text:
# Sterowiec półszkieletowy
Sterowiec półszkieletowy – rozwiązanie pośrednie między sterowcem szkieletowym a ciśnieniowym. Zastosowanie kratownicy, umieszczonej wzdłuż dolnej części powłoki, usztywnia sterowiec, zmniejszając jego podatność na odkształcenia w locie, co zdarza się w wypadku sterowców ciśnieniowych.
Sterowce półszkieletowe mogą być konstrukcjami większymi od sterowców ciśnieniowych, bo choć kratownica zwiększa ich ciężar, to usztywnienie powłoki pozwala na zwiększenie jej objętości, co umożliwia zwiększenie też masy użytecznej. Kratownica jest na ogół stalowa lub duraluminiowa i biegnie wzdłuż całego kadłuba, przenosząc wszystkie obciążenia i równomiernie je rozprowadzając. Miękka powłoka służy jako przestrzeń gazowa – zazwyczaj zawiera balonety, pozwalające na poprawę sztywności powłoki, przez zwiększenie ciśnienia tłoczonego do nich powietrza, oraz komory gazowe, zawierające gaz nośny. Powłoka ma wszyte linki metalowe, służące do łączenia jej z kratownicą.
Pod sterowcem montuje się jedną lub więcej gondolę pasażerską, ładunkową, silnikową. Na końcu pojazdu umieszcza się stateczniki i powierzchnie sterowe.

## Przykładowe sterowce półszkieletowe
- Italia
- Norge

wikiname: plwiki

title: Sterowiec półszkieletowy

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:Semi rigid airship.jpg|thumb|Schemat sterowca półszkieletowego:

B – [[balonet]]

a-a – kil w postaci kratownicy umieszczonej w kieszeni (b-b) w powłoce

c – łączniki powłoki ze szkieletem (schemat kratownicy w lewym dolnym rogu)

S – ster i stateczniki

G – gondola

V – zawór do wypuszczania gazu]]

[[Plik:W-6 Ossoaviachim wiki.jpg|thumb|Sterowiec półszkieletowy W-6 Ossoaviachim]]

'''Sterowiec półszkieletowy''' – rozwiązanie pośrednie między [[sterowiec szkieletowy|sterowcem szkieletowym]] a [[sterowiec ciśnieniowy|ciśnieniowym]]. Zastosowanie [[kratownica|kratownicy]], umieszczonej wzdłuż dolnej części powłoki, usztywnia [[sterowiec]], zmniejszając jego podatność na odkształcenia w locie, co zdarza się w wypadku sterowców ciśnieniowych{{r|pilecki}}.

Sterowce półszkieletowe mogą być konstrukcjami większymi od sterowców ciśnieniowych, bo choć kratownica zwiększa ich ciężar, to usztywnienie powłoki pozwala na zwiększenie jej objętości, co umożliwia zwiększenie też masy użytecznej. Kratownica jest na ogół [[stal]]owa lub [[duraluminium|duraluminiowa]] i biegnie wzdłuż całego [[kadłub (lotnictwo)|kadłuba]], przenosząc wszystkie obciążenia i równomiernie je rozprowadzając. Miękka powłoka służy jako przestrzeń gazowa – zazwyczaj zawiera [[balonet]]y, pozwalające na poprawę sztywności powłoki, przez zwiększenie ciśnienia tłoczonego do nich powietrza, oraz komory gazowe, zawierające gaz nośny. Powłoka ma wszyte linki metalowe, służące do łączenia jej z kratownicą{{r|pilecki}}.

Pod sterowcem montuje się jedną lub więcej [[gondola (lotnictwo)|gondolę]] pasażerską, ładunkową, silnikową. Na końcu pojazdu umieszcza się [[statecznik (lotnictwo)|stateczniki]] i [[powierzchnie sterowe]]{{r|pilecki}}.

== Przykładowe sterowce półszkieletowe ==
* [[Italia (sterowiec)|Italia]]
* [[Norge (sterowiec)|Norge]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="pilecki">{{Cytuj książkę |nazwisko = Pilecki |imię = Szymon |tytuł = Lotnictwo i kosmonautyka. Zarys encyklopedyczny |wydawca = WKŁ |rok = 1984 |strony = 289 |isbn = 8320603439}}</ref>.
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Sterowce| ]]


text:
# Wiaczesław Dajew
Wiaczesław Jewgienijewicz Dajew, ros. Вячеслав Евгеньевич Даев (ur. 6 września 1972 w Tule) – rosyjski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy.

## Kariera klubowa
Karierę piłkarską Dajew rozpoczął w klubie Znamia Truda Oriechowo-Zujewo. Po rozpadzie ZSRR w 1992 roku zaczął występować w drużynie Iskra Smoleńsk w rozgrywkach Drugiej Dywizji. W 1993 roku odszedł do innego klubu ze Smoleńska, Kristałł Smoleńsk i w jego barwach występował przez dwa sezony. W 1995 roku został zawodnikiem Krylii Sowietow Samara. Był jej podstawowym zawodnikiem i przyczynił się do utrzymania w Premier Lidze. Rok później Wiaczesław znów zmienił barwy klubowe i stał się piłkarzem Bałtiki Kaliningrad. Także i w tym klubie grał w wyjściowej jedenastce w pierwszych dwóch sezonach zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce. W 1998 roku spadł z Bałtiką do Pierwszej Dywizji.
W 1999 roku Dajew trafił do Moskwy. Został zawodnikiem Torpeda Moskwa. Zajął z nim 4. miejsce w lidze, a jesienią 2000 wystąpił w rozgrywkach Pucharu UEFA. Wtedy też był z Torpedo trzeci w lidze, a w 2001 roku ponownie czwarty. W 2002 roku zmienił barwy klubowe przechodząc do CSKA Moskwa. Z klubem tym wywalczył swoje jedyne mistrzostwo kraju, ale pobyt Wiaczesława w CSKA trwał tylko rok. W latach 2003–2004 występował on w Szynniku Jarosław, w barwach którego zakończył spotową karierę.

## Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Dajew trenował młodzież w Torpedo Moskwa. W 2007 roku na krótko został trenerem pierwszego zespołu w zastępstwie zwolnionego Gieorgija Jarcewa, a w 2008 roku na takiej samej zasadzie zastąpił Rawiła Sabitowa.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Rosji Dajew zadebiutował 1 września 2001 roku w przegranym 1:2 wyjazdowym meczu ze Słowenią. W 2002 roku został powołany przez Olega Romancewa do kadry na Mistrzostwa Świata 2002. Tam był rezerwowym i nie wystąpił w żadnym spotkaniu. W latach 2001–2002 rozegrał 8 spotkań w pierwszej reprezentacji „Sbornej”.

title: Wiaczesław Dajew

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Wiaczesław Dajew
 |imię i nazwisko org     = {{k|ru|Вячеслав Даев}}
 |grafika                 = Daev.JPG
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Wiaczesław Jewgienijewicz Dajew
 |data urodzenia          = [[6 września]] [[1972]]
 |miejsce urodzenia       = [[Tuła]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 185 cm
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1991      ! [[Znamia Truda Oriechowo-Zujewo|Znamia Truda]] ! 25 ! 5
! 1992      ! [[Iskra Smoleńsk]]                             ! 10 ! 1
! 1993–1994 ! [[Kristałł Smoleńsk]]                          ! 56 ! 1
! 1995      ! [[Krylia Sowietow Samara]]                     ! 29 ! 0
! 1996–1998 ! [[Bałtika Kaliningrad]]                        ! 92 ! 3
! 1999–2001 ! [[Torpedo Moskwa]]                             ! 87 ! 8
! 2002      ! [[CSKA Moskwa (piłka nożna)|CSKA Moskwa]]      ! 22 ! 1
! 2003–2004 ! [[Szynnik Jarosław]]                           ! 32 ! 1
 |kariera reprezentacyjna = ! 2001–2002 ! {{Flaga|RUS}} [[Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn|Rosja]] ! 8 ! 0
 |kariera trenerska       =
! 2007 ! [[Torpedo Moskwa]]
! 2008 ! [[Torpedo Moskwa]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Wiaczesław Jewgienijewicz Dajew''', {{ros.|Вячеслав Евгеньевич Даев}} (ur. [[6 września]] [[1972]] w [[Tuła|Tule]]) – [[Rosjanie|rosyjski]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji środkowego [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]].

== Kariera klubowa ==
Karierę piłkarską Dajew rozpoczął w klubie [[Znamia Truda Oriechowo-Zujewo]]. Po rozpadzie [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] w [[1992]] roku zaczął występować w drużynie [[Iskra Smoleńsk]] w rozgrywkach [[Rosyjska Druga Dywizja|Drugiej Dywizji]]. W [[1993]] roku odszedł do innego klubu ze [[Smoleńsk]]a, [[Kristałł Smoleńsk]] i w jego barwach występował przez dwa sezony. W [[1995]] roku został zawodnikiem [[Krylja Sowietow Samara|Krylii Sowietow Samara]]. Był jej podstawowym zawodnikiem i przyczynił się do utrzymania w [[Rosyjska Premier Liga|Premier Lidze]]. Rok później Wiaczesław znów zmienił barwy klubowe i stał się piłkarzem [[Bałtika Kaliningrad|Bałtiki Kaliningrad]]. Także i w tym klubie grał w wyjściowej jedenastce w pierwszych dwóch sezonach zajmując miejsca w pierwszej dziesiątce. W [[1998]] roku spadł z Bałtiką do [[Rosyjska Pierwsza Dywizja|Pierwszej Dywizji]].

W [[1999]] roku Dajew trafił do [[Moskwa|Moskwy]]. Został zawodnikiem [[Torpedo Moskwa|Torpeda Moskwa]]. Zajął z nim 4. miejsce w lidze, a jesienią [[2000]] wystąpił w rozgrywkach [[Liga Europy UEFA|Pucharu UEFA]]. Wtedy też był z Torpedo trzeci w lidze, a w [[2001]] roku ponownie czwarty. W [[2002]] roku zmienił barwy klubowe przechodząc do [[CSKA Moskwa (piłka nożna)|CSKA Moskwa]]. Z klubem tym wywalczył swoje jedyne mistrzostwo kraju, ale pobyt Wiaczesława w CSKA trwał tylko rok. W latach [[2003]]–[[2004]] występował on w [[Szynnik Jarosław|Szynniku Jarosław]], w barwach którego zakończył spotową karierę.

== Kariera trenerska ==
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Dajew trenował młodzież w Torpedo Moskwa. W [[2007]] roku na krótko został trenerem pierwszego zespołu w zastępstwie zwolnionego [[Gieorgij Jarcew|Gieorgija Jarcewa]], a w [[2008]] roku na takiej samej zasadzie zastąpił [[Rawił Sabitow|Rawiła Sabitowa]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Rosji]] Dajew zadebiutował [[1 września]] [[2001]] roku w przegranym 1:2 wyjazdowym meczu ze [[Reprezentacja Słowenii w piłce nożnej mężczyzn|Słowenią]]. W [[2002]] roku został powołany przez [[Oleg Romancew|Olega Romancewa]] do kadry na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2002|Mistrzostwa Świata 2002]]. Tam był rezerwowym i nie wystąpił w żadnym spotkaniu. W latach 2001–2002 rozegrał 8 spotkań w pierwszej reprezentacji „Sbornej”.

{{Rosja 2002}}

== Bibliografia ==
* [http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=23130 Profil na stronie National Football Teams] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dajew, Wiaczesław}}
[[Kategoria:Reprezentanci Rosji w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Rosyjscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Bałtiki Kaliningrad]]
[[Kategoria:Piłkarze CSKA Moskwa]]
[[Kategoria:Piłkarze Iskry Smoleńsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Kristałłu Smoleńsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Krylji Sowietow Samara]]
[[Kategoria:Piłkarze Szynnika Jarosław]]
[[Kategoria:Piłkarze Torpeda Moskwa]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tule]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]

title: · Wiaczesław DajewВячеслав Даев

Pełne imię i nazwisko: Wiaczesław Jewgienijewicz Dajew

Data i miejsce urodzenia: 6 września 1972 · Tuła

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Znamia Truda · 25 · (5)

Iskra Smoleńsk · 10 · (1)

Kristałł Smoleńsk · 56 · (1)

Krylia Sowietow Samara · 29 · (0)

Bałtika Kaliningrad · 92 · (3)

Torpedo Moskwa · 87 · (8)

CSKA Moskwa · 22 · (1)

Szynnik Jarosław · 32 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Rosja · 8 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Torpedo Moskwa

Torpedo Moskwa


text:
# Gianfranco Reverberi
Gianfranco Reverberi, Gian Franco Reverberi (ur. 12 listopada 1934 w Genui, zm. 8 stycznia 2024 tamże) – włoski muzyk i kompozytor, brat Gian Piero Reverberiego, również kompozytora i aranżera.

