text:
# Bogusław Wilczkowski
Bogusław Wilczkowski (ros. Богуслав Богданович Вильчковский, ur. 17 marca 1928 w Polsce (obecnie rejon baranowicki na Białorusi), zm. 27 listopada 1964 w rejonie baranowickim) – był przewodniczącym kołchozu w rejonie baranowickim, uhonorowanym pośmiertnie tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej (1966).

## Życiorys
Urodził się w polskiej rodzinie właściciela ziemskiego. Podczas II wojny światowej pozostawał na okupowanym terytorium; przez pewien czas jego rodzice ukrywali u siebie rannego radzieckiego żołnierza. W wieku 14 lat został łącznikiem radzieckiego oddziału partyzanckiego, brał też udział w wykolejaniu niemieckich pociągów, po wojnie pomagał radzieckim organom bezpieczeństwa w zwalczaniu zbrojnego podziemia. Później został koniuchem w kołchozie we wsi Mała Sworotwa, wstąpił do KPZR, później został brygadzistą i w 1959 przewodniczącym kołchozu. Był też deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR. Wieczorem 27 listopada 1964, gdy występował na zebraniu partyjnym w budynku zarządu kołchozu, został zastrzelony przez okno budynku. Został pochowany we wsi Sorgowicze w rejonie baranowickim. Jego imieniem nazwano ulicę w Baranowiczach. We wsi Mała Sworotwa otwarto poświęcone mu muzeum.

## Życie rodzinne
Rodzicami byli Bogdan Wilczkowski i Katarzyna z d. Denisewicz. Żonaty był z Honoratą z d. Skomorowską. Miał dwóch synów: Jana i Konstantego.

## Odznaczenia
- Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (pośmiertnie, 22 marca 1966)
- Order Lenina (pośmiertnie, 22 marca 1966)
- Medal „Za zasługi bojowe” (30 grudnia 1948)
- Medal „Za pracowniczą wybitność” (18 stycznia 1958)

title: Bogusław Wilczkowski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Bogusław Wilczkowski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[17 marca]] [[1928]]
 |miejsce urodzenia         = [[II Rzeczpospolita]] (obecnie [[rejon baranowicki]], [[Białoruś]])
 |data śmierci              = [[27 listopada]] [[1964]]
 |miejsce śmierci           = rejon baranowicki, [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka]]
 |odznaczenia               = {{order|BPS||20}}<br />{{order|OL (ZSRR)}} {{order|SU-MBZ}}
 |commons                   =
}}
'''Bogusław Wilczkowski''' ([[język rosyjski|ros.]] Богуслав Богданович Вильчковский, ur. [[17 marca]] [[1928]] w [[II Rzeczpospolita|Polsce]] (obecnie [[rejon baranowicki]] na [[Białoruś|Białorusi]]), zm. [[27 listopada]] [[1964]] w rejonie baranowickim) – był przewodniczącym [[kołchoz]]u w rejonie baranowickim, uhonorowanym pośmiertnie tytułem [[Bohater Pracy Socjalistycznej|Bohatera Pracy Socjalistycznej]] (1966).

== Życiorys ==
Urodził się w [[Polacy|polskiej]] rodzinie właściciela ziemskiego. Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] pozostawał na okupowanym terytorium; przez pewien czas jego rodzice ukrywali u siebie rannego [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radzieckiego]] [[Armia Czerwona|żołnierza]]. W wieku 14 lat został łącznikiem radzieckiego oddziału [[partyzantka radziecka|partyzanckiego]], brał też udział w wykolejaniu niemieckich pociągów, po wojnie pomagał radzieckim organom bezpieczeństwa w zwalczaniu zbrojnego podziemia. Później został koniuchem w kołchozie we wsi Mała Sworotwa, wstąpił do [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|KPZR]], później został brygadzistą i w 1959 przewodniczącym kołchozu. Był też deputowanym do Rady Najwyższej [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]]. Wieczorem 27 listopada 1964, gdy występował na zebraniu partyjnym w budynku zarządu kołchozu, został zastrzelony przez okno budynku. Został pochowany we wsi Sorgowicze w rejonie baranowickim. Jego imieniem nazwano ulicę w [[Baranowicze|Baranowiczach]]. We wsi Mała Sworotwa otwarto poświęcone mu muzeum.

== Życie rodzinne ==
Rodzicami byli Bogdan Wilczkowski i Katarzyna z d. Denisewicz. Żonaty był z Honoratą z d. Skomorowską. Miał dwóch synów: Jana i Konstantego<ref>{{Cytuj |autor = Rafał Wilczkowski |tytuł = Historia rodu Wilczkowskich herbu Jelita |data = Warszawa 2020}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Medal Sierp i Młot]] Bohatera Pracy Socjalistycznej (pośmiertnie, 22 marca 1966)
* [[Order Lenina]] (pośmiertnie, 22 marca 1966)
* [[Medal „Za zasługi bojowe”]] (30 grudnia 1948)
* [[Medal „Za pracowniczą wybitność”]] (18 stycznia 1958)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=11966 Biogram na stronie warheroes.ru (ros.)] [dostęp 2019-06-09]

{{SORTUJ:Wilczkowski, Bogusław}}
[[Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej]]
[[Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za pracowniczą wybitność”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe”]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Polacy w ZSRR]]
[[Kategoria:Przewodniczący kołchozów i dyrektorzy sowchozów na Białorusi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1928]]
[[Kategoria:Zmarli w 1964]]
[[Kategoria:Ofiary zabójstw w Związku Radzieckim]]
[[Kategoria:Ofiary zabójstw na Białorusi]]

title: Bogusław Wilczkowski

Data i miejsce urodzenia: 17 marca 1928 · II Rzeczpospolita (obecnie rejon baranowicki, Białoruś)

Data i miejsce śmierci: 27 listopada 1964 · rejon baranowicki, Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka


text:
# Chase Tower (Chicago)
Chase Tower – wieżowiec w Chicago, w stanie Illinois, w Stanach Zjednoczonych, o wysokości 259 m. Budynek został otwarty w 1969, posiada 60 kondygnacji.

wikiname: plwiki

title: Chase Tower (Chicago)

in_language: pl

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Chase Tower
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Chase Tower in Chicago.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = USA
 |miejscowość           = [[Chicago]]
 |adres                 =
 |typ budynku           =
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    = 259 m
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           = 60
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = [[1964]]
 |ukończenie budowy     = [[1969]]
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Chicago
 |współrzędne           = 41°52′53″N 87°37′48″W
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Chase Tower''' – wieżowiec w [[Chicago]], w stanie [[Illinois]], w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], o wysokości 259 m. Budynek został otwarty w [[1969]], posiada 60 kondygnacji.

== Zobacz też ==
* [[Lista najwyższych budynków w Chicago]]
* [[Lista najwyższych budynków na świecie]]

{{Wieżowce w Chicago}}

[[Kategoria:Wieżowce w Chicago]]
[[Kategoria:Wieżowce pomiędzy 250 a 299 metrów]]
[[Kategoria:Budynki w Stanach Zjednoczonych oddane do użytku w 1969]]

title: Chase Tower

Państwo: Stany Zjednoczone

Miejscowość: Chicago


text:
# Kazawczyn
Kazawczyn (ukr. Казавчин) – wieś na Ukrainie, w obwodzie kirowohradzkim, w rejonie hołowaniwskim, w hromadzie Hajworon. W 2024 liczyła 1000 mieszkańców.

title: Kazawczyn

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kazawczyn
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Казавчин}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-35
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon hołowaniwski|hołowaniwski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Hajworon]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 1136
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód kirowohradzki
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kazawczyn''' ({{w języku|uk|Казавчин}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód kirowohradzki|obwodzie kirowohradzkim]], w [[rejon hołowaniwski|rejonie hołowaniwskim]], w [[Hajworon|hromadzie Hajworon]]. W 2024 liczyła 1000 mieszkańców<ref>{{Cytuj |tytuł = https://rada.info/upload/users_files/04055297/c0e9cb3d66e9ff5539dfc3329c6ba90e.pdf}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie kirowohradzkim]]

title: KazawczynКазавчин

Państwo: Ukraina

Obwód: kirowohradzki

Rejon: hołowaniwski

Hromada: Hajworon


text:
# Idotea
Idotea – rodzaj morskich skorupiaków z rzędu równonogów, w języku polskim określany zwyczajową nazwą podwoik. Obejmuje gatunki długości do 4 cm, o ciele wydłużonym i zakończonym dużą płytką ogonową z 1 lub 3 tylnymi wyrostkami. Spłaszczone i podwinięte pod płytkę ogonową odnóża ogonowe zamykają komorę skrzelową. Ubarwienie bardzo zmienne, maskujące, zależne w dużym stopniu od koloru podłoża. Znane są zarówno podwoiki roślinożerne, jak i żywiące się także żywymi lub martwymi zwierzętami.
Podwoiki to zwierzęta – mimo posiadanej przez przynajmniej niektóre z nich zdolności pływania – denne. Większość z nich zamieszkuje zarośnięte roślinnością dno wód płytkich, niektóre jednak spotykane są na głębokościach ponad 1000 m. Żyją głównie w morzach strefy ciepłej i umiarkowanej.

## Gatunki
Znanych jest 26 gatunków podwoików, z czego w Europie spotyka się 10, a w Morzu Bałtyckim – 3:
Gatunki występujące w Polsce
- podwoik bałtycki (Idotea balthica) (Pallas, 1772)
- podwoik mniejszy (Idotea chelipes) (Pallas, 1766)
- podwoik zachodni (Idotea granulosa) Rathke, 1843

Gatunki niewystępujące w Polsce
- Idotea aleutica Gurjanova, 1933
- Idotea brevicauda Dana, 1853
- Idotea brevicorna Milne-Edwards, 1840
- Idotea danai Miers, 1881
- Idotea delfini Porter, 1903
- Idotea emarginata (Fabricius, 1793)
- Idotea fewkesi H. Richardson, 1905
- Idotea gurjanovae Kussakin, 1974
- Idotea indica H. Milne-Edwards, 1840
- Idotea linearis (Linnaeus, 1763)
- Idotea metallica Bosc, 1802
- Idotea neglecta G. O. Sars, 1897
- Idotea obscura Rafi, 1972
- Idotea ochotensis Brandt, 1851
- Idotea orientalis Gurjanova, 1933
- Idotea ostroumovi Sowinsky, 1895
- Idotea pelagica Leach, 1815
- Idotea phosphorea Harger, 1873
- Idotea rufescens Fee, 1926
- Idotea spasskii Gurjanova, 1950
- Idotea urotoma Stimpson, 1864
- Idotea whymperi Miers, 1881
- Idotea ziczac Barnard, 1951

title: Idotea

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Idotea''
 |TSN                    = 92588
 |zoolog                 = [[Johan Christian Fabricius|Fabricius]], 1798
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Idotea baltica.jpg
 |opis grafiki           = [[Podwoik bałtycki]] (''Idotea balthica'')
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = [[pancerzowce]]
 |rząd                   = [[równonogi]]
 |podrząd                = [[Valvifera]]
 |rodzina                = [[Idoteidae]]
 |rodzaj                 = ''Idotea''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Idotea
 |commons                = Category:Idotea
}}
'''''Idotea''''' – rodzaj morskich [[Skorupiaki|skorupiaków]] z rzędu [[równonogi|równonogów]], w języku polskim określany zwyczajową nazwą '''podwoik'''{{r|mszB}}. Obejmuje gatunki długości do 4 cm, o ciele wydłużonym i zakończonym dużą płytką ogonową z 1 lub 3 tylnymi wyrostkami. Spłaszczone i podwinięte pod płytkę ogonową odnóża ogonowe zamykają komorę skrzelową. Ubarwienie bardzo zmienne, maskujące, zależne w dużym stopniu od koloru podłoża.{{r|mszB}} Znane są zarówno podwoiki roślinożerne, jak i żywiące się także żywymi lub martwymi zwierzętami{{r|Zmud}}.

Podwoiki to zwierzęta – mimo posiadanej przez przynajmniej niektóre z nich zdolności pływania – denne. Większość z nich zamieszkuje zarośnięte roślinnością dno wód płytkich, niektóre jednak spotykane są na głębokościach ponad 1000 m. Żyją głównie w morzach strefy ciepłej i umiarkowanej{{r|mszB}}.

