text:
# Las Ketchup
Las Ketchup – hiszpański girlband grający muzykę pop, flamenco i chillout, utworzony w 2002 w Kordobie. Zespół zyskał międzynarodową rozpoznawalność po wydaniu utworu „The Ketchup Song (Aserejé)”.
Nazwa zespołu odnosi się do pseudonimu artystycznego gitarzysty flamenco El Tomate, który od wielu lat nosi ojciec wokalistek, Juan Manuel Muñoz.

## Historia zespołu
W 2006 do składu zespołu dołączyła czwarta siostra, Rocío. W tym samym roku z piosenką „Bloody Mary” girlsband reprezentował Hiszpanię w 51. Konkursie Piosenki Eurowizji w Atenach. W finale konkursu zajęły 21. miejsce. Ich pierwszy album sprzedał się w 12 milionach kopii, ale drugi nie powtórzył już tego sukcesu.

## Skład zespołu
- Pilar Gabriella Muñoz (ur. 10 lipca 1978)
- Lola Sangria Muñoz (ur. 6 maja 1980)
- Lucia Maria Muñoz (ur. 17 kwietnia 1983)
- Rocío Muñoz

## Dyskografia

### Albumy studyjne
- Las Hijas del Tomate (2002)
- Un Blodymary (2006)

### Single
- 2002 – „The Ketchup Song (Aserejé)”
- 2002 – „Kusha las payas”
- 2006 – „Un Bloodymary”

## Nagrody
- 2002 'Ondas awards'
  - Nowy, najlepszy artysta/grupa
- 2003 Billboard Latinos awards
  - Najlepszy pop album z nowej generacji („Las Hijas Del Tomate”)
  - Najbardziej tropikalna piosenka grana w duecie lub w grupie („The Ketchup Song” (Aserejé))
- 2003 Record Fair MIDEM (Cannes)
  - Najlepszy nowy artysta/grupa
- 2003 Amigo Awards
  - Najlepszy nowy zespół
  - Najlepszy nowy artysta
- 2004 Record fair MIDEM (Cannes)
  - Najlepiej sprzedający się album w kraju i w Europie („Las Hijas Del Tomate”)

title: Las Ketchup

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Las Ketchup
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = Las Ketchup in 2016.jpg
 |opis zdjęcia     = Las Ketchup (2016)
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    =
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{państwo|ESP}}
 |gatunek          = [[muzyka pop|pop]], [[flamenco]]
 |aktywność        = 2001–2006, 2016, od 2018
 |wydawnictwo      = [[Warner Music Group|Warner Music]]
 |powiązania       =
 |skład            = Rocío Muñoz
Lucía Muñoz
Lola Muñoz
Pilar Muñoz
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Las Ketchup''' – [[Hiszpanie|hiszpański]] [[girlband]] grający muzykę [[muzyka pop|pop]], [[flamenco]] i [[chillout]], utworzony w 2002 w [[Kordoba|Kordobie]]. Zespół zyskał międzynarodową rozpoznawalność po wydaniu utworu „[[Aserejé|The Ketchup Song (Aserejé)]]”.

Nazwa zespołu odnosi się do [[pseudonim]]u artystycznego gitarzysty [[flamenco]] ''El Tomate'', który od wielu lat nosi ojciec wokalistek, Juan Manuel Muñoz.

== Historia zespołu ==
W 2006 do składu zespołu dołączyła czwarta siostra, Rocío. W tym samym roku z piosenką „Bloody Mary” girlsband reprezentował [[Hiszpania w Konkursie Piosenki Eurowizji|Hiszpanię]] w [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2006|51. Konkursie Piosenki Eurowizji]] w [[Ateny|Atenach]]. W finale konkursu zajęły 21. miejsce. Ich pierwszy album sprzedał się w 12 milionach kopii, ale drugi nie powtórzył już tego sukcesu.

== Skład zespołu ==
* Pilar Gabriella Muñoz (ur. 10 lipca 1978)
* Lola Sangria Muñoz (ur. 6 maja 1980)
* Lucia Maria Muñoz (ur. 17 kwietnia 1983)
* Rocío Muñoz

== Dyskografia ==
=== Albumy studyjne ===
* ''Las Hijas del Tomate'' (2002)
* ''Un Blodymary'' (2006)

=== Single ===
* 2002 – „The Ketchup Song (Aserejé)”
* 2002 – „Kusha las payas”
* 2006 – „Un Bloodymary”

== Nagrody ==
* '''2002 'Ondas awards''''
** Nowy, najlepszy artysta/grupa
* '''2003 Billboard Latinos awards'''
** Najlepszy pop album z nowej generacji („Las Hijas Del Tomate”)
** Najbardziej tropikalna piosenka grana w duecie lub w grupie („The Ketchup Song” (Aserejé))
* '''2003 Record Fair MIDEM (Cannes)'''
** Najlepszy nowy artysta/grupa
* '''2003 Amigo Awards'''
** Najlepszy nowy zespół
** Najlepszy nowy artysta
* '''2004 Record fair MIDEM (Cannes)'''
** Najlepiej sprzedający się album w kraju i w [[Europa|Europie]] („Las Hijas Del Tomate”)

{{Reprezentanci Hiszpanii w Konkursie Piosenki Eurowizji}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Las Ketchup}}
[[Kategoria:Reprezentanci Hiszpanii w Konkursie Piosenki Eurowizji]]
[[Kategoria:Hiszpańskie zespoły popowe]]

title: Las Ketchup

Pochodzenie: Hiszpania

Gatunek: pop, flamenco

Wydawnictwo: Warner Music


text:
# Butadżira
Butadżira – miasto w Etiopii, w regionie Narodów, Narodowości i Ludów Południa. Według danych szacunkowych na rok 2015 liczy 63 800 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Butadżira

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Butadżira
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = ETH
 |1. jednostka administracyjna = [[Region Narodów, Narodowości i Ludów Południa]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2015
 |liczba ludności              = 63 800
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 8°7′0.00″N 38°22′0.00″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Butadżira''' – [[miasto]] w [[Etiopia|Etiopii]], w regionie [[Region Narodów, Narodowości i Ludów Południa|Narodów, Narodowości i Ludów Południa]]. Według danych szacunkowych na rok [[2015]] liczy 63 800 mieszkańców.

[[Kategoria:Miasta w Regionie Narodów, Narodowości i Ludów Południa]]

title: Butadżira

Państwo: Etiopia


text:
# Spółgłoska emfatyczna
Spółgłoska emfatyczna – w gramatyce opisowej języków semickich (i innych afroazjatyckich) spółgłoska zapisywana w transkrypcji literą z kropką pod  spodem, realizowana jako faryngalizowana (w języku arabskim i aramejskim), glottalizowana w językach etiopskich a niekiedy jako welaryzowana. Jednak, jako że do najbardziej rozpowszechnionych języków semickich należą arabski i aramejski, często emfatyczność utożsamia się nieściśle z faryngalizacją.
W języku prasemickim istniało pięć spółgłosek emfatycznych, najprawdopodobniej realizowanych jako glottalizowane:
- zwarta zębowa (ṭ), wymawiana [tʼ]
- szczelinowa lub zwarto-szczelinowa zębowa (ṱ), wymawiana [θʼ] lub [tθʼ]
- szczelinowa lub zwarto-szczelinowa dziąsłowa (ṣ), wymawiana [sʼ] lub [tsʼ]
- szczelinowa lub zwarto-szczelinowa boczna (ṣ́), wymawiana [ɬʼ] lub [tɬʼ]
- zwarta tylnojęzykowa (ḳ) wymawiana [kʼ]

Należy zaznaczyć, że np. w językach kaukaskich, gdzie nie funkcjonuje pojęcie emfatyczności, spotkać można jednocześnie spółgłoski faryngalne, glottalizowane i spółgłoski faryngalno-glottalizowane (na przykład w języku ubychijskim).

title: Spółgłoska emfatyczna

wikitext:
{{dopracować|źródła=2018-06}}
'''Spółgłoska emfatyczna''' – w gramatyce opisowej [[języki semickie|języków semickich]] (i innych [[języki afroazjatyckie|afroazjatyckich]]) spółgłoska zapisywana w transkrypcji literą z kropką pod  spodem, realizowana jako [[faryngalizacja|faryngalizowana]] (w języku arabskim i [[język aramejski|aramejskim]]), [[Spółgłoska glottalizowana|glottalizowana]] w [[języki etiopskie|językach etiopskich]] a niekiedy jako [[welaryzacja|welaryzowana]]. Jednak, jako że do najbardziej rozpowszechnionych języków semickich należą arabski i aramejski, często emfatyczność utożsamia się nieściśle z faryngalizacją.

W [[język prasemicki|języku prasemickim]] istniało pięć spółgłosek emfatycznych, najprawdopodobniej realizowanych jako glottalizowane:
* zwarta zębowa ({{unicode|ṭ}}), wymawiana [{{IPA|tʼ}}]
* szczelinowa lub zwarto-szczelinowa zębowa ({{unicode|ṱ}}), wymawiana [{{IPA|θʼ}}] lub [{{IPA|tθʼ}}]
* szczelinowa lub zwarto-szczelinowa dziąsłowa ({{unicode|ṣ}}), wymawiana [{{IPA|sʼ}}] lub [{{IPA|tsʼ}}]
* szczelinowa lub zwarto-szczelinowa boczna ({{unicode|ṣ́}}), wymawiana [{{IPA|ɬʼ}}] lub [{{IPA|tɬʼ}}]
* zwarta tylnojęzykowa ({{unicode|ḳ}}) wymawiana [{{IPA|kʼ}}]

Należy zaznaczyć, że np. w [[języki kaukaskie|językach kaukaskich]], gdzie nie funkcjonuje pojęcie emfatyczności, spotkać można jednocześnie spółgłoski faryngalne, [[spółgłoska glottalizowana|glottalizowane]] i spółgłoski faryngalno-glottalizowane (na przykład w [[Język ubyski|języku ubychijskim]]).

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Spółgłoski]]
[[Kategoria:Regionalne zjawiska fonetyczne]]


text:
# Plan Trumpa
Plan Trumpa, właśc. Pokój do dobrobytu: wizja polepszenia życia narodu palestyńskiego i izraelskiego – propozycja administracji Donalda Trumpa z wyraźnym zamiarem rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Donald Trump oficjalnie zaprezentował plan na konferencji prasowej w Białym Domu 28 stycznia 2020 r. Wraz z premierem Izraela Binjaminem Netanjahu; Przedstawiciele palestyńscy nie zostali zaproszeni. Autorem planu jest zespół kierowany przez zięcia Trumpa, starszego doradcy prezydenta Stanów Zjednoczonych Jareda Kushnera. Plan daje Palestyńczykom około 70% Zachodniego Brzegu. Amerykański prezydent przedstawił proponowaną mapę państw izraelskiego i palestyńskiego. Zgodnie z planem, który ma 80 stron, terytoria palestyńskie miałyby zostać powiększone dwukrotnie, ale Izrael uzyskałby suwerenność nad żydowskimi osiedlami na Zachodnim Brzegu Jordanu. Projekt zakłada też zamrożenie na cztery lata żydowskiego osadnictwa na palestyńskich terenach administrowanych przez Izrael.

