text:
# Jądro złożone
Jądro złożone – rodzaj silnie wzbudzonego jądra atomowego, które powstaje w wyniku zespolenia się ze sobą co najmniej dwóch zderzających się ze sobą jąder, bądź wchłonięcia określonej cząstki przez dane jądro. Produkty reakcji zazwyczaj znacznie różnią się od cząstek padających. Ponadto produkty reakcji przez jądro złożone mają kierunek słabo skorelowany z kierunkiem cząstki padającej. Inaczej niż w reakcji bezpośredniej, w której kierunek ruchu emitowanych cząstek pokrywa się mniej więcej z kierunkiem ruchu cząstki padającej. Jedynie kierunek prostopadły do płaszczyzny wyznaczanej przez kierunek ruchu cząstki padającej i środek bombardowanego jądra jest dyskryminowany, ponieważ jest to kierunek osi obrotu, jaki zaczyna wykonywać uderzone jądro, przy niecentralnym uderzeniu przez cząstkę padającą. Pozostałe kierunki są uprzywilejowane ze względu na pewien wpływ siły odśrodkowej.
Przykładem jądra złożonego jest jądro uranu 236 powstające po chwyceniu neutronu
{\displaystyle {}_{92}^{235}\operatorname {U} +\operatorname {n} \to {}_{92}^{236}\operatorname {U} \to ...}

title: Jądro złożone

wikitext:
'''Jądro złożone''' – rodzaj silnie wzbudzonego [[jądro atomowe|jądra atomowego]], które powstaje w wyniku zespolenia się ze sobą co najmniej dwóch zderzających się ze sobą jąder, bądź wchłonięcia określonej [[Cząstka (fizyka)|cząstki]] przez dane jądro. Produkty [[Reakcja jądrowa|reakcji]] zazwyczaj znacznie różnią się od cząstek padających. Ponadto produkty '''reakcji przez jądro złożone''' mają kierunek słabo skorelowany z kierunkiem cząstki padającej. Inaczej niż w reakcji bezpośredniej, w której kierunek ruchu emitowanych cząstek pokrywa się mniej więcej z kierunkiem ruchu cząstki padającej. Jedynie kierunek prostopadły do płaszczyzny wyznaczanej przez kierunek ruchu cząstki padającej i środek bombardowanego jądra jest dyskryminowany, ponieważ jest to kierunek osi obrotu, jaki zaczyna wykonywać uderzone jądro, przy niecentralnym uderzeniu przez cząstkę padającą. Pozostałe kierunki są uprzywilejowane ze względu na pewien wpływ [[Siła odśrodkowa|siły odśrodkowej]].

Przykładem jądra złożonego jest jądro [[Uran (pierwiastek)|uranu]] 236 powstające po chwyceniu [[neutron]]u
:: <math>{}_{92}^{235}\operatorname{U}+\operatorname{n}\to {}_{92}^{236}\operatorname{U}\to ...</math>
== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko =Strzałkowski | imię =Adam | autor link = | tytuł =Wstęp do fizyki jądra atomowego | wydawca =Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa| rok =1978 | strony = | isbn =}}

[[Kategoria:Fizyka jądrowa]]


text:
# Tart-le-Haut
Tart-le-Haut – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or. W 2013 roku populacja ówczesnej gminy wynosiła 1411 mieszkańców.
W dniu 1 stycznia 2019 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin – Tart-l'Abbaye oraz Tart-le-Haut – powstała nowa gmina Tart. Siedzibą gminy została miejscowość Tart-le-Haut.

wikiname: plwiki

title: Tart-le-Haut

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Tart-le-Haut
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Tart-le-Haut
 |jednostka                       = miejscowość
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason de la ville de Tart-le-Haut (21).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Côte-d’Or]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Dijon|Dijon]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 21623
 |powierzchnia                    = 10,32 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 1411
 |gęstość zaludnienia             = 68 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 21110
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = Côte-d’Or
 |współrzędne                     = 47°12′N 5°12′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Tart-le-Haut''' – miejscowość i dawna gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Côte-d’Or]]. W 2013 roku populacja ówczesnej gminy wynosiła 1411 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.insee.fr/fr/ppp/bases-de-donnees/recensement/populations-legales/commune.asp?annee=2013&depcom=21623 | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2020-04-12}}</ref>.

W dniu 1 stycznia 2019 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin – [[Tart-l'Abbaye]] oraz Tart-le-Haut – powstała nowa gmina [[Tart]]. Siedzibą gminy została miejscowość Tart-le-Haut<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.cote-dor.gouv.fr/IMG/pdf/raa_002_2019.pdf | tytuł = Recueil des actes administratifs n°21-2019-002 : Arrêté préfectoral portant création de la commune nouvelle de Tart | data = | autor = | praca = | opublikowany = cote-dor.gouv.fr | język = fr | data dostępu = 2020-04-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Dijon}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Côte-d’Or]]

title: Tart-le-Haut

Państwo: Francja

Region: Burgundia-Franche-Comté

Departament: Côte-d’Or

Okręg: Dijon

• gęstość: 68 os./km²


text:
# Recanoz
Recanoz – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Jura.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 52 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 17 osób/km² (wśród 1786 gmin Franche-Comté Recanoz plasuje się na 691. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 957.).

title: Recanoz

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Recanoz
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Recanoz
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Jura (departament)|Jura]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Dole|Dole]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 39454
 |powierzchnia                    = 3,06 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 52
 |gęstość zaludnienia             = 17 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 39230
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Jura (departament)
 |współrzędne                     = 46°49′N 5°30′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Recanoz''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Jura (departament)|Jura]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 52 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 17 osób/km² (wśród 1786 gmin [[Franche-Comté]] Recanoz plasuje się na 691. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 957.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Dole}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Jura]]

title: Recanoz

Departament: Jura

Okręg: Dole

• gęstość: 17 os./km²


text:
# Monitory rzeczne typu Mihail Kogălniceanu
Monitory rzeczne typu Mihail Kogălniceanu (projektu 1316) – seria rumuńskich monitorów rzecznych z przełomu XX/XXI wieku, używanych w składzie Rumuńskich Sił Morskich na Dunaju.

## Historia
Od lat 70. XIX wieku Rumunia utrzymywała flotyllę rzeczną na Dunaju, który jest żeglowną na całej długości drogą wodną o strategicznym znaczeniu, a jednocześnie na części biegu stanowił granicę Rumunii z innymi krajami. Najsilniejszymi okrętami na Dunaju były opancerzone monitory rzeczne. Pierwszymi rumuńskimi jednostkami tej klasy były cztery monitory typu Ion C. Bratianu z początku XX wieku, o wyporności 680 ton, które wraz z trzema monitorami z podziału marynarki Austro-Węgier, służyły do lat 60. W międzyczasie do flotylli dunajskiej wcielono szereg mniejszych okrętów rzecznych, głównie patrolowych. Specyficzne warunki geograficzne Rumunii spowodowały, że nie zrezygnowano jednak z budowy rzecznych okrętów artyleryjskich, uważanych już na świecie za anachronizm. W latach 80, pod koniec rządów komunistycznego dyktatora Nicolae Ceaușescu, podjęto projektowanie nowych rzecznych okrętów pancernych, z których pierwszymi były kutry pancerne typu Brutar (oznaczenie NATO), uzbrojone w armatę kalibru 100 mm. Po ich zaprojektowaniu przystąpiono do budowy jeszcze większych okrętów rzecznych, które otrzymały tradycyjne miano monitorów (rum. monitorul, l.mn. monitoare).
Budowę okrętów zlecono stoczni marynarki w Drobeta-Turnu Severin. Zbudowano trzy jednostki projektu 1316, znanego od pierwszego okrętu jako typ Mihail Kogălniceanu, którym nadano nazwy noszone już przez wcześniejsze monitory. Oprócz wszechstronnego uzbrojenia, miały pełnić rolę okrętów sztabowych dywizjonów. Okręty te ukończono i oddano do służby już po obaleniu rządów komunistycznych, w latach 1993–1996.

## Okręty
| Nazwa okrętu (nr burtowy) | Położenie stępki | Wodowanie | Wejście do służby |
| ------------------------- | ---------------- | --------- | ----------------- |
| Mihail Kogălniceanu (45)  | ?                | ?         | 19 grudnia 1993   |
| Ion C. Brătianu (46)      | ?                | ?         | 28 grudnia 1994   |
| Lascar Catargiu (47)      | ?                | ?         | 22 listopada 1996 |

## Opis

### Opis ogólny i architektura
Okręty mają typowy dla jednostek rzecznych szeroki kadłub gładkopokładowy o niskich burtach. Na pokładzie dziobowym i rufowym umieszczone są wieże armat kalibru 100 mm. Przez całe śródokręcie ciągnie się długa i wysoka w porównaniu z burtami jednokondygnacyjna nadbudówka, mieszcząca w przedniej części pomost nawigacyjny, a dalej pomieszczenia mieszkalne, sztabowe, łączności i inne. Na dachu pomostu nawigacyjnego jest odkryty mostek i maszt kratownicowy z pomieszczeniem u podstawy. W tylnej części nadbudówki są chowane dwie wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych. Kadłub jest od wewnątrz ekranowany pancerzem o nieujawnionej grubości. Opancerzona jest też wieża dowodzenia, a okna pomostu nawigacyjnego są zakrywane pokrywami pancernymi.
Wyporność standardowa wynosi 522 tony, a pełną 575 ton. Długość całkowita wynosi 52 m, szerokość 9 m, a zanurzenie 1,72 m.
Załoga okrętów liczy 53 osoby. Autonomiczność jednostek wynosi 7 dób.

### Uzbrojenie
Główne uzbrojenie artyleryjskie stanowią dwie armaty kalibru 100 mm D-10T2G w wieżach typu czołgowego z ekranowanym pancerzem. Do ostrzeliwania celów lądowych służą ponadto dwie 40-prowadnicowe wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych BM-21 kalibru 122 mm, zaadaptowane z samobieżnych wyrzutni APR-40. Wyrzutnie są hydraulicznie chowane do nadbudówki i mogą być ponownie przeładowane. Zasięg pocisków sięga 20 km.
Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowią cztery działka kalibru 30 mm M53 w dwóch dwulufowych odkrytych stanowiskach na bokach pokładu nadbudówki. Ponadto okręty mają osiem karabinów maszynowych kalibru 14,5 mm w dwóch poczwórnie sprzężonych odkrytych stanowiskach, stanowiących morską wersję zestawu ZPU-4, umieszczonych po bokach na pokładzie za wieżą dziobową. Uzupełniają je dwie czteroprowadnicowe wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych bardzo bliskiego zasięgu samonaprowadzających się na podczerwień Strzała-2M na dachu nadbudówki, po bokach masztu, z zapasem 32 pocisków.

### Napęd
Napęd stanowią dwa silniki wysokoprężne H165 o mocy łącznej 3200 KM (2350 kW). Według informacji rumuńskich silniki mają moc po 2200 KM. Okręty rozwijają prędkość maksymalną 33 km/h, albo 32 km/h według informacji marynarki rumuńskiej. Zasięg pływania wynosi 1000 km.

## Służba
Okręty od 1995 roku weszły w skład nowo utworzonego 67 Dywizjonu Monitorów w bazie Braiła, należącego do 24 Brygady Rzecznej Flotylli Dunajskiej (Flotila de Dunăre). Od 2001 roku monitory należą do 67 Dywizjonu Okrętów Artyleryjskich, tworząc jego I sekcję monitorów. Sam dywizjon jest częścią Flotylli Rzecznej im. Mihaila Kogălniceanu. Od 2018 roku 67 Dywizjon przybrał imię komandora Virgila Alexandru Dragaliny (rum. Divizionul 67 Nave Purtătoare de Artilerie „Comandor Virgil Alexandru Dragalina”).

wikitext:
{{Typ okrętu infobox
 | nazwa typu             = Monitory rzeczne typu Mihail Kogălniceanu
 | grafika                = Romanian river monitor F-46.jpg
 |opis grafiki            = „Ion C. Brătianu”
 | producent              = {{Państwo|Rumunia}}
 | użytkownicy            = {{bandera|Rumunia|wojenna}}
 | stocznia               = w [[Drobeta-Turnu Severin]]
 | wprowadzenie do służby = 1993–1996
 |koniec służby           =
 | zbudowane okręty       = 3
 | planowane okręty       =
 | okręty w służbie       =
 |źródło danych           =
 | wyporność              = 522 t (standardowa)
575 t (pełna)
 | długość                = 52 m
 | szerokość              = 9 m
 | zanurzenie             = 1,72 m
 | napęd                  = 2 silniki wysokoprężne o mocy 3200 KM
 | prędkość               = 33 km/h
 | zasięg                 =
 | załoga                 =
 | uzbrojenie             = • 2 armaty 100 mm (2×I)
• 4 działka plot. 30 mm (2×II)
• 8 km plot. 14,5 mm (2×IV)
• 2 × IV wyrzutnie rakiet plot. [[Strzała-2|Strzała-2M]]
2 × XX wyrzutnie [[niekierowany pocisk rakietowy|npr]] 122 mm [[BM-21 Grad|Grad]]
 | wyposażenie lotnicze   =
|commons = Category:Mihail Kogălniceanu class river monitor
}}
'''Monitory rzeczne typu Mihail Kogălniceanu''' (projektu 1316) – seria rumuńskich [[monitor rzeczny|monitorów rzecznych]] z przełomu XX/XXI wieku, używanych w składzie [[Forțele Navale Române |Rumuńskich Sił Morskich]] na Dunaju.

