text:
# Klaus Ofner
Klaus Ofner (ur. 15 czerwca 1968 w Murau) – austriacki narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, brązowy medalista olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

## Kariera
W Pucharze Świata Klaus Ofner zadebiutował 18 stycznia 1986 roku w Murau, gdzie zajął 61. miejsce w zawodach metodą Gundersena. Był to jego jedyny start w sezonie 1985/1986 i wobec braku zdobytych punktów (w sezonach 1983/1984-1992/1993 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W kolejnym sezonie w ogóle nie pojawił się w zawodach pucharowych. Wrócił w sezonie 1987/1988, lecz mimo pięciu startów ponownie nie wywalczył punktów. W lutym 1988 roku wziął jednak udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie w zawodach indywidualnych zajął 22. pozycję. Po skokach był jedenasty, jednak na trasie biegu nie zdołał obronić tej lokaty.
Pierwsze pucharowe punkty zdobył 29 grudnia 1988 roku w Oberwiesenthal od razu stając na podium - zajął drugie miejsce w Gundersenie. W sezonie 1988/1989 jeszcze dwukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stanął. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie jedenasty. W lutym 1989 roku wystartował na mistrzostwach świata w Lahti. W konkursie indywidualnym spadł z piątej pozycji po skokach na dziesiąte miejsce na mecie biegu, był jednak najlepszym z austriackich kombinatorów w tych zawodach. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty w sztafecie.
W sezonach 1989/1990 i 1990/1991 łącznie sześciokrotnie znajdował się w pierwszej dziesiątce, lecz nie stanął na podium. Najbliżej był 19 stycznia 1990 roku w Murau, gdzie był czwarty. W 1991 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, które były najbardziej udaną imprezą w jego karierze. Ofner wygrał konkurs skoków w Gundersenie i na trasę biegu wyruszył z przewagą 53 sekund nad Fredem Børre Lundbergiem z Norwegii. W biegu musiał jednak uznać wyższość Norwega, a także swego rodaka Klausa Sulzenbachera, który wyprzedził go na mecie o zaledwie 0.2 sekundy i zgarnął srebrny medal. Ofner zajął trzecie miejsce, wyprzedzając czwartego w zawodach reprezentanta ZSRR Allara Levandiego o 0.4 sekundy. W sztafecie Austriacy w składzie Ofner, Sulzenbacher i Günther Csar wygrali konkurs skoków i prowadzenia nie oddali już do końca.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata Klaus osiągnął w sezonie 1991/1992. Pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce i tylko raz nie zdobył punktów. Na podium stanął dwukrotnie: 18 stycznia w Murau był trzeci, a 28 lutego 1992 roku w Lahti zajął drugie miejsce. Podium w Lahti było jego ostatnim sukcesem w Pucharze Świata. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie czwarty. W lutym 1992 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Albertville. W zawodach indywidualnych wygrał konkurs skoków i z przewagą 16 sekund nad Japończykiem Rei'ichim Mikatą ruszył na trasę biegu. Na mecie był jednak piąty, a do zwycięzcy Fabrice’a Guya z Francji stracił blisko półtorej minuty. W sztafecie wraz z Klausem Sulzenbacherem i Stefanem Kreinerem zdobył brązowy medal. W skokach Austriacy zajęli drugie miejsce i przed biegiem tracili do prowadzących Japończyków prawie dwie i pół minuty. Na trasie biegu nieco zmniejszyli stratę, jednak liderów nie dogonili, co więcej stracili drugie miejsce na rzecz Norwegów. Na mecie stawili się na trzecim miejscu, tracąc blisko 14 sekund do srebrnego medalu.
W zawodach pucharowych Ofner startował do zakończenia sezonu 1995/1996, jednak osiągał coraz słabsze wyniki. Wystartował w tym czasie na dwóch dużych imprezach: mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku oraz rozegranych dwa lata później mistrzostwach w Thunder Bay, gdzie w sztafecie zajmował odpowiednio siódmą i piąta pozycję. Ostatni oficjalny występ zanotował 8 marca 1996 roku w Falun, gdzie zajął 35. miejsce w Gundersenie. W 1996 roku zakończył karierę.

## Osiągnięcia

### Igrzyska Olimpijskie
| Miejsce | Dzień     | Rok  | Miejscowość | Konkurencja             | Wynik zwycięzcy | Strata  | Zwycięzca      |
| ------- | --------- | ---- | ----------- | ----------------------- | --------------- | ------- | -------------- |
| 22.     | 28 lutego | 1988 | Calgary     | Gundersen K-90/15 km    | 38:16,8         | +3:58,8 | Hippolyt Kempf |
| 5.      | 12 lutego | 1992 | Albertville | Gundersen K-90/15 km    | 44:28,1         | +1:29,8 | Fabrice Guy    |
| 3.      | 24 lutego | 1992 | Albertville | Sztafeta K-90/3 × 10 km | 1:23:36,6       | +1:40,1 | Japonia        |

### Mistrzostwa świata
| Miejsce | Dzień     | Rok  | Miejscowość   | Konkurencja             | Wynik zwycięzcy | Strata   | Zwycięzca           |
| ------- | --------- | ---- | ------------- | ----------------------- | --------------- | -------- | ------------------- |
| 10.     | 18 lutego | 1989 | Lahti         | Gundersen K-90/15 km    | 37:10,7         | +4:03,9  | Trond Einar Elden   |
| 5.      | 24 lutego | 1989 | Lahti         | Sztafeta K-90/3 × 10 km | 1:24:21,7       | +3.36,5  | Norwegia            |
| 3.      | 7 lutego  | 1991 | Val di Fiemme | Gundersen K-90/15 km    | 41:00,6         | +1:11,3  | Fred Børre Lundberg |
| 1.      | 8 lutego  | 1991 | Val di Fiemme | Sztafeta K-90/3 × 10 km | 1:21:22,5       | -        | -                   |
| 7.      | 19 lutego | 1993 | Falun         | Sztafeta K-90/3 × 10 km | 1:19:25,7       | +14.59,4 | Japonia             |
| 5.      | 10 marca  | 1995 | Thunder Bay   | Sztafeta K-90/4 × 5 km  | 56:20,2         | +6.57,3  | Japonia             |

### Puchar Świata

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1988/1989: 11.
- sezon 1989/1990: 16.
- sezon 1990/1991: 10.
- sezon 1991/1992: 4.
- sezon 1992/1993: 26.
- sezon 1993/1994: 36.
- sezon 1994/1995: 32.
- sezon 1995/1996: 38.

#### Miejsca na podium chronologicznie
| Nr | Data             | Miejscowość    | Konkurencja         | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata      | Zwycięzca          |
| -- | ---------------- | -------------- | ------------------- | --------------- | ------- | ----------- | ------------------ |
| 1. | 29 grudnia 1988  | Oberwiesenthal | Gundersen K90/15 km | ?               | 2.      | ?           | Knut Tore Apeland  |
| 2. | 18 stycznia 1992 | Murau          | Gundersen K90/15 km | ?               | 3.      | +2:13.2 min | Fabrice Guy        |
| 3. | 28 lutego 1992   | Lahti          | Gundersen K90/15 km | ?               | 2.      | +46.0 s     | Klaus Sulzenbacher |

### Puchar Kontynentalny

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1990/1991: 41

#### Miejsca na podium chronologicznie
Ofner nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Kontynentalnego.

title: Klaus Ofner

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko   = Klaus Ofner
 | dyscyplina        = kombinacja norweska
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = 15 czerwca 1968
 | miejsce urodzenia = [[Murau]]
 | data śmierci      =
 | miejsce śmierci   =
 | klub              = WSV Murau
 | wzrost            = 184 cm
 | debiut            = [[18 stycznia|18.01]] [[1986]], [[Murau]]
 (61. miejsce – Gundersen)
 | pierwsze punkty   = [[29 grudnia|29.12]] [[1988]], [[Oberwiesenthal]]
 (2. miejsce – Gundersen)
 | pierwsze podium   = [[29 grudnia|29.12]] [[1988]], [[Oberwiesenthal]] (2. miejsce – Gundersen)
 | commons           =
 | wikicytaty        =
 | www               =
 | medale            =
{{Medalista infobox/reprezentacja|AUT}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Albertville|1992|kombinacja norweska|brąz|([[Kombinacja norweska na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 – sztafeta|sztafeta]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|NK}}
{{Medalista infobox/MŚ|NK|Val di Fiemme|1991|złoto|[[Kombinacja norweska na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1991|sztafeta]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|NK|Val di Fiemme|1991|brąz|[[Kombinacja norweska na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1991|Gundersen]]}}
}}
'''Klaus Ofner''' (ur. [[15 czerwca]] [[1968]] w [[Murau]]) – [[austria]]cki narciarz, specjalista [[kombinacja norweska|kombinacji norweskiej]], brązowy medalista olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

== Kariera ==
W [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej|Pucharze Świata]] Klaus Ofner zadebiutował 18 stycznia 1986 roku w [[Murau]], gdzie zajął 61. miejsce w zawodach [[metoda Gundersena|metodą Gundersena]]. Był to jego jedyny start w [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1985/1986|sezonie 1985/1986]] i wobec braku zdobytych punktów (w sezonach 1983/1984-1992/1993 obowiązywała inna [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej#Zasady|punktacja Pucharu Świata]]) nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1986/1987|kolejnym sezonie]] w ogóle nie pojawił się w zawodach pucharowych. Wrócił w [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1987/1988|sezonie 1987/1988]], lecz mimo pięciu startów ponownie nie wywalczył punktów. W lutym 1988 roku wziął jednak udział w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1988|igrzyskach olimpijskich w Calgary]], gdzie w zawodach indywidualnych zajął 22. pozycję. Po skokach był jedenasty, jednak na trasie biegu nie zdołał obronić tej lokaty.

Pierwsze pucharowe punkty zdobył 29 grudnia 1988 roku w [[Oberwiesenthal]] od razu stając na podium - zajął drugie miejsce w Gundersenie. W [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1988/1989|sezonie 1988/1989]] jeszcze dwukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stanął. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie jedenasty. W lutym 1989 roku wystartował na [[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1989|mistrzostwach świata w Lahti]]. W konkursie indywidualnym spadł z piątej pozycji po skokach na dziesiąte miejsce na mecie biegu, był jednak najlepszym z austriackich kombinatorów w tych zawodach. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty w sztafecie.

W sezonach [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1989/1990|1989/1990]] i [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1990/1991|1990/1991]] łącznie sześciokrotnie znajdował się w pierwszej dziesiątce, lecz nie stanął na podium. Najbliżej był 19 stycznia 1990 roku w Murau, gdzie był czwarty. W 1991 roku wziął udział w [[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1991|mistrzostwach świata w Val di Fiemme]], które były najbardziej udaną imprezą w jego karierze. Ofner wygrał konkurs skoków w Gundersenie i na trasę biegu wyruszył z przewagą 53 sekund nad [[Fred Børre Lundberg|Fredem Børre Lundbergiem]] z [[Norwegia|Norwegii]]. W biegu musiał jednak uznać wyższość Norwega, a także swego rodaka [[Klaus Sulzenbacher|Klausa Sulzenbachera]], który wyprzedził go na mecie o zaledwie 0.2 sekundy i zgarnął srebrny medal. Ofner zajął trzecie miejsce, wyprzedzając czwartego w zawodach reprezentanta [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] [[Allar Levandi|Allara Levandiego]] o 0.4 sekundy. W sztafecie Austriacy w składzie Ofner, Sulzenbacher i [[Günther Csar]] wygrali konkurs skoków i prowadzenia nie oddali już do końca.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata Klaus osiągnął w [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1991/1992|sezonie 1991/1992]]. Pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce i tylko raz nie zdobył punktów. Na podium stanął dwukrotnie: 18 stycznia w Murau był trzeci, a 28 lutego 1992 roku w [[Lahti]] zajął drugie miejsce. Podium w Lahti było jego ostatnim sukcesem w Pucharze Świata. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie czwarty. W lutym 1992 roku wystąpił na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992|igrzyskach olimpijskich w Albertville]]. W zawodach indywidualnych wygrał konkurs skoków i z przewagą 16 sekund nad [[Japonia|Japończykiem]] [[Rei'ichi Mikata|Rei'ichim Mikatą]] ruszył na trasę biegu. Na mecie był jednak piąty, a do zwycięzcy [[Fabrice Guy|Fabrice’a Guya]] z [[Francja|Francji]] stracił blisko półtorej minuty. W sztafecie wraz z Klausem Sulzenbacherem i [[Stefan Kreiner|Stefanem Kreinerem]] zdobył brązowy medal. W skokach Austriacy zajęli drugie miejsce i przed biegiem tracili do prowadzących Japończyków prawie dwie i pół minuty. Na trasie biegu nieco zmniejszyli stratę, jednak liderów nie dogonili, co więcej stracili drugie miejsce na rzecz Norwegów. Na mecie stawili się na trzecim miejscu, tracąc blisko 14 sekund do srebrnego medalu.

