text:
# Rory Gallagher
Rory Gallagher, właśc. William Rory Gallagher (2 marca 1948 w Ballyshannon, zm. 14 czerwca 1995 w Londynie) – irlandzki gitarzysta bluesowy i rockowy, wirtuoz instrumentu, autor tekstów. Sprzedał ponad 30 milionów płyt.

## Życiorys
Urodził się w Ballyshannon w hrabstwie Donegal, lecz dorastał na południu Irlandii w mieście Cork. Obcowanie z folkiem irlandzkim odegrało ogromny wpływ na ukształtowanie się jego stylu gitarowego.
W 1966 roku stworzył blues-rockowe trio Taste, w którym pełnił rolę wokalisty oraz gitarzysty grającego na gitarze prowadzącej. Współpracował z najwybitniejszymi przedstawicielami gatunku takimi jak Roger Glover (basista Deep Purple), Muddy Waters, Junior Wells czy Jerry Lee Lewis. W 1971 roku, po rozpadzie grupy Taste, rozpoczął swoją solową karierę, a towarzyszyli mu basista Gerry McAvoy i perkusista Wilgar Campbell. Jego prawą ręką był klawiszowiec Lou Martin, który podczas koncertów dostarczał Gallagherowi tematów do gitarowych improwizacji, sam także często improwizował.
Rory Gallagher sprzedał na całym świecie ponad 30 milionów płyt, ale uznanie fanów zyskał głównie dzięki swoim występom „na żywo” przed publicznością. Jego występy cechowała niespotykana u innych wykonawców żywiołowość i charyzma, wirtuozeria instrumentu oraz długie improwizacje (także wokalne) z użyciem najróżniejszych, spontanicznie wykorzystywanych, technik.
Uznawany jest za prekursora hard rocka oraz, dzięki oryginalnemu wizerunkowi scenicznemu (wytarte spodnie, naciągnięta kraciasta koszula, starty lakier z gitary), także grunge'u. Gallagher grał również irlandzki folk i jazz-rock. Oprócz wielu własnych kompozycji (z czego najbardziej znane to: „A Million Miles Away”, „Tatoo'd Lady”, „Bad Penny”, „Shadow Play” i „Moonchild”) wykonywał także standardy bluesowe, między innymi Muddy Watersa („I Wonder Who”, „Gypsy Woman”), J.B. Hutto’ego („Too Much Alcohol”), Tony’ego Joe White’a („As the Crow Flies”), Blind Boy Fullera („Pistol Slapper Blues”), Otisa Rusha („It Takes Time”) oraz „Bullfrog Blues”. Twórczość Gallaghera wywarła duży wpływ na takich muzyków jak Joe Bonamassa, The Edge z U2, Slash z Guns N’ Roses, Johnny Marr z The Smiths, Glenn Tipton z Judas Priest czy Brian May z Queen. W 1975 roku był brany pod uwagę jako następca Micka Taylora w brytyjskiej grupie rockowej The Rolling Stones, oraz w zespole Deep Purple po odejściu Ritchie Blackmore’a.
W 1972 zajął pierwsze miejsce na liście Melody Maker's Top Musician of the Year, detronizując tym samym Erica Claptona. Do końca lat 70. regularnie wydawał nowy materiał, w latach 80. jednak jego kariera zwolniła, przez ostatnie 15 lat życia wydał jedynie 3 albumy. We wrześniu roku 1976 odwiedził Polskę, dając trzy koncerty (w Gdańsku, Katowicach i Warszawie).
Rory był typem outsidera, człowieka pochłoniętego twórczością, który stronił od bliskich relacji międzyludzkich. Mimo to nawiązał wiele prywatnych i scenicznych znajomości z takimi muzykami jak Van Morrison, Eric Clapton czy Jimmy Page. W swoich tekstach wyrażał ideał wolności i życia w drodze. Często śpiewał również o byciu bluesmanem, bywalcem motelów, pubów i ulicy („Too Much Alcohol”, „Bourbon”, „Tatoo'd Lady”). Nigdy się nie ożenił ani nie miał dzieci. Zmarł w wyniku powikłań po przeprowadzonym przeszczepie wątroby w 1995 roku.
W Ballyshannon znajduje się poświęcone mu muzeum.

## Instrumenty
Gallagher używał przede wszystkim własnoręcznie modyfikowanego Fendera Stratocastera z 1961 roku. Rzadziej używanymi gitarami były: Fender Telecaster, Fender Esquire, National Resonator czy Danelectro Silvertone. Utwory akustyczne wykonywał na Martinie D35 i Electro-Acoustic Takamine.

## Dyskografia
Zobacz też dyskografię zespołu Taste.

### Albumy studyjne
- Rory Gallagher (1971)
- Deuce (1971)
- Blueprint (1973)
- Tattoo (1973)
- Against the Grain (1975)
- Calling Card (1976)
- Photo Finish (1978)
- Top Priority (1979)
- Jinx (1982)
- Defender (1987)
- Fresh Evidence (1990)
- Notes From San Francisco (2011)

### Albumy na żywo
- Live in Europe (1972)
- Irish Tour (1974)
- Stage Struck (1980)
- BBC Sessions (1999)
- Wheels Within Wheels (2003)
- Live at Montreux (2006)
- Notes From San Francisco (2011)

## Filmografia
- Message to Love: The Isle of Wight Festival (mat. archiwalne, 1997, film dokumentalny, reżyseria: Murray Lerner)[5]

title: Rory Gallagher

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Rory Gallagher
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Rory Gallagher.jpg
 |opis zdjęcia          = Rory Gallagher, 1977
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = William Rory Gallagher
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 2 marca 1948
 |miejsce urodzenia     = [[Ballyshannon]]
 |data śmierci          = 14 czerwca 1995
 |miejsce śmierci       = [[Londyn]]
 |instrument            = [[gitara]], [[sitar]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[rock]], [[hard rock]], [[blues]], [[blues-rock]]
 |zawód                 =
 |aktywność             = 1963–1995
 |wydawnictwo           = [[Polydor Records]]
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[Taste]]
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Rory Gallagher
 |www                   = http://www.rorygallagher.com
}}
'''Rory Gallagher''', właśc. '''William Rory Gallagher'''<ref name="All">{{cytuj stronę|url=https://www.allmusic.com/artist/rory-gallagher-p4333/biography|tytuł=Biografia Rory Gallaghera na stronie allmusic.com|opublikowany=allmusic.com|data dostępu=2011-06-17|autor=Richard Skelly|język=en}}</ref> ([[2 marca]] [[1948]] w [[Ballyshannon]], zm. [[14 czerwca]] [[1995]] w [[Londyn]]ie)<ref name="All"/><ref name="NYT">{{cytuj stronę| url = http://www.nytimes.com/1995/06/17/obituaries/rory-gallagher-rock-musician-46.html?scp=1&sq=Rory%20Gallagher%20dies&st=cse | tytuł = Rory Gallagher, Rock Musician, 46 | data dostępu = 2011-06-14 | opublikowany = nytimes.com | data = 1995-06-17 | język = en}}</ref> – irlandzki gitarzysta [[blues]]owy i [[rock]]owy, [[wirtuoz]] instrumentu, autor tekstów. Sprzedał ponad 30 milionów płyt<ref>{{Cytuj |tytuł = Irish Connections - A Magazine For The Irish Worldwide |data = 2008-05-11 |data dostępu = 2023-03-24 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20080511184853/http://www.irishconnectionsmag.com/archives/v3i3/g.htm}}</ref>.

== Życiorys ==
Urodził się w [[Ballyshannon]] w [[Hrabstwo|hrabstwie]] [[Donegal (hrabstwo)|Donegal]], lecz dorastał na południu [[Irlandia|Irlandii]] w mieście [[Cork]]. Obcowanie z folkiem irlandzkim odegrało ogromny wpływ na ukształtowanie się jego stylu gitarowego.

W 1966 roku stworzył blues-rockowe trio [[Taste]], w którym pełnił rolę [[śpiew|wokalisty]] oraz [[Gitarzysta|gitarzysty]] grającego na [[Gitara prowadząca|gitarze prowadzącej]]. Współpracował z najwybitniejszymi przedstawicielami gatunku takimi jak [[Roger Glover]] ([[basista]] [[Deep Purple]]), [[Muddy Waters]], [[Junior Wells]] czy [[Jerry Lee Lewis]]. W 1971 roku, po rozpadzie grupy Taste, rozpoczął swoją solową [[Kariera|karierę]], a towarzyszyli mu [[basista]] [[Gerry McAvoy]] i [[Perkusja|perkusista]] [[Wilgar Campbell]]. Jego prawą ręką był [[klawiszowiec]] [[Lou Martin]], który podczas koncertów dostarczał Gallagherowi tematów do gitarowych improwizacji, sam także często improwizował.

Rory Gallagher sprzedał na całym świecie ponad 30 milionów płyt, ale uznanie [[fan]]ów zyskał głównie dzięki swoim występom „[[na żywo]]” przed [[Publiczność|publicznością]]. Jego występy cechowała niespotykana u innych wykonawców żywiołowość i charyzma, wirtuozeria instrumentu oraz długie [[Improwizacja (muzyka)|improwizacje]] (także wokalne) z użyciem najróżniejszych, spontanicznie wykorzystywanych, technik.

Uznawany jest za prekursora [[hard rock]]a oraz, dzięki oryginalnemu wizerunkowi scenicznemu (wytarte spodnie, naciągnięta kraciasta koszula, starty lakier z gitary), także [[grunge]]'u. Gallagher grał również irlandzki [[Muzyka folkowa|folk]] i [[jazz-rock]]. Oprócz wielu własnych kompozycji (z czego najbardziej znane to: „A Million Miles Away”, „Tatoo'd Lady”, „Bad Penny”, „Shadow Play” i „Moonchild”) wykonywał także standardy bluesowe, między innymi [[Muddy Waters]]a („I Wonder Who”, „Gypsy Woman”), [[J.B. Hutto]]’ego („Too Much Alcohol”), [[Tony Joe White|Tony’ego Joe White’a]] („As the Crow Flies”), [[Blind Boy Fuller]]a („Pistol Slapper Blues”), [[Otis Rush|Otisa Rusha]] („It Takes Time”) oraz „Bullfrog Blues”. Twórczość Gallaghera wywarła duży wpływ na takich muzyków jak [[Joe Bonamassa]], [[The Edge]] z [[U2]], [[Slash]] z [[Guns N’ Roses]], [[Johnny Marr]] z [[The Smiths]], [[Glenn Tipton]] z [[Judas Priest]] czy [[Brian May]] z [[Queen]]. W 1975 roku był brany pod uwagę jako następca [[Mick Taylor|Micka Taylora]] w brytyjskiej grupie rockowej [[The Rolling Stones]], oraz w zespole Deep Purple po odejściu Ritchie Blackmore’a.

W 1972 zajął pierwsze miejsce na liście ''[[Melody Maker]]'''s Top Musician of the Year, detronizując tym samym [[Eric Clapton|Erica Claptona]]. Do końca lat 70. regularnie wydawał nowy materiał, w latach 80. jednak jego kariera zwolniła, przez ostatnie 15 lat życia wydał jedynie 3 albumy. We wrześniu roku 1976 odwiedził Polskę, dając trzy koncerty (w Gdańsku, Katowicach i Warszawie)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.roryon.com/time.html | tytuł = Rory Gallagher Timeline | data dostępu = 2015-04-28 | autor = Joachim Matz  | opublikowany = | data = | język = en }}</ref>.

Rory był typem [[outsider]]a, człowieka pochłoniętego twórczością, który stronił od bliskich relacji międzyludzkich. Mimo to nawiązał wiele prywatnych i scenicznych znajomości z takimi muzykami jak [[Van Morrison]], [[Eric Clapton]] czy [[Jimmy Page]]. W swoich tekstach wyrażał ideał wolności i życia w drodze. Często śpiewał również o byciu [[bluesman]]em, bywalcem motelów, pubów i ulicy („Too Much Alcohol”, „Bourbon”, „Tatoo'd Lady”). Nigdy się nie ożenił ani nie miał dzieci. Zmarł w wyniku [[Powikłanie|powikłań]] po przeprowadzonym [[Przeszczep wątroby|przeszczepie wątroby]] w 1995 roku<ref name="All"/><ref name="NYT"/>.

