text:
# Charles Joseph Minard
Charles Joseph Minard (ur. 27 marca 1781 w Dijon, zm. 24 października 1870 w Bordeaux) – francuski inżynier, budowniczy kanałów i portów, pionier graficznych metod analizy i przekazywania informacji z zakresu inżynierii i statystyki, autor graficznej wizualizacji inwazji Napoleona na Rosję w 1812 roku.

## Życiorys
Charles Joseph Minard urodził się 27 marca 1781 w Dijon. Ojciec nauczył Minarda czytać i pisać w wieku lat czterech. W wieku piętnastu lat rozpoczął naukę w École polytechnique a następnie w 1803 roku ukończył École nationale des ponts et chaussées. Zajmował się budową kanałów i portów, przy których stosował innowacyjne rozwiązania własnego pomysłu.
W 1830 roku został powołany na stanowiska inspektora w wyższej szkole École nationale des ponts et chaussées (ENPC), gdzie był odpowiedzialny za nauczanie żeglugi śródlądowej i kolejnictwa(1832–1842) oraz prac morskich (1836–1842).
W 1831 roku zaproponował utworzenie w szkole katedry ekonomii politycznej. Jego praca traktująca o robotach publicznych „Notions élémentaires d'économie politique appliquée aux travaux publics” znalazła uznanie francuskiego ekonomisty Jeana-Baptisty Saya (1767–1832). Minard zajmował się również graficznymi metodami analizy i przekazywania informacji i ta praca przyniosła mu największe uznanie.
W 1846 roku szkoła utworzyła dla niego nowe stanowisko inspektora generalnego z zakresem nauczania budowy portów, linii kolejowych i ekonomii politycznej. Po awansie na inspektora generalnego rady szkoły, zaangażował się w badania nad projektami budowy linii kolejowych. W 1851 roku Minard przeszedł na emeryturę. Zmarł 24 października 1870 w Bordeaux.

## Infografiki Minarda
Minard był pionierem kartografii tematycznej i grafiki statystycznej. Opracował wiele nowatorskich metod przedstawiania danych i rozpropagował wykres Sankeya zastosowany po raz pierwszy najprawdopodobniej przez Henry’ego Harnessa w 1837 roku. Nie wiadomo czy Minard znał pracę Harnessa czy też opracował metodę niezależnie od niego.
Różni autorzy zidentyfikowali od 51 do 58 grafik Minarda. Wiele z nich przedstawia przepływ dóbr (m.in. francuski eksport wina, bawełny, węgla, itp.) i ludzi. W 1845 roku Minard opublikował swoje pierwsze graficzne przedstawienie – ruchu kolejowego pomiędzy Dijon i Mulhouse.
Prace Minarda stanowiły podstawę dla wielu decyzji podejmowanych w ramach planowania przestrzennego i w latach 1850–1860 wszyscy francuscy ministrowie robót publicznych portretowali się z grafikami Minarda w tle.

### Inwazja Napoleona na Rosję
20 listopada 1869 roku Minard opublikował graficzną wizualizację – wykres Sankeya – inwazji Napoleona na Rosję w 1812 roku – Carte figurative des pertes successives en hommes de l'Armee Frangais dans la campagne de Russe 1812–1813, uznawaną przez niektórych za najlepszą grafikę świata kiedykolwiek powstałą.
Grafika przedstawia katastroficzne straty wielkiej armii Napoleona wskutek zimna i mrozu – z 442 tys. żołnierzy biorących udział w kampanii powróciło 10 tys. Przemarsz wojska ukazany jest na mapie i zaznaczony strzałkami, których grubości ilustrują wielkość armii w danym miejscu i czasie. Pod mapą znajduje się diagram z temperaturami. Graficzne połączenie informacji geograficznych, statystycznych i meteorologicznych w jednej wizualizacji oddaje wielowymiarowo ogrom poniesionej klęski.

### Przemarsz wojsk Hannibala
20 listopada 1869 roku Minard opublikował drugi wykres Sankeya przedstawiający przemarsz wojsk Hannibala z Hiszpanii do Italii podczas II. wojny punickiej. Z armii liczącej 96 tys., po przeprawie przez Alpy zostało 26 tys.

title: Charles Joseph Minard

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Charles Joseph Minard
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[27 marca]] [[1781]]
 |miejsce urodzenia         = [[Dijon]]
 |data śmierci              = [[24 października]] [[1870]]
 |miejsce śmierci           = [[Bordeaux]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Charles Joseph Minard
}}
[[Plik:Minard’s map of French wine exports for 1864.jpg|240px|thumb|Mapa eksportu francuskiego wina, 1864]]
'''Charles Joseph Minard''' (ur. [[27 marca]] [[1781]] w [[Dijon]], zm. [[24 października]] [[1870]] w [[Bordeaux]]) – [[Francja|francuski]] inżynier, budowniczy kanałów i portów, pionier graficznych metod analizy i przekazywania informacji z zakresu inżynierii i [[statystyka|statystyki]], autor [[Wizualizacja|graficznej wizualizacji]] [[Inwazja na Rosję (1812)|inwazji]] Napoleona na [[Rosja|Rosję]] w 1812 roku.

== Życiorys ==
Charles Joseph Minard urodził się 27 marca 1781 w [[Dijon]]{{r|enpc|Chevallier}}. Ojciec nauczył Minarda czytać i pisać w wieku lat czterech{{r|Chevallier}}. W wieku piętnastu lat rozpoczął naukę w ''[[École polytechnique]]'' a następnie w 1803 roku ukończył ''[[École nationale des ponts et chaussées]]''{{r|enpc}}. Zajmował się budową kanałów i portów, przy których stosował innowacyjne rozwiązania własnego pomysłu{{r|enpc}}.

W 1830 roku został powołany na stanowiska inspektora w wyższej szkole ''École nationale des ponts et chaussées'' (ENPC), gdzie był odpowiedzialny za nauczanie żeglugi śródlądowej i kolejnictwa(1832–1842) oraz prac morskich (1836–1842){{r|enpc}}.

W 1831 roku zaproponował utworzenie w szkole katedry [[Ekonomia polityczna|ekonomii politycznej]]{{r|enpc}}. Jego praca traktująca o [[Roboty publiczne|robotach publicznych]] „Notions élémentaires d'économie politique appliquée aux travaux publics” znalazła uznanie francuskiego ekonomisty [[Jean-Baptiste Say|Jeana-Baptisty Saya]] (1767–1832){{r|enpc}}. Minard zajmował się również graficznymi metodami analizy i przekazywania informacji i ta praca przyniosła mu największe uznanie{{r|enpc}}.

W 1846 roku szkoła utworzyła dla niego nowe stanowisko inspektora generalnego z zakresem nauczania budowy portów, linii kolejowych i ekonomii politycznej{{r|enpc}}. Po awansie na inspektora generalnego rady szkoły, zaangażował się w badania nad projektami budowy linii kolejowych{{r|enpc}}. W 1851 roku Minard przeszedł na emeryturę{{r|enpc}}. Zmarł 24 października 1870 w [[Bordeaux]]{{r|enpc}}.

== Infografiki Minarda ==
Minard był pionierem kartografii tematycznej i grafiki statystycznej{{r|Friendly}}. Opracował wiele nowatorskich metod przedstawiania danych{{r|Friendly}} i rozpropagował [[wykres Sankeya]] zastosowany po raz pierwszy najprawdopodobniej przez Henry’ego Harnessa w 1837 roku{{r|economist}}. Nie wiadomo czy Minard znał pracę Harnessa czy też opracował metodę niezależnie od niego{{r|Friendly}}.

Różni autorzy zidentyfikowali od 51 do 58 grafik Minarda{{r|Friendly}}. Wiele z nich przedstawia przepływ dóbr (m.in. francuski [[eksport]] wina, bawełny, węgla, itp.) i ludzi{{r|Friendly}}. W 1845 roku Minard opublikował swoje pierwsze graficzne przedstawienie – ruchu kolejowego pomiędzy Dijon i [[Miluza|Mulhouse]]{{r|enpc|Chevallier}}.

Prace Minarda stanowiły podstawę dla wielu decyzji podejmowanych w ramach planowania przestrzennego i w latach 1850–1860 wszyscy francuscy ministrowie robót publicznych portretowali się z grafikami Minarda w tle{{r|Friendly}}.

=== Inwazja Napoleona na Rosję ===
[[Plik:Minards chart Napoleons Russian campaign of 1812 made in 1869.jpg|thumb|750px|center|''Carte figurative des pertes successives en hommes de l'Armee Frangais dans la campagne de Russe 1812–1813'', 1869]]
20 listopada 1869 roku Minard opublikował [[Wizualizacja|graficzną wizualizację]] – wykres Sankeya – [[Inwazja na Rosję (1812)|inwazji]] Napoleona na [[Rosja|Rosję]] w 1812 roku – ''Carte figurative des pertes successives en hommes de l'Armee Frangais dans la campagne de Russe 1812–1813'', uznawaną przez niektórych za najlepszą grafikę świata kiedykolwiek powstałą{{r|Friendly}}.

Grafika przedstawia katastroficzne straty wielkiej armii Napoleona wskutek zimna i mrozu – z 442 tys. żołnierzy biorących udział w kampanii powróciło 10 tys.{{r|Friendly}} Przemarsz wojska ukazany jest na mapie i zaznaczony strzałkami, których grubości ilustrują wielkość armii w danym miejscu i czasie{{r|Friendly}}. Pod mapą znajduje się diagram z temperaturami{{r|Friendly}}. Graficzne połączenie informacji geograficznych, statystycznych i meteorologicznych w jednej wizualizacji oddaje wielowymiarowo ogrom poniesionej klęski{{r|Friendly}}.

=== Przemarsz wojsk Hannibala ===
[[Plik:Minard-hannibal.jpg|thumb|750px|center|''Gràfic informatiu de les pèrdues d'homes en la incursió d'Espanya a Itàlia de les tropes d'Hannibal'', 1869]]
20 listopada 1869 roku Minard opublikował drugi wykres Sankeya przedstawiający przemarsz wojsk [[Hannibal]]a z [[Hiszpania|Hiszpanii]] do Italii podczas [[II wojna punicka|II. wojny punickiej]]{{r|Chevallier}}. Z armii liczącej 96 tys., po przeprawie przez [[Alpy]] zostało 26 tys.{{r|Chevallier}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="enpc">{{Cytuj stronę | url = http://patrimoine.enpc.fr/famille_des_ponts?id=857 | tytuł = Minard, Charles-Joseph | autor = La Bibliothèque numérique patrimoniale de [[École nationale des ponts et chaussées]] | język = fr | data dostępu = 2017-02-04}}</ref>
* <ref name="Friendly">{{Cytuj pismo | nazwisko = Friendly | imię = Michael | tytuł = Visions and Re-Visions of Charles Joseph Minard | czasopismo = Journal of Educational and Behavioral Statistics | wydanie = 1 | wolumin = 27 | strony = 31-51 | issn = 1076-9986 | język = en | data = Spring 2002 | url = http://www.datavis.ca/papers/jebs.pdf}}</ref>
* <ref name="economist">{{Cytuj pismo | tytuł = Data visualisation: Sankey or Harness? | czasopismo = The Economist | język = en | data = 2011-07-04 | url = http://www.economist.com/blogs/dailychart/2011/07/data-visualisation}}</ref>
* <ref name="Chevallier">{{Cytuj książkę | autor = Victorin Chevallier | tytuł = Annales des ponts et chaussées : Mémoires et documents relatifs à l’art des constructions et au service de l’ingénieur, 5e série, tome II | wydawca = Dunod | miejsce = Paris | data = 2e sem. 1871 | strony = 1–22 | rozdział = Notice nécrologique sur M. Minard, inspecteur général des ponts et chaussées, en retraite | data dostępu = 2017-02-05 | url = https://fr.wikisource.org/wiki/Notice_n%C3%A9crologique_sur_M._Minard,_inspecteur_g%C3%A9n%C3%A9ral_des_ponts_et_chauss%C3%A9es,_en_retraite| język = fr}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Minard, Charles Joseph}}
[[Kategoria:Francuscy inżynierowie]]
[[Kategoria:Absolwenci École polytechnique]]
[[Kategoria:Absolwenci École nationale des ponts et chaussées]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Dijon]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1781]]
[[Kategoria:Zmarli w 1870]]

title: Charles Joseph Minard

Data i miejsce urodzenia: 27 marca 1781 · Dijon

Data i miejsce śmierci: 24 października 1870 · Bordeaux


text:
# Líber Vespa
Líber Ernesto Vespa Legarralde (ur. 18 października 1971 w Montevideo, zm. 25 lipca 2018 tamże) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji pomocnika.

