text:
# Kabaret Jeszcze Starszych Panów
Kabaret Jeszcze Starszych Panów – cykl kabaretowych programów telewizyjnych Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego emitowanych w latach 1978–1980. W zamierzeniu twórców cykl programów powstał, aby zrekonstruować kilka pierwszych wieczorów Kabaretu Starszych Panów, które nie zostały zarejestrowane w czasie ich premiery. W przeciwieństwie do oryginalnego KSP rekonstrukcje nieistniejących programów, zwane przez autorów „wieczorami wspomnień”, zostały zarejestrowane w kolorze. Inicjatorem nagrań był ówczesny prezes Radiokomitetu, Maciej Szczepański.
W Kabarecie Jeszcze Starszych Panów oprócz aktorów grających w oryginalnym Kabarecie Starszych Panów takich jak m.in. Irena Kwiatkowska, Kalina Jędrusik, Edward Dziewoński, Bronisław Pawlik, Wiesław Michnikowski, Mieczysław Czechowicz, Barbara Krafftówna, Bohdan Łazuka, Jarema Stępowski pojawili się także młodsi aktorzy, grający także dodane przez Przyborę nowe postaci, tacy jak Roman Frankl (jako Jacuś – młodsza wersja Pana B), Piotr Fronczewski, Janusz Gajos, Krzysztof Majchrzak, Marek Kondrat, Emilian Kamiński, Wojciech Pszoniak, siostry Barbara i Maria Winiarskie, Jerzy Kryszak, Joanna Szczepkowska, Roma Buharowska, Ewa Błaszczyk.
Powtórki wieczorów Kabaretu były emitowane w TVP Kultura i Kino Polska.

## Lista Wieczorów Wspomnień Kabaretu Jeszcze Starszych Panów
W każdym wieczorze kabaretu brali udział Jerzy Wasowski (jako Pan A) i Jeremi Przybora (jako Pan B).
| Numer wieczoru | Tytuł                                                                                | Data premiery        | Dzień tygodnia i godzina emisji | Obecność w archiwum TVP | Źródło |
| -------------- | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------- | ------------------------------- | ----------------------- | ------ |
| I              | Herbatka                                                                                | 25 grudnia 1978      | poniedziałek 22:00              | +                       | [ 4 ]  |
| I              | Wystąpili: Mieczysław Czechowicz (jako Kmiec I), Wiesław Gołas (jako Samochodziarz), Wiesław Michnikowski (jako Prezes Hortensja), Ewa Tchórznicka (jako Herbaciarka), Emilian Kamiński (jako Narzeczony), Ewa Kuklińska (jako Sąsiadka), Marek Kondrat (jako Pan Gienek), Bohdan Łazuka (jako Spóźniony Przechodzień), Piotr Fronczewski (jako Nietrzeźwy), Grupa Kmiecie (Elżbieta Góra, Monika Marciniak, Ludmiła Warzecha, Michał Muskat, Jerzy Worobiej)                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| II             | Tajemniczy mecenas                                                                                | 11 lutego 1979       | niedziela 22:10                 | +                       | [ 6 ]  |
| II             | Wystąpili: Kalina Jędrusik (jako Dama z Piosenką), Edward Dziewoński (jako Kuszelas), Wiesław Michnikowski (jako Pułkownik), Ewa Kuklińska (jako Pikantyna), Marek Kondrat (jako Zmysław), Emilian Kamiński (jako Chłopiec z Drabiną), Piotr Fronczewski (jako Minimilian)                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| III            | Noc pełna wiatru                                                                                | 15 kwietnia 1979     | niedziela 21:50                 | +                       | [ 8 ]  |
| III            | Wystąpili: Barbara Krafftówna (jako Starsza Pani), Kalina Jędrusik (jako Dama z Piosenką), Wiesław Michnikowski (jako Dziecię Tkaczy), Edward Dziewoński (jako Adresat), Janusz Gajos (jako Ślusarz), Roman Frankl (jako Jacuś), Ewa Kuklińska (jako Panienka z PANI), Barbara i Maria Winiarskie (jako Ofiary Portugalczyka), Grupa Kmiecie (Elżbieta Góra, Monika Marciniak, Ludmiła Warzecha, Michał Muskat, Jerzy Worobiej), Małgorzata Tomassi (jako Sierotka)                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| IV             | Smuteczek                                                                                | 16 września 1979     | niedziela 21:20                 | +                       | [ 10 ] |
| IV             | Wystąpili: Wojciech Pszoniak (jako Dosmucacz), Wiesław Michnikowski (jako Nieduży), Mieczysław Czechowicz (jako Spory), Jarema Stępowski (jako Odrażający Drab), Kalina Jędrusik (jako Dama z Piosenką), Barbara Krafftówna (jako Ciepła Wdówka), Grupa Kmiecie (Elżbieta Góra, Monika Marciniak, Ludmiła Warzecha, Michał Muskat, Jerzy Worobiej), Elżbieta Starostecka (jako Dziewczyna Jesienna), Roman Frankl (jako Jacuś)                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| V              | Kaloryfeeria                                                                                | 26 grudnia 1979      | środa 17:45                     | +                       | [ 12 ] |
| V              | Wystąpili: Joachim Lamża (jako Trzeciewicz), Wiesław Michnikowski (jako Admirał), Mieczysław Czechowicz (jako Święty Mikołaj), Irena Kwiatkowska (jako Gosposia), Kalina Jędrusik (jako Kaloryna), Barbara i Maria Winiarskie (jako Aniołki), Roman Frankl (jako Jacuś), Ewa Kuklińska (jako Kalorynka), Marek Siudym (jako Nieznajomy),                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| VI             | Zielony karnawał                                                                                | 30 marca 1980        | niedziela 22:20                 | +                       | [ 14 ] |
| VI             | Wystąpili: Andrzej Szczepkowski (jako Zdun), Wiesław Michnikowski (jako Chlacz), Krzysztof Majchrzak (jako Birbant), Małgorzata Niemirska (jako Sex-Bomba), Irena Kwiatkowska (jako Doktorowa), Joanna Szczepkowska (jako Imogena), Barbara Winiarska (jako Pokojówka), Roman Frankl (jako Jacuś)                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| VII            | Kwitnące szczeble                                                                                | 12 października 1980 | niedziela 22:10                 | +                       | [ 16 ] |
| VII            | Wystąpili: Jerzy Kryszak (jako Sekretarz), Anna Chodakowska (jako Kierownik), Bronisław Pawlik (jako Strażnik), Ewa Błaszczyk (jako Referent), Ewa Wiśniewska (jako Dyrektor), Barbara Krafftówna (jako Vice), Tadeusz Wiśniewski (jako Barchanek), Roman Frankl (jako Jacuś)                                                                                |                      |                                 |                         |        |
| VIII           | Niespodziewany koniec lata                                                                                | 30 listopada 1980    | niedziela 21:55                 | +                       | [ 18 ] |
| VIII           | Wystąpili: Irena Kwiatkowska (jako Starsza Dama), Edward Dziewoński (jako Kuszelas), Wiesław Michnikowski (jako Nieduży i Dandys), Mieczysław Czechowicz (jako Spory), Janusz Gajos (jako Ślusarz), Kalina Jędrusik (jako Dama z Piosenką), Bronisław Pawlik (jako Portier), Barbara Krafftówna (jako Wdówka), Tadeusz Wiśniewski (jako Emil), Krystyna Wachelko-Zaleska (jako Sierotka), Andrzej Szczepkowski (jako Szef), Krzysztof Majchrzak (jako Kryminalista), Jerzy Kryszak (jako Truciciel), Roma Buharowska (jako Zuzia), Barbara i Maria Winiarskie (jako Deszczowe Panienki) |                      |                                 |                         |        |

## Dyskografia
| Rok  | Tytuł                                                                                | Źródło |
| ---- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ------ |
| 2003 | Piosenki Jeszcze Starszych Panów - 4 płyty CD - Wydawca i numer albumu: Polskie Radio PRCD 361-364. - Wybór piosenek z telewizyjnych przedstawień Jeremiego Przybory z muzyką Jerzego Wasowskiego – Divertimento, Teatr Nieduży Jeremiego Przybory, Kabaret Jeszcze Starszych Panów, a także śpiewanki z filmu Upał oraz z radiowego teatrzyku „Eterek”.                                   | [ 19 ] |
| 2021 | No i jak tu nie słuchać piosenek Starszych Panów vol. 1 - 3 płyty CD - Wydawca i numer albumu: Kameleon Records KAMCD 105-107. - Trójpłytowy album zawiera komplet piosenek z realizowanego w latach 1978-1980 Kabaretu Jeszcze Starszych Panów, oraz również komplety nagrań dźwiękowych z programów: Będzie weselej (1971) i Gołoledź (1976), plus dodatkowo jedną piosenkę z 1962 roku. | [ 3 ]  |
| 2024 | Kabaret Jeszcze Starszych Panów - 3 płyty DVD - Wydawca i numer albumu: Kameleon Records KAMDVD 14/15/16. - Album zawiera wszystkie osiem audycji z lat 1978-1980 trwających w sumie ponad 9 godzin, uzupełnionych o krótki dodatek-niespodziankę na końcu ostatniej płyty.                                                                                | [ 20 ] |

wikiname: plwiki

title: Kabaret Jeszcze Starszych Panów

in_language: pl

wikitext:
{{Program telewizyjny infobox
 |nazwa                = Kabaret Jeszcze Starszych Panów
 |nazwa oryginalna     =
 |grafika              = GOKW Przybora i Wasowski.jpg
 |opis grafiki         = [[Jeremi Przybora]] i [[Jerzy Wasowski]] w sztuce
 |alt grafiki          =
 |nazwa formatu        =
 |rodzaj programu      = rozrywkowy ([[kabaret]])
 |kraj produkcji       = [[Polska]]
 |język                = [[Język polski|polski]]
 |prowadzący           =
 |wydawca              =
 |jury                 =
 |data premiery        = [[25 grudnia]] [[1978]]
 |lata emisji          = [[1978]]–[[1980]]
 |pora emisji          = niedziele i święta, około 21:00-22:00
 |liczba odcinków      = 8
 |liczba sezonów       =
 |czas trwania odcinka = 49-90 minut
 |format nadawania     = 4:3
 |produkcja            = [[Telewizja Polska]]
 |reżyseria            = [[Jeremi Przybora]]
[[Jerzy Wasowski]]
 |stacja telewizyjna   = [[TVP1]]
 |nagrody              =
 |commons              =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''Kabaret Jeszcze Starszych Panów''' – cykl [[kabaret]]owych programów telewizyjnych [[Jeremi Przybora|Jeremiego Przybory]] i [[Jerzy Wasowski|Jerzego Wasowskiego]] emitowanych w latach [[1978]]–[[1980]]. W zamierzeniu twórców cykl programów powstał, aby zrekonstruować kilka pierwszych wieczorów [[Kabaret Starszych Panów|Kabaretu Starszych Panów]], które nie zostały zarejestrowane w czasie ich premiery. W przeciwieństwie do oryginalnego KSP rekonstrukcje nieistniejących programów, zwane przez autorów „wieczorami wspomnień”, zostały zarejestrowane w kolorze. Inicjatorem nagrań był ówczesny prezes [[Komitet do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja”|Radiokomitetu]], [[Maciej Szczepański]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.teatry.art.pl/portrety/przybora_j/poetaprz.htm|tytuł=Rozmowa z Marią Wasowską|data dostępu=2008-04-14|archiwum=https://web.archive.org/web/20080327055915/http://www.teatry.art.pl/portrety/przybora_j/poetaprz.htm|zarchiwizowano=2008-03-27}}</ref>.

W Kabarecie Jeszcze Starszych Panów oprócz aktorów grających w oryginalnym [[Kabaret Starszych Panów|Kabarecie Starszych Panów]] takich jak m.in. [[Irena Kwiatkowska]], [[Kalina Jędrusik]], [[Edward Dziewoński]], [[Bronisław Pawlik]], [[Wiesław Michnikowski]], [[Mieczysław Czechowicz]], [[Barbara Krafftówna]], [[Bohdan Łazuka]], [[Jarema Stępowski]] pojawili się także młodsi aktorzy, grający także dodane przez Przyborę nowe postaci, tacy jak [[Roman Frankl]] (jako Jacuś – młodsza wersja Pana B), [[Piotr Fronczewski]], [[Janusz Gajos]], [[Krzysztof Majchrzak (aktor)|Krzysztof Majchrzak]], [[Marek Kondrat]], [[Emilian Kamiński]], [[Wojciech Pszoniak]], siostry [[Barbara Winiarska|Barbara]] i [[Maria Winiarska|Maria Winiarskie]], [[Jerzy Kryszak]], [[Joanna Szczepkowska]], [[Roma Buharowska]], [[Ewa Błaszczyk]].

