text:
# Józef Hakowski
Józef Hakowski (Józef Nałęcz-Hakowski) (ur. 9 marca 1834 w Łowiczu, zm. 6 maja 1897 w Krościenku nad Dunajcem) – polski złotnik, medalier, artysta-cyzeler, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli tej sztuki w Europie. Powstaniec styczniowy.

## Życiorys
Józef Hakowski terminował 2 lata w warszawskiej fabryce brązów Karola Mintera, u cyzelera J. Fileborna i u srebrnika Karola Filipa Malcza. Studiował jednocześnie rysunek i modelarstwo (jako „student nadzwyczajny”) w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, m.in. u Konstantego Hegla.
W 1853 roku został wzięty do wojska carskiego, skąd zdezerterował do Wrocławia. Studiował tam m.in. historię literatury na Uniwersytecie Wrocławskim. Po amnestii w 1857 roku wrócił do Warszawy, gdzie prowadził własny warsztat. Wkrótce wyjechał za granicę, pracował w najlepszych pracowniach w Wiedniu, Lyonie i Paryżu.
Na wieść o wybuchu powstania styczniowego wrócił do Polski. Walczył w stopniu kapitana m.in. w bitwach pod Miechowem i Małogoszczem. Był dwukrotnie ranny.
Po powstaniu wyjechał z „tajną misją” (o nieznanym charakterze) do Wiednia, gdzie zaprzyjaźnił się z Arturem Grottgerem. Po dekonspiracji był więziony w kilku więzieniach na terenie Cesarstwa Austrii. W 1864 roku zbiegł z więzienia do Monachium, później przeniósł się do Londynu, gdzie przez 3 lata pracował w królewskiej fabryce złotych i srebrnych wyrobów R. i S. Gerarda.
W 1868 roku założył własną cyzelernię, która działała do 1876 roku i zatrudniała 20 pracowników. Wtedy Hakowski uzyskał tytuł nadwornego cyzelera królowej Wiktorii. W wyniku bojkotu londyńskiej konkurencji Hakowski w 1879 roku zbankrutował i wyjechał do Paryża i Wiednia, gdzie pracował w lokalnych warsztatach. W 1880 roku wrócił do Krakowa, gdzie założył dużą własną pracownię. Zaprzyjaźnił się z Janem Matejką. W 1893 roku kupił nieruchomość przy Alei Wędkarzy 17 w Krościenku nad Dunajcem, na której zbudował mały domek. W 1895 roku, nabawiwszy się astmy, przeniósł się na stałe do Krościenka nad Dunajcem. Zmarł w 1897 roku, został pochowany na tzw. starym cmentarzu w Krościenku. Na jego grobie był tylko krzyż, obecnie grób już nie istnieje.

## Ważniejsze prace
- Puklerz zdobiony scenami z VI księgi „Raju utraconego” Johna Miltona (wspólnie z Léonardem Morel-Ladeuilem, ok. 1865), obecnie w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie.
- Tarcza przedstawiająca Jana III Sobieskiego pod Wiedniem (1880), według akwareli Jana Matejki.
- Srebrne antepedium głównego ołtarza katedry wawelskiej wyobrażające zwycięstwo Jana III Sobieskiego pod Wiedniem. Artysta pracował nad dziełem 4 lata (zamówienie Adama Potockiego) i wystawił je w 1888 roku w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i w Zachęcie w Warszawie. Antepedium obecnie znajduje się w bocznym ramieniu obejścia katedry.
- Rzeźba „Matka Boska” w kościele Mariackim w Krakowie.
- Orzeł na kopule Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu.
- Płaskorzeźba w srebrze „Rejtan” (1890–1894) według obrazu Jana Matejki, na zamówienie J. Przeworskiego (obecnie w Domu Jana Matejki w Krakowie).
- Płaskorzeźba w srebrze „Kościuszko pod Racławicami” (1890–1894) według obrazu Jana Matejki, na zamówienie J. Przeworskiego (obecnie w Węgierskim Muzeum Narodowym w Budapeszcie).
- „Tarcza Ruska” – wykonana w stali i srebrze, inkrustowana złotem tarcza opiewająca bitwę na Kulikowym Polu w 1380 roku. Z projektem wykonania ozdobnej tarczy o tematyce związanej z dziejami dawnej Rusi wystąpili przedstawiciele krakowskiej arystokracji. Miała ona zostać ofiarowana Aleksandrowi III, carowi Rosji. Przy tej okazji krakowianie pragnęli zabiegać o złagodzenie ucisku carskiego w zaborze rosyjskim. Do zakupu jednak nie doszło. Hakowski odbył w 1894 roku podróże do Wiednia, Moskwy i Petersburga, próbując sprzedać dzieło do carskich zbiorów. Gdy mu się to nie udało, popadł ponownie w kłopoty finansowe. Tarcza znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa[4].
- Płaskorzeźba w srebrze „Przyjęcie Żydów do Polski” (wraz z uczniem Edmundem Korosadowiczem, zamówienie Kasy Oszczędności miasta Krakowa).
- Srebrna sukienka Matki Boskiej Zembrzyckiej na głównym ołtarzu kościoła parafialnego w Zembrzycach, zakupiona do tego kościoła w 1889 roku za 250 złp.
- Medalion z profilem Mikołaja Zyblikiewicza w sztucznej grocie w Parku Dolnym w Szczawnicy (1890)[5].
- Pozłacana lampka wieczna w kościele w Krościenku nad Dunajcem. Z lampką tą związana jest następująca historia[6]: w 1893 roku Hakowski umówił się ze znanym flisakiem Janem Koterbą (Stramą) na spływ Dunajcem z żoną i synem. Nie pojawił się jednak w Sromowcach. Gdy zawiedziony Koterba wracał do Krościenka przez Wąwóz Szopczański i Przełęcz „Chwała Bogu”, usłyszał w krzakach głosy. Okazało się, że to Józef Hakowski z rodziną zagubieni w górach modlą się o ratunek. Jako dar wotywny za ocalenie Hakowski wykonał dla krościeńskiego kościoła pozłacaną lampę wieczną z napisem: „Votum Józefa Nałęcz-Hakowskiego dla Matki Bożej Różańcowej, Królowej Polski – w Krościenku”.

## Życie rodzinne
Józef Hakowski był synem Piotra, oficera 4 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Kongresowego w powstaniu listopadowym, potem gorzelanego w Łowiczu, i Teresy Zalewskiej. Miał braci: Jana Kazimierza i Juliana Kazimierza.
W 1865 roku ożenił się z Irlandką Marią Ludwiką Saxell. Mieli syna.

title: Józef Hakowski

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Józef Hakowski
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Hakowski Józef.png
 |opis grafiki          = Józef Hakowski z żoną Marią (ok. 1880)<br />fot. [[Awit Szubert]], ze zbiorów [[Muzeum Historyczne Miasta Krakowa|Muzeum Historycznego Miasta Krakowa]]
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[9 marca]] [[1834]]
 |miejsce urodzenia     = [[Łowicz]]
 |data śmierci          = [[6 maja]] [[1897]]
 |miejsce śmierci       = [[Krościenko nad Dunajcem]]
 |narodowość            =
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[Cyzelowanie|cyzelerstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:POL Szczawnica Park Dolny Zyblikiewicz Plaque.JPG|240px|thumb|Medalion i tablica autorstwa Józefa Hakowskiego poświęcone [[Mikołaj Zyblikiewicz|Mikołajowi Zyblikiewiczowi]] znajdujące się w sztucznej grocie w [[Park Dolny w Szczawnicy|Parku Dolnym w Szczawnicy]]]]
'''Józef Hakowski''' ('''Józef Nałęcz-Hakowski''') (ur. [[9 marca]] [[1834]] w [[Łowicz]]u{{#tag:ref|W [[Polski Słownik Biograficzny|Polskim Słowniku Biograficznym]] podano, że miejscem urodzin Hakowskiego była Warszawa{{Odn|Pachoński|1961|s=242}}.|group="uwaga"}}{{r|U}}, zm. [[6 maja]] [[1897]] w [[Krościenko nad Dunajcem|Krościenku nad Dunajcem]]) – [[Polacy|polski]] złotnik, medalier, artysta-[[Cyzelowanie|cyzeler]], jeden z najwybitniejszych przedstawicieli tej sztuki w Europie{{Odn|Koper|2008|s=21}}. Powstaniec styczniowy.

== Życiorys ==
Józef Hakowski terminował 2 lata w warszawskiej fabryce brązów [[Karol Juliusz Minter|Karola Mintera]], u cyzelera J. Fileborna i u srebrnika Karola Filipa Malcza. Studiował jednocześnie rysunek i modelarstwo (jako „student nadzwyczajny”) w [[Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie|Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie]], m.in. u [[Konstanty Hegel|Konstantego Hegla]].

W 1853 roku został wzięty do wojska carskiego, skąd [[Dezercja|zdezerterował]] do [[Wrocław]]ia. Studiował tam m.in. historię literatury na [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytecie Wrocławskim]]. Po amnestii w 1857 roku wrócił do Warszawy, gdzie prowadził własny warsztat. Wkrótce wyjechał za granicę, pracował w najlepszych pracowniach w [[Wiedeń|Wiedniu]], [[Lyon]]ie i [[Paryż]]u.

