text:
# Deutsches Album
Uzasadnienie:  wersja obcojęzyczna nie jest odrębnym albumem; patrz: Discogs, Rate Your Music (enwiki, frwiki)
Deutsches Album – drugi niemieckojęzyczny album Petera Gabriela. Album jest niemiecką wersją czwartego albumu Gabriela - Peter Gabriel (1982). W Niemczech został wydany jednocześnie z wersją oryginalną. Od oryginału różni się nie tylko warstwą tekstową, ale także jest inaczej zmiksowany.
Kolejność utworów została zmieniona, a poszczególne piosenki zostały inaczej zremiksowane w porównaniu z wersją anglojęzyczną. Również chórki zostały nagrane po niemiecku. Poprzedni niemieckojęzyczny album Gabriela różnił się od swojego oryginału tylko tym, że tekst był w języku niemieckim.
„San Jacinto” został zamieniony miejscami z „The Family and the Fishing Net” (tutaj - „Das Fischernetz”). Także długość utworów jest inna, różnice wynoszą z reguły 15-30 sekund. Utwór nr 8 jest bogatszy o codę, której nie ma w angielskiej wersji, natomiast utwór siódmy kończy się tu około 30 sekund wcześniej. Pozostałe zmiany są zauważalne tylko w przypadku przesłuchiwania płyt bezpośrednio po sobie.

## Lista utworów
Muzyka - Peter Gabriel, słowa - Peter Gabriel i Horst Königstein.

### Strona A
1. „Der Rhythmus der Hitze” – 5:22
2. „Das Fischernetz” – 6:50
3. „Kon Takt!” – 4:31
4. „San Jacinto” – 6:15

### Strona B
1. „Schock den Affen” – 5:47
2. „Handauflegen” – 6:08
3. „Nicht die Erde hat dich verschluckt” – 6:03
4. „Mundzumundbeatmung” – 4:54

## Muzycy
- Peter Gabriel – śpiew, syntezator, surdo (utwory 1, 8), bębny (4)
- Jerry Marotta – bębny, perkusja (6), surdo (1)
- Tony Levin – gitara basowa (1, 6, 7, 8), Chapman stick (2, 3, 4, 5)
- Larry Fast – syntezator (1-5, 7, 8), perkusja elektroniczna (8)
- David Rhodes – gitara (2-8), chórki (1-3, 6, 8)
- John Ellis – chórki (1, 3, 8), gitara (2, 4)
- Roberto Laneri – saksofon (2)
- Morris Pert – timbales (6), perkusja (8)
- Stephen Paine – Fairlight CMI (2)
- David Lord – syntezator (6, 7), pianino (7, 8)
- Peter Hammill – chórki (2, 5, 6)
- Jill Gabriel – chórki (4)
- Ekome Dance Company – afrykańskie bębny (1)

wikiname: plwiki

title: Deutsches Album

in_language: pl

wikitext:
{{Integruj | Peter Gabriel (album 1982)| wersja obcojęzyczna nie jest odrębnym albumem; patrz: Discogs, Rate Your Music (enwiki, frwiki) | sekcja = tak}}
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Deutsches Album
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Peter Gabriel]]
 |wydany                    = [[wrzesień]] [[1982 w muzyce|1982]]
 |nagrywany                 = 1981-1982
 |gatunek                   = [[rock eksperymentalny]], [[rock alternatywny]], [[Nowa fala (muzyka)|new wave]]
 |długość                   = 45:50
 |wytwórnia                 = [[Charisma Records|Charisma]]
 |producent                 = [[David Lord]] i [[Peter Gabriel]]
 |oceny                     =
* [[AllMusic]] {{Ocena|5|3}}<ref>[https://www.allmusic.com/album/r213905 allmusic ((( Peter Gabriel [3] > Overview )))]</ref>
 |rok wydania               = 1982
 |poprzedni album           = [[Peter Gabriel (album 1982)|Peter Gabriel]]
 |rok poprzedniego albumu   = [[1982]]
 |następny album            = [[Plays Live]]
 |rok następnego albumu     = [[1983]]
}}
'''Deutsches Album''' – drugi niemieckojęzyczny album [[Peter Gabriel|Petera Gabriela]]. Album jest niemiecką wersją czwartego albumu Gabriela - ''[[Peter Gabriel (album 1982)|Peter Gabriel]]'' (1982). W [[Niemcy|Niemczech]] został wydany jednocześnie z wersją oryginalną. Od oryginału różni się nie tylko warstwą tekstową, ale także jest inaczej zmiksowany.

Kolejność utworów została zmieniona, a poszczególne piosenki zostały inaczej zremiksowane w porównaniu z wersją anglojęzyczną. Również chórki zostały nagrane po niemiecku. Poprzedni niemieckojęzyczny album Gabriela różnił się od swojego oryginału tylko tym, że tekst był w [[język niemiecki|języku niemieckim]].

„San Jacinto” został zamieniony miejscami z „The Family and the Fishing Net” (tutaj - „Das Fischernetz”). Także długość utworów jest inna, różnice wynoszą z reguły 15-30 sekund. Utwór nr 8 jest bogatszy o [[Coda (muzyka)|codę]], której nie ma w angielskiej wersji, natomiast utwór siódmy kończy się tu około 30 sekund wcześniej. Pozostałe zmiany są zauważalne tylko w przypadku przesłuchiwania płyt bezpośrednio po sobie.

== Lista utworów ==
Muzyka - Peter Gabriel, słowa - Peter Gabriel i Horst Königstein.

=== Strona A ===
# „Der Rhythmus der Hitze” – 5:22
# „Das Fischernetz” – 6:50
# „Kon Takt!” – 4:31
# „San Jacinto” – 6:15

=== Strona B ===
# „Schock den Affen” – 5:47
# „Handauflegen” – 6:08
# „Nicht die Erde hat dich verschluckt” – 6:03
# „Mundzumundbeatmung” – 4:54

== Muzycy ==
* [[Peter Gabriel]] – [[śpiew]], [[syntezator]], [[surdo]] (utwory 1, 8), bębny (4)
* [[Jerry Marotta]] – bębny, [[perkusja]] (6), surdo (1)
* [[Tony Levin]] – [[gitara basowa]] (1, 6, 7, 8), [[Chapman stick]] (2, 3, 4, 5)
* [[Larry Fast]] – [[syntezator]] (1-5, 7, 8), perkusja elektroniczna (8)
* [[David Rhodes]] – [[gitara]] (2-8), chórki (1-3, 6, 8)
* [[John Ellis (gitarzysta)|John Ellis]] – chórki (1, 3, 8), gitara (2, 4)
* [[Roberto Laneri]] – [[saksofon]] (2)
* [[Morris Pert]] – [[timbales]] (6), perkusja (8)
* [[Stephen Paine]] – [[Fairlight CMI]] (2)
* [[David Lord]] – syntezator (6, 7), [[pianino]] (7, 8)
* [[Peter Hammill]] – chórki (2, 5, 6)
* [[Jill Gabriel]] – chórki (4)
* [[Ekome Dance Company]] – afrykańskie bębny (1)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/5/57/Pgda.jpg | tytuł = Okładka | opublikowany = upload.wikimedia.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20090531071312/http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/5/57/Pgda.jpg | zarchiwizowano = 2009-05-31}}

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1982]]
[[Kategoria:Albumy Petera Gabriela]]

title: Deutsches Album

Wydany: wrzesień 1982

Gatunek: rock eksperymentalny, rock alternatywny, new wave

Wydawnictwo: Charisma

Producent: David Lord i Peter Gabriel

Peter Gabriel · (1982): Deutsches Album · (1982) · Plays Live · (1983)


text:
# Omaatla Kebatho
Omaatla Kebatho (ur. 16 czerwca 1993 w Maun) – botswański piłkarz grający na pozycji napastnika. Od 2016 jest zawodnikiem klubu Orapa United FC.

## Kariera klubowa
Swoją karierę Kebatho rozpoczął w klubie ECCO City Green SC. W sezonie 2012/2013 zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze botswańskiej. W sezonie 2015/2016 grał w południowoafrykańskim Vasco da Gama. W 2016 przeszedł do Orapa United FC. W 2023 zdobył z nim Puchar Botswany.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Botswany Kebatho zadebiutował 13 stycznia 2015 w przegranym 0:2 towarzyskim meczu Burkina Faso.

title: Omaatla Kebatho

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Omaatla Kebatho
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 16 czerwca 1993
 |miejsce urodzenia       = [[Maun]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 180 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Orapa United FC]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2012–2015 ! [[ECCO City Green SC]]
! 2015–2016 ! [[Vasco da Gama (piłka nożna)|Vasco da Gama]] ! 17 ! 2
! 2016–     ! [[Orapa United FC]]
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna = ! 2015– ! {{reprezentacja|BWA|pn}} ! 21 ! 2
 |data reprezentacja      = 23 sierpnia 2023
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Omaatla Kebatho''' (ur. [[16 czerwca]] [[1993]] w [[Maun]]) – [[Botswana|botswański]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[napastnik]]a. Od 2016 jest zawodnikiem klubu [[Orapa United FC]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę Kebatho rozpoczął w klubie [[ECCO City Green SC]]. W sezonie 2012/2013 zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze botswańskiej. W sezonie 2015/2016 grał w południowoafrykańskim [[Vasco da Gama (piłka nożna)|Vasco da Gama]]. W 2016 przeszedł do [[Orapa United FC]]. W 2023 zdobył z nim [[Puchar Botswany w piłce nożnej|Puchar Botswany]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Botswany w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Botswany]] Kebatho zadebiutował 13 stycznia 2015 w przegranym 0:2 towarzyskim meczu [[Reprezentacja Burkiny Faso w piłce nożnej mężczyzn|Burkina Faso]].

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|58070}}

{{SORTUJ:Kebatho, Omaatla}}
[[Kategoria:Reprezentanci Botswany w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Vasco da Gama]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]

title: · Omaatla Kebatho

Data i miejsce urodzenia: 16 czerwca 1993 · Maun

Pozycja: napastnik

Klub: Orapa United FC

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

ECCO City Green SC

Vasco da Gama · 17 · (2)

Orapa United FC

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Botswana · 21 · (2)


text:
# Witold Jaros
Witold Jaros (ur. 30 października 1942 w Radomsku) – polski lakiernik, poseł na Sejm PRL VII kadencji.

## Życiorys
Uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe. Pracował jako lakiernik w Zakładach Przemysłu Meblarskiego im. Gwardii Ludowej w Radomsku. Był inicjatorem ruchu racjonalizatorskiego. Został odznaczony odznaką „Zasłużony Przodownik Pracy Socjalistycznej” i Medalem 30-lecia Polski Ludowej. W 1975 był delegatem na VII Zjazd Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1976 z jej ramienia uzyskał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Piotrków Trybunalski. Zasiadał w Komisji Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz w Komisji Spraw Zagranicznych.

title: Witold Jaros

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Witold Jaros
 | grafika =
 | data urodzenia = 30 października 1942
 | miejsce urodzenia = [[Radomsko]]
 | funkcja = [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej VII kadencji|Poseł VII kadencji Sejmu]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]]
 | partia = [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza]]
 | od = 21 marca 1976
 | do = 21 marca 1980
 | odznaczenia = {{order|MPL30}}
}}
'''Witold Jaros''' (ur. [[30 października]] [[1942]] w [[Radomsko|Radomsku]]) – polski lakiernik, poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej VII kadencji|VII kadencji]].

== Życiorys ==
Uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe. Pracował jako lakiernik w Zakładach Przemysłu Meblarskiego im. Gwardii Ludowej w [[Radomsko|Radomsku]]. Był inicjatorem ruchu racjonalizatorskiego. Został odznaczony odznaką „Zasłużony Przodownik Pracy Socjalistycznej” i [[Medal 30-lecia Polski Ludowej|Medalem 30-lecia Polski Ludowej]]. W 1975 był delegatem na VII Zjazd [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej]]. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 1976 roku|1976]] z jej ramienia uzyskał mandat posła na [[Sejm PRL]] w okręgu [[Piotrków Trybunalski]]. Zasiadał w Komisji Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz w Komisji Spraw Zagranicznych.

== Bibliografia ==
* [https://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000004494&find_code=SYS&local_base=ARS10 Profil na stronie Biblioteki Sejmowej]
* [http://www.kronikarp.pl/szukaj,31884,tag-689420,strona-8 ''Delegaci z Myszkowa i Radomska na VII Zjazd PZPR''], kronikarp.pl

{{SORTUJ:Jaros, Witold}}
[[Kategoria:Delegaci na zjazdy PZPR]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomsku]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Przodownik Pracy Socjalistycznej”]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Piotrków Trybunalski (PRL)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1942]]

title: Witold Jaros

Data i miejsce urodzenia: 30 października 1942 · Radomsko

Okres: od 21 marca 1976 · do 21 marca 1980

Przynależność polityczna: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza


text:
# Serhij Mizin
Serhij Hryhorowycz Mizin, ukr. Сергій Григорович Мізін, ros. Сергей Григорьевич Мизин, Siergiej Grigorjewicz Mizin (ur. 25 września 1972 w Kijowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Występował w juniorskiej i młodzieżowej drużynie Dynama Kijów. W 1992 zadebiutował w podstawowej jedenastce Dynama, z którym osiągnął najwięcej sukcesów. W 1996 przeszedł do CSKA Kijów. Występował w takich klubach jak Czornomoreć Odessa, Dnipro Dniepropietrowsk, Karpaty Lwów, Krywbas Krzywy Róg i Metalist Charków. W 2002 ponownie wrócił do Karpat Lwów. Ostatnim klubem w karierze piłkarza był Arsenał Kijów, w którym w 2008 ukończył swoje występy.

