text:
# Lista zwycięzców wyścigów Pucharu Pokoju i Przyjaźni
Artykuł przedstawia zwycięzców wyścigów Pucharu Pokoju i Przyjaźni – serii rozgrywanej w krajach bloku wschodniego w latach 1963–1990. W ramach Pucharu prowadzono również klasyfikację narodów.

## Samochody wyścigowe
Pochyloną czcionką oznaczono mistrzów Pucharu Pokoju i Przyjaźni.
Opracowano na podstawie materiału źródłowego
| Lp. | Państwo        | Kierowca            | Zwycięstwa | Aktywność           | Pierwsze zwycięstwo | Ostatnie zwycięstwo |
| --- | -------------- | ------------------- | ---------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- |
| 1   | Czechosłowacja | Václav Lim          | 15         | 1977–1990           | Most 1977           | Most 1988           |
| 2   | NRD            | Ulli Melkus         | 11         | 1969–1989           | Toruń 1974          | Schleiz 1987        |
| 3   | NRD            | Heinz Melkus        | 10         | 1963–1973           | Gliwice 1963        | Most 1972           |
| 4   | ZSRR           | Toomas Napa         | 8          | 1976–1988           | Albena 1978         | Albena 1986         |
| 4   | ZSRR           | Wiktor Kozankow     | 8          | 1984–1990           | Gałacz 1986         | Ryga 1990           |
| 6   | Czechosłowacja | Jan Veselý          | 7          | 1980–1990           | Kielce 1982         | Schleiz 1984        |
| 7   | Czechosłowacja | Vladimír Hubáček    | 5          | 1966–1967 1969–1970 | Budapeszt 1966      | Szczecin 1970       |
| 8   | Czechosłowacja | Vladislav Ondřejík  | 4          | 1969–1970           | Szczecin 1969       | Schleiz 1970        |
| 8   | Czechosłowacja | Karel Jílek         | 4          | 1972–1982           | Mińsk 1974          | Toruń 1977          |
| 8   | Czechosłowacja | Jiří Červa          | 4          | 1975–1985           | Most 1975           | Hawierzów 1983      |
| 11  | Polska         | Jerzy Jankowski     | 3          | 1963–1966           | Pecz 1964           | Schleiz 1966        |
| 11  | Czechosłowacja | Miroslav Fousek     | 3          | 1966–1970           | Kraków 1967         | Štramberk 1968      |
| 11  | Czechosłowacja | Albín Patlejch      | 3          | 1973–1977           | Most 1973           | Most 1974           |
| 11  | Czechosłowacja | Jiří Moskal         | 3          | 1978–1986           | Albena 1980         | Albena 1981         |
| 11  | NRD            | Bernd Kasper        | 3          | 1978–1989           | Schleiz 1982        | Budapeszt 1987      |
| 11  | ZSRR           | Toivo Asmer         | 3          | 1979–1990           | Schleiz 1989        | Hawierzów 1990      |
| 17  | NRD            | Max Byczkowski      | 2          | 1963–1964           | Sachsenring 1964    | Brno 1964           |
| 17  | NRD            | Wolfgang Küther     | 2          | 1971–1974 1977      | Schleiz 1971        | Mińsk 1973          |
| 17  | ZSRR           | Madis Laiv          | 2          | 1970–1976           | Mińsk 1975          | Kijów 1976          |
| 17  | NRD            | Frieder Kramer      | 2          | 1976–1982           | Schleiz 1980        | Schleiz 1981        |
| 21  | NRD            | Frieder Rädlein     | 1          | 1963–1964 1966–1970 | Sachsenring 1963    | Sachsenring 1963    |
| 21  | Polska         | Antoni Weiner       | 1          | 1965–1967           | Warszawa 1966       | Warszawa 1966       |
| 21  | Czechosłowacja | Jiří Rosický        | 1          | 1972–1979 1981      | Mińsk 1972          | Mińsk 1972          |
| 21  | Czechosłowacja | Jaroslav Bobek      | 1          | 1967–1969 1972      | Schleiz 1972        | Schleiz 1972        |
| 21  | Czechosłowacja | Jiří Šmíd           | 1          | 1973–1974 1976      | Toruń 1973          | Toruń 1973          |
| 21  | NRD            | Hartmut Thaßler     | 1          | 1974–1975 1980–1983 | Schleiz 1975        | Schleiz 1975        |
| 21  | NRD            | Wolfgang Günther    | 1          | 1975–1983           | Kijów 1978          | Kijów 1978          |
| 21  | NRD            | Heiner Lindner      | 1          | 1974–1981 1983–1984 | Schleiz 1978        | Schleiz 1978        |
| 21  | Czechosłowacja | František Valovič   | 1          | 1975–1979           | Toruń 1978          | Toruń 1978          |
| 21  | Węgry          | Csaba Kesjár        | 1          | 1982–1985           | Albena 1983         | Albena 1983         |
| 21  | Czechosłowacja | Jiří Veselý         | 1          | 1980 1983–1987      | Reșița 1984         | Reșița 1984         |
| 21  | Polska         | Artur Skwarzyński   | 1          | 1986–1990           | Poznań 1990         | Poznań 1990         |
| 21  | ZSRR           | Aleksandr Potiechin | 1          | 1989–1990           | Schleiz 1990        | Schleiz 1990        |

## Samochody turystyczne
Pochyloną czcionką oznaczono mistrzów Pucharu Pokoju i Przyjaźni.
Opracowano na podstawie materiału źródłowego
| Lp. | Państwo        | Kierowca              | Zwycięstwa | Aktywność           | Pierwsze zwycięstwo | Ostatnie zwycięstwo |
| --- | -------------- | --------------------- | ---------- | ------------------- | ------------------- | ------------------- |
| 1   | Czechosłowacja | Vlastimil Tomášek     | 19         | 1976–1990           | Schleiz 1978        | Poznań 1990         |
| 2   | Czechosłowacja | Oldřich Brunclik      | 9          | 1973–1977           | Most 1973           | Toruń 1977          |
| 2   | ZSRR           | Aleksiej Grigorjew    | 9          | 1979–1990           | Kijów 1982          | Ryga 1988           |
| 4   | Czechosłowacja | Ladislav Bareš        | 7          | 1976–1983 1987–1990 | Kijów 1978          | Schleiz 1989        |
| 5   | Czechosłowacja | Petr Bold             | 6          | 1979–1980 1984–1990 | Schleiz 1979        | Schleiz 1988        |
| 6   | Czechosłowacja | Jaroslav Bobek        | 4          | 1973–1974 1976      | Mińsk 1974          | Toruń 1974          |
| 6   | Czechosłowacja | Milan Žid             | 4          | 1973–1977           | Mińsk 1975          | Albena 1977         |
| 8   | ZSRR           | Witalij Bogatyriow    | 3          | 1976–1981           | Kijów 1979          | Toruń 1980          |
| 8   | Czechosłowacja | Petr Samohýl          | 3          | 1980–1985           | Kielce 1981         | Albena 1983         |
| 8   | ZSRR           | Jurij Kacaj           | 3          | 1982–1989           | Poznań 1986         | Ryga 1989           |
| 11  | Czechosłowacja | Zdeněk Vojtěch        | 2          | 1975–1977           | Schleiz 1975        | Most 1976           |
| 11  | NRD            | Peter Mücke           | 2          | 1976–1982           | Most 1978           | Schleiz 1980        |
| 11  | ZSRR           | Jurij Sierow          | 2          | 1983–1985 1987–1989 | Ryga 1984           | Poznań 1987         |
| 14  | Polska         | Andrzej Wojciechowski | 1          | 1973–1975           | Toruń 1973          | Toruń 1973          |
| 14  | Czechosłowacja | Oldřich Horsák        | 1          | 1975–1977           | Schleiz 1977        | Schleiz 1977        |
| 14  | ZSRR           | Valerijonas Vaišvila  | 1          | 1976–1979           | Toruń 1978          | Toruń 1978          |
| 14  | Czechosłowacja | Miroslav Heřman       | 1          | 1978–1981           | Albena 1980         | Albena 1980         |
| 14  | Czechosłowacja | Oldřich Vaníček       | 1          | 1983–1986           | Budapeszt 1986      | Budapeszt 1986      |
| 14  | ZSRR           | Michaił Tarakanow     | 1          | 1985–1989           | Ryga 1986           | Ryga 1986           |
| 14  | Rumunia        | Nicu Grigoraș         | 1          | 1981–1989           | Gałacz 1986         | Gałacz 1986         |
| 14  | Czechosłowacja | Josef Studenič        | 1          | 1984–1990           | Poznań 1989         | Poznań 1989         |
| 14  | ZSRR           | Władimir Jegorow      | 1          | 1983–1986 1988–1990 | Reșița 1989         | Reșița 1989         |
| 14  | Czechosłowacja | Josef Michl           | 1          | 1976–1978 1988 1990 | Hawierzów 1990      | Hawierzów 1990      |
| 14  | ZSRR           | Jurij Borowikow       | 1          | 1988 1990           | Ryga 1990           | Ryga 1990           |
| 14  | Szwajcaria     | Rolf Hanselmann       | 1          | 1990                | Schleiz 1990        | Schleiz 1990        |

wikitext:
Artykuł przedstawia zwycięzców wyścigów [[Puchar Pokoju i Przyjaźni|Pucharu Pokoju i Przyjaźni]] – serii rozgrywanej w krajach [[blok wschodni|bloku wschodniego]] w latach [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|1963]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]. W ramach Pucharu prowadzono również klasyfikację narodów<ref name="teamdan">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20180811204403/http://www.teamdan.com:80/archive/www2/soviet/fscc.html | tytuł = The Friendship of Socialist Countries Cup (FSCC) | praca = teamdan.com | język = en | data dostępu = 2017-08-26}}</ref>.