## Życiorys
Rozpoczął karierę jako muzyk. Z czasem zaczął specjalizować się w komponowaniu utworów i ich aranżowaniu. Pisał między innymi dla takich wykonawców jak Mina, Adriano Celentano, Giorgio Gaber (piosenka „Ciao ti dirò”) i Enzo Jannacci. Jest jednym z pierwszych promotorów rock and rolla we Włoszech. 18 maja 1957 roku w Palazzo del Ghiaccio w Mediolanie odbył się pierwszy we Włoszech koncert rock and rollowy. Adriano Celentano, śpiewającemu wówczas piosenkę „Ciao ti dirò”, akompaniował zespół Rock Boys w składzie: Luigi Tenco – saksofon, Enzo Jannacci i Giorgio Gaber – gitary, Gianfranco Reverberi – fortepian i Nando de Luca – perkusja. Pod koniec lat 50. Reverberi był członkiem zespołu I Cavalieri, akompaniującemu Luigiemu Tenco.
Najbardziej znany jest ze ścieżek dźwiękowych, które napisał do spaghetti westernów, w tym do nakręconego w 1968 roku Preparati la bara! (znanemu też jako Viva Django; reżyseria: Ferdinando Baldi). Jedna z piosenek z tego filmu, „Last Man Standing”, którą Reverberi skomponował wraz z bratem Gian Piero, stała się w 2006 roku (po przeróbce i z angielskim tytułem „Crazy”) światowym hitem zespołu Gnarls Barkley.
W latach 1968–1974 prowadził orkiestrę na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo.

title: Gianfranco Reverberi

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Gianfranco Reverberi
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Gian Franco Reverberi.jpeg
 |opis zdjęcia          = Gianfranco Reverberi
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Gianfranco Reverberi
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 12 listopada 1934
 |miejsce urodzenia     = [[Genua]]
 |data śmierci          = 8 stycznia 2024
 |miejsce śmierci       = [[Genua]]
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka pop]]
 |zawód                 = [[kompozytor]], [[Aranżacja|aranżer]]
 |aktywność             = od poł. lat 50.
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Gianfranco Reverberi''', '''Gian Franco Reverberi''' (ur. [[12 listopada]] [[1934]] w [[Genua|Genui]], zm. [[8 stycznia]] [[2024]] tamże<ref>{{Cytuj stronę| url = https://www.repubblica.it/spettacoli/musica/2024/01/08/news/morto_gian_franco_reverberi_tenco_celentano_dalla-421832924/?ref=RHLF-BG-P17-S3-T1 | tytuł = ''Morto Gian Franco Reverberi, musicista al fianco di Tenco, Celentano e Dalla'' | opublikowany = repubblica.it | język = it | data dostępu = 2024-01-08}}</ref>) – [[Włochy|włoski]] [[muzyk]] i [[kompozytor]], brat [[Gian Piero Reverberi]]ego, również kompozytora i aranżera.

== Życiorys ==
Rozpoczął karierę jako muzyk. Z czasem zaczął specjalizować się w komponowaniu utworów i ich aranżowaniu. Pisał między innymi dla takich wykonawców jak [[Mina (piosenkarka)|Mina]], [[Adriano Celentano]], [[Giorgio Gaber]] (piosenka „Ciao ti dirò”) i [[Enzo Jannacci]]<ref name="And the conductor is">{{cytuj stronę| url = http://www.andtheconductoris.eu/index.htm?http://www.eurovisionartists.nl/conductor/dir020.asp?ID=262| tytuł = Gianfranco Reverberi| autor = And the conductor is| opublikowany = www.andtheconductoris.eu | język = en | data dostępu = 2015-03-14}}</ref>. Jest jednym z pierwszych promotorów [[rock and roll]]a we Włoszech. 18 maja 1957 roku w Palazzo del Ghiaccio w [[Mediolan]]ie odbył się pierwszy we Włoszech koncert rock and rollowy. Adriano Celentano, śpiewającemu wówczas piosenkę „Ciao ti dirò”, akompaniował zespół Rock Boys w składzie: [[Luigi Tenco]] – [[saksofon]], Enzo Jannacci i Giorgio Gaber – [[gitara|gitary]], Gianfranco Reverberi – [[fortepian]] i [[Nando de Luca]] – [[perkusja]]<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = De Angelis | imię = Enrico | nazwisko2 = Deregibus| imię2 = Enrico | nazwisko3 = Sacchi| imię3 = Sergio Secondiano | tytuł = l mio posto nel mondo. Luigi Tenco cantautore. Ricordi, appunti, frammenti| wydanie = | wydawca = BUR| miejsce = | rok = 2013| strony = | rozdział = | isbn = 978-88-586-4864-3| url = https://books.google.pl/books?id=BiP4cwj3Bp4C&pg=PT108&lpg=PT108&dq=gianfranco+reverberi&source=bl&ots=1oxhF6nIhf&sig=L83wg2y1KoI5zPHbI9VVIMZqyyg&hl=pl&sa=X&ei=OWIDVcGdAsPtUsflgsgH&ved=0CFsQ6AEwCTgy#v=onepage&q=gianfranco%20reverberi&f=false| język =it}}</ref>. Pod koniec lat 50. Reverberi był członkiem zespołu I Cavalieri, akompaniującemu Luigiemu Tenco<ref>{{cytuj stronę| url = http://biografieonline.it/biografia.htm?BioID=472&biografia=Luigi+Tenco| tytuł = Luigi Tenco |autor = Biografieonline.it | opublikowany = biografieonline.it | język = it| data dostępu = 2015-03-14}}</ref>.

Najbardziej znany jest ze [[ścieżka dźwiękowa|ścieżek dźwiękowych]], które napisał do [[spaghetti western]]ów, w tym do nakręconego w 1968 roku ''[[Preparati la bara!]]'' (znanemu też jako Viva Django; reżyseria: [[Ferdinando Baldi]]). Jedna z piosenek z tego filmu, „Last Man Standing”, którą Reverberi skomponował wraz z bratem Gian Piero, stała się w 2006 roku (po przeróbce i z angielskim tytułem „Crazy”) światowym hitem zespołu [[Gnarls Barkley]]<ref name="And the conductor is" />.

W latach 1968–1974 prowadził orkiestrę na [[Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo|Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo]]<ref name="And the conductor is" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0720839|Gianfranco Reverberi}}
* [http://www.discogs.com/artist/281533-Gianfranco-Reverberi Dyskografia Gianfranco Reverberiego] na [[Discogs]] {{Lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Reverberi, Gianfranco}}
[[Kategoria:Włoscy muzycy]]
[[Kategoria:Włoscy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Genui]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1934]]
[[Kategoria:Zmarli w 2024]]

title: Gianfranco Reverberi

Data i miejsce urodzenia: 12 listopada 1934 · Genua

Data i miejsce śmierci: 8 stycznia 2024 · Genua

Gatunki: muzyka pop

Zawód: kompozytor, aranżer

Aktywność: od poł. lat 50.


text:
# Henry Maudsley
Henry Maudsley (ur. 5 lutego 1835 pod Giggleswick, zm. 23 stycznia 1918 w Bushey) – angielski lekarz psychiatra.
Studiował medycynę na University College London, w 1857 roku uzyskał tytuł doktora medycyny. Pracował przez krótki czas w West Riding Asylum w Wakefield, potem w Essex County Asylum w Brentwood. Następnie mianowany superintendentem Manchester Royal Lunatic Asylum w Cheadle Royal. Od 1862 w Londynie, otrzymał posadę w West London Hospital. Wybrany członkiem Royal College of Physicians. Od 1869 do 1879 profesor medycyny sądowej w University College London. Od 1866 do 1874 kierował Lawn House, prywatny zakład psychiatryczny założony przez Johna Conolly’ego. Od 1862 do 1878 redagował czasopismo „Journal of Mental Science” (obecnie wydawane pod tytułem „British Journal of Psychiatry”). Maudsley Hospital, którego budowę częściowo sfinansował, został nazwany na jego cześć.
W lutym 1866 ożenił się z córką Johna Conolly′ego, Ann Conolly.

## Wybrane prace
- The Physiology and Pathology of Mind. Macmillan, 1867
- Body and Mind: An Inquiry into their Connection and Mutual Influence. Macmillan, 1870
- Responsibility in Mental Disease. King, 1874
- Sex in mind and in education. Fortnightly Review, 15 (1874)
- The Pathology of Mind. Macmillan, 1879
- Body and Will: In its Metaphysical, Physiological and Pathological Aspects. Kegan, Paul 1883
- Natural Causes and Supernatural Seemings. Kegan, Paul 1886
- Life in Mind and Conduct: Studies of Organic in Human Nature Macmillan, 1902
- Heredity, Variation and Genius, with Essay on Shakespeare and Address on Medicine. John Bale, Sons & Danielsson, 1908
- Organic to Human: Psychological and Sociological. Macmillan, 1916
- Religion and Realities. John Bale, Sons & Danielsson, 1918

title: Henry Maudsley

wikitext:
[[Plik:Henry Maudsley.jpg|Henry Maudsley|thumb]]
'''Henry Maudsley''' (ur. [[5 lutego]] [[1835]] pod [[Giggleswick]], zm. [[23 stycznia]] [[1918]] w [[Bushey]]) – angielski lekarz [[psychiatria|psychiatra]].

Studiował medycynę na [[University College London]], w 1857 roku uzyskał tytuł doktora medycyny. Pracował przez krótki czas w West Riding Asylum w [[Wakefield]], potem w [[Essex]] County Asylum w [[Brentwood (Anglia)|Brentwood]]. Następnie mianowany superintendentem Manchester Royal Lunatic Asylum w Cheadle Royal. Od 1862 w Londynie, otrzymał posadę w West London Hospital. Wybrany członkiem [[Royal College of Physicians]]. Od 1869 do 1879 profesor medycyny sądowej w University College London. Od 1866 do 1874 kierował Lawn House, prywatny zakład psychiatryczny założony przez [[John Conolly|Johna Conolly’ego]]. Od 1862 do 1878 redagował czasopismo „Journal of Mental Science” (obecnie wydawane pod tytułem „[[British Journal of Psychiatry]]”). Maudsley Hospital, którego budowę częściowo sfinansował, został nazwany na jego cześć.

W lutym 1866 ożenił się z córką Johna Conolly′ego, Ann Conolly.

==Wybrane prace==
* ''The Physiology and Pathology of Mind.'' Macmillan, 1867
* ''Body and Mind: An Inquiry into their Connection and Mutual Influence.'' Macmillan, 1870
* ''Responsibility in Mental Disease.'' King, 1874
* ''Sex in mind and in education.'' ''Fortnightly Review'', 15 (1874)
* ''The Pathology of Mind.'' Macmillan, 1879
* ''Body and Will: In its Metaphysical, Physiological and Pathological Aspects.'' Kegan, Paul 1883
* ''Natural Causes and Supernatural Seemings.'' Kegan, Paul 1886
* ''Life in Mind and Conduct: Studies of Organic in Human Nature'' Macmillan, 1902
* ''Heredity, Variation and Genius, with Essay on Shakespeare and Address on Medicine.'' John Bale, Sons & Danielsson, 1908
* ''Organic to Human: Psychological and Sociological.'' Macmillan, 1916
* ''Religion and Realities.'' John Bale, Sons & Danielsson, 1918

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor=Trevor Turner|tytuł=Henry Maudsley – psychiatrist, philosopher and entrepreneur*|czasopismo=Psychological Medicine|data=1988-08-01|issn=1469-8978|wolumin=18|numer=3|s=551–574|doi=10.1017/S0033291700008242}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.rcpsych.ac.uk/pdf/Online%20archive%2011%20Henry%20Maudsley.pdf | tytuł = Thomas Bewley Madness to Mental Illness. A History of the Royal College of Psychiatrists. Online archive 11, Henry Maudsley (1835–1918) | opublikowany = rcpsych.ac.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20130514220555/http://www.rcpsych.ac.uk/pdf/Online%20archive%2011%20Henry%20Maudsley.pdf | zarchiwizowano = 2013-05-14}}
* {{Cytuj|autor=Aubrey Lewis|tytuł=The Twenty-Fifth Maudsley Lecture—Henry Maudsley: His Work and Influence|czasopismo=The British Journal of Psychiatry|data=1951-04-01|issn=0007-1250|wolumin=97|numer=407|s=259–277|doi=10.1192/bjp.97.407.259|pmid=14824875|język=en}}
* [http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2339807/ HENRY MAUDSLEY, M.D., F.R.C.P]. Br Med J. 1918 February 2; 1(2979): 161–162

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Maudsley, Henry}}

[[Kategoria:Brytyjscy psychiatrzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1835]]
[[Kategoria:Zmarli w 1918]]


text:
# Naff
Naff (zapis stylizowany: NaFF) – indonezyjski zespół muzyczny założony w 1998 roku.
Obecnie (2019) w skład grupy wchodzi czterech muzyków: Hatna Danarda (Arda), Andri Kurniawan, Odeu Wijaya, Hilal Hamzah. W 2011 r. zespół opuścił wokalista Rusyaedi Makmun (Adi). Z Naff związany był też gitarzysta Dedi Ginanjar Raksawardana.
Wśród przebojów, które wylansowali, są takie utwory jak „Akhirnya Ku Menemukanmu”, „Terendap Laraku” czy „Kau Masih Kekasih”. Ich pierwszy album pt. Terlahir został wydany w 2000 r.

