text:
# Bohdan Ulihrach
Bohdan Ulihrach (ur. 23 lutego 1975 w Kolínie) – czeski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

## Kariera tenisowa
Karierę tenisową Czech rozpoczął w roku 1993, natomiast zakończył w 2009.
W swoim dorobku ma 3 wygrane turnieje rangi ATP World Tour w grze pojedynczej. Ponadto Ulihrach był finalistą 6 singlowych finałów, w tym rozgrywek ATP Masters Series w Indian Wells.
W latach 1995, 1998–2003 reprezentował Czechy w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 17 pojedynków singlowych, z których 11 wygrał.
W rankingu gry pojedynczej Bolelli najwyżej był na 22. miejscu (5 maja 1997), a w klasyfikacji gry podwójnej na 286. pozycji (26 lipca 2004).

### Finały w turniejach ATP World Tour
| Legenda                                      |
| -------------------------------------------- |
| Wielki Szlem                                 |
| Igrzyska olimpijskie                         |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals              |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000   |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250      |

#### Gra pojedyncza (3–6)
| Końcowy wynik | Nr | Data             | Turniej      | Nawierzchnia | Przeciwnik            | Wynik finału       |
| ------------- | -- | ---------------- | ------------ | ------------ | --------------------- | ------------------ |
| Finalista     | 1. | 25 czerwca 1995  | St. Pölten   | Ceglana      | Thomas Muster         | 3:6, 6:3, 1:6      |
| Zwycięzca     | 1. | 6 sierpnia 1995  | Praga        | Ceglana      | Javier Sánchez        | 6:2, 6:2           |
| Zwycięzca     | 2. | 5 listopada 1995 | Montevideo   | Ceglana      | Alberto Berasategui   | 6:2, 6:3           |
| Finalista     | 2. | 5 maja 1996      | Praga        | Ceglana      | Jewgienij Kafielnikow | 5:7, 6:1, 3:6      |
| Finalista     | 3. | 16 marca 1997    | Indian Wells | Twarda       | Michael Chang         | 6:4, 3:6, 4:6, 3:6 |
| Finalista     | 4. | 4 maja 1997      | Praga        | Ceglana      | Cédric Pioline        | 2:6, 7:5, 6:7      |
| Zwycięzca     | 3. | 2 sierpnia 1998  | Umag         | Ceglana      | Magnus Norman         | 6:3, 7:6(0)        |
| Finalista     | 5. | 7 stycznia 2001  | Doha         | Twarda       | Marcelo Ríos          | 3:6, 6:2, 3:6      |
| Finalista     | 6. | 15 lipca 2001    | Båstad       | Ceglana      | Andrea Gaudenzi       | 5:7, 3:6           |

title: Bohdan Ulihrach

wikitext:
{{Tenisista infobox
 |imię i nazwisko       = Bohdan Ulihrach
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               = Bohdan Ulihrach 2013.JPG
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełne imię i nazwisko =
 |państwo               = CZE
 |data urodzenia        = 23 lutego 1975
 |miejsce urodzenia     = [[Kolín]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |wzrost                = 188 cm
 |gra                   = praworęczna, oburęczny backhand
 |status profesjonalny  = 1993
 |zakończenie kariery   = 2009
 |trener                =
 |S turnieje            = 3
 |S ranking             = 22 (5 maja 1997)
 |S AO                  = 4R (1999)
 |S RG                  = 4R (1999)
 |S WM                  = 3R (1996)
 |S US                  = 2R (1995–1998, 2003)
 |D turnieje            = 0
 |D ranking             = 286 (26 lipca 2004)
 |D AO                  = 1R (2004, 2005)
 |D RG                  =
 |D WM                  =
 |D US                  = 2R (2003)
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |medale                =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Bohdan Ulihrach''' (ur. [[23 lutego]] [[1975]] w [[Kolín]]ie) – [[Czechy|czeski]] [[tenis]]ista, reprezentant w [[Puchar Davisa|Pucharze Davisa]].

== Kariera tenisowa ==
Karierę tenisową Czech rozpoczął w roku 1993, natomiast zakończył w 2009.

W swoim dorobku ma 3 wygrane turnieje rangi [[Association of Tennis Professionals|ATP World Tour]] w grze pojedynczej. Ponadto Ulihrach był finalistą 6 singlowych finałów, w tym rozgrywek [[ATP World Tour Masters 1000|ATP Masters Series]] w [[BNP Paribas Open|Indian Wells]].

W latach 1995, 1998–2003 reprezentował Czechy w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 17 pojedynków singlowych, z których 11 wygrał.

W rankingu gry pojedynczej Bolelli najwyżej był na 22. miejscu (5 maja 1997), a w klasyfikacji gry podwójnej na 286. pozycji (26 lipca 2004).

=== Finały w turniejach ATP World Tour ===
{{Turniej ATP/legenda}}

==== Gra pojedyncza (3–6) ====
{{Turniej ATP/start|rodzaj=singel}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | nr=1. | data=25 czerwca 1995 | turniej=Hypo Group Tennis International | miasto=St. Pölten | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=AUT | przec=[[Thomas Muster]] | wynik=3:6, 6:3, 1:6}}
{{Turniej ATP/wiersz| Z | bg=ATP World Tour 250 | nr=1. | data=6 sierpnia 1995 | turniej=ATP Prague Open | miasto=Praga | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=ESP | przec=[[Javier Sánchez]] | wynik=6:2, 6:2}}
{{Turniej ATP/wiersz| Z | bg=ATP World Tour 250 | nr=2. | data=5 listopada 1995 | turniej=Montevideo | miasto=Montevideo | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=ESP | przec=[[Alberto Berasategui]] | wynik=6:2, 6:3}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | nr=2. | data=5 maja 1996 | turniej= | miasto=Praga | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=RUS | przec=[[Jewgienij Kafielnikow]] | wynik=5:7, 6:1, 3:6}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour Masters 1000 | nr=3. | data=16 marca 1997 | turniej=BNP Paribas Open | miasto=Indian Wells | nawierzchnia=Twarda | państwoprzec=USA | przec=[[Michael Chang]] | wynik=6:4, 3:6, 4:6, 3:6}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | nr=4. | data=4 maja 1997 | turniej= | miasto=Praga | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=FRA | przec=[[Cédric Pioline]] | wynik=2:6, 7:5, 6:7}}
{{Turniej ATP/wiersz| Z | bg=ATP World Tour 250 | nr=3. | data=2 sierpnia 1998 | turniej=Konzum Croatia Open Umag | miasto=Umag | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=SWE | przec=[[Magnus Norman]] | wynik=6:3, 7:6(0)}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | nr=5. | data=7 stycznia 2001 | turniej=Qatar ExxonMobil Open | miasto=Doha | nawierzchnia=Twarda | państwoprzec=CHL | przec=[[Marcelo Ríos]] | wynik=3:6, 6:2, 3:6}}
{{Turniej ATP/wiersz| F | bg=ATP World Tour 250 | nr=6. | data=15 lipca 2001 | turniej=SkiStar Swedish Open | miasto=Båstad | nawierzchnia=Ceglana | państwoprzec=ITA | przec=[[Andrea Gaudenzi]] | wynik=5:7, 3:6}}
{{Turniej ATP/koniec}}

== Bibliografia ==
{{Profile tenisowe|m|data=7 listopada 2013}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ulihrach, Bohdan}}
[[Kategoria:Czescy tenisiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1975]]
[[Kategoria:Tenisiści ukarani dyskwalifikacją]]
[[Kategoria:Czescy sportowcy ukarani za doping]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kolínie]]

title: · Bohdan Ulihrach

Państwo: Czechy

Data i miejsce urodzenia: 23 lutego 1975 · Kolín

Gra: praworęczna, oburęczny backhand


text:
# Antoine de Saint-Exupéry
Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry (wym. [ɑ̃twan də sɛ̃t‿ɛɡzypeʁi]; ur. 29 czerwca 1900 w Lyonie, zm. 31 lipca 1944 w Marsylii) – francuski pilot, pisarz i poeta. Autor Małego Księcia (1943), jednego z najważniejszych utworów literackich XX wieku.

## Życiorys
Urodził się w Lyonie w rodzinie arystokratycznej jako syn hrabiego Jeana de Saint-Exupéry. Gdy miał 4 lata, zmarł jego ojciec, a Antoine z matką oraz rodzeństwem zamieszkali w zamku u ciotki. Uczył się w szkołach katolickich prowadzonych przez jezuitów. W wieku 12 lat odbył pierwszy lot samolotem jako pasażer. Zamierzał wstąpić do szkoły morskiej, nie zdał jednak egzaminu wstępnego. W 1919 podjął studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych. W 1921 r. uzyskał kwalifikacje pilota cywilnego, a rok później – pilota wojskowego w centrum szkolenia pilotów wojskowych w Istres. W lotnictwie wojskowym służył krótko, gdyż wskutek wypadku, w którym został ranny, przeniesiono go w 1923 do rezerwy w stopniu podporucznika.
W październiku 1926 podjął pracę w Towarzystwie Lotniczym Latécoère, latając pomiędzy Francją i Afryką, głównie przewożąc pocztę, na trasie Tuluza – Casablanca – Dakar. Od 1929 do 1931 pracował jako dyrektor oddziału Latécoère Aeroposta Argentina w Argentynie, gdzie poznał Consuelę Suncin Sandoval de Gómez, z którą ożenił się w kwietniu 1931 po powrocie do Francji. Wykonując swoją pracę w oddziale Latécoère Aeroposta Argentina, kilkukrotnie lądował na brazylijskiej wyspie Santa Catarina. We Francji nadal latał w służbie pocztowej, a od 1934 r. pracował w dziale propagandy Air France. W grudniu 1935 podjął próbę rekordowego przelotu na trasie Paryż – Sajgon samolotem Caudron Simoun, ale rozbił maszynę na Pustyni Libijskiej. Podczas wojny domowej w Hiszpanii był korespondentem prasy francuskiej. W styczniu 1938 podjął próbę przelotu na trasie Nowy Jork – Ziemia Ognista, lecz w Gwatemali uległ wypadkowi. Odniósł przy tym poważne obrażenia, których skutkiem był trwały niedowład lewego ramienia.
Doświadczenia lotnicze Antoine’a de Saint-Exupéry znalazły odbicie w jego twórczości. Pierwsze opowiadanie L’Aviateur (Lotnik) opublikował w 1926, a w 1928 wydał powieść Courrier sud (Poczta na południe). W 1931 napisał Nocny lot, a w 1939 – Ziemię, planetę ludzi, za którą otrzymał Grand Prix Akademii Francuskiej.

### II wojna światowa
Po wybuchu II wojny światowej jako kapitan latał we francuskim dywizjonie rozpoznawczym GR II/33 stacjonującym w Orconte w Szampanii, wykonując kilka lotów bojowych. Po zajęciu Francji przez Niemcy został ze swą eskadrą ewakuowany do Algieru (17 czerwca 1940), a następnie po demobilizacji powrócił do Francji. W grudniu 1940 przedostał się przez Portugalię do USA, gdzie zajmował się pisarstwem.
Pobyt na emigracji trwał dwa i pół roku i zaowocował trzema utworami: Pilot wojenny (luty 1942), List do zakładnika (luty 1943) oraz Mały Książę (kwiecień 1943). Mimo zaawansowanego wieku jak na pilota bojowego (wiek pilotów wojskowych nie mógł przekraczać 35 lat, a pisarz miał 43 lata), wykorzystując swe możliwości i wpływy, uzyskał przydział do lotnictwa Wolnych Francuzów, podległego amerykańskiemu dowództwu. Latał w dywizjonie rozpoznawczym GR II/33 na dwusilnikowych szybkich samolotach rozpoznawczych F-5B Lightning (wersja myśliwca P-38). Po wykonaniu dwóch misji bojowych 14 czerwca i 21 lipca 1943 z Tunezji nad Francję, uszkodził samolot przy lądowaniu i został w lotach zawieszony. Przywrócony do nich 16 maja 1944, latał w misjach rozpoznawczych z Korsyki. Awansowany do stopnia majora. 31 lipca 1944 o 8.45 wystartował P-38 do dziewiątego lotu bojowego z zadaniem wykonania zdjęć zgrupowania niemieckich wojsk koło Lyonu, z którego już nie powrócił.

### Tajemnica śmierci
Przez wiele lat dokładny los samolotu Antoine’a de Saint-Exupéry nie był znany, krążyły też różne hipotezy co do przyczyny jego śmierci, włączając w to samobójstwo. W 1998 rybak wyłowił z Morza Śródziemnego w okolicy Marsylii bransoletkę należącą do pisarza, aczkolwiek podejrzewano fałszerstwo. W 2003 jednak odnaleziono na dnie morza części jego samolotu, zidentyfikowane w 2004 dzięki zachowanym numerom seryjnym. Przekazano je następnie w charakterze eksponatów do Muzeum Lotnictwa i Astronautyki Le Bourget. Jego maszyna zatonęła w pobliżu wysp Frioul, niedaleko Marsylii. Najprawdopodobniej została zestrzelona przez niemiecki myśliwiec Fw 190 A-8 pilotowany przez Roberta Heichelle, który zgłaszał zestrzelenie atakującego go Lightninga z francuskimi znakami 31 lipca ok. godz. 12:06. Do zestrzelenia Saint-Exupéry’ego przyznał się też w książce Saint-Exupéry: Ostatnia tajemnica (autorzy: Jacques Pradel i Luc Vanrell) niemiecki pilot Horst Rippert.

