text:
# Kaktus w sercu
Kaktus w sercu – współczesna powieść obyczajowa napisana przez spółkę autorską Ewy i Marka Karwan-Jastrzębskich pod pseudonimem Barbara Jasnyk. Autorzy wcielili się w postać bohaterki wyprodukowanego przez TVN serialu Teraz albo nigdy!. Premiera literacka książki wydanej przez Wydawnictwo W.A.B. odbyła się 27 listopada 2008 roku.
Kaktus w sercu, wykorzystując elementy poetyki powieści z kluczem, przedstawia subiektywny punkt widzenia bohaterki na wydarzenia, które poprzedziły pierwszą serię Teraz albo nigdy!. Czytelnik i widz serialowy ma szansę uzupełnić swoją wiedzę na temat doświadczeń i motywacji Barbary Jasnyk, a tym samym pogłębić jej portret psychologiczny.
Kaktus w sercu, według kategorii stworzonej przez Henry’ego Jenkinsa, jest formą opowieści transmedialnej, gdyż nawiązując do wydarzeń i postaci z telewizyjnego serialu, zachowuje autonomię prezentowanej fikcji literackiej. Uzupełnia w ten sposób świat przedstawiony filmu o literackie świadectwo głównej bohaterki.
Książka Barbary Jasnyk nie jest pierwszym przypadkiem wprowadzenia na rynek tytułu, którego autorem jest fikcyjna postać z serialu telewizyjnego, np. w 1990 roku wydano Sekretny dziennik Laury Palmer, postaci z serialu Miasteczko Twin Peaks. W rzeczywistości pamiętnik napisała córka reżysera serialu Jeniffer Lynch.
W promocji Kaktusa w sercu, po raz pierwszy na polskim rynku wydawniczym, zastosowano marketingowy mechanizm odwróconego product placement. Zanim książka ukazała się na realnym rynku, tytuł oraz jego autorka zostali wypromowani w fikcyjnym świecie Teraz albo nigdy!.
Po miesiącu obecności na półkach księgarskich Kaktus w sercu sprzedał się w ilości 30 400 egz., zdobywając 14. pozycję na liście bestsellerów 2008 roku. W styczniu 2009 roku znalazł się na 1. miejscu zestawienia Kolportera, 4. miejscu internetowego portalu Merlin, 7. miejscu sieci księgarni Matras oraz na 12. miejscu w sieci Empik.
W marcu 2009 roku Kaktus w sercu ukazał się w wersji audio nakładem Biblioteki Akustycznej.

## Główni bohaterowie
Ania – porte-parole Barbary Jasnyk. Młoda dziennikarka rozpoczynająca karierę w tabloidzie Podgląd należącym do koncernu Voyer Media, gdzie spotyka swoją pierwszą wielką miłość. Idealistka próbująca przeciwstawić się normom kolorowej bulwarówki. Zamiast poszukiwać taniej sensacji i śledzić życie celebrytów usiłuje zrealizować ambitny projekt portretu wielokrotnego, w którym opisze życie starej aktorki, Glorii Grey.
Wiktor – chłopak Anki. Dziennikarz Podglądu i bezwzględny paparazzi. Karierowicz i protegowany „Barona” przebojowo zdobywa pozycję na warszawskich salonach, organizując wernisaż swojego fotograficznego dorobku. Od lat poluje na prestiżową nagrodę dziennikarską Peryskop. Nie pozbawiony wdzięku manipulator i cynik. Poplątany życiorys oraz trudne dzieciństwo nie pozostają bez wpływu na zawodową karierę i związek z Anką.
Magda – najbliższa przyjaciółka Ani. Początkująca projektantka mody i happenerka. Założycielka praskiego Studia Banialongo oraz liderka kontestatorskiego ruchu Kolorowa Alternatywa. Kolekcjonerka manekinów i feministka. Zdrowy rozsądek i ironia pozwalają jej zachować dystans wobec rzeczywistości, tak potrzebny zakochanej Ance.
Adrian Klekot „Bocian” – przywódca prawicowej partii. Poseł i aktywny działacz na rzecz ograniczenia wolności prasy brukowej. Zwolennik wprowadzenia do szkół jednolitych mundurków i bohater happeningów Magdy. Hipokryta i krasomówca. Amator pokazów mody, bankietów i początkujących aktoreczek.
Bogdan Mrówczyński „Baron” – naczelny Podglądu i postrach całej redakcji. Stary dziennikarski wyga, który zrobi wszystko, żeby skompromitować i usunąć z życia publicznego swoich antagonistów. Jego sympatia do Wiktora ma podtekst homoseksualny, a zazdrość o faworyzowanego dziennikarza jest głównym powodem niechęci okazywanej Ance.
Zuzanna – prezes zarządu Voyer Media. Była dziennikarka, aktualnie busineswomen robiąca karierę w korporacyjnych strukturach koncernu prasowego.
Zimna, wyrachowana i konsekwentna zawsze osiąga założone cele. Od lat Wiktor jest przedmiotem jej pożądania, czeka tylko na właściwy moment, żeby dopaść swoją ofiarę.
Gloria Grey – hollywoodzka gwiazda przedwojennego kina. Wielka aktorka i legenda ekranu na starość powraca do kraju swoich przodków i osiada w ekskluzywnej willi na obrzeżach Warszawy. Stary sługa broni jej prywatności, a gwiazda od dziesięcioleci strzeże swoich tajemnic, nie udzielając żadnych wywiadów. Jednak pewnego dnia łamie swoje zasady i decyduje się na spotkanie z początkującą dziennikarką Anką.
Figa – młoda, atrakcyjna i prowokacyjna gwiazdka estrady. Nie cofnie się przed niczym, żeby znaleźć się na pierwszych stronach kolorowej prasy i lansować w mediach. W karierze pomaga jej były perkusista, obecnie kochanek i menadżer Maciej „Wyrwas” Wyrwiński.
Artur „Art” Nowakowski – didżej radia Wolna Fala, autor popularnej nocnej audycji, prezenter pokazów mody, bywalec warszawskich klubów. Przystojny i gładki erudyta potrafi zrobić wrażenie na nowo poznanych dziewczynach. Na wernisażu Blaski i cienie poznaje Ankę.

title: Kaktus w sercu

wikitext:
{{Dopracować|źródła|data=2024-09}}

'''Kaktus w sercu''' – współczesna powieść obyczajowa napisana przez spółkę autorską [[Ewa Karwan-Jastrzębska|Ewy i Marka Karwan-Jastrzębskich]] pod pseudonimem '''Barbara Jasnyk'''. Autorzy wcielili się w postać bohaterki wyprodukowanego przez [[TVN]] serialu ''[[Teraz albo nigdy!]]''. Premiera literacka książki wydanej przez Wydawnictwo [[Wydawnictwo W.A.B.|W.A.B.]] odbyła się 27 listopada 2008 roku.

''Kaktus w sercu'', wykorzystując elementy poetyki [[Powieść z kluczem|powieści z kluczem]], przedstawia subiektywny punkt widzenia bohaterki na wydarzenia, które poprzedziły pierwszą serię ''Teraz albo nigdy!''. Czytelnik i widz serialowy ma szansę uzupełnić swoją wiedzę na temat doświadczeń i motywacji Barbary Jasnyk, a tym samym pogłębić jej portret psychologiczny{{fakt|data=2024-09}}.

''Kaktus w sercu'', według kategorii stworzonej przez [[Henry Jenkins|Henry’ego Jenkinsa]], jest formą [[Opowieść transmedialna|opowieści transmedialnej]], gdyż nawiązując do wydarzeń i postaci z telewizyjnego serialu, zachowuje autonomię prezentowanej fikcji literackiej. Uzupełnia w ten sposób [[świat przedstawiony]] filmu o literackie świadectwo głównej bohaterki{{fakt|data=2024-09}}.

Książka Barbary Jasnyk nie jest pierwszym przypadkiem wprowadzenia na rynek tytułu, którego autorem jest fikcyjna postać z serialu telewizyjnego, np. w 1990 roku wydano ''Sekretny dziennik [[Laura Palmer|Laury Palmer]]'', postaci z serialu ''[[Miasteczko Twin Peaks]]''. W rzeczywistości pamiętnik napisała córka reżysera serialu [[Jeniffer Lynch]]<ref>{{Cytuj | url=http://horror.com.pl/books/recka.php?id=292 | tytuł=Sekretny Dziennik Laury Palmer - Jennifer Lynch<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=horror.com.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-24}}</ref>.

W promocji ''Kaktusa w sercu'', po raz pierwszy na polskim rynku wydawniczym, zastosowano marketingowy mechanizm odwróconego [[product placement]]. Zanim książka ukazała się na realnym rynku, tytuł oraz jego autorka zostali wypromowani w fikcyjnym świecie ''Teraz albo nigdy!.'' {{fakt|data=2024-09}}

Po miesiącu obecności na półkach księgarskich ''Kaktus w sercu'' sprzedał się w ilości 30 400 egz.{{fakt|data=2024-09}}, zdobywając 14. pozycję na liście bestsellerów 2008 roku<ref>[http://www.rp.pl/artykul/259755-Bestsellery-roku-2008.html A. Rostocki, ''Bestsellery roku 2008'', "Rzeczpospolita", 6.02.2009]</ref>. W styczniu 2009 roku znalazł się na 1. miejscu zestawienia [[Kolporter S.A.|Kolportera]], 4. miejscu internetowego portalu [[Merlin.pl|Merlin]], 7. miejscu sieci księgarni Matras oraz na 12. miejscu w sieci [[Empik]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.ph/20120709172531/http://film.onet.pl/wiadomosci/publikacje/artykuly/kaktus-w-sercu-napisala-ksiazke-chociaz-nie-istnie,1,3814178,wiadomosc.html|tytuł="Kaktus w sercu" - napisała książkę, chociaż nie istnieje|autor=Anna Taszycka|data=2008-12-28|praca=Onet.pl Film|opublikowany=Grupa Onet.pl SA|data dostępu=2011-04-03}}</ref>.

W marcu 2009 roku ''Kaktus w sercu'' ukazał się w wersji audio nakładem Biblioteki Akustycznej.

== Główni bohaterowie ==
'''Ania''' – [[porte-parole]] Barbary Jasnyk. Młoda dziennikarka rozpoczynająca karierę w [[tabloid]]zie ''Podgląd'' należącym do koncernu ''Voyer Media'', gdzie spotyka swoją pierwszą wielką miłość. Idealistka próbująca przeciwstawić się normom kolorowej bulwarówki. Zamiast poszukiwać taniej sensacji i śledzić życie celebrytów usiłuje zrealizować ambitny projekt ''portretu wielokrotnego'', w którym opisze życie starej aktorki, Glorii Grey.

'''Wiktor''' – chłopak Anki. Dziennikarz ''Podglądu'' i bezwzględny [[Paparazzo|paparazzi]]. Karierowicz i protegowany „Barona” przebojowo zdobywa pozycję na warszawskich salonach, organizując wernisaż swojego fotograficznego dorobku. Od lat poluje na prestiżową nagrodę dziennikarską ''Peryskop''. Nie pozbawiony wdzięku manipulator i cynik. Poplątany życiorys oraz trudne dzieciństwo nie pozostają bez wpływu na zawodową karierę i związek z Anką.

'''Magda''' – najbliższa przyjaciółka Ani. Początkująca [[Projektant mody|projektantka mody]] i [[Happening|happenerka]]. Założycielka praskiego ''Studia Banialongo'' oraz liderka kontestatorskiego ruchu ''Kolorowa Alternatywa''. Kolekcjonerka manekinów i [[Feminizm|feministka]]. Zdrowy rozsądek i ironia pozwalają jej zachować dystans wobec rzeczywistości, tak potrzebny zakochanej Ance.

'''Adrian Klekot „Bocian”''' – przywódca prawicowej partii. Poseł i aktywny działacz na rzecz ograniczenia [[wolność prasy|wolności prasy]] brukowej. Zwolennik wprowadzenia do szkół jednolitych mundurków i bohater happeningów Magdy. Hipokryta i krasomówca. Amator [[Pokaz mody|pokazów mody]], bankietów i początkujących aktoreczek.

'''Bogdan Mrówczyński „Baron”''' – naczelny ''Podglądu'' i postrach całej redakcji. Stary dziennikarski wyga, który zrobi wszystko, żeby skompromitować i usunąć z życia publicznego swoich antagonistów. Jego sympatia do Wiktora ma podtekst homoseksualny, a zazdrość o faworyzowanego dziennikarza jest głównym powodem niechęci okazywanej Ance.

