text:
# Gmina Käina
Gmina Käina (est. Käina vald) – dawna gmina wiejska w Estonii, w prowincji Hiuma. Znajdowała się w centralnej części prowincji. W 2009 roku gminę zamieszkiwało 2218 osób. Została zlikwidowana w wyniku reformy z 2017 roku, kiedy gminy wchodzące w skład prowincji Hiuma połączono w jedną wiejską gminę Hiuma.
W skład gminy wchodziły:
- 1 okręg miejski: Käina
- 34 wsie: Aadma, Allika, Esiküla, Jõeküla, Kaasiku, Kaigutsi, Kassari, Kleemu, Kogri, Kogla, Kuriste, Laheküla, Lelu, Ligema, Luguse, Moka, Mäeküla, Mäeltse, Männamaa, Nasva, Niidiküla, Nõmme, Nõmmerga, Orjaku, Putkaste, Pärnselja, Ristivälja, Selja, Taguküla, Taterma, Utu, Vaemla, Villemi, Ühtri.

Po raz pierwszy nazwa gminy została wspomniana w 1522 r.

## Zabytki
Ruiny gotyckiego kościoła zbudowanego w XV-XVI wieku, który spłonął w pożarze w 1941 r.

title: Gmina Käina

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Käina
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = EE_Kaina.png
 |flaga                           = EE_Kaina_fl.png
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = EST
 |1. jednostka administracyjna    = [[Hiuma (prowincja)|Hiuma]]
 |siedziba                        = [[Käina]]
 |data likwidacji                 = 2017
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = burmistrz
 |zarządzający                    = Üllar Padari
 |powierzchnia                    = 186,5 km²
 |rok                             = 2009
 |liczba ludności                 = 2218
 |gęstość zaludnienia             = 11,9 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Kaina vald location.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Käina Parish
 |www                             = http://www.kaina.hiiumaa.ee
}}
'''Gmina Käina''' ([[język estoński|est.]] ''Käina vald'') – dawna gmina wiejska w [[Estonia|Estonii]], w prowincji [[Hiuma (prowincja)|Hiuma]]. Znajdowała się w centralnej części prowincji. W 2009 roku gminę zamieszkiwało 2218 osób<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.hiiumaa.ee/index.php?idc=1031004100010001000|tytuł=Ludność gminy Käina|język=et|data dostępu=2011-03-05}}</ref>. Została zlikwidowana w wyniku reformy z 2017 roku, kiedy gminy wchodzące w skład prowincji Hiuma połączono w jedną wiejską [[Gmina Hiuma|gminę Hiuma]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Emmaste valla, Hiiu valla, Käina valla ja Pühalepa valla osas haldusterritoriaalse korralduse ja Vabariigi Valitsuse 3. aprilli 1995. a määruse nr 159 „Eesti territooriumi haldusüksuste nimistu kinnitamine“ muutmine–Riigi Teataja |data dostępu = 2024-02-01 |opublikowany = www.riigiteataja.ee |url = https://www.riigiteataja.ee/akt/130062017039}}</ref>.

W skład gminy wchodziły:
* '''1 okręg miejski:''' [[Käina]]
* '''34 wsie:''' [[Aadma]], [[Allika (Käina)|Allika]], [[Esiküla]], [[Jõeküla (Käina)|Jõeküla]], [[Kaasiku (Käina)|Kaasiku]], [[Kaigutsi]], [[Kassari (wieś)|Kassari]], [[Kleemu]], [[Kogri]], [[Kolga (Käina)|Kogla]], [[Kuriste]], [[Laheküla (Hiuma)|Laheküla]], [[Lelu (Estonia)|Lelu]], [[Ligema]], [[Luguse]], [[Moka (Käina)|Moka]], [[Mäeküla (Käina)|Mäeküla]], [[Mäeltse]], [[Männamaa]], [[Nasva (Käina)|Nasva]], [[Niidiküla]], [[Nõmme (Käina)|Nõmme]], [[Nõmmerga]], [[Orjaku]], [[Putkaste (Käina)|Putkaste]], [[Pärnselja]], [[Ristivälja]], [[Selja]], [[Taguküla]], [[Taterma]], [[Utu (Käina)|Utu]], [[Vaemla]], [[Villemi]], [[Ühtri]].

Po raz pierwszy nazwa gminy została wspomniana w 1522 r.
[[Plik:Kaina vallamaja.jpg|thumb|left|Käina]]
{{clear|left}}
== Zabytki ==
[[Plik:Kaina kirik.jpg|thumb|left|Ruiny kościoła]]
Ruiny [[Gotyk|gotyckiego]] kościoła zbudowanego w XV-XVI wieku, który spłonął w pożarze w 1941 r.

{{clear|left}}
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.kaina.hiiumaa.ee|tytuł=Oficjalna strona gminy Käina|język=et|data dostępu=2009-08-24|archiwum=https://web.archive.org/web/20200129152355/http://www.kaina.hiiumaa.ee/|zarchiwizowano=2020-01-29}}

{{Gmina Käina}}
{{SORTUJ:Käina}}
[[Kategoria:Dawne gminy w Estonii]]

title: Käina

Herb: Flaga

Państwo: Estonia

Prowincja: Hiuma

Siedziba: Käina

Burmistrz: Üllar Padari


text:
# Rejon sieradzki
Rejon sieradzki – jeden z trzech rejonów duszpasterskich w rzymskokatolickiej diecezji włocławskiej. Został utworzony przez biskupa Henryka Muszyńskiego w 1990 r.
Do 25 marca 1992 r. rejon nosił nazwę kalisko-sieradzki i obejmował także dekanaty: błaszkowski z 9 parafiami, kaliski I z 11 parafiami, kaliski II z 7 parafiami, koźminkowski z 9 parafiami, stawiszyński z 10 parafiami i złoczewski z 10 parafiami, które zostały włączone do erygowanej wówczas diecezji kaliskiej.
Od 27 kwietnia 2021 r. urząd pozostaje nieobsadzony, co zostało potwierdzone 7 czerwca 2021 r. przez biskupa włocławskiego Krzysztofa Wętkowskiego.

## Wikariusze biskupi
- 1992–2009, ks. prałat Józef Nocny – proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zduńskiej Woli
- 2009–2021, ks. infułat Marian Bronikowski – proboszcz parafii Wszystkich Świętych w Sieradzu

## Dekanaty
W skład regionu wchodzi 5 dekanatów położonych w południowej części diecezji:
- dekanat sieradzki I
- dekanat sieradzki II
- dekanat szadkowski
- dekanat warcki
- dekanat zduńskowolski

wikiname: plwiki

title: Rejon sieradzki

in_language: pl

wikitext:
'''Rejon sieradzki''' – jeden z trzech rejonów duszpasterskich w [[Kościół katolicki|rzymskokatolickiej]] [[diecezja|diecezji]] [[diecezja włocławska|włocławskiej]]. Został utworzony przez biskupa [[Henryk Muszyński|Henryka Muszyńskiego]] w [[1990]] r.

[[Plik:Rejon sieradzki Diecezja włoclawska.png|230px|thumb|Rejon sieradzki na mapie diecezji włocławskiej]]

Do [[25 marca]] [[1992]] r. rejon nosił nazwę '''kalisko-sieradzki''' i obejmował także dekanaty: [[dekanat Błaszki|błaszkowski]] z 9 parafiami, [[dekanat Kalisz I|kaliski I]] z 11 parafiami, [[dekanat Kalisz II|kaliski II]] z 7 parafiami, [[dekanat Koźminek|koźminkowski]] z 9 parafiami, [[dekanat Stawiszyn|stawiszyński]] z 10 parafiami i [[dekanat Złoczew|złoczewski]] z 10 parafiami, które zostały włączone do erygowanej wówczas [[diecezja kaliska|diecezji kaliskiej]].

Od [[27 kwietnia]] [[2021]] r. urząd pozostaje nieobsadzony, co zostało potwierdzone [[7 czerwca]] 2021 r. przez biskupa włocławskiego [[Krzysztof Wętkowski|Krzysztofa Wętkowskiego]]<ref name="Bp Wętkowski podjął pierwsze decyzje personalne">{{Cytuj stronę|url=http://diecezja.wloclawek.pl/pl,news2,bp_wetkowski_podjal_pierwsze_decyzje_personalne,1821.html#tresc_strony|tytuł=Bp Wętkowski podjął pierwsze decyzje personalne|opublikowany=diecezja.wloclawek.pl|język=pl|data dostępu=2021-06-10}}</ref>.

== Wikariusze biskupi ==
* [[1992]]–[[2009]], ks. prałat Józef Nocny – proboszcz [[Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zduńskiej Woli|parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]] w [[Zduńska Wola|Zduńskiej Woli]]
* 2009–2021, ks. infułat Marian Bronikowski – proboszcz [[Parafia Wszystkich Świętych w Sieradzu|parafii Wszystkich Świętych]] w [[Sieradz|Sieradzu]]

== Dekanaty ==
W skład regionu wchodzi 5 [[dekanat]]ów położonych w południowej części diecezji:
* [[dekanat sieradzki I]]
* [[dekanat sieradzki II]]
* [[dekanat szadkowski]]
* [[dekanat warcki]]
* [[dekanat zduńskowolski]]

== Przypisy ==
{{przypisy}}

{{Dekanaty diecezji włocławskiej}}

[[Kategoria:Diecezja włocławska]]
[[Kategoria:Chrześcijaństwo w Sieradzu]]


text:
# Fontenoy-le-Château
Fontenoy-le-Château – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Wogezy.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 729 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 21 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Fontenoy-le-Château plasuje się na 470. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 37.).

title: Fontenoy-le-Château

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Fontenoy-le-Château
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Fontenoy-le-Château
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Fontenoy-le-Chateau 2.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Wogezy (departament)|Wogezy]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Épinal|Épinal]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 88176
 |powierzchnia                    = 34,71 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 729
 |gęstość zaludnienia             = 21 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 88240
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Wogezy
 |współrzędne                     = 47°58′N 6°12′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Fontenoy-le-Château''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Wogezy (departament)|Wogezy]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 729 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 21 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Fontenoy-le-Château plasuje się na 470. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 37.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Épinal}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Wogezy]]

title: Fontenoy-le-Château

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Wogezy

Okręg: Épinal

• gęstość: 21 os./km²


text:
# Janusz Niedziałkowski
Janusz Rawicz Niedziałkowski (ur. 1848 w Krakowie, zm. 16 lub 18 kwietnia 1907 w Krzeszowicach) – polski inżynier, urzędnik.

## Życiorys
Urodził się w 1848 w Krakowie. W 1867 ukończył studia na Instytucie Technicznym w Krakowie, w 1870 Akademię Budowlaną w Berlinie. Do 1875 pracował w sferze budowy kolei żelaznych w Niemczech, do 1877 zatrudniony w banku budowlanym w Dortmundzie.
W 1877 powrócił do Krakowa, gdzie pracował jako architekt i oceniający przy sądzie. Od 1882 do 1895 był dyrektorem budownictwa miejskiego w Krakowie. Stworzył plany wielu budynków wzniesionych w Krakowie. Kierował budową Szpitala Zakonu Bonifratrów w Krakowie. Pozostawił po sobie także projekty niezrealizowane.
Zmarł nagle 16 lub 18 kwietnia 1907 w Krzeszowicach. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

## Prace
- Kraków, ul. Warszawska 15-17.
Pałac Przeworskich (1878).
- Kraków,  ul. H. Siemiradzkiego 24
Koszary austriackiej Obrony Krajowej (1892).
- Kraków,   ul. Garbarska 4.
Kamienica (1897).
- Kraków,  ul. Reformacka 2-4.
Kościół św. Kazimierza Królewicza,
kaplica Pana Jezusa Miłosiernego (1901).
- Kraków, ul. Krupnicza 8.
Kamienica (1873–1874, wspólnie z Teofilem Żebrawskim i Tomaszem Prylińskim).
- Kraków,  ul. Krupnicza 10.
Kamienica (1873–1874, wspólnie z Teofilem Żebrawskim i Tomaszem Prylińskim).

## Źródła
- Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, ISBN 978-83-92298-1

title: Janusz Niedziałkowski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Janusz Niedziałkowski
 |grafika                   = Janusz Rawicz-Niedziałkowski (-1906).jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1848
 |miejsce urodzenia         = [[Kraków]]
 |data śmierci              = 16 lub 18 kwietnia 1907
 |miejsce śmierci           = [[Krzeszowice]]
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Janusz Niedziałkowski
}}
[[Plik:Rakowice Cemetery, Tomb of Niedziałkowski and Staszewski families, 26 Rakowicka street, Kraków, Poland.jpg|thumb|240px|Cmentarz Rakowicki.
Grobowiec Niedziałkowskich.]]
'''Janusz Rawicz Niedziałkowski''' (ur. 1848 w [[Kraków|Krakowie]], zm. 16 lub 18 kwietnia 1907 w [[Krzeszowice|Krzeszowicach]]) – polski inżynier, urzędnik.

