text:
# 1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej – pododdział artylerii przeciwlotniczej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

## Sformowanie i historia dywizjonu
Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych z 26 października 1931 roku została sformowana kadra 9 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. Pierwszym dowódcą i organizatorem kadry 9 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej został podpułkownik Leon Przybytko. 18 lutego 1933 roku jednostka rozwinięta została w Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej, a z dniem 1 listopada 1935 roku przemianowana w 1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej. W kwietniu 1937 roku na podstawie opublikowanej instrukcji Kierownictwa Marynarki Wojennej L.dz. 1500/Org.Tjn.37 w skład dywizjonu wcielono skadrowaną XI baterię artylerii nadbrzeżnej tzw. "Canet". W lutym 1938 roku zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych L.6477/Org.Tjn.37 wraz z 2 Morskim dywizjonem artylerii przeciwlotniczej z Helu wszedł w skład Marynarki Wojennej. W maju 1939 roku w dywizjonie z artylerzystów zorganizowano baterię nr 5/105 czterodziałową ruchomą na kołach armat kal. 105 mm. Bateria ta weszła w późniejszym okresie w skład Morskiego dywizjonu artylerii lekkiej jako jego 1 bateria.
Dywizjon był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w okresie zagrożenia, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym, formował cztery pododdziały:
- 1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej (dowództwo, 4 baterie artylerii przeciwlotniczej stałe x 2 armaty, plutony: łączności, dozorowania, kompania km plot. 1 morskiego daplot.)
- kompania karabinów maszynowych przeciwlotniczych typ B nr 1 marynarska,
- morska kompania reflektorów przeciwlotniczych,
- XI bateria 100 mm armat Canet,

natomiast w grupie „brązowej 2" wystawiał uzupełnienie dla wymienionych wyżej jednostek. Ponadto, do czerwca 1939 roku, mobilizował również 1 morski pluton żandarmerii.

## 1 Mdaplot. w kampanii wrześniowej
We wrześniu 1939 roku dywizjon został użyty do obrony przeciwlotniczej zespołu portowego w Gdyni, a także do wsparcia wojsk lądowych ogniem prowadzonym do celów naziemnych oraz do obrony przeciwdesantowej Wybrzeża. Według oceny dowódcy, 70% amunicji wystrzelono przeciw celom lądowym. 1 września rano jako pierwszy na wybrzeżu ogień do 3 niemieckich wodnopłatowców He 60 otworzyły baterie 1 Mdaplot., które prowadziły rozpoznanie wód zatoki i portów. O godz. 6.15 baterie dywizjonu ostrzeliwały atakujące Puck 30 samolotów He 111 i 12 Bf 110, w wyniku ostrzału jeden Bf 110 został zestrzelony, a drugi uszkodzony. Ok. godz. 14.00 na cele w Gdyni i okolicach atakowało 62 samoloty Ju 87 w osłonie myśliwców, zestrzelono jeden Ju 87, który spadł w okolicach Karlikowa. Wieczorem cele w okolicach Gdyni atakowały myśliwce Bf 109 z dokumentów niemieckich wynika, iż nie wróciły do baz dwa samoloty. 2 września ok. godz. 11.00 bombowce Ju 87 w osłonie Bf 109 atakowały port wojenny w Gdyni oraz znajdujące się w nim okręty wojenne. 1 bateria zgłosiła zestrzelenie jednego samolotu, który spadł do morza w rejonie Babich Dołów, a załogę jego wzięto do niewoli. 2 i 3 baterie prowadziły ogień do celów lądowych na korzyść Lądowej Obrony Wybrzeża, 3 bateria zużyła 80% posiadanej amunicji. W godzinach nocnych wodnosamoloty He 59 dokonały 3 nalotów na Gdynię. 3 września o godz. 19.14 2 bateria z Redłowa ostrzelała 10 salwami niemieckie jednostki trałowe. Rano 4 września dywizjon ostrzelał niemieckie wodnosamoloty He 60 rozpoznające Gdynię i okolicę. Przed południem (10.30-10.34 i 11.10) niemiecki zespół trałowy tj. 3. Flotylla Kutrów Trałowych, 5 Flotylla Ochrony Portów w osłonie torpedowca T 196, został ostrzelany przez 2 baterię wspólnie z działem XI baterii nadbrzeżnej "Canet". Niemieckie okręty wycofały się pod osłoną zasłony dymnej, zygzakując. Tego dnia 1 bateria zameldowała zestrzelenie samolotu Ju 87 do wody w pobliżu atakowanego polskiego minowca, to zestrzelenie jest przypisywane załodze atakowanego ORP "Jaskółka". 6 września ok. godz. 17.00 1 bateria ostrzelała niemiecki samolot, który prawdopodobnie rozbił się na lądzie. W dniach 6 i 7 września 2 bateria była ostrzeliwana przez pancernik "Schleswig-Holstein" jeden z pocisków 280 mm uszkodził jedną z armat baterii. 7 września 1 bateria otrzymała 4 armaty kal. 40 mm Bofors spośród 8 szt. odnalezionych w porcie w Gdyni. Armaty te ustawiono obok stanowisk stałych - działobitni baterii i magazynów amunicji. 10 września w godz. 9.20 - 9.27 1. Flotylla Kutrów Trałowych w osłonie torpedowca T 196 została ostrzelana przez 2 baterię dywizjonu i XI baterię artylerii nadbrzeżnej, zespół niemiecki wycofał się. O godz. 13.22 pancernik "Schleswig-Holstein" ostrzelał stanowiska 2 baterii, dwukrotnie trafił w jej stanowiska. 11 września  do składu 2 i 3 baterii włączono po plutonie dwudziałowych armat plot. kal. 40 mm Bofors wz. 36, które w dniach 8-10 września odnaleziono w strefie wolnocłowej w wagonach kolejowych. Po dorobieniu przyrządów celowniczych w WPMW i przeszkoleniu obsług, działa te jako mobilne weszły w skład obu wymienionych baterii. O godz. 13.40 niemieckie 10 samolotów Ju 87 zbombardowało stanowiska 4 baterii. Uszkodzeniu uległa jedna armata, poległo 2-3 marynarzy, kilku zostało rannych. 12 września po godz. 5.00 9 Ju 87 atakowało stanowiska wojsk lądowych w rejonie Dębogórza i Kazimierza. O godz. 11.30 11 samolotów Ju 87 atakowało miejscowość Zagórze i stanowiska 3 baterii. W godzinach nocnych 12/13 września po zniszczeniu sprzętu 2 i 3 baterii, artylerzyści wycofali się na Kępę Oksywską i weszli w skład kombinowanego batalionu, obsadzając stanowiska w okolicach Obłuża. 13 września o godz. 15.30 10 Ju 87 atakowało stanowiska oddziałów lądowych w rejonach Kosakowa, Pogórza, Pierwoszyna i Starego Obłuża w czasie ataków jeden samolot został trafiony ogniem pozostałych baterii w silnik i rozbił się podczas lądowania w Pucku. O godz. 17.40 10 Ju 87 atakowało miejscowości Stefanowo, Suchy Dwór, folwark w Nowym Obłużu i ponownie Kosakowo, Pogórze i Stare Obłuże. 13 września wracające z bombardowania portu w Jastarni niemieckie bombowce, zostały skutecznie ostrzelane przez 1 i 4 baterie, w wyniku czego zestrzelono jeden Ju 87, który spadł do morza w pobliżu Babich Dołów, a drugi po trafieniu rozbił się podczas lądowania w Słupsku. Rejon Babich Dołów i Pierwoszyna bombardowały 4 wodnosamoloty He 114. 15 września ponowne bombardowanie przez Ju 87 ok. godz. 12.30 Babich Dołów i Nowego Obłuża. O godz. 15.00 8 Ju 87 zbombardowało magazyny amunicyjne na południe od Nowego Obłuża. Wodnosamoloty bombardowały i ostrzeliwały pododdziały lądowe w Mechelinkach, Kosakowie i Babich Dołach. 16 września ponownie pomimo ognia baterii 1 i 4 bombardowano wojska lądowe na Kępie Oksywskiej o godz. 13.30 10 Ju 87 Nowe Obłuże, o godz. 16.30 Dębogórzu przez 6 Ju 87, a 4 wodnosamoloty bombardowały i ostrzeliwały piechotę podczas niemieckiego natarcia. 18 września o godz. 14.47 z zespołem trałowców M 4, "Nautilus", "Nettelbeck" pojedynek stoczyła 1 bateria dywizjonu i armaty kal. 47 mm baterii nr XI, zespół niemiecki odpowiedział 65 pociskami i nie przerwał trałowania. Ok. godz. 19.00 1 bateria ostrzelała niemieckie samoloty na lotnisku polowym w pobliżu Mechelinek, zgłoszono trzy samoloty jako zniszczone. 19 września od godz. 8.20 nalot 10 Ju 87 na babie Doły i Wąwóz Ostrowicki, o godz. 12.00 nalot na okolice latarni Oksywie 9 Ju 87. 19 września Kępa Oksywska padła i tym samym pozostałe baterie 1 Mdaplot. zaprzestały prowadzenia ognia.

## Obsada personalna dywizjonu we wrześniu 1939
Dowództwo dywizjonu:
- dowódca – kmdr ppor. Stanisław Jabłoński
- oficer zwiadowczy – por. Wacław Wrzesiński
- oficer łączności – ppor. Wiktor Zygmunt Klosse
- oficer żywnościowy – por. Antoni Frezer
- oficer mobilizacyjny – kpt. Tadeusz Adam Dorula (od 19 IX dowódca 1 baterii)

1 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
- dowódca baterii – por. mar. Marian Rostkowski (do 19 IX)
- dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Włodzimierz Marian Kruszewski
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Stanisław Marek Studnicki

2 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
- dowódca baterii – kpt. Zenon Kumorkiewicz
- dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Stanisław Józef Tyczyński
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Roman Włodzimierz Turczynowicz

3 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
- dowódca baterii – kpt. Władysław Faczyński (do 17 IX)
- dowódca 1 plutonu – por. rez. Jerzy Szczepkowski (od 17 IX dowódca baterii)
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Antoni Stanisław Jeżyński

4 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
- dowódca baterii – kpt. Józef Janowicz
- dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Jan Juchniewicz
- dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Witold Herman-Iżycki

11 bateria artylerii nadbrzeżnej "Cannet" wz. 1891/2 kal. 100 mm
- dowódca baterii - kpt. Antoni Ratajczyk[12][13]
- dowódca plutonu - chor. mar. Stanisław Brychcy

kompanie karabinów maszynowych przeciwlotniczych 1 morskiego daplot.
- dowódca kompanii - por. Czesław Małaszkiewicz

pluton łączności
- dowódca plutonu - ppor. Wiktor Klosse

pluton dozorowania
- dowódca plutonu - por. Feliks Minkiewicz[2]

Każda z czterech baterii stałych uzbrojona była w dwie 75 mm armaty przeciwlotnicze wz. 1922/1924 na stałych stanowiskach betonowych, wraz ze schronami amunicyjnymi (łącznie dywizjon posiadał 8 armat). Rozmieszczone były w czterech punktach wokół ówczesnej Gdyni: 1. bateria koło Wąwozu Ostrowskiego na Oksywiu, 2. bateria w Redłowie, 3. bateria na wzgórzach na Grabówku i 4. bateria koło wsi Pogórze, na północny zachód od portu wojennego. Pierwsze dwie baterie były zarazem nadbrzeżne, trzecia mogła strzelać do celów morskich w pewnym sektorze, wszystkie miały służyć także do zwalczania celów na lądzie. Każda bateria do bezpośredniej obrony miała dwa przeciwlotnicze karabiny maszynowe 7,9 mm wz. 08. W czasie pokoju etat baterii wynosił 2 oficerów i 45 podoficerów i marynarzy. Baterie 1 i 2 oraz 11 nadbrzeżna miały prowadzić ogień przeciwdesantowy do celów morskich chroniąc port i miasto. Wszystkie baterie miały możliwość wsparcia ogniowego oddziałów lądowych.
W czasie pokoju dywizjon posiadał jedynie pluton przeciwlotniczych karabinów maszynowych (w składzie 4 drużyn), uzbrojony w karabiny maszynowe wz. 08. Podczas mobilizacji, został rozwinięty w dwie kompanie przeciwlotniczych karabinów maszynowych, każda w składzie 3 plutonów po 3 drużyny łącznie 16 ckm wz. 1908, 3 oficerów i ok. 100 szeregowych.

## Dowódcy dywizjonu
- ppłk Leon Przybytko (1931 - 1936 → dowódca 5 daplot)
- mjr Stanisław Krzywobłocki (1938 → dowódca 3 daplot)
- kmdr ppor. Stanisław Jabłoński (1938 - IX 1939)

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = 2RP
 |sformowanie          = 1931
 |rozformowanie        = 1939
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               = 5 września
 |nadanie sztandaru    = 1938
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = ppłk Leon Przybytko
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = kmdr ppor. Stanisław Jabłoński
 |działania zbrojne    = Obrona Wybrzeża 1939
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Gdynia]]
 |rodzaj sił zbrojnych = Marynarka Wojenna
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = artyleria
 |podległość           = Dowództwo Floty
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[File:ARTYLERIA PRZECIWLOTNICZA.jpg|thumb|Artyleria przeciwlotnicza WP przed wybuchem II wś]]
'''1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej''' – [[pododdział]] [[Artyleria przeciwlotnicza|artylerii przeciwlotniczej]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]] w [[II Rzeczpospolita|II Rzeczypospolitej]].

