text:
# Bourse
Bourse – stacja linii nr 3 metra  w Paryżu. Stacja znajduje się w 2. dzielnicy Paryża.  Została otwarta 19 października 1904.

title: Bourse

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2011-03}}
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Bourse
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     = Paris metro3 - Bourse- entrance2.jpg
 |opis zdjęcia                = Wejście na stację
 |państwo                     = Francja
 |miejscowość                 = [[Paryż]]
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 19 października 1904
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[Plik:Metro-M.svg|link=Linia 3 metra w Paryżu|30px]] [[Plik:Paris Metro 3.svg|link=Linia 3 metra w Paryżu|30px]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Quatre-Septembre]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Sentier (stacja metra)|Sentier]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = FR-75
 |współrzędne                 = 48°52′7.2″N 2°20′28.95″E
 |commons                     =
}}
'''Bourse''' – stacja [[Linia 3 metra w Paryżu|linii nr 3]] metra  w [[Paryż]]u. Stacja znajduje się w [[2. dzielnica Paryża|2. dzielnicy Paryża]].  Została otwarta 19 października 1904.

== Zobacz też ==
* [[metro w Paryżu]]

{{Linia 3 metra w Paryżu}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Stacje linii 3 metra w Paryżu]]

title: Bourse

Państwo: Francja

Miejscowość: Paryż

Data otwarcia: 19 października 1904

Poprzednia stacja: Quatre-Septembre

Następna stacja: Sentier


text:
# IS-B Komar
IS-B Komar – polski, jednomiejscowy, szybowiec treningowy  konstrukcji drewnianej. Opracowany w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej.

## Historia
Historia konstrukcji Komara sięga lat trzydziestych okresu międzywojennego. Wówczas w następstwie szybko rozwijającego się polskiego szybownictwa, zbudowano dwa szybowce (z przeznaczeniem na loty wyczynowe) ITS-II i CW-5. Konstrukcje te, ze względu na słabe osiągi okazały się nieudane. Z powodu zapotrzebowania na szybowce treningowo-wyczynowe, w 1932-1933 został zaprojektowany przez Antoniego Kocjana prototyp SP-090, którego nazwano Komar. Pierwszy egzemplarz Komara został wyprodukowany w Warsztatach Szybowcowych w Warszawie. Oblatany w 1933 r. przez Szczepana Grzeszczyka. Do wojny zbudowano ponad 80 sztuk Komara, żaden egzemplarz nie przetrwał wojny. Szybowiec był produkowany na licencji w Finlandii, Estonii, Jugosławii, Bułgarii i Palestynie. Pozostała tylko dokumentacja konstrukcyjna, którą zachowała żona konstruktora Elżbieta Kocjanowa.
Po wojnie w 1947 r. w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej powstała zmodyfikowana konstrukcja Komara. Modyfikacja została przeprowadzona przez inż. Mariana Wasilewskiego, który na podstawie zachowanych dokumentów konstrukcyjnych szybowca, dopracował konstrukcję tak aby spełniała ówczesne wymagania. Pierwszy egzemplarz Komara 48 o numerze SP-732 (nr fabryczny 039), został oblatany przez Piotra Mynarskiego w dn. 16 stycznia 1949 r. W 1948 r. wyprodukowano 5 szt. Komara 48 a w 1949 r. 20 szt. Komara 49. Szybowce były używane w aeroklubach do 1965 r.
Jeden egzemplarz Komara 49 o numerze rejestracyjnym SP-985 prezentowany jest w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

## Konstrukcja
Jednomiejscowy szybowiec treningowy w układzie zastrzałowego górnopłata o konstrukcji drewnianej.
Kadłub szybowca podłużnicowy, półskorupowy o przekroju sześciokątnym, pokryty sklejką. Wyposażony w zaczep do lotu na holu i hak do startu z lin gumowych oraz zaczep dolny do startu za wyciągarką. Kabina pilota odkryta z wiatrochronem. Fotel pilota dostosowany do spadochronu plecowego.
Skrzydło dwudzielne, zastrzałowe o obrysie prostokątno-trapezowym. Główny dźwigar o konstrukcji skrzynkowej, dźwigar pomocniczy skośny o przekroju ceowym. Zastrzał skrzydła metalowy, lotki o konstrukcji drewnianej kryte płótnem, o napędzie linkowym. Hamulce aerodynamiczne płytkowe uchylne.
Usterzenie jednodźwigarowe konstrukcji drewnianej usytuowane w kadłubie na stalowej rurze. Powierzchnie sterowe kryte płótnem. Podwozie jednotorowe, złożone z amortyzowanej drewnianej płozy przedniej i metalowej płozy ogonowej.
W powojennym wyposażeniu szybowca zestaw przyrządów składał się z: prędkościomierza, wariometru i wysokościomierza. Zrezygnowano z przedwojennych opcji wyposażenia jak zakrętomierz i busole.
Komary 48 malowano w kolorze jasnej kawy, a Komary 49 w pomarańczowym.

## Rekordy
- W 1936 Ryszard Dyrgałła ustanowił rekord Polski na szybowcu Komar w długotrwałości lotu wykonując lot z lotniska w Bezmiechowej i powrócił na miejsce startu w czasie 22 godzin i 15 minut[12].
- W 1937 Wanda Modlibowska ustanowiła rekord świata w długotrwałości lotu, lecąc Komarem 24 godziny i 14 minut.
- W 1948 Stanisław Wielgus ustanowił rekord Polski w długotrwałości lotu, lecąc Komarem 48 35 godzin i 14 minut[4].

## Wypadki
7 września 1936 w wypadku podczas lotu treningowego szybowcem „Komar” poniósł śmierć mjr piech. Henryk Marian Ostrowski.

wikiname: plwiki

title: IS-B Komar

in_language: pl

wikitext:
{{Samolot infobox
 |nazwa                               = IS-B Komar
 |grafika                             = IS-B Komar 49 'SP-985' (15813428839).jpg
 |podpis grafiki                      =
 |państwo                             = {{Państwo|POL|2RP|nazwa=Polska}}
 |producent                           = Instytut Szybownictwa
 |konstruktor                         = [[Antoni Kocjan]]
 |typ                                 = [[szybowiec]] treningowy
 |konstrukcja                         = drewniana [[Górnopłat]]
 |załoga                              = 1
 |data oblotu                         = 1933
pierwszy egzemplarz powojenny –
16 stycznia 1949
 |lata produkcji                      = 1933–1939 oraz 1948–1956
 |wycofany                            = 1965
 |egzemplarze                         = 25
 |liczba wypadków                     = 1
 |liczba katastrof                    = 1
 |napęd                               =
 |moc silnika                         =
 |ciąg silnika                        =
 |rozpiętość                          = 15,82 m
 |wydłużenie                          = 14,4
 |średnica wirnika                    =
 |długość                             = 6,75 m
 |długość kadłuba                     =
 |szerokość kadłuba                   =
 |wysokość                            = 1,75 m
 |powierzchnia nośna                  = 17,40 m²
 |profil skrzydła                     = G-535
 |masa własna                         = 148 kg
 |masa użyteczna                      =
 |masa startowa                       = 225,7 kg
 |masa do lądowania                   =
 |masa uzbrojenia                     =
 |masa paliwa                         =
 |zapas paliwa                        =
 |prędkość maksymalna                 =
 |prędkość przelotowa                 =
 |prędkość minimalna                  = 44 km/h
 |prędkość ekonomiczna                =
 |prędkość optymalna                  =
 |prędkość patrolowa                  =
 |prędkość dopuszczalna               = 140 km/h
 |prędkość holowania                  =
 |prędkość wznoszenia                 =
 |wznoszenie w locie poziomym         =
 |wznoszenie w locie pionowym         =
 |prędkość minimalna opadania         = 0,8 przy 58 km/h
 |pułap                               =
 |pułap praktyczny                    =
 |pułap zawisu z wpływem ziemi        =
 |pułap zawisu bez wpływu ziemi       =
 |zasięg                              =
 |promień działania                   =
 |długotrwałość lotu                  =
 |rozbieg                             =
 |dobieg                              =
 |doskonałość                         = 19,64 przy 64 km/h
 |współczynnik obciążenia konstrukcji =
 |uzbrojenie                          =
 |liczba miejsc                       =
 |przestrzeń ładunkowa                =
 |wyposażenie dodatkowe               =
 |użytkownicy                         = [[II Rzeczpospolita|Polska]]
 |rzuty                               = Komar-bis crtez.jpg
 |commons                             = Category:Komar (szybowiec)
}}
'''IS-B Komar''' – polski, jednomiejscowy, [[szybowiec]] treningowy  konstrukcji drewnianej. Opracowany w [[Szybowcowy Zakład Doświadczalny|Instytucie Szybownictwa]] w [[Bielsko-Biała|Bielsku-Białej]].

== Historia ==
Historia konstrukcji ''Komara'' sięga lat trzydziestych okresu [[Historia Polski (1918–1939)|międzywojennego]]. Wówczas w następstwie szybko rozwijającego się polskiego szybownictwa, zbudowano dwa szybowce (z przeznaczeniem na loty wyczynowe) [[ITS-II]] i [[CW-5 bis|CW-5]]. Konstrukcje te, ze względu na słabe osiągi okazały się nieudane. Z powodu zapotrzebowania na szybowce treningowo-wyczynowe, w 1932-1933 został zaprojektowany przez [[Antoni Kocjan|Antoniego Kocjana]] prototyp SP-090, którego nazwano ''Komar''. Pierwszy egzemplarz ''Komara'' został wyprodukowany w [[Warsztaty Szybowcowe w Warszawie|Warsztatach Szybowcowych]] w [[Warszawa|Warszawie]]. [[Badania w locie|Oblatany]] w 1933 r. przez [[Szczepan Grzeszczyk|Szczepana Grzeszczyka]]{{odn|Glass, Kubalańca|2013|s=266}}. Do [[II wojna światowa|wojny]] zbudowano ponad 80 sztuk ''Komara'', żaden egzemplarz nie przetrwał wojny. Szybowiec był produkowany na licencji w [[Finlandia|Finlandii]], [[Estonia|Estonii]], [[Jugosławia|Jugosławii]], [[Bułgaria|Bułgarii]] i [[Palestyna (mandat)|Palestynie]]<ref>{{cytuj pismo | nazwisko = Pawłowicz | imię = Feliks |tytuł = Szybowiec treningowo-wyczynowy „Komar” |czasopismo = [[Skrzydlata Polska]] |wolumin = 49/1958 |strony = 6 |data = 3 grudnia 1958 |wydawca = [[Wydawnictwa Komunikacji i Łączności]] |miejsce = Warszawa |issn = 0137-866X | oclc = 839207783}}</ref>{{odn|Glass|1976|s=423}}. Pozostała tylko dokumentacja konstrukcyjna, którą zachowała żona konstruktora Elżbieta Kocjanowa<ref name=piotr>{{cytuj stronę| url =http://www.piotrp.de/SZYBOWCE/pkomar.htm| tytuł =''Modelarstwo lotnicze''. Komar| data dostępu =2010-05-25| autor =Piotr Piechowski| opublikowany =| data =| język =pl| archiwum =https://web.archive.org/web/20091213034829/http://www.piotrp.de/SZYBOWCE/pkomar.htm| zarchiwizowano =13 grudnia 2009}}</ref>.

Po wojnie w 1947 r. w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej powstała zmodyfikowana konstrukcja ''Komara''. Modyfikacja została przeprowadzona przez inż. Mariana Wasilewskiego, który na podstawie zachowanych dokumentów konstrukcyjnych szybowca, dopracował konstrukcję tak aby spełniała ówczesne wymagania<ref>Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965, s. 36-37</ref>. Pierwszy egzemplarz ''Komara 48'' o numerze SP-732 (nr fabryczny 039), został [[Badania w locie|oblatany]] przez [[Piotr Mynarski|Piotra Mynarskiego]] w dn. 16 stycznia 1949<ref name=piotr/> r. W 1948 r. wyprodukowano 5 szt. ''Komara 48'' a w 1949 r. 20 szt. ''Komara 49''. Szybowce były używane w [[aeroklub]]ach do 1965 r.{{odn|Glass, Kubalańca|2013|s=269}}

Jeden egzemplarz ''Komara 49'' o numerze rejestracyjnym SP-985 prezentowany jest w [[Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie]]<ref>Marian Krzyżan, ''Samoloty w muzeach polskich'', Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1983, {{ISBN|832060432X}}, str. 130</ref>.

== Konstrukcja ==
Jednomiejscowy szybowiec treningowy w układzie [[Zastrzał (lotnictwo)|zastrzałowego]] [[górnopłat]]a o konstrukcji drewnianej<ref>{{cytuj stronę| url =http://www.samolotypolskie.pl/samoloty/2838/126/IS-B-Komar-48 | tytuł =IS-B "Komar-48", 1949| data dostępu = 2019-01-02 | autor =  | opublikowany = | data = | język =pl}}</ref>{{r|piotr}}.

