text:
# Fryderyki 2003
Fryderyki 2003 – 10. edycja polskich nagród muzycznych Fryderyków, przyznawanych przez Akademię Fonograficzną (powołaną przez Związek Producentów Audio-Video), honorująca dokonania przemysłu muzycznego w roku 2003. Ceremonia wręczenia nagród odbyła się 9 marca 2004 w Traffic Clubie w Warszawie. Galę poprowadził dziennikarz Hirek Wrona. Ze względu na brak zainteresowania kanałów telewizyjnych, nie odbyła się jej transmisja.
Nagrody konkursowe zostały przyznane w 28 kategoriach (19 w sekcji muzyki rozrywkowej, 2 w sekcji muzyki jazzowej i 7 w sekcji muzyki poważnej). Najwięcej nominacji (8) otrzymała Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach. Najwięcej nagród (5) zdobył Adam Nowak. 4 nagrody wygrał zespół Raz, Dwa, Trzy, zaś po 2 Adam Kruszewski, Chór Polskiego Radia w Krakowie, Eugenia Umińska, Grzegorz Fitelberg, Janusz Olejniczak, Jerzy Maksymiuk, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Piotr Wojtasik, Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis, Sinfonia Varsovia i Sistars. Poza nagrodami konkursowymi zostały przyznane dwa Złote Fryderyki.

## Prezenterzy
Prezenterzy podczas gali:
- Paweł Kostrzewa – wręczenie nagród w sekcji muzyki rozrywkowej
- Mariusz Adamiak – wręczenie nagród w sekcji muzyki jazzowej
- Jan Chojnacki i Wojciech Waglewski – wręczenie Złotego Fryderyka dla Tadeusza Nalepy

## Laureaci i nominowani

### Sekcja muzyki rozrywkowej
| Piosenka roku                                                                                | Nowa twarz fonografii                                                                                |
| ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| - „Trudno nie wierzyć w nic” – Raz, Dwa, Trzy - „Kiedyś cię znajdę” – Reni Jusis - „Siłacz” – Marcin Rozynek - „Testosteron” – Kayah - „You May Be In Love” – Blue Café                                                                                | - Sistars - 15 Minut Projekt - Ewelina Flinta - Makowiecki Band - Tosteer                                                                                |
| Wokalista roku                                                                                | Wokalistka roku                                                                                |
| - Marcin Rozynek - Adam Nowak - Artur Rojek - Maciej Maleńczuk - Ryszard Rynkowski                                                                                | - Anna Maria Jopek - Katarzyna Nosowska - Beata Kozidrak - Kayah - Reni Jusis                                                                                |
| Grupa roku                                                                                | Videoclip roku                                                                                |
| - Raz, Dwa, Trzy - Blue Café - Hey - Myslovitz - Sistars                                                                                | - „Wolność słowa” – Püdelsi (reżyseria: Paweł Bogosz) - „Bones of Love” – Anita Lipnicka i John Porter (reżyseria: Bolesław Pawica i Jarosław Szoda) - „Kiedyś cię znajdę” – Reni Jusis (reżyseria: Monika Chojnacka) - „Testosteron” – Kayah (reżyseria: Bolesław Pawica i Jarosław Szoda) - „Trudno nie wierzyć w nic” – Raz, Dwa, Trzy (reżyseria: Anna Maliszewska) |
| Kompozytor roku                                                                                | Autor roku                                                                                |
| - Andrzej Smolik - Jan Borysewicz - Kayah - Marcin Rozynek - Paweł Rurak-Sokal                                                                                | - Adam Nowak - Kayah - Maciej Maleńczuk, Franz Dreadhunter i Andrzej Bieniasz - Katarzyna Nosowska - Marcin Rozynek                                                                                |
| Album roku pop                                                                                | Album roku rock                                                                                |
| - Nieprzyzwoite piosenki – Anita Lipnicka i John Porter - Borysewicz & Kukiz – Jan Borysewicz i Paweł Kukiz - Farat – Anna Maria Jopek - Księga urodzaju – Marcin Rozynek - Stereo typ – Kayah                                                                                | - Music Music – Hey - Koncertowy – Hey - Pocałunek mongolskiego księcia – Armia - T.Live – T.Love - Testosterone – Tosteer                                                                                |
| Album roku hip-hop                                                                                | Album roku muzyka klubowa                                                                                |
| - Siła sióstr – Sistars - Autentyk 2 – Vienio i Pele - Ironia – Paresłów - Mezokracja – Mezo - 3h hajs, hajs, hajs – Tede                                                                                | - Trans Misja – Reni Jusis - F3 – Tworzywo Sztuczne - Smolik 2 – Andrzej Smolik                                                                                |
| Album roku heavy metal                                                                                | Album roku muzyka alternatywna                                                                                |
| - I odpuść nam nasze winy – Frontside - Crack y Rocc – Wrinkled Fred - Zmienne nastroje rytmów nowoczesnych – Contra                                                                                | - Trudno nie wierzyć w nic – Raz, Dwa, Trzy - 2 – Cool Kids of Death - Tequila – Pogodno - Voo Voo z kobietami – Voo Voo - Wolność słowa – Püdelsi                                                                                |
| Album roku etno / folk                                                                                | Album roku piosenka poetycka                                                                                |
| - Total blaga – Dziubek - A w niedziela rano – Tołhaje - Albośmy to jacy tacy – Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk” - Art.pl – Swoją Drogą - Galoop – Brathanki                                                                                | - Tryptyk Rzymski – Stanisław Soyka - Ballady polskie – Tadeusz Woźniak - Consensus – Jan Kanty Pawluśkiewicz - Powrót brata – Kuba Sienkiewicz - Zamknięty rozdział – Wojciech Młynarski                                                                                |
| Album roku reedycje, nagrania archiwalne                                                                                | Najlepszy album zagraniczny                                                                                |
| - Od początku II – Czesław Niemen - Antologia – Lady Pank - Block to Block – De Press - Komplet – Republika - Piosenki Jeszcze Starszych Panów – Jeremi Przybora i Jerzy Wasowski                                                                                | - Life for Rent – Dido - Elephant – The White Stripes - Hail to the Thief – Radiohead - Think Tank – Blur - Speakerboxxx/The Love Below – Outkast                                                                                |
| Produkcja muzyczna roku                                                                                |                                                                                |
| - Trudno nie wierzyć w nic – Raz, Dwa, Trzy - produkcja: Marcin Pospieszalski i Rafał Paczkowski - „Kiedyś cię znajdę” – Reni Jusis - produkcja: Reni Jusis i Michał Przytuła - Księga urodzaju – Marcin Rozynek - produkcja: Leszek Biolik, Marcin Gajko i Leszek Kamiński - „Muka!” – Hey - produkcja: Paweł Krawczyk i Leszek Kamiński - „Testosteron” – Kayah - produkcja: Krzysztof Pszona, Kayah i Leszek Kamiński |                                                                                |

### Sekcja muzyki jazzowej
| Jazzowy album roku                                                                                | Jazzowy muzyk roku                                                                                |
| ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ | -------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| - Hope – Piotr Wojtasik - Tryby – (0-58) - Nahorny – Karłowicz – Włodzimierz Nahorny - Standards – Zbigniew Namysłowski Quintet - Zamyślenie – Wojciech Majewski Quintet | - Piotr Wojtasik - Grażyna Auguścik - Henryk Miśkiewicz - Wojciech Majewski - Zbigniew Namysłowski |

### Sekcja muzyki poważnej
| Najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej                                                                                |
| ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| - Grzegorz Fitelberg – nagrania historyczne 1948–1953 - soliści: Eugenia Umińska – skrzypce - orkiestra/zespół: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - dyrygent/kierownik artystyczny: Grzegorz Fitelberg - Utwory Henryka Mikołaja Góreckiego - soliści: Adam Kruszewski – baryton, Janusz Olejniczak – fortepian - orkiestra/zespół: Chór Polskiego Radia, Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis, Sinfonia Varsovia - dyrygent/kierownik artystyczny: Jerzy Maksymiuk - Karłowicz, Kilar – Serenada, Siwa Mgła, Orawa - soliści: Andrzej Bachleda-Curuś – tenor - orkiestra/zespół: Polska Orkiestra Kameralna, Orkiestra Filharmonii Poznańskiej - dyrygent/kierownik artystyczny: Wojciech Michniewski - Lipiński – Koncerty skrzypcowe nr 2, 3, 4 - soliści: Albrecht Breuninger – skrzypce - orkiestra/zespół: Polska Orkiestra Radiowa - dyrygent/kierownik artystyczny: Wojciech Rajski - Penderecki – Koncerty skrzypcowe nr 1 i 2 - soliści: Konstanty Andrzej Kulka – skrzypce, Chee-Yun – skrzypce - orkiestra/zespół: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - dyrygent/kierownik artystyczny: Antoni Wit - Penderecki – Pasja wg Świętego Łukasza - soliści: Izabela Kłosińska – sopran, Adam Kruszewski – baryton, Romuald Tesarowicz – bas, Krzysztof Kolberger – recytacja - orkiestra/zespół: Chór i Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie - dyrygent/kierownik artystyczny: Antoni Wit - Penderecki – Te Deum, Lacrimosa - soliści: Jadwiga Gadulanka – sopran, Ewa Podleś – mezzosopran, Wiesław Ochman – tenor, Andrzej Hiolski – baryton - orkiestra/zespół: Chór i Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Krakowie - dyrygent/kierownik artystyczny: Krzysztof Penderecki - Stabat Mater, Litania, Demeter - soliści: Jadwiga Gadulanka – sopran, Jadwiga Rappé – alt, Andrzej Hiolski – baryton - orkiestra/zespół: Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, Chór Polskiego Radia w Krakowie - dyrygent/kierownik artystyczny: Antoni Wit |
| Album roku muzyka dawna                                                                                |
| - By lutnia mówić umiała - soliści: Marcin Zalewski, Michał Gondko – lutnia - Julian Gembalski – organy fromborskie - soliści: Julian Gembalski – organy - Musica Rediviva - orkiestra/zespół: Ars Cantus - dyrygent/kierownik artystyczny: Tomasz Dobrzański                                                                                |
| Album roku muzyka kameralna                                                                                |
| - Astor Piazzolla – Tango - soliści: Klaudiusz Baran – akordeon, Michał Nagy – gitara, Tomasz Strahl – wiolonczela - orkiestra/zespół: Royal String Quartet - dyrygent/kierownik artystyczny: Klaudiusz Baran - Mozart, Brahms – Clarinet Quintets - soliści: Woytek Mrozek – klarnet - orkiestra/zespół: Camerata Quartet (Włodzimierz Promiński – I skrzypce, Andrzej Kordykiewicz – II skrzypce, Piotr Reichert – altówka, Roman Hoffmann – wiolonczela) - Siesta - soliści: Alina Mleczko – saksofon, Paweł Pańta – kontrabas - orkiestra/zespół: Kwartet Prima Vista (Krzysztof Bzówka – I skrzypce, Józef Kolinek – II skrzypce, Dariusz Kisieliński – altówka, Jerzy Muranty – wiolonczela) - Tańce… i po tańcach - orkiestra/zespół: Kwartet Śląski (Szymon Krzeszowiec – skrzypce, Arkadiusz Kubica – skrzypce, Łukasz Syrnicki – altówka, Piotr Janosik – wiolonczela) - Tria fortepianowe - orkiestra/zespół: Kaja Danczowska – skrzypce, Dorota Imiełowska – wiolonczela, Mariola Cieniawa – fortepian                                                                                |
| Album roku muzyka solowa                                                                                |
| - Witold Małcużyński Plays Bach-Busoni, Brahms, Franck - soliści: Witold Małcużyński – fortepian - Andrzej Chorosiński – organy fromborskie - soliści: Andrzej Chorosiński – organy - Kuba Jakowicz – recital skrzypcowy - soliści: Kuba Jakowicz – skrzypce, Bartosz Bednarczyk – fortepian - Preludia C. Debussy’ego - soliści: Wojciech Świtała – fortepian - Sergey Rachmaninov – Piano Works - soliści: Beata Bilińska – fortepian                                                                                |
| Album roku muzyka wokalna                                                                                |
| - Ewa Podleś, Garrick Ohlsson – Live - soliści: Ewa Podleś – kontralt, Garrick Ohlsson – fortepian - Anatomia kobyły - soliści: Apolonia Nowak, Paweł Majewski – śpiew - orkiestra/zespół: Ars Nova - dyrygent/kierownik artystyczny: Jacek Urbaniak - Msze – Jan Maklakiewicz - soliści: Iwona Hossa – sopran - orkiestra/zespół: Chór Filharmonii Narodowej - dyrygent/kierownik artystyczny: Henryk Wojnarowski - Paweł Łukaszewski – Kolędy - orkiestra/zespół: Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis - dyrygent/kierownik artystyczny: Jan Łukaszewski - Stabat Mater, Litania, Demeter - soliści: Jadwiga Gadulanka – sopran, Jadwiga Rappé – alt, Andrzej Hiolski – baryton - orkiestra/zespół: Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, Chór Polskiego Radia w Krakowie - dyrygent/kierownik artystyczny: Antoni Wit                                                                                |
| Album roku muzyka orkiestrowa                                                                                |
| - Grzegorz Fitelberg – nagrania historyczne 1948–1953 - soliści: Eugenia Umińska – skrzypce - orkiestra/zespół: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - dyrygent/kierownik artystyczny: Grzegorz Fitelberg - Karłowicz, Kilar – Serenada, Siwa Mgła, Orawa - soliści: Andrzej Bachleda-Curuś – tenor - orkiestra/zespół: Polska Orkiestra Kameralna, Orkiestra Filharmonii Poznańskiej - dyrygent/kierownik artystyczny: Wojciech Michniewski - Karłowicz, Weiner, Bacewicz, Orbán - orkiestra/zespół: Erdödy Chamber Orchestra - dyrygent/kierownik artystyczny: Łukasz Borowicz, Zsolt Szefcsik - Mahler – Symphony nr 1, Sibelius – Valse Triste - orkiestra/zespół: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - dyrygent/kierownik artystyczny: Gabriel Chmura - Stanisław Skrowaczewski - orkiestra/zespół: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - dyrygent/kierownik artystyczny: Stanisław Skrowaczewski                                                                                |
| Album roku muzyka współczesna                                                                                |
| - Utwory Henryka Mikołaja Góreckiego - soliści: Adam Kruszewski – baryton, Janusz Olejniczak – fortepian - orkiestra/zespół: Chór Polskiego Radia, Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis, Sinfonia Varsovia - dyrygent/kierownik artystyczny: Jerzy Maksymiuk - Chyrzyński, Górecki, Knapik, Lasoń, Szabelski - orkiestra/zespół: Orkiestra Muzyki Nowej - dyrygent/kierownik artystyczny: Aleksander Lasoń, Szymon Bywalec - Lutosławski – Double Concerto, Dance Preludes, Chain I - soliści: Zbigniew Kaleta – klarnet, Arkadiusz Krupa – obój, Rafał Kwiatkowski – wiolonczela, Urszula Kryger – sopran - orkiestra/zespół: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach - dyrygent/kierownik artystyczny: Antoni Wit - Marek Moś, Orkiestra „Aukso” – Współcześnie - soliści: Andrzej Bauer, Janusz Olejniczak - orkiestra/zespół: Orkiestra Kameralna Miasta Tychy Aukso - dyrygent/kierownik artystyczny: Marek Moś - Wojciech Kilar – Missa pro pace - soliści: Zofia Kilanowicz – sopran, Jadwiga Rappé – alt, Charles Daniels – tenor, Piotr Nowacki – bas - orkiestra/zespół: Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Wrocławskiej, Chór Opery Dolnośląskiej - dyrygent/kierownik artystyczny: Marek Pijarowski - przygotowanie chóru: Alan Urbanek                                                                                |