'''Zuzanna''' – prezes zarządu ''Voyer Media''. Była dziennikarka, aktualnie busineswomen robiąca karierę w korporacyjnych strukturach koncernu prasowego.
Zimna, wyrachowana i konsekwentna zawsze osiąga założone cele. Od lat Wiktor jest przedmiotem jej pożądania, czeka tylko na właściwy moment, żeby dopaść swoją ofiarę.

'''Gloria Grey''' – hollywoodzka gwiazda przedwojennego kina. Wielka aktorka i legenda ekranu na starość powraca do kraju swoich przodków i osiada w ekskluzywnej willi na obrzeżach Warszawy. Stary sługa broni jej prywatności, a gwiazda od dziesięcioleci strzeże swoich tajemnic, nie udzielając żadnych wywiadów. Jednak pewnego dnia łamie swoje zasady i decyduje się na spotkanie z początkującą dziennikarką Anką.

'''Figa''' – młoda, atrakcyjna i prowokacyjna gwiazdka estrady. Nie cofnie się przed niczym, żeby znaleźć się na pierwszych stronach kolorowej prasy i lansować w mediach. W karierze pomaga jej były perkusista, obecnie kochanek i menadżer Maciej „Wyrwas” Wyrwiński.

'''Artur „Art” Nowakowski''' – didżej radia ''Wolna Fala'', autor popularnej nocnej audycji, prezenter pokazów mody, bywalec warszawskich klubów. Przystojny i gładki erudyta potrafi zrobić wrażenie na nowo poznanych dziewczynach. Na wernisażu ''Blaski i cienie'' poznaje Ankę.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.marketing-news.pl/article.php?art=1561/ J. Müller, ''Kaktus wyrasta na srebrnym ekranie'', marketing-news.pl, 5.11.2008]
* [http://gpunkt.pl/content/ksiazka_ktora_z_ekranu_trafila_do_rzeczywistosci/ ''Książka, która z ekranu trafiła do rzeczywistości. Rozmowa'', gpunkt.pl, 28.02.2009]

[[Kategoria:Polskie powieści obyczajowe]]
[[Kategoria:Powieści z 2008]]


text:
# Jan Krzemieniecki
Jan Władysław Krzemieniecki właściwe Jan Władysław Kucia (ur. 3 czerwca 1887 w Jadownikach Podgórnych, zm. 5 marca 1956 w Krakowie) – ksiądz teolog, prawnik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

## Życiorys
W 1906 roku ukończył Gimnazjum w Tarnowie podejmując studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1910 roku. Jako wikariusz pracował w Podgórzu, Kętach, a w latach 1913-1919 był katecheta w męskim Seminarium Nauczycielskim w Białej. W 1914 roku uzyskał doktorat z teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1919 wyjechał do Rzymu gdzie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Gregoriańskiego. W 1921 roku otrzymał doktorat praw i odbył praktykę w Trybunale Roty Rzymskiej. W latach 1921–1932 pracował w kurii metropolitalnej jako notariusz oraz obrońca węzła małżeńskiego. Równocześnie w latach 1921–1926 był asystentem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W 1926 habilitował się i do 1936 pracował jako zastępca profesora. W 1936 roku został profesorem nadzwyczajnym prawa kanonicznego. 6 listopada 1939 aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau. Więziony na Montelupich w Krakowie i we Wrocławiu. Przewieziony do obozu Sachsenhausen, gdzie przebywał do 10 lutego 1940 roku. Po zwolnieniu brał udział w tajnym nauczaniu po zorganizowaniu przez ks. prof. Józefa Archutowskiego tajnych studiów uniwersyteckich w klasztorze Salwatorianów na Zakrzówku w Krakowie, rozpoczął regularne wykłady prawa kanonicznego. Od 1 sierpnia 1943 roku odbywał tajne wykłady na Wydziale Prawa UJ. W 1945 otrzymał nominacje na profesora zwyczajnego został dziekanem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego jednocześnie wykładał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i pracował w Kurii Metropolitalnej. Po likwidacji Wydziału Teologicznego UJ w 1954 został profesorem prawa kanonicznego w Seminarium Duchownym Śląskim i Częstochowskim z siedzibą w Krakowie. Pod koniec życia otrzymał godność prałata. Zmarł nagle pochowany został w rodzinnych Jadownikach Podgórnych.

wikiname: plwiki

title: Jan Krzemieniecki

in_language: pl

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jan Władysław Krzemieniecki
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = [[3 czerwca]] [[1887]]
 |miejsce urodzenia       = [[Jadowniki (województwo małopolskie)|Jadowniki Podgórne]]
 |data śmierci            = [[5 marca]] [[1956]]
 |miejsce śmierci         = [[Kraków]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              =
 |1. funkcja - okres      =
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|łacińskie]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1910
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Jan Władysław Krzemieniecki''' właściwe '''Jan Władysław Kucia''' (ur. [[3 czerwca]] [[1887]] w [[Jadowniki (województwo małopolskie)|Jadownikach Podgórnych]], zm. [[5 marca]] [[1956]] w [[Kraków|Krakowie]]) – ksiądz teolog, prawnik, profesor [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytetu Jagiellońskiego]].

== Życiorys ==
W 1906 roku ukończył Gimnazjum w Tarnowie podejmując studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1910 roku. Jako wikariusz pracował w [[Podgórze (Kraków)|Podgórzu]], [[Kęty|Kętach]], a w latach 1913-1919 był katecheta w męskim Seminarium Nauczycielskim w [[Biała Krakowska|Białej]]. W 1914 roku uzyskał doktorat z teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1919 wyjechał do Rzymu gdzie studiował na Wydziale Prawa [[Papieski Uniwersytet Gregoriański|Uniwersytetu Gregoriańskiego]]. W 1921 roku otrzymał doktorat praw i odbył praktykę w Trybunale Roty Rzymskiej. W latach 1921–1932 pracował w kurii metropolitalnej jako notariusz oraz obrońca węzła małżeńskiego. Równocześnie w latach 1921–1926 był asystentem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1926 habilitował się i do 1936 pracował jako zastępca profesora. W 1936 roku został profesorem nadzwyczajnym prawa kanonicznego<ref>[http://krakowianie1939-56.mhk.pl/pl/archiwum,1,krzemieniecki,1819.chtm Krótka biografia na stronie Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939-1956]</ref>. [[6 listopada]] [[1939]] aresztowany w ramach [[Sonderaktion Krakau]]. Więziony na [[Więzienie Montelupich|Montelupich]] w Krakowie i we Wrocławiu. Przewieziony do obozu [[Sachsenhausen (KL)|Sachsenhausen]], gdzie przebywał do 10 lutego 1940 roku<ref>[[Jan Gwiazdomorski (prawnik)|Jan Gwiazdomorski]], "Wspomnienia z Sachsenhausen", wyd. 1969, s. 270.</ref>. Po zwolnieniu brał udział w tajnym nauczaniu po zorganizowaniu przez ks. prof. [[Józef Archutowski|Józefa Archutowskiego]] tajnych studiów uniwersyteckich w klasztorze Salwatorianów na Zakrzówku w Krakowie, rozpoczął regularne wykłady prawa kanonicznego. Od 1 sierpnia 1943 roku odbywał tajne wykłady na Wydziale Prawa UJ. W 1945 otrzymał nominacje na profesora zwyczajnego został dziekanem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego jednocześnie wykładał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i pracował w Kurii Metropolitalnej. Po likwidacji Wydziału Teologicznego UJ w 1954 został profesorem prawa kanonicznego w Seminarium Duchownym Śląskim i Częstochowskim z siedzibą w Krakowie. Pod koniec życia otrzymał godność prałata. Zmarł nagle pochowany został w rodzinnych Jadownikach Podgórnych<ref>"Słownik polskich teologów katolickich 1918-1981", wyd. Warszawa 1983, s. 234.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Krzemieniecki, Jan}}
[[Kategoria:Ofiary Sonderaktion Krakau]]
[[Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945]]
[[Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945]]
[[Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1887]]
[[Kategoria:Więźniowie więzienia Gestapo na Montelupich w Krakowie]]
[[Kategoria:Zmarli w 1956]]

title: Jan Władysław Krzemieniecki

Data i miejsce urodzenia: 3 czerwca 1887 · Jadowniki Podgórne

Data i miejsce śmierci: 5 marca 1956 · Kraków

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: łacińskie


text:
# Acrotona benicki
Acrotona benicki – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny rydzenic.

## Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1940 roku przez Anthony’ego Adriana Allena pod nazwą Atheta benicki.

## Morfologia
Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 1,7 do 2,3 mm. Oskórek jest bardziej lśniący i rzadziej punktowany niż u A. aterrima. Głowa jest czarna. Czułki są tęższe niż u A. aterrima, ale smuklejsze niż u A. muscorum; człon trzeci jest co najwyżej bardzo nieznacznie krótszy od drugiego, a człon przedostatni jest szerszy niż dłuższy. Czarne przedplecze zwykle zaopatrzone jest w delikatną bruzdę podłużną. Pokrywy są czarnobrązowe. W widoku bocznym niedostrzegalne są boczne części przedpiersia. Odnóża mają żółtobrązową barwę, zazwyczaj z przyczernionymi udami i goleniami. Środkowa para odnóży charakteryzuje się silnymi szczecinkami bocznymi goleni, dłuższymi niż szerokość tychże. Tylna para odnóży ma uda równomiernie smukłe, niezgrubiałe. Długość pierwszego członu stóp tylnej pary nie jest większa niż drugiego. Zwężony ku szczytowi odwłok jest czarny, bez rozległych rozjaśnień w części wierzchołkowej.

## Ekologia i występowanie
Owad ten zasiedla lasy, jak i tereny otwarte. Bytuje w ściółce, detrytusie, pod opadłymi liśćmi, rozkładającą się słomą i sianem, pod odchodami i padliną.
Gatunek palearktyczny, znany jest z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier i Kazachstanu.

title: Acrotona benicki

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       =
 |nazwa łacińska         = ''Acrotona benicki''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Anthony Adrian Allen|Allen]], 1940)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |rodzina                = [[Kusakowate (owady)|kusakowate]]
 |podrodzina             = [[rydzenice]]
 |plemię                 = [[Athetini]]
 |podplemię              = [[Athetina]]
 |rodzaj                 = ''[[Acrotona]]''
 |gatunek                = ''Acrotona benicki''
 |synonimy               =
* ''Atheta benicki'' Allen, 1940
* ''Atheta frondellana'' Scheerpeltz, 1958
* ''Atheta griseosericea'' Scheerpeltz, 1947
* ''Atheta pusilla'' Brundin, 1952
* ''Acrotona pusilla'' (Brundin, 1952)
 |wikispecies            = Acrotona benicki
 |commons                =
}}
'''''Acrotona benicki''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Kusakowate (owady)|kusakowatych]] i podrodziny [[rydzenice|rydzenic]].

== Taksonomia ==
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1940 roku przez [[Anthony Adrian Allen|Anthony’ego Adriana Allena]] pod nazwą ''Atheta benicki''{{r|cpc}}.

== Morfologia ==
Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 1,7 do 2,3 mm. [[Oskórek]] jest bardziej lśniący i rzadziej punktowany niż u ''[[Acrotona aterrima|A. aterrima]]''. [[Głowa owadów|Głowa]] jest czarna. [[Czułki]] są tęższe niż u ''A. aterrima'', ale smuklejsze niż u ''[[Acrotona muscorum|A. muscorum]]''; człon trzeci jest co najwyżej bardzo nieznacznie krótszy od drugiego, a człon przedostatni jest szerszy niż dłuższy. Czarne [[przedplecze]] zwykle zaopatrzone jest w delikatną bruzdę podłużną. [[Pokrywy (entomologia)|Pokrywy]] są czarnobrązowe. W widoku bocznym niedostrzegalne są boczne części [[przedpiersie (anatomia)|przedpiersia]]. [[Odnóża]] mają żółtobrązową barwę, zazwyczaj z przyczernionymi [[udo|udami]] i [[goleń|goleniami]]. Środkowa para odnóży charakteryzuje się silnymi szczecinkami bocznymi goleni, dłuższymi niż szerokość tychże. Tylna para odnóży ma uda równomiernie smukłe, niezgrubiałe. Długość pierwszego członu [[stopa sześcionogów|stóp]] tylnej pary nie jest większa niż drugiego. Zwężony ku szczytowi [[odwłok]] jest czarny, bez rozległych rozjaśnień w części wierzchołkowej{{r|ke}}.

== Ekologia i występowanie ==
Owad ten zasiedla lasy, jak i tereny otwarte. Bytuje w ściółce, detrytusie, pod opadłymi liśćmi, rozkładającą się słomą i sianem, pod odchodami i padliną{{r|Burakowskietal}}.

