text:
# Andrzej Woźniak (fotograf)
Andrzej Woźniak (ur. 10 czerwca 1950) – polski artysta fotograf. Członek rzeczywisty i Artysta Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenia Twóeców (AFRP). Członek rzeczywisty Związku Polskich Fotografów Przyrody. Członek Zarządu Okręgu Dolnośląskiego ZPFP. Członek fotograficznej grupy twórczej Fotoazyl.

## Życiorys
Andrzej Woźniak związany z dolnośląskim środowiskiem fotograficznym – mieszka, pracuje, tworzy w Mirsku – fotografuje od początku lat 70. XX wieku. Zajmuje się głównie fotografią krajobrazową oraz fotografią pejzażową. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmuje fotografia przyrodnicza. W latach 2005–2009 był organizatorem cyklicznego konkursu fotograficznego o charakterze regionalnym Skarby Izerów – propagującego piękno Gór Izerskich. W 2010 (w ramach działalności w fotograficznej grupie twórczej Fotoazyl) był inspiratorem, organizatorem objazdowej wystawy zbiorowej The Best of Poland – prezentowanej m.in. w Dąbrowie Górniczej, Gliwicach, Łodzi, Mikołowie, Mosznie, Olecku, Sosnowcu, Warszawie, Wrocławiu. W 2013 był współtwórcą regionalnego konkursu fotograficznego Rębiszów Dziś oraz w 2014 współtwórcą konkursu Rębiszów Nieznany.
Andrzej Woźniak jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych, zbiorowych, poplenerowych oraz pokonkursowych – gdzie otrzymał wiele akceptacji, wyróżnień. W 2012 został przyjęty w poczet członków rzeczywistych Związku Polskich Fotografów Przyrody, w którym obecnie pełni funkcję wiceprezesa Zarządu Okręgu Dolnośląskiego ZPFP. W 2014 został przyjęty w poczet członków rzeczywistych Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenia Twórców. Decyzją Komisji Kwalifikacji Zawodowych Fotoklubu RP, otrzymał dyplom potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu artysty fotografa, fotografika (legitymacja nr 379).
Prace Andrzeja Woźniaka zaprezentowano w Almanachu (1995–2017), wydanym przez Fotoklub Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenie Twórców, w 2017 roku.

title: Andrzej Woźniak (fotograf)

wikitext:
{{Inne znaczenia|fotografa|[[Andrzej Woźniak|inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Andrzej Woźniak
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 10 czerwca 1950
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = artysta fotograf
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Andrzej Woźniak''' (ur. [[10 czerwca]] [[1950]]) – polski artysta fotograf<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Fotoklub Region Toruń – Galeria Andrzej Woźniak |data = 2016-04-04 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20160404190240/www.fotoklubrpregiontorun.pl/galeria-andrzej-wozniak.html}}</ref>. Członek rzeczywisty i Artysta [[Fotoklub Rzeczypospolitej Polskiej|Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej]] Stowarzyszenia Twóeców (AFRP)<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Członkowie – spis alfabetyczny wg nazwisk. Strona oficjalna Fotoklubu RP |data = 2019-02-01 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190201111837/http://fotoklubrp.org/frp/czlonkowie.html}}</ref>. Członek rzeczywisty [[Związek Polskich Fotografów Przyrody|Związku Polskich Fotografów Przyrody]]<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Andrzej Woźniak |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228190115/http://www.zpfp.pl/okreg-dolnoslaski/o-nas/czlonkowie/917-andrzej-woniak}}</ref>. Członek Zarządu Okręgu Dolnośląskiego ZPFP<ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Członkowie |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228190306/http://www.zpfp.pl/okreg-dolnoslaski/o-nas/czlonkowie}}</ref>. Członek fotograficznej grupy twórczej ''Fotoazyl''<ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = Andrzej Woźniak – Piękno Gór Izerskich |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228184536/http://www.foto-info.pl/1785-andrzej-woniak-pikno-gor-izerskich.html}}</ref>.

== Życiorys ==
Andrzej Woźniak związany z dolnośląskim środowiskiem fotograficznym – mieszka, pracuje, tworzy w [[Mirsk|Mirsku]] – fotografuje od początku lat 70. XX wieku<ref name=":4" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Członkowie – spis wg miejscowości. Strona oficjalna Fotoklubu RP |data = 2019-02-01 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190201115734/http://fotoklubrp.org/frp/czlonkowie-M.html}}</ref>. Zajmuje się głównie fotografią krajobrazową oraz fotografią pejzażową<ref name=":4" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Andrzej Woźniak – Profil – Galeria zdjęć DigitalCamera Polska – fotografie, zdjęcia |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228200912/https://galeria.digitalcamerapolska.pl/Andrzej_Wo%C5%BAniak}}</ref>. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmuje fotografia przyrodnicza<ref name=":0" />. W latach 2005–2009 był organizatorem cyklicznego konkursu fotograficznego o charakterze regionalnym ''Skarby Izerów'' – propagującego piękno [[Góry Izerskie|Gór Izerskich]]<ref name=":0" /><ref name=":4" />. W 2010 (w ramach działalności w fotograficznej grupie twórczej ''Fotoazyl)'' był inspiratorem, organizatorem objazdowej wystawy zbiorowej ''The Best of Poland'' – prezentowanej m.in. w Dąbrowie Górniczej, Gliwicach, Łodzi, Mikołowie, Mosznie, Olecku, Sosnowcu, Warszawie, Wrocławiu<ref name=":0" /><ref name=":5">{{Cytuj |tytuł = Kronika wystawy The Best of Poland |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228192816/http://bartlomiejbarysz.pl/kronika.html}}</ref>. W 2013 był współtwórcą regionalnego konkursu fotograficznego ''Rębiszów Dziś'' oraz w 2014 współtwórcą konkursu ''Rębiszów Nieznany''<ref name=":0" />.

Andrzej Woźniak jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych<ref name=":5" /><ref name=":4" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Aktualności / Fotografia / Wystawa fotografii Jarosław i okolice – członków warszawskiego Fotoklubu RP |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228201217/http://www.mok-jar.pl/fotografia/id2521,Wystawa-fotografii-Jaroslaw-i-okolice-czlonkow-warszawskiego-Fotoklubu-RP.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Ziemia jarosławska okiem członków fotoklubu RP – Gazeta Jarosławska – Serwis Ziemi Jarosławskiej i Przeworskiej |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228201352/http://www.jaroslawska.pl/artykul/14719,Ziemia-jarosawska-okiem-czonkw-fotoklubu-RP}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Poplenerowa wystawa fotografii w Szklarskiej Porębie – Jelonka.com |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228201623/https://www.jelonka.com/poplenerowa-wystawa-fotografii-w-szklarskiej-porebie-74399}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wystawa fotografii Z. Trylańskiego i A. Woźniaka „Pejzaż tatrzański” w ODK „Zabobrze” {{!}} nj24.pl – portal Tygodnika Regionalnego Nowiny Jeleniogórskie {{!}} Jelenia Góra |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228201947/https://www.nj24.pl/wydarzenie/wystawa-fotografii-z-trylanskiego-i-wozniaka-pejzaz-tatrzanski-w-odk-zabobrze}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Tatrzańskie fotografie w Toruniu – Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Toruniu |data = 2019-02-28 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190228202308/https://woak.torun.pl/artykul/tatrzanskie-fotografie-toruniu/}}</ref>; indywidualnych, zbiorowych, poplenerowych oraz pokonkursowych – gdzie otrzymał wiele akceptacji, wyróżnień<ref name=":0" /><ref name=":4" />. W 2012 został przyjęty w poczet członków rzeczywistych [[Związek Polskich Fotografów Przyrody|Związku Polskich Fotografów Przyrody]], w którym obecnie pełni funkcję wiceprezesa Zarządu Okręgu Dolnośląskiego ZPFP<ref name=":2" /><ref name=":3" />. W 2014 został przyjęty w poczet członków rzeczywistych [[Fotoklub Rzeczypospolitej Polskiej|Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej]] Stowarzyszenia Twórców. Decyzją Komisji Kwalifikacji Zawodowych [[Fotoklub Rzeczypospolitej Polskiej|Fotoklubu RP]], otrzymał dyplom potwierdzający kwalifikacje do wykonywania zawodu artysty fotografa, fotografika (legitymacja nr 379)<ref name=":0" /><ref name=":4" /><ref name=":1" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Członkowie – spis wg nr legitymacji. Strona oficjalna Fotoklubu RP |data = 2019-02-01 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190201115612/http://fotoklubrp.org/frp/czlonkowie-L.html}}</ref>.

Prace Andrzeja Woźniaka zaprezentowano w ''[[Almanach (1995–2017)|Almanachu (1995–2017)]]'', wydanym przez Fotoklub Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenie Twórców, w 2017 roku<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Almanach (1995–2017) |data = 2018-03-25 |data dostępu = 2019-02-28 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20180325184525/http://fotoklubrp.org/frp/downloads/almanach_2017-07-17_internet.pdf}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Woźniak, Andrzej}}
[[Kategoria:Polscy fotografowie współcześni]]
[[Kategoria:Członkowie Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Polskich Fotografów Przyrody]]
[[Kategoria:Fotografowie zaprezentowani w Almanachu Fotoklubu RP (1995–2017)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1950]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Mirskiem]]

title: Andrzej Woźniak

Data urodzenia: 10 czerwca 1950

Zawód, zajęcie: artysta fotograf

Narodowość: polska


text:
# Confederate States Navy
Marynarka Wojenna Stanów Skonfederowanych (ang. Confederate States Navy) – morska gałąź sił zbrojnych Skonfederowanych Stanów Ameryki, utworzona aktem Kongresu z dnia 21 lutego 1861. Odpowiedzialna była za działania morskie podczas wojny secesyjnej (1861–1865) – obronę portów Południa i nieprzerwanej wymiany handlowej z Europą oraz potyczki i łupienie floty handlowej Unii. Częścią marynarki był Korpus Piechoty Morskiej Stanów Skonfederowanych.
Dla okrętów marynarki wojennej Stanów Skonfederowanych używany był skrótowiec CSS (Confederate States Ship).

## Bandery i proporce
- Bandera w latach 1861–1863
- Bandera w latach 1863–1865

- Proporzec w latach 1861–1863
- Proporzec w latach 1863–1865

## Organizacja
Między początkiem wojny, a wiosną 1862 roku 32 komandorów, 54 kapitanów, 76 podporuczników oraz 2011 marynarzy zrezygnowało ze służby w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, aby przejść na stronę Południa. Razem marynarka Konfederacji liczyła:
- 7 admirałów
- 101 komandorów
- 130 kapitanów
- 300 poruczników
- 380 podporuczników
- 350 bosmanów
- 89 rachmistrzów
- 96 asystentów rachmistrzów
- 104 chirurgów
- 219 asystentów chirurgów
- 1 głównego inżyniera
- 130 inżynierów

### Administracja
Do 20 lipca 1861, rząd Konfederatów ustanowił następujące stanowiska administracyjne:
- Stephen Mallory – Sekretarz Marynarki Wojennej
- Komandor Samuel Barron – Szef Biura Rozkazów
- Kapitan George Minor – Szef Kwatermistrzostwa oraz Hydrografii
- Rachmistrz John DeBree – Szef Rachuby i Umundurowania
- Chirurg W. A. W. Spottswood – Biuro Medycyny i Chirurgii
- Edward Tidball – Główny Urzędnik

