text:
# Riccardo Luca Guariglia
Riccardo Luca Guariglia (ur. 2 marca 1967 w Santa Maria di Castellabate) – włoski prezbiter rzymskokatolicki, benedyktyn, od 2014 opat terytorialny Montevergine.

## Życiorys
W 1992 wstąpił do benedyktyńskiego opactwa Montevergine i w 1997 złożył profesję wieczystą. Święcenia kapłańskie przyjął 29 kwietnia 2000. Rok później rozpoczął w Rzymie studia licencjackie z liturgiki. W 2004 mianowany ekonomem klasztoru, a w 2009 jego przełożonym oraz mistrzem zakonnego nowicjatu. 20 września 2014 papież Franciszek wybrał go na zwierzchnika miejscowego opactwa terytorialnego.

title: Riccardo Luca Guariglia

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Riccardo Luca Guariglia
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Włochy]]
 |data urodzenia          = 2 marca 1967
 |miejsce urodzenia       = [[Santa Maria di Castellabate]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Opat terytorialny Montevergine
 |1. funkcja - okres      = od 2014
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            = [[benedyktyni]]
 |data ślubów zakonnych   = 1997
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 29 kwietnia 2000
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Riccardo Luca Guariglia''' (ur. [[2 marca]] [[1967]] w [[Santa Maria di Castellabate]]) – włoski prezbiter [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], benedyktyn, od 2014 [[opactwo terytorialne Montevergine|opat terytorialny Montevergine]].

== Życiorys ==
W 1992 wstąpił do benedyktyńskiego [[Opactwo terytorialne Montevergine|opactwa Montevergine]] i w 1997 złożył [[Śluby zakonne|profesję wieczystą]]. [[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] przyjął 29 kwietnia 2000. Rok później rozpoczął w [[Rzym]]ie studia licencjackie z liturgiki. W 2004 mianowany ekonomem klasztoru, a w 2009 jego przełożonym oraz mistrzem zakonnego nowicjatu. 20 września 2014 papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] wybrał go na zwierzchnika miejscowego opactwa terytorialnego<ref>{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2014/09/20/0651/01459.html | tytuł= Nomina dell’Abate Ordinario dell’Abbazia Territoriale di Montevergine (Italia) | opublikowany= vatican.va | data= 2014-09-20 | język=it | data dostępu= 2022-01-08}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bguarig |tytuł = Riccardo Luca Guariglia |data dostępu = 2018-03-06}}

{{Kontrola autorytatywna}}
{{SORTUJ:Gu, R}}
[[Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1967]]
[[Kategoria:Opaci benedyktyńscy]]

title: Riccardo Luca Guariglia

Kraj działania: Włochy

Data i miejsce urodzenia: 2 marca 1967 · Santa Maria di Castellabate

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: benedyktyni

Prezbiterat: 29 kwietnia 2000


text:
# Tyle słońca w całym mieście (singel)
Tyle słońca w całym mieście – szósty singel Anny Jantar z albumu Tyle słońca w całym mieście wydany w 1974 roku.
Autorem tekstu jest Janusz Kondratowicz, a kompozycję napisał mąż wokalistki – Jarosław Kukulski. Utwór znalazł się również w ścieżce dźwiękowej Białe tango, Bal na dworcu w Koluszkach, Jaskółka. Utwór zajmował 1. miejsce na liście przebojów Liście Przyjaciół Przebojów Radiowej Jedynki, 2. miejsce na Wakacyjnej Liście Przebojów, oraz w 1999 roku wykonany przez córkę wokalistki – Natalii Kukulskiej zajmował 19. miejsce na Liście Przebojów Programu Trzeciego.
W czerwcu 2023 nagranie uzyskało certyfikat złotej płyty.
Covery do tego utworu wykonały: córka Anny Jantar – Natalia Kukulska, Julia Kamińska, Marika, Agnieszka Włodarczyk, Joanna Węgrzynowska, Nina Kodorska, Elżbieta Romanowska, Olga Bończyk, Anna Żebrowska oraz żeńskie gwiazdy disco polo.
Melodia tej piosenki została także wykorzystana przez zespół Zbeer w street punkowym utworze pod znamiennym tytułem „Natalka”. Utwór po raz pierwszy został umieszczony na kasecie magnetofonowej z 2000 r. pt. "Time to Unite", a wiele lat później w 2018 r. na drugiej płycie zestawu 2CD pt. "Co nam zrobisz?" wydanej przez Jimmy Jazz Records oraz na limitowanej płycie winylowej wydanej w 2020 r. pod pierwotnym tytułem przez Enigmatic Records.
Wersję anglojęzyczną zatytułowaną „Stay” wypromowała Betty Dorsey w 1976 roku.

wikiname: plwiki

title: Tyle słońca w całym mieście (singel)

in_language: pl

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                   = Tyle słońca w całym mieście
 |okładka                 =
 |wykonawca               = [[Anna Jantar]]
 |2. wykonawca            = [[Natalia Kukulska]]
 |album                   = [[Tyle słońca w całym mieście (album)|Tyle słońca w całym mieście]]
 |strona A                =
 |strona B                =
 |wydany                  = [[1974]]
 |nagrywany               = [[1974]]
 |gatunek                 = [[funk]], [[soul]], [[muzyka pop|pop]]
 |długość                 = 3:05
 |wytwórnia               = [[Polskie Nagrania „Muza”]]<ref>[http://www.discogs.com/Anna-Jantar-Nastanie-Dzień-Tyle-Słońca-W-Całym-Mieście/release/2098929 Anna Jantar – Nastanie Dzień / Tyle Słońca W Całym Mieście].</ref>
 |producent               =
 |format                  = [[płyta kompaktowa|CD]]
 |autor                   =
 |kompozytor              =
 |twórca tekstu           =
 |poprzedni singel        = Poszukaj swojej gwiazdy
 |następny singel         = Żeby szczęśliwym być
 |rok poprzedniego singla = 1974
 |rok 1. wydania          = 1974
 |rok następnego singla   = 1974
}}
'''Tyle słońca w całym mieście''' – szósty singel [[Anna Jantar|Anny Jantar]] z albumu [[Tyle słońca w całym mieście (album)|Tyle słońca w całym mieście]] wydany w 1974 roku.

Autorem tekstu jest [[Janusz Kondratowicz]], a kompozycję napisał mąż wokalistki – [[Jarosław Kukulski]]. Utwór znalazł się również w ścieżce dźwiękowej [[Białe tango]], [[Bal na dworcu w Koluszkach]], [[Jaskółka (film)|Jaskółka]]. Utwór zajmował 1. miejsce na liście przebojów [[Polskie Radio Program I|Liście Przyjaciół Przebojów Radiowej Jedynki]]<ref>[http://www.polskieradio.pl/7/2416/Artykul/862169,Tyle-slonca-w-calym-miescie-Powrot-Anny-Jantar „Tyle słońca w całym mieście”. Powrót Anny Jantar] [dostęp 2013-08-06].</ref>, 2. miejsce na [[Radio Złote Przeboje|Wakacyjnej Liście Przebojów]]<ref>[http://zloteprzeboje.tuba.pl/zloteprzeboje/1,106824,16246237,WAKACYJNA_LISTA_PRZEBOJOW___GLOSUJ_.html Wakacyjna Lista Przebojów!] [dostęp 2014-08-29].</ref>, oraz w 1999 roku wykonany przez córkę wokalistki – [[Natalia Kukulska|Natalii Kukulskiej]] zajmował 19. miejsce na [[Lista przebojów Programu Trzeciego|Liście Przebojów Programu Trzeciego]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://lp3.polskieradio.pl/utwor/artykul6616,2159_tyle_slonca_w_calym_miescie.aspx | tytuł = Tyle słońca w całym mieście | opublikowany = lp3.polskieradio.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150212154935/http://lp3.polskieradio.pl/utwor/artykul6616,2159_tyle_slonca_w_calym_miescie.aspx | zarchiwizowano = 2015-02-12}}.</ref>.

W czerwcu 2023 nagranie uzyskało certyfikat [[certyfikat sprzedaży w przemyśle muzycznym|złotej płyty]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Oficjalna Lista Wyróżnień – platynowe płyty |url = https://www.olis.pl/charts/oficjalna-lista-wyroznien/platynowe-plyty |opublikowany = OLiS |data dostępu = 2023-07-06}}</ref>.

[[Cover]]y do tego utworu wykonały: córka [[Anna Jantar|Anny Jantar]] – [[Natalia Kukulska]], [[Julia Kamińska]], [[Marika (wokalistka)|Marika]], [[Agnieszka Włodarczyk]], [[Joanna Węgrzynowska]], [[Nina Kodorska]], [[Elżbieta Romanowska]], [[Olga Bończyk]], [[Anna Żebrowska]] oraz żeńskie gwiazdy disco polo.

