text:
# Slavny Tur – Live in Wrocław
Slavny Tur – Live in Wrocław – to pierwsza płyta  polskiego zespołu folkowego Percival zarejestrowana na żywo. Nagranie odbywało się 9 czerwca 2014 roku we wrocławskim unIQ Sound Studio z udziałem publiczności, stanowi podsumowanie trasy Slavny Tur 2014. Na koncercie zarejestrowano również obraz, który pojawił się jako materiał DVD.
Trasa Slavny Tur 2014 promowała dwie płyty Slava! Pieśni Słowian Południowych oraz Slava II – Pieśni Słowian Wschodnich. Trasa Slavny Tur odbyła się od lutego do marca 2014 roku.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
1. Intro: „Słyszę” (Sargon)
2. „Jadą konie”
3. „Gusta mi magla”
4. „Del Berino”
5. „Cziorna Galoczka”
6. „Sowa”
7. „Dziewczyna Swarożyca”
8. „Blagoslavi”
9. „Postrzyżyny”
10. „Primorkinja”
11. „Ludasim, Pajtasim”
12. „Naranca”
13. „Karanfilce”
14. „Pasla”
15. BIS: „Slayer” (Stefanismus)

## Twórcy
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
- Mikołaj Rybacki – saz, mandolina, śpiew
- Christina Bogdanova – cymbały, davul, śpiew
- Joanna Lacher – bodhran, śpiew
- Katarzyna Bromirska – rebec, sopiłka, śpiew

title: Slavny Tur – Live in Wrocław

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = koncert
 |tytuł                     = Slavny Tur – Live in Wrocław
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Percival Schuttenbach (zespół muzyczny)|Percival]]
 |wydany                    = 6 grudnia 2014
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[Muzyka folkowa|folk]]
 |długość                   = 59:37
 |wytwórnia                 = wydanie własne/[[Fonografika]], Sound Age Productions
 |producent                 = Percival & Marcin & Marek - Uniq Sound Studio
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2014
 |poprzedni album           = [[Slava! Pieśni Słowian Południowych]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2012
 |następny album            = [[Slava II – Pieśni Słowian Wschodnich]]
 |rok następnego albumu     = 2014
}}
'''Slavny Tur – Live in Wrocław''' – to pierwsza płyta  [[Polska|polskiego]] zespołu [[Muzyka folkowa|folkowego]] [[Percival Schuttenbach (zespół muzyczny)|Percival]] zarejestrowana [[na żywo]]. Nagranie odbywało się 9 czerwca 2014 roku we [[Wrocław|wrocławskim]] unIQ Sound Studio z udziałem publiczności, stanowi podsumowanie trasy Slavny Tur 2014<ref name="Slavny">{{Cytuj stronę  | url = http://www.percival.pl/dyskografia  | tytuł = Dyskografia  | opublikowany = percival.pl  | język = pl  | data dostępu = 2015-09-20  | archiwum = https://web.archive.org/web/20151026064621/http://www.percival.pl/dyskografia  | zarchiwizowano = 2015-10-26}}</ref>. Na koncercie zarejestrowano również obraz, który pojawił się jako materiał [[DVD]].

Trasa Slavny Tur 2014 promowała dwie płyty ''[[Slava! Pieśni Słowian Południowych]]'' oraz ''[[Slava II – Pieśni Słowian Wschodnich]]''. Trasa Slavny Tur odbyła się od lutego do marca 2014 roku.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="Slavny"/>.

# Intro: „Słyszę” (Sargon)
# „Jadą konie”
# „Gusta mi magla”
# „Del Berino”
# „Cziorna Galoczka”
# „Sowa”
# „Dziewczyna Swarożyca”
# „Blagoslavi”
# „Postrzyżyny”
# „Primorkinja”
# „Ludasim, Pajtasim”
# „Naranca”
# „Karanfilce”
# „Pasla”
# BIS: „Slayer” (Stefanismus)

== Twórcy ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="Slavny"/>.

* '''Mikołaj Rybacki''' – [[saz]], [[mandolina]], [[śpiew]]
* '''Christina Bogdanova''' – [[cymbały]], davul, śpiew
* '''Joanna Lacher''' – [[bodhran]], śpiew
* '''Katarzyna Bromirska''' – [[rebec]], sopiłka, śpiew

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy Percivala]]

title: Slavny Tur – Live in Wrocław

Wydany: 6 grudnia 2014

Gatunek: folk

Wydawnictwo: wydanie własne/Fonografika, Sound Age Productions

Slava! Pieśni Słowian Południowych · (2012): Slavny Tur – Live in Wrocław · (2014) · Slava II – Pieśni Słowian Wschodnich · (2014)


text:
# Lore City
Lore City – wieś w USA, w hrabstwie Guernsey, w stanie Ohio.
Według danych z 2000 roku wieś zamieszkiwana była przez 305 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Lore City

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Lore City
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Ohio
 |2. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}{{dopracować|źródła=2022-05}}
[[Plik:OHMap-doton-Lore City.png|thumb|200px|Lore City na planie stanu Ohio]]
'''Lore City''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|USA]], w hrabstwie [[hrabstwo Guernsey|Guernsey]], w stanie [[Ohio]].

Według danych z [[2000]] roku wieś zamieszkiwana była przez 305 mieszkańców.

[[Kategoria:Wsie w stanie Ohio]]

title: Lore City

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Ohio

Populacja · • liczba ludności: · 282 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Michalis Chadzipandela
Michalis Chadzipandela, gr. Μιχάλης Χατζηπαντέλα (ur. 12 czerwca 1974 w Peristeronie) – cypryjski ekonomista i polityk, w latach 2021–2023 minister zdrowia, poseł do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

## Życiorys
Na skutek tureckiej inwazji znalazł się jako dziecko w ośrodku dla uchodźców. Kształcił się w American Academy Larnaca. Studiował ekonomię na Thames Valley University i Queen Mary University of London, uzyskując kolejne dyplomy w tej dziedzinie. Z zawodu biegły rewident; współtworzył działające w branży księgowej przedsiębiorstwo HMI & Partners, pełniąc w nim funkcję dyrektora zarządzającego. Został członkiem m.in. Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW). Był wiceprezesem Archi Ilektrismu Kipru, cypryjskiego państwowego monopolisty sektora energetycznego. Od 2019 zajmował stanowisko prezesa klubu sportowego Anorthosis Famagusta.
Od lipca 2021 do lutego 2023 sprawował urząd ministra zdrowia w rządzie Nikosa Anastasiadisa; funkcję tę objął w okresie pandemii COVID-19. Związał się z centroprawicowym ugrupowaniem Zgromadzenie Demokratyczne. Z jego ramienia w wyborach w 2024 uzyskał mandat eurodeputowanego X kadencji.

title: Michalis Chadzipandela

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Michalis Chadzipandela
 |imię i nazwisko org       = {{k|el|Μιχάλης Χατζηπαντέλα}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 12 czerwca 1974
 |miejsce urodzenia         = [[Peristerona (dystrykt Famagusta)|Peristerona]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = ekonomista, polityk
 |stanowisko                = minister zdrowia (2019–2023)
 |Alma Mater                =
 |partia                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Michalis Chadzipandela''', [[język grecki|gr.]] Μιχάλης Χατζηπαντέλα (ur. [[12 czerwca]] [[1974]] w [[Peristerona (dystrykt Famagusta)|Peristeronie]]<ref name="pol">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20240325153936/https://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=45739&-V=limmata|tytuł=Χατζηπαντέλας Μιχάλης|opublikowany=polignosi.com|data dostępu=2024-04-03|język=el}}</ref>) – [[cypr]]yjski ekonomista i polityk, w latach 2021–2023 minister zdrowia, [[poseł do Parlamentu Europejskiego|poseł]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] X kadencji.

== Życiorys ==
Na skutek [[Inwazja turecka na Cypr|tureckiej inwazji]] znalazł się jako dziecko w ośrodku dla uchodźców. Kształcił się w American Academy Larnaca. Studiował ekonomię na [[University of West London|Thames Valley University]] i [[Queen Mary University of London]], uzyskując kolejne dyplomy w tej dziedzinie<ref name="pol" />. Z zawodu biegły rewident; współtworzył działające w branży księgowej przedsiębiorstwo HMI & Partners, pełniąc w nim funkcję dyrektora zarządzającego<ref name="disy">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20240611163908/https://disy.org.cy/michalis_hadjipantela/|tytuł=Μιχάλης Χατζηπαντέλας|opublikowany=disy.org.cy|data dostępu=2024-06-11|język=el}}</ref>. Został członkiem m.in. Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW)<ref name="pol" />. Był wiceprezesem Archi Ilektrismu Kipru, cypryjskiego państwowego monopolisty sektora energetycznego<ref name="disy" />. Od 2019 zajmował stanowisko prezesa klubu sportowego [[Anorthosis Famagusta]]<ref name="pol" />.

Od lipca 2021 do lutego 2023 sprawował urząd ministra zdrowia w rządzie [[Nikos Anastasiadis|Nikosa Anastasiadisa]]; funkcję tę objął w okresie [[Pandemia COVID-19|pandemii COVID-19]]<ref name="disy" />. Związał się z centroprawicowym ugrupowaniem [[Zgromadzenie Demokratyczne]]<ref name="disy" />. Z jego ramienia w [[wybory do Parlamentu Europejskiego na Cyprze w 2024 roku|wyborach w 2024]] uzyskał mandat eurodeputowanego X kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://knews.kathimerini.com.cy/en/news/introducing-cyprus-six-newly-elected-members-of-the-european-parliament|tytuł=Introducing Cyprus’ six newly elected members of the European Parliament|data=11 czerwca 2024|opublikowany=kathimerini.com|data dostępu=2024-06-11|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Chadzipandela, Michalis}}
[[Kategoria:Politycy Zgromadzenia Demokratycznego]]
[[Kategoria:Cypryjscy ministrowie]]
[[Kategoria:Cypryjscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1974]]
[[Kategoria:Ministrowie zdrowia]]

title: Michalis ChadzipandelaΜιχάλης Χατζηπαντέλα

Data i miejsce urodzenia: 12 czerwca 1974 · Peristerona

Zawód, zajęcie: ekonomista, polityk

Stanowisko: minister zdrowia (2019–2023)


text:
# Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz
VEB Fortschritt Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz – jeden z największych producentów maszyn rolniczych w NRD. Przedsiębiorstwo powstało z połączenia w 1984 roku dwóch fabryk kombinatu Fortschritt – „Erntemaschinen Bischofswerda” i „Erntemaschinen Singwitz” (Maszyny Żniwne Bischofswerda i Maszyny Żniwne Singwitz).

## Historia
W 1988 r. na targach w Lipsku został zaprezentowany kombajn Fortschritt E524 wyróżniający się nowym designem, napędzany silnikiem 6 VD 13,5/12SRF o mocy 112 kW (140 PS) firmy IFA z Nordhausen.
W 1990 r. nastąpiła zmiana nazwy przedsiębiorstwa na MDW Mähdrescher GmbH, która produkowała kombajny zbożowe pod marką Erntemeister. W 1997 roku produkcję kombajnów zbożowych przejął Case IH i przeniósł ich produkcję do Case Harvesting Systems w Neustadt in Sachsen.

## Produkty
- Pod marką Fortschritt produkowano kombajny zbożowe typu: E514, E516, E517, E 524
- Pod marką Erntemeister produkowano kombajny zbożowe typu: 514, 514S, 524, 525, 525H, 527, 527STS, 521, Arcus

title: Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = Niemiecka Republika Demokratyczna
 |siedziba          =
 |adres             =
 |data założenia    =
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = [[Volkseigener Betrieb]]
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           = Category:Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz
 |www               = http://www.mdw-singwitz.de/
}}
[[Plik:Fortschritt E 514, 2009.jpg|thumb|Kombajn zbożowy Fortschritt E 514]]
'''VEB Fortschritt Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz''' – jeden z największych producentów [[Maszyna rolnicza|maszyn rolniczych]] w [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]]. Przedsiębiorstwo powstało z połączenia w 1984 roku dwóch fabryk kombinatu [[Fortschritt]] – „Erntemaschinen Bischofswerda” i „Erntemaschinen Singwitz” (Maszyny Żniwne Bischofswerda i Maszyny Żniwne Singwitz)<ref>http://www.helo-obergurig.de/mediapool/77/771813/data/HELO_Magazin_4.pdf.</ref>.

== Historia ==
W 1988 r. na [[Targi Lipskie|targach w Lipsku]] został zaprezentowany kombajn Fortschritt E524 wyróżniający się nowym designem, napędzany silnikiem 6 VD 13,5/12SRF o mocy 112 kW (140 PS) firmy [[Industrieverband Fahrzeugbau|IFA]] z [[Nordhausen]]<ref>http://440ejournals.uni-hohenheim.de/index.php/agrartechnik/article/viewFile/3017/2745</ref>.

W 1990 r. nastąpiła zmiana nazwy przedsiębiorstwa na MDW Mähdrescher GmbH, która produkowała kombajny zbożowe pod marką ''Erntemeister''<ref>{{Cytuj |url = http://www.mdw-singwitz.de/geschichte.html |tytuł = MDW Mähdrescherwerke Singwitz, Geschichte |opublikowany = www.mdw-singwitz.de |data dostępu = 2020-07-09}}</ref>. W 1997 roku produkcję kombajnów zbożowych przejął [[Case IH]] i przeniósł ich produkcję do Case Harvesting Systems w [[Neustadt in Sachsen]].

