text:
# Laurent Theunen
Laurent Theunen – belgijski piłkarz grający na pozycji pomocnika. Był reprezentantem Belgii.

## Kariera klubowa
Swoją karierę piłkarską Theunen rozpoczął w klubie Racing Club, w którym w sezonie 1901/1902 zadebiutował w pierwszej lidze belgijskiej i grał w nim do końca sezonu 1906/1907. W sezonach 1901/1902 i 1902/1903 wywalczył z nim dwa tytuły mistrza Belgii, a w sezonach 1904/1905 i 1906/1907 został z nim wicemistrzem kraju. W latach 1907–1910 grał w Daring Club, z którym w sezonie 1908/1909 wywalczył wicemistrzostwo Belgii.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Belgii Theunen zadebiutował 7 maja 1905 w wygranym 7:0 towarzyskim meczu z Francją, rozegranym w Uccle i w debiucie zdobył 2 gole. Od 1905 do 1909 rozegrał w kadrze narodowej 4 mecze i strzelił w nich 3 gole.

title: Laurent Theunen

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Laurent Theunen
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          =
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1901–1907 ! [[Racing Club de Bruxelles|Racing Club]]
! 1907–1910 ! [[Daring Club de Bruxelles|Daring Club]]
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
! 1905–1909 ! {{Reprezentacja|BEL|pn}} ! 4 ! 3
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Laurent Theunen''' – [[Belgia|belgijski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. Był [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentantem Belgii]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę piłkarską Theunen rozpoczął w klubie [[Racing Club de Bruxelles|Racing Club]], w którym w sezonie 1901/1902 zadebiutował w [[Eerste klasse A|pierwszej lidze belgijskiej]] i grał w nim do końca sezonu 1906/1907. W sezonach 1901/1902 i 1902/1903 wywalczył z nim dwa tytuły mistrza Belgii, a w sezonach 1904/1905 i 1906/1907 został z nim wicemistrzem kraju. W latach 1907–1910 grał w [[Daring Club de Bruxelles|Daring Club]], z którym w sezonie 1908/1909 wywalczył wicemistrzostwo Belgii.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Belgii]] Theunen zadebiutował 7 maja 1905 w wygranym 7:0 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Francji w piłce nożnej mężczyzn|Francją]], rozegranym w [[Uccle]] i w debiucie zdobył 2 gole. Od 1905 do 1909 rozegrał w kadrze narodowej 4 mecze i strzelił w nich 3 gole.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|64121}}
* {{Eu-Football|p|20915}}

{{SORTUJ:Theunen, Laurent}}
[[Kategoria:Reprezentanci Belgii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Racing Club de Bruxelles]]
[[Kategoria:Piłkarze Daring Club de Bruxelles]]
[[Kategoria:Urodzeni w XIX wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w XX wieku]]

title: · Laurent Theunen

title: Kariera seniorska

Racing Club

Daring Club

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Belgia · 4 · (3)


text:
# Ekaterina Trendafiłowa
Ekaterina Panajotowa Trendafiłowa (bułg. Екатерина Трендафилова, ur. 20 czerwca 1953 w Sofii) – prawniczka bułgarska, sędzia Międzynarodowego Trybunału Karnego.

## Życiorys
W latach 1972–1977 studiowała na Wydziale Prawa Uniwersytetu Klemensa z Ochrydy w Sofii. Odbyła na tej uczelni także studia podyplomowe i związała się z nią zawodowo; w 1984 obroniła doktorat z prawa karnego, od 1996 była zastępcą profesora, od 2001 profesorem. Od 1995 jest także profesorem Uniwersytetu Cyryla i Metodego w Weliko Tyrnowo. Odbyła staże zagraniczne - w Moskwie, Augsburgu i na University of California (jako stypendystka Fulbrighta).
Jest autorką ponad 70 publikacji (ogłaszanych w Bułgarii, ale także w USA, Włoszech, Francji i Holandii) dotyczących ochrony praw człowieka, międzynarodowego postępowania karnego, prawa porównawczego, prawa konstytucyjnego. Występuje jako ekspert prawny bułgarskich ministerstw - spraw zagranicznych, spraw wewnętrznych, sprawiedliwości.
W styczniu 2006 została powołana na sędziego Międzynarodowego Trybunału Karnego w Hadze (na kadencję 9-letnią).
Jest zamężna (mąż Emil Byczwarow, inżynier), ma córkę (Tatiana Byczwarowa, prawnik).

wikiname: plwiki

title: Ekaterina Trendafiłowa

in_language: pl

wikitext:
'''Ekaterina Panajotowa Trendafiłowa''' ([[język bułgarski|bułg.]] Екатерина Трендафилова, ur. [[20 czerwca]] [[1953]] w [[Sofia|Sofii]]) – prawniczka [[Bułgaria|bułgarska]], sędzia [[Międzynarodowy Trybunał Karny|Międzynarodowego Trybunału Karnego]].

== Życiorys ==
W latach 1972–1977 studiowała na Wydziale Prawa Uniwersytetu [[Klemens z Ochrydy|Klemensa z Ochrydy]] w Sofii. Odbyła na tej uczelni także studia podyplomowe i związała się z nią zawodowo; w 1984 obroniła doktorat z [[prawo karne|prawa karnego]], od 1996 była zastępcą profesora, od 2001 profesorem. Od 1995 jest także profesorem Uniwersytetu [[Cyryl i Metody|Cyryla i Metodego]] w [[Weliko Tyrnowo]]. Odbyła staże zagraniczne - w [[Moskwa|Moskwie]], [[Augsburg]]u i na [[Uniwersytet Kalifornijski|University of California]] (jako stypendystka Fulbrighta).

Jest autorką ponad 70 publikacji (ogłaszanych w Bułgarii, ale także w USA, Włoszech, Francji i Holandii) dotyczących ochrony [[prawa człowieka|praw człowieka]], międzynarodowego postępowania karnego, prawa porównawczego, prawa konstytucyjnego. Występuje jako ekspert prawny bułgarskich ministerstw - spraw zagranicznych, spraw wewnętrznych, sprawiedliwości.

W styczniu 2006 została powołana na sędziego [[Międzynarodowy Trybunał Karny|Międzynarodowego Trybunału Karnego]] w [[Haga|Hadze]] (na kadencję 9-letnią).

Jest zamężna (mąż Emil Byczwarow, inżynier), ma córkę (Tatiana Byczwarowa, prawnik).

{{Międzynarodowy Trybunał Karny}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Trendafiłowa, Ekaterina}}
[[Kategoria:Bułgarscy sędziowie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sofii]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1953]]
[[Kategoria:Sędziowie Międzynarodowego Trybunału Karnego]]


text:
# Bazylika katedralna św. Józefa w San José de Mayo
Bazylika katedralna św. Józefa w San José de Mayo (hiszp. Catedral basílica de San José de Mayo) – rzymskokatolicki kościół w San José de Mayo zlokalizowany w centrum miasta przy Treinta y Tres, wybudowany w latach 1857–1874, pełniący funkcję katedry diecezji San José de Mayo oraz mający godność bazyliki mniejszej.

## Historia
W 1805 roku, na miejscu wcześniejszej kaplicy z drewna i słomy, wybudowano kościół. Świątynia została poświęcona 8 marca 1806 roku przez biskupa Benito Lué y Riega. W 1857 roku postanowiono wznieść nowy, wspanialszy kościół. Budowę rozpoczęto 17 grudnia 1857 roku, a zakończono w roku 1874. Autorem projektu był Antonio Fongivell. Konsekracja odbyła się 24 marca 1875 roku.
Zegar na wieży kościoła został uruchomiony 25 sierpnia 1900.
W 1955 roku została utworzona diecezja San José de Mayo, której katedrą został kościół św. Józefa. Dnia 24 kwietnia 1957 roku katedra otrzymała godność bazyliki mniejszej, natomiast 3 września 1957 roku została ogłoszona sanktuarium narodowym św. Józefa.
W dniu 24 października 1990 roku katedra została uznana za narodowy zabytek historyczny (Monumento Histórico Nacional).

## Architektura i sztuka
Katedra ma formę bazylikalną z ośmioma kolumnami z karraryjskiego marmuru.
Ołtarz główny jest dziełem rzeźbiarza Domingo Mora.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Bazylika katedralna św. Józefa w San José de Mayo
 |nazwa miejscowa           = {{k|es|Catedral basílica de San José de Mayo}}
 |funkcja świątyni          = [[katedra]]
 |grafika                   = Catedral de San José de Mayo.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Urugwaj
 |miejscowość               = [[San José de Mayo]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[katolicyzm]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Diecezja San José de Mayo|San José de Mayo]]
 |administratura typ        = Diecezja
 |tytuł świątyni            = [[Bazylika mniejsza]]
 |data nadania              = 24 kwietnia 1957
 |nadający tytuł            = [[Pius XII]]
 |dedykacja świątyni        = [[Józef z Nazaretu|św. Józefa]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1857
 |data zakończenia budowy   = 1874
 |data konsekracji          = 24 marca 1875
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 = [[Antonio Fongivell]]
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |współrzędne               =
 |commons                   = Category:Cathedral of San José de Mayo
 |opis miejsca              =
 |www                       =
}}
'''Bazylika katedralna św. Józefa w San José de Mayo''' ([[język hiszpański|hiszp.]] ''Catedral basílica de San José de Mayo'') – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]] kościół w [[San José de Mayo]] zlokalizowany w centrum miasta przy ''Treinta y Tres'', wybudowany w latach 1857–1874, pełniący funkcję katedry [[Diecezja San José de Mayo|diecezji San José de Mayo]] oraz mający godność [[bazylika mniejsza|bazyliki mniejszej]].

== Historia ==
W 1805 roku, na miejscu wcześniejszej kaplicy z drewna i słomy, wybudowano kościół{{r|ce}}. Świątynia została poświęcona 8 marca 1806 roku przez biskupa [[Benito Lué y Riega]]{{r|ce}}. W 1857 roku postanowiono wznieść nowy, wspanialszy kościół{{r|ce}}. Budowę rozpoczęto 17 grudnia 1857 roku, a zakończono w roku 1874{{r|bc}}. Autorem projektu był [[Antonio Fongivell]]{{r|bc}}. Konsekracja odbyła się 24 marca 1875 roku{{r|bc}}.

Zegar na wieży kościoła został uruchomiony 25 sierpnia 1900{{r|bc}}.

W 1955 roku została utworzona [[diecezja San José de Mayo]], której [[katedra|katedrą]] został kościół św. Józefa{{r|bc}}. Dnia 24 kwietnia 1957 roku katedra otrzymała godność [[bazylika mniejsza|bazyliki mniejszej]]{{r|gc}}, natomiast 3 września 1957 roku została ogłoszona [[sanktuarium]] narodowym św. Józefa{{r|ce}}.

W dniu 24 października 1990 roku katedra została uznana za narodowy zabytek historyczny (''Monumento Histórico Nacional''){{r|bc}}.

== Architektura i sztuka ==
Katedra ma formę [[bazylika]]lną z ośmioma kolumnami z [[marmur karraryjski|karraryjskiego marmuru]]{{r|bc}}.

Ołtarz główny jest dziełem rzeźbiarza [[Domingo Mora]]{{r|bc}}.

{{Grafika rozwinięta
| położenie  = center
| tytuł      =
| opis       =
| grafika1   = Catedra de San José de Mayo.JPG
| opis1      = Wnętrze katedry, widok w kierunku ołtarza głównego
| szerokość1 = {{#expr: (220 * 3456/4608) round 0}}
| grafika2   = Altar Catedral de San José de Mayo.JPG
| opis2      = Ołtarz główny
| szerokość2 = {{#expr: (220 * 3456/4608) round 0}}
| grafika3   = Cupula de la Catedral de San José de Mayo.JPG
| opis3      = Malowidła we wnętrzu kopuły
| szerokość3 = {{#expr: (220 * 4608/3456) round 0}}
}}
{{clear|left}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ce">{{cytuj stronę | url = http://iglesiacatolica.org.uy/santuarios/santuario-nacional-de-san-jose/ | tytuł = Santuario Nacional de San Jose |opublikowany = Conferencia Episcopal del Uruguay | język = es | data dostępu = 2019-03-06}}</ref>

<ref name="gc">{{cytuj stronę | url = http://www.gcatholic.org/churches/southamerica/0791.htm | tytuł = Catedral Basílica de San José de Mayo |opublikowany = gcatholic.org | język = en | data dostępu = 2019-03-06}}</ref>

<ref name="bc">{{cytuj stronę | url = https://www.sanjose.gub.uy/departamento/turismo/basilica-catedral/ | tytuł = Basílica Catedral |opublikowany = | język = es | data dostępu = 2019-03-06}}</ref>
}}

{{SORTUJ:San José de Mayo}}
[[Kategoria:Bazyliki w Urugwaju]]
[[Kategoria:Katedry rzymskokatolickie w Urugwaju]]
[[Kategoria:San José de Mayo|Bazylika]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Józefa]]
[[Kategoria:Zabytki Urugwaju]]
[[Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019]]

title: Bazylika katedralna św. Józefa w San José de MayoCatedral basílica de San José de Mayo

Państwo: Urugwaj

Miejscowość: San José de Mayo

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: San José de Mayo

Bazylika mniejsza · • nadający tytuł: od 24 kwietnia 1957 · Pius XII

Wezwanie: św. Józefa

Architekt: Antonio Fongivell


text:
# Bridge licytowany. Auction-bridge
Bridge licytowany. Auction-bridge – pierwsza wydana w Polsce książka o tematyce brydżowej. Książkę wydała w roku 1912 Drukarnia Literacka L. K. Górskiego, jako miejsce jej wydania podano Kraków i Warszawę. Autor książki jest nieznany.
Opisuje ona ówczesną wersję brydża, znaną obecnie jako „brydż licytowany” lub „okszen”.

title: Bridge licytowany. Auction-bridge

wikitext:
'''''Bridge licytowany. Auction-bridge''''' – pierwsza wydana w Polsce książka o tematyce [[brydż]]owej. Książkę wydała w roku 1912 [[Drukarnia Literacka]] L. K. Górskiego, jako miejsce jej wydania podano [[Kraków]] i [[Warszawa|Warszawę]]. Autor książki jest nieznany.