Gatunek [[kraina palearktyczna|palearktyczny]], znany jest z [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], [[Niemcy|Niemiec]], [[Szwajcaria|Szwajcarii]], [[Austria|Austrii]], [[Włochy|Włoch]], [[Dania|Danii]], [[Szwecja|Szwecji]], [[Norwegia|Norwegii]], [[Finlandia|Finlandii]], [[Litwa|Litwy]]{{r|cpc}}, [[Polska|Polski]]{{r|Burakowskietal}}, [[Czechy|Czech]], [[Słowacja|Słowacji]], [[Węgry|Węgier]] i [[Kazachstan]]u{{r|cpc}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Burakowskietal">{{Cytuj pismo | autor = B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska | tytuł = Chrząszcze – Coleoptera. Uzupełnienia tomów 2-21 | czasopismo = Katalog Fauny Polski | wydanie = 22 | wolumin = XXIII | data = 2000}}</ref>
<ref name="cpc">{{Cytuj książkę | inni = I. Löbl, D. Löbl (red.) | tytuł = Catalogue of Palaearctic Coleoptera Volume 2. Hydrophiloidea-Staphylinoidea | wydanie = Brill | miejsce = Leiden, Boston | data = 2015 | strony = 362-366 | rozdział = Staphylinidae | autor r = M. Schülke, A. Smetana}}</ref>
<ref name="ke">{{Cytuj stronę | url = https://coleonet.de/coleo/texte/acrotona.htm | tytuł = Gattung Acrotona Muls. Rey | autor = Arved Lompe | praca = Käfer Europas | data dostępu = 2024-11-01}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rydzenice]]
[[Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej]]
[[Kategoria:Chrząszcze Europy]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1940 roku]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Rodzina: kusakowate

Podrodzina: rydzenice

Plemię: Athetini

Podplemię: Athetina

Rodzaj: Acrotona

Gatunek: Acrotona benicki


text:
# Comfort Zone
Comfort Zone – czwarty album polskiego sekstetu wokalnego proMODERN, wydany 29 listopada 2019 przez Arte Fundacja Kultury i Edukacji, Program Drugi Polskiego Radia i DUX Recording Producers (nr kat. DUX 1634), złożony z awangardowych utworów śpiewanych powstałych w XX i XXI wieku. Są tu kompozycje m.in. Krzysztofa Pendereckiego, Witolda Lutosławskiego, Aleksandra Kościowa, Wojciecha Blecharza i Jagody Szmytki. Utwory wokalne przeplatają się z elektronicznymi interludiami Rafała Ryterskiego. Album uzyskał dwie nominacje do Fryderyków 2020 jako Album Roku Muzyka Współczesna i Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej i zdobył laur w tej pierwszej kategorii.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego. Utwory nr 5, 7 i 11 to światowe premiery fonograficzne.
| Comfort Zone – 2019 | Comfort Zone – 2019                                     | Comfort Zone – 2019  | Comfort Zone – 2019 |
| Nr                  | Tytuł utworu                                            | Muzyka               | Długość             |
| ------------------- | ------------------------------------------------------- | -------------------- | ------------------- |
| 1.                  | „Ecloga VIII” (1972)                                    | Krzysztof Penderecki | 9:20                |
| 2.                  | „Interludium #1” (2019)                                 | Rafał Ryterski       | 1:20                |
| 3.                  | „sky-me, type-me” (2011)                                | Jagoda Szmytka       | 6:30                |
| 4.                  | „Interludium #2” (2019)                                 | Rafał Ryterski       | 1:40                |
| 5.                  | „Comfort zone” (2013)                                   | Wojciech Blecharz    | 7:10                |
| 6.                  | „Interludium #3” (2019)                                 | Rafał Ryterski       | 1:15                |
| 7.                  | „Bennington Triangle” (from „The Book of Teraa” (2016)) | Aleksander Kościów   | 12:15               |
| 8.                  | „Interludium #4” (2019)                                 | Rafał Ryterski       | 1:00                |
| 9.                  | „Lord Tennyson Song” (1982)                             | Witold Lutosławski   | 1:30                |
| 10.                 | „Interludium #5” (2019)                                 | Rafał Ryterski       | 2:10                |
| 11.                 | „apoptōsis” (2015)                                      | Piotr Tabakiernik    | 23:00               |
|                     |                                                         |                      | 1:07:10             |

title: Comfort Zone

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Comfort Zone
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[ProModern|ProMODERN]]
 |wydany                    = [[29 listopada]] [[2019 w muzyce|2019]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[muzyka poważna]], [[muzyka kameralna]], [[muzyka współczesna]], [[muzyka wokalna]]
 |długość                   = 67:10
 |wytwórnia                 = Arte Fundacja Kultury i Edukacji / Program Drugi Polskiego Radia / DUX Recording Producers
 |producent                 = Joanna Popowicz
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2019
 |poprzedni album           = [[Karlheinz Stockhausen: Stimmung (promodern version)|Karlheinz Stockhausen: Stimmung (proMODERN version)]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2019
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Comfort Zone''' – czwarty album polskiego sekstetu wokalnego [[proModern|proMODERN]], wydany [[29 listopada]] [[2019 w muzyce|2019]] przez Arte Fundacja Kultury i Edukacji, [[Polskie Radio Program II|Program Drugi Polskiego Radia]] i [[Dux (wytwórnia fonograficzna)|DUX Recording Producers]] (nr kat. DUX 1634), złożony z awangardowych utworów śpiewanych powstałych w XX i XXI wieku. Są tu kompozycje m.in. [[Krzysztof Penderecki|Krzysztofa Pendereckiego]], [[Witold Lutosławski|Witolda Lutosławskiego]], [[Aleksander Kościów|Aleksandra Kościowa]], [[Wojciech Blecharz|Wojciecha Blecharza]] i [[Jagoda Szmytka|Jagody Szmytki]]. Utwory wokalne przeplatają się z elektronicznymi interludiami Rafała Ryterskiego<ref>{{Cytuj | url=http://www.dux.pl/lutoslawski-penderecki-blecharz-kosciow-comfort-zone-2019-promodern.html | tytuł=LUTOSŁAWSKI, PENDERECKI, BLECHARZ, KOŚCIÓW • COMFORT ZONE 2019 • proMODERN - Muzyka na poważnie<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = dux.pl | język=pl | data dostępu=2020-01-31}}</ref>. Album uzyskał dwie nominacje do [[Fryderyki 2020|Fryderyków 2020]] jako Album Roku Muzyka Współczesna i Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej i zdobył laur w tej pierwszej kategorii<ref>{{Cytuj | url=https://fryderyki.pl/fryderyk-2020/ | tytuł=Fryderyk 2020 – FRYDERYK 2020<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=fryderyki.pl | język=pl | data dostępu=2020-01-31}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.polskieradio.pl/8/688/Artykul/2466884,Fryderyki-2020-Nagroda-dla-Orkiestry-Polskiego-Radia-w-Warszawie | tytuł=Fryderyki 2020. Nagroda dla Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie! - Dwójka - polskieradio.pl<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = polskieradio.pl | data dostępu=2020-03-09}}</ref>.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego. Utwory nr 5, 7 i 11 to światowe premiery fonograficzne<ref>{{Cytuj | url=https://www.promodern.pl/fonografia/ | tytuł=Fonografia | proMODERN<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = promodern.pl | język=pl | data dostępu=2020-01-31}}</ref>.
{{Lista utworów2
| rok                          = 2019
| tytuł                        = Comfort Zone
| nota                         =
| 1-kolumna                    = Autorzy
| 1-kolumna szerokość          = 250
| 2-kolumna                    =
| 2-kolumna szerokość          = 300
| 3-kolumna                    = Muzyka
| 3-kolumna szerokość          = 250
| 4-kolumna                    =
| 4-kolumna szerokość          =
| zwinięte                     =
| nagłówek                     = tak
| suma                         = tak
| szerokość                    = 60%
||Ecloga VIII|1972|||[[Krzysztof Penderecki]]||9:20
||Interludium #1|2019|||[[Rafał Ryterski]]||1:20
||sky-me, type-me|2011|||[[Jagoda Szmytka]]||6:30
||Interludium #2|2019|||Rafał Ryterski||1:40
||Comfort zone|2013|||[[Wojciech Blecharz]]||7:10
||Interludium #3|2019|||Rafał Ryterski||1:15
||Bennington Triangle|from „The Book of Teraa” (2016)|||[[Aleksander Kościów]]||12:15
||Interludium #4|2019|||Rafał Ryterski||1:00
||Lord Tennyson Song|1982|||[[Witold Lutosławski]]||1:30
||Interludium #5|2019|||Rafał Ryterski||2:10
||apoptōsis|2015|||Piotr Tabakiernik||23:00
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2019]]

title: Comfort Zone

Wydany: 29 listopada 2019

Gatunek: muzyka poważna, muzyka kameralna, muzyka współczesna, muzyka wokalna

Producent: Joanna Popowicz

Karlheinz Stockhausen: Stimmung (proMODERN version) · (2019): Comfort Zone · (2019) · —


text:
# Noel Baxter
Noel Baxter (ur. 25 lipca 1981 w Dundee) – brytyjski narciarz alpejski, dwukrotny olimpijczyk.

## Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 6 stycznia 1997 roku podczas zawodów w belgijskiej miejscowości Flaine. Zajął wtedy w zjeździe 23. miejsce na 50 sklasyfikowanych zawodników. Debiut w Pucharze Świata zanotował 12 stycznia 2002 roku, kiedy to w Wengen nie zdołał się zakwalifikować do drugiego przejazdu w slalomie. 2 lata później w tej samej miejscowości zdobył swoje pierwsze pucharowe punkty w karierze – zajął wówczas 26. miejsce w slalomie. W zawodach pucharu świata punktował jeszcze dwa razy.
W 2001 roku uczestniczył na mistrzostwach świata juniorów w Verbier. Startował tam tylko w slalomie, zajmując 26. pozycję. Na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku podobnie wystartował tylko w slalomie. Zajął w nim 20. lokatę. Na igrzyskach startował jeszcze 4 lata później w Turynie. Tam z kolei kombinację skończył na 14. miejscu, natomiast w slalomie podobnie jak na poprzednich igrzyskach na 20. pozycji. Czterokrotnie startował na mistrzostwach świata. Najlepszy wynik osiągnął na Mistrzostwach Świata 2007 w szwedzkim Åre, gdzie w slalomie był piętnasty.

## Osiągnięcia

### Igrzyska olimpijskie
| Miejsce | Dzień     | Rok  | Miejscowość    | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca         |
| ------- | --------- | ---- | -------------- | ----------- | ---------- | ------ | ----------------- |
| 20.     | 23 lutego | 2002 | Salt Lake City | Slalom      | 1:49,64    | +8,58  | Jean-Pierre Vidal |
| 14.     | 14 lutego | 2006 | Turyn          | Kombinacja  | 3:12,79    | +3,44  | Ted Ligety        |
| 20.     | 25 lutego | 2006 | Turyn          | Slalom      | 1:47,22    | +4,08  | Benjamin Raich    |

### Mistrzostwa świata
| Miejsce | Dzień     | Rok  | Miejscowość  | Konkurencja     | Czas biegu | Strata | Zwycięzca       |
| ------- | --------- | ---- | ------------ | --------------- | ---------- | ------ | --------------- |
| 24.     | 16 lutego | 2003 | Sankt Moritz | Slalom          | 1:43,14    | +2,48  | Ivica Kostelić  |
| 21.     | 12 lutego | 2005 | Bormio       | Slalom          | 1:47,19    | +5,85  | Benjamin Raich  |
| 25.     | 8 lutego  | 2007 | Åre          | Superkombinacja | 2:33,81    | +4,82  | Daniel Albrecht |
| 15.     | 17 lutego | 2007 | Åre          | Slalom          | 2:02,83    | +5,50  | Mario Matt      |
| 17.     | 15 lutego | 2009 | Val d’Isère  | Slalom          | 1:54,04    | +9,83  | Manfred Pranger |

### Mistrzostwa świata juniorów
| Miejsce | Dzień    | Rok  | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca     |
| ------- | -------- | ---- | ----------- | ----------- | ---------- | ------ | ------------- |
| 26.     | 8 lutego | 2001 | Verbier     | Slalom      | 1:31,19    | +5,47  | Stefan Kogler |

### Puchar Świata

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 2001/2002: –
- sezon 2002/2003: –
- sezon 2003/2004: 135.
- sezon 2004/2005: –
- sezon 2005/2006: 143.
- sezon 2006/2007: –
- sezon 2007/2008: –
- sezon 2008/2009: –
- sezon 2009/2010: –
- sezon 2010/2011: –

title: Noel Baxter

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko      = Noel Baxter
 | dyscyplina           = narciarstwo alpejskie
 | grafika              =
 | opis grafiki         =
 | data urodzenia       = 25 lipca 1981
 | miejsce urodzenia    = [[Dundee]]
 | data śmierci         =
 | miejsce śmierci      =
 | klub                 = Cairgorm Ski Club
 | wzrost               = 173 cm<ref name="ol">{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/101818 | tytuł = Noel Baxter | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2025-08-09}}</ref>
 | debiut               = [[13 stycznia|13.01]] [[2002]] w [[Wengen]]
(DNQ1 – slalom)
 | pierwsze punkty      = [[18 stycznia|18.01]] [[2004]] w [[Wengen]]
(26. miejsce – slalom)
 | commons              =
 | wikicytaty           =
 | www                  =
 | medale               = {{Medalista infobox/reprezentacja|GBR}}
}}
'''Noel Baxter''' (ur. [[25 lipca]] [[1981]] w [[Dundee]]<ref name="ol" /><ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ba/noel-baxter-1.html | tytuł = Noel Baxter Bio, Stats and Results | opublikowany = Olympics at Sports-Reference.com | język = en | data dostępu = 2019-02-22 | archiwum = https://web.archive.org/web/20121215110506/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ba/noel-baxter-1.html | zarchiwizowano = 2012-12-15}}</ref>) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[Narciarstwo alpejskie|narciarz alpejski]], dwukrotny olimpijczyk.

