text:
# Giant Inverted Boomerang
Giant Inverted Boomerang – model stalowej odwróconej kolejki górskiej typu shuttle coaster holenderskiej firmy Vekoma. Pierwszy egzemplarz wybudowany został w 2001 roku pod nazwą Déjà Vu w parku Six Flags Magic Mountain w USA.

## Instalacje
W roku 2025 na całym świecie istniały 3 działające egzemplarze modelu Giant Inverted Boomerang:
| # | Nazwa                    | Park              | Park                     | Data otwarcia       | Data zamknięcia      | Status       |
| - | ------------------------ | ----------------- | ------------------------ | ------------------- | -------------------- | ------------ |
| – | Déjà Vu                  | Stany Zjednoczone | Six Flags Magic Mountain | 25 sierpnia 2001    | 16 października 2011 | przeniesiona |
| – | Déjà Vu                  | Stany Zjednoczone | Six Flags Over Georgia   | 1 września 2001     | 2007                 | przeniesiona |
| – | Déjà Vu                  | Stany Zjednoczone | Six Flags Great America  | 7 października 2001 | 28 października 2007 | przeniesiona |
| 1 | Stunt Fall               | Hiszpania         | Parque Warner Madrid     | 8 sierpnia 2002     | –                    | działa       |
| 2 | Aftershock               | Stany Zjednoczone | Silverwood               | 21 lipca 2007       | –                    | działa       |
| – | Sky Mountain             | Brazylia          | Mirabilandia             | –                   | –                    | przeniesiona |
| – | ?                        | Brazylia          | Mirabilandia             | –                   | –                    | w magazynie  |
| – | Giant Inverted Boomerang |                   | Jin Jiang Action Park    | 30 września 2011    | 25 stycznia 2025     | usunięta     |
| – | Goliath                  | Stany Zjednoczone | Six Flags New England    | 25 maja 2012        | 2019                 | usunięta     |
| 3 | Quantum Leap             | Rosja             | Sochi Park               | 2014                | –                    | działa       |

## Opis przejazdu
Giant Inverted Boomerang jest kolejką górską typu shuttle coaster, tj. posiada otwarty układ toru, który pokonywany przez pociąg w dwóch kierunkach, raz do przodu, a następnie do tyłu. Pociąg opuszcza stację tyłem, następnie przyłącza się do wózka, który dzięki przeciwwadze wciąga pionowym torem pociąg na szczyt wieży. Na samej górze pociąg zostaje zwolniony z zaczepu i zjeżdża swobodnie, osiągając maksymalną prędkość. Pokonuje trzy inwersje: kobrę (dwie inwersje) o wysokości 33,5 m oraz pętlę o wysokości 31,1 m, po czym wjeżdża na drugi segment napędowy, który dostosowawszy swoją prędkość do prędkości pociągu, łączy się z pociągiem i wciąga go na szczyt drugiej wieży. Na szczycie pociąg znów zostaje zwolniony i pokonuje całą trasę jeszcze raz tyłem. Na końcu przejazdu pociąg wjeżdża jeszcze raz na pierwszą wieżę, gdzie zostaje wyhamowany i powoli opuszczony na stację.

## Problemy techniczne
Model Giant Inverted Boomerang charakteryzował się licznymi problemami technicznymi, polegającymi m.in. na częstych awariach pionowych wyciągów na obu końcach toru i usterkach pociągów, którym często zdarzało się utknąć w trasie podczas przejazdu. W 2016 roku na kolejce Goliath w parku Six Flags New England doszło do poważnej awarii wyciągu, w wyniku której roller coaster był nieczynny przez wiele miesięcy. Trudności techniczne i mało entuzjastyczny odbiór kolejki przez gości parków sprawiły, że model Giant Inverted Boomerang zbudowany został w niewielkiej liczbie 6 egzemplarzy, z czego 3 nadal działają, dwa zostały całkowicie usunięte, a kolejny pozostaje rozebrany i czeka od wielu lat na ponowny montaż.

title: Giant Inverted Boomerang

wikitext:
{{Roller coaster infobox
 |nazwa kolejki    = Giant Inverted Boomerang
 |nazwa parku      =
 |zdjęcie          = Déjà Vu roller coaster at Six Flags Magic Mountain.jpg
 |status           =
 |data otwarcia    =
 |data zamknięcia  =
 |typ              = stalowa
 |model            = Giant Inverted Boomerang
 |producent        = [[Vekoma]]
 |projektant       =
 |napęd            = [[przeciwwaga]]
 |wysokość         = 54 m
 |spadek           =
 |długość          = 367 m
 |prędkość         = 99 km/h
 |max kąt          = 90°
 |liczba inwersji  = 3 (× 2)
 |inwersje         = kobra (2 inw.), pętla
 |liczba pociągów  = 1
 |układ pociągu    = 8 × 4 os. w rzędzie
 |czas przejazdu   = 1 m 32 s
 |max przeciążenie = 4,5 g
 |przyspieszenie   =
 |przepustowość    = 870 pas./h
 |minimalny wzrost =
 |koszt budowy     =
 |www              = https://rcdb.com/8207.htm
}}
'''Giant Inverted Boomerang''' – model stalowej odwróconej [[kolejka górska|kolejki górskiej]] typu ''shuttle coaster'' holenderskiej firmy [[Vekoma]]. Pierwszy egzemplarz wybudowany został w [[2001]] roku pod nazwą ''Déjà Vu'' w parku [[Six Flags Magic Mountain]] w USA<ref name=":0">{{Cytuj|tytuł=Roller Coaster Search Results - Giant Inverted Boomerang|data dostępu=2016-12-29|opublikowany=rcdb.com|url=https://rcdb.com/r.htm?ot=2&mo=8207}}</ref>.

== Instalacje ==
W roku 2025 na całym świecie istniały 3 działające egzemplarze modelu Giant Inverted Boomerang<ref>{{Cytuj |tytuł = Giant Inverted Boomerang - Other - Vekoma (Vlodrop, Limburg, Netherlands) |data dostępu = 2025-03-15 |opublikowany = rcdb.com |url = https://rcdb.com/8207.htm}}</ref>:
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!#
!Nazwa
! colspan="2" |Park
!Data otwarcia
!Data zamknięcia
!Status
|-
|–
|Déjà Vu
|{{Flaga|Stany Zjednoczone}}
|[[Six Flags Magic Mountain]]
|25 sierpnia 2001
|16 października 2011
|przeniesiona
|-
|–
|Déjà Vu
|{{Flaga|Stany Zjednoczone}}
|[[Six Flags Over Georgia]]
|1 września 2001
|2007
|przeniesiona
|-
|–
|Déjà Vu
|{{Flaga|Stany Zjednoczone}}
|[[Six Flags Great America]]
|7 października 2001
|28 października 2007
|przeniesiona
|-
|1
|Stunt Fall
|{{Flaga|Hiszpania}}
|[[Parque Warner Madrid]]
|8 sierpnia 2002
|–
|działa
|-
|2
|Aftershock
|{{Flaga|Stany Zjednoczone}}
|[[Silverwood]]
|21 lipca 2007
|–
|działa
|-
|–
|Sky Mountain
|{{Flaga|Brazylia}}
|[[Mirabilandia (Brazylia)|Mirabilandia]]
|–
|–
|przeniesiona<ref group="uwaga">Kolejka nigdy nie została zmontowana w oryginalnej lokalizacji parku i została w częściach przeniesiona do nowej lokalizacji.</ref>
|-
|–
|?
|{{Flaga|Brazylia}}
|[[Mirabilandia (Brazylia)|Mirabilandia]]
|–
|–
|w magazynie<ref group="uwaga">Kolejka jest rozebrana na części i przechowywana na terenie parku.</ref>
|-
|–
|Giant Inverted Boomerang
|{{Flaga|Chiny}}
|[[Jin Jiang Action Park]]
|30 września 2011
|25 stycznia 2025
|usunięta
|-
|–
|Goliath
|{{Flaga|Stany Zjednoczone}}
|[[Six Flags New England]]
|25 maja 2012
|2019
|usunięta
|-
|3
|Quantum Leap
|{{Flaga|Rosja}}
|[[Sochi Park]]
|2014
|–
|działa
|}

== Opis przejazdu ==
''Giant Inverted Boomerang'' jest kolejką górską typu ''shuttle coaster'', tj. posiada otwarty układ toru, który pokonywany przez pociąg w dwóch kierunkach, raz do przodu, a następnie do tyłu. Pociąg opuszcza stację tyłem, następnie przyłącza się do wózka, który dzięki przeciwwadze wciąga pionowym torem pociąg na szczyt wieży. Na samej górze pociąg zostaje zwolniony z zaczepu i zjeżdża swobodnie, osiągając maksymalną prędkość. Pokonuje trzy inwersje: kobrę (dwie inwersje) o wysokości 33,5 m oraz pętlę o wysokości 31,1 m, po czym wjeżdża na drugi segment napędowy, który dostosowawszy swoją prędkość do prędkości pociągu, łączy się z pociągiem i wciąga go na szczyt drugiej wieży. Na szczycie pociąg znów zostaje zwolniony i pokonuje całą trasę jeszcze raz tyłem. Na końcu przejazdu pociąg wjeżdża jeszcze raz na pierwszą wieżę, gdzie zostaje wyhamowany i powoli opuszczony na stację<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj odcinek|tytuł=Stunt Fall {{!}} Parque Warner Madrid {{!}} OnRide|url=https://www.youtube.com/watch?v=CYF_Q1DsqdM|data dostępu=2023-05-16}}</ref>.

