text:
# SN 2010ag
SN 2010ag – supernowa typu Ia-pec odkryta 5 marca 2010 roku w galaktyce UGC 10679. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 16,50m.

title: SN 2010ag

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|17|3|53|63|31|29|06|2}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2010ag
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = Cox, Puckett{{r|vizier}}
 | dzień = 5 marca
 | rok = 2010{{r|vizier}}
 | typ = Ia-pec{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = UGC 10679{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|17|3|53,63}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|31|29|06,2}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 16,50
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2010ag''' – [[supernowa]] typu Ia-pec odkryta 5 marca 2010 roku w galaktyce [[UGC 10679]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 16,50{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2010 roku]]

title: SN 2010ag

Odkrywca: Cox, Puckett

Data odkrycia: 5 marca 2010

Typ supernowej: Ia-pec


text:
# Jamin
Jamin – postać biblijna z Księgi Rodzaju.
Drugi syn Symeona. Był założycielem rodziny Jaminitów, wzmiankowanej w Księdze Liczb 26:12.

wikiname: plwiki

title: Jamin

in_language: pl

wikitext:
{{Postać religijna infobox
 |imię                     = Jamin
 |imię oryginalne          =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |tytuł                    =
 |inne imiona              =
 |występowanie             = [[Księga Rodzaju]]
[[Księga Wyjścia]]
[[1 Księga Królewska]]
 |przydomek                =
 |atrybut                  =
 |wcielenie zwierzęce      =
 |siedziba                 =
 |teren kultu              =
 |szczególne miejsce kultu =
 |nazwa święta             =
 |odpowiednik              =
 |ojciec                   = [[Symeon (postać biblijna)|Symeon]]
 |matka                    =
 |mąż                      =
 |żona                     =
 |rodzeństwo               =
 |dzieci                   =
 |commons                  =
 |wikisłownik              =
}}
'''Jamin''' – postać biblijna z [[Księga Rodzaju|Księgi Rodzaju]].

Drugi syn [[Symeon (postać biblijna)|Symeona]]. Był założycielem rodziny Jaminitów, wzmiankowanej w [[Księga Liczb|Księdze Liczb]] 26:12.

== Bibliografia ==
* [[Biblia Tysiąclecia]], [[Pallottinum|Wydawnictwo Pallotinium]], 1980

[[Kategoria:Postacie Starego Testamentu]]

title: Jamin

Występowanie: Księga Rodzaju · Księga Wyjścia · 1 Księga Królewska

Ojciec: Symeon


text:
# Alfred Poniński
Alfred Emeryk Poniński (ur. 18 czerwca 1896 w Kościelcu w Poznańskiem, zm. 25 marca 1968 w Sydney) – polski dyplomata i dziennikarz.

## Życiorys
Syn wielkopolskiego ziemianina, hrabiego Adolfa Ponińskiego i Zofii z Hutten-Czapskich. Ukończył gimnazjum w Bydgoszczy. Studiował prawo na Uniwersytecie Berlińskim, a następnie prowadził studia historyczne i kwerendy archiwalne w Poznaniu, Berlinie, Brukseli, Paryżu i Bukareszcie. Jego żoną była Janina z Nowodworskich Ponińska (1885–1969), córka Franciszka Nowodworskiego, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego 1922–1924.
W 1914 rozpoczął pracę dziennikarską. W październiku 1918 mianowany attaché prasowym w przedstawicielstwie Rady Regencyjnej w Berlinie, brał udział w rokowaniach z Niemcami o uwolnienie Józefa Piłsudskiego z twierdzy w Magdeburgu. W latach 1919–1921 referent spraw niemieckich w Ministerstwie Spraw Zagranicznych odrodzonego państwa polskiego. 1921–1924 sekretarz poselstwa RP w Brukseli, od grudnia 1924 I sekretarz ambasady RP w Paryżu, kierował prasą i propagandą. Po przewrocie majowym mianowany w czerwcu 1926 I sekretarzem poselstwa w Moskwie. U boku posła Stanisława Patka brał udział w wielu rokowaniach i umowach, m.in. w sprawie polsko-sowieckiego paktu o nieagresji. Pełnił czasowo funkcję konsula generalnego w Charkowie, a od 1930 był radcą politycznym poselstwa w Moskwie.
W początku 1933 odwołany do centrali MSZ, był kierownikiem referatu umów dwustronnych w biurze Radcy Ekonomicznego, następnie kierownikiem referatu państw Europy Środkowej w Wydziale Wschodnim MSZ. W 1935 delegowany do Bukaresztu w związku z rokowaniami w sprawie delimitacji granicy polsko-rumuńskiej, od maja 1935 pozostał tam jako I radca poselstwa, a następnie ambasady RP w Bukareszcie. Wraz z ambasadorem Rogerem Raczyńskim odegrał istotną rolę we wrześniu 1939, po przekroczeniu granicy polsko-rumuńskiej przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego, rząd RP, a także Naczelnego Wodza Edwarda Śmigłego-Rydza w konsekwencji agresji ZSRR na Polskę. Po internowaniu najwyższych władz RP przez władze rumuńskie uczestniczył czynnie w procesie legalnego przekazania władzy przez dotychczasowego Prezydenta i rząd formującemu się w Paryżu Rządowi RP na uchodźstwie. W październiku 1939 mianowany ministrem pełnomocnym. Po likwidacji na żądanie III Rzeszy poselstwa RP w Bukareszcie i konsulatów generalnych na terenie Rumunii (listopad 1940) został przydzielony do ambasady RP w Ankarze. W 1941 kierownik konsulatu generalnego RP w Stambule. W grudniu 1942 został mianowany pierwszym ambasadorem RP w Republice Chińskiej, przy rządzie Czang Kaj-szeka w Chongqingu. Funkcję tę sprawował do lipca 1945 – utraty uznania międzynarodowego przez Rząd RP na uchodźstwie ze strony Wielkiej Brytanii, USA, Chin i większości krajów konstytuującej się ONZ. Od 1945 na emigracji. Po krótkim pobycie w Indiach, 12 grudnia 1946 przybył wraz z żoną do Australii, osiedlając się w Potts Point w Sydney.  Aktywny w życiu politycznym, społecznym i kulturalnym emigracji polskiej i związków imigranckich.
Prezes Polskiego Towarzystwa Demokratycznego (Polish Democratic Society) w Sydney (1947–50), w latach 1950–51 pierwszy przewodniczący Rady Związkowej Organizacji Polskich w Australii (Federal Council of Polish Associations in Australia).  Działacz międzyetnicznych organizacji imigrantów pochodzenia europejskiego w Australii (wiceprezes United Council of Migrants and of the New Australians' Cultural Association, członek rady oddziału stanowego New Settlers' League of Australia), członek  Australian Council for International Social Service i Australijskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (Australian Institute of International Affairs), gdzie zajmował się tłumaczeniami i analizą dokumentów rosyjskojęzycznych. Uzyskał obywatelstwo australijskie 14 lipca 1959.
W 1953 rozpoczął współpracę z pismem Tygodnik Katolicki w Melbourne (od 1965 Tygodnik Polski), od 1963 był jego głównym komentatorem międzynarodowym. Przez lata prowadził dział poświęcony wydarzeniom politycznym na świecie w piśmie Wiadomości Polskie  w Sydney. Opublikował tam w latach 1967–1968 serię artykułów: Polska w II wojnie światowej. Współpracował również z prasą katolicką w Sydney (The Catholic Weekly) i miesięcznikiem Vision.
Zmarł 25 marca 1968 w Sydney. Pochowany na cmentarzu Rookwood w Sydney.
Ojciec Ewy z Ponińskich Konopackiej.
Autor artykułu Les Traditions de la Diplomatie Polonaise, w Revue d’Histoire Diplomatique (Paryż 1925) i książki La Question Polonaise Depuis 1830 Jusqu'à la Grande Guerre (Paris, 1926), a także opublikowanych w Zeszytach Historycznych wspomnień z września–października 1939 (Alfred Poniński Wrzesień 1939 w Rumunii, Zeszyty Historyczne z. 6. Paryż 1964, s. 146–202).

## Odznaczenia
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[2]
- luksemburski Order Korony Dębowej IV klasy[2]
- francuski Order Legii Honorowej IV i V klasy[2]
- belgijski Order Leopolda II III klasy[2]
- belgijski Order Leopolda V klasy[2]
- rumuński Order Korony III klasy[2]
- rumuński Order Gwiazdy III klasy[3]
- bułgarski Order Zasługi III klasy[4]

title: Alfred Poniński

wikitext:
{{Polityk infobox
 | data urodzenia      = 18 czerwca 1896
 | miejsce urodzenia   = [[Kościelec (województwo kujawsko-pomorskie)|Kościelec]], [[Królestwo Prus]]
 | data śmierci        = 25 marca 1968
 | miejsce śmierci     = [[Sydney]], [[Australia]]
 | grafika             = Poniński Alfred.jpg
 | funkcja             = [[Przedstawiciele dyplomatyczni Polski#Chiny|Ambasador RP w Republice Chińskiej]]
 | partia              =
 | od                  = grudzień 1942
 | do                  = lipiec 1945
 | poprzednik          =
 | następca            =
 | odznaczenia         = {{order|MDON}} {{order|ODK|O}} {{order|OLII|K}} {{order|OL|R}} {{order|LH|O}} {{order|LH}} {{order|OKR|K}} {{order|OGR|KO}} {{order|BOZC}}
 | imię i nazwisko     = Alfred Poniński
 | opis grafiki        = Alfred Poniński (1924–1925)
 | commons             = Category:Alfred Poniński
 | quote               =
 | news                =
 | 2 funkcja           = [[Konsulat Generalny RP w Stambule|Konsul Generalny RP w Stambule]]
 | 2 od                = listopad 1941
 | 2 do                = grudzień 1942
 | 2 poprzednik        = [[Karol Bader]]
 | 2 następca          = [[Zdzisław Szczerbiński]]
}}
[[Plik:Hrabia Alfred Poninski, polski dyplomata, z córką Ewą 1939.jpg|mały|Alfred Poniński z córką Ewą (1939)]]
[[Plik:Alfred Emeryk Poniński, grave.jpg|mały|Grób Alfreda i Janiny Ponińskich (2024)]]
'''Alfred Emeryk Poniński''' (ur. [[18 czerwca]] [[1896]] w [[Kościelec (województwo kujawsko-pomorskie)|Kościelcu]] w Poznańskiem, zm. [[25 marca]] [[1968]] w [[Sydney]]) – [[Polska|polski]] [[dyplomata]] i [[dziennikarz]].

== Życiorys ==
Syn wielkopolskiego ziemianina, hrabiego Adolfa Ponińskiego i Zofii z [[Czapscy herbu Leliwa|Hutten-Czapskich]]. Ukończył gimnazjum w [[Bydgoszcz]]y. Studiował prawo na [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Uniwersytecie Berlińskim]], a następnie prowadził studia historyczne i [[kwerenda|kwerendy]] archiwalne w [[Poznań|Poznaniu]], [[Berlin]]ie, [[Bruksela|Brukseli]], [[Paryż]]u i [[Bukareszt|Bukareszcie]]. Jego żoną była Janina z Nowodworskich Ponińska (1885–1969), córka [[Franciszek Nowodworski|Franciszka Nowodworskiego]], Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego 1922–1924<ref>Ewa Ponińska-Konopacka, ''Po Burzy jak ptaki rozlecieliśmy się po świecie... Wspomnienia 1926–2024'', s. 7, Kaliskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Kalisz 2024. {{ISBN|978-83-66777-50-7}}; Historia Sądu Najwyższego, https://www.sn.pl/osadzienajwyzszym/SitePages/Historia.aspx</ref>.