W Ballyshannon znajduje się poświęcone mu [[muzeum]].

== Instrumenty ==
[[Plik:Rory Gallagher's 1961 Fender Stratocaster.jpg|thumb|[[Fender Stratocaster]] Gallaghera na wystawie w Irlandii]]

Gallagher używał przede wszystkim własnoręcznie modyfikowanego [[Fender Stratocaster|Fendera Stratocastera]] z 1961 roku. Rzadziej używanymi gitarami były: [[Fender Telecaster]], [[Fender Esquire]], [[National Resonator]] czy [[Danelectro Silvertone]]. Utwory akustyczne wykonywał na [[Martin D-35|Martinie D35]] i [[Electro-Acoustic Takamine]].

== Dyskografia ==
Zobacz też ''[[Taste#Dyskografia|dyskografię zespołu Taste]]''.

=== Albumy studyjne ===
* ''[[Rory Gallagher (album)|Rory Gallagher]]'' (1971)
* ''[[Deuce]]'' (1971)
* ''[[Blueprint]]'' (1973)
* ''[[Tattoo (album Rory’ego Gallaghera)|Tattoo]]'' (1973)
* ''[[Against the Grain (album)|Against the Grain]]'' (1975)
* ''[[Calling Card]]'' (1976)
* ''[[Photo Finish]]'' (1978)
* ''[[Top Priority]]'' (1979)
* ''[[Jinx]]'' (1982)
* ''[[Defender (album)|Defender]]'' (1987)
* ''[[Fresh Evidence]]'' (1990)
* ''Notes From San Francisco'' (2011)

=== Albumy na żywo ===
* ''[[Live in Europe]]'' (1972)
* ''[[Irish Tour]]'' (1974)
* ''[[Stage Struck]]'' (1980)
* ''[[BBC Sessions (album Rory’ego Gallaghera)|BBC Sessions]]'' (1999)
* ''[[Wheels Within Wheels]]'' (2003)
* ''[[Live at Montreux]]'' (2006)
* ''Notes From San Francisco'' (2011)

== Filmografia ==
* ''Message to Love: The Isle of Wight Festival'' (mat. archiwalne, 1997, film dokumentalny, reżyseria: Murray Lerner)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/title/tt0117028/?ref_=nm_flmg_slf_1 | tytuł = Message to Love: The Isle of Wight Festival (1997) | opublikowany = imdb.com | język = en | data dostępu = 2016-04-05}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.rorygallagher.com Oficjalna strona Rory’ego Gallaghera]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.rollingstone.com/artists/rorygallagher | tytuł = Rory Gallagher na RollingStone.com | opublikowany = rollingstone.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20090414230020/http://www.rollingstone.com/artists/rorygallagher | zarchiwizowano = 2009-04-14}}

{{Rory Gallagher}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gallagher, Rory}}
[[Kategoria:Gitarzyści bluesowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]
[[Kategoria:Zmarli w 1995]]
[[Kategoria:Irlandzcy gitarzyści]]
[[Kategoria:Sitarzyści]]

title: Rory Gallagher

Imię i nazwisko: William Rory Gallagher

Data i miejsce urodzenia: 2 marca 1948 · Ballyshannon

Data i miejsce śmierci: 14 czerwca 1995 · Londyn

Instrumenty: gitara, sitar

Gatunki: rock, hard rock, blues, blues-rock

Wydawnictwo: Polydor Records


text:
# Aleksiej Bondarienko
Aleksiej Dmitrijewicz Bondarienko (ros. Алексей Дмитриевич Бондаренко, ur. 30 lipca?/12 sierpnia 1911 we wsi Pogromiec w guberni kurskiej, zm. 14 grudnia 1956 w Tambowie) – radziecki polityk i partyzant, Bohater Związku Radzieckiego (1942).

## Życiorys
Miał wykształcenie niepełne średnie, od 1926 był pastuchem i rolnikiem działał w związku zawodowym robotników rolnych, skończył kursy robotników komsomolskich przy KC Komsomołu. Od 1932 w WKP(b), 1939-1941 kierownik sektora kadr Komitetu Obwodowego WKP(b) w Orle, w 1941 I sekretarz rejonowego komitetu WKP(b) w Trubecku (obwód orłowski), od 1941 I sekretarz podziemnego komitetu rejonowego WKP(b) w Trubecku. Organizował ruch partyzancki w rejonie Briańska, był komisarzem brygady partyzanckiej, później komisarzem zjednoczonych brygad partyzanckich zachodnich rejonów obwodu orłowskiego. 2 lutego 1942 brał udział w ataku na Trubeck, w którym partyzanci rozbili niemiecki garnizon, zdobyli wiele broni, amunicji i żywności i uwolnili z niewoli jeńców z Armii Czerwonej. Później uczestniczył w wielu atakach na magazyny i bazy wroga i niszczeniu mostów kolejowych. 1 września 1942 uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR „za wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodząc na froncie walki z niemiecko-faszystowskimi najeźdźcami i przejawianie przy tym męstwa i bohaterstwa” otrzymał Złotą Gwiazdę Bohatera ZSRR i Order Lenina. W latach 1943–1944 I sekretarz Komitetu Miejskiego WKP(b) w Jelcu, 1944-1947 sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) w Briańsku, 1947-1950 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b), w 1950 II sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) w Briańsku. Od września 1950 do 15 stycznia 1954 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b)/KPZR w Briańsku, od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 zastępca członka KC KPZR. Od 1955 do śmierci sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w Tambowie. Deputowany do Rady Najwyższej Rosyjskiej FSRR.

wikiname: plwiki

title: Aleksiej Bondarienko

in_language: pl

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Aleksiej Bondarienko
 |imię i nazwisko org = Алексей Дмитриевич Бондаренко
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = 1943inf-p06r.png
 |stopień             = [[pułkownik]]
 |data urodzenia      = [[12 sierpnia]] [[1911]]
 |miejsce urodzenia   = Pogromiec, [[gubernia kurska]]
 |data śmierci        = [[14 grudnia]] [[1956]]
 |miejsce śmierci     = [[Tambow]]
 |lata służby         = 1941–1944
 |siły zbrojne        = [[Plik:Red star.svg|20px]] [[partyzantka radziecka]]
 |formacja            =
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[II wojna światowa]]
 |późniejsza praca    =
 |faksymile           =
 |opis faksymile      =
 |odznaczenia         = {{order|BZR||20}}<br />{{order|OL (ZSRR)}} {{order|SU-MPWO|1}} {{order|SU-MPWO|2}} {{order|SU-MZNWWO}}
 |commons             = Category:Aleksey Dmitriyevich Bondarenko
}}
'''Aleksiej Dmitrijewicz Bondarienko''' ([[język rosyjski|ros.]] Алексей Дмитриевич Бондаренко, ur. {{data|1911-08-12}} we wsi Pogromiec w [[gubernia kurska|guberni kurskiej]], zm. [[14 grudnia]] [[1956]] w [[Tambow]]ie) – [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] polityk i partyzant, [[Bohater Związku Radzieckiego]] (1942)<ref>[http://sun.tsu.ru/mminfo/2020/000462771/1942/1942_037.pdf Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза партизанам, особо отличившимся в партизанской борьбе в тылу против немецких захватчиков» от 1 сентября 1942 года] // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 10 сентября (№ 37 (196)). — С. 1.</ref>.

== Życiorys ==
Miał wykształcenie niepełne średnie, od 1926 był pastuchem i rolnikiem działał w związku zawodowym robotników rolnych, skończył kursy robotników komsomolskich przy KC [[Komsomoł]]u. Od 1932 w [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]], 1939-1941 kierownik sektora kadr Komitetu Obwodowego WKP(b) w [[Orzeł (miasto)|Orle]], w 1941 I sekretarz rejonowego komitetu WKP(b) w [[Trubeck]]u ([[obwód orłowski]]), od 1941 I sekretarz podziemnego komitetu rejonowego WKP(b) w Trubecku. Organizował ruch partyzancki w rejonie [[Briańsk]]a, był komisarzem brygady partyzanckiej, później komisarzem zjednoczonych brygad partyzanckich zachodnich rejonów obwodu orłowskiego. 2 lutego 1942 brał udział w ataku na Trubeck, w którym partyzanci rozbili niemiecki garnizon, zdobyli wiele broni, amunicji i żywności i uwolnili z niewoli jeńców z [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Później uczestniczył w wielu atakach na magazyny i bazy wroga i niszczeniu mostów kolejowych. 1 września 1942 uchwałą Prezydium [[Rada Najwyższa ZSRR|Rady Najwyższej ZSRR]] „za wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodząc na froncie walki z niemiecko-faszystowskimi najeźdźcami i przejawianie przy tym męstwa i bohaterstwa” otrzymał [[Złota Gwiazda|Złotą Gwiazdę]] Bohatera ZSRR i [[Order Lenina]]. W latach 1943–1944 I sekretarz Komitetu Miejskiego WKP(b) w [[Jelec (miasto)|Jelcu]], 1944-1947 sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) w Briańsku, 1947-1950 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b), w 1950 II sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b) w Briańsku. Od września 1950 do 15 stycznia 1954 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b)/[[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|KPZR]] w Briańsku, od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 zastępca członka KC KPZR. Od 1955 do śmierci sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR w Tambowie. Deputowany do Rady Najwyższej [[Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka|Rosyjskiej FSRR]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=6080 Бондаренко Алексей Дмитриевич] {{lang|ru}}
* [http://www.knowbysight.info/BBB/01504.asp Бондаренко Алексей Дмитриевич], Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 - 1991 {{lang|ru}}
* [http://hrono.ru/biograf/bio_b/bondarenkoad.php Алексей Дмитриевич Бондаренко] {{lang|ru}}
* [http://old.bryanskobl.ru/projects/partisan/hero.php?id=377 Алексей Дмитриевич БОНДАРЕНКО (1911-1956)] {{lang|ru}}
* [http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&70B/b6310cc5/0001/9462e7ac Библиотека - "Люди и книги"] {{lang|ru}}
* {{Cytuj stronę | url = http://ashkalov.ru/bondarenko-alexei-dmitrievich.html | tytuł = Библиотека - "Люди и книги" | opublikowany = ashkalov.ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20160304050857/http://ashkalov.ru/bondarenko-alexei-dmitrievich.html | zarchiwizowano = 2016-03-04 | język = ru}}

{{SORTUJ:Bondarienko, Aleksiej}}
[[Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”]]
[[Kategoria:Politycy KPZR]]
[[Kategoria:Radzieccy partyzanci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1911]]
[[Kategoria:Zmarli w 1956]]

title: Aleksiej BondarienkoАлексей Дмитриевич Бондаренко

Data i miejsce urodzenia: 12 sierpnia 1911 · Pogromiec, gubernia kurska

Data i miejsce śmierci: 14 grudnia 1956 · Tambow

Formacja: partyzantka radziecka

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa


text:
# Clonezilla
Clonezilla – darmowy program do tworzenia kopii zapasowych partycji/dysku, dostępny na licencji GNU GPL.
Twórcą projektu jest Steven Shiau, a program jest rozwijany przez NCHC Free Software Labs.

## Charakterystyka
Program pozwala na tworzenie obrazów partycji windowsowych, linuksowych i innych. Wewnętrznie korzysta z trzech narzędzi: partclone, partimage oraz dd. Użytkownik wybiera folder do którego zapisać obraz. Wewnątrz tego folderu Clonezilla tworzy kilka, kilkanaście różnych plików, w których zapisany jest obraz dysku. Program został napisany w Perlu i skryptach powłoki bash.

