text:
# Secrets (album The Human League)
Secrets – album zespołu The Human League wydany w 2001 roku. Płyta była dla grupy powrotem na scenę po kilkuletniej przerwie.

## Lista utworów
1. „All I Ever Wanted”
2. „Nervous”
3. „Love Me Madly?”
4. „Shameless”
5. „122.3 BPM”
6. „Never Give Your Heart”
7. „Ran”
8. „The Snake”
9. „Ringinglow”
10. „Liar”
11. „Lament”
12. „Reflections”
13. „Brute”
14. „Sin City”
15. „Release”
16. „You'll Be Sorry”

## Single
- 2001: „Tell Me When”
- 2003: „Love Me Madly?”

title: Secrets (album The Human League)

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Secrets
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[The Human League]]
 |wydany                    = [[6 sierpnia]] [[2001]]
 |nagrywany                 = 2000-2001
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]], [[electronica]]
 |długość                   = 51:46
 |wytwórnia                 = [[Papillon Records]], [[Roadrunner Records]], [[Metal Mind Productions]]<ref>{{cytuj stronę|url= https://www.discogs.com/Human-League-Secrets/master/781|tytuł= The Human League – Secrets|autor= [[Discogs]]|opublikowany = www.discogs.com|język= en|data dostępu=2020-12-11}}</ref>
 |producent                 =
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{ocena|5|3}}<ref>[https://www.allmusic.com/album/secrets-r550441 Allmusic]</ref>
 |rok wydania               = 2001
 |poprzedni album           = [[Octopus (album The Human League)|Octopus]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1995
 |następny album            = [[Credo_(album)|Credo]]
 |rok następnego albumu     = 2011
}}
'''Secrets''' – album zespołu [[The Human League]] wydany w 2001 roku. Płyta była dla grupy powrotem na scenę po kilkuletniej przerwie.

== Lista utworów ==
# „All I Ever Wanted”
# „Nervous”
# „Love Me Madly?”
# „Shameless”
# „122.3 BPM”
# „Never Give Your Heart”
# „Ran”
# „The Snake”
# „Ringinglow”
# „Liar”
# „Lament”
# „Reflections”
# „Brute”
# „Sin City”
# „Release”
# „You'll Be Sorry”

== Single ==
* 2001: „Tell Me When”
* 2003: „Love Me Madly?”

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy The Human League]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2001]]
[[Kategoria:Albumy Metal Mind Productions]]
[[Kategoria:Albumy Roadrunner Records]]

title: Secrets

Wydany: 6 sierpnia 2001

Gatunek: pop, electronica

Wydawnictwo: Papillon Records, Roadrunner Records, Metal Mind Productions

Octopus · (1995): Secrets · (2001) · Credo · (2011)


text:
# Lacrouzette
Lacrouzette – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 1854 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 64 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Lacrouzette plasuje się na 196. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 323.).

wikiname: plwiki

title: Lacrouzette

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Lacrouzette
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Lacrouzette
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Tarn (departament)|Tarn]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Castellane|Castellane]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 81128
 |powierzchnia                    = 28,97 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 1854
 |gęstość zaludnienia             = 64 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 81210
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Tarn
 |współrzędne                     = 43°40′N 2°21′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Lacrouzette''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Tarn (departament)|Tarn]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 1854 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 64 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Lacrouzette plasuje się na 196. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 323.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Castres}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Tarn]]

title: Lacrouzette

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Tarn

Okręg: Castellane

• gęstość: 64 os./km²


text:
# Płaszczyzna rzutowa rzeczywista
Płaszczyzna rzutowa rzeczywista – w matematyce: jednostronna powierzchnia (nieorientowalna rozmaitość dwuwymiarowa) bez brzegu. Nie da się jej włożyć w przestrzeń trójwymiarową bez pojawienia się samoprzecięć powierzchni, jest to jednak możliwe w przestrzeni czterowymiarowej.
Powierzchnię tę można uzyskać sklejając boki kwadratu w sposób pokazany na ilustracji po prawej.
Można też zakleić kołem brzeg wstęgi Möbiusa lub odwrotnie – wycięty w sferze otwór zakleić wstęgą Möbiusa.
Charakterystyka Eulera tej powierzchni jest równa 1.
Bryły o topologii rzeczywistej płaszczyzny rzutowej:
- Tetrahemiheksaedr
- Powierzchnia rzymska
- Powierzchnia Boya

title: Płaszczyzna rzutowa rzeczywista

wikitext:
{{dopracować|źródła=2008-07}}
[[Plik:ProjectivePlaneAsSquare.svg|mały|sposób uzyskania rzeczywistej płaszczyzny rzutowej poprzez sklejenie boków kwadratu]]

'''Płaszczyzna rzutowa rzeczywista''' – w matematyce: jednostronna [[powierzchnia]] ([[orientacja (matematyka)|nieorientowalna]] [[rozmaitość topologiczna|rozmaitość]] dwuwymiarowa) bez brzegu. Nie da się jej włożyć w przestrzeń trójwymiarową bez pojawienia się samoprzecięć powierzchni, jest to jednak możliwe w przestrzeni czterowymiarowej.

Powierzchnię tę można uzyskać sklejając boki kwadratu w sposób pokazany na ilustracji po prawej.

Można też zakleić [[koło|kołem]] brzeg [[Wstęga Möbiusa|wstęgi Möbiusa]] lub odwrotnie – wycięty w [[sfera|sferze]] otwór zakleić wstęgą Möbiusa.

[[Charakterystyka Eulera]] tej powierzchni jest równa 1.

'''Bryły o topologii rzeczywistej płaszczyzny rzutowej:'''
<gallery>
Plik:Tetrahemihexahedron.png|[[Tetrahemiheksaedr]]
Plik:RomanSurfaceFrontalView.PNG|[[Powierzchnia rzymska]]
Plik:BoysSurfaceTopView.PNG|[[Powierzchnia Boya]]
</gallery>

== Zobacz też ==
* [[Przestrzeń rzutowa]]
* [[butelka Kleina]]
* [[powierzchnia]]
* [[topologia]]
* [[wstęga Möbiusa]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{MathWorld|adres=RealProjectivePlane |tytuł=Real Projective Plane |data dostępu=12 grudnia 2020}}
* [http://www.wiw.pl/biblioteka/femmefatalek_sadowski/04.asp Czy geometria euklidesowa jest naturalna?] – artykuł o geometrii rzutowej wyjaśniający ideę płaszczyzny rzutowej
* [http://pl.youtube.com/watch?v=lDqmaPEjJpk The Real Projective Plane] – animacja na YouTube obrazująca ideę płaszczyzny rzutowej
* [http://pl.youtube.com/watch?v=x2SZSfYYSc8 The Möbius band and the projective plane] – animacja na YouTube obrazująca ideę przyklejenia koła wzdłuż brzegu wstęgi Möbiusa

[[Kategoria:Powierzchnie]]
[[Kategoria:Geometria rzutowa]]
[[Kategoria:Topologia geometryczna]]


text:
# Dźwignia (miesięcznik)
Dźwignia – miesięcznik artystyczno-literacki, wydawany w Warszawie od marca 1927 roku do lipca 1928 roku, redagowany przez Mieczysława Szczukę, od lipca 1927 roku przez Witolda Wandurskiego i Teresę Żarnowerównę.
Pismo związane z Komunistyczną Partią Polski (reprezentowaną w zespole przez Jana Hempla, pozostające pod wpływem radzieckiego ugrupowania literacko-artystycznego Nowyj Lef. Współpracownikami pisma byli m.in. Bruno Jasieński, Stanisław Ryszard Stande, Andrzej Stawar, Stanisław Wygodzki, Leopold Lewin, Władysław Broniewski.

title: Dźwignia (miesięcznik)

wikitext:
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = Dźwignia
 |tytuł oryginalny      =
 |podtytuł              =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         = [[miesięcznik]]
 |państwo               = POL
 |wariant flagi         = 2RP
 |adres                 = [[Warszawa]]
 |wydawca               =
 |organ prasowy         =
 |tematyka              = artystyczno-literacka
 |język                 =
 |pierwszy numer        = 1927
 |ostatni numer         = 1928
 |redaktor naczelny     =
 |stali współpracownicy =
 |nakład                =
 |sprzedaż              =
 |format                =
 |liczba stron          =
 |ISSN                  =
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Dźwignia''' – [[miesięcznik]] artystyczno-literacki, wydawany w [[Warszawa|Warszawie]] od marca [[1927]] roku do lipca [[1928]] roku, redagowany przez [[Mieczysław Szczuka|Mieczysława Szczukę]], od lipca 1927 roku przez [[Witold Wandurski|Witolda Wandurskiego]] i [[Teresa Żarnowerówna|Teresę Żarnowerównę]].

Pismo związane z [[Komunistyczna Partia Polski|Komunistyczną Partią Polski]] (reprezentowaną w zespole przez [[Jan Hempel (filozof)|Jana Hempla]], pozostające pod wpływem radzieckiego ugrupowania literacko-artystycznego [[Nowyj Lef]]. Współpracownikami pisma byli m.in. [[Bruno Jasieński]], [[Stanisław Ryszard Stande]], [[Andrzej Stawar]], [[Stanisław Wygodzki]], [[Leopold Lewin]], [[Władysław Broniewski]].

