text:
# Jerzy Pertkiewicz
Jerzy Pertkiewicz (ur. 25 lutego 1920 w Czortkowie, zm. 30 czerwca 2018) – doktor farmacji, żołnierz kampanii wrześniowej i Armii Krajowej (pseudonim „Drzazga”), pułkownik w stanie spoczynku, harcmistrz i Harcerz Rzeczypospolitej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

## Życiorys
Syn Zygmunta i Stefanii, właścicieli apteki w Kutnie. Absolwent szkoły powszechnej. W latach 1929–1938 uczył się w Gimnazjum Humanistycznym im. Adama Asnyka w Kaliszu, a po maturze zgłosił się i został przyjęty na przeszkolenie wojskowe w szkole podchorążych rezerwy piechoty w Szczypiornie. Przed wybuchem II wojny światowej otrzymał przydział mobilizacyjny do 29 pułku Strzelców Kaniowskich, w którym w stopniu plutonowego podchorążego objął dowództwo plutonu strzeleckiego 4. kompanii II batalionu.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył ze swoim pułkiem w rejonie Uniejowa, Łęczycy i Kutna oraz w bitwie nad Bzurą. Dwukrotnie lekko ranny 10 września w walce na bagnety o Sierpów zdobył wraz ze swym plutonem niemiecki ciężki karabin maszynowy i wziął do niewoli jeńców. Sześć dni później, przeprawiając się wraz ze swym pułkiem przez Bzurę, pluton Pertkiewicza wpadł w zasadzkę; wyposażeni jednak w dwa ckm-y żołnierze, także dzięki umiejętnościom swego dowódcy, wydobyli się z okrążenia.
29 pp przez Puszczę Kampinoską, Młociny i Bielany kierował się na odsiecz Warszawie. 22 września pluton Pertkiewicza ostrzelany z ciężkiej broni maszynowej i moździerzy poniósł ciężkie straty w okolicach cmentarza włoskiego na Bielanach, a sam Pertkiewicz został znowu ranny. Pięć dni później, podczas walk jego plutonu w obronie stacji Warszawa Zachodnia, został ponownie ranny, tym razem ciężko (w szyję). Przetrwał jednak kilkadziesiąt godzin na polu walki do chwili, kiedy kolejarze przenieśli go do jednego z warszawskich szpitali. Zbieg okoliczności sprawił, że przy poprzednim zranieniu pomocy udzielono mu w szpitalu, w którym służbę pełniła (w ramach wojskowej służby kobiet) jego matka, powołana tam w obliczu nadciągającej wojny. Dowiedziawszy się o tym, że jej syn został ponownie ranny, już po kapitulacji Warszawy odszukała szpital, w którym przebywał i później w miarę swoich możliwości pielęgnowała go. Po miesiącu kuracji Pertkiewicz nie chcąc trafić do niemieckiej niewoli, uciekł ze szpitala i pojechał do Kalisza, gdzie brał udział w konspiracyjnej odbudowie pułku Strzelców Kaniowskich.
Wysiedlony z Kalisza trafił wraz z rodziną do Tarnowa, gdzie 12 lutego 1940 przystąpił do miejscowej komórki Związku Walki Zbrojnej i przyjął pseudonim „Drzazga”.