W 1914 rozpoczął pracę dziennikarską. W październiku 1918 mianowany [[attaché]] prasowym w przedstawicielstwie [[Rada Regencyjna|Rady Regencyjnej]] w Berlinie, brał udział w rokowaniach z Niemcami o uwolnienie [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]] z twierdzy w [[Magdeburg]]u. W latach 1919–1921 referent spraw niemieckich w [[Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Polska)|Ministerstwie Spraw Zagranicznych]] [[II Rzeczpospolita|odrodzonego państwa polskiego]]. 1921–1924 sekretarz [[Ambasada RP w Brukseli|poselstwa RP w Brukseli]], od grudnia 1924 I sekretarz [[Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Francuskiej z siedzibą w Paryżu|ambasady RP w Paryżu]], kierował prasą i propagandą. Po [[przewrót majowy|przewrocie majowym]] mianowany w czerwcu 1926 I sekretarzem [[Ambasada RP w Moskwie|poselstwa w Moskwie]]. U boku posła [[Stanisław Patek|Stanisława Patka]] brał udział w wielu rokowaniach i umowach, m.in. w sprawie [[Pakt o nieagresji Polska–ZSRR (1932)|polsko-sowieckiego paktu o nieagresji]]. Pełnił czasowo funkcję [[Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Charkowie|konsula generalnego w Charkowie]], a od 1930 był radcą politycznym poselstwa w [[Moskwa|Moskwie]].

W początku 1933 odwołany do centrali MSZ, był kierownikiem referatu umów dwustronnych w biurze Radcy Ekonomicznego, następnie kierownikiem referatu państw Europy Środkowej w Wydziale Wschodnim MSZ. W 1935 delegowany do Bukaresztu w związku z rokowaniami w sprawie [[delimitacja|delimitacji]] granicy polsko-rumuńskiej, od maja 1935 pozostał tam jako I radca poselstwa, a następnie [[Ambasada RP w Bukareszcie|ambasady RP w Bukareszcie]]. Wraz z ambasadorem [[Roger Adam Raczyński|Rogerem Raczyńskim]] odegrał istotną rolę we wrześniu 1939, po przekroczeniu [[Granica polsko-rumuńska|granicy polsko-rumuńskiej]] przez Prezydenta RP [[Ignacy Mościcki|Ignacego Mościckiego]], rząd RP, a także [[Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych (Polska)|Naczelnego Wodza]] [[Edward Rydz-Śmigły|Edwarda Śmigłego-Rydza]] w konsekwencji [[Agresja ZSRR na Polskę|agresji ZSRR na Polskę]]. Po [[internowanie|internowaniu]] najwyższych władz RP przez władze rumuńskie uczestniczył czynnie w procesie legalnego przekazania władzy przez dotychczasowego Prezydenta i rząd formującemu się w Paryżu [[Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie|Rządowi RP na uchodźstwie]]. W październiku 1939 mianowany ministrem pełnomocnym. Po likwidacji na żądanie [[III Rzesza|III Rzeszy]] poselstwa RP w Bukareszcie i konsulatów generalnych na terenie Rumunii (listopad 1940) został przydzielony do [[Ambasada RP w Ankarze|ambasady RP w Ankarze]]. W 1941 kierownik [[Konsulat Generalny RP w Stambule|konsulatu generalnego RP w Stambule]]. W grudniu 1942 został mianowany pierwszym ambasadorem RP w [[Historia Chin#Republika Chińska (1911–1949)|Republice Chińskiej]], przy rządzie [[Czang Kaj-szek]]a w [[Chongqing]]u. Funkcję tę sprawował do lipca 1945 – utraty uznania międzynarodowego przez [[Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie|Rząd RP na uchodźstwie]] ze strony [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], [[Stany Zjednoczone|USA]], [[Republika Chińska|Chin]] i większości krajów konstytuującej się [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]]. Od 1945 na emigracji. Po krótkim pobycie w [[Indie|Indiach]], 12 grudnia 1946 przybył wraz z żoną do [[Australia|Australii]], osiedlając się w [[Potts Point]] w [[Sydney]].  Aktywny w życiu politycznym, społecznym i kulturalnym emigracji polskiej i związków [[Imigracja|imigranckich]].

Prezes Polskiego Towarzystwa Demokratycznego (''Polish Democratic Society'') w Sydney (1947–50), w latach 1950–51 pierwszy przewodniczący Rady Związkowej Organizacji Polskich w Australii (''Federal Council of Polish Associations in Australia'').  Działacz międzyetnicznych organizacji imigrantów pochodzenia europejskiego w Australii (wiceprezes United Council of Migrants and of the New Australians' Cultural Association, członek rady oddziału stanowego New Settlers' League of Australia), członek  Australian Council for International Social Service i Australijskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (''Australian Institute of International Affairs''), gdzie zajmował się tłumaczeniami i analizą dokumentów [[język rosyjski|rosyjskojęzycznych]]. [[Naturalizacja|Uzyskał obywatelstwo australijskie]] 14 lipca 1959.

W 1953 rozpoczął współpracę z pismem ''[[Tygodnik Polski (Melbourne)|Tygodnik Katolicki]]'' w [[Melbourne]] (od 1965 ''Tygodnik Polski''), od 1963 był jego głównym komentatorem międzynarodowym. Przez lata prowadził dział poświęcony wydarzeniom politycznym na świecie w piśmie ''Wiadomości Polskie''  w Sydney. Opublikował tam w latach 1967–1968 serię artykułów: ''Polska w II wojnie światowej''. Współpracował również z prasą katolicką w Sydney (''The Catholic Weekly'') i miesięcznikiem ''Vision''.

Zmarł 25 marca 1968 w Sydney. Pochowany na {{link-interwiki|cmentarz Rookwood|Q=Q1999252|tekst=cmentarzu Rookwood}} w Sydney.

Ojciec [[Ewa Konopacka|Ewy z Ponińskich Konopackiej]].

Autor artykułu ''Les Traditions de la Diplomatie Polonaise'', w ''[[Revue d’Histoire Diplomatique]]'' (Paryż 1925) i książki ''La Question Polonaise Depuis 1830 Jusqu'à la Grande Guerre'' (Paris, 1926), a także opublikowanych w ''[[Zeszyty Historyczne|Zeszytach Historycznych]]'' wspomnień z września–października 1939 (Alfred Poniński ''Wrzesień 1939 w Rumunii'', ''Zeszyty Historyczne'' z. 6. Paryż 1964, s. 146–202).

== Odznaczenia ==
* [[Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]{{r|sl}}
* luksemburski [[Order Korony Dębowej]] IV klasy{{r|sl}}
* francuski [[Legia Honorowa|Order Legii Honorowej]] IV i V klasy{{r|sl}}
* belgijski [[Order Leopolda II]] III klasy{{r|sl}}
* belgijski Order Leopolda V klasy{{r|sl}}
* rumuński [[Order Korony Rumunii|Order Korony]] III klasy<ref name="sl">{{Cytuj książkę | autor = [[Stanisław Łoza]] (red.) | tytuł = Czy wiesz kto to jest? | wydanie = II popr | miejsce = Warszawa | wydawca = Główna Księgarnia Wojskowa | data = 1938 | strony = 588}}</ref>
* rumuński [[Order Gwiazdy Rumunii|Order Gwiazdy]] III klasy<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich | czasopismo = Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej | wolumin = Nr 1 | strony = 20 | data = 1939 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/40976&tab=3}}</ref>
* bułgarski [[Order Zasługi Cywilnej (Bułgaria)|Order Zasługi]] III klasy<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń zagranicznych | czasopismo = Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej | wolumin = Nr 11 | strony = 300 | data = 1936 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/40976&tab=3}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia, literatura, linki ==
* Andrzej Piber: [http://www.ipsb.nina.gov.pl/index.php/a/alfred-emeryk-poninski ''Poniński Alfred Emeryk''] w ''[[Polski Słownik Biograficzny]]'' t. XXVII, Warszawa 1983.
* Biogram ''Alfred Poniński'' w ''[[Zeszyty Historyczne]]'' z. 6. Paryż 1964, s. 202.
* [[Stanisław Łoza]], ''Czy wiesz, kto to jest?'', Warszawa 1938.
* [[Jan  Szembek (dyplomata)|Jan Szembek]], ''Diariusz. Wrzesień–Grudzień 1939'', [[Instytut Wydawniczy „Pax”|Wydawnictwo ''PAX'']], Warszawa 1989, {{ISBN|83-211-1100-9}}.
* [[Bogumiła Żongołłowicz]], [http://adb.anu.edu.au/biography/poninski-alfred-emeryk-11443 Poninski Alfred Emeryk (1896–1968)].
* ks. Maciej Kuczyński, ''[http://koscielec.pl/Koscielec/osoby-kosc/osoba22.htm Historia Kościelca w wypisach]'', Prymasowskie Wydawnictwo Gaudentinum, Kościelec 2009.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Poniński, Alfred Emeryk}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie]]
[[Kategoria:Australijscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Kierownicy Referatów MSZ II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sydney]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]
[[Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Dębowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia)]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda II]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Cywilnej]]
[[Kategoria:Polonia w Australii]]
[[Kategoria:Polscy dyplomaci (władze RP na uchodźstwie)]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze emigracyjni]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]]
[[Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w ZSRR]]
[[Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Niemczech]]
[[Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego 1917–1918]]
[[Kategoria:Radcy legacyjni II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Sekretarze legacyjni II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Zmarli w 1968]]

title: Alfred Poniński

Data i miejsce urodzenia: 18 czerwca 1896 · Kościelec, Królestwo Prus

Data i miejsce śmierci: 25 marca 1968 · Sydney, Australia

Okres:
od grudzień 1942 · do lipiec 1945
od listopad 1941 · do grudzień 1942

Poprzednik: Karol Bader

Następca: Zdzisław Szczerbiński


text:
# Carotina Super Bip
Carotina Super Bip (2013) – włoski serial animowany wyprodukowany przez wytwórnię Lisciani Group.
Premiera serialu odbyła się we Włoszech 30 września 2013 na włoskim kanale Nick Jr. W Polsce serial zadebiutował 5 października 2015 na antenie Nickelodeon w bloku Nick Jr.

## Opis fabuły
Serial opisuje perypetie marchewkowej superbohaterki Carotiny oraz jej przyjaciół – pomidora Pomisia, cebulki Bulcii C., bakłażana Van Żana,  arbuza Buźka, papryki Papriko, i papryki Chili Karczoszeka, którzy mieszkają razem w kolorowym ogrodzie i przeżywają niesamowite przygody.

