text:
# Społecznościowe finansowanie udziałowe
Społecznościowe finansowanie udziałowe (ang. equity crowdfunding, crowdfunding udziałowy, crowdinvesting) − rodzaj finansowania społecznościowego. Forma finansowania działalności przedsiębiorstw, w której potrzebny kapitał zapewniają małe wpłaty od wielu osób. Inwestorzy w zamian za wpłaty otrzymują akcje spółek. Projektodawcy mogą prezentować swoje pomysły na platformach crowdfundingowych i tam zbierać na nie środki.
Model udziałowy finansowania społecznościowego jest jednym z trzech obok „nagrodowego” (reward-based crowdfunding), w którym wspierający projekt mogą liczyć na określone nagrody — oraz modelu dłużnego, pożyczek społecznościowych dla biznesu (lending crowdfunding), w którym przedsiębiorca pożycza pieniądze na swój projekt od grupy pożyczkodawców. Społecznościowe finansowanie udziałowe jest poniekąd hybrydą rozwiązania pierwszego z drugim. Sprawia, że osoby inwestujące w projekt otrzymują zwrot kapitału zależny od zysków, jakie produkt przyniesie firmie. Jeżeli okaże się porażką, udziałowcy poniosą stratę. Jeśli zaś będzie sukcesem, udziałowcy otrzymają zwrot z inwestycji adekwatny do poziomu sukcesu. Rynek crowdfundingu udziałowego nie jest konkurencją dla Giełdy Papierów Wartościowych ani rynku NewConnect — nie jest możliwe zebranie taką drogą funduszy porównywalnych z tradycyjnym rynkiem kapitałowym.

## Cechy społecznościowych emisji udziałowych
Podstawowym problemem dla firm znajdujących się we wczesnej fazie istnienia może być niewystarczający poziom dostępnego kapitału. Generalną tego przyczyną może być słabo rozwinięty rynek finansowy, niekorzystne warunki gospodarcze, regulacje prawne lub uwarunkowania polityczne i wynikające z nich bariery dla przepływu kapitału. Pojawia się wówczas luka finansowa, hamująca rozwój gospodarki — czyli asymetria w podaży kapitału w formie pożyczek i preferencyjnych kredytów dla firm a popytem zgłaszanym na nie przez przedsiębiorców.
Rozwiązaniem dla działalności przedsiębiorstw jest finansowanie zewnętrzne. Jednak to w formie kredytu bankowego jest niedostępne dla początkujących firm bez dochodu i majątku. Podobnie jak wejście na giełdę, która wymaga osiągnięcia pozycji rynkowej lub aktywów. Dlatego jedyną szansą dla wartościowych i zyskownych projektów jest poszukiwanie kapitału osiągalnego kanałami alternatywnymi. Inwestycje te charakteryzują się wysokim ryzykiem, jednak towarzyszy mu potencjalnie bardzo wysoka stopa zwrotu. Takim alternatywnym źródłem finansowania są najczęściej fundusze seed i venture capital, aniołowie biznesu oraz społecznościowe finansowanie udziałowe. Dzięki zaangażowaniu społeczności wiele młodych firm może pozyskać kapitał w początkowym okresie działalności, co pozwoli im w pełni rozwinąć swój potencjał.
Crowdfunding udziałowy bazuje na nowym typie inwestora — osobach, które chcą wesprzeć projekt myśląc o potencjalnych przyszłych zyskach, ale ryzykując niewielką ilość pieniędzy. Minianioł biznesu ma dostęp do aktualnych projektów inwestycyjnych, a dzięki niskim kwotom wejścia w poszczególne spółki ryzyko rozproszone jest na wiele osób, a każda z nich inwestując w różne projekty dywersyfikując własne ryzyko niepowodzenia.” Podczas gdy do zainwestowania w start-up trzeba posiadać 100-200 tysięcy złotych, dzięki platformie crowdfundingowej graczem rynkowym można stać się inwestując już kilkaset złotych. Inwestycje na platformach są dostępne od kilkudziesięciu złotych.
Niosąc ze sobą małe ryzyko biznesowe crowdfunding udziałowy jest korzystny dla początkujących inwestorów. Emitent powinien sprawnie zareklamować pomysł internautom, przekonać do niego i zebrać ustaloną kwotę. Tą drogą może również bezpłatnie zweryfikować swoje plany biznesowe. Crowdfunding udziałowy angażuje kapitał społeczny, umożliwiając bycie inwestorem każdemu. To najszybciej rosnące źródło finansowania startupów.
Crowdfunding udziałowy wspiera młode spółki również w kolejnych rundach finansowania. Dla wielu przedsiębiorców posiadanie wielu drobnych, rozproszonych akcjonariuszy jest korzystną polityką. Mechanizm podobny jest do giełdy. Natomiast przy finansowaniu private equity kluczowi inwestorzy, jak fundusze venture, mają większy wpływ na spółkę lub ją kontrolują i stawiają warunki. Przy czym profesjonalni inwestorzy będą wpływać na spółkę, oferować wiedzę i doświadczenia, które mają zwiększając w ten sposób szansę jej sukcesu. Crowdfunding udziałowy pozwala na budowanie więzi między inwestorem a spółką, a także zaangażowanie inwestorów w życie spółki, łącznie z doradzaniem i promowaniem, inaczej niż przy zakupach akcji dojrzałych firm przez drobnych inwestorów. A ponadto instrument crowdfundingu przychodzi z pomocą, gdy fundusz inwestycyjny czy publiczny inwestor stawia warunek zdobycia przez początkującą firmę części kapitału z innych źródeł.

## Zasady działania platform
Zbiórki społecznościowego finansowania udziałowego są przeprowadzane w formie emisji na specjalnej platformie internetowej. Posiadając działający biznes i spółkę, jej właściciel może dokonać emisji akcji lub udziałów w spółce na wybranej platformie, która odgrywa rolę pośrednika. Szukający środków na realizację swojego pomysłu rejestruje się na platformie, opisuje produkt lub usługę, oraz zespół, dodając ewentualnie film promocyjny i zamieszcza projekt na platformie. Załączając biznesplan przedstawia argumentację, dlaczego warto zainwestować w jego projekt. Określa minimalny fundusz, który pomoże osiągnąć założone cele biznesowe, po czym określa czas na zebranie funduszy — zazwyczaj od jednego do trzech miesięcy. Istotne jest określenie korzyści, jakie osiągną osoby, które zdecydują się finansowo wesprzeć projekt. Często zaoferowane bonusy są proporcjonalne do kapitału, który przeznacza poszczególny inwestor.
Projekt pojawia się na platformie, podczas gdy wpłacane nań pieniądze są gromadzone na koncie emitenta, natomiast na profilu projektu jest zamieszczony aktualizowany na bieżąco licznik zgromadzonych środków. Społeczność platformy przegląda oferty, analizuje i dokonuje wyborów. Dopiero gdy spółka zgromadzi minimalną określoną wysokość kapitału w wyznaczonym czasie, środki mogą zostać wypłacone przez autora projektu. Jeśli nie – są zwracane na rachunki inwestorów.

### Funkcja equity crowdfundingu
Sektor gospodarki społecznościowej ma być odpowiedzią na potrzeby nowoczesnego społeczeństwa, w którym aplikacje mobilne pozwalają zamówić transport lub żywność, a portale internetowe pomagają pozyskać kapitał. Przy czym uczestnicy polskiego rynku kapitałowego zauważają, że duże inwestycje w młode firmy są rzadkością. Projekty grzęzną w fazie weryfikacji, a zawodowi inwestorzy wolą wykorzystywać publiczne środki, czekając na kolejne konkursy. Co działa na niekorzyść wciąż rozwijającego się rynku kapitałowego wczesnych faz, dlatego instrument społecznościowego finansowania udziałowego stwarza szansę na pozyskanie kapitału na rozwój w krótkim czasie i bez konieczności akceptacji warunków transakcyjnych mogących mocno ograniczać rozwój spółki.
Niemniej zwolennicy equity crowdfundingu przekonują, iż jest to najbardziej efektywna forma finansowania startupów. Umożliwia ona inwestowanie małych kwot w innowacyjne przedsięwzięcia, budując innowacje dzięki małym kwotom pozyskiwanym od dużej ilości inwestorów, co sprawia, że ryzyko inwestycyjne jest rozproszone. Przy okazji jest to weryfikacja pomysłów na biznes — wszelkie niedociągnięcia ujawniają się, gdy dany projekt nie jest w stanie zebrać funduszy.
W zależności od przyjętego modelu, w każdej zbiórce zakończonej sukcesem platformy pobierają prowizję od zgromadzonego, zadeklarowanego kapitału lub zebranej kwoty, która przekroczyła określony próg. Dodatkowo autor projektu pokrywa koszty prowizji systemów płatniczych. Takie koszty mogą skutecznie obniżyć rentowność przedsięwzięcia.

### Obrót akcjami
W obecnym kształcie rynek społecznościowego finansowania udziałowego nie jest giełdą utrzymującą płynność. Akcjonariusze mogą legalnie obracać akcjami nabytymi w emisjach crowdfundingowych, jednak znalezienie kupca leży w gestii samego sprzedającego. Przy czym w społeczności akcjonariuszy funkcjonuje system wymiany informacji — gdy kilkaset osób posiada akcje jednej spółki, jej sukces daje perspektywę odkupienia akcji przez potencjalnego inwestora. Wykup może również nastąpić, gdy spółka wygeneruje zysk, do którego mają prawo akcjonariusze, a także przez samą spółkę lub inwestora strategicznego, który może przy tym wprowadzić taką spółkę na rynek NewConnect lub GPW.
Zysk z inwestycji w młodą spółkę może przyjść nawet po pięciu-ośmiu latach. W przypadku bardziej dojrzałych może to nastąpić szybciej. Wartość zwrotu, podobnie jak na rynku kapitałowym, może być różna — od 120 procent, w innym, jeśli się np. okaże, że spółka trafiła na świetny trend albo stworzyła znakomitą technologię i nie ma konkurencji — 1000 procent zwrotu z inwestycji. Przykładami emisje spółek: brytyjskiej Revolut (1900 procent zwrotu) oraz BrewDog (2765 procent zwrotu).

### Społeczne finansowanie nieruchomości
Crowdfunding nieruchomościowy (real-estate crowdfunding) jest młodą odmianą finansowania społecznościowego za udziały. Polega na zakupie udziałów w spółkach realizujących inwestycje deweloperskie, zakup gruntów lub zakup i wynajem lokali mieszkaniowych.

title: Społecznościowe finansowanie udziałowe

wikitext:
'''Społecznościowe finansowanie udziałowe''' (ang. ''equity crowdfunding'', crowdfunding udziałowy, ''crowdinvesting''<ref name=":3">{{Cytuj |autor = Karol Król |tytuł = Crowdinvesting jedyną realną szansą dla startupu – relacja z debaty InnVento i MIT EFP |data = 2018-09-19 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = crowdfunding.pl |url = http://crowdfunding.pl/2018/09/19/crowdinvesting-jedyna-realna-szansa-dla-startupu-relacja-z-debaty-innvento-i-mit-efp/ |język = pl}}</ref>) − rodzaj [[Finansowanie społecznościowe|finansowania społecznościowego]]. Forma finansowania działalności przedsiębiorstw, w której potrzebny [[Kapitał zakładowy|kapitał]] zapewniają małe wpłaty od wielu osób. [[Inwestowanie|Inwestorzy]] w zamian za wpłaty otrzymują [[Akcja (finanse)|akcje spółek]]. Projektodawcy mogą prezentować swoje pomysły na platformach crowdfundingowych i tam zbierać na nie środki.

Model udziałowy finansowania społecznościowego jest jednym z trzech obok „nagrodowego” (''reward-based crowdfunding''), w którym wspierający projekt mogą liczyć na określone nagrody — oraz [[Dług (prawo)|modelu dłużnego]], [[Pożyczki społecznościowe|pożyczek społecznościowych]] dla biznesu (''lending crowdfunding''), w którym [[przedsiębiorca]] pożycza pieniądze na swój projekt od grupy pożyczkodawców. Społecznościowe finansowanie udziałowe jest poniekąd hybrydą rozwiązania pierwszego z drugim. Sprawia, że osoby inwestujące w projekt otrzymują zwrot kapitału zależny od [[Zysk netto|zysków]], jakie produkt przyniesie firmie. Jeżeli okaże się porażką, udziałowcy poniosą stratę. Jeśli zaś będzie sukcesem, udziałowcy otrzymają zwrot z inwestycji adekwatny do poziomu sukcesu. Rynek crowdfundingu udziałowego nie jest konkurencją dla [[Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie|Giełdy Papierów Wartościowych]] ani rynku [[NewConnect]] — nie jest możliwe zebranie taką drogą funduszy porównywalnych z tradycyjnym [[Rynek kapitałowy|rynkiem kapitałowym]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Cezary Kowanda |tytuł = Crowdfunding, czyli finansowanie społecznościowe |data = 2012-08-28 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = Polityka |url = https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/rynek/1529695,1,crowdfunding-czyli-finansowanie-spolecznosciowe.read |język = pl}}</ref>.