[[Kadłub (lotnictwo)|Kadłub]] szybowca [[Podłużnica|podłużnicowy]], [[Konstrukcja półskorupowa|półskorupowy]] o przekroju sześciokątnym, pokryty sklejką. Wyposażony w zaczep do lotu na holu i hak do startu z lin gumowych oraz zaczep dolny do startu za [[Wyciągarka szybowcowa|wyciągarką]]. [[Kokpit (lotnictwo)|Kabina]] pilota odkryta z [[Wiatrochron (lotnictwo)|wiatrochronem]]. Fotel pilota dostosowany do [[spadochron]]u plecowego{{odn|Glass, Kubalańca|2013|s=271}}.

[[Skrzydło (lotnictwo)|Skrzydło]] dwudzielne, zastrzałowe o obrysie prostokątno-trapezowym. Główny [[Dźwigar (lotnictwo)|dźwigar]] o konstrukcji skrzynkowej, dźwigar pomocniczy skośny o przekroju [[Ceownik|ceowym]]. Zastrzał skrzydła metalowy, [[Lotki (lotnictwo)|lotki]] o konstrukcji drewnianej kryte płótnem, o napędzie linkowym. [[Hamulec aerodynamiczny|Hamulce aerodynamiczne]] płytkowe uchylne{{odn|Glass|1976|s=425}}.

[[Powierzchnie sterowe|Usterzenie]] jednodźwigarowe konstrukcji drewnianej usytuowane w kadłubie na stalowej rurze. Powierzchnie sterowe kryte płótnem. [[Podwozie (lotnictwo)|Podwozie]] jednotorowe, złożone z amortyzowanej drewnianej płozy przedniej i metalowej [[Płoza ogonowa|płozy ogonowej]]{{odn|Glass|1976|s=425}}.

W powojennym wyposażeniu szybowca zestaw przyrządów składał się z: [[Prędkościomierz (lotnictwo)|prędkościomierza]], [[wariometr]]u i [[wysokościomierz]]a. Zrezygnowano z przedwojennych opcji wyposażenia jak [[koordynator zakrętu|zakrętomierz]] i [[Busola|busole]].

''Komary 48'' malowano w kolorze jasnej kawy, a ''Komary 49'' w pomarańczowym{{odn|Glass, Kubalańca|2013|s=272}}.

== Rekordy ==
* W 1936 [[Ryszard Dyrgałła]] ustanowił rekord Polski na szybowcu ''Komar'' w długotrwałości lotu wykonując lot z lotniska w [[Lądowisko Bezmiechowa|Bezmiechowej]] i powrócił na miejsce startu w czasie 22 godzin i 15 minut<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Biuletyn Aeroklubu Polskiego 107/1936 | czasopismo = [[Skrzydlata Polska]] | wolumin = Nr 9 | strony = 252 | data = wrzesień 1936 | url =https://www.aeroklub-polski.pl/o-aeroklubie-polskim/historia-ap/}}</ref>.
* W 1937 [[Wanda Modlibowska]] ustanowiła rekord świata w długotrwałości lotu, lecąc ''Komarem'' 24 godziny i 14 minut.
* W 1948 [[Stanisław Wielgus (lotnik)|Stanisław Wielgus]] ustanowił rekord Polski w długotrwałości lotu, lecąc ''Komarem 48'' 35 godzin i 14 minut<ref name=piotr/>.

== Wypadki ==
7 września 1936 w wypadku podczas lotu treningowego szybowcem „Komar” poniósł śmierć mjr piech. [[Henryk Marian Ostrowski]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Katastrofa szybowcowa | czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 2 | data = Nr 206 z 9 września 1936 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/docmetadata?id=44540}}</ref><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Tragiczna śmierć w katastrofie szybowcowej | czasopismo = [[Orędownik Ostrowski]] | strony = 3 | data = Nr 73 z 11 września 1936 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/plain-content?id=210786}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko = Glass |imię = Andrzej |autor link = Andrzej Glass |tytuł = Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwa Komunikacji i Łączności |rok = 1976 |isbn = | oclc = 830596725 |odn = {{odn/id|Glass|1976}} }}
* {{cytuj książkę|nazwisko = Glass |imię = Andrzej |nazwisko2 = Kubalańca|imię2 = Jerzy|tytuł = Polskie konstrukcje lotnicze|tom = 5|miejsce = Sandomierz |wydawca = Stratus |rok = 2013 |isbn = 978-83-63678-23-4| oclc = 876483272 |odn = {{odn/id|Glass, Kubalańca|2013}} }}
* {{cytuj stronę| url =http://www.piotrp.de/SZYBOWCE/pis8.htm| tytuł =''Modelarstwo lotnicze''. IS-B Komar| data dostępu =2010-05-24| autor =Piotr Piechowski| opublikowany =| data =| język =pl| archiwum =https://web.archive.org/web/20110227132322/http://www.piotrp.de/SZYBOWCE/pis8.htm| zarchiwizowano =27 lutego 2011}}
* {{cytuj stronę| url =http://www.muzeumlotnictwa.pl/zbiory_sz.php?ido=83&w=p| tytuł =''Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie''. IS-B Komar  | data dostępu = 2010-05-24 | autor = | opublikowany = | data = | język =pl}}
* Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965,
* Marian Krzyżan, ''Samoloty w muzeach polskich'', Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1983, {{ISBN|832060432X}}, str. 130

== Linki zewnętrzne ==
* [http://szybowce.fotoedytor.com/galeria/index.php?cat=40 Fotograficzny rejestr szybowców. IS-B Komar] {{lang|pl}}
* [http://www.komar.info Szybowiec treningowo-wyczynowy Komar – jego budowa i zbiór informacji]

{{Polskie szybowce i motoszybowce do 1939 roku}}

{{Polskie szybowce i motoszybowce po 1945 roku}}

[[Kategoria:Polskie szybowce]]

title: IS-B Komar

Państwo: Polska

Producent: Instytut Szybownictwa

Konstruktor: Antoni Kocjan

Typ: szybowiec treningowy

Konstrukcja: drewniana Górnopłat

Data oblotu: 1933 · pierwszy egzemplarz powojenny – · 16 stycznia 1949

Prędkość minimalna: 44 km/h

Prędkość min. opadania: 0,8 przy 58 km/h


text:
# Francisco Ribera de Villacastín
Francisco Ribera de Villacastín (1537–1591) – hiszpański jezuita i teolog, twórca eschatologicznej interpretacji księgi Apokalipsy św. Jana.

## Życie
Ribera urodził się w Villacastín. W 1570 roku przystąpił do Towarzystwa Jezusowego i nauczał na Uniwersytecie w Salamance. Zmarł w wieku 54 lat, w rok po jego śmierci, opublikowano jego dzieło In Sacrum Beati Ioannis Apostoli, & Evangelistiae Apocalypsin Commentarij.

## Dzieła
Ribera znany jest jako autor komentarza do Apokalipsy. W komentarzu zapowiada ponowne prześladowania chrześcijan, odbudowę świątyni w Jerozolimie, zniesienie wiary chrześcijańskiej, wyparcie się Chrystusa, zniszczenie Rzymu i nawrócenie Żydów. W 20 rozdziale Apokalipsy zachował augustyńską postmillenarystyczną interpretację. Metodę tę przejął i rozwinął Cornelius a Lapide. Z interpretacją Ribery polemizowali angielscy protestanci, tacy jak: John Fox i Thomas Brightman.
Ribera napisał hagiografię Teresy z Ávili, opublikowana w 1590 roku (Vida de la madre Teresa de Jesús). Jest również autorem komentarza do Listów Pawła opublikowanych w roku 1600 (In epistolam B. Pauli apostoli ad Hebraeos commentarii).

title: Francisco Ribera de Villacastín

wikitext:
[[Plik:Libro de...memorables varones, 1886 "Francisco de Ribera" (3816814321).jpg|thumb|Francisco de Ribera]]
'''Francisco Ribera de Villacastín''' (1537–1591) – hiszpański [[Jezuici|jezuita]] i teolog, twórca eschatologicznej interpretacji księgi [[Apokalipsa św. Jana|Apokalipsy św. Jana]].

== Życie ==

Ribera urodził się w [[Villacastín]]<ref name=Crouch>Mal Crouch (editor), [https://books.google.com/books?id=rPeo38M2d9UC&pg=PA378&lpg=PA378&dq=%22Francisco+Ribera%22+Villacast%C3%ADn&source=bl&ots=qXBZTzYtRX&sig=5_5K-uAqYBSxpr2Qbmpdc-GxzS8&hl=en&ei=Q16JTtpx08DxA4DYqD8&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CEMQ6AEwBQ#v=onepage&q&f=false ''Dictionary of Premillennial Theology''] (1997), s. 378.</ref>. W 1570 roku przystąpił do Towarzystwa Jezusowego i nauczał na [[Uniwersytet w Salamance|Uniwersytecie w Salamance]]. Zmarł w wieku 54 lat, w rok po jego śmierci, opublikowano jego dzieło ''In Sacrum Beati Ioannis Apostoli, & Evangelistiae Apocalypsin Commentarij''<ref name=Brady>{{Cytuj książkę | autor = David Brady | url = https://books.google.com/books?id=UUmpvt3hM7cC&pg=PA202&lpg=PA202&dq=%22Francisco+Ribera%22+Teresa&source=bl&ots=_Er2dSsm75&sig=va3Vm75H_HfEttZKfcgjFdXS30U&hl=en&ei=X2WJTpLOE8_C8QPvyvxE&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CEoQ6AEwBQ#v=onepage&q=%22Francisco%20Ribera%22%20Teresa&f=false | tytuł = The contribution of British writers between 1560 and 1830 to the interpretation of Revelation 13.16-18 | miejsce = | rok = 1983 | strony = 202}}</ref>.

== Dzieła ==

Ribera znany jest jako autor [[komentarz (gatunek literacki)|komentarza]] do Apokalipsy. W komentarzu zapowiada ponowne prześladowania chrześcijan, odbudowę świątyni w Jerozolimie, zniesienie wiary chrześcijańskiej, wyparcie się Chrystusa, zniszczenie Rzymu i nawrócenie Żydów. W 20 rozdziale Apokalipsy zachował [[Augustyn z Hippony|augustyńską]] [[Millenaryzm|postmillenarystyczną]] interpretację<ref>[https://archive.org/details/bub_gb___04HEeskMgC ''Francisci Riberae Villacastinensis, presbyteri Societatis Iesu, doctorisque theologi. In sacram beati Ioannis Apostoli, & euangelistae Apocalypsin commentarij''] Lugduni 1592.</ref>. Metodę tę przejął i rozwinął [[Cornelius a Lapide]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = Michał Czajkowski | autor link = Michał Czajkowski (duchowny) | tytuł = Ostatnie proroctwo (Apokalipsa) | seria = WMWKB | wydawca = ATK | miejsce = Warszawa | data = 1992 | strony = 167}}</ref>. Z interpretacją Ribery polemizowali angielscy protestanci, tacy jak: John Fox<ref>{{Cytuj książkę | autor = W. Bousset | tytuł = Die Offenbarung Johannis | miejsce = Göttingen | rok = 1906 | strony = 89}}</ref> i [[Thomas Brightman]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = Donald Burke | tytuł = New England New Jerusalem: The millenarian dimension of transatlantic migration. A study in the theology of history | miejsce = | rok = 2006 | strony = 39}}</ref>.

Ribera napisał hagiografię [[Teresa z Ávili|Teresy z Ávili]], opublikowana w 1590 roku (''Vida de la madre Teresa de Jesús''). Jest również autorem komentarza do [[Listy Pawła|Listów Pawła]] opublikowanych w roku 1600 (''In epistolam B. Pauli apostoli ad Hebraeos commentarii'').

== Zobacz też ==

* [[Apokalipsa świętego Jana w historii egzegezy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{Cytuj książkę | autor = F. Ribera | url = https://archive.org/details/bub_gb___04HEeskMgC | tytuł = In sacram beati Ioannis Apostoli, & euangelistae Apocalypsin commentarij | miejsce = Lugduni | rok = 1592}}
* [https://archive.org/search.php?query=creator%3A%22Francisco+de+Ribera%22 Dzieła Ribery w Internet Archive]
* [https://archive.ph/20150815143441/http://www.bibleprophesy.org/jesuitrapture.htm The Jesuits and the Rapture]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ribera, Francisco}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1537]]
[[Kategoria:Hiszpańscy jezuici]]
[[Kategoria:Zmarli w 1591]]
[[Kategoria:Hiszpańscy teolodzy]]


text:
# Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde
Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde – stadion piłkarski w Spiesen-Elversberg, w Niemczech. Został otwarty w 1983 roku. Może pomieścić 10 000 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu SV 07 Elversberg.