## Rodzaje programu
- Clonezilla – to program, który można zainstalować i uruchomić bezpośrednio z systemu operacyjnego na którym się pracuje. Tworzenie kopii zapasowych partycji/dysku jest możliwe wyłącznie w stosunku do partycji i dysków na których ww. program i system nie jest zainstalowany. Podstawową jednak wadą tego rozwiązania jest brak możliwości przywrócenia utworzonej kopii zapasowej po tzw. całkowitej destrukcji systemu (braku możliwości uruchomienia systemu), w tym przypadku należy skorzystać z tzw. mobilnej wersji CloneZilla-Live.
- Clonezilla–Live – mobilna wersja programu Clonezilla do tworzenia kopii zapasowych partycji/dysku zapisywana na nośnikach wymiennych takich jak CD/DVD/USB itp. za pomocą której można utworzyć backup wszystkich partycji i dysków bez ww. ograniczeń w wersji instalacyjnej w systemie.
- Clonezilla Server – służy do klonowania wielu komputerów jednocześnie w sieci. Odbywa się to za pomocą serwera DRBL i komputerowych stacji roboczych, które można uruchomić z sieci.

title: Clonezilla

wikitext:
{{dopracować|źródła=2018-08|Należy podać [[WP:Wiarygodne źródła|wiarygodne]] [[Pomoc:Przypisy|przypisy]] z [[WP:WER#Rzetelne|niezależnych źródeł]]}}
{{Oprogramowanie infobox
 |nazwa               = Clonezilla
 |rodzaj              =
 |logo                = CZLogo2.png
 |grafika             = CloneZilla.png
 |opis grafiki        = Clonezilla Live CD
 |autor               = NCHC Free Software Labs
 |platforma sprzętowa =
 |system operacyjny   =
 |język programowania =
 |pierwsze wydanie    =
 |licencja            = [[GNU General Public License]]
 |wikibooks           =
 |commons             = Category:Clonezilla
 |www                 = https://clonezilla.org/
}}
'''Clonezilla''' – darmowy program do tworzenia [[Kopia bezpieczeństwa|kopii zapasowych]] partycji/dysku, dostępny na licencji [[GNU General Public License|GNU GPL]].

Twórcą projektu jest Steven Shiau, a program jest rozwijany przez NCHC Free Software Labs.

== Charakterystyka ==
Program pozwala na tworzenie obrazów [[Partycja|partycji]] windowsowych, linuksowych i innych. Wewnętrznie korzysta z trzech narzędzi: partclone, partimage oraz [[Dd (Unix)|dd]]. Użytkownik wybiera folder do którego zapisać obraz. Wewnątrz tego folderu Clonezilla tworzy kilka, kilkanaście różnych plików, w których zapisany jest obraz dysku. Program został napisany w [[Perl]]u i skryptach powłoki [[bash]].

== Rodzaje programu ==
* Clonezilla – to program, który można zainstalować i uruchomić bezpośrednio z [[System operacyjny|systemu operacyjnego]] na którym się pracuje. Tworzenie kopii zapasowych partycji/dysku jest możliwe wyłącznie w stosunku do partycji i dysków na których ww. program i system nie jest zainstalowany. Podstawową jednak wadą tego rozwiązania jest brak możliwości przywrócenia utworzonej kopii zapasowej po tzw. całkowitej destrukcji systemu (braku możliwości uruchomienia systemu), w tym przypadku należy skorzystać z tzw. mobilnej wersji CloneZilla-Live.
* Clonezilla–Live – mobilna wersja programu Clonezilla do tworzenia kopii zapasowych partycji/dysku zapisywana na nośnikach wymiennych takich jak CD/DVD/USB itp. za pomocą której można utworzyć backup wszystkich partycji i dysków bez ww. ograniczeń w wersji instalacyjnej w systemie.
* Clonezilla Server – służy do klonowania wielu komputerów jednocześnie w sieci. Odbywa się to za pomocą serwera DRBL i komputerowych stacji roboczych, które można uruchomić z sieci.

== Zobacz też ==
{{wikinews|Clonezilla Live 2.7.1-22}}
* [[Parted Magic]]
* [[Norton Ghost]]

== Linki zewnętrzne ==
* [https://clonezilla.org/ Strona internetowa programu] {{Lang|en}}

[[Kategoria:Programy do archiwizacji]]
[[Kategoria:Wolne oprogramowanie napisane w Perlu]]
[[Kategoria:Oprogramowanie na licencji GNU GPL]]

title: Clonezilla

Autor: NCHC Free Software Labs

Licencja: GNU General Public License


text:
# Extradom
Extradom.pl – należący od 2018 roku do grupy Wirtualna Polska Holding polski agregator gotowych projektów domów.

## Działanie
W serwisie znajduje się prawie 11 tys. projektów, wśród których można znaleźć m.in.:
- Domy jednorodzinne, wielorodzinne, parterowe, piętrowe z poddaszem użytkowym;
- Domy tanie w budowie, bez pozwolenia, domki letniskowe;
- Domy nowoczesne, tradycyjne, dworkowe;
- Budynki gospodarcze, garaże, stajnie;
- Projekty w odbiciu lustrzanym;
- Do każdego projektu dołączane są kosztorysy i zestawienia materiałów.

W 2018 roku Wirtualna Polska Holding przejęła 100 proc. udziałów w spółce Extradom.pl. Wartość transakcji to 75 mln zł.

## Społeczność
Extradom.pl stworzył pierwszy portal społecznościowy dla osób budujących domy oraz opracował mapę budowy domów w Polsce. Społeczność Extradom.pl liczy dzisiaj ponad 600 tys. osób. Użytkownicy odwiedzający serwis mogą korzystać z autorskich narzędzi i aplikacji: iDiesigner, kreator 3D domów oraz darmowej porównywarki projektów domów.

title: Extradom

wikitext:
{{Strona WWW infobox
 |nazwa               = Extradom.pl
 |nazwa oryginalna    =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |typ strony          = [[serwis internetowy]]
 |komercyjna          =
 |data powstania      = 2000<ref>{{cytuj | url = https://web.archive.org/web/20001206215300/http://www.extradom.pl/ | tytuł = Extradom projekty domów w Internecie | data dostępu = 2000-12-06}}</ref>
 |data zamknięcia     =
 |autor               =
 |właściciel          = [[Wirtualna Polska Holding]]
 |rejestracja         =
 |wersje językowe     = [[język polski|polski]]
 |commons             =
 |www                 = https://www.extradom.pl
}}
'''Extradom.pl''' – należący od 2018 roku do grupy [[Wirtualna Polska Holding]]<ref>{{Cytuj |autor = Damian Słomski |tytuł = Wirtualna Polska kupuje Extradom.pl. „To serwis użytkowników z setkami tysięcy złotych potrzeb” |data = |data dostępu = 2018-10-29 |opublikowany = www.money.pl |url = https://www.money.pl/gielda/wiadomosci/artykul/wph-wirtualna-polska-kupuje-extradom-pl,194,0,2419906.html |język = pl-PL}}</ref> polski agregator gotowych projektów domów.

== Działanie ==
W serwisie znajduje się prawie 11 tys. projektów<ref>{{Cytuj |autor = Extradom pl Sp z o.o |tytuł = Projekty domów 2022 - odkryj wyjątkową kolekcję gotowych projektów domów - Extradom |data dostępu = 2022-08-17 |opublikowany = Extradom.pl |url = https://www.extradom.pl/_ |język = pl}}</ref>, wśród których można znaleźć m.in.:

* Domy jednorodzinne, wielorodzinne, parterowe, piętrowe [[Poddasze|z poddaszem użytkowym]];
* Domy tanie w budowie, [[Dom bez pozwolenia|bez pozwolenia]], domki letniskowe;
* Domy nowoczesne, tradycyjne, dworkowe;
* Budynki gospodarcze, garaże, stajnie;
* Projekty w odbiciu lustrzanym;
* Do każdego projektu dołączane są [[Kosztorys budowlany|kosztorysy]] i zestawienia materiałów.

W 2018 roku Wirtualna Polska Holding przejęła 100 proc. udziałów w spółce Extradom.pl. Wartość transakcji to 75 mln zł<ref>{{Cytuj |tytuł = Wirtualna Polska za 75 mln zł kupuje serwis budowlany Extradom.pl |data dostępu = 2020-09-10 |opublikowany = www.wirtualnemedia.pl |url = https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/wirtualna-polska-za-75-mln-zl-kupila-extradom-pl |język = pl}}</ref>.

== Społeczność ==
Extradom.pl stworzył pierwszy portal społecznościowy dla osób budujących domy oraz opracował mapę budowy domów w Polsce. Społeczność Extradom.pl liczy dzisiaj ponad 600 tys. osób. Użytkownicy odwiedzający serwis mogą korzystać z autorskich narzędzi i aplikacji: iDiesigner, kreator 3D domów oraz darmowej porównywarki projektów domów<ref>{{Cytuj |tytuł = Społeczność – największa sieć budujących - EXTRADOM |data dostępu = 2020-09-30 |opublikowany = www.extradom.pl |url = https://www.extradom.pl/spolecznosc}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wirtualna Polska]]
[[Kategoria:Polskie strony internetowe]]

title: Extradom.pl

Typ strony: serwis internetowy

Właściciel: Wirtualna Polska Holding

Wersje językowe: polski


text:
# Pine Castle
Pine Castle – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Orange.

title: Pine Castle

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pine Castle
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Pine Castle
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Floryda}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Orange (Floryda)|Orange]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 12-56500
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 		0288827
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 6,46
 |wysokość                     = 30
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 407
 |kod pocztowy                 = 32809
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-FL
 |współrzędne                  = 28°28′6″N 81°22′30″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Pine Castle''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Floryda]], w hrabstwie [[Hrabstwo Orange (Floryda)|Orange]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:CDP w stanie Floryda]]

title: Pine Castle

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Floryda

Hrabstwo: Orange


text:
# Biali nie potrafią skakać
Biali nie potrafią skakać (ang. White Men Can't Jump) – amerykański komediodramat sportowy z 1992 roku w reżyserii Rona Sheltona. Zdjęcia kręcono w Los Angeles.

## Fabuła
Billy Hoyle i jego narzeczona Gloria Clemente zamieszkują w dzielnicy Los Angeles, gdzie przeważającą ludnością są Afroamerykanie. Billy poznaje tam Sidneya Deane'a, ekscentrycznego koszykarza, który przez cały czas gra na ulicy. Ponieważ Hoyle ma długi, postanawia grać w drużynie razem z Deane'm w dobrze płatnym turnieju. Niestety panowie niezbyt potrafią się dogadać.

## Obsada
- Wesley Snipes – Sidney Deane
- Woody Harrelson – Billy Hoyle
- Rosie Perez – Gloria Clemente
- Tyra Ferrell – Rhonda Deane
- Duane Martin – Willie Lewis
- Cylk Cozart – Robert
- Kadeem Hardison – Junior
- Ernest Harden Jr. – George
- John Marshall Jones – Walter

title: Biali nie potrafią skakać

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Biali nie potrafią skakać
 |oryginalny tytuł = White Men Can't Jump
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[komediodramat]]
[[film sportowy|sportowy]]
 |rok produkcji    = [[1992 w filmie|1992]]
 |data premiery    = 27 marca 1992
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     = 115 min
 |reżyseria        = [[Ron Shelton]]
 |scenariusz       = Ron Shelton
 |główne role      = [[Woody Harrelson]]
[[Wesley Snipes]]
 |muzyka           = Bennie Wallace
 |zdjęcia          = [[Russell Boyd]]
 |scenografia      = J. Dennis Washington
 |kostiumy         = Francine Jamison-Tanchuck
 |montaż           = Kimberly Ray
Paul Seydor
 |produkcja        = David V. Lester
Don Miller
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      = [[20th Century Studios|20th Century Fox]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       = Biali nie potrafią skakać
 |www              =
}}
'''Biali nie potrafią skakać''' (ang. ''White Men Can't Jump'') – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[komediodramat]] [[film sportowy|sportowy]] z 1992 roku w reżyserii [[Ron Shelton|Rona Sheltona]]. Zdjęcia kręcono w [[Los Angeles]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.laweekly.com/revisiting-the-filming-locations-of-white-men-cant-jump-25-years-later/|tytuł=Revisiting the Filming Locations of White Men Can’t Jump 25 Years Later|autor=Jared Cowan|data=27.03.2017|opublikowany="LA Weekly"|język=en|data dostępu=2024-11-24}}</ref>.