## Rangi i umundurowanie
Pierwsze mundury były szyte z ciemnoniebieskiego materiału i ozdabiane insygniami szarż według południowego stylu (odznaczenia na kołnierzykach i mankietach). Regulacje wprowadzone w 1862 wymogły zmianę koloru na stalowoszary z czarnymi, jedwabnymi lampasami. Szyte były także w kolorach szarym i jasnoszarym dla kadetów. Podoficerowie nosili nieregulaminowe umundurowanie lub nawet ubrania cywilne.
| Miejsce naszycia | Admirał (Admiral) | Komandor (Captain) | Kapitan (Commander) | Porucznik (Lieutenant) | Nawigator (Master) | Dyplomowany Midszypmen (Passed Midshipman) | Midszypmen (Midshipman) |
| ---------------- | ----------------- | ------------------ | ------------------- | ---------------------- | ------------------ | ------------------------------------------ | ----------------------- |
| Rękaw            |                   |                    |                     |                        |                    |                                            |                         |
| Pagon            |                   |                    |                     |                        |                    |                                            | (brak)                  |
| Czapka           |                   |                    |                     |                        |                    |                                            |                         |

wikiname: plwiki

title: Confederate States Navy

in_language: pl

wikitext:
{{Narodowy rodzaj sił zbrojnych infobox
 |nazwa              = Confederate States Navy
 |godlo              = Seal of the Confederate States Navy Department.svg
 |opis godla         = Pieczęć departamentu Marynarki Wojennej
 |panstwo            = Stany Skonfederowane
 |siły_zbrojne       = Armia Stanów Skonfederowanych
 |krotka_nazwa       = CS Navy
 |utworzenie         = 21 lutego 1861
 |koniec             = 1865
 |znak_rozpoznawczy  =
 |bandera            = Confederate States Naval Ensign after May 26 1863.svg
 |proporzec          = Naval jack of the Confederate States (1863–1865).svg
 |prefiks            = CSS
 |motto              = Aides toi, et Dieu t'aidera!
{{lang|fr}} Pomóż sobie, a i Bóg cię wesprze!
 |liczebność         =
 |dowodztwo_cywilne  = sekretarz marynarki wojennej
 |dowodztwa_wojskowe =
 |części_składowe    = [[Korpus Piechoty Morskiej Stanów Skonfederowanych]]
 |commons            = Category:Confederate States Navy
}}
[[Plik:CSSAlabama.jpg|thumb|240px|Okręt Marynarki Wojennej Stanów Skonfederowanych ''[[CSS Alabama]]'']]
[[Plik:CSSVirginia1862.2.ws.jpg|thumb|240px|Okręt Marynarki Wojennej Stanów Skonfederowanych ''[[CSS Virginia]]'']]
[[Plik:Raphael semmes.png|thumb|240px|Umundurowanie uwiecznione na pomniku – Kapitan [[Raphael Semmes]], [[Mobile]], [[Alabama]]]]
'''Marynarka Wojenna Stanów Skonfederowanych''' ({{ang.|Confederate States Navy}}) – morska gałąź [[Armia Stanów Skonfederowanych|sił zbrojnych]] [[Skonfederowane Stany Ameryki|Skonfederowanych Stanów Ameryki]], utworzona aktem [[Kongres Skonfederowanych Stanów Ameryki|Kongresu]] z dnia 21 lutego 1861. Odpowiedzialna była za działania morskie podczas [[Wojna secesyjna|wojny secesyjnej]] (1861–1865) – obronę portów Południa i nieprzerwanej wymiany handlowej z [[Europa|Europą]] oraz potyczki i łupienie floty handlowej [[Unia (Stany Zjednoczone)|Unii]]. Częścią marynarki był [[Korpus Piechoty Morskiej Stanów Skonfederowanych]].

Dla okrętów marynarki wojennej Stanów Skonfederowanych używany był [[skrótowiec]] ''CSS'' (''Confederate States Ship'').

== Bandery i proporce ==
<gallery>
Plik:CSA FLAG 4.3.1861-21.5.1861.svg|Bandera w latach 1861–1863
Plik:Confederate States Naval Ensign after May 26 1863.svg|Bandera w latach 1863–1865
</gallery>
<gallery>
Plik:Jack of the CSA Navy 1861 1863.svg|Proporzec w latach 1861–1863
Plik:Conf Navy Jack (light blue).svg|Proporzec w latach 1863–1865
</gallery>

== Organizacja ==
Między początkiem wojny, a wiosną 1862 roku 32 komandorów, 54 kapitanów, 76 podporuczników oraz 2011 marynarzy zrezygnowało ze służby w [[United States Navy|Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych]], aby przejść na stronę Południa<ref>William S. Dudley: ''Going South: U. S. Navy Oficer Resignations & Dismissals on the Eve of the Civil War.'' Waszyngton: Naval Historical Foundation, 1981 ([https://web.archive.org/web/20131209234447/http://www.history.navy.mil/library/online/going_south.htm link]).</ref>. Razem marynarka Konfederacji liczyła:
* 7 admirałów
* 101 komandorów
* 130 kapitanów
* 300 poruczników
* 380 podporuczników
* 350 bosmanów
* 89 rachmistrzów
* 96 asystentów rachmistrzów
* 104 chirurgów
* 219 asystentów chirurgów
* 1 głównego inżyniera
* 130 inżynierów

=== Administracja ===
Do 20 lipca 1861, rząd Konfederatów ustanowił następujące stanowiska administracyjne:
* [[Stephen Mallory]] – Sekretarz Marynarki Wojennej
* [[Komandor]] [[Samuel Barron (1809–1888)|Samuel Barron]] – Szef Biura Rozkazów
* [[Kapitan (ranga)|Kapitan]] [[George Minor]] – Szef Kwatermistrzostwa oraz Hydrografii
* [[Rachmistrz]] [[John DeBree]] – Szef Rachuby i Umundurowania
* [[chirurgia|Chirurg]] [[W. A. W. Spottswood]] – Biuro Medycyny i Chirurgii
* [[Edward Tidball]] – Główny Urzędnik

== Okręty ==
{{Osobny artykuł|Lista okrętów Marynarki Wojennej Stanów Skonfederowanych}}

== Rangi i umundurowanie ==
Pierwsze mundury były szyte z ciemnoniebieskiego materiału i ozdabiane insygniami szarż według południowego stylu (odznaczenia na kołnierzykach i mankietach). Regulacje wprowadzone w 1862 wymogły zmianę koloru na stalowoszary z czarnymi, jedwabnymi lampasami. Szyte były także w kolorach szarym i jasnoszarym dla kadetów. Podoficerowie nosili nieregulaminowe umundurowanie lub nawet ubrania cywilne.

{| class="wikitable" style="background:white; color:black"
|+ Oznaczenia stopni oficerów Confederate States Navy
! Miejsce
naszycia!! [[Admirał]]
''(Admiral)'' !! [[Komandor]]
''(Captain)'' !!  [[Kapitan marynarki|Kapitan]]
''(Commander)''!![[porucznik marynarki|Porucznik]]
''(Lieutenant)''!![[Nawigacja|Nawigator]]
''(Master)''!! Dyplomowany
[[Midszypmen]]
''(Passed
Midshipman)'' !! Midszypmen
''(Midshipman)''
|-
| bgcolor="#B0E0E6" | Rękaw|| [[Plik:Confederate States of America Flag Officer-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Captain-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Commander-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Lieutenant-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Master-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Passed Midshipman-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Midshipman-Navy.png|75px]]
|-
| bgcolor="#B0E0E6" | Pagon|| [[Plik:Csn strap flag.png|75px]] || [[Plik:Csn strap capt.png|75px]] || [[Plik:Csn strap cmdr.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Lieutenant strap-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Master strap-Navy.png|75px]] || [[Plik:Confederate States of America Passed Midshipman strap-Navy.png|75px]] || (brak)
|-
| bgcolor="#B0E0E6" | Czapka|| [[Plik:Csn cover flag.png|100px]] || [[Plik:Csn cover capt.png|100px]] || [[Plik:Csn cover cmdr.png|100px]] || [[Plik:Csn cover lieut.png|100px]] || [[Plik:Csn cover mast.png|100px]] || [[Plik:Csn cover mid.png|100px]] || [[Plik:Csn cover mid.png|100px]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Van Doren Stern | imię = Philip | tytuł = The Confederate Navy: A Pictorial History | wydawca = Doubleday & Company | miejsce = Gareden City, NY | rok = 1962 | strony = | isbn = }}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Campbell | imię = R. Thomas | tytuł = Southern Thunder: Exploits of the Confederate States Navy | url = https://archive.org/details/southernthundere0000camp | wydawca = White Maine Publishing | miejsce = | rok = 1996 | strony = | isbn = 1-57249-029-2}}
* {{Cytuj | autor = [[Krzysztof Michałek]] | tytuł = Pod banderami Unii i Konfederacji: wojna secesyjna, 1861-1865 na morzach i rzekach | data = 1996 | isbn = 83-230-9979-0 | miejsce = Warszawa | wydawca = Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego | oclc = 830126431}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Marynarka wojenna Skonfederowanych Stanów Ameryki|*]]
[[Kategoria:Marynarki wojenne|CS Navy]]

title: Confederate States Navy

Państwo: Stany Skonfederowane

Siły zbrojne: Armia Stanów Skonfederowanych

Nazwa skrócona: CS Navy

Data utworzenia: 21 lutego 1861

Prefiks: CSS

Motto: Aides toi, et Dieu t'aidera! · (fr.) Pomóż sobie, a i Bóg cię wesprze!

Cywilne: sekretarz marynarki wojennej


text:
# Nightfall in Middle-Earth
Nightfall in Middle-Earth – album powermetalowego zespołu Blind Guardian, wydana w 1998, concept album.
Całość tekstów oparta jest na książce Silmarillion J.R.R. Tolkiena. Obok charakterystycznych dla tego zespołu utworów, zarówno ciężkich (np. The Curse of Fëanor) jak i lekkich (np. Nightfall) znalazły się krótkie przerywniki zawierające narrację (np. War of Wrath).

## Lista utworów
1. War of Wrath *
2. Into the Storm
3. Lammoth *
4. Nightfall
5. The Minstrel *
6. The Curse of Feanor
7. Captured *
8. Blood Tears
9. Mirror Mirror
10. Face the Truth *
11. Noldor (Dead Winter Reigns)
12. Battle of Sudden Flame *
13. Time Stands Still (At the Iron Hill)
14. The Dark Elf *
15. Thorn
16. The Eldar
17. Nom The Wise *
18. When Sorrow Sang
19. Out on The Water *
20. The Steadfast *
21. A Dark Passage
22. Final Chapter (Thus Ends...) *

* – utwór narracyjny
Dodatkowy utwór na edycji remasterowanej z 2007 roku:
1. Harvest of Sorrow

Wersji japońskiej bonus tracki:
1. Nightfall (Orchestral Version) – 05:38
2. A Dark Passage (Instrumental Version) – 06:05

## Skład zespołu
- Hansi Kürsch – wokal, bas
- André Olbrich – gitara
- Marcus Siepen – gitara
- Thomas „Thomen” Stauch – perkusja

### Gościnnie
- Oliver Holzwarth – bas
- Mathias Weisner – instrumenty klawiszowe
- Michael Schuren – fortepian
- Max Zelner – flet
- Norman Eshley, Douglas Fielding – narratorzy
- Billy King, Rolf Köhler, Olaf Senkbeil, Thomas Hackmann – chóry

## Single
- Mirror Mirror (1998)

title: Nightfall in Middle-Earth

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Nightfall in Middle-Earth
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Blind Guardian]]
 |wydany                    = [[1998]]<ref>[http://www.metal-archives.com/release.php?id=19 Encyclopaedia Metallum - Blind Guardian - Nightfall in Middle-Earth]</ref>
 |nagrywany                 = Twilight Hall Studios, Karo Studios, Sweet Silence Studios, Vox Studios, Air edel- Studios
 |gatunek                   = [[power metal]]
 |długość                   = 65:29
 |wytwórnia                 = [[Virgin Records]]
 |producent                 = [[Blind Guardian]]
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|4}}<ref>[https://www.allmusic.com/album/nightfall-in-middle-earth-r396625 allmusic ((( Nightfall in Middle-Earth > Overview )))]</ref>
 |rok wydania               = 1998
 |poprzedni album           = [[The Forgotten Tales]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1996
 |następny album            = [[A Night at the Opera (album Blind Guardian)|A Night at the Opera]]
 |rok następnego albumu     = 2002
}}
'''Nightfall in Middle-Earth''' – album [[power metal|powermetalowego]] zespołu [[Blind Guardian]], wydana w [[1998]], [[concept album]].

Całość tekstów oparta jest na książce [[Silmarillion]] [[J.R.R. Tolkien]]a. Obok charakterystycznych dla tego zespołu utworów, zarówno ciężkich (np. The Curse of Fëanor) jak i lekkich (np. Nightfall) znalazły się krótkie przerywniki zawierające narrację (np. War of Wrath).