== Cechy społecznościowych emisji udziałowych ==
Podstawowym problemem dla firm znajdujących się we wczesnej fazie istnienia może być niewystarczający poziom dostępnego kapitału. Generalną tego przyczyną może być słabo rozwinięty [[rynek finansowy]], niekorzystne [[Gospodarka|warunki gospodarcze]], [[Przepis prawa|regulacje prawne]] lub uwarunkowania polityczne i wynikające z nich bariery dla przepływu kapitału. Pojawia się wówczas luka finansowa, hamująca rozwój gospodarki<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Maciej Trząski |tytuł = Mind the gap. Luka finansowa przeszkodą dla start-upów |data = 2014-06-23 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = Beesfund Blog |url = https://beesfund.com/blog/mind-the-gap-luka-finansowa-przeszkoda-dla-start-upow/ |język = pl}}</ref> — czyli asymetria w podaży kapitału w formie pożyczek i preferencyjnych kredytów dla firm a popytem zgłaszanym na nie przez przedsiębiorców<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Nowosielski |tytuł = Jak działa equity crowdfunding |data = 2017-01-29 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = Beesfund Blog |url = https://beesfund.com/blog/dziala-equity-crowdfunding/ |język = pl}}</ref>.

Rozwiązaniem dla działalności przedsiębiorstw jest finansowanie zewnętrzne. Jednak to w formie [[Kredyt bankowy|kredytu bankowego]] jest niedostępne dla początkujących firm bez [[Dochód|dochodu]] i [[Aktywa obrotowe|majątku]]. Podobnie jak wejście na [[Giełda|giełdę]], która wymaga osiągnięcia pozycji rynkowej lub aktywów. Dlatego jedyną szansą dla wartościowych i zyskownych projektów jest poszukiwanie kapitału osiągalnego kanałami alternatywnymi<ref>{{Cytuj |autor = Łukasz Zgiep |tytuł = Porównanie metod finansowania innowacji w Polsce: ECF, VC i BA. |data = 2018-08-30 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = zgiep.com |url = https://zgiep.com/porownanie-metod-finansowania-innowacji-w-polsce-ecf-vc-i-ba/ |język = pl}}</ref>. Inwestycje te charakteryzują się wysokim [[Ryzyko finansowe|ryzykiem]], jednak towarzyszy mu potencjalnie bardzo wysoka [[Stopa zysku|stopa zwrotu]]. Takim alternatywnym źródłem finansowania są najczęściej fundusze seed i [[venture capital]], [[Anioł biznesu|aniołowie biznesu]] oraz społecznościowe finansowanie udziałowe. Dzięki zaangażowaniu społeczności wiele młodych firm może pozyskać kapitał w początkowym okresie działalności, co pozwoli im w pełni rozwinąć swój potencjał<ref name=":1" />.

Crowdfunding udziałowy bazuje na nowym typie inwestora — osobach, które chcą wesprzeć projekt myśląc o potencjalnych przyszłych zyskach, ale ryzykując niewielką ilość pieniędzy. Minianioł biznesu ma dostęp do aktualnych projektów inwestycyjnych, a dzięki niskim kwotom wejścia w poszczególne [[Spółka handlowa|spółki]] ryzyko rozproszone jest na wiele osób, a każda z nich inwestując w różne projekty [[Dywersyfikacja ryzyka|dywersyfikując]] własne ryzyko niepowodzenia.”<ref>{{Cytuj |autor = Karol Król |tytuł = Pierwszy projekt crowdfundingu udziałowego w Polsce |data = 2012-10-05 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = crowdfunding.pl |url = http://crowdfunding.pl/2012/10/05/pierwszy-projekt-crowdfundingu-udzialowego-w-polsce/ |język = pl}}</ref> Podczas gdy do zainwestowania w start-up trzeba posiadać 100-200 tysięcy złotych, dzięki platformie crowdfundingowej graczem rynkowym można stać się inwestując już kilkaset złotych. Inwestycje na platformach są dostępne od kilkudziesięciu złotych<ref name=":4">{{Cytuj |autor = Martyna Antosiewicz |tytuł = Crowdfunding dla ludzi z pomysłem, ale bez pieniędzy |data = 2018-06-25 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = Rzeczpospolita |url = https://www.rp.pl/Firma/306259971-Crowdfunding-dla-ludzi-z-pomyslem-ale-bez-pieniedzy.html |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Dominik Olędzki |tytuł = Crowdfounding udziałowy: aby zostać inwestorem, wystarczy kilkaset złotych |data = 2016-09-26 |data dostępu = 2019-11-01 |inni = jk |opublikowany = PolskieRadio.pl |url = https://polskieradio.pl/art1699_1672926}}</ref>.

Niosąc ze sobą małe ryzyko biznesowe crowdfunding udziałowy jest korzystny dla początkujących inwestorów. [[Emitent]] powinien sprawnie zareklamować pomysł internautom, przekonać do niego i zebrać ustaloną kwotę. Tą drogą może również bezpłatnie zweryfikować swoje [[Biznesplan|plany biznesowe]]<ref name=":0" />. Crowdfunding udziałowy angażuje [[kapitał społeczny]], umożliwiając bycie inwestorem każdemu. To najszybciej rosnące źródło finansowania [[Startup (przedsiębiorstwo)|startupów]]<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Mirosław Ciesielski |tytuł = Crowdfunding demokratyzuje kapitalizm |data = 2017-06-07 |data dostępu = 2019-11-01 |opublikowany = Obserwator Finansowy |url = https://www.obserwatorfinansowy.pl/forma/rotator/crowdfunding-demokratyzuje-kapitalizm/ |język = pl}}</ref>.

Crowdfunding udziałowy wspiera młode spółki również w kolejnych rundach finansowania. Dla wielu przedsiębiorców posiadanie wielu drobnych, rozproszonych [[akcjonariusz]]y jest korzystną polityką. Mechanizm podobny jest do giełdy. Natomiast przy finansowaniu [[private equity]] kluczowi inwestorzy, jak fundusze venture, mają większy wpływ na spółkę lub ją kontrolują i stawiają warunki. Przy czym profesjonalni inwestorzy będą wpływać na spółkę, oferować wiedzę i doświadczenia, które mają zwiększając w ten sposób szansę jej sukcesu. Crowdfunding udziałowy pozwala na budowanie więzi między inwestorem a spółką, a także zaangażowanie inwestorów w życie spółki, łącznie z doradzaniem i promowaniem, inaczej niż przy zakupach akcji dojrzałych firm przez drobnych inwestorów. A ponadto instrument crowdfundingu przychodzi z pomocą, gdy [[fundusz inwestycyjny]] czy [[Inwestor instytucjonalny|publiczny inwestor]] stawia warunek zdobycia przez początkującą firmę części kapitału z innych źródeł<ref name=":2" />.

== Zasady działania platform ==
Zbiórki społecznościowego finansowania udziałowego są przeprowadzane w formie emisji na specjalnej platformie internetowej. Posiadając działający biznes i spółkę, jej właściciel może dokonać emisji akcji lub udziałów w spółce na wybranej platformie, która odgrywa rolę pośrednika<ref name=":4" />. Szukający środków na realizację swojego pomysłu rejestruje się na platformie, opisuje produkt lub usługę, oraz zespół, dodając ewentualnie film promocyjny i zamieszcza projekt na platformie. Załączając biznesplan przedstawia argumentację, dlaczego warto zainwestować w jego projekt. Określa minimalny fundusz, który pomoże osiągnąć założone cele biznesowe, po czym określa czas na zebranie funduszy — zazwyczaj od jednego do trzech miesięcy. Istotne jest określenie korzyści, jakie osiągną osoby, które zdecydują się finansowo wesprzeć projekt. Często zaoferowane bonusy są proporcjonalne do kapitału, który przeznacza poszczególny inwestor.

Projekt pojawia się na platformie, podczas gdy wpłacane nań pieniądze są gromadzone na koncie emitenta, natomiast na profilu projektu jest zamieszczony aktualizowany na bieżąco licznik zgromadzonych środków. Społeczność platformy przegląda oferty, analizuje i dokonuje wyborów. Dopiero gdy spółka zgromadzi minimalną określoną wysokość kapitału w wyznaczonym czasie, środki mogą zostać wypłacone przez autora projektu. Jeśli nie – są zwracane na rachunki inwestorów<ref name=":4" /><ref name=":5">{{Cytuj |autor = Filip Milewski |tytuł = Finansowanie społecznościowe |data = 2016-01-02 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20160102220620/http://pi.gov.pl/PARP/CHAPTER_86197.asp?soid=C2D41443FE494C5282FB71622AB3FFAA}}</ref>.

=== Funkcja equity crowdfundingu ===
Sektor gospodarki społecznościowej ma być odpowiedzią na potrzeby nowoczesnego społeczeństwa, w którym aplikacje mobilne pozwalają zamówić transport lub żywność, a portale internetowe pomagają pozyskać kapitał<ref>{{Cytuj |autor = Joanna Dzikowska |tytuł = Miliony na biznes ze zrzutki w sieci – tu każdy może być inwestorem |data = 2016-05-16 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = Gazeta Wyborcza |url = http://wyborcza.biz/biznes/1,147584,20080524,w-sieci-kazdy-moze-byc-inwestorem.html?disableRedirects=true}}</ref>. Przy czym uczestnicy polskiego rynku kapitałowego zauważają, że duże inwestycje w młode firmy są rzadkością. Projekty grzęzną w fazie weryfikacji, a zawodowi inwestorzy wolą wykorzystywać publiczne środki, czekając na kolejne konkursy. Co działa na niekorzyść wciąż rozwijającego się rynku kapitałowego wczesnych faz, dlatego instrument społecznościowego finansowania udziałowego stwarza szansę na pozyskanie kapitału na rozwój w krótkim czasie i bez konieczności akceptacji warunków transakcyjnych mogących mocno ograniczać rozwój spółki<ref name=":3" />.

Niemniej zwolennicy equity crowdfundingu przekonują, iż jest to najbardziej efektywna forma finansowania startupów. Umożliwia ona inwestowanie małych kwot w innowacyjne przedsięwzięcia, budując innowacje dzięki małym kwotom pozyskiwanym od dużej ilości inwestorów, co sprawia, że [[ryzyko inwestycyjne]] jest rozproszone<ref name=":3" />. Przy okazji jest to weryfikacja pomysłów na biznes — wszelkie niedociągnięcia ujawniają się, gdy dany projekt nie jest w stanie zebrać funduszy<ref>{{Cytuj |tytuł = Beesfund będzie największą platformą crowdfundingową w Europie środkowo-wschodniej – Arkadiusz Regiec |data = 2019-07-09 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = MamStartup |url = https://mamstartup.pl/beesfund-rosnie-w-sile-planuja-w-przyszlosci-zalozyc-wlasna-gielde |język = pl}}</ref>.

W zależności od przyjętego modelu, w każdej zbiórce zakończonej sukcesem platformy pobierają prowizję od zgromadzonego, zadeklarowanego kapitału lub zebranej kwoty, która przekroczyła określony próg. Dodatkowo autor projektu pokrywa koszty prowizji systemów płatniczych. Takie koszty mogą skutecznie obniżyć [[rentowność]] przedsięwzięcia<ref name=":5" />.

=== Obrót akcjami ===
W obecnym kształcie rynek społecznościowego finansowania udziałowego nie jest giełdą utrzymującą płynność. Akcjonariusze mogą legalnie obracać akcjami nabytymi w emisjach crowdfundingowych, jednak znalezienie kupca leży w gestii samego sprzedającego. Przy czym w społeczności akcjonariuszy funkcjonuje system wymiany informacji — gdy kilkaset osób posiada akcje jednej spółki, jej sukces daje perspektywę odkupienia akcji przez potencjalnego inwestora. Wykup może również nastąpić, gdy spółka wygeneruje zysk, do którego mają prawo akcjonariusze, a także przez samą spółkę lub inwestora strategicznego, który może przy tym wprowadzić taką spółkę na rynek NewConnect lub GPW<ref>{{Cytuj |autor = Karolina Halik |tytuł = Sukces buduje sukces – Arkadiusz Regiec (Beesfund) |data = 2018-07-24 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = MamStartup |url = https://mamstartup.pl/sukces-buduje-sukces-arkadiusz-regiec-beesfund |język = pl}}</ref>.