== Problemy techniczne ==
Model ''Giant Inverted Boomerang'' charakteryzował się licznymi problemami technicznymi, polegającymi m.in. na częstych awariach pionowych wyciągów na obu końcach toru i usterkach pociągów, którym często zdarzało się utknąć w trasie podczas przejazdu. W 2016 roku na kolejce Goliath w parku [[Six Flags New England]] doszło do poważnej awarii wyciągu, w wyniku której roller coaster był nieczynny przez wiele miesięcy. Trudności techniczne i mało entuzjastyczny odbiór kolejki przez gości parków sprawiły, że model ''Giant Inverted Boomerang'' zbudowany został w niewielkiej liczbie 6 egzemplarzy, z czego 3 nadal działają, dwa zostały całkowicie usunięte, a kolejny pozostaje rozebrany i czeka od wielu lat na ponowny montaż<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = The Rough History of the Giant Inverted Boomerang |data = 2021-09-19 |data dostępu = 2023-05-16 |opublikowany = Theme Parks and Entertainment |url = https://www.themeparksandentertainment.com/2021/09/the-rough-history-of-giant-inverted.html |język = en}}</ref>.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.youtube.com/watch?v=CYF_Q1DsqdM POV – nagranie z przejazdu z punktu widzenia pasażera]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

[[Kategoria:Kolejki górskie odwrócone]]
[[Kategoria:Kolejki górskie firmy Vekoma]]
[[Kategoria:Kolejki górskie typu Shuttle Coaster]]
[[Kategoria:Modele kolejek górskich]]
[[Kategoria:Kolejki górskie stalowe]]

title: Giant Inverted Boomerang

Typ: stalowa

Model: Giant Inverted Boomerang

Producent: Vekoma

Napęd: przeciwwaga

Prędkość: 99 km/h

Inwersje: kobra (2 inw.), pętla

Układ pociągu: 8 × 4 os. w rzędzie


text:
# Gregorio Fuentes
Gregorio Fuentes (ur. 11 lipca 1897 na Lanzarote, Wyspy Kanaryjskie, zm. 13 stycznia 2002 w Cojimar) – kubański rybak, uważany za pierwowzór postaci Santiago z opowiadania Hemingwaya Stary człowiek i morze.
Był synem kucharza okrętowego z Wysp Kanaryjskich, któremu od dziecka towarzyszył w rejsach. Po śmierci ojca w czasie rejsu na Kubę (1903) pozostał na wyspie pod opieką innych emigrantów z Wysp Kanaryjskich. Przez większość życia mieszkał i pracował jako rybak w Cojimar koło Hawany. W 1928 poznał Ernesta Hemingwaya, który wynajął go do opieki nad łodzią "El Pilar". Towarzyszył pisarzowi w rejsach po Morzu Karaibskim.
Fuentes zmarł po chorobie nowotworowej w wieku 104 lat. Prawdopodobnie nigdy nie czytał słynnego opowiadania Hemingwaya.

wikiname: plwiki

title: Gregorio Fuentes

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:TheOldManGregorioFuentes.jpg|thumb|Gregorio Fuentes w 1998]]
'''Gregorio Fuentes''' (ur. [[11 lipca]] [[1897]] na Lanzarote, [[Wyspy Kanaryjskie]], zm. [[13 stycznia]] [[2002]] w Cojimar) – [[kuba]]ński rybak, uważany za pierwowzór postaci [[Santiago (postać literacka)|Santiago]] z opowiadania [[Ernest Hemingway|Hemingwaya]] ''[[Stary człowiek i morze]]''.

Był synem kucharza okrętowego z Wysp Kanaryjskich, któremu od dziecka towarzyszył w rejsach. Po śmierci ojca w czasie rejsu na Kubę ([[1903]]) pozostał na wyspie pod opieką innych emigrantów z Wysp Kanaryjskich. Przez większość życia mieszkał i pracował jako rybak w Cojimar koło [[Hawana|Hawany]]. W [[1928]] poznał Ernesta Hemingwaya, który wynajął go do opieki nad łodzią "El Pilar". Towarzyszył pisarzowi w rejsach po [[Morze Karaibskie|Morzu Karaibskim]].

Fuentes zmarł po [[rak (choroba)|chorobie nowotworowej]] w wieku 104 lat. Prawdopodobnie nigdy nie czytał słynnego opowiadania Hemingwaya<ref>{{Cytuj stronę | url = http://stockpress.de/2010/09/19/gregorio-fuentes-war-hemingways-kapitan/ | tytuł = Gregorio Fuentes ist Hemingways Kapitän | nazwisko = Stock | imię = W. | data = 2010-09-19 | opublikowany = stockpress.de | język = de | data dostępu = 2014-01-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Fuentes, Gregorio}}
[[Kategoria:Kubańczycy]]
[[Kategoria:Pierwowzory postaci literackich]]
[[Kategoria:Stulatkowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1897]]
[[Kategoria:Zmarli w 2002]]


text:
# Héctor Giménez
Héctor Horacio Giménez Silvera (ur. 29 kwietnia 1975 w Montevideo) – urugwajski piłkarz z obywatelstwem meksykańskim występujący na pozycji napastnika.
Giménez urodził się w stolicy Urugwaju, Montevideo, jednak niemal całą profesjonalną karierę piłkarską spędził w Meksyku. Wiosną 2001, w barwach Gallos de Aguascalientes, został królem strzelców drugiej ligi meksykańskiej z 16 golami na koncie. Później występował w innych drużynach z Primera A – Atlético Mexiquense, Dorados de Sinaloa i San Luis. Z ostatnim z wymienionych klubów latem 2005 awansował do Primera División. W sezonie Apertura 2005 rozegrał w najwyższej klasie rozgrywkowej 15 spotkań, strzelając dwa gole, po czym powrócił do zespołu Dorados de Sinaloa, występującego w drugiej lidze. W Primera División de México występował jeszcze podczas gry w Necaxie (2007–2008, 31 meczów, 9 goli) i Indios (2009–2010, 31 meczów, 7 goli). W barwach Necaxy wziął także udział w jedynym międzynarodowym turnieju w swojej karierze, Copa Libertadores 2007 (7 meczów).

title: Héctor Giménez

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Héctor Giménez
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Héctor Horacio Giménez Silvera
 |data urodzenia          = 29 kwietnia 1975
 |miejsce urodzenia       = [[Montevideo]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 178 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1998–2000 ! [[Danubio FC|Danubio]]
! 2000–2001 ! [[Gallos de Aguascalientes|Aguascalientes]] ! 45 ! 23
! 2001–2003 ! [[Atlético Mexiquense]]                     ! 69 ! 38
! 2003–2004 ! [[Dorados de Sinaloa|Dorados]]              ! 30 ! 19
! 2004–2011 ! [[San Luis FC|San Luis]]                    ! 55 ! 23
! 2006      ! {{nowrap|→ [[Correcaminos UAT]] (wyp.)}}    ! 19 !  3
! 2006–2007 ! → [[Dorados de Sinaloa|Dorados]] (wyp.)     ! 16 !  4
! 2007–2008 ! → [[Club Necaxa|Necaxa]] (wyp.)             ! 32 !  9
! 2008      ! → [[Dorados de Sinaloa|Dorados]] (wyp.)     ! 10 !  2
! 2009–2010 ! → [[Indios de Ciudad Juárez|Indios]] (wyp.) ! 31 !  7
! 2010      ! → [[Guerreros FC|Guerreros]] (wyp.)         ! 15 !  8
! 2011      ! → [[Club León|León]] (wyp.)                 ! 11 !  3
! 2011      ! → [[Club Necaxa|Necaxa]] (wyp.)             !  9 !  0
! 2012      ! [[Altamira FC|Altamira]]                    ! 12 !  6
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Héctor Horacio Giménez Silvera''' (ur. [[29 kwietnia]] [[1975]] w [[Montevideo]]) – [[urugwaj]]ski [[piłkarz]] z obywatelstwem [[meksyk]]ańskim występujący na pozycji [[napastnik]]a.

Giménez urodził się w stolicy [[Urugwaj]]u, [[Montevideo]], jednak niemal całą profesjonalną karierę piłkarską spędził w [[Meksyk]]u. Wiosną 2001, w barwach [[Gallos de Aguascalientes]], został królem strzelców drugiej ligi meksykańskiej z 16 golami na koncie. Później występował w innych drużynach z [[Liga de Ascenso|Primera A]] – [[Atlético Mexiquense]], [[Dorados de Sinaloa]] i [[San Luis F.C.|San Luis]]. Z ostatnim z wymienionych klubów latem 2005 awansował do [[Primera División de México|Primera División]]. W sezonie Apertura 2005 rozegrał w najwyższej klasie rozgrywkowej 15 spotkań, strzelając dwa gole, po czym powrócił do zespołu [[Dorados de Sinaloa]], występującego w drugiej lidze. W Primera División de México występował jeszcze podczas gry w [[Club Necaxa|Necaxie]] (2007–2008, 31 meczów, 9 goli) i [[Indios de Ciudad Juárez|Indios]] (2009–2010, 31 meczów, 7 goli). W barwach Necaxy wziął także udział w jedynym międzynarodowym turnieju w swojej karierze, [[Copa Libertadores 2007]] (7 meczów).

== Linki zewnętrzne ==
* {{transfermarkt|p|id=53319|nazwa=Héctor Giménez|data dostępu=2020-11-26}}
* [http://www.mediotiempo.com/jugador/futbol/hector-horacio-gimenez Statystyki na MedioTiempo] {{lang|es}}

{{SORTUJ:Gimenez, Hector}}
[[Kategoria:Urugwajscy piłkarze]]
[[Kategoria:Meksykanie pochodzenia urugwajskiego]]
[[Kategoria:Piłkarze Danubio FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Atlético Mexiquense]]
[[Kategoria:Piłkarze Dorados de Sinaloa]]
[[Kategoria:Piłkarze San Luis FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Correcaminos UAT]]
[[Kategoria:Piłkarze Club Necaxa]]
[[Kategoria:Piłkarze Indios de Ciudad Juárez]]
[[Kategoria:Piłkarze Guerreros FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Club León]]
[[Kategoria:Piłkarze Altamira FC]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Montevideo]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]

title: · Héctor Giménez

Pełne imię i nazwisko: Héctor Horacio Giménez Silvera

Data i miejsce urodzenia: 29 kwietnia 1975 · Montevideo

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Danubio

Aguascalientes · 45 · (23)

Atlético Mexiquense · 69 · (38)

Dorados · 30 · (19)

San Luis · 55 · (23)

→ Correcaminos UAT (wyp.) · 19 · (3)

→ Dorados (wyp.) · 16 · (4)

→ Necaxa (wyp.) · 32 · (9)

→ Dorados (wyp.) · 10 · (2)

→ Indios (wyp.) · 31 · (7)

→ Guerreros (wyp.) · 15 · (8)

→ León (wyp.) · 11 · (3)
→ Necaxa (wyp.) · 9 · (0)

Altamira · 12 · (6)


text:
# Villard (Creuse)
Villard – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Creuse.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 341 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 21 osób/km² (wśród 747 gmin Limousin Villard plasuje się na 332. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 413.).

title: Villard (Creuse)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Villard
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Villard
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Villard (mairie) 1.jpg
 |opis zdjęcia                    = Merostwo (2010)
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Creuse (departament)|Creuse]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Guéret|Guéret]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 23263
 |powierzchnia                    = 16,24 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 341
 |gęstość zaludnienia             = 21 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 23800
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Creuse
 |współrzędne                     = 46°19′58″N 1°42′6″E
 |commons                         = Category:Villard (Creuse)
 |www                             =
}}
'''Villard''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Nowa Akwitania]], w departamencie [[Creuse (departament)|Creuse]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 341 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 21 osób/km² (wśród 747 gmin [[Limousin]] Villard plasuje się na 332. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 413.).