## Historia
Obiekt domowy drużyny SV 07 Elversberg powstał w latach 1982–1983. Stadion wybudowano niedaleko poprzedniego obiektu klubu, który istniał od lat 20. XX wieku (dziś w jego miejscu znajdują się domy mieszkalne skupione wokół ulicy Willi-Neu-Ring). Początkowo był to jedynie skromny stadion z pojemnością szacowaną na 2000 widzów. W 1996 roku powiększono trybuny do pojemności 5000 widzów. W kolejnych latach dokonywano dalszych modernizacji, m.in. powstała zadaszona trybuna z 440 miejscami siedzącymi. W 2002 roku m.in. zwiększono pojemność stadionu do 7000 widzów i zainstalowano sztuczne oświetlenie. W latach 2013–2015 wybudowano nową trybunę główną od strony Lindenstraße, a stadion, w związku z umową sponsorską, przemianowano na Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde (wcześniej był on znany jako Waldstadion Kaiserlinde). W 2020 roku oddano do użytku miejsca dla VIP-ów na trybunie głównej.
W sezonie 2013/2014 zespół gospodarzy występował w 3. lidze. Z powodu prowadzonych na stadionie prac, pierwszych pięć domowych spotkań klub rozegrał na Ludwigsparkstadionie w Saarbrücken, później powrócił jednak na swój obiekt. Na stadionie rozgrywane były także mecze niemieckich reprezentacji młodzieżowych.

title: Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde

wikitext:
{{Stadion infobox
 |nazwa                 = Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Kaiserlinde Elversberg Neue HT.jpg
 |opis zdjęcia          = Nowa trybuna główna
 |pełna nazwa           =
 |przydomek             =
 |poprzednia nazwa      = Waldstadion Kaiserlinde
 |państwo               = DE-SL
 |miejscowość           =
 |adres                 =
 |architekt             =
 |koszt budowy          =
 |data budowy           =
 |data otwarcia         = 1983
 |data przebudowy       =
 |data zamknięcia       =
 |właściciel            =
 |operator              =
 |klub                  = [[SV 07 Elversberg]]
 |inauguracja           =
 |pojemność stadionu    = 10 000 widzów
 |rekordowa frekwencja  =
 |oświetlenie           =
 |wymiary boiska        =
 |nawierzchnia boiska   =
 |długość toru          =
 |nawierzchnia toru     =
 |dodatkowe wyposażenie =
 |współrzędne           = 49°19'07.7"N 7°07'18.2"E
 |kod mapy              =
 |commons               = Category:Waldstadion Kaiserlinde
 |www                   =
}}
'''Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde''' – [[stadion]] [[Piłka nożna|piłkarski]] w [[Spiesen-Elversberg]], w [[Niemcy|Niemczech]]. Został otwarty w 1983 roku. Może pomieścić 10 000 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu [[SV 07 Elversberg]]<ref name="sta">{{Cytuj stronę | url = https://sv07elversberg.de/profis/stadion/datenfakten/ | tytuł = Daten/Fakten | opublikowany = sv07elversberg.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref>.

== Historia ==
Obiekt domowy drużyny [[SV 07 Elversberg]] powstał w latach 1982–1983. Stadion wybudowano niedaleko poprzedniego obiektu klubu, który istniał od lat 20. XX wieku (dziś w jego miejscu znajdują się domy mieszkalne skupione wokół ulicy Willi-Neu-Ring)<ref name="kro">{{Cytuj stronę | url = https://sv07elversberg.de/verein-2/vereinsinfos/vereinshistorie/ | tytuł = Historie | opublikowany = sv07elversberg.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref>. Początkowo był to jedynie skromny stadion z pojemnością szacowaną na 2000 widzów. W 1996 roku powiększono trybuny do pojemności 5000 widzów. W kolejnych latach dokonywano dalszych modernizacji, m.in. powstała zadaszona trybuna z 440 miejscami siedzącymi. W 2002 roku m.in. zwiększono pojemność stadionu do 7000 widzów i zainstalowano sztuczne oświetlenie<ref name="bwb">{{Cytuj stronę | url = http://www.stadien-in-baden-wuerttemberg.de/dateien/stadion/saarland/elversberg/ground.html | tytuł = Geschichte des Waldstadion Kaiserlinde | opublikowany = www.stadien-in-baden-wuerttemberg.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref>. W latach 2013–2015 wybudowano nową trybunę główną od strony Lindenstraße<ref name="zei">{{Cytuj pismo | autor = Marcus Kalmes | tytuł = Der Sportpark Kaiserlinde verändert sein Gesicht | czasopismo = Saarbrücker Zeitung | wolumin = NR. 263 | strony = D2 | język = de | data = 13 listopada 2014 | url = http://www.stahlbaugross.de/fileadmin/user_upload/05_Aktuell/sz_der-sportpark-kaiserlinde_13-11-2014.pdf}}</ref><ref name="umb">{{Cytuj stronę | url = https://sv07elversberg.de/kategorie/stadionumbau/ | tytuł = Stadionumbau | opublikowany = sv07elversberg.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref><ref name="dot">{{Cytuj stronę | url = https://www.sr.de/sr/home/sport/stadionneubau_sve_elversberg_brandschutz_saarland_100.html | tytuł = Neues Brandschutzkonzept für Elversberger Stadion? | data = 5 listopada 2019 | opublikowany = www.sr.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref>, a stadion, w związku z umową sponsorską, przemianowano na Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde (wcześniej był on znany jako Waldstadion Kaiserlinde)<ref name="nam">{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20160304215856/http://www.fanreport.com/de/saarland/liga/regionalliga-suedwest/news/kaiserlinde-bekommt-neuen-namen-165570 | tytuł = Kaiserlinde bekommt neuen Namen | autor = Sven Roland | data = 22 listopada 2014 | opublikowany = www.fanreport.com | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref>. W 2020 roku oddano do użytku miejsca dla VIP-ów na trybunie głównej<ref name="vip">{{Cytuj stronę | url = https://www.sr.de/sr/home/sport/elversberg_genehmigung_haupttribuene_100.html | tytuł = SV Elversberg kann VIP-Logen eröffnen | autor = Frank Grundhever | data = 3 sierpnia 2020 | opublikowany = www.sr.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200925060153/https://www.sr.de/sr/home/sport/elversberg_genehmigung_haupttribuene_100.html | zarchiwizowano = 2020-09-25 }}</ref>.

W sezonie 2013/2014 zespół gospodarzy występował w [[3. Fußball-Liga|3. lidze]]. Z powodu prowadzonych na stadionie prac, pierwszych pięć domowych spotkań klub rozegrał na [[Ludwigsparkstadion]]ie w [[Saarbrücken]], później powrócił jednak na swój obiekt<ref name="kro"/>. Na stadionie rozgrywane były także mecze niemieckich reprezentacji młodzieżowych<ref name="spi">{{Cytuj stronę | url = https://www.sport.de/spielort/ve2181/ursapharm-arena/spiele-und-ergebnisse/ | tytuł = Spiele | opublikowany = www.sport.de | język = de | data dostępu = 2020-08-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Stadiony 2. Bundesligi}}

[[Kategoria:Stadiony piłkarskie w Niemczech]]

title: Ursapharm-Arena an der Kaiserlinde

Poprzednia nazwa: Waldstadion Kaiserlinde

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Saara

Klub: SV 07 Elversberg

Pojemność stadionu: 10 000 widzów


text:
# Niwa (Cykarzew Północny)
Niwa – przysiółek wsi Cykarzew Północny w Polsce położony w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mykanów.
W latach 1975–1998 przysiółek  administracyjnie należał do województwa częstochowskiego.

title: Niwa (Cykarzew Północny)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Niwa|Niwa w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Niwa
 |rodzaj miejscowości    = przysiółek wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = śląskie
 |powiat                 = [[Powiat częstochowski|częstochowski]]
 |gmina                  = [[Mykanów (gmina)|Mykanów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Cykarzew Północny]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2008
 |strefa numeracyjna     = 34
 |kod pocztowy           = 42-231{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = SCZ
 |SIMC                   = 1001668
 |kod mapy               = Mykanów (gmina)
 |współrzędne            = 50°57'31"N 19°07'36"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|87338|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Niwa''' – przysiółek wsi [[Cykarzew Północny]] w [[Polska|Polsce]] położony w [[województwo śląskie|województwie śląskim]], w [[powiat częstochowski|powiecie częstochowskim]], w [[Mykanów (gmina)|gminie Mykanów]]{{r|Dz.U. 29/2013}}{{r|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] przysiółek  administracyjnie należał do [[województwo częstochowskie|województwa częstochowskiego]].<br />

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=Niwa&level=miejscSkl&wojewodztwo=3559&powiat=5098&gmina=5664&miejscowosc=70755&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>

<ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=168|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
}}

{{Gmina Mykanów}}

[[Kategoria:Cykarzew Północny]]

title: Niwa

Województwo: śląskie

Powiat: częstochowski

Gmina: Mykanów

Część miejscowości: Cykarzew Północny

Tablice rejestracyjne: SCZ


text:
# Aurélien Bekogo
Aurélien Bekogo (ur. 27 grudnia 1975 w Libreville) – gaboński piłkarz występujący na pozycji napastnika.

## Kariera klubowa
W swojej karierze Bekogo występował między innymi w zespole AS Mangasport.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Gabonu Bekogo zadebiutował w 1994 roku. W 1996 roku został powołany do kadry na Puchar Narodów Afryki. Wystąpił na nim w meczach z Liberią (1:2), Zairem (2:0, gol) i Tunezją (1:1, 1:4 w rzutach karnych), a Gabon zakończył turniej na ćwierćfinale.

title: Aurélien Bekogo

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Aurélien Bekogo
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 27 grudnia 1975
 |miejsce urodzenia       = [[Libreville]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       = !  ! [[AS Mangasport Moanda|AS Mangasport]]
 |kariera reprezentacyjna = ! 1994–2000 ! {{reprezentacja|GAB|pn}} ! 25 ! 5
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Aurélien Bekogo''' (ur. 27 grudnia 1975 w [[Libreville]]) – [[Gabon|gaboński]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a.

== Kariera klubowa ==
W swojej karierze Bekogo występował między innymi w zespole [[AS Mangasport Moanda|AS Mangasport]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Gabonu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Gabonu]] Bekogo zadebiutował w 1994 roku. W 1996 roku został powołany do kadry na [[Puchar Narodów Afryki 1996|Puchar Narodów Afryki]]. Wystąpił na nim w meczach z [[Reprezentacja Liberii w piłce nożnej mężczyzn|Liberią]] (1:2), [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|Zairem]] (2:0, gol) i [[Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn|Tunezją]] (1:1, 1:4 w rzutach karnych), a Gabon zakończył turniej na ćwierćfinale.

== Bibliografia ==
* [http://pol.worldfootball.net/profil_zawodnika/aurelien-bekogo/ Aurélien Bekogo] w bazie Worldfootball {{lang|pl}}
* {{NFT|p|30373}}

{{Gabon 1996 PNA}}

{{SORTUJ:Bekogo, Aurelien}}
[[Kategoria:Reprezentanci Gabonu w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze AS Mangasport]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 1996]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Libreville]]

title: · Aurélien Bekogo

Data i miejsce urodzenia: 27 grudnia 1975 · Libreville

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Gabon · 25 · (5)


text:
# Sielsowiet Czyrwonaje
Sielsowiet Czyrwonaje (biał. Чырвоненскі сельсавет, Czyrwonienski sielsawiet; ros. Червоненский сельсовет) – sielsowiet na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie żytkowickim, z siedzibą w Czyrwonajach.

## Demografia
Według spisu z 2009 sielsowiet Czyrwonaje zamieszkiwało 3332 osób, w tym 3234 Białorusinów (97,06%), 62 Rosjan (1,86%), 31 Ukraińców (0,93%), 2 Polaków (0,06%) i 3 osoby innych narodowości.

## Geografia i transport
Sielsowiet położony jest na Polesiu, w północnej części rejonu żytkowickiego. Największą przepływającą przez niego rzeką jest Hlinica. Częściowo obejmuje Jezioro Czerwone (Kniaź).
Przez sielsowiet przebiegają jedynie drogi lokalne. Południowym krańcem sięga drogi magistralnej M10.

## Miejscowości
- agromiasteczko:
  - Siamiencza
- wsie:
  - Chisciecki Bor
  - Lachowicze
  - Płastok
  - Puchowicze
  - Widoszyn
- osiedle:
  - Czyrwonaje

title: Sielsowiet Czyrwonaje

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Sielsowiet Czyrwonaje
 |nazwa oryginalna                = {{k|by|Чырвоненскі сельсавет}}<br />{{k|ru|Червоненский сельсовет}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[sielsowiet]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = BY-HO
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[rejon żytkowicki|żytkowicki]]
 |siedziba                        = [[Czyrwonaje (obwód homelski)|Czyrwonaje]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2009
 |liczba ludności                 = 3332
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = miejscowości
 |1. podział                      = 7
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = obwód homelski
 |współrzędne                     = 52°21′N 27°54′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Sielsowiet Czyrwonaje''' ({{w języku|be|Чырвоненскі сельсавет}}, ''Czyrwonienski sielsawiet''; {{w języku|ru|Червоненский сельсовет}}) – [[sielsowiet]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód homelski|obwodzie homelskim]], w [[rejon żytkowicki|rejonie żytkowickim]], z siedzibą w [[Czyrwonaje (obwód homelski)|Czyrwonajach]].