== Lista utworów ==
# ''War of Wrath'' '''* '''
# ''Into the Storm''
# ''Lammoth'' '''* '''
# ''Nightfall''
# ''The Minstrel'' '''* '''
# ''The Curse of Feanor''
# ''Captured'' '''* '''
# ''Blood Tears''
# ''Mirror Mirror''
# ''Face the Truth'' '''* '''
# ''Noldor'' (''Dead Winter Reigns'')
# ''Battle of Sudden Flame'' '''* '''
# ''Time Stands Still'' (''At the Iron Hill'')
# ''The Dark Elf'' '''* '''
# ''Thorn''
# ''The Eldar''
# ''Nom The Wise'' '''* '''
# ''When Sorrow Sang''
# ''Out on The Water'' '''* '''
# ''The Steadfast'' '''* '''
# ''A Dark Passage''
# ''Final Chapter'' (''Thus Ends...'') '''* '''

'''*''' – utwór narracyjny

'''Dodatkowy utwór na edycji remasterowanej z [[2007]] roku''':
#
 ''Harvest of Sorrow''

'''Wersji japońskiej bonus tracki''':
#
 ''Nightfall'' (Orchestral Version) – 05:38
# ''A Dark Passage'' (Instrumental Version) – 06:05

== Skład zespołu ==
* [[Hansi Kürsch]] – wokal, bas
* André Olbrich – gitara
* Marcus Siepen – gitara
* Thomas „Thomen” Stauch – perkusja

=== Gościnnie ===
* Oliver Holzwarth – bas
* Mathias Weisner – instrumenty klawiszowe
* Michael Schuren – fortepian
* Max Zelner – flet
* Norman Eshley, Douglas Fielding – narratorzy
* Billy King, Rolf Köhler, Olaf Senkbeil, Thomas Hackmann – chóry

== Single ==
* [[Mirror Mirror]] ([[1998]])
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Discogs|album|2376675|Blind Guardian - Nightfall In Middle-Earth}}

{{Blind Guardian}}

[[Kategoria:Albumy Blind Guardian]]
[[Kategoria:Albumy koncepcyjne]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Flemminga Rasmussena]]
[[Kategoria:Albumy Virgin Records]]
[[Kategoria:Muzyka inspirowana Śródziemiem]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1998]]

title: Nightfall in Middle-Earth

Gatunek: power metal

Wydawnictwo: Virgin Records

Producent: Blind Guardian

The Forgotten Tales · (1996): Nightfall in Middle-Earth · (1998) · A Night at the Opera · (2002)


text:
# Julija Pidłużna
Julija Witaljewna Pidłużna (ros. Юлия Витальевна Пидлужная; ur. 1 października 1988 w Jekaterynburgu) – rosyjska lekkoatletka, specjalizująca się w skoku w dal.
Na początku międzynarodowej kariery zajęła dziewiąte miejsce w mistrzostwach świata juniorów młodszych (2005) oraz awansowała do finału juniorskiego czempionatu globu (2006), gdzie nie oddała żadnego skoku. Brązowa medalistka mistrzostw Europy juniorów z 2007 oraz halowych mistrzostw Starego Kontynentu z 2011. Srebrna medalistka uniwersjady w Shenzhen (2011). Złota medalistka mistrzostw Rosji.
Rekordy życiowe: stadion – 6,87 (4 sierpnia 2015, Czeboksary); hala – 6,75 (6 marca 2011, Paryż, 19 stycznia 2014, Czelabińsk i 24 lutego 2016, Moskwa).

## Osiągnięcia
| Rok  | Impreza                               | Miejsce   | Lokata            | Wynik |
| ---- | ------------------------------------- | --------- | ----------------- | ----- |
| 2005 | Mistrzostwa świata juniorów młodszych | Marrakesz | 9. miejsce        | 6,01  |
| 2006 | Mistrzostwa świata juniorów           | Pekin     | el. – 10. miejsce | 6,18  |
| 2007 | Mistrzostwa Europy juniorów           | Hengelo   | 3. miejsce        | 6,28  |
| 2011 | Halowe mistrzostwa Europy             | Paryż     | 3. miejsce        | 6,75  |
| 2011 | Uniwersjada                           | Shenzhen  | 2. miejsce        | 6,56  |
| 2015 | Uniwersjada                           | Gwangju   | 1. miejsce        | 6,79  |
| 2015 | Mistrzostwa świata                    | Pekin     | el. – 16. miejsce | 6,57  |

title: Julija Pidłużna

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Julija Pidłużna
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Julija Pidluschnaja 2012 Jump & Fly.JPG
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Halowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|Halowe mistrzostwa Europy]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011|Paryż 2011]]|[[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011 – skok w dal kobiet|skok w dal]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2015|Gwangju 2015]]|skok w dal}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2011|Shenzhen 2011]]|skok w dal}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Julija Witaljewna Pidłużna''' ([[Język rosyjski|ros.]] ''Юлия Витальевна Пидлужная''; ur. [[1 października]] [[1988]] w [[Jekaterynburg]]u) – [[Rosja|rosyjska]] [[lekkoatletyka|lekkoatletka]], specjalizująca się w [[skok w dal|skoku w dal]].

Na początku międzynarodowej kariery zajęła dziewiąte miejsce w [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2005|mistrzostwach świata juniorów młodszych]] (2005) oraz awansowała do finału [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2006|juniorskiego czempionatu globu]] (2006), gdzie nie oddała żadnego skoku<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.wjah.co.uk/wojc/WJC/WJC2006.html | tytuł = World Junior Championships 2006 | opublikowany = wjah.co.uk | język = en | data dostępu = 2016-03-23 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131031070315/http://www.wjah.co.uk/wojc/WJC/WJC2006.html | zarchiwizowano = 2013-10-31 }}</ref>. Brązowa medalistka [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2007|mistrzostw Europy juniorów]] z 2007 oraz [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011|halowych mistrzostw Starego Kontynentu]] z 2011. Srebrna medalistka [[Letnia Uniwersjada 2011|uniwersjady]] w [[Shenzhen]] (2011). Złota medalistka mistrzostw Rosji.

Rekordy życiowe: stadion – 6,87 (4 sierpnia 2015, [[Czeboksary]]); hala – 6,75 (6 marca 2011, [[Paryż]], 19 stycznia 2014, [[Czelabińsk]] i 24 lutego 2016, [[Moskwa]]).

== Osiągnięcia ==
{| class="wikitable sortable" style="text-align: left;"
|- bgcolor="#EFEFEF"
! '''Rok'''
! '''Impreza'''
! '''Miejsce'''
! '''Lokata'''
! '''Wynik'''
|-
|align=center | 2005 || [[Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 2005|Mistrzostwa świata juniorów młodszych]] || {{Flaga|MAR}} [[Marrakesz]] || 9. miejsce ||align=center | 6,01
|-
|align=center | 2006 || [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2006|Mistrzostwa świata juniorów]] || {{Flaga|CHN}} [[Pekin]] || el. – 10. miejsce ||align=center | 6,18
|-
|align=center | 2007 || [[Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 2007|Mistrzostwa Europy juniorów]] || {{Flaga|NLD}} [[Hengelo]] || bgcolor="cc9966" | [[Plik:Bronze medal europe.svg|16px]] 3. miejsce ||align=center | 6,28
|-
|align=center | [[2011 w lekkoatletyce|2011]] || [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011|Halowe mistrzostwa Europy]] || {{Flaga|FRA}} [[Paryż]] || bgcolor="cc9966" | [[Plik:Bronze medal europe.svg|16px]] 3. miejsce ||align=center | [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011 – skok w dal kobiet|6,75]]
|-
|align=center | [[2011 w lekkoatletyce|2011]] || [[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2011|Uniwersjada]] || {{Flaga|CHN}} [[Shenzhen]] || bgcolor=silver | [[Plik:Silver FISU.svg|16px]] 2. miejsce ||align=center | 6,56
|-
|align=center | [[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2015|Uniwersjada]] || {{Flaga|KOR}} [[Gwangju (Jeolla Południowa)|Gwangju]] || bgcolor=gold | [[Plik:Gold FISU.svg|16px]] 1. miejsce ||align=center | 6,79
|-
|align=center | [[2015 w lekkoatletyce|2015]] || [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015|Mistrzostwa świata]] || {{Flaga|CHN}} [[Pekin]] || el. – 16. miejsce ||align=center | [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2015 – skok w dal kobiet|6,57]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{IAAF name|id=208772}}
* {{tilastopaja |id=36562 |nazwa=Julija Pidłużna |płeć=w |data dostępu=2020-03-27 |archiwum=http://web.archive.org/web/20160505172229/http://www.tilastopaja.org/db/atf.php?Sex=2&ID=36562}}

{{Mistrzynie uniwersjady w skoku w dal}}

{{SORTUJ:Pidłużna, Julija}}
[[Kategoria:Rosyjscy skoczkowie w dal]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 2011]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 2015]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Jekaterynburgu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1988]]

title: · Julija Pidłużna

Data i miejsce urodzenia: 1 października 1988 · Jekaterynburg

title: Dorobek medalowy

brąz: Paryż 2011 · skok w dal

złoto: Gwangju 2015 · skok w dal

srebro: Shenzhen 2011 · skok w dal


text:
# Pomnik Wypędzonych Wielkopolan
Pomnik Wypędzonych Wielkopolan przez Niemców w latach 1939 - 1945 – pomnik w Poznaniu, zlokalizowany przy ul. Towarowej róg Powstańców Wielkopolskich, w Parku Karola Marcinkowskiego. Upamiętnia wysiedlenia Polaków z Kraju Warty przez okupanta niemieckiego w czasie II wojny światowej.

## Historia
Decyzję ustalającą lokalizację pomnika wydał prezydent miasta Poznania w styczniu 2014. W grudniu 2015 miejski Zespół ds. Wznoszenia Pomników jednomyślnie zrezygnował z organizacji konkursu na projekt monumentu. W marcu 2016 (po przeprowadzeniu publicznej debaty) akceptację zyskał projekt Jarosława Mączki, który został wcześniej wybrany przez społeczny komitet budowy obiektu. Powstać miał z szarego granitu strzegomskiego, rzeźba miała być kuta w sjenicie, a liternictwo miano wykonać z brązu. Centralna postać dziewczynki wyrażała bezmiar krzywd wyrządzonych wypędzonym, wśród których było 31% dzieci. Projekt został zaopiniowany pozytywnie przez Zespół ds. Wznoszenia Pomników. W październiku 2016 zespół ten z nieznanych przyczyn odwołał swoją akceptację, a jego przewodnicząca, Joanna Bielawska-Pałczyńska zainicjowała powtórne głosowanie, w którym odrzucono wcześniejsze uzgodnienia. W 2018 miasto rozpisało otwarty konkurs na projekt monumentu. 14 listopada 2018 odbyła się publiczna debata nad dziewięcioma nadesłanymi projektami, które w większości zebrały negatywny odbiór nie obrazując należycie cierpienia wypędzonych i okrucieństwa niemieckiego najeźdźcy (Zenon Ulatowski, syn więźnia niemieckiego obozu koncentracyjnego stwierdził m.in.: Oni tego nie przeszli, gdyby to przeszli, to by to czuli. A tak projektują takie bzdury, które tutaj są pokazane. Ja się zastanawiam czy to nie było specjalnie zrobione w ten sposób, żeby przedłużyć jak najdalej to, żeby tego pomnika nie było). Sąd Konkursowy, któremu przewodniczył prof. Antoni Janusz Pastwa, nie przyznał żadnej nagrody, a jedynie dwa wyróżnienia. Zaproponowano rozpisanie nowego, dwuetapowego konkursu otwartego.
Dzięki staraniom rodzin wysiedlonych, Prezydenta Miasta Poznania, Marszałka Województwa Wielkopolskiego, Wojewody Wielkopolskiego oraz Instytutu Pamięci Narodowej doszło do rozstrzygnięcia konkursu na pomnik. Na wykonawcę został wybrany Karol Badyna. Jego odsłonięcie miało miejsce 5 listopada 2024, w 85. rocznicę wypędzenia Wielkopolan.

title: Pomnik Wypędzonych Wielkopolan

wikitext:
{{Pomnik infobox
 |nazwa                 = Pomnik Wypędzonych Wielkopolan<br />w Poznaniu
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Pomnik Wypedzonych Wielkopolan 2024.jpg
 |opis grafiki          =
 |państwo               = Polska
 |miejscowość           = [[Poznań]]
 |miejsce               =
 |typ pomnika           = monument
 |styl architektoniczny =
 |projektant            = [[Karol Badyna]]
 |fundator              =
 |materiał              =
 |całkowita wysokość    =
 |data budowy           = 2024
 |data odsłonięcia      = 5 listopada 2024
 |ważniejsze przebudowy =
 |data likwidacji       =
 |kod mapy              = Poznań
 |współrzędne           = 52°24'11.1"N 16°55'00.8"E
 |commons               = Category:Pomnik Wypędzonych Wielkopolan
}}
'''Pomnik Wypędzonych Wielkopolan przez Niemców w latach 1939 - 1945''' – [[pomnik]] w [[Poznań|Poznaniu]], zlokalizowany przy [[ulica Towarowa w Poznaniu|ul. Towarowej]] róg [[Ulica Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu|Powstańców Wielkopolskich]], w [[Park Karola Marcinkowskiego w Poznaniu|Parku Karola Marcinkowskiego]]. Upamiętnia [[wysiedlenia Polaków z Kraju Warty]] przez [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupanta niemieckiego]] w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

