text:
# Jakuszowice
Jakuszowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
W miejscowości znajduje się Sala Królestwa Świadków Jehowy.

## Odkrycie archeologiczne
W 1911 r. dokonano tu odkrycia grobu młodego mężczyzny z pierwszej połowy V w. Grób odnaleziono podczas wybierania piasku na głębokości 6 m. Mężczyzna pochowany został wraz z koniem oraz darami grobowymi. Wśród nich znajdował się miecz, okucie łuku, złote okucia pochwy i rękojeści miecza oraz części stroju i uprzęży końskiej. Wiele spośród znalezionych w grobie przedmiotów związanych jest z kulturą Hunów.

title: Jakuszowice

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Jakuszowice
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = świętokrzyskie
 |powiat                 = [[Powiat kazimierski|kazimierski]]
 |gmina                  = [[Kazimierza Wielka (gmina)|Kazimierza Wielka]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 227{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 41
 |kod pocztowy           = 28-500{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = TKA
 |SIMC                   = 0241732{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Kazimierza Wielka (gmina)
 |współrzędne            = 50°16'17"N 20°30'49"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|43471|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Jakuszowice''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo świętokrzyskie|województwie świętokrzyskim]], w [[powiat kazimierski|powiecie kazimierskim]], w [[Kazimierza Wielka (gmina)|gminie Kazimierza Wielka]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo kieleckie (1975–1998)|województwa kieleckiego]].

W miejscowości znajduje się [[Sala Królestwa]] [[Świadkowie Jehowy|Świadków Jehowy]]<ref>{{jw|data dostępu=2015-01-15}}</ref>.

== Odkrycie archeologiczne ==
{{osobny artykuł|Jakuszowice grób|o1=Stanowisko archeologiczne w Jakuszowicach}}
W 1911 r. dokonano tu odkrycia grobu młodego mężczyzny z pierwszej połowy V w. Grób odnaleziono podczas wybierania piasku na głębokości 6 m. Mężczyzna pochowany został wraz z koniem oraz darami grobowymi. Wśród nich znajdował się miecz, okucie łuku, złote okucia pochwy i rękojeści miecza oraz części stroju i uprzęży końskiej. Wiele spośród znalezionych w grobie przedmiotów związanych jest z kulturą [[Hunowie|Hunów]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20140318030723/http://www.ma.krakow.pl:80/muzeum/zbiory/jakuszowice | tytuł = Grób wojownika huńskiego z Jakuszowic | opublikowany = Muzeum Archeologiczne w Krakowie | data dostępu = 2013-01-24}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Jakuszowice|nazwa=Wieś Jakuszowice w liczbach|data dostępu=2022-03-06}}</ref>
* <ref name=nsp>{{cytuj stronę | url = http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx|tytuł = GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=364|data dostępu=2022-11-28}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|III|385}}
* {{SgKP|XV_cz.1|629}}
{{Gmina Kazimierza Wielka}}

[[Kategoria:Kazimierza Wielka (gmina)]]

title: Jakuszowice

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: kazimierski

Gmina: Kazimierza Wielka

Tablice rejestracyjne: TKA


text:
# Dezrobiți
Dezrobiți – wieś w Rumunii, w okręgu Vâlcea, w gminie Frâncești. W 2011 roku liczyła 708 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Dezrobiți

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dezrobiți
 |nazwa oryginalna             = Dezrobiți
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Vâlcea|Vâlcea]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Frâncești (gmina)|Frâncești]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 708
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Vâlcea
 |współrzędne                  = 45°1′37″N 24°11′14″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dezrobiți''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Vâlcea|okręgu Vâlcea]], w [[Frâncești (gmina)|gminie Frâncești]]. W 2011 roku liczyła 708 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-12-22 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Vâlcea]]

title: Dezrobiți

Państwo: Rumunia

Okręg: Vâlcea

Gmina: Frâncești


text:
# Ludwik Bohdan Grzeniewski
Ludwik Bohdan Grzeniewski (ur. 9 maja 1930 w Warszawie, zm. 6 października 2008) – polski eseista, krytyk literacki, prozaik, poeta.

## Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Społecznym Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował na łamach dziennika "Nowa Kultura" jako krytyk literacki. Był długoletnim redaktorem tygodnika "Argumenty" (Warszawa). W 1982 r. otrzymał nagrodę miasta Warszawy. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 331-1-19).

## Twórczość

### Szkice i eseje
- Warszawa w "Lalce" Prusa
- Weryfikacja
- Leona Chwistka "Pałace Boga". Próba rekonstrukcji
- Szkice warszawskie
- Warszawa Aleksandra Gierymskiego
- "Drobiazgów duch, wspaniały i powietrzny". Szkice o realiach literatury
- Iwan Bunin

### Poezja
- Zimowy pejzaż
- Daty

### Proza
- Pod sosen rzeką
- Księga wyjścia

### ZJózefem Galewskim
- Warszawa zapamiętana. Ostatnie lata XIX stulecia (Wspomnienia)

title: Ludwik Bohdan Grzeniewski

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Ludwik Bohdan Grzeniewski
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[9 maja]] [[1930]]
 |miejsce urodzenia     = [[Warszawa]]
 |data śmierci          = [[6 października]] [[2008]]
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            = [[Polacy|polska]]
 |język                 = [[język polski|polski]]
 |Alma Mater            = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |dziedzina sztuki      = [[poezja]], [[publicystyka]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:Ludwik Grzeniewski grób.jpg|thumb|240px|Grób Ludwika Grzeniewskiego na Cmentarzu Powązkowskim]]
'''Ludwik Bohdan Grzeniewski''' (ur. [[9 maja]] [[1930]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[6 października]] [[2008]]) – polski eseista, krytyk literacki, prozaik, poeta.

== Życiorys ==
Ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Społecznym [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]. Debiutował na łamach dziennika "[[Nowa Kultura (1950–1963)|Nowa Kultura]]" jako krytyk literacki. Był długoletnim redaktorem tygodnika "Argumenty" (Warszawa). W 1982 r. otrzymał nagrodę miasta Warszawy. Pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (kwatera 331-1-19)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=66573|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=LUDWIK GRZENIEWSKI|data dostępu=2020-06-14}}</ref>.

== Twórczość ==
=== Szkice i eseje ===
* ''Warszawa w "Lalce" Prusa''
* ''Weryfikacja''
* ''Leona Chwistka "Pałace Boga". Próba rekonstrukcji''
* ''Szkice warszawskie''
* ''Warszawa Aleksandra Gierymskiego''
* ''"Drobiazgów duch, wspaniały i powietrzny". Szkice o realiach literatury''
* ''Iwan Bunin''

=== Poezja ===
* ''Zimowy pejzaż''
* ''Daty''

=== Proza ===
* ''Pod sosen rzeką''
* ''Księga wyjścia''

=== Z [[Józef Galewski (scenograf)|Józefem Galewskim]] ===
* ''Warszawa zapamiętana. Ostatnie lata XIX stulecia'' (Wspomnienia)
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
*{{Cytuj książkę | nazwisko=Bartelski M. | imię=Lesław | autor link=Lesław Bartelski | inni= | tytuł=Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon | data= | wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Wydawn. Nauk. PWN]] | miejsce= | isbn=83-01-11593-9 | strony=}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Grzeniewski, Ludwik Bohdan}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy krytycy literaccy]]
[[Kategoria:Polscy pisarze współcześni]]
[[Kategoria:Polscy prozaicy]]
[[Kategoria:Polscy poeci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1930]]
[[Kategoria:Zmarli w 2008]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]

title: Ludwik Bohdan Grzeniewski

Data i miejsce urodzenia: 9 maja 1930 · Warszawa

Data śmierci: 6 października 2008

Narodowość: polska

Język: polski

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski

Dziedzina sztuki: poezja, publicystyka


text:
# Brendon Crooks
Brendon David Crooks (ur. 17 sierpnia 1971) – nowozelandzki judoka. Olimpijczyk z Sydney 2000, gdzie odpadł w eliminacjach wadze ekstralekkiej.
Uczestnik mistrzostw świata w 1997 i 1999. Startował w Pucharze Świata w 2000. Zdobył trzy medale na mistrzostwach Oceanii w latach 1990–2000.

## Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000
| Konkurencja | Eliminacje              | Klas. końcowa |
| Konkurencja | Przeciwnik I            | Miejsce       |
| ----------- | ----------------------- | ------------- |
| -60 kg      | Elçin İsmayılov (AZE) P | I runda       |

title: Brendon Crooks

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Brendon Crooks
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = judo
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[17 sierpnia]] [[1971]]
 |miejsce urodzenia       = [[Auckland]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 165 cm
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NZL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Oceanii w judo|Mistrzostwa Oceanii]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Oceanii w Judo 2000|Sydney 2000]]|-60 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Oceanii w Judo 1998|Apia 1998]]|-60 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Oceanii w Judo 1990|Papeete 1990]]|-60 kg}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Brendon David Crooks''' (ur. [[17 sierpnia]] [[1971]]) – [[Nowa Zelandia|nowozelandzki]]<ref>{{Cytuj |url = https://web.archive.org/web/20200114090611/https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/cr/brendon-crooks-1.html |tytuł = Biography and Olympic Results |opublikowany = Sports-Reference.com |data dostępu = 2021-10-02 |język = en}}</ref> [[judo]]ka. [[Igrzyska olimpijskie|Olimpijczyk]]<ref>{{cytuj |url = https://olympics.com/en/athletes/brendon-crooks |tytuł = Information |opublikowany = Olympics.com |data dostępu = 2021-10-02 |język = en}}</ref> z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000|Sydney 2000]]<ref>{{cytuj |url = https://www.olympedia.org/athletes/92387 |tytuł = Biographical information |opublikowany = Olympedia.org |data dostępu = 2021-10-02 |język = en}}</ref>, gdzie odpadł w eliminacjach wadze ekstralekkiej.

Uczestnik [[Mistrzostwa świata w judo|mistrzostw świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Judo 1997|1997]] i [[Mistrzostwa Świata w Judo 1999|1999]]. Startował w Pucharze Świata w 2000<ref>{{cytuj |url = https://www.judoinside.com/judoka/10310/Brendon_Crooks/judo-matches |tytuł = Judoka |opublikowany = Judoinside.com |data dostępu = 2021-10-02 |język = en}}</ref>. Zdobył trzy medale na [[Mistrzostwa Oceanii w judo|mistrzostwach Oceanii]] w latach [[Mistrzostwa Oceanii w Judo 1990|1990]]–[[Mistrzostwa Oceanii w Judo 2000|2000]]<ref>{{cytuj |url = https://www.judoinside.com/judoka/10310/Brendon_Crooks/judo-results |tytuł = Judoka |opublikowany = Judoinside.com |data dostępu = 2021-10-02 |język = en}}</ref>.

== [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000]] ==
{| class="wikitable" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2| Konkurencja
! Eliminacje
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Miejsce
|-
|[[Judo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 – do 60 kg mężczyzn|-60 kg]]<ref>{{Cytuj |url = https://www.ijf.org/competition/1861/draw |tytuł = Head-to-heads |opublikowany = Ijf.org |język = en |data dostępu = 2021-10-02}}</ref>
|align=center bgcolor=#ffcccc| {{flaga|AZE}} [[Elçin İsmayılov]] ([[Azerbejdżan|AZE]])<br />'''P'''
|align=center| I runda
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Judocy Nowej Zelandii na igrzyskach olimpijskich}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Crooks, Brendon}}
[[Kategoria:Nowozelandzcy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Nowozelandzcy judocy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 2000]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1971]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Auckland]]

title: · Brendon Crooks

Data i miejsce urodzenia: 17 sierpnia 1971 · Auckland

title: Dorobek medalowy

brąz:
Sydney 2000 · -60 kg
Apia 1998 · -60 kg
Papeete 1990 · -60 kg


text:
# Els Omells de na Gaia
Els Omells de na Gaia – gmina w Hiszpanii, w prowincji Lleida, w Katalonii, o powierzchni 13,18 km². W 2011 roku gmina liczyła 151 mieszkańców.

title: Els Omells de na Gaia

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Els Omells de na Gaia
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Escut dels Omells de na Gaia.svg
 |flaga                        = Flag of Els Omells de na Gaià Spain.svg
 |dopełniacz nazwy             = Els Omells de na Gaia
 |państwo                      = Hiszpania
 |1. jednostka administracyjna = [[Katalonia]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Lleida (prowincja)|Lleida]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Delfín Escote Salla
 |powierzchnia                 = 13,18{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 151{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 11,46
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Katalonia
 |współrzędne                  = 41°30′1″N 1°4′29″E
 |commons                      = Category:Els Omells de na Gaia
 |www                          =
}}
'''Els Omells de na Gaia''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Lleida (prowincja)|Lleida]], w [[Katalonia|Katalonii]], o powierzchni 13,18{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 151{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/5675 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Lleida}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Omells de na Gaia, Els}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Lleida]]

title: Els Omells de na Gaia

Herb: Flaga

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Katalonia

Prowincja: Lleida

Alkad: Delfín Escote Salla

Tablice rejestracyjne: L


text:
# Aleksandr Wiesiełowski
Aleksander Nikołajewicz Wiesiełowski (ros. Александр Николаевич Веселовский; ur. 16 lutego 1838 w Moskwie, zm. 23 października 1906 w Petersburgu) – jeden z czołowych teoretyków literatury w carskiej Rosji. Jego prace leżały u podstaw studiów komparatystycznych. Był przedstawicielem szkoły historyczno-kulturowej, której metodologię wzbogacił przez zastosowanie metody komparatystycznej w badaniach literackich.

title: Aleksandr Wiesiełowski

wikitext:
{{dopracować|źródła=2014-04}}
[[Plik:Alexander Veselovsky.jpg|thumb|right|Aleksandr Wiesiełowski]]
'''Aleksander Nikołajewicz Wiesiełowski''' ([[Język rosyjski|ros.]] Александр Николаевич Веселовский; ur. [[16 lutego]] [[1838]] w [[Moskwa|Moskwie]], zm. [[23 października]] [[1906]] w [[Petersburg]]u) – jeden z czołowych teoretyków literatury w carskiej Rosji. Jego prace leżały u podstaw studiów komparatystycznych. Był przedstawicielem szkoły historyczno-kulturowej, której metodologię wzbogacił przez zastosowanie metody komparatystycznej w badaniach literackich.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Wiesiełowski, Aleksandr}}
[[Kategoria:Rosyjscy naukowcy]]
[[Kategoria:Teoretycy literatury]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1838]]
[[Kategoria:Zmarli w 1903]]
[[Kategoria:Badacze wierzeń słowiańskich]]


text:
# Oak Brook
Oak Brook (dosłownie „Dębowy Potok”) – wieś w hrabstwie DuPage w stanie Illinois. W 2010 roku mieszkały tam 7883 osoby.
W miejscowości tej ma swoje główne siedziby wiele znanych firm, między innymi McDonald’s.

title: Oak Brook

wikitext:
[[Plik:McDonaldsHQIL.jpg|thumb|300px|McDonald's Plaza w Oak Brook]]

'''Oak Brook''' (dosłownie „Dębowy Potok”) – wieś w [[Hrabstwo DuPage|hrabstwie DuPage]] w stanie [[Illinois]]. W 2010 roku mieszkały tam 7883 osoby<ref>{{cytuj stronę | url=http://factfinder2.census.gov/bkmk/table/1.0/en/DEC/10_DP/DPDP1/1600000US1754534| tytuł = ''Community Facts'' (wpisać: Oak Brook) | opublikowany = American Factfinder (United States Census Bureau) | data dostępu = 2018-03-21}}</ref>.

{{fakt|W miejscowości tej ma swoje główne siedziby wiele znanych firm, między innymi [[McDonald’s]].|data=2018-04}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w stanie Illinois]]


text:
# Murale w Kijowie
Murale Kijowa są serią murali namalowanych na bokach budynków w mieście Kijów od 2014 które przedstawiają sztukę współczesną i tradycyjną. W całym mieście, na powierzchni mierzącej około 285 kilometrów kwadratowych, znajduje się więcej niż 160 murali. Murale nie są finansowane przez rząd, ale przez niezależnych sponsorów lub przez grupy artystyczne.

