text:
# Felicja Łączkowska
Maria Felicja Zadora-Łączkowska (ur. 6 września 1859 w Kaliszu, zm. 16 września 1932 tamże) – polska nauczycielka, działaczka społeczna i oświatowa, inicjatorka i współzałożycielka Muzeum Ziemi Kaliskiej.

## Życiorys

### Młodość i edukacja
Była córką Żelisława Zadora-Łączkowskiego, właściciela majątku w Korzeniowie koło Wielunia, oraz Józefy Białobrzeskich. Wychowywała się w Kaliszu u dziadków, rodziców matki. Początkowo uczyła się na kompletach Bronisławy Dębnickiej (pierwsze tajne komplety z wykładowym językiem polskim zorganizowane ok. 1870). Szkołę średnią ukończyła w Warszawie, a uczyła się na pensji Emilii Krajewskiej (1878). Po ukończeniu wyższych kursów pedagogicznych i buchalteryjnych w Warszawie wróciła do Kalisza.
W męskim gimnazjum (obecnie im. A. Asnyka) zdała egzamin państwowy, co pozwoliło jej uzyskać kwalifikacje nauczycielki języka polskiego.

### Praca nauczycielki
W 1885 zaczęła pracować w tajnych kaliskich pensjach żeńskich. Prowadziła zajęcia na kompletach Bronisławy Dębnickiej, swojej dawnej nauczycielki, i na pensji Ludwiki Wojciechowskiej, gdzie uczyła dziewczęta głównie z ziemiaństwa i inteligencji. W 1890 szkołę zlikwidowano, a Łączkowska otworzyła w Kaliszu prywatną nielegalną pensję żeńską. Działała do 1914 przy ul. Mariańskiej na rogu Starego Rynku (obecnie Główny Rynek). Początkowo na zajęcia przychodziło kilkanaście dziewcząt z niższych klas. W szkole uczyły Łączkowska, jej siostra i dwie nauczycielki. Wraz z rosnącym zainteresowaniem szkołą zyskała ona cechy szkoły średniej na wzór tajnych pensji w Warszawie. W 1905 w wyniku strajku szkolnego pensją zainteresowało się więcej uczennic, stąd klasy niższe zostały zlikwidowane, a do pracy przyjęto więcej nauczycielek. Prefektem szkoły został ks. Włodzimierz Jasiński. Dzięki dostosowaniu programu do wymagań szkół polskich w Galicji absolwentki mogły się ubiegać o wstąpienie na Wyższe Kursy im. Baranieckiego w Krakowie i Wyższe Kursy im. Miłkowskiego w Warszawie.
W międzywojniu Łączkowska jako posiadaczka świadectwa nauczyciela gimnazjalnego uczyła języka polskiego i historii w gimnazjum żeńskim Zgromadzenia Najświętszej Rodziny z Nazaretu w Kaliszu. Organizowała kursy literatury dla nauczycielek szkół powszechnych. Jednocześnie uczyła w Gimnazjum im. Adama Asnyka, w gimnazjum Haliny Radolińskiej i prywatnie.

### Kaliskie „piątki”
W listopadzie 1891 Łączkowska zainicjowała piątkowe spotkania kaliskich entuzjastek, podczas których w mieszkaniu Wandy Białobrzeskiej (róg Nowego Rynku i Ciasnej) prowadzono samokształcenie, odczyty zakazanych przez cenzurę tekstów (książki, krytyki literackie, poezja), przedstawiano referaty na temat literatury pięknej, kwestii religijnych i społecznych, głównie dotyczących kobiet i pedagogiki. Na spotkaniach gościnnie pojawiali się m.in. duchowni (ks. Włodzimierz Jasiński, później biskup ordynariusz diecezji sandomierskiej i łódzkiej). Od 1902 zebrania, gromadzące już 30 uczestniczek, odbywały się w mieszkaniu Łączkowskich (ul. Mariańska). Spotkań zaprzestano w marcu 1912 z powodu wyjazdu Łączkowskiej za granicę.
W 1912 Łączkowska wyjechała do Mentony do brata Stefana, który krótko później zmarł. W kolejnym roku odeszła jej matka. Nigdy nie założyła rodziny, ale wychowywała siostrzenicę, bo jej matka Zofia zmarła w 1916 w Terijokach w Finlandii.
W 1914, kiedy zaczęła się I wojna światowa, Łączkowska przebywała na kuracji nad Bałtykiem. Potem mieszkała w Petersburgu i w Moskwie, gdzie w polskich szkołach zorganizowanych przez Komitet Pomocy Ofiarom Wojny uczyła języka polskiego dzieci bieżeńców.
Spotkania kaliskich entuzjastek pod kierownictwem Łączkowskiej wznowiono w 1920 na 2 miesiące, koncentrując się na sprawach towarzyskich i aktualnych. W styczniu 1924 znów zaczęto organizować „piątek”, a panie w porozumieniu z prowadzącymi mogły zapraszać gości, nie tylko same opracowywać referaty. Zaczęto też organizować wieczory muzyczne i dyskusyjne, a raz w roku spotkanie karnawałowe.