## Wersja polska
Produkcja polskiej wersji językowej: na zlecenie Nickelodeon Polska – Start International Polska

Reżyseria polskiej wersji językowej: Marek Klimczuk

Dialogi i teksty piosenek: Katarzyna Wojsz

W wersji polskiej udział wzięli:
- Agnieszka Fajlhauer – Carotina
- Joanna Węgrzynowska – Pomiś
- Krzysztof Cybiński – Van Żan
- Paweł Szczesny – Buzik
- Ryszard Olesiński – Papriko
- Katarzyna Owczarz – Bulcia C.
- Grzegorz Kwiecień – Karczoszek

Wykonanie piosenki czołówkowej: Magdalena Krylik

Nadzór merytoryczny nad polską wersją językową: Katarzyna Dryńska

Realizacja dźwięku polskiej wersji językowej: Jerzy Wierciński

Kierownictwo produkcji dźwięku polskiej wersji językowej: Anna Kuszewska
Lektor tytułu: Grzegorz Kwiecień (tytuł w odc. 1-26, tyłówka w odc. 6)

## Spis odcinków
| Premiera odcinka | N/o | Polski tytuł                 | Włoski tytuł                      |
| ---------------- | --- | ---------------------------- | --------------------------------- |
|                  |     |                              |                                   |
| SERIA PIERWSZA   |     |                              |                                   |
|                  |     |                              |                                   |
| 05.10.2015       | 01  | Bałwanek                     | Pupazzo Di Neve                   |
|                  |     |                              |                                   |
| 05.10.2015       | 02  | Carotina i wściekłe pszczoły | Api Furiouse                      |
|                  |     |                              |                                   |
| 06.10.2015       | 03  | Tort czekoladowy             | La Torta Al Cioccolato            |
|                  |     |                              |                                   |
| 06.10.2015       | 04  | Straszna wichura             | Bufera Nell'Orto                  |
|                  |     |                              |                                   |
| 07.10.2015       | 05  | Gigantyczny grzyb            | Il Fungo Gigante                  |
|                  |     |                              |                                   |
| 07.10.2015       | 06  | Kolory tęczy                 | Un Arcobaleno Per Super Bip City  |
|                  |     |                              |                                   |
| 08.10.2015       | 07  | Kawałek księżyca dla Pomisia | Un Pezzo Di Luna Per Pommy        |
|                  |     |                              |                                   |
| 08.10.2015       | 08  | Dzień nad wodą               | Una Scampagnata Avventurosa       |
|                  |     |                              |                                   |
| 09.10.2015       | 09  | Lot helikopterem             | Un Giro In Elicottero             |
|                  |     |                              |                                   |
| 09.10.2015       | 10  | Lemoniada                    | La Granita Al Limone              |
|                  |     |                              |                                   |
| 12.10.2015       | 11  | Tajemnica zaginionego klucza | Il Mistero Delle Chiavi Scomparse |
|                  |     |                              |                                   |
| 12.10.2015       | 12  | Złoty medal                  | Una Medaglia D'Oro                |
|                  |     |                              |                                   |
| 13.10.2015       | 13  | Młodziutkie drzewko          | Un Albero Giovane Giovane         |
|                  |     |                              |                                   |
| 13.10.2015       | 14  | Skarb Van Żana               | Il Tesoro Di Zan                  |
|                  |     |                              |                                   |
| 14.10.2015       | 15  | Swędzący pył                 | La Polvere Pizzocorina            |
|                  |     |                              |                                   |
| 14.10.2015       | 16  | Fruwający Pomiś              | Vola Vola Pommy                   |
|                  |     |                              |                                   |
| 15.10.2015       | 17  | Tort przyjaźni               | Torta Dell'Amicizia               |
|                  |     |                              |                                   |
| 15.10.2015       | 18  | Wesołych świąt               | Buon Natale A Tutti               |
|                  |     |                              |                                   |
| 16.10.2015       | 19  | Zawody latawców              | La Gara Degli Aquiloni            |
|                  |     |                              |                                   |
| 16.10.2015       | 20  | Nowy samochód Van Żana       | L'Auto Nuova Di Zan               |
|                  |     |                              |                                   |
| 19.10.2015       | 21  | Rower dla Pomisia            | Una Bicicletta Per Pommy          |
|                  |     |                              |                                   |
| 19.10.2015       | 22  | Gdzie są orzeszki Bulci C?   | Le Nocciole Di Olly Cip           |
|                  |     |                              |                                   |
| 20.10.2015       | 23  | Wielki wyścig                | La Grande Corsa                   |
|                  |     |                              |                                   |
| 20.10.2015       | 24  | Kto ukradł obrazy Van Żana?  | Chi Ha Rubato I Quadri Di Zan     |
|                  |     |                              |                                   |
| 21.10.2015       | 25  | Inwazja cykad                | L’Invasion Delle Cicale           |
|                  |     |                              |                                   |
| 21.10.2015       | 26  | Spłoszony koń                | Cavallo Imbizzarrito              |
|                  |     |                              |                                   |

title: Carotina Super Bip

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Carotina Super Bip
 |oryginalny tytuł        = Carotina Super Bip
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 = [[film animowany|serial animowany]]
 |kraj produkcji          = [[Włochy]]
 |oryginalny język        = [[język włoski|włoski]]
 |twórcy                  =
 |główne role             =
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 26
 |liczba serii            = 1
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          =
 |produkcja               = Lisciani Group
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               =
 |scenariusz              =
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            = 6 minut
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji =
 |data premiery           = 30 września 2013
 |stacja telewizyjna      = [[Nick Jr. Włochy|Nick Jr.]]
 |pierwsza emisja         =
 |lata emisji             =
 |status                  =
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Carotina Super Bip''' (2013) – [[Włochy|włoski]] serial animowany wyprodukowany przez wytwórnię Lisciani Group.

Premiera serialu odbyła się we Włoszech 30 września 2013 na włoskim kanale [[Nick Jr. Włochy|Nick Jr]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.ph/20151006000112/http://www.quimamme.it/con-la-tribu/2013/09/20/carotina-super-bip/?refresh_ce-cp|tytuł=CAROTINA SUPER BIP|opublikowany=quimamme.it|język=it|data=2013-09-20|data dostępu=2015-10-06}}</ref>. W [[Polska|Polsce]] serial zadebiutował 5 października 2015 na antenie [[Nickelodeon Polska|Nickelodeon]] w bloku ''Nick Jr''<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.rynekzabawek.pl/wiadomosci/serial-carotina-w-nick-jr-od-5-pazdziernika-br/|tytuł=Serial “Carotina Super BIP” w Nick Jr. od 5 października br.|opublikowany=rynekzabawek.pl|język=pl|data=2015-09-23|data dostępu=2015-10-06}}</ref>.

== Opis fabuły ==
Serial opisuje perypetie marchewkowej superbohaterki Carotiny oraz jej przyjaciół – pomidora Pomisia, cebulki Bulcii C., bakłażana Van Żana,  arbuza Buźka, papryki Papriko, i papryki Chili Karczoszeka, którzy mieszkają razem w kolorowym ogrodzie i przeżywają niesamowite przygody.

== Wersja polska ==
'''Produkcja polskiej wersji językowej''': na zlecenie Nickelodeon Polska – [[Start International Polska]]

'''Reżyseria polskiej wersji językowej''': [[Marek Klimczuk]]

'''Dialogi i teksty piosenek''': [[Katarzyna Wojsz]]

'''W wersji polskiej udział wzięli''':
* [[Agnieszka Fajlhauer]] – '''Carotina'''
* [[Joanna Węgrzynowska]] – '''Pomiś'''
* [[Krzysztof Cybiński]] – '''Van Żan'''
* [[Paweł Szczesny]] – '''Buzik'''
* [[Ryszard Olesiński (aktor)|Ryszard Olesiński]] – '''Papriko'''
* [[Katarzyna Pysiak|Katarzyna Owczarz]] – '''Bulcia C.'''
* [[Grzegorz Kwiecień]] – '''Karczoszek'''

'''Wykonanie piosenki czołówkowej''': [[Magdalena Krylik-Gruziel|Magdalena Krylik]]

'''Nadzór merytoryczny nad polską wersją językową''': [[Katarzyna Dryńska]]

'''Realizacja dźwięku polskiej wersji językowej''': [[Jerzy Wierciński]]

'''Kierownictwo produkcji dźwięku polskiej wersji językowej''': [[Anna Kuszewska]]

'''Lektor tytułu''': [[Grzegorz Kwiecień]] (tytuł w odc. 1-26, tyłówka w odc. 6)

== Spis odcinków ==
{| style="text-align: center; width: 75%; margin: 0 auto; border-collapse: collapse;" border="1" cellpadding="1" cellspacing="1"
|-style="background: #ABC;"
!width="12%"|Premiera odcinka
!width="6%"|N/o
!width="41%"|Polski tytuł
!width="41%"|Włoski tytuł
|-
| colspan=4 |
|-
| colspan=4 bgcolor="#DFEFFF" | '''SERIA PIERWSZA'''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|05.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|01
| ''Bałwanek''
| ''Pupazzo Di Neve''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|05.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|02
| ''Carotina i wściekłe pszczoły''
| ''Api Furiouse''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|06.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|03
| ''Tort czekoladowy''
| ''La Torta Al Cioccolato''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|06.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|04
| ''Straszna wichura''
| ''Bufera Nell'Orto''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|07.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|05
| ''Gigantyczny grzyb''
| ''Il Fungo Gigante''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|07.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|06
| ''Kolory tęczy''
| ''Un Arcobaleno Per Super Bip City''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|08.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|07
| ''Kawałek księżyca dla Pomisia''
| ''Un Pezzo Di Luna Per Pommy''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|08.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|08
| ''Dzień nad wodą''
| ''Una Scampagnata Avventurosa''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|09.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|09
| ''Lot helikopterem''
| ''Un Giro In Elicottero''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|09.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|10
| ''Lemoniada''
| ''La Granita Al Limone''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|12.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|11
| ''Tajemnica zaginionego klucza''
| ''Il Mistero Delle Chiavi Scomparse''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|12.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|12
| ''Złoty medal''
| ''Una Medaglia D'Oro''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|13.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|13
| ''Młodziutkie drzewko''
| ''Un Albero Giovane Giovane''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|13.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|14
| ''Skarb Van Żana''
| ''Il Tesoro Di Zan''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|14.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|15
| ''Swędzący pył''
| ''La Polvere Pizzocorina''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|14.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|16
| ''Fruwający Pomiś''
| ''Vola Vola Pommy''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|15.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|17
| ''Tort przyjaźni''
| ''Torta Dell'Amicizia''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|15.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|18
| ''Wesołych świąt''
| ''Buon Natale A Tutti''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|16.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|19
| ''Zawody latawców''
| ''La Gara Degli Aquiloni''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|16.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|20
| ''Nowy samochód Van Żana''
| ''L'Auto Nuova Di Zan''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|19.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|21
| ''Rower dla Pomisia''
| ''Una Bicicletta Per Pommy''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|19.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|22
| ''Gdzie są orzeszki Bulci C?''
| ''Le Nocciole Di Olly Cip''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|20.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|23
| ''Wielki wyścig''
| ''La Grande Corsa''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|20.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|24
| ''Kto ukradł obrazy Van Żana?''
| ''Chi Ha Rubato I Quadri Di Zan''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|21.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|25
| ''Inwazja cykad''
| ''L’Invasion Delle Cicale''
|-
| colspan=4 |
|-
| bgcolor="#DFEFFF"|21.10.2015
| bgcolor="#DFEEEF"|26
| ''Spłoszony koń''
| ''Cavallo Imbizzarrito''
|-
| colspan=4 |
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Włoskie telewizyjne seriale animowane]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 2013]]

title: Carotina Super Bip

Gatunek: serial animowany

Kraj produkcji: Włochy

Oryginalny język: włoski

Produkcja: Lisciani Group

Czas trwania odcinka: 6 minut

Data premiery: 30 września 2013

Stacja telewizyjna: Nick Jr.


text:
# Amsterdam Amstel
Amsterdam Amstel – stacja kolejowa i przystanek metra w Amsterdamie, w prowincji Holandia Północna. Nazwa stacji pochodzi od pobliskiej rzeki Amstel.
| Amsterdam Amstel                     |  |                              |
| Linia                                |  |                              |
| Amsterdam Muiderpoortodległość: 2 km |  | Duivendrecht odległość: 1 km |

title: Amsterdam Amstel

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Amsterdam Amstel
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Amstelstation.jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = NLD
 |miejscowość                = [[Amsterdam]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 1843
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 4
 |kasy                       = czynne
 |linie kolejowe             =
* Linia Amsterdam-[[Elten]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Amsterdam
 |współrzędne                = 52°20′47″N 4°55′4″E
 |commons                    = Category:Amstelstation
 |www                        =
}}
'''Amsterdam Amstel''' – [[stacja kolejowa]] i przystanek [[Metro w Amsterdamie|metra]] w [[Amsterdam]]ie, w prowincji [[Holandia Północna]]. Nazwa stacji pochodzi od pobliskiej rzeki [[Amstel]].