Na wieść o wybuchu [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] wrócił do Polski. Walczył w stopniu [[Kapitan (ranga)|kapitana]] m.in. w [[Bitwa pod Miechowem (1863)|bitwach pod Miechowem]] i [[I bitwa pod Małogoszczem|Małogoszczem]]. Był dwukrotnie ranny.

Po powstaniu wyjechał z „tajną misją” (o nieznanym charakterze) do Wiednia, gdzie zaprzyjaźnił się z [[Artur Grottger|Arturem Grottgerem]]. Po dekonspiracji był więziony w kilku więzieniach na terenie [[Cesarstwo Austrii|Cesarstwa Austrii]]. W 1864 roku zbiegł z więzienia do [[Monachium]], później przeniósł się do [[Londyn]]u, gdzie przez 3 lata pracował w królewskiej fabryce złotych i srebrnych wyrobów R. i S. Gerarda.

W 1868 roku założył własną cyzelernię, która działała do 1876 roku i zatrudniała 20 pracowników. Wtedy Hakowski uzyskał tytuł nadwornego cyzelera [[Wiktoria (królowa Wielkiej Brytanii)|królowej Wiktorii]]. W wyniku bojkotu londyńskiej konkurencji Hakowski w 1879 roku zbankrutował i wyjechał do Paryża i Wiednia, gdzie pracował w lokalnych warsztatach. W 1880 roku wrócił do [[Kraków|Krakowa]], gdzie założył dużą własną pracownię. Zaprzyjaźnił się z [[Jan Matejko|Janem Matejką]]. W 1893 roku kupił nieruchomość przy Alei Wędkarzy 17 w Krościenku nad Dunajcem, na której zbudował mały domek. W 1895 roku, nabawiwszy się [[Astma oskrzelowa|astmy]], przeniósł się na stałe do Krościenka nad Dunajcem. Zmarł w 1897 roku, został pochowany na tzw. [[Stary cmentarz w Krościenku nad Dunajcem|starym cmentarzu w Krościenku]]. Na jego grobie był tylko krzyż, obecnie grób już nie istnieje.

== Ważniejsze prace ==
* [[Puklerz]] zdobiony scenami z VI księgi „[[Raj utracony|Raju utraconego]]” [[John Milton|Johna Miltona]] (wspólnie z [[Léonard Morel-Ladeuil|Léonardem Morel-Ladeuilem]], ok. 1865), obecnie w [[Muzeum Wiktorii i Alberta]] w Londynie.
* Tarcza przedstawiająca [[Jan III Sobieski|Jana III Sobieskiego]] pod Wiedniem (1880), według akwareli Jana Matejki.
* Srebrne [[antepedium]] głównego ołtarza [[bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie|katedry wawelskiej]] wyobrażające zwycięstwo Jana III Sobieskiego pod Wiedniem. Artysta pracował nad dziełem 4 lata (zamówienie [[Adam Józef Potocki|Adama Potockiego]]) i wystawił je w 1888 roku w [[Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie|Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie]] i w [[Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych|Zachęcie w Warszawie]]. Antepedium obecnie znajduje się w bocznym ramieniu obejścia katedry.
* Rzeźba „Matka Boska” w [[Kościół archiprezbiterialny Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Krakowie|kościele Mariackim w Krakowie]].
* Orzeł na kopule [[Kaplica Zygmuntowska na Wawelu|Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu]].
* Płaskorzeźba w srebrze „Rejtan” (1890–1894) według obrazu Jana Matejki, na zamówienie J. Przeworskiego (obecnie w [[Dom Jana Matejki w Krakowie|Domu Jana Matejki w Krakowie]]).
* Płaskorzeźba w srebrze „Kościuszko pod Racławicami” (1890–1894) według obrazu Jana Matejki, na zamówienie J. Przeworskiego (obecnie w [[Węgierskie Muzeum Narodowe|Węgierskim Muzeum Narodowym]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]]).
* „Tarcza Ruska” – wykonana w stali i srebrze, [[Inkrustacja (zdobnictwo)|inkrustowana]] złotem tarcza opiewająca [[Bitwa na Kulikowym Polu|bitwę na Kulikowym Polu]] w 1380 roku. Z projektem wykonania ozdobnej tarczy o tematyce związanej z dziejami dawnej Rusi wystąpili przedstawiciele krakowskiej arystokracji. Miała ona zostać ofiarowana [[Aleksander III Romanow|Aleksandrowi III]], [[Władcy Rosji|carowi Rosji]]. Przy tej okazji krakowianie pragnęli zabiegać o złagodzenie ucisku carskiego w [[Zabór rosyjski|zaborze rosyjskim]]. Do zakupu jednak nie doszło. Hakowski odbył w 1894 roku podróże do Wiednia, [[Moskwa|Moskwy]] i [[Petersburg]]a, próbując sprzedać dzieło do carskich zbiorów. Gdy mu się to nie udało, popadł ponownie w kłopoty finansowe. Tarcza znajduje się obecnie w zbiorach [[Muzeum Historyczne Miasta Krakowa|Muzeum Historycznego Miasta Krakowa]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.museums.krakow.travel/muzea/id,33,trail,7,t,palac-krzysztofory.html | tytuł = Strona Muzeum Historycznego Miasta krakowa | data dostępu = 2013-08-10}}</ref>.
* Płaskorzeźba w srebrze „Przyjęcie Żydów do Polski” (wraz z uczniem [[Edmund Korosadowicz|Edmundem Korosadowiczem]], zamówienie Kasy Oszczędności miasta Krakowa).
* Srebrna sukienka Matki Boskiej Zembrzyckiej na głównym [[ołtarz]]u kościoła parafialnego w [[Zembrzyce|Zembrzycach]], zakupiona do tego kościoła w 1889 roku za 250 złp.
* [[Medalion (architektura)|Medalion]] z profilem [[Mikołaj Zyblikiewicz|Mikołaja Zyblikiewicza]] w sztucznej grocie w [[Park Dolny w Szczawnicy|Parku Dolnym w Szczawnicy]] (1890)<ref>{{cytuj książkę | url = http://books.google.pl/books?id=gitQ0W62F6kC&pg=PA103&lpg=PA103&dq=%22J%C3%B3zef+Na%C5%82%C4%99cz-Hakowski%22&source=bl&ots=1ayvn9pe6e&sig=kxzoZt4G1s33cnXuz6L45OF23ak&hl=pl&sa=X&ei=OCoGUqeIIY-IhQeMroHYDg&ved=0CFIQ6AEwBQ#v=onepage&q=%22J%C3%B3zef%20Na%C5%82%C4%99cz-Hakowski%22&f=false | tytuł = Spacerkiem po starej Szczawnicy | autor = Barbara Alina Węglarz | data dostępu = 2013-08-10}}</ref>.
* Pozłacana lampka wieczna w [[Kościół Wszystkich Świętych w Krościenku nad Dunajcem|kościele w Krościenku nad Dunajcem]]. Z lampką tą związana jest następująca historia<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.pieniny24.pl/artykuly/czytaj/1172/votum-hakowskiego | tytuł = Votum Hakowskiego | autor = Jakub Dyda | data dostępu = 2013-08-10}}</ref>: w 1893 roku Hakowski umówił się ze znanym [[Flisak pieniński|flisakiem]] Janem Koterbą (Stramą) na [[Spływ (turystyka)|spływ]] [[Dunajec|Dunajcem]] z żoną i synem. Nie pojawił się jednak w [[Sromowce Niżne|Sromowcach]]. Gdy zawiedziony Koterba wracał do Krościenka przez [[Wąwóz Szopczański]] i [[Przełęcz Szopka|Przełęcz „Chwała Bogu”]], usłyszał w krzakach głosy. Okazało się, że to Józef Hakowski z rodziną zagubieni w górach modlą się o ratunek. Jako [[dar wotywny]] za ocalenie Hakowski wykonał dla krościeńskiego kościoła pozłacaną lampę wieczną z napisem: „Votum Józefa Nałęcz-Hakowskiego dla Matki Bożej Różańcowej, Królowej Polski – w Krościenku”.

== Życie rodzinne ==
Józef Hakowski był synem Piotra, oficera [[4 Pułk Piechoty Liniowej (Królestwo Kongresowe)|4 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Kongresowego]] w [[Powstanie listopadowe|powstaniu listopadowym]], potem gorzelanego w [[Łowicz]]u, i Teresy Zalewskiej{{#tag:ref|W Polskim Słowniku Biograficznym podano, że nazwisko panieńskie matki Hakowskiego brzmiało Zaleska{{Odn|Pachoński|1961|s=242}}.|group="uwaga"}}{{r|W}}. Miał braci: Jana Kazimierza i Juliana Kazimierza.

