text:
# Grand Prix Holandii 1952
Grand Prix Holandii 1952 (oryg. Grote Prijs van Nederland) – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1952, która odbyła się 17 sierpnia 1952 po raz pierwszy na torze Circuit Park Zandvoort.
Trzecie Grand Prix Holandii, pierwsze zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

## Lista startowa
Na niebieskim tle kierowcy, który wycofali się przed treningiem.
| Nr      | Kierowca            | Zespół                         | Samochód          | Silnik                 | Opony |
| ------- | ------------------- | ------------------------------ | ----------------- | ---------------------- | ----- |
| 2       | Alberto Ascari      | Scuderia Ferrari               | Ferrari 500       | Ferrari Type 500 2L 4C | P     |
| 4       | Giuseppe Farina     | Scuderia Ferrari               | Ferrari 500       | Ferrari Type 500 2L 4C | P     |
| 6       | Luigi Villoresi     | Scuderia Ferrari               | Ferrari 500       | Ferrari Type 500 2L 4C | P     |
| 8       | Jean Behra          | Equipe Gordini                 | Gordini T16       | Gordini 20 2L 6C       | E     |
| 10      | Robert Manzon       | Equipe Gordini                 | Gordini T16       | Gordini 20 2L 6C       | E     |
| 12      | Maurice Trintignant | Equipe Gordini                 | Gordini T16       | Gordini 20 2L 6C       | E     |
| 14      | Paul Frère          | Ecurie Belge                   | Simca-Gordini T15 | Gordini 1500 1.5L 4C   | E     |
| 16      | Chico Landi         | Escuderia Bandeirantes         | Maserati A6GCM    | Maserati A6G 2L 6C     | P     |
| 18      | Gino Bianco         | Escuderia Bandeirantes         | Maserati A6GCM    | Maserati A6G 2L 6C     | P     |
| 20      | Jan Flinterman      | Escuderia Bandeirantes         | Maserati A6GCM    | Maserati A6G 2L 6C     | P     |
| 22      | Ken Downing         | Ken Downing (prywatnie)        | Connaught Type A  | Lea-Francis 3.0L 4C    | D     |
| 24      | Charles de Tornaco  | Ecurie Francorchamps           | Ferrari 500       | Ferrari Type 500 2L 4C | E     |
| 26      | Lance Macklin       | HWMotors                       | HWM 52            | Alta F2 2L 4C          | D     |
| 28      | Duncan Hamilton     | HWMotors                       | HWM 52            | Alta F2 2L 4C          | D     |
| 30      | Dries van der Lof   | HWMotors                       | HWM 52            | Alta F2 2L 4C          | D     |
| 32      | Mike Hawthorn       | Leslie D. Hawthorn (prywatnie) | Cooper T20        | Bristol BS1 2L 6C      | D     |
| 34      | Ken Wharton         | Scuderia Franera               | Frazer Nash 421   | Bristol BS1 2L 6C      | D     |
| 36      | Stirling Moss       | English Racing Automobiles     | ERA G             | Bristol BS1 2L 6C      | D     |
| Źródła: |                     |                                |                   |                        |       |

Uwagi
1. ↑  Johnny Claes miał jechać samochodem z nr 14, lecz został zwolniony z zespołu przed Grand Prix. Paul Frère zajął jego miejsce.
2. ↑  Eitel Cantoni miał jechać samochodem z nr 18, lecz został zwolniony z zespołu przed Grand Prix. Gino Bianco zajął jego miejsce.
3. ↑  Louis Rosier miał jechać samochodem z nr 24, lecz wycofał swoje zgłoszenie. Charles de Tornaco zajął jego miejsce.

## Wyniki

### Kwalifikacje
Źródło: statsf1.com
| P  | Nr | Kierowca            | Konstruktor(-silnik)  | Opony | Czas   | Odstęp | Strata |
| -- | -- | ------------------- | --------------------- | ----- | ------ | ------ | ------ |
| 1  | 2  | Alberto Ascari      | Ferrari               | P     | 1:46,5 | -      | -      |
| 2  | 4  | Giuseppe Farina     | Ferrari               | P     | 1:48,6 | +2,1   | +2,1   |
| 3  | 32 | Mike Hawthorn       | Cooper-Bristol        | D     | 1:51,6 | +3,0   | +5,1   |
| 4  | 6  | Luigi Villoresi     | Ferrari               | P     | 1:51,8 | +0,2   | +5,3   |
| 5  | 12 | Maurice Trintignant | Gordini               | E     | 1:53,0 | +1,2   | +6,5   |
| 6  | 8  | Jean Behra          | Gordini               | E     | 1:54,5 | +1,5   | +8,0   |
| 7  | 34 | Ken Wharton         | Frazer Nash-Bristol   | D     | 1:54,7 | +0,2   | +8,2   |
| 8  | 10 | Robert Manzon       | Gordini               | E     | 1:54,8 | +0,1   | +8,3   |
| 9  | 26 | Lance Macklin       | HWM-Alta              | D     | 1:55,2 | +0,4   | +8,7   |
| 10 | 28 | Duncan Hamilton     | HWM-Alta              | D     | 1:55,8 | +0,6   | +9,3   |
| 11 | 14 | Paul Frère          | Simca-Gordini         | E     | 1:58,2 | +2,4   | +11,7  |
| 12 | 18 | Gino Bianco         | Maserati              | P     | 1:58,4 | +0,2   | +11,9  |
| 13 | 22 | Ken Downing         | Connaught-Lea-Francis | D     | 1:58,6 | +0,2   | +12,1  |
| 14 | 30 | Dries van der Lof   | HWM-Alta              | D     | 1:59,4 | +0,8   | +12,9  |
| 15 | 20 | Jan Flinterman      | Maserati              | P     | 2:01,8 | +2,4   | +15,3  |
| 16 | 16 | Chico Landi         | Maserati              | P     | 2:02,1 | +0,3   | +15,6  |
| 17 | 24 | Charles de Tornaco  | Ferrari               | E     | 2:03,7 | +1,6   | +17,2  |
| 18 | 36 | Stirling Moss       | ERA-Bristol           | D     | 2:04,5 | +0,8   | +18,0  |
| P  | Nr | Kierowca            | Konstruktor(-silnik)  | Opony | Czas   | Odstęp | Strata |

### Wyścig
Źródła: statsf1.com
| P                 | + / –     | Nr | Kierowca                   | Konstruktor           | Opony | Okr.  | Czas / Strata | Komentarz         |
| ----------------- | --------- | -- | -------------------------- | --------------------- | ----- | ----- | ------------- | ----------------- |
| 1                 | Bez zmian | 2  | Alberto Ascari             | Ferrari               | P     | 90    | 2h53m28,5     |                   |
| 2                 | Bez zmian | 4  | Giuseppe Farina            | Ferrari               | P     | 90    | +0:40,1       |                   |
| 3                 | 1         | 6  | Luigi Villoresi            | Ferrari               | P     | 90    | +1:34,4       |                   |
| 4                 | 1         | 32 | Mike Hawthorn              | Cooper-Bristol        | D     | 88    | +2 okr.       |                   |
| 5                 | 3         | 10 | Robert Manzon              | Gordini               | E     | 87    | +3 okr.       |                   |
| 6                 | 1         | 12 | Maurice Trintignant        | Gordini               | E     | 87    | +3 okr.       |                   |
| 7                 | 3         | 28 | Duncan Hamilton            | HWM-Alta              | D     | 85    | +5 okr.       |                   |
| 8                 | 1         | 26 | Lance Macklin              | HWM-Alta              | D     | 84    | +6 okr.       |                   |
| 9                 | 7         | 16 | Chico Landi Jan Flinterman | Maserati              | P     | 43 40 | +7 okr.       | [ a ]             |
| Niesklasyfikowani |           |    |                            |                       |       |       |               |                   |
|                   |           | 34 | Ken Wharton                | Frazer Nash-Bristol   | D     | 76    | +14 okr.      | przekładnia       |
|                   |           | 36 | Stirling Moss              | ERA-Bristol           | D     | 73    | +17 okr.      | silnik            |
|                   |           | 30 | Dries van der Lof          | HWM-Alta              | D     | 70    | +20 okr.      | niesklasyfikowany |
|                   |           | 22 | Ken Downing                | Connaught-Lea-Francis | D     | 27    | +63 okr.      | ciśnienie oleju   |
|                   |           | 24 | Charles de Tornaco         | Ferrari               | P     | 19    | +71 okr.      | silnik            |
|                   |           | 14 | Paul Frère                 | Simca-Gordini         | E     | 15    | +75 okr.      | skrzynia biegów   |
|                   |           | 8  | Jean Behra                 | Gordini               | E     | 10    | +80 okr.      | aparat zapłonowy  |
|                   |           | 20 | Jan Flinterman             | Maserati              | P     | 7     | +83 okr.      | silnik            |
|                   |           | 18 | Gino Bianco                | Maserati              | P     | 4     | +86 okr.      | przekładnia       |
| P                 | + / –     | Nr | Kierowca                   | Konstruktor           | Opony | Okr.  | Czas / Strata | Komentarz         |

Uwagi
1. ↑  Bolid współdzielony.

### Najszybsze okrążenie
Źródło: statsf1.com
| Nr | Kierowca       | Konstruktor | Czas   | Okr. |
| -- | -------------- | ----------- | ------ | ---- |
| 2  | Alberto Ascari | Ferrari     | 1:49,8 | 89   |

### Prowadzenie w wyścigu
Źródło: statsf1.com
| Nr                              | Kierowca       | Konstruktor | Okrążenia | Suma |
| ------------------------------- | -------------- | ----------- | --------- | ---- |
| 2                               | Alberto Ascari | Ferrari     | 1-90      | 90   |
| \| Wykres \| \| ------ \| \| \| |                |             |           |      |
| Wykres                          |                |             |           |      |
|                                 |                |             |           |      |

## Klasyfikacja po wyścigu
Pierwsza piątka otrzymywała punkty według klucza 8-6-4-3-2, 1 punkt przyznawany był dla kierowcy, który wykonał najszybsze okrążenie w wyścigu. Klasyfikacja konstruktorów została wprowadzona w 1958 roku. Liczone było tylko 4 najlepsze wyścigi danego kierowcy.
Uwzględniono tylko kierowców, którzy zdobyli jakiekolwiek punkty
| P  | +/− | Kierowca            | Starty | Punkty  | P1 | P2 | P3 | PP | NO | NS |
| -- | --- | ------------------- | ------ | ------- | -- | -- | -- | -- | -- | -- |
| 1  | 0   | Alberto Ascari      | 6      | 36 (45) | 5  | –  | –  | 4  | 5  | 1  |
| 2  | +1  | Giuseppe Farina     | 6      | 24      | –  | 4  | –  | 2  | –  | 1  |
| 3  | −1  | Piero Taruffi       | 5      | 22      | 1  | 1  | 1  | –  | 1  | 1  |
| 4  | 0   | Rudi Fischer        | 4      | 10      | –  | 1  | 1  | –  | –  | –  |
| 5  | +2  | Mike Hawthorn       | 4      | 10      | –  | –  | 1  | –  | –  | 1  |
| 6  | 0   | Robert Manzon       | 6      | 9       | –  | –  | 1  | –  | –  | 3  |
| 7  | −2  | Troy Ruttman        | 1      | 8       | 1  | –  | –  | –  | –  | –  |
| 8  | 0   | Jim Rathmann        | 1      | 6       | –  | 1  | –  | –  | –  | –  |
| 9  | 0   | Jean Behra          | 5      | 6       | –  | –  | 1  | –  | –  | 2  |
| 10 | 0   | Sam Hanks           | 1      | 4       | –  | –  | 1  | –  | –  | –  |
| 10 | N   | Luigi Villoresi     | 1      | 4       | –  | –  | 1  | –  | –  | –  |
| 12 | −1  | Ken Wharton         | 3      | 3       | –  | –  | –  | –  | –  | 2  |
| 13 | −1  | Duane Carter        | 1      | 3       | –  | –  | –  | –  | –  | –  |
| 13 | −1  | Dennis Poore        | 1      | 3       | –  | –  | –  | –  | –  | –  |
| 15 | −1  | Alan Brown          | 3      | 2       | –  | –  | –  | –  | –  | –  |
| 16 | −1  | Maurice Trintignant | 4      | 2       | –  | –  | –  | –  | –  | 2  |
| 17 | −1  | Paul Frère          | 3      | 2       | –  | –  | –  | –  | –  | 2  |
| 18 | −1  | Art Cross           | 1      | 2       | –  | –  | –  | –  | –  | –  |
| 18 | −1  | Eric Thompson       | 1      | 2       | –  | –  | –  | –  | –  | –  |
| 20 | −1  | Bill Vukovich       | 1      | 1       | –  | –  | –  | –  | 1  | –  |
| P  | +/− | Kierowca            | Starty | Punkty  | P1 | P2 | P3 | PP | NO | NS |

title: Grand Prix Holandii 1952

wikitext:
{{Wyścig F1 infobox
 |nazwa               = Grand Prix Holandii
 |sezon               = 1952
 |nazwa pełna         = III Grote Prijs van Nederland
 |tor grafika         = Circuit Park Zandvoort-1948.svg
 |tor nazwa           = [[Circuit Zandvoort|Circuit Park Zandvoort]]
 |tor flaga           = NED
 |wyścig              = 7
 |wyścigi w sezonie   = 8
 |wyścig F1           = 22
 |data                = [[17 sierpnia]] [[1952]]
 |okrążenia           = 90
 |długość             = 4,193
 |dystans             = 377,370
 |zgłoszenia          = 18
 |zakwalifikowało się = 18
 |ukończyło           = 9
 |PP kierowca         = [[Alberto Ascari]]
 |PP czas             = 1:46,5
 |PP zespół           = [[Scuderia Ferrari|Ferrari]]
 |P1 kierowca         = [[Alberto Ascari]]
 |P1 czas             = 2:53:28,5
 |P1 zespół           = [[Scuderia Ferrari|Ferrari]]
 |NO kierowca         = [[Alberto Ascari]]
 |NO czas             = 1:49,8
 |NO zespół           = [[Scuderia Ferrari|Ferrari]]
 |poprzedni w sezonie = Grand Prix Niemiec
 |następny w sezonie  = Grand Prix Włoch
 |poprzedni sezon     =
 |następny sezon      = 1953
 |commons             = Category:1952 Dutch Grand Prix
}}
[[Plik:Grote Prijs Nederlandse autoraces Zandvoort. Eerste bocht, Bestanddeelnr 905-2686.jpg|thumb|240px|Kierowcy podczas Grand Prix Holandii 1952]]
'''Grand Prix Holandii 1952''' (oryg. '''Grote Prijs van Nederland''') – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie [[Formuła 1 Sezon 1952|1952]], która odbyła się [[17 sierpnia]] [[1952]] po raz pierwszy na torze [[Circuit Zandvoort|Circuit Park Zandvoort]].

