text:
# William Edwin Van Amburgh
William Edwin Van Amburgh (ur. 28 sierpnia 1863; zm. 7 lutego 1947) – amerykański działacz religijny, członek zarządu Towarzystwa Strażnica w latach 1901–1947, sekretarz-skarbnik w latach 1903–1947. Funkcję skarbnika-sekretarza sprawował w czasie urzędowania trzech kolejnych prezesów Towarzystwa Strażnica: Charlesa T. Russella, Josepha F. Rutherforda i Nathana H. Knorra.

## Życiorys

### Życie rodzinne
Był najstarszym synem Daniela i Fannie Van Amburghów z Minnesoty. Miał o cztery lata młodszego brata George’a. Jego ojciec był weteranem wojny secesyjnej. W 1880 roku ukończył szkołę średnią i w tym samym roku rozpoczął studia na Carleton College w Northfield w stanie Minnesota. Studiował między innymi łacinę i grekę. Studia ukończył w roku 1883. 25 marca 1885 roku ożenił się z Adą May Wood (1866–1897), młodo jednak został wdowcem. Drugą jego żoną została współwyznawczyni Luie L. Taft.

### Początek służby w Betel
W lutym 1895 roku otrzymał książkę Boski plan wieków. Po zapoznaniu się z jeszcze innymi dziełami C.T. Russella w ciągu roku wystąpił z Kościoła metodystycznego i poświęcił się głoszeniu ewangelii w duchu nauk Towarzystwa Strażnica. W 1900 roku przybył do głównego biura Towarzystwa Strażnica w Allegheny, gdzie nazywano go „brat Van” co przylgnęło do niego do końca życia. W roku 1901 został wybrany do zarządu Towarzystwa Strażnica, a w roku 1903 został sekretarzem-skarbnikiem. W latach 1902–1916 usługiwał jako pielgrzym okazjonalnie odwiedzając zbory Badaczy Pisma Świętego w zachodniej części Stanów Zjednoczonych oraz w Kanadzie. Zastępował też C.T. Russella gdy ten nie mógł przybyć na zgromadzenia Badaczy Pisma Świętego.
W testamencie Charlesa T. Russella (1852–1916), William E. Van Amburgh był jedną z osób wskazanych przez Russella, mających sprawować nad czasopismem „Strażnica Syjońska” po jego śmierci. Razem z Alfredem I. Ritchim i Josephem F. Rutherfordem został wybrany na członka Komitetu Wykonawczego, który sprawował nadzór nad działalnością Towarzystwa Strażnica do czasu wyboru nowego prezesa. Na corocznych zebraniach statutowych, które odbyły się 6 stycznia 1917 roku, 5 stycznia 1918 roku i 4 stycznia 1919 roku William E. Van Amburgh został ponownie wybrany sekretarzem-skarbnikiem Towarzystwa Strażnica, którą to funkcję pełnił do śmierci.
Dnia 7 maja 1918 roku w trakcie trwania I wojny światowej William E. Van Amburgh wraz z Josephem F. Rutherfordem, Claytonem J. Woodworthem, George’em H. Fisherem, Frederickiem H. Robisonem, Alexandrem H. Macmillanem, Robertem J. Martinem i Giovannim DeCecca znalazł się w grupie ośmiu Badaczy Pisma Świętego fałszywie oskarżonych o szpiegostwo na rzecz Niemiec i został skazany na cztery wyroki po 20 lat więzienia. Uwięziony do 25 marca 1919 roku gdy skazanych zwolniono za kaucją. 14 maja 1919 roku wyroki wydane wobec wszystkich uwięzionych zostały unieważnione.

### Późniejsze lata
W 1924 roku Towarzystwo Strażnica wydało książkę jego autorstwa: „The Way to Paradise” (Droga do raju). Pierwszy nakład w języku angielskim wyniósł 50 tysięcy egzemplarzy. Książka ta została napisana z myślą o młodzieży pragnącej poznawać Pismo Święte. Przez pewien czas publikacja ta służyła jako podręcznik, z którego korzystano na zebraniach organizowanych dla dzieci i młodzieży. Wkrótce zrezygnowano jednak z organizowania oddzielnych zebrań dla tej grupy wiekowej.
1 lutego 1943 roku był jednym z mówców podczas uroczystego otwarcia Szkoły Gilead. W 1944 roku razem z Nathanem H. Knorrem, Frederickiem W. Franzem i Miltonem G. Henschelem wziął udział w podróży służbowej na Kubę. Uczestniczyli oni również w zorganizowanym w tym czasie w Hawanie kongresie pod hasłem „Zjednoczeni głosiciele”.
Zmarł w 1947 roku. W jego miejsce sekretarzem-skarbnikiem Towarzystwa Strażnica został wybrany Grant Suiter.

title: William Edwin Van Amburgh

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = William Edwin Van Amburgh
 |grafika                   = William Edwin Van Amburgh (1864-1947).png
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[28 sierpnia]] [[1863]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[7 lutego]] [[1947]]
 |miejsce śmierci           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''William Edwin Van Amburgh''' (ur. [[28 sierpnia]] [[1863]]; zm. [[7 lutego]] [[1947]]) – amerykański działacz religijny, członek zarządu [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwa Strażnica]] w latach 1901–1947, sekretarz-skarbnik w latach 1903–1947. Funkcję skarbnika-sekretarza sprawował w czasie urzędowania trzech kolejnych prezesów Towarzystwa Strażnica: [[Charles Taze Russell|Charlesa T. Russella]], [[Joseph Franklin Rutherford|Josepha F. Rutherforda]] i [[Nathan Homer Knorr|Nathana H. Knorra]].

== Życiorys ==
=== Życie rodzinne ===
Był najstarszym synem Daniela i Fannie Van Amburghów z [[Minnesota|Minnesoty]]. Miał o cztery lata młodszego brata George’a. Jego ojciec był weteranem [[wojna secesyjna|wojny secesyjnej]]. W 1880 roku ukończył szkołę średnią i w tym samym roku rozpoczął studia na Carleton College w [[Northfield (Minnesota)|Northfield]] w stanie Minnesota. Studiował między innymi [[łacina|łacinę]] i [[język grecki|grekę]]. Studia ukończył w roku 1883. 25 marca 1885 roku ożenił się z Adą May Wood (1866–1897), młodo jednak został wdowcem. Drugą jego żoną została współwyznawczyni Luie L. Taft<ref name=Paradise>{{Cytuj |autor = William Edwin Van Amburgh |tytuł = The Way to Paradise |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |miejsce = Nowy Jork |data = 1924 |s = 1-13 (suplement) |język = en}}</ref>.

=== Początek służby w Betel ===
W lutym 1895 roku otrzymał książkę [[Wykłady Pisma Świętego|Boski plan wieków]]. Po zapoznaniu się z jeszcze innymi dziełami C.T. Russella w ciągu roku wystąpił z [[Metodyzm|Kościoła metodystycznego]] i poświęcił się głoszeniu ewangelii w duchu nauk Towarzystwa Strażnica. W 1900 roku przybył do [[Biuro Główne Świadków Jehowy|głównego biura]] Towarzystwa Strażnica w [[Allegheny (Pittsburgh)|Allegheny]], gdzie nazywano go „brat Van” co przylgnęło do niego do końca życia. W roku 1901 został wybrany do zarządu Towarzystwa Strażnica, a w roku 1903 został sekretarzem-skarbnikiem. W latach 1902–1916 usługiwał jako [[Badacze Pisma Świętego#Pielgrzymi|pielgrzym]] okazjonalnie odwiedzając zbory Badaczy Pisma Świętego w zachodniej części Stanów Zjednoczonych oraz w Kanadzie{{r|Paradise}}. Zastępował też C.T. Russella gdy ten nie mógł przybyć na zgromadzenia Badaczy Pisma Świętego<ref>{{Cytuj |autor= Fredrick Zydek |tytuł = Charles Taze Russell – jego życie i czasy. Człowiek, Millennium i posłannictwo |wydawca = Wydawnictwo „Straż” |miejsce = Białogard |data = 2016 |s = 210 |isbn = 978-83-935132-6-0}}</ref>.

W testamencie [[Charles Taze Russell|Charlesa T. Russella]] (1852–1916), William E. Van Amburgh był jedną z osób wskazanych przez Russella, mających sprawować nad czasopismem „[[Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy|Strażnica Syjońska]]” po jego śmierci. Razem z Alfredem I. Ritchim i [[Joseph Franklin Rutherford|Josephem F. Rutherfordem]] został wybrany na członka Komitetu Wykonawczego, który sprawował nadzór nad działalnością Towarzystwa Strażnica do czasu wyboru nowego prezesa<ref>{{cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Rocznik Świadków Jehowy 2017 |wydawca = [[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwo Strażnica]] |data = 2016 |s = 172–176 |url = https://www.jw.org/pl/publikacje/ksi%C4%85%C5%BCki/rocznik-2017/swiadkowie-jehowy-100-lat-1917/}}</ref>. Na corocznych zebraniach statutowych, które odbyły się 6 stycznia 1917 roku, 5 stycznia 1918 roku i 4 stycznia 1919 roku William E. Van Amburgh został ponownie wybrany sekretarzem-skarbnikiem Towarzystwa Strażnica, którą to funkcję pełnił do śmierci<ref group=uwaga>4 stycznia 1919 Badacze Pisma Świętego potwierdzili wybór członków zarządu pomimo ich pobytu w więzieniu.</ref><ref>{{Cytuj |url = http://pastor-russell.pl/testament.html |tytuł = Testament Pastora Russella |opublikowany = pastor-russell.pl |data dostępu = 2015-06-16}}</ref>.

