text:
# Z Feng Bao
Z Feng Bao – hongkoński kryminalny film akcji w reżyserii Davida Lam, którego premiera odbyła się 19 czerwca 2014 roku.
Film zarobił 17 234 954 dolary amerykańskie.

## Obsada
Źródło: Filmweb

- Louis Koo – William Luk
- Gordon Lam – Supt Wong
- Michael Wong – Malcolm Wu
- Liu Kai-chi – Qiang Zhang, prywatny detektyw
- Henry Fong – komendant policji
- Dada Chan – Anying Liang
- Lo Hoi-pang – Luode Yong
- Felix Lok – Huaijing Xu
- Patrick Keung – Ho
- Cheung Siu-fai – Hongsheng Yu
- Derek Tsang – Yaozu Ma
- Stephen Au – Anda
- Janelle Sing – Meili Tan
- Tony Ho
- Chung-chi Cheung
- Alfred Cheung
- Joe Cheung
- Sammel Wong Hing Kwok – Tim

title: Z Feng Bao

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Z Feng Bao
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film kryminalny|kryminał]], [[film akcji|akcja]]<ref name="Filmweb">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Z+Feng+Bao-2014-708361 | tytuł = Z Feng Bao (2014) | data dostępu = 2015-02-19 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 19 czerwca 2014<ref name="Filmweb" />
 |kraj produkcji   = [[Hongkong]]
 |język            = [[standardowy język kantoński|kantoński]], [[język angielski|angielski]]<ref name="IMDb">{{Cytuj stronę | url = https://www.imdb.com/title/tt3469440/ | tytuł = Z Storm (2014) | data dostępu = 2015-02-19 | opublikowany = imdb.com | język = en}}</ref>
 |czas trwania     = 92 minut<ref name="IMDb" />
 |reżyseria        = [[David Lam]]<ref name="Filmweb twórcy">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Bolesna+spowied%C5%BA-2006-329832/cast/crew | tytuł = Bolesna spowiedź (2006) | data dostępu = 2015-02-18 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
 |scenariusz       = Ho Wa Wong<ref name="Filmweb twórcy" />
 |główne role      =
 |muzyka           =
 |zdjęcia          =
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           = 7 000 000 [[Dolar amerykański|USD]]<ref name="IMDb" />
 |przychody brutto = 17 234 954 USD<ref name="dochód" />
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Z Feng Bao''' – [[Hongkong|hongkoński]] [[film kryminalny|kryminalny]] film [[film akcji|akcji]] w reżyserii [[David Lam|Davida Lam]], którego premiera odbyła się 19 czerwca 2014 roku.

Film zarobił 17 234 954 [[dolar amerykański|dolary amerykańskie]]<ref name="dochód">{{Cytuj stronę | url = http://boxofficemojo.com/movies/intl/?page=&wk=2014W30&id=_fZSTORM01 | tytuł = Z STORM | data dostępu = 2015-02-19 | opublikowany = boxofficemojo.com | język = en}}</ref>.

== Obsada ==
Źródło: [[Filmweb]]<ref name="Filmweb obsada">{{Cytuj stronę | url = http://www.filmweb.pl/film/Z+Feng+Bao-2014-708361/cast/actors | tytuł = Z Feng Bao (2014) | data dostępu = 2015-02-19 | opublikowany = filmweb.pl | język = pl}}</ref>
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=17em <!-- od 7 do 23 --> |liczba=2 |
* [[Louis Koo]] – William Luk
* [[Gordon Lam]] – Supt Wong
* [[Michael Wong]] – Malcolm Wu
* [[Liu Kai-chi]] – Qiang Zhang, prywatny detektyw
* Henry Fong – komendant policji
* [[Dada Chan]] – Anying Liang
* [[Lo Hoi-pang]] – Luode Yong
* [[Felix Lok]] – Huaijing Xu
* Patrick Keung – Ho
* [[Cheung Siu-fai]] – Hongsheng Yu
* [[Derek Tsang]] – Yaozu Ma
* [[Stephen Au]] – Anda
* Janelle Sing – Meili Tan
* [[Tony Ho]]
* Chung-chi Cheung
* [[Alfred Cheung]]
* [[Joe Cheung]]
* Sammel Wong Hing Kwok – Tim
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Hongkońskie filmy z 2014 roku]]
[[Kategoria:Hongkońskie filmy kryminalne]]
[[Kategoria:Hongkońskie filmy akcji]]

title: Z Feng Bao

Gatunek: kryminał, akcja

Data premiery: 19 czerwca 2014

Kraj produkcji: Hongkong

Język: kantoński, angielski

Czas trwania: 92 minut

Reżyseria: David Lam

Scenariusz: Ho Wa Wong


text:
# Werner Naumann
Werner Naumann (ur. 16 czerwca 1909 w Górze (niem. Guhrau) na Dolnym Śląsku, zm. 25 października 1982 w Lüdenscheid, Niemcy) – sekretarz stanu w Ministerstwie Propagandy Rzeszy Josepha Goebbelsa.
Z zawodu dziennikarz. Od 1928 w NSDAP i SA. Od 1933 radca ministerialny w Ministerstwie Propagandy Rzeszy, osobisty referent Josepha Goebbelsa. Od 1940 członek SS, dowódca LSSAH „Adolf Hitler”. Od 1942 ponownie w Ministerstwie Propagandy, a od 1944 sekretarz stanu ministerstwa.
W kwietniu 1945 w asyście Josepha Goebbelsa częsty gość w bunkrze Hitlera, w testamencie Hitlera wyznaczony na następcę Goebbelsa.
Nocą z 1/2 maja 1945 w tzw. II grupie uciekinierów podjął skuteczną ucieczkę z Berlina, kamuflując swoją tożsamość jako robotnik murarski. Od 1953 prowadził jawną działalność neonazistowską, był m.in. członkiem Niemieckiej Partii Rzeszy (niem. Deutsche Reichspartei).
Zatrudniony później w firmie Busch-Jaeger Elektro GmbH w Lüdenscheid, należącej do niemieckiego koncernu Quandt.

wikiname: plwiki

title: Werner Naumann

in_language: pl

wikitext:
{{Polityk infobox
 | imię i nazwisko     = Werner Naumann
 | imię i nazwisko org =
 | grafika             =
 | opis grafiki        =
 | pełne imię i nazwisko =
 | imię i nazwisko urodzenia =
 | data urodzenia      = [[16 czerwca]] [[1909]]
 | miejsce urodzenia   = [[Góra (miasto)|Guhrau]]
 | data śmierci        = [[25 października]] [[1982]]
 | miejsce śmierci     = [[Lüdenscheid]]
 | funkcja             = [[Gruppenführer|SS-Gruppenführer]]<br/>Sekretarz stanu w Ministerstwie Propagandy [[III Rzesza|Rzeszy]]
 | partia              = NSDAP
 | od                  = 1944
 | do                  =
 | poprzednik          =
 | następca            =
 | podpis              =
 | odznaczenia         = {{order|EK|I}} {{order|EK|II}} {{order|KVK|K1M}} {{order|KVK|K2M}} {{order|DE-OZR|C39}} {{order|DE-ODP|S}} {{order|DE-MP13III38}}
 | commons             =
 | quote               =
 | www                 =
}}
'''Werner Naumann''' (ur. [[16 czerwca]] [[1909]] w [[Góra (miasto)|Górze]] ({{niem.|Guhrau}}) na [[Dolny Śląsk|Dolnym Śląsku]], zm. [[25 października]] [[1982]] w [[Lüdenscheid]], [[Niemcy]]) – sekretarz stanu w Ministerstwie Propagandy [[III Rzesza|Rzeszy]] [[Joseph Goebbels|Josepha Goebbelsa]].

Z zawodu [[dziennikarz]]. Od 1928 w [[Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników|NSDAP]] i [[Sturmabteilung|SA]]. Od 1933 radca ministerialny w Ministerstwie Propagandy [[III Rzesza|Rzeszy]], osobisty referent [[Joseph Goebbels|Josepha Goebbelsa]]. Od 1940 członek [[Schutzstaffel|SS]], dowódca [[1 Dywizja Pancerna SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler”|LSSAH „Adolf Hitler”]]. Od 1942 ponownie w Ministerstwie Propagandy, a od 1944 sekretarz stanu ministerstwa.

W kwietniu 1945 w asyście [[Joseph Goebbels|Josepha Goebbelsa]] częsty gość w [[Führerbunker|bunkrze Hitlera]], w testamencie Hitlera wyznaczony na następcę Goebbelsa.

Nocą z 1/2 maja 1945 w tzw. II grupie uciekinierów podjął skuteczną ucieczkę z Berlina, kamuflując swoją tożsamość jako robotnik murarski. Od 1953 prowadził jawną działalność [[neonazizm|neonazistowską]], był m.in. członkiem [[Niemiecka Partia Rzeszy|Niemieckiej Partii Rzeszy]] ([[język niemiecki|niem.]] ''Deutsche Reichspartei'').

Zatrudniony później w firmie Busch-Jaeger Elektro GmbH w [[Lüdenscheid]], należącej do niemieckiego koncernu [[Günther Quandt|Quandt]].

== Linki zewnętrzne ==

* {{Cytuj stronę|url=http://www.dws-xip.pl/reich/biografie/1607.html|tytuł=Werner Naumann|język=pl}}

== Bibliografia ==
* ''Teczka Hitlera; materiały wieloletniego śledztwa utajnionego przez [[Józef Stalin|Stalina]]'' (Дело Но-1-Г-23), pod red. [[Henrik Eberle|Henrika Eberlego]] i [[Matthias Uhl|Matthiasa Uhla]], wyd. Świat Książki 2005, {{ISBN|83-247-0047-1}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Naumann, Werner}}
[[Kategoria:Nazistowscy propagandyści]]
[[Kategoria:Politycy NSDAP]]
[[Kategoria:Członkowie SA]]
[[Kategoria:Członkowie SS]]
[[Kategoria:Żołnierze Waffen-SS]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Górze (województwo dolnośląskie)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1909]]
[[Kategoria:Zmarli w 1982]]

title: Werner Naumann

Data i miejsce urodzenia: 16 czerwca 1909 · Guhrau

Data i miejsce śmierci: 25 października 1982 · Lüdenscheid

Przynależność polityczna: NSDAP


text:
# Jolanta Marcolla
Jolanta Marcolla (ur. 1 czerwca 1950 w Krośnie Odrzańskim) – polska artystka współczesna, fotografka, ilustratorka i wydawczyni.