W zawodach pucharowych Ofner startował do zakończenia [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1995/1996|sezonu 1995/1996]], jednak osiągał coraz słabsze wyniki. Wystartował w tym czasie na dwóch dużych imprezach: [[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1993|mistrzostwach świata w Falun]] w 1993 roku oraz rozegranych dwa lata później [[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1995|mistrzostwach w Thunder Bay]], gdzie w sztafecie zajmował odpowiednio siódmą i piąta pozycję. Ostatni oficjalny występ zanotował 8 marca 1996 roku w Falun, gdzie zajął 35. miejsce w Gundersenie. W 1996 roku zakończył karierę.

== Osiągnięcia ==
=== [[Zimowe igrzyska olimpijskie|Igrzyska Olimpijskie]] [[Plik:Olympic rings.svg|50px]] ===
{| width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Wynik zwycięzcy
! Strata
! Zwycięzca
|-
||22.
||28 lutego
||[[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1988|1988]]
||{{flaga|CAN}} [[Calgary]]
||Gundersen K-90/15 km
||38:16,8
||+3:58,8
||{{flaga|CHE}} [[Hippolyt Kempf]]
|-
||5.
||12 lutego
||[[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992|1992]]
||{{flaga|FRA}} [[Albertville]]
||Gundersen K-90/15 km
||44:28,1
||+1:29,8
||{{flaga|FRA}} [[Fabrice Guy]]
|-bgcolor=ffdf9f
||3.[[Plik:Bronze medal.svg|15px]]
||24 lutego
||[[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992|1992]]
||{{flaga|FRA}} [[Albertville]]
||Sztafeta K-90/3 × 10 km<ref>Skład drużyny: Klaus Ofner, [[Stefan Kreiner]], [[Klaus Sulzenbacher]]</ref>
||1:23:36,6
||+1:40,1
||{{państwo|JPN}}
|}

=== [[Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym|Mistrzostwa świata]] ===
{| width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Wynik zwycięzcy
! Strata
! Zwycięzca
|-
||10.
||18 lutego
||[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1989|1989]]
||{{flaga|FIN}} [[Lahti]]
||Gundersen K-90/15 km
||37:10,7
||+4:03,9
||{{flaga|NOR}} [[Trond Einar Elden]]
|-
||5.
||24 lutego
||[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1989|1989]]
||{{flaga|FIN}} [[Lahti]]
||Sztafeta K-90/3 × 10 km<ref name="ReferenceA">Skład drużyny: [[Günther Csar]], Klaus Ofner, [[Klaus Sulzenbacher]]</ref>
||1:24:21,7
||+3.36,5
||{{państwo|NOR}}
|-bgcolor=ffdf9f
||3.[[Plik:FIS bronze medal.png|15px]]
||7 lutego
||[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1991|1991]]
||{{flaga|ITA}} [[Val di Fiemme]]
||Gundersen K-90/15 km
||41:00,6
||+1:11,3
||{{flaga|NOR}} [[Fred Børre Lundberg]]
|-bgcolor=ffffbf
||1.[[Plik:FIS gold medal.png|15px]]
||8 lutego
||[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1991|1991]]
||{{flaga|ITA}} [[Val di Fiemme]]
||Sztafeta K-90/3 × 10 km<ref name="ReferenceA" />
||1:21:22,5
||-
||-
|-
||7.
||19 lutego
||[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1993|1993]]
||{{flaga|SWE}} [[Falun]]
||Sztafeta K-90/3 × 10 km<ref>Skład drużyny: Klaus Ofner, [[Markus Platzer]], [[Robert Stadelmann]]</ref>
||1:19:25,7
||+14.59,4
||{{państwo|JPN}}
|-
||5.
||10 marca
||[[Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1995|1995]]
||{{flaga|CAN}} [[Thunder Bay]]
||Sztafeta K-90/4 × 5 km<ref>Skład drużyny: [[Robert Stadelmann]], [[Mario Stecher]], [[Georg Riedelsperger]], Klaus Ofner</ref>
||56:20,2
||+6.57,3
||{{państwo|JPN}}
|}

=== [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej|Puchar Świata]] ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1988/1989|sezon 1988/1989]]: 11.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1989/1990|sezon 1989/1990]]: 16.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1990/1991|sezon 1990/1991]]: 10.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1991/1992|sezon 1991/1992]]: 4.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1992/1993|sezon 1992/1993]]: 26.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1993/1994|sezon 1993/1994]]: 36.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1994/1995|sezon 1994/1995]]: 32.
* [[Puchar Świata w kombinacji norweskiej 1995/1996|sezon 1995/1996]]: 38.

==== Miejsca na podium chronologicznie ====
{| width=70% style="font-size: 89%; text-align: center" class=wikitable
|-
! Nr
! Data
! Miejscowość
! Konkurencja
! Wynik zwycięzcy
! Pozycja
! Strata
! Zwycięzca
|-
||1.
||[[29 grudnia]] [[1988]]
||{{Flaga|DDR}} [[Oberwiesenthal]]
||Gundersen K90/15 km
||?
||2.
||?
||{{flaga|NOR}} [[Knut Tore Apeland]]
|-bgcolor=DCDCDC
||2.
||[[18 stycznia]] [[1992]]
||{{Flaga|AUT}} [[Murau]]
||Gundersen K90/15 km
||?
||3.
||+2:13.2 min
||{{flaga|BRD}} [[Fabrice Guy]]
|-
||3.
||[[28 lutego]] [[1992]]
||{{Flaga|FIN}} [[Lahti]]
||Gundersen K90/15 km
||?
||2.
||+46.0 s
||{{flaga|AUT}} [[Klaus Sulzenbacher]]
|}

=== [[Puchar Kontynentalny w kombinacji norweskiej|Puchar Kontynentalny]] ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
* [[Puchar Kontynentalny w kombinacji norweskiej 1990/1991|sezon 1990/1991]]: 41

==== Miejsca na podium chronologicznie ====
Ofner nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Kontynentalnego.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://data.fis-ski.com/dynamic/athlete-biography.html?sector=NK&competitorid=44615&type=result Profil na stronie FIS] {{lang|de|en|fr}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/of/klaus-ofner-1.html | tytuł = Profil na sports-reference.com | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20100128231052/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/of/klaus-ofner-1.html | zarchiwizowano = 2010-01-28 | język = en}}

{{Mistrzowie świata w kombinacji norweskiej - drużyny}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ofner, Klaus}}
[[Kategoria:Austriaccy kombinatorzy norwescy]]
[[Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988]]
[[Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992]]
[[Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1991]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]

title: · Klaus Ofner

Data i miejsce urodzenia: 15 czerwca 1968 · Murau

Klub: WSV Murau

Debiut w PŚ: 18.01 1986, Murau · (61. miejsce – Gundersen)

Pierwsze punkty w PŚ: 29.12 1988, Oberwiesenthal · (2. miejsce – Gundersen)

Pierwsze podium w PŚ: 29.12 1988, Oberwiesenthal (2. miejsce – Gundersen)

title: Dorobek medalowy

brąz: Albertville 1992 · kombinacja norweska · (sztafeta)

złoto: Val di Fiemme 1991 · sztafeta


text:
# Dekanat sieradzki II
Dekanat sieradzki II – jeden z 33 dekanatów rzymskokatolickiej diecezji włocławskiej.
W skład dekanatu wchodzą następujące parafie:
- parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Sieradzu
- parafia św. Bartłomieja Apostoła w Charłupii Wielkiej
- parafia św. Walentego w Kłocku
- parafia św. Wawrzyńca w Tubądzinie
- parafia św. Klemensa w Wągłczewie
- parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła we Wróblewie

Dziekan dekanatu sieradzkiego II
- ks. prał. dr Mirosław Miłek - proboszcz parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Sieradzu

Wicedziekan
- ks. Krzysztof Kaźmierczak jun. - proboszcz parafii św. Klemensa w Wągłczewie[1]

## Ojciec duchowny
- ks. Sławomir Polaszek - proboszcz parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła w Charłupii Wielkiej[2]

wikiname: plwiki

title: Dekanat sieradzki II

in_language: pl

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Dekanat sieradzki II
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Dekanat
 |grafika                        = Sieradz - Kościół Najświętszego Serca Jezusowego.jpg
 |opis grafiki                   = Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Sieradzu - siedziba dekanatu
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        =
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 =
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       =
 |kościół                        =
 |nadrzędna administratura typ   = [[Diecezja]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Diecezja włocławska|włocławska]]
 |obiekt sakralny typ            =
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = ks. prał. dr Mirosław Miłek
 |administrator pomocniczy       = ks. Krzysztof Kamiński jun.
 |administrator senior           = ks. Sławomir Polaszek
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  = 13
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 = 6
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           = sieradzkidrugi.png
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            = http://web.archive.org/web/20130313044610/http://www.diecezja.wloclawek.pl/pl/184/sieradzki-II
}}
'''Dekanat sieradzki II''' – jeden z 33 dekanatów rzymskokatolickiej [[diecezja włocławska|diecezji włocławskiej]].

W skład [[dekanat]]u wchodzą następujące [[parafia|parafie]]:
* [[Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Sieradzu|parafia Najświętszego Serca Jezusowego]] w [[Sieradz]]u
* [[parafia św. Bartłomieja Apostoła w Charłupii Wielkiej|parafia św. Bartłomieja Apostoła]] w [[Charłupia Wielka|Charłupii Wielkiej]]
* [[parafia św. Walentego w Kłocku|parafia św. Walentego]] w [[Kłocko|Kłocku]]
* [[parafia św. Wawrzyńca w Tubądzinie|parafia św. Wawrzyńca]] w [[Tubądzin]]ie
* [[parafia św. Klemensa w Wągłczewie|parafia św. Klemensa]] w [[Wągłczew]]ie
* [[Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła we Wróblewie|parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła]] we [[Wróblew (powiat sieradzki)|Wróblewie]]

'''Dziekan dekanatu sieradzkiego II'''
* ks. prał. dr Mirosław Miłek - proboszcz parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Sieradzu
'''Wicedziekan'''
* ks. Krzysztof Kaźmierczak jun. - proboszcz parafii św. Klemensa w Wągłczewie<ref>[https://diecezja.wloclawek.pl/ksieza/ks-krzysztof-kazmierczak-jun,2ffa599b-0fb6-ef11-8276-005056ad64c0 ks. Krzysztof Kaźmierczak jun.], diecezja.wloclawek.pl, [data dostępu 2025-07-05]. </ref>

== Ojciec duchowny ==

* ks. Sławomir Polaszek - proboszcz parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła w Charłupii Wielkiej<ref>[https://diecezja.wloclawek.pl/ksieza/ks-slawomir-polaszek,3efc599b-0fb6-ef11-8276-005056ad64c0 ks. Sławomir Polaszek], diecezja.wloclawek.pl, [data dostępu 2025-07-06]. </ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}{{Parafie dekanatu Sieradz II}}
{{Dekanaty diecezji włocławskiej}}

[[Kategoria:Dekanaty diecezji włocławskiej|Sieradzki II, Dekanat]]
[[Kategoria:Chrześcijaństwo w Sieradzu]]

title: Dekanat sieradzki II

Państwo: Polska

Diecezja: włocławska

Dziekan: ks. prał. dr Mirosław Miłek

Wicedziekan: ks. Krzysztof Kamiński jun.

Ojciec duchowny: ks. Sławomir Polaszek


text:
# Scenopinus niger
Scenopinus niger – gatunek muchówki z podrzędu krótkoczułkich i rodziny zwieskowatych.
Gatunek ten opisany został w 1776 roku przez Charlesa De Geera jako Nemotelus niger.
Muchówka o ciele długości od 4,5 do 7 mm, czarno lub ciemnobrunatno ubarwionym. Głowa jest półkulista, u obu płci dychoptyczna. Fasetki oczu w górnej i dolnej części są takich samych rozmiarów. Czoło jest chropowate, matowe, czarne, u samicy z rowkiem. Czułki mają wydłużony ostatni człon o takiej samej szerokości na całej długości. Śródplecze jest pozbawione opylenia. Skrzydła są mocno przyciemnione. Odnóża są czarne z jaśniejszymi stopami. U samca tylna para odnóży ma zgrubiałe golenie. Odwłok ma ostatni segment w przypadku samicy płaski i u szczytu zaostrzony, a w przypadku samca kulisty i opatrzony dwoma wyrostkami.
Owad w Europie znany z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Szwecji, Danii, Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji i Węgier. Owady dorosłe aktywne są od maja do sierpnia.

title: Scenopinus niger

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Scenopinus niger''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Charles De Geer|De Geer]], 1776)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[muchówki]]
 |podrząd                = [[muchówki krótkoczułkie]]
 |nadrodzina             = [[Asiloidea]]
 |rodzina                = [[zwieskowate]]
 |rodzaj                 = ''[[Scenopinus]]''
 |gatunek                = ''Scenopinus niger''
 |synonimy               =
* ''Nemotelus niger'' De Geer, 1776
* ''Musca rugosus'' Fabricius, 1794
* ''Nemotelus tarsatus'' Panzer, 1806
* ''Scenopinus ater'' Fallen, 1817
* ''Scenopinus nigripes'' Meigen, 1824
* ''Scenopinus fasciatus'' Walker, 1851
* ''Omphrale nigra'' (De Geer, 1776)
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Scenopinus niger''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[muchówki]] z [[rząd (biologia)|podrzędu]] [[muchówki krótkoczułkie|krótkoczułkich]] i [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[zwieskowate|zwieskowatych]].