== Życiorys ==
Urodził się w 1848 w Krakowie<ref name="B">{{Cytuj stronę | url = http://www.biographien.ac.at/oebl/oebl_N/Niedzialkowski_Janusz_1848_1907.xml | tytuł = Janusz Niedziałkowski | opublikowany = biographien.ac.at | język = de | data dostępu = 2019-01-20}}</ref>. W 1867 ukończył studia na Instytucie Technicznym w Krakowie, w 1870 Akademię Budowlaną w Berlinie<ref name="B" />. Do 1875 pracował w sferze budowy kolei żelaznych w Niemczech, do 1877 zatrudniony w banku budowlanym w [[Dortmund]]zie<ref name="B" />.

W 1877 powrócił do Krakowa, gdzie pracował jako architekt i oceniający przy sądzie<ref name="B" />. Od 1882 do 1895 był dyrektorem budownictwa miejskiego w Krakowie<ref name="B" /><ref name="NI" />. Stworzył plany wielu budynków wzniesionych w Krakowie<ref name="NI">{{Cytuj pismo | tytuł = Śmierć polskiego architekta | czasopismo = [[Nowości Ilustrowane|Nowości Illustrowane]] | wolumin = Nr 16 | strony = 18 | data = 20 kwietnia 1907 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/123393}}</ref>. Kierował budową [[Szpital Zakonu Bonifratrów św. Jana Grandego w Krakowie|Szpitala Zakonu Bonifratrów w Krakowie]]<ref name="NI" /><ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Dzieło o. Laetusa | czasopismo = [[Nowości Ilustrowane|Nowości Illustrowane]] | wolumin = Nr 41 | strony = 12-13 | data = 6 października 1906 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/134139}}</ref>. Pozostawił po sobie także projekty niezrealizowane<ref name="NI" />.

Zmarł nagle 16<ref name="B" /> lub 18<ref name="ILG">{{Cytuj stronę | url = https://zck-krakow.pl/locator | tytuł = Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Janusz Niedziałkowski | opublikowany = rakowice.eu | data dostępu = 2019-01-14 | archiwum = https://web.archive.org/web/20190127144121/http://rakowice.eu/ | zarchiwizowano = 2019-01-27}}</ref> kwietnia 1907 w Krzeszowicach<ref name="NI" />. Został pochowany na [[cmentarz Rakowicki|cmentarzu Rakowickim w Krakowie]]<ref name="ILG" /><ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Karolina Grodziska|Karolina Grodziska–Ożóg]] | tytuł = Cmentarz Rakowicki w Krakowie | wydawca = [[Wydawnictwo Literackie]] | miejsce = Kraków | data = 1987 | strony = 129 | isbn = 83-08-01428-3 | rozdział = Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939)}}</ref>.

== Prace ==
<gallery widths=250 hights=250>
Plik:Przeworski palace, 1878 design. Janusz Niedziałkowski, 15-17 Warszawska street, Kraków, Poland.jpg|Kraków, [[Ulica Warszawska w Krakowie|ul. Warszawska]] 15-17.
Pałac Przeworskich (1878).
Plik:Former Austrian military barracks, 1892 design. Janusz Niedziałkowski, 24 Siemiradzkiego Street, Kraków, Poland.jpg|Kraków, [[Ulica Henryka Siemiradzkiego w Krakowie| ul. H. Siemiradzkiego]] 24
Koszary austriackiej Obrony Krajowej (1892).
Plik:Tenement house, 1897 design. Janusz Niedziałkowski, 4 Garbarska street, Kraków, Poland.jpg|Kraków,  [[Ulica Garbarska w Krakowie| ul. Garbarska]] 4.
Kamienica (1897).
Plik:Church of St. Casimir Jagiellon, Merciful Jesus Chapel, 4 Reformacka street, Old Town, Krakow, Poland.jpg|Kraków, [[Ulica Reformacka w Krakowie| ul. Reformacka]] 2-4.
[[Kościół św. Kazimierza Królewicza w Krakowie (ul. Reformacka)|Kościół św. Kazimierza Królewicza]],
kaplica Pana Jezusa Miłosiernego (1901).
Plik:Kamienica-UlicaKrupnicza8-POL, Kraków.jpg|Kraków, ul. Krupnicza 8.
Kamienica (1873–1874, wspólnie z [[Teofil Żebrawski|Teofilem Żebrawskim]] i [[Tomasz Pryliński|Tomaszem Prylińskim]]).
Plik:Kamienica-UlicaKrupnicza10-POL, Kraków.jpg|Kraków, [[Ulica Krupnicza w Krakowie| ul. Krupnicza]] 10.
Kamienica (1873–1874, wspólnie z Teofilem Żebrawskim i Tomaszem Prylińskim).
</gallery>

== Źródła ==
* Praca zbiorowa ''Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków'', Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, {{ISBN|978-83-92298-1}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Niedziałkowski, Janusz}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie]]
[[Kategoria:Polscy architekci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1848]]
[[Kategoria:Zmarli w 1907]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim]]

title: Janusz Niedziałkowski

Data i miejsce urodzenia: 1848 · Kraków

Data i miejsce śmierci: 16 lub 18 kwietnia 1907 · Krzeszowice

Narodowość: polska


text:
# Kollam (stacja kolejowa)
Kollam (malajalam കൊല്ലം ജംഗ്‌ഷൻ) – węzłowa stacja kolejowa w mieście Kollam, w stanie Kerala w Indiach. Jest największą stacją kolejową w mieście i drugą najbardziej ruchliwą w stanie. Znajduje się tu 6 peronów i 17 torów kolejowych

title: Kollam (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Kollam<br>Quilon
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Main terminal of Kollam Junction railway station, Jan 2017.jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = IND
 |miejscowość                = [[Kollam]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 6
 |liczba krawędzi peronowych = 17
 |kasy                       = czynne
 |linie kolejowe             =
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Kerala
 |współrzędne                = 8°53′09″N 76°35′42″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Kollam''' ({{W języku|ml|കൊല്ലം ജംഗ്‌ഷൻ}}) – [[Węzeł kolejowy|węzłowa]] [[stacja kolejowa]] w mieście [[Kollam]], w stanie [[Kerala]] w [[Indie|Indiach]]. Jest największą stacją kolejową w mieście i drugą najbardziej ruchliwą w stanie. Znajduje się tu 6 peronów i 17 torów kolejowych<ref>{{Cytuj stronę |url=https://www.thehindu.com/news/national/kerala/kollam-railway-station-redevelopment-progressing-steadily/article68550788.ece |tytuł=Przebudowa stacji kolejowej Kollam postępuje systematycznie |data dostępu=2024-12-26}}</ref>
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Indiach]]
[[Kategoria:Transport w Kollam]]

title: Kollam · Quilon

Państwo: Indie

Miejscowość: Kollam

Kasy: czynne


text:
# Orgy
Orgy – amerykański zespół muzyczny grający muzykę określaną jako deathpop (nazwa wymyślona przez zespół) pochodzący z Los Angeles.
Muzyka i image zespołu nawiązuje do lat 80. Orgy jest pierwszym zespołem wydanym w wytwórni założonej przez Korna. Jonathan Davis reklamował ich jako "Duran Duran lat 90.". Na rynku muzycznym zaistnieli dzięki coverowi "Blue Monday" zespołu New Order.

## Skład
- Jay Gordon – śpiew
- Amir Derakh – gitara, syntezator
- Ryan Shuck – gitara
- Paige Haley – gitara basowa
- Bobby Hewitt – perkusja

## Dyskografia
- Candyass (1998)
- Vapor Transmission (2000)
- Punk Statik Paranoia (2004)
- Talk sick (2005)

## Teledyski
Z Candyass:
- Blue Monday (1998)
- Stitches (1999)

Z Vapor Transmission:
- Fiction (Dreams In Digital) (2000)
- Opticon (2000)

Z Punk Statik Paranoia:
- Vague (2004)

title: Orgy

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Orgy
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = [[1998]]
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|USA}}<br />([[Los Angeles]])
 |gatunek          = [[Rock elektroniczny|synthrock]], [[rock industrialny]], [[industrial metal]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład            =
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              = http://www.punkstatikparanoia.com/
}}
'''Orgy''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] zespół muzyczny grający muzykę określaną jako [[deathpop]] (nazwa wymyślona przez zespół) pochodzący z [[Los Angeles]].

Muzyka i image zespołu nawiązuje do lat 80. Orgy jest pierwszym zespołem wydanym w wytwórni założonej przez [[Korn]]a. [[Jonathan Davis]] reklamował ich jako "Duran Duran lat 90.". Na rynku muzycznym zaistnieli dzięki coverowi "Blue Monday" zespołu [[New Order]].

== Skład ==
* [[Jay Gordon]] – śpiew
* [[Amir Derakh]] – [[gitara]], syntezator
* Ryan Shuck – [[gitara]]
* Paige Haley – [[gitara basowa]]
* Bobby Hewitt – [[perkusja]]

== Dyskografia ==
* ''[[Candyass]]'' ([[1998]])
* ''[[Vapor Transmission]]'' ([[2000]])
* ''[[Punk Statik Paranoia]]'' ([[2004]])
* Talk sick (2005)

== Teledyski ==
Z ''[[Candyass]]'':
* ''Blue Monday'' ([[1998]])
* ''Stitches'' ([[1999]])

Z ''[[Vapor Transmission]]'':
* ''Fiction (Dreams In Digital)'' ([[2000]])
* ''Opticon'' ([[2000]])

Z ''[[Punk Statik Paranoia]]'':
* ''Vague'' ([[2004]])

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie zespoły rocka industrialnego]]
[[Kategoria:Amerykańskie zespoły popowe]]
[[Kategoria:Zespoły muzyczne z Los Angeles]]
[[Kategoria:Amerykańskie zespoły rocka elektronicznego]]

title: Orgy

Pochodzenie: Stany Zjednoczone · (Los Angeles)

Gatunek: synthrock, rock industrialny, industrial metal


text:
# Grażyna Szwat-Gyłybowa
Grażyna Szwat-Gyłybowa (ur. 1956) – doktor habilitowana,  profesor IS PAN, literaturoznawczyni.

## Życiorys
W latach 2007–2011 dyrektorka Instytutu Slawistyki PAN; członkini Rady Naukowej Instytutu Slawistyki PAN oraz Rady Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego;  od 2006 roku redaktorka naczelna czasopisma “Slavia Meridionalis”, członkini komitetu redakcyjnego “Prac Filologicznych”;  Komitetu  Słowianoznawstwa PAN, TNW, Rady Programowej Fundacji Slawistycznej.  wyróżniona przez Prezesa Bułgarskiej Akademii Nauk Dyplomem Uznania za Zasługi dla Bułgarystyki. Uhonorowana w 2016 roku najwyższym odznaczeniem Bułgarskiej Akademii Nauk – Medalem im. Marina Drinowa ze Wstęgą, oraz w 2016 doktoratem honoris causa Uniwersytetu Sofijskiego i Błękitną Wstęgą Uniwersytetu Sofijskiego. W 2005 odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 2012 otrzymała Złoty Medal za Długoletnią Służbę.
Głównym obszarem badań jest problematyka kulturowa na Bałkanach: kwestie polietniczności i wielokulturowości, bułgarskie mity narodowe i symbole kulturowe, historia ruchów religijnych i badania nad tradycjami duchowości elit.

## Publikacje
Opublikowała kilkadziesiąt publikacji naukowych i popularnonaukowych, w tym m.in.:
- "Haeresis bulgarica w bułgarskiej świadomości kulturowej XIX i XX wieku", Warszawa 2005. ISBN 83-89191-33-4.
- "Kultura, język, komunikacja: problemy globalizacji i kultur narodowych" (red. wspólnie z Andrzejem Z. Makowieckim), Warszawa: Uniwersytet Warszawski. Wydział Polonistyki. Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk, 2001. ISBN 83-915364-1-6.
- "W kręgu bułgarskiej groteski (o twórczości Jordana Radiczkowa)", Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 1991.
- "Literatura jako narzędzie zła", (w:) Kategoria dobra i zła w literaturach słowiańskich, red. T. Dąbek - Wirgowa i A. Z. Makowiecki, Warszawa 1994, s. 121–126.
- "Bogomilstwo – wielki temat kultury bułgarskiej w prozie Emiliana Stanewa", (w:) Wielkie tematy kultury w literaturach słowiańskich, t.6, red. I. Malej i Z. Tarajło-Lipowska, Wrocław 2004.
- "Literatura bułgarska po przełomie", Arkusz, czerwiec 2000, s. 1-2.
- "Wiedza lokalna i uniwersalna", Literatura na świecie, nr 3-4/2006, s. 138-148.

Jest członkinią zespołów redakcyjnych czasopisma "Slavia Meridionalis" oraz serii wydawniczych "Literatura na pograniczach" i "Kultura na pograniczach". Dokonała także kilku przekładów z bułgarskiej literatury pięknej i naukowej.

title: Grażyna Szwat-Gyłybowa

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Grażyna Szwat-Gyłybowa
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[1956]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = doktor habilitowany
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               = literaturoznawstwo słowiańskie, kulturoznawstwo
 |almamater                 =
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Warszawski]]<br />[[Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk]]
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   =
 |doktorat data             = 1990
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 31 stycznia 2006
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            =
 |honoriscausa data1        = 2016
 |honoriscausa uczelnia1    = [[Uniwersytet Sofijski im. św. Klemensa z Ochrydy|Uniwersytet Sofijski]]
 |odznaczenia               = {{order|KZ|S}} {{order|MDS|Z}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Grażyna Szwat-Gyłybowa''' (ur. [[1956]]) – doktor habilitowana,  profesor IS PAN, literaturoznawczyni.

