicy]]

title: · Szarif al-Mudżabbar

title: Dorobek medalowy

srebro: Aleksandria 1986 · +100 kg st.wolny


text:
# Bochen (herb szlachecki)
Bochen (Boch) – kaszubski herb szlachecki, herb własny rodziny Bochen. Ze względu na specyficzną historię regionu, mimo przynależności do Rzeczypospolitej, rodzina i herb nie zostały odnotowane przez polskich heraldyków.

## Opis herbu
Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
Bochen I: W polu srebrnym papuga zielona z dziobem złotym, stojąca na ostrzewi w skos, naturalnej, z dwoma sękami po lewej i jednym po prawej. W klejnocie samo godło. Labry zielone, podbite srebrem.
Bochen I odmienny: W polu ponad półksiężycem z twarzą barkiem do dołu, ptak (papuga?) na ostrzewi w skos. Klejnot: nad hełmem w koronie samo godło. Labry. Barwy nieznane.

## Najwcześniejsze wzmianki
Herb w wersji podstawowej pojawił się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 i wszystkich herbarzach niemieckich, w tym "nowy Siebmacher", Pommersches Wappenbuch Bagmihla (1843) i Der polnische Adel Żernickiego (1900).
Herb odmienny pochodzi z pieczęci Jana Jerzego Chmielińskiego przyłożonej na dokumencie z 1734 roku. Pochodził on z rodu Bochenów z przydomkiem Chmieliński.

## Rodzina Bochen
Drobna szlachta kaszubska herbu własnego. Pierwsza wzmianka 9 marca 1575 (Bochannen). Posiadali działy we wsiach Bożepole Wielkie, Bożepole Małe, Godętowo, Nawcz, Osiek, Dąbrówka Wielka, Paraszyno, Chmieleniec.

## Herbowni
Bochen (Boch, Bochan, Bochenski, Bocheński, Bochiński, Bochinski, Bochow, Bochyński, Bogesken). Bochenowie przyjmowali też nazwiska od posiadanych wsi: Bożopolski, Chmieliński (Chmelenski, Chmelentz, Chmelentzke, Chmelentzki, Chmelenz, Chmelinski, Chmieleński, Chmielinski, Chmilentzki, być może Chelenz), Osiecki, Paraszyński (Paraski, Paraziński, Porazicki, Porażycki), niekiedy zachowując Bochen jako przydomek.
Bochenom-Chmielińskim herbarze Żernickiego przypisywali herb Bochen II, jednak w obliczu ujawnionej przez Przemysława Pragerta pieczęci Jana Chmielińskiego, należy przyjąć, że właściwszym herbem tej gałęzi rodu jest herb Bochen I (odmienny).
Gałęzie tej rodziny przyjmowały też inne herby. Lansdorf-Bocheńscy przyjęli herb Rawicz. Niewykluczone też, że kaszubscy Bocheńscy przyjęli herb pruskich Bocheńskich – Bocheński I.

title: Bochen (herb szlachecki)

wikitext:
[[Plik:POL COA Bochen.svg|200px|right|thumb|Herb Bochen I]]
[[Plik:POL COA Bochen I odmienny.svg|200px|right|thumb|Herb Bochen I odmienny]]
'''Bochen (Boch)''' – [[Kaszuby|kaszubski]] [[herb szlachecki]], [[herb własny]] rodziny Bochen. Ze względu na specyficzną historię regionu, mimo przynależności do [[I Rzeczpospolita|Rzeczypospolitej]], rodzina i herb nie zostały odnotowane przez polskich heraldyków.

== Opis herbu ==
Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad [[blazonowanie|blazonowania]]:

'''Bochen I''': ''W polu srebrnym papuga zielona z dziobem złotym, stojąca na ostrzewi w skos, naturalnej, z dwoma sękami po lewej i jednym po prawej. W [[klejnot herbowy|klejnocie]] samo godło. [[Labry (heraldyka)|Labry]] zielone, podbite srebrem.''

'''Bochen I odmienny''': ''W polu ponad półksiężycem z twarzą barkiem do dołu, ptak (papuga?) na ostrzewi w skos. Klejnot: nad hełmem w koronie samo godło. Labry. Barwy nieznane.''

== Najwcześniejsze wzmianki ==
Herb w wersji podstawowej pojawił się na [[Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego|mapie Pomorza]] [[Eilhardus Lubinus|Lubinusa]] z 1618 i wszystkich herbarzach niemieckich, w tym "nowy [[Johann Siebmacher|Siebmacher]]", ''Pommersches Wappenbuch'' Bagmihla (1843) i ''Der polnische Adel'' Żernickiego (1900).

Herb odmienny pochodzi z pieczęci Jana Jerzego Chmielińskiego przyłożonej na dokumencie z 1734 roku. Pochodził on z rodu Bochenów z przydomkiem Chmieliński.

== Rodzina Bochen ==
Drobna szlachta kaszubska herbu własnego. Pierwsza wzmianka 9 marca 1575 (Bochannen). Posiadali działy we wsiach [[Bożepole Wielkie]], [[Bożepole Małe]], [[Godętowo]], [[Nawcz]], [[Osiek (powiat wejherowski)|Osiek]], [[Dąbrówka Wielka (województwo pomorskie)|Dąbrówka Wielka]], [[Paraszyno (wieś w województwie pomorskim)|Paraszyno]], [[Chmieleniec]].

== Herbowni ==
Bochen (Boch, Bochan, Bochenski, Bocheński, Bochiński, Bochinski, Bochow, Bochyński, Bogesken). Bochenowie przyjmowali też nazwiska od posiadanych wsi: Bożopolski, Chmieliński (Chmelenski, Chmelentz, Chmelentzke, Chmelentzki, Chmelenz, Chmelinski, Chmieleński, Chmielinski, Chmilentzki, być może Chelenz), Osiecki, Paraszyński (Paraski, Paraziński, Porazicki, Porażycki), niekiedy zachowując Bochen jako przydomek.

Bochenom-Chmielińskim herbarze Żernickiego przypisywali herb [[Bochen II]], jednak w obliczu ujawnionej przez Przemysława Pragerta pieczęci Jana Chmielińskiego, należy przyjąć, że właściwszym herbem tej gałęzi rodu jest herb Bochen I (odmienny).

Gałęzie tej rodziny przyjmowały też inne herby. Lansdorf-Bocheńscy przyjęli herb [[Rawicz (herb szlachecki)|Rawicz]]. Niewykluczone też, że kaszubscy Bocheńscy przyjęli herb pruskich Bocheńskich – [[Bocheński (herb szlachecki)|Bocheński I]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko=Pragert|imię=Przemysław |tom= 1 |strony=41-42, 135 |tytuł=Herbarz rodzin kaszubskich |data=2001 |wydawca=BiT |isbn=9788391985267|miejsce=Gdańsk}}
* {{cytuj książkę |nazwisko=Pragert |imię=Przemysław |tytuł= Herbarz szlachty kaszubskiej |tom=5 |data= 2018 |isbn= 9788395031038 |strony=248-249, 306| wydawca= Wydawnictwo BiT Beata Żmuda-Trzebiatowska| miejsce= Gdańsk}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Herbarz polski|bochen|Bochen}}

{{heraldyka}}

[[Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie]]
[[Kategoria:Herby własne]]


text:
# Ona (film 1965)
Ona (ang. She) – brytyjski film przygodowy z 1965 roku, zrealizowany na podstawie powieści Henry’ego Ridera Haggarda.