### Kariera reprezentacyjna
25 marca 1995 zadebiutował w reprezentacji Ukrainy w spotkaniu eliminacyjnym do Mistrzostw Europy z Chorwacją przegranym 0:4. Łącznie rozegrał 7 gier reprezentacyjnych.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Kończąc pierwszy etap przygotowań trenerskich został pomagać trenerowi FK Charków. Następnie prowadził FK Lwów. 21 grudnia 2009 objął stanowisko dyrektora sportowego klubu Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka. W czerwcu 2010 został głównym trenerem ochtyrskiej drużyny. 5 listopada 2011 po serii nieudanych gier podał się do dymisji. Na początku 2012 ponownie objął stanowisko dyrektora sportowego Naftowyk-Ukrnafty Ochtyrka.

## Sukcesy i odznaczenia

### Sukcesy klubowe
- mistrz Ukrainy: 1993, 1994, 1995 (wszystkie z Dynamem)
- wicemistrz Ukrainy: 1992 (z Dynamem)
- brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1998 (z Karpatami)
- zdobywca Pucharu Ukrainy: 1993 (z Dynamem)
- finalista Pucharu Ukrainy: 1999 (z Karpatami)

### Sukcesy indywidualne
- jest członkiem Klubu 300.
- zwyciężył w plebiscycie na najlepszego pomocnika Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[6].
- został wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy[7].

title: Serhij Mizin

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Serhij Mizin
 |imię i nazwisko org     = {{k|uk|Сергій Мізін}}
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Serhij Hryhorowycz Mizin
 |data urodzenia          = [[25 września]] [[1972]]
 |miejsce urodzenia       = [[Kijów]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 180 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1991–1992 ! [[Dynamo-2 Kijów]]          ! 42 !  0
! 1992–1996 ! [[Dynamo Kijów]]            ! 73 ! 16
! 1996–1997 ! [[CSKA Kijów]]              ! 15 ! 10
! 1997      ! [[Czornomoreć Odessa]]      !  7 !  2
! 1998      ! [[Dnipro Dniepropietrowsk]] ! 11 !  4
! 1997–2000 ! [[Karpaty Lwów]]            ! 47 ! 12
! 2000–2001 ! [[Krywbas Krzywy Róg]]      ! 25 !  7
! 2001–2002 ! [[Metalist Charków]]        ! 32 !  8
! 2002–2004 ! Karpaty Lwów                ! 40 ! 13
! 2004–2008 ! [[Arsenał Kijów]]           ! 77 ! 14
 |data seniorzy           = 27.02.2011
 |kariera reprezentacyjna = ! 1995–2003 ! {{reprezentacja|UKR|pn}} ! 7 ! 0
 |kariera trenerska       =
! 2008–2009 ! [[FK Charków]] ''(asystent)''
! 2009      ! [[FK Lwów]] ''(asystent)''
! 2009–2010 ! [[Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka]] ''(dyr.sportowy)''
! 2010–2011 ! Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka
! 2012–     ! Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka ''(dyr.sportowy)''
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Serhij Hryhorowycz Mizin''', [[język ukraiński|ukr.]] Сергій Григорович Мізін, [[język rosyjski|ros.]] Сергей Григорьевич Мизин, ''Siergiej Grigorjewicz Mizin'' (ur. [[25 września]] [[1972]] w [[Kijów|Kijowie]], [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Ukraińska SRR]]) – [[Ukraina|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]], [[Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn|reprezentant Ukrainy]], trener piłkarski.

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Występował w juniorskiej i młodzieżowej drużynie [[Dynamo Kijów|Dynama Kijów]]. W [[1992]] zadebiutował w podstawowej jedenastce Dynama, z którym osiągnął najwięcej sukcesów. W [[1996]] przeszedł do [[CSKA Kijów]]. Występował w takich klubach jak [[Czornomoreć Odessa]], [[Dnipro Dniepropietrowsk]], [[Karpaty Lwów]], [[Krywbas Krzywy Róg]] i [[Metalist Charków]]. W [[2002]] ponownie wrócił do [[Karpaty Lwów|Karpat Lwów]]. Ostatnim klubem w karierze piłkarza był [[Arsenał Kijów]], w którym w [[2008]] ukończył swoje występy.

=== Kariera reprezentacyjna ===
[[25 marca]] [[1995]] zadebiutował w [[Reprezentacja Ukrainy w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Ukrainy]] w spotkaniu eliminacyjnym do [[Mistrzostwa Europy w piłce nożnej mężczyzn|Mistrzostw Europy]] z [[Reprezentacja Chorwacji w piłce nożnej mężczyzn|Chorwacją]] przegranym 0:4. Łącznie rozegrał 7 gier reprezentacyjnych.

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Kończąc pierwszy etap przygotowań trenerskich został pomagać trenerowi [[FK Charków]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.wz.lviv.ua/pages.php?ac=arch&atid=65801 |tytuł=Косирін – в Одесу, Мізін – у Харків - Високий Замок |data dostępu=2009-03-02 |archiwum=https://web.archive.org/web/20180612162540/https://wz.lviv.ua/pages.php?ac=arch&atid=65801 |zarchiwizowano=2018-06-12 }}</ref>. Następnie prowadził [[FK Lwów]]. 21 grudnia 2009 objął stanowisko dyrektora sportowego klubu [[Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka]]<ref>[http://ua-football.com/ukrainian/first/4b332c3b.html UA-Футбол. Сергій Мізін - спортивний директор "Нафтовика-Укрнафта"]</ref>. W czerwcu 2010 został głównym trenerem ochtyrskiej drużyny<ref>[http://ua-football.com/ukrainian/first/4c26ef44.html UA-Футбол. Сергей Мизин возглавил клуб из Ахтырки]</ref>. 5 listopada 2011 po serii nieudanych gier podał się do dymisji<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/first/4eb546fd.html UA-Футбол. Тренер «Нефтяника» Сергей Мизин подал в отставку]</ref>. Na początku 2012 ponownie objął stanowisko dyrektora sportowego Naftowyk-Ukrnafty Ochtyrka<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/first/4f4a9a25.html UA-Футбол. Сергей Мизин возвращается в "Нефтяник-Укрнафту"]</ref>.

== Sukcesy i odznaczenia ==
=== Sukcesy klubowe ===
* mistrz [[Premier liga ukraińska w piłce nożnej mężczyzn|Ukrainy]]: 1993, 1994, 1995 (wszystkie z Dynamem)
* wicemistrz Ukrainy: 1992 (z Dynamem)
* brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1998 (z Karpatami)
* zdobywca [[Puchar Ukrainy w piłce nożnej|Pucharu Ukrainy]]: 1993 (z Dynamem)
* finalista Pucharu Ukrainy: 1999 (z Karpatami)

=== Sukcesy indywidualne ===
* jest członkiem [[Klub 300 (Ukraina)|Klubu 300]].
* zwyciężył w plebiscycie na najlepszego pomocnika Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy<ref>{{Cytuj | url=http://archive.is/20070813102721/http://www.fckarpaty.lviv.ua/cat/newskarpaty/?mode=full&news_id=1053 | tytuł=ФК «Карпати» Львів<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.fckarpaty.lviv.ua | data dostępu=2017-11-26}}</ref>.
* został wybrany do symbolicznej jedenastki Karpat w historii Mistrzostw Ukrainy<ref>{{Cytuj | url=http://archive.is/20070222005442/http://www.fckarpaty.lviv.ua/cat/newskarpaty/?mode=full&news_id=1068 | tytuł=ФК «Карпати» Львів<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.fckarpaty.lviv.ua | data dostępu=2017-11-26}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{soccerway|t|id=196049|nazwa=S. Mizin|data dostępu=2021-01-03}}
* {{UAF|26159}}
* {{FBref|1738}}
* {{allplayers|1543}}
* {{Ukrsoccerhistory|64}}
* {{footballfacts|152872}}
* {{football.odessa|214}}
* {{NFT|p|6967}}
* {{transfermarkt|p|id=59869|nazwa=Sergiy Mizin|data dostępu=2020-11-21}}

{{Trenerzy piłkarscy Naftowyka Ochtyrka}}

{{SORTUJ:Mizin, Serhij}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie]]
[[Kategoria:Radzieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Reprezentanci Ukrainy w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Arsenału Kijów]]
[[Kategoria:Piłkarze CSKA Kijów]]
[[Kategoria:Piłkarze Czornomorca Odessa]]
[[Kategoria:Piłkarze FK Dnipro]]
[[Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów]]
[[Kategoria:Piłkarze Karpat Lwów]]
[[Kategoria:Piłkarze Krywbasu Krzywy Róg]]
[[Kategoria:Piłkarze Metalista Charków]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Naftowyka Ochtyrka]]

title: · Serhij MizinСергій Мізін

Pełne imię i nazwisko: Serhij Hryhorowycz Mizin

Data i miejsce urodzenia: 25 września 1972 · Kijów

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Dynamo-2 Kijów · 42 · (0)

Dynamo Kijów · 73 · (16)

CSKA Kijów · 15 · (10)

Czornomoreć Odessa · 7 · (2)

Dnipro Dniepropietrowsk · 11 · (4)

Karpaty Lwów · 47 · (12)

Krywbas Krzywy Róg · 25 · (7)

Metalist Charków · 32 · (8)

Karpaty Lwów · 40 · (13)

Arsenał Kijów · 77 · (14)

title: Kariera reprezentacyjna

Ukraina · 7 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

FK Charków (asystent)

FK Lwów (asystent)

Naftowyk-Ukrnafta Ochtyrka


text:
# Szkoła Podoficerska Łączności WOP
Szkoła Podoficerska Łączności WOP – oddział szkoleniowy Wojsk Ochrony Pogranicza.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
W 1952 roku w Braniewie sformowano Szkołę Podoficerską Łączności WOP o stanie etatowym 474 wojskowych.
24 lipca 1958 roku szkołę przeniesiono do Zgorzelca. W 1961 roku dowództwo posiadało kryptonim Peron.
Szkołę istniejącą według etatu 348/31 rozformowano do 15 kwietnia 1968 roku. Braki kadrowe WOP w tym zakresie miało uzupełniać MON. Obiekty koszarowe przekazano batalionowi specjalnemu łączności MON.

## Sztandar szkoły
W 1962 roku społeczeństwo Zgorzelca ufundowało sztandar szkole. Aktu wręczenia dokonał 10 czerwca 1962 roku dowódca WOP gen. bryg. Eugeniusz Dostojewski. Przyjął komendant szkoły, mjr Roman Jarecki. W 1968 roku sztandar został przekazany do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Na lewej stronie płatu sztandaru, w lewym górnym rogu znajduje się herb Zgorzelca, a w prawym górnym rogu, na tarczy herbowej czterowierszowy napis: "Społeczeństwo Ziemi Zgorzeleckiej 10.VI.1962".

## Komendanci szkoły
- mjr Józef Grabowski do 1.10.1953
- mjr Stanisław Luczyński - do 01.1955
- kpt. Michał Małaszyński - do 01.1956
- ppłk Mieczysław Piotrowski - do 1958
- płk Tadeusz Demczuk - do 1959
- płk Józef Grabowski - do 1961
- ppłk Roman Jarecki - do rozformowania

title: Szkoła Podoficerska Łączności WOP

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Szkoła Podoficerska Łączności WOP
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{państwo|PRL|nazwa=Polska}}
 |sformowanie          = 1952
 |rozformowanie        = 1968
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    = 1962
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = mjr Józef Grabowski
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = ppłk Roman Jarecki
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Braniewo]]<br />[[Zgorzelec]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Wojska Ochrony Pogranicza]]
 |podległość           = Dowództwo WOP
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Szkoła Podoficerska Łączności WOP''' – [[oddział (wojsko)|oddział]] szkoleniowy [[Wojska Ochrony Pogranicza|Wojsk Ochrony Pogranicza]].

== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
W 1952 roku w [[Braniewo|Braniewie]] [[formowanie jednostki|sformowano]] Szkołę Podoficerską Łączności WOP<ref group=uwaga>Rozkaz MBP nr 024 /Org. z 10 kwietnia 1952 roku</ref> o stanie etatowym 474 wojskowych{{odn|Jackiewicz|1998|s=167}}.

{{Osobny artykuł|Koszary przy ulicy Moniuszki w Braniewie}}

24 lipca 1958 roku szkołę przeniesiono do [[Zgorzelec|Zgorzelca]]{{odn|Jackiewicz|1998|s=167}}. W 1961 roku dowództwo posiadało kryptonim '''Peron'''.

Szkołę istniejącą według etatu 348/31 rozformowano do 15 kwietnia 1968 roku<ref group=uwaga>Zarządzenie szefa SG WP nr 03/Org. z 2 stycznia 1968 roku.</ref>. Braki kadrowe WOP w tym zakresie miało uzupełniać MON{{odn|Jackiewicz|1998|s=167}}. Obiekty koszarowe przekazano batalionowi specjalnemu łączności MON<ref group=uwaga>Zarządzenie szefa WOP nr 010/WOP z 29.02.1968 roku.</ref>.

== Sztandar szkoły ==
W 1962 roku społeczeństwo [[Zgorzelec|Zgorzelca]] ufundowało [[Polskie sztandary wojskowe|sztandar]] szkole. Aktu wręczenia dokonał 10 czerwca 1962 roku dowódca WOP gen. bryg. Eugeniusz Dostojewski. Przyjął komendant szkoły, mjr Roman Jarecki. W 1968 roku sztandar został przekazany do [[Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie]]{{odn|Jackiewicz|1998|s=167}}. Na lewej stronie płatu sztandaru, w lewym górnym rogu znajduje się herb Zgorzelca, a w prawym górnym rogu, na tarczy herbowej czterowierszowy napis: "Społeczeństwo Ziemi Zgorzeleckiej 10.VI.1962"<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Niedziela [red.]| imię=Tadeusz|tytuł= Wojska Ochrony Pogranicza w pięćdziesiątą rocznice objęcia służby w ochronie granicy Polski 1945-1995| strony=17}}</ref>.