== Fabuła ==
Billy Hoyle i jego narzeczona Gloria Clemente zamieszkują w dzielnicy Los Angeles, gdzie przeważającą ludnością są [[Afroamerykanie]]. Billy poznaje tam Sidneya Deane'a, ekscentrycznego koszykarza, który przez cały czas gra na ulicy. Ponieważ Hoyle ma długi, postanawia grać w drużynie razem z Deane'm w dobrze płatnym turnieju. Niestety panowie niezbyt potrafią się dogadać.

== Obsada ==
* [[Wesley Snipes]] – Sidney Deane
* [[Woody Harrelson]] – Billy Hoyle
* [[Rosie Perez]] – Gloria Clemente
* [[Tyra Ferrell]] – Rhonda Deane
* [[Duane Martin]] – Willie Lewis
* [[Cylk Cozart]] – Robert
* [[Kadeem Hardison]] – Junior
* [[Ernest Harden Jr.]] – George
* [[John Marshall Jones]] – Walter

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{IMDb|tytuł|0105812|Biali nie potrafią skakać}}
* {{Filmweb|tytuł|4160|Biali nie potrafią skakać}}

{{Ron Shelton}}

[[Kategoria:Amerykańskie komediodramaty]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy sportowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1992 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Los Angeles]]
[[Kategoria:Filmy o tematyce koszykarskiej]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Rona Sheltona]]
[[Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Los Angeles]]

title: Biali nie potrafią skakaćWhite Men Can't Jump

Gatunek: komediodramat · sportowy

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 115 min

Reżyseria: Ron Shelton

Scenariusz: Ron Shelton

Główne role: Woody Harrelson · Wesley Snipes

Muzyka: Bennie Wallace

Zdjęcia: Russell Boyd

Scenografia: J. Dennis Washington

Kostiumy: Francine Jamison-Tanchuck

Montaż: Kimberly Ray · Paul Seydor

Produkcja: David V. Lester · Don Miller

Dystrybucja: 20th Century Fox


text:
# Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego we Wrocławiu
Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego we Wrocławiu (przed II wojną światową Allerheiligen Hospital – Szpital Wszystkich Świętych) – najstarszy wrocławski szpital miejski, zlikwidowany w 2007 roku.

## Historia
Kamień węgielny pod budowę pierwszego szpitala miejskiego, który był izolatorium dla zakaźnie chorych wmurowali 27 lipca 1526 roku starosta księstwa wrocławskiego Hieronimus Hornig i pastor Johann Hess. Fundusze na budowę szpitala pochodziły z Miejskiego Urzędu Jałmużniczego i datków mieszczan. Jako lokalizację wybrano tereny zalewowe oddalone od miasta w pobliżu Bramy Mikołajskiej. Główny gmach w obecnej postaci powstał w latach 1799–1801 według projektu Carla Gottfrieda Geisslera. Od roku 1811, kiedy rozpoczęto kształcenie młodych lekarzy na nowo powstałym Uniwersytecie Wrocławskim, zajęcia praktyczne studentów medycyny odbywały się właśnie w Allerheiligen Hospital. Wpłynęło to znacząco na rozwój szpitala.
Z biegiem lat szpital był rozbudowywany. Pod koniec XIX wieku szpital posiadał 1200 łóżek i rozwijał działalność podstawową i specjalistyczną. W 1945 roku szpital nosił nazwę pod wezwaniem Wszystkich Świętych i był przejęty przez polskie władze administracyjne. Wówczas rozpoczął działalność usługową. Wykonywano niezbędne remonty i tworzono kolejne oddziały.
17 grudnia 1949 szpital został oficjalnie przejęty przez państwo pod nazwą Państwowy Szpital Wojewódzki. Przejęcie przez państwo oraz uchwalenie przez Sejm ustawy o terenowych organach jednolitej władzy państwowej z dn. 20 maja 1950 roku stworzyło nowe perspektywy rozwoju.
W roku 1953 Akademia Medyczna w porozumieniu z Wojewódzkim Wydziałem Zdrowia i Dyrekcją Szpitala na bazie oddziałów urologicznego i ortopedycznego powołała Klinikę Urologiczną i Klinikę Ortopedyczną.
1 stycznia 1976 roku, zgodnie z Zarządzeniem Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, został powołany Wojewódzki Szpital Zespolony, w skład którego wchodziły: Zespół Wojewódzkich Przychodni Specjalistycznych oraz Wojewódzkie Pogotowie Ratunkowe jako Dział Pomocy Doraźnej Szpitala, które zostały odłączone od szpitala w 1993 na mocy decyzji Wojewody Wrocławskiego.
Architektami kolejnych budynków byli Carl Johann Christian Zimmermann (1869), Richard Plüddemann, Karl Klimm, Friedrich Friese (neogotycki budynek fundacji Agathy Friebe 1901-1902) oraz Richard Konwiarz i Alfred Weist (1935-36). Ostatni budynek dobudowano w latach 60. XX wieku.
W 2007 roku Szpital im. Józefa Babińskiego został zamknięty i zakończył prowadzenie wszelkiej działalności medycznej. Większość oddziałów została przeniesiona do Szpitala Akademickiego przy ul. Borowskiej. Teren szpitala o powierzchni 2,75 hektara został wystawiony na sprzedaż, z możliwością wyburzenia części budynków niepodlegających ochronie konserwatora zabytków. Teren ten został zakupiony w 2014 przez firmę i2 Development S.A., która planowała utworzć na jego obszarze inwestycję o nazwie Bulwar Staromiejski. W ramach inwestycji miała zostać zachowana większość zabudowań dawnego szpitala, przy czym większość miała zostać przebudowana na mieszkania (lofty), a część na biura i lokale usługowe. Bezpośrednio nad Fosą Miejską oraz Odrą miała powstać promenada ze ścieżkami rowerowymi, strefami zdrowia, plażą miejska oraz mariną. Miały zostać również wyeksponowane odkryte w czasie prac budowlanych szczątki bastionu kleszczowego.

wikitext:
{{Szpital infobox
 |nazwa                        = Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego we Wrocławiu
 |nazwa oryginalna             =
 |godło                        =
 |alt godła                    =
 |zdjęcie                      = Wroclaw dawny szpital Babinskiego.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |nazwa łacińska               =
 |nazwa angielska              =
 |dewiza                       =
 |data założenia               = 1526
 |data likwidacji              =
 |typ szpitala                 = zlikwidowany
 |państwo                      = POL
 |adres                        = pl. Jana Pawła II 8,<br />50-043 [[Wrocław]]
 |liczba lekarzy               =
 |liczba personelu medycznego  =
 |kadra naukowa                =
 |dyrektor                     =
 |liczba łóżek szpitalnych     =
 |liczba oddziałów szpitalnych =
 |członkostwo                  =
 |kod mapy                     = Wrocław
 |współrzędne                  = 51.1116300°N 17.0232900°E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wojewódzki Szpital im. Józefa Babińskiego we Wrocławiu''' (przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] ''Allerheiligen Hospital'' – '''Szpital Wszystkich Świętych''') – najstarszy<ref name=mmwroclaw>{{cytuj stronę |url =http://wroclaw.naszemiasto.pl/artykul/dawny-szpital-wszystkich-swietych,2899720,art,t,id,tm.html |tytuł =mmwroclaw.pl | autor =|opublikowany =2008-09-17 |praca =Dawny szpital Wszystkich Świętych |data = |język =pl |data dostępu = 2011-04-13}}</ref> [[wrocław]]ski szpital miejski, zlikwidowany w 2007 roku<ref name="hydral">{{cytuj stronę |url =http://dolny-slask.org.pl/508906,Wroclaw,Wojewodzki_Szpital_im_J_Babinskiego_dawny.html |tytuł =Wratislaviae amici dolny-slask.org.pl | autor =|opublikowany = |praca =Wojewódzki Szpital im. J. Babińskiego (dawny) |data = |język =pl |data dostępu = 2011-04-13}}</ref>.

== Historia ==
Kamień węgielny pod budowę pierwszego szpitala miejskiego, który był [[izolatorium]] dla zakaźnie chorych wmurowali 27 lipca 1526 roku starosta [[Książęta wrocławscy|księstwa wrocławskiego]] Hieronimus Hornig i pastor Johann Hess<ref name=gazeta.pl>{{cytuj stronę |url =http://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/1,35762,4632502.html |tytuł =gazeta.pl wrocław | autor =[[Beata Maciejewska (dziennikarka)|Beata Maciejewska]]|opublikowany =02.11.2007 |praca =Wszyscy Święci nie pomogli szpitalowi |data = |język =pl |data dostępu = 2011-04-13}}</ref>. Fundusze na budowę szpitala pochodziły z Miejskiego Urzędu Jałmużniczego i datków mieszczan. Jako lokalizację wybrano tereny zalewowe oddalone od miasta w pobliżu [[Brama Mikołajska we Wrocławiu|Bramy Mikołajskiej]]. Główny gmach w obecnej postaci powstał w latach 1799–1801 według projektu Carla Gottfrieda Geisslera<ref name=hydral />. Od roku 1811, kiedy rozpoczęto kształcenie młodych lekarzy na nowo powstałym [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytecie Wrocławskim]], zajęcia praktyczne studentów medycyny odbywały się właśnie w ''Allerheiligen Hospital''. Wpłynęło to znacząco na rozwój szpitala.

Z biegiem lat szpital był rozbudowywany. Pod koniec XIX wieku szpital posiadał 1200 łóżek i rozwijał działalność podstawową i specjalistyczną. W 1945 roku szpital nosił nazwę pod wezwaniem Wszystkich Świętych i był przejęty przez polskie władze administracyjne. Wówczas rozpoczął działalność usługową. Wykonywano niezbędne remonty i tworzono kolejne oddziały.

17 grudnia 1949 szpital został oficjalnie przejęty przez państwo pod nazwą Państwowy Szpital Wojewódzki. Przejęcie przez państwo oraz uchwalenie przez Sejm ustawy o terenowych organach jednolitej władzy państwowej z dn. 20 maja 1950 roku stworzyło nowe perspektywy rozwoju.

W roku 1953 Akademia Medyczna w porozumieniu z Wojewódzkim Wydziałem Zdrowia i Dyrekcją Szpitala na bazie oddziałów urologicznego i ortopedycznego powołała Klinikę Urologiczną i Klinikę Ortopedyczną.

1 stycznia 1976 roku, zgodnie z Zarządzeniem Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, został powołany Wojewódzki Szpital Zespolony, w skład którego wchodziły: Zespół Wojewódzkich Przychodni Specjalistycznych oraz Wojewódzkie Pogotowie Ratunkowe jako Dział Pomocy Doraźnej Szpitala, które zostały odłączone od szpitala w 1993 na mocy decyzji Wojewody Wrocławskiego.

Architektami kolejnych budynków byli [[Carl Johann Christian Zimmermann]] (1869), [[Richard Plüddemann]], [[Karl Klimm]], Friedrich Friese (neogotycki budynek fundacji Agathy Friebe 1901-1902) oraz [[Richard Konwiarz]] i Alfred Weist (1935-36)<ref name=hydral />. Ostatni budynek dobudowano w latach 60. XX wieku.