[[Plik:Consiglio Direttivo - 1918.JPG|mały|240px|Członkowie ''[[Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe|Towarzystwa Strażnica]]'' w 1918 roku (od lewej: '''William Edwin Van Amburgh''', [[Joseph Franklin Rutherford|J.F. Rutherford]], [[Alexander Hugh Macmillan|A.H. Macmillan]], [[Robert J. Martin|R.J. Martin]], F.H. Robison, [[Clayton J. Woodworth|C.J. Woodworth]], G.H. Fisher, [[Giovanni DeCecca|G. De Cecca)]]]]

Dnia 7 maja 1918 roku w trakcie trwania [[I wojna światowa|I wojny światowej]] William E. Van Amburgh wraz z Josephem F. Rutherfordem, [[Clayton J. Woodworth|Claytonem J. Woodworthem]], George’em H. Fisherem, Frederickiem H. Robisonem, [[Alexander Hugh Macmillan|Alexandrem H. Macmillanem]], [[Robert J. Martin|Robertem J. Martinem]] i [[Giovanni DeCecca|Giovannim DeCecca]] znalazł się w grupie ośmiu Badaczy Pisma Świętego fałszywie oskarżonych o szpiegostwo na rzecz Niemiec i został skazany na cztery wyroki po 20 lat więzienia. Uwięziony do 25 marca 1919 roku gdy skazanych zwolniono za kaucją. 14 maja 1919 roku wyroki wydane wobec wszystkich uwięzionych zostały unieważnione<ref>{{cytuj |url = http://www.jw.org/pl/publikacje/filmy/historia-%C5%BCywej-wiary-cz%C4%99%C5%9B%C4%87-1/ |tytuł = Świadkowie Jehowy – historia żywej wiary, część 1: Z ciemności ku światłu |data dostępu = 2016-01-12 |data = 2010 |opublikowany = jw.org}}</ref><ref>{{cytuj |tytuł = Dzieje Świadków Jehowy w czasach nowożytnych. Stany Zjednoczone Ameryki |wydawca = Towarzystwo Strażnica |miejsce = Nadarzyn |s = 45–64}}</ref>.

=== Późniejsze lata ===
W 1924 roku Towarzystwo Strażnica wydało książkę jego autorstwa: „The Way to Paradise” (''Droga do raju''). Pierwszy nakład w języku angielskim wyniósł 50 tysięcy egzemplarzy. Książka ta została napisana z myślą o młodzieży pragnącej poznawać Pismo Święte. Przez pewien czas publikacja ta służyła jako podręcznik, z którego korzystano na zebraniach organizowanych dla dzieci i młodzieży. Wkrótce zrezygnowano jednak z organizowania oddzielnych zebrań dla tej grupy wiekowej<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |data = 1995 |wydawca = Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe |miejsce = Nowy Jork |isbn = 83-903551-0-8 |s = 245 |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Społeczność-braci/Zebrania-poświęcone-wielbieniu-Boga-nauczaniu-i-zachęcaniu/}}</ref>.

1 lutego 1943 roku był jednym z mówców podczas uroczystego otwarcia [[Biblijna Szkoła Strażnicy – Gilead|Szkoły Gilead]]<ref>„Dzieje Świadków Jehowy w czasach nowożytnych. Stany Zjednoczone Ameryki.”, wyd. Towarzystwo Strażnica, Nadarzyn, str. 124.</ref>. W 1944 roku razem z [[Nathan Homer Knorr|Nathanem H. Knorrem]], [[Frederick William Franz|Frederickiem W. Franzem]] i [[Milton George Henschel|Miltonem G. Henschelem]] wziął udział w podróży służbowej na [[Świadkowie Jehowy na Kubie|Kubę]]. Uczestniczyli oni również w zorganizowanym w tym czasie w Hawanie kongresie pod hasłem „Zjednoczeni głosiciele”<ref>{{Cytuj |autor = Watchtower |tytuł = Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego |data = 1995 |wydawca = Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe |miejsce = Nowy Jork |isbn = 83-903551-0-8 |s = 459 |url = https://www.jw.org/pl/biblioteka/książki/Świadkowie-Jehowy-głosiciele-Królestwa-Bożego/Rozgłaszanie-dobrej-nowiny-po-całej-zamieszkanej-ziemi/Dawanie-świadectwa-aż-po-krańce-ziemi-część-3/}}</ref>.

Zmarł w 1947 roku. W jego miejsce sekretarzem-skarbnikiem Towarzystwa Strażnica został wybrany [[Grant Suiter]]<ref>{{Cytuj |url = https://wol.jw.org/en/wol/d/r1/lp-e/1983642 |autor = Watchtower |tytuł = Moving Ahead With God’s Organization |czasopismo = Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy |wydawca = Towarzystwo Strażnica |wolumin = CIV |s = 14 |data = 1 września 1983 |język = en}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Świadkowie Jehowy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Van Amburgh, William Edwin}}
[[Kategoria:Badacze Pisma Świętego]]
[[Kategoria:Członkowie Zarządu Towarzystwa Strażnica]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1863]]
[[Kategoria:Zmarli w 1947]]

title: William Edwin Van Amburgh

Data urodzenia: 28 sierpnia 1863

Data śmierci: 7 lutego 1947


text:
# Lista nagród grupy Nickelback
Lista nagród Nickelbacka – dział ten przedstawia listę nagród oraz nominacji zdobytych w ciągu całej swej działalności muzycznej przez kanadyjską grupę rockową Nickelback.

## Nagrody

### Kanadyjskie środowisko niezależne
Tabela przedstawia nominację zespołu do nagrody kanadyjskiego środowiska niezależnego.
| People’s Choice Awards | People’s Choice Awards | People’s Choice Awards | People’s Choice Awards |
| Rok                    | Nominacja              | Kategoria              | Rezultat               |
| ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- |
| 1996                   | „Curb”                 | Najlepsza płyta        | Nominacja              |

### Choice Music Awards
Tabela przedstawia nominację zespołu do nagrody amerykańskiej Choice Music Awards.
| Choice Music Awards | Choice Music Awards | Choice Music Awards   | Choice Music Awards |
| Rok                 | Nominacja           | Kategoria             | Rezultat            |
| ------------------- | ------------------- | --------------------- | ------------------- |
| 2000                | Nickelback          | Favourite Heavy Metal | Wygrana             |

### American Music Awards
Tabela przedstawia nagrody przemysłu amerykańskiego American Music Awards. Nickelback spośród 6 nominacji zdobyli 2 statuetki.
| American Music Awards | American Music Awards | American Music Awards            | American Music Awards |
| Rok                   | Nominacja             | Kategoria                        | Rezultat              |
| --------------------- | --------------------- | -------------------------------- | --------------------- |
| 2003                  | Nickelback            | Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group | Nominacja             |
| 2004                  | Nickelback            | Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group | Nominacja             |
| 2006                  | Nickelback            | Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group | Nominacja             |
| 2006                  | Nickelback            | Favorite Alternative Artist      | Nominacja             |
| 2006                  | All the Right Reasons | Favorite Pop/Rock Album          | Wygrana               |
| 2007                  | Nickelback            | Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group | Wygrana               |

### Billboard Music Awards
Tabela przedstawia listę nominacji do nagród przemysłu amerykańskiego Billboard Music Awards. Są sponsorowane przez magazyn Billboard. Rozdawane są w grudniu. Nickelback spośród 5 nominacji zdobył 3 statuetki.
| Billboard Music Awards | Billboard Music Awards | Billboard Music Awards               | Billboard Music Awards |
| Rok                    | Nominacja              | Kategoria                            | Rezultat               |
| ---------------------- | ---------------------- | ------------------------------------ | ---------------------- |
| 2006                   | Nickelback             | Artist of the Year                   | Nominacja              |
| 2006                   | Nickelback             | Duo/Group of the Year                | Wygrana                |
| 2006                   | Nickelback             | Hot 100 Artist Duo/Group of the Year | Wygrana                |
| 2006                   | All the Right Reasons  | Rock Album of the Year               | Wygrana                |
| 2006                   | All the Right Reasons  | Album of the Year                    | Nominacja              |