## Główne role
- Ursula Andress - Ayesha
- Peter Cushing - Holly
- Bernard Cribbins - Job
- John Richardson - Leo
- Rosenda Monteros - Ustane
- Christopher Lee - Billali
- André Morell - Haumeid
- Księżniczka Soraya - Soraya

## Fabuła
W 1918 roku po odbyciu służby wojskowej na Bliskim Wschodzie brytyjski archeolog Holly, jego służący Job oraz jego przystojny przyjaciel Leo spotykają się w Palestynie. Tam naukowiec odkrywa podobieństwo Leo do wizerunku na starożytnej monecie. Śmiałe poszukiwania zaginionego miasta faraonów Kumy kontynuują opierając się na szybko opracowanej mapie. Wyprawa dociera do miasta, gdzie trwa okres hellenistyczny. Miastem rządzi Ayesha „Ta, która musi być posłuszna” uważająca, że Leo jest reinkarnacją Kallikratesa – towarzysza Aleksandra Wielkiego, na którą czekała wieki. Kobieta oferuje mu nieśmiertelność i dzielenie z nią tronu jako wieczną miłość.

title: Ona (film 1965)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Ona
 |oryginalny tytuł = She
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = przygoda
[[Film fantasy|fantasy]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    =
 |kraj produkcji   = [[Wielka Brytania]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     = 106 min
 |reżyseria        = [[Robert Day]]
 |scenariusz       = [[David T. Chantler]]
 |główne role      = [[Ursula Andress]]
 |muzyka           = [[James Bernard]]
 |zdjęcia          = [[Harry Waxmann]]
 |scenografia      = [[Robert Jones (scenograf)|Robert Jones]]
 |kostiumy         =
 |montaż           = [[Eric Boyd-Perkins]]
 |produkcja        = [[Michael Carreras]]
 |wytwórnia        = [[Hammer Film Productions]]
[[Associated British Picture Corporation]]
 |dystrybucja      = [[Metro-Goldwyn-Mayer]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Ona''' (ang. ''She'') – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[film przygodowy]] z 1965 roku, zrealizowany na podstawie powieści [[Henry Rider Haggard|Henry’ego Ridera Haggarda]].

== Główne role ==
* [[Ursula Andress]] - Ayesha
* [[Peter Cushing]] - Holly
* [[Bernard Cribbins]] - Job
* [[John Richardson (aktor)|John Richardson]] - Leo
* [[Rosenda Monteros]] - Ustane
* [[Christopher Lee]] - Billali
* [[André Morell]] - Haumeid
* [[Soraya Esfandiary Bachtiari|Księżniczka Soraya]] - Soraya

== Fabuła ==
W 1918 roku po odbyciu służby wojskowej na Bliskim Wschodzie brytyjski archeolog Holly, jego służący Job oraz jego przystojny przyjaciel Leo spotykają się w Palestynie. Tam naukowiec odkrywa podobieństwo Leo do wizerunku na starożytnej monecie. Śmiałe poszukiwania zaginionego miasta faraonów Kumy kontynuują opierając się na szybko opracowanej mapie. Wyprawa dociera do miasta, gdzie trwa okres hellenistyczny. Miastem rządzi Ayesha „Ta, która musi być posłuszna” uważająca, że Leo jest reinkarnacją Kallikratesa – towarzysza Aleksandra Wielkiego, na którą czekała wieki. Kobieta oferuje mu nieśmiertelność i dzielenie z nią tronu jako wieczną miłość.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:She_movie.jpg Plakat]
* {{Filmweb|tytuł|32068|Ona}}

[[Kategoria:Brytyjskie filmy przygodowe]]
[[Kategoria:Filmowe adaptacje utworów Henry’ego Ridera Haggarda]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy z 1965 roku]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy fantasy]]
[[Kategoria:Filmowe adaptacje książek fantasy]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Izraelu]]
[[Kategoria:Filmy fantastyczne z 1965 roku]]

title: OnaShe

Gatunek: przygoda · fantasy

Kraj produkcji: Wielka Brytania

Język: angielski

Czas trwania: 106 min

Reżyseria: Robert Day

Scenariusz: David T. Chantler

Główne role: Ursula Andress

Muzyka: James Bernard

Zdjęcia: Harry Waxmann

Scenografia: Robert Jones

Montaż: Eric Boyd-Perkins

Produkcja: Michael Carreras

Wytwórnia: Hammer Film Productions · Associated British Picture Corporation

Dystrybucja: Metro-Goldwyn-Mayer


text:
# Leśniczy (urząd)
Leśniczy (łac. forestarius) – urząd ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wspominany przez statuty litewskie, zanikł prawdopodobnie pod koniec XVI lub już w XVII stuleciu, stąd nie pojawił się w hierarchii urzędów ziemskich ustalonej w 1768 roku. Opiekował się lasami księcia w swojej ziemi.

title: Leśniczy (urząd)

wikitext:
'''Leśniczy''' ([[Łacina|łac.]] ''forestarius''<ref name="G">{{odn|ref=nie|Góralski|1998|s=206–207}}.</ref>) – [[Urzędy ziemskie|urząd ziemski]] [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]]. Wspominany przez [[statuty litewskie]], zanikł prawdopodobnie pod koniec XVI lub już w XVII stuleciu, stąd nie pojawił się w hierarchii urzędów ziemskich ustalonej w 1768 roku<ref name="G" />. {{fakt|data=2024-01|Opiekował się [[las]]ami księcia w swojej ziemi}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Leśniczy]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Góralski | imię = Zbigniew | autor link = Zbigniew Góralski | tytuł = Urzędy i godności w dawnej Polsce | wydanie = 2 | wydawca = Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza | miejsce = Warszawa | data = 1998 | isbn = 83-205-4533-1}}

[[Kategoria:Urzędy ziemskie]]


text:
# Alparea
Alparea – wieś w Rumunii, w okręgu Bihor, w gminie Oșorhei. W 2011 roku liczyła 1105 mieszkańców.

title: Alparea

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Alparea
 |nazwa oryginalna             = Alparea
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Bihor|Bihor]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Oșorhei (gmina)|Oșorhei]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1105
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Bihor
 |współrzędne                  = 47°1′49″N 22°2′53″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Alparea''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Bihor|okręgu Bihor]], w [[Oșorhei (gmina)|gminie Oșorhei]]. W 2011 roku liczyła 1105 mieszkańców{{r|rpl}}.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2020-12-10 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}
{{Gmina Oșorhei}}
[[Kategoria:Wsie w okręgu Bihor]]

title: Alparea

Państwo: Rumunia

Okręg: Bihor

Gmina: Oșorhei


text:
# Magdalena Brzeska
Magdalena Brzeska (ur. 14 maja 1978 w Gdyni) – niemiecka gimnastyczka artystyczna polskiego pochodzenia, olimpijka z Atlanty.

## Osiągnięcia
- 26-krotna mistrzyni Niemiec w gimnastyce artystycznej
- 1992
  - 14 miejsce w mistrzostwach Europy w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym
- 1993
  - 12 miejsce w mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym
- 1994
  - 14 miejsce w mistrzostwach Europy w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym
  - 10 miejsce w mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym
- 1995
  - 8 miejsce w mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym
- 1996
  - 10 miejsce na igrzyskach olimpijskich w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym
- 1997
  - 10 miejsce w mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym

## Życie prywatne
W 2001 roku wyszła za mąż za niemieckiego piłkarza polskiego pochodzenia Petera Peschela, z którym ma dwie córki. W 2002 roku małżeństwo rozwiodło się. W 2012 roku zwyciężyła w piątej edycji niemieckiego programu Let’s Dance. W 2011 roku znalazła się we wrześniowym wydaniu niemieckiego Playboya. W 2012 roku wystąpiła w jednym z odcinków serialu Ojciec Mateusz, natomiast w 2016 roku w dwóch odcinkach niemieckiego serialu To, co najważniejsze.

title: Magdalena Brzeska

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Magdalena Brzeska
 |grafika                   = Magdalena Brzeska.JPG
 |opis grafiki              = Magdalena Brzeska w 2015 roku.
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[14 maja]] [[1978]]
 |miejsce urodzenia         = [[Gdynia]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = gimnastyczka sportowa
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Magdalena Brzeska''' (ur. [[14 maja]] [[1978]] w [[Gdynia|Gdyni]]) – [[Niemcy|niemiecka]] [[Gimnastyka artystyczna|gimnastyczka artystyczna]] [[Polacy|polskiego]] pochodzenia, olimpijka z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996|Atlanty]].