## Kariera klubowa
Vespa zawodową karierę rozpoczynał w 1991 roku w zespole Cerro. Jego barwy reprezentował przez 4 sezony. W 1994 roku odszedł do argentyńskiego Argentinos Juniors z Primera División Argentina. W 1996 roku spadł z zespołem do Primera B Nacional, ale po roku wrócił z nim do Primera División. W 1998 roku przeszedł do Rosario Central, także grającego w Primera División. W 1999 roku wywalczył z nim wicemistrzostwo fazy Apertura. W Rosario spędził 4 lata.
W 2002 roku Vespa został graczem innego zespołu Primera División, Arsenalu Sarandí. Pierwszy ligowy mecz zaliczył tam 28 lipca 2002 roku przeciwko Olimpo (1:0). W Arsenalu występował przez rok. W 2003 odszedł do Huracánu Tres Arroyos z Primera B Nacional. Grał w nim przez rok.
W 2004 roku Vespa wrócił do Cerro, a w 2005 roku przeszedł do Montevideo Wanderers, gdzie w 2006 roku zakończył karierę.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Urugwaju Vespa zadebiutował 12 października 1997 roku w zremisowanym 0:0 meczu eliminacji Mistrzostw Świata 1998 z Argentyną. W tym samym roku został powołany do kadry na Puchar Konfederacji. Zagrał na nim w pojedynkach ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (2:0), Czechami (2:1), RPA (4:3), Australią (0:0, 0:1 po dogrywce) oraz ponownie z Czechami (0:1). Tamten turniej Urugwaj zakończył na 4. miejscu.
W 1999 roku Vespa znalazł się w zespole na Copa América. Na tym turnieju, zakończonym przez Urugwaj na 2. miejscu, wystąpił w meczach z Kolumbią (0:1), Ekwadorem (2:1), Argentyną (0:2) i Brazylią (0:3).
W latach 1997–1999 w drużynie narodowej Vespa rozegrał w sumie 12 spotkań.

wikiname: plwiki

title: Líber Vespa

in_language: pl

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Líber Vespa
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Líber Ernesto Vespa Legarralde
 |data urodzenia          = 18 października 1971
 |miejsce urodzenia       = [[Montevideo]]
 |data śmierci            = 25 lipca 2018
 |miejsce śmierci         = [[Montevideo]]
 |wzrost                  = 172 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1991–1994 ! [[Club Atlético Cerro|Cerro]]                    !    !
! 1994–1998 ! [[Argentinos Juniors]]                           ! 88 ! 17
! 1998–2002 ! [[Rosario Central]]                              ! 75 !  8
! 2002–2003 ! [[Arsenal Sarandí]]                              ! 20 !  0
! 2003–2004 ! [[Huracán de Tres Arroyos|Huracán Tres Arroyos]] ! 20 !  1
! 2004      ! [[Club Atlético Cerro|Cerro]]                    ! 12 !  1
! 2005–2006 ! [[Montevideo Wanderers]]                         ! 26 !  0
 |kariera reprezentacyjna = ! 1997–1999 ! {{Reprezentacja|URY|pn}} ! 12 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Copa América]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Copa América 1999|Paragwaj 1999]]|}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Líber Ernesto Vespa Legarralde''' (ur. 18 października 1971 w [[Montevideo]], zm. 25 lipca 2018 tamże<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.lanacion.com.ar/2156153-murio-liber-vespa-ex-futbolista-de-rosario-central-y-argentinos|tytuł=Murió Liber Vespa, ex futbolista de Rosario Central y Argentinos|data=25 lipca 2018|opublikowany=lanacion.com.ar|data dostępu=2018-07-26|język=es}}</ref>) – urugwajski [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera klubowa ==
Vespa zawodową karierę rozpoczynał w 1991 roku w zespole [[Club Atlético Cerro|Cerro]]. Jego barwy reprezentował przez 4 sezony. W 1994 roku odszedł do argentyńskiego [[Argentinos Juniors]] z [[Primera División (Argentyna)|Primera División Argentina]]. W 1996 roku spadł z zespołem do [[Primera B Nacional]], ale po roku wrócił z nim do Primera División. W 1998 roku przeszedł do [[Rosario Central]], także grającego w Primera División. W 1999 roku wywalczył z nim wicemistrzostwo fazy Apertura. W Rosario spędził 4 lata.

W 2002 roku Vespa został graczem innego zespołu Primera División, [[Arsenal Sarandí|Arsenalu Sarandí]]. Pierwszy ligowy mecz zaliczył tam 28 lipca 2002 roku przeciwko [[Olimpo Bahía Blanca|Olimpo]] (1:0). W Arsenalu występował przez rok. W 2003 odszedł do [[Huracán de Tres Arroyos|Huracánu Tres Arroyos]] z Primera B Nacional. Grał w nim przez rok.

W 2004 roku Vespa wrócił do Cerro, a w 2005 roku przeszedł do [[Montevideo Wanderers]], gdzie w 2006 roku zakończył karierę.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Urugwaju w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Urugwaju]] Vespa zadebiutował 12 października 1997 roku w zremisowanym 0:0 meczu eliminacji [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1998|Mistrzostw Świata 1998]] z [[Reprezentacja Argentyny w piłce nożnej mężczyzn|Argentyną]]. W tym samym roku został powołany do kadry na [[Puchar Konfederacji w piłce nożnej 1997|Puchar Konfederacji]]. Zagrał na nim w pojedynkach ze [[Reprezentacja Zjednoczonych Emiratów Arabskich w piłce nożnej mężczyzn|Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi]] (2:0), [[Reprezentacja Czech w piłce nożnej mężczyzn|Czechami]] (2:1), [[Reprezentacja Południowej Afryki w piłce nożnej mężczyzn|RPA]] (4:3), [[Reprezentacja Australii w piłce nożnej mężczyzn|Australią]] (0:0, 0:1 po dogrywce) oraz ponownie z Czechami (0:1). Tamten turniej Urugwaj zakończył na 4. miejscu.

W 1999 roku Vespa znalazł się w zespole na [[Copa América 1999|Copa América]]. Na tym turnieju, zakończonym przez Urugwaj na 2. miejscu, wystąpił w meczach z [[Reprezentacja Kolumbii w piłce nożnej mężczyzn|Kolumbią]] (0:1), [[Reprezentacja Ekwadoru w piłce nożnej mężczyzn|Ekwadorem]] (2:1), [[Reprezentacja Argentyny w piłce nożnej mężczyzn|Argentyną]] (0:2) i [[Reprezentacja Brazylii w piłce nożnej mężczyzn|Brazylią]] (0:3).

W latach 1997–1999 w drużynie narodowej Vespa rozegrał w sumie 12 spotkań.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|11936}}

{{PK 1997 Urugwaj}}
{{Trenerzy piłkarscy Montevideo City Torque}}

{{SORTUJ:Vespa, Liber}}
[[Kategoria:Reprezentanci Urugwaju w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze AA Argentinos Juniors]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Rosario Central]]
[[Kategoria:Piłkarze Arsenalu de Sarandí]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Huracán]]
[[Kategoria:Piłkarze Montevideo Wanderers]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1997]]
[[Kategoria:Uczestnicy Copa América 1999]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Montevideo]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1971]]
[[Kategoria:Zmarli w 2018]]

title: · Líber Vespa

Pełne imię i nazwisko: Líber Ernesto Vespa Legarralde

Data i miejsce urodzenia: 18 października 1971 · Montevideo

Data i miejsce śmierci: 25 lipca 2018 · Montevideo

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Cerro

Argentinos Juniors · 88 · (17)

Rosario Central · 75 · (8)

Arsenal Sarandí · 20 · (0)

Huracán Tres Arroyos · 20 · (1)

Cerro · 12 · (1)

Montevideo Wanderers · 26 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Urugwaj · 12 · (0)

title: Dorobek medalowy

srebro: Paragwaj 1999


text:
# Bryzgowia
Bryzgowia (niem. Breisgau) – kraina historyczna o powierzchni ok. 4000 km², zlokalizowana w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem (Niziną Górnoreńską) a Schwarzwaldem, obecnie w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia.
W starożytności była to część granicznego regionu cesarstwa rzymskiego, tzw. Agri Decumates. W 260 r. została opanowana przez germańskich Alemanów. We wczesnym średniowieczu Bryzgowia była hrabstwem we władaniu rodziny Zähringen. W 1120 r. został założony Fryburg Bryzgowijski jako wolne miasto handlowe. W XIV wieku większość terytorium Bryzgowii znalazła się we władaniu Habsburgów. W 1457 r. we Fryburgu założono uniwersytet. Obszary Bryzgowii zostały spustoszone podczas wojny chłopskiej (1525) i wojny trzydziestoletniej (1618–1648). W 1679 r. traktat w Nijmegen oddał Fryburg Bryzgowijski Królestwu Francji, Habsburgowie odzyskali go w 1697 r. Pokój w Preszburgu z 1805 r. podzielił hrabstwo pomiędzy Badenię i Wirtembergię. Od 1806 r. cała Bryzgowia znalazła się w Badenii.

title: Bryzgowia

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Bryzgowia
 |nazwa oryginalna                = Breisgau
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = kraina historyczna
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Niemcy
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = ok. 4000 km²
 |rok                             =
 |liczba ludności                 =
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     = 47°56′N 7°49′E
 |commons                         = Breisgau
 |www                             =
}}
[[Plik:Luftbild vom Breisgau.jpg|thumb|Bryzgowia]]
'''Bryzgowia'''<ref>{{Cytuj |autor = Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej |tytuł = Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. |data = 2019 |miejsce = Warszawa |wydawca = Główny Urząd Geodezji i Kartografii |s = 196}}</ref> ({{w języku|de|''Breisgau''}}) – [[kraina historyczna]] o powierzchni ok. 4000 km², zlokalizowana w południowo-zachodnich [[Niemcy|Niemczech]], między [[Ren]]em ([[Nizina Górnoreńska|Niziną Górnoreńską]]) a [[Schwarzwald]]em, obecnie w [[Kraje związkowe Niemiec|kraju związkowym]] [[Badenia-Wirtembergia]].

W starożytności była to część granicznego regionu cesarstwa rzymskiego, tzw. ''[[Agri Decumates]]''. W 260 r. została opanowana przez germańskich [[Alamanowie|Alemanów]]. We wczesnym średniowieczu Bryzgowia była hrabstwem we władaniu rodziny [[Zähringen]]. W 1120 r. został założony [[Fryburg Bryzgowijski]] jako wolne miasto handlowe. W XIV wieku większość terytorium Bryzgowii znalazła się we władaniu [[Habsburgowie|Habsburgów]]. W 1457 r. we Fryburgu założono [[Uniwersytet Albrechta i Ludwika we Fryburgu|uniwersytet]]. Obszary Bryzgowii zostały spustoszone podczas [[Wojna chłopska w Niemczech|wojny chłopskiej]] (1525) i [[Wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]] (1618–1648). W 1679 r. [[traktat w Nijmegen]] oddał Fryburg Bryzgowijski [[Królestwo Francji (987–1791)|Królestwu Francji]], Habsburgowie odzyskali go w 1697 r. [[Pokój w Preszburgu]] z 1805 r. podzielił hrabstwo pomiędzy [[Badenia|Badenię]] i [[Wirtembergia|Wirtembergię]]. Od 1806 r. cała Bryzgowia znalazła się w Badenii.

== Przypisy ==
{{commonscat|Breisgau}}
{{wikisłownik|Bryzgowia}}
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Krainy historyczne Niemiec]]
[[Kategoria:Historia Badenii-Wirtembergii]]

title: BryzgowiaBreisgau

Państwo: Niemcy

Powierzchnia: ok. 4000 km²


text:
# E75 (trasa europejska)
E75 – trasa europejska bezpośrednia północ-południe, biegnąca z Vardø w Norwegii przez Finlandię, Polskę, Czechy, Słowację, Węgry, Serbię, Macedonię Północną do miejscowości Sitia na Krecie w Grecji.

## Przebieg trasy
Do 2009 roku nie istniało połączenie promowe z Helsinek do Polski, potem jednak regularne promy na trasie Helsinki – Gdynia uruchomił Finnlines. Alternatywą była przeprawa do Tallinna i przejazd arterią E67 Tallinn – Piotrków Trybunalski.
- Norwegia – Vardø
- Finlandia – Droga państwowa nr 4 (Utsjoki – Rovaniemi – Oulu – Jyväskylä – Lahti – Helsinki)
- przeprawa promowa przez Morze Bałtyckie
- Polska – 658 km
  - Droga krajowa nr 91 (Gdańsk – Pruszcz Gdański)
  - Droga krajowa nr 91 (Częstochowa - Podwarpie)
  - Droga krajowa nr 6 (Pruszcz Gdański – Rusocin)
  - Autostrada A1 (Rusocin – Pyrzowice)
  - Droga ekspresowa S1 (Pyrzowice – Dąbrowa Górnicza – Jaworzno – Mysłowice – Tychy)
  - Droga krajowa nr 1 (Tychy – Pszczyna – Bielsko-Biała)
  - Droga ekspresowa S52 (Bielsko-Biała – Cieszyn)
- Czechy
  - droga krajowa nr 11 (Czeski Cieszyn przez Trzyniec, Jabłonków do granicy ze Słowacją)
- Słowacja – 273 km
  - droga krajowa nr 11 do Żyliny,
  - autostrada D1 przez Bytčę (skrzyżowanie z E442), Trenczyn, Trnawę, Senec (skrzyżowanie z E571) do Bratysławy (skrzyżowanie z E58, E65 i E575)
  - autostrada D2 do granicy państwowej Bratislava Rusovce-Rajka (odcinek Bratysława – Mosonmagyaróvár wspólny z E65)
- Węgry – 397 km
  - autostrada M15 do Mosonmagyaróvár,
  - autostrada M1 przez Győr do Budapesztu (odcinek wspólny z E60),
  - autostrada M0 – obwodnica Budapesztu,
  - autostrada M5 przez Kecskemét i Segedyn do przejścia granicznego Röszke-Horgoš
- Serbia – 580 km
  - autostrada A1 przez Nowy Sad, Belgrad, Nisz do granicy z Macedonią Północną
- Macedonia Północna – Kumanowo, Skopje
- Grecja – Saloniki, Larisa, Ateny
- przeprawa promowa przez Morze Kreteńskie
- Grecja – Suda, Sitia

## Stary system numeracji
Do 1985 obowiązywał poprzedni system numeracji, według którego oznaczenie E75 dotyczyło trasy o następującym przebiegu: Levanger – Sandvika – Brunflo – Hamrånge. Arteria E75 była wtedy zaliczana do kategorii „A”, w której znajdowały się główne trasy europejskie.