## Reakcje międzynarodowe
Arabia Saudyjska, Jordania, Katar i ZEA wyraziły poparcie dla planu pokojowego Donalda Trumpa, który przewiduje stworzenie suwerennego, ale zdemilitaryzowanego państwa palestyńskiego. Podkreślają jednak, że Izrael musi wycofać się z ziem okupowanych od 1967 roku.
Wspierana przez Iran libańska organizacja Hezbollah odrzuciła ogłoszony przez prezydenta USA plan pokojowy dla Bliskiego Wschodu i określiła go jako środek do zniszczenia praw Palestyńczyków. Oskarżyła także państwa arabskie o udział w „umowie wstydu”. Przeciwne założeniom planu są także władze Iranu. Plan Trumpa odrzuciła także Turcja, która określiła go jako próbę kradzieży ziem palestyńskich i zabicia perspektyw ustanowienia państwa palestyńskiego u boku Izraela.

title: Plan Trumpa

wikitext:
[[Plik:Trump_Peace_Plan_(cropped).jpg|mały|Planowany zasięg państwa palestyńskiego]]
[[Plik:Trump's The Deal of the Century Map.svg|mały|Plan Trumpa i granice z lat 1947, 1949 i 1967]]
'''Plan Trumpa''', właśc. '''Pokój do dobrobytu: wizja polepszenia życia narodu palestyńskiego i izraelskiego''' – propozycja administracji [[Donald Trump|Donalda Trumpa]] z wyraźnym zamiarem rozwiązania [[Konflikt izraelsko-palestyński|konfliktu izraelsko-palestyńskiego]]<ref>{{Cytuj |autor = Tucker Higgins |tytuł = Trump’s Middle East peace plan calls for two states, with Palestinian capital in east Jerusalem |data = 2020-01-28 |data dostępu = 2020-01-29 |opublikowany = CNBC |url = https://www.cnbc.com/2020/01/28/trump-plan-calls-for-palestinian-state-with-capital-in-east-jerusalem.html |język = en}}</ref>. Donald Trump oficjalnie zaprezentował plan na konferencji prasowej w [[Biały Dom|Białym Domu]] 28 stycznia 2020 r. Wraz z [[Premierzy Izraela|premierem Izraela]] [[Binjamin Netanjahu|Binjaminem Netanjahu]]; Przedstawiciele palestyńscy nie zostali zaproszeni. Autorem planu jest zespół kierowany przez zięcia Trumpa, starszego doradcy prezydenta Stanów Zjednoczonych [[Jared Kushner|Jareda Kushnera]]. Plan daje Palestyńczykom około 70% [[Zachodni Brzeg|Zachodniego Brzegu]]. Amerykański prezydent przedstawił proponowaną mapę państw izraelskiego i palestyńskiego. Zgodnie z planem, który ma 80 stron, terytoria palestyńskie miałyby zostać powiększone dwukrotnie, ale Izrael uzyskałby suwerenność nad [[Osiedla żydowskie|żydowskimi osiedlami]] na Zachodnim Brzegu Jordanu. Projekt zakłada też zamrożenie na cztery lata żydowskiego osadnictwa na palestyńskich terenach administrowanych przez Izrael.

== Reakcje międzynarodowe ==
[[Arabia Saudyjska]], [[Jordania]], [[Katar]] i ZEA wyraziły poparcie dla planu pokojowego Donalda Trumpa, który przewiduje stworzenie suwerennego, ale zdemilitaryzowanego państwa palestyńskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Trump ogłosił plan pokojowy dla Bliskiego Wschodu |data dostępu = 2020-01-29 |opublikowany = TVN24 |url = https://tvn24.pl/swiat/donald-trump-oglosil-plan-pokojowy-dla-bliskiego-wschodu-3483266}}</ref>. Podkreślają jednak, że Izrael musi wycofać się z ziem okupowanych od 1967 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Kraje arabskie poparły bliskowschodni plan pokojowy Trumpa |data dostępu = 2020-01-29 |opublikowany = rmf24.pl |url = https://www.rmf24.pl/fakty/swiat/news-kraje-arabskie-poparly-bliskowschodni-plan-pokojowy-trumpa,nId,4296180 |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Liga Arabska „uważnie analizuje amerykańską wizję” |data dostępu = 2020-01-29 |opublikowany = TVN24 |url = https://tvn24.pl/swiat/plan-pokojowy-trumpa-arabia-saudyjska-katar-zae-i-jordania-popieraja-ale-stawiaja-warunek-3542699}}</ref>.

Wspierana przez Iran libańska organizacja [[Hezbollah]] odrzuciła ogłoszony przez prezydenta USA plan pokojowy dla Bliskiego Wschodu i określiła go jako środek do zniszczenia praw Palestyńczyków. Oskarżyła także państwa arabskie o udział w „umowie wstydu”. Przeciwne założeniom planu są także władze [[Iran]]u. Plan Trumpa odrzuciła także [[Turcja]], która określiła go jako próbę kradzieży ziem palestyńskich i zabicia perspektyw ustanowienia państwa palestyńskiego u boku Izraela<ref>{{Cytuj |tytuł = Hezbollah, Iran i Turcja odrzucają plan pokojowy USA dla Bliskiego Wschodu |data dostępu = 2020-01-29 |opublikowany = tvp.info |url = http://www.tvp.info/46399911/hezbollah-iran-i-turcja-odrzucaja-plan-pokojowy-usa-dla-bliskiego-wschodu |język = pl}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Plan Reagana]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Dokumenty, umowy i porozumienia izraelsko-arabskie}}

[[Kategoria:Proces pokojowy na Bliskim Wschodzie]]
[[Kategoria:Prezydentura Donalda Trumpa]]
[[Kategoria:2020 w Izraelu]]
[[Kategoria:2020 w Stanach Zjednoczonych]]
[[Kategoria:2020 w Palestynie]]


text:
# Marjan Šarec
Marjan Šarec (ur. 2 grudnia 1977 w Lublanie) – słoweński polityk, dziennikarz, komik i samorządowiec, burmistrz Kamnika (2010–2018), kandydat na urząd prezydenta Słowenii, poseł do Zgromadzenia Państwowego, założyciel i lider partii Lista Marjana Šarca, w latach 2018–2020 premier Słowenii, od 2022 do 2024 minister obrony, deputowany do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

## Życiorys
W 1996 ukończył szkołę średnią w Lublanie, a w 2001 studia aktorskie w stołecznej Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji (AGRFT). Został dziennikarzem publicznego nadawcy Radiotelevizija Slovenija. Zajął się później działalnością satyryczną, zyskał popularność dzięki występom radiowym, w których parodiował m.in. słoweńskich polityków. Imitował takie osoby jak Janez Drnovšek, Karl Erjavec, Anton Rop, Jelko Kacin czy Janez Janša. Wcielał się też w fikcyjną postać Ivana Serpentinška.
W 2010 został wybrany na urząd burmistrza Kamnika. W 2014 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. Przez pewien czas działał w ugrupowaniu Pozytywna Słowenia.
W maju 2017 ogłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich przewidzianych na październik tegoż roku. Zarejestrował ją dzięki zebraniu 3000 podpisów słoweńskich obywateli. W pierwszej turze głosowania z 22 października otrzymał 24,76% głosów, zajmując 2. miejsce wśród 9 kandydatów. Przeszedł tym samym do drugiej tury wyborów z ubiegającym się o reelekcję Borutem Pahorem, który dostał 47,21% głosów. W głosowaniu z 12 listopada 2017 otrzymał 46,91% głosów, przegrywając ze swoim konkurentem.
W czerwcu 2018 wystartował ze swoim ugrupowaniem pod nazwą Lista Marjana Šarca w wyborach parlamentarnych. LMŠ zajęła drugie miejsce i uzyskała 13 mandatów, z których jeden przypadł jej liderowi, który zrezygnował następnie z funkcji burmistrza. W sierpniu 2018 posłowie pięciu ugrupowań centrowych i centrolewicowych (LMŠ, SD, SMC, DeSUS i SAB) wysunęli jego kandydaturę na urząd premiera. 17 sierpnia parlament większością 55 głosów desygnował go na urząd premiera, rozpoczynając tym samym formalną procedurę stworzenia rządu; kandydatura uzyskała wówczas także poparcie partii Lewica oraz posłów mniejszości narodowych. 13 września Zgromadzenie Państwowe głosami 45 posłów zatwierdziło skład jego mniejszościowego rządu, co zakończyło procedurę powołania gabinetu.
27 stycznia 2020, na skutek kryzysu rządowego wywołanego projektowaną reformą systemu opieki zdrowotnej i rezygnacją ministra finansów Andreja Bertoncelja, Marjan Šarec podał się do dymisji. Zakończył urzędowanie 13 marca 2020, gdy nowa parlamentarna koalicja powołała trzeci rząd Janeza Janšy. W wyborach w 2022 jego ugrupowanie nie przekroczyło wyborczego progu. W czerwcu 2022 z rekomendacji Ruchu Wolności objął funkcję ministra obrony w rządzie Roberta Goloba. W tym samym miesiącu jego ugrupowanie podjęło decyzję o przyłączeniu się do Ruchu Wolności. W 2024 z ramienia tej formacji polityk uzyskał mandat posła do Europarlamentu X kadencji, w konsekwencji w lipcu tegoż roku odszedł z rządu.

title: Marjan Šarec

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Marjan Šarec
 |data urodzenia = 2 grudnia 1977
 |miejsce urodzenia = [[Lublana]]
 |grafika = Marjan Šarec - 52113669487 (cropped).jpg
 |funkcja = [[Premierzy Słowenii|Premier Słowenii]]
 |partia = [[Lista Marjana Šarca]]
 |od = 13 września 2018
 |do = 13 marca 2020
 |poprzednik = [[Miro Cerar]]
 |następca = [[Janez Janša]]
 |quote =
 |commons = Category:Marjan Šarec
}}
'''Marjan Šarec''' (ur. [[2 grudnia]] [[1977]] w [[Lublana|Lublanie]]<ref name="rt">{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/gremvolit2017/kandidati/marjan-sarec-od-imitatorja-do-zupana-in-predsednika/433390|tytuł=Marjan Šarec: Od imitatorja do župana in predsednika?|data=19 września 2017|opublikowany=rtvslo.si|język=sl|data dostępu=2017-10-23}}</ref>) – [[Słowenia|słoweński]] polityk, dziennikarz, komik i samorządowiec, burmistrz [[Kamnik]]a (2010–2018), kandydat na urząd prezydenta Słowenii, poseł do [[Zgromadzenie Państwowe (Słowenia)|Zgromadzenia Państwowego]], założyciel i lider partii [[Lista Marjana Šarca]], w latach 2018–2020 [[Premierzy Słowenii|premier Słowenii]], od 2022 do 2024 minister obrony, [[poseł do Parlamentu Europejskiego|deputowany]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] X kadencji.

== Życiorys ==
W 1996 ukończył szkołę średnią w Lublanie, a w 2001 studia aktorskie w stołecznej [[Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji w Lublanie|Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji]] (AGRFT)<ref name="bio">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20171010094022/http://www.kamnik.si/zupan|tytuł=Župan: Marjan Šarec|opublikowany=kamnik.si|język=sl|data dostępu=2017-10-23}}</ref>. Został dziennikarzem publicznego nadawcy [[Radiotelevizija Slovenija]]. Zajął się później działalnością satyryczną, zyskał popularność dzięki występom radiowym, w których parodiował m.in. słoweńskich polityków. Imitował takie osoby jak [[Janez Drnovšek]], [[Karl Erjavec]], [[Anton Rop]], [[Jelko Kacin]] czy [[Janez Janša]]. Wcielał się też w fikcyjną postać Ivana Serpentinška<ref name="rt" /><ref name="delo" />.

W 2010 został wybrany na urząd burmistrza Kamnika. W 2014 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję<ref name="bio" />. Przez pewien czas działał w ugrupowaniu [[Pozytywna Słowenia]]<ref name="delo">{{Cytuj stronę|url=http://www.delo.si/sobotna/zabavljac-ki-se-je-zresnil.html|tytuł=Portret tedna: Marjan Šarec|data=2 czerwca 2017|opublikowany=delo.si|język=sl|data dostępu=2017-10-23}}</ref>.