Powtórki wieczorów Kabaretu były emitowane w [[TVP Kultura]] i [[Telewizja Kino Polska|Kino Polska]]<ref>{{Cytuj |tytuł = "Kabaret Starszych Panów" w Kino Polska |data dostępu = 2024-08-31 |opublikowany = Media2.pl |url = https://media2.pl/media/42210-Kabaret-Starszych-Panow-w-Kino-Polska.html |język = pl}}</ref>.

== Lista Wieczorów Wspomnień Kabaretu Jeszcze Starszych Panów ==
W każdym wieczorze kabaretu brali udział Jerzy Wasowski (jako Pan A) i Jeremi Przybora (jako Pan B).
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!Numer
wieczoru
!Tytuł
!Data premiery<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = No i jak tu nie słuchać vol.1 – Kameleon Records |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://www.kameleonrecords.pl/sklep/kabaret-starszych-panow/no-i-jak-tu-nie-sluchac/ |język = pl}}</ref>
!Dzień tygodnia
i godzina emisji
!Obecność
w archiwum [[Telewizja Polska|TVP]]
!Źródło
|-
| rowspan="2" |I
|''Herbatka''
|[[25 grudnia]] [[1978]]
|poniedziałek 22:00
| +
|<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Pierwszy Wspomnień p.t. Herbatka |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 495-501}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left"|'''Wystąpili:''' [[Mieczysław Czechowicz]] (jako Kmiec I), [[Wiesław Gołas]] (jako Samochodziarz), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Prezes Hortensja), Ewa Tchórznicka (jako Herbaciarka), [[Emilian Kamiński]] (jako Narzeczony), [[Ewa Kuklińska]] (jako Sąsiadka), [[Marek Kondrat]] (jako Pan Gienek), [[Bohdan Łazuka]] (jako Spóźniony Przechodzień), [[Piotr Fronczewski]] (jako Nietrzeźwy), Grupa Kmiecie (Elżbieta Góra, Monika Marciniak, Ludmiła Warzecha, Michał Muskat, Jerzy Worobiej)
|-
| rowspan="2" |II
|''Tajemniczy mecenas''
|[[11 lutego]] [[1979]]
|niedziela 22:10<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1979, luty, nr 31 |data = 1979-02-10 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/18229/edition/17281/content?}}</ref>
| +
|<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Drugi Wspomnień p.t. Tajemniczy mecenas |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 501-505}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left"|'''Wystąpili:''' [[Kalina Jędrusik]] (jako Dama z Piosenką), [[Edward Dziewoński]] (jako Kuszelas), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Pułkownik), [[Ewa Kuklińska]] (jako Pikantyna),  [[Marek Kondrat]] (jako Zmysław), [[Emilian Kamiński]] (jako Chłopiec z Drabiną), [[Piotr Fronczewski]] (jako Minimilian)
|-
| rowspan="2" |III
|''Noc pełna wiatru''
|[[15 kwietnia]] [[1979]]
|niedziela 21:50<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1979, kwiecień, nr 83 |data = 1979-04-14 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/18328/edition/17380/content?}}</ref>
| +
|<ref name=":3">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Trzeci Wspomnień p.t. Noc pełna wiatru |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 505-509}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left"|'''Wystąpili:''' [[Barbara Krafftówna]] (jako Starsza Pani), [[Kalina Jędrusik]] (jako Dama z Piosenką), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Dziecię Tkaczy), [[Edward Dziewoński]] (jako Adresat), [[Janusz Gajos]] (jako Ślusarz), [[Roman Frankl]] (jako Jacuś), [[Ewa Kuklińska]] (jako Panienka z PANI), [[Barbara Winiarska|Barbara]] i [[Maria Winiarska|Maria Winiarskie]] (jako Ofiary Portugalczyka), Grupa Kmiecie (Elżbieta Góra, Monika Marciniak, Ludmiła Warzecha, Michał Muskat, Jerzy Worobiej), Małgorzata Tomassi (jako Sierotka)
|-
| rowspan="2" |IV
|''Smuteczek''
|[[16 września]] [[1979]]
|niedziela 21:20<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1979, wrzesień, nr 208 |data = 1979-09-15 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/18553/edition/17604/content}}</ref>
| +
|<ref name=":6">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Czwarty Wspomnień p.t. Smuteczek |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 510-513}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left" |'''Wystąpili:''' [[Wojciech Pszoniak]] (jako Dosmucacz), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Nieduży), [[Mieczysław Czechowicz]] (jako Spory), [[Jarema Stępowski]] (jako Odrażający Drab), [[Kalina Jędrusik]] (jako Dama z Piosenką), [[Barbara Krafftówna]] (jako Ciepła Wdówka), Grupa Kmiecie (Elżbieta Góra, Monika Marciniak, Ludmiła Warzecha, Michał Muskat, Jerzy Worobiej), [[Elżbieta Starostecka]] (jako Dziewczyna Jesienna), [[Roman Frankl]] (jako Jacuś)
|-
| rowspan="2" |V
|''Kaloryfeeria''
|[[26 grudnia]] [[1979]]
|środa 17:45<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1979, grudzień, nr 288 |data = 1979-12-24 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/18684/edition/17735/content}}</ref>
| +
|<ref name=":4">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Piąty Wspomnień p.t. Kaloryfeeria |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 513-517}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left"|'''Wystąpili:''' [[Joachim Lamża]] (jako Trzeciewicz), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Admirał), [[Mieczysław Czechowicz]] (jako Święty Mikołaj), [[Irena Kwiatkowska]] (jako Gosposia), [[Kalina Jędrusik]] (jako Kaloryna), [[Barbara Winiarska|Barbara]] i [[Maria Winiarska|Maria Winiarskie]] (jako Aniołki), [[Roman Frankl]] (jako Jacuś), [[Ewa Kuklińska]] (jako Kalorynka), [[Marek Siudym (aktor)|Marek Siudym]] (jako Nieznajomy),
|-
| rowspan="2" |VI
|''Zielony karnawał''
|[[30 marca]] [[1980]]
|niedziela 22:20<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1980, marzec, nr 72 |data = 1980-03-29 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/18888/edition/17927/content}}</ref>
| +
|<ref name=":7">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Szósty Wspomnień p.t. Zielony karnawał |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 517-521}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left" |'''Wystąpili:''' [[Andrzej Szczepkowski]] (jako Zdun), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Chlacz), [[Krzysztof Majchrzak (aktor)|Krzysztof Majchrzak]] (jako Birbant), [[Małgorzata Niemirska]] (jako Sex-Bomba), [[Irena Kwiatkowska]] (jako Doktorowa), [[Joanna Szczepkowska]] (jako Imogena), [[Barbara Winiarska]] (jako Pokojówka), [[Roman Frankl]] (jako Jacuś)
|-
| rowspan="2" |VII
|''Kwitnące szczeble''
|[[12 października]] [[1980]]
|niedziela 22:10<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1980, październik, nr 221 |data = 1980-10-11 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/19159/edition/18197/content}}</ref>
| +
|<ref name=":11">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Siódmy Wspomnień p.t. Kwitnące szczeble |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 521-526}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left" |'''Wystąpili:''' [[Jerzy Kryszak]] (jako Sekretarz), [[Anna Chodakowska]] (jako Kierownik), [[Bronisław Pawlik]] (jako Strażnik), [[Ewa Błaszczyk]] (jako Referent), [[Ewa Wiśniewska]] (jako Dyrektor), [[Barbara Krafftówna]] (jako Vice), Tadeusz Wiśniewski (jako Barchanek), [[Roman Frankl]] (jako Jacuś)
|-
| rowspan="2" |VIII
|''Niespodziewany koniec lata''
|[[30 listopada]] [[1980]]
|niedziela 21:55<ref>{{Cytuj |tytuł = Głos Pomorza. 1980, listopad, nr 259 |data = 1980-11-29 |data dostępu = 2024-08-23 |url = https://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/publication/19217/edition/18255/content}}</ref>
| +
|<ref name=":10">{{Cytuj |autor = Monika Wasowska, Grzegorz Wasowski |rozdział = Wieczór Ósmy Wspomnień p.t. Niespodziewany koniec lata |tytuł = Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy |data = 2014 |isbn = 9788324032136 |miejsce = Kraków |wydawca = Znak |s = 526-531}}</ref>
|-
| colspan="5" style="text-align:left" |'''Wystąpili:''' [[Irena Kwiatkowska]] (jako Starsza Dama), [[Edward Dziewoński]] (jako Kuszelas), [[Wiesław Michnikowski]] (jako Nieduży i Dandys), [[Mieczysław Czechowicz]] (jako Spory), [[Janusz Gajos]] (jako Ślusarz), [[Kalina Jędrusik]] (jako Dama z Piosenką), [[Bronisław Pawlik]] (jako Portier), [[Barbara Krafftówna]] (jako Wdówka), Tadeusz Wiśniewski (jako Emil), [[Krystyna Wachelko-Zaleska]] (jako Sierotka), [[Andrzej Szczepkowski]] (jako Szef), [[Krzysztof Majchrzak (aktor)|Krzysztof Majchrzak]] (jako Kryminalista), [[Jerzy Kryszak]] (jako Truciciel), [[Roma Buharowska]] (jako Zuzia), [[Barbara Winiarska|Barbara]] i [[Maria Winiarska|Maria Winiarskie]] (jako Deszczowe Panienki)
|}

== Dyskografia ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
!Rok
!Tytuł
!Źródło
|- style="vertical-align:top; line-height:1.2"
|-
|2003
| align="left" |''Piosenki Jeszcze Starszych Panów''
* 4 płyty CD
* Wydawca i numer albumu: Polskie Radio PRCD 361-364.
* Wybór piosenek z telewizyjnych przedstawień Jeremiego Przybory z muzyką Jerzego Wasowskiego – ''Divertimento'', ''Teatr Nieduży Jeremiego Przybory'', ''Kabaret Jeszcze Starszych Panów'', a także śpiewanki z filmu ''[[Upał (film)|Upał]]'' oraz z radiowego teatrzyku [[Eterek|„Eterek”]].
|<ref>{{Cytuj |tytuł = Piosenki jeszcze Starszych Panów : Divertimenta, Muzykały, Śpiewanki... / Jeremi Przybora, Jerzy Wasowski ; [red.] Jan Borkowski. |data dostępu = 2024-08-31 |opublikowany = katalogi.bn.org.pl |url = https://katalogi.bn.org.pl/discovery/fulldisplay?&context=L&vid=48OMNIS_NLOP:48OMNIS_NLOP&search_scope=NLOP_IZ_NZ&tab=LibraryCatalog&docid=alma9912928421205606 |język = en}}</ref>
|-
|2021
| align="left" |''No i jak tu nie słuchać piosenek Starszych Panów vol. 1''
* 3 płyty CD
* Wydawca i numer albumu: [[Kameleon Records]] KAMCD 105-107.
* Trójpłytowy album zawiera komplet piosenek z realizowanego w latach 1978-1980 ''Kabaretu Jeszcze Starszych Panów'', oraz również komplety nagrań dźwiękowych z programów: ''Będzie weselej'' (1971) i ''Gołoledź'' (1976), plus dodatkowo jedną piosenkę z 1962 roku.
|<ref name=":0" />
|-
|2024
| align="left" |''Kabaret Jeszcze Starszych Panów''
* 3 płyty DVD
* Wydawca i numer albumu: [[Kameleon Records]] KAMDVD 14/15/16.
* Album zawiera wszystkie osiem audycji z lat 1978-1980 trwających w sumie ponad 9 godzin, uzupełnionych o krótki dodatek-niespodziankę na końcu ostatniej płyty.
|<ref>{{Cytuj |tytuł = Kabaret Jeszcze Starszych Panów (komplet 3xDVD) – Kameleon Records |data dostępu = 2024-12-19 |url = https://www.kameleonrecords.pl/sklep/kabaret-starszych-panow/kabaret-jeszcze-starszych-panow-3-dvd/ |język = pl}}</ref>
|}
== Bibliografia ==
=== Bibliografia podmiotowa (scenariusze) ===

* Jeremi Przybora, ''Kabaret Jeszcze Starszych Panów''; ilustrował [[Franciszek Maśluszczak]], Wydawnictwo Radia i Telewizji, Warszawa 1980.
* Jeremi Przybora, ''Dzieła (niemal) wszystkie, t. 1''; rysunki [[Bohdan Butenko]], Jacek Gawłowski, Ewa Stiasny, Wydawnictwo Znak, Kraków 2015.