Opisuje ona ówczesną wersję brydża, znaną obecnie jako „brydż licytowany” lub „[[okszen]]”.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko = Hauser | imię = Przemysław | tytuł = Potyczki przy zielonym stoliku. Rzecz o brydżu i brydżystach w II Rzeczypospolitej | miejsce = Warszawa | rok = 1989 | strony = 111–118 | isbn = 83-85021-06-X }}
* {{cytuj książkę | autor = Marian Wierszycki (red.) | tytuł = 50 lat Polskiego Związku Brydża Sportowego | wydawca = PZBS | miejsce = Warszawa | data = 2008 | strony = 9 | isbn = 978-83-927879-0-7 }}

[[kategoria:Brydż]]


text:
# Fieldy’s Dreams
Fieldy’s Dreams – amerykański projekt hip-hopowy założony w 2000 roku przez basistę zespołu Korn Reginalda „Fieldy’ego” Arvizu.
Debiutancki album studyjny Fieldy’s Dreams zatytułowany Rock’n Roll Gangster ukazał się 22 stycznia 2002 roku nakładem wytwórni muzycznej Epic Records. Produkcja spotkała się z chłodnym przyjęciem wśród krytyków muzycznych. Nagrania nie odniosły także sukcesu komercyjnego.
W 2008 roku powstać miał nowy album muzyka zatytułowany Sobriety. Fieldy jednak przerwał prace nad płytą, by skupić się na występach w zespole Korn.

title: Fieldy’s Dreams

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Fieldy’s Dreams
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 2000
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = [[Stany Zjednoczone]]
 |gatunek          = [[dirty rap]]<ref name="www.allmusic.com">{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/artist/fieldys-dreams-mn0000176782/biography | tytuł = Fieldy’s Dreams Biography | nazwisko =  Torreano | imię = Bradley | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-09-02}}</ref>, [[rap alternatywny]]<ref name="www.allmusic.com"/>, party rap<ref name="www.allmusic.com"/>
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      = [[Epic Records]]
 |powiązania       = [[Korn]]
 |skład            = [[Reginald Arvizu|Reginald "Fieldy" Arvizu]]
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Fieldy’s Dreams''' – amerykański projekt hip-hopowy założony w 2000 roku przez basistę zespołu [[Korn]] [[Reginald Arvizu|Reginalda „Fieldy’ego” Arvizu]].

Debiutancki album studyjny Fieldy’s Dreams zatytułowany ''[[Rock’n Roll Gangster]]'' ukazał się 22 stycznia 2002 roku nakładem wytwórni muzycznej [[Epic Records]]<ref name="al">{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/album/rock-n-roll-gangster-mw0000591966 | tytuł = Fieldy’s Dreams Rock N Roll Gangster review | nazwisko = Torreano | imię = Bradley | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-09-02}}</ref>. Produkcja spotkała się z chłodnym przyjęciem wśród krytyków muzycznych<ref name="al"/>. Nagrania nie odniosły także sukcesu komercyjnego.

W 2008 roku powstać miał nowy album muzyka zatytułowany ''Sobriety''. Fieldy jednak przerwał prace nad płytą, by skupić się na występach w zespole Korn.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie zespoły hip-hopowe]]
[[Kategoria:Projekty muzyczne]]

title: Fieldy’s Dreams

Pochodzenie: Stany Zjednoczone

Gatunek: dirty rap, rap alternatywny, party rap

Wydawnictwo: Epic Records

Powiązania: Korn


text:
# Stijn Stroobants
Stijn Stroobants (ur. 15 kwietnia 1984 w Vilvoorde) – belgijski lekkoatleta, skoczek wzwyż.
Brązowy medalista europejskiego festiwalu młodzieży (Murcja 2001). Jedenastokrotny mistrz Belgii seniorów, rekordzista kraju w juniorskich kategoriach wiekowych. Reprezentant Belgii w zawodach pucharu Europy oraz w drużynowych mistrzostwach Europy.
Mąż Swietłany Bolszakowej.

## Rekordy życiowe
- Skok wzwyż – 2,26 (2009)
- Skok wzwyż (hala) – 2,25 (2007)

title: Stijn Stroobants

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Stijn Stroobants
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Stijnstretch.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[15 kwietnia]] [[1984]]
 |miejsce urodzenia         = [[Vilvoorde]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BEL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Olimpijski festiwal młodzieży Europy]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Lekkoatletyka na Letnim Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2001|Murcja 2001]]|skok o tyczce}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Stijn Stroobants''' (ur. [[15 kwietnia]] [[1984]] w [[Vilvoorde]]) – [[Belgia|belgijski]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]], [[skok wzwyż|skoczek wzwyż]].

Brązowy medalista [[Olimpijski festiwal młodzieży Europy|europejskiego festiwalu młodzieży]] (Murcja 2001)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.wjah.co.uk/wojc/EUYG/EUYG2001.html | tytuł = European Youth Olympic Festival 2001 | opublikowany = wjah.co.uk | język = en | data dostępu = 2016-03-16 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131031064420/http://www.wjah.co.uk/wojc/EUYG/EUYG2001.html | zarchiwizowano = 2013-10-31 }}</ref>. Jedenastokrotny mistrz Belgii seniorów, rekordzista kraju w juniorskich kategoriach wiekowych. Reprezentant Belgii w zawodach [[Puchar Europy w lekkoatletyce|pucharu Europy]] oraz w [[Drużynowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|drużynowych mistrzostwach Europy]].

Mąż [[Swietłana Bolszakowa|Swietłany Bolszakowej]].

== Rekordy życiowe ==
* [[Skok wzwyż]] – 2,26 (2009)
* [[Skok wzwyż]] (hala) – 2,25 (2007)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{tilastopaja |id=42129 |nazwa=Stijn Stroobants |data dostępu=22 września 2010}}
* [http://www.val.be/?mnuid=404 Vlaamse Atletiekliga: Stroobants Stijn] {{lang|nl}} [dostęp 22 września 2010].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.lana-stijn.be/ Svetlana & Stijn] {{lang|nl}} [dostęp 22 września 2010].
* {{IAAF name|19036}} [dostęp 22 września 2010].

{{SORTUJ:Stroobants, Stjin}}
[[Kategoria:Belgijscy skoczkowie wzwyż]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Vilvoorde]]

title: · Stijn Stroobants

Data i miejsce urodzenia: 15 kwietnia 1984 · Vilvoorde

title: Dorobek medalowy

brąz: Murcja 2001 · skok o tyczce


text:
# Teatr Mały w Warszawie (1906–1939)
Teatr Mały – teatr dramatyczny w Warszawie założony 12 maja 1906. Mieścił się w małej sali w gmachu Filharmonii. Pomyślany jako teatr debiutów młodych aktorów.
Do 1909 dyrektorem teatru był Marian Gawalewicz, do 1914 Kazimierz Zalewski. W czasie I wojny światowej teatrem zarządzało Stowarzyszenie Artystów Teatru Małego. W 1911 połączono go z Teatrem Zjednoczonym, w latach 1918–1939 z Teatrem Polskim pod dyrekcją Arnolda Szyfmana oraz kierownictwem literackim Leona Schillera, Tadeusza Boya-Żeleńskiego i Juliusza Kaden-Bandrowskiego. W latach 1924–1925 był częścią Spółdzielni Aktorów Teatru Polskiego i Małego, 1931–1932 zrzeszenia aktorów „Spółka sześciu”, 1932–1933 Teatrów Zjednoczonych. W latach 1933–1939 był w zarządzie Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej.
Teatr zamknięto w 1939.

title: Teatr Mały w Warszawie (1906–1939)

wikitext:
{{Inne znaczenia|historycznego teatru|[[Teatr Mały w Warszawie|inne teatry o tej nazwie]]}}
{{Teatr infobox
 |nazwa                    = Teatr Mały
 |nazwa oryginalna         =
 |grafika                  = Przedstawienie Milionowy interes w Teatrze Małym w Warszawie.jpg
 |opis grafiki             = Przedstawienie ''Milionowy interes'' w Teatrze Małym (1934)
 |alt grafiki              =
 |pełna nazwa              =
 |typ teatru               = teatr dramatyczny
 |założyciel               =
 |kierownictwo artystyczne =
 |data powstania           = 12 maja 1906
 |data zamknięcia          = 1939
 |państwo                  = 2RP
 |lokalizacja              = [[Warszawa]], [[Ulica Jasna w Warszawie|ul. Jasna]] 5
 |spektakle                =
 |aktorzy                  =
 |kod mapy                 = Warszawa
 |współrzędne              =
 |commons                  =
 |www                      =
}}
'''Teatr Mały''' – teatr dramatyczny w [[Warszawa|Warszawie]] założony 12 maja 1906. Mieścił się w małej sali w gmachu [[Filharmonia Narodowa|Filharmonii]]. Pomyślany jako teatr debiutów młodych aktorów.

Do 1909 dyrektorem teatru był [[Marian Gawalewicz]], do 1914 [[Kazimierz Zalewski]]. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] teatrem zarządzało [[Stowarzyszenie Artystów Teatru Małego]]. W 1911 połączono go z [[Teatr Zjednoczony|Teatrem Zjednoczonym]], w latach 1918–1939 z [[Teatr Polski w Warszawie|Teatrem Polskim]] pod dyrekcją [[Arnold Szyfman|Arnolda Szyfmana]] oraz kierownictwem literackim [[Leon Schiller|Leona Schillera]], [[Tadeusz Boy-Żeleński|Tadeusza Boya-Żeleńskiego]] i [[Juliusz Kaden-Bandrowski|Juliusza Kaden-Bandrowskiego]]. W latach 1924–1925 był częścią [[Spółdzielnia Aktorów Teatru Polskiego i Małego|Spółdzielni Aktorów Teatru Polskiego i Małego]], 1931–1932 [[Zrzeszenie aktorów „Spółka sześciu”|zrzeszenia aktorów „Spółka sześciu”]], 1932–1933 Teatrów Zjednoczonych. W latach 1933–1939 był w zarządzie [[Towarzystwo Krzewienia Kultury Teatralnej|Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej]].

Teatr zamknięto w 1939.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Kaczorowski | imię=Bartłomiej | tytuł= Encyklopedia Warszawy | data=1994 | wydawca=Wyd. Naukowe PWN | miejsce=Warszawa | isbn=83-01-08836-2 | strony=}}

{{SORTUJ:Mały w Warszawie (1906–1939)}}
[[Kategoria:Teatry w Warszawie]]
[[Kategoria:Nieistniejące teatry w Polsce]]
[[Kategoria:Śródmieście Północne|Teatr]]

title: Teatr Mały

Typ teatru: teatr dramatyczny

Państwo: Polska

Lokalizacja: Warszawa, ul. Jasna 5


text:
# Wysoczyzna Leszczyńska
Wysoczyzna Leszczyńska (318.11) – część Niziny Południowowielkopolskiej.

## Położenie
Znajduje się pomiędzy pojezierzem Sławskim i Krzywińskim na północy a Pradoliną Głogowską na zachodzie, Kotliną Żmigrodzką na południu oraz Wysoczyzną Kaliską na wschodzie.

## Gospodarka
Wysoczyzna Leszczyńska charakteryzuje się wysokimi plonami zbóż, buraków cukrowych liczną obsadą bydła i trzody chlewnej. Dobre warunki do rozwoju rolnictwa powodują  korzystne warunki klimatyczne, ale także wysoka kultura rolna (kwalifikacje rolników, odpowiednia mechanizacja prac polowych i odpowiednie nawożenie).

title: Wysoczyzna Leszczyńska

wikitext:
{{Region infobox
 |nazwa=Wysoczyzna Leszczyńska
 |obrazek=
 |mapa=318.11 Wysoczyzna Leszczyńska.png
 |megaregion=
 |prowincja=[[Niż Środkowoeuropejski]]
 |podprowincja=[[Niziny Środkowopolskie]]
 |makroregion=[[Nizina Południowowielkopolska]]
 |mezoregion=Wysoczyzna Leszczyńska
 |mikroregion=
 |jednostki='''[[Polska]]:'''
[[województwo wielkopolskie]],
[[województwo lubuskie]],
[[województwo dolnośląskie]]
}}
'''Wysoczyzna Leszczyńska''' ([[Regionalizacja fizycznogeograficzna Polski|318.11]]) – część [[Nizina Południowowielkopolska|Niziny Południowowielkopolskiej]].
== Położenie ==
Znajduje się pomiędzy [[pojezierze Sławskie|pojezierzem Sławskim]] i [[Pojezierze Krzywińskie|Krzywińskim]] na północy a [[Pradolina Głogowska|Pradoliną Głogowską]] na zachodzie, [[Kotlina Żmigrodzka|Kotliną Żmigrodzką]] na południu oraz [[Wysoczyzna Kaliska|Wysoczyzną Kaliską]] na wschodzie.