### Biblioteka
Już w 1900 na jednym z zebrań entuzjastek Łączkowska podzieliła się myślą stworzenia biblioteki z przeznaczeniem dla wszystkich mieszkańców i mieszkanek Kalisza. Rząd guberni kaliskiej dwa razy odmówił pozwolenia na otwarcie placówki. Łączkowska zaczęła działać w kierunku stworzenia prywatnej wypożyczalni książek. Wiktoria Lewandowiczówna, córka byłego urzędnika, odstąpiła część pracowni introligatorskiej przy ul. Łaziennej i zgłosiła się jako bibliotekarka. „Wypożyczalnię W. Lewandowicz” otwarto 30 czerwca 1900. Księgozbiór opierał się na prywatnych zbiorach Felicji Łączkowskiej. By go rozbudować, organizowała loterie fantowe, współpracowała z warszawską księgarnią Gebethnera i Wolffa, pobierała składki od uczestniczek „piątków”, które były pierwszymi czytelniczkami. W 1907 uzyskano zgodę na stworzenie publicznej czytelni i biblioteki przy Polskiej Macierzy Szkolnej. By nie dopuścić do jej zamknięcia z powodu delegalizacji Polskiej Macierzy Szkolnej, Łączkowska działała na rzecz zarejestrowania Towarzystwa Biblioteki Publicznej i Czytelni im. Adama Mickiewicza w Kaliszu, co udało się w styczniu 1908. Łączkowska, wraz z M. Suchorską była opiekunką księgozbioru. Bibliotekarką nadal była W. Lewandowiczówna.
W kwietniu 1918, kiedy Łączkowska wróciła do kraju, została członkinią nowego zarządu towarzystwa. Była jednocześnie dozgonną opiekunką księgozbioru. Biblioteka cały czas się rozrastała i zmieniała siedzibę, by pomieścić księgozbiór. Łączkowska szczególnie zdała o powiększenie zbiorów działu popularnego. Zbierała czasopisma pozyskane od kaliszan i okolicznych ziemian. Placówka działała do wybuchu II wojny światowej.
Felicja Łączkowska była członkinią i wiceprezeską Towarzystwa Przyjaciół Książki, które istniało w Kaliszu w latach 1927–1936.

### Muzeum w Kaliszu
Felicja Łączkowska była inicjatorką, współtwórczynią i współfundatorką Muzeum Pomocy i Pokazów Szkolnych w Kaliszu. Pomysł przedstawiła w 1909 na zebraniu „piątku”. Wraz z Haliną Kożuchowską zajęła się wprowadzaniem go w życie. Łączkowska zbierała okazy przyrodnicze, przygotowywała eksponaty, susząc rośliny i robiąc gablotki.
Weszła w skład komitetu Wystawy Pracy Kobiet, ogłoszonej w maju 1909 przez Stowarzyszenie Narodowe Kobiet Polskich w Kaliszu, a zaplanowanej na wrzesień i październik. Łączkowska przygotowała dział szkolnictwa elementarnego Kalisza. Zażądała, by 25% dochodu z wystawy przekazano na planowane muzeum szkolne. Pozyskano 1000 rubli na potrzeby muzeum. Łączkowska i Kożuchowska zaczęły organizować zebrania, podczas których wybrano zarząd przyszłego muzeum. Łączkowska została jego przewodniczącą. Z fabryk i zakładów pracy zbierała m.in. okazy minerałów, zbiory owadów i motyli. Eksponaty zgromadzono w salach przy Bibliotece im. Adama Mickiewicza. Muzeum Pomocy i Pokazów Szkolnych (znane też jako „Sekcja pokazów i pomocy szkolnych”) z początkiem lipca 1911 przeniesiono do wynajętego lokalu w gmachu Towarzystwa Muzycznego. Do placówki trafiały nowe zbiory m.in. z kaliskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Wiosną 1914 do zbiorów dołączono Muzeum Archeologiczne – zwane Muzeum Ziemi Kaliskiej – czyli dotychczasową Sekcję starożytności, która została utworzona w 1906 przy oddziale Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu. Połączonym zbiorom nadano nazwę Muzeum Ziemi Kaliskiej. Do 1921 opiekowała się nim szczególnie H. Kożuchowska, a po jej śmierci Felicja Łączkowska. W 1928 muzeum przejęło miasto Kalisz. Nadal jednak Łączkowska przekazywała placówce swoje zbiory.

### Działalność społeczna
W lipcu 1919 w Kaliszu powstał Oddział Narodowej Organizacji Kobiet, w ramach którego działało kilka sekcji. W 1923 rozpoczął działalność Uniwersytet Powszechny im. Henryka Sienkiewicza, który przejął akcję odczytową NOK. Wykłady z zakresu literatury polskiej prowadziła także Felicja Łączkowska. W latach 1927–1930 wygłosiła 11 prelekcji, ale wiadomo, że już wcześniej była na tym polu aktywna; używała też przeźroczy i innych interaktywnych materiałów, by uatrakcyjnić prelekcje.
W latach 1907–1910 Łączkowska była członkinią zarządów instytucji kierowanych przez Towarzystwa Dobroczynności (schronisko dzienne św. Antoniego dla małych dzieci, sekcja rozdawnictwa odzieży biednym); była też opiekunką okręgu 2. obejmującego Nowy Świat i Wydory (dziś Czaszki). Była członkinią zarządu Polskiej Macierzy Szkolnej w Kaliszu. Opiekowała się szkółkami. Po zamknięciu koła w Kaliszu w styczniu 1908 działała w Kole Wpisów Szkolnych w Kaliszu. Była współzałożycielką Towarzystwa Oświatowego w Kaliszu i członkinią zarządu. Wróciła do PMS po wznowieniu jej działalności w 1916. Należała do Towarzystwa Oświatowego, Polskiego Czerwonego Krzyża oraz Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Kaliszu.

### Publikacje
Na łamach kaliskiej prasy publikowała wspomnienia, artykuły dotyczące wychowania, miejscowej biblioteki oraz tłumaczenia z angielskiego i niemieckiego. Pisała do „Gazety Kaliskiej”, gdzie wyróżniają się jej teksty na temat dziecka i jego wychowania. W wydawanym przez Towarzystwo Przyjaciół Książki miesięczniku regionalnym „Ziemia Kaliska” (1930–1932) opublikowała wspomnienia w numerze poświęconym „piątkom” organizowanym od 1891. Dzieliła się wspomnieniami o szkolnictwie w Kaliszu. Pisała teksty pośmiertne poświęcone działaczkom społecznym i oświatowym z Kalisza. W „Kalendarzu na Szkołę Rzemiosł w Kaliszu na rok 1907” opisała handlową spółkę rolniczą ze wsi Gadów oraz otwarcie sklepu udziałowego.