Melodia tej piosenki została także wykorzystana przez zespół [[Zbeer]] w [[Oi!|street punkowym]] utworze pod znamiennym tytułem „Natalka”. [[Utwór muzyczny|Utwór]] po raz pierwszy został umieszczony na [[Kaseta magnetofonowa|kasecie magnetofonowej]] z 2000 r. pt. "Time to Unite", a wiele lat później w 2018 r. na drugiej [[Płyta kompaktowa|płycie]] zestawu 2CD pt. "Co nam zrobisz?" wydanej przez [[Jimmy Jazz Records]] oraz na limitowanej płycie winylowej wydanej w 2020 r. pod pierwotnym tytułem przez Enigmatic Records<ref name="Zbeer Jimmy">{{Cytuj|url =https://www.jimmyjazz.pl/product-pol-11888-Co-nam-zrobisz-2-CD.html |tytuł=ZBEER. Co nam zrobisz? (2 CD)| opublikowany=Jimmy Jazz Records |data dostępu=2024-03-08 |język=pl}}</ref><ref name="Zbeer Discogs">{{Cytuj|url=https://www.discogs.com/release/12778451-Zbeer-Co-Nam-Zrobisz |tytuł=Zbeer – Co Nam Zrobisz? |opublikowany=discogs.com |data dostępu=2024-03-08 |język=pl}}</ref><ref name="Zbeer Enigmaticrecords">{{Cytuj|url=https://www.enigmaticrecords.pl/winyle/109-zbeer-time-to-unite-red-lp.html |tytuł=ZBEER "Time To Unite" black LP |opublikowany=enigmaticrecords.pl |data dostępu=2024-03-08 |język=pl}}</ref>.

Wersję anglojęzyczną zatytułowaną „[[Stay (singel Betty Dorsey)|Stay]]” wypromowała [[Betty Dorsey]] w 1976 roku<ref name="wersja Betty Dorsey">{{Cytuj stronę |url = http://www.jaroslawkukulski.com/biografia/ |tytuł = wersja Betty Dorsey |opublikowany = jaroslawkukulski.com |data dostępu = 2019-09-20}}</ref><ref name="wizualizacja "Stay"">{{Cytuj stronę |url = https://www.whosampled.com/cover/360413/Betty-Dorsey-Stay-Anna-Jantar-Tyle-S%C5%82o%C5%84ca-W-Ca%C5%82ym-Mie%C5%9Bcie/ |tytuł = wizualizacja „Stay” |opublikowany = whosampled.com |data dostępu = 2019-09-20}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Single wydane w roku 1974]]

title: Tyle słońca w całym mieście

Gatunek: funk, soul, pop

Wydawnictwo: Polskie Nagrania „Muza”

Format: CD

„Poszukaj swojej gwiazdy” · (1974): „Tyle słońca w całym mieście” · (1974) · „Żeby szczęśliwym być” · (1974)


text:
# Laurent Calleja
Laurent Calleja (ur. 15 stycznia 1972) – francuski judoka. Startował w Pucharze Świata w 1990, 1995 i 1996. Złoty medalista mistrzostw Europy w drużynie w 1996 i brązowy w  1994. Wicemistrz igrzysk frankofońskich w 1994. Mistrz Francji w 1993 roku.

title: Laurent Calleja

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Laurent Calleja
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = judo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[15 stycznia]] [[1972]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{medalista infobox/nagłówek|ME|JU}}
{{medalista infobox/ME|JU|St.Petersburg|1996|złoto|druż.}}
{{medalista infobox/ME|JU|Haga|1994|brąz|druż.}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Plik:Logo jeuxfrancophonie.svg|20px]][[Igrzyska frankofońskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Judo na Igrzyskach Frankofońskich 1994|Paryż 1994]]|-65 kg}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Laurent Calleja''' (ur. [[15 stycznia]] [[1972]]) – [[Francja|francuski]] [[judo]]ka. Startował w Pucharze Świata w 1990, 1995 i 1996<ref>{{cytuj| url = https://www.judoinside.com/judoka/2434/Laurent_Calleja/judo-matches| tytuł = Judoka | opublikowany = Judoinside.com | data dostępu  = 22 października 2022|język = en}}</ref>. Złoty medalista [[Mistrzostwa Europy w judo|mistrzostw Europy]] w drużynie w [[Mistrzostwa Europy w Judo 1996|1996]] i brązowy w  [[Mistrzostwa Europy w Judo 1994|1994]]. Wicemistrz [[igrzyska frankofońskie|igrzysk frankofońskich]] w 1994<ref>{{cytuj| url = https://www.judoinside.com/judoka/2434/Laurent_Calleja/judo-results| tytuł = Judoka | opublikowany = Judoinside.com | data dostępu  = 22 października 2022|język = en}}</ref>. Mistrz Francji w 1993 roku<ref>{{cytuj| url = http://www.alljudo.net/judoka-1280-calleja-laurent.html| tytuł = Le palmarès du judoka | opublikowany = Alljudo.net | data dostępu  = 22 października 2022| język = fr}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Calleja, Laurent}}
[[Kategoria:Francuscy judocy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]

title: · Laurent Calleja

Data i miejsce urodzenia: 15 stycznia 1972 · Numea

title: Dorobek medalowy

złoto: St.Petersburg 1996 · druż.

brąz: Haga 1994 · druż.

srebro: Paryż 1994 · -65 kg


text:
# Kuzawka (powiat bialski)
Kuzawka (dawn. Kużawka) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Terespol. Leży na lewym brzegu Bugu, przy granicy z Białorusią, niedaleko przejścia granicznego Kukuryki-Kozłowicze.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Terespol. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 125 mieszkańców i była szesnastą co do wielkości miejscowością gminy.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Neplach.

## Historia
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego.
W latach 1867–1954 wieś należała do gminy Bohukały, potem do gromady Krzyczew. Została szczególnie doświadczona podczas bieżeństwa w 1915 roku, kiedy to Kozacy ewakuowali jej mieszkańców, a niemal wszystkie zabudowania spalili. Część mieszkańców powróciła do rodzinnej wsi w 1919 roku. Ponownie w ogniu walk wieś znalazła się w sierpniu 1920 roku podczas marszu Armii Czerwonej na Polskę. Do dzisiaj pozostał cmentarz, na którym spoczywają nieznani żołnierze polscy polegli w walkach.
Wieś jest dobrze wyposażona w infrastrukturę komunalną – z wodociągów i telefonów korzystają niemal wszyscy jej mieszkańcy.

title: Kuzawka (powiat bialski)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Kuzawka
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Kuzawka.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat bialski|bialski]]
 |gmina                  = [[Terespol (gmina wiejska)|Terespol]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 99{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 83
 |kod pocztowy           = 21-550{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LBI
 |SIMC                   = 0020764{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Terespol (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 52°06'38"N 23°32'38"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|65982|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Kuzawka
 |www                    =
}}
'''Kuzawka''' (dawn. ''Kużawka'') – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat bialski|powiecie bialskim]], w [[Terespol (gmina wiejska)|gminie Terespol]]{{r|teryt|roz}}. Leży na lewym brzegu [[Bug]]u, przy granicy z [[Białoruś|Białorusią]], niedaleko [[Przejście graniczne Kukuryki-Kozłowiczy|przejścia granicznego Kukuryki-Kozłowicze]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo bialskopodlaskie|województwa bialskopodlaskiego]].

Wieś jest [[Sołectwo|sołectwem]] w gminie Terespol{{r|bip}}. Według [[Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011|Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011]] wieś liczyła 125 mieszkańców i była szesnastą co do wielkości miejscowością gminy{{r|GUS}}.

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Neplach|Podwyższenia Krzyża Świętego w Neplach]].

== Historia ==
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w [[powiat brzeskolitewski (I Rzeczpospolita)|powiecie brzeskolitewskim]] [[województwo brzeskolitewskie|województwa brzeskolitewskiego]]<ref>Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 106.</ref>.
[[Plik:Nieznani żołnierze 1920 Kuzawka.jpg|lewo|mały|[[Cmentarz wojenny w Kuzawce]]]]
W latach 1867–1954 wieś należała do [[Bohukały (gmina)|gminy Bohukały]], potem do gromady [[Krzyczew]]. Została szczególnie doświadczona podczas [[Bieżeństwo|bieżeństwa]] w 1915 roku, kiedy to [[Kozacy]] [[Ewakuacja|ewakuowali]] jej mieszkańców, a niemal wszystkie zabudowania spalili. Część mieszkańców powróciła do rodzinnej wsi w 1919 roku. Ponownie w ogniu walk wieś znalazła się w sierpniu 1920 roku podczas marszu [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]] na Polskę. Do dzisiaj pozostał [[Cmentarz wojenny w Kuzawce|cmentarz]], na którym spoczywają nieznani żołnierze polscy polegli w walkach<ref>{{Cytuj|tytuł=Gmina Terespol - Zabytki|data dostępu=2017-07-18|opublikowany=www.gminaterespol.pl|url=http://www.gminaterespol.pl/viewpage.php?page_id=2|język=pl}}</ref>.