== Gatunki ==
Znanych jest 26 gatunków{{r|itis}} podwoików, z czego w [[Europa|Europie]] spotyka się 10, a w [[Morze Bałtyckie|Morzu Bałtyckim]] – 3{{r|mszB}}:

'''Gatunki występujące w Polsce{{r|Zmud}}'''
* [[podwoik bałtycki]] (''Idotea balthica'') (Pallas, 1772)
* [[podwoik mniejszy]] ''(Idotea chelipes)'' (Pallas, 1766)
* [[podwoik zachodni]] (''Idotea granulosa'') Rathke, 1843

'''Gatunki niewystępujące w Polsce'''
* ''[[Idotea aleutica]]'' Gurjanova, 1933
* ''[[Idotea brevicauda]]'' Dana, 1853
* ''[[Idotea brevicorna]]'' Milne-Edwards, 1840
* ''[[Idotea danai]]'' Miers, 1881
* ''[[Idotea delfini]]'' Porter, 1903
* ''[[Idotea emarginata]]'' (Fabricius, 1793)
* ''[[Idotea fewkesi]]'' H. Richardson, 1905
* ''[[Idotea gurjanovae]]'' Kussakin, 1974
* ''[[Idotea indica]]'' H. Milne-Edwards, 1840
* ''[[Idotea linearis]]'' (Linnaeus, 1763)
* ''[[Idotea metallica]]'' Bosc, 1802
* ''[[Idotea neglecta]]'' G. O. Sars, 1897
* ''[[Idotea obscura]]'' Rafi, 1972
* ''[[Idotea ochotensis]]'' Brandt, 1851
* ''[[Idotea orientalis]]'' Gurjanova, 1933
* ''[[Idotea ostroumovi]]'' Sowinsky, 1895
* ''[[Idotea pelagica]]'' Leach, 1815
* ''[[Idotea phosphorea]]'' Harger, 1873
* ''[[Idotea rufescens]]'' Fee, 1926
* ''[[Idotea spasskii]]'' Gurjanova, 1950
* ''[[Idotea urotoma]]'' Stimpson, 1864
* ''[[Idotea whymperi]]'' Miers, 1881
* ''[[Idotea ziczac]]'' Barnard, 1951

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="mszB">{{Cytuj książkę | tytuł= Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce | data= 1976 | wydawca= [[Wiedza Powszechna]] | miejsce= Warszawa | strony= 244}}</ref>
<ref name="Zmud">{{Cytuj książkę|autor=Ludwik Żmudziński|tytuł=Świat zwierzęcy Bałtyku |data=1990 |wydawca=[[Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne]]|miejsce=Warszawa|strony=108-109|isbn=8302023744}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Valvifera]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: skorupiaki

Gromada: pancerzowce

Rząd: równonogi

Podrząd: Valvifera

Rodzina: Idoteidae

Rodzaj: Idotea


text:
# Grzegorz Węcławowicz
Grzegorz Węcławowicz (ur. 14 listopada 1943, zm. 12 czerwca 2024) – polski geograf.

## Życiorys
Urodził się w 1943 roku. Po ukończeniu szkoły średniej studiował w latach 1961–1966 geografię na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego, otrzymując stopień magistra w zakresie geomorfologii. W latach 1967–1970 pracował jako asystent w Instytucie Geografii Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego, po czym w latach 1970–1974 odbywał studia doktoranckie w Instytucie Geografii Polskiej Akademii Nauk, uzyskując stopień doktora nauk o Ziemi. Od 1974 roku aż do końca życia był związany z Instytutem Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. To tam w 1988 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie geografii ekonomicznej, a w 1998 roku odebrał tytuł profesora zwyczajnego. Zajmował stanowiska kierownika Zakładu Geografii Miast i Ludności w Instytucie Geografii Polskiej Akademii Nauk (1999–2012), członka Komitetu Nauk Geograficznych Polskiej Akademii Nauk i Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk. Należał do Polskiego Towarzystwa Geograficznego.
Zawodowo był także związany z London School of Economics and Political Sciences (stażysta; 1976–1977), University of Leeds School of Geography (1995–1996), Wyższą Szkołą Humanistyczną w Pułtusku (1997–2003), Wyższą Szkołą Handlu i Finansów Międzynarodowych w Warszawie (1998–2007) i Biurem Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Krakowa (2008–2011; jako członek zespołu ds. zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego). Od 1993 roku był współautorem kolejnych zeszytów Atlasu Warszawy, a od 2001 roku był redaktorem Prac Geograficznych.
Naukowo zajmował się problematyką geografii ekonomicznej, społecznej miast, elektoralnej, strategii rozwoju lokalnego i teorii miasta polskiego, a głównie badaniami struktur społeczno-przestrzennych w aglomeracjach miejskich Polski. Autor książek Contemporary Poland. Space and society (1996), Przestrzeń i społeczeństwo współczesnej Polski. Studium z geografii społeczno-gospodarczej i Geografia społeczna miast (2003, 2007). Był promotorem i recenzentem w licznych postępowaniach doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich. W 2023 roku otrzymał medal im. Jerzego Kondrackiego.
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 12 czerwca 2024 roku. Został pochowany w Piasecznie na cmentarzu parafialnym.

title: Grzegorz Węcławowicz

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Grzegorz Węcławowicz
 |grafika                   =
 |stopień lub tytuł naukowy = [[Tytuł profesora|profesor]]
 |specjalność               = [[geografia]]
 |almamater                 = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |aktywność zawodowa        = nauczyciel akademicki
 |data urodzenia            = [[14 listopada]] [[1943]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[12 czerwca]] [[2024]]
 |doktorat data             = [[1974]]
 |doktorat dyscyplina       = nauki o Ziemi
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |habilitacja data          = [[1988]]
 |habilitacja uczelnia      = [[Polska Akademia Nauk]]
 |habilitacja dyscyplina    = nauki przyrodnicze w zakresie geografii ekonomicznej
 |profesura data            = [[1998]]
 |odznaczenia               =
}}
'''Grzegorz Węcławowicz''' (ur. [[14 listopada]] [[1943]], zm. [[12 czerwca]] [[2024]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Grobonet - Wyszukiwarka osób pochowanych |data dostępu = 2024-06-20 |opublikowany = grobonet.com |url = https://grobonet.com/p/piaseczno-p/5022/grzegorz-weclawowicz-1943-piaseczno}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[geografia|geograf]].

== Życiorys ==
Urodził się w 1943 roku. Po ukończeniu [[Szkoła średnia|szkoły średniej]] studiował w latach 1961–1966 geografię na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]], otrzymując stopień [[Magister|magistra]] w zakresie [[Geomorfologia|geomorfologii]]. W latach 1967–1970 pracował jako [[Asystent (stanowisko na uczelni)|asystent]] w Instytucie Geografii Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Zmarł prof. Grzegorz Węcławowicz (IGiPZ PAN) – Wydział Geografii i Studiów Regionalnych UW |data = 2024-06-14 |data dostępu = 2024-06-17 |url = https://wgsr.uw.edu.pl/?p=54109 |język = pl}}</ref>, po czym w latach 1970–1974 odbywał [[Studia trzeciego stopnia|studia doktoranckie]] w Instytucie Geografii [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]], uzyskując stopień [[doktor]]a [[Nauki o Ziemi|nauk o Ziemi]]<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Grzegorz Węcławowicz - Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN |data dostępu = 2024-06-17 |opublikowany = www.igipz.pan.pl |url = https://www.igipz.pan.pl/sklad-osobowy.html?show=112}}</ref>. Od 1974 roku aż do końca życia był związany z [[Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego Polskiej Akademii Nauk|Instytutem Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego Polskiej Akademii Nauk w Warszawie]]. To tam w 1988 roku otrzymał stopień [[Habilitacja|doktora habilitowanego]] [[Nauki przyrodnicze|nauk przyrodniczych]] w zakresie [[Geografia ekonomiczna|geografii ekonomicznej]]<ref name=":0" />, a w 1998 roku odebrał tytuł [[Profesor|profesora zwyczajnego]]<ref name=":1" />. Zajmował stanowiska kierownika Zakładu Geografii Miast i Ludności w Instytucie Geografii Polskiej Akademii Nauk (1999–2012), członka Komitetu Nauk Geograficznych Polskiej Akademii Nauk i Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk. Należał do [[Polskie Towarzystwo Geograficzne|Polskiego Towarzystwa Geograficznego]]<ref name=":0" />.

Zawodowo był także związany z [[London School of Economics|London School of Economics and Political Sciences]] (stażysta; 1976–1977)<ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Grzegorz Węcławowicz - Księgarnia PWN |data dostępu = 2024-06-17 |opublikowany = ksiegarnia.pwn.pl |url = https://ksiegarnia.pwn.pl/autor/Grzegorz-Weclawowicz,a,69635582}}</ref>, [[University of Leeds|University of Leeds School of Geography]] (1995–1996), [[Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku|Wyższą Szkołą Humanistyczną w Pułtusku]] (1997–2003), [[Wyższa Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych im. Fryderyka Skarbka w Warszawie|Wyższą Szkołą Handlu i Finansów Międzynarodowych w Warszawie]] (1998–2007)<ref name=":0" /> i Biurem Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Krakowa (2008–2011; jako członek zespołu ds. zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego)<ref name=":1" />. Od 1993 roku był współautorem kolejnych zeszytów ''Atlasu Warszawy''<ref>{{Cytuj |tytuł = Zmarł geograf prof. Grzegorz Węcławowicz |data dostępu = 2024-06-17 |opublikowany = Nauka w Polsce |url = https://naukawpolsce.pl/aktualnosci/news%2C103217%2Czmarl-geograf-prof-grzegorz-weclawowicz.html |język = pl}}</ref>, a od 2001 roku był redaktorem ''Prac Geograficznych''<ref name=":2" />.

Naukowo zajmował się problematyką geografii ekonomicznej, społecznej miast, elektoralnej, strategii rozwoju lokalnego i teorii miasta polskiego<ref name=":2" />, a głównie badaniami struktur społeczno-przestrzennych w [[aglomeracja]]ch miejskich Polski. Autor książek ''Contemporary Poland. Space and society'' (1996), ''Przestrzeń i społeczeństwo współczesnej Polski. Studium z geografii społeczno-gospodarczej'' i ''Geografia społeczna miast'' (2003, 2007). Był promotorem i recenzentem w licznych postępowaniach doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich. W 2023 roku otrzymał medal im. Jerzego Kondrackiego<ref name=":0" />.

Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 12 czerwca 2024 roku. Został pochowany w [[Piaseczno|Piasecznie]] na cmentarzu parafialnym<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Węcławowicz, Grzegorz}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu rzymskokatolickim w Piasecznie]]
[[Kategoria:Polscy geografowie XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy geografowie XXI wieku]]
[[Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1943]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Zmarli w 2024]]

title: Grzegorz Węcławowicz

Data urodzenia: 14 listopada 1943

Data śmierci: 12 czerwca 2024

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski

Doktorat: 1974 – nauki o Ziemi · Uniwersytet Warszawski

Habilitacja: 1988 – nauki przyrodnicze w zakresie geografii ekonomicznej · Polska Akademia Nauk


text:
# Limnos (gmina)
Limnos (gr. Δήμος Λήμνου, Dimos Limnu) – gmina w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Północne, w jednostce regionalnej Limnos. W jej skład wchodzi między innymi wyspa Limnos. Siedzibą gminy jest Mirina. W 2011 roku liczyła 16 992 mieszkańców. Powstała 1 stycznia 2011 roku w wyniku połączenia dotychczasowych gmin: Atsiki, Mudros, Mirina i Nea Kutali.

title: Limnos (gmina)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Limnos
 |nazwa oryginalna                = Δήμος Λήμνου
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = GRC
 |1. jednostka administracyjna    = [[Wyspy Egejskie (administracja)|Wyspy Egejskie]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[Region Wyspy Egejskie Północne|Wyspy Egejskie Północne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Jednostka regionalna Limnos|Limnos]]
 |siedziba                        = [[Mirina]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2011
 |liczba ludności                 = 16 992
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = 2011 Dimos Limnou.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Limnos''' ([[Język nowogrecki|gr.]] Δήμος Λήμνου, ''Dimos Limnu'') – gmina w [[Grecja|Grecji]], w administracji zdecentralizowanej [[Wyspy Egejskie (administracja)|Wyspy Egejskie]], w regionie [[region Wyspy Egejskie Północne|Wyspy Egejskie Północne]], w jednostce regionalnej [[Jednostka regionalna Limnos|Limnos]]. W jej skład wchodzi między innymi wyspa [[Limnos]]. Siedzibą gminy jest [[Mirina]]. W 2011 roku liczyła 16 992 mieszkańców<ref>[https://www.statistics.gr/documents/20181/1210503/resident_population_census2011rev.xls/956f8949-513b-45b3-8c02-74f5e8ff0230 Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός]</ref>. Powstała 1 stycznia 2011 roku w wyniku połączenia dotychczasowych gmin: Atsiki, Mudros, Mirina i Nea Kutali<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.kedke.gr/uploads/N38522010_KALLIKRATIS_FEKA87_07062010.pdf |tytuł=Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης − Πρόγραμμα Καλλικράτης. str. 1794 |data dostępu=2010-07-05 |archiwum=https://web.archive.org/web/20100705024807/http://www.kedke.gr/uploads/N38522010_KALLIKRATIS_FEKA87_07062010.pdf |zarchiwizowano=2010-07-05 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Region Wyspy Egejskie Północne}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gminy w Grecji]]
[[Kategoria:Region Wyspy Egejskie Północne]]

title: LimnosΔήμος Λήμνου

Państwo: Grecja

Administracja zdecentralizowana: Wyspy Egejskie

Region: Wyspy Egejskie Północne

Jednostka regionalna: Limnos

Siedziba: Mirina


text:
# Wimbledon 2023 (gra podwójna mężczyzn na wózkach)
Wimbledon 2023 – gra podwójna mężczyzn na wózkach – zawody deblowe mężczyzn na wózkach, rozgrywane w ramach trzeciego w sezonie wielkoszlemowego turnieju tenisowego, Wimbledonu. Zmagania miały miejsce w dniach 13–15 lipca na trawiastych kortach All England Lawn Tennis and Croquet Club w London Borough of Merton – dzielnicy brytyjskiego Londynu.