Trzecie Grand Prix Holandii, pierwsze zaliczane do Mistrzostw Świata [[Formuła 1|Formuły 1]].

== Lista startowa ==
Na niebieskim tle kierowcy, który wycofali się przed treningiem.

{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
!{{Tooltip|Nr|Numer startowy}}
!Kierowca
!Zespół
!Samochód
!Silnik
!Opony
|-
|align=center| 2
|{{flaga|ITA}} [[Alberto Ascari]]
|[[Scuderia Ferrari]]
|[[Ferrari 500]]
|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]] Type 500 2L 4C
|align=center| {{opony|P}}
|-
|align=center| 4
|{{flaga|ITA}} [[Giuseppe Farina]]
|[[Scuderia Ferrari]]
|[[Ferrari 500]]
|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]] Type 500 2L 4C
|align=center| {{opony|P}}
|-
|align=center| 6
|{{flaga|ITA}} [[Luigi Villoresi]]
|[[Scuderia Ferrari]]
|[[Ferrari 500]]
|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]] Type 500 2L 4C
|align=center| {{opony|P}}
|-
|align=center| 8
|{{flaga|FRA}} [[Jean Behra]]
|[[Gordini|Equipe Gordini]]
|[[Gordini T16]]
|[[Gordini]] 20 2L 6C
|align=center| {{opony|E}}
|-
|align=center| 10
|{{flaga|FRA}} [[Robert Manzon]]
|[[Gordini|Equipe Gordini]]
|[[Gordini T16]]
|[[Gordini]] 20 2L 6C
|align=center| {{opony|E}}
|-
|align=center| 12
|{{flaga|FRA}} [[Maurice Trintignant]]
|[[Gordini|Equipe Gordini]]
|[[Gordini T16]]
|[[Gordini]] 20 2L 6C
|align=center| {{opony|E}}
|-
|align=center| 14
|{{flaga|BEL}} [[Paul Frère]]{{u|fre}}
|[[Ecurie Nationale Belge|Ecurie Belge]]
|[[Simca-Gordini T15]]
|[[Gordini]] 1500 1.5L 4C
|align=center| {{opony|E}}
|-
|align=center| 16
|{{flaga|BRA}} [[Chico Landi]]
|[[Escuderia Bandeirantes]]
|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]] A6GCM
|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]] A6G 2L 6C
|align=center| {{opony|P}}
|-
|align=center| 18
|{{flaga|BRA}} [[Gino Bianco]]{{u|bia}}
|[[Escuderia Bandeirantes]]
|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]] A6GCM
|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]] A6G 2L 6C
|align=center| {{opony|P}}
|-
|align=center| 20
|{{flaga|NED}} [[Jan Flinterman]]
|[[Escuderia Bandeirantes]]
|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]] A6GCM
|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]] A6G 2L 6C
|align=center| {{opony|P}}
|-
|align=center| 22
|{{flaga|GBR}} [[Ken Downing]]
|Ken Downing (prywatnie)
|[[Connaught Type A]]
|[[Lea-Francis]] 3.0L 4C
|align=center| {{opony|D}}
|-
|align=center| 24
|{{flaga|BEL}} [[Charles de Tornaco]]{{u|tor}}
|[[Écurie Francorchamps|Ecurie Francorchamps]]
|[[Ferrari 500]]
|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]] Type 500 2L 4C
|align=center| {{opony|E}}
|-
|align=center| 26
|{{flaga|GBR}} [[Lance Macklin]]
|[[HWM]]otors
|[[HWM 52]]
|[[Alta Car and Engineering Company|Alta]] F2 2L 4C
|align=center| {{opony|D}}
|-
|align=center| 28
|{{flaga|GBR}} [[Duncan Hamilton]]
|[[HWM]]otors
|[[HWM 52]]
|[[Alta Car and Engineering Company|Alta]] F2 2L 4C
|align=center| {{opony|D}}
|-
|align=center| 30
|{{flaga|NED}} [[Dries van der Lof]]
|[[HWM]]otors
|[[HWM 52]]
|[[Alta Car and Engineering Company|Alta]] F2 2L 4C
|align=center| {{opony|D}}
|-
|align=center| 32
|{{flaga|GBR}} [[Mike Hawthorn]]
|Leslie D. Hawthorn (prywatnie)
|[[Cooper T20]]
|[[Bristol Cars|Bristol]] BS1 2L 6C
|align=center| {{opony|D}}
|-
|align=center| 34
|{{flaga|GBR}} [[Ken Wharton]]
|[[Frazer Nash|Scuderia Franera]]
|[[Frazer Nash 421]]
|[[Bristol Cars|Bristol]] BS1 2L 6C
|align=center| {{opony|D}}
|-
|align=center| 36
|{{flaga|GBR}} [[Stirling Moss]]
|[[English Racing Automobiles]]
|[[ERA G]]
|[[Bristol Cars|Bristol]] BS1 2L 6C
|align=center| {{opony|D}}
|-
!colspan=6| Źródła: <ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.statsf1.com/en/1952/pays-bas/engages.aspx |tytuł = NETHERLANDS 1952 Race entrants |opublikowany = statsf1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.manipef1.com/results/1952/netherlands/entries/ |tytuł = 1952 Dutch Grand Prix Entries |archiwum = https://web.archive.org/web/20150714042511/http://www.manipef1.com/results/1952/netherlands/entries/ |zarchiwizowano = 2015-07-14 |opublikowany = manipef1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://chicanef1.com/race.pl?year=1952&gp=Dutch%20GP&r=1&type=ent |tytuł = 1952 Dutch GP Entry List |opublikowany = chicanef1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref>
|}

; Uwagi
{{Uwagi
|fre = [[Johnny Claes]] miał jechać samochodem z nr 14, lecz został zwolniony z zespołu przed Grand Prix. [[Paul Frère]] zajął jego miejsce.
|bia = [[Eitel Cantoni]] miał jechać samochodem z nr 18, lecz został zwolniony z zespołu przed Grand Prix. [[Gino Bianco]] zajął jego miejsce.
|tor = [[Louis Rosier]] miał jechać samochodem z nr 24, lecz wycofał swoje zgłoszenie. [[Charles de Tornaco]] zajął jego miejsce.
}}

== Wyniki ==
=== Kwalifikacje ===
Źródło: statsf1.com<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.statsf1.com/en/1952/pays-bas/qualification.aspx |tytuł = NETHERLANDS 1952 Qualifications |opublikowany = statsf1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref>
{{Formuła 1/Kwalifikacje Top}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|1|2|{{flaga|ITA}} [[Alberto Ascari]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|1:46,5|-|-}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|2|4|{{flaga|ITA}} [[Giuseppe Farina]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|1:48,6|+2,1|+2,1}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|3|32|{{flaga|GBR}} [[Mike Hawthorn]]|[[Cooper Car Company|Cooper]]-[[Bristol Cars|Bristol]]|D|1:51,6|+3,0|+5,1}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|4|6|{{flaga|ITA}} [[Luigi Villoresi]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|1:51,8|+0,2|+5,3}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|5|12|{{flaga|FRA}} [[Maurice Trintignant]]|[[Gordini]]|E|1:53,0|+1,2|+6,5}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|6|8|{{flaga|FRA}} [[Jean Behra]]|[[Gordini]]|E|1:54,5|+1,5|+8,0}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|7|34|{{flaga|GBR}} [[Ken Wharton]]|[[Frazer Nash]]-[[Bristol Cars|Bristol]]|D|1:54,7|+0,2|+8,2}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|8|10|{{flaga|FRA}} [[Robert Manzon]]|[[Gordini]]|E|1:54,8|+0,1|+8,3}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|9|26|{{flaga|GBR}} [[Lance Macklin]]|[[HWM]]-[[Alta Car and Engineering Company|Alta]]|D|1:55,2|+0,4|+8,7}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|10|28|{{flaga|GBR}} [[Duncan Hamilton]]|[[HWM]]-[[Alta Car and Engineering Company|Alta]]|D|1:55,8|+0,6|+9,3}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|11|14|{{flaga|BEL}} [[Paul Frère]]|[[Gordini|Simca-Gordini]]|E|1:58,2|+2,4|+11,7}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|12|18|{{flaga|BRA}} [[Gino Bianco]]|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]]|P|1:58,4|+0,2|+11,9}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|13|22|{{flaga|GBR}} [[Ken Downing]]|[[Connaught Engineering|Connaught]]-[[Lea-Francis]]|D|1:58,6|+0,2|+12,1}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|14|30|{{flaga|NED}} [[Dries van der Lof]]|[[HWM]]-[[Alta Car and Engineering Company|Alta]]|D|1:59,4|+0,8|+12,9}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|15|20|{{flaga|NED}} [[Jan Flinterman]]|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]]|P|2:01,8|+2,4|+15,3}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|16|16|{{flaga|BRA}} [[Chico Landi]]|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]]|P|2:02,1|+0,3|+15,6}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|17|24|{{flaga|BEL}} [[Charles de Tornaco]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|E|2:03,7|+1,6|+17,2}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje|1|18|36|{{flaga|GBR}} [[Stirling Moss]]|[[English Racing Automobiles|ERA]]-[[Bristol Cars|Bristol]]|D|2:04,5|+0,8|+18,0}}
{{Formuła 1/Kwalifikacje Bottom}}

=== Wyścig ===
Źródła: statsf1.com<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.statsf1.com/en/1952/pays-bas/classement.aspx |tytuł = NETHERLANDS 1952 Result |opublikowany = statsf1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref>
{{Formuła 1/Klas wyscigu Top|zmianapoz}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|1|2|{{flaga|ITA}} [[Alberto Ascari]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|90|2h53m28,5||R}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|2|4|{{flaga|ITA}} [[Giuseppe Farina]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|90|+0:40,1||R}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|3|6|{{flaga|ITA}} [[Luigi Villoresi]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|90|+1:34,4||P|1}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|4|32|{{flaga|GBR}} [[Mike Hawthorn]]|[[Cooper Car Company|Cooper]]-[[Bristol Cars|Bristol]]|D|88|+2 okr.||M|1}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|5|10|{{flaga|FRA}} [[Robert Manzon]]|[[Gordini]]|E|87|+3 okr.||P|3}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|6|12|{{flaga|FRA}} [[Maurice Trintignant]]|[[Gordini]]|E|87|+3 okr.||M|1}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|7|28|{{flaga|GBR}} [[Duncan Hamilton]]|[[HWM]]-[[Alta Car and Engineering Company|Alta]]|D|85|+5 okr.||P|3}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|8|26|{{flaga|GBR}} [[Lance Macklin]]|[[HWM]]-[[Alta Car and Engineering Company|Alta]]|D|84|+6 okr.||P|1}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1|9|16|{{flaga|BRA}} [[Chico Landi]]
{{flaga|NED}} [[Jan Flinterman]]|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]]|P|43
40|+7 okr.|{{u|wspol}}|P|7}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||34|{{flaga|GBR}} [[Ken Wharton]]|[[Frazer Nash]]-[[Bristol Cars|Bristol]]|D|76|+14 okr.|przekładnia|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||36|{{flaga|GBR}} [[Stirling Moss]]|[[English Racing Automobiles|ERA]]-[[Bristol Cars|Bristol]]|D|73|+17 okr.|silnik|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||30|{{flaga|NED}} [[Dries van der Lof]]|[[HWM]]-[[Alta Car and Engineering Company|Alta]]|D|70|+20 okr.|niesklasyfikowany|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||22|{{flaga|GBR}} [[Ken Downing]]|[[Connaught Engineering|Connaught]]-[[Lea-Francis]]|D|27|+63 okr.|ciśnienie oleju|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||24|{{flaga|BEL}} [[Charles de Tornaco]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|P|19|+71 okr.|silnik|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||14|{{flaga|BEL}} [[Paul Frère]]|[[Gordini|Simca-Gordini]]|E|15|+75 okr.|skrzynia biegów|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||8|{{flaga|FRA}} [[Jean Behra]]|[[Gordini]]|E|10|+80 okr.|aparat zapłonowy|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||20|{{flaga|NED}} [[Jan Flinterman]]|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]]|P|7|+83 okr.|silnik|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu|1||18|{{flaga|BRA}} [[Gino Bianco]]|[[Maserati (Formuła 1)|Maserati]]|P|4|+86 okr.|przekładnia|NS}}
{{Formuła 1/Klas wyscigu Bottom|zmianapoz}}

