text:
# Spisek Pazzich
Spisek Pazzich (wł. Congiura dei Pazzi) – nieudany zamach stanu we Florencji przeprowadzony 26 kwietnia 1478 r. w celu odsunięcia od władzy Wawrzyńca Wspaniałego.

## Przyczyny
Inspiratorem spisku był papież Sykstus IV, który chciał odsunąć Medyceuszy od rządów we Florencji i zastąpić Wawrzyńca Wspaniałego swoim siostrzeńcem Girolamem Riario, seniorem Forlì. Było to wynikiem narastającego już od lat konfliktu papieża z Wawrzyńcem, który przejawiał się m.in. sporem o Imolę czy o obsadę arcybiskupstw Florencji i Pizy. Wykonawcami spisku byli przedstawiciele potężnego florenckiego rodu patrycjuszowskiego Pazzich, którzy w 1474 r. zostali papieskimi bankierami w miejsce Medyceuszy, kiedy ci odmówili papieżowi pożyczki na zakup Imoli. W 1476 r. doszło do sporu Pazzich z Wawrzyńcem na tle majątkowym. Pazzi, u boku Riaria, mieli objąć władzę we Florencji; wspierał ich m.in. inny powinowaty papieża, arcybiskup Pizy Francesco Salviati.

## Przebieg
Zamach miał zostać dokonany w wiejskim pałacu Medyceuszy podczas powitania kardynała Raffaele Sansoniego Riaria, kolejnego krewnego papieża. Jednak z uwagi na nieobecność tam młodszego brata Wawrzyńca Wspaniałego, Juliana, zamach został opóźniony o kilka godzin. Przeprowadzono go w niedzielę wielkanocną, 26 kwietnia 1478 r., podczas mszy we florenckiej katedrze. Wyznaczony do zamordowania Wawrzyńca kondotier Giovanni Montesicco odmówił dokonania tego, jego zdaniem bezbożnego czynu w kościele, wobec czego został zastąpiony przez dwóch księży. Spiskowcy zaatakowali obu Medyceuszy podczas mszy. Julian został zasztyletowany przez dwóch spiskowców, kolejnych dwóch zaledwie zraniło Wawrzyńca, który zdołał schronić się w zakrystii.
Nie powiodła się też próba opanowania budynków władz miejskich, czego miał dokonać Salviati. Oddzielony od reszty zamachowców, sam znalazł się w pułapce, został zamordowany i powieszony na balkonie Pałacu Vecchio. Jacopo de’ Pazzi, który próbował podburzyć mieszkańców miasta przeciwko Medyceuszom, także nie odniósł sukcesu. Co więcej, na ulicach miasta doszło do masowego krwawego polowania na uczestników spisku, w którym obok spiskowców zginęło także wiele niewinnych osób. Sam Wawrzyniec uratował od śmierci kardynała Riaria, który zapewniał go, że nie brał udziału w spisku i nie został o nim uprzedzony. Jacopo de’ Pazzi został następnego dnia złapany przez chłopów podczas ucieczki pod Florencją, zrzucony przez okno pałacu, a następnie włóczony ulicami, jego ciało ostatecznie wrzucono do rzeki Arno. Księży, którzy mieli zabić Wawrzyńca, odnaleziono po trzech dniach i zabito. Morderca Juliana, Bernardo Bandini, zbiegł do Konstantynopola, ale po kilku miesiącach został odesłany Wawrzyńcowi przez sułtana osmańskiego.

## Skutki
Efektem spisku było wygnanie pozostałych przy życiu członków rodziny Pazzich z Florencji i konfiskata ich majątku. Z drugiej strony papież ekskomunikował Wawrzyńca Wspaniałego, a Florencję obłożył interdyktem jako karą za mordowanie duchownych podczas tłumienia spisku (w tym arcybiskupa Salviatego). Namówił też do ataku na Florencję swojego sprzymierzeńca, Ferdynanda I, króla Neapolu, który podjął kroki wojenne i skonfiskował aktywa Medyceuszy w swoich granicach. Jednak ostatecznie Wawrzyniec udał się osobiście do Neapolu i zdołał skłonić króla do wycofania swych wojsk i pokoju w 1480 r.

## Spisek Pazzich w kulturze
Wizerunki najważniejszych spiskowców – Francesca de’ Pazziego, Bernarda di Bandino Baroncellego, Salviatiego, Renata de’ Pazziego, Jacopa de’ Pazziego, Antonia Maffeia i Stefana de Bagnone – zostały uwiecznione przez Botticellego na ścianie florenckiego budynku rządowego. W roku 1494 zostały zniszczone na rozkaz papieża Aleksandra VI, nie wiadomo więc dokładnie, czy zdobiły one Palazzo del Bargello, czy Doganę.
O spisku Pazzich opowiada opera I Medici Ruggiera Leoncavallo. Jest on również jednym z tematów wielu utworów osadzonych we Florencji drugiej połowy XV wieku, w tym m.in. gry Assassin’s Creed II i serialu Demony da Vinci.

wikiname: plwiki

title: Spisek Pazzich

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:Bertoldo di giovanni, medaglia della congiura dei pazzi (seconda metà del XV secolo).jpg|thumb|200px|Medal autorstwa [[Bertoldo di Giovanni|Bertolda di Giovanniego]], upamiętniający zwycięstwo [[Wawrzyniec Wspaniały|Wawrzyńca Wspaniałego]] nad spiskiem [[Pazzi]]ch]]
[[Plik:Leonardo da Vinci - Hanging of Bernardo Baroncelli 1479.jpg|thumb|130px|[[Studium powieszonego Bernarda di Bandino Baroncellego]], rysunek [[Leonardo da Vinci|Leonarda da Vinci]] przedstawiający spiskowca Pazzich]]
'''Spisek Pazzich''' ({{wł.|Congiura dei Pazzi}}) – nieudany [[zamach stanu]] we [[Florencja|Florencji]] przeprowadzony 26 kwietnia [[1478]] r. w celu odsunięcia od władzy [[Wawrzyniec Wspaniały|Wawrzyńca Wspaniałego]].

== Przyczyny ==
Inspiratorem spisku był papież [[Sykstus IV]], który chciał odsunąć [[Medyceusze|Medyceuszy]] od rządów we Florencji i zastąpić Wawrzyńca Wspaniałego swoim siostrzeńcem [[Hieronim Riario|Girolamem Riario]], seniorem [[Forlì]]. Było to wynikiem narastającego już od lat konfliktu papieża z Wawrzyńcem, który przejawiał się m.in. sporem o [[Imola|Imolę]] czy o obsadę arcybiskupstw Florencji i [[Piza|Pizy]]. Wykonawcami spisku byli przedstawiciele potężnego florenckiego rodu [[patrycjat (średniowiecze i nowożytność)|patrycjuszowskiego]] [[Pazzi]]ch, którzy w [[1474]] r. zostali papieskimi bankierami w miejsce Medyceuszy, kiedy ci odmówili papieżowi pożyczki na zakup Imoli. W [[1476]] r. doszło do sporu Pazzich z Wawrzyńcem na tle majątkowym. Pazzi, u boku Riaria, mieli objąć władzę we Florencji; wspierał ich m.in. inny powinowaty papieża, arcybiskup Pizy [[Francesco Salviati (biskup)|Francesco Salviati]].

== Przebieg ==
Zamach miał zostać dokonany w wiejskim pałacu Medyceuszy podczas powitania kardynała [[Raffaele Sansoni Riario|Raffaele Sansoniego Riaria]], kolejnego krewnego papieża. Jednak z uwagi na nieobecność tam młodszego brata Wawrzyńca Wspaniałego, [[Julian Medyceusz (1453–1478)|Juliana]], zamach został opóźniony o kilka godzin. Przeprowadzono go w niedzielę wielkanocną, 26 kwietnia 1478 r., podczas mszy we [[katedra Santa Maria del Fiore|florenckiej katedrze]]. Wyznaczony do zamordowania Wawrzyńca [[kondotier]] Giovanni Montesicco odmówił dokonania tego, jego zdaniem bezbożnego czynu w kościele, wobec czego został zastąpiony przez dwóch księży. Spiskowcy zaatakowali obu Medyceuszy podczas mszy. Julian został zasztyletowany przez dwóch spiskowców, kolejnych dwóch zaledwie zraniło Wawrzyńca, który zdołał schronić się w zakrystii.

Nie powiodła się też próba opanowania budynków władz miejskich, czego miał dokonać Salviati. Oddzielony od reszty zamachowców, sam znalazł się w pułapce, został zamordowany i powieszony na balkonie [[Pałac Vecchio|Pałacu Vecchio]]. Jacopo de’ Pazzi, który próbował podburzyć mieszkańców miasta przeciwko Medyceuszom, także nie odniósł sukcesu. Co więcej, na ulicach miasta doszło do masowego krwawego polowania na uczestników spisku, w którym obok spiskowców zginęło także wiele niewinnych osób. Sam Wawrzyniec uratował od śmierci kardynała Riaria, który zapewniał go, że nie brał udziału w spisku i nie został o nim uprzedzony. Jacopo de’ Pazzi został następnego dnia złapany przez chłopów podczas ucieczki pod Florencją, zrzucony przez okno pałacu, a następnie włóczony ulicami, jego ciało ostatecznie wrzucono do rzeki [[Arno (rzeka)|Arno]]. Księży, którzy mieli zabić Wawrzyńca, odnaleziono po trzech dniach i zabito. Morderca Juliana, Bernardo Bandini, zbiegł do Konstantynopola, ale po kilku miesiącach został odesłany Wawrzyńcowi przez sułtana osmańskiego.

== Skutki ==
Efektem spisku było wygnanie pozostałych przy życiu członków rodziny Pazzich z Florencji i konfiskata ich majątku. Z drugiej strony papież ekskomunikował Wawrzyńca Wspaniałego, a Florencję obłożył [[interdykt]]em jako karą za mordowanie duchownych podczas tłumienia spisku (w tym arcybiskupa Salviatego). Namówił też do ataku na Florencję swojego sprzymierzeńca, [[Ferdynand I (król Neapolu)|Ferdynanda I, króla Neapolu]], który podjął kroki wojenne i skonfiskował aktywa Medyceuszy w swoich granicach. Jednak ostatecznie Wawrzyniec udał się osobiście do [[Neapol]]u i zdołał skłonić króla do wycofania swych wojsk i pokoju w 1480 r.

== Spisek Pazzich w kulturze ==
Wizerunki najważniejszych spiskowców – Francesca de’ Pazziego, Bernarda di Bandino Baroncellego, Salviatiego, Renata de’ Pazziego, Jacopa de’ Pazziego, [[Antonio Maffei|Antonia Maffeia]] i [[Stefano de Bagnone|Stefana de Bagnone]] – zostały uwiecznione przez [[Sandro Botticelli|Botticellego]] na ścianie florenckiego budynku rządowego. W roku [[1494]] zostały zniszczone na rozkaz papieża [[Aleksander VI|Aleksandra VI]], nie wiadomo więc dokładnie, czy zdobiły one [[Palazzo del Bargello]], czy Doganę.

O spisku Pazzich opowiada opera ''[[I Medici]]'' [[Ruggero Leoncavallo|Ruggiera Leoncavallo]]. Jest on również jednym z tematów wielu utworów osadzonych we Florencji drugiej połowy XV wieku, w tym m.in. gry ''[[Assassin’s Creed II]]'' i serialu ''[[Demony da Vinci]]''.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Roscoe|imię = William|tytuł = The Life of Lorenzo De' Medici, Called the Magnificent|inni = Thomas Roscoe (wyd.)|url = http://books.google.pl/books?id=Jsa3euo0fo0C|wydawca = |miejsce = |rok = 1846|strony = 139–166|isbn = |język = en|data dostępu = 2009-08-10}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Najemny|imię = John M.|tytuł = A History of Florence 1200–1575|url = http://books.google.pl/books?id=bc9MvOTQvtYC|wydawca = Wiley-Blackwell|miejsce = |rok = |strony = 352–360|isbn = 1405182423|język = en|data dostępu = 2009-08-10}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Gardner|imię = Edmund|tytuł = The Story of Florence|url = http://books.google.pl/books?id=kHTjpjcYv9YC|wydawca = |miejsce = |rok = |strony = 88–89|isbn = |język = en|data dostępu = 2009-08-10}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Martines|imię = Lauro|tytuł = April Blood. Florence and the Plot Against the Medici|url = http://books.google.pl/books?id=wec2blsliRkC|wydawca = Oxford University Press|miejsce = |rok = |strony = |isbn = 019517609X|język = en|data dostępu = 2009-08-10}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Trexler|imię = Richard C.|tytuł = The Spiritual Power. Republican Florence under Interdict|url = http://books.google.pl/books?id=ck1gbMnQ56EC|wydawca = Brill|miejsce = Leiden|rok = 1974|strony = 170|seria = Studia in Medieval and Reformation Thought|id = 9|isbn = 9004036997|język = en|data dostępu = 2009-08-10}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Historia Florencji]]
[[Kategoria:Wydarzenia 1478]]
[[Kategoria:Zamachy stanu w Europie]]


text:
# Dynamo Kijów (piłka nożna kobiet)
Dynamo Kijów (ukr. ЖФК «Динамо» Київ) – kobieca sekcja piłki nożnej ukraińskiego klubu sportowego Dynamo Kijów, mający siedzibę w stolicy kraju, mieście Kijów, występujący od sezonu 2022/23 występuje w rozgrywkach ukraińskiej Wyższej ligi.