== Historia ==
Od lat 70. XIX wieku Rumunia utrzymywała flotyllę rzeczną na Dunaju, który jest żeglowną na całej długości drogą wodną o strategicznym znaczeniu, a jednocześnie na części biegu stanowił granicę Rumunii z innymi krajami{{odn|Malinowski|2006|s=82}}. Najsilniejszymi okrętami na Dunaju były opancerzone [[monitor rzeczny|monitory rzeczne]]. Pierwszymi rumuńskimi jednostkami tej klasy były cztery monitory typu [[Monitory rzeczne typu Ion C. Bratianu|''Ion C. Bratianu'']] z początku XX wieku, o wyporności 680 ton, które wraz z trzema monitorami z podziału marynarki Austro-Węgier, służyły do lat 60{{odn|Malinowski|2006|s=83}}. W międzyczasie do flotylli dunajskiej wcielono szereg mniejszych okrętów rzecznych, głównie patrolowych. Specyficzne warunki geograficzne Rumunii spowodowały, że nie zrezygnowano jednak z budowy rzecznych okrętów artyleryjskich, uważanych już na świecie za anachronizm. W latach 80, pod koniec rządów [[Rumunia w okresie komunizmu|komunistycznego]] dyktatora [[Nicolae Ceaușescu]], podjęto projektowanie nowych rzecznych okrętów pancernych, z których pierwszymi były kutry pancerne typu ''[[kutry pancerne typu Brutar|Brutar]]'' (oznaczenie NATO), uzbrojone w armatę kalibru 100 mm{{odn|Malinowski|2006|s=84-85}}. Po ich zaprojektowaniu przystąpiono do budowy jeszcze większych okrętów rzecznych, które otrzymały tradycyjne miano monitorów (rum. ''monitorul'', l.mn. ''monitoare''){{odn|Malinowski|2006|s=84}}<ref name=monitor/>.

Budowę okrętów zlecono stoczni marynarki w [[Drobeta-Turnu Severin]]<ref group=uwaga>Tak według oficjalnej strony Marynarki {{cytuj stronę|url=https://www.navy.ro/despre/organizare/sectia1_div67.php|tytuł=Secţia I a Divizionului 67 N.P.A. - Monitoare}} Odmiennie {{odn|Malinowski|2006|s=84|ref=nie}} podaje stocznię marynarki „2 Maja” (Şantierul Naval 2 Mai) w [[Mangalia|Mangalii]].</ref>. Zbudowano trzy jednostki projektu 1316, znanego od pierwszego okrętu jako typ ''Mihail Kogălniceanu'', którym nadano nazwy noszone już przez wcześniejsze monitory<ref group=uwaga>Tak według oficjalnej strony Marynarki {{cytuj stronę|url=https://www.navy.ro/despre/organizare/istoric_div67/images/index.php|tytuł=SCURT ISTORIC}} Odmiennie {{odn|Malinowski|2006|s=84|ref=nie}} podaje numer projektu 1310.</ref>. Oprócz wszechstronnego uzbrojenia, miały pełnić rolę okrętów sztabowych dywizjonów{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Okręty te ukończono i oddano do służby już po obaleniu rządów komunistycznych, w latach 1993–1996{{odn|Malinowski|2006|s=84}}.

== Okręty ==
{| class="wikitable" style="text-align:right;"
|+ Monitory rzeczne typu ''Mihail Kogălniceanu''{{odn|Malinowski|2006|s=84}}<ref name=monitor/>
! width="200px"|Nazwa okrętu (nr burtowy)
! width="80px"|Położenie stępki
! width="120px"|Wodowanie
! width="140px"|Wejście do służby
|-
| style="text-align:left;"|'''Mihail Kogălniceanu''' (45)
| ?
| ?
| 19 grudnia 1993
|-
| style="text-align:left;"|'''Ion C. Brătianu''' (46)
| ?
| ?
| 28 grudnia 1994
|-
| style="text-align:left;"|'''Lascar Catargiu''' (47)
| ?
| ?
| 22 listopada 1996
|}

== Opis ==
=== Opis ogólny i architektura ===
[[File:Українсько-румунське навчання “Riverine – 2018” (29841690457)cropped.jpg|thumb|Monitor „Lascar Catargiu” od dziobu]]
Okręty mają typowy dla jednostek rzecznych szeroki kadłub gładkopokładowy o niskich burtach<ref name=fot>Na podstawie fotografii {{odn|Malinowski|2006|s=84|ref=nie}}.</ref>. Na pokładzie dziobowym i rufowym umieszczone są wieże armat kalibru 100 mm{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Przez całe [[śródokręcie]] ciągnie się długa i wysoka w porównaniu z burtami jednokondygnacyjna [[nadbudówka]], mieszcząca w przedniej części pomost nawigacyjny, a dalej pomieszczenia mieszkalne, sztabowe, łączności i inne{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Na dachu pomostu nawigacyjnego jest odkryty mostek i maszt kratownicowy z pomieszczeniem u podstawy. W tylnej części nadbudówki są chowane dwie wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych. Kadłub jest od wewnątrz ekranowany pancerzem o nieujawnionej grubości{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Opancerzona jest też {{link-interwiki|wieża dowodzenia|Q=Q1187402}}, a okna pomostu nawigacyjnego są zakrywane pokrywami pancernymi{{odn|Malinowski|2006|s=84}}.

[[Wyporność]] standardowa wynosi 522 tony, a pełną 575 ton{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. [[Długość całkowita (statek)|Długość całkowita]] wynosi 52 m, szerokość 9 m, a zanurzenie 1,72 m<ref name=monitor>{{cytuj stronę|url=https://www.navy.ro/despre/organizare/sectia1_div67.php|tytuł=Secţia I a Divizionului 67 N.P.A. - Monitoare|opublikowany=Forțele Navale Române|archiwum=|data dostępu=2024-04-12|język=ro}}</ref>.

Załoga okrętów liczy 53 osoby<ref name=monitor/>. Autonomiczność jednostek wynosi 7 dób<ref name=monitor/>.

=== Uzbrojenie ===
[[File:Naval firing exercises in the Black Sea.jpg|thumb|Dziobowa wieża monitora „Lascar Catargiu”]]
[[File:Stamps of Romania, 2005-071.jpg|thumb|Monitor na znaczku pocztowym, z wysuniętymi wyrzutniami rakiet niekierowanych]]
Główne uzbrojenie artyleryjskie stanowią dwie armaty kalibru 100 mm D-10T2G w wieżach typu czołgowego z ekranowanym pancerzem<ref group=uwaga>{{odn|Malinowski|2006|s=84|ref=nie}} podaje, że wieże są czołgowe [[T-55]], uzbrojone w armaty D-10T2G, lecz wieże monitorów różnią się zdecydowanie wyglądem, a przy tym w Rumunii produkowano od lat 80. własne czołgi [[TR-85]] o wieżach własnej konstrukcji, lecz także różnych od użytych na monitorach, i uzbrojonych we wzorowane na radzieckich armaty A-308 (por. {{Cytuj pismo | nazwisko =Zbies| imię=Piotr| tytuł =Rumuńskie czołgi podstawowe rodziny P-124| czasopismo = [[Nowa Technika Wojskowa]]| oznaczenie = nr 5/2020| strony=10-17}}).</ref>. Do ostrzeliwania celów lądowych służą ponadto dwie 40-prowadnicowe wyrzutnie [[niekierowany pocisk rakietowy|niekierowanych pocisków rakietowych]] [[BM-21 Grad|BM-21]] kalibru 122 mm, zaadaptowane z samobieżnych wyrzutni APR-40{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Wyrzutnie są hydraulicznie chowane do nadbudówki i mogą być ponownie przeładowane{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Zasięg pocisków sięga 20 km{{odn|Malinowski|2006|s=84}}.

Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowią cztery działka kalibru 30 mm M53 w dwóch dwulufowych odkrytych stanowiskach na bokach pokładu nadbudówki{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Ponadto okręty mają osiem karabinów maszynowych kalibru 14,5 mm w dwóch poczwórnie sprzężonych odkrytych stanowiskach, stanowiących morską wersję zestawu [[ZPU-4]], umieszczonych po bokach na pokładzie za wieżą dziobową{{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Uzupełniają je dwie czteroprowadnicowe wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych bardzo bliskiego zasięgu samonaprowadzających się na podczerwień [[Strzała-2|Strzała-2M]] na dachu nadbudówki, po bokach masztu, z zapasem 32 pocisków{{odn|Malinowski|2006|s=84}}<ref name=monitor/>.

=== Napęd ===
Napęd stanowią dwa [[silnik o zapłonie samoczynnym|silniki wysokoprężne]] H165 o mocy łącznej 3200 KM (2350 kW){{odn|Malinowski|2006|s=84}}. Według informacji rumuńskich silniki mają moc po 2200 KM<ref name=monitor/>. Okręty rozwijają prędkość maksymalną 33 km/h{{odn|Malinowski|2006|s=84}}, albo 32 km/h według informacji marynarki rumuńskiej<ref name=monitor/>. Zasięg pływania wynosi 1000 km<ref name=monitor/>.

== Służba ==
[[File:Українсько-румунське навчання “Riverine – 2018” (29841689477).jpg|thumb|„Lascar Catargiu” podczas ćwiczeń z marynarką Ukrainy w 2018]]
Okręty od 1995 roku weszły w skład nowo utworzonego 67 Dywizjonu Monitorów w bazie [[Braiła]], należącego do 24 Brygady Rzecznej Flotylli Dunajskiej (''Flotila de Dunăre'')<ref name=istoric>{{cytuj stronę|url=https://www.navy.ro/despre/organizare/istoric_div67/images/index.php|tytuł=SCURT ISTORIC|opublikowany=Forțele Navale Române|archiwum=|data dostępu=2024-04-12|język=ro}}</ref>. Od 2001 roku monitory należą do 67 Dywizjonu Okrętów Artyleryjskich, tworząc jego I sekcję monitorów<ref name=monitor/>. Sam dywizjon jest częścią Flotylli Rzecznej im. Mihaila Kogălniceanu<ref name=istoric/>. Od 2018 roku 67 Dywizjon przybrał imię komandora Virgila Alexandru Dragaliny (rum. ''Divizionul 67 Nave Purtătoare de Artilerie „Comandor Virgil Alexandru Dragalina”'')<ref name=istoric/>.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo | nazwisko=Malinowski|imię=Jarosław| tytuł =Rumuńska Flotylla Dunajska| czasopismo =Okręty Wojenne | oznaczenie = nr 2/2006 | rok=2006 |wydanie=76|wolumin=XV|issn =1231-014X |miejsce=Tarnowskie Góry| odn=tak}}
* {{cytuj stronę|url=https://www.navy.ro/despre/organizare/sectia1_div67.php|tytuł=Secţia I a Divizionului 67 N.P.A. - Monitoare|opublikowany=Forțele Navale Române|archiwum=|data dostępu=2024-04-12|język=ro}}

[[Kategoria:Rumuńskie okręty|*]]
[[Kategoria:Typy monitorów|Mihail]]

Kraj budowy: Rumunia

Użytkownicy: Forțele Navale Române

Stocznia: w Drobeta-Turnu Severin

Wyporność: 522 t (standardowa) · 575 t (pełna)

Szerokość: 9 m

Napęd: 2 silniki wysokoprężne o mocy 3200 KM

Prędkość: 33 km/h

Uzbrojenie: • 2 armaty 100 mm (2×I) · • 4 działka plot. 30 mm (2×II) · • 8 km plot. 14,5 mm (2×IV) · • 2 × IV wyrzutnie rakiet plot. Strzała-2M · 2 × XX wyrzutnie npr 122 mm Grad


text:
# Šećerana
Šećerana – wieś w Chorwacji, w żupanii osijecko-barańskiej, w mieście Beli Manastir. W 2011 roku liczyła 540 mieszkańców.

title: Šećerana

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Šećerana
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna = [[Żupania osijecko-barańska|osijecko-barańska]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Miasto Beli Manastir|Beli Manastir]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 540{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |kod mapy                     = żupania osijecko-barańska
 |www                          =
}}
'''Šećerana''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania osijecko-barańska|żupanii osijecko-barańskiej]], w [[miasto Beli Manastir|mieście Beli Manastir]]. W 2011 roku liczyła 540 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=492}}</ref>
}}

{{miasto Beli Manastir}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii osijecko-barańskiej]]

title: Šećerana

Państwo: Chorwacja

Żupania: osijecko-barańska

Miasto: Beli Manastir


text:
# Park Narodowy Gashaka-Gumti
Park Narodowy Gashaka-Gumti (GGNP) został wydzielony z dwóch rezerwatów zwierzyny łownej w 1991 roku i jest największym parkiem narodowym w Nigerii. Znajduje się we wschodniej części kraju. Całkowity obszar obejmuje około 6402 km². Powierzchnie północne to część ekosystemu sawanny, na południowych terenach rozpościerają się zbocza górskie pokryte leśnym krajobrazem. Jest to ważny obszar zlewiska rzeki Benue. Bogata jest fauna i flora parku, w tym reliktowe gatunki (sustainability projekt, 2015). W ostatnich latach rozwinęła się ekoturystyka. Niewiele jest innych miejsc na świecie, które zawierają tak spektakularne krajobrazy i tak różnorodną przyrodę. Region parku jest również obszarem o znaczeniu historycznym, jako miejsce walk europejskich kolonii o wpływy w tej części Afryki.