Wieś jest dobrze wyposażona w infrastrukturę komunalną – z wodociągów i telefonów korzystają niemal wszyscy jej mieszkańcy.

== Zobacz też ==
* [[Kuzawka]]
* [[Kuzawa]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Kuzawka_terespol_lubelskie|nazwa=Wieś Kuzawka w liczbach|data dostępu=2023-01-03}}</ref>
* <ref name=nsp>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
* <ref name=bip>[http://ugterespol.bip.lubelskie.pl/index.php?id=71 BIP gminy, sołectwa] [dostęp 2023-12-05].</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2022-10|s=645}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>

}}

== Linki zewnętrzne ==
{{ISG|Kużawka|Kużawka}}
* {{SgKP|V|7|Kużawka, konstantynowski}}

{{Gmina Terespol}}

[[Kategoria:Kuzawka (powiat bialski)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo brzeskolitewskie)]]

title: Kuzawka

Państwo: Polska

Województwo: lubelskie

Powiat: bialski

Gmina: Terespol

Tablice rejestracyjne: LBI


text:
# Stefan Kieniewicz
Stefan Kieniewicz h. Rawicz (ur. 7 września?/20 września 1907 w Dereszewiczach, zm. 2 maja 1992 w Konstancinie) – polski historyk i archiwista, badacz historii Polski XIX wieku. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Polskiej Akademii Nauk. Żołnierz Armii Krajowej i uczestnik powstania warszawskiego.

## Życiorys
Urodził się 20 września 1907 w Dereszewiczach nad Prypecią, w rodzinie Antoniego Kieniewicza h. Rawicz (1877–1960) i hrabianki Magdaleny Grabowskiej h. Oksza (1881–1961) należących do znanej litewskiej, szlacheckiej rodziny Kieniewiczów h. Rawicz z powiatu mozyrskiego. Miał braci: Hieronima (1901–1961), Józefa Aleksandra (1903–1903), Kazimierza (1909–1978) i Henryka (1911–1993). Był absolwentem Gimnazjum im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Warszawie (1925). Ukończył historię na Uniwersytecie Poznańskim (1930), wśród jego wykładowców był Adam Skałkowski. W 1934 obronił doktorat zatytułowany Społeczeństwo polskie w powstaniu wielkopolskim, 1848 r., napisany pod kierunkiem Marcelego Handelsmana (wyd. 1935). Od 1937 do 1944 pracował w Archiwum Skarbowym w Warszawie. Podczas II wojny światowej służył w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. W czasie powstania warszawskiego został ranny, po jego upadku był przetrzymywany w obozach w Wirtembergii i Badenii.
Po wojnie związał się z Instytutem Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po habilitacji na Uniwersytecie Jagiellońskim (1946) był zastępcą profesora UW, od 1949 profesorem nadzwyczajnym, a od 1958 profesorem zwyczajnym. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych uzyskał w 1949. W latach 1953–1968 pracował także w Instytucie Historii PAN. W 1965 został członkiem korespondentem PAN, a w 1970 członkiem rzeczywistym. Był członkiem i przewodniczącym (1969–1984) Komitetu Nauk Historycznych PAN. Należał do Polskiego Towarzystwa Historycznego (od 1974 – członek honorowy) oraz Węgierskiej Akademii Nauk (od 1975 – członek zagraniczny). Członek Rady Redakcyjnej Przeglądu Historycznego. Specjalizował się w historii Polski XIX wieku.
Był mężem Zofii Marii Walerii z Sobańskich h. Junosza (1911–1997). Jego synami byli: kartograf i ksiądz Antoni Kieniewicz oraz profesor i dyplomata Jan Kieniewicz zaś wnukiem – ksiądz Piotr Kieniewicz. Córka Teresa Kieniewicz (1944–2008), filolożka angielska i przeorysza klasztoru karmelitanek w Bornem Sulinowie.
Zmarł w Konstancinie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 194-4-7).

## Uczniowie
Do grona jego uczniów należą: Janusz Beck, Ryszard Bender, Janusz Berghauzen, Gianpiero Bozzolato, Stanisław Chankowski, Marian Chudzyński, Krzysztof Dunin-Wąsowicz, Hanna Dylągowa, Stanisław Gajewski, Stanisław Góra, Barbara Grochulska, Antoni Grzybowski, Janusz Jasiński, Jan Kania, Barbara Kociarska, Julian Komar, Stefan Król, Hanna Kurde-Banowska Lutzowa, Stanisław Łaniec, Czesława Ohryzko-Włodarska, Daniel Olszewski, Maria Paszkiewiczówna, Maria Piaszyk, Franciszka Ramotowska, Halina Rożenowa, Jerzy Skowronek, Barbara Smoleńska, Stefania Sokołowska, Teresa Stummer, Jerzy Szumski, Andrzej Szwarc, Ryszard Szwed, Eugeniusz Tomaszewski, Wiktoria Śliwowska, Jan Warmiński, Piotr Włoczyk, Maria Wójcik, Krystyna Wyczańska, Janusz Ziemnicki, Ryszard Żelichowski.

## Wybrane publikacje
Opublikował ponad 500 prac naukowych, w tym:
- Społeczeństwo polskie w powstaniu poznańskim 1848 r. (1935),
- Adam Sapieha (1939),
- Rosja w XIX wieku (1948),
- Czyn polski w dobie Wiosny Ludów (1948),
- Oblicze ideowe Wiosny Ludów (1948),
- Konspiracje galicyjskie 1831–1845 (1950),
- Ruch chłopski w Galicji w 1846 r. (1951),
- Przemiany społeczne i gospodarcze w Królestwie Polskim (1815–1830). Wybór tekstów źródłowych (1951),
- Legion Mickiewicz 1848–1849 (1957),
- Samotnik brukselski: Opowieść o Joachimie Lelewelu (1960),
- Historia Polski 1795–1918 (1968),
- Powstanie styczniowe (1972), ISBN 83-01-03652-4,
- Przesłanki rozwoju nauki polskiej w okresie międzypowstaniowym, „Studia i materiały z dziejów nauki polskiej”, Seria E, Z.5, (1973),
- Les insurrections polonaises du XIXe siècle et le problème de l’aide de la France, PWN, Warszawa 1971, Conférence au Centre Scientifique de Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 24 avril 1970,
- Les chances de l’insurrection polonaise de 1863, PWN, Warszawa 1973, Conférence au Centre Scientifique de Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 7 décembre (1973),
- Warszawa w latach 1795–1914 (1978, 1988; trzeci tom z Dziejów Warszawy, których był redaktorem naukowym),
- Pomiędzy Stadionem a Goslarem. Sprawa włościańska w Galicji w 1848 r. (1980),
- Historyk a świadomość narodowa (1982),
- Warszawa w powstaniu styczniowym, Warszawa 1983, ISBN 83-214-0303-4 (wydanie ocenzurowane przez cenzurę stanu wojennego),
- Dereszewicze 1863 (1986),
- Smolna 30. Urywki wspomnień, [w:] Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego, PIW, Warszawa 1989, s. 126–132,
- Manifest 22 stycznia 1863 roku (1989),
- Joachim Lelewel (1990),
- Pamiętniki (2021).

## Ordery i odznaczenia
- Order Sztandaru Pracy I klasy (1980)[8]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1990)[8]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973)[8]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1958)[9]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1954)[10][11]
- Złoty Krzyż Zasługi (1978)[12]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” (1978)[12]

## Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda naukowa TNW (1931)[8]
- Nagroda od PAU im. ks. Adama Jakubowskiego za książkę Adam Sapieha (1939)[13]
- Nagroda II stopnia PAU za książki o Wiośnie Ludów: Oblicze ideowe wiosny ludów oraz Czyn Polski w dobie wiosny ludów (1948)[8]
- Państwowa Nagroda Naukowa II stopnia za prace historyczne na temat Wiosny Ludów (1949)[8]
- Nagroda Państwowa III stopnia za pracę pt. Ruch chłopski w Galicji w 1846 r. (1952)[14][9]
- Nagroda Państwowa II stopnia za działalność naukową w minionym 10-leciu i popularnonaukową książkę Warszawa w powstaniu styczniowym (1955)[8][11]
- Nagroda Państwowa II stopnia z okazji 20-lecia Polski Ludowej, za monografię Między ugodą a rewolucją. Andrzej Zamoyski w latach 1861–1862 oraz za pracę edytorską w zakresie źródeł dotyczących powstania styczniowego (22 lipca 1964)[15][16]
- Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna I stopnia (1968)[9]
- Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia w dziedzinie historii, za całokształt działalności (1972)[17]
- Doktorat honoris causa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1975)[18]
- Nagroda Państwowa I stopnia (1978)[15]

