text:
# Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce 2000
12. Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce – ogólnoafrykańskie zawody lekkoatletyczne, które zostały zorganizowane w lipcu 2000 roku w Algierze.

## Rezultaty

### Mężczyźni
| Konkurencja           | Złoto                                     | Złoto    | Srebro                                          | Srebro   | Brąz                               | Brąz         |
| --------------------- | ----------------------------------------- | -------- | ----------------------------------------------- | -------- | ---------------------------------- | ------------ |
| 100 m                 | Abdul Aziz Zakari · Ghana                 | 10.13    | Stéphan Buckland · Mauritius                    | 10.20    | Kenneth Andam · Ghana              | 10.33        |
| 200 m                 | Abdul Aziz Zakari · Ghana                 | 20.23    | Joseph Batangdon · Kamerun                      | 20.31    | Oumar Loum · Senegal               | 20.76        |
| 400 m                 | Eric Milazar · Mauritius                  | 45.62    | Malik Louahla · Algieria                        | 45.78    | Sofiène Labidi · Tunezja           | 45.81        |
| 800 m                 | Djabir Saïd-Guerni · Algieria             | 1:45.88  | Mbulaeni Mulaudzi · Południowa Afryka           | 1:46.28  | Mouhssin Chehibi · Maroko          | 1:46.47      |
| 1500 m                | Youssef Baba · Maroko                     | 3:42.07  | Adil Kaouch · Maroko                            | 3:42.53  | Mohamed Khaldi · Algieria          | 3:42.77      |
| 5000 m                | Ali Saïdi-Sief · Algieria                 | 13:26.86 | Saïd Bérioui · Maroko                           | 13:31.75 | Mohamed Saïd El Wardi · Maroko     | 13:30.01 (?) |
| 10000 m               | Abraha Hadush · Etiopia                   | 28:40.51 | Dejene Berhanu · Etiopia                        | 28:41.11 | Kamel Kohil · Algieria             | 28:48.98     |
| 3000 m z przeszkodami | Lotfi Turki · Tunezja                     | 8:33.29  | Laïd Bessou · Algieria                          | 8:35.89  | David Chepkisa · Kenia             | 8:39.00      |
| 110 m przez płotki    | Joseph-Berlioz Randriamihaja · Madagaskar | 13.99    | Doudou Félou Sow · Senegal                      | 14.38    | Toufik Dahmani · Algieria          | 15.10        |
| 400 m przez płotki    | Sylvester Omodiale · Nigeria              | 49.81    | Jean-Dominique Dième · Senegal                  | 50.29    | Yvon Rakotoarimiandry · Madagaskar | 50.39        |
| Chód na 20 km         | Hatem Ghoula · Tunezja                    | 1:25:38  | Moussa Aouanouk · Algieria                      | 1:25:42  | Merzak Abbès · Algieria            | 1:32:37      |
| 4 × 100 m             | Ghana                                     | 39.90    | Mauritius                                       | 40.07    | Gabon                              | 40.53        |
| 4 × 400 m             | Algieria                                  | 3:05.45  | Botswana                                        | 3:06.07  | Senegal                            | 3:06.53      |
| Skok wzwyż            | Abderahmane Hammad · Algieria             | 2.34 CR  | Malcolm Hendriks · Południowa Afryka            | 2.20     | Eugène Ernesta · Seszele           | 2.20         |
| Skok w dal            | Younès Moudrik · Maroko                   | 8.34     | Hatem Mersal · Egipt                            | 7.90     | Mehdi El Ghazouani · Maroko        | 7.88         |
| Skok o tyczce         | Rafik Mefti · Algieria                    | 5.00     | Karim Sène · Senegal                            | 4.80     | Mohamed Benyahia · Algieria        | 4.65         |
| Trójskok              | Andrew Owusu · Ghana                      | 16.69    | Samuel Okantey · Ghana                          | 16.69    | Olivier Sanou · Burkina Faso       | 16.31        |
| Pchnięcie kulą        | Chima Ugwu · Nigeria                      | 19.02    | John Sullivan · Południowa Afryka               | 17.46    | Hicham Aïtaha · Maroko             | 16.91        |
| Rzut dyskiem          | Frits Potgieter · Południowa Afryka       | 60.35    | Mickaël Conjungo · Republika Środkowoafrykańska | 59.58    | Chima Ugwu · Nigeria               | 57.91        |
| Rzut oszczepem        | Maher Ridane · Tunezja                    | 72.51    | Khaled Es Sayed Yassin · Egipt                  | 72.01    | Walid Abderrazak Mohamed · Egipt   | 71.67        |
| Rzut młotem           | Samir Haouam · Algieria                   | 69.38    | Mohamed Karim Horchani · Tunezja                | 63.68    | Yamen Hussein Abdel Moneim · Egipt | 63.71        |
| Dziesięciobój         | Rédouane Youcef · Algieria                | 7129     | Mada Ndiaye · Senegal                           | 6981     | Adil Chakri · Maroko               | 6715         |

### Kobiety
| Konkurencja        | Złoto                          | Złoto    | Srebro                                  | Srebro   | Brąz                                                 | Brąz     |
| ------------------ | ------------------------------ | -------- | --------------------------------------- | -------- | ---------------------------------------------------- | -------- |
| 100 m              | Myriam Léonie Mani · Kamerun   | 11.21    | Aïda Diop · Senegal                     | 11.46    | Monica Twum · Ghana                                  | 11.47    |
| 200 m              | Myriam Léonie Mani · Kamerun   | 22.54    | Aïda Diop · Senegal                     | 23.01    | Fatima Yusuf · Nigeria                               | 23.27    |
| 400 m              | Claudine Komgang · Kamerun     | 51.35    | Mireille Nguimgo · Kamerun              | 51.81    | Kaltouma Nadjina · Czad                              | 52.27    |
| 800 m              | Hasna Benhassi · Maroko        | 1:59.01  | Nouria Mérah-Benida · Algieria          | 1:59.73  | Gladys Wamuyu · Kenia                                | 2:00.32  |
| 1500 m             | Nouria Mérah-Benida · Algieria | 4:16.14  | Gladys Wamuyu · Kenia                   | 4:16.56  | Berhane Herpassa · Etiopia                           | 4:16.87  |
| 5000 m             | Asmae Leghzaoui · Maroko       | 15:43.46 | Meseret Defar · Etiopia                 | 15:49.86 | Merima Denboba · Etiopia                             | 15:53.68 |
| 10000 m            | Souad Aït Salem · Algieria     | 34:02.28 | Genet Teka · Etiopia                    | 34:05.18 | Bouchra Chaabi · Maroko                              | 34:08.79 |
| 100 m przez płotki | Glory Alozie · Nigeria         | 13.09    | Lalanirina Rosa Rakotozafy · Madagaskar | 13.21    | Maria-Joëlle Conjungo · Republika Środkowoafrykańska | 13.77    |
| 400 m przez płotki | Mame Tacko Diouf · Senegal     | 57.48    | Gnima Touré · Senegal                   | 58.96    | Nabila Jami · Maroko                                 | 62.45    |
| Chód na 10 km      | Bahia Boussad · Algieria       | 49:33    | Nagwa Ibrahim Ali · Egipt               | 50:15    | Dounia Kara · Algieria                               | 50:55    |
| 4 × 100 m          | Ghana                          | 43.99    | Senegal                                 | 44.62    | Kamerun                                              | 46.97    |
| 4 × 400 m          | Kamerun                        | 3:32.89  | Maroko                                  | 3:42.91  | Algieria                                             | 3:51.01  |
| Skok wzwyż         | Hind Bounouar · Maroko         | 1.75     | Amina Lemgherbi · Algieria              | 1.70     | Hamida Benhocine · Algieria                          | 1.70     |
| Skok o tyczce      | Syrine Balti · Tunezja         | 3.85     | Annelie van Wyk · Południowa Afryka     | 3.80     | Rasha Abdel Khalek · Egipt                           | 3.10     |
| Skok w dal         | Kéné Ndoye · Senegal           | 6.39     | Elisa Cossa · Mozambik                  | 6.20     | Béryl Laramé · Seszele                               | 6.18     |
| Trójskok           | Baya Rahouli · Algieria        | 14.23    | Françoise Mbango Etone · Kamerun        | 13.87    | Kéné Ndoye · Senegal                                 | 13.81    |
| Pchnięcie kulą     | Hanaa Salah El Melegi · Egipt  | 16.01    | Amel Ben Khaled · Tunezja               | 15.39    | Wafa Ismail El Baghdadi · Egipt                      | 14.97    |
| Rzut dyskiem       | Monia Kari · Tunezja           | 58.46    | Ndoumbé Gaye · Senegal                  | 50.81    | Felicia Nkiru Ojiego · Nigeria                       | 49.65    |
| Rzut młotem        | Caroline Fournier · Mauritius  | 59.60    | Marwa Ahmed Hussein · Egipt             | 57.15    | Djida Yalloulène · Algieria                          | 49.72    |
| Rzut oszczepem     | Aïda Sellam · Tunezja          | 53.35    | Lindy Leveau · Seszele                  | 50.88    | Hanaa Salah El Melegi · Egipt                        | 42.31    |
| Siedmiobój         | Yasmina Kettab · Algieria      | 5837     | Maralize Fouché · Południowa Afryka     | 5726     | Patience Itanyi · Nigeria                            | 5611     |

## Klasyfikacja medalowa
| Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa        | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa |
| --------------------- | ---------------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- |
| Miejsce               | Kraj                         | Złoto                 | Srebro                | Brąz                  | Razem                 |
| 1.                    | Algieria                     | 12                    | 5                     | 9                     | 26                    |
| 2.                    | Tunezja                      | 6                     | 2                     | 1                     | 9                     |
| 3.                    | Maroko                       | 5                     | 3                     | 7                     | 15                    |
| 4.                    | Ghana                        | 5                     | 1                     | 2                     | 8                     |
| 5.                    | Kamerun                      | 4                     | 3                     | 1                     | 8                     |
| 6.                    | Nigeria                      | 3                     | 0                     | 4                     | 7                     |
| 7.                    | Senegal                      | 2                     | 9                     | 3                     | 14                    |
| 8.                    | Mauritius                    | 2                     | 2                     | 0                     | 4                     |
| 9.                    | Południowa Afryka            | 1                     | 5                     | 0                     | 6                     |
| 10.                   | Egipt                        | 1                     | 4                     | 5                     | 10                    |
| 11.                   | Etiopia                      | 1                     | 3                     | 2                     | 6                     |
| 12.                   | Madagaskar                   | 1                     | 1                     | 1                     | 3                     |
| 13.                   | Kenia                        | 0                     | 1                     | 2                     | 3                     |
| 13.                   | Seszele                      | 0                     | 1                     | 2                     | 3                     |
| 15.                   | Republika Środkowoafrykańska | 0                     | 1                     | 1                     | 2                     |
| 16.                   | Botswana                     | 0                     | 1                     | 0                     | 1                     |
| 16.                   | Mozambik                     | 0                     | 1                     | 0                     | 1                     |
| 18.                   | Gabon                        | 0                     | 0                     | 1                     | 1                     |
| 18.                   | Burkina Faso                 | 0                     | 0                     | 1                     | 1                     |
| 18.                   | Czad                         | 0                     | 0                     | 1                     | 1                     |

title: Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce 2000

wikitext:
'''12. [[Mistrzostwa Afryki w lekkoatletyce|Mistrzostwa Afryki w Lekkoatletyce]]''' – [[Afryka|ogólnoafrykańskie]] zawody [[lekkoatletyka|lekkoatletyczne]], które zostały zorganizowane w lipcu [[2000 w sporcie|2000]] roku w [[Algier]]ze.