### Śmierć
Łączkowska została pochowana na Cmentarzu Miejskim w Kaliszu; inskrypcja ją upamiętniająca została zniszczona.

## Upamiętnienie
W 1933 Rada Miejska Kalisza przemianowała ulicę Parkową na ulicę Felicji Łączkowskiej.
W 1936 w Kaliszu założono Towarzystwo bezpłatnej biblioteki dla dzieci miasta Kalisza im. Felicji Łączkowskiej.
W 2020 w Muzeum Okręgowym Ziemi Kaliskiej otwarto wirtualną wystawę Kaliszanki, której jedną z bohaterek była Felicja Łączkowska.

title: Felicja Łączkowska

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Felicja Łączkowska
 |grafika                   = Felicja Łączkowska.png
 |opis grafiki              = Felicja Łaczkowska (1900)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 6 września 1859
 |miejsce urodzenia         = [[Kalisz]]
 |data śmierci              = 16 września 1932
 |miejsce śmierci           = [[Kalisz]]
 |zawód                     = nauczycielka, działaczka społeczna, działaczka oświatowa
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Felicja Łączkowska
}}
'''Maria Felicja Zadora-Łączkowska''' (ur. [[6 września]] [[1859]] w [[Kalisz]]u, zm. [[16 września]] [[1932]] tamże) – [[polska]] [[nauczyciel]]ka, działaczka społeczna i oświatowa, inicjatorka i współzałożycielka [[Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu|Muzeum Ziemi Kaliskiej]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Maria Felicja Łączkowska z Łączkowic h. Zadora |data dostępu = 2021-03-25 |opublikowany = Sejm-Wielki.pl |url = http://www.sejm-wielki.pl/b/psb.15977.1}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Łączkowska Felicja – biography |data dostępu = 2021-03-25 |opublikowany = www.infokalisz.internetdsl.pl |url = http://www.infokalisz.internetdsl.pl/biograf/laczkows.htm}}</ref>.

== Życiorys ==
=== Młodość i edukacja ===
Była córką Żelisława Zadora-Łączkowskiego, właściciela majątku w Korzeniowie koło [[Wieluń|Wielunia]], oraz Józefy Białobrzeskich. Wychowywała się w Kaliszu u dziadków, rodziców matki. Początkowo uczyła się na kompletach [[Bronisława Dębnicka|Bronisławy Dębnickiej]] (pierwsze tajne komplety z wykładowym językiem polskim zorganizowane ok. 1870). Szkołę średnią ukończyła w [[Warszawa|Warszawie]], a uczyła się na pensji Emilii Krajewskiej (1878). Po ukończeniu wyższych kursów pedagogicznych i buchalteryjnych w Warszawie wróciła do Kalisza<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Ewa Andrysiak |tytuł = Felicja Łączkowska (1860–1932) – twórczyni biblioteki publicznej i działaczka społeczna |czasopismo = Acta Universitas Lodziensis |data = 2002 |wolumin = 11 |s = 11–23 |url = http://bazhum.muzhp.pl/media/files/Acta_Universitatis_Lodziensis_Folia_Librorum/Acta_Universitatis_Lodziensis_Folia_Librorum-r2002-t11/Acta_Universitatis_Lodziensis_Folia_Librorum-r2002-t11-s147-169/Acta_Universitatis_Lodziensis_Folia_Librorum-r2002-t11-s147-169.pdf}}</ref>.

W męskim gimnazjum (obecnie [[I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Kaliszu|im. A. Asnyka]]) zdała egzamin państwowy, co pozwoliło jej uzyskać kwalifikacje nauczycielki [[Język polski|języka polskiego]]<ref name=":1" />.

=== Praca nauczycielki ===
W 1885 zaczęła pracować w tajnych kaliskich pensjach żeńskich. Prowadziła zajęcia na kompletach Bronisławy Dębnickiej, swojej dawnej nauczycielki, i na pensji Ludwiki Wojciechowskiej, gdzie uczyła dziewczęta głównie z [[Ziemiaństwo|ziemiaństwa]] i [[Inteligencja (społeczeństwo)|inteligencji]]. W 1890 szkołę zlikwidowano, a Łączkowska otworzyła w Kaliszu prywatną nielegalną pensję żeńską. Działała do 1914 przy ul. Mariańskiej na rogu Starego Rynku (obecnie Główny Rynek). Początkowo na zajęcia przychodziło kilkanaście dziewcząt z niższych klas. W szkole uczyły Łączkowska, jej siostra i dwie nauczycielki. Wraz z rosnącym zainteresowaniem szkołą zyskała ona cechy szkoły średniej na wzór tajnych pensji w [[Warszawa|Warszawie]]. W [[Rewolucja 1905 roku w Królestwie Polskim|1905]] w wyniku strajku szkolnego pensją zainteresowało się więcej uczennic, stąd klasy niższe zostały zlikwidowane, a do pracy przyjęto więcej nauczycielek. Prefektem szkoły został ks. Włodzimierz Jasiński. Dzięki dostosowaniu programu do wymagań szkół polskich w [[Galicja (Europa Środkowa)|Galicji]] absolwentki mogły się ubiegać o wstąpienie na [[Wyższe Kursy dla Kobiet|Wyższe Kursy im. Baranieckiego]] w [[Kraków|Krakowie]] i Wyższe Kursy im. Miłkowskiego w Warszawie<ref name=":1" />.