### Złote Fryderyki
Laureaci Złotych Fryderyków:
- Tadeusz Nalepa
- Jacek Kaczmarski

## Statystyki
| Liczba | Osoba/zespół                                                                                |
| ------ | ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 5      | Adam Nowak                                                                                |
| 4      | Raz, Dwa, Trzy                                                                                |
| 2      | Adam KruszewskiChór Polskiego Radia w KrakowieEugenia UmińskaGrzegorz FitelbergJanusz OlejniczakJerzy MaksymiukNarodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w KatowicachPiotr WojtasikPolski Chór Kameralny Schola Cantorum GedanensisSinfonia VarsoviaSistars |

| Liczba | Osoba/zespół                                                                                |
| ------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |
| 8      | Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach                                                                                |
| 7      | Adam NowakKayah                                                                                |
| 6      | Katarzyna NosowskaMarcin Rozynek                                                                                |
| 5      | Antoni WitChór Polskiego Radia w KrakowieRaz, Dwa, TrzyReni Jusis                                                                                |
| 4      | HeyMaciej Maleńczuk                                                                                |
| 3      | Adam KruszewskiAndrzej BieniaszAndrzej HiolskiFranz DreadhunterJadwiga GadulankaJadwiga RappéJan BorysewiczJanusz OlejniczakLeszek KamińskiPaweł Rurak-SokalPolski Chór Kameralny Schola Cantorum GedanensisSistars |

title: Fryderyki 2003

wikitext:
{{Gala infobox
 |          nazwa = Fryderyki 2003
 |        grafika = Fryderyk by Dorota Dziekiewicz-Pilich.jpg
 | podpis grafiki =
 |           data = 9 marca 2004
 |        miejsce = [[Traffic Club]], [[Warszawa]]
 |          wstęp =
 |    prowadzenie = [[Hirek Wrona]]
 |      producent =
 |        reżyser =
 |           czas =
 |         stacja =
 |     poprzednia = [[Fryderyki 2002]]
 |       następna = [[Fryderyki 2004]]
}}
'''Fryderyki 2003''' – 10. edycja [[Polska|polskich]] [[Nagroda muzyczna|nagród muzycznych]] [[Fryderyk (nagroda)|Fryderyków]], przyznawanych przez [[Akademia Fonograficzna|Akademię Fonograficzną]] (powołaną przez [[Związek Producentów Audio-Video]]), honorująca dokonania [[Przemysł muzyczny|przemysłu muzycznego]] w roku 2003. Ceremonia wręczenia nagród odbyła się 9 marca 2004 w [[Traffic Club]]ie w [[Warszawa|Warszawie]]. Galę poprowadził [[dziennikarz]] [[Hirek Wrona]]. Ze względu na brak zainteresowania [[Kanał telewizyjny|kanałów telewizyjnych]], nie odbyła się jej transmisja<ref>{{cytuj stronę |url=http://zpav.pl/fryderyk/nominowani/historia.php |tytuł=Historia Fryderyków |data dostępu=2022-10-09 |opublikowany=[[Związek Producentów Audio-Video]] |archiwum=https://web.archive.org/web/20110514020341/http://zpav.pl/fryderyk/nominowani/historia.php |zarchiwizowano=2011-05-14}}</ref><ref name="interia">{{cytuj stronę |url=https://muzyka.interia.pl/wiadomosci/news-fryderyki-2003-raz-dwa-trzy-razy-piec,nId,1618867 |tytuł=Fryderyki 2003: Raz, Dwa, Trzy razy pięć! |data dostępu=2023-04-08 |data=2004-04-10 |opublikowany=[[Interia]]}}</ref><ref>{{Cytuj odcinek |tytuł = Skąd wzięły się Fryderyki?|url = https://trojka.polskieradio.pl/artykul/1683524,Skad-wziely-sie-Fryderyki|serial = Historia Fryderyków|autorzy = [[Tomasz Żąda]]|stacja = [[Polskie Radio Program III]]|emisja = 2016-10-22|data dostępu = 2022-11-28}}</ref>.

Nagrody konkursowe zostały przyznane w 28 kategoriach (19 w sekcji [[Muzyka rozrywkowa|muzyki rozrywkowej]], 2 w sekcji [[Jazz|muzyki jazzowej]] i 7 w sekcji [[Muzyka poważna|muzyki poważnej]]). Najwięcej nominacji (8) otrzymała [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]. Najwięcej nagród (5) zdobył [[Adam Nowak (muzyk)|Adam Nowak]]. 4 nagrody wygrał zespół [[Raz, Dwa, Trzy]], zaś po 2 [[Adam Kruszewski]], [[Chór Polskiego Radia w Krakowie]], [[Eugenia Umińska]], [[Grzegorz Fitelberg]], [[Janusz Olejniczak]], [[Jerzy Maksymiuk]], Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, [[Piotr Wojtasik]], [[Polski Chór Kameralny|Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis]], [[Sinfonia Varsovia]] i [[Sistars]]. Poza nagrodami konkursowymi zostały przyznane dwa [[Złoty Fryderyk|Złote Fryderyki]].

== Prezenterzy ==
Prezenterzy podczas gali{{r|interia}}:
* [[Paweł Kostrzewa]] – wręczenie nagród w sekcji muzyki rozrywkowej
* [[Mariusz Adamiak]] – wręczenie nagród w sekcji muzyki jazzowej
* [[Jan Chojnacki (dziennikarz)|Jan Chojnacki]] i [[Wojciech Waglewski]] – wręczenie Złotego Fryderyka dla [[Tadeusz Nalepa|Tadeusza Nalepy]]