== Demografia ==
Według spisu z 2009 sielsowiet Czyrwonaje zamieszkiwało 3332 osób, w tym 3234 Białorusinów (97,06%), 62 Rosjan (1,86%), 31 Ukraińców (0,93%), 2 Polaków (0,06%) i 3 osoby innych narodowości<ref>{{Cytuj stronę |url =http://pop-stat.mashke.org/belarus-ethnic-comm2009.htm |tytuł =Этнічны склад насельніцтва сельсаветаў Беларусі паводле перапісу 2009 года |opublikowany = |data = |język =ru |data dostępu = 2023-05-13}}</ref>.

== Geografia i transport ==
Sielsowiet położony jest na [[Polesie|Polesiu]], w północnej części rejonu żytkowickiego. Największą przepływającą przez niego rzeką jest [[Hlinica (rzeka)|Hlinica]]. Częściowo obejmuje [[Jezioro Czerwone (Białoruś)|Jezioro Czerwone (Kniaź)]].

Przez sielsowiet przebiegają jedynie drogi lokalne. Południowym krańcem sięga drogi magistralnej [[Droga magistralna M10 (Białoruś)|M10]].

== Miejscowości ==
* agromiasteczko:
** [[Siamiencza]]
* wsie:
** [[Chisciecki Bor]]
** [[Lachowicze (obwód homelski)|Lachowicze]]
** [[Płastok (obwód homelski)|Płastok]]
** [[Puchowicze (obwód homelski)|Puchowicze]]
** [[Widoszyn]]
* osiedle:
** [[Czyrwonaje (obwód homelski)|Czyrwonaje]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url =https://zhitkovichi.gov.by/ru/village_soviet-ru/ |tytuł =Сельские исполнительные комитеты |opublikowany =Rejon żytkowicki |data = |język =ru |data dostępu = 2023-05-13}}
* {{Cytuj stronę |url =https://map.nca.by/ |tytuł = Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi |opublikowany = |data = |język = ru be |data dostępu = 2023-05-13}}
{{Rejon żytkowicki}}

[[Kategoria:Rejon żytkowicki]]
[[Kategoria:Sielsowiety Białorusi|Czyrwonaje]]

title: Sielsowiet CzyrwonajeЧырвоненскі сельсавет · Червоненский сельсовет

Państwo: Białoruś

Obwód: homelski

Rejon: żytkowicki

Siedziba: Czyrwonaje


text:
# Rodrigo Pérez (chilijski piłkarz)
Rodrigo Antonio Pérez Albornoz (ur. 19 sierpnia 1973 w Rancagui) – chilijski piłkarz występujący na pozycji obrońcy.

## Kariera klubowa
Pérez karierę rozpoczynał w 1993 roku w zespole O’Higgins. Jego barwy reprezentował przez 4 sezony. Następnie grał w Santiago Wanderers, a w 2001 roku trafił do Cobreloi. W sezonie 2003 wywalczył z nią mistrzostwo fazy Apertura oraz Clausura Primera División de Chile. W 2004 roku grał na wypożyczeniu w meksykańskim CF Pachuca, a w 2006 roku w peruwiańskim zespole Alianza Lima. Z tym drugim w 2006 roku zdobył mistrzostwo Peru.
W 2008 roku Pérez odszedł do Uniónu Española. Spędził tam jeden sezon, a potem odszedł do Deportes Iquique, gdzie w 2011 roku zakończył karierę.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Chile Pérez zadebiutował w 1995 roku. W tym samym roku znalazł się w drużynie na Copa América. Tamten turniej Chile zakończyło na fazie grupowej.
W 2004 roku Pérez ponownie został powołany do kadry na Copa América. Zagrał na nim w 3 meczach: z Brazylią (0:1), Paragwajem (1:1) oraz Kostaryką (1:2), a Chile odpadło z turnieju po fazie grupowej.
W latach 1995–2005 w drużynie narodowej Pérez rozegrał łącznie 32 spotkania.

title: Rodrigo Pérez (chilijski piłkarz)

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Rodrigo Pérez
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Rodrigo Antonio Pérez Albornoz
 |data urodzenia          = 19 sierpnia 1973
 |miejsce urodzenia       = [[Rancagua]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 178 cm
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1993–1996 ! [[CD O’Higgins|O’Higgins]]                     !  86 !  4
! 1997–2000 ! [[Santiago Wanderers]] ! 115 ! 12
! 2001–2007 ! [[CD Cobreloa|Cobreloa]]                             ! 169 ! 16
! 2004      ! → [[CF Pachuca]] (wyp.)                              !  15 !  3
! 2006      ! → [[Alianza Lima]] (wyp.)                            !  19 !  1
! 2008      ! [[Unión Española]]        !  32 !  2
! 2009–2011 ! [[Deportes Iquique]]               !  59 !  3
 |kariera reprezentacyjna = ! 1995–2005 ! {{Reprezentacja|CHL|pn}} ! 32 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Rodrigo Antonio Pérez Albornoz''' (ur. 19 sierpnia 1973 w [[Rancagua|Rancagui]]) – chilijski [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]].

== Kariera klubowa ==
Pérez karierę rozpoczynał w 1993 roku w zespole [[CD O’Higgins|O’Higgins]]. Jego barwy reprezentował przez 4 sezony. Następnie grał w [[Santiago Wanderers]], a w 2001 roku trafił do [[CD Cobreloa|Cobreloi]]. W sezonie 2003 wywalczył z nią mistrzostwo fazy Apertura oraz Clausura [[Primera División de Chile]]. W 2004 roku grał na wypożyczeniu w [[meksyk]]ańskim [[CF Pachuca]], a w 2006 roku w [[peru]]wiańskim zespole [[Alianza Lima]]. Z tym drugim w 2006 roku zdobył mistrzostwo Peru.

W 2008 roku Pérez odszedł do [[Unión Española|Uniónu Española]]. Spędził tam jeden sezon, a potem odszedł do [[Deportes Iquique]], gdzie w 2011 roku zakończył karierę.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Chile w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Chile]] Pérez zadebiutował w 1995 roku. W tym samym roku znalazł się w drużynie na [[Copa América 1995|Copa América]]. Tamten turniej Chile zakończyło na fazie grupowej.

W 2004 roku Pérez ponownie został powołany do kadry na [[Copa América 2004|Copa América]]. Zagrał na nim w 3 meczach: z [[Reprezentacja Brazylii w piłce nożnej mężczyzn|Brazylią]] (0:1), [[Reprezentacja Paragwaju w piłce nożnej mężczyzn|Paragwajem]] (1:1) oraz [[Reprezentacja Kostaryki w piłce nożnej mężczyzn|Kostaryką]] (1:2), a Chile odpadło z turnieju po fazie grupowej.

W latach 1995–2005 w drużynie narodowej Pérez rozegrał łącznie 32 spotkania.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|1444}}

{{Chile 1995 IP}}
{{Chile 2004}}

{{SORTUJ:Perez, Rodrigo}}
[[Kategoria:Reprezentanci Chile w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze CD O’Higgins]]
[[Kategoria:Piłkarze Santiago Wanderers]]
[[Kategoria:Piłkarze CD Cobreloa]]
[[Kategoria:Piłkarze CF Pachuca]]
[[Kategoria:Piłkarze Alianzy Lima]]
[[Kategoria:Piłkarze Unión Española]]
[[Kategoria:Uczestnicy Copa América 1995]]
[[Kategoria:Uczestnicy Copa América 2004]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1973]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rancagui]]

title: · Rodrigo Pérez

Pełne imię i nazwisko: Rodrigo Antonio Pérez Albornoz

Data i miejsce urodzenia: 19 sierpnia 1973 · Rancagua

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

O’Higgins · 86 · (4)

Santiago Wanderers · 115 · (12)

Cobreloa · 169 · (16)

→ CF Pachuca (wyp.) · 15 · (3)

→ Alianza Lima (wyp.) · 19 · (1)

Unión Española · 32 · (2)

Deportes Iquique · 59 · (3)

title: Kariera reprezentacyjna

Chile · 32 · (0)


text:
# Popricani
Popricani – wieś w Rumunii, w okręgu Jassy, w gminie Popricani. W 2011 roku liczyła 2621 mieszkańców.

title: Popricani

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Popricani
 |nazwa oryginalna             = Popricani
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Jassy|Jassy]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Popricani (gmina)|Popricani]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 2621
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Jassy
 |współrzędne                  = 47°17′14″N 27°30′48″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Popricani''' – [[wieś]] w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Jassy|okręgu Jassy]], w [[Popricani (gmina)|gminie Popricani]]. W 2011 roku liczyła 2621 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | archiwum = https://web.archive.org/web/20210303055647/https://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-05-18}}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Jassy]]

title: Popricani

Państwo: Rumunia

Okręg: Jassy

Gmina: Popricani


text:
# Wspomaganie układu kierowniczego
Wspomaganie układu kierowniczego (także: wspomaganie kierownicy) – stosowany w samochodach i innych pojazdach mechanicznych układ, którego celem jest ułatwienie prowadzenia pojazdu za pomocą zmniejszenia siły, z jaką kierowca musi obrócić kierownicę, by zmienić tor jazdy. Pod wpływem ruchu kierownicy uruchamia się zestaw hydraulicznych lub elektrycznych aktuatorów, które wspomagają siłę mięśni kierowcy poprzez dodanie sił bezpośrednio do układu kierowniczego pojazdu. Zastosowanie wspomagania jest szczególnie przydatne przy niskich prędkościach, gdy zmiana kierunku jazdy samochodu zależy głównie od sił działających na kierownicę.

W samochodach osobowych i ciężarowych najczęściej spotykane systemy wspomagania układu kierowniczego są jego integralną częścią i posiadają bezpośrednie mechaniczne przełożenie na kierownicę oraz układ sterujący kołami skrętnymi, jednak odłączenie układu nadal pozwala na sterowanie pojazdem wyłącznie siłą mięśni kierowcy. Z kolei w najcięższych pojazdach użytkowych często spotykane są systemy, w których układ wspomagania zastępuje część układu kierowniczego: sygnały z kierownicy przekazywane są elektrycznie bądź elektronicznie do układu, który odpowiada za całość sił działających na koła skrętne. Systemy tego typu czasem nazywane są drive by wire, przez analogię do systemów fly-by-wire stosowanych w lotnictwie.
Ze względu na rodzaj aktuatorów lub siłowników wspomagających kierowcę można rozróżnić trzy typy układów wspomagania: pneumatyczny (występuje najczęściej w pojazdach dostawczych i ciężarowych), hydrauliczny i elektryczny.
Wspomaganie układu kierowniczego szerzej zaczęto stosować od 1952 roku w USA, najpierw w samochodach wyższej klasy jak Cadillac, Buick Roadmaster, Oldsmobile, a w kolejnych latach także w popularnych modelach.

## Układ hydrauliczny
Układ hydrauliczny oparty jest na pompie hydraulicznej. Pracuje ona przez cały czas, niezależnie od tego, czy skręcamy kierownicą czy nie.
W układzie występuje zawór ciśnieniowy, który dba o wysokie ciśnienie, niezależnie od obrotów silnika.
W nowszych samochodach występują zawory zmniejszające ciśnienie wraz ze wzrostem prędkości jazdy, przez co mamy wrażenie, że samochód pewniej się prowadzi na drodze. Z drugiej strony pompa tego układu jest zasilana poprzez silnik napędzający samochód, a co za tym idzie samochód spala więcej paliwa.