W 2007 roku Szpital im. Józefa Babińskiego został zamknięty i zakończył prowadzenie wszelkiej działalności medycznej. Większość oddziałów została przeniesiona do [[Uniwersytecki Szpital Kliniczny im. Jana Mikulicza-Radeckiego we Wrocławiu|Szpitala Akademickiego przy ul. Borowskiej]]<ref>{{cytuj stronę |url =http://www.informed.com.pl/main/Wojewodzki-Szpital-im-J-Babinskiego-w-likwidacji-Wroclaw-p-263-html |tytuł =Informed. Informacja medyczna | autor =|opublikowany = |praca =Wojewódzki Szpital im. J. Babińskiego w likwidacji |data = |język =pl |data dostępu = 2011-04-13}}</ref>. Teren szpitala o powierzchni 2,75 hektara został wystawiony na sprzedaż, z możliwością wyburzenia części budynków niepodlegających ochronie [[konserwator zabytków|konserwatora zabytków]]<ref>{{cytuj stronę |url =http://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/1,35771,9296354,Nie_ma_chetnych_na_dawny_Szpital_im__Babinskiego.html |tytuł =Gazeta.pl Wrocław | autor =Michał Kokot|opublikowany =21.03.2011 |praca =Nie ma chętnych na dawny Szpital im. Babińskiego |data = |język =pl |data dostępu = 2011-04-13}}</ref>. Teren ten został zakupiony w 2014 przez firmę i2 Development S.A., która planowała utworzć na jego obszarze inwestycję o nazwie [[Bulwar Staromiejski]]. W ramach inwestycji miała zostać zachowana większość zabudowań dawnego szpitala, przy czym większość miała zostać przebudowana na mieszkania ([[loft]]y), a część na biura i lokale usługowe. Bezpośrednio nad [[Fosa Miejska we Wrocławiu|Fosą Miejską]] oraz [[Odra Południowa|Odrą]] miała powstać promenada ze ścieżkami rowerowymi, strefami zdrowia, plażą miejska oraz mariną. Miały zostać również wyeksponowane odkryte w czasie prac budowlanych szczątki [[Kleszcze (fortyfikacja)|bastionu kleszczowego]]<ref>{{cytuj |url =http://www.i2development.pl/media/informacje-prasowe/bulwar-staromiejski-nowa-atrakcja-turystyczna-na-mapie-wroclawia-i2-development-siega-po-swiatowe-wzorce-deweloperskie,221 |opublikowany=i2development.pl |data = |język =pl |data dostępu = 2017-05-23 |tytuł=Bulwar Staromiejski nową atrakcją turystyczną na mapie Wrocławia. i2 Development sięga po światowe wzorce deweloperskie}}</ref><ref>{{cytuj |url =http://www.i2development.pl/media/informacje-prasowe/swiatowe-rozwiazania-urbanistyczne-na-bulwarze-staromiejskim-i2-development-zmienia-myslenie-o-przestrzeni-miejskiej,295 |opublikowany =i2development.pl |data = |język =pl |data dostępu = 2017-05-23 |tytuł =Światowe rozwiązania urbanistyczne na Bulwarze Staromiejskim. i2 Development zmienia myślenie o przestrzeni miejskiej}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[opieka zdrowotna we Wrocławiu]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Nieistniejące szpitale we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Dzieła Richarda Plüddemanna]]
[[Kategoria:Stare Miasto (Wrocław)]]

Typ szpitala: zlikwidowany

Państwo: Polska

Adres: pl. Jana Pawła II 8, · 50-043 Wrocław


text:
# Potyczka w Szycach
Potyczka w Szycach – potyczka powstania styczniowego stoczona 4 lutego 1863 roku przy komorze celnej znajdującej się na pograniczu wsi Szyce. Starcie odbyło się między oddziałkiem powstańczym dowodzonym przez Franciszka Gaszyńskiego, a oddziałem rosyjskiej straży granicznej tzw. obejszczyki. Starcie zakończyło się zwycięstwem powstańców.
Z końcem stycznia w niedalekim Ojcowie rozpoczęła się organizacja oddziału powstańczego pod dowództwem Apolinarego Kurowskiego. Po wstępnym zorganizowaniu, wysłał Kurowski nieduże oddziałki, aby oczyścić tereny nadgraniczne z rosyjskiej straży granicznej. Kurowski otrzymał informację, że w Szycach znajduje się tylko 7 rosyjskich żołnierzy. Wysłał więc na nich 11 ułanów. Polacy dotarli do Szyc około godziny 11 i od razu przypuścili gwałtowny atak na 17 konnych strażników granicznych, mających oficera na czele. Rosyjski oficer od razu się poddał. Jeńców, zdobytą broń i konie powstańcy przekazali pod opiekę miejscowym chłopom. Ułani ruszyli potem nad granicę, gdzie znajdowała się rosyjska piechota. Tam Polacy znowu zaatakowali w galopie. Tutaj znowu oficer rosyjski poddał się razem ze swoimi ludźmi. Wyprawa zakończyła się sukcesem. Powstańcy przywieźli z tej wyprawy do Ojcowa 27 koni, 45 karabinów, 17 pałaszy, 17 pistoletów i 6 rubli kasy. Za tę wyprawę Franciszek Gaszyński został awansowany do stopnia porucznika.

title: Potyczka w Szycach

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Potyczka w Szycach
 |epoka        = nowożytność
 |konflikt     = [[powstanie styczniowe]]
 |grafika      =
 |opis grafiki =
 |czas         = 4 lutego 1863
 |miejsce      = [[Szyce (województwo małopolskie)|Szyce]]
 |terytorium   = [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwo Kongresowe]]
 |przyczyna    =
 |wynik        = zwycięstwo Polaków
 |strona1      = {{państwo|POL|powstanie styczniowe}}
 |strona2      = {{państwo|RUS|1858}}
 |dowódca1     = Franciszek Gaszyński
 |dowódca2     =
 |siły1        = 11 ułanów
 |siły2        = ok. 50
 |straty1      = bez strat
 |straty2      = wszyscy wzięci do niewoli
 |kod mapy     = Polska
 |wariant mapy = 1904
 |współrzędne  = 50°08′49″N 19°51′25″E
 |commons      =
}}
'''Potyczka w Szycach''' – potyczka [[Powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] stoczona 4 lutego 1863 roku przy komorze celnej znajdującej się na pograniczu wsi [[Szyce (województwo małopolskie)|Szyce]]. Starcie odbyło się między oddziałkiem powstańczym dowodzonym przez Franciszka Gaszyńskiego, a oddziałem rosyjskiej straży granicznej tzw. obejszczyki. Starcie zakończyło się zwycięstwem powstańców.

Z końcem stycznia w niedalekim [[Ojców|Ojcowie]] rozpoczęła się organizacja oddziału powstańczego pod dowództwem [[Apolinary Kurowski|Apolinarego Kurowskiego]]. Po wstępnym zorganizowaniu, wysłał Kurowski nieduże oddziałki, aby oczyścić tereny nadgraniczne z rosyjskiej straży granicznej. Kurowski otrzymał informację, że w Szycach znajduje się tylko 7 rosyjskich żołnierzy. Wysłał więc na nich 11 [[Ułan|ułanów]]. Polacy dotarli do Szyc około godziny 11 i od razu przypuścili gwałtowny atak na 17 konnych strażników granicznych, mających oficera na czele. Rosyjski oficer od razu się poddał. Jeńców, zdobytą broń i konie powstańcy przekazali pod opiekę miejscowym chłopom. Ułani ruszyli potem nad granicę, gdzie znajdowała się rosyjska piechota. Tam Polacy znowu zaatakowali w galopie. Tutaj znowu oficer rosyjski poddał się razem ze swoimi ludźmi. Wyprawa zakończyła się sukcesem. Powstańcy przywieźli z tej wyprawy do Ojcowa 27 koni, 45 karabinów, 17 pałaszy, 17 pistoletów i 6 rubli kasy. Za tę wyprawę Franciszek Gaszyński został awansowany do stopnia [[Porucznik|porucznika]].

== Zobacz też ==
* [[Bitwa pod Szycami]]

== Bibliografia ==
* [[Stanisław Zieliński (historyk)|Stanisław Zieliński]]: ''[http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=66792&from=publication Bitwy i potyczki 1863-1864; na podstawie materyałów drukowanych i rękopiśmiennych Muzeum Narodowego w Rapperswilu]'', Rapperswil 1913, s. 159.
* Opracowanie zbiorowe pod red. [[Stefan Kieniewicz|Stefana Kieniewicza]], ''Spiskowcy i partyzanci 1863 roku'', [[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]] 1967.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://piekarscy.com.pl/?p=2346 PIEKARSCY – ich przodkowie, krewni i powinowaci]

{{Powstanie styczniowe}}

{{SORTUJ:Szyce}}
[[Kategoria:Bitwy powstania styczniowego w województwie krakowskim]]
[[Kategoria:Bitwy w 1863]]
[[Kategoria:Szyce (województwo małopolskie)]]

title: Potyczka w Szycach

Czas: 4 lutego 1863

Miejsce: Szyce

Terytorium: Królestwo Kongresowe

Wynik: zwycięstwo Polaków

title: Strony konfliktu

powstańcy styczniowi: Imperium Rosyjskie

title: Siły

title: Straty

bez strat: wszyscy wzięci do niewoli

Straty: Położenie na mapie Guberni Królestwa Polskiego (1904)miejsce bitwy


text:
# Robert Middleton
Robert Middleton, właśc. Samuel G. Messer (ur. 13 maja 1911 w Cincinnati, zm. 14 czerwca 1977 w Los Angeles) – amerykański charakterystyczny aktor kinowy, telewizyjny i teatralny.

## Życiorys
Robert Middleton urodził się w Cincinnati w czterodzietnej rodzinie przedsiębiorcy budowlanego. Odebrał wykształcenie w University of Cincinnati College-Conservatory of Music (CCM) i Carnegie Institute of Technology w Pittsburghu. Swoja karierę rozpoczynał jako spiker lokalnej rozgłośni radiowej "WLW". Następnie był lektorem w filmach edukacyjnych. We wczesnych latach 50. rozpoczął występy na Broadwayu (1951-54). Na początek lat 50. datuje się również początek jego kariery filmowej. Szczyt jego działalności artystycznej przypadał na lata 50. i 60. XX w. Ze względu na aparycję i warunki fizyczne (185 cm. wzrostu i 110 kg. wagi) jego role to głównie czarne charaktery – "brutalni, wielcy faceci, obgryzający cygara gangsterzy lub biznesmeni". Podczas swojej kariery wystąpił w ponad 80 serialach TV i blisko 30 filmach. Jego ostatnim filmem był The Lincoln Conspiracy z 1977 roku, którego premiera miała miejsce już po śmierci aktora.
Zmarł w sowim domu w Encino (dzielnica Los Angeles) w wieku 66 lat. Został pochowany na cmentarzu żydowskim Walnut Hills w Evanston (Cincinnati).

## Filmografia
- (1954) Srebrny kielich – Idbash
- (1955) Wielki kartel – kpt. Peterson
- (1955) Godziny rozpaczy – Sam Kobish
- (1955) Trial – Sanders
- (1955) Nadworny błazen – sir Griswold
- (1955) Wielki kartel –  kpt. Peterson
- (1955-62) Gunsmoke – Dorf/Dutch George/Jake Worth
- (1956) Red Sundown – Rufus Henshaw
- (1956) Przyjacielska perswazja – Sam Jordan
- (1956) Kochaj mnie czule – Siringo
- (1956) Dumni – John Barrett
- (1956-57) Alfred Hitchcock przedstawia – Cato Stone/Louis Koster/Sam Klinker
- (1957) Samotny człowiek – Ben Ryerson
- (1958) Prawo i Jake Wade – Ortero
- (1958) Klan Hayesów – Charlie Hayes
- (1959) Kariera – Robert Kensington
- (1960-67) Bonanza – C.J. Shasta/Grizzly Martingale/Sam Bryant
- (1961) Wielki oszust – R.C. Brown
- (1961) Bat Masterson – Big Keel Roberts
- (1961) Złoto siedmiu świętych – Amos Gondora
- (1963) Nietykalni – burmistrz Cermak
- (1963-65) Rawhide – Duke Aberdeen/sędzia Hogan/Matt Harger
- (1966) Hazardziści z Teksasu – Dennis Wilcox
- (1966) Prawo Burke'a – Ragnar Wilson
- (1970) Klub Towarzyski Cheyenne – barman
- (1970) Daniel Boone – Simon Brasher
- (1973) Przestępstwo nie popłaca – Angelo
- (1973) Columbo – Vic Norris
- (1973) Szkoła kochania – Sidney Bower
- (1973) Mission: Impossible – Clavering
- (1973) Szeryf McCloud – Cesare Cimarosa
- (1974) Znak Zorro – Don Luis Quintero
- (1975) Kung Fu – szeryf Ford
- (1977) The Lincoln Conspiracy – Edwin M. Stanton

## Życie prywatne
W 1951 roku ożenił się z piosenkarką imieniem Roberta z którą od 1955 pozostawał w separacji. Ze związku tego miał dwóch synów.

title: Robert Middleton

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Robert Middleton
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Robert Middleton in Bonanza (1960).jpg
 |opis grafiki              = Robert Middleton w serialu Bonanza (1960)
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Samuel G. Messer
 |data urodzenia            = 13 maja 1911
 |miejsce urodzenia         = [[Cincinnati]]
 |data śmierci              = 4 czerwca 1977
 |miejsce śmierci           = [[Los Angeles]]
 |lata aktywności           = 1951-1977
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Robert Middleton''', właśc. Samuel G. Messer (ur. [[13 maja]] [[1911]] w [[Cincinnati]], zm. [[14 czerwca]] [[1977]] w [[Los Angeles]]) – amerykański charakterystyczny aktor kinowy, telewizyjny i teatralny.

