text:
# Sabina Flanczewska
Sabina Barbara Flanczewska (ur. 11 kwietnia 1923 w Łomży, zm. 26 czerwca 1987 w Lublinie), bibliotekarka polska, kierownik Oddziału Zbiorów Specjalnych Biblioteki Głównej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

## Życiorys
W 1939 ukończyła jedną z lubelskich szkół średnich. Od 1942 do końca wojny pracowała w Bibliotece im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie, w okresie okupacji noszącej nazwę Staatsbibliothek Lublin. Od 1944 studiowała ekonomię i historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim; po uzyskaniu dyplomu magisterskiego w 1951 przez kilka miesięcy była kierownikiem Działu Starych Druków Biblioteki KUL, potem, również przez okres kilkumiesięczny, kierowała analogiczną agendą Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Łopacińskiego. W lipcu 1953 została zatrudniona w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, z którą pozostawała związana do przejścia na emeryturę we wrześniu 1980.
W Bibliotece Głównej UMCS kierowała w latach 1957-1962 Oddziałem Opracowania Zbiorów. W 1962 stanęła na czele Samodzielnej Sekcji Starych Druków, a w latach 1971-1978 kierowała Oddziałem Zbiorów Specjalnych. Zorganizowała 17-tysięczny zbiór starych druków, na potrzeby którego opracowała katalogi, indeks nakładców, drukarzy i księgarzy (według miejsca wydania druków). W 1974 przygotowała scenariusz oraz katalog wystawy "Drukarstwo polskie od XV do XVIII wieku", prezentowanej w 11 miastach.
Znała kilka języków obcych; kwalifikacje zawodowe podnosiła na kursach i praktykach, w tym w Anglii. Od 1962 była bibliotekarzem dyplomowanym, od 1972 — starszym kustoszem dyplomowanym. Prowadziła zajęcia z historii książki na kierunku bibliotekoznawstwo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, głosiła także referaty i odczyty dla bibliotekarzy. Należała do Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich.
Ogłosiła 35 publikacji, głównie dotyczących dawnej książki polskiej. Miała w dorobku hasła do Polskiego słownika biograficznego i Słownika pracowników książki polskiej (1972).
Zmarła 26 czerwca 1987 w Lublinie. Była odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

title: Sabina Flanczewska

wikitext:
'''Sabina Barbara Flanczewska''' (ur. [[11 kwietnia]] [[1923]] w [[Łomża|Łomży]], zm. [[26 czerwca]] [[1987]] w [[Lublin]]ie), bibliotekarka polska, kierownik Oddziału Zbiorów Specjalnych Biblioteki Głównej [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie|Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]].

== Życiorys ==
W 1939 ukończyła jedną z lubelskich szkół średnich. Od 1942 do końca wojny pracowała w [[Miejska Biblioteka Publiczna w Lublinie|Bibliotece im. Hieronima Łopacińskiego]] w Lublinie, w okresie okupacji noszącej nazwę Staatsbibliothek Lublin. Od 1944 studiowała ekonomię i historię na [[Katolicki Uniwersytet Lubelski|Katolickim Uniwersytecie Lubelskim]]; po uzyskaniu dyplomu magisterskiego w 1951 przez kilka miesięcy była kierownikiem Działu Starych Druków Biblioteki KUL, potem, również przez okres kilkumiesięczny, kierowała analogiczną agendą Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Łopacińskiego. W lipcu 1953 została zatrudniona w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, z którą pozostawała związana do przejścia na emeryturę we wrześniu 1980.

W Bibliotece Głównej UMCS kierowała w latach 1957-1962 Oddziałem Opracowania Zbiorów. W 1962 stanęła na czele Samodzielnej Sekcji Starych Druków, a w latach 1971-1978 kierowała Oddziałem Zbiorów Specjalnych. Zorganizowała 17-tysięczny zbiór starych druków, na potrzeby którego opracowała katalogi, indeks nakładców, drukarzy i księgarzy (według miejsca wydania druków). W 1974 przygotowała scenariusz oraz katalog wystawy "Drukarstwo polskie od XV do XVIII wieku", prezentowanej w 11 miastach.

Znała kilka języków obcych; kwalifikacje zawodowe podnosiła na kursach i praktykach, w tym w Anglii. Od 1962 była [[bibliotekarz dyplomowany|bibliotekarzem dyplomowanym]], od 1972 — starszym kustoszem dyplomowanym. Prowadziła zajęcia z historii książki na kierunku bibliotekoznawstwo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, głosiła także referaty i odczyty dla bibliotekarzy. Należała do [[Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich|Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich]].

Ogłosiła 35 publikacji, głównie dotyczących dawnej książki polskiej. Miała w dorobku hasła do ''[[Polski Słownik Biograficzny|Polskiego słownika biograficznego]]'' i ''[[Słownik pracowników książki polskiej|Słownika pracowników książki polskiej]]'' (1972).

Zmarła 26 czerwca 1987 w Lublinie. Była odznaczona m.in. [[Krzyż Zasługi|Złotym Krzyżem Zasługi]] i Krzyżem Kawalerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]].

== Bibliografia ==
* Teresa Gaworczyk, ''Sabina Barbara Flanczewska'', [w:] ''[[Słownik pracowników książki polskiej]]'', Suplement II (pod redakcją [[Hanna Tadeusiewicz|Hanny Tadeusiewicz]] z udziałem [[Bogumił Karkowski|Bogumiła Karkowskiego]]), Wydawnictwo Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, Warszawa 2000, s. 47.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Flanczewska, Sabina}}

[[Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II]]
[[Kategoria:Bibliotekarze Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1923]]
[[Kategoria:Zmarli w 1987]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Współpracownicy Polskiego Słownika Biograficznego]]


text:
# Rycerskość wieśniacza
Rycerskość wieśniacza (oryginalny tytuł wł. Cavalleria rusticana) – jednoaktowa opera (melodramma) włoskiego kompozytora Pietro Mascagniego z 1890 r. Libretto napisali Giovanni Targioni-Tozzetti i Guido Menasci na podstawie opowiadania Giovanniego Vergi pt. Rycerskość wieśniacza, a właściwie jego adaptacji scenicznej. Pierwszy raz została wystawiona 17 maja 1890 w Rzymie. Uważana jest za pierwszą klasyczną operę werystyczną.

Rycerskość wieśniacza stała się najpopularniejszym dziełem w całym dorobku operowym Mascagniego.

## Historia powstania
W 1889 r. Mascagni otrzymał drugą nagrodę w konkursie na jednoaktową operę (zdobywca pierwszego miejsca nie odegrał znaczącej roli w dziejach muzyki). Dziełem tym była „Cavalleria rusticana”. Wystawienie jej miało miejsce 17 maja 1890 roku w Teatro Constanzi w Rzymie. Po prapremierze, na której publiczność urządziła kompozytorowi żywiołową owację, opera odnosiła sukcesy na wszystkich wielkich scenach Europy, nie wspominając o scenach rodzimej Italii. W pierwszym wystawieniu udział wzięły ówczesne sławy włoskiej opery: Leopoldo Mugnone (dyrygent), Roberto Stagno wraz z żoną Gemmą Bellincioni (Turiddu i Santuzza), którzy stali się specjalistami w tych rolach, Mario Ancona (Alfio), Ida Nobili (Lola) i Federica Casali (Mamma Lucia).
Opera ta uważana jest za pierwszą operę werystyczną. Do jej powodzenia przyczynił się nie tylko temat libretta napisanego przez Giovanniego Targioni-Tozzettiego i Guida Menasciego, lecz również ogólne uproszczenie środków teatralnych, ogromne bogactwo melodii oddających charakter i atmosferę południa Włoch. Również nowość, jaką była jej zwartość (tylko 1 akt) przypadła publiczności do gustu. Nie ma tu zmian scen, a zamiast baletu, Mascagni wprowadził chór. Akcja dzieje się w okresie wielkanocnym w sycylijskiej wsi, niedaleko miasteczka Francofonte. W bardzo sugestywny sposób odrysował kompozytor sceny z życia wsi, takie jak powrót z pola, msza w wiejskim kościele, czy obraz wiejskiej tawerny, a idylliczny chór „Gli aranci olezzano”, czy też majestatyczne „Regina coeli”, należą do najbardziej poruszających fragmentów muzycznych w historii opery.
Opera Rycerskość wieśniacza była grana praktycznie na deskach wszystkich renomowanych teatrów muzycznych świata, a ponieważ była zbyt krótka, aby zdołała wypełnić cały wieczór, połączono ją w stałą parę z operą Pajace Ruggera Leoncavalla. To połączenie okazało się najlepsze i utarło się określać taki program wieczoru operowego skrótem Cav/Pag (od Cavalleria rusticana i I Pagliacci).

## Obsada
- Santuzza, wieśniaczka – sopran
- Turiddu, wieśniak – tenor
- Lucia, matka Turiddu – kontralt
- Alfio, woźnica – baryton
- Lola, jego żona – mezzosopran

## Treść
Wioska na Sycylii, Wielkanoc. Turiddu wraca z wojska, by dowiedzieć się, że jego narzeczona Lola wyszła za mąż za woźnicę Alfia. Wówczas Turiddu z zemsty wdał się w romans z ubogą dziewczyną, Santuzzą. W momencie rozpoczęcia opery Lola, powodowana zazdrością, na nowo zaczęła spotykać się z Turiddu, zdradzając męża. Turiddu śpiewa pod jej oknami Sicilianę.
Na placu przed wiejskim kościółkiem Santuzza, będąca w ciąży z Turiddu, zaczepia Lucię i prosi ją o wieści o jej synu. Santuzza mówi, iż według plotek Turiddu był tego dnia we wsi. Pojawia się Alfio, prosząc Lucię o wino i opowiadając o tym, że widział niedawno Turiddu.
Z kościoła dochodzi świąteczny śpiew, wychodzi procesja, do której dołącza Santuzza. Po odejściu grupy Santuzza opowiada Lucii swoją historię. Prosi ją, by modliła się za nią. Lucia wchodzi do kościoła, na placu pojawia się Turiddu. Santuzza błaga go, by do niej wrócił, lecz ten odpycha ją i idzie w stronę kościoła, gdyż chwilę wcześniej weszła tam Lola. Z kolei pojawia się Alfio, któremu zazdrosna Santuzza opowiada o zdradzie żony z Turiddu. Orkiestra gra Intermezzo.
Wieśniacy wychodzą z kościoła. Turiddu, z Lolą u boku, zaprasza przyjaciół na wino. Dołącza do nich Alfio, który nie chce pić z Turiddu i wyzywa go na pojedynek. Według sycylijskiego zwyczaju obaj wymieniają uściski, Turiddu gryzie Alfia w ucho, co oznacza chęć walki do ostatniej krwi. Alfio odchodzi, Turiddu prosi Lucię, by zaopiekowała się Santuzzą, jeśli nie wróci, po czym oddala się. Po chwili słyszany jest krzyk „Zabili Turiddu!”. Santuzza mdleje, Lucia pada na ręce kobiet z wioski.

## Znaczące inscenizacje
wg Piotr Kamiński Tysiąc i jedna opera
- Franco Zeffirelli, Covent Garden, 1959
- Metropolitan Opera w Nowym Jorku, 1970 z dyrygentem Leo Bernsteinem oraz solistami: Grace Bumbry i Franco Corellim
- La Scala, 1981 z solistami Jeleną Obrazcową i Plácidem Domingiem
- La Scala 1966, z dyrygentem Herbertem von Karajanem

wikiname: plwiki

title: Rycerskość wieśniacza

in_language: pl

wikitext:
{{Opera infobox
 |tytuł             = Rycerskość wieśniacza
 |tytuł oryginału   = Cavalleria rusticana
 |grafika           = Fotothek df pk 0000026 012 Szenenbilder.jpg
 |opis grafiki      = Scena z inscenizacji ''Rycerskości wieśniaczej'' w operze w Berlinie
 |rodzaj            = opera [[weryzm|werystyczna]]
 |liczba aktów      = 1
 |muzyka            = [[Pietro Mascagni]]
 |libretto          = [[Giovanni Targioni-Tozzetti]] i [[Guido Menasci]]
 |język oryginału   = włoski
 |źródło literackie = opowiadanie [[Giovanni Verga|Giovanniego Vergi]] pod [[Rycerskość wieśniacza (opowiadanie)|tym samym tytułem]]
 |czas              = ok. 70 min.
 |data powstania    = 1889
 |premiera          = 17 maja 1890
Teatro Costanzi, Rzym
 |premiera polska   = 1892 Warszawa
 |poprzednia        = –
 |następna          = [[Przyjaciel Fritz]]
 |commons           = category:Cavalleria Rusticana
 |quote             =
 |source            =
}}
[[Plik:Pietro Mascagni - Cavalleria Rusticana - Intermezzo Sinfonico.ogg|mały|''Intermezzo Sinfonico'']]

'''Rycerskość wieśniacza''' (oryginalny tytuł [[język włoski|wł.]] ''Cavalleria rusticana'') – jednoaktowa opera (''melodramma'') włoskiego kompozytora [[Pietro Mascagni]]ego z 1890 r. [[Libretto]] napisali Giovanni Targioni-Tozzetti i Guido Menasci na podstawie opowiadania [[Giovanni Verga|Giovanniego Vergi]] pt. ''[[Rycerskość wieśniacza (opowiadanie)|Rycerskość wieśniacza]]'', a właściwie jego adaptacji scenicznej. Pierwszy raz została wystawiona 17 maja 1890 w [[Rzym]]ie. Uważana jest za pierwszą klasyczną operę [[weryzm|werystyczną]].