title: Stefan Kieniewicz

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Stefan Kieniewicz
 |grafika                   = Stefan Kieniewicz (-1983).jpg
 |opis grafiki              = Stefan Kieniewicz (przed 1983)
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 20 września 1907
 |miejsce urodzenia         = [[Dereszewicze]]
 |data śmierci              = 2 maja 1992
 |miejsce śmierci           = [[Konstancin-Jeziorna|Konstancin]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               = historia XIX wieku
 |almamater                 = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytet Poznański]]
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               = {{Order|OSP|1}} {{Order|OOP|KKG}} {{Order|OOP|KKO}} {{Order|OOP|KO}} {{Order|OOP|KK}} {{Order|KZ|Z}} {{Order|MPL10}} {{Order|OZNPRL}}<br>{{Order|PL-ONP}} {{Order|PL-ONP}} {{Order|PL-ONP}}
 |commons                   = Category:Stefan Kieniewicz
 |wikicytaty                = Stefan Kieniewicz
 |doktorat data             = 1934
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytet Poznański]]
 |doktorat dyscyplina       = nauki historyczne
 |habilitacja data          = 1946
 |habilitacja uczelnia      = [[Uniwersytet Jagielloński]]
 |habilitacja dyscyplina    = nauki historyczne
 |profesura data            = 1958
 |status pan                = członek rzeczywisty
 |funkcja pan typ           = przewodniczący (1969–1984)
 |funkcja pan nazwa         = Komitet Nauk Historycznych
 |honoriscausa data1        = 1975
 |honoriscausa uczelnia1    = [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej]]
 |honoriscausa data2        =
}}
[[Plik:Stefan Kieniewicz - grób.jpg|mały|Grób Stefana Kieniewicza na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]]]]
'''Stefan Kieniewicz''' [[Herb szlachecki|h.]] [[Rawicz (herb szlachecki)|Rawicz]] (ur. {{data|1907-09-20}} w [[Dereszewicze|Dereszewiczach]], zm. [[2 maja]] [[1992]] w [[Konstancin-Jeziorna|Konstancinie]]) – polski [[Historia|historyk]] i [[archiwista]], badacz historii Polski [[XIX wiek]]u. Profesor [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]] i [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]]. Żołnierz [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]] i uczestnik [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]].

== Życiorys ==
Urodził się 20 września 1907 w [[Dereszewicze|Dereszewiczach]] nad [[Prypeć (rzeka)|Prypecią]], w rodzinie Antoniego Kieniewicza h. Rawicz (1877–1960) i hrabianki Magdaleny Grabowskiej h. [[Oksza (herb szlachecki)|Oksza]] (1881–1961)<ref name=":0">[http://www.sejm-wielki.pl/b/psb.30680.15 Stefan Kieniewicz h. Rawicz] w Wielkiej Genealogii Minakowskiego [dostęp z dnia: 2016-07-31]</ref> należących do znanej litewskiej, szlacheckiej rodziny Kieniewiczów h. Rawicz z [[Powiat mozyrski|powiatu mozyrskiego]]. Miał braci: Hieronima (1901–1961), Józefa Aleksandra (1903–1903), Kazimierza (1909–1978) i Henryka (1911–1993)<ref name=":0" />. Był absolwentem [[XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie|Gimnazjum im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Warszawie]] (1925)<ref>''Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego'', [[PIW]], Warszawa 1989; spis absolwentów na s. 346, poz. 20. oraz fot. 42 po s. 224; ''Smolna 30. Urywki wspomnień'', s. 126–132.</ref>. Ukończył historię na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie Poznańskim]] (1930), wśród jego wykładowców był [[Adam Skałkowski]]. W 1934 obronił doktorat zatytułowany ''Społeczeństwo polskie w powstaniu wielkopolskim, 1848 r.'', napisany pod kierunkiem [[Marceli Handelsman|Marcelego Handelsmana]] (wyd. 1935)<ref>{{Cytuj książkę | autor = Stefan Kieniewicz | tytuł = Powstanie styczniowe | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe | miejsce = Warszawa | data = 1983 | rozdział = Biogram Stefan Kieniewicza na obwolucie}}</ref>. Od 1937 do 1944 pracował w [[Archiwum Skarbowe|Archiwum Skarbowym]] w [[Warszawa|Warszawie]]. Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] służył w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej [[Armia Krajowa|Armii Krajowej]]. W czasie [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] został ranny, po jego upadku był przetrzymywany w obozach w [[Wirtembergia|Wirtembergii]] i [[Badenia|Badenii]].

Po wojnie związał się z [[Wydział Historii Uniwersytetu Warszawskiego|Instytutem Historycznym]] [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]. Po [[Habilitacja|habilitacji]] na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]] (1946) był zastępcą profesora UW, od 1949 [[Profesor nadzwyczajny|profesorem nadzwyczajnym]], a od 1958 [[Profesor zwyczajny|profesorem zwyczajnym]]. [[Tytuł profesora|Tytuł naukowy]] profesora [[nauki humanistyczne|nauk humanistycznych]] uzyskał w 1949<ref>{{ludzie nauki|62927|osoba=prof. zw. dr czł. rz Stefan Kieniewicz|data dostępu=2013-05-19}}</ref>. W latach 1953–1968 pracował także w [[Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk|Instytucie Historii PAN]]. W 1965 został członkiem korespondentem [[Polska Akademia Nauk|PAN]], a w 1970 członkiem rzeczywistym<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = KIENIEWICZ, Stefan |data dostępu = 2023-02-03 |opublikowany = Polska Akademia Nauk - Członkowie PAN |url = https://pan.pl/czlonkowie/kieniewicz_stefan/ |język = pl}}</ref>. Był członkiem i przewodniczącym (1969–1984) Komitetu Nauk Historycznych PAN. Należał do Polskiego Towarzystwa Historycznego (od 1974 – członek honorowy) oraz Węgierskiej Akademii Nauk (od 1975 – członek zagraniczny). Członek Rady Redakcyjnej ''[[Przegląd Historyczny|Przeglądu Historycznego]]''. Specjalizował się w historii Polski [[XIX wiek]]u.

Był mężem Zofii Marii Walerii z Sobańskich h. [[Junosza (herb szlachecki)|Junosza]]<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor = Ewelina Maria Kostrzewska |tytuł = Postacie. Stefan Kieniewicz 1907–1992 |data dostępu = 2024-06-10 |opublikowany = www.polskietradycje.pl |url = https://www.polskietradycje.pl/postacie/widok/366}}</ref> (1911–1997)<ref name=":1" />. Jego synami byli: [[Kartografia|kartograf]] i [[ksiądz]] [[Antoni Kieniewicz]] oraz profesor i [[dyplomata]] [[Jan Kieniewicz]] zaś wnukiem – ksiądz [[Piotr Kieniewicz|Piotr Kieniewicz.]] Córka Teresa Kieniewicz (1944–2008), filolożka angielska i [[przeorysza]] klasztoru karmelitanek w [[Borne Sulinowo|Bornem Sulinowie]].

Zmarł w Konstancinie, pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]] (kwatera 194-4-7)<ref name=":1">{{Cmentarze Warszawa|id=31347|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=HIERONIM KIENIEWICZ|data dostępu=2018-01-08}}</ref>.

== Uczniowie ==
Do grona jego uczniów należą: [[Janusz Beck]], [[Ryszard Bender]], [[Janusz Berghauzen]], [[Gianpiero Bozzolato]], [[Stanisław Chankowski]], [[Marian Chudzyński]], [[Krzysztof Dunin-Wąsowicz]], [[Hanna Dylągowa]], [[Stanisław Gajewski]], [[Stanisław Góra]], [[Barbara Grochulska]], [[Antoni Grzybowski]], [[Janusz Jasiński]], [[Jan Kania]], [[Barbara Kociarska]], [[Julian Komar]], [[Stefan Król (historyk)|Stefan Król]], [[Hanna Kurde-Banowska Lutzowa]], [[Stanisław Łaniec]], [[Czesława Ohryzko-Włodarska]], [[Daniel Olszewski]], [[Maria Paszkiewiczówna]], [[Maria Piaszyk]], [[Franciszka Ramotowska]], [[Halina Rożenowa]], [[Jerzy Skowronek]], [[Barbara Smoleńska]], [[Stefania Sokołowska]], [[Teresa Stummer]], [[Jerzy Ignaciuk|Jerzy Szumski]], [[Andrzej Stanisław Szwarc|Andrzej Szwarc]], [[Ryszard Szwed]], [[Eugeniusz Tomaszewski]], [[Wiktoria Śliwowska]], [[Jan Warmiński]], [[Piotr Włoczyk]], [[Maria Wójcik]], [[Krystyna Wyczańska]], [[Janusz Ziemnicki]], [[Ryszard Żelichowski]].