Zysk z inwestycji w młodą spółkę może przyjść nawet po pięciu-ośmiu latach. W przypadku bardziej dojrzałych może to nastąpić szybciej. Wartość zwrotu, podobnie jak na rynku kapitałowym, może być różna — od 120 procent, w innym, jeśli się np. okaże, że spółka trafiła na świetny trend albo stworzyła znakomitą technologię i nie ma konkurencji — 1000 procent zwrotu z inwestycji<ref>{{Cytuj |autor = Martyna Antosiewicz |tytuł = Crowdfunding dla ludzi z pomysłem, ale bez pieniędzy |data = 2018-06-25 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = Rzeczpospolita |url = https://www.rp.pl/Firma/306259971-Crowdfunding-dla-ludzi-z-pomyslem-ale-bez-pieniedzy.html |język = pl}}</ref>. Przykładami emisje spółek: brytyjskiej [[Revolut]] (1900 procent zwrotu)<ref>{{Cytuj |autor = Crowdcube |tytuł = Crowd investors make 19x returns on Revolut investments |data = 2019-05-31 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = Crowdcube |url = https://www.crowdcube.com/explore/blog/crowdcube/crowd-investors-make-19x-returns-on-revolut-investments |język = en}}</ref> oraz BrewDog (2765 procent zwrotu)<ref>{{Cytuj |autor = Kendall Almerico |tytuł = BrewDog plc Gives Original Investors a 2,765% Return |data = 2017-05-10 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = Entrepreneur |url = https://www.entrepreneur.com/article/293623 |język = en}}</ref>.

=== Społeczne finansowanie nieruchomości ===
Crowdfunding nieruchomościowy (''real-estate crowdfunding'') jest młodą odmianą finansowania społecznościowego za udziały. Polega na zakupie udziałów w spółkach realizujących inwestycje deweloperskie, zakup gruntów lub zakup i wynajem lokali mieszkaniowych<ref>{{Cytuj |autor = Longina Grzegórska-Szpyt |tytuł = Inwestorzy z sieci |data = 2017-12-11 |data dostępu = 2019-11-07 |opublikowany = wgospodarce.pl |url = http://wgospodarce.pl/informacje/43778-gazeta-bankowa-inwestorzy-z-sieci |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Król|imię=Karol|tytuł=Crowdfunding. Od pomysłu do biznesu, dzięki społeczności|rok=2013|wydawca=crowdfunding.pl/wydaje.pl|miejsce=Poznań|strony=|isbn=978-83-936358-0-1|url=http://crowdfunding.pl/crowdfunding-na-papierze/}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Malinowski|imię=Bartosz Filip|tytuł=Crowdfunding udziałowy dla startupów (i nie tylko)|rok=2018|wydawca=WeTheCrowd|miejsce=Warszawa|strony=|isbn=|url=https://wethecrowd.pl/ecf/}}

[[Kategoria:Inwestycje]]
[[Kategoria:Finanse przedsiębiorstw]]
[[Kategoria:Ekonomia społeczna]]


text:
# Tadabumi Fujiwara
Tadabumi Fujiwara (jap. 藤原忠文 Fujiwara Tadabumi; ur. 873, zm. 16 lipca 947) – japoński dworzanin z okresu Heian oraz cesarski generał, czwarty w kolejności, który otrzymał tytuł sioguna.
Syn Tsuneyoshiego Fujiwary, należącego do potężnego rodu Fujiwara. W 939 roku otrzymał urzędniczy tytuł sangi, a rok później nominację na sei’i-taishōguna z rąk cesarza Suzaku. Następnie został dowódcą wypraw przeciwko dwóm rebeliom, które wybuchły w przeciwległych rejonach Japonii. Zostały one wywołane przez lokalnych arystokratów: Masakado Tairę we wschodniej części kraju i przez Sumitomo Fujiwarę, który prowadził działania w obszarze Morza Wewnętrznego.
Do tej kampanii wybrał na swych zastępców (fuku-shōgun): swojego młodszego brata Tadanobu, Kuminoto Fujiwarę, Kiyomoto Tairę i Tsunemoto Minamoto. Na kilka dni przed otrzymaniem ceremonialnego miecza (symbolu jego czasowej władzy) i rozpoczęcia kampanii, otrzymał wiadomość, że na zachodzie Sumitomo Fujiwara, były zarządca prowincji Sikoku, został piratem i atakuje oddziały cesarskie. Wydarzenie to spowodowało, że armia Tadabumiego musiała działać na dwa fronty. Jak głosi legenda, oba bunty były wcześniej zaplanowane, ale bardziej prawdopodobne jest, że Sumitomo wykorzystał nadarzającą się okazję.
Cesarski edykt umożliwił w prowincjach pozyskiwanie ludzi do powiększającej się armii sioguna. Sadamori Taira i Hidesato Fujiwara po zajęciu ich posiadłości przez Tadabumiego dołączyli do jego armii. Umożliwiło mu to okrążenie terenów zajętych przez Masakado i rozpoczęcie działań zaczepnych. Kiedy Masakado wydał rozkaz do ataku, wielu jego wasali uciekło przed armią cesarską. Sam zdecydował zaatakować i zginął od strzały.
Pozbawiony nagrody za głowę Masakado, którą otrzymał Hidesato (otrzymał on tytuł chinjufu-shōgun jap. 鎮守府将軍 oraz został gubernatorem miasta Shimotsuke). Tadabumi w 941 udał się na pomoc Yoshifuru Ono przy tłumieniu buntu Sumitomo Fujiwara i jego piratów w rejonie Morza Wewnętrznego. Yoshifuru pokonał Sumitomo na morzu, a Tadabumi dogonił i zabił na wyspie Kiusiu.
Otrzymał imię pośmiertne Mibu-Kyō Uji.

wikiname: plwiki

title: Tadabumi Fujiwara

in_language: pl

wikitext:
{{Dopracować|chaotyczny, niestaranny zapis wydarzeń}}
{{Władca infobox
 |władca            = Tadabumi Fujiwara
(藤原忠文)
 |imiona            =
 |ja:imię zapis kanji = 藤原忠文
 |ja:imię transkrypcja Hepburna = Fujiwara Tadabumi
 |ja:imię hiragana  =
 |ja:imię katakana  =
 |ja:imię IPA       =
 |ja:imię audio     =
 |ja:imię pośmiertne zapis kanji =
 |ja:imię pośmiertne transkrypcja Hepburna =
 |ja:imię pośmiertne hiragana =
 |ja:imię pośmiertne katakana =
 |ja:imię pośmiertne IPA =
 |ja:imię pośmiertne audio =
 |grafika           = 藤原忠文.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Siogun]]
{{nihongo|''Sei’i-taishōgun''|征夷大将軍}}
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[940]]
 |1. do             = [[947]]<ref>Realną władzę sioguna miał tylko w 940 roku, podczas dławienia rebelii Masakado Tairy</ref>
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Watamaro Bun’ya]]
 |1. następca       = [[Yoshinaka Minamoto]]
 |dynastia          =
 |data urodzenia    = [[873]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[947]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = Tsuneyoshi Fujiwara
 |matka             =
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}

{{nihongo|'''Tadabumi Fujiwara''' |藤原忠文|Fujiwara Tadabumi|ur. [[873]], zm. [[16 lipca]] [[947]]}} – japoński dworzanin z okresu [[Heian]] oraz cesarski generał, czwarty w kolejności, który otrzymał tytuł [[siogun]]a.

Syn Tsuneyoshiego Fujiwary, należącego do potężnego rodu [[Fujiwara]]. W 939 roku otrzymał urzędniczy tytuł ''sangi'', a rok później nominację na [[siogun|sei’i-taishōguna]] z rąk cesarza [[Suzaku (cesarz Japonii)|Suzaku]]. Następnie został dowódcą wypraw przeciwko dwóm rebeliom, które wybuchły w przeciwległych rejonach Japonii. Zostały one wywołane przez lokalnych arystokratów: [[Masakado Taira|Masakado Tairę]] we wschodniej części kraju i przez [[Sumitomo Fujiwara|Sumitomo Fujiwarę]], który prowadził działania w obszarze [[Morze Wewnętrzne|Morza Wewnętrznego]].

Do tej kampanii wybrał na swych zastępców (fuku-shōgun): swojego młodszego brata Tadanobu, Kuminoto Fujiwarę, Kiyomoto Tairę i Tsunemoto Minamoto. Na kilka dni przed otrzymaniem ceremonialnego miecza (symbolu jego czasowej władzy) i rozpoczęcia kampanii, otrzymał wiadomość, że na zachodzie [[Sumitomo Fujiwara]], były zarządca prowincji [[Sikoku]], został piratem i atakuje oddziały cesarskie. Wydarzenie to spowodowało, że armia Tadabumiego musiała działać na dwa fronty. Jak głosi legenda, oba bunty były wcześniej zaplanowane, ale bardziej prawdopodobne jest, że Sumitomo wykorzystał nadarzającą się okazję<ref>Friday, str. 114</ref>.

Cesarski edykt umożliwił w prowincjach pozyskiwanie ludzi do powiększającej się armii sioguna. Sadamori Taira i [[Hidesato Fujiwara]] po zajęciu ich posiadłości przez Tadabumiego dołączyli do jego armii. Umożliwiło mu to okrążenie terenów zajętych przez Masakado i rozpoczęcie działań zaczepnych. Kiedy Masakado wydał rozkaz do ataku, wielu jego wasali uciekło przed armią cesarską. Sam zdecydował zaatakować i zginął od strzały.

Pozbawiony nagrody za głowę Masakado, którą otrzymał Hidesato (otrzymał on tytuł chinjufu-shōgun jap. 鎮守府将軍 oraz został gubernatorem miasta [[Shimotsuke]]<ref>Frédéric, str. 202</ref>). Tadabumi w 941 udał się na pomoc [[Yoshifuru Ono]] przy tłumieniu buntu [[Sumitomo Fujiwara]] i jego piratów w rejonie [[Morze Wewnętrzne|Morza Wewnętrznego]]. Yoshifuru pokonał Sumitomo na morzu, a Tadabumi dogonił i zabił na wyspie [[Kiusiu]].

Otrzymał imię pośmiertne Mibu-Kyō Uji.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Luis Frederic "Japan Encyclopedia" Harvard University Press, 2005 - 1108
* Karl F. Friday, The First Samurai: The Life and Legend of the Warrior Rebel, Taira Masakado, (po angielsku), Hoboken, New Jersey, John Wiley and Sons, 2007. {{ISBN|978-0-471-76082-5}}

{{Siogunowie japońscy}}

{{DEFAULTSORT:Fujiwara, Tadabumi}}
[[Kategoria:Siogunowie]]
[[Kategoria:Ród Fujiwara|Tadabumi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 873]]
[[Kategoria:Zmarli w 947]]

title: Tadabumi Fujiwara · (藤原忠文)

Kanji: 藤原忠文

Transkrypcja Hepburna: Fujiwara Tadabumi

Poprzednik: Watamaro Bun’ya

Następca: Yoshinaka Minamoto

Ojciec: Tsuneyoshi Fujiwara


text:
# Raymundo Fulgencio
Raymundo de Jesús Fulgencio Román (ur. 12 lutego 2000 w Veracruz) – meksykański piłkarz występujący na pozycji lewego skrzydłowego, od 2025 roku zawodnik Tigres UANL.
Jest synem Filiberto Fulgencio, również piłkarza.

title: Raymundo Fulgencio

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Raymundo Fulgencio
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Raymundo de Jesús Fulgencio Román
 |data urodzenia          = 12 lutego 2000
 |miejsce urodzenia       = [[Veracruz (Veracruz)|Veracruz]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 176 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Tigres UANL]]
 |numer w klubie          = 30
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2018–2019 ! [[Tiburones Rojos de Veracruz|Veracruz]] ! 2 ! 0
! 2020– ! [[Tigres UANL]] ! 81 ! 5
! 2024 ! → [[Atlas FC|Atlas]] (wyp.) ! 34 ! 1
 |data seniorzy           = 17 lutego 2025
 |kariera reprezentacyjna =
! 2023 ! {{reprezentacja|MEX|rodzaj=U-23|pn}} ! 5 ! 1
 |data reprezentacja      = 17 lutego 2025
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Raymundo de Jesús Fulgencio Román''' (ur. [[12 lutego]] [[2000]] w [[Veracruz (Veracruz)|Veracruz]]) – [[meksyk]]ański [[piłkarz]] występujący na pozycji lewego skrzydłowego, od 2025 roku zawodnik [[Tigres UANL]].