== Bibliografia ==
* [[Marian Stępień (historyk literatury)| Marian Stępień]], ''Dźwignia'', w: ''Literatura polska, przewodnik encyklopedyczny'', t. II, Warszawa 1985
* [[Bohdan Urbankowski]], ''Czerwona msza czyli uśmiech Stalina'', t. II, Warszawa 1998
* {{Cytuj książkę | autor = [[Grzegorz Gazda]]| tytuł = Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej| wydawca = słowo / obraz terytoria; Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe | miejsce = Gdańsk | rok = 2008 | strony = 55 | isbn = 978-83-7420-110-0}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Czasopisma w języku polskim]]
[[Kategoria:Czasopisma w Polsce (1918–1939)]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 1927]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane do 1928]]
[[Kategoria:Komunistyczna Partia Polski]]
[[Kategoria:Miesięczniki wydawane w Warszawie]]
[[Kategoria:Niewydawane miesięczniki polskie]]
[[Kategoria:Polskie czasopisma literackie]]
[[Kategoria:Prasa w Warszawie (II Rzeczpospolita)]]

title: Dźwignia

Częstotliwość: miesięcznik

Państwo: Polska

Adres: Warszawa

Tematyka: artystyczno-literacka


text:
# Kościelec (gromada w powiecie kaliskim)
Kościelec – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Kościelec z siedzibą GRN w Kościelcu utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie kaliskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 22/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Kościelec i Kościelec Kolonia ze zniesionej gminy Kościelec, obszar dotychczasowej gromady Kuszyn ze zniesionej gminy Kamień oraz obszar dotychczasowej gromady Stropieszyn ze zniesionej gminy Ceków – w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 15 członków gromadzkiej rady narodowej.
Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Słuszków w tymże powiecie.

title: Kościelec (gromada w powiecie kaliskim)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Kościelec
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1959
 |zdjęcie                   = Kościelec kaliski.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[województwo poznańskie (1945–1975)|poznańskie]]
 |powiat                    = [[powiat kaliski|kaliski]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1960
 |siedziba                  = [[Kościelec (powiat kaliski)|Kościelec]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 4
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 15
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Kościelec''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Kościelec z siedzibą GRN w [[Kościelec (powiat kaliski)|Kościelcu]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat kaliski|powiecie kaliskim]] w [[województwo poznańskie (1945–1975)|woj. poznańskim]], na mocy uchwały nr 22/54 WRN w [[Poznań|Poznaniu]] z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Kościelec i Kościelec Kolonia ze zniesionej [[Kościelec (gmina w województwie poznańskim)|gminy Kościelec]], obszar dotychczasowej gromady Kuszyn ze zniesionej [[Kamień (gmina w województwie poznańskim)|gminy Kamień]] oraz obszar dotychczasowej gromady Stropieszyn ze zniesionej [[Ceków (gmina)|gminy Ceków]] – w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 22/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu kaliskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 26 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 5 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 4 grudnia 1954 r., Nr. 20, Poz. 100)</ref>. Dla gromady ustalono 15 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kaliszu z dnia 6 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 8 października 1954 r., Nr. 16, Poz. 69)</ref>.

Gromadę '''zniesiono''' 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej [[Słuszków (gromada)|gromady Słuszków]] w tymże powiecie<ref>Uchwała Nr 14/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 18 września 1959 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie poznańskim w brzmieniu zatwierdzonym uchwałą Nr 458/59 Rady Ministrów z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 18 grudnia 1959 r., Nr. 10, Poz. 116)</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat kaliski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie poznańskim|Koszzxcielec (powiat kaliski)]]

title: Kościelec

Województwo: poznańskie

Powiat: kaliski

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1960

Siedziba: Kościelec

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Dzik (szczyt)
Dzik (niem. Hinterer Sauberg) – szczyt (767 m n.p.m.) w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych.
Szczyt położony w środkowej części Gór Sowich, zbudowany z prekambryjskich paragnejsów i migmatytów, porośnięty lasem świerkowym.

title: Dzik (szczyt)

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Dzik
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |państwo               = POL
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Sudety]]<br />[[Góry Sowie]]
 |wysokość              = 767
 |kod mapy              = Sudety
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 50.625528 N, 16.571159 E
 |commons               =
}}
'''Dzik''' ({{w języku|de|Hinterer Sauberg}}) – szczyt (767 m [[n.p.m.]]) w południowo-zachodniej Polsce, w [[Sudety Środkowe|Sudetach Środkowych]].

Szczyt położony w środkowej części [[Góry Sowie|Gór Sowich]], zbudowany z prekambryjskich para[[gnejs]]ów i [[migmatyt]]ów, porośnięty [[Bór świerkowy|lasem świerkowym]]<ref name="staffa">{{cytuj książkę|inni=redakcja [[Marek Staffa]]|tytuł=[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]|wydawca=I-BiS|miejsce=Wrocław|data=1994|strony=116|isbn=83-85773-12-6|tom=11|tytuł tomu=Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Słownik Geografii Turystycznej Sudetów'', tom 11 ''[[Góry Sowie]]'', red. [[Marek Staffa]], Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 1995, na okładce {{ISBN|83-85733-12-6}}, {{ISBN|83-85773-12-6}} s. 116

[[Kategoria:Szczyty Gór Sowich]]

title: Dzik

Pasmo: Sudety · Góry Sowie


text:
# Prasocuris junci
Prasocuris junci – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny Chrysomelinae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1790 roku przez Nikolausa Josepha Brahma jako Chrysomela junci.
Chrząszcz o ciele długości od 4 do 5 mm, umiarkowanie wypukłym, silnie wydłużonym i smukłym. Z wierzchu ubarwiony jest  ciemnozielono, niebiesko lub czarnomosiężnie, zawsze z metalicznym połyskiem i bez żółtoczerwonego wzoru. Czułki mają sześć członów nasadowych połyskujących i gładkich, a pięć członów wierzchołkowych rozszerzonych, matowych i gęsto porośniętych włoskami. Siódmy człon czułków nie ma wyrostka na szczycie. Nieco węższe od pokryw i tylko trochę szersze niż dłuższe przedplecze ma tylną krawędź obrzeżoną listewką. Pokrywy mają boczne krawędzie równoległe i nieorzęsione z tyłu, a ich epipleury są z tyłu silnie zwężone. Delikatne punktowanie pokryw ustawione jest w regularne rzędy, a przestrzeń między punktami skórzastą wskutek pokrycia delikatnymi zmarszczkami. Odnóża mają golenie bez ząbkowatych rozszerzeń, a pazurki bez ząbka u nasady.
Siedliskami tych chrząszczy są zbiorowiska roślinności błotnej i nadwodnej na nizinach i w niższych położeniach górskich. Ich roślinami żywicielskimi są przetacznik bobownik i przetacznik bobowniczek. Owady dorosłe są aktywne od wczesnej wiosny do jesieni.
Gatunek palearktyczny. W Europie stwierdzony został m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Danii, Szwecji, Estonii, Łotwie, Litwie, Polsce, Czechach, Białorusi, Ukrainie, Węgrzech, Słowenii, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Bułgarii, Macedonii, Grecji i Rosji. Dalej na wschód sięga do Turcji, Azerbejdżanu i północnego Kazachstanu. W Polsce jest relatywnie rzadki, podawany jest z nielicznych lokalizacji.

title: Prasocuris junci

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Prasocuris junci''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Nikolaus Joseph Brahm|Brahm]], 1790)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Britishentomologyvolume2Plate506.jpg
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |rodzina                = [[stonkowate]]
 |podrodzina             = [[Chrysomelinae]]
 |plemię                 = [[Chrysomelini]]
 |podplemię              = [[Chrysomelina]]
 |rodzaj                 = ''[[Prasocuris]]''
 |podrodzaj              = ''Prasocuris (Prasocuris)''
 |gatunek                = ''Prasocuris (Prasocuris) junci''
 |synonimy               =
* ''Chrysomela junci'' Brahm, 1790
* ''Chrysomela beccabungae'' Illiger, 1794
 |wikispecies            = Prasocuris junci
 |commons                = Category:Prasocuris junci
}}
'''''Prasocuris junci''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[Chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[stonkowate|stonkowatych]] i podrodziny [[Chrysomelinae]].

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1790 roku przez [[Nikolaus Joseph Brahm|Nikolausa Josepha Brahma]] jako ''Chrysomela junci''{{r|fe}}.

Chrząszcz o ciele długości od 4 do 5 mm, umiarkowanie wypukłym, silnie wydłużonym i smukłym. Z wierzchu ubarwiony jest  ciemnozielono, niebiesko lub czarnomosiężnie, zawsze z metalicznym połyskiem i bez żółtoczerwonego wzoru. [[Czułki]] mają sześć członów nasadowych połyskujących i gładkich, a pięć członów wierzchołkowych rozszerzonych, matowych i gęsto porośniętych włoskami. Siódmy człon czułków nie ma wyrostka na szczycie. Nieco węższe od [[Pokrywy (entomologia)|pokryw]] i tylko trochę szersze niż dłuższe [[przedplecze]] ma tylną krawędź obrzeżoną listewką. Pokrywy mają boczne krawędzie równoległe i nieorzęsione z tyłu, a ich [[epipleury]] są z tyłu silnie zwężone. Delikatne punktowanie pokryw ustawione jest w regularne rzędy, a przestrzeń między punktami skórzastą wskutek pokrycia delikatnymi zmarszczkami. Odnóża mają [[goleń|golenie]] bez ząbkowatych rozszerzeń, a pazurki bez ząbka u nasady{{r|Warchalowski}}.

