text:
# Eastern Europe Cup w biegach narciarskich 2013/2014
Eastern Europe Cup w biegach narciarskich 2013/2014 to kolejna edycja tego cyklu zawodów. Rywalizacja rozpoczęła się 20 listopada 2013 w rosyjskiej Werszina Tea, a zakończyła 26 lutego 2014 w rosyjskim Syktywkar.
Obrończynią tytułu wśród kobiet była Rosjanka Jelena Sobolewa, a wśród mężczyzn Rosjanin Siergiej Nowikow.

## Kalendarz i wyniki

### Kobiety
| Lp  | Data              | Miejscowość    | Dystans                        | 1. miejsce                            | 2. miejsce                          | 3. miejsce                         |
| --- | ----------------- | -------------- | ------------------------------ | ------------------------------------- | ----------------------------------- | ---------------------------------- |
| 1.  | 20 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | 5 km s. klasycznym             | Julija Biełorukowa                    | Alisa Żambałowa                     | Natalja Korostielowa               |
| 2.  | 21 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | Sprint s. klasycznym           | Natalja Korostielowa                  | Olga Carewa                         | Oksana Usatowa                     |
| 3.  | 23 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | Sprint s. dowolnym             | Alisa Żambałowa                       | Anna Powaliaewa                     | Jewgienia Oszczepkowa              |
| 4.  | 24 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | 10 km s. dowolnym              | Anna Nieczajewska                     | Jekatierina Woroncowa               | Olga Repnicyna                     |
| 5.  | 22 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | 30 km s. dowolnym              | Polina Ermoshina                      | Alewtina Tanygina                   | Jekaterina Chramcowa               |
| 6.  | 23 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | Sprint s. dowolnym             | Darja Godowaniczenko                  | Julia Romanowa                      | Swietłana Nikołajewa               |
| 7.  | 25 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | 10 km s. klasycznym            | Anastasija Docenko                    | Jelena Sobolewa                     | Alija Iksanowa                     |
| 8.  | 26 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | Sprint drużynowy s. klasycznym | Anastasija Docenko Natalja Matwiejewa | Oksana Usatowa Daria Godowaniczenko | Wiktoria Melina Julija Biełorukowa |
| 9.  | 10 stycznia 2014  | Charków        | Sprint s. klasycznym           | Odwołany                              | Odwołany                            | Odwołany                           |
| 10. | 11 stycznia 2014  | Charków        | Sprint s. dowolnym             | Odwołany                              | Odwołany                            | Odwołany                           |
| 11. | 12 stycznia 2014  | Charków        | 5 km s. dowolnym               | Odwołany                              | Odwołany                            | Odwołany                           |
| 12. | 22 lutego 2014    | Syktywkar      | 10 km s. klasycznym            | Olga Schuchkina                       | Alija Iksanowa                      | Polina Miedwiediewa                |
| 13. | 25 lutego 2014    | Syktywkar      | Sprint s. dowolnym             | Natalja Matwiejewa                    | Natalja Korostielowa                | Julia Romanowa                     |
| 14. | 26 lutego 2014    | Syktywkar      | Bieg łączony 7,5 km + 7,5 km   | Marija Guszczina                      | Anna Nieczajewska                   | Marina Czernousowa                 |

### Mężczyźni
| Lp  | Data              | Miejscowość    | Dystans                        | 1. miejsce                             | 2. miejsce                       | 3. miejsce                       |
| --- | ----------------- | -------------- | ------------------------------ | -------------------------------------- | -------------------------------- | -------------------------------- |
| 1.  | 20 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | 10 km s. klasycznym            | Aleksander Utkin                       | Siergiej Turyszew                | Raul Szakirzianow                |
| 2.  | 21 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | Sprint s. klasycznym           | Stanisław Wołżencew                    | Maksim Kowaliew                  | Andriej Parfionow                |
| 3.  | 23 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | Sprint s. dowolnym             | Jermił Wokujew                         | Raul Szakirzianow                | Andriej Feller                   |
| 4.  | 24 listopada 2013 | Wierszyna Tioi | 15 km s. dowolnym              | Aleksander Utkin                       | Jermił Wokujew                   | Andriej Mielniczenko             |
| 5.  | 22 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | 50 km s. dowolnym              | Konstantin Gławatskich                 | Andriej Łarkow                   | Anton Ziuzev                     |
| 6.  | 23 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | Sprint s. dowolnym             | Siergiej Ustiugow                      | Igor Usaczew                     | Michaił Kuklin                   |
| 7.  | 25 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | 15 km s. klasycznym            | Siergiej Turyszew                      | Aleksandr Biessmiertnych         | Nikolay Bolotov                  |
| 8.  | 26 grudnia 2013   | Krasnogorsk    | Sprint drużynowy s. klasycznym | Aleksandr Biessmiertnych Nikita Stupak | Gleb Rietiwych Andriej Parfionow | Nikołaj Bolotow Dmitrij Ozerskij |
| 9.  | 10 stycznia 2014  | Charków        | Sprint s. klasycznym           | Odwołany                               | Odwołany                         | Odwołany                         |
| 10. | 11 stycznia 2014  | Charków        | Sprint s. dowolnym             | Odwołany                               | Odwołany                         | Odwołany                         |
| 11. | 12 stycznia 2014  | Charków        | 10 km s. dowolnym              | Odwołany                               | Odwołany                         | Odwołany                         |
| 12. | 22 lutego 2014    | Syktywkar      | 15 km s. klasycznym            | Nikolay Khokhryakov                    | Siergiej Turyszew                | Aleksandr Utkin                  |
| 13. | 25 lutego 2014    | Syktywkar      | Sprint s. dowolnym             | Gleb Rietiwych                         | Ivan Anisimov                    | Andriej Parfionow                |
| 14. | 26 lutego 2014    | Syktywkar      | Bieg łączony 15 km + 15 km     | Nikolay Khokhryakov                    | Stanisław Wołżencew              | Kirill Vichuzhanin               |

## Klasyfikacje
| Lp. | Zawodnik              | Punkty |
| --- | --------------------- | ------ |
| 1.  | Natalja Korostielowa  | 342    |
| 2.  | Alisa Żambałowa       | 329    |
| 3.  | Julija Biełorukowa    | 271    |
| 4.  | Julia Romanowa        | 259    |
| 5.  | Jewgienia Oszczepkowa | 251    |
| 6.  | Anna Nieczajewska     | 232    |
| 7.  | Anna Powaliaewa       | 222    |
| 8.  | Oksana Usatowa        | 206    |
| 9.  | Wiktoria Kuramszina   | 193    |
| 10. | Lilija Wasiljewa      | 160    |

| Lp. | Zawodnik               | Punkty |
| --- | ---------------------- | ------ |
| 1.  | Siergiej Turyszew      | 424    |
| 2.  | Aleksander Utkin       | 332    |
| 3.  | Nikolay Khokhryakov    | 329    |
| 4.  | Raul Szakirzianow      | 277    |
| 5.  | Stanisław Wołżencew    | 275    |
| 6.  | Andriej Parfionow      | 248    |
| 7.  | Konstantin Gławatskich | 234    |
| 8.  | Jermił Wokujew         | 193    |
| 9.  | Dmitrij Ploskonosow    | 187    |
| 10. | Kirył Wichuszanin      | 182    |

wikitext:
{{Zawody infobox
 |nazwa                = Eastern Europe Cup 2013/2014
 |ikona                =
 |poprzednie           = [[Eastern Europe Cup w biegach narciarskich 2012/2013|2012/2013]]
 |następne             = [[Eastern Europe Cup w biegach narciarskich 2014/2015|2014/2015]]
 |grafika              =
 |podpis grafiki       =
 |data                 = 20 listopada 2013 - 26 lutego 2014
 |miejsce rozpoczęcia  = [[Werszina Tea]]
 |miejsce zakończenia  = [[Syktywkar]]
 |miejscowość          =
 |organizator          = [[Międzynarodowa Federacja Narciarska i Snowboardowa|FIS]]
 |liczba konkurencji   = 14
 |liczba zawodników    =
 |liczba reprezentacji =
 |zwycięzcy - 1 nazwa  = Generalna
 |zwycięzcy - 1        = {{Flaga|RUS}} [[Natalja Korostielowa]] {{Clear}} {{Flaga|RUS}} [[Siergiej Turyszew]]
 |zwycięzcy - 2 nazwa  = Sprinterska
 |zwycięzcy - 2        =
 |zwycięzcy - 3 nazwa  = Długodystansowa
 |zwycięzcy - 3        =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Eastern Europe Cup w biegach narciarskich 2013/2014''' to kolejna edycja tego cyklu zawodów. Rywalizacja rozpoczęła się 20 listopada 2013 w rosyjskiej Werszina Tea, a zakończyła 26 lutego 2014 w rosyjskim Syktywkar.

Obrończynią tytułu wśród kobiet była Rosjanka [[Jelena Sobolewa (narciarka)|Jelena Sobolewa]], a wśród mężczyzn Rosjanin [[Siergiej Nowikow (narciarz)|Siergiej Nowikow]].

== Kalendarz i wyniki ==
=== Kobiety ===
{| width=100% style="font-size: 89%;" class=wikitable
|-
!Lp
!Data
!Miejscowość
!Dystans
!1. miejsce
!2. miejsce
!3. miejsce
|-
|1.
|20 listopada 2013
|rowspan=4|{{flaga|RUS}} [[Wierszyna Tioi]]
|align=center|5 km s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Julija Biełorukowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Alisa Żambałowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Natalja Korostielowa]]
|-
|2.
|21 listopada 2013
|align=center|Sprint s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Natalja Korostielowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Olga Carewa]]
|{{flaga|RUS}} [[Oksana Usatowa]]
|-
|3.
|23 listopada 2013
|align=center|Sprint s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Alisa Żambałowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Anna Powaliaewa]]
|{{flaga|RUS}} [[Jewgienia Oszczepkowa]]
|-
|4.
|24 listopada 2013
|align=center|10 km s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Anna Nieczajewska]]
|{{flaga|RUS}} [[Jekatierina Woroncowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Olga Repnicyna]]
|-
|5.
|22 grudnia 2013
|rowspan=4|{{flaga|RUS}} [[Krasnogorsk]]
|align=center|30 km s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Polina Ermoshina]]
|{{flaga|RUS}} [[Alewtina Tanygina]]
|{{flaga|RUS}} [[Jekaterina Chramcowa]]
|-
|6.
|23 grudnia 2013
|align=center|Sprint s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Darja Godowaniczenko]]
|{{flaga|RUS}} [[Julia Romanowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Swietłana Nikołajewa]]
|-
|7.
|25 grudnia 2013
|align=center|10 km s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Anastasija Docenko]]
|{{flaga|RUS}} [[Jelena Sobolewa (narciarka)|Jelena Sobolewa]]
|{{flaga|RUS}} [[Alija Iksanowa]]
|-bgcolor=FFFACD
|8.
|26 grudnia 2013
|align=center|Sprint drużynowy s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Anastasija Docenko]]
 {{flaga|RUS}} [[Natalja Matwiejewa]]
|{{flaga|RUS}} [[Oksana Usatowa]]
 {{flaga|RUS}} [[Daria Godowaniczenko]]
|{{flaga|RUS}} [[Wiktoria Melina]]
 {{flaga|RUS}} [[Julija Biełorukowa]]
|-
|9.
|10 stycznia 2014
|rowspan=3|{{flaga|UKR}} [[Charków]]
|align=center|Sprint s. klasycznym
| colspan="3"  style="text-align:center;" | Odwołany
|-
|10.
|11 stycznia 2014
|align=center|Sprint s. dowolnym
| colspan="3"  style="text-align:center;" | Odwołany
|-
|11.
|12 stycznia 2014
|align=center|5 km s. dowolnym
| colspan="3"  style="text-align:center;" | Odwołany
|-
|12.
|22 lutego 2014
|rowspan=3|{{flaga|RUS}} [[Syktywkar]]
|align=center|10 km s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Olga Schuchkina]]
|{{flaga|RUS}} [[Alija Iksanowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Polina Kalsina|Polina Miedwiediewa]]
|-
|13.
|25 lutego 2014
|align=center|Sprint s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Natalja Matwiejewa]]
|{{flaga|RUS}} [[Natalja Korostielowa]]
|{{flaga|RUS}} [[Julia Romanowa]]
|-
|14.
|26 lutego 2014
|align=center|Bieg łączony 7,5 km + 7,5 km
|{{flaga|RUS}} [[Marija Guszczina]]
|{{flaga|RUS}} [[Anna Nieczajewska]]
|{{flaga|RUS}} [[Marina Czernousowa]]
|}