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja       = Amsterdam Amstel
|poprzedni    = [[Amsterdam Muiderpoort]]
|poprzedni_km = 2
|następny     = [[Duivendrecht (stacja kolejowa)|Duivendrecht]]
|następny_km  = 1
}}

{{DEFAULTSORT:Amstel}}
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Amsterdamie]]
[[Kategoria:Stacje metra w Amsterdamie]]

title: Amsterdam Amstel

Państwo: Holandia

Miejscowość: Amsterdam

Kasy: czynne


text:
# Major League Rugby (2018)
Major League Rugby (2018) – pierwszy sezon Major League Rugby, zawodowej ligi rugby union w Ameryce Północnej, rozgrywany w 2018 z udziałem 7 ekip, zakończony zwycięstwem drużyny Seattle Seawolves.

## System rozgrywek
Rozgrywki składały się z dwóch części: rundy zasadniczej oraz pucharowej. Cztery najlepsze drużyny w końcowej tabeli rundy zasadniczej zakwalifikowały się do półfinałów. Zwycięzcy półfinałów walczyli w finale o tytuł mistrza ligi.
O kolejności zespołów w tabeli ligowej decydowała w pierwszej kolejności liczba punktów zdobyte w rozgrywkach: cztery za zwycięstwo, dwa za remis, zero za porażkę oraz po jednym punkcie bonusowym za zdobycie w meczu co najmniej 4 przyłożeń i za porażkę nie wyższą niż 7 punktami. Jeśli liczba punktów była równa, o pozycji w tabeli decydowały kolejno liczba zwycięstw w rozgrywkach, bilans punktów meczowych, liczba zdobytych przyłożeń, bilans przyłożeń, losowanie.
Kluby uczestniczące w rozgrywkach obowiązywał limit budżetowy wynoszący 350 000 USD oraz ograniczenie liczby zawodników zagranicznych do pięciu.

## Uczestnicy rozgrywek
Lista drużyn uczestniczących w rozgrywkach Major League Rugby w sezonie 2018:
| Klub              | Metropolia (stan)      | Kraj              |
| ----------------- | ---------------------- | ----------------- |
| Austin Elite      | Austin (Teksas)        | Stany Zjednoczone |
| Glendale Raptors  | Denver (Kolorado)      | Stany Zjednoczone |
| Houston SaberCats | Houston (Teksas)       | Stany Zjednoczone |
| NOLA Gold         | Nowy Orlean (Luizjana) | Stany Zjednoczone |
| San Diego Legion  | San Diego (Kalifornia) | Stany Zjednoczone |
| Seattle Seawolves | Seattle (Waszyngton)   | Stany Zjednoczone |
| Utah Warriors     | Salt Lake City (Utah)  | Stany Zjednoczone |

## Runda zasadnicza
Wyniki spotkań:
|                   | Austin Elite | Glendale Raptors | Houston SaberCats | NOLA Gold | San Diego Legion | Seattle Seawolves | Utah Warriors |
| Austin Elite      | –            |                  |                   | 30:17     | 31:5             | 19:20             | 41:33         |
| Glendale Raptors  | 41:26        | –                | 37:24             |           | 31:27            | 33:11             |               |
| Houston SaberCats | 50:38        |                  | –                 | 26:35     |                  | 7:20              | 30:36         |
| NOLA Gold         |              | 10:47            | 24:20             | –         | 22:39            | 29:31             |               |
| San Diego Legion  | 31:17        | 23:5             | 35:32             |           | –                |                   | 31:24         |
| Seattle Seawolves |              | 15:19            |                   | 55:26     | 39:23            | –                 | 41:32         |
| Utah Warriors     | 41:22        | 29:36            | 31:27             | 43:46     |                  |                   | –             |

Tabela (w kolorze zielonym wiersze z drużynami, które awansowały do rundy finałowej):
| Pozycja | Drużyna            | Mecze | Wygrane | Remisy | Porażki | Bilans punktów | Bilans przyłożeń | Punkty bonusowe | Punkty razem |
| ------- | ------------------ | ----- | ------- | ------ | ------- | -------------- | ---------------- | --------------- | ------------ |
| 1.      | Glendale Raptors   | 8     | 7       | 0      | 1       | +84            | +12              | 6               | 34           |
| 2.      | Seattle Seawolves  | 8     | 6       | 0      | 2       | +44            | +5               | 5               | 29           |
| 3.      | San Diego Legion   | 8     | 5       | 0      | 3       | +13            | +1               | 4               | 24           |
| 4.      | Utah Warriors      | 8     | 3       | 0      | 5       | +4             | +7               | 10              | 22           |
| 5.      | Austin Elite Rugby | 8     | 3       | 0      | 5       | -14            | -2               | 6               | 18           |
| 6.      | NOLA Gold          | 8     | 3       | 0      | 5       | -82            | -14              | 5               | 17           |
| 7.      | Houston SaberCats  | 8     | 1       | 0      | 7       | -9             | 7                | 11              |              |

## Runda finałowa

### Półfinały
| 30 czerwca 201819:00 ET | Seattle Seawolves                                                                                | 38:24 | San Diego Legion                                                      | Infinity Park, Glendale (Kolorado) Sędzia: Derek Summers (Stany Zjednoczone) |
| 30 czerwca 201819:00 ET | Peter Smith 13 (5pd K), Shalom Suniula 5 (P), William Rasileka 5 (P), Peter Tiberio 5 (P), Sequoyah Burke-Combs 5 (P), John Hayden 5 (P) | 38:24 | Joe Pietersen 14 (P 3pd K), Drew Gaffney 5 (P), Nate Augspurger 5 (P) | Infinity Park, Glendale (Kolorado) Sędzia: Derek Summers (Stany Zjednoczone) |
| 30 czerwca 201819:00 ET | Alec Barton · Siaosi Mahoni                                                                                | 38:24 |                                                                       | Infinity Park, Glendale (Kolorado) Sędzia: Derek Summers (Stany Zjednoczone) |

| 30 czerwca 201821:30 ET | Glendale Raptors                                                                                | 34:21 | Utah Warriors                                                                                | Infinity Park, Glendale (Kolorado) Sędzia: Adam Leal (Anglia) |
| 30 czerwca 201821:30 ET | Will Magie 9 (3pd K), Sam Figg 5 (P), Harley Davidson 5 (P), Shaun Davies 5 (P), Zach Fenoglio 5 (P), Luke White 5 (P) | 34:21 | Tonata Lauti 5 (P), David Tameilau 5 (P), Don Pati 5 (P), Ben Nicholls 4 (2pd), Kurt Morath 2 (pd) | Infinity Park, Glendale (Kolorado) Sędzia: Adam Leal (Anglia) |

### Finał
| 7 lipca 201821:00 ET | Glendale Raptors                                                | 19:23 | Seattle Seawolves                                                                         | Torero Stadium, San Diego (Kalifornia) Sędzia: Scott Green (Stany Zjednoczone) |
| 7 lipca 201821:00 ET | Zach Fenoglio 10 (2P), Bryce Campbell 5 (P), Will Magie 4 (2pd) | 19:23 | Peter Smith 8 (pd 2K), Ray Barkwill 5 (P), William Rasileka 5 (P), Riekert Hattingh 5 (P) | Torero Stadium, San Diego (Kalifornia) Sędzia: Scott Green (Stany Zjednoczone) |

## Statystyki ligi
Najskuteczniejszym zawodnikiem ligi był Sam Windsor z drużyny Houston SaberCats, który zdobył 103 punkty, natomiast najwięcej przyłożeń (9) zdobył Tonata Lauti z drużyny Utah Warriors.

title: Major League Rugby (2018)

wikitext:
{{Turniej rugby infobox
 |nazwa turnieju      = Major League Rugby
 |rok                 = 2018
 |inna nazwa          =
 |rozgrywki-1         =
 |rozgrywki+1         = [[Major League Rugby (2019)|2019]]
 |grafika             =
 |nazwa grafiki       =
 |kraj                =
 |kraj2               =
 |kraj3               =
 |kraj4               =
 |kraj5               =
 |termin              = 21 kwietnia 2018 – 7 lipca 2018
 |liczba drużyn       = 7
 |konfederacji        =
 |stadiony            =
 |liczba miast        =
 |drużyna1            = [[Seattle Seawolves]]
 |który raz           = 1
 |drużyna2            = [[Glendale Raptors]]
 |drużyna3            =
 |awans               =
 |awans opis          =
 |spadek              =
 |spadek opis         =
 |liczba meczów       = 31
 |liczba punktów      =
 |liczba przyłożeń    =
 |frekwencja          =
 |najlepszy zawodnik  =
 |najwięcej punktów   =
 |najwięcej przyłożeń =
 |commons             =
 |wikinews            =
 |www                 = http://www.usmlr.com/
}}
'''Major League Rugby (2018)''' – pierwszy sezon [[Major League Rugby]], zawodowej ligi [[rugby union]] w [[Ameryka Północna|Ameryce Północnej]], rozgrywany w 2018 z udziałem 7 ekip, zakończony zwycięstwem drużyny [[Seattle Seawolves]].

== System rozgrywek ==
Rozgrywki składały się z dwóch części: rundy zasadniczej oraz [[play-off|pucharowej]]. Cztery najlepsze drużyny w końcowej tabeli rundy zasadniczej zakwalifikowały się do półfinałów. Zwycięzcy półfinałów walczyli w finale o tytuł mistrza ligi<ref>{{Cytuj stronę| url = http://www.espn.co.uk/rugby/story/_/id/23230239/major-league-rugby-all-need-know-us-rugby-newest-competition| tytuł = Major League Rugby: All you need to know about U.S. rugby's newest competition| data = 2018-04-20| praca = ESPN| archiwum = https://web.archive.org/web/20180710135740/http://www.espn.co.uk/rugby/story/_/id/23230239/major-league-rugby-all-need-know-us-rugby-newest-competition| zarchiwizowano = 2018-07-10| data dostępu = 2018-11-04}}</ref>.

O kolejności zespołów w tabeli ligowej decydowała w pierwszej kolejności liczba punktów zdobyte w rozgrywkach: cztery za zwycięstwo, dwa za remis, zero za porażkę oraz po jednym punkcie bonusowym za zdobycie w meczu co najmniej 4 [[Przyłożenie (rugby)|przyłożeń]] i za porażkę nie wyższą niż 7 punktami. Jeśli liczba punktów była równa, o pozycji w tabeli decydowały kolejno liczba zwycięstw w rozgrywkach, bilans punktów meczowych, liczba zdobytych przyłożeń, bilans przyłożeń, losowanie<ref>{{Cytuj stronę| url = https://www.usmlr.com/stats-standings| tytuł = Season Stats| opublikowany = Major League Rugby| archiwum = https://web.archive.org/web/20180710135922/https://www.usmlr.com/stats-standings| zarchiwizowano = 2018-07-10| data dostępu = 2018-11-04}}</ref>.