W aptece im. T. Kościuszki, którą objął w Tarnowie jego ojciec (również w konspiracji, ps. „Zbudowski”), Jerzy Pertkiewicz pracował jako laborant; miejsce to stanowiło konspiracyjny punkt kontaktowy i miejsce kolportażu prasy podziemnej. Ojciec i syn gromadzili też w swojej aptece, a następnie przekazywali do innych konspiracyjnych punktów, środki medyczne i opatrunki niezbędne w związku ze zbliżającą się akcją pod kryptonimem „Burza”. Po jej rozpoczęciu Pertkiewicz trafił do 16 pułku piechoty Armii Krajowej, gdzie był dowódcą plutonu 3. kompanii strzeleckiej „Regina” w batalionie „Barbara”. Latem i jesienią 1944 uczestniczył w operacjach partyzanckich w ramach akcji „Burza” (i w późniejszych działaniach na mniejszą skalę określanych kryptonimem „Deszcz”) w obwodzie tarnowskim, walczył w okolicach wsi Jamna, Joniny, Machowa, Podlesie, Polichty, Rzepiennik Strzyżewski, Zalasowa, Żurowa. 17 października 1944, na wniosek lekarza batalionowego, zwolniony z 16 pułku piechoty AK, a dwa miesiące później, w grudniu promowany do stopnia podporucznika przez komendanta krakowskiego okręgu AK, na wniosek dowódcy inspektoratu tarnowskiego „Mirosława” – Stefana Musiałka-Łowickiego.
Za zasługi wojenne odznaczony, oprócz Krzyża Srebrnego Virtuti Militari, m.in. Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej i Medalem za Warszawę, Medalem Wojska (czterokrotnie), Krzyżem Kampanii Wrześniowej przyznanym przez rząd emigracyjny RP, a także przyznanym w 1971 we Francji przez Organizację Kombatantów na Europę odznaczeniem La Croix de Partisan i przez Stowarzyszenie Kombatantów Polskiego Ruchu Oporu we Francji Croix du Mérite; nosi też odznaczenie węgierskie przyznane w 50. rocznicę rewolucji węgierskiej 1956 roku, a także Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą i Mieczami. W 2005 otrzymał stopień majora, w 2008 podpułkownika, a w 2011 – pułkownika. 16 września 2010 r. za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Po wojnie osiadł w Tarnowie. W latach 1945–1948 studiował farmację na Uniwersytecie Jagiellońskim; po uzyskaniu dyplomu magistra farmacji pracował w aptekach. W 1979 obronił na Akademii Medycznej w Krakowie pracę doktorską w dziedzinie nauk farmaceutycznych (w tym samym roku przeszedł na emeryturę), a od 1985 do 1989 był starszym inspektorem do spraw gospodarki lekami w Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Tuchowie. Od czasów nauki w gimnazjum aktywny w harcerstwie, gdzie był przez wiele lat instruktorem, a także w organizacjach kombatanckich (m.in. w przeddzień Święta Niepodległości 2012 roku otrzymał statuetkę „Orły Niepodległości”) oraz branżowych (w oddziale krakowskim Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego w 1974 otrzymał medal im. Ignacego Łukasiewicza). W 2017 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa.
Jest autorem książki „Aptekarstwo polskie na obszarze byłej Galicji w świetle obowiązującego ustawodawstwa z lat 1772–1914” i współautorem „Tarnów – Stare Miasto” cz. I.
Jerzy Pertkiewicz zmarł 30 czerwca 2018 roku, w wieku 98 lat. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 4 lipca 2018 roku na Starym Cmentarzu w Tarnowie.