== Rezultaty ==
=== Mężczyźni ===
{| class="wikitable"
! width="10%"|Konkurencja ||  width="30%" bgcolor=gold colspan=2|Złoto|| width="30%" bgcolor=silver colspan=2|Srebro|| width="30%" bgcolor=CC9966 colspan=2|Brąz
|-
|100 m
| [[Aziz Zakari|Abdul Aziz Zakari]]
{{Państwo|GHA}} || 10.13
| [[Stéphan Buckland]]
{{Państwo|MUS}} || 10.20
| [[Kenneth Andam]]
{{Państwo|GHA}} || 10.33
|-
|200 m
| [[Aziz Zakari|Abdul Aziz Zakari]]
{{Państwo|GHA}} || 20.23
| [[Joseph Batangdon]]
{{Państwo|CMR}} || 20.31
| [[Oumar Loum]]
{{Państwo|SEN}} || 20.76
|-
|400 m
| [[Eric Milazar]]
{{Państwo|MUS}} || 45.62
| [[Malik Louahla]]
{{Państwo|DZA}} || 45.78
| [[Sofiène Labidi]]
{{Państwo|TUN}} || 45.81
|-
|800 m
| [[Djabir Saïd-Guerni]]
{{Państwo|DZA}} || 1:45.88
| [[Mbulaeni Mulaudzi]]
{{Państwo|ZAF}} || 1:46.28
| [[Mouhssin Chehibi]]
{{Państwo|MAR}} || 1:46.47
|-
|1500 m
| [[Youssef Baba]]
{{Państwo|MAR}} || 3:42.07
| [[Adil Kaouch]]
{{Państwo|MAR}} ||  3:42.53
| [[Mohamed Khaldi]]
{{Państwo|DZA}} || 3:42.77
|-
|5000 m
| [[Ali Saïdi-Sief]]
{{Państwo|DZA}} || 13:26.86
| [[Saïd Bérioui]]
{{Państwo|MAR}} || 13:31.75
| [[Mohamed Saïd El Wardi]]
{{Państwo|MAR}} || 13:30.01 (?)
|-
|10000 m
| [[Abraha Hadush]]
{{Państwo|ETH}} || 28:40.51
| [[Dejene Berhanu]]
{{Państwo|ETH}} || 28:41.11
| [[Kamel Kohil]]
{{Państwo|DZA}} || 28:48.98
|-
|3000 m z przeszkodami
| [[Lotfi Turki]]
{{Państwo|TUN}} || 8:33.29
| [[Laïd Bessou]]
{{Państwo|DZA}} || 8:35.89
| [[David Chepkisa]]
{{Państwo|KEN}} || 8:39.00
|-
|110 m przez płotki
| [[Joseph-Berlioz Randriamihaja]]
{{Państwo|MDG}} || 13.99
| [[Doudou Félou Sow]]
{{Państwo|SEN}} || 14.38
| [[Toufik Dahmani]]
{{Państwo|DZA}} || 15.10
|-
|400 m przez płotki
| [[Sylvester Omodiale]]
{{Państwo|NGA}} || 49.81
| [[Jean-Dominique Dième]]
{{Państwo|SEN}} || 50.29
| [[Yvon Rakotoarimiandry]]
{{Państwo|MDG}} || 50.39
|-
|Chód na 20 km
| [[Hatem Ghoula]]
{{Państwo|TUN}} || 1:25:38
| [[Moussa Aouanouk]]
{{Państwo|DZA}} || 1:25:42
| [[Merzak Abbès]]
{{Państwo|DZA}} || 1:32:37
|-
|4 × 100 m
|  {{Państwo|GHA}} || 39.90
|  {{Państwo|MUS}} || 40.07
|  {{Państwo|GAB}} || 40.53
|-
|4 × 400 m
|  {{Państwo|DZA}}|| 3:05.45
|  {{Państwo|BWA}} || 3:06.07
|  {{Państwo|SEN}} || 3:06.53
|-
|Skok wzwyż
| [[Abderahmane Hammad]]
{{Państwo|DZA}} || 2.34 CR
| [[Malcolm Hendriks]]
{{Państwo|ZAF}} || 2.20
| [[Eugène Ernesta]]
{{Państwo|SYC}} || 2.20
|-
|Skok w dal
| [[Younès Moudrik]]
{{Państwo|MAR}} || 8.34
| [[Hatem Mersal]]
{{Państwo|EGY}} || 7.90
| [[Mehdi El Ghazouani]]
{{Państwo|MAR}} || 7.88
|-
|Skok o tyczce
| [[Rafik Mefti]]
{{Państwo|DZA}} || 5.00
| [[Karim Sène]]
{{Państwo|SEN}} || 4.80
| [[Mohamed Benyahia]]
{{Państwo|DZA}} || 4.65
|-
|Trójskok
| [[Andrew Owusu]]
{{Państwo|GHA}} || 16.69
| [[Samuel Okantey]]
{{Państwo|GHA}} || 16.69
| [[Olivier Sanou]]
{{Państwo|BFA}} || 16.31
|-
|Pchnięcie kulą
| [[Chima Ugwu]]
{{Państwo|NGA}} || 19.02
| [[John Sullivan (lekkoatleta)|John Sullivan]]
{{Państwo|ZAF}} || 17.46
| [[Hicham Aïtaha]]
{{Państwo|MAR}} || 16.91
|-
|Rzut dyskiem
| [[Frits Potgieter]]
{{Państwo|ZAF}} || 60.35
| [[Mickaël Conjungo]]
{{Państwo|CAF}}  || 59.58
| [[Chima Ugwu]]
{{Państwo|NGA}} || 57.91
|-
|Rzut oszczepem
| [[Maher Ridane]]
{{Państwo|TUN}} || 72.51
| [[Khaled Es Sayed Yassin]]
{{Państwo|EGY}} || 72.01
| [[Walid Abderrazak Mohamed]]
{{Państwo|EGY}} || 71.67
|-
|Rzut młotem
| [[Samir Haouam]]
{{Państwo|DZA}} || 69.38
| [[Mohamed Karim Horchani]]
{{Państwo|TUN}} || 63.68
| [[Yamen Hussein Abdel Moneim]]
{{Państwo|EGY}} || 63.71
|-
|Dziesięciobój
| [[Rédouane Youcef]]
{{Państwo|DZA}} || 7129
| [[Mada Ndiaye]]
{{Państwo|SEN}} || 6981
| [[Adil Chakri]]
{{Państwo|MAR}} || 6715
|-
|}

=== Kobiety ===
{| class="wikitable"
! width="10%"|Konkurencja ||  width="30%" bgcolor=gold colspan=2|Złoto|| width="30%" bgcolor=silver colspan=2|Srebro|| width="30%" bgcolor=CC9966 colspan=2|Brąz
|-
| 100 m
| [[Myriam Léonie Mani]]
{{Państwo|CMR}} || 11.21
| [[Aïda Diop]]
{{Państwo|SEN}} || 11.46
| [[Monica Twum]]
{{Państwo|GHA}} || 11.47
|-
|200 m
| [[Myriam Léonie Mani]]
{{Państwo|CMR}} || 22.54
| [[Aïda Diop]]
{{Państwo|SEN}} || 23.01
| [[Fatima Yusuf]]
{{Państwo|NGA}} || 23.27
|-
|400 m
| [[Claudine Komgang]]
{{Państwo|CMR}} || 51.35
| [[Mireille Nguimgo]]
{{Państwo|CMR}} || 51.81
| [[Kaltouma Nadjina]]
{{Państwo|TCD}} || 52.27
|-
|800 m
| [[Hasna Benhassi]]
{{Państwo|MAR}} || 1:59.01
| [[Nouria Mérah-Benida]]
{{Państwo|DZA}} || 1:59.73
| [[Gladys Wamuyu]]
{{Państwo|KEN}} || 2:00.32
|-
|1500 m
| [[Nouria Mérah-Benida]]
{{Państwo|DZA}} || 4:16.14
| [[Gladys Wamuyu]]
{{Państwo|KEN}} || 4:16.56
| [[Berhane Herpassa]]
{{Państwo|ETH}} || 4:16.87
|-
|5000 m
| [[Asmae Leghzaoui]]
{{Państwo|MAR}} || 15:43.46
| [[Meseret Defar]]
{{Państwo|ETH}} || 15:49.86
| [[Merima Denboba]]
{{Państwo|ETH}} || 15:53.68
|-
|10000 m
| [[Souad Aït Salem]]
{{Państwo|DZA}} || 34:02.28
| [[Genet Teka]]
{{Państwo|ETH}}  || 34:05.18
| [[Bouchra Chaabi]]
{{Państwo|MAR}} || 34:08.79
|-
|100 m przez płotki
| [[Glory Alozie]]
{{Państwo|NGA}} || 13.09
| [[Lalanirina Rosa Rakotozafy]]
{{Państwo|MDG}} || 13.21
| [[Maria-Joëlle Conjungo]]
{{Państwo|CAF}} || 13.77
|-
|400 m przez płotki
| [[Mame Tacko Diouf]]
{{Państwo|SEN}} || 57.48
| [[Gnima Touré]]
{{Państwo|SEN}} || 58.96
| [[Nabila Jami]]
{{Państwo|MAR}} || 62.45
|-
|Chód na 10 km
| [[Bahia Boussad]]
{{Państwo|DZA}} || 49:33
| [[Nagwa Ibrahim Ali]]
{{Państwo|EGY}} || 50:15
| [[Dounia Kara]]
{{Państwo|DZA}}|| 50:55
|-
|4 × 100 m
|  {{Państwo|GHA}} || 43.99
|  {{Państwo|SEN}} || 44.62
|  {{Państwo|CMR}} || 46.97
|-
|4 × 400 m
|  {{Państwo|CMR}} || 3:32.89
|  {{Państwo|MAR}} || 3:42.91
|  {{Państwo|DZA}} || 3:51.01
|-
|Skok wzwyż
| [[Hind Bounouar]]
{{Państwo|MAR}} || 1.75
| [[Amina Lemgherbi]]
{{Państwo|DZA}} || 1.70
| [[Hamida Benhocine]]
{{Państwo|DZA}}  || 1.70
|-
|Skok o tyczce
| [[Syrine Balti]]
{{Państwo|TUN}} || 3.85
| [[Annelie van Wyk]]
{{Państwo|ZAF}} || 3.80
| [[Rasha Abdel Khalek]]
{{Państwo|EGY}} || 3.10
|-
|Skok w dal
| [[Kéné Ndoye]]
{{Państwo|SEN}} || 6.39
| [[Elisa Cossa]]
{{Państwo|MOZ}} || 6.20
| [[Béryl Laramé]]
{{Państwo|SYC}} || 6.18
|-
|Trójskok
| [[Baya Rahouli]]
{{Państwo|DZA}} || 14.23
| [[Françoise Mbango Etone]]
{{Państwo|CMR}} || 13.87
| [[Kéné Ndoye]]
{{Państwo|SEN}} || 13.81
|-
|Pchnięcie kulą
| [[Hanaa Salah El Melegi]]
{{Państwo|EGY}} || 16.01
| [[Amel Ben Khaled]]
{{Państwo|TUN}} || 15.39
| [[Wafa Ismail El Baghdadi]]
{{Państwo|EGY}} || 14.97
|-
|Rzut dyskiem
| [[Monia Kari]]
{{Państwo|TUN}} || 58.46
| [[Ndoumbé Gaye]]
{{Państwo|SEN}} || 50.81
| [[Felicia Nkiru Ojiego]]
{{Państwo|NGA}} || 49.65
|-
|Rzut młotem
| [[Caroline Fournier]]
{{Państwo|MUS}} || 59.60
| [[Marwa Ahmed Hussein]]
{{Państwo|EGY}} || 57.15
| [[Djida Yalloulène]]
{{Państwo|DZA}} || 49.72
|-
|Rzut oszczepem
| [[Aïda Sellam]]
{{Państwo|TUN}} || 53.35
| [[Lindy Leveau-Agricole|Lindy Leveau]]
{{Państwo|SYC}} || 50.88
| [[Hanaa Salah El Melegi]]
{{Państwo|EGY}} || 42.31
|-
|Siedmiobój
| [[Yasmina Kettab]]
{{Państwo|DZA}} || 5837
| [[Maralize Fouché]]
{{Państwo|ZAF}} || 5726
| [[Patience Itanyi]]
{{Państwo|NGA}} || 5611
|-
|}