== Laureaci i nominowani ==
=== Sekcja muzyki rozrywkowej ===
{| class="wikitable topalign"
|+Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych<ref name="f2003">{{cytuj stronę |url=https://fryderyki.pl/fryderyk-2003/ |tytuł=Nominowani i laureaci 2003 |data dostępu=2024-03-08 |opublikowany=[[Fryderyk (nagroda)|Fryderyki]] |archiwum=https://web.archive.org/web/20221015115220/https://fryderyki.pl/fryderyk-2003/ |zarchiwizowano=2022-10-15}}</ref>
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – piosenka/utwór roku|Piosenka roku]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – fonograficzny debiut roku|Nowa twarz fonografii]]
|-
|
* '''„[[Trudno nie wierzyć w nic (singel)|Trudno nie wierzyć w nic]]” – [[Raz, Dwa, Trzy]]'''
* „[[Kiedyś cię znajdę]]” – [[Reni Jusis]]
* „[[Siłacz (singel)|Siłacz]]” – [[Marcin Rozynek]]
* „[[Testosteron (singel)|Testosteron]]” – [[Kayah]]
* „[[You May Be In Love]]” – [[Blue Café]]
|
* '''[[Sistars]]'''
* [[15 Minut Projekt]]
* [[Ewelina Flinta]]
* [[Tomasz Makowiecki|Makowiecki Band]]
* [[Tosteer]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – wokalista/artysta roku|Wokalista roku]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – wokalistka/artystka roku|Wokalistka roku]]
|-
|
* '''[[Marcin Rozynek]]'''
* [[Adam Nowak (muzyk)|Adam Nowak]]
* [[Artur Rojek]]
* [[Maciej Maleńczuk]]
* [[Ryszard Rynkowski]]
|
* '''[[Anna Maria Jopek]]'''
* [[Katarzyna Nosowska]]
* [[Beata Kozidrak]]
* [[Kayah]]
* [[Reni Jusis]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – grupa roku|Grupa roku]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – wideoklip roku|Videoclip roku]]
|-
|
* '''[[Raz, Dwa, Trzy]]'''
* [[Blue Café]]
* [[Hey]]
* [[Myslovitz]]
* [[Sistars]]
|
* '''„[[Wolność słowa (singel)|Wolność słowa]]” – [[Püdelsi]] (reżyseria: [[Paweł Bogosz]])'''
* „[[Bones of Love]]” – [[Anita Lipnicka]] i [[John Porter]] (reżyseria: [[Bolesław Pawica]] i [[Jarosław Szoda]])
* „[[Kiedyś cię znajdę]]” – [[Reni Jusis]] (reżyseria: [[Monika Chojnacka]])
* „[[Testosteron (singel)|Testosteron]]” – [[Kayah]] (reżyseria: [[Bolesław Pawica]] i [[Jarosław Szoda]])
* „[[Trudno nie wierzyć w nic (singel)|Trudno nie wierzyć w nic]]” – [[Raz, Dwa, Trzy]] (reżyseria: [[Anna Maliszewska (reżyserka)|Anna Maliszewska]])
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – kompozytor/aranżer roku|Kompozytor roku]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – autor roku|Autor roku]]
|-
|
* '''[[Andrzej Smolik]]'''
* [[Jan Borysewicz]]
* [[Kayah]]
* [[Marcin Rozynek]]
* [[Paweł Rurak-Sokal]]
|
* '''[[Adam Nowak (muzyk)|Adam Nowak]]'''
* [[Kayah]]
* [[Maciej Maleńczuk]], [[Franz Dreadhunter]] i [[Andrzej Bieniasz (muzyk)|Andrzej Bieniasz]]
* [[Katarzyna Nosowska]]
* [[Marcin Rozynek]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku pop|Album roku pop]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku rock|Album roku rock]]
|-
|
* '''''[[Nieprzyzwoite piosenki]]'' – [[Anita Lipnicka]] i [[John Porter]]'''
* ''[[Borysewicz & Kukiz]]'' – [[Jan Borysewicz]] i [[Paweł Kukiz]]
* ''[[Farat]]'' – [[Anna Maria Jopek]]
* ''[[Księga urodzaju]]'' – [[Marcin Rozynek]]
* ''[[Stereo typ]]'' – [[Kayah]]
|
* '''''[[Music Music]]'' – [[Hey]]'''
* ''[[Koncertowy]]'' – [[Hey]]
* ''[[Pocałunek mongolskiego księcia]]'' – [[Armia (zespół muzyczny)|Armia]]
* ''[[T.Live]]'' – [[T.Love]]
* ''[[Testosterone (album)|Testosterone]]'' – [[Tosteer]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku rap/hip-hop/R&B|Album roku hip-hop]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku dance/elektronika/muzyka klubowa|Album roku muzyka klubowa]]
|-
|
* '''''[[Siła sióstr]]'' – [[Sistars]]'''
* ''[[Autentyk 2]]'' – [[Vienio]] i [[Pelson|Pele]]
* ''[[Ironia (album)|Ironia]]'' – [[Paresłów]]
* ''[[Mezokracja]]'' – [[Mezo]]
* ''[[3h hajs, hajs, hajs]]'' – [[Tede]]
|
* '''''[[Trans Misja]]'' – [[Reni Jusis]]'''
* ''[[F3 (album)|F3]]'' – [[Fisz Emade Tworzywo|Tworzywo Sztuczne]]
* ''[[Smolik 2]]'' – [[Andrzej Smolik]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku metal|Album roku heavy metal]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku muzyka alternatywna|Album roku muzyka alternatywna]]
|-
|
* '''''[[I odpuść nam nasze winy]]'' – [[Frontside]]'''
* ''[[Crack y Rocc]]'' – [[Wrinkled Fred]]
* ''[[Zmienne nastroje rytmów nowoczesnych]]'' – [[Contra (zespół muzyczny)|Contra]]
|
* '''''[[Trudno nie wierzyć w nic]]'' – [[Raz, Dwa, Trzy]]'''
* ''[[2 (album Cool Kids of Death)|2]]'' – [[Cool Kids of Death]]
* ''[[Tequila (album)|Tequila]]'' – [[Pogodno (zespół muzyczny)|Pogodno]]
* ''[[Voo Voo z kobietami]]'' – [[Voo Voo]]
* ''[[Wolność słowa (album)|Wolność słowa]]'' – [[Püdelsi]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyk – album roku muzyka tradycji i źródeł / etno / folk / blues|Album roku etno / folk]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku piosenka poetycka/muzyka autorska|Album roku piosenka poetycka]]
|-
|
* '''''[[Total blaga]]'' – [[Andrzej Dziubek|Dziubek]]'''
* ''[[A w niedziela rano]]'' – [[Tołhaje]]
* ''[[Albośmy to jacy tacy]]'' – [[Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk”]]
* ''[[Art.pl]]'' – [[Swoją Drogą]]
* ''[[Galoop]]'' – [[Brathanki]]
|
* '''''[[Tryptyk Rzymski]]'' – [[Stanisław Sojka|Stanisław Soyka]]'''
* ''[[Ballady polskie]]'' – [[Tadeusz Woźniak (muzyk)|Tadeusz Woźniak]]
* ''[[Consensus (album)|Consensus]]'' – [[Jan Kanty Pawluśkiewicz]]
* ''[[Powrót brata]]'' – [[Kuba Sienkiewicz]]
* ''[[Zamknięty rozdział]]'' – [[Wojciech Młynarski]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – album roku reedycja/nagranie archiwalne|Album roku reedycje, nagrania archiwalne]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – najlepszy album zagraniczny|Najlepszy album zagraniczny]]
|-
|
* '''''[[Od początku II]]'' – [[Czesław Niemen]]'''
* ''[[Antologia (Lady Pank)|Antologia]]'' – [[Lady Pank]]
* ''[[Block to Block]]'' – [[De Press]]
* ''[[Komplet (Republika)|Komplet]]'' – [[Republika (zespół muzyczny)|Republika]]
* ''[[Kabaret Jeszcze Starszych Panów|Piosenki Jeszcze Starszych Panów]]'' – [[Jeremi Przybora]] i [[Jerzy Wasowski]]
|
* '''''[[Life for Rent]]'' – [[Dido (piosenkarka)|Dido]]'''
* ''[[Elephant (album)|Elephant]]'' – [[The White Stripes]]
* ''[[Hail to the Thief]]'' – [[Radiohead]]
* ''[[Think Tank]]'' – [[Blur (zespół muzyczny)|Blur]]
* ''[[Speakerboxxx/The Love Below]]'' – [[Outkast]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" colspan="2" |[[Fryderyki – produkcja muzyczna roku|Produkcja muzyczna roku]]
|-
| colspan="2"|
* '''''[[Trudno nie wierzyć w nic]]'' – [[Raz, Dwa, Trzy]]'''
** '''produkcja: [[Marcin Pospieszalski]] i [[Rafał Paczkowski]]'''
* „[[Kiedyś cię znajdę]]” – [[Reni Jusis]]
** produkcja: [[Reni Jusis]] i [[Michał Przytuła]]
* ''[[Księga urodzaju]]'' – [[Marcin Rozynek]]
** produkcja: [[Leszek Biolik]], [[Marcin Gajko]] i [[Leszek Kamiński]]
* „[[Muka!]]” – [[Hey]]
** produkcja: [[Paweł Krawczyk (muzyk)|Paweł Krawczyk]] i [[Leszek Kamiński]]
* „[[Testosteron (singel)|Testosteron]]” – [[Kayah]]
** produkcja: [[Krzysztof Pszona]], [[Kayah]] i [[Leszek Kamiński]]
|}

=== Sekcja muzyki jazzowej ===
{| class="wikitable topalign"
|+Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych{{r|f2003}}
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – jazzowy album roku|Jazzowy album roku]]
! scope="col" style="background:#EEDD85; width:50%" |[[Fryderyki – jazzowy muzyk roku|Jazzowy muzyk roku]]
|-
|
* '''''[[Hope (album)|Hope]]'' – [[Piotr Wojtasik]]'''
* ''[[Tryby]]'' – [[(0-58)]]
* ''[[Nahorny – Karłowicz]]'' – [[Włodzimierz Nahorny]]
* ''[[Standards]]'' – [[Zbigniew Namysłowski|Zbigniew Namysłowski Quintet]]
* ''[[Zamyślenie (album)|Zamyślenie]]'' – [[Wojciech Majewski (muzyk)|Wojciech Majewski Quintet]]
|
* '''[[Piotr Wojtasik]]'''
* [[Grażyna Auguścik]]
* [[Henryk Miśkiewicz]]
* [[Wojciech Majewski (muzyk)|Wojciech Majewski]]
* [[Zbigniew Namysłowski]]
|}