## Dyskografia
- Terlahir (2000)
- Terbang Tinggi (2001)
- Naff (2003)
- Isyarat Hati (2006)
- Ost.Coklat Stroberi (2007)
- Rahasia Hati (2008)
- Senandung Hati dan Jiwa (2009)
- Chapter 07 (New Beginning) (2011)
- Redup Terang (2021)

title: Naff

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Naff
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1998
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = [[Indonezja]]
 |gatunek          = [[pop-rock]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład            =
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Naff''' (zapis stylizowany: NaFF) – [[Indonezja|indonezyjski]] zespół muzyczny założony w 1998 roku<ref name="kapanlagi.com" /><ref name="celebid">{{Cytuj stronę |imię = Oktiani |nazwisko = Endarwati |tytuł = 8 Band Indonesia yang Comeback, Sempat Gonta-Ganti Vokalis |data = 2022-03-08 |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = Celebrities.Id |url = https://www.celebrities.id/read/band-indonesia-yang-comeback-P9E7f7 |język = id}}</ref><ref name="Okezone">{{Cytuj stronę |imię = Revi C. |nazwisko = Rantung |tytuł = Arda Masuk, Musik dari Naff Kini Lebih Dewasa |data = 2019-03-02 |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = Okezone Celebrity |url = https://celebrity.okezone.com/read/2019/03/02/205/2024761/arda-masuk-musik-dari-naff-kini-lebih-dewasa |język = id}}</ref>.

Obecnie (2019) w skład grupy wchodzi czterech muzyków: Hatna Danarda (Arda), Andri Kurniawan, Odeu Wijaya, Hilal Hamzah<ref name="jawapos">{{Cytuj stronę |autor = Kuswandi |imię2 = Abdul |nazwisko2 = Rahman |tytuł = Andalkan Job Off Air, Arda Naff: Dari Situ Kita Hidup |data = 2019-11-10 |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = JawaPos.com |url = https://www.jawapos.com/entertainment/music-movie/10/11/2019/andalkan-job-off-air-arda-naff-dari-situ-kita-hidup/ |język = id}}</ref>. W 2011 r. zespół opuścił wokalista Rusyaedi Makmun (Adi)<ref name="kapanlagi2011">{{Cytuj stronę |imię = Darmadi |nazwisko = Sasongko |tytuł = Adi Mundur Dari Naff Demi Keluarga |data = 2011-03-11 |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = KapanLagi.com |url = https://musik.kapanlagi.com/berita/adi-mundur-dari-naff-demi-keluarga.html |język = id}}</ref>. Z Naff związany był też gitarzysta Dedi Ginanjar Raksawardana<ref>{{Cytuj stronę |imię = Hernowo |nazwisko = Anggie |tytuł = Lepas dari Musik, Mantan Gitaris Naff Bikin Film |data = 2015-08-27 |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = Liputan6.com |url = https://www.liputan6.com/showbiz/read/2302048/lepas-dari-musik-mantan-gitaris-naff-bikin-film |język = id}}</ref>.

Wśród przebojów, które wylansowali, są takie utwory jak „Akhirnya Ku Menemukanmu”, „Terendap Laraku” czy „Kau Masih Kekasih”<ref name="Okezone" />. Ich pierwszy album pt. ''Terlahir'' został wydany w 2000 r.<ref name="kapanlagi.com" />

== Dyskografia ==
* Terlahir (2000)
* Terbang Tinggi (2001)
* Naff (2003)
* Isyarat Hati (2006)
* Ost.Coklat Stroberi (2007)
* Rahasia Hati (2008)
* Senandung Hati dan Jiwa (2009)
* Chapter 07 (New Beginning) (2011)
* Redup Terang (2021)

== Przypisy ==
<references>
* <ref name="kapanlagi.com">{{Cytuj stronę |tytuł = Profil Naff |data dostępu = 2022-11-20 |opublikowany = KapanLagi.com <!-- |archiwum = https://archive.is/20221120195153/https://m.kapanlagi.com/naff/profil/ |zarchiwizowano = 2022-11-10 --> |url = http://selebriti.kapanlagi.com/indonesia/n/naff/ |język = id}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Indonezyjskie zespoły poprockowe]]

title: Naff

Pochodzenie: Indonezja

Gatunek: pop-rock


text:
# Brygidpol
Brygidpol – dawny folwark. Tereny, na których był położony leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Radoszkowice.

## Historia
W czasach zaborów w gminie Radoszkowice, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1921–1945 folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeckim, w gminie Radoszkowice.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 12 osób, 6 było wyznania rzymskokatolickiego a 6 prawosławnego. Jednocześnie 6 mieszkańców zadeklarowało polską a 6 białoruską przynależność narodową. Były tu 2 budynki mieszkalne. W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 10 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Radoszkowicach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Krasnem i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Radoszkowicach.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.

title: Brygidpol

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Brygidpol
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon mołodecki|mołodecki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Radoszkowice|Radoszkowice]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°12'51"N 27°11'57"E
 |commons                      =
 |www                          =
 |alt zdjęcia                  =
}}
'''Brygidpol''' – dawny folwark. Tereny, na których był położony leżą obecnie na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód miński|obwodzie mińskim]], w [[Rejon mołodecki|rejonie mołodeckim]], w [[Sielsowiet Radoszkowice|sielsowiecie Radoszkowice]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] w gminie Radoszkowice, w powiecie wilejskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = folwark Brygidpol, folwark na mapie (powiat mołodeczański, województwo wileńskie) |data dostępu = 2023-11-10 |opublikowany = www.radzima.net |url = https://www.radzima.net/pl/miejsce/brygidpol.html}}</ref>.

W latach 1921–1945 folwark leżał w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12222" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat wilejski|powiecie wilejskim]], od 1927 roku w [[Powiat mołodecki|powiecie mołodeckim]], w [[Radoszkowice (gmina)|gminie Radoszkowice]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 12 osób, 6 było wyznania rzymskokatolickiego a 6 prawosławnego. Jednocześnie 6 mieszkańców zadeklarowało polską a 6 białoruską przynależność narodową. Były tu 2 budynki mieszkalne<ref name=":02222222222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 92}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 1 domu zamieszkiwało 10 osób<ref name=":12222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 30}}</ref>.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w [[Radoszkowicze|Radoszkowicach]]. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Kraśne|Krasnem]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Radoszkowicach<ref name=":022222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 92}}</ref>.

W wyniku [[Agresja ZSRR na Polskę|napaści ZSRR na Polskę]] we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]]<ref>https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.</ref><ref>{{encyklopedia PWN|id=3950665|tytuł=okupacja sowiecka ziem polskich|data dostępu=2021-04-03}}</ref>. Od czerwca 1941 roku pod [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacją niemiecką]]. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Eberhardt |tytuł = Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej |czasopismo = Dzieje Najnowsze |data = 2018 |wolumin = Rocznik L – 2018 |numer = 2 |s = 95–100}}</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}
{{Gmina Radoszkowice (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Opuszczone miejscowości na Białorusi]]
[[Kategoria:Folwarki w powiecie mołodeckim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Folwarki w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)]]

title: Brygidpol

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: mołodecki

Sielsowiet: Radoszkowice


text:
# Rów Zbylutowski
Rów Zbylutowski (Rów Zbylutowa) – według podziału fizycznogeograficznego Jerzego Kondrackiego niewielki mikroregion wchodzący w skład mezoregionu Pogórza Kaczawskiego. Rozciąga się on południkowo od Doliny Bobru w rejonie Żerkowic na zachodzie do Zagrodna – Uniejowic – Wojcieszyna na wschodzie. Od północy graniczy z Pogórzem Bolesławieckim, od wschodu z Kotliną Proboszczowa, od południa ze Wzniesieniami Płakowickimi a od zachodu, poprzez Dolinę Bobru z Pogórzem Izerskim.
Podłoże zbudowane jest w większości ze skał osadowych i wulkanicznych niecki północnosudeckiej. Są to dolnopermskie (czerwony spągowiec) piaskowce, zlepieńce, mułowce, porfiry i melafity oraz ich tufy; górnopermskie (cechsztyn) wapienie i dolomity; triasowe piaskowce, mułowce i wapienie oraz górnokredowe piaskowce, margle, iłowce. W kilku miejscach przebijają je trzeciorzędowe kominy bazaltowe. Wschodnia część Pogórza należy do metamorfiku kaczawskiego i zbudowana jest ze starszych skał metamorficznych. Są to staropaleozoiczne (ordowickie i sylurskie) fyllity i łupki. Na tych skonsolidowanych skałach zalegają piaski i żwiry trzeciorzędowe i czwartorzędowe oraz plejstoceńskie gliny zwałowe.
Krajobraz jest lekko pofalowany i poprzecinany dolinami rzek i potoków. Miejscami występują strome krawędzie i skałki zbudowane z piaskowców górnokredowych (Skała z Medalionem).
Zachodnia, większa część Rowu Zbylutowa należy do zlewni Bobru i jego dopływu Bobrzycy, wschodnia do Skorej – dopływu Czarnej Wody, a przez nią Kaczawy.

## Miejscowości
Ważniejsze miejscowości: Chmielno, Gaszów, Grodziec, Nowa Wieś Grodziska, Sędzimirów, Skała, Skorzynice, Uniejowice, Wojcieszyn, Zagrodno, Zbylutów, Żerkowice.

title: Rów Zbylutowski

wikitext:
'''Rów Zbylutowski''' (Rów Zbylutowa) – według podziału fizycznogeograficznego [[Jerzy Kondracki|Jerzego Kondrackiego]] niewielki [[mikroregion]] wchodzący w skład mezoregionu [[Pogórze Kaczawskie|Pogórza Kaczawskiego]]. Rozciąga się on południkowo od [[Dolina Bobru|Doliny Bobru]] w rejonie [[Żerkowice (województwo dolnośląskie)|Żerkowic]] na zachodzie do [[Zagrodno (województwo dolnośląskie)|Zagrodna]] – [[Uniejowice|Uniejowic]] – [[Wojcieszyn (województwo dolnośląskie)|Wojcieszyna]] na wschodzie. Od północy graniczy z [[Pogórze Bolesławieckie|Pogórzem Bolesławieckim]], od wschodu z [[Kotlina Proboszczowska|Kotliną Proboszczowa]], od południa ze [[Wzniesienia Płakowickie|Wzniesieniami Płakowickimi]] a od zachodu, poprzez Dolinę Bobru z [[Pogórze Izerskie|Pogórzem Izerskim]].

Podłoże zbudowane jest w większości ze [[skały osadowe|skał osadowych]] i [[Skały wylewne|wulkanicznych]] [[niecka północnosudecka|niecki północnosudeckiej]]. Są to [[perm|dolnopermskie]] ([[czerwony spągowiec]]) [[piaskowiec|piaskowce]], [[zlepieniec|zlepieńce]], [[mułowiec|mułowce]], [[porfir]]y i [[melafir|melafity]] oraz ich [[tuf wulkaniczny|tufy]]; górnopermskie ([[cechsztyn]]) [[wapień|wapienie]] i [[Dolomit (skała)|dolomity]]; [[trias]]owe piaskowce, mułowce i wapienie oraz [[Kreda późna|górnokredowe]] piaskowce, [[margiel|margle]], [[iłowiec (skała osadowa)|iłowce]]. W kilku miejscach przebijają je [[trzeciorzęd]]owe kominy [[bazalt]]owe. Wschodnia część Pogórza należy do [[metamorfik kaczawski|metamorfiku kaczawskiego]] i zbudowana jest ze starszych [[skały metamorficzne|skał metamorficznych]]. Są to [[paleozoik|staropaleozoiczne]] ([[ordowik|ordowickie]] i [[sylur]]skie) [[fyllit]]y i [[łupek|łupki]]. Na tych skonsolidowanych skałach zalegają piaski i żwiry trzeciorzędowe i [[czwartorzęd]]owe oraz [[plejstocen|plejstoceńskie]] [[glina|gliny zwałowe]].

Krajobraz jest lekko pofalowany i poprzecinany dolinami rzek i potoków. Miejscami występują strome krawędzie i [[Formacja skalna|skałki]] zbudowane z piaskowców górnokredowych ([[Skała z Medalionem]]).

Zachodnia, większa część Rowu Zbylutowa należy do zlewni [[Bóbr (dopływ Odry)|Bobru]] i jego dopływu [[Bobrza (rzeka)|Bobrzycy]], wschodnia do [[Skora|Skorej]] – dopływu [[Czarna Woda (dopływ Kaczawy)|Czarnej Wody]], a przez nią [[Kaczawa|Kaczawy]].
[[Plik:Panorama Sudetów ze wzgórz ponad Gaszowem.jpg|centruj|mały|795x795px|Panorama Rowu Zbylutowskiego ze wzgórz ponad [[Gaszów|Gaszowem]]]]

== Miejscowości ==
Ważniejsze miejscowości: [[Chmielno (województwo dolnośląskie)|Chmielno]], [[Gaszów]], [[Grodziec (województwo dolnośląskie)|Grodziec]], [[Nowa Wieś Grodziska]], [[Sędzimirów]], [[Skała]], [[Skorzynice]], [[Uniejowice]], [[Wojcieszyn (województwo dolnośląskie)|Wojcieszyn]], [[Zagrodno (województwo dolnośląskie)|Zagrodno]], [[Zbylutów]], [[Żerkowice (województwo dolnośląskie)|Żerkowice]].