== Samochody wyścigowe ==
Pochyloną czcionką oznaczono mistrzów Pucharu Pokoju i Przyjaźni.
''Opracowano na podstawie materiału źródłowego''<ref name="teamdan"/><ref name="puru">{{Cytuj stronę | url = http://www.puru.de/xmhist.html | tytuł = Motorsport in Ost-Europa | praca = puru.de | język = de | data dostępu = 2017-08-26}}</ref>
{|class="sortable wikitable"
! Lp.
! Państwo
! Kierowca
! Zwycięstwa
! Aktywność
! Pierwsze zwycięstwo
! Ostatnie zwycięstwo
|-
|align="center"| 1
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Václav|Lim}}''
| align="center"| 15
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|Most 1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|Most 1988]]
|-
|align="center"| 2
| {{państwo|DDR}}
| ''{{sortname|Ulli|Melkus}}''
| align="center"| 11
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1969|1969]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|Toruń 1974]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1987|Schleiz 1987]]
|-
|align="center"| 3
| {{państwo|DDR}}
| ''{{sortname|Heinz|Melkus}}''
| align="center"| 10
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|1963]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|Gliwice 1963]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|Most 1972]]
|-
|align="center"| 4
| {{państwo|SUN}}
| ''{{sortname|Toomas|Napa}}''
| align="center"| 8
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|1988]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Albena 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Albena 1986]]
|-
|align="center"| 4
| {{państwo|SUN}}
| ''{{sortname|Wiktor|Kozankow}}''
| align="center"| 8
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|1984]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Gałacz 1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Ryga 1990]]
|-
|align="center"| 6
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Jan|Veselý|Jan Veselý (kierowca)}}''
| align="center"| 7
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|1980]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|Kielce 1982]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|Schleiz 1984]]
|-
|align="center"| 7
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Vladimír|Hubáček}}''
| align="center"| 5
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|1966]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1967|1967]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1969|1969]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|1970]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|Budapeszt 1966]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|Szczecin 1970]]
|-
|align="center"| 8
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Vladislav|Ondřejík}}''
| align="center"| 4
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1969|1969]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|1970]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1969|Szczecin 1969]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|Schleiz 1970]]
|-
|align="center"| 8
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Karel|Jílek}}''
| align="center"| 4
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|1972]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|1982]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|Mińsk 1974]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|Toruń 1977]]
|-
|align="center"| 8
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Jiří|Červa}}''
| align="center"| 4
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1985|1985]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|Most 1975]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|Hawierzów 1983]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|PRL}}
| ''{{sortname|Jerzy|Jankowski|Jerzy Jankowski (kierowca)}}''
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|1963]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|1966]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1964|Pecz 1964]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|Schleiz 1966]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Miroslav|Fousek}}''
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|1966]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|1970]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1967|Kraków 1967]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1968|Štramberk 1968]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Albín|Patlejch}}''
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Most 1973]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|Most 1974]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Jiří|Moskal}}''
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|1978]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|Albena 1980]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|Albena 1981]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Bernd|Kasper}}
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|1978]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|Schleiz 1982]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1987|Budapeszt 1987]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Toivo|Asmer}}
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|1979]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Schleiz 1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Hawierzów 1990]]
|-
|align="center"| 17
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Max|Byczkowski}}
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|1963]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1964|1964]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1964|Sachsenring 1964]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1964|Brno 1964]]
|-
|align="center"| 17
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Wolfgang|Küther}}
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1971|1971]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|1974]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1971|Schleiz 1971]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Mińsk 1973]]
|-
|align="center"| 17
| {{państwo|SUN}}
| ''{{sortname|Madis|Laiv}}''
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|1970]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|Mińsk 1975]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|Kijów 1976]]
|-
|align="center"| 17
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Frieder|Kramer}}
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|1982]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|Schleiz 1980]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|Schleiz 1981]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Frieder|Rädlein}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|1963]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1964|1964]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|1966]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1970|1970]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|Sachsenring 1963]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1963|Sachsenring 1963]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|PRL}}
| {{sortname|Antoni|Weiner}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1965|1965]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1967|1967]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|Warszawa 1966]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1966|Warszawa 1966]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Jiří|Rosický|Jiří Rosický (kierowca)}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|1972]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|1979]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|1981]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|Mińsk 1972]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|Mińsk 1972]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Jaroslav|Bobek}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1967|1967]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1969|1969]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|1972]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|Schleiz 1972]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1972|Schleiz 1972]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Jiří|Šmíd}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|1974]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Toruń 1973]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Toruń 1973]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Hartmut|Thaßler}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|1974]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|1980]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|Schleiz 1975]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|Schleiz 1975]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Wolfgang|Günther}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Kijów 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Kijów 1978]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Heiner|Lindner}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|1974]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|1981]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|1984]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Schleiz 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Schleiz 1978]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|František|Valovič}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|1979]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Toruń 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Toruń 1978]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|HUN|1957}}
| {{sortname|Csaba|Kesjár}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|1982]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1985|1985]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|Albena 1983]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|Albena 1983]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Jiří|Veselý|Jiří Veselý (kierowca)}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|1980]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1987|1987]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|Reșița 1984]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|Reșița 1984]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|POL}}
| {{sortname|Artur|Skwarzyński}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|1986]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Poznań 1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Poznań 1990]]
|-
|align="center"| 21
| {{państwo|SUN}}
| ''{{sortname|Aleksandr|Potiechin}}''
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Schleiz 1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Schleiz 1990]]
|}

== Samochody turystyczne ==
Pochyloną czcionką oznaczono mistrzów Pucharu Pokoju i Przyjaźni.
''Opracowano na podstawie materiału źródłowego''<ref name="teamdan"/><ref name="puru"/>
{|class="sortable wikitable"
! Lp.
! Państwo
! Kierowca
! Zwycięstwa
! Aktywność
! Pierwsze zwycięstwo
! Ostatnie zwycięstwo
|-
|align="center"| 1
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Vlastimil|Tomášek}}''
| align="center"| 19
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Schleiz 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Poznań 1990]]
|-
|align="center"| 2
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Oldřich|Brunclik}}''
| align="center"| 9
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Most 1973]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|Toruń 1977]]
|-
|align="center"| 2
| {{państwo|SUN}}
| ''{{sortname|Aleksiej|Grigorjew}}''
| align="center"| 9
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|1979]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|Kijów 1982]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|Ryga 1988]]
|-
|align="center"| 4
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Ladislav|Bareš}}
| align="center"| 7
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1987|1987]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Kijów 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Schleiz 1989]]
|-
|align="center"| 5
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Petr|Bold}}''
| align="center"| 6
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|1979]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|1980]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|1984]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|Schleiz 1979]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|Schleiz 1988]]
|-
|align="center"| 6
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Jaroslav|Bobek}}''
| align="center"| 4
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|1974]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|Mińsk 1974]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1974|Toruń 1974]]
|-
|align="center"| 6
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Milan|Žid}}''
| align="center"| 4
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|Mińsk 1975]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|Albena 1977]]
|-
|align="center"| 8
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Witalij|Bogatyriow}}
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|1981]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|Kijów 1979]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|Toruń 1980]]
|-
|align="center"| 8
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Petr|Samohýl}}''
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|1980]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1985|1985]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|Kielce 1981]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|Albena 1983]]
|-
|align="center"| 8
| {{państwo|SUN}}
| ''{{sortname|Jurij|Kacaj}}''
| align="center"| 3
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|1982]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Poznań 1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Ryga 1989]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Zdeněk|Vojtěch}}
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|Schleiz 1975]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|Most 1976]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|DDR}}
| {{sortname|Peter|Mücke}}
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1982|1982]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Most 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|Schleiz 1980]]
|-
|align="center"| 11
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Jurij|Sierow}}
| align="center"| 2
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1985|1985]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1987|1987]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|Ryga 1984]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1987|Poznań 1987]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|PRL}}
| ''{{sortname|Andrzej|Wojciechowski|Andrzej Wojciechowski (zm. 2010)}}''
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|1973]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Toruń 1973]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1973|Toruń 1973]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Oldřich|Horsák}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1975|1975]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|Schleiz 1977]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1977|Schleiz 1977]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Valerijonas|Vaišvila}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1979|1979]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Toruń 1978]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|Toruń 1978]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Miroslav|Heřman}}''
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|1978]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|1981]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|Albena 1980]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1980|Albena 1980]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Oldřich|Vaníček}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Budapeszt 1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Budapeszt 1986]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Michaił|Tarakanow}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1985|1985]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Ryga 1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Ryga 1986]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|ROU|1965}}
| {{sortname|Nicu|Grigoraș}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1981|1981]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Gałacz 1986]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|Gałacz 1986]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|CSK}}
| {{sortname|Josef|Studenič}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1984|1984]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Poznań 1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Poznań 1989]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Władimir|Jegorow|Władimir Jegorow (kierowca)}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1983|1983]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1986|1986]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|1988]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Reșița 1989]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1989|Reșița 1989]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|CSK}}
| ''{{sortname|Josef|Michl}}''
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1976|1976]]–[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1978|1978]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|1988]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Hawierzów 1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Hawierzów 1990]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|SUN}}
| {{sortname|Jurij|Borowikow}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1988|1988]]
[[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Ryga 1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Ryga 1990]]
|-
|align="center"| 14
| {{państwo|CHE}}
| {{sortname|Rolf|Hanselmann}}
| align="center"| 1
| align="center"| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Schleiz 1990]]
| [[Puchar Pokoju i Przyjaźni 1990|Schleiz 1990]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Puchar Pokoju i Przyjaźni]]
[[Kategoria:Listy sportowe]]


text:
# Kopalnia Węgla Kamiennego „Pniówek”
Kopalnia Węgla Kamiennego „Pniówek” (KWK „Pniówek”; dawniej KWK XXX-lecia PRL) – kopalnia węgla koksującego w Pawłowicach, w województwie śląskim. Należy do Jastrzębskiej Spółki Węglowej.
Nazwa kopalni pochodzi od nazwy wsi nieopodal której jest położona; przez szereg lat nosiła nazwę XXX-lecia PRL.

## Historia
Węgiel w miejscu obecnej kopalni wydobywano już w 1803 roku. Kopalnia XXX-lecia PRL (obecnie Pniówek) była budowana w latach 1963–1974. Nazywano ją wówczas „superkopalnią” lub „siódmym cudem”. Złoże KWK „Pniówek” znajduje się na terenie gminy Pawłowice (87,1%) oraz miasta Jastrzębie-Zdrój (12,9%).
Kopalnia „Pniówek” (wówczas XXX-lecia PRL) wchodziła kolejno w skład: Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego (działało w latach 1945–1982), Zrzeszenia Kopalń Węgla Kamiennego w Jastrzębiu-Zdroju (działało w latach 1982–1984), Rybnicko-Jastrzębskiego Gwarectwa Węglowego (działało w latach 1984–1988), Przedsiębiorstwa Eksploatacji Węgla „Południe” z siedzibą w Jastrzębiu-Zdroju (do chwili uzyskania samodzielności ekonomicznej; działało w latach 1989–1990). 1 kwietnia 1993 roku weszła w skład Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Zatrudnienie na koniec 2011 roku wynosiło 5362 osób.
Kopalnia w latach 1981–2002 była zarządcą zameczku prezydenckiego w Wiśle.
W 2008 rozpoczęto prace związane z rozbudową kopalni o złoże „Pawłowice 1”. 21 czerwca 2012 minister środowiska udzielił Jastrzębskiej Spółce Węglowej koncesji na wydobywanie węgla kamiennego i metanu jako kopaliny towarzyszącej ze złoża „Pawłowice 1”. Koncesję wydano do 31 grudnia 2051. Złoże „Pawłowice 1” zalega na obszarze części gmin Pszczyna, Pawłowice, Suszec i w niewielkim stopniu pod terenem miasta Żory. Złoże „Pawłowice 1” o powierzchni 15,83 km² zlokalizowane jest w bezpośrednim sąsiedztwie czynnej kopalni „Pniówek”. Całość zasobów przemysłowych stanowią węgle koksowe, w zdecydowanej większości jest to poszukiwany na rynku wysokiej jakości węgiel ortokoksowy typu 35, który stanowi około 78% zasobów przemysłowych, pozostałe 22% zasobów stanowią węgle koksowe typu 34. Zasoby złoża „Pawłowice 1” udostępnione zostaną z wyrobisk czynnej kopalni „Pniówek”. Uzyskanie pierwszego wydobycia z zachodniej części złoża „Pawłowice 1”, bezpośrednio przylegającej do wschodniej granicy obszaru górniczego kopalni „Pniówek”, planowane jest w 2014.
Udostępnienie i zagospodarowanie zasobów złoża „Pawłowice 1” do głębokości 1140 m przyczyni się do wydłużenia żywotności kopalni „Pniówek” o ok. 25 lat. Natomiast udostępnienie zasobów zalegających w zakresie głębokości 1140–1300 m wydłuży żywotność kopalni o kolejne lata.
20 i 21 kwietnia 2022 w KWK „Pniówek” doszło do wybuchów metanu. W wyniku katastrofy zginęło 8 górników, a 30 innych osób zostało rannych. Po przerwaniu akcji ratowniczej 7 górników pozostawało zaginionych. Podjęto decyzję o drążeniu nowego chodnika równoległego do ściany N-6, co 9 września 2023 pozwoliło na wznowienie akcji ratowniczej. Dwa dni później ratownicy górniczy odnaleźli ciała pięciu zaginionych osób.