Siedliskami tych chrząszczy są zbiorowiska roślinności błotnej i nadwodnej na nizinach i w niższych położeniach górskich{{r|Burakowskietal}}. Ich roślinami żywicielskimi są [[przetacznik bobownik]] i [[przetacznik bobowniczek]]{{r|Warchalowski|Burakowskietal}}. [[imago|Owady dorosłe]] są aktywne od wczesnej wiosny do jesieni{{r|Burakowskietal}}.

Gatunek [[kraina palearktyczna|palearktyczny]]. W Europie stwierdzony został m.in. w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], [[Francja|Francji]], [[Belgia|Belgii]], [[Holandia|Holandii]], [[Niemcy|Niemczech]], [[Szwajcaria|Szwajcarii]], [[Austria|Austrii]], [[Włochy|Włoszech]], [[Dania|Danii]], [[Szwecja|Szwecji]], [[Estonia|Estonii]], [[Łotwa|Łotwie]], [[Litwa|Litwie]], [[Polska|Polsce]], [[Czechy|Czechach]], [[Białoruś|Białorusi]], [[Ukraina|Ukrainie]], [[Węgry|Węgrzech]], [[Słowenia|Słowenii]], [[Bośnia i Hercegowina|Bośni i Hercegowinie]], [[Serbia|Serbii]], [[Bułgaria|Bułgarii]], [[Macedonia Północna|Macedonii]], [[Grecja|Grecji]] i [[Rosja|Rosji]]{{r|fe}}. Dalej na wschód sięga do [[Turcja|Turcji]], [[Azerbejdżan]]u i północnego [[Kazachstan]]u{{r|Warchalowski|Burakowskietal}}. W Polsce jest relatywnie rzadki, podawany jest z nielicznych lokalizacji{{r|Burakowskietal}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Burakowskietal">{{Cytuj pismo | autor = B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska | tytuł = Chrząszcze – Coleoptera. Stonkowate – Chrysomelidae, część 1 | czasopismo = Katalog Fauny Polski | wydanie = 16 | wolumin = XXIII | data = 1990}}</ref>
<ref name="fe">{{Cytuj stronę | url = https://fauna-eu.org/cdm_dataportal/taxon/412828c7-827e-461d-81eb-de8976d20353 | tytuł = Prasocuris junci (Brahm, 1790) | praca = Fauna Europaea | data dostępu = 2019-02-11}}</ref>
<ref name="Warchalowski">{{Cytuj książkę | autor = Andrzej Warchałowski | tytuł = Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XIX Chrząszcze – Coleoptera. Zeszyt 94b Stonkowate – Chrysomelidae. Podrodziny: Chrysomelinae i Galerucinae | wydawca = Polskie Towarzystwo Entomologiczne, PWN | miejsce = Warszawa | data = 1973 | strony = 9-10, 48}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.cassidae.uni.wroc.pl/European%20Chrysomelidae/prasocuris%20junci.htm Fotografie obu płci i prącia na stronie Lecha Borowca]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Stonkowate]]
[[Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej]]
[[Kategoria:Chrząszcze Europy]]
[[Kategoria:Chrząszcze Rosji]]
[[Kategoria:Chrząszcze Turcji]]
[[Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1790 roku]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Rodzina: stonkowate

Podrodzina: Chrysomelinae

Plemię: Chrysomelini

Podplemię: Chrysomelina

Rodzaj: Prasocuris

Podrodzaj: Prasocuris (Prasocuris)

Gatunek: Prasocuris (Prasocuris) junci


text:
# Aphyosemion abacinum
Aphyosemion abacinum – gatunek ryby z rzędu karpieńcokształtnych. Występuje w południowo-wschodnim Gabonie. Osiąga rozmiary do 3,5 cm długości.

title: Aphyosemion abacinum

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Aphyosemion abacinum''
 |TSN                    = 647084
 |zoolog                 = Huber, 1976
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |infragromada           = [[doskonałokostne]]
 |rząd                   = [[karpieńcokształtne]]
 |rodzina                = [[Nothobranchiidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Aphyosemion]]''
 |gatunek                = ''Aphyosemion abacinum''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = VU
 |IUCN id                = 182520
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Aphyosemion abacinum''''' – gatunek [[ryby]] z rzędu [[karpieńcokształtne|karpieńcokształtnych]]. Występuje w południowo-wschodnim [[Gabon]]ie. Osiąga rozmiary do 3,5 cm długości<ref>{{FishBase gatunek | id = 9813| nazwa = Aphyosemion abacinum| data = 21 grudnia 2009}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Nothobranchiidae]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1976 roku]]

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Infragromada: doskonałokostne

Rząd: karpieńcokształtne

Rodzina: Nothobranchiidae

Rodzaj: Aphyosemion

Gatunek: Aphyosemion abacinum


text:
# Bezirk Delatyn
Bezirk Delatyn – dawny powiat (Bezirk) kraju koronnego Królestwo Galicji i Lodomerii, funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa było miasteczko Delatyn.

## Historia
Bezirk Delatyn utworzono w ramach reformy uwłaszczeniowej z okresu Wiosny Ludów (1848–1849), która likwidowała jurysdykcję właściciela ziemskiego nad poddanymi. W Galicji, dominium – jako podstawowa jednostka administracyjna i filar systemu feudalnego straciło rację bytu. Konieczne stało się zatem wprowadzenie nowego systemu administracyjnego, którego zręby powstały w latach 1851–1855. Nowy trójstopniowy podział administracyjny objął 21 cyrkułów (niem. Kreise), 179 małych powiatów (niem. Bezirke) i ponad 6000 gmin (niem. Gemeinde).
Bezirk Delatyn objął obszar o wielkości 19,4 mil², zamieszkany przez 24.248 ludzi i podzielony na 18 gmin katastralnych, w tym jedno miasteczko (Delatyn). Wszedł w skład cyrkułu stanisławowskiego, jako jeden z jego dziesięciu powiatów. Był to region górski, graniczący na  południu z Zalitawią.
Po nadaniu Galicji autonomii oraz powołaniu samorządu gminnego i powiatowego w 1865 zlikwidowano cyrkuły (Kreise). Dotychczasowe małe powiaty (Bezirke) w liczbie 179, utrzymały się do 1867 roku, kiedy to w następstwie kolejnej reformy administracyjnej (23 stycznia 1867) zostały zastąpione przez 74 większych powiatów. Obszar zniesionego Bezirk Delatyn wszedł wtedy w całości w skład nowego powiatu nadwórniańskiego. 30 listopada 1895 gminy Hołosków, Mołodyłów, Neudorf, Skopówka i Strupków przeniesiono do powiatu tłumackiego.

## Podział administracyjny (1854)
| Lp. | Gmina jednostkowa                                          | Powierzchnia | Ludność | Powiat w 1867 po zniesieniu |
| --- | ---------------------------------------------------------- | ------------ | ------- | --------------------------- |
| 1   | Delatyn (m) z Łuhem                                        | 19760        | 3355    | nadwórniański               |
| 2   | Dobrotów                                                   | 1850         | 800     | nadwórniański               |
| 3   | Dora                                                       | 14300        | 1173    | nadwórniański               |
| 4   | Hołosków z Mołodyłowem i Skopówką                          | 4620         | 1277    | nadwórniański               |
| 5   | Jabłonica                                                  | 18400        | 959     | nadwórniański               |
| 6   | Jamna                                                      | 6800         | 547     | nadwórniański               |
| 7   | Krasna                                                     | 3925         | 1533    | nadwórniański               |
| 8   | Łanczyn                                                    | 5950         | 2341    | nadwórniański               |
| 9   | Łojowa                                                     | 3550         | 540     | nadwórniański               |
| 10  | Majdan Graniczny                                           | 1930         | 158     | nadwórniański               |
| 11  | Majdan Średni i Stary z Bednarówką, Siedliskami i Glinkami | 11045        | 1436    | nadwórniański               |
| 12  | Osław Biały                                                | 8245         | 1780    | nadwórniański               |
| 13  | Osław Czarny                                               | 3100         | 810     | nadwórniański               |
| 14  | Mikuliczyn i Tatarów                                       | 74530        | 2308    | nadwórniański               |
| 15  | Potok Czarny                                               | 2760         | 842     | nadwórniański               |
| 16  | Sadzawka                                                   | 4750         | 1762    | nadwórniański               |
| 17  | Strupków                                                   | 2244         | 731     | nadwórniański               |
| 18  | Zarzecze                                                   | 5965         | 1896    | nadwórniański               |