=== Mężczyźni ===
{| width=100% style="font-size: 89%;" class=wikitable
|-
!Lp
!Data
!Miejscowość
!Dystans
!1. miejsce
!2. miejsce
!3. miejsce
|-
|1.
|20 listopada 2013
|rowspan=4|{{flaga|RUS}} [[Wierszyna Tioi]]
|align=center|10 km s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Aleksander Utkin]]
|{{flaga|RUS}} [[Siergiej Turyszew]]
|{{flaga|RUS}} [[Raul Szakirzianow]]
|-
|2.
|21 listopada 2013
|align=center|Sprint s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Stanisław Wołżencew]]
|{{flaga|RUS}} [[Maksim Kowaliew]]
|{{flaga|RUS}} [[Andriej Parfionow (biegacz narciarski)|Andriej Parfionow]]
|-
|3.
|23 listopada 2013
|align=center|Sprint s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Jermił Wokujew]]
|{{flaga|RUS}} [[Raul Szakirzianow]]
|{{flaga|RUS}} [[Andriej Feller]]
|-
|4.
|24 listopada 2013
|align=center|15 km s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Aleksander Utkin]]
|{{flaga|RUS}} [[Jermił Wokujew]]
|{{flaga|RUS}} [[Andriej Mielniczenko]]
|-
|5.
|22 grudnia 2013
|rowspan=4|{{flaga|RUS}} [[Krasnogorsk]]
|align=center|50 km s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Konstantin Gławatskich]]
|{{flaga|RUS}} [[Andriej Łarkow]]
|{{flaga|RUS}} [[Anton Ziuzev]]
|-
|6.
|23 grudnia 2013
|align=center|Sprint s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Siergiej Ustiugow]]
|{{flaga|RUS}} [[Igor Usaczew]]
|{{flaga|RUS}} [[Michaił Kuklin]]
|-
|7.
|25 grudnia 2013
|align=center|15 km s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Siergiej Turyszew]]
|{{flaga|RUS}} [[Aleksandr Biessmiertnych]]
|{{flaga|RUS}} [[Nikolay Bolotov]]
|-bgcolor=FFFACD
|8.
|26 grudnia 2013
|align=center|Sprint drużynowy s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Aleksandr Biessmiertnych]]
 {{flaga|RUS}} [[Nikita Stupak]]
|{{flaga|RUS}} [[Gleb Rietiwych]]
 {{flaga|RUS}} [[Andriej Parfionow (biegacz narciarski)|Andriej Parfionow]]
|{{flaga|RUS}} [[Nikołaj Bolotow]]
 {{flaga|RUS}} [[Dmitrij Ozerskij]]
|-
|9.
|10 stycznia 2014
|rowspan=3|{{flaga|UKR}} [[Charków]]
|align=center|Sprint s. klasycznym
| colspan="3"  style="text-align:center;" | Odwołany
|-
|10.
|11 stycznia 2014
|align=center|Sprint s. dowolnym
| colspan="3"  style="text-align:center;" | Odwołany
|-
|11.
|12 stycznia 2014
|align=center|10 km s. dowolnym
| colspan="3"  style="text-align:center;" | Odwołany
|-
|12.
|22 lutego 2014
|rowspan=3|{{flaga|RUS}} [[Syktywkar]]
|align=center|15 km s. klasycznym
|{{flaga|RUS}} [[Nikolay Khokhryakov]]
|{{flaga|RUS}} [[Siergiej Turyszew]]
|{{flaga|RUS}} [[Aleksandr Utkin]]
|-
|13.
|25 lutego 2014
|align=center|Sprint s. dowolnym
|{{flaga|RUS}} [[Gleb Rietiwych]]
|{{flaga|RUS}} [[Ivan Anisimov]]
|{{flaga|RUS}} [[Andriej Parfionow (biegacz narciarski)|Andriej Parfionow]]
|-
|14.
|26 lutego 2014
|align=center|Bieg łączony 15 km + 15 km
|{{flaga|RUS}} [[Nikolay Khokhryakov]]
|{{flaga|RUS}} [[Stanisław Wołżencew]]
|{{flaga|RUS}} [[Kirill Vichuzhanin]]
|}

== Klasyfikacje ==
{| style="font-size:90%"
|-valign="top"
|
{| style="background: #f9f9f9" class=wikitable
|+ '''Kobiety'''
|-
!width=30|Lp.
!width=180|Zawodnik
!width=60|Punkty
|-bgcolor=gold
|1.
|{{Flaga|RUS}} [[Natalja Korostielowa]]
|align=center|342
|-bgcolor=DCDCDC
|2.
|{{Flaga|RUS}} [[Alisa Żambałowa]]
|align=center|329
|-bgcolor=CC9966
|3.
|{{Flaga|RUS}} [[Julija Biełorukowa]]
|align=center|271
|-
|4.
|{{Flaga|RUS}} [[Julia Romanowa]]
|align=center|259
|-
|5.
|{{Flaga|RUS}} [[Jewgienia Oszczepkowa]]
|align=center|251
|-
|6.
|{{Flaga|RUS}} [[Anna Nieczajewska]]
|align=center|232
|-
|7.
|{{Flaga|RUS}} [[Anna Powaliaewa]]
|align=center|222
|-
|8.
|{{Flaga|RUS}} [[Oksana Usatowa]]
|align=center|206
|-
|9.
|{{Flaga|RUS}} [[Wiktoria Kuramszina]]
|align=center|193
|-
|10.
|{{Flaga|RUS}} [[Lilija Wasiljewa]]
|align=center|160
|-
|}
|width="10"|
|
{| style="background: #f9f9f9" class=wikitable
|+ '''Mężczyźni'''
|-
!width=30|Lp.
!width=180|Zawodnik
!width=60|Punkty
|-bgcolor=gold
|1.
|{{flaga|RUS}} [[Siergiej Turyszew]]
|align=center|424
|-bgcolor=DCDCDC
|2.
|{{flaga|RUS}} [[Aleksander Utkin]]
|align=center|332
|-bgcolor=CC9966
|3.
|{{flaga|RUS}} [[Nikolay Khokhryakov]]
|align=center|329
|-
|4.
|{{flaga|RUS}} [[Raul Szakirzianow]]
|align=center|277
|-
|5.
|{{flaga|RUS}} [[Stanisław Wołżencew]]
|align=center|275
|-
|6.
|{{flaga|RUS}} [[Andriej Parfionow (biegacz narciarski)|Andriej Parfionow]]
|align=center|248
|-
|7.
|{{flaga|RUS}} [[Konstantin Gławatskich]]
|align=center|234
|-
|8.
|{{flaga|RUS}} [[Jermił Wokujew]]
|align=center|193
|-
|9.
|{{flaga|RUS}} [[Dmitrij Ploskonosow]]
|align=center|187
|-
|10.
|{{flaga|RUS}} [[Kirył Wichuszanin]]
|align=center|182
|}
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://data.fis-ski.com/cross-country/results.html?place_search=&seasoncode_search=2014&sector_search=CC&date_search=&gender_search=&category_search=EEC&codex_search=&nation_search=&disciplinecode_search=&date_from=today&search=Search&limit=50 | tytuł = Wyniki zawodów | data = | opublikowany = www.data.fis-ski.com | język = en | data dostępu = 2014-06-07}}

{{Sezon 2013/2014 w biegach narciarskich}}
{{Sezon zimowy 2013/2014}}

[[Kategoria:Eastern Europe Cup w biegach narciarskich]]
[[Kategoria:2013 w biegach narciarskich]]
[[Kategoria:2014 w biegach narciarskich]]
[[Kategoria:2013 na Ukrainie]]
[[Kategoria:2013 w Rosji]]
[[Kategoria:2014 na Ukrainie]]
[[Kategoria:2014 w Rosji]]

title: Eastern Europe Cup 2013/2014

Data: 20 listopada 2013 - 26 lutego 2014

Miejsce rozpoczęcia: Werszina Tea

Miejsce zakończenia: Syktywkar

Organizator: FIS

Generalna: Natalja Korostielowa · Siergiej Turyszew


text:
# Andrea Orlando
Andrea Orlando (ur. 8 lutego 1969 w La Spezii) – włoski polityk, działacz partyjny, parlamentarzysta, od 2013 do 2014 minister środowiska w rządzie Enrica Letty, w latach 2014–2018 minister sprawiedliwości w rządach Matteo Renziego oraz Paola Gentiloniego, od 2021 do 2022 minister pracy i polityki społecznej w gabinecie Maria Draghiego.

## Życiorys
Uzyskał wykształcenie średnie, kończąc liceum egzaminem maturalnym. Został etatowym działaczem partyjnym, od 1989 kierował prowincjonalnymi strukturami organizacji młodzieżowej przy Włoskiej Partii Komunistycznej. Od 1990 był radnym miejskim w La Spezii. W 1991 przystąpił do powołanego na bazie PCI nowego ugrupowania – Demokratycznej Partii Lewicy. W latach 1997–2002 był asesorem w administracji miejskiej. Wraz z PDS przystąpił do Demokratów Lewicy, stopniowo awansując w partyjnej hierarchii.
Mandat poselski po raz pierwszy uzyskał w 2006 do Izby Deputowanych XV kadencji. Utrzymywał go w 2008, 2013, 2018 i 2022 na XVI, XVII, XVIII i XIX kadencję. Z Demokratami Lewicy w 2007 przystąpił do nowo powołanej Partii Demokratycznej. W 2008 został rzecznikiem prasowym partii.
27 kwietnia 2013 kandydat na premiera Enrico Letta ogłosił jego nominację na urząd ministra środowiska. Funkcję tę objął następnego dnia. 22 lutego 2014 przeszedł na stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie Matteo Renziego. Funkcję tę utrzymał również w utworzonym 12 grudnia 2016 rządzie Paola Gentiloniego. W kwietniu 2017 bez powodzenia ubiegał się o przywództwo w Partii Demokratycznej, otrzymując w prawyborach około 10% głosów. 1 czerwca 2018 zakończył pełnienie funkcji rządowej.
13 lutego 2021 powrócił do rządu, premier Mario Draghi powierzył mu stanowisko ministra pracy i polityki społecznej. Funkcję tę pełnił do października 2022. W 2024 z ramienia koalicji ugrupowań centrolewicowych bez powodzenia ubiegał się o urząd prezydenta Ligurii.

wikiname: plwiki

title: Andrea Orlando

in_language: pl

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk = Andrea Orlando
 |data urodzenia = 8 lutego 1969
 |miejsce urodzenia = [[La Spezia]]
 |grafika = Andrea Orlando 2021 (cropped).jpg
 |funkcja = Minister pracy i polityki społecznej Włoch
 |partia = [[Partia Demokratyczna (Włochy)|Partia Demokratyczna]]
 |od = 13 lutego 2021
 |do = 22 października 2022
 |poprzednik = [[Nunzia Catalfo]]
 |następca = [[Marina Calderone]]
 |2 funkcja = [[Ministrowie sprawiedliwości Republiki Włoskiej|Minister sprawiedliwości Włoch]]
 |2 partia = Partia Demokratyczna
 |2 od = 22 lutego 2014
 |2 do = 1 czerwca 2018
 |2 poprzednik = [[Annamaria Cancellieri]]
 |2 następca = [[Alfonso Bonafede]]
 |3 funkcja = Minister środowiska Włoch
 |3 partia = Partia Demokratyczna
 |3 od = 28 kwietnia 2013
 |3 do = 22 lutego 2014
 |3 poprzednik = [[Corrado Clini]]
 |3 następca = [[Gian Luca Galletti]]
 |commons =
}}
'''Andrea Orlando''' (ur. [[8 lutego]] [[1969]] w [[La Spezia|La Spezii]]<ref name="camera" />) – [[Włochy|włoski]] polityk, działacz partyjny, parlamentarzysta, od 2013 do 2014 minister środowiska w [[rząd Enrica Letty|rządzie Enrica Letty]], w latach 2014–2018 minister sprawiedliwości w rządach [[Rząd Mattea Renziego|Matteo Renziego]] oraz [[Rząd Paola Gentiloniego|Paola Gentiloniego]], od 2021 do 2022 minister pracy i polityki społecznej w [[Rząd Maria Draghiego|gabinecie Maria Draghiego]].

== Życiorys ==
Uzyskał wykształcenie średnie, kończąc liceum egzaminem maturalnym<ref name="camera" />. Został etatowym działaczem partyjnym, od 1989 kierował prowincjonalnymi strukturami organizacji młodzieżowej przy [[Włoska Partia Komunistyczna|Włoskiej Partii Komunistycznej]]. Od 1990 był radnym miejskim w La Spezii. W 1991 przystąpił do powołanego na bazie PCI nowego ugrupowania – [[Demokratyczna Partia Lewicy (Włochy)|Demokratycznej Partii Lewicy]]. W latach 1997–2002 był asesorem w administracji miejskiej. Wraz z PDS przystąpił do [[Demokraci Lewicy|Demokratów Lewicy]], stopniowo awansując w partyjnej hierarchii<ref name="pd" />.