## Historia
Chronologia nazw:
- 1989: Dynamo Kijów (ukr. ЖФК «Динамо» Київ)
- 1994: klub rozwiązano
- 2020: Dynamo-OKIP Kijów (ukr. ЖФК «Динамо-ОКІП» Київ)
- 2021: Dynamo Kijów (ukr. ЖФК «Динамо» Київ)

Kobieca drużyna piłkarska Dynamo Kijów została założona w Kijowie w 1989. W 1990 klub debiutował w Wysszej Lidze ZSRR, w której zajął najpierw drugie miejsce w 2 grupie, a potem w meczu o 3. miejsce przegrał w serii karnych 3:5 z klubem Tekstilszczyk Ramienskoje. W następnym sezonie klub zajął 9. miejsce w 2 grupie. Również debiutował w rozgrywkach Pucharu ZSRR, ale zajął ostatnie 4. miejsce w grupie już w pierwszym etapie. W 1992 klub debiutował w Wyszczej Lidze Ukrainy, w której zdobył mistrzostwo oraz Puchar Ukrainy. W kolejnym sezonie klub zajął drugie miejsce. W rozgrywkach Pucharu Ukrainy w finale przegrał 1:4 z Areną Kijów. W trzecim sezonie 1994 klub wystąpił, zajmując 4. miejsce. Nowym prezesem klubu został Hryhorij Surkis, który sceptycznie stawił się do piłki nożnej kobiet i po zakończeniu sezonu 1994 rozformował kobiecy klub.
Latem 2020 roku drużyna kobiet została reaktywowana i startowała w Pierwszej Lidze Ukrainy. Wołodymyr Piatenko został mianowany na stanowisko głównego trenera drużyny.

## Barwy klubowe, strój, herb, hymn
|  |  |

Klub ma barwy biało-niebieskie. Piłkarki domowe spotkania zazwyczaj grają w białych koszulkach, białych spodenkach oraz białych getrach.
Godło klubu zostało zaprezentowano 3 lipca 2011. Na niebieskim rombie umieszczona pisana cyrylicą litera D w kolorze białym. Pod literą dodano biały napis "Kijów" w języku ukraińskim. Nad rombem są dwie żółte gwiazdy, oznaczające co 10 mistrzostw za gwiazdę.

## Sukcesy

### Trofea międzynarodowe
Do chwili obecnej klub jeszcze nigdy nie zakwalifikował się do rozgrywek europejskich.

### Trofea krajowe
| \| \| Zdobyte trofea w rozgrywkach Ukrainy (stan na: 31-03-2023) \| |                                                            |      |          |
| Rozgrywki                                                           | Osiągnięcie                                                | Razy | Sezon(y) |
| Mistrzostwo                                                         | I miejsce                                                  | 1    | 1992     |
| Mistrzostwo                                                         | II miejsce                                                 | 1    | 1993     |
| Mistrzostwo                                                         | III miejsce                                                | 0    |          |
| Puchar                                                              | zdobywca                                                   | 1    | 1992     |
| Puchar                                                              | finalista                                                  | 1    | 1993     |
| II liga                                                             | I miejsce                                                  | 1    | 2021/22  |
| II liga                                                             | II miejsce                                                 | 0    |          |
| II liga                                                             | III miejsce                                                | 0    |          |
| Ukraina                                                             | Zdobyte trofea w rozgrywkach Ukrainy (stan na: 31-03-2023) |      |          |

### Inne
- Wysszaja Liga ZSRR:

4. miejsce: 1990

## Poszczególne sezony

### Rozgrywki międzynarodowe

#### Europejskie puchary
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

### Rozgrywki krajowe
| \| Ukraina \| Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Ukrainy (Stan na 31 marca 2023 r.) \| \| |                                                                                |        |       |    |   |    |    |    |     |                    |        |        |      |
| Poziom                                                                                | Rozgrywki                                                                          | Sezony | Mecze | Z  | R | P  | B+ | B– | Pkt | Lata               | Awanse | Spadki | Naj. |
| I                                                                                | Wyszcza liha                                                                       | 4      |       |    |   |    |    |    |     | 1992–1994, od 2022 | 0      | 0      | 1    |
| II                                                                                | Persza liha                                                                        | 2      | 25    | 11 | 2 | 12 | 47 | 52 | 25  | 2020–2022          | 1      | 0      | 1    |
|                                                                                | Puchar Ukrainy                                                                     | 4      |       |    |   |    |    |    |     | 1992–1994, od 2021 | 0      | 0      | 1    |
| Ukraina                                                                                | Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Ukrainy (Stan na 31 marca 2023 r.) |        |       |    |   |    |    |    |     |                    |        |        |      |

## Piłkarki, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu

### Trenerzy
| Lp. | Imię i nazwisko    | Okres urzędowania | Okres urzędowania |
| --- | ------------------ | ----------------- | ----------------- |
| 1.  | Wołodymyr Piatenko | 01.08.2021        | obecnie           |

## Struktura klubu

### Stadion
Drużyna rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie „Dynamo” im. Walerego Łobanowskiego, który jest położony w pięknym parku w centrum miasta, blisko brzegów Dniepru i może pomieścić 16 873 widzów (wymiary 105x75).

## Kibice i rywalizacja z innymi klubami

### Derby
- Szachtar Donieck
- Ateks Kijów

title: Dynamo Kijów (piłka nożna kobiet)

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Dynamo Kijów
 |nazwa oryginalna      = {{k|uk|ЖФК «Динамо» (Київ)}}
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               = FC Dynamo Kyiv logo.svg
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Жіночий футбольний клуб «Динамо» (Київ)
(Żeński Futbolowy Klub Dynamo Kijów)
 |kod                   =
 |przydomek             = ''Біло-сині'' (Biało-niebiescy)
''Гордість України'' (Chluba Ukrainy)
 |maskotka              =
 |barwy                 = {{Colorbox|#FFFFFF}} {{Colorbox|#176FC1}}
biało-niebieskie
 |data założenia        = 1989
 |debiut w ekstraklasie = 1990
 |data rozwiązania      = 1994
 |data reaktywacji      = 2020
 |liga                  = [[Wyszcza liga ukraińska w piłce nożnej kobiet|Wyszcza Liha]]
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               = UA-30
 |siedziba              = [[Kijów]]
 |adres                 = ul. Hruszewskiego 3,
01001 [[Kijów]]
 |obiekt sportowy       = [[Stadion Dynamo w Kijowie|Stadion Dynamo]], [[Kijów]]
 |sponsor techniczny    = [[New Balance]]
 |właściciel            = [[Ihor Surkis]]
 |prezes                = [[Ihor Surkis]]
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                = [[Wołodymyr Piatenko]]
 |asystent trenera      =
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             = _dynamo2223h
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_kos1            = _dynamo2223h
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             = _dynamo2223h
 |spodenki1             = FFFFFF
 |paski_spo1            = _dynamo2223h
 |skarpety1             = FFFFFF
 |paski_ska1            = _dynamo2223h
 |lewareka2             = 0100D0
 |paski_lr2             = _dynamo2223a
 |koszulka2             = 0100D0
 |paski_kos2            = _dynamo2223a
 |prawareka2            = 0100D0
 |paski_pr2             = _dynamo2223a
 |spodenki2             = 0100D0
 |paski_spo2            =
 |skarpety2             = 0100D0
 |paski_ska2            = _dynamo2223a
 |commons               = Category:FC Dynamo Kyiv
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   = https://fcdynamo.com
}}
'''Dynamo Kijów''' ({{W języku|uk|ЖФК «Динамо» Київ}}) – kobieca sekcja [[Piłka nożna|piłki nożnej]] [[Ukraina|ukraińskiego]] [[Klub sportowy|klubu sportowego]] [[Dynamo Kijów]], mający siedzibę w stolicy kraju, mieście [[Kijów]], występujący od sezonu 2022/23 występuje w rozgrywkach ukraińskiej [[I liga ukraińska w piłce nożnej kobiet|Wyższej ligi]].

== Historia ==
'''Chronologia nazw:'''
* 1989: Dynamo Kijów (ukr. ЖФК «Динамо» Київ)
* 1994: ''klub rozwiązano''
* 2020: Dynamo-OKIP Kijów (ukr. ЖФК «Динамо-ОКІП» Київ)
* 2021: Dynamo Kijów (ukr. ЖФК «Динамо» Київ)

Kobieca drużyna piłkarska Dynamo Kijów została założona w [[Kijów|Kijowie]] w 1989. W 1990 klub debiutował w [[Wysszaja liga radziecka w piłce nożnej kobiet|Wysszej Lidze ZSRR]], w której zajął najpierw drugie miejsce w 2 grupie, a potem w meczu o 3. miejsce przegrał w serii karnych 3:5 z klubem [[Tekstilszczyk Ramienskoje]]<ref>{{Cytuj | url=http://www.rsssf.com/tablesu/ussr-wom90.html | tytuł=Soviet Union 1990 Women | opublikowany=www.rsssf.com | data dostępu=2017-11-22}}</ref>. W następnym sezonie klub zajął 9. miejsce w 2 grupie. Również debiutował w rozgrywkach [[Puchar Związku Radzieckiego w piłce nożnej kobiet|Pucharu ZSRR]], ale zajął ostatnie 4. miejsce w grupie już w pierwszym etapie<ref>[http://www.rsssf.com/tablesu/ussr-wom91.html Soviet Union 1991 Women]</ref>. W 1992 klub debiutował w [[Wyszcza liga ukraińska w piłce nożnej kobiet|Wyszczej Lidze Ukrainy]], w której zdobył mistrzostwo oraz [[Puchar Ukrainy w piłce nożnej kobiet|Puchar Ukrainy]]. W kolejnym sezonie klub zajął drugie miejsce. W rozgrywkach [[Puchar Ukrainy w piłce nożnej kobiet|Pucharu Ukrainy]] w finale przegrał 1:4 z [[Arena Kijów|Areną Kijów]]. W trzecim sezonie 1994 klub wystąpił, zajmując 4. miejsce. Nowym prezesem klubu został [[Hryhorij Surkis]], który sceptycznie stawił się do piłki nożnej kobiet i po zakończeniu sezonu 1994 rozformował kobiecy klub<ref>{{Cytuj | url=http://val.ua/sport/ukraine/201834.html | tytuł=Михайло Ющенко: «Суркіс не любить жіночого футболу» | opublikowany=val.ua | data dostępu=2017-11-22 | archiwum=https://web.archive.org/web/20160304095207/http://val.ua/sport/ukraine/201834.html | zarchiwizowano=2016-03-04 }}</ref>.

Latem 2020 roku drużyna kobiet została reaktywowana i startowała w [[Persza liha ukraińska w piłce nożnej kobiet|Pierwszej Lidze Ukrainy]]. [[Wołodymyr Piatenko]] został mianowany na stanowisko głównego trenera drużyny<ref>{{cytuj stronę |url=https://fcdynamo.com/news/vladimir-pyatenko-u-zhenskogo-futbola-v-ukraine-est-budushee |tytuł=Володимир Пятенко: «У жіночого футболу в Україні є майбутнє» - ФК «Динамо» Київ. Офіційний сайт |opublikowany=fcdynamo.com |data dostępu=2023-04-27 |język=uk |zarchiwizowano=2021-10-26 |archiwum=https://web.archive.org/web/20211026204712/https://fcdynamo.com/news/vladimir-pyatenko-u-zhenskogo-futbola-v-ukraine-est-budushee }}</ref>.

== Barwy klubowe, strój, herb, hymn ==
{| border="1" cellspacing="0"
|-
|style="background:White; color:blue; padding:2em"|
|style="background:#176fc1; color:white; padding:2em"|
|}
Klub ma barwy biało-niebieskie. Piłkarki domowe spotkania zazwyczaj grają w białych koszulkach, białych spodenkach oraz białych getrach.

Godło klubu zostało zaprezentowano 3 lipca 2011. Na niebieskim rombie umieszczona pisana cyrylicą litera D w kolorze białym. Pod literą dodano biały napis "Kijów" w języku ukraińskim. Nad rombem są dwie żółte gwiazdy, oznaczające co 10 mistrzostw za gwiazdę.

== Sukcesy ==
=== Trofea międzynarodowe ===
Do chwili obecnej klub jeszcze nigdy nie zakwalifikował się do rozgrywek europejskich.