=== Bibliografia przedmiotowa ===
* [[Monika Wasowska|Monika]] i [[Grzegorz Wasowski|Grzegorz]] Wasowscy, ''Starsi Panowie Dwaj. Kompendium niewiedzy'', Wydawnictwo Znak, Kraków 2014.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Twórczość Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego}}

[[Kategoria:Polskie kabarety|Jeszcze Starszych Panów, Kabaret]]
[[Kategoria:Historia TVP]]
[[Kategoria:Polskie programy telewizyjne]]
[[Kategoria:Telewizyjne programy emitowane w czasach PRL]]
[[Kategoria:Telewizyjne programy rozrywkowe]]
[[Kategoria:Polskie satyryczne programy telewizyjne]]

title: Kabaret Jeszcze Starszych Panów

Rodzaj programu: rozrywkowy (kabaret)

Kraj produkcji: Polska

Język: polski

Data premiery: 25 grudnia 1978

Pora emisji: niedziele i święta, około 21:00-22:00

Czas trwania odcinka: 49-90 minut

Produkcja: Telewizja Polska

Reżyseria: Jeremi Przybora · Jerzy Wasowski


text:
# Haiti na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2019
Haiti na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2019 – reprezentacja Haiti podczas mistrzostw świata w Doha liczyła jednego zawodnika i jedną zawodniczkę, specjalizujących się w biegach przez płotki.

## Skład reprezentacji

### Mężczyźni
| Zawodnik       | Konkurencja                | Eliminacje | Eliminacje | Półfinał | Półfinał | Finał | Finał   |
| Zawodnik       | Konkurencja                | Wynik      | Pozycja    | Wynik    | Pozycja  | Wynik | Pozycja |
| -------------- | -------------------------- | ---------- | ---------- | -------- | -------- | ----- | ------- |
| Jeffrey Julmis | Bieg na 110 m przez płotki | DSQ        | DSQ        | DNQ      | DNQ      | DNQ   | DNQ     |

### Kobiety
| Zawodniczka       | Konkurencja                | Eliminacje | Eliminacje | Półfinał | Półfinał | Finał | Finał   |
| Zawodniczka       | Konkurencja                | Wynik      | Pozycja    | Wynik    | Pozycja  | Wynik | Pozycja |
| ----------------- | -------------------------- | ---------- | ---------- | -------- | -------- | ----- | ------- |
| Vanessa Clerveaux | Bieg na 100 m przez płotki | 13,15 s    | 27.        | DNQ      | DNQ      | DNQ   | DNQ     |

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Haiti na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2019
 | państwo                = HAI
 | kod MKOl               =
 | kod organizacja        = HAI
 | organizacja            = [[Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych|IAAF]]
 | federacja              =
 | impreza z linkiem      = [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019]]
 | miejscowość            = [[Doha]], [[Katar]]
 | chorąży                =
 | liczba zawodników      = 2<ref>{{Cytuj stronę | url = https://media.aws.iaaf.org/competitioninfo/287e3750-bd6c-43f0-b8b8-5b072aee1d2c.pdf | tytuł = Entry Lists by COUNTRY and EVENT | opublikowany = iaaf.org | język = en | data dostępu = 2021-02-15}}</ref>
 | liczba konkurencji     = 2
 | liczba dyscyplin       =
 | pozycja w klasyfikacji = -
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''[[Haiti]] na [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019|Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2019]]''' – reprezentacja Haiti podczas mistrzostw świata w [[Doha]] liczyła jednego zawodnika i jedną zawodniczkę, specjalizujących się w biegach przez płotki.

== Skład reprezentacji ==
=== Mężczyźni ===
{|class=wikitable
!rowspan=2|Zawodnik
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan=2|Eliminacje
!colspan=2|Półfinał
!colspan=2|Finał
|-
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
|- style="text-align:center"
| style="text-align:left" | [[Jeffrey Julmis]]
| style="text-align:left" | [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn|Bieg na 110 m przez płotki]]
|colspan=2 {{kom-skrót|DSQ}}<ref>{{Cytuj | url = https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/6033/AT-110H-M-h----.RS4.pdf | tytuł = 110 Metres Hurdles Men - Round 1| opublikowany = media.aws.iaaf.org | język = en | data dostępu = 2021-02-15}}</ref>
|colspan=4 {{kom-skrót|DNQ}}
|}

=== Kobiety ===
{|class=wikitable
!rowspan=2|Zawodniczka
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan=2|Eliminacje
!colspan=2|Półfinał
!colspan=2|Finał
|-
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
|- style="text-align:center"
| style="text-align:left" | [[Vanessa Clerveaux]]
| style="text-align:left" | [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2019 – bieg na 100 m przez płotki kobiet|Bieg na 100 m przez płotki]]
| 13,15 s
| 27.<ref>{{Cytuj | url = https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/6033/AT-100H-W-h----.RS4.pdf | tytuł = 100 Metres Hurdles Women - Round 1| opublikowany = media.aws.iaaf.org | język = en | data dostępu = 2021-02-15}}</ref>
|colspan=4 {{kom-skrót|DNQ}}
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://media.aws.iaaf.org/competitioninfo/287e3750-bd6c-43f0-b8b8-5b072aee1d2c.pdf | tytuł = Entry Lists by COUNTRY and EVENT | opublikowany = iaaf.org | język = en | data dostępu = 2021-02-15}}

{{Państwa uczestniczące w Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2019}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2019]]
[[Kategoria:Lekkoatletyka na Haiti]]
[[Kategoria:2019 w Ameryce Północnej]]
[[Kategoria:Haiti w XXI wieku]]

Kod IAAF: HAI

Liczba zawodników: 2 w 2 konkurencjach

Medale · Pozycja: -.: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Pedro Muñiz de Godoy
Piotr Muniz de Godoy (hiszp. Pedro Muñiz de Godoy) – wielki mistrz zakonu Alcantara (1369), Calatrava (1371–1384) i Santiago (1384–1385).
Inne spotykane formy nazwiska: Pedro Núñez de Godoy Sandoval, Pedro Ruiz de Godoy.
Piotr Muniz de Godoy był dowódcą wojsk kastylijskich w trakcie wojen Kastylii z Portugalią, protegowanym króla Henryka II. Uczestniczył w bitwie pod Najera. Po klęsce Kastylijczyków został wzięty do niewoli przez Anglików walczących po stronie Piotra I. Po sprzedaży aragońskiej posiadłości zakonu w Belmonte został wykupiony z niewoli. W 1369 r. walczył w interesie Henryka II w Carmonie przeciwko Marcinowi Lopezowi de Cordobie, wielkiemu mistrzowi Calatravy. Po jego śmierci został wybrany mistrzem Calatravy. Już jako mistrz Santiago uczestniczył w bitwach pod Aljubarrota i Valverde przeciwko Portugalczykom. W tej drugiej bitwie, dowodząc wojskami kastylijskimi, poniósł śmierć.

title: Pedro Muñiz de Godoy

wikitext:
{{dopracować|źródła=2009-08}}

'''Piotr Muniz de Godoy''' ([[język hiszpański|hiszp.]] ''Pedro Muñiz de Godoy'') – [[wielki mistrz]] [[zakon Alcantara|zakonu Alcantara]] (1369), [[zakon Calatrava|Calatrava]] (1371–1384) i [[zakon Santiago|Santiago]] (1384–1385).

Inne spotykane formy nazwiska: ''Pedro Núñez de Godoy Sandoval'', ''Pedro Ruiz de Godoy''.

Piotr Muniz de Godoy był dowódcą wojsk [[Kastylia|kastylijskich]] w trakcie wojen Kastylii z [[Portugalia|Portugalią]], protegowanym króla [[Henryk II Trastamara|Henryka II]]. Uczestniczył w [[bitwa pod Najera|bitwie pod Najera]]. Po klęsce Kastylijczyków został wzięty do niewoli przez [[Anglia|Anglików]] walczących po stronie [[Piotr I (król Portugalii)|Piotra I]]. Po sprzedaży [[Aragonia|aragońskiej]] posiadłości zakonu w [[Belmonte]] został wykupiony z niewoli. W 1369 r. walczył w interesie Henryka II w [[Carmona|Carmonie]] przeciwko Marcinowi Lopezowi de Cordobie, wielkiemu mistrzowi Calatravy. Po jego śmierci został wybrany mistrzem Calatravy. Już jako mistrz Santiago uczestniczył w bitwach [[bitwa pod Aljubarrota|pod Aljubarrota]] i [[Bitwa pod Valverde|Valverde]] przeciwko Portugalczykom. W tej drugiej bitwie, dowodząc wojskami kastylijskimi, poniósł śmierć.

{{Wielcy mistrzowie zakonu Alcántara}}
{{Wielcy mistrzowie zakonu Calatrava}}
{{Wielcy mistrzowie zakonu Santiago}}

{{DEFAULTSORT:Godoy}}
[[Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu Alcántara]]
[[Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu Calatrava]]
[[Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu Santiago]]


text:
# Parafia Boga Ojca Przedwiecznego w Odessie
Parafia Boga Ojca Przedwiecznego w Odessie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w diecezji odesko-symferopolskiej w dekanacie Odessa.
Msze święte sprawowane są również w języku polskim.

## Historia
Od lat 90. XX w miejscowym katolikom służył o. Ignacy Ryndzonok SDB. Początkowo msze święte sprawowano w prywatnych mieszkaniach wiernych, a następnie w tymczasowej kaplicy. 23 lutego 2013 biskup odesko-symferopolski Bronisław Bernacki konsekrował kaplicę urządzoną w nabytym wcześniej domu w pododeskiej wsi Iliczanka, w niewielkiej odległości od granic Odessy.

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Boga Ojca Przedwiecznego w Odessie
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = UKR
 |siedziba                = [[Iliczanka]]
 |adres                   = 65582 Одеса, Ілічанка, ul. Івана Франка, 13б
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[diecezja odesko-symferopolska|odesko-symferopolska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Odessa|Odessa]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = kościół
 |obiekt sakralny         =
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = o. Jerzy Górski
 |wezwanie                = [[Bóg Ojciec]]
 |dzień wspomnienia       =
 |kod mapy                = Odessa
 |współrzędne             = 46°35'53.1"N 30°47'37.8"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Boga Ojca Przedwiecznego w Odessie''' – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w [[diecezja odesko-symferopolska|diecezji odesko-symferopolskiej]] w [[Dekanat Odessa|dekanacie Odessa]].

Msze święte sprawowane są również w języku polskim<ref>[http://www.emigracja.chrystusowcy.pl/index.php/msze-wite-po-polsku?sobi2Task=sobi2Details&sobi2Id=1788 emigracja.chrystusowcy.pl]</ref>.

== Historia ==
Od lat 90. XX w miejscowym katolikom służył o. Ignacy Ryndzonok [[Salezjanie|SDB]]. Początkowo msze święte sprawowano w prywatnych mieszkaniach wiernych, a następnie w tymczasowej kaplicy. 23 lutego 2013 biskup odesko-symferopolski [[Bronisław Bernacki]] konsekrował kaplicę urządzoną w nabytym wcześniej domu w pododeskiej wsi [[Iliczanka]], w niewielkiej odległości od granic Odessy<ref>[http://rkc.in.ua/index.php?&m=k&f=osod&p=od__odbo&l=p&n=3 Kościoły i kaplice Ukrainy]</ref>.

== Bibliografia ==
* [http://www.rkc.odessa.ua/?page_id=472 Informacje o parafii na portalu diecezji odesko-symferopolskiej]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Parafie diecezji odesko-symferopolskiej|Odessa]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Boga Ojca|Odessa]]
[[Kategoria:Religia w Odessie]]

Państwo: Ukraina

Siedziba: Iliczanka

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: odesko-symferopolska

Dekanat: Odessa

Proboszcz: o. Jerzy Górski

Wezwanie: Bóg Ojciec


text:
# Eric O’Dell
Eric O’Dell (ur. 20 czerwca 1990 w Ottawie) – kanadyjski hokeista, reprezentant Kanady, dwukrotny olimpijczyk.

## Kariera
- Ottawa Sting Minor Midget AA (2005-2006)
- Ottawa West Golden Knights (2006-2007)
- Ottawa Jr. Senators (2007)
- Cumberland Grads (2007-2008)
- Sudbury Wolves (2008-2011)
  -  Chicago Wolves (2010)
- St. John’s IceCaps (2011-2015)
- Winnipeg Jets (2013-2015)
- Binghamton Senators (2015/2016)
- Rochester Americans (2015/2016)
- HK Soczi (2016-2019)
- Sibir Nowosybirsk (2020-2021)
- Dinamo Moskwa (2021-2022, 2022-)

Naukę hokeja rozpoczynał w zespołach w rodzinnej Ottawie. W drafcie NHL z 2008 został wybrany przez Anaheim Ducks (oddany z Phoenix Coyotes). Od tego roku grał w drużynie Sudbury Wolves w juniorskich rozgrywkach OHL. W międzyczasie w czerwcu 2010 podpisał kontrakt z Atlanta Thrashers, a po przeniesieniu tego klubu do Winnipeg, w czerwcu 2011 jego nadrzędnym klubem został Winnipeg Jets. Po czterech sezonach w OHL, we wrześniu 2011 został przekazany do klubu St. John’s IceCaps w lidze AHL, co potwierdzono we wrześniu 2012. W lipcu 2013 podpisał roczny kontrakt z Winnipeg Jets. Od sierpnia 2016 zawodnik HK Soczi. Od maja 2018 zawodnik Mietałłurga Magnitogorsk. Po sezonie 2019/2020 odszedł z klubu. Od czerwca 2020 był zawodnikiem Sibiru Nowosybirsk, a w połowie 2021 przeszedł do Dinama Moskwa. W trakcie fazy play-off sezonu 2021/2022 w połowie marca 2022 odszedł z klubu. W lipcu 2022 podpisał nowy kontrakt z Dinamem.
Uczestniczył w turniejach zimowych igrzysk olimpijskich 2018, 2022, mistrzostw świata edycji 2022..