W 1865 roku ożenił się z Irlandką Marią Ludwiką Saxell. Mieli syna.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=U>Akt urodzenia nr 49, parafia pw. Świętego Ducha w Łowiczu 9 marca 1834 roku.</ref>
<ref name=W>Akt ślubu Teresy Zalewskiej i Piotra Hakowskiego nr 4, parafia pw. Swiętego Ducha w Łowiczu 19 stycznia 1832 roku.</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | odn = tak |tytuł = [[Polski Słownik Biograficzny]] |tom = 9 | rok = 1961 | rozdział = Hakowski Józef | imię r = Jan |nazwisko r = Pachoński | strony = 242–243 | tytuł tomu = Gross Adolf – Horoch Kalikst | miejsce = Wrocław – Warszawa – Kraków | wydawca = [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich]] Wydawnictwo [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]]}}
* {{Cytuj książkę | odn = tak| imię = Krzysztof | nazwisko = Koper | tytuł = Mały przewodnik historyczny po Krościenku nad Dunajcem – 660 lat lokacji miasta (1348–2008) | miejsce = Nowy Targ| rok = 2008 | wydawca = Zakład Poligraficzny „MK” s.c. | isbn = 9788360306314}}
* {{Cytuj stronę | url = http://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=psb.8112.1 | tytuł = Józef Hakowski w Wielkiej genealogii Marka Minakowskiego | data dostępu = 2013-08-10}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = "Tarcza Ruska" Józefa Hakowskiego | rok = 1962 | autor = Jan Pachoński | autor2 = Józef Nałęcz Hakowski}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hakowski, Józef}}
[[Kategoria:Artyści związani z Krościenkiem nad Dunajcem]]
[[Kategoria:Artyści związani z Łowiczem]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łowiczu]]
[[Kategoria:Oficerowie powstania styczniowego]]
[[Kategoria:Pochowani na starym cmentarzu w Krościenku nad Dunajcem]]
[[Kategoria:Polscy rzeźbiarze]]
[[Kategoria:Polscy złotnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1834]]
[[Kategoria:Zmarli w 1897]]

title: Józef Hakowski

Data i miejsce urodzenia: 9 marca 1834 · Łowicz

Data i miejsce śmierci: 6 maja 1897 · Krościenko nad Dunajcem

Dziedzina sztuki: cyzelerstwo


text:
# Ławaryszki (gmina)
Gmina Ławaryszki (lit. Lavoriškių seniūnija) – gmina na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim.
Ośrodek gminy to wieś Ławaryszki (621 mieszkańców). Na terytorium gminy jest 69 miejscowości, większe z nich: Mościszki (631 mieszkańców), Słoboda (178 mieszkańców), Rubno (106 mieszkańców), Pietruliszki (123 mieszkańców) i Niewiaryszki (99 mieszkańców).

## Powierzchnia terenu
12 285 ha, z nich – 32,9% stanowią użytki rolne, 54,5% - lasy, 0,8% - zbiorniki wodne oraz grunty o innym przeznaczeniu.

## Ludność
2 437 osób.

## Skład etniczny (2011)
- Polacy - 81,6%
- Litwini - 5,8%
- Rosjanie - 4,5%
- Białorusini - 6,5%

## Infrastruktura
Szkoła średnia, 2 szkoły podstawowe, przedszkole, przedszkole-żłobek, 2 biblioteki, posterunek celny, posterunek straży pożarnej, 2 urzędy pocztowe, 4 sklepy, 2 kawiarnie, 2 pawilony handlowe, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, kaplica, cmentarz, pozostałości grodziska w Ławaryszkach, rezerwat krajobrazowy Barawikinia, rezerwat wodny Wilenki.

## Przedsiębiorczość lokalna
Rolnictwo i leśnictwo, przetwórstwo produktów rolnych, usługi świadczone dla mieszkańców.

## Miejscowości
W skład gminy Ławaryszki wchodzi 57 wsi i 12 kolonii (chutorów). Miejscowości w gminie Ławaryszki:
| - Adamczuki - Aleksandryszki - Bildzie - Bogudzięki - Bohdaniszki - Borowikinie - Brzeźniaki - Brzozówka - Budreliszki - Bukiszki | - Burniszki - Czarnuliszki - Czerwiszki - Czyryszki - Dębina - Dziekaniszki - Ferma - Grażuliszki - Grygiszki - Hałkowszczyzna | - Jaszczołdy - Jazowo - Józefowo - Juryzdyka - Kalinowo - Karoliszki - Kazimieryszki - Kopanica - Kruminka - Kuleliszki | - Kurzeliszki - Lesiszki - Łabaniszki - Łabińce - Ławaryszki - Ławryniki - Maciuliszki - Makowszczyzna - Malinówka - Maluta | - Markiszki - Morgi - Mościszki - Munduciszki - Niedźwiadka - Niewieryszki - Pawlukiszki - Pieczulanka - Pietruliszki - Podjeziorki | - Polesie - Przydatki - Puksztany - Puntuzy - Rubionka - Rubno - Sajdaciszki - Santoka - Sieliszcze | - Słoboda - Sorokiszki - Szakaliszki - Szałkowszczyzna - Sznury - Wilczy Bród - Witkowszczyzna - Wiżyszki - Zielony Bór |

wikiname: plwiki

title: Ławaryszki (gmina)

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Ławaryszki
 |nazwa oryginalna                = Lavoriškių seniūnija
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = okręg wileński
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Rejon wileński|wileński]]
 |siedziba                        = [[Ławaryszki]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 123 km²
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 2 437
 |gęstość zaludnienia             = 19,8 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |nazwa 1. podziału               = miejscowości
 |1. podział                      = 69
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
[[Plik:Gmina Wilno.png|thumb|Gmina na mapie rejonu|250px]]
'''Gmina Ławaryszki''' ([[język litewski|lit.]] ''Lavoriškių seniūnija'') – gmina na [[Litwa|Litwie]], w [[Okręg wileński|okręgu wileńskim]], w [[Rejon wileński|rejonie wileńskim]].

Ośrodek gminy to wieś [[Ławaryszki]] (621 mieszkańców). Na terytorium gminy jest 69 miejscowości, większe z nich: [[Mościszki (Litwa)|Mościszki]] (631 mieszkańców), [[Słoboda (gmina Ławaryszki)|Słoboda]] (178 mieszkańców), [[Rubno (gmina Ławaryszki)|Rubno]] (106 mieszkańców), [[Pietruliszki]] (123 mieszkańców) i [[Niewiaryszki]] (99 mieszkańców).

== Powierzchnia terenu ==
12 285 ha, z nich – 32,9% stanowią użytki rolne, 54,5% - lasy, 0,8% - zbiorniki wodne oraz grunty o innym przeznaczeniu.

== Ludność ==
2 437 osób.

== Skład etniczny (2011) ==
* [[Polacy]] - 81,6%
* [[Litwini]] - 5,8%
* [[Rosjanie]] - 4,5%
* [[Białorusini]] - 6,5%

== Infrastruktura ==
Szkoła średnia, 2 szkoły podstawowe, przedszkole, przedszkole-żłobek, 2 biblioteki, posterunek celny, posterunek straży pożarnej, 2 urzędy pocztowe, 4 sklepy, 2 kawiarnie, 2 pawilony handlowe, kościół pw. św. Jana Chrzciciela, kaplica, cmentarz, pozostałości grodziska w Ławaryszkach, rezerwat krajobrazowy Barawikinia, rezerwat wodny Wilenki.

== Przedsiębiorczość lokalna ==
Rolnictwo i leśnictwo, przetwórstwo produktów rolnych, usługi świadczone dla mieszkańców.

== Miejscowości ==
W skład gminy Ławaryszki wchodzi 57 wsi i 12 kolonii (chutorów). Miejscowości w gminie Ławaryszki:
{|
|valign=top|
* [[Adamczuki (okręg wileński)|Adamczuki]]
* [[Aleksandryszki (gmina Ławaryszki)|Aleksandryszki]]
* [[Bildzie]]
* [[Bogudzięki (Litwa)|Bogudzięki]]
* [[Bohdaniszki (gmina Ławaryszki)|Bohdaniszki]]
* [[Borowikinie]]
* [[Brzeźniaki (okręg wileński)|Brzeźniaki]]
* [[Brzozówka (gmina Ławaryszki)|Brzozówka]]
* [[Budreliszki]]
* [[Bukiszki (gmina Ławaryszki)|Bukiszki]]
|valign=top|
* [[Burniszki (okręg wileński)|Burniszki]]
* [[Czarnuliszki]]
* [[Czerwiszki]]
* [[Czyryszki]]
* [[Dębina (Litwa)|Dębina]]
* [[Dziekaniszki]]
* [[Ferma (gmina Ławaryszki)|Ferma]]
* [[Grażuliszki]]
* [[Grygiszki (okręg wileński)|Grygiszki]]
* [[Hałkowszczyzna]]
|valign=top|
* [[Jaszczołdy]]
* [[Jazowo (gmina Ławaryszki)|Jazowo]]
* [[Józefowo (gmina Ławaryszki)|Józefowo]]
* [[Juryzdyka (Litwa)|Juryzdyka]]
* [[Kalinowo (Litwa)|Kalinowo]]
* [[Karoliszki]]
* [[Kazimieryszki]]
* [[Kopanica (okręg wileński)|Kopanica]]
* [[Kruminka]]
* [[Kuleliszki]]
|valign=top|
* [[Kurzeliszki]]
* [[Lesiszki]]
* [[Łabaniszki]]
* [[Łabińce]]
* [[Ławaryszki]]
* [[Ławryniki]]
* [[Maciuliszki (rejon wileński)|Maciuliszki]]
* [[Makowszczyzna (okręg wileński)|Makowszczyzna]]
* [[Malinówka (gmina Ławaryszki)|Malinówka]]
* [[Maluta (gmina Ławaryszki)|Maluta]]
|valign=top|
* [[Markiszki (gmina Ławaryszki)|Markiszki]]
* [[Morgi (okręg wileński)|Morgi]]
* [[Mościszki (Litwa)|Mościszki]]
* [[Munduciszki]]
* [[Niedźwiadka (Litwa)|Niedźwiadka]]
* [[Niewieryszki]]
* [[Pawlukiszki]]
* [[Pieczulanka]]
* [[Pietruliszki]]
* [[Podjeziorki (gmina Ławaryszki)|Podjeziorki]]
|valign=top|
* [[Polesie (gmina Ławaryszki)|Polesie]]
* [[Przydatki (gmina Ławaryszki)|Przydatki]]
* [[Puksztany]]
* [[Puntuzy]]
* [[Rubionka]]
* [[Rubno (gmina Ławaryszki)|Rubno]]
* [[Sajdaciszki]]
* [[Santoka (gmina Ławaryszki)|Santoka]]
* [[Sieliszcze (gmina Ławaryszki)|Sieliszcze]]
|valign=top|
* [[Słoboda (gmina Ławaryszki)|Słoboda]]
* [[Sorokiszki]]
* [[Szakaliszki]]
* [[Szałkowszczyzna]]
* [[Sznury (gmina Ławaryszki)|Sznury]]
* [[Wilczy Bród]]
* [[Witkowszczyzna (Litwa)|Witkowszczyzna]]
* [[Wiżyszki]]
* [[Zielony Bór (Litwa)|Zielony Bór]]
|}