Gatunek ten opisany został w 1776 roku przez [[Charles De Geer|Charlesa De Geera]] jako ''Nemotelus niger''{{r|fe}}.

Muchówka o ciele długości od 4,5 do 7 mm, czarno lub ciemnobrunatno ubarwionym. Głowa jest półkulista, u obu płci [[muchówki dychoptyczne|dychoptyczna]]. [[Omatidium|Fasetki]] oczu w górnej i dolnej części są takich samych rozmiarów. [[Czoło (anatomia)|Czoło]] jest chropowate, matowe, czarne, u samicy z rowkiem. Czułki mają wydłużony ostatni człon o takiej samej szerokości na całej długości. [[Śródplecze]] jest pozbawione opylenia. Skrzydła są mocno przyciemnione. Odnóża są czarne z jaśniejszymi [[stopa sześcionogów|stopami]]. U samca tylna para odnóży ma zgrubiałe [[goleń|golenie]]. [[Odwłok]] ma ostatni segment w przypadku samicy płaski i u szczytu zaostrzony, a w przypadku samca kulisty i opatrzony dwoma wyrostkami{{r|Trojan}}.

Owad w Europie znany z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Szwecji, Danii, Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji i Węgier{{r|fe}}. [[imago|Owady dorosłe]] aktywne są od maja do sierpnia{{r|Trojan}}.

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="fe">{{Cytuj stronę | url = https://fauna-eu.org/cdm_dataportal/taxon/ca51eeeb-fcf4-4dfa-a606-68a6e480998c | tytuł = Scenopinus niger | praca = Fauna Europaea | data dostępu = 2018-06-15}}</ref>
<ref name=Trojan>{{cytuj książkę | autor= Przemysław Trojan | tytuł = Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XXVIII Muchówki – Diptera, zeszyt 26 – Omphralidae | rok=1956 | miejsce=Warszawa | wydawca= [[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]], [[Polskie Towarzystwo Entomologiczne|Polski Związek Entomologiczny]]}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zwieskowate]]
[[Kategoria:Muchówki Europy]]
[[Kategoria:Taksony opisane przez Charlesa De Geera]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1776 roku]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: muchówki

Podrząd: muchówki krótkoczułkie

Nadrodzina: Asiloidea

Rodzina: zwieskowate

Rodzaj: Scenopinus

Gatunek: Scenopinus niger


text:
# Reprezentacja Malezji w piłce siatkowej kobiet
Reprezentacja Malezji w piłce siatkowej kobiet to narodowa reprezentacja tego kraju, reprezentująca go na arenie międzynarodowej.

## Udział i miejsca w imprezach

### Mistrzostwa Azji
| Rok  | Kraj            | Miejsce      |
| ---- | --------------- | ------------ |
| 1975 | Australia       | brak udziału |
| 1979 | Chiny           | brak udziału |
| 1983 | Japonia         | brak udziału |
| 1987 | Chiny           | 9. miejsce   |
| 1989 | Hongkong        | brak udziału |
| 1991 | Tajlandia       | brak udziału |
| 1993 | Chiny           | brak udziału |
| 1995 | Tajlandia       | brak udziału |
| 1997 | Filipiny        | brak udziału |
| 1999 | Hongkong        | brak udziału |
| 2001 | Tajlandia       | brak udziału |
| 2003 | Wietnam         | brak udziału |
| 2005 | Chiny           | brak udziału |
| 2007 | Tajlandia       | brak udziału |
| 2009 | Wietnam         | brak udziału |
| 2011 | Chińskie Tajpej | brak udziału |

wikitext:
{{Reprezentacja sportowa infobox
 |nazwa                = Reprezentacja Malezji w piłce siatkowej kobiet
 |nazwa oryginalna     =
 |dyscyplina           = piłka siatkowa krótki rękaw
 |grafika              = Flag of Malaysia.svg
 |opis grafiki         =
 |przydomek            =
 |związek              = Malaysia Amateur Volleyball Association
 |sponsor techniczny   =
 |menedżer generalny   =
 |trener               =
 |asystent trenera     =
 |kapitan              =
 |najwięcej występów   =
 |skrót                = MAS
 |ranking              = {{zmiana|stagnacja}} 117. (50 pkt.)
 |data rankingu        = 14 sierpnia 2021
 |pierwszy mecz        =
 |najwyższe zwycięstwo =
 |najwyższa porażka    =
 |ostatni mecz         =
 |następny mecz        =
 |IO złoto             =
 |IO srebro            =
 |IO brąz              =
 |MŚ złoto             =
 |MŚ srebro            =
 |MŚ brąz              =
 |MK kontynent         = Azji
 |MK złoto             =
 |MK srebro            =
 |MK brąz              =
 |commons              =
 |wikinews             =
 |www                  =
}}
'''Reprezentacja [[Malezja|Malezji]] w [[piłka siatkowa|piłce siatkowej]] kobiet''' to narodowa reprezentacja tego kraju, reprezentująca go na arenie międzynarodowej.

== Udział i miejsca w imprezach ==
=== [[Mistrzostwa Azji w piłce siatkowej|Mistrzostwa Azji]] ===
{| style="border:solid 1px #808080; background:#FFFFFF" cellspacing=2 cellpadding=2;
|- style="background:#90EE90; color:#fff;"
!width=50| Rok
!width=210| Kraj
!width=100| Miejsce
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1975|1975]]
| {{państwo|AUS}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1979|1979]]
| {{państwo|CHN}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1983|1983]]
| {{państwo|JPN}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1987|1987]]
| {{państwo|CHN}} || ''9. miejsce''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1989|1989]]
| {{państwo|HKG}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1991|1991]]
| {{państwo|THA}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1993|1993]]
| {{państwo|CHN}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1995|1995]]
| {{państwo|THA}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1997|1997]]
| {{państwo|PHL}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 1999|1999]]
| {{państwo|HKG}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 2001|2001]]
| {{państwo|THA}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 2003|2003]]
| {{państwo|VNM}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 2005|2005]]
| {{państwo|CHN}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#F5F5DC"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 2007|2007]]
| {{państwo|THA}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 2009|2009]]
| {{państwo|VNM}} || ''brak udziału''
|- align=center bgcolor="#EEE9E9"
! [[Mistrzostwa Azji w Piłce Siatkowej Kobiet 2011|2011]]
| {{państwo|TWN|volley}} || ''brak udziału''
|}

{{Reprezentacje AVC}}

[[Kategoria:Żeńskie reprezentacje siatkarskie|Malezja]]
[[Kategoria:Piłka siatkowa w Malezji]]
[[Kategoria:Malezyjskie reprezentacje narodowe]]

title: · Reprezentacja Malezji w piłce siatkowej kobiet

Związek: Malaysia Amateur Volleyball Association

Skrót FIVB: MAS


text:
# Nikołaj Konowałow (1907–1993)
Nikołaj Siemionowicz Konowałow (ros. Николай Семёнович Коновалов; ur. 20 grudnia 1907 we wsi Bolszaja Kibja k. Możgi, zm. 24 października 1993 w Moskwie) – radziecki polityk, członek KC KPZR (1961–1986).

## Życiorys
W 1925–1926 sekretarz odpowiedzialny wiejskiego komitetu Komsomołu w rodzinnej wsi, 1926–1928 uczeń obwodowej szkoły budownictwa radzieckiego i partyjnego II stopnia, 1929 wstąpił do WKP(b). 1930 kierownik rejonowego wydziału gospodarki ludowej, 1930–1931 kierownik wydziału kulturalno-propagandowego rejonowego komitetu WKP(b), 1931–1932 przewodniczący komitetu wykonawczego rady rejonowej, 1932–1933 zastępca kierownika wydziału organizacyjnego obwodu udmurckiego, 1933–1934 przewodniczący komitetu wykonawczego rady rejonowej. W 1936–1938 I sekretarz komitetu rejonowego WKP(b) w Udmurckiej ASRR, od grudnia 1938 do października 1940 I zastępca ludowego komisarza rolnictwa Udmurckiej ASRR. Od października 1940 do lutego 1942 kierownik wydziału organizacyjno-instruktorskiego Udmurckiego Obwodowego Komitetu WKP(b), od lutego 1942 do stycznia 1943 słuchacz Wyższej Szkoły Organizatorów Partyjnych przy KC WKP(b) (nie ukończył), od stycznia 1943 do października 1946 odpowiedzialny organizator i instruktor Zarządu Kadr KC WKP(b). Od października 1946 do września 1948 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b), od września 1948 do listopada 1949 inspektor KC WKP(b), od 12 listopada 1949 do 5 lipca 1951 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) w Kalininie. Od lipca 1951 do stycznia 1951 instruktor Wydziału Organów Partyjnych, Związkowych i Komsomolskich KC WKP(b), od stycznia do grudnia 1952 zastępca kierownika, a od stycznia do maja 1953 kierownik sektora tego wydziału WKP(b)/KPZR, od maja 1953 do sierpnia 1954 zastępca kierownika sektora, od sierpnia 1954 do stycznia 1956 kierownik sektora Wydziału Organów Partyjnych KC KPZR.
Od stycznia 1956 do 10 czerwca 1961 II sekretarz, a od 10 czerwca 1961 do 14 stycznia 1984 I sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w Królewcu. Tu wsławił się zainicjowaniem działań mających na celu zburzenie pozostałości Zamku krzyżackiego w Królewcu, a także nadzorował prace nad jego wyburzeniem.
Od 31 października 1961 do 25 lutego 1986 członek KC KPZR, od stycznia 1984 do grudnia 1987 członek Komitetu Kontroli Partyjnej przy KC KPZR, następnie na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 3 i 6–10 kadencji. Pochowany na Cmentarzu Dońskim w Moskwie.

## Odznaczenia
- Order Lenina (trzykrotnie – 27 kwietnia 1966, 28 lipca 1971 i 19 grudnia 1977)
- Order Rewolucji Październikowej (11 grudnia 1973)
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie – 22 sierpnia 1957 i 13 kwietnia 1963)
- Order „Znak Honoru” (18 grudnia 1987)

title: Nikołaj Konowałow (1907–1993)

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko           = Nikołaj Konowałow
 |imię i nazwisko org       = Николай Коновалов
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     = {{k|ru|Николай Семёнович Коновалов}}
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = 20 grudnia 1907
 |miejsce urodzenia         = Bolszaja Kibja k. [[Możga|Możgi]]
 |data śmierci              = 24 października 1993
 |miejsce śmierci           = [[Moskwa]]
 |funkcja                   = I sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w Królewcu
 |partia                    = [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego]]
 |od                        = 10 czerwca 1961
 |do                        = 14 stycznia 1984
 |poprzednik                =
 |następca                  =
 |podpis                    =
 |odznaczenia               = {{order|OL (ZSRR)}}{{order|OL (ZSRR)}}{{order|OL (ZSRR)}}{{order|ORP}}{{order|OCzSzP}}{{order|OCzSzP}}{{order|ZH}}
 |commons                   =
 |quote                     =
 |www                       =
}}
'''Nikołaj Siemionowicz Konowałow''' ({{ros.|Николай Семёнович Коновалов}}; ur. [[20 grudnia]] [[1907]] we wsi Bolszaja Kibja k. [[Możga|Możgi]], zm. [[24 października]] [[1993]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] polityk, członek KC [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|KPZR]] (1961–1986).

== Życiorys ==
W 1925–1926 sekretarz odpowiedzialny wiejskiego komitetu [[Komsomoł]]u w rodzinnej wsi, 1926–1928 uczeń obwodowej szkoły budownictwa radzieckiego i partyjnego II stopnia, 1929 wstąpił do [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]]. 1930 kierownik rejonowego wydziału gospodarki ludowej, 1930–1931 kierownik wydziału kulturalno-propagandowego rejonowego komitetu WKP(b), 1931–1932 przewodniczący komitetu wykonawczego rady rejonowej, 1932–1933 zastępca kierownika wydziału organizacyjnego [[Udmurcki Obwód Autonomiczny|obwodu udmurckiego]], 1933–1934 przewodniczący komitetu wykonawczego rady rejonowej. W 1936–1938 I sekretarz komitetu rejonowego WKP(b) w [[Udmurcka Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka|Udmurckiej ASRR]], od grudnia 1938 do października 1940 I zastępca ludowego komisarza rolnictwa Udmurckiej ASRR. Od października 1940 do lutego 1942 kierownik wydziału organizacyjno-instruktorskiego Udmurckiego Obwodowego Komitetu WKP(b), od lutego 1942 do stycznia 1943 słuchacz Wyższej Szkoły Organizatorów Partyjnych przy KC WKP(b) (nie ukończył), od stycznia 1943 do października 1946 odpowiedzialny organizator i instruktor Zarządu Kadr KC WKP(b). Od października 1946 do września 1948 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b), od września 1948 do listopada 1949 inspektor KC WKP(b), od 12 listopada 1949 do 5 lipca 1951 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) w [[Twer|Kalininie]]. Od lipca 1951 do stycznia 1951 instruktor Wydziału Organów Partyjnych, Związkowych i Komsomolskich KC WKP(b), od stycznia do grudnia 1952 zastępca kierownika, a od stycznia do maja 1953 kierownik sektora tego wydziału WKP(b)/KPZR, od maja 1953 do sierpnia 1954 zastępca kierownika sektora, od sierpnia 1954 do stycznia 1956 kierownik sektora Wydziału Organów Partyjnych KC KPZR.