=== Trofea krajowe ===
{{Trofea krajowe
|d = pnk
|kraj = UKR
|stan = 31-03-2023
|mistrzostwo1ile = 1
|mistrzostwo1 = 1992
|mistrzostwo2ile = 1
|mistrzostwo2 = 1993
|mistrzostwo3ile = 0
|mistrzostwo3 =
|mistrzostwoinnepoz =
|mistrzostwoinneile =
|mistrzostwoinne =
|pucharzdobywcaile = 1
|pucharzdobywca = 1992
|pucharfinalistaile = 1
|pucharfinalista = 1993
|pucharinnepoz =
|pucharinneile =
|pucharinne =
|superpucharzdobywcaile =
|superpucharzdobywca =
|superpucharfinalistaile =
|superpucharfinalista =
|superpucharinnepoz =
|superpucharinneile =
|superpucharinne =
|pucharligizdobywcaile =
|pucharligizdobywca =
|pucharligifinalistaile =
|pucharligifinalista =
|pucharligiinnepoz =
|pucharligiinneile =
|pucharligiinne =
|drugaliga1ile = 1
|drugaliga1 = 2021/22
|drugaliga2ile = 0
|drugaliga2 =
|drugaliga3ile = 0
|drugaliga3 =
|drugaligainnepoz =
|drugaligainneile =
|drugaligainne =
|logoii =
}}

=== Inne ===
* [[Wysszaja liga radziecka w piłce nożnej kobiet|Wysszaja Liga ZSRR]]:
: 4. miejsce: 1990

== Poszczególne sezony ==
{{Grupa szablonów
| tytuł = Sezony
| zwijanie = zwinięte
| lista =
{{Sezon piłkarski start|d=pnk|kraj=UKR|liga=tak|pucharinny=tak|pucharm==tak}}
{{Sezon piłkarski info|1989|1|założono '''Dynamo Kijów'''}}
{{Sezon piłkarski|1992|pnk|UKR|1|Wyszcza liha|18|16|2|0|54|6|34|1| |1|||||||}}
{{Sezon piłkarski|1993|pnk|UKR|1|Wyszcza liha|24|20|0|4|84|11|40|2| |2|||||||}}
{{Sezon piłkarski|1994|pnk|UKR|1|Wyszcza liha|20|12|5|3|26|6|29|4| |2|||||||}}
{{Sezon piłkarski info|1995–2019|1|''klub nie istniał''}}
{{Sezon piłkarski info|2020|1|reaktywowano '''Dynamo-OKIP Kijów'''}}
{{Sezon piłkarski|2020/21|pnk|UKR|2|Persza liha|16|4|0|12|11|45|12|6| |nie start.|||||[[Anastasija Drużczenko]]|15|}}
{{Sezon piłkarski info|2021|1|zmieniono nazwę na '''Dynamo Kijów'''}}
{{Sezon piłkarski|2021/22|pnk|UKR|2|Persza liha. gr.A|9|7|2|0|36|7|23|1|a|1/8 f|||||[[Anna Myronczuk]]|10|mistrzostwa anulowane}}
{{Sezon piłkarski|2022/23|pnk|UKR|1|Wyszcza liha||||||||| ||||||||}}
{{Sezon piłkarski koniec}}
}}

=== Rozgrywki międzynarodowe ===
==== Europejskie puchary ====
Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

=== Rozgrywki krajowe ===
{{Występy piłkarskie start|kraj=UKR|d=pnk|stan=31 marca 2023 r.|klub=}}
{{Występy piłkarskie|d=pnk|kraj=UKR|poziom=I|liga=Wyszcza liha
|razy=4|m=|z=|r=|p=|bz=|bs=|pkt=|sezony=1992–1994, od 2022|awanse=0|spadki=0|wynik=1}}
{{Występy piłkarskie|d=pnk|kraj=UKR|poziom=II|liga=Persza liha
|razy=2|m=25|z=11|r=2|p=12|bz=47|bs=52|pkt=25|sezony=2020–2022|awanse=1|spadki=0|wynik=1}}
{{Występy piłkarskie|d=pnk|kraj=UKR|poziom=P|liga=Puchar Ukrainy|razy=4|m=|z=|r=|p=|bz=|bs=|pkt=|sezony=1992–1994, od 2021|awanse=0|spadki=0|wynik=1}}
{{Występy piłkarskie koniec}}

== Piłkarki, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu  ==

=== Piłkarki ===
{{Kategoria główna|Piłkarki Dynama Kijów}}

=== Trenerzy ===

{|
|valign="top"|
{|class="wikitable sortable" style="text-align: left"
!rowspan="1"| Lp.
!rowspan="1"| Imię i nazwisko
!colspan="2"| Okres urzędowania
|-
| style="text-align:center;" | 1.
| {{Flaga|UKR}} [[Wołodymyr Piatenko]]
| 01.08.2021
| ''obecnie''
|}
|}

== Struktura klubu ==
=== Stadion ===
Drużyna rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie [[Stadion Dynamo im. Walerego Łobanowskiego w Kijowie|„Dynamo” im. Walerego Łobanowskiego]], który jest położony w pięknym parku w centrum miasta, blisko brzegów [[Dniepr]]u i może pomieścić 16 873 widzów (wymiary 105x75).

== Kibice i rywalizacja z innymi klubami ==

=== Derby ===
* [[Szachtar Donieck (piłka nożna kobiet)|Szachtar Donieck]]
* [[Ateks Kijów]]

== Zobacz też ==
* [[Dynamo Kijów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://fcdynamo.com/team/dinamo-zh Oficjalna strona klubu] {{lang|uk|en}}
* {{soccerway|d|id=57210|nazwa=FC Dynamo Kyiv|data dostępu=2023-04-27}}
* {{womensfootball|d|dynamo_kyiv}}
* {{wfpl|d|725}}
* {{footballdatabase|d|36010}}
* {{playmakerstats|d|115731}}
* {{soccerdonna|d|id=verein_9239|nazwa=Dynamo Kyivo|data dostępu=2023-04-27}}
* [http://rsssf.com/tableso/oekr-womchamp.html Wyniki meczów klubu] w bazie RSSSF {{lang|en}}

{{1 poziom pnk Ukraina}}

{{SORTUJ:Dynamo Kijów ŻFK}}
[[Kategoria:Kobiece kluby piłkarskie na Ukrainie]]
[[Kategoria:Dynamo Kijów|k]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1989]]

title: · Dynamo KijówЖФК «Динамо» (Київ)

Pełna nazwa: Жіночий футбольний клуб «Динамо» (Київ) · (Żeński Futbolowy Klub Dynamo Kijów)

Przydomek: Біло-сині (Biało-niebiescy) · Гордість України (Chluba Ukrainy)

Barwy: · biało-niebieskie

Liga: Wyszcza Liha

Państwo: Ukraina

Miasto wydzielone: Kijów

Siedziba: Kijów

Adres: ul. Hruszewskiego 3, · 01001 Kijów

Stadion: Stadion Dynamo, Kijów

Sponsor techniczny: New Balance

Właściciel: Ihor Surkis

Prezes: Ihor Surkis

Trener: Wołodymyr Piatenko

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Nambatingue Toko
Nambatingue Tokomon Dieudonné (ur. 21 sierpnia 1952 roku w Ndżamenie) – piłkarz czadyjski, występował w lidze francuskiej. Karierę zakończył w 1986 roku. Grał na pozycji napastnika.

## Kariera
Piłkarz przez całą karierę występował tylko w lidze francuskiej. W Ligue 1 zadebiutował 18 stycznia 1976 roku w przegranym przez OGC Nice 1-4 spotkaniu z AS Monaco. Jego łączny dorobek w tej lidze to 274 spotkania, w których zdobył 61 bramek. Ponadto Nabatingue Toko grał również w seniorskiej reprezentacji Czadu.

## Sukcesy
- OGC Nice
  - Wicemistrzostwo Francji - 1975/1976
  - Finalista Pucharu Francji - 1977/1978
- RC Strasbourg
  - Mistrzostwo Francji - 1978/1979
- Paris Saint-Germain
  - Zwycięzca Pucharu Francji - 1981/1982 oraz 1982/1983
  - Finalista Pucharu Francji - 1984/1985

title: Nambatingue Toko

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Nambatingue Toko
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      = Nabatingue Tokomon Dieudonné
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 21 sierpnia 1952
 |miejsce urodzenia          = [[Ndżamena]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 187 cm
 |pozycja                    = [[napastnik]]
 |klub                       =
 |numer w klubie             =
 |kariera juniorska          = !  ! [[US Albi|Albi]]
 |kariera seniorska          = ! 1975–1978 ! [[OGC Nice]]                                !  78 ! 18
! 1978      ! [[Girondins Bordeaux]]                      !   9 ! 1
! 1978–1979 ! [[RC Strasbourg]]                           !  17 ! 1
! 1979–1980 ! [[Valenciennes FC]]                         !  35 ! 12
! 1980–1985 ! [[Paris Saint-Germain F.C.|Paris SG]]       ! 135 ! 29
! 1985–1986 ! [[Racing Club de France Football|RC Paris]] !  17 ! 2<ref>Statystyki na podstawie, http://www.racingstub.com/page.php?page=joueur&id=163</ref>
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    = !  ! {{reprezentacja|TCD|pn}}
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Nambatingue Tokomon Dieudonné''' (ur. [[21 sierpnia]] [[1952]] roku w [[Ndżamena|Ndżamenie]]) – piłkarz [[czad]]yjski, występował w lidze francuskiej. Karierę zakończył w [[1986]] roku. Grał na pozycji [[napastnik]]a.

== Kariera ==
Piłkarz przez całą karierę występował tylko w lidze francuskiej. W [[Ligue 1]] zadebiutował 18 stycznia 1976 roku w przegranym przez OGC Nice 1-4 spotkaniu z [[AS Monaco FC|AS Monaco]]<ref>Statystyki piłkarza, http://www.racingstub.com/page.php?page=joueur&id=163</ref>. Jego łączny dorobek w tej lidze to 274 spotkania, w których zdobył 61 bramek. Ponadto Nabatingue Toko grał również w seniorskiej [[Reprezentacja Czadu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Czadu]]<ref>Informacje o piłkarzu, https://web.archive.org/web/20090519020919/http://rcp.ifrance.com/joueurs/toko.htm</ref>.

== Sukcesy ==
* [[OGC Nice]]
** Wicemistrzostwo Francji - [[Première Division (1975/1976)|1975/1976]]
** Finalista [[Puchar Francji w piłce nożnej|Pucharu Francji]] - [[1977]]/[[1978]]
* [[RC Strasbourg]]
** Mistrzostwo Francji - [[Première Division (1978/1979)|1978/1979]]
* [[Paris Saint-Germain F.C.|Paris Saint-Germain]]
** Zwycięzca Pucharu Francji - [[1981]]/[[1982]] oraz [[1982]]/[[1983]]
** Finalista Pucharu Francji - [[1984]]/[[1985]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.racingstub.com/page.php?page=joueur&id=163 Profil piłkarza] {{lang|fr}}
* {{Cytuj stronę | url = http://rcp.ifrance.com/joueurs/toko.htm | tytuł = Profil piłkarza | opublikowany = rcp.ifrance.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20090519020919/http://rcp.ifrance.com/joueurs/toko.htm | zarchiwizowano = 2009-05-19}} {{lang|fr}}

{{SORTUJ:Toko, Nabatingue}}
[[Kategoria:Reprezentanci Czadu w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze OGC Nice]]
[[Kategoria:Piłkarze Girondins Bordeaux]]
[[Kategoria:Piłkarze Paris Saint-Germain F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze RC Strasbourg]]
[[Kategoria:Piłkarze Valenciennes FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Racing Club de France Football]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Ndżamenie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1952]]

title: · Nambatingue Toko

Pełne imię i nazwisko: Nabatingue Tokomon Dieudonné

Data i miejsce urodzenia: 21 sierpnia 1952 · Ndżamena

Pozycja: napastnik

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

OGC Nice · 78 · (18)

Girondins Bordeaux · 9 · (1)

RC Strasbourg · 17 · (1)

Valenciennes FC · 35 · (12)

Paris SG · 135 · (29)

RC Paris · 17 · (2)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole


text:
# Pieczęć stanowa Massachusetts
Głównym motywem pieczęci stanowej Massachusetts jest godło obowiązujące od XVII wieku. Przedstawia Indianina trzymającego łuk i strzały. Gwiazda reprezentuje Wspólnotę Massachusetts. Jako dewizę stanu miejscowy parlament przyjął w 1775 roku drugi wers z dwuwiersza angielskiego patrioty Algernona Sydneya (napisany ok. 1659 roku). Miało to być przesłanie do Anglii: Mieczem szukamy pokoju, lecz pokój jest tylko w wolności. Klejnot herbowy - rękę zbrojną trzymającą szablę, dodano w 1780 roku.
Sigillum Reipublicae Massachusettensis znaczy po łacinie: Pieczęć Republiki Massachusetts

title: Pieczęć stanowa Massachusetts

wikitext:
[[Plik:Seal_of_Massachusetts.svg|300px|thumb|Pieczęć stanowa Massachusetts]]
Głównym motywem '''pieczęci stanowej [[Massachusetts]]''' jest godło obowiązujące od XVII wieku. Przedstawia Indianina trzymającego łuk i strzały. Gwiazda reprezentuje Wspólnotę Massachusetts. Jako dewizę stanu miejscowy parlament przyjął w [[1775]] roku drugi wers z dwuwiersza angielskiego patrioty [[Algernon Sydney|Algernona Sydneya]] (napisany ok. [[1659]] roku). Miało to być przesłanie do Anglii: ''Mieczem szukamy pokoju, lecz pokój jest tylko w wolności''. Klejnot herbowy - rękę zbrojną trzymającą szablę, dodano w [[1780]] roku.

''Sigillum Reipublicae Massachusettensis'' znaczy po łacinie: ''Pieczęć Republiki Massachusetts''

{{Pieczęcie stanowe}}

[[Kategoria:Pieczęcie stanowe Stanów Zjednoczonych|Massachusetts]]
[[Kategoria:Massachusetts]]


text:
# Verretto
Verretto – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Pawia.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 324 osoby, 162 os./km².

title: Verretto

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Verretto
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Lombardia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Pawia|Pawia]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 018174
 |powierzchnia                    = 2 km²
 |rok                             = 2004
 |liczba ludności                 = 324
 |gęstość zaludnienia             = 162 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0383
 |kod pocztowy                    = 27045
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Lombardia
 |współrzędne                     = 45°3′N 9°8′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.comune.verretto.pv.it/it-it/home
}}
'''Verretto''' – miejscowość i gmina we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Lombardia]], w prowincji [[prowincja Pawia|Pawia]].

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 324 osoby, 162 os./km².