== Wybrane publikacje ==
Opublikował ponad 500 prac naukowych, w tym:
* ''Społeczeństwo polskie w powstaniu poznańskim 1848 r.'' (1935),
* ''Adam Sapieha'' (1939),
* ''Rosja w XIX wieku'' (1948),
* ''Czyn polski w dobie Wiosny Ludów'' (1948),
* ''Oblicze ideowe Wiosny Ludów'' (1948),
* ''Konspiracje galicyjskie 1831–1845'' (1950),
* ''Ruch chłopski w Galicji w 1846 r.'' (1951),
* ''Przemiany społeczne i gospodarcze w Królestwie Polskim (1815–1830). Wybór tekstów źródłowych'' (1951),
* ''Legion Mickiewicz 1848–1849'' (1957),
* ''Samotnik brukselski: Opowieść o Joachimie Lelewelu'' (1960),
* ''Historia Polski 1795–1918'' (1968),
* ''Powstanie styczniowe'' (1972), {{ISBN|83-01-03652-4}},
* ''Przesłanki rozwoju nauki polskiej w okresie międzypowstaniowym'', „Studia i materiały z dziejów nauki polskiej”, Seria E, Z.5, (1973),
* ''Les insurrections polonaises du XIXe siècle et le problème de l’aide de la France'', PWN, Warszawa 1971, Conférence au Centre Scientifique de Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 24 avril 1970,
* ''Les chances de l’insurrection polonaise de 1863'', PWN, Warszawa 1973, Conférence au Centre Scientifique de Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 7 décembre (1973),
* ''Warszawa w latach 1795–1914'' (1978, 1988; trzeci tom z ''Dziejów Warszawy'', których był redaktorem naukowym),
* ''Pomiędzy Stadionem a Goslarem. Sprawa włościańska w Galicji w 1848 r.'' (1980),
* ''Historyk a świadomość narodowa'' (1982),
* ''Warszawa w powstaniu styczniowym'', Warszawa 1983, {{ISBN|83-214-0303-4}} (wydanie ocenzurowane przez cenzurę stanu wojennego),
* ''Dereszewicze 1863'' (1986),
* ''Smolna 30. Urywki wspomnień'', [w:] ''Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego'', PIW, Warszawa 1989, s. 126–132,
* ''Manifest 22 stycznia 1863 roku'' (1989),
* ''Joachim Lelewel'' (1990),
* ''Pamiętniki'' (2021).

== Ordery i odznaczenia ==

* [[Order Sztandaru Pracy|Order Sztandaru Pracy I klasy]] (1980){{r|UP}}
* Krzyż Komandorski z Gwiazdą [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (1990){{r|UP}}
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (1973)<ref name="UP">[[Andrzej Śródka]], ''Uczeni Polscy XIX–XX stulecia'', Aries, Warszawa 1994, s. 193–194.</ref>
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (1958){{r|RUW}}
* Krzyż Kawalerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (28 września 1954)<ref>{{Monitor Polski|1954|112|1589}} „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.</ref><ref name="WuP">''Nauka polska'', T. 15, [[Polska Akademia Nauk]], 1967, s. 68, 135.</ref>
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (1978)<ref name="RUW1978">''Roczniki Uniwersytetu Warszawskiego'', T. 16–18, 1978. s. 175.</ref>
* [[Medal 10-lecia Polski Ludowej]] (1955)
* [[Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”|Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”]] (1978){{r|RUW1978}}

== Nagrody i wyróżnienia ==
* Nagroda naukowa [[Towarzystwo Naukowe Warszawskie|TNW]] (1931){{r|UP}}
* Nagroda od [[Polska Akademia Umiejętności|PAU]] im. ks. Adama Jakubowskiego za książkę ''Adam Sapieha'' (1939)<ref>[http://www.yumpu.com/pl/document/view/6319627/polskiej-akademii-umiejtnoci/254 Rocznik Polskiej Akademii Umiejętności], [[Polska Akademia Umiejętności|PAU]], Kraków 1945, s. 154.</ref>
* Nagroda II stopnia [[Polska Akademia Umiejętności|PAU]] za książki o [[Wiosna Ludów|Wiośnie Ludów]]: ''Oblicze ideowe wiosny ludów'' oraz ''Czyn Polski w dobie wiosny ludów'' (1948){{r|UP}}
* [[Odznaka Nagrody Państwowej|Państwowa Nagroda Naukowa]] II stopnia za prace historyczne na temat [[Wiosna Ludów|Wiosny Ludów]] (1949){{r|UP}}
* [[Nagroda Państwowa III stopnia]] za pracę pt. ''Ruch chłopski w Galicji w 1846 r.'' (1952)<ref>{{Cytuj pismo|tytuł=Uchwała Prezydium Rządu w sprawie przyznania nagród za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki za rok 1952|url=https://pbc.gda.pl/Content/102766/Nr_203.pdf|czasopismo=[[Trybuna Ludu]]|wolumin=Rok V, NR 203 (1265)|strony=6|data=23 lipca 1952|wydawca=KC PZPR|miejsce=Warszawa|data dostępu=2024-07-22}}</ref><ref name="RUW">''Roczniki Uniwersytetu Warszawskiego'' – T. 10–13.1972, s. 50.</ref>
* [[Nagroda Państwowa II stopnia]] za działalność naukową w minionym 10-leciu i popularnonaukową książkę ''Warszawa w powstaniu styczniowym'' (1955){{r|UP}}{{r|WuP}}
* Nagroda Państwowa II stopnia z okazji 20-lecia [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polski Ludowej]], za monografię ''Między ugodą a rewolucją. Andrzej Zamoyski w latach 1861–1862'' oraz za pracę edytorską w zakresie źródeł dotyczących [[powstanie styczniowe|powstania styczniowego]] (22 lipca 1964)<ref name="DP">Dziennik Polski, rok XX, nr 171 (6363), s. 1.</ref><ref>Janina Adamowiczowa, Marian Kotowski, ''Nagrody państwowe w latach 1948–1955, 1964–1972. Informator'', [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich]], 1973, s. 162.</ref>
* Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna I stopnia (1968){{r|RUW}}
* Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia w dziedzinie historii, za całokształt działalności (1972)<ref>''Rocznik literacki'', [[Instytut Literacki]], 1972, s. 656.</ref>
* [[Doktor honoris causa|Doktorat honoris causa]] [[Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej|Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie]] (1975)<ref>{{Cytuj stronę|url= http://www.umcs.pl/pl/doktorzy-honorowi,1739.htm|tytuł=Doktorzy honoris causa UMCS|opublikowany=umcs.lublin.pl|data=|data dostępu=2011-02-23}}</ref>
* [[Nagroda Państwowa I stopnia]] (1978){{r|DP}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny'', edycja 2, Warszawa 1989.
* [http://www.polityka.pl/archive/do/registry/secure/showArticle?id=3356407 Elżbieta Orman, ''Wnuk powstania styczniowego''<nowiki>, [w:] „Polityka” 38(2621) 2007, s. 105</nowiki>].
* ''Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego'', PIW, Warszawa 1989; spis absolwentów na s. 346, poz. 20. fot. 42 po s. 224.
* Strona internetowa: Panu Bogu się nie odmawia (opoka.org.pl), dostęp 3.03.2023.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kieniewicz, Stefan}}
[[Kategoria:Absolwenci XVIII Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego w Warszawie]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]
[[Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Historycznego]]
[[Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN]]
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Polscy archiwiści]]
[[Kategoria:Powstańcy warszawscy]]
[[Kategoria:Rawiczowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1907]]
[[Kategoria:Urzędnicy administracji archiwów państwowych II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Varsavianiści]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Zmarli w 1992]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej]]

title: Stefan Kieniewicz

Data i miejsce urodzenia: 20 września 1907 · Dereszewicze

Data i miejsce śmierci: 2 maja 1992 · Konstancin

Alma Mater: Uniwersytet Poznański

Doktorat: 1934 – nauki historyczne · Uniwersytet Poznański

Habilitacja: 1946 – nauki historyczne · Uniwersytet Jagielloński

Status: członek rzeczywisty

Funkcja Jednostka PAN: przewodniczący (1969–1984) · Komitet Nauk Historycznych


text:
# Steven Beitashour
Steven Mehrdad Beitashour (ur. 1 lutego 1987 w San Jose) – irański piłkarz amerykańskiego pochodzenia występujący na pozycji prawego obrońcy, zawodnik Colorado Rapids. W latach 2013–2014 reprezentant Iranu.

## Życiorys

### Kariera klubowa
Był zawodnikiem klubów San Jose Frogs, San Jose Earthquakes, Vancouver Whitecaps FC, Toronto FC i Los Angeles FC.
19 września 2020 podpisał kontrakt z Colorado Rapids.