== Gospodarka ==
Wysoczyzna Leszczyńska charakteryzuje się wysokimi [[plon]]ami [[Zboże|zbóż]], [[Burak cukrowy|buraków cukrowych]] liczną obsadą [[Bydło|bydła]] i [[Trzoda chlewna|trzody chlewnej]]. Dobre warunki do rozwoju [[Rolnictwo|rolnictwa]] powodują  korzystne warunki [[klimat]]yczne, ale także wysoka kultura rolna (kwalifikacje rolników, odpowiednia mechanizacja prac polowych i odpowiednie nawożenie).
{{Nizina Południowowielkopolska}}

[[Kategoria:Nizina Południowowielkopolska]]

title: Wysoczyzna Leszczyńska

Prowincja: Niż Środkowoeuropejski

Podprowincja: Niziny Środkowopolskie

Makroregion: Nizina Południowowielkopolska

Mezoregion: Wysoczyzna Leszczyńska

Zajmowane · jednostki · administracyjne: Polska: · województwo wielkopolskie, · województwo lubuskie, · województwo dolnośląskie


text:
# Paweł (Ponomariow, arcybiskup jarosławski)
Paweł, nazwisko świeckie (seminaryjne) Ponomariow (ur. 1749 w Aleksandrowej Słobodzie, zm. 7 marca?/19 marca 1805 w Jarosławiu) – rosyjski biskup prawosławny.

## Życiorys
Pochodził z rodziny duchownego. W wieku 11 lat został oddany na naukę do niższego seminarium duchownego przy ławrze Troicko-Siergijewskiej, tam też otrzymał nazwisko seminaryjne Ponomariow. Ukończył pełny kurs seminarium duchownego Moskiewskiej Akademii Duchownej, a następnie studia na Uniwersytecie Moskiewskim. Następnie podjął w seminarium w Ławrze pracę wykładowcy. Przed 1782, pozostając wykładowcą seminaryjnym, złożył wieczyste śluby mnisze. Okresowo pełnił obowiązki namiestnika klasztoru.
W 1782 wydał napisany pod kierunkiem metropolity moskiewskiego Platona szkic historii ławry Troicko-Siergijewskiej. Za tę i inne prace teologiczne i historyczne otrzymał w tym samym roku godność archimandryty, po czym został mianowany rektorem Moskiewskiej Akademii Duchownej. Funkcję tę pełnił przez dwa lata. Równocześnie wykładał w Akademii przedmioty teologiczne oraz pracował jako cenzor prac o tematyce religijnej przedstawianych Świętemu Synodowi Rządzącemu lub moskiewskiej izbie synodalnej do druku. Przez rok był przełożonym Monasteru Zaikonospasskiego w Moskwie, w 1783 został przeniesiony do Monasteru Simonowskiego. W 1785 skierowano go z kolei do Monasteru Nowe Jeruzalem w Istrze. Po roku został mianowany przełożonym Monasteru Nowospasskiego, którym kierował przez osiem lat, przeprowadzając na jego terenie znaczące prace renowacyjne w cerkwiach św. Mikołaja, św. Sergiusza z Radoneża oraz Ikony Matki Bożej „Znak”. Będąc przełożonym monasterów zaliczanych do najważniejszych wspólnot monastycznych w Rosji, archimandryta Paweł stał się osobą doskonale znaną Świątobliwemu Synodowi Rządzącemu i carycy Katarzynie II. Od 1792 sam zasiadał w Synodzie.
20 marca 1794 został wyświęcony na biskupa niżnonowogrodzkiego, przyjmując chirotonię w obecności Katarzyny II, z rąk członków Świętego Synodu.
Biskup Paweł zyskał w eparchii niżnonowogrodzkiej opinię surowego hierarchy. Za różne przewinienia kierował duchownych eparchialnych do obowiązkowej pracy w klasztorach i seminariach, nakładał czasowy zakaz odprawiania nabożeństw, niektórych pozbawił święceń. Dyscyplinę zaprowadzał także wśród synów duchownych, którzy na mocy jego ukazów mieli obowiązkowo podejmować naukę w szkołach duchownych, zamieszkując w internatach pod ścisłym nadzorem wychowawców. W 1797 otrzymał order św. Anny I stopnia za swoją działalność w eparchii niżnonowogrodzkiej.
W 1798 został przeniesiony na katedrę twerską. W 1799 został podniesiony do godności arcybiskupiej; przez pół roku przebywał w Petersburgu, uczestnicząc jako członek kadencyjny w sesji Świętego Synodu. W 1800 został przeniesiony na katedrę jarosławską i rostowską. Rok później otrzymał order św. Aleksandra Newskiego. Do 1803 ponownie przebywał w Petersburgu, biorąc udział w pracach Synodu.
Zmarł w 1805 i został pochowany w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Jarosławiu.

wikitext:
{{Inne znaczenia|arcybiskupa jarosławskiego|[[Paweł (Ponomariow, metropolita kruticki i kołomieński)|Paweł (Ponomariow) – metropolita kruticki i kołomieński]]}}
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Paweł
 |imię przybrane org      =
 |imię i nazwisko         =
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Arcybiskup jarosławski i rostowski
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Imperium Rosyjskie]]
 |data urodzenia          = 1749
 |miejsce urodzenia       = Aleksandrowa Słoboda
 |data śmierci            = 19 marca 1805
 |miejsce śmierci         = [[Jarosław (Rosja)|Jarosław]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Arcybiskup jarosławski i rostowski
 |1. funkcja - okres      = 1800–1805
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                 = [[Rosyjski Kościół Prawosławny]]
 |inkardynacja            = [[Eparchia jarosławska|Eparchia jarosławska i rostowska]]
 |data ślubów zakonnych   = do 1782
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = do 1782
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 20 marca 1794
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 20 marca 1794
 |miejscowość konsekracji   = [[Petersburg]]
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Gabriel (Pietrow-Szaposznikow)]]
 |współkonsekratorzy        = [[Platon (Lewszyn)]], [[Samuel (Mysławski)]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Paweł''', nazwisko świeckie ([[Nazwiska seminaryjne|seminaryjne)]] '''Ponomariow''' (ur. [[1749]] w [[Aleksandrowa Słoboda|Aleksandrowej Słobodzie]], zm. {{data|1805-03-19}} w [[Jarosław (Rosja)|Jarosławiu]]) – [[Rosja|rosyjski]] biskup [[Prawosławie|prawosławny]].

== Życiorys ==
Pochodził z rodziny duchownego. W wieku 11 lat został oddany na naukę do niższego seminarium duchownego przy [[Ławra Troicko-Siergijewska|ławrze Troicko-Siergijewskiej]], tam też otrzymał nazwisko seminaryjne Ponomariow. Ukończył pełny kurs seminarium duchownego [[Moskiewska Akademia Duchowna|Moskiewskiej Akademii Duchownej]], a następnie studia na Uniwersytecie Moskiewskim. Następnie podjął w seminarium w Ławrze pracę wykładowcy. Przed 1782, pozostając wykładowcą seminaryjnym, złożył [[Postrzyżyny mnisze|wieczyste śluby mnisze]]. Okresowo pełnił obowiązki namiestnika klasztoru<ref name="nne">[https://archive.is/20120905121715/http://www.nne.ru/bishops/b_14.php ПАВЕЛ II (ПОНОМАРЕВ)]</ref>.

W 1782 wydał napisany pod kierunkiem metropolity moskiewskiego [[Platon (Lewszyn)|Platona]] szkic historii ławry Troicko-Siergijewskiej. Za tę i inne prace teologiczne i historyczne otrzymał w tym samym roku godność [[Archimandryta|archimandryty]], po czym został mianowany rektorem Moskiewskiej Akademii Duchownej. Funkcję tę pełnił przez dwa lata. Równocześnie wykładał w Akademii przedmioty teologiczne oraz pracował jako cenzor prac o tematyce religijnej przedstawianych Świętemu Synodowi Rządzącemu lub moskiewskiej izbie synodalnej do druku<ref name="nne"/>. Przez rok był przełożonym [[Monaster Zaikonospasski|Monasteru Zaikonospasskiego]] w Moskwie, w 1783 został przeniesiony do [[Monaster Simonowski|Monasteru Simonowskiego]]. W 1785 skierowano go z kolei do [[Nowe Jeruzalem (monaster)|Monasteru Nowe Jeruzalem]] w [[Istra|Istrze]]. Po roku został mianowany przełożonym [[Monaster Nowospasski|Monasteru Nowospasskiego]], którym kierował przez osiem lat, przeprowadzając na jego terenie znaczące prace renowacyjne w cerkwiach św. Mikołaja, św. Sergiusza z Radoneża oraz Ikony Matki Bożej „Znak”<ref name="nne"/>. Będąc przełożonym monasterów zaliczanych do najważniejszych wspólnot monastycznych w Rosji, archimandryta Paweł stał się osobą doskonale znaną Świątobliwemu Synodowi Rządzącemu i carycy [[Katarzyna II Wielka|Katarzynie II]]. Od 1792 sam zasiadał w Synodzie<ref name="nne"/>.

20 marca 1794 został wyświęcony na biskupa niżnonowogrodzkiego, przyjmując [[Chirotonia|chirotonię]] w obecności Katarzyny II, z rąk członków Świętego Synodu<ref name="nne"/>.

Biskup Paweł zyskał w eparchii niżnonowogrodzkiej opinię surowego hierarchy. Za różne przewinienia kierował duchownych eparchialnych do obowiązkowej pracy w klasztorach i seminariach, nakładał czasowy zakaz odprawiania nabożeństw, niektórych pozbawił [[Sakrament święceń|święceń]]. Dyscyplinę zaprowadzał także wśród synów duchownych, którzy na mocy jego ukazów mieli obowiązkowo podejmować naukę w szkołach duchownych, zamieszkując w internatach pod ścisłym nadzorem wychowawców. W 1797 otrzymał order św. Anny I stopnia za swoją działalność w eparchii niżnonowogrodzkiej<ref name="nne"/>.

W 1798 został przeniesiony na katedrę [[Eparchia twerska|twerską]]. W 1799 został podniesiony do godności [[arcybiskup]]iej; przez pół roku przebywał w [[Petersburg]]u, uczestnicząc jako członek kadencyjny w sesji Świętego Synodu. W 1800 został przeniesiony na katedrę [[Eparchia jarosławska|jarosławską i rostowską]]. Rok później otrzymał order św. Aleksandra Newskiego. Do 1803 ponownie przebywał w Petersburgu, biorąc udział w pracach Synodu<ref name="nne"/>.

Zmarł w 1805 i został pochowany w [[Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Jarosławiu|soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Jarosławiu]]<ref name="nne"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Biskupi eparchii twerskiej}}
{{Biskupi eparchii jarosławskiej}}
{{Rektorzy Moskiewskiej Akademii Duchownej}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Paweł (Ponomariow)}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1749]]
[[Kategoria:Zmarli w 1805]]
[[Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej]]
[[Kategoria:Zakonnicy Monasteru Simonowskiego]]
[[Kategoria:Zakonnicy Monasteru Nowospasskiego]]
[[Kategoria:Zakonnicy monasteru Nowe Jeruzalem]]
[[Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu]]
[[Kategoria:Biskupi twerscy]]
[[Kategoria:Biskupi jarosławscy i rostowscy]]
[[Kategoria:Zakonnicy Monasteru Zaikonospasskiego]]
[[Kategoria:Rektorzy Moskiewskiej Akademii Duchownej]]

title: Paweł

Kraj działania: Imperium Rosyjskie

Data i miejsce urodzenia: 1749 · Aleksandrowa Słoboda

Data i miejsce śmierci: 19 marca 1805 · Jarosław

Wyznanie: prawosławne

Kościół: Rosyjski Kościół Prawosławny

Inkardynacja: Eparchia jarosławska i rostowska

title: Sukcesja apostolska

Miejscowość: Petersburg

Konsekrator: Gabriel (Pietrow-Szaposznikow)

Współkonsekratorzy: Platon (Lewszyn), Samuel (Mysławski)


text:
# Pine Apple
Pine Apple – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alabama, w hrabstwie Wilcox. W roku 2023 miasto zamieszkiwało 130 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 16,25 osoby/km².

title: Pine Apple

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pine Apple
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Pine Apple
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Alabama}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Wilcox (Alabama)|Wilcox]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 01-59880
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0152909
 |powierzchnia                 = 8,0
 |wysokość                     = 92
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 130<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2024-10-24 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 16,25
 |numer kierunkowy             = 251
 |kod pocztowy                 = 36768
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-AL
 |współrzędne                  = 31°52′4″N 86°59′15″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Pine Apple''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Alabama]], w hrabstwie [[Hrabstwo Wilcox (Alabama)|Wilcox]]. W roku 2023 miasto zamieszkiwało 130 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 16,25 osoby/km²<ref name=cv1></ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Alabama]]

title: Pine Apple

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Alabama

Hrabstwo: Wilcox

Powierzchnia: 8,0 km²


text:
# Gacek brunatny
Gacek brunatny, gacek wielkouch (Plecotus auritus) – gatunek ssaka z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

## Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Vespertilio auritus. Holotyp pochodził z Europy (Szwecja). Podgatunek begognae po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1994 roku hiszpański zoolog Oscar de Paz nadając mu nazwę Plecotus auritus begognae. Okaz typowy pochodził z obszaru 7,5 km na północny zachód od Vinuesy, na wysokości 1735 m n.p.m., w prowincji Soria, w Hiszpanii.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.