Mandat poselski po raz pierwszy uzyskał w [[wybory parlamentarne we Włoszech w 2006 roku|2006]] do [[Izba Deputowanych (Włochy)|Izby Deputowanych]] XV kadencji. Utrzymywał go w [[wybory parlamentarne we Włoszech w 2008 roku|2008]], [[wybory parlamentarne we Włoszech w 2013 roku|2013]], [[wybory parlamentarne we Włoszech w 2018 roku|2018]] i [[wybory parlamentarne we Włoszech w 2022 roku|2022]] na XVI, XVII, XVIII i XIX kadencję<ref name="camera">{{Cytuj stronę|url=http://www.camera.it/leg17/29?tipoAttivita=&tipoVisAtt=&tipoPersona=&shadow_deputato=301463&idLegislatura=17|tytuł=Andrea Orlando na stronie Izby Deputowanych XVII kadencji|data dostępu=2013-04-28|język=it}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.today.it/politica/elezioni/politiche-2018/eletti.html|tytuł=Elezioni, il nuovo Parlamento senza D'Alema (ma con Grasso, Boldrini e tutti i ministri Pd)|data=6 marca 2018|opublikowany=today.it|data dostępu=2018-03-06|język=it}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.ilriformista.it/tutti-i-candidati-eletti-alla-camera-e-al-senato-chi-entra-e-chi-esce-dal-nuovo-parlamento-320841/|tytuł=Tutti i candidati eletti alla Camera e al Senato: chi entra e chi esce dal nuovo Parlamento|data=27 września 2022|opublikowany=ilriformista.it|data dostępu=2022-09-28|język=it}}</ref>. Z Demokratami Lewicy w 2007 przystąpił do nowo powołanej [[Partia Demokratyczna (Włochy)|Partii Demokratycznej]]. W 2008 został rzecznikiem prasowym partii<ref name="pd">{{Cytuj stronę|url=https://archive.is/20130702161637/http://www.partitodemocratico.it/utenti/profilo.htm?id=2950|tytuł=Andrea Orlando|opublikowany=partitodemocratico.it|data dostępu=2013-04-28|język=it}}</ref>.

27 kwietnia 2013 kandydat na premiera [[Enrico Letta]] ogłosił jego nominację na urząd ministra środowiska<ref name="ilsole">{{Cytuj stronę|url=http://www.ilsole24ore.com/art/notizie/2013-04-27/nuovo-governo-oggi-giornata-094439.shtml?uuid=AbAeKyqH/|tytuł=Il governo Letta: Saccomanni all'Economia, Alfano agli Interni e Bonino agli Esteri|opublikowany=ilsole24ore.com|data=27 kwietnia 2013|data dostępu=2013-04-28|język=it}}</ref>. Funkcję tę objął następnego dnia. 22 lutego 2014 przeszedł na stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie [[Matteo Renzi]]ego<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.repubblica.it/politica/2014/02/21/news/governo_21_febbraio-79208364/|tytuł=Nasce il governo Renzi, ecco i ministri. Alfano al Viminale, Padoan all'Economia. Mogherini agli Esteri, Pinotti alla Difesa|opublikowany=repubblica.it|data=21 lutego 2014|data dostępu=2014-02-22|język=it}}</ref>. Funkcję tę utrzymał również w utworzonym 12 grudnia 2016 rządzie [[Paolo Gentiloni|Paola Gentiloniego]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.ilfattoquotidiano.it/2016/12/12/governo-gentiloni-lista-ministri-alfano-esteri-minniti-interni-lotti-sport-fedeli-istruzione-boschi-sottosegretario/3253738/|tytuł=Governo Gentiloni: lista ministri. Alfano Esteri, Minniti Interni, Lotti Sport, Fedeli Istruzione. Boschi sottosegretario|data=12 grudnia 2016|opublikowany=ilfattoquotidiano.it|data dostępu=2016-12-12|język=it}}</ref>. W kwietniu 2017 bez powodzenia ubiegał się o przywództwo w Partii Demokratycznej, otrzymując w prawyborach około 10% głosów<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.ilfattoquotidiano.it/2017/05/01/primarie-pd-risultati-ufficiali-e-definitivi-laffluenza-18-milioni-perso-un-milione-rispetto-al-2013-renzi-vince-col-70/3554477/|tytuł=Primarie Pd, risultati ufficiali e definitivi: l’affluenza a 1,8 milioni, perso un milione rispetto al 2013. Renzi vince col 70%|data=1 maja 2017|opublikowany=ilfattoquotidiano.it|data dostępu=2017-05-01|język=it}}</ref>. 1 czerwca 2018 zakończył pełnienie funkcji rządowej.

13 lutego 2021 powrócił do rządu, premier [[Mario Draghi]] powierzył mu stanowisko ministra pracy i polityki społecznej<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.repubblica.it/politica/2021/02/13/news/governo_draghi_giuramento_quirinale_ministri-287362961/|tytuł=Governo, ora il primo Cdm. Draghi e i suoi 23 ministri hanno giurato al Quirinale. Mascherine e nessuna stretta di mano: è la prima cerimonia in era Covid|data=13 lutego 2021|opublikowany=repubblica.it|data dostępu=2021-02-13|język=it}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20210213144111/http://www.governo.it/it/articolo/i-ministri-del-governo-draghi/16183|tytuł=I Ministri del Governo Draghi|data=13 lutego 2021|opublikowany=governo.it|data dostępu=2021-02-13|język=it}}</ref>. Funkcję tę pełnił do października 2022. W 2024 z ramienia koalicji ugrupowań centrolewicowych bez powodzenia ubiegał się o urząd prezydenta [[Liguria|Ligurii]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.agenzianova.com/en/news/liguria-2024-vince-bucci-pd-primo-partito-orlando-il-centrosinistra-ha-rimesso-radici/|tytuł=In Liguria Bucci wins: PD first party, M5S collapses|data=28 października 2024|opublikowany=agenzianova.com|data dostępu=2024-10-29|język=it}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rząd Maria Draghiego}}
{{Rząd Paola Gentiloniego}}
{{Rząd Mattea Renziego}}
{{Rząd Enrica Letty}}
{{Ministrowie sprawiedliwości Włoch}}
{{Ministrowie pracy i polityki społecznej Włoch}}
{{Ministrowie transformacji ekologicznej Włoch}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Orlando, Andrea}}
[[Kategoria:Działacze Włoskiej Partii Komunistycznej]]
[[Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej (Włochy)]]
[[Kategoria:Politycy Demokratów Lewicy]]
[[Kategoria:Włoscy ministrowie pracy]]
[[Kategoria:Włoscy ministrowie sprawiedliwości]]
[[Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946)]]
[[Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946)]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w La Spezia]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1969]]

title: Andrea Orlando

Data i miejsce urodzenia: 8 lutego 1969 · La Spezia

Okres: od 13 lutego 2021 · do 22 października 2022

Przynależność polityczna: Partia Demokratyczna

Poprzednik:
Nunzia Catalfo
Annamaria Cancellieri
Corrado Clini

Następca:
Marina Calderone
Alfonso Bonafede
Gian Luca Galletti


text:
# Sielsowiet Chacieżyna
Sielsowiet Chacieżyna (biał. Хацежынскі сельсавет, ros. Хатежинский сельсовет) – sielsowiet na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim. W 2009 roku liczył 2265 mieszkańców.

## Miejscowości
- agromiasteczko
  - Chacieżyna
- wsie
  - Arechauskaja
  - Bohuszewo
  - Dubieńce
  - Gaiszcze
  - Hołówki
  - Kluje
  - Kozłówka
  - Miłasze
  - Nowaja Wioska
  - Pigasowo
  - Ptycz
  - Ryżyki
  - Stare Sioło
  - Tabory
  - Waskauszczyna
- chutor
  - Asinniki

title: Sielsowiet Chacieżyna

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Chacieżyna
 |nazwa oryginalna                = Хацежынскі сельсавет<br />Хатежинский сельсовет
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = sielsowiet
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Rejon miński|miński]]
 |siedziba                        = [[Chacieżyna]]
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2265
 |liczba ludności                 = 2009
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           = 5
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = miejscowości
 |1. podział                      = 17
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = obwód miński
 |współrzędne                     = 53°54′38″N 27°18′25″E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Sielsowiet Chacieżyna''' ([[język białoruski|biał.]] ''Хацежынскі сельсавет'', [[język rosyjski|ros.]] ''Хатежинский сельсовет'') – [[sielsowiet]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód miński|obwodzie mińskim]], w [[rejon miński|rejonie mińskim]]. W 2009 roku liczył 2265 mieszkańców{{r|spis}}.

== Miejscowości ==
* agromiasteczko
** [[Chacieżyna]]
* wsie
** [[Arechauskaja]]
** [[Bohuszewo (obwód miński)|Bohuszewo]]
** [[Dubieńce]]
** [[Gaiszcze (rejon miński)|Gaiszcze]]
** [[Hołówki (Białoruś)|Hołówki]]
** [[Kluje]]
** [[Kozłówka (rejon miński)|Kozłówka]]
** [[Miłasze (rejon miński)|Miłasze]]
** [[Nowaja Wioska (sielsowiet Chacieżyna)|Nowaja Wioska]]
** [[Pigasowo]]
** [[Ptycz (rejon miński)|Ptycz]]
** [[Ryżyki (obwód miński)|Ryżyki]]
** [[Stare Sioło (obwód miński)|Stare Sioło]]
** [[Tabory (obwód miński)|Tabory]]
** [[Waskauszczyna]]
* chutor
** [[Asinniki (obwód miński)|Asinniki]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://census.belstat.gov.by/default.aspx | tytuł = Итоговые данные переписи населения Республики Беларусь 2009 года | opublikowany = Национальный статистический комитет
Республики Беларусь | data dostępu = 2017-07-11 | język = ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20180701063103/http://census.belstat.gov.by/default.aspx | zarchiwizowano = 2018-07-01 }}</ref>
}}

{{Rejon miński}}

[[Kategoria:Sielsowiet Chociażyna|!]]
[[Kategoria:Sielsowiety obwodu mińskiego|Chacieżyna]]

title: ChacieżynaХацежынскі сельсавет · Хатежинский сельсовет

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: miński

Siedziba: Chacieżyna


text:
# Mięsień rylcowo-gardłowy
Mięsień rylcowo-gardłowy (łac. musculus stylopharyngeus) – w anatomii człowieka jeden z trzech (obok mięśnia trąbkowo-gardłowego, mięśnia podniebienno-gardłowego) mięśni dźwigaczy gardła, które swoją funkcję pełnią dzięki przyczepom do podstawy czaszki.
Mięsień rylcowo-gardłowy przyczepia się do wyrostka rylcowatego kości skroniowej jako jedna ze składowych tzw. bukietu Riolana, przyczepów 3 mięśni rozpoczynających się na wyrostku rylcowatym, z czego ten jest najbardziej do tyłu. Przyczep końcowy znajduje się w błonie włóknistej bocznej ściany części krtaniowej gardła, ale dosięga także torebki migdałków podniebiennych, górnego brzegu chrząstki tarczowatej i pierścieniowatej krtani oraz przedniej powierzchni nagłośni. Jest długi, wysmukły i okrągławy w części górnej, a szeroki i cienki w części dolnej.
Mięsień biegnie między mięśniem zwieraczem górnym a mięśniem zwieraczem środkowym gardła, tam też wnika w ścianę gardła łącząc się z włóknami mięśnia podniebienno-gardłowego. Razem tworzą najgłębszą mięśniową warstwę gardła. Górna część mięśnia leży między tętnicami szyjnymi wewnętrzną a zewnętrzną. Od tyłu objęty jest nerwem językowo-gardłowym, który go unerwia gałązkami. Mięsień rylcowo-gardłowy powstaje z III łuku skrzelowego.

title: Mięsień rylcowo-gardłowy

wikitext:
[[Plik:Muscle stylo-pharyngien1.png|mały|Mięsień rylcowo-gardłowy na schemacie mięśni w okolicy gardła (zaznaczony na ciemno-czerwono – ''musculus stylo-pharyngien'')]]
'''Mięsień rylcowo-gardłowy''' ({{w języku|la|musculus stylopharyngeus}}) – w anatomii [[człowiek rozumny|człowieka]] jeden z trzech (obok [[Mięsień trąbkowo-gardłowy|mięśnia trąbkowo-gardłowego]], [[Mięsień podniebienno-gardłowy|mięśnia podniebienno-gardłowego]])<ref name="walocha">{{Cytuj książkę|autor=[[Jerzy Walocha]]|tytuł=Anatomia prawidłowa człowieka. Szyja i głowa|wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego|miejsce=Kraków|data=2013|strony=222-223|isbn=978-83-233-3581-8}}</ref> mięśni dźwigaczy [[Gardło|gardła]], które swoją funkcję pełnią dzięki przyczepom do [[Podstawa czaszki|podstawy czaszki]]<ref name="walocha" />.