== Życiorys ==
Robert Middleton urodził się w Cincinnati w czterodzietnej rodzinie przedsiębiorcy budowlanego. Odebrał wykształcenie w University of Cincinnati College-Conservatory of Music (CCM) i Carnegie Institute of Technology w Pittsburghu. Swoja karierę rozpoczynał jako spiker lokalnej rozgłośni radiowej "WLW". Następnie był lektorem w filmach edukacyjnych. We wczesnych latach 50. rozpoczął występy na [[Broadway (teatr)|Broadwayu]] (1951-54)<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.ibdb.com/broadway-cast-staff/robert-middleton-52981| tytuł = Robert Middleton| data dostępu = 2023-06-25| autor = | opublikowany = | praca = IDBD| data = | język = en}}</ref>. Na początek lat 50. datuje się również początek jego kariery filmowej. Szczyt jego działalności artystycznej przypadał na lata 50. i 60. XX w. Ze względu na aparycję i warunki fizyczne (185 cm. wzrostu i 110 kg. wagi<ref name="tnt">{{cytuj stronę | url = https://www.nytimes.com/1977/06/18/archives/robert-middleton-actor-66-was-usually-cast-as-a-villian.html| tytuł =Robert Middleton, Actor, 66, Was Usually Cast as a Villian | data dostępu = 2023-06-25| autor = | opublikowany = | praca = The New York Times | data = 1977-06-18| język = en}}</ref>) jego role to głównie czarne charaktery – "brutalni, wielcy faceci, obgryzający cygara gangsterzy lub biznesmeni"<ref>Katz, Nolen...</ref>. Podczas swojej kariery wystąpił w ponad 80 serialach TV i blisko 30 filmach<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/name/nm0585557/| tytuł = Robert Middleton| data dostępu = 2023-06-25| autor = | opublikowany = | praca = IMDb| data = | język = en}}</ref>. Jego ostatnim filmem był ''The Lincoln Conspiracy'' z 1977 roku, którego premiera miała miejsce już po śmierci aktora.

Zmarł w sowim domu w [[Encino (Los Angeles)|Encino]] (dzielnica Los Angeles) w wieku 66 lat<ref name="tnt" />. Został pochowany na cmentarzu żydowskim Walnut Hills w Evanston (Cincinnati)<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.findagrave.com/memorial/12820403/robert-middleton| tytuł = Robert Middleton| data dostępu = 2023-06-25| autor = | opublikowany = | praca = Find a Grave| data = | język = en}}</ref>.

== Filmografia ==
* (1954) ''[[Srebrny kielich]]'' – Idbash
* (1955) ''Wielki kartel'' – kpt. Peterson
* (1955) ''[[Godziny rozpaczy (film 1955)|Godziny rozpaczy]]'' – Sam Kobish
* (1955) ''Trial'' – Sanders
* (1955) ''[[Nadworny błazen]]'' – sir Griswold
* (1955) ''[[Wielki kartel]]'' –  kpt. Peterson
* (1955-62) ''[[Strzały w Dodge City|Gunsmoke]]'' – Dorf/Dutch George/Jake Worth
* (1956) ''Red Sundown'' – Rufus Henshaw
* (1956) ''[[Przyjacielska perswazja]]'' – Sam Jordan
* (1956) ''[[Kochaj mnie czule]]'' – Siringo
* (1956) ''Dumni'' – John Barrett
* (1956-57) ''[[Alfred Hitchcock przedstawia]]'' – Cato Stone/Louis Koster/Sam Klinker
* (1957) ''Samotny człowiek'' – Ben Ryerson
* (1958) ''[[Prawo i Jake Wade]]'' – Ortero
* (1958) ''Klan Hayesów'' – Charlie Hayes
* (1959) ''Kariera'' – Robert Kensington
* (1960-67) ''[[Bonanza]]'' – C.J. Shasta/Grizzly Martingale/Sam Bryant
* (1961) ''Wielki oszust'' – R.C. Brown
* (1961) ''Bat Masterson'' – Big Keel Roberts
* (1961) ''[[Złoto siedmiu świętych]]'' – Amos Gondora
* (1963) ''[[Nietykalni (serial telewizyjny 1959)|Nietykalni]]'' – burmistrz Cermak
* (1963-65) ''[[Rawhide]]'' – Duke Aberdeen/sędzia Hogan/Matt Harger
* (1966) ''Hazardziści z Teksasu'' – Dennis Wilcox
* (1966) ''[[Prawo Burke’a (serial telewizyjny 1963)|Prawo Burke'a]]'' – Ragnar Wilson
* (1970) ''Klub Towarzyski Cheyenne'' – barman
* (1970) ''Daniel Boone'' – Simon Brasher
* (1973) ''Przestępstwo nie popłaca'' – Angelo
* (1973) ''[[Columbo]]'' – Vic Norris
* (1973) ''Szkoła kochania'' – Sidney Bower
* (1973) ''Mission: Impossible'' – Clavering
* (1973) ''Szeryf McCloud'' – Cesare Cimarosa
* (1974) ''Znak Zorro'' – Don Luis Quintero
* (1975) ''[[Kung Fu (serial telewizyjny)|Kung Fu]]'' – szeryf Ford
* (1977) ''The Lincoln Conspiracy'' – Edwin M. Stanton

== Życie prywatne ==
W 1951 roku ożenił się z piosenkarką imieniem Roberta z którą od 1955 pozostawał w separacji. Ze związku tego miał dwóch synów<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.newspapers.com/article/25313296/robert_middleton/| tytuł = Actor Robert Middleton Asks Custody of Sons| data dostępu = 2023-06-25| autor = | opublikowany = | praca = The Los Angeles Times [w] Newspapers| data = 1956-02-16| język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Katz |imię = Ephraim |nazwisko2 = Nolen |imię2 = Ronald Dean |tytuł = The Film Encyclopedia |url = |wydanie = 7 |wydawca = Collins Reference |miejsce = New York |data = 2012 |rok = |strony = 1002 |isbn = 978-0-06-202615-6 |język = en}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0585557|Robert Middleton}}
* {{Filmweb|osoba|46124|Robert Middleton}}
* [https://www.ibdb.com/broadway-cast-staff/robert-middleton-52981 Robert Middleton w Internet Broadway Database]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Middleton, Robert}}
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1911]]
[[Kategoria:Zmarli w 1977]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Cincinnati]]

title: Robert Middleton

Imię i nazwisko: Samuel G. Messer

Data i miejsce urodzenia: 13 maja 1911 · Cincinnati

Data i miejsce śmierci: 4 czerwca 1977 · Los Angeles


text:
# Notacja naukowa
Notacja naukowa lub postać wykładnicza – sposób przedstawiania liczby rzeczywistej, szczególnie przydatny dla bardzo dużych lub bardzo małych liczb (tj. bardzo bliskich zeru). Stosowana w literaturze matematycznej, technicznej i naukowej, wszędzie tam, gdzie przedstawianie liczb w postaci dziesiętnej wymagałoby użycia dużej liczby cyfr. Jego odmianą jest zapis zmiennoprzecinkowy pozwalający reprezentować liczby w pamięci komputerów i kalkulatorów, implementowany w niektórych programach komputerowych.

## Formy zapisu
Notacja naukowa jest odmianą zapisu dziesiętnego niezerowej liczby rzeczywistej pozwalającą umieszczać separator dziesiętny zawsze za pierwszą znaczącą cyfrą (co wyklucza liczbę 0).
Uwaga: Pojęcia mantysy i cechy są tu używane w innym znaczeniu niż opisane w artykule podłoga i sufit.

### Notacja naukowa
Zapis liczby składa się z następujących elementów:
- znak liczby (jeśli liczba jest ujemna to minus „−”, jeśli dodatnia to brak znaku lub plus „+”);
- mantysa znormalizowana, czyli liczba z cyframi liczby oryginalnej mieszcząca się w przedziale prawostronnie otwartym [1,10);
- mała lub wielka litera E;
- wykładnik (liczba całkowita) – jeśli wykładnik jest liczbą ujemną, to poprzedza się go znakiem „−” (minus), jeśli natomiast jest liczbą dodatnią, to opcjonalnie można poprzedzić go znakiem „+” (plus). Ten element zwany jest też cechą (dziesiętną).

Wartość liczby rzeczywistej zapisanej w notacji naukowej można odczytać, stosując się do poniższego wzoru:
{\displaystyle x=M\cdot 10^{E},}
gdzie:
{\displaystyle M} (ang. mantissa) – mantysa,
{\displaystyle E} (ang. exponent) – wykładnik (cecha).
UwagaWyrażenia w rodzaju 0⋅105, 0⋅10−2 aczkolwiek mają wartość 0, nie są jednak zapisem spełniającym warunki definicji notacji naukowej – mantysa nie może być mniejsza od 1.

### Postać wykładnicza
Postać wykładnicza to zapis liczby bezpośrednio w formie iloczynu postaci:
{\displaystyle \pm M\cdot 10^{E},}
gdzie:
{\displaystyle M} jest mantysą znormalizowaną do przedziału [1,10),
{\displaystyle E} jest wykładnikiem całkowitym.

### Postać inżynierska
Pewną modyfikacją postaci wykładniczej jest postać inżynierska. Wyróżnia się ona tym, że wykładnik musi być wielokrotnością liczby 3. Konsekwencją tego ograniczenia jest konieczność normalizowania mantysy do przedziału [1,1000). Dzięki takiej konwencji łatwo można skojarzyć wykładnik z odpowiednim przedrostkiem SI.

## Przykłady
| liczba  | notacja naukowa | postać wykładnicza | postać inżynierska | postać inżynierska (uproszczona) |
| ------- | --------------- | ------------------ | ------------------ | -------------------------------- |
| 0,1     | 1E−1            | 1⋅10−1             | 100⋅10−3           | 100 mili                         |
| 1       | 1E0             | 1⋅100              | 1⋅100              | 1                                |
| 10      | 1E1             | 1⋅101              | 10⋅100             | 10                               |
| 123     | 1,23E2          | 1,23⋅102           | 123⋅100            | 123                              |
| 98765   | 9,8765E4        | 9,8765⋅104         | 98,765⋅103         | 98,765 kilo                      |
| 0,045   | 4,5E−2          | 4,5⋅10−2           | 45⋅10−3            | 45 mili                          |
| 0,00045 | 4,5E−4          | 4,5⋅10−4           | 450⋅10−6           | 450 mikro                        |

title: Notacja naukowa

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2022-08}}
'''Notacja naukowa''' lub '''postać wykładnicza''' – sposób przedstawiania [[liczby rzeczywiste]]j, szczególnie przydatny dla bardzo dużych lub bardzo małych liczb (tj. bardzo bliskich zeru). Stosowana w literaturze matematycznej, technicznej i naukowej, wszędzie tam, gdzie przedstawianie liczb w postaci dziesiętnej wymagałoby użycia dużej liczby cyfr. Jego odmianą jest [[Liczba zmiennoprzecinkowa|zapis zmiennoprzecinkowy]] pozwalający reprezentować liczby w pamięci komputerów i [[kalkulator]]ów, implementowany w niektórych [[program komputerowy|programach komputerowych]].

== Formy zapisu ==
Notacja naukowa jest odmianą zapisu [[Dziesiętny system liczbowy|dziesiętnego]] niezerowej liczby rzeczywistej pozwalającą umieszczać [[separator dziesiętny]] zawsze za pierwszą znaczącą cyfrą (co wyklucza liczbę 0).