## Literatura
Gabriel O., Yager & Alarape, G & Tyowua, O. (2018). Biodiversity conservation problems and their implication on rangeland and ecotourism management in Gahsaka-Gumti National Park, Nigeria. Journal of Research in Forestry, Wildlife & Environment Vol. 10(1); 119-129

title: Park Narodowy Gashaka-Gumti

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Park Narodowy Gashaka-Gumti
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |rodzaj               = [[park narodowy]]
 |państwo              = Nigeria
 |położenie            =
 |siedziba             =
 |mezoregion           =
 |data utworzenia      = 1991
 |akt prawny           =
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 6402 km²
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |współrzędne          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Park Narodowy Gashaka-Gumti''' (GGNP) został wydzielony z dwóch rezerwatów [[Zwierzęta łowne|zwierzyny łownej]] w 1991 roku i jest największym parkiem narodowym w [[Nigeria|Nigerii]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Gashaka-Gumti National Park |data dostępu = 2022-04-16 |url = http://nigeriaparkservice.gov.ng/2014/08/12/gashaka-gumti-national-park/ |język = en-US}}</ref>. Znajduje się we wschodniej części kraju. Całkowity obszar obejmuje około 6402 km². Powierzchnie północne to część ekosystemu [[Sawanna|sawanny]], na południowych terenach rozpościerają się [[Tropikalne wilgotne lasy górskie|zbocza górskie]] pokryte leśnym krajobrazem. Jest to ważny obszar zlewiska rzeki [[Benue (rzeka)|Benue]]. Bogata jest [[fauna]] i [[flora]] parku, w tym [[Relikt|reliktowe gatunki]] (sustainability projekt, 2015)<ref>{{Cytuj |tytuł = Gashaka-Gumti National Park {{!}} Nigeria Attractions |data dostępu = 2022-04-16 |opublikowany = Lonely Planet |url = https://www.lonelyplanet.com/nigeria/attractions/gashaka-gumti-national-park/a/poi-sig/1301643/355539 |język = en}}</ref>. W ostatnich latach rozwinęła się [[ekoturystyka]]. Niewiele jest innych miejsc na świecie, które zawierają tak spektakularne krajobrazy i tak różnorodną przyrodę. Region parku jest również obszarem o znaczeniu historycznym, jako miejsce walk europejskich [[Kolonializm|kolonii]] o wpływy w tej części [[Afryka Zachodnia|Afryki]].

== Literatura ==
Gabriel O., Yager & Alarape, G & Tyowua, O. (2018). Biodiversity conservation problems and their implication on rangeland and ecotourism management in Gahsaka-Gumti National Park, Nigeria. Journal of Research in Forestry, Wildlife & Environment Vol. 10(1); 119-129

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Parki narodowe w Nigerii]]

title: Park Narodowy Gashaka-Gumti

Państwo: Nigeria


text:
# Filipovka (przystanek kolejowy)
Filipovka – przystanek kolejowy w miejscowości Filipovka, w powiecie Liberec w kraju libereckim, w Czechach. Znajduje się na linii kolejowej 037 Liberec – Zawidów, na wysokości 230 m n.p.m.

## Linie kolejowe
- 037 Liberec – Zawidów

title: Filipovka (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Filipovka
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = CZE
 |miejscowość                = [[Višňová (kraj liberecki)|Višňová]]
 |lokalizacja                = [[Filipovka]]
 |zarządca                   = [[Správa železnic]]
 |data otwarcia              = 1875
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Liberec – Zawidów|Liberec – Zawidów]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |współrzędne                = 50°59′24″N 15°1′30″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Filipovka''' – [[Przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w miejscowości [[Filipovka]], w [[Powiat Liberec|powiecie Liberec]] w [[Kraj liberecki|kraju libereckim]], w [[Czechy|Czechach]]. Znajduje się na [[Linia kolejowa Liberec – Zawidów|linii kolejowej 037 Liberec – Zawidów]], na wysokości 230 m n.p.m.<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.zelpage.cz/stanice/filipovka.html | tytuł = Detail stanice Filipovka | opublikowany = Želpage  | język = cs | data dostępu = 2018-07-14}}</ref>

== Linie kolejowe ==
* [[Linia kolejowa Liberec – Zawidów|037 Liberec – Zawidów]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Filipovka
|linia         = {{LK-linia|037|Linia kolejowa Liberec – Zawidów}} Liberec – Zawidów
|kilometr      = 37,000
|poprzedni     = [[Višňová (stacja kolejowa)|Višňová]]
|poprzedni_km  = 2,000
|następny      = [[Černousy (przystanek kolejowy)|Černousy]]
|następny_km   = 2,000
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w kraju libereckim]]

title: Filipovka

Państwo: Czechy

Miejscowość: Višňová

Lokalizacja: Filipovka

Zarządca: Správa železnic

Kasy: N


text:
# Ludność Rudy Śląskiej
- 1950 - 33 962 (spis powszechny)
- 1955 - 38 893
- 1960 - 131 667 (spis powszechny)
- 1961 - 134 800
- 1962 - 136 900
- 1963 - 138 700
- 1964 - 140 200
- 1965 - 141 173
- 1966 - 142 300
- 1967 - 140 200
- 1968 - 140 400
- 1969 - 140 900
- 1970 - 143 122 (spis powszechny)
- 1971 - 143 208
- 1972 - 144 100
- 1973 - 146 700
- 1974 - 147 557
- 1975 - 149 623
- 1976 - 152 200
- 1977 - 155 900
- 1978 - 155 900 (spis powszechny)
- 1979 - 156 800
- 1980 - 159 097
- 1981 - 161 588
- 1982 - 162 747
- 1983 - 162 769
- 1984 - 164 594
- 1985 - 166 081
- 1986 - 167 246
- 1987 - 167 861
- 1988 - 168 467 (spis powszechny)
- 1989 - 169 780
- 1990 - 171 034
- 1991 - 171 645
- 1992 - 167 685
- 1993 - 167 971
- 1994 - 166 564
- 1995 - 165 873
- 1996 - 165 182
- 1997 - 163 014
- 1998 - 159 665
- 1999 - 154 903
- 2000 - 152 280
- 2001 - 151 039
- 2002 - 149 659 (spis powszechny)
- 2003 - 148 361
- 2004 - 147 403
- 2005 - 146 582
- 2006 - 145 471
- 2007 - 144 584
- 2008 - 143 930
- 2009 - 143 394
- 2010 - 143 566
- 2011 - 143 024 (spis powszechny)
- 2012 - 142 346
- 2013 - 141 869

## Powierzchnia Rudy Śląskiej
- 1995 - 77,67 km²
- 1997 - 77,59 km²
- 2006 - 77,73 km²

title: Ludność Rudy Śląskiej


text:
# Manuele Marchiani
Manuele Marchiali (ur. 5 kwietnia 1989 w Loreto) – włoski siatkarz, grający na pozycji przyjmującego.

## Kluby
- 2004–2006 Esse-ti Carilo Loreto
- 2006–2008 Lube Banca Marche Macerata
- 2008–2009 Esse-ti Carilo Loreto
- 2009–2010 Pallavolo Molfetta
- 2010–2011 Lube Banca Marche Macerata
- 2011–2012 Club Italia Roma
- 2012–2013 Pallavolo Loreto
- 2013–2014 Altotevere Città di Castello
- 2014–2015 Tonno Callipo Calabria Vibo Valentia
- 2015–2016 Conad Reggio Emilia

title: Manuele Marchiani

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Manuele Marchiali
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[5 kwietnia]] [[1989]]
 |miejsce urodzenia         = [[Loreto (Włochy)|Loreto]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 185 cm
 |pozycja                   = [[przyjmujący]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Manuele Marchiali''' (ur. [[5 kwietnia]] [[1989]] w [[Loreto (Włochy)|Loreto]]) – [[Włochy|włoski]] [[Piłka siatkowa|siatkarz]], grający na pozycji [[przyjmujący|przyjmującego]].

== Kluby ==
* '''2004–2006'''  [[Pallavolo Loreto|Esse-ti Carilo Loreto]]
* '''2006–2008'''  [[Associazione Sportiva Volley Lube|Lube Banca Marche Macerata]]
* '''2008–2009'''  [[Pallavolo Loreto|Esse-ti Carilo Loreto]]
* '''2009–2010'''  [[Pallavolo Molfetta]]
* '''2010–2011'''  [[Associazione Sportiva Volley Lube|Lube Banca Marche Macerata]]
* '''2011–2012'''  [[Club Italia (piłka siatkowa mężczyzn)|Club Italia Roma]]
* '''2012–2013'''  [[Pallavolo Loreto]]
* '''2013–2014'''  [[Pallavolo Città di Castello|Altotevere Città di Castello]]
* '''2014–2015'''  [[Callipo Sport|Tonno Callipo Calabria Vibo Valentia]]
* '''2015–2016'''  [[Conad Reggio Emilia]]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.legavolley.it/DettaglioAtleta.asp?IdAtleta=MAR-MAN-89 www.legavolley.it]
* [http://www.lubevolley.it/20102011/squadra/atleti.asp?nick=marchiani www.lubevolley.it]

{{SORTUJ:Marchiali, Manuele}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]
[[Kategoria:Włoscy siatkarze]]
[[Kategoria:Siatkarze Lube Banca Macerata]]

title: · Manuele Marchiali

Data i miejsce urodzenia: 5 kwietnia 1989 · Loreto

Pozycja: przyjmujący


text:
# Henry Fadipe
Henry Fadipe (ur. 4 września 1991 w Lagos) – nigeryjsko-irlandzki zawodnik mieszanych sztuk walki. Były mistrz południowoafrykańskiej federacji EFC w wadze półśredniej. Aktualny zawodnik polskiej organizacji KSW. Autor pierwszego poddania peruwiańskim krawatem w historii KSW.

## Życiorys
Urodził się w Lagos w Nigerii, jednak w 2002 roku przeprowadził się wraz z rodziną do Irlandii w Dublinie. W nowej miejscowości Henry i jego starszy brat byli pierwszymi czarnoskórymi ludźmi, którzy zaczęli uczęszczać do szkoły średniej. Henry wówczas dopiero był na pierwszym roku, zaś jego brat był już w piątej klasie. W szkole Henry był często prześladowany i atakowany przez rówieśników, za to, że był inny. Jak sam wspominał były chwile, kiedy dyrektor musiał go podrzucać do domu po szkole, ponieważ przy bramie szkoły czekali na niego nieznajomi mężczyźni (koledzy uczniów), żeby ponownie go zaatakować. Wiele razy był również atakowany poza szkołą. Pewnego razu kiedy wracał z kina po ok. 16 godzinie został ponownie zaatakowany przez grupę mężczyzn. Napastnicy uderzyli Henry'ego kijem do hurlingu oraz został rzucony dużym kamieniem, w związku z czym złamał rękę. Po tych wszystkich zdarzeniach Fadipe zdecydował się na samoobronę, zapisując się na boks oraz karate. Studiował inżynierię elektromechaniczną w IT Tallaght i tam odkrył mieszane sztuki walki w wieku 17 lat.

## Kariera MMA

### Kariera amatorska, walki w Irlandii i EFC
Fadipe przed zawodową karierą stoczył 5 amatorskich walk w MMA, które wygrał przez nokaut.
W wieku 18 lat przeszedł na zawodowstwo, a debiut odnotował 28 listopada 2010 na gali Battlezone Fighting Championships 1. Wygrał walkę przez techniczny nokaut z Dominikiem Oryszcakiem już w pierwszej rundzie.
Następne walki toczył również na terenie Irlandii, aż do 2013 roku, w którym to podpisał kontrakt z dużą organizacją Extreme Fighting Championship w Południowej Afryce, gdzie reprezentował Irlandię i rok później zdobył pas mistrzowski w wadze półśredniej (po pokonaniu Dino Bagattina na EFC 29). Tytuł mistrzowski stracił 7 sierpnia 2014 na rzecz Adama Speechlya podczas gali EFC 32. Po tej porażce nie toczył kolejnych walk przez okres ponad 2 lat.
Ostatnią walkę dla południowoafrykańskiej federacji stoczył 15 października 2016 na wydarzeniu EFC 54, gdzie zwyciężył z Bruno Mukulu przez jego dyskwalifikację w trzeciej rundzie (za unikanie walki).

### BAMMA i Clan Wars
Następnie 7 lipca 2017 jednorazowo zawalczył dla brytyjskiej promocji BAMMA. Fadipe przegrał przez nokaut (cios młotkowy w parterze) z Rumunem, Ionem Pascu w pierwszej odsłonie podczas gali BAMMA 30. Herculeez po tej przegranej ponownie zrobił sobie dłuższą przerwę od startów.
Powrócił 8 sierpnia 2021 podczas gali Clan Wars 41 w Belfaście. Wygrał z reprezentantem Irlandii Północnej, Alim Macleanem przez TKO w drugiej rundzie.