== Komendanci szkoły ==
* mjr Józef Grabowski do 1.10.1953
* mjr Stanisław Luczyński - do 01.1955
* kpt. Michał Małaszyński - do 01.1956
* ppłk Mieczysław Piotrowski - do 1958
* płk Tadeusz Demczuk - do 1959
* płk Józef Grabowski - do 1961
* ppłk Roman Jarecki - do rozformowania

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Dominiczak| imię=Henryk| tytuł= Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985| data=1985 | wydawca=Wojskowa Drukarnia w Łodzi | miejsce=Warszawa| strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Jackiewicz | imię=Zenon | autor link= | inni= | tytuł= Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny | data=1998 | wydawca=Centrum Szkolenia Straży Granicznej | miejsce=Kętrzyn | isbn=83-909304-3-9 |odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Niedziela [red.]| imię=Tadeusz|tytuł= Wojska Ochrony Pogranicza w pięćdziesiątą rocznice objęcia służby w ochronie granicy Polski 1945-1995. Jednodniówka Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych Środowiska WOP| data=Czerwiec 1995| strony=}}

{{Wojska Ochrony Pogranicza}}

[[Kategoria:Szkolnictwo Wojsk Ochrony Pogranicza]]
[[Kategoria:Wojsko w Braniewie]]
[[Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Zgorzelcu]]
[[Kategoria:Formacje graniczne w Braniewie]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1952]]
[[Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1968]]
[[Kategoria:Formacje graniczne w Zgorzelcu]]

title: Szkoła Podoficerska Łączności WOP

Państwo: Polska

Pierwszy: mjr Józef Grabowski

Ostatni: ppłk Roman Jarecki

Dyslokacja: Braniewo · Zgorzelec

Rodzaj wojsk: Wojska Ochrony Pogranicza

Podległość: Dowództwo WOP


text:
# Godziemba (herb szlachecki)
Godziemba – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Godziemba . Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Godziemba jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku.
Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w ziemi brzeskiej, dobrzyńskiej, kaliskiej i sieradzkiej. Najbardziej znane rody, pieczętujące się herbem Godziemba to między innymi Lubrańscy i Dąbscy.
Godziemby używała też Izydora Dąmbska.

## Opis herbu

### Opis historyczny
Jan Długosz (1415–1480) blazonuje herb i opisuje herbownych następująco:

Godzamba, arborem pinosam trifrondosam in campo rubeo defert. Genus Polonicum, in quo viri sensati, sed ad auariciam procliui.

Po przetłumaczeniu:

Godziemba, drzewo zielone w polu czerwonym nosi. Ród polski, w którym ludzie mądrzy, lecz zdolni do skąpstwa.

Kasper Niesiecki, podając się na dzieła historyczne Bartosza Paprockiego, Marcina Bielskiego i Szymona Okolskiego, opisuje herb:

Ma być sosna o trzech wierzchach zielonych, czyli gałęziach, z których jedna w środku, dwie po bokach jej, pod tymi drugie dwie gałęzie obcięte, jedna z jednej strony, druga z drugiej, pięć korzeni u niej, w polu czerwonem. W hełmie nad koroną mąż zbrojny, w prawej ręce takąż sosnę trzyma, jako się opisała, lewą szablę trzyma.

### Opis współczesny
Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym sosna barwy naturalnej, o trzech konarach i pięciu korzeniach.
W klejnocie pół rycerza w zbroi, trzymającego w prawej ręce taką samą sosnę.
Labry herbowe czerwone, podbite złotem.

## Geneza

### Najwcześniejsze wzmianki
- 1403 najstarsza znana wzmianka o herbie w zapiskach sądowych[potrzebny przypis].
- Pieczęć Jakuba z Zorawicy doktora dekretów i kanonika krakowskiego z roku 1451[potrzebny przypis].
- W 1413 w wyniku unii horodelskiej przeniesiony na Litwę[potrzebny przypis].

Herb został przedstawiony wśród innych polskich herbów w Herbarzu Złotego Runa z lat 1433–1435.
Najwcześniejsze lokalne źródło heraldyczne wymieniające ten herb to wspomniane już wcześniej Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, datowane na lata 1464–1480. Autorem tego dzieła jest polski historyk, Jan Długosz:

### Ewolucja wizerunku
W zapisce sądowej z 1487 i przywileju króla Aleksandra z 1505 umieszczono w złotym polu takąż sosnę o trzech wiechach zielonych i pięciu korzonkach. Tadeusz Gajl natomiast określa herb o takim wizerunku mianem Godzięba.

### Etymologia
Jan Długosz w swoim herbarzu opisuje herb pod nazwą Godzyamba, podając złoty kolor sosny. Wizerunek drzewa jest nawiązaniem do Drzewa Życia (Drzewa kosmicznego).
Niewłaściwe jest motywowanie nazwy heraldycznej rzekomym apelatywem godzięba mającym jakoby oznaczać „pień z rosnącymi szczepami”. Wyraz ten nie występuje poza kontekstami świadczącymi o jego funkcji antroponimicznej i heraldycznej, a do słowników języka polskiego został przejęty z opisu herbowego obrazka.

### Legenda herbowa
Na podstawie dzieł Bartosza Paprockiego, Kasper Niesiecki przytacza legendę:

Sieciech wojewoda Krakowski, do Morawy z wojskiem wysłany, dostawszy języka, że nieprzyjaciel blisko nocował, wojsko uszykowawszy jak do boju, ruszyć mu się kazał, przed nim szła straż pierwsza, ta napadłszy na zasadzkę, mocno się z sobą starli: gdzie między innymi, rycerz Godziemba nazwany, potężnie rażąc nieprzyjaciela, od broni odpadł; do bliskiego tedy lasu uchodził, ale że i tam za nim Morawczyk nacierał, spodziewając się, że bezbronnego snadno w łyka weźmie; Godziemba chybko skoczy z konia, sosenkę z korzeniem wyrwie, nią się adwersarzowi broni; obciął ci w prawdzie Morawczyk pierwszym zamachem dwie od niej gałęzie, atoli już lżejszą, bo obciętą sosną, gdy go Godziemba smagło uderzył, z konia zwaliwszy, pojmał, i do Sieciecha hetmana przyprowadził: a w nagrodę męstwa swego, tęż samą sosnę, tak jak była, za herb otrzymał: w roku 1094.

Innymi słowy, wojewoda krakowski o imieniu Sieciech, wkroczył na czele polskich wojsk na Morawy. Polski rycerz Godziemba stracił w walce broń. Jeden z nieprzyjaciół widząc Polaka bezbronnym skoczył, aby go pojmać. Godziemba nie tracąc ducha podjechał do pobliskiego lasu i wyrwawszy z ziemi młodą sosnę stanął do walki, po czym pokonał wroga i pojmał go w niewolę. W nagrodę za swój czyn otrzymał herb z wizerunkiem sosny.
Kasper Niesiecki wzmiankuje również drugą legendę na podstawie dzieł Flaviusa Vopiscusa:

Cesarz Probus z Sarmacji Niemieckiej, szesnaście tysięcy ludzi młodych zdolnych do boju wybrakował, których dla lepszego w sztukach rycerskich poleru, między ćwiczonych swoich żołnierzy pokartował. Tenże Vopiscus o Probusie pisze; że na widowisko i uciechę Rzymianom, kazał Kawalerii swojej z korzeniem, miąższe i roślejsze drzewa wyrywać, które by do miasta zwiezione, na wielkim i obszernym placu, do potężnych balek prosto powiązane stać mogły, balki potem ziemią i korzenie tak przysypane, że cały ów plac, prawdziwego lasu, i rozkwitłego, kształt Rzymowi reprezentował. Wpuszczono dalej do niego tysiąc strusiów, tysiąc jeleni, tysiąc sarn, i innego zwierza tyleż: Wpuszczono potem pospólstwo, i prosty gmin, i pozwolono, żeby sobie z tych zwierzyn łapał, i brał, co kto chciał. Rozumie tedy Parisius, ze koło tego misternego lasu pracującym niektórym Sarmatom, od Probusa Cesarza w rekompensę nadana była sosna w herbie, z którym do ojczyzny swej powróciwszy, familią swoją w tych krajach rozplenili.

## Herbowni

### Lista Tadeusza Gajla
Lista herbownych w artykule sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne.
Pełna lista herbownych nie jest dziś możliwa do odtworzenia, także ze względu na zniszczenie i zaginięcie wielu akt i dokumentów w czasie II wojny światowej (m.in. w czasie powstania warszawskiego w 1944 spłonęło ponad 90% zasobu Archiwum Głównego w Warszawie, gdzie przechowywana była większość dokumentów staropolskich). Lista nazwisk znajdująca się w artykule pochodzi z Herbarza polskiego, Tadeusza Gajla (245 nazwisk). Występowanie na liście nazwiska nie musi oznaczać, że konkretna rodzina pieczętowała się herbem Godziemba. Często te same nazwiska są własnością wielu rodzin reprezentujących wszystkie stany dawnej Rzeczypospolitej, tj. chłopów, mieszczan, szlachtę. Jest to jednakże dotychczas najpełniejsza lista herbownych, uzupełniana ciągle przez autora przy kolejnych wydaniach Herbarza. Tadeusz Gajl wymienia następujące nazwiska uprawnionych do używania herbu Godziemba:
|  | Aberwoj, Augustyn, Babski, Bart, Bartel, Bartl, Basak, Bauma, Bierwold, Bitoldowicz, Błonicki, Bocheński, Bosakowski, Bouman, Butmanowicz, Butowcowicz, Butowicz, Butowtowicz, Buttmanowicz, Chodorowski, Chodowski, Ciechanowski, Ciechanów, Cwalina, Cybowicz, Cymdacki, Cymerman, Cyndacki, Czarnocki, Czekan, Czekanowski, Czerkanowicz, Czwalin, Czwalina, Czwaliński, Czyndacki, Czyż, Czyżewicz, Czyżewski, Dajniewicz, Dakniewicz, Danielewicz, Daniełowicz, Dąbrowski, Dąbski, Dąmbski, Dersław, Dobrołęcki, Dołobowski, Drużykowski, Faliszowski, Falkowski, Flamski, Gardziński, Gardzyna, Gąsowski, Gęsowski, Gieduszycki, Gierowski, Głowiński, Głowniski, Głusiński, Gocławski, Godebski, Godzemba, Godzieliński, Godziemba, Godziński, Gogolewski, Gołaszewski, Gorajewski, Gorzkowski, Gorzycki, Gorzykowski, Gosławicki, Gosławski, Gudynowicz, Gusiński, Ignatowicz, Ihnatowicz, Inszkiewicz, Irtyszczowicz, Jagutowicz, Jamiołkowski, Janczewski, Jewłok, Jocz, Juhowski, Jukowski, Juszkiewicz, Kamplica, Kaplicz, Kaplicza, Kicki, Kikowski, Kobielicki, Kobylecki, Kobyłecki, Koralkowski, Korzeniański, Korzeniewski, Kowalewski, Kowalkowski, Kreptowicz, Kretowicz, Kryliński, Krzewski, Kucharski, Kucharzewski, Kurek, Laskary, Lichiński, Lijewski, Lubański, Lubczyński, Luberadzki, Lubiański, Lubiatowski, Luboradzki, Lubrański, Łaskarz, Ławrynowicz, Łubiański, Maleszewski, Malinowski, Maliszewski, Małuszewicz, Małyszewicz, Małyszko, Małyszyński, Mazanowski, Mężyński, Mintowt, Muliński, Nadarzycki, Nasiołowski, Nerlich, Niechcianowski, Niechciański, Nierlich, Niziński, Niżyński, Noziński, Nożewski, Oborski, Olszowski, Ossowski, Ożepowski, Pamowski, Pancewicz, Paniewski, Paniowski, Parkosz, Paszewicz, Paszewski, Pawłowski, Pczołecki, Pietraszewicz, Pietrzykowski, Podborski, Poddembski, Popławski, Poszewic, Pucek, Pucko, Puczek, Puniewski, Radecki, Redecki, Rusinowicz, Rusinowski, Ryżo, Ryży, Sandecki, Sącza, Sądecki, Sierawski, Skirmont, Skrzantka, Skrzątka, Skrzeczyński, Skrzęt, Skrzęta, Sławoszewski, Sławuszewski, Snopowski, Sobański, Somowski, Sosnkowski, Sosnowski, Sosonko, Staczyński, Starzyński, Stemiński, Stemiski, Sterpiński, Strębowski, Strękowski, Strzałkowski, Styrpejko, Szyszyński, Świecimski, Świeciński, Święcicki, Święcimski, Święciński, Targowicki, Teleżyński, Tomaszkiewicz, Trynkowski, Tudołt, Wanglerz, Wardeński, Wardęski, Wardyński, Waryski, Wasuczyński, Wągleszyński, Wąsowski, Węgleński, Węgliński, Wianiecki, Wieniecki, Wilam, Wilamowicz, Wiliamowicz, Wirydarski, Włański, Wojarzyński, Wolski, Wozuciński, Wozuczyński, Wożuciński, Wożuczyński, Wroczeński, Wysocki, Zaleski, Żaleński, Żebrowski, Żeromski, Żorawiecki, Żorowski, Żórawicki, Żórawski, Żurawski. Tadeusz Gajl, Herbarz Polski |

### Pozostałe nazwiska
Jury Łyczkowski, na swojej stronie dotyczącej heraldyki, wspomina również o nazwisku; Pankiewicz .