== Sformowanie i historia dywizjonu ==
Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych z 26 października 1931 roku została [[Formowanie jednostki|sformowana]] kadra 9 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. Pierwszym dowódcą i organizatorem kadry 9 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej został podpułkownik Leon Przybytko<ref name=gdynia>S. Jabłoński, ''Dzieje...'', ss. 63-64, 157-162</ref>. 18 lutego 1933 roku jednostka rozwinięta została w Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej, a z dniem 1 listopada 1935 roku przemianowana w 1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej. W kwietniu 1937 roku na podstawie opublikowanej instrukcji Kierownictwa Marynarki Wojennej L.dz. 1500/Org.Tjn.37 w skład dywizjonu wcielono skadrowaną [[Bateria artylerii nr 11 (XI) „Canet”|XI baterię artylerii nadbrzeżnej tzw. "Canet"]]. W lutym 1938 roku zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych L.6477/Org.Tjn.37 wraz z [[2 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej|2 Morskim dywizjonem artylerii przeciwlotniczej]] z Helu wszedł w skład Marynarki Wojennej. W maju 1939 roku w dywizjonie z artylerzystów zorganizowano baterię nr 5/105 czterodziałową ruchomą na kołach armat kal. 105 mm{{odn|Nadolny|2018|s=11}}. Bateria ta weszła w późniejszym okresie w skład [[Morski Dywizjon Artylerii Lekkiej|Morskiego dywizjonu artylerii lekkiej]] jako jego 1 bateria.

Dywizjon był [[Jednostka mobilizująca|jednostką mobilizującą]]. Zgodnie z [[Plan mobilizacyjny „W”|planem mobilizacyjnym "W"]], w okresie zagrożenia, w grupie jednostek oznaczonych kolorem zielonym, formował cztery pododdziały:
* 1 Morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej (dowództwo, 4 baterie artylerii przeciwlotniczej stałe x 2 armaty, plutony: łączności, dozorowania, kompania km plot. 1 morskiego daplot.)
* kompania karabinów maszynowych przeciwlotniczych typ B nr 1 marynarska,
* morska kompania reflektorów przeciwlotniczych,
* XI bateria [[100 mm armata morska wz. 1891 Canet|100 mm armat Canet]],

natomiast w grupie „brązowej 2" wystawiał uzupełnienie dla wymienionych wyżej jednostek{{odn|Rybka|Stepan|2010|s=714}}. Ponadto, do czerwca 1939 roku, mobilizował również [[Morski Dywizjon Żandarmerii|1 morski pluton żandarmerii]].

== 1 Mdaplot. w kampanii wrześniowej ==
We wrześniu 1939 roku dywizjon został użyty do obrony przeciwlotniczej zespołu portowego w [[Gdynia|Gdyni]], a także do wsparcia wojsk lądowych ogniem prowadzonym do celów naziemnych oraz do obrony przeciwdesantowej Wybrzeża. Według oceny dowódcy, 70% amunicji wystrzelono przeciw celom lądowym<ref name="gdynia" />. 1 września rano jako pierwszy na wybrzeżu ogień do 3 niemieckich wodnopłatowców He 60 otworzyły baterie 1 Mdaplot., które prowadziły rozpoznanie wód zatoki i portów. O godz. 6.15 baterie dywizjonu ostrzeliwały atakujące Puck 30 samolotów He 111 i 12 Bf 110, w wyniku ostrzału jeden Bf 110 został zestrzelony, a drugi uszkodzony. Ok. godz. 14.00 na cele w Gdyni i okolicach atakowało 62 samoloty Ju 87 w osłonie myśliwców, zestrzelono jeden Ju 87, który spadł w okolicach Karlikowa. Wieczorem cele w okolicach Gdyni atakowały myśliwce Bf 109 z dokumentów niemieckich wynika, iż nie wróciły do baz dwa samoloty{{odn|Nadolny|2018|s=44-45}}. 2 września ok. godz. 11.00 bombowce Ju 87 w osłonie Bf 109 atakowały port wojenny w Gdyni oraz znajdujące się w nim okręty wojenne. 1 bateria zgłosiła zestrzelenie jednego samolotu, który spadł do morza w rejonie Babich Dołów, a załogę jego wzięto do niewoli. 2 i 3 baterie prowadziły ogień do celów lądowych na korzyść [[Lądowa Obrona Wybrzeża|Lądowej Obrony Wybrzeża]], 3 bateria zużyła 80% posiadanej amunicji. W godzinach nocnych wodnosamoloty He 59 dokonały 3 nalotów na Gdynię. 3 września o godz. 19.14 2 bateria z Redłowa ostrzelała 10 salwami niemieckie jednostki trałowe{{odn|Nadolny|2018|s=45, 48}}. Rano 4 września dywizjon ostrzelał niemieckie wodnosamoloty He 60 rozpoznające Gdynię i okolicę. Przed południem (10.30-10.34 i 11.10) niemiecki zespół trałowy tj. 3. Flotylla Kutrów Trałowych, 5 Flotylla Ochrony Portów w osłonie torpedowca T 196, został ostrzelany przez 2 baterię wspólnie z działem [[Bateria artylerii nr 11 (XI) „Canet”|XI baterii nadbrzeżnej "Canet"]]. Niemieckie okręty wycofały się pod osłoną zasłony dymnej, zygzakując{{odn|Bartelski|Nadolny|2014|s=72-73}}. Tego dnia 1 bateria zameldowała zestrzelenie samolotu Ju 87 do wody w pobliżu atakowanego polskiego minowca, to zestrzelenie jest przypisywane załodze atakowanego [[ORP Jaskółka (1934)|ORP "Jaskółka"]]. 6 września ok. godz. 17.00 1 bateria ostrzelała niemiecki samolot, który prawdopodobnie rozbił się na lądzie. W dniach 6 i 7 września 2 bateria była ostrzeliwana przez pancernik "[[Schleswig-Holstein (1906)|Schleswig-Holstein]]" jeden z pocisków 280 mm uszkodził jedną z armat baterii{{odn|Nadolny|2018|s=49-50}}. 7 września 1 bateria otrzymała 4 armaty kal. 40 mm Bofors spośród 8 szt. odnalezionych w porcie w Gdyni. Armaty te ustawiono obok stanowisk stałych - działobitni baterii i magazynów amunicji. 10 września w godz. 9.20 - 9.27 1. Flotylla Kutrów Trałowych w osłonie torpedowca T 196 została ostrzelana przez 2 baterię dywizjonu i XI baterię artylerii nadbrzeżnej, zespół niemiecki wycofał się{{odn|Bartelski|Nadolny|2014|s=72-73}}. O godz. 13.22 pancernik "[[Schleswig-Holstein (1906)|Schleswig-Holstein]]" ostrzelał stanowiska 2 baterii, dwukrotnie trafił w jej stanowiska. 11 września  do składu 2 i 3 baterii włączono po plutonie dwudziałowych armat plot. kal. 40 mm Bofors wz. 36, które w dniach 8-10 września odnaleziono w strefie wolnocłowej w wagonach kolejowych. Po dorobieniu przyrządów celowniczych w WPMW i przeszkoleniu obsług, działa te jako mobilne weszły w skład obu wymienionych baterii{{odn|Kędzierski|2002|s=70-71}}. O godz. 13.40 niemieckie 10 samolotów Ju 87 zbombardowało stanowiska 4 baterii. Uszkodzeniu uległa jedna armata, poległo 2-3 marynarzy, kilku zostało rannych. 12 września po godz. 5.00 9 Ju 87 atakowało stanowiska wojsk lądowych w rejonie Dębogórza i Kazimierza. O godz. 11.30 11 samolotów Ju 87 atakowało miejscowość Zagórze i stanowiska 3 baterii. W godzinach nocnych 12/13 września po zniszczeniu sprzętu 2 i 3 baterii, artylerzyści wycofali się na Kępę Oksywską i weszli w skład kombinowanego batalionu, obsadzając stanowiska w okolicach Obłuża. 13 września o godz. 15.30 10 Ju 87 atakowało stanowiska oddziałów lądowych w rejonach Kosakowa, Pogórza, Pierwoszyna i Starego Obłuża w czasie ataków jeden samolot został trafiony ogniem pozostałych baterii w silnik i rozbił się podczas lądowania w Pucku. O godz. 17.40 10 Ju 87 atakowało miejscowości Stefanowo, Suchy Dwór, folwark w Nowym Obłużu i ponownie Kosakowo, Pogórze i Stare Obłuże. 13 września wracające z bombardowania portu w Jastarni niemieckie bombowce, zostały skutecznie ostrzelane przez 1 i 4 baterie, w wyniku czego zestrzelono jeden Ju 87, który spadł do morza w pobliżu Babich Dołów, a drugi po trafieniu rozbił się podczas lądowania w Słupsku. Rejon Babich Dołów i Pierwoszyna bombardowały 4 wodnosamoloty He 114. 15 września ponowne bombardowanie przez Ju 87 ok. godz. 12.30 Babich Dołów i Nowego Obłuża. O godz. 15.00 8 Ju 87 zbombardowało magazyny amunicyjne na południe od Nowego Obłuża. Wodnosamoloty bombardowały i ostrzeliwały pododdziały lądowe w Mechelinkach, Kosakowie i Babich Dołach. 16 września ponownie pomimo ognia baterii 1 i 4 bombardowano wojska lądowe na Kępie Oksywskiej o godz. 13.30 10 Ju 87 Nowe Obłuże, o godz. 16.30 Dębogórzu przez 6 Ju 87, a 4 wodnosamoloty bombardowały i ostrzeliwały piechotę podczas niemieckiego natarcia{{odn|Nadolny|2018|s=50-52}}. 18 września o godz. 14.47 z zespołem trałowców M 4, "Nautilus", "Nettelbeck" pojedynek stoczyła 1 bateria dywizjonu i armaty kal. 47 mm baterii nr XI, zespół niemiecki odpowiedział 65 pociskami i nie przerwał trałowania{{odn|Bartelski|Nadolny|2014|s=72-73}}. Ok. godz. 19.00 1 bateria ostrzelała niemieckie samoloty na lotnisku polowym w pobliżu Mechelinek, zgłoszono trzy samoloty jako zniszczone. 19 września od godz. 8.20 nalot 10 Ju 87 na babie Doły i Wąwóz Ostrowicki, o godz. 12.00 nalot na okolice latarni Oksywie 9 Ju 87. 19 września Kępa Oksywska padła i tym samym pozostałe baterie 1 Mdaplot. zaprzestały prowadzenia ognia{{odn|Nadolny|2018|s=52}}.

== Obsada personalna dywizjonu we wrześniu 1939   ==
Dowództwo dywizjonu{{odn|Kędzierski|2002|s=50}}:
* dowódca – kmdr ppor. Stanisław Jabłoński
* oficer zwiadowczy – por. Wacław Wrzesiński
* oficer łączności – ppor. Wiktor Zygmunt Klosse
* oficer żywnościowy – por. Antoni Frezer
* oficer mobilizacyjny – kpt. Tadeusz Adam Dorula (od 19 IX dowódca 1 baterii)
1 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
* dowódca baterii – por. mar. Marian Rostkowski (do 19 IX)
* dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Włodzimierz Marian Kruszewski
* dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Stanisław Marek Studnicki
2 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
* dowódca baterii – kpt. Zenon Kumorkiewicz
* dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Stanisław Józef Tyczyński
* dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Roman Włodzimierz Turczynowicz
3 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
* dowódca baterii – kpt. Władysław Faczyński (do 17 IX)
* dowódca 1 plutonu – por. rez. Jerzy Szczepkowski (od 17 IX dowódca baterii)
* dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Antoni Stanisław Jeżyński
4 bateria Schneider wz. 1922/24 kal. 75 mm
* dowódca baterii – kpt. Józef Janowicz
* dowódca 1 plutonu – ppor. rez. Jan Juchniewicz
* dowódca 2 plutonu – ppor. rez. Witold Herman-Iżycki
11 bateria artylerii nadbrzeżnej "Cannet" wz. 1891/2 kal. 100 mm
* dowódca baterii - kpt. Antoni Ratajczyk{{odn|Nadolny|2015|s=11-13}}{{odn|Bąkowski|Nadolny|2014|s=53-54}}
* dowódca plutonu - chor. mar. Stanisław Brychcy
kompanie karabinów maszynowych przeciwlotniczych 1 morskiego daplot.
* dowódca kompanii - por. Czesław Małaszkiewicz
pluton łączności
* dowódca plutonu - ppor. Wiktor Klosse
pluton dozorowania
* dowódca plutonu - por. Feliks Minkiewicz{{odn|Nadolny|2018|s=11}}

Każda z czterech baterii stałych uzbrojona była w dwie [[75 mm armata przeciwlotnicza wz. 1922/1924|75 mm armaty przeciwlotnicze wz. 1922/1924]] na stałych stanowiskach betonowych, wraz ze schronami amunicyjnymi (łącznie dywizjon posiadał 8 armat). Rozmieszczone były w czterech punktach wokół ówczesnej Gdyni: 1. bateria koło Wąwozu Ostrowskiego na [[Oksywie|Oksywiu]], 2. bateria w [[Redłowo|Redłowie]], 3. bateria na wzgórzach na [[Grabówek (Gdynia)|Grabówku]] i 4. bateria koło wsi [[Pogórze (województwo pomorskie)|Pogórze]], na północny zachód od portu wojennego<ref name=gdynia/>. Pierwsze dwie baterie były zarazem nadbrzeżne, trzecia mogła strzelać do celów morskich w pewnym sektorze, wszystkie miały służyć także do zwalczania celów na lądzie<ref name=gdynia/>. Każda bateria do bezpośredniej obrony miała dwa przeciwlotnicze karabiny maszynowe [[Karabin maszynowy MG08|7,9 mm wz. 08]]. W czasie pokoju etat baterii wynosił 2 oficerów i 45 podoficerów i marynarzy<ref name=gdynia/>. Baterie 1 i 2 oraz 11 nadbrzeżna miały prowadzić ogień przeciwdesantowy do celów morskich chroniąc port i miasto. Wszystkie baterie miały możliwość wsparcia ogniowego oddziałów lądowych{{odn|Nadolny|2018|s=11}}.