## Wybrane Dzieła

### The Rebuild
„The Rebuild” („Odbudowa”) jest to mural autorstwa australijskiego artysty street art Fintan Magee, namalowany w 2015 roku. Mural przedstawia samotną kobietę trzymającą garść gałęzi w ramionach, stojącą w wodzie do kostek, pozornie po powodzi. Motyw powodzi powtarza się w wielu dziełach Magee’a i praca ta wydaje się przedstawiać pierwsze kroki odbudowy po katastrofie.

### Serhiy Nihoyan
„Serhiy Nihoyan” to mural nazwany na cześć pierwszej osoby, zabitej podczas zamieszek w 2014 w odpowiedzi na ustawy antyprotestowe na Ukrainie, ukraińskiego aktywisty postrzelonego przez Berkut podczas demonstracji. Portret był stworzony przez Alexandra Fartu i znajduje się w Niebiańskim Placu Stu (ukr. Сквер Небесної Сотні), przestrzeni komunalnej stworzonej z pustej działki.

### Revival
„Revival” („Odżycie”) to jest wspólne dzieło francuskiej pary artystycznej Seth x Kislow, które jest uważane za najbardziej rozpoznawalny mural w Kijowie. Stworzony w kwietniu 2014, mural przedstawia motywy ukraińskiej dumy i nadziei na przyszłość.

### Święty Jerzy
„Święty Jerzy” (ukr. „Святий Юрій”) to jest mural  alegoryczny autorstwa artysty AEC, odwołujący się do legendy  świętego Jerzego i smoka. Dzieło niesie współczesne przesłanie polityczne, z dwugłowym smokiem reprezentującym Rosję na zachodzie i NATO na wschodzie dzielące Ukrainę.

### Zwiastun Życia
„Zwiastun Życia” jest muralem autorstwa Alexandra Britceva, przedstawiającym białą wronę otoczoną przez czarne wrony. Mural jest schowany w dziedzińcu, i nawiązuje się do historii o trzech wronach, które były trzymane w tym dziedzińcu w klatce przez dwadzieścia lat.

### Beztytułowe dzieło Xav
Javier Robledo, znany profesjonalnie jako Xav, stworzył beztytułowy mural przedstawiający uśmiechającego się chłopca z poparciem organizacji artystycznej Art United Us w 2017 roku. Mural spowodował kontrowersje pośród lokalnej społeczności bo przedstawiał czarne dziecko. Już w czasie jego powstawania doszło do sprzeciwów na tle rasistowskim. Jednakże Robledo nie miał finansowych zobowiązań w stosunku do lokalnego rządu ani społeczności i mural został dokończony, aczkolwiek dwa tygodnie później niż planowano.

title: Murale w Kijowie

wikitext:
'''Murale Kijowa''' są serią murali namalowanych na bokach budynków w mieście [[Kijów]] od 2014 które przedstawiają sztukę współczesną i tradycyjną. W całym mieście, na powierzchni mierzącej około 285 kilometrów kwadratowych, znajduje się więcej niż 160 murali<ref name="kathmandu" /><ref name="whats on" />. Murale nie są finansowane przez rząd, ale przez niezależnych sponsorów lub przez grupy artystyczne<ref name="BSA" />.

==Wybrane Dzieła==

===The Rebuild===

„The Rebuild” („Odbudowa”) jest to mural autorstwa australijskiego artysty [[street art]] Fintan Magee, namalowany w 2015 roku. Mural przedstawia samotną kobietę trzymającą garść gałęzi w ramionach, stojącą w wodzie do kostek, pozornie po powodzi. Motyw powodzi powtarza się w wielu dziełach Magee’a i praca ta wydaje się przedstawiać pierwsze kroki odbudowy po katastrofie<ref name="SAN" />.

===Serhiy Nihoyan===
„Serhiy Nihoyan” to mural nazwany na cześć pierwszej osoby, zabitej podczas zamieszek w 2014 w odpowiedzi na ustawy antyprotestowe na Ukrainie, ukraińskiego aktywisty postrzelonego przez [[Berkut (jednostka specjalna)|Berkut]] podczas demonstracji. Portret był stworzony przez Alexandra Fartu i znajduje się w Niebiańskim Placu Stu ([[Język ukraiński|ukr.]] Сквер Небесної Сотні), przestrzeni komunalnej stworzonej z pustej działki<ref name="whats on" />.

===Revival===
„Revival” („Odżycie”) to jest wspólne dzieło francuskiej pary artystycznej Seth x Kislow, które jest uważane za najbardziej rozpoznawalny mural w Kijowie. Stworzony w kwietniu 2014, mural przedstawia motywy ukraińskiej dumy i nadziei na przyszłość<ref name="whats on" />.

===Święty Jerzy===
„Święty Jerzy” ([[Język ukraiński|ukr.]] „Святий Юрій”) to jest mural [[Alegoria| alegoryczny]] autorstwa artysty AEC, odwołujący się do legendy [[Jerzy (męczennik)#Święty Jerzy i smok| świętego Jerzego i smoka]]. Dzieło niesie współczesne przesłanie polityczne, z dwugłowym smokiem reprezentującym Rosję na zachodzie i NATO na wschodzie dzielące Ukrainę<ref name="kathmandu" />.

===Zwiastun Życia===
„Zwiastun Życia” jest muralem autorstwa Alexandra Britceva, przedstawiającym białą wronę otoczoną przez czarne wrony. Mural jest schowany w dziedzińcu, i nawiązuje się do historii o trzech wronach, które były trzymane w tym dziedzińcu w klatce przez dwadzieścia lat<ref name="kathmandu" /><ref name="whats on" />.

===Beztytułowe dzieło Xav===
Javier Robledo, znany profesjonalnie jako Xav, stworzył beztytułowy mural przedstawiający uśmiechającego się chłopca z poparciem organizacji artystycznej ''Art United Us'' w 2017 roku. Mural spowodował kontrowersje pośród lokalnej społeczności bo przedstawiał czarne dziecko. Już w czasie jego powstawania doszło do sprzeciwów na tle rasistowskim. Jednakże Robledo nie miał finansowych zobowiązań w stosunku do lokalnego rządu ani społeczności i mural został dokończony, aczkolwiek dwa tygodnie później niż planowano<ref name="BSA" />.

==Przypisy==
{{Przypisy|

<ref name="BSA">
{{Cytuj stronę | url = https://www.brooklynstreetart.com/2017/08/30/xav-paints-new-mural-in-kiev-and-meets-racist-resistance/ | tytuł = Xav Paints New Mural in Kiev and Meets Racist Resistance | data = 2017-08-30 | strony = Brooklyn Street Art | język = en | data dostępu = 2021-03-01}}</ref>

<ref name="kathmandu">{{Cytuj stronę | url = https://www.kathmanduandbeyond.com/street-art-kiev-walking-tour-ukraine/ | tytuł = Street Art in Kyiv (Kiev): A Self-Guided Walking Tour | nazwisko = Bennets | imię = Kirsty | data = 2017-11-15 | strony = Kathmandu and Beyond | język = en | data dostępu = 2021-03-01}}</ref>

<ref name="SAN">{{Cytuj stronę | url = https://streetartnews.net/2015/11/the-rebuild-new-mural-by-fintan-magee.html | tytuł = “The Rebuild” a new mural by Fintan Magee in Kiev, Ukraine | data = 2015-11-01 | strony = Street Art News | język = en | data dostępu = 2021-03-01}}</ref>

<ref name="whats on">{{Cytuj pismo | url = https://whatson-kyiv.com/take-a-mural-tour-through-kyiv/ | tytuł = Take a Mural Tour Through Kyiv  | nazwisko = Vitt | imię = Kaitlin | data = 2020-02-15 | czasopismo = What's On Kyiv | język = en | data dostępu = 2021-03-01}}</ref>

}}

[[Kategoria:Murale]]
[[Kategoria:Kultura w Kijowie]]


text:
# Saint-Dizier
Saint-Dizier – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Górna Marna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 33 552 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 704 os./km².
W Saint-Dizier zlokalizowana jest baza francuskiego lotnictwa wojskowego nr 113 Saint-Dizier-Robinson. Z uwagi na zatrudnianie ok. 1800 osób, w tym 1700 wojskowych, jest to jeden z głównych pracodawców w departamencie Górna Marna.