; Uwagi
{{Uwagi
|wspol = Bolid współdzielony.
}}

=== Najszybsze okrążenie ===
Źródło: statsf1.com<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.statsf1.com/en/1952/pays-bas/meilleur-tour.aspx |tytuł = NETHERLANDS 1952 Best Laps |opublikowany = statsf1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref>
{{Formuła 1/Najszybsze Okr|2|ITA|[[Alberto Ascari]]|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]|1:49,8|89}}

=== Prowadzenie w wyścigu ===
Źródło: statsf1.com<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.statsf1.com/en/1952/pays-bas/en-tete.aspx |tytuł = NETHERLANDS 1952 Laps led |opublikowany = statsf1.com |język = en |data dostępu = 2020-12-27}}</ref>
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
! {{Tooltip|Nr|Numer startowy}}
! Kierowca
! Konstruktor
! Okrążenia
! Suma
|-
|2
|{{flaga|ITA}} [[Alberto Ascari]]
|[[Scuderia Ferrari|Ferrari]]
|1-90
|90
|-
|colspan=5 style="padding:0;"|
{| class="collapsible collapsed" cellpadding=0 cellspacing=0 style="font-size: 80%; padding: 0; width:100%;"
|-
!bgcolor="#efefef"| [[Plik:Information icon.svg|15px]] Wykres
|-
|align=center|
<timeline>
ImageSize = width:150 height:380
PlotArea = left:60 right:0 bottom:10 top:10
DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:90
ScaleMajor = unit:year increment:5 start:5
ScaleMinor = increment:1 start:1

TimeAxis = orientation:vertical format:yyyy

PlotData =
  bar:Leaders width:25 mark:(line, black) align:left fontsize:S

  from:start till:end color:red shift:(20,-5) text:[[Alberto Ascari|ASC]]
</timeline>
|}
|}

== Klasyfikacja po wyścigu ==
{{Zobacz też|Lista systemów punktacji Formuły 1}}
Pierwsza piątka otrzymywała punkty według klucza 8-6-4-3-2, 1 punkt przyznawany był dla kierowcy, który wykonał najszybsze okrążenie w wyścigu<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.statsf1.com/en/1952.aspx |tytuł = 1952 – STATS F1 |opublikowany = statsf1.com |język = en |data dostępu = 2020-11-23}}</ref>. Klasyfikacja konstruktorów została wprowadzona w 1958 roku. Liczone było tylko 4 najlepsze wyścigi danego kierowcy.

''Uwzględniono tylko kierowców, którzy zdobyli jakiekolwiek punkty''
{{Formuła 1/Klas kier Top B}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|1|R| |{{Flaga|ITA}} [[Alberto Ascari]]|'''6'''|'''36''' (45)|'''5'''|–|–|'''4'''|'''5'''|1}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|2|P|1|{{Flaga|ITA}} [[Giuseppe Farina]]|'''6'''|24|–|'''4'''|–|2|–|1}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|3|M|1|{{Flaga|ITA}} [[Piero Taruffi]]|5|22|1|1|'''1'''|–|1|1}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|4|R| |{{Flaga|SUI}} [[Rudolf Fischer|Rudi Fischer]]|4|10|–|1|'''1'''|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|5|P|2|{{Flaga|GBR}} [[Mike Hawthorn]]|4|10|–|–|'''1'''|–|–|1}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|6|R| |{{Flaga|FRA}} [[Robert Manzon]]|'''6'''|9|–|–|'''1'''|–|–|'''3'''}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|7|M|2|{{Flaga|USA}} [[Troy Ruttman]]|1|8|1|–|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|8|R| |{{Flaga|USA}} [[Jim Rathmann]]|1|6|–|1|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|9|R| |{{Flaga|FRA}} [[Jean Behra]]|5|6|–|–|'''1'''|–|–|2}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|10|R| |{{Flaga|USA}} [[Sam Hanks]]|1|4|–|–|'''1'''|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|10|N| |{{Flaga|ITA}} [[Luigi Villoresi]]|1|4|–|–|'''1'''|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|12|M|1|{{Flaga|GBR}} [[Ken Wharton]]|3|3|–|–|–|–|–|2}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|13|M|1|{{Flaga|USA}} [[Duane Carter]]|1|3|–|–|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|13|M|1|{{Flaga|GBR}} [[Dennis Poore]]|1|3|–|–|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|15|M|1|{{Flaga|GBR}} [[Alan Brown (kierowca)|Alan Brown]]|3|2|–|–|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|16|M|1|{{Flaga|FRA}} [[Maurice Trintignant]]|4|2|–|–|–|–|–|2}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|17|M|1|{{Flaga|BEL}} [[Paul Frère]]|3|2|–|–|–|–|–|2}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|18|M|1|{{Flaga|USA}} [[Art Cross]]|1|2|–|–|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|18|M|1|{{Flaga|GBR}} [[Eric Thompson]]|1|2|–|–|–|–|–|–}}
{{Formuła 1/Klas kier B|2|20|M|1|{{Flaga|USA}} [[Bill Vukovich]]|1|1|–|–|–|–|1|–}}
{{Formuła 1/Klas kier Bottom B}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://web.archive.org/web/20111210073343/http://f1wm.pl/php/rel_gen.php?dzial=11&rok=1952&nr=7 Grote Prijs van Nederland 1952]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.formula1.com/results/season/1952/621/ Wyniki na oficjalnej stronie Formuły 1]

{{Formuła 1 Sezon 1952}}
{{GP Holandii F1}}

[[Kategoria:Grand Prix Holandii Formuły 1|1952]]
[[Kategoria:1952 w Formule 1]]
[[Kategoria:1952 w Holandii]]

title: Grand Prix Holandii 1952III Grote Prijs van Nederland

Data: 17 sierpnia 1952

Zgłoszenia: 18 kierowców

Zakwalifikowało się: 18 kierowców

Ukończyło wyścig: 9 kierowców

Pole position: Alberto Ascari · (1:46,5, Ferrari)

Zwycięzca: Alberto Ascari · (2:53:28,5, Ferrari)

Najszybsze · okrążenie: Alberto Ascari · (1:49,8, Ferrari)

Poprzednie: Grand Prix Niemiec

Następne: Grand Prix Włoch


text:
# Walid Hasab an-Nabi
Walid Nabil Hasab an-Nabi (arab. وليد نبيل حسب النبي) – egipski zapaśnik walczący w stylu wolnym. Brązowy medalista igrzysk afrykańskich w 2003, igrzysk śródziemnomorskich w 2005 i mistrzostw arabskich w 2007. Pięciokrotny mistrz Afryki, w 2003, 2004, 2005, 2006 i 2009. Wicemistrz igrzysk panarabskich w 2004 i trzeci w 2011.

wikiname: plwiki

title: Walid Hasab an-Nabi

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Walid Hasab an-Nabi
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|EGY}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska afrykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Afrykańskich 2003|Abudża 2003]]|66 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Afryki w zapasach|Mistrzostwa Afryki]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2009|Casablanca 2009]]|74 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2006|Pretoria 2006]]|74 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2005|Casablanca 2005]]|66 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2004|Kair 2004]]|66 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2003|Kair 2003]]|66 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska panarabskie|Igrzyska Panarabskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Igrzyskach Panarabskich 2004|Algier 2004]]|66 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Panarabskich 2011|Doha 2011]]|74 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa arabskie w zapasach|Mistrzostwa Arabskie]]|Z}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Arabskie w Zapasach w 2007|2007]]|74 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska śródziemnomorskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Śródziemnomorskich 2005|Almería 2005]]|66 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Walid Nabil Hasab an-Nabi''' ([[Język arabski|arab.]] وليد نبيل حسب النبي) – [[Egipt|egipski]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu wolnym. Brązowy medalista [[Igrzyska afrykańskie|igrzysk afrykańskich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Afrykańskich 2003|2003]], [[Igrzyska śródziemnomorskie|igrzysk śródziemnomorskich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Śródziemnomorskich 2005|2005]] i [[Mistrzostwa arabskie w zapasach|mistrzostw arabskich]] w [[Mistrzostwa Arabskie w Zapasach w 2007|2007]]. Pięciokrotny [[Mistrzostwa Afryki w zapasach|mistrz Afryki]], w [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2003|2003]], [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2004|2004]], [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2005|2005]], [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2006|2006]] i [[Mistrzostwa Afryki w Zapasach 2009|2009]]. Wicemistrz [[Igrzyska panarabskie|igrzysk panarabskich]] w [[Igrzyska Panarabskie 2004|2004]] i trzeci w [[Igrzyska Panarabskie 2011|2011]]<ref>{{cytuj| url = http://egy-wrestling.com/اللاعبين/231| tytuł = Players, General Information | opublikowany = egy-wrestling.com | data dostępu = 2015-10-19 | język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=0E121CDD23CF11D88C530080AD02DA79| tytuł = Hassab El Nabi, Walid| opublikowany = Unitedwrestling.org | data dostępu = 2015-10-19 | język = en}}
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=BB25E0B18EBC42268C1B7C271233AAE9| tytuł = Walid, Nabil  | opublikowany = Unitedwrestling.org  | data dostępu = 2015-10-19 | język = en}}

{{SORTUJ:Hasab an-Nabi, Walid}}
[[Kategoria:Egipscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Afrykańskich 2003]]

title: · Walid Hasab an-Nabi

brąz:
Abudża 2003 · 66 kg st.wolny
Doha 2011 · 74 kg st.wolny
2007 · 74 kg st.wolny
Almería 2005 · 66 kg st.wolny

złoto:
Casablanca 2009 · 74 kg st.wolny
Pretoria 2006 · 74 kg st.wolny
Casablanca 2005 · 66 kg st.wolny
Kair 2004 · 66 kg st.wolny
Kair 2003 · 66 kg st.wolny

srebro: Algier 2004 · 66 kg st.wolny


text:
# (10185) Gaudi
(10185) Gaudi (1996 HD21) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,19 lat w średniej odległości 2,6 j.a. Odkryta 18 kwietnia 1996 roku.

title: (10185) Gaudi

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 10185
 |       nazwa = Gaudi
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Eric Walter Elst|Eric Elst]]
 |       dzień = 18 kwietnia
 |         rok = 1996
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,5973
 |    mimośród = 0,2166
 |  peryhelium = 2,0345
 |    aphelium = 3,1600
 |         lat = 4
 |         dni = 68
 |      godzin = 21
 |    prędkość = 18,48
 |  nachylenie = 4,45
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 13,7
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(10185) Gaudi (1996 HD21)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4,19 lat w średniej odległości 2,6 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[18 kwietnia]] [[1996]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 10001–11000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|10185}}
* {{JPLorb|10185}}
* {{MPC|10185}}

{{SORTUJ:Gaudi}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1996]]

title: (10185) Gaudi

Odkrywca: Eric Elst

Data odkrycia: 18 kwietnia 1996

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 68 dni 21 godzin


text:
# Nuncjatura Apostolska w Dominikanie
Nuncjatura Apostolska w Dominikanie – misja dyplomatyczna Stolicy Apostolskiej w Dominikanie. Siedziba nuncjusza apostolskiego mieści się w Santo Domingo.
Nuncjusz apostolski pełni tradycyjnie godność dziekana korpusu dyplomatycznego akredytowanego w Dominikanie od momentu przedstawienia listów uwierzytelniających.

## Historia
Delegatura Apostolska w Santo Domingo powstała w XIX wieku. W 1930 papież Pius XI podniósł ją do rangi nuncjatury, a w 1932 zmienił nazwę na obecną.
W latach 1930–1953 nuncjusze w Dominikanie pełnili funkcję nuncjusza również na Haiti.