## Zawodnicy rozstawieni
| Numer | Tenisiści                       | Osiągnięcie |
| ----- | ------------------------------- | ----------- |
| 01    | Alfie Hewett Gordon Reid        | zwycięstwo  |
| 02    | Joachim Gérard Ruben Spaargaren | półfinał    |

## Drabinka

#### Klucz
- w/o – walkower
- k – krecz
- d – dyskwalifikacja
- Q – kwalifikant
- WC – dzika karta
- LL – szczęśliwy przegrany
- Alt – zawodnik zastępczy
- PR – ochrona rankingu
- SE – specjalna przepustka
- ITF – ranking ITF
- JE – ranking juniorski

### Faza finałowa
|  |           |                                       |           |                        |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  | Półfinały | Półfinały                             | Półfinały | Półfinały              | Półfinały |   |                          | Finał | Finał | Finał | Finał | Finał |
|  | Półfinały | Półfinały                             | Półfinały | Półfinały              | Półfinały |   |                          | Finał | Finał | Finał | Finał | Finał |
|  |           |                                       |           |                        |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  |           |                                       |           |                        |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  | 1         | Alfie Hewett Gordon Reid              | 7         | 6                      |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  | 1         | Alfie Hewett Gordon Reid              | 7         | 6                      |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  |           | Martín de la Puente Gustavo Fernández | 5         | 3                      |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  |           | Martín de la Puente Gustavo Fernández | 5         | 3                      |           | 1 | Alfie Hewett Gordon Reid | 3     | 6     | 6     |       |       |
|  |           |                                       |           |                        |           | 1 | Alfie Hewett Gordon Reid | 3     | 6     | 6     |       |       |
|  |           |                                       |           | Takuya Miki Tokito Oda | 6         | 0 | 3                        |       |       |       |       |       |
|  |           | Takuya Miki Tokito Oda                | 6         | Takuya Miki Tokito Oda | 6         | 0 | 3                        | 6     |       |       |       |       |
|  |           | Takuya Miki Tokito Oda                | 6         |                        |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  | 2         | Joachim Gérard Ruben Spaargaren       | 3         | 4                      |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  | 2         | Joachim Gérard Ruben Spaargaren       | 3         | 4                      |           |   |                          |       |       |       |       |       |
|  |           |                                       |           |                        |           |   |                          |       |       |       |       |       |

## Pula nagród
| Runda        | Pieniądze (£) | Punkty |
| Zwycięzcy    | 26 000        | 800    |
| Finaliści    | 13 000        | 500    |
| Półfinaliści | 8000          | 100    |

wikitext:
{{Turniej tenisowy infobox
 |nazwa                   = Wimbledon 2023 – gra podwójna mężczyzn na wózkach
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |kraj                    = GBR
 |miasto                  = [[Londyn]], [[London Borough of Merton]]
 |obiekt                  = [[All England Lawn Tennis and Croquet Club]]
 |nawierzchnia            = Trawiasta
 |data                    = 13–15.07.2023
 |pierwsza edycja         =
 |ostatnia edycja         =
 |ATP kategoria           = Wielki Szlem
 |ATP pula nagród         =
 |ATP drabinka            = 4D
 |ATP dyrektor            = Jamie Baker
 |WTA kategoria           =
 |WTA pula nagród         =
 |WTA drabinka            =
 |WTA dyrektor            =
 |gra pojedyncza mężczyzn =
 |gra podwójna mężczyzn   = {{Flaga|GBR}} [[Alfie Hewett]]
{{Flaga|GBR}} [[Gordon Reid]]
 |gra pojedyncza kobiet   =
 |gra podwójna kobiet     =
 |mixt                    =
 |poprzedni               = [[Wimbledon 2022 (gra podwójna mężczyzn na wózkach)|2022]]
 |następny                = [[Wimbledon 2024 (gra podwójna mężczyzn na wózkach)|2024]]
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     = https://www.wimbledon.com/
}}
'''Wimbledon 2023 – gra podwójna mężczyzn na wózkach''' – zawody deblowe mężczyzn na [[tenis na wózkach|wózkach]], rozgrywane w ramach trzeciego w sezonie [[Wielki Szlem (tenis)|wielkoszlemowego]] turnieju [[tenis]]owego, [[Wimbledon 2023|Wimbledonu]]. Zmagania miały miejsce w dniach 13–15 lipca na trawiastych kortach [[All England Lawn Tennis and Croquet Club]] w [[London Borough of Merton]] – dzielnicy [[Wielka Brytania|brytyjskiego]] [[Londyn]]u.

== Zawodnicy rozstawieni ==
{{Rozstawienie tenisowe
| rozmiar = 2
| rodzaj = gra podwójna mężczyzn
| ranking = nie
| 1A = {{Flaga|GBR}} [[Alfie Hewett]]
| 1B = {{Flaga|GBR}} [[Gordon Reid]]
| 1W = zwycięstwo
| 2A = {{Flaga|BEL}} [[Joachim Gérard]]
| 2B = {{Flaga|NLD}} [[Ruben Spaargaren]]
| 2W = półfinał
}}

== Drabinka ==
{{Klucz tenisowy}}

=== Faza finałowa ===
<onlyinclude>{{4TeamBracket |legs=3 |seeds=y

| RD1-seed1=1
| RD1-team1='''{{Flaga|GBR}} [[Alfie Hewett]]
{{Flaga|GBR}} [[Gordon Reid]]'''
| RD1-score1-1='''7'''
| RD1-score1-2='''6'''
| RD1-score1-3=
| RD1-seed2=
| RD1-team2={{Flaga|ESP}} [[Martín de la Puente]]
{{Flaga|ARG}} [[Gustavo Fernández (tenisista)|Gustavo Fernández]]
| RD1-score2-1=5
| RD1-score2-2=3
| RD1-score2-3=

| RD1-seed3=
| RD1-team3='''{{Flaga|JPN}} [[Takuya Miki]]
{{Flaga|JPN}} [[Tokito Oda]]'''
| RD1-score3-1='''6'''
| RD1-score3-2='''6'''
| RD1-score3-3=
| RD1-seed4=2
| RD1-team4={{Flaga|BEL}} [[Joachim Gérard]]
{{Flaga|NLD}} [[Ruben Spaargaren]]
| RD1-score4-1=3
| RD1-score4-2=4
| RD1-score4-3=

| RD2-seed1=1
| RD2-team1='''{{Flaga|GBR}} [[Alfie Hewett]]
{{Flaga|GBR}} [[Gordon Reid]]'''
| RD2-score1-1=3
| RD2-score1-2='''6'''
| RD2-score1-3='''6'''
| RD2-seed2=
| RD2-team2={{Flaga|JPN}} [[Takuya Miki]]
{{Flaga|JPN}} [[Tokito Oda]]
| RD2-score2-1='''6'''
| RD2-score2-2=0
| RD2-score2-3=3
}}</onlyinclude>

== Pula nagród ==
{| class="wikitable"
|- bgcolor=#A8D3FF
|width="200"| '''Runda'''
|'''Pieniądze (£)'''
|'''Punkty'''
|-
|Zwycięzcy
!26 000
!800
|-
|Finaliści
!13 000
!500
|-
|Półfinaliści
!8000
!100
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = https://www.wimbledon.com/en_GB/scores/draws/2023_DM_draw.pdf |tytuł = The Championships 2023. Gentlemen’s Wheelchair Doubles |data = 2023-07-11 |opublikowany = Wimbledon |język = en |archiwum = http://web.archive.org/web/20230715192150/https://www.wimbledon.com/en_GB/scores/draws/2023_DM_draw.pdf |zarchiwizowano = 2023-07-15 |data dostępu = 2023-07-13}}

{{Wimbledon 2023}}

{{Wielki Szlem (tenis)|2023|gra podwójna mężczyzn na wózkach}}

[[Kategoria:Wimbledon 2023]]
[[Kategoria:Wimbledon – gra podwójna mężczyzn na wózkach]]

Miejsce: Wielka Brytania · Londyn, London Borough of Merton

Nawierzchnia: Trawiasta

Kategoria: Wielki Szlem

Dyrektor: Jamie Baker


text:
# SN 2005ln
SN 2005ln – supernowa typu Ia odkryta 20 listopada 2005 roku w galaktyce A002700-0035. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 20,40m.

title: SN 2005ln

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|0|27|00|12|0|35|11|8}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2005ln
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = SDSS-II{{r|vizier}}
 | dzień = 20 listopada
 | rok = 2005{{r|vizier}}
 | typ = Ia{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = A002700-0035{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|0|27|00,12}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|0|35|11,8}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 20,40
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2005ln''' – [[supernowa]] typu Ia odkryta 20 listopada 2005 roku w galaktyce [[A002700-0035]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 20,40{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2005 roku]]

title: SN 2005ln

Odkrywca: SDSS-II

Data odkrycia: 20 listopada 2005

Typ supernowej: Ia


text:
# Arachneosomatidia beatriceae
Arachneosomatidia beatriceae – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny zgrzypikowych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Arachneosomatidia.

## Zasięg występowania
Gatunek ten występuje na Nowej Kaledonii.

title: Arachneosomatidia beatriceae

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Arachneosomatidia beatriceae''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Jérôme Sudre|Sudre]], 2001
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[owady uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Cucujiformia]]
 |nadrodzina             = [[stonki]]
 |rodzina                = [[kózkowate]]
 |podrodzina             = [[zgrzypikowe]]
 |plemię                 = [[Parmenini]]
 |rodzaj                 = ''Arachneosomatidia'' <small>Sudre, 2001</small>
 |gatunek                = ''Arachneosomatidia beatriceae''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Arachneosomatidia beatriceae
 |commons                =
}}
'''''Arachneosomatidia beatriceae''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kózkowate|kózkowatych]] i podrodziny [[zgrzypikowe|zgrzypikowych]]. [[takson monotypowy|Jedyny przedstawiciel]] [[rodzaj (biologia)|rodzaju]] ''Arachneosomatidia''{{r|old}}.

== Zasięg występowania ==
Gatunek ten występuje na [[Nowa Kaledonia|Nowej Kaledonii]]{{r|old}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="old">{{Cytuj | url =http://bezbycids.com/byciddb/wbycidview.asp?tribe=Parmenini&w=o| tytuł = Parmenini w Old World Cerambycidae Catalog | data dostępu = 2024-12-03}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zgrzypikowe]]
[[Kategoria:Chrząszcze Nowej Kaledonii]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Nowej Kaledonii]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2001 roku]]

Gromada: owady

Podgromada: owady uskrzydlone

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: Cucujiformia

Nadrodzina: stonki

Rodzina: kózkowate

Podrodzina: zgrzypikowe

Plemię: Parmenini

Rodzaj: Arachneosomatidia Sudre, 2001

Gatunek: Arachneosomatidia beatriceae


text:
# Walter Dyett
Walter Henri Dyett lub Captain Walter Henri Dyett (ur. 11 stycznia 1901 w St. Joseph, zm. 17 listopada 1969 w Chicago) – afroamerykański skrzypek, bandlider i nauczyciel muzyki, twórca programów kształcenia muzycznego dla afroamerykańskich szkół średnich. Wychowawca wielu gwiazd jazzu.

Captain Walter Dyett: Jeśli uważasz, że możesz, to możesz.

## Życiorys
Po przerwaniu wskutek braku funduszy studiów muzycznych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley oraz kursów przygotowawczych na medycynę, w 1922 wrócił do rodzinnego Chicago i podjął pracę skrzypka w teatralnych orkiestrach wodewilowych.
W 1932 w stopniu kapitana został powołany do Gwardii Narodowej stanu Illinois na stanowisko dyrygenta orkiestry 8. pułku piechoty. Odtąd często nazywano go „kapitanem Dyettem”. Rok wcześniej został zastępcą, a z czasem kierownikiem muzycznym w The New Wendell Phillips High School w Chicago. W 1935 szkoła otrzymała dodatkowy, nowy budynek i została przemianowana na DuSable High School. W 1938 uzyskał licencjat w miejscowym VanderCook College of Music, a w 1942 magisterium w Chicago Musical College. W tym czasie kierował orkiestrą szkolną, niekiedy nazywaną: DuSable-ites, oraz innymi zespołami, takimi jak Pickford Orchestra i Hi-Jinks. Ponadto organizował i sprawował nadzór nad letnimi koncertami w miejskim parku im. Waszyngtona.
W latach 1931–1961 nauczał muzyki klasycznej, wojskowej i jazzowej i niezmiennie prowadził orkiestrę szkolną. Na jego zajęciach panował rygor bliski wojskowemu. Jak mawiał: Możesz zapomnieć swojego nauczyciela języka angielskiego, możesz zapomnieć nauczyciela matematyki, ale mnie nigdy nie zapomnisz. Przez jego klasy w szkołach  Wendell Phillips i DuSable przewinęło się ponad 20 000 uczniów. Wykształcił wiele późniejszych gwiazd oraz znanych postaci jazzu, m.in. Nata „Kinga” Cole’a, Dorothy Donegan, Dinę Washington, Johnny’ego Griffina i Johnnyego Hartmana.