## Odmiany
| Odmiany herbu Godziemba | Odmiany arystokratyczne herbu Godziemba |  |

## Galeria
- Godziemba należący do biskupa, Jana Lubrańskiego, na budynku psałteri w Poznaniu.
- Ekslibris herbowy Adama Zaleskiego z herbem Godziemba
- Ekslibris herbowy Adama Zaleskiego z herbem Godziemba
- Pieczęć Stanisława Dambskiego, starosty miasta Kowal
- Płaskorzeźba z lat 1450–1550 z prawdopodobnym wizerunkiem herbu Godziemba

title: Godziemba (herb szlachecki)

wikitext:
{{Inne znaczenia|herbu szlacheckiego|[[Godziemba|inne znaczenia tego słowa]]}}

{{Herb infobox
 |nazwa              = Godziemba
 |grafika            = POL COA Godziemba.svg
 |opis grafiki       = Herb Godziemba
 |typ herbu          = szlachecki
 |zawołanie          = Godziemba
 |alternatywne nazwy = Godzamba, Godziąba, Godzięby, Jamiolki-Godzięby, Pinarius, Pini, Trzysośnie<ref name=":022" /><ref name=":042" /><ref name="Znamierowski" />
 |projektant         =
 |pierwsza wzmianka  = [[1363]] (pieczęć),
[[1403]] (zapis)
 |wprowadzony        =
 |ostatnie zmiany    =
 |wycofany           =
 |commons            = Category:Godziemba (coat of arms)
}}
'''Godziemba''' – [[Polska|polski]] [[herb szlachecki]], noszący [[zawołanie]] ''Godziemba{{odn|Slavia occidentalis|1925}}''. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim [[Herbarz (heraldyka)|herbarzu]], ''[[Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae]]'', spisanym przez historyka [[Jan Długosz|Jana Długosza]] w latach 1464–1480''<ref name=":022" />''. Godziemba jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez [[Bojarzy|bojarów]] [[Litwini|litewskich]] na mocy [[Unia horodelska|unii horodelskiej]] z 1413 roku<ref name=":523" />.

Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w [[Ziemia brzeska|ziemi brzeskiej]], [[Ziemia dobrzyńska|dobrzyńskiej]], [[Ziemia kaliska|kaliskiej]] i [[Ziemia sieradzka|sieradzkiej]]'''''<ref name="Znamierowski" />'''''. Najbardziej znane rody, pieczętujące się herbem Godziemba to między innymi [[Lubrańscy herbu Godziemba|Lubrańscy]]<ref name=":0322222" /> i [[Dąbscy herbu Godziemba|Dąbscy]]<ref name="Kasper Niesiecki1839-s293-298" />.

Godziemby używała też [[Izydora Dąmbska]]<ref name=":52" />.

== Opis herbu ==
=== Opis historyczny ===
[[Plik:Insignia Dolanga Olywa.jpg|mały|Jedna ze stron manuskryptów [[Jan Długosz|Jana Długosza]], zawierająca opisy polskich herbów]]
[[Jan Długosz]] (1415–1480) [[Blazonowanie|blazonuje]] herb i opisuje herbownych następująco''<ref name=":022" />'':

{{Cytat|treść=''Godzamba, arborem pinosam trifrondosam in campo rubeo defert. Genus Polonicum, in quo viri sensati, sed ad auariciam procliui.''|autor=Jan Długosz|źródło=Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae}}

Po przetłumaczeniu:{{Cytat|treść=''Godziemba, drzewo zielone w polu czerwonym nosi. Ród polski, w którym ludzie mądrzy, lecz zdolni do skąpstwa.''|autor=Jan Długosz|źródło=Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae}}[[Kasper Niesiecki]], podając się na dzieła historyczne [[Bartosz Paprocki|Bartosza Paprockiego]], [[Marcin Bielski|Marcina Bielskiego]] i [[Szymon Okolski|Szymona Okolskiego]], opisuje herb<ref name=":032222" />:
{{Cytat|treść=''Ma być sosna o trzech wierzchach zielonych, czyli gałęziach, z których jedna w środku, dwie po bokach jej, pod tymi drugie dwie gałęzie obcięte, jedna z jednej strony, druga z drugiej, pięć korzeni u niej, w polu czerwonem. W hełmie nad koroną mąż zbrojny, w prawej ręce takąż sosnę trzyma, jako się opisała, lewą szablę trzyma.''|autor=Kasper Niesiecki|źródło=Herbarz Polski, T. IV}}

=== Opis współczesny ===
Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco{{Refn|Opis współczesny jest skonstruowany zgodnie z obecnymi zasadami heraldyki. Zobacz: [[Blazonowanie]].|grupa=uwaga}}:

''Na [[Tarcza herbowa|tarczy]] w polu czerwonym sosna barwy naturalnej, o trzech konarach i pięciu korzeniach.''

''W [[Klejnot herbowy|klejnocie]] pół rycerza w zbroi, trzymającego w prawej ręce taką samą sosnę.''

''[[Labry (heraldyka)|Labry herbowe]] czerwone, podbite złotem.''

== Geneza ==
=== Najwcześniejsze wzmianki ===
* 1403 najstarsza znana wzmianka o herbie w zapiskach sądowych{{Fakt|data=2021-06}}.
* Pieczęć Jakuba z Zorawicy doktora dekretów i kanonika krakowskiego z roku 1451{{Fakt|data=2021-06}}.
* W 1413 w wyniku [[Unia horodelska|unii horodelskiej]] przeniesiony na [[Litwa|Litwę]]{{Fakt|data=2021-06}}.

Herb został przedstawiony wśród innych polskich herbów w ''Herbarzu Złotego Runa'' z lat 1433–1435{{Fakt|data=2021-06}}.

Najwcześniejsze lokalne źródło heraldyczne wymieniające ten herb to wspomniane już wcześniej ''[[Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae]]'', datowane na lata 1464–1480. Autorem tego dzieła jest polski historyk, [[Jan Długosz]]''<ref name=":022" />'':

=== Ewolucja wizerunku ===
W zapisce sądowej z 1487 i przywileju króla [[Aleksander Jagiellończyk|Aleksandra]] z [[1505]] umieszczono w złotym polu takąż sosnę o trzech wiechach zielonych i pięciu korzonkach<ref name="Franciszek Piekosiński Heraldyka" />. [[Tadeusz Gajl]] natomiast określa herb o takim wizerunku mianem Godzięba<ref name=":62" />.

=== Etymologia ===
[[Jan Długosz]] w swoim herbarzu opisuje herb pod nazwą ''Godzyamba'', podając złoty kolor sosny''<ref name=":022" />''. Wizerunek drzewa jest nawiązaniem do [[Axis mundi#Drzewo kosmiczne|Drzewa Życia (Drzewa kosmicznego)]]<ref name="Leleń" />.

Niewłaściwe jest motywowanie nazwy heraldycznej rzekomym [[apelatyw]]em ''godzięba'' mającym jakoby oznaczać „pień z rosnącymi szczepami”. Wyraz ten nie występuje poza kontekstami świadczącymi o jego funkcji antroponimicznej i heraldycznej, a do słowników języka polskiego został przejęty z opisu herbowego obrazka''<ref name=":2" />''.

=== Legenda herbowa ===
Na podstawie dzieł [[Bartosz Paprocki|Bartosza Paprockiego]], [[Kasper Niesiecki]] przytacza legendę<ref name=":032222" />:
{{Cytat|treść=''Sieciech wojewoda Krakowski, do Morawy z wojskiem wysłany, dostawszy języka, że nieprzyjaciel blisko nocował, wojsko uszykowawszy jak do boju, ruszyć mu się kazał, przed nim szła straż pierwsza, ta napadłszy na zasadzkę, mocno się z sobą starli: gdzie między innymi, rycerz Godziemba nazwany, potężnie rażąc nieprzyjaciela, od broni odpadł; do bliskiego tedy lasu uchodził, ale że i tam za nim Morawczyk nacierał, spodziewając się, że bezbronnego snadno w łyka weźmie; Godziemba chybko skoczy z konia, sosenkę z korzeniem wyrwie, nią się adwersarzowi broni; obciął ci w prawdzie Morawczyk pierwszym zamachem dwie od niej gałęzie, atoli już lżejszą, bo obciętą sosną, gdy go Godziemba smagło uderzył, z konia zwaliwszy, pojmał, i do Sieciecha hetmana przyprowadził: a w nagrodę męstwa swego, tęż samą sosnę, tak jak była, za herb otrzymał: w roku 1094.''|autor=Kasper Niesiecki|źródło=Herbarz Polski, T. IV}}
Innymi słowy, [[Wojewodowie krakowscy|wojewoda krakowski]] o imieniu [[Sieciech (palatyn)|Sieciech]], wkroczył na czele polskich wojsk na [[Morawy]]. Polski rycerz Godziemba stracił w walce broń. Jeden z nieprzyjaciół widząc Polaka bezbronnym skoczył, aby go pojmać. Godziemba nie tracąc ducha podjechał do pobliskiego lasu i wyrwawszy z ziemi młodą sosnę stanął do walki, po czym pokonał wroga i pojmał go w niewolę. W nagrodę za swój czyn otrzymał herb z wizerunkiem sosny<ref name=":032222" />.

Kasper Niesiecki wzmiankuje również drugą legendę na podstawie dzieł [[Flavius Vopiscus|Flaviusa Vopiscusa]]<ref name=":032222" />:
{{Cytat|treść=''Cesarz Probus z Sarmacji Niemieckiej, szesnaście tysięcy ludzi młodych zdolnych do boju wybrakował, których dla lepszego w sztukach rycerskich poleru, między ćwiczonych swoich żołnierzy pokartował. Tenże Vopiscus o Probusie pisze; że na widowisko i uciechę Rzymianom, kazał Kawalerii swojej z korzeniem, miąższe i roślejsze drzewa wyrywać, które by do miasta zwiezione, na wielkim i obszernym placu, do potężnych balek prosto powiązane stać mogły, balki potem ziemią i korzenie tak przysypane, że cały ów plac, prawdziwego lasu, i rozkwitłego, kształt Rzymowi reprezentował. Wpuszczono dalej do niego tysiąc strusiów, tysiąc jeleni, tysiąc sarn, i innego zwierza tyleż: Wpuszczono potem pospólstwo, i prosty gmin, i pozwolono, żeby sobie z tych zwierzyn łapał, i brał, co kto chciał. Rozumie tedy Parisius, ze koło tego misternego lasu pracującym niektórym Sarmatom, od Probusa Cesarza w rekompensę nadana była sosna w herbie, z którym do ojczyzny swej powróciwszy, familią swoją w tych krajach rozplenili.''|autor=Kasper Niesiecki|źródło=Herbarz Polski, T. IV}}

== Herbowni ==
{{Kategoria główna|Godziembowie}}

=== Lista Tadeusza Gajla ===
Lista [[Ród herbowy|herbownych]] w artykule sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych [[Herbarz (heraldyka)|herbarzy]]. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie [[Legitymacja szlachectwa|legitymacji szlachectwa]] przed zaborczymi [[heroldia]]mi, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania [[Genealogia|genealogiczne]].

Pełna lista herbownych nie jest dziś możliwa do odtworzenia, także ze względu na zniszczenie i zaginięcie wielu akt i dokumentów w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] (m.in. w czasie [[Powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] w [[1944]] spłonęło ponad 90% zasobu [[Archiwum Główne Akt Dawnych|Archiwum Głównego]] w [[Warszawa|Warszawie]], gdzie przechowywana była większość dokumentów staropolskich)''{{odn|Dzieje zasobu|loc=Linki zewnętrzne}}''. Lista nazwisk znajdująca się w artykule pochodzi z ''Herbarza polskiego,'' [[Tadeusz Gajl|Tadeusza Gajla]]''{{odn|Gajl|2007|loc=Bibliografia}}'' (245 nazwisk''{{odn|Gajl|loc=Linki zewnętrzne}}''). Występowanie na liście nazwiska nie musi oznaczać, że konkretna rodzina pieczętowała się herbem Godziemba. Często te same nazwiska są własnością wielu rodzin reprezentujących wszystkie stany dawnej [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]], tj. [[Chłopi|chłopów]], [[Mieszczanie|mieszczan]], [[Szlachta|szlachtę]]. Jest to jednakże dotychczas najpełniejsza lista herbownych, uzupełniana ciągle przez autora przy kolejnych wydaniach ''Herbarza''. [[Tadeusz Gajl]] wymienia następujące nazwiska uprawnionych do używania herbu Godziemba''{{odn|Gajl|loc=Linki zewnętrzne}}'':

{| align=center
|
|{{Cytat|treść=
:: '''A'''berwoj, Augustyn,

:: '''B'''abski, Bart, Bartel, Bartl, Basak, Bauma, Bierwold, Bitoldowicz, Błonicki, Bocheński, Bosakowski, Bouman, Butmanowicz, Butowcowicz, Butowicz, [[Stanisław Butowtowicz|Butowtowicz]], Buttmanowicz,

:: '''C'''hodorowski, Chodowski, Ciechanowski, Ciechanów, Cwalina, Cybowicz, Cymdacki, Cymerman, Cyndacki, Czarnocki, Czekan, Czekanowski, Czerkanowicz, Czwalin, Czwalina, Czwaliński, Czyndacki, Czyż, Czyżewicz, Czyżewski,

:: '''D'''ajniewicz, Dakniewicz, Danielewicz, Daniełowicz, Dąbrowski, [[Dąbscy herbu Godziemba|Dąbski]], Dąmbski, Dersław, Dobrołęcki, Dołobowski, Drużykowski,

:: '''F'''aliszowski, Falkowski, Flamski,

:: '''G'''ardziński, Gardzyna, Gąsowski, Gęsowski, Gieduszycki, Gierowski, Głowiński, Głowniski, Głusiński, Gocławski, Godebski, Godzemba, Godzieliński, Godziemba, Godziński, Gogolewski, Gołaszewski, Gorajewski, Gorzkowski, Gorzycki, Gorzykowski, Gosławicki, Gosławski, Gudynowicz, Gusiński,

:: '''I'''gnatowicz, Ihnatowicz, Inszkiewicz, Irtyszczowicz,

:: '''J'''agutowicz, Jamiołkowski, Janczewski, Jewłok, Jocz, Juhowski, Jukowski, Juszkiewicz,