### Etymologia
- Plecotus: gr. πλεκω plekō „owijać, skręcać”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”[20].
- auritus: łac. auritus „uszaty, długouchy”, od auris „ucho”[21].
- begognae: „Dedykowane Begoñi del Horno, która pomaga mi i zachęca mnie do badań nad nietoperzami”[14].

## Zasięg występowania
Gacek brunatny występuje w Europie zamieszkując w zależności od podgatunku:
- P. auritus auritus – większość Europy, w tym Wyspy Brytyjskie, północny Półwysep Iberyjski, Sardynia, południowa Skandynawia, południowa Finlandia, Rosja na wschód do Uralu i Kaukazu.
- P. auritus begognae – środkowy i południowo-zachodni Półwysep Iberyjski.

## Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 39–46 mm, długość ogona 39–49 mm, długość ucha 29–35 mm, długość tylnej stopy 7–9 mm, długość przedramienia 35,5–42,8 mm; masa ciała 6–9 g. Podgatunek begognae jest nieco większy od podgatunku nominatywnego. Nietoperz mały. Futro na grzbiecie żółtobrązowe lub brązowe, na brzuchu białawe. Błony lotne brązowawe, ucho bardzo duże, długości przedramienia, szerokie. Uszy stykają się, ale nie zrastają u nasady. W czasie spoczynku najczęściej są ukryte pod skrzydłami, a widoczne pozostają jedynie koziołki. Koziołek nożowaty, od połowy zwężony o 1/2, o długości do 18 mm. Błona skrzydłowa przyczepiona u nasady palców stopy. Ostroga sięga do połowy odległości między piętą a ogonem, czasem nieco bliżej. Brak płatka. Koniec ogona wystaje poza błonę ogonową na ok. 3 mm. Wzór zębowy: I {\displaystyle {\tfrac {2}{3}}} C {\displaystyle {\tfrac {1}{1}}} P {\displaystyle {\tfrac {2}{3}}} M {\displaystyle {\tfrac {3}{3}}} = 36. Kariotyp wynosi 2n = 32 i FNa = 50.

## Ekologia

### Siedlisko
Występuje zarówno w lasach, jak i na obszarach zabudowanych. Latem kolonie rozrodcze spotykane są w budynkach (głównie na strychach), w dziuplach drzew oraz skrzynkach dla ptaków i nietoperzy. Kolonie te są niewielkie, liczą od kilku do kilkudziesięciu dorosłych samic. Zimuje w bardzo różnych kryjówkach, najczęściej chłodnych. Dominuje w małych, przydomowych piwnicach, gdzie jest zwykle najliczniejszym gatunkiem nietoperza. Często występuje w chłodnych jaskiniach i fortyfikacjach, rzadziej w studniach. Sporadycznie znajdowano go zimą w dziuplach drzew i na strychach. Jest to gatunek osiadły, sezonowe przeloty nie przekraczają kilkudziesięciu kilometrów. Żyją do 30 lat.

### Pokarm i żerowanie
Żeruje, latając w pobliżu koron drzew i krzewów, często zbierając drobne bezkręgowce z liści czy ścian budynków. Lot ma powolny, ale zwrotny. Na łowy wylatuje późno, nawet godzinę po zachodzie słońca. W skład pokarmu tego gatunku wchodzą głównie motyle nocne (zwłaszcza ćmy z rodziny sówkowatych), jak również muchówki i skorki. Atakując owada, gacek brunatny przerywa echolokację i kieruje się słuchem biernym, nasłuchując wielkimi uszami dźwięki wydawane przez ofiarę, np. trzepoczącą skrzydłami. Pozwala mu to na chwytanie motyli nocnych (zdolnych do słyszenia ultradźwięków), niedostępnych jako pokarm dla innych gatunków nietoperzy z rodziny mroczkowatych. Sygnały echolokacyjne gacków są bardzo słabe (o zasięgu 2-3 metrów) i służą im jedynie do orientacji w przestrzeni, m.in. lokalizacji przeszkód.

## Ochrona
W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową oraz wymagający ochrony czynnej, dodatkowo obowiązuje zakaz fotografowania, filmowania lub obserwacji, mogących powodować płoszenie lub niepokojenie.

title: Gacek brunatny

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Gacek brunatny
 |nazwa łacińska         = ''Plecotus auritus''
 |TSN                    = 632133
 |zoolog                 = ([[Karol Linneusz|Linnaeus]], 1758)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Plecotus auritus 2013-2 (cropped).jpg
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[nietoperze]]
 |podrząd                = [[mroczkokształtne]]
 |nadrodzina             = [[Vespertilionoidea]]
 |rodzina                = [[mroczkowate]]
 |podrodzina             = [[mroczki (podrodzina ssaków)|mroczki]]
 |plemię                 = [[gacki (plemię ssaków)|gacki]]
 |rodzaj                 = [[gacek (nietoperze)|gacek]]
 |gatunek                = gacek brunatny
 |synonimy               =
* ''Vespertilio auritus'' {{small|Linnaeus, 1758}}<ref name="lin"/>
* ''Macrotus europaeus''<ref group="uwaga" name="uwaga1">''[[Nomen nudum]]''.</ref> {{small|Leach, 1816}}<ref name="lea"/>
* ''Vespertilio otus'' {{small|Boie, 1825}}<ref name="boie"/>
* ''Vespertilio cornutus'' {{small|[[Frederik Faber|Faber]], 1826}}<ref name="fab"/>
* ''Plecotus communis'' {{small|[[René Lesson|Lesson]], 1827}}<ref name="les"/>
* ''Plecotus brevimanus'' {{small|[[Leonard Blomefield|Jenyns]], 1829}}<ref name="jen"/>
* ''Plecotus vulgaris'' {{small|[[Anselme Gaëtan Desmarest|Desmarest]], 1829}}<ref name="des"/>
* ''Plecotus Peronii'' {{small|[[Isidore Geoffroy Saint-Hilaire|I. Geoffroy Saint-Hilaire]], 1832}}{{odn|Geoffroy Saint-Hilaire|1832|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/37083531 2], [https://www.biodiversitylibrary.org/page/37083523 10]}}
* ''Plecotus velatus'' {{small|I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1832}}{{odn|Geoffroy Saint-Hilaire|1832|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/37083528 5 (przypis)]}}
* ''Plecotus Bonapartii''{{u|uwaga1}} {{small|[[John Edward Gray|J.E. Gray]], 1838}}<ref name="gray"/>
* ''Plecotus megalotos'' {{small|[[Heinrich Rudolf Schinz|Schinz]], 1840}}<ref name="sch"/>
* ''Plecotus auritus'' var. ''typus'' {{small|[[Carl Koch|Koch]], 1865}}<ref name="koch"/>
* ''Plecotus auritus'' var. ''montanus'' {{small|Koch, 1865}}<ref name="koch"/>
 |ranga podtaksonu       = [[podgatunek|Podgatunki]]
 |podtaksony             =
* ''P. a. auritus'' {{small|(Linnaeus, 1758)}}
* ''P. a. begognae'' {{small|[[Oscar de Paz|de Paz]], 1994}}<ref name="paz"/>
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 17596
 |mapa występowania      = Plecotus auritus range map.png
 |opis mapy występowania =
 |wikispecies            = Plecotus auritus
 |commons                = Plecotus auritus
}}
'''Gacek brunatny'''<ref name="miiz"/>, gacek wielkouch<ref name="msz"/> (''Plecotus auritus'') – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ssaki|ssaka]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] [[mroczki (podrodzina ssaków)|mroczków]] (Vespertilioninae) w obrębie [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[mroczkowate|mroczkowatych]] (Vespertilionidae).

== Taksonomia ==
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami [[binominalne nazewnictwo gatunków|nazewnictwa binominalnego]] opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik [[Karol Linneusz]] nadając mu nazwę ''Vespertilio auritus''<ref name="lin"/>. [[Holotyp]] [[miejsce typowe|pochodził]] z [[Europa|Europy]] ([[Szwecja]])<ref name="msw"/>. Podgatunek ''begognae'' po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1994 roku hiszpański zoolog [[Oscar de Paz]] nadając mu nazwę ''Plecotus auritus begognae''<ref name="paz"/>. Okaz typowy pochodził z obszaru 7,5 km na północny zachód od [[Vinuesa|Vinuesy]], na wysokości 1735 m [[n.p.m.]], w prowincji [[Soria (prowincja)|Soria]], w [[Hiszpania|Hiszpanii]]<ref name="paz"/>.

Autorzy ''Illustrated Checklist of the Mammals of the World'' rozpoznają dwa [[podgatunek|podgatunki]]<ref name="icmw"/>.

=== Etymologia ===
* ''Plecotus'': {{gr.|πλεκω}} ''plekō'' „owijać, skręcać”; ους ''ous'', ωτος ''ōtos'' „ucho”<ref name="pal"/>.
* ''auritus'': {{łac.|auritus}} „uszaty, długouchy”, od ''auris'' „ucho”<ref>{{The Key to Scientific Names|nazwa=auritus|data dostępu=2022-08-04}}</ref>.
* ''begognae'': „Dedykowane Begoñi del Horno, która pomaga mi i zachęca mnie do badań nad nietoperzami”<ref name="paz"/>.

== Zasięg występowania ==
Gacek brunatny występuje w Europie zamieszkując w zależności od podgatunku<ref name="icmw"/>:
* ''P. auritus auritus'' – większość Europy, w tym [[Wyspy Brytyjskie]], północny [[Półwysep Iberyjski]], [[Sardynia]], południowa [[Skandynawia]], południowa [[Finlandia]], [[Rosja]] na wschód do [[Ural (region fizycznogeograficzny)|Uralu]] i [[Kaukaz (region)|Kaukazu]].
* ''P. auritus begognae'' – środkowy i południowo-zachodni Półwysep Iberyjski.

== Morfologia ==
Długość ciała (bez ogona) 39–46 mm, długość ogona 39–49 mm, długość ucha 29–35 mm, długość tylnej stopy 7–9 mm, długość przedramienia 35,5–42,8 mm; masa ciała 6–9 g<ref name="hmw"/>. Podgatunek ''begognae'' jest nieco większy od [[podgatunek nominatywny|podgatunku nominatywnego]]<ref name="hmw"/>. [[nietoperze|Nietoperz]] mały. [[Futro]] na grzbiecie żółtobrązowe lub brązowe, na brzuchu białawe. [[Błony lotne]] brązowawe, [[ucho]] bardzo duże, długości przedramienia, szerokie. [[ucho|Uszy]] stykają się, ale nie zrastają u nasady. W czasie spoczynku najczęściej są ukryte pod skrzydłami, a widoczne pozostają jedynie koziołki. Koziołek nożowaty, od połowy zwężony o 1/2, o długości do 18 mm. Błona skrzydłowa przyczepiona u nasady palców stopy. Ostroga sięga do połowy odległości między piętą a ogonem, czasem nieco bliżej. Brak płatka. Koniec [[Ogon (anatomia)|ogona]] wystaje poza błonę ogonową na ok. 3 mm. [[Wzór zębowy]]: '''I <math>\tfrac{2}{3}</math> C <math>\tfrac{1}{1}</math> P <math>\tfrac{2}{3}</math> M <math>\tfrac{3}{3}</math> = 36'''<ref name="hmw"/>. [[Kariotyp]] wynosi 2n = 32 i FNa = 50<ref name="hmw"/>.

== Ekologia ==
=== Siedlisko ===
Występuje zarówno w lasach, jak i na obszarach zabudowanych. Latem kolonie rozrodcze spotykane są w budynkach (głównie na strychach), w dziuplach drzew oraz [[skrzynka lęgowa|skrzynkach]] dla ptaków i nietoperzy. Kolonie te są niewielkie, liczą od kilku do kilkudziesięciu dorosłych samic. Zimuje w bardzo różnych kryjówkach, najczęściej chłodnych. Dominuje w małych, przydomowych piwnicach, gdzie jest zwykle najliczniejszym gatunkiem nietoperza. Często występuje w chłodnych jaskiniach i fortyfikacjach, rzadziej w studniach. Sporadycznie znajdowano go zimą w dziuplach drzew i na strychach. Jest to gatunek osiadły, sezonowe przeloty nie przekraczają kilkudziesięciu kilometrów. Żyją do 30 lat<ref>{{Cytuj |autor = Sławomir Wąsik |tytuł = Ssaki Polski od A do Ż |data = 2011 |data dostępu = 2023-09-29 |isbn = 978-83-7073-674-3 |miejsce = Warszawa |wydawca = Multico Oficyna Wydawnicza |s = 41}}</ref>.