## Układ elektryczny EPS
Układ elektryczny EPS (z ang. Electric Power Steering) wykorzystuje energię elektryczną z samochodu. Jego największym plusem jest to, że w mniejszym stopniu obciąża to silnik w porównaniu do układu hydraulicznego (gdzie pompa poprzez pasek czy koła zębate pracuje w sposób ciągły). Produkowane obecnie systemy EPS to skomplikowane układy automatyki, gdzie procesor sterujący dostosowuje pracę wspomagania w zależności od takich czynników jak: aktualna prędkość pojazdu czy rodzaj podłoża na którym się znajduje. Korzystną cechą jest również to, że układ ten większość energii pobiera tylko wtedy, gdy pracuje. Układ ten możemy podzielić na trzy rodzaje:
- EPS-P - układ hydrauliczny z elektrohydrauliczną pompą wspomagania (Pump) (zdj. obok)
- EPS-C - układ elektryczny z silnikiem zamontowanym na kolumnie (Column) kierownicy (zdj. powyżej Toyota Prius)
- EPS-R - układ elektryczny z silnikiem zamontowanym na przekładni kierowniczej (Rack)
EPS-P to w zasadzie tradycyjny układ hydrauliczny w którym zastosowano elektrohydrauliczną pompę wspomagania i nie wnosi on zbyt wiele co do funkcjonalności samego wspomagania. Natomiast systemy EPS-C i EPS-R to prawdziwa rewolucja.
Głównym elementem układów jest procesorowy sterownik automatyki który dostosowuje siłę wspomagania w zależności od takich parametrów jak: prędkość, rodzaj nawierzchni (siła tarcia) czy siły z jaką obracamy kierownicą, odpowiednio wysterowując element wykonawczy - silnik elektryczny. Ponadto w układzie EPS (EPS-C i EPS-R) oprócz elementów mechanicznych, takich jak kolumna czy przekładnia, znajdziemy m.in. elementy elektroniki: czujnik kąta skrętu (informujący o aktualnym położeniu koła kierownicy) oraz tensometr (informujący o sile z jaką działamy na koło kierownicy).
Zastosowanie w pojazdach systemu EPS pozwoliło m.in. na wyposażenie ich w system automatycznego parkowania. W połączeniu z czujnikami odległości zamontowanymi w przednich/tylnych zderzakach samochód sam znajdzie wolną przestrzeń pomiędzy zewnętrznymi przeszkodami oraz bez udziału kierowcy wykona manewr skrętu, tak aby prawidłowo zaparkować pojazd.
System EPS (EPS-C i EPS-R) ma poza tym jeszcze kilka zalet:
- pracuje efektywniej (lżej) niż tradycyjny układ hydrauliczny
- nie wykorzystuje oleju hydraulicznego (w aspekcie ekologicznym pozbywamy się czynnika, który może zanieczyszczać środowisko - awarie polegające na wyciekach hydrauliki)
- przyczynia się do zmniejszenia zużycia paliwa poprzez mniejsze obciążenie silnika spalinowego
Są to jak na razie kosztowne systemy, skomplikowane zarówno mechanicznie, jak i elektrycznie, trudno diagnozowalne, drogie w naprawach.

title: Wspomaganie układu kierowniczego

wikitext:
[[Plik:PriusPowerSteering.jpg|thumb|Układ wspomagania samochodu [[Toyota Prius]]]]
'''Wspomaganie układu kierowniczego''' (także: '''wspomaganie kierownicy'''{{Refn|Różni producenci promują układy wspomagania własnej produkcji także pod rozmaitymi nazwami handlowymi. W literaturze spotyka się także angielskie terminy ''power assisted steering'' (PAS) oraz ''steering assist system'' (SAS).|grupa = uwaga|nazwa = nota1}}) – stosowany w [[Samochód|samochodach]] i innych pojazdach mechanicznych układ, którego celem jest ułatwienie prowadzenia pojazdu za pomocą zmniejszenia [[Siła|siły]], z jaką [[kierowca]] musi obrócić [[Kierownica samochodu|kierownicę]], by zmienić [[tor jazdy]]. Pod wpływem ruchu kierownicy uruchamia się zestaw hydraulicznych lub elektrycznych [[aktuator]]ów, które wspomagają siłę mięśni kierowcy poprzez dodanie sił bezpośrednio do [[Układ kierowniczy|układu kierowniczego]] pojazdu. Zastosowanie wspomagania jest szczególnie przydatne przy niskich prędkościach, gdy zmiana kierunku jazdy samochodu zależy głównie od sił działających na kierownicę.

W samochodach osobowych i ciężarowych najczęściej spotykane systemy wspomagania układu kierowniczego są jego integralną częścią i posiadają bezpośrednie mechaniczne przełożenie na kierownicę oraz układ sterujący kołami skrętnymi, jednak odłączenie układu nadal pozwala na sterowanie pojazdem wyłącznie siłą mięśni kierowcy. Z kolei w najcięższych pojazdach użytkowych często spotykane są systemy, w których układ wspomagania zastępuje część układu kierowniczego: sygnały z kierownicy przekazywane są elektrycznie bądź elektronicznie do układu, który odpowiada za całość sił działających na koła skrętne. Systemy tego typu czasem nazywane są ''drive by wire'', przez analogię do systemów ''[[fly-by-wire]]'' stosowanych w lotnictwie. [[Plik:Jeep 2.5 liter 4-cylinder engine chromed h.jpg|thumb|Zbiornik cieczy układu wspomagania w samochodzie marki [[Jeep]]]]Ze względu na rodzaj aktuatorów lub siłowników wspomagających kierowcę można rozróżnić trzy typy układów wspomagania: pneumatyczny (występuje najczęściej w pojazdach dostawczych i ciężarowych), hydrauliczny i elektryczny.

Wspomaganie układu kierowniczego szerzej zaczęto stosować od 1952 roku w USA, najpierw w samochodach wyższej klasy jak Cadillac, [[Buick Roadmaster (1936)|Buick Roadmaster]], Oldsmobile, a w kolejnych latach także w popularnych modelach<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko =Flory | imię =J. "Kelly" | tytuł =American Cars, 1946–1959: Every Model, Year by Year | wydawca =McFarland & Company| rok =2008 | isbn = 978-0-7864-3229-5| język =en| strony=395-451}}</ref>.

== Układ hydrauliczny ==
Układ hydrauliczny oparty jest na pompie hydraulicznej. Pracuje ona przez cały czas, niezależnie od tego, czy skręcamy kierownicą czy nie.

W układzie występuje zawór ciśnieniowy, który dba o wysokie ciśnienie, niezależnie od obrotów silnika.

W nowszych [[Samochód|samochodach]] występują zawory zmniejszające ciśnienie wraz ze wzrostem prędkości jazdy, przez co mamy wrażenie, że samochód pewniej się prowadzi na drodze. Z drugiej strony pompa tego układu jest zasilana poprzez silnik napędzający samochód, a co za tym idzie samochód spala więcej [[Paliwo|paliwa]].

== Układ elektryczny EPS ==
[[Plik:Elektro-hydraulische Servolenkung.jpg|thumb|Elektrohydrauliczny układ wspomagania kierownicy]]
Układ elektryczny EPS (z ang. Electric Power Steering) wykorzystuje energię elektryczną z samochodu. Jego największym plusem jest to, że w mniejszym stopniu obciąża to silnik w porównaniu do układu hydraulicznego (gdzie pompa poprzez pasek czy koła zębate pracuje w sposób ciągły). Produkowane obecnie systemy EPS to skomplikowane układy automatyki, gdzie procesor sterujący dostosowuje pracę wspomagania w zależności od takich czynników jak: aktualna prędkość pojazdu czy rodzaj podłoża na którym się znajduje. Korzystną cechą jest również to, że układ ten większość energii pobiera tylko wtedy, gdy pracuje. Układ ten możemy podzielić na trzy rodzaje:

- EPS-P - układ hydrauliczny z elektrohydrauliczną pompą wspomagania (Pump) (zdj. obok)

- EPS-C - układ elektryczny z silnikiem zamontowanym na kolumnie (Column) kierownicy (zdj. powyżej Toyota Prius)

- EPS-R - układ elektryczny z silnikiem zamontowanym na [[Przekładnia kierownicza|przekładni kierowniczej]] (Rack)

EPS-P to w zasadzie tradycyjny układ hydrauliczny w którym zastosowano elektrohydrauliczną pompę wspomagania i nie wnosi on zbyt wiele co do funkcjonalności samego wspomagania. Natomiast systemy EPS-C i EPS-R to prawdziwa rewolucja.

Głównym elementem układów jest procesorowy sterownik automatyki który dostosowuje siłę wspomagania w zależności od takich parametrów jak: prędkość, rodzaj nawierzchni (siła tarcia) czy siły z jaką obracamy kierownicą, odpowiednio wysterowując element wykonawczy - [[silnik elektryczny]]. Ponadto w układzie EPS (EPS-C i EPS-R) oprócz elementów mechanicznych, takich jak kolumna czy przekładnia, znajdziemy m.in. elementy elektroniki: czujnik kąta skrętu (informujący o aktualnym położeniu koła kierownicy) oraz tensometr (informujący o sile z jaką działamy na koło kierownicy).

Zastosowanie w pojazdach systemu EPS pozwoliło m.in. na wyposażenie ich w system automatycznego parkowania. W połączeniu z czujnikami odległości zamontowanymi w przednich/tylnych zderzakach samochód sam znajdzie wolną przestrzeń pomiędzy zewnętrznymi przeszkodami oraz bez udziału kierowcy wykona manewr skrętu, tak aby prawidłowo zaparkować pojazd.

System EPS (EPS-C i EPS-R) ma poza tym jeszcze kilka zalet:

- pracuje efektywniej (lżej) niż tradycyjny układ hydrauliczny

- nie wykorzystuje oleju hydraulicznego (w aspekcie ekologicznym pozbywamy się czynnika, który może zanieczyszczać środowisko - awarie polegające na wyciekach hydrauliki)

- przyczynia się do zmniejszenia zużycia paliwa poprzez mniejsze obciążenie silnika spalinowego

Są to jak na razie kosztowne systemy, skomplikowane zarówno mechanicznie, jak i elektrycznie, trudno diagnozowalne, drogie w naprawach.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* http://autokult.pl/7792,wspomaganie-kierownicy-jak-zbudowany-jest-uklad-hydrauliczny-i-jak-dziala

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Elementy budowy pojazdów]]


text:
# (5597) Warren
(5597) Warren (1991 PC13) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,83 lat w średniej odległości 2,45 j.a. Odkryta 5 sierpnia 1991 roku.

title: (5597) Warren

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 5597
 |       nazwa = Warren
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Henry Holt]]
 |       dzień = 5 sierpnia
 |         rok = 1991
 |występowanie =
 |wielka_półoś = 2,4452
 |    mimośród = 0,2085
 |  peryhelium = 1,9352
 |    aphelium = 2,9552
 |         lat = 3
 |         dni = 301
 |      godzin = 15
 |    prędkość = 19,04
 |  nachylenie = 4,56
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 13,3
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(5597) Warren (1991 PC13)''' – [[planetoida]] z grupy [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,83 lat w średniej odległości 2,45 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[5 sierpnia]] [[1991]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 5001–6000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|5597}}
* {{JPLorb|5597}}
* {{MPC|5597}}

{{SORTUJ:Warren}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1991]]

title: (5597) Warren

Odkrywca: Henry Holt

Data odkrycia: 5 sierpnia 1991

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 301 dni 15 godzin


text:
# Bradwell (Buckinghamshire)
Bradwell – była wieś, a obecnie civil parish będąca częścią miasta Milton Keynes, w Buckinghamshire, w Anglii. W 2011 civil parish liczyła 9657 mieszkańców. Bradwell jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Bradew(uu)elle.

title: Bradwell (Buckinghamshire)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bradwell
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Bradwell-windmill.JPG
 |opis zdjęcia                 = Wiatrak na granicy Bradwell
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Bradwell
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Buckinghamshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Milton Keynes (borough)|Milton Keynes]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 9657
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Buckinghamshire
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          = http://www.bradwell-pc.gov.uk/Contents/Text/Index.asp?SiteId=713&SiteExtra=1801929&TopNavId=711&NavSideId=9546
}}
'''Bradwell''' – była wieś, a obecnie [[civil parish]] będąca częścią miasta [[Milton Keynes]], w [[Buckinghamshire]], w [[Anglia|Anglii]]<ref>[http://data.ordnancesurvey.co.uk/doc/7000000000012010 Ordnance Survey linked data]</ref>. W 2011 civil parish liczyła 9657 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=11121045&c=Bradwell&d=16&e=62&g=6399138&i=1001x1003x1032x1004&o=1&m=0&r=1&s=1430660499894&enc=1 |tytuł=Neighbourhood Statistics |data dostępu=2015-05-03 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160304214630/http://www.neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadKeyFigures.do?a=7&b=11121045&c=Bradwell&d=16&e=62&g=6399138&i=1001x1003x1032x1004&o=1&m=0&r=1&s=1430660499894&enc=1 |zarchiwizowano=2016-03-04 }}</ref>. Bradwell jest wspomniana w [[Domesday Book]] (1086) jako ''Bradew(uu)elle''<ref>[http://www.domesdaybook.co.uk/buckinghamshire1.html#bradwell The Domesday Book online]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.bradwell-pc.gov.uk/Contents/Text/Index.asp?SiteId=713&SiteExtra=1801929&TopNavId=711&NavSideId=9546 | tytuł = Strona internetowa | opublikowany = bradwell-pc.gov.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20150708203431/http://www.bradwell-pc.gov.uk/Contents/Text/Index.asp?SiteId=713&SiteExtra=1801929&TopNavId=711&NavSideId=9546 | zarchiwizowano = 2015-07-08}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Civil parishes w hrabstwie Buckinghamshire]]
[[Kategoria:Milton Keynes]]

title: Bradwell

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo ceremonialne: Buckinghamshire

Unitary authority: Milton Keynes


text:
# Neal Shusterman
Neal Shusterman (ur. 12 listopada 1962) – amerykański pisarz, twórca powieści young adult. W 2015 zdobył nagrodę National Book Award for Young People's Literature za książkę Głębia Challengera, a jego powieść Kosiarze zdobyła w 2017 Michael L. Printz Award.