Jest synem [[Filiberto Fulgencio]], również piłkarza<ref name="ref1">{{Cytuj stronę |url = https://espndeportes.espn.com/futbol/mexico/nota/_/id/6615214/hijo-de-filiberto-fulgencio-apunta-a-la-titularidad-con-tigres |tytuł = Hijo de Filiberto Fulgencio apunta a la titularidad con Tigres |praca = ESPN Deportes |opublikowany = espndeportes.espn.com |data = 7 lutego 2020 |data dostępu = 2022-10-11 |język = es }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=600905|nazwa=Raymundo Fulgencio|data dostępu=2022-10-11}}
* {{soccerway|p|id=558065|nazwa=R. Fulgencio|data dostępu=2022-10-11}}

{{Meksyk 2023 IP}}

{{SORTUJ:Fulgencio, Raymundo}}
[[Kategoria:Meksykańscy piłkarze]]
[[Kategoria:Meksykańscy piłkarze na igrzyskach panamerykańskich]]
[[Kategoria:Meksykańscy medaliści igrzysk panamerykańskich]]
[[Kategoria:Piłkarze Tiburones Rojos de Veracruz]]
[[Kategoria:Piłkarze Tigres UANL]]
[[Kategoria:Piłkarze Atlas FC]]
[[Kategoria:Meksykańscy uczestnicy igrzysk panamerykańskich (Santiago 2023)]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Igrzyskach Panamerykańskich 2023]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 2023]]
[[Kategoria:Zdobywcy Pucharu i Ligi Mistrzów CONCACAF]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Veracruz (Veracruz)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 2000]]

title: · Raymundo Fulgencio

Pełne imię i nazwisko: Raymundo de Jesús Fulgencio Román

Data i miejsce urodzenia: 12 lutego 2000 · Veracruz

Pozycja: napastnik

Klub: Tigres UANL

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Veracruz · 2 · (0)

Tigres UANL · 81 · (5)

→ Atlas (wyp.) · 34 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Meksyk U-23 · 5 · (1)


text:
# Lewistown (Missouri)
Lewistown – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie Lewis.

title: Lewistown (Missouri)

wikitext:
{{Inne znaczenia|miasta w stanie Missouri|[[Lewistown|inne miejsca o tej samej nazwie]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Lewistown
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Lewistown
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Missouri}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Lewis (Missouri)|Lewis]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 29-41852
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0735689
 |powierzchnia                 = 1,24
 |wysokość                     = 220
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 534<ref>{{Cytuj stronę | nazwisko =  | imię =  | tytuł = American FactFinder - Community Facts | url = http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | opublikowany =  | data =  | data dostępu = 2015-02-14 | archiwum = http://webarchive.loc.gov/all/20150118032557/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | zarchiwizowano = 2015-01-18 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 429,5
 |numer kierunkowy             = 573
 |kod pocztowy                 = 63452
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-MO
 |współrzędne                  = 40°5′7″N 91°48′46″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Lewistown''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Missouri (stan)|Missouri]], w hrabstwie [[Hrabstwo Lewis (Missouri)|Lewis]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Missouri]]

title: Lewistown

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Missouri

Hrabstwo: Lewis


text:
# Kopalnia Węgla Kamiennego Silesia
Kopalnia Węgla Kamiennego Silesia – kopalnia węgla kamiennego znajdująca się na terenie Czechowic-Dziedzic. Obszar górniczy obejmuje również tereny miasta Pszczyna oraz gmin Goczałkowice-Zdrój, Bestwina i Miedźna.
Od 2005 do 2010 kopalnie „Brzeszcze” i „Silesia” były połączone (jedna kopalnia dwuruchowa). Jednak 9 grudnia 2010 przedsiębiorstwo Energetický a průmyslový holding z Czech kupiło Ruch II Silesia czyli dawną KWK Silesia, która funkcjonuje jako samodzielna kopalnia.

## Historia
Pierwszym odwiertem pod kopalnię był otwór „Źródło Maria 1”. Wiercenie otworu o długości 361 m zakończono w 1860 roku. Stwierdzono, że na terenie odwiertu występują solanki oraz pokłady węgla kamiennego. Źródło solanki wykorzystywano do 1920 roku, co przyczyniło się do powstania uzdrowiska w Goczałkowicach.
W 1927 roku dyrektorem kopalni był inżynier Stanisław Syska, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za „zasługi w pracy zawodowej, humanitarnej i społecznej”.
31 października 2007 majątek kopalni szacowany na 115 milionów złotych został wystawiony na sprzedaż. Złoża węgla szacowane są na 500 milionów ton węgla, a do przetargu przystąpiły 3 firmy: szkocki Gibson Group, czeski ČEZ i szwajcarski fundusz inwestycyjny. Otwarcie ofert odbyło się 17 grudnia 2007, jedyną ofertą złożoną była oferta Gibson Group. Nie doszło do zawarcia umowy, ponieważ szkocka firma nie dopełniła formalności w wyznaczonym terminie. W styczniu 2009 r. zdecydowano o ogłoszeniu ponownego przetargu.
29 czerwca 2010 doszło do podpisania umowy sprzedaży kopalni, a 9 grudnia 2010 ostatecznego jej przekazania PG Silesia.

## Dane
- Obszar górniczy: 21,36 km²,
- Roczne wydobycie: 2,6 mln ton (2014)[7],
- Sortymenty węgla: groszek, orzech, miał, kostka,
- Forma złoża: pokładowa, 5 pokładów o miąższości od 1,50 do 2,90 m,
- Zagrożenia eksploatacyjne: metanowe, pyłowe, wodne, pożarowe,
- Zastosowanie kopaliny: węgiel energetyczny.

title: Kopalnia Węgla Kamiennego Silesia

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = KWK Silesia
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           = PG Silesia - panorama.jpg
 |opis grafiki      = Kopalnia w 2011 roku.
 |państwo           = PL-SL
 |siedziba          =
 |adres             =
 |data założenia    =
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |kod mapy          = Czechowice-Dziedzice
 |współrzędne       = 49°56′25″N 19°0′50″E
 |commons           = Category:Silesia coal mine
 |www               =
}}
[[Plik:Kopalnia wegla "Silesia" ante 1942 (71313465) (cropped).jpg|mały|Kopalnia w połowie XX w.]]
'''Kopalnia Węgla Kamiennego Silesia''' – [[kopalnia]] [[węgiel kamienny|węgla kamiennego]] znajdująca się na terenie [[Czechowice-Dziedzice|Czechowic-Dziedzic]]. [[Obszar górniczy]] obejmuje również tereny miasta [[Pszczyna]] oraz gmin [[Goczałkowice-Zdrój]], [[Bestwina]] i [[Miedźna]].

Od 2005 do 2010 kopalnie „Brzeszcze” i „Silesia” były połączone (jedna kopalnia dwuruchowa). Jednak 9 grudnia 2010 przedsiębiorstwo ''[[Energetický a průmyslový holding]]'' z [[Czechy|Czech]] kupiło ''Ruch II Silesia'' czyli dawną KWK Silesia<ref>{{Cytuj stronę | url = http://archive.is/6xn1 | tytuł = Kopalnia Silesia sprzedana! Kupili ją górnicy i Czesi| autor =Jacek Drost, PAP | data = 2010-06-29 | opublikowany = [[Dziennik Zachodni]] | język = pl | data dostępu = 2011-09-22 | archiwum = https://archive.is/6xn1 | zarchiwizowano = 2012-08-01}}</ref>, która funkcjonuje jako samodzielna kopalnia.

== Historia ==
Pierwszym [[odwiert]]em pod [[kopalnia|kopalnię]] był otwór „Źródło Maria 1”. Wiercenie otworu o długości 361 m zakończono w 1860 roku. Stwierdzono, że na terenie odwiertu występują solanki oraz [[pokład (geologia)|pokłady]] [[węgiel kamienny|węgla kamiennego]]. Źródło solanki wykorzystywano do 1920 roku, co przyczyniło się do powstania uzdrowiska w [[Goczałkowice-Zdrój|Goczałkowicach]].

W 1927 roku dyrektorem kopalni był inżynier Stanisław Syska, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za „zasługi w pracy zawodowej, humanitarnej i społecznej”<ref>{{Cytuj |tytuł = Monitor Polski |data = 28.12.1927 |wolumin = 296 |s = 1}}</ref>.

31 października 2007 majątek kopalni szacowany na 115 milionów [[złoty]]ch został wystawiony na sprzedaż. Złoża węgla szacowane są na 500 milionów ton węgla, a do przetargu przystąpiły 3 firmy: [[Szkocja|szkocki]] Gibson Group, [[Czechy|czeski]] [[ČEZ]] i [[Szwajcaria|szwajcarski]] [[fundusz inwestycyjny]]. Otwarcie ofert odbyło się 17 grudnia 2007, jedyną ofertą złożoną była oferta Gibson Group. Nie doszło do zawarcia umowy, ponieważ szkocka firma nie dopełniła formalności w wyznaczonym terminie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.wprost.pl/ar/149622/Kopalnia-Silesia-znow-na-sprzedaz/ | tytuł = Kopalnia Silesia znów na sprzedaż | data = 2009-01-08 | opublikowany = wprost.pl | język = pl}}</ref>. W styczniu 2009 r. zdecydowano o ogłoszeniu ponownego przetargu<ref>The Wall Street Journal.Polska, 20.01.2009 r., str. 4</ref>.
29 czerwca 2010 doszło do podpisania umowy sprzedaży kopalni, a 9 grudnia 2010 ostatecznego jej przekazania ''[[Przedsiębiorstwo Górnicze Silesia|PG Silesia]]''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.pgsilesia.pl/pl/medi-a/informacje-prasowe/134-pg-silesia-przejela-kopalnie-silesia | tytuł = PG SILESIA przejęła kopalnię Silesia | data = 2010-12-09 | opublikowany = pgsilesia.pl | język = pl | data dostępu = 2016-02-25}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.pgsilesia.pl/pl/medi-a/informacje-prasowe/635-5-lat-pg-silesia | tytuł = 5 lat PG SILESIA | data = 2015-12-09 | opublikowany = pgsilesia.pl | język = pl | data dostępu = 2016-02-25}}</ref>.

== Dane ==
* Obszar górniczy: 21,36 km²,
* Roczne wydobycie: 2,6 mln ton ([[2014]])<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.nettg.pl/news/126599/podstawa-sukcesu-silesii-byla-zaloga | tytuł =Podstawą sukcesu Silesii była załoga | data dostępu = 2015-01-18| opublikowany =2015-01-18}}</ref>,
* [[Węgiel kamienny#Sortymenty węgla kamiennego|Sortymenty węgla]]: groszek, orzech, miał, kostka,
* Forma złoża: pokładowa, 5 pokładów o [[miąższość|miąższości]] od 1,50 do 2,90 m,
* Zagrożenia eksploatacyjne: [[metan]]owe, pyłowe, wodne, [[pożar]]owe,
* Zastosowanie kopaliny: węgiel energetyczny.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{commonscat|Silesia coal mine}}
* [http://www.pgsilesia.pl/ PG SILESIA]

{{KWK}}

{{SORTUJ:Silesia}}
[[Kategoria:Kopalnie w województwie śląskim]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Czechowicach-Dziedzicach|Kopalnia Węgla Kamiennego Silesia]]
[[Kategoria:Kopalnie węgla kamiennego w Polsce]]
[[Kategoria:Obiekty budowlane w Czechowicach-Dziedzicach]]
[[Kategoria:Obiekty w Czechowicach-Dziedzicach wpisane do gminnej ewidencji zabytków]]

title: KWK Silesia

Państwo: Polska

Województwo: śląskie


text:
# Benedykt Dąbrowski (pilot)
Benedykt Dąbrowski (ur. 14 sierpnia 1920 w Bydgoszczy, zm. 22 maja 1962 w Krakowie) – polski pilot wojskowy, uczestnik II wojny światowej.