[[Plik:Eglise de la conversion de St-Paul de Villard.JPG|thumb|left|250px|Kościół św. Pawła (2014)]]

{{clear|left}}

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Guéret}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Creuse]]

title: Villard

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Creuse

Okręg: Guéret

• gęstość: 21 os./km²


text:
# Sarcze Góry
Sarcze Góry – dwa wzniesienia o wysokościach 55 i 59 m n.p.m. na Równinie Białogardzkiej, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Manowo.
Przy północnym podnóżu wzniesień przebiega droga krajowa nr 11. Za nią dalej na północ leży wieś Bonin.
Przy południowej części Sarczych Gór znajduje się obszar źródliskowy strugi Czarnej (górny odcinek o nazwie Bagnica), która biegnie na zachód w dolinie o przebiegu równoleżnikowym.
Nazwę Sarcze Góry wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Boniner Kirch Berge.

title: Sarcze Góry

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Sarcze Góry
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |państwo               = Polska
 |położenie             =
 |pasmo                 =
 |wysokość              = 59,4 i 55,2
 |kod mapy              = Manowo (gmina)
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 54°8′32″N 16°14′46″E
 |pozycja opisu         = top
 |commons               =
}}
'''Sarcze Góry''' – dwa wzniesienia o wysokościach 55 i 59 m n.p.m.<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Białecki|imię=Tadeusz|tytuł=Słownik nazw fizjograficznych Pomorza Zachodniego|miejsce=Szczecin|data=2001|strony=398|isbn=83-7241-201-4}} Za: {{cytuj książkę|nazwisko=Rospond|imię=Stanisław|tytuł=Słownik nazw geograficznych Polski Zachodniej i Północnej, cz. I i II|wydawca=Polskie Towarzystwo Geograficzne|miejsce=Wrocław|data=1951}}</ref> na [[Równina Białogardzka|Równinie Białogardzkiej]], w [[województwo zachodniopomorskie|woj. zachodniopomorskim]], w [[powiat koszaliński|powiecie koszalińskim]], w [[Manowo (gmina)|gminie Manowo]].

Przy północnym podnóżu wzniesień przebiega [[droga krajowa nr 11 (Polska)|droga krajowa nr 11]]. Za nią dalej na północ leży wieś [[Bonin (powiat koszaliński)|Bonin]].

Przy południowej części Sarczych Gór znajduje się obszar źródliskowy strugi [[Czarna (dopływ Radwi)|Czarnej]] (górny odcinek o nazwie Bagnica), która biegnie na zachód w dolinie o przebiegu równoleżnikowym.

Nazwę ''Sarcze Góry'' wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę ''Boniner Kirch Berge''<ref>Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 2 kwietnia 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości ({{Monitor Polski|rok=1949|numer=29|pozycja=445}}, s. 13)</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Sarcze]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Równina Białogardzka]]
[[Kategoria:Wzniesienia w gminie Manowo]]
[[Kategoria:Bonin (powiat koszaliński)]]

title: Sarcze Góry

Państwo: Polska


text:
# Berek (Bośnia i Hercegowina)
Berek (cyr. Берек) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Gradiška. W 2013 roku liczyła 412 mieszkańców.

title: Berek (Bośnia i Hercegowina)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Berek
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Берек}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BA-SRP
 |3. jednostka administracyjna = [[Gmina Gradiška|Gradiška]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2013
 |liczba ludności              = 412{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Berek''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Берек) – [[wieś]] w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], w [[Republika Serbska|Republice Serbskiej]], w [[Gmina Gradiška|gminie Gradiška]]. W 2013 roku liczyła 412 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170323072344/http://www2.rzs.rs.ba/static/uploads/bilteni/popis/gradovi_opstine_naseljena_mjesta/Rezultati_Popisa_2013_Gradovi_Opstine_Naseljena_Mjesta_WEB.xlsx|tytuł=Резултати Пописа 2013, Градови, општине, насељена мјеста|opublikowany=Републички завод за статистику|język=sr|data dostępu=2019-09-23}}</ref>
}}

{{Gmina Gradiška}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Gradiška]]

title: BerekБерек

Państwo: Bośnia i Hercegowina

Część składowa: Republika Serbska

Gmina: Gradiška


text:
# Criminal: Niemcy
Criminal: Niemcy (niem. Criminal: Deutschland) – niemieckojęzyczny miniserial kryminalno-psychologiczny zrealizowany na zlecenie platformy Netflix w ramach jej paneuropejskiego projektu siostrzanych miniseriali Criminal. Wyprodukowano 3 odcinki, które zostały udostępnione abonentom Netfliksa w dniu 20 września 2019 r. Reżyserem wszystkich odcinków był Oliver Hirschbiegel.

## Fabuła
Podobnie jak w przypadku wszystkich odsłon projektu Criminal, akcja serialu toczy się wyłącznie w policyjnym pokoju przesłuchań oraz w bezpośrednio przyległych do niego pomieszczeniach. W tym przypadku są one zlokalizowane w jednym z policyjnych budynków w Berlinie. Zespół przesłuchujący jest dowodzony twardą ręką przez pochodzącego z dawnego NRD nadinspektora Schulza. W ostatnim czasie pojawiły się wysuwane wobec niego podejrzenia o nieprawidłowości, w związku z czym do grupy zostaje tymczasowo przydzielona znacznie młodsza od Schulza, a obecnie będąca w zaawansowanej ciąży, nadinspektor Keller. Ma ona dokonać oceny pracy zespołu, a jednocześnie otrzymuje prawo udziału we wszystkich prowadzonych przesłuchaniach.

### Odcinki
| nr | tytuł   | fabuła                                                                                | scenariusz                  |
| -- | ------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | --------------------------- |
| 1  | Jochen  | Na przesłuchanie zostaje wezwany jeden z berlińskich magnatów rynku nieruchomości, który przybył do miasta z RFN tuż po zjednoczeniu Niemiec i dorobił się na wykupywaniu lokali w dawnym Berlinie Wschodnim, a następnie ich renowacji i sprzedaży z dużym zyskiem. Pracownik, którego wynajął blisko 30 lat wcześniej do swojego pierwszego berlińskiego remontu, po zakończeniu pracy zniknął bez wieści. | Bernd Lange                 |
| 2  | Yilmaz  | Początkowo prosta i rutynowa sprawa przemocy domowej nagle komplikuje się, gdy podejrzany okazuje się być zięciem jednej z najbardziej wpływowych osób w Berlinie. Jeszcze bardziej niezwykłe jest to, że zamiast stanąć w obronie córki, teść przysyła na pomoc zatrzymanemu bezwzględnego adwokata z najwyższej półki.                                                                                | Bernd Lange                 |
| 3  | Claudia | Nadinspektor Schulz wraca do śledztwa w sprawie makabrycznych morderstw nastolatek, które prowadził ponad 20 lat wcześniej. Matka jednej z ofiar jest śmiertelnie chora, a policjant za wszelką cenę stara się wyciągnąć z jedynej żyjącej jeszcze sprawczyni informację o miejscu ukrycia zwłok zabitej dziewczyny, tak aby matka zdążyła ją godnie pochować przed śmiercią.                                | Sebastian Heeg, Bernd Lange |

## Obsada
- Sylvester Groth jako detektyw nadinspektor Karl Schulz
- Eva Meckbach jako detektyw nadinspektor Nadine Keller
- Florence Kasumba jako policjantka Antje Borchert
- Christian Kuchenbuch jako policjant Martin Ludwig
- Jonathan Berlin jako pracownik policji Stefan Proska
- Peter Kurth jako podejrzany Jochen Müller
- Deniz Arora jako podejrzany Yilmaz Yussef
- Nina Hoss jako skazana Claudia Hartmann
- Christian Berkel jako adwokat dr Marquardt[2]

## Produkcja
Choć serial rozgrywa się we Niemczech, został w całości zrealizowany w Hiszpanii, a dokładniej w hali zdjęciowej na terenie ośrodka produkcyjnego Ciudad de la Tele w Madrycie. Z tej samej scenografii w tej samej hali korzystały również siostrzane seriale Criminal: Francja, Criminal: Hiszpania, a także (tylko w serii 1) Criminal: Wielka Brytania.

title: Criminal: Niemcy

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Criminal: Niemcy
 |oryginalny tytuł        = Criminal: Deutschland
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 = kryminalny, psychologiczny
 |kraj produkcji          =
 |oryginalny język        = [[Język niemiecki|niemiecki]]
 |twórcy                  =
 |główne role             =
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 3
 |liczba serii            = 1
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          =
 |produkcja               =
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               = [[Oliver Hirschbiegel]]
 |scenariusz              =
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            =
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji =
 |data premiery           =
 |stacja telewizyjna      = [[Netflix]]
 |pierwsza emisja         = 20 września 2019
 |lata emisji             =
 |status                  =
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               = ''[[Criminal: Francja]]'', ''[[Criminal: Hiszpania]]'', ''[[Criminal: Wielka Brytania]]''
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Criminal: Niemcy''' ({{W języku|de|Criminal: Deutschland}}) – [[Język niemiecki|niemieckojęzyczny]] [[miniserial]] kryminalno-psychologiczny zrealizowany na zlecenie platformy [[Netflix]] w ramach jej paneuropejskiego projektu siostrzanych miniseriali ''[[Criminal (serial)|Criminal]]''. Wyprodukowano 3 odcinki, które zostały udostępnione abonentom Netfliksa w dniu 20 września 2019 r.<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Peter White |tytuł = ‘Criminal’: Netflix Sets Premiere Date For Nicholas Pinnock & Hayley Atwell Police Interrogation Drama |data = 2019-08-09 |data dostępu = 2020-10-01 |opublikowany = Deadline |url = https://deadline.com/2019/08/criminal-netflix-sets-premiere-date-for-nicholas-pinnock-hayley-atwell-police-interrogation-drama-1202665082/ |język = en}}</ref> Reżyserem wszystkich odcinków był [[Oliver Hirschbiegel]].

== Fabuła ==
Podobnie jak w przypadku wszystkich odsłon projektu ''Criminal'', akcja serialu toczy się wyłącznie w policyjnym pokoju przesłuchań oraz w bezpośrednio przyległych do niego pomieszczeniach. W tym przypadku są one zlokalizowane w jednym z policyjnych budynków w [[Berlin]]ie. Zespół przesłuchujący jest dowodzony twardą ręką przez pochodzącego z dawnego [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]] nadinspektora Schulza. W ostatnim czasie pojawiły się wysuwane wobec niego podejrzenia o nieprawidłowości, w związku z czym do grupy zostaje tymczasowo przydzielona znacznie młodsza od Schulza, a obecnie będąca w zaawansowanej ciąży, nadinspektor Keller. Ma ona dokonać oceny pracy zespołu, a jednocześnie otrzymuje prawo udziału we wszystkich prowadzonych przesłuchaniach.