### Grammy Awards
Tabela przedstawia najbardziej prestiżowe nagrody przemysłu muzycznego Grammy Awards. Są przyznawane przez Recording Academy.  Nickelback łącznie otrzymał 5 nominacji, nie zdobywając żadnej statuetki.
| Grammy Awards | Grammy Awards               | Grammy Awards                                      | Grammy Awards |
| Rok           | Nominacja                   | Kategoria                                          | Rezultat      |
| ------------- | --------------------------- | -------------------------------------------------- | ------------- |
| 2003          | „How You Remind Me”         | Record of the Year                                 | Nominacja     |
| 2004          | „Someday”                   | Best Rock Song                                     | Nominacja     |
| 2004          | „The Long Road”             | Best Rock Album                                    | Nominacja     |
| 2005          | „Feelin' Way Too Damn Good” | Best Hard Rock Performance                         | Nominacja     |
| 2008          | „If Everyone Cared”         | Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal | Nominacja     |

### Juno Awards
Tabela przedstawia listę nagród kanadyjskiego przemysłu muzycznego, Juno Awards. Są one kanadyjskim odpowiednikiem amerykańskiej nagrody Grammy Awards. Są przyznawane przez Canadian Academy of Recording Arts and Sciences. Nickelback spośród 21 nominacji zdobyli 9 statuetek.
| Juno Awards | Juno Awards                             | Juno Awards                          | Juno Awards |
| Rok         | Nominacja                               | Kategoria                            | Rezultat    |
| ----------- | --------------------------------------- | ------------------------------------ | ----------- |
| 2001        | Nickelback                              | Best New Group                       | Wygrana     |
| 2002        | „Silver Side Up”                        | Best Album                           | Nominacja   |
| 2002        | „Silver Side Up”                        | Best Rock Album                      | Wygrana     |
| 2002        | „How You Remind Me”                     | Best Single                          | Wygrana     |
| 2002        | Nickelback                              | Best Group                           | Wygrana     |
| 2003        | „Spiderman Soundtrack"/"Silver Side Up” | Songwriter of the Year               | Wygrana     |
| 2003        | Nickelback                              | Juno Fan Choice Award                | Nominacja   |
| 2004        | „The Long Road”                         | Album of the Year                    | Nominacja   |
| 2004        | „The Long Road”                         | Rock Album of the Year               | Nominacja   |
| 2004        | Nickelback                              | Group of the Year                    | Wygrana     |
| 2004        | Nickelback                              | Juno Fan Choice Award                | Wygrana     |
| 2004        | „Someday”                               | Single of the Year                   | Nominacja   |
| 2005        | Nickelback                              | Jack Richardson Producer of the Year | Nominacja   |
| 2006        | „All the Right Reasons”                 | Album of the Year                    | Nominacja   |
| 2006        | „All the Right Reasons”                 | Rock Album of the Year               | Wygrana     |
| 2006        | Nickelback                              | Group of the Year                    | Wygrana     |
| 2006        | Nickelback                              | Jack Richardson Producer of the Year | Nominacja   |
| 2006        | Nickelback                              | Juno Fan Choice Award                | Nominacja   |
| 2006        | „Photograph”                            | Single of the Year                   | Nominacja   |
| 2007        | Nickelback                              | Juno Fan Choice Award                | Nominacja   |
| 2007        | Nickelback                              | Songwriter of the Year               | Nominacja   |

### MuchMusic Video Awards
Tabela przedstawia nagrody MuchMusic Video Awards, przyznawane przez kanadyjski kanał telewizyjny MuchMusic. Grupa Nickelback spośród   8 nominacji zdobyła 4 statuetki.
| MuchMusic Video Awards | MuchMusic Video Awards | MuchMusic Video Awards                    | MuchMusic Video Awards |
| Rok                    | Nominacja              | Kategoria                                 | Rezultat               |
| ---------------------- | ---------------------- | ----------------------------------------- | ---------------------- |
| 2002                   | „Too Bad”              | Best Video                                | Wygrana                |
| 2002                   | „Too Bad”              | MuchLoud Best Rock Video                  | Wygrana                |
| 2006                   | „Photograph”           | MuchLoud Best Rock Video                  | Wygrana                |
| 2007                   | „If Everyone Cared”    | Best Video                                | Nominacja              |
| 2007                   | „If Everyone Cared”    | MuchLoud Best Rock Video                  | Nominacja              |
| 2007                   | „Far Away”             | MuchMoreMusic Award                       | Wygrana                |
| 2007                   | „Far Away”             | Best International Video By A Canadian    | Nominacja              |
| 2007                   | „Far Away”             | People’s Choice: Favourite Canadian Group | Nominacja              |

### People’s Choice Awards
Tabela przedstawia People’s Choice Awards, czyli nagrody przyznawane przez popularną grupę ludzi. Nickelback do tej pory doczekał się 1 nominacji w której wygrał.
| People’s Choice Awards | People’s Choice Awards | People’s Choice Awards | People’s Choice Awards |
| Rok                    | Nominacja              | Kategoria              | Rezultat               |
| ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- | ---------------------- |
| 2007                   | Nickelback             | Favorite Group         | Wygrana                |

wikiname: plwiki

title: Lista nagród grupy Nickelback

in_language: pl

wikitext:
'''Lista nagród Nickelbacka''' – dział ten przedstawia listę nagród oraz nominacji zdobytych w ciągu całej swej działalności muzycznej przez kanadyjską grupę [[rock]]ową [[Nickelback]].

== Nagrody ==
=== Kanadyjskie środowisko niezależne ===
Tabela przedstawia nominację zespołu do nagrody kanadyjskiego środowiska niezależnego.

{| class = "wikitable"
! colspan=4| People’s Choice Awards
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
| [[1996]]
| „[[Curb]]”
| Najlepsza płyta
| Nominacja
|-
|}

=== Choice Music Awards ===
Tabela przedstawia nominację zespołu do nagrody amerykańskiej Choice Music Awards.

{| class = "wikitable"
! colspan=4| Choice Music Awards
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
| [[2000]]
| Nickelback
| Favourite Heavy Metal
| '''Wygrana'''
|-
|}

=== American Music Awards ===
Tabela przedstawia nagrody przemysłu amerykańskiego [[American Music Award]]s. Nickelback spośród 6 nominacji zdobyli 2 statuetki<ref>{{Cytuj stronę|data dostępu=2008-07-20|url=http://www.cbc.ca/arts/story/2006/11/21/ama-winners.html|tytuł=Nickelback among winners at American Music Awards|opublikowany=CBC|archiwum=https://web.archive.org/web/20101011115433/http://www.cbc.ca/arts/story/2006/11/21/ama-winners.html|zarchiwizowano=2010-10-11}}</ref>.<!--Brak parametru url w szablonie<ref>{{cytuj stronę|title= Winners at the American Music Awards |publisher=Associated Press|date=2007-11-18}}</ref>-->
{| class = "wikitable"
! colspan=4| [[American Music Award]]s
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
| [[2003]]
| Nickelback
| Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group
| Nominacja
|-
| [[2004]]
| Nickelback
| Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group
| Nominacja
|-
|rowspan="3"| [[2006]]
|rowspan="2"| Nickelback
| Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group
| Nominacja
|-
| Favorite Alternative Artist
| Nominacja
|-
| ''[[All the Right Reasons]]''
| Favorite Pop/Rock Album
| '''Wygrana'''
|-
| [[2007]]
| Nickelback
| Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group
| '''Wygrana'''
|}

=== Billboard Music Awards ===
Tabela przedstawia listę nominacji do nagród przemysłu amerykańskiego [[Billboard Music Awards]]. Są sponsorowane przez magazyn ''[[Billboard (tygodnik)|Billboard]]''. Rozdawane są w grudniu. Nickelback spośród 5 nominacji zdobył 3 statuetki.
{| class = "wikitable"
! colspan=4| [[Billboard Music Awards]]
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
|rowspan="5"| [[2006]]
|rowspan="3"| Nickelback
| Artist of the Year
|Nominacja
|-
| Duo/Group of the Year
|'''Wygrana'''
|-
| Hot 100 Artist Duo/Group of the Year
|'''Wygrana'''
|-
|rowspan="2"| ''[[All the Right Reasons]]''
| Rock Album of the Year
|'''Wygrana'''
|-
| Album of the Year
|Nominacja
|}

=== Grammy Awards ===
Tabela przedstawia najbardziej prestiżowe nagrody przemysłu muzycznego [[Grammy Awards]]. Są przyznawane przez [[National Academy of Recording Arts and Sciences|Recording Academy]].  Nickelback łącznie otrzymał 5 nominacji, nie zdobywając żadnej statuetki.
{| class = "wikitable"
! colspan=4| [[Grammy Awards]]
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
| [[2003]]
| „[[How You Remind Me]]”
| [[Nagroda Grammy w kategorii Record of the Year|Record of the Year]]
|Nominacja
|-
|rowspan="2"|  [[2004]]
| „[[Someday (singel Nickelback)|Someday]]”
| [[Nagroda Grammy w kategorii Best Rock Song|Best Rock Song]]
|Nominacja
|-
| „[[The Long Road]]”
| [[Nagroda Grammy w kategorii Best Rock Album|Best Rock Album]]
|Nominacja
|-
| [[2005]]
| „[[Feelin' Way Too Damn Good]]”
| [[Nagroda Grammy w kategorii Best Hard Rock Performance|Best Hard Rock Performance]]
|Nominacja
|-
| [[2008]]
| „[[If Everyone Cared]]”
| [[Nagroda Grammy w kategorii Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal|Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal]]
|Nominacja
|}

=== Juno Awards ===
Tabela przedstawia listę nagród kanadyjskiego przemysłu muzycznego, Juno Awards. Są one kanadyjskim odpowiednikiem amerykańskiej nagrody [[Grammy Awards]]. Są przyznawane przez Canadian Academy of Recording Arts and Sciences. Nickelback spośród 21 nominacji zdobyli 9 statuetek<ref>{{Cytuj stronę|data dostępu=2008-07-20|url=http://www.rollingstone.com/news/story/5934347/in_brief_shakira_jlo|tytuł=In Brief: Shakira, J.Lo|praca=Rolling Stone|archiwum=https://www.webcitation.org/69tNFp7sO?url=http://www.rollingstone.com/news|zarchiwizowano=2012-08-13}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|data dostępu=2008-07-20|url=http://www.rollingstone.com/news/story/9569259/coldplay_peas_storm_canada|tytuł=Coldplay, Peas Storm Canada|praca=Rolling Stone|data=2006-04-03|autor=Bliss, Karen|archiwum=https://www.webcitation.org/69tNGlfJU?url=http://www.rollingstone.com/news|zarchiwizowano=2012-08-13}}</ref>.