## Szefowie misji dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej w Dominikanie

### Delegaci apostolscy
- do 1874 brak danych
- abp Rocco Cocchia OFMCap (1875–1883) Włoch; także delegat apostolski Wenezueli
- abp Bernardino di Milia OFMCap (1884–1890) Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti
- bp Spiridion-Salvatore-Costantino Buhadgiar (1890-1891) Grek; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti
- abp Giulio Tonti (1892–1893) Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti

### Nuncjusze apostolscy
- abp Giuseppe Fietta (1930–1936) Włoch
- abp Maurilio Silvani (1936–1942) Włoch
- abp Alfredo Pacini (1946–1949) Włoch
- abp Francesco Lardone (1949–1953) Włoch
- abp Salvatore Siino (1953–1959) Włoch
- abp Lino Zanini (1959–1961) Włoch
- abp Emanuele Clarizio (1961–1967) Włoch
- abp Antonio del Giudice (1967–1970) Włoch
- abp Luciano Storero (1970–1973) Włoch
- abp Giovanni Gravelli (1973–1981) Włoch
- abp Blasco Francisco Collaço (1982–1991) Hindus
- abp Fortunato Baldelli (1991–1994) Włoch
- abp François Bacqué (1994–2001) Francuz
- abp Timothy Broglio (2001–2007) Amerykanin
- abp Józef Wesołowski (2008–2013) Polak
- abp Jude Thaddeus Okolo (2013–2017) Nigeryjczyk
- abp Ghaleb Bader (2017–2023) Jordańczyk
- abp Piergiorgio Bertoldi (od 2023) Włoch

title: Nuncjatura Apostolska w Dominikanie

wikitext:
{{Instytucja państwowa infobox
 |nazwa                  = Nuncjatura Apostolska w Dominikanie
 |nazwa oryginalna       =
 |logo                   =
 |opis logo              =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |alt grafiki            =
 |państwo                =
 |data utworzenia        = [[XIX wiek]]
 |data likwidacji        =
 |siedziba               =
 |tytuł szefa            = Nuncjusz apostolski
 |szef                   = [[Piergiorgio Bertoldi]]
 |tytuł zastępcy         =
 |zastępca               =
 |budżet                 =
 |zatrudnienie           =
 |adres                  = Avenida Máximo Gómez 27, Apartado Postal 312, Santo Domingo
 |plan obszaru działania =
 |opis planu             =
 |kod mapy               =
 |współrzędne            =
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Nuncjatura Apostolska w Dominikanie''' – [[misja dyplomatyczna]] [[Stolica Apostolska|Stolicy Apostolskiej]] w [[Dominikana|Dominikanie]]. Siedziba nuncjusza apostolskiego mieści się w [[Santo Domingo]].

Nuncjusz apostolski pełni tradycyjnie godność dziekana korpusu dyplomatycznego akredytowanego w Dominikanie od momentu przedstawienia listów uwierzytelniających.

== Historia ==
Delegatura Apostolska w Santo Domingo powstała w XIX wieku. W 1930 papież [[Pius XI]] podniósł ją do rangi nuncjatury, a w 1932 zmienił nazwę na obecną.

W latach 1930–1953 nuncjusze w Dominikanie pełnili funkcję nuncjusza również na Haiti.

== Szefowie misji dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej w Dominikanie ==
=== Delegaci apostolscy ===
* ''do 1874 brak danych''
* abp [[Rocco Cocchia]] [[kapucyni|OFMCap]] (1875–1883) ''Włoch; także [[Nuncjatura Apostolska w Wenezueli|delegat apostolski Wenezueli]]''
* abp [[Bernardino di Milia]] OFMCap (1884–1890) ''Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i [[Nuncjatura Apostolska na Haiti|Haiti]]''
* bp [[Spiridion-Salvatore-Costantino Buhadgiar]] (1890-1891) ''Grek; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti''
* abp [[Giulio Tonti]] (1892–1893) ''Włoch; także delegat apostolski Wenezueli i Haiti''

=== Nuncjusze apostolscy ===
* abp [[Giuseppe Fietta]] (1930–1936) ''Włoch''
* abp [[Maurilio Silvani]] (1936–1942) ''Włoch''
* abp [[Alfredo Pacini]] (1946–1949) ''Włoch''
* abp [[Francesco Lardone]] (1949–1953) ''Włoch''
* abp [[Salvatore Siino]] (1953–1959) ''Włoch''
* abp [[Lino Zanini]] (1959–1961) ''Włoch''
* abp [[Emanuele Clarizio]] (1961–1967) ''Włoch''
* abp [[Antonio del Giudice]] (1967–1970) ''Włoch''
* abp [[Luciano Storero]] (1970–1973) ''Włoch''
* abp [[Giovanni Gravelli]] (1973–1981) ''Włoch''
* abp [[Blasco Francisco Collaço]] (1982–1991) ''Hindus''
* abp [[Fortunato Baldelli]] (1991–1994) ''Włoch''
* abp [[François Bacqué]] (1994–2001) ''Francuz''
* abp [[Timothy Broglio]] (2001–2007) ''Amerykanin''
* abp [[Józef Wesołowski]] (2008–2013) ''Polak''
* abp [[Jude Thaddeus Okolo]] (2013–2017) ''Nigeryjczyk''
* abp [[Ghaleb Bader]] (2017–2023) ''Jordańczyk''
* abp [[Piergiorgio Bertoldi]] (od 2023) ''Włoch''

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/nunciature/nunc139.htm Giga-Catholic Information]
* [http://catholic-hierarchy.org/diocese/dxxdo.html Catholic-hierarchy]

[[Kategoria:Misje dyplomatyczne Stolicy Apostolskiej|Dominikana]]
[[Kategoria:Polityka Dominikany]]
[[Kategoria:Kościół rzymskokatolicki w Dominikanie]]
[[Kategoria:Stosunki międzynarodowe Dominikany]]
[[Kategoria:Religia w Santo Domingo]]

title: Nuncjatura Apostolska w Dominikanie

Państwo: Dominikana

Data utworzenia: XIX wiek

Nuncjusz apostolski: Piergiorgio Bertoldi


text:
# Prowincja Khánh Hòa
Khánh Hòa wymowaⓘ – prowincja Wietnamu, znajdująca się we wschodniej części kraju, w Regionie Wybrzeża Południowo-Środkowego.

## Podział administracyjny
W skład prowincji Khánh Hòa wchodzi siedem dystryktów oraz dwa miasta.
- Miasta:

1. Cam Ranh
2. Nha Trang

- Dystrykty:

1. Cam Lâm
2. Diên Khánh
3. Khánh Sơn
4. Khánh Vĩnh
5. Ninh Hòa
6. Trường Sa
7. Vạn Ninh

title: Prowincja Khánh Hòa

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Khánh Hòa
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Prowincja
 |zdjęcie                         = Doc Let Beach.jpg
 |opis zdjęcia                    = Plaża Doc Let
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = VNM
 |1. jednostka administracyjna    = [[Region Wybrzeża Południowo-Środkowego|Wybrzeża Południowo-Środkowego]]
 |siedziba                        = [[Nha Trang]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 5217,6 km²
 |rok                             = 2006
 |liczba ludności                 = 1 135 000
 |gęstość zaludnienia             = 218 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dystryktów
 |1. podział                      = 7
 |nazwa 2. podziału               = miast
 |2. podział                      = 2
 |mapa                            = Khanh Hoa in Vietnam before 1 July 2025.svg
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Khanh Hoa Province
 |www                             = http://www.khanhhoa.gov.vn/
}}
'''Khánh Hòa''' {{wymowa|Khanh Hoa.ogg}} – prowincja [[Wietnam]]u, znajdująca się we wschodniej części kraju, w [[Region Wybrzeża Południowo-Środkowego|Regionie Wybrzeża Południowo-Środkowego]].

== Podział administracyjny ==
W skład prowincji Khánh Hòa wchodzi siedem dystryktów oraz dwa miasta.

* '''Miasta:'''
# [[Cam Ranh]]
# [[Nha Trang]]
* '''Dystrykty:'''
# [[Cam Lâm]]
# [[Diên Khánh]]
# [[Khánh Sơn]]
# [[Khánh Vĩnh]]
# [[Ninh Hòa]]
# [[Trường Sa]]
# [[Vạn Ninh]]

{{Wietnam}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prowincje Wietnamu|Khánh Hòa]]

title: Khánh Hòa

Państwo: Wietnam

Region: Wybrzeża Południowo-Środkowego

Siedziba: Nha Trang

• gęstość: 218 os./km²


text:
# Lipna (województwo łódzkie)
Lipna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Sadkowice.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego. Według stanu na 27 czerwca 2016 roku wieś zamieszkiwało 50 osób.

title: Lipna (województwo łódzkie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|miejscowości w województwie łódzkim|[[Lipna|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Lipna
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat rawski|rawski]]
 |gmina                  = [[Sadkowice (gmina)|Sadkowice]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 94<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 48
 |kod pocztowy           = 96-208<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=664}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = ERW
 |SIMC                   = 0737232
 |kod mapy               = Sadkowice (gmina)
 |współrzędne            = 51°41'23"N 20°37'16"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|68795|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Lipna''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat rawski|powiecie rawskim]], w [[Sadkowice (gmina)|gminie Sadkowice]].

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej [[województwo rawskie|województwa rawskiego]]<ref>Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo skierniewickie|województwa skierniewickiego]]. Według stanu na 27 czerwca 2016 roku wieś zamieszkiwało 50 osób<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gminasadkowice.pl/plik,6018,strategia-rozwoju-gminy-sadkowice-do-roku-2022.pdf | tytuł = ''Strategia Rozwoju Gminy Sadkowice do 2022 roku'' | nazwisko = Ciołak | imię = Katarzyna | autor link = |nazwisko2 = Kowalska | imię2 = Karolina | autor link2 = | data = 2015-11-30 | praca = Portal gminy Sadkowice. gminasadkowice.pl > Strategia Rozwoju Gminy Sadkowice | opublikowany = Gmina Sadkowice | oznaczenie = | strony = 29 | język = | archiwum = | zarchiwizowano = | id = | cytat = | data dostępu = 2016-06-22 | odn =}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Sadkowice}}

[[Kategoria:Sadkowice (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo rawskie)]]

title: Lipna

Państwo: Polska

Województwo: łódzkie

Powiat: rawski

Gmina: Sadkowice

Tablice rejestracyjne: ERW


text:
# Žilina-Solinky
Žilina-Solinky (słowacki: Železničná zastávka Žilina-Solinky) – przystanek kolejowy w Żylinie, w kraju żylińskim, na Słowacji. Przystanek został otwarty w 2003.
Znajduje się na linii 126 Žilina – Rajec.

## Linie kolejowe
- 126 Žilina – Rajec

title: Žilina-Solinky

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Žilina-Solinky
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Rajecka anca station zilina-solinky.jpg
 |opis zdjęcia               = Pociąg na przystanku
 |państwo                    = SK-ZI
 |miejscowość                = [[Żylina]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = [[Železnice Slovenskej republiky]]
 |data otwarcia              = 2003
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* Linia [[Linia kolejowa Žilina – Rajec|126]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |współrzędne                = 49°11′56″N 18°43′58″E
 |commons                    =
 |www                        = http://www.vlaky.net/servis/objekt.asp?id=618
}}
'''Žilina-Solinky''' ([[język słowacki|słowacki]]: ''Železničná zastávka Žilina-Solinky'') – [[Przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w [[Żylina|Żylinie]], w [[Kraj żyliński|kraju żylińskim]], na [[Słowacja|Słowacji]]. Przystanek został otwarty w 2003.

Znajduje się na linii [[Linia kolejowa Žilina – Rajec|126 Žilina – Rajec]].

== Linie kolejowe ==
* [[Linia kolejowa Žilina – Rajec|126 Žilina – Rajec]]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.vlaky.net/servis/objekt.asp?id=618 Informacje o przystanku]

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Žilina-Solinky
|linia         = [[Linia kolejowa 144 Prievidza – Nitrianske Pravno|144 Prievidza – Nitrianske Pravno]]
|kilometr      = 4,664
|następny      = [[Bytčica (stacja kolejowa)|Bytčica]]
|następny_km   =
|poprzedni     = [[Žilina-Záriečie]]
|poprzedni_km  =
|inne =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w kraju żylińskim]]
[[Kategoria:Transport w Żylinie]]

title: Žilina-Solinky

Państwo: Słowacja

Kraj: żyliński

Miejscowość: Żylina

Zarządca: Železnice Slovenskej republiky

Kasy: N


text:
# Pistolet sygnałowy wz. 26
Pistolet sygnałowy wz. 26 – jednostrzałowy pistolet sygnałowy polskiej konstrukcji.
Pistolet ten jest zmodernizowaną wersją pistoletu sygnałowego wz. 24 oznaczony jako wz. 1926 w którym zwiększono kaliber lufy do 35,2 mm, skrócono lufę oraz powiększono wyciąg łusek. Do pistoletu można było stosować wkładkę redukcyjną która pozwalała na użycie amunicji od pistoletu wz. 1924.

## Dane techniczne
- masa broni – 1,37 kg.[1]
- długość – 243 mm
- długość lufy – 127,3 mm

title: Pistolet sygnałowy wz. 26

wikitext:
'''Pistolet sygnałowy wz. 26''' – jednostrzałowy [[pistolet sygnałowy]] polskiej konstrukcji{{odn|Ciepliński|Woźniak|1994|s=175}}.

[[Pistolet]] ten jest zmodernizowaną wersją [[Pistolet sygnałowy wz. 24|pistoletu sygnałowego wz. 24]] oznaczony jako wz. 1926 w którym zwiększono [[kaliber broni|kaliber lufy]] do 35,2 mm, skrócono [[lufa|lufę]] oraz powiększono [[wyciąg (broń)|wyciąg]] łusek. Do pistoletu można było stosować wkładkę redukcyjną która pozwalała na użycie [[amunicja|amunicji]] od pistoletu wz. 1924{{odn|Ciepliński|Woźniak|1994|s=175}}.