''Rycerskość wieśniacza'' stała się najpopularniejszym dziełem w całym dorobku operowym Mascagniego.

== Historia powstania ==
W [[1889]] r. Mascagni otrzymał drugą nagrodę w konkursie na jednoaktową operę (zdobywca pierwszego miejsca nie odegrał znaczącej roli w dziejach muzyki). Dziełem tym była „Cavalleria rusticana”. Wystawienie jej miało miejsce [[17 maja]] [[1890]] roku w Teatro Constanzi w [[Rzym]]ie. Po prapremierze, na której publiczność urządziła kompozytorowi żywiołową owację, opera odnosiła sukcesy na wszystkich wielkich scenach [[Europa|Europy]], nie wspominając o scenach rodzimej Italii. W pierwszym wystawieniu udział wzięły ówczesne sławy włoskiej opery: [[Leopoldo Mugnone]] (dyrygent), [[Roberto Stagno]] wraz z żoną [[Gemma Bellincioni|Gemmą Bellincioni]] (Turiddu i Santuzza), którzy stali się specjalistami w tych rolach, [[Mario Ancona]] (Alfio), Ida Nobili (Lola) i Federica Casali (Mamma Lucia).

Opera ta uważana jest za pierwszą operę werystyczną. Do jej powodzenia przyczynił się nie tylko temat libretta napisanego przez Giovanniego Targioni-Tozzettiego i Guida Menasciego, lecz również ogólne uproszczenie środków teatralnych, ogromne bogactwo melodii oddających charakter i atmosferę [[Mezzogiorno|południa]] [[Włochy|Włoch]]. Również nowość, jaką była jej zwartość (tylko 1 akt) przypadła publiczności do gustu. Nie ma tu zmian scen, a zamiast baletu, Mascagni wprowadził [[chór]]. Akcja dzieje się w okresie [[wielkanoc]]nym w [[Sycylia|sycylijskiej]] wsi, niedaleko miasteczka [[Francofonte]]. W bardzo sugestywny sposób odrysował kompozytor sceny z życia wsi, takie jak powrót z pola, msza w wiejskim kościele, czy obraz wiejskiej tawerny, a idylliczny chór „Gli aranci olezzano”, czy też majestatyczne „Regina coeli”, należą do najbardziej poruszających fragmentów muzycznych w historii opery.

Opera ''Rycerskość wieśniacza'' była grana praktycznie na deskach wszystkich renomowanych teatrów muzycznych świata, a ponieważ była zbyt krótka, aby zdołała wypełnić cały wieczór, połączono ją w stałą parę z operą ''[[Pajace]]'' [[Ruggero Leoncavallo|Ruggera Leoncavalla]]. To połączenie okazało się najlepsze i utarło się określać taki program wieczoru operowego skrótem ''Cav/Pag'' (od '''''Cav'''alleria rusticana'' i ''I '''Pag'''liacci'').

== Obsada ==
* '''Santuzza, wieśniaczka''' – [[sopran]]
* '''Turiddu, wieśniak''' – [[tenor]]
* '''Lucia, matka Turiddu''' – [[kontralt]]
* '''Alfio, woźnica''' – [[baryton]]
* '''Lola, jego żona''' – [[mezzosopran]]

== Treść ==
[[Plik:Fotothek df pk 0000026 006 Szenenbilder.jpg|thumb|left|200px|Scena z inscenizacji w operze miejskiej w Berlinie]]
Wioska na Sycylii, Wielkanoc. Turiddu wraca z wojska, by dowiedzieć się, że jego narzeczona Lola wyszła za mąż za woźnicę Alfia. Wówczas Turiddu z zemsty wdał się w romans z ubogą dziewczyną, Santuzzą. W momencie rozpoczęcia opery Lola, powodowana zazdrością, na nowo zaczęła spotykać się z Turiddu, zdradzając męża. Turiddu śpiewa pod jej oknami ''Sicilianę''.

Na placu przed wiejskim kościółkiem Santuzza, będąca w ciąży z Turiddu, zaczepia Lucię i prosi ją o wieści o jej synu. Santuzza mówi, iż według plotek Turiddu był tego dnia we wsi. Pojawia się Alfio, prosząc Lucię o wino i opowiadając o tym, że widział niedawno Turiddu.
[[Plik:Mascagni and Librettists.jpg|thumb|Mascagni z librecistami Giovannim Targioni-Tozzettim (L) i Guido Menascim (P)]]
Z kościoła dochodzi świąteczny [[śpiew]], wychodzi procesja, do której dołącza Santuzza. Po odejściu grupy Santuzza opowiada Lucii swoją historię. Prosi ją, by modliła się za nią. Lucia wchodzi do kościoła, na placu pojawia się Turiddu. Santuzza błaga go, by do niej wrócił, lecz ten odpycha ją i idzie w stronę kościoła, gdyż chwilę wcześniej weszła tam Lola. Z kolei pojawia się Alfio, któremu zazdrosna Santuzza opowiada o zdradzie żony z Turiddu. Orkiestra gra Intermezzo.

Wieśniacy wychodzą z kościoła. Turiddu, z Lolą u boku, zaprasza przyjaciół na wino. Dołącza do nich Alfio, który nie chce pić z Turiddu i wyzywa go na pojedynek. Według sycylijskiego zwyczaju obaj wymieniają uściski, Turiddu gryzie Alfia w ucho, co oznacza chęć walki do ostatniej krwi. Alfio odchodzi, Turiddu prosi Lucię, by zaopiekowała się Santuzzą, jeśli nie wróci, po czym oddala się. Po chwili słyszany jest krzyk „Zabili Turiddu!”. Santuzza mdleje, Lucia pada na ręce kobiet z wioski.

== Znaczące inscenizacje ==
wg Piotr Kamiński ''Tysiąc i jedna opera''
* [[Franco Zeffirelli]], [[Covent Garden]], 1959
* [[Metropolitan Opera]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]], 1970 z dyrygentem [[Leonard Bernstein|Leo Bernsteinem]] oraz solistami: [[Grace Bumbry]] i [[Franco Corelli]]m
* [[La Scala]], 1981 z solistami [[Jelena Obrazcowa|Jeleną Obrazcową]] i [[Plácido Domingo|Plácidem Domingiem]]
* La Scala 1966, z dyrygentem [[Herbert von Karajan|Herbertem von Karajanem]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Kański |imię = Józef |tytuł = Przewodnik operowy |data = 2001 |wydawca = Polskie Wydawnictwo Muzyczne |miejsce = Warszawa |strony = |isbn = 83-224-0721-1}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Kamiński |imię = Piotr |tytuł = Tysiąc i jedna opera |tom = 1 |data = 2008 |wydawca = Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA |miejsce = Warszawa |strony = 849–851 |isbn = 978-83-224-0899-5}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.gutenberg.org/files/14370/14370-h/14370-h.htm Libretto ''Rycerskości wieśniaczej''] w [[Projekt Gutenberg]]
* [https://www.youtube.com/watch?v=ZJTi-i2miOw Cała opera ''Rycerskość wieśniacza''] w serwisie [[YouTube]]

{{Giovanni Verga}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Opery w języku włoskim]]
[[Kategoria:Opery XIX wieku]]
[[Kategoria:Opery werystyczne]]

title: Rycerskość wieśniaczaCavalleria rusticana

Rodzaj: opera werystyczna

Muzyka: Pietro Mascagni

Język oryginału: włoski

Źródło literackie: opowiadanie Giovanniego Vergi pod tym samym tytułem

Czas trwania: ok. 70 min.

Prapremiera: 17 maja 1890 · Teatro Costanzi, Rzym

Premiera polska: 1892 Warszawa

poprzednia · –: następna · Przyjaciel Fritz


text:
# Metody (Ostojić)
Metody, imię świeckie Ljubisza Ostojić (ur. 1976 w Sarajewie) – biskup Serbskiego Kościoła Prawosławnego.

## Życiorys
W 2005 został wyświęcony na diakona. Święcenia kapłańskie przyjął w 2008, a w 2013 uzyskał godność archimandryty. Chirotonię biskupią otrzymał 22 lipca 2018 jako wikariusz metropolii Czarnogóry i Przymorza z tytułem biskupa Dioklei. W 2021 r. przeniesiony na katedrę budimlańsko-nikšicką.

title: Metody (Ostojić)

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Metody
 |imię przybrane org      =
 |imię i nazwisko         = Ljubisza Ostojić
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Biskup budimlański i nikšicki
 |grafika                 = Владика Методије.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Czarnogóra]]
 |data urodzenia          = [[1976]]
 |miejsce urodzenia       = [[Sarajewo]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup Dioklei, wikariusz metropolii Czarnogóry i Przymorza
 |1. funkcja - okres      = 2018–2021
 |2. funkcja              = Biskup budimlański i nikšicki
 |2. funkcja - okres      = od 2021
 |wyznanie                = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                 = [[Serbski Kościół Prawosławny]]
 |inkardynacja            = [[Eparchia budimlańsko-nikšicka]]
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          = 2005
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 2008
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 22 lipca 2018
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Metodije Ostojić
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 22 lipca 2018
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Ireneusz (patriarcha Serbii)|Ireneusz]]
 |współkonsekratorzy        =
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Metody''', imię świeckie '''Ljubisza Ostojić''' (ur. [[1976]] w [[Sarajewo|Sarajewie]]) – biskup [[Serbski Kościół Prawosławny|Serbskiego Kościoła Prawosławnego]].

== Życiorys ==
W 2005 został [[Sakrament święceń|wyświęcony]] na [[diakon]]a. Święcenia [[Prezbiter|kapłańskie]] przyjął w 2008, a w 2013 uzyskał godność [[Archimandryta|archimandryty]]. [[Chirotonia|Chirotonię biskupią]] otrzymał 22 lipca 2018 jako wikariusz [[Metropolia Czarnogóry i Przymorza|metropolii Czarnogóry i Przymorza]] z tytułem biskupa Dioklei. W 2021 r. przeniesiony na katedrę [[Eparchia budimlańsko-nikšicka|budimlańsko-nikšicką]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://mitropolija.com/2021/05/29/vladika-budimljansko-niksicki-g-joanikije-izabran-za-mitropolita-crnogorsko-primorskog/ |autor = |tytuł = Владика Јоаникије изабран за Митрополита црногорско-приморског; Владика Методије за будимљанско-никшићког |opublikowany = mitropolija.com |data = 29 maja 2021 |język = sr |data dostępu = 2021-05-29}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://svetigora.com/sveti-arhijerejski-sabor-spc-izabrao-igumana-cetinjskog-manastira-arhimandrita-metodija-ostojica-za-vikarnog-episkopa-dioklijskog/ Свети архијерејски сабор СПЦ изабрао игумана Цетињског манастира архимандрита Методија (Остојића) за викарног Епископа диоклијског]
* [http://www.spc.rs/sr/patrijarh_srpski_irinej_hirotonisao_episkopa_dioklijskog_metodija_vikara_mitropolita_crnogorskoprimo Хиротонисан Епископ диоклијски г. Методије]

{{Biskupi Serbskiego Kościoła Prawosławnego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Metody (Ostojić)}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1976]]
[[Kategoria:Serbscy biskupi prawosławni]]
[[Kategoria:Metropolia Czarnogóry i Przymorza]]
[[Kategoria:Eparchia budimlańsko-nikšicka]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sarajewie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Nikšiciem]]

title: Metody

Kraj działania: Czarnogóra

Data i miejsce urodzenia: 1976 · Sarajewo

Wyznanie: prawosławne

Kościół: Serbski Kościół Prawosławny

Inkardynacja: Eparchia budimlańsko-nikšicka

title: Sukcesja apostolska

Konsekrator: Ireneusz


text:
# Bunchō Tani
Bunchō Tani (jap. 谷 文晁 Tani Bunchō), właśc. Masayasu Tani (jap. 谷 正安 Tani Masayasu), zwany także Bungorō (jap. 文五郎); ur. 1763 w Edo, zm. 6 stycznia 1840 tamże – japoński malarz.