Ciało ostatniego z poszukiwanych górników odnaleziono 21 października w ścianie N-6 w okolicach kombajnu ścianowego. Ciało górnika zostało wytransportowane na powierzchnię i przewiezione do Zakładu Medycyny Sądowej w Katowicach. Górnik z Mszany osierocił dwójkę dzieci.

Kopalnia jest zabezpieczana przez Okręgową Stację Ratownictwa Górniczego w Wodzisławiu Śląskim.

## Charakterystyka i podstawowe dane na temat kopalni
- Wielkość obszaru górniczego 28 554 m²[9]
- Wielkość zasobów bilansowych: Pniówek 80,9 mln ton (w roku 2013), 101 mln ton (w roku 2008), Pawłowice 1 54,3 mln ton (w 2013 roku)
- Eksploatowane pokłady: 357/1, 360/1, 361, 363, 401/1, 403/1, 404/2[10]
- Średnie wydobycie dobowe: 11 200 ton (2013), 14 500 ton (2008)
- Typ węgla handlowego 35.1 (ortokoksowy), produkowane sortymanety: przerost, groszek, pył, gaz-koks, muł, niesort
- Średnie wartości w węglu handlowym: wartość opałowa 28 902 kJ/kg, zasiarczenie 0,69%, zapopielenie 7,79%
- Okres funkcjonowania bez inwestycji strategicznych: do 2025 roku
- Okres funkcjonowania przy realizacji inwestycji strategicznych: do 2051 roku

## Charakterystyka złoża
Nadkład:
- czwartorzęd o grubości 5–78 m,
- trzeciorzęd-miocen o grubości 170–930 m.

Karbon:
- warstwy orzeskie o grubości do 720 m, zbudowane z serii ilasto-piaszczystej i 29 pokładów węgla od 340/1 do 363 o zmiennej grubości 0,7–12,5 m
- warstwy rudzkie o grubości do 550 m zbudowane z serii ilasto-piaszczystej z przewagą łupków ilastych, w dolnej części ławice piaskowców i zlepieńców; 21 pokładów węgla od 401/1 do 418/3 o średniej grubości 2,0 m
- warstwy siodłowe (przewiercone kilkoma otworami) o grubości 220 m (udokumentowano 2 pokłady 501 i 510 o grubości do 12 m).

Warstwy karbońskie zapadają w kierunku północno-wschodnim pod kątem 5-10°, we wschodniej części do 12°. Złoże zaangażowane tektonicznie, liczne uskoki o zrzucie 0,5–100 m.
Skala zagrożeń naturalnych: metanowe – kategoria IV, wodne – I i II stopień, tąpaniowe I stopień w części pokładów, pyłowe – klasy A i B, pożarowe – grupa I i II, wyrzutami metanu i skał w części pokładów.

wikiname: plwiki

title: Kopalnia Węgla Kamiennego „Pniówek”

in_language: pl

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = KWK Pniówek
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           = Kopalnia Węgla Kamiennego Pniówek 01.jpg
 |opis grafiki      = KWK Pniówek
 |państwo           = PL-SL
 |siedziba          = [[Pawłowice (powiat pszczyński)|Pawłowice]]
 |adres             = ul. Krucza 18<br />43–250 Pawłowice
 |data założenia    = 1974 (1803)
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          = Marian Zmarzły<ref>{{cytuj | url = https://www.jsw.pl/o-nas/zaklady/pniowek/kierownictwo | język = pl | data dostępu = 2022-10-17 | tytuł = Kierownictwo | opublikowany = Jastrzębska Spółka Węglowa}}</ref>
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        = [[Jastrzębska Spółka Węglowa]]
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |kod mapy          = Pawłowice (gmina)
 |współrzędne       = 49°58′2″N 18°41′23″E
 |commons           =
 |www               =
}}
'''Kopalnia Węgla Kamiennego „Pniówek”''' (KWK „Pniówek”; dawniej KWK XXX-lecia PRL) – [[kopalnia]] [[węgle kopalne|węgla]] [[koks]]ującego w [[Pawłowice (powiat pszczyński)|Pawłowicach]], w [[województwo śląskie|województwie śląskim]]. Należy do [[Jastrzębska Spółka Węglowa|Jastrzębskiej Spółki Węglowej]].

Nazwa kopalni pochodzi od nazwy wsi nieopodal której jest położona; przez szereg lat{{kiedy|data=2022-04}} nosiła nazwę XXX-lecia [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]].

== Historia ==
Węgiel w miejscu obecnej kopalni wydobywano już w 1803 roku<ref>{{encyklopedia PWN|id=446994|tytuł=Polska. Kopalnie|data dostępu=2022-04-20}}</ref>. Kopalnia XXX-lecia [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] (obecnie Pniówek) była budowana w latach 1963–1974. Nazywano ją wówczas „superkopalnią” lub „siódmym cudem”<ref>Janusz Lubszczyk, Od Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego do Jastrzębskiej Spółki Węglowej, „Biuletyn Galerii Historii Miasta” nr 4 (30) z grudnia 2013 r., s. 11 (ISSN 2080-3737).</ref>. Złoże KWK „Pniówek” znajduje się na terenie gminy Pawłowice (87,1%) oraz miasta [[Jastrzębie-Zdrój]] (12,9%).

Kopalnia „Pniówek” (wówczas XXX-lecia PRL) wchodziła kolejno w skład: Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego (działało w latach 1945–1982), Zrzeszenia Kopalń Węgla Kamiennego w Jastrzębiu-Zdroju (działało w latach 1982–1984), Rybnicko-Jastrzębskiego Gwarectwa Węglowego (działało w latach 1984–1988), Przedsiębiorstwa Eksploatacji Węgla „Południe” z siedzibą w Jastrzębiu-Zdroju (do chwili uzyskania samodzielności ekonomicznej; działało w latach 1989–1990)<ref>Janusz Lubszczyk, Od Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego do Jastrzębskiej Spółki Węglowej, „Biuletyn Galerii Historii Miasta” nr 4 (30) z grudnia 2013 r., s. 11-14 (ISSN 2080-3737).</ref>. 1 kwietnia 1993 roku weszła w skład [[Jastrzębska Spółka Węglowa|Jastrzębskiej Spółki Węglowej]]. Zatrudnienie na koniec 2011 roku wynosiło 5362 osób.

Kopalnia w latach 1981–2002 była zarządcą [[Zamek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Wiśle|zameczku prezydenckiego]] w [[Wisła (miasto)|Wiśle]].

W 2008 rozpoczęto prace związane z rozbudową kopalni o złoże „Pawłowice 1”. 21 czerwca 2012 [[Ministerstwo Środowiska|minister środowiska]] udzielił Jastrzębskiej Spółce Węglowej koncesji na wydobywanie [[Węgiel kamienny|węgla kamiennego]] i [[metan]]u jako kopaliny towarzyszącej ze złoża „Pawłowice 1”. Koncesję wydano do 31 grudnia 2051. Złoże „Pawłowice 1” zalega na obszarze części gmin [[Pszczyna]], [[Pawłowice (powiat pszczyński)|Pawłowice]], [[Suszec]] i w niewielkim stopniu pod terenem miasta [[Żory]]. Złoże „Pawłowice 1” o powierzchni 15,83 km² zlokalizowane jest w bezpośrednim sąsiedztwie czynnej kopalni „Pniówek”. Całość zasobów przemysłowych stanowią węgle koksowe, w zdecydowanej większości jest to poszukiwany na rynku wysokiej jakości węgiel ortokoksowy typu 35, który stanowi około 78% zasobów przemysłowych, pozostałe 22% zasobów stanowią węgle koksowe typu 34. Zasoby złoża „Pawłowice 1” udostępnione zostaną z wyrobisk czynnej kopalni „Pniówek”. Uzyskanie pierwszego wydobycia z zachodniej części złoża „Pawłowice 1”, bezpośrednio przylegającej do wschodniej granicy obszaru górniczego kopalni „Pniówek”, planowane jest w 2014<ref>{{cytuj stronę| url =http://www.rynekinfrastruktury.pl/artykul/index/art/14943/id/87| tytuł = JSW ma nową koncesję| data dostępu = 2012-08-31| autor = | opublikowany = rynekinfrastruktury.pl| praca = | data = | język =}}</ref>.

Udostępnienie i zagospodarowanie zasobów złoża „Pawłowice 1” do głębokości 1140 m przyczyni się do wydłużenia żywotności kopalni „Pniówek” o ok. 25 lat. Natomiast udostępnienie zasobów zalegających w zakresie głębokości 1140–1300 m wydłuży żywotność kopalni o kolejne lata.

20 i 21 kwietnia 2022 w KWK „Pniówek” doszło do wybuchów [[metan]]u. W wyniku [[Katastrofa górnicza w kopalni Pniówek|katastrofy]] zginęło 8 górników, a 30 innych osób zostało rannych. Po przerwaniu akcji ratowniczej 7 górników pozostawało zaginionych. Podjęto decyzję o drążeniu nowego chodnika równoległego do ściany N-6, co 9 września 2023 pozwoliło na wznowienie akcji ratowniczej. Dwa dni później ratownicy górniczy odnaleźli ciała pięciu zaginionych osób<ref>{{Cytuj |tytuł = W Pniówku odnaleziono pięciu górników |data = 2023-09-11 |data dostępu = 2023-09-11 |opublikowany = www.jsw.pl |url = https://www.jsw.pl/biuro-prasowe/aktualnosci/artykul/w-pniowku-odnaleziono-pieciu-gornikow?fbclid=IwAR3O0Jl40XCvrETRPI-OWc35RUS5bc73_WcIOgwuJevcIbgGiCJFESD8FgA}}</ref>.

{{Cytat|treść=Ciało ostatniego z poszukiwanych górników odnaleziono 21 października w ścianie N-6 w okolicach kombajnu ścianowego. Ciało górnika zostało wytransportowane na powierzchnię i przewiezione do Zakładu Medycyny Sądowej w Katowicach. Górnik z Mszany osierocił dwójkę dzieci.|źródło=Koniec akcji ratowniczej w KWK Pniówek. Ostatni z zaginionych podczas katastrofy w 2022 r. górników odnaleziony po 549 dniach|autor=Katarzyna Pachelska}}

<ref>{{Cytuj |tytuł = Koniec akcji ratowniczej w KWK Pniówek. Ciało ostatniego górnika odnalezione po 549 dniach |data dostępu = 2023-10-22 |opublikowany = Ślązag.pl |url = https://www.slazag.pl/koniec-akcji-ratowniczej-w-kwk-pniowek-ostatni-z-zaginionych-podczas-katastrofy-w-2022-r-gornikow-odnaleziony-po-549-dniach}}</ref>

Kopalnia jest zabezpieczana przez Okręgową Stację Ratownictwa Górniczego w [[Wodzisław Śląski|Wodzisławiu Śląskim]]<ref>{{cytuj stronę| url =http://web.archive.org/web/20160404151134/http://www.csrg.bytom.pl/main/wodzislaw | tytuł = OSRG Wodzisław| data dostępu = 2015-05-09| autor = | opublikowany = csrg.bytom.pl| praca = | data = | język =}}</ref>.