== Klasyfikacja medalowa ==
{| class="wikitable" border="1" cellpadding="2" cellspacing="0"
|- bgcolor="#efefef"
! colspan=6 style="border-right:0px;";| Klasyfikacja medalowa
|- bgcolor="#efefef"
|- align=center
|  '''Miejsce'''
|  '''Kraj'''
| bgcolor="gold" |  '''Złoto'''
| bgcolor="silver" |  '''Srebro'''
| bgcolor="CC9966" |   '''Brąz'''
| '''Razem'''
|-
| 1. ||align=left| {{Państwo|DZA}} || 12 || 5 || 9 || 26
|-
| 2. ||align=left| {{Państwo|TUN}} || 6 || 2 || 1 || 9
|-
| 3. ||align=left| {{Państwo|MAR}} || 5 || 3 || 7 || 15
|-
| 4. ||align=left| {{Państwo|GHA}} || 5 || 1 || 2 || 8
|-
| 5. ||align=left| {{Państwo|CMR}} || 4 || 3 || 1 || 8
|-
| 6. ||align=left| {{Państwo|NGA}} || 3 || 0 || 4 || 7
|-
| 7. ||align=left| {{Państwo|SEN}} || 2 || 9 || 3 || 14
|-
| 8. ||align=left| {{Państwo|MUS}} || 2 || 2 || 0 || 4
|-
| 9. ||align=left| {{Państwo|ZAF}} || 1 || 5 || 0 || 6
|-
| 10. ||align=left| {{Państwo|EGY}} || 1 || 4 || 5 || 10
|-
| 11. ||align=left| {{Państwo|ETH}} || 1 || 3 || 2 || 6
|-
| 12. ||align=left| {{Państwo|MDG}} || 1 || 1 || 1 || 3
|-
|rowspan=2| 13. ||align=left| {{Państwo|KEN}} || 0 || 1 || 2 || 3
|-
|align=left| {{Państwo|SYC}} || 0 || 1 || 2 || 3
|-
| 15. ||align=left| {{Państwo|CAF}} || 0 || 1 || 1 || 2
|-
|rowspan=2| 16. ||align=left| {{Państwo|BWA}} || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|align=left| {{Państwo|MOZ}} || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|rowspan=3| 18. ||align=left| {{Państwo|GAB}} || 0 || 0 || 1 || 1
|-
|align=left| {{Państwo|BFA}} || 0 || 0 || 1 || 1
|-
|align=left| {{Państwo|TCD}} || 0 || 0 || 1 || 1
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę| url ={{gbrathletics|ic|afc}}| tytuł = GBRAthletics: African Championships | data dostępu = 2009-06-03 | autor = | język = en}}

{{Mistrzostwa Afryki w lekkoatletyce}}

[[Kategoria:2000 w lekkoatletyce]]
[[Kategoria:Mistrzostwa Afryki w lekkoatletyce|2000]]
[[Kategoria:Lekkoatletyka w Algierii]]
[[Kategoria:2000 w Afryce]]
[[Kategoria:Sport w Algierze]]
[[Kategoria:Algieria w XX wieku]]


text:
# Gresham (Oregon)
Gresham – miasto (city) w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oregon, w środkowej części hrabstwa Multnomah. W 2010 było zamieszkiwane przez 105 594 osób. Leży w bezpośrednim sąsiedztwie Portland. Wzdłuż północnej granicy miasta przepływa rzeka Kolumbia.
Jest czwartym pod względem liczby ludności miastem w stanie Oregon. W porównaniu do roku 2000, gdy liczba mieszkańców wynosiła 90 205 osób, nastąpił wzrost populacji o przeszło 17%. W 1990 miasto liczyło 68 249 osób. Gęstość zaludnienia w 2010 wynosiła 1740 os./km². W samym roku zajmowało powierzchnię 60,68 km², z czego 0,59 km² stanowiły obszary pod wodami powierzchniowymi.
Pierwsi osadnicy pojawili się w 1851. Prawa miejskie miasto otrzymało w 1905.
W mieście jest ponad 300 akrów parków miejskich, 840 akrów obszarów naturalnych i 8 mil ścieżek.

wikiname: plwiki

title: Gresham (Oregon)

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gresham
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = city
 |zdjęcie                      = Gresham Library.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = [[Oregon]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Multnomah|Multnomah]]
 |prawa miejskie               = 1905
 |powierzchnia                 = 60,68
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 105 594
 |gęstość zaludnienia          = 1740
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = US-OR
 |współrzędne                  = 45°30′13″N 122°26′22″W
 |commons                      = Gresham, Oregon
 |www                          =
}}
'''Gresham''' – miasto (''[[city]]'') w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Oregon]], w środkowej części hrabstwa [[Hrabstwo Multnomah|Multnomah]]. W 2010 było zamieszkiwane przez 105 594 osób{{r|Oregon26_27}}. Leży w bezpośrednim sąsiedztwie [[Portland (Oregon)|Portland]]. Wzdłuż północnej granicy miasta przepływa rzeka [[Kolumbia (rzeka)|Kolumbia]]{{r|OregonE4}}.

Jest czwartym pod względem liczby ludności miastem w stanie Oregon{{r|Oregon34}}. W porównaniu do roku 2000, gdy liczba mieszkańców wynosiła 90 205 osób, nastąpił wzrost populacji o przeszło 17%. W 1990 miasto liczyło 68 249 osób. Gęstość zaludnienia w 2010 wynosiła 1740 os./km². W samym roku zajmowało powierzchnię 60,68 km², z czego 0,59 km² stanowiły obszary pod wodami powierzchniowymi{{r|Oregon26_27}}.

Pierwsi osadnicy pojawili się w 1851{{r|historical_society}}. Prawa miejskie miasto otrzymało w 1905{{r|history}}.

W mieście jest ponad 300 [[akr]]ów parków miejskich, 840 akrów obszarów naturalnych i 8 [[Mila (jednostka długości)|mil]] ścieżek{{r|Gresham_parks}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Oregon26_27">{{Cytuj stronę | url = https://www.census.gov/prod/cen2010/cph-2-39.pdf | tytuł = Oregon: 2010. Population and Housing Unit Counts | data = 2012 | opublikowany = U.S. Department of Commerce | strony = 26–27 | język = en | data dostępu = 2017-02-21}}</ref>
<ref name="Oregon34">{{Cytuj stronę | url = https://www.census.gov/prod/cen2010/cph-2-39.pdf | tytuł = Oregon: 2010. Population and Housing Unit Counts | data = 2012 | opublikowany = U.S. Department of Commerce | strony = 34 | język = en | data dostępu = 2017-02-21}}</ref>
<ref name="OregonE4">{{Cytuj stronę | url = https://www.census.gov/prod/cen2010/cph-2-39.pdf | tytuł = Oregon: 2010. Population and Housing Unit Counts | data = 2012 | opublikowany = U.S. Department of Commerce | strony = E–4 | język = en | data dostępu = 2017-02-21}}</ref>
<ref name="Gresham_parks">{{Cytuj stronę | url = https://greshamoregon.gov/Parks-and-Recreation/ | tytuł = Parks and Recreation | opublikowany = City of Gresham | język = en | data dostępu = 2017-02-21}}</ref>
<ref name="historical_society">{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20170222110255/https://www.greshamhistoricalsociety.org/about-1/ | tytuł = About The Gresham Historical Society | opublikowany = The Gresham Historical Society | język = en | data dostępu = 2017-02-21}}</ref>
<ref name="history">{{Cytuj stronę | url = https://greshamoregon.gov/Gresham-History/ | tytuł = Gresham History | opublikowany = City of Gresham | język = en | data dostępu = 2017-02-21}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Oregon]]

title: Gresham

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Oregon

Hrabstwo: Multnomah

Zarządzający: Travis Stovall↗


text:
# Koźlice (Sominy)
Koźlice – część wsi Sominy w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice, na Pojezierzu Bytowskim. Wchodzi w skład sołectwa Sominy.
W latach 1975–1998 Koźlice administracyjnie należały do województwa słupskiego.
Budynek leśniczówki został wybudowany w roku 1909. Pełni taką rolę  do dziś. Około 1940 r. budynek został rozbudowany. Po II wojnie światowej Koźlice nie zmieniły swojego przeznaczenia - jest siedzibą leśnictwa Koźlice w "Nadleśnictwie Bytów".

title: Koźlice (Sominy)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Koźlice|Koźlice w innych znaczeniach tej nazwy]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Koźlice
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat bytowski|bytowski]]
 |gmina                  = [[Studzienice (gmina)|Studzienice]]
 |sołectwo               = Sominy
 |miejscowość podstawowa = [[Sominy]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 59
 |kod pocztowy           = 77-143{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = GBY
 |SIMC                   = 0751551
 |kod mapy               = Studzienice (gmina)
 |współrzędne            = 54°03'13"N 17°37'08"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|60953|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Koźlice''' – część [[wieś|wsi]] [[Sominy]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat bytowski|powiecie bytowskim]], w [[Studzienice (gmina)|gminie Studzienice]]{{r|R-2013|teryt}}, na [[Pojezierze Bytowskie|Pojezierzu Bytowskim]]. Wchodzi w skład [[sołectwo|sołectwa]] '''Sominy'''{{r|bip}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Koźlice administracyjnie należały do [[województwo słupskie|województwa słupskiego]].

Budynek [[leśniczówka (budynek)|leśniczówki]] został wybudowany w roku [[1909]]. Pełni taką rolę  do dziś. Około [[1940]] r. budynek został rozbudowany. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] Koźlice nie zmieniły swojego przeznaczenia - jest siedzibą leśnictwa Koźlice w "[[Nadleśnictwo Bytów|Nadleśnictwie Bytów]]".

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1174|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default |tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu = 2019-04-08}}</ref>
<ref name="R-2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia {{Dts|4|8|2015}} ({{Dziennik Ustaw|2015|1636}})</ref>
<ref name="bip">{{cytuj stronę|url= http://www.studzienice.pl/urzad-gminy/solectwa  |tytuł = Jednostki pomocnicze gminy Studzienice|opublikowany = Urząd Gminy Studzienice |data dostępu =2019-04-08}}</ref>
}}

{{Gmina Studzienice}}

[[Kategoria:Sominy]]

title: Koźlice

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Powiat: bytowski

Gmina: Studzienice

Sołectwo: Sominy

Część miejscowości: Sominy

Tablice rejestracyjne: GBY


text:
# Klimki (osada leśna w województwie lubelskim)
Klimki – osada leśna w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Łuków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Klimki|inne znaczenia nazwy Klimki]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Klimki
 |rodzaj miejscowości    = osada leśna
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat łukowski|łukowski]]
 |gmina                  = [[Łuków (gmina wiejska)|Łuków]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 25
 |kod pocztowy           = 21-400{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LLU
 |SIMC                   = 1022363{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Łuków (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 51°58'36"N 22°17'28"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|198896|data=2024-01-14}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Klimki''' – [[osada leśna]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat łukowski|powiecie łukowskim]], w [[Łuków (gmina wiejska)|gminie Łuków]]{{r|teryt|roz}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo siedleckie|województwa siedleckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2022-10|s=481}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

{{Gmina Łuków}}

[[Kategoria:Łuków (gmina wiejska)]]

title: Klimki

Województwo: lubelskie

Powiat: łukowski

Gmina: Łuków

Tablice rejestracyjne: LLU


text:
# Diekholzen
Diekholzen – gmina samodzielna (niem. Einheitsgemeinde) w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Hildesheim.

## Współpraca
Miejscowości partnerskie:
- Combloux, Francja
- Karow, Meklemburgia-Pomorze Przednie

title: Diekholzen

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Diekholzen
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Diekholzen.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-NI
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Hildesheim|Hildesheim]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 30,21 km²
 |wysokość                        = 118 m n.p.m.
 |rok                             = 31.12.2008
 |liczba ludności                 = 6 699
 |gęstość zaludnienia             = 222 os./km²
 |numer kierunkowy                = 05064, 05121
 |kod pocztowy                    = 31199
 |tablice rejestracyjne           = HI, ALF
 |adres urzędu                    = Alfelder Straße 5<br />31199 Diekholzen
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = dzielnic
 |1. podział                      =
 |mapa                            = Diekholzen in HI.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Dolna Saksonia
 |współrzędne                     = 52°6′N 9°56′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.diekholzen.de/
}}
'''Diekholzen''' – [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|gmina samodzielna]] ({{niem.|Einheitsgemeinde}}) w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraj związkowy|kraju związkowym]] [[Dolna Saksonia]], w [[Powiat Hildesheim|powiecie Hildesheim]].