== Kariera ==
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 6 stycznia 1997 roku podczas zawodów w belgijskiej miejscowości [[Flaine]]. Zajął wtedy w zjeździe 23. miejsce na 50 sklasyfikowanych zawodników. Debiut w [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim|Pucharze Świata]] zanotował 12 stycznia 2002 roku, kiedy to w [[Wengen]] nie zdołał się zakwalifikować do drugiego przejazdu w slalomie. 2 lata później w tej samej miejscowości zdobył swoje pierwsze pucharowe punkty w karierze – zajął wówczas 26. miejsce w slalomie. W zawodach pucharu świata punktował jeszcze dwa razy.

W 2001 roku uczestniczył na [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Alpejskim 2001|mistrzostwach świata juniorów w Verbier]]. Startował tam tylko w slalomie, zajmując 26. pozycję. Na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002|igrzyskach w Salt Lake City]] w 2002 roku podobnie wystartował tylko w slalomie. Zajął w nim 20. lokatę. Na igrzyskach startował jeszcze 4 lata później w [[Turyn]]ie. Tam z kolei kombinację skończył na 14. miejscu, natomiast w slalomie podobnie jak na poprzednich igrzyskach na 20. pozycji. Czterokrotnie startował na [[Mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim|mistrzostwach świata]]. Najlepszy wynik osiągnął na [[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2007|Mistrzostwach Świata 2007]] w szwedzkim [[Åre]], gdzie w slalomie był piętnasty.

== Osiągnięcia ==
=== [[Zimowe igrzyska olimpijskie|Igrzyska olimpijskie]] [[Plik:Olympic rings.svg|50x50px]] ===
{| class="wikitable" width="70%" style="font-size: 89%; text-align: center"
!Miejsce
!Dzień
!Rok
!Miejscowość
!Konkurencja
!Czas biegu
!Strata
!Zwycięzca
|-
|20.
|23 lutego
|[[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002|2002]]
|{{Flaga|USA}} [[Salt Lake City]]
|Slalom
|1:49,64
| +8,58
|{{Flaga|FRA}} [[Jean-Pierre Vidal]]
|-
|14.
|14 lutego
|[[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006|2006]]
|{{Flaga|ITA}} [[Turyn]]
|Kombinacja
|3:12,79
| +3,44
|{{Flaga|USA}} [[Ted Ligety]]
|-
|20.
|25 lutego
|[[Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006|2006]]
|{{Flaga|ITA}} [[Turyn]]
|Slalom
|1:47,22
| +4,08
|{{Flaga|AUT}} [[Benjamin Raich]]
|}

=== [[Mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim|Mistrzostwa świata]] ===
{| class="wikitable" width="70%" style="font-size: 89%; text-align: center"
!Miejsce
!Dzień
!Rok
!Miejscowość
!Konkurencja
!Czas biegu
!Strata
!Zwycięzca
|-
|24.
|16 lutego
|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2003|2003]]
|{{Flaga|CHE}} [[Sankt Moritz]]
|Slalom
|1:43,14
| +2,48
|{{Flaga|CRO}} [[Ivica Kostelić]]
|-
|21.
|12 lutego
|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2005|2005]]
|{{Flaga|ITA}} [[Bormio]]
|Slalom
|1:47,19
| +5,85
|{{Flaga|AUT}} [[Benjamin Raich]]
|-
|25.
|8 lutego
|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2007|2007]]
|{{Flaga|SWE}} [[Åre]]
|Superkombinacja
|2:33,81
| +4,82
|{{Flaga|CHE}} [[Daniel Albrecht]]
|-
|15.
|17 lutego
|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2007|2007]]
|{{Flaga|SWE}} [[Åre]]
|Slalom
|2:02,83
| +5,50
|{{Flaga|AUT}} [[Mario Matt]]
|-
|17.
|15 lutego
|[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2009|2009]]
|{{Flaga|FRA}} [[Val d’Isère]]
|Slalom
|1:54,04
| +9,83
|{{Flaga|AUT}} [[Manfred Pranger]]
|}

=== [[Mistrzostwa świata juniorów w narciarstwie alpejskim|Mistrzostwa świata juniorów]] ===
{| class="wikitable" width="70%" style="font-size: 89%; text-align: center"
!Miejsce
!Dzień
!Rok
!Miejscowość
!Konkurencja
!Czas biegu
!Strata
!Zwycięzca
|-
|26.
|8 lutego
|[[Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Alpejskim 2001|2001]]
|{{Flaga|CHE}} [[Verbier]]
|Slalom
|1:31,19
| +5,47
|{{Flaga|GER}} [[Stefan Kogler]]
|}

=== [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim|Puchar Świata]] ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2001/2002|sezon 2001/2002]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2002/2003|sezon 2002/2003]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2003/2004|sezon 2003/2004]]: 135.
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2004/2005|sezon 2004/2005]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2005/2006|sezon 2005/2006]]: 143.
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2006/2007|sezon 2006/2007]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2007/2008|sezon 2007/2008]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2008/2009|sezon 2008/2009]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2009/2010|sezon 2009/2010]]: –
* [[Puchar Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn 2010/2011|sezon 2010/2011]]: –

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.fis-ski.com/DB/general/athlete-biography.html?sectorcode=AL&competitorid=3471&type=result Profil na stronie FIS] {{lang|de|en|fr}}

{{SORTUJ:Baxter, Noel}}
[[Kategoria:Brytyjscy narciarze alpejscy]]
[[Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002)]]
[[Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Turyn 2006)]]
[[Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002]]
[[Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]
[[Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019]]

title: · Noel Baxter

Data i miejsce urodzenia: 25 lipca 1981 · Dundee

Klub: Cairgorm Ski Club

Debiut w PŚ: 13.01 2002 w Wengen · (DNQ1 – slalom)

Pierwsze punkty w PŚ: 18.01 2004 w Wengen · (26. miejsce – slalom)


text:
# Duke Ellington
Duke Ellington, właśc. Edward Kennedy Ellington (ur. 29 kwietnia 1899 w Waszyngtonie, zm. 24 maja 1974 w Nowym Jorku) – amerykański pianista, kierownik zespołu (bandleader), kompozytor i aranżer jazzowy.

## Życiorys
Urodzony w Waszyngtonie. Jego rodzice pochodzili z czarnej klasy średniej. W domu otrzymał bardzo dobre wychowanie i maniery, stąd w szkole nazywano go „Książę” (ang. duke). Jego zainteresowania jazzem były jednak nie w smak rodzicom, Duke uciekł więc z domu i w 1922 wraz z zespołem, w którym grał, przyjechał do Nowego Jorku, będącego w owym czasie głównym ośrodkiem jazzu. Wówczas zespół nie odniósł sukcesu, jednak Ellington spróbował zadebiutować jeszcze rok później jako członek zespołu The Washingtonians, tym razem z większym powodzeniem. Stary lider grupy próbował oszukiwać muzyków i stracił ich zaufanie – wtedy kierownictwo objął Duke. Udało im się dostać kontrakt w Harlemie, a w 1928 znaleźli zatrudnienie w „Cotton Clubie”.
W tym czasie grali u niego m.in. Johnny Hodges (saksofon altowy), Barney Bigard (klarnet), Cootie Williams (trąbka) i Juan Tizol (puzon wentylowy).
W 1933 Duke Ellington wraz z big bandem odbył tournée po Europie (Anglia, Francja, Holandia).
Tworzył także muzykę filmową, m.in. do Anatomii morderstwa (Anatomy of a Murder) Otto Premingera, w której zagrał też epizodyczną rolę pianisty w barze.
Został pochowany na Woodlawn Cemetery w Nowym Jorku.

## Wybrane kompozycje
- Black and Tan Fantasy (1927)
- C Jam Blues (1942)
- Cotton Tail (1940)
- Creole Love Call (1927)
- Don't Get Around Much Anymore (1940)
- I Got It Bed (1941)
- I'm Beginning to See the Light (1944)
- In a Mellotone (1939)
- In a Sentimental Mood (1935)
- It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing) (1931)
- Mood Indigo (1930)
- Prelude to a Kiss (1938)
- Satin Doll (1953)
- Solitude (1934)
- Sophisticated Lady (1932)

## Nagrody i wyróżnienia
| Grammy Awards |                                                                                |                                                                         |           |         |
| Rok           | Kategoria                                                                                | Tytuł                                                                   | Gatunek   | Wynik   |
| 1999          | Historical Album                                                                            | The Duke Ellington Centennial Edition RCA Victor Recordings (1927-1973) | Jazz      | Laureat |
| 1979          | Best Jazz Instrumental Performance, Big Band                                                | Duke Ellington at Fargo, 1940 Live                                      | Jazz      | Laureat |
| 1976          | Best Jazz Performance By a Big Band                                                         | The Ellington Suites                                                    | Jazz      | Laureat |
| 1972          | Best Jazz Performance By a Big Band                                                         | Toga Brava Suite                                                        | Jazz      | Laureat |
| 1971          | Best Jazz Performance By a Big Band                                                         | New Orleans Suite                                                       | Jazz      | Laureat |
| 1968          | Best Instrumental Jazz Performance – Large Group Or Soloist with Large Group                | ...And His Mother Called Him Bill                                       | Jazz      | Laureat |
| 1967          | Best Instrumental Jazz Performance, Large Group Or Soloist with Large Group                 | The Far East Suite                                                      | Jazz      | Laureat |
| 1966          | Best Original Jazz Composition                                                              | In the Beginning God                                                    | Jazz      | Laureat |
| 1965          | Best Instrumental Jazz Performance - Large Group or Soloist with Large Group                | New Orleans Suite                                                       | Jazz      | Laureat |
| 1959          | Best Performance By w Dance Band                                                            | Anatomy of a Murder                                                     | Pop       | Laureat |
| 1959          | Best Musical Composition First Recorded And Released in 1959 (More Than 5 Minutes Duration) | Anatomy of a Murder                                                     | Composing | Laureat |
| 1959          | Best Sound Track Album – Background Score From a Motion Picture or Television               | Anatomy of a Murder                                                     | Composing | Laureat |

- 1969 Prezydencki Medal Wolności
- 1973 Kawaler Legii Honorowej
- 1999 Nagroda Pulitzera (przyznana pośmiertnie)

title: Duke Ellington

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Duke Ellington
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Duke Ellington - publicity.JPG
 |opis zdjęcia          = Duke Ellington
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Edward Kennedy Ellington
 |pseudonim             = Duke
 |data urodzenia        = 29 kwietnia 1899
 |miejsce urodzenia     = [[Waszyngton]]
 |data śmierci          = 24 maja 1974
 |miejsce śmierci       = [[Nowy Jork]]
 |instrument            = [[fortepian]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[jazz]] ([[Swing (jazz)|swing]]<ref name="www.allmusic.com">{{cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/duke-ellington-mn0000120323| tytuł = Duke Ellington | opublikowany = allmusic.com | język = en | data dostępu = 2020-07-10}}</ref>, [[jazz nowoorleański|early jazz]]<ref name="www.allmusic.com" />, [[jazz orkiestralny]]<ref name="www.allmusic.com" />, [[jazz progresywny]]<ref name="www.allmusic.com" />), [[muzyka poważna]]<ref name="www.allmusic.com" />
 |zawód                 = muzyk (pianista, kompozytor, aranżer), bandleader
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = The Duke Ellington Orchestra
 |odznaczenia           = {{order|PMW|2}} [[Plik:Legion Honneur Chevalier ribbon.svg|40px|link=Legia Honorowa|Kawaler Legii Honorowej]]
 |faksymile             = Duke Ellington Signature.png
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Duke Ellington
 |www                   =
}}
'''Duke Ellington''', właśc. '''Edward Kennedy Ellington''' (ur. [[29 kwietnia]] [[1899]] w [[Waszyngton]]ie, zm. [[24 maja]] [[1974]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]])<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Tanner|imię=Paul |tytuł=A study of jazz|wydawca=W.C. Brown Co.|data=1973|strony=128|isbn=9780697035578|nazwisko2=Gerow|imię2=Maurice}}</ref> – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] pianista, kierownik zespołu (''bandleader''), kompozytor i aranżer [[jazz]]owy.