### Drogi w ciągu dawnej E75
Lista dróg opracowana na podstawie materiału źródłowego
| Norwegia | droga E75: Stjørdalshalsen – Kopperå – granica ze Szwecją                                    |
| Szwecja  | droga E75: granica z Norwegią – Storlien – Krokom – Östersund – Brunflo – Bräcke – Sundsvall |

title: E75 (trasa europejska)

wikitext:
{{Droga infobox
 |typ                      = E
 |kraj                     =
 |numer                    = 75
 |tabliczka                =
 |początek drogi           =
 |koniec drogi             =
 |data otwarcia            =
 |zbudowano                =
 |długość                  = 5639
 |1. jezdnia               =
 |1. jezdnia opis          =
 |w budowie                =
 |2. jezdnia               =
 |2. jezdnia opis          =
 |jednostki                = Państwa
 |1. jednostka             = [[Norwegia]]
 |2. jednostka             = [[Finlandia]]
 |3. jednostka             = [[Polska]]
 |4. jednostka             = [[Czechy]]
 |5. jednostka             = [[Słowacja]]
 |6. jednostka             = [[Węgry]]
 |7. jednostka             = [[Serbia]]
 |8. jednostka             = [[Macedonia Północna]]
 |9. jednostka             = [[Grecja]]
 |10. jednostka            =
 |11. jednostka            =
 |12. jednostka            =
 |13. jednostka            =
 |14. jednostka            =
 |15. jednostka            =
 |16. jednostka            =
 |17. jednostka            =
 |18. jednostka            =
 |19. jednostka            =
 |1. łącznik - nazwa       =
 |1. łącznik - trasa       =
 |2. łącznik - nazwa       =
 |2. łącznik - trasa       =
 |mapa                     = E75_route.svg
 |podpis mapy              =
 |mapa szczegółowa         =
 |podpis mapy szczegółowej =
 |zdjęcie                  =
 |podpis zdjęcia           =
 |przebieg określenie      =
 |trasa                    = {{AS-info|{{Państwo|NOR}}}}

{{AS-kontynuacja|ok|E|75|[[Vardø]]}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-info|{{Państwo|FIN}}}}

{{AS-kontynuacja|ok|FIN-V|4|[[Ivalo]] – [[Rovaniemi]] – [[Oulu]] – [[Heinola]] – [[Lahti]] – [[Helsinki]]}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-info|Brak połączenia promowego między Helsinkami a Gdańskiem. Możliwa przeprawa promem do Gdyni.}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-info|{{państwo|POL}}}}
{{AS-kontynuacja|ok|K|91|e=77|[[Gdańsk]] – [[Pruszcz Gdański]]}}
{{AS-węzeł|ok|KRZ||[[Gdańsk]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Lipce (Gdańsk)|Gdańsk-Lipce]]}} {{AS-droga|S|7}}{{AS-droga|E|28|77}}
{{AS-węzeł|ok|RON||[[Pruszcz Gdański]]|K|6}}
{{AS-kontynuacja|ok|K|6|Pruszcz Gdański – [[Rusocin (województwo pomorskie)|Rusocin]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Rusocin (województwo pomorskie)|Rusocin]]}} {{AS-droga|A|1}} {{AS-droga|K|6}}
{{AS-obiekt|ok|AST|}}
{{AS-kontynuacja|ok|A|1|Rusocin – [[Pyrzowice]]
(odc. Łódź Południe – Piotrków Tryb. Zachód wspólny z {{AS-droga|S|8|67}})}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Swarożyn]]|K|22}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Nowe Marzy]] {{AS-droga|S|5|261}}|K|91}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|nad [[Wisła|Wisłą]] [[Most pod Grudziądzem|pod Grudziądzem]]|dlugosc=1954|km=}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Grudziądz]]|K|95}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Turzno (powiat toruński)|Turzno]] ([[Toruń]] Północ)|K|96}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Lubicz (województwo kujawsko-pomorskie)|Lubicz]] ([[Toruń]] Wschód){{AS-droga|K|10}}|K|80}}
{{AS-przeszkoda|ok|MOS|[[most autostradowy im. Armii Krajowej|Most nad Wisłą im. Armii Krajowej]]|dlugosc=1000|km=}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Toruń|Toruń Południe]]|S|10}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Włocławek]] Zachód|K|62|}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Kowal (miasto)|Kowal]]|K|91|}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Kutno]] Północ|K|60|}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Kutno]] Wschód|K|92|}}
{{AS-przeszkoda|ok|EST|nad [[Bzura|Bzurą]] i [[Pradolina Warszawsko-Berlińska|Pradoliną Warszawsko-Berlińską]]|dlugosc=1700|km=}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Łódź|Łódź Północ]]|A|2|30}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Brzeziny]]|K|72|}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Łódź|Łódź Południe]]|S|8|67}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Tuszyn]] {{AS-droga|K|12}}|K|91}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Piotrków Trybunalski|Piotrków Trybunalski Zachód]]|S|8|67}} {{AS-droga|K|74}}
{{AS-węzeł|ok|WA||Piotrków Trybunalski Południe|K|74}}
{{AS-węzeł|pro|WA||Piotrków Trybunalski [[Rokszyce (powiat piotrkowski)|Rokszyce]]|pro-S|12|}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Radomsko]]|K|42}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Częstochowa]] Północ|K|1}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Częstochowa]] [[Jasna Góra]]|K|43}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Częstochowa]] [[Blachownia]]|K|46}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Pyrzowice]]|S|1}}
{{AS-obiekt|ok|AKN}}
{{AS-obiekt|ok|SST|}}
{{AS-kontynuacja|ok|S|1|[[Pyrzowice]] – [[Podwarpie]]}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Pyrzowice]] [[Port lotniczy Katowice-Pyrzowice|Lotnisko]]|K|78}} {{AS-droga|W|913}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Podwarpie]]|K|1}} {{AS-droga|K|86}} {{AS-droga|K|91}}
{{AS-obiekt|ok|SKN}}
{{AS-kontynuacja|ok|K|1|[[Podwarpie]] – [[Dąbrowa Górnicza]] [[Pogoria (Dąbrowa Górnicza)|Podgóra]]}}
{{AS-kontynuacja|ok|S|1|[[Dąbrowa Górnicza]] [[Pogoria (Dąbrowa Górnicza)|Podgóra]] - [[Tychy]] [[Wartogłowiec]]}}
{{AS-obiekt|ok|SST|}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Dąbrowa Górnicza]] Sulno|K|94}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Sosnowiec]] [[Jęzor]]|K|79}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Brzęczkowice]] ([[Mysłowice]])|A|4|40}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Tychy]] [[Wartogłowiec]]|K|1|}} {{AS-droga|K|86}}
{{AS-obiekt|ok|SKN}}
{{AS-kontynuacja|ok|K|1|[[Tychy]] – [[Bielsko-Biała]]}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Tychy]], ul. Oświęcimska|K|44}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Bielsko-Biała]] [[Komorowice (Bielsko-Biała)|Komorowice]]|S|1}} {{AS-droga|S|52}}
{{AS-obiekt|ok|SST|}}
{{AS-kontynuacja|ok|S|52|Bielsko-Biała – [[Cieszyn]]}}
{{AS-węzeł|ok|WA||[[Skoczów]]|K|81}} {{AS-droga|W|941}}
{{AS-węzeł|ok|WB||[[Cieszyn]] Zachód|W|938}}
{{AS-obiekt|ok|SKN}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-kontynuacja|ok|mks=CZ||}}
{{AS-kontynuacja|ok|CZ-K|48}}[[Czeski Cieszyn]]
{{AS-kontynuacja|ok|CZ-K|11}}[[Trzyniec]]
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-kontynuacja|ok|mks=SK||}}
{{AS-kontynuacja|ok|SK-K|11}}[[Czadca]]
{{AS-kontynuacja|ok|SK-K|18}}[[Żylina]], [[Powaska Bystrzyca]]
{{AS-kontynuacja|ok|SK-D|1}}[[Trenczyn]], [[Trnawa]], [[Bratysława]]
{{AS-węzeł|ok|WA|0|Bratislava-Petržalka-Pečňa}}
{{AS-kontynuacja|ok|SK-D|2}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-kontynuacja|ok|mks=H||}}
{{AS-kontynuacja|ok|H-M|15}}
{{AS-węzeł|ok|WA|0|M1/M15}}
{{AS-kontynuacja|ok|H-M|1|[[Győr]], [[Tatabánya]]}}
{{AS-węzeł|ok|WA|15|M0/M1}}
{{AS-kontynuacja|ok|H-M|0|[[Budapeszt]]}}
{{AS-węzeł|ok|WA|29|M0a/M5}}
{{AS-kontynuacja|ok|H-M|5|[[Kecskemét]], [[Segedyn]]}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-kontynuacja|ok|mks=SRB||}}
{{AS-kontynuacja|ok|SRB-M|1|[[Subotica]], [[Nowy Sad]], [[Belgrad]], [[Nisz]]}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-info|{{Państwo|MKD}}}}
{{AS-kontynuacja|ok|MK-A|1|[[Skopje]]}}
{{AS-kreska|ok}}
{{AS-info|{{Państwo|GRC}}}}
{{AS-kontynuacja|ok|GR-A|1|[[Saloniki]], [[Larisa]], [[Ateny]]}}
{{AS-przeszkoda|ok|PRO|[[Ateny]] – [[Suda (Kreta)|Suda]]}}
{{AS-kontynuacja|ok|GR-A|90|[[Chania]], [[Heraklion]], [[Kavousi]]}}
{{AS-kontynuacja|ok|GR-K|90|Kavousi, [[Sitia]]}}
 |commons                  = Category:E75
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''E75''' – [[trasa europejska]] bezpośrednia północ-południe, biegnąca z [[Vardø]] w Norwegii przez [[Finlandia|Finlandię]], [[Polska|Polskę]], [[Czechy]], [[Słowacja|Słowację]], [[Węgry]], [[Serbia|Serbię]], [[Macedonia Północna|Macedonię Północną]] do miejscowości Sitia na [[Kreta|Krecie]] w [[Grecja|Grecji]].

== Przebieg trasy ==
Do 2009 roku nie istniało połączenie promowe z Helsinek do Polski, potem jednak regularne promy na trasie Helsinki – [[Gdynia]] uruchomił [[Finnlines]]. Alternatywą była przeprawa do [[Tallinn]]a i przejazd arterią [[E67 (trasa europejska)|E67]] Tallinn – [[Piotrków Trybunalski]].

* {{Państwo|NOR}} – [[Vardø]]
* {{Państwo|FIN}} – [[Droga państwowa nr 4 (Finlandia)|Droga państwowa nr 4]] ([[Utsjoki]] – [[Rovaniemi]] – [[Oulu]] – [[Jyväskylä]] – [[Lahti]] – [[Helsinki]])
* [[przeprawa promowa]] przez [[Morze Bałtyckie]]
* {{Państwo|POL}} – 658 km
** [[Droga krajowa nr 91 (Polska)|Droga krajowa nr 91]] ([[Gdańsk]] – [[Pruszcz Gdański]])
** [[Droga krajowa nr 91 (Polska)|Droga krajowa nr 91 (]][[Częstochowa]] - [[Podwarpie]])
** [[Droga krajowa nr 6 (Polska)|Droga krajowa nr 6]] ([[Pruszcz Gdański]] – [[Rusocin (województwo pomorskie)|Rusocin]])
** [[Autostrada A1 (Polska)|Autostrada A1]] (Rusocin – Pyrzowice)
** [[Droga ekspresowa S1 (Polska)|Droga ekspresowa S1]] ([[Pyrzowice]] – [[Dąbrowa Górnicza]] – [[Jaworzno]] – [[Mysłowice]] – [[Tychy]])
** [[Droga krajowa nr 1 (Polska)|Droga krajowa nr 1]] (Tychy – [[Pszczyna]] – [[Bielsko-Biała]])
** [[Droga ekspresowa S52 (Polska)|Droga ekspresowa S52]] (Bielsko-Biała – [[Cieszyn]])
* {{Państwo|CZE}}
** droga krajowa [[Droga I/11 (Czechy)|nr 11]] ([[Czeski Cieszyn]] przez [[Trzyniec]], [[Jabłonków]] do granicy ze [[Słowacja|Słowacją]])
* {{Państwo|SVK}} – 273 km
** droga krajowa [[Droga I/11 (Słowacja)|nr 11]] do [[Żylina|Żyliny]],
** [[Autostrada D1 (Słowacja)|autostrada D1]] przez [[Bytča|Bytčę]] (skrzyżowanie z [[E442 (trasa europejska)|E442]]), [[Trenczyn]], [[Trnawa|Trnawę]], [[Senec]] (skrzyżowanie z [[E571 (trasa europejska)|E571]]) do [[Bratysława|Bratysławy]] (skrzyżowanie z [[E58 (trasa europejska)|E58]], [[E65 (trasa europejska)|E65]] i [[E575 (trasa europejska)|E575]])
** [[Autostrada D2 (Słowacja)|autostrada D2]] do granicy państwowej Bratislava Rusovce-Rajka (odcinek Bratysława – Mosonmagyaróvár wspólny z [[E65 (trasa europejska)|E65]])
* {{Państwo|HUN}} – 397 km
** autostrada [[Autostrada M15 (Węgry)|M15]] do [[Mosonmagyaróvár]],
** autostrada [[Autostrada M1 (Węgry)|M1]] przez [[Győr]] do [[Budapeszt]]u (odcinek wspólny z [[E60 (trasa europejska)|E60]]),
** autostrada [[Autostrada M0 (Węgry)|M0]] – obwodnica [[Budapeszt]]u,
** autostrada [[Autostrada M5 (Węgry)|M5]] przez [[Kecskemét]] i [[Segedyn]] do przejścia granicznego Röszke-Horgoš
* {{Państwo|SRB}} – 580 km
** autostrada [[Autostrada A1 (Serbia)|A1]] przez [[Nowy Sad]], [[Belgrad]], [[Nisz]] do granicy z [[Macedonia Północna|Macedonią Północną]]
* {{Państwo|MKD}} – [[Kumanowo]], [[Skopje]]
* {{Państwo|GRC}} – [[Saloniki]], [[Larisa]], [[Ateny]]
* przeprawa promowa przez [[Morze Kreteńskie]]
* {{Państwo|GRC}} – [[Suda (Kreta)|Suda]], [[Sitia]]

{{Galeria
| Nazwa = Trasa E75
| wielkość = 120
| pozycja = right|Plik:Vardo Ort und Kirche.jpg|Vardo na początku E75|Plik:Highway 4 Helsinki Finland.jpg|A4 koło Helsinek w Finlandii|Plik:S1 1.JPG|S52 w Bielsku-Białej|Plik:Sitia Crete Port 4-2004 2.JPG|Sitia na Krecie|Plik:Beška Most 1.jpg|[[Most Beška]] w Serbii|Plik:Droga E75 Chełmno-Toruń.JPG|Zegartowice
}}

== Stary system numeracji ==
Do 1985 obowiązywał poprzedni system numeracji, według którego oznaczenie E75 dotyczyło trasy o następującym przebiegu: [[Levanger]] – [[Sandvika]] – [[Brunflo]] – Hamrånge. Arteria E75 była wtedy zaliczana do kategorii „A”, w której znajdowały się główne trasy europejskie<ref name="deklaracja1950">{{Cytuj stronę |url = https://treaties.un.org/doc/treaties/1951/07/19510701%2000-06%20am/ch_xi_b_07p.pdf |tytuł = Declaration on the construction of main international traffic arteries signed at Geneva on 16 September 1950 / Declaration sur la construction de grandes routes de trafic international signee a Geneve le 16 septembre 1950 |autor = [[Organizacja Narodów Zjednoczonych]] | opublikowany = [[United Nations Treaty Series|treaties.un.org]] |data = 1951 |język = fr en |data dostępu = 2017-12-01}}</ref>.