W międzywojniu Łączkowska jako posiadaczka świadectwa nauczyciela gimnazjalnego uczyła języka polskiego i historii w gimnazjum żeńskim [[Zgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu|Zgromadzenia Najświętszej Rodziny z Nazaretu]] w Kaliszu. Organizowała kursy literatury dla nauczycielek szkół powszechnych. Jednocześnie uczyła w [[I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Kaliszu|Gimnazjum im. Adama Asnyka]], w gimnazjum Haliny Radolińskiej i prywatnie<ref name=":1" />.

=== Kaliskie „piątki” ===
W listopadzie 1891 Łączkowska zainicjowała piątkowe spotkania kaliskich entuzjastek, podczas których w mieszkaniu Wandy Białobrzeskiej (róg Nowego Rynku i Ciasnej) prowadzono [[samokształcenie]], odczyty zakazanych przez [[Cenzura|cenzurę]] tekstów (książki, krytyki literackie, [[poezja]]), przedstawiano referaty na temat [[Literatura piękna|literatury pięknej]], kwestii religijnych i społecznych, głównie dotyczących kobiet i [[Pedagogika|pedagogiki]]. Na spotkaniach gościnnie pojawiali się m.in. duchowni (ks. [[Włodzimierz Jasiński]], później biskup ordynariusz [[Diecezja sandomierska|diecezji sandomierskiej]] i [[Archidiecezja łódzka|łódzkiej]]). Od 1902 zebrania, gromadzące już 30 uczestniczek, odbywały się w mieszkaniu Łączkowskich (ul. Mariańska). Spotkań zaprzestano w marcu 1912 z powodu wyjazdu Łączkowskiej za granicę.

W 1912 Łączkowska wyjechała do [[Mentona|Mentony]] do brata Stefana, który krótko później zmarł. W kolejnym roku odeszła jej matka. Nigdy nie założyła rodziny, ale wychowywała siostrzenicę, bo jej matka Zofia zmarła w 1916 w [[Zielenogorsk (Petersburg)|Terijokach]] w [[Finlandia|Finlandii]]<ref name=":1" />.

W 1914, kiedy zaczęła się [[I wojna światowa]], Łączkowska przebywała na kuracji nad [[Morze Bałtyckie|Bałtykiem]]. Potem mieszkała w [[Petersburg]]u i w [[Moskwa|Moskwie]], gdzie w polskich szkołach zorganizowanych przez Komitet Pomocy Ofiarom Wojny uczyła języka polskiego dzieci [[Bieżeństwo|bieżeńców]]<ref name=":1" />.

Spotkania kaliskich entuzjastek pod kierownictwem Łączkowskiej wznowiono w 1920 na 2 miesiące, koncentrując się na sprawach towarzyskich i aktualnych. W styczniu 1924 znów zaczęto organizować „piątek”, a panie w porozumieniu z prowadzącymi mogły zapraszać gości, nie tylko same opracowywać referaty. Zaczęto też organizować wieczory muzyczne i dyskusyjne, a raz w roku spotkanie [[karnawał]]owe<ref name=":1" />.

=== Biblioteka ===
Już w 1900 na jednym z zebrań entuzjastek Łączkowska podzieliła się myślą stworzenia [[Biblioteka|biblioteki]] z przeznaczeniem dla wszystkich mieszkańców i mieszkanek Kalisza. Rząd [[Gubernia kaliska|guberni kaliskiej]] dwa razy odmówił pozwolenia na otwarcie placówki. Łączkowska zaczęła działać w kierunku stworzenia prywatnej wypożyczalni książek. Wiktoria Lewandowiczówna, córka byłego urzędnika, odstąpiła część pracowni [[introligator]]skiej przy ul. Łaziennej i zgłosiła się jako bibliotekarka. „Wypożyczalnię W. Lewandowicz” otwarto 30 czerwca 1900. Księgozbiór opierał się na prywatnych zbiorach Felicji Łączkowskiej. By go rozbudować, organizowała loterie fantowe, współpracowała z warszawską księgarnią [[Gebethner i Wolff|Gebethnera i Wolffa]], pobierała składki od uczestniczek „piątków”, które były pierwszymi czytelniczkami. W 1907 uzyskano zgodę na stworzenie publicznej czytelni i biblioteki przy [[Polska Macierz Szkolna|Polskiej Macierzy Szkolnej]]. By nie dopuścić do jej zamknięcia z powodu delegalizacji Polskiej Macierzy Szkolnej, Łączkowska działała na rzecz zarejestrowania Towarzystwa Biblioteki Publicznej i Czytelni im. [[Adam Mickiewicz|Adama Mickiewicza]] w Kaliszu, co udało się w styczniu 1908. Łączkowska, wraz z M. Suchorską była opiekunką księgozbioru. Bibliotekarką nadal była W. Lewandowiczówna<ref name=":1" />.

W kwietniu 1918, kiedy Łączkowska wróciła do kraju, została członkinią nowego zarządu towarzystwa. Była jednocześnie dozgonną opiekunką księgozbioru. Biblioteka cały czas się rozrastała i zmieniała siedzibę, by pomieścić księgozbiór. Łączkowska szczególnie zdała o powiększenie zbiorów działu popularnego. Zbierała czasopisma pozyskane od kaliszan i okolicznych ziemian. Placówka działała do wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]]<ref name=":1" />.

Felicja Łączkowska była członkinią i wiceprezeską Towarzystwa Przyjaciół Książki, które istniało w Kaliszu w latach 1927–1936<ref name=":1" />.

=== Muzeum w Kaliszu ===
Felicja Łączkowska była inicjatorką, współtwórczynią i współfundatorką Muzeum Pomocy i Pokazów Szkolnych w Kaliszu. Pomysł przedstawiła w 1909 na zebraniu „piątku”. Wraz z Haliną Kożuchowską zajęła się wprowadzaniem go w życie. Łączkowska zbierała okazy przyrodnicze, przygotowywała eksponaty, susząc rośliny i robiąc gablotki<ref name=":1" />.