### MMA Attack, Cage Legacy i KSW
6 września 2022 powracająca po latach polska federacja MMA Attack, ogłosiła w mediach społecznościowych zestawienie Henry'ego Fadipe z Łukaszem Stankiem na galę MMA Attack 4, zaplanowaną na termin 24 września w Będzin Arenie. Walkę zwyciężył w drugiej rundzie, nokautując prawym sierpowym na szczękę faworyzowanego Stanka.
Sześć dni później na gali Cage Legacy 17 zdobył pas mistrzowski tej federacji w wadze średniej, technicznie nokautując w drugiej rundzie Johna Redmonda.
Jeszcze w tym samym roku związał się z najlepszą polską organizacją – Konfrontacją Sztuk Walki, dla której debiut odnotował 12 listopada podczas gali KSW 76 w Grodzisku Mazowieckim. Nigeryjski Herculeez zwyciężył z Albertem Odzimkowskim w drugiej rundzie, przez jego poddanie rzadką techniką w środowisku MMA, zwaną peruwiańskim krawatem. Dwa dni później polska promocja nagrodziła Fadipe bonusem finansowym za najlepsze poddanie wieczoru tamtej gali.
22 kwietnia 2023 na gali XTB KSW 81: Bartosiński vs. Szczepaniak w Tomaszowie Mazowieckim zmierzył się z Marcinem Krakowiakiem. Przegrał jednogłośną decyzją sędziowską na punkty (29-28, 30-27, 29-28).
Podczas gali KSW 84: De Fries vs. Bajor, która odbyła się 15 lipca 2023 w hali Gdynia Arena stoczył walkę z Krystianem Kaszubowskim. Po trzech rundach walki skupionej w stójce wygrał przez niejednogłośną decyzję sędziów (29-28, 28-29, 29-28). Było to jego pierwsze zwycięstwo na punkty.
Nieoczekiwanie w następnej walce, którą stoczył 16 września 2023 na KSW 86: Wikłacz vs. Przybysz 4 we Wrocławiu zmierzył się z byłym pretendentem do pasa KSW w wadze półśredniej, Arturem Szczepaniakiem. Pierwotnie na tym wydarzeniu Szczepaniak miał zmierzyć się z Igorem Michaliszynem, jednak ten musiał wycofać się z tego starcia z powodu kontuzji, a jego miejsce zajął Fadipe. Nigeryjczyk przegrał przez nokaut w drugiej rundzie, po tym jak w wymianie uderzeń otrzymał od rywala potężny cios krzyżowy wyprowadzony z prawej ręki Szczepaniaka.
W piątej walce dla KSW zawalczył po raz pierwszy w Czechach. Jego rywalem na lutowej gali KSW 91: Mircea vs. Brichta w Libercu był debiutujący w federacji Czech, Matúš Juráček. Przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie.
Rok później podczas gali XTB KSW 103: Brichta vs. Charzewski w tym samym mieście wszedł na zastępstwo za kontuzjowanego Kacpra Karskiego do walki ze Stevenem Krt. Fadipe powrócił na zwycięskie tory, pokonując rywala jednogłośną decyzją sędziów na pełnym dystansie.

## Walki w innych formułach
4 grudniu 2023 w Żukowie podczas gali Fantom Bull Fight 2 zadebiutował w formule bokserskiej, gdzie uległ Dawidowi Borzęckiemu niejednogłośnie na punkty (29-28, 28-29, 29-28).
Jeszcze w grudniu tego samego roku w Rudzie Śląskiej miał stoczyć pojedynek kick-bokserski z zasadami K-1, przeciwko zawodnikowi wagi ciężkiej Mateuszowi Kowalskiemu. Ostatecznie do tego starcia nie doszło przez niespodziewanie opuszczenie hali Kowalskiego w trakcie trwającej gali The Warriors MMA 2.

## Osiągnięcia

### Mieszane sztuki walki
- Cage Gods
  - 2012: Mistrz CageGods w wadze średniej[32]
- Extreme Fighting Championship
  - 2014: Mistrz EFC(inne języki) w wadze półśredniej[3].
- Cage Legacy
  - 2022: Mistrz Cage Legacy w wadze półśredniej[14].
- Konfrontacja Sztuk Walki
  - 2022: Autor pierwszego poddania peruwiańskim krawatem w historii KSW[5].
  - Bonus za poddanie wieczoru vs. Albert Odzimkowski

## Lista zawodowych walk w MMA
| Wynik     | Bilans  | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie                            | Runda | Czas | Rozgrywki                               | Data       | Miejsce             | Uwagi                                                           |
| --------- | ------- | ------------------------------- | ------------------------------------------ | ----- | ---- | --------------------------------------- | ---------- | ------------------- | --------------------------------------------------------------- |
| Wygrana   | 15-12-1 | Steven Krt (6-2)                | Decyzja (jednogłośna)                      | 3     | 5:00 | XTB KSW 103: Brichta vs. Charzewski     | 21.02.2025 | Liberec             | Walka w umownym limicie -79 kg.                                 |
| Przegrana | 14-12-1 | Matúš Juráček (10-3)            | TKO (ciosy pięściami)                      | 1     | 4:00 | KSW 91: Mircea vs. Brichta              | 17.02.2024 | Liberec             |                                                                 |
| Przegrana | 14-11-1 | Artur Szczepaniak (9-2)         | KO (prawy krzyżowy)                        | 2     | 4:00 | KSW 86: Wikłacz vs. Przybysz 4          | 16.09.2023 | Wrocław             | Walka w umownym limicie -81 kg.                                 |
| Wygrana   | 14-10-1 | Krystian Kaszubowski (10-3)     | Decyzja (niejednogłośna)                   | 3     | 5:00 | KSW 84: De Fries vs. Bajor              | 15.07.2023 | Gdynia              |                                                                 |
| Przegrana | 13-10-1 | Marcin Krakowiak (11-4)         | Decyzja (jednogłośna)                      | 3     | 5:00 | XTB KSW 81: Bartosiński vs. Szczepaniak | 22.04.2023 | Tomaszów Mazowiecki |                                                                 |
| Wygrana   | 13-9-1  | Albert Odzimkowski (12-6)       | Poddanie (peruwiański krawat)              | 2     | 0:39 | KSW 76: Parnasse vs. Rajewski           | 12.11.2022 | Grodzisk Mazowiecki | Bonus za poddanie wieczoru.                                     |
| Wygrana   | 12-9-1  | John Redmond (7-17)             | TKO (ciosy pięściami w parterze)           | 2     | 1:39 | Cage Legacy 17                          | 30.09.2022 | Dublin              | Zdobył pas mistrzowski Cage Legacy w wadze średniej. Main Event |
| Wygrana   | 11-9-1  | Łukasz Stanek (9-7)             | TKO (prawy sierpowy)                       | 2     | 0:34 | MMA Attack 4: Reaktywacja               | 24.09.2022 | Będzin              |                                                                 |
| Wygrana   | 10-9-1  | Ali Maclean (15-8-1)            | KO (prawy podbródkowy)                     | 2     | 1:11 | Clan Wars 41                            | 08.08.2021 | Belfast             | Powrót do wagi średniej. Main Event                             |
| Przegrana | 9-9-1   | Ion Pascu (15-7)                | KO (cios młotkowy w parterze)              | 1     | 4:16 | BAMMA 30: Philpott vs. Walsh            | 07.07.2017 | Dublin              |                                                                 |
| Wygrana   | 9-8-1   | Bruno Mukulu (4-5-1)            | Dyskwalifikacja (unikanie walki)           | 3     | 3:37 | EFC Worldwide 54                        | 15.10.2016 | Sun City            |                                                                 |
| Przegrana | 8-8-1   | Adam Speechly (6-4)             | Decyzja (jednogłośna)                      | 5     | 5:00 | EFC Africa 32                           | 07.08.2014 | Brakpan             | Stracił pas mistrzowski EFC w wadze półśredniej. ' Main Event   |
| Wygrana   | 8-7-1   | Dino Bagattin (10-3)            | KO (ciosy pięściami)                       | 1     | 3:09 | EFC Africa 29                           | 01.05.2014 | Brakpan             | Zdobył pas mistrzowski EFC w wadze półśredniej. Main Event      |
| Wygrana   | 7-7-1   | Michiel Opperman (9-8)          | KO (łokieć)                                | 3     | 1:14 | EFC Africa 26                           | 12.12.2013 | Brakpan             | Co-Main Event                                                   |
| Wygrana   | 6-7-1   | Martin van Staden (13-6)        | Poddanie (dźwignia prosta na staw skokowy) | 1     | 2:18 | EFC Africa 23                           | 12.09.2013 | Brakpan             | Przejście do wagi półśredniej                                   |
| Przegrana | 5-7-1   | Danny Roberts (8-1)             | Poddanie (duszenie zza pleców)             | 3     | 3:34 | Cage Warriors 57                        | 20.07.2013 | Liverpool           | Walka w umownym limicie -81,6 kg. Co-Main Event                 |
| Remis     | 5-6-1   | Tumelo Maphutha (3-4)           | Remis (niejednogłośny)                     | 3     | 5:00 | EFC Africa 19                           | 19.04.2013 | Brakpan             |                                                                 |
| Przegrana | 5-6     | Fabio Ferrari (4-1)             | TKO (ciosy pięściami)                      | 3     | 3:03 | Cage Gods 2 - Fadipe vs. Ferrari        | 09.03.2013 | Waterford           | Main Event                                                      |
| Wygrana   | 5-5     | Charlie Watts (3-0)             | TKO (ciosy pięściami)                      | 1     | 1:09 | Cage Warriors 51                        | 31.12.2012 | Dublin              |                                                                 |
| Wygrana   | 4-5     | Kevin Del (1-1-1)               | TKO (ciosy pięściami)                      | 1     | ?    | Clan Wars 12                            | 11.08.2012 | Belfast             |                                                                 |
| Wygrana   | 3-5     | John Redmond (3-5)              | Poddanie (duszenie zza pleców)             | 1     | 3:53 | Cage Gods 1                             | 03.06.2012 | Wexford             | Zdobył pas mistrzowski CageGods w wadze średniej. Main Event    |
| Przegrana | 2-5     | Ronan McKay (7-11)              | TKO (niezdolność do kontynuowania walki)   | 2     | 5:00 | Man of War 4                            | 05.05.2012 | Dublin              | Main Event                                                      |
| Przegrana | 2-4     | Conor Cooke (1-0)               | KO (cios pięścią)                          | 1     | ?    | Spartan Fighting Championship           | 12.11.2011 | Antrim              | Main Event                                                      |
| Przegrana | 2-3     | John Michael Sheil (4-0)        | TKO (ciosy pięściami)                      | 1     | 1:43 | MoWFC 2 - Shiel vs. Fadipe              | 22.10.2011 | Dublin              | Main Event                                                      |
| Wygrana   | 2-2     | John Redmond (3-3)              | KO (cios pięścią)                          | 1     | ?    | Rumble in Rush 6                        | 10.09.2011 | Rush                | Main Event                                                      |
| Przegrana | 1-2     | Dwayne Hinds (4-0)              | Poddanie (duszenie zza pleców)             | 1     | ?    | Clan Wars                               | 28.05.2011 | Antrim              |                                                                 |
| Przegrana | 1-1     | Ryan Kelly (4-3)                | TKO (łokcie)                               | 1     | 4:59 | Battlezone Fighting Championships 2     | 05.03.2011 | Dublin              | Co-Main Event                                                   |
| Wygrana   | 1-0     | Dominik Oryszcak (0-0)          | TKO (ciosy pięściami)                      | 1     | 3:59 | Battlezone Fighting Championships 1     | 28.11.2010 | Dublin              | Debiut w wadze średniej.                                        |

## Lista walk w boksie
| Wynik     | Bilans | Przeciwnik     | Rozstrzygnięcie          | Runda | Czas | Rozgrywki           | Data       | Miejsce | Uwagi                          |
| --------- | ------ | -------------- | ------------------------ | ----- | ---- | ------------------- | ---------- | ------- | ------------------------------ |
| Przegrana | 0-1    | Dawid Borzęcki | Decyzja (niejednogłośna) | 3     | 3:00 | Fantom Bull Fight 2 | 04.11.2023 | Żukowo  | Limit umowny 84 kg. Main Event |

title: Henry Fadipe

wikitext:
{{Zawodnik sportów walki infobox
 | dyscyplina             = mma
 | imię i nazwisko        = Henry Fadipe
 | imię i nazwisko org    =
 | grafika                =
 | opis grafiki           =
 | pełne imię i nazwisko  =
 | pseudonim              = ''Herculeez''
 | kategoria wagowa       = [[Waga półśrednia|półśrednia]]
[[Waga średnia|średnia]]
 | obywatelstwo           = [[Nigeria]], [[Irlandia]]
 | data urodzenia         = [[4 września]] [[1991]]
 | miejsce urodzenia      = [[Lagos]]
 | data śmierci           =
 | miejsce śmierci        =
 | wzrost                 = 188
 | masa ciała             = 84
 | styl walki             = [[Mieszane sztuki walki|MMA]]
 | trener                 =
 | debiut                 = 2010
 | federacja              = [[Konfrontacja Sztuk Walki|KSW]]
 | klub                   = Fantom Dublin
 | liczba walk            = 28
 | zwycięstwa             = 15
 | nokauty                = 9
 | poddania               = 3
 | decyzje                = 2
 | porażki                = 12
 | remisy                 = 1
 | nieodbyte              =
 | data                   = 21 lutego 2025
 | medale                 =
 | odznaczenia            =
 | commons                =
 | quote                  =
 | www                    =
}}
'''Henry Fadipe''' (ur. [[4 września]] [[1991]] w [[Lagos]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Black and Irish |tytuł = (ang.) My name is Henry "Herculeez" Fadipe. I was born 4/9/1991. I’m originally from Nigeria, but I moved to Dublin in 2002 with my family. |url = https://www.facebook.com/BlackandIrish/photos/my-name-is-henry-herculeez-fadipe-i-was-born-491991-im-originally-from-nigeria-b/338572441251017/}}</ref>) – [[Nigeria|nigeryjsko]]-[[Irlandia|irlandzki]] zawodnik [[Mieszane sztuki walki|mieszanych sztuk walki]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Henry Fadipe ("Herculeez") {{!}} MMA Fighter Page |data dostępu = 2023-01-08 |opublikowany = Tapology |url = https://www.tapology.com/fightcenter/fighters/18656-henry-fadipe |język = en}}</ref>. Były mistrz [[Południowa Afryka|południowoafrykańskiej]] federacji {{link-interwiki|Extreme Fighting Championship|tekst=EFC|Q=Q76401939}} w wadze półśredniej<ref name=":2" />. Aktualny zawodnik polskiej organizacji [[Konfrontacja Sztuk Walki|KSW]]<ref name=":3" />. Autor pierwszego poddania ''peruwiańskim krawatem'' w historii KSW<ref name=":4" />.