{{Rejon wileński}}

[[Kategoria:Ławaryszki (gmina)| ]]

title: ŁawaryszkiLavoriškių seniūnija

Państwo: Litwa

Okręg: wileński

Rejon: wileński

Siedziba: Ławaryszki

Powierzchnia: 123 km²


text:
# Mordechaj Arieli
Mordechaj Arieli (hebr:מרדכי אריאלי) (wł. Mordechaj Morzyński ur. 1909 w Suwałkach, zm. 9 października 1993 w Izraelu) – izraelski malarz i plastyk pochodzenia polskiego.

## Życiorys
Był synem Jakuba Morzyńskiego, malarza polichromii w synagogach i bratem Dawida, również malarza. Urodził się w Suwałkach, ale jako dziecko przeprowadził się z rodzicami do Krakowa i mieszkał w dzielnicy Kazimierz, gdzie uczył się w chederze. Zetknął się wówczas z Borisem Schatzem, który widząc talent plastyczny zachęcił go do wyjazdu do Mandatu Palestyny i studiów w Akademii Besaleel. Nastąpiło to w 1926, podczas studiów był nazywany buntownikiem ponieważ fascynowała go sztuka współczesna. W 1928 Akademia została zamknięta, w 1931 wyjechał do Paryża, gdzie dołączył do brata Dawida Morzyńskiego. Kontynuował tam naukę w Académie de la Grande Chaumière i Ecole Supérieure des Décines. W 1934 wrócił do Palestyny, tworzył plakaty dla firmy "Migdalor Cinema". W 1937 wstąpił do Stowarzyszenia Malarzy i Rzeźbiarzy, w 1949 dołączył do grupy Nowe Horyzonty, w latach 1953-1957 był jej sekretarzem. Od 1951 przez dwadzieścia lat wykładał na Uniwersytecie Telawiwskim. Swoje wspomnienia zawarł w autobiografii Aszkenazyjczyk. Biografia możliwa.
Spoczywa na cmentarzu Yarkon.

## Twórczość
Początkowe obrazy Mordechaja Arieli reprezentowały sztukę naiwną, dopiero w latach 30. pod wpływem zamieszkania w Palestynie zaczął wplatać elementy orientalne do pejzaży i martwych natur. Na początku lat 50. zauważalny jest silny wpływ kubizmu, a w kolejnych latach częstym motywem są formy geometryczne. W połowie lat 60. do swojej twórczości wprowadził konstruktywizm, posługiwał się dużymi, jasnymi plamami będącymi tłem do przedstawianych wyobrażeń architektonicznych. Znaczna część prac to gwasze na papierze, obrazy tworzone metodą olejną na płótnie są z reguły niewielkie i bardzo powściągliwe w formie.

## Nagrody
- 1953, 1958 - Nagroda Histadrut;
- 1954, 1962 - Nagroda Ministra Edukacji i Kultury;
- 1955, 1961 - Nagroda Dizengoffa.

title: Mordechaj Arieli

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Mordechaj Arieli
 |imię i nazwisko org   = {{k|he|Mordechaj Morzyński}}
 |pseudonim             =
 |grafika               = Mordecai Arieli 005-1 (cropped).jpg
 |opis grafiki          = Mordechaj Arieli (1953)
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[1909]]
 |miejsce urodzenia     = [[Suwałki]], [[Imperium Rosyjskie]]
 |data śmierci          = [[9 października]] [[1993]]
 |miejsce śmierci       = [[Izrael]]
 |narodowość            =
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Mordecai Arieli
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Mordechaj Arieli''' ''(hebr:מרדכי אריאלי)'' (''wł. Mordechaj Morzyński'' ur. [[1909]] w [[Suwałki|Suwałkach]], zm. [[9 października]] [[1993]] w [[Izrael]]u) – izraelski malarz i plastyk pochodzenia polskiego.

== Życiorys ==
Był synem Jakuba Morzyńskiego, malarza polichromii w synagogach i bratem [[Dawid Morzyński|Dawida]], również malarza. Urodził się w Suwałkach, ale jako dziecko przeprowadził się z rodzicami do [[Kraków|Krakowa]] i mieszkał w dzielnicy [[Kazimierz (Kraków)|Kazimierz]], gdzie uczył się w [[cheder]]ze. Zetknął się wówczas z [[Boris Schatz|Borisem Schatzem]], który widząc talent plastyczny zachęcił go do wyjazdu do [[Palestyna (mandat)|Mandatu Palestyny]] i studiów w [[Szkoła Sztuk Pięknych i Rzemiosł Artystycznych Besaleel|Akademii Besaleel]]. Nastąpiło to w 1926, podczas studiów był nazywany buntownikiem ponieważ fascynowała go sztuka współczesna. W 1928 Akademia została zamknięta, w 1931 wyjechał do [[Paryż]]a, gdzie dołączył do brata [[Dawid Morzyński|Dawida Morzyńskiego]]. Kontynuował tam naukę w [[Académie de la Grande Chaumière]] i Ecole Supérieure des Décines. W 1934 wrócił do Palestyny, tworzył plakaty dla firmy "Migdalor Cinema". W 1937 wstąpił do Stowarzyszenia Malarzy i Rzeźbiarzy, w 1949 dołączył do grupy ''Nowe Horyzonty'', w latach 1953-1957 był jej sekretarzem. Od 1951 przez dwadzieścia lat wykładał na [[Uniwersytet Telawiwski|Uniwersytecie Telawiwskim]]<ref name="archiwum">[http://www.bidermangallery.com/arieli_mordechai Biografia Mordechaja Arieli, Biderman Gallery]</ref>. Swoje wspomnienia zawarł w autobiografii ''Aszkenazyjczyk. Biografia możliwa''<ref>[http://lubimyczytac.pl/ksiazka/91686/aszkenazyjczyk-biografia-mozliwa Mordechaj Arieli, Aszkenazyjczyk. Biografia możliwa. Lubię czytać]</ref>.

Spoczywa na cmentarzu Yarkon.

== Twórczość ==
Początkowe obrazy Mordechaja Arieli reprezentowały sztukę naiwną, dopiero w latach 30. pod wpływem zamieszkania w Palestynie zaczął wplatać elementy orientalne do pejzaży i martwych natur. Na początku lat 50. zauważalny jest silny wpływ [[kubizm]]u, a w kolejnych latach częstym motywem są formy geometryczne. W połowie lat 60. do swojej twórczości wprowadził konstruktywizm, posługiwał się dużymi, jasnymi plamami będącymi tłem do przedstawianych wyobrażeń architektonicznych. Znaczna część prac to gwasze na papierze, obrazy tworzone metodą olejną na płótnie są z reguły niewielkie i bardzo powściągliwe w formie{{r|archiwum}}.

== Nagrody ==
* 1953, 1958 - Nagroda [[Histadrut]];
* 1954, 1962 - Nagroda Ministra Edukacji i Kultury;
* 1955, 1961 - [[Nagroda Dizengoffa]].

== Bibliografia ==
* [http://www.artworks.co.il/?p=1179 Nota biograficzna, Art Works (j.hebr.)]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Arieli, Mordechaj}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Suwałkach]]
[[Kategoria:Polscy malarze pochodzenia żydowskiego]]
[[Kategoria:Izraelscy malarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1909]]
[[Kategoria:Zmarli w 1993]]
[[Kategoria:Absolwenci Académie de la Grande Chaumière]]

title: Mordechaj ArieliMordechaj Morzyński

Data i miejsce urodzenia: 1909 · Suwałki, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci: 9 października 1993 · Izrael

Dziedzina sztuki: malarstwo


text:
# Winmarleigh
Winmarleigh – wieś w Anglii, w hrabstwie Lancashire, w dystrykcie Wyre. Leży 64 km na północny zachód od miasta Manchester i 324 km na północny zachód od Londynu.

title: Winmarleigh

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Winmarleigh
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Winmarleigh
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[North West England|North West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Lancashire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Wyre (borough)|Wyre]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Lancashire
 |współrzędne                  = 53°55′N 2°49′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Winmarleigh''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Lancashire]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Wyre (borough)|Wyre]]. Leży 64 km na północny zachód od miasta [[Manchester]] i 324 km na północny zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SD4636647055|tytuł=Winmarleigh na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Lancashire]]

title: Winmarleigh

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: North West

Hrabstwo: Lancashire

Dystrykt: Wyre


text:
# Jurij Machno
Jurij Iwanowycz Machno, ukr. Юрій Іванович Махно, ros. Юрий Иванович Махно, Jurij Iwanowicz Machno (ur. 13 lutego 1938 w Kirowohradzie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy lub pomocnika, trener piłkarski.