Mięsień rylcowo-gardłowy przyczepia się do [[Wyrostek rylcowaty (kość skroniowa)|wyrostka rylcowatego kości skroniowej]] jako jedna ze składowych tzw. [[Bukiet Riolana|bukietu Riolana]]<ref name="walocha" />, przyczepów 3 mięśni rozpoczynających się na wyrostku rylcowatym, z czego ten jest najbardziej do tyłu. Przyczep końcowy znajduje się w błonie włóknistej bocznej ściany części krtaniowej gardła<ref name="walocha" />, ale dosięga także torebki [[Migdałek podniebienny człowieka|migdałków podniebiennych]], górnego brzegu [[Chrząstka tarczowata|chrząstki tarczowatej]] i [[Chrząstka pierścieniowata|pierścieniowatej]] krtani oraz przedniej powierzchni [[Nagłośnia|nagłośni]]<ref name="bochenek">{{Cytuj książkę|autor=[[Adam Bochenek]]|tytuł=Anatomia człowieka|wydawca=Polski Zakład Wydawnictw Lekarskich|miejsce=Warszawa|data=2018|strony=137-138|isbn=978-83-200-4501-7|nazwisko2=Reicher|imię2=Michał|nazwisko3=Łasiński|imię3=Wiesław|nazwisko4=Hiller|imię4=Stanisław|nazwisko5=Zawistowski|imię5=Stanisław|tom=II|tytuł tomu=Trzewa|rozdział=Gardło|imię r=Michał|nazwisko r=Reicher}}</ref>. Jest długi, wysmukły i okrągławy w części górnej, a szeroki i cienki w części dolnej<ref name="bochenek" />.

Mięsień biegnie między [[mięsień zwieracz górny gardła|mięśniem zwieraczem górnym]] a [[mięsień zwieracz środkowy gardła|mięśniem zwieraczem środkowym gardła]], tam też wnika w ścianę gardła łącząc się z włóknami mięśnia podniebienno-gardłowego. Razem tworzą najgłębszą mięśniową warstwę gardła<ref name="bochenek" />. Górna część mięśnia leży między [[Tętnica szyjna wewnętrzna|tętnicami szyjnymi wewnętrzną]] a [[Tętnica szyjna zewnętrzna|zewnętrzną]]. Od tyłu objęty jest [[Nerw językowo-gardłowy|nerwem językowo-gardłowym]], który go unerwia gałązkami<ref name="bochenek" />. Mięsień rylcowo-gardłowy powstaje z [[Łuki skrzelowe|III łuku skrzelowego]]<ref>{{Cytuj książkę|nazwisko=Walocha|imię=Jerzy|tytuł=Anatomia prawidłowa człowieka. Szyja i głowa|wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego|miejsce=Kraków|data=2013|strony=258|isbn=978-83-233-3581-8}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{zastrzeżenia|medycyna}}

{{mięśnie człowieka|szyja}}

[[Kategoria:Mięśnie człowieka|rylcowo-gardłowy]]


text:
# Andowiak jednobarwny
Andowiak jednobarwny (Thomasomys monochromos) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).

## Zasięg występowania
Andowiak jednobarwny występuje w skrajnie północnej Kolumbii (departament Magdalena).

## Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1900 roku amerykański ornitolog Outram Bangs nadając mu nazwę Oryzomys (Erioryzomys) monochromos. Holotyp pochodził z Páramo de Macotama, w Sierra Nevada de Santa Marta, w departamencie Magdalena, w Kolumbii.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.

### Etymologia
- Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; gr. μυς mus, μυος muos „mysz”[7].
- monochromos: gr. μονος monos „pojedynczy”[8]; χρωμα khrōma, χρωματος khrōmatos „kolor”, od χρωζω khrōzō „zabarwić”[9].

## Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 105–120 mm, długość ogona 124 mm, długość ucha 18–20 mm, długość tylnej stopy 24–27 mm; masa ciała 36 g.

## Ekologia
Zamieszkuje krzewiaste paramo i lasy w górach.

## Zagrożenia
Główne zagrożenie to wylesianie.

title: Andowiak jednobarwny

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Andowiak jednobarwny
 |nazwa łacińska         = ''Thomasomys monochromos''
 |TSN                    = 633380
 |zoolog                 = [[Outram Bangs|Bangs]], 1900
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Thomasomys monochromos skull Bangs.png
 |opis grafiki           = [[Czaszka]] (bez dolnej szczęki) '''andowiaka jednobarwnego''' (''T. monochromos'')
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[gryzonie]]
 |podrząd                = [[Supramyomorpha]]
 |infrarząd              = [[myszokształtne]]
 |nadrodzina             = [[myszowe]]
 |rodzina                = [[chomikowate]]
 |podrodzina             = [[bawełniaki]]
 |plemię                 = [[Thomasomyini]]
 |rodzaj                 = [[andowiak]]
 |gatunek                = andowiak jednobarwny
 |synonimy               =
* ''Oryzomys'' (''Erioryzomys'') ''monochromos'' {{small|Bangs, 1900}}{{r|Bangs}}
 |status IUCN            = VU
 |IUCN id                = 21783
 |wikispecies            = Thomasomys monochromos
 |commons                = Category:Thomasomys monochromos
}}
'''Andowiak jednobarwny'''{{r|Cichocki&inni}} (''Thomasomys monochromos'') – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ssaki|ssaka]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] [[bawełniaki|bawełniaków]] (Sigmodontinae) w obrębie [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[chomikowate|chomikowatych]] (Cricetidae).

== Zasięg występowania ==
Andowiak jednobarwny występuje w skrajnie północnej [[Kolumbia|Kolumbii]] (departament [[Magdalena (Kolumbia)|Magdalena]]){{r|Burgin&inni}}.

== Taksonomia ==
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami [[binominalne nazewnictwo gatunków|nazewnictwa binominalnego]] opisał w 1900 roku amerykański ornitolog [[Outram Bangs]] nadając mu nazwę ''Oryzomys'' (''Erioryzomys'') ''monochromos''{{r|Bangs}}. [[Holotyp]] [[miejsce typowe|pochodził]] z Páramo de Macotama, w [[Sierra Nevada de Santa Marta]], w departamencie Magdalena, w Kolumbii{{r|Wilson&Reeder}}.

Autorzy ''Illustrated Checklist of the Mammals of the World'' uznają ten takson za [[gatunek monotypowy]]{{r|Burgin&inni}}.

=== Etymologia ===
* ''Thomasomys'': [[Oldfield Thomas]] (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; {{gr.|μυς}} ''mus'', μυος ''muos'' „mysz”{{r|Palmer}}.
* ''monochromos'': gr. μονος ''monos'' „pojedynczy”{{odn|Jaeger|1944|s=[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=169 139]}}; χρωμα ''khrōma'', χρωματος ''khrōmatos'' „kolor”, od χρωζω ''khrōzō'' „zabarwić”{{odn|Jaeger|1944|s=[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=80 50]}}.

== Morfologia ==
Długość ciała (bez ogona) 105–120 mm, długość ogona 124 mm, długość ucha 18–20 mm, długość tylnej stopy 24–27 mm; masa ciała 36 g{{r|Pardiñas&inni}}.

== Ekologia ==
Zamieszkuje krzewiaste [[paramo]] i [[las]]y w górach{{r|iucn}}.

== Zagrożenia ==
Główne zagrożenie to [[wylesianie]]{{r|iucn}}.

== Przypisy ==
<references>
# <ref name="Bangs">{{cytuj pismo |autor = O. Bangs|tytuł = List of the mammals collected in the Santa Marta region of Colombia by W. W. Brown, Jr. |url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/12603456|czasopismo = Proceedings of the New England Zoölogical Club| wolumin = 1| strony = 97|rok = 1900| język = en}}</ref>
# <ref name="iucn">{{IUCN |id = 21783|nazwa = Thomasomys monochromos|autor = N. Roach & S. McCay| iucn rok = 2019| wersja = 2021-3 |data dostępu = 2021-12-20}}</ref>
# <ref name="Cichocki&inni">Nazwy polskie za: {{Cytuj książkę | autor = W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca = Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 256| język = pl en}}</ref>
# <ref name="Burgin&inni">{{cytuj książkę| autor = C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest | tytuł = Illustrated Checklist of the Mammals of the World|url = https://www.lynxeds.com/product/illustrated-checklist-of-the-mammals-of-the-world/|rok = 2020|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|część = 1|tytuł części = Monotremata to Rodentia|isbn = 978-84-16728-34-3|strony = 422|język = en}}</ref>
# <ref name="Palmer">{{cytuj pismo| autor = T.S. Palmer| autor link = Theodore Sherman Palmer|tytuł = Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/27792422|rok = 1904|czasopismo = North American Fauna |wolumin = 23| strony = 675|język = en}}</ref>
# <ref name="Pardiñas&inni">{{Cytuj książkę | autor = D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy)| tytuł = [[Handbook of the Mammals of the World]] | autor r = U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua | rozdział = Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice)| część = 7 | tytuł części = Rodents II| wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | strony = 491| isbn = 978-84-16728-04-6| rok = 2017 | język = en}}</ref>
# <ref name="Wilson&Reeder">{{cytuj stronę|autor = D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy)|url = https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=13000957|tytuł = Species ''Thomasomys monochromos'' |opublikowany = Johns Hopkins University Press |praca = Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) |rok = 2005 | data dostępu = 2021-12-20}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Jaeger1944|s=1-256|odn=tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bawełniaki]]
[[Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1900 roku]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Kolumbii]]

title: Andowiak jednobarwny

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: gryzonie

Podrząd: Supramyomorpha

Infrarząd: myszokształtne

Nadrodzina: myszowe

Rodzina: chomikowate

Podrodzina: bawełniaki

Plemię: Thomasomyini

Rodzaj: andowiak

Gatunek: andowiak jednobarwny

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· narażony na wyginięcie


text:
# Hafsia Herzi
Hafsia Herzi (ur. 25 stycznia 1987 w Manosque) – francuska aktorka algiersko-tunezyjskiego pochodzenia.

## Wybrana filmografia
- 2007 - Tajemnica ziarna (La Graine et le Mulet)
- 2008 - Dawn of the World
- 2008 - A Man and His Dog
- 2009 - The King of Escape
- 2009 - Buried Secrets
- 2010 - The Rabbi's Cat (głos)
- 2011 - L'Apollonide - Souvenirs de la Maison Close

title: Hafsia Herzi

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Hafsia Herzi
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Hafsia Herzi Linz 2008.jpg
 |opis grafiki              = Hafsia Herzi
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Hafsia Herzi
 |data urodzenia            = [[25 stycznia]] [[1987]]
 |miejsce urodzenia         = [[Manosque]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]]
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Hafsia Herzi''' (ur. [[25 stycznia]] [[1987]] w [[Manosque]]) – [[Francja|francuska]] aktorka [[Algieria|algiersko]]-[[Tunezja|tunezyjskiego]] pochodzenia.

== Wybrana filmografia ==
* 2007 - ''[[Tajemnica ziarna]] (La Graine et le Mulet)''
* 2008 - ''Dawn of the World''
* 2008 - ''A Man and His Dog''
* 2009 - ''The King of Escape''
* 2009 - ''Buried Secrets''
* 2010 - ''The Rabbi's Cat'' (głos)
* 2011 - ''L'Apollonide - Souvenirs de la Maison Close''

== Linki zewnętrzne ==
* {{Filmweb|osoba|694652|Hafsia Herzi}}
* {{IMDb|osoba|2082567|Hafsia Herzi}}

{{Cezar dla najlepszej aktorki}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Herzi, Hafsia}}
[[Kategoria:Francuskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Francuzi pochodzenia tunezyjskiego]]
[[Kategoria:Francuzi pochodzenia algierskiego]]
[[Kategoria:Laureaci Cezara]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]

title: Hafsia Herzi

Data i miejsce urodzenia: 25 stycznia 1987 · Manosque

Zawód: aktor


text:
# Keokee
Keokee – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wirginia, w hrabstwie Lee.

title: Keokee

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Keokee
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Keokee
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Wirginia}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Lee (Wirginia)|Lee]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 51-42104
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1495785
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 12,2
 |wysokość                     = 634
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 276
 |kod pocztowy                 = 24265
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-VA
 |współrzędne                  = 36°51′24″N 82°54′28″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Keokee''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Wirginia]], w hrabstwie [[Hrabstwo Lee (Wirginia)|Lee]].