== Historia ==
Decyzję ustalającą lokalizację pomnika wydał [[Prezydenci Poznania|prezydent miasta Poznania]] w styczniu 2014. W grudniu 2015 miejski Zespół ds. Wznoszenia Pomników jednomyślnie zrezygnował z organizacji konkursu na projekt monumentu. W marcu 2016 (po przeprowadzeniu publicznej [[debata|debaty]]) akceptację zyskał projekt [[Jarosław Mączka|Jarosława Mączki]], który został wcześniej wybrany przez społeczny komitet budowy obiektu. Powstać miał z szarego [[granit]]u strzegomskiego, rzeźba miała być kuta w [[sjenit|sjenicie]], a liternictwo miano wykonać z [[brązy|brązu]]. Centralna postać dziewczynki wyrażała bezmiar krzywd wyrządzonych wypędzonym, wśród których było 31% dzieci<ref name=komi>[http://www.pomnik.org.pl/ Społeczny Komitet Budowy Pomnika Wypędzonych w Poznaniu, ''Wypędzeni ciągle bez pomnika'']</ref>. Projekt został zaopiniowany pozytywnie przez Zespół ds. Wznoszenia Pomników. W październiku 2016 zespół ten z nieznanych przyczyn odwołał swoją akceptację, a jego przewodnicząca, Joanna Bielawska-Pałczyńska zainicjowała powtórne głosowanie, w którym odrzucono wcześniejsze uzgodnienia. W 2018 miasto rozpisało otwarty konkurs na projekt monumentu. 14 listopada 2018 odbyła się publiczna debata nad dziewięcioma nadesłanymi projektami, które w większości zebrały negatywny odbiór nie obrazując należycie cierpienia wypędzonych i okrucieństwa niemieckiego najeźdźcy (Zenon Ulatowski, syn więźnia [[Obozy niemieckie (1933–1945)|niemieckiego obozu koncentracyjnego]] stwierdził m.in.: ''Oni tego nie przeszli, gdyby to przeszli, to by to czuli. A tak projektują takie bzdury, które tutaj są pokazane. Ja się zastanawiam czy to nie było specjalnie zrobione w ten sposób, żeby przedłużyć jak najdalej to, żeby tego pomnika nie było''<ref name=tivi>[https://poznan.tvp.pl/39971747/nie-wybrano-projektu-pomnika-wypedzonych-wielkopolan TVP Poznań, ''Nie wybrano projektu Pomnika Wypędzonych Wielkopolan'']</ref>). Sąd Konkursowy, któremu przewodniczył prof. [[Antoni Janusz Pastwa]], nie przyznał żadnej nagrody, a jedynie dwa wyróżnienia<ref>[http://www.poznan.pl/mim/info/news/co-dalej-z-pomnikiem-wypedzonych-wielkopolan,125775.html Poznan.pl, ''Co dalej z pomnikiem wypędzonych Wielkopolan?'']</ref>. Zaproponowano rozpisanie nowego, dwuetapowego konkursu otwartego<ref>Henryk Walendowski, ''Wypędzeni Wielkopolanie ciągle bez pomnika'', w: ''My. Czasopismo mieszkańców'', nr 12(216)/2018, Pro Publico, Poznań, s.13, ISSN 1641-6813</ref>.

Dzięki staraniom rodzin wysiedlonych, Prezydenta Miasta Poznania, Marszałka Województwa Wielkopolskiego, Wojewody Wielkopolskiego oraz [[Instytut Pamięci Narodowej|Instytutu Pamięci Narodowej]] doszło do rozstrzygnięcia konkursu na pomnik. Na wykonawcę został wybrany [[Karol Badyna]]{{r|GW}}. Jego odsłonięcie miało miejsce 5 listopada 2024, w 85. rocznicę wypędzenia Wielkopolan{{r|IPN}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="GW">{{cytuj stronę | url = https://gloswielkopolski.pl/nowy-pomnik-wypedzonych-wielkopolan-w-poznaniu-nieoficjalnie-odsloniety-ogrodzenie-zostalo-przewrocone/ar/c1p2-26950897 | tytuł = Nowy pomnik Wypędzonych Wielkopolan w Poznaniu nieoficjalnie odsłonięty. Ogrodzenie zostało przewrócone | opublikowany = Głos Wielkopolski | język = pl | data dostępu = 2024-11-17}}</ref>

<ref name="IPN">{{cytuj stronę | url = https://poznan.ipn.gov.pl/pl7/aktualnosci/208416,Odsloniecie-Pomnika-Wypedzonych-Wielkopolan-oraz-VI-Wielkopolskie-Forum-Pamieci-.html | tytuł = Odsłonięcie Pomnika Wypędzonych Wielkopolan – Poznań, 5 listopada 2024 | opublikowany = [[Instytut Pamięci Narodowej]] | język = pl | data dostępu = 2024-11-17}}</ref>

</references>

{{Pomniki w Poznaniu}}

[[Kategoria:Park Karola Marcinkowskiego w Poznaniu]]
[[Kategoria:Pomniki w Poznaniu|Wypędzonych]]
[[Kategoria:Zbrodnie niemieckie w Kraju Warty]]

title: Pomnik Wypędzonych Wielkopolan · w Poznaniu

Państwo: Polska

Miejscowość: Poznań

Typ obiektu: monument

Projektant: Karol Badyna

Data odsłonięcia: 5 listopada 2024


text:
# Linia kolejowa nr 654
Linia kolejowa nr 654 – jednotorowa, zelektryfikowana linia kolejowa znaczenia miejscowego łącząca stację Katowice Szopienice Północne z podg Szabelnia.

title: Linia kolejowa nr 654

wikitext:
{{Linia kolejowa infobox
 | rodzaj         =
 | lokalizacja    =
 | zarządca       = [[PKP PLK]]
 | numer          = 654
 | nazwa          = Szabelnia – [[Katowice Szopienice Północne]]
 | mapa           =
 | srjp           =
 | długość        = 1,103<ref name="plkid12-2024">{{Cytuj stronę | url = https://www.plk-sa.pl/files/public/user_upload/pdf/Akty_prawne_i_przepisy/Instrukcje/Wydruk/Id/Id-12__D29__Wykaz_linii_.pdf | tytuł = Id-12 (D29) Wykaz linii | autor = | opublikowany = plk-sa.pl | data = 2024-06-07 | język = pl | data dostępu = 2024-09-19}}</ref>
 | rozstaw        = 1435
 | trakcja        = 3000V DC
 | vmax           = 30<ref name="plkrs-2024">{{Cytuj stronę | url = https://www.plk-sa.pl/files/public/user_upload/pdf/Reg_przydzielania_tras/Regulamin_sieci_2023_2024/23.11.2023/N_ZAL_2.1A_20232024_20231122073206.xlsx | tytuł = Wykaz maksymalnych prędkości | autor = | opublikowany = plk-sa.pl | data = 2023-12-10 | język = pl | data dostępu = 2024-09-19}}</ref> (Vk = 60)
 | zdjęcie        =
 | opis           =
 | lata_budowy    =
 | rok_do_pkp     =
 | rok_elektry    = 1988
 | rok_zaw_ruchu  =
 | rok_fiz_likw   =
 | przebieg       =
 | commons        =
 | rok_otwarcia   = 1846<ref>{{Cytuj | url=https://www.bazakolejowa.pl/index.php?dzial=linie&id=747&od=1&do=5&ed=0&okno=historia | tytuł=Linia Szabelnia – Katowice Szopienice Północne (654) | opublikowany=bazakolejowa.pl | język=pl | data dostępu=2024-04-24}}</ref>
}}
'''Linia kolejowa nr 654''' – jednotorowa, [[Sieć trakcyjna|zelektryfikowana]] [[linia kolejowa]] znaczenia miejscowego łącząca stację [[Katowice Szopienice Północne]] z [[Posterunek odgałęźny|podg]] Szabelnia<ref name="plkid12-2024" /><ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.plk-sa.pl/files/public/user_upload/pdf/Reg_przydzielania_tras/Regulamin_sieci_2023_2024/v.30/N_ZAL_2.6_20232024_20240905072809.xlsx|tytuł = Wykaz posterunków ruchu i punktów ekspedycyjnych|autor = |opublikowany = plk-sa.pl|data = 2024-09-05|język = pl|data dostępu = 2024-09-23}}</ref>.

==Przypisy==
{{Przypisy}}

{{Linie kolejowe w Polsce}}
[[Kategoria:Linie kolejowe w Polsce|654]]

title: Linia nr 654

Zarządca: PKP PLK


text:
# Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962 – sztafeta 4 × 100 m mężczyzn
Sztafeta 4 × 100 metrów mężczyzn była jedną z konkurencji rozgrywanych podczas VII Mistrzostw Europy w Belgradzie. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 14 września, a bieg finałowy 16 września 1962 roku. Zwycięzcą tej konkurencji została sztafeta wspólnej reprezentacji Niemiec w składzie: Klaus Ulonska, Peter Gamper, Jochen Bender i Manfred Germar. W rywalizacji wzięło udział trzydziestu sześciu zawodników z dziewięciu reprezentacji.

## Rekordy
| Rekord świata     | Stany Zjednoczone · (Hayes Jones, Frank Budd, Charles Frazier, Paul Drayton) | 39,1 | Moskwa, ZSRR       | 15.07.1961 |
| Rekord Europy     | ZSRR · (Edwin Ozolin, Nikołaj Politiko, Jurij Konowałow, Łeonid Barteniew)   | 39,4 | Moskwa, ZSRR       | 15.07.1961 |
| Rekord mistrzostw | Niemcy · (Walter Mahlendorf, Armin Hary, Heinz Fütterer, Manfred Germar)     | 40,2 | Sztokholm, Szwecja | 24.08.1958 |

## Wyniki

### Eliminacje
Bieg 1
| Miejsce | Reprezentacja | Zawodnicy                                                          | Czas | Uwagi |
| ------- | ------------- | ------------------------------------------------------------------ | ---- | ----- |
| 1       | Francja       | Jean-Paul Lambrot, Guy Lagorce, Claude Piquemal, Jocelyn Delecour  | 40,0 | Q CR  |
| 2       | Węgry         | Imre Babos, Csaba Csutorás, László Mihályfi, Gyula Rábai           | 40,5 | Q     |
| 3       | Włochy        | Livio Berruti, Sergio Ottolina, Armando Sardi, Flavio Colani       | 40,6 | Q     |
| 4       | ZSRR          | Amin Tujakow, Edwin Ozolin, Sława Prochorowski, Igor Ter-Owanesian | 40,8 |       |

Bieg 2
| Miejsce | Reprezentacja   | Zawodnicy                                                        | Czas | Uwagi |
| ------- | --------------- | ---------------------------------------------------------------- | ---- | ----- |
| 1       | Wielka Brytania | Alf Meakin, Ron Jones, Berwyn Jones, David Jones                 | 39,8 | Q CR  |
| 2       | Niemcy          | Klaus Ulonska, Peter Gamper, Jochen Bender, Manfred Germar       | 39,9 | Q     |
| 3       | Polska          | Jerzy Juskowiak, Andrzej Zieliński, Zbigniew Syka, Marian Foik   | 39,9 | Q     |
| 4       | Szwecja         | Sven Hortewall, Bo Althoff, Sven-Åke Lövgren, Owe Jonsson        | 40,1 | NR    |
| 5       | Bułgaria        | Jordan Głuchczow, Weselin Welew, Todor Stalew, Michaił Byczwarow | 41,3 | NR    |

### Finał
| Miejsce | Reprezentacja   | Zawodnicy                                                         | Czas | Uwagi |
| ------- | --------------- | ----------------------------------------------------------------- | ---- | ----- |
| 1       | Niemcy          | Klaus Ulonska, Peter Gamper, Jochen Bender, Manfred Germar        | 39,5 | CR    |
| 2       | Polska          | Jerzy Juskowiak, Andrzej Zieliński, Zbigniew Syka, Marian Foik    | 39,5 | CR    |
| 3       | Wielka Brytania | Alf Meakin, Ron Jones, Berwyn Jones, David Jones                  | 39,8 | NR    |
| 4       | Francja         | Jean-Paul Lambrot, Guy Lagorce, Claude Piquemal, Jocelyn Delecour | 40,0 |       |
| 5       | Włochy          | Livio Berruti, Sergio Ottolina, Armando Sardi, Flavio Colani      | 40,3 |       |
| 6       | Węgry           | Imre Babos, Csaba Csutorás, László Mihályfi, Gyula Rábai          | 40,5 |       |

wikitext:
{{Główny artykuł|Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962}}
{{Wyniki infobox
 |plik             = [[Plik:Athletics pictogram.svg|40px|left]]
 |impreza          = Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962
 |dyscyplina       =
 |konkurencja      = Sztafeta 4 × 100 metrów mężczyzn
 |pierwsze miejsce = {{Państwo|DEU}}
 |drugie miejsce   = {{Państwo|POL}}
 |trzecie miejsce  = {{Państwo|GBR}}
}}
'''[[Sztafeta 4 × 100 metrów]] mężczyzn''' była jedną z konkurencji rozgrywanych podczas [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962|VII Mistrzostw Europy]] w [[Belgrad]]zie. Biegi eliminacyjne zostały rozegrane 14 września, a bieg finałowy 16 września 1962 roku. Zwycięzcą tej konkurencji została sztafeta wspólnej reprezentacji [[Niemcy|Niemiec]] w składzie: [[Klaus Ulonska]], [[Peter Gamper]], [[Jochen Bender]] i [[Manfred Germar]]. W rywalizacji wzięło udział trzydziestu sześciu zawodników z dziewięciu reprezentacji.