== Życiorys ==
W latach 2007–2011 dyrektorka [[Instytut Slawistyki PAN|Instytutu Slawistyki PAN]]; członkini Rady Naukowej Instytutu Slawistyki PAN oraz Rady Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego;  od 2006 roku redaktorka naczelna czasopisma “[[Slavia Meridionalis]]”, członkini komitetu redakcyjnego “Prac Filologicznych”;  Komitetu  Słowianoznawstwa PAN, TNW, Rady Programowej Fundacji Slawistycznej.  wyróżniona przez Prezesa Bułgarskiej Akademii Nauk Dyplomem Uznania za Zasługi dla Bułgarystyki. Uhonorowana w 2016 roku najwyższym odznaczeniem [[Bułgarska Akademia Nauk|Bułgarskiej Akademii Nauk]] – Medalem im. Marina Drinowa ze Wstęgą, oraz w 2016 [[doktorat honoris causa|doktoratem honoris causa]] [[Uniwersytet Sofijski|Uniwersytetu Sofijskiego]] i Błękitną Wstęgą Uniwersytetu Sofijskiego. W 2005 odznaczona [[Krzyż Zasługi|Srebrnym Krzyżem Zasługi]], w 2012 otrzymała Złoty [[Medal za Długoletnią Służbę]].

Głównym obszarem badań jest problematyka kulturowa na [[Bałkany|Bałkanach]]: kwestie polietniczności i wielokulturowości, [[Bułgaria|bułgarskie]] mity narodowe i symbole kulturowe, historia ruchów religijnych i badania nad tradycjami [[Życie duchowe|duchowości]] [[Elita|elit]].

== Publikacje ==
Opublikowała kilkadziesiąt publikacji naukowych i popularnonaukowych, w tym m.in.:
* "Haeresis bulgarica w bułgarskiej świadomości kulturowej XIX i XX wieku", Warszawa 2005. {{ISBN|8389191334}}.
* "Kultura, język, komunikacja: problemy globalizacji i kultur narodowych" (red. wspólnie z Andrzejem Z. Makowieckim), Warszawa: Uniwersytet Warszawski. Wydział Polonistyki. Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk, 2001. {{ISBN|83-915364-1-6}}.
* "W kręgu bułgarskiej groteski (o twórczości Jordana Radiczkowa)", Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 1991.
* "Literatura jako narzędzie zła", (w:) Kategoria dobra i zła w literaturach słowiańskich, red. T. Dąbek - Wirgowa i A. Z. Makowiecki, Warszawa 1994, s. 121–126.
* "Bogomilstwo – wielki temat kultury bułgarskiej w prozie Emiliana Stanewa", (w:) Wielkie tematy kultury w literaturach słowiańskich, t.6, red. I. Malej i Z. Tarajło-Lipowska, Wrocław 2004.
* "Literatura bułgarska po przełomie", Arkusz, czerwiec 2000, s. 1-2.
* "Wiedza lokalna i uniwersalna", Literatura na świecie, nr 3-4/2006, s. 138-148.

Jest członkinią zespołów redakcyjnych czasopisma "[[Slavia Meridionalis]]" oraz serii wydawniczych "Literatura na pograniczach" i "Kultura na pograniczach". Dokonała także kilku przekładów z bułgarskiej literatury pięknej i naukowej.

== Bibliografia ==
* [http://www.ispan.waw.pl/content/view/86/137/lang,pl_PL.ISO8859-2/ doc. dr hab. Grażyna Szwat-Gyłybowa] Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk.
* {{ludzie nauki|57859|osoba=dr hab. Grażyna Szwat-Gyłybow|data dostępu=2007-08-31}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Szwat-Gyłybowa}}
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Bułgarii]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy slawiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1956]]

title: Grażyna Szwat-Gyłybowa

Habilitacja: 31 stycznia 2006

Uczelnia: Uniwersytet Warszawski · Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk


text:
# Nova Aliança
Nova Aliança – miasto i gmina w Brazylii, w stanie São Paulo. Znajduje się w mezoregionie São José do Rio Preto i mikroregionie São José do Rio Preto.

title: Nova Aliança

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Nova Aliança
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Brasao de nova alianca.jpg
 |flaga                        = Bandeira municipio nova alianca.JPG
 |dopełniacz nazwy             = Nova Aliança
 |państwo                      = BR-SP
 |data założenia               = 1914
 |powierzchnia                 = 217,83<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.seade.gov.br:80/produtos/perfil/perfilMunEstado.php | tytuł = Área territorial oficial | opublikowany = seade.gov.br:80 | archiwum = https://web.archive.org/web/20140103011920/http://www.seade.gov.br:80/produtos/perfil/perfilMunEstado.php | zarchiwizowano = 2014-01-03}}</ref>
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 5 891<ref>[ftp://geoftp.ibge.gov.br/documentos/cartografia/areaterritorial/pdf/areas_2001_35.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 27,04
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 21°0′57″S 49°29′45″W
 |commons                      = Category:Nova Aliança
 |www                          =
}}
'''Nova Aliança''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[São Paulo (stan)|São Paulo]]. Znajduje się w [[Mezoregion São José do Rio Preto|mezoregionie São José do Rio Preto]] i [[Mikroregion São José do Rio Preto|mikroregionie São José do Rio Preto]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie São Paulo]]

title: Nova Aliança

Państwo: Brazylia

Stan: São Paulo


text:
# Kamienica pod Lwem w Krakowie
Kamienica pod Lwem (także Kamienica Boreckiego, Kamienica Koczowiczowska, dawniej Zajazd "Pod Lwem") – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII przy ulicy Józefińskiej 4, w Podgórzu.
Klasycystyczny budynek pochodzi przypuszczalnie z końca XVIII wieku (ok. 1785), przebudowany na początku XIX wieku. W II połowie XIX wieku przebudowano dach z łamanego na czterospadowy. Zachowany został wystrój fasady z dużą płaskorzeźbą lwa, jak również zabytkowe sklepienia na parterze i I piętrze.
Budynek pełnił funkcję zajazdu przy granicznym moście Karola (a później Podgórskim) pomiędzy Austrią a Krakowem.

title: Kamienica pod Lwem w Krakowie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Kamienica Pod Lwem
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = A-229 z 20 kwietnia 1936<ref>{{zabytek|małopolskie|data dostępu=2024-01-02}}</ref>
 |zdjęcie               = Pod Lwem (Under the Lion) house, 4 Józefińska Street, Kraków, Poland.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-MA
 |miejscowość           = [[Kraków]]
 |adres                 = [[ulica Józefińska w Krakowie|ul. Józefińska]] 4
 |typ budynku           = kamienica
 |styl architektoniczny = [[Klasycyzm]]
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = ok. 1785
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Kraków
 |współrzędne           = 50°02′44.8″N 19°56′56.2″E
 |commons               = Category:Kamienica Pod Lwem in Kraków
 |www                   =
}}
'''Kamienica pod Lwem''' (także '''Kamienica Boreckiego''', '''Kamienica Koczowiczowska''', dawniej '''Zajazd "Pod Lwem"''') – zabytkowy budynek znajdujący się w [[Kraków|Krakowie]], w [[Dzielnica XIII Podgórze|dzielnicy XIII]] przy [[Ulica Józefińska w Krakowie|ulicy Józefińskiej]] 4, w [[Podgórze (Kraków)|Podgórzu]].

[[klasycyzm|Klasycystyczny]] budynek pochodzi przypuszczalnie z końca XVIII wieku (ok. 1785), przebudowany na początku XIX wieku. W II połowie XIX wieku przebudowano dach z [[Łamany dach polski|łamanego]] na [[Dach czterospadowy|czterospadowy]]. Zachowany został wystrój fasady z dużą płaskorzeźbą lwa, jak również zabytkowe sklepienia na parterze i I piętrze.

Budynek pełnił funkcję [[Karczma|zajazdu]] przy granicznym [[Most Karola w Krakowie|moście Karola]] (a później [[Most Podgórski w Krakowie|Podgórskim]]) pomiędzy [[Cesarstwo Austrii|Austrią]] a [[Wolne Miasto Kraków|Krakowem]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Praca zbiorowa ''[[Encyklopedia Krakowa]]'', wydawca [[Biblioteka Kraków]] i [[Muzeum Krakowa]], Kraków 2023, {{ISBN|978-83-66253-46-9}}, t. I s. 586
* Praca zbiorowa ''Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków'', [[Narodowy Instytut Dziedzictwa|Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków]], Warszawa 2007, {{ISBN|978-83-9229-8-1}}, s. 186

[[Kategoria:Dzielnica XIII Podgórze]]
[[Kategoria:Zabytkowe kamienice w Krakowie]]

title: Kamienica Pod Lwem

Państwo: Polska

Województwo: małopolskie

Miejscowość: Kraków

Adres: ul. Józefińska 4

Typ budynku: kamienica

Styl architektoniczny: Klasycyzm


text:
# Kachanari
Kachanari – gaun wikas samiti we wschodniej części Nepalu w strefie Sagarmatha w dystrykcie Siraha. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 887 gospodarstw domowych i 5543 mieszkańców (2646 kobiet i 2897 mężczyzn).

title: Kachanari

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Kachanari
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gaun wikas samiti]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nepal
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Sagarmatha (strefa)|Sagarmatha]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Siraha (dystrykt)|Siraha]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 5543
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 26°36′N 86°24′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Kachanari''' – [[gaun wikas samiti]] we [[Purwańćal Wikas Kszetr|wschodniej]] części [[Nepal]]u w strefie [[Sagarmatha (strefa)|Sagarmatha]] w dystrykcie [[Siraha (dystrykt)|Siraha]]<ref>{{cytuj stronę|tytuł=Index of Geographical names of Nepal - Eastern Development Region - Volume I|url=http://web.archive.org/web/20160310105206/http://ngiip.gov.np/download.php?mod=mydoc&f=document/vol1siraha.pdf |opublikowany=National Geographic Information Infrastructure Programme |język=en|data dostępu=2010-09-27}}</ref>. Według nepalskiego [[spis statystyczny|spisu powszechnego]] z 2001 roku liczył on 887 gospodarstw domowych i 5543 [[Nepalczycy|mieszkańców]] (2646 kobiet i 2897 mężczyzn)<ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20070708163707/http://www.cbs.gov.np/Population/National%20Report%202001/VDC.pdf|tytuł=VDC’s population|opublikowany=National Association of Village Development Committees in Nepal (NAVIN)|język=en|data dostępu=2020-10-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dystrykt Siraha}}

[[Kategoria:Dystrykt Siraha|Kachanari]]

title: Kachanari

Państwo: Nepal

Strefa: Sagarmatha

Dystrykt: Siraha


text:
# Malý Žomboj
Malý Žomboj (też: Malá Žomboj lub Malá železná priepasť, węg. Kis-zsomboly) – jaskinia krasowa na obszarze Krasu Słowacko-Węgierskiego w Wewnętrznych Karpatach Zachodnich na Słowacji. Z głębokością 142 m jest jedną z najgłębszych jaskiń Krasu Słowacko-Węgierskiego.

## Położenie
Jaskinia znajduje się w północnej, zalesionej części Płaskowyżu Silickiego, ok. 100 m na północ od jaskini Veľký Žomboj. Otwór wejściowy o wymiarach 2,5 x 3 m leży na wysokości 595 m n.p.m. w płytkiej depresji między dwoma głębokimi lejami krasowymi, niedaleko rozwidlenia niebiesko  znakowanego szlaku turystycznego i drogi leśnej.

## Nazwa
Nazwa jaskini poszła od przekręcenia węgierskiego słowa zsomboly, oznaczającego jaskinię o dominującym rozwinięciu pionowym, studnię (przepaść) jaskiniową. Węgierskie Kis-zsomboly to "Mała studnia" lub "Mała przepaść". Określenie Malý przychodzi tu jako rozróżnienie w stosunku do sąsiedniej jaskini Veľký Žomboj.

## Geneza – morfologia
Jest typową jaskinią pochodzenia korozyjnego o rozwinięciu pionowym. System pionowych studni został wypreparowany przez wody opadowe wzdłuż szczelin i pęknięć tektonicznych. Dno zaściela rumowisko wapiennych bloków. Na pionowych ścianach bogata szata naciekowa, w tym kamienne wodospady i draperie.

## Historia eksploracji
Jaskinia znana od dawna. Pierwsze badanie jaskini przeprowadził w 1925 r. podpułkownik Gustáv Dufek z oddziałem żołnierzy z garnizonu w Rożniawie, wykorzystując kołowrót do zejścia w głąb studni.