Od stycznia 1956 do 10 czerwca 1961 II sekretarz, a od 10 czerwca 1961 do 14 stycznia 1984 I sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w [[Królewiec|Królewcu]]. Tu wsławił się zainicjowaniem działań mających na celu zburzenie pozostałości [[Zamek krzyżacki w Królewcu|Zamku krzyżackiego w Królewcu]], a także nadzorował prace nad jego wyburzeniem{{r|niezaw}}.

Od 31 października 1961 do 25 lutego 1986 członek KC KPZR, od stycznia 1984 do grudnia 1987 członek Komitetu Kontroli Partyjnej przy KC KPZR, następnie na emeryturze. Deputowany do [[Rada Najwyższa ZSRR|Rady Najwyższej ZSRR]] 3 i 6–10 kadencji. Pochowany na [[Cmentarz Doński|Cmentarzu Dońskim]] w Moskwie<ref>[http://www.moscow-tombs.ru/1993/konovalov_ns.htm Могилы знаменитостей. Московский некрополь. КОНОВАЛОВ Николай Семёнович (1907 – 1993)].</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order Lenina]] (trzykrotnie – 27 kwietnia 1966, 28 lipca 1971 i 19 grudnia 1977)
* [[Order Rewolucji Październikowej]] (11 grudnia 1973)
* [[Order Czerwonego Sztandaru Pracy]] (dwukrotnie – 22 sierpnia 1957 i 13 kwietnia 1963)
* [[Order „Znak Honoru”]] (18 grudnia 1987)

== Przypisy ==
<references>
<ref name="niezaw">{{cytuj pismo |nazwisko = Рябушев |imię = Александр |tytuł = Калининградские руины еще немного подождут |url = http://www.ng.ru/regions/2008-11-11/100_zamok.html |czasopismo = [[Niezawisimaja gazieta|Niezawisimaja Gazieta]] |wolumin = 2008 |język = ru |data = 2008-11-11}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* http://www.az-libr.ru/index.shtml?Persons&AED/2dcb6e28/index (ros.)
* http://www.knowbysight.info/KKK/03373.asp (ros.)
* http://moscow-tombs.ru/1993/konovalov_ns.htm (ros.)

{{SORTUJ:Konowałow, Nikołaj Siemionowicz}}
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru”]]
[[Kategoria:Politycy KPZR]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Zmarli w 1993]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie]]

title: Nikołaj KonowałowНиколай Коновалов

Pełne imię i nazwisko: Николай Семёнович Коновалов

Data i miejsce urodzenia: 20 grudnia 1907 · Bolszaja Kibja k. Możgi

Data i miejsce śmierci: 24 października 1993 · Moskwa

Okres: od 10 czerwca 1961 · do 14 stycznia 1984


text:
# Jeff Isaacson
Jeff Isaacson (ur. 14 lipca 1983 w Virginii) – amerykański praworęczny curler, drugi w zespole Johna Shustera, reprezentant kraju na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 i 2014.

## Kariera
Isaacson w curling gra od 1996. W 2003 był członkiem zespołu Kristophera Perkovicha, który zdobył brązowy medal na MŚ Juniorów Grupy B 2003. W MŚ 2005 po fazie grupowej Stany Zjednoczone zajmowały 2. miejsce, jednak przegrały mecz półfinałowy ze Szwecją (Nils Carlsén) 8:5 i następnie 5:8 mały finał ze Szkocją (Logan Gray).
Isaacson zagrał na Zimowej Uniwersjadzie 2007, gdzie zdobył złoty medal – w finale USA pokonała Wielką Brytanię (John Hamilton) 9:4.
W mistrzostwach Minnesoty mężczyzn Isaacson startował 4-krotnie (2000, 2002, 2004 i 2005). W rozrywkach ogólnokrajowych 2002 zespół dotarł do finału, gdzie przegrał z drużyna Paula Pustovara. W 2008 w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych zajął 6. miejsce.
Rok później mistrzostwa były połączone z eliminacjami do ZIO 2010, na koniec Round Robin zajmował 2. pozycję (po rozegraniu tie-breakera z Toddem Birrem o 2. Miejsce 9:1). W Page play-off zespół przegrał mecz z Tylerem George’em 6:5, następnie w półfinale ponownie pokonał Birra (10:4) i ostatecznie zdobył tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych po wygranej nad George’em 10:9. Na Mistrzostwach Świata 2009 Isaacson wraz z reprezentacją zajął 5. miejsce po przegranym tie-breakerze z Norwegią (Thomas Ulsrud) 2:10.
Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 zespół Amerykanów został sklasyfikowany na 10. pozycji. Po zajęciu 2. miejsca w turnieju kwalifikacyjnym zawodnicy ze Stanów Zjednoczonych awansowali do Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014. Drużyna z Duluth w Soczi została sklasyfikowana na 9. miejscu.
Jeff w 2006 był trenerem juniorskiej drużyny Chrisa Plysa, która wygrała mistrzostwa kraju juniorów i w mistrzostwach świata zajęła 9. miejsce.

### Wielki Szlem
| Turniej                | 2009/2010 |
| ---------------------- | --------- |
| Canadian Open          | x         |
| World Cup of Curling   | x         |
| The National           | A         |
| Players’ Championships | A         |

| A  | = nie uczestniczył                         |
| x  | = nie zakwalifikował się do fazy finałowej |
| QF | = ćwierćfinał                              |
| SF | = półfinał                                 |
| F  | = finał                                    |
| W  | = zwycięstwo                               |

## Drużyna
|           | Czwarty              | Trzeci        | Drugi         | Otwierający      |
| --------- | -------------------- | ------------- | ------------- | ---------------- |
| od 2012   | John Shuster         | Jeff Isaacson | Jared Zezel   | John Landsteiner |
| 2009/2010 | John Shuster         | Jason Smith   | Jeff Isaacson | John Benton      |
| 2007/2008 | John Shuster         | Jeff Isaacson | Chris Plys    | Shane McKinlay   |
| 2005      | Kristopher Perkovich | Jason Smith   | Jeff Isaacson | Kevin Johnson    |
| 2003      | Kristopher Perkovich | Jason Smith   | Jeff Isaacson | Thomas Scott     |

## Życie prywatne
Jeff Isaacson skończył Bemidji State University uzyskując tytuł bachelor’s degree z chemii, pracuje jako nauczyciel. Mieszka w Gilbert.

title: Jeff Isaacson

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Jeff Isaacson
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = curling
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 14 lipca 1983
 |miejsce urodzenia       = [[Virginia (Minnesota)|Virginia]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            = [[Stany Zjednoczone]]
 |wzrost                  = 173 cm
 |pozycja                 =
 |uchwyt                  = praworęczny
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Zawodnik zima infobox/podrozdział|[[Curling na zimowych uniwersjadach|Uniwersjady]]}}
{{Zawodnik zima infobox/medal bez|1|[[Curling na Zimowej Uniwersjadzie 2007|Pinerolo 2007]]}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Jeff Isaacson''' (ur. [[14 lipca]] [[1983]] w [[Virginia (Minnesota)|Virginii]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] praworęczny [[curling|curler]], drugi w zespole [[John Shuster|Johna Shustera]], reprezentant kraju na [[Curling na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010|Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010]] i [[Curling na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014|2014]].

== Kariera ==
Isaacson w curling gra od 1996. W 2003 był członkiem zespołu [[Kristopher Perkovich|Kristophera Perkovicha]], który zdobył brązowy medal na [[Mistrzostwa Świata Juniorów Grupy B w Curlingu 2003|MŚ Juniorów Grupy B 2003]]. W [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Curlingu 2005|MŚ 2005]] po fazie grupowej Stany Zjednoczone zajmowały 2. miejsce, jednak przegrały mecz półfinałowy ze Szwecją ([[Nils Carlsén]]) 8:5 i następnie 5:8 mały finał ze Szkocją ([[Logan Gray]]).

Isaacson zagrał na [[Curling na Zimowej Uniwersjadzie 2007|Zimowej Uniwersjadzie 2007]], gdzie zdobył złoty medal – w finale USA pokonała Wielką Brytanię ([[John Hamilton (curler)|John Hamilton]]) 9:4.

W mistrzostwach Minnesoty mężczyzn Isaacson startował 4-krotnie (2000, 2002, 2004 i 2005). W rozrywkach ogólnokrajowych 2002 zespół dotarł do finału, gdzie przegrał z drużyna [[Paul Pustovar|Paula Pustovara]]. W 2008 w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych zajął 6. miejsce.

Rok później [[United States Olympic Curling Team Trials 2010|mistrzostwa]] były połączone z eliminacjami do [[Curling na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010|ZIO 2010]], na koniec Round Robin zajmował 2. pozycję (po rozegraniu tie-breakera z [[Todd Birr|Toddem Birrem]] o 2. Miejsce 9:1). W Page play-off zespół przegrał mecz z [[Tyler George|Tylerem George’em]] 6:5, następnie w półfinale ponownie pokonał Birra (10:4) i ostatecznie zdobył tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych po wygranej nad George’em 10:9. Na [[Mistrzostwa Świata Mężczyzn w Curlingu 2009|Mistrzostwach Świata 2009]] Isaacson wraz z reprezentacją zajął 5. miejsce po przegranym tie-breakerze z Norwegią ([[Thomas Ulsrud]]) 2:10.

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 zespół Amerykanów został sklasyfikowany na 10. pozycji<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.vancouver2010.com/olympic-curling/schedule-and-results/men_cum400000vround_robin-ck.html |tytuł = Men’s Curling: Schedule and Results: Vancouver 2010 Winter Olympics |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20100409000314/http://www.vancouver2010.com/olympic-curling/schedule-and-results/men_cum400000vround_robin-ck.html |zarchiwizowano = 2010-04-09 |data dostępu = 2010-02-26}}</ref>. Po zajęciu 2. miejsca w [[Curling na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 – turniej kwalifikacyjny|turnieju kwalifikacyjnym]] zawodnicy ze Stanów Zjednoczonych awansowali do [[Curling na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014|Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014]]<ref>{{WCF|zawody|489|OQE 2013}}</ref>. Drużyna z Duluth w Soczi została sklasyfikowana na 9. miejscu<ref>{{WCF|zawody|381|ZIO 2014}}</ref>.

Jeff w 2006 był trenerem juniorskiej drużyny [[Chris Plys|Chrisa Plysa]], która wygrała mistrzostwa kraju juniorów i w mistrzostwach świata zajęła 9. miejsce.