{| class = "wikitable"
! colspan=4| Juno Awards
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
| [[2001]]
| Nickelback
| Best New Group
|'''Wygrana'''
|-
|rowspan="4"| [[2002]]
|rowspan="2"| „[[Silver Side Up]]”
| Best Album
|Nominacja
|-
| Best Rock Album
|'''Wygrana'''
|-
| „[[How You Remind Me]]”
| Best Single
|'''Wygrana'''
|-
| Nickelback
| Best Group
|'''Wygrana'''
|-
|rowspan="2"| [[2003]]
| „Spiderman Soundtrack"/"[[Silver Side Up]]”
| Songwriter of the Year
|'''Wygrana'''
|-
| Nickelback
| Juno Fan Choice Award
|Nominacja
|-
|rowspan="5"| [[2004]]
|rowspan="2"| „[[The Long Road]]”
| Album of the Year
|Nominacja
|-
| Rock Album of the Year
|Nominacja
|-
|rowspan="2"| Nickelback
| Group of the Year
|'''Wygrana'''
|-
| Juno Fan Choice Award
|'''Wygrana'''
|-
| „[[Someday (singel Nickelbacka)|Someday]]”
| Single of the Year
|Nominacja
|-
| [[2005]]
| Nickelback
| Jack Richardson Producer of the Year
|Nominacja
|-
|rowspan="6"| [[2006]]
|rowspan="2"| „[[All the Right Reasons]]”
| Album of the Year
|Nominacja
|-
| Rock Album of the Year
|'''Wygrana'''
|-
|rowspan="3"| Nickelback
| Group of the Year
|'''Wygrana'''
|-
| Jack Richardson Producer of the Year
|Nominacja
|-
| Juno Fan Choice Award
|Nominacja
|-
| „[[Photograph (singel Nickelback)|Photograph]]”
| Single of the Year
|Nominacja
|-
|rowspan="2"| [[2007]]
|rowspan="2"| Nickelback
| Juno Fan Choice Award
|Nominacja
|-
| Songwriter of the Year
|Nominacja
|}

=== MuchMusic Video Awards ===
Tabela przedstawia nagrody MuchMusic Video Awards, przyznawane przez kanadyjski kanał telewizyjny MuchMusic. Grupa Nickelback spośród   8 nominacji zdobyła 4 statuetki<ref>{{Cytuj stronę|data dostępu=2008-07-20|url=http://www.mtv.com/news/articles/1455265/20020617/foxy_brown.jhtml?headlines=true|tytuł=For The Record: Quick News On Stone Cold Steve Austin, Foxy Brown, The Calling, Cam'ron & More |opublikowany=MTV}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|data dostępu=2008-07-20|url=http://www.thestar.com/entertainment/article/217143|tytuł=Billy Talent, Nickelback top MMVAs |praca=Toronto Star|data=2007-05-24|autor=Rayner, Ben}}</ref>.
{| class = "wikitable"
! colspan=4| MuchMusic Video Awards
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
|rowspan="2"| [[2002]]
|rowspan="2"| „[[Too Bad]]”
| Best Video
| '''Wygrana'''
|-
| MuchLoud Best Rock Video
| '''Wygrana'''
|-
| [[2006]]
| „[[Photograph (singel Nickelback)|Photograph]]”
| MuchLoud Best Rock Video
| '''Wygrana'''
|-
|rowspan="5"| [[2007]]
|rowspan="2"| „[[If Everyone Cared]]”
| Best Video
|Nominacja
|-
| MuchLoud Best Rock Video
|Nominacja
|-
|rowspan="3"| „[[Far Away (singel Nickelback)|Far Away]]”
| MuchMoreMusic Award
| '''Wygrana'''
|-
| Best International Video By A Canadian
|Nominacja
|-
| People’s Choice: Favourite Canadian Group
|Nominacja
|}

=== People’s Choice Awards ===
Tabela przedstawia People’s Choice Awards, czyli nagrody przyznawane przez [[Kultura popularna|popularną grupę ludzi]]. Nickelback do tej pory doczekał się 1 nominacji w której wygrał<ref>{{Cytuj stronę|data dostępu=2008-07-20|url=http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/01/09/AR2007010902020.html|tytuł='Pirates,' Depp Lead People’s Awards |praca=The Washington Post}}</ref>.

{| class = "wikitable"
! colspan=4| People’s Choice Awards
|-
! Rok
! Nominacja
! Kategoria
! Rezultat
|-
| [[2007]]
| Nickelback
| Favorite Group
| '''Wygrana'''
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Nickelback]]
[[Kategoria:Nagrody muzyczne]]
[[Kategoria:Listy związane z muzyką]]


text:
# Zofia Wocalewska
Zofia Wocalewska (ur. 6 stycznia 1894 w Łodzi, zm. 23 marca 1934 tamże) – komendantka miejscowa drużyn żeńskich w Łodzi (1920-1921), inspektorka Okręgu ZHP VI B - Łódź (1920-1921), Naczelniczka Głównej Kwatery Żeńskiej (1923), harcmistrzyni, Naczelniczka Harcerek ZHP.

## Życiorys
Była córką Bolesława Tadeusza i Anny z Zakrzewskich, siostrą: Marii, Anny (1888–1982), Jadwigi (1895–1944) oraz Jana (1900–1917). Naukę rozpoczęła w Prywatnej Szkole Powszechnej Julii Zbijewskiej. W 1910 ukończyła Koedukacyjną Szkołę Handlową w Pabianicach i zdała maturę. Od jesieni 1911 roku należała do pierwszego zastępu łódzkich harcerek, zalążka przyszłej I Łódzkiej Drużyny Żeńskiej im. Emilii Plater. W harcerskiej służbie przeszła wszystkie funkcje od szeregowej do Naczelniczki Harcerek ZHP. W czasie I wojny światowej i wojny z Rosją Radziecką zorganizowała wraz z harcerkami w Łodzi szpitale dla rannych.
W 1913 rozpoczęła studia w Wyższej Szkole Rolniczej w Warszawie, którą ukończyła ze stopniem inżyniera rolnika. Pracę zawodową rozpoczęła administrując majątkami. W 1924 została kierowniczką Szkoły Rolniczej Żeńskiej w Mokoszynie, którą ciągu 9 kolejnych lat czyniła wzorcową placówką oświaty rolniczej. Absolwentki były przygotowywane nie tylko do prac rolniczych, lecz również do pracy kulturalnej i społecznej w środowisku wiejskim.
W październiku 1933 r. rozpoczęła urlop zdrowotny, który spędziła w Krakowie, Otwocku oraz Łodzi. Zmarła z powodu ciężkiej choroby płuc. Jej grób znajduje się na Starym Cmentarzu w Łodzi. Imię Zofii Wocalewskiej nadano otwartemu w 1937 r. domowi wypoczynkowemu dla instruktorek w Buczu. Wraz z siostrami Marią i Jadwigą jest patronką  Łódzkiego Hufca Zuchów i Harcerek „Róża” Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

## Ordery i odznaczenia
- Medal Niepodległości (23 grudnia 1933)[3]
- Srebrny Krzyż Zasługi (9 listopada 1931)[4]

title: Zofia Wocalewska

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Zofia Wocalewska
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 6 stycznia 1894
 |miejsce urodzenia         = [[Łódź]]
 |data śmierci              = 23 marca 1934
 |miejsce śmierci           = [[Łódź]]
 |zawód                     = harcmistrzyni, pedagożka, działaczka społeczna
 |Alma Mater                = [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|Wyższa Szkoła Rolnicza w Warszawie]]
 |odznaczenia               = {{order|KZ|IIRPS}} {{order|KN|MN}}
 |commons                   =
}}
'''Zofia Wocalewska''' (ur. [[6 stycznia]] [[1894]] w [[Łódź|Łodzi]], zm. [[23 marca]] [[1934]] tamże) – komendantka miejscowa drużyn żeńskich w Łodzi (1920-1921), inspektorka Okręgu ZHP VI B - Łódź (1920-1921), Naczelniczka Głównej Kwatery Żeńskiej (1923), [[harcmistrz]]yni, [[Naczelnik ZHP|Naczelniczka Harcerek ZHP]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Janusz Wojtycza (red.) |tytuł = Harcerski Słownik Biograficzny |data dostępu = 2023-09-30 |isbn = 978-83-923571-0-8 |wydawca = Muzeum Harcerstwa |język = pl}}</ref>.