Objaśnienie:
(M) = miasto; (m) = miasteczko

title: Bezirk Delatyn

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Powiat Delatyn
 |nazwa oryginalna                = {{j|de|Bezirk Delatyn}}
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Lista powiatów Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1850–1918|powiat]]
 |lata istnienia                  = 1854–1867
 |zdjęcie                         = Delatyn, c. k. sad powiatowy 1914 (652889) (cropped).jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Austria
 |wariant flagi                   = 1804
 |1. jednostka administracyjna    = [[Królestwo Galicji i Lodomerii]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[cyrkuł stanisławowski]]
 |siedziba                        = [[Delatyn]]
 |data powstania                  = 1854
 |data likwidacji                 = 1867
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = starosta
 |zarządzający                    =
 |stanowisko 2. zarządzającego    =
 |2. zarządzający                 =
 |powierzchnia                    = 19,4 mil²
 |rok                             = 1854
 |liczba ludności                 = 24.248
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |języki urzędowe                 = [[język niemiecki|niemiecki]]
 |adres urzędu                    =
 |plan                            = Bezirk Delatyn_1854.png
 |nazwa 1. podziału               = gmin katastralnych (1854)
 |1. podział                      = 18 (w tym 1 miasteczko)
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Kingdom of Galicia and Lodomeria
 |www                             =
}}
'''Bezirk Delatyn''' – dawny [[Lista powiatów Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1850–1918|powiat]] (''[[Bezirk]]'') [[Kraj koronny|kraju koronnego]] [[Królestwo Galicji i Lodomerii]], funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa było [[Miasteczko (urbanizacja)|miasteczko]] [[Delatyn]].

== Historia ==
Bezirk Delatyn utworzono w ramach reformy uwłaszczeniowej z okresu [[Wiosna Ludów|Wiosny Ludów]] (1848–1849), która likwidowała jurysdykcję właściciela ziemskiego nad poddanymi. W Galicji, [[Dominium (Austro-Węgry)|dominium]] – jako podstawowa jednostka administracyjna i filar [[Feudalizm|systemu feudalnego]] straciło rację bytu. Konieczne stało się zatem wprowadzenie nowego systemu administracyjnego, którego zręby powstały w latach 1851–1855. Nowy trójstopniowy podział administracyjny objął 21 [[cyrkuł]]ów (niem. ''Kreise''), 179 małych [[Powiat (Austria)|powiatów]] (niem. ''Bezirke'') i ponad 6000 [[Gmina katastralna|gmin]] (niem. ''Gemeinde'')<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Krzysztof Ostafin |tytuł = Podziały administracyjne Galicji 1857 – 1910 |data = 2024-03-13 |data dostępu = 2025-03-10 |opublikowany = ArcGIS StoryMaps |url = https://storymaps.arcgis.com/stories/290a2ad87b5340c09c21be94958051ee}}</ref>.

Bezirk Delatyn objął obszar o wielkości 19,4 mil², zamieszkany przez 24.248 ludzi i podzielony na 18 [[Gmina katastralna|gmin katastralnych]], w tym jedno [[Miasteczko (urbanizacja)|miasteczko]] ([[Delatyn]]). Wszedł w skład [[cyrkuł stanisławowski|cyrkułu stanisławowskiego]], jako jeden z jego dziesięciu powiatów<ref name="allgemeines">Allgemeines Landes-Gesetz- und Regierungsblatt für das Kronland Galizien und Lodomerien mit den Herzogthümern Auschwitz und Zator und dem Großherzogthume Krakau. Jahrgang 1854, [[Lwów|Lemberg]] 1855.</ref>. Był to [[Karpaty|region górski]], graniczący na  południu z [[Kraje Korony Świętego Stefana|Zalitawią]].

Po nadaniu Galicji autonomii oraz powołaniu [[Samorząd gminny|samorządu gminnego]] i [[Samorząd powiatowy|powiatowego]] w 1865 zlikwidowano [[cyrkuł]]y (''Kreise''). Dotychczasowe małe powiaty (''Bezirke'') w liczbie 179, utrzymały się do 1867 roku, kiedy to w następstwie kolejnej [[Lista powiatów Królestwa Galicji i Lodomerii w latach 1850–1918|reformy administracyjnej]] (23 stycznia 1867) zostały zastąpione przez 74 większych powiatów<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Ostafin, Mateusz Troll, Dominik Kaim, Jakub Taczanowski |tytuł = Problem doboru jednostek odniesienia przestrzennego w integracji danych z drugiej połowy XIX i początku XX w. z terenów Galicji i Śląska Austriackiego |czasopismo = Studia Geohistorica |data = 2020-11-15 |data dostępu = 2025-03-10 |issn = 2300-2875 |numer = 8 |s = 194–212 |doi = 10.12775/SG.2020.09 |url = https://apcz.umk.pl/AZMDDP/article/view/SG.2020.09/27141}}</ref>. Obszar zniesionego Bezirk Delatyn wszedł wtedy w całości w skład nowego [[Powiat nadwórniański (Galicja)|powiatu nadwórniańskiego]]<ref name=":2">[https://alex.onb.ac.at/cgi-content/alex?aid=rgb&datum=1867&page=63&size=45 Verordnung des Staatsministeriums vom 23 Jänner 1867 über die Reform des politischen Verwaltung in den Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator]</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Polona |data dostępu = 2025-03-10 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item-view/19d37aa3-c578-4972-adf8-cad2d1e92db9?page=0}}</ref>. 30 listopada 1895 gminy [[Hołosków]], [[Mołodyłów]], [[Nowa Wieś (rejon kołomyjski)|Neudorf]], [[Skopówka]] i [[Strupków]] przeniesiono do [[Powiat tłumacki (Galicja)|powiatu tłumackiego]]<ref>[https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/207945/edition/197400 Dziennik Ustaw i Rozporządzeń Krajowych dla Królestwa Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. 1895, Nr 89]</ref>.

== Podział administracyjny (1854) ==
{| class="wikitable sortable"
|+Podział administracyjny Bezirk Delatyn w 1854 roku<ref name="allgemeines" />
!Lp.
!Gmina jednostkowa
!Powierzchnia
!Ludność
!Powiat w 1867 po zniesieniu
|-
|1
|'''[[Delatyn]]''' ('''m''') z [[Łuh (Delatyn)|Łuhem]]
|19760
|3355
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|2
|[[Dobrotów]]
|1850
|800
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|3
|[[Dora (Jaremcze)|Dora]]
|14300
|1173
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|4
|[[Hołosków]] z [[Mołodyłów|Mołodyłowem]] i [[Skopówka|Skopówką]]
|4620
|1277
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]<ref name=":1">30 listopada 1895 włączono do [[Powiat tłumacki (Galicja)|powiatu tłumackiego]].</ref>
|-
|5
|[[Jabłonica (rejon nadwórniański)|Jabłonica]]
|18400
|959
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|6
|[[Jamna (Jaremcze)|Jamna]]
|6800
|547
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|7
|[[Krasna (obwód iwanofrankiwski)|Krasna]]
|3925
|1533
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|8
|[[Łanczyn]]
|5950
|2341
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|9
|[[Łojowa]]
|3550
|540
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|10
|[[Majdan Graniczny]]
|1930
|158
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|11
|[[Majdan Średni (Ukraina)|Majdan Średni]] i Stary z [[Bednarówka (obwód iwanofrankiwski)|Bednarówką]], [[Siedliska (rejon kołomyjski)|Siedliskami]] i [[Glinki (obwód iwanofrankiwski)|Glinkami]]
|11045
|1436
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|12
|[[Osławy Białe|Osław Biały]]
|8245
|1780
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|13
|[[Osławy Czarne|Osław Czarny]]
|3100
|810
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|14
|[[Mikuliczyn]] i [[Tatarów (wieś)|Tatarów]]
|74530
|2308
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|15
|[[Potok Czarny (obwód iwanofrankiwski)|Potok Czarny]]
|2760
|842
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|16
|[[Sadzawka (Ukraina)|Sadzawka]]
|4750
|1762
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|-
|17
|[[Strupków]]
|2244
|731
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]<ref name=":1" />
|-
|18
|[[Zarzecze (rejon nadwórniański)|Zarzecze]]
|5965
|1896
|[[Powiat nadwórniański (Galicja)|nadwórniański]]
|}
Objaśnienie:

'''(M)''' = [[miasto]]; '''(m)''' = [[Miasteczko (urbanizacja)|miasteczko]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Handbuch des Lemberger Statthelterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858.'' Lemberg, 1858. {{lang|de}}
* ''[[Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim]].''