=== Odcinki ===
{| class="wikitable"
!nr
!tytuł
!fabuła
!scenariusz
|-
|1
|Jochen
|Na przesłuchanie zostaje wezwany jeden z berlińskich magnatów rynku nieruchomości, który przybył do miasta z [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|RFN]] tuż po [[ponowne zjednoczenie Niemiec|zjednoczeniu Niemiec]] i dorobił się na wykupywaniu lokali w dawnym [[Berlin (wschodni)|Berlinie Wschodnim]], a następnie ich renowacji i sprzedaży z dużym zyskiem. Pracownik, którego wynajął blisko 30 lat wcześniej do swojego pierwszego berlińskiego remontu, po zakończeniu pracy zniknął bez wieści.
|[[Bernd Lange (scenarzysta)|Bernd Lange]]
|-
|2
|Yilmaz
|Początkowo prosta i rutynowa sprawa przemocy domowej nagle komplikuje się, gdy podejrzany okazuje się być zięciem jednej z najbardziej wpływowych osób w Berlinie. Jeszcze bardziej niezwykłe jest to, że zamiast stanąć w obronie córki, teść przysyła na pomoc zatrzymanemu bezwzględnego adwokata z najwyższej półki.
|Bernd Lange
|-
|3
|Claudia
|Nadinspektor Schulz wraca do śledztwa w sprawie makabrycznych morderstw nastolatek, które prowadził ponad 20 lat wcześniej. Matka jednej z ofiar jest śmiertelnie chora, a policjant za wszelką cenę stara się wyciągnąć z jedynej żyjącej jeszcze sprawczyni informację o miejscu ukrycia zwłok zabitej dziewczyny, tak aby matka zdążyła ją godnie pochować przed śmiercią.
|[[Sebastian Heeg]], Bernd Lange
|}

== Obsada ==
* [[Sylvester Groth]] jako detektyw nadinspektor Karl Schulz
* [[Eva Meckbach]] jako detektyw nadinspektor Nadine Keller
* [[Florence Kasumba]] jako policjantka Antje Borchert
* [[Christian Kuchenbuch]] jako policjant Martin Ludwig
* [[Jonathan Berlin]] jako pracownik policji Stefan Proska
* [[Peter Kurth]] jako podejrzany Jochen Müller
* [[Deniz Arora]] jako podejrzany Yilmaz Yussef
* [[Nina Hoss]] jako skazana Claudia Hartmann
* [[Christian Berkel]] jako adwokat dr Marquardt<ref>{{IMDb|tytuł|10986056}}</ref>

== Produkcja ==
Choć serial rozgrywa się we Niemczech, został w całości zrealizowany w [[Hiszpania|Hiszpanii]], a dokładniej w hali zdjęciowej na terenie ośrodka produkcyjnego [[Ciudad de la Tele]] w [[Madryt|Madrycie]]. Z tej samej scenografii w tej samej hali korzystały również siostrzane seriale ''[[Criminal: Francja]]'', ''[[Criminal: Hiszpania]]'', a także (tylko w serii 1) ''[[Criminal: Wielka Brytania]]''<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Oliver Hirschbiegel}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Seriale Netfliksa]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 2019]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Olivera Hirschbiegela]]

title: Criminal: NiemcyCriminal: Deutschland

Gatunek: kryminalny, psychologiczny

Oryginalny język: niemiecki

Reżyseria: Oliver Hirschbiegel

Stacja telewizyjna: Netflix

Pierwsza emisja: 20 września 2019

Powiązane: Criminal: Francja, Criminal: Hiszpania, Criminal: Wielka Brytania


text:
# Redstone (Kolorado)
Redstone – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, w hrabstwie Pitkin.

title: Redstone (Kolorado)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Redstone
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Redstone
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Kolorado}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Pitkin|Pitkin]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 08-63650
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0175203
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 1,13
 |wysokość                     = 2200
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 970
 |kod pocztowy                 = 81623
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-07:00]]
[[UTC-06:00]]
 |kod mapy                     = US-CO
 |współrzędne                  = 39°10′50″N 107°14′22″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Redstone''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Kolorado (stan)|Kolorado]], w hrabstwie [[Hrabstwo Pitkin|Pitkin]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:CDP w stanie Kolorado]]

title: Redstone

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kolorado

Hrabstwo: Pitkin

Populacja · • liczba ludności: · 127 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Karl Hannibal von Dohna
Karl Hannibal von Dohna (ur. 1588, zm. 21 lutego 1633 w Pradze) – władca sycowskiego wolnego państwa stanowego od 1613.

## Rodzina i młodość
Pochodził z pruskiego rodu von Dohna, osiadłego na Śląsku w XIII w. Był najstarszym synem Abrahama von Dohna i Eleonory z domu Saurma-Jeltsch.
Jako dziedzic włości sycowskich został wysłany do Francji, na studia do Paryża. Odbył również podróż do północnej Afryki. Za sprawą swojego ojca przeszedł na katolicyzm, wiążąc się z dworem cesarskim w Wiedniu, gdzie piastował godność szambelana.

## Wolny pan stanowy Sycowa
Po śmierci ojca, 26 czerwca 1613, przejął rządy w wolnym państwie stanowym. Na początku swoich rządów poświęcił się uporządkowaniu spraw gospodarczych. W 1615 sprzedał wrocławskiemu klasztorowi św. Macieja Dziadową Kłodę. Następnie w 1621 kupił od Korony Czeskiej kilka wsi, znajdujących się w Górnych Łużycach oraz Biskupice.

### Karl Hannibal a wojna trzydziestoletnia
Karl Hannibal jako gorliwy katolik był przeciwnikiem antyhabsburskiego powstania w Czechach, trwającego w latach 1618–1620. Za odmowę złożenia hołdu lennego królowi Fryderykowi I Wittelsbachowi, zwanemu Królem zimowym, został pozbawiony przez Sejm Śląski swojego władztwa. Mimo to nie podporządkował się tym zarządzeniom. Po klęsce powstańców na Białej Górze prosił cesarza o przywrócenie stanom śląskim ich wszystkich przywilejów oraz starał się o ich powrót do łask cesarskich.
Przez kolejne lata trwania wojny trzydziestoletniej do 1632 sytuacja w jego dobrach była w miarę dobra, na skutek omijania Sycowa i okolic przez armie obu zwaśnionych stron.
Do zmiany sytuacji doszło w 1632, kiedy na Śląsk wkroczyły oddziały szwedzkie i brandenburskie, które łupiły region. Karl Hannibal był odpowiedzialny za obronę Piasku i Ostrowa Tumskiego we Wrocławiu. Chcąc stawić im czoła, rozpoczął werbunek ochotników do armii, natykając się 8 lutego 1633 pod Strzelinem na oddziały nieprzyjaciela. Bitwę tę przegrał, a niedługo potem, 22 lutego 1633, zmarł w Pradze po krótkiej chorobie.

### Sprawy kulturalne
Utrzymywał kontakty z jednym z najwybitniejszych śląskich poetów Martinem Opitzem, który przez pewien czas był jego osobistym sekretarzem oraz doradcą.

title: Karl Hannibal von Dohna

wikitext:
'''Karl Hannibal von Dohna''' (ur. [[1588]], zm. [[21 lutego]] [[1633]] w [[Praga|Pradze]]) – władca [[Syców|sycowskiego]] [[wolne państwo stanowe|wolnego państwa stanowego]] od [[1613]]<ref>A. i A. Galasowie, ''Dzieje Śląska w datach'', Wrocław 2001, s. 353.</ref>.

== Rodzina i młodość ==
Pochodził z [[Prusy (kraina historyczna)|pruskiego]] [[Ród Dohnów|rodu von Dohna]], osiadłego na [[Śląsk]]u w XIII w. Był najstarszym synem [[Abraham von Dohna|Abrahama von Dohna]] i Eleonory z domu Saurma-Jeltsch<ref>T. Kulak, W. Mrozowicz, ''Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność'', Wrocław – Syców 2000, s. 47.</ref>.

Jako dziedzic włości sycowskich został wysłany do [[Francja|Francji]], na studia do [[Paryż]]a. Odbył również podróż do północnej [[Afryka|Afryki]]<ref name="Kulak 49">T. Kulak, W. Mrozowicz, ''Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność'', Wrocław – Syców 2000, s. 49.</ref>. Za sprawą swojego ojca przeszedł na [[katolicyzm]], wiążąc się z dworem [[cesarz|cesarskim]] w [[Wiedeń|Wiedniu]], gdzie piastował godność [[szambelan]]a<ref>J. Franzkowski, ''Geschichte der freien Standesherrschaft, der Stadt und des landrätlichen Kreises Gross Wartenberg'', Gross Wartenberg 1912, s. 93.</ref>.

== Wolny pan stanowy Sycowa ==
Po śmierci ojca, [[26 czerwca]] [[1613]], przejął rządy w [[Wolne państwo stanowe|wolnym państwie stanowym]]<ref>M. Mierzba, ''Wolne państwo stanowe Syców'', mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 40.</ref>. Na początku swoich rządów poświęcił się uporządkowaniu spraw gospodarczych. W 1615 sprzedał [[Wrocław|wrocławskiemu]] [[klasztor]]owi św. Macieja [[Dziadowa Kłoda|Dziadową Kłodę]]. Następnie w 1621 kupił od [[Czechy|Korony Czeskiej]] kilka wsi, znajdujących się w [[Górne Łużyce|Górnych Łużycach]] oraz [[Biskupice (powiat oleśnicki)|Biskupice]]<ref name="Kulak 49" />.

=== Karl Hannibal a wojna trzydziestoletnia ===
Karl Hannibal jako gorliwy katolik był przeciwnikiem antyhabsburskiego powstania w [[Czechy|Czechach]], trwającego w latach 1618–1620. Za odmowę złożenia [[hołd lenny|hołdu lennego]] królowi [[Fryderyk V (palatyn reński)|Fryderykowi I Wittelsbachowi]], zwanemu Królem zimowym, został pozbawiony przez Sejm [[Śląsk]]i swojego władztwa. Mimo to nie podporządkował się tym zarządzeniom. Po klęsce powstańców na [[Bitwa na Białej Górze|Białej Górze]] prosił cesarza o przywrócenie [[Stan (zbiorowość społeczna)|stanom]] śląskim ich wszystkich przywilejów oraz starał się o ich powrót do łask cesarskich<ref name="Kulak 49" />.

Przez kolejne lata trwania [[wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]] do 1632 sytuacja w jego dobrach była w miarę dobra, na skutek omijania [[Syców|Sycowa]] i okolic przez armie obu zwaśnionych stron<ref>M. Mierzba, ''Wolne państwo stanowe Syców'', mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 42-43.</ref>.

Do zmiany sytuacji doszło w 1632, kiedy na [[Śląsk]] wkroczyły oddziały [[Szwecja|szwedzkie]] i [[Brandenburgia|brandenburskie]], które łupiły region. Karl Hannibal był odpowiedzialny za obronę [[Wyspa Piasek we Wrocławiu|Piasku]] i [[Ostrów Tumski we Wrocławiu|Ostrowa Tumskiego]] we [[Wrocław]]iu<ref>M. Mierzba, ''Wolne państwo stanowe Syców'', mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 43.</ref>. Chcąc stawić im czoła, rozpoczął werbunek ochotników do armii, natykając się 8 lutego 1633 pod [[Strzelin]]em na oddziały nieprzyjaciela. Bitwę tę przegrał, a niedługo potem, 22 lutego 1633, zmarł w [[Praga|Pradze]] po krótkiej chorobie<ref>T. Kulak, W. Mrozowicz, ''Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność'', Wrocław – Syców 2009, s. 50.</ref>.