== Życiorys ==
Urodził się w [[Lagos]] w [[Nigeria|Nigerii]], jednak w 2002 roku przeprowadził się wraz z rodziną do [[Irlandia|Irlandii]] w [[Dublin]]ie. W nowej miejscowości Henry i jego starszy brat byli pierwszymi [[Czarna odmiana człowieka|czarnoskórymi]] ludźmi, którzy zaczęli uczęszczać do szkoły średniej. Henry wówczas dopiero był na pierwszym roku, zaś jego brat był już w piątej klasie. W szkole Henry był często prześladowany i atakowany przez rówieśników, za to, że był inny. Jak sam wspominał były chwile, kiedy dyrektor musiał go podrzucać do domu po szkole, ponieważ przy bramie szkoły czekali na niego nieznajomi mężczyźni (koledzy uczniów), żeby ponownie go zaatakować. Wiele razy był również atakowany poza szkołą. Pewnego razu kiedy wracał z kina po ok. 16 godzinie został ponownie zaatakowany przez grupę mężczyzn. Napastnicy uderzyli Henry'ego [[Hurley (kij)|kijem]] do [[hurling]]u oraz został rzucony dużym kamieniem, w związku z czym złamał rękę. Po tych wszystkich zdarzeniach Fadipe zdecydował się na samoobronę, zapisując się na [[boks]] oraz [[karate]]. Studiował inżynierię elektromechaniczną w {{link-interwiki|Institute of Technology, Tallaght|tekst=IT Tallaght|Q=Q6040919}} i tam odkrył [[mieszane sztuki walki]] w wieku 17 lat<ref name=":0" />.

== Kariera MMA ==
=== Kariera amatorska, walki w Irlandii i EFC ===
Fadipe przed zawodową karierą stoczył 5 amatorskich walk w MMA, które wygrał przez [[nokaut]]<ref name=":0" />.

W wieku 18 lat przeszedł na zawodowstwo, a debiut odnotował 28 listopada 2010 na gali ''Battlezone Fighting Championships 1''. Wygrał walkę przez techniczny nokaut z Dominikiem Oryszcakiem już w pierwszej rundzie<ref>{{Cytuj |autor = Sherdog.com |tytuł = BFC - Battlezone Fighting Championships 1 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = Sherdog |url = https://www.sherdog.com/events/BFC-Battlezone-Fighting-Championships-1-15867 |język = en}}</ref>.

Następne walki toczył również na terenie Irlandii, aż do 2013 roku, w którym to podpisał kontrakt z dużą organizacją {{link-interwiki|Extreme Fighting Championship|Q=Q76401939}} w [[Południowa Afryka|Południowej Afryce]], gdzie reprezentował Irlandię i rok później zdobył pas mistrzowski w wadze półśredniej (po pokonaniu [[Dino Bagattin]]a na ''EFC 29''<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Tomasz Nowosielski |tytuł = "Utrzymanie się na podium jest najważniejsze" - wywiad z mistrzem EFC Worldwide, Henrym Fadipe {{!}} MMAROCKS |data = 2014-10-10 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = MMA Rocks! |url = https://www.mmarocks.pl/efc/utrzymanie-sie-podium-najwazniejsze-wywiad-mistrzem-efc-africa-henrym-fadipe |język = pl-PL}}</ref>)<ref name=":0" />. Tytuł mistrzowski stracił 7 sierpnia 2014 na rzecz Adama Speechlya podczas gali ''EFC 32''<ref>{{Cytuj |tytuł = EFC Africa 32 - Wyniki - STsport : STsport |data = 2014-08-08 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = stsport.pl |url = https://stsport.pl/efc-africa-32-wyniki/ |język = pl}}</ref>. Po tej porażce nie toczył kolejnych walk przez okres ponad 2 lat<ref name=":1" />.

Ostatnią walkę dla południowoafrykańskiej federacji stoczył 15 października 2016 na wydarzeniu ''EFC 54'', gdzie zwyciężył z Bruno Mukulu przez jego dyskwalifikację w trzeciej rundzie (za unikanie walki)<ref>{{Cytuj |autor = Fightsport.pl |tytuł = EFC 54: Andrew van Zyl i J.P. Buys z pasami Extreme Fighting Championship! 3 porażka Tomasza Kowalkowskiego! Wyniki |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = MMA, UFC, Muay Thai, Boks, BJJ, KSW  - Informacje FightSport.pl Twój Portal Sportów Walki |url = http://www.fightsport.plhttp//www.fightsport.pl/component/content/article?id=11395 |język = pl}}</ref>.

=== BAMMA i Clan Wars ===
Następnie 7 lipca 2017 jednorazowo zawalczył dla brytyjskiej promocji [[BAMMA]]. Fadipe przegrał przez nokaut (cios młotkowy w parterze) z [[Rumunia|Rumunem]], Ionem Pascu w pierwszej odsłonie podczas gali ''BAMMA 30''<ref>{{Cytuj |autor = Tomasz Nowosielski |tytuł = Transmisja z gali BAMMA 30 w Dublinie {{!}} MMAROCKS |data = 2017-07-07 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = MMA Rocks! |url = https://www.mmarocks.pl/bamma/transmisja-gali-bamma-30-zywo |język = pl-PL}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = BAMMA 30 Results: Philpott vs. Walsh Ends in No-Contest Due to Illegal Kick |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = Combat Press |url = https://combatpress.com/2017/07/bamma-30-results-philpott-vs-walsh-ends-in-no-contest-due-to-illegal-kick/ |język = en}}</ref>. ''Herculeez'' po tej przegranej ponownie zrobił sobie dłuższą przerwę od startów<ref name=":1" />.

Powrócił 8 sierpnia 2021 podczas gali ''Clan Wars 41'' w [[Belfast|Belfaście]]. Wygrał z reprezentantem [[Irlandia Północna|Irlandii Północnej]], Alim Macleanem przez TKO w drugiej rundzie<ref name=":5">{{Cytuj |autor = FightBookMMA |tytuł = Clan Wars 41 Results |data = 2021-08-10 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = FightBook MMA |url = https://www.fightbookmma.com/clan-wars-41-results/ |język = en}}</ref>.

=== MMA Attack, Cage Legacy i KSW ===
6 września 2022 powracająca po latach polska federacja [[MMA Attack]], ogłosiła w mediach społecznościowych zestawienie Henry'ego Fadipe z Łukaszem Stankiem na galę ''MMA Attack 4'', zaplanowaną na termin 24 września w [[Będzin]] Arenie<ref>{{Cytuj |autor = Marek Łyko |tytuł = Henry Fedipe vs. Łukasz Stanek na MMA Attack 4! |data = 2022-09-07 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = NaszeMMA |url = https://naszemma.pl/2022/09/henry-fedipe-vs-lukasz-stanek-na-mma-attack-4/ |język = pl}}</ref>. Walkę zwyciężył w drugiej rundzie, nokautując prawym sierpowym na szczękę faworyzowanego Stanka<ref>{{Cytuj |tytuł = MMA Attack 4: Łukasz Stanek przegrywa przez nokaut z "Herculeezem" |data = 2022-09-24 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = MMA PL |url = https://mma.pl/mma-attack-4-lukasz-stanek-przegrywa-przez-nokaut-z-herculeezem/ |język = pl}}</ref>.

Sześć dni później na gali ''Cage Legacy 17'' zdobył pas mistrzowski tej federacji w wadze średniej, technicznie nokautując w drugiej rundzie Johna Redmonda<ref name=":6">{{Cytuj |autor = Leonardo Parada Borda |tytuł = Hercules goes zero to MMA hero {{!}} The Liberty |data dostępu = 2023-01-09 |url = https://www.theliberty.ie/2022/10/04/hercules-goes-zero-to-mma-hero/}}</ref>.

Jeszcze w tym samym roku związał się z najlepszą polską organizacją – [[Konfrontacja Sztuk Walki|Konfrontacją Sztuk Walki]], dla której debiut odnotował 12 listopada podczas gali ''[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#KSW 76: Parnasse vs. Rajewski|KSW 76]]'' w [[Grodzisk Mazowiecki|Grodzisku Mazowieckim]]<ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Albert Odzimkowski vs. Henry Fadipe na KSW 76 - myMMA.pl |data = 2022-10-27 |data dostępu = 2023-01-09 |url = https://mymma.pl/albert-odzimkowski-vs-henry-fadipe-na-ksw-76/ |język = pl}}</ref>. Nigeryjski ''Herculeez'' zwyciężył z [[Albert Odzimkowsk|Albertem Odzimkowskim]] w drugiej rundzie, przez jego [[poddanie]] rzadką techniką w środowisku MMA, zwaną ''peruwiańskim krawatem''<ref name=":4">{{Cytuj |tytuł = "Peruwiański krawat" na KSW. Pierwszy raz w historii. Polak nie miał szans |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = Sport.pl |url = https://www.sport.pl/inne/7,102005,29134615,peruwianski-krawat-na-ksw-pierwszy-raz-w-historii-polak.html |język = pl}}</ref>. Dwa dni później polska promocja nagrodziła Fadipe bonusem finansowym za najlepsze ''poddanie wieczoru'' tamtej gali<ref>{{Cytuj |autor = Wirtualna Polska Media |tytuł = Rozdano bonusy po gali KSW 76. Nokaut Polaka doceniony |data = 2022-11-14 |data dostępu = 2023-01-09 |opublikowany = sportowefakty.wp.pl |url = https://sportowefakty.wp.pl/mma/1030956/rozdano-bonusy-po-gali-ksw-76-nokaut-polaka-doceniony |język = pl}}</ref>.

22 kwietnia 2023 na gali ''XTB KSW 81: Bartosiński vs. Szczepaniak'' w [[Tomaszów Mazowiecki|Tomaszowie Mazowieckim]] zmierzył się z [[Marcin Krakowiak|Marcinem Krakowiakiem]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Marcin Krakowiak wróci do klatki KSW po półtora rocznej przerwie na gali KSW 81! - myMMA.pl |data = 2023-03-07 |data dostępu = 2023-03-07 |url = https://mymma.pl/marcin-krakowiak-wroci-do-klatki-ksw-po-poltora-rocznej-przerwie-na-gali-ksw-81/ |język = pl-PL}}</ref>. Przegrał jednogłośną decyzją sędziowską na punkty (29-28, 30-27, 29-28)<ref>{{Cytuj |autor = Bartosz Cieśla |tytuł = XTB KSW 81: Marcin Krakowiak po ciężkiej przeprawie pokonał na punkty Henry'ego Fadipe |data = 2023-04-22 |data dostępu = 2023-04-25 |opublikowany = MMA PL |url = https://mma.pl/xtb-ksw-81-marcin-krakowiak-po-ciezkiej-przeprawie-pokonal-na-punkty-henryego-fadipe/ |język = pl-PL}}</ref>.

Podczas gali ''KSW 84: De Fries vs. Bajor'', która odbyła się 15 lipca 2023 w hali [[Gdynia Arena]] stoczył walkę z [[Krystian Kaszubowski|Krystianem Kaszubowskim]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Krystian Kaszubowski zmierzy się z Henrym Fadipe na gali KSW 84 {{!}} MMAROCKS |data = 2023-06-21 |data dostępu = 2023-07-15 |opublikowany = MMA Rocks! |url = https://www.mmarocks.pl/mma-news/krystian-kaszubowski-zmierzy-sie-z-henrym-fadipe-na-gali-ksw-84 |język = pl-PL}}</ref>. Po trzech rundach walki skupionej w stójce wygrał przez niejednogłośną decyzję sędziów (29-28, 28-29, 29-28). Było to jego pierwsze zwycięstwo na punkty<ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Kordys |tytuł = KSW 84: Henry Fadipe pokonał Krystiana Kaszubowskiego przez niejednogłośną decyzję! {{!}} MMAROCKS |data = 2023-07-15 |data dostępu = 2023-07-15 |opublikowany = MMA Rocks! |url = https://www.mmarocks.pl/ksw/ksw-84-fadipe-vs-kaszubowski-wynik-walki |język = pl-PL}}</ref>.