W maju 2017 ogłosił swoją kandydaturę w [[wybory prezydenckie w Słowenii w 2017 roku|wyborach prezydenckich]] przewidzianych na październik tegoż roku. Zarejestrował ją dzięki zebraniu 3000 podpisów słoweńskich obywateli<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.delo.si/novice/politika/sarec-zbral-dovolj-podpisov-za-predsednisko-kandidaturo.html|tytuł=Šarec prvi zbral dovolj podpisov za predsedniško kandidaturo|opublikowany=delo.si|data=31 sierpnia 2017|język=sl|data dostępu=2017-10-23}}</ref>. W pierwszej turze głosowania z 22 października otrzymał 24,76% głosów, zajmując 2. miejsce wśród 9 kandydatów. Przeszedł tym samym do drugiej tury wyborów z ubiegającym się o reelekcję [[Borut Pahor|Borutem Pahorem]], który dostał 47,21% głosów<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.delo.si/novice/predsedniske-volitve/pahor-in-sarec-v-drugi-krog.html|tytuł=Pahor in Šarec v drugi krog volitev|data=23 października 2017|opublikowany=delo.si|język=sl|data dostępu=2017-10-23}}</ref><ref name="w2017">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20211121234746/https://www.dvk-rs.si/index.php/si/arhiv-predsednika-rs/volitve-predsednika-rs-leto-2017|tytuł=Volitve predsednika RS – leto 2017|opublikowany=dvk-rs.si|język=sl|data dostępu=2021-11-21}}</ref>. W głosowaniu z 12 listopada 2017 otrzymał 46,91% głosów, przegrywając ze swoim konkurentem<ref name="w2017" /><ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.delo.si/novice/predsedniske-volitve/danes-drugic-na-volisca.html|tytuł=Borut Pahor dobil nov predsedniški mandat|data=12 listopada 2017|opublikowany=delo.si|język=sl|data dostępu=2017-11-12}}</ref>.

W czerwcu 2018 wystartował ze swoim ugrupowaniem pod nazwą [[Lista Marjana Šarca]] w [[wybory parlamentarne w Słowenii w 2018 roku|wyborach parlamentarnych]]. LMŠ zajęła drugie miejsce i uzyskała 13 mandatów, z których jeden przypadł jej liderowi<ref>{{Cytuj stronę|url=https://siol.net/novice/volitve-2018/to-so-poslanci-ki-ste-jih-izvolili-v-drzavni-zbor-seznam-469289|tytuł=To so poslanci, ki ste jih izvolili v državni zbor #seznam|data=4 czerwca 2018|opublikowany=siol.net|język=sl|data dostępu=2018-06-04}}</ref>, który zrezygnował następnie z funkcji burmistrza. W sierpniu 2018 posłowie pięciu ugrupowań centrowych i centrolewicowych (LMŠ, [[Socjaldemokraci (Słowenia)|SD]], [[Partia Nowoczesnego Centrum|SMC]], [[Demokratyczna Partia Emerytów Słowenii|DeSUS]] i [[Partia Alenki Bratušek|SAB]]) wysunęli jego kandydaturę na urząd premiera<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/slovenija/marjan-sarec-tudi-uradno-kandidat-za-predsednika-vlade/462685|tytuł=Marjan Šarec tudi uradno kandidat za predsednika vlade|data=8 sierpnia 2018|opublikowany=rtvslo.si|język=sl|data dostępu=2018-08-14}}</ref>. 17 sierpnia parlament większością 55 głosów desygnował go na urząd premiera, rozpoczynając tym samym formalną procedurę stworzenia rządu; kandydatura uzyskała wówczas także poparcie partii [[Lewica (Słowenia)|Lewica]] oraz posłów mniejszości narodowych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/slovenija/marjan-sarec-je-s-55-glasovi-izvoljen-za-predsednika-vlade/463399|tytuł=Marjan Šarec je s 55 glasovi izvoljen za predsednika vlade|data=17 sierpnia 2018|opublikowany=rtvslo.si|język=sl|data dostępu=2018-08-17}}</ref>. 13 września Zgromadzenie Państwowe głosami 45 posłów zatwierdziło skład jego mniejszościowego rządu, co zakończyło procedurę powołania gabinetu<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/slovenija/marjan-sarec-v-vladni-palaci-ze-prevzel-premierske-posle/465770|tytuł=Marjan Šarec v vladni palači že prevzel premierske posle|data=13 września 2018|opublikowany=rtvslo.si|język=sl|data dostępu=2018-09-13}}</ref>.

27 stycznia 2020, na skutek kryzysu rządowego wywołanego projektowaną reformą systemu opieki zdrowotnej i rezygnacją ministra finansów [[Andrej Bertoncelj|Andreja Bertoncelja]], Marjan Šarec podał się do dymisji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.delo.si/novice/slovenija/financni-minister-andrej-bertoncelj-odstopil-272658.html|tytuł=Odstopil premier Šarec|data=27 stycznia 2020|opublikowany=delo.si|język=sl|data dostępu=2020-01-27}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/slovenija/tudi-sabeder-ze-pred-14-dnevi-sarcu-napovedal-odstop/512760|tytuł=Tudi Šabeder že pred 14 dnevi Šarcu napovedal odstop|data=27 stycznia 2020|opublikowany=rtvslo.si|język=sl|data dostępu=2020-01-27}}</ref>. Zakończył urzędowanie 13 marca 2020, gdy nowa parlamentarna koalicja powołała [[trzeci rząd Janeza Janšy]]. W [[wybory parlamentarne w Słowenii w 2022 roku|wyborach w 2022]] jego ugrupowanie nie przekroczyło wyborczego progu<ref name="w2022">{{Cytuj stronę|url=https://www.24ur.com/novice/volitve/slovenija-odlocila-v-vseh-volilnih-enotah-zmagalo-gibanje-svoboda.html|tytuł=Slovenija odločila: v vseh volilnih enotah zmagalo Gibanje Svoboda|data=25 kwietnia 2022|opublikowany=24ur.com|data dostępu=2022-04-25|język=sl}}</ref>. W czerwcu 2022 z rekomendacji [[Ruch Wolności|Ruchu Wolności]] objął funkcję ministra obrony w [[Rząd Roberta Goloba|rządzie Roberta Goloba]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/slovenija/poslanke-in-poslanci-s-53-glasovi-podpore-potrdili-vladno-ekipo-roberta-goloba/629375|tytuł=DZ s 53 glasovi podpore potrdil vladno ekipo Roberta Goloba, poteka predaja poslov z Janezom Janšo|data=1 czerwca 2022|opublikowany=rtvslo.si|data dostępu=2022-06-01|język=sl}}</ref>. W tym samym miesiącu jego ugrupowanie podjęło decyzję o przyłączeniu się do Ruchu Wolności<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220610095111/https://www.strankalms.si/clanice-in-clani-stranke-lms-sprejeli-sklep-za-pripojitev-stranke-h-gibanju-svoboda/|tytuł=Članice in člani stranke LMŠ sprejeli sklep za pripojitev stranke h Gibanju Svoboda|data=8 czerwca 2022|opublikowany=strankalms.si|data dostępu=2022-07-02|język=sl}}</ref>. W 2024 z ramienia tej formacji polityk uzyskał mandat posła do Europarlamentu X kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.rtvslo.si/evropska-unija/evropske-volitve-2024/deveterica-izbrancev-ki-bo-v-bruslju-zastopala-slovenijo/711227|tytuł=Deveterica izbrancev, ki bo v Bruslju zastopala Slovenijo|data=10 czerwca 2024|opublikowany=rtvslo.si|data dostępu=2024-06-10|język=sl}}</ref>, w konsekwencji w lipcu tegoż roku odszedł z rządu.

== Zobacz też ==
* [[rząd Marjana Šarca]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Premierzy Słowenii}}
{{Rząd Marjana Šarca}}
{{Rząd Roberta Goloba}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Šarec, Marjan}}
[[Kategoria:Absolwenci uczelni w Słowenii]]
[[Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Słowenii]]
[[Kategoria:Politycy Listy Marjana Šarca]]
[[Kategoria:Politycy Pozytywnej Słowenii]]
[[Kategoria:Politycy Ruchu Wolności]]
[[Kategoria:Premierzy Słowenii]]
[[Kategoria:Słoweńscy artyści]]
[[Kategoria:Słoweńscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Słoweńscy ministrowie obrony]]
[[Kategoria:Słoweńscy parlamentarzyści]]
[[Kategoria:Słoweńscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublanie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]
[[Kategoria:Słoweńscy burmistrzowie]]

title: Marjan Šarec

Data i miejsce urodzenia: 2 grudnia 1977 · Lublana

Okres: od 13 września 2018 · do 13 marca 2020

Przynależność polityczna: Lista Marjana Šarca

Poprzednik: Miro Cerar

Następca: Janez Janša


text:
# Elisabeth Lupka
Elisabeth Lupka (ur. 27 października 1902, zm. 8 stycznia 1949) – niemiecka nadzorczyni SS (SS-Aufseherin) w nazistowskich obozach koncentracyjnych Ravensbrück (KL) i Auschwitz-Birkenau oraz zbrodniarka wojenna. Była ostatnią kobietą skazaną na karę śmierci w Polsce.

## Życiorys
Urodziła się w niemieckiej miejscowości Klein-Dammer. Wyszła za mąż w 1934, nie miała dzieci i wkrótce się rozwiodła. W 1937 przeprowadziła się do Berlina, gdzie rozpoczęła pracę jako robotnica w fabryce samolotów. W 1942 Lupka porzuciła tę pracę i przeszła w obozie Ravensbrück szkolenie na nadzorczynię SS. Następnie została SS-Aufseherin i kierowała kilkoma grupami roboczymi więźniarek w tym obozie.
1 marca 1943 Lupka została przeniesiona do Auschwitz-Birkenau, gdzie pełniła służbę jako SS-Aufseherin na odcinku kobiecym w Brzezince. Miała związek bezpośrednio z zabijaniem w tzw. łaźni i komorze dezynfekcyjnej. Była jedną z tych nadzorczyń, które najczęściej dokonywały selekcji do komór gazowych. W obozie znana była z okrucieństwa, zwłaszcza uwielbiała katować więźniarki biczem. Lupka pozostała w Birkenau do likwidacji obozu w styczniu 1945 i pełniła funkcję strażniczki podczas marszu śmierci z Auschwitz do Wodzisławia Śląskiego (niem. Loslau). Następnie powróciła do Ravensbrück, gdzie ponownie wykazywała się sadyzmem jako nadzorczyni SS.
6 czerwca 1945 Lupka została aresztowana przez aliantów i następnie przekazana władzom polskim. Jej proces przed Sądem Okręgowym w Krakowie rozpoczął się 6 lipca 1948 po długim śledztwie. Za udział w selekcjach i maltretowanie więźniarek Lupka została skazana na karę śmierci. Wyrok wykonano przez powieszenie 8 stycznia 1949 o godzinie 7:05 w więzieniu Montelupich w Krakowie. Zwłoki jej przekazano do celów edukacyjnych Uniwersytetowi Jagiellońskiemu.

title: Elisabeth Lupka

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Elisabeth Lupka
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     =
 |stopień             = [[SS-Aufseherin]]
 |data urodzenia      = 27 października 1902
 |miejsce urodzenia   = [[Dąbrówka Mała (województwo lubuskie)|Klein-Dammer]]
 |data śmierci        = 8 stycznia 1949
 |miejsce śmierci     = [[Kraków]]
 |lata służby         = 1942–1945
 |siły zbrojne        = [[Plik:Flag Schutzstaffel.svg|22px|SS]] [[Schutzstaffel]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = członek załogi [[Ravensbrück (KL)|Ravensbrück]] [[Auschwitz-Birkenau]]
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Elisabeth Lupka''' (ur. [[27 października]] [[1902]], zm. [[8 stycznia]] [[1949]]) – [[Niemcy|niemiecka]] nadzorczyni SS ([[SS-Aufseherin]]) w [[Obozy niemieckie (1933–1945)|nazistowskich obozach koncentracyjnych]] [[Ravensbrück (KL)]] i [[Auschwitz-Birkenau]] oraz [[zbrodnia wojenna|zbrodniarka wojenna]]. Była ostatnią kobietą skazaną na karę śmierci w Polsce.