W czasie pokoju dywizjon posiadał jedynie pluton przeciwlotniczych karabinów maszynowych (w składzie 4 drużyn), uzbrojony w [[Karabin maszynowy MG08|karabiny maszynowe wz. 08]]. Podczas mobilizacji, został rozwinięty w dwie kompanie przeciwlotniczych karabinów maszynowych, każda w składzie 3 plutonów po 3 drużyny łącznie 16 ckm wz. 1908, 3 oficerów i ok. 100 szeregowych.{{odn|Kędzierski|2002|s=49}}<ref name=gdynia/>

== Dowódcy dywizjonu ==
* ppłk Leon Przybytko (1931 - 1936 → dowódca [[5 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (II RP)|5 daplot]])
* mjr Stanisław Krzywobłocki (1938 → dowódca [[3 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (II RP)|3 daplot]])
* kmdr ppor. Stanisław Jabłoński (1938 - IX 1939)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Rafał Witkowski, ''Hel na straży wybrzeża 1920-1939'', Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1974, wyd. I
* Piotr Zarzycki, ''Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny'', Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, {{ISBN|83-85621-87-3}}
* Stanisław Jabłoński, ''Dzieje 1 Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej'' w: Wacław Tym, Andrzej Rzepniewski, ''Gdynia 1939'', Gdańsk, 1979, {{ISBN|83-215-7187-5}}
*{{Cytuj książkę|nazwisko=Nadolny|imię=Waldemar|tytuł=Artyleria nadbrzeżna. Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939 tom 69.|data=2015|wydawca=Edipresse Polska S.A.|miejsce=Warszawa|isbn=9788379450435|odn=tak}}
*{{Cytuj|autor=Roman Bąkowski, Waldemar Nadolny|czasopismo=Morze Statki i Okręty Wydanie Specjalne|numer=4/2014|tytuł=W cieniu sławnej siostry czyli nie tylko baterią "cyplową" polska artyleria nadbrzeżna w 1939 roku stała|data=2014|wydawca=Magnum X|miejsce=Warszawa|issn=1426-529X|odn=tak}}
*{{Cytuj książkę|nazwisko=Nadolny|imię=Waldemar|tytuł=Morskie dywizjony przeciwlotnicze. Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939 tom 130.|data=2018|wydawca=Edipresse Polska S.A.|miejsce=Warszawa|isbn=9788379456611|odn=tak}}
* {{Cytuj |autor = Andrzej Bartelski, Waldemar Nadolny |czasopismo = Morze Statki i Okręty Wydanie Specjalne|numer= 4/2014|tytuł = Działania artyleryjskie na Wybrzeżu w czasie Wojny Polskiej 1939 roku |data=2014|wydawca = Magnum X |miejsce = Warszawa |issn = 1426-529X |odn = tak}}
* {{Cytuj |autor = Marek Kędzierski |czasopismo = Grot Zeszyty Historyczne nr 15/2002 |tytuł = Studia i opracowania. 1 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (1 MDAPlot.) cz. 2 Wrzesień 1939 r. |data = 2002 |miejsce = Leszno |issn = 1509-9792 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko=Rybka|imię=Ryszard |imię2=Kamil|nazwisko2=Stepan |tytuł=Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja |wydawca=Oficyna Wydawnicza „Adiutor” |miejsce=Warszawa |data=2010 |isbn=9788386100835 |odn=tak}}
== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://2mps.ksu.pl/grh/index.php?option=com_content&task=view&id=30&Itemid=46- | tytuł = Artykuł o dywizjonie w witrynie internetowej Grupy Rekonstrukcji Historycznej "Lądowa Obrona Wybrzeża" | opublikowany = 2mps.ksu.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160305053942/http://2mps.ksu.pl/grh/index.php?option=com_content&task=view&id=30&Itemid=46- | zarchiwizowano = 2016-03-05}}

{{Artyleria przeciwlotnicza II RP}}
{{Marynarka Wojenna}}
{{Polska artyleria 1939}}

[[Kategoria:Dywizjony Marynarki Wojennej II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Dywizjony artylerii przeciwlotniczej II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Marynarka Wojenna II Rzeczypospolitej w Gdyni]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1931]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1939]]

Święto: 5 września

Pierwszy: ppłk Leon Przybytko

Ostatni: kmdr ppor. Stanisław Jabłoński

Dyslokacja: Gdynia

Rodzaj sił zbrojnych: Marynarka Wojenna

Rodzaj wojsk: artyleria

Podległość: Dowództwo Floty


text:
# Krzywczyki
Krzywczyki – wieś na Ukrainie w rejonie krzemienieckim należącym do obwodu tarnopolskiego.
Do 2020 w rejonie zbaraskim.

wikiname: plwiki

title: Krzywczyki

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Krzywczyki
 |nazwa oryginalna             = Кривчики
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-61
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon krzemieniecki|krzemieniecki]]
 |powierzchnia                 = 4
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 779
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 3550
 |kod pocztowy                 = 47315
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód tarnopolski
 |współrzędne                  = 49°55′22″N 25°47′57″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Krzywczyki''' – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]] w [[Rejon krzemieniecki|rejonie krzemienieckim]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Про утворення та ліквідацію районів |data dostępu = 2023-03-16 |opublikowany = Офіційний вебпортал парламенту України |url = https://zakon.rada.gov.ua/go/807-20 |język = uk}}</ref> należącym do [[obwód tarnopolski|obwodu tarnopolskiego]].

Do 2020 w [[Rejon zbaraski|rejonie zbaraskim]]<ref>Розпорядження Кабінету Міністрів України від 12 червня 2020 року № 724-р «[https://www.kmu.gov.ua/npas/pro-viznachennya-administrativnih-a724r Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області]»</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.2|182|Krzywczyki (1)}}
* [http://w1.c1.rada.gov.ua/pls/z7503/A005?rdat1=16.02.2013&rf7571=30967 Krzywczyki] na stronie Rady Najwyższej Ukrainy.

[[Kategoria:Wsie w rejonie krzemienieckim]]
[[Kategoria:Wiśniowiec (hromada)]]

title: KrzywczykiКривчики

Państwo: Ukraina

Obwód: tarnopolski

Rejon: krzemieniecki

Powierzchnia: 4 km²


text:
# Lew Finkel
Lew Finkel (ur.  1946) – amerykański brydżysta, Senior International Master (WBF).

## Wyniki brydżowe

### Olimpiady
Na olimpiadach uzyskał następujące rezultaty:
| Olimpiady Brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady Brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady Brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady Brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady Brydżowe. Zawody teamów | Olimpiady Brydżowe. Zawody teamów |
| Rok                               | Miejsce                           | Zawody                            | Kategoria                         | Drużyna                           | Pozycja                           |
| --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- | --------------------------------- |
| 2012                              | Lille                             | 2. Olimpiada Sportów Umysłowych   | Seniorzy                          | USA                               | 2                                 |

### Zawody światowe
W światowych zawodach zdobył następujące lokaty:
| Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów | Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów |
| Rok                                    | Miejsce                                | Zawody                                 | Kategoria                              | Drużyna                                | Pozycja                                |
| -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- | -------------------------------------- |
| 2011                                   | Veldhoven                              | 40. Mistrzostwa Świata Teamów          | Seniorzy                               | USA 1                                  | 4                                      |
| 2010                                   | Filadelfia                             | 13. Seria Mistrzostw Świata            | Seniorzy                               | Wolff                                  | 33                                     |
| 2006                                   | Werona                                 | 12. Mistrzostwa Świata                 | Seniorzy                               | Finkel                                 | 2                                      |
| 2002                                   | Montreal                               | 11. Mistrzostwa Świata                 | Open                                   | Fred                                   | 65                                     |
| 2002                                   | Montreal                               | 11. Mistrzostwa Świata                 | Seniorzy                               | Fred                                   | 2                                      |
| 1994                                   | Albuquerque                            | 9 Mistrzostwa Świata                   | Open                                   | Finkel                                 | 9                                      |

| Mistrzostwa Świata. Konkurencja par | Mistrzostwa Świata. Konkurencja par | Mistrzostwa Świata. Konkurencja par | Mistrzostwa Świata. Konkurencja par | Mistrzostwa Świata. Konkurencja par | Mistrzostwa Świata. Konkurencja par |
| Rok                                 | Miejsce                             | Zawody                              | Kategoria                           | Partner                             | Pozycja                             |
| ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- | ----------------------------------- |
| 2010                                | Filadelfia                          | 13. Mistrzostwa Świata              | Seniorzy                            | Dan Gerstman                        | 14                                  |
| 2006                                | Werona                              | 12. Mistrzostwa Świata              | Seniorzy                            | John Mohan                          | 22                                  |
| 2002                                | Montreal                            | 11 Mistrzostwa Świata               | Miksty                              | Mildred Breed                       | 441                                 |
| 2002                                | Montreal                            | 11. Mistrzostwa Świata              | Seniorzy                            | Bernie Miller                       | 45                                  |

## Klasyfikacja
- Lew Finkel – klasyfikacja WBF (ang.)

title: Lew Finkel

wikitext:
{{Brydżysta infobox
 | imię i nazwisko = Lew Finkel
 | zdjęcie =
 | opis zdjęcia =
 | państwo = USA
 | data urodzenia = [[1946]]
 | data śmierci =
 | cezar =
 | kod_WBF = 12945
 | kod_EBL =
 | tytuł PZBS =
 | ranking PZBS =
 | data rankingu PZBS =
 | tytuł WBF Open =
 | tytuł WBF Kobiet =
 | tytuł WBF Seniorów = Senior International Master
 | ranking WBF Open = 3969
 | ranking WBF Kobiet =
 | ranking WBF Seniorów = 34
 | data rankingu WBF = [[23 marca]] [[2015]]
 | EC =
 | tytuł EBL =
 | ranking EBL Open =
 | ranking EBL Kobiet =
 | ranking EBL Seniorów =
 | ranking EBL Juniorów =
 | data rankingu EBL =
}}
'''Lew Finkel''' (ur.  [[1946]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Brydż sportowy|brydżysta]], [[Tytuły klasyfikacyjne w brydżu sportowym|Senior International Master]] ([[Światowa Federacja Brydża|WBF]]).
== Wyniki brydżowe ==
=== Olimpiady ===
Na '''olimpiadach''' uzyskał następujące rezultaty:

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| [[Olimpiada brydżowa|Olimpiady Brydżowe]]. Zawody teamów
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Drużyna!!Pozycja
|-
!2012
|[[Lille]]||[[Brydż sportowy na 2. Olimpiadzie Sportów Umysłowych|2. Olimpiada Sportów Umysłowych]]||Seniorzy||USA||2<ref name="WOL2012_o-K-S">{{cytuj stronę| url=http://www.worldbridge.org/teamchampRPperson.aspx?qtournid=932 | tytuł=14th World Bridge Games, Lille, France. 9-23 August 2012. Results | data dostępu=2012-07-27 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|}

{{clear}}
=== Zawody światowe ===
W '''światowych''' zawodach zdobył następujące lokaty:

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| Mistrzostwa Świata. Konkurencja teamów
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Drużyna!!Pozycja
|-
!2011
|[[Eindhoven|Veldhoven]]||40. Mistrzostwa Świata Teamów||Seniorzy||USA 1||4<ref name="WTWTC2011-o-K-S">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/Dsyq3 | tytuł=40th WORLD TEAM CHAMPIONSHIPS, Veldhoven, Netherlands • 15 - 29 October 2011. Bermuda Bowl, Venice Cup, and Senior Bowl  | data dostępu=2012-01-22 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2010
|[[Filadelfia]]||13. Seria Mistrzostw Świata||Seniorzy||Wolff||33<ref name="WTWSC2010S">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/9Px5b | tytuł=13th WORLD SERIES CHAMPIONSHIPS, Philadelphia, U.S.A. • 1 - 16 October 2010 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2006
|[[Werona]]||12. Mistrzostwa Świata||Seniorzy||Finkel||2<ref name="WTWC2006S">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/i8z3O | tytuł=12th WORLD CHAMPIONSHIPS, Verona, Italy • 9 - 24 June 2006 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2002
|[[Montreal]]||11. Mistrzostwa Świata||Open||Fred||65<ref name="WTWC2002o">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/jUjc4 | tytuł=11th WORLD CHAMPIONSHIPS, Montreal, Canada • 16 - 31 August 2002. Rosenblum Cup | data dostępu=2012-01-19 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2002
|[[Montreal]]||11. Mistrzostwa Świata||Seniorzy||Fred||2<ref name="WTWC2002S">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/ZsQb7 | tytuł=11th WORLD CHAMPIONSHIPS, Montreal, Canada • 16 - 31 August 2002 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!1994
|[[Albuquerque]]||9 Mistrzostwa Świata||Open||Finkel||9<ref name="WTWC1994o">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/o58RE | tytuł=9th WORLD CHAMPIONSHIPS, Albuquerque, NM, U.S.A. • 17 September – 1 October 1994 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|}