Weszła w skład komitetu Wystawy Pracy Kobiet, ogłoszonej w maju 1909 przez Stowarzyszenie Narodowe Kobiet Polskich w Kaliszu, a zaplanowanej na wrzesień i październik. Łączkowska przygotowała dział szkolnictwa elementarnego Kalisza. Zażądała, by 25% dochodu z wystawy przekazano na planowane muzeum szkolne. Pozyskano 1000 rubli na potrzeby muzeum. Łączkowska i Kożuchowska zaczęły organizować zebrania, podczas których wybrano zarząd przyszłego muzeum. Łączkowska została jego przewodniczącą. Z fabryk i zakładów pracy zbierała m.in. okazy [[minerał]]ów, zbiory [[Owady|owadów]] i [[Motyle|motyli]]. Eksponaty zgromadzono w salach przy Bibliotece im. Adama Mickiewicza. Muzeum Pomocy i Pokazów Szkolnych (znane też jako „Sekcja pokazów i pomocy szkolnych”) z początkiem lipca 1911 przeniesiono do wynajętego lokalu w gmachu Towarzystwa Muzycznego. Do placówki trafiały nowe zbiory m.in. z kaliskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Wiosną 1914 do zbiorów dołączono Muzeum Archeologiczne – zwane Muzeum Ziemi Kaliskiej – czyli dotychczasową Sekcję starożytności, która została utworzona w 1906 przy oddziale [[Towarzystwo Popierania Przemysłu i Handlu Polskiego „Rozwój”|Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu]]. Połączonym zbiorom nadano nazwę Muzeum Ziemi Kaliskiej. Do 1921 opiekowała się nim szczególnie H. Kożuchowska, a po jej śmierci Felicja Łączkowska. W 1928 muzeum przejęło miasto Kalisz. Nadal jednak Łączkowska przekazywała placówce swoje zbiory<ref name=":1" />.

=== Działalność społeczna ===
W lipcu 1919 w Kaliszu powstał Oddział [[Narodowa Organizacja Kobiet (Polska)|Narodowej Organizacji Kobiet]], w ramach którego działało kilka sekcji. W 1923 rozpoczął działalność Uniwersytet Powszechny im. [[Henryk Sienkiewicz|Henryka Sienkiewicza]], który przejął akcję odczytową NOK. Wykłady z zakresu literatury polskiej prowadziła także Felicja Łączkowska. W latach 1927–1930 wygłosiła 11 prelekcji, ale wiadomo, że już wcześniej była na tym polu aktywna; używała też [[Slajd|przeźroczy]] i innych interaktywnych materiałów, by uatrakcyjnić prelekcje.

W latach 1907–1910 Łączkowska była członkinią zarządów instytucji kierowanych przez Towarzystwa Dobroczynności (schronisko dzienne [[Antoni Padewski|św. Antoniego]] dla małych dzieci, sekcja rozdawnictwa odzieży biednym); była też opiekunką okręgu 2. obejmującego Nowy Świat i Wydory (dziś Czaszki)<ref>{{Cytuj |tytuł = #KaliszKobiet – Felicja Łączkowska |data dostępu = 2021-03-30 |opublikowany = Kalisz.pl |url = https://www.kalisz.pl/dla-mieszkanca/aktualnosci/kaliszkobiet---felicja-laczkowska,36033 |język = pl}}</ref>. Była członkinią zarządu Polskiej Macierzy Szkolnej w Kaliszu. Opiekowała się szkółkami. Po zamknięciu koła w Kaliszu w styczniu 1908 działała w Kole Wpisów Szkolnych w Kaliszu. Była współzałożycielką Towarzystwa Oświatowego w Kaliszu i członkinią zarządu. Wróciła do PMS po wznowieniu jej działalności w 1916. Należała do Towarzystwa Oświatowego, [[Polski Czerwony Krzyż|Polskiego Czerwonego Krzyża]] oraz [[Polskie Towarzystwo Krajoznawcze|Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego]] w Kaliszu.

=== Publikacje ===
Na łamach kaliskiej prasy publikowała wspomnienia, artykuły dotyczące wychowania, miejscowej biblioteki oraz tłumaczenia z [[Język angielski|angielskiego]] i [[Język niemiecki|niemieckiego]]. Pisała do [[Gazeta Kaliska|„Gazety Kaliskiej”]], gdzie wyróżniają się jej teksty na temat dziecka i jego wychowania. W wydawanym przez Towarzystwo Przyjaciół Książki miesięczniku regionalnym [[Ziemia Kaliska (tygodnik)|„Ziemia Kaliska”]] (1930–1932) opublikowała wspomnienia w numerze poświęconym „piątkom” organizowanym od 1891. Dzieliła się wspomnieniami o szkolnictwie w Kaliszu. Pisała teksty pośmiertne poświęcone działaczkom społecznym i oświatowym z Kalisza. W „Kalendarzu na Szkołę Rzemiosł w Kaliszu na rok 1907” opisała handlową spółkę rolniczą ze wsi [[Gadów]] oraz otwarcie sklepu udziałowego<ref name=":1" />.

=== Śmierć ===
Łączkowska została pochowana na [[Cmentarz Miejski w Kaliszu|Cmentarzu Miejskim w Kaliszu]]; inskrypcja ją upamiętniająca została zniszczona<ref name=":1" />.

== Upamiętnienie ==
W 1933 Rada Miejska Kalisza przemianowała ulicę Parkową na ulicę Felicji Łączkowskiej<ref name=":1" />.