== Produkty ==
* Pod marką Fortschritt produkowano kombajny zbożowe typu: E514, E516, E517, E 524
* Pod marką Erntemeister produkowano kombajny zbożowe typu: 514, 514S, 524, 525, 525H, 527, 527STS, 521, Arcus

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Producenci maszyn rolniczych]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Niemczech]]
[[Kategoria:Producenci kombajnów zbożowych]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w NRD]]

title: Mähdrescherwerk Bischofswerda/Singwitz

Państwo: NRD

Forma prawna: Volkseigener Betrieb

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Klowiter
Klowiter (kaszb. Klòwitër) – nieoficjalna nazwa części wsi Mierzeszyn w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Trąbki Wielkie.
Klowiter wchodzi w skład sołectwa Mierzeszyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

title: Klowiter

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Klowiter
 |status                 = niestandaryzowana
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat gdański|gdański]]
 |gmina                  = [[Trąbki Wielkie (gmina)|Trąbki Wielkie]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Mierzeszyn]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 58
 |kod pocztowy           = 83-041
 |tablice rejestracyjne  = GDA
 |SIMC                   = prng:54264
 |kod mapy               = Trąbki Wielkie (gmina)
 |współrzędne            = 54°11'08"N 18°25'00"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|54264|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Klowiter''' ([[język kaszubski|kaszb.]] ''Klòwitër'') – nieoficjalna nazwa części wsi [[Mierzeszyn]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat gdański|powiecie gdańskim]], w [[Trąbki Wielkie (gmina)|gminie Trąbki Wielkie]]<ref name="prng" />.

Klowiter wchodzi w skład [[sołectwo|sołectwa]] [[Mierzeszyn]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo gdańskie (1975–1998)|województwa gdańskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Trąbki Wielkie}}

[[Kategoria:Mierzeszyn]]

title: Klowiter

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Powiat: gdański

Gmina: Trąbki Wielkie

Część miejscowości: Mierzeszyn

Tablice rejestracyjne: GDA

SIMC: nie nadano


text:
# Andrzej Gumiński
Andrzej Gumiński (ur. 1 maja 1946 – zm. 18 września 2023) – polski lekarz, specjalista medycyny ogólnej, społecznik.

## Życiorys
W dzieciństwie przez kilka lat mieszkał w Kuźnicy Grabowskiej.
Służbę lekarską w Grabowie nad Prosną rozpoczął w 1971 roku za namową ojca, który od 1958 roku praktykował w Kuźnicy Grabowskiej. W ciągiu tygodnia Andrzej Gumiński wraz z żoną pracował w grabowskiej przychodni, a w weekendy dyżurował w szpitalu w Ostrzeszowie.
W latach 1990–2014 był radnym Rady Miejskiej Grabowa nad Prosną. W 2019 został członkiem Zespołu Doradczego Burmistrza Miasta i Gminy Grabów nad Prosną.
Był ceniony za swoją wieloletnią działalność zawodową i społeczną. Po jego kierownictwem rozbudowano przychodnię w Grabowie nad Prosną.
Andrzej Gumiński został pochowany na Cmentarzu Rzymsko-Katolickim pod wezwaniem św. Wincentego „Doły” w Łodzi  21 września 2023.

## Odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi,
- Brązowy Krzyż Zasługi,
- Krzyż Zasługi dla ZHP Warszawa,
- Honorowa Odznaka Rzemiosła Warszawa,
- Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża[3].

Za swoją działalność zawodową i społeczną odznaczony medalem „Zasłużony dla Miasta i Gminy Grabów nad Prosną”  nadanego uchwałą  XIII/105/2004 Rady Miejskiej Grabowa nad Prosną z dnia 30 marca 2004. W 2018 roku został wyróżniony honorowym tytułem „Zasłużony dla Powiatu Ostrzeszowskiego”

title: Andrzej Gumiński

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Andrzej Gumiński
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[1 maja]] [[1946]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[18 września]] [[2023]]
 |miejsce śmierci           =
 |miejsce spoczynku         = Cmentarz Rzymsko-Katolicki pod wezwaniem św. Wincentego „Doły” w Łodzi
 |zawód                     = [[lekarz]], specjalista medycyny ogólnej. [[społecznik]]
 |narodowość                = [[polska]]
 |odznaczenia               = {{order|KZ|S}} {{order|KZ|B}} {{order|PL-OHPCK|1}}
 |commons                   =
}}
'''Andrzej Gumiński''' (ur. [[1 maja]] [[1946]] – zm. [[18 września]] [[2023]]) – polski [[lekarz]], specjalista medycyny ogólnej, [[Działacz społeczny|społecznik]].

== Życiorys ==
W dzieciństwie przez kilka lat mieszkał w [[Kuźnica Grabowska|Kuźnicy Grabowskiej]]<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Andrzej Gumiński ˝Zasłużony dla Powiatu Ostrzeszowskiego˝ |data dostępu = 2023-09-18 |opublikowany = kraszewice.pl |url = https://kraszewice.pl/asp/pl_start.asp?typ=13&menu=31&dzialy=31&schemat=2&akcja=artykul&artykul=1697 |język = pl}}</ref>.

Służbę lekarską w [[Grabów nad Prosną|Grabowie nad Prosną]] rozpoczął w 1971 roku za namową ojca, który od 1958 roku praktykował w Kuźnicy Grabowskiej. W ciągiu tygodnia Andrzej Gumiński wraz z żoną pracował w grabowskiej przychodni, a w weekendy dyżurował w szpitalu w [[Ostrzeszów|Ostrzeszowie]]<ref name=":1" />.

W latach 1990–2014 był radnym Rady Miejskiej Grabowa nad Prosną. W 2019 został członkiem Zespołu Doradczego Burmistrza [[Grabów nad Prosną (gmina)|Miasta i Gminy Grabów nad Prosną]]<ref name=":0" />.

Był ceniony za swoją wieloletnią działalność zawodową i społeczną<ref>{{Cytuj |tytuł = Odszedł doktor Andrzej Gumiński - lekarz bezgranicznie oddany swoim pacjentom |data dostępu = 2023-09-18 |opublikowany = pulstygodnia.pl |url = https://pulstygodnia.pl/pl/676_brak-kategorii/34569_odszedl-andrzej-guminski---lekarz-bezgranicznie-oddany-swoim-pacjentom.html?fbclid=IwAR1gk5HWmkBmXzTCC_Y74656EYkZsWQHfJqxPxk7_gWJYds5ledVzRV0BQ8 |język = pl}}</ref>. Po jego kierownictwem rozbudowano przychodnię w Grabowie nad Prosną<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Zawsze kierowałem się pasją |data dostępu = 2023-09-23 |opublikowany = Radio SUD oraz Gazeta Bezpłatna Kurier Lokalny |url = https://www.radiosud.pl/fakty/zawsze-kierowalem-sie-pasja-8413 |język = pl}}</ref>.

Andrzej Gumiński został pochowany na Cmentarzu Rzymsko-Katolickim pod wezwaniem św. Wincentego „Doły” w Łodzi  21 września 2023<ref>{{Cytuj |tytuł = Tłumy pożegnały zmarłego śp. doktora Andrzeja Gumińskiego. To był grabowski Doktor Judym - mówili |data dostępu = 2023-09-21 |opublikowany = pulstygodnia.pl |url = https://pulstygodnia.pl/pl/11_wiadomosci/633_powiat-ostrzeszowski/34580_tlumy-pozegnaly-zmarlego-sp-doktora-andrzeja-guminskiego.html?fbclid=IwAR39fi3jhHRdGMc9QUj6Nw9Ud9saRsA5iWSAhbjUA97hzMClV8uK1UYd7Vc |język = pl}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Srebrny Krzyż Zasługi]],
* [[Brązowy Krzyż Zasługi]],
* Krzyż Zasługi dla ZHP Warszawa,
* Honorowa Odznaka Rzemiosła Warszawa,
* [[Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Redakcja |tytuł = Zmarł Andrzej Gumiński. Oddany lekarz i społecznik |data = 2023-09-18 |data dostępu = 2023-09-18 |opublikowany = Ostrzeszów Info |url = https://ostrzeszowinfo.pl/zmarl-andrzej-guminski-oddany-lekarz-i-spolecznik/ |język = pl}}</ref>.
Za swoją działalność zawodową i społeczną odznaczony medalem „Zasłużony dla Miasta i Gminy Grabów nad Prosną”  nadanego uchwałą  XIII/105/2004 Rady Miejskiej Grabowa nad Prosną z dnia 30 marca 2004<ref name=":3" />. W 2018 roku został wyróżniony honorowym tytułem „Zasłużony dla Powiatu Ostrzeszowskiego”<ref name=":2" /><ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Pan ANDRZEJ GUMIŃSKI- Zasłużony dla Powiatu Ostrzeszowskiego, artykuł 3169 - Aktualności - Miasto i Gmina Grabów nad Prosną |data dostępu = 2023-09-18 |opublikowany = grabownadprosna.com.pl |url = http://grabownadprosna.com.pl/asp/pl_start.asp?typ=13&menu=1&dzialy=1&artykul=3169&akcja=artykul}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Kolejny zasłużony dla powiatu |data dostępu = 2023-09-18 |opublikowany = Radio SUD oraz Gazeta Bezpłatna Kurier Lokalny |url = https://www.radiosud.pl/fakty/kolejny-zasluzony-dla-powiatu-8120 |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Sebastian Matyszczak |tytuł = Lekarz spod Ostrzeszowa z tytułem zasłużonego dla powiatu |data = 2018-04-21 |data dostępu = 2024-09-09 |opublikowany = wlkp24.info |url = https://wlkp24.info/lekarz-spod-ostrzeszowa-z-tytulem-zasluzonego-dla-powiatu/ |język = pl}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Gumiński, Andrzej}}
[[Kategoria:Ludzie związani z Grabowem nad Prosną]]
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża]]
[[Kategoria:Pochowani w Łodzi]]
[[Kategoria:Polscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Polscy lekarze]]
[[Kategoria:Polscy radni rad gmin]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]
[[Kategoria:Zmarli w 2023]]

title: Andrzej Gumiński

Data śmierci: 18 września 2023

Zawód, zajęcie: lekarz, specjalista medycyny ogólnej. społecznik

Narodowość: polska


text:
# Calamorhabdium
Calamorhabdium – rodzaj węży z podrodziny Calamariinae w rodzinie połozowatych (Colubridae).

## Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Indonezji.

## Systematyka

### Etymologia
Calamorhabdium: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Calamaria Boie, 1827, Rhabdophidium Boulenger, 1894 oraz Pseudorhabdium Boulenger, 1894.

### Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Calamorhabdium acuticeps
- Calamorhabdium kuekenthali

title: Calamorhabdium

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Calamorhabdium''
 |TSN                    = 1081342
 |zoolog                 = [[Oskar Boettger|Boettger]], 1898{{r|Boettger}}
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[zauropsydy]]
 |podgromada             = [[diapsydy]]
 |rząd                   = [[łuskonośne]]
 |podrząd                = [[węże]]
 |infrarząd              = [[Alethinophidia]]
 |nadrodzina             = Colubroidea
 |rodzina                = [[połozowate]]
 |podrodzina             = [[Calamariinae]]
 |rodzaj                 = ''Calamorhabdium''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Calamorhabdium kuekenthali'' {{small|Boettger, 1898}}
 |synonimy               =
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Calamorhabdium
 |commons                =
}}
'''''Calamorhabdium''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[węże|węży]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] [[Calamariinae]] w [[rodzina (biologia)|rodzinie]] [[połozowate|połozowatych]] (Colubridae).

== Zasięg występowania ==
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w [[Indonezja|Indonezji]]{{r|Uetz&Hallermann}}.

== Systematyka ==
=== Etymologia ===
''Calamorhabdium'': [[zbitka wyrazowa]] nazw rodzajów: ''[[Calamaria]]'' {{small|Boie, 1827}}, ''Rhabdophidium'' {{small|Boulenger, 1894}} oraz ''Pseudorhabdium'' {{small|Boulenger, 1894}}{{r|Boettger}}.

=== Podział systematyczny ===
Do rodzaju należą następujące gatunki{{r|Uetz&Hallermann}}:
* ''[[Calamorhabdium acuticeps]]''
* ''[[Calamorhabdium kuekenthali]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
# <ref name="Boettger">{{cytuj książkę| autor = O. Boettger| tytuł = Katalog der Reptilien-Sammlung im Museum der Senckenbergischen Naturforschenden Gesellschaft in Frankfurtam Main|url = https://archive.org/details/katalogderreptil21898senc/page/82| rok = 1898|wydawca = Druck von Gebrüder Knauer|miejsce = Frankfurt am Main |część = 2| tytuł części = Schlangen | strony = 82|język = de}}</ref>
# <ref name="Uetz&Hallermann">{{cytuj stronę | url = http://reptile-database.reptarium.cz/advanced_search?genus=Calamorhabdium&exact%5B0%5D=genus&submit=Search| tytuł = Genus: ''Calamorhabdium''| opublikowany = The Reptile Database | data dostępu = 2019-03-13| autor = P. Uetz & J. Hallermann| język = en }}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Połozowate]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: zauropsydy

Podgromada: diapsydy

Rząd: łuskonośne

Podrząd: węże

Infrarząd: Alethinophidia

Nadrodzina: Colubroidea

Rodzina: połozowate

Podrodzina: Calamariinae

Rodzaj: Calamorhabdium


text:
# Mleczna droga (singel)
Mleczna droga – utwór muzyczny polskiej piosenkarki Sanah z jej piątego albumu studyjnego, zatytułowanego Kaprysy. Piosenka została wydana 14 czerwca 2024.