Nieoczekiwanie w następnej walce, którą stoczył 16 września 2023 na ''KSW 86: Wikłacz vs. Przybysz 4'' we [[Wrocław]]iu zmierzył się z byłym pretendentem do pasa KSW w wadze półśredniej, [[Artur Szczepaniak|Arturem Szczepaniakiem]]<ref>{{Cytuj |autor = Kamil Zejma |tytuł = Artur Szczepaniak z nowym rywalem na KSW 86 |data = 2023-08-25 |data dostępu = 2023-08-25 |opublikowany = InTheCage.pl |url = https://inthecage.pl/artur-szczepaniak-z-nowym-rywalem-na-ksw-86/ |język = pl-PL}}</ref>. Pierwotnie na tym wydarzeniu Szczepaniak miał zmierzyć się z [[Igor Michaliszyn|Igorem Michaliszynem]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Eliminator do walki o pas? Starcie Igor Michaliszyn vs. Artur Szczepaniak dodane do gali KSW 86! |data dostępu = 2023-08-25 |opublikowany = Lowking.pl |url = https://www.lowking.pl/eliminator-do-walki-o-pas-starcie-igor-michaliszyn-vs-artur-szczepaniak-dodane-do-gali-ksw-86/ |język = pl-PL}}</ref>, jednak ten musiał wycofać się z tego starcia z powodu kontuzji, a jego miejsce zajął Fadipe<ref>{{Cytuj |autor = Wirtualna Polska Media |tytuł = Igor Michaliszyn wypada z KSW 86. Szczepaniak poznał nowego przeciwnika |data = 2023-08-25 |data dostępu = 2023-08-25 |opublikowany = sportowefakty.wp.pl |url = https://sportowefakty.wp.pl/mma/1078007/igor-michaliszyn-wypada-z-ksw-86-szczepaniak-poznal-nowego-przeciwnika |język = pl}}</ref>. Nigeryjczyk przegrał przez nokaut w drugiej rundzie, po tym jak w wymianie uderzeń otrzymał od rywala potężny cios krzyżowy wyprowadzony z prawej ręki Szczepaniaka<ref>{{Cytuj |autor = Grzegorz Nielubiak |tytuł = KSW 86: Szczepaniak odbiera chęci do walki Fadipe [WIDEO] |data = 2023-09-16 |data dostępu = 2023-09-17 |opublikowany = InTheCage.pl |url = https://inthecage.pl/ksw-86-szczepaniak-odbiera-checi-do-walki-fadipe-wideo/ |język = pl-PL}}</ref>.

W piątej walce dla KSW zawalczył po raz pierwszy w [[Czechy|Czechach]]. Jego rywalem na lutowej gali ''KSW 91: Mircea vs. Brichta'' w [[Liberec|Libercu]] był debiutujący w federacji Czech, [[Matúš Juráček]]<ref>{{Cytuj |autor = Michał Tkaczuk |tytuł = Henry Fadipe zmierzy się z lokalnym bohaterem na gali KSW 91 w Czechach {{!}} MMAROCKS |data = 2024-01-09 |data dostępu = 2024-01-09 |opublikowany = MMA Rocks! |url = https://www.mmarocks.pl/mma-news/henry-fadipe-zmierzy-sie-z-lokalnym-bohaterem-na-gali-ksw-91-w-czechach |język = pl-PL}}</ref>. Przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie<ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Kordys |tytuł = KSW 91: Matus Juracek znokautował Henry’ego Fadipe w pierwszej rundzie pojedynku! |data = 2024-02-17 |data dostępu = 2024-02-17 |opublikowany = MMA Rocks |url = https://www.mmarocks.pl/ksw/ksw-91-juracek-vs-fadipe-wynik-walki?fbclid=IwAR1PDx9kpNaHkad68UQS_A4ff2j2pzn6GlMK_iKmy4Jv6AQxg4QRccAgt78 |język = pl}}</ref>.

Rok później podczas gali ''XTB KSW 103: Brichta vs. Charzewski'' w [[Liberec|tym samym mieście]] wszedł na zastępstwo za kontuzjowanego [[Kacper Karski|Kacpra Karskiego]] do walki ze [[Steven Krt|Stevenem Krt]]<ref>{{Cytuj |autor = Martyna Celuch |tytuł = Steven Krt z nowym rywalem na galę KSW 103 w Czechach. Karski wypada z rozpiski |data = 2025-01-31 |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = InTheCage.pl |url = https://inthecage.pl/steven-krt-z-nowym-rywalem-na-gale-ksw-103-w-czechach-karski-wypada-z-rozpiski/ |język = pl}}</ref>. Fadipe powrócił na zwycięskie tory, pokonując rywala jednogłośną decyzją sędziów na pełnym dystansie<ref>{{Cytuj |tytuł = Henry Fadipe po wycieńczającej walce pokonał Stevena Krt na KSW 103 |data dostępu = 2025-02-21 |opublikowany = Lowking.pl |url = https://www.lowking.pl/henry-fadipe-po-wycienczajacej-walce-pokonal-stevena-krt-na-ksw-103/}}</ref>.

== Walki w innych formułach ==
4 grudniu 2023 w [[Żukowo|Żukowie]] podczas gali ''Fantom Bull Fight 2'' zadebiutował w formule [[boks]]erskiej<ref>{{Cytuj |tytuł = Fantom Bull Fight 2: Borzęcki vs Fadipe / Karta walk / 4 listopada 2023 Żuków - Fighter.pl |data = 2023-11-02 |data dostępu = 2023-11-24 |opublikowany = fighter.pl |url = https://fighter.pl/2023/11/02/fantom-bull-fight-2-borzecki-vs-fadipe-karta-walk-4-listopada-2023-zukow/ |język = pl-PL}}</ref>, gdzie uległ Dawidowi Borzęckiemu niejednogłośnie na punkty (29-28, 28-29, 29-28)<ref>{{Cytuj |tytuł = Fantom Bull Fight 2: wyniki gali + kompletne nagranie (WIDEO) - Fighter.pl |data = 2023-11-05 |data dostępu = 2023-11-24 |opublikowany = fighter.pl |url = https://fighter.pl/2023/11/05/fantom-bull-fight-2-wyniki-gali-kompletne-nagranie-wideo/ |język = pl-PL}}</ref>.

Jeszcze w grudniu tego samego roku w [[Ruda Śląska|Rudzie Śląskiej]] miał stoczyć pojedynek kick-bokserski z zasadami [[K-1 (formuła walki)|K-1]], przeciwko zawodnikowi wagi ciężkiej Mateuszowi Kowalskiemu<ref>{{Cytuj |autor = The Warriors MMA |tytuł = EXTRA FIGHT w kategorii wagowej OPEN , w formule K 1. Henry Fadipe vs Mateusz Kowalski. |data = 2023-11-24 |data dostępu = 2023-11-24 |opublikowany = Facebook |url = https://www.facebook.com/photo?fbid=241988272228621&set=a.119156937845089 |język = pl}}</ref>. Ostatecznie do tego starcia nie doszło przez niespodziewanie opuszczenie hali Kowalskiego w trakcie trwającej gali ''The Warriors MMA 2''<ref>{{Cytuj |autor = Arkadiusz Hnida |tytuł = Zawodnik KSW nie zawalczył ponownie w Polsce! Rywal opuścił hale w trakcie gali! |data = 2023-12-13 |data dostępu = 2023-12-14 |opublikowany = MMA PL |url = https://mma.pl/zawodnik-ksw-nie-zawalczyl-ponownie-w-polsce-rywal-opuscil-hale-w-trakcie-gali/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Osiągnięcia ==

=== [[Mieszane sztuki walki]] ===

* '''Cage Gods'''
** 2012: Mistrz CageGods w wadze średniej<ref>{{Cytuj |autor = Sherdog.com |tytuł = CGP - Cage Gods 1 |data dostępu = 2023-01-12 |opublikowany = Sherdog |url = https://www.sherdog.com/events/CGP-Cage-Gods-1-27369 |język = en}}</ref>
* '''[[Extreme Fighting Championship]]'''
** 2014: Mistrz {{link-interwiki|Extreme Fighting Championship|tekst=EFC|Q=Q76401939}} w wadze półśredniej<ref name=":2" />.
* '''Cage Legacy'''
** 2022: Mistrz Cage Legacy w wadze półśredniej<ref name=":6" />.
* '''[[Konfrontacja Sztuk Walki]]'''
** 2022: Autor pierwszego poddania ''peruwiańskim krawatem'' w historii [[Konfrontacja Sztuk Walki|KSW]]<ref name=":4" />.
** Bonus za poddanie wieczoru vs. [[Albert Odzimkowski]]

== Lista zawodowych walk w MMA ==
{| class="wikitable" style="font-size: 85%; text-align: left;"
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Wynik'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Bilans'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Przeciwnik (bilans przed walką)'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Rozstrzygnięcie'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Runda'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Czas'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Rozgrywki'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Data'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Miejsce'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Uwagi'''
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|15-12-1
|{{flaga|CZE}} [[Steven Krt]] (6-2)
|Decyzja (jednogłośna)
|3
|5:00
|[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#XTB KSW 103: Brichta vs. Charzewski|XTB KSW 103: Brichta vs. Charzewski]]
|21.02.2025
|{{Flaga|CZE}} [[Liberec]]
|Walka w umownym limicie -79 kg.
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|14-12-1
|{{flaga|CZE}} [[Matúš Juráček]] (10-3)
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|4:00
|[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#KSW 91: Mircea vs. Brichta|KSW 91: Mircea vs. Brichta]]
|17.02.2024
|{{Flaga|CZE}} [[Liberec]]
|
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|14-11-1
|{{Flaga|POL}} [[Artur Szczepaniak]] (9-2)
|KO (prawy krzyżowy)
|2
|4:00
|[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#KSW 86: Wikłacz vs. Przybysz 4|KSW 86: Wikłacz vs. Przybysz 4]]
|16.09.2023
|{{flaga|POL}} [[Wrocław]]
|Walka w umownym limicie -81 kg.
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|14-10-1
|{{Flaga|POL}} [[Krystian Kaszubowski]] (10-3)
|Decyzja (niejednogłośna)
|3
|5:00
|[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#KSW 84: De Fries vs. Bajor|KSW 84: De Fries vs. Bajor]]
|15.07.2023
|{{Flaga|POL}} [[Gdynia]]
|
|-
|style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|13-10-1
|{{flaga|POL}} [[Marcin Krakowiak]] (11-4)
|Decyzja (jednogłośna)
|3
|5:00
|[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#XTB KSW 81: Bartosiński vs. Szczepaniak|XTB KSW 81: Bartosiński vs. Szczepaniak]]
|22.04.2023
|{{flaga|POL}} [[Tomaszów Mazowiecki]]
|
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|13-9-1
|{{Flaga|POL}} [[Albert Odzimkowski]] (12-6)
|Poddanie (peruwiański krawat)
|2
|0:39
|[[Lista i wyniki gal Konfrontacji Sztuk Walki#KSW%2076:%20Parnasse%20vs.%20Rajewski|KSW 76: Parnasse vs. Rajewski]]
|12.11.2022
|{{Flaga|POL}} [[Grodzisk Mazowiecki]]
|Bonus za poddanie wieczoru.
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|12-9-1
|{{Flaga|IRL}} John Redmond (7-17)
|TKO (ciosy pięściami w parterze)
|2
|1:39
|Cage Legacy 17
|30.09.2022
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|Zdobył pas mistrzowski Cage Legacy w wadze średniej. Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|11-9-1
|{{Flaga|POL}} Łukasz Stanek (9-7)
|TKO (prawy sierpowy)
|2
|0:34
|[[MMA Attack#MMA%20Attack%204:%20Reaktywacja|MMA Attack 4: Reaktywacja]]
|24.09.2022
|{{Flaga|POL}} [[Będzin]]
|
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|10-9-1
|{{Flaga|NIR}} Ali Maclean (15-8-1)
|KO (prawy podbródkowy)
|2
|1:11
|Clan Wars 41
|08.08.2021
|{{Flaga|NIR}} [[Belfast]]
|Powrót do wagi średniej. Main Event
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|9-9-1
|{{Flaga|ROU}} [[Ion Pascu]] (15-7)
|KO (cios młotkowy w parterze)
|1
|4:16
|BAMMA 30: Philpott vs. Walsh
|07.07.2017
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|9-8-1
|{{Flaga|ZAF	}} Bruno Mukulu (4-5-1)
|Dyskwalifikacja (unikanie walki)
|3
|3:37
|EFC Worldwide 54
|15.10.2016
|{{Flaga|ZAF	}} [[Sun City (Południowa Afryka)|Sun City]]
|
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|8-8-1
|{{Flaga|ZAF	}} Adam Speechly (6-4)
|Decyzja (jednogłośna)
|5
|5:00
|EFC Africa 32
|07.08.2014
|{{Flaga|ZAF	}} [[Brakpan]]
|Stracił pas mistrzowski {{link-interwiki|Extreme Fighting Championship|tekst=EFC|Q=Q76401939}} w wadze półśredniej. ' Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|8-7-1
|{{Flaga|ZAF	}} Dino Bagattin (10-3)
|KO (ciosy pięściami)
|1
|3:09
|EFC Africa 29
|01.05.2014
|{{Flaga|ZAF	}} [[Brakpan]]
|Zdobył pas mistrzowski {{link-interwiki|Extreme Fighting Championship|tekst=EFC|Q=Q76401939}} w wadze półśredniej. Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|7-7-1
|{{Flaga|ZAF	}} Michiel Opperman (9-8)
|KO (łokieć)
|3
|1:14
|EFC Africa 26
|12.12.2013
|{{Flaga|ZAF	}} [[Brakpan]]
|Co-Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|6-7-1
|{{Flaga|ZAF	}} [[Martin van Staden]] (13-6)
|Poddanie (dźwignia prosta na staw skokowy)
|1
|2:18
|EFC Africa 23
|12.09.2013
|{{Flaga|ZAF	}} [[Brakpan]]
|Przejście do wagi półśredniej
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|5-7-1
|{{Flaga|ENG}} [[Danny Roberts (zawodnik MMA)|Danny Roberts]] (8-1)
|Poddanie (duszenie zza pleców)
|3
|3:34
|Cage Warriors 57
|20.07.2013
|{{Flaga|ENG}} [[Liverpool]]
|Walka w umownym limicie -81,6 kg. Co-Main Event
|-
| style="background: #c5d2ea" |Remis
|5-6-1
|{{Flaga|ZAF	}} Tumelo Maphutha (3-4)
|Remis (niejednogłośny)
|3
|5:00
|EFC Africa 19
|19.04.2013
|{{Flaga|ZAF	}} [[Brakpan]]
|
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|5-6
|{{Flaga|BRA}} Fabio Ferrari (4-1)
|TKO (ciosy pięściami)
|3
|3:03
|Cage Gods 2 - Fadipe vs. Ferrari
|09.03.2013
|{{Flaga|IRL}} [[Waterford]]
|Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|5-5
|{{Flaga|ENG}} Charlie Watts (3-0)
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|1:09
|Cage Warriors 51
|31.12.2012
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|4-5
|{{Flaga|FRA}} Kevin Del (1-1-1)
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|?
|Clan Wars 12
|11.08.2012
|{{Flaga|NIR}} [[Belfast]]
|
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|3-5
|{{Flaga|IRL}} John Redmond (3-5)
|Poddanie (duszenie zza pleców)
|1
|3:53
|Cage Gods 1
|03.06.2012
|{{Flaga|IRL}} [[Wexford]]
|Zdobył pas mistrzowski CageGods w wadze średniej. Main Event
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|2-5
|{{Flaga|NIR}} Ronan McKay (7-11)
|TKO (niezdolność do kontynuowania walki)
|2
|5:00
|Man of War 4
|05.05.2012
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|Main Event
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|2-4
|{{Flaga|NIR}} Conor Cooke (1-0)
|KO (cios pięścią)
|1
|?
|Spartan Fighting Championship
|12.11.2011
|{{Flaga|NIR}} [[Antrim (Irlandia Północna)|Antrim]]
|Main Event
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|2-3
|{{Flaga|IRL}} John Michael Sheil (4-0)
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|1:43
|MoWFC 2 - Shiel vs. Fadipe
|22.10.2011
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|2-2
|{{Flaga|IRL}} John Redmond (3-3)
|KO (cios pięścią)
|1
|?
|Rumble in Rush 6
|10.09.2011
|{{Flaga|IRL}} [[Rush (Irlandia)|Rush]]
|Main Event
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|1-2
|{{Flaga|TTO}} Dwayne Hinds (4-0)
|Poddanie (duszenie zza pleców)
|1
|?
|Clan Wars
|28.05.2011
|{{Flaga|NIR}} [[Antrim (Irlandia Północna)|Antrim]]
|
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|1-1
|{{Flaga|ENG}} Ryan Kelly (4-3)
|TKO (łokcie)
|1
|4:59
|Battlezone Fighting Championships 2
|05.03.2011
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|Co-Main Event
|-
| style="background: #DDFFDD" |Wygrana
|1-0
|{{Flaga|IRL}} Dominik Oryszcak (0-0)
|TKO (ciosy pięściami)
|1
|3:59
|Battlezone Fighting Championships 1
|28.11.2010
|{{Flaga|IRL}} [[Dublin]]
|Debiut w wadze średniej.
|}
<ref name=":1" />