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!colspan="6"| Mistrzostwa Świata. Konkurencja par
|-
!Rok!!Miejsce!!Zawody!!Kategoria!!Partner!!Pozycja
|-
!2010
|[[Filadelfia]]||13. Mistrzostwa Świata||Seniorzy||[[Dan Gerstman]]||14<ref name="WPWC2010S">{{cytuj stronę | url=http://www.worldbridge.org/pairschampRPperson.aspx?qtournid=830 | tytuł=Senior Pairs, Philadelphia, U.S.A. • 1 - 16 October 2010 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2006
|[[Werona]]||12. Mistrzostwa Świata||Seniorzy||[[John Mohan]]||22<ref name="WPWC2006S">{{cytuj stronę | url=http://www.worldbridge.org/pairschampRPperson.aspx?qtournid=584| tytuł=Senior Pairs, Verona, Italy • 9 - 24 June 2006 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2002
|[[Montreal]]||11 Mistrzostwa Świata||Miksty||[[Mildred Breed]]||441<ref name="WPWC2002M">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/1KH8y | tytuł=11th WORLD CHAMPIONSHIPS, Montreal, Canada • 16 – 31 August 2002 . Mixed series | data dostępu=2012-01-19 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|-
!2002
|[[Montreal]]||11. Mistrzostwa Świata||Seniorzy||[[Bernie Miller]]||45<ref name="WPWC2002S">{{cytuj stronę | url=http://archive.is/5wG5C | tytuł=4th TRANSNATIONAL SENIOR PAIRS, Montreal, Canada • 16 - 31 August 2002 | data dostępu=2012-01-12 | autor=WBF | język=en}}</ref>
|}

{{clear}}
== Klasyfikacja ==
* {{Klasyfikacja WBF|12945|Lew Finkel}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj książkę | tytuł=The Official ACBL  Encyclopedia of Bridge. Biographies and Results | data=2011 | strony =126 }}
== Zobacz też ==
* [[Brydż sportowy]]
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Finkel, Lew}}
[[Kategoria:Amerykańscy brydżyści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]

title: · Lew Finkel

Państwo: Stany Zjednoczone

Tytuł WBF (S): Senior International Master


text:
# Recio
Recio, właśc. José Luis García del Pozo (ur. 11 stycznia 1991 w Maladze) – hiszpański piłkarz grający na pozycji pomocnika. Obecnie jest piłkarzem CD Leganés.

## Kariera klubowa
José jest wychowankiem Málagi. W pierwszej drużynie zadebiutował 11 listopada 2010 roku, po przyjściu do klubu Manuela Pellegriniego. Zagrał w meczu Pucharu Króla przeciwko Hércules CF. Dziesięć dni później zadebiutował w lidze, w przegranym 3-0 spotkaniu z Deportivo La Coruña.
W listopadzie podpisał nowy, czteroletni kontrakt. 5 grudnia 2010 roku trafił swoją pierwszą bramkę w barwach klubu.

### Statystyki klubowe
| Sezon   | Klub        | Kraj      | Liga               | Mecze | Bramki | Puchar Kraju | Mecze | Bramki |
| ------- | ----------- | --------- | ------------------ | ----- | ------ | ------------ | ----- | ------ |
| 2010/11 | Málaga CF B | Hiszpania | Segunda División B | 16    | 0      | Puchar Króla | 2     | 0      |
| 2010/11 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 23    | 2      | –            | –     | –      |
| 2011/12 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 8     | 0      | –            | –     | –      |
| 2012/13 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 4     | 0      | Puchar Króla | 3     | 0      |
| 2012/13 | Granada CF  | Hiszpania | Primera División   | 15    | 2      | –            | –     | –      |
| 2013/14 | Granada CF  | Hiszpania | Primera División   | 30    | 2      | Puchar Króla | 2     | 0      |
| 2014/15 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 30    | 1      | Puchar Króla | 6     | 2      |
| 2015/16 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 33    | 0      | Puchar Króla | 1     | 0      |
| 2016/17 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 18    | 3      | –            | –     | –      |
| 2017/18 | Málaga CF   | Hiszpania | Primera División   | 22    | 1      | Puchar Króla | 1     | 1      |
| 2018/19 | Málaga CF   | Hiszpania | Segunda División   | 2     | 0      | -            | -     | -      |
| 2018/19 | CD Leganés  | Hiszpania | Primera División   | 18    | 0      | Puchar Króla | 2     | 0      |

Stan na: 17 maja 2019 r.

## Kariera reprezentacyjna
24 marca 2011 roku zadebiutował w reprezentacji Hiszpanii U-21 w meczu z Francją. Tego samego roku wystąpił na Mistrzostwach Świata U-20 w Kolumbii.

title: Recio

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko          = Recio
 |imię i nazwisko org      =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |pełne imię i nazwisko    = José Luis García del Pozo
 |data urodzenia           = 11 stycznia 1991
 |miejsce urodzenia        = [[Malaga]]
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          =
 |wzrost                   = 183 cm<ref name="cdleganes">{{cytuj stronę | url = https://www.cdleganes.com/jugadores/recio | tytuł = Recio | data dostępu = 2017-08-16 | opublikowany = cdleganes.com | język = es}}</ref>
 |pozycja                  = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                     = [[CD Leganés]]
 |numer w klubie           = 8
 |kariera juniorska        = !  ! [[Málaga CF]]
 |kariera seniorska        = ! 2010–2011 ! [[Málaga CF|Málaga B]]          !  16 ! 0
! 2010–2018 ! [[Málaga CF]]                   ! 135 ! 7
! 2013      ! → [[Granada CF]] (wyp.)         !  18 ! 2
! 2013–2014 ! → [[Granada CF]] (wyp.)         !  34 ! 2
! 2018–     ! [[CD Leganés]]                  !  18 ! 0
 |data seniorzy            = 17 maja 2019
 |kariera reprezentacyjna  = ! 2011 ! {{reprezentacja|ESP|pn|rodzaj=U-20}} ! 6 ! 0
! 2011 ! {{reprezentacja|ESP|pn|rodzaj=U-21}} ! 1 ! 0
 |kariera trenerska        =
 |medale                   =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikicytaty               =
 |www                      =
}}
'''Recio''', właśc. '''José Luis García del Pozo''' (ur. [[11 stycznia]] [[1991]] w [[Malaga|Maladze]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] piłkarz grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. Obecnie jest piłkarzem [[CD Leganés]].

== Kariera klubowa ==
José jest wychowankiem [[Málaga CF|Málagi]]. W pierwszej drużynie zadebiutował 11 listopada 2010 roku, po przyjściu do klubu [[Manuel Pellegrini|Manuela Pellegriniego]]<ref>{{transfermarkt|m|id=1055175|nazwa=Málaga CF - Hércules CF, 11 lis 2010 - Copa del Rey|data dostępu=2012-09-07}}</ref>. Zagrał w meczu [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Pucharu Króla]] przeciwko [[Hércules CF]]. Dziesięć dni później zadebiutował w lidze, w przegranym 3-0 spotkaniu z [[Deportivo La Coruña]].

W listopadzie podpisał nowy, czteroletni kontrakt<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.malagacf.com/en/new/latest-news/recio-signs-new-professional-contract/131/35951 | tytuł = Recio signs a new professional contract | opublikowany = Malaga CF | język = en | data dostępu = 2012-09-07}}</ref>. 5 grudnia 2010 roku trafił swoją pierwszą bramkę w barwach klubu<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.espnfc.com/report/_/id/301931?cc=5739 | tytuł = Malaga move clear | opublikowany = ESPN Soccernet | język = en | data dostępu = 2012-09-07}}</ref>.

=== Statystyki klubowe ===
{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Liga
! Mecze
! Bramki
! Puchar Kraju
! Mecze
! Bramki
 |-
 |rowspan=2| 2010/11
 | Málaga CF B
 |rowspan=12| {{PaństwoL|ESP}}
 | [[Segunda División B]]
 | 16
 | 0
 | [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Króla]]
 | 2
 | 0
 |-
 |rowspan=3| [[Málaga CF]]
 |rowspan=9| [[Primera División]]
 | 23
 | 2
 | –
 | –
 | –
 |-
 | 2011/12
 | 8
 | 0
 | –
 | –
 | –
 |-
 |rowspan=2| 2012/13
 | 4
 | 0
 | [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Króla]]
 | 3
 | 0
 |-
 |rowspan=2| [[Granada CF]]
 | 15
 | 2
 | –
 | –
 | –
 |-
 | 2013/14
 | 30
 | 2
 |rowspan=3| [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Króla]]
 | 2
 | 0
 |-
 | 2014/15
 |rowspan=5| [[Málaga CF]]
 | 30
 | 1
 | 6
 | 2
 |-
 | 2015/16
 | 33
 | 0
 | 1
 | 0
 |-
 | 2016/17
 | 18
 | 3
 | –
 | –
 | –
 |-
 | 2017/18
 | 22
 | 1
 | [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Króla]]
 | 1
 | 1
 |-
 |rowspan=2| 2018/19
 | [[Segunda División]]
 | 2
 | 0
 | -
 | -
 | -
 |-
 | [[CD Leganés]]
 | [[Primera División]]
 | 18
 | 0
 | [[Puchar Króla Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Puchar Króla]]
 | 2
 | 0
 |-
 |}
<small>'''Stan na: 17 maja 2019 r.'''</small>

== Kariera reprezentacyjna ==
24 marca 2011 roku zadebiutował w [[Reprezentacja Hiszpanii U-21 w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Hiszpanii U-21]] w meczu z Francją. Tego samego roku wystąpił na [[Mistrzostwa Świata U-20 w Piłce Nożnej 2011|Mistrzostwach Świata U-20]] w [[Kolumbia|Kolumbii]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.espnfc.com/player/153714/recio Statystyki w bazie ESPN FC] {{lang|en}}
* {{Soccerbase|57827}}
* [http://www.bdfutbol.com/en/j/j8609.html Statystyki w bazie BDFutbol] {{lang|en}}

{{CD Leganés skład}}
{{Hiszpania U-20 2011}}

{{SORTUJ:Garcia Del Pozo, Jose Luis}}
[[Kategoria:Reprezentanci Hiszpanii U-20 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Reprezentanci Hiszpanii U-21 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Málagi CF]]
[[Kategoria:Piłkarze Granady CF]]
[[Kategoria:Piłkarze CD Leganés]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Maladze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]

title: · Recio

Pełne imię i nazwisko: José Luis García del Pozo

Data i miejsce urodzenia: 11 stycznia 1991 · Malaga

Pozycja: pomocnik

Klub: CD Leganés

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Málaga B · 16 · (0)

Málaga CF · 135 · (7)

→ Granada CF (wyp.) · 18 · (2)

→ Granada CF (wyp.) · 34 · (2)

CD Leganés · 18 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Hiszpania U-20 · 6 · (0)
Hiszpania U-21 · 1 · (0)


text:
# Malce (Pysznica)
Malce – przysiółek wsi Pysznica w Polsce położony w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Pysznica.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa tarnobrzeskiego.

title: Malce (Pysznica)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Malce|Malce w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Malce
 |rodzaj miejscowości    = przysiółek wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podkarpackie
 |powiat                 = [[Powiat stalowowolski|stalowowolski]]
 |gmina                  = [[Pysznica (gmina)|Pysznica]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Pysznica]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 15
 |kod pocztowy           = 37-403{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = RST
 |SIMC                   = 0804589{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Pysznica (gmina)
 |współrzędne            = 50°32'40"N 22°06'08"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|191459|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Malce''' – [[przysiółek]] [[wieś|wsi]] [[Pysznica]] w [[Polska|Polsce]] położony w [[województwo podkarpackie|województwie podkarpackim]], w [[powiat stalowowolski|powiecie stalowowolskim]], w [[Pysznica (gmina)|gminie Pysznica]]{{r|Dz.U. 29/2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] przysiółek administracyjnie należał do [[województwo tarnobrzeskie|województwa tarnobrzeskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = "Dz.U. 29/2013">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013–02–15 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2014-03-09}}</ref>
* <ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Malce&level=miejscSkl&wojewodztwo=393&powiat=5117&gmina=7660&miejscowosc=60825&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1053|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

{{Gmina Pysznica}}

[[Kategoria:Pysznica]]

title: Malce

Państwo: Polska

Województwo: podkarpackie

Powiat: stalowowolski

Gmina: Pysznica

Część miejscowości: Pysznica

Tablice rejestracyjne: RST


text:
# Kościół św. Stanisława w Bukowie
Kościół świętego Stanisława Biskupa i Męczennika – rzymskokatolicka świątynia parafialna należąca do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Bukowie.

## Historia i architektura
Wzniesiony w połowie XIII w. przed 1260 r. w stylu późnoromańskim. W XIV w. powiększony o część zachodnią, a w połowie XVIII w. o dwie barokowe kaplice dobudowane od południa i od północy. Świątynia orientowana), jednonawowa z symetrycznymi kaplicami, tworzącymi w rzucie formę krzyża. Po stronie zachodniej kwadratowa wieża pokryta ostrosłupowym hełmem. Prostokątne prezbiterium zakończone trójboczną absydą  pokryte jest sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W prezbiterium znajduje się gotyckie sanktuarium. Nawę pokrywa drewniany sufit.