## Geneza utworu i historia wydania
Utwór napisali i skomponowali Zuzanna Grabowska, Edward Leithead-Docherty i Thomas Martin Leithead-Docherty, który również odpowiada za produkcję utworu.
Piosenka została umieszczona na piątym albumie studyjnym Sanah – Kaprysy.

## Teledysk
Do utworu powstał teledysk reżyserii samej piosenkarki i Alana Kępskiego, który udostępniono 14 czerwca 2024 za pośrednictwem serwisu YouTube.

## Notowania

### Pozycje na listach sprzedaży
| Kraj   | Lista (2024)             | Najwyższa pozycja |
| ------ | ------------------------ | ----------------- |
| Polska | OLiS – single w streamie | 65                |

title: Mleczna droga (singel)

wikitext:
{{Utwór muzyczny infobox
 |tytuł        = Mleczna droga
 |grafika      =
 |opis grafiki =
 |wykonawca    = [[Sanah]]
 |album        = [[Kaprysy (album)|Kaprysy]]
 |wydany       = 14 czerwca 2024
 |nagrywany    =
 |gatunek      = [[Muzyka pop|pop]]
 |długość      = 4:08
 |twórca       = [[Sanah|Zuzanna Grabowska]], Thomas Martin Leithead-Docherty, Edward Leithead-Docherty
 |producent    = Tom Martin
 |wytwórnia    = [[Magic Records]], [[Universal Music Polska]]
}}
'''Mleczna droga''' – [[utwór muzyczny]] polskiej piosenkarki [[Sanah]] z jej piątego [[Album (wydawnictwo muzyczne)|albumu studyjnego]], zatytułowanego ''[[Kaprysy (album)|Kaprysy]]''. Piosenka została wydana 14 czerwca 2024.

== Geneza utworu i historia wydania ==
Utwór napisali i skomponowali [[Sanah|Zuzanna Grabowska]], Edward Leithead-Docherty i Thomas Martin Leithead-Docherty, który również odpowiada za produkcję utworu<ref>{{cytuj stronę|url=https://open.spotify.com/album/47tDANOMCmdRDI5CVcjNKY|tytuł=Spotify – Kaprysy|opublikowany=open.spotify.com|praca=[[Spotify]]|data=14 czerwca 2024|data dostępu=2024-11-09|język=en pl}}</ref>.

Piosenka została umieszczona na piątym [[Album (wydawnictwo muzyczne)|albumie studyjnym]] Sanah – ''[[Kaprysy (album)|Kaprysy]]''<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.empik.com/kaprysy-sanah,p1480483211,muzyka-p|tytuł=Kaprysy (CD) – sanah|opublikowany=empik.com|praca=[[Empik]]|data=26 kwietnia 2024|data dostępu=2024-11-09|język=pl}}</ref>.

== Teledysk ==
Do utworu powstał teledysk reżyserii samej piosenkarki i Alana Kępskiego, który udostępniono 14 czerwca 2024 za pośrednictwem serwisu [[YouTube]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.youtube.com/watch?v=NP5B2SLfeKg|tytuł=sanah – Mleczna droga|opublikowany=youtube.com|praca=[[YouTube]]|data=14 czerwca 2024|data dostępu=2023-11-09|język=pl}}</ref>.

== Notowania ==
=== Pozycje na listach sprzedaży ===
{|class="wikitable sortable plainrowheaders"
!Kraj
!Lista (2024)
!Najwyższa<br />pozycja
|-
|{{Państwo|POL}}
|[[OLiS – single w streamie]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.olis.pl/charts/oficjalna-lista-sprzedazy/single-w-streamie|tytuł=OLiS – oficjalna lista sprzedaży – single w streamie (Należy wybrać tydzień: 14.06.2024–20.06.2024)|opublikowany=olis.pl|praca=[[OLiS]]|data=14 czerwca 2024|data dostępu=2024-11-09|język=pl}}</ref>
|style="text-align:center"|65
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Sanah}}

[[Kategoria:Piosenki wydane w roku 2024]]
[[Kategoria:Utwory Sanah]]

title: Mleczna droga

Wydany: 14 czerwca 2024

Gatunek: pop

Twórca: Zuzanna Grabowska, Thomas Martin Leithead-Docherty, Edward Leithead-Docherty

Producent: Tom Martin

Wydawnictwo: Magic Records, Universal Music Polska


text:
# Podgaj (powiat inowrocławski)
Podgaj – osada-ulicówka w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Złotniki Kujawskie.
W latach 1975–1998 osasa administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

title: Podgaj (powiat inowrocławski)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w powiecie inowrocławskim|[[Podgaj|inne wsie o tej nazwie]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Podgaj
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat inowrocławski|inowrocławski]]
 |gmina                  = [[Złotniki Kujawskie (gmina)|Złotniki Kujawskie]]
 |sołectwo               = Tuczno<ref>{{Cytuj stronę | url = http://zlotnikikujawskie.pl/content.php?cms_id=18&lang=pl&p=p4 | tytuł = ''Wykaz sołectw, wsi wchodzących w skład sołectwa, sołtysów i przewodniczących rad sołeckich'' | opublikowany = Gmina Złotniki Kujawskie | data dostępu = 2014-12-16 | archiwum = https://web.archive.org/web/20150516215139/http://zlotnikikujawskie.pl/content.php?cms_id=18&lang=pl&p=p4 | zarchiwizowano = 2015-05-16 }}</ref>
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 77
 |rok                    = 31 grudnia 2013<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.bip.ires.pl/gfx/ape/files/Moja_Sprawa/Ewidencja_ludnosci/STAN__LUDNOSCI__GMINY__ZLOTNIKI_KUJAWSKIE_31.12.2013.doc | tytuł =  ''Stan ludności gminy Złotniki Kujawskie na dzień 31.12.2013 r.'' | data = 10 lutego 2014 | opublikowany = Gmina Złotniki Kujawskie | data dostępu = 2014-12-16}}</ref>
 |strefa numeracyjna     = 52
 |kod pocztowy           = 88-180<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=955}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = CIN
 |SIMC                   = 0100457
 |kod mapy               = Złotniki Kujawskie (gmina)
 |współrzędne            = 52°51'36"N 18°06'15"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|104309|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Podgaj''' – [[osada]]-[[ulicówka]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat inowrocławski|powiecie inowrocławskim]], w [[Złotniki Kujawskie (gmina)|gminie Złotniki Kujawskie]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] osasa administracyjnie należała do [[Województwo bydgoskie (1975–1998)|województwa bydgoskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Złotniki Kujawskie}}

[[Kategoria:Złotniki Kujawskie (gmina)]]

title: Podgaj

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: inowrocławski

Gmina: Złotniki Kujawskie

Sołectwo: Tuczno

Tablice rejestracyjne: CIN


text:
# Pałac w Kobylinie
Pałac w Kobylinie – zabytkowy pałac w Kobylinie w województwie mazowieckim w powiecie grójeckim.

## Historia
Historia Zespołu Pałacowo-Parkowego w Kobylinie sięga XVI wieku, kiedy wieś Kobylin była własnością szlachty mazowieckiej. W tym okresie należała do Mikołaja Kobylińskiego, herbu Przerowa, oraz Stanisława i Walentego Kobylskich, herbu Kościesza. Od połowy XVII do XiX wieku majątek przechodził w ręce różnych właścicieli, pozostając jednak w posiadaniu rodów szlacheckich związanych z Mazowszem.  W 1783 roku pałac w Kobylinie należał do Adama Ponińskiego (1732–1798), podskarbiego koronnego, marszałka Sejmu Rozbiorowego (1773), znanego ze swojej roli w podpisaniu pierwszego rozbioru Polski. W XIX wieku majątek dalej przechodził w ręce różnych rodzin. Do 1817 roku należał do rodziny Ciszewskich, następnie do Suffczyńskich, którzy posiadali go do 1849 roku. W kolejnych dekadach Kobylin wielokrotnie zmieniał właścicieli – zarówno polskich, jak i niemieckich oraz żydowskich.
Od 1881 roku właścicielem majątku był Leon Zaleski, który przekazał go swoim córkom. W 1897 roku sprzedały one Kobylin Bronisławowi Rudnickiemu, który pozostawał jego właścicielem aż do swojej śmierci. W 1921 roku majątek przeszedł w ręce Heleny Rudnickiej, wdowy po Bronisławie.
W 1939 roku resztówka majątku, obejmująca dwór i park, została nabyta przez Lucianę Frassati-Gawrońską (1902–2007), córkę Alfreda Frassatiego, założyciela włoskiego dziennika „La Stampa”, oraz siostrę błogosławionego Piera Giorgio Frassatiego (1901–1925), wyniesionego na ołtarze przez Jana Pawła II.
Luciana Frassati-Gawrońska, żona polskiego dyplomaty Jana Gawrońskiego (1892–1983) i matka Jasia Gawronskiego, późniejszego posła do Parlamentu Europejskiego, była zaangażowana w działalność na rzecz Polski. W czasie II wojny światowej współpracowała z polskim podziemiem, działając jako kurier Rządu Polskiego na Uchodźstwie. Wśród jej zasług wymienia się wywiezienie z Polski żony generała Władysława Sikorskiego oraz współudział w zwolnieniu profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego z obozu w Sachsenhausen w 1940 roku.
Działalność Luciany Frassati-Gawrońskiej zwróciła uwagę niemieckich władz okupacyjnych, co doprowadziło do konfiskaty Kobylina. Sama właścicielka zmuszona była uchodzić do Włoch.
W czasie okupacji niemieckiej, w 1940 roku pałac stał się rezydencją kreishauptmanna powiatu grójeckiego Wernera Zimmermanna.
W 1945 roku Pałac w Kobylinie został przejęty przez NKWD, a w kolejnych latach znajdował się w użytkowaniu polskich służb wojskowych.
W 1956 roku Pałac został zaadaptowany na internat dla uczniów Technikum Ekonomicznego w Grójcu. Od połowy lat 90. budynek pozostawał opuszczony, co doprowadziło do jego znacznej dewastacji.
W 2002 roku Zespół Pałacowo-Parkowy w Kobylinie został przekazany Fundacji im. Stanisława Konarskiego. Od tego momentu rozpoczęto intensywne prace renowacyjne, prowadzone na podstawie szczegółowych badań archiwalnych i środowiskowych.

## Styl architektoniczny i przebudowy pałacu
Do XIX w. był to pałac drewniany, dopiero na życzenie rodu Ciszewskich, herbu Zadora, przekształcony w murowany pałac o charakterze rezydencjonalnym, inspirowany stylem włoskiej willi. Projektantem i budowniczym Pałacu był Władysław Marconi, syn Henryka Marconiego. Władysław Marconi był również autorem takich projektów jak Hotel Bristol biblioteka przy ulicy Koszykowej i przebudowa gmachu Towarzystwa Kredytowego przy ulicy Czackiego w Warszawie. Pałac reprezentuje styl eklektyczny, z dominującymi odniesieniami do włoskiego renesansu. W pierwotnym układzie architektonicznym centralna, parterowa część budynku była flankowana piętrowymi skrzydłami-ryzalitami, nakrytymi dwuspadowymi dachami z okapami. Charakterystycznym elementem była wysoka wieża w bocznej elewacji, trójkondygnacyjna, zwieńczona dachem wiciowym, nawiązująca do średniowiecznych tradycji rycerskich.
Podczas II wojny światowej, gdy pałac stał się rezydencją kreishauptmanna powiatu grójeckiego Wernera Zimmermanna, dokonano zmian architektonicznych. Budynek został nadbudowany, a wnętrza częściowo przekształcono w stylu odpowiadającym estetyce III Rzeszy. Na kamiennych kominkach umieszczono monogramy WZ oraz datę: „1940".
W latach 40. XX w. kiedy Pałac był w posiadaniu NKWD a następnie polskich służb wojskowych, obiekt przeszedł istotne zmiany architektoniczne: w części środkowej dobudowano piętro, a wnętrza zmodernizowano, usuwając oryginalne detale architektoniczne.
Od 2002 roku po przejęciu pałacu przez Fundację im. Stanisława Konarskiego, na podstawie badań archiwalnych i środowiskowych podjęto prace renowacyjne i restauracyjne obiektu. W ramach tych działań wprowadzono zmiany w bryle budynku, przywracając mu charakter rezydencjonalny, oraz odtworzono XIX-wieczny wystrój wnętrz, zgodnie z historycznymi detalami architektonicznymi i dekoratorskimi. Odtworzono m.in. sztukaterie wzorowane na dekorach z Hotelu Bristol, kominek z piaskowca, drewniane i marmurowe podłogi, kryształowe żyrandole oraz antyczne meble.
Projekt parku zachował swoją oryginalność mimo historycznych i urbanistycznych zmian. Dzięki temu Pałac w Kobylinie stanowi jeden z cenniejszych zabytków południowego Mazowsza, wyróżniający się zarówno architektonicznie, jak i historycznie.

title: Pałac w Kobylinie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Pałac w Kobylinie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = 175/A z 08 czerwca 1982<ref>{{zabytek|mazowieckie}}</ref>
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Kobylin (powiat grójecki)]]
 |adres                 = ul. Pałacowa 17, 05-600 Kobylin
 |typ budynku           = Pałac
 |styl architektoniczny = [[eklektyzm]], [[renesans]], [[neorenesans]], [[architektura nazistowska]]
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = 1783
 |przebudowy            = XIX w., XX w.
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = [[Adam Poniński (1732–1798)]] (podskarbi koronny)
 |kolejni właściciele   = rodzina Ciszewskich, rodzina Suffczyńskich, Leon Zaleski, Bronisław Rudnicki, Helena Rudnicka, Luciana Frassati-Gawrońska, Werner Zimmermann (kreishauptmann), własność państwowa
 |właściciel            = własność prywatna, hotel
 |plan budynku          =
 |opis planu budynku    =
 |kod mapy              = Grójec (gmina)
 |współrzędne           = 51°53′02″N 20°52′54″E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Pałac w Kobylinie''' – zabytkowy [[pałac]] w [[Kobylin (powiat grójecki)|Kobylinie]] w województwie mazowieckim w powiecie grójeckim.