=== Sekcja muzyki poważnej ===
{| class="wikitable topalign"
|+Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych{{r|f2003}}
! scope="col" style="background:#EEDD85" | [[Fryderyki – najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej|Najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej]]
|-
| style="vertical-align:top" |
* '''''[[Grzegorz Fitelberg – nagrania historyczne 1948–1953]]'''''
** '''soliści: [[Eugenia Umińska]] – skrzypce'''
** '''orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]'''
** '''dyrygent/kierownik artystyczny: [[Grzegorz Fitelberg]]'''
* '''''[[Utwory Henryka Mikołaja Góreckiego]]'''''
** '''soliści: [[Adam Kruszewski]] – baryton, [[Janusz Olejniczak]] – fortepian'''
** '''orkiestra/zespół: [[Chór Polskiego Radia w Krakowie|Chór Polskiego Radia]], [[Polski Chór Kameralny|Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis]], [[Sinfonia Varsovia]]'''
** '''dyrygent/kierownik artystyczny: [[Jerzy Maksymiuk]]'''
* ''[[Karłowicz, Kilar – Serenada, Siwa Mgła, Orawa]]''
** soliści: [[Andrzej Bachleda-Curuś (śpiewak)|Andrzej Bachleda-Curuś]] – tenor
** orkiestra/zespół: [[Polska Orkiestra Kameralna]], [[Orkiestra Filharmonii Poznańskiej]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Wojciech Michniewski]]
* ''[[Lipiński – Koncerty skrzypcowe nr 2, 3, 4]]''
** soliści: {{link-interwiki|Q=Q4096835|Laurent Albrecht Breuninger|tekst=Albrecht Breuninger}} – skrzypce
** orkiestra/zespół: [[Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie|Polska Orkiestra Radiowa]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Wojciech Rajski]]
* ''[[Penderecki – Koncerty skrzypcowe nr 1 i 2]]''
** soliści: [[Konstanty Andrzej Kulka]] – skrzypce, {{link-interwiki|Q=Q4515549|Kim Chee-yun|tekst=Chee-Yun}} – skrzypce
** orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Antoni Wit]]
* ''[[Penderecki – Pasja wg Świętego Łukasza]]''
** soliści: [[Izabela Kłosińska]] – sopran, [[Adam Kruszewski]] – baryton, [[Romuald Tesarowicz]] – bas, [[Krzysztof Kolberger]] – recytacja
** orkiestra/zespół: [[Chór Filharmonii Narodowej|Chór]] i [[Orkiestra Filharmonii Narodowej|Orkiestra Filharmonii Narodowej w Warszawie]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Antoni Wit]]
* ''[[Penderecki – Te Deum, Lacrimosa]]''
** soliści: [[Jadwiga Gadulanka]] – sopran, [[Ewa Podleś]] – mezzosopran, [[Wiesław Ochman]] – tenor, [[Andrzej Hiolski]] – baryton
** orkiestra/zespół: [[Chór Polskiego Radia w Krakowie|Chór]] i [[Orkiestra Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie|Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Krakowie]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Krzysztof Penderecki]]
* ''[[Stabat Mater, Litania, Demeter]]''
** soliści: [[Jadwiga Gadulanka]] – sopran, [[Jadwiga Rappé]] – alt, [[Andrzej Hiolski]] – baryton
** orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach|Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach]], [[Chór Polskiego Radia w Krakowie]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Antoni Wit]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" |[[Fryderyki – album roku muzyka dawna i barokowa|Album roku muzyka dawna]]
|-
|
* '''''[[By lutnia mówić umiała]]'''''
** '''soliści: [[Marcin Zalewski]], [[Michał Gondko]] – lutnia'''
* ''[[Julian Gembalski – organy fromborskie]]''
** soliści: [[Julian Gembalski]] – organy
* ''[[Musica Rediviva]]''
** orkiestra/zespół: [[Ars Cantus]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Tomasz Dobrzański]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" |[[Fryderyki – album roku muzyka kameralna|Album roku muzyka kameralna]]
|-
|
* '''''[[Astor Piazzolla – Tango]]'''''
** '''soliści: [[Klaudiusz Baran]] – akordeon, [[Michał Nagy]] – gitara, [[Tomasz Strahl]] – wiolonczela'''
** '''orkiestra/zespół: [[Royal String Quartet]]'''
** '''dyrygent/kierownik artystyczny: [[Klaudiusz Baran]]'''
* ''[[Mozart, Brahms – Clarinet Quintets]]''
** soliści: [[Woytek Mrozek]] – klarnet
** orkiestra/zespół: [[Kwartet Camerata|Camerata Quartet]] ([[Włodzimierz Promiński]] – I skrzypce, [[Andrzej Kordykiewicz]] – II skrzypce, [[Piotr Reichert]] – altówka, [[Roman Hoffmann]] – wiolonczela)
* ''[[Siesta (album)|Siesta]]''
** soliści: [[Alina Mleczko]] – saksofon, [[Paweł Pańta]] – kontrabas
** orkiestra/zespół: [[Kwartet Prima Vista]] ([[Krzysztof Bzówka]] – I skrzypce, [[Józef Kolinek]] – II skrzypce, [[Dariusz Kisieliński]] – altówka, [[Jerzy Muranty]] – wiolonczela)
* ''[[Tańce… i po tańcach]]''
** orkiestra/zespół: [[Kwartet Śląski]] ([[Szymon Krzeszowiec]] – skrzypce, [[Arkadiusz Kubica]] – skrzypce, [[Łukasz Syrnicki]] – altówka, [[Piotr Janosik]] – wiolonczela)
* ''[[Tria fortepianowe]]''
** orkiestra/zespół: [[Kaja Danczowska]] – skrzypce, [[Dorota Imiełowska]] – wiolonczela, [[Mariola Cieniawa]] – fortepian
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" |[[Fryderyki – album roku recital solowy|Album roku muzyka solowa]]
|-
|
* '''''[[Witold Małcużyński Plays Bach-Busoni, Brahms, Franck]]'''''
** '''soliści: [[Witold Małcużyński]] – fortepian'''
* ''[[Andrzej Chorosiński – organy fromborskie]]''
** soliści: [[Andrzej Chorosiński]] – organy
* ''[[Kuba Jakowicz – recital skrzypcowy]]''
** soliści: [[Jakub Jakowicz|Kuba Jakowicz]] – skrzypce, [[Bartosz Bednarczyk]] – fortepian
* ''[[Preludia C. Debussy’ego]]''
** soliści: [[Wojciech Świtała]] – fortepian
* ''[[Sergey Rachmaninov – Piano Works]]''
** soliści: [[Beata Bilińska]] – fortepian
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" |[[Fryderyki – album roku muzyka wokalna|Album roku muzyka wokalna]]
|-
|
* '''''[[Ewa Podleś, Garrick Ohlsson – Live]]'''''
** '''soliści: [[Ewa Podleś]] – kontralt, [[Garrick Ohlsson]] – fortepian'''
* ''[[Anatomia kobyły]]''
** soliści: [[Apolonia Nowak]], [[Paweł Majewski (muzyk)|Paweł Majewski]] – śpiew
** orkiestra/zespół: [[Ars Nova]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Jacek Urbaniak]]
* ''[[Msze – Jan Maklakiewicz]]''
** soliści: [[Iwona Hossa]] – sopran
** orkiestra/zespół: [[Chór Filharmonii Narodowej]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Henryk Wojnarowski]]
* ''[[Paweł Łukaszewski – Kolędy]]''
** orkiestra/zespół: [[Polski Chór Kameralny|Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Jan Łukaszewski]]
* ''[[Stabat Mater, Litania, Demeter]]''
** soliści: [[Jadwiga Gadulanka]] – sopran, [[Jadwiga Rappé]] – alt, [[Andrzej Hiolski]] – baryton
** orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach|Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach]], [[Chór Polskiego Radia w Krakowie]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Antoni Wit]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" |[[Fryderyki – album roku muzyka orkiestrowa|Album roku muzyka orkiestrowa]]
|-
| style="vertical-align:top" |
* '''''[[Grzegorz Fitelberg – nagrania historyczne 1948–1953]]'''''
** '''soliści: [[Eugenia Umińska]] – skrzypce'''
** '''orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]'''
** '''dyrygent/kierownik artystyczny: [[Grzegorz Fitelberg]]'''
* ''[[Karłowicz, Kilar – Serenada, Siwa Mgła, Orawa]]''
** soliści: [[Andrzej Bachleda-Curuś (śpiewak)|Andrzej Bachleda-Curuś]] – tenor
** orkiestra/zespół: [[Polska Orkiestra Kameralna]], [[Orkiestra Filharmonii Poznańskiej]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Wojciech Michniewski]]
* ''[[Karłowicz, Weiner, Bacewicz, Orbán]]''
** orkiestra/zespół: [[Erdödy Chamber Orchestra]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Łukasz Borowicz]], {{link-interwiki|Q=Q93988972|Zsolt Szefcsik}}
* ''[[Mahler – Symphony nr 1, Sibelius – Valse Triste]]''
** orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Gabriel Chmura]]
* ''[[Stanisław Skrowaczewski (album)|Stanisław Skrowaczewski]]''
** orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Stanisław Skrowaczewski]]
|-
! scope="col" style="background:#EEDD85" |[[Fryderyki – album roku muzyka współczesna|Album roku muzyka współczesna]]
|-
|
* '''''[[Utwory Henryka Mikołaja Góreckiego]]'''''
** '''soliści: [[Adam Kruszewski]] – baryton, [[Janusz Olejniczak]] – fortepian'''
** '''orkiestra/zespół: [[Chór Polskiego Radia w Krakowie|Chór Polskiego Radia]], [[Polski Chór Kameralny|Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis]], [[Sinfonia Varsovia]]'''
** '''dyrygent/kierownik artystyczny: [[Jerzy Maksymiuk]]'''
* ''[[Chyrzyński, Górecki, Knapik, Lasoń, Szabelski]]''
** orkiestra/zespół: [[Orkiestra Muzyki Nowej]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Aleksander Lasoń]], [[Szymon Bywalec]]
* ''[[Lutosławski – Double Concerto, Dance Preludes, Chain I]]''
** soliści: [[Zbigniew Kaleta]] – klarnet, [[Arkadiusz Krupa]] – obój, [[Rafał Kwiatkowski]] – wiolonczela, [[Urszula Kryger]] – sopran
** orkiestra/zespół: [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Antoni Wit]]
* ''[[Marek Moś, Orkiestra „Aukso” – Współcześnie]]''
** soliści: [[Andrzej Bauer (muzyk)|Andrzej Bauer]], [[Janusz Olejniczak]]
** orkiestra/zespół: [[Orkiestra Aukso|Orkiestra Kameralna Miasta Tychy Aukso]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Marek Moś]]
* ''[[Wojciech Kilar – Missa pro pace]]''
** soliści: [[Zofia Kilanowicz]] – sopran, [[Jadwiga Rappé]] – alt, {{link-interwiki|Q=Q5076709|Charles Daniels (tenor)|tekst=Charles Daniels}} – tenor, [[Piotr Nowacki (bas)|Piotr Nowacki]] – bas
** orkiestra/zespół: [[Filharmonia im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu|Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Wrocławskiej]], [[Opera Wrocławska|Chór Opery Dolnośląskiej]]
** dyrygent/kierownik artystyczny: [[Marek Pijarowski]]
** przygotowanie chóru: [[Alan Urbanek]]
|}

=== Złote Fryderyki ===
[[Plik:Dni Mikołowa-Tadeusz Nalepa 10stopni w lewo.jpg|thumb|upright|[[Tadeusz Nalepa]], laureat [[Złoty Fryderyk|Złotego Fryderyka]]]]
[[Plik:Jacek Kaczmarski.jpg|thumb|upright|[[Jacek Kaczmarski]], laureat [[Złoty Fryderyk|Złotego Fryderyka]]]]
Laureaci [[Złoty Fryderyk|Złotych Fryderyków]]<ref name="interia"/>:
* [[Tadeusz Nalepa]]
* [[Jacek Kaczmarski]]

== Statystyki ==
{{col-begin|width=80%}}
=== Osoby/zespoły z co najmniej dwiema nagrodami ===
{| class="wikitable"
! Liczba
! Osoba/zespół
|-
| align=center|5
| [[Adam Nowak (muzyk)|Adam Nowak]]{{refn|grupa=uwaga|nazwa=razdwatrzy|W tym z zespołem [[Raz, Dwa, Trzy]].}}
|-
| align=center|4
| [[Raz, Dwa, Trzy]]
|-
| align=center|2
| [[Adam Kruszewski]]<hr>[[Chór Polskiego Radia w Krakowie]]<hr>[[Eugenia Umińska]]<hr>[[Grzegorz Fitelberg]]<hr>[[Janusz Olejniczak]]<hr>[[Jerzy Maksymiuk]]<hr>[[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]<hr>[[Piotr Wojtasik]]<hr>[[Polski Chór Kameralny|Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis]]<hr>[[Sinfonia Varsovia]]<hr>[[Sistars]]
|}
{{col-break}}
=== Osoby/zespoły z co najmniej trzema nominacjami ===
{| class="wikitable"
! Liczba
! Osoba/zespół
|-
| align=center|8
| [[Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach]]{{refn|grupa=uwaga|W tym jako Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach.}}
|-
| align=center|7
| [[Adam Nowak (muzyk)|Adam Nowak]]{{u|razdwatrzy}}<hr>[[Kayah]]
|-
| align=center|6
| [[Katarzyna Nosowska]]{{refn|grupa=uwaga|W tym z zespołem [[Hey]].}}<hr>[[Marcin Rozynek]]
|-
| align=center|5
| [[Antoni Wit]]<hr>[[Chór Polskiego Radia w Krakowie]]<hr>[[Raz, Dwa, Trzy]]<hr>[[Reni Jusis]]
|-
| align=center|4
| [[Hey]]<hr>[[Maciej Maleńczuk]]{{refn|grupa=uwaga|nazwa=pudelsi|W tym z zespołem [[Püdelsi]].}}
|-
| align=center|3
| [[Adam Kruszewski]]<hr>[[Andrzej Bieniasz (muzyk)|Andrzej Bieniasz]]{{u|pudelsi}}<hr>[[Andrzej Hiolski]]<hr>[[Franz Dreadhunter]]{{u|pudelsi}}<hr>[[Jadwiga Gadulanka]]<hr>[[Jadwiga Rappé]]<hr>[[Jan Borysewicz]]{{refn|grupa=uwaga|W tym z zespołem [[Lady Pank]].}}<hr>[[Janusz Olejniczak]]<hr>[[Leszek Kamiński]]<hr>[[Paweł Rurak-Sokal]]{{refn|grupa=uwaga|W tym z zespołem [[Blue Café]].}}<hr>[[Polski Chór Kameralny|Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis]]<hr>[[Sistars]]
|}
{{col-end}}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://fryderyki.pl/fryderyk-2003/ Fryderyki 2003] na stronie internetowej nagród

{{Fryderyki}}

[[Kategoria:Fryderyki według lat]]
[[Kategoria:2004 w muzyce]]
[[Kategoria:2004 w Warszawie]]

title: Fryderyki 2003

Data: 9 marca 2004

Miejsce: Traffic Club, Warszawa

Prowadzenie: Hirek Wrona

Fryderyki 2002: Fryderyki 2004


text:
# Alice Oseman
Alice Oseman (ur. 16 października 1994 w Kent) – brytyjska autorka powieści young adult fiction. Swoją pierwszą umowę wydawniczą zawarła w wieku 17 lat, a jej pierwsza powieść Solitaire ukazała się w 2014. Jest również autorką Radio Silence, I Was Born For This, Loveless oraz komiksu internetowego Heartstopper. Jej powieści koncentrują się na współczesnym życiu nastolatków w Wielkiej Brytanii i otrzymały kilka nagród: m.in. Inky Awards i United By Pop Awards.

## Wczesne życie i edukacja
Oseman urodziła się w Chatham, w hrabstwie Kent, dorastała w wiosce niedaleko Rochester wraz z młodszym bratem Williamem i uczęszczała do Rochester Grammar School. W 2016 Oseman ukończyła studia licencjackie w zakresie literatury angielskiej na Uniwersytecie Durham.