== Bibliografia ==
* ''Słownik geografii turystycznej Sudetów'', tom 7 ''Pogórze Kaczawskie'', red. [[Marek Staffa]], Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, {{ISBN|83-85773-47-9}}

[[Kategoria:Pogórze Kaczawskie]]


text:
# Serhij Rudyka
Serhij Ołeksandrowycz Rudyka, ukr. Сергій Олександрович Рудика (ur. 14 czerwca 1988) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika.

## Kariera piłkarska

### Kariera klubowa
Wychowanek klubu Metałurh Zaporoże, barwy którego bronił w juniorskich mistrzostwach Ukrainy (DJuFL). Karierę piłkarską rozpoczął 15 października 2005 roku w drugiej drużynie Metałurha Zaporoże, potem występował w drużynie rezerwowej. Dopiero 3 sierpnia 2008 debiutował w Premier-lidze. 4 czerwca 2010 powrócił z wypożyczenia do Zorii Ługańsk, w której nie rozegrał żadnego meczu. Po zakończeniu sezonu 2014/15 opuścił zaporoski klub. 7 lipca 2015 przeszedł do Metalista Charków, w którym grał do grudnia 2015. 30 marca 2016 podpisał kontrakt z białoruskim Szachciorem Soligorsk. 9 sierpnia przeszedł do Karpat Lwów. 1 listopada 2016 kontrakt ze lwowskim klubem został anulowany. 10 grudnia 2016 zasilił skład Illicziwca Mariupol. 30 grudnia 2017 opuścił mariupolski klub. 21 marca 2018 podpisał kontrakt z Dniaprem Mohylew, w którym grał do 8 października 2018. W lutym 2019 został piłkarzem bułgarskiego klubu Wereja Stara Zagora. Latem 2019 wrócił do Metałurha Zaporoże.

### Kariera reprezentacyjna
W 2008 rozegrał jeden mecz w młodzieżowej reprezentacji Ukrainy.

title: Serhij Rudyka

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko           = Serhij Rudyka
 |imię i nazwisko org       = {{k|uk|Сергій Рудика}}
 |grafika                   = Serhiy Rudyka.jpg
 |opis grafiki              = Serhij Rudyka (2013)
 |pełne imię i nazwisko     = Serhij Ołeksandrowycz Rudyka
 |data urodzenia            = [[14 czerwca]] [[1988]]
 |miejsce urodzenia         = [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Ukraińska SRR]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 187 cm
 |pozycja                   = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
! 2000–2005 ! [[Metałurh Zaporoże]]
 |kariera seniorska         =
! 2005–2015 ! [[Metałurh Zaporoże]]                               ! 137 ! 8
! 2005      ! → [[Metałurh-2 Zaporoże]]                           !  15 ! 3
! 2010      ! {{tooltip|→|wypożyczenie}} [[Zoria Ługańsk]] (wyp.) !   0 ! 0
! 2011–2012 ! → Metałurh-2 Zaporoże                               !   5 ! 0
! 2015      ! [[Metalist Charków]]                                !  12 ! 1
! 2016      ! [[Szachcior Soligorsk]]                             !  13 ! 1
! 2016      ! [[Karpaty Lwów]]                                    !   5 ! 0
! 2017      ! [[FK Mariupol|Illicziweć/FK Mariupol]]              !  16 ! 0
! 2018      ! [[Dniapro Mohylew]]                                 !  12 ! 1
! 2019      ! [[Wereja Stara Zagora]]                             !   4 ! 0
! 2019      ! Metałurh Zaporoże                                   !   9 ! 0
 |data seniorzy             = 31.01.2020
 |kariera reprezentacyjna   =
! 2008 ! {{reprezentacja|UKR|rodzaj=U-21|pn}} ! 1 ! 0
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Serhij Ołeksandrowycz Rudyka''', [[język ukraiński|ukr.]] Сергій Олександрович Рудика (ur. [[14 czerwca]] [[1988]]) – [[Ukraińcy|ukraiński]] [[piłka nożna|piłkarz]], grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera piłkarska ==
=== Kariera klubowa ===
Wychowanek klubu [[Metałurh Zaporoże]], barwy którego bronił w juniorskich mistrzostwach Ukrainy (DJuFL). Karierę piłkarską rozpoczął 15 października 2005 roku w drugiej drużynie Metałurha Zaporoże, potem występował w drużynie rezerwowej. Dopiero 3 sierpnia 2008 debiutował w [[Premier liga ukraińska w piłce nożnej mężczyzn|Premier-lidze]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.championat.ru/football/_ukraine/53/match/10539.html |tytuł=Украина — «Заря» (Луганск) — «Металлург» (Запорожье) — Чемпионат.ру |data dostępu=2011-02-06 |archiwum=https://web.archive.org/web/20110602155709/http://www.championat.ru/football/_ukraine/53/match/10539.html |zarchiwizowano=2011-06-02 }}</ref>. 4 czerwca 2010 powrócił z wypożyczenia do [[Zoria Ługańsk|Zorii Ługańsk]], w której nie rozegrał żadnego meczu<ref>[http://www.fcmetalurg.com/news/index.php?id=1830&ndate=2010-06-04 «Металлург» приступил к тренировкам]</ref>. Po zakończeniu sezonu 2014/15 opuścił zaporoski klub<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/high/1434557108-metallurg-z-pokinulo-vosem-igrokov.html Металлург З покинуло восемь игроков ᐉ UA-Футбол]. {{lang|ru}}</ref>. 7 lipca 2015 przeszedł do [[Metalist Charków|Metalista Charków]]<ref>[http://www.ua-football.com/ukrainian/high/1436262763-darmian-blizok-k-perehodu-v-myu.html Состав Металлиста пополнило три игрока ᐉ UA-Футбол]. {{lang|ru}}</ref>, w którym grał do grudnia 2015<ref>[http://www.ua-football.com/ua/ukrainian/high/1448889417-rudika-i-kulish-pokinuli-metalist.html Рудика і Куліш покинули "Металіст" ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. 30 marca 2016 podpisał kontrakt z białoruskim [[Szachcior Soligorsk|Szachciorem Soligorsk]]<ref>[http://www.ua-football.com/ua/ukrainian/ukrainians/1459358210-agent-pidtverdiv-perehid-rudiki-do-soligorskogo-shahtarya.html Агент підтвердив перехід Рудики до солігорського Шахтаря ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. 9 sierpnia przeszedł do [[Karpaty Lwów|Karpat Lwów]]<ref>[http://www.ua-football.com/ua/ukrainian/high/1470742734-rudika-pidpisav-z-karpatami-dvorichniy-kontrakt.html Рудика підписав з Карпатами дворічний контракт ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. 1 listopada 2016 kontrakt ze lwowskim klubem został anulowany<ref>[http://www.ua-football.com/ua/ukrainian/high/1478002205-karpati-rozirvali-kontrakt-z-rudikoyu.html Карпати розірвали контракт з Рудикою ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. 10 grudnia 2016 zasilił skład [[Illicziweć Mariupol|Illicziwca Mariupol]]<ref>[http://www.ua-football.com/ua/ukrainian/first/1481390773-illichivec-pidpisav-rudiku.html Іллічівець підписав Рудику ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. 30 grudnia 2017 opuścił mariupolski klub<ref>[https://www.ua-football.com/ua/ukrainian/high/1514664371-mariupol-ogolosiv-pro-rozstavannya-z-vicencem-i-rudikoyu.html Маріуполь оголосив про розставання з Віценцем і Рудикою ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. 21 marca 2018 podpisał kontrakt z [[Dniapro Mohylew|Dniaprem Mohylew]], w którym grał do 8 października 2018<ref>[https://www.ua-football.com/ua/ukrainian/ukrainians/1538990885-ukrayinec-pokinuv-klub-z-bilorusi.html Українець покинув клуб з Білорусі ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. W lutym 2019 został piłkarzem bułgarskiego klubu [[Wereja Stara Zagora]]<ref>[https://www.ua-football.com/ua/ukrainian/ukrainians/1550471542-bolgarska-vereya-popovnilasya-troma-ukrayincyami.html Болгарська Верея поповнилася трьома українцями ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>. Latem 2019 wrócił do Metałurha Zaporoże<ref>[https://www.ua-football.com/ua/ukrainian/first/1579531444-rudika-zalishiv-zaporizkiy-metalurg.html Рудика залишив запорізький Металург ᐉ UA-Футбол]. {{lang|uk}}</ref>.

=== Kariera reprezentacyjna ===
W 2008 rozegrał jeden mecz w [[Reprezentacja Ukrainy U-21 w piłce nożnej mężczyzn|młodzieżowej reprezentacji Ukrainy]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{soccerway|p|id=48020|nazwa=S. Rudyka|data dostępu=2021-01-01}}
* {{UAF|9308}}
* {{FBref|11043}}
* {{allplayers|2061}}
* {{footballfacts|454116}}
* {{transfermarkt|p|id=87097|nazwa=Sergiy Rudyka|data dostępu=2020-11-21}}

{{DEFAULTSORT:Rudyka, Serhij}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1988]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Zaporożu]]
[[Kategoria:Ukraińscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Metałurha Zaporoże]]
[[Kategoria:Piłkarze Zorii Ługańsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Metalista Charków]]
[[Kategoria:Piłkarze Szachciora Soligorsk]]
[[Kategoria:Piłkarze Karpat Lwów]]
[[Kategoria:Piłkarze FK Mariupol]]
[[Kategoria:Piłkarze Dniapra Mohylew]]
[[Kategoria:Piłkarze Wereji Stara Zagora]]

title: · Serhij RudykaСергій Рудика

Pełne imię i nazwisko: Serhij Ołeksandrowycz Rudyka

Data i miejsce urodzenia: 14 czerwca 1988 · Ukraińska SRR

Pozycja: pomocnik

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Metałurh Zaporoże

title: Kariera seniorska

Metałurh Zaporoże · 137 · (8)

→ Metałurh-2 Zaporoże · 15 · (3)

→ Zoria Ługańsk (wyp.) · 0 · (0)

→ Metałurh-2 Zaporoże · 5 · (0)

Metalist Charków · 12 · (1)

Szachcior Soligorsk · 13 · (1)
Karpaty Lwów · 5 · (0)

Illicziweć/FK Mariupol · 16 · (0)

Dniapro Mohylew · 12 · (1)

Wereja Stara Zagora · 4 · (0)
Metałurh Zaporoże · 9 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Ukraina U-21 · 1 · (0)


text:
# Mbulelo Mabizela
Mbulelo Mabizela (ur. 16 września 1980 w Pietermaritzburgu) – południowoafrykański piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika.

## Kariera klubowa
Mabizela jest wychowankiem klubu Mamelodi Sundowns i w sezonie 1999/2000 zadebiutował w południowoafrykańskiej Castle Premiership. W tym samym sezonie wywalczył z Mamelodi mistrzostwo kraju, a następnie odszedł do Maritzburg United, dla którego strzelił 6 goli. W 2001 roku ponownie zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem Orlando Pirates z Johannesburga. W 2003 roku wraz z „The Buccaneers” wywalczył swoje drugie w karierze mistrzostwo Premiership.
W lipcu 2003 roku Mabizela został sprzedany do angielskiego Tottenhamu Hotspur, ale dopiero w październiku otrzymał pozwolenie na pracę. 19 października zadebiutował w Premiership w wygranym 2:1 wyjazdowym spotkaniu z Leicester City. W 74. minucie wszedł na boisko, a w 79. strzelił gola Ianowi Walkerowi. Do końca sezonu wystąpił jeszcze w 5 spotkaniach i przegrał rywalizację o miejsce w składzie z Francuzem Stéphane Dalmatem i Urugwajczykiem Gustavo Poyetem. Natomiast w sezonie 2004/2005 wystąpił tylko w jednym spotkaniu ligowym „The Spurs”.
Nie mając miejsca w składzie Tottenhamu Mbulelo odszedł do norweskiej Vålerenga Fotball. Swoje pierwsze spotkanie w lidze norweskiej rozegrał 4 lipca 2005 przeciwko Odds BK (3:0), a na koniec roku został mistrzem Norwegii. Przez półtora roku rozegrał w Vålerendze tylko 6 spotkań.
Latem 2006 Mabizela wrócił do RPA, do zespołu Mamelodi Sundowns. W sezonie 2006/2007 wywalczył z Mamelodi swój trzeci tytuł mistrza RPA. W 2009 roku przeszedł do Platinum Stars. Następnie grał w Bidvest Wits (2011-2012) i Chippa United (2013), w którym zakończył karierę.
| Sezon   | Klub              | Kraj              | Rozgrywki          | Mecze | Bramki |
| ------- | ----------------- | ----------------- | ------------------ | ----- | ------ |
| 1999/00 | Mamelodi Sundowns | Południowa Afryka | Castle Premiership | ?     | ?      |
| 2000/01 | Maritzburg United | Południowa Afryka | Castle Premiership | 37    | 6      |
| 2001/02 | Orlando Pirates   | Południowa Afryka | Castle Premiership | 26    | 4      |
| 2002/03 | Orlando Pirates   | Południowa Afryka | Castle Premiership | 25    | 0      |
| 2003/04 | Tottenham Hotspur | Anglia            | Premiership        | 6     | 1      |
| 2004/05 | Tottenham Hotspur | Anglia            | Premiership        | 1     | 0      |
| 2005    | Vålerenga Fotball | Norwegia          | Tippeligaen        | 6     | 0      |
| 2006    | Vålerenga Fotball | Norwegia          | Tippeligaen        | 0     | 0      |
| 2006/07 | Mamelodi Sundowns | Południowa Afryka | Castle Premiership | 4     | 0      |
| 2007/08 | Mamelodi Sundowns | Południowa Afryka | Castle Premiership | 11    | 0      |
| 2008/09 | Mamelodi Sundowns | Południowa Afryka | Castle Premiership | 1     | 0      |
| 2008/09 | Platinum Stars    | Południowa Afryka | Castle Premiership | 0     | 0      |
| 2009/10 | Platinum Stars    | Południowa Afryka | Castle Premiership | 21    | 0      |
| 2010/11 | Platinum Stars    | Południowa Afryka | Castle Premiership | 13    | 0      |
| 2011/12 | Bidvest Wits      | Południowa Afryka | Castle Premiership | 22    | 2      |
| 2012/13 | Bidvest Wits      | Południowa Afryka | Castle Premiership | 6     | 0      |
| 2011/12 | Chippa United     | Południowa Afryka | Castle Premiership | 10    | 1      |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Republiki Południowej Afryki Mabizela zadebiutował 10 listopada 2001 roku w wygranym 1:0 meczu z Egiptem. W 2002 roku został powołany przez selekcjonera Carlosa Queiroza do kadry na Puchar Narodów Afryki 2002. Z RPA dotarł do ćwierćfinału tej imprezy. W swojej karierze wystąpił także w Pucharze Narodów Afryki 2004 i 2006, ale w obu przypadkach drużyna „Bafana Bafana” nie wyszła z grupy. Od 2001 do 2008 wystąpił w kadrze narodowej 44 razy i strzelił 2 gole.