== Historia ==
Historia Zespołu Pałacowo-Parkowego w Kobylinie sięga XVI wieku, kiedy wieś Kobylin była własnością szlachty mazowieckiej. W tym okresie należała do Mikołaja Kobylińskiego, herbu Przerowa, oraz Stanisława i Walentego Kobylskich, herbu Kościesza. Od połowy XVII do XiX wieku majątek przechodził w ręce różnych właścicieli, pozostając jednak w posiadaniu rodów szlacheckich związanych z Mazowszem.  W 1783 roku pałac w Kobylinie należał do [[Adam Poniński (1732–1798)|Adama Ponińskiego (1732–1798)]], podskarbiego koronnego, marszałka [[Sejm Rozbiorowy (1773–1775)|Sejmu Rozbiorowego (1773)]], znanego ze swojej roli w podpisaniu pierwszego rozbioru Polski. W XIX wieku majątek dalej przechodził w ręce różnych rodzin. Do 1817 roku należał do rodziny Ciszewskich, następnie do Suffczyńskich, którzy posiadali go do 1849 roku. W kolejnych dekadach Kobylin wielokrotnie zmieniał właścicieli – zarówno polskich, jak i niemieckich oraz żydowskich<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Patrycja Grygoruk |tytuł = Pałac Kobylin |data dostępu = 2024-12-01 |opublikowany = Dwory i Pałace Polski dipp.info.pl |url = https://dipp.info.pl/baza-dipp/mazowieckie/powiat-grojecki/gmina-grojec/palac-kobylin}}</ref>.

Od 1881 roku właścicielem majątku był Leon Zaleski, który przekazał go swoim córkom. W 1897 roku sprzedały one Kobylin Bronisławowi Rudnickiemu, który pozostawał jego właścicielem aż do swojej śmierci. W 1921 roku majątek przeszedł w ręce Heleny Rudnickiej, wdowy po Bronisławie.

W 1939 roku resztówka majątku, obejmująca dwór i park, została nabyta przez [[Luciana Frassati-Gawrońska|Lucianę Frassati-Gawrońską]] (1902–2007), córkę Alfreda Frassatiego, założyciela włoskiego dziennika „[[La Stampa]]”, oraz siostrę błogosławionego [[Pier Giorgio Frassati|Piera Giorgio Frassatiego]] (1901–1925), wyniesionego na ołtarze przez Jana Pawła II<ref name=":0" />.

Luciana Frassati-Gawrońska, żona polskiego dyplomaty [[Jan Gawroński (dyplomata)|Jana Gawrońskiego]] (1892–1983) i matka [[Jas Gawronski|Jasia Gawronskiego]], późniejszego posła do Parlamentu Europejskiego, była zaangażowana w działalność na rzecz Polski. W czasie II wojny światowej współpracowała z polskim podziemiem, działając jako kurier Rządu Polskiego na Uchodźstwie. Wśród jej zasług wymienia się wywiezienie z Polski żony generała Władysława Sikorskiego oraz współudział w zwolnieniu profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego z obozu w Sachsenhausen w 1940 roku.

Działalność Luciany Frassati-Gawrońskiej zwróciła uwagę niemieckich władz okupacyjnych, co doprowadziło do konfiskaty Kobylina. Sama właścicielka zmuszona była uchodzić do Włoch<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Historia Pałacu Kobylin – Pałac Kobylin – Hotel {{!}} Restauracja {{!}} Wesela {{!}} Sale konferencyjne |data dostępu = 2024-12-01 |url = https://palackobylin.pl/o-nas/}}</ref>.

W czasie okupacji niemieckiej, w 1940 roku pałac stał się rezydencją kreishauptmanna powiatu grójeckiego Wernera Zimmermanna.

W 1945 roku Pałac w Kobylinie został przejęty przez [[NKWD]], a w kolejnych latach znajdował się w użytkowaniu polskich służb wojskowych.

W 1956 roku Pałac został zaadaptowany na internat dla uczniów Technikum Ekonomicznego w [[Grójec|Grójcu]]. Od połowy lat 90. budynek pozostawał opuszczony, co doprowadziło do jego znacznej dewastacji<ref name=":1" />.

W 2002 roku Zespół Pałacowo-Parkowy w Kobylinie został przekazany Fundacji im. [[Stanisław Konarski|Stanisława Konarskiego]]. Od tego momentu rozpoczęto intensywne prace renowacyjne, prowadzone na podstawie szczegółowych badań archiwalnych i środowiskowych<ref name=":1" />.

== Styl architektoniczny i przebudowy pałacu ==
Do XIX w. był to pałac drewniany, dopiero na życzenie rodu Ciszewskich, herbu Zadora, przekształcony w murowany pałac o charakterze rezydencjonalnym, inspirowany stylem włoskiej willi. Projektantem i budowniczym Pałacu był [[Władysław Marconi]]<ref name=":1" />, syn [[Henryk Marconi|Henryka Marconiego]]. [[Władysław Marconi]] był również autorem takich projektów jak [[Hotel Bristol]] biblioteka przy ulicy Koszykowej i przebudowa gmachu Towarzystwa Kredytowego przy ulicy Czackiego w Warszawie<ref name=":1" />. Pałac reprezentuje styl eklektyczny, z dominującymi odniesieniami do włoskiego renesansu. W pierwotnym układzie architektonicznym centralna, parterowa część budynku była flankowana piętrowymi skrzydłami-ryzalitami, nakrytymi dwuspadowymi dachami z okapami. Charakterystycznym elementem była wysoka wieża w bocznej elewacji, trójkondygnacyjna, zwieńczona dachem wiciowym, nawiązująca do średniowiecznych tradycji rycerskich<ref name=":1" />.

Podczas II wojny światowej, gdy pałac stał się rezydencją kreishauptmanna powiatu grójeckiego Wernera Zimmermanna, dokonano zmian architektonicznych. Budynek został nadbudowany, a wnętrza częściowo przekształcono w stylu odpowiadającym estetyce III Rzeszy. Na kamiennych kominkach umieszczono monogramy WZ oraz datę: „1940"<ref name=":1" />.

W latach 40. XX w. kiedy Pałac był w posiadaniu NKWD a następnie polskich służb wojskowych, obiekt przeszedł istotne zmiany architektoniczne: w części środkowej dobudowano piętro, a wnętrza zmodernizowano, usuwając oryginalne detale architektoniczne.

Od 2002 roku po przejęciu pałacu przez Fundację im. Stanisława Konarskiego, na podstawie badań archiwalnych i środowiskowych podjęto prace renowacyjne i restauracyjne obiektu. W ramach tych działań wprowadzono zmiany w bryle budynku, przywracając mu charakter rezydencjonalny, oraz odtworzono XIX-wieczny wystrój wnętrz, zgodnie z historycznymi detalami architektonicznymi i dekoratorskimi. Odtworzono m.in. sztukaterie wzorowane na dekorach z Hotelu Bristol, kominek z piaskowca, drewniane i marmurowe podłogi, kryształowe żyrandole oraz antyczne meble<ref name=":1" />.

Projekt parku zachował swoją oryginalność mimo historycznych i urbanistycznych zmian. Dzięki temu Pałac w Kobylinie stanowi jeden z cenniejszych zabytków południowego Mazowsza<ref name=":1" />, wyróżniający się zarówno architektonicznie, jak i historycznie.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Pałace w województwie mazowieckim]]

title: Pałac w Kobylinie

Miejscowość: Kobylin (powiat grójecki)

Adres: ul. Pałacowa 17, 05-600 Kobylin

Typ budynku: Pałac

Styl architektoniczny: eklektyzm, renesans, neorenesans, architektura nazistowska

Ważniejsze przebudowy: XIX w., XX w.

Pierwszy właściciel: Adam Poniński (1732–1798) (podskarbi koronny)

Obecny właściciel: własność prywatna, hotel


text:
# Boncourt (Eure)
Boncourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Eure.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 122 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 29 osób/km² (wśród 1421 gmin Górnej Normandii Boncourt plasuje się na 776. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 752.).

title: Boncourt (Eure)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Boncourt
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Boncourt
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Normandia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Eure]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Évreux|Évreux]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 27081
 |powierzchnia                    = 4,21 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 122
 |gęstość zaludnienia             = 29 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 27120
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Eure
 |współrzędne                     = 49°2′N 1°18′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Boncourt''' – [[miejscowość]] i [[Gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[Region (Francja)|regionie]] [[Normandia (region administracyjny)|Normandia]], w [[Departament (Francja)|departamencie]] [[Eure]].

Według danych na rok [[1990]] gminę zamieszkiwały 122 osoby, a [[gęstość zaludnienia]] wynosiła 29 osób/[[km²]] (wśród 1421 gmin Górnej Normandii Boncourt plasuje się na 776. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 752.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Évreux}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Eure]]

title: Boncourt

Państwo: Francja

Region: Normandia

Departament: Eure

Okręg: Évreux

• gęstość: 29 os./km²


text:
# Donja Kruševica
Donja Kruševica (cyr. Доња Крушевица) – wieś w Serbii, w okręgu braniczewskim, w gminie Golubac. W 2011 roku liczyła 311 mieszkańców.

title: Donja Kruševica

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Donja Kruševica
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Доња Крушевица}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Serbia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg braniczewski|braniczewski]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Golubac|Golubac]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 311{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Donja Kruševica''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Доња Крушевица) – [[wieś]] w [[Serbia|Serbii]], w [[Okręg braniczewski|okręgu braniczewskim]], w [[Gmina Golubac|gminie Golubac]]. W 2011 roku liczyła 311 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/Popis2011/Knjiga20.pdf|tytuł=Popis stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Republici Srbiji|opublikowany=Republički zavod za statistiku|język=sr|data dostępu=2019-08-25}}</ref>
}}

{{Gmina Golubac}}

[[Kategoria:Miejscowości w okręgu braniczewskim]]

title: Donja KruševicaДоња Крушевица

Państwo: Serbia

Okręg: braniczewski

Gmina: Golubac


text:
# Uniwersytet Świętego Stefana
Uniwersytet Świętego Stefana (węg. Szent István Egyetem) – węgierska publiczna szkoła wyższa z siedzibą w Gödöllő.
Uczelnia powstała w roku 2000 poprzez połączenie kilku niezależnych jednostek edukacyjnych: Wydziału Medycyny Weterynaryjnej, Uniwersytetu Rolniczego w Gödöllő (Gödöllői Agrártudományi Egyetem), Kolegium Technicznego im. Miklósa Ybl (Ybl Miklós Műszaki Főiskola), Kolegium Nauczycielskiego w Jászberény (Jászberényi Tanítóképző Főiskola). W 2009 roku dołączono również Kolegium Sámuela Tessedika (Tessedik Sámuel Főiskola).
Najstarszą z jednostek wchodzących w skład uniwersytetu był Wydział Medycyny Weterynaryjnej założony w 1787 roku w Budapeszcie. W roku 2016 został on ponownie przekształcony w samodzielną uczelnię Uniwersytet Medycyny Weterynaryjnej w Budapeszcie (Állatorvostudományi Egyetem). W tym samym roku do uczelni przyłączono Wydziały: Ogrodnictwa, Nauk o Żywności oraz Architektury Krajobrazu (wraz z Arboretum w Szarvas), funkcjonujące dotąd przy Uniwersytecie Korwina w Budapeszcie.
W grudniu 2015 roku, decyzją parlamentu węgierskiego, Wydział Sztuki Użytkowej Uniwersytetu św. Stefana połączono z dotychczasowym Kolegium Karola Eszterházyego w Egerze, Kolegium Karola Roberta w Gyöngyös tworząc Uniwersytet Karola Eszterházyego.
Uczelnia składa się z trzech kampusów, położonych w Gödöllő, Budapeszcie i Szarvas:
- Budapeszt:
  - Wydział Nauk o Żywności
  - Wydział Ogrodnictwa
  - Wydział Architektury Krajobrazu i Urbanistyki
  - Wydział Architektury i Budownictwa im. Miklósa Ybla
- Gödöllő
  - Wydział Nauk Rolniczych i Środowiskowych
  - Wydział Nauk Ekonomicznych i Społecznych
  - Wydział Inżynierii Mechanicznej.