=== Pokarm i żerowanie ===
Żeruje, latając w pobliżu koron drzew i krzewów, często zbierając drobne bezkręgowce z liści czy ścian budynków. Lot ma powolny, ale zwrotny. Na łowy wylatuje późno, nawet godzinę po zachodzie słońca<ref>{{Cytuj |autor = Sławomir Wąsik |tytuł = Ssaki Polski od A do Ż |data = 2011 |data dostępu = 2023-09-27 |isbn = 978-83-7073-674-3 |miejsce = Warszawa |wydawca = Multico Oficyna Wydawnicza |s = 41}}</ref>. W skład pokarmu tego gatunku wchodzą głównie [[motyle]] nocne (zwłaszcza [[ćmy]] z rodziny [[sówkowate|sówkowatych]]), jak również [[muchówki]] i [[skorki]]. Atakując owada, gacek brunatny przerywa [[echolokacja|echolokację]] i kieruje się słuchem biernym, nasłuchując wielkimi uszami dźwięki wydawane przez ofiarę, np. trzepoczącą skrzydłami. Pozwala mu to na chwytanie motyli nocnych (zdolnych do słyszenia [[ultradźwięki|ultradźwięków]]), niedostępnych jako pokarm dla innych gatunków nietoperzy z rodziny [[mroczkowate|mroczkowatych]]. Sygnały echolokacyjne gacków są bardzo słabe (o zasięgu 2-3 metrów) i służą im jedynie do orientacji w przestrzeni, m.in. lokalizacji przeszkód.

== Ochrona ==
W Polsce jest objęty [[Zwierzęta objęte ścisłą ochroną gatunkową w Polsce (2014–2017)|ścisłą ochroną gatunkową]] oraz wymagający ochrony czynnej, dodatkowo obowiązuje zakaz fotografowania, filmowania lub obserwacji, mogących powodować płoszenie lub niepokojenie<ref>Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ({{Dziennik Ustaw|2014|1348}})</ref>.

== Zobacz też ==
* [[ssaki Polski]]
* [[ochrona przyrody]]
* [[skrzynka lęgowa]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="lin">{{cytuj książkę| autor = C. Linnaeus| tytuł = Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/726925|rok = 1758|wydawca = Impensis Direct. Laurentii Salvii|miejsce = [[Sztokholm|Holmiae]]|wydanie = 10|tom = 1|strony = 32|język = la}}</ref>
<ref name="lea">{{cytuj książkę| autor = W.E. Leach| tytuł = Systematic Catalogue of the Specimens of the Indigenous Mammalia and Birds that are Preserved in the British Museum: with Their Localities and Authorities. To which is Added a List of the Described Species that are Wanting to Complete the Collection of British Mammalia and Birds|url = {{Google Books|Q3UwngAACAAJ|strony=5|link=tak}}|rok = 1816|wydawca = Printed by Richard and Arthur Taylor|miejsce = London| strony = 5|język = en}}</ref>
<ref name="boie">{{cytuj pismo |autor = F. Boie|tytuł = Beiträge zur Naturgeschichte europäischer vierfüssiger Thiere|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/27509444|czasopismo = Isis von Oken| wolumin = Jahrgang 1825| strony = 1206|rok = 1825|język = de}}</ref>
<ref name="fab">{{cytuj pismo |autor = F. Faber|tytuł = Ueber eine neue Fledermaus in Jůtland|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/27510931|czasopismo = Isis von Oken| wolumin = Jahrgang 1826|strony = 515|rok = 1826|język = de}}</ref>
<ref name="les">{{cytuj książkę| autor = R.-P. Lesson| tytuł = Manuel de mammalogie, ou histoire naturelle des mammiferes|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/54207563|rok = 1827|wydawca = J. B. Bailliere|miejsce = Paris| strony = 95|język = en}}</ref>
<ref name="jen">{{cytuj pismo |autor = L. Jenyns|tytuł = The distinctive Characters of two British Species of Plecotus, supposed to have been confounded under the Name of Long-eared Bat|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/762868|czasopismo = Transactions of the Linnean Society of London | wolumin = 16|numer = 1|strony = 55 |rok = 1829|język = en}}</ref>
<ref name="des">{{cytuj książkę| autor = A.G. Desmarest| tytuł = Faune française ou histoire naturelle, generale et particuliere des animaux, qui se trouvent en France: Mammifères|url = {{Google Books|IdhfAAAAcAAJ|strony=18|link=tak}} | rok = 1829|wydawca = F.-G. Lavrault|miejsce = Paris |strony = 18|język = fr}}</ref>
<ref name="gray">{{cytuj pismo |autor = J.E. Gray|tytuł = A Revision of the Genera of Bats (Vespertilionidæ), and the Description of some new Genera and Species|url = https://www.biodiversitylibrary.org/item/123706#page/513/mode/1up|czasopismo = Magazine of Zoology and Botany| wolumin = 2|wydanie = 12|strony = 495|rok = 1838 |język = en}}</ref>
<ref name="sch">{{cytuj książkę| autor = H.R. Schinz| tytuł = Europäische Fauna oder Verzeichniss der Wirbelthiere Europa’s|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/41502834|rok = 1840|wydawca = Schweizerbart|miejsce = Stuttgart|część = 1|tytuł części = Säugethiere und Vögel|strony = 19|język = de}}</ref>
<ref name="koch">{{cytuj pismo | imię = C.| nazwisko = Koch |tytuł = Das Wesentliche der Chiropteren mit besonderer Beschreibung der in dem Herzog thum Nassau und in den an grän zenden landes theilen vorkommenden Fledermäus |url = {{Google Books|9V9JAAAAcAAJ|strony=406|link=tak}}|czasopismo = Verein für Naturkunde im Herzogthum Nassau | wolumin = 18 |strony = 406 |rok = 1865 | język = de}}</ref>
<ref name="paz">{{cytuj pismo |autor = O. de Paz  |tytuł = Systematic position of Plecotus (Geoffroy, 1818) from the Iberian Peninsula (Mammalia: Chiroptera)|url = |czasopismo = Mammalia | wolumin = 58|numer = 3|strony = 429|rok = 1994|doi = 10.1515/mamm.1994.58.3.423|język = en}}</ref>
<ref name="iucn">{{IUCN |id = 17596|nazwa = Plecotus auritus|autor = S. Gazaryan, S.V. Kruskop & L. Godlevska| iucn rok = 2020| wersja = 2022-1 |data dostępu = 2022-08-04}}</ref>
<ref name="miiz">Nazwy zwyczajowe za: {{Cytuj książkę | autor = W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca = Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 122 | język = pl en}}</ref>
<ref name="msz">{{cytuj książkę |autor = K. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych| wydanie = IV| tytuł = Ssaki|wydawca = Wiedza Powszechna| seria = Mały słownik zoologiczny | miejsce = Warszawa| rok = 1991| strony = 84|isbn = 83-214-0637-8}}</ref>
<ref name="icmw">{{cytuj książkę| autor = C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest| tytuł = Illustrated Checklist of the Mammals of the World|url = https://www.lynxeds.com/product/illustrated-checklist-of-the-mammals-of-the-world/| rok = 2020|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|część = 2|tytuł części = Eulipotyphla to Carnivora|isbn = 978-84-16728-35-0|strony = 244|język = en}}</ref>
<ref name="msw">{{cytuj stronę|autor = D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy)|url = https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=13802155|tytuł = Species ''Plecotus auritus'' |opublikowany = Johns Hopkins University Press |praca = Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) |rok = 2005 | data dostępu = 2022-08-04}}</ref>
<ref name="hmw">{{Cytuj książkę | autor = D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy)| tytuł = [[Handbook of the Mammals of the World]] | autor r = R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer| rozdział = Family Vespertilionidae (Vesper Bats)| część = 9 | tytuł części = Bats| wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | strony = 869–870| isbn = 978-84-16728-19-0 | rok = 2019 | język = en}}</ref>
<ref name="pal">{{cytuj pismo| autor = T.S. Palmer| autor link = Theodore Sherman Palmer|tytuł = Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals|url = {{Google Books|ApMeAQAAIAAJ|strony=546|link=tak}}|rok = 1904|czasopismo = North American Fauna |wolumin = 23| strony = 546|język = en}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj pismo | imię = I. | nazwisko = Geoffroy Saint-Hilaire|tytuł = Essai monographique sur le genre Oreillard. Plecotus. Geoff. St.-Hil|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/37083532|czasopismo = Magasin de zoologie | wolumin = 2|numer = 2|strony = 1–11|rok = 1832| odn = tak| język = fr}}
* {{cytuj książkę |nazwisko=Sachanowicz|imię=K.|nazwisko2=Ciechanowski|imię2=M.|imię3=T. |nazwisko3=Cofta (rysunki)|tytuł=Nietoperze Polski|data=2005 |wydawca=MULTICO |miejsce=Warszawa |isbn = 83-7073-401-4}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Mroczkowate]]
[[Kategoria:Ssaki Europy]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku]]
[[Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza]]

title: Gacek brunatny

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: nietoperze

Podrząd: mroczkokształtne

Nadrodzina: Vespertilionoidea

Rodzina: mroczkowate

Podrodzina: mroczki

Plemię: gacki

Rodzaj: gacek

Gatunek: gacek brunatny

title: Podgatunki

Podgatunki:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· najmniejszej troski
Zasięg występowania
Mapa występowania


text:
# Alpinus (imię)
Alpinus – imię męskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od nazwy Alpes, 'Alpy' i dodanie przyrostka -inus lub oboczna forma innego cognomen: Albinus, od wyrazu pospolitego albus / alpus 'biały, jasny'.
Patronem imienia jest św. Alpinus (biskup Châlon-sur-Marne) wspominany w Kościele katolickim 7 września.
Odpowiedniki w innych językach:
- (fr.) Alpin
- (ang.) Alben, Albin
- (łac.) Albinus
- (niem.) Albin
- (ros.) Albin, Alwin

Zobacz też:
- Albin – imię
- Alpinus – marka odzieży

title: Alpinus (imię)

wikitext:
'''Alpinus''' – [[imię]] męskie pochodzenia [[łacina|łacińskiego]], utworzone od nazwy ''Alpes'', 'Alpy' i dodanie [[przyrostek|przyrostka]] -inus lub oboczna forma innego [[nazwisko#Przydomek (cognomen)|cognomen]]: ''Albinus'', od wyrazu pospolitego albus / alpus 'biały, jasny'<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.deon.pl/imieniny/imie,146,alpinus.html | tytuł = Alpinus (Albinus), biskup Châlon-sur-Marne.  | opublikowany = [[Deon.pl]] | data dostępu = 2014-05-18}}</ref>.

Patronem imienia jest św. [[Alpinus (biskup Châlon-sur-Marne)]] wspominany w Kościele katolickim [[7 września]].

Odpowiedniki w innych językach:
* {{lang|fr}} Alpin
* {{lang|en}} Alben, Albin
* {{lang|la}} Albinus
* {{lang|de}} Albin
* {{lang|ru}} Albin, Alwin

Zobacz też:
* [[Albin]] – imię
* [[Alpinus]] – marka odzieży

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{imiona}}

[[Kategoria:Męskie imiona łacińskie]]


text:
# Użycie niekomercyjne
Użycie niekomercyjne (ang. Noncommercial, skrót CC-NC) – warunek licencji Creative Commons, który nie zezwala na wykorzystywanie utworów głównie do celów komercyjnych. Można go znaleźć w trzech z sześciu licencji CC: BY-NC, BY-NC-SA i BY-NC-ND.

## Definicja
Ta definicja jest celowo elastyczna, ponieważ każda działalność w jakiś sposób łączy się z działalnością komercyjną. Zawężenie definicji użycia niekomercyjnego jest niemożliwe i według Creative Commons nierozsądne. Creative Commons wraz z The Andrew W. Mellon Foundation wykonało badanie mające na celu pomóc ustalić jak twórcy i użytkownicy rozumieją użycie niekomercyjne. Ukazało ono m.in. że:
- ponad trzech na czterech twórców i użytkowników uważa, że działalność związana z reklamą jest „zdecydowanie” komercyjna;
- ponad sześciu na dziesięciu twórców i użytkowników uważa, że nawet jeśli zysk z reklamy pokrywa tylko koszty hostingu i serwera, jest to „zdecydowanie” użycie komercyjne;
- zdania twórców i użytkowników różnią się jednak w kwestiach związanych z odzyskiwaniem kosztów działalności, użyciem przez instytucje publiczne, organizacje non profit lub osoby prywatne. Użytkownicy są bardziej skłonni do kwalifikacji tego działania jako „zdecydowanie” komercyjne, a twórcy jako „zdecydowanie” niekomercyjne.