== Bibliografia ==
* Źródło danych: [https://www.istat.it Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Pawia}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Pawia]]

title: Verretto

Państwo: Włochy

Region: Lombardia

Prowincja: Pawia

Powierzchnia: 2 km²

• gęstość: 162 os./km²


text:
# Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904
Podczas igrzysk olimpijskich w St. Louis w dniach 5 – 7 września 1904 r. odbyło się dziewięć konkurencji pływackich, w których udział wzięło 32 zawodników. Były to jedyne igrzyska na których odległości były mierzone w jardach. W programie olimpijskim zadebiutował styl klasyczny.

## Medaliści
| Konkurencja                               | Złoto                                                                                | Srebro                                                                                | Brąz                                                                                |
| 50 jardów stylem dowolnym (szczegóły)     | Zoltán Halmay                                                                                | Scott Leary                                                                                | Charles Daniels                                                                                |
| 100 jardów stylem dowolnym (szczegóły)    | Zoltán Halmay                                                                                | Charles Daniels                                                                                | Scott Leary                                                                                |
| 220 jardów stylem dowolnym (szczegóły)    | Charles Daniels                                                                                | Francis Gailey                                                                                | Emil Rausch                                                                                |
| 440 jardów stylem dowolnym (szczegóły)    | Charles Daniels                                                                                | Francis Gailey                                                                                | Otto Wahle                                                                                |
| 880 jardów stylem dowolnym (szczegóły)    | Emil Rausch                                                                                | Francis Gailey                                                                                | Géza Kiss                                                                                |
| 1 mila stylem dowolnym (szczegóły)        | Emil Rausch                                                                                | Géza Kiss                                                                                | Francis Gailey                                                                                |
| 100 jardów stylem grzbietowym (szczegóły) | Walter Brack                                                                                | Georg Hoffmann                                                                                | Georg Zacharias                                                                                |
| 440 jardów stylem klasycznym (szczegóły)  | Georg Zacharias                                                                                | Walter Brack                                                                                | Henry Jamison Handy                                                                                |
| 4 × 50 jardów stylem dowolnym (szczegóły) | Stany Zjednoczone The New York Athletic Club Joe Ruddy Leo Goodwin Louis Handley Charles Daniels | Stany Zjednoczone Chicago Athletic Association David Hammond Bill Tuttle Hugo Goetz Raymond Thorne | Stany Zjednoczone Missouri Athletic Club Amedee Reyburn Gwynne Evans Marquard Schwarz Bill Orthwein |

## Tabela medalowa
| Miejsce | Państwo              | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
| ------- | -------------------- | ----- | ------ | ---- | ----- |
| 1.      | Cesarstwo Niemieckie | 4     | 2      | 2    | 8     |
| 2.      | Stany Zjednoczone    | 3     | 3      | 4    | 6     |
| 3.      | Węgry                | 2     | 1      | 1    | 4     |
| 4.      | Australia            | 0     | 3      | 1    | 4     |
| 5.      | Cesarstwo Austrii    | 0     | 0      | 1    | 1     |
| Razem   | Razem                | 9     | 9      | 9    | 27    |

wikitext:
{{Dyscyplina infobox
 |nazwa       = Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904
 |grafika     = Swimming pictogram.svg
 |impreza     = [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1904]]
 |miejscowość = [[Saint Louis]]
 |poprzednie  = [[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1900|1900]]
 |następne    = [[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908|1908]]
 |miejsce     = [[Forest Park (park)|Forest Park]]
 |data        = 5 – 7 września 1904
 |konkurencje = 9
 |zawodnicy   = 32 z 5 krajów
}}
Podczas '''[[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1904|igrzysk olimpijskich w St. Louis]]''' w dniach 5 – 7 września 1904 r. odbyło się dziewięć konkurencji pływackich, w których udział wzięło 32 zawodników. Były to jedyne igrzyska na których odległości były mierzone w [[jard]]ach. W programie olimpijskim zadebiutował [[Żabka (styl pływacki)|styl klasyczny]].

== Medaliści ==
{|class="wikitable"
|- style="text-align:center;"
!width="200px"|Konkurencja
|bgcolor="F7F6A8" width="200px"|{{Trofeum|medal olimpijski|złoty}} Złoto
|bgcolor="DCE5E5" width="200px"|{{Trofeum|medal olimpijski|srebrny}} Srebro
|bgcolor="FFDAB9" width="200px"|{{Trofeum|medal olimpijski|brązowy}} Brąz
|-
|50 [[jard]]ów stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 50 jardów stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|HUN|wariant=1867}} [[Zoltán Halmay]]
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Scott Leary]]
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Charles Daniels]]
|-
|100 jardów stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 100 jardów stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|HUN|wariant=1867}} [[Zoltán Halmay]]
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Charles Daniels]]
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Scott Leary]]
|-
|220 jardów stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 220 jardów stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Charles Daniels]]
|{{Flaga|AUS|wariant=1903}} [[Francis Gailey]]
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Emil Rausch]]
|-
|440 jardów stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 440 jardów stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Charles Daniels]]
|{{Flaga|AUS|wariant=1903}} [[Francis Gailey]]
|{{Flaga|Austria|1804}} [[Otto Wahle]]
|-
|880 jardów stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 880 jardów stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Emil Rausch]]
|{{Flaga|AUS|wariant=1903}} [[Francis Gailey]]
|{{Flaga|HUN|wariant=1867}} [[Géza Kiss]]
|-
|1 [[Mila międzynarodowa|mila]] stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 1 mila stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Emil Rausch]]
|{{Flaga|HUN|wariant=1867}} [[Géza Kiss]]
|{{Flaga|AUS|wariant=1903}} [[Francis Gailey]]
|-
|100 jardów stylem grzbietowym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 100 jardów stylem grzbietowym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Walter Brack]]
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Georg Hoffmann (pływak)|Georg Hoffmann]]
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Georg Zacharias]]
|-
|440 jardów stylem klasycznym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 440 jardów stylem klasycznym mężczyzn|szczegóły]])
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Georg Zacharias]]
|{{Flaga|DEU|wariant=1871}} [[Walter Brack]]
|{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Henry Jamison Handy]]
|-
|4 × 50 jardów stylem dowolnym
([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904 – 4 × 50 jardów stylem dowolnym mężczyzn|szczegóły]])
|'''{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Stany Zjednoczone]]'''

''The New York Athletic Club''

[[Joe Ruddy]]

[[Leo Goodwin]]

[[Louis Handley]]

[[Charles Daniels]]
|'''{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Stany Zjednoczone]]
'''
''Chicago Athletic Association''

[[David Hammond]]

[[Bill Tuttle]]

[[Hugo Goetz]]

[[Raymond Thorne]]
|'''{{Flaga|USA|wariant=45}} [[Stany Zjednoczone]]
'''
''Missouri Athletic Club''

[[Amedee Reyburn]]

[[Gwynne Evans]]

[[Marquard Schwarz]]

[[Bill Orthwein]]
|}

== Tabela medalowa ==
{| class=wikitable cellspacing="1" cellpadding="3" style="border:1px solid #AAAAAA;font-size:90%"
|- bgcolor="#EFEFEF"
! width=50 | Miejsce
! width=200 | Państwo
! width=50 | Złoto
! width=50 | Srebro
! width=50 | Brąz
! width=50 | Razem
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 1.
| align="left" |{{Państwo|Cesarstwo Niemieckie}}
| style="background:#F7F6A8;" | 4
| style="background:#DCE5E5;" | 2
| style="background:#FFDAB9;" | 2
| 8
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 2.
| align="left" |{{Państwo|USA|wariant=45}}
| style="background:#F7F6A8;" | 3
| style="background:#DCE5E5;" | 3
| style="background:#FFDAB9;" | 4
| 6
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 3.
| align="left" |{{Państwo|HUN|wariant=1867}}
| style="background:#F7F6A8;" | 2
| style="background:#DCE5E5;" | 1
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 4
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 4.
| align="left" |{{Państwo|Australia|wariant=1903}}
| style="background:#F7F6A8;" | 0
| style="background:#DCE5E5;" | 3
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 4
|- align="center" valign="center" bgcolor="#FFFFFF"
| 5.
| align="left" |{{Państwo|Austria|1804}}
| style="background:#F7F6A8;" | 0
| style="background:#DCE5E5;" | 0
| style="background:#FFDAB9;" | 1
| 1
|-
! colspan="2"| Razem
! 9
! 9
! 9
! 27
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę| url = http://comdat.w.interia.pl/1904STLnr1.pdf| tytuł = ''Wyniki igrzysk olimpijskich''| data dostępu = 2013-08-28| autor = Paweł Wudarski| opublikowany = comdat.w.interia.pl| język = pl| archiwum = https://web.archive.org/web/20110719015440/http://comdat.w.interia.pl/1904STLnr1.pdf| zarchiwizowano = 2011-07-19}}
* {{Cytuj | url = http://www.olympic.org/uk/athletes/results/search_r_uk.asp| tytuł = OLYMPIC MEDAL WINNERS| data dostępu = 2013-08-28 | opublikowany = www.olympic.org | język = en}}
* {{Cytuj | url = http://www.sport.pl/sport/1,65025,6326931,Australia_zyskala_cztery_medale_olimpijskie_po_105.html| tytuł = Australia zyskała cztery medale olimpijskie po 105 latach| data dostępu = 2013-08-28 | opublikowany = www.sport.pl|  język = pl}}
* {{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/editions/3/sports/SWM | tytuł = Swimming at the 1904 Summer Olympics | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-01-16}}

{{Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904}}
{{IO1904 dyscypliny}}
{{IO pływanie}}

[[Kategoria:Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1904]]
[[Kategoria:Pływanie na igrzyskach olimpijskich|1904]]

Miejsce: Forest Park

Data: 5 – 7 września 1904

Liczba zawodników: 32 z 5 krajów


text:
# Rajd Finlandii 1992
Rajd Finlandii 1992 (42. 1000 Lakes Rally) – 42 Rajd Finlandii rozgrywany w Finlandii w dniach 27-30 sierpnia. Była to dziewiąta runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1992. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Laajavuori.

## Wyniki końcowe rajdu[1]
| Msc. | Kierowca           | Pilot           | Samochód                    | Czas    | Strata | Grupa | Punkty |
| ---- | ------------------ | --------------- | --------------------------- | ------- | ------ | ----- | ------ |
| 1.   | Didier Auriol      | Bernard Occelli | Lancia Delta HF Integrale   | 04:32.4 | -      | A8    | 20     |
| 2.   | Juha Kankkunen     | Juha Piironen   | Lancia Delta HF Integrale   | 04:33.3 | +0:40  | A8    | 15     |
| 3.   | Markku Alén        | Ilkka Kivimäki  | Toyota Celica Turbo 4WD     | 04:34.4 | +1:59  | A8    | 12     |
| 4.   | Ari Vatanen        | Bruno Berglund  | Subaru Legacy RS            | 04:35.2 | +2:32  | A8    | 10     |
| 5.   | Miki Biasion       | Tiziano Siviero | Ford Sierra RS Cosworth 4x4 | 04:41.5 | +9:01  | A8    | 8      |
| 6.   | Lasse Lampi        | Pentti Kuukkala | Mitsubishi Galant VR-4      | 04:42.4 | +9:56  | A8    | 6      |
| 7.   | Sebastian Lindholm | Timo Hantunen   | Ford Sierra RS Cosworth 4x4 | 04:43.6 | +11:13 | A8    | 4      |
| 8.   | Colin McRae        | Derek Ringer    | Subaru Legacy RS            | 04:48.3 | +15:45 | A8    | 3      |
| 9.   | Philippe Bugalski  | Denis Giraudet  | Lancia Delta HF Integrale   | 04:49.4 | +16:55 | A8    | 2      |
| 10.  | Jarmo Kytölehto    | Arto Kapanen    | Mitsubishi Galant VR-4      | 04:57.1 | +24:29 | N4    | 1      |

## Klasyfikacja po 9 rundach
Tabele przedstawiają tylko pięć pierwszych miejsc.

### Kierowcy
| Lp. | Kierowca        | Pkt |
| --- | --------------- | --- |
| 1   | Didier Auriol   | 100 |
| 2   | Carlos Sainz    | 92  |
| 3   | Juha Kankkunen  | 77  |
| 4   | Massimo Biasion | 42  |
| 5   | Markku Alén     | 40  |

### Producenci
| Lp. | Producent | Pkt |
| --- | --------- | --- |
| 1   | Lancia    | 137 |
| 2   | Toyota    | 98  |
| 3   | Ford      | 70  |
| 4   | Subaru    | 35  |
| 5   | Nissan    | 33  |

title: Rajd Finlandii 1992

wikitext:
{{Rajd WRC infobox
 |nazwa              = 42. 1000 Lakes Rally
 |runda              = 9
 |rok                = 1992
 |państwo            = FIN
 |baza               = [[Laajavuori]]
 |dzień rozpoczęcia  = 27 sierpnia
 |dzień zakończenia  = 30 sierpnia
 |długość            =
 |długość os         = 524,82
 |liczba os          = 37
 |nawierzchnia       = szuter
 |załóg-start        = 128
 |załóg-meta         = 61
 |zwycięzca          = [[Didier Auriol]]
 |zwycięzca-samochód = [[Lancia Delta]] HF Integrale
 |commons            =
}}
'''Rajd Finlandii 1992''' (''42. 1000 Lakes Rally'') – 42 [[Rajd Finlandii]] rozgrywany w [[Finlandia|Finlandii]] w dniach 27-30 sierpnia. Była to dziewiąta runda [[Rajdowe mistrzostwa świata|Rajdowych Mistrzostw Świata]] w roku [[Rajdowe Mistrzostwa Świata 1992|1992]]. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto [[Laajavuori]].