== Życiorys ==
Była córką Bolesława Tadeusza i Anny z Zakrzewskich, siostrą: [[Maria Wocalewska|Marii]], Anny (1888–1982), [[Jadwiga Wocalewska|Jadwigi]] (1895–1944) oraz Jana (1900–1917). Naukę rozpoczęła w Prywatnej Szkole Powszechnej [[Julia Zbijewska|Julii Zbijewskiej]]. W 1910 ukończyła Koedukacyjną Szkołę Handlową w [[Pabianice|Pabianicach]] i zdała maturę. Od jesieni 1911 roku należała do pierwszego [[zastęp]]u łódzkich harcerek, zalążka przyszłej I Łódzkiej Drużyny Żeńskiej im. [[Emilia Plater|Emilii Plater]]. W harcerskiej służbie przeszła wszystkie funkcje od szeregowej do [[Naczelnik ZHP|Naczelniczki Harcerek ZHP]]. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] i [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny z Rosją Radziecką]] zorganizowała wraz z harcerkami w Łodzi szpitale dla rannych<ref name=":0" />.

W 1913 rozpoczęła studia w [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie|Wyższej Szkole Rolniczej]] w [[Warszawa|Warszawie]], którą ukończyła ze stopniem [[inżynier]]a [[rolnik]]a. Pracę zawodową rozpoczęła administrując majątkami. W 1924 została kierowniczką Szkoły Rolniczej Żeńskiej w [[Mokoszyn]]ie, którą ciągu 9 kolejnych lat czyniła wzorcową placówką oświaty rolniczej. Absolwentki były przygotowywane nie tylko do prac rolniczych, lecz również do pracy kulturalnej i społecznej w środowisku wiejskim<ref name=":0" />.

W październiku 1933 r. rozpoczęła urlop zdrowotny, który spędziła w [[Kraków|Krakowie]], [[Otwock|Otwocku]] oraz [[Łódź|Łodzi]]. Zmarła z powodu ciężkiej choroby płuc. Jej grób znajduje się na [[Stary Cmentarz w Łodzi|Starym Cmentarzu w Łodzi]]. Imię Zofii Wocalewskiej nadano otwartemu w 1937 r. domowi wypoczynkowemu dla instruktorek w [[Bucz|Buczu]]<ref name=":0" />. Wraz z siostrami Marią i Jadwigą jest patronką  Łódzkiego Hufca Zuchów i Harcerek „Róża” Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej<ref>{{Cytuj | url=https://zhr.pl/2010/11/03/roza-sadzi-roze/ | tytuł="Róża" sadzi róże! – Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=zhr.pl | język=pl | data dostępu=2024-04-26}}</ref>.

== Ordery i odznaczenia ==
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Medal Niepodległości]] (23 grudnia 1933)<ref>{{Monitor Polski|rok=1934|numer=6|pozycja=12}} „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.</ref>
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] (9 listopada 1931)<ref>{{Monitor Polski|rok=1931|numer=260|pozycja=347}} „za zasługi na polu pracy społeczno-rolniczej”.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|tytuł=Harcerski słownik biograficzny|rok=2008|wydawca=Muzeum Harcerstwa, Marron Edition|miejsce=Warszawa|strony=244–246|isbn=978-83-923571-3-1|autor=Janusz Wojtycza (red.)|tom=2}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wocalewska, Zofia}}
[[Kategoria:Harcmistrzowie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi]]
[[Kategoria:Naczelnicy Związku Harcerstwa Polskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Łodzi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1894]]
[[Kategoria:Zmarli w 1934]]
[[Kategoria:Harcerze związani z Łodzią]]

title: Zofia Wocalewska

Data i miejsce urodzenia: 6 stycznia 1894 · Łódź

Data i miejsce śmierci: 23 marca 1934 · Łódź

Alma Mater: Wyższa Szkoła Rolnicza w Warszawie


text:
# Poligny (Aube)
Poligny – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Aube.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 32 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 20 osób/km².

title: Poligny (Aube)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Poligny
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Poligny
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Aube (departament)|Aube]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Troyes|Troyes]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 10294
 |powierzchnia                    = 1,6 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 32
 |gęstość zaludnienia             = 20 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 10110
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Aube
 |współrzędne                     = 48°10′N 4°21′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Poligny''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Aube (departament)|Aube]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 32 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 20 osób/km².

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Troyes}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Aube]]

title: Poligny

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Aube

Okręg: Troyes

Powierzchnia: 1,6 km²

• gęstość: 20 os./km²


text:
# Jacopo de’ Barbari
Jacopo de’ Barbari, zw. też Jakob Walch (ur. ok. 1445 w Wenecji, zm. przed 1516 w Mechelen) – włoski malarz i rysownik okresu renesansu.
Do 1500 przebywał w Wenecji, gdzie znalazł się w kręgu oddziaływania Alvise Vivariniego, Antonella da Messiny i Giovanniego Belliniego. Następnie wstąpił na służbę do cesarza Maksymiliana I. Okresowo pracował m.in. w Norymberdze, Wittenberdze, Weimarze i Frankfurcie nad Menem. Ostatnie lata życia spędził na dworze namiestniczki Niderlandów – Małgorzaty w Brukseli.
Malował portrety i kompozycje religijne. Był autorem pierwszej samodzielnej martwej natury w malarstwie nowożytnym. Zachowało się ok. 30 jego miedziorytów o treści alegorycznej i mitologicznej, wzorowanych na Albrechcie Dürerze i Lucasu van Leydenie.
Odegrał ważną rolę w popularyzacji zasad renesansu włoskiego w północnej Europie.

## Dzieła
- Błogosławiący Chrystus (1503) – Drezno, Gemaeldegalerie
- Galatea – Drezno, Gemaeldegalerie
- Henryk Meklemburski (1507) – Haga, Mauritshuis
- Krogulec – Londyn, National Gallery
- Madonna z Dzieciątkiem, św. Barbarą, Janem Chrzcicielem i fundatorką – Berlin, Gemaeldegalerie
- Martwa natura z kuropatwą i żelaznymi rękawiczkami (1504) – Monachium, Stara Pinakoteka
- Młody mężczyzna – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum
- Starzec i dziewczyna (1503) – Filadelfia, Museum of Art

title: Jacopo de’ Barbari

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Jacopo de’ Barbari
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = ok. 1445
 |miejsce urodzenia     = [[Wenecja]]
 |data śmierci          = przed 1516
 |miejsce śmierci       = [[Mechelen]]
 |narodowość            =
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]], rysunek
 |epoka                 = [[renesans]]
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Jacopo de' Barbari
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:Jacopo de' Barbari 001.jpg |thumb|300px|Jacopo de’ Barbari, ''Martwa natura z kuropatwą i żelaznymi rękawiczkami'' (1504)]]
[[Plik:Pacioli.jpg|thumb|300px|Jacopo de’ Barbari, ''Portret Luca Pacioli'' (przypisywany)]]
'''Jacopo de’ Barbari''', zw. też '''Jakob Walch''' (ur. ok. 1445 w [[Wenecja|Wenecji]], zm. przed 1516 w [[Mechelen]]) – włoski malarz i rysownik okresu [[renesans]]u.

Do 1500 przebywał w [[Wenecja|Wenecji]], gdzie znalazł się w kręgu oddziaływania [[Alvise Vivarini]]ego, [[Antonello da Messina|Antonella da Messiny]] i [[Giovanni Bellini|Giovanniego Belliniego]]. Następnie wstąpił na służbę do cesarza [[Maksymilian I Habsburg|Maksymiliana I]]. Okresowo pracował m.in. w [[Norymberga|Norymberdze]], [[Wittenberga|Wittenberdze]], [[Weimar]]ze i [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie nad Menem]]. Ostatnie lata życia spędził na dworze namiestniczki [[Niderlandy (region historyczny)|Niderlandów]] – [[Małgorzata Habsburg (1480–1530)|Małgorzaty]] w [[Bruksela|Brukseli]].

Malował [[portret]]y i kompozycje [[malarstwo religijne|religijne]]. Był autorem pierwszej samodzielnej [[martwa natura|martwej natury]] w malarstwie nowożytnym. Zachowało się ok. 30 jego [[miedzioryt]]ów o treści [[Malarstwo alegoryczne|alegorycznej]] i [[malarstwo mitologiczne|mitologicznej]], wzorowanych na [[Albrecht Dürer|Albrechcie Dürerze]] i [[Lucas van Leyden|Lucasu van Leydenie]].

Odegrał ważną rolę w popularyzacji zasad [[renesans]]u włoskiego w północnej Europie.