## Kariera
Debiutancka powieść Oseman Solitaire została wydana przez HarperCollins w 2014 w wyniku wojny przetargowej. Opowiada ona historię Tori Spring, pesymistycznej nastolatki, która poznaje Michaela, swoje przeciwieństwo – niewiarygodnego optymistę. Razem próbują odkryć, kto stoi za psikusami w ich szkole, które w miarę upływu czasu stają się coraz poważniejsze. Wśród innych bohaterów jest jej brat Charlie, który cierpi na poważne zaburzenia odżywiania i jest szerzej opisany w komiksie internetowym Oseman Heartstopper. Powieść porusza takie tematy, jak przyjaźń, problemy zdrowia psychicznego, zaburzenia odżywiania i związki LGBT+.
Oseman opublikowała dwie nowele oparte na postaciach z Solitaire zatytułowane Nick i Charlie (lipiec 2015) oraz This Winter (listopad 2015). Obie zostały opublikowane przez HarperCollins Children’s Books.
W 2016 Oseman opublikowała swoją drugą powieść Radio Silence. Jej bohaterką jest Frances Janvier, ambitna dziewczyna, której życie kręci się wokół przyjęcia do Cambridge, która poznaje nieśmiałego twórcę swojego ulubionego podcastu, Aleda Lasta. Głównymi tematami powieści są presja akademicka oraz związki i tożsamość osób LGBT+. Oseman otwarcie mówiła w wywiadach, że doświadczenia Frances w Radio Silence były podobne do jej własnych szkolnych nacisków i późniejszego rozczarowania uczelnią po zakończeniu nauki na Durham University. Powieść została doceniona za przedstawienie postaci o różnym pochodzeniu etnicznym, płci i orientacji seksualnej. Oseman często pisała na swoim blogu o tym, jak ważne jest pisanie w sposób zróżnicowany, a w wywiadach o Sollitare mówiła o braku różnorodności. Powieść zdobyła w 2017 nagrodę Silver Inky Award w dziedzinie literatury dla młodych dorosłych.
Trzecia książka Oseman zatytułowana I Was Born For This ukazała się w maju 2018 roku. Przedstawia ona losy Fereshteh „Angel” Rahimi i Jimmy’ego Kaga-Ricci. Historia opowiada o zespole The Ark i ich fandomie, ze szczególnym uwzględnieniem fandomu wśród nastolatków. Jeden z recenzentów powiedział, że książka zawiera przesłanie, że można być częścią fandomu, ale trzeba się upewnić, że się w nim nie zatracimy, a bycie skrajnym fanem może sprawić, że ci, którzy są w centrum uwagi, nie poczują, że mogą być sobą.
Oseman jest również autorką i twórczynią komiksu internetowego Heartstopper, który opowiada o romantycznym związku Charliego Springa (brata Tori Spring) i Nicka Nelsona, którzy są postaciami występującymi w Solitare. Pierwsze cztery tomy komiksu zostały zakupione przez Hachette Children’s Group. Tom pierwszy został wydany w październiku 2018 roku, tom drugi w lipcu 2019 roku, tom trzeci w lutym 2020 roku, a tom czwarty w maju 2021 roku.
Powieści Oseman chwalono za to, że są „relatable” i realistycznie przedstawiają współczesne życie nastolatków. Jej pierwsza książka Solitaire była szczególnie chwalona ze względu na jej młody wiek w momencie zawierania umowy wydawniczej, co przyczyniło się do udzielenia wywiadu dla BBC Breakfast w dniu 22 lipca 2014.
W 2018, aby uczcić wydanie trzeciej powieści young adult I Was Born For This, wszystkie opublikowane książki Oseman otrzymały nowe, dopasowane okładki. Przeprojektowane okładki zostały wydane w maju, wraz z nową książką.
W lipcu 2020 Oseman opublikowała Loveless, powieść dla młodzieży opartą na jej własnych doświadczeniach z czasów studiów.

## Adaptacje
See-Saw Films nabyło prawa telewizyjne do Heartstopper w 2019 roku. 20 stycznia 2021 roku ujawniono, że Netflix zamówił serię telewizyjnej adaptacji Heartstopper, do której scenariusz napisze Oseman, a reżyserią zajmie się Euros Lyn. Producentem wykonawczym jest Patrick Walters z See-Saw Films. Kit Connor i Joe Locke grają odpowiednio rolę Nicka i Charliego. Premiera serialu odbyła się 22 kwietnia 2022 roku.

## Życie prywatne
Podczas promocji Loveless, Oseman otworzyła się na temat tego, że jest aromantyczna i aseksualna. Oseman używa zaimków she/they.

## Twórczość
- Solitaire (2014)
- Nick and Charlie (2015)
- This Winter (2015)
- Radio Silence (2016)
- I Was Born For This (2018)
- Loveless (2020)
- Heartstopper
  - Heartstopper: Volume 1 (2019)
  - Heartstopper: Volume 2 (2019)
  - Heartstopper: Volume 3 (2020)
  - Heartstopper: Volume 4 (2021)
  - Heartstopper: Volume 5 (2023)

## Nagrody i nominacje
| Rok  | Nagroda                 | Kategoria                           | Utwór                  | Wynik   |
| ---- | ----------------------- | ----------------------------------- | ---------------------- | ------- |
| 2017 | Inky Awards             | Silver Inky (International Fiction) | Radio Silence          | Wygrana |
| 2018 | United By Pop Awards    | YA Book of the Year                 | I Was Born For This    | Wygrana |
| 2020 | Goodreads Choice Awards | Best Graphic Novels & Comics        | Heartstopper: Volume 3 | Wygrana |
| 2021 | The Bookseller Awards   | YA Book of the Year                 | Loveless               | Wygrana |

wikiname: plwiki

title: Alice Oseman

in_language: pl

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Alice Oseman
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[16 października]] [[1994]]
 |miejsce urodzenia         = [[Kent]], [[Wielka Brytania]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = pisarka
 |narodowość                = brytyjska
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |www                       = https://www.aliceoseman.com
}}
'''Alice Oseman''' (ur. [[16 października]] [[1994]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://chronicintrovert.tumblr.com/aboutmefaq |tytuł = FAQ: About Me |praca = alice oseman |opublikowany = Tumblr |archiwum = https://archive.is/20200716134844/https://chronicintrovert.tumblr.com/aboutmefaq |zarchiwizowano = 2020-07-16 |język = en |data dostępu = 2020-07-16}}</ref> w [[Kent]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.aliceoseman.com/about |tytuł = About |opublikowany = Alice Oseman Author |archiwum = https://archive.is/20200716135107/https://www.aliceoseman.com/about |zarchiwizowano = 2020-07-16 |język = en |data dostępu = 2020-07-16}}</ref>) – brytyjska autorka powieści [[Young adult|young adult fiction]]. Swoją pierwszą umowę wydawniczą zawarła w wieku 17 lat, a jej pierwsza powieść ''Solitaire'' ukazała się w 2014<ref name=article1431014>{{Cytuj |tytuł = Teenager’s tale of angst wins six-figure deal {{!}} The Sunday Times |data = 2016-08-09 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20160809104804/http://www.thesundaytimes.co.uk/sto/news/uk_news/article1431014.ece}}</ref>. Jest również autorką ''Radio Silence'', ''I Was Born For This'', ''Loveless'' oraz [[Komiks internetowy|komiksu internetowego]] ''[[Heartstopper (powieść graficzna)|Heartstopper]]''. Jej powieści koncentrują się na współczesnym życiu nastolatków w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] i otrzymały kilka nagród: m.in. Inky Awards i United By Pop Awards.

== Wczesne życie i edukacja ==
Oseman urodziła się w [[Chatham (Anglia)|Chatham]], w [[Hrabstwo|hrabstwie]] [[Kent]], dorastała w wiosce niedaleko [[Rochester (Kent)|Rochester]] wraz z młodszym bratem Williamem i uczęszczała do Rochester Grammar School<ref>{{Cytuj |autor = Helen Rumbelow |tytuł = Alice Oseman: a literary sensation at 16 years old |data dostępu = 2022-05-03 |issn = 0140-0460 |url = https://www.thetimes.co.uk/article/alice-oseman-a-literary-sensation-at-16-years-old-3m3b3wbp0x7 |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Sue Leonard |tytuł = Alice Oseman |data = 2014-12-29 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Sue Leonard |url = https://www.suejleonard.com/articles/beginners-pluck/alice-oseman/ |język = en}}</ref>. W 2016 Oseman ukończyła [[Studia pierwszego stopnia|studia licencjackie]] w zakresie [[Literatura angielska|literatury angielskiej]] na [[Durham University|Uniwersytecie Durham]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Durham student secures a two-book publishing deal – Durham University |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = dur.ac.uk |url = https://www.dur.ac.uk/news/newsitem/?itemno=21822}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = oseman-alice |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = RCW Literary Agency |url = https://www.rcwlitagency.com/authors/oseman-alice/ |język = en}}</ref>.

== Kariera ==
Debiutancka powieść Oseman ''Solitaire'' została wydana przez [[HarperCollins]] w 2014 w wyniku wojny przetargowej<ref>{{Cytuj |autor = * jboo1698 |tytuł = Solitaire by Alice Oseman – review |data = 2014-10-05 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/childrens-books-site/2014/oct/05/review-solitaire-alice-oseman |język = en}}</ref><ref name=article1431014 />. Opowiada ona historię Tori Spring, [[Pesymizm|pesymistycznej]] nastolatki, która poznaje Michaela, swoje przeciwieństwo – niewiarygodnego [[Optymizm|optymistę]]. Razem próbują odkryć, kto stoi za psikusami w ich szkole, które w miarę upływu czasu stają się coraz poważniejsze. Wśród innych bohaterów jest jej brat Charlie, który cierpi na poważne zaburzenia odżywiania i jest szerzej opisany w komiksie internetowym Oseman ''[[Heartstopper (powieść graficzna)|Heartstopper]]''. Powieść porusza takie tematy, jak przyjaźń, problemy zdrowia psychicznego, [[zaburzenia odżywiania]] i związki [[LGBT|LGBT+]].

Oseman opublikowała dwie [[Nowela|nowele]] oparte na postaciach z ''Solitaire'' zatytułowane ''Nick i Charlie'' (lipiec 2015) oraz ''This Winter'' (listopad 2015). Obie zostały opublikowane przez [[HarperCollins|HarperCollins Children’s Books]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Author – HarperCollins UK |data = 2019-04-06 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190406193811/http://www.harpercollins.co.uk/author/cr-104564/alice-oseman/}}</ref>.

W 2016 Oseman opublikowała swoją drugą powieść ''Radio Silence''<ref>{{Cytuj |autor = * HorseLover3000 |tytuł = Radio Silence by Alice Oseman – review |data = 2016-03-31 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/childrens-books-site/2016/mar/31/radio-silence-alice-oseman-review |język = en}}</ref>. Jej bohaterką jest Frances Janvier, ambitna dziewczyna, której życie kręci się wokół przyjęcia do [[Cambridge University Press|Cambridge]], która poznaje nieśmiałego twórcę swojego ulubionego podcastu, Aleda Lasta. Głównymi tematami powieści są presja akademicka oraz związki i tożsamość osób [[LGBT|LGBT+]]. Oseman otwarcie mówiła w wywiadach, że doświadczenia Frances w ''Radio Silence'' były podobne do jej własnych szkolnych nacisków i późniejszego rozczarowania uczelnią po zakończeniu nauki na [[Durham University]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Radio Silence by Alice Oseman – Behind {{!}} BookPage |praca = BookPage.com |url = https://bookpage.com/behind-the-book/21186-you-dont-have-to-go-to-college-teen}}</ref>. Powieść została doceniona za przedstawienie postaci o różnym pochodzeniu etnicznym, płci i orientacji seksualnej<ref>{{Cytuj |tytuł = Book Review: Radio Silence (Alice Oseman) – Maia and a Little Moore |data = 2018-05-15 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20180515112529/http://maiaandalittlemoore.com/index.php/2016/03/24/book-review-radio-silence-alice-oseman/}}</ref>. Oseman często pisała na swoim blogu o tym, jak ważne jest pisanie w sposób zróżnicowany, a w wywiadach o ''Sollitare'' mówiła o braku różnorodności<ref>{{Cytuj |autor = Patrick Sproull |tytuł = Alice Oseman: Romance is not the centre of my world |data = 2016-02-22 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/childrens-books-site/2016/feb/22/alice-oseman-radio-silence-solitaire-teen-ya-books |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Hi Alice I really want to write more diversely,... |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = tumblr.com |url = https://www.tumblr.com/login_required/chronicintrovert/147110749431}}</ref>. Powieść zdobyła w 2017 nagrodę Silver Inky Award w dziedzinie literatury dla młodych dorosłych<ref>{{Cytuj |tytuł = 2017 Inky Winners Announced! {{!}} Inside A Dog |data = 2018-08-29 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20180829212311/https://insideadog.com.au/blog/2017-inky-winners-announced}}</ref>.