## Kariera piłkarska
W 1961 ukończył Kirowohradzki Państwowy Instytut Pedagogiczny im. Aleksandra Puszkina i został skierowany do Switłowodska, gdzie rozpoczął karierę piłkarską w zespole amatorskim Awanhard Switłowodsk. Pełnił funkcje kapitana drużyny. Również przez 15 lat pracował w miejscowej Szkole Sportowej jako trener wykładowca.

## Kariera trenerska
Karierę szkoleniowca rozpoczął jeszcze będąc piłkarzem. Najpierw szkolił dzieci w Szkole Sportowej w Switłowodsku oraz trenował zespół amatorski Awanhard Switłowodsk. W 1975 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Zirki Kirowohrad, w którym pracował do 1981 jako dyrektor techniczny klubu. Jedynie w sezonie 1979 pomagał trenować piłkarzy. W styczniu 1982 roku został mianowany na stanowisko głównego trenera Zirki, którą kierował do czerwca 1982. W 1985 stał na czele Towarzystwa Sportowego "Kołos", którym kierował ponad 25 lat. Od 1990 roku był delegowany przez Federację Futbolu Ukrainy na mecze piłkarskie Mistrzostw Ukrainy.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy trenerskie
Zirka Kirowohrad
- zdobywca Pucharu Ukraińskiej SRR: 1975 (jako dyrektor)

### Odznaczenia
- tytuł Zasłużonego Trenera Ukrainy: 1998

title: Jurij Machno

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Jurij Machno
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Jurij Iwanowycz Machno
 |data urodzenia          = [[13 lutego]] [[1938]]
 |miejsce urodzenia       = [[Kirowohrad]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1961–196? ! [[Awanhard Switłowodsk]] ! ? ! ?
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
! 196?–1974 ! [[Awanhard Switłowodsk]]
! 1975–1978 ! [[Zirka Kirowohrad]] ''(dyr.techniczny)''
! 1979      ! Zirka Kirowohrad ''(asystent)''
! 1980–1981 ! Zirka Kirowohrad ''(dyr.techniczny)''
! 1982      ! Zirka Kirowohrad
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jurij Iwanowycz Machno''', [[język ukraiński|ukr.]] Юрій Іванович Махно, [[język rosyjski|ros.]] Юрий Иванович Махно, ''Jurij Iwanowicz Machno'' (ur. [[13 lutego]] [[1938]] w [[Kirowohrad]]zie) – [[Ukraińcy|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]] lub [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]], [[trener]] piłkarski.

== Kariera piłkarska ==
W 1961 ukończył [[Kirowohradzki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny im. Wołodymyra Wynnyczenka|Kirowohradzki Państwowy Instytut Pedagogiczny im. Aleksandra Puszkina]] i został skierowany do [[Switłowodsk]]a, gdzie rozpoczął karierę piłkarską w zespole amatorskim [[Awanhard Switłowodsk]]. Pełnił funkcje kapitana drużyny. Również przez 15 lat pracował w miejscowej Szkole Sportowej jako trener wykładowca.<ref>[http://noc-ukr.org/news/784/ Кіровоградщина вшанувала свого ювіляра]</ref>

== Kariera trenerska ==
Karierę szkoleniowca rozpoczął jeszcze będąc piłkarzem. Najpierw szkolił dzieci w Szkole Sportowej w Switłowodsku oraz trenował zespół amatorski [[Awanhard Switłowodsk]]. W 1975 został zaproszony do sztabu szkoleniowego [[Zirka Kirowohrad|Zirki Kirowohrad]], w którym pracował do 1981 jako dyrektor techniczny klubu. Jedynie w sezonie 1979 pomagał trenować piłkarzy. W styczniu 1982 roku został mianowany na stanowisko głównego trenera Zirki, którą kierował do czerwca 1982.<ref>{{Cytuj stronę |url=http://ukr-football.org.ua/index.php?option=com_content&view=article&id=9399%3Aqq-&catid=15%3A1992&Itemid=4 |tytuł="Зірка" Кіровоград - 1982. |data dostępu=2015-05-25 |archiwum=https://web.archive.org/web/20150526013016/http://ukr-football.org.ua/index.php?option=com_content&view=article&id=9399:qq-&catid=15:1992&Itemid=4 |zarchiwizowano=2015-05-26 }}</ref> W 1985 stał na czele Towarzystwa Sportowego "Kołos", którym kierował ponad 25 lat.<ref>[http://sportreporter.com.ua/item/3148-yurij-makhno-ostalsya-u-rulya/3148-yurij-makhno-ostalsya-u-rulya Юрий Махно остался у руля "Колоса"]</ref><ref>{{Cytuj stronę |url=http://ukrkolos.org.ua/%D0%BA%D1%96%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%B4%D1%89%D0%B8%D0%BD%D0%B0 |tytuł=КІРОВОГРАДЩИНА {{!}} Всеукраїнське-Фст-Колос Апк-України |data dostępu=2015-05-25 |archiwum=https://web.archive.org/web/20150525232145/http://ukrkolos.org.ua/%D0%BA%D1%96%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%B4%D1%89%D0%B8%D0%BD%D0%B0 |zarchiwizowano=2015-05-25 }}</ref> Od 1990 roku był delegowany przez [[Ukraiński Związek Piłki Nożnej|Federację Futbolu Ukrainy]] na mecze piłkarskie Mistrzostw Ukrainy.<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.social.org.ua/view/3201 |tytuł=Новини - Фонд соціального страхування від нещасних випадків на виробництві та професійних захворювань України |data dostępu=2015-05-25 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160304083210/http://www.social.org.ua/view/3201 |zarchiwizowano=2016-03-04 }}</ref>

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy trenerskie ===
;Zirka Kirowohrad
* zdobywca [[Amatorski Puchar Ukrainy w piłce nożnej|Pucharu Ukraińskiej SRR]]: 1975 (jako dyrektor)

=== Odznaczenia ===
* tytuł [[Zasłużony Trener|Zasłużonego Trenera Ukrainy]]: 1998

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{footbook|54706}}

{{Grupa szablonów
|tytuł=Kariera szkoleniowa
|zwijanie= zwinięte
|lista=
{{Trenerzy piłkarscy Zirki Kropywnycki}}
}}

{{SORTUJ:Machno, Jurij}}
[[Kategoria:Radzieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Ukraińscy piłkarze]]
[[Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zirki Kropywnycki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1938]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kropywnyckim]]

title: · Jurij Machno

Pełne imię i nazwisko: Jurij Iwanowycz Machno

Data i miejsce urodzenia: 13 lutego 1938 · Kirowohrad

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Awanhard Switłowodsk · ? · (?)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Awanhard Switłowodsk

Zirka Kirowohrad (dyr.techniczny)

Zirka Kirowohrad (asystent)

Zirka Kirowohrad (dyr.techniczny)

Zirka Kirowohrad


text:
# Hrabstwo Monroe (Illinois)
Hrabstwo Monroe – hrabstwo w USA, w stanie Illinois, z liczbą ludności wynoszącą 27 619, według spisu z 2000 roku. Siedzibą administracji hrabstwa jest Waterloo. Hrabstwo Monroe jest częścią metropolii Saint Louis.

## Geografia
Według spisu hrabstwo zajmuje powierzchnię 1030 km², z czego 1006 km² stanowią lądy, a 24 km² (2,37%) wody.

### Sąsiednie hrabstwa
- Hrabstwo St. Clair – północny wschód
- Hrabstwo Randolph – południowy wschód
- Ste. Genevieve – południe
- Hrabstwo Jefferson – zachód
- Hrabstwo St. Louis – północny zachód

Zachodnia część hrabstwa położona przy rzece Mississippi jest obszarem zalewowym rzeki. Wschodnia część hrabstwa jest stosunkowo płaska i pierwotnie była prerią. W strefie środkowej hrabstwa znajdują się wysokie klify wapienne oraz dolomity. Obszar ten wyróżnia się krajobrazem krasowym z licznymi jamami wodnymi, jaskiniami i źródłami.

## Historia
Hrabstwo Monroe powstało 6 stycznia 1816 roku z terenów dwóch hrabstw: Randolph i St. Clair. Swoją nazwę obrało na cześć Jamesa Monroe, który był Sekretarzem Wojny Stanów Zjednoczonych, a następnie prezydentem USA (1817 – 1825). Pierwotną siedzibą władz hrabstwa przed 1825 rokiem było Harrisonville.