title: Uniwersytet Świętego Stefana

wikitext:
{{Uczelnia infobox
 |nazwa                        = Uniwersytet Świętego Stefana
 |nazwa oryginalna             = {{k|hu|Szent István Egyetem}}
 |nazwa łacińska               =
 |nazwa angielska              = Szent István University
 |jednostka macierzysta        =
 |godło                        =
 |zdjęcie                      = University of Gödöllő 02.JPG
 |opis zdjęcia                 = Główny budynek w Gödöllő
 |dewiza                       =
 |data założenia               = 2000
 |data likwidacji              =
 |typ                          =
 |patron                       = [[Stefan I Święty]]
 |państwo                      = HUN
 |adres                        = [[Gödöllő]]
 |liczba pracowników           =
 |liczba pracowników naukowych =
 |liczba studentów             = 11 000
 |stanowisko zarządzającego    = rektor
 |zarządzający                 = László Palkovics
 |członkostwo                  =
 |drużyna sportowa             =
 |współrzędne                  = 47.5938°N 19.3612°E
 |commons                      = Category:University of Gödöllő
 |www                          = http://sziu.hu
}}
'''Uniwersytet Świętego Stefana''' ({{w języku|hu|Szent István Egyetem}}) – węgierska publiczna [[Uniwersytety na Węgrzech|szkoła]] wyższa z siedzibą w [[Gödöllő]].

Uczelnia powstała w roku 2000 poprzez połączenie kilku niezależnych jednostek edukacyjnych: Wydziału Medycyny Weterynaryjnej, Uniwersytetu Rolniczego w Gödöllő (''Gödöllői Agrártudományi Egyetem''), Kolegium Technicznego im. Miklósa Ybl (''Ybl Miklós Műszaki Főiskola''), Kolegium Nauczycielskiego w [[Jászberény]] (''Jászberényi Tanítóképző Főiskola''). W 2009 roku dołączono również Kolegium Sámuela Tessedika (''Tessedik Sámuel Főiskola'')<ref name="History">{{Cytuj stronę | url = http://sziu.hu/history-sziu | tytuł = History of SZIU | strony = Szent István Egyetem | język = en | data dostępu = 2020-04-05}}</ref>.

Najstarszą z jednostek wchodzących w skład uniwersytetu był Wydział Medycyny Weterynaryjnej założony w 1787 roku w [[Budapeszt|Budapeszcie]]. W roku 2016 został on ponownie przekształcony w samodzielną uczelnię [[Uniwersytet Medycyny Weterynaryjnej w Budapeszcie]] (''Állatorvostudományi Egyetem''). W tym samym roku do uczelni przyłączono Wydziały: Ogrodnictwa, Nauk o Żywności oraz Architektury Krajobrazu (wraz z [[Arboretum w Szarvas]]), funkcjonujące dotąd przy [[Uniwersytet Korwina w Budapeszcie|Uniwersytecie Korwina w Budapeszcie]]{{r|History}}.

W grudniu 2015 roku, decyzją parlamentu węgierskiego, Wydział Sztuki Użytkowej Uniwersytetu św. Stefana połączono z dotychczasowym Kolegium Karola Eszterházyego w [[Eger]]ze, Kolegium Karola Roberta w [[Gyöngyös]] tworząc [[Katolicki Uniwersytet Karola Eszterházyego|Uniwersytet Karola Eszterházyego]]<ref name="EKU">{{Cytuj stronę | url = https://uni-eszterhazy.hu/en/ekf-college/eku/past-and-present | tytuł = PAST AND PRESENT | praca = Eszterházy Károly University | język = en | data dostępu = 2020-04-05}}</ref>.

Uczelnia składa się z trzech kampusów, położonych w [[Gödöllő]], [[Budapeszt|Budapeszcie]] i [[Szarvas]]<ref name="campuses">{{Cytuj stronę | url = http://sziu.hu/campuses-sziu | tytuł = Campuses | praca = SZIU | język = en | data dostępu = 2020-04-05}}</ref>:
* Budapeszt:
** Wydział Nauk o Żywności
** Wydział Ogrodnictwa
** Wydział Architektury Krajobrazu i Urbanistyki
** Wydział Architektury i Budownictwa im. [[Miklós Ybl|Miklósa Ybla]]
* Gödöllő
** Wydział Nauk Rolniczych i Środowiskowych
** Wydział Nauk Ekonomicznych i Społecznych
** Wydział Inżynierii Mechanicznej.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://sziu.hu Oficjalna strona uczelni] {{Lang|en|hu}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Uniwersytet Świętego Stefana]]
[[Kategoria:Gödöllő]]

title: Uniwersytet Świętego StefanaSzent István EgyetemSzent István University

Patron: Stefan I Święty

Państwo: Węgry

Adres: Gödöllő

Rektor: László Palkovics


text:
# Sapucaia do Sul
Sapucaia do Sul – miasto w południowej Brazylii, w stanie Rio Grande do Sul. W 2007 roku liczba mieszkańców wynosiła 141 808. Zajmuje powierzchnię 58,247 km².
Prawa miejskie miasto otrzymało 20 sierpnia 1961 roku.
W mieście rozwinął się przemysł metalurgiczny, spożywczy, włókienniczy, chłodniczy oraz skórzany.

## Turystyka
Główne atrakcje turystyczne:
- Parque Jardim Zoológico (ogród zoologiczny)
- Morro de Sapucaia
- Morro das Cabras
- Estação Ecológica do Pesqueiro
- Queda D'Água dos Freitas
- Alambique dos Cassel

title: Sapucaia do Sul

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sapucaia do Sul
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Brasão sapucaia.jpg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Sapucaiai do Sul
 |państwo                      = BR-RS
 |data założenia               = 1961{{r|PWN}}
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Vilmar Ballin
 |powierzchnia                 = 58,247
 |wysokość                     = 23
 |rok                          = 2020
 |liczba ludności              = 141 808<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/estimativa2009/POP2009_DOU.pdf Estimativas da populaçao para 1o de julho de 2009]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 2245,91
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 93200-000
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 29°50′20″S 51°8′38″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.sapucaiadosul.rs.gov.br/
}}
'''Sapucaia do Sul''' – miasto w południowej [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Rio Grande do Sul]]. W 2007 roku liczba mieszkańców wynosiła 141 808. Zajmuje powierzchnię 58,247 km².

Prawa miejskie miasto otrzymało 20 sierpnia 1961 roku.

W mieście rozwinął się przemysł metalurgiczny, spożywczy, włókienniczy, chłodniczy oraz skórzany<ref name=PWN>{{encyklopedia PWN|id = 3972329|tytuł= Sapucaia do Sul|data dostępu=2021-08-10}}</ref>.

== Turystyka ==
Główne atrakcje turystyczne:

* Parque Jardim Zoológico (ogród zoologiczny)
* Morro de Sapucaia
* Morro das Cabras
* Estação Ecológica do Pesqueiro
* Queda D'Água dos Freitas
* Alambique dos Cassel

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.sapucaiadosul.rs.gov.br/ Oficjalna strona Sapucaiai do Sul]
* [http://web.archive.org/web/*/http://www.valedosinos.com.br/index.php?option=com_content&task=view&id=49&Itemid=225 Archiwalna nieoficjalna strona Sapucaiai do Sul]
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Sapucaia do Sul| ]]
[[Kategoria:Miasta w stanie Rio Grande do Sul]]

title: Sapucaia do Sul

Herb: Flaga

Państwo: Brazylia

Stan: Rio Grande do Sul

Burmistrz: Vilmar Ballin


text:
# Seria GP3
Seria GP3, GP3 – seria wyścigów samochodowych, która od 2010 roku towarzyszy wyścigom Formuły 1 oraz serii GP2.
Roczny budżet zespołu wynosi 600 000 €.
Początkowo Bernie Ecclestone zapowiedział, że GP3 ma zastąpić inną serię – International Formula Masters, jednak później potwierdzone zostało, że będzie to nowa, osobna seria wyścigowa.

## Bolidy
Podwozia są dostarczane przez firmę Dallara, zaś bolid jest napędzany 280-konnym silnikiem z drogowego samochodu 2L Turbo, przygotowanym przez Renault. Dostawcą opon jest włoska firma Pirelli, dla której był to powrót do wyścigów typu open-wheel.

## Mistrzowie
| Sezon | Kierowca                           | Zespół         |
| ----- | ---------------------------------- | -------------- |
| 2010  | Esteban Gutiérrez (ART Grand Prix) | ART Grand Prix |
| 2011  | Valtteri Bottas (Lotus ART)        | Lotus ART      |
| 2012  | Mitch Evans (MW Arden)             | Lotus GP       |
| 2013  | Daniił Kwiat (MW Arden)            | ART Grand Prix |
| 2014  | Alex Lynn (Carlin)                 | Carlin         |
| 2015  | Esteban Ocon (ART Grand Prix)      | ART Grand Prix |
| 2016  | Charles Leclerc (ART Grand Prix)   | ART Grand Prix |
| 2017  | George Russell (ART Grand Prix)    | ART Grand Prix |
| 2018  | Anthoine Hubert (ART Grand Prix)   | ART Grand Prix |

title: Seria GP3

wikitext:
[[Plik:FIA GP3 Austria 2018 Nr. 02 Hubert (3).jpg|mały|Bolid Renault w serii GP3]]
'''Seria GP3''', '''GP3''' – seria [[wyścig samochodowy|wyścigów samochodowych]], która od [[Seria GP3 - sezon 2010|2010 roku]] towarzyszy wyścigom [[Formuła 1|Formuły 1]] oraz [[seria GP2|serii GP2]].
Roczny budżet zespołu wynosi 600 000 [[Euro|€]].

Początkowo [[Bernie Ecclestone]] zapowiedział, że GP3 ma zastąpić inną serię – [[Międzynarodowa Formuła Master|International Formula Masters]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.f1wm.pl/news/9394 |tytuł = Ecclestone planuje uruchomienie formuły GP3 |opublikowany = f1wm.pl |autor= Mariusz Karolak |data = 2008-08-14|data dostępu=2009-08-06}}</ref>, jednak później potwierdzone zostało, że będzie to nowa, osobna seria wyścigowa.

== Bolidy ==
Podwozia są dostarczane przez firmę [[Dallara]], zaś bolid jest napędzany 280-konnym silnikiem z drogowego samochodu 2L Turbo, przygotowanym przez [[Renault]]. Dostawcą opon jest włoska firma [[Pirelli]], dla której był to powrót do wyścigów typu open-wheel<ref>{{Cytuj stronę  |url = https://www.f1wm.pl/news/11772 |tytuł = GP3: Organizatorzy ujawnili szczegóły na temat nowej serii |opublikowany = f1wm.pl |autor= Igor Szmidt |data = 2009-05-04|data dostępu=2009-08-06}}</ref>.

== Mistrzowie ==
{| class="wikitable"
|-
! Sezon
! Kierowca
! Zespół
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2010|2010]]
| {{Flaga|MEX}} [[Esteban Gutiérrez]]
([[ART Grand Prix]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2011|2011]]
| {{Flaga|FIN}} [[Valtteri Bottas]]
([[ART Grand Prix|Lotus ART]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix|Lotus ART]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2012|2012]]
| {{Flaga|NZL}} [[Mitch Evans]]
([[Arden International|MW Arden]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix|Lotus GP]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2013|2013]]
| {{Flaga|RUS}} [[Daniił Kwiat]]
([[Arden International|MW Arden]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2014|2014]]
| {{Flaga|GBR}} [[Alex Lynn]]
([[Carlin (zespół wyścigowy)|Carlin]])
| {{flaga|GBR}} [[Carlin (zespół wyścigowy)|Carlin]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2015|2015]]
| {{Flaga|FRA}} [[Esteban Ocon]]
([[ART Grand Prix]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2016|2016]]
| {{Flaga|MCO}} [[Charles Leclerc (kierowca wyścigowy)|Charles Leclerc]]
([[ART Grand Prix]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2017|2017]]
| {{flaga|GBR}} [[George Russell (kierowca wyścigowy)|George Russell]]
([[ART Grand Prix]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix]]
|-
! [[Seria GP3 - sezon 2018|2018]]
| {{flaga|FRA}} [[Anthoine Hubert]]
([[ART Grand Prix]])
| {{flaga|FRA}} [[ART Grand Prix]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.gp3series.com/ Oficjalna strona serii]

{{Seria GP3}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Seria GP3]]


text:
# Petru Sescu
Petru Sescu (ur. 3 kwietnia 1965 w Săbăoani) – rumuński duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy Jass od 2021.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie otrzymał 26 maja 1991 i został inkardynowany do diecezji Jass. Pracował głównie jako duszpasterz parafialny, był też m.in. prefektem dyscypliny w niższym seminarium oraz ekonomem diecezjalnym.
30 września 2021 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym Jass ze stolicą tytularną Murcona. Sakry udzielił mu 11 listopada 2021 biskup Iosif Păuleț.

title: Petru Sescu

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Petru Sescu
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Biskup tytularny Murcony
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    = Coat of arms of Petru Sescu.svg
 |dewiza                  = Servite Domino in laetitia
 |dewiza - j. polski      = Służcie Panu z weselem
 |kraj działania          = [[Rumunia]]
 |data urodzenia          = 3 kwietnia 1965
 |miejsce urodzenia       = [[Săbăoani]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup pomocniczy Jass
 |1. funkcja - okres      = od 2021
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 26 maja 1991
 |data nominacji          = 30 września 2021
 |data sakry              = 11 listopada 2021
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 11 listopada 2021
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Iosif Păuleț]]
 |współkonsekratorzy        = [[Aurel Percă]]<br/>[[Petru Gherghel]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Petru Sescu''' (ur. [[3 kwietnia]] [[1965]] w [[Săbăoani]]) – [[Rumunia|rumuński]] [[Duchowieństwo|duchowny]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], biskup pomocniczy [[Diecezja Jass|Jass]] od 2021.