## Ochrona jaskini
Od 1995 r. jaskinia jest chroniona jako pomnik przyrody (słow. prírodná pamiatka).

## Turystyka
Jaskinia nie jest udostępniona do zwiedzania.

title: Malý Žomboj

wikitext:
{{Jaskinia infobox
 |nazwa                = Malý Žomboj
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |państwo              = Słowacja
 |położenie            =
 |właściciel           =
 |właściciel szczegóły =
 |długość jaskini      =
 |rozciągłość pozioma  =
 |głębokość            = 142
 |deniwelacja          =
 |wysokość otworów     = 595
 |wysokość otworów ndd =
 |ekspozycja otworów   =
 |data odkrycia        =
 |odkrywca             =
 |udostępnianie        =
 |kod                  =
 |współrzędne          = 48 36.3048 N 20 31.8162 E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Malý Žomboj''' (też: ''Malá Žomboj'' lub ''Malá železná priepasť'', [[Język węgierski|węg.]] ''Kis-zsomboly'') – [[jaskinia krasowa]] na obszarze [[Kras Słowacko-Węgierski|Krasu Słowacko-Węgierskiego]] w [[Wewnętrzne Karpaty Zachodnie|Wewnętrznych Karpatach Zachodnich]] na [[Słowacja|Słowacji]]. Z głębokością 142 m jest jedną z najgłębszych jaskiń Krasu Słowacko-Węgierskiego.

== Położenie ==
Jaskinia znajduje się w północnej, zalesionej części [[Silická planina|Płaskowyżu Silickiego]], ok. 100 m na północ od jaskini [[Veľký Žomboj]]. Otwór wejściowy o wymiarach 2,5 x 3 m leży na wysokości 595 m n.p.m. w płytkiej depresji między dwoma głębokimi [[Lej krasowy|lejami krasowymi]], niedaleko rozwidlenia niebiesko {{szlak|niebieski}} znakowanego [[Szlak turystyczny|szlaku turystycznego]] i drogi leśnej.

== Nazwa ==
Nazwa jaskini poszła od przekręcenia [[Język węgierski|węgierskiego]] słowa ''zsomboly'', oznaczającego jaskinię o dominującym rozwinięciu pionowym, studnię (przepaść) jaskiniową<ref>Gabriel Rožai: ''Lexikálno-sémantické aspekty speleoným v Slovenskom krase'', [w:] "Slavica Iuvenum XVI. Mezinárodní setkání mladých slavistů", Ostravská univerzita v Ostravě, Filozofická fakulta, Ostrava 2015, {{ISBN|978-80-7464-784-0}}, s. 63</ref>. Węgierskie ''Kis-zsomboly'' to "Mała studnia" lub "Mała przepaść". Określenie ''Malý'' przychodzi tu jako rozróżnienie w stosunku do sąsiedniej jaskini Veľký Žomboj.

== Geneza – morfologia ==
Jest typową jaskinią pochodzenia korozyjnego o rozwinięciu pionowym. System pionowych [[Studnia krasowa|studni]] został wypreparowany przez wody opadowe wzdłuż szczelin i pęknięć tektonicznych. Dno zaściela rumowisko [[Wapień|wapiennych]] bloków. Na pionowych ścianach bogata [[Naciek jaskiniowy|szata naciekowa]], w tym kamienne wodospady i draperie.

== Historia eksploracji ==
Jaskinia znana od dawna. Pierwsze badanie jaskini przeprowadził w [[1925]] r. podpułkownik Gustáv Dufek z oddziałem żołnierzy z garnizonu w [[Rožňava|Rożniawie]], wykorzystując kołowrót do zejścia w głąb studni.

== Ochrona jaskini ==
Od [[1995]] r. jaskinia jest chroniona jako [[pomnik przyrody]] ([[Język słowacki|słow.]] ''prírodná pamiatka'').

== Turystyka ==
Jaskinia nie jest udostępniona do zwiedzania.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Ďurček Jozef a kolektív: ''Slovenský kras. Turistický sprievodca ČSSR'', č. 41, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1989, {{ISBN|80-7096-020-5}}.
* ''Slovenský Kras. Domica. Turistická mapa 1:50 000'', wydanie 3, VKÚ Harmanec 2007, {{ISBN|80-8042-413-6}}.

[[Kategoria:Jaskinie Krasu Słowacko-Węgierskiego|Žomboj, Malý]]
[[Kategoria:Powiat Rożniawa]]

title: Malý Žomboj

Państwo: Słowacja


text:
# Preferencja
Preferencje (ang. preference) są podstawowym pojęciem w teorii ekonomii oraz w mikroekonomii, szczególnie w teorii wyboru konsumenta i w teorii gier. Preferencje konsumenta odzwierciedlają i formalizują gusty konsumenta i nie zależą w żaden sposób od cen dóbr lub budżetu konsumenta, lecz wyłącznie od zadowolenia, satysfakcji, szczęścia lub użyteczności jakie mu zapewniają. Preferencje pozwalają konsumentowi dokonywać wyborów w obliczu rozmaitych alternatyw.

## Formalna definicja
Z matematycznego punktu widzenia, preferencja jest binarną relacją na zbiorze S wszystkich dostępnych dla konsumenta dóbr. Zazwyczaj definiuje się słabą relację preferencji ≤. Dla dwóch elementów a oraz b zbioru S, piszemy a ≤ b jeżeli konsument słabo preferuje b wobec a, co w praktyce oznacza, że jeżeli miałby on do wyboru dobra a i b, to wybór b byłby nie gorszy niż wybór a.
W ekonomii zazwyczaj (choć nie zawsze) zakłada się, że słaba relacja preferencji spełnia następujące trzy warunki:
- jest przechodnia (tranzytywna), co oznacza, że jeżeli dla trzech dóbr a, b, i c ze zbioru S zachodzi a ≤ b oraz b ≤ c, to musi również zachodzić a ≤ c.
- jest spójna, co oznacza, że każde dwa elementy zbioru S można porównać, tzn. albo a ≤ b, albo b ≤ a. Jeżeli zachodzi jednocześnie a ≤ b jak i b ≤ a, wówczas mówi się, że konsument jest obojętny wobec a i b.
- jest zwrotna, co oznacza, że dla każdego elementu a ze zbioru S zachodzi a ≤ a. Zwrotność relacji wynika z jej spójności; mimo to większość podręczników wymienia zwrotność jako osobny, trzeci warunek (dlatego, że są w użyciu dwie nierównoważne definicje spójności i tylko jedna z nich implikuje zwrotność).

Relację posiadającą powyższe trzy własności zazwyczaj nazywa się racjonalną relacją preferencji.
Mając daną słabą relację preferencji można zdefiniować także silną relację preferencji oraz relację obojętności. Konsument silnie preferuje b wobec a, co zapisuje się zazwyczaj jako a < b jeżeli zachodzi a ≤ b oraz nie zachodzi b ≤ a. Oznacza to, że stojąc przed wyborem a lub b konsument zawsze wybierze b.
Konsument jest obojętny wobec a i b, co zapisuje się zazwyczaj jako a ~ b, jeżeli zachodzi jednocześnie a ≤ b oraz b ≤ a. Relacja obojętności ~ jest relacją równoważności na zbiorze S i dzieli go na klasy abstrakcji, czyli podzbiory elementów, które konsument preferuje jednakowo. W teorii użyteczności te klasy abstrakcji definiują tzw. krzywe obojętności (ang. indifference curves).

## Preferencje a funkcja użyteczności
Zazwyczaj relację preferencji ≤ jest łatwiej opisać i badać przy pomocy funkcji użyteczności. Funkcja użyteczności odpowiadająca preferencji ≤, to funkcja u zdefiniowana na zbiorze S o wartościach rzeczywistych, taka że u(a) ≤ u(b) wtedy i tylko wtedy gdy a ≤ b. Istnieją twierdzenia, które dowodzą istnienia funkcji użyteczności dla racjonalnych relacji preferencji. Podczas gdy dla danej relacji preferencji funkcja użyteczności nie jest zdefiniowana jednoznacznie (np. jeżeli u jest funkcją użyteczności odpowiadającą preferencji ≤, wówczas dowolna rosnąca transformacja funkcji u, jest również funkcją użyteczności odpowiadającą tej samej preferencji ≤), to każdej funkcji użyteczności odpowiada tylko jedna relacja preferencji ≤.
Jeżeli relacja preferencji nie spełnia warunku przechodniości, wówczas nie można jej opisać przy pomocy funkcji użyteczności.

title: Preferencja

wikitext:
{{dopracować|definicja}}
'''Preferencje''' ([[język angielski|ang.]] ''preference'') są podstawowym pojęciem w [[teoria ekonomii|teorii ekonomii]] oraz w [[mikroekonomia|mikroekonomii]], szczególnie w [[teoria wyboru konsumenta|teorii wyboru konsumenta]] i w [[teoria gier|teorii gier]]. Preferencje konsumenta odzwierciedlają i formalizują gusty konsumenta i nie zależą w żaden sposób od cen dóbr lub budżetu konsumenta, lecz wyłącznie od zadowolenia, satysfakcji, szczęścia lub użyteczności jakie mu zapewniają. Preferencje pozwalają konsumentowi dokonywać wyborów w obliczu rozmaitych alternatyw.

== Formalna definicja ==
Z [[matematyka|matematycznego]] punktu widzenia, preferencja jest binarną [[relacja (matematyka)|relacją]] na zbiorze ''S'' wszystkich dostępnych dla konsumenta dóbr. Zazwyczaj definiuje się '''słabą relację preferencji''' ≤. Dla dwóch elementów ''a'' oraz ''b'' zbioru ''S'', piszemy ''a'' ≤ ''b'' jeżeli konsument słabo preferuje ''b'' wobec ''a'', co w praktyce oznacza, że jeżeli miałby on do wyboru dobra ''a'' i ''b'', to wybór ''b'' byłby nie gorszy niż wybór ''a''.

W ekonomii zazwyczaj (choć nie zawsze) zakłada się, że słaba relacja preferencji spełnia następujące trzy warunki:
* jest [[relacja przechodnia|przechodnia]] (tranzytywna), co oznacza, że jeżeli dla trzech dóbr ''a'', ''b'', i ''c'' ze zbioru ''S'' zachodzi ''a'' ≤ ''b'' oraz ''b'' ≤ ''c'', to musi również zachodzić ''a'' ≤ ''c''.
* jest [[relacja spójna|spójna]], co oznacza, że każde dwa elementy zbioru ''S'' można porównać, tzn. albo ''a'' ≤ ''b'', albo ''b'' ≤ ''a''. Jeżeli zachodzi jednocześnie ''a'' ≤ ''b'' jak i ''b'' ≤ ''a'', wówczas mówi się, że konsument jest obojętny wobec ''a'' i ''b''.
* jest [[relacja zwrotna|zwrotna]], co oznacza, że dla każdego elementu ''a'' ze zbioru ''S'' zachodzi ''a'' ≤ ''a''. Zwrotność relacji wynika z jej spójności; mimo to większość podręczników wymienia zwrotność jako osobny, trzeci warunek (dlatego, że są w użyciu dwie nierównoważne definicje spójności i tylko jedna z nich implikuje zwrotność).
Relację posiadającą powyższe trzy własności zazwyczaj nazywa się '''racjonalną relacją preferencji'''.

Mając daną słabą relację preferencji można zdefiniować także '''silną relację preferencji''' oraz '''relację obojętności'''. Konsument silnie preferuje b wobec a, co zapisuje się zazwyczaj jako ''a'' < ''b'' jeżeli zachodzi ''a'' ≤ ''b'' oraz nie zachodzi ''b'' ≤ ''a''. Oznacza to, że stojąc przed wyborem ''a'' lub ''b'' konsument zawsze wybierze ''b''.

Konsument jest obojętny wobec ''a'' i ''b'', co zapisuje się zazwyczaj jako ''a'' ~ ''b'', jeżeli zachodzi jednocześnie ''a'' ≤ ''b'' oraz ''b'' ≤ ''a''. Relacja obojętności ~ jest [[relacja równoważności|relacją równoważności]] na zbiorze ''S'' i dzieli go na [[klasa abstrakcji|klasy abstrakcji]], czyli podzbiory elementów, które konsument preferuje jednakowo. W [[teoria użyteczności|teorii użyteczności]] te klasy abstrakcji definiują tzw. [[krzywa obojętności|krzywe obojętności]] (ang. ''indifference curves'').

== Preferencje a funkcja użyteczności ==
Zazwyczaj relację preferencji ≤ jest łatwiej opisać i badać przy pomocy [[funkcja użyteczności|'''funkcji użyteczności''']]. Funkcja użyteczności odpowiadająca preferencji ≤, to funkcja ''u'' zdefiniowana na zbiorze ''S'' o wartościach [[liczby rzeczywiste|rzeczywistych]], taka że ''u''(''a'') ≤ ''u''(''b'') wtedy i tylko wtedy gdy ''a'' ≤ ''b''. Istnieją twierdzenia, które dowodzą istnienia funkcji użyteczności dla racjonalnych relacji preferencji. Podczas gdy dla danej relacji preferencji funkcja użyteczności nie jest zdefiniowana jednoznacznie (np. jeżeli ''u'' jest funkcją użyteczności odpowiadającą preferencji ≤, wówczas dowolna [[funkcja monotoniczna|rosnąca transformacja]] funkcji ''u'', jest również funkcją użyteczności odpowiadającą tej samej preferencji ≤), to każdej funkcji użyteczności odpowiada tylko jedna relacja preferencji ≤.

