text:
# Björn Leukemans
Björn Leukemans (ur. 1 lipca 1977 w Deurne) – belgijski kolarz szosowy jeżdżący w barwach profesjonalnej grupy Wanty-Group Gobert.

## Ważniejsze zwycięstwa i sukcesy
- 2000
  - 2. miejsce w Tour de Wallonie
- 2001
  - 2. miejsce w Grote Prijs Jef Scherens
- 2002
  - 1. miejsce na 3. etapie Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków
- 2004
  - 1. miejsce na 5. etapie Tour de Belgique
- 2005
  - 2. miejsce w GP Wallonie
  - 7. miejsce w Amstel Gold Race
- 2007
  - 1. miejsce na 4. etapie Dookoła Austrii
  - 4. miejsce w Paryż-Roubaix
- 2009
  - 8. miejsce w Ronde van Vlaanderen
- 2010
  - 1. miejsce w Druivenkoers Overijse
  - 2. miejsce w Dwars door Vlaanderen
  - 4. miejsce w Ronde van Vlaanderen
  - 6. miejsce w Paryż-Roubaix
- 2011
  - 1. miejsce w Tour du Limousin
    - 1. miejsce na 1. miejscu

  - 1. miejsce w Druivenkoers Overijse
  - 2. miejsce w Brabantse Pijl
  - 3. miejsce w Grand Prix de Wallonie
  - 3. miejsce w Tour of Belgium
  - 6. miejsce w Grand Prix Cycliste de Québec
  - 7. miejsce w Ronde van Vlaanderen
  - 7. miejsce w Amstel Gold Race
- 2012
  - 1. miejsce w Druivenkoers Overijse
  - 3. miejsce w Grand Prix de Wallonie
  - 6. miejsce w Grand Prix Cycliste de Montréal
- 2013
  - 1. miejsce w Druivenkoers Overijse
  - 3. miejsce w Brabantse Pijl
  - 7. miejsce w Amstel Gold Race
- 2014
  - 9. miejsce w Ronde van Vlaanderen
  - 2. miejsce w Tour du Limousin
    - 1. miejsce na 1. etapie

title: Björn Leukemans

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Bjorn Leukemans
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = kolarstwo szosowe
 |grafika                   = Bjorn Leukemans.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[1 lipca]] [[1977]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Belgia]]
 |wzrost                    = 1.77 m
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team|Vacansoleil-DCM]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 2000–2001 ! Vlaanderen
! 2002–2004 ! Palmans
! 2005–2007 ! [[Lotto Dstny|Davitamon-Lotto]]
! 2009–2013 ! [[Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team|Vacansoleil-DCM]]
! 2014–...  ! [[Wanty-Group Gobert]]
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Björn Leukemans''' (ur. [[1 lipca]] [[1977]] w [[Deurne (Antwerpia)|Deurne]]) – [[Belgia|belgijski]] [[kolarstwo szosowe|kolarz szosowy]] jeżdżący w barwach profesjonalnej grupy [[Wanty-Group Gobert]].

== Ważniejsze zwycięstwa i sukcesy ==
{{układ wielokolumnowy|szerokość=300px|
* 2000
** 2. miejsce w [[Tour de Wallonie]]
* 2001
** 2. miejsce w [[Grote Prijs Jef Scherens]]
* 2002
** 1. miejsce na 3. etapie [[Wyścig Solidarności i Olimpijczyków|Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków]]
* 2004
** 1. miejsce na 5. etapie [[Baloise Belgium Tour|Tour de Belgique]]
* 2005
** 2. miejsce w [[GP Wallonie]]
** 7. miejsce w [[Amstel Gold Race 2005|Amstel Gold Race]]
* 2007
** 1. miejsce na 4. etapie [[Österreich-Rundfahrt|Dookoła Austrii]]
** 4. miejsce w [[Paryż-Roubaix]]
* 2009
** 8. miejsce w [[Ronde van Vlaanderen 2009|Ronde van Vlaanderen]]
* 2010
** 1. miejsce w [[Druivenkoers Overijse]]
** 2. miejsce w [[Dwars door Vlaanderen]]
** 4. miejsce w [[Ronde van Vlaanderen 2010|Ronde van Vlaanderen]]
** 6. miejsce w [[Paryż-Roubaix 2010|Paryż-Roubaix]]
* 2011
** 1. miejsce w [[Tour du Limousin]]
*** 1. miejsce na 1. miejscu
** 1. miejsce w [[Druivenkoers Overijse]]
** 2. miejsce w [[Brabantse Pijl]]
** 3. miejsce w [[Grand Prix de Wallonie]]
** 3. miejsce w [[Baloise Belgium Tour|Tour of Belgium]]
** 6. miejsce w [[Grand Prix Cycliste de Québec 2011|Grand Prix Cycliste de Québec]]
** 7. miejsce w [[Ronde van Vlaanderen 2011|Ronde van Vlaanderen]]
** 7. miejsce w [[Amstel Gold Race 2011|Amstel Gold Race]]
* 2012
** 1. miejsce w [[Druivenkoers Overijse]]
** 3. miejsce w [[Grand Prix de Wallonie]]
** 6. miejsce w [[Grand Prix Cycliste de Montréal 2012|Grand Prix Cycliste de Montréal]]
* 2013
** 1. miejsce w [[Druivenkoers Overijse]]
** 3. miejsce w [[Brabantse Pijl]]
** 7. miejsce w [[Amstel Gold Race 2013|Amstel Gold Race]]
* 2014
** 9. miejsce w [[Ronde van Vlaanderen 2014|Ronde van Vlaanderen]]
** 2. miejsce w [[Tour du Limousin]]
*** 1. miejsce na 1. etapie
}}

== Bibliografia ==
* [http://web.archive.org/web/20100115215811/http://bjornleukemans.be/ Oficjalna strona]
* [http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=4138 Bjorn Leukemans na stronie cyclingarchives.com] {{lang|en}}
* [http://www.cqranking.com/men/asp/gen/rider.asp?riderid=202 Bjorn Leukemans na stronie cqranking.com] {{lang|en}}

{{DEFAULTSORT:Leukemans, Björn}}
[[Kategoria:Belgijscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]
[[Kategoria:Kolarze Vacansoleil-DCM]]

title: · Bjorn Leukemans

Data i miejsce urodzenia: 1 lipca 1977 · Deurne

Obywatelstwo: Belgia

Klub: Vacansoleil-DCM

title: Kariera seniorska

Lata: Drużyna

Vlaanderen

Palmans

Davitamon-Lotto

Vacansoleil-DCM

Wanty-Group Gobert


text:
# Gmina Kriwa Pałanka
Gmina Kriwa Pałanka, gmina Kriva Palanka (mac. Општина Крива Паланка) – gmina w północno-wschodniej Macedonii Północnej.
Graniczy z gminami: Rankowce od zachodu, Makedonska Kamenica, Kratowo i Koczani od południa oraz z Serbią i Bułgarią od północnego wschodu.
Skład etniczny
- 96,06% – Macedończycy
- 3,21% – Romowie
- 0,73% – pozostali

W skład gminy wchodzą:
- miasto: Kriwa Pałanka;
- 33 wsie: Bys, Basztewo, Borowo, Dłaboczica, Doborownica, Drenak, Dreńe, Duraczka Reka, Gabar, Gołema Crcorija, Gradec, Kiselica, Konopnica, Kostur, Koszari, Krkla, Krstow Doł, Łozanowo, Łuke, Mała Crcorija, Martinica, Meteżewo, Możdiwńak, Neraw, Ogut, Osicze, Podrżi Koń, Stanci, Tyłminci, Trnowo, Uzem, Warowiszte, Żidiłowo.

wikiname: plwiki

title: Gmina Kriwa Pałanka

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Gmina Kriwa Pałanka
 |nazwa oryginalna                = Општина Крива Паланка
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Macedonii Północnej|gmina miejska]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Coat of arms of Kriva Palanka Municipality.svg
 |flaga                           = Flag of Kriva Palanka Municipality.svg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = MKD
 |siedziba                        = [[Kriwa Pałanka]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = burmistrz
 |zarządzający                    = Dragi Trajczewski
 |powierzchnia                    = 480,81 km²
 |rok                             =
 |liczba ludności                 = 20,820
 |gęstość zaludnienia             = 43,30 os./km²
 |numer kierunkowy                = 389 031
 |kod pocztowy                    = 1330
 |tablice rejestracyjne           = KU
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Kriva Palanka Municipality.svg
 |nazwa mapy                      = Macedonii Północnej
 |współrzędne                     =
 |commons                         = Category:Kriva Palanka Municipality
 |www                             = https://www.krivapalanka.gov.mk/
}}
'''Gmina Kriwa Pałanka''', '''gmina Kriva Palanka''' ([[język macedoński|mac.]] Општина Крива Паланка) – gmina w północno-wschodniej [[Macedonia Północna|Macedonii Północnej]].

Graniczy z gminami: [[gmina Rankowce|Rankowce]] od zachodu, [[gmina Makedonska Kamenica|Makedonska Kamenica]], [[gmina Kratowo|Kratowo]] i [[gmina Koczani|Koczani]] od południa oraz z [[Serbia|Serbią]] i [[Bułgaria|Bułgarią]] od północnego wschodu.

'''Skład etniczny'''
* 96,06% – [[Macedończycy]]
* 3,21% – [[Romowie]]
* 0,73% – pozostali

W skład gminy wchodzą:
* '''miasto''': [[Kriwa Pałanka]];
* '''33 wsie''': [[Bys]], [[Basztewo]], [[Borowo (Macedonia Północna)|Borowo]], [[Dłaboczica]], [[Doborownica]], [[Drenak]], [[Dreńe]], [[Duraczka Reka]], [[Gabar]], [[Gołema Crcorija]], [[Gradec (gmina Kriwa Pałanka)|Gradec]], [[Kiselica (gmina Kriwa Pałanka)|Kiselica]], [[Konopnica (Macedonia Północna)|Konopnica]], [[Kostur (Macedonia Północna)|Kostur]], [[Koszari]], [[Krkla]], [[Krstow Doł]], [[Łozanowo]], [[Łuke]], [[Mała Crcorija]], [[Martinica]], [[Meteżewo]], [[Możdiwńak]], [[Neraw]], [[Ogut]], [[Osicze (gmina Kriwa Pałanka)|Osicze]], [[Podrżi Koń]], [[Stanci]], [[Tyłminci]], [[Trnowo (gmina Kriwa Pałanka)|Trnowo]], [[Uzem]], [[Warowiszte]], [[Żidiłowo]].

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.krivapalanka.gov.mk/ oficjalna strona gminy Kriwa Pałanka]

{{Macedonia Północna}}
{{Gmina Kriwa Pałanka}}

[[Kategoria:Gmina Kriwa Pałanka| ]]
[[Kategoria:Gminy w Macedonii Północnej|Kriwa Pałanka]]

title: Gmina Kriwa PałankaОпштина Крива Паланка

Herb: Flaga

Państwo: Macedonia Północna

Siedziba: Kriwa Pałanka

Burmistrz: Dragi Trajczewski

Tablice rejestracyjne: KU


text:
# (558) Carmen
(558) Carmen – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 350 dni w średniej odległości 2,91 j.a. Została odkryta 9 lutego 1905 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Maxa Wolfa. Nazwa planetoidy pochodzi od bohaterki opery Carmen Georges’a Bizeta napisanej na podstawie noweli Prospera Mériméego. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (558) 1905 QB.

title: (558) Carmen

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 558
 |       nazwa = Carmen
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Max Wolf]]
 |       dzień = 9 lutego
 |         rok = 1905
 |występowanie = [[Pas planetoid|Pas główny]]
 |wielka_półoś = 2,9064
 |    mimośród = 0,0431
 |  peryhelium = 2,7811
 |    aphelium = 3,0317
 |         lat = 4
 |         dni = 349
 |      godzin = 20
 |    prędkość = 17,47
 |  nachylenie = 8,36
 |    średnica = 59,31
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu = (11 h 9 min 17 s)
 |      albedo = 0,11
 |     jasność = 9,09
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(558) Carmen''' – [[planetoida]] z grupy [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 4 lat i 350 dni w średniej odległości 2,91 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Została odkryta 9 lutego 1905 roku w [[Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl]] w [[Heidelberg]]u przez [[Max Wolf|Maxa Wolfa]]. Nazwa planetoidy pochodzi od bohaterki opery [[Carmen (opera)|Carmen]] [[Georges Bizet|Georges’a Bizeta]] napisanej na podstawie noweli [[Prosper Mérimée|Prospera Mériméego]]. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (558) 1905 QB.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 1–1000]]
* [[lista ponumerowanych planetoid]]

== Bibliografia ==
* {{JPL|558}}
* {{MPC|558}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPLorb|558}}

{{SORTUJ:Carmen}}
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1905]]

title: (558) Carmen

Odkrywca: Max Wolf

Data odkrycia: 9 lutego 1905

Przynależność · obiektu: Pas główny

Okres obiegu · wokół Słońca: 4 lata 349 dni 20 godzin


text:
# Perilestes fragilis
Perilestes fragilis – gatunek ważki z rodziny Perilestidae. Występuje na terenie Ameryki Południowej.

title: Perilestes fragilis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Perilestes fragilis''
 |TSN                    = 592033
 |zoolog                 = Hagen in Selys, 1862
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[ważki równoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Lestoidea (nadrodzina)|Lestoidea]]
 |rodzina                = [[Perilestidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Perilestes]]''
 |gatunek                = ''Perilestes fragilis''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 125520364
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Perilestes fragilis''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Perilestidae]]. [[Zasięg (biogeografia)|Występuje]] na terenie [[Ameryka Południowa|Ameryki Południowej]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|tytuł=World Odonata List|autor=Schorr i inni|data=2011|język=en|data dostępu=2011-11-15}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Perilestes]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1862 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: ważki równoskrzydłe

Nadrodzina: Lestoidea

Rodzina: Perilestidae

Rodzaj: Perilestes

Gatunek: Perilestes fragilis


text:
# Killer Wolf
Killer Wolf – drugi singel promujący album Danzig II: Lucifuge amerykańskiego zespołu muzycznego Danzig. Wydany w 1990 roku.