== Charakterystyka i podstawowe dane na temat kopalni ==
* Wielkość obszaru górniczego 28 554 m²<ref>{{cytuj stronę| url =http://www.jsw.pl/fileadmin/user_files/media/materialy-promocyjne/folder_JSW.pdf | tytuł = JSW| data dostępu = 2012-08-31| autor = | opublikowany = jsw.pl| praca = | data = | język =}}</ref>
* Wielkość zasobów bilansowych: Pniówek 80,9 mln ton (w roku 2013), 101 mln ton (w roku 2008), Pawłowice 1 54,3 mln ton (w 2013 roku)
* Eksploatowane pokłady: 357/1, 360/1, 361, 363, 401/1, 403/1, 404/2<ref>Vademecum górnictwo i geologia, energetyka, hutnictwo, Kraków 2008</ref>
* Średnie wydobycie dobowe: 11 200 ton (2013), 14 500 ton (2008)
* Typ węgla handlowego 35.1 (ortokoksowy), produkowane sortymanety: przerost, groszek, pył, gaz-koks, muł, niesort
* Średnie wartości w węglu handlowym: wartość opałowa 28 902 kJ/kg, zasiarczenie 0,69%, zapopielenie 7,79%
* Okres funkcjonowania bez inwestycji strategicznych: do 2025 roku
* Okres funkcjonowania przy realizacji inwestycji strategicznych: do 2051 roku

== Charakterystyka złoża ==
Nadkład:
* [[czwartorzęd]] o grubości 5–78 m,
* [[trzeciorzęd|trzeciorzęd-miocen]] o grubości 170–930 m.

Karbon:
* warstwy orzeskie o grubości do 720 m, zbudowane z serii ilasto-piaszczystej i 29 pokładów węgla od 340/1 do 363 o zmiennej grubości 0,7–12,5 m
* warstwy rudzkie o grubości do 550 m zbudowane z serii ilasto-piaszczystej z przewagą łupków ilastych, w dolnej części ławice piaskowców i zlepieńców; 21 pokładów węgla od 401/1 do 418/3 o średniej grubości 2,0 m
* warstwy siodłowe (przewiercone kilkoma otworami) o grubości 220 m (udokumentowano 2 pokłady 501 i 510 o grubości do 12 m).

Warstwy karbońskie zapadają w kierunku północno-wschodnim pod kątem 5-10°, we wschodniej części do 12°. Złoże zaangażowane tektonicznie, liczne uskoki o zrzucie 0,5–100 m.

Skala zagrożeń naturalnych: [[metan]]owe – kategoria IV, wodne – I i II stopień, tąpaniowe I stopień w części pokładów, pyłowe – klasy A i B, pożarowe – grupa I i II, wyrzutami metanu i skał w części pokładów<ref>{{Cytuj |autor = cirow.pl |tytuł = Jastrzębska Spółka Węglowa SA - O nas - Zakłady - Pniówek - O zakładzie |data dostępu = 2018-10-12 |opublikowany = www.jsw.pl |url = https://www.jsw.pl/o-nas/zaklady/pniowek/o-zakladzie/}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.jsw.pl/o-nas/zaklady/pniowek/ Strona KWK Pniówek w serwisie Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA]

{{KWK}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kopalnie w Jastrzębiu-Zdroju]]
[[Kategoria:Pniówek (województwo śląskie)]]
[[Kategoria:Kopalnie węgla kamiennego w Polsce|Pniówek]]

title: KWK Pniówek

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Siedziba: Pawłowice

Adres: ul. Krucza 18 · 43–250 Pawłowice

Dyrektor: Marian Zmarzły

Udziałowcy: Jastrzębska Spółka Węglowa


text:
# Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krzywczy
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Dubiecko archidiecezji przemyskiej.

## Historia
Obecna świątynia została wzniesiona przez Marcina Krasickiego, wojewodę podolskiego w latach 1625—1630. W międzyczasie została gruntownie przebudowana. Kościół został zbudowany na planie krzyża i posiada jedną nawę. Wymiary świątyni to: szerokość w nawie 8.30 metrów, absyda 5.20 metrów, natomiast długość wraz z absydą 20.5 metrów. Jest to budowla murowana, wzniesiona z kamienia nieobrobionego na glinie, częściowo z cegły. Świątynia z zewnątrz przedstawia się jako zwykły prostokąt, posiadający ściany zupełnie gładkie, bez żadnych wnęk, gzymsów. Nawa zakończona jest wspomnianą wyżej absydą. Wnętrze nakryte jest sklepieniem beczkowatym, wykonanym z desek i ozdobionym polichromią z 1927 roku namalowaną pod kierunkiem przemyskiego artysty malarza Mariana Strońskiego. Na malowanie świątyni parafianka Katarzyna Beniacka – zamieszkała w Stanach Zjednoczonych – ofiarowała świątyni w Krzywczy grunt o powierzchni 400 sążni. Od strony południowo-wschodniej znajduje się dobudowana do nawy zakrystia, drzwi do niej pierwotnie były drewniane (obecnie są okute blachą). Przed przebudową zakrystia była zbudowana z kamienia nieobrobionego i nakryta była sklepieniem murowanym – wymiary zakrystii to: szerokość 3.60 metrów, długość 3.70 metrów. W 1925 świątynia została pokryta blachą, została także wzniesiona większa wieża (sygnaturka). Parafianie, którzy wyjechali do Stanów Zjednoczonych, zorganizowali zbiórkę na pokrycie świątyni blachą. Zostało zebranych 89 dolarów. Do grona ofiarodawców należeli m.in. Jan Bukowski, Albina Mecińska, Maria Malae z Sobolów, Piotr Rostecki, Franciszka Ferenc z Wolańskich, Jan Naleśnik, Maria Turek. Na elewacji frontowej we wnęce po zamurowanym oknie znajduje się figura św. Jana Bożego ufundowana przez Jana Jocza właściciela Krzywczy.
W okresie międzywojennym ksiądz W. Solecki zbierał fundusze na budowę nowej świątyni. Fundusz ten 26 kwietnia 1916 roku miał na ten cel obligację pożyczki wojennej austriackiej na sumę 10 275 koron. Obligacje te zostały zamienione na długoterminową książeczkę oszczędnościową. Zapewne w czasie II wojny światowej cała ta suma przepadła.
W 1968 r. w kościele w Krzywczy umieszczono  obraz Matki Bożej z kościoła ormiańskiego w Śniatynie na Pokuciu. Obraz ten wraz z wotami  przewiózł w 1946 r. ostatni proboszcz śniatyński, ks. Kajetan Amirowicz.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = A-455 z dnia 9.02.1988<ref name="zabytek">{{zabytek|podkarpackie|data dostępu=21.09.2017}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Krzywcza, kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (HB1).jpg
 |opis grafiki              = Widok ogólny
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Krzywcza]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krzywczy|Narodzenia Najświętszej Maryi Panny]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Narodzenie Najświętszej Maryi Panny|Narodzenia Najświętszej Maryi Panny]]
 |dzień wspomnienia         = [[8 września]]
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1625
 |data zakończenia budowy   = 1630
 |data konsekracji          = 1760
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = kamień, [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1 (wieżyczka na sygnaturkę)
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 3
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Krzywcza (gmina)
 |współrzędne               = 49°47′53.7″N 22°32′46.6″E
 |commons                   = Category:Church of the Nativity of the Virgin Mary in Krzywcza
 |www                       =
}}
'''Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] należący do [[dekanat Dubiecko|dekanatu Dubiecko]] [[archidiecezja przemyska|archidiecezji przemyskiej]].

== Historia ==
[[Plik:Krzywcza, kostel, interiér.jpg|mały|lewo|Wnętrze kościoła (2011)]]
Obecna świątynia została wzniesiona przez [[marcin Krasicki|Marcina Krasickiego]], [[wojewodowie podolscy|wojewodę podolskiego]] w latach 1625—1630. W międzyczasie została gruntownie przebudowana. [[Kościół (budynek)|Kościół]] został zbudowany na planie [[krzyż]]a i posiada jedną [[nawa|nawę]]. Wymiary świątyni to: szerokość w nawie 8.30 metrów, absyda 5.20 metrów, natomiast długość wraz z absydą 20.5 metrów. Jest to budowla murowana, wzniesiona z kamienia nieobrobionego na glinie, częściowo z cegły. Świątynia z zewnątrz przedstawia się jako zwykły [[prostokąt]], posiadający ściany zupełnie gładkie, bez żadnych wnęk, gzymsów. [[Nawa]] zakończona jest wspomnianą wyżej absydą. Wnętrze nakryte jest sklepieniem beczkowatym, wykonanym z desek i ozdobionym polichromią z 1927 roku namalowaną pod kierunkiem [[Przemyśl|przemyskiego]] artysty malarza Mariana Strońskiego. Na malowanie świątyni parafianka Katarzyna Beniacka – zamieszkała w Stanach Zjednoczonych – ofiarowała świątyni w Krzywczy grunt o powierzchni 400 sążni. Od strony południowo-wschodniej znajduje się dobudowana do nawy [[zakrystia]], drzwi do niej pierwotnie były drewniane (obecnie są okute blachą). Przed przebudową [[zakrystia]] była zbudowana z kamienia nieobrobionego i nakryta była sklepieniem murowanym – wymiary zakrystii to: szerokość 3.60 metrów, długość 3.70 metrów. W [[1925]] świątynia została pokryta blachą, została także wzniesiona większa wieża (sygnaturka). Parafianie, którzy wyjechali do Stanów Zjednoczonych, zorganizowali zbiórkę na pokrycie świątyni blachą. Zostało zebranych 89 dolarów. Do grona ofiarodawców należeli m.in. Jan Bukowski, Albina Mecińska, Maria Malae z Sobolów, Piotr Rostecki, Franciszka Ferenc z Wolańskich, Jan Naleśnik, Maria Turek. Na elewacji frontowej we wnęce po zamurowanym oknie znajduje się figura św. Jana Bożego ufundowana przez Jana Jocza właściciela Krzywczy.

W okresie międzywojennym ksiądz W. Solecki zbierał fundusze na budowę nowej świątyni. Fundusz ten 26 kwietnia 1916 roku miał na ten cel obligację pożyczki wojennej austriackiej na sumę 10 275 koron. Obligacje te zostały zamienione na długoterminową książeczkę oszczędnościową. Zapewne w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] cała ta suma przepadła<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.krzywcza.eu/kosciol-parafialny-krzywcza.html|tytuł=Kościół parafialny w Krzywczy|opublikowany = Krzywcza – Trzy Kultury|data dostępu=2017-09-22}}</ref>.

W 1968 r. w kościele w Krzywczy umieszczono  obraz Matki Bożej z kościoła ormiańskiego w [[Śniatyn]]ie na [[Pokucie|Pokuciu]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Krzywcza - Obrazy i ołtarze kościoła parafialnego w Krzywczy |data dostępu = 2022-12-09 |opublikowany = Krzywcza - Trzy Kultury |url = https://www.krzywcza.eu/obrazy-i-otarze-kocioa-parafialnego-w-krzywczy.html |język = pl}}</ref>. Obraz ten wraz z wotami  przewiózł w 1946 r. ostatni proboszcz śniatyński, ks. [[Kajetan Amirowicz (duchowny)|Kajetan Amirowicz]]<ref>{{Cytuj |autor = Nina Kordys |tytuł = Ks. Kajetan Amirowicz, ostatni proboszcz parafii ormiańskiej w Śniatynie, w: Kurier Galicyjski, s. 1-18, 23 maja–15 czerwca 2017 nr 9–10 (277–278)}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Skarbnica wiedzy o polskich Ormianach |data dostępu = 2022-12-09 |opublikowany = skarbnica.ormianie.pl |url = https://skarbnica.ormianie.pl/?idw=40}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Krzywcza}}
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie przemyskim]]
[[Kategoria:Kościoły w archidiecezji przemyskiej]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Krzywczy]]

Miejscowość: Krzywcza

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Wezwanie: Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Wspomnienie liturgiczne: 8 września

Świątynia · • materiał bud.: · • kamień, cegła

Wieża kościelna · • liczba wież: · 1 (wieżyczka na sygnaturkę)

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 3


text:
# Cappel (Francja)
Cappel – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 714 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 120 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Cappel plasuje się na 478. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 925.).

title: Cappel (Francja)

wikitext:
{{Inne znaczenia|gminy we Francji|[[Cappel|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Cappel
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Cappel
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Mozela (departament)|Mozela]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Forbach|Forbach]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 57122
 |powierzchnia                    = 5,95 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 714
 |gęstość zaludnienia             = 120 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 57450
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Mozela
 |współrzędne                     = 49°4′N 6°51′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Cappel''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Mozela (departament)|Mozela]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 714 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 120 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Cappel plasuje się na 478. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 925.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Forbach}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Mozela]]

title: Cappel

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Mozela

Okręg: Forbach

• gęstość: 120 os./km²


text:
# Bentley Java
Bentley Java – samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod brytyjską marką Bentley latach 1994 – 1996.