## Życiorys
Pochodził z rodziny samurajskiej, był synem poety. Początkowo studiował malarstwo szkoły Kanō, później zapoznał się z twórczością szkoły Tosa oraz stylami nanga i ukiyo-e, a także malarstwem zachodnim (yōga). Przebywał w Nagasaki, gdzie pod kierunkiem mistrza z Chin studiował malarstwo chińskie z okresu Ming i Qing. Stworzył własny, eklektyczny styl o nazwie Nanboku gōitsu (南北合派), w którym łączył elementy tradycyjnego malarstwa japońskiego i chińskiego ze zdobyczami malarstwa zachodniego (stosowanie perspektywy). Malował głównie pejzaże, tworzył także portrety. Był autorem prac teoretycznych poświęconych malarstwu.
Jego uczniami byli Kazan Watanabe i Aigai Takaku.

title: Bunchō Tani

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Bunchō Tani
 |imię i nazwisko org   = {{k|ja|谷 文晁}}
 |pseudonim             =
 |grafika               = Portrait of Tani Bunchō.jpg
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[1763]]
 |miejsce urodzenia     = [[Edo (miasto)|Edo]]
 |data śmierci          = [[6 stycznia]] [[1840]]
 |miejsce śmierci       = [[Edo (miasto)|Edo]]
 |narodowość            = [[Japończycy|japońska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Tani Bunchō
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
{{nihongo|'''Bunchō Tani'''|谷 文晁|Tani Bunchō}}, właśc. {{nihongo|Masayasu Tani|谷 正安|Tani Masayasu}}<ref name="britannica" />, zwany także {{nihongo|Bungorō|文五郎}}<ref name="britannica" />; ur. [[1763]] w [[Edo (miasto)|Edo]], zm. [[6 stycznia]] [[1840]] tamże<ref name="britannica" /> – [[Japonia|japoński]] malarz.

== Życiorys ==
Pochodził z rodziny [[samuraj]]skiej<ref name="pwn"/>, był synem poety<ref name="britannica"/>. Początkowo studiował malarstwo [[szkoła Kanō|szkoły Kanō]], później zapoznał się z twórczością [[szkoła Tosa|szkoły Tosa]] oraz stylami ''[[nanga]]'' i ''[[ukiyo-e]]'', a także malarstwem zachodnim (''yōga'')<ref name="pwn"/>. Przebywał w [[Nagasaki]], gdzie pod kierunkiem mistrza z Chin studiował malarstwo chińskie z okresu [[dynastia Ming|Ming]] i [[dynastia Qing|Qing]]<ref name="pwn"/><ref name="encyclopedia"/>. Stworzył własny, [[eklektyzm|eklektyczny]] styl o nazwie ''Nanboku gōitsu'' (南北合派), w którym łączył elementy tradycyjnego malarstwa japońskiego i chińskiego ze zdobyczami malarstwa zachodniego (stosowanie [[perspektywa|perspektywy]])<ref name="britannica"/>. Malował głównie pejzaże, tworzył także portrety<ref name="encyclopedia"/>. Był autorem prac teoretycznych poświęconych malarstwu<ref name="britannica"/><ref name="pwn"/>.

Jego uczniami byli [[Kazan Watanabe]] i [[Aigai Takaku]]<ref name="encyclopedia"/>.

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Boating on Kumano Part1 by Tani Buncho.jpg
Plik:Boating on Kumano Part2 by Tani Buncho.jpg
Plik:Koushotanshozu by Tani Buncho.jpg
Plik:A picture scroll of the Ishiyama temple's histories No.7(a part) by Tani Buncho.jpg
Plik:Blue and Green Landscape by Tani Buncho (Tokyo Fuji Art Museum).jpg
</gallery>

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name=britannica>{{Encyklopedia Britannica |id = biography/Tani-Buncho |tytuł = Tani Bunchō |data dostępu = 2021-10-06}}</ref>
<ref name=encyclopedia>{{Cytuj książkę| autor = Louis Frédéric| tytuł = Japan Encyclopedia| wydawca = Belknap Press| miejsce = Cambridge| rok = 2000| isbn = 0-674-01753-6| strony = 948}}</ref>
<ref name=pwn>{{Encyklopedia PWN | tytuł = Bunchō Tani| id = 3881961| data dostępu = 2021-10-06}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Tani, Bunchō}}
[[Kategoria:Japońscy malarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1763]]
[[Kategoria:Zmarli w 1840]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokio]]

title: Bunchō Tani谷 文晁

Data i miejsce urodzenia: 1763 · Edo

Data i miejsce śmierci: 6 stycznia 1840 · Edo

Narodowość: japońska

Dziedzina sztuki: malarstwo


text:
# Rezerwat przyrody Toczna
Rezerwat przyrody Toczna – wodny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Korczew w powiecie siedleckim (województwo mazowieckie), obejmujący dolny odcinek rzeki Toczna przy ujściu do Bugu.
Obszar chroniony został utworzony 24 listopada 2022 r. jako 170. rezerwat przyrody w województwie na podstawie Zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 7 listopada 2022 r. w sprawie ustanowienia rezerwatu przyrody „Toczna” (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2022 r., poz. 11533).

## Położenie
Rezerwat ma 6,1082 ha powierzchni, otoczony jest otuliną o powierzchni 39,1548 ha. Leży na granicy dwóch parków krajobrazowych Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego i Parku Krajobrazowego Podlaski Przełom Bugu, zachodzi na pierwszy z nich. W całości znajduje się w granicach specjalnego obszaru ochrony siedlisk Natura 2000 Ostoja Nadbużańska PLH140011 oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków Dolina Dolnego Bugu PLB14000, a także częściowo w obrębie obszaru chronionego krajobrazu „Dolina Bugu”.
Obszar chroniony zajmuje końcowy, niespełna czterokilometrowy odcinek rzeki Toczna, mającej w tym fragmencie nieuregulowany przebieg (pozostała część została skanalizowana, co negatywnie wpłynęło na populację ryb i ptaków). Najbliższa okolica w postaci użytków zielonych i rolnych znalazła się w granicach otuliny. Rezerwat sąsiaduje bezpośrednio z miejscowością Drażniew – od wysokości nieczynnego młyna do ujścia Tocznej do Bugu. Część rezerwatu sięga granicy województwa mazowieckiego z podlaskim, obejmuje on głównie grunty Skarbu Państwa i częściowo gminy Korczew.

## Charakterystyka
Celem ochrony w rezerwacie przyrody jest „zachowanie ujściowego odcinka rzeki Tocznej, będącego ważnym na Mazowszu miejscem występowania i rozrodu chronionych gatunków ryb”. Typ rezerwatu ze względu na dominujący przedmiot ochrony został określony jako faunistyczny, a podtyp – jako ryb (jest to pierwszy rezerwat ichtiologiczny w województwie). Natomiast ze względu na główny typ ekosystemu typ określono go jako wodny, a podtyp – jako rzek i ich dolin, potoków i źródeł.
Utrzymaniu walorów ichtiologicznych sprzyja zwłaszcza piaszczysto-żwirowe dno i warstwa grubego rumoszu drzewnego zalegającego w korycie rzeki, a także dobra jakość i natlenienie wód. Na obszarze rezerwatu odnotowano występowanie 21 gatunków ichtiofauny, w tym 8 objętych ochroną gatunkową. Należą do nich m.in. koza pospolita, śliz pospolity, różanka pospolita, piskorz oraz głowacz białopłetwy. Obszar ten stanowi ponadto tarlisko dla innych gatunków ryb zasiedlających Bug, takich jak kleń, jaź, świnka pospolita i jelec pospolity. Występują tu również minogi: strumieniowy, ukraiński i rzeczny.
Według stanu na grudzień 2022 rezerwat nie posiada obowiązującego planu ochrony ani zadań ochronnych.

title: Rezerwat przyrody Toczna

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Toczna
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              = Drażniew, rzeka Toczna - panoramio (4).jpg
 |opis grafiki         = Fragment rzeki Tocznej objętej rezerwatem w [[Drażniew]]ie
 |rodzaj               = [[rezerwat wodny]]
 |typ                  = faunistyczny
 |podtyp               = ryb
 |państwo              = mazowieckie
 |położenie            = gmina [[Korczew (gmina)|Korczew]]
 |siedziba             =
 |mezoregion           = [[Podlaski Przełom Bugu]]
 |data utworzenia      = 24 listopada 2022
 |akt prawny           = Dz. Urz. Woj.  Maz. z 2022 r., poz. 11533
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 6,1082 ha
 |powierzchnia otuliny = 39,1548 ha
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Korczew (gmina)
 |współrzędne          = 52°22'57"N 22°43'13"E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Rezerwat przyrody Toczna''' – [[Rezerwat wodny|wodny]] [[rezerwat przyrody]] położony na terenie gminy [[Korczew (gmina)|Korczew]] w [[powiat siedlecki|powiecie siedleckim]] ([[województwo mazowieckie]]), obejmujący dolny odcinek rzeki [[Toczna]] przy ujściu do [[Bug]]u.

Obszar chroniony został utworzony 24 listopada 2022 r. jako 170. rezerwat przyrody w województwie na podstawie Zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 7 listopada 2022 r. w sprawie ustanowienia rezerwatu przyrody „Toczna” (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2022 r., poz. 11533){{r|zarządzenie}}.

== Położenie ==
Rezerwat ma 6,1082 ha powierzchni, otoczony jest [[otulina (ochrona przyrody)|otuliną]] o powierzchni 39,1548 ha{{r|zarządzenie}}. Leży na granicy dwóch parków krajobrazowych [[Nadbużański Park Krajobrazowy|Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego]] i [[Park Krajobrazowy Podlaski Przełom Bugu|Parku Krajobrazowego Podlaski Przełom Bugu]], zachodzi na pierwszy z nich. W całości znajduje się w granicach [[Specjalny obszar ochrony siedlisk|specjalnego obszaru ochrony siedlisk]] [[Natura 2000]] Ostoja Nadbużańska PLH140011 oraz [[Obszar specjalnej ochrony ptaków|obszaru specjalnej ochrony ptaków]] Dolina Dolnego Bugu PLB14000, a także częściowo w obrębie [[Obszar chronionego krajobrazu|obszaru chronionego krajobrazu]] „Dolina Bugu”.

Obszar chroniony zajmuje końcowy, niespełna czterokilometrowy odcinek rzeki [[Toczna]], mającej w tym fragmencie nieuregulowany przebieg (pozostała część została skanalizowana, co negatywnie wpłynęło na populację ryb i ptaków){{r|bagna}}. Najbliższa okolica w postaci użytków zielonych i rolnych znalazła się w granicach otuliny. Rezerwat sąsiaduje bezpośrednio z miejscowością [[Drażniew]] – od wysokości nieczynnego młyna do ujścia Tocznej do [[Bug]]u. Część rezerwatu sięga granicy województwa mazowieckiego z [[województwo podlaskie|podlaskim]], obejmuje on głównie grunty Skarbu Państwa i częściowo gminy Korczew{{r|rdoś}}.

== Charakterystyka ==
Celem ochrony w rezerwacie przyrody jest „zachowanie ujściowego odcinka rzeki Tocznej, będącego ważnym na Mazowszu miejscem występowania i rozrodu chronionych gatunków ryb”. Typ rezerwatu ze względu na dominujący przedmiot ochrony został określony jako faunistyczny, a podtyp – jako ryb (jest to pierwszy rezerwat ichtiologiczny w województwie). Natomiast ze względu na główny typ ekosystemu typ określono go jako wodny, a podtyp – jako rzek i ich dolin, potoków i źródeł{{r|zarządzenie}}.

Utrzymaniu walorów ichtiologicznych sprzyja zwłaszcza piaszczysto-żwirowe dno i warstwa grubego [[rumosz]]u drzewnego zalegającego w korycie rzeki, a także dobra jakość i natlenienie wód. Na obszarze rezerwatu odnotowano występowanie 21 gatunków ichtiofauny, w tym 8 objętych ochroną gatunkową. Należą do nich m.in. [[koza pospolita]], [[śliz pospolity]], [[różanka pospolita]], [[piskorz]] oraz [[głowacz białopłetwy]]. Obszar ten stanowi ponadto [[tarlisko]] dla innych gatunków ryb zasiedlających Bug, takich jak [[kleń]], [[jaź]], [[świnka pospolita]] i [[jelec pospolity]]. Występują tu również minogi: [[Minóg strumieniowy|strumieniowy]], [[Minóg ukraiński|ukraiński]] i [[Minóg rzeczny|rzeczny]]{{r|rdoś}}.