== Osiągnięcia ==
*26-krotna mistrzyni Niemiec w gimnastyce artystycznej
* ''1992''
** 14 miejsce w [[Mistrzostwa Europy w gimnastyce artystycznej|mistrzostwach Europy w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]
* ''1993''
** 12 miejsce w [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 1993|mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]
* ''1994''
** 14 miejsce w [[Mistrzostwa Europy w gimnastyce artystycznej|mistrzostwach Europy w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]
** 10 miejsce w [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 1994|mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]
* ''1995''
** 8 miejsce w [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 1995|mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]
* ''1996''
** 10 miejsce na [[Gimnastyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996|igrzyskach olimpijskich w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]
* ''1997''
** 10 miejsce w [[Mistrzostwa Świata w Gimnastyce Artystycznej 1997|mistrzostwach świata w gimnastyce artystycznej w 4-boju indywidualnym]]

==Życie prywatne==
W 2001 roku wyszła za mąż za niemieckiego piłkarza polskiego pochodzenia [[Peter Peschel|Petera Peschela]], z którym ma dwie córki. W 2002 roku małżeństwo rozwiodło się. W 2012 roku zwyciężyła w piątej edycji niemieckiego programu [[Let’s Dance (Niemcy)|Let’s Dance]]. W 2011 roku znalazła się we wrześniowym wydaniu niemieckiego [[Playboy]]a. W 2012 roku wystąpiła w jednym z odcinków serialu [[Ojciec Mateusz]], natomiast w 2016 roku w dwóch odcinkach niemieckiego serialu [[To, co najważniejsze]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.magdalena-brzeska.com/ Oficjalna strona Magdaleny Brzeskiej]
* [http://www.the-sports.org/magdalena-brzeska-gymnastics-spf61508.html Wyniki zawodniczki na portalu TheSports.org]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Brzeska, Magdalena}}
[[Kategoria:Gimnastyczki artystyczne]]
[[Kategoria:Niemieccy gimnastycy i gimnastyczki]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdyni]]
[[Kategoria:Modelki Playboya]]
[[Kategoria:Niemcy pochodzenia polskiego]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996]]

title: Magdalena Brzeska

Data i miejsce urodzenia: 14 maja 1978 · Gdynia

Zawód, zajęcie: gimnastyczka sportowa


text:
# Besiana Kadare
Besiana Kadare (ur. 1972 w Tiranie) – wiceprzewodnicząca Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Pełniła funkcję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego Stałego Przedstawicielstwa Albanii przy ONZ oraz ambasadora Albanii na Kubie. Jest córką pisarzy Heleny Kadare i Ismaila Kadare.

## Życiorys
Kadare jest córką pisarzy Eleny Kadare i Ismaila Kadare. Ukończyła studia magisterskie na kierunku komparystyka współczesna i porównawcza oraz studia z literatury współczesnej na Université Paris Sorbonne. W latach 2002–2005 pełniła funkcję pierwszego sekretarza Stałego Przedstawicielstwa Albanii przy ONZ w Nowym Jorku. W 2005 roku wróciła do Albanii, aby pracować dla United States Agency for International Development (USAID).
Od 2008 roku pracowała w ambasadzie Albanii we Francji. W latach 2011–2016 pełniła funkcję ambasadora Albanii i stałego delegata przy Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) w Paryżu.
30 czerwca 2016 Kadare złożyła listy uwierzytelniające Sekretarzowi Generalnemu ONZ Ban Ki-moonowi i od tego czasu pełni funkcję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Stałym Przedstawicielstwie Albanii przy ONZ w Nowym Jorku. Jednoczesśnie została mianowana ambasadorem Albanii na Kubie.
28 września 2018 roku Albania, w której większość obywateli jest muzułmanami była współgospodarzem razem ze Stałym Przedstawicielem Izraela spotkania Innowacje i technologia sprzyjają integracji i dialogowi międzykulturowemu: Projekt Talmud z okazji pierwszego tłumaczenia Talmudu babilońskiego na język włoski.
W styczniu 2019 roku Kadare jako przedstawicielka Albanii była razem ze Światowym Kongresem Żydów i Departamentem Komunikacji Globalnej ONZ współgospodarzem spotkania „Historia ludzkości: ratowanie Żydów w Albanii”. Wystąpiła też w ONZ podczas briefingu zatytułowanego „Pamięć o Holokauście: żądaj i broń swoich praw człowieka” z okazji Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu, gdzie przedstawiono mało znaną częścią historii Albanii, która podczas II wojny światowej przyjęła tysiące Żydów, którzy inaczej trafiliby do nazistowskich obozów zagłady.
W czerwcu 2020 Kadare została wybrana wiceprzewodniczącą Zgromadzenia Ogólnego ONZ na 75. sesji.  Albania będzie reprezentować Europę Wschodnią do której zaliczane są kraje bałkańskie i Europy Wschodniej takie jak :Rosja, Ukraina, Białoruś, Azerbejdżan, Armenia i inne.

title: Besiana Kadare

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Besiana Kadare
 |grafika                   = Besiana Kadare at UN.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1972
 |miejsce urodzenia         = Tirana
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = dyplomata
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Besiana Kadare''' (ur. 1972 w [[Tirana|Tiranie]]) – wiceprzewodnicząca [[Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych|Zgromadzenia Ogólnego ONZ]]. Pełniła funkcję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego Stałego Przedstawicielstwa [[Albania|Albanii]] przy [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]] oraz ambasadora Albanii na [[Kuba|Kubie]]. Jest córką pisarzy [[Elena Kadare|Heleny Kadare]] i [[Ismail Kadare|Ismaila Kadare]].

== Życiorys ==
Kadare jest córką pisarzy [[Elena Kadare|Eleny Kadare]] i [[Ismail Kadare|Ismaila Kadare]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Besiana Kadare elected Vice President of the UN General Assembly |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = Oculus News |url = https://www.ocnal.com/2020/07/besiana-kadare-elected-vice-president.html}}</ref>. Ukończyła studia magisterskie na kierunku [[Komparatystyka|komparystyka]] współczesna i porównawcza oraz studia z literatury współczesnej na [[Université Paris Sorbonne]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = New Permanent Representative of Albania Presents Credentials |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = www.un.org |url = https://www.un.org/press/en/2016/bio4855.doc.htm}}</ref>. W latach 2002–2005 pełniła funkcję pierwszego sekretarza Stałego Przedstawicielstwa Albanii przy ONZ w Nowym Jorku<ref name=":1" />. W 2005 roku wróciła do Albanii, aby pracować dla United States Agency for International Development (USAID)<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Besiana Kadare është zgjedhur zv.presidente e asamblesë së OKB-së |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = PORTALB |url = https://portalb.mk/692808-besiana-kadare-eshte-zgjedhur-zv-presidente-e-asamblese-se-okb-se/ |język = en}}</ref>.