== Dane techniczne ==
* masa broni – 1,37 kg.{{odn|Ciepliński|Woźniak|1994|s=175}}
* długość – 243 mm
* długość lufy – 127,3 mm

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Ciepliński | imię = Andrzej | nazwisko2 = Woźniak | imię2 = Ryszard | tytuł = Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku) | wydawca = Wydawnictwo „WIS” | miejsce = Warszawa | data = 1994 | strony = 175 | isbn = 83-86028-01-7 | odn = tak}}

[[Kategoria:Polskie pistolety sygnałowe]]


text:
# Fred Etchen
Fred Rudolph Etchen, Sr. (ur. 25 września 1884 w Coffeyville, zm. 6 listopada 1961 w Phoenix) – amerykański strzelec, mistrz olimpijski.
Pracował w branży motoryzacyjnej. Wygrał drużynowy turniej British Open Trapshoot, zaś w 1926 roku zwyciężył w mistrzostwach świata w strzelaniu do żywych ptaków. W latach 1925–1939 był 17-krotnym mistrzem stanu Kansas. Jeden ze współzałożycieli American Trapshooting Association. Po odejściu na emeryturę szkolił instruktorów w szkołach strzeleckich podczas II wojny światowej.
Etchen uczestniczył w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 w dwóch konkurencjach (równocześnie będąc kapitanem reprezentacji Stanów Zjednoczonych w trapie). W trapie indywidualnym osiągnął 24. wynik. W zmaganiach drużynowych Amerykanie zostali złotymi medalistami, a Etchen uzyskał czwarty wynik w zespole (skład reprezentacji: Fred Etchen, Frank Hughes, John Noel, Clarence Platt, Samuel Sharman, William Silkworth).
Jest autorem książki How to Be an Expert at Shotgun Shooting.

## Wyniki

### Igrzyska olimpijskie
| Igrzyska | Konkurencja | Wynik                           | Miejsce | Źródło |
| -------- | ----------- | ------------------------------- | ------- | ------ |
| IO 1924  | Trap        | 89 pkt.                         | 24      | [ 1 ]  |
| IO 1924  | Trap        | 363 pkt. (druż.) 89 pkt. (ind.) |         | [ 2 ]  |

title: Fred Etchen

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Fred Etchen
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = strzelectwo
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Fred Rudolph Etchen, Sr.
 |data urodzenia          = 25 września 1884
 |miejsce urodzenia       = [[Coffeyville]]
 |data śmierci            = 6 listopada 1961
 |miejsce śmierci         = [[Phoenix]]
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 183 cm
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|USA|48}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Paryż|1924|strzelectwo|złoto|([[Strzelectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – trap, drużynowo|trap, druż.]])}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Fred Rudolph Etchen, Sr.''' (ur. [[25 września]] [[1884]] w [[Coffeyville]], zm. [[6 listopada]] [[1961]] w [[Phoenix]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Strzelectwo|strzelec]], mistrz olimpijski.

Pracował w branży motoryzacyjnej. Wygrał drużynowy turniej British Open Trapshoot, zaś w 1926 roku zwyciężył w mistrzostwach świata w strzelaniu do żywych ptaków. W latach 1925–1939 był 17-krotnym mistrzem stanu [[Kansas]]. Jeden ze współzałożycieli American Trapshooting Association. Po odejściu na emeryturę szkolił instruktorów w szkołach strzeleckich podczas II wojny światowej.

Etchen uczestniczył w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924|Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924]] w dwóch konkurencjach (równocześnie będąc kapitanem reprezentacji Stanów Zjednoczonych w trapie). W trapie indywidualnym osiągnął 24. wynik. W zmaganiach drużynowych Amerykanie zostali złotymi medalistami, a Etchen uzyskał czwarty wynik w zespole (skład reprezentacji: Fred Etchen, [[Frank Hughes (strzelec)|Frank Hughes]], [[John Noel]], [[Clarence Platt]], [[Samuel Sharman]], [[William Silkworth]]).

Jest autorem książki ''How to Be an Expert at Shotgun Shooting''.

== Wyniki ==
=== Igrzyska olimpijskie ===
{| class="wikitable" style="font-size:90%"
|-
! Igrzyska
! Konkurencja
! Wynik
! Miejsce
! Źródło
|-
|rowspan="2"|[[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924|IO 1924]]
|[[Strzelectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – trap|Trap]]
|align=center| 89 pkt.
|align=center| 24
|align=center|<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.olympedia.org/results/51627 |tytuł = Trap, Men |opublikowany = olympedia.org |język = en |data dostępu = 2021-01-13}}</ref>
|-
|[[Strzelectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – trap, drużynowo|Trap]]
|align=center| 363 pkt. (druż.)
89 pkt. (ind.)
|align=center| [[Plik:Gold medal icon.svg|16px]]
|align=center|<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.olympedia.org/results/51631 |tytuł = Trap, Team, Men |opublikowany = olympedia.org |język = en |data dostępu = 2021-01-13}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://www.olympedia.org/athletes/44654 |tytuł = Fred Etchen |opublikowany = olympedia.org |język = en |data dostępu = 2021-01-13}}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.issf-sports.org/athletes/athlete.ashx?personissfid=SHUSAM0000000286 |tytuł = Fred R. Etchen United States of America (USA) |opublikowany = issf-sports.org |język = en |data dostępu = 2021-01-13}}

{{SORTUJ:Etchen, Fred}}
[[Kategoria:Amerykańscy strzelcy]]
[[Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Paryż 1924)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Strzelcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1884]]
[[Kategoria:Zmarli w 1961]]

title: · Fred Etchen

Pełne imię i nazwisko: Fred Rudolph Etchen, Sr.

Data i miejsce urodzenia: 25 września 1884 · Coffeyville

Data i miejsce śmierci: 6 listopada 1961 · Phoenix

title: Dorobek medalowy

złoto: Paryż 1924 · strzelectwo · (trap, druż.)


text:
# Samolot szerokokadłubowy
Samolot szerokokadłubowy – samolot zwykle używany do lotów długodystansowych: transkontynentalnych i transoceanicznych. Nazwa pochodzi od szczególnej cechy samolotu - szerokiego kadłuba. Takie samoloty są duże oraz bardzo pojemne, co czyni je opłacalnymi. Uważa się samolot za szerokokadłubowy jeśli średnica kadłuba przekracza 5 m (16 stóp).
Zwykle mają dwa przejścia pomiędzy rzędami foteli. Średnica kadłuba wynosi zwykle od 5 do 6 m, co pozwala zmieścić w jednym rzędzie (zależnie od konfiguracji) od 7 do 11 foteli. Pojemność tego typu samolotów wynosi (zależnie od konfiguracji) od 200 do 850 pasażerów.
Początkowo samoloty szerokokadłubowe miały oferować większą wygodę dla pasażerów, niż samoloty wąskokadłubowe, jednak z powodu wielu czynników ekonomicznych linie lotnicze zagęściły konfigurację foteli w tych samolotach, zwiększając tym samym swoje zyski.
Największym szerokokadłubowym samolotem pasażerskim jest Airbus A380 i Boeing 747, zaś największy samolot towarowy to Antonow An-225.
Większe samoloty, w tym szerokokadłubowe, wymagają drogi startowej o długości 2000 m przy wadze samolotu na poziomie 90 ton. Międzynarodowe loty szerokokadłubowe, które przewożą znaczne ilości paliwa i dlatego są cięższe,  wymagają 3000 m drogi do startu i 4000 m do lądowania. Uważa się, że Boeing 747 wymaga najdłuższej drogi startowej spośród bardziej popularnych typów samolotów i to jego wymagania ustanowiły standard długości pasów startowych w większych międzynarodowych portach lotniczych. W Konwencji Chicagowskiej, (załącznik nr 14 dotyczy budowy i ekspoatacji portów lotniczych) minimalne wymiary drogi startowej — im wyższy kod referencyjny dla lotniska, tym większe i cięższe samoloty mogą z niego startować. W Polsce tylko Warszawa-Okęcie i Katowice-Pyrzowice posiadają kod 4e. Najwyższy kod referencyjny to 4f — na takim lotnisku bezpiecznie i bez kłopotu może startować dwupokładowy Airbus A380 lub Boeing 747-8; Na całym świecie jest 140 takich lotnisk; W Polsce nie ma lotniska w standardzie 4f.
Samoloty szerokokadłubowe mają większą pojemność ładowni niż mniejsze samoloty oraz możliwość przewożenia palet. Średnia ładowność dolnego pokładu samolotów szerokokadłubowych wynosi 16 ton. Ładowność taką posiadają A350-900 czy A340-600 QR. Najniższy wynik w tej dziedzinie prezentuje A330-300, który posiada o ładowności 13 ton, podczas gdy na najwyższym poziomie znajdują się 777-300, które oferuje 19 ton ładowności. Ładunki przewożone w ładowniach samolotów pasażerskich nazywany jest belly cargo a ich udział we frachcie lotniczym szacowany był na 80% w 2019 roku.

## Historia
Po drugiej wojnie światowej intensywnie rozwijał się przemysł lotniczy. Linie lotnicze potrzebowały nowych, coraz większych i szybszych samolotów. Powstawały pierwsze maszyny odrzutowe takie jak Boeing 707 czy Douglas DC-8. Były one wystarczająco szybkie, posiadały daleki zasięg lotu, jednak wiele linii lotniczych chciało jeszcze większy samolot, którego osiągi nie miałyby odbiegać od wyżej wymienionych maszyn. Producenci oraz inżynierowie zaczęli tworzyć projekty nowych, większych samolotów, zaczęto projektować nowe rozwiązania, które obniżą koszty produkcji i eksploatacji nowych maszyn.
Konfiguracja Boeinga 707 mogła zmieścić maksymalnie 6 foteli w jednym rzędzie w układzie 3-3. Nowe samoloty musiały być albo szersze, aby móc zmieścić więcej foteli w rzędzie lub być wyższe, tzn. posiadać drugi pokład. Jednak wykonanie samolotu dwupokładowego było trudne przy ówczesnej technologii i przepisach.
Część producentów wydłużyła kadłub w oferowanych już samolotach. Wydłużone kadłuby posiadały następujące samoloty: DC-8 (wersje -61, -62, -63), Boeing 707 (wersje -320B i 320C), Boeing 727 (wersja -200) i DC-9 (wersje -30, -40 i -50), które mogły pomieścić więcej pasażerów niż ich poprzednicy.
Era samolotów szerokokadłubowych zaczęła się w 1970, kiedy Boeing wprowadził do użytku Boeinga 747-100 – był to szerokokadłubowy, czterosilnikowy samolot dalekiego zasięgu, posiadający dwa pokłady. Następnie zaprezentowano samoloty posiadające trzy silniki, dwa pod skrzydłami oraz jeden na stateczniku pionowym. Były to maszyny McDonnell Douglas DC-10 i Lockheed L-1011. Pierwszy samolot szerokokadłubowy napędzany przez dwa silniki wszedł do eksploatacji w 1974, był to Airbus A300.
Przez następne dekady powstawały kolejne samoloty szerokokadłubowe, które dominowały na połączeniach dalekodystansowych wypierając starsze, wąskokadłubowe modele. Jednak dopiero w 2007 do użytku komercyjnego weszła maszyna, która jest zdolna zabrać na pokład więcej pasażerów niż Boeing 747 znany również jako JumboJet, był nim Airbus A380, który zyskał przydomek SuperJumbo.

## Wykaz modeli szerokokadłubowych i ich specyfikacja
Konfiguracja maszyny jest zależna od danej linii lotniczej. Tradycyjne linie lotnicze wybierają konfigurację, która zapewnia lepszy komfort podróży pasażera nie tylko w klasie biznes, ale także w klasie ekonomicznej. Np. Linie Emirates w samolotach Airbus A330 posiadają rozmieszczenie foteli w rzędzie w klasie ekonomicznej typu 2-4-2 (razem 8) co pozwala na montaż szerszych i wygodniejszych siedzeń, wtedy samolot zabiera na pokład mniej pasażerów. Natomiast tanie linie lotnicze zagęszczają konfigurację, aby zmieścić na pokład jak najwięcej pasażerów, np. linie AirAsia X w swoich samolotach Airbus A330 posiadają rozmieszczenie foteli w rzędzie 3-3-3 co daje razem 9 foteli, fotele są węższe, przez to mniej komfortowe, ale do samolotu wchodzi więcej pasażerów, dzięki temu linia notuje większe zyski.
| Model                   | Lata produkcji | Liczba silników | MTOW                | Przekrój kabiny | Przekrój kadłuba | Liczba siedzeń w rzędzie i rozmieszczenie w klasie ekonomicznej    |
| ----------------------- | -------------- | --------------- | ------------------- | --------------- | ---------------- | ------------------------------------------------------------------ |
| Airbus A300             | 1974-2007      | 2               | 132,0 ton 171,7 ton | 5,28 m          | 5,64 m           | 8 siedzeń, 2-4-2 w LH                                              |
| Airbus A310             | 1982-2007      | 2               | 164,0 ton           | 5,28 m          | 5,64 m           | 8 siedzeń, 2-4-2 w SU                                              |
| Airbus A330             | 1994-nadal     | 2               | 233,0 ton           | 5,28 m          | 5,64 m           | 8 siedzeń, 2-4-2 w EK 9 siedzeń, 3-3-3 w D7                        |
| Airbus A340             | 1993-2011      | 4               | 380,0 ton           | 5,28 m          | 5,64 m           | 8 siedzeń, 2-4-2 w EY 9 siedzeń, 3-3-3 w D7                        |
| Airbus A350             | od 2013        | 2               | 298,0 ton           | 5,61 m          | 5,97 m           | 8 siedzeń, 2-4-2 (propozycja) 9 siedzeń, 3-3-3 (propozycja)        |
| Airbus A380             | 2007-2021      | 4               | 560,0 ton           | 6,58 m 5,92 m   | 7,14 m           | 10 siedzeń, 3-4-3 w EK 10 siedzeń, 3-4-3 w QF                      |
| Boeing 747              | 1970-2023      | 4               | 412,8 ton           | 6,10 m 3,45 m   | 6,50 m           | 10 siedzeń, 3-4-3 w LH                                             |
| Boeing 767              | 1982-nadal     | 2               | 204,1 ton           | 4,72 m          | 5,03 m           | 7 siedzeń, 2-3-2 w LO 7 siedzeń, 2-3-2 w SU                        |
| Boeing 777              | 1995-nadal     | 2               | 351,5 ton           | 5,87 m          | 6,20 m           | 9 siedzeń, 2-5-2 w UA 9 siedzeń, 3-3-3 w CO 10 siedzeń, 3-4-3 w AF |
| Boeing 787              | 2011-nadal     | 2               | 245,0 ton           | 5,46 m          | 5,77 m           | 8 siedzeń, 2-4-2 w ANA 9 siedzeń, 3-3-3 w LO                       |
| Ił-86                   | 1980-1994      | 4               | 208,0 ton           | 5,70 m          | 6,08 m           | 9 siedzeń, 3-3-3 w SU                                              |
| Ił-96                   | 1992-nadal     | 4               | 250,0 ton           | 5,70 m          | 6,08 m           | 9 siedzeń, 3-3-3 w SU                                              |
| Lockheed L-1011         | 1972-1984      | 3               | 231,3 ton           | 5,72 m          | 6,02 m           | 9 siedzeń, 2-5-2 w SV                                              |
| McDonnell Douglas DC-10 | 1971-1988      | 3               | 259,5 ton           | 5,69 m          | 6,02 m           | 9 siedzeń, 2-5-2 w NW                                              |
| McDonnell Douglas MD-11 | 1990-2000      | 3               | 286,0 ton           | 5,69 m          | 6,02 m           | 9 siedzeń, 3-3-3 w KLM                                             |