## Sukcesy i osiągnięcia
Reprezentacyjne
- Złoty medal mistrzostw świata juniorów do lat 18: 2008
- Brązowy medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2018
- Srebrny medal mistrzostw świata: 2022

Klubowe
- Emile Francis Trophy: 2012 z St. John’s IceCaps
- Mistrzostwo konferencji AHL: 2014 z St. John’s IceCaps
- Finał AHL o Puchar Caldera: 2014 z St. John’s IceCaps

Indywidualne
- OHL 2009/2010:
  - Mecz Gwiazd
- AHL 2012/2013:
  - Najlepszy zawodnik tygodnia (17 marca 2013)
- AHL (2013/2014):
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 9 goli
- Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – turniej mężczyzn:
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji skuteczności wygrywanych wznowień turnieju: 70,24%[12]
- KHL (2017/2018):
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniego czasu gry w meczu wśród napastników w fazie play-off: 22,21 min.

title: Eric O’Dell

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Eric O’Dell
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   = 2017 C1C - CZE v CAN (11).jpg
 |opis grafiki              = Eric O’Dell w barwach Kanady (2017)
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[20 czerwca]] [[1990]]
 |miejsce urodzenia         = [[Ottawa]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Kanada]]
 |wzrost                    = 184 cm
 |pozycja                   = napastnik (center)
 |uchwyt                    = prawy
 |klub                      = [[Dinamo Moskwa (hokej na lodzie)|Dinamo Moskwa]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |draft                     = [[NHL Entry Draft 2008|NHL 2008]]
 |numer draftu              = 39 (2 runda)
 |zespół draftu             = [[Anaheim Ducks]]
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Eric O'Dell
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Eric O’Dell''' (ur. [[20 czerwca]] [[1990]] w [[Ottawa|Ottawie]]) – [[Kanada|kanadyjski]] [[Hokej na lodzie|hokeista]], reprezentant [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|Kanady]], dwukrotny [[Zimowe igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]].

== Kariera ==
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=23em <!-- od 8 do 23 --> |liczba=2 |
* {{Flaga|CAN}} Ottawa Sting Minor Midget AA (2005-2006)
* {{Flaga|CAN}} Ottawa West Golden Knights (2006-2007)
* {{Flaga|CAN}} Ottawa Jr. Senators (2007)
* {{Flaga|CAN}} Cumberland Grads (2007-2008)
* {{flaga|CAN}} [[Sudbury Wolves]] (2008-2011)
** {{Flaga|USA}} [[Chicago Wolves]] (2010)
* {{flaga|CAN}} [[St. John’s IceCaps]] (2011-2015)
* {{flaga|CAN}} [[Winnipeg Jets]] (2013-2015)
* {{Flaga|USA}} [[Binghamton Senators]] (2015/2016)
* {{Flaga|USA}} [[Rochester Americans]] (2015/2016)
* {{flaga|RUS}} [[HK Soczi]] (2016-2019)
* {{flaga|RUS}} [[Sibir Nowosybirsk (hokej na lodzie)|Sibir Nowosybirsk]] (2020-2021)
* {{flaga|RUS}} [[Dinamo Moskwa (hokej na lodzie)|Dinamo Moskwa]] (2021-2022, 2022-)
}}
Naukę hokeja rozpoczynał w zespołach w rodzinnej Ottawie. W [[National Hockey League Entry Draft|drafcie NHL]] z [[NHL Entry Draft 2008|2008]] został wybrany przez [[Anaheim Ducks]] (oddany z [[Phoenix Coyotes]]). Od tego roku grał w drużynie [[Sudbury Wolves]] w juniorskich rozgrywkach [[Ontario Hockey League|OHL]]. W międzyczasie w czerwcu 2010 podpisał kontrakt z [[Atlanta Thrashers]]<ref>http://www.philipsarena.com/Resources/GeneralInfo/Thrashers_Update.htm?id=530727&navid=DL|ATL|home</ref>, a po przeniesieniu tego klubu do [[Winnipeg]], w czerwcu 2011 jego nadrzędnym klubem został [[Winnipeg Jets]]. Po czterech sezonach w OHL, we wrześniu 2011 został przekazany do klubu [[St. John’s IceCaps]] w lidze [[American Hockey League|AHL]]<ref>{{Cytuj | url=http://jets.nhl.com/club/news.htm?id=590093 | tytuł=Jets announce roster moves | NHL.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=jets.nhl.com | język=en | data dostępu=2017-11-18}}</ref>, co potwierdzono we wrześniu 2012<ref>{{Cytuj | url=http://www.nhl.com/ice/news.htm?id=641602 | tytuł=Jets send Burmistrov to AHL, Scheifele to juniors | NHL.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.nhl.com | język=en | data dostępu=2017-11-18}}</ref>. W lipcu 2013 podpisał roczny kontrakt z Winnipeg Jets<ref>{{Cytuj | url=http://jets.nhl.com/club/news.htm?id=678792 | tytuł=Jets agree to terms with Eric O'Dell | NHL.com<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=jets.nhl.com | język=en | data dostępu=2017-11-18}}</ref>. Od sierpnia 2016 zawodnik HK Soczi<ref>{{Cytuj | url=http://www.hcsochi.ru/article.asp?id=Jerik-O%92Dell-%96-igrok-Sochi-4434 | tytuł=п·я└п╦я├п╦п╟п╩я▄п╫я▀п╧ я│п╟п╧я┌ п╔п п║п╬я┤п╦ | п╜я─п╦п╨ п·Б─≥п■п╣п╩п╩ Б─⌠ п╦пЁя─п╬п╨ б╚п║п╬я┤п╦б╩<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.hcsochi.ru | język=ru | data dostępu=2017-11-18}}</ref>. Od maja 2018 zawodnik Mietałłurga Magnitogorsk<ref>{{Cytuj | url=https://en.khl.ru/news/2019/05/01/449645.html | tytuł=Sekac traded to CSKA, Postma signed with Metallurg : News : Kontinental Hockey League (KHL)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=en.khl.ru | data dostępu=2019-05-03}}</ref>. Po sezonie 2019/2020 odszedł z klubu<ref>{{Cytuj | url=https://www.metallurg.ru/press/club-news/474872/ | tytuł=Новости клуба — официальный сайт ХК «Металлург» (Магнитогорск)<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.metallurg.ru | data dostępu=2020-05-07}}</ref>. Od czerwca 2020 był zawodnikiem Sibiru Nowosybirsk<ref>https://hcsibir.ru/ru/news/5381</ref>, a w połowie 2021 przeszedł do Dinama Moskwa<ref>{{Cytuj | url=https://dynamo.ru/news/165791-erik_o___dell_pereshel_v____dinamo__ | tytuł=Эрик О’Делл перешел в «Динамо» - Хоккейный клуб «Динамо» Москва<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=dynamo.ru | data dostępu=2024-04-23}}</ref>. W trakcie fazy play-off sezonu [[KHL (2021/2022)|2021/2022]] w połowie marca 2022 odszedł z klubu<ref>{{Cytuj | url=https://www.dynamo.ru/news/198557-aleksey_kudashov____o___dell_i__petersson_pokinuli_komandu__ | tytuł=Алексей Кудашов: «О’Делл и Петерссон покинули команду» - Хоккейный клуб «Динамо» Москва<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=dynamo.ru | data dostępu=2024-04-23}}</ref>. W lipcu 2022 podpisał nowy kontrakt z Dinamem<ref>https://en.khl.ru/news/2022/07/18/500591.html</ref>.

Uczestniczył w turniejach [[Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich|zimowych igrzysk olimpijskich]] [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018|2018]], [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022|2022]], [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]] edycji [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2022|2022]]..

== Sukcesy i osiągnięcia ==
; Reprezentacyjne
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata juniorów do lat 18]]''': [[Mistrzostwa świata do lat 18 w hokeju na lodzie mężczyzn 2008|2008]]
* [[Plik:Bronze medal olympic.svg|16px]] Brązowy medal [[Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich|zimowych igrzysk olimpijskich]]: [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018|2018]]
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Srebrny medal [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]]: [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2022|2022]]

; Klubowe
* {{Trofeum|puchar|złoty}} [[Emile Francis Trophy]]: 2012 z St. John’s IceCaps
* Mistrzostwo konferencji AHL: [[AHL (2013/2014)|2014]] z St. John’s IceCaps
* {{Trofeum|puchar|srebrny}} Finał AHL o [[Puchar Caldera]]: [[AHL (2013/2014)|2014]] z St. John’s IceCaps

; Indywidualne
* OHL 2009/2010:
** Mecz Gwiazd
* AHL 2012/2013:
** Najlepszy zawodnik tygodnia (17 marca 2013)
* [[AHL (2013/2014)]]:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 9 goli
* [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – turniej mężczyzn]]:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji skuteczności wygrywanych wznowień turnieju: 70,24%<ref>http://reports.iihf.hockey/Hydra/410/IHM400000_85F_26_0.pdf</ref>
* [[KHL (2017/2018)]]:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniego czasu gry w meczu wśród napastników w fazie play-off: 22,21 min.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Elitepro|17515}}
* {{hockeydb|112782}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ontariohockeyleague.com/roster/show/id/1569 | tytuł = Eric O’Dell | opublikowany = ontariohockeyleague.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20120916164929/http://www.ontariohockeyleague.com/roster/show/id/1569 | zarchiwizowano = 2012-09-16}} – profil na stronie OHL
* [http://theahl.com/stats/player.php?id=3582 Eric O’Dell] – profil na stronie AHL
* [http://www.nhl.com/ice/player.htm?id=8474603 Eric O’Dell] – profil na stronie [http://nhl.com/ NHL]
* [http://en.khl.ru/players/25429/ Eric O’Dell] – profil na stronie [http://khl.ru/ KHL]

{{SORTUJ:O’Dell, Eric}}
[[Kategoria:Hokeiści Sudbury Wolves]]
[[Kategoria:Hokeiści Chicago Wolves]]
[[Kategoria:Hokeiści St. John’s IceCaps]]
[[Kategoria:Hokeiści Ottawa Senators]]
[[Kategoria:Hokeiści Binghamton Senators]]
[[Kategoria:Hokeiści Rochester Americans]]
[[Kategoria:Hokeiści HK Soczi]]
[[Kategoria:Hokeiści Mietałłurga Magnitogorsk]]
[[Kategoria:Hokeiści Sibiru Nowosybirsk]] (2019-2020)
[[Kategoria:Hokeiści Dinama Moskwa]]
[[Kategoria:Kanadyjscy hokeiści]]
[[Kategoria:Kanadyjscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ottawie]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1990]]

title: · Eric O’Dell

Data i miejsce urodzenia: 20 czerwca 1990 · Ottawa

Obywatelstwo: Kanada

Pozycja: napastnik (center)

Uchwyt: prawy

Klub: Dinamo Moskwa

Draft: NHL 2008, numer: 39 (2 runda) · Anaheim Ducks


text:
# Rezerwat przyrody Kępie na Wyżynie Miechowskiej
Rezerwat przyrody Kępie na Wyżynie Miechowskiej – leśny rezerwat przyrody w gminie Kozłów, w powiecie miechowskim, w województwie małopolskim, w miejscowości Kępie. Znajduje się na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Miechów (leśnictwo Tunel).
Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 1 lutego 1960 roku (M.P. z 1960 r. nr 23, poz. 112). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu dębowo-grabowego naturalnego pochodzenia, ze znacznym udziałem buka.
Powierzchnia rezerwatu, według aktu powołującego, wynosiła 40,51 ha. Według danych z nadleśnictwa, obecnie liczy ona 45,08 ha.
Obszar rezerwatu jest prawie płaski i leży na wysokości około 330–340 m n.p.m.
Rezerwat jest położony w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Wyżyny Miechowskiej. W zbliżonych do rezerwatu granicach ustanowiono obszar siedliskowy sieci Natura 2000 „Kępie na Wyżynie Miechowskiej” PLH120070 o powierzchni 54,17 ha.