== Rekordy ==
{| class="wikitable"
|'''Rekord świata''' ||style="padding-right:1em"| {{Państwo|USA}}
([[Hayes Jones]], [[Frank Budd]], [[Charles Frazier (lekkoatleta)|Charles Frazier]], [[Paul Drayton]]) ||align=center style="padding-left:1em; padding-right:1em;"| 39,1 ||style="padding-right:1em"| [[Moskwa]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] || 15.07.1961<ref>{{cytuj stronę| url = http://iaaf-ebooks.s3.amazonaws.com/2015/Progression-of-IAAF-World-Records-2015/projet/IAAF%2DWRPB%2D2015%2Epdf | tytuł = ''Progression of IAAF World Records. 2015 Edition'' | opublikowany = [[Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych|IAAF]] | strony = 134 | data dostępu = 2018-10-14 | język = en}}</ref>
|-
||'''Rekord Europy''' ||style="padding-right:1em"| {{Państwo|SUN}}
([[Edwin Ozolin]], [[Nikołaj Politiko]], [[Jurij Konowałow]], [[Łeonid Barteniew]]) ||align=center style="padding-left:1em; padding-right:1em;"| 39,4 ||style="padding-right:1em"| [[Moskwa]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] || 15.07.1961<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Jalava (red.) | imię = Mirko | tytuł = Göteborg 2006 Statistics Handbook | wydawca = [[European Athletics]] | data = 2006 | miejsce=Göteborg | strony = 374}}</ref>
|-
|'''Rekord mistrzostw''' ||style="padding-right:1em"| {{Państwo|DEU}}
([[Walter Mahlendorf]], [[Armin Hary]], [[Heinz Fütterer]], [[Manfred Germar]]) ||align=center style="padding-left:1em; padding-right:1em;"| 40,2 ||style="padding-right:1em"| [[Sztokholm]], [[Szwecja]] || 24.08.1958
|}

== Wyniki ==
=== Eliminacje ===
'''Bieg 1'''
{| class=wikitable style="text-align:center"
! width=20| Miejsce ||width=220| Reprezentacja ||width=400|Zawodnicy ||width=90| Czas ||width=50| Uwagi
|- bgcolor=lightblue
|1||align=left|{{Państwo|FRA}} ||align=left| [[Jean-Paul Lambrot]], [[Guy Lagorce]], [[Claude Piquemal]], [[Jocelyn Delecour]] || 40,0 || '''Q''' '''CR'''
|- bgcolor=lightblue
|2||align=left|{{Państwo|HUN|1957}} ||align=left| [[Imre Babos]], [[Csaba Csutorás]], [[László Mihályfi]], [[Gyula Rábai]] || 40,5 || '''Q'''
|- bgcolor=lightblue
|3||align=left|{{Państwo|ITA}} ||align=left| [[Livio Berruti]], [[Sergio Ottolina]], [[Armando Sardi]], [[Flavio Colani]] || 40,6 || '''Q'''
|-
|4||align=left|{{Państwo|SUN}} ||align=left| [[Amin Tujakow]], [[Edwin Ozolin]], [[Sława Prochorowski]], [[Igor Ter-Owanesian]] || 40,8 ||
|}

'''Bieg 2'''
{| class=wikitable style="text-align:center"
! width=20| Miejsce ||width=220| Reprezentacja ||width=400|Zawodnicy ||width=90| Czas ||width=50| Uwagi
|- bgcolor=lightblue
|1||align=left|{{Państwo|GBR}} ||align=left| [[Alf Meakin]], [[Ron Jones (lekkoatleta)|Ron Jones]], [[Berwyn Jones]], [[David Jones (lekkoatleta)|David Jones]] || 39,8 || '''Q''' '''CR''' {{rekord|NR}}
|- bgcolor=lightblue
|2||align=left|{{Państwo|DEU}} ||align=left| [[Klaus Ulonska]], [[Peter Gamper]], [[Jochen Bender]], [[Manfred Germar]] || 39,9 || '''Q'''
|- bgcolor=lightblue
|3||align=left|{{Państwo|POL}} ||align=left| [[Jerzy Juskowiak]], [[Andrzej Zieliński (lekkoatleta)|Andrzej Zieliński]], [[Zbigniew Syka]], [[Marian Foik]] || 39,9 || '''Q''' {{rekord|NR|link=Rekordy Polski w lekkoatletyce}}
|-
|4||align=left|{{Państwo|SWE}} ||align=left| [[Sven Hortewall]], [[Bo Althoff]], [[Sven-Åke Lövgren]], [[Owe Jonsson]] || 40,1 || {{rekord|NR}}
|-
|5||align=left|{{Państwo|BGR|1948}} ||align=left| [[Jordan Głuchczow]], [[Weselin Welew]], [[Todor Stalew]], [[Michaił Byczwarow]] || 41,3 || {{rekord|NR}}
|}

=== Finał ===
{| class=wikitable style="text-align:center"
! width=20| Miejsce ||width=220| Reprezentacja ||width=400|Zawodnicy ||width=90| Czas ||width=50| Uwagi
|-
|- bgcolor=gold
|1||align=left|{{Państwo|DEU}} ||align=left| [[Klaus Ulonska]], [[Peter Gamper]], [[Jochen Bender]], [[Manfred Germar]] || 39,5 || '''CR''' {{rekord|NR}}
|- bgcolor=silver
|2||align=left|{{Państwo|POL}} ||align=left| [[Jerzy Juskowiak]], [[Andrzej Zieliński (lekkoatleta)|Andrzej Zieliński]], [[Zbigniew Syka]], [[Marian Foik]] || 39,5 || '''CR''' {{rekord|NR|link=Rekordy Polski w lekkoatletyce}}
|- bgcolor=cc9966
|3||align=left|{{Państwo|GBR}} ||align=left| [[Alf Meakin]], [[Ron Jones (lekkoatleta)|Ron Jones]], [[Berwyn Jones]], [[David Jones (lekkoatleta)|David Jones]] || 39,8 || {{rekord|NR}}
|-
|4||align=left|{{Państwo|FRA}} ||align=left| [[Jean-Paul Lambrot]], [[Guy Lagorce]], [[Claude Piquemal]], [[Jocelyn Delecour]] || 40,0 ||
|-
|5||align=left|{{Państwo|ITA}} ||align=left| [[Livio Berruti]], [[Sergio Ottolina]], [[Armando Sardi]], [[Flavio Colani]] || 40,3 ||
|-
|6||align=left|{{Państwo|HUN|1957}} ||align=left| [[Imre Babos]], [[Csaba Csutorás]], [[László Mihályfi]], [[Gyula Rábai]] || 40,5 ||
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę| url = https://web.archive.org/web/20190914210408/http://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/28/48/10/LAEM18_STATISTICS_HANDBOOK_A4_RZ_English.pdf | tytuł = ''Berlin 2018 Statistics Handbook'' | opublikowany = [[European Athletics]] | strony = 520 | data dostępu = 2018-10-14 | język = en}}
* {{Cytuj stronę| url =http://www.european-athletics.org/competitions/european-athletics-championships/history/year=1962/results/index.html | tytuł = ''European Athletics Championships – Beograd 1962''| opublikowany = [[European Athletics]] | data dostępu = 2018-10-14 | język = en}}

{{Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962}}
{{Mistrzowie Europy w sztafecie 4 × 100 m}}

[[Kategoria:Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962|Sztafeta 4 × 100 m mężczyzn]]

title: · Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1962Sztafeta 4 × 100 metrów mężczyzn

Złoty medal: Niemcy

Srebrny medal: Polska

Brązowy medal: Wielka Brytania


text:
# Wielkie Zajączkowo (gromada)
Wielkie Zajączkowo – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Wielkie Zajączkowo z siedzibą GRN w Wielkim Zajączkowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie świeckim w woj. bydgoskim, na mocy uchwały nr 24/12 WRN w Bydgoszczy z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Wielkie Zajączkowo, Mątawy i Wielki Lubień ze zniesionej gminy Grupa w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 23 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromadę zniesiono 31 grudnia 1961, a jej obszar włączono do gromad Dragacz (wsie Wielkie Zajączkowo i Wielki Lubień, przysiółki Małe Zajączkowo, Zajączkowo i Mały Lubień oraz kolonia Kompania) i Nowe (wieś Mątwy) w tymże powiecie.

title: Wielkie Zajączkowo (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Wielkie Zajączkowo
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1961
 |zdjęcie                   = Wielki Lubień gmina Dragacz St. Jacob Church.JPG
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo bydgoskie (1950–1975)|bydgoskie]]
 |powiat                    = [[powiat świecki|świecki]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 31 grudnia 1961
 |siedziba                  = [[Wielkie Zajączkowo]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 3
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 23
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Wielkie Zajączkowo''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Wielkie Zajączkowo z siedzibą GRN w [[Wielkie Zajączkowo|Wielkim Zajączkowie]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat świecki|powiecie świeckim]] w [[Województwo bydgoskie (1950–1975)|woj. bydgoskim]], na mocy uchwały nr 24/12 WRN w [[Bydgoszcz]]y z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Wielkie Zajączkowo, Mątawy i Wielki Lubień ze zniesionej [[Grupa (gmina)|gminy Grupa]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 24/12 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu świeckiego; w ramach Zarządzenia Nr 9 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 18 listopada 1954 w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z 5 października 1954 dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 12, Poz. 63)</ref>. Dla gromady ustalono 23 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Ogłoszenie uchwały Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Świeciu z 4. X. 1954, ustalającej liczbę członków gromadzkich rad narodowych powiatu świeckiego (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 9 października 1954 r., Nr. 10, Poz. 50)</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 31 grudnia 1961, a jej obszar włączono do gromad [[Dragacz (gromada)|Dragacz]] (wsie Wielkie Zajączkowo i Wielki Lubień, przysiółki Małe Zajączkowo, Zajączkowo i Mały Lubień oraz kolonia Kompania) i [[Nowe (gromada w powiecie świeckim)|Nowe]] (wieś Mątwy) w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr 16/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy w sprawie utworzenia i zniesienia niektórych gromad w województwie bydgoskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 15 grudnia 1961 r., Nr. 13, Poz. 103)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat świecki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie bydgoskim|Wielkie Zajazzxczkowo]]

title: Wielkie Zajączkowo

Województwo: bydgoskie

Powiat: świecki

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 31 grudnia 1961

Siedziba: Wielkie Zajączkowo

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Saint-Denis-de-Jouhet
Saint-Denis-de-Jouhet – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1200 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Saint-Denis-de-Jouhet plasuje się na 326. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 141.). Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Dionizego.

title: Saint-Denis-de-Jouhet

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Denis-de-Jouhet
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Denis-de-Jouhet
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Region Centralny-Dolina Loary
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Indre (departament)|Indre]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg La Châtre|La Châtre]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 36189
 |powierzchnia                    = 42,86 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 1200
 |gęstość zaludnienia             = 28 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 36230
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Indre
 |współrzędne                     = 46°32′N 1°52′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Denis-de-Jouhet''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region Centralny-Dolina Loary|Regionie Centralnym]], w departamencie [[Indre (departament)|Indre]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1200 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Saint-Denis-de-Jouhet plasuje się na 326. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 141.). Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. [[Dionizy|Dionizego]]<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Longnon | imię = Auguste | tytuł = Les noms de lieu de la France; leur origine, leur signification, leurs transformations | miejsce = Paryż  | data = 1973 | strony = 415| isbn = 0-8337-2142-9}}</ref>.

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg La Châtre}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Indre]]

title: Saint-Denis-de-Jouhet

Państwo: Francja

Region: Region Centralny-Dolina Loary

Departament: Indre

Okręg: La Châtre

• gęstość: 28 os./km²


text:
# Ludwik Jelski
Ludwik Jelski (ur. 1785, zm. 8 sierpnia 1843 w Néris-les-Bains) – polski hrabia, działacz polityczny, uczestnik kampanii napoleońskich, prezes Banku Polskiego, uczestnik powstania listopadowego.

## Życiorys
Hrabia Ludwik Jelski był synem ministra Wielkiego Księstwa Litewskiego Franciszka Jelskiego oraz uczestnikiem kampanii napoleońskich.
Został on zaangażowany przez księcia Ksawerego Druckiego-Lubeckiego w prace nad przygotowywaniem aktów prawnych mających być podstawą do działalności Banku Polskiego, który zamierzano otworzyć na ziemiach Królestwa Polskiego. Wyjechał za granicę w celu studiowania statutów innych banków, aby móc się na nich wzorować. Podobno Jelski również starał się sprzedać w korzystnej cenie listy zastawne, po to by uzyskać środki mające wchodzić w skład kapitału przyszłej instytucji. Po utworzeniu Banku Polskiego w 1828 roku został jego pierwszym prezesem. Pod koniec powstania listopadowego, jako dyrektor Polskiego Narodowego Banku wyjechał do Wiednia, na wniosek kanclerza Austrii Matternicha. Spotkanie miało być tajne. Jelski gdy dotarł do Berna dowiedział się, że widzenie jednak odbędzie się w Brzecławiu. Kanclerza na spotkaniu miał zastąpić generał Clam-Martinitz. Z uwagi na to, że na miejscu został przypadkowo zakwaterowany, niewtajemniczony w sprawę, wysoki oficer austriacki, rozmowy odbyły się w austriackim Poisdorf. Jelski niedługo po spotkaniu został internowany przez rząd austriacki.
W 1832 roku w Paryżu zostało założone Towarzystwo Literackie przez Adama Jerzego Czartoryskiego. Jego głównym celem była obrona sprawy polskiej zarówno w prasie francuskiej, jak i polskiej. Ludwik Jelski został jego członkiem i znalazł się wśród osób opracowujących ustawy.