## Galeria
- Teatr w Saint-Dizier, 2011
- Dworzec kolejowy w Saint-Dizier, 2010
- Zamek w Saint-Dizier, 2011

title: Saint-Dizier

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Dizier
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Dizier
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = Saint Dizier (46).JPG
 |opis zdjęcia                    = Saint-Dizier, 2011
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason de la ville de Saint-Dizier (52).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Górna Marna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saint-Dizier|Saint-Dizier]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 52448
 |powierzchnia                    = 47,66 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 33 552
 |gęstość zaludnienia             = 704 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 52100
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Górna Marna
 |współrzędne                     = 48°38′18″N 4°56′59″E
 |commons                         = Category:Saint-Dizier
 |www                             = http://www.ville-saintdizier.fr/
}}
'''Saint-Dizier''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Górna Marna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 33 552 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 704 os./km².

W Saint-Dizier zlokalizowana jest baza francuskiego lotnictwa wojskowego nr 113 Saint-Dizier-Robinson. Z uwagi na zatrudnianie ok. 1800 osób, w tym 1700 wojskowych, jest to jeden z głównych pracodawców w departamencie [[Górna Marna]].

== Galeria ==
<gallery>
Plik:Saint Dizier (5).JPG|Teatr w Saint-Dizier, 2011
Plik:Gare de Saint-Dizier11.JPG|[[Gare de Saint-Dizier|Dworzec kolejowy w Saint-Dizier]], 2010
Plik:Saint Dizier (38).JPG|Zamek w Saint-Dizier, 2011
</gallery>

== Ludzie związani z Saint-Dizier ==
{{Kategoria główna|Ludzie związani z Saint-Dizier}}

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.ville-saintdizier.fr/ Oficjalna strona Saint-Dizier]

{{Okręg Saint-Dizier}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Saint-Dizier]]
[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Górna Marna]]
[[Kategoria:Miasta w regionie Grand Est]]

title: Saint-Dizier

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Górna Marna

Okręg: Saint-Dizier

• gęstość: 704 os./km²


text:
# HMS Quorn (1988)
HMS Quorn – brytyjski niszczyciel min typu Hunt, w służbie Royal Navy od 1989 do 2017 roku, z numerem burtowym M 41. W 2020 roku okręt został sprzedany Litwie, nosząc tymczasowe oznaczenie na czas remontu i modernizacji: M 55.

## Budowa
Okręt był ostatnią – trzynastą zbudowaną jednostką z typu brytyjskich niszczycieli min Hunt. Budowę zamówiono 4 czerwca 1985 roku razem z HMS „Berkeley” w stoczni Vosper Thornycroft Ltd w Woolston (część Southampton), która zbudowała większość okrętów tego typu. Okręt wodowano 23 stycznia 1988 roku, a budowę ukończono i okręt przekazano marynarce 21 kwietnia 1989 roku. Nazwa pochodziła od polowania na lisy organizowanego we wsi Quorn. Koszt budowy wynosił ok. 35 mln funtów.

## Opis
Okręty typu Hunt miały kadłub zbudowany z plastiku wzmocnionego włóknem szklanym (GRP). Wyporność standardowa wynosiła 615 ts, a pełna 725 ts. Nowsze źródła podawały wyporność pełną 750 ton. Długość całkowita wynosiła 60 m, a na linii wodnej 57 m, szerokość: 10 m, a maksymalne zanurzenie: 3,4 m. Załoga liczyła pierwotnie 45 osób, w tym 6 oficerów, a w drugiej dekadzie XXI wieku 43 osoby, w tym 5 oficerów.
Uzbrojenie służyło tylko do samoobrony i stanowiła je na okrętach typu Hunt pierwotnie automatyczna armata uniwersalna Bofors 40 mm, lecz już do połowy lat 90. była ona wymieniana na armatę Oerlikon/BMARC DS30B kalibru 30 mm L/75. Brak informacji, czy „Quorn” wszedł do służby już z nowym uzbrojeniem. W latach 1991–92 uzbrojenie było wzmocnione o dwa dodatkowe  działka kalibru 20 mm Oerlikon/BMARC GAM-C01. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku montowano na okrętach trzy sześciolufowe rotacyjne karabiny maszynowe 7,62 mm Dilon Aero M134 Minigun. Uzbrojenie uzupełniały od początku dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm, zastępowane w latach 2014–2015 przez karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm Browning.
Napęd pierwotnie stanowiły dwa silniki wysokoprężne Ruston-Paxman 9-59K Deltic o mocy łącznej 3800 hp, napędzające dwie śruby, pozwalające na osiąganie prędkości maksymalnej 15 węzłów. Ponadto okręty miały pomocniczy napęd hydrauliczny pozwalający na osiąganie prędkości do 8 węzłów, napędzany przez silnik Deltic 9-55B o mocy 780 hp, napędzający też agregaty prądotwórcze. Zasięg wynosił 1500 mil morskich przy prędkości 12 w. W drugiej dekadzie XXI wieku uruchomiono na okrętach program wymiany podczas remontów silników na Caterpillar C-32 ACERT o mocy po 2000 hp (łącznie 4000 hp). Nowe silniki zainstalowano podczas modernizacji w grudniu 2023 roku.
Wyposażenie nawigacyjne obejmowało radar Kelvin Hughes Type 1006 lub 1007 (pasmo I). Wyposażenie do poszukiwania min obejmowało pierwotnie sonar Plessey Type 193M Mod 1. Ponadto okręty miały sonar wysokiej częstotliwości Mil Cross do unikania min na kursie i sonar Type 2059 do śledzenia pojazdów podwodnych. W latach 2004–2005 brytyjskie okręty otrzymały nowy sonar 2193. Okręty miały system informacji bojowej CAAIS DBA4. Po 1990 roku okręty typu Hunt otrzymały system nawigacyjny Racal Mk 53. W latach 2004–2005 okręty otrzymały również system dowodzenia NAUTIS 3.
Po wejściu do służby „Quorn” przenosił dwa zdalnie kierowane pojazdy podwodne do zwalczania min PAP-104, albo nowszego typu PAP-105. Okręty tego typu ponadto miały trały magnetyczne MS 14, holowany trał akustyczny Sperry MSSA Mk 1 i klasyczne trały kontaktowe Oropesa Mk8. Trały niekontaktowe zostały zdemontowane w 2005 roku. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku pojazdy podwodne PAP-104/105 zastąpiono przez jednorazowe Seafox C.

## Służba
HMS „Quorn” (numer burtowy M 41) został wcielony do służby w brytyjskiej Royal Navy 21 kwietnia 1989 roku. Wchodził w 1990 roku w skład 1 Dywizjonu Niszczycieli Min (MCM1) bazującego w Rosyth. Wiosną tego roku odbył trzymiesięczny rejs na Morze Śródziemne (z HMS „Berkeley” i „Chiddingfold”) w ramach zespołu dyżurnego do służby w Zatoce Perskiej. W połowie 1991 roku przydzielony był do sił NATO w Kanale La Manche, działających na wodach północnoeuropejskich. Po zamknięciu bazy w Rosyth, od listopada 1995 roku stacjonował w Portsmouth.
Od maja 2011 roku do września 2014 roku okręt stacjonował w Bahrajnie, służąc na wodach Zatoki Perskiej do zapewniania bezpieczeństwa żeglugi w ramach operacji Kipion. Brał też udział w wystawie przemysłu obronnego Dimdex w 2014 roku w Katarze i ćwiczeniach międzynarodowych z marynarką Omanu Khunjar Hadd. Jego dowódcą był pod koniec misji kmdr ppor. Stuart Yates.
„Quorn” brał udział w manewrach BALTOPS na Bałtyku w 2015 roku.
W grudniu 2016 roku okręt został wydokowany w krytej hali stoczni w Portsmouth i miał być poddany modernizacji, razem z bliźniaczym „Atherstone”. Zdecydowano jednak zamiast tego dla oszczędności wycofać oba okręty ze służby, co nastąpiło 14 grudnia 2017 roku w Portsmouth.
W kwietniu 2020 roku dawny „Quorn” został sprzedany Litwie, która posiadała już dwa okręty tego typu („Skalvis” i „Kuršis”). Oznaczony został początkowo samym numerem taktycznym M 55. Cena za okręt wynosiła 1 mln funtów, lecz w celu przywrócenia jego zdolności bojowej i unowocześnienia zlecono remont wraz z kompleksową modernizacją w stoczni Harland and Wolff w Belfaście, kosztem 55 mln funtów. W grudniu 2023 roku zainstalowano nowe silniki, podobnie jak na brytyjskich modernizowanych okrętach. Przekazanie okrętu zaplanowano na lato 2024 roku. Zaszły jednak opóźnienia i program modernizacji został zawieszony we wrześniu 2024 roku.