== Współpraca ==
Miejscowości partnerskie:<ref>[http://www.diekholzen.de Partnerstwa]</ref>
* {{flaga|FRA}} [[Combloux]], [[Francja]]
* {{flaga|DEU}} [[Karow (Plau am See)|Karow]], [[Meklemburgia-Pomorze Przednie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen'', Hanower, 2009

{{Powiat Hildesheim}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Powiat Hildesheim]]
[[Kategoria:Gminy w Dolnej Saksonii]]

title: Diekholzen

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Dolna Saksonia

Powiat: Hildesheim

• gęstość: 222 os./km²

Tablice rejestracyjne: HI, ALF


text:
# Historia Żydów w Berdyczowie
Historia Żydów w Berdyczowie – Żydzi w Berdyczowie pojawili się w XVI wieku, mieszkają w mieście do dzisiaj.

## Pojawienie się Żydów w mieście
Z 1593 roku pochodzi informacja o pierwszym Żydzie osiadłym w Berdyczowie. Był to dzierżawca młyna, uzyskał on również prawo pobierania myta od towarów przewożonych groblą do miasta. Po przejęciu Berdyczowa przez Radziwiłłów, rozpoczął się rozwój miasta. Również społeczność żydowska zaczęła się w tym czasie tworzyć i powiększać. Żydów przyciągał status miasta targowego. Od Radziwiłłów otrzymywali intratne dzierżawy, uzyskali prawo wytwarzania alkoholu oraz możliwość handlu i prowadzenia warsztatów rzemieślniczych. W 1732 roki żydowski cech krawiecki uzyskał autonomię od kahału, a nawet prawo prowadzenia własnych spotkań modlitewnych w utworzonej dobudówce do synagogi.
Dynamiczny rozwój miasta i społeczności żydowskiej spowodował rozkwit życia religijnego i kulturalnego Żydów. Miasto w połowie XVIII wieku znane było jako „Jerozolima Wołynia”. Funkcję rabina sprawowali tu wybitni teologowie, Jekutiel Zalman ben Simcha Bunim (zm. 1760), Mosze Abraham ben Jechiel Michl (zm. 1761), Mosze ben Szmuel (zm. 1791) oraz Josef Halperin, znany też jako Harif, który był przewodniczącym sądu rabinackiego (zm. 1784). Miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków chasydzkich. Wśród przywódców tego ruchu wymienić należy Aleksandra zwanego „Szochet” (zm. przed 1773), uczeń Baal Szem Towa i teść Dow Bera z Ilińców. W 1785 roku w Berdyczowie zamieszkał cadyk Lewi Icchak ben Meir (1740–1809), który odegrał kluczową rolę w przekształceniu miasta w potężny ośrodek chasydyzmu.
W 1765 roku mieszkało tutaj 1220 Żydów.

## Pod zaborami
Berdyczów w 1793 roku w wyniku II rozbioru Polski został włączony do Rosji, od 1846 roku był siedzibą ujezdu berdyczowskiego. W 1798 roku w Berdyczowie utworzono żydowską typografię, z czasem jedną z największych w Cesarstwie Rosyjskim. W 1802 roku odbył się zjazd przywódców chasydzkich, którzy spotkali się w celu omówienia sposobów przeciwdziałania restrykcjom władz wobec Żydów. Zlokalizowanie zjazdu świadczyło o znaczeniu zarówno miasta jako ośrodka żydowskiego w regionie, jak i roli chasydyzmu. W okresie 1802–1817 istniało kółko maskilów, zorganizowane przez Tuwję Federa i rabina Jehoszuę Reszla z Chełma. Z czasem Berdyczów stał się jednym z większych ośrodków handlu na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Żydzi skupiali w swych rękach większość prowadzonych w mieście interesów. Miasto było w związku z tym, atrakcyjnym miejscem dla nowego żydowskiego osadnictwa i ich liczba stale rosła. W 1787 roku było ich 1514, posiadali 360 domów. W 1789 roku na 2460 mieszkańców 1951 było Żydami. Ale już w pierwszej połowie XIX wieku było tu 25000 Żydów. 3000 spośród nich było kupcami, a 4000 rzemieślnikami: krawcami, kamieniarzami, zdunami, stolarzami, jubilerami, kowalami itd. W 1861 roku żydowska społeczność wzrosła w Berdyczowie do 46 683 osób. Była to wówczas druga pod względem liczebności żydowska wspólnota w Rosji.
W latach 20. XIX wieku powstało w Berdyczowie Towarzystwo Zwolenników Haskali. Działali w nim Icchak Ber Lewizon i Izrael Rottenberg. Towarzystwo posiadało szkołę i bibliotekę. W 1856 roku otwarta została szkoła dla dziewcząt, następnie dwie państwowe szkoły żydowskie. Postępowi Żydzi wybudowali Synagogę Chóralną – jedną z pierwszych w carskiej Rosji. W 1890 roku Żydzi ortodoksyjni i chasydzi otworzyli Synagogę Pogrzebową.
Represje carskie skierowane przeciwko polskiej szlachcie po upadku powstania styczniowego zaszkodziły w znacznej mierze również Żydom. Współpracowali oni ściśle z okolicznymi majątkami, czy jako zarządzający czy odpowiedzialni za zbyt dóbr wytwarzanych przez majątki. Firmy prowadzone przez Żydów, zaczęły się przenosić do Kijowa i Odessy. W 1882 roku wszedł w życie ukaz carski zakazujący Żydom osiedlać się na wsi. Również to spowodowało zahamowanie rozwoju miasta, jak i społeczności żydowskiej.
Na przełomie XIX i XX wieku w mieście było 41 617 Żydów, co stanowiło 80% mieszkańców. 30% z tej liczby żyło w biedzie i korzystało z pomocy charytatywnej. Organizacje charytatywne prowadziły dom starców, szpital, szpital położniczy, sierociniec, towarzystwo zapomogowe oraz Fundusz Samopomocy. Część zakładów i przedsiębiorstw żydowskich upadała lub przenosiła się w inne miejsca, ale również powstawały nowe. Wybudowano w latach 90. XIX manufakturę porcelany, a wcześniej powstało 9 garbarni oraz fabryka maszyn.
1 stycznia 1899 roku, w mieście mieszkało 50 460 Żydów na 62 283 mieszkańców. Żydzi posiadali 7 synagog i 62 domy modlitwy. W 1907 roku funkcjonowało 78 synagog i bet midrasz. W latach 1901–1902 miała miejsce regionalna konferencja syjonistyczna. W 1902 roku utworzono oddział Bundu. W 1905 roku liczył on już 7000 członków.
I wojna światowa, a szczególnie okres rewolucji październikowej i wojny domowej w Rosji, był tragiczny dla losów miasta. W 1919 siły ukraińskie oddziały hetmana Skoropadskiego i atamana Petlury dokonały w mieście pogromów żydowskich. Bolszewicy po zajęciu Berdyczowa przeprowadzili również pogromy. W wyniku I wojny światowej, jak i wojny domowej w Rosji liczba Żydów w Berdyczowie zmniejszyła się z 55 876 w 1914 roku do 29 778 w 1920 roku.

## Okres międzywojenny
Po wojnie polsko-bolszewickiej Berdyczów przypadł Rosji Sowieckiej. Od 1922 roku miasto było w Ukraińskiej SRR Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Żydzi piastowali w mieście często wysokie stanowiska w organach administracji i partii bolszewickiej. Przywódca Bundu D. Lipets był w tym okresie liderem społeczności żydowskiej oraz burmistrzem miasta. Jednakże władze sowieckie. W latach 20.–30. XX w. niemal wszystkie synagogi i domy modlitwy zostały zamknięte. Ruch syjonistyczny uznany został za nielegalny. Do lat 30. XX w mieście działały cztery szkoły oferujące edukację ogólną oraz trzy szkoły zawodowe. Sowieci utworzyli również żydowską szkołę wieczorową dla członków i aktywistów partii bolszewickiej. W latach 30. XX wieku władze radzieckie rozpoczęły eliminację, wspieranego wcześniej, języka jidysz. Rozpoczęły się również represje i wywózki do gułagów. W przededniu wybuchu II wojny światowej w mieście mieszkało już tylko 23 266 Żydów, stanowiąc 37,5% ogółu mieszkańców. Po 1 września 1939 roku, w wyniku agresji Niemiec na Polskę do miasta zaczęli przybywać uciekinierzy. Jednak nie zwiększyło to znacznie liczebności Żydów w mieście.

## W czasie II wojny światowej
Przed wkroczeniem Niemców do Berdyczowa około 1/3 Żydów, w tym wcześniejszych uciekinierów, opuściła miasto.
22 sierpnia 1941 roku Niemcy zorganizowali w Berdyczowie getto. Po wcześniejszej selekcji 15 września 1941 r. zamordowano ponad 15 tysięcy Żydów. 27 kwietnia 1942 roku rozstrzelano 70 żydowskich kobiet z rodzin mieszanych wraz z dziećmi. 3 listopada 1941 roku, po wysłaniu około 150 najlepszych rzemieślników do obozu na Łysej Górze, Niemcy wymordowali pozostałych w getcie Żydów. Ogółem w czasie okupacji zostało zamordowanych w Berdyczowie około 30 000 Żydów.
Obóz pracy na Łysej Górze działał do stycznia 1944. Osadzonych w nich ludzi Niemcy stopniowo przewozili do miejskiego aresztu i tu zabijali.

## Po 1945 roku
Armia Czerwona zajęła Berdyczów 6 stycznia 1944 roku. Zaczęły wracać ocalałe po Zagładzie rodziny żydowskie. W połowie 1944 roku w Berdyczowie mieszkało ponad 80 rodzin żydowskich. W grudniu 1946 roku otwarto synagogę. W latach 60. XX wieku w mieście mieszkało już 6,5 tys. Żydów, a w 1970 roku 15 tys. W latach 90. XX wieku większość Żydów wyemigrowała do Izraela i innych państw zachodnich. W 1997 roku społeczność żydowska liczyła już tylko 800 osób.

## Liczebność społeczności żydowskiej[1]
1775 – 788
1860 – 50 399 (92,6%)
1897 – 41 617 (80%)
1910 – 57 209 (77%)
1926 – 30 812 (55,6%)
1939 – 23 266
1959 ~ 6300 (11,8%)
1979 – 4637 (5,8%)
1989 – 3512

title: Historia Żydów w Berdyczowie

wikitext:
'''Historia Żydów w Berdyczowie''' – Żydzi w [[Berdyczów|Berdyczowie]] pojawili się w XVI wieku, mieszkają w mieście do dzisiaj.
[[Plik:Бердичівська велика хоральна синагога DSC 4948.jpg|mały|Synagoga Chóralna]]
[[Plik:P1360016 Хоральна синагога.jpg|mały|Synagoga Chóralna]]
[[Plik:Berdychiv,Cemetery Synagogue.jpg|mały|Synagoga]]

== Pojawienie się Żydów w mieście ==
Z 1593 roku pochodzi informacja o pierwszym Żydzie osiadłym w Berdyczowie<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Berdichev |data = 2014-04-07 |data dostępu = 2021-11-07 |opublikowany = Ukraine Jewish Heritage: History of Jewish communities in Ukraine |url = http://jewua.org/berdichev/ |język = en-GB}}</ref>. Był to dzierżawca młyna, uzyskał on również prawo pobierania myta od towarów przewożonych groblą do miasta. Po przejęciu Berdyczowa przez Radziwiłłów, rozpoczął się rozwój miasta<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = YIVO {{!}} Berdychiv |data dostępu = 2021-11-07 |opublikowany = yivoencyclopedia.org |url = https://yivoencyclopedia.org/article.aspx/Berdychiv}}</ref>. Również społeczność żydowska zaczęła się w tym czasie tworzyć i powiększać. Żydów przyciągał status miasta targowego. Od Radziwiłłów otrzymywali intratne dzierżawy, uzyskali prawo wytwarzania alkoholu oraz możliwość handlu i prowadzenia warsztatów rzemieślniczych. W 1732 roki żydowski cech krawiecki uzyskał autonomię od [[kahał]]u, a nawet prawo prowadzenia własnych spotkań modlitewnych w utworzonej dobudówce do synagogi<ref name=":2" /><ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Historia społeczności {{!}} Wirtualny Sztetl |data dostępu = 2021-11-07 |opublikowany = sztetl.org.pl |url = https://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/b/835-berdyczow/99-historia-spolecznosci/137052-historia-spolecznosci}}</ref>.