== Lista walk w boksie ==
{| class="wikitable" style="font-size: 85%; text-align: left;"
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Wynik'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Bilans'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Przeciwnik'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Rozstrzygnięcie'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Runda'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Czas'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Rozgrywki'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Data'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Miejsce'''
! style="border-style: none none solid solid; background: #e3e3e3" |'''Uwagi'''
|-
| style="background: #FFDDDD" |Przegrana
|0-1
|{{Flaga|POL}} Dawid Borzęcki
|Decyzja (niejednogłośna)
|3
|3:00
|Fantom Bull Fight 2
|04.11.2023
|{{Flaga|POL}} [[Żukowo]]
| Limit umowny 84 kg. Main Event
|}
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.tapology.com/fightcenter/fighters/18656-henry-fadipe Lista walk Fadipe] w bazie ''tapology.com''
* [http://www.efcworldwide.com/fighters/fadipe/ Profil Fadipe na stronie federacji EFC] w bazie ''efcworldwide.com''

{{SORTUJ:Fadipe, Henry}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lagos]]
[[Kategoria:Nigeryjscy zawodnicy MMA]]
[[Kategoria:Irlandzcy zawodnicy MMA]]

title: · Henry Fadipe

Pseudonim: Herculeez

Data i miejsce urodzenia: 4 września 1991 · Lagos

Obywatelstwo: Nigeria, Irlandia

Masa ciała: 84 kg

Styl walki: MMA

Federacja: KSW

Kategoria wagowa: półśrednia · średnia

Klub: Fantom Dublin


text:
# José Antonio Cotrina
José Antonio Cotrina (ur. 1972 w Vitorii) – hiszpański pisarz science fiction.
Ukończył studia z zakresu reklamy i public relations, ale zajmuje się zawodowo pisaniem powieści z gatunku fantastyki.
W roku 1998 jego krótka powieść Lilith, el Juicio de la Gorgona y la Sonrisa de Salgari otrzymała drugą nagrodę w konkursie Alberto Magno. W roku następnym roku był finalistą tego konkursu z tekstem La Pirámide. W 2000 został jednym z 2 laureatów ex aequo drugiej nagrody w konkursie na opowiadanie Melocotón Mecánico z tekstem Los conejos de la guerra (pierwszej nagrody nie przyznano). Również w roku 2000 otrzymał nagrodę UPC w dziedzinie fantastyki naukowej (ex aequo z Javierem Negrete) za krótką powieść Salir de fase. Jego opowiadanie Tiempo muerto uzyskało wyróżnienie w tym konkursie w roku następnym.
Krótsze formy literackie Cotriny były drukowane w kilku zbiorach pokonkursowych, a także w antologiach literatury science fiction zarówno w Hiszpanii (opowiadanie Entre líneas w "Antología de la ciencia ficción española: 1982/2002", wyd. Minotauro, 2003), jak i poza ojczyzną autora (to samo opowiadanie jako Between the Lines w "The SFWA European Hall of Fame: Sixteen Contemporary Masterpieces of Science Fiction from the Continent", TOR Books, 2007).

## Powieści i zbiory
Mala racha (zbiór 3 tekstów: Mala racha, Tormenta, La pirámide), wyd. Grupo editorial AJEC, 2002

Las fuentes perdidas, wyd. La Factoría de Ideas, 2003

La casa de la colina negra, wyd. Alfaguara, 2006

La cosecha de Samhein, wyd. Alfaguara, 2009 (1. część trylogii "El ciclo de la luna roja")

Los hijos de las tinieblas, wyd. Alfaguara, 2010 (2. część trylogii "El ciclo de la luna roja")

La sombra de la Luna, wyd. Hidra, 2011 (3. część trylogii "El ciclo de la luna roja")

## Krótsze formy literackie
Lilith, el juicio de la Gorgona y la sonrisa de Salgari, w: materiały pokonkursowe konkursu "Alberto Magno" w dziedzinie SF, 1999

Destino Soberbia, w: fanzin "Artifex segunda época" vol. 2, 1999

Soñando Soberbia, w: fanzin "Artifex segunda época" vol. 3, 2000

Tres noches y un crepúsculo, w: fanzin "Artifex segunda época" vol. 4, 2000

Perseguir un sueño, w: czasopismo Solaris nr 3 (rok ?, czasopismo wydawane w latach 1999-2005)

Salir de fase, w: seria "Nova ciencia ficción" nr 141, wyd. Ediciones B, 2001

Tiempo muerto, w: seria "Nova ciencia ficción" nr 149, wyd. Ediciones B, 2002

Entre líneas, w: Antologia hiszpańskiej science fiction: 1982-2002, wyd. Minotauro, 2003

## Cotrina po polsku
Wspominane powyżej opowiadanie Entre líneas ukazało się jako "Między wierszami" w Almanachu fantastyki Kroki w nieznane (wyd. Solaris, 2007).

title: José Antonio Cotrina

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = José Antonio Cotrina
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[8 lipca]] [[1972]]
 |miejsce urodzenia     = [[Vitoria]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |narodowość            = hiszpańska
 |język                 = hiszpański
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[fantastyka naukowa]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            = José Antonio Cotrina
 |www                   =
}}
'''José Antonio Cotrina''' (ur. [[1972]] w [[Vitoria|Vitorii]]) – hiszpański pisarz [[fantastyka naukowa|science fiction]].

Ukończył studia z zakresu reklamy i [[public relations]], ale zajmuje się zawodowo pisaniem powieści z gatunku fantastyki.

W roku 1998 jego krótka powieść ''Lilith, el Juicio de la Gorgona y la Sonrisa de Salgari'' otrzymała drugą nagrodę w konkursie Alberto Magno. W roku następnym roku był finalistą tego konkursu z tekstem ''La Pirámide''. W 2000 został jednym z 2 laureatów [[ex aequo]] drugiej nagrody w konkursie na opowiadanie Melocotón Mecánico z tekstem ''Los conejos de la guerra'' (pierwszej nagrody nie przyznano). Również w roku 2000 otrzymał nagrodę UPC w dziedzinie fantastyki naukowej (ex aequo z Javierem Negrete) za krótką powieść ''Salir de fase''. Jego opowiadanie ''Tiempo muerto'' uzyskało wyróżnienie w tym konkursie w roku następnym.

Krótsze formy literackie Cotriny były drukowane w kilku zbiorach pokonkursowych, a także w antologiach literatury science fiction zarówno w Hiszpanii (opowiadanie ''Entre líneas'' w "Antología de la ciencia ficción española: 1982/2002", wyd. Minotauro, 2003), jak i poza ojczyzną autora (to samo opowiadanie jako ''Between the Lines'' w "The SFWA European Hall of Fame: Sixteen Contemporary Masterpieces of Science Fiction from the Continent", [[Tor Books|TOR Books]], 2007).

== Powieści i zbiory==
''Mala racha'' (zbiór 3 tekstów: Mala racha, Tormenta, La pirámide), wyd. Grupo editorial AJEC, 2002

''Las fuentes perdidas'', wyd. La Factoría de Ideas, 2003

''La casa de la colina negra'', wyd. Alfaguara, 2006

''La cosecha de Samhein'', wyd. Alfaguara, 2009 (1. część trylogii "El ciclo de la luna roja")

''Los hijos de las tinieblas'', wyd. Alfaguara, 2010 (2. część trylogii "El ciclo de la luna roja")

''La sombra de la Luna'', wyd. Hidra, 2011 (3. część trylogii "El ciclo de la luna roja")

== Krótsze formy literackie ==
''Lilith, el juicio de la Gorgona y la sonrisa de Salgari'', w: materiały pokonkursowe konkursu "Alberto Magno" w dziedzinie SF, 1999

''Destino Soberbia'', w: fanzin "Artifex segunda época" vol. 2, 1999

''Soñando Soberbia'', w: fanzin "Artifex segunda época" vol. 3, 2000

''Tres noches y un crepúsculo'', w: fanzin "Artifex segunda época" vol. 4, 2000

''Perseguir un sueño'', w: czasopismo Solaris nr 3 (rok ?, czasopismo wydawane w latach 1999-2005)

''Salir de fase'', w: seria "Nova ciencia ficción" nr 141, wyd. Ediciones B, 2001

''Tiempo muerto'', w: seria "Nova ciencia ficción" nr 149, wyd. Ediciones B, 2002

''Entre líneas'', w: Antologia hiszpańskiej science fiction: 1982-2002, wyd. Minotauro, 2003

== Cotrina po polsku ==
Wspominane powyżej opowiadanie ''Entre líneas'' ukazało się jako "Między wierszami" w Almanachu fantastyki [[Kroki w nieznane]] (wyd. Solaris, 2007).