== Wyniki końcowe rajdu<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ewrc-results.com/final/633-1000-lakes-rally-1992/ | tytuł = 42. 1000 Lakes Rally 1992 | data = | opublikowany = www.ewrc-results.com | język = pl | data dostępu = 2017-11-24}}</ref> ==

{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size: 95%; max-width: 950px;"
|-
! Msc.
! Kierowca
! Pilot
! Samochód
! Czas
! Strata
! Grupa
! Punkty
|-
|1.
|align=left|{{Flaga|FRA}} [[Didier Auriol]]
|align=left|{{Flaga|FRA}} Bernard Occelli
|align=left|[[Lancia Delta]] HF Integrale
|04:32.4
| -
| A8
| 20
|-
|2.
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Juha Kankkunen]]
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Juha Piironen]]
|align=left|[[Lancia Delta]] HF Integrale
|04:33.3
| +0:40
| A8
| 15
|-
|3.
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Markku Alén]]
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Ilkka Kivimäki]]
|align=left|[[Toyota Celica]] Turbo 4WD
|04:34.4
| +1:59
| A8
| 12
|-
|4.
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Ari Vatanen]]
|align=left|{{Flaga|SWE}} Bruno Berglund
|align=left|[[Subaru Legacy]] RS
|04:35.2
| +2:32
| A8
| 10
|-
|5.
|align=left|{{Flaga|ITA}} [[Miki Biasion]]
|align=left|{{Flaga|ITA}} Tiziano Siviero
|align=left|[[Ford Sierra RS Cosworth]] 4x4
|04:41.5
| +9:01
| A8
| 8
|-
|6.
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Lasse Lampi]]
|align=left|{{Flaga|FIN}} Pentti Kuukkala
|align=left|[[Mitsubishi Galant VR-4]]
|04:42.4
| +9:56
| A8
| 6
|-
|7.
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Sebastian Lindholm]]
|align=left|{{Flaga|FIN}} Timo Hantunen
|align=left|[[Ford Sierra RS Cosworth]] 4x4
|04:43.6
| +11:13
| A8
| 4
|-
|8.
|align=left|{{Flaga|GBR}} [[Colin McRae]]
|align=left|{{Flaga|GBR}} [[Derek Ringer]]
|align=left|[[Subaru Legacy]] RS
|04:48.3
| +15:45
| A8
| 3
|-
|9.
|align=left|{{Flaga|FRA}} [[Philippe Bugalski]]
|align=left|{{Flaga|FRA}} Denis Giraudet
|align=left|[[Lancia Delta]] HF Integrale
|04:49.4
| +16:55
| A8
| 2
|-
|10.
|align=left|{{Flaga|FIN}} [[Jarmo Kytölehto]]
|align=left|{{Flaga|FIN}} Arto Kapanen
|align=left|[[Mitsubishi Galant VR-4]]
|04:57.1
| +24:29
| N4
| 1
|-
|}

== Klasyfikacja po 9 rundach ==

Tabele przedstawiają tylko pięć pierwszych miejsc.

=== Kierowcy ===

{| class="wikitable" style="text-align:center; font-size: 85%;"
! Lp.
! Kierowca
! Pkt
|-
| 1
|align=left| {{Flaga|FRA}} [[Didier Auriol]]
| 100
|-
| 2
|align=left| {{Flaga|ESP}} [[Carlos Sainz]]
| 92
|-
| 3
|align=left| {{Flaga|FIN}} [[Juha Kankkunen]]
| 77
|-
| 4
|align=left| {{Flaga|ITA}} [[Massimo Biasion]]
| 42
|-
| 5
|align=left| {{Flaga|FIN}} [[Markku Alén]]
| 40
|}

=== Producenci ===

{| class="wikitable" style="text-align:center; font-size: 85%;"
! Lp.
! Producent
! Pkt
|-
| 1
|align=left| {{Flaga|ITA}} [[Lancia]]
| 137
|-
| 2
|align=left| {{Flaga|JPN}} [[Toyota]]
| 98
|-
| 3
|align=left| {{Flaga|GBR}} [[Ford]]
| 70
|-
| 4
|align=left| {{Flaga|JPN}} [[Subaru]]
| 35
|-
| 5
|align=left| {{Flaga|JPN}} [[Nissan]]
| 33
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rajdowe Mistrzostwa Świata 1992}}
{{Rajd Finlandii}}

[[Kategoria:Rajdowe Mistrzostwa Świata 1992|Finlandia]]
[[Kategoria:Rajd Finlandii|1992]]
[[Kategoria:1992 w Finlandii]]

title: 42. 1000 Lakes Rally

Państwo: Finlandia

Baza: Laajavuori

Od: 27 sierpnia 1992

Do: 30 sierpnia 1992

Nawierzchnia: szuter

Zwycięzca: Didier Auriol · (Lancia Delta HF Integrale)


text:
# Casasola
Casasola – gmina w Hiszpanii, w prowincji Ávila, w Kastylii i León, o powierzchni 18,36 km². W 2011 roku gmina liczyła 88 mieszkańców.

title: Casasola

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Casasola
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Casasola
 |państwo                      = ESP
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia i León]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Ávila (prowincja)|Ávila]]
 |powierzchnia                 = 18,36{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 88{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 4,79
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia i León
 |współrzędne                  = 40°40′5″N 4°49′38″W
 |commons                      = Category:Casasola, Ávila
 |www                          = http://www.casasola.es/
}}
'''Casasola''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Ávila (prowincja)|Ávila]], w [[Kastylia i León|Kastylii i León]], o powierzchni 18,36 km²{{r|ssweb}}. W 2011 roku gmina liczyła 88 mieszkańców{{r|ssweb}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/1875 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es }}</ref>
}}

{{Prowincja Ávila}}

{{DEFAULTSORT:Casasola}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Ávila]]

title: Casasola

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia i León

Prowincja: Ávila

Zarządzający: Vanesa Hernando Caballero↗


text:
# Zsolt Petry
Zsolt Petry (ur. 23 września 1966 roku w Budapeszcie) – węgierski piłkarz grający w trakcie swojej kariery na pozycji bramkarza. Od 2008 trener bramkarzy w reprezentacji Węgier, a od 2009 w TSG 1899 Hoffenheim.

## Kariera klubowa
Petry jest wychowankiem MTK Hungária. W klubie tym grał w latach 1985–1987, po czym przeszedł do Videotonu. W sezonie 1990/1991 grał w Honvédzie Budapeszt, po czym wyjechał do Belgii, by grać w KAA Gent. W gandawskim klubie grał cztery lata, po czym został zawodnikiem tureckiego Gençlerbirliği SK. W klubie tym grał jednak tylko rok, wracając następnie do Belgii, by tym razem grać w Royalu Charleroi. Swoją dobrą grą w tym klubie spowodował, iż zainteresował się nim Feyenoord. Jednakże w klubie tym nie zagrał ani jednego meczu, podobnie jak w dwóch następnych klubach: Eintrachcie Frankfurt i MTK. W 2000 roku przeszedł do fińskiego KTP Kotka. Następnie występował w Dunaferr SE. Pod koniec swojej kariery trafił do słabszych niemieckich klubów: SC Paderborn 07 oraz SV Babelsberg 03. Karierę zakończył w 2005 roku.

## Kariera reprezentacyjna
W 1984 roku był w składzie reprezentacji Węgier U-19, gdy wygrywała ona Mistrzostwa Europy. W reprezentacji seniorów zadebiutował w 1988 roku. Grał w niej w 38 meczach, do 1996 roku.

## Kariera trenerska
W 2004 roku Petry został grającym trenerem bramkarzy w SC Paderborn 07. Po zakończeniu kariery nadal trenował bramkarzy w tym klubie. 15 maja 2008 został trenerem bramkarzy w reprezentacji Węgier, której selekcjonerem był ówcześnie Erwin Koeman. W 2009 roku zaprzestał trenowania bramkarzy w Paderborn; od tamtego czasu jest trenerem bramkarzy w TSG 1899 Hoffenheim.

## Nagrody i sukcesy
- 1984 Mistrzostwa Europy U-19
- 1986/1987 Nemzeti Bajnokság I.
- 1990 Węgierski Piłkarz Roku
- 1990/1991 Nemzeti Bajnokság I.

title: Zsolt Petry

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Zsolt Petry
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Hertha BSC vs. West Ham United 20190731 (013).jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[23 września]] [[1966]]
 |miejsce urodzenia       = [[Budapeszt]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 186 cm
 |pozycja                 = [[bramkarz]]
 |klub                    = [[TSG 1899 Hoffenheim]] (trener bramkarzy)
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1985–1987 ! [[MTK Hungária Budapeszt]]             !   5 ! 0
! 1987–1990 ! [[FC Fehérvár|Videoton FC]]            !  72 ! 0
! 1990–1991 ! [[Budapest Honvéd FC]]                 !  30 ! 0
! 1991–1995 ! [[KAA Gent]]                           ! 118 ! 0
! 1995–1996 ! [[Gençlerbirliği SK]]                  !  30 ! 0
! 1996–1997 ! [[Sporting Charleroi|Royal Charleroi]] !  31 ! 0
! 1997–1998 ! [[Feyenoord]]                          !   0 ! 0
! 1998–1999 ! [[Eintracht Frankfurt]]                !   0 ! 0
! 1999–2000 ! [[MTK Hungária Budapeszt]]             !   0 ! 0
! 2000      ! [[KTP Kotka]]                          !  13 ! 0
! 2001      ! [[Dunaújváros FC|Dunaferr SE]]         !   7 ! 0
! 2001      ! [[SC Paderborn 07]]                    !   4 ! 0
! 2002–2004 ! [[SV Babelsberg 03]]                   !   7 ! 0
! 2004–2005 ! [[SC Paderborn 07]]                    !   0 ! 0
 |data seniorzy           = 2.09.2009
 |kariera reprezentacyjna = ! 1988–1996 ! {{reprezentacja|HUN|pn}} ! 38 ! 0
 |data reprezentacja      = 2.09.2009
 |kariera trenerska       =
! 2004–2009 ! [[SC Paderborn 07]] (trener bramkarzy)
! 2008–     ! [[Reprezentacja Węgier w piłce nożnej mężczyzn|Węgry]] (trener bramkarzy)
! 2009–     ! [[TSG 1899 Hoffenheim]] (trener bramkarzy)
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Zsolt Petry''' (ur. [[23 września]] [[1966]] roku w [[Budapeszt|Budapeszcie]]) – [[Węgry|węgierski]] piłkarz grający w trakcie swojej kariery na pozycji [[bramkarz]]a. Od [[2008]] trener bramkarzy w [[Reprezentacja Węgier w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Węgier]], a od [[2009]] w [[TSG 1899 Hoffenheim]].

== Kariera klubowa ==
Petry jest wychowankiem [[MTK Hungária Budapeszt|MTK Hungária]]. W klubie tym grał w latach [[1985]]–[[1987]], po czym przeszedł do [[FC Fehérvár|Videotonu]]. W sezonie [[Nemzeti Bajnokság I. (1990/1991)|1990/1991]] grał w [[Budapest Honvéd FC|Honvédzie Budapeszt]], po czym wyjechał do [[Belgia|Belgii]], by grać w [[KAA Gent]]. W [[Gandawa|gandawskim]] klubie grał cztery lata, po czym został zawodnikiem [[Turcja|tureckiego]] [[Gençlerbirliği SK]]. W klubie tym grał jednak tylko rok, wracając następnie do Belgii, by tym razem grać w [[Sporting Charleroi|Royalu Charleroi]]. Swoją dobrą grą w tym klubie spowodował, iż zainteresował się nim [[Feyenoord]]. Jednakże w klubie tym nie zagrał ani jednego meczu, podobnie jak w dwóch następnych klubach: [[Eintracht Frankfurt|Eintrachcie Frankfurt]] i MTK. W [[2000]] roku przeszedł do [[Finlandia|fińskiego]] [[KTP Kotka]]. Następnie występował w [[Dunaújváros FC|Dunaferr SE]]. Pod koniec swojej kariery trafił do słabszych niemieckich klubów: [[SC Paderborn 07]] oraz [[SV Babelsberg 03]]. Karierę zakończył w [[2005]] roku.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Mistrzostwa Europy U-19 w piłce nożnej 1984|1984]] roku był w składzie [[Reprezentacja Węgier U-19 w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Węgier U-19]], gdy wygrywała ona [[Mistrzostwa Europy U-19 w piłce nożnej mężczyzn|Mistrzostwa Europy]]. W [[Reprezentacja Węgier w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji seniorów]] zadebiutował w [[1988]] roku. Grał w niej w 38 meczach, do [[1996]] roku.

== Kariera trenerska ==
W [[2004]] roku Petry został grającym trenerem bramkarzy w SC Paderborn 07. Po zakończeniu kariery nadal trenował bramkarzy w tym klubie. [[15 maja]] [[2008]] został trenerem bramkarzy w reprezentacji Węgier, której selekcjonerem był ówcześnie [[Erwin Koeman]]. W [[2009]] roku zaprzestał trenowania bramkarzy w Paderborn; od tamtego czasu jest trenerem bramkarzy w [[TSG 1899 Hoffenheim]].