=== Drogi w ciągu dawnej E75 ===
''Lista dróg opracowana na podstawie materiału źródłowego''<ref name="europa1981">{{Cytuj książkę | nazwisko = Gyula| imię = Hegi| nazwisko2 = György | imię2 = Domokos | autor link = | tytuł = EUROPE L'EUROPE EUROPA ЕВРОПА Road atlas Atlas Routier Autoatlas АТЛАС автомобильных дорог| wydawca = Cartographia Budapest| miejsce = [[Budapeszt]]| rok = 1981| strony = | isbn = 9633504120}}</ref>
{|class="wikitable"
| {{Państwo|Norwegia}}
| droga E75: [[Stjørdal]]shalsen – [[Kopperå]] – [[Granica norwesko-szwedzka|granica ze Szwecją]]
|-
| {{Państwo|Szwecja}}
| [[E14 (Szwecja)|droga E75]]: granica z Norwegią – [[Storlien]] – [[Krokom]] – [[Östersund]] – [[Brunflo]] – [[Bräcke]] – [[Sundsvall]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{trasy europejskie}}
{{Drogi międzynarodowe w Polsce}}

[[Kategoria:Trasy europejskie|75]]
[[Kategoria:Drogi w Czechach]]
[[Kategoria:Drogi w Finlandii]]
[[Kategoria:Drogi w Grecji]]
[[Kategoria:Drogi w Macedonii Północnej]]
[[Kategoria:Drogi w Norwegii]]
[[Kategoria:Drogi w Polsce]]
[[Kategoria:Drogi w Serbii]]
[[Kategoria:Drogi na Słowacji]]
[[Kategoria:Drogi na Węgrzech]]

Państwa: Norwegia, · Finlandia, · Polska, · Czechy, · Słowacja, · Węgry, · Serbia, · Macedonia Północna, · Grecja

E75: Vardø

Ivalo – Rovaniemi – Oulu – Heinola – Lahti – Helsinki

E77: Gdańsk – Pruszcz Gdański

Czeski Cieszyn

Trzyniec

A1: Skopje


text:
# BPM-97
BPM-97 (ros. Бронированная пограничная машина БПМ-97) lub KamAZ K-43269 "Wystrieł" – rosyjski kołowy transporter opancerzony typu MRAP. Pierwotnie zaprojektowany jako wóz patrolowy rosyjskiej straży granicznej.

## Historia
Prace nad transporterem rozpoczęto w 1997 roku z inicjatywy szefa rosyjskiej straży granicznej Andreia Nikolajewa. Założenie projektu miało na celu opracowanie nowego podstawowego pojazdu transportowego służby pogranicznej, który miałby częściowo zastąpić samochody ciężarowe GAZ-66. Prace nad projektem opóźniły się w 1998 roku kiedy to ustało finansowanie projektu przez Rząd Federacji Rosyjskiej. Pierwszą makietę wozu zaprezentowano w 1999 roku. Aby zrekompensować koszty związane z dalszym rozwojem zdecydowano o umożliwieniu sprzedaży pojazdów firmom prywatnym, które korzystały z nich do przewozu niewybuchów, gotówki lub innych wartościowych dóbr. Po uzyskaniu wymaganych pozwoleń, w 2005 roku część transporterów sprzedano do Kazachstanu i Azerbejdżanu. W 2009 roku "Wystrieł" został zakupiony przez Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej. W późniejszych latach został również przyjęty do służby w Służbie Pogranicznej Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej.
KamAZ K-43269 jest składany w fabryce KAMAZ w mieście Nabierieżnyje Czełny, natomiast środki łączności, broń i inne wyposażenie montowane jest w zakładzie Muromteplovoz w mieście Murom.
Pojazdy te brały udział w wojnie w Donbasie, gdzie co najmniej 3 z nich zostały zniszczone w lutym 2015 roku.

## Budowa
Kadłub wozu stanowią zespawane ze sobą aluminiowe płyty. Górna część kadłuba wytrzymuje strzał z karabinu maszynowego NSW o kalibrze 12,7 × 108 mm z odległości 300 metrów. Rufa pojazdu i dolna część kadłuba wytrzymuje strzał z karabinu SWD o kalibrze 7,62 × 54 mm R z odległości 30 metrów. "Wystrieł" jest również minoodporny.
Komora silnika jest wydzielona z przedziału transportowego, który został zaprojektowany dla 10-osobowej załogi (kierowca, dowódca + 8 żołnierzy w przedziale transportowym).
Podwozie BPM-97 bazuje na podwoziu ciężarówki Kamaz 4326. Pojazd posiada napęd na wszystkie 4 koła.

## Uzbrojenie
Uzbrojenie różni się w zależności od wersji. Jeden z wariantów (MB2) pozwala zamontować na dachu wieżę obrotową z działkiem automatycznym 2A72 kalibru 30 mm oraz sprzężony z nią karabin maszynowy PKTM kalibru 7,62x54. Na życzenie użytkownika istnieje również możliwość zastąpienia wieży obrotnicą i montażu na niej granatnika automatycznego AGS-17, karabinu maszynowego Kord, PKM lub NSW. Oprócz broni strzeleckiej na wozie można zamontować przeciwpancerne pociski kierowane takie jak 9K111 Fagot czy 9K113 Konkurs. Jedna z wersji przewiduje uzbrojenie wozu w przeciwlotniczy zestaw rakietowy 9K35 Strieła-10 i wydzielenie w nim przedziału bojowego dla operatora rakiety.
Na pojazdach opancerzonych wszystkich modyfikacji można zainstalować zunifikowany system strzelania granatami dymnymi 902W Tucza.

## Wersje
- BPM-97 – podstawowa wersja wozu, przeznaczona dla rosyjskiej straży granicznej
- KAMAZ-43269 "Dozor" – wersja opancerzonego transportera rozpoznawczego dla wojsk lądowych, wyposażona w aparaturę rozpoznawczą i platformę do startu bezzałogowych statków powietrznych UAV[4]
- KAMAZ-43269 "Wystrieł" – wersja zmodernizowana ze zmodyfikowaną przednią szybą, wycieraczkami, przeniesionym wlotem powietrza, zainstalowanym systemem oczyszczania powietrza itp.
- KAMAZ-43269 "Wystrieł" MB2 – wersja z modułem bojowym MB2 uzbrojona w działko 30 mm, karabin maszynowym PKTM i granatnik AGS-17

### Modyfikacje 6x6
W 2011 roku firma JSC Zaszczita zaprezentowała pojazd SBA-60K2 "Bulat", który jest trzyosiową (6 x 6) modyfikacją wozu BPM-97.

## Użytkownicy

### Obecni użytkownicy
- Rosja – w służbie jednostek antyterrorystycznych Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego[6], Federalnej Służby Penitencjarnej i Wojskach Lądowych Federacji Rosyjskiej
- Kazachstan
- Azerbejdżan
- Syria[7]

Wóz widziany był również podczas wojny w Donbasie, gdzie był używany przez formacje zbrojne samozwańczej Ługańskiej Republiki Ludowej.

title: BPM-97

wikitext:
{{Czołg infobox
 |nazwa                = BPM-97
 |grafika              = DayTechnologies2017p2-02.jpg
 |podpis grafiki       = BPM-97
 |kraj                 = Rosja
 |producent            = [[KAMAZ]]
 |typ pojazdu          = [[MRAP]], [[transporter opancerzony]]
 |trakcja              = kołowa
 |załoga               = 2 + 8
 |data prototypu       = 1997
 |lata produkcji       = od 1999
 |data wycofania       =
 |wyprodukowano        =
 |silnik               = KAMAZ 740.10-20 V8 diesel (240 KM)
 |transmisja           =
 |pojemność zbiorników =
 |pancerz              = 12.7-25 mm
 |długość              =
 |szerokość            =
 |wysokość             =
 |rozstaw osi          =
 |prześwit             =
 |masa                 = 10840 kg
 |moc jednostkowa      =
 |nacisk jednostkowy   =
 |prędkość             =
 |zasięg               =
 |brody                =
 |rowy                 =
 |ściany               =
 |kąt podjazdu         =
 |przechył boczny      =
 |uzbrojenie           = 1x [[Karabin maszynowy Kord]]
lub
1x [[Karabin maszynowy PK/PKM]]
lub
1x [[Karabin maszynowy KPW]]
lub
1x [[Granatnik AGS-17]]
lub 1x [[działko automatyczne 2A72]]
 |wyposażenie          =
 |użytkownicy          = [[Rosja]], [[Azerbejdżan]], [[Kazachstan]], [[Syria]]
 |rzuty                =
 |commons              = Category:BPM-97
}}
'''BPM-97''' ([[Język rosyjski|ros.]] Бронированная пограничная машина БПМ-97) lub '''KamAZ K-43269 "Wystrieł"''' – [[Rosja|rosyjski]] kołowy [[transporter opancerzony]] typu [[MRAP]]. Pierwotnie zaprojektowany jako wóz patrolowy [[Służba Pograniczna Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej|rosyjskiej straży granicznej]].

== Historia ==
Prace nad transporterem rozpoczęto w 1997 roku z inicjatywy szefa [[Służba Pograniczna Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej|rosyjskiej straży granicznej]] [[Andrei Nikolaev|Andreia Nikolajewa]]. Założenie projektu miało na celu opracowanie nowego podstawowego pojazdu transportowego służby pogranicznej, który miałby częściowo zastąpić samochody ciężarowe [[GAZ-66]]. Prace nad projektem opóźniły się w 1998 roku kiedy to ustało finansowanie projektu przez [[Rząd Federacji Rosyjskiej]]. Pierwszą makietę wozu zaprezentowano w 1999 roku. Aby zrekompensować koszty związane z dalszym rozwojem zdecydowano o umożliwieniu sprzedaży pojazdów firmom prywatnym, które korzystały z nich do przewozu [[niewybuch]]ów, gotówki lub innych wartościowych dóbr<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Колёсный бронетранспортер БПМ-97 «Выстрел» (BPM-97 «Vistrel» armored personnel carrier) |data = 2011-09-28 |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20110928044717/http://legion.wplus.net/guide/army/ta/bpm97.shtml}}</ref>. Po uzyskaniu wymaganych pozwoleń, w 2005 roku część transporterów sprzedano do [[Kazachstan]]u i [[Azerbejdżan]]u<ref>{{Cytuj |tytuł = Armie Świata: Siły Zbrojny Kazachstanu |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = defence24.pl |url = https://defence24.pl/sily-zbrojne/armie-swiata-sily-zbrojne-kazachstanu |język = pl}}</ref>. W 2009 roku "Wystrieł" został zakupiony przez [[Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej]]. W późniejszych latach został również przyjęty do służby w [[Służba Pograniczna Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej|Służbie Pogranicznej Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej]].

'''KamAZ K-43269''' jest składany w fabryce [[KAMAZ]] w mieście [[Nabierieżnyje Czełny]], natomiast środki łączności, broń i inne wyposażenie montowane jest w zakładzie [[Muromteplovoz]] w mieście [[Murom]]<ref name=":0" />.

Pojazdy te brały udział w [[Wojna w Donbasie|wojnie w Donbasie]], gdzie co najmniej 3 z nich zostały zniszczone w lutym [[2015]] roku.

== Budowa ==
Kadłub wozu stanowią zespawane ze sobą aluminiowe płyty. Górna część kadłuba wytrzymuje strzał z [[Karabin maszynowy NSW|karabinu maszynowego NSW]] o kalibrze [[Nabój 12,7 × 108 mm|12,7 × 108 mm]] z odległości 300 metrów. Rufa pojazdu i dolna część kadłuba wytrzymuje strzał z [[Karabin SWD|karabinu SWD]] o kalibrze [[Nabój 7,62 × 54 mm R|7,62 × 54 mm R]] z odległości 30 metrów. "Wystrieł" jest również minoodporny<ref name=":0" />.

Komora silnika jest wydzielona z przedziału transportowego, który został zaprojektowany dla 10-osobowej załogi (kierowca, dowódca + 8 żołnierzy w przedziale transportowym)<ref name=":0" />.

Podwozie '''BPM-97''' bazuje na podwoziu ciężarówki [[Kamaz 4326]]. Pojazd posiada napęd na wszystkie 4 koła.