== Życiorys ==
Urodzony w Waszyngtonie. Jego rodzice pochodzili z czarnej klasy średniej. W domu otrzymał bardzo dobre wychowanie i maniery, stąd w szkole nazywano go „Książę” ([[Język angielski|ang.]] ''duke''). Jego zainteresowania jazzem były jednak nie w smak rodzicom, Duke uciekł więc z domu i w 1922 wraz z zespołem, w którym grał, przyjechał do Nowego Jorku, będącego w owym czasie głównym ośrodkiem jazzu. Wówczas zespół nie odniósł sukcesu, jednak Ellington spróbował zadebiutować jeszcze rok później jako członek zespołu The Washingtonians, tym razem z większym powodzeniem. Stary lider grupy próbował oszukiwać muzyków i stracił ich zaufanie – wtedy kierownictwo objął Duke. Udało im się dostać kontrakt w [[Harlem (Nowy Jork)|Harlemie]], a w 1928 znaleźli zatrudnienie w „[[Cotton Club]]ie”.

W tym czasie grali u niego m.in. [[Johnny Hodges]] ([[saksofon]] altowy), [[Barney Bigard]] ([[klarnet]]), [[Cootie Williams]] ([[trąbka]]) i [[Juan Tizol]] ([[puzon]] wentylowy).

W 1933 Duke Ellington wraz z [[Big-band|big bandem]] odbył tournée po Europie (Anglia, Francja, [[Holandia]]).

Tworzył także [[Muzyka filmowa|muzykę filmową]], m.in. do ''[[Anatomia morderstwa|Anatomii morderstwa]]'' (''Anatomy of a Murder'') [[Otto Preminger]]a, w której zagrał też epizodyczną rolę pianisty w barze.

Został pochowany na [[Woodlawn Cemetery]] w Nowym Jorku.

== Wybrane kompozycje ==
* ''Black and Tan Fantasy'' (1927)
* ''C Jam Blues'' (1942)
* ''Cotton Tail'' (1940)
* ''Creole Love Call'' (1927)
* ''Don't Get Around Much Anymore'' (1940)
* ''I Got It Bed'' (1941)
* ''I'm Beginning to See the Light'' (1944)
* ''In a Mellotone'' (1939)
* ''In a Sentimental Mood'' (1935)
* ''It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)'' (1931)
* ''Mood Indigo'' (1930)
* ''Prelude to a Kiss'' (1938)
* ''Satin Doll'' (1953)
* ''Solitude'' (1934)
* ''Sophisticated Lady'' (1932)

== Nagrody i wyróżnienia ==
{| class=wikitable
|-
| colspan=5 align=center | '''[[Nagroda Grammy|Grammy Awards]]'''<ref>[https://www.allmusic.com/artist/duke-ellington-p72532 allmusic – Duke Ellington • Grammy Awards]</ref>
|-
! Rok
! Kategoria
! Tytuł
! Gatunek
! Wynik
|- align=center
| 1999
| Historical Album
| ''The Duke Ellington Centennial Edition''
''RCA Victor Recordings (1927-1973)''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1979
| Best Jazz Instrumental Performance, Big Band
| ''Duke Ellington at Fargo, 1940 Live''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1976
| Best Jazz Performance By a Big Band
| ''The Ellington Suites''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1972
| Best Jazz Performance By a Big Band
| ''Toga Brava Suite''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1971
| Best Jazz Performance By a Big Band
| ''New Orleans Suite''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1968
| Best Instrumental Jazz Performance – Large Group
Or Soloist with Large Group
| ''[[...And His Mother Called Him Bill]]''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1967
| Best Instrumental Jazz Performance, Large Group
Or Soloist with Large Group
| ''[[The Far East Suite]]''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1966
| Best Original Jazz Composition
| ''In the Beginning God''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1965
| Best Instrumental Jazz Performance -
Large Group or Soloist with Large Group
| ''New Orleans Suite''
| Jazz
| Laureat
|- align=center
| 1959
| Best Performance By w Dance Band
| ''Anatomy of a Murder''
| Pop
| Laureat
|- align=center
| 1959
| Best Musical Composition First Recorded
And Released in 1959
(More Than 5 Minutes Duration)
| ''Anatomy of a Murder''
| Composing
| Laureat
|- align=center
| 1959
| Best Sound Track Album – Background Score
From a Motion Picture or Television
| ''Anatomy of a Murder''
| Composing
| Laureat
|- align=center
|}
* 1969 [[Prezydencki Medal Wolności]]
* 1973 [[Legia Honorowa|Kawaler Legii Honorowej]]
* 1999 [[Nagroda Pulitzera]] (przyznana pośmiertnie)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Joachim Ernst Berendt, ''Od raga do rocka – wszystko o jazzie'', Kraków: PWM, 1979.
* Andre Hodeir, ''Ludzie i problemy jazzu'', Kraków: PWM, 1961.
* Dariusz Michalski, ''Nie było nas – był jazz'', [w:] ''Cały ten "jazz"'', Warszawa: Wiedza Powszechna, 1990, {{ISBN|83-214-0668-8}} (Lekka Muza ; 1)
* {{Cytuj|autor = Wacław Panek |tytuł = Encyklopedia muzyki rozrywkowej |data = 2000 |isbn = 83-7227-183-6 |miejsce = Warszawa |wydawca = „Świat Książki” |oclc = 830244848}}
* Dionizy Piątkowski, ''Duke Ellington'', Warszawa: Agora SA, 2010, {{ISBN|978-83-7552-891-6}}
* Dionizy Piątkowski, ''Jazz'', Poznań: Atena, 2005, {{ISBN|83-85414-90-8}}
* Jerzy Radliński, ''Obywatel Jazz'', Kraków: PWM, 1967.
* Roman Waschko, ''Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa'', Warszawa 1970.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://rholmes.myweb.uga.edu/ellington-bio.htm | tytuł = Duke Ellington – Biografia (ang.) | opublikowany = rholmes.myweb.uga.edu | archiwum = https://web.archive.org/web/20100523225908/http://rholmes.myweb.uga.edu/ellington-bio.htm | zarchiwizowano = 2010-05-23}}
* [http://www.discogs.com/artist/Duke+Ellington Duke Ellington – Dyskografia]
* [http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?GRid=318&page=gr Miejsce spoczynku Duke'a Ellingtona podane na stronie ''Find a grave'']

{{Nagroda Grammy Lifetime Achievement Award (Całokształt twórczości)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ellington, Duke}}
[[Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy pianiści jazzowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy jazzowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy muzycy swingowi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Prezydenckim Medalem Wolności]]
[[Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Grammy]]
[[Kategoria:Członkowie Songwriters Hall of Fame]]
[[Kategoria:Zdobywcy Nagrody Pulitzera]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Waszyngtonie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1899]]
[[Kategoria:Zmarli w 1974]]

title: Duke Ellington

Imię i nazwisko: Edward Kennedy Ellington

Pseudonim: Duke

Data i miejsce urodzenia: 29 kwietnia 1899 · Waszyngton

Data i miejsce śmierci: 24 maja 1974 · Nowy Jork

Instrumenty: fortepian

Gatunki: jazz (swing, early jazz, jazz orkiestralny, jazz progresywny), muzyka poważna


text:
# Gothatar
Gothatar (nep. गोठटार) – gaun wikas samiti w środkowej części Nepalu w strefie Bagmati w dystrykcie Katmandu. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 1688 gospodarstw domowych i 8269 mieszkańców (4100 kobiet i 4169 mężczyzn).

title: Gothatar

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Gothatar
 |nazwa oryginalna                = {{k|ne|गोठटार}}<ref>{{Cytuj |tytuł = List of Village Development Committees prior to restucturing |data dostępu = 2019-07-14 |opublikowany = Nepal Government – Ministry of Federal Affairs and General Administration |url = http://mofald.gov.np/ne/vdc}}</ref>
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gaun wikas samiti]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nepal
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Bagmati (strefa)|Bagmati]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Katmandu (dystrykt)|Katmandu]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 8269
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 27°43′N 85°23′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Gothatar''' ({{w języku|ne|गोठटार}}) – [[gaun wikas samiti]] w [[Madhyamańćal Wikas Kszetr|środkowej]] części [[Nepal]]u w strefie [[Bagmati (strefa)|Bagmati]] w dystrykcie [[Katmandu (dystrykt)|Katmandu]]<ref>{{cytuj stronę|tytuł=Index of Geographical names of Nepal - Central Development Region - Volume II|url=http://web.archive.org/web/20160216212130/http://ngiip.gov.np/download.php?mod=mydoc&f=document/vol2kathmandu.pdf |opublikowany=National Geographic Information Infrastructure Programme |język=en|data dostępu=2010-09-27}}</ref>. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 1688 gospodarstw domowych i 8269 mieszkańców (4100 kobiet i 4169 mężczyzn)<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20070708163707/http://www.cbs.gov.np/Population/National%20Report%202001/VDC.pdf|tytuł=VDC’s population|opublikowany=National Association of Village Development Committees in Nepal (NAVIN)|język=en|data dostępu=2020-10-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dystrykt Katmandu}}

[[Kategoria:Dystrykt Katmandu]]

title: Gothatarगोठटार

Państwo: Nepal

Strefa: Bagmati

Dystrykt: Katmandu


text:
# Herb Rynarzewa
Herb Rynarzewa – historyczny symbol Rynarzewa, który w przeszłości pełnił rolę herbu miejskiego dzisiejszej wsi. Przedstawia w czerwonym polu herbowym srebrną krzywaśń z zaćwieczonym na jej szczycie krzyżem kawalerskim koloru złotego.

## Historia
Herb był znany już w czasach Królestwa Polskiego. Jak donosi słownik geograficzny z tamtego okresu:

Herb przedstawia w czerwonem polu srebrną Szreniawę ze złotym krzyżem u góry.

W latach zaboru pruskiego forma herbu różniła się od dzisiejszej jedynie barwą (wtedy zielona) i kształtem tarczy.

title: Herb Rynarzewa

wikitext:
[[Plik:POL village Rynarzewo.svg|thumb|180px|right|Herb Rynarzewa]]
'''Herb Rynarzewa''' – historyczny symbol [[Rynarzewo (województwo kujawsko-pomorskie)|Rynarzewa]], który w przeszłości pełnił rolę [[herb miejski|herbu miejskiego]] dzisiejszej wsi. Przedstawia w czerwonym polu herbowym srebrną [[krzywaśń]] z zaćwieczonym na jej szczycie krzyżem kawalerskim koloru złotego.

== Historia ==
Herb był znany już w czasach [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Królestwa Polskiego]]. Jak donosi [[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego|słownik geograficzny]] z tamtego okresu: {{Cytat
 |treść = Herb przedstawia w czerwonem polu srebrną [[Szreniawa (herb szlachecki)|Szreniawę]] ze złotym krzyżem u góry.<ref>{{SgKP|X|102|Rynarzew}}</ref>
}}

W latach [[zabór pruski|zaboru pruskiego]] forma herbu różniła się od dzisiejszej jedynie barwą (wtedy zielona) i kształtem [[tarcza herbowa|tarczy]].<ref>Patrz herbarz</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Herb Nowego Wiśnicza]]

[[Kategoria:Herby wsi polskich|Rynarzewo]]
[[Kategoria:Rynarzewo (województwo kujawsko-pomorskie)]]


text:
# Didyma
Didyma – stanowisko archeologiczne na terenie współczesnej miejscowości Didim w zachodniej Turcji. Zachowały się tu ruiny miasta oraz starożytnej świątyni poświęconej Apollinowi. Miasto ma najprawdopodobniej anatolijski rodowód i już pierwsi osadnicy zbudowali tu swoje sanktuarium. Dopiero jednak w XI wieku p.n.e., kiedy przybyli tu jońscy osadnicy, Didymę przekształcono w miejsce kultu Apollina. Z czasem istniejąca tu wyrocznia dorównała sławą i prestiżem wyroczni delfickiej.