[[Kategoria:CDP w stanie Wirginia]]

title: Keokee

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Wirginia

Hrabstwo: Lee

Populacja · • liczba ludności: · 330 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Wola Więcławska
Wola Więcławska – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Michałowice.
| SIMC    | Nazwa      | Rodzaj    |
| ------- | ---------- | --------- |
| 0326380 | Dwór       | część wsi |
| 0326405 | Firlejów   | część wsi |
| 0326397 | Stara Wieś | część wsi |

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

## Historia
Pierwszym znanym właścicielem wsi był Jan Staszkowski. W następnych latach Wieś należała do m.in. do Sykstusa Sukomirskiego i Jana Sapiehy herbu Lis.
W XVII w. wieś składała się z dwóch części: mniejszej należącej do jezuitów i większej, której właścicielem był Marcin Wybranowski. Różna była również przynależność parafialna. Folwark Firlejów należał do parafii p.w. św. Wawrzyńca w Goszczy, a pozostała część do parafii p.w. św. Jakuba Apostoła w Więcławicach. W 1787 roku całą wieś zamieszkiwało 130 mieszkańców. Znajdowały się tam dwa dwory (jeden przy folwarku w Firlejowie), karczma, i kuźnia.
W roku 2020 ulicom w Woli Więcławskiej nadano nazwy: ul. Błękitna, ul. Bracka, ul. Cienista, ul. Głęboka, ul. Gołębia, ul. Krakowska, ul. Kwiatów Polnych, ul. Leśna, ul. Pod Lasem, ul. Podworska, ul. Polonijna (siedziba Centrum Macierz Polonii), ul. Spacerowa, ul. Wiejska, ul. Wolska (siedziba OSP w Woli Więcławskiej).

title: Wola Więcławska

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Wola Więcławska
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = małopolskie
 |powiat                 = [[Powiat krakowski|krakowski]]
 |gmina                  = [[Michałowice (gmina w województwie małopolskim)|Michałowice]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    =
 |strefa numeracyjna     = 12
 |kod pocztowy           = 32-091{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = KRA
 |SIMC                   = 0326374
 |kod mapy               = Michałowice (gmina w województwie małopolskim)
 |współrzędne            = 50°10'57"N 20°01'03"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|150340|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Wola Więcławska''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[powiat krakowski|powiecie krakowskim]], w [[Michałowice (gmina w województwie małopolskim)|gminie Michałowice]].

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Wola Więcławska{{r|Dz.U. 29/2013}}{{r|teryt}}
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0326380
||[[Dwór (Wola Więcławska)|Dwór]]
||część wsi
|-
|0326405
||[[Firlejów]]
||część wsi
|-
|0326397
||[[Stara Wieś (Wola Więcławska)|Stara Wieś]]
||część wsi
|}

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo krakowskie (1975–1998)|województwa krakowskiego]].

Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie [[Małopolska Droga św. Jakuba|Małopolskiej Drogi św. Jakuba]] z [[Sandomierz]]a do [[Tyniec (Kraków)|Tyńca]], która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do [[Santiago de Compostela]].

== Historia ==
{{Dopracować|sekcja|źródła=2020-07}}
Pierwszym znanym właścicielem wsi był Jan Staszkowski. W następnych latach Wieś należała do m.in. do Sykstusa Sukomirskiego i Jana Sapiehy herbu Lis.
W XVII w. wieś składała się z dwóch części: mniejszej należącej do jezuitów i większej, której właścicielem był Marcin Wybranowski. Różna była również przynależność parafialna. Folwark Firlejów należał do parafii p.w. św. Wawrzyńca w Goszczy, a pozostała część do parafii p.w. św. Jakuba Apostoła w Więcławicach. W 1787 roku całą wieś zamieszkiwało 130 mieszkańców. Znajdowały się tam dwa dwory (jeden przy folwarku w Firlejowie), karczma, i kuźnia.

W roku 2020 ulicom w Woli Więcławskiej nadano nazwy: ul. Błękitna, ul. Bracka, ul. Cienista, ul. Głęboka, ul. Gołębia, ul. Krakowska, ul. Kwiatów Polnych, ul. Leśna, ul. Pod Lasem, ul. Podworska, ul. Polonijna (siedziba Centrum Macierz Polonii), ul. Spacerowa, ul. Wiejska, ul. Wolska (siedziba OSP w Woli Więcławskiej).

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa;jsessionid=B313C33727407C96326CFCF81C2242B8?searchString=*&level=miejscSkl&wojewodztwo=392&powiat=7593&gmina=4808&miejscowosc=24961&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1480|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

{{Gmina Michałowice (powiat krakowski)}}

[[Kategoria:Wola Więcławska|*]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie krakowskim]]

title: Wola Więcławska

Państwo: Polska

Województwo: małopolskie

Powiat: krakowski

Gmina: Michałowice

Tablice rejestracyjne: KRA


text:
# Tu (mniejszość narodowa)
Tu – oficjalnie uznana mniejszość narodowa w Chińskiej Republice Ludowej, z grupy ludów mongolskich. Zamieszkuje głównie prowincję Qinghai; inne nazwy: Huzhu, Guanting, Mongołowie, Biali Mongołowie, Monggor, Monguor. Według spisu z 1990 r. liczyła ponad 191 tys. członków.
Większość Tu mieszka nad rzekami Żółtą i Datong, w Autonomicznym Powiecie Huzhu Tu Datong, w prowincji Qinghai, nad granicą z Gansu. Pochodzą najprawdopodobniej od osiedlonych na tym terenie żołnierzy armii mongolskich Czyngis-chana, którzy zmieszali się z wcześniej tam zamieszkującymi Tybetańczykami i Ujgurami, a także ludami tureckimi, Tuyuhun i Qiang. Sami siebie określają mianem Mongołów lub Białych Mongołów. Obecnie na tereny Tu migrują znaczne grupy Hanów i Huiów.
Tu mówią własnym językiem z grupy mongolskiej, najbliżej zbliżonym do bao’an, dongxiang i mongolskiego. Wyróżnia się dwa główne dialekty: huzhu (na północy, ok. 60 tys. użytkowników) i minhe (w płd. części terytorium, ok. 30 tys.). Dialekty są słabo wzajemnie zrozumiałe.
Do czasów mingowskich większość Tu zajmowała się pasterstwem owiec i kóz; później przekształcili się w rolników; w czasach najnowszych podejmują także pracę poza rolnictwem, zwłaszcza w przemyśle lokalnym.
Tradycyjnie duże wpływy miała wśród Tu kultura tybetańska, a główną religią był buddyzm tybetański. Na terenie Tu znajdowały się cztery duże klasztory, tradycji Gelug, funkcjonujące jako centra religijne i ekonomiczne. Tu przejęli od Tybetańczyków znaczną część zwyczajów, obrzędów i legend. Buddyzm nie wyparł jednak szamanizmu, zarówno w postaci „białej” (leczenie), jak i „czarnej” (zemsty); szamani dziedziczyli praktykę w linii męskiej – w odróżnieniu od mnichów podstawą ich bytu była praca na roli. Istnieli też kurtain, czyli mężczyźni, którzy stanowili medium dla duchów taoistycznych. Niewielkie sukcesy osiągnęli działający wśród Tu w latach 1920. i 30. misjonarze katoliccy.

title: Tu (mniejszość narodowa)

wikitext:
{{Grupa etniczna infobox
 |nazwa                = Tu
 |nazwa oryginalna     = Monguor {{k|zh|(蒙古尔)}} / Tu {{k|zh|(土族)}}
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |populacja            = ok. 191 tys.
 |miejsce zamieszkania = [[Chińska Republika Ludowa|Chiny]] ([[Qinghai]], [[Gansu]])
 |język                = tu, gł. dialekty: huzhu, minhe; także chiński.
 |religia              = [[buddyzm tybetański]], [[szamanizm]]
 |grupa                = ludy mongolskie
 |pokrewne             =
 |mapa                 =
 |opis mapy            =
 |commons              =
}}
'''Tu''' – oficjalnie uznana [[Mniejszości narodowe w Chińskiej Republice Ludowej|mniejszość narodowa w Chińskiej Republice Ludowej]], z grupy ludów mongolskich. Zamieszkuje głównie prowincję [[Qinghai]]; inne nazwy: Huzhu, Guanting, [[Mongołowie]], Biali Mongołowie, Monggor, Monguor. Według spisu z 1990 r. liczyła ponad 191 tys. członków.

Większość Tu mieszka nad rzekami [[Huang He|Żółtą]] i Datong, w Autonomicznym Powiecie Huzhu Tu Datong, w prowincji [[Qinghai]], nad granicą z [[Gansu]]. Pochodzą najprawdopodobniej od osiedlonych na tym terenie żołnierzy armii mongolskich [[Czyngis-chan]]a, którzy zmieszali się z wcześniej tam zamieszkującymi [[Tybetańczycy|Tybetańczykami]] i [[Ujgurzy|Ujgurami]], a także ludami tureckimi, [[Tuyuhun]] i [[Qiang]]. Sami siebie określają mianem Mongołów lub Białych Mongołów. Obecnie na tereny Tu migrują znaczne grupy [[Chińczycy Han|Hanów]] i [[Hui]]ów.

Tu mówią [[język mongorski|własnym językiem]] z [[języki mongolskie|grupy mongolskiej]], najbliżej zbliżonym do [[bao’an]], [[język santyjski|dongxiang]] i [[język mongolski|mongolskiego]]. Wyróżnia się dwa główne dialekty: huzhu (na północy, ok. 60 tys. użytkowników) i minhe (w płd. części terytorium, ok. 30 tys.). Dialekty są słabo wzajemnie zrozumiałe<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Schearer |imię = Walter |nazwisko2 = Sun |imię2 = Hongkai |tytuł = Speakers of the Non-Han Languages and Dialects of China |data = 2002 |wydawca = Edwin Mellen Press |miejsce = Lewiston |isbn = 0-7734-7306-8 |język = en }}</ref>.

Do czasów [[Dynastia Ming|mingowskich]] większość Tu zajmowała się pasterstwem owiec i kóz; później przekształcili się w rolników; w czasach najnowszych podejmują także pracę poza rolnictwem, zwłaszcza w przemyśle lokalnym.

Tradycyjnie duże wpływy miała wśród Tu kultura tybetańska, a główną religią był [[buddyzm tybetański]]. Na terenie Tu znajdowały się cztery duże klasztory, tradycji [[Gelug]], funkcjonujące jako centra religijne i ekonomiczne. Tu przejęli od Tybetańczyków znaczną część zwyczajów, obrzędów i legend. Buddyzm nie wyparł jednak [[szamanizm]]u, zarówno w postaci „białej” (leczenie), jak i „czarnej” (zemsty); szamani dziedziczyli praktykę w linii męskiej – w odróżnieniu od mnichów podstawą ich bytu była praca na roli. Istnieli też ''kurtain'', czyli mężczyźni, którzy stanowili medium dla duchów taoistycznych. Niewielkie sukcesy osiągnęli działający wśród Tu w latach 1920. i 30. misjonarze katoliccy.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Olson|imię=James S. |tytuł=An Ethnohistorical Dictionary of China|wydawca=Greenwood Press|miejsce=Westport, Connecticut|data=1998|strony=336–338|język=en|isbn=0-313-28853-4}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Friedrich|imię=Paul|tytuł=Encyclopedia of World Cultures|wydawca=G.K. Hall & Company|miejsce=New York|data=1994|strony=496–497|isbn=0-8161-1810-8|nazwisko2=Diamond|imię2=Norma|tom=VI|tytuł tomu=Russia and Eurasia / China|język=en|rozdział=Tu}}

{{Mniejszości narodowe w Chińskiej Republice Ludowej}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Qinghai]]
[[Kategoria:Ludy mongolskie]]
[[Kategoria:Mniejszości etniczne w Chińskiej Republice Ludowej]]

title: TuMonguor (蒙古尔) / Tu (土族)

Populacja: ok. 191 tys.

Miejsce zamieszkania: Chiny (Qinghai, Gansu)

Religia: buddyzm tybetański, szamanizm

Grupa: ludy mongolskie


text:
# Do You Really Want to Hurt Me
"Do You Really Want to Hurt Me" – singel zespołu Culture Club z 1982 roku.

## Ogólne informacje
Był to trzeci singel zespołu. Okazał się przełomowy i utorował grupie drogę do dalszej kariery. Jest to także jeden z dwóch największych przebojów Culture Club.
Na stronie B, zależnie od wersji, umieszczono "You Know I'm Not Crazy" lub "Love Is Cold".
W Wielkiej Brytanii singel był numerem 1, a w Stanach Zjednoczonych dotarł do miejsca drugiego.
Covery nagrała m.in. Blue Lagoon, ReBeatles Project w stylu I Want to Hold Your Hand.

title: Do You Really Want to Hurt Me

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = Do You Really Want to Hurt Me
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Culture Club]]
 |album                     = [[Kissing to Be Clever]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = 1982
 |nagrywany                 = 1982
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]], [[new romantic]], [[reggae]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Virgin Records]]
 |producent                 = Steve Levine
 |format                    =
 |autor                     =
 |kompozytor                =
 |twórca tekstu             =
 |poprzedni singel          = I'm Afraid of Me
 |następny singel           = Time (Clock of the Heart)
 |rok poprzedniego singla   = 1982
 |rok 1. wydania            = 1982
 |rok następnego singla     = 1982
}}
"'''Do You Really Want to Hurt Me'''" – singel zespołu [[Culture Club]] z [[1982]] roku.