## Kluczowe zasady[6]
Użycie niekomercyjne ogranicza tylko użytkownika licencji i nie ogranicza licencjodawcy. Tak samo jak w innych licencjach Creative Commons, licencja ogranicza tylko użytkowników. Twórcy mogą zarabiać na swoich utworach.
Użycie niekomercyjne nie zależy od tożsamości użytkownika, tylko od sposobu użycia. Definicja użycia niekomercyjnego opiera się na tym, że utwór nie może być użyty w celach komercyjnych. Użytkownik niezależnie od tego, czy pracuje w organizacji rządowej czy organizacji non-profit, jeśli nie zamierza używać go w celach komercyjnych, ma do tego pełne prawo.
Użytkownicy utworu, który zawiera utwór udostępniony na tej licencji, nie mogą udostępnić go na innej licencji.
Termin „niekomercyjny” nie ogranicza wykorzystania dozwolonego w inny sposób przez ograniczenia i wyjątki od praw autorskich. Ponieważ umieszczenie linku do utworu nie wymaga zgody na podstawie praw autorskich, uniwersytet działający dla zysku może nadal zawierać link do licencjonowanego oprogramowania CC-NC w sylabusie lub na swojej stronie internetowej. W takich przypadkach licencja CC nigdy nie wchodzi w grę, a ograniczenie CC-NC (i inne ograniczenia lub warunki zawarte w licencji) mogą zostać pominięte.
Objaśnia do użycia niekomercyjnego nie modyfikują licencji Creative Commons. Niektórzy licencjodawcy lub dostawcy witryn internetowych sami interpretują i objaśniają co oznacza skrót CC-NC. Wyjaśnienia te nigdy nie stanowią części licencji CC, nawet jeśli są zawarte w warunkach usługi lub innym zasobie zaprojektowanym do kontraktowego wiązania użytkowników.
Licencje CC-NC nie są wyłączne. Oznacza to, że licencjodawca CC-NC może oferować utwory na innych warunkach, w tym na warunkach komercyjnych. Czasami zdarza się, że licencjodawca udostępnia utwór do użycia niekomercyjnego, jednak za pewną opłatę udziela prawa do wykorzystania komercyjnego.
W przypadku danego utworu dozwolone zastosowania niekomercyjne mogą być ograniczone z powodu praw innych niż prawa autorskie.

title: Użycie niekomercyjne

wikitext:
[[Plik:Cc-nc white.svg|thumb|upright=0.6|Symbol warunku]]
'''Użycie niekomercyjne''' (ang. ''Noncommercial'', [[skrót]] ''CC-NC'') – warunek [[Licencje Creative Commons|licencji Creative Commons]], który nie zezwala na wykorzystywanie [[Utwór|utworów]] głównie do celów komercyjnych<ref>{{Cytuj |tytuł = NonCommercial interpretation – Creative Commons |data dostępu = 2018-01-20 |opublikowany = wiki.creativecommons.org |url = https://wiki.creativecommons.org/wiki/NonCommercial_interpretation |język = en}}</ref>. Można go znaleźć w trzech z sześciu licencji CC: BY-NC<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Creative Commons – Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne 2.0 Polska – CC BY-NC 2.0 PL |data = |data dostępu = 2018-01-21 |opublikowany = creativecommons.org |url = https://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/pl/}}</ref>, BY-NC-SA<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Creative Commons – Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach 3.0 Polska – CC BY-NC-SA 3.0 PL |data = |data dostępu = 2018-01-21 |opublikowany = creativecommons.org |url = https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/pl/}}</ref> i BY-NC-ND<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Creative Commons – Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska – CC BY-NC-ND 3.0 PL |data = |data dostępu = 2018-01-21 |opublikowany = creativecommons.org |url = https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/pl/}}</ref>.

== Definicja ==
Ta definicja jest celowo elastyczna, ponieważ każda działalność w jakiś sposób łączy się z działalnością komercyjną. Zawężenie definicji użycia niekomercyjnego jest niemożliwe i według [[Creative Commons]] nierozsądne. Creative Commons wraz z The Andrew W. Mellon Foundation wykonało badanie mające na celu pomóc ustalić jak twórcy i użytkownicy rozumieją użycie niekomercyjne. Ukazało ono m.in. że<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Defining “Noncommercial” A Study of How the Online Population Understands “Noncommercial Use” |data = wrzesień 2009}}</ref>:
* ponad trzech na czterech twórców i użytkowników uważa, że działalność związana z [[Reklama|reklamą]] jest „zdecydowanie” komercyjna;
* ponad sześciu na dziesięciu twórców i użytkowników uważa, że nawet jeśli zysk z reklamy pokrywa tylko koszty hostingu i serwera, jest to „zdecydowanie” użycie komercyjne;
* zdania twórców i użytkowników różnią się jednak w kwestiach związanych z odzyskiwaniem kosztów działalności, użyciem przez instytucje publiczne, organizacje [[non profit]] lub osoby prywatne. Użytkownicy są bardziej skłonni do kwalifikacji tego działania jako „zdecydowanie” komercyjne, a twórcy jako „zdecydowanie” niekomercyjne.

== Kluczowe zasady<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = NonCommercial interpretation – Creative Commons – Key points about the NonCommercial licenses |data = |data dostępu = 2018-01-21 |opublikowany = wiki.creativecommons.org |url = https://wiki.creativecommons.org/wiki/NonCommercial_interpretation#Key_points_about_the_NonCommercial_licenses |język = en}}</ref> ==
Użycie niekomercyjne ogranicza tylko użytkownika licencji i nie ogranicza licencjodawcy. Tak samo jak w innych licencjach Creative Commons, licencja ogranicza tylko użytkowników. Twórcy mogą zarabiać na swoich utworach.

Użycie niekomercyjne nie zależy od tożsamości użytkownika, tylko od sposobu użycia. Definicja użycia niekomercyjnego opiera się na tym, że utwór nie może być użyty w celach komercyjnych. Użytkownik niezależnie od tego, czy pracuje w organizacji rządowej czy [[Organizacja non-profit|organizacji non-profit]], jeśli nie zamierza używać go w celach komercyjnych, ma do tego pełne prawo.

Użytkownicy utworu, który zawiera utwór udostępniony na tej licencji, nie mogą udostępnić go na innej licencji.

Termin „niekomercyjny” nie ogranicza wykorzystania dozwolonego w inny sposób przez [[Wyjątki i ograniczenia praw autorskich|ograniczenia i wyjątki od praw autorskich]]. Ponieważ umieszczenie linku do utworu nie wymaga zgody na podstawie praw autorskich, uniwersytet działający dla zysku może nadal zawierać link do licencjonowanego oprogramowania CC-NC w sylabusie lub na swojej stronie internetowej. W takich przypadkach licencja CC nigdy nie wchodzi w grę, a ograniczenie CC-NC (i inne ograniczenia lub warunki zawarte w licencji) mogą zostać pominięte.

Objaśnia do użycia niekomercyjnego nie modyfikują licencji Creative Commons. Niektórzy licencjodawcy lub dostawcy witryn internetowych sami interpretują i objaśniają co oznacza skrót CC-NC. Wyjaśnienia te nigdy nie stanowią części licencji CC, nawet jeśli są zawarte w warunkach usługi lub innym zasobie zaprojektowanym do kontraktowego wiązania użytkowników.

Licencje CC-NC nie są wyłączne. Oznacza to, że licencjodawca CC-NC może oferować utwory na innych warunkach, w tym na warunkach komercyjnych. Czasami zdarza się, że licencjodawca udostępnia utwór do użycia niekomercyjnego, jednak za pewną opłatę udziela prawa do wykorzystania komercyjnego.

W przypadku danego utworu dozwolone zastosowania niekomercyjne mogą być ograniczone z powodu praw innych niż prawa autorskie.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://mirrors.creativecommons.org/defining-noncommercial/Defining_Noncommercial_fullreport.pdf ''Defining “Noncommercial” A Study of How the Online Population Understands “Noncommercial Use”'' Sprawozdanie w wersji pdf]
* [https://creativecommons.pl/ Creative Commons Polska]
* [[creativecommons:|Pełny wybór licencji na stronie Creative Commons]]
* [https://creativecommons.pl/2017/01/licencje-creative-commons-4-0-swoboda-uzycia-najwazniejsze-informacje/ Licencje Creative Commons 4.0 – Swoboda użycia, najważniejsze informacje]
* [[creativecommonswiki:wiki/NonCommercial interpretation|NonCommercial interpretation – Creative Commons Wiki]]
{{Prawa autorskie}}

[[Kategoria:Creative Commons]]
[[Kategoria:Otwarte licencje]]


text:
# Siglufjörður (fiord)
Siglufjörður – fiord w północnej Islandii, w północnej części półwyspu Tröllaskagi. Ma około 7 km długości i około 3 km szerokości u wejścia do fiordu. Fiord otaczają szczyty górskie sięgające 800–850 m n.p.m. Nad fiordem położone jest miasto i port rybacki Siglufjörður.

title: Siglufjörður (fiord)

wikitext:
{{Zatoka infobox
 |nazwa                   = Siglufjörður
 |inne nazwy              =
 |grafika                 = Siglunes.JPG
 |opis grafiki            = Przylądek Siglunes u wejścia do fiordu Siglufjörður
 |państwo                 = ISL
 |lokalizacja             =
 |powierzchnia            =
 |wymiary                 = 7 × 3 km
 |głębokość średnia       =
 |głębokość maksymalna    =
 |objętość                =
 |zasolenie               =
 |cieki wodne             =
 |miejscowości nadbrzeżne = [[Siglufjörður]]
 |wyspy                   =
 |mapka zatoki            =
 |opis mapki zatoki       =
 |współrzędne             = 66°10'10"N 18°52'40"W
 |commons                 = Category:Siglufjörður (fjord)
}}
'''Siglufjörður''' – [[fiord]] w północnej [[Islandia|Islandii]], w północnej części [[półwysep|półwyspu]] [[Tröllaskagi]]. Ma około 7 km długości i około 3 km szerokości u wejścia do fiordu. Fiord otaczają szczyty górskie sięgające 800–850 m n.p.m. Nad fiordem położone jest miasto i port rybacki [[Siglufjörður]]{{R|mapa}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="mapa">{{Cytuj stronę | url = http://kortasja.lmi.is/en/ | tytuł=Map Viewer| autor =  | data = | opublikowany =  National Land Survey of Iceland | data dostępu = 2018-08-09| język = en}}</ref>
}}

[[Kategoria:Fiordy Islandii]]

title: Siglufjörður

Państwo: Islandia

Wymiary: 7 × 3 km

Miejscowości nadbrzeżne: Siglufjörður


text:
# 500-tonowe lichtugi mazutowe
500-tonowe lichtugi mazutowe (500-ton Oil Fuel Lighter) – typ czterech lichtug do przechowywania i transportu mazutu zbudowanych dla Royal Australian Navy w czasie I wojny światowej.

## Historia
Lichtugi zostały zbudowane w Sydney w stoczni Cockatoo Island Dockyard w 1916. Jednostki liczyły 156 stóp długości, 30 stóp szerokości, ich zanurzenie wynosiło 14 stóp (48 × 9,1 x 4,3 metry). Pełna wyporność wynosiła 944 tony, mogły one pomieścić do 549,1 ton mazutu. Załoga wynosiła pomiędzy pięć, a siedem osób.
Jednostki miały dziesięć zbiorników na paliwo, po pięć na burtę, wszystkie przedzielone koferdamami. Jednostki nie posiadały napędu własnego, na ich pokładach znajdowały się tylko silniki do pompowania mazutu – silnik wysokoprężny Gardiner o mocy 40 KM i dwie pompy Mathher and Platt.
W służbie były najczęściej przycumowane do boi w pobliżu Garden Island. Służyły w okresie I i II wojny światowej.

## Lista jednostek
- OFL No. 1
- OFL No. 2 – w późniejszym czasie na rufie jednostki zbudowano dodatkowe kabiny, zatopiona jako cel w 1978[4].
- OFL No. 3 – przemianowana na AFL 501 i przystosowana do transportu paliwa lotniczego[4].
- OFL No. 4 – wycofana ze służby w 1978, sprzedana za 4260 dolarów[4].

title: 500-tonowe lichtugi mazutowe

wikitext:
'''500-tonowe lichtugi mazutowe''' (500-ton Oil Fuel Lighter) – typ czterech [[lichtuga|lichtug]] do przechowywania i transportu [[mazut]]u zbudowanych dla [[Royal Australian Navy]] w czasie I wojny światowej.

== Historia ==
[[Lichtuga|Lichtugi]] zostały zbudowane w [[Sydney]] w stoczni [[Cockatoo Island Dockyard]] w 1916{{r|ref1}}. Jednostki liczyły 156 stóp długości, 30 stóp szerokości, ich [[zanurzenie]] wynosiło 14 stóp (48 × 9,1 x 4,3 metry){{r|gillett62}}. Pełna [[wyporność]] wynosiła 944 tony, mogły one pomieścić do 549,1 ton [[mazut]]u{{r|gillett62|gillett213}}. Załoga wynosiła pomiędzy pięć, a siedem osób{{r|gillett62}}.

Jednostki miały dziesięć zbiorników na paliwo, po pięć na burtę, wszystkie przedzielone [[Grobla (koferdam)|koferdamami]]{{r|wilson60}}. Jednostki nie posiadały napędu własnego, na ich pokładach znajdowały się tylko silniki do pompowania mazutu – [[silnik wysokoprężny]] Gardiner o mocy 40 KM i dwie pompy Mathher and Platt{{r|wilson60}}.

W służbie były najczęściej przycumowane do boi w pobliżu [[Garden Island]]{{r|gillett62}}. Służyły w okresie [[I wojna światowa|I]] i [[II wojna światowa|II wojny światowej]]{{r|gillett62|gillett213}}.