## Nagrody
- 2005 Boston Globe–Horn Book Award[2]
- 2008 California Young Reader Medal za powieść The Schwa Was Here[3]
- 2015 National Book Award for Young People's Literature oraz Golden Kite Award for Fiction za Głębię Challengera[4]
- 2017 Micheal L. Printz Award Honour Book za powieść Kosiarze
- 2019 Young Hoosier Book Award (Middle Grade) za powieść Kosiarze[5]

## Publikacje

### SeriaPodzieleni(Unwind)
- Podzieleni, 2012 (wznowienie w 2024 pod tym samym tytułem) / Unwind, 2007
- Rozdarci, 2016 / UnWholly, 2012
- (ang.) UnSouled, 2013
- (ang.) UnDivided, 2014

### SeriaKosiarze (Arc of a Scythe)
- Kosiarze, 2017 (wznowienie w 2023 pod tym samym tytułem) / ang. Scythe, 2016
- Kosodom, 2018 (wznowienie w 2023 jako Thunderhead) / Thunderhead, 2018
- Żniwo, 2023 / The Toll, 2019
- Pokłosie. Opowieści z Kosodomu, 2023 / Gleanings. Stories from the Arc of a Scythe, 2022

### (ang.)Shadow Club Series
- (ang.) The Shadow Club, 1988
- (ang.) The Shadow Club Rising, 2002

### (ang.)Star Shards Chronicles Series
- (ang.) Scorpion Shards, 1995
- (ang.) Thief of Souls, 1999
- (ang.) Shattered Sky, 2002

### (ang.)Dark Fusion Series
- (ang.) Dread Locks, 2005
- (ang.) Red Riders's Hood, 2005
- (ang.) Duckling Ugly, 2006

### (ang.)Antsy Bonano Series
- (ang.) The Schwa Was Here, 2004
- (ang.) Antsy Does Time, 2008
- (ang.) Ship Out of Luck, 2013

### (ang.)The Skinjacker Trilogy
- (ang.) Everlost, 2006
- (ang.) Everwild, 2009
- (ang.) Everfound, 2011

### (ang.)The Accelerati Trilogy
- (ang.) Tesla's Attic, 2014
- (ang.) Edison's Alley, 2015
- (ang.) Hawking's Hallway, 2016

### Inne książki
- (ang.) Downsiders, 1999
- (ang.) Full Tilt, 2003
- (ang.) Bruiser, 2010
- Głębia Challengera, 2017 (wznowienie w 2023 pod tym samym tytułem) / Challenger Deep, 2015
- Susza, 2021, wspólnie z synem Jarrodem Shustermanem / Dry, 2018
- Roxy, 2022, wspólnie z synem Jarrodem Shustermanem / Roxy, 2021
- Gra o świat, 2021 / Game Changer, 2021[6][7]

title: Neal Shusterman

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko           = Neal Shusterman
 |grafika                   = Neal shusterman 2013.jpg
 |opis grafiki              = Neal Shusterman w 2013, Texas Book Festival w [[Austin]]
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[12 listopada]] [[1962]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Jork]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |narodowość                = [[Amerykanie|amerykańska]]
 |język                     = [[Język angielski|angielski]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Kalifornijski w Irvine]]
 |dziedzina sztuki          = pisarz
 |gatunek                   = [[fantastyka]], [[young adult]]
 |epoka                     =
 |ważne dzieła              =
 |nagrody                   =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Neal Shusterman
 |www                       = http://www.storyman.com/
}}

'''Neal Shusterman''' (ur. [[12 listopada]] [[1962]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] pisarz, twórca powieści [[young adult]]. W [[2015 w literaturze|2015]] zdobył nagrodę [[National Book Award for Young People's Literature]] za książkę ''Głębia Challengera'', a jego powieść ''[[Kosiarze]]'' zdobyła w 2017 [[Michael L. Printz Award]]<ref>{{Cytuj |tytuł = About |data dostępu = 2023-03-19 |opublikowany = Neal Shusterman |url = http://www.storyman.com/about/ |język = en}}</ref>.

== Nagrody ==
* 2005 [[Boston Globe–Horn Book Award]]<ref>{{Cytuj |tytuł = The Horn Book |data dostępu = 2023-03-19 |opublikowany = www.hbook.com |url = https://www.hbook.com/2011/05/news/boston-globe-horn-book-awards/past-boston-globe-horn-book-award-winners/}}</ref>
* 2008 [[California Young Reader Medal]] za powieść ''The Schwa Was Here''<ref>{{Cytuj |tytuł = Winners |data dostępu = 2023-03-19 |opublikowany = California Young Reader Medal |url = http://www.californiayoungreadermedal.org/winners |język = en}}</ref>
* 2015 [[National Book Award for Young People's Literature]] oraz [[Golden Kite Award|Golden Kite Award for Fiction]] za ''Głębię Challengera''<ref>{{Cytuj |tytuł = SCBWI {{!}} 2016 Golden Kite Winners |data dostępu = 2023-03-19 |url = https://www.scbwi.org/2016-golden-kite-winners/ |język = en-US}}</ref>
* 2017 Micheal L. Printz Award Honour Book za powieść ''Kosiarze''
* 2019 Young Hoosier Book Award (Middle Grade) za powieść ''Kosiarze''<ref>{{Cytuj |tytuł = Indiana Library Federation Young Hoosier Book Award Past Winners |url = https://cdn.ymaws.com/www.ilfonline.org/resource/resmgr/yhba/yhba_pastwinners.pdf}}</ref>

== Publikacje ==
=== Seria ''Podzieleni'' (''Unwind'') ===
* ''Podzieleni'', 2012 (wznowienie w 2024 pod tym samym tytułem) / ''Unwind'', 2007
* ''Rozdarci'', 2016 / ''UnWholly'', 2012
* (ang.) ''UnSouled'', 2013
* (ang.) ''UnDivided'', 2014

=== Seria ''Kosiarze (Arc of a Scythe)'' ===
* ''Kosiarze'', 2017 (wznowienie w 2023 pod tym samym tytułem) / ang. ''Scythe'', 2016
* ''Kosodom'', 2018 (wznowienie w 2023 jako ''Thunderhead'') / ''Thunderhead'', 2018
* ''Żniwo'', 2023 / ''The Toll'', 2019
* ''Pokłosie. Opowieści z Kosodomu'', 2023 / ''Gleanings. Stories from the Arc of a Scythe'', 2022

=== (ang.) ''Shadow Club Series'' ===
* (ang.) ''The Shadow Club'', 1988
* (ang.) ''The Shadow Club Rising'', 2002

=== (ang.) ''Star Shards Chronicles Series'' ===
* (ang.) ''Scorpion Shards'', 1995
* (ang.) ''Thief of Souls'', 1999
* (ang.) ''Shattered Sky'', 2002

=== (ang.) ''Dark Fusion Series'' ===
* (ang.) ''Dread Locks'', 2005
* (ang.) ''Red Riders's Hood'', 2005
* (ang.) ''Duckling Ugly'', 2006

=== (ang.) ''Antsy Bonano Series'' ===
* (ang.) ''The Schwa Was Here'', 2004
* (ang.) ''Antsy Does Time'', 2008
* (ang.) ''Ship Out of Luc''k, 2013

=== (ang.) ''The Skinjacker Trilogy'' ===
* (ang.) ''Everlost'', 2006
* (ang.) ''Everwild'', 2009
* (ang.) ''Everfound'', 2011

=== (ang.) ''The Accelerati Trilogy'' ===
* (ang.) ''Tesla's Attic'', 2014
* (ang.) ''Edison's Alley'', 2015
* (ang.) ''Hawking's Hallway'', 2016

=== Inne książki ===
* (ang.) ''Downsiders'', 1999
* (ang.) ''Full Tilt'', 2003
* (ang.) ''Bruiser'', 2010
* ''Głębia Challengera'', 2017 (wznowienie w 2023 pod tym samym tytułem) / ''Challenger Deep'', 2015
* ''Susza'', 2021, wspólnie z synem Jarrodem Shustermanem / ''Dry'', 2018
* ''Roxy'', 2022, wspólnie z synem Jarrodem Shustermanem / ''Roxy'', 2021
* ''Gra o świat'', 2021 / ''Game Changer'', 2021<ref>{{Cytuj |tytuł = Neal Shusterman |data dostępu = 2024-04-02 |opublikowany = Lubimyczytać.pl |url = https://lubimyczytac.pl/autor/56390/neal-shusterman |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Books by Neal Shusterman (Author of Scythe) |data dostępu = 2024-04-02 |opublikowany = www.goodreads.com |url = https://www.goodreads.com/author/list/19564.Neal_Shusterman?page=1&per_page=30}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Shusterman, Neal}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine]]
[[Kategoria:Amerykańscy autorzy fantastyki]]
[[Kategoria:Amerykańscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej]]
[[Kategoria:Amerykańscy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Amerykańscy prozaicy XXI wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Nowym Jorkiem]]
[[Kategoria:Prozaicy anglojęzyczni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1962]]

title: Neal Shusterman

Data i miejsce urodzenia: 12 listopada 1962 · Nowy Jork

Narodowość: amerykańska

Język: angielski

Alma Mater: Uniwersytet Kalifornijski w Irvine

Dziedzina sztuki: pisarz

Gatunek: fantastyka, young adult


text:
# Włostowice (województwo lubuskie)
Włostowice (do 1945 niem. Roßnitz) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Trzebiel.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

title: Włostowice (województwo lubuskie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Włostowice
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubuskie
 |powiat                 = [[Powiat żarski|żarski]]
 |gmina                  = [[Trzebiel (gmina)|Trzebiel]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 68
 |kod pocztowy           = 68-210<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1477}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = FZA
 |SIMC                   = 0916058
 |kod mapy               = Trzebiel (gmina)
 |współrzędne            = 51°33'50"N 14°49'48"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|149256|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Włostowice''' (do [[1945]] [[Język niemiecki|niem.]] ''Roßnitz'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubuskie|województwie lubuskim]], w [[powiat żarski|powiecie żarskim]], w [[Trzebiel (gmina)|gminie Trzebiel]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo zielonogórskie (1975–1998)|województwa zielonogórskiego]].

== Zobacz też ==
* [[Włostowice]]
* [[Włostowice-Parcele]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Trzebiel}}

[[Kategoria:Trzebiel (gmina)]]

title: Włostowice

Województwo: lubuskie

Powiat: żarski

Gmina: Trzebiel

Tablice rejestracyjne: FZA


text:
# Bella i Sebastian (serial animowany 2017)
Bella i Sebastian – francusko-kanadyjski serial animowany dla dzieci. Serial jest adaptacją powieści Cécile Aubry o tym samym tytule.

## Treść
Treścią serialu są przygody małego Sebastiana i jego wielkiego psa o imieniu Bella. Oboje wraz z dziadkiem i jego córką mieszkają w górskiej chacie, w wysokich Alpach. Sebastian jest sierotą i jako niemowlę został znaleziony w górach i przygarnięty przez dziadka. Bella natomiast, także porzucona, zostaje przygarnięta przez chłopca.

## Oryginalny dubbing
- Angielski:
  - Angela Galuppo
  - Terrence Scammell
  - Arthur Holden
  - Brittany Drisdelle
  - Sonja Ball
  - Vlasta Vrána
  - Jessica Kardos
- Francuski
  - Pascale Montreuil
  - Tristan Harvey
  - Kim Jalabert
  - Ludivine Dubé-Reding
  - Hugolin Chevrette-Landesque
  - Benoit Briére

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Bella i Sebastian
 |oryginalny tytuł        = Belle et Sébastien
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 = [[Film animowany|animowany]]
 |kraj produkcji          = [[Francja]], [[Kanada]]
 |oryginalny język        = [[francuski]], [[Język angielski|angielski]]
 |twórcy                  =
 |główne role             =
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 52
 |liczba serii            = 1
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          =
 |produkcja               =
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               = [[Lionel Francois]]
 |scenariusz              =
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            =
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji = [[Francja]], [[Kanada]]
 |data premiery           = 8 września 2017
 |stacja telewizyjna      = [[Ici Radio-Canada Télé]] / [[Knowledge Network]] {{Small|(Kanada)}}<br />[[M6 (France)|M6]] / [[Piwi +]] {{Small|(Francja)}}
 |pierwsza emisja         =
 |lata emisji             = 9 września 2017 – 14 kwietnia 2018
 |status                  =
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Bella i Sebastian''' – francusko-kanadyjski serial animowany dla dzieci. Serial jest adaptacją powieści [[Cécile Aubry]] o [[Bella i Sebastian (powieść)|tym samym tytule]].

== Treść ==
Treścią serialu są przygody małego Sebastiana i jego wielkiego psa o imieniu Bella. Oboje wraz z dziadkiem i jego córką mieszkają w górskiej chacie, w wysokich [[Alpy|Alpach]]. Sebastian jest sierotą i jako niemowlę został znaleziony w górach i przygarnięty przez dziadka. Bella natomiast, także porzucona, zostaje przygarnięta przez chłopca.