### Kariera reprezentacyjna
Znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata 2014.

title: Steven Beitashour

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Steven Beitashour
 |imię i nazwisko org     = استیون بیت‌آشور
 |grafika                 = Iran vs. Angola 2014-05-30 (207) Steven Beitashour.jpg
 |opis grafiki            = Steven Beitashour w barwach Iranu (2014)
 |pełne imię i nazwisko   = Steven Mehrdad Beitashour
 |data urodzenia          = 1 lutego 1987
 |miejsce urodzenia       = [[San Jose (Kalifornia)|San Jose]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 178 cm
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    = [[Colorado Rapids]]
 |numer w klubie          = 33
 |kariera juniorska       = ! 2005–2009 ! San Diego State Aztecs
 |kariera seniorska       =
! 2007–2008 ! [[San Jose Frogs]] ! 9 ! 2
! 2010–2014 ! [[San Jose Earthquakes]] ! 87 ! 2
! 2014–2015 ! [[Vancouver Whitecaps FC|Vancouver Whitecaps]] ! 54 ! 0
! 2016–2018 ! [[Toronto FC]] ! 51 ! 0
! 2018–2019 ! [[Los Angeles FC]] ! 55 ! 3
! 2020– ! [[Colorado Rapids]] ! 0 ! 0
 |data seniorzy           = 24 września 2020
 |kariera reprezentacyjna = ! 2013–2014 ! {{reprezentacja|IRN|pn}} ! 6 ! 0
 |data reprezentacja      = 12 października 2020
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Steven Beitashour
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Steven Mehrdad Beitashour'''<ref name="Iran names…24-man squad for World Cup">{{Cytuj stronę | url = https://soccer.nbcsports.com/2014/06/01/iran-names-24-man-squad-for-world-cup/ | tytuł = Iran names…24-man squad for World Cup | autor = Kirsten Schlewitz | data = 2014-06-01 | opublikowany = soccer.nbcsports.com | język = en | data dostępu = 2020-10-12}}</ref> (ur. [[1 lutego]] [[1987]] w [[San Jose (Kalifornia)|San Jose]]) – [[Iran|irański]] [[piłkarz]] [[Stany Zjednoczone|amerykańskiego]] pochodzenia występujący na pozycji prawego obrońcy, zawodnik [[Colorado Rapids]]<ref name="Players">{{Cytuj stronę | url = https://www.mlssoccer.com/players/steven-beitashour | tytuł = Players | opublikowany = mlssoccer.com | język = en | data dostępu = 2020-10-12}}</ref>. W latach 2013–2014 reprezentant [[Reprezentacja Iranu w piłce nożnej mężczyzn|Iranu]]<ref name="Games">{{Cytuj stronę | url = https://www.national-football-teams.com/player/53853/Steven_Beitashour.html | tytuł = Games | opublikowany = National Football Teams | język = en | data dostępu = 2020-10-12}}</ref>.

== Życiorys ==
=== Kariera klubowa ===
Był zawodnikiem klubów [[San Jose Frogs]], [[San Jose Earthquakes]], [[Vancouver Whitecaps FC]], [[Toronto FC]] i [[Los Angeles FC]]{{r|Players}}{{r|Games}}.

19 września 2020 podpisał kontrakt z [[Colorado Rapids]]<ref name="Colorado Rapids sign defender Steven Beitashour">{{Cytuj stronę | url = https://www.mlssoccer.com/post/2020/09/18/sources-colorado-rapids-sign-defender-steven-beitashour-tom-bogert | tytuł = Colorado Rapids sign defender Steven Beitashour | autor = Tom Bogert | data = 2020-09-19 | opublikowany = mlssoccer.com | język = en | data dostępu = 2020-10-12}}</ref>.
=== Kariera reprezentacyjna ===
Znalazł się w kadrze na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014|Mistrzostwa Świata 2014]]<ref>{{cytuj stronę |url=http://web.archive.org/web/20180627230708/https://in.news.yahoo.com/iran-announce-final-world-cup-squad-114005555.html |tytuł=Iran announce final World Cup squad |opublikowany=[[Yahoo!]] |data=1 czerwca 2014 |data dostępu=2014-06-01 |język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=145114|nazwa=Steven Beitashour|data dostępu=2020-11-18}}
* {{soccerway|p|id=124048|nazwa=S. Beitashour|data dostępu=2021-01-01}}
* {{NFT|p|53853}}

{{Colorado Rapids skład}}
{{Iran 2014}}

{{SORTUJ:Beitashour, Steven}}
[[Kategoria:Reprezentanci Iranu w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Amerykańscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze San Jose Earthquakes]]
[[Kategoria:Piłkarze Vancouver Whitecaps FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Toronto FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Los Angeles FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Colorado Rapids]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w San Jose (Kalifornia)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]

title: · Steven Beitashourاستیون بیت‌آشور

Pełne imię i nazwisko: Steven Mehrdad Beitashour

Data i miejsce urodzenia: 1 lutego 1987 · San Jose

Pozycja: obrońca

Klub: Colorado Rapids

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

San Diego State Aztecs

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

San Jose Frogs · 9 · (2)

San Jose Earthquakes · 87 · (2)

Vancouver Whitecaps · 54 · (0)

Toronto FC · 51 · (0)

Los Angeles FC · 55 · (3)

Colorado Rapids · 0 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Iran · 6 · (0)


text:
# Andrés Cortés y Aguilar
Andrés Cortés y Aguilar (ur. 24 grudnia 1812 w Sewilli, zm. 16 maja 1879 tamże) – hiszpański malarz pochodzący z Sewilli.
Pochodził z rodziny o tradycjach artystycznych. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Sewillii. Jego dzieła przedstawiają widoki miast Sewilli i Grenady oraz typowe dla kostumbryzmu scenki rodzajowe. Malował również pejzaże, portrety i martwe natury. Jedno z jego najbardziej znanych dzieł to La Feria de Sevilla (1856), przedstawiające kwietniowy jarmark bydła.

title: Andrés Cortés y Aguilar

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Andrés Cortés y Aguilar
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = La Feria de Sevilla.jpg
 |opis grafiki          = ''La Feria de Sevilla'' (1856)
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[24 grudnia]] [[1812]]
 |miejsce urodzenia     = [[Sewilla]]
 |data śmierci          = [[16 maja]] [[1879]]
 |miejsce śmierci       = [[Sewilla]]
 |narodowość            = [[Hiszpanie|hiszpańska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]]
 |epoka                 = [[kostumbryzm]]
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Andrés Cortés y Aguilar
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Andrés Cortés y Aguilar''' (ur. [[24 grudnia]] [[1812]] w [[Sewilla|Sewilli]], zm. [[16 maja]] [[1879]] tamże) – [[Hiszpania|hiszpański]] malarz pochodzący z Sewilli.

Pochodził z rodziny o tradycjach artystycznych. Studiował w [[Akademia Sztuk Pięknych w Sewilli|Akademii Sztuk Pięknych w Sewillii]]. Jego dzieła przedstawiają widoki miast [[Sewilla|Sewilli]] i [[Grenada|Grenady]] oraz typowe dla [[kostumbryzm]]u scenki rodzajowe. Malował również pejzaże, portrety i martwe natury. Jedno z jego najbardziej znanych dzieł to ''La Feria de Sevilla'' (1856), przedstawiające kwietniowy jarmark bydła<ref>{{cytuj książkę |autor = [[Manuel Ossorio y Bernard]][[Manuel Ossorio y Bernard]] |tytuł = Galería Biográfica de artistas españoles del siglo XIX, 2. edycja poszerzona |wydawca = Librería Gaudí |miejsce = Madryt |rok = 1975 |strony = 169 |isbn = 1274691656}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Cortés y Aguilar, Andrés}}
[[Kategoria:Hiszpańscy malarze realizmu]]
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Sewilli]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1812]]
[[Kategoria:Zmarli w 1879]]
[[Kategoria:Kostumbryści]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sewilli]]

title: Andrés Cortés y Aguilar

Data i miejsce urodzenia: 24 grudnia 1812 · Sewilla

Data i miejsce śmierci: 16 maja 1879 · Sewilla

Narodowość: hiszpańska

Dziedzina sztuki: malarstwo

Epoka: kostumbryzm


text:
# Johann Rudolf von Pretlack
Johann Rudolf von Pretlack (ur. 12 sierpnia 1667 w Uchte, zm. 7 listopada 1738 w Rimhorn) – heski wojskowy i naczelny dowódcą armii landgrafstwa Hesja-Darmstadt.
Urodzony w 1669 w Uchte w Dolnej Saksonii w wieku lat 14 poszedł na wojnę jako paź księcia Georga Friedricha zu Waldeck (w latach 1653–1658 ministra elektora brandenburskiego), który jako generał wojsk holenderskich prowadził je do boju przeciw armii Ludwika XIV. Jako paź widział też Wiedeń w 1683. W 1688 był już adiutantem Wilhelma III Orańskiego wysadzającego desant w Anglii.
W 1692 zmarł jego protektor książę zu Waldeck, wówczas Pretlack przeszedł na służbę Hesji-Darmstadt, gdzie został dowódcą kawalerii. Zreformowawszy ją walczył pod dowództwem księcia Ludwika Badeńskiego i Eugeniusza Sabaudzkiego w hiszpańskiej wojnie sukcesyjnej. W 1706 został pułkownikiem. W 1708 został naczelnym wodzem kawalerii Rzeszy nad Renem. Po wojnie był w latach 1716–1717 komendantem twierdzy i miasta Gießen. Później działał w dyplomacji Hesji-Darmstadt i Rzeszy, prowadząc m.in. rozmowy z carem Piotrem I, gdy ten podróżował w 1717 z Akwizgranu do Juliaku.
W 1700 tuż po swym pierwszym ożenku z pochodzącą z Alzacji baronówną Marią Franziską von Bock, odkupił od kanclerza Hesji-Darmstadt Antona Wolffa von Todenwartha jego stołeczny dom z ogrodem. Pretlack pobudował sobie wspaniały dom w Darmstadt i dwa inne w pobliskich Echzell i Ulfa (dziś część miasta Nidda). Maria Franziska zmarła w 25 stycznia 1711. W 1715 ożenił się ponownie z Christianą von Bernstorff, która wniosła w posagu dobra w Rimhorn (Odenwald), gdzie do dziś można, podobnie jak w jego darmsztadzkim domu, obejrzeć herb generała z półksiężycem i 3 gwiazdami.
Pretlack i inny heski generał Ludwig Balthazar von Weitolshausen-Schrautenbach (1654–1738) dokonali modernizacji i reorganizacji armii landgrafstwa składającej się wówczas z oddziału kawalerii, pułku piechoty liniowej i pułku gwardii przybocznej.