Od 2008 roku pracowała w ambasadzie Albanii we [[Francja|Francji]]<ref name=":1" />. W latach 2011–2016 pełniła funkcję ambasadora Albanii i stałego delegata przy [[UNESCO|Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury]] (UNESCO) w Paryżu<ref name=":2" />.

30 czerwca 2016 Kadare złożyła listy uwierzytelniające [[Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych|Sekretarzowi Generalnemu]] [[Ban Ki-moon|ONZ Ban Ki-moonowi]] i od tego czasu pełni funkcję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Stałym Przedstawicielstwie Albanii przy [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]<ref name=":1" />. Jednoczesśnie została mianowana ambasadorem Albanii na [[Kuba|Kubie]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Presidenti Nishani dekreton emërimin e zonjës Besiana Kadare, ambasadore pranë Organizatës së Kombeve të Bashkuara, në Nju Jork, rezidente, si dhe në Republikën e Kubës, jorezidente |data = 2016-05-06 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = Presidenti i Republikës së Shqipërisë |url = https://president.al/presidenti-nishani-dekreton-emerimin-e-zonjes-besiana-kadare-ambasadore-prane-organizates-se-kombeve-te-bashkuara-ne-nju-jork-rezidente-si-dhe-ne-republiken-e-kubes-jorezidente/ |język = sq}}</ref>.

28 września 2018 roku Albania, w której większość obywateli jest muzułmanami była współgospodarzem razem ze Stałym Przedstawicielem Izraela spotkania ''Innowacje i technologia sprzyjają integracji i dialogowi międzykulturowemu: Projekt Talmud'' z okazji pierwszego tłumaczenia [[Talmud]]u babilońskiego na [[język włoski]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Innovation and technology foster inclusion and intercultural dialogue: the Talmud Project |data = 2018-09-28 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = United Nations Alliance of Civilizations (UNAOC) |url = https://www.unaoc.org/event/innovation-and-technology-foster-inclusion-and-intercultural-dialogue-the-talmud-project/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = UNGA 73 side event: Innovation and Tecnology foster inclusion and intercultural dialogue: The Talmud Project |data = 2018-09-28 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = Progetto traduzione Talmud babilonese |url = https://www.talmud.it/2018/09/28/unga-73-side-event-innovation-and-tecnology-foster-inclusion-and-intercultural-dialogue-the-talmud-project/?lang=en |język = en}}</ref>.

W styczniu 2019 roku Kadare jako przedstawicielka Albanii była razem ze [[Światowy Kongres Żydów|Światowym Kongresem Żydów]] i Departamentem Komunikacji Globalnej ONZ współgospodarzem spotkania „Historia ludzkości: ratowanie Żydów w Albanii”<ref>{{Cytuj |tytuł = Besiana Kadare: "A story of humanity: the rescue of Jews in Albania" |data = 2019-02-04 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = Albspirit |url = https://alb-spirit.com/2019/02/04/besiana-kadare-a-story-of-humanity-the-rescue-of-jews-in-albania/ |język = en}}</ref>. Wystąpiła też w ONZ podczas briefingu zatytułowanego „Pamięć o Holokauście: żądaj i broń swoich praw człowieka” z okazji [[Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu|Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu]], gdzie przedstawiono mało znaną częścią historii Albanii, która podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] przyjęła tysiące Żydów, którzy inaczej trafiliby do [[Obóz zagłady|nazistowskich obozów zagłady]]<ref>{{Cytuj |tytuł = ‘Leaders who sanction hate speech’ encourage citizens to do likewise, UN communications chief tells Holocaust remembrance event |data = 2019-01-31 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = UN News |url = https://news.un.org/en/story/2019/01/1031742 |język = en}}</ref>.

W czerwcu 2020 Kadare została wybrana wiceprzewodniczącą [[Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych|Zgromadzenia Ogólnego ONZ]] na 75. sesji<ref>{{Cytuj |tytuł = Ismail Kadare's daughter is appointed vice president of the UN General Assembly |data = 2020-07-01 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = www.anabelmagazine.com |url = https://www.anabelmagazine.com/news/51215/vajza-e-ismail-kadarese-emerohet-zevendespresidente-e-asamblese-se-pergjithshme-te-okb-se/eng}}</ref><ref name=":0" />.  Albania będzie reprezentować Europę Wschodnią do której zaliczane są kraje bałkańskie i Europy Wschodniej takie jak :Rosja, Ukraina, Białoruś, Azerbejdżan, Armenia i inne<ref>{{Cytuj |tytuł = Besiana Kadare zgjidhet zëvendës-presidente e Asamblesë së OKB-së |data = 2020-07-01 |data dostępu = 2021-04-06 |opublikowany = Euronews Albania |url = https://euronews.al/al/vendi/2020/07/01/vajza-e-ismail-kadarese-emerohet-zevendes-presidente-e-asamblese-se-okb-se/ |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Kadare}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tiranie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]
[[Kategoria:Ambasadorowie Albanii przy Organizacji Narodów Zjednoczonych]]

title: Besiana Kadare

Data i miejsce urodzenia: 1972 · Tirana

Zawód, zajęcie: dyplomata


text:
# Franusino (rejon smorgoński)
Franusino – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.

## Historia
W czasach zaborów folwark w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 10 mieszkańców, 63 dziesięcin. Własność Romancowa.
W latach 1921–1945 folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Krewo.
W 1931 w 2 domach zamieszkiwało 14 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Łosku. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie.

title: Franusino (rejon smorgoński)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Franusino
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon smorgoński|smorgoński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Krewo|Krewo]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód grodzieński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°15'16"N 26°21'43"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Franusino''' – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód grodzieński|obwodzie grodzieńskim]], w [[Rejon smorgoński|rejonie smorgońskim]], w [[Sielsowiet Krewo|sielsowiecie Krewo]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] folwark w gminie Krewo, w powiecie oszmiańskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. W 1905 roku liczył 10 mieszkańców, 63 dziesięcin. Własność Romancowa<ref>Гошкевич И. И. ''Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235''</ref>.

W latach 1921–1945 folwark leżał w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]], w [[Powiat oszmiański|powiecie oszmiańskim]], w [[Krewo (gmina)|gminie Krewo]].

W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 2 domach zamieszkiwało 14 osób<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 33}}</ref>.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Łosku. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Smorgoniach i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Krewie<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 130}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Krewo (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Rejon smorgoński]]
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości na Białorusi]]
[[Kategoria:Folwarki w powiecie oszmiańskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Franusino

Państwo: Białoruś

Obwód: grodzieński

Rejon: smorgoński

Sielsowiet: Krewo


text:
# Anioły w Ameryce
Anioły w Ameryce (oryg. Angels in America: A Gay Fantasia on National Themes), dokładnie Anioły w Ameryce. Gejowska fantazja na motywach narodowych – sztuka teatralna Tony'ego Kushnera z 1991 (data wystawienia). Na jej podstawie powstały opera (adaptacja autorstwa Pétera Eötvösa) i miniserial telewizyjny Anioły w Ameryce w reżyserii Mike'a Nicholsa.

## Historia produkcji
Sztuka została wystawiona w ostatecznej wersji po raz pierwszy na Broadwayu w Walter Kerr Theatre w 1993, reżyseria George C. Wolfe. Pierwszą część, Millennium Approaches, przedstawiono w maju, a drugą, Perestroika, w listopadzie. Obydwie części Aniołów otrzymało Tony Awards i Drama Desk Awards dla najlepszych sztuk roku (rozdania nagród w 1993 i 1994).