Według stanu na grudzień 2022 rezerwat nie posiada obowiązującego planu ochrony ani zadań ochronnych{{r|crfop}}.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="zarządzenie">{{Cytuj stronę | url = https://edziennik.mazowieckie.pl/legalact/2022/11533/ | tytuł = Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 7 listopada 2022 r. w sprawie uznania rezerwatu przyrody „Toczna” | opublikowany = 9 listopada 2022 | data dostępu = 2022-12-07}}</ref>
<ref name="bagna">{{Cytuj stronę | url = https://bagna.pl/mokre-tematy/222-toczna-historia-jednej-rzeki | tytuł = Toczna, historia jednej rzeki | nazwisko = Zubkowicz | imię = Rafał | data = 30 stycznia 2005 | opublikowany = bagna.pl | data dostępu = 2022-12-07}}</ref>
<ref name="rdoś">{{Cytuj stronę | url = https://www.gov.pl/web/rdos-warszawa/na-mazowszu-powstal-pierwszy-ichtiologiczny-rezerwat-przyrody | tytuł = Na Mazowszu powstał pierwszy „ichtiologiczny” rezerwat przyrody | data = 28 listopada 2022 | opublikowany = Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Warszawie | data dostępu = 2022-12-07}}</ref>
<ref name="crfop">{{Cytuj stronę | url = https://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewrezerwatprzyrody.jsf?fop=PL.ZIPOP.1393.RP.1613 | tytuł = Centralny rejestr form ochrony przyrody: Rezerwat przyrody Toczna | opublikowany = crfop.gdos.gov.pl | data dostępu = 2022-12-23}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Toczna, rezerwat przyrody}}
[[Kategoria:Nadbużański Park Krajobrazowy]]
[[Kategoria:Rezerwaty przyrody w gminie Korczew]]

title: Toczna

Typ rezerwatu: faunistyczny

Podtyp rezerwatu: ryb

Państwo: Polska

Województwo: mazowieckie

Położenie: gmina Korczew

Mezoregion: Podlaski Przełom Bugu

Data utworzenia: 24 listopada 2022


text:
# Rejon gródecki (obwód chmielnicki)
Rejon gródecki – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.
Rejon utworzony w 1923 z części terenu dawnego powiatu proskurowskiego. Powierzchnia rejonu wynosi 1100 km², ludność liczy około 59 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Gródek.
Na terenie rejonu znajdują się 1 miejska rada, 1 osiedlowa rada i 29 silskich rad, obejmujących w sumie 72 miejscowości.

## Miejscowości rejonu
- Andrzejówka (Андріївка)
- Bałakiry (Балакири)
- (Басівка)
- Bedrykowce (Бедриківці)
- Bębnówka (Бубнівка)
- Borszczówka (Борщівка)
- Czarnowody (Чорниводи)
- Dachnówka (Дахнівка)
- Gródek (Городок)
- (Грицьків)
- Chmielówka (Хмелівка)
- Cheptyńce[1] (Хоптинці)
- (Іванівка)
- Iwankowce[2] (Іванківці)
- Jaromirka Mała[3] (Мала Яромирка)
- Jaromirka Wielka[3] (Велика Яромирка)
- Juryńce[4] (Юринці)
- (Калинівка)
- Kalityńce[1] (Калитинці)
- (Кам'янка)
- (Ковалівка)
- (Кремінна)
- (Кремінянські Хутори)
- (Кринцілів)
- Kuźmin[1] (Кузьмин)
- Kumanów (Куманів)
- Kurówka[5]  (Курівка)
- Kupin (Купин)
- Łysowody (Лісоводи)
- (Липівка)
- Lepiboki[1] (Ліпибоки)
- Łysogórka (Лісогірка)
- (Мала Левада)
- (Мартинківці)
- (Матвійківці)
- Mądrygłowy (Мудриголови)
- Niemierzyńce[6] (Немиринці)
- (Нова Пісочна)
- (Новий Світ)
- (Новосілка)
- (Олександрівка)
- Ostapkowce[1] (Остапківці)
- (Папірня)
- (Підлісний Веселець)
- Podleśny Oleksiniec (Підлісний Олексинець)
- (Пільний Олексинець)
- (Покровка)
- Porzecze Nowe (Нове Поріччя)
- (Радковиця)
- (Сатанівка)
- (Сирватинці)
- Skipcze (Скіпче)
- Skotyniany (Клинове)
- (Слобідка-Кузьминська)
- (Слобідка-Олексинецька)
- (Спасівка)
- Stara Piaseczna (Стара Пісочна)
- (Старе Поріччя)
- Satanów (Сатанів)
- Szyszkowce[1] (Шишківці)
- Turczyńce (Турчинці)
- (Тарасівка)
- Trościaniec (Тростянець)
- (Варівці)
- Welyka Lewada (Велика Левада)
- Wielki Karabczyjów (Великий Карабчіїв)
- (Вербична (ліквідоване))
- Weselec[1] (Веселець)
- Wygnanka[7] (Вигнанка)
- (Завадинці)
- (Зверхівці)
- Żaglówka (Жаглівка)
- Żyszczyńce (Жищинці)
- Żyrawlińce[1] (Журавлинці)

title: Rejon gródecki (obwód chmielnicki)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Rejon gródecki
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = rejonu gródeckiego
 |jednostka                       = Rejon
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Horodotskyj rayon herb.png
 |flaga                           = Gorodetskiy rayon prapor.png
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = UA-68
 |siedziba                        = [[Gródek (obwód chmielnicki)|Gródek]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 1110 km²
 |rok                             =
 |liczba ludności                 = 50 364
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Horodotskyj-Khm-Raion.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 49°10′N 26°34′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Rejon gródecki''' – jednostka administracyjna wchodząca w skład [[obwód chmielnicki|obwodu chmielnickiego]] [[Ukraina|Ukrainy]].

Rejon utworzony w 1923 z części terenu dawnego [[Powiat płoskirowski|powiatu proskurowskiego]]. Powierzchnia rejonu wynosi 1100 km², ludność liczy około 59 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest [[Gródek (obwód chmielnicki)|Gródek]].

Na terenie rejonu znajdują się 1 miejska rada, 1 osiedlowa rada i 29 [[Sielsowiet|silskich rad]], obejmujących w sumie 72 miejscowości.

== Miejscowości rejonu ==
{{układ wielokolumnowy|szerokość=300px|
* [[Andrzejówka (Ukraina)|Andrzejówka]] (Андріївка)
* [[Bałakiry]] (Балакири)
* (Басівка)
* [[Bedrykiwci|Bedrykowce]] (Бедриківці)
* [[Bubniwka (rejon gródecki)|Bębnówka]] (Бубнівка)
* [[Borszcziwka (rejon gródecki)|Borszczówka]] (Борщівка)
* [[Czornywody|Czarnowody]] (Чорниводи)
* [[Dachniwka|Dachnówka]] (Дахнівка)
* [[Gródek (obwód chmielnicki)|Gródek]] (Городок)
* (Грицьків)
* [[Chmeliwka (rejon gródecki)|Chmielówka]] (Хмелівка)
* [[Cheptyńce]]<ref name="autonazwa1">{{SgKP|IV|870|informacja o wsi w h. Kumanów}}</ref> (Хоптинці)
* (Іванівка)
* [[Iwankiwci (rejon gródecki)|Iwankowce]]<ref>{{SgKP|III|315|Iwankowce (4), gm. Juryńce}}</ref> (Іванківці)
* [[Jaromirka Mała]]<ref name="SgKP">{{SgKP|III|453|Jaromirka}}</ref> (Мала Яромирка)
* [[Wełyka Jaromyrka|Jaromirka Wielka]]<ref name="SgKP" /> (Велика Яромирка)
* [[Juryńce]]<ref>{{SgKP|I|164|Informacja o wsi w haśle Bębnówka}}</ref> (Юринці)
* (Калинівка)
* [[Kalityńce]]<ref name="autonazwa1" /> (Калитинці)
* (Кам'янка)
* (Ковалівка)
* (Кремінна)
* (Кремінянські Хутори)
* (Кринцілів)
* [[Kuźmin (obwód chmielnicki)|Kuźmin]]<ref name="autonazwa1" /> (Кузьмин)
* [[Kumaniw|Kumanów]] (Куманів)
* [[Kuriwka|Kurówka]]<ref>[https://kresy24.pl/wzdluz-zbrucza-i-zwanczyka/ Wzdłuż Zbrucza i Żwańczyka, dwór, wybudowany w 1870 r. przez Zygmunta Mniszka dla syna Tytusa Mniszka]</ref>  (Курівка)
* [[Kupyn|Kupin]] (Купин)
* [[Lisowody (wieś)|Łysowody]] (Лісоводи)
* (Липівка)
* [[Lepiboki]]<ref name="autonazwa1" /> (Ліпибоки)
* [[Łysogórka]] (Лісогірка)
* (Мала Левада)
* (Мартинківці)
* (Матвійківці)
* [[Mądrygłowy]] (Мудриголови)
* [[Niemierzyńce (obwód chmielnicki)|Niemierzyńce]]<ref>{{SgKP|VII|88|Niemierzyńce 1.), wś, powiat prokursowski, par. Kumanów}}</ref> (Немиринці)
* (Нова Пісочна)
* (Новий Світ)
* (Новосілка)
* (Олександрівка)
* [[Ostapkiwci (obwód chmielnicki)|Ostapkowce]]<ref name="autonazwa1" /> (Остапківці)
* (Папірня)
* (Підлісний Веселець)
* [[Podleśny Oleksiniec]] (Підлісний Олексинець)
* (Пільний Олексинець)
* (Покровка)
* [[Nowe Poriczczia|Porzecze Nowe]] (Нове Поріччя)
* (Радковиця)
* (Сатанівка)
* (Сирватинці)
* [[Skipcze]] (Скіпче)
* [[Skotyniany]] (Клинове)
* (Слобідка-Кузьминська)
* (Слобідка-Олексинецька)
* (Спасівка)
* [[Stara Piaseczna]] (Стара Пісочна)
* (Старе Поріччя)
* [[Satanów]] (Сатанів)
* [[Szyszkiwci (rejon gródecki)|Szyszkowce]]<ref name="autonazwa1" /> (Шишківці)
* [[Turczynci|Turczyńce]] (Турчинці)
* (Тарасівка)
* [[Trościaniec (rejon gródecki)|Trościaniec]] (Тростянець)
* (Варівці)
* [[Welyka Lewada]] (Велика Левада)
* [[Wielki Karabczyjów]] (Великий Карабчіїв)
* (Вербична (ліквідоване))
* [[Wesełeć|Weselec]]<ref name="autonazwa1" /> (Веселець)
* [[Wygnanka (rejon gródecki)|Wygnanka]]<ref>{{SgKP|XIV|83|Wygnanka 5.) wś, powiat prokursowski, okr. pol. Satanów, gm. Juryńce}}</ref> (Вигнанка)
* (Завадинці)
* (Зверхівці)
* [[Żahliwka|Żaglówka]] (Жаглівка)
* [[Żyszczyńce]] (Жищинці)
* [[Żyrawlińce]]<ref name="autonazwa1" /> (Журавлинці)
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Obwód chmielnicki (do 2020)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rejon gródecki (obwód chmielnicki)|*]]

title: Rejon gródecki

Herb: Flaga

Państwo: Ukraina

Obwód: chmielnicki

Siedziba: Gródek


text:
# Bet Nechemja
Bet Nechemja (hebr. בית נחמיה) – moszaw położony w samorządzie regionu Chewel Modi’in, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.
Leży w Szefeli, w otoczeniu miasteczka Szoham, oraz moszawów Chadid i Kefar Truman. Na zachód i południowy wschód od moszawu znajduje się baza logistyczna Towala Sił Obronnych Izraela. Na wschód od moszawu znajduje się granica Autonomii Palestyńskiej, strzeżona przez mur bezpieczeństwa.