## Kwestia praw autorskich
1 stycznia 2015, zgodnie ze współczesnym prawem o wygaśnięciu praw autorskich 70 lat po śmierci autora w większości krajów (także w Polsce), wszystkie utwory pisarza w języku francuskim weszły do domeny publicznej, przez co stały się „własnością publiczną”, będąc dostępne dla każdego dla wykorzystania w dowolnym celu (wygaśnięcie tych praw nie dotyczy jednak tłumaczeń utworów, które nadal podlegają prawom autorskim do 70 lat od śmierci tłumacza).
Natomiast we Francji na wniosek fundacji jego imienia, Antoine de Saint-Exupéry otrzymał status poległego za Francję, który wydłuża okres ochrony prawno-autorskiej jego utworów o 30 lat i wejdą one do domeny publicznej dopiero w 2044.
- Herb de Saint-Exupéry
- Tablica w Quebecu
- Banknot francuski o nominale 50 franków

## Twórczość
Najbardziej znanym utworem pisarza jest Mały Książę (Le Petit Prince), ukończony w 1943 – filozoficzna baśń dla dzieci i dorosłych; pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1947. Ponadto napisał:
- Poczta na południe (Courrier sud; 1928)
- Nocny lot (Vol de nuit; 1931, w 1933 w Polsce; opowiadanie),
- Ziemia, planeta ludzi (Terre des hommes; 1939, w 1957 w Polsce; opowiadanie)
- Pilot wojenny (Pilote de guerre; 1942, w 1970 w Polsce; opowiadanie)
- List do zakładnika (Lettre à l’otage;1943)
- Twierdza (Citadelle; napisana w 1944 wydana pośmiertnie w 1948)

wikiname: plwiki

title: Antoine de Saint-Exupéry

in_language: pl

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko      = Antoine de Saint-Exupéry
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko org =
 |pseudonim            =
 |grafika              = Saint-Exupéry 5.png
 |opis grafiki         = Antoine de Saint-Exupéry (1935)
 |pełne imię i nazwisko = Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry
 |alt grafiki          =
 |data urodzenia       = 29 czerwca 1900
 |miejsce urodzenia    = [[Lyon]]
 |data śmierci         = 31 lipca 1944
 |miejsce śmierci      = [[Marsylia]]
 |narodowość           = [[Francuzi|francuska]]
 |język                =
 |Alma Mater           =
 |dziedzina sztuki     = [[literatura piękna]]
 |epoka                =
 |muzeum artysty       =
 |ważne dzieła         = * ''[[Nocny lot (powieść)|Nocny lot]]''
* ''[[Ziemia, planeta ludzi]]''
* ''[[Mały Książę]]''
 |faksymile            = Antoine de Saint-Exupéry signature.svg
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          = {{order|LH|O}} {{order|KWF|II}} {{order|KWF|IIP}}
 |nagrody              =
 |commons              = Category:Antoine de Saint-Exupéry
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           = Antoine de Saint-Exupéry
 |www                  =
}}
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     =
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lotnictwo
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = 11exupery-inline1-500.jpg
 |opis grafiki        = Antoine de Saint-Exupéry (1933)
 |stopień grafika     =
 |stopień             = ''Commandant''
 |data urodzenia      =
 |miejsce urodzenia   =
 |data śmierci        =
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         = 1921–1923,
1939–1940,
1943–1944
 |siły zbrojne        = [[Plik:Armoiries république française.svg|20px]] [[Armée de terre|Armée française]]
[[Plik:Roundel of the French Air Force before 1945.svg|20px]] [[Armée de l’air et de l’espace|Armée de l’air]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[II wojna światowa]] †
 |faksymile           = nie
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
}}
'''Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry''' (wym. [{{IPA|ɑ̃twan də sɛ̃t‿ɛɡzypeʁi}}]; ur. [[29 czerwca]] [[1900]] w [[Lyon]]ie, zm. [[31 lipca]] [[1944]] w [[Marsylia|Marsylii]]) – [[Francuzi|francuski]] [[Pilotaż (lotnictwo)|pilot]], [[pisarz]] i [[Poezja|poeta]]. Autor ''[[Mały Książę|Małego Księcia]]'' (1943), jednego z najważniejszych utworów literackich XX wieku.

== Życiorys ==
Urodził się w [[Lyon]]ie w rodzinie arystokratycznej jako syn hrabiego Jeana de Saint-Exupéry. Gdy miał 4 lata, zmarł jego ojciec, a Antoine z matką oraz rodzeństwem zamieszkali w zamku u ciotki. Uczył się w szkołach katolickich prowadzonych przez [[Jezuici|jezuitów]]. W wieku 12 lat odbył pierwszy lot samolotem jako pasażer. Zamierzał wstąpić do szkoły morskiej, nie zdał jednak egzaminu wstępnego. W 1919 podjął studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych. W 1921 r. uzyskał kwalifikacje pilota cywilnego, a rok później – pilota wojskowego w centrum szkolenia pilotów wojskowych w [[Istres]]. W lotnictwie wojskowym służył krótko, gdyż wskutek wypadku, w którym został ranny, przeniesiono go w 1923 do rezerwy w stopniu podporucznika<ref name="Buk">{{cytuj książkę |nazwisko =Bukowska | imię =Anna | autor link = | tytuł =Saint-Exupéry czyli Paradoksy humanizmu | wydawca =PIW | miejsce =Warszawa | rok =1977 | strony=177-179 |rozdział=Kalendarium życia i twórczości |autor r=}}</ref>.

W październiku 1926 podjął pracę w Towarzystwie Lotniczym Latécoère, latając pomiędzy Francją i Afryką, głównie przewożąc pocztę, na trasie [[Tuluza]] – [[Casablanca]] – [[Dakar]]<ref name="sp" />. Od 1929 do 1931 pracował jako dyrektor oddziału Latécoère Aeroposta Argentina w [[Argentyna|Argentynie]], gdzie poznał [[Consuelo de Saint Exupéry|Consuelę Suncin Sandoval de Gómez]], z którą ożenił się w kwietniu 1931 po powrocie do Francji. Wykonując swoją pracę w oddziale Latécoère Aeroposta Argentina, kilkukrotnie lądował na brazylijskiej wyspie [[Santa Catarina (wyspa)|Santa Catarina]]<ref>{{Cytuj |autor = Heloisa |tytuł = Documentos comprovam passagem de Saint-Exupéry por Florianópolis |data dostępu = 2019-11-16 |opublikowany = FAPESC |url = http://www.fapesc.sc.gov.br/documentos-comprovam-passagem-de-saint-exupery-por-florianopolis/ |język = pt}}</ref>. We Francji nadal latał w służbie pocztowej, a od 1934 r. pracował w dziale propagandy [[Air France]]. W grudniu 1935 podjął próbę rekordowego przelotu na trasie [[Paryż]] – [[Ho Chi Minh (miasto)|Sajgon]] samolotem {{link-interwiki|Caudron Simoun|Q=Q2632706}}, ale rozbił maszynę na [[Pustynia Libijska|Pustyni Libijskiej]]<ref name="sp" />. Podczas [[Hiszpańska wojna domowa|wojny domowej w Hiszpanii]] był korespondentem prasy francuskiej. W styczniu 1938 podjął próbę przelotu na trasie [[Nowy Jork]] – [[Ziemia Ognista (archipelag)|Ziemia Ognista]], lecz w [[Gwatemala|Gwatemali]] uległ wypadkowi. Odniósł przy tym poważne obrażenia, których skutkiem był trwały niedowład lewego ramienia.

Doświadczenia lotnicze Antoine’a de Saint-Exupéry znalazły odbicie w jego twórczości. Pierwsze opowiadanie ''L’Aviateur'' (''Lotnik'') opublikował w 1926, a w 1928 wydał powieść ''Courrier sud'' (''Poczta na południe''). W 1931 napisał ''[[Nocny lot (powieść)|Nocny lot]]'', a w 1939 – ''[[Ziemia, planeta ludzi|Ziemię, planetę ludzi]]'', za którą otrzymał Grand Prix [[Akademia Francuska|Akademii Francuskiej]].

=== II wojna światowa ===
Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] jako kapitan latał we francuskim dywizjonie rozpoznawczym GR II/33 stacjonującym w [[Orconte]] w [[Szampania|Szampanii]], wykonując kilka lotów bojowych. Po zajęciu Francji przez Niemcy został ze swą eskadrą ewakuowany do [[Algier]]u (17 czerwca 1940), a następnie po [[Demobilizacja|demobilizacji]] powrócił do Francji. W grudniu 1940 przedostał się przez [[Portugalia|Portugalię]] do [[Stany Zjednoczone|USA]], gdzie zajmował się pisarstwem<ref name="Buk" />.

Pobyt na emigracji trwał dwa i pół roku i zaowocował trzema utworami: ''[[Pilot wojenny]]'' (luty 1942), ''List do zakładnika'' (luty 1943) oraz ''[[Mały Książę]]'' (kwiecień 1943). Mimo zaawansowanego wieku jak na pilota bojowego (wiek pilotów wojskowych nie mógł przekraczać 35 lat, a pisarz miał 43 lata), wykorzystując swe możliwości i wpływy, uzyskał przydział do lotnictwa [[Wolna Francja|Wolnych Francuzów]], podległego amerykańskiemu dowództwu. Latał w dywizjonie rozpoznawczym GR II/33 na dwusilnikowych szybkich samolotach rozpoznawczych [[Lockheed P-38 Lightning|F-5B Lightning]] (wersja myśliwca [[Lockheed P-38 Lightning|P-38]]). Po wykonaniu dwóch misji bojowych 14 czerwca i 21 lipca 1943 z [[Tunezja|Tunezji]] nad Francję, uszkodził samolot przy lądowaniu i został w lotach zawieszony<ref name="sp" />. Przywrócony do nich 16 maja 1944, latał w misjach rozpoznawczych z [[Korsyka|Korsyki]]. Awansowany do stopnia majora. 31 lipca 1944 o 8.45 wystartował P-38 do dziewiątego lotu bojowego z zadaniem wykonania zdjęć zgrupowania niemieckich wojsk koło [[Lyon]]u, z którego już nie powrócił<ref name="sp" />.

=== Tajemnica śmierci ===
Przez wiele lat dokładny los samolotu Antoine’a de Saint-Exupéry nie był znany, krążyły też różne hipotezy co do przyczyny jego śmierci, włączając w to [[samobójstwo]]<ref name="sp">{{Cytuj pismo |nazwisko = Brzeg-Wieluński |imię = Stanisław |tytuł = Legenda z dna morza |czasopismo = Skrzydlata Polska |oznaczenie = 5/2004 |strony = 5–8 |wydawca = Agencja Lotnicza Altair Sp. z o.o. |miejsce = Warszawa |issn = 0137-866X}}</ref>. W 1998 rybak wyłowił z Morza Śródziemnego w okolicy [[Marsylia|Marsylii]] bransoletkę należącą do pisarza, aczkolwiek podejrzewano fałszerstwo<ref name=":0">{{Cytuj stronę |url = http://www.lemonde.fr/livres/article/2008/03/15/antoine-de-saint-exupery-aurait-ete-abattu-par-un-pilote-allemand_1023277_3260.html |tytuł = Antoine de Saint-Exupéry aurait été abattu par un pilote allemand En savoir plus sur |autor = |data = 2008-03-15 |opublikowany = Le Monde |język = fr |data dostępu = 2016-03-06}}</ref>. W 2003 jednak odnaleziono na dnie morza części jego samolotu, zidentyfikowane w 2004 dzięki zachowanym numerom seryjnym<ref name="sp" />. Przekazano je następnie w charakterze eksponatów do [[Muzeum Lotnictwa i Astronautyki Le Bourget]]<ref name=":0" />. Jego maszyna zatonęła w pobliżu [[Archipelag Frioul|wysp Frioul]], niedaleko Marsylii. Najprawdopodobniej została zestrzelona przez niemiecki myśliwiec [[Focke-Wulf Fw 190|Fw 190 A-8]] pilotowany przez Roberta Heichelle, który zgłaszał zestrzelenie atakującego go Lightninga z francuskimi znakami 31 lipca ok. godz. 12:06<ref name="sp" />. Do zestrzelenia Saint-Exupéry’ego przyznał się też w książce ''Saint-Exupéry: Ostatnia tajemnica'' (autorzy: Jacques Pradel i Luc Vanrell) niemiecki pilot Horst Rippert.

== Kwestia praw autorskich ==
1 stycznia 2015, zgodnie ze współczesnym prawem o wygaśnięciu praw autorskich 70 lat po śmierci autora w większości krajów (także w Polsce), wszystkie utwory pisarza w języku francuskim weszły do domeny publicznej, przez co stały się „własnością publiczną”, będąc dostępne dla każdego dla wykorzystania w dowolnym celu<ref>{{Cytuj |tytuł = Od 1 stycznia twórczość Baczyńskiego, Gajcego oraz Irzykowskiego przeszła do domeny publicznej |czasopismo = Booklips.pl |data = 2015-01-01 |data dostępu = 2017-11-19 |url = http://booklips.pl/newsy/od-1-stycznia-tworczosc-baczynskiego-gajcego-oraz-ikrzykowskiego-przeszla-do-domeny-publicznej/ |język = pl}}</ref> (wygaśnięcie tych praw nie dotyczy jednak tłumaczeń utworów, które nadal podlegają prawom autorskim do 70 lat od śmierci tłumacza).

Natomiast we Francji na wniosek fundacji jego imienia, Antoine de Saint-Exupéry otrzymał status poległego za Francję, który wydłuża okres ochrony prawno-autorskiej jego utworów o 30 lat i wejdą one do domeny publicznej dopiero w 2044<ref>{{Cytuj |tytuł = Nowości w domenie publicznej 2015 – Otwarte zasoby |data dostępu = 2017-11-19 |opublikowany = otwartezasoby.pl |url = http://otwartezasoby.pl/nowosci-w-domenie-publicznej-2015/ |język = pl}}</ref>.