## Życiorys
Urodził się w rodzinie kolejarskiej, syn Jana i Bronisławy z domu Janickiej.  W 1932 roku rozpoczął naukę w Gimnazjum Matematyczno-Fizycznym im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy.
Absolwent Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy (przeniesionej w 1938 do Krosna) i Wyższej Szkoły Pilotażu Myśliwskiego w Grudziądzu. W 1939 roku otrzymał przydział do 114 eskadry myśliwskiej.
1 września 1939 roku przebywał wraz z eskadrą na lotnisku w Poniatowie pod Warszawą. 1 września zgłosił uszkodzenie niemieckiego bombowca. 14 września w rejonie Włodzimierza Wołyńskiego napotkał trzy Messerschmitty Bf 109 i został zestrzelony. Ranny trafił do szpitala we Włodzimierzu Wołyńskim. Wykonał w sumie 17 lotów bojowych i brał udział w 11 walkach powietrznych.
Ze szpitala wyszedł o własnych siłach dopiero wiosną 1941 r. z krótszą lewą nogą. Pracował w warszawskiej Fabryce Silników Lotniczych przy ul. Kaczej. Powrócił do Bydgoszczy.
Latem 1942 r. wstąpił w szeregi Armii Krajowej pod pseudonimem „Balbo”. W listopadzie 1943 roku zorganizował Konspiracyjną Szkołę Małoletnich Lotnictwa, 12 osobową grupę młodych ludzi, których uczył lotnictwa. Szkoła mieściła się w mieszkaniu Jana i Franciszki Koseckich przy ul. Brzozowej. 23 stycznia 1945 dowodził oddziałem, który w ramach akcji „Alicja” opanował lotnisko w Bydgoszczy i później przekazał je Rosjanom.
Zatrudniony w PLL LOT – latał jako pilot samolotów pasażerskich. Do 1948 był komendantem portu lotniczego na Okęciu.
Aresztowany w lipcu 1950 roku i skazany na 7 lat. Więzienie opuścił w 1955. Pracował w budownictwie. W lutym 1958 roku zrehabilitowany i ponownie zatrudniony w PLL LOT.
Zmarł na zawał serca 22 maja 1962 r. w Krakowie. Pochowany w Warszawie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Był odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Partyzanckim.
W 1947 roku wydał swoje wspomnienia z walk we wrześniu 1939 pod tytułem: „114 start”. Książki „Eskadry straceńców” nie zdążył ukończyć.

title: Benedykt Dąbrowski (pilot)

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Benedykt Dąbrowski
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           = Balbo
 |rodzaj wojsk        = lotnictwo
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Benedykt Dąbrowski.png
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = Naramiennik Kapral lotn.svg
 |stopień             = [[kapral]]
 |data urodzenia      = 14 sierpnia 1920
 |miejsce urodzenia   = [[Bydgoszcz]]
 |data śmierci        = 22 maja 1962
 |miejsce śmierci     = [[Kraków]]
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]<br/ >[[Plik:Kotwica symbol.svg|20px]] [[Armia Krajowa]]
 |formacja            = [[Plik:Roundel of Poland (1921-1993).svg|20px]] [[Lotnictwo wojskowe II RP|Lotnictwo Wojska Polskiego]]
 |jednostki           = [[114 Eskadra Myśliwska|114 eskadra myśliwska]]
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[II wojna światowa]]<br/ >[[kampania wrześniowa]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|KW|L}} {{order|KP}}
 |commons             = Category:Benedykt Dąbrowski
 |wikicytaty          =
}}
'''Benedykt Dąbrowski''' (ur. [[14 sierpnia]] [[1920]] w [[Bydgoszcz]]y, zm. [[22 maja]] [[1962]] w [[Kraków|Krakowie]]) – polski pilot wojskowy, uczestnik [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie kolejarskiej, syn Jana i Bronisławy z domu Janickiej.  W 1932 roku rozpoczął naukę w [[Copernicanum w Bydgoszczy|Gimnazjum Matematyczno-Fizycznym im. Mikołaja Kopernika]] w [[Bydgoszcz]]y<ref name="zmy">{{cytuj stronę | url = http://www.polishairforce.pl/dabrowski.html | tytuł = Benedykt Dąbrowski | autor = | opublikowany = listakrzystka.pl | data dostępu = 2019-07-23}}</ref>.

Absolwent [[Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich|Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich]] w Bydgoszczy (przeniesionej w 1938 do [[Krosno|Krosna]]) i Wyższej Szkoły Pilotażu Myśliwskiego w [[Grudziądz]]u. W 1939 roku otrzymał przydział do [[114 Eskadra Myśliwska|114 eskadry myśliwskiej]]{{odn|Hasiński-Adam|1993|s=121}}.

1 września 1939 roku przebywał wraz z eskadrą na lotnisku w [[Poniatów (województwo mazowieckie)|Poniatowie]] pod Warszawą. 1 września zgłosił uszkodzenie niemieckiego bombowca. 14 września w rejonie [[Włodzimierz (Ukraina)|Włodzimierza Wołyńskiego]] napotkał trzy [[Messerschmitt Bf 109|Messerschmitty Bf 109]] i został zestrzelony{{r|zmy}}. Ranny trafił do szpitala we Włodzimierzu Wołyńskim. Wykonał w sumie 17 lotów bojowych i brał udział w 11 walkach powietrznych{{r|arch}}.

Ze szpitala wyszedł o własnych siłach dopiero wiosną 1941 r. z krótszą lewą nogą. Pracował w warszawskiej Fabryce Silników Lotniczych przy ul. Kaczej. Powrócił do Bydgoszczy{{odn|Hasiński-Adam|1993|s=121}}.

Latem 1942 r. wstąpił w szeregi [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]] pod pseudonimem „Balbo”. W listopadzie 1943 roku zorganizował Konspiracyjną Szkołę Małoletnich Lotnictwa<ref name="nieb">{{cytuj stronę | url = https://niebieskaeskadra.pl/?control=8&id=2021 | tytuł = Benedykt Dąbrowski | autor = | opublikowany = niebieskaeskadra.pl | data dostępu = 2019-07-23}}</ref>, 12 osobową grupę młodych ludzi, których uczył lotnictwa. Szkoła mieściła się w mieszkaniu Jana i Franciszki Koseckich przy ul. Brzozowej<ref name="arch">{{cytuj stronę | url = http://www.kpbc.ukw.edu.pl/Content/93376/Dabrowski_Benedykt_1340_2193_Pom.pdf | tytuł = Dąbrowski Benedykt | autor = | opublikowany = kpbc.ukw.edu.pl | data dostępu = 2019-12-16}}</ref>. 23 stycznia 1945 dowodził oddziałem, który w ramach akcji „Alicja” opanował lotnisko w Bydgoszczy<ref>[http://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/7,48722,24389932,cichy-bohater-walk-o-wyzwolenie-bydgoszczy-w-1945-r.html Cichy bohater walk o wyzwolenie Bydgoszczy w styczniu 1945 r.]</ref> i później przekazał je Rosjanom.

Zatrudniony w [[Polskie Linie Lotnicze LOT|PLL LOT]] – latał jako pilot samolotów pasażerskich. Do 1948 był komendantem portu lotniczego na Okęciu{{odn|Hasiński-Adam|1993|s=121}}.

Aresztowany w lipcu 1950 roku i skazany na 7 lat. Więzienie opuścił w 1955. Pracował w budownictwie. W lutym 1958 roku zrehabilitowany i ponownie zatrudniony w PLL LOT<ref>{{cytuj stronę | url = http://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/1,128852,13279642,Jak_dzielny_pilot_zdobyl_samoloty_na_lotnisku.html?disableRedirects=true | tytuł = Jak dzielny pilot zdobył samoloty na lotnisku | autor = | opublikowany = bydgoszcz.wyborcza.pl | data dostępu = 2019-07-23}}</ref>.

Zmarł na zawał serca 22 maja 1962 r. w Krakowie. Pochowany w Warszawie na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Wojskowym na Powązkach]]{{r|nieb}}. Był odznaczony [[Krzyż Walecznych|Krzyżem Walecznych]] i [[Krzyż Partyzancki|Krzyżem Partyzanckim]]{{r|arch}}.

W 1947 roku wydał swoje wspomnienia z walk we wrześniu 1939 pod tytułem: „114 start”. Książki „Eskadry straceńców” nie zdążył ukończyć.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Adam Kurowski: „Lotnictwo polskie w 1939 roku”, Warszawa 1962
* {{cytuj książkę |imię = Mieczysław J. |nazwisko = Hasiński-Adam |tytuł = Encyklopedia : Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich : the Polish Air Force N.C.O.'s Training School |wydawca = [[Bellona (wydawnictwo)|Wydawnictwo MON]] |miejsce = Poznań |data = 1993 |isbn = |oclc = 78622750|odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Zakrzewski | imię=Bogdan| autor=| inni= | tytuł= Orlęta bez skrzydeł| data=14/1983 z cyklu [[Biblioteka Żółtego Tygrysa]]| wydawca= Wydawnictwo MON| miejsce= Warszawa| isbn =83-11-06973-5 | strony=}}

== Linki zewnętrzne ==
*{{cytuj stronę | url =http://www.polishairforce.pl/dabrowski.html | tytuł =Benedykt Dąbrowski | data dostępu = 2012-05-07| autor =| opublikowany =polishairforce.pl | praca = | data = | język =pl }}
* Benedykt Dąbrowski pilot 114 eskadry – polskie radio, wspomnienia z 1 września 1939 - http://www2.polskieradio.pl/wojna/posluchaj.aspx?sid=9

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dąbrowski, Benedykt}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim]]
[[Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego – ofiary represji politycznych w Polsce Ludowej 1944–1956]]
[[Kategoria:Polscy lotnicy cywilni]]
[[Kategoria:Polscy piloci myśliwscy]]
[[Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej]]
[[Kategoria:Szeregowcy lotnictwa II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1920]]
[[Kategoria:Zmarli w 1962]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy]]
[[Kategoria:Żołnierze 114 Eskadry Myśliwskiej]]

title: Benedykt DąbrowskiBalbo

Data i miejsce urodzenia: 14 sierpnia 1920 · Bydgoszcz

Data i miejsce śmierci: 22 maja 1962 · Kraków

Siły zbrojne: Wojsko Polskie · Armia Krajowa

Formacja: Lotnictwo Wojska Polskiego

Jednostki: 114 eskadra myśliwska

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa · kampania wrześniowa


text:
# Edward Loth
Edward Karol Loth (ur. 3 sierpnia 1884 w Warszawie, zm. 15 września 1944 tamże) – polski anatom, antropolog i eugenik, doktor medycyny i filozofii, jeden z organizatorów i profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności oraz fińskiej Akademii Nauk, pułkownik lekarz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Edward Karol Loth urodził się 3 sierpnia 1884 roku w Warszawie, w rodzinie Edwarda Karola i Anny z Hoserów. Był młodszym bratem Jerzego (1880–1967).
Jako uczeń został usunięty ze szkół za udział w demonstracji przeciw caratowi. Maturę zdawał jako ekstern w Baku. Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”.
Studiował antropologię w Zurychu i w 1907 otrzymał doktorat z filozofii. Później studiował medycynę w Bonn, Getyndze i Heidelbergu, gdzie w 1912 otrzymał stopień doktora nauk medycznych. Następnie pracował jako asystent w Katedrze Anatomii Uniwersytetu Lwowskiego. W 1914 habilitował się z anatomii i antropologii oraz rozpoczął we Lwowie wykłady z anatomii prawidłowej i topograficznej. W 1915 był jednym z organizatorów Uniwersytetu Warszawskiego i objął tam Katedrę Anatomii Prawidłowej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Był pionierem antropomorfologii części miękkich. Od 1921 profesor anatomii na tym Uniwersytecie.
W czasie I wojny światowej pełnił służbę w Legionach Polskich. Był lekarzem 3 pułku piechoty. Awansował kolejno na: podporucznika lekarza (19 października 1914), porucznika lekarza (2 listopada 1914) i kapitana lekarza (21 marca 1915). W 1915 informowano w prasie, iż opracował wynalazek w postaci noszy-taczek. W 1917 był urlopowany jako profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 1917–1919 pełnił funkcję naczelnego lekarza Polskiej Siły Zbrojnej. W styczniu 1919 został powołany na stanowisko zastępcy szefa Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1919–1920 był członkiem wojskowej Misji Zakupów w Paryżu. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W 1921 został przeniesiony do rezerwy. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr 3. Zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, w grupie lekarzy. Posiadał przydział w rezerwie do 1 batalionu sanitarnego w Warszawie. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie.
W latach 1929–1931 był prezesem Towarzystwa Lekarzy Zdrojowych.
Od 1911 był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, w latach 1925–1935 był członkiem zarządu, a od 1928 do 1935 sekretarzem generalnym. Od 1927 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności, a od 1934 członkiem czynnym.
W 1927 był prezesem Zarządu Głównego Związku Hallerczyków. W 1931 opublikował podręcznik „Anthropologie des parties molles”.
Prowadził badania porównawcze części miękkich człowieka, także z dziedziny ortopedii i rehabilitacji narządów ruchu.
W czasie okupacji był członkiem Armii Krajowej, pracował w warszawskim Szpitalu Ujazdowskim i brał udział w tajnym nauczaniu. Prowadził wykłady w Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego doc. Jana Zaorskiego, która była konspiracyjną formą tajnego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.
Zginął w powstaniu warszawskim wraz z żoną i córką pod gruzami kamienicy przy ul. Tenisowej na Mokotowie, pełniąc obowiązki chirurga w punkcie opatrunkowym. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A27-12-24/25).