## Przegląd treści
Dramat Tony'ego Kushnera opowiada o perypetiach grupy nowojorskich homoseksualistów w obliczu pandemii AIDS. Problemy, z którymi borykały się Stany Zjednoczone połowy lat osiemdziesiątych, stają się punktem wyjścia dla znacznie szerszych rozważań. Centrum wymowy dramatu stanowi nie epidemia AIDS i kryzys lat osiemdziesiątych, ale problem uwiedzenia Amerykanów przez ich własny mit.
Zakończenie sztuki ukazuje projekt nowej rodziny, a jego swoisty ewangelizm sceny staje się fundamentem projektu Nowej Ameryki w ogóle. W finałowej scenie przedstawiona jest rodzina złożona z trzech gejów (WASP-a, Żyda i Afroamerykanina) oraz mormonki w średnim wieku. Nowa rodzina składa się przede wszystkim z mniejszości seksualnych – homoseksualistów i kobiet; tych, którzy do tej pory nie mieli prawa głosu w amerykańskiej kulturze, mogą zaś przyczynić się do jej przemiany.
Ta sztuka jest o braku miłości, chwilowych, plastikowych uczuciach, zagrożeniu chorobami, śmierci. Ale także o braku duchowości w naszym świecie. Gubimy ją gdzieś po drodze, odrzucamy, nie będąc na nią gotowi, bojąc się jej, nie rozumiejąc. Wydaje się nie być nam potrzebna. Nie jesteśmy stworzeni tylko po to, aby pracować, zarabiać, rozmnażać się i umierać. W nasze życie wpisana jest duchowość i bez niej nie jesteśmy ludźmi. Anioł jest naszym duchowym wcieleniem, który otwiera nam pewną możliwość. Możemy z niej skorzystać lub nie. Wybór należy do każdego z nas. – powiedziała o sztuce Magdalena Cielecka.

## Recepcja
Kushner otrzymał za Anioły w Ameryce wiele nagród, w tym te najbardziej prestiżowe: Nagrodę Pulitzera oraz dwie Tony Awards, dwie Drama Desk Awards, the Evening Standard Award, the New York Critics Circle Award, the Los Angeles Drama Critics Circle Award and the LAMBDA Liberty Award for Drama. W 1998 roku londyński National Theatre uznał Anioły w Ameryce za jedną z dziesięciu najlepszych sztuk teatralnych XX wieku. Harold Bloom umieścił sztukę na swojej liście najważniejszych prac literackich w historii, w tzw. Kanonie Zachodnim (1994).

## Realizacje w Polsce
Adaptację sztuki Kushnera pt. Anioły Ameryki w reżyserii Wojciecha Nowaka zrealizował w 1995 gdański Teatr Wybrzeże. Premiera odbyła się 26 marca 1995.
- Asystent reżysera – Mirosław Krawczyk
- Tłumaczenie: Marta Gil-Gilewska
- Scenografia: Marek Chowaniec (s), Marlena Skoneczko (k)
- Muzyka: Brian Lock
- Obsada:
  - Joe – Jacek Mikołajczak/Dariusz Darewicz
  - Harper – Katarzyna Łukaszyńska
  - Louis – Grzegorz Gzyl
  - Prior – Jacek Labijak
  - Roy-Prior II – Jerzy Kiszkis
  - Rabin-Lekarz-Henry-Prior I – Andrzej Nowiński
  - Martin Heller-Eskimos-Mężczyzna – Mirosław Krawczyk
  - Matka Joe-Ethel Rosenberg – Wanda Neumann
  - Belize-Pan Bajer – Marzena Nieczuja-Urbańska
  - Anioł-Głos-Pielęgniarka Emily-Kobieta – Elżbieta Goetel

Pierwsze polskie przedstawienie sztuki Kushnera odbyło się 30 września 2000 w toruńskim Teatrze W. Horzycy. Spektakl wyreżyserował Marek Fiedor, scenografię stworzyła Monika Jaworska, a muzykę skomponował Tomasz Hynek. Obsada toruńskiej wersji Aniołów:
- Roy M. Cohn – Jacek Polaczek (gościnnie)
- Joe Porter Pitt – Michał Marek Ubysz
- Harper Amaty Pitt – Karina Krzywicka
- Louis Ironson – Paweł Kowalski
- Prior Walter – Sławomir Maciejewski
- Emily – Anna Magalska-Milczarczyk
- Henry – Dariusz Bereski
- Izydor Chemelwitz – Mieczysław Banasik

Inne Osoby:
- Pan Bajer – Anna Magalska-Milczarczyk
- Ethel Rosenberg – Anna Magalska-Milczarczyk
- Prior I – Mieczysław Banasik
- Prior II – Dariusz Bereski
- Anioł – Anna Magalska-Milczarczyk

17 lutego 2007 w warszawskim Teatrze Rozmaitości odbyła się premiera dramatu w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, w przekładzie Jacka Poniedziałka i obsadzie:
- Roy M. Cohn – Andrzej Chyra
- Joe Porter Pitt – Maciej Stuhr
- Harper Amaty Pitt – Maja Ostaszewska/Magdalena Popławska
- Prior Walter – Tomasz Tyndyk
- Louis Ironson – Jacek Poniedziałek
- Belize, Mr. Ściemniacz – Rafał Maćkowiak
- Anioł, Emily – Magdalena Cielecka
- Hannah Porter Pitt, Rabbi Izydor Chemelwitz – Stanisława Celińska/Maja Komorowska
- Martin Heller, Aleksiej A. Prelapsarianow – Zygmunt Malanowicz
- Ethel Rosenberg – Danuta Stenka/Dorota Landowska / Monika Niemczyk
- Lekarka – Bogusława Schuber

W 2022 roku Michał Telega napisał autorski scenariusz pt. „Anioły w Ameryce, czyli demony w Polsce”, będący oryginalną wariacją na temat dzieła Tony'ego Kushnera, i wyreżyserował go w krakowskim Teatrze BARAKAH.

### Krytyka, recenzje, wywiady
- Recenzja spektaklu TR na stronach Polskiego Radia
- Artykuł o sztuce i serialu na Innejstronie
- Wywiad Michała Hernesa w Krytyce Politycznej

title: Anioły w Ameryce

wikitext:
{{Opera infobox
 |tytuł             = Anioły w Ameryce
 |tytuł oryginału   = Angels in America: A Gay Fantasia on National Themes
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |rodzaj            = sztuka teatralna
 |liczba aktów      =
 |muzyka            =
 |libretto          =
 |język oryginału   =
 |źródło literackie =
 |czas              =
 |data powstania    =
 |premiera          = 1991
 |premiera polska   =
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |quote             =
 |source            =
}}
'''Anioły w Ameryce''' (oryg. ''Angels in America: A Gay Fantasia on National Themes''), dokładnie ''Anioły w Ameryce. Gejowska fantazja na motywach narodowych'' – sztuka teatralna [[Tony Kushner|Tony'ego Kushnera]] z 1991 (data wystawienia). Na jej podstawie powstały opera (adaptacja autorstwa [[Péter Eötvös|Pétera Eötvösa]]) i miniserial telewizyjny ''[[Anioły w Ameryce (miniserial)|Anioły w Ameryce]]'' w reżyserii [[Mike Nichols|Mike'a Nicholsa]].