== Lista jednostek ==
* OFL No. 1
* OFL No. 2 – w późniejszym czasie na [[Rufa|rufie]] jednostki zbudowano dodatkowe kabiny, zatopiona jako cel w 1978{{r|wilson60}}.
* OFL No. 3 – przemianowana na AFL 501 i przystosowana do transportu paliwa lotniczego{{r|wilson60}}.
* OFL No. 4 – wycofana ze służby w 1978, sprzedana za 4260 dolarów{{r|wilson60}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ref1>{{Cytuj stronę | url = http://guides.naa.gov.au/resources/guides/cockatoo-island-dockyard/appendix1.htm| tytuł = Alphabetical list of vessels built or refitted at Cockatoo Island Dockyard 1912–91| data dostępu = 2015-03-22 | autor = | opublikowany = naa.gov.au| praca = | data = | język = en}}</ref>
<ref name=gillett62>{{Australian and New Zealand Warships|skrót=tak|strony=62}}</ref>
<ref name=gillett213>{{Australian and New Zealand Warships|skrót=tak|strony=213}}</ref>
<ref name=wilson60>{{cytuj książkę|nazwisko=Wilson|imię=M.|tytuł=Royal Australian Navy|strony=60}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Australian and New Zealand Warships}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Wilson|imię=Michael|tytuł=Royal Australian Navy – 21st Century Warships – Naval Auxiliaries 1911 to 1999 (Including Defence Maritime Services). Profile No. 4|wydawca=Topmill Pty Ltd | miejsce=Marrickville |rok=2001 | isbn=1876270721}}

{{SORTUJ:*}}
[[Kategoria:Australijskie okręty pomocnicze]]
[[Kategoria:Australijskie okręty z okresu II wojny światowej]]
[[Kategoria:Australijskie okręty z okresu po 1945]]
[[Kategoria:Lichtugi]]


text:
# Krzywoszyn (gmina)
Krzywoszyn – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w woj. nowogródzkim (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy była wieś Krzywoszyn (358 mieszk. w 1921 roku).
Początkowo gmina należała do powiatu nowogródzkiego. 1 sierpnia 1919 r. gmina weszła w skład nowo utworzonego powiatu baranowickiego pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich. 19 lutego 1921 r. gmina wraz z powiatem baranowickim włączono do nowo utworzonego woj. nowogródzkiego.
Po wojnie obszar gminy Krzywoszyn wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

title: Krzywoszyn (gmina)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Krzywoszyn
 |dopełniacz nazwy          = gminy Krzywoszyn
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1921–1939<ref>Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = (1919: [[okręg wileński]])
(1919–20: [[okręg brzeski]])
(1920–21: [[okręg nowogródzki]])
1921–39: [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|nowogródzkie]]
 |powiat                    = do 1919: [[powiat nowogródzki|nowogródzki]]
1919–39: [[powiat baranowicki|baranowicki]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Krzywoszyn]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              = 1921
 |liczba ludności           = 4315<ref name="skorowidz"/>
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1921
 |plan                      =
 |liczba gromad             = 27
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Krzywoszyn''' – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca do [[1939]] roku w [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|woj. nowogródzkim]] (obecnie na [[Białoruś|Białorusi]]). Siedzibą gminy była wieś [[Krzywoszyn]] (358 mieszk. w 1921 roku<ref name="skorowidz"/>)<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>.

Początkowo gmina należała do [[powiat nowogródzki|powiatu nowogródzkiego]]. 1 sierpnia 1919 r. gmina weszła w skład nowo utworzonego [[powiat baranowicki|powiatu baranowickiego]] pod [[Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich|Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich]]<ref>Dz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 19, poz. 172</ref>. 19 lutego 1921 r. gmina wraz z powiatem baranowickim włączono do nowo utworzonego [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|woj. nowogródzkiego]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1921|numer=16|pozycja=93}}</ref><ref name="skorowidz">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923</ref>.

Po wojnie obszar gminy Krzywoszyn wszedł w struktury administracyjne [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Radzieckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat nowogródzki}}
{{Powiat baranowicki}}

{{SORTUJ:Krzywoszyn}}

[[Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w okręgu brzeskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie nowogródzkim]]

title: Krzywoszyn

Województwo: (1919: okręg wileński) · (1919–20: okręg brzeski) · (1920–21: okręg nowogródzki) · 1921–39: nowogródzkie

Powiat: do 1919: nowogródzki · 1919–39: baranowicki

Siedziba: Krzywoszyn

title: Szczegółowy podział administracyjny (1921)

Szczegółowy podział administracyjny (1921): Położenie na mapie Polski w 1939 r.Krzywoszyn


text:
# Rząd Alexandra Stubba
Rząd Alexandra Stubba – 73. gabinet w historii Finlandii, funkcjonujący od 24 czerwca 2014 do 29 maja 2015.
Po wyborach parlamentarnych z 17 kwietnia 2011 został utworzony wielopartyjny gabinet kierowany przez Jyrki Katainena. Urzędujący premier w kwietniu 2014 zadeklarował, że nie będzie ubiegał się o reelekcję na stanowisko przewodniczącego największego ugrupowania rządowego, Partii Koalicji Narodowej, a po wyborze nowego lidera w czerwcu tegoż roku ustąpi ze stanowiska premiera. 14 czerwca 2014 nowym przewodniczącym Kok. został Alexander Stubb. Stał się tym samym kandydatem do objęcia urzędu premiera. Większość rządzącą utworzyły dotychczas współpracujące ugrupowania: Partia Koalicji Narodowej (Kok.), Socjaldemokratyczna Partia Finlandii (SDP), Liga Zielonych (Vihr.), Szwedzka Partia Ludowa (SFP) i Chrześcijańscy Demokraci (KD). 23 czerwca 2014 fiński parlament powołał Alexandra Stubba na urząd premiera. Skład rządu, ostatecznie powołanego 24 czerwca 2014, pozostał w znacznej mierze tożsamy z poprzednim gabinetem. 26 września 2014 odwołano ministrów Ligi Zielonych, która opuściła koalicję.
Gabinet funkcjonował do 29 maja 2015, kiedy to zastąpił go wyłoniony po wyborach w 2015 nowy rząd kierowany przez Juhę Sipilę.

## Skład rządu
| funkcja                                            | minister             | partia | okres urzędowania | okres urzędowania |
| funkcja                                            | minister             | partia | od                | do                |
| -------------------------------------------------- | -------------------- | ------ | ----------------- | ----------------- |
| premier                                            | Alexander Stubb      | Kok.   | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| wicepremier, minister finansów                     | Antti Rinne          | SDP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister spraw zagranicznych                       | Erkki Tuomioja       | SDP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister handlu zagranicznego i spraw europejskich | Lenita Toivakka      | Kok.   | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister rozwoju                                   | Pekka Haavisto       | Vihr.  | 24 czerwca 2014   | 26 września 2014  |
| minister rozwoju                                   | Sirpa Paatero        | SDP    | 26 września 2014  | 29 maja 2015      |
| minister obrony                                    | Carl Haglund         | SFP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister spraw wewnętrznych                        | Päivi Räsänen        | KD     | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister sprawiedliwości                           | Anna-Maja Henriksson | SFP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister edukacji i łączności                      | Krista Kiuru         | SDP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister mieszkalnictwa i kultury                  | Pia Viitanen         | SDP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister rolnictwa i leśnictwa                     | Petteri Orpo         | Kok.   | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister transportu i spraw lokalnych              | Paula Risikko        | Kok.   | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister spraw gospodarczych                       | Jan Vapaavuori       | Kok.   | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister pracy                                     | Lauri Ihalainen      | SDP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister spraw społecznych i zdrowia               | Laura Räty           | Kok.   | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister opieki zdrowotnej i socjalnej             | Susanna Huovinen     | SDP    | 24 czerwca 2014   | 29 maja 2015      |
| minister środowiska                                | Ville Niinistö       | Vihr.  | 24 czerwca 2014   | 26 września 2014  |
| minister środowiska                                | Sanni Grahn-Laasonen | Kok.   | 26 września 2014  | 29 maja 2015      |

title: Rząd Alexandra Stubba

wikitext:
'''Rząd Alexandra Stubba''' – 73. gabinet w historii [[Finlandia|Finlandii]], funkcjonujący od 24 czerwca 2014 do 29 maja 2015.

Po [[wybory parlamentarne w Finlandii w 2011 roku|wyborach parlamentarnych]] z 17 kwietnia 2011 został utworzony wielopartyjny gabinet kierowany przez [[Jyrki Katainen]]a. Urzędujący premier w kwietniu 2014 zadeklarował, że nie będzie ubiegał się o reelekcję na stanowisko przewodniczącego największego ugrupowania rządowego, Partii Koalicji Narodowej, a po wyborze nowego lidera w czerwcu tegoż roku ustąpi ze stanowiska premiera<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.reuters.com/article/idUKBREA340JA20140405|tytuł=Finland's PM Katainen says he will resign in June|opublikowany=reuters.com|data=5 kwietnia 2014|data dostępu=2014-06-23|język=en}}</ref>. 14 czerwca 2014 nowym przewodniczącym Kok. został [[Alexander Stubb]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.reuters.com/article/idUKKBN0EP0FZ20140614|tytuł=Stubb to be Finland's next PM, backs NATO membership|opublikowany=reuters.com|data=14 czerwca 2014|data dostępu=2014-06-14|język=en}}</ref>. Stał się tym samym kandydatem do objęcia urzędu premiera. Większość rządzącą utworzyły dotychczas współpracujące ugrupowania: [[Partia Koalicji Narodowej]] (Kok.), [[Socjaldemokratyczna Partia Finlandii]] (SDP), [[Liga Zielonych]] (Vihr.), [[Szwedzka Partia Ludowa]] (SFP) i [[Chrześcijańscy Demokraci (Finlandia)|Chrześcijańscy Demokraci]] (KD). 23 czerwca 2014 [[Eduskunta|fiński parlament]] powołał Alexandra Stubba na urząd premiera<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20140623181736/http://www.hs.fi/politiikka/Eduskunta+valitsi+Stubbin+p%C3%A4%C3%A4ministeriksi+/a1403491974705|tytuł=Eduskunta valitsi Stubbin pääministeriksi|opublikowany=hs.fi|data=23 czerwca 2014|data dostępu=2014-06-23|język=fi}}</ref>. Skład rządu, ostatecznie powołanego 24 czerwca 2014<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20140624161159/http://www.hs.fi/politiikka/Presidentti+Niinist%C3%B6+nimitti+Suomelle+uuden+hallituksen+/a1403572978876|tytuł=Presidentti Niinistö nimitti Suomelle uuden hallituksen|opublikowany=hs.fi|data=24 czerwca 2014|data dostępu=2014-06-24|język=fi}}</ref>, pozostał w znacznej mierze tożsamy z poprzednim gabinetem. 26 września 2014 odwołano ministrów Ligi Zielonych, która opuściła koalicję.

Gabinet funkcjonował do 29 maja 2015, kiedy to zastąpił go wyłoniony po [[wybory parlamentarne w Finlandii w 2015 roku|wyborach w 2015]] [[rząd Juhy Sipili|nowy rząd]] kierowany przez [[Juha Sipilä|Juhę Sipilę]].

== Skład rządu ==
{| class="wikitable"
! rowspan=2 | funkcja
! rowspan=2 | minister
! rowspan=2 | partia
! colspan=2 | okres urzędowania
|-
! od
! do
|-
| '''premier'''
| [[Alexander Stubb]]
| Kok.
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| wicepremier, minister finansów
| [[Antti Rinne]]
| SDP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister spraw zagranicznych
| [[Erkki Tuomioja]]
| SDP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister handlu zagranicznego i spraw europejskich
| [[Lenita Toivakka]]
| Kok.
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| rowspan=2 | minister rozwoju
| [[Pekka Haavisto]]
| Vihr.
| 24 czerwca 2014
| 26 września 2014
|-
| [[Sirpa Paatero]]
| SDP
| 26 września 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister obrony
| [[Carl Haglund]]
| SFP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister spraw wewnętrznych
| [[Päivi Räsänen]]
| KD
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister sprawiedliwości
| [[Anna-Maja Henriksson]]
| SFP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister edukacji i łączności
| [[Krista Kiuru]]
| SDP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister mieszkalnictwa i kultury
| [[Pia Viitanen]]
| SDP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister rolnictwa i leśnictwa
| [[Petteri Orpo]]
| Kok.
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister transportu i spraw lokalnych
| [[Paula Risikko]]
| Kok.
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister spraw gospodarczych
| [[Jan Vapaavuori]]
| Kok.
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister pracy
| [[Lauri Ihalainen]]
| SDP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister spraw społecznych i zdrowia
| [[Laura Räty]]
| Kok.
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| minister opieki zdrowotnej i socjalnej
| [[Susanna Huovinen]]
| SDP
| 24 czerwca 2014
| 29 maja 2015
|-
| rowspan=2 | minister środowiska
| [[Ville Niinistö]]
| Vihr.
| 24 czerwca 2014
| 26 września 2014
|-
| [[Sanni Grahn-Laasonen]]
| Kok.
| 26 września 2014
| 29 maja 2015
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rząd Alexandra Stubba}}
{{Składy rządów fińskich}}

[[Kategoria:2014 w Finlandii]]
[[Kategoria:Rządy w Finlandii|Stubba]]


text:
# Rada Miasta Ustka
Rada Miasta Ustka – samorządowy organ władzy uchwałodawczej w Ustce, sprawujący także funkcje kontrolne, działający na podstawie przepisów o samorządzie gminnym. W jego skład wchodzą radni wybierani na terenie miasta w wyborach bezpośrednich na kadencję (przed 2018 czteroletnią, od 2018 trwającą pięć lat), licząc od dnia wyboru. Na czele rady stoi przewodnicząca Lena Iwan-Kucia.