:: '''K'''amplica, Kaplicz, Kaplicza, Kicki, Kikowski, Kobielicki, Kobylecki, [[Kobyłeccy herbu Godziemba|Kobyłecki]], Koralkowski, Korzeniański, Korzeniewski, Kowalewski, Kowalkowski, Kreptowicz, Kretowicz, Kryliński, Krzewski, Kucharski, Kucharzewski, Kurek,

:: '''L'''askary, Lichiński, Lijewski, Lubański, Lubczyński, Luberadzki, Lubiański, Lubiatowski, Luboradzki, [[Lubrańscy herbu Godziemba|Lubrański]],

:: '''Ł'''askarz, Ławrynowicz, Łubiański,

:: '''M'''aleszewski, Malinowski, Maliszewski, Małuszewicz, Małyszewicz, Małyszko, Małyszyński, Mazanowski, Mężyński, Mintowt, Muliński,

:: '''N'''adarzycki, Nasiołowski, Nerlich, Niechcianowski, Niechciański, Nierlich, Niziński, Niżyński, Noziński, Nożewski,

:: '''O'''borski, Olszowski, Ossowski, Ożepowski,

:: '''P'''amowski, Pancewicz, Paniewski, Paniowski, Parkosz, Paszewicz, Paszewski, Pawłowski, Pczołecki, Pietraszewicz, Pietrzykowski, Podborski, Poddembski, Popławski, Poszewic, Pucek, Pucko, Puczek, Puniewski,

:: '''R'''adecki, Redecki, Rusinowicz, Rusinowski, Ryżo, Ryży,

:: '''S'''andecki, Sącza, Sądecki, Sierawski, Skirmont, Skrzantka, Skrzątka, Skrzeczyński, Skrzęt, Skrzęta, Sławoszewski, Sławuszewski, Snopowski, Sobański, Somowski, Sosnkowski, Sosnowski, Sosonko, Staczyński, Starzyński, Stemiński, Stemiski, Sterpiński, Strębowski, Strękowski, Strzałkowski, Styrpejko, Szyszyński,

:: '''Ś'''wiecimski, Świeciński, Święcicki, Święcimski, Święciński,

:: '''T'''argowicki, Teleżyński, Tomaszkiewicz, Trynkowski, Tudołt,

:: '''W'''anglerz, Wardeński, Wardęski, Wardyński, Waryski, Wasuczyński, Wągleszyński, Wąsowski, Węgleński, Węgliński, Wianiecki, Wieniecki, Wilam, Wilamowicz, Wiliamowicz, Wirydarski, Włański, Wojarzyński, Wolski, Wozuciński, Wozuczyński, Wożuciński, Wożuczyński, Wroczeński, Wysocki,

:: '''Z'''aleski,

:: '''Ż'''aleński, Żebrowski, Żeromski, Żorawiecki, Żorowski, Żórawicki, Żórawski, Żurawski.
|autor=Tadeusz Gajl|źródło=Herbarz Polski}}
|
|}

=== Pozostałe nazwiska ===
Jury Łyczkowski, na swojej stronie dotyczącej heraldyki, wspomina również o nazwisku; Pankiewicz{{odn|Łyczkowski}}.

== Odmiany ==
{| align=center
|{{Galeria
| Nazwa = Odmiany herbu Godziemba
| wielkość = 170|Plik:POL_COA_Cimerman.svg|Herb [[Cimerman]]
}}
|{{Galeria
| Nazwa = Odmiany arystokratyczne herbu Godziemba
| wielkość = 170|||Plik:POL COA Dąmbski.svg|Herb [[Dąmbski]]
}}
|[[Plik:PL Stanisław Teodor Chrząński-Tablice odmian herbowych.djvu|strona=27|mały|238x238px|Godziemba wraz ze swoimi [[Odmiana herbowa|odmianami]] w ''Tablicach odmian herbowych'' [[Teodor Chrząński|Teodora Chrząńskiego]] (1909). III rząd, III kolumna.]]
|}

== Galeria ==
<gallery mode="nolines" widths="250" heights="160" class="center">
Plik:Godziemba Lubrańskiego.jpg|Godziemba należący do [[Biskupi poznańscy|biskupa]], [[Jan Lubrański|Jana Lubrańskiego]], na budynku [[Psałteria w Poznaniu|psałteri w Poznaniu]].
Plik:Bookplate of Adam Zaleski.jpg|[[Ekslibris]] herbowy Adama Zaleskiego z herbem Godziemba
Plik:Bookplate of Adam Zaleski (II).jpg|[[Ekslibris]] herbowy Adama Zaleskiego z herbem Godziemba
Plik:Seal of Stanisław Dambski.jpg|Pieczęć [[Stanisław Dąmbski (zm. 1809)|Stanisława Dambskiego]], starosty miasta [[Kowal (miasto)|Kowal]]
Plik:A cast of three tiles with floral design.jpg|Płaskorzeźba z lat 1450–1550 z prawdopodobnym wizerunkiem herbu Godziemba
</gallery>

== Zobacz też ==
{{Wikiźródła|Encyklopedia staropolska/Godziemba|hasło ''Godziemba'' w Encyklopedii staropolskiej|tekst=nie}}
* [[Heraldyka polska]]
* [[Ród herbowy]]
* [[Lista polskich herbów szlacheckich]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name=":022">{{cytuj |autor = [[Jan Długosz]] |tytuł = Insignia seu Clenodia Regis et Regni Poloniae. Z kodeksu kórnickiego, wydał dr. Z. Celichowski |data = 1885 |data dostępu = 2021-06-14 |inni = Zygmunt Celichowski |miejsce = Poznań |wydawca = Biblioteka Kórnicka |s = 25 |url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/811/edition/1147/content |język = pl}}</ref>
<ref name=":032222">{{cytuj |autor = [[Kasper Niesiecki]] |tytuł = Powiększony dodatkami z poźniejszych autorów rękopismów, dowodów, urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza |data = 1839 |data dostępu = 2021-05-22 |wolumin = IV |inni = [[Jan Nepomucen Bobrowicz]] |miejsce = [[Lipsk]] |wydawca = Breitkopf i Haertel |s = 164–167 |url = https://crispa.uw.edu.pl/object/files/416445/display/Default}}</ref>
<ref name=":0322222">{{cytuj |autor = [[Kasper Niesiecki]] |tytuł = Powiększony dodatkami z poźniejszych autorów rękopismów, dowodów, urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza |data = 1839 |data dostępu = 2021-05-22 |wolumin = IV |inni = [[Jan Nepomucen Bobrowicz]] |miejsce = [[Lipsk]] |wydawca = Breitkopf i Haertel |s = 169–172 |url = https://crispa.uw.edu.pl/object/files/416445/display/Default}}</ref>
<ref name=":042">{{cytuj |autor = [[Juliusz Karol Ostrowski]] |tytuł = Księga herbowa rodów polskich |data = 1906 |data dostępu = 2021-04-03 |opis = Cz. II |wydawca = Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza |s = 91 |url = https://archive.org/details/ksigaherbowarod00ostrgoog/page/n17/mode/2up}}</ref>
<ref name=":2">{{cytuj |autor = Aleksandra Cieślikowa, Kazimierz Rymut, Maria Malec |tytuł = Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Cz. 6, Nazwy heraldyczne |data = 1995 |data dostępu = 2021-06-17 |isbn = 83-85579-73-7 |opis = oprac. Maria Bobowska-Kowalska |miejsce = Kraków |wydawca = Instytut Języka Polskiego |s = 16 |url = https://rcin.org.pl/dlibra/show-content/publication/edition/24546?id=24546}}</ref>
<ref name=":52">{{cytuj |autor = [[Jerzy Perzanowski]] (red.) |tytuł = Izydora Dąmbska (1904–1983) |data = 2001 |miejsce = Kraków |wydawca = PAU |s = 32}}</ref>
<ref name=":523">{{cytuj |autor = [[Władysław Semkowicz]] (red.) |tytuł = Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. |data = 1930 |wolumin = IX |miejsce = Kraków |wydawca = Towarzystwo Heraldyczne we Lwowie |s = 255 |url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/78616/edition/93035/content}}</ref>
<ref name=":62">{{cytuj |autor = [[Tadeusz Gajl]] |tytuł = Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku. Ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów |data = 2007 |data dostępu = 2021-06-18 |isbn = 978-83-60597-10-1 |miejsce = Gdańsk |wydawca = L&L |oclc = 233447252 |url = http://gajl.wielcy.pl/herby_user_herb.php?lang=pl&herb=godzieba}}</ref>
<ref name="Franciszek Piekosiński Heraldyka">[[Franciszek Piekosiński]]: ''Heraldyka polska wieków średnich'', Kraków, 1899.</ref>
<ref name="Kasper Niesiecki1839-s293-298">{{cytuj |autor = [[Kasper Niesiecki]] |tytuł = Powiększony dodatkami z poźniejszych autorów rękopismów, dowodów, urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza |data = 1839 |data dostępu = 2021-05-22 |wolumin = III |inni = [[Jan Nepomucen Bobrowicz]] |miejsce = [[Lipsk]] |wydawca = Breitkopf i Haertel |s = 293–298 |url = https://archive.org/details/herbarzpolskipow03niesuoft}}</ref>
<ref name="Leleń">{{cytuj stronę |url = http://www.bogowiepolscy.net/bogowie-lelen.html |tytuł = Leleń |praca = Bogowie Polscy |archiwum = https://web.archive.org/web/20160320175105/http://www.bogowiepolscy.net/bogowie-lelen.html |zarchiwizowano = 2016-03-20 |data dostępu = 2015-12-07}}</ref>
<ref name="Znamierowski">{{cytuj |autor = [[Alfred Znamierowski]] |tytuł = Herbarz rodowy |data = 2004 |isbn = 83-7391-166-9 |miejsce = Warszawa |wydawca = Świat Książki |s = 104}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Długosz |imię = Jan |tytuł = Insignia seu Clenodia Regis et Regni Poloniae. Z kodeksu kórnickiego, wydał dr. Z. Celichowski |url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/811/edition/1147/content|inni = [[Zygmunt Celichowski]] |data = 1885 |wydawca = Biblioteka Kórnicka |miejsce = Poznań |autor link = Jan Długosz |strony = 27 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Paprocki |imię = Bartosz |tytuł = Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584; wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego |url = https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/31164/edition/48455/content |inni = Kazimierz Józef Turowski |rok = 1584 & 1858 |wydawca = Biblioteka Polska |miejsce = Kraków |strony = 1140 |autor link = Bartosz Paprocki}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Ostrowski |imię = Juliusz |tytuł = Księga herbowa rodów polskich |url = https://archive.org/details/ksigaherbowarod00ostrgoog/page/n19/mode/2up |wydawca = Gł. skł.: Bolcewicz |strony = 388 |autor link = Juliusz Karol Ostrowski |część = II |data = 1906 |odn = tak}}
* {{Cytuj |autor = |tytuł = Slavia occidentalis |data = 1925 |issn = 0081-0002 |miejsce = Poznań |wydawca = Czytelnik |url = https://books.google.pl/books?id=ICwNAAAAIAAJ&q=Godziemba+zawo%C5%82anie&dq=Godziemba+zawo%C5%82anie&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwjb46Ply9X1AhWwlIsKHb7RB_YQ6AF6BAgLEAI |dostęp = z |odn = {{odn/id|Slavia occidentalis|1925}}}}
* {{Cytuj |autor = [[Tadeusz Gajl]] |tytuł = Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku. Ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów |data = 2007 |isbn = 978-83-60597-10-1 |miejsce = Gdańsk |wydawca = L&L |s = 543 |oclc = 233447252 |url = https://books.google.pl/books?id=eud1LQAACAAJ&dq=Tadeusz+Gajl&hl=pl&sa=X&redir_esc=y |dostęp = z |odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://gajl.wielcy.pl/herby_nazwiska.php?lang=pl&herb=godziemba |tytuł = Nazwiska |autor = [[Tadeusz Gajl]] |opublikowany = gajl.wielcy.pl |język = pl |data dostępu = 2021-09-20 |odn = {{odn/id|Gajl}}}}
* {{Cytuj stronę |url = http://agad.gov.pl/?page_id=834 |tytuł = Dzieje zasobu |opublikowany = agad.gov.pl |język = pl |data dostępu = 2021-09-20 |odn = {{odn/id|Dzieje zasobu}}}}
* {{Cytuj stronę |url = https://lyczkowski.net/pl/herby-szlachty-litewskiej/litery-g-h.html |tytuł = Herby szlachty litwińskiej |autor = Jury Łyczkowski |opublikowany = lyczkowski.net |język = pl |data dostępu = 2021-09-20 |odn = {{odn/id|Łyczkowski}}}}

{{herby unii horodelskiej}}

{{Heraldyka}}

[[Kategoria:Odmiany herbu Godziemba| ]]
[[Kategoria:Herby unii horodelskiej]]
[[Kategoria:Godziembowie| ]]

title: Godziemba

Typ herbu: szlachecki

Zawołanie: Godziemba

Pierwsza wzmianka: 1363 (pieczęć), · 1403 (zapis)


text:
# Prowincja Oristano
Prowincja Oristano (wł. Provincia di Oristano, sard. Provintzia de Aristànis) – prowincja we Włoszech.
Nadrzędną jednostką podziału administracyjnego jest region (tu: Sardynia), a podrzędną jest gmina.
Liczba gmin w prowincji: 80.

title: Prowincja Oristano

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Oristano
 |nazwa oryginalna                = Provincia di Oristano
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Prowincje Włoch|prowincja]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Provincia di Oristano-Stemma.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Sardynia
 |siedziba                        = [[Oristano]]
 |kod statystyczny                = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]: 095
 |stanowisko zarządzającego       = prezydent
 |zarządzający                    = Pasquale Onida
 |powierzchnia                    = 3 040 km²
 |rok                             =
 |liczba ludności                 = 168 270
 |gęstość zaludnienia             = 55,2 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0758, 0783, 0785, 0885
 |kod pocztowy                    = 09020, 09070-09086, 09088-09099, 09170
 |tablice rejestracyjne           = OR
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Oristano in Italy (as of 2016).svg
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.provincia.or.it/
}}
'''Prowincja Oristano''' ([[język włoski|wł.]] ''Provincia di Oristano'', [[Język sardyński|sard.]] ''Provintzia de Aristànis'') – [[prowincje Włoch|prowincja we Włoszech]].