== Historia produkcji ==
Sztuka została wystawiona w ostatecznej wersji po raz pierwszy na [[Broadway (teatr)|Broadwayu]] w Walter Kerr Theatre w 1993, reżyseria [[George C. Wolfe]]. Pierwszą część, ''Millennium Approaches'', przedstawiono w maju, a drugą, ''Perestroika'', w listopadzie. Obydwie części ''Aniołów'' otrzymało [[Nagroda Tony|Tony Awards]] i [[Drama Desk Awards]] dla najlepszych sztuk roku (rozdania nagród w 1993 i 1994).

== Przegląd treści ==
Dramat Tony'ego Kushnera opowiada o perypetiach grupy [[Nowy Jork|nowojorskich]] [[Homoseksualizm|homoseksualistów]] w obliczu [[Pandemia|pandemii]] [[Zespół nabytego niedoboru odporności|AIDS]]. Problemy, z którymi borykały się [[Stany Zjednoczone]] połowy lat osiemdziesiątych, stają się punktem wyjścia dla znacznie szerszych rozważań. Centrum wymowy dramatu stanowi nie epidemia AIDS i kryzys lat osiemdziesiątych, ale problem uwiedzenia Amerykanów przez ich własny mit.

Zakończenie sztuki ukazuje projekt nowej rodziny, a jego swoisty ewangelizm sceny staje się fundamentem projektu Nowej Ameryki w ogóle. W finałowej scenie przedstawiona jest rodzina złożona z trzech gejów ([[White Anglo-Saxon Protestant|WASP]]-a, [[Żydzi|Żyda]] i [[Afroamerykanin]]a) oraz mormonki w średnim wieku. Nowa rodzina składa się przede wszystkim z mniejszości seksualnych – homoseksualistów i kobiet; tych, którzy do tej pory nie mieli prawa głosu w amerykańskiej kulturze, mogą zaś przyczynić się do jej przemiany.

''Ta sztuka jest o braku miłości, chwilowych, plastikowych uczuciach, zagrożeniu chorobami, śmierci. Ale także o braku duchowości w naszym świecie. Gubimy ją gdzieś po drodze, odrzucamy, nie będąc na nią gotowi, bojąc się jej, nie rozumiejąc. Wydaje się nie być nam potrzebna. Nie jesteśmy stworzeni tylko po to, aby pracować, zarabiać, rozmnażać się i umierać. W nasze życie wpisana jest duchowość i bez niej nie jesteśmy ludźmi. Anioł jest naszym duchowym wcieleniem, który otwiera nam pewną możliwość. Możemy z niej skorzystać lub nie. Wybór należy do każdego z nas.'' – powiedziała o sztuce [[Magdalena Cielecka]]<ref>[http://warszawa.wyborcza.pl/warszawa/1,95158,3925622.html Rozmowa z Mają Ostaszewską i Magdaleną Cielecką]</ref>.

== Recepcja ==
Kushner otrzymał za ''Anioły w Ameryce'' wiele nagród, w tym te najbardziej prestiżowe: [[Nagroda Pulitzera|Nagrodę Pulitzera]] oraz dwie [[Nagroda Tony|Tony Awards]], dwie Drama Desk Awards, the Evening Standard Award, the New York Critics Circle Award, the Los Angeles Drama Critics Circle Award and the LAMBDA Liberty Award for Drama. W 1998 roku londyński [[National Theatre]] uznał ''Anioły w Ameryce'' za jedną z dziesięciu najlepszych sztuk teatralnych XX wieku<ref>{{Cytuj |autor = Philip Fisher |tytuł = Theatre review: Angels in America: Millennium Approaches at Lyttelton Theatre (National Theatre) |data dostępu = 2021-03-27 |opublikowany = British Theatre Guide |url = https://www.britishtheatreguide.info/reviews/angels-in-ameri-lyttelton-theat-14344 |język = en-GB}}</ref>. [[Harold Bloom]] umieścił sztukę na swojej liście najważniejszych prac literackich w historii, w tzw. ''Kanonie Zachodnim'' (1994).

== Realizacje w Polsce ==
Adaptację sztuki Kushnera pt. ''Anioły Ameryki'' w reżyserii Wojciecha Nowaka zrealizował w 1995 gdański [[Teatr Wybrzeże]]. Premiera odbyła się 26 marca 1995.
* Asystent reżysera – [[Mirosław Krawczyk]]
* Tłumaczenie: [[Marta Gil-Gilewska]]
* Scenografia: Marek Chowaniec (s), Marlena Skoneczko (k)
* Muzyka: Brian Lock
* Obsada:
** Joe – [[Jacek Mikołajczak]]/[[Dariusz Darewicz]]
** Harper – [[Katarzyna Łukaszyńska]]
** Louis – [[Grzegorz Gzyl]]
** Prior – [[Jacek Labijak]]
** Roy-Prior II – [[Jerzy Kiszkis]]
** Rabin-Lekarz-Henry-Prior I – [[Andrzej Nowiński]]
** Martin Heller-Eskimos-Mężczyzna – Mirosław Krawczyk
** Matka Joe-Ethel Rosenberg – [[Wanda Neumann]]
** Belize-Pan Bajer – [[Marzena Nieczuja-Urbańska]]
** Anioł-Głos-Pielęgniarka Emily-Kobieta – [[Elżbieta Goetel]]

Pierwsze polskie przedstawienie sztuki Kushnera odbyło się 30 września 2000 w toruńskim [[Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu|Teatrze W. Horzycy]]. Spektakl wyreżyserował [[Marek Fiedor]], scenografię stworzyła Monika Jaworska, a muzykę skomponował Tomasz Hynek. Obsada toruńskiej wersji ''Aniołów'':
* Roy M. Cohn – [[Jacek Polaczek]] (gościnnie)
* Joe Porter Pitt – [[Michał Marek Ubysz]]
* Harper Amaty Pitt – [[Karina Krzywicka]]
* Louis Ironson – [[Paweł Kowalski (aktor)|Paweł Kowalski]]
* Prior Walter – [[Sławomir Maciejewski]]
* Emily – [[Anna Magalska-Milczarczyk]]
* Henry – [[Dariusz Bereski]]
* Izydor Chemelwitz – [[Mieczysław Banasik]]
Inne Osoby:
* Pan Bajer – Anna Magalska-Milczarczyk
* Ethel Rosenberg – Anna Magalska-Milczarczyk
* Prior I – Mieczysław Banasik
* Prior II – [[Dariusz Bereski]]
* Anioł – Anna Magalska-Milczarczyk

17 lutego 2007 w warszawskim [[Teatr Rozmaitości w Warszawie|Teatrze Rozmaitości]] odbyła się premiera dramatu w reżyserii [[Krzysztof Warlikowski|Krzysztofa Warlikowskiego]], w przekładzie [[Jacek Poniedziałek|Jacka Poniedziałka]] i obsadzie:
* Roy M. Cohn – [[Andrzej Chyra]]
* Joe Porter Pitt – [[Maciej Stuhr]]
* Harper Amaty Pitt – [[Maja Ostaszewska]]/[[Magdalena Popławska]]
* Prior Walter – [[Tomasz Tyndyk]]
* Louis Ironson – [[Jacek Poniedziałek]]
* Belize, Mr. Ściemniacz – [[Rafał Maćkowiak]]
* Anioł, Emily – [[Magdalena Cielecka]]
* Hannah Porter Pitt, Rabbi Izydor Chemelwitz – [[Stanisława Celińska]]/[[Maja Komorowska]]
* Martin Heller, Aleksiej A. Prelapsarianow – [[Zygmunt Malanowicz]]
* Ethel Rosenberg – [[Danuta Stenka]]/[[Dorota Landowska]] / [[Monika Niemczyk]]
* Lekarka – [[Bogusława Schuber]]