## Demografia
Według spisu z 2000 roku hrabstwo zamieszkuje 27 619 osób, które tworzą 10 275 gospodarstw domowych oraz 7778 rodzin. Gęstość zaludnienia wynosi 27 osób/km². Na terenie hrabstwa jest 10 749 budynków mieszkalnych o częstości występowania wynoszącej 11 budynków/km². Hrabstwo zamieszkuje 98,77% ludności białej, 0,05% ludności czarnej, 0,19% rdzennych mieszkańców Ameryki, 0,31% Azjatów, 0,18% ludności innej rasy oraz 0,50% ludności wywodzącej się z dwóch lub więcej ras, 0,74% ludności to Hiszpanie, Latynosi lub inni.
W hrabstwie znajduje się 10 275 gospodarstw domowych, w których 37,70% stanowią dzieci poniżej 18. roku życia mieszkający z rodzicami, 65,30% małżeństwa mieszkające wspólnie, 7,30% stanowią samotne matki oraz 24,30% to osoby nie posiadające rodziny. 21,30% wszystkich gospodarstw domowych składa się z jednej osoby oraz 9,60% żyje samotnie i ma powyżej 65. roku życia. Średnia wielkość gospodarstwa domowego wynosi 2,65 osoby, a rodziny 3,09 osoby.
Przedział wiekowy populacji hrabstwa kształtuje się następująco: 26,40% osób poniżej 18. roku życia, 7,40% pomiędzy 18. a 24. rokiem życia, 30,60% pomiędzy 25. a 44. rokiem życia, 22,20% pomiędzy 45. a 64. rokiem życia oraz 13,40% osób powyżej 65. roku życia. Średni wiek populacji wynosi 38 lat. Na każde 100 kobiet przypada 96,80 mężczyzn. Na każde 100 kobiet powyżej 18. roku życia przypada 93,60 mężczyzn.
Średni dochód dla gospodarstwa domowego wynosi 55 320 USD, a dla rodziny 62 397 dolarów. Mężczyźni osiągają średni dochód w wysokości 41 243 dolarów, a kobiety 27 130 dolarów. Średni dochód na osobę w hrabstwie wynosi 22 954 dolarów. Około 2,30% rodzin oraz 3,40% ludności żyje poniżej minimum socjalnego, z tego 2,80% poniżej 18. roku życia oraz 7,30% powyżej 65. roku życia.

## Miasta
- Columbia
- Waterloo

## Wioski
- Fults
- Hecker
- Maeystown
- Valmeyer

title: Hrabstwo Monroe (Illinois)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Hrabstwo Monroe
 |nazwa oryginalna                = Monroe County
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[hrabstwo]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Illinois
 |siedziba                        = [[Waterloo (Illinois)|Waterloo]]
 |kod statystyczny                = [[Federal Information Processing Standard|FIPS 6-4]]: 17133
 |powierzchnia                    = 1030 km²
 |rok                             = 2000
 |liczba ludności                 = 27 619
 |gęstość zaludnienia             = 27 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Illinois highlighting Monroe County.svg
 |nazwa mapy                      = Illinois
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Monroe County, Illinois
 |www                             = http://www.rootsweb.com/~ilmonroe/
}}
'''Hrabstwo Monroe''' – hrabstwo w [[Stany Zjednoczone|USA]], w stanie [[Illinois]], z liczbą ludności wynoszącą 27 619, według spisu z [[2000]] roku. Siedzibą administracji hrabstwa jest [[Waterloo (Illinois)|Waterloo]]. Hrabstwo Monroe jest częścią metropolii [[Saint Louis]].

== Geografia ==
Według spisu hrabstwo zajmuje powierzchnię 1030 km², z czego 1006 km² stanowią lądy, a 24 km² (2,37%) wody.

=== Sąsiednie hrabstwa ===
* [[Hrabstwo St. Clair (Illinois)|Hrabstwo St. Clair]] – północny wschód
* [[Hrabstwo Randolph (Illinois)|Hrabstwo Randolph]] – południowy wschód
* [[Hrabstwo Sainte Genevieve|Ste. Genevieve]] – południe
* [[Hrabstwo Jefferson (Missouri)|Hrabstwo Jefferson]] – zachód
* [[Hrabstwo St. Louis (Missouri)|Hrabstwo St. Louis]] – północny zachód

[[Plik:Map of USA IL.svg|thumb|250px|Stan Illinois na mapie USA]]

Zachodnia część hrabstwa położona przy rzece [[Missisipi (rzeka)|Mississippi]] jest obszarem zalewowym rzeki. Wschodnia część hrabstwa jest stosunkowo płaska i pierwotnie była prerią. W strefie środkowej hrabstwa znajdują się wysokie [[klif]]y wapienne oraz [[Dolomit (skała)|dolomity]]. Obszar ten wyróżnia się krajobrazem [[Kras (geologia)|krasowym]] z licznymi jamami wodnymi, jaskiniami i źródłami.

== Historia ==
Hrabstwo Monroe powstało [[6 stycznia]] [[1816]] roku z terenów dwóch hrabstw: Randolph i St. Clair. Swoją nazwę obrało na cześć [[James Monroe|Jamesa Monroe]], który był Sekretarzem Wojny Stanów Zjednoczonych, a następnie prezydentem USA ([[1817]] – [[1825]]). Pierwotną siedzibą władz hrabstwa przed 1825 rokiem było Harrisonville.

== Demografia ==
Według spisu z [[2000]] roku hrabstwo zamieszkuje 27 619 osób, które tworzą 10 275 [[gospodarstwo domowe|gospodarstw domowych]] oraz 7778 rodzin. [[Gęstość zaludnienia]] wynosi 27 osób/km². Na terenie hrabstwa jest 10 749 budynków mieszkalnych o częstości występowania wynoszącej 11 budynków/km². Hrabstwo zamieszkuje 98,77% ludności białej, 0,05% ludności czarnej, 0,19% rdzennych mieszkańców Ameryki, 0,31% Azjatów, 0,18% ludności innej rasy oraz 0,50% ludności wywodzącej się z dwóch lub więcej ras, 0,74% ludności to [[Hiszpanie]], Latynosi lub inni.

W hrabstwie znajduje się 10 275 gospodarstw domowych, w których 37,70% stanowią dzieci poniżej 18. roku życia mieszkający z rodzicami, 65,30% małżeństwa mieszkające wspólnie, 7,30% stanowią samotne matki oraz 24,30% to osoby nie posiadające rodziny. 21,30% wszystkich gospodarstw domowych składa się z jednej osoby oraz 9,60% żyje samotnie i ma powyżej 65. roku życia. Średnia wielkość gospodarstwa domowego wynosi 2,65 osoby, a rodziny 3,09 osoby.

Przedział wiekowy populacji hrabstwa kształtuje się następująco: 26,40% osób poniżej 18. roku życia, 7,40% pomiędzy 18. a 24. rokiem życia, 30,60% pomiędzy 25. a 44. rokiem życia, 22,20% pomiędzy 45. a 64. rokiem życia oraz 13,40% osób powyżej 65. roku życia. Średni wiek populacji wynosi 38 lat. Na każde 100 kobiet przypada 96,80 mężczyzn. Na każde 100 kobiet powyżej 18. roku życia przypada 93,60 mężczyzn.

Średni [[dochód]] dla gospodarstwa domowego wynosi 55 320 [[Dolar amerykański|USD]], a dla rodziny 62 397 dolarów. Mężczyźni osiągają średni dochód w wysokości 41 243 dolarów, a kobiety 27 130 dolarów. Średni dochód na osobę w hrabstwie wynosi 22 954 dolarów. Około 2,30% rodzin oraz 3,40% ludności żyje poniżej minimum socjalnego, z tego 2,80% poniżej 18. roku życia oraz 7,30% powyżej 65. roku życia.

== Miasta ==
* [[Columbia (Illinois)|Columbia]]
* [[Waterloo (Illinois)|Waterloo]]

== Wioski ==
* [[Fults]]
* [[Hecker]]
* [[Maeystown]]
* [[Valmeyer]]

{{Hrabstwa Illinois USA}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Illinois|Monroe]]

title: Hrabstwo MonroeMonroe County

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Illinois

Siedziba: Waterloo

• gęstość: 27 os./km²


text:
# Park im. Marii Konopnickiej w Bytomiu
Park im. Marii Konopnickiej – park w Bytomiu, położony na terenie dzielnicy Karb między ulicami Konstytucji i Świętej Elżbiety. W parku znajduje się tor saneczkowy. Teren zielony zmodernizowany został w roku 2017.

title: Park im. Marii Konopnickiej w Bytomiu

wikitext:
{{Park infobox
 |nazwa          = Park im. Marii Konopnickiej w Bytomiu
 |zdjęcie        = Bytom Maria Konopnicka monument 2018.jpg
 |opis zdjęcia   = Pomnik Marii Konopnickiej w parku (2018)
 |państwo        = PL-SL
 |miejscowość    = [[Bytom]]
 |dzielnica      = [[Karb (Bytom)|Karb]]
 |adres          = ul. Konstytucji
 |powierzchnia   =
 |data założenia =
 |projektant     =
 |kod mapy       = Bytom
 |współrzędne    = 50°20'49"N 18°52'27"E
 |commons        =
 |www            =
}}
'''Park im. Marii Konopnickiej''' – [[park]] w [[Bytom|Bytomiu]], położony na terenie dzielnicy [[Karb (Bytom)|Karb]] między ulicami Konstytucji i Świętej Elżbiety. W parku znajduje się tor saneczkowy. Teren zielony zmodernizowany został w roku 2017<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.bytom.pl/park-im-konopnickiej-pieknieje | tytuł = Park im. Konopnickiej pięknieje | autor = Tomasz Sanecki | data = 4 sierpnia 2017 | opublikowany = Bytom.pl | data dostępu = 2019-02-10 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190212012023/https://www.bytom.pl/park-im-konopnickiej-pieknieje | zarchiwizowano = 2019-02-12 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Parki i ogrody w Bytomiu]]
[[Kategoria:Karb]]
[[Kategoria:Obiekty w Bytomiu wpisane do gminnej ewidencji zabytków]]

title: Park im. Marii Konopnickiej w Bytomiu

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Miejscowość: Bytom

Dzielnica: Karb

Adres: ul. Konstytucji


text:
# Stanisław Ignatowicz (entomolog)
Stanisław Ignatowicz (ur. 10 kwietnia 1949 w Pasłęku) – polski entomolog i akarolog.