Dorothy Donegan: Ten człowiek słyszał wszystko. Potrafił usłyszeć komara sikającego na belę bawełny.

## Jego wybrani uczniowie z DuSable High School
Gene Ammons, Fred Below, Mwata Bowden, Ronnie Boykins, Oscar Brashear, Wilbur Campbell, Sonny Cohn, Nat „King” Cole, Jerome Cooper, Richard Davis, Bo Diddley, Dorothy Donegan, Redd Foxx, George Freeman, Von Freeman, John Gilmore, Bennie Green, Johnny Griffin, Eddie Harris, Johnny Hartman, Milt Hinton (New Wendell Phillips High School), Red Holloway, Fred Hopkins, Joseph Jarman, Leroy Jenkins, Clifford Jordan, Claude McLin, Jesse Miller, John E. Myatt, Pat Patrick, Walter Perkins, Julian Priester, Wilbur Ware, Dinah Washington, John Young.

## Upamiętnienie
W Chicago działa publiczna szkoła średnia jego imienia – The Walter Dyett High School for Arts. Została otwarta w 1972 i ma profil artystyczny.

title: Walter Dyett

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Walter Dyett
 |grafika                   = Walter Dyett (1915).jpg
 |opis grafiki              = Walter Dyett (1915)
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     = Walter Henri Dyett
 |data urodzenia            = 11 stycznia 1901
 |miejsce urodzenia         = [[St. Joseph (Missouri)|St. Joseph]]
 |data śmierci              = [[17 listopada]] [[1969]]
 |miejsce śmierci           = [[Chicago]]
 |zawód                     = nauczyciel muzyki
 |narodowość                = [[Amerykanie|amerykańska]]
 |Alma Mater                =
* VanderCook College of Music
* Chicago Musical College
 |stanowisko                = kierownik muzyczny
w The New Wendell Phillips Academy High School oraz DuSable High School
 |małżeństwo                =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Walter Dyett
}}
'''Walter Henri Dyett''' lub '''Captain Walter Henri Dyett''' (ur. [[11 stycznia]] [[1901]] w [[St. Joseph (Missouri)|St. Joseph]], zm. [[17 listopada]] [[1969]] w [[Chicago]])<ref>[[Leonard Feather]], [[Ira Gitler]], ''The Biographical Encyclopedia of Jazz'', wyd. [[Oxford University Press]], 2007, {{ISBN|9780195320008}}</ref><ref name="cht">{{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20130903035042/http://articles.chicagotribune.com/2013-08-21/entertainment/ct-ent-0821-jazz-dusable-20130821_1_walter-dyett-band-gene-ammons |tytuł = Saluting Capt. Walter Dyett, who made stars at DuSable |opublikowany = „[[Chicago Tribune]]” |język = en |data dostępu = 2025-01-08}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.wbez.org/eight-forty-eight/2007/03/09/a-tribute-to-walter-dyett |tytuł = A Tribute to Walter Dyett Educator |opublikowany = WBEZ Chicago |język = en |data dostępu = 2025-01-08}}</ref> – afroamerykański skrzypek, bandlider i nauczyciel muzyki, twórca programów kształcenia muzycznego dla afroamerykańskich szkół średnich<ref name="eoch">{{Cytuj stronę |url = http://www.encyclopedia.chicagohistory.org/pages/2456.html |tytuł = Walter Dyett – Music Educator |opublikowany = Encyclopedia of Chicago |język = en |data dostępu = 2025-01-08}}</ref>. Wychowawca wielu gwiazd [[jazz]]u.

{{Cytat|treść = Captain Walter Dyett: ''Jeśli uważasz, że możesz, to możesz''{{r|cht}}.}}

== Życiorys ==
Po przerwaniu wskutek braku funduszy studiów muzycznych na [[Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley|Uniwersytecie Kalifornijskim]] w [[Berkeley (Kalifornia)|Berkeley]] oraz kursów przygotowawczych na [[Medycyna|medycynę]], w 1922 wrócił do rodzinnego Chicago i podjął pracę skrzypka w teatralnych orkiestrach [[wodewil]]owych{{r|cht}}{{r|eoch}}.

W 1932 w stopniu kapitana został powołany do [[Gwardia Narodowa Stanów Zjednoczonych|Gwardii Narodowej]] stanu [[Illinois]] na stanowisko dyrygenta orkiestry 8. pułku piechoty<ref name="cwd">{{Cytuj stronę |url = https://issuu.com/chicago_reader/docs/sh_captain_walter_dyett |tytuł = Captain Walter Dyett |opublikowany = The Secret History of Chicago music |język = en |data dostępu = 2025-01-09}}</ref>. Odtąd często nazywano go „kapitanem Dyettem”. Rok wcześniej został zastępcą, a z czasem kierownikiem muzycznym w The New Wendell Phillips High School w Chicago{{r|eoch}}. W 1935 szkoła otrzymała dodatkowy, nowy budynek i została przemianowana na DuSable High School. W 1938 uzyskał [[licencjat]] w miejscowym VanderCook College of Music, a w 1942 [[magister]]ium w Chicago Musical College{{r|cwd}}. W tym czasie kierował orkiestrą szkolną, niekiedy nazywaną: DuSable-ites, oraz innymi zespołami, takimi jak Pickford Orchestra i Hi-Jinks{{r|eoch}}. Ponadto organizował i sprawował nadzór nad letnimi koncertami w miejskim parku im. Waszyngtona.

W latach 1931–1961 nauczał [[Muzyka poważna|muzyki klasycznej]], [[Orkiestra wojskowa|wojskowej]] i jazzowej i niezmiennie prowadził orkiestrę szkolną. Na jego zajęciach panował rygor bliski wojskowemu{{r|cht}}. Jak mawiał: ''Możesz zapomnieć swojego nauczyciela języka angielskiego, możesz zapomnieć nauczyciela matematyki, ale mnie nigdy nie zapomnisz''{{r|cwd}}. Przez jego klasy w szkołach  Wendell Phillips i DuSable przewinęło się ponad 20 000 uczniów{{r|eoch}}. Wykształcił wiele późniejszych gwiazd oraz znanych postaci jazzu, m.in. [[Nat King Cole|Nata „Kinga” Cole’a]], [[Dorothy Donegan]], [[Dinah Washington|Dinę Washington]], [[Johnny Griffin|Johnny’ego Griffina]] i [[Johnny Hartman|Johnnyego Hartmana]].

{{Cytat|treść = Dorothy Donegan: ''Ten człowiek słyszał wszystko. Potrafił usłyszeć komara sikającego na belę bawełny''{{r|cht}}.}}

== Jego wybrani uczniowie z DuSable High School ==
[[Gene Ammons]], [[Fred Below]], [[Mwata Bowden]], [[Ronnie Boykins]], [[Oscar Brashear]], [[Wilbur Campbell]], [[Sonny Cohn]], Nat „King” Cole, [[Jerome Cooper]], [[Richard Davis]], [[Bo Diddley]], Dorothy Donegan, [[Redd Foxx]], [[George Freeman]], [[Von Freeman]], [[John Gilmore]], [[Bennie Green]], Johnny Griffin, [[Eddie Harris]], Johnny Hartman, [[Milt Hinton]] (New Wendell Phillips High School), [[Red Holloway]], [[Fred Hopkins]], [[Joseph Jarman]], [[Leroy Jenkins]], [[Clifford Jordan]], [[Claude McLin]], [[Jesse Miller]], [[John E. Myatt]], [[Pat Patrick]], [[Walter Perkins]], [[Julian Priester]], [[Wilbur Ware]], Dinah Washington, [[John Young (muzyk)|John Young]].

== Upamiętnienie ==
W Chicago działa publiczna szkoła średnia jego imienia – The Walter Dyett High School for Arts<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.newdyett.org/ |tytuł = The Walter Dyett High School for Arts |opublikowany = newdyett.org |język = en |data dostępu = 2025-01-08}}</ref>. Została otwarta w 1972 i ma profil artystyczny.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.encyclopedia.chicagohistory.org/pages/2456.html Walter Dyett – Music Educator], Encyclopedia of Chicago
* [https://web.archive.org/web/20130903035042/http://articles.chicagotribune.com/2013-08-21/entertainment/ct-ent-0821-jazz-dusable-20130821_1_walter-dyett-band-gene-ammons Saluting Capt. Walter Dyett, who made stars at DuSable], „Chicago Tribune”

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dyett, Walter}}
[[Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy muzycy]]
[[Kategoria:Amerykańscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Chicago]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Chicago]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1901]]
[[Kategoria:Zmarli w 1969]]

title: Walter Dyett

Pełne imię i nazwisko: Walter Henri Dyett

Data i miejsce urodzenia: 11 stycznia 1901 · St. Joseph

Data i miejsce śmierci: 17 listopada 1969 · Chicago

Zawód, zajęcie: nauczyciel muzyki

Narodowość: amerykańska

Alma Mater: - VanderCook College of Music - Chicago Musical College

Stanowisko: kierownik muzyczny · w The New Wendell Phillips Academy High School oraz DuSable High School


text:
# Jorge Kirchhofer Cabral
Jorge Kirchhofer Cabral (ur. 30 maja 1903 w Recife, zm. 17 października 1962 w Rotterdamie) – brazylijski urzędnik konsularny i dyplomata.
Jego rodzicami byli João Crisóstomo da Rocha Cabral (1870-1946) oraz Berta Luisa Kirchhofer (1875-). W 1922 wstąpił do brazylijskiej służby zagranicznej, w której pełnił szereg funkcji, m.in. urzędnika konsularnego w Londynie (1922-1923), Genewie (1923-1924), Zurychu (1924-1927), następnie odbył służbę wojskową w Rio de Janeiro (1927-1928), powrócił do służby zagranicznej m.in. w Hamburgu (1929-1930), Nowym Jorku (1931-1934), resorcie spraw zagranicznych (Secretaria de Estado) (1934-1939), był konsulem w Gdyni (1939), Oslo (1939-1940), Berlinie (1940), Frankfurcie nad Menem (1940), II/III sekretarzem/konsulem/charge d'affaires w Bogocie (1946-1947), Frankfurcie nad Menem (1955), II sekretarzem/konsulem/charge d'affaires w Damaszku (1958-1961), konsulem generalnym w Rotterdamie (1961-1962).

title: Jorge Kirchhofer Cabral

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko           = Jorge Kirchhofer Cabral
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |imię i nazwisko urodzenia =
 |data urodzenia            = [[30 maja]] [[1903]]
 |miejsce urodzenia         = [[Recife]], [[Brazylia]]
 |data śmierci              = [[17 października]] [[1962]]
 |miejsce śmierci           = [[Rotterdam]]
 |funkcja                   = Konsul Brazylii w Gdyni
 |od                        = 1939
 |do                        =
 |partia                    =
 |poprzednik                =
 |następca                  =
 |2 funkcja                 =
 |3 funkcja                 =
 |4 funkcja                 =
 |5 funkcja                 =
 |6 funkcja                 =
 |7 funkcja                 =
 |8 funkcja                 =
 |9 funkcja                 =
 |10 funkcja                =
 |podpis                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |quote                     =
 |www                       =
}}
'''Jorge Kirchhofer Cabral''' (ur. 30 maja 1903 w [[Recife]], zm. 17 października 1962 w [[Rotterdam]]ie) – brazylijski urzędnik konsularny i dyplomata.