== Nagrody i sukcesy ==
* [[Mistrzostwa Europy U-19 w piłce nożnej 1984|1984]] [[Mistrzostwa Europy U-19 w piłce nożnej|Mistrzostwa Europy U-19]]
* [[Nemzeti Bajnokság I. (1986/1987)|1986/1987]] [[Nemzeti Bajnokság I.]]
* [[1990]] [[Węgierski Piłkarz Roku]]
* [[Nemzeti Bajnokság I. (1990/1991)|1990/1991]] [[Nemzeti Bajnokság I.]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=16540 Kariera piłkarza w serwisie National Football Teams]

{{Piłkarze roku na Węgrzech}}

{{SORTUJ:Petry, Zsolt}}
[[Kategoria:Reprezentanci Węgier w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze MTK Budapest FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Fehérváru FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Budapest Honvéd FC]]
[[Kategoria:Piłkarze KAA Gent]]
[[Kategoria:Piłkarze Gençlerbirliği SK]]
[[Kategoria:Piłkarze Royalu Charleroi]]
[[Kategoria:Piłkarze Feyenoordu]]
[[Kategoria:Piłkarze Eintrachtu Frankfurt]]
[[Kategoria:Piłkarze Kotkan Työväen Palloilijat]]
[[Kategoria:Piłkarze Dunaújváros FC]]
[[Kategoria:Piłkarze SV Babelsberg 03]]
[[Kategoria:Piłkarze SC Paderborn 07]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1966]]

title: · Zsolt Petry

Data i miejsce urodzenia: 23 września 1966 · Budapeszt

Pozycja: bramkarz

Klub: TSG 1899 Hoffenheim (trener bramkarzy)

title: Kariera seniorska

MTK Hungária Budapeszt · 5 · (0)

Videoton FC · 72 · (0)

Budapest Honvéd FC · 30 · (0)

KAA Gent · 118 · (0)

Gençlerbirliği SK · 30 · (0)

Royal Charleroi · 31 · (0)

Feyenoord · 0 · (0)

Eintracht Frankfurt · 0 · (0)

MTK Hungária Budapeszt · 0 · (0)

KTP Kotka · 13 · (0)

Dunaferr SE · 7 · (0)
SC Paderborn 07 · 4 · (0)

SV Babelsberg 03 · 7 · (0)

SC Paderborn 07 · 0 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Węgry · 38 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

SC Paderborn 07 (trener bramkarzy)

Węgry (trener bramkarzy)

TSG 1899 Hoffenheim (trener bramkarzy)


text:
# Ludwik Filip I
Ludwik Filip I (ur. 6 października 1773 w Paryżu, zm. 26 sierpnia 1850 w pałacu Claremont House w hrabstwie Surrey) – król Francuzów (Roi des Français), ostatni monarcha Francji z rodu Burbonów (linia orleańska). Panował w latach 1830–1848.

## Panowanie
Po wybuchu rewolucji lipcowej we Francji w 1830 oraz abdykacji i ucieczce do Wielkiej Brytanii króla Karola X lud Paryża, jak 41 lat wcześniej, chciał powrotu rządów republikańskich. Jednak przywódca rewolucji, generał La Fayette – popierający liberalne kręgi burżuazji – opowiedział się za kontynuacją monarchii konstytucyjnej. 9 sierpnia 1830 r. Ludwik Filip został proklamowany królem Francuzów. Francja otrzymała więc nowego króla-obywatela – Ludwika Filipa I z linii orleańskiej – bocznej linii Burbonów. W okresie rewolucji 1789 Ludwik Filip był członkiem klubu jakobinów, potem służył w armii rewolucyjnej, w czasie wojny z Austrią przeszedł na stronę Austriaków, a następnie w 1793 wyemigrował do Anglii. Po restauracji Burbonów w 1814 razem z siostrą Madame Adelajdą wrócił do Francji.
By ułagodzić republikanów La Fayette przeprowadził zmianę Karty Konstytucyjnej: przywrócono trójkolorowy sztandar narodowy, rozszerzone zostały uprawnienia parlamentu, przywrócono Gwardię Narodową, wolność prasy i religii.
Hasła rewolucji lipcowej stały się inspiracją do sierpniowego powstania Belgów przeciwko królowi holenderskiemu, grudniowej rewolucji społecznej w Szwajcarii oraz we Włoszech i kilku państwach niemieckich, a także powstania listopadowego w Królestwie Polskim. Francuscy liberałowie czynnie wsparli oderwanie się Belgii od Holandii, sprzyjali też powstaniu listopadowemu w Polsce, lecz oficjalny rząd Ludwika Filipa niechętnie odnosił się do licznych polskich emigrantów popowstaniowych, obawiając się, że zasilą oni spiski i organizacje republikańskie we Francji.
Pierwszą w czasach monarchii lipcowej poważną próbą obalenia rządów Ludwika Filipa I i powrotu do ustroju republikańskiego było powstanie republikanów w ciągle zrewoltowanym Paryżu w 1832 r. Jego bezpośrednią przyczyną była działalność agitacyjna tajnych ugrupowań lewicowych w połączeniu z rosnącym niezadowoleniem społecznym.
Z czasem Ludwik Filip rozpoczął ograniczanie wolności konstytucyjnych. Już w 1834 z powrotem wprowadzono cenzurę publikacji, a policja przystąpiła do likwidacji różnych republikańskich stowarzyszeń. Na tym tle wybuchło w kwietniu 1834 powstanie w Lyonie i zamieszki w kilku miastach, również w Paryżu. Wszystkie zostały krwawo stłumione przez wojsko i policję. Spowodowało to znaczne osłabienie politycznej opozycji republikańskiej.

### Polityka zagraniczna
W swej polityce zagranicznej król Ludwik Filip oscylował pomiędzy porozumieniami z Wielką Brytanią, Austrią i Rosją. W ramach Świętego Przymierza pomógł zdusić rewolucję republikańską w Szwajcarii, nie interweniował przeciwko wchłonięciu Rzeczypospolitej Krakowskiej i północnych Włoch przez Austrię. W latach 1839–1843 Francuzi stłumili rebelię niepodległościową w Algierii i nasilili kolonizację tego kraju, jako głównego ogniwa francuskiego imperium kolonialnego.
Przez ostatnie dwudziestolecie pierwszej połowy XIX wieku Francja nie prowadziła żadnych poważniejszych wojen. Dzięki temu, również dzięki wielkiemu technicznemu postępowi i wynalazkom, nastąpił szybki rozwój gospodarczy kraju. Likwidacja stosunków feudalnych na wsi, powiększenie areałów rolnych i zastosowanie pierwszych maszyn rolniczych oraz nawozów sztucznych, spowodowały znaczny wzrost produkcji rolnej. Rozwinęły się szczególnie hodowla i uprawy winorośli, kukurydzy, buraków cukrowych i roślin oleistych.
Rok 1830 zapoczątkował też rewolucję przemysłową na wzór angielskiej z ostatnich dziesięcioleci XVIII wieku. Powstały zagłębia węglowe i hutnictwa w Lotaryngii i środkowej Francji, rozrosły się i zmechanizowały manufaktury bawełniane i jedwabnicze w Lyonie, wielki rozwój chemii umożliwił budowę fabryk gumy, mydła, barwników. Na rzekach i kanałach pojawiły się statki parowe, które zwielokrotniły możliwości transportu materiałów na duże odległości. W 1831 uruchomiona została pierwsza linia kolejowa na trasie Paryż – Saint Germain, zaś do 1848 sieć kolejowa w państwie liczyła już 2 tys. kilometrów. Francja miała wtedy 35,5 mln ludności, a Paryż, liczący 1,2 mln mieszkańców, był po Londynie, drugim co do wielkości miastem w Europie.

### Kryzys gospodarczy, rewolucja lutowa i abdykacja króla
Po 1846 r. Francję ogarnął wszechstronny kryzys gospodarczy. Po kilku latach złych urodzajów w rolnictwie, spowodowanych anomaliami pogody, nastąpiło załamanie się rynku rolnego, stagnacja w handlu, bankructwo wielu przedsiębiorstw, upadek banków, masowe bezrobocie. Wszystko to zdynamizowało opozycję socjalistyczną i republikańską. Represje rządowe przeciwko niej, zakazy zgromadzeń i pochodów, zadziałały prowokująco.

#### Rewolucja lutowa
22 lutego 1848 w Paryżu powstały barykady uliczne, doszło do starć pomiędzy gwardzistami i wojskiem, wreszcie król zdymisjonował znienawidzony rząd François Guizota. Ale gdy uradowana ludność wyległa na ulice, żołnierze przekonani, że zostali zaatakowani, zaczęli strzelać do demonstrującego tłumu, zabijając 40 osób. W nocy zwłoki zabitych obnoszono na drzwiach po wszystkich dzielnicach Paryża. Na drugi dzień miasto pokryło 1500 barykad, do buntu dołączyła prasa, część wojska, a król Ludwik Filip, zagrożony w swym pałacu, abdykował i uciekł z Paryża do Anglii, gdzie 26 sierpnia 1850 zmarł.

## Rodzina

### Wywód przodków
| 4. Ludwik Filip I Orleański           |  |                              |  |  |                   |
|                                       |  | 2. Ludwik Filip II Orleański |  |  |                   |
| 5. Ludwika Henrietta de Bourbon-Conti |  |                              |  |  |                   |
|                                       |  |                              |  |  | 1. Ludwik Filip I |
| 6. Ludwik de Bourbon                  |  |                              |  |  |                   |
|                                       |  | 3. Ludwika Maria de Bourbon  |  |  |                   |
| 7. Maria Teresa d’Este                |  |                              |  |  |                   |
|                                       |  |                              |  |  |                   |

### Potomstwo
25 listopada 1809, w Palermo – na Sycylii, Ludwik Filip I ożenił się z Marią Amelią, późniejszą księżniczką Obojga Sycylii. Mieli razem 10 dzieci:
- Ferdinand-Philippe Louis Charles Henri Joseph, książę Orleanu (1810–1842)

∞ Helena, księżniczka Meklemburgii-Schwerinu
- Louise-Marie Thérèse Charlotte Isabelle (1812–1850)

∞ Leopold I Koburg, król Belgów
- Marie Christine Caroline Adélaïde Françoise Léopoldine (1813–1839)

∞ Aleksander Fryderyk, książę Wirtembergii
- Louis-Charles Philippe Raphael, książę Nemours (1814–1896)

∞ Wiktoria, księżniczka Saksonii-Coburga
- Françoise (28 marca 1816–20 maja 1818)
- Marie Clémentine Léopoldine Caroline Clotilde (1817–1907)

∞ August, książę Saksonii-Coburga-Gothy
- François Ferdinand Philippe Louis Marie, książę Joinville (1818–1900)

∞ Franciszka Bragança, księżniczka Brazylii
- Charles, książę Penthièvre (1820–1828)
- Henri Eugène Philippe Louis, książę Aumale (1822–1897)

∞ Maria Karolina, księżniczka Obojga Sycylii
- Antoine Marie Philippe Louis, książę Montpensier (1824–1890)

∞ Ludwika Ferdynanda, infantka Hiszpanii

title: Ludwik Filip I

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Ludwik Filip I
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Władcy Francji|Król Francuzów]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = 9 sierpnia 1830
 |1. do             = 24 lutego 1848
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Karol X]] (de facto)
[[Henri d’Artois|Henryk V]] (de iure)
 |1. następca       = [[II Republika Francuska|II Republika]]
 |dynastia          = [[Burbonowie|Burbonowie orleańscy]]
 |data urodzenia    = [[6 października]] [[1773]]
 |miejsce urodzenia = [[Paryż]]
 |data śmierci      = [[26 sierpnia]] [[1850]]
 |miejsce śmierci   = [[Claremont House]], [[Surrey]] ([[Wielka Brytania]])
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Ludwik Filip II Orleański]]
 |matka             = [[Ludwika Maria Adelajda de Bourbon|Maria Adelajda de Bourbon]]
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = [[Maria Amelia Burbon-Sycylijska|Maria Amelia Sycylijska]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Ferdynand Filip Orleański]]
[[Ludwika Maria Orleańska]]
[[Maria Orleańska|Maria Krystyna Orleańska]]
[[Ludwik Karol Orleański (książę Nemours)|Ludwik Karol Orleański]]
Franciszka
[[Klementyna Orleańska|Maria Klementyna Orleańska]]
[[Franciszek Orleański (książę Joinville)|Franciszek Ferdynand Orleański]]
Karol
Henryk
[[Antoni Orleański (książę Montpensier)|Antoni Orleański]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       = {{order|ODŚ}} {{order|LH|KW}} {{order|OP}} {{order|OZR|H}} {{order|OWW|KW}}
 |commons           = Category:Louis-Philippe of France
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        = Ludwik Filip I
}}
[[Plik:Caricature Charles Philipon pear.jpg|thumb|266px|Ludwik Filip zamieniający się w gruszkę, karykatura [[Honoré Daumier|Honorégo Daumiera]] z 1831 roku]]

'''Ludwik Filip I''' (ur. [[6 października]] [[1773]] w [[Paryż]]u, zm. [[26 sierpnia]] [[1850]] w pałacu [[Claremont House]] w hrabstwie [[Surrey]]) – król Francuzów (''Roi des Français''), ostatni monarcha [[Francja|Francji]] z rodu [[Burbonowie|Burbonów]] (linia orleańska). Panował w latach 1830–1848.