<gallery class=center>
Blason_famille_de_Saint-Exupéry_(XVIIIe_siècle).svg|Herb de Saint-Exupéry
St-ExuperyPlaque.jpg|Tablica w [[Quebec (miasto)|Quebecu]]
50 francia frank bankjegy Saint-Exupéry-típus, előoldal.jpg|Banknot francuski o nominale 50 [[Frank francuski|franków]]
</gallery>

== Twórczość ==
Najbardziej znanym utworem pisarza jest ''[[Mały Książę]]'' (''Le Petit Prince''), ukończony w 1943 – filozoficzna baśń dla dzieci i dorosłych; pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1947. Ponadto napisał:
* ''[[Poczta na południe]]'' (''Courrier sud''; 1928)
* ''[[Nocny lot (powieść)|Nocny lot]]'' (''Vol de nuit''; 1931, w 1933 w Polsce; opowiadanie),
* ''[[Ziemia, planeta ludzi]]'' (''Terre des hommes''; 1939, w 1957 w Polsce; opowiadanie)
* ''[[Pilot wojenny]]'' (''Pilote de guerre''; 1942, w 1970 w Polsce; opowiadanie)
* ''[[List do zakładnika]]'' (''Lettre à l’otage'';1943)
* ''[[Twierdza (książka Antoine’a de Saint-Exupéry’ego)|Twierdza]]'' (''Citadelle''; napisana w 1944 wydana pośmiertnie w 1948)

== Zobacz też ==
* [[(2578) Saint-Exupéry]]
* [[Saint-Exupéry]]
* [[Eksuperiusz]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo |nazwisko = Brzeg-Wieluński |imię = Stanisław |tytuł = Legenda z dna morza |czasopismo = Skrzydlata Polska |oznaczenie = 5/2004 |strony = 5–8 |wydawca = Agencja Lotnicza Altair Sp. z o.o. |miejsce = Warszawa |issn = 0137-866X}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.saint-exupery.org/ Strona oficjalna] {{lang|fr}}
* [http://www.polskieradio.pl/39/156/Artykul/875919,Antoine-de-SaintExupery-Zeby-pisac-trzeba-zyc ''Antoine de Saint-Exupéry: Żeby pisać, trzeba żyć'']. PolskieRadio.pl, 29 czerwca 2016 [dostęp 2017-03-11]
* [https://polona2.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Saint--Exup%C3%A9ry,_Antoine_de_(1900--1944)%22 Utwory Antoine’a de Saint-Exupéry] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Saint-Exupéry, Antoine de}}
[[Kategoria:Antoine de Saint-Exupéry| ]]
[[Kategoria:Francuscy piloci]]
[[Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Francuscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej]]
[[Kategoria:Lotnicy Francuskich Sił Powietrznych]]
[[Kategoria:Osoby przedstawione na francuskich banknotach]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lyonie]]
[[Kategoria:Zaginieni Francuzi]]
[[Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1900]]
[[Kategoria:Zmarli w 1944]]

title: Antoine de Saint-Exupéry

Data i miejsce urodzenia: 29 czerwca 1900 · Lyon

Data i miejsce śmierci: 31 lipca 1944 · Marsylia

Narodowość: francuska

Dziedzina sztuki: literatura piękna

Data i miejsce urodzenia: 29 czerwca 1900 · ?↗, Lyon

Siły zbrojne: Armée française · Armée de l’air

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa †


text:
# Ostatnia bitwa (film)
Ostatnia bitwa (tytuł oryg. Ji jie hao) – hongkońsko–chiński dramat wojenny w reżyserii Fenga Xiaoganga, którego premiera odbyła się 9 października 2007 roku.

## Fabuła
W 1948 roku podczas chińskiej wojny domowej nadchodzi jedna z największych bitew w historii kraju. Kapitanowi Guzidi zostaje zlecona specjalna misja, w której wraz ze swoim oddziałem musi przedrzeć się na wysunięty przyczółek i bronić go do skończenia się amunicji. Przeciwnik zyskuje coraz większą przewagę. Guzidi wiedząc, że inne oddziały jego 9 Kompanii opuściły okolice przyczółku musi podjąć decyzję czy zginąć czy zaryzykować zarzut dezercji i uratować życie swoim żołnierzom.

## Obsada
Źródło: Filmweb

- Deng Chao – Zhao Erdou
- Yuan Wenkang – Wang Jincun
- Zhang Hanyu – Gu Zidi
- Wang Baoqiang – Maocai Jiang
- Zhao Shaokang – Lao Ciwei
- Heng Fu – Luo Guangtian
- Hu Jun – Liu Zeshui
- Liao Fan – Jiao Dapeng

## Nagrody i nominacje
Źródło: Internet Movie Database
| Rok  | Miejsce                               | Nagroda                     | Kategoria                      | Odbiorcy i nominowani | Wynik     |
| ---- | ------------------------------------- | --------------------------- | ------------------------------ | --------------------- | --------- |
| 2008 | Beijing College Student Film Festival | Jury Award                  | Best Film                      |                       | Wygrana   |
| 2008 | Beijing College Student Film Festival | Jury Award                  | Best Actor                     | Zhang Hanyu           | Wygrana   |
| 2008 | Beijing College Student Film Festival | Jury Award                  | Best Director                  | Feng Xiaogang         | Wygrana   |
| 2008 | Deauville Asian Film Festival         | Action Asia Award           |                                | Feng Xiaogang         | Wygrana   |
| 2008 | Golden Horse Film Festival            | Golden Horse Award          | Best Actor                     | Zhang Hanyu           | Wygrana   |
| 2008 | Golden Horse Film Festival            | Golden Horse Award          | Best Visual Effects            | Phil Jones            | Nominacja |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best Film                      |                       | Wygrana   |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best Actor                     | Zhang Hanyu           | Wygrana   |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best Supporting Actor          | Deng Chao             | Wygrana   |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best Director                  | Feng Xiaogang         | Wygrana   |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best Actress                   | Tang Yan              | Nominacja |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best Supporting Actress        | Luo Haiqiong          | Nominacja |
| 2008 | Hundred Flowers Awards                | Hundred Flowers Award       | Best New Performer             | Yuan Wenkang          | Nominacja |
| 2008 | Shanghai Film Critics Awards          | Film of Merit               |                                |                       | Wygrana   |
| 2008 | Shanghai Film Critics Awards          | Shanghai Film Critics Award | Best Director                  | Feng Xiaogang         | Wygrana   |
| 2009 | Golden Phoenix Awards                 | Golden Phoenix Award        | Male Actor in a Motion Picture | Zhang Hanyu           | Wygrana   |
| 2009 | Golden Phoenix Awards                 | Golden Phoenix Award        | Male Actor in a Motion Picture | Deng Chao             | Wygrana   |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Film                      |                       | Wygrana   |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Director                  | Feng Xiaogang         | Wygrana   |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Cinematography            | Lü Yue                | Wygrana   |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Music                     | Wang Liguang          | Wygrana   |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Actor                     | Zhang Hanyu           | Nominacja |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Supporting Actor          | Deng Chao             | Nominacja |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Screenplay                | Liu Heng              | Nominacja |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Art Direction             |                       | Nominacja |
| 2009 | Golden Rooster Awards                 | Golden Rooster              | Best Sound                     | Wang Danrong          | Nominacja |
| 2009 | Hong Kong Film Awards                 | Hong Kong Film Award        | Best Asian Film                | Chiny                 | Wygrana   |
| 2009 | Huabiao Awards                        | Huabiao Award               | Oustanding Music               | Wang Liguang          | Wygrana   |
| 2009 | Huabiao Awards                        | Huabiao Award               | Outstanding Actor              | Zhang Hanyu           | Wygrana   |
| 2009 | Huabiao Awards                        | Huabiao Award               | Outstanding Director           | Feng Xiaogang         | Wygrana   |

title: Ostatnia bitwa (film)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Ostatnia bitwa
 |oryginalny tytuł = Ji jie hao
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Dramat filmowy|dramat]], [[Film wojenny|wojenny]]<ref name="Filmweb">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Ostatnia+bitwa-2007-396094 | tytuł = Ostatnia bitwa (2007) | data dostępu = 2013-11-18 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 9 października 2007<ref name="Filmweb" />
 |kraj produkcji   = [[Hongkong]]<br />[[Chińska Republika Ludowa]]
 |język            = [[Standardowy język mandaryński|mandaryński]]<ref name="IMDb">{{Cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/title/tt0881200/ | tytuł = Ji jie hao (2007) | data dostępu = 2013-11-18 | opublikowany = imdb.com | język = en}}</ref>
 |czas trwania     = 124 minut<ref name="IMDb" />
 |reżyseria        = [[Feng Xiaogang]]<ref name="Filmweb obsada">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Ostatnia+bitwa-2007-396094/cast | tytuł = Ostatnia bitwa (2007) | data dostępu = 2013-11-18 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
 |scenariusz       = [[Liu Heng]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |główne role      =
 |muzyka           =
 |zdjęcia          = [[Lü Yue]]<ref name="Filmweb obsada" />
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[John Chong]], Feng Xiaogang, [[Wang Zhongjun]], Guan Yadi<ref name="Filmweb obsada" />
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           = 16 000 000 [[Dolar amerykański|USD]]<ref name="IMDb" />
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              = http://ent.sina.com.cn/f/m/jjh/index.shtml
}}
'''Ostatnia bitwa''' (tytuł oryg. '''Ji jie hao''') – [[Hongkong|hongkońsko]]–[[Chińska Republika Ludowa|chiński]] [[Dramat filmowy|dramat]] [[Film wojenny|wojenny]] w reżyserii [[Feng Xiaogang|Fenga Xiaoganga]], którego premiera odbyła się 9 października 2007 roku.

== Fabuła ==
W 1948 roku podczas [[Chińska wojna domowa|chińskiej wojny domowej]] nadchodzi jedna z największych bitew w historii kraju. Kapitanowi Guzidi zostaje zlecona specjalna misja, w której wraz ze swoim oddziałem musi przedrzeć się na wysunięty przyczółek i bronić go do skończenia się amunicji. Przeciwnik zyskuje coraz większą przewagę. Guzidi wiedząc, że inne oddziały jego 9 Kompanii opuściły okolice przyczółku musi podjąć decyzję czy zginąć czy zaryzykować zarzut dezercji i uratować życie swoim żołnierzom<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Ostatnia+bitwa-2007-396094/descs | tytuł = Ostatnia bitwa (2007) | data dostępu = 2013-11-18 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>.

== Obsada ==
Źródło: [[Filmweb]]<ref name="Filmweb obsada" />
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=16em <!-- od 7 do 16 --> |liczba=2 |
* [[Deng Chao]] – Zhao Erdou
* [[Yuan Wenkang]] – Wang Jincun
* [[Zhang Hanyu]] – Gu Zidi
* [[Wang Baoqiang]] – Maocai Jiang
* Zhao Shaokang – Lao Ciwei
* Heng Fu – Luo Guangtian
* [[Hu Jun]] – Liu Zeshui
* [[Liao Fan]] – Jiao Dapeng
}}

== Nagrody i nominacje ==
Źródło: [[Internet Movie Database]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/title/tt0881200/awards?ref_=tt_awd | tytuł = Ji jie hao (2007) | data dostępu = 2013-11-22 | opublikowany = imdb.com | język = en}}</ref>
{| class="wikitable" style="font-size: 95%; text-align: center;"
!Rok
!Miejsce
!Nagroda
!Kategoria
!Odbiorcy i nominowani
!Wynik
|-
|rowspan="3"|2008
|rowspan="3"|[[Beijing College Student Film Festival]]
|rowspan="3"|Jury Award
|Best Film
|
|Wygrana
|-
|Best Actor
|[[Zhang Hanyu]]
|Wygrana
|-
|Best Director
|[[Feng Xiaogang]]
|Wygrana
|-
|2008
|[[Deauville Asian Film Festival]]
|Action Asia Award
|
|Feng Xiaogang
|Wygrana
|-
|rowspan="2"|[[45. Golden Horse Film Festival|2008]]
|rowspan="2"|[[Golden Horse Film Festival]]
|rowspan="2"|Golden Horse Award
|Best Actor
|[[Zhang Hanyu]]
|Wygrana
|-
|Best Visual Effects
|Phil Jones
|Nominacja
|-
|rowspan="7"|[[29. Hundred Flowers Awards|2008]]
|rowspan="7"|[[Hundred Flowers Awards]]
|rowspan="7"|Hundred Flowers Award
|Best Film
|
|Wygrana
|-
|Best Actor
|Zhang Hanyu
|Wygrana
|-
|Best Supporting Actor
|[[Deng Chao]]
|Wygrana
|-
|Best Director
|Feng Xiaogang
|Wygrana
|-
|Best Actress
|[[Tang Yan]]
|Nominacja
|-
|Best Supporting Actress
|[[Luo Haiqiong]]
|Nominacja
|-
|Best New Performer
|[[Yuan Wenkang]]
|Nominacja
|-
|rowspan="2"|2008
|rowspan="2"|[[Shanghai Film Critics Awards]]
|Film of Merit
|
|
|Wygrana
|-
|Shanghai Film Critics Award
|Best Director
|Feng Xiaogang
|Wygrana
|-
|rowspan="2"|2009
|rowspan="2"|[[Golden Phoenix Awards]]
|rowspan="2"|Golden Phoenix Award
|Male Actor in a Motion Picture
|Zhang Hanyu
|Wygrana
|-
|Male Actor in a Motion Picture
|Deng Chao
|Wygrana
|-
|rowspan="9"|[[27. Golden Rooster Awards|2009]]
|rowspan="9"|[[Golden Rooster Awards]]
|rowspan="9"|Golden Rooster
|Best Film
|
|Wygrana
|-
|Best Director
|Feng Xiaogang
|Wygrana
|-
|Best Cinematography
|[[Lü Yue]]
|Wygrana
|-
|Best Music
|[[Wang Liguang]]
|Wygrana
|-
|Best Actor
|Zhang Hanyu
|Nominacja
|-
|Best Supporting Actor
|Deng Chao
|Nominacja
|-
|Best Screenplay
|[[Liu Heng]]
|Nominacja
|-
|Best Art Direction
|
|Nominacja
|-
|Best Sound
|[[Wang Danrong]]
|Nominacja
|-
|[[28. Hong Kong Film Awards|2009]]
|[[Hong Kong Film Awards]]
|Hong Kong Film Award
|Best Asian Film
|Chiny
|Wygrana
|-
|rowspan="3"|[[13. Huabiao Awards|2009]]
|rowspan="3"|[[Huabiao Awards]]
|rowspan="3"|Huabiao Award
|Oustanding Music
|Wang Liguang
|Wygrana
|-
|Outstanding Actor
|Zhang Hanyu
|Wygrana
|-
|Outstanding Director
|Feng Xiaogang
|Wygrana
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://ent.sina.com.cn/f/m/jjh/index.shtml | tytuł = Oficjalna strona filmu | data dostępu = 2013-11-18 | opublikowany = ent.sina.com.cn | język = zh}}
* {{Cytuj stronę | url = http://requiem-movie.jp/ | tytuł = Oficjalna japońska strona filmu | data dostępu = 2013-11-18 | opublikowany = requiem-movie.jp | język = ja | archiwum = https://web.archive.org/web/20140104224716/http://requiem-movie.jp/ | zarchiwizowano = 2014-01-04 }}