== Życiorys ==
Urodziła się w [[Niemcy|niemieckiej]] miejscowości [[Dąbrówka Mała (województwo lubuskie)|Klein-Dammer]]. Wyszła za mąż w 1934, nie miała dzieci i wkrótce się rozwiodła. W 1937 przeprowadziła się do [[Berlin]]a, gdzie rozpoczęła pracę jako robotnica w fabryce samolotów. W 1942 Lupka porzuciła tę pracę i przeszła w obozie [[Ravensbrück (KL)|Ravensbrück]] szkolenie na [[SS-Aufseherin|nadzorczynię SS]]<ref name="Lupka">{{Cytuj stronę |url = https://wydarzenia.interia.pl/tylko-u-nas/news-nazistowskie-zbrodniarki-wojenne-jak-staly-sie-bestiami,nId,881756 |tytuł = Nazistowskie zbrodniarki wojenne: Jak stały się bestiami? |opublikowany = wydarzenia.interia.pl |data = 2010-06-15 |język = pl |data dostępu = 2022-06-07 |archiwum = https://web.archive.org/web/20220607133334/https://wydarzenia.interia.pl/tylko-u-nas/news-nazistowskie-zbrodniarki-wojenne-jak-staly-sie-bestiami,nId,881756 |zarchiwizowano = 2022-06-07}}</ref>. Następnie została SS-Aufseherin i kierowała kilkoma grupami roboczymi więźniarek w tym obozie.

1 marca 1943 Lupka została przeniesiona do [[Auschwitz-Birkenau]], gdzie pełniła służbę jako SS-Aufseherin na odcinku kobiecym w Brzezince. Miała związek bezpośrednio z zabijaniem w tzw. łaźni i komorze dezynfekcyjnej. Była jedną z tych [[SS-Aufseherin|nadzorczyń]], które najczęściej dokonywały selekcji do [[Komora gazowa|komór gazowych]]. W obozie znana była z okrucieństwa, zwłaszcza uwielbiała katować więźniarki biczem. Lupka pozostała w Birkenau do likwidacji obozu w styczniu 1945 i pełniła funkcję [[SS-Aufseherin|strażniczki]] podczas [[marsz śmierci|marszu śmierci]] z Auschwitz do [[Wodzisław Śląski|Wodzisławia Śląskiego]] ([[Język niemiecki|niem.]] Loslau). Następnie powróciła do Ravensbrück, gdzie ponownie wykazywała się sadyzmem jako [[SS-Aufseherin|nadzorczyni SS]]<ref name="Lupka" />.

6 czerwca 1945 Lupka została aresztowana przez [[Alianci (II wojna światowa)|aliantów]] i następnie przekazana władzom [[Polska|polskim]]. Jej [[Procesy załogi Auschwitz-Birkenau przed sądami polskimi|proces]] przed Sądem Okręgowym w [[Kraków|Krakowie]] rozpoczął się 6 lipca 1948 po długim śledztwie. Za udział w selekcjach i maltretowanie więźniarek Lupka została skazana na [[kara śmierci|karę śmierci]]. Wyrok wykonano przez [[powieszenie]] 8 stycznia 1949 o godzinie 7:05 w [[Więzienie Montelupich|więzieniu Montelupich]] w Krakowie. Zwłoki jej przekazano do celów edukacyjnych [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytetowi Jagiellońskiemu]]<ref name="Lupka" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://rowdiva.com/lupka.html Zdjęcie Elisabeth Lupka]

{{SORTUJ:Lupka, Elisabeth}}
[[Kategoria:Nadzorczynie SS]]
[[Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej]]
[[Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce Ludowej]]
[[Kategoria:Personel Auschwitz-Birkenau]]
[[Kategoria:Personel Ravensbrück]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1902]]
[[Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Polsce]]
[[Kategoria:Zmarli w 1949]]
[[Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy straceni przez powieszenie]]

title: Elisabeth Lupka

Data i miejsce urodzenia: 27 października 1902 · Klein-Dammer

Data i miejsce śmierci: 8 stycznia 1949 · Kraków

Formacja: Schutzstaffel

Stanowiska: członek załogi Ravensbrück Auschwitz-Birkenau


text:
# Alpinia oxyphylla
Alpinia oxyphylla – gatunek rośliny z rodziny imbirowatych. Pochodzi z ciepłych, południowych rejonów Chin, poza zastosowaniem kulinarnym, może być stosowana w postaci nalewki jako specyfik wzmacniający układ trawienny, nerki i pęcherz moczowy, a także jako doskonały środek przeciwbiegunkowy.

title: Alpinia oxyphylla

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Alpinia oxyphylla
 |grafika              = Alpinia oxyphylla01.JPG
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[liliopodobne]] <small>(≡ [[jednoliścienne]])</small>
 |rząd                 = [[imbirowce]]
 |rodzina              = [[imbirowate]]
 |rodzaj               = [[Alpinia (roślina)|alpinia]]
 |gatunek              = Alpinia oxyphylla
 |nazwa łacińska       = Alpinia oxyphylla
 |autor                = Miq.
 |cytat                =
 |synonimy             =
 |wikispecies          = Alpinia oxyphylla
 |commons              = Category:Alpinia oxyphylla
}}
'''''Alpinia oxyphylla''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny z rodziny [[imbirowate|imbirowatych]]. Pochodzi z ciepłych, południowych rejonów [[Chiny|Chin]], poza zastosowaniem kulinarnym, może być stosowana w postaci nalewki jako specyfik wzmacniający [[układ trawienny]], [[nerki]] i [[pęcherz moczowy]], a także jako doskonały [[środek przeciwbiegunkowy]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2009-06-18}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Imbirowate]]

title: Alpinia oxyphylla

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd: imbirowce

Rodzina: imbirowate

Rodzaj: alpinia

Gatunek: Alpinia oxyphylla


text:
# Neocordulia carlochagasi
Neocordulia carlochagasi – gatunek ważki z rodziny Synthemistidae. Występuje na terenie Ameryki Południowej; stwierdzony w stanach Minas Gerais, Rio de Janeiro i São Paulo w południowo-wschodniej Brazylii.

title: Neocordulia carlochagasi

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Neocordulia carlochagasi''
 |TSN                    = 593075
 |zoolog                 = Santos, 1967
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[ważki różnoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Libelluloidea]]
 |rodzina                = [[Synthemistidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Neocordulia]]''
 |gatunek                = ''Neocordulia carlochagasi''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = DD
 |IUCN id                = 139166017
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Neocordulia carlochagasi''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Synthemistidae]]{{r|Checklist}}. Występuje na terenie [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]]; stwierdzony w stanach [[Minas Gerais]], [[Rio de Janeiro (stan)|Rio de Janeiro]] i [[São Paulo (stan)|São Paulo]] w południowo-wschodniej [[Brazylia|Brazylii]]{{r|iucn}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Checklist">{{Cytuj stronę | url = https://www2.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list2/ | tytuł = World Odonata List | autor = D. Paulson, M. Schorr & C. Deliry | data = 2022-05-26 | język = en | data dostępu = 2022-06-01}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Neocordulia]]
[[Kategoria:Ważki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1967 roku]]

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina: Libelluloidea

Rodzina: Synthemistidae

Rodzaj: Neocordulia

Gatunek: Neocordulia carlochagasi


text:
# Papirus 50
Papirus 50 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{50}} – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III lub IV wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich, tekst był dwukrotnie publikowany. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

## Opis
Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem Dziejów Apostolskich 8,26–32; 10,26–31. Tekst pisany jest w 21–22 linijkach na stronę. Zachowała się jednak karta, zgięta wpół.
Nomina sacra pisane są skrótami (ΙΛΗΜ, ΠΝΑ, ΑΝΟΣ, ΑΝΟΝ, ΘΣ, ΘΥ, ΚΥ).
Według Alanda jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich (m.in. Papirus 48, Papirus 53). Od tego czasu odkryty został jeden wczesny rękopis Dziejów Apostolskich – papirus 127.

## Tekst
Hatch i Welles określili tekst kodeksu jako typ aleksandryjski. Kurt Aland opisał go jako co najmniej „normal text” i zaklasyfikował do kategorii III. Jakkolwiek w niektórych miejscach tekst rękopisu jest trudny do odtworzenia, zasadniczo jest zgodny z Kodeksem Synajskim i Watykańskim.

## Historia
Nieznane jest miejsce, w którym odkryty został rękopis. Nabyto go wraz z innymi rękopisami w lutym 1933 w Kairze dla Uniwersytetu Yale. Tekst rękopisu opublikowany został w 1937 roku, przez Carla H. Kraeling, następnie przez Comforta. Kurt Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 50.
Philip Comfort datuje go na koniec III lub początek IV wieku. Rękopis datowany jest przez Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu na IV lub V wiek.
Obecnie przechowywany jest na Uniwersytecie Yale (P. Yale 1543) w New Haven.

title: Papirus 50

wikitext:
{{Manuskrypt infobox
 |tytuł             = Papirus Yale 1543
 |tytuł oryginalny  =
 |grafika           = P050-Act-8 26-32-IV-V.jpg
 |opis grafiki      = Dz 8,26-32
 |oznaczenie        =
 |fundator          =
 |autor             =
 |autor iluminacji  =
 |data powstania    = III/IV wiek
 |miejsce powstania =
 |rodzaj            = kodeks papirusowy
 |numer             = <math>\mathfrak{P}^{50}</math>
 |zawartość         = [[Dzieje Apostolskie]] 8; 10 †
 |język             = grecki
 |technika          =
 |rozmiary          = 13,8 × 17,7 cm
 |liczba kart       =
 |czcionka          =
 |typ tekstu        = [[tekst aleksandryjski]]
 |kategoria         = III
 |data odkrycia     =
 |odkrywca          =
 |przechowywany     = [[Uniwersytet Yale]]
 |commons           =
 |wikiźródła        =
}}
'''Papirus 50''' (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem <math>\mathfrak{P}^{50}</math> – grecki [[rękopis]] [[Nowy Testament|Nowego Testamentu]], spisany w formie kodeksu na [[papirus]]ie. [[Paleografia|Paleograficznie]] datowany jest na [[III wiek|III]] lub [[IV wiek|IV]] wiek. Zawiera fragmenty [[Dzieje Apostolskie|Dziejów Apostolskich]], tekst był dwukrotnie publikowany. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego [[Novum Testamentum Graece|Nowego Testamentu]].

== Opis ==
Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem [[Dzieje Apostolskie|Dziejów Apostolskich]] 8,26–32; 10,26–31{{odn|Aland|Aland|1995|s=99}}. Tekst pisany jest w 21–22 linijkach na stronę. Zachowała się jednak karta, zgięta wpół{{odn|Comfort|Barrett|2001|s=362}}.

[[Nomina sacra]] pisane są skrótami (ΙΛΗΜ, ΠΝΑ, ΑΝΟΣ, ΑΝΟΝ, ΘΣ, ΘΥ, ΚΥ)<ref>[[Carl H. Kraeling]], [http://www.archive.org/stream/MN41361ucmf_0#page/n209/mode/2up ''Two Selections from Acts''], in: Lake F/S, s. 169.</ref>.