## Historia i opis modelu
Podczas międzynarodowych targów samochodowych Geneva Motor Show w marcu 1994 roku Bentley przedstawił studyjną wariację na temat nowego luksusowego modelu w postaci prototypu Bentley Java Concept. Samochód powstał w celach demonstracyjnych, pierwotnie bez planów wykroczenia poza fazę studyjną. Zmianie uległo to jednak z inicjatywy sułtana Brunei, najważniejszego wówczas klienta brytyjskiej firmy. Hassanal Bolkiah widząc Javę na stoisku Bentleya na szwajcarskiej wystawie złożył zamówienie na serię własnych egzemplarzy w różnych wariantach kolorystycznych oraz nadwoziowych. Do budowy przystąpiono jeszcze w 1994 roku.
Seryjny Bentley Java wizualnie nie różnił się studium, którego projekt stylistyczny opracował brytyjski projektant Graham Hull. Samochód utrzymano w typowym dla brytyjskiej firmy nurcie, z foremną, klasyczną sylwetką z dużą ilością chromowanych ozdobników i masywną, chromowaną atrapą chłodnicy. Charakterystycznym detalem były nie okrągłe i nie prostokątne, lecz agresywnie ukształtowane, strzeliste reflektory odróżniające Javę od innych modeli Bentleya w latach 90.
Jako bazę techniczną dla Bentleya Java wykorzystano płytę podłogową BMW serii 5 (E39) dzięki prowadzonej w połowie lat 90. kompleksowe współpracy z niemiecką firmą. W czasie gdy prototyp napędzany był przez 3,5 litrowe podwójnie turbodoładowane V8, tak produkcyjny model wykorzystał inny silnik BMW w postaci 4-litrowego V8. Podobnie jak inny specjalny model Phoenix opracowany dla sułtana Brunei, także i Bentley Java powstał w trzech wariantach nadwoziowych: jako 2-drzwiowe coupé, 2-drzwiowy kabriolet z miękkim składanym dachem oraz nietypowe dla brytyjskiej firmy, 5-drzwiowe kombi charakteryzujące się skróconym rozstawem osi. Była to kluczowa różnica w stosunku do prototypu, który powstał tylko jako 2-drzwiowe coupé-kabriolet z twardym składanym dachem.

### Sprzedaż
Bentley Java powstał na wyłączne zamówienie sułtana Brunei, będąc jednocześnie jednym z najliczniej wyprodukowanych specjalnych modeli brytyjskiej firmy w połowie lat 90. XX. W zakładach produkcyjnych MGA Developments w brytyjskim Coventry powstało łącznie 18 sztuk unikatowego modelu, po 6 na każdy z wariantów nadwoziowych i wyróżniając się różnymi kolorami lakieru. Java wytwarzany był przez 2 lata, między 1994 a 1996 rokiem, trafiając po ukończeniu transportem lotniczym do magazynu kolekcji monarchy Brunei.

### Silnik
- V8 4,0l BMW

title: Bentley Java

wikitext:
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Bentley Java
 |zdjęcie               = DTW LITC 034 gen94.jpg
 |opis zdjęcia          = Bentley Java Concept
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Bentley]]
 |projektant            = Graham Hull
 |premiera              = Marzec 1994
 |okres produkcji       = 1994 – 1996
 |miejsce produkcji     = {{flaga|GBR}} [[Coventry]]
 |poprzednik            =
 |następca              =
 |segment               = [[Autosegment F|F]]
 |typy nadwozia         = 2-drzwiowe [[coupé]]
2-drzwiowy [[kabriolet]]
5-drzwiowe [[kombi (nadwozie)|kombi]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       = 4-biegowa automatyczna
 |rodzaj napędu         = [[napęd tylny|tylny]]
 |długość               =
 |szerokość             =
 |wysokość              =
 |rozstaw osi           =
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 4
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[BMW serii 5]]
 |konkurencja           =
 |commons               = Category:Bentley Java
}}
'''Bentley Java''' – [[samochód osobowy]] [[Autosegment F|klasy luksusowej]] produkowany pod brytyjską marką [[Bentley]] latach 1994 – 1996.

== Historia i opis modelu ==

Podczas międzynarodowych targów samochodowych [[Geneva Motor Show]] w marcu 1994 roku [[Bentley]] przedstawił studyjną wariację na temat nowego luksusowego modelu w postaci prototypu '''Bentley Java Concept'''<ref name=":2">{{Cytuj stronę | url = https://www.autocar.co.uk/car-news/anything-goes/throwback-thursday-bentleys-concept-java-16-march-1994 | tytuł = Throwback Thursday - Bentley's Concept Java, 16 March 1994 | język = en | data dostępu = 2022-10-22}}</ref>. Samochód powstał w celach demonstracyjnych, pierwotnie bez planów wykroczenia poza fazę studyjną<ref name=":3">{{Cytuj stronę | url = https://www.rrsilverspirit.com/models/1994Java.htm | tytuł = Bentley Java | język = en | data dostępu = 2022-10-22}}</ref>. Zmianie uległo to jednak z inicjatywy sułtana [[Brunei]], najważniejszego wówczas klienta brytyjskiej firmy. [[Hassanal Bolkiah]] widząc Javę na stoisku [[Bentley]]a na szwajcarskiej wystawie złożył zamówienie na serię własnych egzemplarzy w różnych wariantach kolorystycznych oraz nadwoziowych<ref name=":3" />. Do budowy przystąpiono jeszcze w 1994 roku.

Seryjny Bentley Java wizualnie nie różnił się studium, którego projekt stylistyczny opracował brytyjski projektant Graham Hull<ref name=":1">{{Cytuj stronę | url = https://autokult.pl/1994-bentley-java-zapomniane-koncepty,6808031437469313a | tytuł = 1994 Bentley Java [zapomniane koncepty] | język = pl | data dostępu = 2022-10-22}}</ref>. Samochód utrzymano w typowym dla brytyjskiej firmy nurcie, z foremną, klasyczną sylwetką z dużą ilością chromowanych ozdobników i masywną, chromowaną atrapą chłodnicy<ref name=":1" />. Charakterystycznym detalem były nie okrągłe i nie prostokątne, lecz agresywnie ukształtowane, strzeliste reflektory odróżniające Javę od innych modeli [[Bentley]]a w latach 90<ref name=":1" />.

Jako bazę techniczną dla Bentleya Java wykorzystano płytę podłogową [[BMW serii 5#Czwarta generacja|BMW serii 5 (E39)]]<ref name=":3" /> dzięki prowadzonej w połowie lat 90. kompleksowe współpracy z niemiecką firmą<ref>{{Cytuj stronę | url = https://3dosetki.pl/aktualnosci/historia-bentleya | tytuł = Bentley – Historia ikony od A do Z | język = pl | data dostępu = 2022-10-22}}</ref>. W czasie gdy prototyp napędzany był przez 3,5 litrowe podwójnie turbodoładowane V8<ref name=":3" />, tak produkcyjny model wykorzystał inny silnik [[BMW]] w postaci 4-litrowego V8<ref name=":3" />. Podobnie jak inny specjalny model [[Bentley Phoenix|Phoenix]] opracowany dla sułtana [[Brunei]], także i Bentley Java powstał w trzech wariantach nadwoziowych: jako 2-drzwiowe [[coupé]], 2-drzwiowy [[kabriolet]] z miękkim składanym dachem oraz nietypowe dla brytyjskiej firmy, 5-drzwiowe [[kombi (nadwozie)|kombi]] charakteryzujące się skróconym rozstawem osi<ref name=":3" />. Była to kluczowa różnica w stosunku do prototypu, który powstał tylko jako 2-drzwiowe [[coupé-kabriolet]] z twardym składanym dachem.

=== Sprzedaż ===
Bentley Java powstał na wyłączne zamówienie sułtana [[Brunei]], będąc jednocześnie jednym z najliczniej wyprodukowanych specjalnych modeli brytyjskiej firmy w połowie lat 90. XX. W zakładach produkcyjnych MGA Developments w brytyjskim [[Coventry]]<ref name=":3" /> powstało łącznie 18 sztuk unikatowego modelu<ref name=":3" />, po 6 na każdy z wariantów nadwoziowych<ref name=":3" /> i wyróżniając się różnymi kolorami lakieru<ref name=":3" />. Java wytwarzany był przez 2 lata, między 1994 a 1996 rokiem<ref name=":3" />, trafiając po ukończeniu transportem lotniczym do magazynu kolekcji monarchy [[Brunei]].

=== Silnik ===
* [[V8 (silnik)|V8]] 4,0l BMW

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Bentley}}

[[Kategoria:Samochody Bentley|Java]]
[[Kategoria:Samochody luksusowe]]
[[Kategoria:Samochody z napędem AWD]]
[[Kategoria:Coupé]]
[[Kategoria:Kabriolety]]
[[Kategoria:Kombi]]
[[Kategoria:Samochody z lat 90.]]

title: Bentley Java

Producent: Bentley

Projektant: Graham Hull

Zaprezentowany: Marzec 1994

Miejsce produkcji: Coventry

Segment: F

Typy nadwozia: 2-drzwiowe coupé · 2-drzwiowy kabriolet · 5-drzwiowe kombi

Skrzynia biegów: 4-biegowa automatyczna

Napęd: tylny

Pokrewne: BMW serii 5


text:
# Jakub Filip Kierzkowski
Jakub Filip Kierzkowski herbu Krzywda (ur. 17 kwietnia 1771 w Smoszewie, zm. 1862) – polski żołnierz, pamiętnikarz, uczestnik powstania listopadowego.

## Życiorys
Pochodził z wielkopolskiej linii Kierzkowskich, rodu wzmiankowanego już w XV wieku, wywodzącego się z Kierzkowa w Ziemi Radomskiej.
W sierpniu 1788 zaciągnął się do wojska. Służbę rozpoczął jako kadet w 1 regimencie pieszym koronnym. Rok później awansuje na kaprala. Prawdopodobnie w tym stopniu wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1792. Wziął również udział w powstaniu kościuszkowskim, w bitwach pod Racławicami i Szczekocinami oraz obronie Warszawy. Walczył na Saint-Domingue w oddziałach utworzonych z żołnierzy Legionów Polskich we Włoszech pod dowództwem Karola Kniaziewicza, a w 1812 wziął udział w wyprawie moskiewskiej i kolejno w powstaniu listopadowym.
Jest autorem pamiętnika – „Pamiętniki Jakuba Filipa Kierzkowskiego kapitana wojska francuskiego, kawalera Krzyża Legii Honorowej, a na ostatku majora wojska polskiego 1831 roku” (I wyd. 1866).
Miał trzech synów i córkę. Jednym z jego synów był Aleksander Edward Kierzkowski, polityk kanadyjski, pierwszy poseł polskiego pochodzenia w kanadyjskiej Izbie Gmin.

title: Jakub Filip Kierzkowski

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Jakub Filip Kierzkowski
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Krzywda.svg
 |opis herbu        = [[Krzywda (herb szlachecki)]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           =
 |data urodzenia    = [[1771]]
 |miejsce urodzenia = Smoszew
 |data śmierci      = [[1862]]
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            = Maciej Kierzkowski
 |matka             = Marianna Garnysz
 |mąż               =
 |żona              =
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       = {{order|LH}}
 |commons           =
}}
'''Jakub Filip Kierzkowski''' [[Krzywda (herb szlachecki)|herbu Krzywda]] (ur. 17 kwietnia [[1771]] w [[Smoszew]]ie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://d-w.pl/event.php?ev=3058 | tytuł = 17 kwietnia 1771 r. | opublikowany = Kalendarium Południowej Wielkopolski | język = pl | data dostępu = 2018-10-12}}</ref>, zm. [[1862]]) – [[Polacy|polski]] żołnierz, [[pamiętnik]]arz, uczestnik [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]].