== Uzbrojenie ==
Uzbrojenie różni się w zależności od wersji. Jeden z wariantów (MB2) pozwala zamontować na dachu [[Wieża pancerna|wieżę]] obrotową z [[Działko automatyczne 2A72|działkiem automatycznym 2A72]] kalibru 30 mm oraz sprzężony z nią [[Karabin maszynowy PK/PKM|karabin maszynowy PKTM]] kalibru [[Nabój 7,62 × 39 mm wz. 43|7,62x54]]. Na życzenie użytkownika istnieje również możliwość zastąpienia wieży obrotnicą i montażu na niej [[Granatnik AGS-17|granatnika automatycznego AGS-17]], [[Karabin maszynowy Kord|karabinu maszynowego Kord]], [[Karabin maszynowy PK/PKM|PKM]] lub [[Karabin maszynowy NSW|NSW]]. Oprócz broni strzeleckiej na wozie można zamontować [[Przeciwpancerny pocisk kierowany|przeciwpancerne pociski kierowane]] takie jak [[9K111 Fagot]] czy [[9K113 Konkurs]]. Jedna z wersji przewiduje uzbrojenie wozu w [[przeciwlotniczy zestaw rakietowy]] [[9K35 Strieła-10]] i wydzielenie w nim przedziału bojowego dla operatora rakiety<ref>{{Cytuj |tytuł = Боевые модули ОАО "Муромтепловоз" |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = www.modernarmy.ru |url = http://www.modernarmy.ru/article/261/boevie-moduli-oao-muromteplovoz}}</ref>.

Na pojazdach opancerzonych wszystkich modyfikacji można zainstalować zunifikowany system strzelania granatami dymnymi [[902w Tucza|902W Tucza]].

== Wersje ==
* '''BPM-97''' – podstawowa wersja wozu, przeznaczona dla [[Służba Pograniczna Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej|rosyjskiej straży granicznej]]
* '''KAMAZ-43269 "Dozor"''' – wersja [[Opancerzony transporter rozpoznawczy|opancerzonego transportera rozpoznawczego]] dla wojsk lądowych, wyposażona w aparaturę rozpoznawczą i platformę do startu [[Bezzałogowy statek powietrzny|bezzałogowych statków powietrznych UAV]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Zaloguj się |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = www.livejournal.com |url = https://www.livejournal.com/login.bml?returnto=https%3A%2F%2Ftwower.livejournal.com%2F614112.html&errmsg=notloggedin |język = pl}}</ref>
* '''KAMAZ-43269 "Wystrieł"''' – wersja zmodernizowana ze zmodyfikowaną przednią szybą, wycieraczkami, przeniesionym wlotem powietrza, zainstalowanym systemem oczyszczania powietrza itp.
* '''KAMAZ-43269 "Wystrieł" MB2''' – wersja z modułem bojowym MB2 uzbrojona w działko 30 mm, karabin maszynowym PKTM i granatnik AGS-17

=== Modyfikacje 6x6 ===
W 2011 roku firma JSC Zaszczita zaprezentowała pojazd [[SBA-60K2 "Bulat"]], który jest trzyosiową (6 x 6) modyfikacją wozu BPM-97<ref>{{Cytuj |tytuł = Przegląd Sił Zbrojnych nr 5/2015 |url = https://zbrojni.blob.core.windows.net/pzdata2/TinyMceFiles/psz5a_2015.pdf}}</ref>.

== Użytkownicy ==
=== Obecni użytkownicy ===

* {{Flaga|RUS}} [[Rosja]] – w służbie jednostek antyterrorystycznych [[Wojska Rakietowe Przeznaczenia Strategicznego (Rosja)|Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego]]<ref>{{Cytuj |autor = Р. И. А. Новости |tytuł = Бронемашины "Выстрел" появились в спецподразделениях РВСН |data = 20130503T1055 |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = РИА Новости |url = https://ria.ru/20130503/935695478.html |język = ru}}</ref>, [[Federalnej Służby Penitencjarnej]] i [[Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej|Wojskach Lądowych Federacji Rosyjskiej]]
* {{Flaga|KAZ}} [[Kazachstan]]
* {{Flaga|AZE}} [[Azerbejdżan]]
* {{Flaga|SYR}} [[Syria]]<ref>{{Cytuj |tytuł = SAA video from al-Talila shows a burnt-out BPM-97. It's conceivable that this was operated by IS as one was captured from Palmyra in Dec '16. |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = Today news from war on Daesh, ISIS in English from Somalia, Egypt, Afghanistan, Iraq, Syria - isis.liveuamap.com |url = https://isis.liveuamap.com/en/2017/20-june-saa-video-from-altalila-shows-a-burntout-bpm97-its |język = en}}</ref>

Wóz widziany był również podczas [[Wojna w Donbasie|wojny w Donbasie]], gdzie był używany przez formacje zbrojne samozwańczej [[Ługańska Republika Ludowa|Ługańskiej Republiki Ludowej]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Nowy rosyjski sprzęt na uzbrojeniu prorosyjskich separatystów w Donbasie |data = 2018-08-22 |data dostępu = 2022-04-25 |opublikowany = Warsaw Institute |url = https://warsawinstitute.org/pl/nowy-rosyjski-sprzet-na-uzbrojeniu-prorosyjskich-separatystow-w-donbasie/ |język = pl}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[BTR-40]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rosyjskie pojazdy wojskowe po 1945}}

[[Kategoria:Rosyjskie transportery opancerzone]]

title: BPM-97

Państwo: Rosja

Producent: KAMAZ

Typ pojazdu: MRAP, transporter opancerzony

Trakcja: kołowa


text:
# Reprezentacja Macedonii Północnej w hokeju na lodzie mężczyzn
Reprezentacja Macedonii Północnej w hokeju na lodzie mężczyzn – kadra Macedonii Północnej w hokeju na lodzie mężczyzn.

## Historia
Od 2001 roku jest członkiem IIHF.

wikitext:
{{Reprezentacja sportowa infobox
 |nazwa                = Reprezentacja Macedonii Północnej w hokeju na lodzie mężczyzn
 |nazwa oryginalna     =
 |dyscyplina           = hokej
 |grafika              = Flag of Macedonia.svg
 |opis grafiki         =
 |przydomek            =
 |związek              = [[Macedoński Związek Hokeja na lodzie]]
 |sponsor techniczny   =
 |menedżer generalny   =
 |trener               =
 |asystent trenera     =
 |kapitan              =
 |najwięcej występów   =
 |skrót                = MKD
 |ranking              =
 |data rankingu        =
 |pierwszy mecz        =
 |najwyższe zwycięstwo =
 |najwyższa porażka    =
 |ostatni mecz         =
 |następny mecz        =
 |IO złoto             =
 |IO srebro            =
 |IO brąz              =
 |MŚ złoto             =
 |MŚ srebro            =
 |MŚ brąz              =
 |MK kontynent         =
 |MK złoto             =
 |MK srebro            =
 |MK brąz              =
 |commons              =
 |wikinews             =
 |www                  =
}}
'''Reprezentacja Macedonii Północnej w hokeju na lodzie mężczyzn''' – kadra [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]] w [[Hokej na lodzie|hokeju na lodzie]] mężczyzn.

== Historia ==
Od 2001 roku jest członkiem [[IIHF]]<ref>[https://www.iihf.com/en/associations/343/north-macedonia Macedonia na stronie IIHF]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Reprezentacje w hokeju na lodzie}}

[[Kategoria:Hokej na lodzie w Macedonii Północnej]]
[[Kategoria:Reprezentacje narodowe w hokeju na lodzie|Macedonia]]
[[Kategoria:Północnomacedońskie reprezentacje narodowe]]

title: · Reprezentacja Macedonii Północnej w hokeju na lodzie mężczyzn

Związek: Macedoński Związek Hokeja na lodzie

Skrót IIHF: MKD


text:
# Tęczowych świąt!
Tęczowych świąt! (ang. Make the Yuletide Gay) – amerykańska komedia romantyczna z 2009 roku w reżyserii Roba Williamsa. Film opowiada o studencie-geju, który nie ukrywa swojej orientacji na uczelni, lecz boi się ujawnić ją przed rodzicami.
Premiera odbyła się 17 maja 2009 roku na Inside Out Toronto LGBT Film and Video Festival w Toronto.

## Obsada
- Keith Jordan jako Olaf Gunnunderson (pseudonim Gunn): główny bohater, student, który ukrywa swoją orientację seksualną przed rodzicami i sąsiadami. Ma jednak chłopaka na studiach.
- Adamo Ruggiero jako Nathan Stanford: chłopak i współlokator Olafa.
- Hallee Hirsh jako Abby Mancuso: sąsiadka Olafa i przyjaciółka z dzieciństwa
- Kelly Keaton jako Anya Gunnunderson: matka Olafa
- Derek Long jako Sven Gunnunderson: ojciec Olafa
- Alison Arngrim jako Heather Mancuso: matka Abby
- Ian Buchanan jako Peter Stanford: ojciec Nathana
- Gates McFadden jako Martha Stanford: matka Nathana[1]

title: Tęczowych świąt!

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Tęczowych świąt!
 |oryginalny tytuł = Make the Yuletide Gay
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[komedia romantyczna]]
 |rok produkcji    = [[2009 w filmie|2009]]
 |data premiery    = [[17 maja]] [[2009]]
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 89 minut
 |reżyseria        = [[Rob Williams (reżyser)|Rob Williams]]
 |scenariusz       = Rob Williams
 |główne role      = [[Keith Jordan]]
[[Adamo Ruggiero]]
[[Hallee Hirsh]]
[[Kelly Keaton]]
 |muzyka           = [[Austin Wintory]]
 |zdjęcia          = [[Ian McGlocklin]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        = [[Guest House Films]]
 |dystrybucja      = [[TLA Releasing]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Tęczowych świąt!''' (ang. ''Make the Yuletide Gay'') – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[komedia romantyczna]] z [[2009 w filmie|2009]] roku w reżyserii [[Rob Williams (reżyser)|Roba Williamsa]]. Film opowiada o studencie-geju, który nie ukrywa swojej [[Orientacja seksualna|orientacji]] na uczelni, lecz boi się ujawnić ją przed rodzicami.

Premiera odbyła się 17 maja 2009 roku na [[Inside Out Film and Video Festival|Inside Out Toronto LGBT Film and Video Festival]] w [[Toronto]].

== Obsada ==
* [[Keith Jordan]] jako Olaf Gunnunderson (pseudonim Gunn): główny bohater, student, który ukrywa swoją orientację seksualną przed rodzicami i sąsiadami. Ma jednak chłopaka na studiach.
* [[Adamo Ruggiero]] jako Nathan Stanford: chłopak i współlokator Olafa.
* [[Hallee Hirsh]] jako Abby Mancuso: sąsiadka Olafa i przyjaciółka z dzieciństwa
* [[Kelly Keaton]] jako Anya Gunnunderson: matka Olafa
* [[Derek Long (aktor)|Derek Long]] jako Sven Gunnunderson: ojciec Olafa
* [[Alison Arngrim]] jako Heather Mancuso: matka Abby
* [[Ian Buchanan]] jako Peter Stanford: ojciec Nathana
* [[Gates McFadden]] jako Martha Stanford: matka Nathana{{r|imdb}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="imdb">[http://www.imdb.com/title/tt1305714/fullcredits#cast IMDb - Make the Yuletide Gay na Internet Movie Database]</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.guesthousefilms.com/yuletide_content.html | tytuł = Oficjalna strona | opublikowany = guesthousefilms.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20150924024100/http://www.guesthousefilms.com/yuletide_content.html | zarchiwizowano = 2015-09-24}}
* [http://www.filmweb.pl/film/Make+the+Yuletide+Gay-2009-497071 Make the Yuletide Gay] w bazie [[Filmweb|Filmweb.pl]]
* [http://www.youtube.com/watch?v=WzGYG7QG0TM Zwiastun filmu] w serwisie [[Youtube|Youtube.com]]

[[Kategoria:Amerykańskie komedie romantyczne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy o tematyce LGBT]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2009 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy bożonarodzeniowe]]
[[Kategoria:Filmy komediowe o tematyce LGBT]]

title: Tęczowych świąt!Make the Yuletide Gay

Gatunek: komedia romantyczna

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 89 minut

Reżyseria: Rob Williams

Scenariusz: Rob Williams

Główne role: Keith Jordan · Adamo Ruggiero · Hallee Hirsh · Kelly Keaton

Muzyka: Austin Wintory

Zdjęcia: Ian McGlocklin

Wytwórnia: Guest House Films

Dystrybucja: TLA Releasing


text:
# Malinowo Zaleskie
Kuźmowszczyzna – dawna osada. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Jody.

## Historia
W czasach zaborów osada w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 osada leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim), w gminie Jody.
Powszechny Spis Ludności z 1921 roku nie podał danych dotyczących miejscowości. W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 7 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Borodzieniczach i prawosławnej w Jodach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Brasławiu i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Jodach.

title: Malinowo Zaleskie

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Malinowo Zaleskie
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon szarkowszczyński|szarkowszczyński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Jody|Jody]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°27′03″N 27°10′48″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kuźmowszczyzna''' – dawna osada. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon szarkowszczyński|rejonie szarkowszczyńskim]], w [[Sielsowiet Jody|sielsowiecie Jody]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] osada w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = osada Malinowo Zaleskie na mapie (powiat brasławski, województwo wileńskie) |data dostępu = 2021-11-22 |opublikowany = www.radzima.net |url = https://www.radzima.net/pl/miejsce/malinowo_zaleskie.html}}</ref>.

W latach 1921–1945 osada leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga122" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)</ref>, w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]] (od 1926 w [[Powiat brasławski (II Rzeczpospolita)|powiecie brasławskim]]), w [[Jody (gmina)|gminie Jody]].