Jego rodzicami byli João Crisóstomo da Rocha Cabral (1870-1946) oraz Berta Luisa Kirchhofer (1875-). W 1922 wstąpił do brazylijskiej służby zagranicznej, w której pełnił szereg funkcji, m.in. urzędnika konsularnego w [[Londyn]]ie (1922-1923), [[Genewa|Genewie]] (1923-1924), [[Zurych]]u (1924-1927), następnie odbył służbę wojskową w [[Rio de Janeiro]] (1927-1928), powrócił do służby zagranicznej m.in. w [[Hamburg]]u (1929-1930), [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] (1931-1934), resorcie spraw zagranicznych (''Secretaria de Estado'') (1934-1939), był [[Konsulat Brazylii w Gdańsku|konsulem w Gdyni]] (1939), [[Oslo]] (1939-1940), [[Berlin]]ie (1940), [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie nad Menem]] (1940), II/III sekretarzem/konsulem/''charge d'affaires'' w [[Bogota|Bogocie]] (1946-1947), Frankfurcie nad Menem (1955), II sekretarzem/konsulem/''charge d'affaires'' w [[Damaszek|Damaszku]] (1958-1961), konsulem generalnym w [[Rotterdam]]ie (1961-1962)<ref>''Almanaque do Pessoal'', Ministério das Relações Exteriores Rio de Janeiro 1960</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Konsulat Brazylii w Gdańsku]]

== Bibliografia ==
* ''Almanaque do Pessoal'', Ministério das Relações Exteriores Rio de Janeiro 1960

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Cabral, Jorge Kirchhofer}}
[[Kategoria:Brazylijscy dyplomaci]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1903]]
[[Kategoria:Urzędnicy konsularni w Gdańsku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1962]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Recife]]

title: Jorge Kirchhofer Cabral

Data i miejsce urodzenia: 30 maja 1903 · Recife, Brazylia

Data i miejsce śmierci: 17 października 1962 · Rotterdam


text:
# David Augsburger
David W. Augsburger – amerykański anabaptysta, psychoterapeuta duszpasterski, terapeuta rodzinny, superwizor, specjalista w zakresie poradnictwa i wychowania, doktor Wyższej Szkoły Teologicznej w Clermont (Claremont School of Theology) oraz licencjat Eastern Mennonite College i Eastern Mennonite Seminary.
Nauczał w seminariach w Chicago, Indianie i Pensylwanii. Przez ponad dekadę był rzecznikiem radiowym kościołów menonickich. Jego programy zdobyły dziesięć nagród za audycje religijne. Jest autorem artykułów, które ukazały się w ponad stu różnych periodykach. Jest dyrektorem Teologicznego Seminaryjnego Programu Duszpasterskiej Opieki Rodziny i Poradnictwa im. Fullera w Pasadenie i przedstawicielem Amerykańskiego Związku Pastorów Doradców, specjalizując się w dialogu międzykulturowym.
Jest autorem dwudziestu książek z zakresu poradnictwa, małżeństwa, stosunków i konfliktów międzyludzkich. Napisał popularnonaukowe książki, m.in.:
- Sztuka zmierzenia się z problemami (Caring enough to confront),
- Podtrzymywanie miłości (Sustaining love),
- Sztuka przebaczania (Caring enough to forgive. True forgiveness. Caring enough to not forgive. False forgiveness)[1].

title: David Augsburger

wikitext:
'''David W. Augsburger''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Anabaptyzm|anabaptysta]], [[psychoterapeuta]] [[Duszpasterstwo|duszpasterski]], [[terapeuta]] rodzinny, [[Superwizja (psychoterapia)|superwizor]], specjalista w zakresie [[Poradnictwo|poradnictwa]] i [[Wychowanie|wychowania]], doktor Wyższej Szkoły Teologicznej w Clermont (Claremont School of Theology) oraz licencjat Eastern Mennonite College i Eastern Mennonite Seminary<ref name=":0">{{Cytuj |autor = David Augsburger |tytuł = Sztuka przebaczania : [czyli o prawdziwym i pozornym przebaczeniu] |data = 1995 |data dostępu = 2020-12-12 |isbn = 83-85435-58-1 |miejsce = Warszawa |wydawca = Oficyna Wydawnicza "Vocatio", nota o autorze, s. 5 |oclc = 749979369}}</ref>.

Nauczał w seminariach w [[Chicago]], [[Indiana|Indianie]] i [[Pensylwania|Pensylwanii]]. Przez ponad dekadę był rzecznikiem radiowym kościołów [[Mennonici|menonickich]]. Jego programy zdobyły dziesięć nagród za audycje religijne. Jest autorem artykułów, które ukazały się w ponad stu różnych [[periodyk]]ach<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = The Work Of The People - David Augsburger - The Work Of The People |data dostępu = 2020-12-12 |opublikowany = www.theworkofthepeople.com |url = https://www.theworkofthepeople.com/person/david-augsburger}}</ref>. Jest dyrektorem Teologicznego Seminaryjnego Programu Duszpasterskiej Opieki Rodziny i Poradnictwa im. Fullera w [[Pasadena (Kalifornia)|Pasadenie]] i przedstawicielem Amerykańskiego Związku Pastorów Doradców, specjalizując się w [[Zarządzanie międzykulturowe|dialogu międzykulturowym]]<ref name=":0" />.

Jest autorem dwudziestu książek z zakresu poradnictwa, [[Małżeństwo|małżeństwa]], stosunków i konfliktów międzyludzkich<ref name=":1" />. Napisał popularnonaukowe książki, m.in.:

* ''Sztuka zmierzenia się z problemami'' (''Caring enough to confront''),
* ''Podtrzymywanie miłości'' (''Sustaining love''),
* ''Sztuka przebaczania'' (''Caring enough to forgive. True forgiveness. Caring enough to not forgive. False forgiveness'')<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.librarything.com/author/augsburgerdavidw&all=1 lista wydawnictw] - dostęp 12.12.2020
{{Kontrola autorytatywna}}
{{SORTUJ:Augsburger, David}}
[[Kategoria:Amerykańscy psychoterapeuci]]


text:
# MacLellans West Bay
MacLellans West Bay – zatoka (ang. bay) rzeki Mira River w kanadyjskiej prowincji Nowa Szkocja, w hrabstwie Cape Breton; nazwa urzędowo zatwierdzona 5 lutego 1976.

title: MacLellans West Bay

wikitext:
{{Zatoka infobox
 |nazwa                   = MacLellans West Bay
 |inne nazwy              =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = CA-NS
 |lokalizacja             = [[Mira River]]
 |powierzchnia            =
 |wymiary                 =
 |głębokość średnia       =
 |głębokość maksymalna    =
 |objętość                =
 |zasolenie               =
 |cieki wodne             =
 |miejscowości nadbrzeżne =
 |wyspy                   =
 |mapka zatoki            =
 |opis mapki zatoki       =
 |współrzędne             = 46°01′30″N 60°02′37″W
 |commons                 =
}}
'''MacLellans West Bay''' – [[zatoka (geografia)|zatoka]] ([[język angielski|ang.]] ''bay'') rzeki [[Mira River]] w [[Kanada|kanadyjskiej]] [[podział administracyjny Kanady|prowincji]] [[Nowa Szkocja]], w [[Cape Breton (hrabstwo)|hrabstwie Cape Breton]]; nazwa urzędowo zatwierdzona 5 lutego 1976<ref>{{Cytuj |tytuł = MacLellans West Bay |url = https://toponymes.rncan.gc.ca/search-place-names/unique/CAWWE |opublikowany = Natural Resources Canada / Ressources naturelles Canada – nrcan.gc.ca |data dostępu = 2022-06-05 |kropka = ;}} {{Cytuj |tytuł = MacLellans West Bay |url = https://nsgi.novascotia.ca/geonames/?cgndb_key=CAWWE |opublikowany = Nova Scotia GeoNAMES Explorer – nsgi.novascotia.ca/geonames/ |data dostępu = 2022-06-05}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zatoki Nowej Szkocji]]

title: MacLellans West Bay

Państwo: Kanada

Prowincja: Nowa Szkocja

Lokalizacja: Mira River


text:
# Ealing Common
Ealing Common – stacja w Londynie, w dzielnicy Ealing obsługująca pociągi metra linii Piccadilly oraz District. Znajduje się w trzeciej strefie biletowej. Sąsiednie stacje linii Piccadilly to Acton Town oraz North Ealing, natomiast dla District line to Acton Town i Ealing Broadway.
Stacja posiada 2 perony obsługujące obie linie. Została otwarta 1 lipca 1879 przez Metropolitan District Railway (obecnie District line) na nitce z Turnham Green do Ealing Broadway. Stacja zanim otrzymała obecną nazwę, nazywała się Ealing Common and West Acton.

## Galeria
- Wnętrze (wrzesień 2006)
- Odjazd pociągu Piccadilly line

title: Ealing Common

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Ealing Common
 |nazwa oryginalna            =
 |zabytek                     = {{rejestr zabytków|Anglia|1249986}}
 |zdjęcie                     = Ealing Common stn building.JPG
 |opis zdjęcia                = Budynek stacji przy Uxbridge Road
 |państwo                     = Anglia
 |miejscowość                 = [[Londyn]]
 |dzielnica                   = Ealing
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 1879
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            = Ealing Common and West Acton
 |liczba peronów              = 2
 |liczba krawędzi peronowych  = 2
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[District Line]]
 |odcinek                     = Nitka Ealing
 |stacja poprzednia           = [[Acton Town]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Ealing Broadway (stacja kolejowa)|Ealing Broadway]]
 |odległość do następnej      =
 |2. linia                    = [[Piccadilly line]]
 |2. odcinek                  = Nitka Uxbridge
 |2. stacja poprzednia        = [[Acton Town]]
 |2. odległość do poprzedniej =
 |2. stacja następna          = [[North Ealing (stacja metra)|North Ealing]]
 |2. odległość do następnej   =
 |kod mapy                    = GB-EAL
 |współrzędne                 = 51°30′37″N 0°17′17″W
 |commons                     = Category:Ealing Common tube station
}}
'''Ealing Common''' – stacja w [[Londyn]]ie, w dzielnicy Ealing obsługująca pociągi metra linii Piccadilly oraz District<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.tfl.gov.uk/assets/downloads/Standard-Tube-map.pdf | tytuł = Schemat sieci metra w Londynie | opublikowany = tfl.gov.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20080626161335/http://www.tfl.gov.uk/assets/downloads/Standard-Tube-map.pdf | zarchiwizowano = 2008-06-26}} [dostęp 2010-12-01]</ref>. Znajduje się w trzeciej strefie biletowej<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.tfl.gov.uk/assets/downloads/Standard-Tube-map.pdf | tytuł = Lista stacji i stref biletowych metra londyńskiego | opublikowany = tfl.gov.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20080626161335/http://www.tfl.gov.uk/assets/downloads/Standard-Tube-map.pdf | zarchiwizowano = 2008-06-26}} [dostęp 2010-12-01]</ref>. Sąsiednie stacje linii Piccadilly to [[Acton Town]] oraz [[North Ealing]], natomiast dla District line to Acton Town i Ealing Broadway.

Stacja posiada 2 perony obsługujące obie linie. Została otwarta 1 lipca 1879 przez Metropolitan District Railway (obecnie District line) na nitce z Turnham Green do Ealing Broadway. Stacja zanim otrzymała obecną nazwę, nazywała się Ealing Common and West Acton<ref>Rose Douglas,The London Underground, A Diagrammatic History, 1999 Douglas Rose/Capital Transport, isbn=1-85414-219-4</ref>.

== Galeria ==
<gallery>
Image:Ealing Common stn westbound.JPG|
Image:EalingCommonC.jpg|Wnętrze ''(wrzesień 2006)''
Image:EalingCommonB.jpg|Odjazd pociągu [[Piccadilly line]]
Image:Ealing Common stn roundel.JPG|
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{District Line}}
{{Piccadilly line}}

[[Kategoria:Stacje linii District]]
[[Kategoria:Stacje linii Piccadilly]]
[[Kategoria:Stacje metra w London Borough of Ealing]]

title: Ealing Common

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Miejscowość: Londyn

Dzielnica: Ealing

Poprzednie nazwy: Ealing Common and West Acton

Poprzednia stacja: Acton Town

Następna stacja:
Ealing Broadway
North Ealing


text:
# Nikon D70
Nikon D70 – cyfrowa lustrzanka jednoobiektywowa produkcji Nikon Corporation, wprowadzona na rynek w 2004 roku. Była pierwszą niedrogą lustrzanką na rynku, jako bezpośredni konkurent Canon EOS 300D. Najczęściej sprzedawana w zestawie z obiektywem Nikon 18-70mm AF-S. D70 został najpierw zastąpiony przez Nikon D70s, a później przez Nikon D80 oraz Nikon D90. Nikon D70 został pierwszą lustrzanką produkowaną w zakładach Nikona w Tajlandii.
Ze względu na zastosowanie elektroniczno-mechanicznej migawki, możliwe stało się skrócenie czasu synchronizacji z wybranymi zewnętrznymi lampami błyskowymi poniżej 1/500 sek, aż do 1/8000 sek.