## Historia
Pierwotnie znajdowała się tutaj arabska wioska Bajt Nabala (arab. بيت نبالا).
29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło Rezolucję nr 181 o utworzeniu w Palestynie dwóch państw: żydowskiego i arabskiego. Zgodnie z rezolucją wioska Bajt Nabala miała znaleźć się w państwie arabskim.
Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w pobliżu wioski doszło do masakry. W dniu 14 grudnia 1947 Legion Arabski rozbił żydowski konwój jadący z Petach Tikwa do moszawu Ben Szemen. W masakrze zginęło 14 Żydów, a 10 zostało rannych. Dodatkowo rannych zostało także 2 brytyjskich żołnierzy. Jordańscy żołnierze twierdzili, że do ataku na konwój doszło, ponieważ jeden z Żydów z konwoju rzucił wcześniejszej nocy granat w obóz Legionu Arabskiego. Masakra przy Bet Nechemji jest pierwszym potwierdzonym przypadkiem bezpośredniego zaangażowania się Legionu Arabskiego w wojnę domową w Mandacie Palestyny.
Podczas dalszych walk, wioska została opuszczona przez arabskich mieszkańców i 13 maja 1948 zajęta przez żydowskie oddziały Hagany. Podczas wojny o niepodległość w trakcie operacji „Danny” wioska została całkowicie zniszczona (13 września 1948).
Współczesny moszaw został założony w 1950 przez żydowskich imigrantów z Iranu. Nazwano go na cześć Nehemiasza, żydowskiego filantropa, który ofiarował pieniądze pod zakup ziemi dla moszawu.

## Kultura i sport
W moszawie jest ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.

## Gospodarka
Gospodarka moszawu opiera się na rolnictwie i sadownictwie.
W moszawie znajduje się centrum Agencji Żydowskiej i ośrodek zajmujący się rozsadzaniem drzew. W tutejszym laboratorium selekcjonuje się nasiona, z których hoduje się szczepki nowych drzew.

## Komunikacja
Wzdłuż wschodniej granicy moszawu przebiega autostrada nr 6, brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z moszawu wyjeżdża się na zachód na drogę nr 444 , którą jadąc na południe dojeżdża się do dużego węzła drogowego autostrady nr 1  (Tel Awiw-Jerozolima), autostrady nr 6 i drogi nr 443 , lub jadąc na północ dojeżdża się do miejscowości Szoham. Z północnej części moszawu można także wyjechać na drogę nr 453 , którą jedzie się na zachód do bazy wojskowej Towala oraz moszawu Kefar Truman.

title: Bet Nechemja

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bet Nechemja
 |nazwa oryginalna             = {{k|he|בית נחמיה}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Bet Nechemji
 |państwo                      = ISR
 |1. jednostka administracyjna = [[Dystrykt Centralny (Izrael)|Centralny]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 79
 |rok                          = 2007
 |liczba ludności              = 772
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +972 3
 |kod pocztowy                 = 73140
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 31°58′38″N 34°57′17″E
 |commons                      =
 |kod mapy                        = Dystrykt Centralny (Izrael)
 |www                          =
}}
'''Bet Nechemja''' ([[Język hebrajski|hebr.]] בית נחמיה) – [[moszaw]] położony w [[Samorząd regionu (Izrael)|samorządzie regionu]] [[Samorząd Regionu Chewel Modi’in|Chewel Modi’in]], w [[Dystrykt Centralny (Izrael)|Dystrykcie Centralnym]], w [[Izrael]]u.

Leży w [[Szefela|Szefeli]], w otoczeniu miasteczka [[Szoham]], oraz moszawów [[Chadid]] i [[Kefar Truman]]. Na zachód i południowy wschód od moszawu znajduje się baza [[Logistyka|logistyczna]] ''Towala'' [[Siły Obronne Izraela|Sił Obronnych Izraela]]. Na wschód od moszawu znajduje się granica [[Autonomia Palestyńska|Autonomii Palestyńskiej]], strzeżona przez [[mur bezpieczeństwa]].

== Historia ==
Pierwotnie znajdowała się tutaj [[Arabowie|arabska]] wioska [[Bajt Nabala]] ([[język arabski|arab.]] بيت نبالا).

29 listopada 1947 roku [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych]] przyjęło Rezolucję nr 181 o utworzeniu w [[Palestyna|Palestynie]] dwóch państw: żydowskiego i arabskiego. Zgodnie z rezolucją wioska Bajt Nabala miała znaleźć się w państwie arabskim.

Podczas [[Wojna domowa w Mandacie Palestyny|wojny domowej w Mandacie Palestyny]] w pobliżu wioski doszło do masakry. W dniu [[14 grudnia]] [[1947]] [[Legion Arabski]] rozbił [[Żydzi|żydowski]] konwój jadący z [[Petach Tikwa]] do moszawu [[Ben Szemen (moszaw)|Ben Szemen]]. W masakrze zginęło 14 Żydów, a 10 zostało rannych. Dodatkowo rannych zostało także 2 [[Wielka Brytania|brytyjskich]] żołnierzy. [[Transjordania|Jordańscy]] żołnierze twierdzili, że do ataku na konwój doszło, ponieważ jeden z Żydów z konwoju rzucił wcześniejszej nocy granat w obóz Legionu Arabskiego. Masakra przy Bet Nechemji jest pierwszym potwierdzonym przypadkiem bezpośredniego zaangażowania się Legionu Arabskiego w [[Wojna domowa w Mandacie Palestyny|wojnę domową]] w [[Palestyna (mandat)|Mandacie Palestyny]]<ref>{{Cytuj pismo |nazwisko = Brewer |imię = Sam |tytuł = Arab Legion Force In Palestine Kills 14 Jews in Convoy |czasopismo = New York Times |wolumin = |wydanie = |strony = 1 |data = 15 grudnia 1947 |wydawca = |miejsce = |issn = |doi = }}</ref>.

Podczas dalszych walk, wioska została opuszczona przez arabskich mieszkańców i [[13 maja]] [[1948]] zajęta przez żydowskie oddziały [[Hagana|Hagany]]. Podczas [[I wojna izraelsko-arabska|wojny o niepodległość]] w trakcie [[Operacja Danny|operacji „Danny”]] wioska została całkowicie zniszczona ([[13 września]] [[1948]])<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.palestineremembered.com/al-Ramla/Bayt-Nabala/index.html | tytuł = Welcome To Bayt Nabala | data dostępu = 2009-03-26| praca = Palestine Remembered | opublikowany = | język = en }}</ref>.

Współczesny moszaw został założony w [[1950]] przez żydowskich imigrantów z [[Iran]]u. Nazwano go na cześć Nehemiasza, żydowskiego filantropa, który ofiarował pieniądze pod zakup ziemi dla moszawu.

== Kultura i sport ==
W moszawie jest ośrodek kultury oraz boisko do piłki nożnej.

== Gospodarka ==
Gospodarka moszawu opiera się na rolnictwie i sadownictwie.

W moszawie znajduje się centrum [[Agencja Żydowska|Agencji Żydowskiej]] i ośrodek zajmujący się rozsadzaniem drzew. W tutejszym laboratorium selekcjonuje się nasiona, z których hoduje się szczepki nowych drzew<ref>{{cytuj stronę| url = https://archive.ph/20090612074157/http://www.jnf.org/work-we-do/our-projects/forestry-ecology/sewing-the-seeds-of-new.html | tytuł = Sewing the Seeds of New Forests | data dostępu = 2009-03-26| praca = Jewish National Fund | opublikowany = | język = en }}</ref>.

== Komunikacja ==
Wzdłuż wschodniej granicy moszawu przebiega [[Autostrada 6 (Izrael)|autostrada nr 6]], brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z moszawu wyjeżdża się na zachód na drogę nr 444 [[Plik:ISR-HW-444.svg|25px]], którą jadąc na południe dojeżdża się do dużego węzła drogowego [[Autostrada 1 (Izrael)|autostrady nr 1]] [[Plik:ISR-FW-1.svg|25px]] ([[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]-[[Jerozolima]]), autostrady nr 6 i drogi nr 443 [[Plik:ISR-HW-443.svg|25px]], lub jadąc na północ dojeżdża się do miejscowości [[Szoham]]. Z północnej części moszawu można także wyjechać na drogę nr 453 [[Plik:ISR-HW453.png|25px]], którą jedzie się na zachód do bazy wojskowej ''Towala'' oraz moszawu [[Kefar Truman]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://maps.google.com/maps?t=h&q=Israel&ie=UTF8&ll=31.978158,34.953604&spn=0.02064,0.032959&z=15 Zdjęcie satelitarne moszawu Bet Nechemja] Google Maps
* [https://amudanan.co.il/?lon=34.9547&lat=31.9771 Mapa moszawu Bet Nechemja] Amudanan

{{Samorząd Chewel Modi’in}}

[[Kategoria:Samorząd Regionu Chewel Modi’in]]
[[Kategoria:Moszawy]]
[[Kategoria:Osiedla żydowskie utworzone w 1950|B]]

title: Bet Nechemjaבית נחמיה

Państwo: Izrael

Dystrykt: Centralny


text:
# Stara Synagoga w Szczecinku
Stara Synagoga w Szczecinku – nieistniejąca obecnie pierwsza główna synagoga gminy żydowskiej w Szczecinku, znajdująca się na rogu dzisiejszych ulic 1 Maja i Jana Pawła II.
Synagoga została zbudowana najprawdopodobniej w 1828 roku. 18 lutego 1881 roku synagoga została podpalona przez nieznanych sprawców. Na jej miejscu wzniesiono nową synagogę.
Podpalenie synagogi odbiło się szerokim echem w ówczesnych Niemczech. Plotka głosiła, że bożnicę podpalił miejscowy kowal Buchholz, ale prokurator oskarżył o to pięciu miejscowych Żydów, chcących rzekomo wyłudzić odszkodowanie. Ostatecznie z braku dowodów zostali uniewinnieni.
Tak o spaleniu synagogi pisała miejscowa gazeta żydowska „Judische Presse”: „Z gazet codziennych wiecie już o nieszczęściu, które dotknęło naszą gminę w Szczecinku. Nasza synagoga 18-tego padła łupem płomieni. Pożar wybuchł przed południem, a mimo to niczego nie dało się uratować, bo na miejscu nie było prawie nic do gaszenia. Dziewięć zwojów Tory i całe pozostałe wyposażenie spłonęły. To, iż to niecna ręka podłożyła ogień, wykazały pierwsze przesłuchania świadków. Wiele osób daje wyraz podejrzeniu, iż za ten czyn ponoszą moralną odpowiedzialność antysemici.”

title: Stara Synagoga w Szczecinku

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Stara Synagoga w Szczecinku
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = POL
 |miejscowość      = [[Szczecinek]]
 |adres            =
 |budulec          = murowana
 |architekt        =
 |data budowy      = początek [[XIX wiek]]u
 |data likwidacji  = [[18 lutego]] [[1881]]
 |data zburzenia   =
 |data odbudowy    =
 |tradycja         =
 |obecnie          =
 |kod mapy         = Szczecinek
 |współrzędne      = 53.739°N 16.69°E
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Stara Synagoga w Szczecinku''' – nieistniejąca obecnie pierwsza główna synagoga gminy żydowskiej w [[Szczecinek|Szczecinku]], znajdująca się na rogu dzisiejszych ulic 1 Maja i Jana Pawła II.

Synagoga została zbudowana najprawdopodobniej w [[1828]] roku<ref>Eleonora Bergman, ''Nurt mauretański w architekturze synagog Europy Środkowo-Wschodniej w XIX i na początku XX wieku'', Warszawa 2004, s. 186</ref>. [[18 lutego]] [[1881]] roku synagoga została podpalona przez nieznanych sprawców. Na jej miejscu wzniesiono [[Synagoga w Szczecinku|nową synagogę]].

Podpalenie synagogi odbiło się szerokim echem w ówczesnych [[Niemcy|Niemczech]]. Plotka głosiła, że bożnicę podpalił miejscowy kowal Buchholz, ale prokurator oskarżył o to pięciu miejscowych Żydów, chcących rzekomo wyłudzić odszkodowanie. Ostatecznie z braku dowodów zostali uniewinnieni.

Tak o spaleniu synagogi pisała miejscowa gazeta żydowska „Judische Presse”: „''Z gazet codziennych wiecie już o nieszczęściu, które dotknęło naszą gminę w Szczecinku. Nasza synagoga 18-tego padła łupem płomieni. Pożar wybuchł przed południem, a mimo to niczego nie dało się uratować, bo na miejscu nie było prawie nic do gaszenia. Dziewięć zwojów Tory i całe pozostałe wyposażenie spłonęły. To, iż to niecna ręka podłożyła ogień, wykazały pierwsze przesłuchania świadków. Wiele osób daje wyraz podejrzeniu, iż za ten czyn ponoszą moralną odpowiedzialność antysemici.''”