=== Sprawy kulturalne ===
Utrzymywał kontakty z jednym z najwybitniejszych [[Śląsk|śląskich]] [[poeta|poetów]] [[Martin Opitz|Martinem Opitzem]], który przez pewien czas był jego osobistym sekretarzem oraz doradcą<ref>M. Mierzba, ''Wolne państwo stanowe Syców'', mps. pracy dypl., Wrocław 2009, s. 41.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Teresa Kulak|Kulak T.]], [[Wojciech Mrozowicz|Mrozowicz W.]], ''Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność'', wyd. Oficyna wydawnicza ''Atut'', Wrocław – Syców 2000.
* Franzkowski J., ''Geschichte der freien Standesherrschaft, der Stadt und des landrätlichen Kreises Gross Wartenberg'', Gross Wartenberg 1912.
* Mierzba M., ''Wolne państwo stanowe Syców'', mps. pracy dypl., Wrocław 2009.

{{Wolni panowie stanowi Sycowa}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dohna, Karl Hannibal VON}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1588]]
[[Kategoria:Zmarli w 1633]]
[[Kategoria:Wolni panowie stanowi Sycowa]]
[[Kategoria:Ród Dohna|Karl Hannibal]]


text:
# Hrib pri Koprivniku
Hrib pri Koprivniku – wieś w Słowenii, w gminie Kočevje. W 2018 roku liczyła 2 mieszkańców.

title: Hrib pri Koprivniku

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hrib pri Koprivniku
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Kočevje|Kočevje]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 2{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hrib pri Koprivniku''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Kočevje|gminie Kočevje]]. W 2018 roku liczyła 2 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-05-10}}</ref>
}}

{{Gmina Kočevje}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Kočevje]]

title: Hrib pri Koprivniku

Państwo: Słowenia

Gmina: Kočevje

Populacja (2018) · • liczba ludności: · 2


text:
# Agromet-Pionier
Agromet-Pionier – polski producent maszyn rolniczych z siedzibą w Strzelcach Opolskich działający w latach 1870–1997. W ramach Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej krajów obozu socjalistycznego fabryka specjalizowała się w produkcji maszyn do zbioru ziemniaków.

## Historia
Ludwik Prankel w 1868 roku zakupił ziemię pod fabrykę na obrzeżach miasta. W 1869 rozpoczęto budowę odlewni. W 1870 bracia Ludwik i Rudolf Prankel ukończyli budowę fabryki, w 1872 roku zarejestrowali firmę pod nazwą: „Gebrüder Prankel Groβ Strehlitz” (pol. Bracia Prankel Strzelce Wielkie). W roku 1882 zostaje wybudowany tartak parowy.
W roku 1945 właściciele wyjechali do Niemiec. Wyposażenia fabryki wywieziono jako zdobyczy wojenną do ZSRR. Nastąpiła nacjonalizacja fabryki. Od 17 kwietnia do 20 maja 1945 Pełnomocnik dla Spraw Przemysłowych inż. Stanisław Richter przejmował fabrykę z rąk radzieckich. Fabrykę upaństwowiono na podstawie art. 2 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 roku, i 18 stycznia 1946 roku została przejęta przez Łódzkie Zjednoczenie Maszyn Rolniczych. W roku 1946 powstała Fabryka Maszyn Rolniczych Pionier. 15 września 1948 roku na podstawie zarządzenia ministra przemysłu i handlu – powołano przedsiębiorstwo państwowe Fabryka Sprzętu Rolniczego „Pionier”. W 1955 dokonano przekazania produkcji sieczkarni BW-2 przez Fabrykę „Pionier” w Strzelcach Opolskich do Lubelskiej Fabryki Maszyn Rolniczych.
17 lutego 1973 została podpisana umowa licencyjno-kooperacyjna na produkcję kombajnów do zbioru ziemniaków pomiędzy dyrektorem Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „Agromet-Motoimport” mgr Jerzym Typrowiczem a właścicielem zachodnioniemieckiej firmy Niewöhner KG z siedzibą w Gütersloh Bruno Niewöhner.
Zarządzeniem Ministra Przemysłu Maszynowego Nr 4/Org/73 z dnia 7 marca 1973 przez połączenie Fabryki Sprzętu Rolniczego „Pionier” w Strzelcach Opolskich, Fabryki Siewników „Brzeg” w Brzegu oraz poprzez przejęcie Brzeskiej Fabryki Obrabiarek w Brzegu i utworzenie Samodzielnego Oddziału Inwestycyjnego powołano przedsiębiorstwo państwowe typu kombinat przemysłowy pod nazwą Fabryka Maszyn Rolniczych „Agromet”. Rolę zakładu wiodącego w kombinacie pełnił Zakład Maszyn do Zbioru Ziemniaków w Strzelcach Opolskich. Zarządzeniem Nr 35/Org/76 Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia 18 marca 1976 roku dotychczasowy Zakład Maszyn do Zbioru Ziemniaków w Strzelcach Opolskich przekształcono w przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą „Agromet” Fabryka Maszyn Rolniczych w Strzelcach Opolskich.
Dnia 29 października 1991 roku uchwałą zebrania delegatów została zmieniona nazwa przedsiębiorstwa na Fabryka Maszyn i Urządzeń „Agromet-Pionier” w Strzelcach Opolskich, jego statut i statut samorządu załogi.
19 października 1999 została ogłoszona upadłość.
W 2001 roku KFMR Krukowiak nabył od Syndyka „Agrometu w Upadłości” w Strzelcach Opolskich pozostałą produkcję w toku, maszyny, urządzenia, obrabiarki, wyposażenie i tym podobne oraz halę nr 56. W 2003 roku Fabryka Maszyn i Urządzeń „Agromet – Pionier” w Strzelcach Opolskich została wykreślona z rejestru przedsiębiorstw państwowych w związku z ukończeniem postępowania upadłościowego.

## Produkty
- kombajny ziemniaczane: „Anna” Z-644 (na licencji firmy Niewöhner-Wühlmaus), „Bolko” Z-643, „Karlik” Z-642
- kopaczka jednorzędowa Z-649
- kopaczki przenośnikowe dwurzędowe Z-625 i Z-628
- kopaczki ciągnikowo-elewatorowe do ziemniaków KCE-2 „Śląsk” na licencji radzieckiej[10], Z-609 (wcześniej KEP-2 Silesia)
- sadzarka do rozsad S-221
- sadzarka do ziemniaków: S-222 (na licencji firmy Gruse)[11]
- sadzarka do ziemniaków dwurzędowa S-226
- sortownik do ziemniaków M-622
- rozdrabniacz łęcin Z-319
- 2-rzędowy rozdrabniacz bijakowy do łęcin Z-366[12]
- kopaczka do cebuli Z-427
- obsypnik ciągnikowy zawieszany czterorzędowy P-457

title: Agromet-Pionier

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Fabryka Maszyn i Urządzeń Agromet-Pionier
Fabryka maszyn rolniczych Agromet-Pionier
Bracia Prankel – Strzelce Wielkie
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = PL-OP
 |siedziba          = [[Strzelce Opolskie]]
 |adres             = ul.Gogolińska 2
47-100 Strzelce Opolskie
 |data założenia    = 1870
 |data likwidacji   = 1997
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           = KRS
 |numer rejestru    = 0000025820
 |zatrudnienie      = ok. 2 tys. (w najlepszym okresie)<ref>[http://nto.pl/dlaczego-upadl-strzelecki-agromet/ar/10093745 Dlaczego upadł strzelecki Agromet?]</ref>
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       = 50°30′46″N 18°17′07″E
 |kod mapy          = Strzelce Opolskie
 |opis miejsca      = Agromet-Pionier
 |commons           =
 |www               =
}}
'''Agromet-Pionier''' – [[Polska|polski]] producent [[Maszyna rolnicza|maszyn rolniczych]] z siedzibą w [[Strzelce Opolskie|Strzelcach Opolskich]] działający w latach 1870–1997. W ramach [[Rada Wzajemnej Pomocy Gospodarczej|Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej]] [[Blok wschodni|krajów obozu socjalistycznego]] fabryka specjalizowała się w produkcji maszyn do zbioru [[ziemniak]]ów<ref>{{Cytuj |url = http://www.archeion.net/atom/index.php/fabryka-sprzetu-rolniczego-pionier-w-strzelcach-opolskich-w-ramach-rady-wzajemnej-pomocy-gospodarczej-krajow-obozu-socjalistycznego-specjalizuje-sie-w-produkcji-maszyn-do-zbioru-ziemniakow;isad |tytuł = Fabryka Sprzętu Rolniczego „Pionier” w Strzelcach Opolskich w ramach Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej krajów obozu socjalistycznego, specjalizuje się w produkcji maszyn do z... |opublikowany = www.archeion.net |język = pl |data dostępu = 2018-01-07 |archiwum = https://web.archive.org/web/20210126204245/https://archeion.net/atom/index.php/fabryka-sprzetu-rolniczego-pionier-w-strzelcach-opolskich-w-ramach-rady-wzajemnej-pomocy-gospodarczej-krajow-obozu-socjalistycznego-specjalizuje-sie-w-produkcji-maszyn-do-zbioru-ziemniakow;isad |zarchiwizowano = 2021-01-26 }}</ref>.

== Historia ==
Ludwik Prankel w 1868 roku zakupił ziemię pod fabrykę na obrzeżach miasta<ref>{{Cytuj | url=http://www.psp1stop.ehost.pl/dokumenty/ulice/p1.pdf | tytuł=Ã¾Ã¿�B�R�A�C�I�A� �P�R�A�N�K�E�L� � �-� �l�u�d�z�i�e�,� �k�t�Ã³�r�z�y� �z�m�i�e�n�i�l�i� �S�t�r�z�e�l�c�e� �O�p�o�l�s�k�i�e | opublikowany=psp1stop.ehost.pl | archiwum=https://web.archive.org/web/20160304132940/http://www.psp1stop.ehost.pl/dokumenty/ulice/p1.pdf | zarchiwizowano=2016-03-04 | data dostępu=2024-04-27}}</ref>. W 1869 rozpoczęto budowę odlewni. W 1870 bracia Ludwik i Rudolf Prankel ukończyli budowę fabryki, w 1872 roku zarejestrowali firmę pod nazwą: „Gebrüder Prankel Groβ Strehlitz” (pol. ''Bracia Prankel Strzelce Wielkie'')<ref>{{Cytuj |url = http://opolskie.regiopedia.pl/wiki/heinrich-ludwig-prankel |tytuł = Heinrich Ludwig Prankel. Regiopedia, Opolskie, encyklopedia regionów |opublikowany = opolskie.regiopedia.pl |język = pl |data dostępu = 2017-11-16}}</ref>. W roku 1882 zostaje wybudowany tartak parowy.