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] otrzymał 26 maja 1991 i został inkardynowany do [[Diecezja Jass|diecezji Jass]]. Pracował głównie jako duszpasterz parafialny, był też m.in. prefektem dyscypliny w niższym seminarium oraz ekonomem diecezjalnym{{r|sala}}.

30 września 2021 papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] mianował go [[biskup pomocniczy|biskupem pomocniczym]] [[Diecezja Jass|Jass]] ze [[Biskup tytularny|stolicą tytularną]] [[Murcona]]<ref name="sala">{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2021/09/30/0615/01324.html | tytuł= Nomina di Vescovo Ausiliare di Iaşi (Romania) | opublikowany= vatican.va | język=it | data dostępu= 2021-09-30}}</ref>. [[Sakra|Sakry]] udzielił mu 11 listopada 2021 biskup [[Iosif Păuleț]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bsescu |tytuł = Petru Sescu |data dostępu = 2021-09-30}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sescu, Petru}}
[[Kategoria:Rumuńscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1965]]

title: Petru Sescu

Herb duchownego: Servite Domino in laetitia · Służcie Panu z weselem

Kraj działania: Rumunia

Data i miejsce urodzenia: 3 kwietnia 1965 · Săbăoani

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Nominacja biskupia: 30 września 2021

Sakra biskupia: 11 listopada 2021

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 11 listopada 2021

Konsekrator: Iosif Păuleț

Współkonsekratorzy: Aurel Percă · Petru Gherghel


text:
# Jean-Pierre Jarier
Jean-Pierre Jarier (ur. 10 lipca 1946 w Charenton-le-Pont) – francuski kierowca Formuły 1.
W 1973 roku został mistrzem Europy Formuły 2.
W 1979 roku trzykrotnie zajął trzecie miejsce w wyścigu Grand Prix Formuły 1 i zajął 11. pozycję w klasyfikacji kierowców.

title: Jean-Pierre Jarier

wikitext:
{{Kierowca infobox
 |imię i nazwisko       = Jean-Pierre Jarier
 |zdjęcie               = Jean-Pierre Jarier en 1976.jpg
 |opis zdjęcia          = Jean-Pierre Jarier (1976)
 |pełne imię i nazwisko = Jean-Pierre Jacques Jarier
 |kraj                  = FRA
 |pochodzenie           =
 |data urodzenia        = [[10 lipca]] [[1946]]
 |miejsce urodzenia     = [[Charenton-le-Pont]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |sukcesy               = [[1973]]: [[Formuła 2]] (mistrz)
 |commons               = Category:Jean-Pierre Jarier
 |wikiquote             =
 |www                   =
}}
'''Jean-Pierre Jarier''' (ur. [[10 lipca]] [[1946]] w [[Charenton-le-Pont]]) – [[Francja|francuski]] kierowca [[Formuła 1|Formuły 1]].

W 1973 roku został mistrzem Europy [[Formuła 2|Formuły 2]].

W 1979 roku trzykrotnie zajął trzecie miejsce w wyścigu [[Formuła 1|Grand Prix]] [[Formuła 1|Formuły 1]] i zajął 11. pozycję w klasyfikacji kierowców.

{{Mistrzowie Formuły 2}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Jarier, Jean-Pierre}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy 24h Le Mans]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Formuły 1]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Francuskiej Formuły 3]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Porsche Supercup]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy World Sportscar Championship]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy European Touring Car Championship]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy FIA GT Championship]]
[[Kategoria:Kierowcy Lotusa w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Marcha w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Tyrrella w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Ligiera w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Auto Technisches Spezialzubehör w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Oselli w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Penske w Formule 1]]
[[Kategoria:Kierowcy Shadowa w Formule 1]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 2]]
[[Kategoria:Francuscy kierowcy Brazylijskiej Formuły 2]]

title: Jean-Pierre Jarier

Imię i nazwisko: Jean-Pierre Jacques Jarier

Data i miejsce urodzenia: 10 lipca 1946 · Charenton-le-Pont


text:
# Ronaldo Cisneros
Ronaldo Cisneros Morell (ur. 8 stycznia 1997 w Torreón) – meksykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, od 2024 roku zawodnik Querétaro.

title: Ronaldo Cisneros

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Ronaldo Cisneros
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Ronaldo Cisneros Morell
 |data urodzenia          = 8 stycznia 1997
 |miejsce urodzenia       = [[Torreón]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 181 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Querétaro FC|Querétaro]]
 |numer w klubie          = 18
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2014–2017 ! [[Santos Laguna]] ! 9 ! 0
! 2018– ! [[Chivas de Guadalajara|Guadalajara]] ! 70 ! 9
! 2018 ! → [[CA Zacatepec|Zacatepec]] (wyp.) ! 13 ! 1
! 2019 ! → [[Mineros de Zacatecas|Mineros]] (wyp.) ! 13 ! 1
! 2020–2021 ! → [[CD Tapatío|Tapatío]] (wyp.) ! 29 ! 7
! 2022 ! {{nowrap|→ [[Atlanta United FC|Atlanta United]] (wyp.)}} ! 28 ! 7
! 2024– ! → [[Querétaro FC|Querétaro]] (wyp.) ! 13 ! 2
 |data seniorzy           = 22 marca 2025
 |kariera reprezentacyjna =
! 2017 ! {{reprezentacja|MEX|rodzaj=U-20|pn}} ! 10 ! 8
! 2018–2019 ! {{reprezentacja|MEX|rodzaj=U-23|pn}} ! 4 ! 0
 |data reprezentacja      = 22 marca 2025
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Ronaldo Cisneros Morell''' (ur. [[8 stycznia]] [[1997]] w [[Torreón]]) – [[meksyk]]ański [[piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a, od 2024 roku zawodnik [[Querétaro FC|Querétaro]].

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=312570|nazwa=Ronaldo Cisneros|data dostępu=2023-03-14}}
* {{soccerway|p|id=360963|nazwa=R. Cisneros|data dostępu=2023-03-14}}

{{Grupa szablonów
|tytuł=Składy reprezentacji Meksyku
|lista=
{{Meksyk U-20 2017}}
{{Meksyk 2018 IAŚ}}
}}

{{SORTUJ:Cisneros, Ronaldo}}
[[Kategoria:Meksykańscy piłkarze]]
[[Kategoria:Meksykańscy piłkarze na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów]]
[[Kategoria:Piłkarze Santos Laguna]]
[[Kategoria:Piłkarze Chivas Guadalajara]]
[[Kategoria:Piłkarze Zacatepec FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Mineros de Zacatecas]]
[[Kategoria:Piłkarze CD Tapatío]]
[[Kategoria:Piłkarze Atlanta United FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Querétaro FC]]
[[Kategoria:Meksykańscy uczestnicy igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów (Barranquilla 2018)]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów 2018]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata U-20 w Piłce Nożnej 2017]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw CONCACAF U-20 w Piłce Nożnej 2017]]
[[Kategoria:Zdobywcy Pucharu i Ligi Mistrzów CONCACAF]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Torreón]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]

title: · Ronaldo Cisneros

Pełne imię i nazwisko: Ronaldo Cisneros Morell

Data i miejsce urodzenia: 8 stycznia 1997 · Torreón

Pozycja: napastnik

Klub: Querétaro

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Santos Laguna · 9 · (0)

Guadalajara · 70 · (9)

→ Zacatepec (wyp.) · 13 · (1)

→ Mineros (wyp.) · 13 · (1)

→ Tapatío (wyp.) · 29 · (7)

→ Atlanta United (wyp.) · 28 · (7)

→ Querétaro (wyp.) · 13 · (2)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Meksyk U-20 · 10 · (8)

Meksyk U-23 · 4 · (0)


text:
# 10. ceremonia wręczenia Złotych Globów
10. ceremonia wręczenia Złotych Globów odbyła się 26 lutego 1953 w Ambassador Hotel w Los Angeles.

## Laureaci i nominowani
Laureaci nagród wyróżnieni są wytłuszczeniem

### Najlepszy film dramatyczny
- Największe widowisko świata
- Wróć, mała Shebo
- Szczęśliwy czas
- W samo południe
- Złodziej

### Najlepszy film komediowy lub musical
- Z pieśnią w sercu
- Hans Christian Andersen
- Zobaczę Cię we śnie
- Deszczowa piosenka
- Stars and Stripes Forever

### Najlepsza aktorka w filmie dramatycznym
- Shirley Booth – Wróć, mała Shebo
- Olivia de Havilland – Moja kuzynka Rachela
- Joan Crawford – Sudden Fear

### Najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu
- Susan Hayward – Z pieśnią w sercu
- Ginger Rogers – Małpia kuracja
- Katharine Hepburn – Pat i Mike

### Najlepszy aktor w filmie dramatycznym
- Gary Cooper – W samo południe
- Charles Boyer – Szczęśliwy czas
- Ray Milland – Złodziej

### Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu
- Donald O’Connor – Deszczowa piosenka
- Danny Kaye – Hans Christian Andersen
- Clifton Webb – Stars and Stripes Forever

### Najlepsza aktorka drugoplanowa
- Katy Jurado – W samo południe
- Gloria Grahame – Piękny i zły
- Mildred Dunnock – Viva Zapata!

### Najlepszy aktor drugoplanowy
- Millard Mitchell – My Six Convicts
- Gilbert Roland – Piękny i zły
- Kurt Kasznar – Szczęśliwy czas

### Najlepszy reżyser
- Cecil B. DeMille – Największe widowisko świata
- Richard Fleischer – Szczęśliwy czas
- John Ford – Spokojny człowiek

### Najlepszy scenariusz
- Michael Wilson – Kryptonim Cicero
- Carl Foreman – W samo południe
- Clarence Greene, Russell Rouse – Złodziej

### Najlepsza muzyka
- Dimitri Tiomkin – W samo południe
- Miklós Rózsa – Ivanhoe
- Victor Young – Spokojny człowiek

### Najlepsze czarno-białe zdjęcia
- Floyd Crosby – W samo południe
- Hal Mohr – The Four Poster
- Sam Leavitt – Złodziej

### Najlepsze kolorowe zdjęcia
- George Barnes, J. Peverell Marley – Największe widowisko świata

### Najlepszy kobiecy debiut
- Colette Marchand – Moulin Rouge
- Katy Jurado – W samo południe
- Rita Gam – Złodziej

### Najlepszy męski debiut
Richard Burton – Moja kuzynka Rachela
- Aldo Ray – Pat i Mike
- Robert Wagner – Stars and Stripes Forever

### Film promujący międzynarodowe zrozumienie
- Anything Can Happen
- Assignment: Paris
- Ivanhoe

### Nagroda Henrietty
- Susan Hayward
- John Wayne

### Nagroda im. Cecila B. DeMille’a
- Walt Disney

### Nagroda Specjalna
- Brandon De Wilde
- Francis Teller

title: 10. ceremonia wręczenia Złotych Globów

wikitext:
{{Gala infobox
 |       nazwa = 10. ceremonia wręczenia<br />Złotych Globów
 |     grafika =
 |        data = 26 lutego 1953
 |     miejsce = Ambassador Hotel, [[Los Angeles]]
 |       wstęp =
 | prowadzenie =
 |   producent =
 |     reżyser =
 |        czas =
 |      stacja =
 |  poprzednia = [[9. ceremonia wręczenia Złotych Globów|◄ 9.]]
 |    następna = [[11. ceremonia wręczenia Złotych Globów|11. ►]]
}}
'''10. ceremonia wręczenia [[Złoty Glob|Złotych Globów]]''' odbyła się [[26 lutego]] [[1953 w filmie|1953]] w Ambassador Hotel w [[Los Angeles]].