title: Mbulelo Mabizela

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko     = Mbulelo Mabizela
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika         =
 |opis grafiki      =
 |pełne imię i nazwisko  =
 |data urodzenia     = [[16 września]] [[1980]]
 |miejsce urodzenia    = [[Pietermaritzburg]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci     =
 |wzrost         = 180 cm
 |pozycja         = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub          =
 |numer w klubie     =
 |kariera juniorska    =
 |kariera seniorska    =
! 1999–2000 ! [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]]
! 2000–2001 ! [[Maritzburg United FC|Maritzburg United]]    ! 37 ! 6
! 2001–2003 ! [[Orlando Pirates]]                           ! 51 ! 4
! 2003–2005 ! [[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]]  !  7 ! 1
! 2005–2006 ! [[Vålerenga Fotball]]                         !  6 ! 0
! 2006–2008 ! [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]]    ! 16 ! 0
! 2009–2011 ! [[Platinum Stars FC|Platinum Stars]]          ! 34 ! 0
! 2011–2012 ! [[Bidvest Wits FC|Bidvest Wits]]              ! 28 ! 2
! 2013      ! [[Chippa United FC|Chippa United]]            ! 10 ! 1
 |data seniorzy      =
 |kariera reprezentacyjna = ! 2001–2008 ! {{reprezentacja|ZAF|pn}} ! 44 ! 2
 |data reprezentacja   =
 |kariera trenerska    =
 |medale         =
 |odznaczenia       =
 |commons         =
 |wikicytaty       =
 |www           =
}}
'''Mbulelo Mabizela''' (ur. [[16 września]] [[1980]] w [[Pietermaritzburg]]u) – [[Południowa Afryka|południowoafrykański]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji defensywnego [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera klubowa ==
Mabizela jest wychowankiem klubu [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]] i w sezonie [[1999]]/[[2000]] zadebiutował w [[Premier Soccer League|południowoafrykańskiej Castle Premiership]]. W tym samym sezonie wywalczył z Mamelodi mistrzostwo kraju, a następnie odszedł do [[Maritzburg United FC|Maritzburg United]], dla którego strzelił 6 goli. W [[2001]] roku ponownie zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem [[Orlando Pirates]] z [[Johannesburg]]a. W [[2003]] roku wraz z „The Buccaneers” wywalczył swoje drugie w karierze mistrzostwo Premiership.

W lipcu [[2003]] roku Mabizela został sprzedany do [[Anglia|angielskiego]] [[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenhamu Hotspur]], ale dopiero w październiku otrzymał pozwolenie na pracę. [[19 października]] zadebiutował w [[Premier League|Premiership]] w wygranym 2:1 wyjazdowym spotkaniu z [[Leicester City F.C.|Leicester City]]. W 74. minucie wszedł na boisko, a w 79. strzelił gola [[Ian Walker (piłkarz)|Ianowi Walkerowi]]. Do końca sezonu wystąpił jeszcze w 5 spotkaniach i przegrał rywalizację o miejsce w składzie z [[Francuzi|Francuzem]] [[Stéphane Dalmat]]em i [[Urugwaj]]czykiem [[Gustavo Poyet]]em. Natomiast w sezonie [[2004]]/[[2005]] wystąpił tylko w jednym spotkaniu ligowym „The Spurs”.

Nie mając miejsca w składzie Tottenhamu Mbulelo odszedł do [[Norwegia|norweskiej]] [[Vålerenga Fotball]]. Swoje pierwsze spotkanie w [[Eliteserien|lidze norweskiej]] rozegrał [[4 lipca]] [[2005]] przeciwko [[Odds BK]] (3:0), a na koniec roku został mistrzem Norwegii. Przez półtora roku rozegrał w Vålerendze tylko 6 spotkań.

Latem [[2006]] Mabizela wrócił do RPA, do zespołu Mamelodi Sundowns. W sezonie 2006/[[2007]] wywalczył z Mamelodi swój trzeci tytuł mistrza RPA. W 2009 roku przeszedł do [[Platinum Stars FC|Platinum Stars]]. Następnie grał w [[Bidvest Wits FC|Bidvest Wits]] (2011-2012) i [[Chippa United FC|Chippa United]] (2013), w którym zakończył karierę.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
 |-
 | 1999/00
 | [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | ?
 | ?
 |-
 | 2000/01
 | [[Maritzburg United FC|Maritzburg United]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 37
 | 6
 |-
 | 2001/02
 | [[Orlando Pirates]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 26
 | 4
 |-
 | 2002/03
 | [[Orlando Pirates]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 25
 | 0
 |-
 | 2003/04
 | [[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]]
 | {{państwoL|ENG}}
 | [[Premier League|Premiership]]
 | 6
 | 1
 |-
 | 2004/05
 | [[Tottenham Hotspur F.C.|Tottenham Hotspur]]
 | {{państwoL|ENG}}
 | [[Premier League|Premiership]]
 | 1
 | 0
 |-
 | 2005
 | [[Vålerenga Fotball]]
 | {{państwoL|NOR}}
 | [[Eliteserien|Tippeligaen]]
 | 6
 | 0
 |-
 | 2006
 | [[Vålerenga Fotball]]
 | {{państwoL|NOR}}
 | [[Eliteserien|Tippeligaen]]
 | 0
 | 0
 |-
 | 2006/07
 | [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 4
 | 0
 |-
 | 2007/08
 | [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 11
 | 0
 |-
 | 2008/09
 | [[Mamelodi Sundowns FC|Mamelodi Sundowns]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 1
 | 0
 |-
 | 2008/09
 | [[Platinum Stars FC|Platinum Stars]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 0
 | 0
 |-
 | 2009/10
 | [[Platinum Stars FC|Platinum Stars]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 21
 | 0
 |-
 | 2010/11
 | [[Platinum Stars FC|Platinum Stars]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 13
 | 0
 |-
 | 2011/12
 | [[Bidvest Wits FC|Bidvest Wits]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 22
 | 2
 |-
 | 2012/13
 | [[Bidvest Wits FC|Bidvest Wits]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 6
 | 0
 |-
 | 2011/12
 | [[Chippa United FC|Chippa United]]
 | {{państwoL|ZAF}}
 | [[Premier Soccer League|Castle Premiership]]
 | 10
 | 1
 |-
 |}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Południowej Afryki w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Republiki Południowej Afryki]] Mabizela zadebiutował [[10 listopada]] [[2001]] roku w wygranym 1:0 meczu z [[Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej mężczyzn|Egiptem]]. W [[2002]] roku został powołany przez selekcjonera [[Carlos Queiroz|Carlosa Queiroza]] do kadry na [[Puchar Narodów Afryki 2002]]. Z RPA dotarł do ćwierćfinału tej imprezy. W swojej karierze wystąpił także w [[Puchar Narodów Afryki 2004|Pucharze Narodów Afryki 2004]] i [[Puchar Narodów Afryki 2006|2006]], ale w obu przypadkach drużyna „Bafana Bafana” nie wyszła z grupy. Od 2001 do 2008 wystąpił w kadrze narodowej 44 razy i strzelił 2 gole.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|6142}}

{{Południowa Afryka 2002 PNA}}
{{Południowa Afryka 2004 PNA}}
{{Południowa Afryka 2006 PNA}}

{{SORTUJ:Mabizela, Mbulelo}}
[[Kategoria:Reprezentanci Południowej Afryki w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Mamelodi Sundowns FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Maritzburg United FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Orlando Pirates]]
[[Kategoria:Piłkarze Platinum Stars FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Tottenhamu Hotspur]]
[[Kategoria:Piłkarze Vålerengi Fotball]]
[[Kategoria:Piłkarze Bidvest Wits FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Chippa United FC]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2002]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2004]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2006]]
[[Kategoria:Piłkarze ukarani za doping]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pietermaritzburgu]]

title: · Mbulelo Mabizela

Data i miejsce urodzenia: 16 września 1980 · Pietermaritzburg

title: Kariera seniorska

Mamelodi Sundowns

Maritzburg United · 37 · (6)

Orlando Pirates · 51 · (4)

Tottenham Hotspur · 7 · (1)

Vålerenga Fotball · 6 · (0)

Mamelodi Sundowns · 16 · (0)

Platinum Stars · 34 · (0)

Bidvest Wits · 28 · (2)

Chippa United · 10 · (1)

title: Kariera reprezentacyjna

Południowa Afryka · 44 · (2)


text:
# Tarratumb
Tarratumb – wieś w Armenii, w prowincji Wajoc Dzor. W 2011 roku liczyła 448 mieszkańców.

title: Tarratumb

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tarratumb
 |nazwa oryginalna             = {{k|hy|Թառաթումբ}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Armenia
 |1. jednostka administracyjna = [[Wajoc Dzor]]
 |2. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 448
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Tarratumb''' – wieś w [[Armenia|Armenii]], w prowincji [[Wajoc Dzor]]. W 2011 roku liczyła 448 mieszkańców.

{{Prowincja Wajoc Dzor}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Wajoc Dzor]]

title: TarratumbԹառաթումբ

Państwo: Armenia

Prowincja: Wajoc Dzor


text:
# Volkswagen Fox
Volkswagen Fox – samochód osobowy klasy aut najmniejszych produkowany pod niemiecką marką Volkswagen w latach 2003-2021. W latach 2005–2010 samochód był importowany i oferowany w Europie.

## Historia i opis modelu
Samochód został opracowany od podstaw przez brazylijski oddział Volkswagena, gdzie pierwotnie z wyłącznością miał być oferowany jako podstawowy samochód w ofercie. W międzyczasie jednak niemiecka centrala podjęła decyzję, że przestarzałe Lupo zastąpi w Europie Fox, który importowany był tam od połowy 2005 roku. Oficjalna premiera tego wariantu odbyła się w kwietniu 2005 roku na Salonie Samochodowym w Lipsku. W przeciwieństwie do rynku Ameryki Południowej, w Europie Fox oferowany był tylko jako 3-drzwiowy hatchback. Samochód nie odniósł sukcesu rynkowego i został wycofany ze sprzedaży w 2010 roku. Zastąpił go, tym razem podobnie jak Lupo opracowany z myślą przede wszystkim o Europie, zupełnie nowy model up!.
W międzyczasie, Volkswagen Fox na rodzimym rynku Ameryki Południowej cieszył się stabilną popularnością i utrzymuje się na rynku po dziś dzień. Samochód przeszedł dwie duże modernizacje, w ramach których zmodernizowano wygląd przodu, tyłu i deski rozdzielczej. Pierwszą przeprowadzono w 2009 roku, a kolejną w 2015 roku.

### Wersje wyposażeniowe[2]
- Basis

Standardowe wyposażenie obejmuje m.in. poduszkę powietrzną kierowcy i pasażera, immobiliser, trójpunktowe pasy bezpieczeństwa, Isofix, wspomaganie kierownicy, regulowaną w dwóch płaszczyznach kierownicę. Opcjonalnie samochód wyposażyć można w m.in. ABS, ESP, boczne poduszki powietrzne, światła przeciwmgłowe, radioodtwarzacz CD oraz elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek i elektryczne sterowanie dachu.

## Inne odmiany

### Volkswagen CrossFox
W tym samym roku zaprezentowano wersję uterenowioną CrossFox, która dostępna była z przednim napędem, podwyższonym zawieszeniem, nielakierowanymi zderzakami i kołem zapasowym na tylnej klapie, a w roku 2006 SpaceFox (Suran).