Dynamiczny rozwój miasta i społeczności żydowskiej spowodował rozkwit życia religijnego i kulturalnego Żydów. Miasto w połowie XVIII wieku znane było jako „Jerozolima Wołynia”<ref name=":1" />. Funkcję rabina sprawowali tu wybitni teologowie, Jekutiel Zalman ben Simcha Bunim (zm. 1760), Mosze Abraham ben Jechiel Michl (zm. 1761)<ref name=":1" />, Mosze ben Szmuel (zm. 1791) oraz Josef Halperin, znany też jako Harif, który był przewodniczącym sądu rabinackiego (zm. 1784)<ref name=":2" />. Miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków chasydzkich. Wśród przywódców tego ruchu wymienić należy Aleksandra zwanego „Szochet” (zm. przed 1773), uczeń Baal Szem Towa i teść Dow Bera z Ilińców. W 1785 roku w Berdyczowie zamieszkał cadyk [[Lewi Izaak z Berdyczowa|Lewi Icchak ben Meir]] (1740–1809), który odegrał kluczową rolę w przekształceniu miasta w potężny ośrodek [[chasydyzm]]u<ref name=":0" /><ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Berdichev |data dostępu = 2021-11-07 |opublikowany = www.jewishvirtuallibrary.org |url = https://www.jewishvirtuallibrary.org/berdichev}}</ref>.

W 1765 roku mieszkało tutaj 1220 Żydów<ref name=":2" /><ref name=":0" />.

== Pod zaborami ==
Berdyczów w 1793 roku w wyniku [[II rozbiór Polski|II rozbioru Polski]] został włączony do [[Imperium Rosyjskie|Rosji]], od 1846 roku był siedzibą [[Powiat berdyczowski|ujezdu berdyczowskiego]]. W 1798 roku w Berdyczowie utworzono żydowską typografię, z czasem jedną z największych w Cesarstwie Rosyjskim. W 1802 roku odbył się zjazd przywódców chasydzkich, którzy spotkali się w celu omówienia sposobów przeciwdziałania restrykcjom władz wobec Żydów. Zlokalizowanie zjazdu świadczyło o znaczeniu zarówno miasta jako ośrodka żydowskiego w regionie, jak i roli chasydyzmu. W okresie 1802–1817 istniało kółko [[Haskala|maskilów]], zorganizowane przez Tuwję Federa i rabina Jehoszuę Reszla z Chełma<ref name=":1" />. Z czasem Berdyczów stał się jednym z większych ośrodków handlu na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Żydzi skupiali w swych rękach większość prowadzonych w mieście interesów. Miasto było w związku z tym, atrakcyjnym miejscem dla nowego żydowskiego osadnictwa i ich liczba stale rosła. W 1787 roku było ich 1514, posiadali 360 domów. W 1789 roku na 2460 mieszkańców 1951 było Żydami<ref name=":2" /><ref name=":0" />. Ale już w pierwszej połowie XIX wieku było tu 25000 Żydów. 3000 spośród nich było kupcami, a 4000 rzemieślnikami: krawcami, kamieniarzami, zdunami, stolarzami, jubilerami, kowalami itd. W 1861 roku żydowska społeczność wzrosła w Berdyczowie do 46 683 osób. Była to wówczas druga pod względem liczebności żydowska wspólnota w Rosji<ref name=":2" /><ref name=":0" />.

W latach 20. XIX wieku powstało w Berdyczowie Towarzystwo Zwolenników Haskali. Działali w nim Icchak Ber Lewizon i Izrael Rottenberg. Towarzystwo posiadało szkołę i bibliotekę. W 1856 roku otwarta została szkoła dla dziewcząt, następnie dwie państwowe szkoły żydowskie<ref name=":2" />. Postępowi Żydzi wybudowali Synagogę Chóralną – jedną z pierwszych w carskiej Rosji<ref name=":2" />. W 1890 roku Żydzi ortodoksyjni i chasydzi otworzyli Synagogę Pogrzebową<ref name=":0" />.
[[Plik:Berdychiv, Zagrebelna synagogue.jpg|mały|Synagoga Pogrzebowa]]
Represje carskie skierowane przeciwko polskiej szlachcie po upadku powstania styczniowego zaszkodziły w znacznej mierze również Żydom. Współpracowali oni ściśle z okolicznymi majątkami, czy jako zarządzający czy odpowiedzialni za zbyt dóbr wytwarzanych przez majątki. Firmy prowadzone przez Żydów, zaczęły się przenosić do Kijowa i Odessy. W 1882 roku wszedł w życie ukaz carski zakazujący Żydom osiedlać się na wsi. Również to spowodowało zahamowanie rozwoju miasta, jak i społeczności żydowskiej<ref name=":1" /><ref name=":3" />.
[[Plik:Бердичів. Загребельна синагога (10).jpg|mały|Synagoga Pogrzebowa]]
[[Plik:Berdychiv Old Synagogue (03).jpg|mały|Stara Synagoga]]
Na przełomie XIX i XX wieku w mieście było 41 617 Żydów, co stanowiło 80% mieszkańców<ref name=":0" />. 30% z tej liczby żyło w biedzie i korzystało z pomocy charytatywnej. Organizacje charytatywne prowadziły dom starców, szpital, szpital położniczy, sierociniec, towarzystwo zapomogowe oraz Fundusz Samopomocy. Część zakładów i przedsiębiorstw żydowskich upadała lub przenosiła się w inne miejsca, ale również powstawały nowe. Wybudowano w latach 90. XIX manufakturę porcelany, a wcześniej powstało 9 garbarni oraz fabryka maszyn<ref name=":2" /><ref name=":0" />.
[[Plik:Berdychiv Old Synagogue (01).jpg|mały|Stara Synagoga]]
1 stycznia 1899 roku, w mieście mieszkało 50 460 Żydów na 62 283 mieszkańców. Żydzi posiadali 7 synagog i 62 domy modlitwy. W 1907 roku funkcjonowało 78 synagog i bet midrasz. W latach 1901–1902 miała miejsce regionalna konferencja syjonistyczna. W 1902 roku utworzono oddział Bundu. W 1905 roku liczył on już 7000 członków<ref name=":1" />.

I wojna światowa, a szczególnie okres rewolucji październikowej i wojny domowej w Rosji, był tragiczny dla losów miasta. W 1919 siły ukraińskie oddziały hetmana Skoropadskiego i atamana Petlury dokonały w mieście pogromów żydowskich. Bolszewicy po zajęciu Berdyczowa przeprowadzili również pogromy. W wyniku I wojny światowej, jak i wojny domowej w Rosji liczba Żydów w Berdyczowie zmniejszyła się z 55 876 w 1914 roku do 29 778 w 1920 roku<ref name=":1" />.
[[Plik:Berdychiv,Synagogue.jpg|mały|Wnętrze Synagogi]]

== Okres międzywojenny ==
Po wojnie polsko-bolszewickiej Berdyczów przypadł Rosji Sowieckiej. Od 1922 roku miasto było w [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Ukraińskiej SRR]] [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich]]. Żydzi piastowali w mieście często wysokie stanowiska w organach administracji i partii bolszewickiej. Przywódca Bundu D. Lipets był w tym okresie liderem społeczności żydowskiej oraz burmistrzem miasta. Jednakże władze sowieckie. W latach 20.–30. XX w. niemal wszystkie synagogi i domy modlitwy zostały zamknięte. Ruch syjonistyczny uznany został za nielegalny. Do lat 30. XX w mieście działały cztery szkoły oferujące edukację ogólną oraz trzy szkoły zawodowe. Sowieci utworzyli również żydowską szkołę wieczorową dla członków i aktywistów partii bolszewickiej. W latach 30. XX wieku władze radzieckie rozpoczęły eliminację, wspieranego wcześniej, języka jidysz. Rozpoczęły się również represje i wywózki do gułagów. W przededniu wybuchu II wojny światowej w mieście mieszkało już tylko 23 266 Żydów, stanowiąc 37,5% ogółu mieszkańców<ref name=":1" /><ref name=":3" />. Po 1 września 1939 roku, w wyniku agresji Niemiec na Polskę do miasta zaczęli przybywać uciekinierzy. Jednak nie zwiększyło to znacznie liczebności Żydów w mieście<ref name=":0" />.
[[Plik:Житловий будинок 1927 р.jpg|mały|Budynek mieszkalny z 1927 roku]]

== W czasie II wojny światowej ==
Przed wkroczeniem Niemców do Berdyczowa około 1/3 Żydów, w tym wcześniejszych uciekinierów, opuściła miasto.

22 sierpnia 1941 roku Niemcy zorganizowali w Berdyczowie getto. Po wcześniejszej selekcji 15 września 1941 r. zamordowano ponad 15 tysięcy Żydów. 27 kwietnia 1942 roku rozstrzelano 70 żydowskich kobiet z rodzin mieszanych wraz z dziećmi. 3 listopada 1941 roku, po wysłaniu około 150 najlepszych rzemieślników do obozu na Łysej Górze, Niemcy wymordowali pozostałych w getcie Żydów. Ogółem w czasie okupacji zostało zamordowanych w Berdyczowie około 30 000 Żydów<ref name=":2" /><ref name=":3" />.

Obóz pracy na Łysej Górze działał do stycznia 1944. Osadzonych w nich ludzi Niemcy stopniowo przewozili do miejskiego aresztu i tu zabijali<ref name=":2" />.

== Po 1945 roku ==
Armia Czerwona zajęła Berdyczów 6 stycznia 1944 roku<ref name=":1" />. Zaczęły wracać ocalałe po Zagładzie rodziny żydowskie. W połowie 1944 roku w Berdyczowie mieszkało ponad 80 rodzin żydowskich<ref name=":2" />. W grudniu 1946 roku otwarto synagogę. W latach 60. XX wieku w mieście mieszkało już 6,5 tys. Żydów, a w 1970 roku 15 tys. W latach 90. XX wieku większość Żydów wyemigrowała do Izraela i innych państw zachodnich. W 1997 roku społeczność żydowska liczyła już tylko 800 osób<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Jewish Revival in Berdichev |data = 2012-12-19 |data dostępu = 2021-11-07 |opublikowany = COLlive |url = https://collive.com/jewish-revival-in-berdichev/ |język = en-US}}</ref>.

== Liczebność społeczności żydowskiej<ref name=":1" /> ==
1775 – 788

1860 – 50 399 (92,6%)

1897 – 41 617 (80%)

1910 – 57 209 (77%)

1926 – 30 812 (55,6%)

1939 – 23 266

1959 ~ 6300 (11,8%)

1979 – 4637 (5,8%)

1989 – 3512
<!--
== Synagogi w Berdyczowie ==
{{sekcja stub}}

== Cmentarze żydowskie ==
{{sekcja stub}} -->

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Berdyczów]]
[[Kategoria:Historia Żydów w polskich miastach|Berdyczów]]


text:
# Nicu Gângă
Nicu Gângă (ur. 27 maja 1954 w Grăniceri) – rumuński zapaśnik walczący w stylu klasycznym. Dwukrotny olimpijczyk. Srebrny medalista z Montrealu 1976 i czwarte miejsce w Moskwie 1980. Startował w kategorii 52 kg.
Pięciokrotny uczestnik mistrzostw świata; złoty medalista w 1973 i 1977; srebrny w 1978 i brązowy w 1974. Ma w swoim dorobku również cztery medale mistrzostw Europy, w tym srebrny w 1977 i 1979 a brązowy w 1974 i 1978. Wicemistrz Uniwersjady w 1973, 1977 i 1981. Mistrz świata juniorów w 1973 roku.
- Turniej w Montrealu 1976

Pokonał Petyra Kirowa z Bułgarii, Rolfa Kraussa z RFN, Antonino Caltabiano z Włoch i Kōichirō Hirayame z Japonii, a przegrał z Witalijem Konstantinowem z ZSRR.
- Turniej w Moskwie 1980

Pokonał Stanisława Wróblewskiego, Lajosa Rácza z Węgier, Antonína Jelíneka z Czechosłowacji, a przegrał z Bułgarem Mładenem Mładenowem.

title: Nicu Gângă

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko         = Nicu Gângă
 |imię i nazwisko org     =
 |dyscyplina              = zapasy
 |grafika                 = Nicu Gingă.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 27 maja 1954
 |miejsce urodzenia       = [[Grăniceri (okręg Arad)|Grăniceri]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 158 cm
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/reprezentacja|ROU|1965}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Montreal|1976|zapasy|srebro|([[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 – kategoria do 52 kg w stylu klasycznym|styl klasyczny, do 52 kg]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|Z}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Teheran|1973|złoto|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Göteborg|1977|złoto|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Meksyk|1978|srebro|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Katowice|1974|brąz|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|Z}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Bursa|1977|srebro|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Bukareszt|1979|srebro|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Madryt|1974|brąz|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Sofia|1978|brąz|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Letniej Uniwersjadzie 1981|Bukareszt 1981]]|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Letniej Uniwersjadzie 1977|Sofia 1977]]|52 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Zapasy na Letniej Uniwersjadzie 1973|Moskwa 1973]]|52 kg st.klasyczny}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Nicu Gingă
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Nicu Gângă''' (ur. [[27 maja]] [[1954]] w [[Grăniceri (okręg Arad)|Grăniceri]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/gi/nicu-ginga-1.html |tytuł = Nicu Gingă Biography and Olympic Results |opublikowany = Sports-Reference.com |data dostępu = 2015-05-05 |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20121213093100/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/gi/nicu-ginga-1.html |zarchiwizowano = 13 grudnia 2012}}</ref>) – [[Rumunia|rumuński]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu klasycznym. Dwukrotny [[Igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]]. Srebrny medalista z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1976|Montrealu 1976]] i czwarte miejsce w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|Moskwie 1980]]. Startował w kategorii 52 kg.