[[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechny Spis Ludności z 1921 roku]] nie podał danych dotyczących miejscowości<ref name=":0222222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 52}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 1 domu zamieszkiwało 7 osób<ref name=":1222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 7}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Świętego Józefa Oblubieńca w Borodzieniczach|parafii rzymskokatolickiej]] w [[Borodzienicze|Borodzieniczach]] i [[Parafia św. Proroka Eliasza w Jodach|prawosławnej]] w [[Jody|Jodach]]. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Brasław|Brasławiu]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Jodach<ref name=":02222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 990}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Gmina Jody (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie szarkowszczyńskim]]
[[Kategoria:Osady w powiecie brasławskim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Osady w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Malinowo Zaleskie

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: szarkowszczyński

Sielsowiet: Jody


text:
# Fryderyk Albert Lessel
Fryderyk Albert Lessel herbu Lessel (ur. 1767 w Dreźnie, zm. 15 marca 1822 w Warszawie) – polski architekt niemieckiego pochodzenia, przedstawiciel klasycyzmu. Pod koniec życia stosował formy neorenesansowe.

## Życiorys
Jego ojciec Albert Jerzy był saskim cukiernikiem prowadzącym modną warszawską cukiernię. W latach 1786–1791 roku Fryderyk Albert uczył się w Warszawie u Jana Christiana Kamsetzera. W latach 1791–1794 Lessel podróżował po Włoszech. W związku z zastojem budowlanym w Warszawie po III rozbiorze Polski, Lessel początkowo działał w Kaliskiem, gdzie w latach 1796–1798 przebudował dwór w Żelazkowie i gdzie w latach 1800–1802 według jego projektu wzniesiono pałac w Gzikowie koło Błaszek (niezachowany). Lessel prawdopodobnie zaprojektował także pałacyk w Małkowie koło Warty (pow. sieradzki).
Po powrocie do Warszawy według jego projektów prowadzono prace w takich obiektach jak m.in.
- przebudowa wnętrz pałacu Branickich na Miodowej dla Niemojewskich z budową oficyn od Podwala (1804-1805),
- pałac w Pęcicach dla Pawła Sapiehy wraz ze stodołą, spichlerzem i karczmą (1808-1809),
- odbudowa pałacu Morsztynów na Miodowej dla Feliksa Potockiego po spaleniu podczas insurekcji kościuszkowskiej i budowa nowych oficyn od Podwala (1808-1810),
- przebudowa pałacu Szaniawskich,
- przebudowa Pałacu Błękitnego w Warszawie w latach 1812-1815, uznawana za jego najważniejsze dzieło[1]. Według Jarosława Zielińskiego, "do sztandarowych jego dzieł należy pałac Zamoyskich przy ulicy Senatorskiej 37, który po przebudowie w latach 1814-1815 otrzymał wygląd bliższy architekturze XX wieku niż epoce klasycyzmu, mając bezporządkowe elewacje o zredukowanym do minimum wystroju"[3].
- brama na dziedziniec Pałacu Tyszkiewiczów w Warszawie w formach neorenesansowych (1822)

W 1810 roku Lessel zaczął pracować w Urzędzie Budowniczym Miasta Warszawy. W 1813 otrzymał stanowisko Budowniczego Miasta Warszawy. W tym czasie m.in. adaptował Pałac Jabłonowskich na potrzeby ratusza miejskiego, ale koncentrując się na wnętrzach i nie zmieniając jego szaty zewnętrznej.
Zmarł w wieku 54 lat i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 10-4-1/2).

## Życie prywatne
14 października 1800 roku ożenił się z Chrystianą-Katarzyną Leppigé h. Gromiec, mieli pięcioro dzieci. Jego synem był Józef Grzegorz Lessel, również znany warszawski architekt. Córka Anna Krystyna Marianna (1811-1878) wyszła za lekarza Jana Brandta, byli rodzicami malarza Józefa Brandta. Córka Aniela Amelia (1814-1856) poślubiła lekarza Jana Bogumiła Helbicha.
- Dwór w Żelazkowie (przebudowa)
- Pałac w Pęcicach (1808-1809)
- Oficyna Pałacu Branickich od strony ul. Podwale (1804-1805)
- Pałac Morsztynów (Potockiego) od strony ul. Podwale (1808-1810)
- Pałac Błękitny (Zamoyskich) przebudowa (1812-1815)
- Grób Fryderyka Alberta Lessela na Cmentarzu Powązkowskim

title: Fryderyk Albert Lessel

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Fryderyk Albert Lessel
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = 1767
 |miejsce urodzenia     = Drezno
 |data śmierci          = 15 marca 1822
 |miejsce śmierci       = Warszawa
 |narodowość            = niemiecka
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[architektura]]
 |epoka                 = [[klasycyzm]]
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          = [[pałac Błękitny w Warszawie]]
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = Order św. Stanisława IV klasy (1820)
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Fryderyk Albert Lessel''' herbu Lessel (ur. [[1767]] w [[Drezno|Dreźnie]], zm. [[15 marca]] [[1822]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski [[architekt]] niemieckiego pochodzenia, przedstawiciel [[klasycyzm]]u. Pod koniec życia stosował formy neorenesansowe.

== Życiorys ==
Jego ojciec Albert Jerzy był saskim cukiernikiem prowadzącym modną warszawską cukiernię. W latach 1786–1791 roku Fryderyk Albert uczył się w Warszawie u [[Jan Chrystian Kamsetzer|Jana Christiana Kamsetzera]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Instytut Sztuki (Warschau)  [Hrsg.]; Państwowy Instytut Sztuki (bis 1959) [Hrsg.]; Stowarzyszenie Historyków Sztuki [Hrsg.]: Biuletyn Historii Sztuki (28.1966) |data dostępu = 2023-08-02 |opublikowany = digi.ub.uni-heidelberg.de |url = https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/bhs1966/0241/image,info |język = de}}</ref>. W latach 1791–1794 Lessel podróżował po Włoszech. W związku z zastojem budowlanym w Warszawie po III rozbiorze Polski, Lessel początkowo działał w [[Kaliskie]]m, gdzie w latach 1796–1798 przebudował [[Polski dwór szlachecki|dwór]] w [[Żelazków (powiat kaliski)|Żelazkowie]]<ref>{{cytuj książkę | tytuł=Majątki wielkopolskie | wydawca=Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie | inni = Stanisław Małyszko | miejsce = Szreniawa | rok = 2000 | strony = 277–279 |  tom = 6 | tytuł tomu = Powiat kaliski | isbn = 83-86624-25-6}}</ref> i gdzie w latach 1800–1802 według jego projektu wzniesiono pałac w Gzikowie koło [[Błaszki|Błaszek]] (niezachowany). Lessel prawdopodobnie zaprojektował także pałacyk w [[Małków (województwo łódzkie)|Małkowie koło Warty (pow. sieradzki)]].

Po powrocie do Warszawy według jego projektów prowadzono prace w takich obiektach jak m.in.

* przebudowa wnętrz [[Pałac Branickich w Warszawie (ul. Miodowa)|pałacu Branickich na Miodowej]] dla Niemojewskich z budową oficyn od Podwala (1804-1805),
* pałac w Pęcicach dla Pawła Sapiehy wraz ze stodołą, spichlerzem i karczmą (1808-1809),
* odbudowa [[pałac Młodziejowskich w Warszawie|pałacu Morsztynów na Miodowej]] dla Feliksa Potockiego po spaleniu podczas insurekcji kościuszkowskiej i budowa nowych oficyn od Podwala (1808-1810),
* przebudowa [[pałac Szaniawskich w Warszawie|pałacu Szaniawskich]],
* przebudowa [[Pałac Błękitny w Warszawie|Pałacu Błękitnego w Warszawie]] w latach 1812-1815, uznawana za jego najważniejsze dzieło<ref name=":0" />. Według Jarosława Zielińskiego, ''"do sztandarowych jego dzieł należy [[Pałac Błękitny w Warszawie|pałac Zamoyskich]] przy ulicy Senatorskiej 37, który po przebudowie w latach 1814-1815 otrzymał wygląd bliższy architekturze XX wieku niż epoce klasycyzmu, mając bezporządkowe elewacje o zredukowanym do minimum wystroju"''<ref>{{cytuj książkę | autor = Jarosław Zieliński | tytuł =  Architektura Warszawy od średniowiecza do 1990 roku | autor link = Jarosław Zieliński (historyk)}}</ref>.
* brama na dziedziniec [[Pałac Tyszkiewiczów w Warszawie|Pałacu Tyszkiewiczów w Warszawie]] w formach neorenesansowych (1822)

W 1810 roku Lessel zaczął pracować w Urzędzie Budowniczym Miasta Warszawy. W 1813 otrzymał stanowisko Budowniczego Miasta Warszawy. W tym czasie m.in. adaptował Pałac Jabłonowskich na potrzeby ratusza miejskiego, ale koncentrując się na wnętrzach i nie zmieniając jego szaty zewnętrznej<ref name=":0" />.

Zmarł w wieku 54 lat i został pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 10-4-1/2)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=3103|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=FRYDERYK LESSEL|data dostępu=2019-12-19}}</ref>.

== Życie prywatne ==
[[14 października]] [[1800]] roku ożenił się z Chrystianą-Katarzyną Leppigé h. Gromiec, mieli pięcioro dzieci. Jego synem był [[Józef Grzegorz Lessel]], również znany warszawski architekt. Córka Anna Krystyna Marianna (1811-1878) wyszła za lekarza [[Jan Alfons Brandt|Jana Brandta]], byli rodzicami malarza [[Józef Brandt|Józefa Brandta]]. Córka Aniela Amelia (1814-1856) poślubiła lekarza [[Adam Bogumił Helbich|Jana Bogumiła Helbicha]].

<gallery mode="packed" heights="160">
Plik:SM Żelazków Urząd Gminy 2017 (0) ID 651244.jpg|Dwór w Żelazkowie (przebudowa)
Plik:Palac pecice.jpg|Pałac w Pęcicach (1808-1809)
Plik:Warszawa, Podwale 3 - fotopolska.eu (340489).jpg|Oficyna Pałacu Branickich od strony ul. Podwale (1804-1805)
Plik:Warszawa, ul. Podwale 7 20170516 003.jpg|Pałac Morsztynów (Potockiego) od strony ul. Podwale (1808-1810)
Plik:Blekitny palac.jpg|Pałac Błękitny (Zamoyskich) przebudowa (1812-1815)
Plik:Lessel Rodzinny grób.jpg|Grób Fryderyka Alberta Lessela na Cmentarzu Powązkowskim
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Lessel, Fryderyk Albert}}
[[Kategoria:Polacy pochodzenia niemieckiego]]
[[Kategoria:Polscy architekci]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1767]]
[[Kategoria:Zmarli w 1822]]

title: Fryderyk Albert Lessel

Data i miejsce urodzenia: 1767 · Drezno

Data i miejsce śmierci: 15 marca 1822 · Warszawa

Narodowość: niemiecka

Dziedzina sztuki: architektura

Epoka: klasycyzm


text:
# Władysław Miecznik
Władysław Miecznik (ur. 18 kwietnia 1903 w Warszawie, zm. 8 lutego 1989 tamże) – polski brązownik i grawer.

## Życiorys
W sierpniu 1920 roku, jako ochotnik uczestniczył w bitwie warszawskiej. W 1922 ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców miasta Warszawy przy ulicy Prostej. W 1925 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii.
Artystycznego rzemiosła uczył się w zakładzie grawerskim Stanisława Lipczyńskiego w Warszawie, przy ul. Marszałkowskiej 149. W 1934 roku założył własną pracownię pod nazwą „Władysław Miecznik Wytwórnia Artystyczna Grawersko-Zdobnicza” z siedzibą przy ul. Świętokrzyskiej 20. Wykonywał herby w kamieniu, metalu i emalii, monogramy, odznaki, ordery i medale, cyzelowane sygnety i in., z czasem także prace brązownicze: puchary i statuetki, rzeźby kameralne w brązie, np. Dziki na zamówienie kancelarii prezydenta Mościckiego dla Hermanna Goeringa. Największą przedwojenną realizacją brązowniczą były trzy płaskorzeźby Józefa Piłsudskiego, m.in. dla Ministerstwa Opieki Społecznej i Domu Zdrojowego w Ciechocinku. W latach okupacji niemieckiej, aż do wybuchu Powstania Warszawskiego, kontynuował działalność grawerską, w konspiracji wykonując dla Państwa Podziemnego matryce do podrabiania niemieckich dokumentów.
W 1946 roku wznowił działalność w Warszawie na ul. Marszałkowskiej 108 pod starą nazwą, potem zmienioną na Władysław Miecznik Artystyczna Pracownia Brązowniczo-Grawerska. Pracownia była znana z miniatur pomników warszawskich w brązie, nagród sportowych, pucharów, kompletów na biurko, medalionów, medali, insygniów, rzeźby kameralnej według starych wzorów oraz tablic pamiątkowych w brązie instalowanych w kościołach, urzędach i na ulicach Warszawy. Istotną część zamówień stanowiły zamówienia rządowe (np. 5 miniatur kolumny Zygmunta III Wazy, o wysokości 1,6 m, przeznaczonych na oficjalne wizyty międzypaństwowe, komplety na biurko do Rady Państwa, Sejmu, Urzędu Rady Ministrów i in.), wojskowe, władz Warszawy, klubów sportowych, szkół i uczelni, organizacji kombatanckich. W 1962 roku z powodu przygotowań do realizacji tzw. Ściany Wschodniej wzdłuż Marszałkowskiej, pracownia została przeniesiona na ul. Nowogrodzką 4.
Wyroby Władysława Miecznika były prezentowane i wyróżniane (16 złotych medali) na wystawach i targach rzemiosła artystycznego, m.in. w: Gdańsku, Poznaniu, Warszawie, Monachium, Moskwie i Pekinie. Wiele prac powstało we współpracy z rzeźbiarzami: Janem Małetą, Zygmuntem Bieniulisem, Stanisławem Lisowskim i Ferdynandem Jarochą.