Kluby uczestniczące w rozgrywkach obowiązywał [[Pułap wynagrodzeń|limit budżetowy]] wynoszący 350 000 USD<ref>{{Cytuj stronę| url = http://www.espn.co.uk/rugby/story/_/id/23261299/major-league-rugby-rugby-latest-attempt-crack-america| tytuł = Major League Rugby: Inside rugby's latest attempt to crack America| nazwisko = Hamilton| imię = Tom| data = 2018-04-20| praca = ESPN| archiwum = https://web.archive.org/web/20180710140019/http://www.espn.co.uk/rugby/story/_/id/23261299/major-league-rugby-rugby-latest-attempt-crack-america| zarchiwizowano = 2018-07-10| data dostępu = 2018-11-04}}</ref> oraz ograniczenie liczby zawodników zagranicznych do pięciu<ref>{{Cytuj stronę| url = https://www.theguardian.com/sport/blog/2018/jul/08/major-league-rugby-seattle-glendale-season-two| tytuł = Major League Rugby crowns Seattle champions – and looks to season two| nazwisko = Pengelly| imię = Martin| data = 2018-07-08| praca = The Guardian| archiwum = https://web.archive.org/web/20180709094429/https://www.theguardian.com/sport/blog/2018/jul/08/major-league-rugby-seattle-glendale-season-two| zarchiwizowano = 2018-07-09| data dostępu = 2018-11-04}}</ref>.

== Uczestnicy rozgrywek ==
{{mapa lokalizacyjna
 |mapa        = USA
 |podpis      =
 |rozmiar     = 400
 |punkty mapy =
{{mapa lokalizacyjna/punkt|30°32′47.1″N 97°37′55.3″W|pozycja=top|opis=[[Austin Elite]]}}
{{mapa lokalizacyjna/punkt|39°41′57.3″N 104°56′05.8″W|pozycja=right|opis=[[Glendale Raptors]]}}
{{mapa lokalizacyjna/punkt|29°48′13.1″N 95°27′22.6″W|pozycja=bottom|opis=[[Houston SaberCats]]}}
{{mapa lokalizacyjna/punkt|29°53′23.6″N 90°06′10.2″W|pozycja=right|opis=[[NOLA Gold]]}}
{{mapa lokalizacyjna/punkt|32°46′23.2″N 117°11′01.3″W|pozycja=right|opis=[[San Diego Legion]]}}
{{mapa lokalizacyjna/punkt|47°28′11.1″N 122°14′54.0″W|pozycja=right|opis=[[Seattle Seawolves]]}}
{{mapa lokalizacyjna/punkt|40°29′01.5″N 111°58′46.1″W|pozycja=top|opis=[[Utah Warriors]]}}
}}
Lista drużyn uczestniczących w rozgrywkach Major League Rugby w sezonie 2018:
{| class="wikitable" style="text-align:left; line-height:100%;"
|-
!width:20%| Klub
!width:20%| Metropolia (stan)
!width:20%| Kraj
|-
|[[Austin Elite]] ||[[Austin]] ([[Teksas]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|-
|[[Glendale Raptors]] ||[[Denver]] ([[Kolorado (stan)|Kolorado]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|-
|[[Houston SaberCats]] ||[[Houston]] ([[Teksas]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|-
|[[NOLA Gold]] ||[[Nowy Orlean]] ([[Luizjana]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|-
|[[San Diego Legion]] ||[[San Diego]] ([[Kalifornia]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|-
|[[Seattle Seawolves]] ||[[Seattle]] ([[Waszyngton (stan)|Waszyngton]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|-
|[[Utah Warriors]] ||[[Salt Lake City]] ([[Utah]]) ||[[Stany Zjednoczone]]
|}

== Runda zasadnicza ==
Wyniki spotkań<ref name="regular">{{Cytuj stronę | url = https://www.usmlr.com/schedules/| tytuł = Regular Season Schedule| opublikowany = Major League Rugby| archiwum = https://web.archive.org/web/20180710135313/https://www.usmlr.com/schedules/| zarchiwizowano = 2018-07-10| data dostępu = 2018-11-04}}</ref>:
{| class="wikitable" style="text-align:center; line-height:100%;"
|-
|width=20%|
|width=10%|[[Austin Elite]]
|width=10%|[[Glendale Raptors]]
|width=10%|[[Houston SaberCats]]
|width=10%|[[NOLA Gold]]
|width=10%|[[San Diego Legion]]
|width=10%|[[Seattle Seawolves]]
|width=10%|[[Utah Warriors]]
|-
|align=left|[[Austin Elite]]||–|| || ||30:17||31:5||19:20||41:33
|-
|align=left|[[Glendale Raptors]]||41:26||–||37:24|| ||31:27||33:11||
|-
|align=left|[[Houston SaberCats]]||50:38|| ||–||26:35|| ||7:20||30:36
|-
|align=left|[[NOLA Gold]]|| ||10:47||24:20||–||22:39||29:31||
|-
|align=left|[[San Diego Legion]]||31:17||23:5||35:32|| ||–|| ||31:24
|-
|align=left|[[Seattle Seawolves]]|| ||15:19|| ||55:26||39:23||–||41:32
|-
|align=left|[[Utah Warriors]]||41:22||29:36||31:27||43:46|| || ||–
|}

Tabela (w kolorze zielonym wiersze z drużynami, które awansowały do rundy finałowej)<ref>{{Cytuj stronę| url = http://www.rugbyarchive.net/Pagine/StagioneCompetizioni.aspx?ID=378&Stagione=2018| tytuł = Major League Rugby 2018| opublikowany = rugbyarchive.net | data dostępu = 2018-11-04| archiwum = https://web.archive.org/web/20181104211022/http://www.rugbyarchive.net/Pagine/StagioneCompetizioni.aspx?ID=378&Stagione=2018| zarchiwizowano = 2018-11-04}}</ref>:
{| class="wikitable" style="text-align:center; line-height:100%;"
|-
!width=5%|Pozycja
!width=10%|Drużyna
!width=5%|Mecze
!width=5%|Wygrane
!width=5%|Remisy
!width=5%|Porażki
!width=5%|Bilans punktów
!width=5%|Bilans przyłożeń
!width=5%|Punkty bonusowe
!width=5%|Punkty razem
|- bgcolor="#ccffcc"
|1.||align=left|[[Glendale Raptors]]||8||7||0||1||+84||+12||6||'''34'''
|- bgcolor="#ccffcc"
|2.||align=left|[[Seattle Seawolves]]||8||6||0||2||+44||+5||5||'''29'''
|- bgcolor="#ccffcc"
|3.||align=left|[[San Diego Legion]]||8||5||0||3||+13||+1||4||'''24'''
|- bgcolor="#ccffcc"
|4.||align=left|[[Utah Warriors]]||8||3||0||5||+4||+7||10||'''22'''
|-
|5.||align=left|[[Austin Elite Rugby]]||8||3||0||5||-14||-2||6||'''18'''
|-
|6.||align=left|[[NOLA Gold]]||8||3||0||5||-82||-14||5||'''17'''
|-
|7.||align=left|[[Houston SaberCats]]||8||1||0||7||-40|-9|||7||'''11'''
|}

== Runda finałowa ==
=== Półfinały ===
{{Mecz
 |data            = 2018-06-30
 |godzina         = 19:00 ET
 |drużyna1        = [[Seattle Seawolves]]
 |drużyna2        = [[San Diego Legion]]
 |wynik           = 38:24<ref>http://www.americasrugbynews.com/2018/06/30/seattle-sink-san-diego-book-mlr-final-spot/</ref>
 |punkty1         = {{Rugbysta punkty|Peter Smith|0|5|0|1}}, {{Rugbysta punkty|Shalom Suniula|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|William Rasileka|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Peter Tiberio|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Sequoyah Burke-Combs|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|John Hayden|1|0|0|0}}
 |punkty2         = {{Rugbysta punkty|Joe Pietersen|1|3|0|1}}, {{Rugbysta punkty|Drew Gaffney|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Nate Augspurger|1|0|0|0}}
 |kary2           = Alec Barton {{kartka|żółta}}<br>Siaosi Mahoni {{kartka|żółta}}
 |miejsce         = Infinity Park, [[Glendale (Kolorado)]]
 |sędzia          = Derek Summers (Stany Zjednoczone)
}}
{{Mecz
 |data            = 2018-06-30
 |godzina         = 21:30 ET
 |drużyna1        = [[Glendale Raptors]]
 |drużyna2        = [[Utah Warriors]]
 |wynik           = 34:21<ref>http://www.americasrugbynews.com/2018/07/01/glendale-beat-utah-earn-seattle-showdown/</ref>
 |punkty1         = {{Rugbysta punkty|Will Magie|0|3|0|1}}, {{Rugbysta punkty|Sam Figg|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Harley Davidson|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Shaun Davies|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Zach Fenoglio|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Luke White|1|0|0|0}}
 |punkty2         = {{Rugbysta punkty|Tonata Lauti|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|David Tameilau|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Don Pati|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Ben Nicholls|0|2|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Kurt Morath|0|1|0|0}}
 |miejsce         = Infinity Park, [[Glendale (Kolorado)]]
 |sędzia          = Adam Leal (Anglia)
}}

=== Finał ===
{{Mecz
 |data            = 2018-07-07
 |godzina         = 21:00 ET
 |drużyna1        = [[Glendale Raptors]]
 |drużyna2        = [[Seattle Seawolves]]
 |wynik           = 19:23<ref>http://www.americasrugbynews.com/2018/07/08/seawolves-stun-raptors-to-win-inaugural-mlr-title/</ref>
 |punkty1         = {{Rugbysta punkty|Zach Fenoglio|2|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Bryce Campbell|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Will Magie|0|2|0|0}}
 |punkty2         = {{Rugbysta punkty|Peter Smith|0|1|0|2}}, {{Rugbysta punkty|Ray Barkwill|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|William Rasileka|1|0|0|0}}, {{Rugbysta punkty|Riekert Hattingh|1|0|0|0}}
 |miejsce         = Torero Stadium, [[San Diego|San Diego (Kalifornia)]]
 |sędzia          = Scott Green (Stany Zjednoczone)
}}

== Statystyki ligi ==
Najskuteczniejszym zawodnikiem ligi był [[Sam Windsor]] z drużyny [[Houston SaberCats]], który zdobył 103 punkty, natomiast najwięcej przyłożeń (9) zdobył [[Tonata Lauti]] z drużyny [[Utah Warriors]]<ref>{{Cytuj stronę| url = https://www.usmlr.com/stats-standings/player-stats| tytuł = Player Stats| opublikowany = Major League Rugby| archiwum = https://web.archive.org/web/20180717085719/https://www.usmlr.com/stats-standings/player-stats| zarchiwizowano = 2018-07-17| data dostępu = 2018-11-04}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.usmlr.com/ Major League Rugby]

[[Kategoria:Major League Rugby|2018]]
[[Kategoria:2018 w rugby union]]
[[Kategoria:2018 w Stanach Zjednoczonych]]

title: Major League Rugby 2018

Termin: 21 kwietnia 2018 – 7 lipca 2018

I miejsce: Seattle Seawolves (1. tytuł)

II miejsce: Glendale Raptors


text:
# 9 Oszmiańska Brygada Armii Krajowej
9 Oszmiańska Brygada AK – polski oddział partyzancki Okręgu Wilno Armii Krajowej.
Dowódcą brygady był chor. Jan Kolenda ps. "Mały".
W lipcu 1944 w ramach Zgrupowania nr 3 Okręgu AK Wilno, brygada wzięła udział w Operacji „Ostra Brama”. Przez kilka dni kwaterowała w Dukielach w gminie Rudomino. W tym czasie liczyła ok. 300 partyzantów.
O świcie 18 lipca 1944, na obrzeżach Puszczy Rudnickiej, 9 Brygada Armii Krajowej została rozbrojona przez zmotoryzowane oddziały Armii Czerwonej.

## Formowanie
Na początku kwietnia 1944 polskie oddziały partyzanckie działające w Inspektoracie „F” mocno powiększyły swój stan liczbowy i zostały przekształcone w brygady. Z IV oddziału partyzanckiego pod dowództwem chor. Jana Kolendy ps „Mały” została zorganizowana 9 Brygada Armii Krajowej.
Pod koniec kwietnia wyznaczono koncentrację Zgrupowania nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej. Miała ona nastąpić w rejonie miejscowości Klewica, Graużyszki, Wojsznaryszki. 9 Brygada stawiła się na koncentrację i została zakwaterowana w Graużyszkach. Liczyła wtedy około 90 uzbrojonych żołnierzy–partyzantów.