Według [[Kurt Aland|Alanda]] jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich (m.in. [[Papirus 48]], [[Papirus 53]]){{odn|Aland|Aland|1995|s=85}}. Od tego czasu odkryty został jeden wczesny rękopis Dziejów Apostolskich – [[papirus 127]].

== Tekst ==
Hatch i Welles określili tekst kodeksu jako [[Tekst aleksandryjski|typ aleksandryjski]]{{odn|Comfort|Barrett|2001|s=362}}. [[Kurt Aland]] opisał go jako co najmniej „normal text” i zaklasyfikował do [[Kategorie rękopisów Nowego Testamentu|kategorii III]]{{odn|Aland|Aland|1995|s=99}}. Jakkolwiek w niektórych miejscach tekst rękopisu jest trudny do odtworzenia, zasadniczo jest zgodny z [[Kodeks Synajski|Kodeksem Synajskim]] i [[Kodeks Watykański|Watykańskim]]{{odn|Comfort|Barrett|2001|s=362}}.

== Historia ==
[[Plik:P050-Act-10 26-31-IV-V.jpg|thumb|240px| Papirus 50; Dz 10,26–31]]
Nieznane jest miejsce, w którym odkryty został rękopis. Nabyto go wraz z innymi rękopisami w lutym 1933 w Kairze dla [[Uniwersytet Yale|Uniwersytetu Yale]]{{odn|Comfort|Barrett|2001|s=362}}. Tekst rękopisu opublikowany został w 1937 roku, przez Carla H. Kraeling<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Carl H. Kraeling]] | tytuł = Two Selections from Acts | rozdział = Lake F/S | strony = 163–172}}</ref>, następnie przez Comforta. Kurt Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 50<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Aland | imię = K. | autor2 = B. Aland | inni = | tytuł = The Text of the New Testament |wydawca= | miejsce = Grand Rapids | rok=1995 |strony=74}}</ref>.

Philip Comfort datuje go na koniec III lub początek IV wieku{{odn|Comfort|Barrett|2001|s=362}}. Rękopis datowany jest przez [[Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu]] na IV lub V wiek{{odn|Aland|Aland|1995|s=99}}.

Obecnie przechowywany jest na Uniwersytecie Yale (P. Yale 1543) w [[New Haven]]{{odn|Aland|Aland|1995|s=99}}.

== Zobacz też ==
* [[lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Aland | imię = K. | imię2 = B. | nazwisko2 = Aland | inni = przeł. Erroll F. Rhodes | tytuł = The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism | wydawca = [[William B. Eerdmans Publishing Company]] | miejsce = Grand Rapids, Michigan | rok = 1995 | strony = 99 | isbn = 978-0-8028-4098-1 | język = en | odn = tak}}
* {{Cytuj książkę | imię = Robert P. | nazwisko = Casey | imię2 = Silva | nazwisko2 = Lake | imię3 = Agnes K. | nazwisko3 = Lake | autor r = Carl H. Kraeling | rozdział = Two Selections from Acts | tytuł = Studies Presented to Kirsopp Lake by Pupils, Colleagues and Friends | wydawca = | miejsce = | rok = 1937 | strony = 163–172| isbn = | url = http://www.archive.org/details/MN41361ucmf_0 | język = en}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Comfort | imię = Philip W. | imię2 = David P. | nazwisko2 = Barrett | tytuł = The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts | wydawca = Tyndale House Publishers Incorporated | miejsce = Wheaton, Illinois | rok = 2001 | strony = 362 | isbn = 0-8423-5265-1 | język = en | odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://ntvmr.uni-muenster.de/en_GB/liste/?ObjID=10050 | tytuł = Papirus 50 (GA) | praca = Liste Handschriften | autor = INTF | data dostępu = 2017-01-17 | opublikowany = Münster Institute}}

{{papirus}}

{{SORTUJ:Papirus 0050}}
[[Kategoria:Manuskrypty biblijne z IV wieku]]
[[Kategoria:Papirusy Nowego Testamentu]]

title: Papirus Yale 1543

Data powstania: III/IV wiek

Rodzaj: kodeks papirusowy

Numer: {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{50}}

Zawartość: Dzieje Apostolskie 8; 10 †

Język: grecki

Typ tekstu: tekst aleksandryjski

Kategoria: III

Miejsce przechowywania: Uniwersytet Yale


text:
# Pałac Langhansów we Wrocławiu
Pałac Langhansów (Pałac Tschirskych-Renardów) – klasycystyczny pałac miejski, który znajdował się przy ulicy św. Jadwigi we Wrocławiu. Zniszczony podczas II wojny światowej.

## Historia
Klasycystyczny pałac został wzniesiony w 1819 roku na terenach zlikwidowanych fortyfikacji miejskich, na Piasku. Jego projektantem był niemiecki architekt Carl Ferdinand Langhans jako jeden kilku reprezentatywnych domów rodziny architekta. Kolejnym jego właścicielem był hrabia Mortimer von Tschirschky-Renard. W 1918 roku lub w 1921 budynek został zaadaptowany dla siedziby Instytutu Europy Wschodniej (Osteuropaininstitut).
W budynku mieścił się hotel Du Pont a na parterze była piwiarnia i restauracja, a następnie Hotel und Restaurant Oderschloss Thomasa Rapke. Budynek został zniszczony w 1945 podczas działań wojennych.

## Architektura
Budynek został wzniesiony nad brzegiem Odry, w stylu oszczędnego klasycyzmu nawiązującego do stylu angielskiej willi palladiańskich z początku XVIII wieku. Pałac był trzykondygnacyjny, siedmioosiowy z niewielkim ryzalitem w partii środkowej obejmujący trzy osie. Na parterze znajdowała się sklepiona "sala terrena" z półokrągłym oknem, a nad nią ustawiony był czterokolumnowy, jednokondygnacyjny joński portyk balkonowy. Od strony ulicy budynek posiadał trzy osie, a w części środkowej znajdowało się wejście główne w formie arkady otoczonej lizenami, a nad nim umieszczono okno w formie edikuli w porządku jońskim. Okna posiadały skromne opaski. Każda kondygnacja zaznaczona była gzymsem. Prostokątny budynek był trzytraktowy, od strony południowej znajdowały się pomieszczenia reprezentacyjne, a od drugiej strony obszerny hol przedzielony czterema filarami, od którego prowadziła półkolista klatka schodowa oświetlona trójdzielnym oknem.

title: Pałac Langhansów we Wrocławiu

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Pałac Langhansów
 |nazwa oryginalna      = Schloss Tschirsky-Renard
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Pałac langhans.jpg
 |opis zdjęcia          = Pałac Langhansów (ok. 1920 rok)
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Wrocław]]
 |adres                 = ul. św. Jadwigi 18
 |typ budynku           = pałac
 |styl architektoniczny = [[klasycyzm]]
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           = trzy
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = Carl Ferdinand Langhans
 |kolejni właściciele   = hr. Tschirschky-Renard
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |współrzędne           =
 |commons               = Category:Langhanses' Palace in Wrocław
 |www                   =
}}
'''Pałac Langhansów''' (''Pałac Tschirskych-Renardów'') – [[Klasycyzm|klasycystyczny]] [[pałac]] miejski, który znajdował się przy [[Ulica św. Jadwigi we Wrocławiu|ulicy św. Jadwigi]] we [[Wrocław]]iu. Zniszczony podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

== Historia ==
Klasycystyczny pałac został wzniesiony w 1819 roku na terenach zlikwidowanych fortyfikacji miejskich, na [[Piasek (wyspa)|Piasku]]. Jego projektantem był niemiecki architekt [[Carl Ferdinand Langhans]] jako jeden kilku reprezentatywnych domów rodziny architekta. Kolejnym jego właścicielem był hrabia [[Mortimer von Tschirschky-Renard]]. W 1918 roku{{odn|Harasimowicz|2006|s=646}} lub w 1921{{odn|Eysymontt i in.|2011|s=398}} budynek został zaadaptowany dla siedziby Instytutu Europy Wschodniej (''Osteuropaininstitut''){{odn|Harasimowicz|2006|s=646}}.

W budynku mieścił się hotel ''Du Pont'' a na parterze była piwiarnia i restauracja, a następnie ''Hotel und Restaurant Oderschloss'' Thomasa Rapke. Budynek został zniszczony w 1945 podczas działań wojennych.

== Architektura ==
Budynek został wzniesiony nad brzegiem Odry, w stylu oszczędnego klasycyzmu nawiązującego do stylu angielskiej willi palladiańskich z początku XVIII wieku. Pałac był trzykondygnacyjny, siedmioosiowy z niewielkim [[ryzalit]]em w partii środkowej obejmujący trzy osie. Na parterze znajdowała się sklepiona "sala terrena" z półokrągłym oknem, a nad nią ustawiony był czterokolumnowy, jednokondygnacyjny [[portyk|joński portyk balkonowy]]. Od strony ulicy budynek posiadał trzy osie, a w części środkowej znajdowało się wejście główne w formie arkady otoczonej [[lizena]]mi, a nad nim umieszczono okno w formie [[Aedicula|edikuli]] w porządku jońskim. Okna posiadały skromne opaski. Każda kondygnacja zaznaczona była gzymsem. Prostokątny budynek był trzytraktowy, od strony południowej znajdowały się pomieszczenia reprezentacyjne, a od drugiej strony obszerny hol przedzielony czterema filarami, od którego prowadziła półkolista klatka schodowa oświetlona trójdzielnym oknem{{odn|Eysymontt i in.|2011|s=398}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko= Eysymontt|imię= Rafał|nazwisko2= Ilkosz|imię2= Jerzy|nazwisko3= Tomaszewicz|imię3= Agnieszka|nazwisko4= Urbanik (red.)|imię4= Jadwiga|autor link=Rafał Eysymontt|autor link2=Jerzy Ilkosz|tytuł=Leksykon architektury Wrocławia|wydawca= Via Nova|miejsce=Wrocław|data=2011| odn={{odn/id|Eysymontt i in.|2011}}}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Harasimowicz |imię = Jan |autor link=Jan Harasimowicz|tytuł = [[Encyklopedia Wrocławia]] |wydawca = [[Wydawnictwo Dolnośląskie]] |data = 2006 |isbn = 83-7384-561-5 |odn=tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{Zamki i pałace Wrocławia}}
{{Dwory, pałace i zamki województwa dolnośląskiego}}

[[Kategoria:Nieistniejące pałace we Wrocławiu|Langhans]]
[[Kategoria:Zniszczone obiekty budowlane we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Dzieła Carla Ferdinanda Langhansa]]

title: Pałac LanghansówSchloss Tschirsky-Renard

Państwo: Polska

Miejscowość: Wrocław

Adres: ul. św. Jadwigi 18

Typ budynku: pałac

Styl architektoniczny: klasycyzm

Kondygnacje: trzy

Pierwszy właściciel: Carl Ferdinand Langhans

Kolejni właściciele: hr. Tschirschky-Renard


text:
# Powiat Feldbach
Powiat Feldbach (niem. Bezirk Feldbach) – dawny powiat w Austrii, w kraju związkowym Styria, przy granicy ze Słowenią. Siedziba znajdowała się w Feldbach. W 2013 roku został zlikwidowany i wraz z powiatem Radkersburg wszedł w skład nowo utworzonego powiatu Südoststeiermark.