## Potomstwo
Z pierwsza żoną Klotyldą Moniuszko (1801–1872) miał dwoje dzieci:
- Izabela Jelska (1820–1896) – żona Adama Bychowca
- Włodzimierz Jelski (1820–1875)

Z drugą żoną Gabrielą Rozalią Dupaillau (1810–1841) miał jedno dziecko:
- Ludwik Jelski (1840–1897) – major wojska francuskiego[7]

title: Ludwik Jelski

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Ludwik Jelski
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           = Ludwik Jelski (1785-1843).svg
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Pielesz.svg
 |opis herbu        = [[Pielesz]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           =
 |data urodzenia    = [[1785]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[8 sierpnia]] [[1843]]
 |miejsce śmierci   = [[Néris-les-Bains]], [[Francja]]
 |ojciec            = [[Franciszek Jelski]]
 |matka             = [[Amelia ks. Sapieha]]
 |mąż               =
 |żona              = [[Klotylda Moniuszko]], [[Gabriela Rozalia Dupaillau]]
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
'''Ludwik Jelski''' (ur. [[1785]], zm. [[8 sierpnia]] [[1843]] w [[Néris-les-Bains]]) – polski hrabia, działacz polityczny, uczestnik [[Wojny napoleońskie|kampanii napoleońskich]], prezes [[Bank Polski (Królestwo Polskie)|Banku Polskiego]], uczestnik [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]]<ref>{{encyklopedia PWN|id=3917623|tytuł=Jelski Ludwik|data dostępu=2021-05-10}}</ref>.

== Życiorys ==
Hrabia Ludwik Jelski był synem ministra [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]] [[Franciszek Jelski|Franciszka Jelskiego]] oraz uczestnikiem [[Wojny napoleońskie|kampanii napoleońskich]]<ref>{{Cytuj |tytuł = 215 lat temu urodził się Jan Józef Baranowski – uczestnik Nocy Listopadowej i wynalazca – społeczeństwo |data dostępu = 2021-05-11 |opublikowany = wnp.pl |url = https://www.wnp.pl/parlamentarny/spoleczenstwo/215-lat-temu-urodzil-sie-jan-jozef-baranowski-uczestnik-nocy-listopadowej-i-wynalazca,94964.html |język = pl}}</ref>.

Został on zaangażowany przez księcia [[Franciszek Ksawery Drucki Lubecki|Ksawerego Druckiego-Lubeckiego]] w prace nad przygotowywaniem aktów prawnych mających być podstawą do działalności [[Bank Polski (Królestwo Polskie)|Banku Polskiego]], który zamierzano otworzyć na ziemiach [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwa Polskiego]]. Wyjechał za granicę w celu studiowania statutów innych banków, aby móc się na nich wzorować. Podobno Jelski również starał się sprzedać w korzystnej cenie listy zastawne, po to by uzyskać środki mające wchodzić w skład kapitału przyszłej instytucji<ref name=":9">{{Cytuj |autor = M. Sosnowska-Łozińska |tytuł = GENEZA, POWSTANIE I DZIAŁALNOŚĆ BANKU POLSKIEGO W LATACH 1828–1885 |czasopismo = ZESZYTY NAUKOWE UNIWERSYTETU RZESZOWSKIEGO |data = 2009 |data dostępu = 2021-05-11 |wolumin = 53/2009 |url = https://repozytorium.ur.edu.pl/bitstream/handle/item/1214/Sosnowska-%C5%81ozi%C5%84ska%2C%20GENEZA%2C%20POWSTANIE%20I%20DZIA%C5%81ALNO%C5%9A%C4%86%20BANKU%20POLSKIEGO%20W%20LATACH%201828%E2%80%931885.pdf?sequence=1&isAllowed=y |język = pl}}</ref>. Po utworzeniu Banku Polskiego w 1828 roku został jego pierwszym prezesem<ref>{{Cytuj |autor = W. Morawski |tytuł = Bank Polski 1828 – 1885 |data dostępu = 2021-05-11 |url = https://mowiawieki.pl/templates/site_pic/files/NBP-z-dziejow-gospodarczych-Polski-odcinek-1.pdf}}</ref>. Pod koniec powstania listopadowego, jako dyrektor Polskiego Narodowego Banku wyjechał do Wiednia, na wniosek kanclerza Austrii [[Klemens von Metternich|Matternicha.]] Spotkanie miało być tajne. Jelski gdy dotarł do [[Berno|Berna]] dowiedział się, że widzenie jednak odbędzie się w [[Brzecław]]iu. Kanclerza na spotkaniu miał zastąpić generał [[Karl von Clam-Martinitz|Clam-Martinitz]]. Z uwagi na to, że na miejscu został przypadkowo zakwaterowany, niewtajemniczony w sprawę, wysoki oficer austriacki, rozmowy odbyły się w austriackim [[Poysdorf|Poisdorf]]. Jelski niedługo po spotkaniu został internowany przez rząd austriacki<ref>J. Starnad, ''Polskie powstanie listopadowe i Morawy w latach trzydziestych XIX wieku'' 1951, s. 200.</ref>.

W 1832 roku w Paryżu zostało założone [[Towarzystwo Historyczno-Literackie w Paryżu|Towarzystwo Literackie]] przez [[Adam Jerzy Czartoryski|Adama Jerzego Czartoryskiego]]. Jego głównym celem była obrona sprawy polskiej zarówno w prasie francuskiej, jak i polskiej. Ludwik Jelski został jego członkiem i znalazł się wśród osób opracowujących ustawy<ref>{{Cytuj |autor = J. Żebrowski |tytuł = Szkoła polska na Batignolles w Paryżu w służbie polskości i wychowania narodowego (geneza, rozwój, struktura) |czasopismo = Studia Gdańskie. Wizje i rzeczywistość |data = 2013 |wolumin = X |s = 334}}</ref>.

== Potomstwo ==
Z pierwsza żoną [[Klotyldą Moniuszko]] (1801–1872) miał dwoje dzieci:
* [[Izabela Jelska]] (1820–1896) – żona [[Adam Bychowiec|Adama Bychowca]]
* [[Włodzimierz Jelski]] (1820–1875)

Z drugą żoną [[Gabriela Rozalia Dupaillau|Gabrielą Rozalią Dupaillau]] (1810–1841) miał jedno dziecko:
* Ludwik Jelski (1840–1897) – major wojska francuskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Ludwik Jelski h. Pielesz |data dostępu = 2021-05-11 |opublikowany = Sejm-Wielki.pl |url = http://www.sejm-wielki.pl/b/9.2.55}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Starnad |imię = J. |tytuł = Polskie powstanie listopadowe i Morawy w latach trzydziestych XIX wieku |rok = 1951 |strony = 200}}
* {{Cytuj pismo |nazwisko = Żebrowski |imię = J. |tytuł = Szkoła polska na Batignolles w Paryżu w służbie polskości i wychowania narodowego (geneza, rozwój, struktura) |czasopismo = Studia Gdańskie. Wizje i rzeczywistość |wolumin = t. X |strony = 224 |data = 2013 |wydawca = Gdańska Wyższa Szkoła Humanistyczna |miejsce = Gdańsk}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{encyklopedia PWN|id=3917623|tytuł=Jelski Ludwik|data dostępu=2021-05-10}}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.wnp.pl/parlamentarny/spoleczenstwo/215-lat-temu-urodzil-sie-jan-jozef-baranowski-uczestnik-nocy-listopadowej-i-wynalazca,94964.html |tytuł = 215 lat temu urodził się Jan Józef Baranowski – uczestnik Nocy Listopadowej i wynalazca |data dostępu = 2021-05-11}}
* {{Cytuj stronę |url = https://repozytorium.ur.edu.pl/bitstream/handle/item/1214/Sosnowska-%C5%81ozi%C5%84ska%2C%20GENEZA%2C%20POWSTANIE%20I%20DZIA%C5%81ALNO%C5%9A%C4%86%20BANKU%20POLSKIEGO%20W%20LATACH%201828%E2%80%931885.pdf?sequence=1&isAllowed=y |tytuł = GENEZA, POWSTANIE I DZIAŁALNOŚĆ BANKU POLSKIEGO W LATACH 1828–1885 |autor = M. Sosnowska-Łozińska |data dostępu = 2021-05-11}}
* {{Cytuj stronę |url = https://mowiawieki.pl/templates/site_pic/files/NBP-z-dziejow-gospodarczych-Polski-odcinek-1.pdf |tytuł = Bank Polski 1828 – 1885 |autor = Morawski W |data dostępu = 2021-05-11}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.sejm-wielki.pl/b/9.2.55 |tytuł = Ludwik Jelski h. Pielesz |data dostępu = 2021-05-11}}
* [https://polona.pl/search/?query=Ludwik_Jelski&filters=creator:%22Jelski,_Ludwik_(1785--1843)%22,public:1,hasTextContent:0 Mowy i listy Ludwika Jelskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Jelski, Ludwik}}
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Bankiem Polskim (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Powstańcy listopadowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1785]]
[[Kategoria:Zmarli w 1843]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich]]

title: Ludwik Jelski

Data i miejsce śmierci: 8 sierpnia 1843 · Néris-les-Bains, Francja

Ojciec: Franciszek Jelski

Matka: Amelia ks. Sapieha

Żona: Klotylda Moniuszko, Gabriela Rozalia Dupaillau


text:
# Lodowiec Szelfowy Wojejkowa
Lodowiec Szelfowy Wojejkowa (ang. Voyeykov Ice Shelf) – lodowiec szelfowy leżący w Antarktydzie Wschodniej, między zatoką Paulding Bay a przylądkiem Cape Goodenough na Ziemi Wilkesa .
Lodowiec został naniesiony na mapę przez radziecką wyprawę antarktyczną w 1958 roku. Nazwany imieniem Aleksandra Wojejkowa (1842–1916) – rosyjskiego klimatologa .

title: Lodowiec Szelfowy Wojejkowa

wikitext:
{{Lodowiec infobox
 |nazwa                      = Lodowiec Szelfowy Wojejkowa{{refn|grupa=uwaga|Współrzędne geograficzne podane są za SCAR Composite Gazetteer of Antarctica i United States Gazetteer, zob. {{odn|ref=nie|United States Gazetteer}}; współrzędne podane w „Urzędowym wykazie polskich nazw geograficznych świata” różnią się nieznacznie – 66°00′S 125°00′E, zob. {{odn|ref=nie|KSNG|2019|s=652}}.}}.
 |inne nazwy                 = {{k|en|Voyeykov Ice Shelf}}
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |państwo                    = Antarktyda
 |lokalizacja                =
 |numer WGI                  =
 |rodzaj lodowca             = [[lodowiec szelfowy]]
 |klasa lodowca              = [[lodowiec szelfowy]]
 |forma lodowca              =
 |typ czoła                  =
 |powierzchnia               =
 |data powierzchni           =
 |długość                    =
 |data długości              =
 |wysokość maksymalna        =
 |data wysokości maksymalnej =
 |wysokość minimalna         =
 |data wysokości minimalnej  =
 |trend fluktuacji           =
 |data trendu                =
 |kod mapy                   =
 |wariant mapy               =
 |współrzędne                = 66°20′S 124°38′E
 |commons                    =
}}
'''Lodowiec Szelfowy Wojejkowa'''{{odn|KSNG|2019|s=652}} ({{ang.|Voyeykov Ice Shelf}}{{odn|KSNG|2019|s=652}}) – [[lodowiec szelfowy]] leżący w [[Antarktyda Wschodnia|Antarktydzie Wschodniej]], między zatoką [[Paulding Bay]] a przylądkiem [[Cape Goodenough]] na [[Ziemia Wilkesa|Ziemi Wilkesa]]{{odn|United States Gazetteer}}.

Lodowiec został naniesiony na mapę przez radziecką wyprawę antarktyczną w 1958 roku. Nazwany imieniem [[Aleksandr Wojejkow|Aleksandra Wojejkowa]] (1842–1916) – rosyjskiego klimatologa{{odn|United States Gazetteer}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url= https://data.aad.gov.au/aadc/gaz/scar/display_name.cfm?gaz_id=133326| tytuł = Voyeykov Ice Shelf| autor = SCAR Composite Gazetteer of Antarctica| język = en | data dostępu = 2022-01-03|odn={{odn/id|United States Gazetteer}}}}
* {{cytuj książkę |url= http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/wykaz_polskich_nazw_geograficznych_2019.pdf|tytuł= Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata|wydawca = [[Główny Urząd Geodezji i Kartografii]] [[Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej]] (KSNG)|rok=2019 |data dostępu = 2022-01-03 |odn={{odn/id|KSNG|2019}}}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wojejkowa, Lodowiec Szelfowy}}

[[Kategoria:Lodowce Antarktydy]]
[[Kategoria:Lodowce szelfowe]]
[[Kategoria:Ziemia Wilkesa]]

title: Lodowiec Szelfowy Wojejkowa.Voyeykov Ice Shelf

Terytorium: Antarktyda

Rodzaj: lodowiec szelfowy

Klasa lodowca: lodowiec szelfowy


text:
# Naramowice
Naramowice (niem. Narmowitz) – część miasta Poznania i jednocześnie jednostka obszarowa w Systemie Informacji Miejskiej (SIM), położona w północnej części miasta na osiedlu samorządowym Naramowice.