== Dzieła ==
* ''Błogosławiący Chrystus'' (1503) – Drezno, Gemaeldegalerie
* ''Galatea'' – Drezno, Gemaeldegalerie
* ''Henryk Meklemburski'' (1507) – Haga, Mauritshuis
* ''Krogulec'' – Londyn, National Gallery
* ''Madonna z Dzieciątkiem, św. Barbarą, Janem Chrzcicielem i fundatorką'' – Berlin, Gemaeldegalerie
* ''Martwa natura z kuropatwą i żelaznymi rękawiczkami'' (1504) – Monachium, Stara Pinakoteka
* ''Młody mężczyzna'' – Wiedeń, Kunsthistorisches Museum
* ''Starzec i dziewczyna'' (1503) – Filadelfia, Museum of Art

== Bibliografia ==
* ''Leksykon malarstwa od A do Z'', Warszawa: Muza S.A., 1992, {{ISBN|83-7079-076-3}}
* Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, ''Arcydzieła malarstwa europejskiego'', Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007, {{ISBN|978-3-8331-2131-9}}
* {{Cytuj|tytuł = Sztuka świata. Leksykon |data = 1998 |isbn = 83-213-4088-1 |wolumin = 1 |inni = Tadeusz Barucki; Andrzej Dulewicz (red.) |miejsce = Warszawa |wydawca = Arkady |oclc = 749356630 }}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Barberi, Jacopo de’}}
[[Kategoria:Artyści związani z Wenecją]]
[[Kategoria:Włoscy malarze renesansu]]
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w XVI wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wenecji]]

title: Jacopo de’ Barbari

Data i miejsce urodzenia: ok. 1445 · Wenecja

Data i miejsce śmierci: przed 1516 · Mechelen

Dziedzina sztuki: malarstwo, rysunek

Epoka: renesans


text:
# Synagoga w Pile
Synagoga w Pile – główna synagoga pilskiej gminy żydowskiej znajdująca się pośrodku Rynku Żydowskiego (pod numerem 4), później zwanego placem Wilhelma.
Synagoga została zbudowana na miejscu poprzedniej synagogi, spalonej w 1834. Pozwolenie na budowę gmina uzyskała 1 maja 1838. Od 1840 budową kierował pilski radca budowlany P. Crüger. Ukończoną synagogę poświęcił berliński rabin Salomon Plessner 15 października 1841, w dzień urodzin króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV.
Synagoga została spalona przez hitlerowców podczas nocy kryształowej z 9 na 10 listopada 1938.
W pożarze spłonęła kronika pilskiej gminy żydowskiej, założona jesienią 1756. Ruiny synagogi rozebrano wkrótce potem. Po wojnie na jej miejscu urządzono dworzec PKS. Obecnie w tym miejscu przebiega przeprowadzona w 1970 jezdnia al. Piastów
Murowany, trójkondygnacyjny gmach synagogi wzniesiono na planie prostokąta w stylu eklektycznym, inspirowanym twórczością Karla Friedricha Schinkla. Na fasadzie głównej znajdowały się trzy rzędy półokrągle zakończonych okien.

## Upamiętnienie
W 80. rocznicę spalenia synagogi, w 2018 roku przy al. Piastów w Pile odsłonięto tablicę upamiętniającą to wydarzenie.

title: Synagoga w Pile

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Synagoga w Pile
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = Piła (Schneidemühl) Synagoge 1.png
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = PL-WP
 |miejscowość      = [[Piła (miasto)|Piła]]
 |adres            =
 |budulec          = murowana
 |architekt        =
 |data budowy      = 1838–1841
 |data likwidacji  =
 |data zburzenia   = 9 na 10 listopada 1938
 |data odbudowy    =
 |tradycja         = ortodoksyjna
 |obecnie          =
 |kod mapy         = Piła
 |współrzędne      = 53.144705°N 16.740460°E
 |commons          = Category:Synagogue in Piła
 |www              =
}}
'''Synagoga w Pile''' – główna synagoga [[Piła (miasto)|pilskiej]] gminy żydowskiej znajdująca się pośrodku Rynku Żydowskiego (pod numerem 4), później zwanego placem Wilhelma.

Synagoga została zbudowana na miejscu [[Stara Synagoga w Pile|poprzedniej synagogi]], spalonej w 1834. Pozwolenie na budowę gmina uzyskała 1 maja 1838. Od 1840 budową kierował pilski radca budowlany P. Crüger. Ukończoną synagogę poświęcił [[Berlin|berliński]] rabin Salomon Plessner 15 października 1841<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Synagoga w Pile spalona 80 lat temu. Gmina Żydowska pamięta |data dostępu = 2023-02-05 |opublikowany = poznan.tvp.pl |url = https://poznan.tvp.pl/39858403/synagoga-w-pile-spalona-80-lat-temu-gmina-zydowska-pamieta |język = pl}}</ref>, w dzień urodzin [[Królestwo Prus|króla pruskiego]] [[Fryderyk Wilhelm IV Pruski|Fryderyka Wilhelma IV]].

Synagoga została spalona przez hitlerowców podczas [[noc kryształowa|nocy kryształowej]] z 9 na 10 listopada 1938<ref name=":0" />.

W pożarze spłonęła kronika pilskiej gminy żydowskiej, założona jesienią 1756<ref name=":0" />. Ruiny synagogi rozebrano wkrótce potem. Po wojnie na jej miejscu urządzono dworzec PKS. Obecnie w tym miejscu przebiega przeprowadzona w 1970 jezdnia al. Piastów

Murowany, trójkondygnacyjny gmach synagogi wzniesiono na planie prostokąta w stylu [[Eklektyzm (architektura)|eklektycznym]], inspirowanym twórczością [[Karl Friedrich Schinkel|Karla Friedricha Schinkla]]. Na fasadzie głównej znajdowały się trzy rzędy półokrągle zakończonych okien.

== Upamiętnienie ==
W 80. rocznicę spalenia synagogi, w 2018 roku przy al. Piastów w Pile odsłonięto tablicę upamiętniającą to wydarzenie<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
[[Kategoria:Synagogi w Pile]]

title: Synagoga w Pile

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Miejscowość: Piła

Budulec: murowana

Data zburzenia: 9 na 10 listopada 1938

Tradycja: ortodoksyjna


text:
# Gründelowie
Gründelowie – zamożna katolicka rodzina kmieca pochodzenia niemieckiego zamieszkująca ziemię kłodzką od pierwszej połowy XVII wieku do połowy XX wieku. Głównymi siedziba rodu były: Jaszkowa Dolna oraz Ołdrzychowice Kłodzkie.

## Historia
Gründelowie przybyli do hrabstwa kłodzkiego z Niemiec w czasie wojny trzydziestoletniej w 1637 roku, co związane było z akcją rekatolicyzacyjną tych ziem prowadzonych przez Habsburgów. Osiedlili się w Jaszkowej Dolnej. Założycielem kłodzkiej linii rodu był Paul Gründel II. W ciągu dalszych stuleci majątek rodzinny uległ zwiększeniu. Jednym z najwybitniejszych przedstawicieli rodziny był Franz Gründel (1817-1881), któremu udało się nabyć także inne gospodarstwa na obszarze Kłodzczyzny. W 1839 roku kupił on posiadłość chłopską w Starej Bystrzycy (Altweistritz), którą następnie sprzedał pięć lat później. W 1849 roku przejął on kolejne gospodarstwo tym razem od swojego szwagra Ernsta Kriestena w Górnych Ołdrzychowicach (Oberullersdorf), a tym samym przeniósł do tej miejscowości główną siedzibę rodową z Jaszkowej Dolnej. W 1864 roku poszerzył swój stan posiadania, nabywając wolne gospodarstwo kmiece (Freibauergute) w Ołdrzychowicach Środkowych, kupując je od Benjamina Heimanna, w rękach którego rodziny te znajdowało się od 1594 roku.
W drugiej połowie XIX wieku ołdrzychowicki ród Gründelów uległ podziałowi na dwie linie: starszą założoną przez Frana (ur. 1841) i młodszą, której protoplastą był August (ur. 1854). Na mocy podziału dóbr z 1881 roku młodsza linia objęła w posiadanie wolne gospodarstwo kmiece, zaś starsza gospodarstwo w Górnych Ołdrzychowicach. Po zakończeniu II wojny światowej ziemia kłodzka znalazła się w granicach państwa polskiego, a Gründelowie zostali zmuszeni do opuszczenia swoich posiadłości, co było związane z postanowieniami konferencji poczdamskiej. Ostatecznie w 1946 roku osiedlili się na terytorium Nadrenii Północnej-Westfalii w Niemczech Zachodnich, gdzie osiadła większość byłych niemieckich mieszkańców Kłodzczyzny.

## Wybitni przedstawiciele
Do najwybitniejszych przedstawicieli rodu zaliczyć należy dwóch jego przedstawicieli:
- Aloisa Gründela (1856-1908), proboszcza Lądka-Zdroju od 1894 roku,
- Johannesa Gründela (ur. 1929), profesora teologii na Uniwersytecie Monachijskim.