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Kępie na Wyżynie Miechowskiej
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = [[rezerwat leśny]]
 |typ                  = [[fitocenoza|fitocenotyczny]]{{r|rejestr|crfop}}
 |podtyp               = zbiorowisk leśnych{{r|rejestr|crfop}}
 |państwo              = małopolskie
 |położenie            = [[Kępie (województwo małopolskie)|Kępie]], [[Kozłów (gmina)|gmina Kozłów]]
 |siedziba             =
 |mezoregion           = [[Wyżyna Miechowska]]
 |data utworzenia      = 1960
 |akt prawny           = {{Monitor Polski|1960|23|112}}
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 45,08 ha
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Kozłów (gmina)
 |współrzędne          = 50°27′53″N 19°58′12″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Rezerwat przyrody Kępie na Wyżynie Miechowskiej''' – [[rezerwat leśny|leśny]] [[rezerwat przyrody]] w [[Kozłów (gmina)|gminie Kozłów]], w [[powiat miechowski|powiecie miechowskim]], w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w miejscowości [[Kępie (województwo małopolskie)|Kępie]]{{r|rejestr}}. Znajduje się na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie [[Nadleśnictwo Miechów|Nadleśnictwa Miechów]] (leśnictwo [[Tunel (Uniejów-Rędziny)|Tunel]]){{r|rejestr|lp}}.

Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 1 lutego 1960 roku ({{Monitor Polski|1960|23|112}}). Według aktu powołującego, rezerwat utworzono w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu [[Dąb|dębowo]]-[[grab]]owego naturalnego pochodzenia, ze znacznym udziałem [[buk]]a{{r|rejestr|crfop}}.

Powierzchnia rezerwatu, według aktu powołującego, wynosiła 40,51 [[Hektar|ha]]. Według danych z nadleśnictwa, obecnie liczy ona 45,08 ha{{r|lp}}.

Obszar rezerwatu jest prawie płaski i leży na wysokości około 330–340 m n.p.m.{{r|lp}}

Rezerwat jest położony w granicach [[Obszar Chronionego Krajobrazu Wyżyny Miechowskiej|Obszaru Chronionego Krajobrazu Wyżyny Miechowskiej]]{{r|n2000|geoserwis}}. W zbliżonych do rezerwatu granicach ustanowiono obszar siedliskowy sieci [[Natura 2000]] „[[Kępie na Wyżynie Miechowskiej (obszar Natura 2000)|Kępie na Wyżynie Miechowskiej]]” PLH120070{{r|geoserwis}} o powierzchni 54,17 ha{{r|n2000}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=crfop>{{Cytuj stronę | url = http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewrezerwatprzyrody.jsf?fop=PL.ZIPOP.1393.RP.970 | tytuł = Rezerwat przyrody Kępie na Wyżynie Miechowskiej | praca = Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody | opublikowany = Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska | data dostępu = 2019-05-12}}</ref>
<ref name=geoserwis>Na podstawie interaktywnej mapy na stronie [http://geoserwis.gdos.gov.pl/mapy/?obszar=PL.ZIPOP.1393.RP.970 Geoserwisu]</ref>
<ref name="lp">{{Cytuj stronę | url = http://www.miechow.krakow.lasy.gov.pl/rezerwaty-przyrody | tytuł = Rezerwaty przyrody | opublikowany = Nadleśnictwo Miechów – Lasy Państwowe | data dostępu = 2019-05-12}}</ref>
<ref name="n2000">{{Cytuj stronę | url = http://n2k-ws.gdos.gov.pl/wyszukiwarkaN2k/webresources/pdf/PLH120070 | tytuł = Natura 2000 – Standardowy Formularz Danych. Kępie na Wyżynie Miechowskiej PLH120070 | data dostępu = 2019-05-12}}</ref>
<ref name="rejestr">{{Cytuj stronę | url = http://krakow.rdos.gov.pl/formy-ochrony-przyrody | tytuł = Rejestr rezerwatów przyrody województwa małopolskiego prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie (stan na 31.12.2018 r.) | data dostępu = 2019-05-12}}</ref>
}}

{{SORTUJ:Kępie na Wyżynie Miechowskiej, Rezerwat przyrody}}
[[Kategoria:Rezerwaty przyrody w województwie małopolskim]]
[[Kategoria:Kępie (województwo małopolskie)]]

title: Kępie na Wyżynie Miechowskiej

Typ rezerwatu: fitocenotyczny

Podtyp rezerwatu: zbiorowisk leśnych

Państwo: Polska

Województwo: małopolskie

Położenie: Kępie, gmina Kozłów

Mezoregion: Wyżyna Miechowska


text:
# Eugenia Nosach
Eugenia Nosach (ur. 31 marca 1993) – argentyńska siatkarka, reprezentantka kraju grająca jako rozgrywająca. Obecnie występuje w drużynie Boca Juniors.

title: Eugenia Nosach

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Eugenia Nosach
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[31 marca]] [[1993]]
 |miejsce urodzenia         = [[Argentyna]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 175 cm
 |pozycja                   = [[rozgrywający (piłka siatkowa)|rozgrywająca]]
 |klub                      = Boca Juniors
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
! ! {{Flaga|ARG}} [[Reprezentacja Argentyny w piłce siatkowej kobiet|Argentyna]]
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Eugenia Nosach''' (ur. [[31 marca]] [[1993]]) – [[Argentyna|argentyńska]] [[piłka siatkowa|siatkarka]], [[Reprezentacja Argentyny w piłce siatkowej kobiet|reprezentantka kraju]] grająca jako [[rozgrywający (piłka siatkowa)|rozgrywająca]]. Obecnie występuje w drużynie Boca Juniors<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.fivb.org/EN/volleyball/competitions/WorldGrandPrix/2013/Players.asp?Tourn=WGP2013&Team=ARG&No=143179 | tytuł= Profil zawodniczki na stronie FIVB | język=en | data dostępu= 2013-09-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Nosach, Eugenia}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]
[[Kategoria:Argentyńskie siatkarki]]

title: · Eugenia Nosach

Data i miejsce urodzenia: 31 marca 1993 · Argentyna

Pozycja: rozgrywająca

Klub: Boca Juniors

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.


text:
# ArcelorMittal Krzywy Róg
ArcelorMittal Krzywy Róg, АрселорМіттал Кривий Ріг (ukr.), poprzednio Kryworiżstal (ukr.) Криворіжсталь – ukraińskie przedsiębiorstwo produkujące stal, zlokalizowane w Krzywym Rogu.
Przedsiębiorstwo zostało założone w 1932 roku, produkcję stali uruchomiono 4 sierpnia 1934 roku. W 1939 roku przeprowadzono pierwszy odlew ze stali konwertorowanej. W czasie II wojny światowej produkcję przerwano, po wojnie uruchomiono ponownie. Uruchomiony w 1974 roku wielki piec numer 9 był wówczas największym urządzeniem tego typu na świecie.
W 2004 roku przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę i poddane prywatyzacji. Jej zdolności produkcyjne wynosiły wówczas ok. 6 mln ton wyrobów walcowanych, 7 mln ton stali i 8 mln ton surówki.
Zostało ono zakupione za 800 mln dolarów przez konsorcjum, złożone ze spółek należących do Rinata Achmetowa oraz Wiktora Pinczuka (zięcia ówczesnego prezydenta Ukrainy Łeonida Kuczmy). Po dojściu do władzy Wiktora Juszczenki prywatyzację unieważniono i przeprowadzono sprzedaż poprzez licytację przedsiębiorstwa. Wygrał ją koncern Mittal Steel Company, który zaoferował 4,8 mld dolarów.
W 2007 roku, po sfinalizowaniu fuzji Mittal Steel Company i Arcelor, spółka przyjęła nazwę ArcelorMittal Krzywy Róg.

title: ArcelorMittal Krzywy Róg

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = ArcelorMittal Krzywy Róg
 |nazwa oryginalna  = АрселорМіттал Кривий Ріг
 |grafika           = Будівля відділу кадрів Арселор Міттал Кривий Ріг (cropped).jpg
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Ukraina
 |siedziba          = [[Krzywy Róg]]
 |adres             =
 |data założenia    = 1932
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = [[spółka akcyjna]]
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |kod mapy          = Krzywy Róg
 |współrzędne       = 47°52′26″N 33°23′49.9″E
 |opis miejsca      =
 |commons           = Category:ArcelorMittal Kryvyi Rih
 |www               = https://ukraine.arcelormittal.com/
 |logo = ArcelorMittal.svg
}}
[[Plik:Construction work on a new giant blast furnace ... iron-melting unit ... at Lenin Metallurgical Works in Krivoi Rog nearing completion.JPG|thumb|Budowa [[wielki piec|wielkiego pieca]] w Krzywym Rogu (1960)]]
'''ArcelorMittal Krzywy Róg''', ''АрселорМіттал Кривий Ріг'' {{lang|uk}}, poprzednio '''Kryworiżstal''' {{lang|uk}} Криворіжсталь – ukraińskie przedsiębiorstwo produkujące [[stal]], zlokalizowane w [[Krzywy Róg|Krzywym Rogu]].

Przedsiębiorstwo zostało założone w 1932 roku, produkcję stali uruchomiono 4 sierpnia 1934 roku.<ref>{{Cytuj | url=https://kryvyi-rih.one/uk/eternal/istoriya-stvorennya-zaliznogo-serczya-ukrayiny-kryvorizhstali-3403 | tytuł=Історія створення "залізного серця" України - "Криворіжсталі" - kryvyi-rih.one<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=kryvyi-rih.one | język=en | data dostępu=2024-04-27}}</ref> W 1939 roku przeprowadzono pierwszy odlew ze stali [[Konwertorowanie|konwertorowanej]]. W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] produkcję przerwano, po wojnie uruchomiono ponownie. Uruchomiony w 1974 roku [[wielki piec]] numer 9 był wówczas największym urządzeniem tego typu na świecie.

W 2004 roku przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę i poddane prywatyzacji. Jej zdolności produkcyjne wynosiły wówczas ok. 6 mln ton wyrobów walcowanych, 7 mln ton stali i 8 mln ton surówki.

Zostało ono zakupione za 800 mln dolarów przez konsorcjum, złożone ze spółek należących do [[Rinat Achmetow|Rinata Achmetowa]] oraz [[Wiktor Pinczuk|Wiktora Pinczuka]] (zięcia ówczesnego prezydenta Ukrainy [[Łeonid Kuczma|Łeonida Kuczmy]])<ref>[https://www.pb.pl/ukrainska-huta-kryworizstal-sprzedana-krajowym-inwestorom-222503 ''Ukraińska huta Kryworiżstal sprzedana krajowym inwestorom''], Puls Biznesu, 14 czerwca 2004.</ref>. Po dojściu do władzy [[Wiktor Juszczenko|Wiktora Juszczenki]] prywatyzację unieważniono i przeprowadzono sprzedaż poprzez licytację przedsiębiorstwa. Wygrał ją koncern [[Mittal Steel Company]], który zaoferował 4,8 mld dolarów<ref>[https://www.parkiet.com/artykul/414788.html ''Ukraina. Udana powtórka z prywatyzacji''], Parkiet, 25 października 2005.</ref>.

W 2007 roku, po sfinalizowaniu fuzji [[Mittal Steel Company]] i [[Arcelor]], spółka przyjęła nazwę ''ArcelorMittal Krzywy Róg''.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://ukraine.arcelormittal.com/index.php?id=63 Historia] na stronie firmy

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Przedsiębiorstwa na Ukrainie]]
[[Kategoria:Huty]]
[[Kategoria:Krzywy Róg]]
[[Kategoria:ArcelorMittal]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa metalurgiczne]]

title: ArcelorMittal Krzywy RógАрселорМіттал Кривий Ріг

Siedziba: Krzywy Róg

Forma prawna: spółka akcyjna


text:
# Ivari Padar
Ivari Padar (ur. 12 marca 1965 w Navi, Prowincja Võru) – estoński polityk, przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej od 2002 do 2009, minister rolnictwa w latach 1999–2002 i od 2014–2015, minister finansów od 2007 do 2009, poseł do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji.