[[Kategoria:Hongkońskie filmy z 2007 roku]]
[[Kategoria:Hongkońskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Hongkońskie filmy wojenne]]
[[Kategoria:Chińskie filmy z 2007 roku]]
[[Kategoria:Chińskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Chińskie filmy wojenne]]

title: Ostatnia bitwaJi jie hao

Gatunek: dramat, wojenny

Data premiery: 9 października 2007

Kraj produkcji: Hongkong · Chińska Republika Ludowa

Język: mandaryński

Czas trwania: 124 minut

Reżyseria: Feng Xiaogang

Scenariusz: Liu Heng

Zdjęcia: Lü Yue

Produkcja: John Chong, Feng Xiaogang, Wang Zhongjun, Guan Yadi


text:
# Helmut Körnig
Helmut Körnig (ur. 12 września 1905 w Głogowie, wówczas Glogau w Niemczech, zm. 5 marca 1973 w Dortmundzie) – niemiecki lekkoatleta sprinter, trzykrotny medalista olimpijski.
Odniósł wiele sukcesów w 2. połowie lat 20. i na początku lat. 30. XX wieku. 29 sierpnia 1926 w Halle ustanowił rekord Europy w biegu na 100 metrów wynikiem 10,4 s. Na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie Körnig wywalczył dwa medale: brązowy w biegu na 200 metrów i srebrny w sztafecie 4 × 100 metrów (razem z Körnigiem biegli w niej Georg Lammers, Richard Corts i Hubert Houben). Wcześniej w tym samym roku najpierw 20 maja w Düsseldorfie) dwukrotnie wyrównał rekord Europy w sztafecie 4 × 100 metrów czasem 41,0 s (sztafeta biegła w składzie: Lammers, Friedrich-Wilhelm Wichmann, Houben i Körnig), zaś 3 czerwca w Berlinie poprawił go na 40,8 s (w składzie Corts, Houben, Wichmann i Körnig).
14 czerwca 1932 w Kassel był w składzie sztafety 4 × 100 metrów, która ustanowiła rekord świata wynikiem 40,6 s (biegli w niej Körnig, Lammers, Erich Borchmeyer i Arthur Jonath). Na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles ponownie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Körnig, Friedrich Hendrix, Borchmeyer i Jonath). Startował również w biegu na 100 metrów, ale odpadł w półfinale.
Dziesięć razy był mistrzem Niemiec: na 100 metrów w 1926, 1927 i 1930, na 200 metrów w 1926, 1927, 1928 i 1930 oraz w sztafecie 4 × 100 m w 1927, 1929 i 1930. Na Akademickich Mistrzostwach Świata w 1930 w Darmstadt zdobył złote medale na 100 metrów, 200 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów. Zdobył również mistrzostwo Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 100 jardów w 1927.
Zakończył karierę sportową w 1934 po zachorowaniu na dur brzuszny. Prawnik z wykształcenia, pracował jako dziennikarz w Berliner Tageblatt, a następnie jako asystent reżysera w wytwórni UFA. Po II wojnie światowej był referentem w rządzie krajowym w Westfalii, a od 1950 był zatrudniony w DGB. Od 1953 był dyrektorem Westfalenhallen w Dortmundzie. Zmarł krótko po przejściu na emeryturę.

title: Helmut Körnig

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Helmut Körnig
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Bundesarchiv Bild 102-06310, Sommerolympiade, Helmuth Körnig.jpg
 |opis grafiki              = Körnig (z lewej) przed igrzyskami olimpijskimi w Amsterdamie
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 12 września 1905
 |miejsce urodzenia         = [[Głogów]]
 |data śmierci              = 5 marca 1973
 |miejsce śmierci           = [[Dortmund]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 175 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|Niemcy|1919}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Amsterdam|1928|lekkoatletyka|srebro|([[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928 – sztafeta 4 × 100 m mężczyzn|sztafeta 4 × 100 m]]}}
{{Medalista infobox/IO|L|Los Angeles|1932|lekkoatletyka|srebro|(sztafeta 4 × 100 m)}}
{{Medalista infobox/IO|L|Amsterdam|1928|lekkoatletyka|brąz|([[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928 – bieg na 200 m mężczyzn|bieg na 200 m]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Helmuth Körnig
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Helmut Körnig''' (ur. [[12 września]] [[1905]] w [[Głogów|Głogowie]], wówczas ''Glogau'' w [[Cesarstwo Niemieckie|Niemczech]], zm. [[5 marca]] [[1973]] w [[Dortmund]]zie<ref name="ol">{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/70371 | tytuł = Helmut Körnig | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-07-05}}</ref>) – niemiecki [[Lekkoatletyka|lekkoatleta]] [[sprint]]er, trzykrotny medalista olimpijski.

Odniósł wiele sukcesów w 2. połowie [[Lata 20. XX wieku|lat 20.]] i na początku [[lata 30. XX wieku|lat. 30. XX wieku]]. 29 sierpnia 1926 w [[Halle (Saale)|Halle]] ustanowił [[Rekordy Europy w lekkoatletyce|rekord Europy]] w [[bieg na 100 metrów|biegu na 100 metrów]] wynikiem 10,4 s<ref>{{Cytuj książkę | autor= Mirko Jalava (red.) | tytuł= Göteborg 2006 Statistics Handbook | data=2006 | miejsce=Göteborg | strony= 355}}</ref>. Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928|igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie]] Körnig wywalczył dwa medale: brązowy w [[bieg na 200 metrów|biegu na 200 metrów]] i srebrny w [[sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 × 100 metrów]] (razem z Körnigiem biegli w niej [[Georg Lammers]], [[Richard Corts]] i [[Hubert Houben]])<ref name="ol"/>. Wcześniej w tym samym roku najpierw 20 maja w Düsseldorfie) dwukrotnie wyrównał [[Rekordy Europy w lekkoatletyce|rekord Europy]] w sztafecie 4 × 100 metrów czasem 41,0 s (sztafeta biegła w składzie: Lammers, [[Friedrich-Wilhelm Wichmann]], Houben i Körnig), zaś 3 czerwca w Berlinie poprawił go na 40,8 s (w składzie Corts, Houben, Wichmann i Körnig)<ref name=SH>{{Cytuj książkę | autor= Mirko Jalava (red.) | tytuł= Göteborg 2006 Statistics Handbook | data=2006 |miejsce=Göteborg | strony= 373}}</ref>.

14 czerwca 1932 w Kassel był w składzie sztafety 4 × 100 metrów, która ustanowiła [[Rekordy świata w lekkoatletyce|rekord świata]] wynikiem 40,6 s (biegli w niej Körnig, Lammers, [[Erich Borchmeyer]] i [[Arthur Jonath]])<ref name=SH/>. Na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1932|igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles]] ponownie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Körnig, [[Friedrich Hendrix]], Borchmeyer i Jonath). Startował również w biegu na 100 metrów, ale odpadł w półfinale<ref name="ol"/>.

Dziesięć razy był mistrzem Niemiec: na 100 metrów w 1926, 1927 i 1930<ref>{{cytuj| url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/l/leichtathletik/hst/64.html | tytuł = Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (100m - Herren) | data dostępu = 2014-04-19 |opublikowany =Sport-Komplett.de | język = de}}</ref>, na 200 metrów w 1926, 1927, 1928 i 1930<ref>{{cytuj| url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/l/leichtathletik/hst/78.html | tytuł = Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (200m - Herren) | data dostępu = 2014-04-19 |opublikowany =Sport-Komplett.de | język = de}}</ref> oraz w sztafecie 4 × 100 m w 1927, 1929 i 1930<ref>{{cytuj| url = http://www.sport-komplett.de/sport-komplett/sportarten/l/leichtathletik/hst/67.html | tytuł = Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (Staffeln - Herren - Teil 1) | data dostępu = 2014-04-19 |opublikowany =Sport-Komplett.de | język = de}}</ref>. Na Akademickich Mistrzostwach Świata w 1930 w [[Darmstadt]] zdobył złote medale na 100 metrów, 200 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów<ref>{{Cytuj| url = {{gbrathletics|ic|wsg}}| tytuł = World Students Games (Pre-Universiade)| data dostępu = 2014-04-19 | opublikowany = GBRAthletics | język = en}}</ref>. Zdobył również mistrzostwo [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] ([[Amateur Athletic Association|AAA]]) w biegu na 100 [[jard]]ów w 1927<ref>{{cytuj| url = {{gbrathletics|bc|bc2}} | tytuł = British Athletics Championships 1919-1939 | data dostępu = 2014-04-19 | opublikowany = GBRAthletics | język = en}}</ref>.

Zakończył karierę sportową w 1934 po zachorowaniu na [[dur brzuszny]]. [[Prawnik]] z wykształcenia, pracował jako [[dziennikarz]] w ''Berliner Tageblatt'', a następnie jako asystent [[reżyser]]a w wytwórni [[UFA]]. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] był referentem w rządzie krajowym w [[Westfalia|Westfalii]], a od 1950 był zatrudniony w [[Federacja Niemieckich Związków Zawodowych|DGB]]. Od 1953 był dyrektorem [[Westfalenhallen]] w Dortmundzie. Zmarł krótko po przejściu na emeryturę.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kornig, Helmut}}
[[Kategoria:Niemieccy sprinterzy]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy (Amsterdam 1928)]]
[[Kategoria:Niemieccy olimpijczycy (Los Angeles 1932)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1932]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1932]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1905]]
[[Kategoria:Zmarli w 1973]]
[[Kategoria:Niemieccy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Głogowie]]

title: · Helmut Körnig

Data i miejsce urodzenia: 12 września 1905 · Głogów

Data i miejsce śmierci: 5 marca 1973 · Dortmund

title: Dorobek medalowy

srebro: Amsterdam 1928 · lekkoatletyka · (sztafeta 4 × 100 m

srebro: Los Angeles 1932 · lekkoatletyka · (sztafeta 4 × 100 m)

brąz: Amsterdam 1928 · lekkoatletyka · (bieg na 200 m)


text:
# Anisosticta bitriangularis
Anisosticta bitriangularis – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.

## Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1824 roku przez Thomasa Saya pod nazwą Coccinella bitriangularis. Jako miejsce typowe wskazano Terytoria Północno-Zachodnie. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „dwutrójkątny” i nawiązuje do dwóch trójkątnych grup plamek na przedpleczu holotypu. Do rodzaju Anisosticta przeniósł go w 1899 roku Thomas Lincoln Casey.

## Morfologia
Chrząszcz o wydłużonym, grzbietobrzusznie przypłaszczonym ciele długości od 3 do 4 mm i szerokości od 1,9 do 2,4 mm. Głowa jest czarno-żółta, zaopatrzona w nadustek o krawędzi wierzchołkowej ściętej i wierzchołkowych kątach wystających ku przodowi. Przedplecze jest żółte z czarnymi plamkami, u populacji z północy zasięgu pozlewanymi w parę dużych plam. Pokrywy mają żółte tło z czarnymi kropkami, które u bardziej północnych populacji zlewają się coraz bardziej, aż wreszcie u form skrajnie północnych tworzą trzy podłużne przepaski. Epimeryty śródtułowia i zatułowia mają jasne ubarwienie. Brzegi boczne odwłoka również są jasne. Odnóża mają po jednej ostrodze na goleni i niezmodyfikowane pazurki stóp.

## Ekologia i występowanie
Owady te zasiedlają miejsca podmokłe i wilgotne, w tym mokradła, torfowiska i tajgę.
Gatunek nearktyczny, rozprzestrzeniony od Alaski, Jukonu, Kolumbii Brytyjskiej, Waszyngtonu, Oregonu i północnej Kalifornii przez Terytoria Północno-Zachodnie, Albertę, Montanę, Idaho, północ Nevady i Utah, Saskatchewan, Wyoming, północne Kolorado, Manitobę, Dakotę Północną, Dakotę Południową, Nebraskę, północne Kansas, Ontario, Minnesotę, Iowę, Missouri, Michigan, Wisconsin, Illinois, Ohio, Indianę i Kentucky po Quebec, Nową Fundlandię i Labrador, Nowy Brunszwik, Wyspy Księcia Edwarda, Maine, Vermont, New Hampshire, Massachusetts, Nowy Jork, Connecticut, Pensylwanię i New Jersey.

title: Anisosticta bitriangularis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Anisosticta bitriangularis''
 |TSN                    = 692543
 |zoolog                 = ([[Thomas Say|Say]], 1824)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |rodzina                = [[biedronkowate]]
 |podrodzina             = [[Coccinellinae]]
 |plemię                 = [[Tytthaspidini]]
 |rodzaj                 = ''[[Anisosticta]]''
 |gatunek                = ''Anisosticta bitriangularis''
 |synonimy               =
* ''Coccinella bitriangularis'' Say, 1824
* ''Anisosticta strigata'' ab. ''bitriangularis'' Korschefsky, 1932
* ''Coccinella multiguttata'' Randall, 1838
* ''Anisosticta strigata multiguttata'' (Randall, 1838)
* ''Anisosticta strigata'' ab. ''multiguttata'' (Randall, 1838)
* ''Anisosticta 19-punctata multiguttata'' (Randall, 1838)
* ''Anisosticta strigata'' Crotch, 1873
* ''Anisosticta novemdecimpunctata irregularis'' Weise, 1879
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Anisosticta bitriangularis''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[biedronkowate|biedronkowatych]].