## Utwory
1. "Killer Wolf" – 3:59

## Twórcy
- Glenn Danzig – śpiew
- Eerie Von – gitara basowa
- John Christ – gitara
- Chuck Biscuits – perkusja
- Rick Rubin – produkcja

## Wideografia
- "Killer Wolf" – Anton Corbijn, Richard Bell, 1990

title: Killer Wolf

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Killer Wolf
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Danzig (zespół muzyczny)|Danzig]]
 |album                     = [[Danzig II: Lucifuge]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = [[1990]]
 |nagrywany                 = [[czerwiec]] [[1989]]
 |gatunek                   = [[heavy metal]]
 |długość                   = 3:59
 |wytwórnia                 = [[Def American]]
 |producent                 = [[Rick Rubin]]
 |format                    = [[płyta kompaktowa|CD]], [[płyta gramofonowa|płyta winylowa]], [[kaseta magnetofonowa]]
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = [[Her Black Wings]]
 |następny singel           = [[Dirty Black Summer]]
 |rok poprzedniego singla   = 1990
 |rok 1. wydania            = 1990
 |rok następnego singla     = 1992
}}
'''Killer Wolf''' – drugi [[Singel (muzyka)|singel]] promujący [[album (wydawnictwo muzyczne)|album]] ''[[Danzig II: Lucifuge]]'' [[Stany Zjednoczone|amerykańskiego]] [[zespół muzyczny|zespołu muzycznego]] [[Danzig (zespół muzyczny)|Danzig]]. Wydany w [[1990]] roku.
== Utwory ==
# "Killer Wolf" – 3:59
== Twórcy ==
* [[Glenn Danzig]] – [[śpiew]]
* Eerie Von – [[gitara basowa]]
* John Christ – [[gitara]]
* Chuck Biscuits – [[perkusja]]
* [[Rick Rubin]] – produkcja
== Wideografia ==
* "Killer Wolf" – Anton Corbijn, Richard Bell, [[1990]]

{{Danzig}}

[[Kategoria:Single Danzig]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 1990]]

title: Killer Wolf

Nagrywany: czerwiec 1989

Gatunek: heavy metal

Wydawnictwo: Def American

Producent: Rick Rubin

Format: CD, płyta winylowa, kaseta magnetofonowa

„Her Black Wings” · (1990): „Killer Wolf” · (1990) · „Dirty Black Summer” · (1992)


text:
# Marian Wachowicz
Marian Wachowicz (ur. 1937, zm. 28 listopada 2018 w Radomiu) – polski inżynier, przedsiębiorca, twórca i właściciel TV Dami.

## Życiorys
Po transformacji systemowej w Polsce był jedną z pierwszych osób w kraju, które uruchomiły lokalne programy telewizyjne w oparciu o sieci telewizji kablowych. Pierwszą sieć telewizji kablowej założył jeszcze w 1989 w swojej rodzinnej Jeleniej Górze, a już w 1990 założył drugą sieć w Radomiu. W lutym 1992 uruchomił pierwszy z lokalnych kanałów działający pod nazwą TV Dami, zaś już w kolejnych latach nadawane przez niego kanały nadające pod wspólnym logo dostępne były także w Legnicy, Jeleniej Górze, Wałbrzychu, Oświęcimiu, Ostrowcu Świętokrzyskim, Skarżysko-Kamiennej oraz Rzeszowie. Na początku XXI wieku udziałowcem sieci kablowych założonych przez Mariana Wachowicza został Polsat, a następnie przejął je operator telekomunikacyjny spółka Vectra.
Należał także do współzałożycieli Samorządu Operatorów Telewizji Kablowej. Zmarł 28 listopada 2018 i został pochowany na cmentarzu przy ul. Sudeckiej w Jeleniej Górze.

title: Marian Wachowicz

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Marian Wachowicz
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1937
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = 28 listopada 2018
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[inżynier]], [[przedsiębiorca]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Marian Wachowicz''' (ur. [[1937]], zm. [[28 listopada]] [[2018]] w [[Radom]]iu) – polski [[inżynier]], [[przedsiębiorca]], twórca i właściciel [[TV Dami]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.cozadzien.pl/radom/zmarl-marian-wachowicz-zalozyciel-tv-dami/52139 | tytuł = ''Zmarł Marian Wachowicz – założyciel TV Dami'' | opublikowany = cozadzien.pl | język = pl | data dostępu = 2018-12-02 | archiwum = http://archive.fo/X3ZDN | zarchiwizowano = 2018-12-02}}</ref>.

== Życiorys ==
Po [[Transformacja systemowa w Polsce|transformacji systemowej w Polsce]] był jedną z pierwszych osób w kraju, które uruchomiły lokalne programy telewizyjne w oparciu o sieci telewizji kablowych. Pierwszą sieć telewizji kablowej założył jeszcze w 1989 w swojej rodzinnej [[Jelenia Góra|Jeleniej Górze]], a już w 1990 założył drugą sieć w Radomiu. W lutym 1992 uruchomił pierwszy z lokalnych kanałów działający pod nazwą TV Dami, zaś już w kolejnych latach nadawane przez niego kanały nadające pod wspólnym logo dostępne były także w [[Legnica|Legnicy]], Jeleniej Górze, [[Wałbrzych]]u, [[Oświęcim]]iu, [[Ostrowiec Świętokrzyski|Ostrowcu Świętokrzyskim]], [[Skarżysko-Kamienna|Skarżysko-Kamiennej]] oraz [[Rzeszów|Rzeszowie]]. Na początku [[XXI wiek]]u udziałowcem sieci kablowych założonych przez Mariana Wachowicza został [[Polsat]], a następnie przejął je operator telekomunikacyjny [[spółka]] [[Vectra]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://radom.wyborcza.pl/radom/7,48201,24225182,zmarl-marian-wachowicz-zalozyciel-i-wieloletni-wlasciciel-telewizji.html | tytuł = ''Zmarł Marian Wachowicz, założyciel i wieloletni właściciel telewizji kablowej Dami'' | opublikowany = radom.wyborcza.pl | język = pl | data dostępu = 2018-12-03}}</ref>.

Należał także do współzałożycieli Samorządu Operatorów Telewizji Kablowej. Zmarł 28 listopada 2018 i został pochowany na cmentarzu przy ul. Sudeckiej w Jeleniej Górze<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.pike.org.pl/index/artykul/id/1372 | tytuł = ''Z głębokim żalem zawiadamiamy, że dnia 28 listopada 2018 r.'' | opublikowany = pike.org.pl | język = pl | data dostępu = 2018-12-03 | archiwum = https://web.archive.org/web/20181204005943/http://www.pike.org.pl/index/artykul/id/1372 | zarchiwizowano = 2018-12-04 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Wachowicz, Marian}}
[[Kategoria:Polscy przedsiębiorcy]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Radomiem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1937]]
[[Kategoria:Zmarli w 2018]]

title: Marian Wachowicz

Data śmierci: 28 listopada 2018

Zawód, zajęcie: inżynier, przedsiębiorca


text:
# Lista chorążych reprezentacji Konga na igrzyskach olimpijskich
Lista chorążych reprezentacji Konga na igrzyskach olimpijskich – lista zawodników i zawodniczek reprezentacji Konga, którzy podczas ceremonii otwarcia nowożytnych igrzysk olimpijskich nieśli flagę Konga.

## Chronologiczna lista chorążych
| Lp. | Rok i miejsce     | Chorąży               | Dyscyplina    |
| --- | ----------------- | --------------------- | ------------- |
| 1   | 1964, Tokio       | b.d.                  |               |
| 2   | 1972, Monachium   | b.d.                  |               |
| 3   | 1980, Moskwa      | b.d.                  |               |
| 4   | 1984, Los Angeles | Simone Nkabou         |               |
| 5   | 1988, Seul        | b.d.                  |               |
| 6   | 1992, Barcelona   | b.d.                  |               |
| 7   | 1996, Atlanta     | Léontine Tsiba        | Lekkoatletyka |
| 8   | 2000, Sydney      | Marien Michel Ngouabi | pływanie      |
| 9   | 2004, Ateny       | Rony Bakale           | pływanie      |
| 10  | 2008, Pekin       | Pamela Mouele-Mboussi | Lekkoatletyka |
| 11  | 2012, Londyn      | Lorene Bazolo         | Lekkoatletyka |
| 12  | 2016, Rio         | Franck Elemba         | Lekkoatletyka |
| 13  | 2020, Tokio       | Natacha Ngoye Akamabi | Lekkoatletyka |

wikitext:
'''Lista chorążych reprezentacji Konga na igrzyskach olimpijskich''' – lista zawodników i zawodniczek reprezentacji [[Kongo|Konga]], którzy podczas ceremonii otwarcia nowożytnych [[Igrzyska olimpijskie|igrzysk olimpijskich]] nieśli [[Flaga Konga|flagę Konga]].

== Chronologiczna lista chorążych ==
{|class="wikitable sortable"
! Lp. !! Rok i miejsce !! Chorąży !! Dyscyplina
|-
| 1 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1964|1964, Tokio]] || ''b.d.'' ||
|-
| 2 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1972|1972, Monachium]] || ''b.d.'' ||
|-
| 3 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|1980, Moskwa]] || ''b.d.'' ||
|-
| 4 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984|1984, Los Angeles]] || {{sortname|Simone|Nkabou}} ||
|-
| 5 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988|1988, Seul]] || ''b.d.'' ||
|-
| 6 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992|1992, Barcelona]] || ''b.d.'' ||
|-
| 7 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996|1996, Atlanta]] || {{sortname|Léontine|Tsiba}} || [[Lekkoatletyka]]
|-
| 8 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000|2000, Sydney]] || {{sortname|Marien|Michel Ngouabi}} || [[Pływanie (sport)|pływanie]]
|-
| 9 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2004|2004, Ateny]] || {{sortname|Rony|Bakale}} || [[Pływanie (sport)|pływanie]]
|-
| 10 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008|2008, Pekin]] || {{sortname|Pamela|Mouele-Mboussi}} || [[Lekkoatletyka]]
|-
| 11 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012|2012, Londyn]] || {{sortname|Lorene|Bazolo}} || [[Lekkoatletyka]]
|-
| 12 || [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|2016, Rio]] || {{sortname|Franck|Elemba}} || [[Lekkoatletyka]]
|-
|13
|[[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|2020, Tokio]]
|[[Natacha Ngoye Akamabi]]
|[[Lekkoatletyka]]
|}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.sports-reference.com/olympics/countries/CGO/|tytuł=Kongo|opublikowany=sports-reference.com|język=en|data dostępu=2012-08-18|archiwum=https://web.archive.org/web/20090220002340/http://www.sports-reference.com/olympics/countries/CGO/|zarchiwizowano=2009-02-20}}

{{IO Kongo}}
{{IO Chorąży}}

[[Kategoria:Kongo na igrzyskach olimpijskich]]
[[Kategoria:Listy chorążych państw uczestniczących w igrzyskach olimpijskich|Kongo]]


text:
# Ajjamuddin Nuri
Ajjamuddin Nuri (ur. 24 lutego 1995) – afgański lekkoatleta, średniodystansowiec.
Podczas rozegranych w listopadzie 2013 w indyjskim Ranchi mistrzostw Azji Południowo-Wschodniej juniorów zajął 7. miejsce w biegu na 1500 metrów z czasem 4:29,58, a afgańska sztafeta 4 × 400 metrów w składzie: Fajsal Hatak, Sadat Choszal, Ramin Mehrabi i Nuri zajęła 5. miejsce ustanawiając wynikiem 3:55,45 rekord kraju seniorów, młodzieżowców i juniorów w tej konkurencji.

title: Ajjamuddin Nuri

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Ajjamuddin Nuri
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[24 lutego]] [[1995]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|AFG}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ajjamuddin Nuri''' (ur. 24 lutego 1995<ref name="a">{{Cytuj | url = http://web.archive.org/web/20221018193942/http://www.upathletics.in/download.php?Dir=ChampionshipFile&f=Final_results_7767.pdf | tytuł = 2nd SOUTH ASIAN ATHLETICS CHAMPIONSHIPS-2013 * RANCHI * JHARKHAND { INDIA} * 10th TO 12th NOV 2013 * FINAL RESULTS  | opublikowany = indianathletics.in | język = en | data dostępu = 2013-12-12}}</ref>) – [[Afganistan|afgański]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]], [[bieg średniodystansowy|średniodystansowiec]].