## Geografia
Feldbach graniczył z powiatami: na północnym zachodzie Graz-Umgebung, na północy Weiz, północnym wschodzie Fürstenfeld, na wschodzie Jennersdorf (w Burgenlandzie), na południu Radkersburg, na zachodzie Leibnitz. Powiat graniczył również na południowym wschodzie w gminie Sankt Anna am Aigen ze Słowenią (granica długości ok. 6 km, z jednym przejściem granicznym).

## Demografia
| Rok  | Liczba mieszkańców |
| ---- | ------------------ |
| 1981 | 64 978             |
| 1991 | 65 751             |
| 2001 | 67 200             |

## Miasta i gminy
Powiat podzielony był na 55 gmin, wliczając w to 2 miasta i 4 gminy targowe.
| Miasta 1. Fehring 2. Feldbach Gminy targowe 1. Jagerberg 2. Kirchbach in Steiermark 3. Riegersburg 4. Sankt Stefan im Rosental Gminy 1. Auersbach 2. Aug-Radisch 3. Bad Gleichenberg 4. Bairisch Kölldorf 5. Baumgarten bei Gnas 6. Breitenfeld an der Rittschein 7. Edelsbach bei Feldbach 8. Edelstauden 9. Eichkögl | 1. Fladnitz im Raabtal 2. Frannach 3. Frutten-Gießelsdorf 4. Glojach 5. Gnas 6. Gniebing-Weißenbach 7. Gossendorf 8. Grabersdorf 9. Hatzendorf 10. Hohenbrugg-Weinberg 11. Johnsdorf-Brunn 12. Kapfenstein 13. Kirchberg an der Raab 14. Kohlberg 15. Kornberg bei Riegersburg 16. Krusdorf 17. Leitersdorf im Raabtal 18. Lödersdorf 19. Maierdorf 20. Merkendorf | 1. Mitterlabill 2. Mühldorf bei Feldbach 3. Oberdorf am Hochegg 4. Oberstorcha 5. Paldau 6. Perlsdorf 7. Pertlstein 8. Petersdorf II 9. Pirching am Traubenberg 10. Poppendorf 11. Raabau 12. Raning 13. Sankt Anna am Aigen 14. Schwarzau im Schwarzautal 15. Stainz bei Straden 16. Studenzen 17. Trautmannsdorf in Oststeiermark 18. Unterauersbach 19. Unterlamm 20. Zerlach |

## Transport
Przez powiat przebiegały drogi krajowe B57 (Güssinger Straße), B66 (Gleichenberger Straße), B68 (Feldbacher Straße) i B73 (Kirchbacher Straße).
Główną linią kolejową była Wschodnia Kolej Styryjska (Graz-Szombathely), do której dochodzi w Fehring linia z Wiener Neustadt i w Feldbach linia z Bad Gleichenberg.

title: Powiat Feldbach

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Powiat Feldbach
 |nazwa oryginalna                = Bezirk Feldbach
 |dopełniacz nazwy                = powiatuFeldbach
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Austrii|powiat]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = AUT
 |1. jednostka administracyjna    = [[Styria]]
 |siedziba                        = [[Feldbach (Austria)|Feldbach]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 727,26 km²
 |rok                             = 2001
 |liczba ludności                 = 67 200
 |gęstość zaludnienia             = 92 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           = FB
 |adres urzędu                    = Bismarckstraße 11-13
8330 Feldbach
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = gmin
 |1. podział                      = 55
 |mapa                            = Karte Aut Stmk FB.png
 |nazwa mapy                      = Styrii
 |2. mapa                         = Bezirk Feldbach in Österreich.png
 |nazwa 2. mapy                   = Austrii
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.bh-feldbach.steiermark.at
}}
'''Powiat Feldbach''' ([[Język niemiecki|niem]]. ''Bezirk Feldbach'') – dawny powiat w [[Austria|Austrii]], w [[Kraj związkowy|kraju związkowym]] [[Styria (Austria)|Styria]], przy granicy ze [[Słowenia|Słowenią]]. Siedziba znajdowała się w [[Feldbach (Austria)|Feldbach]]. W 2013 roku został zlikwidowany i wraz z powiatem [[Powiat Radkersburg|Radkersburg]] wszedł w skład nowo utworzonego powiatu [[powiat Südoststeiermark|Südoststeiermark]].

== Geografia ==
Feldbach graniczył z powiatami: na północnym zachodzie [[Powiat Graz-Umgebung|Graz-Umgebung]], na północy [[Powiat Weiz|Weiz]], północnym wschodzie [[Powiat Fürstenfeld|Fürstenfeld]], na wschodzie [[Powiat Jennersdorf|Jennersdorf]] (w [[Burgenland]]zie), na południu [[Powiat Radkersburg|Radkersburg]], na zachodzie [[Powiat Leibnitz|Leibnitz]]. Powiat graniczył również na południowym wschodzie w gminie Sankt Anna am Aigen ze Słowenią (granica długości ok. 6 km, z jednym przejściem granicznym).

== Demografia ==
{| class="wikitable"
|- align=center bgcolor="#ffffcc"
! Rok || Liczba mieszkańców
|-
|1981||64 978
|-
|1991||65 751
|-
|2001||67 200
|}

== Miasta i gminy ==
Powiat podzielony był na 55 gmin, wliczając w to 2 miasta i 4 gminy targowe.
{|
|-
| width="33%" valign="top" |
'''[[Miasto|Miasta]]'''
# [[Fehring (miasto)|Fehring]]
# [[Feldbach (Austria)|Feldbach]]

'''[[Gmina targowa|Gminy targowe]]'''
# [[Jagerberg]]
# [[Kirchbach in Steiermark]]
# [[Riegersburg (Styria)|Riegersburg]]
# [[Sankt Stefan im Rosental]]

'''[[Gmina|Gminy]]'''

# [[Auersbach]]
# [[Aug-Radisch]]
# [[Bad Gleichenberg]]
# [[Bairisch Kölldorf]]
# [[Baumgarten bei Gnas]]
# [[Breitenfeld an der Rittschein]]
# [[Edelsbach bei Feldbach]]
# [[Edelstauden]]
# [[Eichkögl]]

| width="33%" valign="top" |

 [[Fladnitz im Raabtal]]

 [[Frannach]]

 [[Frutten-Gießelsdorf]]

 [[Glojach]]

 [[Gnas (gmina)|Gnas]]

 [[Gniebing-Weißenbach]]

 [[Gossendorf]]

 [[Grabersdorf]]

 [[Hatzendorf]]

 [[Hohenbrugg-Weinberg]]

 [[Johnsdorf-Brunn]]

 [[Kapfenstein]]

 [[Kirchberg an der Raab]]

 [[Kohlberg (Austria)|Kohlberg]]

 [[Kornberg bei Riegersburg]]

 [[Krusdorf]]

 [[Leitersdorf im Raabtal]]

 [[Lödersdorf]]

 [[Maierdorf]]

 [[Merkendorf (Austria)|Merkendorf]]

| width="33%" valign="top" |

 [[Mitterlabill]]

 [[Mühldorf bei Feldbach]]

 [[Oberdorf am Hochegg]]

 [[Oberstorcha]]

 [[Paldau]]

 [[Perlsdorf]]

 [[Pertlstein]]

 [[Petersdorf II]]

 [[Pirching am Traubenberg]]

 [[Poppendorf (Styria)|Poppendorf]]

 [[Raabau]]

 [[Raning]]

 [[Sankt Anna am Aigen]]

 [[Schwarzau im Schwarzautal]]

 [[Stainz bei Straden]]

 [[Studenzen]]

 [[Trautmannsdorf in Oststeiermark]]

 [[Unterauersbach]]

 [[Unterlamm]]

 [[Zerlach]]

|}

== Transport ==
Przez powiat przebiegały drogi krajowe [[Droga krajowa B57 (Austria)|B57]] (''Güssinger Straße''), [[Droga krajowa B66 (Austria)|B66]] (''Gleichenberger Straße''), [[Droga krajowa B68 (Austria)|B68]] (''Feldbacher Straße'') i [[Droga krajowa B73 (Austria)|B73]] (''Kirchbacher Straße'').

Główną linią kolejową była [[Wschodnia Kolej Styryjska]] ([[Graz]]-[[Szombathely]]), do której dochodzi w Fehring linia z Wiener Neustadt i w Feldbach linia z Bad Gleichenberg.

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Südoststeiermark| ]]
[[Kategoria:Dawne powiaty w Styrii|Feldbach]]

title: Powiat FeldbachBezirk Feldbach

Państwo: Austria

Kraj związkowy: Styria

Siedziba: Feldbach

• gęstość: 92 os./km²

Tablice rejestracyjne: FB


text:
# Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny „Tal-Blat” w Qali
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny „Tal-Blat” (malt. Il-knisja tal-Kunċizzjoni Tal-Blat, ang. Church of the Immaculalate Conception Tal-Blat) – rzymskokatolicki kościół na obrzeżach wioski Qala na wyspie Gozo, Malta.

Kiedy już minie się ogólnie poważane sanktuarium „Tal-Hondoq”, w połowie drogi do Hondoq ir-Rummien po prawej stronie ujrzymy kościół postawiony na szczycie niewielkiego klifu górującego nad zatoką Hondoq.

## Historia
Na datę zbudowania w tym miejscu kościoła dość jasne światło rzuca rękopis sporządzony w latach 1764–1778 przez zakonnika z Żebbuġ kapucyna Pelaġju Mifsuda Piscopo.

O. Pelaġju napisał o istniejącej na „Chandaq i Rommien” cappellina, zbudowanej w 1760 ku czci Matki Bożej przez niejakich Michele Spiteriego i Andreę Spiteriego z Comino. Podał on również, że nazwa „tal-Blat” (ze skały/kamienia) pochodzi od figury Niepokalanie Poczętej Maryi, wykutej ze skały lub kamienia (malt. tal-blat) przez Giovanniego Caruanę w 1751 i postawionej w tym miejscu przez Andreę Portelliego z Rabatu. Po zbudowaniu kaplicy wezwanie oraz nazwa zwyczajowa przyjęły się również w stosunku do niej.
W czasie pierwszej wizytacji duszpasterskiej kaplicy proboszcz parafii ks. Francesco Sapiano zaordynował przeniesienie figury do bezpieczniejszego miejsca, pobliskiego sanktuarium Matki Bożej „Tal-Hondoq”. Z niewiadomych przyczyn nie zostało to wykonane, biskup Vincenzo Labini podczas swej wizyty w dniu 10 maja 1783 odnotował w kaplicy obecność figury. Zalecił umieszczenie jej na fasadzie kaplicy.

W 1887, kiedy ówczesny proboszcz parafii Qala ks. Giuseppe Diacono zakończył odnawianie sanktuarium, figura została tam przeniesiona i umieszczona w niszy nad fasadą, gdzie znajduje się do dziś.
Kaplica została poświęcona 23 listopada 1768 przez przedstawiciela biskupa Malty Bartolomé Rulla.

## Architektura

### Wygląd zewnętrzny
- Budynek kościoła jest jednym z najprostszych na Malcie. Ma kształt prostopadłościanu. Na rogach fasady znajdują się dwa surowe pilastry. Podobnie surowe drzwi mają prostą ramę, a także dwa niewielkie okrągłe okienka, przez które można oglądać wnętrze kościoła. Nad drzwiami, w niszy umieszczona jest figura Matki Bożej Gwiazdy Morza, wykonana w 1978 przez rzeźbiarza z Gozo, Michaela Camilleri Cauchi. Po bokach budynku znajdują się proste rzygacze odprowadzające wodę opadową z dachu. Kościół otoczony jest sporym placem[1][4].

### Wnętrze
- Wnętrze świątyni jest podobnie surowe i proste. Tworzy je sala o wymiarach ok. 4,5 × 5,5 metra z beczkowym sklepieniem wspartym na trzech łukach. Duże pojedyncze okno dobrze doświetla wnętrze.