## Życiorys
W 1972 ukończył studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, w 1976 obronił doktorat w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, w 1986 habilitował się, w 1991 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1996 zwyczajnym. Jest pracownikiem Wydziału Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu, Katedry Entomologii Stosowanej SGGW.

## Praca naukowa
Stanisław Ignatowicz zajmuje się entomologią i akarologią stosowaną, prowadzi badania nad zastosowaniem promieniowania jonizującego w zwalczaniu szkodników, bada metody zwalczania szkodników produktów przechowywanych, szkodników upraw grzybów hodowlanych i szkodników kwarantannowych oraz bionomię i ekologię szkodników sanitarnych. Zajmuje się wyjaśnianiem genetycznych podstaw dziedziczenia diapauzy u przędziorków, podejmował próby zastosowania produktów pochodzenia roślinnego podczas ochrony przechowywanych produktów przed szkodnikami. Szczególnie skupił się nad metodami zwalczania roztoczy atakujących uprawy pieczarek i boczniaka.
Dotychczasowy dorobek Stanisława Ignatowicza stanowi ponad 100 publikacji naukowych, autorstwo 1 skryptu, współautorstwo 4 podręczników oraz 200 artykułów popularno-naukowych. Jest wieloletnim przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Entomologicznego.

title: Stanisław Ignatowicz (entomolog)

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Stanisław Ignatowicz
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[10 kwietnia]] [[1949]]
 |miejsce urodzenia         = [[Pasłęk]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor doktor habilitowany
 |jakich nauk               = przyrodniczych
 |specjalność               = entomologia
 |almamater                 = [[Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu]]
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            =
 |jednostka1 nazwa          =
 |okres zatr1               =
 |doktorat data             = [[1976]]
 |doktorat uczelnia         = [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie]]
 |doktorat dyscyplina       = entomologia
 |habilitacja data          = [[1986]]
 |habilitacja uczelnia      = [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie]]
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = [[1991]] (ndzw.) [[1996]] (zw.)
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Stanisław Ignatowicz''' (ur. [[10 kwietnia]] [[1949]] w [[Pasłęk]]u) – polski entomolog i akarolog.

== Życiorys ==
W 1972 ukończył studia na [[Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu|Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu]], w 1976 obronił doktorat w [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie]], w 1986 habilitował się, w 1991 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1996 zwyczajnym. Jest pracownikiem Wydziału Ogrodnictwa, Biotechnologii i Architektury Krajobrazu, Katedry Entomologii Stosowanej SGGW<ref>[http://kes.sggw.pl/pl/pracownicy-i-doktoranci/44-samodzielni-pracownicy-naukowi/165-prof-dr-hab-stanislaw-ignatowicz Samodzielni pracownicy naukowi, Samodzielny Zakład Entomolgii Stosowanej SGGW]</ref>.

== Praca naukowa ==
Stanisław Ignatowicz zajmuje się entomologią i akarologią stosowaną, prowadzi badania nad zastosowaniem promieniowania jonizującego w zwalczaniu szkodników, bada metody zwalczania szkodników produktów przechowywanych, szkodników upraw grzybów hodowlanych i szkodników kwarantannowych oraz bionomię i ekologię szkodników sanitarnych. Zajmuje się wyjaśnianiem genetycznych podstaw dziedziczenia diapauzy u przędziorków, podejmował próby zastosowania produktów pochodzenia roślinnego podczas ochrony przechowywanych produktów przed szkodnikami. Szczególnie skupił się nad metodami zwalczania roztoczy atakujących uprawy pieczarek i boczniaka<ref>[http://www.rzecznikprasowy.pl/stanislaw-ignatowicz,u,3949.htm Prof. dr hab. Stanisław Ignatowicz, Rzecznikprasowy.pl]</ref>.

Dotychczasowy dorobek Stanisława Ignatowicza stanowi ponad 100 publikacji naukowych, autorstwo 1 skryptu, współautorstwo 4 podręczników oraz 200 artykułów popularno-naukowych. Jest wieloletnim przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Entomologicznego<ref name="pte">[http://pte.au.poznan.pl/almanach/Noty_PDF/L/Luterek%20Robert.pdf ''Wiadomości Entomologiczne'', tom XX, suplement: ''Almanach entomologów polskich XX wieku'', wyd. Poznań 2001, s. 74]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ignatowicz, Stanisław}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu]]
[[Kategoria:Polscy akarolodzy]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Entomologicznego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pasłęku]]
[[Kategoria:Polscy entomolodzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]
[[Kategoria:Wykładowcy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego]]

title: Stanisław Ignatowicz

Data i miejsce urodzenia: 10 kwietnia 1949 · Pasłęk

Doktorat: 1976 – entomologia · Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

Habilitacja: 1986 · Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie


text:
# Ismaël Bangoura
Ismaël Bangoura (ur. 2 stycznia 1985 w Konakry) – gwinejski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Gwinei.

## Życiorys

### Kariera klubowa
Urodził się w rodzinie piłkarskiej (jego wujek też był piłkarzem, a potem trenował reprezentacji). Jako 18-latek wyjechał do Francji, gdzie w 2003 podpisał kontrakt z trzecioligowym klubem Gazélec Ajaccio. Jego strzelecki umiejętności zauważyli selekcjonerzy Le Mans FC i w 2005 zaprosili go do klubu. W sezonie 2006/07 został trzecim strzelcem Mistrzostw Francji.
Latem 2007 za 6,5 mln USD podpisał kontrakt z Dynamem Kijów. Zadeklarował, że w pierwszym że sezonie strzeli 20 bramek i w debiutowym meczu w składzie Dynama strzelił hat-tricka. Ogółem w sezonie we wszystkich turniejach strzelił 21 goli i został najlepszym strzelcem klubu. 2 lipca 2009 za 11 mln € podpisał 4-letni kontrakt z Stade Rennais. 2 września 2010 roku podpisał kontrakt klubem ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich Al-Nasr Dubaj. W latach 2012–2016 grał w FC Nantes, z przerwą na wypożyczenie w sezonie 2012/2013 do Umm-Salal SC. W 2016 przeszedł do Al-Raed FC. 19 stycznia 2019 został wypożyczony do Al-Batin FC.
| Sezon   | Klub            | Kraj                         | Rozgrywki          | Mecze | Bramki | Rozgrywki Europy                    | Mecze | Bramki |
| ------- | --------------- | ---------------------------- | ------------------ | ----- | ------ | ----------------------------------- | ----- | ------ |
| 2003/04 | Gazélec Ajaccio | Francja                      | National           | 9     | 2      | -                                   | -     | -      |
| 2004/05 | Gazélec Ajaccio | Francja                      | National           | 35    | 13     | -                                   | -     | -      |
| 2005/06 | Le Mans FC      | Francja                      | Ligue 1            | 23    | 6      | -                                   | -     | -      |
| 2006/07 | Le Mans FC      | Francja                      | Ligue 1            | 33    | 12     | -                                   | -     | -      |
| 2007/08 | Dynamo Kijów    | Ukraina                      | Premier-liha       | 20    | 15     | Liga Mistrzów UEFA                  | 6     | 4      |
| 2008/09 | Dynamo Kijów    | Ukraina                      | Premier-liha       | 26    | 13     | Liga Mistrzów UEFA Liga Europy UEFA | 8 3   | 4 2    |
| 2009/10 | Stade Rennais   | Francja                      | Ligue 1            | 34    | 6      | -                                   | -     | -      |
| 2010/11 | Stade Rennais   | Francja                      | Ligue 1            | 4     | 2      | -                                   | -     | -      |
| 2010/11 | Al-Nasr Dubaj   | Zjednoczone Emiraty Arabskie | UAE League         | 18    | 10     | -                                   | -     | -      |
| 2011/12 | Al-Nasr Dubaj   | Zjednoczone Emiraty Arabskie | UAE League         | 13    | 7      | -                                   | -     | -      |
| 2011/12 | Team BJMC       | Bangladesz                   | Bangladesh League  | 24    | 17     | -                                   | -     | -      |
| 2011/12 | FC Nantes       | Francja                      | Ligue 2            | 9     | 2      | -                                   | -     | -      |
| 2012/13 | FC Nantes       | Francja                      | Ligue 2            | 3     | 0      | -                                   | -     | -      |
| 2012/13 | Umm Salal SC    | Katar                        | Qatar Stars League | 6     | 0      | -                                   | -     | -      |
| 2013/14 | FC Nantes       | Francja                      | Ligue 1            | 13    | 1      | -                                   | -     | -      |
| 2014/15 | FC Nantes       | Francja                      | Ligue 1            | 15    | 1      | -                                   | -     | -      |
| 2015/16 | FC Nantes       | Francja                      | Ligue 1            | 0     | 0      | -                                   | -     | -      |

Stan na: koniec sezonu 2015/2016

### Kariera reprezentacyjna
W 2005 debiutował w reprezentacji Gwinei. Uczestniczył w turnieju finałowym Pucharu Narodów Afryki 2006 rozgrywanych w Egiptu. Jest jednym z liderów reprezentacji.