W 1936 w Kaliszu założono Towarzystwo bezpłatnej biblioteki dla dzieci miasta Kalisza im. Felicji Łączkowskiej<ref name=":2" />.

W 2020 w Muzeum Okręgowym Ziemi Kaliskiej otwarto wirtualną wystawę ''Kaliszanki'', której jedną z bohaterek była Felicja Łączkowska<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Wernisaż online wystawy „Kaliszanki” w Centrum Rysunku i Grafiki im. Tadeusza Kulisiewicza w Kaliszu ZDJĘCIA, WIDEO |data = 2020-05-22 |data dostępu = 2021-03-30 |opublikowany = Kalisz Nasze Miasto |url = https://kalisz.naszemiasto.pl/wernisaz-online-wystawy-kaliszanki-w-centrum-rysunku-i/ar/c1-7717785 |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Ewa Andrysiak, Henryka Karolewska, ''Felicja Łączkowska (1859–1932). Nauczycielka i działaczka społeczna'' (t. 15 serii ''Kaliszanie''), Kalisz 2018, {{ISBN|9788362689606}}.
* Ewa Andrysiak, Henryka Karolewska, ''Kaliskie „piątki literackie” jako przejaw ruchu emancypacyjnego kobiet (koniec XIX–początek XX wieku)'', [w:] ''Obywatelki na obcasach: kobiety w życiu publicznym (XIX–XXI w.)'', t. 2, red. Urszula Kozłowska, Tomasz Sikorski, Adam Wątor, Radzymin''–''Warszawa 2016, s. 237''–''261.
* Anna Tabaka, Przemysław Dunaj, ''Wszystko dla pań. Alternatywny przewodnik po Kaliszu i okolicy'', Kalisz 2018, {{ISBN|9788394393144}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Łączkowska, Maria Felicja}}
[[Kategoria:Członkinie Narodowej Organizacji Kobiet]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Kaliszem (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Łączkowscy herbu Zadora|Maria Felicja Łączkowska]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1860]]
[[Kategoria:Zmarli w 1932]]
[[Kategoria:Polscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Polscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Polscy działacze oświatowi]]

title: Felicja Łączkowska

Data i miejsce urodzenia: 6 września 1859 · Kalisz

Data i miejsce śmierci: 16 września 1932 · Kalisz


text:
# Wartość chwilowa przebiegu czasowego
Wartość chwilowa przebiegu czasowego jest wartością przebiegu czasowego w dowolnym punkcie (chwili) czasu. Każdy rzeczywisty przebieg czasowy składa się z nieskończonej ilości następujących po sobie wartości chwilowych, których chronologiczne ułożenie powoduje powstanie całego przebiegu czasowego.
Wartości chwilowe zapisuje się zazwyczaj małymi literami. Przykładowo symbolem napięcia elektrycznego jest litera {\displaystyle U,} natomiast napięcie chwilowe (jako funkcja czasu) zapisuje się jako {\displaystyle u(t).} To samo dotyczy wartości chwilowej prądu elektrycznego {\displaystyle i(t)} czy mocy czynnej {\displaystyle p(t).} W celu odróżnienia od wartości chwilowych, wartości skuteczne napięcia, prądu i mocy elektrycznej zapisuje się dużymi literami, odpowiednio {\displaystyle U,I,P.}
Największa wartość chwilowa danego przebiegu jest tożsama z wartością maksymalną; podobnie najmniejsza wartość chwilowa jest równoznaczna z wartością minimalną.
Techniki analogowe pozwalają na rejestrację ciągłych zmian wartości chwilowych. Natomiast w technikach cyfrowych wykorzystuje się twierdzenie Kotielnikowa-Shannona, na podstawie którego można odtworzyć dowolny przebieg ciągły na podstawie jego wartości chwilowych (tzw. wartości dyskretnych). Jednym z najpopularniejszych urządzeń pozwalających na bezpośrednią obserwację i rejestrację wartości chwilowych przebiegów czasowych jest oscyloskop.

wikiname: plwiki

title: Wartość chwilowa przebiegu czasowego

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:Instantaneous values by Zureks.svg|thumb|250x250px|Wartości chwilowe ciągłego [[szereg czasowy|przebiegu czasowego]]]]

'''Wartość chwilowa przebiegu czasowego''' jest wartością [[szereg czasowy|przebiegu czasowego]] w dowolnym punkcie (chwili) czasu. Każdy rzeczywisty przebieg czasowy składa się z nieskończonej ilości następujących po sobie wartości chwilowych, których chronologiczne ułożenie powoduje powstanie całego przebiegu czasowego.

Wartości chwilowe zapisuje się zazwyczaj małymi literami. Przykładowo symbolem [[napięcie elektryczne|napięcia elektrycznego]] jest litera <math>U,</math> natomiast napięcie chwilowe (jako [[funkcja]] czasu) zapisuje się jako <math>u(t).</math> To samo dotyczy wartości chwilowej [[prąd elektryczny|prądu elektrycznego]] <math>i(t)</math> czy [[moc czynna|mocy czynnej]] <math>p(t).</math> W celu odróżnienia od wartości chwilowych, [[wartość skuteczna|wartości skuteczne]] napięcia, prądu i mocy elektrycznej zapisuje się dużymi literami, odpowiednio <math>U, I, P.</math>

Największa wartość chwilowa danego przebiegu jest tożsama z [[wartość maksymalna przebiegu|wartością maksymalną]]; podobnie najmniejsza wartość chwilowa jest równoznaczna z [[wartość minimalna przebiegu|wartością minimalną]].

Techniki analogowe pozwalają na rejestrację ciągłych zmian wartości chwilowych. Natomiast w technikach cyfrowych wykorzystuje się [[Twierdzenie o próbkowaniu|twierdzenie Kotielnikowa-Shannona]], na podstawie którego można odtworzyć dowolny przebieg ciągły na podstawie jego wartości chwilowych (tzw. [[wartość dyskretna|wartości dyskretnych]]). Jednym z najpopularniejszych urządzeń pozwalających na bezpośrednią obserwację i rejestrację wartości chwilowych przebiegów czasowych jest [[oscyloskop]].