Trzecia książka Oseman zatytułowana ''I Was Born For This'' ukazała się w maju 2018 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = I Was Born for This by Alice Oseman |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = fantasticfiction.com |url = https://www.fantasticfiction.com/o/alice-oseman/i-was-born-for-this.htm}}</ref>. Przedstawia ona losy Fereshteh „Angel” Rahimi i Jimmy’ego Kaga-Ricci. Historia opowiada o zespole The Ark i ich [[fandom]]ie, ze szczególnym uwzględnieniem fandomu wśród nastolatków. Jeden z recenzentów powiedział, że książka zawiera przesłanie, że można być częścią fandomu, ale trzeba się upewnić, że się w nim nie zatracimy, a bycie skrajnym fanem może sprawić, że ci, którzy są w centrum uwagi, nie poczują, że mogą być sobą<ref>{{Cytuj |autor = Isabella Stocka |tytuł = Review: I Was Born For This by Alice Oseman |data = 2019-01-30 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = The Nerd Daily |url = https://thenerddaily.com/review-i-was-born-for-this-alice-oseman/ |język = en}}</ref>.

Oseman jest również autorką i twórczynią komiksu internetowego ''[[Heartstopper (powieść graficzna)|Heartstopper]]''<ref>{{Cytuj |autor = * heartstoppercomic |tytuł = HEARTSTOPPER |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = HEARTSTOPPER is a webcomic by Alice Oseman. Updates on the 1st, 11th, and 21st of each month at 11am UK time. Also available to read on Tapas and Webtoon. |url = https://heartstoppercomic.tumblr.com/}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Drawn to reading: Using comics and illustrated stories to promote literacy in children |data = 2020-02-25 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20200225134038/https://www.irishexaminer.com/breakingnews/lifestyle/features/drawn-to-reading-using-comics-and-illustrated-stories-to-promote-literacy-in-children-982679.html}}</ref>, który opowiada o romantycznym związku Charliego Springa (brata Tori Spring) i Nicka Nelsona, którzy są postaciami występującymi w ''Solitare''. Pierwsze cztery tomy komiksu zostały zakupione przez [[Hachette|Hachette Children’s Group]]<ref>{{Cytuj |tytuł = HCG expands on Oseman’s graphic novel series |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = The Bookseller |url = https://www.thebookseller.com/rights/hcg-expands-oseman-s-graphic-novel-series-942126 |język = en}}</ref>. Tom pierwszy został wydany w październiku 2018 roku, tom drugi w lipcu 2019 roku, tom trzeci w lutym 2020 roku, a tom czwarty w maju 2021 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Alice Oseman |data = 2019-05-14 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Hachette Childrens UK |url = https://www.hachettechildrens.co.uk/contributor/alice-oseman/ |język = en}}</ref>.

Powieści Oseman chwalono za to, że są „relatable<ref>{{Cytuj |autor = * confessionsofabooklover |tytuł = Radio Silence by Alice Oseman – review |data = 2016-05-10 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = the Guardian |url = http://www.theguardian.com/childrens-books-site/2016/may/10/radio-silence-alice-oseman-review |język = en}}</ref>” i realistycznie przedstawiają współczesne życie nastolatków. Jej pierwsza książka ''Solitaire'' była szczególnie chwalona ze względu na jej młody wiek w momencie zawierania umowy wydawniczej, co przyczyniło się do udzielenia wywiadu dla [[BBC|BBC Breakfast]] w dniu 22 lipca 2014.

W 2018, aby uczcić wydanie trzeciej powieści [[young adult]] ''I Was Born For This'', wszystkie opublikowane książki Oseman otrzymały nowe, dopasowane okładki<ref>{{Cytuj |autor = Alice Oseman |tytuł = LOOK. I HAVE MATCHING BOOK COVERS NOW |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Twitter |url = https://twitter.com/aliceoseman/status/964169683015557121 |język = en}}</ref>. Przeprojektowane okładki zostały wydane w maju, wraz z nową książką.

W lipcu 2020 Oseman opublikowała ''Loveless'', powieść dla młodzieży opartą na jej własnych doświadczeniach z czasów studiów<ref>{{Cytuj |tytuł = An Interview with Alice Oseman, Author of Loveless |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Julia’s Bookcase |url = https://juliasbookcase.com/blog/alice-oseman-interview |język = en}}</ref>.

== Adaptacje ==
{{Główny artykuł|Heartstopper (serial telewizyjny)}}
See-Saw Films nabyło prawa telewizyjne do ''[[Heartstopper (powieść graficzna)|Heartstopper]]'' w 2019 roku. 20 stycznia 2021 roku ujawniono, że [[Netflix]] zamówił serię telewizyjnej adaptacji ''[[Heartstopper (powieść graficzna)|Heartstopper]]'', do której scenariusz napisze Oseman, a reżyserią zajmie się Euros Lyn. Producentem wykonawczym jest Patrick Walters z See-Saw Films<ref>{{Cytuj |autor = Peter White |tytuł = Netflix Lands Adaptation Of YA Graphic Novel ‘Heartstopper’; ‘Doctor Who’s Euros Lyn To Direct See-Saw-Produced Series |data = 2021-01-20 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Deadline |url = https://deadline.com/2021/01/hearstopper-netflix-alice-oseman-order-euros-lyn-1234676286/ |język = en}}</ref>. [[Kit Connor]] i [[Joe Locke]] grają odpowiednio rolę Nicka i Charliego<ref>{{Cytuj |tytuł = Netflix announces stars of beloved gay graphic novel adaptation ‘Heartstopper’ |data = 2021-04-22 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Attitude.co.uk |url = http://attitude.co.uk/article/heartstopper-kit-connor-and-joe-locke-to-star-in-netflix-adaption-of-gay-graphic-novel/24867/ |język = en}}</ref>. Premiera serialu odbyła się 22 kwietnia 2022 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Heartstopper Will Be the Next Big Coming-Of-Age Show – Here’s Why |data = 2022-03-23 |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = CBR |url = https://www.cbr.com/heartstopper-new-coming-of-age-show/ |język = en}}</ref>.

== Życie prywatne ==
Podczas promocji ''Loveless'', Oseman otworzyła się na temat tego, że jest aromantyczna i [[Aseksualizm|aseksualna]]. Oseman używa zaimków she/[[They jako forma liczby pojedynczej|they]]<ref>{{Cytuj |autor = Alice Oseman |tytuł = Alice Oseman Updates (@AliceOseman) |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = [[X (serwis społecznościowy)|Twitter]] |url = https://twitter.com/aliceoseman |język = pl}}</ref>.

== Twórczość ==
* ''Solitaire'' (2014)
* ''Nick and Charlie'' (2015)
* ''This Winter'' (2015)
* ''Radio Silence'' (2016)
* ''I Was Born For This'' (2018)
* ''Loveless'' (2020)
* ''[[Heartstopper (powieść graficzna)|Heartstopper]]''
** ''[[Heartstopper (powieść graficzna)#Tom pierwszy|Heartstopper: Volume 1]]'' (2019)
** ''[[Heartstopper (powieść graficzna)#Tom drugi|Heartstopper: Volume 2]]'' (2019)
** ''[[Heartstopper (powieść graficzna)#Tom trzeci|Heartstopper: Volume 3]]'' (2020)
** ''[[Heartstopper (powieść graficzna)#Tom czwarty|Heartstopper: Volume 4]]'' (2021)
** ''Heartstopper: Volume 5'' (2023)

== Nagrody i nominacje ==
{| class="wikitable"
!Rok
!Nagroda
!Kategoria
!Utwór
!Wynik
|-
|2017
|Inky Awards<ref>{{cytuj |url = https://insideadog.com.au/blog/2017-inky-winners-announced |tytuł = 2017 Inky Winners Announced! |opublikowany = Inside A Dog |archiwum = https://web.archive.org/web/20180829212311/https://insideadog.com.au/blog/2017-inky-winners-announced |zarchiwizowano = 2018-08-29 |język = en}}</ref>
|Silver Inky (International Fiction)
|''Radio Silence''
|style="background: #90ff90; color: black; vertical-align: middle; text-align:center;"| Wygrana
|-
|2018
|United By Pop Awards<ref>{{cytuj |język = en |tytuł = United By Pop Awards |url = https://www.unitedbypop.com/music/fandoms/united-by-pop-awards-2018/ |opublikowany = United By Pop |data dostępu = 2019-02-04}}</ref>
|YA Book of the Year
|''I Was Born For This''
|style="background: #90ff90; color: black; vertical-align: middle; text-align:center;"| Wygrana
|-
|2020
|Goodreads Choice Awards<ref>{{Cytuj |tytuł = Announcing the Goodreads Choice Winner in Best Graphic Novels & Comics! |data dostępu = 2022-05-03 |opublikowany = Goodreads |url = https://www.goodreads.com/choiceawards/best-graphic-novels-comics-2020}}</ref>
|Best Graphic Novels & Comics
|''[[Heartstopper (powieść graficzna)#Tom trzeci|Heartstopper: Volume 3]]''
|style="background: #90ff90; color: black; vertical-align: middle; text-align:center;"| Wygrana
|-
|rowspan="3"| 2021
|The Bookseller Awards<ref>{{Cytuj |autor = Mem: 10739640 |tytuł = Oseman wins YA Book Prize for ‘Loveless’ {{!}} Books+Publishing |data dostępu = 2022-05-03 |url = https://www.booksandpublishing.com.au/articles/2021/05/07/186056/oseman-wins-ya-book-prize-for-loveless/ |język = en}}</ref>
|YA Book of the Year
|rowspan="5"| ''Loveless''
|style="background: #90ff90; color: black; vertical-align: middle; text-align:center;"| Wygrana
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.aliceoseman.com Strona domowa] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Oseman, Alice}}
[[Kategoria:Brytyjscy pisarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]

title: Alice Oseman

Data i miejsce urodzenia: 16 października 1994 · Kent, Wielka Brytania

Zawód, zajęcie: pisarka

Narodowość: brytyjska


text:
# Porto Belo
Porto Belo – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Santa Catarina. Znajduje się w mezoregionie Vale do Itajaí i mikroregionie Itajaí.

title: Porto Belo

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Porto Belo
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Brasao PortoBelo SantaCatarina Brasil.jpg
 |flaga                        = Bandeira PortoBelo SantaCatarina Brasil.jpg
 |dopełniacz nazwy             = Porto Belo
 |państwo                      = BR-SC
 |data założenia               = 1832
 |powierzchnia                 = 92,762<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.sc.gov.br:80/conteudo/municipios/frametsetmunicipios.htm | tytuł = territorial oficial | opublikowany = sc.gov.br:80 | archiwum = https://web.archive.org/web/20130218035344/http://www.sc.gov.br:80/conteudo/municipios/frametsetmunicipios.htm | zarchiwizowano = 2013-02-18}}</ref>
 |wysokość                     = 1
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 16 118<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_roraima.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 173,76
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 27°9′28″S 48°33′10″W
 |commons                      = Category:Porto Belo
 |www                          = http://www.portobelo.sc.gov.br/
}}
'''Porto Belo''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Santa Catarina]]. Znajduje się w [[Mezoregion Vale do Itajaí|mezoregionie Vale do Itajaí]] i [[Mikroregion Itajaí|mikroregionie Itajaí]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Santa Catarina]]

title: Porto Belo

Herb: Flaga

Państwo: Brazylia

Stan: Santa Catarina

Wysokość: 1 m n.p.m.


text:
# Aliabad-e Dżouhari
Aliabad-e Dżouhari (pers. علي اباد جوهرئ) – wieś w Iranie, w ostanie Fars. W 2006 roku liczyła 61 mieszkańców w 13 rodzinach.

title: Aliabad-e Dżouhari

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Aliabad-e Dżouhari
 |nazwa oryginalna             = {{k|fa|علي اباد جوهرئ}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Iran
 |1. jednostka administracyjna = Fars
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 61
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Aliabad-e Dżouhari''' ([[Język perski|pers.]] علي اباد جوهرئ) – wieś w [[Iran]]ie, w ostanie [[Fars]]. W [[2006]] roku liczyła 61 mieszkańców w 13 rodzinach<ref>{{Cytuj stronę | url =http://wayback.archive.org/web/20111114233307/http://www.amar.org.ir/DesktopModules/FTPManager/upload/upload2360/newjkh/newjkh/07.xls | tytuł =Spis powszechny z 2006 roku. | autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = | data dostępu = }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w Farsie]]

title: Aliabad-e Dżouhariعلي اباد جوهرئ

Państwo: Iran

Ostan: Fars


text:
# Parafia Matki Bożej Różańcowej w Serocku
Parafia Matki Bożej Różańcowej w Serocku – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji pelplińskiej, w dekanacie Koronowo.