## Wystrój wnętrza[2]
- ołtarz główny, dwukondygnacyjny, wykonany z polichromowanego i złoconego drewna
- na ołtarzu głównym dwa obrazy: Męczeństwo św. Stanisława B.M., Trójca Święta
- na konsolach przy kolumnach wyrzeźbione postacie św. Augustyna i biskupa
- drugi ołtarz Matki Boskiej w kaplicy chrzcielnej datowany jest na 1 połowę XVIII w.
- trzeci ołtarz z figurami św. Piotra i Pawła, wykonany w XVIII w. znajduje się w kaplicy południowej
- późnobarokowa ambona ozdobiona jest 4 figurami ewangelistów, a wieloboczny baldachim zwieńcza figura świętego
- barokowa chrzcielnica
- na XVIII w. datowane są dwa obrazy: Zwiastowanie i Św. Jerzy
- z 1738 r. pochodzi kamienne (piaskowiec) epitafium kanonika wrocławskiej kolegiaty św. Krzyża i proboszcza opolskiego Jana Ignacego Frantzke

## Teren przykościelny
Obszar przykościelny otoczony murem był pierwszą nekropolią (świadczą o tym mapy sprzed 1945 r.) w miejscowości aż do powstania nowego cmentarza w połowie XIX w.

## Prace renowacyjne
W 1729 roku zawaliła się wieża świątyni, odbudowana (wraz z remontem całej budowli) pod koniec XIX w. Na początku XX w. odnowiono barokową chrzcielnicę, a w 1909/10 r. ołtarz główny.
Kolejne remonty:
- 1963[2],
- 1969–1975 (pokrycie dachu, organy, instalacja elektryczna)[2],
- 1969 (zawieszenie na wieży nowego dzwonu)[2],
- 1979–1980[2],
- 2012–2018 (wymiana dachu nad prezbiterium, wymiana posadzki, malowanie kościoła wewnątrz, renowacja figury Chrystusa Frasobliwego, renowacja ołtarza głównego, wymiana instalacji elektrycznej i nagłośnieniowej)[3].

## Galeria
- Ołtarz boczny w kaplicy północnej
- Ołtarz boczny w kaplicy południowej
- Ołtarz główny

title: Kościół św. Stanisława w Bukowie

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = A/1752/1201 z dnia 14.12.1964<ref>{{zabytek|dolnośląskie|strony = 178|data dostępu = 2017-06-05}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Kościół_św._Stanisława_Biskupa_i_Męczennika_w_Bukowie,_2021.jpg
 |opis grafiki              = widok od południowego wschodu
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Buków (województwo dolnośląskie)|Buków]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Bukowie|św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Bukowie]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Stanisław ze Szczepanowa|św. Stanisława Biskupa i Męczennika]]
 |dzień wspomnienia         = 8 maja
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = 1260
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    = kościół parafialny
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[Architektura romańska]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych = Jezusa Miłosiernego i Matki Boskiej
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             = 14
 |liczba manuałów           = 1
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Żarów (gmina)
 |współrzędne               = 50°59′02.1″N, 16°35′05.2″E
 |commons                   = Category:Saint Stanislaus church in Buków
 |www                       =
}}
'''Kościół świętego Stanisława Biskupa i Męczennika''' – rzymskokatolicka świątynia parafialna należąca do [[Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Bukowie|parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika]] w [[Buków (województwo dolnośląskie)|Bukowie]].

== Historia i architektura ==
Wzniesiony w połowie XIII w. przed 1260 r. w stylu późno[[Sztuka romańska|romańskim.]] W XIV w. powiększony o część zachodnią, a w połowie XVIII w. o dwie barokowe kaplice dobudowane od południa i od północy. Świątynia [[Orientowanie (architektura)|orientowana)]], jedno[[Nawa|nawowa]] z symetrycznymi kaplicami, tworzącymi w rzucie formę krzyża. Po stronie zachodniej kwadratowa wieża pokryta ostrosłupowym hełmem. Prostokątne prezbiterium zakończone trójboczną [[Apsyda (architektura)|absydą]]  pokryte jest [[Sklepienie krzyżowo-żebrowe|sklepieniem krzyżowo-żebrowym]]. W prezbiterium znajduje się [[Gotyk|gotyckie]] sanktuarium. Nawę pokrywa drewniany sufit<ref name="um.zarow.pl">{{cytuj stronę | url =http://www.um.zarow.pl/www/strony/pik_koscioly_kaplice.htm|tytuł=Kościoły i kaplice w gminie Żarów|opublikowany = Internetowy serwis Urzędu Miejskiego w Żarowie| język = pl | data dostępu = 2017-06-05}}</ref>.

== Wystrój wnętrza<ref name="um.zarow.pl"/> ==
* ołtarz główny, dwukondygnacyjny, wykonany z polichromowanego i złoconego drewna
* na ołtarzu głównym dwa obrazy: Męczeństwo św. Stanisława B.M., Trójca Święta
* na konsolach przy kolumnach wyrzeźbione postacie św. Augustyna i biskupa
* drugi ołtarz Matki Boskiej w kaplicy chrzcielnej datowany jest na 1 połowę XVIII w.
* trzeci ołtarz z figurami św. Piotra i Pawła, wykonany w XVIII w. znajduje się w kaplicy południowej
* późnobarokowa ambona ozdobiona jest 4 figurami ewangelistów, a wieloboczny baldachim zwieńcza figura świętego
* barokowa chrzcielnica
* na XVIII w. datowane są dwa obrazy: Zwiastowanie i Św. Jerzy
* z 1738 r. pochodzi kamienne (piaskowiec) epitafium kanonika wrocławskiej kolegiaty św. Krzyża i proboszcza opolskiego Jana Ignacego Frantzke

== Teren przykościelny ==
Obszar przykościelny otoczony murem był pierwszą nekropolią (świadczą o tym mapy sprzed 1945 r.) w miejscowości aż do powstania nowego cmentarza w połowie XIX w.

== Prace renowacyjne ==
W 1729 roku zawaliła się wieża świątyni, odbudowana (wraz z remontem całej budowli) pod koniec XIX w. Na początku XX w. odnowiono barokową chrzcielnicę, a w 1909/10 r. ołtarz główny<ref name="um.zarow.pl"/>.
Kolejne remonty:
* 1963<ref name="um.zarow.pl"/>,
* 1969–1975 (pokrycie dachu, organy, instalacja elektryczna)<ref name="um.zarow.pl"/>,
* 1969 (zawieszenie na wieży nowego dzwonu)<ref name="um.zarow.pl"/>,
* 1979–1980<ref name="um.zarow.pl"/>,
* 2012–2018 (wymiana dachu nad prezbiterium, wymiana posadzki, malowanie kościoła wewnątrz, renowacja figury Chrystusa Frasobliwego, renowacja ołtarza głównego, wymiana instalacji elektrycznej i nagłośnieniowej)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://parafia-bukow.manifo.com/inwestycje | tytuł = Inwestycje | opublikowany = Parafia św. Stanisława B. i M. w Bukowie | język = pl | data dostępu = 2017-11-12}}</ref>.

== Galeria ==
<center>
<gallery>
Plik: Ołtarz_Północny_kościoła_św._Stanisława_Biskupa_i_Męczennika_w_Bukowie,_2021.jpg|Ołtarz boczny w kaplicy północnej
Plik: Ołtarz_Południowy_kościoła_św._Stanisława_Biskupa_i_Męczennika_w_Bukowie,_2021.jpg |Ołtarz boczny w kaplicy południowej
Plik: Ołtarz_Główny_kościoła_św._Stanisława_Biskupa_i_Męczennika_w_Bukowie,_2021.jpg|Ołtarz główny
</gallery>
</center>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Buków}}
[[Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Żarów]]
[[Kategoria:Kościoły w diecezji świdnickiej]]
[[Kategoria:Zabytki w gminie Żarów]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie świdnickim (województwo dolnośląskie)]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika]]
[[Kategoria:Buków (województwo dolnośląskie)]]

Miejscowość: Buków

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Wezwanie: św. Stanisława Biskupa i Męczennika

Wspomnienie liturgiczne: 8 maja

Aktualne przeznaczenie: kościół parafialny

Styl: Architektura romańska

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1

Ołtarz · • liczba ołtarzy · • wezwania ołtarzy bocznych: · 3 · Jezusa Miłosiernego i Matki Boskiej


text:
# Abdilaqim Ademi
Abdilaqim Ademi (mac. Абдилаќим Адеми; ur. 20 grudnia 1969 w Szemszewie, zm. 15 lutego 2018) – północnomacedoński inżynier i polityk narodowości albańskiej. Pełnił funkcję ministra środowiska i planowania przestrzennego (2011–2014) oraz ministra edukacji i nauki (2014–2016) w trzecim i czwartym rządzie Nikoły Gruewskiego oraz w rządzie Emiła Dimitriewa.

## Życiorys
W 1996 roku ukończył studia na Politechnice Tirańskiej, uzyskując tytuł inżyniera metalurgii. Odbył następnie szkolenie specjalistyczne we Fryburgu Bryzgowijskim.
W 2002 roku wygrał w wyborach parlamentarnych, uzyskując mandat deputowanego do Zgromadzenia Republiki Macedonii, w którym reprezentował Demokratyczny Związek na rzecz Integracji; należał także do zarządu tejże partii. Od 2004 do 2006 był także asystentem na Państwowym Uniwersytecie w Tetowie.
Od 28 lipca 2011 do 20 czerwca 2014 pełnił funkcję ministra środowiska i planowania przestrzennego w trzecim rządzie Nikoły Gruewskiego; w związku ze sformowaniem przez premiera Macedonii czwartego rządu, tego samego dnia objął funkcję szefa Ministerstwa Edukacji i Nauki, którą piastował do 5 kwietnia 2016 roku. W 2017 roku wycofał się z działalności politycznej.
Zmarł 15 lutego 2018 roku po ciężkiej chorobie, następnego dnia został pochowany w swojej rodzinnej wsi.
Znał języki albański, macedoński oraz włoski.

## Życie prywatne
Był żonaty, miał jednego syna.

title: Abdilaqim Ademi

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Abdilaqim Ademi
 | grafika             = Abdilaqim Ademi 2016-01.jpg
 | opis grafiki        = Abdilaqim Ademi (2016)
 | data urodzenia      = [[20 grudnia]] [[1969]]
 | miejsce urodzenia   = [[Szemszewo]]
 | data śmierci        = [[15 lutego]] [[2018]]
 | miejsce śmierci     =
 | funkcja             = minister środowiska i planowania publicznego
 | partia              = [[Demokratyczny Związek na rzecz Integracji]]
 | od                  = 28 lipca 2011
 | do                  = 20 czerwca 2014
 | poprzednik          = [[Nexhati Jakupi]]
 | następca            = [[Nurhan Izairi]]
 | commons             =
 | quote               =
 | news                =
 | 2 funkcja           = minister edukacji i nauki
 | 2 partia            = [[Demokratyczny Związek na rzecz Integracji]]
 | 2 od                = 20 czerwca 2014
 | 2 do                = 5 kwietnia 2016
 | 2 poprzednik        = [[Spiro Ristowski]]
 | 2 następca          = [[Pishtar Lutfiu]]
}}

'''Abdilaqim Ademi''' ({{w języku|mk|Абдилаќим Адеми}}; ur. [[20 grudnia]] [[1969]] w [[Szemszewo|Szemszewie]], zm. [[15 lutego]] [[2018]]) – północnomacedoński inżynier i polityk narodowości albańskiej. Pełnił funkcję ministra środowiska i planowania przestrzennego (2011–2014) oraz ministra edukacji i nauki (2014–2016) w [[Trzeci rząd Nikoły Gruewskiego|trzecim]] i [[Czwarty rząd Nikoły Gruewskiego|czwartym rządzie Nikoły Gruewskiego]] oraz w [[Rząd Emiła Dimitriewa|rządzie Emiła Dimitriewa]]{{r|mak}}{{r|telegrafi}}.

==Życiorys==
W 1996 roku ukończył studia na [[Politechnika Tirańska|Politechnice Tirańskiej]], uzyskując tytuł inżyniera [[metalurgia|metalurgii]]{{r|mak}}{{r|vlada}}. Odbył następnie szkolenie specjalistyczne we [[Fryburg Bryzgowijski|Fryburgu Bryzgowijskim]]{{r|mak}}.

W 2002 roku wygrał w [[Wybory parlamentarne w Macedonii w 2002 roku|wyborach parlamentarnych]], uzyskując mandat deputowanego do [[Zgromadzenie Republiki Macedonii|Zgromadzenia Republiki Macedonii]], w którym reprezentował [[Demokratyczny Związek na rzecz Integracji]]<ref name="sobranie">{{Cytuj stronę|url=https://archive.ph/PAjJ#selection-3039.0-2990.2|tytuł=АБДИЛАЌИМ АДЕМИ|autor=|opublikowany=sobranie.mk|data=|język=mk|data dostępu=2012-09-09}}</ref>; należał także do zarządu tejże partii{{r|vlada}}. Od 2004 do 2006 był także [[Asystent (stanowisko na uczelni)|asystentem]] na [[Państwowy Uniwersytet w Tetowie|Państwowym Uniwersytecie w Tetowie]]{{r|vlada}}.

Od 28 lipca 2011 do 20 czerwca 2014 pełnił funkcję ministra środowiska i planowania przestrzennego w [[Trzeci rząd Nikoły Gruewskiego|trzecim rządzie Nikoły Gruewskiego]]; w związku ze sformowaniem przez premiera Macedonii [[Czwarty rząd Nikoły Gruewskiego|czwartego rządu]], tego samego dnia objął funkcję szefa [[Ministerstwo Edukacji i Nauki (Macedonia Północna)|Ministerstwa Edukacji i Nauki]], którą piastował do 5 kwietnia 2016 roku{{r|mak}}. W 2017 roku wycofał się z działalności politycznej<ref name="telegrafi">{{Cytuj stronę|url=https://telegrafi.com/nderron-jete-abdylaqim-ademi-varrimi-behet-sot/|tytuł=Ndërron jetë Abdylaqim Ademi, varrimi bëhet sot|autor=|opublikowany=telegrafi.com|data=2018|język=sq|data dostępu=}}</ref>.