== Życiorys ==
Pochodził z wielkopolskiej linii Kierzkowskich, rodu wzmiankowanego już w XV wieku, wywodzącego się z Kierzkowa w Ziemi Radomskiej.

W sierpniu [[1788]] zaciągnął się do wojska. Służbę rozpoczął jako kadet w [[1 Regiment Pieszy Koronny|1 regimencie pieszym koronnym]]. Rok później awansuje na kaprala. Prawdopodobnie w tym stopniu wziął udział w [[wojna polsko-rosyjska 1792|wojnie polsko-rosyjskiej 1792]]. Wziął również udział w [[insurekcja kościuszkowska|powstaniu kościuszkowskim]], w bitwach pod [[Bitwa pod Racławicami|Racławicami]] i [[Bitwa pod Szczekocinami|Szczekocinami]] oraz [[Pierwsze oblężenie Warszawy (1794)|obronie Warszawy]]. Walczył na [[Haiti (wyspa)|Saint-Domingue]] w oddziałach utworzonych z żołnierzy [[Legiony Polskie we Włoszech|Legionów Polskich we Włoszech]] pod dowództwem [[Karol Otto Kniaziewicz|Karola Kniaziewicza]], a w [[1812]] wziął udział w [[inwazja na Rosję (1812)|wyprawie moskiewskiej]] i kolejno w powstaniu listopadowym.
Jest autorem pamiętnika – „Pamiętniki Jakuba Filipa Kierzkowskiego kapitana wojska francuskiego, kawalera Krzyża Legii Honorowej, a na ostatku majora wojska polskiego 1831 roku” (I wyd. [[1866]]).

Miał trzech synów i córkę. Jednym z jego synów był [[Alexandre-Édouard Kierzkowski|Aleksander Edward Kierzkowski]], polityk kanadyjski, pierwszy poseł polskiego pochodzenia w kanadyjskiej [[Izba Gmin Kanady|Izbie Gmin]].

==Przypisy==
{{przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan]]

== Bibliografia ==
* Wielka Ilustrowana Encyklopedja Powszechna, Gutenberg, Kraków, reprint: Moskwa, 1993, t. VII {{ISBN|83-86381-20-5}}
* Jakub Filip Kierzkowski, ''[http://bc.radom.pl/dlibra/doccontent?id=23899 Pamiętniki Jakuba Filipa Kierzkowskiego kapitana wojska francuzkiego, Kawalera Krzyża Legii Honorowej, a na końcu majora wojska polskiego]'', Warszawa 1903

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?query=Jakub_Filip_Kierzkowski&filters=creator:%22Kierzkowski,_Jakub_Filip_(1771--1862)%22,public:1,hasTextContent:0 Pamiętniki Jakuba Filipa Kierzkowskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kierzkowski, Jakub Filip}}
[[Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego]]
[[Kategoria:Wojskowi I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792]]
[[Kategoria:Powstańcy kościuszkowscy]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1797–1807]]
[[Kategoria:Polacy – uczestnicy walk na Saint-Domingue 1802–1803]]
[[Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska)]]
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Kierzkowscy herbu Krzywda|Jakub Filip Kierzkowski]]
[[Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1771]]
[[Kategoria:Zmarli w 1862]]

title: Jakub Filip Kierzkowski

Data i miejsce urodzenia: 1771 · Smoszew

Ojciec: Maciej Kierzkowski

Matka: Marianna Garnysz


text:
# Budynek przy ul. Wola Zamkowa 19 w Toruniu
Budynek przy ul. Wola Zamkowa 19 w Toruniu – dawna siedziba Urzędu Fortyfikacyjnego znajdujący się przy ul. Wola Zamkowa 19 w Toruniu. Obiekt wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków (nr 2150).
Budynek powstał w latach 80. XIX wieku i pierwotnie był siedzibą Urzędu Fortyfikacyjnego Twierdzy Toruń. W okresie międzywojennym w gmachu mieściła się siedziba wojewody pomorskiego, natomiast w drugiej połowie latach 30. umieszczono w nim sztab 4. Dywizji Piechoty. Do 2004 roku w budynku funkcjonowało przedszkole dla dzieci pracowników wojska

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Budynek przy ul. Wola Zamkowa 19 w Toruniu
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Dawna siedziba Urzędu Królewskiej Fortyfikacji w Toruniu.jpg
 |opis zdjęcia          = Budynek widziany od strony wschodniej
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-KP
 |miejscowość           = [[Toruń]]
 |adres                 = [[ulica Wola Zamkowa w Toruniu|ul. Wola Zamkowa]] 19
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = lata 80. XIX wieku
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Toruń
 |współrzędne           = 53°0'43"N 18°36'49"E
 |commons               = Category:19 Wola Zamkowa Street in Toruń
 |www                   =
}}
'''Budynek przy ul. Wola Zamkowa 19 w Toruniu''' – dawna siedziba Urzędu Fortyfikacyjnego znajdujący się przy ul. [[Ulica Wola Zamkowa w Toruniu|Wola Zamkowa]] 19 w [[Toruń|Toruniu]]{{R|nowosci2}}. Obiekt wpisany jest do [[Gminna ewidencja zabytków|gminnej ewidencji zabytków]] (nr 2150){{R|zabytek}}.

Budynek powstał w latach 80. XIX wieku i pierwotnie był siedzibą Urzędu Fortyfikacyjnego [[Twierdza Toruń|Twierdzy Toruń]]{{R|nowosci}}{{R|nowosci2}}. W okresie międzywojennym w gmachu mieściła się siedziba [[Województwo pomorskie (II Rzeczpospolita)|wojewody pomorskiego]], natomiast w drugiej połowie latach 30. umieszczono w nim sztab [[4 Dywizja Piechoty (II RP)|4. Dywizji Piechoty]]. Do 2004 roku w budynku funkcjonowało [[przedszkole]] dla dzieci pracowników wojska{{R|nowosci}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="nowosci">{{Cytuj stronę | url = https://nowosci.com.pl/brak-woli-na-woli-zamkowej/ar/c3-10913265 | tytuł = Brak woli na Woli Zamkowej? | nazwisko = Spandowski | imię = Szymon | data = 2013-01-05 | opublikowany = nowosci.com.pl | data dostępu = 2024-02-17}}</ref>
<ref name="nowosci2">{{Cytuj stronę | url = https://nowosci.com.pl/wojsko-poszlo-przyszli-deweloperzy/ar/c3-10820810 | tytuł = Wojsko poszło, przyszli deweloperzy | nazwisko = Spandowski | imię = Szymon | data = 2016-02-26 | opublikowany = nowosci.com.pl | data dostępu = 2024-02-17}}</ref>
<ref name="zabytek">{{Cytuj książkę | autor = Gmina Miasta Toruń | tytuł = Gminny Program Opieki nad Zabytkami Miasta Torunia na lata 2022–2025 | data = 2021 | strony = 123 | url = https://archiwum.bip.torun.pl/pobierz.php?FileDir=doc&File=847_22_zal_01.pdf}}</ref>
}}

{{Twierdza Toruń}}

[[Kategoria:Wojsko w Toruniu]]
[[Kategoria:Twierdza Toruń]]
[[Kategoria:Obiekty w Toruniu wpisane do gminnej ewidencji zabytków]]

Województwo: kujawsko-pomorskie

Miejscowość: Toruń

Adres: ul. Wola Zamkowa 19

Ukończenie budowy: lata 80. XIX wieku


text:
# Parafia św. Paschalisa w Arszałach
Parafia św. Paschalisa w Arszałach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w dekanacie astańskim w archidiecezji Astany. W parafii posługują księża archidiecezjalni. Według stanu na kwiecień 2024 proboszczem był ks. Jarosław Trachik.

title: Parafia św. Paschalisa w Arszałach

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia
pw. św. Paschalisa
w Arszałach
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = Kazachstan
 |siedziba                = [[Arszały]]
 |adres                   = ul. Respubliki 29-1a, Arszały
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Archidiecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Archidiecezja Astany|Astany]]
 |2. jednostka typ        =
 |2. jednostka nazwa      =
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Kościół parafialny]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół św. Paschalisa w Arszałach]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Jarosław Trachik
 |wezwanie                = [[Paschalis Baylón|św. Paschalisa]]
 |dzień wspomnienia       = wspomnienie św. Paschalisa
17 maja
 |kod mapy                =
 |współrzędne             = 50°50′07,3″N 72°09′57,8″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia św. Paschalisa w [[Arszały|Arszałach]]''' – parafia [[kościół łaciński|rzymskokatolicka]], znajdująca się w dekanacie astańskim w [[Archidiecezja Astany|archidiecezji Astany]]. W parafii posługują księża archidiecezjalni. Według stanu na kwiecień 2024 proboszczem był ks. Jarosław Trachik<ref name=parafia>{{Cytuj stronę | url = https://catholic-kazakhstan.org/prihod-svjatogo-pashalija-arshaly/ | tytuł = PARAFIA ŚW. PASCHALISA we wsi Arshaly | data dostępu = 2024-04-02 | opublikowany = catholic-kazakhstan.org | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Arszały}}
[[Kategoria:Parafie diecezji astańskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Paschalisa]]

title: Parafia · pw. św. Paschalisa · w Arszałach

Państwo: Kazachstan

Siedziba: Arszały

Adres: ul. Respubliki 29-1a, Arszały

Archidiecezja: Astany

Kościół parafialny: Kościół św. Paschalisa w Arszałach

Proboszcz: ks. Jarosław Trachik

Wezwanie: św. Paschalisa

Wspomnienie liturgiczne: wspomnienie św. Paschalisa · 17 maja


text:
# Herb gminy Radzanów (powiat mławski)
Herb gminy Radzanów – jeden z symboli gminy Radzanów, ustanowiony 19 sierpnia 2020.

## Wygląd i symbolika
Herb przedstawia na tarczy w polu czerwonym srebrny grot włóczni z dwoma płatkami lilii, umieszczone na poprzeczce. Jest to nawiązanie do dawnego herbu Radzanowa.

title: Herb gminy Radzanów (powiat mławski)

wikitext:
{{Herb infobox
 |nazwa              = Herb gminy Radzanów
 |grafika            = POL gmina Radzanów (powiat mławski) COA.png
 |opis grafiki       =
 |typ herbu          = gminny
 |alternatywne nazwy =
 |projektant         =
 |wprowadzony        = 19 sierpnia 2020
 |ostatnie zmiany    =
 |wycofany           =
 |commons            =
}}
'''Herb gminy Radzanów''' – jeden z symboli [[Radzanów (gmina w powiecie mławskim)|gminy Radzanów]], ustanowiony 19 sierpnia 2020<ref name=":0">{{cytuj |tytuł = Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego |data dostępu = 2022-11-14 |opublikowany = Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego |url = https://edziennik.mazowieckie.pl/legalact/2020/9501/ |język = pl}}</ref>.