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. Matki Bożej Różańcowej
w Serocku
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Serock Pomorski church.jpg
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Serock (województwo kujawsko-pomorskie)|Serock]]
 |adres                   = Serock, ul. Wyzwolenia 26
86-120 Pruszcz k. Bydgoszczy
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[diecezja pelplińska|pelplińska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[dekanat Koronowo|Koronowo]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Matki Bożej Różańcowej w Serocku|Matki Bożej Różańcowej]]
 |filie                   = [[Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Serocku|Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Dariusz Cieszyński
 |wezwanie                = [[Najświętsza Maryja Panna Różańcowa|Matki Bożej Różańcowej]]
 |dzień wspomnienia       = Matki Bożej Różańcowej – II niedziela października
 |kod mapy                = Pruszcz (gmina)
 |współrzędne             = 53°21'23.316"N, 18°4'41.912"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Matki Bożej Różańcowej w Serocku''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]], znajdująca się w [[diecezja pelplińska|diecezji pelplińskiej]], w [[dekanat Koronowo|dekanacie Koronowo]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20201201111418|tytuł=Parafia Matki Bożej Różańcowej w Serocku Pomorskim|autor=|opublikowany=diecezja pelplińska|data=|język=|data dostępu=2024-07-04|archiwum=https://diecezja-pelplin.pl/parafie/parafia-pw-matki-bozej-rozancowej-w-serocku/|zarchiwizowano=2020-12-01}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Parafie dekanatu Koronowo}}
{{SORTUJ:Serock (województwo kujawsko-pomorskie)}}
[[Kategoria:Religia w gminie Pruszcz]]
[[Kategoria:Parafie diecezji pelplińskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej]]
[[Kategoria:Serock (województwo kujawsko-pomorskie)]]

title: Parafia · pw. Matki Bożej Różańcowej · w Serocku

Państwo: Polska

Siedziba: Serock

Adres: Serock, ul. Wyzwolenia 26 · 86-120 Pruszcz k. Bydgoszczy

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Diecezja: pelplińska

Dekanat: Koronowo

Kościół parafialny: Matki Bożej Różańcowej

Proboszcz: ks. Dariusz Cieszyński

Wezwanie: Matki Bożej Różańcowej


text:
# The Ritual
The Ritual – piąty album studyjny amerykańskiej grupy muzycznej Testament. Nagrania dotarły do 55. miejsca listy Billboard 200 w USA.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
| Nr  | Tytuł utworu          | Długość |
| --- | --------------------- | ------- |
| 1.  | „Signs of Chaos”      | 0:30    |
| 2.  | „Electric Crown”      | 5:31    |
| 3.  | „So Many Lies”        | 6:04    |
| 4.  | „Let Go of My World”  | 3:45    |
| 5.  | „The Ritual”          | 7:34    |
| 6.  | „Deadline”            | 4:47    |
| 7.  | „As the Seasons Grey” | 6:16    |
| 8.  | „Agony”               | 4:07    |
| 9.  | „The Sermon”          | 4:48    |
| 10. | „Return to Serenity”  | 6:25    |
| 11. | „Troubled Dreams”     | 5:14    |
|     |                       | 55:01   |

## Twórcy
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
- Chuck Billy - śpiew
- Eric Peterson - gitara elektryczna
- Alex Skolnick - gitara elektryczna
- Greg Christian - gitara basowa
- Louie Clemente - perkusja

title: The Ritual

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = The Ritual
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Testament (zespół muzyczny)|Testament]]
 |wydany                    = 15 maja 1992<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.metal-archives.com/release.php?id=248 | tytuł =  Encyclopaedia Metallum - Testament - The Ritual | opublikowany = www.metal-archives.com | język = en | data dostępu = 2016-12-10}}</ref>
 |nagrywany                 = [[17 Hertz Studio|One On One Recording]], [[Los Angeles]]
 |gatunek                   = [[thrash metal]]<br />[[heavy metal]]
 |długość                   = 54:24
 |wytwórnia                 = [[Atlantic Records]]<ref name="www.discogs.com" />
 |producent                 = Tony Platt
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{Ocena|5|3.5}}<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.allmusic.com/album/the-ritual-mw0000074655 | tytuł = Testament – The Ritual review | nazwisko = Rivadavia | imię = Eduardo  | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-12-10}}</ref>
 |rok wydania               = 1992
 |poprzedni album           = [[Souls of Black]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1990
 |następny album            = [[Low (album Testament)|Low]]
 |rok następnego albumu     = 1994
}}
'''The Ritual''' – piąty [[Album (wydawnictwo muzyczne)|album studyjny]] [[Stany Zjednoczone|amerykańskiej]] grupy muzycznej [[Testament (zespół muzyczny)|Testament]]. Nagrania dotarły do 55. miejsca listy [[Billboard 200]] w USA<ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20101120184221/https://www.allmusic.com/artist/testament-p5622/charts-awards | tytuł = Testament Billboard Chart History | opublikowany = www.allmusic.com | język = en | data dostępu = 2016-12-10}}</ref>.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="www.discogs.com">{{Cytuj stronę | url = https://www.discogs.com/Testament-The-Ritual/release/2685427 | tytuł = Testament – The Ritual | opublikowany = www.discogs.com | język = en | data dostępu = 2016-12-10}}</ref>.
{{Lista utworów2
| rok                          =
| tytuł                        =
| nota                         =
| 1-kolumna                    =
| 1-kolumna szerokość          = 200
| 2-kolumna                    =
| 2-kolumna szerokość          = 200
| 3-kolumna                    = Autorzy
| 3-kolumna szerokość          = 320
| 4-kolumna                    =
| 4-kolumna szerokość          =
| zwinięte                     =
| nagłówek                     = tak
| suma                         = tak
| szerokość                    = 60%
||Signs of Chaos||||||0:30
||Electric Crown||||||5:31
||So Many Lies||||||6:04
||Let Go of My World||||||3:45
||The Ritual||||||7:34
||Deadline||||||4:47
||As the Seasons Grey||||||6:16
||Agony||||||4:07
||The Sermon||||||4:48
||Return to Serenity||||||6:25
||Troubled Dreams||||||5:14
|}}
== Twórcy ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="www.discogs.com"/>.
* [[Chuck Billy]] - śpiew
* [[Eric Peterson]] - gitara elektryczna
* [[Alex Skolnick]] - gitara elektryczna
* [[Greg Christian]] - gitara basowa
* [[Louie Clemente]] - perkusja

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Testament}}

{{SORTUJ:Ritual, The}}
[[Kategoria:Albumy Testamentu]]
[[Kategoria:Albumy Atlantic Records]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1992]]

title: The Ritual

Nagrywany: One On One Recording, Los Angeles

Gatunek: thrash metal · heavy metal

Wydawnictwo: Atlantic Records

Producent: Tony Platt

Souls of Black · (1990): The Ritual · (1992) · Low · (1994)


text:
# Ana Maria Popescu
Ana Maria Florentina Popescu z d. Brânză (ur. 26 listopada 1984 w Bukareszcie) – rumuńska szpadzistka, trzykrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i Europy.
Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie w 2009 roku zdobyła indywidualnie srebrny medal, przegrywając finałową walkę z Niemką Brittą Heidemann. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Londynie była szósta drużynowo i dziewiąta indywidualnie. Kolejny medal zdobyła na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku, gdzie zwyciężyła drużynowo. W finale Rumunki w składzie: Simona Gherman, Simona Pop, Ana Maria Popescu i Loredana Dinu pokonały reprezentantki Chin. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Tokio, gdzie była druga w rywalizacji indywidualnej, ulegając Sun Yiwen 10-11.
Na mistrzostwach świata w Lizbonie w 2002 roku wywalczyła brązowy medal indywidualnie, ustępując jedynie Hyun Hee z Korei Południowej i Niemce Imke Duplitzer. Podczas mistrzostw świata w Paryżu w 2010 roku razem z Simoną Alexandru (Gherman), Ancą Măroiu i Loredaną Iordachioiu (Dinu) zdobyła złoty medal w zawodach drużynowych. Rumunki w tym samym składzie obroniły tytuł na mistrzostwach świata w Katanii rok później. W zawodach drużynowych Popescu zdobyła także srebrne medale na mistrzostwach świata w Moskwie (2015) i mistrzostwach świata w Wuxi (2018) oraz brązowy podczas mistrzostw świata w Budapeszcie (2013). Ponadto zdobyła też brąz indywidualnie na MŚ w Katanii (2011), gdzie lepsze były jedynie Chinki: Li Na i Sun Yujie.
W 2015 roku zdobyła złote medale indywidualnie i drużynowo na igrzyskach europejskich w Baku (2015).
Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Europy, w tym złote: indywidualnie na mistrzostwach Europy w Zagrzebiu (2013) oraz drużynowo na mistrzostwach Europy w Płowdiwie (2009), mistrzostwach Europy w Sheffield (2011), mistrzostwach Europy w Strasburgu (2014) i mistrzostwach Europy w Montreux (2015).

title: Ana Maria Popescu

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ana Maria Popescu
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = szermierka
 |grafika                   = Trophy presentation Challenge international de Saint-Maur 2013 t174221.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[26 listopada]] [[1984]]
 |miejsce urodzenia         = [[Bukareszt]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 175 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|ROU}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Rio de Janeiro|2016|szermierka|złoto|([[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – szpada drużynowo kobiet|szpada druż.]])}}
{{Medalista infobox/IO|L|Pekin|2008|szermierka|srebro|([[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 – szpada indywidualnie kobiet|szpada ind.]])}}
{{Medalista infobox/IO|L|Tokio|2020|szermierka|srebro|([[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – szpada indywidualnie kobiet|szpada ind.]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|SZ}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Paryż|2010|złoto|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Katania|2011|złoto|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Moskwa|2015|srebro|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Wuxi|2018|srebro|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Lizbona|2002|brąz|szpada ind.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Katania|2011|brąz|szpada ind.}}
{{Medalista infobox/MŚ|SZ|Budapeszt|2013|brąz|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|SZ}}
{{Medalista infobox/ME|SZ|Kijów|2008|złoto|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/ME|SZ|Płowdiw|2009|złoto|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/ME|SZ|Sheffield|2011|złoto|szpada druż.}}
{{Medalista infobox/ME|SZ|Kijów|2008|srebro|szpada ind.}}
{{Medalista infobox/ME|SZ|Sheffield|2011|brąz|szpada ind.}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Ana Maria Brânză
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ana Maria Florentina Popescu''' z d. '''Brânză''' (ur. [[26 listopada]] [[1984]] w [[Bukareszt|Bukareszcie]]) – [[Rumunia|rumuńska]] [[szpada|szpadzistka]], trzykrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i Europy.

Podczas [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008|igrzysk olimpijskich w Pekinie]] w 2009 roku zdobyła indywidualnie srebrny medal, przegrywając finałową walkę z [[Niemcy|Niemką]] [[Britta Heidemann|Brittą Heidemann]]. Na rozgrywanych cztery lata później [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012|igrzyskach w Londynie]] była szósta drużynowo i dziewiąta indywidualnie. Kolejny medal zdobyła na [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016|igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro]] w 2016 roku, gdzie zwyciężyła drużynowo. W finale Rumunki w składzie: [[Simona Gherman]], [[Simona Pop]], Ana Maria Popescu i [[Loredana Dinu]] pokonały reprezentantki Chin. Brała też udział w [[Szermierka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020|igrzyskach olimpijskich w Tokio]], gdzie była druga w rywalizacji indywidualnej, ulegając [[Sun Yiwen]] 10-11.