== Zobacz też ==
* [[Sygnał okresowy|parametry sygnału okresowego]]
* [[Wartość maksymalna przebiegu|wartość maksymalna przebiegu czasowego]]
* [[Wartość minimalna przebiegu|wartość minimalna przebiegu czasowego]]
* [[Wartość skuteczna|wartość skuteczna przebiegu czasowego]]
* [[wartość średnia przebiegu czasowego]]

[[Kategoria:Teoria pomiarów]]
[[Kategoria:Analiza szeregów czasowych]]


text:
# Esper Uchtomski
Esper Esperowicz Uchtomski (ros. Ухтомский Эспер Эсперович) (ur. 14 sierpnia 1861 w Łomonosowie, zm. 26 listopada 1921 w Puszkinie), książę, pisarz i publicysta rosyjski.
Ukończył studia na Uniwersytecie Petersburskim. Od 1884 pracował w ministerstwie spraw zagranicznych w departamencie wyznań, zajmował się buddyzmem, położeniem Ormian itp. Towarzyszył następcy tronu Mikołajowi w podróży dookoła świata. W 1896 został redaktorem gazety Peterburgskija Wiedomosti. Był prezesem zarządu Banku rosyjsko-chińskiego i członkiem rady Towarzystwa drogi żelaznej Mandżurskiej.

## Wydał
- Podróż na Wschód Wielkiego Księcia Następcy Tronu Mikołaja Aleksandrowicza, 1890–1891;
- Od stepów Kałmuckich do Buchary, 1890.

title: Esper Uchtomski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Esper Uchtomski
 |grafika                   = Uhtomsky Esper.jpg
 |opis grafiki              = Esper Esperowicz Uchtomski, 1893
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[14 sierpnia]] [[1861]]
 |miejsce urodzenia         = [[Łomonosow (miasto w Rosji)|Łomonosow]]
 |data śmierci              = [[26 listopada]] [[1921]]
 |miejsce śmierci           = [[Puszkin (miasto)|Puszkin]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Esper Ukhtomsky
}}
'''Esper Esperowicz Uchtomski''' ([[Język rosyjski|ros.]] ''Ухтомский Эспер Эсперович'') (ur. [[14 sierpnia]] [[1861]] w [[Łomonosow (miasto w Rosji)|Łomonosowie]], zm. [[26 listopada]] [[1921]] w [[Puszkin (miasto)|Puszkinie]]), [[książę]], pisarz i publicysta [[Rosja|rosyjski]]{{r|Orgelbrand}}.

Ukończył studia na [[Petersburski Uniwersytet Państwowy|Uniwersytecie Petersburskim]]. Od [[1884]] pracował w ministerstwie spraw zagranicznych w departamencie [[wyznanie|wyznań]], zajmował się [[buddyzm]]em, położeniem [[Ormianie|Ormian]] itp. Towarzyszył następcy tronu [[Mikołaj II Romanow|Mikołajowi]] w podróży dookoła świata. W [[1896]] został redaktorem gazety ''Peterburgskija Wiedomosti''. Był prezesem zarządu Banku rosyjsko-chińskiego i członkiem rady Towarzystwa drogi żelaznej [[Mandżuria|Mandżurskiej]]{{r|Orgelbrand}}.

== Wydał ==
* ''Podróż na Wschód Wielkiego Księcia Następcy Tronu Mikołaja Aleksandrowicza'', [[1890]]–[[1891]];
* ''Od stepów Kałmuckich do Buchary'', 1890.

== Zobacz też ==
* [[Uchtomscy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Orgelbrand">{{cytuj książkę|tytuł=S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna|wydawca=Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów|miejsce=Warszawa|data=XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia)}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Uchtomski, Esper}}
[[Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Petersburskiego]]
[[Kategoria:Na podstawie encyklopedii Orgelbranda]]
[[Kategoria:Rosyjscy pisarze]]
[[Kategoria:Szlachta Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1861]]
[[Kategoria:Zmarli w 1921]]

title: Esper Uchtomski

Data i miejsce urodzenia: 14 sierpnia 1861 · Łomonosow

Data i miejsce śmierci: 26 listopada 1921 · Puszkin


text:
# Cieksyn (przystanek kolejowy)
Cieksyn – przystanek kolejowy w Cieksynie, w województwie mazowieckim, w Polsce. Znajduje się tu 1 peron. Przystanek jest obsługiwany pociągami Kolei Mazowieckich.

## Ruch pasażerski
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę |
| ---- | -------------------------- |
| 2017 | 20-49                      |
| 2022 | 50-99                      |

title: Cieksyn (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Cieksyn
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Nieczynny budynek stacji w Cieksynie (woj. mazowieckie).jpg
 |opis zdjęcia               = Nieczynny budynek stacji
 |państwo                    = POL
 |miejscowość                = [[Cieksyn]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa nr 27|27 Nasielsk – Toruń Wschodni]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Nasielsk (gmina)
 |współrzędne                = 52°34′39″N 20°39′57″E
 |commons                    = Category:Cieksyn train station
 |www                        =
}}
'''Cieksyn''' – przystanek kolejowy w [[Cieksyn]]ie, w [[Województwo mazowieckie|województwie mazowieckim]], w [[Polska|Polsce]]. Znajduje się tu 1 peron. Przystanek jest obsługiwany pociągami [[Koleje Mazowieckie|Kolei Mazowieckich]]{{r|infopasazer}}.