## Działania brygady
W kwietniu 1944 brygada przeprowadziła kilka akcji. 15 kwietnia zajęła litewską wieś Knistuszki i rozbroiła członków samoobrony litewskiej. Następnego dnia stoczyła potyczkę z niemiecko-litewską ekspedycją karną.
12 maja w Graużyszkach odbyła się odprawa koordynacyjna dowódców brygad 3 Zgrupowania. Uczestniczył w niej też komendant okręgu ppłk „Wilk”. Plan działania przedstawił mjr „Jarema”. Przewidywał on rozbicie czterech kompanii z korpusu posiłkowego gen. Plechaviciusa stacjonujących w Murowanej Oszmiance. Brygada otrzymała zadanie ubezpieczać i osłaniać akcję.
W pierwszej dekadzie czerwca brygady 3 Zgrupowania otrzymały rozkaz zlikwidowania posterunku policji litewskiej w Holszanach rozmieszczony w budynku szkoły. 9 Brygada pozostawała w odwodzie. Akcję zaplanowano na 8 czerwca, początek akcji – 23.00. Niestety, jeszcze przed 23.00, do Holszan przybyła kolumna 5 niemieckich czołgów. W tych warunkach nastąpiło odwołanie akcji. Wszczęcie walki oznaczało spalenie wielu zabudowań w samym mieście.
Po akcji na Holszany brygada zajęła tereny wokół Kucewicz. Doszło tu do starcia z sowieckimi partyzantami, którzy według polskich relacji, rabowali wieś Kucewicze. Była to brygada sowieckich partyzantów im. Gastełło Manochina i 1 Witebska Brygada Potapienki, które jeszcze 5 czerwca sforsowały Wilię i po przekroczeniu toru kolejowego Mołodeczno-Wilno, podeszły pod Krewo. z Sowietami walczono też pod Tołmuciszkami. Według meldunku Manochina, dwie brygady sowieckie zmuszone zostały do wycofania się z tych terenów na skutek działania przeważających sił polskich. 13 czerwca 1944 roku sowieccy partyzanci po oderwaniu się z walką od brygad polskich, według meldunku Manochina, po 60 km marszu osiągnęli Wojstom. Dalej w swym meldunku Manochin stwierdza, że tereny Oszmiańszczyzny w czerwcu 1944 roku „były kontrolowane przez białopolaków, którzy przeprowadzili tutaj dużą pracę w organizacji wrogiego nam podziemia”.
W sumie, w okresie od kwietnia do czerwca 1944 brygada przeprowadziła 9 akcji bojowych.

### Działania w okresie Akcji „Burza”
W końcu czerwca brygada weszła w skład Zgrupowania nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej.
W pierwszych dniach lipca na te tereny spłynęły z lasów oddziały sowieckiej partyzantki, które żądały złożenia broni przez polskie oddziały. Prawdopodobnie z tej przyczyny 9 Brygada nie mogła wykonać dywersji i sabotażu w ramkach akcji „Burza”. Z powodu przyspieszonego natarcia sowieckiego brygada przesunęła się w kierunku Wilna, na pozycje wyjściowe do uderzenia na Wilno.
Walki w ramach operacji „Ostra Brama”
9 Brygada wyruszyła ze Szwajcar na podstawy wyjściowe do natarcia usytuowane na południowym skraju wsi Góry. Otrzymała rozkaz uderzyć w  kierunku na Rossę. Początek natarcia ustalono na 24:00. W rzeczywistości uderzono o świcie 7 lipca. Brygada, nie ponosząc większych strat, dotarła do bunkrów niemieckich na Hrybiszkach i zaatakowała je. Niemcy poddawali się.  Z bunkra wyszedł podoficer i kilku żołnierzy.  „Mały”, nie przeczuwając podstępu, wyszedł ze swoim gońcem do przodu. W tym momencie padła  seria z karabinu maszynowego i dowódca oddziału partyzanckiego zginął na miejscu. Incydent ten zatrzymał pomyślnie rozwijające się natarcie polskie. Nieprzyjaciel rozpoczął  ostrzał artyleryjski. Do akcji weszły samoloty. 9 Brygada rozproszyła się i cofnęła.
Dowództwo  objął por. Jan Dubiski ps. „Gracz”.

## Obsada personalna
- Dowódcy

chor. Jan Kolendo ps. „Mały”
kpt. Jan Dubiski ps. „Gracz”
- zastępca dowódcy - ppor. Eugeniusz Stosuj ps. „Kozioł”
- lekarz - dr Tadeusz Wiszniewski ps. „Hel”
- łącznik - „Fiołek”

title: 9 Oszmiańska Brygada Armii Krajowej

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 9 Brygada Armii Krajowej
 |nazwa oryginalna     = IV OP „Małego”
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Polska
 |wariant flagi        = PPP
 |sformowanie          = 1944
 |rozformowanie        = 1944
 |nazwa wyróżniająca   = Oszmiańska
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = chor. Jan Kolenda ps. "Mały".
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[Operacja Ostra Brama]]
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             = [[Armia Krajowa]]
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           = [[Zgrupowanie nr 3 Okręgu Wilno AK]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[Plik:Insp wilno 1.png|250px|right]]
'''9 Oszmiańska Brygada AK''' – polski [[Oddział wojskowy|oddział]] [[Partyzant|partyzancki]]{{refn|grupa=uwaga|Nazwa „brygada” określała stopień samodzielności partyzanckiej danego oddziału. Na samodzielność pozwalał pewien minimalny stan (około 300 ludzi) i to była dolną granicą pojęcia „brygada”. Granica górna, określona względami swobody ruchu i manewrowania w walkach na tyłach nieprzyjaciela, wynosiła około 1000 ludzi{{odn|PSZ w II WŚ. Armia Krajowa|1950|s=600}}.}} [[Okręg Wilno Armii Krajowej|Okręgu Wilno Armii Krajowej]].

Dowódcą brygady był chor. [[Jan Kolenda]] ps. "Mały".

W lipcu 1944 w ramach [[Zgrupowanie nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej|Zgrupowania nr 3 Okręgu AK Wilno]], brygada wzięła udział w [[Operacja „Ostra Brama”|Operacji „Ostra Brama”]]. Przez kilka dni kwaterowała w Dukielach w [[Gmina Rudomino|gminie Rudomino]]. W tym czasie liczyła ok. 300 partyzantów{{odn|Boradyn|Chmielarz|Piskunowicz|1997|s=53}}.

O świcie 18 lipca 1944, na obrzeżach Puszczy Rudnickiej, 9 Brygada Armii Krajowej została rozbrojona przez zmotoryzowane oddziały Armii Czerwonej{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=279-280}}.

== Formowanie ==
Na początku kwietnia 1944 polskie oddziały partyzanckie działające w [[Inspektorat F Okręgu Wilno Armii Krajowej|Inspektoracie „F”]] mocno powiększyły swój stan liczbowy i zostały przekształcone w brygady. Z IV oddziału partyzanckiego pod dowództwem chor. Jana Kolendy ps „Mały” została zorganizowana 9 Brygada Armii Krajowej{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=233}}.
Pod koniec kwietnia wyznaczono koncentrację [[Zgrupowanie nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej|Zgrupowania nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej]]. Miała ona nastąpić w rejonie miejscowości [[Klewica]], [[Graużyszki]], Wojsznaryszki. 9 Brygada stawiła się na koncentrację i została zakwaterowana w Graużyszkach{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=234}}. Liczyła wtedy około 90 uzbrojonych żołnierzy–partyzantów{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=235}}.

== Działania brygady ==
W kwietniu 1944 brygada przeprowadziła kilka akcji. 15 kwietnia zajęła litewską wieś [[Knistuszki]] i rozbroiła członków samoobrony litewskiej. Następnego dnia stoczyła potyczkę z niemiecko-litewską ekspedycją karną{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=233}}.

12 maja w Graużyszkach odbyła się odprawa koordynacyjna dowódców brygad 3 Zgrupowania. Uczestniczył w niej też komendant okręgu ppłk „Wilk”. Plan działania przedstawił mjr „Jarema”. Przewidywał on rozbicie czterech kompanii z korpusu posiłkowego gen. Plechaviciusa stacjonujących w Murowanej Oszmiance. Brygada otrzymała zadanie ubezpieczać i osłaniać akcję{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=237}}.
{{osobny artykuł|Bitwa pod Murowaną Oszmianką}}

W pierwszej dekadzie czerwca brygady 3 Zgrupowania otrzymały rozkaz zlikwidowania posterunku policji litewskiej w [[Holszany|Holszanach]] rozmieszczony w budynku szkoły. 9 Brygada pozostawała w odwodzie. Akcję zaplanowano na 8 czerwca, początek akcji – 23.00. Niestety, jeszcze przed 23.00, do Holszan przybyła kolumna 5 niemieckich [[czołg]]ów. W tych warunkach nastąpiło odwołanie akcji. Wszczęcie walki oznaczało spalenie wielu zabudowań w samym mieście{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=239}}.

Po akcji na Holszany brygada zajęła tereny wokół [[Kucewicze (rejon korelicki)|Kucewicz]]. Doszło tu do starcia z sowieckimi partyzantami, którzy według polskich relacji, rabowali wieś Kucewicze. Była to brygada sowieckich partyzantów im. Gastełło Manochina i 1 Witebska Brygada Potapienki, które jeszcze 5 czerwca sforsowały [[Wilia (dopływ Niemna)|Wilię]] i po przekroczeniu toru kolejowego [[Mołodeczno]]-[[Wilno]], podeszły pod [[Krewo]]. z Sowietami walczono też pod Tołmuciszkami. Według meldunku Manochina, dwie brygady sowieckie zmuszone zostały do wycofania się z tych terenów na skutek działania przeważających sił polskich. 13 czerwca 1944 roku sowieccy partyzanci po oderwaniu się z walką od brygad polskich, według meldunku Manochina, po 60 km marszu osiągnęli Wojstom. Dalej w swym meldunku Manochin stwierdza, że tereny Oszmiańszczyzny w czerwcu 1944 roku „''były kontrolowane przez białopolaków, którzy przeprowadzili tutaj dużą pracę w organizacji wrogiego nam podziemia{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=240}}”''.
W sumie, w okresie od kwietnia do czerwca 1944 brygada przeprowadziła 9 akcji bojowych{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=240}}.
=== Działania w okresie Akcji „Burza” ===
W końcu czerwca brygada weszła w skład [[Zgrupowanie nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej|Zgrupowania nr 3 Okręgu Wilno Armii Krajowej]]{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=265}}.
W pierwszych dniach lipca na te tereny spłynęły z lasów oddziały sowieckiej partyzantki, które żądały złożenia broni przez polskie oddziały. Prawdopodobnie z tej przyczyny 9 Brygada nie mogła wykonać dywersji i sabotażu w ramkach akcji „Burza”. Z powodu przyspieszonego natarcia sowieckiego brygada przesunęła się w kierunku Wilna, na pozycje wyjściowe do uderzenia na Wilno{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=266}}.