Podczas rozegranych w listopadzie 2013 w indyjskim [[Ranchi]] mistrzostw Azji Południowo-Wschodniej juniorów zajął 7. miejsce w [[bieg na 1500 metrów|biegu na 1500 metrów]] z czasem 4:29,58, a afgańska [[sztafeta 4 × 400 metrów]] w składzie: [[Fajsal Hatak]], [[Sadat Choszal]], [[Ramin Mehrabi]] i Nuri zajęła 5. miejsce<ref name="a" /> ustanawiając wynikiem 3:55,45<ref name="a" /> rekord kraju seniorów<ref>{{Cytuj | url = http://athlerecords.net/pages/records.php?recherche=1&pays_discipline=discipline&indoor_outdoor=outdoor&categorie_age=Senior&discipline_femme=&discipline_homme=30 | tytuł = 4X400 - MEN | opublikowany = AthleRecords | język = en | data dostępu = 2013-12-12}}</ref>, młodzieżowców<ref>{{Cytuj | url = http://athlerecords.net/pages/records.php?recherche=1&pays_discipline=discipline&indoor_outdoor=outdoor&categorie_age=U23&discipline_femme=&discipline_homme=30 | tytuł = 4X400 - MEN | opublikowany = AthleRecords | język = en | data dostępu = 2013-12-12}}</ref> i juniorów<ref>{{Cytuj | url = http://athlerecords.net/pages/records.php?recherche=1&pays_discipline=discipline&indoor_outdoor=outdoor&categorie_age=U20&discipline_femme=&discipline_homme=30 | tytuł = 4X400 - MEN | opublikowany = AthleRecords | język = en | data dostępu = 2013-12-12}}</ref> w tej konkurencji.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{DEFAULTSORT:Nuri, Ajjamuddin}}
[[Kategoria:Afgańscy lekkoatleci]]
[[Kategoria:Średniodystansowcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1995]]

title: · Ajjamuddin Nuri

Data urodzenia: 24 lutego 1995


text:
# Parafia greckokatolicka Katedralna Podwyższenia Krzyża Pańskiego we Wrocławiu
Parafia greckokatolicka Katedralna Podwyższenia Krzyża Pańskiego we Wrocławiu – parafia greckokatolicka we Wrocławiu. Obecnie należy do eparchii wrocławsko-koszalińskiej i znajduje się na terenie dekanatu wrocławskiego.

## Historia parafii
W 1997 papież Jan Paweł II i kard. Henryk Gulbinowicz przekazali świątynię Kościołowi greckokatolickiemu jako siedzibę eparchii wrocławsko-gdańskiej. W latach 1997–1999 ostatecznie ukończono renowację katedry  m.in. przełożono dach.

## Cerkiew parafialna
Katedra św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu znajduje się przy pl. Nankiera 15 – obecnie kościół greckokatolicki ufundowany przez Henryka Pobożnego wraz z klasztorem dla sprowadzonych z Pragi franciszkanów ok. 1240. Kościół został zbudowany w stylu romańskim jeszcze w trakcie budowy jego krypta stała się miejscem pochówku fundatora, który w 1241 zginął w bitwie pod Legnicą z Mongołami.
Proboszczowie parafii
1956–1963. ks. Paweł Szuflat
1963–1968. ks. Teodor Sawka
1968–1977. ks. Zenon Złoczowski
1977–1979. ks. Jarosław Wodonos
1979–2000. ks. Piotr Kryk
2001–2003. ks. Bogdan Hałuszka
2003– nadal ks. Andrzej Michaliszyn (w latach 2003–2010 administrator).
Wikariusze parafii
1985–1986. ks. Jarosław Michajliszyn.
1994–1999. ks. Jurij Bojheniuk.
2000–2001. ks. Arkadiusz Trochanowski.
2001–2003. ks. Andrzej Michaliszyn.
2017–2019. ks. Jan Jadłowski.
2015–2020 ks. Yevhen Sukhyy.
2019–2022 ks. Mateusz Demeniuk.
2022–nadal ks. Roman Zakharchyshyn

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia greckokatolicka Katedralna
Podwyższenia Krzyża Pańskiego
we Wrocławiu
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Wroclaw kosciol swWincentego.jpg
 |opis grafiki            = Katedra we Wrocławiu
 |państwo                 = Polska
 |siedziba                = [[Wrocław]]
 |adres                   = ul. Łaciarska 34/6,
50- 146 Wrocław
 |data powołania          = 1956
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół greckokatolicki w Polsce|greckokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = Eparchia
 |1. jednostka nazwa      = [[Eparchia wrocławsko-koszalińska|wrocławsko-koszalińska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat wrocławski|wrocławski]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = Katedra
 |obiekt sakralny         = [[Katedra greckokatolicka św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu|św. Wincentego i św. Jakuba]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Andrzej Michaliszyn
 |wezwanie                = [[Podwyższenie Krzyża Świętego|Podwyższenia Krzyża Pańskiego]]
 |dzień wspomnienia       =
 |kod mapy                = Wrocław
 |współrzędne             = 51°6'46.352"N, 17°2'17.143"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 = Category:Saint Vincent church in Wrocław
 |www                     = http://grekokatolicy.wroclaw.pl/
}}
'''Parafia greckokatolicka Katedralna Podwyższenia Krzyża Pańskiego we Wrocławiu''' – [[parafia]] [[Kościół greckokatolicki w Polsce|greckokatolicka]] we [[Wrocław]]iu. Obecnie należy do [[Eparchia wrocławsko-koszalińska|eparchii wrocławsko-koszalińskiej]] i znajduje się na terenie [[dekanat wrocławski|dekanatu wrocławskiego]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.cerkiew.net.pl/index.php?glowna=dekanaty&dekanat=wroclawski | tytuł = ''Spis parafii greckokatolickiej eparchii wrocławsko-gdańskiej'' | opublikowany = Eparchia Wrocławsko-Gdańska Kościoła Greckokatolickiego w Polsce | data dostępu = 2014-09-25 | archiwum = https://web.archive.org/web/20140925114712/http://www.cerkiew.net.pl/index.php?glowna=dekanaty&dekanat=wroclawski | zarchiwizowano = 2014-09-25 }}</ref>.

== Historia parafii ==
W 1997 [[papież]] [[Jan Paweł II]] i kard. [[Henryk Gulbinowicz]] przekazali świątynię [[Kościół greckokatolicki w Polsce|Kościołowi greckokatolickiemu]] jako siedzibę [[eparchia wrocławsko-koszalińska|eparchii wrocławsko-gdańskiej]]. W latach 1997–1999 ostatecznie ukończono renowację katedry  m.in. przełożono dach.

== Cerkiew parafialna ==
{{osobny artykuł|Katedra greckokatolicka św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu}}
Katedra św. Wincentego i św. Jakuba we Wrocławiu znajduje się przy pl. Nankiera 15 – obecnie [[Kościół (budynek)|kościół]] greckokatolicki ufundowany przez [[Henryk II Pobożny|Henryka Pobożnego]] wraz z [[klasztor]]em dla sprowadzonych z [[Praga|Pragi]] [[Zakony i zgromadzenia franciszkańskie|franciszkanów]] ok. 1240. Kościół został zbudowany w [[architektura romańska|stylu romańskim]] jeszcze w trakcie budowy jego [[krypta]] stała się miejscem pochówku [[Kolator|fundatora]], który w 1241 zginął w bitwie [[bitwa pod Legnicą|pod Legnicą]] z [[Mongołowie|Mongołami]].

;Proboszczowie parafii:
:1956–1963. ks. [[Paweł Szuflat]]
:1963–1968. ks. Teodor Sawka
:1968–1977. ks. Zenon Złoczowski
:1977–1979. ks. Jarosław Wodonos
:1979–2000. ks. [[Piotr Kryk]]
:2001–2003. ks. Bogdan Hałuszka
:2003– nadal ks. Andrzej Michaliszyn (''w latach 2003–2010 administrator'').

;Wikariusze parafii:
:1985–1986. ks. Jarosław Michajliszyn.
:1994–1999. ks. Jurij Bojheniuk.
:2000–2001. ks. Arkadiusz Trochanowski.
:2001–2003. ks. Andrzej Michaliszyn.
:2017–2019. ks. Jan Jadłowski.
:2015–2020 ks. Yevhen Sukhyy<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Dekanat Wrocławski |data dostępu = 2023-10-08 |opublikowany = Eparchia Wrocławsko-Koszalińska Kościoła Greckokatolickiego w Polsce |url = https://www.cerkiew.net.pl/parafie-i-dekanaty/dekanat-wroclawski/ |język = pl-PL}}</ref>.
:2019–2022 ks. Mateusz Demeniuk<ref>{{Cytuj |autor = Instytut Gość Media |tytuł = Nowy proboszcz grekokatolików w Opolu |data = 2022-08-25 |data dostępu = 2023-10-08 |opublikowany = Instytut Gość Media |url = https://opole.gosc.pl/doc/7789012.Nowy-proboszcz-grekokatolikow-w-Opolu}}</ref>.
:2022–nadal ks. Roman Zakharchyshyn<ref name=":0" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Parafie greckokatolickiego dekanatu Wrocław}}
{{Kościoły greckokatolickiego dekanatu wrocławskiego}}

{{SORTUJ:Wrocław}}
[[Kategoria:Parafie eparchii wrocławsko-koszalińskiej]]
[[Kategoria:Kościół greckokatolicki we Wrocławiu|Parafia]]
[[Kategoria:Parafie we Wrocławiu|P]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego]]

title: Parafia greckokatolicka Katedralna · Podwyższenia Krzyża Pańskiego · we Wrocławiu

Państwo: Polska

Siedziba: Wrocław

Adres: ul. Łaciarska 34/6, · 50- 146 Wrocław

Wyznanie: katolickie

Kościół: greckokatolicki

Eparchia: wrocławsko-koszalińska

Dekanat: wrocławski

Katedra: św. Wincentego i św. Jakuba

Proboszcz: ks. Andrzej Michaliszyn

Wezwanie: Podwyższenia Krzyża Pańskiego


text:
# Klimaniszki
Klimaniszki (lit. Klimoniškės; pol. także Klemeniszki, Klemanciszki) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Dukszty, nad Wilią.

## Historia
W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianek leżący w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Mejszagoła, przy granicy z Litwą kowieńską, którą wyznaczała tu Wilia. W 1931 miejscowość liczyła 9 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

title: Klimaniszki

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Klimaniszki
 |nazwa oryginalna             = {{k|lt|Klimoniškės}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = okręg wileński
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon wileński|wileński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Dukszty (gmina w okręgu wileńskim)|Dukszty]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = rejon wileński # Litwa # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54.804N 24.980E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Klimaniszki'''<ref name="przypis1" /> ({{w języku|lt|Klimoniškės}}; pol. także ''Klemeniszki''<ref name="przypis1" />, ''Klemanciszki''<ref>{{Cytuj stronę |url =http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/025K/P29-S40-G_BIALOZORYSZKI_WT_1935.jpg |tytuł = Mapa WIG ''Białozoryszki'' |opublikowany = |data = |język = pl |data dostępu = 2024-11-02}}</ref>) – wieś na [[Litwa|Litwie]], w [[okręg wileński|okręgu wileńskim]], w [[Rejon wileński|rejonie wileńskim]], w [[Dukszty (gmina w okręgu wileńskim)|gminie Dukszty]], nad [[Wilia (dopływ Niemna)|Wilią]].

== Historia ==
W dwudziestoleciu międzywojennym [[zaścianek]] leżący w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref group="uwaga" name="uwaga1">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945).</ref>, w [[Powiat wileńsko-trocki|powiecie wileńsko-trockim]], w [[Mejszagoła (gmina w województwie wileńskim)|gminie Mejszagoła]]<ref name="przypis1">{{Cytuj książkę |autor = |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. |tom= I. Województwo wileńskie |url = https://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/7950/edition/7592/content |wydawca = Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej |miejsce = Warszawa |rok = 1938 |strony = |isbn = }}</ref>, przy granicy z [[Republika Litewska (1918–1940)|Litwą kowieńską]], którą wyznaczała tu Wilia. W 1931 miejscowość liczyła 9 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach<ref name="przypis1" />.

Po II wojnie światowej w granicach [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Sowieckiego]]. Od 1991 na niepodległej Litwie.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url =http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/025K/P29-S40-G_BIALOZORYSZKI_WT_1935.jpg |tytuł = Mapa WIG ''Białozoryszki'' |opublikowany = |data = |język = pl |data dostępu = 2024-11-02}}
* {{Cytuj stronę | url =https://www.geoportal.lt/map/index.jsp?lang=en | tytuł =geoportal.lt | opublikowany = | data = | język =lt en | data dostępu = 2024-11-02}}

{{Gmina Dukszty (okręg wileński)}}
[[Kategoria:Miejscowości w gminie Dukszty]]

title: KlimaniszkiKlimoniškės

Państwo: Litwa

Okręg: wileński

Rejon: wileński

Gmina: Dukszty


text:
# Antoni Gralak
Antoni „Ziut” Gralak (ur. 5 maja 1955 w Boguszowie-Gorcach) – polski trębacz jazzowy, kompozytor i producent muzyczny.

## Życiorys
Dorastał w Częstochowie. W czasach PRL-u zainteresował się buddyzmem; poznał wówczas artystę Andrzeja Urbanowicza. Kształcił się w zakresie jazzu w szkole muzycznej w Katowicach, jednak jego zdaniem nic z tej szkoły nie wyniósł. Grał wówczas w radiowej orkiestrze Jerzego Miliana. Faktycznie uczył się jazzowej gry w zespole Big Band Puls, który założył w latach 70. XX wieku z trębaczem Włodkiem Zuterkiem. Grali w nim m.in. Stanisław Sojka czy Zbigniew Wegehaupt. Następnie został współzałożycielem częstochowskiej grupy Tie Break, do której z czasem dołączył Włodzimierz Kiniorski, ostatecznie zastąpiony przez Mateusza Pospieszalskiego.
W 1999 roku założył pracownię Jasnachmura (obecnie Fundacja Wspierania Kultury), gdzie realizowane są projekty multimedialne, filmowe, kreowanie wizerunku w sieci, koncerty i festiwale.