### Volkswagen Suran
W 2006 roku Volkswagen przedstawił z myślą o Ameryce Południowej odmianę minivan, która powstała jako najmniejszy rodzinny samochód w lokalnej ofercie marki. W zależności od rynku zbytu, był on oferowany pod różnymi nazwami jako: Suran, SpaceFox, Fox Plus czy SportVan.

## Volkswagen Fox (1987 - 1993)
Nazwa Fox dla aut Volkswagena była używana już na długo przed 2003 rokiem w odniesieniu do podstawowych wersji sedan modelu Gol, produkowanych w Brazylii, oraz dla podstawowej wersji Jetty I produkowanej w Południowej Afryce. Do 1994 roku Fox był też nazwą podstawowej odmiany modelu Polo.

title: Volkswagen Fox

wikitext:
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Volkswagen Fox
 |zdjęcie               = VW Fox 1.2 Style Candy-Weiß.JPG
 |opis zdjęcia          = Europejski Volkswagen Fox - wersja przed liftingiem
 |inne nazwy            = Volkswagen Lupo
 |producent             = [[Volkswagen]]
 |projektant            =
 |premiera              = Kwiecień 2003
 |okres produkcji       = 2003-2021
 |miejsce produkcji     = {{flaga|BRA}} [[São Paulo]]
{{flaga|BRA}} [[Parana (miasto w Brazylii)|Parana]]
{{flaga|ARG}} [[Buenos Aires]]
{{flaga|ARG}} [[Buenos Aires|General Pacheco]]
 |poprzednik            = [[Volkswagen Lupo]]
 |następca              = [[Volkswagen up!]] (Europa)
 |segment               = [[Autosegment A|A]]
 |typy nadwozia         = 3 i 5-drzwiowy [[hatchback]]
5-drzwiowy [[minivan]]
([[Volkswagen Suran]])
 |silniki               = '''Benzynowe:'''
 [[R4 (silnik)|R4]] 1.0 73 KM
 [[R3 (silnik)|R3]] 1.2 55 KM
 R4 1.4 75 KM
 R4 1.6 101 KM
 '''Diesla:'''
 R3 1.4 [[Turbo Direct Injection|TDI]] 70 KM
 |skrzynia biegów       = 5-biegowa [[ręczna skrzynia biegów|manualna]]
 |rodzaj napędu         = [[napęd przedni|przedni]]
 |długość               = 2003 - 2008: 3805 mm
 od 2008: 3823 mm
 |szerokość             = 1640 mm
 |wysokość              = 1545 mm
 |rozstaw osi           = 2465 mm
 |masa własna           = 1012 - 1160 kg
 |zbiornik paliwa       = 50 l
 |liczba miejsc         = 4
 |gwiazdki EuroNCAP     = 4
 |pojemność bagażnika   = 260/1016 l
 Suran: 440/1580 l
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[Volkswagen Suran]]
 |konkurencja           = [[Chevrolet Spark]]
 [[Ford Ka]]
 [[Kia Picanto]]
 [[Peugeot 107]]
 [[Renault Twingo]]
 |commons               = Category:Volkswagen Fox (2003)
}}
'''Volkswagen Fox''' – [[samochód osobowy]] [[Autosegment A|klasy aut najmniejszych]] produkowany pod niemiecką marką [[Volkswagen]] w latach 2003-2021. W latach 2005–2010 samochód był importowany i oferowany w [[Europa|Europie]].

== Historia i opis modelu ==
[[Plik:VW Fox 1.2 Style Candy-Weiß Heck.JPG|thumb|225px|left|Volkswagen Fox - tył przed liftingiem]]
[[Plik:Volkswagen Fox 2007 - silver.jpg|thumb|225px|left|Volkswagen Fox w wersji pięciodrzwiowej przed liftingiem]]
[[Plik:Volkswagen Fox 2015 in Punta del Este 01.JPG|thumb|225px|left|Volkswagen Fox po drugim liftingu]]
[[Plik:Volkswagen Fox 2015 in Punta del Este 02.JPG|thumb|225px|left|Volkswagen Fox po drugim liftingu - tył]]

Samochód został opracowany od podstaw przez brazylijski oddział [[Volkswagen]]a, gdzie pierwotnie z wyłącznością miał być oferowany jako podstawowy samochód w ofercie. W międzyczasie jednak niemiecka centrala podjęła decyzję, że przestarzałe [[Volkswagen Lupo|Lupo]] zastąpi w Europie Fox, który importowany był tam od połowy 2005 roku. Oficjalna premiera tego wariantu odbyła się w kwietniu 2005 roku na Salonie Samochodowym w Lipsku. W przeciwieństwie do rynku Ameryki Południowej, w Europie Fox oferowany był tylko jako 3-drzwiowy [[hatchback]]. Samochód nie odniósł sukcesu rynkowego i został wycofany ze sprzedaży w 2010 roku<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.auto-swiat.pl/uzywane/volkswagen-fox-rynkowy-outsider-skazany-na-porazke/2z73k3r | tytuł = Volkswagen Fox - rynkowy outsider skazany na porażkę | język = pl | data dostępu = 2019-08-14}}</ref>. Zastąpił go, tym razem podobnie jak Lupo opracowany z myślą przede wszystkim o Europie, zupełnie nowy model [[Volkswagen up!|up!]].

W międzyczasie, Volkswagen Fox na rodzimym rynku Ameryki Południowej cieszył się stabilną popularnością i utrzymuje się na rynku po dziś dzień. Samochód przeszedł dwie duże modernizacje, w ramach których zmodernizowano wygląd przodu, tyłu i deski rozdzielczej. Pierwszą przeprowadzono w 2009 roku, a kolejną w 2015 roku.

=== Wersje wyposażeniowe<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.autocentrum.pl/testy/vw-fox-14-tdi-basis-dorosly-wsrod-maluchow/strona-1/#art | tytuł = „Dorosły” wśród „maluchów” - VW Fox 1.4 TDI Basis | autor = Norbert Szwarc | data = 2006-04-04 | data dostępu = 2014-03-15 | opublikowany = autocentrum.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20140315231803/http://www.autocentrum.pl/testy/vw-fox-14-tdi-basis-dorosly-wsrod-maluchow/strona-1/#art | zarchiwizowano = 2014-03-15 }}</ref> ===
* Basis

Standardowe wyposażenie obejmuje m.in. poduszkę powietrzną kierowcy i pasażera, immobiliser, trójpunktowe pasy bezpieczeństwa, [[Isofix]], wspomaganie kierownicy, regulowaną w dwóch płaszczyznach kierownicę. Opcjonalnie samochód wyposażyć można w m.in. [[ABS (motoryzacja)|ABS]], [[ESC (motoryzacja)|ESP]], boczne poduszki powietrzne, [[światła przeciwmgłowe]], radioodtwarzacz CD oraz [[elektryczne sterowanie szyb]], [[elektryczne sterowanie lusterek]] i [[elektryczne sterowanie dachu]].

{{Clear}}

== Inne odmiany ==
=== Volkswagen CrossFox ===
[[Plik:Crossfoxfacelift 2011.jpg|thumb|225px|right|Volkswagen CrossFox]]
W tym samym roku zaprezentowano wersję uterenowioną '''CrossFox''', która dostępna była z [[napęd przedni|przednim napędem]], podwyższonym zawieszeniem, nielakierowanymi zderzakami i kołem zapasowym na tylnej klapie, a w roku 2006 SpaceFox (Suran)<ref>{{cytuj stronę| url = http://katalog.autokult.pl/car/1209,volkswagen-fox | tytuł = Katalog Volkswagen Fox | data dostępu = 2014-03-15 | opublikowany = katalog.autokult.pl}}</ref>.

=== [[Volkswagen Suran]] ===
[[Plik:Volkswagen Suran 2010 - blue front.jpg|thumb|225px|right|Volkswagen Suran]]
W 2006 roku Volkswagen przedstawił z myślą o Ameryce Południowej odmianę minivan, która powstała jako najmniejszy rodzinny samochód w lokalnej ofercie marki. W zależności od rynku zbytu, był on oferowany pod różnymi nazwami jako: Suran, SpaceFox, Fox Plus czy SportVan.

{{Clear}}

== Volkswagen Fox (1987 - 1993) ==
[[Plik:Volkswagen-Fox-GL-sedan.jpg|thumb|225px|right|Volkswagen Fox na rynek USA]]
Nazwa '''Fox''' dla aut Volkswagena była używana już na długo przed 2003 rokiem w odniesieniu do podstawowych wersji sedan modelu [[Volkswagen Gol|Gol]], produkowanych w Brazylii, oraz dla podstawowej wersji [[Volkswagen Jetta|Jetty]] I produkowanej w [[Południowa Afryka|Południowej Afryce]]. Do 1994 roku Fox był też nazwą podstawowej odmiany modelu [[Volkswagen Polo|Polo]].

{{Clear}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Chronologia samochodów VW}}
{{Samochody VW}}

[[Kategoria:Samochody Volkswagen|Fox]]
[[Kategoria:Samochody miejskie]]
[[Kategoria:Samochody przednionapędowe]]
[[Kategoria:Hatchbacki]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2000–2009]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2010–2019]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2020–2029]]

title: Volkswagen Fox

Inne nazwy: Volkswagen Lupo

Producent: Volkswagen

Zaprezentowany: Kwiecień 2003

Miejsce produkcji: São Paulo · Parana · Buenos Aires · General Pacheco

Poprzednik: Volkswagen Lupo

Następca: Volkswagen up! (Europa)

Segment: A

Typy nadwozia: 3 i 5-drzwiowy hatchback · 5-drzwiowy minivan · (Volkswagen Suran)

Silniki: Benzynowe: · R4 1.0 73 KM · R3 1.2 55 KM · R4 1.4 75 KM · R4 1.6 101 KM · Diesla: · R3 1.4 TDI 70 KM

Skrzynia biegów: 5-biegowa manualna

Napęd: przedni

Test Euro NCAP: 4 gwiazdek

Pokrewne: Volkswagen Suran

Konkurencja: Chevrolet Spark · Ford Ka · Kia Picanto · Peugeot 107 · Renault Twingo


text:
# Zam
Zam – wieś w Rumunii, w okręgu Hunedoara, w gminie Zam. W 2011 roku liczyła 655 mieszkańców.

title: Zam

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Zam
 |nazwa oryginalna             = Zam
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Hunedoara|Hunedoara]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Zam (gmina)|Zam]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 655
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Hunedoara
 |współrzędne                  = 46°0′0″N 22°27′0″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Zam''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Hunedoara|okręgu Hunedoara]], w [[Zam (gmina)|gminie Zam]]. W 2011 roku liczyła 655 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-12-22 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Hunedoara]]

title: Zam

Państwo: Rumunia

Okręg: Hunedoara

Gmina: Zam


text:
# Gordion
Gordion (gr. Γόρδιον, łac. Gordium) – starożytne miasto i stolica Frygii w Azji Mniejszej, założone przez legendarnego króla Gordiosa nad rzeką Sangarios; obecnie stanowisko archeologiczne, od 2023 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Pozostałości znajdują się koło wsi Yassıhöyük (prowincja Ankara). Wokół miejscowości rozproszone są liczne kurhany (tumulusy), będące grobowcami władców frygijskich. Spośród ok. 100 rozpoznanych, archeologicznie przebadano zaledwie czwartą ich część, poza również eksplorowanym akropolem miasta, gdzie stwierdzono 18 warstw cywilizacyjnych.

## W historii
Usytuowane przy zbiegu małoazjatyckich rzek Sangarios i Tembris i położone na naturalnym szlaku komunikacyjnym prowadzącym od morskiego wybrzeża na płaskowyż anatolijski, miejsce to zasiedlone już było we wczesnej epoce brązu. W państwie Hetytów uważane za ważne miasto prowincjonalne; po jego upadku osiągnęło największy rozkwit. Zamieszkane w IX w. p.n.e. przez Frygijczyków, jako Gordum wkrótce stało się stolicą ich królestwa. Po zniszczeniu najazdem Kimerów (ok. 690 p.n.e.), zostało opanowane przez Lidyjczyków i odbudowane przez ich króla Alyattesa jako twierdza i miasto handlowe; w późniejszym zaś czasie włączone do państwa Persów. Przebiegała tędy ich strategiczna Droga Królewska, na której ślady natrafili archeolodzy. W trakcie podboju imperium perskiego Gordion zostało zajęte (333 p.n.e.) przez wojska Aleksandra Wielkiego. Później uległo zagładzie wskutek przemarszu Galatów (278 p.n.e.) i podczas wojny z nimi wódz rzymski Manliusz Wulson zastał w 189 p.n.e. miasto całkowicie spustoszone. Nigdy już nie odzyskało poprzedniego znaczenia i w czasach Strabona dawna stolica Frygii była jedynie wioską. Należało już wtedy do rzymskiej prowincji Galacja i należy je odróżniać od bityńskiego Gordiucome, zwanego też Iuliopolis.