## Działalność cechowa i społeczna
W latach 1926–1934 pełnił funkcję chorążego Związku Rzemieślników Chrześcijan. W latach 1948–1950 był starszym Cechu Zegarmistrzów i Jubilerów. W utworzonym w 1956 roku Cechu Złotników, Zegarmistrzów, Optyków, Grawerów i Brązowników m.st. Warszawy przewodniczył sekcji brązowników. Szkolił uczniów. Z jego pracowni wyszło 20 czeladników. Pracował w komisjach egzaminacyjnych w Izbie Rzemieślniczej w Warszawie. W 1966 roku należał do współtwórców Muzeum Rzemiosł Artystycznych i Precyzyjnych w Warszawie. W 1978 roku był fundatorem i wykonawcą pomnika „Dziecka Bohatera” dla Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Minister Kultury Sztuki nadał mu honorowy tytuł mistrza rzemiosła artystycznego.
pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 99-6-20). W latach 1989–2010, po jego śmierci, pracownię prowadził syn Jerzy B. Miecznik z żoną Martą.

## Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
- Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”,
- Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”,
- medal im. Jana Kilińskiego.

## Wykonane odznaki
- Odznaka pamiątkowa 12 Batalionu Pancernego

title: Władysław Miecznik

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Władysław Miecznik
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[18 kwietnia]] [[1903]]
 |miejsce urodzenia         = [[Warszawa]]
 |data śmierci              = [[8 lutego]] [[1989]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie]]
 |zawód                     = [[Brązownictwo|brązownik]], [[Grawerstwo|grawer]]
 |Alma Mater                =
 |rodzice                   =
 |małżeństwo                =
 |dzieci                    =
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KK}} {{order|PL-OHZKP}} {{order|PL-OHZMW|1|23}}
 |commons                   =
}}
[[Plik:Władysław Miecznik grób.jpg|thumb|Nagrobek Władysława Miecznika na Cmentarzu Powązkowskim]]
'''Władysław Miecznik''' (ur. [[18 kwietnia]] [[1903]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[8 lutego]] [[1989]] tamże) – polski [[Brązownictwo|brązownik]] i [[Grawerstwo|grawer]].

== Życiorys ==
W sierpniu 1920 roku, jako ochotnik uczestniczył w [[Bitwa Warszawska|bitwie warszawskiej]]. W 1922 ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców miasta Warszawy przy ulicy Prostej. W 1925 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii.

Artystycznego rzemiosła uczył się w zakładzie grawerskim [[Stanisław Lipczyński|Stanisława Lipczyńskiego]] w Warszawie, przy ul. Marszałkowskiej 149. W 1934 roku założył własną pracownię pod nazwą „Władysław Miecznik Wytwórnia Artystyczna Grawersko-Zdobnicza” z siedzibą przy ul. Świętokrzyskiej 20. Wykonywał [[herby]] w kamieniu, metalu i [[emalia|emalii]], [[monogram]]y, odznaki, ordery i medale, cyzelowane sygnety i in., z czasem także prace brązownicze: puchary i statuetki, rzeźby kameralne w brązie, np. ''Dziki'' na zamówienie kancelarii prezydenta Mościckiego dla Hermanna Goeringa. Największą przedwojenną realizacją brązowniczą były trzy płaskorzeźby [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]], m.in. dla Ministerstwa Opieki Społecznej i Domu Zdrojowego w [[Ciechocinek|Ciechocinku]]. W latach okupacji niemieckiej, aż do wybuchu Powstania Warszawskiego, kontynuował działalność grawerską, w konspiracji wykonując dla Państwa Podziemnego matryce do podrabiania niemieckich dokumentów.

W 1946 roku wznowił działalność w Warszawie na ul. Marszałkowskiej 108 pod starą nazwą, potem zmienioną na ''Władysław Miecznik Artystyczna Pracownia Brązowniczo-Grawerska''. Pracownia była znana z miniatur pomników warszawskich w brązie, nagród sportowych, pucharów, kompletów na biurko, medalionów, medali, insygniów, rzeźby kameralnej według starych wzorów oraz tablic pamiątkowych w brązie instalowanych w kościołach, urzędach i na ulicach Warszawy. Istotną część zamówień stanowiły zamówienia rządowe (np. 5 miniatur kolumny Zygmunta III Wazy, o wysokości 1,6 m, przeznaczonych na oficjalne wizyty międzypaństwowe, komplety na biurko do Rady Państwa, Sejmu, Urzędu Rady Ministrów i in.), wojskowe, władz Warszawy, klubów sportowych, szkół i uczelni, organizacji kombatanckich. W 1962 roku z powodu przygotowań do realizacji tzw. Ściany Wschodniej wzdłuż Marszałkowskiej, pracownia została przeniesiona na ul. Nowogrodzką 4.

Wyroby Władysława Miecznika były prezentowane i wyróżniane (16 złotych medali) na wystawach i targach rzemiosła artystycznego, m.in. w: Gdańsku, Poznaniu, Warszawie, Monachium, Moskwie i Pekinie. Wiele prac powstało we współpracy z rzeźbiarzami: Janem Małetą, Zygmuntem Bieniulisem, Stanisławem Lisowskim i [[Ferdynand Jarocha|Ferdynandem Jarochą]].

== Działalność cechowa i społeczna ==
W latach 1926–1934 pełnił funkcję chorążego Związku Rzemieślników Chrześcijan. W latach 1948–1950 był starszym Cechu Zegarmistrzów i Jubilerów. W utworzonym w 1956 roku Cechu Złotników, Zegarmistrzów, Optyków, Grawerów i Brązowników m.st. Warszawy przewodniczył sekcji brązowników. Szkolił uczniów. Z jego pracowni wyszło 20 czeladników. Pracował w komisjach egzaminacyjnych w Izbie Rzemieślniczej w Warszawie. W 1966 roku należał do współtwórców [[Muzeum Rzemiosł Artystycznych i Precyzyjnych w Warszawie]]. W 1978 roku był fundatorem i wykonawcą pomnika „Dziecka Bohatera” dla [[Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”|Centrum Zdrowia Dziecka]] w Warszawie. Minister Kultury Sztuki nadał mu honorowy tytuł mistrza rzemiosła artystycznego.

pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]] (kwatera 99-6-20)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=28511|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba= WŁADYSŁAW MIECZNIK|data dostępu=2020-02-10}}</ref>. W latach 1989–2010, po jego śmierci, pracownię prowadził syn Jerzy B. Miecznik z żoną Martą.

== Odznaczenia ==
* Krzyż Kawalerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]],
* [[Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”]],
* Złota [[Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”]],
* medal im. Jana Kilińskiego.

== Wykonane odznaki ==
* Odznaka pamiątkowa [[12 Batalion Pancerny|12 Batalionu Pancernego]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
{{dopracować|sekcja|przypisy=2021-06}}
* Dubrowska M., Sołtan A., 1996, Od guzika do pomnika. Brązownictwo warszawskie XIX-XX w. Katalog wystawy zorganizowanej w ramach obchodów IV wieków stołeczności Warszawy. [[Muzeum Warszawy]].
* Dubrowska M., Sołtan A., 1999, Brązownictwo warszawskie XIX-XX w. Wyd. DiG. Warszawa.
* Encyklopedia Warszawy. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994.
* Grochulska B., Pruss W. (red.), 1983, Z dziejów rzemiosła warszawskiego. PWN Warszawa.
* Midura F., Marszałek K., Marczuk J., 1995, Mistrzowie rękodzieła. Pół wieku cechowego rzemiosła artystycznego (1945-1995). Ogólnopolski Cech Rzemieślników Artystów w Warszawie. Warszawa.
* Stopa M., Brykczyński J., 2007, Rzemieślnicy warszawscy. Wyd. Stow. Vox Humana. Warszawa.
* Strzałkowski J., 1989, Słownik medalierów polskich i z Polską związanych, 1508-1965. Instytut Sztuki PAN. Warszawa.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Miecznik, Władysław}}
[[Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej]]
[[Kategoria:Polscy brązownicy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Bitwy Warszawskiej (1920)]]
[[Kategoria:Polscy rzemieślnicy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy”]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1903]]
[[Kategoria:Zmarli w 1989]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe)]]

title: Władysław Miecznik

Data i miejsce urodzenia: 18 kwietnia 1903 · Warszawa

Data i miejsce śmierci: 8 lutego 1989 · Warszawa

Miejsce spoczynku: Cmentarz Powązkowski w Warszawie

Zawód, zajęcie: brązownik, grawer


text:
# Fodé Ballo-Touré
Fodé Ballo-Touré (ur. 3 stycznia 1997 w Conflans-Sainte-Honorine) – senegalski piłkarz pochodzenia francuskiego, grający na pozycji obrońcy oraz w reprezentacji Senegalu. Złoty medalista Pucharu Narodów Afryki 2021. Uczestnik Mistrzostw Świata 2022.

## Kariera
Jest wychowankiem Paris Saint-Germain. W jego juniorskich drużynach trenował w latach 2005–2015. Wcześniej grał w AS Éragny. W latach 2015–2017 występował w rezerwach PSG. 1 lipca 2017 został na zasadzie wolnego transferu piłkarzem Lille OSC. W Ligue 1 zadebiutował 6 sierpnia 2017 w wygranym 3:0 meczu z FC Nantes. 10 stycznia 2019 odszedł za 11 milionów euro do AS Monaco FC.

title: Fodé Ballo-Touré

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Fodé Ballo-Touré
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Fodé Ballo-Touré (cropped).jpg
 |opis grafiki               = Ballo-Touré w barwach [[AS Monaco FC|AS Monaco]]
 |pełne imię i nazwisko      = Fodé Ballo-Touré
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 3 stycznia 1997
 |miejsce urodzenia          = [[Conflans-Sainte-Honorine]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 182 cm
 |pozycja                    = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                       = [[Le Havre AC]]
 |numer w klubie             = 97
 |kariera juniorska          = ! 2003–2005 ! AS Éragny
! 2005–2014 ! [[Paris Saint-Germain F.C.|Paris Saint-Germain]]
 |kariera seniorska          = ! 2014–2017 ! {{nowrap|[[Paris Saint-Germain F.C.|Paris Saint-Germain B]]}} ! 53 ! 1
! 2017–2019 ! {{nowrap|[[Lille OSC|Lille]]}} ! 45 ! 0
! 2019–2021 ! {{nowrap|[[AS Monaco FC|Monaco]]}} ! 63 ! 0
! 2021–2025 ! {{nowrap|[[A.C. Milan|Milan]]}} ! 20 ! 1
! 2023–2024 ! → [[Fulham F.C.]] (wyp.) ! 6 ! 0
! 2025–     ! [[Le Havre AC]]   ! 0 ! 0
 |kariera reprezentacyjna    = ! 2012–2013 ! {{reprezentacja|FRA|pn|rodzaj=U-16}} ! 9 ! 0
! 2018–2019 ! {{reprezentacja|FRA|pn|rodzaj=U-21}} ! 9 ! 0
! 2021– ! {{reprezentacja|SEN|pn|}} ! 16 ! 0
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     = {{Medalista infobox/nagłówek|[[Puchar Narodów Afryki]]}} {{Medalista infobox/wiersz|1|[[Puchar Narodów Afryki 2021|Kamerun 2021]]|}}
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
 |data seniorzy              = 24 stycznia 2025
 |data reprezentacja         = 23 stycznia 2024
}}
'''Fodé Ballo-Touré''' (ur. [[3 stycznia]] [[1997]] w [[Conflans-Sainte-Honorine]]) – [[senegal]]ski [[piłkarz]] pochodzenia [[Francja|francuskiego]], grający na pozycji [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]] oraz w [[Reprezentacja Senegalu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Senegalu]]. Złoty medalista [[Puchar Narodów Afryki 2021|Pucharu Narodów Afryki 2021]]. Uczestnik [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2022|Mistrzostw Świata 2022]].
== Kariera ==
Jest wychowankiem [[Paris Saint-Germain F.C.|Paris Saint-Germain]]. W jego juniorskich drużynach trenował w latach 2005–2015. Wcześniej grał w AS Éragny. W latach 2015–2017 występował w rezerwach PSG. 1 lipca 2017 został na zasadzie [[wolny transfer|wolnego transferu]] piłkarzem [[Lille OSC]]{{r|transfery}}. W [[Ligue 1]] zadebiutował 6 sierpnia 2017 w wygranym 3:0 meczu z [[FC Nantes]]{{r|debiuty}}. 10 stycznia 2019 odszedł za 11 milionów euro do [[AS Monaco FC]]{{r|transfery}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="debiuty">{{transfermarkt|pd|id=296422|nazwa=Fodé Ballo-Touré|data dostępu=2019-06-10}}</ref>
<ref name="transfery">{{transfermarkt|pt|id=296422|nazwa=Fodé Ballo-Touré|data dostępu=2019-06-10}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=296422|nazwa=Fodé Ballo-Touré|data dostępu=2021-07-17}}
* {{soccerway|p|id=320252|nazwa=Fodé Ballo-Touré|data dostępu=2021-07-17}}
* {{NFT|p|82036}}
{{Le Havre AC skład}}
{{Francja U-21 2019}}
{{Grupa szablonów
 |tytuł = Składy reprezentacji Senegalu
 |zwijanie = zwinięte
 |lista =
{{Senegal 2021 PNA}}
{{Senegal 2022}}
{{Senegal 2023 PNA}}
}}