## W kulturze
Osoby aptekarzy: Zygmunta i Jerzego Pertkiewiczów (ojca i syna) są głównymi bohaterami filmu fabularnego Pan Apotheker w reżyserii Dawida Szpary. Zdjęcia do filmu kręcono w grudniu 2018 w Małopolsce, a premiera odbyła się w kinie Marzenie w Tarnowie 21 grudnia 2019. W filmie wystąpili m.in. Ireneusz Pastuszak (Szpilki na Giewoncie, Korona królów) i Anna Dymna.

title: Jerzy Pertkiewicz

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Jerzy Pertkiewicz
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           = Drzazga
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Tato w podchorążówce przed II wojną światową.jpg
 |opis grafiki        = W podchorążówce, 1938
 |stopień grafika     = Naramiennik Pulkownik.svg
 |stopień             = pułkownik w stanie spoczynku
 |data urodzenia      = 25 lutego 1920
 |miejsce urodzenia   = [[Czortków]]
 |data śmierci        = 30 czerwca 2018{{r|ryg}}
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
[[Plik:Kotwica symbol.svg|20px]] [[Armia Krajowa]]
 |jednostki           = [[29 Pułk Strzelców Kaniowskich|29 pułk strzelców]]
16 pułk piechoty AK
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[kampania wrześniowa]]
[[bitwa nad Bzurą]]
[[obrona Warszawy (1939)]]
wojna partyzancka 1939–1945 w Polsce
[[Akcja „Burza”]]
 |późniejsza praca    = farmaceuta
 |odznaczenia         = {{order|VM|KS}} {{order|OOP|KO}} {{order|KW|1}} {{order|KP}} {{order|KAK}} {{order|MZW}} {{order|KKW}} {{order|MW|4}}
 |commons             = Category:Jerzy Pertkiewicz
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
[[Plik:Plk Jerzy Pertkiewicz.jpg|thumb|240px|W mundurze pułkownika, 2011]]
[[Plik:JerzyPertkiewicz.JPG|thumb|240px|Na spotkaniu absolwentów Wydziału Farmacji w 60-lecie magisterium, 2008]]
'''Jerzy Pertkiewicz''' (ur. [[25 lutego]] [[1920]] w [[Czortków|Czortkowie]], zm. [[30 czerwca]] [[2018]]) – doktor [[farmacja|farmacji]], żołnierz [[kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] i [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]] (pseudonim „Drzazga”), [[pułkownik]]{{r|lub}} w stanie spoczynku, [[harcmistrz]] i [[Harcerz Rzeczypospolitej]], kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego [[Order Virtuti Militari|Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Syn Zygmunta i Stefanii, właścicieli [[apteka|apteki]] w [[Kutno|Kutnie]]{{odn|Szostak|2008|s=114}}. Absolwent szkoły powszechnej{{odn|Szostak|2008|s=112}}. W latach 1929–1938 uczył się w [[I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Kaliszu|Gimnazjum Humanistycznym im. Adama Asnyka w Kaliszu]], a po [[matura|maturze]] zgłosił się i został przyjęty na przeszkolenie wojskowe w szkole [[Podchorąży (tytuł wojskowy)|podchorążych]] rezerwy piechoty w [[Szczypiorno|Szczypiornie]]. Przed wybuchem [[II wojna światowa|II wojny światowej]] otrzymał przydział [[mobilizacja|mobilizacyjny]] do [[29 Pułk Strzelców Kaniowskich|29 pułku Strzelców Kaniowskich]]{{odn|Szostak|2008|s=114}}, w którym w stopniu [[plutonowy|plutonowego]] podchorążego objął dowództwo [[pluton (wojsko)|plutonu]] strzeleckiego 4. [[kompania|kompanii]] II [[batalion]]u.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 walczył ze swoim pułkiem w rejonie [[Uniejów|Uniejowa]], [[Łęczyca|Łęczycy]] i [[Kutno|Kutna]] oraz w [[bitwa nad Bzurą|bitwie nad Bzurą]]. Dwukrotnie lekko ranny [[10 września]] w walce na [[bagnet]]y o [[Sierpów]] zdobył wraz ze swym plutonem niemiecki [[ciężki karabin maszynowy]] i wziął do [[niewola|niewoli]] [[Jeniec wojenny|jeńców]]{{odn|Szostak|2008|s=114}}. Sześć dni później, przeprawiając się wraz ze swym pułkiem przez [[Bzura|Bzurę]], pluton Pertkiewicza wpadł w zasadzkę; wyposażeni jednak w dwa [[ciężki karabin maszynowy|ckm]]-y żołnierze, także dzięki umiejętnościom swego dowódcy, wydobyli się z okrążenia{{odn|Szostak|2008|s=114}}.

[[29 Pułk Strzelców Kaniowskich|29 pp]] przez [[Puszcza Kampinoska|Puszczę Kampinoską]], [[Młociny]] i [[Bielany (Warszawa)|Bielany]] kierował się na odsiecz [[Warszawa|Warszawie]]. 22 września pluton Pertkiewicza ostrzelany z ciężkiej broni maszynowej i [[moździerz]]y poniósł ciężkie straty w okolicach cmentarza włoskiego na Bielanach, a sam Pertkiewicz został znowu ranny. Pięć dni później, podczas walk jego plutonu w obronie stacji [[Warszawa Zachodnia]], został ponownie ranny, tym razem ciężko (w szyję). Przetrwał jednak kilkadziesiąt godzin na polu walki do chwili, kiedy kolejarze przenieśli go do jednego z warszawskich szpitali{{u|cz1}}. Zbieg okoliczności sprawił, że przy poprzednim zranieniu pomocy udzielono mu w szpitalu, w którym służbę pełniła (w ramach wojskowej służby kobiet) jego matka, powołana tam w obliczu nadciągającej wojny. Dowiedziawszy się o tym, że jej syn został ponownie ranny, już po kapitulacji Warszawy odszukała szpital, w którym przebywał i później w miarę swoich możliwości pielęgnowała go{{u|cz2}}. Po miesiącu kuracji Pertkiewicz nie chcąc trafić do niemieckiej niewoli, uciekł ze szpitala{{odn|Szostak|2008|s=115}} i pojechał do Kalisza, gdzie brał udział w konspiracyjnej odbudowie pułku Strzelców Kaniowskich.