## Twórczość
Od lat uznawany jest za jednego z najbardziej twórczych muzyków w kraju. Swoją trąbką nadał szlif najważniejszej ścieżce polskiego off jazzu lat 80. XX wieku. Nazwisko Gralaka odsyła do legendarnych formacji: Free Cooperation, Young Power oraz bliższych rockowi grup Svora i Woo Boo Doo, po międzynarodową formację Universal Supersession. Sławę zdobył jako współtwórca potęgi jazz-rockowej formacji Tie Break, którą zalicza się do wąskiego grona kultowych polskich grup muzycznych. Ceniony muzyk sesyjny.
Współpracuje z czołówką jazzowej sceny i wieloma gwiazdami pop, (Twinkle Brothers, R.A.P., Voo Voo, Automatik, Stanisław Sojka, Justyna Steczkowska, Jass Tri, Universal Supersession, Wilki, Raz, Dwa, Trzy, Anna Maria Jopek, Nick Cave, Dee Dee Bridgewater, Andrzej Smolik, Masala Sound System,). Nagrywa muzykę filmową i teatralną. Prowadzi dwa autorskie projekty Graal i YeShe.
Współpracował i nagrywał z wieloma artystami, takimi jak: Jerzy Milian, Śmierć Kliniczna, Twinkle Brothers, R.A.P., Voo Voo, Automatik, Stanisław Sojka, Justyna Steczkowska, Jass Tri, Universal Supersession, Wilki, Raz, Dwa, Trzy, Nick Cave, Dee Dee Bridgewater, Andrzej Smolik, Masala Sound System, Świetliki i Marcin Świetlicki, Tymański Yass Ensemble,  Pogodno, Wojciech Waglewski, Maciej Maleńczuk, Plastic Bag, Homo Twist.
W 2022 roku ukazała się jego autobiografia Pomiędzy, którą wydał Jarosław Koziara w swojej oficynie Tararara.

## Dyskografia

### Projekty autorskie

#### Graal
- Graal, wyd. Polonia Records 1996
- 2, wyd. Polonia Records 1997
- Darmozjad, wyd. Polonia Records 1997 – ścieżka dźwiękowa do filmu Darmozjad polski w reżyserii Łukasza Wylężałka
- Truskafki, wyd. Polonia Records 1999
- Live in Bohema Jazz Club, wyd. Biodro Records 2007
- Czarne 13, wyd. For Tune 2015[7]

#### Yeshe
- Yeshe – Off Music, wyd. Totamto, 2004
- Yeshe – Piastowska 1, wyd. Sony Music Entertainment Poland, 2012
- Yeshe – Ganga, wyd. Audio Cave, 2017

#### Tie Break
- Tie Break – Tie Break, wyd. Polskie Nagrania, 1989 (LP)
- Tie Break – Duch wieje kędy chce, wyd. Edycja Św. Pawła, 1990 (MC)
- Tie Break – Gin gi lob, wyd. Silton 1991 (CD, MC)
- Tie Break & Jorgos Skolias – Poezje ks. Jana Twardowskiego, wyd. Edycja Świętego Pawła, 1995 (CD, MC)
- Tie Break RETROSPEKCJA – 2014, wyd. Tie Break BOX CD7
- Tie Break The End – 2019, wyd. Agora Muzyka (CD)

### Produkcja
- The Coupland – Illusion, wyd. Luna 2005
- Jacek „Bielas” Bieleński – Bielas,  wyd. Biodro Records 2008

### Muzyka filmowa i teatralna
- Darmozjad, wyd. Polonia Records 1997
- Lekcja Eugene Ionesco – spektakl teatralny w reżyserii Witolda Szymczyka

### Współpraca

#### Muzyka filmowa i teatralna – jako muzyk sesyjny
- Co słonko widziało reż. Michał Rosa
- Sezon na leszcza reż. Bogusław Linda
- Nie ma zmiłuj reż. Waldemar Krzystek
- Prawo ojca reż. Marek Kondrat
- Kroniki domowe reż. Leszek Wosiewicz
- Psy 2. Ostatnia krew[4] reż. Władysław Pasikowski

#### Gościnnie
- Big Band Plus, Złota Tarka 76 Poljazz
- Woo Boo Doo, Tonpress
- Śmierć Kliniczna, Tonpress
- Free Cooperation, „In The Higher School” Poljazz. „Our Master’s Voice” Poljazz
- Young Power, „Young Power” Polskie Nagrania, „Nom Mye Ho „ Polskie Nagrania, „Man Of Tra” Power Bros
- Stanisław Sojka, Akustic Zig-Zag, Radical Graża Esa, Sonety Shakespeare Pomaton, 17 Pomaton, Soykanova Pomaton
- Eugen De Ryck, „Braistorn” Schneball
- Twinkle Brothers, „All Is Well” Twinkle Music
- R.A.P., niewydany
- Plastic Bag, „Komercja” Bieleński Music
- Tribute to Eric Clapton, Polton
- Robert Gawliński, „Solo” BMG
- Wilki, „Acousticus Rockus”, „Live”, “Bohema”, „MTV Unplugged"
- Mateusz Pospieszalski, „Matika” Polton
- Justyna Steczkowska, „Dziewczyna Szamana” Pomaton, „Naga” Pomaton, „Dzień I Noc” Pomaton, „Alkimia” Pomaton, „Fammefatale”
- Voo Voo, „Koncert W Trójce „, „Ovv Oov” MusicCorner
- Wojciech Waglewski: Muzyka od środka
- Raz, Dwa, Trzy, Nie Cud, Sufit, Czy Te Oczy Mogą Kłamac
- Marcin Rozynek, „Księga Urodzaju”
- Automatik, Odyseja 2002, Cosmoson 5, Automatik People
- Universal Supersession Abrakadabra
- Andrzej Smolik Smolik
- Oczi Ciorne Oczi Ciorne
- Waglewski, Maleńczuk Koledzy 2007
- Tribute to Eric Clapton
  - trąbka w utworach Wielka słabość, After Midnight, Blues 4 rano
- Nick Cave i przyjaciele
  - W moich ramionach
- Justyna Steczkowska
  - Alkimja – trąbka, tuba
- Homo Twist, „Matematyk” EMI
- Honor jest wasz Solidarni

title: Antoni Gralak

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Antoni Gralak
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = 2016 Woodstock 227 Tie Break.jpg
 |opis zdjęcia          = Antoni Gralak (2016)
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             = ''Ziut''
 |data urodzenia        = 5 maja 1955
 |miejsce urodzenia     = [[Boguszów-Gorce]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[trąbka]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[jazz]], [[free jazz]], [[alternatywa]], [[drum and bass]], [[nujazz]], współczesna muzyka improwizowana
 |zawód                 = trębacz, kompozytor, producent muzyczny
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           = [[Sony Music Entertainment Poland]]
 |powiązania            = [[Stanisław Sojka|Stanisław Soyka]], [[Marcin Świetlicki]], [[Piotr Pawlak (gitarzysta)|Piotr Pawlak]], [[Włodzimierz Kiniorski]], [[Tymon Tymański]], [[Mateusz Pospieszalski]], [[Marcin Pospieszalski]], [[Jacek Bieleński]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument = [[trąbka]]
 |zespół                = [[Graal (zespół muzyczny)|Graal]], [[YeShe]], [[Tie Break]], [[Woo Boo Doo]], [[Young Power]], [[Svora]]
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Antoni Gralak
 |wikicytaty            = Antoni Gralak
 |www                   =
}}
'''Antoni „Ziut” Gralak''' (ur. [[5 maja]] [[1955]] w [[Boguszów-Gorce|Boguszowie-Gorcach]]) – polski [[trąbka|trębacz]] jazzowy, kompozytor i producent muzyczny.

== Życiorys ==
Dorastał w [[Częstochowa|Częstochowie]]. W czasach PRL-u zainteresował się [[Buddyzm|buddyzmem]]<ref name=":1" />; poznał wówczas artystę [[Andrzej Urbanowicz|Andrzeja Urbanowicza]]<ref name=":1" />. Kształcił się w zakresie [[Jazz|jazzu]] w szkole muzycznej w Katowicach, jednak jego zdaniem nic z tej szkoły nie wyniósł<ref name=":1" />. Grał wówczas w radiowej orkiestrze [[Jerzy Milian|Jerzego Miliana]]<ref name=":1" />. Faktycznie uczył się jazzowej gry w zespole Big Band Puls, który założył w latach 70. XX wieku z trębaczem Włodkiem Zuterkiem<ref name=":1" />. Grali w nim m.in. [[Stanisław Sojka]] czy [[Zbigniew Wegehaupt]]<ref name=":1" />. Następnie został współzałożycielem częstochowskiej grupy [[Tie Break]]<ref name=":1" />, do której z czasem dołączył [[Włodzimierz Kiniorski]], ostatecznie zastąpiony przez [[Mateusz Pospieszalski|Mateusza Pospieszalskiego]]<ref name=":1" />.

W 1999 roku założył pracownię Jasnachmura (obecnie Fundacja Wspierania Kultury), gdzie realizowane są projekty multimedialne, filmowe, kreowanie wizerunku w sieci, koncerty i festiwale<ref>{{Cytuj |tytuł = Antoni Gralak: Jazz jest i był oknem na świat |data dostępu = 2024-03-10 |opublikowany = Radio Olsztyn |url = https://radioolsztyn.pl/trebacz-i-kompozytor-antoni-gralak-bedzie-gosciem-audycji-przy-kawie-poniedzialek-godzina-9-15-zaprasza-monika-szczyglo/01238901 |język = pl-PL}}</ref>.

== Twórczość ==
Od lat uznawany jest za jednego z najbardziej twórczych muzyków w kraju. Swoją trąbką nadał szlif najważniejszej ścieżce polskiego off jazzu lat 80. XX wieku. Nazwisko Gralaka odsyła do legendarnych formacji: [[Free Cooperation]], [[Young Power]] oraz bliższych rockowi grup Svora i [[Woo Boo Doo]], po międzynarodową formację [[Universal Supersession]]. Sławę zdobył jako współtwórca potęgi jazz-rockowej formacji [[Tie Break]], którą zalicza się do wąskiego grona kultowych polskich grup muzycznych. Ceniony muzyk sesyjny<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Muzyczne przygody Antoniego Gralaka - Dwójka - polskieradio.pl |data dostępu = 2024-03-10 |opublikowany = polskieradio.pl |url = https://polskieradio.pl/8/8820/artykul/2938503,muzyczne-przygody-antoniego-gralaka |język = pl-PL}}</ref>.

Współpracuje z czołówką jazzowej sceny i wieloma gwiazdami pop, ([[Twinkle Brothers]], [[R.A.P.]], [[Voo Voo]], [[Automatik]], [[Stanisław Sojka]], [[Justyna Steczkowska]], [[Jass Tri]], [[Universal Supersession]], [[Wilki (zespół muzyczny)|Wilki]], [[Raz, Dwa, Trzy]], [[Anna Maria Jopek]], [[Nick Cave]], [[Dee Dee Bridgewater]], [[Andrzej Smolik]], [[Masala (zespół muzyczny)|Masala Sound System]],). Nagrywa muzykę filmową i teatralną. Prowadzi dwa autorskie projekty [[Graal (zespół muzyczny)|Graal]] i [[YeShe]]<ref name=":0" />.

Współpracował i nagrywał z wieloma artystami, takimi jak: [[Jerzy Milian]]<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Rafał Księżyk |tytuł = Antoni Ziut Gralak: Roznieść każdą budę! |data = 2012-12 |data dostępu = 2024-03-10 |opublikowany = jazzforum.com.pl |url = https://jazzforum.com.pl/main/artykul/antoni-ziut-gralak-roznie-kad-bud}}</ref>, [[Śmierć Kliniczna]]<ref name=":1" />, [[Twinkle Brothers]], [[R.A.P.]], [[Voo Voo]]<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = !pod powierzchnią! {{!}} Antoni "Ziut" Gralak !pod powierzchnią! |data dostępu = 2024-03-10 |opublikowany = Polskie Radio Białystok |url = https://www.radio.bialystok.pl/podpowierzchnia/index/id/217870 |język = pl}}</ref>, [[Automatik]], [[Stanisław Sojka]], [[Justyna Steczkowska]], [[Jass Tri]], [[Universal Supersession]], [[Wilki (zespół muzyczny)|Wilki]], [[Raz, Dwa, Trzy]]<ref name=":2" />, [[Nick Cave]], [[Dee Dee Bridgewater]], [[Andrzej Smolik]], [[Masala (zespół muzyczny)|Masala Sound System]], [[Świetliki]] i [[Marcin Świetlicki]], [[Tymański Yass Ensemble]],  [[Pogodno (zespół muzyczny)|Pogodno]], [[Wojciech Waglewski]], [[Maciej Maleńczuk]], [[Plastic Bag]], [[Homo Twist]].