## Świątynia Apollina
Budowa pierwszej świątyni w Didymie rozpoczęła się w VIII wieku p.n.e., a zakończono ją w 200 lat później. Świątynia ta została jednak zniszczona w czasie najazdu Persów w 494 roku p.n.e. Zrabowany został wówczas posąg Apollina i liczne skarby. Odzyskał je dopiero Aleksander Wielki, który też zainicjował budowę kolejnej świątyni, której pozostałości są obecnie widoczne na rozległym kompleksie wykopalisk. Prace nad drugą świątynią trwały jednak bardzo powoli i przybytku nie zdołano ukończyć w ciągu pięciu wieków. Ostateczny kres budowie położył wydany w 392 roku n.e. dekret rzymskiego cesarza Teodozjusza, zakazujący pogańskich praktyk religijnych.

title: Didyma

wikitext:
[[Plik:Didim RB1.jpg|thumb|right|300px|Ruiny świątyni w Didymie]]
'''Didyma''' – [[stanowisko archeologiczne]] na terenie współczesnej miejscowości [[Didim]] w zachodniej [[Turcja|Turcji]]. Zachowały się tu ruiny miasta oraz starożytnej świątyni poświęconej [[Apollo|Apollinowi]]. Miasto ma najprawdopodobniej [[Anatolia|anatolijski]] rodowód i już pierwsi osadnicy zbudowali tu swoje [[sanktuarium]]. Dopiero jednak w [[XI wiek p.n.e.|XI]] wieku p.n.e., kiedy przybyli tu [[Jonia|jońscy]] osadnicy, Didymę przekształcono w miejsce kultu Apollina. Z czasem istniejąca tu wyrocznia dorównała sławą i prestiżem wyroczni [[Delfy|delfickiej]].

== Świątynia Apollina ==
{{osobny artykuł|Świątynia Apollina w Didymie}}
Budowa pierwszej świątyni w Didymie rozpoczęła się w [[VIII wiek p.n.e.|VIII]] wieku p.n.e., a zakończono ją w 200 lat później. Świątynia ta została jednak zniszczona w czasie najazdu [[Persowie|Persów]] w [[494 p.n.e.|494]] roku p.n.e. Zrabowany został wówczas posąg Apollina i liczne skarby. Odzyskał je dopiero [[Aleksander Macedoński|Aleksander Wielki]], który też zainicjował budowę kolejnej świątyni, której pozostałości są obecnie widoczne na rozległym kompleksie wykopalisk. Prace nad drugą świątynią trwały jednak bardzo powoli i przybytku nie zdołano ukończyć w ciągu pięciu wieków. Ostateczny kres budowie położył wydany w [[392]] roku n.e. dekret [[starożytny Rzym|rzymskiego]] cesarza [[Teodozjusz I Wielki|Teodozjusza]], zakazujący [[Pogaństwo|pogańskich]] praktyk religijnych.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Starożytne miasta greckie w Azji Mniejszej]]
[[Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Turcji]]


text:
# Bassens (Sabaudia)
Bassens – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Sabaudia.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 3577 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1150 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Bassens plasuje się na 247. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1641.).

title: Bassens (Sabaudia)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Bassens
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Bassens
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sabaudia (departament)|Sabaudia]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Chambéry|Chambéry]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 73031
 |powierzchnia                    = 3,11 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 3577
 |gęstość zaludnienia             = 1150 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 73000
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Sabaudia
 |współrzędne                     = 45°34′32″N 5°56′24″E
 |commons                         = Category:Bassens (Savoie)
 |www                             =
}}
'''Bassens''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Sabaudia (departament)|Sabaudia]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 3577 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1150 osób/km² (wśród 2880 gmin [[Rodan-Alpy|regionu Rodan-Alpy]] Bassens plasuje się na 247. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1641.).

[[Plik:Entrée à Bassens (Savoie).JPG|thumb|left|Rogatki Bassens, 2006]]

{{clear|left}}

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Chambéry}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Sabaudia]]

title: Bassens

Państwo: Francja

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Sabaudia

Okręg: Chambéry


text:
# Esfarwarin
Esfarwarin (perski: اسفرورین) – miasto w Iranie, w ostanie Kazwin. W 2016 roku liczyło 12 371 mieszkańców.

title: Esfarwarin

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-12}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Esfarwarin
 |nazwa oryginalna             = {{k|fa|اسفرورین}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Iran
 |1. jednostka administracyjna = [[Kazwin (ostan)|Kazwin]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2016
 |liczba ludności              = 12 371
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Esfarwarin''' ([[Język perski|perski]]: اسفرورین) – miasto w [[Iran]]ie, w ostanie [[Kazwin (ostan)|Kazwin]]. W 2016 roku liczyło 12 371 mieszkańców.

[[Kategoria:Miasta w Iranie]]

title: Esfarwarinاسفرورین

Państwo: Iran

Ostan: Kazwin


text:
# Arao
Arao (jap. 荒尾市 Arao-shi) – miasto w Japonii, w prefekturze Kumamoto, w zachodniej części wyspy Kiusiu.
Miasto to zostało utworzone 1 kwietnia 1942 r.

title: Arao

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2011-04}}

{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Arao
 |nazwa oryginalna             =
 |ja:zapis kanji               = 荒尾市
 |ja:transkrypcja Hepburna     = Arao-shi
 |ja:hiragana                  =
 |ja:katakana                  =
 |ja:IPA                       =
 |ja:audio                     =
 |zdjęcie                      = Arao city hall.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Emblem of Arao, Kumamoto.svg
 |flaga                        = Flag of Arao, Kumamoto.svg
 |dopełniacz nazwy             = Arao
 |państwo                      = Kumamoto
 |1. jednostka tradycyjna      = [[Kiusiu]]
 |2. jednostka tradycyjna      = Kiusiu
 |powierzchnia                 = 57,15
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2003
 |liczba ludności              = 56 822
 |gęstość zaludnienia          = 994
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kumamoto
 |współrzędne                  = 32°59′00″N 130°26′07″E
 |commons                      = Category:Arao, Kumamoto
 |www                          = https://www.city.arao.lg.jp/
}}

{{nihongo|'''Arao'''|荒尾市|Arao-shi}} – miasto w [[Japonia|Japonii]], w [[Prefektura Kumamoto|prefekturze Kumamoto]], w zachodniej części wyspy [[Kiusiu]].

Miasto to zostało utworzone [[1 kwietnia]] [[1942]] r.

{{Prefektura Kumamoto}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w prefekturze Kumamoto]]

title: Arao

Kanji: 荒尾市

Transkrypcja Hepburna: Arao-shi

Herb: Flaga

Państwo: Japonia

Prefektura: Kumamoto

Wyspa: Kiusiu

Region: Kiusiu


text:
# Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Modliborzycach
Kościół Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Modliborzycach – rzymskokatolicki kościół parafialny w Modliborzycach, w gminie Modliborzyce, w powiecie janowskim, w województwie lubelskim. Należy do dekanatu Modliborzyce diecezji sandomierskiej. Znajduje się na trasie Szlaku Renesansu Lubelskiego.

## Historia
Obecny kościół został wybudowany w latach 1645 - 1664 dzięki staraniom Stanisława Wioteskiego, chorążego bełskiego. Świątynia została uroczyście poświęcona w 1668 roku przez biskupa Mikołaja Oborskiego, krakowskiego biskupa pomocniczego. Po pożarach w 1814 i 1841 roku sklepienie murowane zostało zdemontowane i zastąpione zostało przez drewniany strop. W latach 1872–1876 w świątyni została położona drewniana posadzka, budowla została pokryta blachą i ołtarze otrzymały nowe złocenia. Po II wojnie, w latach 1956-1961 zostało zbudowane nowe sklepienie ozdobione sztukaterią, posiadające konstrukcję żelbetonową. Została również położona lastrykowa posadzka. W 1990 roku zaczęły się w świątyni prace remontowe, które trwają do dziś. W ramach tych prac została wymieniona blacha na budowli, kościół został na zewnątrz otynkowany, otrzymał nową instalację elektryczną i nagłośnieniową, ołtarz główny i dwa ołtarze boczne przeszły renowację, wnętrze zostało odmalowane, z kostki został ułożony chodnik.
- Wnętrze, nawa główna
- Widok kościoła przed 1908

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół pod wezwaniem Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika<br />w Modliborzycach
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = A/200 z dnia 6.05.1957, z 13.02.1967 i z 14.06.1977<ref name="zabytek">{{zabytek| lubelskie|data dostępu=2013-07-26}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Kościół św. Stanisława w Modliborzycach (3).jpg
 |opis grafiki              = widok ogólny
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Modliborzyce]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia św. Stanisława w Modliborzycach|św. Stanisława w Modliborzycach]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Stanisław ze Szczepanowa|św. Stanisława Biskupa i Męczennika]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1645
 |data zakończenia budowy   = 1664
 |data konsekracji          = 1668
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    = [[dekanat Modliborzyce]], [[diecezja sandomierska]]
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[barok]]
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Modliborzyce
 |współrzędne               = 50°45′12″N 22°19′38″E
 |commons                   = Category:Saint Stanislaus church in Modliborzyce
 |www                       =
}}
'''Kościół Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Modliborzycach''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] w [[Modliborzyce|Modliborzycach]], w [[Gmina Modliborzyce|gminie Modliborzyce]], w [[powiat janowski|powiecie janowskim]], w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]]. Należy do [[dekanat Modliborzyce|dekanatu Modliborzyce]] [[diecezja sandomierska|diecezji sandomierskiej]]. Znajduje się na trasie [[Szlak Renesansu Lubelskiego|Szlaku Renesansu Lubelskiego]].

== Historia ==
Obecny kościół został wybudowany w latach 1645 - 1664 dzięki staraniom [[Stanisław Wioteski|Stanisława Wioteskiego]], chorążego bełskiego. Świątynia została uroczyście poświęcona w 1668 roku przez [[biskup]]a [[Mikołaj Oborski|Mikołaja Oborskiego]], krakowskiego biskupa pomocniczego. Po pożarach w 1814 i 1841 roku [[sklepienie]] murowane zostało zdemontowane i zastąpione zostało przez drewniany [[strop (budownictwo)|strop]]. W latach 1872–1876 w świątyni została położona drewniana [[posadzka]], budowla została pokryta blachą i [[ołtarz]]e otrzymały nowe złocenia. Po [[II wojna światowa|II wojnie]], w latach 1956-1961 zostało zbudowane nowe [[sklepienie]] ozdobione [[sztukateria|sztukaterią]], posiadające konstrukcję [[żelbeton]]ową. Została również położona [[lastryko]]wa [[posadzka]]. W 1990 roku zaczęły się w świątyni prace remontowe, które trwają do dziś. W ramach tych prac została wymieniona [[blacha]] na budowli, kościół został na zewnątrz otynkowany, otrzymał nową instalację elektryczną i nagłośnieniową, [[ołtarz]] główny i dwa [[ołtarz]]e boczne przeszły renowację, wnętrze zostało odmalowane, z kostki został ułożony [[chodnik (droga)|chodnik]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://archiwum.diecezjasandomierska.pl/strdiec/parafie8eff.html?p=96&d=6|tytuł=Parafia pod wezwaniem Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Modliborzycach|opublikowany=Diecezja sandomierska|język=pl|data dostępu=2013-07-26}}</ref>.