Wysiedlony z Kalisza trafił wraz z rodziną do [[Tarnów|Tarnowa]], gdzie 12 lutego 1940 przystąpił do miejscowej komórki [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej]] i przyjął [[pseudonim]] „Drzazga”{{odn|Szostak|2008|s=115}}.

W [[Apteka im. Tadeusza Kościuszki w Tarnowie|aptece im. T. Kościuszki]], którą objął w Tarnowie{{u|krak34}} jego ojciec (również w konspiracji, ps. „Zbudowski”), Jerzy Pertkiewicz pracował jako laborant; miejsce to stanowiło konspiracyjny punkt kontaktowy i miejsce kolportażu prasy podziemnej. Ojciec i syn gromadzili też w swojej aptece, a następnie przekazywali do innych konspiracyjnych punktów, środki medyczne i opatrunki niezbędne w związku ze zbliżającą się akcją pod [[kryptonim]]em [[Akcja „Burza”|„Burza”]]. Po jej rozpoczęciu Pertkiewicz trafił do 16 pułku piechoty [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]], gdzie był dowódcą plutonu 3. kompanii strzeleckiej „Regina” w [[batalion]]ie „Barbara”{{odn|Szostak|2008|s=115}}. Latem i jesienią 1944 uczestniczył w operacjach [[partyzantka|partyzanckich]] w ramach akcji „Burza” (i w późniejszych działaniach na mniejszą skalę określanych kryptonimem „Deszcz”) w obwodzie tarnowskim, walczył w okolicach wsi [[Jamna (wieś)|Jamna]]{{u|Jamna}}, [[Joniny]], [[Machowa]], [[Podlesie (gmina Pilzno)|Podlesie]], [[Polichty]], [[Rzepiennik Strzyżewski]]{{u|dąbry}}, [[Zalasowa]], [[Żurowa]]{{odn|Szostak|2008|s=115}}. 17 października 1944, na wniosek lekarza batalionowego, zwolniony z 16 pułku piechoty AK, a dwa miesiące później, w grudniu promowany do stopnia podporucznika przez komendanta [[Okręg Kraków Armii Krajowej|krakowskiego okręgu AK]], na wniosek dowódcy [[Inspektorat Tarnów Armii Krajowej|inspektoratu tarnowskiego]] „Mirosława” – Stefana Musiałka-Łowickiego{{odn|Szostak|2008|s=115}}.

Za zasługi wojenne odznaczony, oprócz Krzyża Srebrnego [[Order Virtuti Militari|Virtuti Militari]]{{u|vm}}{{odn|Szostak|2008|s=116}}, m.in. [[Krzyż Walecznych|Krzyżem Walecznych]]{{odn|Szostak|2008|s=116}}, [[Krzyż Partyzancki|Krzyżem Partyzanckim]]{{odn|Szostak|2008|s=116}}, [[Krzyż Armii Krajowej|Krzyżem Armii Krajowej]]{{odn|Szostak|2008|s=116}} i [[Medal za Warszawę 1939–1945|Medalem za Warszawę]]{{odn|Szostak|2008|s=116}}, [[Medal Wojska|Medalem Wojska]] (czterokrotnie{{u|mw}}), [[Krzyż Kampanii Wrześniowej|Krzyżem Kampanii Wrześniowej]] przyznanym przez [[Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie|rząd emigracyjny RP]], a także przyznanym w 1971 we [[Francja|Francji]] przez Organizację Kombatantów na Europę odznaczeniem ''La Croix de Partisan''{{u|part}} i przez Stowarzyszenie Kombatantów Polskiego Ruchu Oporu we Francji ''Croix du Mérite''{{u|mer}}; nosi też odznaczenie węgierskie przyznane w 50. rocznicę [[Powstanie węgierskie 1956|rewolucji węgierskiej]] 1956 roku, a także [[Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”]] z Rozetą i Mieczami. W 2005 otrzymał stopień [[major]]a, w 2008 [[podpułkownik]]a, a w 2011 – [[pułkownik]]a. 16 września 2010 r. ''za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej'' odznaczony został [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski]]{{r|oop}}.