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20121221174517/http://www.sztetl.org.pl/pl/article/szczecinek/11,synagogi-domy-modlitwy-i-inne/10,stara-synagoga-w-szczecinku-ul-1-maja-/ Stara Synagoga w Szczecinku] na portalu Wirtualny Sztetl

[[Kategoria:Synagogi w województwie zachodniopomorskim|Szczecinek]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Szczecinku]]

title: Stara Synagoga w Szczecinku

Miejscowość: Szczecinek

Budulec: murowana

Data budowy: początek XIX wieku

Data likwidacji: 18 lutego 1881


text:
# Droga krajowa B21 (Austria)
Droga krajowa B21 (Gutensteiner Straße)  - droga krajowa w Austrii położona na południe od Wiednia. Jedno-jezdniowa arteria zaczyna się na północ od Wiener Neustadt i prowadzi w kierunku zachodnim by przez przełęcz Roher dotrzeć do skrzyżowania z Höllental Straße. Dalej droga prowadzi na przełęcz Ochsattel i do miasteczka St. Aegyd am Neuwalde. Później trasa kieruje się do skrzyżowania z B23 i następnie do Mariazell, gdzie krzyżuje się z B20.

## Odgałęzienia B21a i B21b
Droga krajowa B21a – krótka, pięciokilometrowa, droga łączy centrum Theresienfeld z drogą B21.
Droga krajowa B21b – krótka, sześciokilometrowa, droga łącząca Wiener Neustadt z drogą B21.

title: Droga krajowa B21 (Austria)

wikitext:
{{Droga infobox
 |typ                      = B
 |kraj                     = A
 |numer                    = 21
 |tabliczka                = Bundesstrasse 21 Oesterreich.png
 |zbudowano                =
 |długość                  = ok. 102
 |1. jezdnia               =
 |1. jezdnia opis          =
 |w budowie                =
 |2. jezdnia               =
 |2. jezdnia opis          =
 |jednostki                =
 |1. jednostka             = [[Dolna Austria]]
 |2. jednostka             = [[Styria (Austria)|Styria]]
 |3. jednostka             =
 |4. jednostka             =
 |5. jednostka             =
 |6. jednostka             =
 |7. jednostka             =
 |8. jednostka             =
 |9. jednostka             =
 |mapa                     =
 |podpis mapy              =
 |mapa szczegółowa         =
 |podpis mapy szczegółowej =
 |zdjęcie                  =
 |podpis zdjęcia           =
 |przebieg określenie      = Skrócony
 |trasa                    =
{{AS-węzeł|ok|RON||[[Wiener Neustadt]]|A-B|60}}
{{AS-węzeł|ok|RON||[[Theresienfeld]]|A-B|17}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||}}{{AS-droga|A-B|21a}}{{AS-droga|A-B|21b}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||[[Autostrada A2 (Austria)|Autostrada Południowa]]|A-A|2|59}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||[[Höllental Straße]]|A-B|27}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||}}{{AS-droga|A-B|214}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||}}{{AS-droga|A-B|23}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||[[Mariazell]]|A-B|20}}
 |commons                  =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''Droga krajowa B21 (Gutensteiner Straße)'''  - droga krajowa w [[Austria|Austrii]] położona na południe od [[Wiedeń|Wiednia]]. Jedno-jezdniowa arteria zaczyna się na północ od [[Wiener Neustadt]] i prowadzi w kierunku zachodnim by przez przełęcz Roher dotrzeć do skrzyżowania z [[Höllental Straße]]. Dalej droga prowadzi na przełęcz Ochsattel i do miasteczka [[St. Aegyd am Neuwalde]]. Później trasa kieruje się do skrzyżowania z [[Lahnsattel Straße|B23]] i następnie do [[Mariazell]], gdzie krzyżuje się z [[Droga krajowa B20 (Austria)|B20]].

== Odgałęzienia B21a i B21b ==
'''Droga krajowa B21a''' – krótka, pięciokilometrowa, droga łączy centrum Theresienfeld z drogą B21.

'''Droga krajowa B21b''' – krótka, sześciokilometrowa, droga łącząca Wiener Neustadt z drogą B21.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko= | imię= | nazwisko2= | imię2= | autor link= | inni= | tytuł=Austria - mapa samochodowa | data=2007 | wydawca=wyd. Demart | miejsce= Warszawa| isbn=978-83-7552-028-6 | strony=}}

{{Drogi krajowe w Austrii}}

[[Kategoria:Drogi krajowe w Austrii|021]]

Długość: ok. 102 km

Kraje związkowe: Dolna Austria, · Styria


text:
# Pawlos Mela (gmina)
Pawlos Mela (gr. Δήμος Παύλου Μελά, Dimos Pawlu Mela) – gmina w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja, w regionie Macedonia Środkowa, w jednostce regionalnej Saloniki. W 2011 roku liczyła 99 245 mieszkańców. Powstała 1 stycznia 2011 roku w wyniku połączenia dotychczasowych gmin: Stawrupoli, Polichni i Efkarpia. Siedzibą gminy jest Stawrupoli.

title: Pawlos Mela (gmina)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Pawlos Mela
 |nazwa oryginalna                = Δήμος Παύλου Μελά
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = GRC
 |1. jednostka administracyjna    = [[Macedonia-Tracja]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[Region Macedonia Środkowa|Macedonia Środkowa]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Jednostka regionalna Saloniki|Saloniki]]
 |siedziba                        = [[Stawrupoli]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 99 245
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = 2011 Dimos Pavlou Mela.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Pawlos Mela''' ([[Język nowogrecki|gr.]] Δήμος Παύλου Μελά, ''Dimos Pawlu Mela'') – gmina w [[Grecja|Grecji]], w administracji zdecentralizowanej [[Macedonia-Tracja]], w regionie [[region Macedonia Środkowa|Macedonia Środkowa]], w jednostce regionalnej [[Jednostka regionalna Saloniki|Saloniki]]. W 2011 roku liczyła 99 245 mieszkańców<ref>[https://www.statistics.gr/documents/20181/1210503/resident_population_census2011rev.xls/956f8949-513b-45b3-8c02-74f5e8ff0230 Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός]</ref>. Powstała 1 stycznia 2011 roku w wyniku połączenia dotychczasowych gmin: Stawrupoli, Polichni i Efkarpia. Siedzibą gminy jest [[Stawrupoli]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.kedke.gr/uploads/N38522010_KALLIKRATIS_FEKA87_07062010.pdf |tytuł=Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης − Πρόγραμμα Καλλικράτης. str. 1789 |data dostępu=2010-07-05 |archiwum=https://web.archive.org/web/20100705024807/http://www.kedke.gr/uploads/N38522010_KALLIKRATIS_FEKA87_07062010.pdf |zarchiwizowano=2010-07-05 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Region Macedonia Środkowa}}

[[Kategoria:Gminy w Grecji]]
[[Kategoria:Region Macedonia Środkowa]]

title: Pawlos MelaΔήμος Παύλου Μελά

Państwo: Grecja

Administracja zdecentralizowana: Macedonia-Tracja

Region: Macedonia Środkowa

Jednostka regionalna: Saloniki

Siedziba: Stawrupoli


text:
# Makkawiejewo
Makkawiejewo (ros. Маккавеево) – wieś w Rosji, w Kraju Zabajkalskim, w rejonie czytyńskim. W 2010 liczyła 4145 mieszkańców.

title: Makkawiejewo

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Makkawiejewo
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Маккавеево}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Kraj Zabajkalski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon czytyński|czytyński]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 4145
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Makkawiejewo''' ({{w języku|ru|Маккавеево}}) – wieś w [[Rosja|Rosji]], w [[Kraj Zabajkalski|Kraju Zabajkalskim]], w [[rejon czytyński|rejonie czytyńskim]]. W 2010 liczyła 4145 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/zabajkalskij-kraj.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości Kraju Zabajkalskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w Kraju Zabajkalskim]]

title: MakkawiejewoМаккавеево

Państwo: Rosja

Kraj: Zabajkalski

Rejon: czytyński


text:
# The Hell E.P.
The Hell E.P. to minialbum amerykańskiej grupy hip-hopowej Gravediggaz i producenta Tricky’ego wydany w 1995 roku.

## Lista utworów
Informacje o utworach pochodzą ze strony discogs.com
1. Hell Is Round The Corner (Original Mix) – 3:44
2. Hell Is Round The Corner (The Hell & Water Mix) – 4:18
3. Psychosis - 6:34
  - Producent: The Rzarector
4. Tonite Is A Special Nite (Chaos Mass Confusion Mix) – 4:41
  - Producent: The Rzarector

title: The Hell E.P.

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = ep
 |tytuł                     = The Hell E.P.
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Gravediggaz]]
 |wydany                    = 1995<ref name="discogs">{{cytuj stronę| url = http://www.discogs.com/Tricky-vs-Gravediggaz-The-The-Hell-EP/release/67722| tytuł = Tricky vs. Gravediggaz, The* - The Hell EP| data dostępu = 2010-01-23| autor = | opublikowany = [[Discogs|discogs.com]]| data = | język = en}}</ref>
 |nagrywany                 = 1995
 |gatunek                   = [[rap]], [[horrorcore]]<ref name="discogs" />
 |długość                   = 19:17
 |wytwórnia                 = [[4th & B’way Records|4th & B’way]], [[Island Records|Island]]<ref name="discogs" />
 |producent                 = Dobie [[Tricky]], [[RZA|The Rzarector]]<ref name="discogs" />
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{Ocena|5|2}}<ref>{{cytuj stronę|url= https://www.allmusic.com/album/the-hell-ep--mw0001014338 |tytuł= The Hell (EP)  – Tricky |autor = John Hinrichsen  |opublikowany = [[AllMusic]] |język= en|data dostępu =2022-12-12}}</ref>
 |wydanie 1                 =
 |rok wydania               = 1995
 |poprzedni album           = [[6 Feet Deep]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1994
 |następny album            = [[The Pick, the Sickle and the Shovel]]
 |rok następnego albumu     = 1997
 |wydanie 2                 = [[Tricky]]
 |rok wydania 2             = 1995
 |poprzedni album 2         = [[Maxinquaye]]
 |rok poprzedniego albumu 2 = 1995
 |następny album 2          = [[Nearly God]]
 |rok następnego albumu 2   = 1995
}}
'''The Hell E.P.''' to [[EP|minialbum]] amerykańskiej grupy [[hip-hop (muzyka)|hip-hop]]owej [[Gravediggaz]] i producenta [[Tricky|Tricky’ego]] wydany w 1995 roku.

== Lista utworów ==
Informacje o utworach pochodzą ze strony [[Discogs|discogs.com]]<ref name="discogs" />
# Hell Is Round The Corner (Original Mix) – 3:44
# Hell Is Round The Corner (The Hell & Water Mix) – 4:18
# Psychosis - 6:34
#* Producent: [[RZA|The Rzarector]]
# Tonite Is A Special Nite (Chaos Mass Confusion Mix) – 4:41
#* Producent: The Rzarector

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gravediggaz}}

{{SORTUJ:Hell E.P., The}}
[[Kategoria:Albumy Tricky’ego]]
[[Kategoria:Albumy Gravediggaz]]
[[Kategoria:Minialbumy wydane w roku 1995]]
[[Kategoria:Albumy 4th & B’way Records]]
[[Kategoria:Albumy Island Records]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez RZA]]

title: The Hell E.P.

Gatunek: rap, horrorcore

Wydawnictwo: 4th & B’way, Island

Producent: Dobie Tricky, The Rzarector

6 Feet Deep · (1994): The Hell E.P. · (1995) · The Pick, the Sickle and the Shovel · (1997)

Maxinquaye · (1995): The Hell E.P. · (1995) · Nearly God · (1995)


text:
# Keiino
Keiino (zapis stylizowany: KEiiNO) – norweski zespół muzyczny założony w 2018, prezentujący mieszankę muzyki popowej, elektronicznej, folkowej oraz joik (rodzaj ludowego śpiewu Lapończyków). Zespół tworzą: Tom Hugo (ur. 1979), Fred Buljo (ur. 1988) i Alexandra Rotan (ur. 1996).
Zwycięzcy programu Melodi Grand Prix 2019, reprezentanci Norwegii w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji (2019).