## Sukcesy
- mistrz Ukrainy: 2009
- najlepszy piłkarz rundy jesiennej Mistrzostw Ukrainy w sezonie 2007/08.

title: Ismaël Bangoura

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Ismaël Bangoura
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Ismaël Bangoura 2012.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[2 stycznia]] [[1985]]
 |miejsce urodzenia       = [[Konakry]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 173 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Al-Batin FC]]
{wypożyczony z [[Al-Raed FC]])
 |numer w klubie          = 3
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2003–2005 ! [[Gazélec Ajaccio]]       ! 44 ! 15
! 2005–2007 ! [[Le Mans FC]]            ! 56 ! 18
! 2007–2009 ! [[Dynamo Kijów]]          ! 46 ! 28
! 2009–2010 ! [[Stade Rennais]]         ! 39 !  8
! 2010–2011 ! [[Al-Nasr Dubaj]]         ! 18 ! 10
! 2012–2016 ! [[FC Nantes]]             ! 40 !  4
! 2012–2013 ! → [[Umm-Salal SC]] (wyp.) !  6 !  0
! 2016–     ! [[Al-Raed FC]]            ! 75 ! 30
! 2019      ! → [[Al-Batin FC]] (wyp.)  !  0 !  0
 |data seniorzy           = 19 stycznia 2019
 |kariera reprezentacyjna = ! 2005– ! {{reprezentacja|GIN|pn}} ! 53 ! 13
 |data reprezentacja      = 8 grudnia 2016
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Ismaël Bangoura''' (ur. [[2 stycznia]] [[1985]] w [[Konakry]]) – [[Gwinea|gwinejski]] [[piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a, [[Reprezentacja Gwinei w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant Gwinei]].

== Życiorys ==
=== Kariera klubowa ===
Urodził się w rodzinie piłkarskiej (jego wujek też był piłkarzem, a potem trenował reprezentacji). Jako 18-latek wyjechał do [[Francja|Francji]], gdzie w [[2003]] podpisał kontrakt z trzecioligowym klubem [[Gazélec Ajaccio]]. Jego strzelecki umiejętności zauważyli selekcjonerzy [[Le Mans FC]] i w [[2005]] zaprosili go do klubu. W sezonie 2006/07 został trzecim strzelcem Mistrzostw Francji.

Latem [[2007]] za 6,5 mln USD podpisał kontrakt z [[Dynamo Kijów|Dynamem Kijów]]<ref>[http://www.naec.kiev.ua/news/ismael-bangura-moy-pereezd-v-ukrainu-mozhno-nazvat-avantyurnyim.html Исмаэль Бангура: «Мой переезд в Украину можно назвать авантюрным»]. DynamoMania.com. 7 сентября 2007</ref>. Zadeklarował, że w pierwszym że sezonie strzeli 20 bramek i w debiutowym meczu w składzie Dynama strzelił hat-tricka. Ogółem w sezonie we wszystkich turniejach strzelił 21 goli i został najlepszym strzelcem klubu<ref>[http://dynamo.kiev.ua/Press/Interv16/bangura.shtml Исмаэль БАНГУРА: «План по голам для себя определил»]</ref>. [[2 lipca]] [[2009]] za 11 mln € podpisał 4-letni kontrakt z [[Stade Rennais]]. 2 września 2010 roku podpisał kontrakt klubem ze [[Zjednoczone Emiraty Arabskie|Zjednoczonych Emiratów Arabskich]] [[Al-Nasr Dubaj]]. W latach 2012–2016 grał w [[FC Nantes]], z przerwą na wypożyczenie w sezonie 2012/2013 do [[Umm-Salal SC]]. W 2016 przeszedł do [[Al-Raed FC]]. 19 stycznia 2019 został wypożyczony do [[Al-Batin FC]]<ref>[https://www.ua-football.com/ua/ukrainian/news/1547999297-eks-forvard-dinamo-zminiv-klub-v-saudivskiy-araviyi.html Екс-форвард Динамо змінив клуб в Саудівській Аравії - UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
! Rozgrywki Europy
! Mecze
! Bramki
 |-
 | 2003/04
 | [[Gazélec Ajaccio]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Championnat de France Amateurs|National]]
 | 9
 | 2
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2004/05
 | [[Gazélec Ajaccio]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Championnat de France Amateurs|National]]
 | 35
 | 13
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2005/06
 | [[Le Mans FC]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 23
 | 6
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2006/07
 | [[Le Mans FC]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 33
 | 12
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2007/08
 | [[Dynamo Kijów]]
 | {{państwoL|UKR}}
 | [[Premier-liha]]
 | 20
 | 15
 | [[Liga Mistrzów UEFA]]
 | 6
 | 4
 |-
 | 2008/09
 | [[Dynamo Kijów]]
 | {{państwoL|UKR}}
 | [[Premier-liha]]
 | 26
 | 13
 | [[Liga Mistrzów UEFA]]
[[Liga Europy UEFA]]
 | 8
3
 | 4
2
 |-
 | 2009/10
 | [[Stade Rennais]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 34
 | 6
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2010/11
 | [[Stade Rennais]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 4
 | 2
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2010/11
 | [[Al-Nasr Dubaj]]
 | {{państwoL|ARE}}
 | [[UAE Arabian Gulf League|UAE League]]
 | 18
 | 10
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2011/12
 | [[Al-Nasr Dubaj]]
 | {{państwoL|ARE}}
 | [[UAE Arabian Gulf League|UAE League]]
 | 13
 | 7
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2011/12
 | [[Team BJMC]]
 | {{państwoL|BGD}}
 | [[Bangladesh League]]
 | 24
 | 17
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2011/12
 | [[FC Nantes]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 2]]
 | 9
 | 2
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2012/13
 | [[FC Nantes]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 2]]
 | 3
 | 0
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2012/13
 | [[Umm Salal Sport Club|Umm Salal SC]]
 | {{państwoL|QAT}}
 | [[Qatar Stars League]]
 | 6
 | 0
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2013/14
 | [[FC Nantes]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 13
 | 1
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2014/15
 | [[FC Nantes]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 15
 | 1
 | -
 | -
 | -
 |-
 | 2015/16
 | [[FC Nantes]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 1]]
 | 0
 | 0
 | -
 | -
 | -
 |-
 |}
'''Stan na: koniec sezonu 2015/2016'''
[[Plik:Ismael Bangoura 2006.jpg|thumb|right|200 px]]
=== Kariera reprezentacyjna ===
W [[2005]] debiutował w [[Reprezentacja Gwinei w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Gwinei]]. Uczestniczył w turnieju finałowym [[Puchar Narodów Afryki 2006|Pucharu Narodów Afryki 2006]] rozgrywanych w [[Egipt]]u. Jest jednym z liderów reprezentacji<ref>[http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/africa/6280714.stm Bangoura signs for Dynamo Kiev]. Ibrahim Sannie. BBC Sport. 7 июля 2007</ref>.

== Sukcesy ==
* mistrz [[Mistrzostwa Ukrainy w piłce nożnej|Ukrainy]]: 2009
* najlepszy piłkarz rundy jesiennej [[Mistrzostwa Ukrainy w piłce nożnej|Mistrzostw Ukrainy]] w sezonie 2007/08.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ismael-bangoura.com/ | tytuł = Oficjalna strona | opublikowany = ismael-bangoura.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20090707120856/http://www.ismael-bangoura.com/ | zarchiwizowano = 2009-07-07 | język = fr}}
* {{soccerway|p|id=1250|nazwa=Ismaël Bangoura|data dostępu=2021-01-02}}
* {{UAF|60108}}
* {{Rusteam|544168418715834}}
* {{Playerhistory|47064}}
* {{UEFA profil|1932}}
* {{NFT|p|12982}}
* {{transfermarkt|pt|id=34529|nazwa=Ismaël Bangoura|data dostępu=2020-11-30}}

{{Grupa szablonów
|tytuł=Składy reprezentacji Gwinei
|lista=
{{Gwinea 2006 PNA}}
{{Gwinea 2008 PNA}}
{{Gwinea 2012 PNA}}
}}

{{SORTUJ:Bangoura, Ismaël}}
[[Kategoria:Reprezentanci Gwinei w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Gazélec Ajaccio]]
[[Kategoria:Piłkarze Le Mans FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów]]
[[Kategoria:Piłkarze Stade Rennais]]
[[Kategoria:Piłkarze Al-Nasr Dubaj]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Nantes]]
[[Kategoria:Piłkarze Umm-Salal SC]]
[[Kategoria:Piłkarze Al Raed FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Al-Batin FC]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2006]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2008]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2012]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Konakry]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]

title: · Ismaël Bangoura

Data i miejsce urodzenia: 2 stycznia 1985 · Konakry

Pozycja: napastnik

Klub: Al-Batin FC · {wypożyczony z Al-Raed FC)

title: Kariera seniorska

Gazélec Ajaccio · 44 · (15)

Le Mans FC · 56 · (18)

Dynamo Kijów · 46 · (28)

Stade Rennais · 39 · (8)

Al-Nasr Dubaj · 18 · (10)

FC Nantes · 40 · (4)

→ Umm-Salal SC (wyp.) · 6 · (0)

Al-Raed FC · 75 · (30)

→ Al-Batin FC (wyp.) · 0 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Gwinea · 53 · (13)

Kariera reprezentacyjna:
1. 2.
Strona internetowa