== Wygląd i symbolika ==
[[Herb]] [[Blazonowanie|przedstawia]] na [[Tarcza herbowa|tarczy]] w polu czerwonym srebrny grot włóczni z dwoma płatkami lilii, umieszczone na poprzeczce. Jest to nawiązanie do dawnego herbu [[Radzanów (powiat mławski)|Radzanowa]]<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Herby gmin województwa mazowieckiego|Radzanów]]
[[Kategoria:Radzanów (gmina w powiecie mławskim)]]

title: Herb gminy Radzanów

Typ herbu: gminny

Wprowadzony: 19 sierpnia 2020


text:
# 1. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych
1. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych odbyła się 25 lutego 1995 roku w Universal Studios w Los Angeles.

## Laureaci i nominowani
Laureaci nagród wyróżnieni są wytłuszczeniem

### Produkcje kinowe

#### Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej
- Tom Hanks − Forrest Gump
  - Morgan Freeman − Skazani na Shawshank
  - Paul Newman − Naiwniak
  - Tim Robbins − Skazani na Shawshank
  - John Travolta − Pulp Fiction

#### Wybitny występ aktorki w roli pierwszoplanowej
- Jodie Foster − Nell
  - Jessica Lange − Błękit nieba
  - Meg Ryan − Kiedy mężczyzna kocha kobietę
  - Susan Sarandon − Klient
  - Meryl Streep − Dzika rzeka

#### Wybitny występ aktora w roli drugoplanowej
- Martin Landau − Ed Wood
  - Samuel L. Jackson − Pulp Fiction
  - Chazz Palminteri − Strzały na Broadwayu
  - Gary Sinise − Forrest Gump
  - John Turturro − Quiz Show

#### Wybitny występ aktorki w roli drugoplanowej
- Dianne Wiest − Strzały na Broadwayu
  - Jamie Lee Curtis − Prawdziwe kłamstwa
  - Sally Field − Forrest Gump
  - Uma Thurman − Pulp Fiction
  - Robin Wright Penn − Forrest Gump

### Produkcje telewizyjne

#### Wybitny występ aktora w miniserialu lub filmie telewizyjnym
- Raúl Juliá − Sezon w piekle
  - James Garner − The Rockford Files: I Still Love L.A.
  - John Malkovich − Jądro ciemności
  - Gary Sinise − Bastion
  - Forest Whitaker − Wróg wewnętrzny

#### Wybitny występ aktorki w miniserialu lub filmie telewizyjnym
- Joanne Woodward − Jeden dzień z życia pewnej pary
  - Katharine Hepburn − Tamta Gwiazdka
  - Diane Keaton − Amelia Earhart: Ostatni lot
  - Sissy Spacek − Miejsce dla Annie
  - Cicely Tyson − Wdowa po konfederacie mówi wszystko

#### Wybitny występ aktora w serialu dramatycznym
- Dennis Franz − Nowojorscy gliniarze
  - Héctor Elizondo − Szpital Dobrej Nadziei
  - Mandy Patinkin − Szpital Dobrej Nadziei
  - Tom Skerritt − Gdzie diabeł mówi dobranoc
  - Patrick Stewart − Star Trek: Następne pokolenie

#### Wybitny występ aktorki w serialu dramatycznym
- Kathy Baker − Gdzie diabeł mówi dobranoc
  - Swoosie Kurtz − Sisters
  - Angela Lansbury − Napisała: Morderstwo
  - Jane Seymour − Doktor Quinn
  - Cicely Tyson − Sweet Justice

#### Wybitny występ aktora w serialu komediowym
- Jason Alexander − Kroniki Seinfelda
  - John Goodman − Roseanne
  - Kelsey Grammer − Frasier
  - David Hyde Pierce − Frasier
    - Paul Reiser − Szaleję za tobą

#### Wybitny występ aktorki w serialu komediowym
- Helen Hunt − Szaleję za tobą
  - Candice Bergen − Murphy Brown
  - Ellen DeGeneres − Ellen
  - Julia Louis-Dreyfus − Kroniki Seinfelda
  - Roseanne Barr − Roseanne

#### Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu dramatycznym
- Nowojorscy gliniarze
  - Szpital Dobrej Nadziei
  - Ostry dyżur
  - Prawo i porządek
  - Gdzie diabeł mówi dobranoc

#### Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu komediowym
- Kroniki Seinfelda
  - Frasier
  - Szaleję za tobą
  - Murphy Brown
  - Przystanek Alaska

### Nagroda za osiągnięcia życia
- George Burns

wikitext:
{{Gala infobox
 |          nazwa = 1. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych
 |        grafika =
 | podpis grafiki =
 |           data = [[25 lutego]] [[1995]]
 |        miejsce = [[Los Angeles]]
 |          wstęp =
 |    prowadzenie =
 |      producent =
 |        reżyser =
 |           czas =
 |         stacja =
 |     poprzednia =
 |       następna = [[2. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych|2. ►]]
}}
'''1. ceremonia wręczenia [[Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych|nagród Gildii Aktorów Ekranowych]]''' odbyła się [[25 lutego]] [[1995]] roku w Universal Studios w [[Los Angeles]].

== Laureaci i nominowani ==
; Laureaci nagród wyróżnieni są wytłuszczeniem

=== Produkcje kinowe ===
==== Wybitny występ aktora w roli pierwszoplanowej ====
* '''[[Tom Hanks]] − ''[[Forrest Gump (film)|Forrest Gump]]'''''
** [[Morgan Freeman]] − ''[[Skazani na Shawshank (film)|Skazani na Shawshank]]''
** [[Paul Newman]] − ''[[Naiwniak]]''
** [[Tim Robbins]] − ''[[Skazani na Shawshank (film)|Skazani na Shawshank]]''
** [[John Travolta]] − ''[[Pulp Fiction]]''

==== Wybitny występ aktorki w roli pierwszoplanowej ====
* '''[[Jodie Foster]] − ''[[Nell (film)|Nell]]'''''
** [[Jessica Lange]] − ''[[Błękit nieba (film)|Błękit nieba]]''
** [[Meg Ryan]] − ''[[Kiedy mężczyzna kocha kobietę]]''
** [[Susan Sarandon]] − ''[[Klient (film 1994)|Klient]]''
** [[Meryl Streep]] − ''[[Dzika rzeka (film 1994)|Dzika rzeka]]''

==== Wybitny występ aktora w roli drugoplanowej ====
* '''[[Martin Landau]] − ''[[Ed Wood (film)|Ed Wood]]'''''
** [[Samuel L. Jackson]] − ''[[Pulp Fiction]]''
** [[Chazz Palminteri]] − ''[[Strzały na Broadwayu]]''
** [[Gary Sinise]] − ''[[Forrest Gump (film)|Forrest Gump]]''
** [[John Turturro]] − ''[[Quiz Show]]''

==== Wybitny występ aktorki w roli drugoplanowej ====
* '''[[Dianne Wiest]] − ''[[Strzały na Broadwayu]]'''''
** [[Jamie Lee Curtis]] − ''[[Prawdziwe kłamstwa]]''
** [[Sally Field]] − ''[[Forrest Gump (film)|Forrest Gump]]''
** [[Uma Thurman]] − ''[[Pulp Fiction]]''
** [[Robin Wright|Robin Wright Penn]] − ''[[Forrest Gump (film)|Forrest Gump]]''

=== Produkcje telewizyjne ===
==== Wybitny występ aktora w miniserialu lub filmie telewizyjnym ====
* '''[[Raúl Juliá]] − ''[[Sezon w piekle]]'''''
** [[James Garner]] − ''[[The Rockford Files: I Still Love L.A.]]''
** [[John Malkovich]] − ''[[Jądro ciemności (film)|Jądro ciemności]]''
** [[Gary Sinise]] − ''[[Bastion (serial telewizyjny)|Bastion]]''
** [[Forest Whitaker]] − ''[[Wróg wewnętrzny]]''

==== Wybitny występ aktorki w miniserialu lub filmie telewizyjnym ====
* '''[[Joanne Woodward]] − ''[[Jeden dzień z życia pewnej pary]]'''''
** [[Katharine Hepburn]] − ''[[Tamta Gwiazdka]]''
** [[Diane Keaton]] − ''[[Amelia Earhart: Ostatni lot]]''
** [[Sissy Spacek]] − ''[[Miejsce dla Annie]]''
** [[Cicely Tyson]] − ''[[Wdowa po konfederacie mówi wszystko]]''

==== Wybitny występ aktora w serialu dramatycznym ====
* '''[[Dennis Franz]] − ''[[Nowojorscy gliniarze]]'''''
** [[Héctor Elizondo]] − ''[[Szpital Dobrej Nadziei]]''
** [[Mandy Patinkin]] − ''[[Szpital Dobrej Nadziei]]''
** [[Tom Skerritt]] − ''[[Gdzie diabeł mówi dobranoc]]''
** [[Patrick Stewart]] − ''[[Star Trek: Następne pokolenie]]''

==== Wybitny występ aktorki w serialu dramatycznym ====
* '''[[Kathy Baker]] − ''[[Gdzie diabeł mówi dobranoc]]'''''
** [[Swoosie Kurtz]] − ''[[Sisters (serial telewizyjny)|Sisters]]''
** [[Angela Lansbury]] − ''[[Napisała: Morderstwo]]''
** [[Jane Seymour (aktorka)|Jane Seymour]] − ''[[Doktor Quinn]]''
** [[Cicely Tyson]] − ''[[Sweet Justice]]''

==== Wybitny występ aktora w serialu komediowym ====
* '''[[Jason Alexander]] − ''[[Kroniki Seinfelda]]'''''
** [[John Goodman]] − ''[[Roseanne]]''
** [[Kelsey Grammer]] − ''[[Frasier]]''
** [[David Hyde Pierce]] − ''[[Frasier]]''
*** [[Paul Reiser]] − ''[[Szaleję za tobą]]''

==== Wybitny występ aktorki w serialu komediowym ====
* '''[[Helen Hunt]] − ''[[Szaleję za tobą]]'''''
** [[Candice Bergen (aktorka)|Candice Bergen]] − ''[[Murphy Brown]]''
** [[Ellen DeGeneres]] − ''[[Ellen (serial telewizyjny)|Ellen]]''
** [[Julia Louis-Dreyfus]] − ''[[Kroniki Seinfelda]]''
** [[Roseanne Barr]] − ''[[Roseanne]]''

==== Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu dramatycznym ====
* '''''[[Nowojorscy gliniarze]]'''''
** ''[[Szpital Dobrej Nadziei]]''
** ''[[Ostry dyżur (serial telewizyjny)|Ostry dyżur]]''
** ''[[Prawo i porządek]]''
** ''[[Gdzie diabeł mówi dobranoc]]''

==== Wybitny występ zespołu aktorskiego w serialu komediowym ====
* '''''[[Kroniki Seinfelda]]'''''
** ''[[Frasier]]''
** ''[[Szaleję za tobą]]''
** ''[[Murphy Brown]]''
** ''[[Przystanek Alaska]]''

=== Nagroda za osiągnięcia życia ===
* [[George Burns]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/Sections/Awards/Screen_Actors_Guild_Awards/1995 | tytuł = IMDb | opublikowany = imdb.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20090129105706/http://www.imdb.com/Sections/Awards/Screen_Actors_Guild_Awards/1995 | zarchiwizowano = 2009-01-29}}

{{Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych}}

[[Kategoria:Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych]]
[[Kategoria:1994 w filmie]]
[[Kategoria:1995 w Stanach Zjednoczonych]]

Data: 25 lutego 1995

Miejsce: Los Angeles


text:
# Kościół Bożego Ciała w Bytomiu
Kościół Bożego Ciała w Bytomiu – rzymskokatolicka świątynia położona w diecezji gliwickiej w Miechowicach, dzielnicy Bytomia przy ul. Kasztanowej 3.