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Cotrina, José Antonio}}
[[Kategoria:Hiszpańscy pisarze]]
[[Kategoria:Hiszpańscy autorzy fantastyki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]

title: José Antonio Cotrina

Data i miejsce urodzenia: 8 lipca 1972 · Vitoria

Narodowość: hiszpańska

Język: hiszpański

Dziedzina sztuki: fantastyka naukowa


text:
# Marian Zygmanowski
Marian Zygmanowski (ur.? w ?, zm. ?  w ?) – polski polityk, w latach 1955–1956 dyrektor Urzędu do Spraw Wyznań.
Jako nowy dyrektor UdsW Marian Zygmanowski zaproponował biskupowi Czesławowi Kaczmarkowi wysłanie prośby do
Rady Państwa o ułaskawienie. Biskup zastosował się do propozycji i w lipcu 1955 takie pismo przekazane zostało za pośrednictwem UdsW. W sprawie kardynała Stefana Wyszyńskiego utrzymał w mocy wydany mu w 1953 zakaz wykonywania funkcji, wynikających z piastowania poprzednio stanowisk kościelnych oraz zakaz jakichkolwiek wystąpień publicznych. Pełniąc nadal funkcję dyrektora UdsW 13 marca 1956 przyjął kondolencje z powodu śmierci Bolesława Bieruta złożone w imieniu Episkopatu przez biskupa Zygmunta Choromańskiego, a w dniach następnych od przedstawicieli pozostałych związków wyznaniowych.

title: Marian Zygmanowski

wikitext:
'''Marian Zygmanowski''' (ur.? w ?, zm. ?  w ?) – polski polityk, w latach 1955–1956 dyrektor [[Urząd do Spraw Wyznań|Urzędu do Spraw Wyznań]]<ref>{{Cytuj|autor = Tadeusz Mołdawa |tytuł = Ludzie władzy 1944-1991. Władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991 |data = 1991 |isbn = 83-01-10386-8 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |s = 239 |oclc = 69290887 }}</ref>.

Jako nowy dyrektor UdsW Marian Zygmanowski zaproponował biskupowi [[Czesław Kaczmarek|Czesławowi Kaczmarkowi]] wysłanie prośby do
[[Rada Państwa (Polska)|Rady Państwa]] o ułaskawienie. Biskup zastosował się do propozycji i w lipcu 1955 takie pismo przekazane zostało za pośrednictwem UdsW<ref>http://polska1918-89.pl/pdf/polityka-wladz-prl-wobec-izolowanego-biskupa-czeslawa-kaczmarka-195319,4767.pdf</ref>. W sprawie kardynała [[Stefan Wyszyński|Stefana Wyszyńskiego]] utrzymał w mocy wydany mu w 1953 zakaz wykonywania funkcji, wynikających z piastowania poprzednio stanowisk kościelnych oraz zakaz jakichkolwiek wystąpień publicznych<ref>{{Cytuj | url=https://books.google.pl/books?id=PzZMDwAAQBAJ&pg=PA42&lpg=PA42&dq=Marian+Zygmanowski&source=bl&ots=6o4_RutYyV&sig=ACfU3U0sEtFOij0r2TRlA_VfI8Xf5TO4Dw&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwjD1dbI9LXgAhXu-SoKHXkdBaEQ6AEwBnoECAAQAQ#v=onepage&q=Marian%20Zygmanowski&f=false | tytuł=Prymas Niezwykły Stefan kard. Wyszyński - Piotr Reimann - Google Książki<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=books.google.pl | data dostępu=2019-02-13}}</ref>. Pełniąc nadal funkcję dyrektora UdsW 13 marca 1956 przyjął kondolencje z powodu śmierci [[Bolesław Bierut|Bolesława Bieruta]] złożone w imieniu [[Episkopat]]u przez biskupa [[Zygmunt Choromański|Zygmunta Choromańskiego]], a w dniach następnych od przedstawicieli pozostałych [[Związek wyznaniowy|związków wyznaniowych]]<ref>http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Wieki_Stare_i_Nowe/Wieki_Stare_i_Nowe-r2011-t3(8)/Wieki_Stare_i_Nowe-r2011-t3(8)-s228-298/Wieki_Stare_i_Nowe-r2011-t3(8)-s228-298.pdf</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Zygmanowski, Marian}}
[[Kategoria:Kierownicy Urzędu do Spraw Wyznań]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Mołdawa | imię = Tadeusz | tytuł = Ludzie władzy 1944-1991. Władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991 | data = 1991 | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN| miejsce = Warszawa | isbn = 83-01-10386-8 | strony =tak}}


text:
# Pałac w Szreniawie
Pałac w Szreniawie – zabytkowy pałac we wsi Szreniawa (województwo wielkopolskie), w powiecie poznańskim, w gminie Komorniki.

## Historia
Okazała willa nazywana potocznie pałacem, została wybudowana w latach 1852–1853 przez Herrmanna Bierbauma, właściciela majątku we wsi Radwanice (powiat polkowicki). Możliwe, że budowę zakończono wcześniej, w 1845, o czym świadczy odkryta w 1991 roku w czasie remontu elewacji frontowej data „1845” z wyrytym obok nazwiskiem „Klempner”. Pierwotnie rezydencja właścicieli majątku Szreniawa (początkowo Marienberg). Autorem projektu był architekt pochodzący z Berlina Carl Heinrich Eduard Knoblauch.
Po 1945 roku w pałacu funkcjonowała Szkoła Podkuwaczy Koni. Następnie od 1948 mieściły się biura, stołówka i sala przeznaczona do szkoleń pracowników rolniczego zakładu produkcyjnego Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Później pełnił funkcję jednostki Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych w Konarzewie. W 1963 roku rozpoczęto remont i obiekt dostosowano do potrzeb przyszłego Muzeum Rolnictwa. Po otwarciu muzeum, które nastąpiło 29 sierpnia 1964 roku w budynku pałacowym ulokowano siedzibę dyrekcji muzeum. W 1986 roku pałac przeszedł reorganizację układu pomieszczeń, kiedy to przystosowano je do funkcji wystawienniczych urządzając na pierwszym piętrze i parterze ekspozycje stałe. W początkach lat 90. XX wieku i ponownie w 2004 roku wykonano remonty elewacji i wnętrz budowli. Jednak ze względu na zły stan części dachowej niezbędny okazał się remont kapitalny, który miał miejsce w latach 2008–2010. Został wykonany w ramach projektu „Rewaloryzacja i modernizacja pałacu w Szreniawie”.
Współcześnie pałac znajduje się na terenie Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego i jest miejscem ekspozycji wnętrz pałacowych z czasów dwudziestolecia międzywojennego. Jedno z pomieszczeń pełni rolę sali konferencyjnej, można też przenocować w pokojach na poddaszu.

## Opis
Pałac wybudowano (w stylu historyzującym) z cegły i otynkowano oprócz partii cokołowej. Przy reprezentacyjnym wejściu umieszczono po bokach dwa leżące jelenie wykonane z brązu (niezachowane). Po przeciwległej stronie pałacu, od strony parku, zaprojektowano mały taras. Na jednej z bocznych ścian ulokowano wejście na klatkę schodową.

title: Pałac w Szreniawie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Pałac w Szreniawie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = 1907/A z 12.04.1983
 |zdjęcie               = Pałac w Szreniawie.jpg
 |opis zdjęcia          = Elewacja frontowa w 2020 roku
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = PL-WP
 |miejscowość           = [[Szreniawa (województwo wielkopolskie)|Szreniawa]]
 |adres                 =
 |typ budynku           = [[pałac]]
 |styl architektoniczny =
 |architekt             = Carl Heinrich Eduard Knoblauch
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Komorniki (gmina)
 |współrzędne           = 52°18'52.1"N 16°47'44.9"E
 |commons               =
 |www                   =
}}
[[Plik:Palac szreniawa.jpg|mały|Elewacja parkowa pałacu (2018)]]
[[Plik:National Museum of Agriculture in Szreniawa, palace.JPG|mały|Wejście na klatkę schodową (2014)]]
'''Pałac w Szreniawie''' – [[Zabytek|zabytkowy]]<ref>{{zabytek|wielkopolskie}}</ref> [[pałac]] we wsi [[Szreniawa (województwo wielkopolskie)]], w [[Powiat poznański|powiecie poznańskim]], w [[Komorniki (gmina)|gminie Komorniki]].

== Historia ==
Okazała willa nazywana potocznie pałacem<ref name=":0">Mielewczyk W., Zespół pałacowo-folwarczny w Szreniawie, „RENOWACJE I ZABYTKI” (4/2016), Kraków: Agencja Informacyjno-Promocyjna „raport”, 18 maja 2021, s. 110–122, ISSN 1643-2029.</ref>, została wybudowana w latach 1852–1853<ref name=":1" /> przez Herrmanna Bierbauma, właściciela majątku we wsi [[Radwanice (powiat polkowicki)]]. Możliwe, że budowę zakończono wcześniej, w 1845, o czym świadczy odkryta w 1991 roku w czasie remontu [[Elewacja|elewacji]] frontowej data „1845” z wyrytym obok nazwiskiem „Klempner”. Pierwotnie rezydencja właścicieli [[Majątek ziemski|majątku]] Szreniawa (początkowo Marienberg). Autorem projektu był architekt pochodzący z [[Berlin]]a [[Eduard Knoblauch|Carl Heinrich Eduard Knoblauch]]<ref name=":0" />.

Po 1945 roku w pałacu funkcjonowała Szkoła Podkuwaczy Koni. Następnie od 1948 mieściły się biura, stołówka i sala przeznaczona do szkoleń pracowników rolniczego zakładu produkcyjnego [[Państwowe Nieruchomości Ziemskie|Państwowych Nieruchomości Ziemskich]]. Później pełnił funkcję jednostki [[Kombinat]]u [[Państwowe gospodarstwo rolne|Państwowych Gospodarstw Rolnych]] w [[Konarzewo (powiat poznański)|Konarzewie]]. W 1963 roku rozpoczęto remont i obiekt dostosowano do potrzeb przyszłego Muzeum Rolnictwa<ref name=":0" />. Po otwarciu muzeum, które nastąpiło 29 sierpnia 1964 roku w budynku pałacowym ulokowano siedzibę dyrekcji muzeum<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie |data dostępu = 2021-05-18 |opublikowany = www.muzeum-szreniawa.pl |url = http://www.muzeum-szreniawa.pl/imuzeum/web/app.php/vortal/historia_majatku_w_szreniawie.html}}</ref>. W 1986 roku pałac przeszedł reorganizację układu pomieszczeń, kiedy to przystosowano je do funkcji wystawienniczych urządzając na pierwszym piętrze i parterze ekspozycje stałe. W początkach lat 90. XX wieku i ponownie w 2004 roku wykonano remonty elewacji i wnętrz budowli. Jednak ze względu na zły stan części dachowej niezbędny okazał się remont kapitalny, który miał miejsce w latach 2008–2010<ref name=":0" />. Został wykonany w ramach projektu „Rewaloryzacja i modernizacja pałacu w Szreniawie”<ref>{{Cytuj |tytuł = REWALORYZACJA I MODERNIZACJA PAŁACU W SZRENIAWIE - Przetargi.eGospodarka.pl |data dostępu = 2021-06-05 |opublikowany = www.przetargi.egospodarka.pl |url = https://www.przetargi.egospodarka.pl/31635_REWALORYZACJA-I-MODERNIZACJA-PALACU-W-SZRENIAWIE_2008_2.html}}</ref>.

Współcześnie pałac znajduje się na terenie [[Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie|Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego]] i jest miejscem ekspozycji wnętrz pałacowych z czasów [[Historia powszechna (1918–1939)|dwudziestolecia międzywojennego]]. Jedno z pomieszczeń pełni rolę sali konferencyjnej, można też przenocować w pokojach na [[Poddasze|poddaszu]]<ref name=":0" />.

== Opis ==
Pałac wybudowano (w [[Historyzm (architektura)|stylu historyzującym]]) z [[Cegła|cegły]] i otynkowano oprócz partii [[Cokół|cokołowej]]. Przy reprezentacyjnym wejściu umieszczono po bokach dwa leżące jelenie wykonane z [[Brązy|brązu]] (niezachowane). Po przeciwległej stronie pałacu, od strony parku, zaprojektowano mały taras. Na jednej z bocznych ścian ulokowano wejście na klatkę schodową<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name=":1">{{cytuj stronę|url=http://poznan.wuoz.gov.pl/sites/default/files/obrazki/wlk-rej5.pdf|tytuł=Rejestr zabytków nieruchomych woj. wielkopolskiego stan na dzień 30 września 2020 r. (opracowanie Narodowy Instytut Dziedzictwa)|opublikowany=poznan.wuoz.gov.pl|data dostępu=2021-06-17|strony=183}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |autor = Wojciech Mielewczyk|tytuł = Zespół pałacowo-folwarczny w Szreniawie|czasopismo = RENOWACJE I ZABYTKI |numer = 4/2016 |miejsce = Kraków |wydawca = Agencja Informacyjno-Promocyjna „raport” |data = 2021.05.18 |s = 110–122|issn = 1643-2029}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://rtk.poznan.pl/moj-poznan-moja-wielkopolska/ Mój Poznań, moja Wielkopolska - W ziemiańskim pałacu w Szreniawie], [[Ratajska Telewizja Kablowa]].

{{SORTUJ:}}
[[Kategoria:Zabytki w powiecie poznańskim]]
[[Kategoria:Pałace w województwie wielkopolskim|Szreniawa]]
[[Kategoria:Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie]]

title: Pałac w Szreniawie

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Miejscowość: Szreniawa

Typ budynku: pałac

Architekt: Carl Heinrich Eduard Knoblauch