== Ruch pasażerski ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana pasażerska na dobę
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 20-49
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 50-99
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="infopasazer">{{Cytuj stronę | url=http://infopasazer.intercity.pl/index3.php?nr_sta=36749 | tytuł=Rozkład stacyjny dla stacji Cieksyn | opublikowany=Infopasażer | język=pl | data dostępu=2013-09-19 | archiwum=https://web.archive.org/web/20130921055517/http://infopasazer.intercity.pl/index3.php?nr_sta=36749 | zarchiwizowano=2013-09-21 }}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|3249|Cieksyn}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja       = Cieksyn
|linia        = {{LK-linia|27}} Nasielsk – Toruń Wschodni
|kilometr     = 8,378
|poprzedni    = [[Wkra (przystanek kolejowy)|Wkra]]
|poprzedni_km = 6,415
|następny     = [[Nasielsk (stacja kolejowa)|Nasielsk]]
|następny_km  = 7,988
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w gminie Nasielsk]]
[[Kategoria:Cieksyn]]

title: Cieksyn

Państwo: Polska

Miejscowość: Cieksyn

Kasy: N


text:
# Carel de Iongh
Carel de Iongh (ur. 6 października 1883 w Dordrechcie, zm. 2 czerwca 1964 w Voorburgu) – holenderski strzelec, olimpijczyk.
Uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 1924. Zajął 65. miejsce w karabinie dowolnym leżąc z 600 m i 16. pozycję w karabinie dowolnym drużynowo.

## Wyniki

### Igrzyska olimpijskie
| Igrzyska   | Konkurencja                  | Wynik                           | Miejsce | Źródło |
| ---------- | ---------------------------- | ------------------------------- | ------- | ------ |
| Paryż 1924 | Karabin dowolny, drużynowo   | 458 pkt. (druż.) 94 pkt. (ind.) | 16      | [ 2 ]  |
| Paryż 1924 | Karabin dowolny leżąc, 600 m | 62 pkt.                         | 65      | [ 1 ]  |

title: Carel de Iongh

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Carel de Iongh
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = strzelectwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 6 października 1883
 |miejsce urodzenia         = [[Dordrecht]]
 |data śmierci              = 2 czerwca 1964
 |miejsce śmierci           = [[Voorburg]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|NLD}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Carel de Iongh''' (ur. [[6 października]] [[1883]] w [[Dordrecht|Dordrechcie]], zm. [[2 czerwca]] [[1964]] w [[Voorburg]]u) – [[Holandia|holenderski]] [[Strzelectwo|strzelec]], olimpijczyk.

Uczestnik [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924|Letnich Igrzysk Olimpijskich 1924]]. Zajął 65. miejsce w karabinie dowolnym leżąc z 600 m i 16. pozycję w karabinie dowolnym drużynowo{{r|karabin|drużynowo}}.

== Wyniki ==
=== Igrzyska olimpijskie ===
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
! Igrzyska
! Konkurencja
! Wynik
! Miejsce
! Źródło
|-
|rowspan="2"|[[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1924|Paryż 1924]]
|[[Strzelectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – karabin dowolny, drużynowo|Karabin dowolny, drużynowo]]
|align=center|458 pkt. (druż.)<br />94 pkt. (ind.)
|align=center|16
|align=center|<ref name="drużynowo">{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/51628 | tytuł = Free Rifle, 400, 600, and 800 metres, Team, Men | opublikowany = Olympedia | język = en | data dostępu = 2021-05-09}}</ref>
|-
|[[Strzelectwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 – karabin dowolny leżąc, 600 m|Karabin dowolny leżąc, 600 m]]
|align=center|62 pkt.
|align=center|65
|align=center|<ref name=karabin>{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/results/51624 | tytuł = Free Rifle, Prone, 600 metres, Men | opublikowany = Olympedia | język = en | data dostępu = 2021-05-09}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/athletes/43412 | tytuł = Carel de Iongh | opublikowany = Olympedia | język = en | data dostępu = 2021-05-09}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.issf-sports.org/athletes/athlete.ashx?personissfid=SHNEDM0000000032 | tytuł = Carel DE IONGH Netherlands (NED) | opublikowany = issf-sports.org | język = en | data dostępu = 2021-05-09}}

{{SORTUJ:Iongh, Carel de}}
[[Kategoria:Holenderscy strzelcy]]
[[Kategoria:Holenderscy olimpijczycy (Paryż 1924)]]
[[Kategoria:Strzelcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1883]]
[[Kategoria:Zmarli w 1964]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Dordrechcie]]

title: · Carel de Iongh

Data i miejsce urodzenia: 6 października 1883 · Dordrecht

Data i miejsce śmierci: 2 czerwca 1964 · Voorburg


text:
# Crespin (Aveyron)
Crespin – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aveyron. W 2013 roku jej populacja wynosiła 297 mieszkańców. Przez gminę przepływa rzeka Viaur.

title: Crespin (Aveyron)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Crespin
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Crespin
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Aveyron]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Rodez|Rodez]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 12085
 |powierzchnia                    = 18,63 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 297
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 12800
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Aveyron
 |współrzędne                     = 44°3′N 2°18′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Crespin''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Aveyron]]. W 2013 roku jej populacja wynosiła 297 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/commune.asp?annee=2013&depcom=12085 | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2016-06-17}}</ref>. Przez gminę przepływa rzeka [[Viaur]]<ref name=sandre>{{cytuj stronę | url = http://services.sandre.eaufrance.fr/Courdo/Fiche/client/fiche_courdo.php?CdSandre=O5--0290 | tytuł = Fiche cours d'eau – Le Viaur (O5--0290) | data = | autor = | praca = | opublikowany = SANDRE | język = fr | data dostępu = 2016-10-04}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Rodez}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Aveyron]]

title: Crespin

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Aveyron

Okręg: Rodez