## Życiorys
W 1984 ukończył Szkołę Zawodową Przemysłu w Võru. W 1995 został absolwentem historii na Uniwersytecie w Tartu. Początkowo pracował jako pracownik fizyczny. W latach 80. był kierowcą w fabryce nabiału w Võru. W okresie 1988–1990 był stolarzem, a w latach 1990–1991 nauczycielem.
Od 1993 do 1994 zajmował stanowisko wiceburmistrza Võru. Od 1994 do 1995 był przewodniczącym Związku Rolników Võru. W latach 1995–1997 pełnił funkcję asystenta w kancelarii Ministerstwa Finansów. W latach 1999–2002 zajmował stanowisko ministra rolnictwa w gabinecie premiera Marta Laara. W 2002 został przewodniczącym Partii Socjaldemokratycznej. W latach 2003–2007 zasiadał w parlamencie. Od 2002 do 2005 był przewodniczącym rady miejskiej Võru. Po zawiązaniu przez Partię Socjaldemokratyczną koalicji rządowej z Estońską Partią Reform, 4 kwietnia 2007 objął stanowisko ministra finansów w gabinecie premiera Andrusa Ansipa.
W marcu 2009 na stanowisku przewodniczącego partii zastąpił go Jüri Pihl. 21 maja tego samego roku Ivari Padar, wraz z dwoma innymi ministrami Partii Socjaldemokratycznej, został zdymisjonowany przez premiera po tym, jak jego ugrupowanie wycofało się z koalicji rządowej z powodu sporu na temat polityki finansowej państwa.
W wyborach europejskich w 2009 uzyskał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego. W PE przystąpił do frakcji socjalistycznej, został też członkiem Komisji Gospodarczej i Monetarnej. 7 kwietnia 2014 powrócił w skład estońskiego rządu jako minister rolnictwa.
W 2015 ponownie wybrany do krajowego parlamentu, 9 kwietnia tegoż roku zakończył pełnienie funkcji ministra. W listopadzie 2017 powrócił do Europarlamentu, w którym zastąpił Marju Lauristin. W wyborach w 2019 kolejny raz uzyskał natomiast mandat posła do Riigikogu, odchodząc w konsekwencji z PE.

## Odznaczenia
- Order Herbu Państwowego III klasy (2011)[6]

title: Ivari Padar

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko = Ivari Padar
 | grafika = Ivari Padar MEP 01.JPG
 | data urodzenia = 12 marca 1965
 | miejsce urodzenia = Navi
 | funkcja = Minister finansów Estonii
 | partia = [[Partia Socjaldemokratyczna (Estonia)|Partia Socjaldemokratyczna]]
 | od = 4 kwietnia 2007
 | do = 21 maja 2009
 | poprzednik = [[Aivar Sõerd]]
 | następca = [[Jürgen Ligi]]
 | 2 funkcja = [[Partia Socjaldemokratyczna (Estonia)|Przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej]]
 | 2 partia =
 | 2 od = 2002
 | 2 do = 2009
 | 2 poprzednik = [[Toomas Hendrik Ilves]]
 | 2 następca = [[Jüri Pihl]]
 | odznaczenia = {{order|OHP|3}}
}}
'''Ivari Padar''' (ur. [[12 marca]] [[1965]] w Navi, [[Võrumaa|Prowincja Võru]]) – [[Estonia|estoński]] polityk, przewodniczący [[Partia Socjaldemokratyczna (Estonia)|Partii Socjaldemokratycznej]] od 2002 do 2009, minister rolnictwa w latach 1999–2002 i od 2014–2015, minister finansów od 2007 do 2009, [[Poseł do Parlamentu Europejskiego|poseł]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] VII i VIII kadencji.

== Życiorys ==
W 1984 ukończył Szkołę Zawodową Przemysłu w [[Võru]]. W 1995 został absolwentem historii na [[Uniwersytet w Tartu|Uniwersytecie w Tartu]]. Początkowo pracował jako pracownik fizyczny. W latach 80. był kierowcą w fabryce nabiału w Võru. W okresie 1988–1990 był stolarzem, a w latach 1990–1991 nauczycielem.

Od 1993 do 1994 zajmował stanowisko wiceburmistrza Võru. Od 1994 do 1995 był przewodniczącym Związku Rolników Võru. W latach 1995–1997 pełnił funkcję asystenta w kancelarii Ministerstwa Finansów. W latach 1999–2002 zajmował stanowisko ministra rolnictwa w gabinecie [[Premier Estonii|premiera]] [[Mart Laar|Marta Laara]]. W 2002 został przewodniczącym Partii Socjaldemokratycznej. W latach 2003–2007 zasiadał w [[Zgromadzenie Państwowe|parlamencie]]. Od 2002 do 2005 był przewodniczącym rady miejskiej Võru. Po zawiązaniu przez Partię Socjaldemokratyczną koalicji rządowej z [[Estońska Partia Reform|Estońską Partią Reform]], 4 kwietnia 2007 objął stanowisko ministra finansów w gabinecie premiera [[Andrus Ansip|Andrusa Ansipa]].

W marcu 2009 na stanowisku przewodniczącego partii zastąpił go [[Jüri Pihl]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.baltic-course.com/eng/baltic_news/?doc=2723|tytuł=Jüri Pihl – new chairman of the Social Democrats' Party in Estonia|data=9 marca 2009|data dostępu=2009-08-16|opublikowany=baltic-course.com|język=en}}</ref>. 21 maja tego samego roku Ivari Padar, wraz z dwoma innymi ministrami Partii Socjaldemokratycznej, został zdymisjonowany przez premiera po tym, jak jego ugrupowanie wycofało się z koalicji rządowej z powodu sporu na temat polityki finansowej państwa.

W [[wybory do Parlamentu Europejskiego w Estonii w 2009 roku|wyborach europejskich w 2009]] uzyskał mandat deputowanego do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]]. W PE przystąpił do [[Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim|frakcji socjalistycznej]], został też członkiem Komisji Gospodarczej i Monetarnej<ref name="pe">{{Cytuj stronę|url=http://www.europarl.europa.eu/meps/pl/97025/Ivari_PADAR/home|tytuł=Profil na stronie Parlamentu Europejskiego|data dostępu=2017-11-09}}</ref>. 7 kwietnia 2014 powrócił w skład estońskiego rządu jako minister rolnictwa<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.postimees.ee/2753596/pollumajandusminister-ivari-padar-astus-ametisse|tytuł=Põllumajandusminister Ivari Padar astus ametisse|opublikowany=postimees.ee|data=7 kwietnia 2014|język=et|data dostępu=2015-04-09}}</ref>.

W 2015 ponownie wybrany do krajowego parlamentu<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/GqbRn|opublikowany=rk2015.vvk.ee|tytuł=Riigikogu liikmed hetkeseisuga|data=2 marca 2015|data dostępu=2015-04-09|język=et}}</ref>, 9 kwietnia tegoż roku zakończył pełnienie funkcji ministra. W listopadzie 2017 powrócił do Europarlamentu<ref name="pe" />, w którym zastąpił [[Marju Lauristin]]. W wyborach w 2019 kolejny raz uzyskał natomiast mandat posła do Riigikogu<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20190304164149/https://rk2019.valimised.ee/en/election-result/elected-members.html|tytuł=Elected members of the Riigikogu|data=4 marca 2019|opublikowany=rk2019.valimised.ee|język=en|data dostępu=2019-03-17}}</ref>, odchodząc w konsekwencji z PE.

== Odznaczenia ==
* [[Order Herbu Państwowego]] III klasy (2011)<ref>{{Cytuj stronę|język=en|tytuł = Bearers of Decorations – Ivari Padar – Riigivapi III klassi teenetemärk|data dostępu = 2025-05-27 |opublikowany = president.ee |url = https://president.ee/en/state-decorations/bearers-of-decorations/29189-ivari-padar}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Pierwszy rząd Taaviego Rõivasa}}
{{Drugi rząd Andrusa Ansipa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Padar, Ivari}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu]]
[[Kategoria:Estońscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Estońscy ministrowie finansów]]
[[Kategoria:Estońscy ministrowie rolnictwa]]
[[Kategoria:Estońscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Estońscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Herbu Państwowego]]
[[Kategoria:Politycy Partii Socjaldemokratycznej (Estonia)]]
[[Kategoria:Posłowie do Riigikogu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: Ivari Padar

Data i miejsce urodzenia: 12 marca 1965 · Navi

Okres:
od 4 kwietnia 2007 · do 21 maja 2009
od 2002 · do 2009

Przynależność polityczna: Partia Socjaldemokratyczna

Poprzednik:
Aivar Sõerd
Toomas Hendrik Ilves

Następca:
Jürgen Ligi
Jüri Pihl


text:
# Port lotniczy Virac
Port lotniczy Virac (IATA: VRC, ICAO: RPUV) – port lotniczy zlokalizowany w mieście Virac, na wyspie Catanduanes na Filipinach.

## Linie lotnicze i połączenia
| Linia Lotnicza | Kierunek  |
| -------------- | --------- |
| Cebu Pacific   | 1. Manila |

title: Port lotniczy Virac

wikitext:
{{Lotnisko infobox
 |nazwa                = Virac Airport
Paliparan ng Virac
Palayogan nin Virac
Port lotniczy Virac
 |nazwa oryginalna     =
 |zdjęcie              =
 |opis zdjęcia         =
 |alt zdjęcia          =
 |państwo              = PHL
 |miejscowość          = [[Virac (Catanduanes)|Virac]]
 |typ                  = cywilne
 |właściciel           = [[Civil Aviation Authority of the Philippines]]
 |zarządca             =
 |data otwarcia        =
 |data zamknięcia      =
 |IATA                 = VRC
 |ICAO                 = RPUV
 |strefa czasowa       =
 |wysokość             = 37 m n.p.m.
 |statystyki rok       =
 |liczba pasażerów     =
 |cargo                =
 |liczba operacji      =
 |1. pas: kierunek     = 06/24
 |1. pas: nawierzchnia = [[beton]]
 |1. pas: długość      = 1560 × 30 m
 |współrzędne          = 13°34′35.18″N 124°12′20.42″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Port lotniczy Virac''' ([[Kod lotniska IATA|IATA]]: '''VRC''', [[Kod lotniska ICAO|ICAO]]: '''RPUV''') – [[port lotniczy]] zlokalizowany w mieście [[Virac (Catanduanes)|Virac]], na wyspie [[Catanduanes]] na [[Filipiny|Filipinach]].

== Linie lotnicze i połączenia ==
{| class="wikitable"
!Linia Lotnicza
!Kierunek
|-align=left
|align=center|[[Cebu Pacific]]
|
#{{Flaga|Filipiny}} [[Port lotniczy Manila|Manila]]
|}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = https://archive.is/20161027141521/http://worldaerodata.com/wad.cgi?id=RP10979 | tytuł = Informacje o lotnisku | data dostępu = 2016-10-25 | autor = | opublikowany = | data = | język = }}

[[Kategoria:Porty lotnicze na Filipinach|Virac]]

title: Virac Airport · Paliparan ng Virac · Palayogan nin Virac · Port lotniczy Virac

Państwo: Filipiny

Miejscowość: Virac

Typ: cywilne

Kod IATA: VRC

Kod ICAO: RPUV

title: Drogi startowe

Kierunek 06/24: beton, 1560 × 30 m


text:
# Z nikim aż tak
Z nikim aż tak – szósty singel polskiego piosenkarza Grzegorza Hyżego z jego trzeciego albumu studyjnego, zatytułowanego Epilog. Singel został wydany 28 czerwca 2024.
Kompozycja znalazła się na 49. miejscu listy OLiA, najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych.

## Geneza utworu i historia wydania
Utwór napisali i skomponowali Grzegorz Hyży, Monika Wydrzyńska, Archie Shevsky, Mateusz Tomaszewski i Rafał Łępa.
Singel ukazał się w formacie digital download 28 czerwca 2024 w Polsce za pośrednictwem wytwórni płytowej Sony Music Entertainment Poland. Piosenka została umieszczona na trzecim albumie studyjnym Hyżego – Epilog.

## „Z nikim aż tak” w stacjach radiowych
Nagranie było notowane na 49. miejscu w zestawieniu OLiA, najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych.

## Lista utworów
- Digital download[2]

1. „Z nikim aż tak” – 3:12

## Notowania

### Pozycja na liście airplay
| Kraj   | Lista (2024)                   | Najwyższa pozycja |
| ------ | ------------------------------ | ----------------- |
| Polska | OLiS – oficjalna lista airplay | 49                |

title: Z nikim aż tak

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Z nikim aż tak
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Grzegorz Hyży]]
 |album                     = [[Epilog (album Grzegorza Hyżego)|Epilog]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = 28 czerwca 2024
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[Muzyka pop|pop]]
 |długość                   = 3:12
 |wytwórnia                 = [[Sony Music Entertainment Poland]]
 |producent                 = [[Grzegorz Hyży]], Archie Shevsky, Mateusz Tomaszewski, Rafał Łępa, Tom Martin
 |format                    = [[promo]]
 |autor                     =
 |kompozytor                = Grzegorz Hyży, Archie Shevsky, Mateusz Tomaszewski, Rafał Łępa
 |twórca tekstu             = Grzegorz Hyży, Monika Wydrzyńska
 |poprzedni singel          = Tańcz
 |następny singel           =
 |rok poprzedniego singla   = 2023
 |rok 1. wydania            = 2024
 |rok następnego singla     =
}}
'''Z nikim aż tak''' – szósty [[Singel (wydawnictwo muzyczne)|singel]] polskiego piosenkarza [[Grzegorz Hyży|Grzegorza Hyżego]] z jego trzeciego [[Album (wydawnictwo muzyczne)|albumu studyjnego]], zatytułowanego ''[[Epilog (album Grzegorza Hyżego)|Epilog]]''. Singel został wydany 28 czerwca 2024.