title: HMS Quorn (1988)

wikitext:
{{Okręt infobox
 |nazwa                  = HMS Quorn
 |grafika                = HMS Quorn is pictured as she departs from Portsmouth. MOD 45139064.jpg
 |opis grafiki           = HMS „Quorn” w 2001
 |klasa                  = [[niszczyciel min]]
 |typ                    = ''[[Niszczyciele min typu Hunt|Hunt]]''
 |projekt                =
 |oznaczenie NATO        =
 |stocznia               = [[VT Group|Vosper Thornycroft]] w [[Southampton]] {{flaga|Anglia}}
 |początek budowy        =
 |położenie stępki       =
 |wodowanie              = 23 stycznia 1988
 |1. bandera             = Wielka Brytania
 |1. wersja bandery      = bandera-wojenna
 |1. nazwa               = '''HMS Quorn'''
 |1. wejście do służby   = 21 kwietnia 1989
 |1. wycofanie ze służby = 27 października 2017
 |2. bandera             = Litwa
 |2. wersja bandery      = bandera-wojenna
 |2. nazwa               = '''M55'''
 |2. wejście do służby   = planowane w 2024
 |2. wycofanie ze służby =
 |zatopiony              =
 |zatonął                =
 |los okrętu             =
 |wyporność              = 615 ts standardowa
750 ts pełna
 |długość                = 60 m
 |szerokość              = 10 m
 |zanurzenie             = 3,4 m
 |rodzaj kadłuba         =
 |materiał kadłuba       =
 |napęd                  = 2 silniki wysokoprężne o mocy 3800 [[koń parowy|hp]], 2 śruby
 |prędkość               = 14 [[węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]
 |prędkość taktyczna     =
 |zasięg                 =
 |sensory                =
 |uzbrojenie             = 1 armata plot. 30 mm
3 [[karabin maszynowy|km]] 7,62 mm [[Karabin maszynowy M134 Minigun|M134]]
2 km 12,7 mm [[karabin maszynowy Browning M2|M2]]
 |wyrzutnie torpedowe    =
 |opancerzenie           =
 |wyposażenie            =
 |wyposażenie lotnicze   =
 |załoga                 = 45
 |commons                = Category:HMS Quorn (M41)
}}
'''[[Lista skrótowców przed nazwami okrętów|HMS]] Quorn''' – brytyjski [[niszczyciel min]] typu ''[[Niszczyciele min typu Hunt|Hunt]]'', w służbie [[Royal Navy]] od 1989 do 2017 roku, z numerem burtowym M 41. W 2020 roku okręt został sprzedany Litwie, nosząc tymczasowe oznaczenie na czas remontu i modernizacji: M 55.

== Budowa ==
[[File:HMS Quorn inbound to Portsmouth BB.jpg|thumb|HMS „Quorn” w 2008 roku]]
Okręt był ostatnią – trzynastą zbudowaną jednostką z typu brytyjskich niszczycieli min ''[[Niszczyciele min typu Hunt|Hunt]]''<ref name=jane86/>. Budowę zamówiono 4 czerwca 1985 roku razem z HMS [[HMS Berkeley (1986)|„Berkeley”]] w stoczni [[VT Group|Vosper Thornycroft Ltd]] w [[Woolston (Hampshire)|Woolston]] (część [[Southampton]]), która zbudowała większość okrętów tego typu<ref name=jane86>{{odn|''Jane’s Fighting Ships 1986-87''|s=656|ref=nie}}</ref><ref name=jane96/>. Okręt [[Wodowanie|wodowano]] 23 stycznia 1988 roku, a budowę ukończono i okręt przekazano marynarce 21 kwietnia 1989 roku<ref name=jane15>{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|ref=nie|s=506}}</ref>. Nazwa pochodziła od [[polowania na lisy]] organizowanego we wsi [[Quorn (Leicestershire)|Quorn]]. Koszt budowy wynosił ok. 35 mln [[funt szterling|funtów]]<ref name=jane86/>.

== Opis ==
{{osobny artykuł|Niszczyciele min typu Hunt}}
[[File:US Navy 110816-N-YX920-249 The Royal Navy mine countermeasures ship HMS Quorn (M41) transits the Arabian Gulf during a bilateral training exercise.jpg|thumb|HMS „Quorn” w 2011]]
Okręty typu ''Hunt'' miały kadłub zbudowany z plastiku wzmocnionego [[włókno szklane|włóknem szklanym]] (GRP)<ref name=jane86/>. [[Wyporność]] standardowa wynosiła 615 [[tona#Długa_tona|ts]], a pełna 725 ts<ref name=jane86/>. Nowsze źródła podawały wyporność pełną 750 ton<ref name=jane96/>. Długość całkowita wynosiła 60 m, a na linii wodnej 57 m, szerokość: 10 m, a maksymalne zanurzenie: 3,4 m<ref name=jane86/>. Załoga liczyła pierwotnie 45 osób, w tym 6 oficerów, a w drugiej dekadzie XXI wieku 43 osoby, w tym 5 oficerów<ref name=jane96/><ref name=jane15/>.

Uzbrojenie służyło tylko do samoobrony i stanowiła je na okrętach typu ''Hunt'' pierwotnie automatyczna armata uniwersalna [[40 mm armata przeciwlotnicza Bofors|Bofors 40 mm]], lecz już do połowy lat 90. była ona wymieniana na armatę Oerlikon/BMARC DS30B kalibru 30 mm L/75<ref name=jane96>{{odn|''Jane’s Fighting Ships 1996–97''|s=770|ref=nie}}</ref>. Brak informacji, czy „Quorn” wszedł do służby już z nowym uzbrojeniem. W latach 1991–92 uzbrojenie było wzmocnione o dwa dodatkowe  działka kalibru 20 mm Oerlikon/BMARC GAM-C01<ref name=jane96/><ref>{{cytuj książkę|imię=Jacek |nazwisko=Krzewiński|tytuł=Royal Navy 1950-1994|miejsce=Warszawa |rok=1995|wydawca=Magnum-X|isbn=83-902554-8-0|strony=201}}</ref>. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku montowano na okrętach trzy sześciolufowe rotacyjne karabiny maszynowe 7,62 mm [[Karabin maszynowy M134 Minigun|Dilon Aero M134 Minigun]]{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}. Uzbrojenie uzupełniały od początku dwa [[karabin maszynowy|karabiny maszynowe]] kalibru 7,62 mm, zastępowane w latach 2014–2015 przez karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm [[karabin maszynowy Browning M2|Browning]]<ref name=jane96/>{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}.

Napęd pierwotnie stanowiły dwa silniki wysokoprężne {{link-interwiki|Ruston & Hornsby|tekst=Ruston|Q=Q1571336}}-Paxman 9-59K Deltic o mocy łącznej 3800 [[koń parowy|hp]], napędzające dwie [[śruba napędowa|śruby]], pozwalające na osiąganie prędkości maksymalnej 15 [[węzeł (jednostka prędkości)|węzłów]]<ref name=jane96/>. Ponadto okręty miały pomocniczy napęd hydrauliczny pozwalający na osiąganie prędkości do 8 węzłów, napędzany przez silnik Deltic 9-55B o mocy 780 hp, napędzający też agregaty prądotwórcze<ref name=jane96/>. Zasięg wynosił 1500 [[mila morska|mil morskich]] przy prędkości 12 w<ref name=jane96/>. W drugiej dekadzie XXI wieku uruchomiono na okrętach program wymiany podczas remontów silników na Caterpillar C-32 ACERT o mocy po 2000 hp (łącznie 4000 hp){{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}. Nowe silniki zainstalowano podczas modernizacji w grudniu 2023 roku<ref name=engines/>.