## Życie prywatne
15 października 1909 zawarł związek małżeński z Jadwigą Niemirycz. Syn Felicjan ps. „Felek”  (1914–1982) był doktorem medycyny, chirurgiem ortopedą, więźniem Pawiaka, uczestnikiem Powstania Warszawskiego. Córka Helena (ur. 1916)

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7338 – 17 maja 1922[16][15][17][18]
- Krzyż Niepodległości[15][17]
- Krzyż Walecznych czterokrotnie[15][17]
- Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa z dekoracją wojenną (Austro-Węgry, 1916)[19]
- Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)[20]
- Medal Zasługi Wojskowej z mieczami (1917, Austro-Węgry)[20]
- Order Korony Świętego Stefana III klasy (Węgry)[17]

## Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda „Prix Broca” (1920, Międzynarodowy Instytut Antropologii)[17]
- Nagroda „Prix Hollandais” (1935, Międzynarodowy Instytut Antropologii)[17]
- Tytuł i medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1996)[21]

title: Edward Loth

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Edward Karol Loth
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Edward Loth NAC 1-N-346.jpg
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = PL Epolet plk.svg
 |stopień              = [[pułkownik]] lekarz
 |data urodzenia       = 3 sierpnia 1884
 |miejsce urodzenia    = [[Warszawa]]
 |data śmierci         = 15 września 1944
 |miejsce śmierci      = [[Warszawa]]
 |lata służby          = 1914–1922
 |siły zbrojne         = [[Plik:Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png|20px]] [[Armia Austro-Węgier]]
[[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
[[Plik:Kotwica symbol.svg|20px]] [[Armia Krajowa]]
 |formacja             = [[Plik:Orzełek legionowy.svg|20px]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legiony Polskie]]
 |jednostki            = [[3 Pułk Piechoty (LP)|3 pułk piechoty]]
 |stanowiska           = lekarz batalionu
lekarz pułku
naczelny lekarz PSZ
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
[[wojna polsko-bolszewicka]]
[[II wojna światowa]]
[[powstanie warszawskie]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|KW|4}} {{order|OFJ|K}}
{{order|IL-SWNŚ}}
 |commons              = Category:Edward Loth
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
[[Plik:Edward Loth, Felicjan Loth (grób) 01.jpg|240px|thumb|Grób Edwarda Lotha na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Wojskowym na Powązkach]]]]
[[Plik:Kamień upamiętniający Edwarda Lotha na warszawskim Ujazdowie.JPG|240px|thumb|Kamień upamiętniający Edwarda Lotha na warszawskim Ujazdowie]]
[[Plik:Edward Loth (92287776).jpg|240px|mały|Edward Loth w czasie służby w Legionach]]
'''Edward Karol Loth''' (ur. [[3 sierpnia]] [[1884]] w [[Warszawa|Warszawie]]{{r|slownik275}}, zm. [[15 września]] [[1944]] tamże) – [[Polacy|polski]] anatom, antropolog i [[Eugenika|eugenik]], doktor medycyny i filozofii, jeden z organizatorów i profesor [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]], członek [[Polska Akademia Umiejętności|Polskiej Akademii Umiejętności]] oraz fińskiej Akademii Nauk, [[pułkownik]] lekarz [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Edward Karol Loth urodził się 3 sierpnia 1884 roku w Warszawie, w rodzinie Edwarda Karola i Anny z Hoserów. Był młodszym bratem [[Jerzy Loth|Jerzego]] (1880–1967){{odn|Łoza|1938|s=432}}.

Jako uczeń został usunięty ze szkół za udział w demonstracji przeciw caratowi. Maturę zdawał jako ekstern w [[Baku]]. Był członkiem [[Związek Młodzieży Polskiej „Zet”|Związku Młodzieży Polskiej „Zet”]].

Studiował antropologię w [[Uniwersytet Zuryski|Zurychu]] i w 1907 otrzymał doktorat z filozofii. Później studiował medycynę w [[Uniwersytet w Bonn|Bonn]], [[Uniwersytet w Getyndze|Getyndze]] i [[Uniwersytet w Heidelbergu|Heidelbergu]], gdzie w 1912 otrzymał stopień doktora nauk medycznych. Następnie pracował jako asystent w Katedrze Anatomii [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytetu Lwowskiego]]. W 1914 habilitował się z anatomii i antropologii oraz rozpoczął we [[Lwów|Lwowie]] wykłady z anatomii prawidłowej i topograficznej. W 1915 był jednym z organizatorów Uniwersytetu Warszawskiego i objął tam Katedrę Anatomii Prawidłowej [[Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego]]. Był pionierem antropomorfologii części miękkich. Od 1921 profesor anatomii na tym Uniwersytecie.

W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] pełnił służbę w [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionach Polskich]]. Był lekarzem [[3 Pułk Piechoty (LP)|3 pułku piechoty]]. Awansował kolejno na: [[podporucznik]]a lekarza (19 października 1914), [[porucznik]]a lekarza (2 listopada 1914) i [[Kapitan (ranga)|kapitana]] lekarza (21 marca 1915). W 1915 informowano w prasie, iż opracował wynalazek w postaci noszy-taczek<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Wynalazcy w Legionie | czasopismo = [[Nowości Ilustrowane|Nowości Illustrowane]] | wolumin = Nr 41 | strony = 3 | data = 9 października 1915 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/124538}}</ref>. W 1917 był urlopowany jako profesor Uniwersytetu Warszawskiego{{odn|Lista starszeństwa|1917|s=52}}.

W latach 1917–1919 pełnił funkcję naczelnego lekarza Polskiej Siły Zbrojnej. W styczniu 1919 został powołany na stanowisko zastępcy szefa Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1919–1920 był członkiem wojskowej Misji Zakupów w Paryżu. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 22 z 16 czerwca 1920 roku, s. 459}}. W 1921 został przeniesiony do rezerwy. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr 3{{odn|Spis oficerów rezerwy|1922|s=164}}. Zweryfikowany w stopniu pułkownika ze [[Starszeństwo oficerów|starszeństwem]] z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, w grupie lekarzy. Posiadał przydział w rezerwie do [[1 Batalion Sanitarny|1 batalionu sanitarnego]] w Warszawie{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=1128, 1212}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=1021, 1095}}. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=213, 731}}.

W latach 1929–1931 był prezesem Towarzystwa Lekarzy Zdrojowych<ref>Romer Eugeniusz: ''Pamiętnik paryski (1918–1919)'', Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław·Warszawa·Kraków·Gdańsk·Łódź 1989, przypis red. nr 1060, s. 261, {{ISBN|83-04-03052-7}}</ref>.

Od 1911 był członkiem rzeczywistym [[Towarzystwo Naukowe Warszawskie|Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]], w latach 1925–1935 był członkiem zarządu, a od 1928 do 1935 sekretarzem generalnym. Od 1927 był członkiem korespondentem [[Polska Akademia Umiejętności|Polskiej Akademii Umiejętności]], a od 1934 członkiem czynnym.

W 1927 był prezesem Zarządu Głównego [[Związek Hallerczyków|Związku Hallerczyków]]<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Kalendarz oficerów rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej. Rocznik II | miejsce = Warszawa | data = 1927 | strony = 32 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=370387}}</ref>. W 1931 opublikował podręcznik „Anthropologie des parties molles”.

Prowadził badania porównawcze części miękkich człowieka, także z dziedziny [[ortopedia|ortopedii]] i rehabilitacji narządów ruchu.

W czasie okupacji był członkiem [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], pracował w warszawskim [[Zamek Ujazdowski w Warszawie#Szpital Ujazdowski|Szpitalu Ujazdowskim]] i brał udział w tajnym nauczaniu. Prowadził wykłady w [[Prywatna Szkoła Zawodowa dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie|Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego]] doc. [[Jan Zaorski|Jana Zaorskiego]], która była konspiracyjną formą tajnego [[Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.umb.edu.pl/medyk/tematy/historia/tajne_nauczanie_w_czasie_ii_wojny_swiatowej_i_bialostoccy_lekarze | autor = Stanisław Chodynicki, Paweł Radziejewski | tytuł = Tajne nauczanie w czasie II wojny światowej i białostoccy lekarze | opublikowany = umb.edu.pl | data dostępu = 2018-12-18}}</ref>.

Zginął w [[powstanie warszawskie|powstaniu warszawskim]] wraz z żoną i córką pod gruzami kamienicy przy ul. Tenisowej na Mokotowie<ref>[http://www.sp.spr.edu.pl/phocadownload/ALEJA_NIEPODLEGLOSCI/11_listopada_aleja_niepodlegoci.pdf Aleja Niepodlegości, sp.spr.edu.pl, 11 listopada 2014]</ref>, pełniąc obowiązki chirurga w punkcie opatrunkowym. Pochowany na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie]] (kwatera A27-12-24/25)<ref>[http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/mapa.php?cment=PWZKI&rzad=12&kwatera=A%2027&grob=24/25%20(5/4)&dane=+imie=+nazwisko=Loth+check_nazwisko=+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2019+miesiac2=12+dzien2=20+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2019+miesiac_zg2=12+dzien_zg2=20+cmentarz=powazkowski#kotwica Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze]</ref>.

== Życie prywatne ==
15 października 1909 zawarł związek małżeński z Jadwigą Niemirycz{{odn|Łoza|1938|s=432}}. Syn [[Felicjan Loth|Felicjan]] ps. „Felek”  (1914–1982) był doktorem medycyny, chirurgiem ortopedą, więźniem Pawiaka, uczestnikiem Powstania Warszawskiego. Córka Helena (ur. 1916){{odn|Polak (red.)|1993|s=120}}

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 7338 – 17 maja 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 15}}{{odn|Polak (red.)|1993|s=120}}{{r|sl}}<ref name=":0232222232">{{Cytuj |tytuł = Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 3-go pułku piechoty Legjonów Polskich. |czasopismo = Żołnierz Polski |data = 1922-07-02 |data dostępu = 2025-06-11 |numer = 27 (306) |s = 15 |opublikowany = zbrojownia.cbw.wp.mil.pl |url = https://zbrojownia.cbw.wp.mil.pl/dlibra/publication/4490 |język = pl}}</ref>
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]]{{odn|Polak (red.)|1993|s=120}}{{r|sl}}
* [[Krzyż Walecznych]] czterokrotnie{{odn|Polak (red.)|1993|s=120}}{{r|sl}}
* Krzyż Kawalerski [[Order Franciszka Józefa|Orderu Franciszka Józefa]] z dekoracją wojenną (Austro-Węgry, 1916)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Odznaczenia w Legionach | czasopismo = [[Kurier Lwowski|Kurjer Lwowski]] | wolumin = Nr 628 | strony = 4 | data = 15 grudnia 1916 | url = https://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno?aid=klw&datum=19161215&seite=8}}</ref>
* [[Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)|Medal Zasługi Wojskowej]] (Austro-Węgry)<ref name=msl>{{Cytuj pismo | tytuł = Kronika. Odznaczania w Legionach Polskich | czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 4 | data = Nr 177 z 5 sierpnia 1917 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=31654}}</ref>
* [[Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)|Medal Zasługi Wojskowej]] z mieczami (1917, Austro-Węgry){{r|msl}}
* [[Order Korony Świętego Stefana]] III klasy (Węgry){{r|sl}}

== Nagrody i wyróżnienia ==
* Nagroda „Prix Broca” (1920, Międzynarodowy Instytut Antropologii){{r|sl}}
* Nagroda „Prix Hollandais” (1935, Międzynarodowy Instytut Antropologii)<ref name=sl>{{Cytuj książkę | autor = [[Stanisław Łoza]] (red.) | tytuł = Czy wiesz kto to jest? | wydanie = II popr | miejsce = Warszawa | wydawca = Główna Księgarnia Wojskowa | data = 1938 | strony = 432-433}}</ref>
* Tytuł i medal [[Sprawiedliwy wśród Narodów Świata]] (1996)<ref>{{cytuj stronę | url = http://db.yadvashem.org/righteous/righteousName.html?language=en&itemId=4044023 | tytuł = Loth Edward (1884 - 1944 )| data dostępu = 2015-11-18 | opublikowany = db.yadvashem.org | data =}}</ref>