<gallery>
Modliborzyce, kościół par. p.w. św. Stanisława Biskupa, wnętrze.jpg|Wnętrze, nawa główna
Saint Stanislaus church in Modliborzyce 1908 (111906390).jpg|Widok kościoła przed 1908
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Szlak Renesansu Lubelskiego}}

{{SORTUJ:Modliborzyce}}
[[Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)]]
[[Kategoria:Kościoły w diecezji sandomierskiej]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika]]
[[Kategoria:Architektura barokowa w województwie lubelskim]]
[[Kategoria:Architektura renesansowa w województwie lubelskim]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie janowskim]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Modliborzycach]]
[[Kategoria:Renesans lubelski]]
[[Kategoria:Historia Modliborzyc]]
[[Kategoria:Zabytki nieruchome w Modliborzycach]]

title: Kościół pod wezwaniem Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika · w Modliborzycach

Państwo: Polska

Miejscowość: Modliborzyce

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: św. Stanisława w Modliborzycach

Wezwanie: św. Stanisława Biskupa i Męczennika

Aktualne przeznaczenie: dekanat Modliborzyce, diecezja sandomierska

Styl: barok

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła


text:
# Lista prezydentów Argentyny

## Zjednoczone Prowincje La Platy
| # | Prezydent                                  | Początek kadencji | Koniec           | Uwagi                      |
| - | ------------------------------------------ | ----------------- | ---------------- | -------------------------- |
| 1 | Gervasio Antonio de Posadas                | 31 stycznia 1814  | 9 stycznia 1815  | zarządca                   |
| 2 | Carlos María de Alvear                     | 9 stycznia 1815   | 15 kwietnia 1815 | zarządca                   |
| 3 | Juan José Viamonte González                | 18 kwietnia 1815  | 20 kwietnia 1815 | zarządca                   |
| 4 | José Ignacio Álvarez Thomas                | 20 kwietnia 1815  | 16 kwietnia 1816 | zarządca                   |
| 5 | Antonio González de Balcarce               | 16 kwietnia 1816  | 9 lipca 1816     | zarządca                   |
| 6 | Juan Martín de Pueyrredón y O’Dogan        | 9 lipca 1816      | 9 czerwca 1819   | zarządca                   |
| 7 | José Casimiro Rondeau                      | 9 czerwca 1819    | 1 lutego 1820    | zarządca                   |
| 8 | Juan Pedro Julián Aguirre y López de Anaya | 1 lutego 1820     | 11 lutego 1820   | tymczasowy zarządca        |
| 1 | Matías de Irigoyen                         | 11 lutego 1820    | 18 lutego 1820   | gubernator Buenos Aires    |
| 2 | Manuel de Sarratea                         | 18 lutego 1820    | 6 marca 1820     | gubernator Buenos Aires    |
| 3 | Juan Ramón González de Balcarce            | 6 marca 1820      | 11 marca 1820    | gubernator Buenos Aires    |
| – | Manuel de Sarratea                         | 11 marca 1820     | 2 maja 1820      | gubernator Buenos Aires    |
| 4 | Ildefonso Ramos Mexía                      | 2 marca 1820      | 20 czerwca 1820  | gubernator Buenos Aires    |
| 5 | Miguel Estanislao Soler                    | 23 czerwca 1816   | 29 czerwca 1819  | gubernator Buenos Aires    |
| 6 | Manuel Dorrego                             | 29 czerwca 1820   | 20 września 1820 | gubernator Buenos Aires    |
| 7 | Martín Rodríguez                           | 20 września 1820  | 2 kwietnia 1824  | gubernator Buenos Aires    |
| 8 | Juan Gregorio de las Heras                 | 2 kwietnia 1824   | 7 lutego 1826    | gubernator Buenos Aires    |
| 1 | Bernardino Rivadavia                       | 8 lutego 1826     | 9 sierpnia 1827  | zrezygnował                |
| 2 | Vicente López y Planes                     | 9 sierpnia 1827   | 17 sierpnia 1827 | obalony w wyniku przewrotu |

## Konfederacja Argentyńska
| # | Prezydent                    | Początek kadencji | Koniec           | Uwagi                   |
| - | ---------------------------- | ----------------- | ---------------- | ----------------------- |
| 1 | Manuel Dorrego               | 17 sierpnia 1827  | 13 grudnia 1828  | gubernator Buenos Aires |
| 2 | Juan Galo Lavalle            | 13 grudnia 1828   | 26 czerwca 1829  | gubernator Buenos Aires |
| 3 | Juan José Viamonte           | 26 czerwca 1829   | 6 grudnia 1829   | gubernator Buenos Aires |
| 4 | Juan Manuel de Rosas         | 6 grudnia 1829    | 17 grudnia 1832  | gubernator Buenos Aires |
| 5 | Juan Ramón González Balcarce | 17 grudnia 1832   | 4 listopada 1833 | gubernator Buenos Aires |
| – | Juan José Viamonte           | 4 listopada 1833  | 27 czerwca 1834  | gubernator Buenos Aires |
| 6 | Manuel Vicente Maza          | 27 czerwca 1834   | 7 marca 1835     | gubernator Buenos Aires |
| – | Juan Manuel de Rosas         | 7 marca 1835      | 3 lutego 1852    | gubernator Buenos Aires |
| 7 | Vicente López y Planes       | 3 lutego 1852     | 6 kwietnia 1852  | gubernator Buenos Aires |
| 1 | Justo José de Urquiza        | 6 kwietnia 1852   | 5 marca 1854     | tymczasowy zarządca     |

## Republika Argentyńska
| #  | Prezydent                      | Początek kadencji    | Koniec               | Uwagi                                         |
| -- | ------------------------------ | -------------------- | -------------------- | --------------------------------------------- |
| 3  | Justo José de Urquiza          | 5 marca 1854         | 5 marca 1860         |                                               |
| 4  | Santiago Derqui                | 5 marca 1860         | 5 listopada 1861     | zrezygnował                                   |
| 5  | Bartolomé Mitre                | 12 października 1862 | 12 października 1868 |                                               |
| 6  | Domingo Faustino Sarmiento     | 12 października 1868 | 12 października 1874 |                                               |
| 7  | Nicolás Avellaneda             | 12 października 1874 | 12 października 1880 |                                               |
| 8  | Julio Argentino Roca           | 12 października 1880 | 12 października 1886 | pierwszy raz                                  |
| 9  | Miguel Juárez Celman           | 12 października 1886 | 6 sierpnia 1890      | zrezygnował                                   |
| 10 | Carlos Pellegrini              | 6 sierpnia 1890      | 12 października 1892 |                                               |
| 11 | Luis Sáenz Peña                | 12 października 1892 | 23 stycznia 1895     | zrezygnował                                   |
| 12 | José Evaristo Uriburu          | 23 stycznia 1895     | 12 października 1898 |                                               |
| 13 | Julio Argentino Roca           | 12 października 1898 | 12 października 1904 | drugi raz                                     |
| 14 | Manuel Quintana                | 12 października 1904 | 12 marca 1906        | zmarł w czasie kadencji                       |
| 15 | José Figueroa Alcorta          | 12 marca 1906        | 12 października 1910 |                                               |
| 16 | Roque Sáenz Peña               | 12 października 1910 | 9 sierpnia 1914      | zmarł w czasie kadencji                       |
| 17 | Victorino de la Plaza          | 9 sierpnia 1914      | 12 października 1916 |                                               |
| 18 | Hipólito Yrigoyen              | 12 października 1916 | 12 października 1922 | pierwszy raz                                  |
| 19 | Marcelo Torcuato de Alvear     | 12 października 1922 | 12 października 1928 |                                               |
| 20 | Hipólito Yrigoyen              | 12 października 1928 | 6 września 1930      | drugi raz – obalony                           |
| 21 | José Félix Uriburu             | 6 września 1930      | 20 lutego 1932       | samozwańczo                                   |
| 22 | Agustín Pedro Justo            | 20 lutego 1932       | 20 lutego 1938       |                                               |
| 23 | Roberto María Ortiz            | 20 lutego 1938       | 27 czerwca 1942      | zmarł w czasie kadencji                       |
| 24 | Ramón Castillo                 | 27 czerwca 1942      | 4 czerwca 1943       | obalony                                       |
| 25 | Arturo Rawson                  | 4 czerwca 1943       | 7 czerwca 1943       | samozwańczo – obalony                         |
| 26 | Pedro Ramírez                  | 7 czerwca 1943       | 24 lutego 1944       | samozwańczo – zrezygnował                     |
| 27 | Edelmiro Julián Farrell        | 24 lutego 1944       | 4 czerwca 1946       | samozwańczo                                   |
| 28 | Juan Domingo Perón             | 4 czerwca 1946       | 4 czerwca 1952       | pierwszy raz                                  |
| –  | Juan Domingo Perón             | 4 czerwca 1952       | 21 września 1955     | drugi raz – obalony                           |
| 29 | José Domingo Molina Gómez      | 21 września 1955     | 23 września 1955     | samozwańczo – obalony                         |
| 30 | Eduardo Lonardi                | 23 września 1955     | 13 listopada 1955    | samozwańczo – zrezygnował                     |
| 31 | Pedro Eugenio Aramburu         | 13 listopada 1955    | 1 maja 1958          | samozwańczo                                   |
| 32 | Arturo Frondizi                | 1 maja 1958          | 29 marca 1962        | obalony                                       |
| 33 | José María Guido               | 29 marca 1962        | 12 października 1963 | przewodniczący senatu                         |
| 34 | Arturo Umberto Illia           | 12 października 1963 | 28 czerwca 1966      | obalony                                       |
| –  | Junta Rewolucyjna              | 28 czerwca 1966      | 29 czerwca 1966      | tymczasowo                                    |
| 35 | Juan Carlos Onganía            | 29 czerwca 1966      | 8 czerwca 1970       | samozwańczo – obalony                         |
| 36 | Roberto Marcelo Levingston     | 18 czerwca 1970      | 22 marca 1971        | samozwańczo – obalony                         |
| 37 | Alejandro Agustín Lanusse      | 22 marca 1971        | 25 maja 1973         | samozwańczo                                   |
| 38 | Héctor José Cámpora            | 25 maja 1973         | 13 lipca 1973        | zrezygnował                                   |
| 39 | Raúl Alberto Lastiri           | 13 lipca 1973        | 12 października 1973 | tymczasowo                                    |
| –  | Juan Domingo Perón             | 12 października 1973 | 1 lipca 1974         | trzeci raz – zmarł w czasie kadencji          |
| 41 | Isabel Martínez de Perón       | 1 lipca 1974         | 24 marca 1976        | obalona                                       |
| –  | Junta wojskowa                 | 24 marca 1976        | 29 marca 1976        | samozwańczo – tymczasowo                      |
| 42 | Jorge Rafael Videla            | 29 marca 1976        | 29 marca 1981        | samozwańczo                                   |
| 43 | Roberto Eduardo Viola          | 29 marca 1981        | 11 grudnia 1981      | samozwańczo – zrezygnował                     |
| 44 | Carlos Alberto Lacoste         | 11 grudnia 1981      | 22 grudnia 1981      | samozwańczo – tymczasowo                      |
| 45 | Leopoldo Galtieri              | 22 grudnia 1981      | 18 czerwca 1982      | samozwańczo – zrezygnował                     |
| 46 | Alfredo Saint-Jean             | 18 czerwca 1982      | 1 lipca 1982         | samozwańczo – tymczasowo                      |
| 47 | Reynaldo Bignone               | 1 lipca 1982         | 10 grudnia 1983      | samozwańczo                                   |
| 48 | Raúl Alfonsín                  | 10 grudnia 1983      | 8 lipca 1989         | zrezygnował                                   |
| 49 | Carlos Saúl Menem              | 8 lipca 1989         | 8 lipca 1995         | pierwszy raz                                  |
| –  | Carlos Saúl Menem              | 8 lipca 1995         | 10 grudnia 1999      | drugi raz                                     |
| 50 | Fernando de la Rúa             | 10 grudnia 1999      | 21 grudnia 2001      | zrezygnował                                   |
| 51 | Ramón Puerta                   | 21 grudnia 2001      | 23 grudnia 2001      | tymczasowo                                    |
| 52 | Adolfo Rodríguez Saá           | 23 grudnia 2001      | 1 stycznia 2002      | tymczasowo – zrezygnował                      |
| 53 | Eduardo Camaño                 | 1 stycznia 2002      | 2 stycznia 2002      | tymczasowo                                    |
| 54 | Eduardo Duhalde                | 2 stycznia 2002      | 25 maja 2003         | tymczasowo                                    |
| 55 | Néstor Kirchner                | 25 maja 2003         | 10 grudnia 2007      |                                               |
| 56 | Cristina Fernández de Kirchner | 10 grudnia 2007      | 10 grudnia 2015      |                                               |
| 57 | Mauricio Macri                 | 10 grudnia 2015      | 10 grudnia 2019      | po raz pierwszy w historii wybrany w II turze |
| 58 | Alberto Fernández              | 10 grudnia 2019      | 10 grudnia 2023      |                                               |
| 59 | Javier Milei                   | 10 grudnia 2023      | nadal                |                                               |

title: Lista prezydentów Argentyny

wikitext:
{{Stanowisko infobox
 |nazwa              = Prezydent Narodu Argentyńskiego
 |nazwa oryginalna   = Presidente de la Nación Argentina
 |skrót nazwy        =
 |grafika            = Flag of the President of Argentina.svg
 |opis grafiki       = Sztandar Prezydencki
 |zdjęcie            = Javier Milei en el Salón Blanco 2 (cropped).jpg
 |opis zdjęcia       =
 |państwo            = ARG
 |data utworzenia    =
 |długość kadencji   = 4 lata
 |pierwsza osoba     = [[Justo José de Urquiza]]
 |obecna osoba       = [[Javier Milei]]
 |obecna kadencja    = 10 grudnia 2023 roku
 |siedziba           = [[Casa Rosada]]
 |miejsce w sukcesji =
 |www                = https://www.casarosada.gob.ar
 |commons            = Category:Presidents of Argentina
 |wikicytaty         =
 |wikiźródła         =
}}