Po wojnie osiadł w [[Tarnów|Tarnowie]]{{odn|Szostak|2008|s=116}}. W latach 1945–1948 studiował [[farmacja|farmację]] na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]; po uzyskaniu dyplomu magistra farmacji pracował w [[apteka]]ch{{u|kier}}{{odn|Szostak|2008|s=116}}. W 1979 obronił na [[Akademia Medyczna w Krakowie|Akademii Medycznej w Krakowie]] pracę [[doktor (stopień naukowy)|doktorską]] w dziedzinie nauk farmaceutycznych (w tym samym roku przeszedł na [[emerytura|emeryturę]]), a od 1985 do 1989 był starszym inspektorem do spraw gospodarki lekami w Zakładzie Opieki Zdrowotnej w [[Tuchów|Tuchowie]]. Od czasów nauki w gimnazjum aktywny w [[harcerstwo|harcerstwie]]{{u|ZHP}}{{odn|Szostak|2008|s=116}}, gdzie był przez wiele lat instruktorem, a także w organizacjach [[kombatant|kombatanckich]] (m.in. w przeddzień [[Narodowe Święto Niepodległości|Święta Niepodległości]] 2012 roku otrzymał statuetkę „[[Orły Niepodległości]]”) oraz branżowych (w oddziale krakowskim [[Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne|Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego]] w 1974 otrzymał medal im. Ignacego Łukasiewicza). W 2017 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa{{r|rdn}}.

Jest autorem książki „Aptekarstwo polskie na obszarze byłej Galicji w świetle obowiązującego ustawodawstwa z lat 1772–1914” i współautorem „Tarnów – Stare Miasto” cz. I.

Jerzy Pertkiewicz zmarł 30 czerwca 2018 roku, w wieku 98 lat{{r|tar2018}}. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 4 lipca 2018 roku na [[Stary Cmentarz w Tarnowie|Starym Cmentarzu w Tarnowie]].

[[Plik:Akt nominacji na stopień pułkownika.jpg|thumb|240px|Nominacja (2011) na stopień pułkownika]]
[[Plik:Pertkiewicz Certyfikat Orly Niepodleglosci.JPG|thumb|240px|Przyznanie statuetki „Orły Niepodległości”]]

== W kulturze ==
Osoby aptekarzy: Zygmunta i Jerzego Pertkiewiczów (ojca i syna) są głównymi bohaterami filmu fabularnego ''Pan Apotheker'' w reżyserii [[Dawid Szpara|Dawida Szpary]]. Zdjęcia do filmu kręcono w grudniu 2018 w Małopolsce, a premiera odbyła się w [[Kino Marzenie w Tarnowie|kinie Marzenie]] w Tarnowie 21 grudnia 2019<ref>https://www.se.pl/tarnow/ireneusz-pastuszak-zagra-glowna-role-w-filmie-akcja-dzieje-sie-w-tarnowie-aa-bzHj-YeYa-uCJo.html [dostęp 2020-02-28]</ref><ref>http://www.rdn.pl/kultura/pan-apotheker-powstal-film-o-tarnowskim-farmaceucie [dostęp 2020-02-28]</ref><ref>https://gazetakrakowska.pl/tarnow-opowiesc-wigilijna-rodem-z-tarnowa-na-duzym-ekranie-pan-apotheker-premiere-mial-w-kinie-marzenie-zdjecia/ar/c1-14673621 [dostęp 2020-02-28]</ref>. W filmie wystąpili m.in. [[Ireneusz Pastuszak]] ([[Szpilki na Giewoncie]], [[Korona królów]]) i [[Anna Dymna]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Pan Apotheker |data dostępu = 2025-02-25 |opublikowany = kultura.tarnow.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20200706165059/http://www.kultura.tarnow.pl/wydarzenie/pan-apotheker/ |zarchiwizowano = 2020-07-06 |język = pl}}</ref><ref>https://aptekarski.com/80800-pan-apotheker-historia-wigilijna-ktora-porusza-serca [dostęp 2020-02-28]</ref>.