W 2022 roku ukazała się jego autobiografia ''Pomiędzy''<ref>{{Cytuj |tytuł = Antoni „Ziut” Gralak promuje „Pomiędzy”. Spotkanie i koncert w częstochowskiej Miejskiej Galerii Sztuki - Gazeta Regionalna |data = 2022-05-17 |data dostępu = 2024-03-10 |url = https://gazetaregionalna.com/gralak-promuje-pomiedzy-spotkanie/ |język = pl-PL}}</ref>, którą wydał [[Jarosław Koziara]] w swojej oficynie Tararara<ref>{{Cytuj |autor = Sebastian Rerak |tytuł = Leśne dziadki? Nieee, rewolucjoniści! - rozmowa z Antonim "Ziutem" Gralakiem |data = 2022-08-27 |data dostępu = 2024-03-10 |opublikowany = Booklips.pl |url = https://booklips.pl/wywiady/lesne-dziadki-nieee-rewolucjonisci-rozmowa-z-antonim-ziutem-gralakiem/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Dyskografia ==
=== Projekty autorskie ===

==== Graal ====
* ''[[Graal (album muzyczny)|Graal]]'', wyd. [[Polonia Records]] 1996
* ''2'', wyd. Polonia Records 1997
* ''[[Darmozjad (album)|Darmozjad]]'', wyd. Polonia Records 1997 – [[ścieżka dźwiękowa]] do filmu ''[[Darmozjad polski]]'' w reżyserii [[Łukasz Wylężałek|Łukasza Wylężałka]]
* ''[[Truskafki]]'', wyd. Polonia Records 1999
* ''[[Live in Bohema Jazz Club]]'', wyd. [[Biodro Records]] 2007
* ''[[Czarne 13]]'', wyd. [[For Tune]] 2015<ref>{{Discogs|album|7756530|Czarne 13}}</ref>

==== Yeshe ====
* [[Yeshe]] – ''[[Off Music]]'', wyd. [[Totamto]], 2004
* [[Yeshe]] – ''[[Piastowska 1]]'', wyd. [[Sony Music Entertainment Poland]], 2012
* [[Yeshe]] – ''[[Ganga (album)|Ganga]]'', wyd. [[Audio Cave]], 2017

==== Tie Break ====
* [[Tie Break]] – ''[[Tie Break (album)|Tie Break]]'', wyd. [[Polskie Nagrania „Muza”|Polskie Nagrania]], 1989 ([[płyta gramofonowa|LP]])
* [[Tie Break]] – ''Duch wieje kędy chce'', wyd. [[Edycja Św. Pawła]], 1990 ([[kaseta magnetofonowa|MC]])
* [[Tie Break]] – ''Gin gi lob'', wyd. [[Silton (wytwórnia muzyczna)|Silton]] 1991 ([[płyta kompaktowa|CD]], MC)
* [[Tie Break]] & [[Jorgos Skolias]] – ''[[Poezje ks. Jana Twardowskiego]]'', wyd. Edycja Świętego Pawła, 1995 (CD, MC)
* [[Tie Break]] ''RETROSPEKCJA'' – 2014, wyd. [[Tie Break]] BOX CD7
* [[Tie Break]] ''The End'' – 2019, wyd. Agora Muzyka (CD)

=== Produkcja ===
* [[The Coupland]] – ''[[Illusion (zespół muzyczny)|Illusion]]'', wyd. [[Luna (wytwórnia muzyczna)|Luna]] 2005
* [[Jacek Bieleński|Jacek „Bielas” Bieleński]] – ''[[Bielas]]'',  wyd. [[Biodro Records]] 2008

=== Muzyka filmowa i teatralna ===
* ''[[Darmozjad (album)|Darmozjad]]'', wyd. [[Polonia Records]] 1997
* ''[[Lekcja (dramat)|Lekcja]]'' [[Eugène Ionesco|Eugene Ionesco]] – [[spektakl]] teatralny w reżyserii [[Witold Szymczyk|Witolda Szymczyka]]

=== Współpraca ===
==== Muzyka filmowa i teatralna – jako muzyk sesyjny ====
* ''[[Co słonko widziało]]'' reż. [[Michał Rosa]]
* ''[[Sezon na leszcza]]'' reż. [[Bogusław Linda]]
* ''[[Nie ma zmiłuj]]'' reż. [[Waldemar Krzystek]]
* ''[[Prawo ojca]]'' reż. [[Marek Kondrat]]
* ''[[Kroniki domowe]]'' reż. [[Leszek Wosiewicz]]
* ''[[Psy 2. Ostatnia krew]]''<ref name=":2" /> reż. [[Władysław Pasikowski]]

==== Gościnnie ====
{{dopracować|sekcja|nieczytelne i niejasne: doprecyzować na czym polegała współpraca, uporządkować, zaznaczyć wyraźnie gdzie album gdzie utwór}}
[[Plik:Antoni Gralak (Sopot 2007).jpg|mały|Antoni Gralak (2007)]]
* [[Big Band Plus]], ''Złota Tarka 76'' Poljazz
* [[Woo Boo Doo]], Tonpress
* [[Śmierć Kliniczna]], Tonpress
* [[Free Cooperation]], „In The Higher School” Poljazz. „Our Master’s Voice” Poljazz
* [[Young Power]], „Young Power” Polskie Nagrania, „Nom Mye Ho „ Polskie Nagrania, „Man Of Tra” Power Bros
* [[Stanisław Sojka]], ''Akustic'' Zig-Zag, ''Radical Graża'' Esa, ''Sonety Shakespeare'' Pomaton, ''17'' Pomaton, ''[[Soykanova]]'' Pomaton
* [[Eugen De Ryck]], „Braistorn” Schneball
* [[Twinkle Brothers]], „All Is Well” Twinkle Music
* [[R.A.P.]], niewydany
* [[Plastic Bag]], „Komercja” [[Jacek Bieleński|Bieleński Music]]
* [[Tribute to Eric Clapton]], Polton
* [[Robert Gawliński]], „Solo” BMG
* [[Wilki (zespół muzyczny)|Wilki]], „Acousticus Rockus”, „Live”, “Bohema”, „MTV Unplugged"
* [[Mateusz Pospieszalski]], „Matika” Polton
* [[Justyna Steczkowska]], „Dziewczyna Szamana” Pomaton, „Naga” Pomaton, „Dzień I Noc” Pomaton, „Alkimia” Pomaton, „Fammefatale”
* [[Voo Voo]], „Koncert W Trójce „, „Ovv Oov” MusicCorner
* [[Wojciech Waglewski]]: ''[[Muzyka od środka]]''
* [[Raz, Dwa, Trzy]], ''Nie Cud'', ''Sufit'', ''Czy Te Oczy Mogą Kłamac''
* [[Marcin Rozynek]], „Księga Urodzaju”
* [[Automatik]], ''Odyseja 2002'', ''Cosmoson 5'', ''Automatik People''
* [[Universal Supersession]] ''Abrakadabra''
* [[Andrzej Smolik]] ''Smolik''
* [[Oczi Ciorne]] ''Oczi Ciorne''
* [[Wojciech Waglewski|Waglewski]], [[Maciej Maleńczuk|Maleńczuk]] ''[[Koledzy]]'' 2007
* ''[[Tribute to Eric Clapton]]''
** trąbka w utworach ''[[Tribute to Eric Clapton#wielka slabosc|Wielka słabość]]'', ''[[Tribute to Eric Clapton#after midnight|After Midnight]]'', ''[[Tribute to Eric Clapton#blues 4 rano|Blues 4 rano]]''
* [[Nick Cave]] i przyjaciele
** ''[[W moich ramionach]]''
* [[Justyna Steczkowska]]
** ''[[Alkimja]]'' – trąbka, tuba
* [[Homo Twist]], „Matematyk” EMI
* ''[[Honor jest wasz Solidarni]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Pogodno}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gralak, Antoni}}
[[Kategoria:Polscy tubiści]]
[[Kategoria:Polscy trębacze]]
[[Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej]]
[[Kategoria:Tie Break]]
[[Kategoria:Muzycy związani z Częstochową]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Boguszowie-Gorcach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]

title: Antoni Gralak

Pseudonim: Ziut

Data i miejsce urodzenia: 5 maja 1955 · Boguszów-Gorce

Instrumenty: trąbka

Gatunki: jazz, free jazz, alternatywa, drum and bass, nujazz, współczesna muzyka improwizowana

Zawód: trębacz, kompozytor, producent muzyczny

Wydawnictwo: Sony Music Entertainment Poland

Powiązania: Stanisław Soyka, Marcin Świetlicki, Piotr Pawlak, Włodzimierz Kiniorski, Tymon Tymański, Mateusz Pospieszalski, Marcin Pospieszalski, Jacek Bieleński


text:
# Saint-Jean-de-Buèges
Saint-Jean-de-Buèges – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Hérault.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 124 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 7 osób/km² (wśród 1545 gmin Langwedocji-Roussillon Saint-Jean-de-Buèges plasuje się na 778. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 440.).

title: Saint-Jean-de-Buèges

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Jean-de-Buèges
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Jean-de-Buèges
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Hérault]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Lodève|Lodève]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 34264
 |powierzchnia                    = 17,71 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 124
 |gęstość zaludnienia             = 7 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 34380
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Hérault
 |współrzędne                     = 43°50′N 3°37′E
 |commons                         = Saint-Jean-de-Buèges
 |www                             =
}}
'''Saint-Jean-de-Buèges''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Hérault]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 124 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 7 osób/km² (wśród 1545 gmin [[Langwedocja-Roussillon|Langwedocji-Roussillon]] Saint-Jean-de-Buèges plasuje się na 778. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 440.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Lodève}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Hérault]]

title: Saint-Jean-de-Buèges

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Hérault

Okręg: Lodève

• gęstość: 7 os./km²


text:
# Kang Senghui
Kang Senghui (data urodzenia nieznana; zm. 280); chiń. upr. 康僧会; chiń. trad. 康僧會; pinyin Kāng Sēnghui; wiet. Khương Tăng Hội; kor. Kang Sŭnghoe (강승회); jap. Kōsōkai – buddysta wietnamski i chiński, jedna z ważnych postaci wczesnego okresu rozwoju buddyzmu w Chinach, prekursor szkół thiền i chan.

## Życiorys

### Początkowe lata – Wietnam
Jego ojciec był kupcem i pochodził z Sogdiany, osiedlił się w Chinach w Giao Chỉ (交趾, pinyin Jiaozhou) (dzisiejszy północny region Wietnamu) i Tăng Hội (skt Sandhapala; chiń. Senghui) był już wychowywany w tym kraju. Matka była Wietnamką. Nie wiadomo dokładnie, kiedy się urodził, jednak przypuszcza się, że nastąpiło to w pierwszej dekadzie III wieku.
Gdy miał dziesięć lat jego rodzice zmarli. Stojąc przy łożu śmierci swoich rodziców obiecał im zostać mnichem buddyjskim i poświęcić życie szerzeniu buddyzmu.
Jego duchowym mistrzem stał się sam Budda Śakjamuni.
Chłopiec został przyjęty do lokalnego klasztoru. Nazwa klasztoru nie jest znana, jednak wiadomo, że był to klasztor w Luy Lâu – stolicy Jiaozhou, w prowincji Bắc Ninh (obecnie północny Wietnam).
W klasztorze studiował sutry buddyjskie i nauczył się także języka chińskiego. W wieku, w którym mógł być w pełni zaordynowany, przyjął 250 wskazań i stał się pełnym mnichem. Był już wtedy zaznajomiony nie tylko z doktryną buddyjską, ale również z myślą konfucjańską i taoistyczną. Stał się biegłym w takich dziedzinach jak wróżenie (chodzi o umiejętność posługiwania się księgą Yijing), astronomia i geomancja, czyli w tradycyjnych umiejętnościach nauczanych w chińskim systemie kształcenia. Ponieważ wówczas więcej ludzi znało klasykę konfucjańską niż teksty buddyjskie, nauczyciele buddyzmu posługiwali się wybranymi fragmentami tych prac.
Oprócz utraty rodziców, podczas nauki w klasztorze utracił także trzech swoich nauczycieli, którzy, jak napisał we wstępie do Anapananusmriti Sutra "jeden po drugim, także zmarli". Mimo smutku po tych stratach, był zdeterminowany w praktyce i poświęceniu życia w pomaganiu w praktyce innym. Wkrótce założył wielkie centrum praktyki buddyjskiej w Luy Lâu, prawdopodobnie był to klasztor Chmury Dharmy, w którym duża grupa mnichów wietnamskich praktykowała buddyzm pod jego kierunkiem.
Chociaż w cesarstwie Hanów było zabronione wyświęcanie obywateli na mnichów buddyjskich, to z powodu olbrzymiej odległości dzielącej Luy Lâu od stolicy w Luoyangu (prawie 3000 km), buddyści z Jiaozhou byli w stanie utrzymać klasztorną sanghę składającą się z mnichów lokalnych i indyjskich.
W tym klasztorze buddyjskie teksty były tłumaczone z sanskrytu na język chiński. W tłumaczenie zaangażowani byli także świeccy przybysze z Luoyangu, jak np. Chenhui i Piye, którzy byli świeckimi uczniami An Shigao z Luoyangu.