== Zjednoczone Prowincje La Platy ==
{| class="wikitable"
|-
! # || Prezydent || Początek kadencji || Koniec || Uwagi
|-
| 1 || [[Gervasio Antonio de Posadas]] || 31 stycznia 1814 || 9 stycznia 1815 || rowspan="7" | zarządca
|-
| 2 || [[Carlos María de Alvear]] || 9 stycznia 1815 || 15 kwietnia 1815
|-
| 3 || [[Juan José Viamonte González]] || 18 kwietnia 1815 || 20 kwietnia 1815
|-
| 4 || José Ignacio Álvarez Thomas || 20 kwietnia 1815 || 16 kwietnia 1816
|-
| 5 || Antonio González de Balcarce || 16 kwietnia 1816 || 9 lipca 1816
|-
| 6 || Juan Martín de Pueyrredón y O’Dogan || 9 lipca 1816 || 9 czerwca 1819
|-
| 7 || José Casimiro Rondeau || 9 czerwca 1819 || 1 lutego 1820
|-
| 8 || Juan Pedro Julián Aguirre y López de Anaya || 1 lutego 1820 || 11 lutego 1820 || tymczasowy zarządca
|-
| 1 || [[Matías de Irigoyen]] || 11 lutego 1820 || 18 lutego 1820 || rowspan="9" | gubernator Buenos Aires
|-
| 2 || [[Manuel de Sarratea]] || 18 lutego 1820 || 6 marca 1820
|-
| 3 || [[Juan Ramón González de Balcarce]] || 6 marca 1820 || 11 marca 1820
|-
| – || Manuel de Sarratea || 11 marca 1820 || 2 maja 1820
|-
| 4 || Ildefonso Ramos Mexía || 2 marca 1820 || 20 czerwca 1820
|-
| 5 || Miguel Estanislao Soler || 23 czerwca 1816 || 29 czerwca 1819
|-
| 6 || Manuel Dorrego || 29 czerwca 1820 || 20 września 1820
|-
| 7 || Martín Rodríguez || 20 września 1820 || 2 kwietnia 1824
|-
| 8 || Juan Gregorio de las Heras || 2 kwietnia 1824 || 7 lutego 1826
|-
| 1 || [[Bernardino Rivadavia]] || 8 lutego 1826 || 9 sierpnia 1827 || zrezygnował
|-
| 2 || [[Vicente López y Planes]] || 9 sierpnia 1827 || 17 sierpnia 1827 || obalony w wyniku przewrotu
|}

== Konfederacja Argentyńska ==
{| class="wikitable"
|-
! # || Prezydent || Początek kadencji || Koniec || Uwagi
|-
| 1 || [[Manuel Dorrego]] || 17 sierpnia 1827 || 13 grudnia 1828 || rowspan="9" | gubernator Buenos Aires
|-
| 2 || [[Juan Galo Lavalle]] || 13 grudnia 1828 || 26 czerwca 1829
|-
| 3 || [[Juan José Viamonte]] || 26 czerwca 1829 || 6 grudnia 1829
|-
| 4 || Juan Manuel de Rosas || 6 grudnia 1829 || 17 grudnia 1832
|-
| 5 || Juan Ramón González Balcarce || 17 grudnia 1832 || 4 listopada 1833
|-
| – || Juan José Viamonte || 4 listopada 1833 || 27 czerwca 1834
|-
| 6 || Manuel Vicente Maza || 27 czerwca 1834 || 7 marca 1835
|-
| – || Juan Manuel de Rosas || 7 marca 1835 || 3 lutego 1852
|-
| 7 || Vicente López y Planes || 3 lutego 1852 || 6 kwietnia 1852
|-
| 1 || Justo José de Urquiza || 6 kwietnia 1852 || 5 marca 1854 || tymczasowy zarządca
|}

== Republika Argentyńska ==
{| class="wikitable"
|-
! # || Prezydent || Początek kadencji || Koniec || Uwagi
|-
| 3 || [[Justo José de Urquiza]] || 5 marca 1854 || 5 marca 1860 ||
|-
| 4 || [[Santiago Derqui]] || 5 marca 1860 || 5 listopada 1861 || zrezygnował
|-
| 5 || [[Bartolomé Mitre]] || 12 października 1862 || 12 października 1868 ||
|-
| 6 || [[Domingo Faustino Sarmiento]] || 12 października 1868 || 12 października 1874 ||
|-
| 7 || [[Nicolás Avellaneda]] || 12 października 1874 || 12 października 1880 ||
|-
| 8 || [[Julio Argentino Roca]] || 12 października 1880 || 12 października 1886 || pierwszy raz
|-
| 9 || [[Miguel Juárez Celman]] || 12 października 1886 || 6 sierpnia 1890 || zrezygnował
|-
| 10 || [[Carlos Pellegrini]] || 6 sierpnia 1890 || 12 października 1892 ||
|-
| 11 || [[Luis Sáenz Peña]] || 12 października 1892 || 23 stycznia 1895 || zrezygnował
|-
| 12 || [[José Evaristo Uriburu]] || 23 stycznia 1895 || 12 października 1898 ||
|-
| 13 || [[Julio Argentino Roca]] || 12 października 1898 || 12 października 1904 || drugi raz
|-
| 14 || [[Manuel Quintana]] || 12 października 1904 || 12 marca 1906 || zmarł w czasie kadencji
|-
| 15 || [[José Figueroa Alcorta]] || 12 marca 1906 || 12 października 1910 ||
|-
| 16 || [[Roque Sáenz Peña]] || 12 października 1910 || 9 sierpnia 1914 || zmarł w czasie kadencji
|-
| 17 || [[Victorino de la Plaza]] || 9 sierpnia 1914 || 12 października 1916 ||
|-
| 18 || [[Hipólito Yrigoyen]] || 12 października 1916 || 12 października 1922 || pierwszy raz
|-
| 19 || [[Marcelo Torcuato de Alvear]] || 12 października 1922 || 12 października 1928 ||
|-
| 20 || [[Hipólito Yrigoyen]] || 12 października 1928 || 6 września 1930 || drugi raz – obalony
|-
| 21 || [[José Félix Uriburu]] || 6 września 1930 || 20 lutego 1932 || samozwańczo
|-
| 22 || [[Agustín Pedro Justo]] || 20 lutego 1932 || 20 lutego 1938 ||
|-
| 23 || [[Roberto María Ortiz]] || 20 lutego 1938 || 27 czerwca 1942 || zmarł w czasie kadencji
|-
| 24 || [[Ramón Castillo]] || 27 czerwca 1942 || 4 czerwca 1943 || obalony
|-
| 25 || [[Arturo Rawson Corvalán|Arturo Rawson]] || 4 czerwca 1943 || 7 czerwca 1943 || samozwańczo – obalony
|-
| 26 || [[Pedro Ramírez]] || 7 czerwca 1943 || 24 lutego 1944 || samozwańczo – zrezygnował
|-
| 27 || [[Edelmiro Farrell|Edelmiro Julián Farrell]] || 24 lutego 1944 || 4 czerwca 1946 || samozwańczo
|-
| 28 || [[Juan Perón|Juan Domingo Perón]] || 4 czerwca 1946 || 4 czerwca 1952 || pierwszy raz
|-
| – || [[Juan Perón|Juan Domingo Perón]] || 4 czerwca 1952 || 21 września 1955 || drugi raz – obalony
|-
| 29 || [[José Domingo Molina Gómez]] || 21 września 1955 || 23 września 1955 || samozwańczo – obalony
|-
| 30 || [[Eduardo Lonardi]] || 23 września 1955 || 13 listopada 1955 || samozwańczo – zrezygnował
|-
| 31 || [[Pedro Eugenio Aramburu]] || 13 listopada 1955 || 1 maja 1958 || samozwańczo
|-
| 32 || [[Arturo Frondizi]] || 1 maja 1958 || 29 marca 1962 || obalony
|-
| 33 || [[José María Guido]] || 29 marca 1962 || 12 października 1963 || przewodniczący senatu
|-
| 34 || [[Arturo Umberto Illia]] || 12 października 1963 || 28 czerwca 1966 || obalony
|-
| – || [[Dyktatura wojskowa|Junta]] Rewolucyjna || 28 czerwca 1966 || 29 czerwca 1966 || tymczasowo
|-
| 35 || [[Juan Carlos Onganía]] || 29 czerwca 1966 || 8 czerwca 1970 || samozwańczo – obalony
|-
| 36 || [[Roberto Marcelo Levingston]] || 18 czerwca 1970 || 22 marca 1971 || samozwańczo – obalony
|-
| 37 || [[Alejandro Agustín Lanusse]] || 22 marca 1971 || 25 maja 1973 || samozwańczo
|-
| 38 || [[Héctor José Cámpora]] || 25 maja 1973 || 13 lipca 1973 || zrezygnował
|-
| 39 || [[Raúl Alberto Lastiri]] || 13 lipca 1973 || 12 października 1973 || tymczasowo
|-
| – || [[Juan Perón|Juan Domingo Perón]] || 12 października 1973 || 1 lipca 1974 || trzeci raz – zmarł w czasie kadencji
|-
| 41 || [[Isabel Perón|Isabel Martínez de Perón]] || 1 lipca 1974 || 24 marca 1976 || obalona
|-
| – || [[Dyktatura wojskowa|Junta]] wojskowa || 24 marca 1976 || 29 marca 1976 || samozwańczo – tymczasowo
|-
| 42 || [[Jorge Rafael Videla]] || 29 marca 1976 || 29 marca 1981 || samozwańczo
|-
| 43 || [[Roberto Eduardo Viola]] || 29 marca 1981 || 11 grudnia 1981 || samozwańczo – zrezygnował
|-
| 44 || [[Carlos Alberto Lacoste]] || 11 grudnia 1981 || 22 grudnia 1981 || samozwańczo – tymczasowo
|-
| 45 || [[Leopoldo Galtieri]] || 22 grudnia 1981 || 18 czerwca 1982 || samozwańczo – zrezygnował
|-
| 46 || [[Alfredo Saint-Jean]] || 18 czerwca 1982 || 1 lipca 1982 || samozwańczo – tymczasowo
|-
| 47 || [[Reynaldo Bignone]] || 1 lipca 1982 || 10 grudnia 1983 || samozwańczo
|-
| 48 || [[Raúl Alfonsín]] || 10 grudnia 1983 || 8 lipca 1989 || zrezygnował
|-
| 49 || [[Carlos Menem|Carlos Saúl Menem]] || 8 lipca 1989 || 8 lipca 1995 || pierwszy raz
|-
| – || [[Carlos Menem|Carlos Saúl Menem]] || 8 lipca 1995 || 10 grudnia 1999 || drugi raz
|-
| 50 || [[Fernando de la Rúa]] || 10 grudnia 1999 || 21 grudnia 2001 || zrezygnował
|-
| 51 || [[Ramón Puerta]] || 21 grudnia 2001 || 23 grudnia 2001 || tymczasowo
|-
| 52 || [[Adolfo Rodríguez Saá]] || 23 grudnia 2001 || 1 stycznia 2002 || tymczasowo – zrezygnował
|-
| 53 || [[Eduardo Camaño]] || 1 stycznia 2002 || 2 stycznia 2002 || tymczasowo
|-
| 54 || [[Eduardo Duhalde]] || 2 stycznia 2002 || 25 maja 2003 || tymczasowo
|-
| 55 || [[Néstor Kirchner]] || 25 maja 2003 || 10 grudnia 2007 ||
|-
| 56 || [[Cristina Fernández de Kirchner]] || 10 grudnia 2007 || 10 grudnia 2015 ||
|-
| 57 || [[Mauricio Macri]] || 10 grudnia 2015 || 10 grudnia 2019 || po raz pierwszy w historii wybrany w II turze
|-
| 58 || [[Alberto Fernández]] || 10 grudnia 2019 || 10 grudnia 2023 ||
|-
| 59
|[[Javier Milei]]
|10 grudnia 2023
|nadal
|
|}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://www.presidencia.gov.ar |tytuł = Oficjalna strona prezydenta Argentyny |opublikowany = presidencia.gov.ar |archiwum = https://web.archive.org/web/20101113081118/http://www.presidencia.gov.ar |zarchiwizowano = 2010-11-13}}

{{Polityka Argentyny}}

[[Kategoria:Prezydenci Argentyny| ]]
[[Kategoria:Polityka Argentyny]]
[[Kategoria:Listy prezydentów|Argentyna]]

title: Prezydent Narodu ArgentyńskiegoPresidente de la Nación Argentina

Państwo: Argentyna

Pierwszy: Justo José de Urquiza

Długość kadencji: 4 lata

Obecny: Javier Milei

Obecny od: 10 grudnia 2023 roku

Siedziba: Casa Rosada