Pięciokrotny uczestnik [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostw świata]]; złoty medalista w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1973|1973]] i [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1977|1977]]; srebrny w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1978|1978]] i brązowy w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1974|1974]]. Ma w swoim dorobku również cztery medale [[Mistrzostwa Europy w zapasach|mistrzostw Europy]], w tym srebrny w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1977|1977]] i [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1979|1979]] a brązowy w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1974|1974]] i [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1978|1978]]. Wicemistrz [[Uniwersjada|Uniwersjady]] w [[Letnia Uniwersjada 1973|1973]], [[Letnia Uniwersjada 1977|1977]] i [[Letnia Uniwersjada 1981|1981]]. Mistrz świata juniorów w 1973 roku.

* Turniej w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976|Montrealu 1976]]
Pokonał [[Petyr Kirow|Petyra Kirowa]] z [[Bułgaria|Bułgarii]], [[Rolf Krauß|Rolfa Kraussa]] z [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|RFN]], [[Antonino Caltabiano]] z [[Włochy|Włoch]] i [[Kōichirō Hirayama|Kōichirō Hirayame]] z [[Japonia|Japonii]], a przegrał z [[Witalij Konstantinow|Witalijem Konstantinowem]] z [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]].
* Turniej w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980|Moskwie 1980]]
Pokonał [[Stanisław Wróblewski (zapaśnik)|Stanisława Wróblewskiego]], [[Lajos Rácz|Lajosa Rácza]] z [[Węgry|Węgier]], [[Antonín Jelínek|Antonína Jelíneka]] z [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]], a przegrał z [[Bułgaria|Bułgarem]] [[Mładen Mładenow|Mładenem Mładenowem]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę |url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=33144F949BB54F7DA596EF3D5F1B684D |tytuł = Osiągnięcia na |opublikowany = iat.uni-leipzig.de |język = en |data dostępu = 2015-05-05}}
{{Zapaśnicy Rumunii na igrzyskach olimpijskich – Montreal 1976}}
{{Zapaśnicy Rumunii na igrzyskach olimpijskich – Moskwa 1980}}

{{SORTUJ:Gângă, Nicu}}
[[Kategoria:Rumuńscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Rumuńscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1954]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980]]

title: · Nicu Gângă

Data i miejsce urodzenia: 27 maja 1954 · Grăniceri

title: Dorobek medalowy

srebro: Montreal 1976 · zapasy · (styl klasyczny, do 52 kg)

złoto:
Teheran 1973 · 52 kg st.klasyczny
Göteborg 1977 · 52 kg st.klasyczny

brąz:
Katowice 1974 · 52 kg st.klasyczny
Madryt 1974 · 52 kg st.klasyczny
Sofia 1978 · 52 kg st.klasyczny


text:
# Caro (Morbihan)
Caro (bret. Karozh) to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Morbihan.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 1053 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Caro plasuje się na 560. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 170.).

title: Caro (Morbihan)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Caro
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Caro
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Caro (Morbihan).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Bretania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Morbihan]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Vannes|Vannes]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 56035
 |powierzchnia                    = 37,61 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 1053
 |gęstość zaludnienia             = 28 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 56140
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Morbihan
 |współrzędne                     = 47°52′N 2°19′W
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Caro''' ([[język bretoński|bret.]] ''Karozh'') to miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Bretania (region administracyjny)|Bretania]], w departamencie [[Morbihan]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 1053 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 1269 gmin [[Bretania (region administracyjny)|Bretanii]] Caro plasuje się na 560. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 170.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Vannes}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Morbihan]]

title: Caro

Państwo: Francja

Region: Bretania

Departament: Morbihan

Okręg: Vannes

• gęstość: 28 os./km²


text:
# Cavalier king charles spaniel
Cavalier king charles spaniel – rasa psa, należąca do IX grupy (psy ozdobne i do towarzystwa), zaklasyfikowana do sekcji 7 (angielskie spaniele miniaturowe). Typ wyżłowaty. Nie podlega próbom pracy.

## Rys historyczny
Przodkami tych psów były płochacze francuskie i hiszpańskie. W XVI wieku cavaliery cenione były we Francji głównie przez Henryka III, a później przez Ludwika XIV. W Anglii znane były w kręgach arystokracji jako psy do towarzystwa. Rasa ta znalazła uznanie wśród takich osobistości jak: Karol I i II, od którego wzięła się nazwa rasy, hodowali je także wcześniej: Henryk VIII, Elżbieta I oraz Maria Stuart.
Po XVII wieku zaczęły wchodzić w modę psy z bardziej spłaszczoną kufą, na wzór mopsa i china japońskiego. Przez następne stulecia rasa niemal całkowicie zmieniła swój wygląd. W 1920 roku Amerykanin Roswell Eldridge wziął udział w wystawie psów Crufts Dog Show w Anglii. Jako że nie znalazł tam King Charles Spanieli znanych mu z obrazów z XVII wieku, zorganizował konkurs, którego celem było przywrócenie starego wzorca psów. Pierwszym zwycięzcą konkursu była suka o imieniu Ann’s Son, która stała się pierwowzorem rasy. W 1928 roku została wybrana nowa nazwa Cavalier King Charles Spaniel.

## Wygląd

### Budowa
- Głowa i czaszka: czaszka prawie płaska między uszami. Płytki stop. Długość kufy od stopu do czubka nosa około 4 cm. Nozdrza czarne, dobrze rozwinięte, bez niedopigmentowanych plam. Kufa zwężająca się. Wargi dobrze rozwinięte, ale nie obwisłe. Twarzoczaszka dobrze wypełniona pod oczami. Niepożądana jakakolwiek tendencja do wąskiej kufy (bekasi pysk).
- Oczy: duże, ciemne, okrągłe lecz nie wyłupiaste, szeroko rozstawione.
- Uszy: długie, wysoko osadzone, mocno opiórowane.
- Pysk: szczęka i żuchwa mocne z doskonałym zgryzem nożycowym tj. górne zęby ściśle zachodzące na dolne, ustawione prostopadle do szczęki i żuchwy.
- Szyja: umiarkowanej długości, nieco łukowata.
- Kończyny przednie: umiarkowanie rozwinięta klatka piersiowa, dobrze kątowane łopatki, kończyny proste z umiarkowanym kośćcem.
- Kończyny tylne: nogi o umiarkowanie mocnym kośćcu, dobrze kątowany staw kolanowy – bez tendencji do postawy krowiej lub sierpowatego postawienia kończyn.
- Łapy: zwarte, wysklepione i mocno owłosione.
- Ogon: długość ogona w proporcji do ciała, dobrze osadzony, noszony wesoło lecz nigdy zbytnio powyżej linii grzbietu.
- Tułów: krótki, zwarty, dobrze ożebrowany. Grzbiet prosty.
- Ruch: swobodny, elegancki z mocną akcją kończyn tylnych. Kończyny przednie oglądane z przodu i z tyłu poruszają się równolegle.

### Szata i umaszczenie
- Szata jest długa i jedwabista, zupełnie bez loków. Lekka falistość dopuszczalna. Obfite pióra. Zupełnie nie trymowana.
- Uznane umaszczenia:

1. Blenheim: głęboki kasztanowo-rudy kolor łat równomiernie rozmieszczonych na perłowobiałym tle. Znaczenia na głowie symetryczne z miejscem między uszami na wysoko cenioną plamę (znaczenie) w kształcie rombu (jest to charakterystyczna cecha rasy).
2. Tricolor (trójkolorowe): czarne i białe łaty równo rozmieszczone z podpalanymi znaczeniami nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na wewnętrznej stronie kończyn i spodzie ogona. Jakiekolwiek inne kolory lub rozkład barw w najwyższym stopniu niepożądane.
3. Black and tan (czarne podpalane): kruczoczarne tło z podpalaniem nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na klatce piersiowej i pod spodem ogona. Podpalanie powinno być w żywym odcieniu. Białe znaczenia niepożądane.
4. Ruby (rubinowy): jednolity kolor głęboko czerwony. Białe znaczenia niepożądane.

## Zachowanie i charakter
Żywy i wesoły, pełen wdzięku, lubiący zabawę, przywiązany do członków rodziny, pozbawiony lęku i agresji, przyjacielski. Wykazuje się zachowaniami prospołecznymi wobec psów oraz innych zwierząt domowych. Cavaliery to psy uległe, potrzebują odpowiedniej dawki ruchu.

## Użytkowość
Współcześnie cavalier king charles spaniel jest hodowany w celach reprezentacyjnych. Wykorzystuje się także go w terapii chorych. Nadaje się do psich sportów tj. mini agility. Dawniej używany do polowań. Teraz jest psem głównie do towarzystwa.

## Zdrowie i pielęgnacja
Cavaliery cierpią na wiele chorób dziedzicznych, między innymi:
- dysplazja stawów biodrowych i łokciowych,
- dystrofia mięśniowa,
- zapaść wysiłkowa[6].

Ponadto psy tej rasy wykazują predyspozycje do chorób takich jak:
- dystrofia siatkówki i rogówki,
- małoocze,
- zaćma,
- atopowe zapalenie skóry,
- torbiele łojowe,
- przewlekłe zapalenie trzustki,
- zapalenie płuc,
- zwyrodnienie zastawki mitralnej serca,
- choroba zakrzepowo-zatorowa serca,
- cukrzyca,
- choroba Cushinga[7][8].