Kompozycja znalazła się na 49. miejscu listy [[OLiA]], najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych.

== Geneza utworu i historia wydania ==
Utwór napisali i skomponowali [[Grzegorz Hyży]], Monika Wydrzyńska, Archie Shevsky, Mateusz Tomaszewski i Rafał Łępa<ref>{{cytuj stronę|url=https://open.spotify.com/album/1vnoOYABdND4kBBFXlE7jH|tytuł=Spotify – Z nikim aż tak|opublikowany=open.spotify.com|praca=[[Spotify]]|data=28 czerwca 2024|data dostępu=2024-11-10|język=en pl}}</ref>.

Singel ukazał się w formacie [[digital download]] 28 czerwca 2024 w Polsce za pośrednictwem wytwórni płytowej [[Sony Music Entertainment Poland]]<ref name="iTunes"/>. Piosenka została umieszczona na trzecim [[Album (wydawnictwo muzyczne)|albumie studyjnym]] Hyżego – ''[[Epilog (album Grzegorza Hyżego)|Epilog]]''<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.empik.com/epilog-hyzy-grzegorz,p1515505372,muzyka-p|tytuł=Epilog (CD) – Grzegorz Hyży|opublikowany=empik.com|praca=[[Empik]]|data=25 października 2024|data dostępu=2024-11-10|język=pl}}</ref>.

== „Z nikim aż tak” w stacjach radiowych ==
Nagranie było notowane na 49. miejscu w zestawieniu [[OLiA]], najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych<ref name="OLiA"/>.

== Lista utworów ==
* '''Digital download'''<ref name="iTunes">{{cytuj stronę|url=https://music.apple.com/pl/album/z-nikim-a%C5%BC-tak/1752878917|tytuł=Z nikim aż tak – Single by Grzegorz Hyży|opublikowany=music.apple.com|praca=[[Apple Music]]|data=28 czerwca 2024|data dostępu=2024-11-10|język=en pl}}</ref>
# „Z nikim aż tak” – 3:12

== Notowania ==
=== Pozycja na liście airplay ===
{|class="wikitable sortable plainrowheaders"
!Kraj
!Lista (2024)
!Najwyższa<br />pozycja
|-
|{{Państwo|POL}}
|[[OLiA|OLiS – oficjalna lista airplay]]<ref name="OLiA">{{cytuj stronę|url=https://www.olis.pl/charts/oficjalna-lista-airplay|tytuł=OLiS – oficjalna lista airplay (Należy wybrać tydzień: 10.08.2024–16.08.2024)|opublikowany=olis.pl|praca=[[OLiS]]|data=10 sierpnia 2024|data dostępu=2024-11-10|język=pl}}</ref>
|style="text-align:center"|49
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Single wydane w roku 2024]]
[[Kategoria:Single Grzegorza Hyżego]]

title: Z nikim aż tak

Wydany: 28 czerwca 2024

Gatunek: pop

Wydawnictwo: Sony Music Entertainment Poland

Producent: Grzegorz Hyży, Archie Shevsky, Mateusz Tomaszewski, Rafał Łępa, Tom Martin

Format: promo

Twórca tekstu: Grzegorz Hyży, Monika Wydrzyńska

„Tańcz” · (2023): „Z nikim aż tak” · (2024) · —


text:
# Zdeněk Novák
Zdeněk Novák (ur. 2 kwietnia 1891 w Paskovie, zm. 23 października 1988 w Zadní Třebaň) – czechosłowacki wojskowy, generał armii, uczestnik czechosłowackiego ruchu oporu przeciwko okupacji niemieckiej, dowódca konspiracyjnej wojskowej organizacji Obrona Narodu.

## Życiorys
Syn Viktora Novák i Angely zd. Dorazilové. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczył się w niższym gimnazjum w Mistku, potem w Uherskim Hradiste, a następnie w państwowym wyższym gimnazjum w Brnie, które ukończył w 1908 roku. Następnie studiował w wyższej szkole rolniczej w Berlinie, na wydziale agrarno-technicznym. Po ukończeniu pierwszego roku dostał powołanie do wojska, przerwał wtedy studia, aby odbyć służbę wojskową.
W dniu 1 października 1910 roku rozpoczął jednoroczną służbę ochotniczą w 27 pułku artylerii w Josefovie, gdzie odbył rekruckie przeszkolenie, następnie ukończył szkołę oficerów rezerwy przy 9 Brygadzie Artylerii, następnie był dowódcą baterii artylerii w 27 pułku artylerii. Służbę zakończył 30 września 1911 roku i został przeniesiony do rezerwy. Nie kontynuował jednak dalszych studiów, a zaczął pracować jako piwowar. W tym czasie odbył jednak kolejne szkolenia i ćwiczenia wojskowe dla oficerów rezerwy.
Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany w dniu 1 sierpnia 1914 roku do 39 pułku artylerii w Varaždinie, gdzie został dowódcą plutonu. 11 sierpnia 1914 wraz z pułkiem udał się na front serbski, gdzie walczył do lutego 1915 roku, a następnie wraz z pułkiem udaje się na front wschodni. W czasie walk zostaje dowódcą baterii. 1 kwietnia 1916 roku został przeniesiony do 42 domobranieckiego pułku haubic polowych, gdzie jest dowódcą baterii. 4 czerwca 1916 roku dostał się do niewoli rosyjskiej i do września 1917 roku przebywał w obozie jenieckim w Bolchovie, w guberni orłowskiej. W obozie był członkiem organizacji jenieckiej. 13 grudnia 1916 zgłosił się na ochotnika do Legionu Czechosłowackiego, lecz z powodów administracyjnych z obozu został zwolniony we wrześniu 1917 roku.
8 września 1917 roku wstąpił do Legionu Czechosłowackiego. Został skierowany na kurs dowódczy do Borispola, a następnie do 2 czechosłowackiego samodzielnego dywizjonu artylerii, gdzie był młodszym oficerem 3 baterii. Od 9 grudnia 1917 do stycznia 1918 roku służył w 2 czechosłowackim parku artyleryjskim, a następnie w okresie od 12 stycznia 1918 do kwietnia 1919 roku służył w 2 czechosłowackiej brygadzie artylerii, będąc kolejno starszym oficerem w 1 baterii, dowódcą 1 baterii i dowódcą 2 dywizjonu. W kwietniu 1919 roku został dowódcą 3 czechosłowackiego pułku artylerii lekkiej, równocześnie pełnił obowiązki dowódcy artylerii 3 Czechosłowackiej Dywizji Strzeleckiej, a od 26 kwietnia 1919 roku został dowódcą artylerii 3 Dywizji Strzelców. Brał udział w walkach na Ukrainie, a następnie w walkach na trasie do Władywostoku, w czasie odwrotu Korpusu Czechosłowackiego na Daleki Wschód. W 1920 roku był członkiem komisji czechosłowacko-rosyjsko-radzieckiej w Irkucku, po czym w komisji japońsko-chińsko-czechosłowackiej w Harbinie, do spraw ewakuacji wojsk czechosłowackich. Do Czechosłowacji powrócił 15 sierpnia 1920 roku.
Po powrocie pozostał w wojsku i w dniu 17 listopada 1920 roku został dowódcą 11 Brygady Artylerii Polowej, funkcję tę sprawował do 1929 roku. W tym czasie odbył szereg kursów i studiów wojskowych, w tym w Akademii Sztabu Generalnego w Pradze oraz studiował we Francji. 28 lutego 1929 roku został dowódcą 8 Brygady Artylerii Polowej, którą dowodził do 15 października 1935 roku. Następnie był dowódcą artylerii IV obszaru w Ołomuńcu i funkcję tę pełnił do 31 grudnia 1937 roku, kiedy został dowódcą artylerii na okręgu Brno. W 1938 roku został dowódcą artylerii 2 Armii i funkcję tę pełnił do momentu rozwiązania armii czechosłowackiej w 1939 roku. Został wtedy przeniesiony do rezerwy.
Po rozwiązaniu armii czechosłowackiej włączył się w działania podziemnej organizacji wojskowej Obrona Narodu, będąc jej jednym z organizatorów. Początkowo działał na Morawach, a następnie został dowódcą Obrony Narodowej na teren Czech. W 1942 roku został dowódcą całej organizacji Obrona Narodowa, którą odbudował po aresztowaniach wcześniejszego kierownictwa organizacji, w tym jej dowódcy gen. Homoli. Organizacją kierował do momentu aresztowania przez gestapo w dniu 22 czerwca 1944 roku.
Po aresztowaniu został osadzony w więzieniu gestapo na Pankracu w Pradze. Przebywał tam do 5 maja 1945 roku, kiedy został uwolniony po wybuchu powstania praskiego. Wszedł wtedy w skład dowództwa Alex, które kierowało działaniami powstańczymi na terenie Czech w końcowym okresie wojny.
Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w armii i 26 maja 1945 roku został dowódcą 3 obszaru wojskowego (w 1950 roku przekształcony w 2 okręg wojskowy) w Brnie, pełnił tę funkcję do 1951 roku.
3 stycznia 1951 roku został zatrzymany przez służbę bezpieczeństwa pod zarzutem zdrady. 31 października 1951 roku został zwolniony z czynnej służby wojskowej, a z dniem 1 listopada 1951 roku zdegradowany do stopnia szeregowego rezerwy. 8 kwietnia 1954 roku został skazany przez Najwyższy Sąd Wojskowy na karę 18 lat więzienia i utratę praw publicznych na lat 10.
W więzieniu przebywał do 12 września 1956 roku, kiedy został ułaskawiony przez prezydenta, a 22 kwietnia 1963 roku został zrehabilitowany i decyzją prezydenta przywrócono mu stopień wojskowy – generała armii. Po wyjściu z więzienia zamieszkał w Zadnim Trebaniu, gdzie zmarł.

## Awanse

### Armia Austro-Węgierska
- kadet (Kadett-Offiziersstellvertreter) (01.10.1911)
- chorąży (Fähnrich) (01.08.1914)
- podporucznik (Leutnant) (01.11.1914)
- porucznik (Oberleutnant) (01.05.1916)

### Legion Czechosłowacki
- porucznik (poručík legií) (07.02.1918)
- kapitan (podkapitán legií) (11.09.1918)
- major (major legií) (21.12.1918)
- podpułkownik (podplukovník legií) (31.01.1920)

### Armia Czechosłowacka
- podpułkownik artylerii (podplukovník dělostřelectva) (10.11.1920)[3]
- pułkownik artylerii (plukovník dělostřelectva) (16.12.1921)
- generał brygady (brigádní general) (04.05.1928)
- generał dywizji (divisní general) (02.10.1945)[4]
- generał armii (armádní general) (19.02.1947 – ze starszeństwem od 1 kwietnia 1946)[5]

## Odznaczenia
- Order Sokoła z mieczami (1919)
- Czechosłowacki Krzyż Wojenny 1918 (1919)
- Czechosłowacki Medal Rewolucyjny (1921)
- Medal Zwycięstwa (1921)
- Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 (1947)[6]
- Order św. Stanisława kl. II (Rosja – 1919)
- Krzyż Wojenny z Palmami (Francja)
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (Polska)
- Czechosłowacki Medal za Odwagę w Obliczu Nieprzyjaciela (1946)[7]
- Czechosłowacki Medal za Zasługi Wojskowe I stopnia

title: Zdeněk Novák

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Zdeněk Novák
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = General.Zdenek.Novak.(1891-1988).1945.jpg
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = CzArmy 2011 OF9-Armadni general shoulder-h.png
 |stopień             = [[generał armii]]
 |data urodzenia      = [[2 kwietnia]] [[1891]]
 |miejsce urodzenia   = [[Paskov]]
 |data śmierci        = [[23 października]] [[1988]]
 |miejsce śmierci     = [[Zadní Třebaň]]
 |lata służby         = 1910–1911; 1914–1916; 1917–1920; 1920–1939; 1945–1951
 |siły zbrojne        = [[Plik:Austrian Imperial Standard - Infantry pattern mix early 19th century.svg|20px]] [[Armia Austro-Węgier|armia austriacko-węgierska]]
[[Plik:Logo Czechoslovak Army (pre1961).svg|20px]] [[Wojsko Czechosłowacji (1918–1938)|armia czechosłowacka]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = dowódca 3 i 2 okręgu wojskowego
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]],
 [[wojna domowa w Rosji]],
 [[II wojna światowa]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OS(CSR)|1}} {{order|CKW1914|1}} {{order|CMR}} {{order|AVM}} {{order|CKW|1}} {{order|CiKOŚSt|2}} {{order|OOP|KKO}} {{order|KWF|IP}} {{order|CS-MzOwON|1}} [[Plik:TCH CS Voj Med Za Zasluhy ribbon.svg|40px|Czechosłowacki Medal za Zasługi I st.]]
 |commons             = Category:Zdeněk Novák (general)
 |wikicytaty          =
}}
[[Plik:Velitelstvi.Alex.Praha.Kveten.1945.jpg|240px|thumb|Dowództwo „Alex” kierujące powstaniem w Pradze w maju 1945 roku, w środku gen. Novak]]
'''Zdeněk Novák''' (ur. [[2 kwietnia]] [[1891]] w [[Paskov]]ie, zm. [[23 października]] [[1988]] w [[Zadní Třebaň]]) – [[Czechosłowacja|czechosłowacki]] wojskowy, generał armii, uczestnik czechosłowackiego ruchu oporu przeciwko okupacji niemieckiej, dowódca konspiracyjnej wojskowej organizacji [[Obrona Narodu]].