Zmarł 15 lutego 2018 roku po ciężkiej chorobie, następnego dnia został pochowany w swojej rodzinnej wsi<ref name="mak">{{Cytuj stronę|url=https://makfax.com.mk/daily-news/%D0%BF%D0%BE%D1%87%D0%B8%D0%BD%D0%B0-%D0%B5%D0%BA%D1%81%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%BE%D1%82-%D0%B7%D0%B0-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D0%B0-%D1%81%D1%80%D0%B5%D0%B4/|tytuł=Почина ексминистерот за образование, Абдилаќим Адеми|autor=Kristijan Łandow (Кристијан Ландов)|opublikowany=makfax.com.mk|data=2018-02-16|język=mk|data dostępu=}}</ref>{{r|telegrafi}}.

Znał języki [[albański]], [[język macedoński|macedoński]] oraz [[włoski]]{{r|vlada}}.

==Życie prywatne==
Był żonaty, miał jednego syna{{r|mak}}<ref name="vlada">{{Cytuj stronę|url=https://archive.ph/7zQCr|tytuł=Заменик претседател на Владата на Република Македонија|autor=|opublikowany=vlada.mk|data=2008-09-09|język=mk|data dostępu=2014-01-05}}</ref>.

==Przypisy==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}{{SORTUJ:Ademi, Abdilaqim}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1969]]
[[Kategoria:Zmarli w 2018]]
[[Kategoria:Północnomacedońscy naukowcy]]
[[Kategoria:Północnomacedońscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Metalurdzy]]
[[Kategoria:Północnomacedońscy ministrowie edukacji i nauki]]
[[Kategoria:Ministrowie środowiska]]
[[Kategoria:Absolwenci Politechniki Tirańskiej]]
[[Kategoria:Północnomacedońscy parlamentarzyści]]
[[Kategoria:Politycy Demokratycznego Związku na rzecz Integracji]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Tetowem]]

title: Abdilaqim Ademi

Data i miejsce urodzenia: 20 grudnia 1969 · Szemszewo

Data śmierci: 15 lutego 2018

Okres:
od 28 lipca 2011 · do 20 czerwca 2014
od 20 czerwca 2014 · do 5 kwietnia 2016

Poprzednik:
Nexhati Jakupi
Spiro Ristowski

Następca:
Nurhan Izairi
Pishtar Lutfiu


text:
# DEUS
dEUS – belgijski zespół rockowy założony w 1989 roku w Antwerpii.

## Członkowie zespołu

### Obecni członkowie
- Tom Barman – śpiew, gitara
- Klaas Janzoons – instrumenty klawiszowe, skrzypce
- Stéphane Misseghers – perkusja
- Alan Gevaert – gitara basowa
- Mauro Pawlowski – gitara, śpiew

### Byli członkowie
- Stef Kamil Carlens – gitara basowa
- Rudy Trouvé – gitara
- Jules de Borgher – perkusja
- Danny Mommens – gitara basowa
- Craig Ward – gitara

## Dyskografia

### Albumy
- Worst Case Scenario (1994)
- In a Bar, Under the Sea (1996)
- The Ideal Crash (1999)
- Pocket Revolution (2005)
- Vantage Point (2008)
- Keep You Close (2011)
- Following Sea (2012)

### Single i EP
- Zea (singel) (1993)
- SUdS & SOdA (1994)
- Via (1994)
- Hotellounge (Be the Death of Me) (1995)
- My Sister = My Clock (1995)
- Roses (1996)
- Theme From Turnpike (1996)
- Little Arithmetics (1996)
- Fell Off the Floor, Man (1997)
- One Advice, Space (1999)
- The Ideal Crash (1999)
- Instant Street (1999)
- Sister Dew (1999)
- Nothing Really Ends (2001)
- If You Don't Get What You Want (2004)
- 7 Days, 7 Weeks (2005)
- What We Talk About (When We Talk About Love) (2006)
- The Architect / Slow (2008)

### Kompilacje
- No More Loud Music: The Singles (2001)

### Wideo
- No More Video (2002)

title: DEUS

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2025-01}}

{{małą literą}}
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = dEUS
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = Deus live cafedunord.jpg
 |opis zdjęcia     = dEUS na żywo w Café du Nord, San Francisco
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = [[1989]]
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{państwo|BEL}} ([[Antwerpia]])
 |gatunek          = [[rock alternatywny]]
[[indie rock]]
[[rock eksperymentalny]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład            = [[Tom Barman]]
[[Klaas Janzoons]]
[[Stéphane Misseghers]]
[[Alan Gevaert]]
[[Mauro Pawlowski]]
 |byli członkowie  = [[Stef Kamil Carlens]]
[[Rudy Trouvé]]
[[Jules de Borgher]]
[[Danny Mommens]]
[[Craig Ward]]
[[Tim Vanhamel]]
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              = https://www.deusmusic.be
}}
'''dEUS''' – [[Belgia|belgijski]] zespół [[rock]]owy założony w [[1989]] roku w [[Antwerpia|Antwerpii]].

== Członkowie zespołu ==
=== Obecni członkowie ===
* [[Tom Barman]] – [[śpiew]], [[gitara]]
* [[Klaas Janzoons]] – [[instrumenty klawiszowe]], [[skrzypce]]
* [[Stéphane Misseghers]] – [[perkusja]]
* [[Alan Gevaert]] – [[gitara basowa]]
* [[Mauro Pawlowski]] – [[gitara]], [[śpiew]]

=== Byli członkowie ===
* [[Stef Kamil Carlens]] – [[gitara basowa]]
* [[Rudy Trouvé]] – [[gitara]]
* [[Jules de Borgher]] – [[perkusja]]
* [[Danny Mommens]] – [[gitara basowa]]
* [[Craig Ward]] – [[gitara]]

== Dyskografia ==
=== Albumy ===
* ''[[Worst Case Scenario]]'' ([[1994]])
* ''[[In a Bar, Under the Sea]]'' ([[1996]])
* ''[[The Ideal Crash]]'' ([[1999]])
* ''[[Pocket Revolution]]'' ([[2005]])
* ''[[Vantage Point]]'' ([[2008]])
* ''[[Keep You Close]]'' ([[2011]])
* Following Sea (2012)

=== Single i EP ===
* [[Zea (singel)]] ([[1993]])
* [[SUdS & SOdA]] ([[1994]])
* [[Via]] ([[1994]])
* [[Hotellounge (Be the Death of Me)]] ([[1995]])
* ''[[My Sister = My Clock]]'' ([[1995]])
* [[Roses (singel)|Roses]] ([[1996]])
* [[Theme From Turnpike]] ([[1996]])
* [[Little Arithmetics]] ([[1996]])
* [[Fell Off the Floor, Man]] ([[1997]])
* [[One Advice, Space]] ([[1999]])
* [[The Ideal Crash]] ([[1999]])
* [[Instant Street]] ([[1999]])
* [[Sister Dew]] ([[1999]])
* [[Nothing Really Ends]] ([[2001]])
* [[If You Don't Get What You Want]] ([[2004]])
* [[7 Days, 7 Weeks]] ([[2005]])
* [[What We Talk About (When We Talk About Love)]] ([[2006]])
* [[The Architect / Slow]] ([[2008]])

=== Kompilacje ===
* ''[[No More Loud Music: The Singles]]'' ([[2001]])

=== Wideo ===
* ''[[No More Video]]'' ([[2002]])

== Linki zewnętrzne ==
* {{Discogs|artysta|dEUS}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Belgijskie zespoły indierockowe]]
[[Kategoria:Belgijskie zespoły rocka alternatywnego]]
[[Kategoria:Laureaci Europejskich Nagród Muzycznych MTV]]

title: dEUS

Pochodzenie: Belgia (Antwerpia)

Gatunek: rock alternatywny · indie rock · rock eksperymentalny


text:
# Park pałacowy w Podolu Małym
Park pałacowy w Podolu Małym – park pałacowy w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska, we wsi Podole Małe, zajmujący powierzchnię 16,23 ha. Powstał w II połowie XIX wieku. Urządzony został w stylu krajobrazowym przy dworze należącym do śródkowopomorskiego rodu szlacheckiego von Zitzewitz. W 1997 został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych. W drzewostanie dominują buki zwyczajne i dęby szypułkowe. Bogato reprezentowana jest również roślinność pochodzenia obcego, jak świerk serbski czy choina kanadyjska. W parku występują także rzadkie gatunki zwierząt, m.in.: ropucha szara, traszka zwyczajna czy ryjówka malutka. W obrębie kompleksu położony jest staw leśny o powierzchni około 2,7 ha. Stanowi on naturalne siedlisko łabędzia niemego. W parku znajduje się cmentarz ewangelicki.

## Geografia

### Położenie
Park położony jest w północnej części gminy, w bezpośrednim sąsiedztwie Podola Małego. Znajduje się przy drodze powiatowej nr 1177G Głobino – Podkomorzyce, która wyznacza jednocześnie jego południową granicę. Od strony zachodniej park ogranicza droga gruntowa, prowadząca do wsi Łabiszewo.
Według regionalizacji fizycznogeograficznej Jerzego Kondrackiego leży on na obszarze megaregionu Pozaalpejska Europa Środkowa, prowincji Nizina Środkowoeuropejska, podprowincji Pojezierza Południowobałtyckie, makroregionu Pojezierze Zachodniopomorskie, mezoregionu Wysoczyzna Polanowska.
Kompleks położony jest w otulinie Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Właściwa granica parku krajobrazowego przebiega w odległości około 5 km w kierunku zachodnim. Około 150 metrów na zachód od zachodniej granicy parku pałacowego przepływa rzeka Graniczna, zasilana m.in. strumieniem wypływającym ze stawu położonego na obszarze kompleksu. Naprzeciw tegoż zbiornika, po drugiej stronie drogi powiatowej, wznosi się wzgórze, będące wczesnośredniowiecznym grodziskiem nizinnym.

### Rzeźba terenu
Obszar parku w głównej mierze ukształtowany został w okresie plejstoceńskim, w wyniku akumulacji materiału skalnego niesionego przez lądolód podczas ostatniego na terenie obecnej Polski zlodowacenia północnopolskiego. Wraz z procesem jego zanikania powstawały niewielkie zagłębienia, spotykane obecnie pod postacią jezior wytopiskowych. Zbiornik wodny położony na terenie parku, ze względu na występowanie na całej powierzchni roślinności zakorzenionej i proces sztucznego zarybiania, nazywany jest zwyczajowo stawem.

### Geologia
Materiał budujący obszar parku to głównie utwory czwartorzędowe, w tym plejstoceńskie osady lodowcowe i wodnolodowcowe oraz osady holoceńskie. Dominują piaski gliniaste i gliny zwałowe.

### Gleby
Według mapy opracowanej przez Bohdana Dobrzańskiego obszar parku położony jest na glebach wytworzonych z piasków naglinowych i glin zwałowych oraz na glebach wytworzonych z piasków słabogliniastych i gliniastych różnej genezy, stanowiących przeważnie utwory czwartorzędowe, głównie plejstoceńskie i holoceńskie. Gleby te cechuje niska wartość produkcyjna, ze względu na dość znaczne zakwaszenie skał macierzystych. Według nomenklatury FAO obszar, na którym położony jest park, pokrywają gleby płowe właściwe. Gleby takie sprzyjają roślinności leśnej grądów i żyznej buczyny niżowej. Natomiast, zgodnie z mapą glebowo-rolniczą Tadeusza Witka i Mariana Kotera park położony jest na glebach pseudobielicowych i brunatnych wyługowanych, wytworzonych na piaskach gliniastych. Gleby brunatne wyługowane w porównaniu z glebami brunatnymi właściwymi wymagają intensywniejszego wapnowania i nawożenia, ale w korzystnych warunkach terenowych i klimatycznych plonują podobnie. Pod względem przydatności rolniczej gleby te zaliczane są do kompleksu żytniego dobrego.

### Klimat
Park leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego przejściowego (między klimatem morskim a kontynentalnym). Zasadniczy wpływ na kształtowanie mikroklimatu parku mają masy powietrza polarnego morskiego i polarnego kontynentalnego. Oddziaływanie klimatu morskiego wpływa na brak wysokich wahań temperatury. W okresie zimowym masy polarno-kontynentalne powodują obniżenie temperatury (silne mrozy), latem – podwyższenie (upały). Odwrotna sytuacja jest w przypadku mas polarno-morskich. Zimą warunkują one ocieplenie (odwilż), w okresie letnim ochłodzenie. Zgodnie z podziałem na regiony klimatyczne obszar parku leży na terenie części zewnętrznej Krainy Pojezierza Pomorskiego.

## Układ
Park położony jest na gruncie Skarbu Państwa zarządzanym przez Nadleśnictwo Łupawa. Zajmuje powierzchnię 16,23 ha. Podzielony jest na 10 wydzieleń w obrębie jednego oddziału 290 w leśnictwie Podole Małe:
| Wydzielenie       | 290 g | 290 h | 290 o | 290 p | 290 r | 290 s | 290 t | 290~a | 290~b | 290~c |
| Powierzchnia [ha] | 0,36  | 1,15  | 4,88  | 1,97  | 3,90  | 2,69  | 0,88  | 0,30  | 0,05  | 0,05  |

Od strony wschodniej park ogranicza droga dojazdowa, przy której położona jest polana parkowa. W jej pobliżu znajdują się ruiny pałacu. W północno-zachodniej części leży staw o powierzchni 2,69 ha. W parku zachowany jest wyraźny układ ciągów spacerowych.