Kamienny ołtarz jest bardzo stary, przeniesiony został z pobliskiego kościoła–sanktuarium, kiedy nowy, marmurowy został tam umieszczony. Ponad nim XVIII-wieczny obraz tytularny przedstawiający Niepokalanie Poczętą miażdżącą głowę węża. Źródła nie są zgodne co do autorstwa obrazu: Roccu Buhagiar (1723–1805) czy Francesco Rocco (1725–1808).

Kaplica wygląda na dobrze wyposażoną, znajduje się tam cykl obrazów Via Crucis, drewniana ambona i ołtarz w kształcie stołu w stylu posoborowym. Ten ostatni, a także kilka wentylatorów przymocowanych do ściany, świadczą o tym, że kościół ten jest nadal regularnie używany. W niszach po obu stronach kościoła znajdują się również dwie figury. Przedstawiają one św. Józefa i Niepokalane Poczęcie. Jest też inny mały posąg Ecce Homo w małej niszy w rogu między dwoma stacjami drogi krzyżowej.

Dobudowany do kaplicy niewielki pokój służy jako zakrystia.

## Świątynia dzisiaj
Kościół Matki Bożej „Tal-Blat” jest obecnie w bardzo dobrym stanie i nadal jest często używany. Msze święte odprawiane są w drugą niedzielą każdego miesiąca o 17:00 (w okresie zimowym o 16:00).

## Święto patronalne
Święto patronalne kościoła obchodzone jest w drugą niedzielę maja.

## Ochrona dziedzictwa kulturowego
Od 27 sierpnia 2012 budynek świątyni umieszczony jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr. 01041.

wikitext:
{{Nie mylić z |[[Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny „Tal-Hondoq” w Qali|kościołem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny „Tal-Hondoq” w Qali]]|[[Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Qali]] (parafialny)}}
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół
Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej
''Tal-Blat''
 |nazwa miejscowa           = Il-knisja tal-Kunċizzjoni
Tal-Blat
 |funkcja świątyni          = [[Kościół (budynek)|kościół]]
 |zabytek                   = 01041 [[National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands|NICPMI]] (wpis 2012-08-27)
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = MLT
 |miejscowość               = [[Qala]], [[Gozo]]
 |adres                     = Triq Hondoq ir-Rummien
 |wyznanie                  = [[Katolicyzm|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[Qala]]
 |administratura typ        = [[Parafia]]
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny|Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej]]
 |dzień wspomnienia         = 2. niedziela maja
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = 1760
 |data konsekracji          = 23 listopada 1768
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    = [[Kościół (budynek)|kościół]]
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  = Michele Spiteri, Andrea Spiteri
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        = [[wapień]]
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               =
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 1
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                =
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |współrzędne               = 36 01 44,6N 14 19 17,1E
 |opis miejsca              = Kościół ''Tal-Blat''
 |commons                   =
 |www                       =
}}
'''Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny „Tal-Blat”''' ({{W języku|mt|Il-knisja tal-Kunċizzjoni Tal-Blat}}, {{W języku|en|Church of the Immaculalate Conception Tal-Blat}}) – [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]] kościół na obrzeżach wioski [[Qala]] na wyspie [[Gozo]], [[Malta]].

Kiedy już minie się ogólnie poważane [[Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny „Tal-Hondoq” w Qali|sanktuarium „Tal-Hondoq”]], w połowie drogi do Hondoq ir-Rummien po prawej stronie ujrzymy kościół postawiony na szczycie niewielkiego [[klif]]u górującego nad zatoką Hondoq{{r|kappelli|ferres}}.

== Historia ==
Na datę zbudowania w tym miejscu kościoła dość jasne światło rzuca [[rękopis]] sporządzony w latach 1764–1778 przez [[zakonnik]]a z [[Żebbuġ (Gozo)|Żebbuġ]] [[Zakon Braci Mniejszych|kapucyna]] Pelaġju Mifsuda Piscopo.

O. Pelaġju napisał o istniejącej na „Chandaq i Rommien” ''cappellina'', zbudowanej w 1760 ku czci [[Matka Boża|Matki Bożej]] przez niejakich Michele Spiteriego i Andreę Spiteriego z [[Comino]]. Podał on również, że nazwa „tal-Blat” (ze skały/kamienia) pochodzi od figury [[Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny|Niepokalanie Poczętej Maryi]], wykutej ze skały lub kamienia (malt. ''tal-blat'') przez Giovanniego Caruanę w 1751 i postawionej w tym miejscu przez Andreę Portelliego z [[Victoria (Malta)|Rabatu]]. Po zbudowaniu kaplicy [[Wezwanie (religia)|wezwanie]] oraz nazwa zwyczajowa przyjęły się również w stosunku do niej{{r|kappelli}}.

W czasie pierwszej wizytacji duszpasterskiej kaplicy [[proboszcz]] parafii ks. Francesco Sapiano zaordynował przeniesienie figury do bezpieczniejszego miejsca, pobliskiego sanktuarium Matki Bożej „Tal-Hondoq”. Z niewiadomych przyczyn nie zostało to wykonane, biskup [[Vincenzo Labini]] podczas swej wizyty w dniu 10 maja 1783 odnotował w kaplicy obecność figury. Zalecił umieszczenie jej na [[Fasada|fasadzie]] kaplicy.

W 1887, kiedy ówczesny proboszcz parafii Qala ks. Giuseppe Diacono zakończył odnawianie sanktuarium, figura została tam przeniesiona i umieszczona w niszy nad fasadą, gdzie [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Noel-Ciantar---Kuncizzjoni-tal-Blat-fuq-is-Santwarju-tal-Qala.jpg znajduje się] do dziś{{r|kappelli|nicpmi01039}}.

Kaplica została [[Poświęcenie kościoła|poświęcona]] 23 listopada 1768 przez przedstawiciela [[Archidiecezja maltańska|biskupa Malty]] [[Bartolomé Rull]]a{{r|kappelli}}.

== Architektura ==
=== Wygląd zewnętrzny ===
* [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Qala-Kuncizzjoni-Tal-Blat-C-Zammit-Pulo.jpg Budynek kościoła] jest jednym z najprostszych na Malcie. Ma kształt [[prostopadłościan]]u. Na rogach [[Fasada|fasady]] znajdują się dwa surowe [[Pilaster|pilastry]]. Podobnie surowe [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Noel-Ciantar--2007_0823GozoHoliday0125.jpg drzwi] mają prostą ramę, a także dwa niewielkie okrągłe okienka, przez które można oglądać wnętrze kościoła. Nad drzwiami, w [[Nisza|niszy]] umieszczona jest [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Rayden-Mizzi-942447_582136145160216_680105858_n.jpg figura Matki Bożej Gwiazdy Morza], wykonana w 1978 przez rzeźbiarza z Gozo, Michaela Camilleri Cauchi. Po bokach budynku znajdują się proste [[rzygacz]]e odprowadzające wodę opadową z dachu. Kościół otoczony jest sporym placem{{r|kappelli|grech}}.

=== Wnętrze ===
* [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Noel-Ciantar--2007_0823GozoHoliday0118.jpg Wnętrze świątyni] jest podobnie surowe i proste. Tworzy je sala o wymiarach ok. 4,5 × 5,5 metra z [[Sklepienie kolebkowe|beczkowym sklepieniem]] wspartym na trzech [[Łuk (architektura)|łukach]]. Duże pojedyncze okno dobrze doświetla wnętrze.

Kamienny ołtarz jest bardzo stary, przeniesiony został z pobliskiego kościoła–sanktuarium, kiedy nowy, marmurowy został tam umieszczony{{r|kappelli|grech}}. Ponad nim XVIII-wieczny [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Caroline-Busuttil-IMG_9917.jpg obraz tytularny] przedstawiający Niepokalanie Poczętą miażdżącą głowę węża. Źródła nie są zgodne co do autorstwa obrazu: [[Roccu Buhagiar]] (1723–1805){{r|kappelli}} czy Francesco Rocco (1725–1808){{r|grech}}.

Kaplica wygląda na dobrze wyposażoną, znajduje się tam cykl obrazów [[Droga krzyżowa|''Via Crucis'']], drewniana ambona i [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Caroline-Busuttil-IMG_9934.jpg ołtarz w kształcie stołu] w stylu [[Sobór watykański II|posoborowym]]. Ten ostatni, a także kilka wentylatorów przymocowanych do ściany, świadczą o tym, że kościół ten jest nadal regularnie używany. W niszach po obu stronach kościoła znajdują się również dwie figury. Przedstawiają one [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Caroline-Busuttil-IMG_9912.jpg św. Józefa] i [http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/Ritratt---Caroline-Busuttil-IMG_9911.jpg Niepokalane Poczęcie]. Jest też inny mały posąg ''[[Ecce homo|Ecce Homo]]'' w małej niszy w rogu między dwoma stacjami drogi krzyżowej{{r|kappelli}}.

Dobudowany do kaplicy niewielki pokój służy jako [[zakrystia]]{{r|kappelli}}.

== Świątynia dzisiaj ==
Kościół Matki Bożej „Tal-Blat” jest obecnie w bardzo dobrym stanie i nadal jest często używany. [[Msza|Msze święte]] odprawiane są w drugą niedzielą każdego miesiąca o 17:00 (w okresie zimowym o 16:00){{r|quddies|gozodiocese}}.

== Święto patronalne ==
Święto patronalne kościoła obchodzone jest w drugą niedzielę maja{{r|kappelli}}.

== Ochrona dziedzictwa kulturowego ==
Od 27 sierpnia 2012 budynek świątyni umieszczony jest na liście [[National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands]] pod nr. 01041{{r|nicpmi01041}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="kappelli">{{Cytuj stronę |url = http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/qla_madonna_tal-blat.html |tytuł = Il-Kunċizzjoni tal-Blat ~ Qala – Għawdex ~ |autor = Daniel Meilak, Roderick Basuttil |opublikowany = ''Kappelli Maltin'' |archiwum = https://web.archive.org/web/20200111103509/http://www.kappellimaltin.com/Il-Kappelli/Sett08/QLA_Madonna_tal-Blat/qla_madonna_tal-blat.html |zarchiwizowano = 2020-01-11 |język = mt}}</ref>
<ref name="ferres">{{Cytuj książkę |autor = Achille Ferres |tytuł = Descrizione storica delle chiese di Malta e Gozo |url = https://books.google.co.uk/books?id=jcwNAAAAQAAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false |rozdział = Villagio Cala. XXXIII. |miejsce = Malta |rok = 1866 |strony = 603 |język = it}}</ref>
<ref name="nicpmi01039">{{Cytuj stronę |url = https://culture.gov.mt/en/culturalheritage/NICPMI_Database/01039.pdf |tytuł = Niche of the Immaculate Conception |opublikowany = [[National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands|''NICPMI'']] |data = 2012-08-27 |archiwum = https://web.archive.org/web/20201018192539/https://culture.gov.mt/en/culturalheritage/NICPMI_Database/01039.pdf |zarchiwizowano = 2020-10-18 |język = en}}</ref>
<ref name="grech">{{Cytuj książkę |autor = Paul Grech |tytuł = Exploring the Chapels of Gozo |rozdział = Tal-Blat Chapel |wydawca = Progress Press Co. Ltd |miejsce = [[Valletta]] |rok = 1999 |isbn = 9990930562 |strony = 130–134 |język = en}}</ref>
<ref name="quddies">{{Cytuj stronę |url = https://www.quddies.com.mt/churches/472/Kuncizzjoni-Mmakulata-Tal-Blat/Qala |tytuł = Kuncizzjoni Mmakulata (Tal-Blat) / Immaculate Conception of Our Lady (Tal-Blat) |opublikowany = ''Quddies'' |archiwum = https://web.archive.org/web/20180110000521/https://www.quddies.com.mt/churches/472/Kuncizzjoni-Mmakulata-Tal-Blat/Qala |zarchiwizowano = 2018-01-10 |język = en}}</ref>
<ref name="gozodiocese">{{Cytuj stronę |url = http://gozodiocese.org/churches/churches-and-chapels/talblat/ |tytuł = Immaculate Conception of Our Lady (Tal-Blat) – Qala |opublikowany = ''Gozo Diocese'' |archiwum = https://web.archive.org/web/20201019175909/http://gozodiocese.org/churches/churches-and-chapels/talblat/ |zarchiwizowano = 2020-10-19 |język = en}}</ref>
<ref name="nicpmi01041">{{Cytuj stronę |url = https://culture.gov.mt/en/culturalheritage/NICPMI_Database/01041.pdf |tytuł = Chapel of The Immaculate Conception |opublikowany = [[National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands|''NICPMI'']] |data = 2012-08-27 |archiwum = https://web.archive.org/web/20201019180703/https://culture.gov.mt/en/culturalheritage/NICPMI_Database/01041.pdf |zarchiwizowano = 2020-10-19 |język = en}}</ref>
</references>