## Położenie
Według Systemu Informacji Miejskiej jednostka obszarowa Naramowice znajduje się w granicach:
- od północy i wschodu: torami kolejowymi a następnie rzeką Wartą;
- od południa: ulicą Lechicką do Umultowskiej wyłączając teren Wilczego Młyna;
- od zachodu: ulicą Umultowską ku torom kolejowym.

Graniczy z takimi jednostkami obszarowymi Systemu Informacji Miejskiej jak: Umultowem na północy i północnym wschodzie, Piątkowem na zachodzie (poprzez lasy komunalne Żurawiniec), Winogradami, Wilczym Młynem i Szelągiem na południu oraz poprzez rzekę Wartę z Główną i Karolinem na wschodzie. Teren Naramowic otacza dookoła teren obszaru SIM Osiedle Władysława Łokietka.

## Historia
Naramowice wzmiankowano, jako wieś, już w 1366. Wieś  szlachecka  położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W XVIII w. była to już duża wieś z dworem i dwoma młynami. W 1779 wspominano tutaj też browar, karczmę i kuźnię. W 2. połowie XIX w. na Naramowice składały się: właściwa wieś, a także osady Wilczy Młyn, Różany Młyn i Naramowice Olędry (nieistniejąca dziś wieś olęderska, założona w 1760). Do Poznania włączono najpierw właściwe Naramowice i Wilczy Młyn (1925), a resztę osad w 1940. Po II wojnie światowej Naramowice rozwijały się przede wszystkim w zakresie rolno-przemysłowym. Funkcjonowało tu duże gospodarstwo ogrodnicze. W jednej z hal tego przedsiębiorstwa otwarto pierwszy w Poznaniu market po roku 1989 – funkcjonował on pod marką Pozperito.
W październiku 1950 r. wyłączono z gminy Piątkowo gromadę Naramowice i włączono ją do Poznania.
Obszar Naramowic w latach 1954–1990 należał do dzielnicy Stare Miasto. W latach 80. XX wieku planowano budowę nowej zajezdni autobusowej u zbiegu ulic Bolka i Rubież.
W 1993 r. utworzono dwie jednostki pomocnicze miasta: Osiedle Poznań-Wilczy Młyn i Osiedle Poznań-Naramowice. W 2010 r. w Poznaniu przeprowadzono reformę funkcjonalną jednostek pomocniczych i 1 stycznia 2011 roku połączono osiedla administracyjne: Naramowice i Wilczy Młyn w jedno Osiedle Naramowice oraz przyłączono do niego tereny nieprzydzielone do żadnych jednostek.
- Północne przedpola Cytadeli, przypuszczalnie Naramowice w czasie walk podczas II wojny światowej w 1945. Zdjęcie Z. Szumowskiego
- Tereny obecnego Piątkowa, Moraska, Umultowa i Naramowic sfotografowane przez satelitę wywiadowczego KH-4A 1023, w dniu 23 sierpnia 1965 roku
- Zdjęcie Fortu V Twierdzy Poznań zrobione przez satelitę wywiadowczego KH-4A 1023, w tym samym dniu
- Zbiornik gazu na Naramowicach w 1993 roku

## Architektura
Dzielnica znajduje się w stadium rozwoju budownictwa mieszkaniowego, jest stale rozbudowywana o nowe jednostki (np. Osiedle Przy Rezerwacie, Osiedle Zielona Podkowa, Osiedle Żurawiniec), zwłaszcza w północnej części. Funkcja rolno-przemysłowa praktycznie zanikła. Istnieje część starszej zabudowy jednorodzinnej i porolniczej.
Osią Naramowic jest ulica Naramowicka, mająca swój początek na skrzyżowaniu z ul. Słowiańską. Niegdyś ulica Naramowicka zaczynała się tuż przy Cytadeli. Dziś początkowy odcinek dawnej ulicy Naramowickiej nosi nazwę ul. Przełajowa.
Naramowice są dzielnicą typowo mieszkalną, ale znajdują się tu też firmy, markety i restauracje, a także Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej z 1981. Za kościołem powstało w 2009 neomodernistyczne osiedle mieszkaniowe Małe Naramowice wzorowane na rozwiązaniach holenderskich.
Pamiątką Wielkiego Kryzysu z lat 30. XX wieku jest dawne Osiedle Opieki Społecznej, zbudowane w 1933.
Na posesji u zbiegu ulic Naramowickiej i Bolka stoi międzywojenna słupowa kapliczka z dużym krucyfiksem na szczycie i naczółkiem wykonanym z cegieł. Wewnątrz umieszczona jest niewielka Pietà (wcześniej stała tu figurka Matki Boskiej). Według tradycji parafialnej kapliczka ta była miejscem zbiorowych modlitw o dobrą pogodę dla rolników i obfite plony. Przy Zespole Szkół im. Jadwigi i Władysława Zamoyskich (ul. Rubież 20) stoi słupowa kapliczka maryjna (Matka Boska z Dzieciątkiem na wysokiej kolumnie). Na cokole umieszczona jest tablica z napisem: Królowej Polski za powtórne wskrzeszenie Ojczyzny 1918 i 1945.
- Krańcówka tramwajowa Błażeja
- Osiedle Przy Rezerwacie (2009)
- Osiedle w rejonie ul. Jasna Rola (2009)
- Osiedle Żurawiniec II (2011)
- Osiedle Małe Naramowice (2010)
- Osiedle za Fortem (2010)
- Dom przy ulicy Burgundzkiej wchodzący w skład zabudowy osiedla Opieki Społecznej (2016)
- Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej (2010)
- Kapliczka na rogu ulic Naramowickiej i Bolka (2011)

## Przyroda
W zachodniej części Naramowic, na pograniczu z Umultowem, znajduje się rezerwat przyrody Żurawiniec.

## Toponimia
Nazwy ulic w obrębie Naramowic pochodzą z kilku grup toponimicznych:
- od imion zaczynających się na literę B – np. Boranta, Burysława, Bolka, Błażeja, Bogusława, Bogumiła, Bożymira, Bronisza, Budzisława
- od nazw ryb – np. Karpia, Sielawy
- od nazwisk generałów dowodzących jednostkami polskiej armii podczas kampanii wrześniowej w 1939 – np. Stanisława Grzmota-Skotnickiego, Edmunda Knolla Kownackiego, Franciszka Kleeberga
- od imion dawnych słowiańskich bóstw – Swarożyca, Kupały, Marzanny, Dziewanny i jednego bałtyjskiego – Perkuna.

Ponadto znajdują się tu pojedyncze ulice, które nie przynależą do żadnej z tych kategorii – Jasna Rola, Dworska, Czarnucha.

## Komunikacja
W okresie okupacji niemieckiej kursował na Naramowice z Garbar ciągnik marki Deutz napędzany gazem generatorowym z drewna, ciągnący przyczepę pasażerską. U zbiegu ulic Bolka i Rubież planowano w końcowych latach PRL zbudowanie dużej zajezdni autobusowej. W początku 1988 podjęto nawet w tym zakresie prace dokumentacyjne. Obiekt nigdy nie powstał.
23 kwietnia 2022 roku uruchomiono trasę tramwajową prowadzącą do przystanku krańcowego (bez pętli) przy ul. Błażeja. Ulica Naramowicka została po 23 kwietnia przebudowana wraz z uruchomieniem trasy tramwajowej. Obecnie przez Naramowice przejeżdżają tramwaje linii 3 i 10. Obsługę komunikacyjną dzielnicy zapewniają ponadto dzienne autobusy MPK Poznań tj.: 146, 167, 169, 911 oraz nocne: 214, 218 i 224.

## Kultura
W 2019 w pustostanie na terenie historycznego osiedla Opieki Społecznej powstał mikro dom kultury "Lotaryńska 6".

title: Naramowice

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Poznań COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Poznania
 |nazwa                        = Naramowice
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = Część miasta
 |zdjęcie                      = Naramowice Poznan Church.JPG
 |opis zdjęcia                 = Centrum Naramowic – ul. Naramowicka i [[Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Poznaniu|Kościół MB Częstochowskiej]]
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Naramowic
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|wielkopolskie}}
 |miasto                       = [[Poznań]]
 |typ jednostki podziału       = Osiedle samorządowe
 |jednostka podziału           = [[Osiedle Naramowice]]
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 stycznia 1925<ref name="zniesobszardworski">{{Dziennik Ustaw|rok=1924|numer=112|pozycja=996}}</ref> (obszar dworski) <br /> 1 stycznia 1951<ref name="znieswies">{{Dziennik Ustaw|rok=1950|numer=48|pozycja=436}}</ref> (wieś)
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 79
 |liczba ludności              = 14 655
 |rok                          = 2010
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = (+48) 61
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        = PO
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         = Naramowice Poznań OpenStreetMap.jpg
 |opis mapy                    = Mapa Naramowic
 |kod mapy                     = Poznań
 |współrzędne                  = 52° 26′ 59.8″ N 	16° 56′ 51.9″ E
 |commons                      = Category:Naramowice
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Naramowice''' ([[Język niemiecki|niem.]] ''Narmowitz''<ref>{{Cytuj |tytuł = Strona główna - Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa |data dostępu = 2025-08-11 |opublikowany = wbc.poznan.pl |url = https://wbc.poznan.pl/dlibra}}</ref>) – część miasta [[Poznań|Poznania]] i jednocześnie jednostka obszarowa w [[System Informacji Miejskiej w Poznaniu|Systemie Informacji Miejskiej (SIM)]]<ref name="autonazwa1">https://web.archive.org/web/20170922004858/http://zdm.poznan.pl/content/pliki/mapa_jed_obsz.jpg Mapa jednostek obszarowych Systemu Informacji Miejskiej Poznania</ref>, położona w północnej części miasta na [[Osiedle Naramowice|osiedlu samorządowym Naramowice]].

== Położenie ==
Według Systemu Informacji Miejskiej jednostka obszarowa Naramowice znajduje się w granicach:<ref name="autonazwa1" />
* od północy i wschodu: torami kolejowymi a następnie rzeką [[Warta|Wartą]];
* od południa: ulicą Lechicką do [[Ulica Umultowska w Poznaniu|Umultowskiej]] wyłączając teren Wilczego Młyna;
* od zachodu: ulicą Umultowską ku torom kolejowym.

Graniczy z takimi jednostkami obszarowymi Systemu Informacji Miejskiej jak: [[Umultowo|Umultowem]] na północy i północnym wschodzie, [[Piątkowo (Poznań)|Piątkowem]] na zachodzie (poprzez lasy komunalne [[rezerwat przyrody Żurawiniec|Żurawiniec]]), [[Winogrady|Winogradami]], [[Wilczy Młyn|Wilczym Młynem]] i [[Szeląg (Poznań)|Szelągiem]] na południu oraz poprzez rzekę [[Warta|Wartę]] z [[Główna (Poznań)|Główną]] i [[Karolin (Poznań)|Karolinem]] na wschodzie. Teren Naramowic otacza dookoła teren obszaru SIM [[Osiedle Władysława Łokietka (Poznań)|Osiedle Władysława Łokietka]].<ref name="autonazwa1" />

== Historia ==
{{Osobny artykuł|Dwór na Naramowicach w Poznaniu}}
Naramowice wzmiankowano, jako wieś, już w 1366. Wieś  szlachecka  położona była w [[1580]] roku w powiecie poznańskim [[województwo poznańskie (I Rzeczpospolita)|województwa poznańskiego]]<ref>Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 43.</ref>. W XVIII w. była to już duża wieś z dworem i dwoma [[młyn zbożowy|młynami]]. W [[1779]] wspominano tutaj też [[browar]], [[karczma|karczmę]] i [[kuźnia|kuźnię]]. W 2. połowie XIX w. na Naramowice składały się: właściwa wieś, a także osady [[Wilczy Młyn]], Różany Młyn i Naramowice Olędry (nieistniejąca dziś [[olędrzy|wieś olęderska]], założona w [[1760]]). Do Poznania włączono najpierw właściwe Naramowice i [[Wilczy Młyn]] ([[1925]]), a resztę osad w [[1940]]<ref>{{Cytuj|autor = [[Włodzimierz Łęcki]];; [[Piotr Maluśkiewicz]]; |tytuł = Poznań od A do Z |data = 1986 |isbn = 83-03-01260-6 |miejsce = Poznań |wydawca = KAW |s = 91 |oclc = 835895412}}</ref>. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] Naramowice rozwijały się przede wszystkim w zakresie rolno-przemysłowym. Funkcjonowało tu duże gospodarstwo ogrodnicze. W jednej z hal tego przedsiębiorstwa otwarto pierwszy w Poznaniu market po roku [[1989]] – funkcjonował on pod marką ''Pozperito''.