Jeżeli relacja preferencji nie spełnia warunku przechodniości, wówczas nie można jej opisać przy pomocy funkcji użyteczności.

== Bibliografia ==
* Kreps, David (1990). ''A Course in Microeconomic Theory''. New Jersey: Princeton University Press. {{ISBN|0-691-04264-0}}
* Mas-Colell, Andreu; Whinston, Michael; & Green, Jerry (1995). ''Microeconomic Theory''. Oxford: [[Oxford University Press]]. {{ISBN|0-19-507340-1}}

== Zobacz też ==
* [[Teoria użyteczności]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Teoria gier]]
[[Kategoria:Teoria wyboru konsumenta]]


text:
# Rimouski
Rimouski – miasto w Kanadzie we wschodniej części prowincji Quebec na południowym brzegu rzeki Świętego Wawrzyńca. Miasto to jest stolicą regionu Bas-Saint-Laurent i MRC Rimouski-Neigette.
Liczba mieszkańców Rimouski wynosi 42 240. Język francuski jest językiem ojczystym dla 97,7%, angielski dla 0,8% mieszkańców (2006).

## Sport
- Océanic de Rimouski – klub hokejowy

title: Rimouski

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Rimouski
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = RimouskiCentreville.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Blason ville ca Rimouski (Québec).svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = miasta Rimouski
 |dewiza                       = ''Legi patrum fidelis''
 |państwo                      = CAN
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|Quebec}}
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = [[Éric Forest]]
 |powierzchnia                 = 254,16
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2008
 |liczba ludności              = 43 097
 |gęstość zaludnienia          = 167
 |numer kierunkowy             = +1-418
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = CA-QC
 |współrzędne                  = 48°28′N 68°31′W
 |commons                      = Category:Rimouski
 |www                          = http://www.ville.rimouski.qc.ca
}}
'''Rimouski''' – miasto w [[Kanada|Kanadzie]] we wschodniej części prowincji [[Quebec]] na południowym brzegu rzeki [[Rzeka Świętego Wawrzyńca|Świętego Wawrzyńca]]. Miasto to jest stolicą regionu [[Bas-Saint-Laurent]] i MRC [[Rimouski-Neigette]].

Liczba mieszkańców Rimouski wynosi 42 240. Język francuski jest językiem ojczystym dla 97,7%, angielski dla 0,8% mieszkańców (2006)<ref>[http://www12.statcan.ca/census-recensement/2006/dp-pd/prof/92-591/details/page.cfm?Lang=F&Geo1=CSD&Code1=2410043&Geo2=PR&Code2=24&Data=Count&SearchText=Rimouski&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All&Custom= Statistique Canada. Profils des communautés de 2006]</ref>.

== Sport ==
* [[Océanic de Rimouski]] – klub [[Hokej na lodzie|hokejowy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Quebecu]]
[[Kategoria:Rimouski]]

title: Rimouski

Państwo: Kanada

Prowincja: Quebec

Burmistrz: Éric Forest


text:
# Leśniczy
Leśniczy – osoba, która zarządza, organizuje i nadzoruje prace z zakresu gospodarki leśnej: nasiennictwa, szkółkarstwa, hodowli, ochrony i użytkowania lasu. Zajmuje się także zwalczaniem przestępstw i wykroczeń w zakresie szkodnictwa leśnego, odpowiada za sprzedaż drewna. Swoje działania opiera na instrukcjach ochrony, użytkowania, hodowli i ochrony przeciwpożarowej lasu.

## Historia
Już w okresie Unii Polsko-Litewskiej możemy spotkać urząd leśniczego. Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie posiadało urząd ziemski o nazwie urząd leśniczego. W roku 1633 w państwie żywieckim leśniczym zamkowym był Maciej Kantorowski mieszkający na zamku w Żywcu, a w roku 1643 „drzewiczy” (leśniczy) królewicza Karola Ferdynanda Wazy (1613–1655) pana na Żywcu. Wówczas zadaniem leśniczego zamkowego była opieka nad lasami państwa żywieckiego jaśnie wielmożnego pana Karola Ferdynanda herbu Waza na terenie będącym jego własnością należącą korony polskiej.

## Czasy współczesne
Leśniczy to osoba zatrudniona w charakterze pracownika leśniczego przez podmiot gospodarczy najczęściej jest pracownikiem Państwowe Gospodarstwo Leśne – „Lasy Państwowe”, które sprawują nadzór nad wszystkimi lasami należącymi do Skarbu Państwa na terenie Polski (z pominięciem Parków Narodowych), zatrudniony w ochronnej Służbie Leśnej w nadleśnictwie. Lasy Państwowe podzielone są na nadleśnictwa (ok. 15–20 tys. ha), które z kolei dzielą się na leśnictwa – którymi, kieruje leśniczy. Szacuje się, że obecnie Lasy Państwowe zatrudniają około 28 000 ludzi.

## Przyjęta leśnicza hierarchia w zawodzie
Leśniczy jest podwładnym nadleśniczego (bezpośrednim przełożonym leśniczego jest zastępca nadleśniczego) i przełożonym podleśniczego (dawniej gajowy) – obecnie pracownik Służby Leśnej, sprawując opiekę nad powierzonym mu geodezyjnie obszarem leśnictwa na terenie którego wykonuje czynności ochronne i administracyjno-obrachunkowe oraz techniczno-gospodarcze.

## Miejsce działalności leśniczego
Miejscem pracy leśniczego jest teren powierzonego mu leśnictwa, a w leśniczówce, lub kancelarii leśnictwa znajduje się pomieszczenie biurowe, w którym może on w wyznaczonych godzinach przyjmować interesantów. Większość pracy leśniczy wykonuje jednak w lesie, przemierzając każdego dnia – pieszo lub samochodem – bardzo wiele kilometrów.
W skład leśnictwa wchodzą lasy w Polsce należące do Skarbu Państwa, jak również mogą to być lasy prywatne powierzone do prowadzenia przez starostę.

title: Leśniczy

wikitext:
[[Plik:Staatsforster Waldemar Heusmann.JPG|thumb|[[Kamień pamiątkowy]] w [[Sopot|Sopocie]] na terenie [[Trójmiejski Park Krajobrazowy|Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego]] upamiętniający leśniczego Waldemara Heusmanna zastrzelonego 15 lipca 1919 przez [[Kłusownictwo|kłusowników]]<ref>[[Trojmiasto.pl]]: [https://historia.trojmiasto.pl/Zbrodnia-wykuta-w-kamieniu-n49068.html Zbrodnia wykuta w kamieniu].</ref>]]
'''Leśniczy''' – osoba, która zarządza, organizuje i nadzoruje prace z zakresu [[Gospodarka leśna|gospodarki leśnej]]: [[Nasiennictwo leśne|nasiennictwa]], [[Szkółkarstwo leśne|szkółkarstwa]], hodowli, [[Ochrona lasu|ochrony]] i [[Użytkowanie lasu|użytkowania lasu]]. Zajmuje się także zwalczaniem przestępstw i wykroczeń w zakresie szkodnictwa leśnego, odpowiada za sprzedaż [[Surowiec drzewny|drewna]]. Swoje działania opiera na instrukcjach ochrony, użytkowania, hodowli i ochrony przeciwpożarowej lasu.

== Historia ==
Już w okresie [[Unia polsko-litewska|Unii Polsko-Litewskiej]] możemy spotkać [[Leśniczy (urząd)|urząd leśniczego]]. Królestwo Polskie i [[Wielkie Księstwo Litewskie]] posiadało [[Urzędy ziemskie|urząd ziemski]] o nazwie urząd leśniczego. W roku 1633 w [[Państwo żywieckie|państwie żywieckim]] leśniczym zamkowym był [[Maciej Kantorowski]] mieszkający na zamku w Żywcu<ref>[[Andrzej Komoniecki]], (1987), ''[[Chronografia albo Dziejopis Żywiecki]]'', Wyd. Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, Żywiec, s. 166.</ref>, a w roku 1643 „drzewiczy” (leśniczy)<ref>[[Andrzej Komoniecki]], (1987), ''Chronografia albo Dziejopis Żywiecki'', Wyd. Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, Żywiec, s. 177.</ref> królewicza [[Karol Ferdynand Waza|Karola Ferdynanda Wazy]] (1613–1655) pana na [[Żywiecczyzna|Żywcu]]. Wówczas zadaniem leśniczego zamkowego była opieka nad lasami państwa żywieckiego jaśnie wielmożnego pana Karola Ferdynanda herbu Waza na terenie będącym jego [[Leśnictwo (królewszczyzna)|własnością należącą korony polskiej]].

== Czasy współczesne ==
[[Plik:POL patka mund-leśnika 2017 nr14.svg|thumb|upright=0.5|Patka na mundur.]]
Leśniczy to osoba zatrudniona w charakterze pracownika leśniczego przez podmiot gospodarczy najczęściej jest pracownikiem [[Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe|Państwowe Gospodarstwo Leśne – „Lasy Państwowe”]], które sprawują nadzór nad wszystkimi lasami należącymi do Skarbu Państwa na terenie Polski (z pominięciem Parków Narodowych), zatrudniony w ochronnej [[Służba Leśna|Służbie Leśnej]] w [[Nadleśnictwo|nadleśnictwie]]. [[Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe|Lasy Państwowe]] podzielone są na nadleśnictwa (ok. 15–20 tys. ha), które z kolei dzielą się na leśnictwa – którymi, kieruje leśniczy. Szacuje się, że obecnie Lasy Państwowe zatrudniają około 28 000 ludzi.

== Przyjęta leśnicza hierarchia w zawodzie ==
Leśniczy jest podwładnym [[Nadleśniczy|nadleśniczego]] (bezpośrednim przełożonym leśniczego jest zastępca nadleśniczego) i przełożonym [[Podleśniczy|podleśniczego]] (dawniej gajowy)<ref>Włodzimierz Kawecki, (1939), ''Lasy Żywiecczyzny ich teraźniejszość i przeszłość''. Polska Akademia Umiejętności; Prace Rolniczo-Leśne; Nr 35, Wydawnictwo Funduszu im. ś.p. Wł. J. Fedorowicza, Kraków, s. 125.</ref> – obecnie pracownik [[Służba Leśna|Służby Leśnej]], sprawując opiekę nad powierzonym mu [[Geodezja|geodezyjnie]] obszarem [[Leśnictwo (jednostka)|leśnictwa]] na terenie którego wykonuje czynności ochronne i administracyjno-obrachunkowe oraz techniczno-gospodarcze.

== Miejsce działalności leśniczego ==
Miejscem pracy leśniczego jest teren powierzonego mu [[Leśnictwo (jednostka)|leśnictwa]], a w [[Leśniczówka (budynek)|leśniczówce, lub kancelarii leśnictwa]] znajduje się pomieszczenie biurowe, w którym może on w wyznaczonych godzinach przyjmować interesantów. Większość pracy leśniczy wykonuje jednak w [[Las|lesie]], przemierzając każdego dnia – [[Piechota|pieszo]] lub samochodem – bardzo wiele kilometrów.

W skład leśnictwa wchodzą [[lasy w Polsce]] należące do [[Skarb Państwa|Skarbu Państwa]], jak również mogą to być [[Lasy prywatne w Polsce|lasy prywatne]] powierzone do prowadzenia przez [[Starosta|starostę]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Wikisłownik|leśniczy}}
* Prawa i obowiązki leśniczego określa [https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19911010444 ustawa o lasach]
* {{Cytuj stronę |url = http://www.lasy.gov.pl/dokumenty/akty-prawne/statut_pgl_lp/at_download/file |tytuł = Statut Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe” |opublikowany = lasy.gov.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20130525101154/http://www.lasy.gov.pl/dokumenty/akty-prawne/statut_pgl_lp/at_download/file |zarchiwizowano = 2013-05-25}}
* [https://studia.pl/zawod-lesnik/ Edukacja zawodu leśniczego]
* [https://konstantynowo.poznan.lasy.gov.pl/aktualnosci/-/asset_publisher/1M8a/content/lesnik-czy-lesniczy- Prawidłowo: leśnik czy leśniczy?]
* [https://walbrzych.naszemiasto.pl/dzien-z-zycia-lesnika-czyli-caly-dzien-w-pracy/ar/c8-1227793 Dzień z życia leśnika, czyli cały dzień w pracy.]