### Pobyt w Chinach
W 247 roku Tăng Hội udał się do Jianye (建業; obecny Nankin), stolicy państwa Wu. Wybudował chatkę i rozpoczął praktykę. W tym czasie w Jianye był tylko jeden buddysta nazwiskiem Zhi Qian, pochodzący państwa Kuszanów, o czym świadczy "Zhi" w jego nazwisku. Był dobrze wykształconym człowiekiem i znał zarówno język chiński jak i sanskryt. Ponieważ nie był mnichem, ludzie akceptowali go, traktując jak uczonego i intelektualistę.
Jednak gdy do Jianye przybył Tăng Hội (mnich i nauczyciel medytacji), natrafił na wiele podejrzeń, co do celów, jakimi się kierował przenosząc się z Jiaozhou do Jiangzuo. W końcu król państwa Wu Sun Quan (孫權) (pan. 222-252) wezwał go do siebie i zaczął wypytywać o przyczyny jego przybycia do Wu. Ponieważ Tăng Hội był wykształconym mnichem i jego praktyka była mocna, był w stanie przezwyciężyć wszelkie obawy króla.
Ponieważ w Jianye nie było mnichów, Tăng Hội sprowadził ich z Jiaozhou, w celu uzyskania odpowiedniej ich liczby w ceremoniach ordynacyjnych. Założył w Jianye ośrodek medytacji pod nazwą Pierwsza Świątynia (Jiangchu si) zwana czasem także Ośrodkiem Buddy. Złożył tam śarira Śakjamuniego. Zaczął organizować ceremonie ordynacyjne i nauczał nowych mnichów. Po raz pierwszy w historii Chin, Chińczycy mogli zostać mnichami i praktykować jak i jako buddyjscy mnisi. Dotyczyło to również Chińczyków z innych części Chin. Aby przekazać monastyczne wskazania Tăng Hội polegał na radzie złożonej z trzech nauczycieli buddyjskich i siedmiu świadków, którymi byli mnisi buddyjscy.
Powstanie tego pierwszego klasztoru spowodowało powstanie innych klasztorów i świątyń w regionie. Jak napisano w Gaoseng chuan (Biografiach słynnych mnichów) "Od czasu, gdy założono Pierwszą Świątynię, buddyzm rozwijał się w prowincji Jiangzuo". Po pewnym czasie spędzonym w Jiangchu, wypełniając swe ślubowanie przez ponad 30 lat głosił nauki Buddy i tłumaczył sutry na język chiński. Podczas tłumaczenia Jiuzapiyujing, głęboki wgląd ukazał mu prawdę o tożsamości buddów: Śakjamuniego i Amitābhy. Śakjamuni był nirmanakāyą Amitābhy, a Amitābha był sambhogakāyą Śakjamuniego. W późniejszym czasie stało się to jednym z głównych elementów nauk szkół Czystej Krainy
Jednak po śmierci króla Sun Quana, na tron wstąpił jego syn Sun Hao (孫皓) (264-280). Był on pod wpływem mandarynów, którzy uważali buddyzm za religię barbarzyńską. Wkrótce prawie wszystkie świątynie buddyjskie zostały zniszczone, chociaż Pierwsza Świątynia została oszczędzona, gdyż cieszyła się wielkim prestiżem, jednak zmieniono jej nazwę.
Król wezwał znanego ówczesnego intelektualistę Zhangyu i rozkazał mu wyzwać Tănga Hội na debatę. Debata trwała od wczesnego rana do późnej nocy i przyciągnęła wielu intelektualistów ze stolicy. Po jej skończeniu Zhangyu powiedział królowi: "Tăng Hội ma bardzo jasny umysł. Jest bardzo elokwentny i nie mam zdolności do sprzeciwienia się mu. Wasza Królewska Mość, byłoby najlepiej, gdybyś osobiście rozpatrzył tę sprawę i zdecydował, co robić". Król wezwał Tănga Hội do pałacu. Po przepytaniu go i wysłuchaniu jego nauk o Dharmie, król zmienił swoje stanowisko. Wkrótce wziął także schronienie. Nakazał także odnowić Pierwszą Świątynię i odbudować wszystkie uprzednio zniszczone.
Tăng Hội zmarł w roku 280. Być może był jednym z najznakomitszych mnichów tego czasu. Podczas gdy inni chińscy mnisi praktykowali zwykle tylko jedną z sześciu pāramit, on praktykował wszystkie.
Na podstawie jego posągu w klasztorze, Sunchuo wyrył następującą gathę:
| Szlachetne milczenie i samotność Były jego drogą. Z umysłem wolnej osoby I nieprzywiązanymi emocjami, Przyniósł lampę aby oświetlić drogę. Był zdolny przebudzić ludzi. Przezwyciężając wszystkie przeszkody dotarł daleko, Nigdy nie chwytając światowych rzeczy. |

## Prace literackie i tłumaczenia
Wszystkie teksty powstały w Jiaozhou przed rokiem 229. Wykazują one jak w II i III wieku praktykowano medytację w Wietnamie i jak te praktyki zawarte w sutrach therawady zostały natchnięte duchem mahajany.
- Kolekcja o sześciu paramitach
- Sposób urzeczywistnienia medytacji – esej, będący wyciągiem z powyższej pracy
- "Wstęp do Anapananusmriti Sutra" (Sutra o pełnej świadomości oddychania)

Niektóre z jego tłumaczeń
- Liudujijing (251 r.) – Sadparamitā-samgraha-sūtra (prawdopodobny tytuł sanskrycki)
- Aṣtasāhasrikā-prajñāpāramitā-sūtra

## Ocena
Jego dzieła napisane przez niego własnoręcznie są uważane za dokładne oddanie tego, czego nauczał w Jiaozhou i w prowincji Jiangzuo królestwa Wu. Głębokość i jasność jego zrozumienia mahajany są bardziej rozwinięte we wstępie do sutry niż w jego eseju. Ponieważ ten wstęp powstał przed jego opuszczeniem Jiaozhou można z całą pewnością stwierdzić, że tradycja medytacji na południu Chin została po raz pierwszy ustanowiona i ustalona przez tego wietnamskiego mnicha i mistrza medytacji.
Jest więc nie tylko patriarchą szkoły medytacji w Wietnamie, ale również powinien być uważany za wczesnego patriarchę szkoły medytacji w Chinach. Uczniowie medytacji w Wietnamie recytują tekst Kwiaty w ogrodzie medytacji, który powstał w XIV wieku. Według autorów tej książki, Tăng Hội założył szkołę medytacji w Wietnamie, która istniała aż do ery dynastii Trần w XIV wieku. Następnie szkoła Tănga Hội razem z innymi szkołami medytacji weszły w skład szkoły Bambusowego Lasu, która stała się wiodącą szkołą tradycji medytacji w Wietnamie.
Zasady, na których oparł swoje nauki o medytacji, były mahajanistyczne. Miały wiele wspólnego z zasadami wyłożonymi w Sutrze Awatamsaki i z psychologią buddyjską mahajany, chociaż te dwa strumienie buddyjskiej myśli zostały sformułowane dużo później.

title: Kang Senghui

wikitext:
{{Buddysta infobox
 |imię              = Kang Senghui, Khương Tăng Hội
 |imię oryginalne   =
 |grafika           = KangSenghui.jpg
 |opis grafiki      = Kang Senghui
 |alt grafiki       =
 |imię i nazwisko   =
 |data urodzenia    = [[III wiek]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[280]]
 |miejsce śmierci   = Pierwsza Świątynia w [[Jianye]]
 |szkoła            = prekursor thiền i chan
 |linia Dharmy      =
 |nauczyciel        =
 |następca          =
 |zakon             = [[mahajana]]
 |tytuł             =
 |cytat             =
 |commons           =
}}
'''Kang Senghui''' (data urodzenia nieznana; zm. [[280]]); {{chińskie|trad=康僧會|upr=康僧会|hp=Kāng Sēnghui}}; [[język wietnamski|wiet.]] ''Khương Tăng Hội''; [[język koreański|kor.]] ''Kang Sŭnghoe'' (강승회); [[język japoński|jap.]] ''Kōsōkai'' – buddysta wietnamski i chiński, jedna z ważnych postaci wczesnego okresu rozwoju [[buddyzm]]u w [[Chiny|Chinach]], prekursor szkół [[thiền]] i [[chan (buddyzm)|chan]].

== Życiorys ==
=== Początkowe lata – Wietnam ===
Jego ojciec był kupcem i pochodził z [[Sogdiana|Sogdiany]]<ref group="uwaga">Sogdiana była prowincją leżącą w [[Azja Środkowa|Azji Środkowej]] na północ od współczesnych Indii, mniej więcej na terenie dzisiejszego [[Uzbekistan]]u</ref>, osiedlił się w Chinach w [[Giao Chỉ]] ([[wikt:交趾|交趾]], [[Hanyu pinyin|pinyin]] Jiaozhou) (dzisiejszy północny region [[Wietnam]]u) i Tăng Hội ([[sanskryt|skt]] Sandhapala; [[język chiński|chiń.]] Senghui) był już wychowywany w tym kraju. Matka była Wietnamką. Nie wiadomo dokładnie, kiedy się urodził, jednak przypuszcza się, że nastąpiło to w pierwszej dekadzie III wieku.

Gdy miał dziesięć lat jego rodzice zmarli. Stojąc przy łożu śmierci swoich rodziców obiecał im zostać mnichem buddyjskim i poświęcić życie szerzeniu buddyzmu.

Jego duchowym mistrzem stał się sam [[Budda]] [[Budda Siakjamuni|Śakjamuni]].

Chłopiec został przyjęty do lokalnego klasztoru. Nazwa klasztoru nie jest znana, jednak wiadomo, że był to klasztor w [[Luy Lâu]] – stolicy Jiaozhou, w prowincji [[Prowincja Bắc Ninh|Bắc Ninh]] (obecnie północny Wietnam)<ref>Thich Nhat Hanh. ''Tăng Hội''. Ss. 11, 12</ref>.

W klasztorze studiował [[Sutra|sutry]] buddyjskie i nauczył się także języka chińskiego. W wieku, w którym mógł być w pełni zaordynowany, przyjął 250 wskazań i stał się pełnym mnichem. Był już wtedy zaznajomiony nie tylko z doktryną buddyjską, ale również z myślą [[konfucjanizm|konfucjańską]] i [[taoizm|taoistyczną]]. Stał się biegłym w takich dziedzinach jak wróżenie (chodzi o umiejętność posługiwania się księgą [[Yijing]]), [[astronomia]] i [[Geomancja (wróżenie)|geomancja]], czyli w tradycyjnych umiejętnościach nauczanych w chińskim systemie kształcenia. Ponieważ wówczas więcej ludzi znało klasykę konfucjańską niż teksty buddyjskie, nauczyciele buddyzmu posługiwali się wybranymi fragmentami tych prac.

Oprócz utraty rodziców, podczas nauki w klasztorze utracił także trzech swoich nauczycieli, którzy, jak napisał we wstępie do ''[[Anapananusmriti Sutra]]'' "jeden po drugim, także zmarli". Mimo smutku po tych stratach, był zdeterminowany w praktyce i poświęceniu życia w pomaganiu w praktyce innym. Wkrótce założył wielkie centrum praktyki buddyjskiej w Luy Lâu, prawdopodobnie był to klasztor Chmury Dharmy, w którym duża grupa mnichów wietnamskich praktykowała buddyzm pod jego kierunkiem<ref>Thich Nhat Hanh. ''Tăng Hội'', str. 12</ref>.

Chociaż w cesarstwie Hanów było zabronione wyświęcanie obywateli na mnichów buddyjskich, to z powodu olbrzymiej odległości dzielącej Luy Lâu od stolicy w [[Luoyang]]u (prawie 3000 km), buddyści z Jiaozhou<ref group="uwaga">Była to nazwa ówczesnej prowincji chińskiej na terenie dzisiejszego Wietnamu. Oznaczała "miejsce połączenia", co odnosiło się do połączenia w tym rejonie wpływów kultury Indii i Chin</ref> byli w stanie utrzymać klasztorną [[Sangha (buddyzm)|sanghę]] składającą się z mnichów lokalnych i indyjskich.

W tym klasztorze buddyjskie teksty były tłumaczone z [[sanskryt]]u na [[język chiński]]. W tłumaczenie zaangażowani byli także świeccy przybysze z Luoyangu, jak np. Chenhui i Piye, którzy byli świeckimi uczniami [[An Shigao]] z Luoyangu.

=== Pobyt w Chinach ===
W 247 roku Tăng Hội udał się do [[Jianye]] (建業; obecny [[Nankin]]), stolicy państwa [[Wu (Okres Trzech Królestw)|Wu]]. Wybudował chatkę i rozpoczął praktykę. W tym czasie w Jianye był tylko jeden buddysta nazwiskiem Zhi Qian, pochodzący państwa [[Kuszanowie|Kuszanów]], o czym świadczy "Zhi" w jego nazwisku<ref group="uwaga">W Chinach stosowano dodawanie stałych elementów, będących częścią nazwisk u osób pochodzących z innych krajów. I tak element "An" – jak w [[An Shigao]] – był skrótem z Anxi, oznaczającym pochodzenie [[Partia (kraina)|partyjskie]], "Zhi" – skrót z Zhijue – pochodzenie z państwa Kuszanów, "Zhu" – skrót z Tianzhu – pochodzenie z Indii, a "Kang" – skrót z Kangju – oznaczał pochodzenie z [[Sogdiana|Sogdiany]]</ref>. Był dobrze wykształconym człowiekiem i znał zarówno język chiński jak i sanskryt. Ponieważ nie był mnichem, ludzie akceptowali go, traktując jak uczonego i intelektualistę.

Jednak gdy do Jianye przybył Tăng Hội (mnich i nauczyciel medytacji), natrafił na wiele podejrzeń, co do celów, jakimi się kierował przenosząc się z Jiaozhou do Jiangzuo<ref group="uwaga">Nazwa tego regionu Jiangzuo znaczyła "terytorium na lewo od rzeki", bowiem znajdował się na południu od rzeki [[Jangcy|Yangzi]]</ref>. W końcu król państwa Wu [[Sun Quan]] (孫權) (pan. [[222]]-[[252]]) wezwał go do siebie i zaczął wypytywać o przyczyny jego przybycia do Wu. Ponieważ Tăng Hội był wykształconym mnichem i jego praktyka była mocna, był w stanie przezwyciężyć wszelkie obawy króla.

Ponieważ w Jianye nie było mnichów, Tăng Hội sprowadził ich z Jiaozhou, w celu uzyskania odpowiedniej ich liczby w ceremoniach ordynacyjnych. Założył w Jianye ośrodek medytacji pod nazwą Pierwsza Świątynia (Jiangchu si<ref group="uwaga">Klasztor ten kilkakrotnie zmieniał nazwę. Z relacji Thich Nhat Hanha wynika, że w X i XI wieku stał się on miejscem powstania szkoły [[fayanzong|fayan]] i miejscem jej rozkwitu. Klasztor ten nosił nazwę Qinglian i znajdował się w Jinglin ([[Nankin]]). Praktykowali w nim tacy uczniowie mistrza [[Fayan Wenyi|Fayana Wenyi]] jak m.in. [[Bao’en Xuanze]], Fa'an i Bao’en Guangyi. W okresie [[Dynastia Ming|dynastii Ming]] cesarz [[Yongle|Zhū Dì]] (朱棣) rozkazał wybudować w klasztorze dziwięciokondygnacyjną stupę. W czasie walk w latach 1851-1864 klasztor został całkowicie zniszczony, tak że nie pozostał nawet ślad. Być może Jiangchu si i Qinglian si to ten sam klasztor</ref>) zwana czasem także Ośrodkiem Buddy. Złożył tam [[śarira]] Śakjamuniego. Zaczął organizować ceremonie ordynacyjne i nauczał nowych mnichów. Po raz pierwszy w historii Chin, Chińczycy mogli zostać mnichami i praktykować jak i jako buddyjscy mnisi. Dotyczyło to również Chińczyków z innych części Chin. Aby przekazać monastyczne wskazania Tăng Hội polegał na radzie złożonej z trzech nauczycieli buddyjskich i siedmiu świadków, którymi byli mnisi buddyjscy.