title: Samolot szerokokadłubowy

wikitext:
[[Plik:Airbus A380 versus Boeing 747.svg|thumb|Przekrój poprzeczny kadłubów samolotów szerokokadłubowych]]
[[Plik:ILA 2008 Airbus A380 body.jpg|thumb|[[Airbus A380]], największy samolot pasażerski]]
[[Plik:Pan Am Boeing 747 at Zurich Airport in May 1985.jpg|thumb|[[Boeing 747]], pierwszy samolot szerokokadłubowy]]
'''Samolot szerokokadłubowy''' – [[samolot]] zwykle używany do [[Lot aerodynamiczny|lotów]] długodystansowych: transkontynentalnych i transoceanicznych. Nazwa pochodzi od szczególnej cechy samolotu - szerokiego [[Kadłub (lotnictwo)|kadłuba]]. Takie samoloty są duże oraz bardzo pojemne, co czyni je opłacalnymi. Uważa się samolot za szerokokadłubowy jeśli średnica kadłuba przekracza 5 [[Metr|m]] (16 stóp)<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Team Orange |tytuł = Jetex Blog {{!}} Operating Considerations for Larger (Wide Body) Aircraft |data = 2017-05-04 |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = FBO Networks, Ground Handling, Trip Planning, Premium Jet Fuel |url = https://www.jetex.com/operating-considerations-for-larger-aircraft/ |język = en-US}}</ref><ref name=":1">{{Cytuj |autor = Eusebio Torres Jr |tytuł = Wide-body and Large General Aviation Aircraft Operating Considerations |data = 2016-10-03 |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = Universal® Operational Insight Blog |url = https://www.universalweather.com/blog/wide-body-and-large-general-aviation-aircraft-operating-considerations/ |język = en-US}}</ref>.

Zwykle mają dwa przejścia pomiędzy rzędami foteli. Średnica kadłuba wynosi zwykle od 5 do 6 m<ref name=":0" /><ref name=":1" />, co pozwala zmieścić w jednym rzędzie (zależnie od konfiguracji) od 7 do 11 foteli. Pojemność tego typu samolotów wynosi (zależnie od konfiguracji) od 200 do 850 pasażerów<ref>{{Cytuj |tytuł = What is the maximum number of passengers in a plane? |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = lovethemaldives.com |url = https://lovethemaldives.com/wiki/what-is-the-maximum-number-of-passengers-in-a-plane}}</ref>.

Początkowo samoloty szerokokadłubowe miały oferować większą wygodę dla pasażerów, niż samoloty wąskokadłubowe, jednak z powodu wielu czynników ekonomicznych [[Linia lotnicza|linie lotnicze]] zagęściły konfigurację foteli w tych samolotach, zwiększając tym samym swoje zyski.

Największym szerokokadłubowym samolotem pasażerskim jest [[Airbus A380]] i [[Boeing 747]]<ref name=":0" />, zaś największy samolot towarowy to [[Antonow]] [[An-225 Mrija|An-225]].

Większe samoloty, w tym szerokokadłubowe, wymagają [[Droga startowa|drogi startowej]] o długości 2000 m przy wadze samolotu na poziomie 90 ton. Międzynarodowe loty szerokokadłubowe, które przewożą znaczne ilości paliwa i dlatego są cięższe,  wymagają 3000 m drogi do startu i 4000 m do lądowania. Uważa się, że [[Boeing 747]] wymaga najdłuższej drogi startowej spośród bardziej popularnych typów samolotów i to jego wymagania ustanowiły standard długości pasów startowych w większych międzynarodowych portach lotniczych<ref>{{Cytuj |autor = sbickford |tytuł = Airport Runways |data = 2020-11-24 |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = Air Planning |url = https://www.airplanning.com/post/airport-runways |język = en}}</ref>. W [[Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym|Konwencji Chicagowskiej]], (załącznik nr 14 dotyczy budowy i ekspoatacji portów lotniczych) minimalne wymiary drogi startowej — im wyższy kod referencyjny dla lotniska, tym większe i cięższe samoloty mogą z niego startować. W Polsce tylko [[Lotnisko Chopina w Warszawie|Warszawa-Okęcie]] i [[Port lotniczy Katowice-Pyrzowice|Katowice-Pyrzowice]] posiadają kod 4e. Najwyższy kod referencyjny to 4f — na takim lotnisku bezpiecznie i bez kłopotu może startować dwupokładowy [[Airbus A380]] lub [[Boeing 747-8]]; Na całym świecie jest 140 takich lotnisk<ref>{{Cytuj |autor = Simple Flying Staff |tytuł = How Many Airports Can Actually Handle The A380? |data = 2020-06-14 |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = Simple Flying |url = https://simpleflying.com/airbus-a380-airports/ |język = en}}</ref>; W Polsce nie ma lotniska w standardzie 4f<ref>[https://plus.dziennikzachodni.pl/najdluzsze-drogi-startowe-w-polsce-jaka-jest-roznica-miedzy-okeciem-a-pyrzowicami-oto-12-lotnisk/ar/c3-3865187 Najdłuższe drogi startowe w Polsce: jaka jest różnica między Okęciem a Pyrzowicami? Oto 12 lotnisk]; Dorota Niećko; [[Dziennik Zachodni]]; 2015-05-22</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Największy samolot pasażerski świata nie ma gdzie lądować w Polsce. Ratunkiem może być CPK |data = 2018-10-08 |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = Spider's Web |url = https://spidersweb.pl/2018/10/a380-w-polsce.html |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Pyrka (Emirates) o lotach A380 do Warszawy, projekcie CPK i Radomiu |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = www.rynek-lotniczy.pl |url = https://www.rynek-lotniczy.pl/wiadomosci/pyrka-emirates-o-lotach-a380-do-warszawy-projekcie-cpk-i-radomiu-17866.html |język = pl-PL}}</ref>.

Samoloty szerokokadłubowe mają większą pojemność ładowni niż mniejsze samoloty oraz możliwość przewożenia palet<ref>{{Cytuj |autor = Xavier Fageda, Reinaldo Fioravanti, Andy Ricover, Eduardo Café, Mariano Ansaldo |tytuł = Econometric analysis of the determinants of air cargo services supply in Latin America and the Caribbean |czasopismo = Transport Policy |data = 2023-05-01 |data dostępu = 2024-02-11 |issn = 0967-070X |wolumin = 135 |s = 33–44 |doi = 10.1016/j.tranpol.2023.03.009 |url = https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0967070X23000689 |język = en}}</ref>. Średnia ładowność dolnego pokładu samolotów szerokokadłubowych wynosi 16 ton. Ładowność taką posiadają [[Airbus A350|A350-900]] czy [[Airbus A340|A340-600]] QR. Najniższy wynik w tej dziedzinie prezentuje A330-300, który posiada o ładowności 13 ton, podczas gdy na najwyższym poziomie znajdują się [[Boeing 777|777-300]], które oferuje 19 ton ładowności<ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = The A350 brings yet more belly capacity {{!}} Cargo Facts |data = 2016-09-13 |data dostępu = 2024-02-10 |url = https://cargofacts.com/allposts/business/strategy/the-a350-brings-more-belly-capacity-to-the-world/ |język = en-US}}</ref>. Ładunki przewożone w ładowniach samolotów pasażerskich nazywany jest [[belly cargo]] a ich udział we [[Cargo lotnicze|frachcie lotniczym]] szacowany był na 80% w 2019 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Mimo pandemii rośnie rynek lotniczego cargo |data dostępu = 2024-02-10 |opublikowany = nettg.pl |url = https://nettg.pl/gornictwo/176175/pyrzowice-lotniczym-liderem-cargo-wsrod-lotnisk-regionalnych |język = en}}</ref>.

== Historia ==
[[Plik:Aeroflot Sukhoi SuperJet and Ilyushin Il-96-300 Petrov.jpg|thumb|Różnica wielkości pomiędzy samolotem szerokokadłubowym [[Ił-96]], a [[Samolot wąskokadłubowy|samolotem wąskokadłubowym]] [[Suchoj Superjet 100|Suchoj SuperJet 100]]]]
[[Plik:LOT Boeing 767-300ER Iwelumo-1.jpg|thumb|[[Boeing 767|Boeing 767-300ER]] w barwach sojuszu [[Star Alliance]] ([[Polskie Linie Lotnicze LOT|LOT]])]]
Po [[II wojna światowa|drugiej wojnie światowej]] intensywnie rozwijał się przemysł lotniczy. Linie lotnicze potrzebowały nowych, coraz większych i szybszych samolotów. Powstawały pierwsze maszyny odrzutowe takie jak [[Boeing 707]] czy [[Douglas DC-8]]. Były one wystarczająco szybkie, posiadały daleki zasięg lotu, jednak wiele linii lotniczych chciało jeszcze większy samolot, którego osiągi nie miałyby odbiegać od wyżej wymienionych maszyn. Producenci oraz inżynierowie zaczęli tworzyć projekty nowych, większych samolotów, zaczęto projektować nowe rozwiązania, które obniżą koszty produkcji i eksploatacji nowych maszyn.

Konfiguracja [[Boeing 707|Boeinga 707]] mogła zmieścić maksymalnie 6 foteli w jednym rzędzie w układzie 3-3. Nowe samoloty musiały być albo szersze, aby móc zmieścić więcej foteli w rzędzie lub być wyższe, tzn. posiadać drugi pokład. Jednak wykonanie samolotu dwupokładowego było trudne przy ówczesnej technologii i przepisach.

Część producentów wydłużyła kadłub w oferowanych już samolotach. Wydłużone kadłuby posiadały następujące samoloty: [[Douglas DC-8|DC-8]] (wersje -61, -62, -63), [[Boeing 707]] (wersje -320B i 320C), [[Boeing 727]] (wersja -200) i [[McDonnell Douglas DC-9|DC-9]] (wersje -30, -40 i -50), które mogły pomieścić więcej pasażerów niż ich poprzednicy.

Era samolotów szerokokadłubowych zaczęła się w [[1970]], kiedy [[Boeing]] wprowadził do użytku [[Boeing 747|Boeinga 747-100]] – był to szerokokadłubowy, czterosilnikowy samolot dalekiego zasięgu, posiadający [[Samolot dwupokładowy|dwa pokłady]]<ref>{{Cytuj |tytuł = The Boeing 747 |data = 2012-10-07 |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20121007143215/http://www.centennialofflight.gov/essay/Aerospace/Boeing_747/Aero21.htm}}</ref>. Następnie zaprezentowano samoloty posiadające trzy silniki, dwa pod skrzydłami oraz jeden na stateczniku pionowym. Były to maszyny [[McDonnell Douglas DC-10]] i [[Lockheed L-1011 TriStar|Lockheed L-1011]]. Pierwszy samolot szerokokadłubowy napędzany przez dwa silniki wszedł do eksploatacji w [[1974]], był to [[Airbus A300]].

Przez następne dekady powstawały kolejne samoloty szerokokadłubowe, które dominowały na połączeniach dalekodystansowych wypierając starsze, wąskokadłubowe modele. Jednak dopiero w [[2007]] do użytku komercyjnego weszła maszyna, która jest zdolna zabrać na pokład więcej pasażerów niż [[Boeing 747]] znany również jako ''JumboJet'', był nim [[Airbus A380]], który zyskał przydomek ''SuperJumbo''<ref>{{Cytuj |tytuł = BBC Two - How to Build..., Series 2, A Super Jumbo Wing |data dostępu = 2024-02-11 |opublikowany = BBC |url = https://www.bbc.co.uk/programmes/b017ld03 |język = en-GB}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Airbus unveils 'superjumbo' jet |data = 2005-01-18 |data dostępu = 2024-02-11 |url = http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/4183201.stm |język = en-GB}}</ref>.