== Laureaci i nominowani ==
; Laureaci nagród wyróżnieni są wytłuszczeniem

=== Najlepszy film dramatyczny ===
* '''''[[Największe widowisko świata]]'''''
* ''[[Wróć, mała Shebo (film 1952)|Wróć, mała Shebo]]''
* ''[[Szczęśliwy czas]]''
* ''[[W samo południe]]''
* ''[[Złodziej (film 1952)|Złodziej]]''

=== Najlepszy film komediowy lub musical ===
* '''''[[Z pieśnią w sercu]]'''''
* ''[[Hans Christian Andersen (film 1952)|Hans Christian Andersen]]''
* ''[[Zobaczę Cię we śnie]]''
* ''[[Deszczowa piosenka]]''
* ''[[Stars and Stripes Forever]]''

=== Najlepsza aktorka w filmie dramatycznym ===
* '''[[Shirley Booth]] – ''[[Wróć, mała Shebo (film 1952)|Wróć, mała Shebo]]'''''
* [[Olivia de Havilland]] – ''[[Moja kuzynka Rachela (film 1952)|Moja kuzynka Rachela]]''
* [[Joan Crawford]] – ''[[Sudden Fear]]''

=== Najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu ===
* '''[[Susan Hayward]] – ''[[Z pieśnią w sercu]]'''''
* [[Ginger Rogers]] – ''[[Małpia kuracja]]''
* [[Katharine Hepburn]] – ''[[Pat i Mike]]''

=== Najlepszy aktor w filmie dramatycznym ===
* '''[[Gary Cooper]] – ''[[W samo południe]]'''''
* [[Charles Boyer]] – ''[[Szczęśliwy czas]]''
* [[Ray Milland]] – ''[[Złodziej (film 1952)|Złodziej]]''

=== Najlepszy aktor w filmie komediowym lub musicalu ===
* '''[[Donald O’Connor]] – ''[[Deszczowa piosenka]]'''''
* [[Danny Kaye]] – ''[[Hans Christian Andersen (film 1952)|Hans Christian Andersen]]''
* [[Clifton Webb]] – ''[[Stars and Stripes Forever]]''

=== Najlepsza aktorka drugoplanowa ===
* '''[[Katy Jurado]] – ''[[W samo południe]]'''''
* [[Gloria Grahame]] – ''[[Piękny i zły]]''
* [[Mildred Dunnock]] – ''[[Viva Zapata!]]''

=== Najlepszy aktor drugoplanowy ===
* '''[[Millard Mitchell]] – ''[[My Six Convicts]]'''''
* [[Gilbert Roland]] – ''[[Piękny i zły]]''
* [[Kurt Kasznar]] – ''[[Szczęśliwy czas]]''

=== Najlepszy reżyser ===
* '''[[Cecil B. DeMille]] – ''[[Największe widowisko świata]]'''''
* [[Richard Fleischer]] – ''[[Szczęśliwy czas]]''
* [[John Ford]] – ''[[Spokojny człowiek]]''

=== Najlepszy scenariusz ===
* '''[[Michael Wilson (scenarzysta)|Michael Wilson]] – ''[[Kryptonim Cicero]]'''''
* [[Carl Foreman]] – ''[[W samo południe]]''
* [[Clarence Greene]], [[Russell Rouse]] – ''[[Złodziej (film 1952)|Złodziej]]''

=== Najlepsza muzyka ===
* '''[[Dimitri Tiomkin]] – ''[[W samo południe]]'''''
* [[Miklós Rózsa]] – ''[[Ivanhoe (film 1952)|Ivanhoe]]''
* [[Victor Young]] – ''[[Spokojny człowiek]]''

=== Najlepsze czarno-białe zdjęcia ===
* '''[[Floyd Crosby]] – ''[[W samo południe]]'''''
* [[Hal Mohr]] – ''[[The Four Poster]]''
* [[Sam Leavitt]] – ''[[Złodziej (film 1952)|Złodziej]]''

=== Najlepsze kolorowe zdjęcia ===
* '''[[George Barnes]], [[Peverell Marley|J. Peverell Marley]] – ''[[Największe widowisko świata]]'''''

=== Najlepszy kobiecy debiut ===
* '''[[Colette Marchand]] – ''[[Moulin Rouge (film 1952)|Moulin Rouge]]'''''
* [[Katy Jurado]] – ''[[W samo południe]]''
* [[Rita Gam]] – ''[[Złodziej (film 1952)|Złodziej]]''

=== Najlepszy męski debiut ===
'''[[Richard Burton]] – ''[[Moja kuzynka Rachela (film 1952)|Moja kuzynka Rachela]]'''''
* [[Aldo Ray]] – ''[[Pat i Mike]]''
* [[Robert Wagner]] – ''[[Stars and Stripes Forever]]''

=== Film promujący międzynarodowe zrozumienie ===
* '''''[[Anything Can Happen]]'''''
* ''[[Assignment: Paris]]''
* ''[[Ivanhoe (film 1952)|Ivanhoe]]''

=== Nagroda Henrietty ===
* '''[[Susan Hayward]]'''
* '''[[John Wayne]]'''

=== Nagroda im. Cecila B. DeMille’a ===
* '''[[Walt Disney]]'''

=== Nagroda Specjalna ===
* '''[[Brandon De Wilde]]'''
* '''[[Francis Teller]]'''

== Bibliografia ==
* {{cytuj|url=https://www.goldenglobes.com/winners-nominees/1953|archiwum=https://web.archive.org/web/20211017160222/https://www.goldenglobes.com/winners-nominees/1953|tytuł= Oficjalna strona HFPA|język=en}}
* [https://www.imdb.com/event/ev0000292/1953/1 IMDB.com] {{lang|en}}

{{Złote Globy}}

[[Kategoria:1953 w filmie]]
[[Kategoria:1953 w Stanach Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Złote Globy]]

title: 10. ceremonia wręczenia · Złotych Globów

Data: 26 lutego 1953

Miejsce: Ambassador Hotel, Los Angeles


text:
# Angiras (bóstwa)
Angiras – klasa lub grupa męskich istot nadprzyrodzonych z mitologii indyjskiej, różnie definiowana w zależności od okresu pochodzenia źródła.

## Etymologia
Można spotkać opinie, wywodzące nazwę tej grupy od greckiego słowa aggelos – wysłannik.

## Wedy
Rygweda nazywała ich Ojcami. W wedyzmie to mityczny ród kapłański (bramini), wywodzący swoje korzenie od boga Bryhaspatiego – "Pana Modlitwy". Oprócz powiązań z kultem Agniego, przypisuje się im rolę wysłanników niebios. Zajmowali bowiem pozycję pośrednią między ludźmi i dewami. Przyjaciele boga Indry, wraz z nim odzyskują krowy uprowadzone przez Panjów i Walę, bogactwa i światło – często jedynie za sprawą magicznych recytacji czy śpiewów. W wedyzmie miano Angiras przede wszystkim odnosi się do boga Agniego, zwanego tam najstarszym z Angirasów.

## Okres powedyjski
Według Ermana Władimira Angirasowie uznawani są za grupę mitycznych ryszich, wywodzącą swoje korzenie od wieszcza (rysziego) o imieniu Angiras:

Mędrcy ci, synowie Angirasa, którzy towarzyszyli Manu podczas potopu – mówi się, że przyszli na świat pod postacią niedźwiedzi – wstąpili potem do nieba i stali się tam siedmioma gwiazdami Wielkiej Niedźwiedzicy.

title: Angiras (bóstwa)

wikitext:
'''Angiras''' – klasa lub grupa męskich istot nadprzyrodzonych z mitologii indyjskiej, różnie definiowana w zależności od okresu pochodzenia źródła.

== Etymologia ==
Można spotkać opinie, wywodzące nazwę tej grupy od greckiego słowa ''aggelos'' – wysłannik<ref name="autonazwa1">{{cytuj książkę |nazwisko= Erman|imię= Władimir |autor link= |nazwisko2= Tiomkin|imię2= Eduard |autor link2= |inni=|tytuł= Mity starożytnych Indii|wydanie= 1|wydawca=Pomorze|miejsce= Bydgoszcz |rok= 1987|strony= 190|rozdział= Przypisy / 4. Dzieje Indry|id = |isbn= 83-7003-053-X}}</ref>.

== Wedy ==
[[Rygweda]] nazywała ich ''Ojcami''. W [[wedyzm]]ie to mityczny ród kapłański ([[bramin]]i), wywodzący swoje korzenie od boga [[Bryhaspati]]ego – "Pana Modlitwy". Oprócz powiązań z kultem [[Agni]]ego, przypisuje się im rolę [[wysłannik]]ów niebios. Zajmowali bowiem pozycję pośrednią między ludźmi i [[dewa]]mi<ref name="autonazwa1" />. Przyjaciele boga [[Indra|Indry]], wraz z nim odzyskują krowy uprowadzone przez [[Panjowie|Panjów]] i [[Wala (demon)|Walę]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Kempiński|imię= Andrzej M.|autor link= |tytuł= Słownik mitologii ludów indoeuropejskich| rozdział= | nazwisko r= | imię r= | autor r link= |wydawca= KW SAWW|miejsce= Poznań|rok= 1993|strony= 33|isbn= 8385066918}}</ref>, bogactwa i światło – często jedynie za sprawą magicznych recytacji czy śpiewów. W wedyzmie miano [[Angiras]] przede wszystkim odnosi się do boga Agniego, zwanego tam ''najstarszym z Angirasów''<ref>{{cytuj książkę |inni=Andrzej Ługowski (red.nauk.)|tytuł= Słownik mitologii hinduskiej|wydanie= 1|wydawca= [[Wydawnictwo Akademickie DIALOG]]|miejsce=Warszawa |rok= 1994|strony= 25|rozdział= Angiras|nazwisko r= Ługowski|imię r= Andrzej|autor r link=|seria= Świat Orientu|isbn=83-86483-20-2}}</ref>.

== Okres powedyjski ==
Według Ermana Władimira Angirasowie uznawani są za grupę mitycznych [[ryszi]]ch, wywodzącą swoje korzenie od wieszcza (rysziego) o imieniu [[Angiras]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Erman|imię= Władimir |autor link=|nazwisko2= Tiomkin|imię2= Eduard |autor link2= |inni=|tytuł= Mity starożytnych Indii|wydanie= 1|wydawca= Pomorze|miejsce= Bydgoszcz |rok= 1987|strony= 191|rozdział= Przypisy / 4. Dzieje Indry|id = |isbn= 83-7003-053-X}}</ref>: {{Cytat
 |treść = Mędrcy ci, synowie Angirasa, którzy towarzyszyli Manu podczas potopu – mówi się, że przyszli na świat pod postacią niedźwiedzi – wstąpili potem do nieba i stali się tam siedmioma gwiazdami Wielkiej Niedźwiedzicy<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Erman|imię= Władimir |autor link=|nazwisko2= Tiomkin|imię2= Eduard |autor link2= |inni= |tytuł= Mity starożytnych Indii|wydanie= 1|wydawca= Pomorze|miejsce= Bydgoszcz |rok= 1987|strony= 25|rozdział= 9. Soma, bóg księżyca|id = |isbn= 83-7003-053-X}}</ref>.
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Bóstwa hinduskie]]

[[Kategoria:Zwierzęta w hinduizmie]]


text:
# Biochemia Stryera
Biochemia (ang. Biochemistry) – podręcznik do biochemii autorstwa Luberta Stryera, Jeremy’ego Berga i Johna Tymoczko. Polskie tłumaczenia zwyczajowo są nazywane Biochemią Stryera.
Najnowsze oryginalne anglojęzyczne wydanie to wydanie 7. z końca 2010 roku. Jego autorami, począwszy od 5. oryginalnego wydania anglojęzycznego są Lubert Stryer, Jeremy M. Berg i John L. Tymoczko. Pierwsze wydanie ukazało się w 1975 roku. Pierwsze cztery oryginalne wydania anglojęzyczne były dziełem tylko Luberta Stryera. Autor otrzymał w 2006 roku National Medal of Science w dziedzinie biologii, między innymi za napisanie "podręcznika do biochemii, który inspiruje miliony studentów".
Podręcznik tłumaczony jest na język polski od ponad dwudziestu lat i wydawany przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Najnowsze polskie wydanie to wydanie 4. pochodzące z 2009 roku oparte na 6. oryginalnym wydaniu anglojęzycznym z 2006 roku.
Ci sami trzej powyżsi autorzy są również twórcami innej odmiany podręcznika do biochemii, nieco krótszego, zatytułowanego Biochemia. Krótki kurs (Biochemistry: A Short Course), także tłumaczonego na język polski i wydawanego przez Wydawnictwo Naukowe PWN, którego 1. najnowsze wydanie polskie pochodzi z roku 2013 i jest oparte na ostatnim 2. oryginalnym wydaniu anglojęzycznym z końca 2011 roku.

title: Biochemia Stryera

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Biochemia
 |tytuł oryginalny  = Biochemistry
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Lubert Stryer]], [[Jeremy M. Berg]], [[John L. Tymoczko]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        =
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   =
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |data wydania      = 1975
 |wydawca           =
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Biochemia''' (ang. ''Biochemistry'') – podręcznik do [[Biochemia|biochemii]] autorstwa [[Lubert Stryer|Luberta Stryera]], [[Jeremy M. Berg|Jeremy’ego Berga]] i [[John L. Tymoczko|Johna Tymoczko]]. Polskie tłumaczenia zwyczajowo są nazywane ''Biochemią Stryera''.