== Panowanie ==
Po wybuchu [[Rewolucja lipcowa we Francji|rewolucji lipcowej]] we Francji w 1830 oraz abdykacji i ucieczce do [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] króla [[Karol X|Karola X]] lud Paryża, jak 41 lat wcześniej, chciał powrotu rządów republikańskich. Jednak przywódca rewolucji, generał [[Marie Joseph de La Fayette|La Fayette]] – popierający liberalne kręgi [[burżuazja|burżuazji]] – opowiedział się za kontynuacją [[Monarchia konstytucyjna|monarchii konstytucyjnej]]. 9 sierpnia 1830 r. Ludwik Filip został proklamowany królem Francuzów<ref name="EB">{{Encyklopedia Britannica |id = biography/Louis-Philippe |tytuł = Louis-Philippe |data dostępu = 2020-08-07}}</ref>. Francja otrzymała więc nowego króla-obywatela – Ludwika Filipa I z linii orleańskiej – bocznej linii [[Burbonowie|Burbonów]]. W okresie rewolucji 1789 Ludwik Filip był członkiem klubu [[jakobini|jakobinów]], potem służył w armii rewolucyjnej, w czasie wojny z Austrią przeszedł na stronę Austriaków, a następnie w 1793 wyemigrował do Anglii. Po restauracji Burbonów w 1814 razem z siostrą [[Adelajda Orleańska (1777–1847)|Madame Adelajdą]] wrócił do Francji.

By ułagodzić republikanów La Fayette przeprowadził zmianę Karty Konstytucyjnej: przywrócono trójkolorowy sztandar narodowy, rozszerzone zostały uprawnienia parlamentu, przywrócono [[Gwardia Narodowa (Francja)|Gwardię Narodową]], [[wolność prasy]] i [[wolność religijna|religii]].

Hasła rewolucji lipcowej stały się inspiracją do sierpniowego powstania Belgów przeciwko królowi holenderskiemu, grudniowej rewolucji społecznej w Szwajcarii oraz we Włoszech i kilku państwach niemieckich, a także [[Powstanie listopadowe|powstania listopadowego]] w [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwie Polskim]]. Francuscy liberałowie czynnie wsparli oderwanie się Belgii od Holandii, sprzyjali też powstaniu listopadowemu w Polsce, lecz oficjalny rząd Ludwika Filipa niechętnie odnosił się do licznych polskich emigrantów popowstaniowych, obawiając się, że zasilą oni spiski i organizacje republikańskie we Francji.

Pierwszą w czasach [[Monarchia lipcowa|monarchii lipcowej]] poważną próbą obalenia rządów Ludwika Filipa I i powrotu do ustroju republikańskiego było [[Powstanie republikanów w Paryżu w 1832|powstanie republikanów]] w ciągle zrewoltowanym Paryżu w 1832 r. Jego bezpośrednią przyczyną była działalność agitacyjna tajnych ugrupowań lewicowych w połączeniu z rosnącym niezadowoleniem społecznym.

Z czasem Ludwik Filip rozpoczął ograniczanie wolności konstytucyjnych. Już w 1834 z powrotem wprowadzono cenzurę publikacji, a policja przystąpiła do likwidacji różnych republikańskich stowarzyszeń. Na tym tle wybuchło w kwietniu 1834 powstanie w [[Lyon]]ie i zamieszki w kilku miastach, również w Paryżu. Wszystkie zostały krwawo stłumione przez wojsko i policję. Spowodowało to znaczne osłabienie politycznej opozycji republikańskiej.

=== Polityka zagraniczna ===
W swej polityce zagranicznej król Ludwik Filip oscylował pomiędzy porozumieniami z Wielką Brytanią, Austrią i Rosją. W ramach [[Święte Przymierze|Świętego Przymierza]] pomógł zdusić rewolucję republikańską w Szwajcarii, nie interweniował przeciwko wchłonięciu [[Wolne Miasto Kraków|Rzeczypospolitej Krakowskiej]] i północnych Włoch przez Austrię. W latach 1839–1843 Francuzi stłumili rebelię niepodległościową w Algierii i nasilili kolonizację tego kraju, jako głównego ogniwa francuskiego imperium kolonialnego.

Przez ostatnie dwudziestolecie pierwszej połowy XIX wieku Francja nie prowadziła żadnych poważniejszych wojen. Dzięki temu, również dzięki wielkiemu technicznemu postępowi i wynalazkom, nastąpił szybki rozwój gospodarczy kraju. Likwidacja stosunków feudalnych na wsi, powiększenie areałów rolnych i zastosowanie pierwszych maszyn rolniczych oraz nawozów sztucznych, spowodowały znaczny wzrost produkcji rolnej. Rozwinęły się szczególnie hodowla i uprawy winorośli, kukurydzy, buraków cukrowych i roślin oleistych.

Rok 1830 zapoczątkował też rewolucję przemysłową na wzór angielskiej z ostatnich dziesięcioleci XVIII wieku. Powstały zagłębia węglowe i hutnictwa w [[Lotaryngia|Lotaryngii]] i środkowej Francji, rozrosły się i zmechanizowały manufaktury bawełniane i jedwabnicze w Lyonie, wielki rozwój chemii umożliwił budowę fabryk gumy, mydła, barwników. Na rzekach i kanałach pojawiły się statki parowe, które zwielokrotniły możliwości transportu materiałów na duże odległości. W 1831 uruchomiona została pierwsza linia kolejowa na trasie Paryż – Saint Germain, zaś do 1848 sieć kolejowa w państwie liczyła już 2 tys. kilometrów. Francja miała wtedy 35,5 mln ludności, a Paryż, liczący 1,2 mln mieszkańców, był po Londynie, drugim co do wielkości miastem w Europie.

=== Kryzys gospodarczy, rewolucja lutowa i abdykacja króla ===
Po 1846 r. [[Francja|Francję]] ogarnął wszechstronny kryzys gospodarczy. Po kilku latach złych urodzajów w rolnictwie, spowodowanych anomaliami pogody, nastąpiło załamanie się rynku rolnego, stagnacja w handlu, bankructwo wielu przedsiębiorstw, upadek banków, masowe [[bezrobocie]]. Wszystko to zdynamizowało opozycję socjalistyczną i republikańską. Represje rządowe przeciwko niej, zakazy zgromadzeń i pochodów, zadziałały prowokująco.

==== [[Rewolucja lutowa (1848)|Rewolucja lutowa]] ====
22 lutego 1848 w Paryżu powstały barykady uliczne, doszło do starć pomiędzy gwardzistami i wojskiem, wreszcie król zdymisjonował znienawidzony rząd [[François Guizot]]a. Ale gdy uradowana ludność wyległa na ulice, żołnierze przekonani, że zostali zaatakowani, zaczęli strzelać do demonstrującego tłumu, zabijając 40 osób. W nocy zwłoki zabitych obnoszono na drzwiach po wszystkich dzielnicach Paryża. Na drugi dzień miasto pokryło 1500 barykad, do buntu dołączyła prasa, część wojska, a król Ludwik Filip, zagrożony w swym pałacu, abdykował i uciekł z [[Paryż]]a do [[Anglia|Anglii]], gdzie 26 sierpnia 1850 zmarł.

== Rodzina ==
=== Wywód przodków ===
{{tree|ojciec_ojca=[[Ludwik Filip I Orleański]]|matka_ojca=[[Ludwika Henrietta de Bourbon-Conti]]|ojciec_matki=[[Ludwik Jan Maria de Bourbon|Ludwik de Bourbon]]|matka_matki=[[Maria Teresa d’Este]]|ojciec=[[Ludwik Filip II Orleański]]|matka=[[Ludwika Maria Adelajda de Bourbon|Ludwika Maria de Bourbon]]|osoba='''Ludwik Filip I''' |}}

=== Potomstwo ===
25 listopada 1809, w [[Palermo]] – na [[Sycylia|Sycylii]], Ludwik Filip I ożenił się z [[Maria Amelia Burbon-Sycylijska|Marią Amelią]], późniejszą księżniczką [[Królestwo Obojga Sycylii|Obojga Sycylii]]. Mieli razem 10 dzieci:
* [[Ferdynand Filip Orleański|Ferdinand-Philippe Louis Charles Henri Joseph]], książę [[Orlean]]u (1810–1842)
: ∞ [[Helena z Meklemburgii-Schwerinu|Helena]], księżniczka [[Wielkie Księstwo Meklemburgii-Schwerin|Meklemburgii-Schwerinu]]
* [[Ludwika Maria Orleańska|Louise-Marie Thérèse Charlotte Isabelle]] (1812–1850)
: ∞ [[Leopold I Koburg]], król [[Belgia|Belgów]]
* [[Maria Orleańska|Marie Christine Caroline Adélaïde Françoise Léopoldine]] (1813–1839)
: ∞ [[Aleksander Fryderyk Wirtemberski (1804–1881)|Aleksander Fryderyk]], książę [[Wirtembergia|Wirtembergii]]
* [[Ludwik Karol Orleański (książę Nemours)|Louis-Charles Philippe Raphael]], książę [[Nemours]] (1814–1896)
: ∞ [[Wiktoria z Saksonii-Coburga-Kohary|Wiktoria]], księżniczka [[Saksonia|Saksonii-Coburga]]
* Françoise (28 marca 1816–20 maja 1818)
* [[Klementyna Orleańska|Marie Clémentine Léopoldine Caroline Clotilde]] (1817–1907)
: ∞ [[August Koburg-Koháry|August]], książę Saksonii-Coburga-Gothy
* [[Franciszek Orleański (książę Joinville)|François Ferdinand Philippe Louis Marie]], książę [[Joinville (Francja)|Joinville]] (1818–1900)
: ∞ [[Franciszka Bragança]], księżniczka [[Brazylia|Brazylii]]
* Charles, książę Penthièvre (1820–1828)
* Henri Eugène Philippe Louis, książę [[Aumale]] (1822–1897)
: ∞ Maria Karolina, księżniczka [[Królestwo Obojga Sycylii|Obojga Sycylii]]
* [[Antoni Orleański (książę Montpensier)|Antoine Marie Philippe Louis]], książę [[Montpensier]] (1824–1890)
: ∞ [[Ludwika Ferdynanda Hiszpańska|Ludwika Ferdynanda]], infantka [[Hiszpania|Hiszpanii]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?query=author:Ludwik_Filip_I&filters=creator:%22Ludwik_Filip_I_(kr%C3%B3l_Francji_;_1773--1850)%22,public:1,hasTextContent:0&advanced=1 Polskie wydanie pamiętników Ludwika Filipa I] w bibliotece [[Polona]]

{{Władcy Orleanu}}
{{Współksiążęta francuscy Andory}}
{{Królowie Francji}}
{{Historia Francji}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Burbonowie orleańscy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Podwiązki]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ducha]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Wilhelma]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa]]
[[Kategoria:Pretendenci do tronu Francji]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1773]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Władcy Francji]]
[[Kategoria:Władcy Orleanu]]
[[Kategoria:Zmarli w 1850]]
[[Kategoria:Władcy, którzy abdykowali]]
[[Kategoria:Nazwiska zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu]]

title: Ludwik Filip I

Okres: od 9 sierpnia 1830 · do 24 lutego 1848

Poprzednik: Karol X (de facto) · Henryk V (de iure)

Następca: II Republika

Dynastia: Burbonowie orleańscy

Data i miejsce urodzenia: 6 października 1773 · Paryż

Data i miejsce śmierci: 26 sierpnia 1850 · Claremont House, Surrey (Wielka Brytania)

Ojciec: Ludwik Filip II Orleański

Matka: Maria Adelajda de Bourbon

Żona: Maria Amelia Sycylijska

Dzieci: Ferdynand Filip Orleański · Ludwika Maria Orleańska · Maria Krystyna Orleańska · Ludwik Karol Orleański · Franciszka · Maria Klementyna Orleańska · Franciszek Ferdynand Orleański · Karol · Henryk · Antoni Orleański


text:
# Kazimierz Wichniarz
Kazimierz Wichniarz (ur. 18 stycznia 1915 w Poznaniu, zm. 26 czerwca 1995 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.

## Życiorys
Pochodził z poznańskiego Górczyna. W latach 1931–1934 uczył się w studium aktorskim przy poznańskim Teatrze Polskim i występował na scenie tego teatru. W 1934 roku zdał aktorski egzamin eksternistyczny i został przyjęty do Związku Artystów Scen Polskich. Do II wojny światowej grał w Łucku i Łodzi. W 1939 roku wziął udział w kampanii wrześniowej i został wzięty do niewoli, z której zbiegł i do końca okupacji mieszkał w Mielcu. W latach 1944–1946 był aktorem Teatru Wojska Polskiego (zaangażował się w Lublinie), następnie występował w Katowicach, Bydgoszczy, Toruniu oraz ponownie w Poznaniu i Łodzi. Ostatecznie zamieszkał w Warszawie. Od 1957 roku do przejścia na emeryturę z końcem 1988 roku był aktorem Teatru Narodowego w Warszawie.
Był żonaty z Mieczysławą; nie mieli dzieci. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje rz. 2 m. 38).