Wyposażenie nawigacyjne obejmowało radar {{link-interwiki|Kelvin Hughes|Q=Q16988866}} Type 1006 lub 1007 (pasmo I)<ref name=jane96/>. Wyposażenie do poszukiwania min obejmowało pierwotnie [[sonar]] Plessey Type 193M Mod 1<ref name=jane96/>. Ponadto okręty miały sonar wysokiej częstotliwości Mil Cross do unikania min na kursie i sonar Type 2059 do śledzenia pojazdów podwodnych<ref name=jane96/>. W latach 2004–2005 brytyjskie okręty otrzymały nowy sonar 2193{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2002–2003''|s=780}}{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}. Okręty miały system informacji bojowej CAAIS DBA4<ref name=jane96/>. Po 1990 roku okręty typu ''Hunt'' otrzymały system nawigacyjny {{link-interwiki|Racal|Q=Q7278840}} Mk 53<ref name=jane96/>. W latach 2004–2005 okręty otrzymały również system dowodzenia NAUTIS 3{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2002–2003''|s=780}}{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}.

Po wejściu do służby „Quorn” przenosił dwa zdalnie kierowane pojazdy podwodne do zwalczania min {{link-interwiki|PAP-104|Q=Q11238351}}, albo nowszego typu PAP-105<ref name=jane96/>. Okręty tego typu ponadto miały trały magnetyczne MS 14, holowany trał akustyczny Sperry MSSA Mk 1 i klasyczne trały kontaktowe Oropesa Mk8<ref name=jane96/>. Trały niekontaktowe zostały zdemontowane w 2005 roku{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku pojazdy podwodne PAP-104/105 zastąpiono przez jednorazowe Seafox C{{odn|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''|s=908}}.

== Służba ==
HMS „Quorn” (numer burtowy M 41) został wcielony do służby w brytyjskiej [[Royal Navy]] 21 kwietnia 1989 roku<ref name=jane96/>. Wchodził w 1990 roku w skład 1 Dywizjonu Niszczycieli Min (MCM1) bazującego w [[Rosyth]]<ref name=rosyth>{{cytuj pismo|url=https://cd.royalnavy.mod.uk/-/media/rnweb/navynews/archivepdfs/1990s/1990/navy-news-july-1990-issue-432.pdf |tytuł=Rare run for Rosyth trio |czasopismo=Navy News|data=lipiec 1990|strony=2|język=en}}</ref>. Wiosną tego roku odbył trzymiesięczny rejs na Morze Śródziemne (z HMS „Berkeley” i „Chiddingfold”) w ramach zespołu dyżurnego do służby w Zatoce Perskiej<ref name=rosyth/>. W połowie 1991 roku przydzielony był do sił NATO w Kanale La Manche, działających na wodach północnoeuropejskich<ref>{{cytuj pismo|url=https://cd.royalnavy.mod.uk/-/media/rnweb/navynews/archivepdfs/1990s/1991/navy-news-august-1991-issue-445.pdf |tytuł=MCM1 home and away |czasopismo=Navy News|data=sierpień 1991|strony=28|język=en}}</ref>. Po zamknięciu bazy w Rosyth, od listopada 1995 roku stacjonował w [[Portsmouth]]<ref name=goodbye>{{cytuj pismo|url=https://cd.royalnavy.mod.uk/-/media/rnweb/navynews/archivepdfs/1990s/1995/navy-news-december-1995-issue-497.pdf |tytuł=The long goodbye. 'End of an era' when ships leave Rosyth |czasopismo=Navy News|data=grudzień 1995|strony=1, 17|język=en}}</ref>.

Od maja 2011 roku do września 2014 roku okręt stacjonował w [[Bahrajn]]ie, służąc na wodach [[Zatoka Perska|Zatoki Perskiej]] do zapewniania bezpieczeństwa żeglugi w ramach operacji ''Kipion''<ref name=gulf>{{cytuj|url=https://www.royalnavy.mod.uk/news-and-latest-activity/news/2014/september/03/140903-quorn-home|archiwum=https://web.archive.org/web/20171002220054/https://www.royalnavy.mod.uk/news-and-latest-activity/news/2014/september/03/140903-quorn-home|tytuł=HMS Quorn sails home to Portsmouth after three years in gulf|data=3 września 2014|opublikowany=Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii|język=en}}</ref>. Brał też udział w wystawie przemysłu obronnego Dimdex w 2014 roku w Katarze i ćwiczeniach międzynarodowych z marynarką Omanu ''Khunjar Hadd''<ref name=gulf/>. Jego dowódcą był pod koniec misji kmdr ppor. Stuart Yates<ref name=gulf/>.

„Quorn” brał udział w manewrach [[BALTOPS]] na Bałtyku w 2015 roku<ref name=info15>{{cytuj|tytuł=Międzynarodowe manewry morskie BALTOPS 2015. Informator|url=https://archiwum2019-3fo.wp.mil.pl/plik/file/BALTOPS_2015.pdf}}</ref>.

W grudniu 2016 roku okręt został wydokowany w krytej hali stoczni w Portsmouth i miał być poddany modernizacji, razem z bliźniaczym [[HMS Atherstone (1986)|„Atherstone”]]<ref>{{cytuj|url=https://www.royalnavy.mod.uk/news-and-latest-activity/news/2016/december/13/161213-minehunters-go-undercover-as-quorn-and-atherstone-begin-revamp |tytuł=Minehunters go undercover as Quorn and Atherstone begin revamp|data=13 grudnia 2016|opublikowany=Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii|język=en}}</ref>. Zdecydowano jednak zamiast tego dla oszczędności wycofać oba okręty ze służby, co nastąpiło 14 grudnia 2017 roku w Portsmouth<ref>{{cytuj|url=http://www.birminghammail.co.uk/news/local-news/royal-navy-ship-carries-towns-13819020 |archiwum=https://web.archive.org/web/20180303093231/http://www.birminghammail.co.uk/news/local-news/royal-navy-ship-carries-towns-13819020 |tytuł=Royal Navy ship that carries town's name to be scrapped|data=27 października 2017|opublikowany=Birgingham Mail|język=en}}</ref>.

W kwietniu 2020 roku dawny „Quorn” został sprzedany [[Litwa|Litwie]], która posiadała już dwa okręty tego typu ([[Skalvis (1982)|„Skalvis”]] i [[Kuršis (1982)|„Kuršis”]])<ref name=engines/>. Oznaczony został początkowo samym numerem taktycznym M 55<ref name=litwa/>. Cena za okręt wynosiła 1 mln funtów, lecz w celu przywrócenia jego zdolności bojowej i unowocześnienia zlecono remont wraz z kompleksową modernizacją w stoczni [[Harland and Wolff]] w Belfaście, kosztem 55 mln funtów<ref name=engines/><ref name=litwa>{{cytuj stronę | tytuł =''Trzeci litewski niszczyciel min''|data= 14 lipca 2022|url=https://www.altair.com.pl/news/view?news_id=37454| opublikowany =Altair Agencja Lotnicza}}</ref>. W grudniu 2023 roku zainstalowano nowe silniki, podobnie jak na brytyjskich modernizowanych okrętach<ref name=engines/>. Przekazanie okrętu zaplanowano na lato 2024 roku<ref name=engines>{{cytuj|url=https://www.naval-technology.com/news/new-engines-for-hms-quorn-ahead-of-summer-handover-to-lithuania/?cf-view|tytuł=New engines for HMS Quorn ahead of summer handover to Lithuania|autor=Richard Thomas |data=5 stycznia 2024|opublikowany=naval-technology.com|język=en}}</ref>. Zaszły jednak opóźnienia i program modernizacji został zawieszony we wrześniu 2024 roku<ref>{{cytuj|url=https://ukdefencejournal.org.uk/new-fleet-solid-support-ship-project-impacted/|tytuł=New fleet solid support ship project ‘impacted’|autor=George Allison |data=13 lutego 2025|opublikowany=ukdj|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |tytuł = Jane’s Fighting Ships 1986-87 | inni = John Moore (red.) |wydawca = Jane’s Publishing Company |miejsce = Londyn |rok = 1986 |isbn = 0-7106-0828-4 |język = en |odn={{odn/id|''Jane’s Fighting Ships 1986-87''}}}}
*{{Cytuj książkę |tytuł = Jane’s Fighting Ships 1996-97 | inni = Richard Sharpe (red.) |wydawca = Jane’s Information Group |miejsce = Londyn |rok = 1986 |isbn = 0-7106-1355-5 |język = en |odn={{odn/id|''Jane’s Fighting Ships 1996–97''}}}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Jane’s Fighting Ships 2002–2003 | inni = Stephen Saunders (red.) | rok = 2002 | wydawca = Jane’s Information Group Ltd | miejsce = | isbn =0-7106-2432-8 | język = en |odn={{odn/id|''Jane’s Fighting Ships 2002–2003''}}}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = IHS Jane’s Fighting Ships 2015–2016 |inni = Stephen Saunders (red.) |rok = 2015 |wydawca = IHS |miejsce = |isbn = 978-0-7106-3143-5 |język = en |odn = {{odn/id|''Jane’s Fighting Ships 2015–2016''}}}}