## Genealogia[4]
- Franz Gründel (1817-1881), posiadacz gospodarstwa w Ołdrzychowicach Górnych i wolnego gospodarstwa kmiecego w Ołdrzychowicach Środkowych, żonaty z Franziską Kriesten, z którą miał trzech synów:
  - Franz Gründel II (1841-1916?), przejął w posiadanie od ojca gospodarstwo w Ołdrzychowicach Górnych w 1865 roku, pojął za żonę Annę Klapper, a po jej śmierci Augustę Beck. Miał pięcioro dzieci:
    - Hedwiga (1870-?)
    - Paul (1872-?)
    - Klara (1877-?)
    - Elisabeth (1877-?)
    - Franz Gründel III (1881-po 1946), gospodarzył w Górnych Ołdrzychowicach do 1945 roku, wysiedlony, ożenił się w 1918 roku z Marią Schidt, z którą doczekał się trojga dzieci:
      - Walter (1919-1919)
      - Johanna (ur. 1921)
      - Marga (ur. 1922)

  - August Gründel (1854-1933), objął w posiadanie po śmierci ojca wolne gospodarstwo kmiece, ożenił się na przełomie 1880/1881 z Marią Kuschel, z którą miał dziewięcioro dzieci:
    -  Emma (1881-?)
    - Klara (1883-?)
    - Hedwig (1886-?)
    - Maria (1895-?)
    - Paul Gründel (1892- po 1946), w 1933 roku został ostatnim właścicielem wolnego gospodarstwa kmiecego, pojął za żonę w 1924 roku Annę Klein, z którą miał czworo dzieci:
      - Maria (ur. 1924)
      - Caecilia (ur. 1927)
      - Johannes Gründel (ur. 1929), profesor teologii
      - Ansgar (ur. 1932)

    - Rosa (1893-?)
    - Martha (1895-?)
    - Caecilia (1896-?)
    - Aloisia (1900-?)

  - Alois Gründel (1856-1908), przyjął w 1884 roku święcenia kapłańskie, proboszcz lądecki od 1894 roku.

title: Gründelowie

wikitext:
[[Plik:Fowark przy Mlynskiej w O Kł.jpg|240px|thumb|Gospodarstwo należące do Franza Gründela w Górnych Ołdrzychowicach, stan obecny]]
'''Gründelowie''' – zamożna [[Kościół katolicki|katolicka]] rodzina [[kmieć|kmieca]] pochodzenia [[Niemcy (naród)|niemieckiego]] zamieszkująca [[ziemia kłodzka|ziemię kłodzką]] od pierwszej połowy [[XVII wiek|XVII]] wieku do połowy [[XX wiek|XX]] wieku. Głównymi siedziba rodu były: [[Jaszkowa Dolna]] oraz [[Ołdrzychowice Kłodzkie]].

== Historia ==
Gründelowie przybyli do [[Hrabstwo kłodzkie|hrabstwa kłodzkiego]] z [[Niemcy|Niemiec]] w czasie [[wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]] w [[1637]] roku, co związane było z akcją rekatolicyzacyjną tych ziem prowadzonych przez [[Habsburgowie|Habsburgów]]<ref>A. Herzig, M. Ruchniewicz, ''Dzieje Ziemi Kłodzkiej'', Hamburg-Wrocław 2006, s. 121.</ref>. Osiedlili się w Jaszkowej Dolnej. Założycielem kłodzkiej linii rodu był Paul Gründel II. W ciągu dalszych stuleci majątek rodzinny uległ zwiększeniu. Jednym z najwybitniejszych przedstawicieli rodziny był Franz Gründel (1817-1881), któremu udało się nabyć także inne gospodarstwa na obszarze Kłodzczyzny. W [[1839]] roku kupił on posiadłość chłopską w [[Stara Bystrzyca|Starej Bystrzycy]] (Altweistritz), którą następnie sprzedał pięć lat później. W [[1849]] roku przejął on kolejne gospodarstwo tym razem od swojego szwagra Ernsta Kriestena w Górnych Ołdrzychowicach (Oberullersdorf), a tym samym przeniósł do tej miejscowości główną siedzibę rodową z Jaszkowej Dolnej<ref>F. Stein, ''Chronik Ullersdorf an der Biele Grafschaft Glatz'', 1983, s. 163.</ref>. W [[1864]] roku poszerzył swój stan posiadania, nabywając wolne gospodarstwo kmiece (Freibauergute) w Ołdrzychowicach Środkowych, kupując je od Benjamina Heimanna, w rękach którego rodziny te znajdowało się od [[1594]] roku<ref>J. Kögler, ''Historische Beschreibung des in der Grafschaft Glatz und zwar im Glatzer Kreise gelegenen Dorfes Ullersdorf'', [w:] "Die Chroniken der Grafschaft Glatz", nowe wydanie pod red. Dietera Pohla, t. 4, Modautal 1993, s. 351.</ref>.

W drugiej połowie XIX wieku ołdrzychowicki ród Gründelów uległ podziałowi na dwie linie: starszą założoną przez Frana (ur. 1841) i młodszą, której protoplastą był August (ur. 1854). Na mocy podziału dóbr z 1881 roku młodsza linia objęła w posiadanie wolne gospodarstwo kmiece, zaś starsza gospodarstwo w Górnych Ołdrzychowicach. Po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] ziemia kłodzka znalazła się w granicach państwa polskiego, a Gründelowie zostali zmuszeni do opuszczenia swoich posiadłości, co było związane z postanowieniami [[Konferencja poczdamska|konferencji poczdamskiej]]. Ostatecznie w [[1946]] roku osiedlili się na terytorium [[Nadrenia Północna-Westfalia|Nadrenii Północnej-Westfalii]] w [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|Niemczech Zachodnich]], gdzie osiadła większość byłych niemieckich mieszkańców Kłodzczyzny<ref name="F. Stein, op. cit., s. 164">F. Stein, ''op. cit.'', s. 164.</ref>.

== Wybitni przedstawiciele ==
Do najwybitniejszych przedstawicieli rodu zaliczyć należy dwóch jego przedstawicieli:
* '''Aloisa Gründela''' (1856-1908), [[proboszcz]]a [[Lądek-Zdrój|Lądka-Zdroju]] od 1894 roku,
* '''[[Johannes Gründel|Johannesa Gründela]]''' (ur. 1929), profesora [[teologia|teologii]] na Uniwersytecie Monachijskim.

== Genealogia<ref name="F. Stein, op. cit., s. 164"/> ==
[[Plik:Nagrobek Gruendelow w O Kł.jpg|240px|thumb|Epitafium nagrobne Augusta Gründela i jego żony Marii(1854-1933) na starym cmentarzu w Ołdrzychowicach Kłodzkich]]
* '''Franz Gründel''' (1817-1881), posiadacz gospodarstwa w Ołdrzychowicach Górnych i wolnego gospodarstwa kmiecego w Ołdrzychowicach Środkowych, żonaty z Franziską Kriesten, z którą miał trzech synów:
** '''Franz Gründel II''' (1841-1916?), przejął w posiadanie od ojca gospodarstwo w Ołdrzychowicach Górnych w 1865 roku, pojął za żonę Annę Klapper, a po jej śmierci Augustę Beck. Miał pięcioro dzieci:
*** '''Hedwiga''' (1870-?)
*** '''Paul''' (1872-?)
*** '''Klara''' (1877-?)
*** '''Elisabeth''' (1877-?)
*** '''Franz Gründel III''' (1881-po 1946), gospodarzył w Górnych Ołdrzychowicach do 1945 roku, wysiedlony, ożenił się w 1918 roku z Marią Schidt, z którą doczekał się trojga dzieci:
**** '''Walter''' (1919-1919)
**** '''Johanna''' (ur. 1921)
**** '''Marga''' (ur. 1922)
** '''August Gründel''' (1854-1933), objął w posiadanie po śmierci ojca wolne gospodarstwo kmiece, ożenił się na przełomie 1880/1881 z Marią Kuschel, z którą miał dziewięcioro dzieci:
*** ''' Emma''' (1881-?)
*** '''Klara''' (1883-?)
*** '''Hedwig''' (1886-?)
*** '''Maria''' (1895-?)
*** '''Paul Gründel''' (1892- po 1946), w 1933 roku został ostatnim właścicielem wolnego gospodarstwa kmiecego, pojął za żonę w 1924 roku Annę Klein, z którą miał czworo dzieci:
**** '''Maria''' (ur. 1924)
**** '''Caecilia''' (ur. 1927)
**** '''Johannes Gründel''' (ur. 1929), profesor teologii
**** '''Ansgar''' (ur. 1932)
*** '''Rosa''' (1893-?)
*** '''Martha''' (1895-?)
*** '''Caecilia''' (1896-?)
*** '''Aloisia''' (1900-?)
** '''Alois Gründel''' (1856-1908), przyjął w 1884 roku [[święcenia kapłańskie]], proboszcz lądecki od 1894 roku.