title: Johann Rudolf von Pretlack

wikitext:
{{Dopracować|więcej przypisów|data=2020-01}}
'''Johann Rudolf von Pretlack''' (ur. [[12 sierpnia]] [[1667]] w [[Uchte]], zm. [[7 listopada]] [[1738]] w [[Lützelbach|Rimhorn]]) – heski wojskowy i naczelny dowódcą armii [[landgraf]]stwa [[Hesja-Darmstadt]].

Urodzony w 1669 w [[Uchte]] w Dolnej Saksonii w wieku lat 14 poszedł na wojnę jako paź księcia [[Jerzy Fryderyk Waldeck|Georga Friedricha zu Waldeck]] (w latach 1653–1658 ministra [[Fryderyk II Wielki|elektora brandenburskiego]]), który jako generał wojsk holenderskich prowadził je do boju przeciw armii Ludwika XIV. Jako paź widział też Wiedeń w 1683. W 1688 był już adiutantem [[Wilhelm III Orański|Wilhelma III Orańskiego]] wysadzającego desant w Anglii.

W 1692 zmarł jego protektor książę zu Waldeck, wówczas Pretlack przeszedł na służbę [[Hesja-Darmstadt|Hesji-Darmstadt]], gdzie został dowódcą kawalerii. Zreformowawszy ją walczył pod dowództwem księcia [[Ludwik Wilhelm Badeński|Ludwika Badeńskiego]] i [[Eugeniusz Sabaudzki|Eugeniusza Sabaudzkiego]] w [[Wojna o sukcesję hiszpańską|hiszpańskiej wojnie sukcesyjnej]]. W 1706 został pułkownikiem. W 1708 został naczelnym wodzem kawalerii Rzeszy nad [[Ren]]em. Po wojnie był w latach 1716–1717 komendantem twierdzy i miasta [[Gießen]]. Później działał w dyplomacji Hesji-Darmstadt i Rzeszy, prowadząc m.in. rozmowy z carem [[Piotr I Wielki|Piotrem I]], gdy ten podróżował w 1717 z [[Akwizgran]]u do [[Juliac|Juliaku]].

W 1700 tuż po swym pierwszym ożenku z pochodzącą z Alzacji baronówną Marią Franziską von Bock, odkupił od kanclerza Hesji-Darmstadt Antona Wolffa von Todenwartha jego stołeczny dom z ogrodem. Pretlack pobudował sobie wspaniały dom w [[Darmstadt]] i dwa inne w pobliskich Echzell i Ulfa (dziś część miasta [[Nidda]]). Maria Franziska zmarła w 25 stycznia 1711. W 1715 ożenił się ponownie z Christianą von Bernstorff, która wniosła w posagu dobra w [[Rimhorn]] ([[Odenwald]]), gdzie do dziś można, podobnie jak w jego darmsztadzkim domu, obejrzeć herb generała z półksiężycem i 3 gwiazdami.

Pretlack i inny heski generał {{link-interwiki|Ludwig Balthasar von Schrautenbach-Weitolshausen|tekst=Ludwig Balthazar von Weitolshausen-Schrautenbach|Q=Q23063400}} (1654–1738) dokonali modernizacji i reorganizacji armii landgrafstwa składającej się wówczas z oddziału kawalerii, pułku piechoty liniowej i pułku gwardii przybocznej.

== Bibliografia ==
* [[Piotr Napierała]], ''Hesja-Darmstadt w XVIII stuleciu. Wielcy władcy małego państwa'', Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2009, s. 41, 47–48.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pretlack}}
[[Kategoria:Hescy wojskowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1667]]
[[Kategoria:Zmarli w 1738]]


text:
# Daniel Caligiuri
Daniel Caligiuri (ur. 15 stycznia 1988 w Villingen-Schwenningen) – niemiecki piłkarz pochodzenia włoskiego, występujący na pozycji pomocnika w FC Augsburg. Jego brat, Marco Caligiuri, również jest piłkarzem.
W rozgrywkach Bundesligi zadebiutował 7 listopada 2009 roku w meczu przeciwko VfL Bochum (2:1).

title: Daniel Caligiuri

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Daniel Caligiuri
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Krasnodar-Wolfsburg (12).jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 15 stycznia 1988
 |miejsce urodzenia       = [[Villingen-Schwenningen]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 182 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[FC Augsburg]]
 |numer w klubie          = 20
 |kariera juniorska       =
! {{0|0000}}–2005     ! [[SV Zimmern]]
! 2005–2007 ! [[SC Freiburg]]
 |kariera seniorska       =
! 2007–2010 ! [[SC Freiburg|SC Freiburg II]] ! 70 ! 22
! 2010–2013 ! [[SC Freiburg]]                ! 93 ! 11
! 2013–2017 ! [[VfL Wolfsburg]]              ! 97 ! 12
! 2017–2020     ! [[FC Schalke 04]]              ! 108 ! 17
! 2020– ! [[FC Augsburg]] ! 10 ! 4
 |data seniorzy           = 14 marca 2020
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Daniel Caligiuri''' (ur. 15 stycznia 1988 w [[Villingen-Schwenningen]]) – [[Niemcy|niemiecki]] [[piłkarz]] pochodzenia [[Włochy|włoskiego]], występujący na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] w [[FC Augsburg]]. Jego brat, [[Marco Caligiuri]], również jest piłkarzem.

W rozgrywkach [[Bundesliga niemiecka w piłce nożnej|Bundesligi]] zadebiutował 7 listopada 2009 roku w meczu przeciwko [[VfL Bochum]] (2:1)<ref>{{transfermarkt|m|id=959102|nazwa=VfL Bochum - SC Freiburg, 7 lis 2009 - 1. Bundesliga|data dostępu=2020-11-29}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=38410|nazwa=Daniel Caligiuri|data dostępu=2020-11-26}}

{{FC Schalke 04 skład}}

{{SORTUJ:Caligiuri, Daniel}}
[[Kategoria:Niemieccy piłkarze]]
[[Kategoria:Niemcy pochodzenia włoskiego]]
[[Kategoria:Sportowcy pochodzenia włoskiego]]
[[Kategoria:Piłkarze SC Freiburg]]
[[Kategoria:Piłkarze VfL Wolfsburg]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Schalke 04]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Villingen-Schwenningen]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1988]]

title: · Daniel Caligiuri

Data i miejsce urodzenia: 15 stycznia 1988 · Villingen-Schwenningen

Pozycja: pomocnik

Klub: FC Augsburg

title: Kariera juniorska

SV Zimmern

SC Freiburg

title: Kariera seniorska

SC Freiburg II · 70 · (22)

SC Freiburg · 93 · (11)

VfL Wolfsburg · 97 · (12)

FC Schalke 04 · 108 · (17)

FC Augsburg · 10 · (4)


text:
# Ołeksandra Koraszwili
Ołeksandra Koraszwili (ukr. Олександра Корашвілі; ur. 1 marca 1996 w Odessie) – ukraińska tenisistka, finalistka juniorskiego Australian Open w deblu.
W lipcu 2012 roku zadebiutowała w turnieju z cyklu WTA – podczas Baku Cup 2012 otrzymała dziką kartę do turnieju kwalifikacyjnego, w którym przegrała swój mecz pierwszej rundy z Zhou Yimiao 2:6, 0:6. W październiku, podczas zawodów rangi ITF, zdobyła pierwszy tytuł w grze deblowej. Na koniec roku dotarła do półfinału gry pojedynczej podczas turnieju o puli nagród 10 000 $ w Bangkoku.
Na początku 2013 roku startowała na Australian Open – w rywalizacji singlowej dziewcząt odpadła w drugiej rundzie, a w deblu, grając w parze z Barborą Krejčíkovą, dotarła do finału.