=== Wielki Szlem ===
{|
|- valign=top
|width=50%|

{| class="wikitable"
! Turniej
! [[World Curling Tour 2009/2010|2009/2010]]
|- align=center
|align=left| [[Canadian Open (curling)|Canadian Open]]
|style="background:beige;"| [[BDO Classic Canadian Open 2010|x]]
|- align=center
|align=left| [[Masters of Curling|World Cup of Curling]]
|style="background:beige;"| [[Grey Power World Cup of Curling 2009|x]]
|- align=center
|align=left| [[The National (curling)|The National]]
|style="background:#EFEFEF;"| A
|- align=center
|align=left| [[Players’ Championships]]
|style="background:#EFEFEF;"| A
|}
|width=50%|
{| class="wikitable" width=100% style="font-size:90%"
|+ Legenda
|style="background:#EFEFEF;" align=center| A
|style="border-width:0"| = nie uczestniczył
|-
|style="background:beige;" align=center| x
|style="border-width:0"| = nie zakwalifikował się do fazy finałowej
|-
|align=center style="background:Wheat"| QF
|style="border-width:0"| = ćwierćfinał
|-
|align=center style="background:Peru"| SF
|style="border-width:0"| = półfinał
|-
|align=center style="background:Yellow"| F
|style="border-width:0"| = finał
|-
!style="background:PaleGreen"| W
|style="border-width:0"| = zwycięstwo
|}
|}

== Drużyna ==
{| class="wikitable"
|-
!width=100|
!width=150| Czwarty
!width=150| Trzeci
!width=150| Drugi
!width=150| Otwierający
|- align=center
| od 2012 ||rowspan=3| [[John Shuster]] || '''Jeff Isaacson''' || [[Jared Zezel]] || [[John Landsteiner]]
|- align=center
| 2009/2010 || [[Jason Smith (curler)|Jason Smith]] || '''Jeff Isaacson''' || [[John Benton]]
|- align=center
| 2007/2008 || '''Jeff Isaacson''' || [[Chris Plys]] || [[Shane McKinlay]]
|- align=center
| 2005 ||rowspan=2| [[Kristopher Perkovich]] ||rowspan=2| Jason Smith ||rowspan=2| '''Jeff Isaacson''' || [[Kevin Johnson (curler)|Kevin Johnson]]
|- align=center
| 2003 || [[Thomas Scott]]
|}

== Życie prywatne ==
Jeff Isaacson skończył [[Bemidji State University]] uzyskując tytuł [[bachelor’s degree]] z chemii, pracuje jako nauczyciel. Mieszka w [[Gilbert (Minnesota)|Gilbert]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{WCF|imię|1099|}}
* Profil Jeffa Isaacsona na:
** [https://archive.ph/20120918011041/http://www.usacurl.org/curlingrocks/index.php?option=com_content&task=view&id=293&Itemid=39 Stronach Amerykańskiego Związku Curlingu]
** [https://results.worldcurling.org/Person/Details/1099 Stronach World Curling Tour]
* {{Cytuj stronę |url = http://teamusacurling2010.com/ |tytuł = Strona internetowa drużyny Shustera |opublikowany = teamusacurling2010.com |archiwum = https://web.archive.org/web/20141218094800/http://teamusacurling2010.com/ |zarchiwizowano = 2014-12-18}}

{{SORTUJ:Isaacson, Jeff}}
[[Kategoria:Amerykańscy curlerzy]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 2007]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]

title: · Jeff Isaacson

Data i miejsce urodzenia: 14 lipca 1983 · Virginia

Obywatelstwo: Stany Zjednoczone

title: Dorobek medalowy

Złoto ·: Pinerolo 2007


text:
# Gaubschat TF 50/O&K B 50
TF 50 – typ silnikowego wagonu tramwajowego, wyprodukowanego w 1951 r. Konstrukcja tramwajów odpowiadała założeniom wdrożonym przy opracowywaniu tramwaju Verbandswagen przez Verband öffentlicher Verkehrsbetriebe (pol. Związek przedsiębiorstw transportu publicznego).

## Historia
W odróżnieniu od innych tramwajów produkowanych w Niemieckiej Republice Demokratycznej, tramwaje TF 50 nie składały się w całości z fabrycznie nowych części. Wykorzystano wózki pozyskane z wagonów Hawa zniszczonych w czasie II wojny światowej. Nowe nadwozia dostarczyły zakłady Gaubschat Fahrzeugwerke z Neukölln. Odpowiadające wagonom silnikowym doczepy bierne typu B 50 powstały z kolei w zakładach Orenstein & Koppel. Sześciu tramwajom silnikowym nadano numery taborowe z zakresu 6300–6305, a osiem doczep oznaczono numerami 1800–1807.
Do wnętrza tramwaju prowadziło dwoje dwuskrzydłowych drzwi przesuwnych. Tramwaje TF 50 miały jedną kasetę z miejscem na tablicę kierunkową i numer linii. Dla lepszej widoczności tablic z numerem linii po bokach drzwi umieszczono mniejsze kasetki. W wagonach doczepnych B 50 zrezygnowano z tego rozwiązania.
Tramwaje przydzielono do zajezdni Britz. Aż do początku 1963 r. wagony typu TF 50 obsługiwały głównie linię nr 47 z Hermannplatz do Rudow. W późniejszym czasie przydzielono je na krótko do linii nr 15 i 27. Wraz z likwidacją linii nr 15, dnia 1 lipca 1966 r. wagony zostały odstawione. Początkowo przeniesiono je do zajezdni Charlottenburg. Wagony nr 6301 i 6303 kursowały jeszcze przez kilka miesięcy na niektórych brygadach linii nr 55. W sierpniu i wrześniu 1967 r. niemal wszystkie wagony silnikowe i doczepne zezłomowano, pozostawiając jedynie tramwaj silnikowy nr 6301 do celów muzealnych. Zachowany wagon pozostał w zbiorze zabytkowych tramwajów przedsiębiorstwa Berliner Verkehrsbetriebe, a w 1993 r. został przeniesiony do Niemieckiego Muzeum Techniki.

title: Gaubschat TF 50/O&K B 50

wikitext:
{{Tramwaj infobox
 |nazwa                    = TF 50/B 50
 |grafika                  = Clp 20180923 6093 Monumentenhalle BVG Tw 6301.jpg
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |państwo                  =
 |producent                = [[Hannoversche Waggonfabrik|Hawa]], [[Gaubschat Fahrzeugwerke|Gaubschat]], [[Orenstein & Koppel|O&K]]
 |miejsce produkcji        =
 |premiera                 =
 |lata produkcji           = 1951
 |liczba członów           = 1
 |długość                  = '''TF 50''': 10 900 mm
'''B 50''': 10 500 mm
 |szerokość                = 2200 mm
 |wysokość                 = 3165 mm
 |masa                     = 13 900 kg
 |rozstaw szyn             = 1435 mm
 |rozstaw osi              =
 |układ osi                = Bo
 |średnica kół             =
 |moc silników             =
 |typ silników             =
 |napięcie zasilania       = 550 V
 |v.max                    =
 |przyspieszenie           =
 |liczba miejsc siedzących = '''TF 50''': 26
'''B 50''': 22
 |liczba miejsc ogółem     = '''TF 50''': 34
'''B 50''': 48
 |niskopodłogowość         =
 |wysokość podłogi         =
 |commons                  =
}}
'''TF 50''' – typ [[silnik elektryczny|silnikowego]] wagonu [[tramwaj]]owego, wyprodukowanego w 1951 r.{{r|bv}} Konstrukcja tramwajów odpowiadała założeniom wdrożonym przy opracowywaniu tramwaju [[Verbandswagen]] przez Verband öffentlicher Verkehrsbetriebe (pol. ''Związek przedsiębiorstw transportu publicznego''){{r|hs}}.

== Historia ==
W odróżnieniu od innych tramwajów produkowanych w [[Niemiecka Republika Demokratyczna|Niemieckiej Republice Demokratycznej]], tramwaje TF 50 nie składały się w całości z fabrycznie nowych części. Wykorzystano wózki pozyskane z wagonów Hawa zniszczonych w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]]{{r|hs}}. Nowe nadwozia dostarczyły zakłady [[Gaubschat Fahrzeugwerke]] z [[Neukölln (dzielnica)|Neukölln]]. Odpowiadające wagonom silnikowym doczepy bierne typu '''B 50''' powstały z kolei w zakładach [[Orenstein & Koppel]]. Sześciu tramwajom silnikowym nadano numery taborowe z zakresu 6300–6305, a osiem doczep oznaczono numerami 1800–1807.

Do wnętrza tramwaju prowadziło dwoje dwuskrzydłowych drzwi przesuwnych. Tramwaje TF 50 miały jedną kasetę z miejscem na tablicę kierunkową i numer linii. Dla lepszej widoczności tablic z numerem linii po bokach drzwi umieszczono mniejsze kasetki. W wagonach doczepnych B 50 zrezygnowano z tego rozwiązania.

Tramwaje przydzielono do zajezdni Britz. Aż do początku 1963 r. wagony typu TF 50 obsługiwały głównie linię nr 47 z Hermannplatz do Rudow. W późniejszym czasie przydzielono je na krótko do linii nr 15 i 27. Wraz z likwidacją linii nr 15, dnia 1 lipca 1966 r. wagony zostały odstawione. Początkowo przeniesiono je do zajezdni Charlottenburg. Wagony nr 6301 i 6303 kursowały jeszcze przez kilka miesięcy na niektórych brygadach linii nr 55. W sierpniu i wrześniu 1967 r. niemal wszystkie wagony silnikowe i doczepne [[złomowanie|zezłomowano]], pozostawiając jedynie tramwaj silnikowy nr 6301 do celów muzealnych{{r|bv}}. Zachowany wagon pozostał w zbiorze zabytkowych tramwajów przedsiębiorstwa [[Berliner Verkehrsbetriebe]], a w 1993 r. został przeniesiony do [[Niemieckie Muzeum Techniki|Niemieckiego Muzeum Techniki]]{{r|hs}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="bv">{{cytuj stronę|url=http://www.berliner-verkehrsseiten.de/museum/Fahrzeuge/museum_tramway/museum_tramway.html|tytuł=Die museale Fahrzeugsammlung der BVG|opublikowany=berliner-verkehrsseiten.de|język=de|data dostępu=2020-03-11}}</ref>
<ref name="hs">{{cytuj książkę|autor=Hans Schnoor|tytuł=Mit dem Reko nach Rudow / Zur Geschichte des Museumswagens 6301 und seiner Baureihe TF 50|seria=[[Verkehrsgeschichtliche Blätter]]|tom=3|data=2017|strony=57–69}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |autor = Hans Schnoor |tytuł = Mit dem Reko nach Rudow / Zur Geschichte des Museumswagens 6301 und seiner Baureihe TF 50 |seria = [[Verkehrsgeschichtliche Blätter]] |tom = 3 |data = 2017 |strony = 57–69}}
* {{Cytuj książkę |autor = Günther Krüger, Carl Wilhelm Schmiedeke |tytuł = Die Straßenbahntriebwagen des Typs TF 50 |seria = [[Berliner Verkehrsblätter]] |tom = Heft 3 |data = 1966 |strony = 28f}}
* {{Cytuj książkę |autor = Siegfried Münzinger |tytuł = Straßenbahn-Steckbrief. Folge 23 |seria = Berliner Verkehrsblätter |tom = Heft 4 |data = 1977 |strony = 77}}
* {{Cytuj książkę |autor = Siegfried Münzinger |tytuł = Straßenbahn-Steckbrief. Folge 24 |seria = Berliner Verkehrsblätter |tom = Heft 5 |data = 1977 |strony = 100}}

{{Tramwaje wyprodukowane dla Berlina}}

[[Kategoria:Tramwaje w Berlinie]]

title: TF 50/B 50

Producent: Hawa, Gaubschat, O&K

Układ osi: Bo


text:
# KaRRamBa...oszalał!!?
KaRRamBa...oszalał!!? − drugi album studyjny polskiego rapera Karramby wydany w 1997 roku nakładem wytwórni Star Maker w formie CD. Album sprzedał się w nakładzie 80 tys. egzemplarzy oraz uzyskał status złotej płyty.

## Lista utworów
1. „Prolog” – 0:56
2. „KaRRamBa oszalał!!?” – 4:10
3. „No Drugs /Video Mix/” – 4:18
4. „Miky /Video/Radio Mix/” – 3:26
5. „Lilly” – 3:20
6. „Ashes to Ashes (Dedicated to R.I.P. Wembley from K.A.S.A.)” – 4:16
7. „Baltazar... czyżby czwarty???” – 0:57
8. „Boom!!! Shake the Room” – 3:53
9. „City No.1” – 6:00
10. „1,2,3, przegrasz Ty!” – 1:40
11. „A gdzie była Policja?” – 4:16
12. „Miky /Natural Born Wordz Mix/” – 3:18
13. „Ideał?” – 2:34
14. „No Drugzz /N.Y. Version/” – 4:18
15. „Drugs Story IV” – 1:38
16. „I Wanna Die (Co to za świat) /N.Y. Version/” – 4:45
17. „Przykazanie Juniora” – 3:33
18. „Znam (wszystkie Twoje myśli)” – 3:40
19. „Taki jest świat” – 5:18
20. „Epilog (c.d.n.)” – 1:00

## Certyfikaty
Certyfikaty sprzedaży są wystawiane przez Związek Producentów Audio-Video za osiągnięcie określonej liczby sprzedanych egzemplarzy, obliczanej na podstawie kupionych kopii fizycznych i cyfrowych, a także odtworzeń w serwisach streamingowych.

### Certyfikat
- złota płyta

### Sprzedaż
- 80 000+

title: KaRRamBa...oszalał!!?

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = KaRRamBa...oszalał!!?
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Karramba]]
 |wydany                    = 1997
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[rap]]
 |długość                   = 67:16
 |wytwórnia                 = Star Maker
 |producent                 = Jacek Kruszewski
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 1997
 |poprzedni album           = [[Boom! Bang!]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1996
 |następny album            = [[Los Vatos Locos]]
 |rok następnego albumu     = 1997
 |1. singel                 = I Wanna Die
 |data 1. singla            = 1997
 |2. singel                 = Miky
 |data 2. singla            = 1997
 |3. singel                 = KaRRamBa Oszalał!!?
 |data 3. singla            = 1998
 |4. singel                 = No Drugs
 |data 4. singla            = 1998
}}
'''''KaRRamBa...oszalał!!?''''' − drugi album studyjny polskiego rapera [[Karramba|Karramby]] wydany w 1997 roku nakładem wytwórni Star Maker w formie [[Płyta kompaktowa|CD]]. Album sprzedał się w nakładzie 80 tys. egzemplarzy oraz uzyskał status złotej płyty<ref>{{Cytuj |tytuł = Wiek, rodzinne miasto, biografia Karramba |data dostępu = 2023-02-17 |opublikowany = Last.fm |url = https://www.last.fm/pl/music/Karramba/+wiki |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Karramba - Osoby - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki |data dostępu = 2023-02-17 |opublikowany = bibliotekapiosenki.pl |url = https://bibliotekapiosenki.pl/osoby/Karramba}}</ref>.