Częstą chorobą genetyczną, na którą cierpią cavaliery, jest też jamistość rdzenia. Pojawia się wtedy, gdy rozmiar czaszki zwierzęcia jest zbyt mały, by pomieścić mózg. Objawy powodowane przez zalegający w tzw. jamach płyn mózgowo-rdzeniowy to silny ból, osłabienie łap, niewłaściwe ułożenie głowy lub brak koordynacji ruchowej.
Regularnie należy kontrolować stan wrażliwych oczu i uszu.
Wymaga częstego czesania. Sierści się nie podcina.
W lutym 2022 roku Sąd Okręgowy w Oslo zakazał hodowli psów ras brachycefalicznych – w tym cavalier king charles spanieli – ponieważ narusza ona ustawę o dobrostanie zwierząt, przyczyniając się do ich problemów zdrowotnych.

title: Cavalier king charles spaniel

wikitext:
{{Pies infobox
 |nazwa            = Cavalier king charles spaniel
 |grafika          = Rex Cavalier King Charles Spaniel.jpg
 |opis grafiki     = Cavalier king charles spaniel o umaszczeniu blenheim
 |alt grafiki      =
 |inne nazwy       =
 |kraj patronacki  = [[Wielka Brytania]]
 |kraj pochodzenia =
 |wysokość         = ok. 35 [[metr|cm]]
 |masa             = 4,4–8,8 [[Kilogram|kg]]
 |FCI              = Grupa IX, Sekcja 6,<br />nr wzorca 136
 |AKC              = Toy
 |ANKC             = Grupa 1 – (Toys)
 |CKC              = Grupa 5 – (Toys)
 |KC(UK)           = Toy
 |NZKC             = Toy
 |UKC              = Grupa 8 – Companion Dog
 |www FCI          = http://www.google.com/search?q=cache:lCEb6oNH9JcJ:www.fci.be/uploaded_files/136gb98_en.doc+site:www.fci.be+%22136+/+06.+04.+1998%22&hl=en&ie=UTF-8
 |www AKC          = http://www.akc.org/breeds/cavalier_king_charles_spaniel/index.cfm
 |www ANKC         = https://dogsaustralia.org.au/members/Breed/Detail/18
 |www CKC          = https://www.ckc.ca/CanadianKennelClub/media/Breed-Standards/Group%205/Cavalier-King-Charles-Spaniel.pdf
 |www KC(UK)       = https://www.thekennelclub.org.uk/breed-standards/toy/cavalier-king-charles-spaniel/
 |www NZKC         = https://www.dogsnz.org.nz/breeds/info/cavalier-king-charles-spaniel/108
 |www UKC          = https://www.ukcdogs.com/cavalier-king-charles-spaniel
 |inne wzorce      =
 |commons          = Cavalier King Charles Spaniel
}}
'''Cavalier king charles spaniel''' – [[Rasy psa|rasa psa]], należąca do IX grupy (psy ozdobne i do towarzystwa)<ref>{{Cytuj książkę  | nazwisko = Marder | imię =Ammy  | nazwisko2= Horwitz| imię2=Debra | tytuł = Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów| strony =186}}</ref><ref name="fci" />, zaklasyfikowana do sekcji 7 (angielskie spaniele miniaturowe)<ref name="fci">{{Cytuj stronę | url = http://fci.be/en/nomenclature/ | tytuł = Breeds nomenclature | opublikowany = [[Międzynarodowa Federacja Kynologiczna|The Fédération Cynologique Internationale]] | język = en | data dostępu = 2024-07-31}}</ref>. [[Typy psów|Typ wyżłowaty]]<ref name="Fal">{{Cytuj książkę  | nazwisko =Falappi| imię = Rino| tytuł =Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów| strony =178}}</ref>. Nie podlega [[Próby i konkursy pracy psów myśliwskich|próbom pracy]]<ref>{{Cytuj książkę  | nazwisko =Fournier|imię =Alain|tytuł =Ilustrowana encyklopedia psów rasowych |strony =350}}</ref>.

== Rys historyczny ==
Przodkami tych psów były płochacze francuskie i [[Hiszpania|hiszpańskie]]. W [[XVI wiek]]u cavaliery cenione były{{według kogo|data=2025-05}} we [[Francja|Francji]] głównie przez [[Henryk III Walezy|Henryka III]], a później przez [[Ludwik XIV|Ludwika XIV]]. W [[Anglia|Anglii]] znane były w kręgach arystokracji jako psy do towarzystwa. Rasa ta znalazła uznanie wśród takich osobistości jak: [[Karol I Stuart|Karol I]] i [[Karol II Stuart|II]], od którego wzięła się nazwa rasy, hodowali je także wcześniej: [[Henryk VIII Tudor|Henryk VIII]], [[Elżbieta I Tudor|Elżbieta I]] oraz [[Maria I Stuart|Maria Stuart]].

Po XVII wieku zaczęły wchodzić w modę psy z bardziej spłaszczoną kufą, na wzór [[mops (rasa psa)|mopsa]] i [[chin japoński|china japońskiego]]. Przez następne stulecia rasa niemal całkowicie zmieniła swój wygląd. W 1920 roku Amerykanin Roswell Eldridge wziął udział w wystawie psów Crufts Dog Show w Anglii. Jako że nie znalazł tam King Charles Spanieli znanych mu z obrazów z XVII wieku, zorganizował konkurs, którego celem było przywrócenie starego wzorca psów. Pierwszym zwycięzcą konkursu była suka o imieniu Ann’s Son, która stała się pierwowzorem rasy. W 1928 roku została wybrana nowa nazwa Cavalier King Charles Spaniel<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia Cavaliera {{!}} Mój Cavalier |data dostępu = 2018-11-27 |opublikowany = mojcavalier.pl |url = http://mojcavalier.pl/historia-cavaliera/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Wygląd ==
=== Budowa ===
* Głowa i czaszka: czaszka prawie płaska między uszami. Płytki stop. Długość [[Kufa (kynologia)|kufy]] od stopu do czubka nosa około 4 cm. Nozdrza czarne, dobrze rozwinięte, bez niedopigmentowanych plam. Kufa zwężająca się. Wargi dobrze rozwinięte, ale nie obwisłe. Twarzoczaszka dobrze wypełniona pod oczami. Niepożądana jakakolwiek tendencja do wąskiej kufy (bekasi pysk).
* Oczy: duże, ciemne, okrągłe lecz nie wyłupiaste, szeroko rozstawione.
* Uszy: długie, wysoko osadzone, mocno opiórowane.
* Pysk: szczęka i żuchwa mocne z doskonałym zgryzem nożycowym tj. górne zęby ściśle zachodzące na dolne, ustawione prostopadle do szczęki i żuchwy.
* Szyja: umiarkowanej długości, nieco łukowata.
* Kończyny przednie: umiarkowanie rozwinięta klatka piersiowa, dobrze kątowane łopatki, kończyny proste z umiarkowanym kośćcem.
* Kończyny tylne: nogi o umiarkowanie mocnym kośćcu, dobrze kątowany staw kolanowy – bez tendencji do postawy krowiej lub sierpowatego postawienia kończyn.
* Łapy: zwarte, wysklepione i mocno owłosione.
* Ogon: długość ogona w proporcji do ciała, dobrze osadzony, noszony wesoło lecz nigdy zbytnio powyżej linii grzbietu.
* Tułów: krótki, zwarty, dobrze ożebrowany. Grzbiet prosty.
* Ruch: swobodny, elegancki z mocną akcją kończyn tylnych. Kończyny przednie oglądane z przodu i z tyłu poruszają się równolegle.

=== Szata i umaszczenie ===
[[Plik:Persi - Cavalier tricolor.jpg|thumb|250px|Cavalier tricolor - umaszczenie głowy.]]
* Szata jest długa i jedwabista, zupełnie bez loków. Lekka falistość dopuszczalna. Obfite pióra. Zupełnie nie [[Trymowanie sierści|trymowana]].
* Uznane umaszczenia:
1. Blenheim: głęboki kasztanowo-rudy kolor łat równomiernie rozmieszczonych na perłowobiałym tle. Znaczenia na głowie symetryczne z miejscem między uszami na wysoko cenioną plamę (znaczenie) w kształcie rombu (jest to charakterystyczna cecha rasy).

2. Tricolor (trójkolorowe): czarne i białe łaty równo rozmieszczone z podpalanymi znaczeniami nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na wewnętrznej stronie kończyn i spodzie ogona. Jakiekolwiek inne kolory lub rozkład barw w najwyższym stopniu niepożądane.

3. Black and tan (czarne podpalane): kruczoczarne tło z podpalaniem nad oczami, na policzkach, wewnątrz uszu, na klatce piersiowej i pod spodem ogona. Podpalanie powinno być w żywym odcieniu. Białe znaczenia niepożądane.

4. Ruby (rubinowy): jednolity kolor głęboko czerwony. Białe znaczenia niepożądane.

== Zachowanie i charakter ==
[[Plik:Ariel Cavalier King Charles Spaniel.jpg|mały]]
Żywy i wesoły, pełen wdzięku, lubiący zabawę, przywiązany do członków rodziny, pozbawiony lęku i agresji, przyjacielski. Wykazuje się zachowaniami prospołecznymi wobec psów oraz innych zwierząt domowych. Cavaliery to psy uległe, potrzebują odpowiedniej dawki ruchu.

== Użytkowość ==
Współcześnie cavalier king charles spaniel jest hodowany w celach reprezentacyjnych. Wykorzystuje się także go w [[terapia z udziałem psa|terapii chorych]]. Nadaje się do psich sportów tj. mini agility. Dawniej używany do polowań. Teraz jest psem głównie do towarzystwa.

== Zdrowie i pielęgnacja ==
Cavaliery cierpią na wiele chorób dziedzicznych, między innymi:

* dysplazja stawów biodrowych i łokciowych,
* dystrofia mięśniowa,
* zapaść wysiłkowa<ref>{{Cytuj |autor = fundacjaCLZ |tytuł = Cavalier king charles spaniel jaki jest i na co choruje - poradnik weterynaryjny |data = 2025-05-06 |data dostępu = 2025-05-13 |url = https://poradnikweterynaryjny.pl/cavalier-king-charles-spaniel-jaki-jest-i-na-co-choruje/#elementor-toc__heading-anchor-19}}</ref>.

Ponadto psy tej rasy wykazują predyspozycje do chorób takich jak:

* dystrofia siatkówki i rogówki,
* małoocze,
* zaćma,
* atopowe zapalenie skóry,
* torbiele łojowe,
* przewlekłe zapalenie trzustki,
* zapalenie płuc,
* zwyrodnienie zastawki mitralnej serca,
* choroba zakrzepowo-zatorowa serca,
* cukrzyca,
* choroba Cushinga<ref>{{Cytuj |tytuł = Czym jest choroba Cushinga u psów – tłumaczy endokrynolog weterynaryjny |data = 2021-06-18 |data dostępu = 2025-05-13 |opublikowany = Trójmiejska Klinika Weterynaryjna 24h |url = https://tkw24.pl/czym-jest-choroba-cushinga-u-psow-tlumaczy-endokrynolog-weterynaryjny/}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = admin |tytuł = Najczęstsze problemy zdrowotne w rasie psów Cavalier - charakterystyka |data = 2022-11-26 |data dostępu = 2025-05-13 |opublikowany = Vetamicor |url = https://vetamicor.pl/najczestsze-problemy-zdrowotne-w-rasie-psow-cavalier-charakterystyka/}}</ref>.

Częstą chorobą genetyczną, na którą cierpią cavaliery, jest też jamistość rdzenia. Pojawia się wtedy, gdy rozmiar czaszki zwierzęcia jest zbyt mały, by pomieścić mózg. Objawy powodowane przez zalegający w tzw. jamach płyn mózgowo-rdzeniowy to silny ból, osłabienie łap, niewłaściwe ułożenie głowy lub brak koordynacji ruchowej<ref>{{Cytuj |autor = redakcja |tytuł = Syringohydromyelia i malformacja Arnolda-Chiariego u psów rasy cavalier king charles spaniel – cz. I |data = 2019-03-14 |data dostępu = 2025-05-13 |opublikowany = Weterynaria NEWS |url = https://weterynarianews.pl/syringohydromyelia/}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = WETERYNARZ WROCŁAW ERVET |tytuł = Jamistość rdzenia kręgowego u psa - syringomyelia SM |data = 2024-05-27 |data dostępu = 2025-05-13 |opublikowany = ERVet Weterynarz Wrocław |url = https://ervet.pl/neurologia/1263/malformacja-chiariego-i-jamistosc-rdzenia-kregowego/}}</ref>.

Regularnie należy kontrolować stan wrażliwych oczu i uszu.
Wymaga częstego czesania. Sierści się nie podcina.