{{SORTUJ:Qala}}
[[Kategoria:Qala|Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Tal Blat]]
[[Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie na Malcie]]
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny]]

title: Kościół · Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej · Tal-BlatIl-knisja tal-Kunċizzjoni · Tal-Blat

Państwo: Malta

Miejscowość: Qala, Gozo

Adres: Triq Hondoq ir-Rummien

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Parafia: Qala

Wezwanie: Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej

Wspomnienie liturgiczne: 2. niedziela maja

Data poświęcenia: 23 listopada 1768

Aktualne przeznaczenie: kościół

Fundator: Michele Spiteri, Andrea Spiteri

Świątynia · • materiał bud.: · • wapień

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 1


text:
# Rozmowy s catem
Rozmowy s catem – album muzyczny nagrany przez Mazzolla, Kazika i Arhythmic Perfection.
Album został wydany w 1997 roku, natomiast w 2024 roku ukazała się jego reedycja na płycie winylowej i kasecie.

## Lista utworów
1. Mózg nie jest w głowie
2. Canadians in Heaven (dedicated to R. Lussier)
a) trzy kwadranse gówna
b) niech żyje polski dżez
3. Listy Schindlera (oblężenie)
4. Wszyscy Polacy
5. Pranie brudów (trad. Sowieci)
6. Ostatni dzień na Słońcu
7. Oto nadchodzi Pan (ale który?)
8. Ta ohydna siła, czyli wolne związki
9. (Mózg) jest w głowie
10. Rozwój potęgi woli cz. II (niech im ziemia lepką będzie)
11. Sziwy w zawieszeniu (trad. Sivy)
12. Wąsacze na maszt (rebelia)
13. Nie ma towaru w mieście (wersja twarda)
14. Kapa Kazika
15. Rebelia w Babilonie
16. Tribute to Pereoczko (dedicated to Janosik)
17. Wizja Preisnera
18. Wszystkie moje dziewczyny wyszły już za mąż
19. Pieśń o smutnym Rumunie
20. Contemporary Klezmer - dance version
Dlaczego co śpiewałem to się nie nagrało? (zawartość ukryta)

## Skład
- Jerzy Mazzoll - klarnet, klarnet basowy, wokal, harmonijka ustna
- Kazik Staszewski - wokal, saksofon altowy, samplery
- Janusz Zdunek - trąbka, lutnia
- Sławomir Janicki - kontrabas, saksofon sopr., wokal
- Jacek Majewski - instr. perkusyjne, klarnet, wokal
- Tomasz Gwinciński - perkusja
- Andrzej Przybielski – flugelhorn, skrecze
- Hania Janicka - wokal w "Canadians in Heaven"

title: Rozmowy s catem

wikitext:
{{inne znaczenia|albumu muzycznego|[[Rozmowy z katem]]}}
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Rozmowy s catem
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = Mazzoll, Kazik & Arhythmic Perfection
 |wydany                    = 1997
 |nagrywany                 = wrzesień 1996 - luty 1997
 |gatunek                   =
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Mózg Production]] (MÓZG CD001)
 |producent                 = [[Andrzej Fijołek]], [[Wojciech Chudziński]]
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 1997
 |poprzedni album           =
 |rok poprzedniego albumu   =
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Rozmowy s catem''' – album muzyczny nagrany przez [[Mazzoll]]a, [[Kazik Staszewski|Kazik]]a i [[Arhythmic Perfection]].

Album został wydany w 1997 roku, natomiast w 2024 roku ukazała się jego reedycja na płycie winylowej i kasecie<ref>{{Cytuj |autor = WW |tytuł = Fani Kazika zacierają ręce. Do sprzedaży trafił ogromny płytowy rarytas z jego dyskografii |data = 2024-01-18 |data dostępu = 2024-01-18 |opublikowany = Złote Przeboje - radio, muzyka, wiadomości, quizy |url = https://zloteprzeboje.pl/fani-kazika-zacieraja-rece-do-sprzedazy-trafil-ogromny-plytowy-rarytas-z-jego-dyskografii |język = pl-PL}}</ref>.

== Lista utworów ==
# Mózg nie jest w głowie
# Canadians in Heaven (dedicated to R. Lussier)
#: a) trzy kwadranse gówna
#: b) niech żyje polski dżez
# Listy Schindlera (oblężenie)
# Wszyscy Polacy
# Pranie brudów (trad. Sowieci)
# Ostatni dzień na Słońcu
# Oto nadchodzi Pan (ale który?)
# Ta ohydna siła, czyli wolne związki
# (Mózg) jest w głowie
# Rozwój potęgi woli cz. II (niech im ziemia lepką będzie)
# Sziwy w zawieszeniu (trad. Sivy)
# Wąsacze na maszt (rebelia)
# Nie ma towaru w mieście (wersja twarda)
# Kapa Kazika
# Rebelia w Babilonie
# Tribute to Pereoczko (dedicated to Janosik)
# Wizja Preisnera
# Wszystkie moje dziewczyny wyszły już za mąż
# Pieśń o smutnym Rumunie
# Contemporary Klezmer - dance version
#: ''Dlaczego co śpiewałem to się nie nagrało?'' (zawartość ukryta)

== Skład ==
* [[Jerzy Mazzoll]] - klarnet, klarnet basowy, wokal, harmonijka ustna
* [[Kazik Staszewski]] - wokal, saksofon altowy, samplery
* [[Janusz Zdunek]] - trąbka, lutnia
*   Sławomir Janicki - kontrabas, saksofon sopr., wokal
* [[Jacek Majewski]] - instr. perkusyjne, klarnet, wokal
* [[Tomasz Gwinciński]] - perkusja
* [[Andrzej Przybielski]] – [[skrzydłówka|flugelhorn]], skrecze
* [[Hania Janicka]] - wokal w "Canadians in Heaven"
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kazik}}

[[Kategoria:Kazik Staszewski]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1997]]

title: Rozmowy s catem

Nagrywany: wrzesień 1996 - luty 1997

Wydawnictwo: Mózg Production (MÓZG CD001)

Producent: Andrzej Fijołek, Wojciech Chudziński


text:
# Jaskinia Niska (Tatry)
Jaskinia Niska – jaskinia w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej położone jest w zachodnim zboczu Kończystej Turni, w pobliżu Dziury w Kończystej Turni, na wysokości 1165 m n.p.m. Jaskinia jest pozioma, a jej długość jaskini wynosi 12,5 metrów.

## Opis jaskini
Główną częścią jaskini jest duża, ale niska sala, do której prowadzi obszerny otwór wejściowy. Odchodzi z niej kilkumetrowy korytarzyk zakończony kominkiem.

## Przyroda
W jaskini można spotkać nacieki grzybkowe, polewy naciekowe oraz niewielkie stalagmity i stalaktyty. Zamieszkują ją nietoperze. Ściany są wilgotne, nie ma na nich roślinności.

## Historia odkryć
Jaskinia była znana od dawna. Pierwszy jej plan sporządził M. Gradziński w 1989 roku.

title: Jaskinia Niska (Tatry)

wikitext:
{{Jaskinia infobox
 |nazwa                = Jaskinia Niska
 |grafika              = nie
 |opis grafiki         =
 |plan                 = Jaskinia Niska plan.jpg
 |opis planu           =
 |państwo              = małopolskie
 |położenie            = [[Tatry Zachodnie]]<br />[[Dolina Kościeliska]]
 |właściciel           = [[Skarb Państwa]]
 |właściciel szczegóły = [[Tatrzański Park Narodowy (Polska)|Tatrzański Park Narodowy]]
 |długość jaskini      = 12,5
 |rozciągłość pozioma  =
 |głębokość            =
 |deniwelacja          = 0 m
 |wysokość otworów     = 1165
 |wysokość otworów ndd = 210
 |ekspozycja otworów   = W
 |data odkrycia        = znana od dawna
 |odkrywca             =
 |udostępnianie        =
 |kod                  = (nr inwentarzowy PIG) T.B-09.14
 |kod mapy             = Tatry
 |wariant mapy         = POL
 |współrzędne          = 49°15′50.77″N 19°52′39.81″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Jaskinia Niska''' – [[jaskinia]] w [[Dolina Kościeliska|Dolinie Kościeliskiej]] w [[Tatry Zachodnie|Tatrach Zachodnich]]. Wejście do niej położone jest w zachodnim zboczu [[Kończysta Turnia|Kończystej Turni]], w pobliżu [[Dziura w Kończystej Turni|Dziury w Kończystej Turni]], na wysokości 1165 m n.p.m. Jaskinia jest pozioma, a jej długość jaskini wynosi 12,5 metrów<ref>{{Cytuj |tytuł = Jaskinie Tatr |data = 2017-08-16 |data dostępu = 2018-10-22 |url = http://web.archive.org/web/20170816014956/http://www.kktj.pl/jaskinie/d-kosciel.html}}</ref>.[[Plik:Kończysta Turnia a4.jpg|lewo|mały|Kończysta Turnia]]
== Opis jaskini ==
Główną częścią jaskini jest duża, ale niska sala, do której prowadzi obszerny otwór wejściowy. Odchodzi z niej kilkumetrowy [[Korytarz (speleologia)|korytarzyk]] zakończony [[Komin (speleologia)|kominkiem]]<ref name=":0">{{Cytuj|tytuł=Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy|data dostępu=2016-06-08|opublikowany=jaskiniepolski.pgi.gov.pl|url=http://jaskiniepolski.pgi.gov.pl/Details/Information/988}}</ref>.

== Przyroda ==
W jaskini można spotkać [[Naciek grzybkowy|nacieki grzybkowe]], [[Polewa naciekowa|polewy naciekowe]] oraz niewielkie [[stalagmit]]y i [[stalaktyt]]y. Zamieszkują ją [[nietoperze]]. Ściany są wilgotne, nie ma na nich roślinności<ref name=":0" />.

== Historia odkryć ==
Jaskinia była znana od dawna. Pierwszy jej plan sporządził M. Gradziński w 1989 roku<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Niska, Jaskinia}}
[[Kategoria:Jaskinie polskich Tatr]]
[[Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich]]

title: Jaskinia Niska

Województwo: małopolskie

Położenie: Tatry Zachodnie · Dolina Kościeliska

Właściciel: Skarb Państwa · (Tatrzański Park Narodowy)

Deniwelacja: 0 m

Ekspozycja otworów: ku W

Data odkrycia: znana od dawna

Kod: (nr inwentarzowy PIG) T.B-09.14