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="cz1">{{Cytat
 |treść = ''27 września'' [1939 r.] ''o świcie nasz batalion 29 pułku Strzelców Kaniowskich rozwinął natarcie na pozycje niemieckie celem odbicia Dworca Zachodniego. Dworzec odbiliśmy. Niemcy wycofali się do jakichś zabudowań na naszym przedpolu, skąd otworzyli do nas nacierających skomasowany ogień z wielu karabinów maszynowych, uniemożliwiając nam dalsze natarcie. Po pewnym czasie zaczęła nas ostrzeliwać artyleria szrapnelami i granatami. Nade mną rozerwał się szrapnel i jeden z odłamków przebił mi hełm raniąc w głowę i szyję a drugi trafił mnie w plecy i utkwił w prawej łopatce – skąd usunięto go dopiero w szpitalu po zabiegu chirurgicznym. Po pewnym czasie ostrzelano mnie z karabinu maszynowego i pocisk trafił mnie w szyję (w okolicy aorty) a wyszedł uszkadzając lewą żuchwę i stąd ta blizna na twarzy. Na skutek upływu krwi, a może stresu, straciłem przytomność i odzyskałem ją dopiero około południa, gdy było już po boju, a resztki naszego batalionu wycofały się do tunelu dworcowego. Odzyskując przytomność, odzyskałem też chwilowo siły i widząc nasze ubezpieczenie na pobliskim peronie, w jakiś sposób pokonałem przestrzeń oddzielającą mnie od tunelu i tam zastałem grupę naszych żołnierzy z dowódcą kompanii. Natychmiast zrobiono mi opatrunek na głowie i szyi i ułożono mnie na czymś ciepłym. Może to był koc lub jakaś kołdra. Wyczerpany od razu zasnąłem... i obudziłem się z zimna późno w nocy, leżąc na gołym betonie wśród zabitych żołnierzy zniesionych z pola walki. Dopiero nad ranem następnego dnia kolejarze zanieśli mnie na punkt opatrunkowy, a po kilku godzinach przewieziono do szpitala Ujazdowskiego.''
 |autor =
 |źródło = z relacji J. Pertkiewicza, 24 maja 2008
}}</ref>
<ref name="cz2">{{Cytat
 |treść = ''Moja Mama przed wojną była przewodniczącą koła Sióstr Pogotowia Sanitarnego PCK w Kaliszu i w sierpniu 1939 r. otrzymała kartę mobilizacyjną do szpitala w Poznaniu, który został ewakuowany do Warszawy i umieszczony w jednym z pomieszczeń Uniwersytetu Warszawskiego na Krakowskim Przedmieściu. Gdy byłem drugi raz ranny, już po skierowaniu naszego pułku z Bielan na odpoczynek do Warszawy, szukałem szpitala, w którym usunięto by mi odłamek tkwiący w ręce i przypadkowo trafiłem do szpitala w którym pracowała moja Mama. Po kapitulacji Warszawy Mama dowiedziała się od mego kolegi podchorążego, że zostałem ciężko ranny w bitwie o Dworzec Zachodni. Po kilku wizytach w różnych szpitalach wreszcie odnalazła mnie w Szpitalu Ujazdowskim, w którym w wolnym czasie codziennie odwiedzała i pielęgnowała mnie.''
 |autor =
 |źródło = z relacji J. Pertkiewicza, 24 maja 2008
}}</ref>
<ref name="dąbry">[[16 października]] 1944 w stodole we wsi Dąbry nieopodal [[Rzepiennik Strzyżewski|Rzepiennika Strzyżewskiego]] nocowało 29 partyzantów plutonu „Regina II”; oddział został zadenuncjonowany przez właściciela posesji i o świcie podeszło 140 żołnierzy niemieckich, zabijając na miejscu szesnaście osób; dwóch ciężko rannych dobili, a dziesięciu wywieźli do obozu koncentracyjnego w [[Groß-Rosen|Gross-Rosen]], skąd wrócił tylko jeden (strz. Adam Jawor ps. „Jacek”); jednemu tylko udało się – mimo ran – ujść w Dąbrach z życiem, był to st. strz. Wiktor Wojciech ps. „Strzałka”. Jerzy Pertkiewicz tej feralnej nocy ocalał, bo odkomenderowano go w inne miejsce (dzień wcześniej dowódca plutonu por. Zdzisław Bosowski ps. „Kajetan” wysłał go z meldunkiem do dowódcy batalionu, kpt. Eugeniusza Borowskiego ps. „Leliwa”), dzięki czemu przeżył masakrę swego plutonu.</ref>
<ref name="Jamna">[[25 września|25]] i [[26 września]] 1944 pod [[Jamna (wieś)|Jamną]] był dowódcą sekcji dywersyjnej samodzielnego plutonu „Regina II” wydzielonego z kompanii „Regina”.</ref>