## Historia i wyposażenie
Kościół w Bytomiu-Miechowicach wzniesiony został w latach 1914–1917 na podstawie projektu architekta Teodora Ehla. Budowę rozpoczęto 1 kwietnia 1914 roku. Prace zostały wykonane pod bezpośrednim kierownictwem proboszcza miechowickiej parafii Świętego Krzyża księdza prałata Jana Kubotha. Kościół ma 48 metrów długości, 29 metrów szerokości i powierzchnię 777 m². Budowę kościoła ukończono w 1917 roku. Uroczystej konsekracji dokonał 6 października 1917 roku ówczesny arcybiskup metropolita wrocławski kardynał Adolf Bertram. Parafia została erygowana 1 maja 1918 roku. Kościół Bożego Ciała jest trójnawową bazyliką, murowany z cegły i otynkowany, wzniesiony na planie krzyża łacińskiego. Wystrój kościoła jest stylowy, stanowi połączenie nowoczesnego funkcjonalizmu z neobarokiem. Obrazuje życie, mękę, śmierć i chwałę Chrystusa. Powstał wówczas imponujących rozmiarów ołtarz główny z pięknym obrazem przedstawiającym Ostatnią Wieczerzę namalowanym przez nieznanego artystę szkoły monachijskiej (być może namalowany został przez Antona Figla z Monachium, współpracującego w Bytomiu z Teodorem Ehlem). Obecnie główny ołtarz zdobią także rzeźby przedstawiające święta Jadwigę i świętego Jacka. Z tego okresu pochodzą też ołtarze boczne: Najświętszej Maryi Panny, Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Bolesnej. W latach 1951 – 1969 uzupełniono wystrój wnętrza kościoła o kolejne ołtarze: świętego Franciszka, świętego Krzyża, III upadku Pana Jezusa pod krzyżem, Pana Jezusa na Górze Oliwnej, świętej Barbary i ołtarz soborowy, chrzcielnicę w formie osobnego ołtarza, ambonę.  Wszystkie prace rzeźbione w drewnie i polichromowane, utrzymane w bardzo stylowym neobaroku wykonał artysta rzeźbiarz Franciszek Masorz z Rybnika.
 Malowidło ścienne na łuku przed prezbiterium przedstawiające „cudowne rozmnożenie chleba” zniszczone pod wpływem działania szkód górniczych, zostało w 1989 roku odtworzone przez malarza Pawła Majoka. Wieża o wysokości 47 metrów została ukończona 24 lipca 1915 roku. Zgodnie z projektem hełm wieży miał być pokryty blachą miedzianą, lecz ze względu na II wojnę światową został wykonany z dachówek, po remoncie w 1980 roku dach wyłożono blachą cynkową, następnie wymieniono pokrycie na blachę miedzianą w czasie remontu 1996 roku. W narożach wieży tworzących boki ośmiokąta usytuowane są rzeźby symbolizujące czterech ewangelistów: anioł (święty Mateusz), byk (święty Łukasz), lew (święty Marek) i orzeł (święty Jan). Tutaj także umiejscowiono cztery zegary.
W latach 1941–1945 wikariuszem w tutejszym kościele był Jan Frenzel.

## Proboszczowie[3]
- 1918 – 1919: ks. Stanisław Śmieja (administrator)[4]
- 1919 – 1936: ks. Augustyn Demski
- 1936 – 1942: ks. Józef Cichoń
- 1942 – 1978: ks. Jan Sossalla
- 1978 – 1994: ks. Hubert Nalewaja
- od 1994: ks. Henryk Oleś

title: Kościół Bożego Ciała w Bytomiu

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Bożego Ciała w Miechowicach
 |nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   =
A/553/2019 z 12.09.2019 (woj. śląskie)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://wkz.katowice.pl/files/repozytorium%20plik%C3%B3w/WYKAZY/REJESTR%20A.pdf | tytuł = Wykaz wpisanych obiektów do rejestru zabytków w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 1 listopada 2019 r. | opublikowany = wkz.katowice.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20200603112708/http://wkz.katowice.pl/files/repozytorium%20plik%C3%B3w/WYKAZY/REJESTR%20A.pdf | zarchiwizowano = 2020-06-03}} {{lang|pl}} wkz.katowice.pl [dostęp 2019-11-02]</ref>
- A/1627/96 z 30.04.1996 (dawne woj. katowickie)<ref>{{zabytek|śląskie}}</ref>
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Bytom - kościół Bożego Ciała 01.jpg
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = Polska
 |miejscowość               = [[Bytom]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Parafia Bożego Ciała w Bytomiu-Miechowicach|Bożego Ciała w Bytomiu-Miechowicach]]
 |administratura typ        = Parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa|Bożego Ciała]]
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = [[1914]]–[[1917|17]]
 |data konsekracji          = [[6 października]] [[1917]]
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      = [[architektura neobarokowa|neobarokowy]]
 |architekt                 = Teodor Ehl
 |materiał budowlany        = [[cegła]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Bytom
 |współrzędne               = 50°21′54.09″N 18°51′0.26″E
 |commons                   = Category:Corpus Christi church in Miechowice (Bytom)
 |www                       =
}}
'''Kościół Bożego Ciała w Bytomiu''' – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] [[świątynia]] położona w [[diecezja gliwicka|diecezji gliwickiej]] w [[Miechowice|Miechowicach]], dzielnicy [[Bytom]]ia przy ul. Kasztanowej 3.

== Historia i wyposażenie ==
[[Plik:MOs810 WG 2018 8 Zaleczansko Slaski (Corpus Christi church in Miechowice, Bytom) (5).jpg|thumb|left|200px|Wnętrze]]
[[Plik:Carl Berschdorf Corpus-Christi (Beuten-OS).jpg|thumb|left|200px|Organy Carla Berschdorfa]]
Kościół w Bytomiu-[[Miechowice|Miechowicach]] wzniesiony został w latach 1914–1917 na podstawie projektu architekta [[Theodor Ehl|Teodora Ehla]]. Budowę rozpoczęto 1 kwietnia 1914 roku. Prace zostały wykonane pod bezpośrednim kierownictwem proboszcza miechowickiej [[Parafia Świętego Krzyża w Bytomiu-Miechowicach|parafii Świętego Krzyża]] księdza prałata Jana Kubotha. Kościół ma 48 metrów długości, 29 metrów szerokości i powierzchnię 777 m². Budowę kościoła ukończono w 1917 roku. Uroczystej konsekracji dokonał 6 października 1917 roku ówczesny [[arcybiskup]] [[Biskupi wrocławscy|metropolita]] [[Archidiecezja wrocławska|wrocławski]] [[kardynał]] [[Adolf Bertram]]. Parafia została [[Erygowanie|erygowana]] 1 maja 1918 roku. Kościół Bożego Ciała jest trójnawową [[bazylika|bazyliką]], murowany z cegły i otynkowany, wzniesiony na planie krzyża łacińskiego. Wystrój kościoła jest stylowy, stanowi połączenie nowoczesnego funkcjonalizmu z [[Architektura neobarokowa|neobarokiem]]. Obrazuje życie, mękę, śmierć i chwałę [[Jezus Chrystus|Chrystusa]]. Powstał wówczas imponujących rozmiarów ołtarz główny z pięknym obrazem przedstawiającym Ostatnią Wieczerzę namalowanym przez nieznanego artystę szkoły monachijskiej (być może namalowany został przez Antona Figla z Monachium, współpracującego w Bytomiu z Teodorem Ehlem). Obecnie główny ołtarz zdobią także rzeźby przedstawiające [[święty|święta]] [[Jadwiga Śląska|Jadwigę]] i świętego [[Jacek Odrowąż|Jacka]]. Z tego okresu pochodzą też ołtarze boczne: [[Maria z Nazaretu|Najświętszej Maryi Panny]], [[Serce Jezusa|Najświętszego Serca Pana Jezusa]] i [[Matka Boska Bolesna|Matki Bożej Bolesnej]]. W latach 1951 – 1969 uzupełniono wystrój wnętrza kościoła o kolejne ołtarze: [[Franciszek z Asyżu|świętego Franciszka]], [[Krzyż Prawdziwy|świętego Krzyża]], [[Droga krzyżowa#Stacje drogi krzyżowej|III upadku Pana Jezusa pod krzyżem]], Pana Jezusa na Górze Oliwnej, świętej [[Barbara z Nikomedii|Barbary]] i ołtarz soborowy, chrzcielnicę w formie osobnego ołtarza, ambonę.  Wszystkie prace rzeźbione w drewnie i polichromowane, utrzymane w bardzo stylowym neobaroku wykonał artysta rzeźbiarz Franciszek Masorz z Rybnika.[[File:Kościół Bożego Ciała Bytom Miechowice - panoramio.jpg|mały|lewo|Empora organowa]] Malowidło ścienne na łuku przed prezbiterium przedstawiające „[[cudowne rozmnożenie chleba]]” zniszczone pod wpływem działania szkód górniczych, zostało w 1989 roku odtworzone przez malarza Pawła Majoka. Wieża o wysokości 47 metrów została ukończona 24 lipca 1915 roku. Zgodnie z projektem hełm wieży miał być pokryty blachą miedzianą, lecz ze względu na [[II wojna światowa|II wojnę światową]] został wykonany z dachówek, po remoncie w 1980 roku dach wyłożono blachą cynkową, następnie wymieniono pokrycie na blachę miedzianą w czasie remontu 1996 roku. W narożach wieży tworzących boki ośmiokąta usytuowane są rzeźby symbolizujące czterech ewangelistów: [[anioł]] (święty [[Mateusz Ewangelista|Mateusz]]), byk (święty [[Łukasz Ewangelista|Łukasz]]), lew (święty [[Marek Ewangelista|Marek]]) i orzeł (święty [[Jan Ewangelista|Jan]]). Tutaj także umiejscowiono cztery zegary.

W latach 1941–1945 wikariuszem w tutejszym kościele był [[Jan Frenzel]].

== Proboszczowie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.bcmiechowice.pl/index.php?strona=ksieza | tytuł = Duchowieństwo | opublikowany = bcmiechowice.pl | data dostępu = 2016-10-08}}</ref> ==
* 1918 – 1919: ks. Stanisław Śmieja (administrator)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.bcmiechowice.pl/index.php?strona=historia | tytuł = Historia parafii | opublikowany = bcmiechowice.pl | data dostępu = 2016-10-08}}</ref>
* 1919 – 1936: ks. Augustyn Demski
* 1936 – 1942: ks. Józef Cichoń
* 1942 – 1978: ks. Jan Sossalla
* 1978 – 1994: ks. Hubert Nalewaja
* od 1994: ks. Henryk Oleś

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.bcmiechowice.pl/ Parafia Bożego Ciała w Miechowicach ]

{{SORTUJ:Bytom}}

[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w Bytomiu|Bożego Ciała]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Bożego Ciała]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Bytomiu (diecezja gliwicka)|Bożego Ciała]]
[[Kategoria:Architektura neobarokowa w województwie śląskim]]
[[Kategoria:Dzieła Theodora Ehla]]
[[Kategoria:Miechowice]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1917]]

title: Kościół Bożego Ciała w Miechowicach

Miejscowość: Bytom

Parafia: Bożego Ciała w Bytomiu-Miechowicach

Wezwanie: Bożego Ciała

Data poświęcenia: 6 października 1917

Styl: neobarokowy

Architekt: Teodor Ehl

Świątynia · • materiał bud.: · • cegła