[[Kategoria:Lasy Państwowe]]
[[Kategoria:Zawody związane z leśnictwem]]


text:
# Afera starachowicka
Afera starachowicka – popularne określenie afery z udziałem wysokich funkcjonariuszy państwa, która wybuchła w 2003, dotyczącej przecieku tajnych informacji z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji do osób podejrzanych o kontakty przestępcze.
Według nagrań z podsłuchu prowadzonego przez policję, w marcu 2003 poseł SLD Andrzej Jagiełło zadzwonił do radnych SLD w Starachowicach i powołując się na informacje otrzymane od wiceministra MSWiA Zbigniewa Sobotki, ostrzegł ich o planowanych aresztowaniach. Aresztowania te miały dotyczyć członków rozpracowywanej przez policję grupy przestępczej działającej na terenie Starachowic oraz działaczy samorządowych, podejrzewanych o współpracę z tą grupą.
W toku postępowania ustalono, że Andrzej Jagiełło otrzymał informacje o planowanych aresztowaniach od Henryka Długosza, który z kolei uzyskał je od Zbigniewa Sobotki. Według ustaleń sądu, sam Sobotka wiedział o nich od generała policji Antoniego Kowalczyka. Henryk Długosz i Zbigniew Sobotka nie przyznali się do przekazywania informacji.
24 stycznia 2005 Sąd Okręgowy w Kielcach wydał wyrok uznający oskarżonych Zbigniewa Sobotkę, Henryka Długosza i Andrzeja Jagiełłę za winnych i skazujący ich na kary:
- Zbigniew Sobotka – 3,5 roku pozbawienia wolności, 5 lat zakazu sprawowania funkcji administracyjnych wymagających dostępu do materiałów tajnych.
- Henryk Długosz – 2 lata pozbawienia wolności.
- Andrzej Jagiełło – 1,5 roku pozbawienia wolności.

W uzasadnieniu sąd wielokrotnie podkreślał świadome narażanie bezpieczeństwa policjantów, którzy działali „pod przykryciem” w grupie przestępczej i nieprzymuszone działanie oskarżonych. Media określały wyroki jako wysokie.
16 listopada 2005 Sąd Apelacyjny w Krakowie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego co do Zbigniewa Sobotki, natomiast zmniejszył wymiar kary wobec Henryka Długosza – do 1,5 roku i wobec Andrzej Jagiełły – do 1 roku pozbawienia wolności.
28 listopada 2005 Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski wszczął na wniosek Sobotki procedurę jego ułaskawienia. 16 grudnia 2005 Prezydent zastosował wobec niego prawo łaski, zmniejszając wyrok do roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 2 lata. Procedura ułaskawieniowa wzbudziła liczne kontrowersje z uwagi na znajomość Aleksandra Kwaśniewskiego ze Zbigniewem Sobotką oraz na przeprowadzenie jej w ostatnich tygodniach urzędowania Kwaśniewskiego. W marcu 2006 Henryk Długosz i Andrzej Jagiełło zgłosili się do odbycia kary.
Ponadto w powiązaniu z aferą starachowicką toczy się proces generała policji Antoniego Kowalczyka, oskarżonego o złożenie fałszywych zeznań, iż nie przekazywał informacji Sobotce. 13 marca 2006 został uniewinniony w I instancji nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach. Sąd oparł rozstrzygnięcie na ustaleniu, że Kowalczyk przekazał informacje Sobotce, naruszając tajemnicę państwową, ale następnie nie miał obowiązku zeznawania przeciwko samemu sobie. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wniósł prokurator. Sąd Okręgowy w Kielcach w toku jej rozpoznawania powziął wątpliwości i zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego. Sąd Najwyższy, mając na uwadze tajność dużej części postępowania, a także treść postawionego pytania i zarzutów przedstawionych przez prokuratora w apelacji, postanowił w dniu 20 grudnia 2006 roku przejąć sprawę do rozpoznania. Na uwagę zasługuje fakt, iż w dotychczasowej praktyce Sądu Najwyższego, przejmowanie spraw karnych do rozpoznania zdarzało się niezwykle rzadko. W dniu 8 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w sprawie oskarżonego z art. 231 § 1 kk i 233 § 1 kk Antoniego Kowalczyka po rozpoznaniu na rozprawie apelacji prokuratora od uniewinniającego wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania. Jest to rozstrzygnięcie wyjątkowo korzystne dla oskarżonego. Sąd Najwyższy uznał bowiem, że Kowalczyk nie popełnił przestępstwa, mimo iż przekazał Zbigniewowi Sobotce informacje o planowanej akcji policji w Starachowicach, ponieważ Sobotka – jako wiceminister MSWiA – był osobą uprawnioną i upoważnioną do otrzymywania tego typu informacji. Tym samym przekazanie mu informacji przez Kowalczyka było legalne.

title: Afera starachowicka

wikitext:
{{dopracować|źródła=2019-02}}

'''Afera starachowicka''' – popularne określenie afery z udziałem wysokich funkcjonariuszy państwa, która wybuchła w 2003, dotyczącej przecieku tajnych informacji z [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji|Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji]] do osób podejrzanych o kontakty przestępcze.

Według nagrań z podsłuchu prowadzonego przez policję, w marcu 2003 poseł [[Sojusz Lewicy Demokratycznej|SLD]] [[Andrzej Jagiełło]] zadzwonił do radnych SLD w [[Starachowice|Starachowicach]] i powołując się na informacje otrzymane od wiceministra [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji|MSWiA]] [[Zbigniew Sobotka|Zbigniewa Sobotki]], ostrzegł ich o planowanych aresztowaniach. Aresztowania te miały dotyczyć członków rozpracowywanej przez policję grupy przestępczej działającej na terenie Starachowic oraz działaczy samorządowych, podejrzewanych o współpracę z tą grupą.

W toku postępowania ustalono, że Andrzej Jagiełło otrzymał informacje o planowanych aresztowaniach od [[Henryk Długosz|Henryka Długosza]], który z kolei uzyskał je od Zbigniewa Sobotki. Według ustaleń sądu, sam Sobotka wiedział o nich od generała policji [[Antoni Kowalczyk|Antoniego Kowalczyka]]. Henryk Długosz i Zbigniew Sobotka nie przyznali się do przekazywania informacji.

24 stycznia 2005 [[Sąd Okręgowy]] w [[Kielce|Kielcach]] wydał wyrok uznający oskarżonych Zbigniewa Sobotkę, Henryka Długosza i Andrzeja Jagiełłę za winnych i skazujący ich na kary:
* [[Zbigniew Sobotka]] – 3,5 roku [[Kara pozbawienia wolności|pozbawienia wolności]], 5 lat zakazu sprawowania funkcji administracyjnych wymagających dostępu do materiałów tajnych.
* [[Henryk Długosz]] – 2 lata pozbawienia wolności.
* [[Andrzej Jagiełło]] – 1,5 roku pozbawienia wolności.
W uzasadnieniu sąd wielokrotnie podkreślał świadome narażanie bezpieczeństwa policjantów, którzy działali „pod przykryciem” w grupie przestępczej i nieprzymuszone działanie oskarżonych. Media określały wyroki jako ''wysokie''.

16 listopada 2005 [[Sąd Apelacyjny]] w [[Kraków|Krakowie]] utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego co do Zbigniewa Sobotki, natomiast zmniejszył wymiar kary wobec Henryka Długosza – do 1,5 roku i wobec Andrzej Jagiełły – do 1 roku pozbawienia wolności.

28 listopada 2005 [[Prezydent RP]] [[Aleksander Kwaśniewski]] wszczął na wniosek Sobotki procedurę jego [[ułaskawienie|ułaskawienia]]. 16 grudnia 2005 Prezydent zastosował wobec niego prawo łaski, zmniejszając wyrok do roku pozbawienia wolności z [[warunkowe zawieszenie wykonania kary|warunkowym zawieszeniem wykonania]] na 2 lata. Procedura ułaskawieniowa wzbudziła liczne kontrowersje z uwagi na znajomość Aleksandra Kwaśniewskiego ze Zbigniewem Sobotką oraz na przeprowadzenie jej w ostatnich tygodniach urzędowania Kwaśniewskiego. W marcu 2006 Henryk Długosz i Andrzej Jagiełło zgłosili się do odbycia kary.

Ponadto w powiązaniu z aferą starachowicką toczy się proces generała policji [[Antoni Kowalczyk|Antoniego Kowalczyka]], oskarżonego o złożenie fałszywych zeznań, iż nie przekazywał informacji Sobotce. 13 marca 2006 został uniewinniony w I instancji [[prawomocność|nieprawomocnym]] wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach. Sąd oparł rozstrzygnięcie na ustaleniu, że Kowalczyk przekazał informacje Sobotce, naruszając tajemnicę państwową, ale następnie nie miał obowiązku zeznawania przeciwko samemu sobie. [[apelacja (prawo)|Apelację]] od wyroku Sądu Rejonowego wniósł prokurator. Sąd Okręgowy w Kielcach w toku jej rozpoznawania powziął wątpliwości i zwrócił się do [[Sąd Najwyższy (Polska)|Sądu Najwyższego]] o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego. Sąd Najwyższy, mając na uwadze tajność dużej części postępowania, a także treść postawionego pytania i zarzutów przedstawionych przez prokuratora w apelacji, postanowił w dniu 20 grudnia 2006 roku przejąć sprawę do rozpoznania. Na uwagę zasługuje fakt, iż w dotychczasowej praktyce Sądu Najwyższego, przejmowanie spraw karnych do rozpoznania zdarzało się niezwykle rzadko. W dniu 8 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w sprawie oskarżonego z art. 231 § 1 kk i 233 § 1 kk Antoniego Kowalczyka po rozpoznaniu na rozprawie apelacji prokuratora od uniewinniającego wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Kielcach do ponownego rozpoznania. Jest to rozstrzygnięcie wyjątkowo korzystne dla oskarżonego. Sąd Najwyższy uznał bowiem, że Kowalczyk nie popełnił przestępstwa, mimo iż przekazał Zbigniewowi Sobotce informacje o planowanej akcji policji w Starachowicach, ponieważ Sobotka – jako wiceminister MSWiA – był osobą uprawnioną i upoważnioną do otrzymywania tego typu informacji. Tym samym przekazanie mu informacji przez Kowalczyka było legalne.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sn.pl/orzecznictwo/uzasadnienia/ik/I-KZP-0030_06a.pdf | tytuł = Treść uzasadnienia wyroku SN (PDF) | opublikowany = sn.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20070508042123/http://www.sn.pl/orzecznictwo/uzasadnienia/ik/I-KZP-0030_06a.pdf | zarchiwizowano = 2007-05-08}}

[[Kategoria:2003 w Polsce]]
[[Kategoria:2005 w Polsce]]
[[Kategoria:Afery polityczne w Polsce (po 1989)|Starachowicka]]
[[Kategoria:Sojusz Lewicy Demokratycznej]]
[[Kategoria:Historia Starachowic]]


text:
# Christina Chanée
Christina Chanée, właśc. Christina Ratchanée Birch Wongskul (ur. 6 stycznia 1979) – tajsko-duńska piosenkarka, reprezentantka Danii podczas 55. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2010 roku w parze z Tomasem N’evergreenem.

## Kariera muzyczna
Christina Chanée zaczynała swoją karierę jako wokalistka zespołów Diva2Diva i Sanne Jam. W 2003 roku nagrała utwór „Gone Away” wykorzystany w oficjalnej ścieżce dźwiękowej filmu Ania i Wiktor – kryzys w reżyserii Charlotte Sachs Bostrup, a także tytułowy utwór filmu Askepop – The Movie z tego samego roku.
W 2004 roku śpiewała w zespole Nubian Fräuleins z programu telewizyjnego Endelig fredag. Podczas pracy na planie programu poznała Kida Creole’a, który zaprosił ją do udziału w przesłuchaniach do musicalu Marvin Gaye – The Musical. Piosenkarka ostatecznie zdobyła główną rolę w spektaklu. Niedługo potem występowała jako solistka zespołu Kid Creole and The Coconuts.
W 2005 roku zagrała epizodyczną rolę w pierwszym sezonie serialu Klovn, zaś w 2007 roku wcieliła się w postać Kimmie w szóstym sezonie serialu 2900 Happiness. W 2010 zagrała tajską kobietę w filmie pt. Nie ma tego złego w reżyserii Mikkela Munch-Falsa, a także została solistką Orkiestry Jana Glæselsa.
W styczniu 2010 roku została ogłoszona finalistką krajowych eliminacji eurowizyjnych Dansk Melodi Grand Prix, do których zgłosiła się z utworem „In the Moment Like This” nagranym w duecie z Tomasem N’evergreenem. Na początku lutego para wystąpiła w finale selekcji i zdobyła w nim największe poparcie jurorów i telewidzów, dzięki czemu została wybrana na reprezentanta Danii podczas 55. Konkursu Piosenki Eurowizji.
Przed występem w konkursie duet był faworytem do wygrania według Stowarzyszenia Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji. 27 maja wystąpili w drugim półfinale imprezy i z piątego miejsca awansowali do finału, w którym wystąpili jako ostatni, 25. w kolejności i zajęli ostatecznie czwarte miejsce ze 149 punktami na koncie, w tym m.in. z maksymalnymi notami 12 punktów od Rumunii, Irlandii, Polski, Słowenii i Islandii.
W tym samym roku ukazała się debiutancka płyta studyjna Chanée zatytułowana In the Moment Like This, którą nagrała razem z N’evergreenem.

## Życie prywatne
Chanée związana jest ze swoim partnerem, Mikkelem Riberem, z którym ma córkę Filippę. Rodzina mieszka w Frederiksberg.