Na [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2002|mistrzostwach świata w Lizbonie]] w 2002 roku wywalczyła brązowy medal indywidualnie, ustępując jedynie [[Hyun Hee]] z [[Korea Południowa|Korei Południowej]] i [[Niemcy|Niemce]] [[Imke Duplitzer]]. Podczas [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2010|mistrzostw świata w Paryżu]] w 2010 roku razem z Simoną Alexandru (Gherman), [[Anca Măroiu|Ancą Măroiu]] i Loredaną Iordachioiu (Dinu) zdobyła złoty medal w zawodach drużynowych. Rumunki w tym samym składzie obroniły tytuł na [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2011|mistrzostwach świata w Katanii]] rok później. W zawodach drużynowych Popescu zdobyła także srebrne medale na [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2015|mistrzostwach świata w Moskwie]] (2015) i [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2018|mistrzostwach świata w Wuxi]] (2018) oraz brązowy podczas [[Mistrzostwa Świata w Szermierce 2013|mistrzostw świata w Budapeszcie]] (2013). Ponadto zdobyła też brąz indywidualnie na MŚ w Katanii (2011), gdzie lepsze były jedynie Chinki: [[Li Na (szpadzistka)|Li Na]] i [[Sun Yujie]].

W 2015 roku zdobyła złote medale indywidualnie i drużynowo na [[Szermierka na Igrzyskach Europejskich 2015|igrzyskach europejskich w Baku]] (2015)<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/73289?backbiosa=19803 |tytuł = Results 2015 European Games, Epee Women's Senior Individual  |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-04}}</ref><ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/73294?backbiosa=19803 |tytuł = Results 2015 European Games, Epee Women's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-04}}</ref>.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Europy, w tym złote: indywidualnie na [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2013|mistrzostwach Europy w Zagrzebiu]] (2013)<ref>[https://fie.org/competitions/2013/738 16 Jun 2013zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref> oraz drużynowo na [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2009|mistrzostwach Europy w Płowdiwie]] (2009)<ref>[https://fie.org/competitions/2009/744 13 Jul 2009zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref>, [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2011|mistrzostwach Europy w Sheffield]] (2011)<ref>[https://fie.org/competitions/2011/744 14 Jul 2011zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref>, [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2014|mistrzostwach Europy w Strasburgu]] (2014)<ref>[https://fie.org/competitions/2014/744 07 Jun 2014zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref> i [[Mistrzostwa Europy w Szermierce 2015|mistrzostwach Europy w Montreux]] (2015)<ref>[https://fie.org/competitions/2015/744 09 Jun 2015zone championships Championnats d'Europe] {{lang|en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = https://fie.org/athletes/5629 |tytuł = POPESCU Ana Maria |opublikowany = fie.org |język = en |data dostępu = 2023-06-27}}
* {{Cytuj stronę |url = https://www.olympedia.org/athletes/105956 |tytuł = Olympedia - Ana Maria Brânză-Popescu |opublikowany = olympedia.org |język = en |data dostępu = 2023-06-27}}

{{DEFAULTSORT:Popescu, Ana Maria}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Europejskich, Baku 2015]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Rumuńscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Rumuńscy szermierze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]

title: · Ana Maria Popescu

Data i miejsce urodzenia: 26 listopada 1984 · Bukareszt

title: Dorobek medalowy

złoto: Rio de Janeiro 2016 · szermierka · (szpada druż.)

srebro:
Pekin 2008 · szermierka · (szpada ind.)
Tokio 2020 · szermierka · (szpada ind.)
Moskwa 2015 · szpada druż.
Wuxi 2018 · szpada druż.
Kijów 2008 · szpada ind.

brąz:
Lizbona 2002 · szpada ind.
Katania 2011 · szpada ind.
Budapeszt 2013 · szpada druż.
Sheffield 2011 · szpada ind.


text:
# Mary Ward (uczona)
Mary Ward (ur. 27 kwietnia 1827, zm. 31 sierpnia 1869) – irlandzka przyrodniczka, mikroskopistka, pisarka i ilustratorka. Prawdopodobnie pierwsza na świecie śmiertelna ofiara udokumentowanego wypadku drogowego z udziałem pojazdu napędzanego własnym silnikiem.

## Zainteresowania
Mary Ward urodziła się w dobrze sytuowanej rodzinie właściciela ziemskiego Henry`ego Kinga i jego żony Harriett. Kształciła się w domu i nigdy nie zdobyła oficjalnego wykształcenia uniwersyteckiego. Od najmłodszych lat interesowała się przyrodą i wykonywała precyzyjne rysunki owadów. Zajmowała się również astronomią, a gdy dorastała, jej kuzyn, William Parsons zbudował największy na świecie teleskop. Ward wykonała wiele szkiców z różnych etapów budowy, które później wykorzystano w rekonstrukcji teleskopu. Kiedy była nastolatką, otrzymała swój pierwszy mikroskop, prawdopodobnie jeden z najlepszych mikroskopów w tym czasie w Irlandii i mikroskopia pochłonęła ja całkowicie. Będąc kobietą nie mogła podjąć studiów, korzystając ze wsparcia znanego już w świecie naukowym Williama Parsonsa pisała do naukowców, prosząc ich o informacje na temat opublikowanych prac w celu dalszego kształcenia. Była wówczas jedną z trzech kobiet, która otrzymywała regularnie pocztę z Royal Astronomical Society.

## Prace
Ward wydała kilka książek, pisała również artykuły naukowe. Jej ilustracje znalazły się w pracach wielu uczonych między innymi fizyka Davida Brewstera.
Pierwsza książka Sketches with the microscope (1857) była wznawiana ośmiokrotnie w latach 1858–1880. Kolejne to: A Windfall for the Microscope (1856), A World of Wonders, Revealed by the Microscope (1857), Entomology in Sport, and Entomology in Earnest (1857, wspólnie z Lady Jane Mahon),  Telescope Teachings (1859) i Microscope Teachings (1864).

## Małżeństwo i rodzina
6 grudnia 1854 r. Mary wyszła za mąż za Henry'ego Warda z Castle Ward, który w 1881 r. uzyskał tytuł wicehrabiego Viscount Bangor. Mieli trzech synów i pięć córek. Jej prawnuczką jest aktorka i ilustratorka Lalla Ward znana z roli Romany w serialu Doktor Who.

## Okoliczności śmierci
31 sierpnia 1869 r. Mary Ward wybrała się na przejażdżkę prymitywnym samochodem napędzanym silnikiem parowym. Pojazd zbudowali nastoletni synowie Williama Parsonsa, Richard i Charles, który później został wybitnym inżynierem i twórcą turbiny nazwanej jego imieniem. Podczas jazdy Mary Ward wypadła z pozbawionego kabiny pojazdu i zginęła pod jego drewnianymi kołami. Przeprowadzono śledztwo lecz nie wskazano winnego i całe wydarzenie uznano za nieszczęśliwy wypadek. Mary Ward zmarła w wieku 42 lat i stała się pierwszą udokumentowaną ofiarą wypadku samochodowego.

title: Mary Ward (uczona)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Mary Ward
 |grafika                   = Mary Ward by microscope.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[27 kwietnia]] [[1827]]
 |miejsce urodzenia         = [[Offaly]]
 |data śmierci              = [[31 sierpnia]] [[1869]]
 |miejsce śmierci           = Ballylin
 |przyczyna śmierci         = wypadek samochodowy
 |zawód                     = przyrodniczka, mikroskopistka, pisarka i ilustratorka
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Mary Ward (scientist)
}}
'''Mary Ward''' (ur. [[27 kwietnia]] [[1827]], zm. [[31 sierpnia]] [[1869]]) – [[Irlandia|irlandzka]] [[Przyrodoznawstwo|przyrodniczka]], mikroskopistka, pisarka i ilustratorka<ref>[https://www.oxforddnb.com/view/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-38818;jsessionid=7881FE1B8C8AA52A9C30E934815E2F7A  Oxford Dictionary of National Biography]</ref>. Prawdopodobnie pierwsza na świecie śmiertelna ofiara udokumentowanego [[wypadek drogowy|wypadku drogowego]] z udziałem pojazdu napędzanego własnym silnikiem<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.offalyhistory.com/reading-resources/history/famous-offaly-people/mary-ward-1827-1869 | tytuł = Offaly Historical & Archaeological Society: "Mary Ward 1827–1869" | opublikowany = offalyhistory.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20140116122125/http://www.offalyhistory.com/reading-resources/history/famous-offaly-people/mary-ward-1827-1869 | zarchiwizowano = 2014-01-16}}</ref>.

== Zainteresowania ==
Mary Ward urodziła się w dobrze sytuowanej rodzinie właściciela ziemskiego Henry`ego Kinga i jego żony Harriett. Kształciła się w domu i nigdy nie zdobyła oficjalnego wykształcenia uniwersyteckiego. Od najmłodszych lat interesowała się przyrodą i wykonywała precyzyjne rysunki owadów. Zajmowała się również [[astronomia|astronomią]], a gdy dorastała, jej kuzyn, [[William Parsons]] zbudował największy na świecie [[teleskop]]. Ward wykonała wiele szkiców z różnych etapów budowy, które później wykorzystano w rekonstrukcji teleskopu. Kiedy była nastolatką, otrzymała swój pierwszy [[mikroskop]], prawdopodobnie jeden z najlepszych mikroskopów w tym czasie w Irlandii i mikroskopia pochłonęła ja całkowicie. Będąc kobietą nie mogła podjąć studiów, korzystając ze wsparcia znanego już w świecie naukowym Williama Parsonsa pisała do naukowców, prosząc ich o informacje na temat opublikowanych prac w celu dalszego kształcenia. Była wówczas jedną z trzech kobiet, która otrzymywała regularnie pocztę z Royal Astronomical Society<ref>[https://www.herstory.ie/news/2020/2/11/mary-ward Herstory.ie: Mary Ward]</ref>.

== Prace ==
Ward wydała kilka książek, pisała również artykuły naukowe. Jej ilustracje znalazły się w pracach wielu uczonych między innymi fizyka [[David Brewster|Davida Brewstera]].
Pierwsza książka ''Sketches with the microscope'' (1857) była wznawiana ośmiokrotnie w latach 1858–1880. Kolejne to: ''A Windfall for the Microscope'' (1856), ''A World of Wonders'', ''Revealed by the Microscope'' (1857), ''Entomology in Sport, and Entomology in Earnest'' (1857, wspólnie z Lady Jane Mahon),  ''Telescope Teachings'' (1859) i ''Microscope Teachings'' (1864)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.universityscience.ie/pages/scientists/sci_mary_ward.php | tytuł = Irish Universities Promoting Science. University Science | opublikowany = universityscience.ie | archiwum = https://web.archive.org/web/20050416122850/http://www.universityscience.ie/pages/scientists/sci_mary_ward.php | zarchiwizowano = 2005-04-16}}</ref>.

== Małżeństwo i rodzina ==
6 grudnia 1854 r. Mary wyszła za mąż za Henry'ego Warda z Castle Ward, który w 1881 r. uzyskał tytuł wicehrabiego Viscount Bangor. Mieli trzech synów i pięć córek. Jej prawnuczką jest aktorka i ilustratorka [[Lalla Ward]] znana z roli Romany w serialu [[Doktor Who]].

== Okoliczności śmierci ==
31 sierpnia 1869 r. Mary Ward wybrała się na przejażdżkę prymitywnym samochodem napędzanym [[silnik parowy|silnikiem parowym]]. Pojazd zbudowali nastoletni synowie Williama Parsonsa, Richard i [[Charles Parsons|Charles]], który później został wybitnym inżynierem i twórcą turbiny nazwanej jego imieniem. Podczas jazdy Mary Ward wypadła z pozbawionego kabiny pojazdu i zginęła pod jego drewnianymi kołami. Przeprowadzono śledztwo lecz nie wskazano winnego i całe wydarzenie uznano za nieszczęśliwy wypadek. Mary Ward zmarła w wieku 42 lat i stała się pierwszą udokumentowaną ofiarą wypadku samochodowego<ref>[https://historykon.pl/ciekawostki-historyczne/czy-wiesz-kto-byl-pierwsza-ofiara-wypadku-samochodowego Historykon.pl: Czy wiesz, kto był pierwszą ofiarą wypadku samochodowego?]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ward, Mary}}
[[Kategoria:Irlandzcy ilustratorzy]]
[[Kategoria:Irlandzcy pisarze]]
[[Kategoria:Irlandzcy astronomowie XIX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1827]]
[[Kategoria:Irlandzkie ofiary wypadków drogowych]]
[[Kategoria:Zmarli w 1869]]

title: Mary Ward

Data i miejsce urodzenia: 27 kwietnia 1827 · Offaly

Data i miejsce śmierci: 31 sierpnia 1869 · Ballylin

Przyczyna śmierci: wypadek samochodowy