== Taksonomia ==
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1824 roku przez [[Thomas Say|Thomasa Saya]] pod nazwą ''Coccinella bitriangularis''. Jako [[miejsce typowe]] wskazano [[Terytoria Północno-Zachodnie]]{{r|Gordon|Say}}. [[Binominalne nazewnictwo gatunków|Epitet gatunkowy]] oznacza po [[łacina|łacinie]] „dwutrójkątny” i nawiązuje do dwóch trójkątnych grup plamek na [[przedplecze|przedpleczu]] [[holotyp]]u{{r|Say|bg}}. Do rodzaju ''[[Anisosticta]]'' przeniósł go w 1899 roku [[Thomas Lincoln Casey]]{{r|Gordon}}.

== Morfologia ==
Chrząszcz o wydłużonym, grzbietobrzusznie przypłaszczonym ciele długości od 3 do 4 mm i szerokości od 1,9 do 2,4 mm. [[Głowa owadów|Głowa]] jest czarno-żółta, zaopatrzona w [[nadustek]] o krawędzi wierzchołkowej ściętej i wierzchołkowych kątach wystających ku przodowi. [[Przedplecze]] jest żółte z czarnymi plamkami, u populacji z północy zasięgu pozlewanymi w parę dużych plam. [[Pokrywy (entomologia)|Pokrywy]] mają żółte tło z czarnymi kropkami, które u bardziej północnych populacji zlewają się coraz bardziej, aż wreszcie u form skrajnie północnych tworzą trzy podłużne przepaski. [[Epimeryt]]y [[śródtułów|śródtułowia]] i [[zatułów|zatułowia]] mają jasne ubarwienie. Brzegi boczne [[odwłok]]a również są jasne. [[Odnóża]] mają po jednej ostrodze na [[goleń|goleni]] i niezmodyfikowane pazurki [[stopa sześcionogów|stóp]]{{r|Gordon}}.

== Ekologia i występowanie ==
Owady te zasiedlają miejsca podmokłe i wilgotne, w tym mokradła, [[torfowisko|torfowiska]] i [[tajga|tajgę]]{{r|bg}}.

Gatunek [[kraina nearktyczna|nearktyczny]], rozprzestrzeniony od [[Alaska|Alaski]], [[Jukon]]u, [[Kolumbia Brytyjska|Kolumbii Brytyjskiej]], [[Waszyngton (stan)|Waszyngtonu]], [[Oregon]]u i północnej [[Kalifornia|Kalifornii]] przez [[Terytoria Północno-Zachodnie]], [[Alberta|Albertę]], [[Montana|Montanę]], [[Idaho]], północ [[Nevada|Nevady]] i [[Utah]], [[Saskatchewan]], [[Wyoming]], północne [[Kolorado (stan)|Kolorado]], [[Manitoba|Manitobę]], [[Dakota Północna|Dakotę Północną]], [[Dakota Południowa|Dakotę Południową]], [[Nebraska|Nebraskę]], północne [[Kansas]], [[Ontario]], [[Minnesota|Minnesotę]], [[Iowa|Iowę]], [[Missouri (stan)|Missouri]], [[Michigan]], [[Wisconsin]], [[Illinois]], [[Ohio]], [[Indiana|Indianę]] i [[Kentucky]] po [[Quebec]], [[Nowa Fundlandia i Labrador|Nową Fundlandię i Labrador]], [[Nowy Brunszwik]], [[Wyspy Księcia Edwarda]], [[Maine]], [[Vermont]], [[New Hampshire]], [[Massachusetts]], [[Nowy Jork (stan)|Nowy Jork]], [[Connecticut]], [[Pensylwania|Pensylwanię]] i [[New Jersey]]{{r|Gordon}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="bg">{{Cytuj stronę | url =  https://bugguide.net/node/view/37794 | tytuł = Species Anisosticta bitriangularis - Marsh Lady Beetle | autor =  Eric R. Eaton | praca = BugGuide | opublikowany = Iowa State University | data dostępu = 2021-03-12}}</ref>
<ref name="Gordon">{{Cytuj pismo | autor = Robert D. Gordon | tytuł =  The Coccinellidae (Coleoptera) of America North of Mexico | czasopismo = Journal of the New York Entomological Society | wydawca = New York Entomological Society | wydanie = 1 | wolumin = 93 | strony = 1-912 | data = 1985}}</ref>
<ref name="Say">{{Cytuj pismo | autor = T. Say | tytuł = Narrative of an expedition to the source of the St. Peter's River, etc., under the command of Stephen H. Long, Major, U.S.T.E. | czasopismo = Jour. Acad. Nat. Sci. Philadelphia | wolumin = 2 | strony = 268-378 | data = 1824}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Biedronkowate]]
[[Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1824 roku]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Rodzina: biedronkowate

Podrodzina: Coccinellinae

Plemię: Tytthaspidini

Rodzaj: Anisosticta

Gatunek: Anisosticta bitriangularis


text:
# Viktoras Pranckietis
Viktoras Pranckietis (ur. 26 lipca 1958 w Ruteliai w rejonie kielmskim) – litewski polityk, agronom, rolnik i nauczyciel akademicki, profesor, w latach 2016–2020 przewodniczący Sejmu Republiki Litewskiej.

## Życiorys

### Wykształcenie i działalność zawodowa
W 1973 ukończył szkołę średnią w Cytowianach. W latach 1973–1977 kontynuował naukę w rolniczej szkole zawodowej. Pracował w państwowym gospodarstwie ogrodniczym. W 1982 ukończył studia z zakresu agronomii w Litewskiej Akademii Rolniczej w Kownie. Doktoryzował się w 1998 z zakresu biomedycyny. Zawodowo związany z macierzystą uczelnią, w 2011 przekształconą w Uniwersytet Aleksandrasa Stulginskisa. W 1998 został docentem, a w 2016 objął stanowisko profesora. Od 2008 pełnił funkcję dziekana wydziału agronomii, którą sprawował do 2016. Był także członkiem rady oraz senatu uczelni. Poza działalnością naukową zajął się w 1999 także prowadzeniem własnego gospodarstwa rolnego. Był także członkiem zarządu litewskiego związku agronomów.

### Działalność polityczna
Od 2014 wchodził w skład władz Litewskiego Związku Zielonych i Rolników (LVŽS), był wiceprzewodniczącym tego ugrupowania. W 2015 został radnym rejonu kowieńskiego. W wyborach w 2016 uzyskał mandat posła na Sejm Republiki Litewskiej w jednomandatowym okręgu wyborczym Raudondvaris. 14 listopada 2016 został wybrany na przewodniczącego Sejmu nowej kadencji.
W trakcie kadencji wielokrotnie dystansował się wobec kierownictwa partii, m.in. publicznie wyrażając dezaprobatę wobec niewłaściwych w jego ocenie działań niektórych parlamentarzystów. Zgodnie z podpisanym w lipcu 2019 porozumieniem koalicyjnym stanowisko przewodniczącego Sejmu miało przypaść politykowi Litewskiej Socjaldemokratycznej Partii Pracy. Viktoras Pranckietis oświadczył jednak, że nie poda się do dymisji. Lider LVŽS Ramūnas Karbauskis zapowiedział jego usunięcie z partii, przewodniczący Sejmu sam jednak wcześniej opuścił jej szeregi. Litewski parlament nie przegłosował jego odwołania.
W 2020 związał się z Ruchem Liberalnym Republiki Litewskiej. W wyborach do Sejmu w 2020 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję. 13 listopada tegoż roku zakończył pełnienie funkcji przewodniczącego Sejmu. W 2024 utrzymał mandat deputowanego na kolejną kadencję.

## Odznaczenia
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 2019)[10].
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2019)[11]

title: Viktoras Pranckietis

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk             = Viktoras Pranckietis
 | data urodzenia      = 26 lipca 1958
 | miejsce urodzenia   = Ruteliai
 | grafika             = Lietuvas parlamenta priekšsēdētāja vizīte Latvijā (cropped).jpg
 | funkcja             = [[Sejm Republiki Litewskiej|Przewodniczący Sejmu]]
 | partia              =
 | od                  = 14 listopada 2016
 | do                  = 13 listopada 2020
 | poprzednik          = [[Loreta Graužinienė]]
 | następca            = [[Viktorija Čmilytė-Nielsen]]
 | odznaczenia         = {{order|OZRP|KW}} {{order|OMRI|KWR}}
 | commons             = Category:Viktoras Pranckietis
 | opis grafiki        =
 | data śmierci        =
 | miejsce śmierci     =
 | quote               =
}}
'''Viktoras Pranckietis''' (ur. 26 lipca 1958 w [[Ruteliai]] w [[Rejon kielmski|rejonie kielmskim]]<ref name="bio">{{Cytuj stronę|url=https://archive.is/20161026111245/http://vrk.lt/2016-seimo/rezultatai?srcUrl=/rinkimai/102/rnk426/kandidatai/lrsKandidatasBiografija_rkndId-1102524.html|tytuł=Sylwetka kandydata do Sejmu Republiki Litewskiej na stronie Głównej Komisji Wyborczej|data dostępu=2016-10-17|język=lt}}</ref>) – [[Litwa|litewski]] polityk, agronom, rolnik i nauczyciel akademicki, profesor, w latach 2016–2020 przewodniczący [[Sejm Republiki Litewskiej|Sejmu Republiki Litewskiej]].

== Życiorys ==
=== Wykształcenie i działalność zawodowa ===
W 1973 ukończył szkołę średnią w [[Cytowiany|Cytowianach]]. W latach 1973–1977 kontynuował naukę w rolniczej szkole zawodowej. Pracował w państwowym gospodarstwie ogrodniczym. W 1982 ukończył studia z zakresu agronomii w Litewskiej Akademii Rolniczej w Kownie. Doktoryzował się w 1998 z zakresu [[Biomedycyna|biomedycyny]]. Zawodowo związany z macierzystą uczelnią, w 2011 przekształconą w [[Vytauto Didžiojo universiteto Žemės ūkio akademija|Uniwersytet Aleksandrasa Stulginskisa]]. W 1998 został docentem, a w 2016 objął stanowisko profesora. Od 2008 pełnił funkcję dziekana wydziału agronomii, którą sprawował do 2016. Był także członkiem rady oraz senatu uczelni<ref name="lrs">{{Cytuj stronę|autor = |tytuł = Speaker of the Seimas: Viktoras Pranckietis |język=en|data dostępu = 2020-10-29 |opublikowany = lrs.lt |url = https://web.archive.org/web/20190729115520/https://www.lrs.lt/sip/portal.show?p_r=35302&p_k=2}}</ref>. Poza działalnością naukową zajął się w 1999 także prowadzeniem własnego gospodarstwa rolnego<ref name="bio" />. Był także członkiem zarządu litewskiego związku agronomów.

=== Działalność polityczna ===
Od 2014 wchodził w skład władz [[Litewski Związek Rolników i Zielonych|Litewskiego Związku Zielonych i Rolników]] (LVŽS), był wiceprzewodniczącym tego ugrupowania<ref name="lrs" />. W 2015 został radnym [[Rejon kowieński|rejonu kowieńskiego]]<ref name="bio" />. W [[wybory parlamentarne na Litwie w 2016 roku|wyborach w 2016]] uzyskał mandat posła na Sejm Republiki Litewskiej w jednomandatowym okręgu wyborczym Raudondvaris<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.vrk.lt/2016-seimo/rezultatai?srcUrl=/rinkimai/102/1/1304/rezultatai/lt/rezultataiDaugmPartPirmVrt_rorgId-26096.html|tytuł=Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2016|data dostępu=2016-10-17|język=lt}}</ref>. 14 listopada 2016 został wybrany na przewodniczącego Sejmu nowej kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.lrytas.lt/lietuvosdiena/aktualijos/2016/11/14/news/seimo-pirmininku-isrinktas-viktoras-pranckietis-795545|tytuł=Seimo pirmininku išrinktas Viktoras Pranckietis|data=14 listopada 2016|opublikowany=lrytas.lt|data dostępu=2016-11-14|język=lt}}</ref>.

W trakcie kadencji wielokrotnie dystansował się wobec kierownictwa partii, m.in. publicznie wyrażając dezaprobatę wobec niewłaściwych w jego ocenie działań niektórych parlamentarzystów<ref name="ies">{{Cytuj stronę|tytuł = Niestabilność rządu Sauliusa Skvernelisa na Litwie |data = 5 grudnia 2019|autor=Dominik Wilczewski|data dostępu = 2020-10-29 |opublikowany = ies.lublin.pl |url = https://ies.lublin.pl/wp-content/uploads/2020/08/ies-komentarze-90-90-2019.pdf}}</ref>. Zgodnie z podpisanym w lipcu 2019 porozumieniem koalicyjnym stanowisko przewodniczącego Sejmu miało przypaść politykowi [[Litewska Partia Regionów|Litewskiej Socjaldemokratycznej Partii Pracy]]. Viktoras Pranckietis oświadczył jednak, że nie poda się do dymisji. Lider LVŽS [[Ramūnas Karbauskis]] zapowiedział jego usunięcie z partii, przewodniczący Sejmu sam jednak wcześniej opuścił jej szeregi<ref name="wil">{{Cytuj stronę|tytuł = Viktoras Pranckietis zostaje |data dostępu = 2020-10-29 |opublikowany = wilnoteka.lt |url = http://www.wilnoteka.lt/artykul/viktoras-pranckietis-zostaje|data=22 października 2019}}</ref>. Litewski parlament nie przegłosował jego odwołania<ref name="wil" />.