## Twórczość
Autorka prac z wykorzystaniem fotografii i wideo. Studiowała w latach 1970–1974 w trybie indywidualnym na Wydziale Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Dyplom uzyskała w 1974 roku. W 1975 roku jej pionierska praca video była pokazywana na Festiwalu w Buenos Aires.
Współzałożycielka i członek grupy twórczej – Galeria Sztuki Aktualnej, która w składzie: Jolanta Marcolla, Zdzisław Sosnowski, Janusz Haka, Dobrosław Bagiński podejmowała prace nad badaniem przekazu fotograficzno-filmowego, a efektem tych doświadczeń były realizacje z wykorzystaniem tego medium. Galeria Sztuki Aktualnej w latach 1971–1975 zorganizowała i brała udział w wielu wydarzeniach artystycznych sztuki awangardowej w kraju i za granicą.
Od roku 1975 Jolanta Marcolla podejmuje indywidualną aktywność artystyczną, włączając w krąg swoich dotychczasowych zainteresowań również grafikę książkową i ilustrację.
W latach 2001–2009 prowadziła w Warszawie autorską „Żywą Galerię Obrazów”, przekształconą następnie w „Otwartą Pracownię Malarstwa i Portretu”.
W 2015 roku założyła własne wydawnictwo Jedyne Takie i rozpoczęła wydawanie autorskich książek. Pierwszą z nich była książka pt. Wiedźmy i czarownice czyli oswajanie tajemnicy.
W 2017 roku wydała drugą autorską książkę dla dzieci pt. Kim i Ktoś z Nikim.
Mieszka i pracuje w Warszawie.

### Wystawy
- l Festiwal Szkół Artystycznych, Nowa Ruda 1971
- Pokaz 12, Galeria Permafo, Wrocław 1972
- Czyszczenie Sztuki, Galeria Młodych, Warszawa 1972
- Sztuka Aktualna, Wrocław 1972
- Świadomość Możliwości, Galeria Akumulatory, Poznań 1973
- Of Aktuele Kunst Uit Oost Europa, New Reform Gallery, Aalst, Belgium 1973
- Komunikat, Galeria Labirynt, Lublin 1973
- Cards Milano Centroo Tool, Italia 1973
- A Conceptographic Reading of Our World Thermometer, Calgary, Canada 1973
- Art Conceptuał, Gallery Cheap Thrills.Helsinki, Finland 1973
- Obrazy-Nieobrazy, Galeria Studio, Warszawa 1973
- Information, Perception, Reflektion, Sodertaije, Sweden 1973
- Poland-73, CAYC, Buenos Aires, Argentina 1973
- Pokaz dokumentacji Galerii Niezależnych, Galeria Repassage, Warszawa 1973
- Art. and Informatic, Studio Agora, Maastricht, Belgium 1974
- Aspecten van de Actuele Kunst in Oost Europa, ICC, Antwerp, Belgium 1974
- Nowa Generacja, Muzeum Narodowe, Wrocław 1974
- Studio l'Est, Paris, France 1974
- Pokaz filmów /16mm/, Galerie des Locataires, Milano, Italia 1974
- Pokaz filmów GSA /16mm/, Galeria Współczesna, Warszawa 1975
- IV Intemational Open Encounter on Video, CAYC, Buenos Aires, Argentina 1975
- V Intemational Open Encounter on Video, CAYC-ICC, Antwerp, Belgium 1976
- Photography As Art Work, Galerije Grada Zagreba, Yogoslavia 1976
- IX Intemational Encounter / Ist. National / on Video, Mexico 1977
- Inne Książki, Galeria Remont, Warszawa 1977
- C.D.N. Prezentacje Sztuki Młodych, Warszawa 1977
- Z archiwum Filmu Eksperymentalnego, Warszawa, Poznań 2002, Nowy Jork 2003
- 1, 2, 3... Awangarda, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2007
- Konceptualizm. Medium fotograficzne, Muzeum Miasta Łodzi, Łódź 2010
- Polska Fotografia Konceptualna, Freies Museum - Berlin 2011
- Polska Fotografia Konceptualna, Galeria Sztuki Najnowszej, Galeria BWA - Gorzów Wlk. 2011
- Videoex, Internationales Experimentalfilm and Video Festival Zurich, Szwajcaria 2012
- Gdzie jest Permafo?, Muzeum Współczesne Wrocław 2012
- Projekcja filmu KISS w ramach projektu artystycznego MSN na Heineken Open`er Festiwal, Gdynia 2013
- Sunrise, Galeria Starter, Warszawa 2014
- Interwencja, Warsaw Photo Days 2014, Galeria Nowe Miejsce, Warszawa 2014
- Pokaz filmów, Kumu Art Film Festival, Kumu Art Museum, Tallinn 2015
- Projekcja filmu „Kiss” w ramach PARALLEL Art + Cinema Weekend, Bristol, Wielka Brytania 2016
- "If you dont`t know me by now, you will never never know me" Warsaw Photo Days 2016, Fundacja Arton, Warszawa 2016
- ZOOM/Zbliżenie wspólnie z Izabellą Gustowską, Galeria lokal_30, Warszawa 2023[4]

### Wystawy indywidualne
- Pokaz Sztuki Video, Studio Telewizyjno-Filmowe, Łódź 1975
- Pokaz filmów i dokumentacji, Galeria Labirynt, Lublin 1976
- Realizacje Fotograficzne, Galeria Labirynt, Lublin 1978
- Photo-Works, Studio 16/e, Torino, Italia 1978
- "Relacje", Mała Galeria, Warszawa 1979
- "Plays", Heidelberger Kunstverein, Germany 1981
- Zmysły Sztuki, spotkanie autorskie i ekspozycja, Wilanów, Warszawa 2013
- "Własny pokój", Galeria Arton (Soho Factory), Warszawa 2015
- Pokaz filmów (Arton Review), Muzeum Narodowe, Warszawa 2015
- Pokaz filmów prowadzony przez prof. Annę Markowską, Instytut Historii Sztuki UWr, Wrocław 2015
- "Obecność", Marecki Ośrodek Kultury, Marki k.Warszawy, 2016

### Ważniejsze zilustrowane książki
- O mnie, o tobie, o nas, Nasza Księgarnia, 1979 (fotografia)
- Józef Ondrusz, O ptaszku Złotodzióbku i inne bajki, Nasza Księgarnia, 1986
- Grigorij Abramian, W czarodziejskiej Kapellanie, Nasza Księgarnia, 1988
- Czesław Janczarski, Tygrys o złotym sercu, Nasza Księgarnia, 1988
- Jan Edward Kucharski, Wawa i jej pan, Nasza Księgarnia, 1988
- Maurice Careme, Schody do nieba, Nasza Księgarnia, 1989
- Wanda Chotomska, Kukułka, Nasza Księgarnia, 1989
- Jerzy Niemczuk, Bajki Pana Bałagana, Wydawnictwo Muza, 1993
- Ewa Karwan-Jastrzębska, Miś Fantazy w Krainie Wiecznego Słońca, Wydawnictwo Muza, 1994
- Jerzy Niemczuk, Przygody Zuzanki, Wydawnictwo Papirus, 1995
- Antoni Gliński, Bajarz polski, Wydawnictwo Prószyński i Ska, 2003
- Katarzyna Miastkowska, Gedeon i Wielki Almanach Magii i Czarów, Wydawnictwo Jeden Świat, 2005
- Katarzyna Miastkowska, Gedeon i Czarujące Czarownice z Turulum, Wydawnictwo Jeden Świat, 2005
- E.T.A. Hoffmann, Dziadek do Orzechów i Król Myszy, Wydawnictwo Świat Książki, 2006
- Zbigniew Dmitroca, Księga czarownic Wydawnictwo Świat Książki, Warszawa, 2007
- Małgorzata Domagalik, Serce na sznurku, Wydawnictwo Prószyński i S-ka, Warszawa 2008
- Natalia Usenko, Małpa wieczorna, Wydawnictwo Martel, Warszawa 2010
- Julian Tuwim, Wiersze dla dzieci, Wydawnictwo Liwona, Warszawa 2010
- Marcin Pałasz, Straszyć nie jest łatwo, Wydawnictwo BIS 2014
- Aneta Noworyta, „Strachy na Lachy”, Wydawnictwo BIS 2014
- Jolanta Marcolla, „Wiedźmy i czarownice”, Wydawnictwo Jedyne Takie  2015
- Jolanta Marcolla "Kim i Ktoś z Nikim", Wydawnictwo Jedyne Takie 2017

### Wystawy ilustracji
- IBA w 1988, 1989
- Biennale Ilustracji Bratysława 1987, 1997
- Wystawa Ilustracji w Sztokholmie 1990
- Sztuka Książki w Warszawie 1996
- Bratislava Worid Illustrations 1998 w Japonii
- Rym, cym, cym. Wystawa Polskiej Ilustracji, Warszawa 2000
- Pro Bolonia w Warszawie 2002 (wyróżnienie)
- Muzeum Książki Dziecięcej w Warszawie 2003
- Wystawa polskiej ilustracji w Bolonii 2003
- Sztuka Książki w Warszawie 2003
- Wystawa poplenerowa „Fryderyk Chopin”, Zamość 2003
- Wystawa poplenerowa „Jan Zamoyski”, Zamość 2004
- Wystawa poplenerowa „Bohaterowie Miguela de Cervantesa”, Zamość 2007
- Wystawa poplenerowa „Korczak i Jego dzieło”, Krasnobród 2007
- Wystawa poplenerowa „Wyspiański”, Zamość 2007
- Wystawa poplenerowa „Pieśń patriotyczna”, Krasnobród 2008
- „Fredro znany i nieznany”, Służewski Dom Kultury, Warszawa 2013
- Wystawa ilustracji do książki Marcina Pałasza pt. Straszyć nie jest łatwo, Galeria Łącznik, Warszawa 2014
- "Tam za dworem, za jeziorem", wystawa ilustracji, BWA Leszno, 2015