; Walki w ramach operacji „Ostra Brama”
[[Plik:Wilno ak 1.png|250px|right|]]
9 Brygada wyruszyła ze Szwajcar na podstawy wyjściowe do [[Natarcie|natarcia]] usytuowane na południowym skraju wsi Góry. Otrzymała rozkaz uderzyć w  kierunku na Rossę. Początek natarcia ustalono na 24:00. W rzeczywistości uderzono o świcie 7 lipca. Brygada, nie ponosząc większych strat, dotarła do bunkrów niemieckich na Hrybiszkach i zaatakowała je. Niemcy poddawali się.  Z bunkra wyszedł podoficer i kilku żołnierzy.  „Mały”, nie przeczuwając podstępu, wyszedł ze swoim gońcem do przodu. W tym momencie padła  seria z karabinu maszynowego i dowódca oddziału partyzanckiego zginął na miejscu. Incydent ten zatrzymał pomyślnie rozwijające się natarcie polskie. Nieprzyjaciel rozpoczął  ostrzał artyleryjski. Do akcji weszły samoloty. 9 Brygada rozproszyła się i cofnęła.
Dowództwo  objął por. [[Jan Dubiski]] ps. „Gracz”{{odn|Wołkonowski|Łukomski|1996|s=269}}.

== Obsada personalna ==
* Dowódcy
: chor. Jan Kolendo ps. „Mały”<ref group="uwaga">Zginął przy zdobywaniu Wilna 6 lipca 1944</ref>
: kpt. Jan Dubiski ps. „Gracz”
* zastępca dowódcy - ppor. Eugeniusz Stosuj ps. „Kozioł”
* lekarz - dr Tadeusz Wiszniewski ps. „Hel”
* łącznik - „Fiołek”

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|autor=Komisja Historyczna Polskiego Sztabu Głównego w Londynie|tytuł=Polskie Siły Zbrojne w drugiej wojnie światowej. Armia Krajowa|tom=III |wydawca=Instytut Historyczny im. Generała Sikorskiego |miejsce=Londyn|rok=1950|odn={{odn/id|PSZ w II WŚ. Armia Krajowa|1950}}}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Korab-Żebryk | imię=Roman  | autor link=Roman Korab-Żebryk | inni= | tytuł= Operacja wileńska AK | data=1985 | wydawca=Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce=Warszawa | isbn=83-01-04946-4 |odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Boradyn | imię = Zygmunt | nazwisko2 = Chmielarz | imię2 = Andrzej | nazwisko3 = Piskunowicz | imię3 = Henryk | tytuł= Z dziejów Armii Krajowej na Nowogródczyźnie i Wileńszczyźnie (1941–1945)| rok=1997 | wydawca=Ośrodek Kształcenia i Doskonalenia Kadr| miejsce=Radom| isbn=8390716803|odn=tak}}
* ''Struktura Organizacyjna Armii Krajowej'', Marek Ney-Krwawicz w: [[Mówią wieki]] nr 9/1986.
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Wołkonowski | imię=Jarosław  | nazwisko2=Łukomski | imię2=Grzegorz|autor link=Jarosław Wołkonowski|autor link2=Grzegorz Łukomski| tytuł= Okręg Wileński Związku Walki Zbrojnej Armii Krajowej w latach 1939-1945 | data=1996 | wydawca=Oficyna Wydawnicza „Adiutor” | miejsce=Warszawa | isbn=83-86100-18-4 | odn=tak}}
* [http://www.tygodnik.lt/200426/bliska2.html Wzmianka o 9 Oszmiańskiej Brygadzie AK w Tygodniku Wileńszczyzny]

{{Okręg Wilno AK}}
{{Armia Krajowa}}

[[Kategoria:Brygady Okręgu Wilno AK]]
[[Kategoria:Wojsko na Wileńszczyźnie]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1944]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1944]]

title: 9 Brygada Armii KrajowejIV OP „Małego”

Państwo: Polskie Państwo Podziemne

Nazwa wyróżniająca: Oszmiańska

Pierwszy: chor. Jan Kolenda ps. "Mały".

Formacja: Armia Krajowa

Podległość: Zgrupowanie nr 3 Okręgu Wilno AK


text:
# Precesja planetarna
Precesja planetarna – precesyjny ruch osi obracającej się planety, powodujący bardzo powolne zakreślanie przez tę oś powierzchni stożkowej.
Precesja osi Ziemi powstaje na skutek oddziaływania planet (precesja planetarna) oraz przyciągania Księżyca i Słońca (precesja lunisolarna).
W wyniku precesji oś Ziemi (biegun) zakreśla na sferze niebieskiej w ciągu ok. 26 000 lat (tzw. rok platoński) okrąg o promieniu ok. 23,5 stopnia wokół bieguna ekliptyki. Na skutek precesji biegun, znajdujący się dziś w pobliżu Gwiazdy Polarnej, przesunie się za 11 000 lat w sąsiedztwo Wegi.

title: Precesja planetarna

wikitext:
[[Plik:Praezession.svg|thumb|150px|Schemat precesji [[planeta]]rnej (objaśnienia – zob. [[precesja]])]]
[[Plik:N_pole_precession.png|mały|150px|Projekcja ścieżki precesji bieguna północnego na stałym niebie epoki J2000.0 dla przedziału czasowego od 48000 p.n.e. do 52000 n.e.<ref>{{Cytuj |autor = J. Vondrák, N. Capitaine, P. Wallace |tytuł = New precession expressions, valid for long time intervals |czasopismo = Astronomy & Astrophysics |data = 2011-10 |data dostępu = 2023-01-25 |issn = 0004-6361 |wolumin = 534 |s = A22 |doi = 10.1051/0004-6361/201117274 |url = http://www.aanda.org/10.1051/0004-6361/201117274}}</ref>]]
'''Precesja planetarna''' – [[precesja|precesyjny ruch]] osi obracającej się planety, powodujący bardzo powolne zakreślanie przez tę oś powierzchni stożkowej.

Precesja osi [[Ziemia|Ziemi]] powstaje na skutek oddziaływania planet (precesja planetarna) oraz przyciągania [[Księżyc]]a i [[Słońce|Słońca]] ([[precesja lunisolarna]]).
W wyniku precesji oś Ziemi (biegun) zakreśla na sferze niebieskiej w ciągu ok. 26 000 lat (tzw. [[rok platoński]]) okrąg o promieniu ok. 23,5 stopnia wokół bieguna [[ekliptyka|ekliptyki]]. Na skutek precesji [[Biegun niebieski|biegun]], znajdujący się dziś w pobliżu [[Gwiazda Polarna|Gwiazdy Polarnej]], przesunie się za 11 000 lat w sąsiedztwo [[Wega|Wegi]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.wiw.pl/astronomia/a-precesja.asp |tytuł = Precesja |praca = Astronomia i kosmologia |opublikowany = wiw.pl |data dostępu = 2012-07-01}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[cykle Milankovicia]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Precesja]]
[[Kategoria:Mechanika nieba]]


text:
# Amagasaki
Amagasaki (jap. 尼崎市 Amagasaki-shi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Hyōgo.
W mieście rozwinął się przemysł stoczniowy, elektrotechniczny, maszynowy, chemiczny, materiałów budowlanych oraz włókienniczy.

## Położenie
Miasto leży w zespole miejskim Osaki i jest portem nad Morzem Wewnętrznym. Graniczy z:
- Itami
- Nishinomiyą
- Toyonaką w prefekturze Osaka
- Osaką

## Miasta partnerskie
- Niemcy: Augsburg – od 1959
- Chiny: Anshan – od 1983

title: Amagasaki

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Amagasaki
 |nazwa oryginalna             =
 |ja:zapis kanji               = 尼崎市
 |ja:transkrypcja Hepburna     = Amagasaki-shi
 |ja:hiragana                  =
 |ja:katakana                  =
 |ja:IPA                       =
 |ja:audio                     =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Emblem of Amagasaki, Hyogo.svg
 |flaga                        = Flag of Amagasaki, Hyogo.svg{{!}}border
 |dopełniacz nazwy             = Amagasaki
 |państwo                      = Hyōgo
 |1. jednostka tradycyjna      = [[Honsiu]]
 |2. jednostka tradycyjna      = [[Region Kinki|Kinki]]
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Aya Shirai
 |powierzchnia                 = 49,77
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2012
 |liczba ludności              = 450 244
 |gęstość zaludnienia          = 9 010
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |JPN:drzewo                   = [[dereń]]
 |JPN:kwiat                    = [[oleander]]
 |JPN:ptak                     =
 |kod mapy                     = Hyōgo
 |współrzędne                  = 34° 44' N 135° 24' E
 |commons                      = Category:Amagasaki, Hyogo
 |www                          = http://www.city.amagasaki.hyogo.jp
}}
{{nihongo|'''Amagasaki'''|尼崎市|Amagasaki-shi}} – miasto w [[Japonia|Japonii]], na wyspie [[Honsiu]], w [[prefektura Hyōgo|prefekturze Hyōgo]]{{r|PWN}}.

W mieście rozwinął się przemysł stoczniowy, elektrotechniczny, maszynowy, chemiczny, materiałów budowlanych oraz włókienniczy<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3868448|tytuł=Amagasaki|data dostępu=2021-05-23}}</ref>.

== Położenie ==
Miasto leży w zespole miejskim [[Osaka|Osaki]] i jest portem nad [[Morze Wewnętrzne|Morzem Wewnętrznym]]. Graniczy z:
* [[Itami]]
* [[Nishinomiya|Nishinomiyą]]
* [[Toyonaka|Toyonaką]] w [[Prefektura Osaka|prefekturze Osaka]]
* [[Osaka|Osaką]]

== Ludzie związani z Amagasaki ==
{{Kategoria główna|Ludzie związani z Amagasaki}}

== Miasta partnerskie ==
* {{Państwo|DEU}}: [[Augsburg]] – od 1959
* {{Państwo|CHN}}: [[Anshan]] – od 1983
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Prefektura Hyōgo}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w prefekturze Hyōgo]]
[[Kategoria:Amagasaki| ]]

title: Amagasaki

Kanji: 尼崎市

Transkrypcja Hepburna: Amagasaki-shi

Herb: Flaga

Państwo: Japonia

Prefektura: Hyōgo

Wyspa: Honsiu

Region: Kinki

Burmistrz: Aya Shirai

Drzewo: dereń

Kwiat: oleander


text:
# Martin Cao
Martin Cao, właśc. Cao Hongwei (chiń. upr. 曹宏炜; pinyin Cáo Hóngwěi; |ur. 17 lutego 1993 roku w Changsha) – chiński kierowca wyścigowy.

## Życiorys

### Początki kariery
Cao rozpoczął karierę w międzynarodowych wyścigach samochodowych w 2008 roku od startów w Chińskiej Formule Ford Campus, gdzie w klasyfikacji kategorii Chin sześciokrotnie stawał na podium, w tym pięć razy na jego najwyższym stopniu. Uzbierane 58 punktów dało mu tytuł mistrza w swojej klasie. W tym samym roku wystartował gościnnie w dwóch wyścigach Pacyficznej Formuły BMW, gdzie rok później został sklasyfikowany na dwunastej pozycji.

### Formuła Renault
W sezonie 2008 Chińczyk dołączył do stawki Azjatyckiej Formuły Renault. Nie odniósł żadnego zwycięstwa, jednak siedmiokrotnie plasował się w czołowej trójce. Z dorobkiem 231 punktów uplasował się na trzecim miejscu w końcowej klasyfikacji kierowców. Po roku przerwy, wznowił starty w mistrzostwach w 2010 roku, kiedy pięciokrotnie zwyciężał. Uzbierał łącznie 155 punktów, co zapewniło mu czwartą pozycję w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2011 był dwudziesty.
W 2012 roku kierowca z Chin rozpoczął starty w Europie, w edycji zimowej Brytyjskiej Formuły Renault Protyre BARC. Uzbierane 79 punktów dało mu piąte miejsce w zimowych startach, a w głównych mistrzostwach uplasował się na czternastej pozycji. Starty kontynuował w sezonie 2013, kiedy odniósł zwycięstwo i pięciokrotnie stawał na podium. Dorobek 296 punktów zapewnił mu czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. W pucharze jesiennym zdobył tytuł wicemistrzowski.