## Nikon D70s
Na początku 2005 roku, Nikon zapowiedział wprowadzenie ulepszonej wersji o nazwie D70s.
Jest on zaktualizowaną wersją D70 z większym wyświetlaczem LCD (2 cale), nadal jednak o tej samej liczbie pikseli. Aparat został wyposażony w gniazdo do podłączenia przycisku zdalnego wyzwalania migawki (MC-DC1).
Dodatkowo, D70s otrzymał lampę błyskową współpracującą z obiektywami o ogniskowej 18 mm; lampa błyskowa w D70 umożliwiała pokrycie sceny tylko dla obiektywów o ogniskowej co najmniej 20 mm. Pozostałe nowości wprowadzono drogą programową przez aktualizację mikrokodu aparatu. Poprawiają one wydajność autofocusa, aktualizację wyglądu Menu, oraz aktualizację wbudowanej obsługi drukarek.

title: Nikon D70

wikitext:
{{Aparat infobox
 |Nazwa                       = Nikon D70
 |Foto                        = Nikon D70 with 35mm f2.jpg
 |Opis                        = Nikon D70 dSLR z ob. Nikkor AF 35 mm f/2
 |Liczba pikseli              = 6.1 megapikseli
 |Rozdzielczości              =
 |Rozmiar matrycy             = 23.7mm × 15.6mm [[Nikon DX format]], [[CCD sensor]]
 |Format zapisu               = [[JPEG]], [[RAW]]
 |ISO                         = 200 - 1600
 |Migawka                     = 30 sek. - 1/8000 sek. + bulb
 |Ogniskowa obiekt.           =
 |Zoom                        =
 |Ostrość                     =
 |Balans bieli                = Auto, 6 ustawień zaprogramowanych z możliwością korekcji, Użytkownika
 |Programy                    = Auto, Portret, Pejzaż, Makro, Sport, Nocne Krajobraz, Nocne Portret
 |Samowyzwalacz               = od 2 do 20 sekund.
 |Karta pamięci               = [[Compact Flash]]
 |Wyświetlacz LCD             = 1,8 cala, kolorowy
 |Masa                        = 595 g - bez akcesoriów
 |Wymiary                     = Szerokość: 140 mm, Wysokość: 111 mm, Głębokość: 78 mm
 |Stabilizator obrazu         = nie
 |Zapis video                 = nie
 |Zdjęcia seryjne             =
 |Lampa błyskowa              =
 |Statyw                      =
 |Wizjer                      = pentagonalny układ luster, pokrycie 95% kadru, matówka: B BriteView Mark V
 |commons                     =
}}
'''Nikon D70''' – [[lustrzanka cyfrowa|cyfrowa]] [[lustrzanka jednoobiektywowa]] produkcji [[Nikon (fotografia)|Nikon Corporation]], wprowadzona na rynek w 2004 roku. Była pierwszą niedrogą lustrzanką na rynku, jako bezpośredni konkurent [[Canon EOS 300D]]. Najczęściej sprzedawana w zestawie z obiektywem [[Nikon 18-70mm f/3.5-4.5G ED-IF AF-S DX Zoom-Nikkor|Nikon 18-70mm AF-S]]. D70 został najpierw zastąpiony przez [[Nikon D70s]], a później przez [[Nikon D80]] oraz [[Nikon D90]]. Nikon D70 został pierwszą lustrzanką produkowaną w zakładach Nikona w [[Tajlandia|Tajlandii]].

Ze względu na zastosowanie elektroniczno-mechanicznej migawki, możliwe stało się skrócenie czasu synchronizacji z wybranymi zewnętrznymi lampami błyskowymi poniżej 1/500 sek, aż do 1/8000 sek.

== Nikon D70s ==
[[Plik:Nikon D70 without lens 8193.jpg|thumb|left|Nikon D70s]]
Na początku 2005 roku, Nikon zapowiedział wprowadzenie ulepszonej wersji o nazwie D70s.
Jest on zaktualizowaną wersją D70 z większym [[Wyświetlacz ciekłokrystaliczny|wyświetlaczem LCD]] (2 cale), nadal jednak o tej samej liczbie pikseli. Aparat został wyposażony w gniazdo do podłączenia przycisku zdalnego wyzwalania migawki (MC-DC1)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://nikon.pl/pl_PL/product/accessories/slr/slr-connectivity/remote-control/remote-cord-mc-dc1 | tytuł = Kabel zdalnego wyzwalania migawki MC-DC1 | opublikowany = Nikon | data dostępu = 2013-12-03}}</ref>.
Dodatkowo, D70s otrzymał lampę błyskową współpracującą z obiektywami o ogniskowej 18 mm; [[lampa błyskowa]] w D70 umożliwiała pokrycie sceny tylko dla obiektywów o ogniskowej co najmniej 20 mm. Pozostałe nowości wprowadzono drogą programową przez aktualizację mikrokodu aparatu. Poprawiają one wydajność autofocusa, aktualizację wyglądu Menu, oraz aktualizację wbudowanej obsługi drukarek.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://nikon.pl/pl_PL/product/discontinued/digital-cameras/2006/d70 D70 na polskiej stronie producenta]
* [http://nikon.pl/pl_PL/product/discontinued/digital-cameras/2006/d70s D70s na polskiej stronie producenta]

{{Lustrzanki cyfrowe Nikon}}

[[Kategoria:Aparaty fotograficzne Nikon]]

title: Nikon D70

Liczba pikseli: 6.1 megapikseli

Rozmiar matrycy: 23.7mm × 15.6mm Nikon DX format, CCD sensor

Format zapisu: JPEG, RAW

Samowyzwalacz: od 2 do 20 sekund.

Karta pamięci: Compact Flash

Wyświetlacz LCD: 1,8 cala, kolorowy

Masa: 595 g - bez akcesoriów

Stabilizator obrazu: nie

Zapis wideo: nie


text:
# Jeorjos Tsiombanidis
Jeorjos Tsiombanidis, gr. Γεώργιος Τσιομπανίδης (ur. 26 kwietnia 1984 w Salonikach) – grecki wioślarz.

## Osiągnięcia
- Mistrzostwa Świata Juniorów – Duisburg 2001 – czwórka ze sternikiem – 10. miejsce[1].
- Mistrzostwa Świata U-23 – Amsterdam 2005 – dwójka bez sternika – 2. miejsce[1].
- Mistrzostwa Świata U-23 – Hazewinkel 2006 – czwórka bez sternika – 2. miejsce[1].
- Mistrzostwa Świata – Eton 2006 – dwójka ze sternikiem – 6. miejsce[1].
- Mistrzostwa Świata – Mediolan 2007 – czwórka bez sternika – 13. miejsce[1].
- Mistrzostwa Europy – Poznań 2007 – czwórka bez sternika – 3. miejsce[1].
- Mistrzostwa Europy – Ateny 2008 – dwójka bez sternika – 1. miejsce[1].

title: Jeorjos Tsiombanidis

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jeorjos Tsiombanidis
 |imię i nazwisko org       = {{k|el|Γεώργιος Τσιομπανίδης}}
 |dyscyplina                = wioślarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[26 kwietnia]] [[1984]]
 |miejsce urodzenia         = [[Saloniki]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 184 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|W}}
{{Medalista infobox/reprezentacja|GRC}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2008|Ateny 2008]]|wioślarstwo (dwójka bez sternika)}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2007|Poznań 2007]]|wioślarstwo (czwórka bez sternika)}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jeorjos Tsiombanidis''', {{w języku|el|Γεώργιος Τσιομπανίδης}} (ur. [[26 kwietnia]] [[1984]] w [[Saloniki|Salonikach]]) – [[Grecja|grecki]] [[Wioślarstwo|wioślarz]].

== Osiągnięcia ==
* [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Wioślarstwie 2001|Mistrzostwa Świata Juniorów]] – [[Duisburg]] 2001 – czwórka ze sternikiem – 10. miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Świata U-23 w Wioślarstwie 2005|Mistrzostwa Świata U-23]] – [[Amsterdam]] 2005 – dwójka bez sternika – 2. miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Świata U-23 w Wioślarstwie 2006|Mistrzostwa Świata U-23]] – [[Hazewinkel]] 2006 – czwórka bez sternika – 2. miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie 2006|Mistrzostwa Świata]] – [[Eton (Wielka Brytania)|Eton]] 2006 – dwójka ze sternikiem – 6. miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie 2007|Mistrzostwa Świata]] – [[Mediolan]] [[2007]] – czwórka bez sternika – 13. miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2007|Mistrzostwa Europy]] – [[Poznań]] 2007 – [[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2007 – czwórka bez sternika mężczyzn|czwórka bez sternika]] – 3. miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2008|Mistrzostwa Europy]] – [[Ateny]] 2008 – [[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2008 – dwójka bez sternika mężczyzn|dwójka bez sternika]] – 1. miejsce<ref name="rowing">{{cytuj stronę| url = https://worldrowing.com/athlete/db9e1faf-bd3e-486b-8f6d-90b5ac41d562 | tytuł = WorldRowing.com| data dostępu = 2010-03-26| autor = | język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Tsiombanidis, Jeorjos}}
[[Kategoria:Greccy wioślarze]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Salonikach]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Wioślarstwie 2008]]
[[Kategoria:Medaliści Mistrzostw Europy w Wioślarstwie 2008]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Wioślarstwie 2007]]
[[Kategoria:Medaliści Mistrzostw Europy w Wioślarstwie 2007]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Wioślarstwie 2007]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Wioślarstwie 2006]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]

title: · Jeorjos TsiombanidisΓεώργιος Τσιομπανίδης

Data i miejsce urodzenia: 26 kwietnia 1984 · Saloniki

title: Dorobek medalowy

złoto: Ateny 2008 · wioślarstwo (dwójka bez sternika)

brąz: Poznań 2007 · wioślarstwo (czwórka bez sternika)


text:
# Boleszkowice (stacja kolejowa)
Boleszkowice – stacja kolejowa w Boleszkowicach, w województwie zachodniopomorskim, w Polsce.
Stacja posiada dwa tory główne zasadnicze. W zasadzie jest to posterunek odgałęźny obsługiwany z nastawni Bc i posterunek bocznicowy dla PGNiG Nafta. Tory PGNiG Nafta odgałęziają się rozjazdem nr 6 z toru nr 1.

## Ruch pasażerski
| Rok  | Wymiana pasażerska na dobę |
| ---- | -------------------------- |
| 2017 | 50-99                      |
| 2022 | 50-99                      |

title: Boleszkowice (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Boleszkowice
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = zachodniopomorskie
 |miejscowość                = [[Boleszkowice (powiat myśliborski)|Boleszkowice]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = Fürstenfelde
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 3
 |kasy                       = czynne
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa nr 273|273 Wrocław Główny – Szczecin Główny]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Boleszkowice (gmina)
 |współrzędne                = 52°44′18.91″N 14°31′3.96″E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Boleszkowice''' – [[stacja kolejowa]] w [[Boleszkowice (powiat myśliborski)|Boleszkowicach]], w [[Województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]], w [[Polska|Polsce]].

Stacja posiada dwa tory główne zasadnicze. W zasadzie jest to posterunek odgałęźny obsługiwany z nastawni Bc i posterunek bocznicowy dla PGNiG Nafta. Tory PGNiG Nafta odgałęziają się rozjazdem nr 6 z toru nr 1.<ref>{{Cytuj | url=http://semaforek.kolej.org.pl/wiki/index.php/Boleszkowice | tytuł=Boleszkowice – Baza kolejowa<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=semaforek.kolej.org.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-22}}</ref>

== Ruch pasażerski ==
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana pasażerska na dobę
|-
| 2017<ref name="roz">{{cytuj stronę|url=https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/14537,Najwieksze-i-najmniejsze-stacje-w-Polsce.html|tytuł=Największe i najmniejsze stacje w Polsce|nazwisko=|imię=|praca=utk.gov.pl|data dostępu=2019-12-18}}</ref>
| 50-99
|-
| 2022<ref name="utk23">{{Cytuj stronę | url =https://dane.utk.gov.pl/download/7/85303/Wymianapasazerskawrazzrankingiemnastrone2022.xlsx | tytuł =Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022 | autor =Urząd Transportu Kolejowego | opublikowany = | data = | język = | data dostępu = 2023-09-17}}</ref>
| 50-99
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|3155|Boleszkowice}}
* {{Atlaskolejowy.pl|stacja|4957|Boleszkowice|zachodniopomorskie}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Boleszkowice
|linia         = {{LK-linia|273}} [[Wrocław Główny]] – [[Szczecin Główny]]
|kilometr      = 274,231
|poprzedni     = [[Namyślin (stacja kolejowa)|Namyślin]]
|poprzedni_km  = 5,975
|następny      = [[Mieszkowice (stacja kolejowa)|Mieszkowice]]
|następny_km   = 5,432
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w gminie Boleszkowice]]
[[Kategoria:Boleszkowice]]

title: Boleszkowice

Państwo: Polska

Województwo: zachodniopomorskie

Miejscowość: Boleszkowice

Poprzednie nazwy: Fürstenfelde

Kasy: czynne


text:
# Zacieranie jajem
Zacieranie jajem – metoda przyrządzania kasz drobnych (głównie kaszy krakowskiej, kaszy manny, nieprażonej gryczanej łamanej) na sypko, polegająca na zatarciu ich białkiem jaja.
Kasze drobne pozbawione są białkowej warstwy, która chroniłaby je przed nadmiernym rozklejaniem podczas gotowania. Mocno nasiąkają wodą, z tego powodu nawet nie płucze się ich przed gotowaniem. Białko jaja, ścinając się podczas gotowania, tworzy wokół cząstek kaszy warstwę ochronną. Dzięki temu kasze drobne można ugotować na sypko, przy jednoczesnym uzyskaniu miękkich i kształtnych ziaren. Dawniej zacieranie kaszy krakowskiej stosowano również po to, by wolniej się psuła, gdyż w młynach mielono ją wilgotną.
Kaszę zacieraną jajem można podać w rosole, uprzednio ją w nim gotując. Dodanie niezatartej kaszy drobnej powoduje zabielenie i zmętnienie rosołu.