Najnowsze oryginalne anglojęzyczne wydanie to wydanie 7. z końca 2010 roku. Jego autorami, począwszy od 5. oryginalnego wydania anglojęzycznego są Lubert Stryer, Jeremy M. Berg i John L. Tymoczko{{r|google}}. Pierwsze wydanie ukazało się w 1975 roku. Pierwsze cztery oryginalne wydania anglojęzyczne były dziełem tylko Luberta Stryera. Autor otrzymał w 2006 roku [[National Medal of Science]] w dziedzinie biologii, między innymi za napisanie "podręcznika do biochemii, który inspiruje miliony studentów"{{r|medal}}{{r|medal2}}.

Podręcznik tłumaczony jest na język polski od ponad dwudziestu lat i wydawany przez [[Wydawnictwo Naukowe PWN]]. Najnowsze polskie wydanie to wydanie 4. pochodzące z 2009 roku oparte na 6. oryginalnym wydaniu anglojęzycznym z 2006 roku{{r|medbook}}.
Ci sami trzej powyżsi autorzy są również twórcami innej odmiany podręcznika do biochemii, nieco krótszego, zatytułowanego ''Biochemia. Krótki kurs'' (''Biochemistry: A Short Course''), także tłumaczonego na język polski i wydawanego przez Wydawnictwo Naukowe PWN, którego 1. najnowsze wydanie polskie pochodzi z roku 2013 i jest oparte na ostatnim 2. oryginalnym wydaniu anglojęzycznym z końca 2011 roku{{r|pwn}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="google">[https://books.google.com/books/about/Biochemistry.html?id=O67WcAAACAAJ&redir_esc=y ''Biochemistry'' Jeremy M. Berg, John L. Tymoczko, Lubert Stryer, Seventh Edition, 2010]</ref>
<ref name="medbook">[http://medbook.com.pl/ksiazka/pokaz/id/8584/tytul/biochemia-stryer-berg-tymoczko-wydawnictwo-naukowe-pwn ''Biochemia'' Jeremy M. Berg, John L. Tymoczko, Lubert Stryer, wydanie czwarte, 2009]</ref>
<ref name="pwn">[http://ksiegarnia.pwn.pl/produkt/201521/biochemia.html ''Biochemia. Krótki kurs.'' Jeremy M. Berg, John L. Tymoczko, Lubert Stryer, wydanie pierwsze, 2013]</ref>
<ref name="medal">[http://www.nsf.gov/od/nms/recip_details.jsp?recip_id=5300000000441 The President's National Medal of Science: Recipient Details]</ref>
<ref name="medal2">[http://www.nsf.gov/news/news_summ.jsp?cntn_id=109741 President to Award 2005-2006 National Medals of Science and National Medals of Technology Honoring Nation's Leading Researchers, Inventors and Innovators]</ref>
}}

[[Kategoria:Biochemia]]
[[Kategoria:Podręczniki]]

title: BiochemiaBiochemistry

Autor: Lubert Stryer, Jeremy M. Berg, John L. Tymoczko

Język: angielski


text:
# Akwizycja danych
Akwizycja danych (pot. zbieranie danych) – pierwszy etap przetwarzania danych polegający na ich przygotowaniu do dalszej obróbki czy interpretacji; obejmuje on m.in. rejestrowanie, próbkowanie czy kwantowanie danych w dowolnej postaci, często różnorakich sygnałów, np. w postaci falowej.

## Proces akwizycji
Wyróżnia się kolejne etapy akwizycji danych:
1. wyodrębnienie zjawiska/własności fizycznej,
2. rejestrowanie sygnałów z sensora (sensorów),
3. teletransmisja,
4. próbkowanie w czasie,
5. kwantowanie wartości,
6. obróbka sygnałów według własnych potrzeb.

Zbieranie danych zaczyna się od zjawiska fizycznego lub własności fizycznej obiektu, którego analiza jest przeprowadzana. Może być to np. zmiana temperatury, ciśnienia czy objętości cieczy. Sensor rejestruje wybraną wielkość, a następnie realizuje jej przetworzenie na sygnał elektryczny za pomocą przetwornika (transduktora) oraz teletransmisję do komputera lub innego urządzenia rejestrującego. Zdolność akwizycji danych, a więc rodzaj i zakres rejestrowanej wartości, zależy od przetwornika; do najważniejszych z nich zalicza się: przetwornik cyfrowo-analogowy oraz przetwornik analogowo-cyfrowy.
- 4-kanałowy stereofoniczny przetwornik analogowo-cyfrowy WM8775SEDS firmy Wolfson Microelectronics na karcie dźwiękowej X-Fi Fatal1ty Pro
- 8-kanałowy przetwornik cyfrowo-analogowy Cirrus Logic CS4382 na karcie muzycznej Sound Blaster X-Fi Fatality
- Odtwarzacz CD ładowany z góry wraz z zewnętrznym przetwornikiem cyfrowo-analogowym

title: Akwizycja danych

wikitext:
'''Akwizycja danych''' (pot. '''zbieranie danych''') – pierwszy etap [[przetwarzanie danych|przetwarzania danych]] polegający na ich przygotowaniu do dalszej obróbki czy interpretacji; obejmuje on m.in. rejestrowanie, [[próbkowanie]] czy [[Kwantyzacja (technika)|kwantowanie]] danych w dowolnej postaci, często różnorakich [[sygnał]]ów, np. w postaci [[Sygnał okresowy|falowej]].

== Proces akwizycji ==
Wyróżnia się kolejne etapy akwizycji danych:
# wyodrębnienie zjawiska/własności fizycznej,
# rejestrowanie sygnałów z [[Czujnik|sensora]] (sensorów),
# [[teletransmisja]],
# próbkowanie w czasie,
# kwantowanie wartości,
# obróbka sygnałów według własnych potrzeb.

Zbieranie danych zaczyna się od zjawiska fizycznego lub własności fizycznej obiektu, którego analiza jest przeprowadzana. Może być to np. zmiana temperatury, ciśnienia czy objętości cieczy. [[Czujnik|Sensor]] rejestruje wybraną wielkość, a następnie realizuje jej przetworzenie na sygnał elektryczny za pomocą [[przetwornik]]a ([[Wzmacniacz magnetyczny|transduktora]]) oraz [[Teletransmisja|teletransmisję]] do komputera lub innego urządzenia rejestrującego. Zdolność akwizycji danych, a więc rodzaj i zakres rejestrowanej wartości, zależy od przetwornika; do najważniejszych z nich zalicza się: [[przetwornik cyfrowo-analogowy]] oraz [[przetwornik analogowo-cyfrowy]].

<center>
<gallery widths="240" heights="180">
Plik:WM WM8775SEDS-AB.jpg|4-kanałowy stereofoniczny [[przetwornik analogowo-cyfrowy]] WM8775SEDS firmy Wolfson Microelectronics na [[karcie dźwiękowej]] [[X-Fi Fatal1ty Pro]]
Plik:CirrusLogicCS4282-AB.jpg|8-kanałowy [[przetwornik cyfrowo-analogowy]] Cirrus Logic CS4382 na [[karta dźwiękowa|karcie muzycznej]] [[Sound Blaster]] X-Fi Fatality
Plik:Cd-player-top-loading-and-DAC.jpg|Odtwarzacz CD ładowany z góry wraz z zewnętrznym przetwornikiem cyfrowo-analogowym
</gallery>
</center>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dane]]


text:
# Daniel B. Lucas
Daniel Bedinger Lucas (ur. 1836, zm. 24 czerwca 1909) – amerykański prawnik i poeta.

## Życiorys
Urodził się 16 marca 1836 w Charles Town w stanie Wirginia, na obecnym terenie Wirginii Zachodniej. Jego ojciec William Lucas i wujowie Edward Lucas i Henry Bedinger reprezentowali Lower Valley w Kongresie. Jego matka, Virginia Bedinger, była córką Daniela Bedingera, uczestnika Wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. W dzieciństwie Daniel doznał  poważnego urazu kręgosłupa. Mimo to zaciągnął się do armii w czasie Wojny secesyjnej. W latach 1851–1852 studiował na University of Virginia. Został prawnikiem. Po zakończeniu wojny domowej aż do 1870 nie mógł praktykować z powodu niezłożenia przysięgi lojalności. W 1869 poślubił Lenę T. Brooke z Richmond.

## Twórczość
Opublikował między innymi tomik The Wreath of Eglantine, and Other Poems (1869). Wydał też The Maid of Northumberland (1879) i Ballads and Madrigals (1884). Jego najbardziej znanym wierszem jest In the Land Where We Were Dreaming. Jako autor wierszy przedstawiających konfederacki punkt widzenia był nazywany "poetą przegranej sprawy", podobnie jak wielu innych literatów z południa.

title: Daniel B. Lucas

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko           = Daniel B. Lucas
 |imię i nazwisko org       = Daniel Bedinger Lucas
 |pseudonim                 =
 |grafika                   = DanielBLucas.png
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |pełne imię i nazwisko org =
 |data urodzenia            = [[16 marca]] [[1836]]
 |miejsce urodzenia         = [[Charles Town]]
 |data śmierci              = [[24 czerwca]] [[1909]]
 |miejsce śmierci           =
 |narodowość                = [[Stany Zjednoczone|amerykańska]]
 |język                     = [[język angielski|angielski]]
 |Alma Mater                =
 |dziedzina sztuki          = [[poezja]]
 |epoka                     =
 |gatunek                   =
 |muzeum artysty            =
 |ważne dzieła              =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |odznaczenia               =
 |nagrody                   =
 |commons                   =
 |wikiźródła                =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Daniel Bedinger Lucas''' (ur. 1836, zm. 24 czerwca 1909{{r|findagrave.com}}) – amerykański prawnik i poeta.

== Życiorys ==
Urodził się 16 marca 1836 w [[Charles Town]] w stanie [[Wirginia]], na obecnym terenie [[Wirginia Zachodnia|Wirginii Zachodniej]]<ref name="myweb.wvnet.edu">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20160304043539/http://myweb.wvnet.edu/~jelkins/lp-2001/lucas.html | tytuł = Daniel Bedinger Lucas | opublikowany = myweb.wvnet.edu | język = en | data dostępu = 2017-06-14}}</ref>. Jego ojciec William Lucas i wujowie Edward Lucas i Henry Bedinger reprezentowali Lower Valley w Kongresie. Jego matka, Virginia Bedinger, była córką Daniela Bedingera, uczestnika [[Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych|Wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych]]. W dzieciństwie Daniel doznał  poważnego urazu [[kręgosłup]]a. Mimo to zaciągnął się do armii w czasie [[Wojna secesyjna|Wojny secesyjnej]]. W latach 1851–1852 studiował na University of Virginia<ref name="findagrave.com">{{Cytuj stronę | url = https://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=6045778 | tytuł = Judge Daniel Bedinger Lucas | opublikowany = findagrave.com | język = en | data dostępu = 2017-06-14}}</ref>. Został prawnikiem. Po zakończeniu wojny domowej aż do 1870 nie mógł praktykować z powodu niezłożenia przysięgi lojalności{{r|findagrave.com}}. W 1869 poślubił Lenę T. Brooke z [[Richmond (Wirginia)|Richmond]]<ref name="rootsweb.ancestry.com">{{Cytuj stronę | url = http://www.rootsweb.ancestry.com/~wvkanawh/bios/kl/lucas.html | tytuł = Daniel Bedinger Lucas | opublikowany = rootsweb.ancestry.com | język = en | data dostępu = 2017-06-14}}</ref>.

== Twórczość ==
Opublikował między innymi tomik ''The Wreath of Eglantine, and Other Poems'' (1869). Wydał też ''The Maid of Northumberland'' (1879) i ''Ballads and Madrigals'' (1884){{r|rootsweb.ancestry.com}}. Jego najbardziej znanym wierszem jest ''In the Land Where We Were Dreaming''. Jako autor wierszy przedstawiających konfederacki punkt widzenia był nazywany "poetą przegranej sprawy", podobnie jak wielu innych literatów z południa.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://archive.org/details/TheWreathOfEglantine | tytuł = The Wreath of Eglantine, and Other Poems  | autor = Daniel B. Lucas | data = 1869 | opublikowany = Archive.org | język = en | data dostępu = 2017-06-14}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.bartleby.com/297/198.html | tytuł = In the Land Where We Were Dreaming | autor = Daniel B. Lucas | opublikowany = Bartleby.com | język = en | data dostępu = 2017-06-14}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lucas, Daniel B.}}
[[Kategoria:Amerykańscy poeci XIX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1836]]
[[Kategoria:Zmarli w 1909]]

title: Daniel B. LucasDaniel Bedinger Lucas

Data i miejsce urodzenia: 16 marca 1836 · Charles Town

Data śmierci: 24 czerwca 1909

Narodowość: amerykańska

Dziedzina sztuki: poezja