== Ogólne informacje ==

Był to trzeci singel zespołu. Okazał się przełomowy i utorował grupie drogę do dalszej kariery. Jest to także jeden z dwóch największych przebojów Culture Club.

Na stronie B, zależnie od wersji, umieszczono "You Know I'm Not Crazy" lub "Love Is Cold".

W [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] singel był numerem 1<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.chartstats.com/songinfo.php?id=10156 | tytuł = Chart Stats | opublikowany = chartstats.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20081208153703/http://www.chartstats.com/songinfo.php?id=10156 | zarchiwizowano = 2008-12-08}}. Dostęp: 2009-10-23.</ref>, a w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] dotarł do miejsca drugiego<ref>[https://www.allmusic.com/artist/culture-club-p4002 Allmusic]. Dostęp: 2009-10-23.</ref>.

Covery nagrała m.in. [[Blue Lagoon (zespół muzyczny)|Blue Lagoon]], ReBeatles Project w stylu I Want to Hold Your Hand.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* [http://www.discogs.com/Culture-Club-Do-You-Really-Want-To-Hurt-Me/master/48149 "Do You Really Want to Hurt Me"] w bazie [[Discogs]]

[[Kategoria:Single wydane w roku 1982]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 2005]]
[[Kategoria:Single numer jeden na UK Singles Chart]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Australii]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Austrii]]
[[Kategoria:Single numer jeden we Francji]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Kanadzie]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Niemczech]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Szwajcarii]]
[[Kategoria:Single numer jeden w Szwecji]]
[[Kategoria:Single popowe]]

title: Do You Really Want to Hurt Me

Gatunek: pop, new romantic, reggae

Wydawnictwo: Virgin Records

Producent: Steve Levine

„I'm Afraid of Me” · (1982): „Do You Really Want to Hurt Me” · (1982) · „Time (Clock of the Heart)” · (1982)


text:
# Mademoiselle Personne
Mademoiselle Personne – francuski film, wyprodukowany w roku 1996 w reżyserii Pascalle'a Bailly'ego.

## Obsada
- Élodie Bouchez
- Jean-Louis Murat
- Romain Duris
- Denis Clavaizolle
- Emmanuelle Pons

title: Mademoiselle Personne

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Mademoiselle Personne
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          =
 |rok produkcji    = 1996
 |data premiery    = [[21 lutego]] [[1996]]
 |kraj produkcji   = [[Francja]]
 |język            = [[język francuski|francuski]]
 |czas trwania     = 88 min
 |reżyseria        = [[Pascale Bailly]]
 |scenariusz       =
 |główne role      = [[Élodie Bouchez]]<br />[[Denis Clavaizolle]]
 |muzyka           =
 |zdjęcia          = [[Yves Cape]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Mademoiselle Personne''' – [[Francja|francuski]] film, wyprodukowany w roku 1996 w reżyserii [[Pacsale Bailly|Pascalle'a Bailly'ego]].

== Obsada ==
* [[Élodie Bouchez]]
* [[Jean-Louis Murat]]
* [[Romain Duris]]
* [[Denis Clavaizolle]]
* [[Emmanuelle Pons]]

== Bibliografia ==
* {{IMDb|tytuł|0116955|Film}}
* [http://www.filmweb.pl/film/Mademoiselle+Personne-1996-122521 filmweb.pl]

[[Kategoria:Francuskie filmy z 1996 roku]]

title: Mademoiselle Personne

Data premiery: 21 lutego 1996

Kraj produkcji: Francja

Język: francuski

Czas trwania: 88 min

Reżyseria: Pascale Bailly

Główne role: Élodie Bouchez · Denis Clavaizolle

Zdjęcia: Yves Cape


text:
# Gargazzone (przystanek kolejowy)
Gargazzone (wł. Stazione di Gargazzone, niem: Bahnhof Gargazon) – przystanek kolejowy w Gargazon (wł. Gargazzone), w prowincji Bolzano, w niemieckojęzycznym regionie Trydent-Górna Adyga, we Włoszech. Znajduje się na linii Bolzano – Merano. Przystanek został otwarty 15 grudnia 2002 roku.
Według klasyfikacji RFI ma kategorię brązową.

title: Gargazzone (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Gargazzone
 |nazwa oryginalna           = Gargazzone<br />Gargazon
 |zdjęcie                    = Alter Bahnhof Gargazon.JPG
 |opis zdjęcia               = Widok ogólny
 |państwo                    = IT-32
 |miejscowość                = [[Gargazon]]
 |lokalizacja                = Via Stazione{{r|rfi}}
 |zarządca                   = [[Rete Ferroviaria Italiana]]
 |data otwarcia              = 2002
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = Automaty biletowe
 |linie kolejowe             =
* Linia [[Linia kolejowa Bolzano – Merano|Bolzano – Merano]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |współrzędne                = 46°34′29″N 11°11′56″E
 |commons                    = Category:Gargazon train station
 |www                        =
}}
'''Gargazzone''' ([[język włoski|wł.]] ''Stazione di Gargazzone'', [[język niemiecki|niem]]: ''Bahnhof Gargazon'') – [[Przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w [[Gargazon]] (wł. ''Gargazzone''), w [[Prowincja Bolzano|prowincji Bolzano]], w niemieckojęzycznym regionie [[Trydent-Górna Adyga]], we [[Włochy|Włoszech]]. Znajduje się na linii [[Linia kolejowa Bolzano – Merano|Bolzano – Merano]]. Przystanek został otwarty 15 grudnia 2002 roku<ref>Impianti FS, in "I Treni", anno XXIV, n. 246 (marzo 2003), p. 8. ISSN 0392-4602</ref>.

Według klasyfikacji RFI ma kategorię ''brązową''{{r|rfi}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista stacji i przystanków kolejowych w regionie Trydent-Górna Adyga]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="rfi">{{Cytuj stronę | url =http://www.rfi.it/rfi/LINEE-STAZIONI-TERRITORIO/Nelle-regioni/Trentino-Alto-Adige | tytuł = Trentino Alto Adige | data dostępu = 2018-03-26| autor = | opublikowany =RFI | praca = | data = | język =it}}</ref>
}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Gargazzone
|linia         = [[Linia kolejowa Bolzano – Merano|Bolzano – Merano]]
|kilometr      = 15,940
|typ           =
|poprzedni     = [[Vilpiano-Nalles]]
|poprzedni_km  =
|następny      = [[Lana-Postal]]
|następny_km   =
|następny_stan =
|następny_typ  =
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Trydencie-Górnej Adydze]]

title: Gargazzone · Gargazon

Państwo: Włochy

Region autonomiczny: Trydent-Górna Adyga

Miejscowość: Gargazon

Lokalizacja: Via Stazione

Zarządca: Rete Ferroviaria Italiana

Kasy: Automaty biletowe


text:
# Antonio Tejero
Antonio Tejero Molina (ur. 30 kwietnia 1932 w Alhaurín el Grande, prowincja Málaga) − były podpułkownik Guardia Civil. Jeden z przywódców nieudanego zamachu stanu z 23 lutego 1981, znanego jako 23-F.

## Kariera wojskowa
Dowodząc Guardia Civil w prowincji Guipúzcoa, był trzykrotnie aresztowany, głównie z powodu konfliktów z przełożonymi i niesubordynacji. Po trzecim aresztowaniu przeniesiono go do Malagi,  gdzie jednak znów został zatrzymany gdyż, jak sam powiedział:

W związku z pogrzebem funkcjonariusza Guardia Civil pochodzącego z Malagi a zmarłego w Barcelonie otrzymałem polecenie zorganizowania pogrzebu w porze obiadu i przewiezienia trumny w furgonetce mało uczęszczanymi ulicami. Z mojego rozkazu, ciało funkcjonariusza przeniesiono o 12 w południe, głównymi ulicami, na barkach jego dowódcy i kolegów.

Za udział w próbie organizacji zamachu stanu, znanego jako operacja Galaxia, został w 1979 skazany na siedem miesięcy więzienia.
W liście otwartym do króla Juana Carlosa opublikowanym w gazecie „El Imparcial” jeszcze przed zamachem z 23 lutego napisał:

W projekcie konstytucji jest zbyt wiele flag, które zostawiają w cieniu tę jedyną, a projekt ten nie uwzględnia wielu wartości, za które uważamy, że warto ryzykować nasze życia. Nie ma w tym projekcie naszych zmarłych.

## Zamach na Kortezy
Wieczorem 23 lutego na czele około 200 funkcjonariuszy Guardia Civil Tejero wkroczył do Kortezów, gdzie w Kongresie Deputowanych odbywała się uroczystość zaprzysiężenia Leopoldo Calvo-Sotelo na stanowisko premiera. Trzymał wszystkich deputowanych jako zakładników aż do 10 rano 24 lutego, kiedy to wypuścił wszystkie kobiety; mężczyźni wyszli niedługo po godzinie 13, a sam podpułkownik poddał się ze względu na fiasko zamachu stanu.
Początkowo Tejero planował zająć Kortezy, żeby pomóc generałowi Alfonso Armada, który miał zostać premierem „rządu ocalenia narodowego”. Jednak kiedy generał poinformował go, że w rządzie tym będzie miejsce również dla przedstawicieli wszystkich partii (w tym dla PSOE, PCE i nacjonalistów), postanowił sprzeciwić się swemu przełożonemu i działać na własną rękę.

23 lutego 1981, około 23.50 do budynku Kortezów wszedł generał Armada i rozkazał podpułkownikowi Tejero wycofać Guardia Civil z sali obrad, bo chciał zwrócić się do deputowanych z propozycją utworzenia rządu pod swoim przewodnictwem. Kiedy obaj szli do sali plenarnej, Tejero zapytał, czy generał porucznik Milans del Bosch wejdzie w skład rządu oraz jakie środki zostaną przedsięwzięte przeciwko terroryzmowi i separatyzmowi. A ponieważ odpowiedź generała na temat potencjalnego składu rządu nie była zgodna z jego oczekiwaniami, uniemożliwił mu wejście na mównicę.

## Proces
Tejero za udział w zamachu stanu stanął przed sądem. Został uznany za winnego i osadzony w więzieniu w Alcalá de Henares, z którego warunkowo wyszedł 3 grudnia 1996 roku.

## Solidaridad Española (Solidarność Hiszpańska)
W 1982 roku, przebywając w więzieniu, założył skrajnie prawicową partię polityczną „Solidarność Hiszpańska”. W tym samym roku wystartowała ona w wyborach powszechnych, po których zniknęła ze względu na słaby wynik.
Został usunięty z Guardia Civil. Mieszkał w Madrycie i Alhaurín de la Torre. W 2006 roku wysłał do redaktora naczelnego dziennika „Melilla Hoy” list, w którym ostro skrytykował hiszpańskiego premiera Zapatero i Statut Autonomiczny Katalonii (Estatut d'autonomia de Catalunya).

title: Antonio Tejero

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Antonio Tejero
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Antonio Tejero.jpg
 |opis grafiki        = Tejero podczas zamachu stanu w 1981
 |stopień grafika     = Spain-Civil Guard-OF-5.svg
 |stopień             = [[pułkownik]]
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia      = [[30 kwietnia]] [[1932]]
 |miejsce urodzenia   = [[Alhaurín el Grande]]
 |data śmierci        =
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         = 1951–1981
 |siły zbrojne        = [[Plik:Monogram of the Spanish Civil Guard (Variant).svg|20px]] [[Guardia Civil (Hiszpania)|Guardia Civil]]
 |formacja            =
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[23-F]]
 |późniejsza praca    =
 |faksymile           =
 |opis faksymile      =
 |odznaczenia         =
 |commons             = Category:Antonio Tejero
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
 |wikinews            =
}}
'''Antonio Tejero Molina''' (ur. [[30 kwietnia]] [[1932]] w [[Alhaurín el Grande]], prowincja [[Málaga]]) − były podpułkownik [[Guardia Civil (Hiszpania)|Guardia Civil]]. Jeden z przywódców nieudanego [[zamach stanu|zamachu stanu]] z [[23 lutego]] [[1981]], znanego jako [[23-F]].

== Kariera wojskowa ==
Dowodząc [[Guardia Civil (Hiszpania)|Guardia Civil]] w prowincji [[Guipúzcoa]], był trzykrotnie aresztowany<ref>[[Francisco Medina]] „23F La Verdad”, strony 52 i 53</ref>, głównie z powodu konfliktów z przełożonymi i niesubordynacji. Po trzecim aresztowaniu przeniesiono go do [[Málaga|Malagi]],  gdzie jednak znów został zatrzymany gdyż, jak sam powiedział:
{{Cytat
 |treść = W związku z pogrzebem funkcjonariusza [[Guardia Civil (Hiszpania)|Guardia Civil]] pochodzącego z [[Málaga|Malagi]] a zmarłego w [[Barcelona|Barcelonie]] otrzymałem polecenie zorganizowania pogrzebu w porze obiadu i przewiezienia trumny w furgonetce mało uczęszczanymi ulicami. Z mojego rozkazu, ciało funkcjonariusza przeniesiono o 12 w południe, głównymi ulicami, na barkach jego dowódcy i kolegów<ref>[[Francisco Medina]] „23F La Verdad”, strona 53</ref>.
}}
Za udział w próbie organizacji [[zamach stanu|zamachu stanu]], znanego jako [[operacja Galaxia]], został w 1979 skazany na siedem miesięcy więzienia.