## Historia zespołu
Grupa została utworzona latem 2018, gdy Tom Hugo i Alexander Olsson zaczęli pisać „Spirit in the Sky”. Inspirowali się historycznymi walkami o równość bez względu na pochodzenie etniczne, płeć i orientację. Później zaprosili do współpracy rapera Saama Freda Buljo i Alexandrę Rotan. Nazwa grupy została zainspirowana nazwą rodzinnego miasta Buljo, Kautokeino. W 2019 z piosenką „Spirit in the Sky” zwyciężyli w finale programu Melodi Grand Prix, zostając reprezentantami Norwegii w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Tel Awiwie. 18 maja zajęli szóste miejsce w finale Eurowizji po zdobyciu 331 punktów, w tym 291 pkt od telewidzów (1. miejsce) i 40 pkt od jurorów (18. miejsce). 21 czerwca 2019 wydali singiel „Praying”. 5 lutego 2020 zdobyli nagrody Scandipop w kategoriach: najlepsza grupa i najlepszy nowy artysta oraz najlepszy przebój i najlepszy przełomowy utwór (za „Spirit in the Sky”). W kwietniu 2020 roku wystąpili w projekcie internetowym Eurovision Home Concerts. 15 maja wydali album studyjny pt. OKTA. W lutym 2021 z utworem „Monument” zajęli drugie miejsce w finale programu Melodi Grand Prix 2021. Wcześniej ponownie zostali laureatami nagród Scandipop w kategoriach: najlepsza grupa, najlepszy album (OKTA) i najlepszy singel electropop („Black Leather”). W lutym 2024 kolejny raz wzięli udział w programie Melodi Grand Prix, gdzie ponownie zajęli drugie miejsce z utworem „Damdiggida”.

## Dyskografia

### Albumy
| Tytuł | Szczegóły                                                                    |
| ----- | ---------------------------------------------------------------------------- |
| OKTA  | - Wydanie: 15 maja 2020 - Wytwórnia: Hugoworld AS - Format: Digital download |

### Single
| Tytuł                                        | Rok  | Najwyższe miejsce na liście | Najwyższe miejsce na liście | Najwyższe miejsce na liście | Najwyższe miejsce na liście | Najwyższe miejsce na liście | Najwyższe miejsce na liście | Album |
| Tytuł                                        | Rok  | NOR                         | AUT                         | BEL                         | IRE                         | SWE                         | UK                          | Album |
| -------------------------------------------- | ---- | --------------------------- | --------------------------- | --------------------------- | --------------------------- | --------------------------- | --------------------------- | ----- |
| „Spirit in the Sky”                          | 2019 | 1                           | 61                          | 69                          | 84                          | 33                          | 61                          | OKTA  |
| „Shallow”                                    | 2019 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Praying”                                    | 2019 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | OKTA  |
| „Vill ha dig”                                | 2019 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Dancing in the Smoke”                       | 2019 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | OKTA  |
| „Colours”                                    | 2020 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | OKTA  |
| „Black Leather” (feat. Charlotte Qamaniq)    | 2020 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | OKTA  |
| „Would I Lie” (feat. Electric Fields)        | 2020 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | OKTA  |
| „I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)” | 2020 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | OKTA  |
| „Transarctic Lover” (feat. Sordal)           | 2020 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „A Winter’s Night”                           | 2020 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Monument”                                   | 2021 | 7                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Unbreakable”                                | 2021 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Driver’s Licence”                           | 2021 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Mellom Bakkar og Berg” (feat. Kautobahn)    | 2021 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Addjas”                                     | 2021 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Venus”                                      | 2021 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „A New Beginning” (feat. Peder Elias)        | 2021 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „On a Night Like This”                       | 2022 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Mother of a Night”                          | 2022 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Nights of Tunder”                           | 2022 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Alt du kan se”                              | 2023 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „The Sun Always Shines on TV”                | 2023 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Ritma”                                      | 2023 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Get Up”                                     | 2023 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Insomnia”                                   | 2023 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |
| „Damdigida”                                  | 2024 | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –                           | –     |

title: Keiino

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Keiino
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = ColognePride 2019-Samstag-Hauptbühne-1850-KEiiNO-8193.jpg
 |opis zdjęcia     = KEiiNO (2019)
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 2018
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|NOR}}
 |gatunek          = [[Muzyka pop|pop]], [[muzyka elektroniczna]], [[Muzyka folkowa|folk]], [[joik]]
 |aktywność        = od 2018
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład            = Tom Hugo
Fred Buljo
Alexandra Rotan
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              = https://www.keiino.com/
}}
'''Keiino''' (zapis stylizowany: '''KEiiNO''') – [[Norwegia|norweski]] [[zespół muzyczny]] założony w 2018, prezentujący mieszankę muzyki [[Muzyka pop|popowej]], [[Muzyka elektroniczna|elektronicznej]], [[Muzyka folkowa|folkowej]] oraz [[joik]] (rodzaj ludowego śpiewu [[Laponia|Lapończyków]]). Zespół tworzą: [[Tom Hugo (piosenkarz)|Tom Hugo]] (ur. 1979), [[Fred Buljo (muzyk)|Fred Buljo]] (ur. 1988) i [[Alexandra Rotan]] (ur. 1996)<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = KEiiNO – Eurovision Song Contest Tel Aviv 2019 |data dostępu = 2019-04-07 |opublikowany = eurovision.tv |url = https://eurovision.tv/participant/keiino}}</ref>.

Zwycięzcy programu ''Melodi Grand Prix 2019'', reprezentanci [[Norwegia w Konkursie Piosenki Eurowizji|Norwegii]] w [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2019|64. Konkursie Piosenki Eurowizji]] (2019)<ref name=":2" />.

== Historia zespołu ==
[[Plik:Semi2Dress2019-035-20190516-EuroVisionary.jpg|thumb|Keiino podczas [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2019|64. Konkursu Piosenki Eurowizji]] w [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiwie]] (2019)]]
Grupa została utworzona latem 2018, gdy Tom Hugo i Alexander Olsson zaczęli pisać „[[Spirit in the Sky (singel Keiino)|Spirit in the Sky]]”. Inspirowali się historycznymi walkami o równość bez względu na pochodzenie etniczne, płeć i orientację. Później zaprosili do współpracy [[raper]]a [[Saamowie|Saama]] Freda Buljo i Alexandrę Rotan. Nazwa grupy została zainspirowana nazwą rodzinnego miasta Buljo, [[Guovdageaidnu Kautokeino|Kautokeino]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.tv2.no/a/10438481/ | tytuł = Dette betyr joiken i Melodi Grand Prix-vinnerlåten | autor = Marit Grøtte | opublikowany = tv2.no | język = no | data dostępu = 2020-04-12}}</ref>. W 2019 z piosenką „[[Spirit in the Sky (singel Keiino)|Spirit in the Sky]]” zwyciężyli w finale programu ''[[Melodi Grand Prix]]'', zostając reprezentantami [[Norwegia w Konkursie Piosenki Eurowizji|Norwegii]] w [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2019|64. Konkursie Piosenki Eurowizji]] organizowanym w [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiwie]]<ref>{{cytuj stronę |url= https://eurovision.tv/story/keiino-is-norways-choice-for-tel-aviv |tytuł=KEiiNO is Norway's choice for Tel Aviv! |opublikowany=eurovision.tv |praca=[[Europejska Unia Nadawców]] |autor=Louise LaFleur |data=2019-03-02 |data dostępu=2019-05-22 |język=en}}</ref>. 18 maja zajęli szóste miejsce w finale Eurowizji po zdobyciu 331 punktów, w tym 291 pkt od telewidzów (1. miejsce) i 40 pkt od jurorów (18. miejsce)<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = eurovision.tv |data = 2019-05-19 |url = https://eurovision.tv/event/tel-aviv-2019/grand-final/results/norway |język = en}}</ref>. 21 czerwca 2019 wydali singiel „Praying”. 5 lutego 2020 zdobyli nagrody Scandipop w kategoriach: najlepsza grupa i najlepszy nowy artysta oraz najlepszy przebój i najlepszy przełomowy utwór (za „Spirit in the Sky”)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://scandipop.co.uk/2020-scandipop-awards-winners/ | tytuł = The 2020 Scandipop Awards: The Winners! | praca = Scandipop.co.uk | język = en | data dostępu = 2021-01-27}}</ref>. W kwietniu 2020 roku wystąpili w projekcie internetowym ''[[Eurovision Home Concerts]]''<ref>{{cytuj stronę|url=https://eurovision.tv/story/eurovision-home-concerts-introducing-the-artists-of-episode-4|tytuł=Eurovision Home Concerts: Introducing the artists of Episode 4|opublikowany=eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|data=24 kwietnia 2020|data dostępu=2020-04-24|język=en}}</ref>. 15 maja wydali album studyjny pt. ''OKTA''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://allaboutmusic.pl/zespol-keiino-wydal-debiutancki-album-okta/ | tytuł = ZESPÓŁ KEIINO WYDAŁ DEBIUTANCKI ALBUM „OKTA” | autor = Kamila Ryszkowska | praca = Allaboutmusic.pl | język = pl | data dostępu = 2021-01-27}}</ref>. W lutym 2021 z utworem „Monument” zajęli drugie miejsce w finale programu ''[[Melodi Grand Prix 2021]]''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://eurowizja.org/melodi-grand-prix-2021-pierwszy-polfinal-keiino/ | tytuł = Melodi Grand Prix 2021: znamy pierwszych uczestników! | autor = Ignacy Sroka | praca = Eurowizja.org | język = pl | data dostępu = 2021-01-15}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://eurowizja.org/norwegia-zdecydowala-tix-wygrywa-melodi-grand-prix-2021/ | tytuł = Norwegia zdecydowała! TIX wygrywa Norwegia zdecydowała! TIX wygrywa Melodi Grand Prix 2021Grand Prix 2021 | autor = Ignacy Sroka | praca = Eurowizja.org | język = pl | data dostępu = 2021-02-21}}</ref>. Wcześniej ponownie zostali laureatami nagród Scandipop w kategoriach: najlepsza grupa, najlepszy album (''OKTA'') i najlepszy singel electropop („Black Leather”)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://escxtra.com/2021/01/19/eurovision-artists-victorious-at-the-scandipop-awards-2021/ | tytuł = Eurovision artists victorious at the Scandipop Awards 2021 | autor = Sami Luukela | praca = Escxtra.com | język = en | data dostępu = 2021-01-27}}</ref>. W lutym 2024 kolejny raz wzięli udział w programie ''[[Melodi Grand Prix 2024|Melodi Grand Prix]]'', gdzie ponownie zajęli drugie miejsce z utworem „Damdiggida”<ref name=":27">{{Cytuj |autor = Jon Marius Hyttebakk |tytuł = Gåte er vinneren av Melodi Grand Prix 2024 |data = 2024-02-03 |data dostępu = 2024-02-03 |praca = www.nrk.no |opublikowany = [[Norsk Rikskringkasting]] |url = https://www.nrk.no/kultur/mgp_-gate-er-vinneren-av-melodi-grand-prix-2024-1.16746752 |język = nb}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Eurowizja 2024: Gåte wygrywają w Norwegii! "Ulveham" piosenką do Malmö |data = 2024-02-03 |data dostępu = 2024-02-04 |praca = eurowizja.org |opublikowany = [[OGAE|OGAE Polska]] |url = https://eurowizja.org/eurowizja-2024-gate-wygrywaja-w-norwegii-ulveham-piosenka-do-malmo/ |język = pl}}</ref>.