W październiku 1950 r. wyłączono z [[Piątkowo (gmina)|gminy Piątkowo]] gromadę Naramowice i włączono ją do Poznania<ref>Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 października 1950 r. w sprawie zmiany granic miast: Poznania, Gniezna, Torunia i Zawiercia ({{Dziennik Ustaw|rok=1950|numer=48|pozycja=436}})</ref>.

Obszar Naramowic w latach 1954–1990 należał do dzielnicy [[Stare Miasto (dzielnica Poznania 1954–1990)|Stare Miasto]]. W latach 80. XX wieku planowano budowę nowej zajezdni autobusowej u zbiegu ulic Bolka i Rubież<ref>M. Jurczak, ''Mówi przewodniczący Rady Pracowniczej MPK - Jerzy Stasiewski'', w: ''Z Życia MPK'', nr 18(421)/1989, s. 1</ref>.

W 1993 r. utworzono dwie [[jednostka pomocnicza gminy|jednostki pomocnicze miasta]]: Osiedle Poznań-Wilczy Młyn i Osiedle Poznań-Naramowice<ref>Uchwała Nr LXXXVII/481/93 Rady Miasta Poznania z dnia 13 lipca 1993 r. w sprawie powołania Osiedla Poznań-Wilczy Młyn</ref><ref>Uchwała Nr XCI/531/93 Rady Miasta Poznania z dnia 19 października 1993 r. w sprawie powołania Osiedla Poznań-Naramowice</ref>. W 2010 r. w Poznaniu przeprowadzono reformę funkcjonalną jednostek pomocniczych i 1 stycznia 2011 roku połączono osiedla administracyjne: Naramowice i Wilczy Młyn w jedno Osiedle Naramowice oraz przyłączono do niego tereny nieprzydzielone do żadnych jednostek<ref>[http://edziennik.poznan.uw.gov.pl/ActDetails.aspx?ID=732 Uchwała Nr LXXV/1062/V/2010 Rady Miasta Poznania z dnia 6 lipca 2010] (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2010 r. Nr 180, poz. 3360)</ref>.

<gallery>
Poznań, Naramowice.jpg|Północne przedpola Cytadeli, przypuszczalnie Naramowice w czasie walk podczas II wojny światowej w 1945. Zdjęcie Z. Szumowskiego
Poznań - Piątkowo - Morasko - Umultowo - Naramowice - 1965-08-23.png|Tereny obecnego Piątkowa, Moraska, Umultowa i Naramowic sfotografowane przez satelitę wywiadowczego KH-4A 1023, w dniu 23 sierpnia 1965 roku
Twierdza Poznań Fort V, 1965-08-23.png|Zdjęcie Fortu V Twierdzy Poznań zrobione przez satelitę wywiadowczego KH-4A 1023, w tym samym dniu
Gas tank, Poznan Naramowice, 22.5.1993.jpg|[[Zbiornik gazu na Naramowicach w Poznaniu|Zbiornik gazu na Naramowicach]] w 1993 roku
</gallery>

== Architektura ==
Dzielnica znajduje się w stadium rozwoju budownictwa mieszkaniowego, jest stale rozbudowywana o nowe jednostki (np. [[Osiedle Przy Rezerwacie]], [[Osiedle Zielona Podkowa]], [[Osiedle Żurawiniec]]), zwłaszcza w północnej części. Funkcja rolno-przemysłowa praktycznie zanikła. Istnieje część starszej zabudowy jednorodzinnej i porolniczej.

Osią Naramowic jest ulica Naramowicka, mająca swój początek na skrzyżowaniu z ul. Słowiańską. Niegdyś ulica Naramowicka zaczynała się tuż przy [[Fort Winiary|Cytadeli]]. Dziś początkowy odcinek dawnej ulicy Naramowickiej nosi nazwę ul. Przełajowa.

Naramowice są dzielnicą typowo mieszkalną, ale znajdują się tu też firmy, markety i restauracje, a także [[Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Poznaniu|Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej]] z [[1981]]. Za kościołem powstało w 2009 [[neomodernizm|neomodernistyczne]] osiedle mieszkaniowe [[Osiedle Małe Naramowice|Małe Naramowice]] wzorowane na rozwiązaniach [[Holandia|holenderskich]].

Pamiątką [[Wielki kryzys|Wielkiego Kryzysu]] z lat 30. XX wieku jest [[Osiedle Opieki Społecznej na Naramowicach w Poznaniu|dawne Osiedle Opieki Społecznej]], zbudowane w 1933.

Na posesji u zbiegu ulic Naramowickiej i Bolka stoi [[Historia Polski (1918–1939)|międzywojenna]] słupowa [[kapliczka]] z dużym [[krucyfiks]]em na szczycie i [[dach naczółkowy|naczółkiem]] wykonanym z cegieł. Wewnątrz umieszczona jest niewielka [[Pietà]] (wcześniej stała tu figurka Matki Boskiej). Według tradycji parafialnej kapliczka ta była miejscem zbiorowych modlitw o dobrą pogodę dla rolników i obfite plony<ref>Joanna i Jerzy Sobczakowie, ''Poznań – kapliczki przydrożne'', Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2010, s.50, {{ISBN|978-83-7503-112-6}}</ref>. Przy Zespole Szkół im. Jadwigi i Władysława Zamoyskich (ul. Rubież 20) stoi słupowa kapliczka maryjna (Matka Boska z Dzieciątkiem na wysokiej kolumnie). Na [[cokół|cokole]] umieszczona jest tablica z napisem: ''Królowej Polski za powtórne wskrzeszenie Ojczyzny 1918 i 1945''.

<gallery>
The first day of operation of the tram line to Naramowice in Poznań (17).jpg|Krańcówka tramwajowa Błażeja
Naramowice Poznan all.JPG|Osiedle Przy Rezerwacie (2009)
Naramowice Poznan fr.JPG|Osiedle w rejonie ul. Jasna Rola (2009)
Zurawiniec II Poznan.JPG|Osiedle Żurawiniec II (2011)
Osiedle Małe Naramowice w Poznaniu.JPG|Osiedle Małe Naramowice (2010)
Za Fortem Distr. Poznan.JPG|Osiedle za Fortem (2010)
Social Housing Poznan Naramowice (8).JPG|Dom przy ulicy Burgundzkiej wchodzący w skład zabudowy [[Osiedle Opieki Społecznej na Naramowicach w Poznaniu|osiedla Opieki Społecznej]] (2016)
Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Poznaniu 2010.JPG|Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej (2010)
Naramowice Poznan Chapel.jpg|Kapliczka na rogu ulic Naramowickiej i Bolka (2011)
</gallery>

== Przyroda ==
W zachodniej części Naramowic, na pograniczu z [[Umultowo|Umultowem]], znajduje się [[rezerwat przyrody Żurawiniec]].

== Toponimia ==
[[Plik:Altera Street Poznan.JPG|mały|Ulice [[Franciszek Alter|Franciszka Altera]] i [[Swarożyc]]a (2010)]]
Nazwy ulic w obrębie Naramowic pochodzą z kilku grup [[toponimia|toponimicznych]]:
* od imion zaczynających się na literę ''B'' – np. Boranta, Burysława, Bolka, Błażeja, Bogusława, Bogumiła, Bożymira, Bronisza, Budzisława
* od nazw [[ryby|ryb]] – np. [[Karp]]ia, [[Sielawa europejska|Sielawy]]
* od nazwisk generałów dowodzących jednostkami polskiej armii podczas [[kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] w [[1939]] – np. [[Stanisław Grzmot-Skotnicki|Stanisława Grzmota-Skotnickiego]], [[Edmund Knoll-Kownacki|Edmunda Knolla Kownackiego]], [[Franciszek Kleeberg|Franciszka Kleeberga]]
* od imion dawnych [[Religia Słowian|słowiańskich]] [[Bóg|bóstw]] – [[Swarożyc]]a, [[Kupała (mitologia)|Kupały]], [[Marzanna|Marzanny]], [[Dziewanna (mitologia)|Dziewanny]] i jednego [[Mitologia bałtyjska|bałtyjskiego]] – [[Perkun]]a.

Ponadto znajdują się tu pojedyncze ulice, które nie przynależą do żadnej z tych kategorii – Jasna Rola, Dworska, Czarnucha.

== Komunikacja ==
W okresie [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]] kursował na Naramowice z [[Garbary (Poznań)|Garbar]] ciągnik marki [[Deutz-Fahr|Deutz]] napędzany [[Gaz generatorowy|gazem generatorowym]] z drewna, ciągnący przyczepę pasażerską<ref>[[Edmund Nadolski]], ''Kiedy brakowało nam autobusów'', w: ''Z Życia MPK Poznań'', nr 1(547)/1996, s. 4, {{ISSN|0329-6637}}</ref>. U zbiegu ulic Bolka i Rubież planowano w końcowych latach [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] zbudowanie dużej zajezdni [[autobusy miejskie w Poznaniu|autobusowej]]. W początku 1988 podjęto nawet w tym zakresie prace dokumentacyjne. Obiekt nigdy nie powstał<ref>''XXIV sesja Miejskiej Rady Narodowej (budżetowa)'', w: ''[[Kronika Miasta Poznania]]'', nr 4/1988, s.139, {{ISSN|0137-3552}}</ref>.

23 kwietnia 2022 roku uruchomiono trasę tramwajową prowadzącą do [[Przystanek tramwajowy|przystanku krańcowego]] (bez [[Pętla (transport publiczny)|pętli]]) przy ul. Błażeja. Ulica Naramowicka została po 23 kwietnia przebudowana wraz z uruchomieniem trasy tramwajowej. Obecnie przez Naramowice przejeżdżają tramwaje linii 3 i 10<ref>{{Cytuj |tytuł = Poznań. Druga linia tramwajowa będzie dojeżdżać na Naramowice już od 25 czerwca |data dostępu = 2022-12-04 |opublikowany = www.transport-publiczny.pl |url = https://www.transport-publiczny.pl/wiadomosci/poznan-druga-linia-tramwajowa-bedzie-dojezdzac-na-naramowice-juz-od-25-czerwca-73949.html |język = pl-PL}}</ref>. Obsługę komunikacyjną dzielnicy zapewniają ponadto dzienne autobusy [[Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu|MPK Poznań]] tj.: 146, 167, 169, 911 oraz nocne: 214, 218 i 224.

== Kultura ==
W 2019 w pustostanie na terenie historycznego osiedla Opieki Społecznej powstał mikro [[dom kultury]] "Lotaryńska 6"<ref>{{Cytuj |tytuł = Lotaryńska 6 otwarta! Na Naramowicach powstał Mikro Dom Kultury - Malta Festival Poznań 2019 |data = 2020-02-05 |data dostępu = 2024-01-06 |opublikowany = 2019.malta-festival.pl |url = https://2019.malta-festival.pl/pl/festival/news/lotarynska-6-otwarta-na-naramowicach-powstal-mikro-dom-kultury |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Dr Marta Wiśniewska. Jedyny taki Mikro Dom Kultury |data dostępu = 2024-01-06 |opublikowany = Życie Uniwersyteckie |url = https://uniwersyteckie.pl/ludzie-uam/dr-marta-wisniewska-jedyny-taki-mikro-dom-kultury |język = pl}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Podział administracyjny Poznania]]
* [[Wilczy Młyn]]
* [[Zbiornik gazu na Naramowicach w Poznaniu]]
* [[Szkoła Podstawowa nr 60 w Poznaniu]]
* [[Transport kolejowy w Poznaniu#Obwodnica towarowa|Kolej obwodowa w Poznaniu]] – przebiega przez Naramowice
* [[Staw Młyński (Naramowice)]]
* [[Różany Potok]]
* [[Osiedle Różany Potok]]
* [[Cmentarz parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Poznaniu|Cmentarz przy ul. Jasna Rola]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000'', Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2011, {{ISBN|83-87157-01-5}}
* {{Cytuj|autor = [[Włodzimierz Łęcki]];; [[Piotr Maluśkiewicz]]; |tytuł = Poznań od A do Z |data = 1986 |isbn = 83-03-01260-6 |miejsce = Poznań |wydawca = KAW |s = 91 |oclc = 835895412}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://edziennik.poznan.uw.gov.pl/WDU_P/2010/180/3360/1062_-_zal._nr_2.JPG | tytuł = Granice Osiedla Naramowice | opublikowany = edziennik.poznan.uw.gov.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20160305030525/http://edziennik.poznan.uw.gov.pl/WDU_P/2010/180/3360/1062_-_zal._nr_2.JPG | zarchiwizowano = 2016-03-05}}
* {{SgKP|VI|906}}

{{Poznań - Osiedle Naramowice}}

[[Kategoria:Naramowice| ]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)]]

title: · Naramowice

Województwo: wielkopolskie

Miasto: Poznań

Dzielnica: Osiedle Naramowice

W granicach Poznania: 1 stycznia 1925 (obszar dworski) · 1 stycznia 1951 (wieś)

Tablice rejestracyjne: PO