== Lista utworów ==
# „Prolog” – 0:56
# „KaRRamBa oszalał!!?” – 4:10
# „No Drugs /Video Mix/” – 4:18
# „Miky /Video/Radio Mix/” – 3:26
# „Lilly” – 3:20
# „Ashes to Ashes (Dedicated to R.I.P. Wembley from K.A.S.A.)” – 4:16
# „Baltazar... czyżby czwarty???” – 0:57
# „Boom!!! Shake the Room” – 3:53
# „City No.1” – 6:00
# „1,2,3, przegrasz Ty!” – 1:40
# „A gdzie była Policja?” – 4:16
# „Miky /Natural Born Wordz Mix/” – 3:18
# „Ideał?” – 2:34
# „No Drugzz /N.Y. Version/” – 4:18
# „Drugs Story IV” – 1:38
# „I Wanna Die (Co to za świat) /N.Y. Version/” – 4:45
# „Przykazanie Juniora” – 3:33
# „Znam (wszystkie Twoje myśli)” – 3:40
# „Taki jest świat” – 5:18
# „Epilog (c.d.n.)” – 1:00

== Certyfikaty ==
[[Certyfikat sprzedaży w przemyśle muzycznym|Certyfikaty sprzedaży]] są wystawiane przez [[Związek Producentów Audio-Video]] za osiągnięcie określonej liczby sprzedanych egzemplarzy, obliczanej na podstawie kupionych kopii fizycznych i cyfrowych, a także odtworzeń w serwisach streamingowych<ref>{{Cytuj |tytuł = Wiek, rodzinne miasto, biografia Karramba |data dostępu = 2023-04-05 |opublikowany = Last.fm |url = https://www.last.fm/pl/music/Karramba/+wiki |język = pl}}</ref>.

=== Certyfikat ===
* złota płyta

=== Sprzedaż ===
* 80 000+

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy Karramby]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1997]]
[[Kategoria:Albumy studyjne polskiego hip-hopu XX wieku]]

title: KaRRamBa...oszalał!!?

Gatunek: rap

Wydawnictwo: Star Maker

Producent: Jacek Kruszewski

Boom! Bang! · (1996): KaRRamBa...oszalał!!? · (1997) · Los Vatos Locos · (1997)


text:
# Absolutio ab instantia
Absolutio ab instantia (łac. uwolnienie od sądu) – jedna z czterech podstawowych kategorii wyroków wydawanych przez sądy w ramach inkwizycyjnego procesu karnego w epoce stosowania Constitutionis Criminalis Carolinae. Została wprowadzona do niemieckiego modelu procesu na skutek działalności Johanna Brunnemanna, który zaczerpnął ją z prawa włoskiego.
Pozostałymi trzema kategoriami wyroków były: uniewinnienie, skazanie i wyrok z podejrzenia. Absolutionem ab instantia wydawano, gdy nie przeprowadzono pełnego dowodu winy, lecz przedstawiono uzasadnione podejrzenia co do popełnienia przestępstwa. W wyroku takim sąd nie orzekał zastosowania kary, lecz pozostawiał oskarżonego w podejrzeniu popełnienia przestępstwa i umożliwiał wznowienie procesu w każdym czasie, kiedy tylko ujawni się nieznany wcześniej dowód obciążający oskarżonego. Do chwili uzyskania takich dowodów oskarżony mógł być pozbawiony wolności „na wszelki wypadek”.
Obecnie w polskim postępowaniu karnym, wobec funkcjonowania zasady domniemania niewinności, w takich sytuacjach sąd wydaje wyrok uniewinniający oskarżonego.

title: Absolutio ab instantia

wikitext:
'''''Absolutio ab instantia''''' ([[łacina|łac.]] ''uwolnienie od sądu''{{r|K Sójka Zielińska Historia}}) – jedna z czterech podstawowych kategorii [[wyrok]]ów wydawanych przez [[sąd]]y w ramach [[Inkwizycyjny model procesu|inkwizycyjnego]] [[postępowanie karne|procesu karnego]] w epoce stosowania [[Constitutio Criminalis Carolina|Constitutionis Criminalis Carolinae]]. Została wprowadzona do [[Święte Cesarstwo Rzymskie|niemieckiego]] modelu procesu na skutek działalności [[Johann Brunnemann|Johanna Brunnemanna]], który zaczerpnął ją z prawa włoskiego{{r|S Waltoś Proces karny s 89}}.

Pozostałymi trzema kategoriami wyroków były: [[uniewinnienie]], skazanie i [[wyrok z podejrzenia]]. ''Absolutionem ab instantia'' wydawano, gdy nie przeprowadzono pełnego [[dowód (prawo)|dowodu]] [[wina|winy]], lecz przedstawiono uzasadnione podejrzenia co do popełnienia [[przestępstwo|przestępstwa]]. W wyroku takim sąd nie orzekał zastosowania [[kara kryminalna|kary]], lecz pozostawiał oskarżonego w podejrzeniu popełnienia przestępstwa i umożliwiał wznowienie procesu w każdym czasie, kiedy tylko ujawni się nieznany wcześniej dowód obciążający oskarżonego{{r|S Waltoś Proces karny s 89}}. Do chwili uzyskania takich dowodów oskarżony mógł być pozbawiony wolności „na wszelki wypadek”{{r|K Sójka Zielińska Historia}}.

Obecnie w polskim postępowaniu karnym, wobec funkcjonowania zasady [[Domniemanie niewinności|domniemania niewinności]], w takich sytuacjach sąd wydaje wyrok uniewinniający oskarżonego{{r|T Grzegorczyk J Tylman Polskie}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="K Sójka Zielińska Historia">K. Sójka-Zielińska: ''Historia prawa'', s. 211.</ref>
<ref name="S Waltoś Proces karny s 89">S. Waltoś: ''Proces karny…'', s. 89.</ref>
<ref name="T Grzegorczyk J Tylman Polskie">T. Grzegorczyk, J. Tylman: ''Polskie postępowanie karne'', s. 94.</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko = Grzegorczyk | imię = Tomasz | tytuł = Polskie postępowanie karne | wydawca = LexisNexis | miejsce = Warszawa | data = 2011 | strony = | isbn = 978-83-7620-704-9 | nazwisko2 = Tylman | imię2 = Janusz | autor link = Tomasz Grzegorczyk | autor link2 = Janusz Andrzej Tylman}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Sójka-Zielińska |imię = Katarzyna |tytuł = Historia prawa |wydawca = LexisNexis |miejsce = Warszawa |rok = 2001 |isbn = 83-7334-393-8}}
* {{cytuj książkę | nazwisko = Waltoś | imię = Stanisław | tytuł = Proces karny. Zarys systemu | wydawca = LexisNexis | miejsce = Warszawa | data = 2008 | strony = | isbn = 978-83-7334-870-7 | autor link = Stanisław Waltoś}}

[[Kategoria:Historia prawa karnego]]
[[Kategoria:Historia prawa procesowego]]
[[Kategoria:Historia prawa niemieckiego]]
[[Kategoria:Zwroty łacińskie]]


text:
# Lubań (gromada)
Lubań – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Lubań z siedzibą GRN w mieście Lubaniu (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 1 stycznia 1972 w powiecie lubańskim w woj. wrocławskim z obszarów zniesionych gromad: Pisarzowice i Uniegoszcz w tymże powiecie.
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, zaledwie jeden rok, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie lubańskim utworzono gminę Lubań.

title: Lubań (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Lubań
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1972–1972
 |zdjęcie                   = Nickt.pl Luban baszta wieza bracka Lauban 008.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[województwo wrocławskie (1946–1975)|wrocławskie]]
 |powiat                    = [[powiat lubański|lubański]]
 |data powstania            = 1 stycznia 1972
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Lubań (województwo dolnośląskie)|Lubań]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              =
 |plan                      =
 |liczba sołectw            =
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        =
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Lubań''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Lubań z siedzibą GRN w mieście [[Lubań (województwo dolnośląskie)|Lubaniu]] (nie wchodzącym w skład gromady) utworzono 1 stycznia 1972 w [[powiat lubański|powiecie lubańskim]] w [[województwo wrocławskie (1946–1975)|woj. wrocławskim]] z obszarów zniesionych gromad: [[Pisarzowice (gromada w powiecie lubańskim)|Pisarzowice]] i [[Uniegoszcz (gromada)|Uniegoszcz]] w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr XI/72/71 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 1971 r. w sprawie zniesienia, łączenia i utworzenia niektórych gromad w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 listopada 1971 r., Nr. 6, Poz. 62)</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, zaledwie jeden rok, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref name="paprlsevenone">{{cytuj książkę|tytuł=Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1|wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] – Biuro Spisów|miejsce=Warszawa|rok=1971}}</ref>. 1 stycznia 1973 w powiecie lubańskim utworzono [[Gmina Lubań|gminę Lubań]]<ref>Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Lubiń (gromada)|gromada Lubiń]]
* [[Lubin (gromada)|gromada Lubin]]
* [[Luboń (gromada)|gromada Luboń]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat lubański (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie wrocławskim|Lubanx]]
[[Kategoria:Historia Lubania (województwo dolnośląskie)]]

title: Lubań

Województwo: wrocławskie

Powiat: lubański

Data powstania: 1 stycznia 1972

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Lubań


text:
# Słoboda (rejon krasninski)
Słoboda (ros. Слобода) – wieś (ros. деревня, trb. dieriewnia) w zachodniej Rosji, w osiedlu wiejskim Malejewskoje rejonu krasninskiego w obwodzie smoleńskim.

## Geografia
Miejscowość położona jest przy granicy z Białorusią, 18,5 km od drogi regionalnej 66A-3 Krasnyj – granica (Lady), 20,5 km od centrum administracyjnego osiedla wiejskiego (Malejewo), 20 km od centrum administracyjnego rejonu (Krasnyj), 65,5 km od Smoleńska, 31 km od przystanku kolejowego (478 km).
W granicach miejscowości znajduje się ulica Polewaja.

## Demografia
W 2010 r. miejscowość nie posiadała mieszkańców.

title: Słoboda (rejon krasninski)

wikitext:
{{Inne znaczenia|miejscowości|[[Słoboda|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Słoboda
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Слобода}}
 |rodzaj miasta                = wieś ([[Transkrypcja (językoznawstwo)|trb.]] dieriewnia)
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód smoleński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[Rejon krasninski (obwód smoleński)|krasninski]]
 |powierzchnia                 = 0,6
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 0<ref name="dem">{{Cytuj stronę |url = https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/CcG8qBhP/mun_obr2020.rar |archiwum = https://web.archive.org/web/20200822004543/https://rosstat.gov.ru/storage/mediabank/CcG8qBhP/mun_obr2020.rar |tytuł = Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2020 года |opublikowany = rosstat.gov.ru |data dostępu = 2021-02-18}} (ros.)</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +7 48145<ref name="tel">{{Cytuj stronę |url = https://na-svyazi.ru/russia_code.htm |tytuł = Телефонные коды городов Российской Федерации |opublikowany = na-svyazi.ru |data dostępu = 2021-02-18}} (ros.)</ref>
 |kod pocztowy                 = 216100<ref name="post">{{Cytuj stronę |url = https://vinfo.russianpost.ru/servlet/department |tytuł = Поиск объектов почтовой связи |opublikowany = vinfo.russianpost.ru |data dostępu = 2021-02-18}} (ros.)</ref>
 |tablice rejestracyjne        = 67
 |współrzędne                  = 54° 24′ 58″ N, 31° 15′ 23″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Słoboda''' ({{w języku|ru|Слобода}}) – wieś (ros. деревня, [[Transkrypcja (językoznawstwo)|trb.]] dieriewnia) w zachodniej [[Rosja|Rosji]], w [[Osiedle wiejskie (Rosja)|osiedlu wiejskim]] [[Malejewskoje]] [[Rejon krasninski (obwód smoleński)|rejonu krasninskiego]] w [[obwód smoleński|obwodzie smoleńskim]].

== Geografia ==
Miejscowość położona jest przy granicy z [[Białoruś|Białorusią]], 18,5 km od drogi regionalnej 66A-3 [[Krasnyj]] – granica ([[Lady (rejon dubrowieński)|Lady]]), 20,5 km od centrum administracyjnego osiedla wiejskiego ([[Malejewo (obwód smoleński)|Malejewo]]), 20 km od centrum administracyjnego rejonu (Krasnyj), 65,5 km od [[Smoleńsk]]a, 31 km od przystanku kolejowego ([[478 km]]).