## W mitologii
Według mitologii greckiej mieszkańcy Frygii nękani brakiem władcy i walkami wewnętrznymi zwrócili się o radę do wyroczni, która poradziła im, by ogłosili królem tego, kto pojawi się u nich na rydwanie zaprzężonym w woły. W ten sposób oczekiwanym władcą został wieśniak Gordios przybyły na podobnym wozie-„rydwanie”. Na dowód wdzięczności założył miasto Gordion, a Zeusowi złożył w ofierze swój pojazd, na którego dyszlu wykonał niezwykle skomplikowany węzeł. Przepowiednia głosiła, że kto go rozwiąże, będzie rządził krainami Azji Mniejszej. Miał tego dokonać podczas najazdu na perskie krainy Azji Mniejszej dopiero Aleksander Wielki, rozcinając węzeł jednym uderzeniem miecza.
Synem Gordiosa miał być Midas, który hojnie ugościwszy przybłąkanego sylena, w podzięce od Dionizosa otrzymał dar przemieniania w złoto wszystkiego, czego dotknie. Choć w ten sposób szybko pozyskał niesłychane bogactwo, groziła mu śmierć głodowa, gdyż i dotknięte pożywienie zamieniało się w złoto. Kiedy uprosił boga o cofnięcie daru, ten wysłał go do Lidii, ażeby obmył się z winy w wodach rzeki Paktol, która odtąd niosła ziarenka złotego piasku.

## Stanowisko archeologiczne
W wyniku dokonanych wykopalisk (najważniejsze przeprowadzone przez archeologów amerykańskich od 1949 r.) stwierdzono tam ciągłość osadnictwa od III tysiąclecia p.n.e. do epoki grecko-rzymskiej. Z okresu VIII-VII wieku p.n.e., gdy Gordion było stolicą Frygii, zachowały się masywne mury miejskie z bramą chronioną korytarzowym podejściem, a obrębie cytadeli (akropolu) – także pozostałości (fundamenty) rezydencji królewskiej z architektoniczną konstrukcją w postaci budowanych szeregowo megaronów. Domy mieszkalne typu megaronu, wznoszone z kamienia lub budulca podobnego do muru pruskiego, miały dwuspadowe zadaszenie. Bogatsze zdobione były geometrycznymi mozaikami z krzemienia. Do turystycznych atrakcji zaliczana jest czarno-biała mozaika, uznawana za najstarszą w świecie.
Nekropolie wokół miasta położone są na wzniesieniu ponad doliną rzeczną, gdzie pochówki notabli i osób zamożnych znaczą kurhany usypywane nad ich grobowcami. Największy z nich, uważany za królewski, osiąga do 53 m wysokości i przypisywany jest jednemu z poprzedników Midasa.

### Tumulusy
W pobliżu miasta znajdują się liczne kurhany z wewnętrznymi drewnianymi komorami grobowymi, datowane na IX-VI w. p.n.e. W jednym z nich, zwanym grobowcem lub tumulusem Midasa, odnaleziono cenne wyroby z brązu, m.in. zdobione reliefem, w innych zaś – resztki sprzętów drewnianych. Kurhan utożsamiany z miejscem pochówku mitycznego Gordiosa, ma ok. 50 m wysokości i 300 m średnicy. Nienaruszony wcześniej grobowiec identyfikowany z grobem samego Midasa (stąd nazywany umownie Midas Tümülüs) odkryto w 1957 r. jako miejsce pochówku frygijskiego władcy pogrzebanego przypuszczalnie w latach 740-714 p.n.e. Drewniana komora grobowa wykonana z odpornego cedru i oszalowana ogrodzeniem z wytrzymałych desek jałowca, została w całości pokryta ziemnym nasypem, tworząc kurhan 60-metrowej wysokości i średnicy ok. 300 metrów. Uważana jest za najstarszą drewnianą konstrukcję w Anatolii (tunel wejściowy i samo wejście zostały współcześnie wykonane dla ułatwienia dostępu turystom). Odkryte wewnątrz szczątki mężczyzny w wieku 60-65 lat (o wzroście 1,59 cm) otoczone były darami pogrzebowymi, m.in. inkrustowanymi tabliczkami drewnianymi i naczyniami (pucharami) z brązu. Choć imię jego pozostaje nieznane, przyjmuje się, że (podobnie jak większość władców frygijskich) nosił imię Gordiosa lub Midasa. Odnalezione szczątki ludzkie i odkryte dary grobowe zostały przekazane do zbiorów Muzeum Cywilizacji Anatolijskich w Ankarze.

title: Gordion

wikitext:
{{UNESCO infobox
 |nazwa           = Gordion
 |grafika         = GordionAkropolis.JPG
 |opis grafiki    = Ruiny wnętrza cytadeli z frygijską bramą
 |państwo         = Turcja
 |typ             = kulturowy
 |kryterium       = III
 |ID              = 1669
 |region          = Europa i Ameryka Północna
 |data wpisu      = 2023
 |sesja wpisu     = 45
 |dokonane zmiany =
 |zagrożenie      =
 |współrzędne     =
 |commons         =
}}
{{wikisłownik|Gordion}}
'''Gordion''' ([[język starogrecki|gr.]] Γόρδιον, [[łacina|łac.]] ''Gordium'') – [[starożytność|starożytne]] [[miasto]] i [[stolica]] [[Frygia|Frygii]] w [[Anatolia|Azji Mniejszej]], założone przez legendarnego króla [[Gordias|Gordiosa]] nad rzeką [[Sakarya (rzeka)|Sangarios]]; obecnie [[stanowisko archeologiczne]], od [[2023]] roku wpisane na [[lista światowego dziedzictwa UNESCO|listę światowego dziedzictwa UNESCO]]<ref>[https://whc.unesco.org/en/list/1669 Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO].</ref>.

Pozostałości znajdują się koło wsi Yassıhöyük ([[Ankara (prowincja)|prowincja Ankara]]). Wokół miejscowości rozproszone są liczne [[kurhan]]y (tumulusy), będące grobowcami władców frygijskich. Spośród ok. 100 rozpoznanych, archeologicznie przebadano zaledwie czwartą ich część, poza również eksplorowanym [[akropol]]em miasta, gdzie stwierdzono 18 warstw cywilizacyjnych<ref name=pascal>P. Yale, V. Campbell, R. Plunkett: ''Turcja. Przewodnik Pascala'', dz. cyt., s. 363-364.</ref>.

== W historii ==
Usytuowane przy zbiegu małoazjatyckich rzek Sangarios i Tembris i położone na naturalnym szlaku komunikacyjnym prowadzącym od morskiego wybrzeża na [[Wyżyna Anatolijska|płaskowyż anatolijski]], miejsce to zasiedlone już było we wczesnej [[epoka brązu|epoce brązu]]. W [[Hetyci|państwie Hetytów]] uważane za ważne miasto prowincjonalne; po jego upadku osiągnęło największy rozkwit. Zamieszkane w IX w. p.n.e. przez [[Frygijczycy|Frygijczyków]], jako Gordum wkrótce stało się stolicą ich królestwa. Po zniszczeniu najazdem [[Kimerowie|Kimerów]] (ok. 690 p.n.e.), zostało opanowane przez [[Lidyjczycy|Lidyjczyków]] i odbudowane przez ich króla [[Alyattes II|Alyattesa]] jako twierdza i miasto handlowe; w późniejszym zaś czasie włączone do państwa [[Persowie|Persów]]. Przebiegała tędy ich strategiczna Droga Królewska, na której ślady natrafili archeolodzy<ref name=young>R.S. Young: Gordion. W ''The Princeton Encyclopedia of Classical Sites'', dz. cyt.</ref>. W trakcie [[Wojny Aleksandra Wielkiego|podboju imperium perskiego]] Gordion zostało zajęte (333 p.n.e.) przez wojska [[Aleksander Macedoński|Aleksandra Wielkiego]]. Później uległo zagładzie wskutek przemarszu [[Galatowie|Galatów]] (278 p.n.e.)<ref name=pascal /> i podczas wojny z nimi wódz rzymski [[Gnejusz Manliusz Wulson|Manliusz Wulson]] zastał w 189 p.n.e. miasto całkowicie spustoszone. Nigdy już nie odzyskało poprzedniego znaczenia i w czasach [[Strabon]]a dawna stolica Frygii była jedynie wioską<ref name=young />. Należało już wtedy do rzymskiej prowincji [[Galacja]] i należy je odróżniać od [[Bitynia|bityńskiego]] Gordiucome, zwanego też Iuliopolis<ref>''Der Kleine Pauly. Lexikon der Antike''. T. 2. München: Deutscher Taschenbuchverlag, 1979, kol. 846.</ref>.

== W mitologii ==
[[Plik:Gordion's Megaron pebble mosaic 08.jpg|left|thumb|200px|Najstarsza mozaika świata z IX wieku p.n.e. (barwny przerys)]]
Według [[mitologia grecka|mitologii greckiej]] mieszkańcy [[Frygia|Frygii]] nękani brakiem władcy i walkami wewnętrznymi zwrócili się o radę do [[wyrocznia|wyroczni]], która poradziła im, by ogłosili królem tego, kto pojawi się u nich na [[rydwan]]ie zaprzężonym w woły. W ten sposób oczekiwanym władcą został wieśniak [[Gordias|Gordios]] przybyły na podobnym wozie-„rydwanie”. Na dowód wdzięczności założył [[polis|miasto]] Gordion, a [[Zeus]]owi złożył w ofierze swój pojazd, na którego dyszlu wykonał [[węzeł gordyjski|niezwykle skomplikowany węzeł]]. Przepowiednia głosiła, że kto go rozwiąże, będzie rządził krainami Azji Mniejszej. Miał tego dokonać podczas najazdu na [[Iran|perskie]] krainy Azji Mniejszej dopiero Aleksander Wielki, rozcinając węzeł jednym uderzeniem miecza<ref name=ska-170>''Słownik kultury antycznej'' (red. [[Lidia Winniczuk|L. Winniczuk]]). Wyd. 5.  Warszawa: [[Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”|Wiedza Powszechna]], 1988, s. 170, {{ISBN|83-214-0406-5}}.</ref>.

Synem Gordiosa miał być [[Midas]], który hojnie ugościwszy przybłąkanego [[sylen]]a, w podzięce od [[Dionizos]]a otrzymał dar przemieniania w złoto wszystkiego, czego dotknie. Choć w ten sposób szybko pozyskał niesłychane bogactwo, groziła mu śmierć głodowa, gdyż i dotknięte pożywienie zamieniało się w złoto. Kiedy uprosił boga o cofnięcie daru, ten wysłał go do [[Lidia (kraina)|Lidii]], ażeby obmył się z winy w wodach rzeki [[Paktol]], która odtąd niosła ziarenka złotego piasku<ref name=ska-287>''Słownik kultury antycznej'', dz. cyt., s. 287.</ref>.

== Stanowisko archeologiczne ==
[[Plik:Gordion South Gate approach 2018.jpg|thumb|240px|Fragment wykopalisk: odsłonięte podejście do południowej bramy miasta]]
W wyniku dokonanych wykopalisk (najważniejsze przeprowadzone przez archeologów amerykańskich od 1949 r.) stwierdzono tam ciągłość osadnictwa od III tysiąclecia p.n.e. do epoki grecko-rzymskiej. Z okresu VIII-VII wieku p.n.e., gdy Gordion było stolicą Frygii, zachowały się masywne [[mury miejskie]] z bramą chronioną korytarzowym podejściem, a obrębie cytadeli (akropolu) – także pozostałości (fundamenty) rezydencji królewskiej z architektoniczną konstrukcją w postaci budowanych szeregowo [[megaron]]ów<ref name=ess>''Encyklopedia sztuki starożytnej'', dz. cyt.</ref>. Domy mieszkalne typu megaronu, wznoszone z kamienia lub budulca podobnego do [[mur pruski|muru pruskiego]], miały dwuspadowe zadaszenie. Bogatsze zdobione były geometrycznymi [[mozaika]]mi z [[krzemień|krzemienia]]<ref>Evelyn Klengel, Horst Klengel: ''Hetyci i ich sąsiedzi. Dzieje kultury Azji Mniejszej od Çatalhüyük do Aleksandra Wielkiego''. Warszawa: [[Państwowy Instytut Wydawniczy]], 1974, s. 129.</ref>. Do turystycznych atrakcji zaliczana jest czarno-biała [[mozaika]], uznawana za najstarszą w świecie<ref name=berlitz>''Turcja. Przewodnik ilustrowany (Berlitz)'', dz. cyt., s. 276.</ref>.

[[nekropolia|Nekropolie]] wokół miasta położone są na wzniesieniu ponad doliną rzeczną, gdzie pochówki notabli i osób zamożnych znaczą kurhany usypywane nad ich grobowcami. Największy z nich, uważany za królewski, osiąga do 53 m wysokości i przypisywany jest jednemu z poprzedników Midasa<ref name=young />.