Powstanie tego pierwszego klasztoru spowodowało powstanie innych klasztorów i świątyń w regionie. Jak napisano w ''[[Gaoseng chuan]]'' (''Biografiach słynnych mnichów'') "Od czasu, gdy założono Pierwszą Świątynię, buddyzm rozwijał się w prowincji Jiangzuo". Po pewnym czasie spędzonym w Jiangchu, wypełniając swe ślubowanie przez ponad 30 lat głosił nauki Buddy i tłumaczył [[sutra|sutry]] na [[język chiński]]. Podczas tłumaczenia ''Jiuzapiyujing'', głęboki wgląd ukazał mu prawdę o tożsamości buddów: Śakjamuniego i [[Amitabha|Amitābhy]]. Śakjamuni był [[nirmanakaja|nirmanakāyą]] Amitābhy, a Amitābha był [[sambhogakaja|sambhogakāyą]] Śakjamuniego. W późniejszym czasie stało się to jednym z głównych elementów nauk [[Szkoła Czystej Krainy|szkół Czystej Krainy]]

Jednak po śmierci króla Sun Quana, na tron wstąpił jego syn [[Sun Hao (cesarz)|Sun Hao]] (孫皓) ([[264]]-[[280]])<ref group="uwaga">Nie bezpośrednio, rozdzielało ich dwóch krótko panujących królów</ref>. Był on pod wpływem [[mandaryn]]ów, którzy uważali buddyzm za religię barbarzyńską. Wkrótce prawie wszystkie świątynie buddyjskie zostały zniszczone, chociaż Pierwsza Świątynia została oszczędzona, gdyż cieszyła się wielkim prestiżem, jednak zmieniono jej nazwę.

Król wezwał znanego ówczesnego intelektualistę Zhangyu i rozkazał mu wyzwać Tănga Hội na debatę. Debata trwała od wczesnego rana do późnej nocy i przyciągnęła wielu intelektualistów ze stolicy. Po jej skończeniu Zhangyu powiedział królowi: "Tăng Hội ma bardzo jasny umysł. Jest bardzo elokwentny i nie mam zdolności do sprzeciwienia się mu. Wasza Królewska Mość, byłoby najlepiej, gdybyś osobiście rozpatrzył tę sprawę i zdecydował, co robić". Król wezwał Tănga Hội do pałacu. Po przepytaniu go i wysłuchaniu jego nauk o Dharmie, król zmienił swoje stanowisko. Wkrótce wziął także [[Trzy schronienia|schronienie]]. Nakazał także odnowić Pierwszą Świątynię i odbudować wszystkie uprzednio zniszczone<ref>Thich Nhat Hanh. ''Tăng Hội'', str. 17</ref>.

Tăng Hội zmarł w roku 280. Być może był jednym z najznakomitszych mnichów tego czasu. Podczas gdy inni chińscy mnisi praktykowali zwykle tylko jedną z sześciu [[pāramitā|pāramit]], on praktykował wszystkie.

Na podstawie jego posągu w klasztorze, Sunchuo wyrył następującą [[gatha|gathę]]:
{|
|-
| style="background:#E3E3E3; color:black" |

; Szlachetne milczenie i samotność
; Były jego drogą.
; Z umysłem wolnej osoby
; I nieprzywiązanymi emocjami,
; Przyniósł lampę aby oświetlić drogę.
; Był zdolny przebudzić ludzi.
; Przezwyciężając wszystkie przeszkody dotarł daleko,
; Nigdy nie chwytając światowych rzeczy.

|}<ref>Thich Nhat Hanh. ''Tăng Hội'', str. 23</ref><ref group="uwaga">Statua uległa zniszczeniu wraz z klasztorem</ref>

== Prace literackie i tłumaczenia ==
Wszystkie teksty powstały w Jiaozhou przed rokiem 229. Wykazują one jak w II i III wieku praktykowano medytację w Wietnamie i jak te praktyki zawarte w sutrach [[Therawada|therawady]] zostały natchnięte duchem [[mahajana|mahajany]].
* ''Kolekcja o sześciu paramitach''
* ''Sposób urzeczywistnienia medytacji'' – esej, będący wyciągiem z powyższej pracy
* "Wstęp do ''Anapananusmriti Sutra''" (''Sutra o pełnej świadomości oddychania'')
; Niektóre z jego tłumaczeń:
* ''Liudujijing'' ([[251]] r.) – ''Sadparamitā-samgraha-sūtra'' (prawdopodobny tytuł [[sanskryt|sanskrycki]])
* ''Aṣtasāhasrikā-prajñāpāramitā-sūtra''

== Ocena ==
Jego dzieła napisane przez niego własnoręcznie są uważane za dokładne oddanie tego, czego nauczał w Jiaozhou i w prowincji Jiangzuo królestwa Wu. Głębokość i jasność jego zrozumienia mahajany są bardziej rozwinięte we wstępie do sutry niż w jego eseju. Ponieważ ten wstęp powstał przed jego opuszczeniem Jiaozhou można z całą pewnością stwierdzić, że tradycja medytacji na południu Chin została po raz pierwszy ustanowiona i ustalona przez tego wietnamskiego mnicha i mistrza medytacji<ref>Thich Nhat Hanh. ''Tăng Hội'', str. 18</ref>.

Jest więc nie tylko patriarchą szkoły medytacji w Wietnamie, ale również powinien być uważany za wczesnego patriarchę szkoły medytacji w Chinach. Uczniowie medytacji w Wietnamie recytują tekst ''Kwiaty w ogrodzie medytacji'', który powstał w XIV wieku. Według autorów tej książki, Tăng Hội założył szkołę medytacji w Wietnamie, która istniała aż do ery [[Władcy Wietnamu|dynastii Trần]] w XIV wieku. Następnie szkoła Tănga Hội razem z innymi szkołami medytacji weszły w skład szkoły Bambusowego Lasu, która stała się wiodącą szkołą tradycji medytacji w Wietnamie.

Zasady, na których oparł swoje nauki o medytacji, były mahajanistyczne. Miały wiele wspólnego z zasadami wyłożonymi w ''[[Avatamsaka Sutra|Sutrze Awatamsaki]]'' i z psychologią buddyjską mahajany, chociaż te dwa strumienie buddyjskiej myśli zostały sformułowane dużo później<ref>Thich Nhat Hanh. ''Tăng Hội'', str. 22</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Hanh| imię = Thich Nhat | autor link = | tytuł = Master Tăng Hội. First Zen Teacher in Vietnam and China | wydawca = Parallax Press | miejsce = Berkeley | rok = 2001 | strony = 149| isbn = 1-888375-13-2}}
* Kenneth Ch'en. ''Buddhism in China. A Historical Survey''. Princeton University Press. Princeton, 1973. {{ISBN|0-691-00015-8}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Chińscy duchowni buddyjscy]]
[[Kategoria:Chińczycy epoki Trzech Królestw]]
[[Kategoria:Buddyzm wietnamski]]
[[Kategoria:Urodzeni w III wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 280]]

title: Kang Senghui, Khương Tăng Hội

Data urodzenia: III wiek

Data i miejsce śmierci: 280 · Pierwsza Świątynia w Jianye

Szkoła: prekursor thiền i chan

Zakon: mahajana


text:
# Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7
Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP przeznaczony do szkolenia kandydatów na oficerów piechoty rezerwy.

## Historia batalionu
W listopadzie 1919, w ówczesnym Ostrowiu Łomżyńskim (obecnie Ostrów Mazowiecka), zorganizowany został Lotny Batalion Instruktorski. Po zakończeniu sześciomiesięcznego szkolenia część oficerów i podoficerów przeniesiona została do Biedruska, jako kadra instruktorska Kompanii Podoficerów Nr 7. W listopadzie 1920, w trakcie II kursu, kompania przeniesiona została do Inowrocławia i przemianowana na Okręgową Szkołę Podoficerską Nr 7. W dniach 10-14 stycznia 1921 szkoła przemaszerowała do Śremu, swego nowego garnizonu, a w lipcu tego została zlikwidowana. Dzięki staraniom dowódcy szkoły i przychylnemu stanowisku dowódcy Okręgu Generalnego „Poznań”, w miejsce dotychczasowej szkoły, zorganizowany został nieetatowy pododdział – Wielkopolski Baon Szkolny Piechoty. 1 kwietnia 1922 przy batalionie zorganizowana została kompania aspirantów oficerskich, wkrótce przemianowana na klasę podchorążych, a po czterech tygodniach przekształcona w Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy Wielkopolskim Baonie Szkolnym Piechoty. 23 grudnia 1922 zakończony został II kurs podchorążych rezerwy piechoty. 30 września 1923 jednostka przeformowana została na nowy etat i przemianowana na Baon Szkolny Piechoty O.K. VII, początkowo w składzie dwóch kompanii szkolnych piechoty: podchorążych i podoficerów. W lipcu 1927 zlikwidowana została kompania szkolna podoficerów piechoty, a batalion przeformowany w Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7.
9 sierpnia 1928 minister spraw wojskowych marszałek Józef Piłsudski rozkazem G. M. 13815 I. zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7.
W 1928 szkoła przemianowana została na Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7, który pod względem organizacyjnym i wyszkolenia podporządkowany został dowódcy 17 Dywizji Piechoty, a pod względem administracyjnym dowódcy 68 Pułku Piechoty z Wrześni. 1 lipca 1928 rozpoczęto szkolenie słuchaczy IX Kursu. Po zakończeniu szkolenia podstawowego, słuchacze zorganizowani zostali w cztery kompanie strzeleckie i jedną kompanię karabinów maszynowych.
28 czerwca 1931 w Śremie odbyło się uroczyste odsłonięcie pomnika Pierwszego Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, który powstał z inicjatywy dowódcy batalionu i słuchaczy XI Kursu Podchorążych, a zaprojektowany został przez kaprala z cenzusem inżyniera Stanisława Jańca. W 1932, w miejsce baonu, przybyła z Grudziądza Szkoła Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2.

## Kadra batalionu
Dowódcy baonu
- kpt. Bohdan Jernajczyk z 57 pp (1921-1923)
- mjr Stanisław Siuda z 56 pp (cz.p.o. od 18 III 1923)
- mjr Edward Banaszak z 55 pp (od 10 V 1923)
- ppłk Wilhelm Popelka z 84 pp (od 30 VII 1928)

Zastępca dowódcy
- mjr piech. Edward Żórawski (VII 1928 – I 1930)
- kpt. / mjr Kazimierz Derkacz (od 1930)[5]

## Podchorążowie
- Lucjan Fajer
- Adam Felczyński (XI Kurs)
- Aleksander Sałacki

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = Sign of Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7.jpg
 |opis grafiki         = odznaka pamiątkowa
 |państwo              = 2RP
 |sformowanie          = 1928
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              = Okręgowa Szkoła Podoficerska Nr 7
Wielkopolski Baon Szkolny Piechoty
Baon Szkolny Piechoty O.K. VII
Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = ppłk [[Wilhelm Popelka]]
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |kryptonim            =
 |dyslokacja           = [[Śrem]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[Plik:Military barracks in Śrem (view from Nochowo, -1930).jpg|thumb|240px|Koszary w Śremie (widok od strony Nochowa przed 1931)]]
'''Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7''' – [[pododdział]] [[Piechota II RP|piechoty]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego II RP]] przeznaczony do szkolenia kandydatów na [[Oficer (wojsko)|oficerów]] piechoty [[Rezerwa|rezerwy]].

== Historia batalionu ==
W listopadzie 1919, w ówczesnym Ostrowiu Łomżyńskim (obecnie [[Ostrów Mazowiecka]]), zorganizowany został Lotny Batalion Instruktorski{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1931|s=7}}. Po zakończeniu sześciomiesięcznego szkolenia część oficerów i [[podoficer]]ów przeniesiona została do Biedruska, jako kadra instruktorska Kompanii Podoficerów Nr 7. W listopadzie 1920, w trakcie II kursu, [[kompania]] przeniesiona została do [[Inowrocław]]ia i przemianowana na Okręgową Szkołę Podoficerską Nr 7. W dniach 10-14 stycznia 1921 szkoła przemaszerowała do [[Śrem]]u, swego nowego [[garnizon]]u, a w lipcu tego została zlikwidowana. Dzięki staraniom dowódcy szkoły i przychylnemu stanowisku dowódcy Okręgu Generalnego „Poznań”, w miejsce dotychczasowej szkoły, zorganizowany został nieetatowy pododdział – Wielkopolski Baon Szkolny Piechoty. 1 kwietnia 1922 przy [[batalion]]ie zorganizowana została kompania aspirantów oficerskich, wkrótce przemianowana na klasę podchorążych, a po czterech tygodniach przekształcona w Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty przy Wielkopolskim Baonie Szkolnym Piechoty. 23 grudnia 1922 zakończony został II kurs podchorążych rezerwy piechoty. 30 września 1923 [[Jednostka wojskowa|jednostka]] przeformowana została na nowy etat i przemianowana na Baon Szkolny Piechoty O.K. VII, początkowo w składzie dwóch kompanii szkolnych piechoty: podchorążych i podoficerów. W lipcu 1927 zlikwidowana została kompania szkolna podoficerów piechoty, a batalion przeformowany w Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7.