W granicach miejscowości znajduje się ulica Polewaja<ref name="geo">{{Cytuj stronę |url = https://mapdata.ru/smolenskaya-oblast/krasninskiy-rayon/derevnya-sloboda/ |tytuł = Деревня Слобода на карте |opublikowany = mapdata.ru |data dostępu = 2021-02-18}} (ros.)</ref>.

== Demografia ==
W 2010 r. miejscowość nie posiadała mieszkańców<ref name="dem" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie smoleńskim]]
[[Kategoria:Miejscowości rejonu krasninskiego w obwodzie smoleńskim]]

title: SłobodaСлобода

Państwo: Rosja

Obwód: smoleński

Rejon: krasninski

Powierzchnia: 0,6 km²

Populacja (2010) · • liczba ludności: · 0


text:
# Chan Santokhi
Chandrikapersad Santokhi (ur. 3 lutego 1959 w Lelydorp) – surinamski polityk, minister sprawiedliwości i policji w latach 2005-2010. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2010. Prezydent od 16 lipca 2020 do 16 lipca 2025.

## Życiorys
Urodził się w 1959 w Lelydorp. W latach 1978–1982 studiował na Akademii Policyjnej w Apeldoorn w Holandii. Po ukończeniu szkoły podjął pracę w policji. W czasie swojej służby zajmował stanowisko szefa Komendy Głównej Policji oraz szefa Wydziału Sądowego Korpusu Policyjnego Surinamu.
1 września 2005 z ramienia Postępowej Partii Reform (nider. Vooruitstrevende Hervormingspartij, VHP) objął urząd ministra sprawiedliwości i policji w gabinecie prezydenta Ronalda Venetiaana. 16 lipca 2010 został mianowany kandydatem w wyborach prezydenta Surinamu z ramienia koalicji Nowy Front na rzecz Demokracji i Rozwoju (nider. Nieuwe Front voor Democratie en Ontwikkeling, NF), w skład której wchodziła VHP. W wyborach prezydenckich 19 lipca 2010 zdobył 13 głosów poparcia i przegrał z Désim Bouterse, który uzyskał 36 głosów. 13 sierpnia 2010 opuścił stanowisko ministra.

title: Chan Santokhi

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk             = Chan Santokhi
 | grafika             = 30.05.2023 - Chegada dos Presidentes dos países da América do Sul ao Palácio Itamaraty (52937808124) (cropped).jpg
 | data urodzenia      = 3 lutego 1959
 | miejsce urodzenia   = [[Lelydorp]]
 | data śmierci        =
 | miejsce śmierci     =
 | funkcja             = [[Prezydenci Surinamu|Prezydent Surinamu]]
 | partia              = [[Postępowa Partia Reform]] (VHP)
 | od                  = 16 lipca 2020
 | do                  = 16 lipca 2025
 | poprzednik          = [[Dési Bouterse]]
 | następca            = [[Jennifer Geerlings-Simons]]
 | 2 funkcja           = Minister Sprawiedliwości i Policji
 | 2 partia            = [[Postępowa Partia Reform]] (VHP)
 | 2 od                = 1 września 2005
 | 2 do                = 13 sierpnia 2010
 | 2 poprzednik        = [[Siegfried Gilds]]
 | 2 następca          = [[Martin Misiedjan]]
 | www                 =
 | commons             =
 | quote               =
 | opis grafiki        = Chan Santokhi (2023)
 | imię i nazwisko     = Chan Santokhi
 | news                =
}}
'''Chandrikapersad Santokhi''' (ur. [[3 lutego]] [[1959]] w [[Lelydorp]]) – [[surinam]]ski polityk, minister sprawiedliwości i policji w latach 2005-2010. Kandydat w [[Wybory prezydenckie w Surinamie w 2010 roku|wyborach prezydenckich]] w 2010. [[Prezydenci Surinamu|Prezydent]] od 16 lipca 2020<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.waterkant.net/suriname/2020/07/12/inauguratie-nieuwe-president-van-suriname-op-onafhankelijkheidsplein/|tytuł=Inauguratie nieuwe president van Suriname op Onafhankelijkheidsplein}}</ref> do 16 lipca 2025<ref>{{Cytuj |tytuł = Jennifer Simons beëdigd als president van Suriname, begint aan ’plan van verandering’ |data = 2025-07-16 |data dostępu = 2025-07-16 |opublikowany = De Telegraaf |url = https://www.telegraaf.nl/buitenland/jennifer-simons-beedigd-als-president-van-suriname-begint-aan-plan-van-verandering/78204679.html |język = nl}}</ref>.

== Życiorys ==
Urodził się w 1959 w Lelydorp. W latach 1978–1982 studiował na Akademii Policyjnej w [[Apeldoorn]] w [[Holandia|Holandii]]. Po ukończeniu szkoły podjął pracę w policji. W czasie swojej służby zajmował stanowisko szefa Komendy Głównej Policji oraz szefa Wydziału Sądowego Korpusu Policyjnego Surinamu<ref name=face>{{cytuj stronę|url=http://www.facebook.com/pages/Chan-Santokhi-for-president/139623396047809|tytuł=Chan Santokhi for president|opublikowany=facebook.com|język=nl|data dostępu=2010-07-06}}</ref><ref name=wc/>.

1 września 2005 z ramienia [[Postępowa Partia Reform|Postępowej Partii Reform]] (nider. ''Vooruitstrevende Hervormingspartij'', VHP) objął urząd ministra sprawiedliwości i policji w gabinecie [[prezydenci Surinamu|prezydenta]] [[Ronald Venetiaan|Ronalda Venetiaana]]<ref name=face/>. 16 lipca 2010 został mianowany kandydatem w wyborach prezydenta Surinamu z ramienia koalicji Nowy Front na rzecz Demokracji i Rozwoju (nider. ''Nieuwe Front voor Democratie en Ontwikkeling'', NF), w skład której wchodziła VHP<ref name=wc>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20130502135830/http://world-countries.net/archives/54715|tytuł=Suriname former dictator runs for president|data=16 lipca 2010|opublikowany=world-countries.net|język=en|data dostępu=2010-07-18}}</ref>. W [[Wybory prezydenckie w Surinamie w 2010 roku|wyborach prezydenckich]] 19 lipca 2010 zdobył 13 głosów poparcia i przegrał z [[Dési Bouterse|Désim Bouterse]], który uzyskał 36 głosów<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.reuters.com/article/idAFN1920188720100719|tytuł=UPDATE 3-Suriname MPs elect strongman Bouterse as president|data=19 lipca 2010|opublikowany=Reuters|język=en|data dostępu=2010-07-19}}</ref>. 13 sierpnia 2010 opuścił stanowisko ministra<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.rnw.nl/suriname/article/president-bouterse-kan-gaan-regeren|tytuł=President Bouterse kan gaan regeren|data=14 sierpnia 2010|opublikowany=rnw.nl|język=nl|data dostępu=2010-09-02|archiwum=https://web.archive.org/web/20100817183902/http://www.rnw.nl/suriname/article/president-bouterse-kan-gaan-regeren|zarchiwizowano=2010-08-17}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Prezydenci Surinamu}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Santokhi, Chan}}
[[Kategoria:Surinamscy ministrowie]]
[[Kategoria:Prezydenci Surinamu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1959]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lelydorp]]

title: Chan Santokhi

Data i miejsce urodzenia: 3 lutego 1959 · Lelydorp

Okres: od 1 września 2005 · do 13 sierpnia 2010

Przynależność polityczna: Postępowa Partia Reform (VHP)

Poprzednik:
Dési Bouterse
Siegfried Gilds

Następca:
Jennifer Geerlings-Simons
Martin Misiedjan


text:
# Iwan Korownikow
Iwan Terentiewicz Korownikow, ros. Иван Терентьевич Коровников (ur. 8 lutego?/21 lutego 1902 we wsi Bałakowo, zm. 9 lipca 1976 w Moskwie) – radziecki generał pułkownik, Honorowy Obywatel Miasta Sosnowca w latach 1970-2017.

## Życiorys
Od 1919 roku członek Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Brał udział w wojnie domowej w Rosji Radzieckiej po stronie sił rewolucyjnych. W 1937 roku ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej. W styczniu został dowódcą Grupy Operacyjnej w składzie 2 Armii Uderzeniowej. W marcu tego roku został ranny. W okresie od kwietnia 1942 roku do maja 1945 roku dowodził 59 Armią w składzie 1 Frontu Ukraińskiego. Kierował m.in. walkami o Kraków. Opowiada o tym film Ocalić miasto, gdzie rolę Korownikowa gra Oleg Mokszancew. W latach 1946–1950 członek Rady Najwyższej ZSRR.
Nagrodzony Orderem Lenina, czterema Orderami Czerwonego Sztandaru, dwoma Orderami Suworowa pierwszego stopnia, Orderem Kutuzowa drugiego stopnia, dwoma Orderami Czerwonej Gwiazdy. W 1970 roku został wyróżniony tytułem honorowego obywatela miasta Sosnowca.
Nazwiskiem Iwana Terentiewicza Korownikowa oznaczono jedną z ulic w nowo budowanym mieście Zagórze (obecnej dzielnicy Sosnowca). Na początku lat 90. XX wieku, na fali przemian społeczno-politycznych, przemianowano ją na ulicę Generała Tadeusza Bora Komorowskiego. Podobny los spotkał ulicę Korownikowa w Krakowie, której patronem został Joseph Conrad i w Bytomiu (obecna ulica Łagiewnicka). Ponadto imię Iwana Korownikowa nosił Zespół Szkół Elektronicznych przy ulicy Jagiellońskiej w Sosnowcu.
Dnia 15 maja 2017 r. generał pułkownik Iwan Terentiewicz Korownikow został pozbawiony tytułu Honorowego Obywatela Miasta Sosnowca.

title: Iwan Korownikow

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Iwan Korownikow
 |imię i nazwisko org = {{k|ru|Иван Терентьевич Коровников}}
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = CCCP army Rank general-polkovnik infobox.svg
 |stopień             = [[generał pułkownik]]
 |data urodzenia      = [[21 lutego]] [[1902]]
 |miejsce urodzenia   = [[Bałakowo]]
 |data śmierci        = [[9 lipca]] [[1976]]
 |miejsce śmierci     = [[Moskwa]]
 |lata służby         = [[1919]]–[[1963]]
 |siły zbrojne        = [[Plik:Red star.svg|20px]] [[Armia Czerwona]]
[[Plik:Communist star with golden border and red rims.svg|20px]] [[Armia Radziecka]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = dowódca armii [[59 Armia (ZSRR)|59 Armii]]
 |wojny i bitwy       = [[wojna domowa w Rosji]],
[[II wojna światowa]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzSz}} {{order|SU-OSU|1}} {{order|SU-OSU|1}} {{order|SU-OKU|2}} {{order|OCzG}} {{order|OCzG}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Iwan Terentiewicz Korownikow''', [[Język rosyjski|ros.]] Иван Терентьевич Коровников (ur. {{data|1902-02-21}} we wsi [[Bałakowo]], zm. [[9 lipca]] [[1976]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – radziecki [[generał pułkownik]], Honorowy Obywatel Miasta [[Sosnowiec|Sosnowca]] w latach 1970-2017<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Biuletyn Informacji Publicznej |data dostępu = 2024-01-12 |opublikowany = www.bip.um.sosnowiec.pl |url = https://www.bip.um.sosnowiec.pl/a,528758,uchwala-nr-603xlvi2017-rady-miejskiej-w-sosnowcu-z-dnia-15-maja-2017-roku-w-sprawie-odebrania-tytulu.html}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Tomasz Szymczyk |tytuł = Generał Iwan Korownikow nie będzie już honorowym obywatelem Sosnowca? |data = 9 maja 2017 |data dostępu = 2024-01-12 |opublikowany = www.dziennikzachodni.pl |url = https://dziennikzachodni.pl/general-iwan-korownikow-nie-bedzie-juz-honorowym-obywatelem-sosnowca/ar/12062152 |język = pl}}</ref>.

== Życiorys ==
Od 1919 roku członek [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego]]. Brał udział w [[wojna domowa w Rosji|wojnie domowej]] w Rosji Radzieckiej po stronie sił rewolucyjnych. W 1937 roku ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej. W styczniu został dowódcą Grupy Operacyjnej w składzie [[2 Armia Uderzeniowa|2 Armii Uderzeniowej]]. W marcu tego roku został ranny. W okresie od kwietnia 1942 roku do maja 1945 roku dowodził [[59 Armia (ZSRR)|59 Armią]] w składzie [[1 Front Ukraiński|1 Frontu Ukraińskiego]]<ref>Bolesław Dolata, ''Wyzwolenie Polski 1944–1945''. Warszawa 1971, s. 597.</ref>. Kierował m.in. [[Walki o Kraków (1945)|walkami]] o [[Kraków]]. Opowiada o tym film ''[[Ocalić miasto]]'', gdzie rolę Korownikowa gra Oleg Mokszancew. W latach 1946–1950 członek [[Rada Najwyższa ZSRR|Rady Najwyższej ZSRR]].