W lutym 2022 roku Sąd Okręgowy w [[Oslo]] zakazał hodowli psów ras brachycefalicznych – w tym cavalier king charles spanieli – ponieważ narusza ona ustawę o dobrostanie zwierząt, przyczyniając się do ich problemów zdrowotnych<ref name="#1">{{Cytuj |tytuł = Norwegia zakazuje hodowli dwóch popularnych ras psów |data dostępu = 2022-02-03 |opublikowany = facet.onet.pl |url = https://facet.onet.pl/warto-wiedziec/norwegia-zakazuje-hodowli-dwoch-popularnych-ras-psow/y49x595}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Chris Jewers |tytuł = Norway BANS breeding British bulldogs, Cavalier King Charles Spaniels |data = 2022-02-02 |data dostępu = 2022-02-03 |opublikowany = Mail Online |url = https://www.dailymail.co.uk/news/article-10468391/Norway-BANS-breeding-British-bulldogs-Cavalier-King-Charles-Spaniels.html}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę  | nazwisko =Fournier|imię =Alain | tytuł =Ilustrowana encyklopedia psów rasowych | data =2012| wydawca = Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN| miejsce = Warszawa | isbn = 978-83-7705-179-5| strony =}}
*{{Cytuj książkę  | nazwisko = Krämer | imię = Eva Maria | tytuł = Rasy psów|wydawca=Oficyna Wydawnicza MULTICO| miejsce = Warszawa | data =1998 | isbn = 83-7073-122-8 | strony =59}}
*{{Cytuj książkę  | nazwisko = Marder | imię =Ammy  | nazwisko2= Horwitz| imię2=Debra | tytuł = Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów | data = 1999  | wydawca =Książka i Wiedza  | miejsce = Warszawa| isbn = 83-05-13030-4 | strony =}}
*{{Cytuj książkę  | nazwisko =Falappi  | imię = Rino| tytuł =Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów| data = 2001 | wydawca =Dom Wydawniczy "Bellona"  | miejsce = Warszawa | isbn = 83-11-09354-7 | strony =}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://dmoztools.net/Recreation/Pets/Dogs/Breeds/Toy_Group/Cavalier_King_Charles_Spaniel/ Open Directory – Recreation: Pets: Dogs: Breeds: Toy Group: Cavalier King Charles Spaniel] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rasy psów]]
[[Kategoria:Psy ozdobne i do towarzystwa]]
[[Kategoria:Spaniele]]

title: Cavalier king charles spaniel

Kraj patronacki: Wielka Brytania

Wysokość: ok. 35 cm

FCI: Grupa IX, Sekcja 6, · nr wzorca 136

AKC: Toy

ANKC: Grupa 1 – (Toys)

CKC: Grupa 5 – (Toys)

KC(UK): Toy

NZKC: Toy

UKC: Grupa 8 – Companion Dog


text:
# Dom Gibor
Dom Gibor (hebr. בית גיבור) – biurowiec w osiedlu Menaszijja w mieście Tel Awiw, w Izraelu.

## Historia
W latach 70. XX wieku rozpoczęto tworzenie centrum biznesowo-handlowego Centrum Tekstylne, które znajdowało się w bezpośrednim sąsiedztwie Parku Charlesa Clore’a. Na wzór amerykańskich obszarów metropolitalnych przygotowano plan architektoniczny, który przewidywał budowę wysokich biurowców, szerokich dróg dojazdowych i dużych parkingów. Pierwsze wieżowce zaczęły powstawać w 1978. Obecnie znajduje się tutaj duże centrum biznesowe miasta.
Pierwszym wieżowcem, który powstał w 1978 w północno-zachodnim rogu kompleksu, był Dom Gibor. Całe centrum zostało wybudowane na jednej wspólnej platformie, będącej podstawą do budowy kolejnych budynków. W podstawie mieszczą się centra handlowe, parkingi oraz wejścia do biurowców. Pomiędzy biurowcami znajduje się duży centralny dziedziniec. Wokół niego wzniesiono parami sześć wieżowców: dwa po stronie południowej, dwa po stronie północnej i dwa pośrodku.

## Dane techniczne
Budynek ma 18 kondygnacji i wysokość 65 metrów. Budynek jest stosunkowo wąski (15 metrów) i bardzo długi (54 metry).
Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go ze stali i gotowych betonowych prefabrykatów. Rdzeń budynku jest ośmioboczną bryłą, w której umieszczono pięć wind. Każdy betonowy prefabrykat ma wymiary 135 na 340 centymetrów. Wąskie otwory w dolnej przestrzeni kontaktowej pomiędzy kolejnymi panelami, służą jako otwory wentylacyjne. Okna ustawiono w sposób pochyły, dzięki czemu w znaczny sposób zmniejszono ilość promieni słonecznych padających na budynek i zmniejszono koszty utrzymania klimatyzacji. Elewacja jest wykonana w kolorach białym i jasnym brązie.
Wieżowiec jest wykorzystywany jako biura prywatnych firm handlowych. Ze względu na wysoki poziom wód gruntowych zrezygnowano z budowy podziemnego parkingu. W zastępstwie na parking wykorzystano trzy najniższe kondygnacje budynku.

title: Dom Gibor

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Dom Gibor
בית גיבור
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Tel Aviv Manshiya site towers.JPG
 |opis zdjęcia          = Dom Gibor widoczny jako pierwszy wieżowiec z lewej strony
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = ISR
 |miejscowość           = [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]
 |adres                 = 6 Koifman Street,
Tel Awiw
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             = A. Niv, A. Schwartz
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     = 65 m
 |kondygnacje           = 18
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = [[1978]]
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Tel Awiw
 |współrzędne           = 32°3′50″N 34°45′46″E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Dom Gibor''' ([[język hebrajski|hebr.]] בית גיבור) – [[biurowiec]] w osiedlu [[Menaszijja]] w mieście [[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]], w [[Izrael]]u.

== Historia ==
W [[lata 70. XX wieku|latach 70. XX wieku]] rozpoczęto tworzenie centrum biznesowo-handlowego [[Centrum Tekstylne (Tel Awiw)|Centrum Tekstylne]], które znajdowało się w bezpośrednim sąsiedztwie [[Park Charlesa Clore’a|Parku Charlesa Clore’a]]. Na wzór [[Stany Zjednoczone|amerykańskich]] obszarów metropolitalnych przygotowano plan architektoniczny, który przewidywał budowę wysokich biurowców, szerokich dróg dojazdowych i dużych parkingów. Pierwsze wieżowce zaczęły powstawać w [[1978]]. Obecnie znajduje się tutaj duże centrum biznesowe miasta.

Pierwszym [[wysokościowiec|wieżowcem]], który powstał w [[1978]] w północno-zachodnim rogu kompleksu, był Dom Gibor<ref name="Emporis">{{cytuj stronę| url = https://www.emporis.com/buildings/162885/gibor-house-tel-aviv-yaffo-israel | tytuł = Gibor House | data dostępu = 2011-01-17 | autor = | opublikowany = | praca = Emporis.com | data = | język = en}}</ref>. Całe centrum zostało wybudowane na jednej wspólnej platformie, będącej podstawą do budowy kolejnych budynków. W podstawie mieszczą się centra handlowe, parkingi oraz wejścia do biurowców. Pomiędzy biurowcami znajduje się duży centralny dziedziniec. Wokół niego wzniesiono parami sześć wieżowców: dwa po stronie południowej, dwa po stronie północnej i dwa pośrodku<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.emporis.com/complex/103198/textile-center-tel-aviv-yaffo-israel | tytuł = Textile Center | data dostępu = 2011-01-17 | autor = | opublikowany = | praca = Emporis.com | data = | język = en}}</ref>.

== Dane techniczne ==
Budynek ma 18 [[kondygnacja|kondygnacji]] i wysokość 65 [[metr]]ów. Budynek jest stosunkowo wąski (15 metrów) i bardzo długi (54 metry)<ref name="Emporis"/>.

Wieżowiec wybudowano w stylu [[modernizm (architektura)|modernistycznym]]. Wzniesiono go ze [[stal]]i i gotowych [[beton]]owych [[prefabrykat]]ów. Rdzeń budynku jest ośmioboczną bryłą, w której umieszczono pięć wind. Każdy betonowy prefabrykat ma wymiary 135 na 340 [[centymetr]]ów. Wąskie otwory w dolnej przestrzeni kontaktowej pomiędzy kolejnymi panelami, służą jako otwory wentylacyjne. Okna ustawiono w sposób pochyły, dzięki czemu w znaczny sposób zmniejszono ilość promieni słonecznych padających na budynek i zmniejszono koszty utrzymania klimatyzacji. Elewacja jest wykonana w kolorach białym i jasnym brązie<ref name="Emporis"/>.

Wieżowiec jest wykorzystywany jako biura prywatnych firm handlowych. Ze względu na wysoki poziom [[wody gruntowe|wód gruntowych]] zrezygnowano z budowy podziemnego parkingu. W zastępstwie na parking wykorzystano trzy najniższe kondygnacje budynku.

== Zobacz też ==
* [[lista wieżowców w Tel Awiwie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://archive.is/20121209084555/http://www.telavivinf.com/info/infoitem.asp?item=180&lang=heb | tytuł = Galeria zdjęć Textile Center Complex | data dostępu = 2011-01-17| autor = | opublikowany = | praca = Tel Aviv in Focus | data = | język = en}}
* {{cytuj stronę|archiwum=https://archive.is/crKH| url = http://sketchup.google.com/3dwarehouse/details?mid=390bb81ac087fd0210f9959c2a7d4e51 | tytuł = Textile Center Complex | data dostępu = 2011-01-17| autor = | opublikowany = | praca = Galeria 3D Google | data = | język = en}}

[[Kategoria:Wieżowce poniżej 100 metrów w Tel Awiwie]]
[[Kategoria:Centrum Tekstylne|G]]
[[Kategoria:Obiekty administracyjne i biurowe w Tel Awiwie]]

title: Dom Gibor · בית גיבור

Państwo: Izrael

Miejscowość: Tel Awiw

Adres: 6 Koifman Street, · Tel Awiw

Architekt: A. Niv, A. Schwartz


text:
# Frederick D’Souza
Frederick D’Souza (ur. 4 grudnia 1934 w Siddakatte, zm. 12 lipca 2016) – indyjski duchowny katolicki, biskup Jhansi 1977-2012.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie otrzymał 1 stycznia 1961.
4 marca 1977 papież Paweł VI mianował go biskupem diecezjalnym Jhansi. 25 kwietnia 1977 z rąk arcybiskupa Dominica Athaide przyjął sakrę biskupią. 31 października 2012 ze względu na wiek na ręce papieża Benedykta XVI złożył rezygnację z zajmowanej funkcji.
Zmarł 12 lipca 2016.

title: Frederick D’Souza

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Frederick D’Souza
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Indie]]
 |data urodzenia          = [[4 grudnia]] [[1934]]
 |miejsce urodzenia       = [[Siddakatte]]
 |data śmierci            = [[12 lipca]] [[2016]]
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup diecezjalny Jhansi
 |1. funkcja - okres      = 1977-2012
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 1 stycznia 1961
 |data nominacji          = 4 marca 1977
 |data sakry              = 25 kwietnia 1977
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 25 kwietnia 1977
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Dominic Romuald Basil Athaide]]
 |współkonsekratorzy        = [[Patrick Nair]]<br />[[Baptist Mudartha]]
 |biskupi konsekrowani      =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Joseph Kaithathara]]|1 maja 1999}}
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Peter Parapullil]]|6 stycznia 2013}}
}}
'''Frederick D’Souza''' (ur. [[4 grudnia]] [[1934]] w [[Siddakatte]], zm. [[12 lipca]] [[2016]]) – [[Indie|indyjski]] [[Duchowieństwo|duchowny]] [[Kościół katolicki|katolicki]], [[biskup]] [[Diecezja Jhansi|Jhansi]] 1977-2012.

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] otrzymał 1 stycznia 1961.

4 marca 1977 [[Poczet papieży|papież]] [[Paweł VI]] mianował go biskupem diecezjalnym [[Diecezja Jhansi|Jhansi]]. 25 kwietnia 1977 z rąk arcybiskupa [[Dominic Romuald Basil Athaide|Dominica Athaide]] przyjął sakrę biskupią. 31 października 2012 ze względu na wiek na ręce papieża [[Benedykt XVI|Benedykta XVI]] złożył rezygnację z zajmowanej funkcji.

Zmarł 12 lipca 2016.

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bdsouzafr |tytuł = Frederick D’Souza |data dostępu = 2016-07-17}}

{{SORTUJ:D’Souza, Frederick}}
[[Kategoria:Indyjscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1934]]
[[Kategoria:Zmarli w 2016]]

title: Frederick D’Souza

Kraj działania: Indie

Data i miejsce urodzenia: 4 grudnia 1934 · Siddakatte

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 1 stycznia 1961

Nominacja biskupia: 4 marca 1977

Sakra biskupia: 25 kwietnia 1977

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 25 kwietnia 1977

Konsekrator: Dominic Romuald Basil Athaide

Współkonsekratorzy: Patrick Nair · Baptist Mudartha

Peter Parapullil: 6 stycznia 2013