## Nagrody
W 1995 roku otrzymała Nagrodę IBBY za ilustracje do książki Jerzego Niemczuka pt. Przygody Zuzanki.
W 2002 roku otrzymała wyróżnienie w konkursie „Pro Bolognia” za ilustracje do książki Antoniego Glińskiego pt. Bajarz polski.
Laureatka Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven w 2024 r.

title: Jolanta Marcolla

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko      = Jolanta Marcolla
 |imię i nazwisko org  =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |data urodzenia       = 1 czerwca 1950
 |miejsce urodzenia    = [[Krosno Odrzańskie]]
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |dziedzina sztuki     = [[fotografia]], [[ilustracja]]
 |epoka                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  = http://www.marcolla.pl/
 |pseudonim            =
 |pełne imię i nazwisko =
 |narodowość           = [[Polacy|polska]]
 |język                =
 |Alma Mater           = Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych we Wrocławiu
 |muzeum artysty       =
 |ważne dzieła         =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |nagrody              = *[[IBBY]] 1995
*[[Nagroda Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven]] 2024
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
 |pełne imię i nazwisko org =
}}
'''Jolanta Marcolla''' (ur. [[1 czerwca]] [[1950]]<ref>[https://archive.ph/20120803155249/http://www.instytutksiazki.pl/pl,kd,site,33,,25.php Instytut Książki]</ref> w [[Krosno Odrzańskie|Krośnie Odrzańskim]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Forgotten Heritage – European Avant-Garde Art Online |data dostępu = 2023-10-30 |opublikowany = www.forgottenheritage.eu |url = https://www.forgottenheritage.eu/artists/29/jolanta-marcolla}}</ref>) – polska [[Sztuka współczesna|artystka współczesna]], [[Fotografia|fotografka]], [[ilustrator]]ka i [[Wydawca|wydawczyni]].

== Twórczość ==
Autorka prac z wykorzystaniem fotografii i wideo. Studiowała w latach 1970–1974 w trybie indywidualnym na Wydziale Malarstwa w [[Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu|Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu]]<ref name=":0" />. Dyplom uzyskała w 1974 roku. W 1975 roku jej pionierska praca video<ref>{{Cytuj |tytuł = Wyborcza.pl |data dostępu = 2023-10-30 |opublikowany = www.wysokieobcasy.pl |url = https://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,157211,27155232,bunt-szminka-i-kasety-wideo-jolanta-marcolla-rzucila-wyzwanie.html?disableRedirects=true}}</ref> była pokazywana na Festiwalu w Buenos Aires<ref name=":0" />.

Współzałożycielka i członek grupy twórczej – Galeria Sztuki Aktualnej, która w składzie: Jolanta Marcolla, [[Zdzisław Sosnowski (filmowiec)|Zdzisław Sosnowski]], Janusz Haka, Dobrosław Bagiński podejmowała prace nad badaniem przekazu fotograficzno-filmowego, a efektem tych doświadczeń były realizacje z wykorzystaniem tego medium. Galeria Sztuki Aktualnej w latach 1971–1975 zorganizowała i brała udział w wielu wydarzeniach artystycznych sztuki awangardowej w kraju i za granicą.

Od roku 1975 Jolanta Marcolla podejmuje indywidualną aktywność artystyczną, włączając w krąg swoich dotychczasowych zainteresowań również grafikę książkową i ilustrację.

W latach 2001–2009 prowadziła w Warszawie autorską „Żywą Galerię Obrazów”, przekształconą następnie w „Otwartą Pracownię Malarstwa i Portretu”.

W 2015 roku założyła własne wydawnictwo ''Jedyne Takie'' i rozpoczęła wydawanie autorskich książek. Pierwszą z nich była książka pt. ''Wiedźmy i czarownice czyli oswajanie tajemnicy''.

W 2017 roku wydała drugą autorską książkę dla dzieci pt. ''Kim i Ktoś z Nikim.''

Mieszka i pracuje w [[Warszawa|Warszawie]].

=== Wystawy ===
* l Festiwal Szkół Artystycznych, Nowa Ruda 1971
* Pokaz 12, Galeria Permafo, Wrocław 1972
* Czyszczenie Sztuki, Galeria Młodych, Warszawa 1972
* Sztuka Aktualna, Wrocław 1972
* Świadomość Możliwości, Galeria Akumulatory, Poznań 1973
* Of Aktuele Kunst Uit Oost Europa, New Reform Gallery, Aalst, Belgium 1973
* Komunikat, Galeria Labirynt, Lublin 1973
* Cards Milano Centroo Tool, Italia 1973
* A Conceptographic Reading of Our World Thermometer, Calgary, Canada 1973
* Art Conceptuał, Gallery Cheap Thrills.Helsinki, Finland 1973
* Obrazy-Nieobrazy, Galeria Studio, Warszawa 1973
* Information, Perception, Reflektion, Sodertaije, Sweden 1973
* Poland-73, CAYC, Buenos Aires, Argentina 1973
* Pokaz dokumentacji Galerii Niezależnych, Galeria Repassage, Warszawa 1973
* Art. and Informatic, Studio Agora, Maastricht, Belgium 1974
* Aspecten van de Actuele Kunst in Oost Europa, ICC, Antwerp, Belgium 1974
* Nowa Generacja, Muzeum Narodowe, Wrocław 1974
* Studio l'Est, Paris, France 1974
* Pokaz filmów /16mm/, Galerie des Locataires, Milano, Italia 1974
* Pokaz filmów GSA /16mm/, Galeria Współczesna, Warszawa 1975
* IV Intemational Open Encounter on Video, CAYC, Buenos Aires, Argentina 1975
* V Intemational Open Encounter on Video, CAYC-ICC, Antwerp, Belgium 1976
* Photography As Art Work, Galerije Grada Zagreba, Yogoslavia 1976
* IX Intemational Encounter / Ist. National / on Video, Mexico 1977
* Inne Książki, [[Galeria Remont]], Warszawa 1977
* C.D.N. Prezentacje Sztuki Młodych, Warszawa 1977
* Z archiwum Filmu Eksperymentalnego, Warszawa, Poznań 2002, Nowy Jork 2003
* 1, 2, 3... Awangarda, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2007
* Konceptualizm. Medium fotograficzne, Muzeum Miasta Łodzi, Łódź 2010
* Polska Fotografia Konceptualna, Freies Museum - Berlin 2011
* Polska Fotografia Konceptualna, Galeria Sztuki Najnowszej, Galeria BWA - Gorzów Wlk. 2011
* Videoex, Internationales Experimentalfilm and Video Festival Zurich, Szwajcaria 2012
* Gdzie jest Permafo?, Muzeum Współczesne Wrocław 2012
* Projekcja filmu KISS w ramach projektu artystycznego MSN na Heineken Open`er Festiwal, Gdynia 2013
* Sunrise, Galeria Starter, Warszawa 2014
* Interwencja, Warsaw Photo Days 2014, Galeria Nowe Miejsce, Warszawa 2014
* Pokaz filmów, Kumu Art Film Festival, Kumu Art Museum, Tallinn 2015
* Projekcja filmu „Kiss” w ramach ''[https://web.archive.org/web/20160418162648/http://parallel2016.tumblr.com/ PARALLEL Art + Cinema Weekend], Bristol, Wielka Brytania 2016''
* "If you dont`t know me by now, you will never never know me" Warsaw Photo Days 2016, Fundacja Arton, Warszawa 2016
*  ZOOM/Zbliżenie wspólnie z [[Izabella Gustowska|Izabellą Gustowską]], Galeria lokal_30, Warszawa 2023<ref>{{Cytuj |tytuł = Wystawy aktualna - lokal_30 galeria sztuki {{!}} art gallery - Galeria sztuki {{!}} Art Gallery |data = 2020-04-28 |data dostępu = 2023-10-30 |url = https://lokal30.pl/wystawy-aktualna/ |język = pl-PL}}</ref>
=== Wystawy indywidualne ===
* Pokaz Sztuki Video, Studio Telewizyjno-Filmowe, Łódź 1975
* Pokaz filmów i dokumentacji, Galeria Labirynt, Lublin 1976
* Realizacje Fotograficzne, Galeria Labirynt, Lublin 1978
* Photo-Works, Studio 16/e, Torino, Italia 1978
* "Relacje", [[Mała Galeria]], Warszawa 1979
* "Plays", Heidelberger Kunstverein, Germany 1981
* Zmysły Sztuki, spotkanie autorskie i ekspozycja, Wilanów, Warszawa 2013
* "Własny pokój", Galeria Arton (Soho Factory), Warszawa 2015
* Pokaz filmów (Arton Review), Muzeum Narodowe, Warszawa 2015
* Pokaz filmów prowadzony przez prof. Annę Markowską, Instytut Historii Sztuki UWr, Wrocław 2015
* "Obecność", Marecki Ośrodek Kultury, Marki k.Warszawy, 2016
*
=== Ważniejsze zilustrowane książki ===
* ''O mnie, o tobie, o nas'', Nasza Księgarnia, 1979 (fotografia)
* Józef Ondrusz, ''O ptaszku Złotodzióbku i inne bajki'', Nasza Księgarnia, 1986
* Grigorij Abramian, ''W czarodziejskiej Kapellanie'', Nasza Księgarnia, 1988
* [[Czesław Janczarski]], ''Tygrys o złotym sercu'', Nasza Księgarnia, 1988
* [[Jan Edward Kucharski]], ''Wawa i jej pan'', Nasza Księgarnia, 1988
* Maurice Careme, ''Schody do nieba'', Nasza Księgarnia, 1989
* [[Wanda Chotomska]], ''Kukułka'', Nasza Księgarnia, 1989
* [[Jerzy Niemczuk]], ''Bajki Pana Bałagana'', Wydawnictwo Muza, 1993
* [[Ewa Karwan-Jastrzębska]], ''Miś Fantazy w Krainie Wiecznego Słońca'', Wydawnictwo Muza, 1994
* [[Jerzy Niemczuk]], ''Przygody Zuzanki'', Wydawnictwo Papirus, 1995
* Antoni Gliński, ''Bajarz polski'', Wydawnictwo Prószyński i Ska, 2003
* Katarzyna Miastkowska, ''Gedeon i Wielki Almanach Magii i Czarów'', Wydawnictwo Jeden Świat, 2005
* Katarzyna Miastkowska, ''Gedeon i Czarujące Czarownice z Turulum'', Wydawnictwo Jeden Świat, 2005
* [[E.T.A. Hoffmann]], ''Dziadek do Orzechów i Król Myszy'', Wydawnictwo Świat Książki, 2006
* [[Zbigniew Dmitroca]], ''Księga czarownic'' Wydawnictwo Świat Książki, Warszawa, 2007
* Małgorzata Domagalik, ''Serce na sznurku'', Wydawnictwo Prószyński i S-ka, Warszawa 2008
* Natalia Usenko, ''Małpa wieczorna'', Wydawnictwo Martel, Warszawa 2010
* Julian Tuwim, ''Wiersze dla dzieci'', Wydawnictwo Liwona, Warszawa 2010
* Marcin Pałasz, ''Straszyć nie jest łatwo'', Wydawnictwo BIS 2014
* Aneta Noworyta, „Strachy na Lachy”, Wydawnictwo BIS 2014
* Jolanta Marcolla, „Wiedźmy i czarownice”, Wydawnictwo Jedyne Takie  2015
* Jolanta Marcolla "Kim i Ktoś z Nikim", Wydawnictwo Jedyne Takie 2017