== Życiorys ==
Syn Viktora Novák i Angely zd. Dorazilové. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczył się w niższym gimnazjum w [[Frydek-Mistek|Mistku]], potem w [[Uherské Hradiště|Uherskim Hradiste]], a następnie w państwowym wyższym gimnazjum w [[Brno|Brnie]], które ukończył w 1908 roku. Następnie studiował w wyższej szkole rolniczej w Berlinie, na wydziale agrarno-technicznym. Po ukończeniu pierwszego roku dostał powołanie do wojska, przerwał wtedy studia, aby odbyć służbę wojskową.

W dniu 1 października 1910 roku rozpoczął jednoroczną służbę ochotniczą w [[27 Pułk Armat Polowych (austro-węgierski)|27 pułku artylerii]] w Josefovie, gdzie odbył rekruckie przeszkolenie, następnie ukończył szkołę oficerów rezerwy przy [[9 Brygada Artylerii Polowej (austro-węgierska)|9 Brygadzie Artylerii]], następnie był dowódcą baterii artylerii w 27 pułku artylerii. Służbę zakończył 30 września 1911 roku i został przeniesiony do rezerwy. Nie kontynuował jednak dalszych studiów, a zaczął pracować jako piwowar. W tym czasie odbył jednak kolejne szkolenia i ćwiczenia wojskowe dla oficerów rezerwy.

Po wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] został zmobilizowany w dniu 1 sierpnia 1914 roku do [[39 Pułk Armat Polowych (austro-węgierski)|39 pułku artylerii]] w [[Varaždin]]ie, gdzie został dowódcą plutonu. 11 sierpnia 1914 wraz z pułkiem udał się na front serbski, gdzie walczył do lutego 1915 roku, a następnie wraz z pułkiem udaje się na [[Front wschodni (I wojna światowa)|front wschodni]]. W czasie walk zostaje dowódcą baterii. 1 kwietnia 1916 roku został przeniesiony do 42 domobranieckiego pułku haubic polowych, gdzie jest dowódcą baterii. 4 czerwca 1916 roku dostał się do niewoli rosyjskiej i do września 1917 roku przebywał w obozie jenieckim w Bolchovie, w guberni orłowskiej. W obozie był członkiem organizacji jenieckiej. 13 grudnia 1916 zgłosił się na ochotnika do Legionu Czechosłowackiego, lecz z powodów administracyjnych z obozu został zwolniony we wrześniu 1917 roku.

8 września 1917 roku wstąpił do [[Korpus Czechosłowacki|Legionu Czechosłowackiego]]. Został skierowany na kurs dowódczy do Borispola, a następnie do 2 czechosłowackiego samodzielnego dywizjonu artylerii, gdzie był młodszym oficerem 3 baterii. Od 9 grudnia 1917 do stycznia 1918 roku służył w 2 czechosłowackim parku artyleryjskim, a następnie w okresie od 12 stycznia 1918 do kwietnia 1919 roku służył w 2 czechosłowackiej brygadzie artylerii, będąc kolejno starszym oficerem w 1 baterii, dowódcą 1 baterii i dowódcą 2 dywizjonu. W kwietniu 1919 roku został dowódcą 3 czechosłowackiego pułku artylerii lekkiej, równocześnie pełnił obowiązki dowódcy artylerii 3 Czechosłowackiej Dywizji Strzeleckiej, a od 26 kwietnia 1919 roku został dowódcą artylerii 3 Dywizji Strzelców. Brał udział w walkach na Ukrainie, a następnie w walkach na trasie do Władywostoku, w czasie odwrotu Korpusu Czechosłowackiego na Daleki Wschód. W 1920 roku był członkiem komisji czechosłowacko-rosyjsko-radzieckiej w Irkucku, po czym w komisji japońsko-chińsko-czechosłowackiej w Harbinie, do spraw ewakuacji wojsk czechosłowackich. Do Czechosłowacji powrócił 15 sierpnia 1920 roku.

Po powrocie pozostał w wojsku i w dniu 17 listopada 1920 roku został dowódcą 11 Brygady Artylerii Polowej, funkcję tę sprawował do 1929 roku. W tym czasie odbył szereg kursów i studiów wojskowych, w tym w Akademii Sztabu Generalnego w Pradze oraz studiował we Francji. 28 lutego 1929 roku został dowódcą 8 Brygady Artylerii Polowej<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 8 z dnia 2 lutego 1929 roku, str. 54.</ref>, którą dowodził do 15 października 1935 roku. Następnie był dowódcą artylerii IV obszaru w Ołomuńcu i funkcję tę pełnił do 31 grudnia 1937 roku, kiedy został dowódcą artylerii na okręgu Brno. W 1938 roku został dowódcą artylerii 2 Armii i funkcję tę pełnił do momentu rozwiązania armii czechosłowackiej w 1939 roku. Został wtedy przeniesiony do rezerwy.

Po rozwiązaniu armii czechosłowackiej włączył się w działania podziemnej organizacji wojskowej [[Obrona Narodu]], będąc jej jednym z organizatorów. Początkowo działał na Morawach, a następnie został dowódcą Obrony Narodowej na teren Czech. W 1942 roku został dowódcą całej organizacji Obrona Narodowa, którą odbudował po aresztowaniach wcześniejszego kierownictwa organizacji, w tym jej dowódcy [[Bedřich Homola|gen. Homoli]]. Organizacją kierował do momentu aresztowania przez [[gestapo]] w dniu 22 czerwca 1944 roku.

Po aresztowaniu został osadzony w więzieniu gestapo na Pankracu w Pradze. Przebywał tam do 5 maja 1945 roku, kiedy został uwolniony po wybuchu [[powstanie praskie|powstania praskiego]]. Wszedł wtedy w skład dowództwa Alex, które kierowało działaniami powstańczymi na terenie Czech w końcowym okresie wojny.

Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w armii i 26 maja 1945 roku został dowódcą 3 obszaru wojskowego (w 1950 roku przekształcony w 2 okręg wojskowy) w Brnie<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 53 z dnia 3 listopada 1945 roku, str. 519.</ref>, pełnił tę funkcję do 1951 roku.

3 stycznia 1951 roku został zatrzymany przez służbę bezpieczeństwa pod zarzutem zdrady. 31 października 1951 roku został zwolniony z czynnej służby wojskowej, a z dniem 1 listopada 1951 roku zdegradowany do stopnia szeregowego rezerwy. 8 kwietnia 1954 roku został skazany przez Najwyższy Sąd Wojskowy na karę 18 lat więzienia i utratę praw publicznych na lat 10.

W więzieniu przebywał do 12 września 1956 roku, kiedy został ułaskawiony przez prezydenta, a 22 kwietnia 1963 roku został zrehabilitowany i decyzją prezydenta przywrócono mu stopień wojskowy – generała armii. Po wyjściu z więzienia zamieszkał w [[Zadní Třebaň|Zadnim Trebaniu]], gdzie zmarł.

== Awanse ==
=== Armia Austro-Węgierska ===
* kadet (Kadett-Offiziersstellvertreter) (01.10.1911)
* chorąży (Fähnrich) (01.08.1914)
* podporucznik (Leutnant) (01.11.1914)
* porucznik (Oberleutnant) (01.05.1916)
=== Legion Czechosłowacki ===
* porucznik (poručík legií) (07.02.1918)
* kapitan (podkapitán legií) (11.09.1918)
* major (major legií) (21.12.1918)
* podpułkownik (podplukovník legií) (31.01.1920)
=== Armia Czechosłowacka ===
* podpułkownik artylerii (podplukovník dělostřelectva) (10.11.1920)<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 1 z dnia 8 stycznia 1921 roku, str. 8.</ref>
* pułkownik artylerii (plukovník dělostřelectva) (16.12.1921)
* generał brygady (brigádní general) (04.05.1928)
* generał dywizji (divisní general) (02.10.1945)<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 36 z dnia 3 listopada 1945 roku, str. 309.</ref>
* generał armii (armádní general) (19.02.1947 – ze starszeństwem od 1 kwietnia 1946)<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 14 z dnia 20 lutego 1947 roku, str. 127.</ref>

== Odznaczenia ==
* [[Order Sokoła|Order Sokoła z mieczami]] (1919)
* [[Krzyż Wojenny Czechosłowacki (1914–1918)|Czechosłowacki Krzyż Wojenny 1918]] (1919)
* [[Czechosłowacki Medal Rewolucyjny]] (1921)
* [[Medal Zwycięstwa]] (1921)
* [[Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939]] (1947)<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 56 z dnia 26 lipca 1947 roku, str. 476.</ref>
* [[Order Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie)|Order św. Stanisława kl. II]] (Rosja – 1919)
* [[Krzyż Wojenny (Francja)|Krzyż Wojenny z Palmami]] (Francja)
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]] (Polska)
* [[Czechosłowacki Medal za Odwagę w Obliczu Nieprzyjaciela]] (1946)<ref>Osobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 118 z dnia 21 grudnia 1946 roku, str. 1382.</ref>
* Czechosłowacki Medal za Zasługi Wojskowe I stopnia

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|imię = Praca |nazwisko = zbiorowa |tytuł = Vojenské osobnosti československého odboje 1939-1945 |wydawca = Ministerstvo obrany ČR - Agentura vojenských informací a služeb |miejsce = Praga |rok = 2005 |strony = 209-210 |isbn = 80-7278-233-9|język = cs}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Novák, Zdeněk}}
[[Kategoria:Czechosłowaccy generałowie]]
[[Kategoria:Żołnierze austro-węgierscy w niewoli rosyjskiej w czasie I wojny światowej]]
[[Kategoria:Wojna domowa w Rosji (biografie)]]
[[Kategoria:Członkowie czechosłowackiego ruchu oporu]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim (1914–1918)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim 1939]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1891]]
[[Kategoria:Zmarli w 1988]]

title: Zdeněk Novák

Data i miejsce urodzenia: 2 kwietnia 1891 · Paskov

Data i miejsce śmierci: 23 października 1988 · Zadní Třebaň

Siły zbrojne: armia austriacko-węgierska · armia czechosłowacka

Stanowiska: dowódca 3 i 2 okręgu wojskowego

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa, · wojna domowa w Rosji, · II wojna światowa


text:
# Les-Haj
Les-Haj (biał. Лес-Гай; ros. Лес-Гай, Les-Gaj) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie dzierżyńskim, w sielsowiecie Dzierżyńsk, w pobliżu Dzierżyńska.

title: Les-Haj

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Les-Haj
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Лес-Гай}}<br />{{k|ru|Лес-Гай}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon dzierżyński (Białoruś)|dzierżyński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Dzierżyńsk|Dzierżyńsk]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              = 121<ref name=spis>{{Cytuj stronę |url = http://pop-stat.mashke.org/belarus-census-2019/minskaja.htm |tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 4 października 2019 roku |język = |data dostępu =}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  = 53°42′06″N 27°09′27″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Les-Haj''' ({{w języku|be|Лес-Гай}}; {{w języku|ru|Лес-Гай}}, ''Les-Gaj'') – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód miński|obwodzie mińskim]], w [[rejon dzierżyński (Białoruś)|rejonie dzierżyńskim]], w [[sielsowiet Dzierżyńsk|sielsowiecie Dzierżyńsk]], w pobliżu [[Dzierżyńsk (Białoruś)|Dzierżyńska]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url =https://map.nca.by/ |tytuł = Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi |opublikowany = |data = |język = ru be |data dostępu = 2024-02-26}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie dzierżyńskim (Białoruś)]]

title: Les-HajЛес-Гай · Лес-Гай

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: dzierżyński

Sielsowiet: Dzierżyńsk