=== Tumulusy ===
[[Plik:Ο τύμβος (Τούμπα) του βασιλέα Μίδα της Φρυγία στο Γόρδιον.jpg|thumb|240px|Tzw. tumulus króla Midasa]]
W pobliżu miasta znajdują się liczne kurhany z wewnętrznymi drewnianymi komorami grobowymi, datowane na IX-VI w. p.n.e. W jednym z nich, zwanym grobowcem lub tumulusem Midasa, odnaleziono cenne wyroby z [[brązy|brązu]], m.in. zdobione [[relief]]em, w innych zaś – resztki sprzętów drewnianych<ref name=ess />. Kurhan utożsamiany z miejscem pochówku mitycznego Gordiosa, ma ok. 50 m wysokości i 300 m średnicy<ref name=berlitz />. Nienaruszony wcześniej grobowiec identyfikowany z grobem samego Midasa (stąd nazywany umownie ''Midas Tümülüs'') odkryto w 1957 r. jako miejsce pochówku frygijskiego władcy pogrzebanego przypuszczalnie w latach 740-714 p.n.e. Drewniana komora grobowa wykonana z odpornego [[cedr]]u i oszalowana ogrodzeniem z wytrzymałych desek [[jałowiec|jałowca]], została w całości pokryta ziemnym nasypem, tworząc kurhan 60-metrowej wysokości i średnicy ok. 300 metrów. Uważana jest za najstarszą drewnianą konstrukcję w [[Anatolia|Anatolii]] (tunel wejściowy i samo wejście zostały współcześnie wykonane dla ułatwienia dostępu turystom). Odkryte wewnątrz szczątki mężczyzny w wieku 60-65 lat (o wzroście 1,59 cm) otoczone były darami pogrzebowymi, m.in. [[inkrustacja (zdobnictwo)|inkrustowanymi]] tabliczkami drewnianymi i naczyniami ([[puchar (naczynie)|pucharami]]) z [[brązy|brązu]]. Choć imię jego pozostaje nieznane, przyjmuje się, że (podobnie jak większość władców frygijskich) nosił imię Gordiosa lub Midasa<ref name=pascal />. Odnalezione szczątki ludzkie i odkryte dary grobowe zostały przekazane do zbiorów [[Muzeum Cywilizacji Anatolijskich]] w Ankarze<ref name=berlitz />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Encyklopedia sztuki starożytnej. Europa – Azja – Afryka – Ameryka''. Warszawa: [[Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe]] / [[Wydawnictwo Naukowe PWN]], 1998, s. 256-257, {{ISBN|83-01-12466-0}} (PWN), {{ISBN|83-221-0684-X}} (WAiF)
* Rodney S. Young: Gordion, Phrygia (Turkey). W ''The Princeton Encyclopedia of Classical Sites'' (ed. Richard Stillwell). Princeton ([[New Jersey|N.J.]]): Princeton University Press, 2017, s. 360, {{ISBN|978-1-4008-8658-6}}
* Pat Yale, Verity Campbell, Richard Plunkett: ''Turcja. Przewodnik Pascala''. Bielsko-Biała: [[Wydawnictwo Pascal]], 2004, s. 363-364, {{ISBN|83-7304-143-5}}
* ''Turcja. Przewodnik ilustrowany (Berlitz)'' (opr. zbiorowe). London: Apa Publications, 2014, s. 276, {{ISBN|978-178-005-750-7}}

{{Obiekty UNESCO w Turcji}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Geografia historyczna starożytności]]
[[Kategoria:Frygia]]
[[Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Turcji]]
[[Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Turcji]]
[[Kategoria:Miasta starożytne]]
[[Kategoria:Ankara (prowincja)]]

title: Gordion

Państwo: Turcja

Typ: kulturowy

Spełniane kryterium: III

Region: Europa i Ameryka Północna

Wpisanie na listę: 2023 · na 45. sesji


text:
# Biłołućk
Biłołućk (ukr. Білолуцьк, ros. Белолуцк) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie nowopskowskim, obwodzie ługańskim.

## Historia
Biłołućk założono w 1645 roku, od 1960 roku osiedle typu miejskiego.
W 1989 liczyło 4632 mieszkańców.
W 2013 liczyło 4017 mieszkańców.

title: Biłołućk

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Biłołućk
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Білолуцьк}}
 |zdjęcie                      = Свято-Троицкий храм, Белолуцк.jpg
 |opis zdjęcia                 = Cerkiew Świętej Trójcy w Biłołućku
 |herb                         = Beiloluck gerb.png
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-09
 |powierzchnia                 = 17,23
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 3840<ref>Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.47</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 6463
 |kod pocztowy                 = 92325
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód ługański
 |współrzędne                  = 49°41′57″N 39°1′42″E
 |commons                      = Category:Bilolutsk
 |www                          =
}}
'''Biłołućk''' ([[język ukraiński|ukr.]] Білолуцьк, [[język rosyjski|ros.]] Белолуцк) – [[osiedle typu miejskiego]] na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[Rejon nowopskowski|rejonie nowopskowskim]], [[obwód ługański|obwodzie ługańskim]].

== Historia ==
Biłołućk założono w 1645 roku, od 1960 roku osiedle typu miejskiego<ref>{{Cytuj stronę | url = http://w1.c1.rada.gov.ua/pls/z7502/A005?rdat1=23.07.2008&rf7571=18322 | tytuł = Верховна Рада України| data = | opublikowany =| język = | data dostępu = 2015-12-29}}</ref>.

W 1989 liczyło 4632 mieszkańców<ref>[http://demoscope.ru/weekly/ssp/sng89_reg2.php Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу]</ref>.

W 2013 liczyło 4017 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę | url = http://database.ukrcensus.gov.ua/PXWEB2007/ukr/publ_new1/2013/sb_nnas_2012.pdf | tytuł = Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року | data = 2013 | opublikowany = Державна служба статистики України | język = uk | data dostępu = 2023-09-02 | archiwum = https://web.archive.org/web/20130921053518/http://database.ukrcensus.gov.ua/PXWEB2007/ukr/publ_new1/2013/sb_nnas_2012.pdf | zarchiwizowano = 2013-09-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Osiedla typu miejskiego obwodu ługańskiego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Osiedla typu miejskiego w obwodzie ługańskim]]

title: BiłołućkБілолуцьк

Państwo: Ukraina

Obwód: ługański


text:
# Tõrve
Tõrve – wieś w Estonii, w prowincji Jõgeva, w gminie Puurmani.

title: Tõrve

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tõrve
 |nazwa oryginalna             = Tõrve
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = EST
 |1. jednostka administracyjna = [[Jõgevamaa|Jõgeva]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Puurmani|Puurmani]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 60<ref>{{cytuj stronę | url = http://pub.stat.ee/px-web.2001/Dialog/varval.asp?ma=PC003&lang=1| tytuł = POPULATION BY PLACE OF RESIDENCE (SETTLEMENT), SEX AND AGE, 31 DECEMBER 2011| data dostępu = 2016-06-03| autor = | opublikowany = stat.ee| praca = | data = | język = en}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Tõrve''' – wieś w [[Estonia|Estonii]], w [[Jõgevamaa|prowincji Jõgeva]], w [[Gmina Puurmani|gminie Puurmani]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Puurmani}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Puurmani]]

title: Tõrve

Państwo: Estonia

Prowincja: Jõgeva

Gmina: Puurmani


text:
# Dekanat Józefów
Dekanat Józefów – jeden z 19 dekanatów w rzymskokatolickiej diecezji zamojsko-lubaczowskiej.

## Parafie
W skład dekanatu wchodzi 7 parafii:
- parafia MB Nieustającej Pomocy – Aleksandrów
- parafia Opatrzności Bożej – Bondyrz
- parafia św. Stanisława – Górecko Kościelne
- parafia Niepokalanego Poczęcia NMP – Józefów
- parafia św. Tomasza Apostoła – Majdan Sopocki
- parafia św. Jana Nepomucena – Susiec
- parafia MB Częstochowskiej – Tereszpol

## Sąsiednie dekanaty
Biłgoraj – Południe, Biłgoraj – Północ, Krasnobród, Narol, Szczebrzeszyn, Tarnogród, Tomaszów – Południe, Tomaszów – Północ

title: Dekanat Józefów

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Dekanat Józefów
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Dekanat
 |grafika                        = Józefów - kościół (2).jpg
 |opis grafiki                   = [[Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie (powiat biłgorajski)|Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie]] - siedziba dekanatu
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = POL
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 =
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       =
 |kościół                        =
 |nadrzędna administratura typ   = [[Diecezja]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Diecezja zamojsko-lubaczowska|zamojsko-lubaczowska]]
 |obiekt sakralny typ            =
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = ks. Zenon Mrugała
 |administrator pomocniczy       = ks. Antoni Gębala
 |administrator senior           = ks. Artur Sokół
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                = 19 685
 |liczba kapłanów diecezjalnych  = 14
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 = 7
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Dekanat Józefów''' – jeden z 19 [[dekanat]]ów w [[Kościół katolicki|rzymskokatolickiej]] [[diecezja|diecezji]] [[diecezja zamojsko-lubaczowska|zamojsko-lubaczowskiej]].

== Parafie ==
W skład dekanatu wchodzi 7 [[parafia|parafii]]:

* [[parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Aleksandrowie|parafia MB Nieustającej Pomocy]] – [[Aleksandrów (powiat biłgorajski)|Aleksandrów]]
* [[parafia Opatrzności Bożej w Bondyrzu|parafia Opatrzności Bożej]] – [[Bondyrz]]
* [[Parafia św. Stanisława Biskupa Męczennika w Górecku Kościelnym|parafia św. Stanisława]] – [[Górecko Kościelne]]
* [[Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie|parafia Niepokalanego Poczęcia NMP]] – [[Józefów (powiat biłgorajski)|Józefów]]
* [[parafia św. Tomasza Apostoła w Majdanie Sopockim|parafia św. Tomasza Apostoła]] – [[Majdan Sopocki Drugi|Majdan Sopocki]]
* [[parafia św. Jana Nepomucena w Suścu|parafia św. Jana Nepomucena]] – [[Susiec]]
* [[parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Tereszpolu|parafia MB Częstochowskiej]] – [[Tereszpol-Zaorenda|Tereszpol]]

== Sąsiednie dekanaty ==
[[Dekanat Biłgoraj - Południe|Biłgoraj – Południe]], [[Dekanat Biłgoraj - Północ|Biłgoraj – Północ]], [[Dekanat Krasnobród|Krasnobród]], [[Dekanat Narol|Narol]], [[Dekanat Szczebrzeszyn|Szczebrzeszyn]], [[Dekanat Tarnogród|Tarnogród]], [[Dekanat Tomaszów - Południe|Tomaszów – Południe]], [[Dekanat Tomaszów - Północ|Tomaszów – Północ]]

{{Parafie dekanatu Józefów}}
{{Dekanaty diecezji zamojsko-lubaczowskiej}}

[[Kategoria:Dekanaty diecezji zamojsko-lubaczowskiej|Józefów]]
[[Kategoria:Religia w powiecie biłgorajskim|*]]
[[Kategoria:Religia w powiecie tomaszowskim (województwo lubelskie)|*]]
[[Kategoria:Religia w powiecie zamojskim|*]]

title: Dekanat Józefów

Państwo: Polska

Diecezja: zamojsko-lubaczowska

Dziekan: ks. Zenon Mrugała

Wicedziekan: ks. Antoni Gębala

Ojciec duchowny: ks. Artur Sokół


text:
# Atomic Energy Commission
Atomic Energy Commission (z ang. Komisja Energii Atomowej) – cywilna agencja powołana przez prezydenta Harry’ego Trumana 1 sierpnia 1946 roku w celu kontrolowania, rozwoju i produkcji broni nuklearnej oraz badań nad pokojowym wykorzystaniem energii atomu. Komisja była kierowana przez pięcioosobową grupę jej członków, z których jeden pełnił funkcję przewodniczącego. Pierwszym przewodniczącym był David E. Lilienthal (do 1950 roku).
31 grudnia 1946 roku Komisja przejęła uprawnienia Projektu Manhattan, który kierował pracami nad konstrukcją bomby atomowej w czasie II wojny światowej.
Jednym z laboratorium działających pod egidą AEC było Health and Safety Laboratory (HASL), założone w 1953 w Nowym Jorku. Specjalizowało się ono, m.in., w higienie pracy w obecności promieniowania jonizującego i skażeniu żywności.

title: Atomic Energy Commission

wikitext:
[[Plik:US Atomic Energy Commission logo.jpg|thumb|Znaczek U.S. Atomic Energy Commission]]
'''Atomic Energy Commission''' (z [[język angielski|ang.]] ''Komisja Energii Atomowej'') – cywilna agencja powołana przez [[prezydent]]a [[Harry Truman|Harry’ego Trumana]] 1 sierpnia 1946 roku w celu kontrolowania, rozwoju i produkcji [[Broń jądrowa|broni nuklearnej]] oraz badań nad pokojowym wykorzystaniem energii [[atom]]u. [[Komisja]] była kierowana przez pięcioosobową grupę jej członków, z których jeden pełnił funkcję przewodniczącego. Pierwszym przewodniczącym był [[David E. Lilienthal]] (do 1950 roku).

31 grudnia 1946 roku Komisja przejęła uprawnienia [[Projekt Manhattan|Projektu Manhattan]], który kierował pracami nad konstrukcją [[Broń jądrowa|bomby atomowej]] w czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

Jednym z laboratorium działających pod egidą AEC było ''Health and Safety Laboratory'' (HASL), założone w 1953 w Nowym Jorku{{r|Szepke}}. Specjalizowało się ono, m.in., w higienie pracy w obecności promieniowania jonizującego i skażeniu żywności{{r|Szepke}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Szepke">{{Cytuj książkę |autor = Ryszard Szepke |tytuł = 1000 słów o atomie i technice jądrowej |wydawca = Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej |rok = 1982 |język = pl |isbn = 8311067236}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych]]