== Oryginalny dubbing ==
* Angielski:
** [[Angela Galuppo]]
** [[Terrence Scammell (Canadian actor)|Terrence Scammell]]
** [[Arthur Holden]]
** Brittany Drisdelle
** [[Sonja Ball]]
** [[Vlasta Vrána]]
** [[Jessica Kardos]]
* Francuski
** Pascale Montreuil
** Tristan Harvey
** Kim Jalabert
** Ludivine Dubé-Reding
** Hugolin Chevrette-Landesque
** Benoit Briére

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{filmweb|tytuł|826648|Bella i Sebastian}}

[[Kategoria:Francuskie telewizyjne seriale animowane]]
[[Kategoria:Kanadyjskie telewizyjne seriale animowane]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 2017]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne zakończone w 2018]]
[[Kategoria:Filmy o psach]]
[[Kategoria:Seriale animowane zrealizowane w koprodukcji]]

title: Bella i SebastianBelle et Sébastien

Gatunek: animowany

Kraj produkcji: Francja, Kanada

Oryginalny język: francuski, angielski

Reżyseria: Lionel Francois

Kraj oryginalnej emisji: Francja, Kanada

Data premiery: 8 września 2017

Stacja telewizyjna: Ici Radio-Canada Télé / Knowledge Network (Kanada) · M6 / Piwi + (Francja)

Lata emisji: 9 września 2017 – 14 kwietnia 2018


text:
# Sarah Blaffer Hrdy
Sarah Blaffer Hrdy (ur. 11 lipca 1946) – amerykańska antropolog i prymatolog; zwolenniczka psychologii ewolucyjnej i socjobiologii.

## Wybrane publikacje
- The Black-man of Zinacantan: A Central American Legend. The Texas Pan American, Series. Austin: University of Texas Press, 1972
- The Langurs of Abu: Female and Male Strategies of Reproduction. Cambridge 1977: Harvard University Press
- The Woman that Never Evolved. Cambridge 1981: Harvard University Press. (Przez New York Times Book Review wybrana jako jedna z książek roku w dziedzine naukowej)
- (Hausfater, G. and S. Hrdy, eds.) Infanticide: Comparative and Evolutionary Perspectives. New York 1984: Aldine Publishing Co.
- Mother Nature: A history of mothers, infants and Natural Selection New York 1999: Pantheon.
- The Past, Present, and Future of the Human Family, 2001
- Mothers and Others: The Evolutionary Origins of Mutual Understanding Cambridge 2009: Harvard University Press.

## Tłumaczenia na j. polski
- Kobieta, której nigdy nie było, Warszawa 2005, Wydawnictwo CiS (The Woman that Never Evolved 1981)
- Matki i inni. Emocjonalna ewolucja człowieka, Warszawa 2023, Wydawnictwo Mamania (Mothers and Others. The Evolutionary Origins of Mutual Understanding 2009)

title: Sarah Blaffer Hrdy

wikitext:
'''Sarah Blaffer Hrdy''' (ur. [[11 lipca]] [[1946]]) – amerykańska [[antropolog]] i [[Prymatologia|prymatolog]]; zwolenniczka [[psychologia ewolucyjna|psychologii ewolucyjnej]] i [[socjobiologia|socjobiologii]].

== Wybrane publikacje ==
* ''The Black-man of Zinacantan: A Central American Legend''. The Texas Pan American, Series. Austin: University of Texas Press, 1972
* ''The Langurs of Abu: Female and Male Strategies of Reproduction''. Cambridge 1977: Harvard University Press
* ''The Woman that Never Evolved''. Cambridge 1981: Harvard University Press. (Przez ''New York Times Book Review'' wybrana jako jedna z książek roku w dziedzine naukowej)
* (Hausfater, G. and S. Hrdy, eds.) ''Infanticide: Comparative and Evolutionary Perspectives''. New York 1984: Aldine Publishing Co.
* ''Mother Nature: A history of mothers, infants and Natural Selection'' New York 1999: Pantheon.
* ''The Past, Present, and Future of the Human Family'', 2001
* ''Mothers and Others: The Evolutionary Origins of Mutual Understanding'' Cambridge 2009: Harvard University Press.
== Tłumaczenia na j. polski ==
* ''Kobieta, której nigdy nie było'', Warszawa 2005, [[Wydawnictwo CiS]] (''The Woman that Never Evolved'' [[1981]])
* ''Matki i inni. Emocjonalna ewolucja człowieka,'' Warszawa 2023, [[Wydawnictwo Mamania]] (''Mothers and Others. The Evolutionary Origins of Mutual Understanding 2009)''
== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.froes.dds.nl/Hrdy.jpg Zdjęcie Sarah Blaffer Hrdy]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Hrdy, Sarah Blaffer}}
[[Kategoria:Amerykańscy antropolodzy fizyczni]]
[[Kategoria:Psycholodzy ewolucyjni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]


text:
# École supérieure d’électricité
École supérieure d'électricité (Supélec) – francuska politechnika w Gif-sur-Yvette, niedaleko Paryża, zaliczająca się do Grandes écoles.
Uczelnia została założona w 1894.

## Sławni absolwenci
- Thierry Breton, francuski polityk i przedsiębiorca
- Pierre Boulle, francuski pisarz
- Henri Chrétien, francuski astronom i wynalazca
- Juliusz Rudnicki, polski matematyk, pracownik naukowy i nauczyciel
- Tadeusz Tański, polski konstruktor silników lotniczych dla francuskich i brytyjskich firm, a po powrocie do Polski konstruktor pierwszego polskiego samochodu osobowego CWS T-1[2]

title: École supérieure d’électricité

wikitext:
{{Uczelnia infobox
 |nazwa                        = École supérieure d'électricité
 |nazwa oryginalna             =
 |nazwa łacińska               =
 |nazwa angielska              =
 |jednostka macierzysta        =
 |godło                        =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |dewiza                       =
 |data założenia               = 1894
 |data likwidacji              =
 |typ                          =
 |patron                       =
 |państwo                      = FRA
 |adres                        = Plateau de Moulon, 3 Rue Joliot Curie, 91190 Gif-sur-Yvette, France
 |liczba pracowników           =
 |liczba pracowników naukowych =
 |liczba studentów             = 2300
 |stanowisko zarządzającego    = rektor
 |zarządzający                 = Hervé Biausser
 |członkostwo                  = [[Socrates-Erasmus]]
 |drużyna sportowa             =
 |kod mapy                     = FRA
 |współrzędne                  = 48°42′30.853″N 2°9′50.496″E
 |commons                      = École supérieure d'électricité
 |www                          = http://www.supelec.fr/
}}
'''École supérieure d'électricité''' ('''Supélec''') – [[Francja|francuska]] [[politechnika]] w [[Gif-sur-Yvette]], niedaleko [[Paryż]]a, zaliczająca się do [[Grande école|Grandes écoles]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.aeres-evaluation.fr/content/download/12528/178393/file/AERES-S1-SUPELEC.pdf|tytuł=Rapport d'évaluation de Supélec|autor=Agence d'évaluation de la recherche et de l'enseignement supérieur|język=fr|miesiąc=9|rok=2009|data dostępu=2016-02-05|archiwum=https://web.archive.org/web/20160303171557/http://www.aeres-evaluation.fr/content/download/12528/178393/file/AERES-S1-SUPELEC.pdf|zarchiwizowano=2016-03-03}}</ref>.

Uczelnia została założona w 1894.

== Sławni absolwenci ==
* [[Thierry Breton]], francuski polityk i przedsiębiorca
* [[Pierre Boulle]], francuski pisarz
* [[Henri Chrétien]], francuski astronom i wynalazca
* [[Juliusz Rudnicki]], polski matematyk, pracownik naukowy i nauczyciel
* [[Tadeusz Tański]], polski konstruktor silników lotniczych dla francuskich i brytyjskich firm, a po powrocie do Polski konstruktor pierwszego polskiego samochodu osobowego [[CWS T-1]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Tadeusz Tański. Zapomniany geniusz motoryzacji |data dostępu = 2022-04-19 |praca = Klub Jagielloński |url = https://klubjagiellonski.pl/2017/05/20/tadeusz-tanski-zapomniany-geniusz-motoryzacji/}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:École supérieure d'électricité}}
[[Kategoria:Uczelnie techniczne we Francji]]
[[Kategoria:Metz]]
[[Kategoria:Oświata w Paryżu]]
[[Kategoria:Rennes]]

title: École supérieure d'électricité

Rektor: Hervé Biausser

Członkostwo: Socrates-Erasmus


text:
# Kamienica Fichauserowska w Krakowie
Kamienica Fichauserowska – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Grodzkiej 35, na Starym Mieście.

## Historia kamienicy
Kamienica została wzniesiona na początku XV w. Jej pierwszym właścicielem był nieznany z imienia Kadner. W XVI w. została gruntownie przebudowana. W 1653 pojawia się po raz pierwszy w źródłach nazwa Kamienica Fichauserowska, pochodząca od nazwiska ówczesnego właściciela. W 1798 dom został zakupiony przez Johanna Ratha, na którego zlecenie przebudowano go w 1802. W 1804 Rath odsprzedał budynek Gotliebowi Fuchsowi. Ostatnia przebudowa miała miejsce w 1874 na zlecenie właścicieli: Kiliana Merkerta i Jerzego Hublingera.
28 kwietnia 1967 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. 16 kwietnia 1986 do rejestru wpisano także jej oficyny tylne. Ponadto budynek znajduje się w gminnej ewidencji zabytków.

title: Kamienica Fichauserowska w Krakowie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Kamienica Fichauserowska
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A-417 z dnia 28 kwietnia 1967
 |zdjęcie               = KamienicaFichauserowska-UlicaGrodzka35-POL, Kraków.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = Polska
 |miejscowość           = [[Kraków]]
 |adres                 = [[Ulica Grodzka w Krakowie|ul. Grodzka]] 35
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |opis planu budynku    =
 |kod mapy              = Kraków (stare miasto)
 |współrzędne           = 50°3′29.81″N 19°56′15.89″E
 |commons               = Category:35 Grodzka Street in Kraków
 |www                   =
}}
'''Kamienica Fichauserowska''' – zabytkowa [[Kamienica (architektura)|kamienica]] znajdująca się w [[Kraków|Krakowie]], w [[Dzielnica I Stare Miasto|dzielnicy I]] przy [[Ulica Grodzka w Krakowie|ulicy Grodzkiej]] 35, na [[Stare Miasto w Krakowie|Starym Mieście]].

== Historia kamienicy ==
Kamienica została wzniesiona na początku XV w. Jej pierwszym właścicielem był nieznany z imienia Kadner. W XVI w. została gruntownie przebudowana. W 1653 pojawia się po raz pierwszy w źródłach nazwa Kamienica Fichauserowska, pochodząca od nazwiska ówczesnego właściciela. W 1798 dom został zakupiony przez Johanna Ratha, na którego zlecenie przebudowano go w 1802. W 1804 Rath odsprzedał budynek Gotliebowi Fuchsowi. Ostatnia przebudowa miała miejsce w 1874 na zlecenie właścicieli: Kiliana Merkerta i Jerzego Hublingera<ref name=genokiem>[https://archive.ph/20130113132717/http://genealogia.okiem.pl/wykaz.htm Właściciele w Krakowie. Od średniowiecza do czasów współczesnych. Rejon Okołu]</ref><ref name=ge>[https://www.bip.krakow.pl/plik.php?zid=106402&wer=0&new=t&mode=shw Gminna ewidencja zabytków Krakowa]</ref>.

28 kwietnia 1967 kamienica została wpisana do [[rejestr zabytków|rejestru zabytków]]. 16 kwietnia 1986 do rejestru wpisano także jej oficyny tylne<ref>[https://bip.malopolska.pl/wuozkrakow,m,126575,rejestr-zabytkow.html Rejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa]</ref>. Ponadto budynek znajduje się w [[gminna ewidencja zabytków|gminnej ewidencji zabytków]]<ref name=ge/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Ulica Grodzka w Krakowie}}

[[Kategoria:Zabytkowe kamienice przy ulicy Grodzkiej w Krakowie]]
[[Kategoria:Obiekty w Krakowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków]]
[[Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto]]

title: Kamienica Fichauserowska

Miejscowość: Kraków

Adres: ul. Grodzka 35


text:
# Omar Arjoune
Omar Arjoune (arab. عمر عرجون; ur. 1 lutego 1996 w Casablance) – marokański piłkarz, grający na pozycji pomocnika. W sezonie 2020/2021 zawodnik Rai Casablanca.