## Filmografia (wybór)

### Aktor
- 1946: Zakazane piosenki – gestapowiec dokonujący rewizji
- 1952: Pierwsze dni – Baka, członek bandy
- 1954: Pod gwiazdą frygijską – członek partii
- 1954: Kariera – murarz Bartosik
- 1954: Autobus odjeżdża 6.20 – kierownik Musioł
- 1954: Uczta Baltazara – Zbigniew Haza, wspólnik Uriaszewicza
- 1954: Pokolenie - werkschutz
- 1955: Godziny nadziei – sierżant Tomala
- 1956: Wraki – kucharz Feluś
- 1958: Wolne miasto – Kunert, asystent naczelnika poczty
- 1960: Szatan z siódmej klasy – Iwo Gąsowski, konserwator zabytków, ojciec Wandy
- 1961: Dotknięcie nocy – sierżant Walczak
- 1963: Godzina pąsowej róży – mecenas Kępski, przyjaciel domu
- 1966: Małżeństwo z rozsądku ojciec Magdy
- 1968: Hasło Korn – pracownik kontrwywiadu
- 1969: Gniewko, syn rybaka – Sulisław
- 1970: Pierścień księżnej Anny – kucharz na dworze księcia Janusza
- 1970: Prawdzie w oczy – majster Kliś
- 1971: Złote Koło - badylarz Jan Butyrak
- 1972: Chłopi – młynarz
- 1973: Chłopi – młynarz
- 1973: Hubal – ksiądz Edward Ptaszyński
- 1974:
  - Potop - Jan Onufry Zagłoba
  - Ziemia obiecana – Zajączkowski
  - Karino – dyrektor departamentu hodowli
- 1978: Zielona miłość – zielarz Jonasz Kopałko
- 1981: Zamach stanu – Kazimierz Stamirowski, wiceminister spraw wewnętrznych, świadek oskarżenia w procesie brzeskim
- 1981: Rodzina Leśniewskich – aktor grający króla (odc. 3)
- 1982: Przygrywka – przeor
- 1984: Kobieta z prowincji – Felek Solski, drugi mąż Andzi

### Polski dubbing
- 1955: Zakochany kundel – Lord
- 1953: Piotruś Pan – Wielki Wódz
- 1962: Wielka, większa i największa – głos samolotu „Jak”
- 1964: Dwaj Muszkieterowie – oficer Maciej z Babic
- 1970: Kochajmy straszydła – Boruta (nie występuje w napisach)

### Użyczył głosu
- Ogniem i mieczem (Teatr Polskiego Radia) – Onufry Zagłoba
- 1985: Kubuś Puchatek (bajka muzyczna wydana przez Polskie Nagrania na kasecie; CK 415) – Słoń

## Odznaczenia i nagrody
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1975)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1967)
- Złoty Krzyż Zasługi (1956)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
- Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1975)
- Złota Odznaka Związków Zawodowych (1975)
- Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1967)
- Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (1980)

title: Kazimierz Wichniarz

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Kazimierz Wichniarz
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[18 stycznia]] [[1915]]
 |miejsce urodzenia         = [[Poznań]]
 |data śmierci              = [[26 czerwca]] [[1995]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |zawód                     = [[aktor]]
 |współmałżonek             = Mieczysława Wichniarz
 |lata aktywności           = ok. 1931–1990
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KKO}} {{order|OOP|KO}} {{order|OOP|KK}} {{order|KZ|Z}} {{order|MPL40}} {{order|MPL10}}<br>{{Order|ZDK}} {{order|PL-OHZMW|1}} [[Plik:Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy 02.jpg|25px|Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy 02]]
 |www                       =
}}
[[Plik:Grob Kazimierza Wichniarza.JPG|thumb|Grób Kazimierza Wichniarza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie]]
'''Kazimierz Wichniarz''' (ur. [[18 stycznia]] [[1915]] w [[Poznań|Poznaniu]], zm. [[26 czerwca]] [[1995]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[Polacy|polski]] [[aktor]] [[teatr]]alny i [[film]]owy.

== Życiorys ==
Pochodził z poznańskiego [[Górczyn (Poznań)|Górczyna]]. W latach 1931–1934 uczył się w studium aktorskim przy poznańskim [[Teatr Polski w Poznaniu|Teatrze Polskim]] i występował na scenie tego teatru. W 1934 roku zdał aktorski egzamin eksternistyczny i został przyjęty do [[Związek Artystów Scen Polskich|Związku Artystów Scen Polskich]]. Do [[II wojna światowa|II wojny światowej]] grał w [[Łuck]]u i [[Łódź|Łodzi]]. W 1939 roku wziął udział w [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] i został wzięty do niewoli, z której zbiegł<ref name="Życie na Gorąco">Tygodnik „[[Życie na Gorąco (tygodnik)|Życie na Gorąco]]” nr 48, 27 listopada 2014, s. 30–31</ref> i do końca [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji]] mieszkał w [[Mielec|Mielcu]]. W latach 1944–1946 był aktorem Teatru Wojska Polskiego (zaangażował się w [[Lublin]]ie), następnie występował w [[Katowice|Katowicach]], [[Bydgoszcz]]y, [[Toruń|Toruniu]] oraz ponownie w Poznaniu i Łodzi. Ostatecznie zamieszkał w Warszawie. Od 1957 roku<ref name="Życie na Gorąco"/> do przejścia na emeryturę z końcem 1988 roku był aktorem [[Teatr Narodowy w Warszawie|Teatru Narodowego w Warszawie]].

Był żonaty z Mieczysławą; nie mieli dzieci<ref name="Życie na Gorąco"/>. Został pochowany na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|Cmentarzu Wojskowym na Powązkach]] w Warszawie (kwatera A 3 Tuje rz. 2 m. 38)<ref>[http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/mapa/mapa.php?cment=PWZKI&rzad=2&kwatera=A%203%20TUJE&grob=38&dane=+imie=+nazwisko=Wichniarz+check_nazwisko=on+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2020+miesiac2=6+dzien2=6+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2020+miesiac_zg2=6+dzien_zg2=6+cmentarz=powazkowski#kotwica Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze<!-- Tytuł wygenerowany przez bota -->]</ref>.

== Filmografia (wybór) ==
=== Aktor ===
* 1946: ''[[Zakazane piosenki]]'' – [[gestapo]]wiec dokonujący rewizji
* 1952: ''[[Pierwsze dni]]'' – Baka, członek bandy
* 1954: ''[[Pod gwiazdą frygijską]]'' – członek partii
* 1954: ''[[Kariera (film 1954)|Kariera]]'' – murarz Bartosik
* 1954: ''[[Autobus odjeżdża 6.20]]'' – kierownik Musioł
* 1954: ''[[Uczta Baltazara (film)|Uczta Baltazara]]'' – Zbigniew Haza, wspólnik Uriaszewicza
* 1954: ''[[Pokolenie (film)|Pokolenie]]'' - [[Ordnungspolizei|werkschutz]]
* 1955: ''[[Godziny nadziei]]'' – sierżant Tomala
* 1956: ''[[Wraki]]'' – kucharz Feluś
* 1958: ''[[Wolne miasto (film)|Wolne miasto]]'' – Kunert, asystent naczelnika poczty
* 1960: ''[[Szatan z siódmej klasy (film 1960)|Szatan z siódmej klasy]]'' – Iwo Gąsowski, konserwator zabytków, ojciec Wandy
* 1961: ''[[Dotknięcie nocy]]'' – sierżant Walczak
* 1963: ''[[Godzina pąsowej róży (film)|Godzina pąsowej róży]]'' – mecenas Kępski, przyjaciel domu
* 1966: ''[[Małżeństwo z rozsądku (film)|Małżeństwo z rozsądku]]'' ojciec Magdy
* 1968: ''[[Hasło Korn]]'' – pracownik kontrwywiadu
* 1969: ''[[Gniewko, syn rybaka]]'' – Sulisław
* 1970: ''[[Pierścień księżnej Anny]]'' – kucharz na dworze [[Janusz I Starszy|księcia Janusza]]
* 1970: ''[[Prawdzie w oczy]]'' – majster Kliś
* 1971: ''[[Złote koło (film)|Złote Koło]]'' - badylarz Jan Butyrak
* 1972: ''[[Chłopi (serial telewizyjny)|Chłopi]]'' – młynarz
* 1973: ''[[Chłopi (film 1973)|Chłopi]]'' – młynarz
* 1973: ''[[Hubal (film)|Hubal]]'' – ksiądz [[Edward Ptaszyński]]
* 1974:
** ''[[Potop (film 1974)|Potop]]'' - [[Jan Zagłoba|Jan Onufry Zagłoba]]
** ''[[Ziemia obiecana (film 1974)|Ziemia obiecana]]'' – Zajączkowski
** ''[[Karino]]'' – dyrektor departamentu hodowli
* 1978: ''[[Zielona miłość]]'' – zielarz Jonasz Kopałko
* 1981: ''[[Zamach stanu (film)|Zamach stanu]]'' – [[Kazimierz Stamirowski]], wiceminister spraw wewnętrznych, świadek oskarżenia w procesie brzeskim
* 1981: ''[[Rodzina Leśniewskich]]'' – aktor grający króla (odc. 3)
* 1982: ''[[Przygrywka (miniserial)|Przygrywka]]'' – przeor
* 1984: ''[[Kobieta z prowincji]]'' – Felek Solski, drugi mąż Andzi

=== Polski dubbing ===
* 1955: ''[[Zakochany kundel]]'' – Lord
* 1953: ''[[Piotruś Pan (film 1953)|Piotruś Pan]]'' – Wielki Wódz
* 1962: ''[[Wielka, większa i największa (film)|Wielka, większa i największa]]'' – głos samolotu „Jak”
* 1964: ''[[Dwaj Muszkieterowie]]'' – oficer Maciej z Babic
* 1970: ''[[Kochajmy straszydła]]'' – [[Diabeł Boruta|Boruta]] (nie występuje w napisach)

=== Użyczył głosu ===
* ''[[Ogniem i mieczem]]'' ([[Teatr Polskiego Radia]]) – Onufry Zagłoba
* 1985: ''[[Kubuś Puchatek (bajka muzyczna)|Kubuś Puchatek]]'' (bajka muzyczna wydana przez [[Polskie Nagrania „Muza”|Polskie Nagrania]] na kasecie; CK 415) – Słoń

== Odznaczenia i nagrody ==
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (1984)
* Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1975)
* Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1967)
* [[Krzyż Zasługi|Złoty Krzyż Zasługi]] (1956)
* [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]] (1955)
* [[Medal 40-lecia Polski Ludowej]] (1984)
* [[Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”]] (1975)
* Złota Odznaka Związków Zawodowych (1975)
* [[Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”]] (1967)
* [[Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy]] (1980)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmpolski|osoba|11380|Kazimierz Wichniarz}}
* {{Filmweb|osoba|8889|Kazimierz Wichniarz}}
* {{EncyklopediaTeatru |o |id = 5151 |nazwa = Kazimierz Wichniarz |data dostępu = 2021-04-10}}
* {{IMDb|osoba|0926802|Kazimierz Wichniarz}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wichniarz, Kazimierz}}
[[Kategoria:Aktorzy i aktorki teatrów katowickich]]
[[Kategoria:Aktorzy i aktorki teatrów łódzkich]]
[[Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Narodowego w Warszawie]]
[[Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Polskiego w Poznaniu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Mielcem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy”]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Polscy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Wyróżnieni Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1915]]
[[Kategoria:Zmarli w 1995]]

title: Kazimierz Wichniarz

Data i miejsce urodzenia: 18 stycznia 1915 · Poznań

Data i miejsce śmierci: 26 czerwca 1995 · Warszawa

Zawód: aktor

Współmałżonek: Mieczysława Wichniarz


text:
# Usów
Usów (biał. Вусаў, Wusau; ros. Усов, Usow) – wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie lelczyckim, w sielsowiecie Stodolicze, w pobliżu granicy z Ukrainą.

## Historia
W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie mozyrskim, w gminie Bujnowicze.
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich, w okręgu brzeskim, w powiecie mozyrskim, w gminie Bujnowicze.
W wyniku postanowień traktatu ryskiego znalazł się w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

title: Usów

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Usów
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Вусаў}}<br />{{k|ru|Усов}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HO
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon lelczycki|lelczycki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Stodolicze|Stodolicze]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              = 0<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/belarus-census-2019/homielskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu homelskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 4 października 2019 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  = 51°38′33″N 28°31′28″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Usów''' ({{w języku|be|Вусаў}}, ''Wusau''; {{w języku|ru|Усов}}, ''Usow'') – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód homelski|obwodzie homelskim]], w [[rejon lelczycki|rejonie lelczyckim]], w [[sielsowiet Stodolicze|sielsowiecie Stodolicze]], w pobliżu granicy z [[Ukraina|Ukrainą]].

== Historia ==
W XIX i w początkach XX w. położony był w [[Imperium Rosyjskie|Rosji]], w [[Gubernia mińska|guberni mińskiej]], w [[Powiat mozyrski|powiecie mozyrskim]], w [[Bujnowicze (gmina)|gminie Bujnowicze]].

Po I wojnie światowej pod administracją polską, w [[Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich|Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich]], w [[Okręg brzeski|okręgu brzeskim]], w [[Powiat mozyrski|powiecie mozyrskim]], w [[Bujnowicze (gmina)|gminie Bujnowicze]].

W wyniku postanowień [[Traktat ryski (1921)|traktatu ryskiego]] znalazł się w granicach [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Sowieckiego]]. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{SgKP|XII|841|Usów, pow. mozyrski}}
* {{Cytuj stronę |url =http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/300K/69_OWRUCZ_1931.jpg |tytuł = Mapa Operacyjna Polski 1:300 000 ''Owrucz'' |opublikowany = |data = |język = pl |data dostępu = 2023-09-30}}
* {{Cytuj stronę |url = https://map.nca.by/ |tytuł = Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi |opublikowany = |data = |język = ru be |data dostępu = 2023-09-30}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie lelczyckim]]

title: UsówВусаў · Усов

Państwo: Białoruś

Obwód: homelski

Rejon: lelczycki

Sielsowiet: Stodolicze

Populacja (2019) · • liczba ludności: · 0