W 2022 roku Michał Telega napisał autorski scenariusz pt. „Anioły w Ameryce, czyli demony w Polsce”, będący oryginalną wariacją na temat dzieła [[Tony Kushner|Tony'ego Kushnera]], i wyreżyserował go w krakowskim [[Teatr BARAKAH|Teatrze BARAKAH]]<ref>{{Cytuj |tytuł = ANIOŁY W AMERYCE, CZYLI DEMONY W POLSCE |data dostępu = 2023-04-02 |url = https://boskakomedia.pl/spektakle/anioly-w-ameryce-czyli-demony-w-polsce}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Wikicytaty|z Aniołów w Ameryce}}
* {{IMDb|tytuł|0318997}}
* {{filmweb|tytuł|94275}}
[https://web.archive.org/web/20061206214908/http://www.aboutgaymovies.info/database/movies.cgi?filmid=45  About Gay Movies – Angels in America] {{lang|en}}

=== Krytyka, recenzje, wywiady ===
* [http://www.polskieradio.pl/kultura/teatr/artykul7140.html Recenzja spektaklu TR na stronach Polskiego Radia]
* [http://www.innastrona.pl/kult_akt_anioly.phtml Artykuł o sztuce i serialu na Innejstronie]
* [http://www.krytykapolityczna.pl/Serwiskulturalny/KushnerPolitycznaduszaAmerykanowzostalaokaleczona/menuid-305.html Wywiad Michała Hernesa w Krytyce Politycznej]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie utwory dramatyczne]]
[[Kategoria:Literatura LGBT]]
[[Kategoria:Utwory literackie z 1991]]
[[Kategoria:Utwory literackie wyróżnione Nagrodą Pulitzera w kategorii dramatu]]
[[Kategoria:Powieści LGBT]]

title: Anioły w AmeryceAngels in America: A Gay Fantasia on National Themes

Rodzaj: sztuka teatralna


text:
# Port lotniczy Gatokae
Port lotniczy Gatokae (IATA: GTA, ICAO: AGOK) – port lotniczy położony na wyspie Gatokae (Wyspy Salomona).

title: Port lotniczy Gatokae

wikitext:
{{Lotnisko infobox
 |nazwa                = Gatokae Aerodrome<br />Port lotniczy Gatokae
 |nazwa oryginalna     =
 |zdjęcie              =
 |opis zdjęcia         =
 |alt zdjęcia          =
 |państwo              = SLB
 |miejscowość          = [[Gatokae]]
 |typ                  = cywilne
 |właściciel           =
 |zarządca             =
 |data otwarcia        =
 |data zamknięcia      =
 |IATA                 = GTA
 |ICAO                 = AGOK
 |strefa czasowa       =
 |wysokość             = 2 m n.p.m.
 |statystyki rok       =
 |liczba pasażerów     =
 |cargo                =
 |liczba operacji      =
 |1. pas: kierunek     = 11/29
 |1. pas: nawierzchnia = [[asfaltobeton]]
 |1. pas: długość      = 1682 m
 |współrzędne          = 8°45′S 158°12′E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Port lotniczy Gatokae''' ([[Kod lotniska IATA|IATA]]: '''GTA''', [[Kod lotniska ICAO|ICAO]]: '''AGOK''') – port lotniczy położony na wyspie [[Gatokae]] ([[Wyspy Salomona]]).

== Bibliografia ==
* [http://gc.kls2.com/airport/GTA Informacje na stronie Great Circle Mapper]

[[Kategoria:Porty lotnicze na Wyspach Salomona|Gatokae]]

title: Gatokae Aerodrome · Port lotniczy Gatokae

Państwo: Wyspy Salomona

Miejscowość: Gatokae

Typ: cywilne

Kod IATA: GTA

Kod ICAO: AGOK

Wysokość: 2 m n.p.m.

title: Drogi startowe

Kierunek 11/29: asfaltobeton, 1682 m

Drogi startowe:
Położenie na mapie Wysp SalomonaGTA
8°45′S 158°12′E/-8,750000 158,200000


text:
# Joo Yea-na
Joo Yea-na (ur. 2 maja 1990) – południowokoreańska siatkarka, reprezentantka kraju, grająca jako przyjmująca. Obecnie występuje w drużynie Heungkuk life Insurance.

title: Joo Yea-na

wikitext:
{{Nazwisko koreańskie|Joo}}
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Joo Yea-na
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[2 maja]] [[1990]]
 |miejsce urodzenia         = [[Korea Południowa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 175 cm
 |pozycja                   = [[przyjmujący|przyjmująca]]
 |klub                      = Heungkuk life Insurance
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
! ! {{Flaga|KOR}} [[Reprezentacja Korei Południowej w piłce siatkowej kobiet|Korea Południowa]]
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Joo Yea-na''' (ur. [[2 maja]] [[1990]]) – [[Korea Południowa|południowokoreańska]] [[Piłka siatkowa|siatkarka]], [[Reprezentacja Korei Południowej w piłce siatkowej kobiet|reprezentantka kraju]], grająca jako [[przyjmujący|przyjmująca]]. Obecnie występuje w drużynie Heungkuk life Insurance<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.fivb.org/EN/volleyball/competitions/WorldCup/2011/Women/Players.asp?Tourn=WWC2011&Team=KOR&No=119472 | tytuł= Sylwetka zawodniczki | język=en | data dostępu= 2011-11-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{DEFAULTSORT:Joo, Yea-na}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1990]]
[[Kategoria:Południowokoreańskie siatkarki]]

title: · Joo Yea-na

Data i miejsce urodzenia: 2 maja 1990 · Korea Południowa

Pozycja: przyjmująca

Klub: Heungkuk life Insurance

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.


text:
# Bolesław Pohorecki
Bolesław Norbert Pohorecki (ur. 6 czerwca 1878 w Warszawie, zm. 1940 w Katyniu) – polski prawnik, specjalista prawa cywilnego, prezes Izby Cywilnej Sądu Najwyższego II RP, ofiara zbrodni katyńskiej.

## Życiorys
Syn Nikodema i Zuzanny z Turkowskich. W 1903 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1906–1917 pracował jako adwokat, a w 1917 roku został sędzią Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Był pracownikiem Komisji Prawa Cywilnego Tymczasowej Rady Stanu. W 1920 roku, w okresie wojny polsko-bolszewickiej, wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W latach 1920–1926 prokurator Sądu Najwyższego, od 1926 roku prezes Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. W latach 1926–1936 prezes Trybunału Kompetencyjnego. Pełnił funkcję prezydenta Komisji Kodyfikacyjnej II RP. Autor przepisów prawnych i licznych publikacji z zakresu prawa cywilnego.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów. Został osadzony w specjalnym obozie NKWD w Kozielsku jako osoba cywilna. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji biura politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 409. Przy zwłokach zostały odnalezione dowód osobisty, telegram, list, osiem pocztówek, wizytówka oraz adres miejsca zamieszkania przy ulicy Starołowickiej 99 w Warszawie. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 33-6-6/7).
Jego żoną była Jadwiga z Richterów.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1927)[5]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923)[6][7]
- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937)[8]