== Przypisy ==
<references>
<ref name="slownik275">{{Cytuj | autor = [[Stanisław Zieliński (historyk)|Stanisław Zieliński]] | tytuł = Mały słownik pionierów polskich kolonialnych i morskich : podróżnicy, odkrywcy, zdobywcy, badacze, eksploratorzy, emigranci - pamiętnikarze, działacze i pisarze migracyjni | data = 1933 | miejsce = Warszawa | wydawca = Inst. Wyd. Ligi Morskiej i Kolonialnej | s = 275 | url = https://polona.pl/item/maly-slownik-pionierow-polskich-kolonialnych-i-morskich-podroznicy-odkrywcy-zdobywcy,NzY4MTAwMTM/280/}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|tytuł=Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917)|rok=1917|wydawca=Komenda Legionów Polskich|odn={{odn/id|Lista starszeństwa|1917}}}}
* {{Cytuj stronę|url=http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164|tytuł=Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych|data dostępu=2016-02-15|odn={{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj książkę|tytuł=Alfabetyczny spis oficerów rezerwy|wydawca=Ministerstwo Spraw Wojskowych|miejsce=Warszawa|data=1922-05-01|odn={{odn/id|Spis oficerów rezerwy|1922}}}}
* {{Cytuj książkę|tytuł=Rocznik Oficerski 1923|wydawca=[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]|miejsce=Warszawa|data=1923|url=http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119157|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}}}
* {{Cytuj książkę|tytuł=Rocznik Oficerski 1924|wydawca=Ministerstwo Spraw Wojskowych|miejsce=Warszawa|data=1924|url=http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59165|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}}}
* {{Cytuj stronę|url=http://www.wbc.poznan.pl/Content/56603|tytuł=Rocznik Oficerski Rezerw 1934|rok=1934|opublikowany=Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa|data dostępu=2016-06-11|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}}}}
* Stanisław Feliksiak (red.) Słownik biologów polskich. [[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]], Warszawa 1987, 331–332. {{ISBN|83-01-00656-0}}
* Edward Loth: ''Człowiek przeszłości'', Książnica-Atlas, Lwów-Warszawa 1938, 348 str. (wznowiona w 1953 r. z inspiracji [[Polskie Towarzystwo Antropologiczne|Polskiego Towarzystwa Antropologicznego]] przez [[Wydawnictwo Lekarskie PZWL|Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich]].
* Edward Loth: ''Nauka o nerwach obwodowych: ze 140 rycinami'', przejrzał i uzupełnił Witold Sylwanowicz, Wydanie 2, [[Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich]], Warszawa 1960.
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Łoza|imię=Stanisław|autor link=Stanisław Łoza|tytuł=Czy wiesz kto to jest?|miejsce=Warszawa|wydawca=Główna Księgarnia Wojskowa|data=1938|odn=tak}}
* {{Cytuj stronę| url = http://www.khm.cm-uj.krakow.pl/anatom.html| tytuł = Dzieje anatomii w Polsce| data dostępu = 2014-06-26| opublikowany = Katedra Historii Medycyny CM UJ| archiwum = https://web.archive.org/web/20150413034931/http://www.khm.cm-uj.krakow.pl/anatom.html| zarchiwizowano = 2015-04-13}}
* {{Cytuj stronę | url = https://lekarzepowstania.pl/tajne-studia-medyczne/wykladowcy/profesor-edward-loth-1884-1944| tytuł = Profesor Edward Loth (1884–1944)| data dostępu = 2014-06-26 | autor = A. Zaorski| opublikowany = Medycy Powstania Warszawskiego}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko= Polak (red.) |imię=Bogusław |autor link=Bogusław Polak |tom=2/2 |tytuł= Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945| data=1993| wydawca=Wydawnictwo Uczelniane [[Politechnika Koszalińska|Wyższej Szkoły Inżynierskiej]] w Koszalinie| miejsce=Koszalin |isbn=8390051001|odn=tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Loth,_Edward_(1884--1944)%22 Prace Edwarda Lotha] w serwisie [https://polona.pl Polona.pl]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Loth, Edward}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Hallerczyków]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet”]]
[[Kategoria:Lekarze w powstaniu warszawskim]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Prywatną Szkołą Zawodową dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)]]
[[Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Piechoty Legionów]]
[[Kategoria:Oficerowie lekarze Legionów Polskich 1914–1918]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis]]
[[Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa]]
[[Kategoria:Polscy antropolodzy fizyczni]]
[[Kategoria:Polscy eugenicy]]
[[Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata]]
[[Kategoria:Pułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1884]]
[[Kategoria:Zmarli w 1944]]
[[Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich]]

title: Edward Karol Loth

Data i miejsce urodzenia: 3 sierpnia 1884 · Warszawa

Data i miejsce śmierci: 15 września 1944 · Warszawa

Siły zbrojne: Armia Austro-Węgier · Wojsko Polskie · Armia Krajowa

Formacja: Legiony Polskie

Jednostki: 3 pułk piechoty

Stanowiska: lekarz batalionu · lekarz pułku · naczelny lekarz PSZ

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · wojna polsko-bolszewicka · II wojna światowa · powstanie warszawskie


text:
# USS Sailfish (SSR-572)
USS Sailfish (SSR-572) – amerykański okręt podwodny typu Sailfish o wyporności nawodnej 1990 ton standardowych, przeznaczony do dozoru radarowego obszaru powietrznego. Zwodowany 7 września 1955 roku okręt, został włączony do służby w marynarce amerykańskiej 14 kwietnia 1956 roku, z wyposażeniem w postaci umieszczonego w kiosku radaru obserwacji przestrzeni powietrznej AN/BPS-2 oraz posadowionego za kioskiem namiernika wysokości AN/BPS-3. 1 marca 1961 roku okręt został zmodyfikowany i przeklasyfikowany do pełnienia klasycznej roli okrętu myśliwskiego (SSK). Służbę pełnił do 29 września 1978 roku.

title: USS Sailfish (SSR-572)

wikitext:
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = USS Sailfish (SSR-572)
 |grafika                = USS Sailfish (SS-572-1.jpg
 |opis grafiki           =
 |klasa                  = [[okręt podwodny]]
 |typ                    = ''[[Okręty podwodne typu Sailfish|Sailfish]]''
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               =
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       =
 |wodowanie              = 7 września 1955
 |1. bandera             = USA
 |1. wersja bandery      = wojskowa
 |1. nazwa               =
 |1. wejście do służby   = 14 kwietnia 1956 roku
 |1. wycofanie ze służby = 29 września 1978
 |zatopiony              =
 |zatonął                =
 |los okrętu             =
 |wyporność              = 1990 ton
 |wyporność w zanurzeniu = 3168 ton
 |długość                = 110 metrów
 |szerokość              = 8,86 metra
 |zanurzenie             =
 |zanurzenie testowe     = 122 metry
 |zanurzenie maksymalne  =
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  = [[Silnik o zapłonie samoczynnym|wysokoprężny]]: 6000 [[Koń mechaniczny|KM]]
[[silnik elektryczny|elektryczny]]: 8200 KM
 |prędkość               = 20,5 [[węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]
 |prędkość w zanurzeniu  = 10 węzłów
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 = 16 000 [[Mila morska|Mm]]/10 węzłów
 |sensory                = [[radar]]: [[AN/BPS-2]]
[[sonar]]y: [[AN/BQS-2]], [[AN/BQR-2]]
 |uzbrojenie             =
 |wyrzutnie torpedowe    = 6 x 533 mm
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 95 osób
 |commons                =
}}
'''USS Sailfish (SSR-572)''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[okręt podwodny]] typu ''[[Okręty podwodne typu Sailfish|Sailfish]]'' o wyporności nawodnej 1990 [[tona#Długa tona|ton standardowych]], przeznaczony do dozoru radarowego obszaru powietrznego. Zwodowany 7 września 1955 roku okręt, został włączony do służby w [[United States Navy|marynarce amerykańskiej]] 14 kwietnia 1956 roku, z wyposażeniem w postaci umieszczonego w kiosku radaru obserwacji przestrzeni powietrznej [[AN/BPS-2]] oraz posadowionego za [[kiosk okrętu podwodnego|kioskiem]] namiernika wysokości [[AN/BPS-3]]. 1 marca 1961 roku okręt został zmodyfikowany i przeklasyfikowany do pełnienia klasycznej roli okrętu myśliwskiego (SSK). Służbę pełnił do 29 września 1978 roku.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Friedman|imię=Norman|nazwisko2=L. Christley|imię2=James|autor link= Norman Friedman|inni=|tytuł=U.S. Submarines Since 1945: An Illustrated Design History|data=|wydawca=Naval Institute Press|miejsce=|isbn=1-55750-260-9|strony=234, 242}}

{{Okręty podwodne typu Sailfish}}

{{SORTUJ:Sailfish (SSR-572)}}
[[Kategoria:Okręty podwodne typu Sailfish]]
[[Kategoria:Amerykańskie okręty podwodne okresu zimnej wojny]]
[[Kategoria:Amerykańskie okręty dozoru radarowego]]

title: USS Sailfish (SSR-572)

Klasa: okręt podwodny

Typ: Sailfish

Wodowanie: 7 września 1955

Wejście do służby: 14 kwietnia 1956 roku

Wycofanie ze służby: 29 września 1978

Wyporność · • na powierzchni · • w zanurzeniu: · 1990 ton · 3168 ton

Długość: 110 metrów

Szerokość: 8,86 metra

Zanurzenie testowe: 122 metry

Prędkość · • na powierzchni · • w zanurzeniu: · 20,5 węzłów · 10 węzłów

Zasięg: 16 000 Mm/10 węzłów

Załoga: 95 osób


text:
# Zellerndorf
Zellerndorf – gmina targowa w Austrii, w kraju związkowym Dolna Austria, w powiecie Hollabrunn, w regionie Weinviertel. Według Austriackiego Urzędu Statystycznego liczyła 2 491 mieszkańców (1 stycznia 2014).

title: Zellerndorf

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Zellerndorf
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = Zellerndorfu
 |jednostka                       =
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = AUT Zellerndorf COA.jpg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Dolna Austria
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Hollabrunn|Hollabrunn]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 41,15 km²
 |wysokość                        = 230 m n.p.m.
 |rok                             = 1 stycznia 2014
 |liczba ludności                 = 2 491
 |gęstość zaludnienia             = 61 os./km²
 |numer kierunkowy                = 02945
 |kod pocztowy                    = 2051
 |tablice rejestracyjne           = HL
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = AT-3
 |współrzędne                     = 48°42′N 15°57′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.zellerndorf.gv.at
}}
'''Zellerndorf''' – [[gmina targowa]] w [[Austria|Austrii]], w kraju związkowym [[Dolna Austria]], w powiecie [[Powiat Hollabrunn|Hollabrunn]], w regionie [[Weinviertel]]. Według Austriackiego Urzędu Statystycznego liczyła 2 491 mieszkańców (1 stycznia 2014)<ref>[http://www.statistik.at/wcm/idc/idcplg?IdcService=GET_NATIVE_FILE&dDocName=080904 Austriacki Urząd Statystyczny]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Powiat Hollabrunn}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Hollabrunn]]

title: Zellerndorf

Państwo: Austria

Kraj związkowy: Dolna Austria

Powiat: Hollabrunn

• gęstość: 61 os./km²

Tablice rejestracyjne: HL


text:
# Zelenci
Zelenci (cyr. Зеленци) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w mieście Banja Luka. W 2013 roku liczyła 54 mieszkańców.

title: Zelenci

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Zelenci
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Зеленци}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BA-SRP
 |2. jednostka administracyjna = [[Miasto Banja Luka|Banja Luka]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2013
 |liczba ludności              = 54{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Zelenci''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Зеленци) – [[wieś]] w [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], w [[Republika Serbska|Republice Serbskiej]], w [[Miasto Banja Luka|mieście Banja Luka]]. W 2013 roku liczyła 54 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170323072344/http://www2.rzs.rs.ba/static/uploads/bilteni/popis/gradovi_opstine_naseljena_mjesta/Rezultati_Popisa_2013_Gradovi_Opstine_Naseljena_Mjesta_WEB.xlsx|tytuł=Резултати Пописа 2013, Градови, општине, насељена мјеста|opublikowany=Републички завод за статистику|język=sr|data dostępu=2019-09-25}}</ref>
}}

{{Miasto Banja Luka}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w mieście Banja Luka]]

title: ZelenciЗеленци

Państwo: Bośnia i Hercegowina

Część składowa: Republika Serbska

Miasto: Banja Luka


text:
# (1106) Cydonia
(1106) Cydonia – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 68 dni w średniej odległości 2,6 au. Została odkryta 5 lutego 1929 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl przez Karla Reinmutha. Nazwa planetoidy pochodzi od łacińskiej nazwy pigwy. Cydonia to również nazwa obszaru na Marsie słynnego z Marsjańskiej Twarzy. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1106) 1929 CW.