{{Podział administracyjny Galicji i Lodomerii}}

[[Kategoria:Delatyn]]
[[Kategoria:Powiaty Galicji w latach 1850–1867|Delatyn]]

title: Powiat DelatynBezirk Delatyn

Państwo: Cesarstwo Austrii

Kraj związkowy: Królestwo Galicji i Lodomerii

Powiat: cyrkuł stanisławowski

Siedziba: Delatyn

Powierzchnia: 19,4 mil²

Języki urzędowe: niemiecki

Liczba gmin katastralnych (1854): 18 (w tym 1 miasteczko)


text:
# Nowe Moczadła
Nowe Moczadła – kolonia wsi Moczadła w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Brodnica.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie toruńskim.
Przed 2023 r. miejscowość była miejscowością podstawową typu kolonia.

title: Nowe Moczadła

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Nowe Moczadła
 |rodzaj miejscowości    = kolonia wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat brodnicki|brodnicki]]
 |gmina                  = [[Brodnica (gmina wiejska w województwie kujawsko-pomorskim)|Brodnica]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Moczadła (powiat brodnicki)|Moczadła]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 56
 |kod pocztowy           = 87-301<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=835}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = CBR
 |SIMC                   = 0841082
 |kod mapy               = Brodnica (gmina wiejska w województwie kujawsko-pomorskim)
 |współrzędne            = 53°13'50"N 19°24'33"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|186503|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Nowe Moczadła''' – [[kolonia (jednostka osadnicza)|kolonia wsi]] [[Moczadła (powiat brodnicki)|Moczadła]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat brodnicki|powiecie brodnickim]], w [[Brodnica (gmina wiejska w województwie kujawsko-pomorskim)|gminie Brodnica]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[województwo toruńskie|województwie toruńskim]].

Przed 2023 r. miejscowość była miejscowością podstawową typu kolonia{{R|R2022|R2013}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
<ref name="R2022" >''Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych'' ({{Dziennik Ustaw|2022|2783}})</ref>
}}

{{Gmina Brodnica (województwo kujawsko-pomorskie)}}

[[Kategoria:Brodnica (gmina wiejska w województwie kujawsko-pomorskim)]]

title: Nowe Moczadła

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: brodnicki

Gmina: Brodnica

Część miejscowości: Moczadła

Tablice rejestracyjne: CBR


text:
# Magor Csibi
Magor Imre Csibi (ur. 13 października 1980 w m. Miercurea-Ciuc) – rumuński polityk pochodzenia węgierskiego, politolog, w latach 2007–2009 deputowany do Parlamentu Europejskiego.

## Życiorys
Z wykształcenia magister politologii. Po ukończeniu studiów zaangażował się w działalność Partii Narodowo-Liberalnej.
W wyborach w 2007 z listy liberałów uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego, który objął w grudniu tego samego roku. W PE był członkiem grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy oraz wiceprzewodniczącym Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. Kadencję zakończył w lipcu 2009, nie uzyskał reelekcji.
Zajmował się później dziennikarstwem. Od 2011 związany zawodowo z organizacją WWF.

title: Magor Csibi

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Magor Csibi
 |data urodzenia = 13 października 1980
 |miejsce urodzenia = [[Miercurea-Ciuc]]
 |grafika =
 |funkcja = [[Rumuńscy posłowie do Parlamentu Europejskiego 2007–2009|Poseł do PE VI kadencji]]
 |partia = [[Partia Narodowo-Liberalna (Rumunia)|Partia Narodowo-Liberalna]]
 |od = 10 grudnia 2007
 |do = 13 lipca 2009
}}
'''Magor Imre Csibi''' (ur. [[13 października]] [[1980]] w m. [[Miercurea-Ciuc]]) – [[Rumunia|rumuński]] polityk pochodzenia [[Węgry|węgierskiego]], politolog, w latach 2007–2009 [[poseł do Parlamentu Europejskiego|deputowany]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]].

== Życiorys ==
Z wykształcenia magister politologii. Po ukończeniu studiów zaangażował się w działalność [[Partia Narodowo-Liberalna (Rumunia)|Partii Narodowo-Liberalnej]].

W [[wybory do Parlamentu Europejskiego w Rumunii w 2007 roku|wyborach w 2007]] z listy liberałów uzyskał mandat posła do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]], który objął w grudniu tego samego roku. W PE był członkiem grupy [[Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy|Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy]] oraz wiceprzewodniczącym Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. Kadencję zakończył w lipcu 2009<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.europarl.europa.eu/meps/pl/39719|tytuł=Profil na stronie Parlamentu Europejskiego|data dostępu=2010-10-10}}</ref>, nie uzyskał reelekcji.

Zajmował się później dziennikarstwem. Od 2011 związany zawodowo z organizacją [[World Wide Fund for Nature|WWF]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wwf.panda.org/?200073/Meet-Magor-Csibi-the-new-Country-Office-Manager-for-Romania|tytuł=Meet Magor Csibi, the new Country Office Manager for Romania|data=20 kwietnia 2011|opublikowany=wwf.panda.org|data dostępu=2020-12-24|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.financnici.cz/magor-imre-csibi|tytuł=Curriculum vitae na stronie financnici.cz|język=cs|data dostępu=2011-02-02}}

{{SORTUJ:Csibi, Magor}}
[[Kategoria:Rumuńscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Politycy Partii Narodowo-Liberalnej (Rumunia)]]
[[Kategoria:Węgierscy politycy w Rumunii]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Miercurei-Ciuc]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]

title: Magor Csibi

Data i miejsce urodzenia: 13 października 1980 · Miercurea-Ciuc

Okres: od 10 grudnia 2007 · do 13 lipca 2009

Przynależność polityczna: Partia Narodowo-Liberalna


text:
# Dziurawa Skała (Karkonosze)
Dziurawa Skała (niem. Hohle Stein, 470 m n.p.m.)  – grupa skalna w Karkonoszach.
Granitowa grupa skalna położona na brzegu rzeki Podgórna na granicy miejscowości Podgórzyn Górny i Przesieka.

title: Dziurawa Skała (Karkonosze)

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Dziurawa Skała
 |nazwa oryginalna     = Hohle Stein
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = skała
 |państwo              = dolnośląskie
 |położenie            =
 |siedziba             =
 |mezoregion           =
 |data utworzenia      =
 |akt prawny           =
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         =
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Sudety
 |współrzędne          = 50.812762 N, 15.676450 E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Dziurawa Skała''' ({{w języku |de|Hohle Stein}}, 470 m n.p.m.)  – grupa skalna w [[Karkonosze|Karkonoszach]]<ref name="staffa"/><ref>{{Cytuj stronę | url = https://mapa-turystyczna.pl/#50.79279/15.58811/16 | tytuł = Mapa Turystyczna | strony = mapa-turystyczna.pl | język = pl | data dostępu = 2023-08-10}}</ref>.

[[Granit]]owa grupa skalna położona na brzegu rzeki [[Podgórna (dopływ Wrzosówki)|Podgórna]] na granicy miejscowości [[Podgórzyn (województwo dolnośląskie)|Podgórzyn Górny]] i [[Przesieka (województwo dolnośląskie)|Przesieka]]<ref name="staffa"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="staffa">{{cytuj książkę |tytuł = [[Słownik geografii turystycznej Sudetów]] |inni = redakcja [[Marek Staffa]] |wydawca = Wydawnictwo PTTK „Kraj” |miejsce = Warszawa; Kraków |data = 1993 |strony = 69 |isbn = 83-7005-168-5 |tom = 3 |tytuł tomu = Karkonosze}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* ''[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]'', t. 3 Karkonosze, red. [[Marek Staffa]], Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa – Kraków 1993, {{ISBN|83-7005-168-5}}.

[[Kategoria:Karkonosze]]

title: Dziurawa SkałaHohle Stein

Województwo: dolnośląskie


text:
# Miciele
Miciele – dawna kolonia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Bildziugi.

## Historia
W czasach zaborów w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 zaścianek a następnie kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim) w gminie Nowy Pohost.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 29 osób, 9 było wyznania rzymskokatolickiego a 20 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne. W 1931 w 5 domach zamieszkiwało 30 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Nowym Pohoście. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Drui i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Nowym Pohoście.

title: Miciele

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Miciele
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon szarkowszczyński|szarkowszczyński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Bildziugi|Bildziugi]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°29′57″N 27°21′25″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Miciele''' – dawna kolonia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon szarkowszczyński|rejonie szarkowszczyńskim]], w [[Sielsowiet Bildziugi|sielsowiecie Bildziugi]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w powiecie dzisieńskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = kolonia Miciele na mapie (powiat brasławski, województwo wileńskie) |data dostępu = 2022-02-03 |opublikowany = www.radzima.net |url = https://www.radzima.net/pl/miejsce/miciele.html}}</ref>.