## Historia
Park powstał w stylu krajobrazowym w II połowie XIX wieku przy pałacu należącym do rodziny von Zitzewitz. Przy projekcie wykorzystano naturalne ukształtowanie terenu i istniejący drzewostan. W latach 60. XX wieku dwór został zniszczony. W 1996 dla parku wykonano tzw. Białą Kartę, czyli Kartę Ewidencyjną Zabytków Architektury i Budownictwa, w której widnieje jako zespół pałacowo-folwarczny. Park został wpisany do rejestru zabytków województwa słupskiego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Słupsku 6 maja 1997 roku decyzją nr PSOZ-I-5340/16/97 Państwowej Służby Ochrony Zabytków pod numerem ewidencyjnym A-353 jako park pałacowy. Po reformie podziału administracyjnego w 1999 roku park znalazł się w wykazie zabytków nieruchomych Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Gdańsku pod numerem ewidencyjnym A-1630.

## Flora
W drzewostanie parku dominują ok. 140-letnie buki zwyczajne i dęby szypułkowe oraz ponad 100-letnie świerki pospolite. Wzdłuż drogi dojazdowej rośnie 17 klonów zwyczajnych. Największy z nich mierzy w obwodzie 355 cm, pozostałe w granicach od 60 do 170 cm. Nad stawem od strony północnej rosną olsze czarne w wieku ok. 65 lat. Drzewostan dodatkowo urozmaicają jodły pospolite z odnowieniami naturalnymi, daglezje zielone, świerki serbskie, lipy krymskie, choiny kanadyjskie, buk zwyczajny odmiany purpurowej, klon jawor, pojedyncze egzemplarze brzozy oraz jesionu wyniosłego. Na polanie parkowej rosną okazy śliwy mirabelki, jabłoni domowej i czeremchy amerykańskiej. W zachodniej jej części rośnie klon jawor odmiany Worleya.
W warstwie krzewów można wyróżnić: śnieguliczkę białą, różę pomarszczoną, leszczynę pospolitą, głóg jednoszyjkowy, lilaka pospolitego, kruszynę pospolitą oraz wierzbę uszatą, wierzbę szarą, bez koralowy, żarnowiec miotlasty i tawułę wierzbolistną. Warstwę krzewów uzupełniają pojedyncze okazy maliny właściwej i głogu pośredniego odmiany pełnokwiatowej różowej.
Szatę roślinną urozmaicają sitowie leśne, kosaciec żółty, okrężnica bagienna, turzyca piaskowa, narecznica grzebieniasta, szczawik zajęczy, konwalia majowa, pałka wąskolistna i zawilec gajowy.

## Fauna
Na obszarze parku stwierdzono występowanie takich rzadkich i chronionych gatunków zwierząt, jak: ropucha szara, traszka zwyczajna, żaba jeziorkowa, żaba wodna, padalec zwyczajny, łabędź niemy, jeż zachodni, kret europejski, ryjówka aksamitna, ryjówka malutka, wiewiórka pospolita.

## Ochrona
Ponieważ park wpisany jest do rejestru zabytków nieruchomych, zgodnie z Ustawą z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, żeby prowadzić roboty budowlane przy zabytku i jego otoczeniu, podejmować badania archeologiczne i dokonywać podziału obiektu, niezbędne jest pozwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków. Organy administracji publicznej zobowiązane są do działań mających na celu zapewnienie warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych, umożliwiających trwałe zachowanie zabytku oraz jego zagospodarowanie i utrzymanie. Dodatkowo muszą zapobiegać zagrożeniom mogącym powodować uszczerbek dla wartości obiektu, udaremniać niszczenie i niewłaściwe korzystanie oraz kontrolować stan zachowania parku.
W myśl tej samej ustawy opieka nad zabytkiem sprawowana przez właściciela (w tym przypadku przez Nadleśnictwo Łupawa) polega na zapewnieniu naukowego badania i dokumentowania obiektu, prowadzenia robót budowlanych oraz jego zabezpieczenie i utrzymanie w jak najlepszym stanie. Ponadto nadleśnictwo powinno zapewnić korzystanie z kompleksu w sposób pozwalający na trwałe zachowanie jego wartości oraz przyczyniać się do popularyzacji i upowszechniania wiedzy o parku.
W związku z położeniem parku w otulinie parku krajobrazowego dodatkową ochronę prawną terenu gwarantuje Rozporządzenie Nr 5/2003 Wojewody Pomorskiego z dnia 23 czerwca 2003 roku w sprawie ustanowienia Planu ochrony Parku Krajobrazowego Dolina Słupi.
W parku jest niewiele podrostu, co świadczy o stosowaniu zabiegów pielęgnacyjnych.

## Cmentarz ewangelicki
W południowej części parku, 150 metrów na zachód od wsi, przy drodze powiatowej Głobino – Podkomorzyce położony jest poniemiecki cmentarz ewangelicki. Zachowało się jedynie kilkanaście granitowych fragmentów płyt nagrobnych. Największych zniszczeń cmentarza dokonali w latach 80. i 90. XX wieku kamieniarze i zbieracze złomu. Granic nie da się jednoznacznie określić.

title: Park pałacowy w Podolu Małym

wikitext:
{{wyróżnienie|DA}}
{{Park infobox
 |nazwa          = Park pałacowy w Podolu Małym
 |zabytek        = A-1630 z 6 maja 1997 r.<ref name="zabytek">{{zabytek|pomorskie|data dostępu=2023-07-29}}</ref>
 |zdjęcie        = Park dworski w Podolu Małym.jpg
 |opis zdjęcia   =
 |państwo        = Polska
 |miejscowość    = [[Podole Małe]]
 |dzielnica      =
 |adres          =
 |powierzchnia   = 16,23
 |data założenia = II poł. XIX wieku{{r|formy1}}
 |projektant     =
 |kod mapy       = Dębnica Kaszubska (gmina)
 |współrzędne    = 54°22′54″N 17°18′36″E
 |commons        =
 |www            =
}}
'''Park pałacowy w Podolu Małym''' – [[park]] pałacowy w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat słupski|powiecie słupskim]], w gminie [[Dębnica Kaszubska (gmina)|Dębnica Kaszubska]], we wsi [[Podole Małe]], zajmujący powierzchnię 16,23 ha. Powstał w II połowie XIX wieku. Urządzony został w stylu krajobrazowym przy dworze należącym do śródkowopomorskiego rodu szlacheckiego von Zitzewitz. W 1997 został wpisany do [[rejestr zabytków|rejestru zabytków]] nieruchomych. W drzewostanie dominują [[buk zwyczajny|buki zwyczajne]] i [[dąb szypułkowy|dęby szypułkowe]]. Bogato reprezentowana jest również roślinność pochodzenia obcego, jak [[świerk serbski]] czy [[choina kanadyjska]]. W parku występują także rzadkie gatunki zwierząt, m.in.: [[ropucha szara]], [[traszka zwyczajna]] czy [[ryjówka malutka]]. W obrębie kompleksu położony jest staw leśny o powierzchni około 2,7 ha. Stanowi on naturalne siedlisko [[łabędź niemy|łabędzia niemego]]. W parku znajduje się cmentarz ewangelicki.

== Geografia ==
=== Położenie ===
[[Plik:Podole Małe (243).jpg|thumb|Polana w parku pałacowym w Podolu Małym]]
[[Plik:Podole Małe (213).jpg|thumb|Ruiny kompleksu pałacowego]]
[[Plik:Park pałacowy.jpg|thumb|Szpaler buków zwyczajnych w parku]]
[[Plik:Podole Małe (164).JPG|thumb|Cmentarz ewangelicki w parku pałacowym w Podolu Małym]]
[[Plik:Staw w parku dworskim.jpg|thumb|Łabędzie nieme w parku]]
[[Plik:Podole Małe (159).JPG|thumb|Śnięte ryby w stawie w wyniku uduszenia pod lodem]]
[[Plik:Podole Małe (736).jpg|thumb|Pomrów czarny w parku]]
[[Plik:Podole Małe (233).jpg|thumb|Ropucha szara w parku]]
Park położony jest w północnej części gminy, w bezpośrednim sąsiedztwie Podola Małego. Znajduje się przy [[droga powiatowa|drodze powiatowej]] nr 1177G [[Głobino]] – [[Podkomorzyce]], która wyznacza jednocześnie jego południową granicę. Od strony zachodniej park ogranicza [[droga gruntowa]], prowadząca do wsi [[Łabiszewo]]{{r|formy1}}.

Według [[regionalizacja fizycznogeograficzna Polski|regionalizacji fizycznogeograficznej]] [[Jerzy Kondracki|Jerzego Kondrackiego]] leży on na obszarze [[megaregion]]u [[Pozaalpejska Europa Środkowa]], [[prowincja (geografia fizyczna)|prowincji]] [[Nizina Środkowoeuropejska]], podprowincji [[Pojezierza Południowobałtyckie]], [[makroregion (geografia)|makroregionu]] [[Pojezierze Zachodniopomorskie]], [[mezoregion]]u [[Wysoczyzna Polanowska]]{{r|Kondracki1}}{{r|Kondracki2}}.

Kompleks położony jest w otulinie [[Park Krajobrazowy Dolina Słupi|Parku Krajobrazowego Dolina Słupi]]{{r|formy}}. Właściwa granica parku krajobrazowego przebiega w odległości około 5 km w kierunku zachodnim. Około 150 metrów na zachód od zachodniej granicy parku pałacowego przepływa rzeka [[Graniczna (dopływ Skotawy)|Graniczna]], zasilana m.in. [[strumień|strumieniem]] wypływającym ze stawu położonego na obszarze kompleksu. Naprzeciw tegoż zbiornika, po drugiej stronie drogi powiatowej, wznosi się wzgórze, będące wczesnośredniowiecznym [[grodzisko (archeologia)|grodziskiem]] nizinnym.

=== Rzeźba terenu ===
Obszar parku w głównej mierze ukształtowany został w okresie [[plejstocen|plejstoceńskim]], w wyniku [[akumulacja (geologia)|akumulacji]] materiału skalnego niesionego przez lądolód podczas ostatniego na terenie obecnej Polski [[zlodowacenie północnopolskie|zlodowacenia północnopolskiego]]. Wraz z procesem jego zanikania powstawały niewielkie zagłębienia, spotykane obecnie pod postacią [[jezioro wytopiskowe|jezior wytopiskowych]]{{r|studium}}. Zbiornik wodny położony na terenie parku, ze względu na występowanie na całej powierzchni roślinności zakorzenionej i proces sztucznego zarybiania, nazywany jest zwyczajowo stawem.

=== Geologia ===
Materiał budujący obszar parku to głównie utwory [[czwartorzęd]]owe, w tym [[plejstocen|plejstoceńskie]] osady lodowcowe i wodnolodowcowe oraz osady [[holocen|holoceńskie]]{{r|studium}}. Dominują piaski gliniaste i [[glina zwałowa|gliny zwałowe]]{{r|mapa}}.

=== Gleby ===
Według mapy opracowanej przez Bohdana Dobrzańskiego obszar parku położony jest na glebach wytworzonych z [[piasek|piasków]] naglinowych i glin zwałowych oraz na glebach wytworzonych z piasków słabogliniastych i gliniastych różnej genezy{{r|mapa}}, stanowiących przeważnie utwory czwartorzędowe, głównie plejstoceńskie i holoceńskie. Gleby te cechuje niska [[produktywność gleby|wartość produkcyjna]], ze względu na dość znaczne [[zakwaszenie środowiska|zakwaszenie]] [[skała macierzysta|skał macierzystych]]. Według nomenklatury [[Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa|FAO]] obszar, na którym położony jest park, pokrywają [[gleby płowe]] właściwe{{r|mapa2}}. Gleby takie sprzyjają roślinności leśnej grądów i żyznej buczyny niżowej. Natomiast, zgodnie z mapą glebowo-rolniczą Tadeusza Witka i Mariana Kotera park położony jest na glebach pseudobielicowych i [[Gleby brunatne wyługowane|brunatnych wyługowanych]], wytworzonych na piaskach gliniastych{{r|mapa3}}. Gleby brunatne wyługowane w porównaniu z glebami brunatnymi właściwymi wymagają intensywniejszego wapnowania i nawożenia, ale w korzystnych warunkach terenowych i klimatycznych plonują podobnie{{r|CILP}}. Pod względem [[Kompleksy przydatności rolniczej gleb|przydatności rolniczej gleby]] te zaliczane są do [[Kompleks żytni dobry|kompleksu żytniego dobrego]].

=== Klimat ===
Park leży w strefie [[klimat umiarkowany|klimatu umiarkowanego]] ciepłego przejściowego (między [[klimat morski|klimatem morskim]] a [[klimat kontynentalny|kontynentalnym]]). Zasadniczy wpływ na kształtowanie mikroklimatu parku mają [[masa powietrza|masy powietrza]] polarnego morskiego i polarnego kontynentalnego. Oddziaływanie klimatu morskiego wpływa na brak wysokich wahań temperatury. W okresie zimowym masy polarno-kontynentalne powodują obniżenie temperatury (silne mrozy), latem – podwyższenie (upały). Odwrotna sytuacja jest w przypadku mas polarno-morskich. Zimą warunkują one ocieplenie (odwilż), w okresie letnim ochłodzenie{{r|studium}}. Zgodnie z podziałem na regiony klimatyczne obszar parku leży na terenie części zewnętrznej Krainy [[Pojezierze Pomorskie|Pojezierza Pomorskiego]]{{r|klimat}}.