W 2020 związał się z [[Ruch Liberalny Republiki Litewskiej|Ruchem Liberalnym Republiki Litewskiej]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://en.delfi.lt/politics/parliament-speaker-to-run-for-seimas-with-liberal-movement.d?id=84600617|tytuł=Parliament speaker to run for Seimas with Liberal Movement|data=23 czerwca 2020|opublikowany=delfi.lt|data dostępu=2020-07-04|język=en}}</ref>. W [[Wybory parlamentarne na Litwie w 2020 roku|wyborach do Sejmu w 2020]] z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.vrk.lt/2020-seimo/rezultatai?srcUrl=/rinkimai/1104/1/1746/rezultatai/lt/rezultataiDaugmPartPirmVrt_rorgId-30620.html|tytuł=Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2020|data dostępu=2020-10-13|język=lt}}</ref>. 13 listopada tegoż roku zakończył pełnienie funkcji przewodniczącego Sejmu. W [[wybory parlamentarne na Litwie w 2024 roku|2024]] utrzymał mandat deputowanego na kolejną kadencję<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.vrk.lt/2024-seimo/rezultatai?srcUrl=/rinkimai/1544/1/2150/rezultatai/lt/rezultataiDaugmPartPirmVrt_rorgId-34656.html|tytuł=Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2024|data dostępu=2024-10-14|język=lt}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* Krzyż Wielki [[Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej|Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]] (Polska, 2019)<ref>{{Monitor Polski|2019|665}}</ref>.
* Kawaler Krzyża Wielkiego [[Order Zasługi Republiki Włoskiej|Orderu Zasługi Republiki Włoskiej]] (Włochy, 2019)<ref>{{Cytuj stronę|data=14 stycznia 2019|tytuł = Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana |data dostępu = 2020-10-29 |opublikowany = quirinale.it |język=it|url = https://www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/357179/}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Przewodniczący Sejmu Litwy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pranckietis, Viktoras}}
[[Kategoria:Litewscy agronomowie]]
[[Kategoria:Litewscy samorządowcy]]
[[Kategoria:Marszałkowie Sejmu Republiki Litewskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Politycy Litewskiego Związku Rolników i Zielonych]]
[[Kategoria:Politycy Ruchu Liberalnego Republiki Litewskiej]]
[[Kategoria:Wykładowcy uczelni na Litwie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1958]]

title: Viktoras Pranckietis

Data i miejsce urodzenia: 26 lipca 1958 · Ruteliai

Okres: od 14 listopada 2016 · do 13 listopada 2020

Poprzednik: Loreta Graužinienė

Następca: Viktorija Čmilytė-Nielsen


text:
# Program Spraw Precedensowych
Program Spraw Precedensowych działa w ramach Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Rozpoczął funkcjonowanie w październiku 2004. Od sierpnia 2015 koordynatorką Programu Spraw Precedensowych jest adwokat Katarzyna Wiśniewska.
W ramach swojej działalności Program Spraw Precedensowych przystępuje lub rozpoczyna strategicznie ważne postępowania sądowe i administracyjne, dążąc do uzyskania przełomowych wyroków zmieniających praktykę lub przepisy prawne w kwestiach prawnych istotnych z punktu widzenia ochrony praw człowieka. Program prowadzi i koordynuje kilkadziesiąt spraw z zakresu wolności słowa, wolności pokojowego zgromadzania się, zrzeszania się, wolności osobistej, prawa do sądu i dostępu do pomocy prawnej, praw więźniów, zakazu dyskryminacji czy też praw pracowniczych. Działalność PSP budzi żywe zainteresowanie mediów.
Do najważniejszych i najgłośniejszych spraw objętych programem należą:
- sprawa Bożeny Łopackiej przeciwko Biedronce – ochrona praw pracowniczych;
- sprawa Alicji Tysiąc – wyrok Trybunału w Strasburgu kwestionujący polski mechanizm dochodzenia prawa do aborcji ze względów terapeutycznych;
- sprawa państwa Wojnarowskich – odpowiedzialność odszkodowawcza za tzw. złe urodzenie (wrongful birth),
- sprawa Bączkowski przeciwko Polsce zakończona wyrokiem Trybunału w Strasburgu dotycząca zakazu Parady Równości w 2005.

Program doprowadził także do wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroków dotyczących m.in.:
- wykonywania wymiaru sprawiedliwości przez asesorów (SK 7/06),
- karalności zniesławienia (SK 43/05)[3]
- stosowania obserwacji psychiatrycznych w procesie karnym (SK 50/06),
- zasad etyki lekarskiej w zakresie dotyczącym wolności słowa (SK 16/07).

Nad merytoryczną działalnością PSP czuwa Rada Programowa w składzie: prof. Wiktor Osiatyński, dr Piotr Kładoczny, mec. Filip Wejman, prof. Fryderyk Zoll, prof. Roman Wieruszewski, Ewa Don-Siemion, Maria Ejchart, mec. Anna Frankowska, dr Hanna Gajewska-Kraczkowska, prof. INP PAN dr hab. Ireneusz C. Kamiński, mec. Bartosz Krużewski, dr Wiesław Staśkiewicz. Członkami Rady Programowej byli również prof. Zbigniew Hołda (2004-2009), dr Agnieszka Graff (2007-2010). Do 2015 r. w pracach Rady Programowej uczestniczyła również mec. Zuzanna Rudzińska-Bluszcz.
Program Spraw Precedensowych swoją działalność opiera także na pomocy prawnej pro publico bono wielu polskich prawników. Głównym sponsorem Programu jest Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe.
Współpracownikami programu są Irmina Pacho, Artur Pietryka, Marcin Szwed, Michał Kopczyński oraz dr Piotr Kładoczny. Koordynatorami programu w poprzednich latach byli dr Adam Bodnar (2004-2008), Maciej Bernatt (2008-2010), Barbara Grabowska (2010-2011) oraz Irmina Pacho (2011-2015).

title: Program Spraw Precedensowych

wikitext:
'''Program Spraw Precedensowych''' działa w ramach [[Helsińska Fundacja Praw Człowieka|Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka]]. Rozpoczął funkcjonowanie w październiku 2004. Od sierpnia 2015 koordynatorką Programu Spraw Precedensowych jest adwokat Katarzyna Wiśniewska<ref>{{Cytuj|url = http://www.kancelaria.lex.pl/czytaj/-/artykul/adw-katarzyna-wisniewska-pokieruje-programem-spraw-precedensowych-hfpc?refererPlid=52434|tytuł = Adw. Katarzyna Wiśniewska pokieruje Programem Spraw Precedensowych HFPC – Ludzie prawa – Czytaj – kancelaria.lex.pl|opublikowany = www.kancelaria.lex.pl|data dostępu = 2016-02-23}}</ref>.

W ramach swojej działalności Program Spraw Precedensowych przystępuje lub rozpoczyna strategicznie ważne postępowania sądowe i administracyjne, dążąc do uzyskania przełomowych wyroków zmieniających praktykę lub przepisy prawne w kwestiach prawnych istotnych z punktu widzenia ochrony praw człowieka. Program prowadzi i koordynuje kilkadziesiąt spraw z zakresu wolności słowa, wolności pokojowego zgromadzania się, zrzeszania się, wolności osobistej, prawa do sądu i dostępu do pomocy prawnej, praw więźniów, zakazu dyskryminacji czy też praw pracowniczych. Działalność PSP budzi żywe zainteresowanie mediów<ref>{{Cytuj |tytuł = Helsińska Fundacja Praw Człowieka » Program Spraw Precedensowych |data dostępu = 2024-04-13 |opublikowany = archiwum.hfhr.pl |url = https://archiwum.hfhr.pl/dzialania/programy-prawne/psp/}}</ref>.

Do najważniejszych i najgłośniejszych spraw objętych programem należą:
* sprawa [[Bożena Łopacka|Bożeny Łopackiej]] przeciwko Biedronce – ochrona praw pracowniczych;
* sprawa [[Tysiąc vs. Polska|Alicji Tysiąc]] – wyrok Trybunału w Strasburgu kwestionujący polski mechanizm dochodzenia prawa do aborcji ze względów terapeutycznych;
* sprawa państwa Wojnarowskich – odpowiedzialność odszkodowawcza za tzw. złe urodzenie ([[wrongful birth]]),
* sprawa Bączkowski przeciwko Polsce zakończona wyrokiem Trybunału w Strasburgu dotycząca zakazu Parady Równości w 2005.

Program doprowadził także do wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroków dotyczących m.in.:
* wykonywania wymiaru sprawiedliwości przez asesorów (SK 7/06),
* karalności zniesławienia (SK 43/05)<ref>{{Cytuj |tytuł = Trybunał Konstytucyjny: Ograniczenie wolności słowa |data dostępu = 2024-04-13 |opublikowany = trybunal.gov.pl |url = https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/5015-ograniczenie-wolnosci-slowa}}</ref>
* stosowania obserwacji psychiatrycznych w procesie karnym (SK 50/06),
* zasad etyki lekarskiej w zakresie dotyczącym wolności słowa (SK 16/07).

Nad merytoryczną działalnością PSP czuwa Rada Programowa w składzie: prof. [[Wiktor Osiatyński]], dr [[Piotr Kładoczny]], mec. [[Filip Wejman]], prof. [[Fryderyk Zoll (ur. 1970)|Fryderyk Zoll]], prof. [[Roman Wieruszewski]], Ewa Don-Siemion, [[Maria Ejchart]], mec. Anna Frankowska, dr Hanna Gajewska-Kraczkowska, prof. INP PAN dr hab. [[Ireneusz Cezary Kamiński|Ireneusz C. Kamiński]], mec. Bartosz Krużewski, dr Wiesław Staśkiewicz. Członkami Rady Programowej byli również prof. [[Zbigniew Hołda]] (2004-2009), dr [[Agnieszka Graff]] (2007-2010). Do 2015 r. w pracach Rady Programowej uczestniczyła również mec. Zuzanna Rudzińska-Bluszcz<ref>{{Cytuj|url = http://www.hfhrpol.waw.pl/precedens/ogolne/rada-programowa.html|tytuł = Rada programowa – Program Spraw Precedensowych|opublikowany = www.hfhrpol.waw.pl|data dostępu = 2016-02-23|autor = Adam|archiwum = https://web.archive.org/web/20160210071340/http://www.hfhrpol.waw.pl/precedens/ogolne/rada-programowa.html|zarchiwizowano = 2016-02-10}}</ref>.

Program Spraw Precedensowych swoją działalność opiera także na pomocy prawnej pro publico bono wielu polskich prawników. Głównym sponsorem Programu jest Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe.

Współpracownikami programu są Irmina Pacho, [[Artur Pietryka]], Marcin Szwed, Michał Kopczyński oraz dr Piotr Kładoczny. Koordynatorami programu w poprzednich latach byli dr [[Adam Bodnar]] (2004-2008), [[Maciej Bernatt]] (2008-2010), Barbara Grabowska (2010-2011) oraz Irmina Pacho (2011-2015).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.hfhr.org.pl/precedens | tytuł = strona internetowa Programu Spraw Precedensowych | opublikowany = hfhr.org.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20080704163526/http://www.hfhr.org.pl/precedens | zarchiwizowano = 2008-07-04}}

[[Kategoria:Ochrona praw człowieka]]
[[Kategoria:Helsińska Fundacja Praw Człowieka]]


text:
# Naród europejski
Naród europejski – przewidywana lub postulowana grupa społeczna, mogąca w przyszłości powstać w drodze głębokiej integracji narodów zamieszkujących Europę.
Naród europejski miałby funkcjonować w obrębie wielkiego europejskiego państwa ponadnarodowego, jeśli takie zostałoby zbudowane. Na obecnym etapie integracji europejskiej stanowi jedynie kategorię analityczną. Aby naród europejski powstał muszą zostać spełnione dwa warunki:
- obecnie istniejące narody Europy musiałyby scalić się w społeczność jednej kultury, w której obowiązywałby jeden wzorcowy model ludzkiego życia,
- członkowie tej społeczności musieliby jednolicie rozumieć i pozytywnie reagować na określony zestaw znaków-symboli, które jednoznacznie dla wszystkich oznaczałyby kluczowe wydarzenia i idee znajdujące się u fundamentów jej powstania i późniejszego działania[2].

Twórcą pojęcia był austriacki polityk, Richard Coudenhove-Kalergi, który 1953 opublikował dzieło "Die europäische Nation" (pol. "Naród europejski"), w którym powtórzył i rozwinął swoje najważniejsze tezy opublikowane we wcześniejszych wydawnictwach: "Pan-Europa" (1923) i "Walka o Paneuropę" (1925-1928).

title: Naród europejski

wikitext:
'''Naród europejski''' – przewidywana lub postulowana [[grupa społeczna]]<ref name=":0">Karolina Grabowska-Garczyńska, Marcelina SmuĪewska, ''„CZY MOŻLIWY JEST NARÓD EUROPEJSKI?” ROZWAŻANIA W ŚWIETLE PUBLIKACJI TOŻSAMOŚĆ, ZAUFANIE, INTEGRACJA. POLSKA I EUROPA'', w: ''Studia Socjologiczne'', nr 2/2014, s. 254, ISSN 0039-3371</ref>, mogąca w przyszłości powstać w drodze głębokiej [[Integracja europejska|integracji]] narodów zamieszkujących [[Europa|Europę]].