## Dyskografia

### Albumy studyjne
- In the Moment Like This (2010; z Tomasem N’evergreenem)

title: Christina Chanée

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Christina Chanée
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Chanée ESC 2010.jpg
 |opis zdjęcia          = Christina Chanée (2010)
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Christina Ratchanée Birch Wongskul
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[6 stycznia]] [[1979]]
 |miejsce urodzenia     = [[Dania]]
 |pochodzenie           = [[Frederiksberg]], [[Dania]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka pop|pop]], [[jazz]]
 |zawód                 = [[piosenkarz|piosenkarka]]
 |aktywność             = od 2003 roku
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            = [[Tomas N’evergreen]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Christina Chanée''', właśc. '''Christina Ratchanée Birch Wongskul''' (ur. [[6 stycznia]] [[1979]]) – [[Tajlandia|tajsko]]-[[Dania|duńska]] [[piosenkarz|piosenkarka]], reprezentantka [[Dania w Konkursie Piosenki Eurowizji|Danii]] podczas [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2010|55.]] [[Konkurs Piosenki Eurowizji|Konkursu Piosenki Eurowizji]] w 2010 roku w parze z [[Tomas N’evergreen|Tomasem N’evergreenem]].

== Kariera muzyczna ==
Christina Chanée zaczynała swoją karierę jako wokalistka zespołów Diva2Diva<ref>{{Cytuj stronę|url=http://nkbooking.dk/?IId=420|tytuł=Diva2Diva – jam band|opublikowany=www.nkbooking.dk|data dostępu=2015-07-05|język=da}}</ref> i Sanne Jam<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.musiker-boersen.dk/rockblues/sannejam.html|tytuł=Sanne Jam – show med de fedeste hits|opublikowany=www.musiker=boersen.dk|data dostępu=2015-07-05|język=da}}</ref>. W 2003 roku nagrała utwór „Gone Away” wykorzystany w oficjalnej [[ścieżka dźwiękowa|ścieżce dźwiękowej]] filmu ''[[Ania i Wiktor – kryzys]]'' w reżyserii [[Charlotte Sachs Bostrup]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt0339988/soundtrack|tytuł=Kærlighed ved første hik 3 – Anja efter Viktor (2003) Soundtracks|opublikowany=www.imdb.com|praca=[[Internet Movie Database]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref><ref name=chanee1>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20120629152927/http://www.eurovision.tv/page/history/year/participant-profile/?song=25423|tytuł=About Chanée & N'evergreen|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>, a także tytułowy utwór filmu ''Askepop – The Movie'' z tego samego roku<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/Various-Askepop-The-Movie/release/1605750|tytuł=Various – Askepop – The Movie|opublikowany=www.discogs.com|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>.

W 2004 roku śpiewała w zespole Nubian Fräuleins z programu telewizyjnego ''Endelig fredag''<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt0357361/fullcredits/|tytuł=Endelig fredag (2003–2004) – Full Cast & Crew|opublikowany=www.imdb.com|praca=[[Internet Movie Database]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref><ref name=chanee1/>. Podczas pracy na planie programu poznała Kida Creole’a, który zaprosił ją do udziału w przesłuchaniach do musicalu ''Marvin Gaye – The Musical''. Piosenkarka ostatecznie zdobyła główną rolę w spektaklu<ref>{{cytuj stronę|url=http://jp.dk/blitz/article1970666.ece|tytuł=Grand prix-stjerne løj sig til musical-job|opublikowany=www.jp.dk|praca=Jyllands-Posten|data=2010-02-05|data dostępu=2015-07-05|język=da|archiwum=https://web.archive.org/web/20100207121126/http://jp.dk/blitz/article1970666.ece|zarchiwizowano=2010-02-07}}</ref>. Niedługo potem występowała jako solistka zespołu [[Kid Creole and The Coconuts]].

W 2005 roku zagrała epizodyczną rolę w pierwszym sezonie serialu ''Klovn''<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt0434695/fullcredits?ref_=tt_cl_sm#cast|tytuł=Klovn (2005– ) – Full Cast & Crew|opublikowany=www.imdb.com|praca=[[Internet Movie Database]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>, zaś w 2007 roku wcieliła się w postać Kimmie w szóstym sezonie serialu ''2900 Happiness''<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt1045779/fullcredits?ref_=tt_ov_st_sm|tytuł=2900 Happiness (2007–2009) – Full Cast & Crew|opublikowany=www.imdb.com|praca=[[Internet Movie Database]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>. W 2010 zagrała tajską kobietę w filmie pt. ''[[Nie ma tego złego]]'' w reżyserii [[Mikkel Munch-Fals|Mikkela Munch-Falsa]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt1503116/fullcredits?ref_=tt_ov_st_sm|tytuł=Nie ma tego zlego (2010) – Full Cast & Crew|opublikowany=www.imdb.com|praca=[[Internet Movie Database]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>, a także została solistką Orkiestry Jana Glæselsa<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.dr.dk/event/melodigrandprix/chanee-nevergreen|tytuł=Chanée & n'evergreen|opublikowany=www.dr.dk|praca=[[Danmarks Radio]]|autor=Søren Bygbjerg|data=2009-12-29|data dostępu=2015-07-05|język=da}}</ref>.
[[Plik:Chanée and N'evergreen ESC 2010 3.jpg|thumb|left|Chanée i [[Tomas N’evergreen]] podczas konferencji prasowej [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2010|55.]] [[Konkurs Piosenki Eurowizji|Konkursu Piosenki Eurowizji]] w 2010 roku]]
W styczniu 2010 roku została ogłoszona finalistką krajowych eliminacji eurowizyjnych ''Dansk Melodi Grand Prix'', do których zgłosiła się z utworem „[[In the Moment Like This]]” nagranym w duecie z [[Tomas N’evergreen|Tomasem N’evergreenem]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=denmark_presents_its_national_final_candidates|tytuł=Denmark presents its national final candidates|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|autor=Andreas Schacht|data=2010-01-12|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>. Na początku lutego para wystąpiła w finale selekcji i zdobyła w nim największe poparcie jurorów i telewidzów, dzięki czemu została wybrana na reprezentanta [[Dania w Konkursie Piosenki Eurowizji|Danii]] podczas [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2010|55.]] [[Konkurs Piosenki Eurowizji|Konkursu Piosenki Eurowizji]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://natfinals.50webs.com/10s_20s/Denmark2010.html|tytuł=DANISH NATIONAL FINAL 2010|opublikowany=www.natfinals.50webs.com|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=chanee_and_nevergreen_to_oslo_for_denmark|tytuł=Chanée & N'evergreen to Oslo for Denmark!|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|autor=Simon Storvik-Green|data=2010-02-06|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>.

Przed występem w konkursie duet był faworytem do wygrania według [[OGAE|Stowarzyszenia Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji]]. 27 maja wystąpili w drugim półfinale imprezy<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.eurovision.tv/page/news?id=8783&_t=results_of_the_semi-final_allocation_draw|tytuł=Results of the Semi-Final Allocation Draw|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|autor=Sietse Bakker|data=2010-02-07|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref> i z piątego miejsca awansowali do finału<ref>{{cytuj stronę|url=http://archive.is/tdgk|tytuł=Eurovision Song Contest 2010 Semi-Final (2)|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>, w którym wystąpili jako ostatni, 25. w kolejności i zajęli ostatecznie czwarte miejsce ze 149 punktami na koncie, w tym m.in. z maksymalnymi notami 12 punktów od [[Rumunia w Konkursie Piosenki Eurowizji|Rumunii]], [[Irlandia w Konkursie Piosenki Eurowizji|Irlandii]], [[Polska w Konkursie Piosenki Eurowizji|Polski]], [[Słowenia w Konkursie Piosenki Eurowizji|Słowenii]] i [[Islandia w Konkursie Piosenki Eurowizji|Islandii]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://eurovision.tv/event/oslo-2010/grand-final|tytuł=Eurovision Song Contest 2010 Final|opublikowany=www.eurovision.tv|praca=[[Europejska Unia Nadawców|EBU]]|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>.

W tym samym roku ukazała się debiutancka płyta studyjna Chanée zatytułowana ''In the Moment Like This'', którą nagrała razem z N’evergreenem<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/Chan%C3%A9e-NEvergreen-In-A-Moment-Like-This/release/3522984|tytuł=Chanée & N'Evergreen* – In A Moment Like This|opublikowany=www.discogs.com|data dostępu=2015-07-05|język=en}}</ref>.

== Życie prywatne ==
Chanée związana jest ze swoim partnerem, Mikkelem Riberem, z którym ma córkę Filippę. Rodzina mieszka w [[Frederiksberg]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://ekstrabladet.dk/flash/dkkendte/article4164001.ece|tytuł=Hjemme hos Christina Chanée|opublikowany=www.ekstrabladet.dk|praca=Ekstrabladet|autor=Peter Bresemann|data=2010-05-24|data dostępu=2015-07-05|język=da}}</ref>.

== Dyskografia ==
=== Albumy studyjne ===
* ''In the Moment Like This'' (2010; z [[Tomas N’evergreen|Tomasem N’evergreenem]])

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Reprezentanci Danii w Konkursie Piosenki Eurowizji}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Chanée, Christina}}
[[Kategoria:Duńskie wokalistki]]
[[Kategoria:Reprezentanci Danii w Konkursie Piosenki Eurowizji]]

title: Christina Chanée

Imię i nazwisko: Christina Ratchanée Birch Wongskul

Data i miejsce urodzenia: 6 stycznia 1979 · Dania

Pochodzenie: Frederiksberg, Dania

Gatunki: pop, jazz

Zawód: piosenkarka

Aktywność: od 2003 roku

Powiązania: Tomas N’evergreen


text:
# Dziewczyny Cheetah: Jeden świat
Dziewczyny Cheetah: Jeden Świat (ang. The Cheetah Girls: One World) – amerykański musical w reżyserii Paula Hoena z 2008. Film jest telewizyjną produkcją Disney Channel.
Film stanowi kontynuację dwóch poprzednich filmów z serii Cheetah Girls: Dziewczyny Cheetah (2003) i Dziewczyny Cheetah 2 (2006).

## Fabuła
Dziewczyny Cheetah otrzymują propozycję zagrania głównych ról w hollywoodzkim filmie. Nie wiedzą czy przyjąć propozycję - Dorinda ma prowadzić kurs taneczny, Aquanette musi uczyć się do egzaminów. Jednak Chanel namawia przyjaciółki do wyjazdu (bardzo chce aby Cheetah stały się sławne) i wszystkie trzy jadą do Indii. Na miejscu okazuje się, że rola główna jest tylko jedna i lamparcice, aby ją zdobyć muszą ze sobą rywalizować oraz nastąpiła pomyłka - film jest w Bollywood. Postanawiają zrezygnować z filmu. Na domiar wszystkiego Dorinda zauważa, że każdy słoń, którego widzi, uważnie się jej przygląda. Nagle Aqua spotyka chłopaka, z którym korespondowała w internecie - Amara. Zakochuje się w nim z wzajemnością. Cheetah decydują się zostać w Mumbaju i uczciwie walczyć o rolę. Uważają, że przyjaźnią się tak mocno i długo, że nic tego nie popsuje. Na planie filmu poznają przystojnego Vikrama (ma on po raz pierwszy wyreżyserować bollywoodzki film), jego wujka Kamala, znanego reżysera, sławnego bollywoodzkiego aktora - Rahima i nieśmiałą choreografkę Gitę. Rahim i Gita są w sobie zakochani lecz oboje boją się to sobie wyznać.
Chanel rozmawia z Vikramem. Dowiaduje się, że Kamal cały czas nim dyktuje i Vikram nie może nakręcić filmu tak jak chce. Chanel namawia go, by przeciwstawił się wujowi i zrealizował film swoich marzeń. Chłopak słucha jej rady. Kamal zgadza się, ale stawia warunek - Vikram musi znaleźć dobre miejsce do zdjęć i obsadę w tydzień. Młody reżyser jest bardzo przygnębiony - uważa, że tydzień to za mało czasu i nadal nie ma pomysłu na miejsce zdjęć. Niespodziewanie z pomocą przychodzi mu Amar - jako miejsce do zdjęć proponuje swoją rodzinną wioskę. Na miejscu okazuje się, że Amar jest bogatym maharadżą.
Matka Amara daje do zrozumienia Aquanette, że chciałaby, aby dziewczyna wyszła za jej syna. Aquanetta namawia Amala, by wyjechał do Ameryki. Chłopak oświadcza jej, że jego ojciec się na to nie zgodzi. Wszyscy zaczynają uważać Chanel i Vikrama za parę. Dorinda spotyka się z Rahimem - pomaga mu przełamać nieśmiałość wobec Gity. Amar mówi Vikramowi, że udostępni miejsce zdjęć pod warunkiem, że Aqua zagra główną rolę. Ostatecznie rolę główną dostaje Chanel. Przyjaciółki obrażają się na nią - uważają, że to przez to, że podlizywała się reżyserowi. Chanel rezygnuje z roli. Tłumaczy Vikramowi, że „...albo główna rola, albo nasza przyjaźń...”. Lamparcice godzą się i znajdują dobrą kandydatkę na główną rolę - Gitę, którą wreszcie Rahim zaprosił na romantyczną kolację. Amar mówi Aquanette, że ojciec jednak się zgodził i może wyjechać. Wszystko kończy się piosenką „One World” z filmu Vikrama, w którym Cheetah grają drugoplanowe role.