### Formuła 3
Na sezon 2014 Cao podpisał kontrakt z brytyjską ekipą Fortec Motorsports na starty w Brytyjskiej Formule 3. W 21 wyścigach, w których wystartował, szesnastokrotnie stawał na podium oraz odniósł cztery zwycięstwa. Uzbierane 285 punktów pozwoliło mu zdobyć tytuł mistrza serii. Po zakończeniu mistrzostw dołączył do stawki Europejskiej Formuły 3, gdzie wystartował podczas włoskiej rundy z ekipą Fortec Motorsports. Nie zdobywał punktów. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 32 miejscu.

## Wyniki

### Podsumowanie
| Sezon | Seria                                               | Zespół                | Wyścigi | Zwycięstwa | PP | NO | Podium | Punkty | Pozycja |
| ----- | --------------------------------------------------- | --------------------- | ------- | ---------- | -- | -- | ------ | ------ | ------- |
| 2008  | Chińska Formuła Ford Campus - Kategoria Chin        | Baleno Team           | 8       | 5          | 2  | 4  | 6      | 58     | 1       |
| 2008  | Azjatycka Formuła Renault Challenge                 | Pekka Saarinen Racing | 13      | 0          | 0  | 0  | 7      | 231    | 3       |
| 2008  | Pacyficzna Formuła BMW                              | Pacific Racing        | 2       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | NS†     |
| 2009  | Pacyficzna Formuła BMW                              | Ao's Racing Team      | 9       | 0          | 0  | 0  | 0      | 19     | 12      |
| 2010  | Azjatycka Formuła Renault Challenge                 | FRD Racing Team       | 6       | 5          | 1  | 3  | 6      | 155    | 4       |
| 2011  | Azjatycka Formuła Renault Challenge                 | FRD Racing Team       | 2       | 0          | 1  | 0  | 1      |        | 20      |
| 2012  | Brytyjska Formuła Renault BARC                      | Fortec Motorsports    | 13      | 0          | 0  | 0  | 0      | 100    | 14      |
| 2012  | Brytyjska Formuła Renault BARC (edycja zimowa)      | Fortec Motorsports    | 4       | 0          | 0  | 0  | 1      | 79     | 5       |
| 2013  | Brytyjska Formuła Renault Protyre                   | Fortec Motorsports    | 16      | 1          | 1  | 0  | 5      | 296    | 4       |
| 2013  | Brytyjska Formuła Renault Protyre (Puchar jesienny) | Fortec Motorsports    | 3       | 1          | 0  | 0  | 2      | 79     | 2       |
| 2014  | Brytyjska Formuła 3                                 | Fortec Motorsports    | 21      | 4          | 9  | 4  | 11     | 285    | 1       |
| 2014  | Zandvoort Masters                                   | Fortec Motorsports    | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | 6       |
| 2014  | Europejska Formuła 3                                | Fortec Motorsports    | 3       | 0          | 0  | 0  | 0      | 0      | 32      |
| 2014  | Grand Prix Makau                                    | Fortec Motorsports    | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | NS      |
| 2015  | Europejska Formuła 3                                | Fortec Motorsport     | 5       | 0          | 0  | 0  | 0      | 0      | 30      |
| 2015  | Grand Prix Makau                                    | Fortec Motorsport     | 1       | 0          | 0  | 0  | 0      | N/A    | 17      |
| 2016  | TCR International Series                            | FRD Racing Team       | 2       | 0          | 0  | 0  | 0      | 0      | NS      |

† – Cao nie był zaliczany do klasyfikacji.

title: Martin Cao

wikitext:
{{Nazwisko chińskie|Cao}}
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Martin Cao
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |pełne imię i nazwisko = Cao Hongwei
 |kraj                  = ChRL
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = [[17 lutego]] [[1993]]
 |miejsce urodzenia     = [[Changsha]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |sezon rok             =
 |sezon artykuł         =
 |sezon seria           =
 |sezon zespół          =
 |sezon samochód        =
 |sezon motocykl        =
 |sezon numer           =
 |sezon pilot           =
 |sezon partnerzy       =
 |sukcesy               = 2008: Chińska [[Formuła Ford]] Campus (mistrz w kategorii Chin)
2013: [[Brytyjska Formuła Renault]] BARC (wicemistrz w pucharze jesiennym)
[[Brytyjska Formuła 3 Sezon 2014|2014]]: [[Brytyjska Formuła 3]] (mistrz)
 |commons               =
 |wikiquote             =
 |www                   =
}}
'''Martin Cao''', właśc. '''Cao Hongwei''' ({{Chińskie|upr=曹宏炜|hp=Cáo Hóngwěi}}; |ur. [[17 lutego]] [[1993]] roku w [[Changsha]]) – [[Chińska Republika Ludowa|chiński]] [[Kierowca|kierowca wyścigowy]].

== Życiorys ==
=== Początki kariery ===
Cao rozpoczął karierę w międzynarodowych wyścigach samochodowych w 2008 roku od startów w Chińskiej [[Formuła Ford|Formule Ford]] Campus, gdzie w klasyfikacji kategorii Chin sześciokrotnie stawał na podium, w tym pięć razy na jego najwyższym stopniu. Uzbierane 58 punktów dało mu tytuł mistrza w swojej klasie. W tym samym roku wystartował gościnnie w dwóch wyścigach Pacyficznej [[Formuła BMW|Formuły BMW]], gdzie rok później został sklasyfikowany na dwunastej pozycji.

=== Formuła Renault ===
W sezonie 2008 Chińczyk dołączył do stawki Azjatyckiej [[Formuła Renault|Formuły Renault]]. Nie odniósł żadnego zwycięstwa, jednak siedmiokrotnie plasował się w czołowej trójce. Z dorobkiem 231 punktów uplasował się na trzecim miejscu w końcowej klasyfikacji kierowców. Po roku przerwy, wznowił starty w mistrzostwach w 2010 roku, kiedy pięciokrotnie zwyciężał. Uzbierał łącznie 155 punktów, co zapewniło mu czwartą pozycję w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2011 był dwudziesty.

W 2012 roku kierowca z Chin rozpoczął starty w Europie, w edycji zimowej [[Brytyjska Formuła Renault|Brytyjskiej Formuły Renault]] Protyre BARC. Uzbierane 79 punktów dało mu piąte miejsce w zimowych startach, a w głównych mistrzostwach uplasował się na czternastej pozycji. Starty kontynuował w sezonie 2013, kiedy odniósł zwycięstwo i pięciokrotnie stawał na podium. Dorobek 296 punktów zapewnił mu czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców. W pucharze jesiennym zdobył tytuł wicemistrzowski.

=== Formuła 3 ===
Na sezon 2014 Cao podpisał kontrakt z brytyjską ekipą [[Fortec Motorsport]]s na starty w [[Brytyjska Formuła 3|Brytyjskiej Formule 3]]. W 21 wyścigach, w których wystartował, szesnastokrotnie stawał na podium oraz odniósł cztery zwycięstwa. Uzbierane 285 punktów pozwoliło mu zdobyć tytuł mistrza serii. Po zakończeniu mistrzostw dołączył do stawki [[Europejska Formuła 3|Europejskiej Formuły 3]], gdzie wystartował podczas włoskiej rundy z ekipą [[Fortec Motorsport]]s. Nie zdobywał punktów. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 32 miejscu.

== Wyniki ==
=== Podsumowanie ===
{| class="wikitable" style="font-size: 90%; text-align:center"
! Sezon
! Seria
! Zespół
! Wyścigi
! Zwycięstwa
! [[pole position|PP]]
! NO
! Podium
! Punkty
! Pozycja
|-
!rowspan=3| 2008
|align=left| Chińska [[Formuła Ford]] Campus - Kategoria Chin
|align=left| Baleno Team
| 8
| 5
| 2
| 4
| 6
| 58
|bgcolor="#FFFFBF"| '''1'''
|-
|align=left| Azjatycka [[Formuła Renault]] Challenge
|align=left| Pekka Saarinen Racing
| 13
| 0
| 0
| 0
| 7
| 231
|bgcolor="#FFDF9F"| '''3'''
|-
|align=left| [[JK Racing Asia Series|Pacyficzna Formuła BMW]]
|align=left| Pacific Racing
| 2
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| NS†
|-
! 2009
|align=left| [[JK Racing Asia Series|Pacyficzna Formuła BMW]]
|align=left| Ao's Racing Team
| 9
| 0
| 0
| 0
| 0
| 19
| 12
|-
! 2010
|align=left| Azjatycka [[Formuła Renault]] Challenge
|align=left| FRD Racing Team
| 6
| 5
| 1
| 3
| 6
| 155
| 4
|-
! 2011
|align=left| Azjatycka [[Formuła Renault]] Challenge
|align=left| FRD Racing Team
| 2
| 0
| 1
| 0
| 1
|
| 20
|-
!rowspan=2| 2012
|align=left| [[Brytyjska Formuła Renault]] BARC
|align=left rowspan=2| [[Fortec Motorsport]]s
| 13
| 0
| 0
| 0
| 0
| 100
| 14
|-
|align=left| [[Brytyjska Formuła Renault]] BARC (edycja zimowa)
| 4
| 0
| 0
| 0
| 1
| 79
| 5
|-
!rowspan=2| 2013
|align=left| [[Brytyjska Formuła Renault]] Protyre
|align=left rowspan=2| [[Fortec Motorsport]]s
| 16
| 1
| 1
| 0
| 5
| 296
| 4
|-
|align=left| [[Brytyjska Formuła Renault]] Protyre (Puchar jesienny)
| 3
| 1
| 0
| 0
| 2
| 79
|bgcolor="#DFDFDF"| '''2'''
|-
!rowspan=4| 2014
|align=left| [[Brytyjska Formuła 3 Sezon 2014|Brytyjska Formuła 3]]
|align=left rowspan=4| [[Fortec Motorsport]]s
| 21
| 4
| 9
| 4
| 11
| 285
|bgcolor="#FFFFBF"| '''1'''
|-
|align=left| [[Masters of Formula 3|Zandvoort Masters]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| 6
|-
|align=left| [[Europejska Formuła 3 Sezon 2014|Europejska Formuła 3]]
| 3
| 0
| 0
| 0
| 0
| 0
| 32
|-
|align=left| [[Grand Prix Makau]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| NS
|-
!rowspan=2| 2015
|align=left| [[Europejska Formuła 3 Sezon 2015|Europejska Formuła 3]]
|align=left rowspan=2| [[Fortec Motorsport]]
| 5
| 0
| 0
| 0
| 0
| 0
| 30
|-
|align=left| [[Grand Prix Makau]]
| 1
| 0
| 0
| 0
| 0
| N/A
| 17
|-
! 2016
|align=left| TCR International Series
|align=left| FRD Racing Team
| 2
| 0
| 0
| 0
| 0
| 0
| NS
|}
† – Cao nie był zaliczany do klasyfikacji.

== Bibliografia ==
* [http://www.driverdb.com/drivers/hong-wei-cao/ Martin Cao]

{{DEFAULTSORT:Cao, Martin}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]
[[Kategoria:Kierowcy Formuły Ford]]
[[Kategoria:Kierowcy Pacyficznej Formuły BMW]]
[[Kategoria:Chińscy kierowcy Azjatyckiej Formuły Renault]]
[[Kategoria:Kierowcy Brytyjskiej Formuły Renault]]
[[Kategoria:Chińscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Chińscy kierowcy Europejskiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Changsha]]

title: Martin Cao

Imię i nazwisko: Cao Hongwei

Państwo: ChRL

Data i miejsce urodzenia: 17 lutego 1993 · Changsha