=== Wystawy ilustracji ===
* IBA w 1988, 1989
* [[Biennale Ilustracji Bratysława]] 1987, 1997
* Wystawa Ilustracji w Sztokholmie 1990
* Sztuka Książki w Warszawie 1996
* Bratislava Worid Illustrations 1998 w Japonii
* ''Rym, cym, cym''. Wystawa Polskiej Ilustracji, Warszawa 2000
* Pro Bolonia w Warszawie 2002 (wyróżnienie)
* Muzeum Książki Dziecięcej w Warszawie 2003
* Wystawa polskiej ilustracji w Bolonii 2003
* Sztuka Książki w Warszawie 2003
* Wystawa poplenerowa „Fryderyk Chopin”, Zamość 2003
* Wystawa poplenerowa „Jan Zamoyski”, Zamość 2004
* Wystawa poplenerowa „Bohaterowie Miguela de Cervantesa”, Zamość 2007
* Wystawa poplenerowa „Korczak i Jego dzieło”, Krasnobród 2007
* Wystawa poplenerowa „Wyspiański”, Zamość 2007
* Wystawa poplenerowa „Pieśń patriotyczna”, Krasnobród 2008
* „Fredro znany i nieznany”, Służewski Dom Kultury, Warszawa 2013
* Wystawa ilustracji do książki Marcina Pałasza pt. ''Straszyć nie jest łatwo'', Galeria Łącznik, Warszawa 2014
* "Tam za dworem, za jeziorem", wystawa ilustracji, BWA Leszno, 2015

== Nagrody ==
W 1995 roku otrzymała Nagrodę [[Międzynarodowa Izba ds. Książek dla Młodych|IBBY]] za ilustracje do książki [[Jerzy Niemczuk|Jerzego Niemczuka]] pt. ''Przygody Zuzanki''.

W 2002 roku otrzymała wyróżnienie w konkursie „Pro Bolognia” za ilustracje do książki [[Antoni Gliński|Antoniego Glińskiego]] pt. ''Bajarz polski''.

Laureatka [[Nagroda Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven|Nagrody Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven]] w 2024 r.<ref>{{Cytuj |tytuł = Fundacja Miejsce Sztuki |data dostępu = 2025-01-20 |url = http://fundacjamiejscesztuki.blogspot.com/}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.marcolla.pl/ Strona Jolanty Marcolla]
* Prace w [http://repozytorium.fundacjaarton.pl/index.php?action=view/category&catid=5&lang=pl repozytorium Fundacji Arton]
* Prace w [https://artmuseum.pl/pl/filmoteka/artysci/jolanta-marcolla filmotece Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie].

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Marcolla, Jolanta}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Zieloną Górą]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Warszawą]]
[[Kategoria:Polscy artyści konceptualni]]
[[Kategoria:Polscy fotografowie współcześni]]
[[Kategoria:Polscy ilustratorzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1950]]
[[Kategoria:Wydawcy]]

title: Jolanta Marcolla

Data i miejsce urodzenia: 1 czerwca 1950 · Krosno Odrzańskie

Narodowość: polska

Dziedzina sztuki: fotografia, ilustracja


text:
# Zdzisław Józefowicz
Zdzisław Józefowicz (ur. 12 listopada 1939) – polski bokser, brązowy medalista Mistrzostw Europy w wadze półciężkiej (1961), reprezentant Polski (4 występy – 2 zwycięstwa i 2 porażki).
Trzykrotny złoty medalista Spartakiady Gwardyjskiej (1962 i 1964 w kategorii półciężkiej, 1965 w ciężkiej), dwukrotnie srebro (1963 w wadze półciężkiej i 1966 w ciężkiej), brąz w kategorii ciężkiej w 1961.
Zawodnik Bawełny Łódź i Gwardii Lódź. W kategorii półciężkiej zdobywca 4 srebrnych medali indywidualnych Mistrzostw Polski w 1960, 1961, 1963 i 1964 oraz brązowego medalu w 1958.

title: Zdzisław Józefowicz

wikitext:
{{Inne znaczenia|boksera|[[Zdzisław Józefowicz (rektor)|Zdzisław Józefowicz]] – naukowiec, rektor AWF}}
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Zdzisław Józefowicz
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = boks
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[12 listopada]] [[1939]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|BS}}
{{Medalista infobox/ME|BS|Belgrad|1961|brąz|waga półciężka}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Zdzisław Józefowicz''' (ur. [[12 listopada]] [[1939]]) – [[Polska|polski]] [[boks]]er, brązowy medalista Mistrzostw Europy w wadze półciężkiej ([[1961]]), reprezentant Polski (4 występy – 2 zwycięstwa i 2 porażki).

Trzykrotny złoty medalista [[Spartakiada Gwardyjska|Spartakiady Gwardyjskiej]] ([[1962]] i [[1964]] w kategorii półciężkiej, [[1965]] w ciężkiej), dwukrotnie srebro ([[1963]] w wadze półciężkiej i [[1966]] w ciężkiej), brąz w kategorii ciężkiej w [[1961]].

Zawodnik [[Bawełna Łódź|Bawełny Łódź]] i [[Gwardia Łódź|Gwardii Lódź]]. W kategorii półciężkiej zdobywca 4 srebrnych medali indywidualnych Mistrzostw Polski w [[1960]], [[1961]], [[1963]] i [[1964]] oraz brązowego medalu w [[1958]].

== Bibliografia ==
* Piotr Osmólski, ''Leksykon boksu''. Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa 1989. {{ISBN|83-217-2680-1}}

{{SORTUJ:Józefowicz, Zdzisław}}
[[Kategoria:Bokserzy Gwardii Łódź]]
[[Kategoria:Polscy bokserzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1939]]

title: · Zdzisław Józefowicz

Data urodzenia: 12 listopada 1939

title: Dorobek medalowy

brąz: Belgrad 1961 · waga półciężka


text:
# Szczytkowicze
Szczytkowicze (biał. Шчыткавічы, Ščytkavičy; ros. Щитковичи, Š́š́itkov'ič́i) – agromiasteczko położone na Białorusi w rejonie starodoroskim obwodu mińskiego.
Centrum administracyjne sielsowietu Szczytkowicze (biał. Шчыткавіцкі сельсавет).

## Historia

### Przynależność administracyjna i terytorialna
Miejscowość wzmiankowana w 1433 jako część Wielkiego Księstwa Litewskiego. Według Matveia Lyubavskiego, Szczytkowicze znajdowały się wówczas w Księstwie Kopylsko-Słuckim, państwie magnackim, którego kniaziami byli Olelkowicze-Słuccy, przedstawiciele rodu z dynastii Giedyminowiczów. Książęta słuccy rządzili przy pomocy bojarskiej „dumy”, a ich lennikami byli kniaziowie (lit. kunigaikštis), bojarzy (lit. bajoras) i wiałdomi (lit. veldamai), którzy za służbę wojskową lub administracyjną otrzymywali majątki ziemskie.
Na ziemiach księstwa rozwinął się oryginalny styl architektoniczny, do którego należała cerkiew w Szczytkowiczach.

Od 1567 część majątku Porzecze w obwodzie mińskim guberni mińskiej. Od 1588 część majątku Kojdanów (obecnie Dzierżyńsk), należącego do ordynacji rodowej Radziwiłłów herbu Trąby. W latach 1791−1793 część województwa nowogródzkiego. Od 1793 w Imperium Rosyjskim. Od 1800 wieś w powiecie ihumeńskim. W drugiej połowie XIX wieku, Maria von Sayn-Wittgenstein-Sayn księżna Hohenlohe, córka Stefanii Radziwiłłówny i Ludwiga Adolfa Friedricha, księcia zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg-Ludwigsburg, sprzedała tereny dawnego księstwa pod przymusem cara Aleksandra III.
Szczytkowicze były wsią i folwarkiem. W Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie znajdują się plany folwarku i wsi Szczytkowicze, datowane na lata 1815−1873. Z kolei Słownik geograficzny Królestwa Polskiego (tom X, strona 527) wspomina:

Sielec, wielkie błoto na połud. krańcu pow. ihumeńskiego, w okolicy pomiędzy wsiami Szczytkowicze i Porzecze, należy do dóbr poradziwiłłowskich Porzecze, w gm. Omelno.

W 1919 Szczytkowicze stały się częścią Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a od 1959 były wsią. Od 25 sierpnia 1991 Szczytkowicze należą do Republiki Białorusi; 8 października 2010 miejscowość otrzymała status agromiasteczka.

### Toponimia
Wywodzący się z języka staropolskiego sufiks -wicze wskazuje, że jest to nazwa patronimiczna. Morfemem leksykalnym nazwy patronimicznej (patronimikiem) mogła być nazwa urzędu ojca albo przodków, a także imię lub nazwisko patrona (np. występujące w Polsce nazwisko Szczytko).

### Sakuni
Wydawana w latach 1906−1912 gazeta Mińskie słowo (biał. Минское слово) podawała, że okolicznych mieszkańców nazywano Sakunami. Według opisu prasowego, Sakuni (ros. Сакуны) byli grupą wyróżniającą się siłą, wytrzymałością w niesprzyjających warunkach oraz religijnością.
Słownik etymologiczny języka rosyjskiego (ros. Этимологи́ческий слова́рь ру́сского языка́) autorstwa Maxa Vasmera wskazuje, że nazwa sakuny (ros. сакуны́) była prześmiewczym określeniem Białorusinów zamieszkujących okolice Ptycza i Oressy.