{{SORTUJ:Ballo-Toure, Fode}}
[[Kategoria:Reprezentanci Senegalu w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Paris Saint-Germain F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Lille OSC]]
[[Kategoria:Piłkarze AS Monaco FC]]
[[Kategoria:Piłkarze A.C. Milan]]
[[Kategoria:Piłkarze Fulham F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze Le Havre AC]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy U-21 w Piłce Nożnej 2019]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2021]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2023]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2022]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Conflans-Sainte-Honorine]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]
[[Kategoria:Reprezentanci Francji U-21 w piłce nożnej]]

title: · Fodé Ballo-Touré

Data i miejsce urodzenia: 3 stycznia 1997 · Conflans-Sainte-Honorine

Pozycja: obrońca

Klub: Le Havre AC

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

AS Éragny

Paris Saint-Germain

title: Kariera seniorska

Paris Saint-Germain B · 53 · (1)

Lille · 45 · (0)

Monaco · 63 · (0)

Milan · 20 · (1)

→ Fulham F.C. (wyp.) · 6 · (0)

Le Havre AC · 0 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Francja U-16 · 9 · (0)

Francja U-21 · 9 · (0)

Senegal · 16 · (0)

title: Dorobek medalowy

złoto: Kamerun 2021


text:
# Jõhvi (wieś)
Jõhvi − wieś w Estonii, w prowincji Virumaa Wschodnia, w gminie Jõhvi.

title: Jõhvi (wieś)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w gminie  Jõhvi|[[Jõhvi]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jõhvi
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Jõhvi
 |państwo                      = Estonia
 |1. jednostka administracyjna = [[Virumaa Wschodnia]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Jõhvi]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2017
 |liczba ludności              = 404<ref>{{Cytuj | archiwum=https://web.archive.org/web/20171024095826/http://www.johvi.ee/?q=node/666 | tytuł = Asulate statistika. Andmed rahvastikuregistrist seisuga 01.01.2017 | opublikowany = Jõhvi Vallavalitsus | język = et | zarchiwizowano = 2017-10-24}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 59°21′11″N 27°23′55″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jõhvi''' − wieś w [[Estonia|Estonii]], w prowincji [[Virumaa Wschodnia]], w [[Gmina Jõhvi|gminie Jõhvi]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina  Jõhvi}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Jõhvi]]

title: Jõhvi

Państwo: Estonia

Prowincja: Virumaa Wschodnia

Gmina: Jõhvi


text:
# Sylver
Sylver – belgijski (flamandzki) duet muzyczny grający muzykę dance.
Zespół tworzą wokalistka Silvy de Bie (ur. 4 stycznia 1981 r.) oraz muzyk i autor piosenek Wout Van Dessel (ur. 19 października 1974 r.). Producentem i współautorem piosenek jest Regi Penxten, który jest również autorem pierwszego hitu zespołu, Turn the Tide. Zespół wydał także kilka piosenek wraz z zespołem Regiego, Milk Inc (np. I don't Care). W utworach duetu obok instrumentów charakterystycznych dla muzyki elektronicznej można usłyszeć fortepian, gitarę oraz perkusję. Zespół często koncertuje na żywo.

## Historia
Pierwszy singel duetu zatytułowany Turn the Tide został wydany w 2000 roku pod aliasem Liquid feat. Silvy. Sukces debiutanckiej piosenki na niemieckich listach przebojów przekonał cenionego belgijskiego DJ-a i Silvy de Bie do utworzenia wspólnego zespołu, który przyjął nazwę Sylver. Rok później zespół wydał pierwszą płytę zatytułowaną Chances. Na wysokich miejscach list przebojów odnotowano kolejną piosenkę, którą można znaleźć na pierwszej płycie jest – Forever in Love.
Nie mniejszy sukces odniósł drugi album – Little Things, wydany w 2003 roku. Singlami promującymi płytę były piosenki Living My Life, Why Worry i ballada Shallow Water.
Trzeci album, zatytułowany Nighttime Calls został wydany w 2004 roku. Jako single wydano Love is an Angel, Make It i Take Me Back.
19 maja 2006 roku została wydana czwarta płyta pod tytułem Crossroads, a pierwszym singlem promującym to wydawnictwo jest cover piosenki zespołu ABBA Lay All Your Love On Me.
w 2007 roku miała premierę składanka najlepszych hitów Best Off-The Hit Collection 2001–2007 promowana przez singel The One. 8 maja 2009 roku ukazał się piąty album Sylver Sacrifice zapowiadany w 2008 roku przez single One World One Dream oraz Rise Again. 1 Marca ukazał się singiel  I Hate You Now. Nowym singlem z albumu Sacrifice jest  Foreign Affair. W 2009 r. do grupy dołączył gitarzysta John Miles JR., który bierze udział w corocznych występach Live  Milk inc.

## Dyskografia

### Albumy
- Chances (2000)
- Little Things (2003)
- Nighttime Calls (2004)
- Crossroads (2006)
- Best Of-The Hit Collection 2001–2007
- Sacrifice (2009)
- Decade: The Very Best Of  (2010)

### Single
Niektóre single zostały wydane tylko w Belgii.
- Turn The Tide (2000)
- Skin (2000)
- Forever In Love (2001)
- In Your Eyes (2001)
- Forgiven (2001)
- Livin' My Life (2003)
- Why Worry (2003)
- Shallow Water (2003)
- Wild Horses (2003)
- Love Is An Angel (2004)
- Make It (2005)
- Take Me Back (2005)
- Lay All Your Love On Me (2006)
- One Night Stand (2006)
- Why (2006)
- The One (2007)
- One World One Dream (2008)
- Rise Again (2008)
- I Hate You Now (2009)
- Foreign Affair (2009)
- Music (feat. John Miles) (2009)
- It’s My Life (2010)
- Turn The Tide 2010 (2010)
- Stop Feeling Sorry (2011)
- City of Angels (2012)

### DVD
- Sylver - Little Things (CD+DVD)

title: Sylver

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Sylver
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = Sylverhh.jpg
 |opis zdjęcia     = Grupa w 2004 roku
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 2000
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{flaga|BEL}} [[Belgia]]
 |gatunek          = [[dance]]
[[vocal trance]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      = ARS
 |powiązania       =
 |skład            = Silvy de Bie
Wout Van Dessel
John Miles JR
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Sylver''' – [[Belgia|belgijski]] (flamandzki) duet muzyczny grający muzykę [[dance]].

Zespół tworzą wokalistka [[Silvy De Bie|Silvy de Bie]] (ur. 4 stycznia 1981 r.) oraz muzyk i autor piosenek [https://www.djwout.be/ Wout Van Dessel] (ur. 19 października 1974 r.). Producentem i współautorem piosenek jest [[Regi (DJ)|Regi Penxten]], który jest również autorem pierwszego hitu zespołu, ''Turn the Tide''. Zespół wydał także kilka piosenek wraz z zespołem Regiego, [[Milk Inc.|Milk Inc]] (np. ''I don't Care''). W utworach duetu obok instrumentów charakterystycznych dla muzyki elektronicznej można usłyszeć [[fortepian]], [[gitara|gitarę]] oraz [[perkusja|perkusję]]. Zespół często koncertuje na żywo.

== Historia ==
Pierwszy [[Singel (wydawnictwo muzyczne)|singel]] duetu zatytułowany ''Turn the Tide'' został wydany w [[2000]] roku pod aliasem Liquid feat. Silvy. Sukces debiutanckiej piosenki na niemieckich listach przebojów przekonał cenionego belgijskiego [[DJ]]-a i Silvy de Bie do utworzenia wspólnego zespołu, który przyjął nazwę Sylver. Rok później zespół wydał pierwszą płytę zatytułowaną ''Chances''. Na wysokich miejscach list przebojów odnotowano kolejną piosenkę, którą można znaleźć na pierwszej płycie jest – ''Forever in Love''.

Nie mniejszy sukces odniósł drugi album – ''Little Things'', wydany w [[2003]] roku. Singlami promującymi płytę były piosenki ''Living My Life'', ''Why Worry'' i ballada ''Shallow Water''.

Trzeci album, zatytułowany ''Nighttime Calls'' został wydany w [[2004]] roku. Jako single wydano ''Love is an Angel'', ''Make It'' i ''Take Me Back''.

[[19 maja]] [[2006]] roku została wydana czwarta płyta pod tytułem ''Crossroads'', a pierwszym singlem promującym to wydawnictwo jest [[cover]] piosenki zespołu [[ABBA]] ''Lay All Your Love On Me''.

w [[2007]] roku miała premierę składanka najlepszych hitów ''[[Best Off-The Hit Collection 2001–2007]]'' promowana przez singel ''The One''. [[8 maja]] [[2009]] roku ukazał się piąty album Sylver ''[[Sacrifice (album Sylver)|Sacrifice]]'' zapowiadany w [[2008]] roku przez single ''[[One World One Dream]]'' oraz ''[[Rise Again]]''. 1 Marca ukazał się singiel  ''[[I Hate You Now]]''. Nowym singlem z albumu ''[[Sacrifice (album Sylver)|Sacrifice]]'' jest  ''[[Foreign Affair]]''. W 2009 r. do grupy dołączył gitarzysta John Miles JR., który bierze udział w corocznych występach Live  ''[[Milk Inc.|Milk inc]]''.

== Dyskografia ==
=== Albumy ===
* ''[[Chances (album)|Chances]]'' ([[2000]])
* ''[[Little Things]]'' (2003)
* ''[[Nighttime Calls]]'' (2004)
* ''[[Crossroads (album)|Crossroads]]'' (2006)
* ''[[Best Of-The Hit Collection 2001–2007]]''
* ''[[Sacrifice (album Sylver)|Sacrifice]]'' ([[2009]])
* ''[[Decade: The Very Best Of]]''  ([[2010]])

=== Single ===
''Niektóre single zostały wydane tylko w Belgii.''
* Turn The Tide ([[2000]])
* Skin (2000)
* Forever In Love ([[2001]])
* In Your Eyes (2001)
* Forgiven (2001)
* Livin' My Life (2003)
* Why Worry (2003)
* Shallow Water (2003)
* Wild Horses (2003)
* Love Is An Angel (2004)
* Make It ([[2005]])
* Take Me Back (2005)
* Lay All Your Love On Me (2006)
* One Night Stand (2006)
* Why (2006)
* The One ([[2007]])
* One World One Dream ([[2008]])
* Rise Again ([[2008]])
* I Hate You Now ([[2009]])
* Foreign Affair ([[2009]])
* Music (feat. John Miles) ([[2009]])
* It’s My Life ([[2010]])
* Turn The Tide 2010 ([[2010]])
* Stop Feeling Sorry ([[2011]])
* City of Angels ([[2012]])

=== DVD ===
* Sylver - Little Things (CD+DVD)

== Linki zewnętrzne ==

* [http://www.sylversite.be/ Strona oficjalna]
* {{discogs|artysta|Sylver}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Belgijskie duety muzyczne]]
[[Kategoria:Belgijskie zespoły trance]]
[[Kategoria:Belgijskie zespoły dance]]
[[Kategoria:Belgijskie zespoły house]]

title: Sylver

Pochodzenie: Belgia

Gatunek: dance · vocal trance

Wydawnictwo: ARS


text:
# Notomyxine tridentiger
Notomyxine tridentiger – gatunek bezszczękowca z rodziny śluzicowatych (Myxinidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Notomyxine.

## Zasięg występowania
Atlantyckie oraz pacyficzne wybrzeża płd. części Ameryki Południowej.

## Cechy morfologiczne
Osiąga max. 57,5 cm długości całkowitej.

## Biologia i ekologia
Występuje na głębokości 11-106 m.

title: Notomyxine tridentiger

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Notomyxine tridentiger''
 |TSN                    = 159778
 |zoolog                 = ([[Samuel Garman|Garman]], 1899)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |nadgromada             = [[bezżuchwowce]]
 |gromada                = [[śluzice]]
 |rząd                   = [[śluzicokształtne]]
 |rodzina                = [[śluzicowate]]
 |podrodzina             = [[Myxininae]]
 |rodzaj                 = ''Notomyxine''
 |autor rodzaj           = Nani & Gneri, 1951
 |gatunek                = ''Notomyxine tridentiger''
 |synonimy               =
* ''Myxine tridentiger'' <small>Garman, 1899</small>
 |status IUCN            = DD
 |IUCN id                = 196076
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Notomyxine tridentiger''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[bezszczękowce|bezszczękowca]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[śluzicowate|śluzicowatych]] (Myxinidae). Jedyny przedstawiciel [[Rodzaj (biologia)|rodzaju]] ''Notomyxine''{{r|Eschmeyer}}.

== Zasięg występowania ==
[[Atlantyk|Atlantyckie]] oraz [[Ocean Spokojny|pacyficzne]] wybrzeża płd. części [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]].

== Cechy morfologiczne ==
Osiąga max. 57,5 cm długości całkowitej.

== Biologia i ekologia ==
Występuje na głębokości 11-106 m.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Eschmeyer">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=2 października 2012|data dostępu=31 października 2012}}</ref>
}}

== Bibliografia ==

* {{FishBase gatunek | id = 54048| nazwa = Notomyxine tridentiger| data = 24 grudnia 2014}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Śluzice]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1899 roku]]

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· brak danych


text:
# Flagey-lès-Auxonne
Flagey-lès-Auxonne – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 148 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Flagey-lès-Auxonne plasuje się na 763. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1058.).

title: Flagey-lès-Auxonne

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Flagey-lès-Auxonne
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Flagey-lès-Auxonne
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason de la ville de Flagey-lès-Auxonne (Côte-d'Or).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Côte-d’Or]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Dijon|Dijon]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 21268
 |powierzchnia                    = 7,79 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 148
 |gęstość zaludnienia             = 19 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 21130
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Côte-d’Or
 |współrzędne                     = 47°8′N 5°24′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Flagey-lès-Auxonne''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Côte-d’Or]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 148 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 19 osób/km² (wśród 2044 gmin [[Burgundia|Burgundii]] Flagey-lès-Auxonne plasuje się na 763. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1058.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Dijon}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Côte-d’Or]]

title: Flagey-lès-Auxonne

Państwo: Francja

Region: Burgundia-Franche-Comté

Departament: Côte-d’Or

Okręg: Dijon

• gęstość: 19 os./km²