Naród europejski miałby funkcjonować w obrębie wielkiego europejskiego [[Państwo|państwa]] [[Naród|ponadnarodowego]], jeśli takie zostałoby zbudowane. Na obecnym etapie [[Integracja europejska|integracji europejskiej]] stanowi jedynie kategorię analityczną<ref name=":0" />. Aby naród europejski powstał muszą zostać spełnione dwa warunki:

* obecnie istniejące narody Europy musiałyby scalić się w społeczność jednej [[Kultura|kultury]], w której obowiązywałby jeden wzorcowy model ludzkiego życia,
* członkowie tej społeczności musieliby jednolicie rozumieć i pozytywnie reagować na określony zestaw [[Znak (semiotyka)|znaków]]-[[Symbol|symboli]], które jednoznacznie dla wszystkich oznaczałyby kluczowe wydarzenia i [[Idea|idee]] znajdujące się u fundamentów jej powstania i późniejszego działania<ref>{{Cytuj |autor = Zdzisław Kieliszek |tytuł = Znaki-symbole narodowe a istnienie narodu. Czy powstanie naród europejski? |czasopismo = Nurt SVD |data = 2011 |numer = 45/2 |s = 244 |url = https://bazhum.muzhp.pl/media/files/Nurt_SVD/Nurt_SVD-r2011-t45-n2_(130)/Nurt_SVD-r2011-t45-n2_(130)-s229-245/Nurt_SVD-r2011-t45-n2_(130)-s229-245.pdf}}</ref>.

Twórcą pojęcia był [[Austria|austriacki]] [[polityk]], [[Richard Coudenhove-Kalergi]], który 1953 opublikował dzieło "Die europäische Nation" (pol. "Naród europejski"), w którym powtórzył i rozwinął swoje najważniejsze tezy opublikowane we wcześniejszych wydawnictwach: "Pan-Europa" (1923) i "Walka o Paneuropę" (1925-1928)<ref>{{Cytuj |autor = [[Michał Kosman|Michał M. Kosman]] |tytuł = Naród europejski? Wokół koncepcji paneuropejskiej Richarda Coudenhove-Kalergiego |s = 203 |url = https://repozytorium.ukw.edu.pl/bitstream/handle/item/7276/Nar%C3%B3d%20europejski%20Wok%C3%B3%C5%82%20koncepcji%20paneuropejskiej%20Richarda%20Coudenhove-Kalergiego.pdf?sequence=1&isAllowed=y}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Unia Europejska]]
[[Kategoria:Narodowości|europejski]]
[[Kategoria:Historia Europy]]


text:
# What Is Love?
What Is Love? – piąty minialbum południowokoreańskiej grupy Twice, wydany 9 kwietnia 2018 roku przez JYP Entertainment i dystrybuowany przez Iriver. Płytę promował singel o tym samym tytule. Został wydany ponownie pod nowym tytułem Summer Nights.
Minialbum sprzedał się w nakładzie 361 910 egzemplarzy w Korei Południowej (stan na marzec 2019 r.) i 55 312 w Japonii (według Oricon). Zdobył certyfikat Platinum w kategorii albumów.

## Lista utworów
| CD | CD              | CD                        | CD                                                                                | CD                                                                                | CD      |
| Nr | Tytuł utworu    | Tekst                     | Kompozycja                                                                                | Aranżacja                                                                                | Długość |
| -- | --------------- | ------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------- |
| 1. | „What Is Love?” | J.Y. Park "The Asiansoul" | J.Y. Park "The Asiansoul"                                                                                | Lee Woo-min "collapsedone"                                                                                | 3:28    |
| 2. | „Sweet Talker”  | Jeongyeon, Chaeyoung      | Erik Lidbom, MLC, Julie Yu                                                                                | Erik Lidbom for Hitfire Production                                                                                | 3:27    |
| 3. | „Ho!”           | Jihyo                     | Micky Blue, The Elev3n, Joren Van Der Voort                                                                         | The Elev3n                                                                                | 3:09    |
| 4. | „Dejavu”        | Chloe                     | Hayley Aitken, Jan Hallvard Larsen, Eirik Johansen, Anne Judith Stokke Wik, Ronny Vidar Svendsen, Nermin Harambašić | Hayley Aitken, Jan Hallvard Larsen, Eirik Johansen, Anne Judith Stokke Wik, Ronny Vidar Svendsen, Nermin Harambašić | 3:16    |
| 5. | „Say Yes”       | Monotree                  | Monotree                                                                                | Monotree                                                                                | 3:02    |
| 6. | „Stuck”         | Galactika                 | Frants, Valeria Del Prete, Sean Alexander                                                                           | Frants, Avenue 52                                                                                | 3:38    |

## Notowania
| Lista                     | Pozycja |
| ------------------------- | ------- |
| Gaon Weekly Album Chart   | 2       |
| Gaon Yearly Album Chart   | 10      |
| Oricon Weekly Album Chart | 2       |
| Billboard World Albums    | 3       |
| Five Music (Tajwan)       | 1       |

title: What Is Love?

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = ep
 |tytuł                     = What Is Love?
 |okładka                   = What Is Love? - Twice logo.png
 |wykonawca                 = [[Twice]]
 |wydany                    = {{flaga|KOR}} [[9 kwietnia]] [[2018 w muzyce|2018]]
 |nagrywany                 = JYPE Studios
 |gatunek                   = [[K-pop]], [[dance]], ballada<ref name=melon/>
 |długość                   = 20:06
 |wytwórnia                 = [[JYP Entertainment]], [[Iriver]]
 |producent                 = [[Park Jin-young|J.Y. Park "The Asiansoul"]]
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2017
 |poprzedni album           = [[Merry & Happy]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2018
 |następny album            = [[Summer Nights (minialbum Twice)|Summer Nights]]
 |rok następnego albumu     = 2018
 |1. singel                 = [[What Is Love? (singel Twice)|What Is Love?]]
 |data 1. singla            = 9 kwietnia 2018
}}
'''What Is Love?''' – piąty [[EP|minialbum]] południowokoreańskiej grupy [[Twice]], wydany 9 kwietnia 2018 roku przez [[JYP Entertainment]] i dystrybuowany przez [[Iriver]]<ref name=melon>{{cytuj stronę|url=http://www.melon.com/album/detail.htm?albumId=10156195|tytuł=What Is Love?|opublikowany=melon.com|data dostępu=2018-05-17|język=ko}}</ref>. Płytę promował singel [[What Is Love? (singel Twice)|o tym samym tytule]]. Został wydany ponownie pod nowym tytułem ''[[Summer Nights (minialbum Twice)|Summer Nights]]''.

Minialbum sprzedał się w nakładzie {{formatnum:361910}} egzemplarzy w Korei Południowej (stan na marzec 2019 r.)<ref><!-- 348797+13113 -->
* {{cytuj stronę|url=https://circlechart.kr/page_chart/album.circle?nationGbn=T&serviceGbn=&targetTime=2018&hitYear=2018&termGbn=year|tytuł=2018년 Album Chart|opublikowany=[[Gaon Chart]]|data dostępu=2018-02-10|język=ko}}
* {{cytuj stronę|url=https://circlechart.kr/page_chart/album.circle?nationGbn=T&serviceGbn=&targetTime=03&hitYear=2019&termGbn=month|tytuł=2019년 03월 Album Chart|opublikowany=[[Gaon Chart]]|data dostępu=2018-02-10|język=ko}}</ref> i {{formatnum:55312}} w Japonii (według [[Oricon]]). Zdobył certyfikat Platinum w kategorii albumów<ref>{{cytuj stronę|url=http://gaonchart.co.kr/main/section/certification/list.gaon|tytuł=Gaon Certification|data dostępu=2018-09-19|opublikowany=[[Gaon Chart]]|język=ko}}</ref>.

== Lista utworów ==
{{Lista utworów2
| tytuł               = CD<ref name=melon/>
| nagłówek            = tak
| szerokość           = *
| 2-kolumna szerokość = *
| 3-kolumna           = Kompozycja
| 3-kolumna szerokość = *
| 4-kolumna           = Aranżacja
| 4-kolumna szerokość = *
||What Is Love?|||J.Y. Park "The Asiansoul"|J.Y. Park "The Asiansoul"|Lee Woo-min "collapsedone"|3:28
||Sweet Talker|||[[Yoo Jeong-yeon|Jeongyeon]], [[Son Chae-young|Chaeyoung]]|Erik Lidbom, MLC, Julie Yu|Erik Lidbom for Hitfire Production|3:27
||Ho!|||[[Jihyo]]|Micky Blue, The Elev3n, Joren Van Der Voort|The Elev3n|3:09
||Dejavu|||Chloe|Hayley Aitken, Jan Hallvard Larsen, Eirik Johansen, Anne Judith Stokke Wik, Ronny Vidar Svendsen, Nermin Harambašić|Hayley Aitken, Jan Hallvard Larsen, Eirik Johansen, Anne Judith Stokke Wik, Ronny Vidar Svendsen, Nermin Harambašić|3:16
||Say Yes|||Monotree|Monotree|Monotree|3:02
||Stuck|||Galactika|Frants, Valeria Del Prete, Sean Alexander|Frants, Avenue 52|3:38
}}

== Notowania ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!align="left"|Lista
!align="left"|Pozycja
|-
| [[Gaon Chart|Gaon]] Weekly Album Chart
| 2<ref>Gaon Chart: 2018년 15주차 Album Chart</ref>
|-
| Gaon Yearly Album Chart
| 10<ref>Gaon Chart: 2018년 Album Chart</ref>
|-
| [[Oricon]] Weekly Album Chart
| 2<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.oricon.co.jp/rank/ja/w/2018-04-23/|tytuł=週間　CDアルバムランキング 2018年04月23日付|opublikowany=[[Oricon]]|data dostępu=2018-05-17|język=ja}}</ref>
|-
| Billboard World Albums
| 3<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.billboard.com/charts/world-albums/2018-04-21|tytuł=World Albums – April 21, 2018|opublikowany=[[Billboard (tygodnik)|billboard.com]]|data dostępu=2018-05-17|język=en}}</ref>
|-
| Five Music (Tajwan)
| 1<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.5music.com.tw/CDTop.asp?top=2&pWeek=201815&sclass=|tytuł=Five Music – 第15 週 統計時間：2018/4/6 - 2018/4/12|opublikowany=5music.com.tw|data dostępu=2018-05-17|język=zh}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://twice.jype.com/discography.asp?idx=8 Profil albumu na stronie zespołu] {{lang|ko}}

{{Twice}}

[[Kategoria:Albumy k-pop]]
[[Kategoria:Minialbumy wydane w roku 2018]]
[[Kategoria:Minialbumy Twice]]

title: What Is Love?

Wydany: 9 kwietnia 2018

Nagrywany: JYPE Studios

Gatunek: K-pop, dance, ballada

Wydawnictwo: JYP Entertainment, Iriver

Producent: J.Y. Park "The Asiansoul"

Merry & Happy · (2018): What Is Love? · (2017) · Summer Nights · (2018)


text:
# Charles-René Renou
Charles-René-Alexis Renou MEP (ur. 22 sierpnia 1812 w Vernantes, zm. 18 października 1863 w Kiangka) – francuski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz, prefekt apostolski Lhasy.

## Biografia
Studiował w wyższym seminarium duchownym w Angers. 14 września 1836 wstąpił do Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu. 20 maja 1837 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem swojego zgromadzenia.
15 maja 1838 wyjechał do Chin, gdzie został przydzielony do wikariatu apostolskiego Syczuanu i po opanowaniu języka chińskiego przez kolejne lata pracował duszpastersko. W 1840 został mianowany prowikaruszem.
Po utworzeniu 27 marca 1846 wikariatu apostolskiego Lhasy, podjął się zadania ewangelizacji Tybetu. Wyjechał tam w przebraniu kupca. W kwietniu 1848 doniesiono o jego pobycie na terytorium Tybetu (co było zakazane obcokrajowcom) władzom chińskim, które go aresztowały i odeskortowały do Kanton, gdzie został  przekazany przedstawicielowi Francji. Następnie pracował w prowincji Guangdong.
22 września 1852 ponownie w stroju kupca wyruszył do Tybetu i osiadł w klasztorze buddyjskim, gdzie pobierał lekcje języka tybetańskiego. Gdy w okolicy zrobiło się głośno o jego obecności, 18 grudnia 1853 wyjechał do Junnanu. Tam otrzymał informację o mianowaniu go 21 marca 1853 prefektem apostolskim Lhasy od strony Chin (jednocześnie działał prefekt od strony Indii).
W marcu 1854 ponownie wyruszył do Tybetu i po pobycie w klasztorze, w którym przebywał w zeszłym roku, 3 grudnia 1854 wydzierżawił ziemię w Bonga, gdzie założył misję i się osiedlił. Była to pierwsza misja katolicka w Tybecie. Wśród ochrzczonych w Bonga Tybetańczyków dominowali niewolnicy, zarówno dzieci jak i dorośli. Okoliczna ludność buddyjska była w większości wrogo nastawiona do misji, która została kilkukrotnie splądrowana, a jej mieszkańcy pobici. Gdy sytuacja się zaogniła, postanowił się wycofać i przed władzami tybetańskimi i chińskimi w Kiangki walczyć o zachowanie misji, co zakończyło się sukcesem.
17 lutego 1857 Jacques-Léon Thomine-Desmazures został wikariuszem apostolskim Lhasy i przejął on kierowanie wikariatem. W 1861 ks. Renou towarzyszył swojemu biskupowi w podróży do Lhasy, która została zatrzymana przez lamów. Po kilku miesiącach oczekiwania, bp Thomine-Desmazures zawrócił i udał się do Pekinu, nigdy nie powracając do wikariatu - tym samym ks. Renou ponownie został najwyżej postawionym duchownym w wikariacie. Od 20 czerwca 1862 ks. Renou i Desgodins kontynuowali podróż, nie dotarli jednak do celu. Zostali aresztowani i musieli wrócić do Bonga. Obawiając się dalszych komplikacji prefekt udał się do Kiangki, gdzie zabiegał o sprawy misji u lokalnych urzędników. Tam też 18 października 1863 zmarł i został pochowany.

title: Charles-René Renou

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Charles-René Renou
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = 22 sierpnia 1812
 |miejsce urodzenia       = [[Vernantes]]
 |data śmierci            = 18 października 1863
 |miejsce śmierci         = [[Kiangka]]
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = prefekt apostolski Lhasy
 |1. funkcja - okres      = 1853 - 1863
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[Towarzystwo Misji Zagranicznych w Paryżu]]
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 20 maja 1837
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Charles-René-Alexis Renou [[Towarzystwo Misji Zagranicznych w Paryżu|MEP]]''' (ur. 22 sierpnia 1812 w [[Vernantes]], zm. 18 października 1863 w [[Kiangka]]) – francuski duchowny [[katolicyzm|rzymskokatolicki]], misjonarz, [[Diecezja Kangding|prefekt apostolski Lhasy]].