## Obsada
- Adrienne Bailon − jako Chanel
- Sabrina Bryan − jako Dorinda
- Kiely Williams − jako Aqua
- Roshan Seth − jako Wujek Kamal
- Michael Steger − jako Vikram
- Kunal Sharma − jako Amar
- Deepti Daryanani − jako Gita
- Rupak Ginn − jako Rahim
- Vinod Nagpal − jako Swami

i inni

## Piosenki
- Cheetah Love
- Dig A Little Deeper
- Dance Me If You Can
- Fly Away
- Stand Up
- What If
- I'm The One
- No Place Like Us
- One World
- Feels Like Love
- Crazy On The Dance Floor
- Circle Game

title: Dziewczyny Cheetah: Jeden świat

wikitext:
{{dopracować|źródła=2021-12}}
{{Film infobox
 |tytuł            = Dziewczyny Cheetah - Jeden świat
 |oryginalny tytuł = The Cheetah Girls: One World
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film obyczajowy]]
[[musical]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = [[22 sierpnia]] [[2008]]
[[24 stycznia]] [[2009]] (Polska)
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 82 minuty
 |reżyseria        = [[Paul Hoen]]
 |scenariusz       = [[Nisha Ganatra]]
 |główne role      = [[Adrienne Bailon]],
[[Sabrina Bryan]],
[[Kiely Williams]]
 |muzyka           = [[David Lawrence]]
 |zdjęcia          =
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      = [[Disney Channel]]
 |budżet           = 25.000.000 $
 |przychody brutto =
 |poprzednik       = ''[[Dziewczyny Cheetah 2]]'' (2006)
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Dziewczyny Cheetah: Jeden Świat''' ([[język angielski|ang.]] ''The Cheetah Girls: One World'') – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[musical]] w reżyserii [[Paul Hoen|Paula Hoena]] z 2008. Film jest telewizyjną produkcją [[Disney Channel]].

Film stanowi kontynuację dwóch poprzednich filmów z serii Cheetah Girls: ''[[Dziewczyny Cheetah]]'' (2003) i ''[[Dziewczyny Cheetah 2]]'' (2006).

== Fabuła ==
Dziewczyny Cheetah otrzymują propozycję zagrania głównych ról w [[hollywood]]zkim filmie. Nie wiedzą czy przyjąć propozycję - Dorinda ma prowadzić kurs taneczny, Aquanette musi uczyć się do egzaminów. Jednak Chanel namawia przyjaciółki do wyjazdu (bardzo chce aby Cheetah stały się sławne) i wszystkie trzy jadą do Indii. Na miejscu okazuje się, że rola główna jest tylko jedna i lamparcice, aby ją zdobyć muszą ze sobą rywalizować oraz nastąpiła pomyłka - film jest w [[Bollywood]]. Postanawiają zrezygnować z filmu. Na domiar wszystkiego Dorinda zauważa, że każdy słoń, którego widzi, uważnie się jej przygląda. Nagle Aqua spotyka chłopaka, z którym korespondowała w internecie - Amara. Zakochuje się w nim z wzajemnością. Cheetah decydują się zostać w [[Mumbaj|Mumbaju]] i uczciwie walczyć o rolę. Uważają, że przyjaźnią się tak mocno i długo, że nic tego nie popsuje. Na planie filmu poznają przystojnego Vikrama (ma on po raz pierwszy wyreżyserować bollywoodzki film), jego wujka Kamala, znanego reżysera, sławnego bollywoodzkiego aktora - Rahima i nieśmiałą choreografkę Gitę. Rahim i Gita są w sobie zakochani lecz oboje boją się to sobie wyznać.

Chanel rozmawia z Vikramem. Dowiaduje się, że Kamal cały czas nim dyktuje i Vikram nie może nakręcić filmu tak jak chce. Chanel namawia go, by przeciwstawił się wujowi i zrealizował film swoich marzeń. Chłopak słucha jej rady. Kamal zgadza się, ale stawia warunek - Vikram musi znaleźć dobre miejsce do zdjęć i obsadę w tydzień. Młody reżyser jest bardzo przygnębiony - uważa, że tydzień to za mało czasu i nadal nie ma pomysłu na miejsce zdjęć. Niespodziewanie z pomocą przychodzi mu Amar - jako miejsce do zdjęć proponuje swoją rodzinną wioskę. Na miejscu okazuje się, że Amar jest bogatym maharadżą.

Matka Amara daje do zrozumienia Aquanette, że chciałaby, aby dziewczyna wyszła za jej syna. Aquanetta namawia Amala, by wyjechał do Ameryki. Chłopak oświadcza jej, że jego ojciec się na to nie zgodzi. Wszyscy zaczynają uważać Chanel i Vikrama za parę. Dorinda spotyka się z Rahimem - pomaga mu przełamać nieśmiałość wobec Gity. Amar mówi Vikramowi, że udostępni miejsce zdjęć pod warunkiem, że Aqua zagra główną rolę. Ostatecznie rolę główną dostaje Chanel. Przyjaciółki obrażają się na nią - uważają, że to przez to, że podlizywała się reżyserowi. Chanel rezygnuje z roli. Tłumaczy Vikramowi, że „...albo główna rola, albo nasza przyjaźń...”. Lamparcice godzą się i znajdują dobrą kandydatkę na główną rolę - Gitę, którą wreszcie Rahim zaprosił na romantyczną kolację. Amar mówi Aquanette, że ojciec jednak się zgodził i może wyjechać. Wszystko kończy się piosenką ''„One World”'' z filmu Vikrama, w którym Cheetah grają drugoplanowe role.

== Obsada ==
* [[Adrienne Bailon]] − jako '''Chanel'''
* [[Sabrina Bryan]] − jako '''Dorinda'''
* [[Kiely Williams]] − jako '''Aqua'''
* [[Roshan Seth]] − jako '''Wujek Kamal'''
* [[Michael Steger]] − jako '''Vikram'''
* [[Kunal Sharma]] − jako '''Amar'''
* [[Deepti Daryanani]] − jako '''Gita'''
* [[Rupak Ginn]] − jako '''Rahim'''
* [[Vinod Nagpal]] − jako '''Swami'''
i inni

== Piosenki ==
* Cheetah Love
* Dig A Little Deeper
* Dance Me If You Can
* Fly Away
* Stand Up
* What If
* I'm The One
* No Place Like Us
* One World
* Feels Like Love
* Crazy On The Dance Floor
* Circle Game

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:The_Cheetah_Girls_3_One_World.jpg Okładka DVD]
* {{IMDb|tytuł|1013542|Dziewczyny Cheetah - Jeden świat}}
* {{Filmweb|tytuł|435444|Dziewczyny Cheetah - Jeden świat}}
* [http://www.dubbing.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=711&Itemid=108 Dubbing.pl] {{lang|pl}}

{{Disney Channel Original Movies}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy muzyczne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy komediowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy o nastolatkach]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy obyczajowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy familijne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2008 roku]]
[[Kategoria:Filmowe adaptacje utworów Deborah Gregory]]
[[Kategoria:Filmy z serii Dziewczyny Cheetah]]
[[Kategoria:Filmy Disneya]]

title: Dziewczyny Cheetah - Jeden światThe Cheetah Girls: One World

Gatunek: film obyczajowy · musical

Data premiery: 22 sierpnia 2008 · 24 stycznia 2009 (Polska)

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 82 minuty

Reżyseria: Paul Hoen

Scenariusz: Nisha Ganatra

Główne role: Adrienne Bailon, · Sabrina Bryan, · Kiely Williams

Muzyka: David Lawrence

Dystrybucja: Disney Channel

Poprzednik: Dziewczyny Cheetah 2 (2006)


text:
# Jan Rakowski (zm. ok. 1659)
Jan Rakowski herbu Trzywdar (zm. ok. 1659 w Brodnicy) – ksiądz katolicki, prepozyt kapituły chełmińskiej, kanonik kamieniecki i chełmiński, proboszcz w Kolnie, dziekan łążyński, sekretarz królewski, od 1652 biskup pomocniczy chełmiński.

## Życiorys
Był synem Jana Rakowskiego, podkomorzego wiskiego herbu Trzywdar. W 1647 był kanonikiem kamienieckim, proboszczem w Kolnie i sekretarzem królewskim. Był też dziekanem kapituły chełmińskiej. W 1650 wybrany przez kapitułę biskupem pomocniczym chełmińskim. Prekonizowany 1 lipca 1652 jako biskup pomocniczy chełmiński i biskup tytularny Orthosias w Carii. Nie jest znana data sakry biskupiej, ale jeszcze w 1652 był posłem z ramienia króla na sejm generalny pruski. Nie jest znana dokładna data śmierci, ale wiadomo, że żył jeszcze w 1659. Pochowany w kaplicy Działyńskich przy farze w Brodnicy. Kaplica ta w późniejszym czasie uległa zniszczeniu.

title: Jan Rakowski (zm. ok. 1659)

wikitext:
{{Inne znaczenia|biskupa|[[Jan Rakowski|Inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jan Rakowski
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Biskup tytularny Orthosias w Carii
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    = POL COA Trzywdar.svg
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Polska]]
 |data urodzenia          =
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            = po 1659
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup pomocniczy chełmiński
 |1. funkcja - okres      = 1650-1659
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          = 1 lipca 1652
 |data sakry              = data nieznana
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Jan Rakowski''' [[Trzywdar (herb szlachecki)|herbu Trzywdar]] (zm. ok. [[1659]] w [[Brodnica|Brodnicy]]) – ksiądz katolicki, [[prepozyt]] kapituły chełmińskiej, kanonik kamieniecki i chełmiński, proboszcz w Kolnie, dziekan łążyński, [[sekretarz królewski]]<ref>[[Piotr Nitecki]], Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 375.</ref>, od 1652 [[biskup pomocniczy]] [[Diecezja chełmińska|chełmiński]].

== Życiorys ==
Był synem Jana Rakowskiego, podkomorzego wiskiego herbu Trzywdar{{r|Gazeta}}. W 1647 był kanonikiem kamienieckim, proboszczem w Kolnie i sekretarzem królewskim. Był też dziekanem kapituły chełmińskiej. W 1650 wybrany przez kapitułę biskupem pomocniczym chełmińskim. Prekonizowany 1 lipca 1652 jako biskup pomocniczy chełmiński i biskup tytularny Orthosias w Carii{{r|Cath}}. Nie jest znana data sakry biskupiej, ale jeszcze w 1652 był posłem z ramienia króla na sejm generalny pruski{{r|Mańkowski}}. Nie jest znana dokładna data śmierci, ale wiadomo, że żył jeszcze w 1659. Pochowany w kaplicy Działyńskich przy [[Kościół św. Katarzyny w Brodnicy (diecezja toruńska)|farze w Brodnicy]]. Kaplica ta w późniejszym czasie uległa zniszczeniu.

== Zobacz też ==
* [[Biskupi chełmińscy]]
* [[Diecezja chełmińska]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Gazeta">{{Cytuj stronę  | nazwisko =  | imię =  | tytuł = ''Sufragani chełmińscy''. Gazeta toruńska z 7 listopada 1905| url = http://kpbc.umk.pl/dlibra/plain-content?id=63428| opublikowany = Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa| data =  | data dostępu = 2012-01-30 }}</ref>
* <ref name="Cath">{{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = brakow |tytuł = Jan Rakowski |data dostępu = 2012-01-30}}</ref>
* <ref name="Mańkowski">{{Cytuj stronę  | nazwisko = Mańkowski | imię = Alfons | tytuł = ''Prałaci i kanonicy katedralni chełmińscy od założenia kapituły do naszych czasów''. wyd. Towarzystwo Naukowe w Toruniu, Toruń 1928| url = http://pbc.gda.pl/dlibra/docmetadata?id=4634&from=pubindex&dirids=24&lp=1592| opublikowany = Pomorska Biblioteka Cyfrowa | data =  | data dostępu = 2012-01-29 }}</ref>
}}

{{Biskupi chełmińscy}}

{{SORTUJ:Rakowski, Jan}}
[[Kategoria:Biskupi chełmińscy]]
[[Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Duchowni diecezji chełmińskiej (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Dziekani polskich kapituł katedralnych]]
[[Kategoria:Kanonicy chełmińskiej kapituły katedralnej]]
[[Kategoria:Kanonicy kamienieckiej kapituły katedralnej]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Brodnicą (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani w Brodnicy]]
[[Kategoria:Prałaci chełmińskiej kapituły katedralnej]]
[[Kategoria:Rakowscy herbu Trzywdar|Jan]]
[[Kategoria:Sekretarze Władysława IV Wazy]]

title: Jan Rakowski

Kraj działania: Polska

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Nominacja biskupia: 1 lipca 1652

Sakra biskupia: data nieznana