== Wykaz modeli szerokokadłubowych i ich specyfikacja ==
[[Plik:Airbus A300B4-603 of Lufthansa (D-AIAS).jpg|thumb|[[Airbus A300]], pierwszy samolot szerokokadłubowy produkcji europejskiej]]
Konfiguracja maszyny jest zależna od danej linii lotniczej. Tradycyjne linie lotnicze wybierają konfigurację, która zapewnia lepszy komfort podróży pasażera nie tylko w klasie biznes, ale także w klasie ekonomicznej. Np. Linie [[Emirates]] w samolotach [[Airbus A330]] posiadają rozmieszczenie foteli w rzędzie w klasie ekonomicznej typu 2-4-2 (razem 8) co pozwala na montaż szerszych i wygodniejszych siedzeń, wtedy samolot zabiera na pokład mniej pasażerów. Natomiast [[tanie linie lotnicze]] zagęszczają konfigurację, aby zmieścić na pokład jak najwięcej pasażerów, np. linie [[AirAsia X]] w swoich samolotach [[Airbus A330]] posiadają rozmieszczenie foteli w rzędzie 3-3-3 co daje razem 9 foteli, fotele są węższe, przez to mniej komfortowe, ale do samolotu wchodzi więcej pasażerów, dzięki temu linia notuje większe zyski.

{| class="sortable" style="text-align: center; font-size:100%; border: 1px solid #A9A9A9; width: 75%"
|- bgcolor="#A9A9A9"
! width="163px" | Model
! width="80px" | Lata produkcji
! width="27px" |Liczba silników
! width="60px" | [[Maksymalna masa startowa|MTOW]]
! width="75px" | Przekrój kabiny
! width="75px" | Przekrój kadłuba
! width="150px" | Liczba siedzeń w rzędzie i rozmieszczenie w klasie ekonomicznej
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Airbus A300]]'''
|| 1974-2007
|| 2
|| 132,0 ton
 171,7 ton
|| 5,28 m
|| 5,64 m
|| 8 siedzeń, 2-4-2 w [[Lufthansa|LH]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Airbus A310]]'''
|| 1982-2007
|| 2
|| 164,0 ton
|| 5,28 m
|| 5,64 m
|| 8 siedzeń, 2-4-2 w [[Aerofłot|SU]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Airbus A330]]'''
|| 1994-nadal
|| 2
|| 233,0 ton
|| 5,28 m
|| 5,64 m
|| 8 siedzeń, 2-4-2 w [[Emirates|EK]]
 9 siedzeń, 3-3-3 w [[AirAsia X|D7]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Airbus A340]]'''
|| 1993-2011
|| 4
|| 380,0 ton
|| 5,28 m
|| 5,64 m
|| 8 siedzeń, 2-4-2 w [[Etihad Airways|EY]]
 9 siedzeń, 3-3-3 w [[AirAsia X|D7]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Airbus A350]]'''
|| od 2013
|| 2
|| 298,0 ton
|| 5,61 m
|| 5,97 m
|| 8 siedzeń, 2-4-2 '''(propozycja)'''
 9 siedzeń, 3-3-3 '''(propozycja)'''
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Airbus A380]]'''
|| 2007-2021
|| 4
|| 560,0 ton
|| '''6,58 m'''
 5,92 m
|| 7,14 m
|| 10 siedzeń, 3-4-3 w [[Emirates|EK]]
 10 siedzeń, 3-4-3 w [[Qantas|QF]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Boeing 747]]'''
|| 1970-2023
|| 4
|| 412,8 ton
|| '''6,10 m'''
 3,45 m
|| 6,50 m
|| 10 siedzeń, 3-4-3 w [[Lufthansa|LH]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Boeing 767]]'''
|| 1982-nadal
|| 2
|| 204,1 ton
|| 4,72 m
|| 5,03 m
|| 7 siedzeń, 2-3-2 w [[Polskie Linie Lotnicze LOT|LO]]
 7 siedzeń, 2-3-2 w [[Aerofłot|SU]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Boeing 777]]'''
|| 1995-nadal
|| 2
|| 351,5 ton
|| 5,87 m
|| 6,20 m
|| 9 siedzeń, 2-5-2 w [[United Airlines|UA]]
 9 siedzeń, 3-3-3 w [[Continental Airlines|CO]]
 10 siedzeń, 3-4-3 w [[Air France|AF]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Boeing 787]]'''
|| 2011-nadal
|| 2
|| 245,0 ton
|| 5,46 m
|| 5,77 m
|| 8 siedzeń, 2-4-2 w [[All Nippon Airways|ANA]]
 9 siedzeń, 3-3-3 w [[Polskie Linie Lotnicze LOT|LO]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Ił-86]]'''
|| 1980-1994
|| 4
|| 208,0 ton
|| 5,70 m
|| 6,08 m
|| 9 siedzeń, 3-3-3 w [[Aerofłot|SU]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Ił-96]]'''
|| 1992-nadal
|| 4
|| 250,0 ton
|| 5,70 m
|| 6,08 m
|| 9 siedzeń, 3-3-3 w [[Aerofłot|SU]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[Lockheed L-1011 TriStar|Lockheed L-1011]]'''
|| 1972-1984
|| 3
|| 231,3 ton
|| 5,72 m
|| 6,02 m
|| 9 siedzeń, 2-5-2 w [[Saudia|SV]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[McDonnell Douglas DC-10]]'''
|| 1971-1988
|| 3
|| 259,5 ton
|| 5,69 m
|| 6,02 m
|| 9 siedzeń, 2-5-2 w [[Northwest Airlines|NW]]
|- bgcolor="#DCDCDC"
|| '''[[McDonnell Douglas MD-11]]'''
|| 1990-2000
|| 3
|| 286,0 ton
|| 5,69 m
|| 6,02 m
|| 9 siedzeń, 3-3-3 w [[KLM]]
|}

== Zobacz też ==
* [[samolot pasażerski]]
* [[samolot wąskokadłubowy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Konstrukcja statków powietrznych]]
[[Kategoria:Samoloty pasażerskie]]


text:
# Górna Wieś (Bronkowice)
Górna Wieś – część wsi Bronkowice w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Pawłów.
W latach 1975–1998 Górna Wieś administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

title: Górna Wieś (Bronkowice)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Górna Wieś|Górna Wieś w innych znaczeniach tej nazwy]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Górna Wieś
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = świętokrzyskie
 |powiat                 = [[powiat starachowicki|starachowicki]]
 |gmina                  = [[Pawłów (gmina)|Pawłów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Bronkowice]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 41
 |kod pocztowy           = 27-225{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = TST
 |SIMC                   = 0259927{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Pawłów (gmina)
 |współrzędne            = 50°59'03"N 21°00'14"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|36408|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Górna Wieś''' – część [[wieś|wsi]] [[Bronkowice]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo świętokrzyskie|województwie świętokrzyskim]], w [[powiat starachowicki|powiecie starachowickim]], w [[Pawłów (gmina)|gminie Pawłów]]{{r|Dz.U. 29/2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Górna Wieś administracyjnie należała do [[Województwo kieleckie (1975–1998)|województwa kieleckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = "Dz.U. 29/2013">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013–02–15 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2014-03-09}}</ref>
* <ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=G%C3%B3rna+Wie%C5%9B&level=miejscSkl&wojewodztwo=2219&powiat=7730&gmina=7801&miejscowosc=80671&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=89|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

{{Gmina Pawłów}}

[[Kategoria:Bronkowice]]

title: Górna Wieś

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: starachowicki

Gmina: Pawłów

Część miejscowości: Bronkowice

Tablice rejestracyjne: TST


text:
# Demeter
Demeter (także Demetra; stgr. Δημήτηρ, Δήμητρα Dēmḗtēr, Dḗmētra, łac. Ceres) – w mitologii greckiej bogini płodności ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, zbóż, rolnictwa; matka Kory-Persefony. Siostra Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hestii i Hery. Miała z Zeusem córkę Korę-Persefonę. Córka Rei i Kronosa.

## Istota bóstwa
Imię Demeter składa się z dwóch członów: „meter” μήτηρ mḗtēr oznacza matkę, zaś „de” δῆ dē̂ (w dialekcie doryckim δα da) to prawdopodobnie γῆ gē̂, czyli ‘ziemia’. Taka interpretacja nie jest pewna z powodu braku potwierdzenia w źródłach pisanych. Demeter była jednym z pradawnych bóstw przyrody. Była czczona nad Morzem Śródziemnym, a jej kult został włączony przez Greków do ich religii. Demeter była nazywana „panią ziarna”, „panią zbóż” (gr. (Σίτων) Πότνια (Sítōn) Pótnia). Była połączona z Kore („Dziewczyna”), swoją córką, dlatego mówiło się o bóstwie w liczbie podwójnej: τὼ Μεγάλα Θεά tṑ Megála Theá („dwie wielkie boginie”), τὼ Θέω tṑ Théō („dwa bóstwa”). Z czasem określono tożsamość córki Demeter, Persefony, której przypisano ojca, Zeusa.

## Demeter w starożytnych wierzeniach
Według Teogonii Hezjoda Demeter była drugim dzieckiem Kronosa i Rei, siostrą Hery, Hestii, Hadesa, Posejdona i Zeusa. Po urodzeniu została połknięta przez swego ojca, który według przepowiedni miał zostać pozbawiony władzy przez swojego potomka. Po tym, jak matka Demeter – Reja – podała Kronosowi napój wymiotny, Kronos wypluł połknięte potomstwo. Demeter została uwolniona przedostatnia. Zanim Zeus poślubił Herę, miał kilka wybranek, wśród których znalazła się Demeter. Według Teogonii została wybrana na kochankę po Metydzie, Temidzie i Eurynome. Ze związku Demeter i Zeusa urodziła się białoramienna Persefona.
Hymn Do Demeter z VII wieku p.n.e. zawiera opis porwania Persefony przez Hadesa i odzyskanie jej przez Demeter. Persefona została uprowadzona za przyzwoleniem Zeusa, jej ojca, przez swego wuja podczas zabawy z córkami Okeanosa (Oceanu). Prawdę o porwaniu wyjawił zrozpaczonej matce Helios, bóg słońca. Obrażona Demeter udała się do Eleusis, gdzie została przyjęta w pałacu Keleusa. Będąc w żałobie, przestała troszczyć się o urodzaje zbóż. Ziemię nawiedziła klęska głodu i ludzie zaprzestali składania ofiar bogom. Zeus nakazał Hadesowi zwracać matce Persefonę na sześć miesięcy w ciągu roku. Gdy córka powracała, uradowana Demeter przyozdabiała ziemię kwiatami, rozpoczynała się wiosna. Gdy Persefona musiała powracać do małżonka, na znak żałoby życie na ziemi zamierało.
Do opowieści o Demeter dodawane były w zależności od miejsca nowe szczegóły. Podczas wędrówki w poszukiwaniu córki Demeter przez jakiś czas przebywała w Sykionie, gdzie nauczyła mieszkańców uprawy roli i wynalazła młyn. Przypisywano jej rozpowszechnienie uprawy warzyw (bobu), drzew owocowych (drzewa figowego). Gościły ją pary królewskie Mysjos i Chrysantis w Argos oraz Trisaules i Damitales w Arkadii. Według jednego z opowiadań do Demeter zalecał się Posejdon. Bogini zamieniła się w klacz, żeby uniknąć zalotów. Posejdon jednak pokrył ją, przybierając postać ogiera. Z tego związku bogini urodziła konia Arejona i córkę Despojnę („Pani”).
W Odysei zawarta jest opowieść o małżeństwie Demeter i Iasjona, którego owocem był Plutos. Ponadto według innych mitów Demeter toczyła spór z Hefajstosem o Sycylię (spór wygrał Hefajstos, który w Etnie założył swoją kuźnię) oraz z Dionizosem o urodzajną w winorośl Kampanię.
Rzymianie około V wieku p.n.e. przejęli mit o Demeter i Persefonie, utożsamiając Demeter z Cererą, italską boginką urodzajów, a Persefonę z Prozerpiną. Według poetów łacińskich miejscem porwania Prozerpiny miała być Enna na Sycylii. Kult Cerery popularny był wśród plebejuszy. Na pamiątkę odzyskania córki przez matkę na dzień 12 kwietnia ustanowiono święto Cerialia lub Ceriales.