== Biografia ==
Studiował w wyższym seminarium duchownym w [[Angers]]. 14 września 1836 wstąpił do [[Towarzystwo Misji Zagranicznych w Paryżu|Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu]]. 20 maja 1837 otrzymał święcenia [[prezbiter]]iatu i został kapłanem swojego zgromadzenia<ref name="przypis1">{{Cytuj stronę | url =https://irfa.paris/missionnaire/0439-renou-charles/ | tytuł =Charles RENOU | opublikowany =Institut de recherche France-Asie | data = | język =fr | data dostępu = 2023-06-18}}</ref>.

15 maja 1838 wyjechał do Chin, gdzie został przydzielony do [[Diecezja Chengdu|wikariatu apostolskiego Syczuanu]] i po opanowaniu języka chińskiego przez kolejne lata pracował duszpastersko. W 1840 został mianowany prowikaruszem<ref name="przypis1" />.

Po utworzeniu 27 marca 1846 [[Diecezja Kangding|wikariatu apostolskiego Lhasy]], podjął się zadania ewangelizacji [[Tybet (region)|Tybetu]]. Wyjechał tam w przebraniu kupca. W kwietniu 1848 doniesiono o jego pobycie na terytorium Tybetu (co było zakazane obcokrajowcom) władzom chińskim, które go aresztowały i odeskortowały do [[Kanton (Chiny)|Kanton]], gdzie został  przekazany przedstawicielowi Francji. Następnie pracował w prowincji [[Guangdong]]<ref name="przypis1" />.

22 września 1852 ponownie w stroju kupca wyruszył do Tybetu i osiadł w klasztorze [[buddyzm|buddyjskim]], gdzie pobierał lekcje [[język tybetański|języka tybetańskiego]]. Gdy w okolicy zrobiło się głośno o jego obecności, 18 grudnia 1853 wyjechał do [[Junnan]]u. Tam otrzymał informację o mianowaniu go 21 marca 1853 prefektem apostolskim Lhasy od strony Chin (jednocześnie działał prefekt od strony [[Indie Brytyjskie|Indii]])<ref name="przypis1" />.

W marcu 1854 ponownie wyruszył do Tybetu i po pobycie w klasztorze, w którym przebywał w zeszłym roku, 3 grudnia 1854 wydzierżawił ziemię w Bonga, gdzie założył misję i się osiedlił. Była to pierwsza misja katolicka w Tybecie. Wśród ochrzczonych w Bonga Tybetańczyków dominowali niewolnicy, zarówno dzieci jak i dorośli. Okoliczna ludność buddyjska była w większości wrogo nastawiona do misji, która została kilkukrotnie splądrowana, a jej mieszkańcy pobici. Gdy sytuacja się zaogniła, postanowił się wycofać i przed władzami tybetańskimi i chińskimi w Kiangki walczyć o zachowanie misji, co zakończyło się sukcesem<ref name="przypis1" />.

17 lutego 1857 [[Jacques-Léon Thomine-Desmazures]] został wikariuszem apostolskim Lhasy i przejął on kierowanie wikariatem. W 1861 ks. Renou towarzyszył swojemu biskupowi w podróży do [[Lhasa|Lhasy]], która została zatrzymana przez [[Lama (religioznawstwo)|lamów]]. Po kilku miesiącach oczekiwania, bp Thomine-Desmazures zawrócił i udał się do [[Pekin]]u, nigdy nie powracając do wikariatu<ref>{{Cytuj stronę | url =https://irfa.paris/missionnaire/0542-thomine-desmazures-jacques-leon/ | tytuł =Jacques-Léon THOMINE-DESMAZURES | opublikowany =Institut de recherche France-Asie | data = | język =fr | data dostępu = 2023-06-18}}</ref> - tym samym ks. Renou ponownie został najwyżej postawionym duchownym w wikariacie. Od 20 czerwca 1862 ks. Renou i Desgodins kontynuowali podróż, nie dotarli jednak do celu. Zostali aresztowani i musieli wrócić do Bonga. Obawiając się dalszych komplikacji prefekt udał się do Kiangki, gdzie zabiegał o sprawy misji u lokalnych urzędników. Tam też 18 października 1863 zmarł i został pochowany<ref name="przypis1" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = brenoucr |tytuł = Charles-René Renou |data dostępu = 2023-06-18}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Renou, Charles-René}}
[[Kategoria:Francuscy członkowie Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1812]]
[[Kategoria:Zmarli w 1863]]
[[Kategoria:Kościół katolicki w Syczuanie]]

title: Charles-René Renou

Data i miejsce urodzenia: 22 sierpnia 1812 · Vernantes

Data i miejsce śmierci: 18 października 1863 · Kiangka

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki


text:
# Bogdan Gola
Bogdan Gola – chórmistrz i dyrygent. Profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej im. Braci Szafranków w Rybniku oraz Akademii Muzycznej w Katowicach. Kierował chórami w Bytomiu, Opolu, Katowicach i Warszawie. Był twórcą Zespołu Muzyki Dawnej „All Antico” oraz Chóru Polifonicznego „Sacri Concentus”. Zasłynął jako dyrygent Chóru Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie.
W kadencji 2008–2020 pełnił funkcję kierownika Katedry Dyrygentury Chóralnej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. W roku 2001 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych. Za pracę artystyczną i pedagogiczną został uhonorowany Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

title: Bogdan Gola

wikitext:
 {{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Bogdan Gola
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        =
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka poważna]]
 |zawód                 = [[dyrygent]], [[pedagog]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = {{order|GA|S}}
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Bogdan Gola''' – chórmistrz i [[dyrygent]]. Profesor [[Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina|Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina]] w [[Warszawa|Warszawie]].

Absolwent [[Państwowa Szkoła Muzyczna I i II st. im. Karola i Antoniego Szafranków w Rybniku|Państwowej Szkoły Muzycznej im. Braci Szafranków]] w [[Rybnik]]u oraz [[Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach|Akademii Muzycznej w Katowicach]]. Kierował chórami w Bytomiu, Opolu, Katowicach i Warszawie. Był twórcą Zespołu Muzyki Dawnej „All Antico” oraz Chóru Polifonicznego „Sacri Concentus”. Zasłynął jako dyrygent Chóru Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie.

W kadencji 2008–2020 pełnił funkcję kierownika Katedry Dyrygentury Chóralnej [[Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina|Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina]]. W roku 2001 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych. Za pracę artystyczną i pedagogiczną został uhonorowany [[Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”|Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]].

== Bibliografia ==
* [https://chopin.edu.pl/pracownicy/13_bogdan-gola Biogram na stronie UMFC]
* {{ludzie nauki|17243|osoba=prof. przew. kwal. I Bogdan Gola|data dostępu=2010-08-25}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gola, Bogdan}}
[[Kategoria:Polscy dyrygenci]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina]]
[[Kategoria:Absolwenci Państwowej Szkoły Muzycznej im. Braci Szafranków w Rybniku]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]]
[[Kategoria:Urodzeni w XX wieku]]

title: Bogdan Gola

Gatunki: muzyka poważna

Zawód: dyrygent, pedagog


text:
# Szereg 1 + 1 + 1 + 1 + …
Szereg 1 + 1 + 1 + 1 + … – szereg rozbieżny, czyli niemający skończonej sumy według podstawowej definicji. Jego sumy cząstkowe rosną do nieskończoności. Można go zapisywać również jako {\displaystyle \sum _{n=1}^{\infty }n^{0}.}
Jeśli taki szereg pojawia się podczas analizy zjawisk fizycznych, może on być czasami interpretowany przez zastosowanie regularyzacji funkcją dzeta, tj. w tym przypadku określenie wartości funkcji dzeta Riemanna w punkcie {\displaystyle s=0}
{\displaystyle \zeta (s)=\sum _{n=1}^{\infty }{\frac {1}{n^{s}}}={\frac {1}{1-2^{1-s}}}\sum _{n=1}^{\infty }{\frac {(-1)^{n+1}}{n^{s}}}.}
Oba wyrażenia podane wyżej nie są „wyliczalne” dla wartości zero, dlatego też stosuje się przedłużenie analityczne funkcji dzeta Riemanna
{\displaystyle \zeta (s)=2^{s}\pi ^{s-1}\ \sin \left({\frac {\pi s}{2}}\right)\ \Gamma (1-s)\ \zeta (1-s).}
Dzięki niemu (wiedząc, że {\displaystyle \Gamma (1)=1}) otrzymujemy:
{\displaystyle \zeta (0)={\frac {1}{\pi }}\lim _{s\to 0}\ \sin \left({\frac {\pi s}{2}}\right)\ \zeta (1-s)={\frac {1}{\pi }}\lim _{s\to 0}\ \left({\frac {\pi s}{2}}-{\frac {\pi ^{3}s^{3}}{48}}+\dots \right)\ \left(-{\frac {1}{s}}+\dots \right)=-{\frac {1}{2}},}
gdzie rozwinięcie w szereg potęgowy {\displaystyle \zeta (s)} w otoczeniu {\displaystyle s=1} zachodzi, ponieważ {\displaystyle \zeta (s)} ma w nim pojedynczy biegun z residuum równym 1. W tym sensie {\displaystyle 1+1+1+1+\dots =\zeta (0)=-{\tfrac {1}{2}}}.

title: Szereg 1 + 1 + 1 + 1 + …

wikitext:
[[Plik:Sum1111Asymptote.svg|mały|Asymptotyczna charakterystyka szeregu rozbieżnego 1 + 1 + 1 + 1 + ⋯.]]
'''Szereg 1 + 1 + 1 + 1 + …''' – [[szereg rozbieżny]], czyli niemający skończonej sumy według podstawowej definicji. Jego sumy cząstkowe rosną do nieskończoności. Można go zapisywać również jako <math>\sum_{n=1}^\infty n^0.</math>

Jeśli taki szereg pojawia się podczas analizy zjawisk fizycznych, może on być czasami interpretowany przez zastosowanie [[Regularyzacja funkcją dzeta|regularyzacji funkcją dzeta]], tj. w tym przypadku określenie wartości [[Funkcja dzeta Riemanna|funkcji dzeta Riemanna]] w punkcie <math>s=0</math>
: <math>\zeta(s)=\sum_{n=1}^\infty\frac{1}{n^s}=\frac{1}{1-2^{1-s}}\sum_{n=1}^\infty \frac{(-1)^{n+1}}{n^s}.</math>

Oba wyrażenia podane wyżej nie są „wyliczalne” dla wartości zero, dlatego też stosuje się [[przedłużenie analityczne]] funkcji dzeta Riemanna
: <math>\zeta(s) = 2^s\pi^{s-1}\ \sin\left(\frac{\pi s}{2}\right)\ \Gamma(1-s)\ \zeta(1-s).</math>

Dzięki niemu (wiedząc, że <math>\Gamma(1) = 1</math>) otrzymujemy:
: <math>\zeta(0) = \frac{1}{\pi} \lim_{s \to 0} \ \sin\left(\frac{\pi s}{2}\right)\ \zeta(1-s) = \frac{1}{\pi} \lim_{s \to 0} \ \left( \frac{\pi s}{2} - \frac{\pi^3 s^3}{48} + \dots \right)\ \left( -\frac{1}{s} + \dots \right) = -\frac{1}{2},</math>

gdzie rozwinięcie w szereg potęgowy <math>\zeta(s)</math> w otoczeniu <math>s=1</math> zachodzi, ponieważ <math>\zeta(s)</math> ma w nim pojedynczy biegun z [[Residuum funkcji holomorficznej|residuum]] równym 1. W tym sensie <math>1 + 1 + 1 + 1 + \dots = \zeta(0) = -\tfrac12</math><ref>{{otwarty dostęp}} [[Terence Tao]], ''[https://terrytao.wordpress.com/2010/04/10/the-euler-maclaurin-formula-bernoulli-numbers-the-zeta-function-and-real-variable-analytic-continuation/ The Euler-Maclaurin formula, Bernoulli numbers, the zeta function, and real-variable analytic continuation]'' {{lang|en}}, [[blog]] autorski w serwisie [[WordPress]], terrytao.wordpress.com, 10 kwietnia 2010 [dostęp 2025-07-21].</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = http://arxiv.org/abs/gr-qc/0409076v1 |tytuł = Cosmology: Techniques and Observations |autor = Emilio Elizalde |data = 2004-09-20 |opublikowany = [[arXiv]] |język = en}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[szereg Grandiego]]
* [[szereg 1 + 2 + 3 + 4 + …]]
* [[szereg 1 + 2 + 4 + 8 + …]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Szeregi (matematyka)}}

[[Kategoria:Paradoksy w matematyce]]
[[Kategoria:Szeregi]]