{{Niszczyciele min typu Hunt}}

{{SORTUJ:Quorn}}
[[Kategoria:Litewskie okręty]]
[[Kategoria:Niszczyciele min typu Hunt]]
[[Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni VT Group]]

title: HMS Quorn

Klasa: niszczyciel min

Typ: Hunt

Stocznia: Vosper Thornycroft w Southampton

Wodowanie: 23 stycznia 1988

Wejście do służby:
21 kwietnia 1989
planowane w 2024

Wycofanie ze służby: 27 października 2017

Wyporność: 615 ts standardowa · 750 ts pełna

Prędkość: 14 węzłów


text:
# Rajd Korsyki 2013
Rezultaty Rajdu Korsyki (56. Tour de Corse 2013), eliminacji Rajdowych Mistrzostw Europy w 2013 roku, który odbył się w dniach 16 maja - 18 maja. Była to piąta runda czempionatu w tamtym roku, odbywająca się na nawierzchni asfaltowej. Bazą rajdu było miasto Ajaccio. Zwycięzcami rajdu została francuska załoga Bryan Bouffier i Xavier Panseri jadący samochodem Peugeot 207 S2000. Wyprzedzili oni Czechów Jana Kopecký'ego i Pavla Dreslera w Škodzie Fabii S2000 i rodaków Stéphane'a Sarrazina i Jacques’a-Jeana Renucciego w Mini Cooperze S2000.
Rajdu nie ukończyły 23 załogi. Na 2. odcinku specjalnym odpadł Francuz Jean-Dominique Mattei w Škodzie Fabia S2000, który miał wypadek. Na 3. odcinku specjalnym wypadkowi uległ jego rodak Jérémi Ancian w Peugeocie 207 S2000. Na 6. oesie z rajdu wycofał się Polak Robert Kubica w Citroënie DS3 RRC, który miał awarię pompy paliwa. Z kolei na 11. oesie wypadkowi uległ Brazylijczyk Daniel Oliveira w Fordzie Fieście RRC.

## Klasyfikacja ostateczna
| Miejsce                  | Zawodnik                 | Pilot                    | Samochód                 | Czas                     | Strata                   | Punkty                   |
| ERC (punktowane pozycje) | ERC (punktowane pozycje) | ERC (punktowane pozycje) | ERC (punktowane pozycje) | ERC (punktowane pozycje) | ERC (punktowane pozycje) | ERC (punktowane pozycje) |
| ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ |
| 1.                       | Bryan Bouffier           | Xavier Panseri           | Peugeot 207 S2000        | 2:41:58.2                |                          | 38                       |
| 2.                       | Jan Kopecký              | Pavel Dresler            | Škoda Fabia S2000        | 2:42:38.0                | +39.8                    | 31                       |
| 3.                       | Stéphane Sarrazin        | Jacques-Julien Renucci   | Mini Cooper S2000        | 2:43:35.8                | +1:37.6                  | 24                       |
| 4.                       | Craig Breen              | Paul Nagle               | Peugeot 207 S2000        | 2:43:39.0                | +1:40.8                  | 21                       |
| 5.                       | François Delecour        | Dominique Savignoni      | Peugeot 207 S2000        | 2:45:23.2                | +3:25.0                  | 16                       |
| 6.                       | Julien Maurin            | Nicolas Klinger          | Ford Fiesta RRC          | 2:35:51.3                | +9:19.1                  | 12                       |
| 7.                       | Andreas Aigner           | Jürgen Heigl             | Subaru Impreza STi R4    | 2:49:52.1                | +7:53.9                  | 7                        |
| 8.                       | Jean-Matthieu Leandri    | Renaud Jamoul            | Peugeot 207 S2000        | 2:50:46.0                | +8:47.8                  | 4                        |
| 9.                       | Germain Bonnefis         | Olivier Fournier         | Renault Mégane RS        | 2:51:15.0                | +9:16.8                  | 2                        |
| 10.                      | Jean-Michel Raoux        | Francis Mazotti          | Peugeot 207 S2000        | 2:55:52.5                | +13:54.3                 | 1                        |

## Zwycięzcy odcinków specjalnych
| Dzień      | Odcinek | G. rozp. | Nazwa                      | Długość | Zwycięzca      | Czas    | Lider rajdu    |
| ---------- | ------- | -------- | -------------------------- | ------- | -------------- | ------- | -------------- |
| 1 (17 MAJ) | SS1     | 08:23    | La Fangu - ND de la Serra  | 7.53km  | Craig Breen    | 16:29.0 | Craig Breen    |
| 1 (17 MAJ) | SS2     | 11:06    | Erbajolo - Pont d´Altani 1 | 24.57km | Craig Breen    | 15:23.0 | Craig Breen    |
| 1 (17 MAJ) | SS3     | 14:18    | Barchetta - La Porta 1     | 23.24km | Craig Breen    | 15:36.2 | Craig Breen    |
| 1 (17 MAJ) | SS4     | 15:21    | Taverna - Pont de Castirla | 15.28km | Robert Kubica  | 9:14.7  | Robert Kubica  |
| 1 (17 MAJ) | SS5     | 18:01    | Barchetta - La Porta 2     | 23.24km | Craig Breen    | 15:50.0 | Bryan Bouffier |
| 1 (17 MAJ) | SS6     | 20:06    | Erbajolo - Pont d´Altani 2 | 24.57km | Jan Kopecký    | 15:32.7 | Jan Kopecký    |
| 2 (18 MAJ) | SS7     | 10:48    | Carbuccia - Tavera 1       | 16.89km | Bryan Bouffier | 12:03.7 | Bryan Bouffier |
| 2 (18 MAJ) | SS8     | 12:06    | Sarrola - Liamone 1        | 26.70km | Bryan Bouffier | 17:50.0 | Bryan Bouffier |
| 2 (18 MAJ) | SS9     | 13:37    | Marato - Acqua Doria       | 22.47km | Jan Kopecký    | 13:28.2 | Bryan Bouffier |
| 2 (18 MAJ) | SS10    | 16:40    | Carbuccia - Tavera 2       | 16.89km | Bryan Bouffier | 11:55.1 | Bryan Bouffier |
| 2 (18 MAJ) | SS11    | 18:06    | Sarrola - Liamone 2        | 26.70km | Bryan Bouffier | 17:39.8 | Bryan Bouffier |

title: Rajd Korsyki 2013

wikitext:
{{Rajd runda infobox
 |nazwa              = 56. Tour de Corse 2013
 |rundaWRC           =
 |rundaIRC           =
 |rundaERC           = 5
 |rok                = 2013
 |państwo            = FRA
 |baza               = [[Ajaccio]]
 |dzień rozpoczęcia  = 16 maja
 |dzień zakończenia  = 18 maja
 |długość            =
 |długość os         = 240.08
 |liczba os          = 11
 |nawierzchnia       = asfalt
 |załóg-start        = 51
 |załóg-meta         = 28
 |zwycięzca          =  [[Bryan Bouffier]]
 |zwycięzca-samochód = [[Peugeot 207 S2000]]
 |commons            =
}}
'''Rezultaty [[Rajd Korsyki|Rajdu Korsyki]]''' (''56. Tour de Corse 2013''), eliminacji [[Rajdowe Mistrzostwa Europy 2013|Rajdowych Mistrzostw Europy w 2013]] roku, który odbył się w dniach [[16 maja]] - [[18 maja]]. Była to piąta runda czempionatu w tamtym roku, odbywająca się na nawierzchni asfaltowej. Bazą rajdu było miasto [[Ajaccio]]. Zwycięzcami rajdu została francuska załoga [[Bryan Bouffier]] i [[Xavier Panseri]] jadący samochodem [[Peugeot 207 S2000]]. Wyprzedzili oni Czechów [[Jan Kopecký|Jana Kopecký'ego]] i [[Pavel Dresler|Pavla Dreslera]] w [[Škoda Fabia S2000|Škodzie Fabii S2000]] i rodaków [[Stéphane Sarrazin|Stéphane'a Sarrazina]] i [[Jacques-Julien Renucci|Jacques’a-Jeana Renucciego]] w [[Mini Cooper S2000|Mini Cooperze S2000]].