<ref name="kier">Jako kierownik apteki społecznej w Tarnowie (1952–1976), jako kierownik apteki szpitalnej w [[Dąbrowa Tarnowska|Dąbrowie Tarnowskiej]] (1976–1979); od 1979 do końca 1981 na pół etatu w aptece otwartej.</ref>
<ref name="krak34">Przy ul. Krakowskiej 34 ''vis á vis'' pl. Kościuszki.</ref>
<ref name="mer">Nr 5-44-71.</ref>
<ref name="mw">Medal Wojska (leg. nr 11541) otrzymał od gen. dyw. [[Tadeusz Komorowski|T. Bór-Komorowskiego]] jednorazowo, od razu „po raz czwarty”, [[3 maja]] 1949.</ref>
<ref name="part">Nr 003/Pol/71.</ref>
<ref name="vm">Otrzymał go w roku 1960.</ref>
<ref name="ZHP">Ostatnio przewodniczący Sądu Harcerskiego [[Hufiec ZHP Tarnów|Hufca Tarnów]] [[Związek Harcerstwa Polskiego|ZHP]] (wybrany w listopadzie 2007).</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="lub">{{cytuj|autor=|tytuł=67. rocznica akcji „Burza”|data=|data dostępu=2017-09-21|opublikowany=lubaszowa.pl|url=http://www.lubaszowa.pl/67-rocznica-akcji-burza/}}</ref>
<ref name="oop">{{cytuj stronę|url=http://www.prezydent.pl/archiwum-bronislawa-komorowskiego/aktualnosci/ordery-i-odznaczenia/art,838,ordery-i-odznaczenia-z-okazji-dnia-weterana.html|tytuł=Ordery i odznaczenia z okazji Dnia Weterana|opublikowany=prezydent.pl|data=16 września 2010|język=pl|data dostępu=2010-09-17}}</ref>
<ref name="rdn">{{Cytuj|autor=|tytuł=Pułkownik Jerzy Pertkiewicz Honorowym Obywatelem Miasta Tarnowa|czasopismo=Radio RDN {{!}} Radio Dobrze Nastawione|data=|data dostępu=2017-10-31|url=http://www.rdn.pl/news/pulkownik-jerzy-pertkiewicz-honorowym-obywatelem-miasta-tarnowa|język=pl}}</ref>
<ref name="ryg">{{cytuj stronę|url=http://ryglice-okolice.pl/wiadomosci/item/8421-zmarl-pulkownik-jerzy-pertkiewicz|tytuł=''Zmarł pułkownik Jerzy Pertkiewicz''|opublikowany=ryglice-okolice.pl|język=pl|data dostępu=2018-06-30}}</ref>
<ref name="tar2018">{{cytuj|autor=TARNOW.PL|tytuł=Nie żyje Jerzy Pertkiewicz|data=|data dostępu=2018-06-30|opublikowany=tarnów.pl|url=http://xn--tarnw-3ta.pl/Dla-mieszkancow/Aktualnosci/Miasto/Nie-zyje-Jerzy-Pertkiewicz|język=pl}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko= Szostak|imię= Jan|tytuł= Zeszyty Historyczne – Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari w kraju i na obczyźnie, część II – Wojenne i powojenne losy Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari (noty biograficzne)|data=2008| url = https://www.worldcat.org/title/kawalerowie-orderu-wojennego-virtuti-militari-w-kraju-i-na-obczyznie-cz-1-i-2/oclc/751213143&referer=brief_results |wydawca=Stowarzyszenie–Klub Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari|miejsce=Warszawa|issn=1895–9482|odn=tak}}
* [http://www.temi.pl/archiwum/2005/2005-06-01/04_publicystyka4.php Galicyjski Tygodnik Informacyjny]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.asnyk.kalisz.pl/ankiety/ankietyn_p.htm | tytuł = ankiety asnykowców | opublikowany = asnyk.kalisz.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20070722181920/http://www.asnyk.kalisz.pl/ankiety/ankietyn_p.htm | zarchiwizowano = 2007-07-22}}
* Krzysztof Sikora, ''Tropami batalionu AK „Barbara”'', Warszawa 2001, {{ISBN|83-913878-9-5}}.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pertkiewicz, Jerzy}}
[[Kategoria:Harcerstwo w Tarnowie]]
[[Kategoria:Harcmistrzowie]]
[[Kategoria:Honorowi obywatele Tarnowa]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Dąbrową Tarnowską]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r.]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945]]
[[Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Tarnowie]]
[[Kategoria:Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941]]
[[Kategoria:Polscy farmaceuci]]
[[Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza”]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1920]]
[[Kategoria:Zmarli w 2018]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Czortkowie]]