Nadrzędną jednostką podziału administracyjnego jest [[Regiony Włoch|region]] (tu: [[Sardynia]]), a podrzędną jest [[gmina]].

Liczba gmin w prowincji: 80.

== Zobacz też ==
* [[Włochy]]

{{Włochy}}
{{Prowincja Oristano}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prowincja Oristano|!]]
[[Kategoria:Prowincje na Sardynii]]

title: OristanoProvincia di Oristano

Herb: Flaga

Państwo: Włochy

Region autonomiczny: Sardynia

Siedziba: Oristano

Kod statystyczny: ISTAT: 095

Prezydent: Pasquale Onida

Tablice rejestracyjne: OR


text:
# Double Travel
Double Travel (1986–1990, 1999–2004) – międzynarodowa grupa twórcza, powołana do życia w Lublinie 13 grudnia 1986 r. przez trójkę twórców, związanych z Centrum Sztuki Galeria EL w Elblągu: Waldemara "Disneya" Bochniarza (saksofonistę jazzowego i muzycznego performera), Waldemara "Dziaka" Dziaczkowskiego (psychoterapeutę z PTHP i happenera) i Lecha L. Przychodzkiego ([ex-Ogród/Ogród-2, ex-Dirty Dust], poetę, happenera i teoretyka sztuki).

## Historia grupy
Pomiędzy rokiem 1987 a 1990 do grupy należeli także m.in. Jerzy Jaśkiewicz (fotografik i happener), Tadeusz Mazurek (dyrygent, kompozytor, w D.T. happener), Maciej "Matros" Sałański (rzeźbiarz, fotografik i happener), Edward "Lu" Soroka (happener i teoretyk sztuki) czy Ralf Schulze (grafik, mim i happener).
Drugą edycję (po 1999 r.) Double Travel tworzyli m.in. Wołodymyr "Locomotive Breath" Katoliczenko (saksofonista jazzowy i happener), Oleg Klejmionow (filmowiec, happener), Marek "Duże Człowieki" Kłuciński (twórca Mail Artu, poeta, happener, zm. w 2004 r.), Aleksandr Konowałow (operator filmowy, fotografik, happener), Mariusz Maliszewski (ex-Ogród/Ogród-2, grafik i happener, zm. w 2006 r.) i Beata "Savana" Spasik (mim, happener). Z wcześniejszego składu zachowali się Przychodzki i Soroka.
Pierwsza edycja D.T. przeprowadziła ponad 20 akcji plenerowych (główne tereny jej pracy to Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie i okolice Dębna Lubuskiego), drugi skład formacji miał na koncie około 10 podobnych realizacji. Poza pożegnalną imprezą pierwszego składu (noc z 22 na 23 września 1989 r., okolice Namyślina n. Odrą) wszystkie akcje dokumentowano fotograficznie. W ramach ruchu Mail Art dokumentacja trafiała do zaprzyjaźnionych artystów wielu krajów, od Niemiec po Japonię.

## Twórcze założenia
Podstawowym założeniem twórców było wyprowadzenie sztuki poza obręb przestrzeni galeryjnych. Realizacje przeprowadzano na przemyślany wcześniej "temat". Dotyczyło to albo wyimaginowanej historii jakiegoś miejsca, jak "Sanktuarium śpiącego dźwięku" (Las Reczyce k. Dębna Lub., 1 kwietnia 1989 r.), najdłuższej akcji grupy (od 5.21 rano do 20.49 wieczorem), odtwarzającej życie codzienne wśród ruin zbombardowanej przez Sowietów niemieckiej leśniczówki, albo miało konotacje ekologiczne (27 maja 1989 r.), niczym "Requiem dla zwierząt z SKR Kaniwola". Realizacji nigdy nie powtarzano, stąd improwizowane zdarzenie wymagało doskonałego zgrania poszczególnych członków ekipy.
Początkowo wykorzystywano wprowadzane między elementy naturalne danego miejsca sztuczne rekwizyty, z czasem coraz większą rolę D.T. przywiązywać zaczęło do wykorzystywania walorów wybranego na zdarzenie miejsca. Formacja pracowała bez publiczności; niekiedy zapraszano znajomych artystów, czasem zdarzali się widzowie przypadkowi.
Pierwsza ekipa współpracowała z Galerią Działań Maniakalnych Krzysztofa Skiby i Totartem. Uczestniczyła też w lipcu roku 1988 w Peace Festival w Białogórze, a 30 października 1988 w rozbitym przez gdańskich antyterrorystów I zjeździe Międzymiastówki Anarchistycznej.
W grudniu 1989 r. D. T. wydała pierwszy numer Ulicy Wszystkich Świętych. Gdy po równo dziesięciu latach (23 września 1999 r.) wznowiła działalność, powróciła też do edycji miesięcznika. Pomimo rozwiązania grupy po śmierci Marka Kłucińskiego, Ulica... wydawana jest do dziś przez niemiecką RegioPolis.
Największa wystawa dokumentacji akcji Double Travel odbyła się w maju 1990 r. w galerii Oliviera Jasona w Stoke-on-Trent.

title: Double Travel

wikitext:
[[Plik:Puszcza sokolska Double Travel 1989.jpg|thumb|Warsztaty Double Travel "Sny wody i nieba" - Puszcza Solska, sierpień 1989 r.(na zdj. [[Lech L. Przychodzki]] i [[Tadeusz Mazurek]])]]
'''Double Travel''' ([[1986]]–[[1990]], [[1999]]–[[2004]]) – międzynarodowa grupa twórcza, powołana do życia w [[Lublin]]ie [[13 grudnia]] [[1986]] r. przez trójkę twórców, związanych z [[Centrum Sztuki Galeria EL]] w [[Elbląg]]u: [[Waldemar Bochniarz|Waldemara "Disneya" Bochniarza]] (saksofonistę jazzowego i muzycznego performera), [[Waldemar Dziaczkowski|Waldemara "Dziaka" Dziaczkowskiego]] (psychoterapeutę z PTHP i [[happening|happenera]]) i [[Lech L. Przychodzki|Lecha L. Przychodzkiego]] ([ex-Ogród/Ogród-2, ex-Dirty Dust], poetę, happenera i teoretyka sztuki).

== Historia grupy ==
Pomiędzy rokiem 1987 a 1990 do grupy należeli także m.in. [[Jerzy Jaśkiewicz]] (fotografik i happener), [[Tadeusz Mazurek]] (dyrygent, kompozytor, w D.T. happener), [[Maciej Sałański|Maciej "Matros" Sałański]] (rzeźbiarz, fotografik i happener), [[Edward Soroka|Edward "Lu" Soroka]] (happener i teoretyk sztuki) czy [[Ralf Schulze]] (grafik, mim i happener).

Drugą edycję (po 1999 r.) Double Travel tworzyli m.in. Wołodymyr "Locomotive Breath" Katoliczenko (saksofonista jazzowy i happener), Oleg Klejmionow (filmowiec, happener), Marek "Duże Człowieki" Kłuciński (twórca ''[[Mail Art]]u'', poeta, happener, zm. w 2004 r.), Aleksandr Konowałow (operator filmowy, fotografik, happener), Mariusz Maliszewski (ex-Ogród/Ogród-2, grafik i happener, zm. w 2006 r.) i Beata "Savana" Spasik (mim, happener). Z wcześniejszego składu zachowali się Przychodzki i Soroka.

Pierwsza edycja D.T. przeprowadziła ponad 20 akcji plenerowych (główne tereny jej pracy to [[Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie]] i okolice [[Dębno (gmina w województwie zachodniopomorskim)|Dębna Lubuskiego]]), drugi skład formacji miał na koncie około 10 podobnych realizacji. Poza pożegnalną imprezą pierwszego składu (noc z 22 na 23 września 1989 r., okolice Namyślina n. Odrą) wszystkie akcje dokumentowano fotograficznie. W ramach ruchu ''Mail Art'' dokumentacja trafiała do zaprzyjaźnionych artystów wielu krajów, od Niemiec po Japonię.

== Twórcze założenia ==
Podstawowym założeniem twórców było wyprowadzenie sztuki poza obręb przestrzeni galeryjnych. Realizacje przeprowadzano na przemyślany wcześniej "temat". Dotyczyło to albo wyimaginowanej historii jakiegoś miejsca, jak "Sanktuarium śpiącego dźwięku" (Las Reczyce k. Dębna Lub., 1 kwietnia 1989 r.), najdłuższej akcji grupy (od 5.21 rano do 20.49 wieczorem), odtwarzającej życie codzienne wśród ruin zbombardowanej przez Sowietów niemieckiej leśniczówki, albo miało konotacje ekologiczne (27 maja 1989 r.), niczym "Requiem dla zwierząt z SKR Kaniwola". Realizacji nigdy nie powtarzano, stąd improwizowane zdarzenie wymagało doskonałego zgrania poszczególnych członków ekipy.
Początkowo wykorzystywano wprowadzane między elementy naturalne danego miejsca sztuczne rekwizyty, z czasem coraz większą rolę D.T. przywiązywać zaczęło do wykorzystywania walorów wybranego na zdarzenie miejsca. Formacja pracowała bez publiczności; niekiedy zapraszano znajomych artystów, czasem zdarzali się widzowie przypadkowi.

Pierwsza ekipa współpracowała z Galerią Działań Maniakalnych [[Krzysztof Skiba|Krzysztofa Skiby]] i [[Totart]]em. Uczestniczyła też w lipcu roku 1988 w Peace Festival w Białogórze, a 30 października 1988 w rozbitym przez gdańskich antyterrorystów I zjeździe [[Międzymiastówka Anarchistyczna|Międzymiastówki Anarchistycznej]].
W grudniu 1989 r. D. T. wydała pierwszy numer ''Ulicy Wszystkich Świętych''. Gdy po równo dziesięciu latach (23 września 1999 r.) wznowiła działalność, powróciła też do edycji miesięcznika. Pomimo rozwiązania grupy po śmierci Marka Kłucińskiego, ''Ulica...'' wydawana jest do dziś przez niemiecką RegioPolis.

Największa wystawa dokumentacji akcji Double Travel odbyła się w maju 1990 r. w galerii Oliviera Jasona w [[Stoke-on-Trent]].

[[Kategoria:Anarchizm w kulturze]]
[[Kategoria:Polskie grupy artystyczne]]
[[Kategoria:Kultura w Lublinie]]


text:
# Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1952
Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1952 – 5. edycja drużynowych mistrzostw Polski, organizowanych przez Polski Związek Motorowy (PZMot).
Zwycięzca I Ligi zostaje mistrzem Polski w sezonie 1952. Obrońcą tytułu z poprzedniego sezonu jest Unia Leszno, która triumfowała również w tych rozgrywkach.

## I Liga
Mecze rozgrywano na takich samych zasadach jak w sezonie 1951. Ustalono, że odbędą się 4 pełne rundy, a do 5 rundy przystąpi 8 tylko najlepszych zespołów. Po rozegraniu 5 rund cztery najlepsze drużyny przystąpią do fazy pucharowej. Przed rozgrywkami swoje siedziby zmieniły dwie Centralne Sekcje Żużlowe: „Ogniwo” – z Bytomia do Łodzi i „CWKS” – z Warszawy do Wrocławia.

### Kolejność po rundzie zasadniczej DMP 1952
| Poz. | Klub                  | Mecze | Pkt. | Małe pkt. |
| ---- | --------------------- | ----- | ---- | --------- |
| 1    | CWKS Wrocław          | 5     | 10   | +68       |
| 2    | Unia Leszno           | 5     | 10   | +67       |
| 3    | Spójnia Wrocław       | 5     | 8    | +63       |
| 4    | Gwardia Bydgoszcz     | 5     | 6    | +31       |
| 5    | Ogniwo Łódź           | 5     | 6    | -1        |
| 6    | Górnik Rybnik         | 5     | 4    | +8        |
| 7    | Stal Ostrów Wlkp.     | 5     | 2    | -50       |
| 8    | Włókniarz Częstochowa | 5     | 2    | -72       |
| 9    | Kolejarz Rawicz       | 4     | 0    | -31       |
| 10   | Budowlani Warszawa    | 4     | 0    | -83       |

### Faza półfinałowa
|          | Zespół 1.    |    | Zespół 2.         | Wynik |
| -------- | ------------ | -- | ----------------- | ----- |
| Msc. 1-4 | Unia Leszno  | vs | Spójnia Wrocław   | 29:23 |
| Msc. 1-4 | CWKS Wrocław | vs | Gwardia Bydgoszcz | 33:17 |

### Faza finałowa
|          | Zespół 1.       |    | Zespół 2.         | Wynik |
| -------- | --------------- | -- | ----------------- | ----- |
| Finał    | CWKS Wrocław    | vs | Unia Leszno       | 19:35 |
| Msc. 3-4 | Spójnia Wrocław | vs | Gwardia Bydgoszcz | 45:9  |

### Ostateczna kolejność DMP 1952
| Poz. | Klub                  |
| ---- | --------------------- |
| 1    | Unia Leszno           |
| 2    | CWKS Wrocław          |
| 3    | Spójnia Wrocław       |
| 4    | Gwardia Bydgoszcz     |
| 5    | Ogniwo Łódź           |
| 6    | Górnik Rybnik         |
| 7    | Stal Ostrów Wlkp.     |
| 8    | Włókniarz Częstochowa |
| 9    | Kolejarz Rawicz       |
| 10   | Budowlani Warszawa    |

## DMP maszyn przystosowanych
Kraj podzielono na 4 strefy: południową, północną, wschodnią i zachodnią.
Strefa zachodnia składała się z czterech okręgów: poznańskiego, opolskiego, wrocławskiego i zielonogórskiego. W okręgach opolskim i wrocławskim nie rozegrano żadnych spotkań. W okręgu zielonogórskim eliminacje wygrała Stal Zielona Góra pokonując Stal Gorzów Wielkopolski. Drużyny strefy zachodniej:
- Gwardia Krotoszyn
- Gwardia Śrem
- Kolejarz Piła
- Kolejarz Skalmierzyce
- Ogniwo Wągrowiec
- Spójnia Gniezno
- Stal Gorzów Wielkopolski
- Stal Zielona Góra
- Unia II Leszno

Strefa południowa to 2 okręgi: katowicki i rzeszowski. Mistrzem okręgu katowickiego został Włókniarz II Częstochowa. Mistrzem okręgu rzeszowskiego została Stal Rzeszów. Drużyny strefy południowej:
- Budowlani II Rybnik
- Górnik Czeladź
- Gwardia Rzeszów
- Stal Cieszyn
- Stal Rzeszów
- Stal Świętochłowice
- Włókniarz II Częstochowa

wikitext:
{{Spis treści}}
'''Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1952''' – 5. edycja [[Drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu|drużynowych mistrzostw Polski]], organizowanych przez [[Polski Związek Motorowy]] (PZMot).