W liście otwartym do [[król]]a [[Jan Karol I Burbon|Juana Carlosa]] opublikowanym w gazecie „[[El Imparcial]]” jeszcze przed zamachem z 23 lutego napisał:
{{Cytat
 |treść = W projekcie [[konstytucja|konstytucji]] jest zbyt wiele flag, które zostawiają w cieniu tę jedyną, a projekt ten nie uwzględnia wielu wartości, za które uważamy, że warto ryzykować nasze życia. Nie ma w tym projekcie naszych zmarłych.
}}

== Zamach na Kortezy ==
{{osobny artykuł|Zamach 23-F}}
Wieczorem 23 lutego na czele około 200 funkcjonariuszy [[Guardia Civil (Hiszpania)|Guardia Civil]] Tejero wkroczył do [[Kortezy Generalne|Kortezów]], gdzie w [[Kongres Deputowanych (Hiszpania)|Kongresie Deputowanych]] odbywała się uroczystość zaprzysiężenia [[Leopoldo Calvo-Sotelo]] na stanowisko [[premier]]a. Trzymał wszystkich deputowanych jako zakładników aż do 10 rano 24 lutego, kiedy to wypuścił wszystkie kobiety; mężczyźni wyszli niedługo po godzinie 13, a sam podpułkownik poddał się ze względu na fiasko zamachu stanu.

Początkowo Tejero planował zająć Kortezy, żeby pomóc generałowi [[Alfonso Armada]], który miał zostać premierem „rządu ocalenia narodowego”. Jednak kiedy generał poinformował go, że w rządzie tym będzie miejsce również dla przedstawicieli wszystkich partii (w tym dla [[PSOE]], [[Komunistyczna Partia Hiszpanii|PCE]] i nacjonalistów), postanowił sprzeciwić się swemu przełożonemu i działać na własną rękę.

{{Cytat
 |treść = 23 lutego 1981, około 23.50 do budynku [[Kortezy Generalne|Kortezów]] wszedł generał Armada i rozkazał podpułkownikowi Tejero wycofać Guardia Civil z sali obrad, bo chciał zwrócić się do [[deputowany]]ch z propozycją utworzenia rządu pod swoim przewodnictwem. Kiedy obaj szli do sali plenarnej, Tejero zapytał, czy generał porucznik Milans del Bosch wejdzie w skład rządu oraz jakie środki zostaną przedsięwzięte przeciwko terroryzmowi i separatyzmowi. A ponieważ odpowiedź generała na temat potencjalnego składu rządu nie była zgodna z jego oczekiwaniami, uniemożliwił mu wejście na mównicę<ref>Santiago Segura y Julio Merino “Jaque al Rey. Los "enigmas" y las "incongruencias" del 23-F ... dos años después" , Planeta; Barcelona, 1983. {{ISBN|84-320-5692-8}}. Strony 84-86</ref>.
}}

== Proces ==
Tejero za udział w zamachu stanu stanął przed sądem. Został uznany za winnego i osadzony w więzieniu w [[Alcalá de Henares]], z którego warunkowo wyszedł 3 grudnia 1996 roku<ref>[http://www.elmundo.es/papel/hemeroteca/1996/12/04/nacional/182977.html Artykuł zatytułowany ''El ex teniente coronel Antonio Tejero, en libertad condicional'' popublikowany przez hiszpański dziennik ''El Mundo'', 4 grudnia 1996]</ref>.

== Solidaridad Española (Solidarność Hiszpańska) ==
W 1982 roku, przebywając w więzieniu, założył skrajnie prawicową partię polityczną „Solidarność Hiszpańska”. W tym samym roku wystartowała ona w wyborach powszechnych, po których zniknęła ze względu na słaby wynik<ref>Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, [https://web.archive.org/web/20090209003521/http://www.elecciones.mir.es/MIR/jsp/resultados/comunes/detalleResultado.jsp?tipoAmbito=1&tipoEleccion=0&cdEleccion=2&anio=1982&mes=10&numVuelta=1&nombreEleccion=Congreso+de+los+Diputados&horaCierre=20:00&horaAvance1=15:00&horaAvance2=18:00&cdCCAA=99&cdProvincia=0&descripcion=total Elecciones generales de 1982]: Solidaridad Española (SE), 28 451 ważnie oddanych głosów (0.14%)</ref>.

Został usunięty z [[Guardia Civil (Hiszpania)|Guardia Civil]]. Mieszkał w [[Madryt|Madrycie]] i [[Alhaurín de la Torre]]. W 2006 roku wysłał do redaktora naczelnego dziennika „Melilla Hoy” list, w którym ostro skrytykował hiszpańskiego premiera [[José Luis Rodríguez Zapatero|Zapatero]] i Statut Autonomiczny Katalonii (Estatut d'autonomia de Catalunya)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.melillahoy.es/noticia.asp?ref=9264 | tytuł = ¿Hasta cuándo… Zapatero? | opublikowany = melillahoy.es | archiwum = https://web.archive.org/web/20071020054001/http://www.melillahoy.es/noticia.asp?ref=9264 | zarchiwizowano = 2007-10-20}}, 25 lutego 2006, Melilla Hoy</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Tejero, Antonio}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Hiszpańscy wojskowi]]

title: Antonio Tejero

Data i miejsce urodzenia: 30 kwietnia 1932 · Alhaurín el Grande

Formacja: Guardia Civil


text:
# Baszta Karczmarzy II w Krakowie
Baszta Karczmarzy II (nazywana także Strażnicą II lub Jastrząb) – baszta wchodząca w skład murów obronnych Krakowa, która znajdowała się pomiędzy pierwszą basztą karczmarzy, a drugą basztą prochową, na tyłach kościoła św. Ducha, obecnie na tyłach Teatru im. Juliusza Słowackiego.
Była półokrągłą budowlą na kwadratowej kamiennej podstawie zwieńczoną krenelażem. Opiekował się nią cech piwowarów, słodowników i czeladzi karczmarskiej. Na akwareli Jerzego Głogowskiego z 1809 na pierwszym planie znajduje się pierwsza baszta karczmarzy, w głębi jednak widać kolejną basztę i jest to jedyny zachowany ślad po drugiej baszcie karczmarskiej. Została wyburzona w 1 poł. XIX wieku.

title: Baszta Karczmarzy II w Krakowie

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Baszta Karczmarzy II w Krakowie
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = BasztaKarczmarzyII-Postument-POL, Kraków.jpg
 |opis zdjęcia          = Tablica upamiętniająca Basztę Karczmarzy II
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Kraków]]
 |adres                 =
 |typ budynku           = [[baszta]]
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     =
 |przebudowy            =
 |zniszczono            = I poł. XIX w. (wyburzenie)
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Kraków (stare miasto)
 |współrzędne           = 50°3′51″N 19°56′37″E
 |znak na mapie         = Tower.png
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Baszta Karczmarzy II''' (nazywana także ''Strażnicą II'' lub ''Jastrząb'') – baszta wchodząca w skład [[Mury miejskie w Krakowie|murów obronnych Krakowa]], która znajdowała się pomiędzy [[Baszta Karczmarzy I w Krakowie|pierwszą basztą karczmarzy]], a [[Baszta Prochowa II w Krakowie|drugą basztą prochową]], na tyłach [[Kościół Ducha Świętego w Krakowie|kościoła św. Ducha]], obecnie na tyłach [[Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie|Teatru im. Juliusza Słowackiego]].

Była półokrągłą budowlą na kwadratowej kamiennej podstawie zwieńczoną [[Blanki|krenelaż]]em. Opiekował się nią cech piwowarów, słodowników i czeladzi karczmarskiej. Na akwareli [[Jerzy Głogowski (architekt)|Jerzego Głogowskiego]] z 1809 na pierwszym planie znajduje się pierwsza baszta karczmarzy, w głębi jednak widać kolejną basztę i jest to jedyny zachowany ślad po drugiej baszcie karczmarskiej. Została wyburzona w 1 poł. XIX wieku.

== Bibliografia ==
* [[Ambroży Grabowski]] "Fortyfikacje dawnego Krakowa" wyd. 2007

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wawel.net/images/mury_obronne/baszty-szpitalna-mikolajska-archiw/htm/karczmarzy-1.htm | tytuł = Baszty Karczmarzy w akwareli Jerzego Głogowskiego z 1809 | opublikowany = wawel.net | archiwum = https://web.archive.org/web/20090628173531/http://www.wawel.net/images/mury_obronne/baszty-szpitalna-mikolajska-archiw/htm/karczmarzy-1.htm | zarchiwizowano = 2009-06-28}}

[[Kategoria:Mury miejskie Krakowa]]
[[Kategoria:Wyburzone wieże obronne w Krakowie]]

title: Baszta Karczmarzy II w Krakowie

Miejscowość: Kraków

Typ budynku: baszta

Zniszczono: I poł. XIX w. (wyburzenie)


text:
# Datan
Datan – postać biblijna ze starotestamentalnej Księgi Liczb.
Wraz z Abiramem byli synami Eliaba (Lb 16,1) najstarszymi mężami z plemienia Rubena - najstarszego plemienia wśród uciekających z Egiptu. Według Józefa Flawiusza zginęli wraz z pozostałymi mężami, chcącymi kandydować na arcykapłana w miejsce Aarona, którego wyboru nie zaakceptowali, podczas buntu przeciwko Mojżeszowi. Zostali spaleni Bożym ogniem tak doszczętnie, że nie pozostał nawet ślad po ich ciałach.
Źródło: Słownik Postaci Biblijnych. [dostęp 2015-12-26].

title: Datan

wikitext:
{{Postać religijna infobox
 |imię                     = Datan
 |imię oryginalne          =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |tytuł                    =
 |inne imiona              =
 |występowanie             = [[Księga Liczb]]
[[Księga Powtórzonego Prawa]]
[[Księga Psalmów]]
[[Mądrość Syracha]]
 |przydomek                =
 |atrybut                  =
 |wcielenie zwierzęce      =
 |siedziba                 =
 |teren kultu              =
 |szczególne miejsce kultu =
 |nazwa święta             =
 |odpowiednik              =
 |ojciec                   = Eliab
 |matka                    =
 |mąż                      =
 |żona                     =
 |rodzeństwo               =
 |dzieci                   =
 |commons                  =
 |wikisłownik              =
}}
'''Datan''' – postać biblijna ze starotestamentalnej [[Księga Liczb|Księgi Liczb]].

Wraz z [[Abiram]]em byli synami Eliaba (Lb 16,1) najstarszymi mężami z plemienia [[Ruben (postać biblijna)|Rubena]] - najstarszego plemienia wśród uciekających z Egiptu. Według [[Józef Flawiusz|Józefa Flawiusza]] zginęli wraz z pozostałymi mężami, chcącymi kandydować na arcykapłana w miejsce [[Aaron (postać biblijna)|Aarona]], którego wyboru nie zaakceptowali, podczas buntu przeciwko Mojżeszowi. Zostali spaleni Bożym ogniem tak doszczętnie, że nie pozostał nawet ślad po ich ciałach.

Źródło: {{Cytuj stronę | url = https://www.biblia.info.pl/slownik/datan/ | tytuł = Słownik Postaci Biblijnych | data dostępu = 2015-12-26}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Postacie Starego Testamentu]]

title: Datan

Występowanie: Księga Liczb · Księga Powtórzonego Prawa · Księga Psalmów · Mądrość Syracha

Ojciec: Eliab


text:
# Gujana na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2023
Gujana na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2023 – reprezentacja Gujany podczas mistrzostw świata w Budapeszcie liczyła dwóch zawodników.