W roku 1945 właściciele wyjechali do Niemiec. Wyposażenia fabryki wywieziono jako zdobyczy wojenną do [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. Nastąpiła nacjonalizacja fabryki. Od 17 kwietnia do 20 maja 1945 Pełnomocnik dla Spraw Przemysłowych inż. Stanisław Richter przejmował fabrykę z rąk radzieckich. Fabrykę upaństwowiono na podstawie art. 2 [[s:Ustawa o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej|ustawy z dnia 3 stycznia 1946 roku]], i 18 stycznia 1946 roku została przejęta przez Łódzkie Zjednoczenie Maszyn Rolniczych<ref name=szukajwarchiwach.pl>{{Cytuj |url = https://szukajwarchiwach.pl/45/378/0/?q=Agromet-Pionier&wynik=2158&rpp=15&page=144#tabZespol |tytuł = Search archives |opublikowany = szukajwarchiwach.pl |język = en |data dostępu = 2018-01-07}}</ref>. W roku 1946 powstała Fabryka Maszyn Rolniczych Pionier<ref>http://centrum-kultury.eu/wp-content/uploads/2016/09/Morawiec-R.-Strzelce-Opolskie-dawniej-i-dziś-Opole-2011.pdf.</ref>. 15 września 1948 roku na podstawie zarządzenia ministra przemysłu i handlu – powołano przedsiębiorstwo państwowe Fabryka Sprzętu Rolniczego „Pionier”. W 1955 dokonano przekazania produkcji sieczkarni BW-2 przez Fabrykę „Pionier” w Strzelcach Opolskich do [[Lubelska Fabryka Maszyn Rolniczych|Lubelskiej Fabryki Maszyn Rolniczych]]<ref>{{Cytuj |url = https://szukajwarchiwach.pl/45/378/0/21.1/30?q=Agromet-Pionier&wynik=133&rpp=15&page=9#tabJednostka |tytuł = Search archives |opublikowany = szukajwarchiwach.pl |język = en |data dostępu = 2018-01-07}}</ref>.

17 lutego 1973 została podpisana umowa licencyjno-kooperacyjna na produkcję [[Kombajn ziemniaczany|kombajnów do zbioru ziemniaków]] pomiędzy dyrektorem Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „[[Agromet-Motoimport]]” mgr Jerzym Typrowiczem a właścicielem [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|zachodnioniemieckiej]] firmy Niewöhner KG z siedzibą w [[Gütersloh]] Bruno Niewöhner<ref>Maszyny i Ciągniki Rolnicze, 1/1973.</ref>.

Zarządzeniem Ministra Przemysłu Maszynowego Nr 4/Org/73 z dnia 7 marca 1973 przez połączenie Fabryki Sprzętu Rolniczego „Pionier” w Strzelcach Opolskich, [[Fabryka Maszyn Rolniczych Agromet w Brzegu|Fabryki Siewników „Brzeg” w Brzegu]] oraz poprzez przejęcie Brzeskiej Fabryki Obrabiarek w Brzegu i utworzenie Samodzielnego Oddziału Inwestycyjnego powołano przedsiębiorstwo państwowe typu [[kombinat]] przemysłowy pod nazwą [[Fabryka Maszyn Rolniczych „Agromet”]]<ref name=szukajwarchiwach.pl />. Rolę zakładu wiodącego w kombinacie pełnił Zakład Maszyn do Zbioru Ziemniaków w Strzelcach Opolskich. Zarządzeniem Nr 35/Org/76 Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia 18 marca 1976 roku dotychczasowy Zakład Maszyn do Zbioru Ziemniaków w Strzelcach Opolskich przekształcono w [[przedsiębiorstwo państwowe]] pod nazwą „Agromet” Fabryka Maszyn Rolniczych w Strzelcach Opolskich.

Dnia 29 października 1991 roku uchwałą zebrania delegatów została zmieniona nazwa przedsiębiorstwa na Fabryka Maszyn i Urządzeń „Agromet-Pionier” w Strzelcach Opolskich, jego statut i statut samorządu załogi.

19 października 1999 została ogłoszona upadłość.

W 2001 roku [[KFMR Krukowiak]] nabył od Syndyka „Agrometu w Upadłości” w Strzelcach Opolskich pozostałą produkcję w toku, maszyny, urządzenia, obrabiarki, wyposażenie i tym podobne oraz halę nr 56<ref>{{Cytuj |url = http://www.strzelecopolski.pl/artykul/krukowiak-wygrywa-w-sadzie-z-gmina |tytuł = Krukowiak wygrywa w sądzie z gminą | Strzelec Opolski |opublikowany = www.strzelecopolski.pl |język = pl |data dostępu = 2018-01-07}}</ref>. W 2003 roku Fabryka Maszyn i Urządzeń „Agromet – Pionier” w Strzelcach Opolskich została wykreślona z rejestru przedsiębiorstw państwowych w związku z ukończeniem [[Postępowanie upadłościowe|postępowania upadłościowego]].

== Produkty ==
* kombajny ziemniaczane: „Anna” Z-644 (na licencji firmy Niewöhner-Wühlmaus), „Bolko” Z-643, „Karlik” Z-642
* [[Kopaczka do ziemniaków|kopaczka]] jednorzędowa Z-649
* kopaczki przenośnikowe dwurzędowe Z-625 i Z-628
* kopaczki ciągnikowo-elewatorowe do ziemniaków KCE-2 „Śląsk” na licencji radzieckiej<ref>{{Cytuj |url = http://www.retrotraktor.pl/readarticle.php?article_id=177 |tytuł = KOPACZKA RUSZTOWA TEK-2 – RetroTRAKTOR || Traktory Ursus, Zetor, Lanz, Stare Maszyny i Ciągniki Rolnicze |opublikowany = www.retrotraktor.pl |data dostępu = 2018-01-07}}</ref>, Z-609 (wcześniej KEP-2 Silesia)
* sadzarka do rozsad S-221
* sadzarka do ziemniaków: S-222 (na licencji firmy Gruse)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://pubserv.uprp.pl/publicationserver/Temp/tsdvl8fkf9e1bp6qkn2oaj1806/PL59057Y1.pdf |tytuł = Zarchiwizowana kopia |archiwum = https://web.archive.org/web/20131105184423/http://pubserv.uprp.pl/publicationserver/Temp/tsdvl8fkf9e1bp6qkn2oaj1806/PL59057Y1.pdf |zarchiwizowano = 2013-11-05 |data dostępu = 2013-11-05}}</ref>
* sadzarka do ziemniaków dwurzędowa S-226
* sortownik do ziemniaków M-622
* rozdrabniacz łęcin Z-319
* 2-rzędowy rozdrabniacz bijakowy do łęcin Z-366<ref>http://biblioteka.ihar.edu.pl/show_pdf.php?src=pdf/07/08ecd3ca.pdf&name=Kazimierz%20Jab%B3o%F1ski.pdf.</ref>
* kopaczka do cebuli Z-427
* obsypnik ciągnikowy zawieszany czterorzędowy P-457

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Historia Strzelec Opolskich]]
[[Kategoria:Producenci maszyn rolniczych]]
[[Kategoria:Byłe przedsiębiorstwa w Polsce]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w województwie opolskim]]

title: Fabryka Maszyn i Urządzeń Agromet-Pionier · Fabryka maszyn rolniczych Agromet-Pionier · Bracia Prankel – Strzelce Wielkie

Województwo: opolskie

Siedziba: Strzelce Opolskie

Adres: ul.Gogolińska 2 · 47-100 Strzelce Opolskie

Zatrudnienie: ok. 2 tys. (w najlepszym okresie)


text:
# Szuryca
Szuryca – dawna gajówka. Tereny na których leżała znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Woropajewo.

## Historia
W czasach zaborów w gminie Postawy, powiatu dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym gajówka leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie duniłowickim, od 1926 w powiecie dziśnieńskim, w gminie Postawy, a następnie w gminie Woropajewo.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 4 osoby, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały białoruską przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny. W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 5 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Duniłowiczach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Woropajewie.

title: Szuryca

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Szuryca
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon postawski|postawski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Woropajewo|Woropajewo]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°12′06″N 27°07′22″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Szuryca''' – dawna gajówka. Tereny na których leżała znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon postawski|rejonie postawskim]], w [[Sielsowiet Woropajewo|sielsowiecie Woropajewo]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w gminie Postawy, [[Powiat dziśnieński|powiatu dzisieńskim]], w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = gaj Szuryca na mapie (powiat postawski, województwo wileńskie) |data dostępu = 2021-01-29 |opublikowany = www.radzima.net |url = https://www.radzima.net/pl/miejsce/szuryca.html}}</ref>.

W dwudziestoleciu międzywojennym gajówka leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga122" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)</ref>, w [[Powiat duniłowicki|powiecie duniłowickim]], od 1926 w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]], w [[Postawy (gmina)|gminie Postawy]]<ref>Dz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472</ref>, a następnie w [[Woropajewo (gmina)|gminie Woropajewo]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwały tu 4 osoby, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały białoruską przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny<ref name=":02222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 36}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 1 domu zamieszkiwało 5 osób<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 43}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Świętej Trójcy w Duniłowiczach|parafii rzymskokatolickiej w Duniłowiczach]]. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Postawy|Postawach]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w [[Woropajewo|Woropajewie]]<ref name=":022">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 1690}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Gmina Postawy (II Rzeczpospolita)}}

[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie postawskim]]
[[Kategoria:Leśniczówki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Leśniczówki w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Szuryca

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: postawski

Sielsowiet: Woropajewo


text:
# Subh-i-Azal
Subh-i-Azal (właściwie Mírzá Yaḥyá Núrí; 1831 - 29 kwietnia 1912) – przywódca babizmu w latach 1850–1863 (1868), a po jego rozpadzie przywódca azalitów. Jego przydomek Ṣubḥ-i-Azal oznacza po persku Poranek Wieczności.
Mirza Yahya był synem Kuchak Khanum i Mírzy Buzurga oraz młodszym bratem przyrodnim Bahá'u'lláha (przez ojca). Pochodził z wyższej arystokracji. Jego matka zmarła przy porodzie, a ojciec w 1834 roku. Opiekę nad chłopcem przejęła wówczas jego macocha Khadíjih Khánum (matka Bahá'u'lláha). Jeszcze przed śmiercią Bába objął przywództwo babizmu - początkowo miało być to tymczasowe, aż do przejęcia pieczy Bożej Religii przez Bahá'u'lláha, ale w związku z chęcią władzy u Mírzá Yaḥyá Núrí sytuacja zaczęła się komplikować. Báb stwierdził, że Jego Następca (Bahá'u'lláh) ukończy niekompletny jeszcze Perski Bayan (świętą księgę babistów). Tytuł Subh-i-Azal miał mu nadać Báb prawdopodobnie na przełomie 1849 i 1850. Po śmierci Bába w 1850 Yahaya objął całkowite kierownictwo nad grupą zgodnie z Wolą i testamentem Bába oraz listem wysłanym do niego. Przez cały czas przebywał w areszcie domowym w Bagdadzie. W 1863 Bahá'u'lláh ogłosi się następcą Bába po objawieniach jakie miał otrzymywać od 1853 - nastąpiło to jednak w wąskim gronie znajomych i rodziny. W tym samym roku obaj bracia zostali zesłani do Adrianopola. Do 1866 sytuacja w babizmie była niejasna, tym bardziej, że pretendentów do następstwa było prawie 30. Wówczas to Bahá'u'lláh oficjalnie oderwał się (ogłosił swe objawienia publicznie) od babizmu tworząc bahaizm. W 1866 Yahya został zesłany na Cypr, skąd kierował azalityzmem-babizmem aż do swej śmierci w Famaguście w 1912 roku. Został pochowany zgodnie z muzułmańskimi tradycjami. Bahaici twierdzą iż był inicjatorem kilku zabójstw i prób zabójstw bahaitów w tym próby otrucia Bahá'u'lláha (azalici twierdzą iż próbował on się otruć sam). Sprawa sukcesji w azalityzmie po Subh-i-Azalu nie została do końca wyjaśniona.

title: Subh-i-Azal

wikitext:
[[Plik:Mirzayahya.gif|thumb|150px|Subh-i-Azal]]
'''Subh-i-Azal''' (właściwie '''Mírzá Yaḥyá Núrí'''; [[1831]] - [[29 kwietnia]] [[1912]]) – przywódca [[babizm]]u w latach [[1850]]–[[1863]] ([[1868]]), a po jego rozpadzie przywódca [[azalityzm|azalitów]]. Jego przydomek ''Ṣubḥ-i-Azal'' oznacza po [[Język perski|persku]] ''Poranek Wieczności''.