W latach 1921–1945 zaścianek a następnie kolonia leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga122" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat dziśnieński|powiecie dziśnieńskim]] (od 1926 w [[Powiat brasławski (II Rzeczpospolita)|powiecie brasławskim]])<ref>Dz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472</ref> w [[Nowy Pohost (gmina)|gminie Nowy Pohost]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 29 osób, 9 było wyznania rzymskokatolickiego a 20 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne<ref name=":022222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 63}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 5 domach zamieszkiwało 30 osób<ref name=":122">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 9}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Świętej Trójcy w Nowym Pohoście|parafii rzymskokatolickiej]] i [[Parafia św. Mikołaja Cudotwórcy w Nowym Pohoście|prawosławnej]] w [[Nowy Pohost|Nowym Pohoście]]. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Druja|Drui]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Nowym Pohoście<ref name=":02222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 1934}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Nowy Pohost (II Rzeczpospolita)}}

[[Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie szarkowszczyńskim]]
[[Kategoria:Kolonie w powiecie brasławskim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Kolonie w powiecie dziśnieńskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Miciele

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: szarkowszczyński

Sielsowiet: Bildziugi


text:
# Černíky
Černíky – gmina w Czechach, w powiecie Nymburk, w kraju środkowoczeskim. Według danych z dnia 1 stycznia 2013 liczyła 122 mieszkańców.

title: Černíky

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Černíky
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = Kaplicka v Cernikach.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj środkowoczeski
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Nymburk|Nymburk]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Czechy (kraina)|Czechy]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 3,87 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 122<ref name="urz">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20181004001804/http://www.mvcr.cz/soubor/pocet-obcane-leden12-xls.aspx|tytuł=Počty obyvatel v obcích k 1. 1. 2013|opublikowany=www.mvcr.cz|język=cs|data dostępu=2014-08-23}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 289 15
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 1
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 1
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 1
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj środkowoczeski
 |współrzędne                     = 50°6′3″N 14°48′54″E
 |commons                         = Category:Černíky
 |www                             = http://www.obec-cerniky.cz/
}}
'''Černíky''' – [[gmina]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Nymburk|powiecie Nymburk]], w [[Kraj środkowoczeski|kraju środkowoczeskim]]. Według danych z dnia 1 stycznia 2013 liczyła 122 mieszkańców<ref name="urz"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Nymburk}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Nymburk]]

title: Černíky

Herb: Flaga

Państwo: Czechy

Kraj: środkowoczeski

Powiat: Nymburk

Kraina: Czechy


text:
# Port lotniczy Leros
Port lotniczy Leros (IATA: LRS, ICAO: LGLE) – krajowy port lotniczy położony na wyspie Leros, w Grecji.

## Linie lotnicze i połączenia
| Linia Lotnicza | Kierunek                                 |
| -------------- | ---------------------------------------- |
| Olympic Air    | 1. Ateny                                 |
| Sky Express    | 1. Astipalea 2. Kalimnos 3. Kos 4. Rodos |

title: Port lotniczy Leros

wikitext:
{{Lotnisko infobox
 |nazwa                = Port lotniczy Leros
 |nazwa oryginalna     = {{k|el|Δημοτικός Αερολιμένας Λέρου}}<br />Leros Municipal Airport
 |zdjęcie              =
 |opis zdjęcia         =
 |alt zdjęcia          =
 |państwo              = GRC
 |miejscowość          = [[Leros]]
 |typ                  = cywilne
 |właściciel           =
 |zarządca             =
 |data otwarcia        =
 |data zamknięcia      =
 |IATA                 = LRS
 |ICAO                 = LGLE
 |strefa czasowa       =
 |wysokość             = 12 m n.p.m.
 |statystyki rok       =
 |liczba pasażerów     =
 |cargo                =
 |liczba operacji      =
 |1. pas: kierunek     = 14/32
 |1. pas: nawierzchnia = [[asfaltobeton]]
 |1. pas: długość      = 1012 × 30 m
 |współrzędne          = 37°11′5.65″N 26°48′1.04″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Port lotniczy Leros''' ([[Kod lotniska IATA|IATA]]: '''LRS''', [[Kod lotniska ICAO|ICAO]]: '''LGLE''') – krajowy [[port lotniczy]] położony na wyspie [[Leros]], w [[Grecja|Grecji]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://worldaerodata.com/wad.cgi?id=GR26739|tytuł=Leros|opublikowany=World Aero Data|język=en|data dostępu=2018-10-13|archiwum=https://web.archive.org/web/20170303043553/http://worldaerodata.com/wad.cgi?id=GR26739|zarchiwizowano=2017-03-03}}</ref>.

== Linie lotnicze i połączenia ==
{| class="wikitable"
!Linia Lotnicza
!Kierunek
|-align=left
|align=center|[[Olympic Air]]
|
#{{Flaga|GRE}} [[Port lotniczy Ateny|Ateny]]
|-align=left
|align=center|[[Sky Express (Greece)|Sky Express]]
|
#{{Flaga|GRE}} [[Port lotniczy Astipalea|Astipalea]]
#{{Flaga|GRE}} [[Port lotniczy Kalimnos|Kalimnos]]
#{{Flaga|GRE}} [[Port lotniczy Kos|Kos]]
#{{Flaga|GRE}} [[Port lotniczy Rodos|Rodos]]
|}

== Przypisy ==
{{przypisy}}

[[Kategoria:Porty lotnicze w Grecji|Leros]]

title: Port lotniczy LerosΔημοτικός Αερολιμένας Λέρου · Leros Municipal Airport

Państwo: Grecja

Miejscowość: Leros

Typ: cywilne

Kod IATA: LRS

Kod ICAO: LGLE

title: Drogi startowe

Kierunek 14/32: asfaltobeton, 1012 × 30 m


text:
# Jan Wierusz-Kowalski
Jan Kanty Wierusz-Kowalski (ur. 19 sierpnia 1912 we Fryburgu, zm. 26 sierpnia 2000 w Warszawie) – polski benedyktyn, zaangażowany w odnowę biblijną i liturgiczną, po opuszczeniu zakonu pracownik Urzędu ds. Wyznań, religioznawca, autor wielu popularnych prac o chrześcijaństwie pisanych z perspektywy materialistycznej.

## Życiorys
Urodził się w Szwajcarii, gdzie jego ojciec Józef Wierusz-Kowalski pracował jako wykładowca uniwersytecki. W 1931 wstąpił do zakonu benedyktynów w Zevenkerken w Belgii, gdzie następnie przygotowywał się do pracy w Polsce. W 1937 przyjął święcenia kapłańskie, a w 1939 zamieszkał w Tyńcu, gdzie doszło do odnowienia wspólnoty benedyktyńskiej po ponad stu latach. Po II wojnie światowej wykładał liturgikę na Uniwersytecie Jagiellońskim, był zaangażowany w odnowę życia liturgicznego. Przetłumaczył i opatrzył komentarzem encyklikę Piusa XII "Mediator Dei" (1948). W tym samym roku razem z Aleksym Klawkiem założył czasopismo „Ruch Biblijny i Liturgiczny”, którego był współredaktorem naczelnym. W 1949 obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1952 opuścił zakon, ale początkowo pracował jako ksiądz diecezjalny we Wrocławiu, gdzie m.in. wykładał liturgikę w seminarium duchownym, a w latach 1953–1955 był administratorem Parafii Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej we Wrocławiu. Następnie opuścił stan kapłański i w 1959 został przeniesiony ad statum laicale. Według badań Sławomira Cenckiewicza, od roku 1953 był agentem Departamentu V Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, o nieustalonym dotąd pseudonimie i zakresie współpracy.
W latach 60. został pracownikiem Urzędu do spraw Wyznań. Pod pseudonimem "Jan Wnuk" opublikował cztery książki o przebiegu soboru watykańskiego II, krytykowane w kręgach kościelnych jako fałszywie przedstawiające sytuację Kościoła i stanowisko polskiego Episkopatu. Przypisywano mu też błędnie autorstwo memoriału „Do Ojców Soboru. Memoriał o niektórych aspektach kultu maryjnego w Polsce”, za pomocą którego władze PRL chciały w czasie soboru zdyskredytować poglądy kard. Stefana Wyszyńskiego.
W latach 70. i 80. pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. W 1975 habilitował się na podstawie książki Język a kult. Funkcja i struktura języka sakralnego. Opublikował wiele naukowych prac religioznawczych, z których najbardziej popularne to Świat mnichów i zakonów (1972) i Poczet papieży (1985). Był także tłumaczem Traktatu o historii religii Mircei Eliadego (1966).
Od 1978 pracował równocześnie w Departamencie IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a służbę zakończył w 1985 w stopniu majora.

## Publikacje
- Mszał niedzielny i świąteczny (1954)
- Liturgika (1955)
- Sobór Powszechny Jana XXIII (1962)
- Quo vadis, Ecclesia? (1963) pod pseudonimem Jan Wnuk
- Vaticanum II: Episkopat Polski na Soborze Watykańskim  (1964) pod pseudonimem Jan Wnuk
- W fazie decyzji i rozstrzygnięć: III sesja Vaticanum II (1965)  pod pseudonimem Jan Wnuk
- Finale soboru i Episkopat Polski (1966) pod pseudonimem Jan Wnuk
- Świeccy w Kościele (1965)
- Reformatorzy chrześcijaństwa (1970)
- Świat mnichów i zakonów (1972)
- Język a kult. Funkcja i struktura języka sakralnego (1973)
- Dramat a kult (1977), Iskry, ss. 192, wyd. I; (1987) Krajowa Agencja Wydawnicza, ss. 176, wyd. II ISBN 83-03-01804-3
- Chrześcijaństwo średniowieczne XI–XV wiek, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1985, ss. 212, ISBN 83-03-01020-4
- Katolicyzm nowożytny XV–XX wiek (1985)
- Wczesne chrześcijaństwo I–X wiek (1985)
- Poczet papieży (1985), Krajowa Agencja Wydawnicza, ISBN 83-03-01013-1
- Chrześcijaństwo (1988)

title: Jan Wierusz-Kowalski

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Jan Wierusz-Kowalski
 |imię i nazwisko org     = Jan Kanty Wierusz-Kowalski
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          = 19 sierpnia 1912
 |miejsce urodzenia       = [[Fryburg (miasto)|Fryburg]]
 |data śmierci            = 26 sierpnia 2000
 |miejsce śmierci         = Warszawa
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Ksiądz diecezjalny
 |1. funkcja - okres      = 1952−1953
 |2. funkcja              = Administrator parafii
 |2. funkcja - okres      = 1953-1955
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[benedyktyni]]
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1937
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |data laicyzacji         = 1959
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Jan Kanty Wierusz-Kowalski''' (ur. [[19 sierpnia]] [[1912]] we [[Fryburg (miasto)|Fryburgu]], zm. [[26 sierpnia]] [[2000]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polski [[Benedyktyni|benedyktyn]], zaangażowany w odnowę biblijną i liturgiczną, po opuszczeniu zakonu pracownik [[Urząd do Spraw Wyznań|Urzędu ds. Wyznań]], [[Religioznawstwo|religioznawca]], autor wielu popularnych prac o [[Chrześcijaństwo|chrześcijaństwie]] pisanych z perspektywy [[Materializm|materialistycznej]].