## Członkowie
Rada składa się z piętnastu radnych wyłanianych w wyborach.

### Kadencja 2018–2023
W kadencji 2018–2023 w Radzie zasiadają Lena Iwan-Kucia, Paweł Basiński, Kamil Cichy, Piotr Cejrowski, Adriana Cerkowska-Markiewicz, Krystyna Ginter, Daniel Król, Grzegorz Malinowski, Zbigniew Margol, Elżbietna Nadolna, Samanta Nowińska, Przemysław Nycz, Urszula Pietrasiewicz, Janusz Rosiński i Radosław Wiśniewski. Wcześniej podczas tejże kadencji do Rady Miasta należał też Jacek Maniszewski, od 2021 r. burmistrz Ustki.

title: Rada Miasta Ustka

wikitext:
{{Rada gminy infobox
 |grafika                  = POL Ustka town hall.jpg
 |opis grafiki             = Budynek Urzędu Miasta, w którym odbywają się sesje Rady
 |województwo              = [[Województwo pomorskie|pomorskie]]
 |powiat                   = [[Powiat słupski|słupski]]
 |nazwa rady gminy         = Rada Miasta Ustka
 |miejscowość              = [[Ustka]]
 |kraj                     = [[Polska]]
 |adres                    = Wyszyńskiego 3, 76-270 Ustka
 |radni                    = 15
 |kadencja                 =
 |przewodniczący rady      = [[Lena Iwan-Kucia]]
 |wiceprzewodniczący rady  = Paweł Basiński, Kamil Cichy
 |dyrektor kancelarii rady =
 |www                      =
}}
'''Rada Miasta Ustka''' – [[samorząd]]owy organ władzy uchwałodawczej w [[Ustka|Ustce]], sprawujący także funkcje kontrolne, działający na podstawie przepisów o samorządzie gminnym. W jego skład wchodzą radni wybierani na terenie miasta w wyborach bezpośrednich na [[Kadencja (politologia)|kadencję]] (przed 2018 czteroletnią, od 2018 trwającą pięć lat), licząc od dnia wyboru. Na czele rady stoi przewodnicząca [[Lena Iwan-Kucia]]<ref>https://bip.um.ustka.pl/m,674,przewodniczacy-rady.html Agnieszka Kaszuba 2021-07-14 16:45:40, dostęp z 20.03.2022 r.</ref>.

== Członkowie ==
Rada składa się z piętnastu radnych wyłanianych w wyborach.

=== Kadencja 2018–2023 ===
W kadencji 2018–2023 w Radzie zasiadają Lena Iwan-Kucia, Paweł Basiński, Kamil Cichy, Piotr Cejrowski, Adriana Cerkowska-Markiewicz, Krystyna Ginter, Daniel Król, Grzegorz Malinowski, Zbigniew Margol, Elżbietna Nadolna, Samanta Nowińska, Przemysław Nycz, Urszula Pietrasiewicz, Janusz Rosiński i Radosław Wiśniewski. Wcześniej podczas tejże kadencji do Rady Miasta należał też [[Jacek Maniszewski]], od 2021 r. burmistrz Ustki.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* https://bip.um.ustka.pl/m,673,kadencja-2018-2023.html Urząd Miasta Ustka, dostęp z 27.03 2022 r.

[[Kategoria:Ustka]]
[[Kategoria:Rady miasta w Polsce|Ustka]]

title: Rada Miasta Ustka

Województwo: pomorskie

Powiat: słupski

Miejsce: Ustka

Adres: Wyszyńskiego 3, 76-270 Ustka

Przewodniczący Rady: Lena Iwan-Kucia

Wiceprzewodniczący Rady: Paweł Basiński, Kamil Cichy


text:
# Tomislav Vidošević
Tomislav Vidošević (ur. 1 stycznia 1965 w Splicie) – chorwacki prawnik i dyplomata, pułkownik rezerwy sił zbrojnych Chorwacji, od stycznia 2019 r. ambasador Chorwacji w Polsce.

## Życiorys
Ukończył szkoły podstawową i średnią w rodzinnym Splicie, a następnie studia prawnicze w splickim ośrodku zamiejscowym Uniwersytetu Zagrzebskiego. Po ogłoszeniu przez Chorwację niepodległości od ówczesnej Jugosławii, był oficerem łącznikowym chorwackiego rządu przy stacjonujących w Splicie misjach ONZ i WE. Służył także jako ochotnik w Chorwackiej Gwardii Narodowej. W latach 1992–1993 prowadził z ramienia rządu negocjacje dotyczące wymiany jeńców wojennych, mając status oficera rezerwy w stopniu porucznika. Od czerwca 1993 pracował w chorwackiej Kancelarii Premiera, początkowo jako asystent jej szefa, a później jako doradca premiera Chorwacji. W roku akademickim 1997/1998 odbył studia podyplomowe, przygotowujące do pracy w resorcie spraw zagranicznych. W styczniu 1998 otrzymał wojskowy awans na pułkownika rezerwy.
Od początku 1998 kierował urzędem zajmującym się współpracą z OBWE, który z początkiem 2001 r. został przekształcony w nową instytucję, nadal pod kierownictwem Vidoševicia, odpowiedzialną za współpracę również z innymi organizacjami międzynarodowymi. W 2003 był sekretarzem komisji koordynującej przygotowania do wizyty papieża Jana Pawła II w Chorwacji. W lutym 2004 został wiceministrem spraw zagranicznych Chorwacji, odpowiedzialnym za kontakty multilateralne. W październiku 2005 stanął na czele chorwackiej placówki dyplomatycznej w Rzymie, pełniącej zarówno funkcję ambasady we Włoszech, jak i stałego przedstawicielstwa przy mających w tym kraju siedzibę organizacjach międzynarodowych. W 2006 jego akredytacja ambasadorska została rozszerzona na San Marino, Maltę i Cypr. We wrześniu 2012 został ambasadorem Chorwacji na Ukrainie. Sześć lat później powrócił do centrali MSZ w Zagrzebiu, gdzie pracował w zespole przygotowującym zaplanowaną na pierwszą połowę 2020 roku chorwacką prezydencję w UE. W styczniu 2019 objął stanowisko ambasadora Chorwacji w Polsce.

title: Tomislav Vidošević

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk             = Tomislav Vidošević
 |imię i nazwisko org =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |pełne imię i nazwisko =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia      = 1 stycznia 1965
 |miejsce urodzenia   = [[Split]]
 |data śmierci        =
 |miejsce śmierci     =
 |funkcja             = Ambasador Chorwacji w Polsce
 |partia              =
 |od                  = 2019
 |do                  =
 |poprzednik          =
 |następca            =
 |podpis              =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
 |quote               =
 |www                 =
}}
'''Tomislav Vidošević''' (ur. 1 stycznia 1965 w [[Split|Splicie]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Poljska - MVEP • Ambasador |data dostępu = 2020-04-05 |opublikowany = pl.mvep.hr |url = http://pl.mvep.hr/pl/ambasada/ambasador/}}</ref>) – [[Chorwacja|chorwacki]] [[prawnik]] i dyplomata, [[pułkownik]] rezerwy sił zbrojnych Chorwacji, od stycznia 2019 r. [[Ambasadorowie|ambasador]] Chorwacji w Polsce.

== Życiorys ==
Ukończył szkoły podstawową i średnią w rodzinnym Splicie, a następnie studia prawnicze w splickim ośrodku zamiejscowym [[Uniwersytet w Zagrzebiu|Uniwersytetu Zagrzebskiego]]<ref name=":0" />. Po ogłoszeniu przez Chorwację niepodległości od ówczesnej Jugosławii, był oficerem łącznikowym chorwackiego rządu przy stacjonujących w Splicie misjach [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]] i [[Wspólnota Europejska|WE]]. Służył także jako ochotnik w Chorwackiej Gwardii Narodowej. W latach 1992–1993 prowadził z ramienia rządu negocjacje dotyczące wymiany [[Jeniec wojenny|jeńców wojennych]], mając status oficera rezerwy w stopniu [[Porucznik|porucznika]]<ref name=":0" />. Od czerwca 1993 pracował w chorwackiej Kancelarii Premiera, początkowo jako asystent jej szefa, a później jako doradca [[Premierzy Chorwacji|premiera Chorwacji]]<ref name=":0" />. W roku akademickim 1997/1998 odbył studia podyplomowe, przygotowujące do pracy w resorcie spraw zagranicznych. W styczniu 1998 otrzymał wojskowy awans na pułkownika rezerwy<ref name=":0" />.

Od początku 1998 kierował urzędem zajmującym się współpracą z [[Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie|OBWE]], który z początkiem 2001 r. został przekształcony w nową instytucję, nadal pod kierownictwem Vidoševicia, odpowiedzialną za współpracę również z innymi organizacjami międzynarodowymi<ref name=":0" />. W 2003 był sekretarzem komisji koordynującej przygotowania do wizyty papieża [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] w Chorwacji<ref name=":0" />. W lutym 2004 został wiceministrem spraw zagranicznych Chorwacji, odpowiedzialnym za [[Organizacja międzynarodowa|kontakty multilateralne]]. W październiku 2005 stanął na czele chorwackiej placówki dyplomatycznej w [[Rzym|Rzymie]], pełniącej zarówno funkcję [[Ambasada|ambasady]] we [[Włochy|Włoszech]], jak i stałego przedstawicielstwa przy mających w tym kraju siedzibę organizacjach międzynarodowych<ref name=":0" />. W 2006 jego akredytacja ambasadorska została rozszerzona na [[San Marino]], [[Malta|Maltę]] i [[Cypr]]. We wrześniu 2012 został ambasadorem Chorwacji na [[Ukraina|Ukrainie]]<ref name=":0" />. Sześć lat później powrócił do centrali MSZ w [[Zagrzeb|Zagrzebiu]], gdzie pracował w zespole przygotowującym zaplanowaną na pierwszą połowę 2020 roku chorwacką [[Prezydencja Rady Unii Europejskiej|prezydencję]] w [[Unia Europejska|UE]]<ref name=":0" />. W styczniu 2019 objął stanowisko ambasadora Chorwacji w Polsce<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy
}}
{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Ambasadorowie Chorwacji w Polsce]]
[[Kategoria:Chorwaccy prawnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Splicie]]
{{DEFAULTSORT:Vidošević, Tomislav}}

title: Tomislav Vidošević

Data i miejsce urodzenia: 1 stycznia 1965 · Split


text:
# Stadion Miejski w Malborku
Stadion Miejski – wielofunkcyjny stadion w Malborku, w Polsce. Obiekt może pomieścić 1730 widzów, z czego 320 miejsc jest zadaszonych. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Pomezania Malbork (w latach 1994–1997 zespół ten występował w II lidze).

title: Stadion Miejski w Malborku

wikitext:
{{Stadion infobox
 |nazwa                 = Stadion Miejski
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |pełna nazwa           =
 |przydomek             =
 |poprzednia nazwa      =
 |państwo               = PL-PM
 |miejscowość           =
 |adres                 = ul. Toruńska 60<br />82-200 Malbork
 |architekt             =
 |koszt budowy          =
 |data budowy           =
 |data otwarcia         =
 |data przebudowy       =
 |data zamknięcia       =
 |właściciel            =
 |operator              =
 |klub                  = [[Pomezania Malbork]]
 |inauguracja           =
 |pojemność stadionu    = 1730 widzów
 |rekordowa frekwencja  =
 |oświetlenie           = 1484 [[Luks (fotometria)|lx]]
 |wymiary boiska        =
 |nawierzchnia boiska   =
 |długość toru          =
 |nawierzchnia toru     =
 |dodatkowe wyposażenie =
 |kod mapy              = Malbork
 |współrzędne           = 54°02'37.0"N 19°02'42.5"E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Stadion Miejski''' – wielofunkcyjny [[stadion]] w [[Malbork]]u, w [[Polska|Polsce]]. Obiekt może pomieścić 1730 widzów, z czego 320 miejsc jest zadaszonych. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu [[Pomezania Malbork]] (w latach 1994–1997 zespół ten występował w [[I liga polska w piłce nożnej|II lidze]])<ref name="pom">{{Cytuj stronę | url = http://www.pomezania.pl/klub/stadion | tytuł = STADION | opublikowany = www.pomezania.pl | język = pl | data dostępu = 2020-04-09}}</ref><ref name="mal">{{Cytuj stronę | url = https://malbork.naszemiasto.pl/pomezania-malbork-ma-juz-25-lat-przypomnijmy-sobie-historie/ar/c2-3462059 | tytuł = Pomezania Malbork ma już 25 lat! Przypomnijmy sobie historię piłkarskiego klubu | autor = Jacek Skrobisz | data = 25 lipca 2015 | opublikowany = malbork.naszemiasto.pl | język = pl | data dostępu = 2020-04-09}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Sport w Malborku]]
[[Kategoria:Stadiony piłkarskie w województwie pomorskim]]
[[Kategoria:Stadiony lekkoatletyczne w Polsce]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Malborku]]

title: Stadion Miejski

Adres: ul. Toruńska 60 · 82-200 Malbork

Klub: Pomezania Malbork

Pojemność stadionu: 1730 widzów