Mirza Yahya był synem Kuchak Khanum i [[Mírzá Abbás Núrí|Mírzy Buzurga]] oraz młodszym bratem przyrodnim [[Bahá'u'lláh]]a (przez ojca). Pochodził z wyższej arystokracji. Jego matka zmarła przy porodzie, a ojciec w [[1834]] roku. Opiekę nad chłopcem przejęła wówczas jego [[Przybrana rodzina|macocha]] Khadíjih Khánum (matka Bahá'u'lláha). Jeszcze przed śmiercią [[Báb]]a objął przywództwo babizmu - początkowo miało być to tymczasowe, aż do przejęcia pieczy Bożej Religii przez Bahá'u'lláha, ale w związku z chęcią władzy u Mírzá Yaḥyá Núrí sytuacja zaczęła się komplikować. Báb stwierdził, że Jego Następca (Bahá'u'lláh) ukończy niekompletny jeszcze [[Perski Bayan]] (świętą księgę babistów). Tytuł ''Subh-i-Azal'' miał mu nadać Báb prawdopodobnie na przełomie [[1849]] i 1850. Po śmierci Bába w 1850 Yahaya objął całkowite kierownictwo nad grupą zgodnie z [[Wola i testament Bába|Wolą i testamentem Bába]] oraz listem wysłanym do niego. Przez cały czas przebywał w areszcie domowym w [[Bagdad]]zie. W 1863 Bahá'u'lláh ogłosi się następcą Bába po objawieniach jakie miał otrzymywać od [[1853]] - nastąpiło to jednak w wąskim gronie znajomych i rodziny. W tym samym roku obaj bracia zostali zesłani do [[Edirne|Adrianopola]]. Do [[1866]] sytuacja w babizmie była niejasna, tym bardziej, że pretendentów do następstwa było prawie 30. Wówczas to Bahá'u'lláh oficjalnie oderwał się (ogłosił swe objawienia publicznie) od babizmu tworząc [[bahaizm]]. W [[1866]] Yahya został zesłany na [[Cypr (wyspa)|Cypr]], skąd kierował azalityzmem-babizmem aż do swej śmierci w [[Famagusta|Famaguście]] w 1912 roku. Został pochowany zgodnie z [[islam|muzułmańskimi]] tradycjami. Bahaici twierdzą iż był inicjatorem kilku zabójstw i prób zabójstw bahaitów w tym próby otrucia Bahá'u'lláha (azalici twierdzą iż próbował on się otruć sam). Sprawa sukcesji w azalityzmie po Subh-i-Azalu nie została do końca wyjaśniona.

== Linki zewnętrzne ==
{{Commonscat}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Babizm]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1831]]
[[Kategoria:Zmarli w 1912]]


text:
# Non ho l’età
Non ho l'età [non ɔ leˈta] (pełny tytuł: Non ho l'età (per amarti)) – singel włoskiej wokalistki Giglioli Cinquetti, z którym w 1964 roku wygrała Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo i 9. Konkurs Piosenki Eurowizji. Utwór znalazł się na debiutanckiej płycie artystki pod tym samym tytułem.

## Historia
Piosenkę skomponowała trójka muzyków: Mario Panzeri, Nisa i Gene Colonnello, a wykonała ją Gigliola Cinquetti. Premiera utworu odbyła się podczas finału Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, w którym wokalistka zaprezentowała ją razem z belgijską piosenkarką Patricią Carli, która zaśpiewała jego francuskojęzyczną wersję pt. „Je suis à toi”. Propozycja zajęła pierwsze miejsce. Udział Carli w Festiwalu Piosenki Włoskiej był spowodowany faktem, iż w roku 1964 został on otwarty dla cudzoziemców. Powodem takiego działania organizatorów było wymuszenie rywalizacji pomiędzy rodzimymi a zagranicznymi wykonawcami, a także popularyzacja piosenki włoskiej za granicą i wejście jej oraz włoskich artystów na zagraniczne listy przebojów.
21 marca tego samego roku utwór został zaprezentowany w finale 9. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze, podczas którego zajął pierwsze miejsce. Po tym sukcesie Gigliola Cinquetti nagrała swój przebój w kilku wersjach językowych: po niemiecku („Luna nel blu”), hiszpańsku („No tengo edad”) i po japońsku („Yumemiru omoi”). „Non ho l'età” została następnie nagrana przez innych wykonawców, między innymi po angielsku jako „This Is My Prayer”. Polskojęzyczną wersję utworu pt. „Nie wolno mi...” nagrała Wiesława Drojecka.
W kwietniu 1964 roku utwór znalazł się na pierwszym miejscu wolskiej listy przebojów Hit Parade Italia, natomiast wersja Carli trafiła na szczyt francuskiej listy.
Od singla „Non ho l'età” rozpoczął się w piosence europejskiej tzw. „włoski boom”. Na całym świecie sprzedano ponad 20 milionów egzemplarzy tego utworu.

title: Non ho l’età

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Non ho l'età (per amarti)
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Gigliola Cinquetti]]
 |album                     = Gigliola Cinquetti
 |strona A                  =
 |strona B                  = Sei un bravo ragazzo
 |wydany                    = styczeń 1964
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]]
 |długość                   = 3:43
 |wytwórnia                 = Disques Festival<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/Gigliola-Cinquetti-Non-Ho-Leta-Version-Originale/release/5086114|tytuł=
Gigliola Cinquetti – Non Ho L'eta - Version Originale|opublikowany=www.discogs.com|praca=Discogs|data dostępu=2014-05-14|język=en}}</ref>, Triola<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/Gigliola-Cinquetti-Non-Ho-LEta/release/4415520|tytuł=Gigliola Cinquetti – Non Ho L'Eta|opublikowany=www.discogs.com|praca=Discogs|data dostępu=2014-05-14|język=en}}</ref>
 |producent                 =
 |format                    = [[Digital download]]
 |autor                     =
 |kompozytor                = Mario Panzeri
 |twórca tekstu             = Nicola Salerno
 |poprzedni singel          = Il primo bacio che daro
 |następny singel           = L'Italiano
 |rok poprzedniego singla   = 1964
 |rok 1. wydania            = 1964
 |rok następnego singla     = 1964
}}
'''Non ho l'età''' {{IPA|[non ɔ leˈta]}} (pełny tytuł: ''Non ho l'età (per amarti)'') – singel włoskiej wokalistki [[Gigliola Cinquetti|Giglioli Cinquetti]], z którym w 1964 roku wygrała [[Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo|Festiwal Piosenki Włoskiej]] w [[San Remo]] i [[Konkurs Piosenki Eurowizji 1964|9. Konkurs Piosenki Eurowizji]]. Utwór znalazł się na debiutanckiej płycie artystki pod tym samym tytułem<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/Gigliola-Cinquetti-Gigliola-Cinquetti/master/483774|tytuł=Gigliola Cinquetti – Gigliola Cinquetti|opublikowany=www.discogs.com|praca=Discogs|data dostępu=2014-05-14|język=en}}</ref>.

== Historia ==
Piosenkę skomponowała trójka muzyków: [[Mario Panzeri]], [[Nicola Salerno|Nisa]] i [[Gene Colonnello]], a wykonała ją [[Gigliola Cinquetti]]<ref>{{cytuj stronę|url= http://www.galleriadellacanzone.it/canzoni/anni60/schede/nonhoeta/autori.htm |tytuł= NON HO L'ETA' (PER AMARTI). Gli autori| autor= Galleria della canzone|opublikowany = www.galleriadellacanzone.it |język=it|data dostępu=2014-05-14}}</ref>. Premiera utworu odbyła się podczas finału Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, w którym wokalistka zaprezentowała ją razem z belgijską piosenkarką [[Patricia Carli|Patricią Carli]], która zaśpiewała jego francuskojęzyczną wersję pt. „Je suis à toi”. Propozycja zajęła pierwsze miejsce<ref name="Calabrese, Mariangela">{{cytuj stronę|url= http://www.hitparadeitalia.it/schede/n/non_ho_leta.htm|tytuł= NON HO L'ETA' (PER AMARTI)| autor= Christian Calabrese, Mariangela |opublikowany = www.hitparadeitalia.it |język=it|data dostępu=2014-05-14}}</ref>. Udział Carli w Festiwalu Piosenki Włoskiej był spowodowany faktem, iż w roku 1964 został on otwarty dla cudzoziemców. Powodem takiego działania organizatorów było wymuszenie rywalizacji pomiędzy rodzimymi a zagranicznymi wykonawcami, a także popularyzacja piosenki włoskiej za granicą i wejście jej oraz włoskich artystów na zagraniczne listy przebojów<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Michalski| imię = Dariusz| tytuł = Z piosenką dookoła świata| wydawca = Wiedza Powszechna |miejsce = Warszawa | rok = 1990| strony = 217–218 | isbn = 83-214-0671-8}}</ref>.

21 marca tego samego roku utwór został zaprezentowany w finale [[Konkurs Piosenki Eurowizji 1964|9. Konkursu Piosenki Eurowizji]] w [[Kopenhaga|Kopenhadze]], podczas którego zajął pierwsze miejsce. Po tym sukcesie Gigliola Cinquetti nagrała swój przebój w kilku wersjach językowych: po [[język niemiecki|niemiecku]] („Luna nel blu”), [[język hiszpański|hiszpańsku]] („No tengo edad”) i po [[język japoński|japońsku]] („Yumemiru omoi”). „Non ho l'età” została następnie nagrana przez innych wykonawców, między innymi po [[język angielski|angielsku]] jako „This Is My Prayer”<ref name="Calabrese, Mariangela" />. Polskojęzyczną wersję utworu pt. „Nie wolno mi...” nagrała [[Wiesława Drojecka]]<ref name="Michalski218">{{cytuj książkę |nazwisko = Michalski| imię = Dariusz| tytuł = Z piosenką dookoła świata| wydawca = Wiedza Powszechna |miejsce = Warszawa | rok = 1990| strony = 218 | isbn = 83-214-0671-8}}</ref>.