9 sierpnia 1928 minister spraw wojskowych marszałek [[Józef Piłsudski]] rozkazem G. M. 13815 I. zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7<ref>Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 22 z 9 sierpnia 1928, poz. 248.</ref>.

W 1928 szkoła przemianowana została na Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7, który pod względem organizacyjnym i wyszkolenia podporządkowany został dowódcy [[17 Wielkopolska Dywizja Piechoty|17 Dywizji Piechoty]], a pod względem administracyjnym dowódcy [[68 Pułk Piechoty (II RP)|68 Pułku Piechoty]] z Wrześni{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1931|s=10}}. 1 lipca 1928 rozpoczęto szkolenie słuchaczy IX Kursu{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1931|s=10}}. Po zakończeniu szkolenia podstawowego, słuchacze zorganizowani zostali w cztery kompanie strzeleckie i jedną kompanię karabinów maszynowych{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1931|s=10}}.

28 czerwca 1931 w Śremie odbyło się uroczyste odsłonięcie pomnika [[Marszałek Polski|Pierwszego Marszałka Polski]] [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]], który powstał z inicjatywy dowódcy batalionu i słuchaczy XI Kursu Podchorążych, a zaprojektowany został przez kaprala z cenzusem inżyniera Stanisława Jańca{{odn|Rocznik Pamiątkowy|1931|s=12, 28}}. W 1932, w miejsce baonu, przybyła z Grudziądza [[Szkoła Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2]].

== Kadra batalionu ==
; Dowódcy baonu
* kpt. Bohdan Jernajczyk z 57 pp (1921-1923)
* mjr [[Stanisław Siuda]] z 56 pp (cz.p.o. od 18 III 1923)
* mjr [[Edward Banaszak]] z 55 pp (od 10 V 1923)
* ppłk [[Wilhelm Popelka]] z 84 pp (od 30 VII 1928)
; Zastępca dowódcy
* mjr piech. [[Edward Żórawski]] (VII 1928 – I 1930)
* kpt. / mjr Kazimierz Derkacz (od 1930){{odn|Rocznik Pamiątkowy|1931|s=11}}

== Podchorążowie ==
* [[Lucjan Fajer]]
* [[Adam Felczyński]] (XI Kurs)
* [[Aleksander Sałacki]]

== Zobacz też ==
* [[Szkoła Podchorążych Rezerwy]]
* [[Jednostki szkolne Wojska Polskiego]]
* [[Historia Ostrowi Mazowieckiej|Geneza nazwy miasta Ostrów Mazowiecka]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |inni = Józef Bendkowski (red.) |tytuł = Rocznik Pamiątkowy XI. Kursu Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr. 7 w Śremie 1930-1931 |url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/108986 |miejsce = Śrem |rok = 1931 |wydawca = Nakładem Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr. 7 w Śremie |odn = {{odn/id|Rocznik Pamiątkowy|1931}} }}

{{Szkolnictwo wojskowe II RP}}
{{Piechota II RP}}

[[Kategoria:Bataliony II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Jednostki szkolne Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Szkolnictwo piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Historia Śremu]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1928]]
[[Kategoria:Wojsko w Śremie]]

Rodowód: Okręgowa Szkoła Podoficerska Nr 7 · Wielkopolski Baon Szkolny Piechoty · Baon Szkolny Piechoty O.K. VII · Szkoła Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7

Pierwszy: ppłk Wilhelm Popelka

Dyslokacja: Śrem


text:
# Miasto Novi Vinodolski
Miasto Novi Vinodolski (chorw. Grad Novi Vinodolski) – jednostka administracyjna w Chorwacji, w żupanii primorsko-gorskiej. W 2011 roku liczyła 5113 mieszkańców.

title: Miasto Novi Vinodolski

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Miasto Novi Vinodolski
 |nazwa oryginalna                = Grad Novi Vinodolski
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[Podział administracyjny Chorwacji|miasto]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna    = [[Żupania primorsko-gorska|primorsko-gorska]]
 |siedziba                        = [[Novi Vinodolski]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 5113{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Miasto Novi Vinodolski''' ({{w języku|hr|Grad Novi Vinodolski}}) – [[Podział administracyjny Chorwacji|jednostka administracyjna]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania primorsko-gorska|żupanii primorsko-gorskiej]]. W 2011 roku liczyła 5113 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==

{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=63, 364}}</ref>
}}

{{Żupania primorsko-gorska}}
{{Miasto Novi Vinodolski}}

[[Kategoria:Gminy w żupanii primorsko-gorskiej|Novi Vinodolski]]

title: Miasto Novi VinodolskiGrad Novi Vinodolski

Państwo: Chorwacja

Żupania: primorsko-gorska

Siedziba: Novi Vinodolski


text:
# Louis-Constant Fleming
Louis-Constant Fleming (ur. 1946), francuski polityk, pierwszy prezydent Rady Terytorialnej Saint-Martin od 15 lipca 2007 do 25 lipca 2008. Francuski senator od 2008.

## Życiorys
W wyniku pierwszych wyborów do Rady Terytorialnej Saint-Martin 1 lipca i 8 lipca 2007, 16 z 23 miejsc zdobyła partia Unia na rzecz Postępu (Union pour le Progrès), a jej lider Louis-Constant Fleming objął stanowisko prezydenta rady. Jednakże rok później, 25 lipca 2008 Fleming musiał zrezygnować ze stanowiska, by móc ubiegać się o urząd pierwszego w historii wyspy senatora. 21 września 2008 Fleming zdobył mandat senatora Saint-Martin, zdobywając w głosowaniu 17 z 24 głosów (do głosowania byli uprawnieni członkowie Rady Terytorialnej oraz zastępca senatora).

title: Louis-Constant Fleming

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Louis-Constant Fleming
 | grafika =
 | data urodzenia = [[1946]]
 | miejsce urodzenia =
 | data śmierci =
 | miejsce śmierci =
 | funkcja = Senator
 | partia =
 | od = [[21 września]] [[2008]]
 | do =
 | poprzednik = ''urząd nie istnieje''
 | następca =
 | www =
 | commons =
 | quote =
|2 funkcja = [[Prezydenci Rady Terytorialnej Saint-Martin|Prezydent Rady Terytorialnej Saint-Martin]]
|2 partia = Unia na rzecz Postępu (UPP)
|2 od = [[15 lipca]] [[2007]]
|2 do = [[25 lipca]] [[2008]]
|2 poprzednik = ''urząd nie istnieje''
|2 następca = [[Marthe Ogoundélé]]
}}
'''Louis-Constant Fleming''' (ur. [[1946]]), [[Francja|francuski]] polityk, pierwszy [[Prezydenci Rady Terytorialnej Saint-Martin|prezydent Rady Terytorialnej]] [[Saint-Martin]] od [[15 lipca]] [[2007]] do [[25 lipca]] [[2008]]. Francuski senator od [[2008]].

== Życiorys ==
W wyniku pierwszych wyborów do Rady Terytorialnej Saint-Martin [[1 lipca]] i [[8 lipca]] [[2007]], 16 z 23 miejsc zdobyła partia Unia na rzecz Postępu (''Union pour le Progrès''), a jej lider Louis-Constant Fleming objął stanowisko prezydenta rady<ref>[https://archive.is/20070928121010/http://news.caribseek.com/Sint_Maarten/The_Daily_Herald/article_52375.shtml ''"Collectivité and Territorial Council of St. Martin officially inaugurated"''], The Daily Herald, 16 lipca 2007.</ref>. Jednakże rok później, [[25 lipca]] [[2008]] Fleming musiał zrezygnować ze stanowiska, by móc ubiegać się o urząd pierwszego w historii wyspy [[Senat (Francja)|senatora]]<ref>[http://www.fxgpariscaraibe.com/article-21561959.html ''"Louis-Constant Fleming démissionné par le conseil d’Etat"''], 28 lipca 2008.</ref>. [[21 września]] [[2008]] Fleming zdobył mandat senatora Saint-Martin, zdobywając w głosowaniu 17 z 24 głosów (do głosowania byli uprawnieni członkowie Rady Terytorialnej oraz zastępca senatora)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.thedailyherald.com/news/daily/l110/senator110.html | tytuł = ''"Louis-Constant elected Senator for St. Martin"'' | opublikowany = thedailyherald.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20081201123320/http://www.thedailyherald.com/news/daily/l110/senator110.html | zarchiwizowano = 2008-12-01}}, The Daily Herald, 22 września 2008.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Fleming, Louis-Constant}}
[[Kategoria:Prezydenci Rady Terytorialnej Saint-Martin]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]

title: Louis-Constant Fleming

Okres:
od 21 września 2008
od 15 lipca 2007 · do 25 lipca 2008

Poprzednik: urząd nie istnieje

Przynależność polityczna: Unia na rzecz Postępu (UPP)

Następca: Marthe Ogoundélé


text:
# Christopher Morgan
Christopher „Chris“ Morgan (ur. 15 grudnia 1982 w Adelaide) – australijski wioślarz, brązowy medalista olimpijski, dwukrotny mistrz świata.

## Osiągnięcia
- Mistrzostwa świata – Monachium 2007 – czwórka podwójna – 10. miejsce
- Igrzyska olimpijskie – Pekin 2008 – czwórka podwójna – 4. miejsce
- Mistrzostwa świata – Hamilton 2010 – dwójka ze sternikiem – 1. miejsce
- Mistrzostwa świata – Bled 2011 – czwórka podwójna – 1. miejsce
- Igrzyska olimpijskie – Londyn 2012 – czwórka podwójna – 3. miejsce
- Mistrzostwa Świata – Amsterdam 2014 – czwórka podwójna – 15. miejsce
- Igrzyska Olimpijskie – Rio de Janeiro 2016 – dwójka podwójna – 7. miejsce

title: Christopher Morgan

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Christopher Morgan
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = wioślarstwo
 |grafika                   = Chris Morgan.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[15 grudnia]] [[1982]]
 |miejsce urodzenia         = [[Adelaide]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 191 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = Adelaide University Boat Club
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Wioślarstwo]] [[Plik:Rowing pictogram.svg|23px]]}}
{{Medalista infobox/reprezentacja|AUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|'''[[Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012|Londyn 2012]]'''|M4x}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|W}}
{{Medalista infobox/MŚ|W|Karapiro|2010|złoto|M2+}}
{{Medalista infobox/MŚ|W|Bled|2011|złoto|M4x}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Christopher „Chris“ Morgan''' (ur. [[15 grudnia]] [[1982]] w [[Adelaide]]) – [[Australia|australijski]] [[Wioślarstwo|wioślarz]], brązowy medalista olimpijski<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/mo/chris-morgan-1.html|tytuł=Christopher Morgan Biography and Olympic Results|data=|opublikowany=sports-reference.com|język=en|data dostępu=2013-01-14|archiwum=https://web.archive.org/web/20121218102839/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/mo/chris-morgan-1.html|zarchiwizowano=18 grudnia 2012}}</ref>, dwukrotny mistrz świata.

== Osiągnięcia ==
* [[Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie 2007|Mistrzostwa świata]] – [[Monachium]] [[2007]] – czwórka podwójna – 10. miejsce
* [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2008|Igrzyska olimpijskie]] – [[Pekin]] [[2008]] – [[Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 – czwórka podwójna mężczyzn|czwórka podwójna]] – 4. miejsce
* [[Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie 2010|Mistrzostwa świata]] – [[Hamilton (Nowa Zelandia)|Hamilton]] [[2010]] – dwójka ze sternikiem – 1. miejsce
* [[Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie 2011|Mistrzostwa świata]] – [[Bled]] [[2011]] – czwórka podwójna – 1. miejsce
* [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012|Igrzyska olimpijskie]] – [[Londyn]] [[2012]] – [[Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 – czwórka podwójna mężczyzn|czwórka podwójna]] – 3. miejsce
* [[Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie 2014|Mistrzostwa Świata]] – [[Amsterdam]] [[2014]] – czwórka podwójna – 15. miejsce
* [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|Igrzyska Olimpijskie]] – [[Rio de Janeiro]] [[2016]] – [[Wioślarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – dwójka podwójna mężczyzn|dwójka podwójna]] – 7. miejsce

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{FISA}}

{{SORTUJ:Morgan, Chris}}
[[Kategoria:Australijscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Australijscy wioślarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1982]]
[[Kategoria:Wioślarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Wioślarstwie 2007]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Adelaide]]

title: · Christopher Morgan

Data i miejsce urodzenia: 15 grudnia 1982 · Adelaide

Klub: Adelaide University Boat Club

title: Dorobek medalowy

brąz: Londyn 2012 · M4x

złoto:
Karapiro 2010 · M2+
Bled 2011 · M4x


text:
# Loghill Village
Loghill Village – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, w hrabstwie Ouray.

title: Loghill Village

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Loghill Village
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Loghill Village
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Kolorado}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Ouray|Ouray]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 08-45680
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1852844
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 14,4
 |wysokość                     = 2403
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 970
 |kod pocztowy                 = 81432
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-07:00]]
[[UTC-06:00]]
 |kod mapy                     = US-CO
 |współrzędne                  = 38°12′7″N 107°47′8″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Loghill Village''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Kolorado (stan)|Kolorado]], w hrabstwie [[Hrabstwo Ouray|Ouray]].

[[Kategoria:CDP w stanie Kolorado]]

title: Loghill Village

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kolorado

Hrabstwo: Ouray

Populacja · • liczba ludności: · 617 · (1 kwietnia 2020)