title: Bolesław Pohorecki

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk             = Bolesław Pohorecki
 | grafika             = Bolesław Pohorecki.jpg
 | opis grafiki        = Bolesław Pohorecki (1932)
 | data urodzenia      = 6 czerwca 1878
 | miejsce urodzenia   = [[Warszawa]], [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwo Polskie]]
 | data śmierci        = 1940
 | miejsce śmierci     = [[Katyń]], [[Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka|RFSRR]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]
 | funkcja             = [[Sąd Najwyższy (Polska)|Prezes Izby Cywilnej Sądu Najwyższego]]
 | 2 funkcja           = [[Trybunał Kompetencyjny|Prezes Trybunału Kompetencyjnego]]
 | 3 funkcja           = [[Komisja Kodyfikacyjna|Prezydent Komisji Kodyfikacyjnej]]
 | partia              =
 | od                  =
 | do                  =
 | poprzednik          =
 | następca            =
 | odznaczenia         = {{order|OOP|KKG}} {{order|OOP|KKO}} {{order|KZ|IIRPZ}}
 | commons             =
 | quote               =
 | imię i nazwisko     =
 | news                =
}}
[[Plik:Bolesław Pohorecki (grób symboliczny).JPG|thumb|185px|Grób symboliczny Bolesława Pohoreckiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
'''Bolesław Norbert Pohorecki''' (ur. [[6 czerwca]] [[1878]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[1940]] w [[Katyń|Katyniu]]) – [[Polacy|polski]] [[prawnik]], specjalista [[Prawo cywilne|prawa cywilnego]], prezes [[Sąd Najwyższy (Polska)|Izby Cywilnej Sądu Najwyższego II RP]], ofiara [[Zbrodnia katyńska|zbrodni katyńskiej]].

== Życiorys ==
Syn Nikodema i Zuzanny z Turkowskich. W 1903 roku ukończył studia na [[Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziale Prawa]] [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]. W latach 1906–1917 pracował jako [[adwokat]], a w 1917 roku został [[Sędzia|sędzią]] [[Sąd apelacyjny|Sądu Apelacyjnego]] w Warszawie. Był pracownikiem Komisji Prawa Cywilnego [[Tymczasowa Rada Stanu|Tymczasowej Rady Stanu]]<ref>Włodzimierz Suleja, ''Tymczasowa Rada Stanu'', Warszawa 1998, s. 225.</ref>. W 1920 roku, w okresie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny polsko-bolszewickiej]], wstąpił ochotniczo do [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]]. W latach 1920–1926 [[prokurator]] Sądu Najwyższego, od 1926 roku prezes Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. W latach 1926–1936 prezes [[Trybunał Kompetencyjny|Trybunału Kompetencyjnego]]. Pełnił funkcję prezydenta [[Komisja Kodyfikacyjna|Komisji Kodyfikacyjnej II RP]]. Autor [[Przepis prawa|przepisów prawnych]] i licznych publikacji z zakresu prawa cywilnego.

Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] 1939 i [[Agresja ZSRR na Polskę|agresji ZSRR na Polskę]] został aresztowany przez Sowietów. Został osadzony w specjalnym obozie [[NKWD]] w [[Kozielsk]]u jako osoba cywilna. Wiosną 1940 został przetransportowany do [[Katyń|Katynia]] i rozstrzelany przez funkcjonariuszy [[Obwodowy Zarząd NKWD w Smoleńsku|Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku]] oraz pracowników [[NKWD]] przybyłych z [[Moskwa|Moskwy]] na mocy decyzji [[Biuro polityczne|biura politycznego]] KC [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]] z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego [[Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu|Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu]], gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 409<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170828184149/http://www.stankiewicze.com/index.php?kat=35&sub=635|tytuł=Katyń według źródeł niemieckich – 1943 r.|opublikowany=stankiewicze.com|data dostępu=2014-07-12}}</ref>. Przy zwłokach zostały odnalezione dowód osobisty, telegram, list, osiem pocztówek, wizytówka oraz adres miejsca zamieszkania przy ulicy Starołowickiej 99 w Warszawie<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Andrzej Leszek Szcześniak]] | tytuł = Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk | wydawca = Alfa | miejsce = Warszawa | data = 1989 | strony = 132 | isbn = 83-7001-294-9}}</ref>. Jego symboliczny grób znajduje się na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] w [[Warszawa|Warszawie]] (kwatera 33-6-6/7)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=13472|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=POHORECCY|data dostępu=2020-01-31}}</ref>.

Jego żoną była Jadwiga z Richterów.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Komandorski z Gwiazdą [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (10 listopada 1927)<ref>[https://dziennikustaw.gov.pl/M1927258070501.pdf M.P. z 1927 r. nr 258, poz. 706] „za szczególne zasługi, położone na polu organizacji i administracji sądownictwa”.</ref>
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (2 maja 1923)<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924 | wydawca = [[Prezydium Rady Ministrów]] | miejsce = Warszawa | data = 1926 | strony = 20 | url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=87843}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://polona.pl/item-view/1246edb1-d538-4ac8-9230-bcbf2695c432?page=9|tytuł=Monitor Polski Nr 100 z 2 maja 1923|data dostępu=2025-04-27|opublikowany=polona.pl|strony=10}}</ref>
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (11 listopada 1937)<ref>{{Monitor Polski|1937|260|411}} „za zasługi na polu pracy w sądownctwie”.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20160404203245/http://www.radaopwim.gov.pl/media/pliki/Ksiega_Cmentarna_Katyn.zip | tytuł = Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Katyń | data = 2000 | opublikowany = [[Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa]] | strony = 495 | data dostępu = 2014-08-06}}
* ''Polski Słownik Biograficzny'', tom 27, s. 224–225.
* {{Cytuj stronę | url = http://slawniprawnicy.pl/home/142-boleslaw-pohorecki.html | tytuł = Bolesław Pohorecki – nota biograficzna i zdjęcie | opublikowany = slawniprawnicy.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304235416/http://slawniprawnicy.pl/home/142-boleslaw-pohorecki.html | zarchiwizowano = 2016-03-04}} slawniprawnicy.pl [dostęp 2012-05-12].
* {{Cytuj pismo | autor = Maria Magdalena Blombergowa | tytuł = Uczeni polscy rozstrzelani w Katyniu, Charkowie i Twerze | czasopismo = [[Analecta]] | strony = 33 | data = R. 9 Z. 2 (18) / 2000 | url = http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Analecta_studia_i_materialy_z_dziejow_nauki/Analecta_studia_i_materialy_z_dziejow_nauki-r2000-t9-n2_(18)/Analecta_studia_i_materialy_z_dziejow_nauki-r2000-t9-n2_(18)-s7-62/Analecta_studia_i_materialy_z_dziejow_nauki-r2000-t9-n2_(18)-s7-62.pdf}}

{{Komisja Kodyfikacyjna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pohorecki, Bolesław}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Komisji Kodyfikacyjnej (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Członkowie Trybunału Kompetencyjnego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Ofiary zbrodni katyńskiej zamordowane w Katyniu]]
[[Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu]]
[[Kategoria:Polscy adwokaci]]
[[Kategoria:Polscy cywiliści]]
[[Kategoria:Prokuratorzy II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1878]]
[[Kategoria:Współpracownicy Tymczasowej Rady Stanu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1940]]

title: Bolesław Pohorecki

Data i miejsce urodzenia: 6 czerwca 1878 · Warszawa, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci: 1940 · Katyń, RFSRR, ZSRR


text:
# Snape (Suffolk)
Snape – wieś w Anglii, w hrabstwie Suffolk. Leży 27 km na północny wschód od miasta Ipswich i 134 km na północny wschód od Londynu.

title: Snape (Suffolk)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Snape
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Snape church - geograph.org.uk - 4672.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Snape
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East of England]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Suffolk]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Suffolk
 |współrzędne                  = 52°10′12″N 1°30′0″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Snape''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Suffolk]]. Leży 27 km na północny wschód od miasta [[Ipswich]] i 134 km na północny wschód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TM3930558236|tytuł=Snape na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Suffolk Coastal}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Suffolk]]

title: Snape

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East of England

Hrabstwo: Suffolk