Uwaga: Pojęcia mantysy i cechy są tu używane w innym znaczeniu niż opisane w artykule [[podłoga i sufit]].

=== Notacja naukowa ===
Zapis liczby składa się z następujących elementów:
* znak liczby (jeśli liczba jest ujemna to minus „−”, jeśli dodatnia to brak znaku lub plus „+”);
* mantysa znormalizowana, czyli liczba z cyframi liczby oryginalnej mieszcząca się w przedziale prawostronnie otwartym [1,10);
* mała lub wielka litera E;
* [[Potęgowanie|wykładnik]] ([[Liczby całkowite|liczba całkowita]]) – jeśli wykładnik jest liczbą ujemną, to poprzedza się go znakiem „−” (minus), jeśli natomiast jest liczbą dodatnią, to opcjonalnie można poprzedzić go znakiem „+” (plus). Ten element zwany jest też ''cechą'' (dziesiętną).

Wartość liczby rzeczywistej zapisanej w notacji naukowej można odczytać, stosując się do poniższego wzoru:
:: <math>x = M \cdot 10^E,</math>

gdzie:
: <math>M</math> (ang. ''mantissa'') – mantysa,
: <math>E</math> (ang. ''exponent'') – wykładnik (cecha).

; Uwaga: Wyrażenia w rodzaju 0⋅105, 0⋅10−2 aczkolwiek mają wartość 0, nie są jednak zapisem spełniającym warunki definicji notacji naukowej – mantysa nie może być mniejsza od 1.

=== Postać wykładnicza ===
Postać wykładnicza to zapis liczby bezpośrednio w formie iloczynu postaci:
:: <math>\pm M \cdot 10^E,</math>

gdzie:
: <math>M</math> jest mantysą znormalizowaną do przedziału [1,10),
: <math>E</math> jest wykładnikiem całkowitym.

=== Postać inżynierska ===
Pewną modyfikacją postaci wykładniczej jest postać inżynierska. Wyróżnia się ona tym, że wykładnik musi być wielokrotnością liczby 3. Konsekwencją tego ograniczenia jest konieczność normalizowania mantysy do przedziału [1,1000). Dzięki takiej konwencji łatwo można skojarzyć wykładnik z odpowiednim [[przedrostek SI|przedrostkiem SI]].

== Przykłady ==
{| class="wikitable"
! liczba || notacja
naukowa || postać
wykładnicza || postać
inżynierska || postać
inżynierska
(uproszczona)
|-
| 0,1 || 1E−1 || 1⋅10−1
| 100⋅10−3 || 100 mili
|-
| 1 || 1E0 || 1⋅100
| 1⋅100 || 1
|-
| 10 || 1E1 || 1⋅101
| 10⋅100 || 10
|-
| 123 || 1,23E2 || 1,23⋅102
| 123⋅100 || 123
|-
| 98765 || 9,8765E4 || 9,8765⋅104
| 98,765⋅103 || 98,765 kilo
|-
| 0,045 || 4,5E−2 || 4,5⋅10−2
| 45⋅10−3 || 45 mili
|-
| 0,00045 || 4,5E−4 || 4,5⋅10−4
| 450⋅10−6 || 450 mikro
|}

== Zobacz też ==
* [[dziesiętny system liczbowy]]
* [[liczba zmiennoprzecinkowa]]
* [[b:Notacja West-East i Bin|Notacja West-East i Bin]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{otwarty dostęp}}  ''[https://zpe.gov.pl/a/notacja-wykladnicza-liczb/DRv3Os382 Notacja wykładnicza liczb]'', Zintegrowana Platforma Edukacyjna, zpe.gov.pl [dostęp 2024-03-14].
* {{MathWorld | adres = ScientificNotation | tytuł = Scientific Notation }} [dostęp 2024-02-02].

{{Arytmetyka elementarna}}

[[Kategoria:Oznaczenia matematyczne]]
[[Kategoria:Potęgowanie]]
[[Kategoria:Ułamki dziesiętne]]


text:
# Polska na Halowych Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 1990
Polska na Halowych Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 1990 – reprezentacja Polski podczas zawodów w Glasgow zdobyła dwa medale w tym jeden złoty.

## Wyniki reprezentantów Polski

### Mężczyźni
- bieg na 800 m
  - Zbigniew Janus zajął 3. miejsce
- bieg na 60 m przez płotki
  - Tomasz Nagórka zajął 4. miejsce
- skok wzwyż
  - Artur Partyka zajął 1. miejsce
- trójskok
  - Andrzej Grabarczyk zajął 6. miejsce
- pchnięcie kulą
  - Helmut Krieger zajął 15. miejsce

### Kobiety
- bieg na 1500 m
  - Małgorzata Rydz odpadła w eliminacjach
- skok w dal
  - Jolanta Bartczak zajęła 7. miejsce

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 |nazwa                  = Polska na Halowych Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 1990
 |państwo                = Polska
 |kod MKOl               =
 |organizacja            = [[European Athletics|EA]]
 |kod organizacja        = POL
 |federacja              = [[Polski Związek Lekkiej Atletyki]]
 |impreza z linkiem      = [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1990]]
 |miejscowość            = [[Glasgow]]
 |chorąży                =
 |liczba zawodników      = 7
 |liczba konkurencji     =
 |liczba dyscyplin       =
 |pozycja w klasyfikacji =
 |złote                  = 1
 |srebrne                = 0
 |brązowe                = 1
 |suma                   = 2
}}
'''[[Polska]] na [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1990|Halowych Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce 1990]]''' – reprezentacja Polski podczas zawodów w [[Glasgow]] zdobyła dwa medale w tym jeden złoty<ref name="90lat">{{Cytuj książkę | nazwisko=Rozum | imię=Janusz | nazwisko2= Grinberg | imię2= Daniel | nazwisko3= Jonik | imię3= Zbigniew | nazwisko4=Kurzyński | imię4= Henryk | nazwisko5=Luftam | imię5=Leszek | nazwisko6= Pietkiewicz | imię6= Stefan | nazwisko7= Wołejko | imię7= Tadeusz| tytuł= 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009 | data=2009 | wydawca=Komisja Statystyczna PZLA | miejsce=Warszawa | isbn=978-83-902509-9-1 | strony=}}</ref>.

== Wyniki reprezentantów Polski ==
=== Mężczyźni ===
* '''[[bieg na 800 m]]'''
** '''[[Zbigniew Janus]]''' zajął 3. miejsce
* '''[[bieg na 60 m przez płotki]]'''
** [[Tomasz Nagórka]] zajął 4. miejsce
* '''[[skok wzwyż]]'''
** '''[[Artur Partyka]]''' zajął 1. miejsce
* '''[[trójskok]]'''
** [[Andrzej Grabarczyk (lekkoatleta)|Andrzej Grabarczyk]] zajął 6. miejsce
* '''[[pchnięcie kulą]]'''
** [[Helmut Krieger]] zajął 15. miejsce

=== Kobiety ===
* '''[[bieg na 1500 m]]'''
** [[Małgorzata Rydz]] odpadła w eliminacjach
* '''[[skok w dal]]'''
** [[Jolanta Bartczak]] zajęła 7. miejsce

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Polska na HME w lekkoatletyce}}

[[Kategoria:1990 w lekkoatletyce]]
[[Kategoria:Polska na halowych mistrzostwach Europy w lekkoatletyce|1990]]
[[Kategoria:1990 w polskim sporcie]]

Kod EA: POL

Federacja: Polski Związek Lekkiej Atletyki

Medale: Złoto · 1 · Srebro · 0 · Brąz · 1 · Razem · 2


text:
# Wieck (województwo pomorskie)
Wieck – wieś  w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Czersk. Miejscowość leży nad południowym brzegiem jeziora Wieckiego i nad Wdą.
Wieś etnicznego pogranicza kaszubsko-borowiackiego. Prowadzi przez nią turystyczny  Szlak Kamiennych Kręgów. Wieś stanowi sołectwo gminy Czersk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

## Historia
Wieś odnotowana w XVII wieku, po drugiej wojnie szwedzkiej całkowicie opustoszała. W roku 1726 oddana w dzierżawę przez starostę kiszewskiego Franciszka Ciczewskiego. W roku 1772 pustkowie posiadał Józef Cissowski, który płacił z niej czynsz i pogłówne.

title: Wieck (województwo pomorskie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wieck
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat chojnicki|chojnicki]]
 |gmina                  = [[Czersk (gmina)|Czersk]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 160{{r|GUS}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 52
 |kod pocztowy           = 83-262{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = GCH
 |SIMC                   = 0083405
 |kod mapy               = Czersk (gmina)
 |współrzędne            = 53°52'35"N 18°03'55"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|145811|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Wieck''' – [[wieś]]  w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat chojnicki|powiecie chojnickim]], w [[Czersk (gmina)|gminie Czersk]]. Miejscowość leży nad południowym brzegiem jeziora [[Jezioro Wieckie (Bory Tucholskie)|Wieckiego]] i nad [[Wda (rzeka)|Wdą]]{{r|teryt|R-2013}}.

Wieś etnicznego pogranicza [[Kaszuby|kaszubsko]]-[[Borowiacy Tucholscy|borowiackiego]]. Prowadzi przez nią [[szlak turystyczny|turystyczny]] {{szlak|zielony}} [[Szlak Kamiennych Kręgów]]. Wieś stanowi [[sołectwo]] [[Czersk (gmina)|gminy Czersk]]{{r|bip}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo bydgoskie (1975–1998)|województwa bydgoskiego]].

== Historia ==
Wieś odnotowana w XVII wieku, po drugiej wojnie szwedzkiej całkowicie opustoszała. W roku 1726 oddana w dzierżawę przez starostę kiszewskiego Franciszka Ciczewskiego. W roku 1772 pustkowie posiadał Józef Cissowski, który płacił z niej czynsz i pogłówne<ref name="SgKP">{{SgKP|XIII|298|Wieck 1(1)}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default |tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu = 2019-09-25}}</ref>
<ref name="R-2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia {{Dts|4|8|2015}} ({{Dziennik Ustaw|2015|1636}})</ref>
<ref name = "poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1447|data dostępu=25 września 2019}}</ref>
<ref name="bip">{{cytuj stronę|url= https://bip.czersk.pl/2112.html |tytuł = Jednostki pomocnicze gminy Czersk|opublikowany = Urząd Gminy Czersk |data dostępu =2019-09-25}}</ref>
<ref name="GUS">{{cytuj stronę | url =  http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx|tytuł = GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.}}</ref>
}}
{{Gmina Czersk}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Czersk]]
[[Kategoria:Sołectwa w gminie Czersk]]

title: Wieck

Województwo: pomorskie

Powiat: chojnicki

Gmina: Czersk

Tablice rejestracyjne: GCH


text:
# Wiktryk z Rouen
Wiktryk z Rouen, również Wiktrycjusz z łac. Victricius (ur. ok. 340, zm. ok. 410 lub 417) – prawdopodobnie rzymski legionista tytułowany victrix, ósmy biskup Rouen (ok. 390–417), misjonarz, święty Kościoła katolickiego.
Po nawróceniu się porzucił armię i został wyświęcony na kapłana. Zajął się ewangelizowaniem Flandrii i Brabancji. Około 385-390 roku wstąpił na stolicę biskupią w Rouen, natomiast ok. 396 udał się do Anglii, by zwalczać szerzącą się herezję ariańską. W 403 roku przebywał w Rzymie. Autor pisma „O chwale świętych” (De laude sanctorum).
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 7 sierpnia.

title: Wiktryk z Rouen

wikitext:
{{Święty infobox
 |rodzaj               = Święty
 |imię                 = Wiktryk z Rouen
 |imię oryginalne      = Victricius
 |tytuły               = [[biskup]]
 |grafika              = Saint Victrice.JPG
 |podpis grafiki       =
 |data urodzenia       = ok. [[340]]
 |miejsce urodzenia    =
 |data śmierci         = ok. [[410]] lub [[417]]
 |miejsce śmierci      = [[Rouen]] (?)
 |kościół              = [[Kościół katolicki]]
 |data beatyfikacji    =
 |miejsce beatyfikacji =
 |beatyfikujący        =
 |data kanonizacji     =
 |miejsce kanonizacji  =
 |kanonizujący         =
 |wspomnienie          = [[7 sierpnia]]
 |atrybuty             =
 |patron               =
 |miejsce kultu        =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |commons              = Category:Saint Victricius
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Wiktryk z Rouen''', również '''Wiktrycjusz''' z [[łacina|łac.]] ''Victricius'' (ur. ok. [[340]], zm. ok. [[410]] lub [[417]]) – prawdopodobnie [[legion|rzymski legionista]] tytułowany ''victrix'', ósmy [[Biskupi i arcybiskupi Rouen|biskup Rouen]] (ok. 390–417), [[misjonarz]], [[święty]] [[Kościół katolicki|Kościoła katolickiego]].