### Życie religijne
W 1896 ukończono budowę cerkwi św. Kosmy i Damiana. W 1908 utworzono miejsce kultu religijnego upamiętniające objawienie Maryjne i uzdrowienie Aleny Stramok (biał. Алене Страмок). Pielgrzymi cierpiący na różne choroby, chodzą na kolanach wokół kaplic, modlą się i zabierają garść ziemi z miejsca pod drzewem, gdzie według legendy leżało Dzieciątko Jezus.

## Urodzeni
- Uładzimir Tarasau (ur. 1948), białoruski ekonomista i opozycjonista.

title: Szczytkowicze

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Szczytkowicze
 |nazwa oryginalna             = Шчыткавічы, Ščytkavičy<br />Щитковичи, Š́š́itkov'ič́i
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon starodoroski|starodoroski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Szczytkowicze|Szczytkowicze]]
 |data założenia               = ok. [[1433]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 147
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              = 615
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +375 1792
 |kod pocztowy                 = 222923
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński
 |współrzędne                  = 53°13′00″N 27°58′59″E
 |commons                      = Category:Szczytkowicze
 |www                          =
}}
'''Szczytkowicze''' ([[Język białoruski|biał.]] Шчыткавічы, Ščytkavičy; [[Język rosyjski|ros.]] Щитковичи, Š́š́itkov'ič́i)<ref>{{Cytuj |tytuł = Shchitkovichi |data dostępu = 2021-12-29 |opublikowany = Mapcarta |url = https://mapcarta.com/13589928 |język = en}}</ref> – [[agromiasteczko]] położone na [[Białoruś|Białorusi]] w [[Rejon starodoroski|rejonie starodoroskim]] [[Obwód miński|obwodu mińskiego]].

Centrum administracyjne [[sielsowiet]]u [[Szczytkowicze (sielsowiet)|Szczytkowicze]] ([[język białoruski|biał.]] Шчыткавіцкі сельсавет).

== Historia ==
[[Plik:Ščytkavičy. Шчыткавічы (I. Sierbaŭ, 1912).jpg|lewo|mały|[[Cerkiew (budynek)|Cerkiew]] w Szczytkowiczach (1912)]]

=== Przynależność administracyjna i terytorialna ===
Miejscowość wzmiankowana w 1433 jako część [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]]<ref name=":0" />. Według [[Matvei Lyubavsky|Matveia Lyubavskiego]], Szczytkowicze znajdowały się wówczas w [[Księstwo Kopylsko-Słuckie|Księstwie Kopylsko-Słuckim]]<ref name="Любавский">''Любавский М.'' Областное деление и местное управление Литовско-Русского государства ко времени издания первого литовского статута. 1892.</ref>, [[Państwa magnackie|państwie magnackim]], którego [[Kniaź|kniaziami]] byli [[Olelkowicze|Olelkowicze-Słuccy]], przedstawiciele rodu z dynastii [[Giedyminowicze|Giedyminowiczów]]. [[Książęta słuccy]] rządzili przy pomocy bojarskiej „dumy”, a ich [[Wasal|lennikami]] byli [[Kniaź|kniaziowie]] ([[Język litewski|lit.]] kunigaikštis), [[bojarzy]] ([[Język litewski|lit.]] bajoras) i [[wiałdomi]] ([[Język litewski|lit.]] veldamai'')''<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia Litwy – Jerzy Ochmański |data dostępu = 2021-12-31 |opublikowany = pdfcoffee.com |url = https://pdfcoffee.com/historia-litwy-jerzy-ochmaski-pdf-free.html |język = en}}</ref>, którzy za służbę wojskową lub administracyjną otrzymywali [[Majątek ziemski|majątki ziemskie]]<ref>Грыцкевіч А. Слуцкае княства // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. – Менск, 2005. С. 591.</ref>.

Na ziemiach księstwa rozwinął się oryginalny [[styl architektoniczny]], do którego należała cerkiew w Szczytkowiczach<ref>Лакотка А. Драўлянае сакральна-манументальнае дойлідства Беларусі. – Менск: Беларусь, 2003.</ref>.

Od 1567 część majątku [[Porzecze]] w obwodzie mińskim guberni mińskiej. Od 1588 część majątku Kojdanów (obecnie [[Dzierżyńsk (Białoruś)|Dzierżyńsk]]), należącego do [[Ordynacje Radziwiłłów herbu Trąby|ordynacji rodowej Radziwiłłów herbu Trąby]]. W latach 1791−1793 część [[Województwo nowogródzkie (I Rzeczpospolita)|województwa nowogródzkiego]]. Od 1793 w [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskim]]. Od 1800 wieś w [[Powiat ihumeński|powiecie ihumeńskim]]<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Щитковичи, агрогородок (Стародорожский район) |data dostępu = 2021-12-30 |praca = АИС "Историко-культурное наследие Беларуси" |url = http://cbcll.basnet.by:8080/clbel/pls/dict.prn_ref?tu=e&tq=v0&name_view=va_s215&a001=BY-NLB-ar2223813&strq=l_siz=20}}</ref>. W drugiej połowie XIX wieku, [[Maria von Sayn-Wittgenstein-Sayn]] księżna [[Hohenlohe (ród)|Hohenlohe]], córka [[Stefania Radziwiłł|Stefanii Radziwiłłówny]] i [[Ludwik Adolf Fryderyk Sayn-Wittgenstein-Sayn|Ludwiga Adolfa Friedricha, księcia zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg-Ludwigsburg]], sprzedała tereny dawnego księstwa pod przymusem [[car]]a [[Aleksander III Romanow|Aleksandra III]].{{Osobny artykuł|Stefania Radziwiłł|o1=Sprawy spadkowe Radziwiłłów}}Szczytkowicze były [[Wieś|wsią]] i [[folwark]]iem. W [[Archiwum Główne Akt Dawnych|Archiwum Głównym Akt Dawnych]] w Warszawie znajdują się [https://agad.gov.pl/inwentarze/402_all.xml plany folwarku i wsi Szczytkowicze], datowane na lata 1815−1873. Z kolei [[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego]] (tom X, strona 527) wspomina<ref>{{Cytuj |tytuł = Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X – wynik wyszukiwania – DIR |data dostępu = 2021-12-29 |opublikowany = dir.icm.edu.pl |url = http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/527}}</ref>:

{{Cytat|treść='''Sielec''', wielkie błoto na połud. krańcu [[Powiat ihumeński|pow. ihumeńskiego]], w okolicy pomiędzy wsiami Szczytkowicze i Porzecze, należy do dóbr [[Radziwiłłowie herbu Trąby|poradziwiłłowskich]] Porzecze, w [[Omelno (gmina)|gm. Omelno]].}}

W 1919 Szczytkowicze stały się częścią [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej]], a od 1959 były wsią. Od 25 sierpnia 1991 Szczytkowicze należą do [[Białoruś|Republiki Białorusi]]; 8 października 2010 miejscowość otrzymała status [[agromiasteczko|agromiasteczka]]<ref name=":0" />.

=== Toponimia ===
{{Osobny artykuł|Toponimia|Nazwy patronimiczne}}
Wywodzący się z [[Język staropolski|języka staropolskiego]] [[Przyrostek|sufiks]] ''-wicze'' wskazuje, że jest to [[Nazwy patronimiczne|nazwa patronimiczna]]<ref>{{Cytuj |autor = Teresa Pluskota |tytuł = Nazwy patronimiczne i nazwy dzierżawcze w toponimii Wołynia i Podola (XVI-XVll w.) |data = 1997 |data dostępu = 2021-12-29 |url = https://repozytorium.ukw.edu.pl///handle/item/3254 |język = pl}}</ref>. [[Morfem leksykalny|Morfemem leksykalnym]] nazwy patronimicznej ([[Nazwisko patronimiczne|patronimikiem]]<ref>{{Cytuj |tytuł = patronimiczny – definicja, synonimy, przykłady użycia |data dostępu = 2021-12-29 |opublikowany = sjp.pwn.pl |url = https://sjp.pwn.pl/slowniki/patronimiczny.html |język = pl}}</ref>) mogła być nazwa urzędu ojca albo przodków, a także [[imię]] lub [[nazwisko]] patrona (np. występujące w Polsce nazwisko [[Szczytko]]).

=== Sakuni ===
[[Plik:Isaak Serbov 004.jpg|mały|Mieszkańcy Szczytkowicz (fotografia wykonana przed 1943)]]
Wydawana w latach 1906−1912 gazeta ''[[Mińskie słowo (gazeta)|Mińskie słowo]]'' ([[język białoruski|biał.]] Минское слово) podawała, że okolicznych mieszkańców nazywano Sakunami<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = "Минщина удивительная": Стародорожский район |data dostępu = 2021-12-29 |opublikowany = logoysk.by |url = http://logoysk.by/web/index.php?r=news/show&id=1141 |język = ru}}</ref>. Według opisu prasowego, Sakuni ([[Język rosyjski|ros.]] Сакуны) byli grupą wyróżniającą się siłą, wytrzymałością w niesprzyjających warunkach oraz religijnością<ref name=":1" />.

Słownik etymologiczny języka rosyjskiego ([[Język rosyjski|ros.]] Этимологи́ческий слова́рь ру́сского языка́) autorstwa [[Max Vasmer|Maxa Vasmera]] wskazuje, że nazwa ''sakuny'' (ros. сакуны́) była prześmiewczym określeniem [[Białorusini|Białorusinów]] zamieszkujących okolice [[Ptycz]]a i [[Oressa|Oressy]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Результаты поиска по словарю |data dostępu = 2021-12-29 |opublikowany = ΛΓΩ |url = https://lexicography.online/etymology/search/ |język = ru}}</ref>.