== Życiorys ==
Urodził się w Szwajcarii, gdzie jego ojciec [[Józef Wierusz-Kowalski]] pracował jako wykładowca uniwersytecki. W 1931 wstąpił do zakonu benedyktynów w Zevenkerken w Belgii, gdzie następnie przygotowywał się do pracy w Polsce. W 1937 przyjął święcenia kapłańskie, a w 1939 zamieszkał w [[Opactwo Benedyktynów w Tyńcu|Tyńcu]], gdzie doszło do odnowienia wspólnoty benedyktyńskiej po ponad stu latach<ref>{{Cytuj stronę |url=http://benedyktyni.pl/historia_odno.htm |tytuł=Historia polskich benedyktynów na stronie www.benedyktyni.pl |data dostępu=2012-02-17 |archiwum=https://web.archive.org/web/20130317161452/http://benedyktyni.pl/historia_odno.htm |zarchiwizowano=2013-03-17 }}</ref>. Po II wojnie światowej wykładał liturgikę na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]], był zaangażowany w odnowę życia liturgicznego. Przetłumaczył i opatrzył komentarzem encyklikę [[Pius XII|Piusa XII]] "Mediator Dei" (1948). W tym samym roku razem z [[Aleksy Klawek|Aleksym Klawkiem]] założył czasopismo „[[Ruch Biblijny i Liturgiczny]]”, którego był współredaktorem naczelnym<ref>Sylwester Jędrzejewski "Powstanie i rozwój Ruchu Biblijnego i Liturgicznego" w: "Sześćdziesiąt lat Ruchu Biblijnego i Liturgicznego w służbie odnowy biblijnej i liturgicznej w Polsce", wyd. 2007</ref>. W 1949 obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1952 opuścił zakon, ale początkowo pracował jako ksiądz diecezjalny we Wrocławiu, gdzie m.in. wykładał liturgikę w seminarium duchownym, a w latach 1953–1955 był administratorem [[Parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej we Wrocławiu|Parafii Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej we Wrocławiu]]<ref>[http://www.zalesie.archidiecezja.wroc.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=61:1945-1959&catid=23:kronika-parafialna&Itemid=66 Kronika Parafii pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej]</ref>. Następnie opuścił stan kapłański i w 1959 został przeniesiony ''ad statum laicale''. Według badań Sławomira Cenckiewicza, od roku 1953 był agentem Departamentu V [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego]], o nieustalonym dotąd pseudonimie i zakresie współpracy.

W latach 60. został pracownikiem [[Urząd do Spraw Wyznań|Urzędu do spraw Wyznań]]<ref>Dominik Zamiatała "Zakony męskie w polityce władz komunistycznych w Polsce w latach 1945–1989, wyd. LTW, Łomianki 2011, str. 52</ref>. Pod pseudonimem "Jan Wnuk" opublikował cztery książki o przebiegu [[sobór watykański II|soboru watykańskiego II]], krytykowane w kręgach kościelnych jako fałszywie przedstawiające sytuację Kościoła i stanowisko polskiego Episkopatu. Przypisywano mu też błędnie autorstwo memoriału „Do Ojców Soboru. Memoriał o niektórych aspektach kultu maryjnego w Polsce”, za pomocą którego władze PRL chciały w czasie soboru zdyskredytować poglądy kard. [[Stefan Wyszyński|Stefana Wyszyńskiego]]<ref>[[Sławomir Cenckiewicz]], "Sprawa antymaryjnego memoriału, czyli o tym jak bezpieka "uczestniczyła" w Soborze Watykańskim II" w: tegoż "Oczami bezpieki", [[Arcana (wydawnictwo)|wyd. Arcana]], Kraków 2004</ref>.

W latach 70. i 80. pracował w [[Instytut Filozofii i Socjologii PAN|Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk]]. W 1975 [[Habilitacja|habilitował się]] na podstawie książki ''Język a kult. Funkcja i struktura języka sakralnego''<ref>"Nauka polska", Tom 23, wyd. Warszawa 1975</ref>. Opublikował wiele naukowych prac religioznawczych, z których najbardziej popularne to ''Świat mnichów i zakonów'' (1972) i ''Poczet papieży'' (1985). Był także tłumaczem ''Traktatu o historii religii'' [[Mircea Eliade|Mircei Eliadego]] (1966).

Od 1978 pracował równocześnie w Departamencie IV [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (PRL)|Ministerstwa Spraw Wewnętrznych]], a służbę zakończył w 1985 w stopniu majora.

== Publikacje ==
* ''Mszał niedzielny i świąteczny'' (1954)
* ''Liturgika'' (1955)
* ''Sobór Powszechny Jana XXIII'' (1962)
* ''Quo vadis, Ecclesia?'' (1963) pod pseudonimem Jan Wnuk
* ''Vaticanum II: Episkopat Polski na Soborze Watykańskim '' (1964) pod pseudonimem Jan Wnuk
* ''W fazie decyzji i rozstrzygnięć: III sesja Vaticanum II'' (1965)  pod pseudonimem Jan Wnuk
* ''Finale soboru i Episkopat Polski'' (1966) pod pseudonimem Jan Wnuk
* ''Świeccy w Kościele'' (1965)
* ''Reformatorzy chrześcijaństwa'' (1970)
* ''Świat mnichów i zakonów'' (1972)
* ''Język a kult. Funkcja i struktura języka sakralnego'' (1973)
* ''Dramat a kult'' (1977), [[Wydawnictwo Iskry|Iskry]], ss. 192, wyd. I; (1987) Krajowa Agencja Wydawnicza, ss. 176, wyd. II {{ISBN|83-03-01804-3}}
* ''Chrześcijaństwo średniowieczne XI–XV wiek'', [[Krajowa Agencja Wydawnicza]], [[Warszawa]] [[1985]], ss. 212, {{ISBN|83-03-01020-4}}
* ''Katolicyzm nowożytny XV–XX wiek'' (1985)
* ''Wczesne chrześcijaństwo I–X wiek'' (1985)
* ''Poczet papieży'' (1985), [[Krajowa Agencja Wydawnicza]], {{ISBN|83-03-01013-1}}
* ''Chrześcijaństwo'' (1988)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Encyklopedia katolicka, t. 9, wyd. Lublin 2002, str. 1092 (tam błędna data zgonu)
{{Wikicytaty|Jana Wierusza-Kowalskiego|Jan Wierusz Kowalski}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kowalski-Wierusz, Jan}}
[[Kategoria:Funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego]]
[[Kategoria:Polscy prezbiterzy benedyktyńscy]]
[[Kategoria:Polscy byli duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Polscy religioznawcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1912]]
[[Kategoria:Urzędnicy Urzędu do Spraw Wyznań]]
[[Kategoria:Zmarli w 2000]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Fryburgu]]

title: Jan Wierusz-KowalskiJan Kanty Wierusz-Kowalski

Data i miejsce urodzenia: 19 sierpnia 1912 · Fryburg

Data i miejsce śmierci: 26 sierpnia 2000 · Warszawa

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: benedyktyni


text:
# Wiesław Mułenko
Wiesław Józef Mułenko (ur. 18 maja 1954 w Hajnówce) – polski mykolog, profesor nauk biologicznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

## Życiorys
W 1977 ukończył studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. KEN w Krakowie. Doktoryzował się w 1986 na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie na podstawie rozprawy zatytułowanej Mikroskopowe grzyby fitopatogeniczne Pojezierza Łęcz.-Włodawskiego, której promotorem był prof. Bogusław Sałata. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1999 na UMCS w oparciu o pracę Mikroskopowe grzyby fitopatogeniczne w strukturze naturalnych zbiorowisk leśnych. Tytuł naukowy profesora nauk biologicznych otrzymał 7 października 2010.
Od 1977 zawodowo związany z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, na którym doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego (2016). W latach 2005–2011 był dyrektorem Instytutu Biologii UMCS, następnie został dyrektorem Instytutu Biologii i Biochemii na Wydziale Biologii i Biotechnologii. W latach 1999–2005 kierował Zakładem Botaniki Ogólnej, w 2005 został kierownikiem Zakładu Botaniki i Mykologii.
Specjalizuje się w mykologii. Opublikował ok. 200 prac z tego zakresu, w tym ponad 100 artykułów naukowych; wypromował dwóch doktorów nauk biologicznych. Został członkiem Komitetu Botaniki PAN, Komitetu Ochrony Przyrody PAN, rady naukowej Instytutu Botaniki PAN i Lubelskiego Towarzystwa Naukowego. Jest jednym z autorów pracy Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski.
Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2011).