== Zobacz też ==
* [[Historia Ołdrzychowic Kłodzkich]]
* [[Kuschelowie]]
* [[Heimannowie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Joseph Kögler|Kögler Joseph]], ''Historische Beschreibung des in der Grafschaft Glatz und zwar im Glatzer Kreise gelegenen Dorfes Ullersdorf'', [w:] "Die Chroniken der Grafschaft Glatz", nowe wydanie pod red. Dietera Pohla, t. 4, Modautal 1993, s. 330-355.
* Stein Franz, ''Chronik Ullersdorf an der Biele Grafschaft Glatz'', 1983.

== Linki zewnętrzne ==
* [https://schreinerei-gruendel.de/ Strona internetowa zakładu stolarskiego Gründelów prowadzonego w Niemczech]

[[Kategoria:Ludzie związani z ziemią kłodzką]]


text:
# Futtsu
Futtsu (jap. 富津市 Futtsu-shi) – miasto w środkowej Japonii, na głównej wyspie Honsiu (Honshū), w prefekturze Chiba. Ma powierzchnię 205,47 km². W 2020 r. mieszkało w nim 42 508 osób, w 17 818 gospodarstwach domowych  (w 2010 r. 48 075 osób, w 17 311 gospodarstwach domowych).

title: Futtsu

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Futtsu
 |nazwa oryginalna             =
 |ja:zapis kanji               = 富津市
 |ja:transkrypcja Hepburna     = Futtsu-shi
 |ja:hiragana                  =
 |ja:katakana                  =
 |ja:IPA                       =
 |ja:audio                     =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chiba
 |1. jednostka tradycyjna      = [[Honsiu]]
 |2. jednostka tradycyjna      = [[Region Kantō|Kantō]]
 |powierzchnia                 = 205,47{{odn|Geospatial Information Authority of Japan|2021|s=26}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2020
 |liczba ludności              = 42 508{{odn|Statistics Bureau of Japan|2021}}
 |gęstość zaludnienia          = 207
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Chiba
 |współrzędne                  = 35°18′15″N 139°51′25.06″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
[[Plik:Map Futtsu en.png|thumb|Miasto na tle prefektury]]

{{nihongo|'''Futtsu'''|富津市|Futtsu-shi}} – miasto w środkowej [[Japonia|Japonii]], na głównej wyspie [[Honsiu]] (''Honshū''), w [[prefektura Chiba|prefekturze Chiba]]. Ma powierzchnię 205,47 km²{{odn|Geospatial Information Authority of Japan|2021|s=26}}. W 2020 r. mieszkało w nim 42 508 osób, w 17 818 gospodarstwach domowych{{odn|Statistics Bureau of Japan|2021}} (w 2010 r. 48 075 osób, w 17 311 gospodarstwach domowych){{odn|Statistics Bureau of Japan|2011|s=22}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.gsi.go.jp/KOKUJYOHO/MENCHO/backnumber/GSI-menseki20210101.pdf | tytuł = 令和3年 全国都道府県市区町村別面積調 (1月1日時点) (Reiwa 3rd year Area adjustment by prefecture, city, ward, town, and village (As of January 1)) | autor = Geospatial Information Authority of Japan | rok = 2021 | opublikowany = gsi.go.jp | język = ja | archiwum = https://archive.org/details/japan-area-adjustment-by-prefecture-city-ward-town-and-village-as-of-2021-january-1 | zarchiwizowano = 2021-06-05 | data dostępu = 2021-09-27 | odn = {{odn/id|Geospatial Information Authority of Japan|2021}} }}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.e-stat.go.jp/en/stat-search/files?page=1&layout=datalist&toukei=00200521&tstat=000001136464&cycle=0&tclass1=000001136465&tclass2=000001154388&tclass3val=0 | tytuł = Preliminary Counts of the Population and Households | autor = Statistics Bureau, Ministry of Internal Affairs and Communications | rok = 2021 | miesiąc = | praca = 2020 Population Census | opublikowany = e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan | język = en | data dostępu = 2021-09-27 | odn = {{odn/id|Statistics Bureau of Japan|2021}} }}
* {{cytuj stronę | url = http://www.stat.go.jp/data/kokusei/2010/jinsoku/pdf/jinsoku.pdf | tytuł = 平成22年国勢調査 – 人口速報集計結果 (2010 Census - Population Bulletin Aggregation Results) | rok = 2011 | opublikowany = e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan | język = ja | data dostępu = 2021-09-27 | odn = {{odn/id|Statistics Bureau of Japan|2011}} }}

{{Prefektura Chiba}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w prefekturze Chiba]]

title: Futtsu

Kanji: 富津市

Transkrypcja Hepburna: Futtsu-shi

Herb: Flaga

Państwo: Japonia

Prefektura: Chiba

Wyspa: Honsiu

Region: Kantō


text:
# Jajosty
Jajosty – część Bierunia położona na południu miasta.

## Historia
Nazwa Jajosty najprawdopodobniej pochodzi od imienia jej pierwszego osadnika Augusta. Imię to było wymawiane jako Jałgust, co mogło z czasem przekształcić się w nazwę Jajosty. Wkrótce po osadzeniu się pierwszych mieszkańców do osady Augusta rozpoczęto wyręb lasu na tym terenie, a na powstałym karczowisku zbudowano pierwsze domy.
Najstarsza wzmianka o osadzie zachowała się w urbarzu państwa pszczyńskiego z 1586, gdzie pod określeniem nowo zbudowane wsie figuruje jako Jagost. Na początku wojny trzydziestoletniej wieś opustoszała, a w miejsce dawnych mieszkańców przybyli nowi. W urbarzu z 1629 pod nazwą Yayjust, wieś była nowo osadzona przez zagrodników, przybyłych z Bijasowic.
W latach 1945–1954 kolonia gromady Bijasowice w gminie Bieruń Nowy. W latach 1954–1972 w gromadzie Bojszowy. W latach 1973–1977 w gminie Bojszowy. Od 1 lutego 1977 do 1 kwietnia 1991 część Tychów. Od 2 kwietnia 1991 część usamodzielnionego Bierunia.

title: Jajosty

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Bieruń COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Bierunia
 |nazwa                        = Jajosty
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = Część
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Jajost
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|śląskie}}
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat bieruńsko-lędziński|bieruńsko-lędziński]]
 |miasto                       = [[Bieruń]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               = 1586 (pierwsza wzmianka)<ref name="jajosty1">{{Cytuj stronę |url = http://www.bierun.pl/turystyka/jajosty |tytuł = Jajosty |autor = Urząd Miejski w Bieruniu |język = pl}}</ref>
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 2 kwietnia 1991
 |SIMC                         = 0944600<ref name="jajosty2">{{Cytuj stronę |url = https://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default |tytuł = Rejestr TERYT |autor = Główny Urząd Statystyczny}}</ref>
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 43-150
 |tablice rejestracyjne        = SBL
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Bieruń
 |współrzędne                  = 50.066124 19.112744
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Jajosty''' – część [[Bieruń|Bierunia]]<ref name="jajosty2" /> położona na południu miasta.

== Historia ==
Nazwa ''Jajosty'' najprawdopodobniej pochodzi od imienia jej pierwszego osadnika Augusta<ref name="jajosty1" />. Imię to było wymawiane jako ''Jałgust'', co mogło z czasem przekształcić się w nazwę ''Jajosty''<ref name="jajosty1" />. Wkrótce po osadzeniu się pierwszych mieszkańców do ''osady Augusta'' rozpoczęto wyręb lasu na tym terenie, a na powstałym karczowisku zbudowano pierwsze domy<ref name="jajosty1" />.

Najstarsza wzmianka o osadzie zachowała się w [[urbarz]]u [[Księstwo pszczyńskie|państwa pszczyńskiego]] z 1586, gdzie pod określeniem ''nowo zbudowane wsie'' figuruje jako ''Jagost''<ref name="jajosty1" />. Na początku [[Wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]] wieś opustoszała, a w miejsce dawnych mieszkańców przybyli nowi<ref name="jajosty1" />. W urbarzu z 1629 pod nazwą ''Yayjust'', wieś była nowo osadzona przez zagrodników, przybyłych z [[Bijasowice|Bijasowic]]<ref name="jajosty1" />.

W latach 1945–1954 kolonia gromady Bijasowice w [[Bieruń Nowy (gmina)|gminie Bieruń Nowy]]<ref name="jajosty1" />. W latach 1954–1972 w [[Bojszowy (gromada)|gromadzie Bojszowy]]. W latach 1973–1977 w [[gmina Bojszowy|gminie Bojszowy]]. Od 1 lutego 1977 do 1 kwietnia 1991 część [[Tychy|Tychów]]<ref name="jajosty1" /><ref>Dz.U. 1975 nr 15 poz. 8</ref><ref name=aa>Dz.U. 1991 nr 2 poz. 8</ref>. Od 2 kwietnia 1991 część usamodzielnionego Bierunia<ref name="jajosty1" /><ref name=aa />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dzielnice Bierunia}}

[[Kategoria:Dzielnice Bierunia]]

title: · Jajosty

Województwo: śląskie

Powiat: bieruńsko-lędziński

Miasto: Bieruń

Data założenia: 1586 (pierwsza wzmianka)

W granicach Bierunia: 2 kwietnia 1991

Tablice rejestracyjne: SBL