=== Życie religijne ===
[[Plik:Прошча.jpg|mały|Święte źródło w Szczytkowiczach (1915). Fotografia autorstwa [[Izaak Abramowicz Sierbow|Izaaka Abramowicza Sierbowa]]]]

W 1896 ukończono budowę [[Cerkiew (budynek)|cerkwi]] [[Kosma i Damian|św. Kosmy i Damiana]]<ref name=":1" />. W 1908 utworzono [[Miejsce święte|miejsce kultu religijnego]] upamiętniające [[Objawienia Maryjne|objawienie Maryjne]] i uzdrowienie Aleny Stramok (biał. Алене Страмок)<ref>{{Cytuj |tytuł = История – Стародорожское благочиние |data dostępu = 2021-12-29 |opublikowany = sdblag.by |url = http://sdblag.by/blagochinie/istoriya |archiwum = https://web.archive.org/web/20171211023204/http://sdblag.by/blagochinie/istoriya |zarchiwizowano = 2017-12-11 }}</ref>. [[Pielgrzymka|Pielgrzymi]] cierpiący na różne choroby, chodzą na kolanach wokół kaplic, modlą się i zabierają garść ziemi z miejsca pod drzewem, gdzie według legendy leżało [[Dzieciątko Jezus]]<ref name=":1" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Стародорожский район |data = 2019-04-05 |data dostępu = 2021-12-30 |opublikowany = Газета "Край смалявiцкi" |url = http://kraism.by/minschina/35143-starodorozhskij-rajon.html |język = ru}}</ref>.
== Urodzeni ==
* [[Uładzimir Tarasau]] (ur. 1948), białoruski ekonomista i opozycjonista.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Любавский М., Областное деление и местное управление Литовско-Русского государства ко времени издания первого литовского статута. 1892.
* Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус – Яцкевіч. – Менск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. – 788 с.: іл. {{ISBN|985-11-0378-0}}.

[[Kategoria:Agromiasteczka w obwodzie mińskim]]

title: SzczytkowiczeШчыткавічы, Ščytkavičy · Щитковичи, Š́š́itkov'ič́i

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: starodoroski

Sielsowiet: Szczytkowicze


text:
# WIG-surowce
WIG-surowce – indeks giełdowy spółek branży surowcowej Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. 28 lutego 2011 odbyły się pierwsze notowania.
W skład indeksu WIG-surowce wchodzą akcje następujących spółek:
- KGHM
- Bogdanka
- Jastrzębska Spółka Węglowa
- Coal Energy(inne języki)
- New World Resources(inne języki)
- Sadovaya
- DSS

title: WIG-surowce

wikitext:
'''WIG-surowce''' – [[indeks giełdowy]] spółek branży surowcowej [[Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie|Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie]]. 28 lutego 2011 odbyły się pierwsze notowania<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.gpw.pl/wydarzenia/?ph_tresc_glowna_start=show&ph_tresc_glowna_cmn_id=45309|tytuł=Rozpoczęcie notowań WIG-surowce|data dostępu=2010-12-19}}</ref>.

W skład indeksu WIG-surowce wchodzą akcje następujących spółek:
* [[KGHM Polska Miedź|KGHM]]
* [[Bogdanka (kopalnia)|Bogdanka]]
* [[Jastrzębska Spółka Węglowa]]
* {{link-interwiki |Coal Energy |Q=Q12062816}}
* {{link-interwiki |New World Resources |Q=Q3339028}}
* [[Sadovaya]]
* [[Dolnośląskie Surowce Skalne|DSS]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.gpw.pl/portfele_indeksow#WIG-SUROWC Notowania spółek wchodzących w skład indeksu WIG-surowce]
{{Indeksy giełdowe}}

[[Kategoria:Indeksy giełdowe]]
[[Kategoria:Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie]]


text:
# Fleestedt
Fleestedt (dolnoniem. Fleest) – miejscowość w gminie Seevetal w powiecie Harburg w niemieckim kraju związkowym Dolna Saksonia. Należy do gminy Seevetal od 1 lipca 1972 roku. Fleestedt zamieszkuje 4 167 mieszkańców (30 czerwca 2008).

## Kultura
Znajduje się tu szkoła podstawowa, mała hala sportowa, dwa boiska sportowe, boisko tenisowe i małe centrum handlowe w centrum.

## Komunikacja
Ma bardzo dobre bezpośrednie połączenie komunikacyjne poprzez węzeł Seevetal-Fleestedt z autostradą A7. Ponadto jest połączenie autobusowe z Hamburgiem, jak również znajduje się tu dworzec kolejowy w pobliżu Emmelndorfu, chociaż jego nazwa pochodzi od nazwy miejscowości Hittfeld.

## Herb
W herbie Fleestedt jest wiatrak, który jeszcze do wojny stał w pobliżu obecnej autostrady A7, ale został zburzony w czasie działań wojennych, aby utrudnić aliantom rozpoznanie punktu orientacyjnego podczas nalotów pod koniec wojny.

title: Fleestedt

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Fleestedt
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = Fleestedt
 |jednostka                       = dzielnica gminy
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = DEU Fleestedt COA.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-NI
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Harburg|Harburg]]
 |4. jednostka administracyjna    = [[Seevetal]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 30 czerwca 2008
 |liczba ludności                 = 4 167
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 21217, 21218
 |tablice rejestracyjne           = WL
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = Dolna Saksonia
 |współrzędne                     = 53°24′30″N 9°59′41″E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Fleestedt''' ([[język dolnoniemiecki|dolnoniem.]] ''Fleest'') – miejscowość w gminie [[Seevetal]] w [[Powiat Harburg|powiecie Harburg]] w [[Niemcy|niemieckim]] [[Kraje związkowe Niemiec|kraju związkowym]] [[Dolna Saksonia]]. Należy do gminy Seevetal od [[1 lipca]] [[1972]] roku. Fleestedt zamieszkuje 4 167 mieszkańców (30 czerwca 2008).

== Kultura ==
Znajduje się tu szkoła podstawowa, mała hala sportowa, dwa boiska sportowe, boisko tenisowe i małe centrum handlowe w centrum.

== Komunikacja ==
Ma bardzo dobre bezpośrednie połączenie komunikacyjne poprzez węzeł Seevetal-Fleestedt z [[Autostrada A7 (Niemcy)|autostradą A7]]. Ponadto jest połączenie autobusowe z [[Hamburg]]iem, jak również znajduje się tu dworzec kolejowy w pobliżu [[Emmelndorf]]u, chociaż jego nazwa pochodzi od nazwy miejscowości [[Hittfeld]].

== Herb ==
W herbie Fleestedt jest wiatrak, który jeszcze do [[II wojna światowa|wojny]] stał w pobliżu obecnej autostrady A7, ale został zburzony w czasie działań wojennych, aby utrudnić [[Alianci (II wojna światowa)|aliantom]] rozpoznanie punktu orientacyjnego podczas nalotów pod koniec wojny.

{{Gmina Seevetal}}

[[Kategoria:Powiat Harburg]]

title: Fleestedt

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Dolna Saksonia

Powiat: Harburg

Gmina: Seevetal

Tablice rejestracyjne: WL


text:
# Wytańczyć marzenia
Wytańczyć marzenia (ang. Take the Lead) – amerykański film oparty na faktach z życia Pierre'a Dulaine'a, nauczyciela tańca, który będzie miał trudne zadanie.

## Opis fabuły
W szkole jest grupa uczniów, tzw. trudna młodzież ze slamsów. Za złe postępowanie – narkotyki, kradzieże, rozboje, wagary, ściąganie itp. zostają po lekcjach w kozie. Wszyscy doskonale umieją tańczyć w stylu hip-hop. W szkole tej dochodziło do walk gangów, morderstw, pobić. Zdarzyła się sytuacja, w której brat Rocka zamordował brata LaRhette, w wyniku czego tych dwoje młodych ludzi nienawidzi się. Oboje chodzą do tej samej kozy. Nagle pojawia się Pierre Dulaine, nauczyciel tańca towarzyskiego, który oferuje pomoc uczniom w postaci nauki tańców standardowych. Dyrektor szkoły wyraża zgodę, więc Pierre od razu bierze się do pracy. Mimo że na początku trudno jest zachęcić młodzież do tego typu tańca, Pierre'owi udaje się to do tego stopnia, że po wielu dniach ćwiczeń startują oni w turnieju, który połączył LaRhette i Rocka. Uczniowie muszą pokonywać wiele trudności i problemów rodzinnych, ale w końcu udaje im się znaleźć cel życia.

## Obsada
- Pierre Dulaine – Antonio Banderas
- Rock – Rob Brown
- LaRhette – Yaya DaCosta
- Augistine James (dyrektor szkoły) – Alfre Woodard
- Kurd- Jonathan Malen
- Egypt – Jasika Nicole
- Big Girl – Schawand McKenzie
- Ramos – Danté Basco
- Danjou – Elijah Kelley
- Sasha – Jenna Dewan
- Eddie – Marcus T.Paulk
- Tina - Laura Benanti
- Monster – Brandon D. Andrews
- Caitlin – Lauren Collins
- Joe Temple - John Ortiz
- Morgan – Katya Virshilas

title: Wytańczyć marzenia

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Wytańczyć marzenia
 |oryginalny tytuł = Take the Lead
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Dramat filmowy|dramat]] muzyczny
 |rok produkcji    = [[2006 w filmie|2006]]
 |data premiery    = 17 marca [[2006 w filmie|2006]]
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[Język angielski|ang.]]
 |czas trwania     = 108 min
 |reżyseria        = [[Liz Friedlander]]
 |scenariusz       = [[Dianne Houston]]
 |główne role      = [[Antonio Banderas]]
[[Rob Brown]]
[[Yaya DaCosta]]
 |muzyka           = [[Aaron Zigman]]
[[Swizz Beatz]]
 |zdjęcia          = [[Alex Nepomniaschy]]
 |scenografia      = [[Gordon Sim]]
[[Paul D. Austerberry]]
[[Nigel Churcher]]
 |kostiumy         = [[Melissa Toth]]
 |montaż           = [[Robert Ivison]]
 |produkcja        = [[Christopher Godsick]]
[[Michelle Grace]]
[[Diane Nabatoff]]
 |wytwórnia        = [[New Line Cinema]]
[[Tiara Blu Films]]
 |dystrybucja      = [[New Line Cinema]]
[[Warner Bros.]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Wytańczyć marzenia''' ([[Język angielski|ang.]] ''Take the Lead'') – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] film oparty na faktach z życia Pierre'a Dulaine'a, nauczyciela [[Taniec|tańca]], który będzie miał trudne zadanie.