Zwycięzca I Ligi zostaje [[Drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu|mistrzem Polski]] w sezonie 1952. Obrońcą tytułu z poprzedniego sezonu jest [[Unia Leszno]], która triumfowała również w tych rozgrywkach.

== I Liga ==
Mecze rozgrywano na takich samych zasadach jak w sezonie 1951. Ustalono, że odbędą się 4 pełne rundy, a do 5 rundy przystąpi 8 tylko najlepszych zespołów. Po rozegraniu 5 rund cztery najlepsze drużyny przystąpią do fazy pucharowej. Przed rozgrywkami swoje siedziby zmieniły dwie Centralne Sekcje Żużlowe: „Ogniwo” – z Bytomia do Łodzi i „CWKS” – z Warszawy do Wrocławia.

=== Kolejność po rundzie zasadniczej DMP 1952 ===
{| class="wikitable"
!width=30| Poz. ||width=200| Klub ||width=40| Mecze ||width=40| Pkt. || Małe pkt.
|- align=center
!1
|align=left| [[Legia Warszawa (żużel)|CWKS Wrocław]] || 5 || '''10''' || +68
|- align=center
!2
|align=left| [[Unia Leszno]] || 5 || '''10''' || +67
|- align=center
!3
|align=left| [[WTS Wrocław|Spójnia Wrocław]] || 5 || '''8''' || +63
|- align=center
!4
|align=left| [[Polonia Bydgoszcz (żużel)|Gwardia Bydgoszcz]] || 5 || '''6''' || +31
|- align=center
!5
|align=left| [[Tramwajarz Łódź (żużel)|Ogniwo Łódź]] || 5 || '''6''' || -1
|- align=center
!6
|align=left| [[ROW Rybnik (żużel)|Górnik Rybnik]] || 5 || '''4''' || +8
|- align=center
!7
|align=left| [[KM Ostrów Wielkopolski (1947)|Stal Ostrów Wlkp.]] || 5 || '''2''' || -50
|- align=center
!8
|align=left| [[Włókniarz Częstochowa]] || 5 || '''2''' || -72
|- align=center
!9
|align=left| [[Kolejarz Rawicz (żużel)|Kolejarz Rawicz]] || 4 || '''0''' || -31
|- align=center
!10
|align=left| [[Skra Warszawa (żużel)|Budowlani Warszawa]] || 4 || '''0''' || -83
|}

=== Faza półfinałowa ===
{| class="wikitable"
!width=60| ||width=200| Zespół 1. || ||width=200| Zespół 2. || Wynik
|-
!rowspan=2| Msc. 1-4
|align=right| [[Unia Leszno]] || vs ||align=left| [[WTS Wrocław|Spójnia Wrocław]] || 29:23
|-
|align=right| [[Legia Warszawa (żużel)|CWKS Wrocław]] || vs ||align=left| [[Polonia Bydgoszcz (żużel)|Gwardia Bydgoszcz]] || 33:17
|}

=== Faza finałowa ===
{| class="wikitable"
!width=60| ||width=200| Zespół 1. || ||width=200| Zespół 2. || Wynik
|-
!Finał
|align=right| [[Legia Warszawa (żużel)|CWKS Wrocław]] || vs ||align=left| [[Unia Leszno]] || 19:35
|-
!Msc. 3-4
|align=right| [[WTS Wrocław|Spójnia Wrocław]] || vs ||align=left| [[Polonia Bydgoszcz (żużel)|Gwardia Bydgoszcz]] || 45:9<ref>Walkower dla [[WTS Wrocław|Spójni]], ponieważ drużyna [[Polonia Bydgoszcz (żużel)|Gwardii]] nie przybyła na zawody.</ref>
|}

=== Ostateczna kolejność DMP 1952 ===
{| class="wikitable"
!width=30| Poz. ||width=200| Klub
|- align=center {{Żużel/Kolor|M1}}
!1
|align=left| [[Unia Leszno]]
|- align=center {{Żużel/Kolor|M2}}
!2
|align=left| [[Legia Warszawa (żużel)|CWKS Wrocław]]
|- align=center {{Żużel/Kolor|M3}}
!3
|align=left| [[WTS Wrocław|Spójnia Wrocław]]
|- align=center
!4
|align=left| [[Polonia Bydgoszcz (żużel)|Gwardia Bydgoszcz]]
|- align=center
!5
|align=left| [[Tramwajarz Łódź (żużel)|Ogniwo Łódź]]
|- align=center
!6
|align=left| [[ROW Rybnik (żużel)|Górnik Rybnik]]
|- align=center
!7
|align=left| [[KM Ostrów Wielkopolski (1947)|Stal Ostrów Wlkp.]]
|- align=center
!8
|align=left| [[Włókniarz Częstochowa]]
|- align=center
!9
|align=left| [[Kolejarz Rawicz (żużel)|Kolejarz Rawicz]]
|- align=center
!10
|align=left| [[Skra Warszawa (żużel)|Budowlani Warszawa]]
|}

== DMP maszyn przystosowanych ==
Kraj podzielono na 4 strefy: południową, północną, wschodnią i zachodnią.

'''Strefa zachodnia''' składała się z czterech okręgów: poznańskiego, opolskiego, wrocławskiego i zielonogórskiego. W okręgach opolskim i wrocławskim nie rozegrano żadnych spotkań. W okręgu zielonogórskim eliminacje wygrała [[Stal Zielona Góra]] pokonując [[Stal Gorzów Wielkopolski (żużel)|Stal Gorzów Wielkopolski]]. Drużyny strefy zachodniej:
* [[Gwardia Krotoszyn]]
* [[Sparta Śrem (żużel)|Gwardia Śrem]]
* [[Kolejarz Piła]]
* [[Kolejarz Skalmierzyce]]
* [[Ogniwo Wągrowiec]]
* [[Spójnia Gniezno]]
* [[Stal Gorzów Wielkopolski (żużel)|Stal Gorzów Wielkopolski]]
* [[Stal Zielona Góra]]
* [[Unia Leszno|Unia II Leszno]]

'''Strefa południowa''' to 2 okręgi: katowicki i rzeszowski. Mistrzem okręgu katowickiego został [[Włókniarz Częstochowa|Włókniarz II Częstochowa]]. Mistrzem okręgu rzeszowskiego została [[Stal Rzeszów (żużel)|Stal Rzeszów]]. Drużyny strefy południowej:
* [[ROW Rybnik (żużel)|Budowlani II Rybnik]]
* [[CKS Czeladź (żużel)|Górnik Czeladź]]
* [[Walter Rzeszów|Gwardia Rzeszów]]
* [[Piast Cieszyn|Stal Cieszyn]]
* [[Stal Rzeszów (żużel)|Stal Rzeszów]]
* [[Śląsk Świętochłowice (żużel)|Stal Świętochłowice]]
* [[Włókniarz Częstochowa|Włókniarz II Częstochowa]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://rlach.republika.pl/pl_1952.htm#dmp | tytuł = Drużynowe Mistrzostwa Polski na Żużlu 1952 | opublikowany = rlach.republika.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150402095347/http://rlach.republika.pl/pl_1952.htm#dmp | zarchiwizowano = 2015-04-02}}

{{Drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu}}

[[Kategoria:Drużynowe mistrzostwa Polski na żużlu|1952]]
[[Kategoria:1952 w sporcie żużlowym]]
[[Kategoria:1952 w polskim sporcie]]


text:
# Marvin Stalder
Marvin Frederick Stalder (ur. 9 grudnia 1905 w Riverside, zm. 2 września 1982 w Kerrville) – amerykański wioślarz i oficer, złoty medalista olimpijski.
Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928, gdzie reprezentacja USA w składzie: Marvin Stalder, John Brinck, Francis Frederick, William Thompson, William Dally, James Workman, Hubert Caldwell, Peter Donlon i Donald Blessing (sternik) zdobyła złoty medal w ósemkach. W finale walkę o zwycięstwo wygrali z Brytyjczykami o 2,4 sekundy. Był to jego jedyny start olimpijski.
Po ukończeniu edukacji na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley został zawodowym wojskowym. Wstąpił do United States Army, a następnie przeniósł się do United States Air Force. Ze służby odszedł w stopniu pułkownika.

title: Marvin Stalder

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Marvin Stalder
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = wioślarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[9 grudnia]] [[1905]]
 |miejsce urodzenia         = [[Riverside (Kalifornia)|Riverside]]
 |data śmierci              = [[2 września]] [[1982]]
 |miejsce śmierci           = [[Kerrville]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|USA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Amsterdam|1928|wioślarstwo|złoto|([[Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928 – ósemka mężczyzn|ósemka]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Marvin Frederick Stalder''' (ur. [[9 grudnia]] [[1905]] w [[Riverside (Kalifornia)|Riverside]], zm. [[2 września]] [[1982]] w [[Kerrville]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[wioślarstwo|wioślarz]] i oficer, złoty medalista olimpijski.

Wystąpił na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928|igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie]] w 1928, gdzie reprezentacja USA w składzie: Marvin Stalder, [[John Brinck]], [[Francis Frederick]], [[William Thompson (wioślarz)|William Thompson]], [[William Dally]], [[James Workman]], [[Hubert Caldwell]], [[Peter Donlon]] i [[Donald Blessing]] (sternik) zdobyła złoty medal w ósemkach. W finale walkę o zwycięstwo wygrali z [[Wielka Brytania|Brytyjczykami]] o 2,4 sekundy<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/157854 | tytuł = Olympedia – 1928 Summer Olympics, Rowing, Eights, Men | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2024-10-18}}</ref>. Był to jego jedyny start olimpijski.

Po ukończeniu edukacji na [[Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley|Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley]] został zawodowym wojskowym. Wstąpił do [[United States Army]], a następnie przeniósł się do [[United States Air Force]]. Ze służby odszedł w stopniu pułkownika<ref>{{Cytuj stronę | url = https://olympics.com/en/athletes/marvin-frederick-stalder | tytuł = Marvin Frederick STALDER | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2024-10-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/athletes/40884 | tytuł = Marvin Stalder | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2024-10-18}}

{{SORTUJ:Stalder, Marvin}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley]]
[[Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Amerykańscy wioślarze]]
[[Kategoria:Amerykańscy oficerowie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Riverside (Kalifornia)]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Amsterdam 1928)]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1905]]
[[Kategoria:Wioślarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Zmarli w 1982]]

title: · Marvin Stalder

Data i miejsce urodzenia: 9 grudnia 1905 · Riverside

Data i miejsce śmierci: 2 września 1982 · Kerrville

title: Dorobek medalowy

złoto: Amsterdam 1928 · wioślarstwo · (ósemka)


text:
# Ronald Ludington
Ronald Edmund „Ron” Ludington (ur. 4 września 1934 w Bostonie, zm. 14 maja 2020 w Newark) – amerykański łyżwiarz figurowy startujący w parach sportowych z żoną Nancy Ludington. Brązowy medalista olimpijski ze Squaw Valley (1960), brązowy medalista mistrzostw świata (1959), brązowy medalista mistrzostw Ameryki Północnej (1957) oraz 4-krotny mistrz Stanów Zjednoczonych (1957–1960). Następnie trener łyżwiarstwa figurowego specjalizujący się w parach sportowych w Delaware.
W 1957 roku ożenił się ze swoją partnerką sportową Nancy Rouillard, z którą rozwiódł się w późniejszych latach. Następnie został trenerem łyżwiarstwa figurowego. Jego pierwszymi uczniami w Norwalk była para sportowa Patricia Dineen / Robert Dineen, która zginęła w katastrofie lotu Sabena 548 razem z resztą reprezentacji Stanów Zjednoczonych, która podróżowała do Pragi na mistrzostwa świata 1961. Ludingtona nie było na pokładzie, gdyż ani on, ani małżeństwo Dineenów nie miało funduszy na pokrycie kosztów jego podróży do Pragi.
Trenował m.in. parę sportową Kitty Carruthers / Peter Carruthers, pomagał Kimmie Meissner i Johnny’emu Weirowi. Przez wiele lat, aż do przejścia na emeryturę w 2010 roku, był trenerem łyżwiarstwa na Uniwersytecie Delaware oraz SC of Wilmington. Doprowadził ponad 30 uczniów do dziewięciu igrzysk olimpijskich.
Miał siostrę Charlotte.
Po rozwodzie z Nancy Ludington ożenił się z uznaną trenerką łyżwiarstwa Mary Batdorf z którą ma syna Michaela. Rozstali się w latach 70. XX w. Miał również córkę, Karen Ludington Gullotti. Zmarł w wieku 86 lat.