Po [[nawrócenie|nawróceniu]] się porzucił armię i został [[Sakrament święceń|wyświęcony]] na [[kapłan]]a. Zajął się [[ewangelizacja|ewangelizowaniem]] [[Flandria (region)|Flandrii]] i [[Brabancja (kraina historyczna)|Brabancji]]. Około 385-390 roku wstąpił na stolicę biskupią w Rouen, natomiast ok. 396 udał się do [[Anglia|Anglii]], by zwalczać szerzącą się [[arianizm|herezję ariańską]]. W 403 roku przebywał w [[Rzym]]ie. Autor pisma „O chwale świętych” (''De laude sanctorum'').

Jego [[wspomnienie liturgiczne]] obchodzone jest [[7 sierpnia]].

== Zobacz też ==

* [[kult świętych]]
* [[wstawiennictwo świętych]]
* [[święci i błogosławieni Kościoła katolickiego]]

== Bibliografia ==
* [[César Vidal Manzanares]], ''Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w.'', wyd. Verbinum, Warszawa 2001.
* [http://www.deon.pl/imieniny/imie,3373,wiktryk-wiktrycjusz.html Wiktryk z Rouen] na DEON.pl (''[[jezuici|SJ]] i [[Wydawnictwo WAM]]'')

{{Biskupi Rouen}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pisarze wczesnochrześcijańscy]]
[[Kategoria:Święci katoliccy]]
[[Kategoria:Biskupi w I-XI wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w IV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w V wieku]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Rouen]]

title: Święty · Wiktryk z RouenVictricius

Data i miejsce śmierci: ok. 410 lub 417 · Rouen (?)

Czczony przez: Kościół katolicki

Wspomnienie: 7 sierpnia


text:
# Westfield Arkadia
Westfield Arkadia, do 2019 Arkadia – centrum handlowo-usługowe znajdujące się przy al. Jana Pawła II 82 w Warszawie.

## Opis
Uroczyste otwarcie centrum handlowego pod nazwą Arkadia odbyło się w 2004. Inwestorem i deweloperem była firma Cefic, należąca do francusko-amerykańskiej grupy ERE-BEG. W 2010 centrum zostało sprzedane spółce Unibail-Rodamco (obecnie Unibail-Rodamco-Westfield), jednemu z największych właścicieli centrów handlowych w Europie.
W latach 2016–2017 centrum zostało rozbudowane o nowe skrzydło od strony ronda Zgrupowania AK „Radosław”. W 2018 na dachu budynku powstała pasieka.
25 września 2019 centrum zmieniło nazwę na Westfield Arkadia.
W 2020 w centrum działało m.in. 240 sklepów (w tym hipermarket Carrefour), 37 restauracji i kawiarni, multikino Cinema City oraz klub fitness.

title: Westfield Arkadia

wikitext:
{{Inne znaczenia|[[centrum handlowe]]go|[[Arkadia|inne znaczenia tej nazwy]]}}
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Centrum handlowe Westfield Arkadia
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Westfield Arkadia 2023.jpg
 |opis zdjęcia          = Centrum handlowe Westfield Arkadia od strony [[Rondo Zgrupowania AK „Radosław” w Warszawie|ronda Zgrupowania AK „Radosław”]] (2023)
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = Polska
 |miejscowość           = [[Warszawa]]
 |adres                 = [[Aleja Jana Pawła II w Warszawie|al. Jana Pawła II]] 82<br /> 00-175 [[Warszawa]]
 |typ budynku           = centrum handlowe
 |styl architektoniczny =
 |architekt             = CallisonRTKL
 |inwestor              = Cefic Polska
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           = 4
 |powierzchnia użytkowa = 287 000 m2
 |rozpoczęcie budowy    = 2002<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.urbanity.pl/mazowieckie/warszawa/arkadia,b893 | tytuł = Arkadia | opublikowany = urbanity.pl | data dostępu = 2018-05-18}}</ref>
 |ukończenie budowy     = 2004
 |przebudowy            = 2014, 2017
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = Cefic Polska
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            = [[Unibail-Rodamco-Westfield]]
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Warszawa
 |współrzędne           = 52°15′25.04″N 20°59′5.24″E
 |commons               = Category:Arkadia Center
 |www                   = https://www.westfield.com/poland/arkadia
}}
'''Westfield Arkadia''', do 2019 '''Arkadia''' – centrum handlowo-usługowe znajdujące się przy [[Aleja Jana Pawła II w Warszawie|al. Jana Pawła II]] 82 w [[Warszawa|Warszawie]].

== Opis ==
Uroczyste otwarcie centrum handlowego pod nazwą Arkadia odbyło się w 2004. Inwestorem i deweloperem była firma Cefic, należąca do francusko-amerykańskiej grupy ERE-BEG. W 2010 centrum zostało sprzedane spółce Unibail-Rodamco (obecnie [[Unibail-Rodamco-Westfield]]), jednemu z największych właścicieli centrów handlowych w [[Europa|Europie]]<ref>[http://forsal.pl/artykuly/396233,unibail_rodamco_kupuje_centrum_handlowe_arkadia_w_warszawie.html, Unibail Rodamco kupuje centrum handlowe Arkadia], forsal.pl, 5.02.2010</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.urw.com/en/portfolio/standing-assets/standing-portfolio/shopping-centres/arkadia | tytuł = Portfolio. Central Europe | praca = Unibail-Rodamco-Westfield | opublikowany = urw.com | data dostępu = 2017-08-01}}</ref>.

W latach 2016–2017 centrum zostało rozbudowane o nowe skrzydło od strony [[Rondo Zgrupowania AK „Radosław” w Warszawie|ronda Zgrupowania AK „Radosław”]]<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Wojtczuk | imię = Michał | tytuł = Galeria coraz bardziej do spotkań | czasopismo = Gazeta Stołeczna | strony = 4 | data = 27 września 2017}}</ref>. W 2018 na dachu budynku powstała [[pasieka]]<ref>{{Cytuj pismo|nazwisko=Chełmiński|imię=Jakub|tytuł=Miejskie pszczoły skończyły lato|czasopismo=Gazeta Stołeczna|strony=5|data=28–29 lipca 2018}}</ref>.

25 września 2019 centrum zmieniło nazwę na Westfield Arkadia<ref>{{Cytuj |tytuł = Westfield Arkadia – uroczyste wprowadzenie marki Westfield |data dostępu = 2019-09-28 |opublikowany = pl.westfield.com |url = https://web.archive.org/web/20190928135144/https://pl.westfield.com/arkadia/news-detail/westfield-launch}}</ref>.

W 2020 w centrum działało m.in. 240 sklepów (w tym hipermarket [[Carrefour]]), 37 restauracji i kawiarni, multikino [[Cinema City]] oraz klub fitness<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Kłodecka | imię = Magda | tytuł = Na zakupy, ale też na golfa, do kina i do tężni | czasopismo = Gazeta Stołeczna | strony = 14 | data = 18 września 2020}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.westfield.com/poland/arkadia Strona internetowa]

{{Centra handlowe w Warszawie}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Centra handlowe w Warszawie]]
[[Kategoria:Muranów (Śródmieście)]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 2004]]

title: Centrum handlowe Westfield Arkadia

Miejscowość: Warszawa

Adres: al. Jana Pawła II 82 · 00-175 Warszawa

Typ budynku: centrum handlowe

Architekt: CallisonRTKL

Inwestor: Cefic Polska

Pierwszy właściciel: Cefic Polska

Obecny właściciel: Unibail-Rodamco-Westfield


text:
# Talpa Poștei
Talpa Poștei – wieś w Rumunii, w okręgu Teleorman, w gminie Talpa. W 2011 roku liczyła 102 mieszkańców.

title: Talpa Poștei

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Talpa Poștei
 |nazwa oryginalna             = Talpa Poștei
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Teleorman|Teleorman]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Talpa (gmina)|Talpa]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 102
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Teleorman
 |współrzędne                  = 44°18′36″N 25°17′18″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Talpa Poștei''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Teleorman|okręgu Teleorman]], w [[Talpa (gmina)|gminie Talpa]]. W 2011 roku liczyła 102 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | archiwum = https://web.archive.org/web/20210303055647/https://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-01-22}}</ref>
}}
{{Gmina Talpa}}
[[Kategoria:Wsie w okręgu Teleorman]]

title: Talpa Poștei

Państwo: Rumunia

Okręg: Teleorman

Gmina: Talpa


text:
# Parafia Zmartwychwstania Pańskiego w Słobitach
Parafia Zmartwychwstania Pańskiego w Słobitach – parafia rzymskokatolicka w diecezji elbląskiej. Erygowana na przełomie ok. 1344 roku, reerygowana 12 kwietnia 1987 roku przez biskupa warmińskiego Edmunda Piszcza.
Na obszarze parafii leżą miejscowości: Słobity, Janiki, Słobity-Stacja, Bronki, Góry, Józefowo, Karwiny, Stojpy. Tereny te znajdują się w gminie Wilczęta w powiecie braniewskim w województwie warmińsko-mazurskim.
Kościół parafialny w Słobitach został wybudowany w latach 1863-1865.

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Zmartwychwstania Pańskiego
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Słobity kościół p.w. Zmartchwywstania Pańskiego-006.JPG
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = Polska
 |siedziba                = [[Słobity]]
 |adres                   = 14-405 Słobity
 |data powołania          =
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja elbląska|elbląska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Pasłęk I|Pasłęk I]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja =
 |obiekt sakralny         = [[Kościół pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Słobitach]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Mirosław Wnęk
 |wezwanie                = [[Zmartwychwstanie Jezusa|Zmartwychwstania Pańskiego]]
 |dzień wspomnienia       =
 |kod mapy                = Wilczęta (gmina)
 |współrzędne             = 54°8'40.324"N, 19°46'50.514"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Zmartwychwstania Pańskiego w Słobitach''' – parafia rzymskokatolicka w [[diecezja elbląska|diecezji elbląskiej]]. Erygowana na przełomie ok. 1344 roku, reerygowana 12 kwietnia 1987 roku przez [[Biskupi warmińscy|biskupa warmińskiego]] [[Edmund Piszcz|Edmunda Piszcza]].

Na obszarze parafii leżą miejscowości: [[Słobity]], [[Janiki (województwo śląskie)|Janiki]], [[Słobity-Stacja]], [[Bronki]], [[Góry (powiat braniewski)|Góry]], [[Józefowo (powiat braniewski)|Józefowo]], [[Karwiny]], [[Stojpy]]. Tereny te znajdują się w [[Wilczęta (gmina)|gminie Wilczęta]] w [[Powiat braniewski|powiecie braniewskim]] w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]].

Kościół parafialny w Słobitach został wybudowany w latach 1863-1865.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.parafia.slobity.com.pl Oficjalna strona parafii]
* [http://diecezja.elblag.pl/diecezja/parafie/nowa-strona-parafii-10/ Informacje na stronie diecezji elbląskiej]

{{Parafie dekanatu Pasłęk I}}

{{SORTUJ:Słobity}}
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego]]
[[Kategoria:Parafie diecezji elbląskiej]]
[[Kategoria:Słobity]]
[[Kategoria:Religia w gminie Wilczęta]]

title: Parafia Zmartwychwstania Pańskiego

Siedziba: Słobity

Adres: 14-405 Słobity

Wyznanie: katolickie

Diecezja: elbląska

Dekanat: Pasłęk I

Proboszcz: ks. Mirosław Wnęk

Wezwanie: Zmartwychwstania Pańskiego