## Zacierana kasza krakowska
Według polskich podręczników do gastronomii, kaszę krakowską wpierw należy odsiać. Następnie kaszę miesza się z jajem (dwa białka lub jedno jajo na 1 kg kaszy) przy pomocy drewnianej łyżki. Ziarenka kaszy powinny pokryć się białkiem i nie być pozlepianymi w grudki. Roztartą kaszę rozkłada się cienką warstwą na blasze i suszy w ciepłym piekarniku. Po przestudzeniu kaszę zalewa się wrzątkiem z dodatkiem tłuszczu (niecały 1 g masła lub margaryny na 10 g kaszy) i soli (do smaku), doprowadza ponownie do wrzenia, po czym wstawia do kąpieli wodnej lub piekarnika. Przygotowana w ten sposób kasza to tzw. kasza gryczana po królewsku – przepis ten powstał na dworze Kazimierza III Wielkiego, który był miłośnikiem kaszy gryczanej.
Według dawnych książek kucharskich, zamiast w piecu, kaszkę można zasuszyć na słońcu lub jakimkolwiek innym ciepłym miejscu. Nieugotowaną zacieraną kaszę krakowską można przechowywać w szklanym słoju albo w papierowej torbie.

## Mikołaj Rej
Mikołaj Rej (1505–1569) napisał fraszkę pt. „Krupki iáycy zácyeráne” („Krupki jajami zacierane”):

JEden ſiedzyał zá ſtołem, miał dudy u páſá,
A s pániámi rozmawia goſpodyni náſzá.
Jeſliby chciáły prętko, niż wiecżerzą dają,
Owych krupek co ie więc iáycy zácieráją.
Drugi ſiedząc powiedzyał, chcecieli cżeládzi,
Aby ſie też doſtáło, toć im nie záwádzi.
Niech ten będzye kuchmiſtrzem, będzieć ich obficie,
Boć ie muśi gdzie pewnie zácieráć w korycie.

Jeden siedzyał za stołem, miał dudy u pasa,
A s paniami rozmawia gospodyni nasza.
Jesliby chciały prętko, niż wieczerzą dają,
Owych krupek co ie więc iaycy zacierają.
Drugi siedząc powiedzyał, chcecieli czeladzi,
Aby sie też dostało, toć im nie zawadzi.
Niech ten będzye kuchmistrzem, będzieć ich obficie,
Boć ie musi gdzie pewnie zacierać w korycie.

title: Zacieranie jajem

wikitext:
'''Zacieranie jajem''' – metoda przyrządzania [[kasza|kasz]] drobnych (głównie [[kasza krakowska|kaszy krakowskiej]], [[kasza manna|kaszy manny]], [[kasza gryczana|nieprażonej gryczanej łamanej]]) na sypko, polegająca na zatarciu ich białkiem [[jajko (kulinaria)|jaja]]{{r|DobraK-sypkie_wstęp}}.

Kasze drobne pozbawione są białkowej warstwy, która chroniłaby je przed nadmiernym rozklejaniem podczas gotowania{{r|DobraK-sypkie_wstęp}}. Mocno nasiąkają wodą, z tego powodu nawet nie płucze się ich przed gotowaniem{{r|DobraK-zasady}}. Białko jaja, ścinając się podczas gotowania, tworzy wokół cząstek kaszy warstwę ochronną{{r|FlisProcner-obr.wtępna}}. Dzięki temu kasze drobne można ugotować na sypko, przy jednoczesnym uzyskaniu miękkich i kształtnych ziaren{{r|DobraK-sypkie_wstęp}}. Dawniej zacieranie kaszy krakowskiej stosowano również po to, by wolniej się psuła, gdyż w młynach mielono ją wilgotną{{r|Chevriaux}}.

Kaszę zacieraną jajem można podać w [[rosół|rosole]], uprzednio ją w nim gotując{{r|Monatowa-krakzacierana|Disslowa-k.k.narosole|Chocieszyński}}. Dodanie niezatartej kaszy drobnej powoduje zabielenie i zmętnienie rosołu{{r|Disslowa-k.k.narosole}}.

== Zacierana kasza krakowska ==
Według polskich podręczników do gastronomii, kaszę krakowską wpierw należy odsiać{{r|FlisProcner-krak_sypka}}. Następnie kaszę miesza się z jajem (dwa białka lub jedno jajo na 1 kg kaszy) przy pomocy drewnianej łyżki{{r|FlisProcner-obr.wtępna|FlisProcner-krak_sypka}}. Ziarenka kaszy powinny pokryć się białkiem i nie być pozlepianymi w grudki{{r|DobraK-sypkie_wstęp}}. Roztartą kaszę rozkłada się cienką warstwą na blasze i suszy w ciepłym piekarniku{{r|FlisProcner-obr.wtępna|FlisProcner-krak_sypka}}. Po przestudzeniu kaszę zalewa się wrzątkiem z dodatkiem tłuszczu (niecały 1 g masła lub margaryny na 10 g kaszy) i soli (do smaku), doprowadza ponownie do wrzenia, po czym wstawia do [[gotowanie na parze|kąpieli wodnej]] lub piekarnika{{r|FlisProcner-krak_sypka}}. Przygotowana w ten sposób kasza to tzw. '''kasza gryczana po królewsku''' – przepis ten powstał na dworze [[Kazimierz III Wielki|Kazimierza III Wielkiego]], który był miłośnikiem kaszy gryczanej{{r|Woicka-Bekas}}{{u|Jagiellonka-Chevriaux}}.

Według dawnych książek kucharskich, zamiast w piecu, kaszkę można zasuszyć na słońcu lub jakimkolwiek innym ciepłym miejscu{{r|Chocieszyński|Monatowa-krakzacierana|Chevriaux}}. Nieugotowaną zacieraną kaszę krakowską można przechowywać w szklanym słoju albo w papierowej torbie{{r|Monatowa-krakzacierana}}.

== Mikołaj Rej ==
[[Mikołaj Rej]] (1505–1569) napisał fraszkę pt. „Krupki iáycy zácyeráne” („Krupki jajami zacierane”):
{{układ wielokolumnowy | liczba=2|

{{Cytat
 |treść =
JEden ſiedzyał zá ſtołem, miał dudy u páſá,
: A s pániámi rozmawia goſpodyni náſzá.
Jeſliby chciáły prętko, niż wiecżerzą dają,
: Owych krupek co ie więc iáycy zácieráją.
Drugi ſiedząc powiedzyał, chcecieli cżeládzi,
: Aby ſie też doſtáło, toć im nie záwádzi.
Niech ten będzye kuchmiſtrzem, będzieć ich obficie,
: Boć ie muśi gdzie pewnie zácieráć w korycie.
 |autor = Mikołaj Rej
 |źródło = „Figliki”{{r|Figliki}}
 |styl = środek
}}

{{Cytat
 |treść =
Jeden siedzyał za stołem, miał dudy u pasa,
: A s paniami rozmawia gospodyni nasza.
Jesliby chciały prętko, niż wieczerzą dają,
: Owych krupek co ie więc iaycy zacierają.
Drugi siedząc powiedzyał, chcecieli czeladzi,
: Aby sie też dostało, toć im nie zawadzi.
Niech ten będzye kuchmistrzem, będzieć ich obficie,
: Boć ie musi gdzie pewnie zacierać w korycie.
 |autor =
 |źródło = współczesna transkrypcja za autorami [[Wikisłownik]]a{{r|ws}}
 |styl = środek
}}

}}

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref group="uwaga" name="Jagiellonka-Chevriaux">Według niektórych źródeł „kasza królewska” to inaczej „kasza królewska Anny Jagiellonki” – deser przyrządzony z kaszy krakowskiej. Źródło: {{Cytuj pismo | nazwisko = Kasprzyk-Chevriaux | imię = Magdalena | tytuł = Historie kuchenne: Kasza krakowska | czasopismo = [[Gazeta Wyborcza|Gazeta Wyborcza: Magazyn Krakowski]] | oznaczenie = nr 59, 11 marca 2016 | wydawca = Agora SA | strony = 18<!-- osiemnasta --> | url = http://krakow.wyborcza.pl/krakow/1,42699,19746903,historie-kuchenne-kasza-krakowska-gotuj-ja-jak-prababki.html}}</ref>
}}

== Zobacz też ==
* [[krupci]] – kasza jaglana zacierana całymi jajkami i mąką (kuchnia ukraińska)

== Przypisy ==
<references>
<ref name="DobraK-sypkie_wstęp">{{Cytuj książkę | autor = praca zbiorowa (koordynator: Maria Szczygłowa) | autor r <!-- autor rozdziału --> = Jadwiga Celczyńska | tytuł = Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie | wydawca = [[Wydawnictwo „Watra”]] | miejsce = Warszawa | wydanie = V <!-- piąte --> | data = 1976 | strony = 307–309 | rozdział = „Potrawy z mąki, kasz i suchych nasion strączkowych”, podrozdział „Potrawy z kasz”: „Potrawy z kasz gotowanych – półsypkich i sypkich”: wstęp do rozdziału}}</ref>

<ref name="DobraK-zasady">{{cytuj książkę | autor = praca zbiorowa (koordynator: Maria Szczygłowa) | tytuł = Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie | autor r <!-- autor rozdziału --> = Jadwiga Celczyńska | wydawca = [[Wydawnictwo „Watra”]] | miejsce = Warszawa | wydanie = V <!-- piąte --> | data = 1976 | strony = 300–301 | rozdział = „Potrawy z mąki, kasz i suchych nasion strączkowych”, podrozdział „Potrawy z kasz”: „Zasady sporządzania potraw z kasz”}}</ref>

<ref name="FlisProcner-obr.wtępna">{{cytuj książkę | nazwisko = Flis | imię = Krystyna | nazwisko2 = Procner | imię2 = Aleksandra | tytuł = Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2 | wydawca = [[Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne]] | wydanie = osiemnaste | rok = 2009 | strony = 94–95 | id = {{ISBN|978-83-02-02862-5}} (część 2), {{ISBN|978-83-02-03170-0}} (całość) | rozdział = III „Ocena towaroznawcza i zastosowanie kasz w technologii gastronomicznej”: „Obróbka wstępna kasz”}}</ref>

<ref name="FlisProcner-krak_sypka">{{cytuj książkę | nazwisko = Flis | imię = Krystyna | nazwisko2 = Procner | imię2 = Aleksandra | tytuł = Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2 | wydawca = [[Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne]] | wydanie = XVIII<!-- osiemnaste --> | rok = 2009 | strony = 100 | id = {{ISBN|978-83-02-02862-5}} (część 2), {{ISBN|978-83-02-03170-0}} (całość) | rozdział = III.4. „Zastosowanie kasz w produkcji potraw”, ćwiczenie nr 5 „Kasza krakowska zacierana sypka”}}</ref>

<ref name="Chevriaux">{{Cytuj pismo | nazwisko = Kasprzyk-Chevriaux | imię = Magdalena | tytuł = Historie kuchenne: Kasza krakowska | czasopismo = [[Gazeta Wyborcza|Gazeta Wyborcza: Magazyn Krakowski]] | oznaczenie = nr 59, 11 marca 2016 | wydawca = Agora SA | strony = 18<!-- osiemnasta --> | url = http://krakow.wyborcza.pl/krakow/1,42699,19746903,historie-kuchenne-kasza-krakowska-gotuj-ja-jak-prababki.html}}</ref>

<ref name="Monatowa-krakzacierana">{{Cytuj książkę | nazwisko = Ochorowicz-Monatowa | imię = Marya | autor link = Maria Ochorowicz-Monatowa | tytuł = Uniwersalna książka kucharska | wydawca = Księgarnia E. Wende i S-ka | miejsce = Warszawa – Lwów | wydanie = trzecie znacznie powiększone | data = 1913 | seria = | isbn = | strony = 186 | rozdział = „Rozdział VII. Rozmaite dodatki do zup”, przepis „4. Kaszka krakowska zacierana” | adres rozdziału = https://polona.pl/item/3557387/109/}}</ref>

<ref name="Woicka-Bekas">{{cytuj pismo | nazwisko = Woicka-Bekas | imię = Ewa | tytuł = Groats in Polish cuisine | url = http://www.minrol.gov.pl/content/download/35071/196089/version/2/file/PF_winter%202011_2012.pdf | czasopismo = Polish Food | oznaczenie = Winter 2011/12, Vol. 4-2011/12 (60) | wydawca = [[Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa]] we współpracy z [[Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi|Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi]] | strony = 58 | issn = 1232-9541 | język = en| cytat = ''It is known that the Polish king Casimir III the Great was a grand gourmet of groats (14th century). The method of cooking kasza gryczana po królewsku – royal buckwheat, i.e. after grinding the grains with white of an egg and drying them, was developed at his court. (...) Zrazy wołowe z kaszą gryczaną (...) are the pride of the traditional Polish cuisine and their lineage goes back to the 14th century. Gęś nadziewana kaszą gryczaną (...) is another traditional Polish meat dish with groats. Pierogi z kaszą gryczaną (...) and gołąbki nadziewane kaszą (...) come from the poor peasant cuisine'' | data dostępu = 2015-11-22 | archiwum = http://web.archive.org/web/20160305071751/http://www.minrol.gov.pl/content/download/35071/196089/version/2/file/PF_winter%202011_2012.pdf | zarchiwizowano = 2016-03-05}}</ref>