## Osiągnięcia

### Pary sportowe
Z Nancy Ludington
| Zawody                           | 1957           | 1958           | 1959           | 1960           |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Międzynarodowe                   | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe |
| -------------------------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- |
| Igrzyska olimpijskie             |                |                |                | 3              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa świata               | 4              | 5              | 3              | 6              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa Ameryki Północnej    | 3              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Krajowe                          |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych | 1              | 1              | 1              | 1              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |

### Pary taneczne
Z Judy Ann Lamar
| Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych | 1 J |

## Nagrody i odznaczenia
- Światowa Galeria Sławy Łyżwiarstwa Figurowego – 1999[13]
- Amerykańska Galeria Sławy Łyżwiarstwa Figurowego – 1993[14]

title: Ronald Ludington

wikitext:
{{Łyżwiarz figurowy infobox
 |imię i nazwisko              = Ronald Ludington
 |imię i nazwisko org          =
 |grafika                      =
 |opis grafiki                 =
 |alt grafiki                  =
 |reprezentacja                = {{nowrap|{{państwo|USA|49}}}}
 |data urodzenia               = 4 września 1934
 |miejsce urodzenia            = [[Boston]]
 |data śmierci                 = 14 maja 2020
 |miejsce śmierci              = [[Newark (Delaware)|Newark]]
 |wzrost                       =
 |konkurencja                  = [[Pary sportowe]]
[[Pary taneczne]] (1958)
 |partner sportowy             = [[Nancy Ludington]]
Judy Ann Lamar
 |trener                       = [[Maribel Vinson]]<ref name="delawareonline2020" />
 |klub                         = Commonwealth FSC
 |zakończenie kariery          = 1960
 |medale                       =
{{Medalista infobox/reprezentacja|USA|49}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Squaw Valley|1960|łyżwiarstwo figurowe|brąz|(pary sportowe)}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|ŁF}}
{{Medalista infobox/MŚ|ŁF|Colorado Springs|1959|brąz|pary sportowe}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Ameryki Północnej w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa Ameryki Północnej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Ameryki Północnej w Łyżwiarstwie Figurowym 1957|Rochester 1957]]|pary sportowe}}
 |odznaczenia                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Ronald Edmund „Ron” Ludington''' (ur. [[4 września]] [[1934]] w [[Boston]]ie, zm. [[14 maja]] [[2020]] w [[Newark (Delaware)|Newark]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Łyżwiarstwo figurowe|łyżwiarz figurowy]] startujący w [[Pary sportowe|parach sportowych]] z żoną [[Nancy Ludington]]. Brązowy medalista olimpijski ze Squaw Valley ([[Łyżwiarstwo figurowe na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1960|1960]])<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.sports-reference.com/olympics/winter/1960/FSK/mixed-pairs.html |tytuł = Figure Skating at the 1960 Squaw Valley Winter Games: Mixed Pairs |opublikowany = sports-reference.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20200114112730/https://www.sports-reference.com/olympics/winter/1960/FSK/mixed-pairs.html |zarchiwizowano = 2020-01-14 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>, brązowy medalista mistrzostw świata (1959), brązowy medalista mistrzostw Ameryki Północnej (1957) oraz 4-krotny mistrz Stanów Zjednoczonych (1957–1960). Następnie trener łyżwiarstwa figurowego specjalizujący się w parach sportowych w [[Delaware]].

W 1957 roku ożenił się ze swoją partnerką sportową [[Nancy Ludington|Nancy Rouillard]], z którą rozwiódł się w późniejszych latach. Następnie został trenerem łyżwiarstwa figurowego<ref>{{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20200114083111/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/lu/nancy-ludington-1.html |tytuł = Sports Reference – Nancy Ludington |opublikowany = Sports Reference |język = en |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>. Jego pierwszymi uczniami w [[Norwalk (Connecticut)|Norwalk]] była para sportowa [[Patricia Dineen]] / [[Robert Dineen]], która zginęła w [[Katastrofa lotu Sabena 548|katastrofie lotu Sabena 548]] razem z resztą reprezentacji Stanów Zjednoczonych, która podróżowała do [[Praga|Pragi]] na [[Mistrzostwa Świata w Łyżwiarstwie Figurowym 1961|mistrzostwa świata 1961]]<ref name="chicagotribune">{{Cytuj stronę |url = http://articles.chicagotribune.com/2011-02-12/sports/ct-spt-0213-web-skating-1961-annivers20110212_1_figure-skating-plane-crash-linda-leaver/2 |tytuł = Anniversary recalls disaster of 1961 plane crash that wiped out U.S. figure skating team |autor = Philip Hersh |data = 2011-02-12 |opublikowany = chicagotribune.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20150329020727/http://articles.chicagotribune.com/2011-02-12/sports/ct-spt-0213-web-skating-1961-annivers20110212_1_figure-skating-plane-crash-linda-leaver/2 |zarchiwizowano = 2015-03-29 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>. Ludingtona nie było na pokładzie, gdyż ani on, ani małżeństwo Dineenów nie miało funduszy na pokrycie kosztów jego podróży do Pragi<ref name="boston2000">{{Cytuj stronę |url = http://www.boston.com/sports/packages/usfigureskating/stories/123100_twists_of_fate.htm |tytuł = Twists of fate |autor = Bob Duffy |data = 2000-12-31 |opublikowany = boston.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20010211100559/http://www.boston.com/sports/packages/usfigureskating/stories/123100_twists_of_fate.htm |zarchiwizowano = 2001-02-11 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>.

Trenował m.in. parę sportową [[Kitty Carruthers]] / [[Peter Carruthers]], pomagał [[Kimmie Meissner]] i [[Johnny Weir|Johnny’emu Weirowi]]. Przez wiele lat, aż do przejścia na emeryturę w 2010 roku, był trenerem łyżwiarstwa na Uniwersytecie Delaware oraz SC of Wilmington<ref name="baltimoresun2009">{{Cytuj stronę |url = http://articles.baltimoresun.com/2009-11-10/sports/bal-sp.skateamerica10nov10_1_better-known-women-olympic-field-house-miracle-on-ice-olympic |tytuł = Stars remember how Skate America began |autor = Candus Thomson |data = 2009-11-10 |opublikowany = baltimoresun.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20140312012449/http://articles.baltimoresun.com/2009-11-10/sports/bal-sp.skateamerica10nov10_1_better-known-women-olympic-field-house-miracle-on-ice-olympic |zarchiwizowano = 2014-03-12 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>. Doprowadził ponad 30 uczniów do dziewięciu igrzysk olimpijskich<ref name="delawareonline2020" />.

Miał siostrę Charlotte<ref name="usfigureskating2020">{{Cytuj stronę |url = https://www.usfigureskating.org/news/article/ronald-ludington-sept-4-1934-may-14-2020 |tytuł = RONALD LUDINGTON: SEPT. 4, 1934 – MAY 14, 2020 |data = 2020-05-20 |opublikowany = usfigureskating.org |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20201107161101/https://www.usfigureskating.org/news/article/ronald-ludington-sept-4-1934-may-14-2020 |zarchiwizowano = 2020-11-07 |data dostępu = 2020-11-07}}</ref>.

Po rozwodzie z Nancy Ludington ożenił się z uznaną trenerką łyżwiarstwa [[Mary Batdorf]]<ref name="sportsref" /> z którą ma syna Michaela. Rozstali się w latach 70. XX w<ref>{{Cytuj stronę |url = https://ca.sports.yahoo.com/news/olympic-figure-skating-icon-coach-190120751.html?guccounter=1&guce_referrer=aHR0cHM6Ly93d3cuZ29vZ2xlLmNvbS8&guce_referrer_sig=AQAAAFz0jncrYd07OjoEGmGjQt4_NuWRx3EKl9rJdYXlcTN8ck1iDoYRnrl-dq177qGsnXztpnPsHJ2UpOrAEMnanWYAKlZZRJIkdiLmJW6yT_X3BX7AguN1IFdieyacAZQSDgtbkZQOHJLgn8CfUgumFb8hFdLWK5j3X6rwClsaxrxq |tytuł = Olympic Figure Skating Icon and Coach Ron Ludington Dies at 85: 'A Powerful and Great Man’ |autor = Eric Todisco |data = 2020-05-17 |opublikowany = yahoo.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20201107160938/https://ca.sports.yahoo.com/news/olympic-figure-skating-icon-coach-190120751.html?guccounter=1&guce_referrer=aHR0cHM6Ly93d3cuZ29vZ2xlLmNvbS8&guce_referrer_sig=AQAAAFz0jncrYd07OjoEGmGjQt4_NuWRx3EKl9rJdYXlcTN8ck1iDoYRnrl-dq177qGsnXztpnPsHJ2UpOrAEMnanWYAKlZZRJIkdiLmJW6yT_X3BX7AguN1IFdieyacAZQSDgtbkZQOHJLgn8CfUgumFb8hFdLWK5j3X6rwClsaxrxq |zarchiwizowano = 2020-11-07 |data dostępu = 2020-11-07}}</ref>. Miał również córkę, Karen Ludington Gullotti<ref name="usfigureskating2020" />. Zmarł w wieku 86 lat<ref name="delawareonline2020">{{Cytuj stronę |url = https://www.delawareonline.com/story/sports/olympics/2020/05/16/ron-ludington-luddy-figure-skater-dies-olympic-bronze-coach-olympians/5197089002/ |tytuł = Figure skating icon Ron Ludington, who won Olympic bronze and coached dozens of Olympians in Delaware, dies |autor = Martin Frank |data = 2020-05-16 |opublikowany = delawareonline.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20201007153855/https://www.delawareonline.com/story/sports/olympics/2020/05/16/ron-ludington-luddy-figure-skater-dies-olympic-bronze-coach-olympians/5197089002/ |zarchiwizowano = 2020-10-07 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>.

== Osiągnięcia ==
=== Pary sportowe ===
'''Z Nancy Ludington'''

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! Zawody
! 1957
! 1958
! 1959
! 1960
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Międzynarodowe<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.eskatefans.com/skatabase/worldpairs1950.html |tytuł = World Figure Skating Championships 1950–1959 – Pairs – Result |opublikowany = eskatefans.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20081011174559/http://www.eskatefans.com/skatabase/worldpairs1950.html |zarchiwizowano = 2008-10-11 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.eskatefans.com/skatabase/worldpairs1960.html |tytuł = World Figure Skating Championships 1960–1969 – Pairs – Result |opublikowany = eskatefans.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20081011142635/http://www.eskatefans.com/skatabase/worldpairs1960.html |zarchiwizowano = 2008-10-11 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>
|-
| align=left| [[Zimowe igrzyska olimpijskie|Igrzyska olimpijskie]] || || || ||bgcolor=cc9966| 3
|-
| align=left| [[Mistrzostwa świata w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa świata]] || 4 || 5 ||bgcolor=cc9966| 3 || 6
|-
| align=left| [[Mistrzostwa Ameryki Północnej w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa Ameryki Północnej]]|| bgcolor="cc9966" | 3 || || ||
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Krajowe<ref name="sportsref">{{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20200418033216/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/lu/ron-ludington-1.html |tytuł = Sports Reference – Ron Ludington |opublikowany = Sports Reference |język = en |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>
|-
| align=left| [[Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych]] ||bgcolor=gold| 1 ||bgcolor=gold| 1 ||bgcolor=gold| 1 ||bgcolor=gold| 1
|}

=== Pary taneczne ===
'''Z Judy Ann Lamar'''

{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! Zawody
! 1958
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Krajowe<ref>{{Cytuj stronę |url = http://skateguard1.blogspot.com/2019/05/the-1958-us-figure-skating-championships.html |tytuł = The 1958 U.S. Figure Skating Championships |data = 2019-05-21 |opublikowany = skateguard1.blogspot.com |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20201123172933/http://skateguard1.blogspot.com/2019/05/the-1958-us-figure-skating-championships.html |zarchiwizowano = 2020-11-23 |data dostępu = 2020-11-23}}</ref>
|-
| align=left| [[Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych]] ||bgcolor=gold| 1 {{tooltip|J|Junior}}
|}

== Nagrody i odznaczenia ==
* [[Światowa Galeria Sławy Łyżwiarstwa Figurowego]] – 1999<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.worldskatingmuseum.org/WorldHallOfFame.html |tytuł = World Hall of Fame Members |opublikowany = World Figure Skating Museum and Hall of Fame |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20200629202650/http://www.worldskatingmuseum.org/WorldHallOfFame.html |zarchiwizowano = 2020-06-29 |data dostępu = 2020-11-03}}</ref>
* [[Amerykańska Galeria Sławy Łyżwiarstwa Figurowego]] – 1993<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.worldskatingmuseum.org/USHallOfFame.html |tytuł = U.S. Figure Skating Hall of Fame Members |opublikowany = World Figure Skating Museum and Hall of Fame |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20200227223527/http://www.worldskatingmuseum.org/USHallOfFame.html |zarchiwizowano = 2020-02-27 |data dostępu = 2020-11-07}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20200418033216/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/lu/ron-ludington-1.html |tytuł = Sports Reference – Ron Ludington |opublikowany = Sports Reference |język = en |data dostępu = 2020-11-03}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ludington, Ronald}}
[[Kategoria:Amerykańscy trenerzy łyżwiarstwa figurowego]]
[[Kategoria:Amerykańscy łyżwiarze figurowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Łyżwiarze figurowi na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1960]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1960]]
[[Kategoria:Członkowie Światowej Galerii Sławy Łyżwiarstwa Figurowego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bostonie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1934]]
[[Kategoria:Zmarli w 2020]]

title: · Ronald Ludington

Reprezentacja: Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia: 4 września 1934 · Boston

Data i miejsce śmierci: 14 maja 2020 · Newark

Konkurencja: Pary sportowe · Pary taneczne (1958)

Partner sportowy: Nancy Ludington · Judy Ann Lamar

Trener: Maribel Vinson

Klub: Commonwealth FSC

title: Dorobek medalowy

brąz: Squaw Valley 1960 · łyżwiarstwo figurowe · (pary sportowe)