Nagrodzony [[Order Lenina|Orderem Lenina]], czterema [[Order Czerwonego Sztandaru|Orderami Czerwonego Sztandaru]], dwoma [[Order Suworowa (ZSRR)|Orderami Suworowa]] pierwszego stopnia, [[Order Kutuzowa (ZSRR)|Orderem Kutuzowa]] drugiego stopnia, dwoma [[Order Czerwonej Gwiazdy|Orderami Czerwonej Gwiazdy]]. W 1970 roku został wyróżniony tytułem [[Sosnowiec#Honorowi Obywatele Sosnowca|honorowego obywatela miasta Sosnowca]].

Nazwiskiem Iwana Terentiewicza Korownikowa oznaczono jedną z ulic w nowo budowanym mieście [[Zagórze (Sosnowiec)|Zagórze]] (obecnej dzielnicy Sosnowca). Na początku lat 90. XX wieku, na fali przemian społeczno-politycznych, przemianowano ją na ulicę Generała Tadeusza Bora Komorowskiego. Podobny los spotkał ulicę Korownikowa w Krakowie, której patronem został Joseph Conrad i w [[Bytom]]iu (obecna ulica Łagiewnicka). Ponadto imię Iwana Korownikowa nosił Zespół Szkół Elektronicznych przy ulicy Jagiellońskiej w Sosnowcu.

Dnia 15 maja 2017 r. generał pułkownik Iwan Terentiewicz Korownikow został pozbawiony tytułu Honorowego Obywatela Miasta Sosnowca<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.az-libr.ru/index.shtml?Persons&70B/b6310cc5/0001/fd84860c Коровников Иван Терентьевич] {{lang|ru}}
* [http://generals.dk/general/Korovnikov/Ivan_Terentevich/Soviet_Union.html Generałowie ZSRR] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Korownikow, Iwan}}
[[Kategoria:Generałowie pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa]]
[[Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1902]]
[[Kategoria:Zmarli w 1976]]

title: Iwan KorownikowИван Терентьевич Коровников

Data i miejsce urodzenia: 21 lutego 1902 · Bałakowo

Data i miejsce śmierci: 9 lipca 1976 · Moskwa

Siły zbrojne: Armia Czerwona · Armia Radziecka

Stanowiska: dowódca armii 59 Armii

Główne wojny i bitwy: wojna domowa w Rosji, · II wojna światowa


text:
# Parfino
Parfino – osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim. W 2010 roku liczyło 7492 mieszkańców.

title: Parfino

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Parfino
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Па́рфино}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód nowogrodzki
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 7492<ref>[http://www.gks.ru/free_doc/new_site/perepis2010/croc/Documents/Vol1/pub-01-05.xlsx Dane ze spisu ludności w 2010 r.]</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód nowogrodzki
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Parfino''' – [[osiedle typu miejskiego]] w [[Rosja|Rosji]], w [[Obwód nowogrodzki|obwodzie nowogrodzkim]]. W 2010 roku liczyło 7492 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w rejonie parfińskim]]

title: ParfinoПа́рфино

Obwód: nowogrodzki


text:
# Call and response
Call and response (dosł. zawołanie i odpowiedź) to seria dwóch odrębnych fraz muzycznych, zazwyczaj granych przez różnych muzyków, w której druga fraza stanowi bezpośredni komentarz lub odpowiedź na pierwszą. Stanowi podstawowy element formy muzycznej wielu różnych gatunków muzycznych.
Od czasów sprzed Średniowiecza w europejskich kościołach podczas mszy stosowane są wzory oparte na tej zasadzie, nawiązujące do klasycznych greckich form teatralnych i oratoryjnych, co znajduje swoje odzwierciedlenie w formach takich jak antyfonia i responsorium.
W kulturach Afryki Subsaharyjskiej forma zawołania i odpowiedzi jest powszechnie stosowana w procesie demokratycznego, grupowego podejmowania decyzji podczas zgromadzeń publicznych, kiedy omawiane są sprawy obywatelskie, podczas rytuałów religijnych, jak również podczas wykonywania muzyki wokalnej i instrumentalnej. Tą tradycję afrykańscy niewolnicy przynieśli ze sobą do Nowego Świata i na przestrzeni wieków przeniknęła ona do rozmaitych form kultury, obrządków religijnych, zgromadzeń publicznych, wydarzeń sportowych, wierszyków dla dzieci, a szczególnie do takich gatunków muzycznych jak gospel, blues, rhythm and blues, rock and roll, czy jazz.
Powszechnie jest też stosowana w muzyce kubańskiej, folkowej, klasycznej, szantach, w pieśniach śpiewanych przy pracy, w wojsku i w utworach tanecznych różnych krajów europejskich, w tym we Francji (szczególnie w Bretanii) i na Wyspach Owczych.
Zjawisko call and response jest też powszechne we współczesnej muzyce rozrywkowej Zachodu, głównie z powodu znacznych wpływów afrykańskich. Można je zaobserwować w utworach takich jak "My Generation" zespołu The Who, "Black Dog" zespołu Led Zeppelin czy "Fairytale of New York" zespołu The Pogues.

title: Call and response

wikitext:
'''Call and response''' (dosł. '''zawołanie i odpowiedź''') to seria dwóch odrębnych [[Fraza (muzyka)|fraz muzycznych]], zazwyczaj granych przez różnych muzyków, w której druga fraza stanowi bezpośredni komentarz lub odpowiedź na pierwszą. Stanowi podstawowy element [[Forma muzyczna|formy muzycznej]] wielu różnych gatunków muzycznych.

Od czasów sprzed [[Średniowiecze|Średniowiecza]] w europejskich kościołach podczas mszy stosowane są wzory oparte na tej zasadzie, nawiązujące do klasycznych greckich form teatralnych i oratoryjnych, co znajduje swoje odzwierciedlenie w formach takich jak [[Antyfona|antyfonia]] i [[responsorium]].
W kulturach [[Czarna Afryka|Afryki Subsaharyjskiej]] forma zawołania i odpowiedzi jest powszechnie stosowana w procesie demokratycznego, grupowego podejmowania decyzji podczas zgromadzeń publicznych, kiedy omawiane są sprawy obywatelskie, podczas rytuałów religijnych, jak również podczas wykonywania muzyki wokalnej i instrumentalnej. Tą tradycję afrykańscy niewolnicy przynieśli ze sobą do Nowego Świata i na przestrzeni wieków przeniknęła ona do rozmaitych form kultury, obrządków religijnych, zgromadzeń publicznych, wydarzeń sportowych, wierszyków dla dzieci, a szczególnie do takich gatunków muzycznych jak [[gospel]], [[blues]], [[rhythm and blues]], [[rock and roll]], czy [[jazz]].

Powszechnie jest też stosowana w muzyce kubańskiej, folkowej, klasycznej, [[Szanta (pieśń)|szantach]], w pieśniach śpiewanych przy pracy, w wojsku i w utworach tanecznych różnych krajów europejskich, w tym we Francji (szczególnie w [[Bretania|Bretanii]]) i na [[Wyspy Owcze|Wyspach Owczych]].
Zjawisko '''call and response''' jest też powszechne we współczesnej muzyce rozrywkowej Zachodu, głównie z powodu znacznych wpływów afrykańskich. Można je zaobserwować w utworach takich jak "My Generation" zespołu [[The Who]], "[[Black Dog (singel)|Black Dog]]" zespołu [[Led Zeppelin]] czy "Fairytale of New York" zespołu [[The Pogues]].

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://how-to-play-blues-guitar.com/blues-concepts/call-and-response/ | tytuł = Call and Response in Blues | opublikowany = how-to-play-blues-guitar.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20081010154112/http://how-to-play-blues-guitar.com/blues-concepts/call-and-response/ | zarchiwizowano = 2008-10-10}} – call and response w bluesie.
* [http://web.archive.org/web/20130306081915/http://www.bostoncommunitychoir.org:80/history_of_gospel_music.htm History of Gospel Music] – call and response w muzyce gospel.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Jazz]]


text:
# Port Al-Dżubajl
Port morski Al-Dżubajl leży nad Zatoką Perską, niedaleko miasta Al-Dżubajl w Arabii Saudyjskiej.
Budowę portu rozpoczęto w 1974, aby odciążyć port Dammam.
Port Al-Dżubajl składa się z dwóch głównych części: Industrial Port i Commercial Port, leżących na dwóch sztucznie nasypanych półwyspach, częściowo osłoniętych falochronem.
Z portu wywożone są głównie produkty pobliskich zakładów przemysłowych: Produkty ropy naftowej, żelazo i wyroby stalowe, aluminium i siarka. Przywóz obejmuje koncentrat rudy żelaza, wapień i tlenek glinu.
W 2007 port obsłużył 1779 statków o łącznej nośności ponad 66 mln ton.
W 2009 przywóz łącznie to 6 741 338 ton, zaś wywieziono 36 348 430 ton ładunków.
Do portu mogą zawijać statki o zanurzeniu do 12,6m, (tankowce) do 24m).
Obok portu handlowego znajduje się port rybacki (głębokość do 3m), a 5 km na południe leży King Abdul Aziz Naval Base, baza Marynarki Wojennej.
1. Persian Gulf Pilot. Taunton: UKHO, 2008. ISBN 978-0-70-771-8675. Brak numerów stron w książce-Locja brytyjska
2. Strona portu. [dostęp 2010-03-21]. (ang.).

title: Port Al-Dżubajl

wikitext:
{{Port infobox
 |nazwa                   = Al-Dżubajl
 |zdjęcie                 =
 |opis zdjęcia            =
 |państwo                 = SAU
 |miejscowość             = [[Al-Dżubajl]]
 |typ portu               = morski
 |data powstania          =
 |dawne nazwy             =
 |adres bosmanatu         = Jubail Port Management, Jubail 31951, Saudi Arabia
 |powierzchnia portu      =
 |powierzchnia składowa   =
 |obroty ładunkowe        = 43 mln ton
 |rok obrotów             = 2009
 |zdolność przeładunkowa  =
 |liczba nabrzeży         = 27 (19 w użyciu)
 |długość nabrzeży        =
 |maksymalna głębokość    = 14/26 (tankowce) m
 |dopuszczalne zanurzenie = 12,6/24 (tankowce) m
 |współrzędne             = 27°1′N 49°40′E
 |commons                 =
 |www                     = https://archive.ph/20051216175555/http://www.ports.gov.sa/section/full_story.cfm?aid=195&catid=57
}}
'''Port morski Al-Dżubajl''' leży nad [[Zatoka Perska|Zatoką Perską]], niedaleko miasta [[Al-Dżubajl]] w [[Arabia Saudyjska|Arabii Saudyjskiej]].

Budowę portu rozpoczęto w 1974, aby odciążyć [[port Dammam]].

Port Al-Dżubajl składa się z dwóch głównych części: Industrial Port i Commercial Port, leżących na dwóch sztucznie nasypanych półwyspach, częściowo osłoniętych [[falochron]]em.

Z portu wywożone są głównie produkty pobliskich zakładów przemysłowych: Produkty ropy naftowej, żelazo i wyroby stalowe, aluminium i siarka. Przywóz obejmuje koncentrat rudy żelaza, [[wapień]] i [[tlenek glinu]].

W 2007 port obsłużył 1779 statków o łącznej [[Nośność statku|nośności]] ponad 66 mln ton.

W 2009 przywóz łącznie to 6 741 338 ton, zaś wywieziono 36 348 430 ton ładunków.

Do portu mogą zawijać statki o zanurzeniu do 12,6m, ([[Zbiornikowiec|tankowce]]) do 24m).

Obok portu handlowego znajduje się [[port rybacki]] (głębokość do 3m), a 5 km na południe leży King Abdul Aziz Naval Base, baza Marynarki Wojennej.

# {{cytuj książkę |nazwisko=|tytuł=Persian Gulf Pilot |rok=2008 |wydawca=UKHO |miejsce=Taunton |isbn = 978-0-70-771-8675}}-Locja brytyjska
#{{cytuj stronę| url =https://archive.ph/20051216175555/http://www.ports.gov.sa/section/full_story.cfm?aid=195&catid=57| tytuł = Strona portu| data dostępu = 2010-03-21| autor = | opublikowany =  | praca = | data = | język =en}}

[[Kategoria:Porty Zatoki Perskiej]]
[[Kategoria:Porty morskie w Arabii Saudyjskiej]]

title: Al-Dżubajl

Państwo: Arabia Saudyjska

Miejscowość: Al-Dżubajl

Typ portu: morski

Obroty ładunkowe (2009): 43 mln ton

Liczba nabrzeży: 27 (19 w użyciu)

Maksymalna głębokość: 14/26 (tankowce) m

Dopuszczalne zanurzenie: 12,6/24 (tankowce) m