## Kult Demeter
Demeter była przedstawiana jako poważna kobieta z wieńcem kłosów na głowie. W ręku trzymała sierp, pochodnię lub kosz owoców. Bogini poświęcone były kłosy, mak, złotogłów, żuraw, złotogłowia. W ofierze składano jej zazwyczaj krowę, miód lub owoce (w Rzymie natomiast kłosy, snopy żyta i maciorę). Zachowały się liczne posągi, przedstawiające Demeter, nieraz posiadające wartości artystyczne (np. posąg z Cherchel z okresu klasycznego). Niekiedy Demeter i jej córce usługiwały Hory, boginie czasu.
Hymn do Demeter z opisem uprowadzenia Persefony przez Hadesa, opisuje wydarzenia, które stały się motywem przewodnim misteriów eleuzyjskich, odbywających się na cześć bogini. W IV wieku p.n.e. Izokrates przypisał jej dwa dary, którymi obdarowała Ateńczyków: umiejętność uprawy roli i odprawiania misteriów. Ci, którzy zdecydowali się poddać obrzędom wtajemniczenia, otrzymywali nadzieję na lepszą wieczność. Misteria odbywały się w sanktuarium Demeter, w Eleusis, nieopodal Aten. Dopiero Teodozjusz I Wielki w 391 roku zakazał kultów pogańskich, co położyło kres misteriom eleuzyjskim. W 396 roku pożar wzniecony przez wojska Alaryka strawił sanktuarium.

title: Demeter

wikitext:
{{Inne znaczenia|bogini z mitologii greckiej|[[Demeter (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Postać religijna infobox
 |imię                     = Demeter
 |imię oryginalne          = Δημήτηρ
 |grafika                  = Demeter Altemps Inv8596.jpg
 |opis grafiki             = Demeter (kopia rzymska posągu z IV wieku p.n.e.)
 |tytuł                    = bogini płodności, ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, zbóż, rolnictwa
 |inne imiona              = Demetra
 |występowanie             = [[mitologia grecka]]
 |przydomek                =
 |atrybut                  = wieniec kłosów na głowie, sierp, pochodnia, kosz owoców, łuk
 |wcielenie zwierzęce      =
 |siedziba                 = [[Olimp]]
 |teren kultu              = [[starożytna Grecja]]
 |szczególne miejsce kultu =
 |nazwa święta             =
 |odpowiednik              = [[Ceres (mitologia)|Ceres]] (rzymski)
 |ojciec                   = [[Kronos]]
 |matka                    = [[Reja (mitologia)|Reja]]
 |mąż                      =
 |żona                     =
 |rodzeństwo               = [[Zeus]], [[Posejdon]], [[Hades]], [[Hestia]] i [[Hera]]
 |dzieci                   = Kora/[[Persefona]], Despojna, Arejon
 |commons                  = Category:Demeter
 |wikisłownik              = Demeter
 |wikicytaty               = Demeter
}}
[[Plik:Demeter Altemps Inv8546.jpg|mały|demeter]]
'''Demeter''' (także '''Demetra'''; {{greka|Δημήτηρ, Δήμητρα}} Dēmḗtēr, Dḗmētra, {{łac.|Ceres}}) – w [[mitologia grecka|mitologii greckiej]] bogini płodności ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, [[zboża|zbóż]], rolnictwa; matka [[Persefona|Kory]]-Persefony. Siostra Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hestii i Hery. Miała z Zeusem córkę Korę-Persefonę. Córka Rei i Kronosa.

== Istota bóstwa ==
[[Plik:Demeter Kore Glyptothek Munich 198.jpg|thumb|250px|Demeter i Kore (V wiek p.n.e.)]]
Imię Demeter składa się z dwóch członów: „meter” {{grc|μήτηρ}} ''mḗtēr'' oznacza matkę, zaś „de” {{grc|δῆ}} ''dē̂'' (w [[dialekt dorycki|dialekcie doryckim]] {{grc|δα}} ''da'') to prawdopodobnie {{grc|γῆ}} ''gē̂'', czyli ‘ziemia’. Taka interpretacja nie jest pewna z powodu braku potwierdzenia w źródłach pisanych<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3D*dhmh%2Fthr|tytuł=Δημήτηρ|autor=Henry George Liddell, Robert Scott: ''A Greek-English Lexicon''|opublikowany=perseus.tufts.edu|język=en|data dostępu=2013-08-15}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0058%3Aentry%3D*dhmh%2Fthr|tytuł=Δημήτηρ|autor=Henry George Liddell, Robert Scott: ''An Intermediate Greek-English Lexicon''|opublikowany=perseus.tufts.edu|język=en|data dostępu=2013-08-15}}</ref>. Demeter była jednym z pradawnych bóstw przyrody. Była czczona nad [[Morze Śródziemne|Morzem Śródziemnym]], a jej kult został włączony przez [[Grecy|Greków]] do ich religii. Demeter była nazywana „panią ziarna”, „panią zbóż” (gr. {{grc|(Σίτων) Πότνια}} ''(Sítōn) Pótnia''<ref>{{cytuj stronę|url=http://ddd.uab.es/pub/faventia/faventia_a2012vEXTRAnSUPPLEMENTA1/faventia_a2012vextransupplementa1p233.txt|tytuł=Micenas y la Argólide: los textos micénicos en su contexto|opublikowany=UAB Digital Repository of Documents|język=es|data dostępu=2013-08-15}}</ref>). Była połączona z ''[[Persefona|Kore]]'' („Dziewczyna”), swoją córką, dlatego mówiło się o bóstwie w liczbie podwójnej: {{grc|τὼ Μεγάλα Θεά}} ''tṑ Megála Theá'' („dwie wielkie boginie”)<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0057%3Aentry%3Dme%2Fgas|tytuł=μέγας|autor=Henry George Liddell, Robert Scott: ''A Greek-English Lexicon''|opublikowany=perseus.tufts.edu|język=en|data dostępu=2013-08-15}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.theoi.com/Cult/DemeterTitles.html|tytuł=Titles of Demeter|nazwisko=Atsma|imię=Aaron J.|data=|opublikowany=theoi.com|język=en|data dostępu=2013-08-15}}</ref>, {{grc|τὼ Θέω}} ''tṑ Théō'' („dwa bóstwa”). Z czasem określono tożsamość córki Demeter, [[Persefona|Persefony]], której przypisano ojca, [[Zeus]]a{{odn|Kubiak|2003|s=209–210}}.

== Demeter w starożytnych wierzeniach ==
Według ''[[Theogonia|Teogonii]]'' [[Hezjod]]a Demeter była drugim dzieckiem [[Kronos]]a i [[Reja (mitologia)|Rei]], siostrą [[Hera|Hery]], [[Hestia|Hestii]], [[Hades]]a, [[Posejdon]]a i Zeusa. Po urodzeniu została połknięta przez swego ojca, który według przepowiedni miał zostać pozbawiony władzy przez swojego potomka{{odn|Kubiak|2003|s=61}}. Po tym, jak matka Demeter – Reja – podała Kronosowi napój wymiotny, Kronos wypluł połknięte potomstwo. Demeter została uwolniona przedostatnia{{odn|Kubiak|2003|s=62}}. Zanim Zeus poślubił Herę, miał kilka wybranek, wśród których znalazła się Demeter. Według ''Teogonii'' została wybrana na kochankę po [[Metyda|Metydzie]], [[Temida (tytanida)|Temidzie]] i [[Eurynome (okeanida)|Eurynome]]. Ze związku Demeter i Zeusa urodziła się białoramienna Persefona{{odn|Kubiak|2003|s=169–171}}.

[[Hymny homeryckie|Hymn ''Do Demeter'']] z VII wieku p.n.e. zawiera opis porwania Persefony przez Hadesa i odzyskanie jej przez Demeter. Persefona została uprowadzona za przyzwoleniem Zeusa, jej ojca, przez swego wuja podczas zabawy z córkami [[Okeanos]]a (Oceanu). Prawdę o porwaniu wyjawił zrozpaczonej matce [[Helios (mitologia)|Helios]], bóg słońca. Obrażona Demeter udała się do [[Eleusis]], gdzie została przyjęta w pałacu [[Keleos|Keleusa]]. Będąc w żałobie, przestała troszczyć się o urodzaje zbóż. Ziemię nawiedziła klęska głodu i ludzie zaprzestali składania ofiar bogom. Zeus nakazał Hadesowi zwracać matce Persefonę na sześć miesięcy w ciągu roku. Gdy córka powracała, uradowana Demeter przyozdabiała ziemię kwiatami, rozpoczynała się wiosna. Gdy Persefona musiała powracać do małżonka, na znak żałoby życie na ziemi zamierało{{odn|Kubiak|2003|s=210–218}}.

Do opowieści o Demeter dodawane były w zależności od miejsca nowe szczegóły. Podczas wędrówki w poszukiwaniu córki Demeter przez jakiś czas przebywała w [[Sykion]]ie, gdzie nauczyła mieszkańców uprawy roli i wynalazła młyn. Przypisywano jej rozpowszechnienie uprawy warzyw (bobu), drzew owocowych (drzewa figowego). Gościły ją pary królewskie Mysjos i Chrysantis w [[Argos (Grecja)|Argos]] oraz Trisaules i Damitales w [[Arkadia (kraina historyczna)|Arkadii]]. Według jednego z opowiadań do Demeter zalecał się Posejdon. Bogini zamieniła się w klacz, żeby uniknąć zalotów. Posejdon jednak pokrył ją, przybierając postać ogiera. Z tego związku bogini urodziła konia Arejona i córkę Despojnę („Pani”).

W ''Odysei'' zawarta jest opowieść o małżeństwie Demeter i Iasjona, którego owocem był [[Plutos]]. Ponadto według innych mitów Demeter toczyła spór z [[Hefajstos]]em o [[Sycylia|Sycylię]] (spór wygrał Hefajstos, który w [[Etna|Etnie]] założył swoją kuźnię) oraz z [[Dionizos]]em o urodzajną w winorośl [[Kampania (region)|Kampanię]]{{odn|Grimal|1987|s=71}}.

[[Republika rzymska|Rzymianie]] około V wieku p.n.e. przejęli mit o Demeter i Persefonie, utożsamiając Demeter z [[Ceres (mitologia)|Cererą]], [[Italia (kraina historyczna)|italską]] boginką urodzajów, a Persefonę z [[Prozerpina|Prozerpiną]]. Według poetów łacińskich miejscem porwania Prozerpiny miała być [[Enna]] na Sycylii. Kult Cerery popularny był wśród plebejuszy. Na pamiątkę odzyskania córki przez matkę na dzień 12 kwietnia ustanowiono święto ''Cerialia'' lub ''Ceriales''{{odn|Winniczuk|1986|s=89}}.

== Kult Demeter ==
[[Plik:Maestro dell'agosto o gherardo da vicenza.jpg|mały|Fresk autorstwa włoskiego artysty, Cosme Tury, przedstawiający Demeter]]
Demeter była przedstawiana jako poważna kobieta z wieńcem kłosów na głowie. W ręku trzymała sierp, pochodnię lub kosz owoców. Bogini poświęcone były kłosy, mak, złotogłów, żuraw, złotogłowia. W ofierze składano jej zazwyczaj krowę, miód lub owoce (w Rzymie natomiast kłosy, snopy żyta i maciorę{{odn|Winniczuk|1986|s=89}}). Zachowały się liczne posągi, przedstawiające Demeter, nieraz posiadające wartości artystyczne (np. posąg z Cherchel z [[Sztuka grecka w okresie klasycznym|okresu klasycznego]]){{odn|Winniczuk|1986|s=110}}. Niekiedy Demeter i jej córce usługiwały [[Hory]], boginie czasu{{odn|Kubiak|2003|s=147}}.

Hymn do Demeter z opisem uprowadzenia Persefony przez Hadesa, opisuje wydarzenia, które stały się motywem przewodnim [[Misteria eleuzyjskie|misteriów eleuzyjskich]], odbywających się na cześć bogini. W IV wieku p.n.e. [[Izokrates]] przypisał jej dwa dary, którymi obdarowała Ateńczyków: umiejętność uprawy roli i odprawiania misteriów. Ci, którzy zdecydowali się poddać obrzędom wtajemniczenia, otrzymywali nadzieję na lepszą wieczność. Misteria odbywały się w sanktuarium Demeter, w Eleusis, nieopodal [[Ateny|Aten]]. Dopiero [[Teodozjusz I Wielki]] w 391 roku zakazał kultów pogańskich, co położyło kres misteriom eleuzyjskim. W 396 roku pożar wzniecony przez wojska [[Alaryk]]a strawił sanktuarium.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Grimal|imię=Pierre|tytuł=Słownik mitologii greckiej i rzymskiej|data=1987|wydawca=Zakład Narodowy im. Ossolińskich|miejsce=Wrocław|isbn=83-04-01069-0|strony=|odn=tak}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Kubiak|imię=Zygmunt|tytuł=Mitologia Greków i Rzymian|data=2003|wydawca=Świat Książki|miejsce=Warszawa|strony=| isbn =83-7391-077-8|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = |imię = |tytuł =Słownik kultury antycznej:Grecja, Rzym |inni= L. Winniczuk (red.) |wydawca = Wiedza Powszechna| miejsce =Warszawa |rok = 1986| strony = |isbn =83-214-0406-5 |odn={{odn/id|Winniczuk|1986}}}}

{{Bogowie olimpijscy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bóstwa chtoniczne w mitologii greckiej]]
[[Kategoria:Greckie boginie]]
[[Kategoria:Żony i kochanki Zeusa]]
[[Kategoria:Boginie-matki]]
[[Kategoria:Bóstwa urodzaju]]
[[Kategoria:Bóstwa płodności]]

[[mr:डीमिटर]]

title: DemeterΔημήτηρ

Inne imiona: Demetra

Występowanie: mitologia grecka

Siedziba: Olimp

Teren kultu: starożytna Grecja

Odpowiednik: Ceres (rzymski)

Ojciec: Kronos

Matka: Reja

Rodzeństwo: Zeus, Posejdon, Hades, Hestia i Hera

Dzieci: Kora/Persefona, Despojna, Arejon