== Opis fabuły ==
W szkole jest grupa uczniów, tzw. ''trudna młodzież'' ze slamsów. Za złe postępowanie – [[narkotyk]]i, [[kradzież]]e, rozboje, wagary, ściąganie itp. zostają po lekcjach w kozie. Wszyscy doskonale umieją tańczyć w stylu hip-hop. W szkole tej dochodziło do walk [[gang]]ów, morderstw, pobić. Zdarzyła się sytuacja, w której brat Rocka zamordował brata LaRhette, w wyniku czego tych dwoje młodych ludzi nienawidzi się. Oboje chodzą do tej samej ''kozy''. Nagle pojawia się Pierre Dulaine, nauczyciel tańca towarzyskiego, który oferuje pomoc uczniom w postaci nauki tańców standardowych. Dyrektor szkoły wyraża zgodę, więc Pierre od razu bierze się do pracy. Mimo że na początku trudno jest zachęcić młodzież do tego typu tańca, Pierre'owi udaje się to do tego stopnia, że po wielu dniach ćwiczeń startują oni w turnieju, który połączył LaRhette i Rocka. Uczniowie muszą pokonywać wiele trudności i problemów rodzinnych, ale w końcu udaje im się znaleźć cel życia.

== Obsada ==
* Pierre Dulaine – [[Antonio Banderas]]
* Rock – [[Rob Brown]]
* LaRhette – [[Yaya DaCosta]]
* Augistine James (dyrektor szkoły) – [[Alfre Woodard]]
* Kurd- Jonathan Malen
* Egypt – [[Jasika Nicole]]
* Big Girl – Schawand McKenzie
* Ramos – [[Danté Basco]]
* Danjou – [[Elijah Kelley]]
* Sasha – [[Jenna Dewan]]
* Eddie – Marcus T.Paulk
* Tina - Laura Benanti
* Monster – Brandon D. Andrews
* Caitlin – [[Lauren Collins]]
* Joe Temple - John Ortiz
* Morgan – Katya Virshilas

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0446046|Wytańczyć marzenia}}
* {{Filmweb|tytuł|220751|Wytańczyć marzenia}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2006 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie dramaty filmowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy muzyczne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy o nastolatkach]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni New Line Cinema]]
[[Kategoria:Filmy o tematyce tanecznej]]
[[Kategoria:Filmy oparte na faktach]]
[[Kategoria:Taniec w Stanach Zjednoczonych]]

title: Wytańczyć marzeniaTake the Lead

Gatunek: dramat muzyczny

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: ang.

Czas trwania: 108 min

Reżyseria: Liz Friedlander

Scenariusz: Dianne Houston

Główne role: Antonio Banderas · Rob Brown · Yaya DaCosta

Muzyka: Aaron Zigman · Swizz Beatz

Zdjęcia: Alex Nepomniaschy

Scenografia: Gordon Sim · Paul D. Austerberry · Nigel Churcher

Kostiumy: Melissa Toth

Montaż: Robert Ivison

Produkcja: Christopher Godsick · Michelle Grace · Diane Nabatoff

Wytwórnia: New Line Cinema · Tiara Blu Films

Dystrybucja: New Line Cinema · Warner Bros.


text:
# Reprezentacja Turcji w piłce ręcznej kobiet
Reprezentacja Turcji w piłce ręcznej kobiet – narodowy zespół piłkarek ręcznych Turcji. Reprezentuje swój kraj w rozgrywkach międzynarodowych.

## Turnieje

### Udział wmistrzostwach Europy
| Rok  | Wynik | Źródło |
| ---- | ----- | ------ |
| 1994 | –     |        |
| 1996 | –     |        |
| 1998 | –     |        |
| 2000 | –     |        |
| 2002 | –     |        |
| 2004 | –     |        |
| 2006 | –     |        |
| 2008 | –     |        |
| 2010 | –     |        |
| 2012 | –     |        |
| 2014 | –     |        |
| 2016 | –     |        |
| 2018 | –     |        |
| 2020 | –     |        |
| 2022 | –     |        |
| 2024 | 20.   |        |

wikitext:
{{Reprezentacja sportowa infobox
 |nazwa                = Turcja
 |nazwa oryginalna     =
 |dyscyplina           = piłka ręczna
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |przydomek            =
 |związek              = Türkiye Hentbol Federasyonu
 |sponsor techniczny   =
 |menedżer generalny   =
 |trener               =
 |asystent trenera     =
 |kapitan              =
 |najwięcej występów   =
 |skrót                = TUR
 |ranking              =
 |data rankingu        =
 |lewareka1            = FFFFFF
 |koszulka1            = FFFFFF
 |prawareka1           = FFFFFF
 |spodenki1            = FFFFFF
 |skarpety1            =
 |paski_lr1            =
 |paski_kos1           = _turkey2010
 |paski_pr1            =
 |paski_spo1           =
 |paski_ska1           =
 |lewareka2            = D00000
 |koszulka2            = D00000
 |prawareka2           = D00000
 |spodenki2            = D00000
 |skarpety2            =
 |paski_lr2            =
 |paski_kos2           = _turkey2010 away
 |paski_pr2            =
 |paski_spo2           =
 |paski_ska2           =
 |pierwszy mecz        =
 |najwyższe zwycięstwo =
 |najwyższa porażka    =
 |ostatni mecz         =
 |następny mecz        =
 |IO złoto             =
 |IO srebro            =
 |IO brąz              =
 |MŚ złoto             =
 |MŚ srebro            =
 |MŚ brąz              =
 |MK kontynent         =
 |MK złoto             =
 |MK srebro            =
 |MK brąz              =
 |commons              =
 |wikinews             =
 |www                  =
}}
'''Reprezentacja Turcji w piłce ręcznej kobiet''' – narodowy zespół [[Piłka ręczna|piłkarek ręcznych]] [[Turcja|Turcji]]. Reprezentuje swój kraj w rozgrywkach międzynarodowych.

== Turnieje ==
=== Udział w [[Mistrzostwa Europy w piłce ręcznej kobiet|mistrzostwach Europy]] ===
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
!Rok!!Wynik!!Źródło
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 1994|1994]] || – || [https://web.archive.org/web/20190710060445/http://www.eurohandball.com/ech/women/1994/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 1996|1996]] || – || [https://web.archive.org/web/20190706075736/http://www.eurohandball.com/ech/women/1996/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 1998|1998]] || – || [https://web.archive.org/web/20190730162006/http://www.eurohandball.com/ech/women/1998/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2000|2000]] || – || [https://web.archive.org/web/20190816143857/http://www.eurohandball.com/ech/women/2000/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2002|2002]] || – || [https://web.archive.org/web/20190331202423/http://www.eurohandball.com/ech/women/2002/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2004|2004]] || – || [https://web.archive.org/web/20180104013823/http://www.eurohandball.com/ech/women/2004/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2006|2006]] || – || [https://web.archive.org/web/20180104013902/http://www.eurohandball.com/ech/women/2006/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2008|2008]] || – || [https://web.archive.org/web/20180104013909/http://www.eurohandball.com/ech/women/2008/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2010|2010]] || – || [https://web.archive.org/web/20180104013801/http://www.eurohandball.com/ech/women/2010/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2012|2012]] || – || [https://web.archive.org/web/20150924155535/http://www.eurohandball.com/ech/women/2012/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2014|2014]] || – || [https://web.archive.org/web/20200127191905/http://www.eurohandball.com/ech/women/2014/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2016|2016]] || – || [https://web.archive.org/web/20190403104917/http://www.eurohandball.com/ech/women/2016/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2018|2018]] || – || [https://web.archive.org/web/20190328104403/http://www.eurohandball.com/ech/women/2018/round/1/Finals]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2020|2020]] || – || [https://web.archive.org/web/20201221124543/http://history.eurohandball.com/ech/women/2020/round/3/]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2022|2022]] || – || [https://web.archive.org/web/20221121104005/http://history.eurohandball.com/ech/women/2022/round/3/]
|-
| [[Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2024|2024]] || 20. || [https://web.archive.org/web/20250120084704/http://history.eurohandball.com/ech/women/2024/round/3/]
|}

== Zobacz też ==
* [[Reprezentacja Turcji w piłce ręcznej mężczyzn]]

{{Reprezentacje w piłce ręcznej EHF}}

[[Kategoria:Piłka ręczna w Turcji]]
[[Kategoria:Reprezentacje narodowe w piłce ręcznej kobiet|Turcja]]
[[Kategoria:Tureckie reprezentacje narodowe]]

title: · Turcja

Związek: Türkiye Hentbol Federasyonu

Skrót IHF: TUR

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Thomas Couture
Thomas Couture (ur. 21 grudnia 1815 w Senlis, zm. 30 marca 1879 w Villiers-le-Bel) – francuski malarz, przedstawiciel akademizmu.

## Życie i działalność
Urodził się w Senlis we Francji. W wieku 11 lat z rodziną przeniósł się do Paryża, gdzie studiował w Métiers et Arts des École, a później w École des Beaux-Arts. Był uczniem A.J. Grosa i P. Delaroche'a; sześciokrotnie występował z niepowodzeniem w konkursie o prestiżową Prix de Rome, ostatecznie zdobywając nagrodę w 1837 i kontynuując studia w Rzymie.
Od 1840 zaczął wystawiać swe prace w Salonie Paryskim, niejednokrotnie zdobywając za nie medale, zwłaszcza w 1847 (medal I klasy) za ukazujący agonię cywilizacji obraz Rzymianie okresu upadku (Les Romains de la décadence). Wkrótce potem otworzył niezależne atelier, którego celem było rzucenie wyzwania École des Beaux-Arts przez wyłanianie nowych talentów w malarstwie historycznym.
W malarstwie akademickim reprezentował eklektyzm, był portrecistą, ale głównie malował wielkie narracyjne kompozycje historyczne, nacechowane teatralnym upozowaniem, nasyconym kolorytem (na wzór malarstwa weneckiego) i precyzją w traktowaniu szczegółów. Okresowa popularność sprawiła, że był nadwornym malarzem Napoleona III. Mając niespokojną osobowość, prace swe prezentował nieregularnie, rozpraszając się na poboczne szkice i studia, a nie finalizując ważnych zleceń. Od końca lat 40. i w latach 50. otrzymywał ze strony rządu i Kościoła zamówienia na wielkie malowidła ścienne, nie udało mu się jednak dokończyć dwóch pierwszych zamówień, a trzecie spotkało się z mieszanym przyjęciem. Zniechęcony krytyką, w 1860 opuścił Paryż i na pewien czas powrócił do rodzinnego Senlis. Kontynuował tam nauczanie kierujących się do niego młodych artystów. Wydał też podręczniki przedstawiające własne poglądy i metody pracy: Méthode et entretiens d'atelier (1867) i Paysage (1869). Jego uczniami byli m.in. Édouard Manet, Henri Fantin-Latour, Pierre Puvis de Chavannes i Anselm Feuerbach.
Został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise.
Wybrane prace:
- Rzymianie okresu upadku (olej, Musée d’Orsay, Paryż)
- portrety J. Micheleta, George Sand
- freski w kościele Saint Eustache w Paryżu
- Pierrot w sądzie karnym