Rajdu nie ukończyły 23 załogi. Na 2. odcinku specjalnym odpadł Francuz [[Jean-Dominique Mattei]] w Škodzie Fabia S2000, który miał wypadek. Na 3. odcinku specjalnym wypadkowi uległ jego rodak [[Jérémi Ancian]] w Peugeocie 207 S2000. Na 6. oesie z rajdu wycofał się Polak [[Robert Kubica]] w [[Citroën DS3 RRC|Citroënie DS3 RRC]], który miał awarię pompy paliwa. Z kolei na 11. oesie wypadkowi uległ Brazylijczyk [[Daniel Oliveira]] w [[Ford Fiesta S2000|Fordzie Fieście RRC]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://ewrc-results.com/final.php?e=7310&t=Tour-de-Corse-2013 |tytuł=56. Tour de Corse 2013 |opublikowany=eWRC |język=en |data dostępu=2014-11-01}}</ref>.

== Klasyfikacja ostateczna ==
{| class="wikitable" width="100%" style="text-align: center; font-size: 85%;"
|-
!width=5%| Miejsce
!width=20%| Zawodnik
!width=20%| Pilot
!width=20%| Samochód
!width=15%| Czas
!width=15%| Strata
!width=5%| Punkty
|-
!colspan="7" style="border-bottom: 2px solid LightSteelBlue;"| ERC (punktowane pozycje)
|-
| 1.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Xavier Panseri]]
|align="left"| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:41:58.2
|
! 38
|-
| 2.
|align="left"| {{flaga|CZE}} [[Jan Kopecký]]
|align="left"| {{flaga|CZE}} [[Pavel Dresler]]
|align="left"| [[Škoda Fabia S2000]]
| 2:42:38.0
| +39.8
! 31
|-
| 3.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Stéphane Sarrazin]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Jacques-Julien Renucci]]
|align="left"| [[Mini Cooper S2000]]
| 2:43:35.8
| +1:37.6
! 24
|-
| 4.
|align="left"| {{flaga|IRL}} [[Craig Breen]]
|align="left"| {{flaga|IRL}} [[Paul Nagle]]
|align="left"| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:43:39.0
| +1:40.8
! 21
|-
| 5.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[François Delecour]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Dominique Savignoni]]
|align="left"| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:45:23.2
| +3:25.0
! 16
|-
| 6.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Julien Maurin]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Nicolas Klinger]]
|align="left"| [[Ford Fiesta S2000|Ford Fiesta RRC]]
| 2:35:51.3
| +9:19.1
! 12
|-
| 7.
|align="left"| {{flaga|AUT}} [[Andreas Aigner]]
|align="left"| {{flaga|AUT}} [[Jürgen Heigl]]
|align="left"| [[Subaru Impreza WRX STi|Subaru Impreza STi R4]]
| 2:49:52.1
| +7:53.9
! 7
|-
| 8.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Jean-Matthieu Leandri]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Renaud Jamoul]]
|align="left"| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:50:46.0
| +8:47.8
! 4
|-
| 9.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Germain Bonnefis]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Olivier Fournier]]
|align="left"| [[Renault Mégane RS]]
| 2:51:15.0
| +9:16.8
! 2
|-
| 10.
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Jean-Michel Raoux]]
|align="left"| {{flaga|FRA}} [[Francis Mazotti]]
|align="left"| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:55:52.5
| +13:54.3
! 1
|-
|}

== Zwycięzcy odcinków specjalnych ==
{| class="wikitable" width="100%" style="text-align: center; font-size: 85%;"
|-
!width=7%| Dzień
!width=5%| Odcinek
!width=8%| G. rozp.
!width=15%| Nazwa
!width=9%| Długość
!width=13%| Zwycięzca
!width=7%| Czas
!width=13%| Lider rajdu
|-
! rowspan="6" | 1
(17 MAJ)
| SS1
| 08:23
| La Fangu - ND de la Serra
| 7.53km
| {{flaga|IRL}} [[Craig Breen]]
| 16:29.0
| rowspan="3" | {{flaga|IRL}} [[Craig Breen]]
|-
| SS2
| 11:06
| Erbajolo - Pont d´Altani 1
| 24.57km
| {{flaga|IRL}} [[Craig Breen]]
| 15:23.0
|-
| SS3
| 14:18
| Barchetta - La Porta 1
| 23.24km
| {{flaga|IRL}} [[Craig Breen]]
| 15:36.2
|-
| SS4
| 15:21
| Taverna - Pont de Castirla
| 15.28km
| {{flaga|POL}} [[Robert Kubica]]
| 9:14.7
| {{flaga|POL}} [[Robert Kubica]]
|-
| SS5
| 18:01
| Barchetta - La Porta 2
| 23.24km
| {{flaga|IRL}} [[Craig Breen]]
| 15:50.0
| {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
|-
| SS6
| 20:06
| Erbajolo - Pont d´Altani 2
| 24.57km
| {{flaga|CZE}} [[Jan Kopecký]]
| 15:32.7
| {{flaga|CZE}} [[Jan Kopecký]]
|-
! rowspan="5" | 2
(18 MAJ)
| SS7
| 10:48
| Carbuccia - Tavera 1
| 16.89km
| {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
| 12:03.7
| rowspan="5" | {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
|-
| SS8
| 12:06
| Sarrola - Liamone 1
| 26.70km
| {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
| 17:50.0
|-
| SS9
| 13:37
| Marato - Acqua Doria
| 22.47km
| {{flaga|CZE}} [[Jan Kopecký]]
| 13:28.2
|-
| SS10
| 16:40
| Carbuccia - Tavera 2
| 16.89km
| {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
| 11:55.1
|-
| SS11
| 18:06
| Sarrola - Liamone 2
| 26.70km
| {{flaga|FRA}} [[Bryan Bouffier]]
| 17:39.8
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://ewrc-results.com/final.php?e=7310&t=Tour-de-Corse-2013 Wyniki rajdu] na stronie [http://www.ewrc-results.com/ eWRC.com]

== Zobacz też ==

{{Rajdowe Mistrzostwa Europy 2013}}

[[Kategoria:Rajdowe Mistrzostwa Europy 2013|Korsyka]]
[[Kategoria:Rajd Francji|2013]]
[[Kategoria:2013 we Francji]]

title: 56. Tour de Corse 2013

Baza: Ajaccio

Nawierzchnia: asfalt

Zwycięzca: Bryan Bouffier · (Peugeot 207 S2000)


text:
# Dosawa Sialiba
Dosawa Sialiba (biał. Досава Сяліба; ros. Досова Селиба) – wieś na Białorusi, w obwodzie mohylewskim, w rejonie mohylewskim, w sielsowiecie Daszkauka, nad Łachwą.

title: Dosawa Sialiba

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dosawa Sialiba
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Досава Сяліба}}<br />{{k|ru|Досова Селиба}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MA
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon mohylewski|mohylewski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Daszkauka|Daszkauka]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 25<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20151107044521/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/mahilouskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu mohylewskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód mohylewski
 |współrzędne                  = 53°43′46″N 30°08′27″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dosawa Sialiba''' ({{w języku|be|Досава Сяліба}}; {{w języku|ru|Досова Селиба}}) – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód mohylewski|obwodzie mohylewskim]], w [[rejon mohylewski|rejonie mohylewskim]], w [[sielsowiet Daszkauka|sielsowiecie Daszkauka]], nad [[Łachwa (rzeka)|Łachwą]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = http://maps.by |tytuł = Дзяржаўнага цэнтра картографа-геадэзічных матэрыялаў і даных Рэспублікі Беларусь |opublikowany = |data = |język = ru |data dostępu = 2021-03-21}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie mohylewskim]]

title: Dosawa SialibaДосава Сяліба · Досова Селиба

Państwo: Białoruś

Obwód: mohylewski

Rejon: mohylewski

Sielsowiet: Daszkauka