## Kariera klubowa
Wychowanek Rai Casablanca.
Z zespołu młodzieżowego tego klubu trafił na zasadzie wypożyczenia 7 lipca 2014 roku do Renaissance Berkane. Zagrał tam jeden mecz – 28 września 2014 roku zagrał przez ostatnie 3 minuty w meczu przeciwko Olympique Khouribga, wygranym 0:1.
30 czerwca 2016 roku powrócił.1 lipca 2017 roku został wykupiony przez Ittihad Tanger. W Tangerze zadebiutował 25 listopada 2017 roku w meczu przeciwko Chababowi Atlas Khénifra, wygranym 1:0. 18 grudnia tego samego roku zaliczył pierwszą asystę – w meczu przeciwko Wydadowi Casablanca, wygranym 0:1. Omar Arjoune asystował w 57. minucie. Pierwszą bramkę strzelił 9 maja 2018 roku w spotkaniu przeciwko Difaâ El Jadida, zremisowanym 1:1. Omar Arjoune do siatki trafił w 17. minucie. W sezonie 2017/2018 zdobył z tym klubem mistrzostwo kraju. Łącznie w Tangerze rozegrał 37 ligowych spotkań, w których zdobył jedną bramkę i tyle samo razy asystował.
1 lipca 2019 roku powrócił do Rai. Po przerwie po raz pierwszy w niej wystąpił 24 sierpnia 2019 roku w meczu przeciwko Rai Beni Mellal, wygranym 2:0. Pierwszą asystę zaliczył 20 września 2020 roku w meczu przeciwko Difaâ El Jadida, wygranym 3:1. Omar Arjoune asystował przy bramce na 3:1. Z klubem tym w sezonie 2019/2020 zdobył mistrzostwo kraju. Łącznie do 8 czerwca 2021 roku rozegrał 41 ligowych meczów i zaliczył jedną asystę.

title: Omar Arjoune

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Omar Arjoune
 |imię i nazwisko org        = {{k|ar|عمر عرجون}}
 |grafika                    = Omar Arjoune 2019.jpg
 |opis grafiki               = Omar Arjoune w 2019 roku
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[1 lutego]] [[1996]]
 |miejsce urodzenia          = [[Casablanca]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               = [[Maroko|marokańskie]]
 |wzrost                     =
 |pozycja                    = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                       = [[Raja Casablanca]]
 |numer w klubie             = 96<ref name="test" />
 |kariera juniorska          = ! –2014 ! [[Raja Casablanca]]
 |kariera seniorska          = ! 2014–2016 ! [[Renaissance Berkane]] (wyp.) ! 1 ! 0
! 2016–2017 ! [[Raja Casablanca]] ! 0 ! 0
! 2017–2019 ! [[Ittihad Tanger]] ! 37 ! 1
! 2019– ! [[Raja Casablanca]] ! 41 ! 0
 |data seniorzy              = 8 czerwca 2021
 |kariera reprezentacyjna    =
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    = Category:Omar Arjoune
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Omar Arjoune''' ({{w języku|ar|عمر عرجون}}; ur. [[1 lutego]] [[1996]] w [[Casablanca|Casablance]]<ref name="test">{{transfermarkt|p|id=240697|nazwa=Omar Arjoune|data dostępu=2021-05-19}}</ref>) – [[Maroko|marokański]] [[piłkarz]], grający na pozycji [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. W sezonie 2020/2021 zawodnik [[Raja Casablanca|Rai Casablanca]].

== Kariera klubowa ==
Wychowanek [[Raja Casablanca|Rai Casablanca]]<ref name="test" />.

Z zespołu młodzieżowego tego klubu trafił na zasadzie wypożyczenia 7 lipca 2014 roku do [[Renaissance Berkane]]<ref name="test" />. Zagrał tam jeden mecz – 28 września 2014 roku zagrał przez ostatnie 3 minuty w meczu przeciwko [[Olympique Khouribga]], wygranym 0:1<ref>{{transfermarkt|pp|id=240697|drużyna=37176|nazwa=Omar Arjoune|data dostępu=2021-05-19}}</ref>.

30 czerwca 2016 roku powrócił.1 lipca 2017 roku został wykupiony przez [[Ittihad Tanger]]<ref name="test" />. W Tangerze zadebiutował 25 listopada 2017 roku w meczu przeciwko [[Chabab Atlas Khénifra|Chababowi Atlas Khénifra]], wygranym 1:0. 18 grudnia tego samego roku zaliczył pierwszą asystę – w meczu przeciwko [[Wydad Casablanca|Wydadowi Casablanca]], wygranym 0:1<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Omar Arjoune - Szczegółowe podsumowanie występów |data dostępu = 2021-05-19 |opublikowany = www.transfermarkt.pl |url = https://www.transfermarkt.pl/omar-arjoune/leistungsdatendetails/spieler/240697/plus/0/saison/2017/wettbewerb/MAR1/verein/12721 |język = pl}}</ref>. Omar Arjoune asystował w 57. minucie<ref>{{transfermarkt|m|id=2983258|nazwa=Wydad Casablanca - Ittihad Tanger, 18 gru 2017 - Botola Pro Inwi|data dostępu=2021-05-19}}</ref>. Pierwszą bramkę strzelił 9 maja 2018 roku w spotkaniu przeciwko [[Difaâ El Jadida]], zremisowanym 1:1<ref name=":0" />. Omar Arjoune do siatki trafił w 17. minucie<ref>{{transfermarkt|m|id=3039084|nazwa=Difaâ El Jadida - Ittihad Tanger, 9 maj 2018 - Botola Pro Inwi|data dostępu=2021-05-19}}</ref>. W sezonie [[GNF 1 (2017/2018)|2017/2018]] zdobył z tym klubem [[GNF 1|mistrzostwo kraju]]<ref name=":1">{{transfermarkt|ps|id=240697|nazwa=Omar Arjoune|data dostępu=2021-05-19}}</ref>. Łącznie w Tangerze rozegrał 37 ligowych spotkań, w których zdobył jedną bramkę i tyle samo razy asystował<ref>{{transfermarkt|pp|id=240697|drużyna=12721|nazwa=Omar Arjoune|data dostępu=2021-05-19}}</ref>.

1 lipca 2019 roku powrócił do Rai<ref name="test" />. Po przerwie po raz pierwszy w niej wystąpił 24 sierpnia 2019 roku w meczu przeciwko [[Raja Beni Mellal|Rai Beni Mellal]], wygranym 2:0. Pierwszą asystę zaliczył 20 września 2020 roku w meczu przeciwko [[Difaâ El Jadida]], wygranym 3:1<ref>{{Cytuj |tytuł = Omar Arjoune - Szczegółowe podsumowanie występów |data dostępu = 2021-05-19 |opublikowany = www.transfermarkt.pl |url = https://www.transfermarkt.pl/omar-arjoune/leistungsdatendetails/spieler/240697/plus/0/saison/2019/wettbewerb/MAR1/verein/2068 |język = pl}}</ref>. Omar Arjoune asystował przy bramce na 3:1<ref>{{transfermarkt|m|id=3410629|nazwa=Raja Club AthleticCasablanca - Difaâ El Jadida, 20 wrz 2020 - Botola Pro Inwi|data dostępu=2021-05-19}}</ref>. Z klubem tym w sezonie [[GNF 1 (2019/2020)|2019/2020]] zdobył [[GNF 1|mistrzostwo kraju]]<ref name=":1" />. Łącznie do 8 czerwca 2021 roku rozegrał 41 ligowych meczów i zaliczył jedną asystę<ref>{{transfermarkt|pp|id=240697|drużyna=2068|nazwa=Omar Arjoune|data dostępu=2021-05-19}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{DEFAULTSORT:Arjoune, Omar}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1996]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Casablance]]
[[Kategoria:Piłkarze Raja Casablanca]]
[[Kategoria:Piłkarze Renaissance Berkane]]
[[Kategoria:Piłkarze Ittihadu Tanger]]
[[Kategoria:Marokańscy piłkarze]]

title: · Omar Arjouneعمر عرجون

Data i miejsce urodzenia: 1 lutego 1996 · Casablanca

Obywatelstwo: marokańskie

Pozycja: pomocnik

Klub: Raja Casablanca

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Raja Casablanca

title: Kariera seniorska

Renaissance Berkane (wyp.) · 1 · (0)

Raja Casablanca · 0 · (0)

Ittihad Tanger · 37 · (1)

Raja Casablanca · 41 · (0)


text:
# Mistrzostwa Polski w Biathlonie na Nartorolkach 2018
Mistrzostwa Polski w biathlonie na Nartorolkach 2018 odbyły się w Dusznikach-Zdroju w dniach 17 - 19 sierpnia 2018 roku. O tytuł mistrza Polski biathloniści rywalizowali w dwóch konkurencjach – sprincie i biegu pościgowym.

## Terminarz i medaliści
| Data       | Konkurencja             | Złoto                           | Srebro                                    | Brąz                               |
| 18.08.2018 | Sprint kobiet           | Kinga Zbylut BKS WP Kościelisko | Karolina Pitoń BKS WP Kościelisko         | Krystyna Guzik AZS AWF Katowice    |
| 18.08.2018 | Sprint mężczyzn         | Mateusz Janik AZS AWF Wrocław   | Andrzej Nędza-Kubiniec BKS WP Kościelisko | Grzegorz Guzik BLKS Żywiec         |
| 19.08.2018 | Bieg pościgowy kobiet   | Krystyna Guzik AZS AWF Katowice | Kamila Żuk AZS AWF Katowice               | Kinga Zbylut BKS WP Kościelisko    |
| 19.08.2018 | Bieg pościgowy mężczyzn | Grzegorz Guzik BLKS Żywiec      | Łukasz Szczurek BKS WP Kościelisko        | Przemysław Pancerz AZS AWF Wrocław |

wikitext:
{{Zawody infobox
 |nazwa                = Mistrzostwa Polski w Biathlonie na Nartorolkach 2018
 |ikona                = Biathlon rollerskis pictogram.svg
 |poprzednie           = [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie na Nartorolkach 2017|2017]]
 |następne             = [[Mistrzostwa Polski w Biathlonie na Nartorolkach 2019|2019]]
 |grafika              =
 |podpis grafiki       =
 |data                 = 17–19 sierpnia 2019
 |gospodarz            = [[Duszniki-Zdrój]]
 |miejscowość          =
 |organizator          = [[Polski Związek Biathlonu]]
 |liczba konkurencji   = 2
 |liczba zawodników    =
 |liczba reprezentacji =
 |zwycięzcy - 1 nazwa  = Sprint
 |zwycięzcy - 1        = [[Mateusz Janik]] {{--}} [[Kinga Zbylut]]
 |zwycięzcy - 2 nazwa  = Bieg pościgowy
 |zwycięzcy - 2        = [[Grzegorz Guzik]] {{--}} [[Krystyna Guzik]]
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''[[Mistrzostwa Polski w biathlonie]] na Nartorolkach 2018''' odbyły się w [[Duszniki-Zdrój|Dusznikach-Zdroju]] w dniach 17 - 19 sierpnia 2018 roku. O tytuł mistrza Polski biathloniści rywalizowali w dwóch konkurencjach – sprincie i biegu pościgowym.

== Terminarz i medaliści ==
{| class="wikitable" width=75%
|'''Data'''
|'''Konkurencja'''
|!align="center" bgcolor="gold"|'''Złoto'''
|!align="center" bgcolor="silver"|'''Srebro'''
|!align="center" bgcolor="CC9966"|'''Brąz'''
|- bgcolor="#cccccc"
|-
|-
| 18.08.2018
| Sprint kobiet
| [[Kinga Zbylut]]
 BKS WP Kościelisko
| [[Karolina Pitoń]]
 BKS WP Kościelisko
| [[Krystyna Guzik]]
 AZS AWF Katowice
|-
| 18.08.2018
| Sprint mężczyzn
| [[Mateusz Janik]]
 AZS AWF Wrocław
| [[Andrzej Nędza-Kubiniec]]
 BKS WP Kościelisko
| [[Grzegorz Guzik]]
 BLKS Żywiec
|-
| 19.08.2018
| Bieg pościgowy kobiet
| [[Krystyna Guzik]]
 AZS AWF Katowice
| [[Kamila Żuk]]
 AZS AWF Katowice
| [[Kinga Zbylut]]
 BKS WP Kościelisko
|-
| 19.08.2018
| Bieg pościgowy mężczyzn
| [[Grzegorz Guzik]]
 BLKS Żywiec
| [[Łukasz Szczurek]]
 BKS WP Kościelisko
| [[Przemysław Pancerz]]
 AZS AWF Wrocław
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.bgtimesport.pl/_files/public/wyniki/MPRolki2018-DusznikiZdr_SPR.pdf | tytuł = Wyniki - bieg sprinterski | data = 2018-08-18 | opublikowany = bgtimesport.pl | język = pl | data dostępu = 2021-04-04}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.bgtimesport.pl/_files/public/wyniki/MPRolki2018-DusznikiZdr_PUR.pdf | tytuł = Wyniki - bieg pościgowy | data = 2018-08-19 | opublikowany = bgtimesport.pl | język = pl | data dostępu = 2021-04-04}}

{{Sezon zimowy 2018/2019}}

[[Kategoria:Mistrzostwa Polski w biathlonie]]
[[Kategoria:2018 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:Czarny Bór]]
[[Kategoria:2018 w sportach zimowych]]

title: · Mistrzostwa Polski w Biathlonie na Nartorolkach 2018

Data: 17–19 sierpnia 2019

Gospodarz: Duszniki-Zdrój

Organizator: Polski Związek Biathlonu

Sprint: Mateusz Janik · Kinga Zbylut

Bieg pościgowy: Grzegorz Guzik · Krystyna Guzik