== Układ ==
Park położony jest na gruncie [[Skarb Państwa|Skarbu Państwa]] zarządzanym przez [[Nadleśnictwo Łupawa]]. Zajmuje powierzchnię 16,23 ha. Podzielony jest na 10 [[wydzielenie leśne|wydzieleń]] w obrębie jednego oddziału 290 w leśnictwie Podole Małe{{r|bip_lupawa}}:

{| class="wikitable"
| '''Wydzielenie''' || 290 g || 290 h || 290 o || 290 p || 290 r || 290 s || 290 t || 290~a || 290~b || 290~c
|-
| '''Powierzchnia''' [ha] || 0,36 || 1,15 || 4,88 || 1,97 || 3,90 || 2,69 || 0,88 || 0,30 || 0,05 || 0,05
|}

Od strony wschodniej park ogranicza droga dojazdowa, przy której położona jest polana parkowa. W jej pobliżu znajdują się ruiny [[Pałac w Podolu Małym|pałacu]]{{r|truchan}}. W północno-zachodniej części leży staw o powierzchni 2,69 ha{{r|formy1}}. W parku zachowany jest wyraźny układ ciągów spacerowych{{r|formy1}}.

== Historia ==
Park powstał w stylu krajobrazowym w II połowie XIX wieku przy pałacu należącym do rodziny von Zitzewitz. Przy projekcie wykorzystano naturalne [[rzeźba terenu|ukształtowanie terenu]] i istniejący [[drzewostan]]. W latach 60. XX wieku dwór został zniszczony{{r|formy1}}. W 1996 dla parku wykonano tzw. Białą Kartę, czyli Kartę Ewidencyjną Zabytków Architektury i Budownictwa, w której widnieje jako zespół pałacowo-folwarczny. Park został wpisany do rejestru zabytków województwa słupskiego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Słupsku 6 maja 1997 roku decyzją nr PSOZ-I-5340/16/97 Państwowej Służby Ochrony Zabytków pod numerem ewidencyjnym A-353 jako park pałacowy{{r|nid}}. Po reformie podziału administracyjnego w 1999 roku park znalazł się w wykazie zabytków nieruchomych Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Gdańsku pod numerem ewidencyjnym A-1630{{r|wykaz}}.

== Flora ==
W drzewostanie parku dominują ok. 140-letnie [[buk zwyczajny|buki zwyczajne]] i [[dąb szypułkowy|dęby szypułkowe]] oraz ponad 100-letnie [[świerk pospolity|świerki pospolite]]. Wzdłuż drogi dojazdowej rośnie 17 [[klon zwyczajny|klonów zwyczajnych]]. Największy z nich mierzy w obwodzie 355 cm, pozostałe w granicach od 60 do 170 cm. Nad stawem od strony północnej rosną [[olsza czarna|olsze czarne]] w wieku ok. 65 lat. Drzewostan dodatkowo urozmaicają [[jodła pospolita|jodły pospolite]] z odnowieniami naturalnymi, [[daglezja zielona|daglezje zielone]], [[świerk serbski|świerki serbskie]], [[lipa krymska|lipy krymskie]], [[choina kanadyjska|choiny kanadyjskie]], buk zwyczajny odmiany purpurowej, [[klon jawor]], pojedyncze egzemplarze [[brzoza|brzozy]] oraz [[jesion wyniosły|jesionu wyniosłego]]. Na polanie parkowej rosną okazy [[śliwa mirabelka|śliwy mirabelki]], [[jabłoń domowa|jabłoni domowej]] i [[czeremcha amerykańska|czeremchy amerykańskiej]]. W zachodniej jej części rośnie klon jawor odmiany Worleya{{r|truchan}}.

W warstwie krzewów można wyróżnić: [[śnieguliczka biała|śnieguliczkę białą]], [[róża pomarszczona|różę pomarszczoną]], [[leszczyna pospolita|leszczynę pospolitą]], [[głóg jednoszyjkowy]], [[lilak pospolity|lilaka pospolitego]], [[kruszyna pospolita|kruszynę pospolitą]] oraz [[wierzba uszata|wierzbę uszatą]], [[wierzba szara|wierzbę szarą]], [[bez koralowy]], [[żarnowiec miotlasty]] i [[tawuła wierzbolistna|tawułę wierzbolistną]]. Warstwę krzewów uzupełniają pojedyncze okazy [[malina właściwa|maliny właściwej]] i [[głóg pośredni|głogu pośredniego]] odmiany pełnokwiatowej różowej{{r|truchan}}.

Szatę roślinną urozmaicają [[sitowie leśne]], [[kosaciec żółty]], [[okrężnica bagienna]], [[turzyca piaskowa]], [[Nerecznica grzebieniasta|narecznica grzebieniasta]]{{r|truchan}}, [[szczawik zajęczy]], [[konwalia majowa]], [[pałka wąskolistna]] i [[zawilec gajowy]].

== Fauna ==
Na obszarze parku stwierdzono występowanie takich rzadkich i chronionych gatunków zwierząt, jak: [[ropucha szara]], [[traszka zwyczajna]], [[żaba jeziorkowa]], [[żaba wodna]], [[padalec zwyczajny]], [[łabędź niemy]], [[jeż zachodni]], [[kret europejski]], [[ryjówka aksamitna]], [[ryjówka malutka]], [[wiewiórka pospolita]]{{r|formy}}.

== Ochrona ==
Ponieważ park wpisany jest do [[rejestr zabytków|rejestru zabytków]] [[zabytek nieruchomy|nieruchomych]], zgodnie z Ustawą z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, żeby prowadzić roboty budowlane przy zabytku i jego otoczeniu, podejmować badania archeologiczne i dokonywać podziału obiektu, niezbędne jest pozwolenie [[wojewódzki konserwator zabytków|wojewódzkiego konserwatora zabytków]]. Organy [[administracja publiczna|administracji publicznej]] zobowiązane są do działań mających na celu zapewnienie warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych, umożliwiających trwałe zachowanie zabytku oraz jego zagospodarowanie i utrzymanie. Dodatkowo muszą zapobiegać zagrożeniom mogącym powodować uszczerbek dla wartości obiektu, udaremniać niszczenie i niewłaściwe korzystanie oraz kontrolować stan zachowania parku{{r|ustawa}}.

W myśl tej samej ustawy opieka nad zabytkiem sprawowana przez właściciela (w tym przypadku przez Nadleśnictwo Łupawa) polega na zapewnieniu naukowego badania i dokumentowania obiektu, prowadzenia robót budowlanych oraz jego zabezpieczenie i utrzymanie w jak najlepszym stanie. Ponadto nadleśnictwo powinno zapewnić korzystanie z kompleksu w sposób pozwalający na trwałe zachowanie jego wartości oraz przyczyniać się do popularyzacji i upowszechniania wiedzy o parku{{r|ustawa}}.

W związku z położeniem parku w [[otulina (ochrona przyrody)|otulinie]] parku krajobrazowego dodatkową ochronę prawną terenu gwarantuje ''Rozporządzenie Nr 5/2003 Wojewody Pomorskiego z dnia 23 czerwca 2003 roku w sprawie ustanowienia Planu ochrony Parku Krajobrazowego Dolina Słupi''{{r|formy}}.

W parku jest niewiele [[podrost]]u, co świadczy o stosowaniu zabiegów pielęgnacyjnych{{r|truchan}}.

== Cmentarz ewangelicki ==
W południowej części parku, 150 metrów na zachód od wsi, przy drodze powiatowej Głobino – Podkomorzyce położony jest poniemiecki cmentarz [[Kościoły ewangelickie|ewangelicki]]{{r|mapa4}}. Zachowało się jedynie kilkanaście [[granit]]owych fragmentów [[płyta nagrobna|płyt nagrobnych]]. Największych zniszczeń cmentarza dokonali w latach 80. i 90. XX wieku kamieniarze i zbieracze złomu. Granic nie da się jednoznacznie określić.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="bip_lupawa">{{Cytuj stronę | url = https://bip2.lasy.gov.pl/pl/bip/px_dg~rdlp_szczecinek~nadl_lupawa~wykaz_parkow_wpisanych_do_rejestru_zabytkow.pdf | tytuł = Wykaz parków wpisanych do rejestru zabytków. Nadleśnictwo Łupawa | opublikowany = Nadleśnictwo Łupawa | data dostępu = 2018-08-04}}</ref>
<ref name="CILP">{{Cytuj książkę |autor = Praca zbiorowa | tytuł = Klasyfikacja gleb leśnych Polski | wydawca = Centrum Informacyjne Lasów Państwowych | miejsce = Warszawa | data = 2000}}</ref>
<ref name="wykaz">{{Cytuj stronę | url = http://www.ochronazabytkow.gda.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=15&Itemid=25 | tytuł = Wykaz obiektów nieruchomych – stan na 03.04.2014 r. | opublikowany = Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku | data dostępu = 2014-05-03}}</ref>
<ref name="ustawa">Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ({{Dziennik Ustaw|2022|840}})</ref>
<ref name="nid">{{Cytuj stronę | url = https://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/stan%20na%2030.06.2018/POM-rej.pdf | tytuł = Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków – stan na 31 grudnia 2017 r. | opublikowany = Narodowy Instytut Dziedzictwa | data dostępu = 2018-08-04}}</ref>
<ref name="Kondracki1">{{Cytuj książkę |nazwisko = Kondracki| imię = Jerzy| autor link = | tytuł = Geografia regionalna Polski| wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN| miejsce = Warszawa| rok = 1998| strony = | isbn = 83-01-12479-2}}</ref>
<ref name="Kondracki2">{{Cytuj pismo | nazwisko = Kondracki| imię = Jerzy| autor link = | tytuł = Regiony fizycznogeograficzne Polski| czasopismo = Poznaj Świat| wolumin = nr 4 (137)| wydanie = | strony = | data = kwiecień 1964| wydawca = | miejsce = | issn = | doi =}}</ref>
<ref name="truchan">{{Cytuj książkę | nazwisko = Truchan | imię = Mariola | tytuł = Parki wiejskie w południowej części Wysoczyzny Damnickiej | wydawca = Wydawnictwo Naukowe Akademii Pomorskiej | miejsce = Słupsk | data = 2006 | seria = Słupskie Prace Biologiczne 3 | nazwisko2 = Sobisz | imię2 = Zbigniew}}</ref>
<ref name="mapa">{{Cytuj książkę | nazwisko = Dobrzański | imię = Bohdan | tytuł = Mapa gleb Polski | wydawca = Wydawnictwa Geologiczne | data = 1974 | nazwisko2 = Kowaliński | imię2 = Stanisław | nazwisko3 = Kuźnicki | imię3 = Franciszek | nazwisko4 = Witek | imię4 = Tadeusz | nazwisko5 = Zawadzki | imię5 = Saturnin}}</ref>
<ref name="mapa2">{{Cytuj książkę | tytuł = Mapa gleb Polski według nomenklatury FAO | wydawca = PWN | miejsce = Warszawa | data = 1984}}</ref>
<ref name="klimat">{{Cytuj stronę | url = http://www.pomorskie.eu/pl/pomorze_znane_i_nieznane/o_regionie/srodowisko/cechy_srodowiska/klimat | tytuł = Krainy klimatyczne województwa pomorskiego | opublikowany = pomorskie.eu – Wrota Pomorza | data dostępu = 2014-06-29 | archiwum = https://web.archive.org/web/20140714225728/http://www.pomorskie.eu/pl/pomorze_znane_i_nieznane/o_regionie/srodowisko/cechy_srodowiska/klimat | zarchiwizowano = 2014-07-14 }}</ref>
<ref name="mapa3">{{Cytuj książkę | nazwisko = Koter | imię = Marian | tytuł = Mapa glebowo-rolnicza Polski | wydawca = Wydawnictwa geologiczne | data = 1975 | nazwisko2 = Witek | imię2 = Tadeusz}}</ref>
<ref name="mapa4">{{Cytuj stronę | url = http://www.amzpbig.com/maps/1669_Gr_Dubsow_1907.jpg | tytuł = Mapa z 1907 roku przedstawiająca okolice wsi Dobieszewo | opublikowany = Archiwum Map Zachodniej Polski | język = de | data dostępu = 2014-06-29 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160305010241/http://www.amzpbig.com/maps/1669_Gr_Dubsow_1907.jpg | zarchiwizowano = 2016-03-05 }}</ref>
<ref name="studium">Załącznik nr 1 do uchwały nr VI/30/2011 Rady Gminy Dębnica Kaszubska z dnia 30 marca 2011 roku w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Dębnica Kaszubska.</ref>
<ref name="formy">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20170909004423/http://bip.lasy.gov.pl/pl/bip/px_dg~rdlp_szczecinek~nadl_lupawa~plan_ochrony_przyrody_cz_ii.pdf?page_opener=http://bip.lasy.gov.pl/pl/bip/dg/rdlp_szczecinek/nadl_lupawa/ochrona_przyrody | tytuł = Formy ochrony przyrody w Nadleśnictwie Łupawa | opublikowany = Nadleśnictwo Łupawa | data dostępu = 2014-05-29}}</ref>
<ref name="formy1">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20140531105711/http://bip.lasy.gov.pl/pl/bip/px_dg~rdlp_szczecinek~nadl_lupawa~plan_ochrony_przyrody_cz_iii.pdf?page_opener=http%3A%2F%2Fbip.lasy.gov.pl%2Fpl%2Fbip%2Fdg%2Frdlp_szczecinek%2Fnadl_lupawa%2Fochrona_przyrody | tytuł = Walory przyrodniczo-leśne Nadleśnictwa Łupawa | opublikowany = Nadleśnictwo Łupawa | data dostępu = 2014-05-29}}</ref>
}}

[[Kategoria:Podole Małe|*]]
[[Kategoria:Parki i ogrody w województwie pomorskim]]

title: Park pałacowy w Podolu Małym

Miejscowość: Podole Małe

Data założenia: II poł. XIX wieku