## Skład reprezentacji

### Mężczyźni
| Zawodnik          | Konkurencja   | Preeliminacje | Preeliminacje | Eliminacje   | Eliminacje | Półfinał | Półfinał | Finał | Finał   | Źródło            |
| Zawodnik          | Konkurencja   | Wynik         | Pozycja       | Wynik        | Pozycja    | Wynik    | Pozycja  | Wynik | Pozycja | Źródło            |
| ----------------- | ------------- | ------------- | ------------- | ------------ | ---------- | -------- | -------- | ----- | ------- | ----------------- |
| Emanuel Archibald | bieg na 100 m | 10,27         | 2. Q          | 10,20 (,193) | 29. Q      | 10,13    | 16.      | NQ    | NQ      | [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] |

### Kobiety
| Zawodniczka   | Konkurencja   | Eliminacje | Eliminacje | Półfinał | Półfinał | Finał | Finał   | Źródło |
| Zawodniczka   | Konkurencja   | Wynik      | Pozycja    | Wynik    | Pozycja  | Wynik | Pozycja | Źródło |
| ------------- | ------------- | ---------- | ---------- | -------- | -------- | ----- | ------- | ------ |
| Aliyah Abrams | bieg na 400 m | 51,44      | 26.        | NQ       | NQ       | NQ    | NQ      | [ 4 ]  |

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Gujana na Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2023
 | państwo                = GUY
 | kod MKOl               =
 | kod organizacja        = GUY
 | organizacja            = [[World Athletics]]
 | federacja              =
 | impreza z linkiem      = [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2023]]
 | miejscowość            = [[Budapeszt]], [[Węgry]]
 | chorąży                =
 | liczba zawodników      = 2
 | liczba konkurencji     = 2
 | liczba dyscyplin       =
 | pozycja w klasyfikacji = -
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''[[Gujana]] na [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2023|Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2023]]''' – reprezentacja Gujany podczas mistrzostw świata w [[Budapeszt|Budapeszcie]] liczyła dwóch zawodników.

== Skład reprezentacji ==
=== Mężczyźni ===
{|class=wikitable style="font-size:85%"
!rowspan=2|Zawodnik
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan=2|Preeliminacje
!colspan=2|Eliminacje
!colspan=2|Półfinał
!colspan=2|Finał
!rowspan="2"|Źródło
|-
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
|- style=text-align:center
|style="text-align:left"| [[Emanuel Archibald]]
|style="text-align:left"| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2023 – bieg na 100 m mężczyzn|bieg na 100 m]]
|10,27
|2. '''Q'''
|10,20 (,193)
|29. '''Q'''
|10,13
|16.
|colspan=2 {{kom-skrót|NQ}}
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-100-M-pr----.RS4.pdf|tytuł=Summary 100 Metres Men - Preliminary Round|opublikowany=worldathletics.org|data=2023-08-19|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20230820115900/https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-100-M-pr----.RS4.pdf|zarchiwizowano=2023-08-20}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-100-M-h----.RS4.pdf|tytuł=Summary 100 Metres Men - Round 1|opublikowany=worldathletics.org|data=2023-08-19|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20230820132311/https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-100-M-h----.RS4.pdf|zarchiwizowano=2023-08-20}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-100-M-sf----.RS4.pdf|tytuł=Summary 100 Metres Men - Semi-Final|opublikowany=worldathletics.org|data=2023-08-20|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20230820182450/https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-100-M-sf----.RS4.pdf|zarchiwizowano=2023-08-20}}</ref>
|}

=== Kobiety ===
{|class=wikitable style="font-size:85%"
!rowspan=2|Zawodniczka
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan=2|Eliminacje
!colspan=2|Półfinał
!colspan=2|Finał
!rowspan="2"|Źródło
|-
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
!Wynik
!Pozycja
|- style=text-align:center
|style="text-align:left"| [[Aliyah Abrams]]
|style="text-align:left"| [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2023 – bieg na 400 m kobiet|bieg na 400 m]]
|51,44
|26.
|colspan=4 {{kom-skrót|NQ}}
|<ref>{{Cytuj stronę|url=https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-400-W-h----.RS4.pdf|tytuł=Summary 400 Metres Women - Round 1|opublikowany=worldathletics.org|data=2023-08-20|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20240127192851/https://media.aws.iaaf.org/competitiondocuments/pdf/7138987/AT-400-W-h----.RS4.pdf|zarchiwizowano=2024-01-27}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|url=https://assets.aws.worldathletics.org/document/64d4e81f9e3cd1ff8518139f.pdf?_gl=1*gvff2j*_ga*MjEzMDAyMTM3MC4xNzAxODExMTc1*_ga_7FE9YV46NW*MTcwMTgxMTE3NS4xLjEuMTcwMTgxMTI5My4wLjAuMA..|tytuł=ATHLETICS by COUNTRY and EVENT – World Athletics Championships, Budapest 2023|opublikowany=worldathletics.org|data dostępu=2024-04-30|język = en|archiwum=https://web.archive.org/web/20231205212511/https://assets.aws.worldathletics.org/document/64d4e81f9e3cd1ff8518139f.pdf?_gl=1%2Agvff2j%2A_ga%2AMjEzMDAyMTM3MC4xNzAxODExMTc1%2A_ga_7FE9YV46NW%2AMTcwMTgxMTE3NS4xLjEuMTcwMTgxMTI5My4wLjAuMA..|zarchiwizowano=2023-12-05}}

{{Państwa uczestniczące w Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2023}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2023]]
[[Kategoria:Lekkoatletyka w Gujanie]]

Kod World Athletics: GUY

Liczba zawodników: 2 w 2 konkurencjach

Medale · Pozycja: -.: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Líbano
Líbano – miasto w Kolumbii, w departamencie Tolima.

title: Líbano

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Líbano
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Líbano
 |państwo                      = Tolima
 |2. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 4,4
 |wysokość                     = 1565
 |rok                          = 2005
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 4°55′N 75°10′W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Líbano''' – miasto w [[Kolumbia|Kolumbii]], w departamencie [[Tolima]].

[[Kategoria:Miasta w Kolumbii]]
[[Kategoria:Líbano]]
[[Kategoria:Departament Tolima]]

title: Líbano

Herb: Flaga

Państwo: Kolumbia

Departament: Tolima

Powierzchnia: 4,4 km²

Populacja · • liczba ludności: · 39 665 · (brak daty pomiaru)


text:
# Synagoga w Spiskim Podgrodziu
Synagoga w Spiskim Podgrodziu – synagoga znajdująca się w Spiskim Podgrodziu na Słowacji, przy ulicy Štefánikovej 78.
Synagoga została zbudowana około 1875 roku w stylu mauretańskim. W latach 1905–1906 została pieczołowicie zrekonstruowana po pożarze. Obecnie w synagodze znajduje się sala wystawowo-koncertowa.
Dawniej jak i do dziś synagoga jest jednym z najbardziej charakterystycznych i najbardziej oryginalnych budynków w mieście. Wewnątrz zachowały się fragmenty orientalnej dekoracji naściennej, Aron ha-kodesz oraz galerie dla kobiet wsparte na kolorowych, żelaznych słupach. Z zewnątrz synagoga zachowała oryginalny wygląd.

title: Synagoga w Spiskim Podgrodziu

wikitext:
{{Synagoga infobox
 |nazwa            = Synagoga w Spiskim Podgrodziu
 |nazwa oryginalna =
 |zabytek          = 704-10945/0
 |zdjęcie          = Spišské Podhradie, synagoga (HB2).jpg
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = Słowacja
 |miejscowość      = [[Spiskie Podgrodzie]]
 |adres            =
 |budulec          = murowana
 |architekt        =
 |data budowy      = ok. [[1875]]
 |data likwidacji  =
 |data zburzenia   =
 |data odbudowy    =
 |tradycja         =
 |obecnie          = sala wystawowo-koncertowa
 |kod mapy         =
 |współrzędne      = 48° 59′ 52.66″ N, 20° 45′ 16.31″ E
 |commons          = Category:Synagogue in Spišské Podhradie
 |www              =
}}
'''Synagoga w Spiskim Podgrodziu''' – synagoga znajdująca się w [[Spiskie Podgrodzie|Spiskim Podgrodziu]] na [[Słowacja|Słowacji]], przy ulicy Štefánikovej 78.

Synagoga została zbudowana około [[1875]] roku w [[Styl neomauretański|stylu mauretańskim]]. W latach [[1905]]–[[1906]] została pieczołowicie zrekonstruowana po pożarze. Obecnie w synagodze znajduje się sala wystawowo-koncertowa.

Dawniej jak i do dziś synagoga jest jednym z najbardziej charakterystycznych i najbardziej oryginalnych budynków w mieście. Wewnątrz zachowały się fragmenty orientalnej dekoracji naściennej, [[Aron ha-kodesz]] oraz galerie dla kobiet wsparte na kolorowych, żelaznych słupach. Z zewnątrz synagoga zachowała oryginalny wygląd.

[[Kategoria:Synagogi na Słowacji|Spiskie Podgrodzie]]
[[Kategoria:Spiskie Podgrodzie]]

title: Synagoga w Spiskim Podgrodziu

Państwo: Słowacja

Miejscowość: Spiskie Podgrodzie

Budulec: murowana

Obecnie: sala wystawowo-koncertowa


text:
# Todd Akin
William Todd Akin (ur. 5 lipca 1947 w Nowym Jorku, zm. 3 października 2021) – amerykański polityk, członek Partii Republikańskiej.

## Działalność polityczna
Od 1988 zasiadał w stanowej Izbie Reprezentantów Missouri, a następnie od 3 stycznia 2001 do 3 stycznia 2013 przez sześć kadencji był przedstawicielem 2. okręgu wyborczego w stanie Missouri w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.

title: Todd Akin

wikitext:
{{Polityk infobox
 |polityk               = Todd Akin
 |pełne imię i nazwisko = William Todd Akin
 |grafika               = Todd Akin, official 109th Congress photo.jpg
 |data urodzenia        = 5 lipca 1947
 |miejsce urodzenia     = [[Nowy Jork]]
 |data śmierci          = 3 października 2021
 |miejsce śmierci       = [[Wildwood (Missouri)|Wildwood]]
 |funkcja               = Członek Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Missouri (z 2. okręgu)
 |partia                = [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partia Republikańska]]
 |od                    = 3 stycznia 2001
 |do                    = 3 stycznia 2013
 |poprzednik            = [[Jim Talent]]
 |następca              = [[Ann Wagner]]
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |quote                 =
}}
'''William Todd Akin''' (ur. [[5 lipca]] [[1947]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]], zm. [[3 października]] [[2021]]<ref name="congress">{{Cytuj stronę |url = https://bioguideretro.congress.gov/Home/MemberDetails?memIndex=a000358 |tytuł = ''AKIN, W. Todd (1947-2021)'' |opublikowany = congress.gov |język = en |data dostępu = 2020-11-23}}</ref>) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] polityk, członek [[Partia Republikańska (Stany Zjednoczone)|Partii Republikańskiej]].

== Działalność polityczna ==
Od 1988 zasiadał w stanowej Izbie Reprezentantów [[Missouri (stan)|Missouri]], a następnie od 3 stycznia 2001 do 3 stycznia 2013 przez sześć kadencji był przedstawicielem 2. okręgu wyborczego w stanie [[Missouri (stan)|Missouri]] w [[Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych|Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych]]<ref name="congress" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Delegacja Kongresowa stanu Missouri}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Akin, Todd}}
[[Kategoria:Amerykańscy politycy konserwatywni]]
[[Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Missouri]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]
[[Kategoria:Republikanie z Missouri]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Zmarli w 2021]]
[[Kategoria:Amerykańscy działacze pro-life]]

title: Todd Akin

Pełne imię i nazwisko: William Todd Akin

Data i miejsce urodzenia: 5 lipca 1947 · Nowy Jork

Data i miejsce śmierci: 3 października 2021 · Wildwood

Okres: od 3 stycznia 2001 · do 3 stycznia 2013

Przynależność polityczna: Partia Republikańska

Poprzednik: Jim Talent

Następca: Ann Wagner


text:
# Norweski Teatr Kristiania
Norweski Teatr Kristiania (norw. Kristiania norske Theater) – teatr, który zaczął działać w Christianii w roku 1852, początkowo pod nazwą Teatr Norweskiej Szkoły Dramatycznej (Den norske dramatiske skoles Theater).
W roku 1857 kierownikiem artystycznym teatru został Henrik Ibsen i kierował nim aż do bankructwa sceny w roku 1862. 15 lipca 1863 roku doszło do oficjalnego połączenia Norweskiego Teatru Kristiania i teatru Christiania.

title: Norweski Teatr Kristiania

wikitext:
[[Plik:En Christianiensers Erindringer fra 1850- og 60-Aarene - no-nb digibok 2006082800057-287 1.jpg|thumb|Widownia Teatru Norweskiej Szkoły Dramatycznej]]
'''Norweski Teatr Kristiania''' (norw. ''Kristiania norske Theater'') – teatr, który zaczął działać w [[Oslo|Christianii]] w roku 1852, początkowo pod nazwą Teatr Norweskiej Szkoły Dramatycznej (''Den norske dramatiske skoles Theater'').

W roku 1857 kierownikiem artystycznym teatru został [[Henrik Ibsen]] i kierował nim aż do bankructwa sceny w roku 1862. 15 lipca 1863 roku doszło do oficjalnego połączenia Norweskiego Teatru Kristiania i [[Christiania (teatr)|teatru Christiania]]<ref>Ann Schmiesing, ''Norway's Christiania Theatre, 1827-1867: from Danish showhouse to national stage'', Fairleigh Dickinson Univ. Press, 2006, s. 14.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Øyvind Anker, ''Kristiania norske Theaters repertoire 1852-1863'', Gyldendal, Oslo 1956.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Teatry w Oslo]]