title: Jerzy PertkiewiczDrzazga

Data i miejsce urodzenia: 25 lutego 1920 · Czortków

Data śmierci: 30 czerwca 2018

Siły zbrojne: Wojsko Polskie · Armia Krajowa

Jednostki: 29 pułk strzelców · 16 pułk piechoty AK

Główne wojny i bitwy: kampania wrześniowa · bitwa nad Bzurą · obrona Warszawy (1939) · wojna partyzancka 1939–1945 w Polsce · Akcja „Burza”

Późniejsza praca: farmaceuta


text:
# David Rhoads
David Stewart Rhoads (ur. 27 maja 1932 w Long Beach, zm. 21 lutego 2017) – amerykański kolarz. Reprezentant Stanów Zjednoczonych na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 w Helsinkach i na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 w Melbourne. Na obu igrzyskach uczestniczył w wyścigu indywidualnym ze startu wspólnego. Obu wyścigów nie ukończył. Na igrzyskach w Melbourne dodatkowo uczestniczył w wyścigu drużynowym na 4000 metrów na torze. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych przegrała w pierwszej rundzie z Czechosłowacją.
Jego brat Ronald również był kolarzem, olimpijczykiem z 1952.

wikiname: plwiki

title: David Rhoads

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = David Rhoads
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = kolarstwo szosowe
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 27 maja 1932
 |miejsce urodzenia         = [[Long Beach]]
 |data śmierci              = 21 lutego 2017
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|USA|48}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''David Stewart Rhoads''' (ur. [[27 maja]] [[1932]] w [[Long Beach]], zm. [[21 lutego]] [[2017]]<ref>{{Cytuj|url=https://www.olympedia.org/athletes/16284|tytuł=David Rhoads|opublikowany=Olympedia|data dostępu=2023-03-25|język=en}}</ref>) – amerykański kolarz. [[Stany Zjednoczone na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952|Reprezentant Stanów Zjednoczonych na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]] w Helsinkach i [[Stany Zjednoczone na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956|na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956]] w Melbourne. Na obu igrzyskach uczestniczył w wyścigu indywidualnym ze startu wspólnego. Obu wyścigów nie ukończył. Na igrzyskach w Melbourne dodatkowo uczestniczył w wyścigu drużynowym na 4000 metrów na torze. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych przegrała w pierwszej rundzie z Czechosłowacją.

Jego brat [[Ronald Rhoads|Ronald]] również był kolarzem, olimpijczykiem z 1952.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | tytuł = David Rhoads | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20120115014233/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/rh/david-rhoads-1.html | zarchiwizowano = 2012-01-15}}

{{SORTUJ:Rhoads, David}}
[[Kategoria:Amerykańscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy kolarze torowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Long Beach]]
[[Kategoria:Kolarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Kolarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]

title: · David Rhoads

Data i miejsce urodzenia: 27 maja 1932 · Long Beach

Data śmierci: 21 lutego 2017


text:
# Lepanto (stacja metra)
Lepanto – stacja linii A metra rzymskiego. Stacja została otwarta w 1980. Kilkaset metrów za stacją metro jedyny raz na całej trasie wyjeżdża na powierzchnię, by mostem Pietro Nenni przekroczyć rzekę Tyber i po drugiej stronie wjechać ponownie do tunelu.

## Połączenia tramwajowe
- Tramwaje: 19

title: Lepanto (stacja metra)

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Lepanto
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     = Stazione di Lepanto.jpg
 |opis zdjęcia                = Stacja metra Lepanto
 |państwo                     =
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 16 lutego 1980
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[Plik:Metropolitana di Roma A.svg|60px|link=Linia A metra w Rzymie]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Ottaviano - San Pietro - Musei Vaticani|Ottaviano]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Flaminio - Piazza del Popolo|Flaminio]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = Rzym
 |współrzędne                 = 41°54′41″N 12°27′58″E
 |commons                     =
}}
'''Lepanto''' – stacja [[Linia A metra w Rzymie|linii A]] [[Metro w Rzymie|metra rzymskiego]]. Stacja została otwarta w 1980. Kilkaset metrów za stacją metro jedyny raz na całej trasie wyjeżdża na powierzchnię, by [[Ponte Pietro Nenni|mostem Pietro Nenni]] przekroczyć rzekę [[Tyber]] i po drugiej stronie wjechać ponownie do tunelu.
== Połączenia tramwajowe ==
* Tramwaje: 19
{{Metro w Rzymie}}

[[Kategoria:Stacje linii A metra w Rzymie]]

title: Lepanto

Państwo: Włochy

Data otwarcia: 16 lutego 1980

Poprzednia stacja: Ottaviano

Następna stacja: Flaminio