title: Thomas Couture

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Thomas Couture
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[21 grudnia]] [[1815]]
 |miejsce urodzenia     = Senlis
 |data śmierci          = [[30 marca]] [[1879]]
 |miejsce śmierci       = Villiers-le-Bel
 |narodowość            = Francuz
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]]
 |epoka                 = [[akademizm]]
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Thomas Couture
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:THOMAS COUTURE - Los Romanos de la Decadencia (Museo de Orsay, 1847. Óleo sobre lienzo, 472 x 772 cm).jpg|thumb|310px|''Rzymianie okresu upadku'']]
'''Thomas Couture''' (ur. [[21 grudnia]] [[1815]] w Senlis, zm. [[30 marca]] [[1879]] w Villiers-le-Bel) – [[Francja|francuski]] malarz, przedstawiciel [[akademizm]]u.

== Życie i działalność ==
Urodził się w [[Senlis (Oise)|Senlis]] we Francji. W wieku 11 lat z rodziną przeniósł się do [[Paryż]]a, gdzie studiował w Métiers et Arts des École, a później w [[École nationale supérieure des beaux-arts|École des Beaux-Arts]]. Był uczniem [[Antoine-Jean Gros|A.J. Grosa]] i [[Paul Delaroche|P. Delaroche'a]]; sześciokrotnie występował z niepowodzeniem w konkursie o prestiżową [[Prix de Rome]], ostatecznie zdobywając nagrodę w 1837 i kontynuując studia w Rzymie.

Od 1840 zaczął wystawiać swe prace w [[Salon (wystawa)|Salonie Paryskim]], niejednokrotnie zdobywając za nie medale, zwłaszcza w 1847 (medal I klasy) za ukazujący agonię cywilizacji obraz ''Rzymianie okresu upadku'' (Les Romains de la décadence). Wkrótce potem otworzył niezależne [[atelier]], którego celem było rzucenie wyzwania École des Beaux-Arts przez wyłanianie nowych talentów w malarstwie historycznym.

W malarstwie akademickim reprezentował [[eklektyzm]], był portrecistą, ale głównie malował wielkie narracyjne kompozycje historyczne, nacechowane teatralnym upozowaniem, nasyconym kolorytem (na wzór malarstwa weneckiego) i precyzją w traktowaniu szczegółów. Okresowa popularność sprawiła, że był nadwornym malarzem [[Napoleon III Bonaparte|Napoleona III]]. Mając niespokojną osobowość, prace swe prezentował nieregularnie, rozpraszając się na poboczne szkice i studia, a nie finalizując ważnych zleceń. Od końca lat 40. i w latach 50. otrzymywał ze strony rządu i Kościoła zamówienia na wielkie malowidła ścienne, nie udało mu się jednak dokończyć dwóch pierwszych zamówień, a trzecie spotkało się z mieszanym przyjęciem. Zniechęcony krytyką, w 1860 opuścił Paryż i na pewien czas powrócił do rodzinnego Senlis. Kontynuował tam nauczanie kierujących się do niego młodych artystów. Wydał też podręczniki przedstawiające własne poglądy i metody pracy: ''Méthode et entretiens d'atelier'' (1867) i ''Paysage'' (1869). Jego uczniami byli m.in. [[Édouard Manet]], [[Henri Fantin-Latour]], [[Pierre Puvis de Chavannes]] i [[Anselm Feuerbach]].

Został pochowany na [[Père-Lachaise|cmentarzu Père-Lachaise]].

'''Wybrane prace''':
* ''Rzymianie okresu upadku'' (olej, [[Musée d’Orsay]], Paryż)
* portrety [[Jules Michelet|J. Micheleta]], [[George Sand]]
* freski w [[Kościół Saint Eustache w Paryżu|kościele Saint Eustache w Paryżu]]
* [[Pierrot w sądzie karnym (obraz Thomasa Couture’a)|''Pierrot w sądzie karnym'']]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Dulewicz | imię = Andrzej | tytuł = Słownik sztuki francuskiej | wydanie = 3 | wydawca = Wiedza Powszechna | miejsce = Warszawa | data = 1986 | isbn = 83-214-0048-5 | strony = 106-107}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Malarstwo francuskie od Davida do Cezanne'a | wydawca = Muzeum Narodowe w Warszawie| miejsce = Warszawa | data = 1956 | strony = 42-43}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Poprzęcka | imię = Maria | autor link = Maria Poprzęcka | tytuł = Akademizm | wydawca = Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe | miejsce = Warszawa | data = 1980 | seria = Style – Kierunki – Tendencje | isbn = 83-221-0104-X}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Couture, Thomas}}
[[Kategoria:Francuscy akademicy]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1815]]
[[Kategoria:Zmarli w 1879]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Senlis]]

title: Thomas Couture

Data i miejsce urodzenia: 21 grudnia 1815 · Senlis

Data i miejsce śmierci: 30 marca 1879 · Villiers-le-Bel

Narodowość: Francuz

Dziedzina sztuki: malarstwo

Epoka: akademizm


text:
# Keokuk
Keokuk (Kiy`kag czyli Ten Który Jest Zawsze Czujny), (ur. ok. 1780  – zm. 1848) – wódz Indian z plemion Sauków i Lisów.
Urodził się nad rzeką Rock River w dzisiejszym północno-zachodnim stanie Illinois, w plemieniu Sauków. Jego matka była pół-Francuzką. Nie wywodził się z klanu wodzów, lecz został wodzem dzięki sile charakteru i zręcznie prowadzonym intrygom. Gdy grupa Sauków zawarła porozumienie z rządem Stanów Zjednoczonych, w wyniku którego Saukowie zrzekli się kraju nad Rock River, Keokuk zachował bierną postawę, co zapoczątkowało jego otwarty konflikt z wodzem Czarnym Jastrzębiem, nie uznającym porozumienia. Gdy Czarny Jastrząb poparł Brytyjczyków w wojnie brytyjsko-amerykańskiej w 1812, Keokuk został uznany za naczelnego wodza Sauków i Lisów przez władze USA. Rozłam ten uniemożliwił Czarnemu Jastrzębiowi zmobilizowanie całego plemienia do walki podczas prowadzonej przez siebie wojny w roku 1832. Keokuk częściowo odzyskał uznanie Sauków i Lisów, zgłaszając pretensje tych plemion do terenów obecnego stanu Iowa podczas narady w Waszyngtonie. Zmarł w Kansas w 1848 roku.
W roku 1883 jego szczątki zostały ekshumowane i przeniesione do miejscowości Keokuk w stanie Iowa, gdzie wzniesiono pomnik na jego cześć. W okresie późniejszym w Sali Marmurowej Senatu wystawiono jego brązowe popiersie.

title: Keokuk

wikitext:
{{inne znaczenia|wodza Indian|[[Keokuk (ujednoznacznienie)|inne znaczenia Keokuk]]}}
[[Plik:Keokuk.jpg|thumb|250px|Keokuk, wódz Sauków i Lisów]]
'''Keokuk''' (Kiy`kag czyli ''Ten Który Jest Zawsze Czujny''), (ur. ok. [[1780]]  – zm. [[1848]]) – wódz [[Indianie Ameryki Północnej|Indian]] z plemion [[Saukowie|Sauków]] i [[Lisy (Indianie)|Lisów]].

Urodził się nad rzeką [[Rock River (rzeka)|Rock River]] w dzisiejszym północno-zachodnim stanie [[Illinois]], w plemieniu Sauków. Jego matka była pół-Francuzką. Nie wywodził się z klanu wodzów, lecz został wodzem dzięki sile charakteru i zręcznie prowadzonym intrygom. Gdy grupa Sauków zawarła porozumienie z rządem [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]], w wyniku którego Saukowie zrzekli się kraju nad Rock River, Keokuk zachował bierną postawę, co zapoczątkowało jego otwarty konflikt z wodzem [[Czarny Jastrząb|Czarnym Jastrzębiem]], nie uznającym porozumienia. Gdy Czarny Jastrząb poparł Brytyjczyków w [[wojna brytyjsko-amerykańska|wojnie brytyjsko-amerykańskiej]] w 1812, Keokuk został uznany za naczelnego wodza Sauków i Lisów przez władze [[Stany Zjednoczone|USA]]. Rozłam ten uniemożliwił Czarnemu Jastrzębiowi zmobilizowanie całego plemienia do walki podczas prowadzonej przez siebie [[wojna Czarnego Jastrzębia|wojny]] w roku 1832. Keokuk częściowo odzyskał uznanie Sauków i Lisów, zgłaszając pretensje tych plemion do terenów obecnego stanu Iowa podczas narady w [[Waszyngton]]ie. Zmarł w [[Kansas]] w 1848 roku.

W roku 1883 jego szczątki zostały [[ekshumacja|ekshumowane]] i przeniesione do miejscowości Keokuk w stanie [[Iowa]], gdzie wzniesiono pomnik na jego cześć. W okresie późniejszym w Sali Marmurowej [[Senat Stanów Zjednoczonych|Senatu]] wystawiono jego [[brązy|brązowe]] popiersie.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |autor=Bruce Grant |tytuł=Concise Encyclopedia of the American Indian |miejsce=New York |wydawca=Wings Books |rok=2000 |isbn=0-517-69310-0}}

<gallery>
Plik:Keokuk 2.jpg|Keokuk by [[George Catlin]] in 1832-1839
Plik:Keokuk1.jpg|Keokuk by [[George Catlin]] in 1832-1839
</gallery>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wodzowie Lisów]]
[[Kategoria:Wodzowie Sauków]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1780]]
[[Kategoria:Zmarli w 1848]]