title: Wiesław Mułenko

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Wiesław Mułenko
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 18 maja 1954
 |miejsce urodzenia         = [[Hajnówka]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = biologicznych
 |specjalność               = [[mykologia]]
 |almamater                 = [[Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie|Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. KEN w Krakowie]]
 |doktorat data             = 1986
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]]
 |habilitacja data          = 1999
 |habilitacja uczelnia      = [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]]
 |profesura data            = 7 października 2010
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]]
 |stanowisko1               = [[profesor|profesor zwyczajny]]
 |odznaczenia               = {{order|MKEN}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Wiesław Józef Mułenko''' (ur. 18 maja 1954 w [[Hajnówka|Hajnówce]]<ref name=zknp>{{Cytuj książkę | autor = Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska | tytuł = Złota księga nauk przyrodniczych 2017 | wydanie = 2 | wydawca = Wydawnictwo Helion | miejsce = Gliwice | rok = 2017 | strony = 318 | isbn = 978-83-942601-7-0}}</ref>) – polski [[mykologia|mykolog]], [[tytuł profesora|profesor]] [[nauki biologiczne|nauk biologicznych]], [[profesor|profesor zwyczajny]] [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]].

== Życiorys ==
W 1977 ukończył studia w [[Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie|Wyższej Szkole Pedagogicznej im. KEN w Krakowie]]{{r|zknp}}. [[doktor|Doktoryzował się]] w 1986 na [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]] na podstawie rozprawy zatytułowanej ''Mikroskopowe grzyby fitopatogeniczne Pojezierza Łęcz.-Włodawskiego'', której promotorem był prof. [[Bogusław Sałata]]. Stopień naukowy [[habilitacja|doktora habilitowanego]] uzyskał w 1999 na UMCS w oparciu o pracę ''Mikroskopowe grzyby fitopatogeniczne w strukturze naturalnych zbiorowisk leśnych''. [[Tytuł profesora|Tytuł naukowy profesora]] nauk biologicznych otrzymał 7 października 2010<ref name=ln>{{ludzie nauki|34394|osoba=prof. dr hab. Wiesław Józef Mułenko|data dostępu=2018-08-26}}</ref>.

Od 1977 zawodowo związany z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie<ref name=umcs>{{Cytuj stronę | url = https://www.umcs.pl/pl/addres-book-employee,1898,pl.html | tytuł = Prof. dr hab. Wiesław Mułenko | opublikowany = umcs.pl | data dostępu = 2018-08-26}}</ref>, na którym doszedł do stanowiska [[profesor|profesora zwyczajnego]] (2016). W latach 2005–2011 był dyrektorem Instytutu Biologii UMCS, następnie został dyrektorem Instytutu Biologii i Biochemii na [[Wydział Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej|Wydziale Biologii i Biotechnologii]]. W latach 1999–2005 kierował Zakładem Botaniki Ogólnej, w 2005 został kierownikiem Zakładu Botaniki i Mykologii{{r|zknp}}.

Specjalizuje się w [[mykologia|mykologii]]. Opublikował ok. 200 prac z tego zakresu, w tym ponad 100 artykułów naukowych{{r|umcs}}; wypromował dwóch doktorów nauk biologicznych{{r|ln}}. Został członkiem Komitetu Botaniki [[Polska Akademia Nauk|PAN]], Komitetu Ochrony Przyrody PAN, rady naukowej [[Instytut Botaniki im. Władysława Szafera Polskiej Akademii Nauk|Instytutu Botaniki PAN]] i Lubelskiego Towarzystwa Naukowego{{r|zknp}}. Jest jednym z autorów pracy ''[[Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski]]''<ref name=mikro>Wiesław Mułenko, [[Tomasz Majewski (mykolog)|Tomasz Majewski]], [[Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska]], ''A preliminary checklist of micromycetes in Poland. [[Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski]]'', Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, {{ISBN|978-83-89648-75-4 }}</ref>.

Odznaczony [[Medal Komisji Edukacji Narodowej|Medalem Komisji Edukacji Narodowej]] (2011){{r|zknp}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mułenko, Wiesław}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Botaniki PAN]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Ochrony Przyrody PAN]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Hajnówce]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej]]
[[Kategoria:Polscy mykolodzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1954]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej]]

title: Wiesław Mułenko

Data i miejsce urodzenia: 18 maja 1954 · Hajnówka

Doktorat: 1986 · Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

Habilitacja: 1999 · Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

Profesura: 7 października 2010

Stanowisko: profesor zwyczajny


text:
# Meus
Meus – wielkanocny zwyczaj praktykowany w Wielką Niedzielę w Wielopolu Skrzyńskim w województwie podkarpackim.
Zwyczaj pochodzi z XVII wieku. Według legendy tradycja meusu nawiązuje do powrotu króla Jana III Sobieskiego spod Wiednia, który miał ofiarować mieszkańcom Wielopola zdobyty bęben turecki. W Wielką Sobotę o północy straż Grobu Pańskiego przy wtórze bębna obchodzi dookoła kościół, a następnie udaje się do wsi budząc mieszkańców na mszę rezurekcyjną. Właściwy pochód rozpoczyna się w środku dnia w Niedzielę Wielkanocną. Pochód rozpoczyna się spod kościoła; towarzyszy mu bicie w bęben. Następnie przechodzi pod znajdującą się w Wielopolu figurę św. Jana Nepomucena, pochód kończy się na cmentarzu cholerycznym. Wykonywane są tam pieśni religijne za zmarłych, zgodnie z tradycją każdy uczestnik pochodu powinien uderzyć w bęben. Dźwięk bicia w bęben ma symbolizować odgłos pękania skał i trzęsienia ziemi w czasie zmartwychwstania.

title: Meus

wikitext:
'''Meus''' – wielkanocny zwyczaj praktykowany w [[Wielka Niedziela|Wielką Niedzielę]] w [[Wielopole Skrzyńskie|Wielopolu Skrzyńskim]] w [[Województwo podkarpackie|województwie podkarpackim]].

Zwyczaj pochodzi z XVII wieku. Według legendy tradycja meusu nawiązuje do powrotu króla [[Jan III Sobieski|Jana III Sobieskiego]] spod [[Bitwa pod Wiedniem|Wiednia]], który miał ofiarować mieszkańcom Wielopola zdobyty [[Taraban|bęben turecki]]. W Wielką Sobotę o północy straż Grobu Pańskiego przy wtórze bębna obchodzi dookoła kościół, a następnie udaje się do wsi budząc mieszkańców na [[Rezurekcja|mszę rezurekcyjną]]. Właściwy pochód rozpoczyna się w środku dnia w Niedzielę Wielkanocną. Pochód rozpoczyna się spod kościoła; towarzyszy mu bicie w bęben. Następnie przechodzi pod znajdującą się w Wielopolu figurę [[Jan Nepomucen|św. Jana Nepomucena]], pochód kończy się na cmentarzu [[Cholera|cholerycznym]]<ref>{{Cytuj |autor = nad1r |tytuł = MEUS - 2019 |data dostępu = 2023-04-05 |opublikowany = Gmina Wielopole Skrzyńskie |url = https://wielopole.eu/wielopole-skrzynskie/artykul/meus-2019/388/ |język = pl-PL}}</ref>. Wykonywane są tam pieśni religijne za zmarłych<ref>{{Cytuj |tytuł = Meus w Wielopolu ma się dobrze. Ponad sto osób maszerowało z bębnem. ZDJĘCIA - Tygodnik Reporter Gazeta - Ropczyce, Sędziszów |data = 2022-04-17 |data dostępu = 2023-04-05 |opublikowany = reportergazeta.pl |url = https://reportergazeta.pl/2022/04/meus-w-wielopolu-ma-sie-dobrze-ponad-sto-osob-maszerowalo-z-bebnem-zdjecia/,%20https://reportergazeta.pl/2022/04/meus-w-wielopolu-ma-sie-dobrze-ponad-sto-osob-maszerowalo-z-bebnem-zdjecia/ |język = pl-PL}}</ref>, zgodnie z tradycją każdy uczestnik pochodu powinien uderzyć w bęben. Dźwięk bicia w bęben ma symbolizować odgłos pękania skał i trzęsienia ziemi w czasie [[Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa|zmartwychwstania]]<ref>{{Cytuj |tytuł = WIELKANOCNE BĘBNIENIE W WIELOPOLU SKRZYŃSKIM |data dostępu = 2023-04-05 |opublikowany = Muzeum Etnograficzne w Rzeszowie |url = https://www.muzeumetnograficzne.rzeszow.pl/2022/03/18/bebnienie-w-wielopolu-skrzynskim/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Zobacz też ==

* [[Tarabanienie]]
* [[barabanienie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Wielkanoc}}
[[Kategoria:Wielopole Skrzyńskie]]
[[Kategoria:Zwyczaje wielkanocne]]