== Dyskografia ==
{{Galeria
|Nazwa =
|wielkość = 240
|Plik:ColognePride 2018-Freitag-Hauptbühne-1950-Tom Hugo-7543.jpg|Tom Hugo
|Plik:ColognePride 2019-Samstag-Hauptbühne-1850-KEiiNO-8188.jpg|Fred Buljo
|Plik:ColognePride 2019-Samstag-Hauptbühne-1850-KEiiNO-8198.jpg|Alexandra Rotan
}}
=== Albumy ===
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
|-
! scope="col" style="width:10em;"| Tytuł
! scope="col" style="width:19em;"| Szczegóły
|-
! scope="row"| ''OKTA''
|
* Wydanie: 15 maja 2020<ref>{{Cytuj stronę | url = https://music.apple.com/au/album/okta/1502779981 | tytuł = Album OKTA | opublikowany = music.apple.com | data dostępu = 2020-04-04}}</ref>
* Wytwórnia: Hugoworld AS
* Format: [[Digital download]]
|}

=== Single ===
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
|-
! scope="col" rowspan="2" style="width:15em;"| Tytuł
! scope="col" rowspan="2" style="width:1em;"| Rok
! scope="col" colspan="6"| Najwyższe miejsce na liście
! scope="col" rowspan="2"| Album
|-
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;"| [[VG-lista|NOR]]
<ref>{{Cytuj |tytuł = Spirit in the Sky |data dostępu = 2021-02-23 |opublikowany = VG-lista 2021 |url = https://www.vglista.no/sanger/spirit-in-the-sky-3/ |język = nb}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = MONUMENT |data dostępu = 2021-02-23 |opublikowany = VG-lista 2021 |url = https://www.vglista.no/sanger/monument/ |język = nb}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;"| [[Ö3 Austria Top 40|AUT]]
<ref>{{Cytuj |autor = Steffen Hung |tytuł = KEiiNO - Spirit In The Sky |data dostępu = 2021-02-23 |opublikowany = austriancharts.at |url = http://austriancharts.at/showitem.asp?interpret=KEiiNO&titel=Spirit+In+The+Sky&cat=s}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;"| [[Ultratop|BEL]]
<ref>{{Cytuj |url= https://www.ultratop.be/nl/song/1c0b83/KEiiNO-Spirit-In-The-Sky |tytuł=KEiiNO - Spirit In The Sky |opublikowany=ultratop.be |język=be |data dostępu=2020-04-17}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;"| [[Irish Singles Chart|IRE]]
<ref>{{Cytuj |tytuł = irishcharts.com - Discography Keiino |data dostępu = 2021-02-23 |opublikowany = irish-charts.com |url = http://irish-charts.com/showinterpret.asp?interpret=Keiino}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;"| [[Sverigetopplistan|SWE]]
<ref>{{Cytuj |tytuł = Sverigetopplistan |data dostępu = 2021-02-23 |opublikowany = Sverigetopplistan |url = https://www.sverigetopplistan.se/search?query=keiino |język = sv}}</ref>
! scope="col" style="width:3em;font-size:85%;"| [[UK Singles Chart|UK]]
<ref>{{Cytuj |tytuł = Official Singles Chart Top 100 {{!}} Official Charts Company |data dostępu = 2021-02-23 |opublikowany = www.officialcharts.com |url = https://www.officialcharts.com/charts/singles-chart/20190524/7501/ |język = en}}</ref>
|-
! scope="row"| „[[Spirit in the Sky (singel Keiino)|Spirit in the Sky]]”
| rowspan="5" | 2019
| 1 || 61 || 69 || 84 || 33 || 61
| ''OKTA''
|-
! scope="row"| „Shallow”
| – || – || – || – || – || –
| –
|-
! scope="row"| „Praying”
| – || – || – || – || – || –
| ''OKTA''
|-
! scope="row"| „Vill ha dig”
| – || – || – || – || – || –
| –
|-
! scope="row"| „Dancing in the Smoke”
| – || – || – || – || – || –
| rowspan="5" | ''OKTA''
|-
! scope="row"| „Colours”
| rowspan="6" | 2020
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Black Leather”
{{small|(feat. Charlotte Qamaniq)}}
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Would I Lie”
{{small|(feat. Electric Fields)}}
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)”
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Transarctic Lover”
{{small|(feat. Sordal)}}
| – || – || – || – || – || –
| rowspan="18" | –
|-
! scope="row"| „A Winter’s Night”
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Monument”
| rowspan="7"|2021
| 7 || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Unbreakable”
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Driver’s Licence”
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Mellom Bakkar og Berg”
{{small|(feat. Kautobahn)}}
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Addjas”
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „Venus”
| – || – || – || – || – || –
|-
! scope="row"| „A New Beginning”
{{small|(feat. Peder Elias)}}
| – || – || – || – || – || –
|-
!„On a Night Like This”
| rowspan="3" |2022
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!'''„Mother of a Night”'''
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„Nights of Tunder”
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„Alt du kan se”
| rowspan="5" |2023
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„The Sun Always Shines on TV”
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„Ritma”
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„Get Up”
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„Insomnia”
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
!„Damdigida”
|2024
|–
|–
|–
|–
|–
|–
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Reprezentanci Norwegii w Konkursie Piosenki Eurowizji}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:KEiiNO}}
[[Kategoria:Norweskie zespoły folkowe]]
[[Kategoria:Norweskie zespoły popowe]]
[[Kategoria:Reprezentanci Norwegii w Konkursie Piosenki Eurowizji]]

title: Keiino

Pochodzenie: Norwegia

Gatunek: pop, muzyka elektroniczna, folk, joik


text:
# Pałac Lodowy (Czerepowiec)
Pałac Lodowy – hala widowiskowo-sportowa w Czerepowcu, w Rosji. Budowa obiektu została zainaugurowana 8 kwietnia 2005 roku, a uroczystość otwarcia nastąpiła 4 listopada 2006 roku. Obiekt może pomieścić 5685 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim hokeiści klubu Siewierstal Czerepowiec oraz młodzieżowy zespół Ałmaz Czerepowiec.

title: Pałac Lodowy (Czerepowiec)

wikitext:
{{Hala infobox
 |nazwa                      = Pałac Lodowy
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |przydomek                  =
 |państwo                    = RU-VLG
 |miejscowość                = [[Czerepowiec]]
 |adres                      =
 |lata budowy                = 2005–2006
 |otwarta                    = 4 listopada 2006
 |zamknięta                  =
 |zburzona                   =
 |architekt                  =
 |właściciel                 =
 |operator                   =
 |użytkownicy                = [[Siewierstal Czerepowiec]]<br />[[Ałmaz Czerepowiec]]
 |miejsca stałe              =
 |miejsca wysuwane           =
 |miejsca dostawne           =
 |miejsca siedzące (w sumie) =
 |całkowita liczba miejsc    = 5685
 |kod mapy                   = RU-VLG
 |współrzędne                = 59°5′21″N 37°55′10″E
 |commons                    =
 |www                        = http://arena-che.ru/
}}
'''Pałac Lodowy''' – [[hala (budownictwo)|hala widowiskowo-sportowa]] w [[Czerepowiec|Czerepowcu]], w [[Rosja|Rosji]]. Budowa obiektu została zainaugurowana 8 kwietnia 2005 roku, a uroczystość otwarcia nastąpiła 4 listopada 2006 roku<ref name="his">{{Cytuj stronę | url = http://arena-che.ru/about/2-istoriya_sozdaniya/ | tytuł = История создания | opublikowany = arena-che.ru | język = ru | data dostępu = 2014-02-18}}</ref>. Obiekt może pomieścić 5685 widzów<ref name="are">{{Cytuj stronę | url = http://arena-che.ru/about/6-harakteristika_i_vozmozhnosti/ | tytuł = Характеристика и возможности | opublikowany = arena-che.ru | język = ru | data dostępu = 2014-02-18}}</ref>. Swoje spotkania rozgrywają na nim hokeiści klubu [[Siewierstal Czerepowiec]]<ref name="sev">{{Cytuj stronę | url = http://severstalclub.ru/Tickets/arena_scheme | tytuł = Схема арены | opublikowany = severstalclub.ru | język = ru | data dostępu = 2014-02-18}}</ref> oraz młodzieżowy zespół [[Ałmaz Czerepowiec]]<ref name="alm">{{Cytuj stronę | url = http://almaz.severstalclub.ru/Tickets/arena_scheme | tytuł = Схема арены и парковка | opublikowany = almaz.severstalclub.ru | język = ru | data dostępu = 2014-02-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Sport w Czerepowcu]]
[[Kategoria:Hale sportowe i widowiskowe w Rosji]]
[[Kategoria:Lodowiska w Rosji]]

title: Pałac Lodowy

Obwód: wołogodzki

Miejscowość: Czerepowiec

Otwarta: 4 listopada 2006

Użytkownicy: Siewierstal Czerepowiec · Ałmaz Czerepowiec


text:
# Santa Rosa (Urugwaj)
San Rosa – miasto w Urugwaju, w departamencie Canelones.

title: Santa Rosa (Urugwaj)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = San Rosa
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = San Rosa
 |państwo                      = URY
 |1. jednostka administracyjna = [[Canelones (departament)|Canelones]]
 |2. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 3,17
 |wysokość                     = 58
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 34°30′0″S 56°2′0″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''San Rosa''' – miasto w [[Urugwaj]]u, w departamencie [[Canelones (departament)|Canelones]].

[[Kategoria:Miasta w Urugwaju]]

title: San Rosa

Państwo: Urugwaj

Departament: Canelones


text:
# Kamianka (dopływ Bugu)
Kamianka (nieoficjalna nazwa lokalna: Kamionka) – rzeka w Polsce, prawy dopływ Bugu o długości 23,41 km. Należy do dorzecza Bugu, do którego uchodzi w pobliżu mostu niedaleko wsi Turna Mała. Rzeka ma swoje źródło w pobliżu miejscowości Krasewice-Czerepy, następnie przepływa m.in. przez Czartajew oraz Siemiatycze, dzieląc to miasto na dwie zbliżone wielkością części. W Czartajewie oraz w Siemiatyczach rzeka przepływa przez 2 sztuczne zbiorniki wodne. W Siemiatyczach przyjmuje także 3 dopływy. Są to lewobrzeżny Mahomet i prawobrzeżne Muchawiec oraz ciek bez nazwy. Średni przepływ Kamianki w pobliżu ujścia do Bugu to 0,095 m³/s.

title: Kamianka (dopływ Bugu)

wikitext:
{{Rzeka infobox
| nazwa               = Kamianka
| zdjęcie             = Kamionka rzeka siemiatycze.jpg
| opis zdjęcia        = Kamianka – widok z mostu w [[Siemiatycze|Siemiatyczach]]
| kontynent           = Europa
| państwo             = POL
| lokalizacja         = [[województwo podlaskie|woj. podlaskie]]
| rodzaj cieku        = rzeka
| długość             = 23,41
| spadek              =
| powierzchnia zlewni =
| średni przepływ     = 0,095
| miejsce przepływu   = (przy ujściu)
| źródło: miejsce     = w pobliżu wsi [[Krasewice-Czerepy]]
| źródło: wysokość    = 157,3
| źródło: współrzędne = 52°29′50″N 22°47′36″E
| ujście: recypient   = rzeka [[Bug]]
| ujście: miejsce     = w pobliżu wsi [[Turna Mała]]
| ujście: wysokość    = ok. 115 m n.p.m.{{r|geoportal}}
| ujście: współrzędne = 52°21′50″N 22°52′25″E
| mapa                =
| opis mapy           =
| kod mapy            = PL-PD
| szlak               =
| commons             = Category:Kamianka (tributary of Bug)
}}
'''Kamianka''' (nieoficjalna nazwa lokalna: '''Kamionka''') – [[rzeka]] w [[Polska|Polsce]], prawy [[dopływ]] [[Bug]]u{{r|hydronimy p}} o długości 23,41 km{{r|geoportalKZGW}}. Należy do dorzecza Bugu, do którego uchodzi w pobliżu mostu niedaleko wsi [[Turna Mała]]. Rzeka ma swoje źródło w pobliżu miejscowości [[Krasewice-Czerepy]], następnie przepływa m.in. przez [[Czartajew]] oraz [[Siemiatycze]], dzieląc to miasto na dwie zbliżone wielkością części. W Czartajewie oraz w Siemiatyczach rzeka przepływa przez [[Zalew w Siemiatyczach|2 sztuczne zbiorniki wodne]]. W Siemiatyczach przyjmuje także 3 dopływy. Są to lewobrzeżny [[Mahomet (struga)|Mahomet]] i prawobrzeżne [[Muchawiec (dopływ Kamianki)|Muchawiec]] oraz ciek bez nazwy. Średni przepływ Kamianki w pobliżu ujścia do Bugu to 0,095 m³/s.
[[Plik:Rzeka_Kamianka_(Kamionka),_Siemiatycze_–_znak_drogowy.jpg|thumb|left|Znak drogowy F-4 w Siemiatyczach z nazwą rzeki w brzmieniu „Kamionka”]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "geoportal">{{cytuj stronę | url = http://mapy.geoportal.gov.pl/imap/?locale=pl&gui=new&sessionID=2553212| tytuł = Kamianka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej | opublikowany = [[Główny Geodeta Kraju]] | data dostępu = 2016-04-14 }}</ref>
<ref name="hydronimy p">{{Hydronimy1|s=104}}</ref>
<ref name = "geoportalKZGW">{{cytuj stronę | url = https://wody.isok.gov.pl/imap_kzgw/?locale=pl&gui=classic&sessionID=4599| tytuł = Kamianka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania) | opublikowany = [[Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej]] | data dostępu = 2016-04-14 }}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.2|46|Kamianka}}

[[Kategoria:Dorzecze Bugu]]

title: Kamianka

Kontynent: Europa

Lokalizacja: woj. podlaskie

Średni przepływ: 0,095 m³/s (przy ujściu)

Miejsce:
w pobliżu wsi Krasewice-Czerepy
w pobliżu wsi Turna Mała

Recypient: rzeka Bug