W kwietniu 1964 roku utwór znalazł się na pierwszym miejscu wolskiej listy przebojów Hit Parade Italia, natomiast wersja Carli trafiła na szczyt francuskiej listy<ref name="Calabrese, Mariangela" />.

Od singla „Non ho l'età” rozpoczął się w piosence europejskiej tzw. „włoski boom”<ref name="Michalski218" />. Na całym świecie sprzedano ponad 20 milionów egzemplarzy tego utworu<ref>{{cytuj stronę|url= http://www.galleriadellacanzone.it/canzoni/anni60/schede/nonhoeta/nonhoeta.htm |tytuł= NON HO L'ETA' (PER AMARTI)| autor= Galleria della canzone|opublikowany = www.galleriadellacanzone.it |język=it|data dostępu=2014-05-14}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Włochy w Konkursie Piosenki Eurowizji]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/9/95/Gigliola_Cinquetti_-_Non_ho_l%27et%C3%A0.jpg Okładka]
* [https://archive.is/20140514075425/http://www.eurovision.tv/page/history/year/participant-profile/?song=20307 Piosenka na stronie Eurovision Song Contest] {{lang|en}}

{{Zwycięskie piosenki Konkursu Piosenki Eurowizji}}

{{SORTUJ:Non ho l'età}}
[[Kategoria:Piosenki na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo]]
[[Kategoria:Single w Konkursie Piosenki Eurowizji]]
[[Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1964]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 1964]]

title: Non ho l'età (per amarti)

Strona B: Sei un bravo ragazzo

Wydany: styczeń 1964

Gatunek: pop

Wydawnictwo: Disques Festival, Triola

Format: Digital download

Kompozytor: Mario Panzeri

Twórca tekstu: Nicola Salerno

„Il primo bacio che daro” · (1964): „Non ho l'età (per amarti)” · (1964) · „L'Italiano” · (1964)


text:
# Sebastian Has
Sebastian Has (ur. 14 kwietnia 1981 w Zielonej Górze), znany również jako Tony Has, Sebulbah i BrainBender – polski producent muzyczny, kompozytor i realizator dźwięku. Ukończył Reżyserię Dźwięku przy Instytucie Fizyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Gatunki, w których muzyk produkuje to głównie alternatywa, rock, metal i elektronika.

## Działalność artystyczna
W 2000 założył wraz z gitarzystą Remigiuszem Wasielewskim zespół nushee. W 2008 do grupy dołączył perkusista Tomasz Ciszak. W 2012 ukazał się album zespołu zatytułowany Damage Over Time, zrealizowany i zmiksowany przez Hasa.
W latach 2005–2015 współpracował z warszawskimi studiami postprodukcji dźwięku: Ztudio, Studio Spot, Wytwórnia Dźwięku.
W 2009 nagrywał partie wokalne Macieja Taffa na płytę Black’n’Roll zespołu Black River. W 2015 postanowił całkowicie porzucić postprodukcję telewizyjną i filmową na rzecz produkcji muzycznej i realizacji nagrań. W 2016 wykonał miks i mastering albumu Epitaphs dla grupy Obscure Sphinx. Płyta została bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i była punktem zwrotnym w jego karierze.
Pod koniec 2016 uczestniczył w postprodukcji koncertowego DVD Messe Noire zespołu Behemoth wykonując edycję materiału i realizując dogrywki partii wokalnych oraz gitarowych. Wynikiem owocnej współpracy z zespołem było zaproszenie do realizacji części nagrań na nową płytę grupy zatytułowaną I Loved You at Your Darkest, mającą ukazać się 5 października 2018. Nagrania trwały od listopada 2017 do kwietnia 2018 w warszawskim studio Sound Division. Has był odpowiedzialny za rejestrację partii gitarowych, wokalnych i klawiszowych, wsparcie produkcyjne i koordynację procesu powstawania płyty.
W sierpniu 2018 ukazał się singiel promujący wydawnictwo – utwór GOD=DOG wydany na winylu. Na stronie B znalazł się tytułowy utwór w formie przedprodukcyjnego demo, w większości zarejestrowanego przez Haldor Grunberg, do którego Has wykonał miks i mastering.
We wrześniu 2018 ukazała się limitowana kaseta dołączana do magazynu Kerrang!, na której znalazły się cztery utwory z nowej płyty Behemoth w wersji demo. Has wykonał do nich miks i mastering.
W listopadzie 2018 zespół Behemoth zorganizował wystawę związaną z nowym wydawnictwem, do której Has wyprodukował podkład dźwiękowy.

title: Sebastian Has

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Sebastian Has
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Sebastian Has
 |pseudonim             = Tony Has, Sebulbah, BrainBender
 |data urodzenia        = [[14 kwietnia]] [[1981]]
 |miejsce urodzenia     = [[Zielona Góra]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[gitara elektryczna]], [[gitara akustyczna]], [[gitara basowa]], [[instrument klawiszowy|instrumenty klawiszowe]], [[sampler]], [[automat perkusyjny]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[Rock alternatywny|muzyka alternatywna]], [[rock]], metal, [[muzyka elektroniczna]]
 |zawód                 = [[muzyk]], [[kompozytor]], [[realizator dźwięku]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[nushee]] (od 2000)
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Sebastian Has''' (ur. [[14 kwietnia]] [[1981]] w [[Zielona Góra|Zielonej Górze]]), znany również jako '''Tony Has''', '''Sebulbah''' i '''BrainBender''' – polski [[producent muzyczny]], [[kompozytor]] i [[realizator dźwięku]]. Ukończył Reżyserię Dźwięku przy Instytucie Fizyki na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]<ref>{{Cytuj | url=http://web.archive.org/web/20180730172201/http://sebastianhas.pl/o-mnie/ | tytuł=O mnie - Sebastian Has<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=sebastianhas.pl | język=pl | data dostępu=2018-07-31}}</ref>. Gatunki, w których muzyk produkuje to głównie alternatywa, [[rock]], metal i elektronika.

== Działalność artystyczna ==
W [[2000 w muzyce|2000]] założył wraz z gitarzystą [[Remigiusz Wasielewski|Remigiuszem Wasielewskim]] zespół [[nushee]]. W [[2008 w muzyce|2008]] do grupy dołączył perkusista [[Tomasz Ciszak]]. W [[2012 w muzyce|2012]] ukazał się album zespołu zatytułowany [[Damage Over Time]], zrealizowany i zmiksowany przez Hasa.

W latach 2005–2015 współpracował z warszawskimi studiami postprodukcji dźwięku: Ztudio, Studio Spot, Wytwórnia Dźwięku.
W [[2009 w muzyce|2009]] nagrywał partie wokalne [[Maciej Taff|Macieja Taffa]] na płytę [[Black’n’Roll]] zespołu [[Black River (zespół muzyczny)|Black River]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.discogs.com/Black-River-BlacknRoll/release/1960051 | tytuł=Black River (2) - Black’n’Roll (CD, Album) at Discogs<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = discogs.com | język=en | data dostępu=2018-07-31}}</ref>. W [[2015 w muzyce|2015]] postanowił całkowicie porzucić postprodukcję telewizyjną i filmową na rzecz produkcji muzycznej i realizacji nagrań. W [[2016 w muzyce|2016]] wykonał miks i mastering albumu [[Epitaphs]] dla grupy [[Obscure Sphinx]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.discogs.com/Obscure-Sphinx-Epitaphs-/release/9083770 | tytuł=Obscure Sphinx - Epitaphs (CD, Album) at Discogs<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = discogs.com | język=en | data dostępu=2018-07-31}}</ref>. Płyta została bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i była punktem zwrotnym w jego karierze.

Pod koniec [[2016 w muzyce|2016]] uczestniczył w postprodukcji koncertowego DVD [[Messe Noire]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.discogs.com/Behemoth-Messe-Noire/release/11853452 | tytuł=Behemoth (3) - Messe Noire (Vinyl, LP, Album) at Discogs<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = discogs.com | język=en | data dostępu=2018-07-31}}</ref> zespołu [[Behemoth]] wykonując edycję materiału i realizując dogrywki partii wokalnych oraz gitarowych. Wynikiem owocnej współpracy z zespołem było zaproszenie do realizacji części nagrań na nową płytę grupy zatytułowaną [[I Loved You at Your Darkest]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.discogs.com/Behemoth-I-Loved-You-At-Your-Darkest-/release/12617533 | tytuł=Behemoth (3) - I Loved You At Your Darkest (CD, Album) at Discogs<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = discogs.com | język=en | data dostępu=2018-10-11}}</ref>, mającą ukazać się 5 października [[2018 w muzyce|2018]]. Nagrania trwały od listopada 2017 do kwietnia 2018 w warszawskim studio [[Sound Division]]. Has był odpowiedzialny za rejestrację partii gitarowych, wokalnych i klawiszowych, wsparcie produkcyjne i koordynację procesu powstawania płyty.

W sierpniu [[2018 w muzyce|2018]] ukazał się singiel promujący wydawnictwo – utwór GOD=DOG wydany na winylu. Na stronie B znalazł się tytułowy utwór w formie przedprodukcyjnego demo, w większości zarejestrowanego przez [[Haldor Grunberg]], do którego Has wykonał miks i mastering.

We wrześniu [[2018 w muzyce|2018]] ukazała się limitowana kaseta<ref>{{Cytuj | url=https://www.kerrang.com/the-news/pick-up-a-limited-behemoth-demo-cassette-with-this-weeks-kerrang-300/ | tytuł=Pick Up A Limited Behemoth Demo Cassette With This Week's Kerrang! – Kerrang!<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = kerrang.com | język=en | data dostępu=2018-10-11}}</ref> dołączana do magazynu [[Kerrang!]], na której znalazły się cztery utwory z nowej płyty [[Behemoth]] w wersji demo. Has wykonał do nich miks i mastering.

W listopadzie [[2018 w muzyce|2018]] zespół [[Behemoth]] zorganizował wystawę związaną z nowym wydawnictwem<ref>{{Cytuj | url=https://kulturalnemedia.pl/muzyka/thou-art-darkest-czyli-wystawa-behemotha/ | tytuł=Thou Art Darkest, czyli wystawa Behemotha - Kulturalne Media<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=kulturalnemedia.pl | język=en | data dostępu=2024-04-25}}</ref>, do której Has wyprodukował podkład dźwiękowy.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Has, Sebastian}}
[[Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Zielonej Górze]]

title: Sebastian Has

Pseudonim: Tony Has, Sebulbah, BrainBender

Data i miejsce urodzenia: 14 kwietnia 1981 · Zielona Góra

Instrumenty: gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, sampler, automat perkusyjny

Gatunki: muzyka alternatywna, rock, metal, muzyka elektroniczna

Zawód: muzyk, kompozytor, realizator dźwięku