title: (1106) Cydonia

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 1106
 |       nazwa = Cydonia
 |  oznaczenie = 1929 CW
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Karl Wilhelm Reinmuth|Karl Reinmuth]]
 |       dzień = 5 lutego
 |         rok = 1929
 |występowanie = [[Pas planetoid|Pas główny]]
 |wielka_półoś = 2,5966
 |    mimośród = 0,1251
 |  peryhelium = 2,2717
 |    aphelium = 2,9215
 |         lat = 4
 |         dni = 68
 |      godzin = 8
 |    prędkość = 18,48
 |  nachylenie = 13,09
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 12
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(1106) Cydonia''' – [[planetoida]] z grupy [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4 lat i 68 dni w średniej odległości 2,6 [[jednostka astronomiczna|au]]. Została odkryta 5 lutego 1929 roku w [[Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl]] przez [[Karl Wilhelm Reinmuth|Karla Reinmutha]]. Nazwa planetoidy pochodzi od [[Łacina|łacińskiej]] nazwy [[pigwa pospolita|pigwy]]. Cydonia to również nazwa obszaru na [[Mars]]ie słynnego z [[Marsjańska Twarz|Marsjańskiej Twarzy]]. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe '''(1106) 1929 CW'''.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 1001–2000]]
* [[lista ponumerowanych planetoid]]

== Bibliografia ==
* {{JPL|1106}}
* {{MPC|1106}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPLorb|1106}}

{{SORTUJ:Cydonia}}
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1929]]

title: (1106) Cydonia

Odkrywca: Karl Reinmuth

Data odkrycia: 5 lutego 1929

Przynależność · obiektu: Pas główny

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 68 dni 8 godzin


text:
# Tavastehus regemente
Tavastehus regemente – fiński pułk piechoty w składzie wojsk szwedzkich m.in. okresu wojny trzydziestoletniej (1618–1648) i II wojny północnej (1655–1660). Swoją nazwę wziął od miasta Hämeenlinna (szw. Tavastehus).
W sierpniu 1655 liczył 662 żołnierzy, a jego pułkownikiem był niejaki Mellin.

title: Tavastehus regemente

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Tavastehus regemente
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = SWE
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[wojna trzydziestoletnia]]<br>[[II wojna północna]]
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[piechota]]
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Tavastehus regemente''' – fiński<ref>Finlandia stanowiła wówczas część Królestwa Szwecji.</ref> pułk piechoty w składzie wojsk szwedzkich m.in. okresu [[wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]] (1618–1648) i [[II wojna północna|II wojny północnej]] (1655–1660). Swoją nazwę wziął od miasta [[Hämeenlinna]] (szw. ''Tavastehus'').

W sierpniu 1655 liczył 662 żołnierzy, a jego pułkownikiem był niejaki Mellin.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Holmberg, Björn (1993). Arméns regementen, skolor och staber: en sammanställning. Arvidsjaur: Svenskt militärhistoriskt bibliotek. {{ISBN|91-972209-0-6}}.
* {{Cytuj|autor = Rune Kjellander |tytuł = Sveriges regementschefer 1700-2000: chefsbiografier och förbandsöversikter |data = 2003 |isbn = 91-87184-74-5 |miejsce = Stockholm |wydawca = Probus |oclc = 830521743 }}

[[Kategoria:Pułki piechoty szwedzkiej]]
[[Kategoria:Wojsko fińskie]]

title: Tavastehus regemente

Państwo: Szwecja

Rodzaj wojsk: piechota


text:
# David Korner
David Korner lub Barta, Albert, i A. Mathieu (ur. 19 października 1914, zm. 6 września 1976) – francuski i rumuński działacz trockistowski i związkowiec.
Urodził się w żydowskiej rodzinie, w latach 1932-1933 był członkiem Rumuńskiej Partii Komunistycznej. W lipcu 1933 roku skazany za udział w organizacji strajku i skazany na 18 miesięcy więzienia.
W 1934 przeniósł się do Paryża gdzie rozpoczął studia. Założył tam antystalinowską „Groupe Bolchévique-Léniniste de Roumanie”. Po jej upadku David Korner założył małą grupę trockistowską (pod nazwą Unia Komunistyczna), czasami nazywaną „grupą Barta”.
Po wojnie grupa Barta odegrała ważną rolę w strajku w zakładach Renault w 1947 roku. David Korner odmawia zaangażowania się, kiedy Robert Barcia, alias Hardy postanowił utworzyć nową organizacje rewolucyjną. Po 68 roku skupił się na badaniu historii trockizmu.

title: David Korner

wikitext:
'''David Korner''' lub '''Barta''', '''Albert''', i '''A. Mathieu''' (ur. [[19 października]] [[1914]], zm. [[6 września]] [[1976]]) – [[Francja|francuski]] i [[Rumunia|rumuński]] działacz [[trockizm|trockistowski]] i związkowiec.

Urodził się w żydowskiej rodzinie, w latach 1932-1933 był członkiem [[Rumuńska Partia Komunistyczna|Rumuńskiej Partii Komunistycznej]]. W lipcu 1933 roku skazany za udział w organizacji strajku i skazany na 18 miesięcy więzienia.

W 1934 przeniósł się do [[Paryż]]a gdzie rozpoczął studia. Założył tam antystalinowską „Groupe Bolchévique-Léniniste de Roumanie”. Po jej upadku David Korner założył małą grupę trockistowską (pod nazwą Unia Komunistyczna), czasami nazywaną „grupą Barta”<ref>[http://www.marxists.org/history/etol/revhist/backiss/vol3/no1/barta.html How the Bolshevik-Leninist Group of Romania was Founded, marxist.org]</ref>.

Po wojnie grupa Barta odegrała ważną rolę w strajku w zakładach [[Renault]] w 1947 roku. David Korner odmawia zaangażowania się, kiedy [[Robert Barcia]], alias Hardy postanowił utworzyć nową organizacje rewolucyjną. Po 68 roku skupił się na badaniu historii trockizmu.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.marxists.org/archive/barta/bio/bio.htm David Korner (Barta), 1914-1976] na portalu [[Marxists Internet Archive]]

{{SORTUJ:Korner, David}}
[[Kategoria:Francuscy trockiści]]
[[Kategoria:Francuscy związkowcy]]
[[Kategoria:Rumuńscy Żydzi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1914]]
[[Kategoria:Zmarli w 1976]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}


text:
# Ślizg słodkowodny
Ślizg słodkowodny, ślizg rzeczny  (Salaria fluviatilis) – gatunek ryby z rodziny ślizgowatych. Jedyny słodkowodny, europejski przedstawiciel tej rodziny.

## Występowanie
Południowa i wschodnia Hiszpania, południowa Francja, Włochy, Dalmacja, zachodnia i południowa Turcja oraz Maroko, Algieria i wyspy na Morzu Śródziemnym.
Żyje zarówno w przybrzeżnych wodach morskich jak i jeziorach, wolno płynących rzekach i kanałach. Żyje przy dnie chowając się pod kamieniami. Młode osobniki często żyją w stadach, starsze są samotnikami.

## Opis
Osiąga 10(15) cm długości. Ciało wydłużone, pokryte grubą skórą i szczątkowymi łuskami. Na szczycie głowy występuje niski, mięsisty czub silniej rozwinięty u samców. Otwór gębowy mały, uzębiony, w każdej szczęce jeden ząb jest znacznie większy i zagięty do tyłu. Nad oczami niewielkie, mięsiste czułki. Płetwa grzbietowa jednakowej wysokości na całej długości, zaczyna się tuż za głową i biegnie aż do płetwy ogonowej która jest zaokrąglona.
Grzbiet oliwkowobrązowy, boki jaśniejsze, brzuch żółtawobiały. Na grzbiecie i bokach występują ciemnobrązowe plamki i prążki. Na policzkach 3 brązowe paski. Na płetwie grzbietowej ciemne plamy. Ubarwienie zmienne, zależne od środowiska.

## Odżywianie
Żywi się bezkręgowcami dennymi.

## Rozród
W czasie tarła samiec wyszukuje zagłębienie pod kamieniem którego broni przed innymi samcami. W tym czasie jego ciało staje się prawie czarne. Falującymi ruchami zwabia samicę, która składa jaja w górnej części jamki. Samiec opiekuje się nią, za pomocą ruchów ciała i płetw zapewniając stały dopływ świeżej wody. Przy temperaturze 20 °C wylęg następuje po około 14 dniach.

title: Ślizg słodkowodny

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Ślizg słodkowodny
 |nazwa łacińska         = ''Salaria fluviatilis''
 |TSN                    = 636528
 |zoolog                 = ([[Ignacio de Asso|Asso]], 1801)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Blennie d'eau douce-Salaria fluviatilis.JPG
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[okoniokształtne]]
 |podrząd                = [[ślizgowce]]
 |rodzina                = [[ślizgowate]]
 |rodzaj                 = ''[[Salaria]]''
 |gatunek                = ślizg słodkowodny
 |synonimy               =
* ''Blennius alpestris''  Blanchard, 1866
* ''Blennius anticolus''  Bonaparte, 1840
* ''Blennius cagnota''  Valenciennes, 1836
* ''Blennius fluviatilis''  Asso, 1801
* ''Blennius frater''  Bloch & Schneider, 1801
* ''Blennius inaequalis''  Valenciennes, 1836
* ''Blennius lupulus''  Bonaparte, 1840
* ''Blennius petteri''  Heckel & Kner, 1858
* ''Blennius vulgaris''  Pollini, 1816
* ''Ichthyocoris pollinii''  Bonaparte, 1846
* ''Salarias fluviatilis''  Asso, 1801
* ''Salarias varus''  Risso, 1827
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 60764
 |wikispecies            = Salaria fluviatilis
 |commons                = Category:Salaria fluviatilis
}}
'''Ślizg słodkowodny'''{{r|FTs}}, '''ślizg rzeczny'''<ref>{{Cytuj|autor = Peter Hiscock |tytuł = Akwarium inspirowane naturą |data = 2005 |isbn = 83-89725-17-7 |miejsce = Warszawa |wydawca = ARTI |s = 93 |oclc = 749640571 }}</ref>  (''Salaria fluviatilis'') – gatunek ryby z rodziny [[ślizgowate|ślizgowatych]]. Jedyny słodkowodny, [[Europa|europejski]] przedstawiciel tej rodziny.

== Występowanie ==
Południowa i wschodnia [[Hiszpania]], południowa [[Francja]], [[Włochy]], [[Dalmacja]], zachodnia i południowa [[Turcja]] oraz [[Maroko]], [[Algieria]] i wyspy na [[Morze Śródziemne|Morzu Śródziemnym]].

Żyje zarówno w przybrzeżnych wodach morskich jak i jeziorach, wolno płynących rzekach i kanałach. Żyje przy dnie chowając się pod kamieniami. Młode osobniki często żyją w stadach, starsze są samotnikami.

== Opis ==
Osiąga 10(15) cm długości. Ciało wydłużone, pokryte grubą skórą i szczątkowymi łuskami. Na szczycie głowy występuje niski, mięsisty czub silniej rozwinięty u samców. Otwór gębowy mały, uzębiony, w każdej szczęce jeden ząb jest znacznie większy i zagięty do tyłu. Nad oczami niewielkie, mięsiste czułki. Płetwa grzbietowa jednakowej wysokości na całej długości, zaczyna się tuż za głową i biegnie aż do płetwy ogonowej która jest zaokrąglona.

Grzbiet oliwkowobrązowy, boki jaśniejsze, brzuch żółtawobiały. Na grzbiecie i bokach występują ciemnobrązowe plamki i prążki. Na policzkach 3 brązowe paski. Na płetwie grzbietowej ciemne plamy. Ubarwienie zmienne, zależne od środowiska.

== Odżywianie ==
Żywi się [[bezkręgowce|bezkręgowcami]] dennymi.

== Rozród ==
W czasie tarła samiec wyszukuje zagłębienie pod kamieniem którego broni przed innymi samcami. W tym czasie jego ciało staje się prawie czarne. Falującymi ruchami zwabia samicę, która składa jaja w górnej części jamki. Samiec opiekuje się nią, za pomocą ruchów ciała i płetw zapewniając stały dopływ świeżej wody. Przy temperaturze 20 °C wylęg następuje po około 14 dniach.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="FTs">{{Cytuj|autor = Fritz Terofal; Claus Militz |tytuł = Ryby słodkowodne |data = 1997 |isbn = 83-7129-441-7 |inni = Henryk Garbarczyk (tłum.); Eligiusz Nowakowski (tłum.); Jacek Wagner (tłum.) |miejsce = Warszawa |wydawca = Świat Książki |oclc = 830128659 }}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* Jiří Čihař, ''przewodnik ryby słodkowodne'', Multico Warszawa 1992, {{ISBN|83-7073-007-8}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Okoniokształtne]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1801 roku]]

title: Ślizg słodkowodny

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: okoniokształtne

Podrząd: ślizgowce

Rodzina: ślizgowate

Rodzaj: Salaria

Gatunek: ślizg słodkowodny