<ref name="Disslowa-k.k.narosole">{{cytuj książkę | nazwisko = Disslowa | imię = Maria | autor link = Maria Disslowa | tytuł = [[Jak gotować: Praktyczny podręcznik kucharstwa|Jak gotować: praktyczny poradnik kucharski z 1930 roku]] | wydawca = [[Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych]] | miejsce = Warszawa | wydanie =  <!-- słownie --> | data = 1988 | seria = | isbn = 8320205549 | strony = 87 | rozdział = „Zupy i dodatki do zup”, podrozdział „Dodatki do zup”, przepis „Kaszka krakowska na rosole” | adres rozdziału = https://polona.pl/item/842387/45/}}</ref>

<ref name="Chocieszyński">{{Cytuj książkę | tytuł = Praktyczna Kucharka | wydawca = [[Franciszek Chocieszyński]], Drukarnia F. Chocieszyńskiego | miejsce = Poznań | data = 1884 | strony = 25–26 | rozdział = przepis [[s:Praktyczna Kucharka/Kaszka zwyczajna zacierana|„3. Kaszka zwyczajna zacierana.”]]}}</ref>

<ref name="Figliki">{{Cytuj książkę | nazwisko = Mikołaj | imię = Rej | tytuł = „Figliki”, wydanie z r. 1574 | rozdział = [[s:Krupki iaycy zacyerane|„Krupki iaycy zacyerane”]] | wydawca = Wiktor Wittyg, Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego | data = reprint 1905}}</ref>

<ref name="ws">{{Cytuj | url=https://pl.wikisource.org/w/index.php?title=Krupki_iaycy_zacyerane&oldid=1428708 | tytuł=Krupki iaycy zacyerane [wersja nr 1428708] | praca = [[Wikiźródła]] | opublikowany=[[Wikimedia Foundation]] | data dostępu=2010-01-03}}</ref>
</references>

[[Kategoria:Potrawy z kasz]]
[[Kategoria:Potrawy z jaj]]
[[Kategoria:Kuchnia polska]]
[[Kategoria:Obróbka żywności]]


text:
# Mateusz (patriarcha Aleksandrii)
Mateusz (ur. ok. 1700, zm. 1775) – prawosławny patriarcha Aleksandrii w latach 1746–1766.

## Życiorys
Urodził się na Andros. Był mnichem w monasterze Koutloumousiou na Górze Athos, a następnie biskupem Libii i przełożonym klasztoru w Zlatari na Wołoszczyźnie.
W dniu 18 sierpnia 1746 został wybrany patriarchą Aleksandrii. Zrzekł się  urzędu 9 czerwca 1766. Powrócił do klasztoru, w którym pozostał do końca życia. Zmarł w 1775.

title: Mateusz (patriarcha Aleksandrii)

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Mateusz
 |imię przybrane org      =
 |imię i nazwisko         =
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Papież-Patriarcha Aleksandrii i całej Afryki
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Imperium Osmańskie]]
 |data urodzenia          = ok. 1700
 |miejsce urodzenia       = [[Andros (Cyklady)|Andros]]
 |data śmierci            = 1775
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Patriarcha Aleksandrii
 |1. funkcja - okres      = 1746–1766
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                 = [[Prawosławny patriarchat aleksandryjski|Patriarchat Aleksandryjski]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              = przed 1746
 |data patriarchatu       = 18 sierpnia 1746
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Matthew of Alexandria
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Mateusz''' (ur. ok. 1700, zm. 1775) – [[prawosławny patriarcha Aleksandrii]] w latach 1746–1766<ref name="rulers">{{Cytuj stronę |url = http://www.rulers.org/relig.html#orthodox_churches |autor = |tytuł = Orthodox churches – ''Patriarchate of Alexandria'' |opublikowany = rulers.org |data = |język = en |data dostępu = 2020-07-04}}</ref>.

== Życiorys ==
Urodził się na [[Andros (Cyklady)|Andros]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = MATTHAIOS PSALTIS (1746–1766) |data =  |data dostępu = 2019-09-25 |opublikowany = www.patriarchateofalexandria.com |url = http://www.patriarchateofalexandria.com/index.php?module=content&cid=001003&id=184&page=1}}</ref>. Był [[Zakon mniszy|mnichem]] w [[Klasztor Kutlumus|monasterze Koutloumousiou]] na [[Athos|Górze Athos]]{{fakt|data=2019-09}}, a następnie [[biskup]]em [[Libia|Libii]]<ref name=":0" /> i przełożonym klasztoru w Zlatari na [[Wołoszczyzna|Wołoszczyźnie]]<ref name=":0" />.

W dniu [[18 sierpnia]] [[1746]] został wybrany patriarchą Aleksandrii<ref name=":0" />. Zrzekł się  urzędu [[9 czerwca]] [[1766]]<ref name=":0" />. Powrócił do klasztoru, w którym pozostał do końca życia<ref name=":0" />. Zmarł w 1775<ref name="rulers"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Prawosławny patriarcha Aleksandrii}}

{{SORTUJ:Mateusz, patriarcha Aleksandrii}}
[[Kategoria:Prawosławni patriarchowie Aleksandrii]]
[[Kategoria:Zakonnicy klasztorów góry Athos]]
[[Kategoria:Zmarli w 1775]]

title: Mateusz

Kraj działania: Imperium Osmańskie

Data i miejsce urodzenia: ok. 1700 · Andros

Wyznanie: prawosławne

Kościół: Patriarchat Aleksandryjski

Chirotonia biskupia: przed 1746

Wybór patriarchy: 18 sierpnia 1746


text:
# Kasander (imię)
Kasander – imię męskie pochodzenia greckiego, gr. Κασσανδρος, Kassandros, złożone z członów kekasmai – „wyróżniający się” i anēr, d. andrós – „człowiek”.
Znane osoby noszące to imię:
- Kassander, syn Antypatra, jeden z diadochów (dowódców wojsk Aleksandra III Wielkiego)

Żeński odpowiednik:
- Kasandra

title: Kasander (imię)

wikitext:
{{Imię infobox
 |imię                            = Kasander
 |wymowa                          =
 |płeć                            = męskie
 |język                           =
 |imieniny                        =
 |języki                          = grecki
 |słowo                           = {{w języku|grc|Κάσσανδρος}}
 |znaczenie                       =„wyróżniający się człowiek”
 |pochodzenie                     =
 |region_pochodzenia              =
 |warianty_w_języku_polskim       = Kassander
 |warianty_obcojęzyczne           = Cassander, Cassandro
 |odpowiednik_dla_płci_przeciwnej = [[Kasandra]]
 |formy_pochodne                  =
 |wyrazy_pokrewne                 =
 |pokrewne_imiona                 =
 |popularność                     =
 |commons                         =
 |wikisłownik                     = Kasander
 |wikiquote                       =
 |zobacz_też                      =
}}
'''Kasander''' – [[imię]] męskie pochodzenia [[Grecy|greckiego]], [[język grecki|gr.]] ''Κασσανδρος'', ''Kassandros'', złożone z członów ''kekasmai'' – „wyróżniający się” i ''anēr'', d. ''andrós'' – „człowiek”<ref>Por. [[Jan Grzenia]], ''Słownik imion'', Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, {{ISBN|83-01-13741-X}}</ref>.

Znane osoby noszące to imię:
* [[Kassander]], syn [[Antypater (wódz macedoński)|Antypatra]], jeden z [[Diadochowie|diadochów]] (dowódców wojsk [[Aleksander Macedoński|Aleksandra III Wielkiego]])

Żeński odpowiednik:
* [[Kasandra (imię)|Kasandra]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Imiona}}

[[Kategoria:Męskie imiona greckie]]

title: Kasander

Płeć: męskie

Języki: grecki

Słowo: stgr. Κάσσανδρος

Znaczenie: „wyróżniający się człowiek”

Warianty w języku polskim: Kassander

Warianty obcojęzyczne: Cassander, Cassandro

Odpowiednik dla płci przeciwnej: Kasandra


text:
# Tajemnica mojego sukcesu
Tajemnica mojego sukcesu (ang. The Secret of My Success, czasami stylizowany jako The Secret of My Succe$s) – amerykański film komediowy z 1987 roku napisany przez Jima Casha i A.J. Carothersa oraz wyreżyserowany przez Herberta Rossa. Wyprodukowany przez Universal Pictures.
Premiera filmu miała miejsce 10 kwietnia 1987 roku w Stanach Zjednoczonych.

## Opis fabuły
Brantley Foster (Michael J. Fox) pracuje jako posłaniec w oddziale pocztowym wielkiego koncernu. Przypadkowo poznaje Christy Wills (Helen Slater). Zdaje sobie sprawę, że w zwykłym biurowym kitlu zarówno w pracy, jak i w miłości nie ma szans. Zajmuje wolne pomieszczenie biurowe, pożycza elegancki garnitur i rozpoczyna urzędowanie.

## Obsada
- Michael J. Fox jako Brantley Foster
- Helen Slater jako Christy Wills
- Richard Jordan jako Howard Prescott
- Margaret Whitton jako Vera Pemrose Prescott
- John Pankow jako Fred Melrose
- Fred Gwynne jako Donald Davenport
- Gerry Bamman jako Art Thomas
- Carol Ann Susi jako Jean
- Drew Snyder jako Burt Foster
- Elizabeth Franz jako Grace Foster
- Christopher Murney jako Barney Rattigan
- Mercedes Ruehl jako Sheila
- Cindy Crawford jako ona sama (niewymieniona w czołówce)

i inni

title: Tajemnica mojego sukcesu

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Tajemnica mojego sukcesu
 |oryginalny tytuł = The Secret of My Success
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film komediowy|komedia]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 10 kwietnia 1987
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 111 minut
 |reżyseria        = [[Herbert Ross]]
 |scenariusz       = [[Jim Cash]]
[[A.J. Carothers]]
 |główne role      = [[Michael J. Fox]]
[[Helen Slater]]
[[Richard Jordan]]
[[Margaret Whitton]]
[[John Pankow]]
[[Fred Gwynne]]
 |muzyka           = [[David Foster]]
[[Night Ranger]]
[[Roger Daltrey]]
[[Pat Benatar]]
 |zdjęcia          = [[Carlo Di Palma]]
 |scenografia      = [[Susan Bode]]
[[Edward Pisoni]]
[[Peter S. Larkin]]
 |kostiumy         = [[Joseph G. Aulisi]]
 |montaż           = [[Paul Hirsch (filmowiec)|Paul Hirsch]]
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      = [[Universal Pictures]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Tajemnica mojego sukcesu''' ([[język angielski|ang.]] ''The Secret of My Success'', czasami stylizowany jako ''The Secret of My Succe$s'') – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[film komediowy]] z [[1987 w filmie|1987]] roku napisany przez Jima Casha i A.J. Carothersa oraz wyreżyserowany przez [[Herbert Ross|Herberta Rossa]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.imdb.com/title/tt0093936/|tytuł=The Secret of My Success|opublikowany=Internet Movie Database|data dostępu=2014-03-19}}</ref>. Wyprodukowany przez [[Universal Pictures]].

Premiera filmu miała miejsce 10 kwietnia 1987 roku w Stanach Zjednoczonych.

== Opis fabuły ==
Brantley Foster ([[Michael J. Fox]]) pracuje jako posłaniec w oddziale pocztowym wielkiego koncernu. Przypadkowo poznaje Christy Wills ([[Helen Slater]]). Zdaje sobie sprawę, że w zwykłym biurowym kitlu zarówno w pracy, jak i w miłości nie ma szans. Zajmuje wolne pomieszczenie biurowe, pożycza elegancki garnitur i rozpoczyna urzędowanie.

== Obsada ==
* [[Michael J. Fox]] jako Brantley Foster
* [[Helen Slater]] jako Christy Wills
* [[Richard Jordan]] jako Howard Prescott
* [[Margaret Whitton]] jako Vera Pemrose Prescott
* [[John Pankow]] jako Fred Melrose
* [[Fred Gwynne]] jako Donald Davenport
* [[Gerry Bamman]] jako Art Thomas
* [[Carol Ann Susi]] jako Jean
* [[Drew Snyder]] jako Burt Foster
* [[Elizabeth Franz]] jako Grace Foster
* [[Christopher Murney]] jako Barney Rattigan
* [[Mercedes Ruehl]] jako Sheila
* [[Cindy Crawford]] jako ona sama (niewymieniona w czołówce)
i inni

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{IMDb|tytuł|0093936|Tajemnica mojego sukcesu}}
* {{Filmweb|tytuł|33608|Tajemnica mojego sukcesu}}

{{Herbert Ross}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy komediowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1987 roku]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Herberta Rossa]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Universal Pictures]]

title: Tajemnica mojego sukcesuThe Secret of My Success

Gatunek: komedia

Data premiery: 10 kwietnia 1987

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 111 minut

Reżyseria: Herbert Ross

Scenariusz: Jim Cash · A.J. Carothers

Główne role: Michael J. Fox · Helen Slater · Richard Jordan · Margaret Whitton · John Pankow · Fred Gwynne

Muzyka: David Foster · Night Ranger · Roger Daltrey · Pat Benatar

Zdjęcia: Carlo Di Palma

Scenografia: Susan Bode · Edward Pisoni · Peter S. Larkin

Kostiumy: Joseph G. Aulisi

Montaż: Paul Hirsch

Dystrybucja: Universal Pictures