## Wygrane turnieje rangi ITF
| turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 75 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 50 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $  |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $  |

### Gra pojedyncza
|    | Data       | Turniej  | Kat. | ($)    | Naw.   | Finalistka            | Wynik               |
| 1. | 30/11/2014 | Susa     | ITF  | 10 000 | twarda | Manon Arcangioli      | 6:3, 6:2            |
| 2. | 29/11/2015 | Nules    | ITF  | 10 000 | ziemna | Andrea Gamiz          | 6:4, 6:7(7), 7:6(3) |
| 3. | 30/10/2016 | Hammamet | ITF  | 10 000 | ziemna | Guadalupe Perez Rojas | 5:7, 6:2, 6:1       |

### Gra podwójna
|    | Data       | Turniej        | Kat. | ($)    | Naw.   | Partnerka               | Finalistki                                 | Wynik         |
| 1. | 01/10/2012 | Bidar          | ITF  | 10 000 | twarda | Rishika Sunkara         | Nungnadda Wannasuk Zhang Nannan            | 6:4, 4:6, 6:2 |
| 2. | 02/03/2013 | Netanja        | ITF  | 10 000 | twarda | Polina Lejkina          | Nateła Dzałamidze Aminat Kuszkowa          | 6:4, 6:2      |
| 3. | 05/04/2014 | Szarm el-Szejk | ITF  | 10 000 | twarda | Jana Fett               | Ola Abou Zekry Majar Szarif                | 6:4, 7:5      |
| 4. | 16/11/2014 | Susa           | ITF  | 10 000 | twarda | Nateła Dzałamidze       | Harriet Dart Francesca Stephenson          | 6:3, 6:1      |
| 5. | 23/11/2014 | Susa           | ITF  | 10 000 | twarda | Nateła Dzałamidze       | Dea Herdželaš Jelena Simić                 | 6:3, 6:1      |
| 6. | 05/04/2015 | Osprey         | ITF  | 50 000 | ziemna | Anhelina Kalinina       | Verónica Cepede Royg María Irigoyen        | 6:1, 6:4      |
| 7. | 15/08/2015 | Kazań          | ITF  | 10 000 | ziemna | Polina Lejkina          | Anastasija Frolowa Polina Merenkova        | walkower      |
| 8. | 20/09/2015 | Bucza          | ITF  | 10 000 | ziemna | Alona Fomina            | Olga Janczuk Wiktorija Kan                 | 6:4, 6:3      |
| 9. | 17/10/2015 | Melilla        | ITF  | 10 000 | twarda | Estrella Cabeza Candela | Irene Burillo Escorihuela Isabelle Wallace | 6:3, 6:1      |

## Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

### Gra podwójna (1)
| Końcowy wynik | Rok  | Turniej         | Nawierzchnia | Partnerka          | Przeciwniczki         | Wynik finału   |
| Finalistka    | 2013 | Australian Open | Twarda       | Barbora Krejčíková | Ana Konjuh Carol Zhao | 7:5, 4:6, 7-10 |

title: Ołeksandra Koraszwili

wikitext:
{{Tenisista infobox
 |imię i nazwisko       = Ołeksandra Koraszwili
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełne imię i nazwisko =
 |państwo               = UKR
 |data urodzenia        = 1 marca 1996
 |miejsce urodzenia     = [[Odessa]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |wzrost                =
 |gra                   = praworęczna, oburęczny backhand
 |status profesjonalny  =
 |zakończenie kariery   = aktywna
 |trener                = [[Juliana Fedak]]
 |S turnieje            = 0 WTA, 3 ITF
 |S ranking             = 414 (11 lipca 2016)
 |S AO                  =
 |S RG                  =
 |S WM                  =
 |S US                  =
 |D turnieje            = 0 WTA, 14 ITF
 |D ranking             = 202 (13 lipca 2015)
 |D AO                  =
 |D RG                  =
 |D WM                  =
 |D US                  =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |medale                =
 |odznaczenia           =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Ołeksandra Koraszwili''' ([[język ukraiński|ukr.]] Олександра Корашвілі; ur. [[1 marca]] [[1996]] w [[Odessa|Odessie]]) – [[Ukraińcy|ukraińska]] tenisistka, finalistka juniorskiego [[Australian Open 2013|Australian Open]] w deblu.

W lipcu 2012 roku zadebiutowała w turnieju z cyklu [[Women's Tennis Association|WTA]] – podczas [[Baku Cup 2012]] otrzymała dziką kartę do turnieju kwalifikacyjnego, w którym przegrała swój mecz pierwszej rundy z [[Zhou Yimiao]] 2:6, 0:6. W październiku, podczas zawodów rangi [[Międzynarodowa Federacja Tenisowa|ITF]], zdobyła pierwszy tytuł w grze deblowej. Na koniec roku dotarła do półfinału gry pojedynczej podczas turnieju o puli nagród 10 000 $ w [[Bangkok]]u.

Na początku 2013 roku startowała na [[Australian Open 2013|Australian Open]] – w [[Australian Open 2013 (gra pojedyncza dziewcząt)|rywalizacji singlowej dziewcząt]] odpadła w drugiej rundzie, a w [[Australian Open 2013 (gra podwójna dziewcząt)|deblu]], grając w parze z [[Barbora Krejčíková|Barborą Krejčíkovą]], dotarła do finału.

== Wygrane turnieje rangi ITF ==
{| class="wikitable" style="font-size:80%; width:20%;"
|- style="background:#f88379;"
| turnieje z pulą nagród 100 000 $
|- style="background:#f7e98e;"
| turnieje z pulą nagród 75 000 $
|- style="background:#addfad;"
| turnieje z pulą nagród 50 000 $
|- style="background:lightblue;"
| turnieje z pulą nagród 25 000 $
|- style="background:#ccccff;"
| turnieje z pulą nagród 15 000 $
|- style="background:#f0f8ff;"
| turnieje z pulą nagród 10 000 $
|}

=== Gra pojedyncza ===
{| class="sortable wikitable" style="font-size: 90%"
|-bgcolor="#CCCCCC"
|
|'''Data'''
|'''Turniej'''
|'''Kat.'''||'''($)'''||'''Naw.'''
| width="160" |'''Finalistka'''
|'''Wynik'''
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|1.||align=right| 30/11/2014
|{{Flaga|TUN}} [[Susa (Tunezja)|Susa]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|FRA}} [[Manon Arcangioli]]
| 6:3, 6:2
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|2.||align=right| 29/11/2015
|{{Flaga|ESP}} [[Nules]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || ziemna
|{{Flaga|VEN}} [[Andrea Gamiz]]
| 6:4, 6:7(7), 7:6(3)
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|3.||align=right| 30/10/2016
|{{Flaga|TUN}} [[Hammamet]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || ziemna
|{{Flaga|ARG}} [[Guadalupe Perez Rojas]]
| 5:7, 6:2, 6:1
|}

=== Gra podwójna ===
{| class="sortable wikitable" style="font-size: 90%"
|-bgcolor="#CCCCCC"
|
|'''Data'''
|'''Turniej'''
|'''Kat.'''||'''($)'''||'''Naw.'''
|'''Partnerka'''
|'''Finalistki'''
|'''Wynik'''
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|1.||align=right| 01/10/2012
|{{Flaga|IND}} [[Bidar]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|IND}} '''[[Rishika Sunkara]]'''
|{{flaga|THA}} [[Nungnadda Wannasuk]]
{{flaga|CHN}} [[Zhang Nannan]]
| 6:4, 4:6, 6:2
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|2.||align=right| 02/03/2013
|{{Flaga|ISR}} [[Netanja]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|RUS}} '''[[Polina Lejkina]]'''
|{{flaga|RUS}} [[Nateła Dzałamidze]]
{{flaga|RUS}} [[Aminat Kuszkowa]]
| 6:4, 6:2
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|3.||align=right| 05/04/2014
|{{Flaga|EGY}} [[Szarm el-Szejk]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|HRV}} '''[[Jana Fett]]'''
|{{flaga|EGY}} [[Ola Abou Zekry]]
{{flaga|EGY}} [[Majar Szarif]]
| 6:4, 7:5
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|4.||align=right| 16/11/2014
|{{Flaga|TUN}} [[Susa (Tunezja)|Susa]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|RUS}} '''[[Nateła Dzałamidze]]'''
|{{flaga|GBR}} [[Harriet Dart]]
{{flaga|GBR}} [[Francesca Stephenson]]
| 6:3, 6:1
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|5.||align=right| 23/11/2014
|{{Flaga|TUN}} [[Susa (Tunezja)|Susa]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|RUS}} '''[[Nateła Dzałamidze]]'''
|{{flaga|BIH}} [[Dea Herdželaš]]
{{flaga|BIH}} [[Jelena Simić]]
| 6:3, 6:1
|-
|- style="background:#addfad;"
|align=right|6.||align=right| 05/04/2015
|{{Flaga|USA}} [[Osprey (Floryda)|Osprey]]
| ITF || {{formatnum:50000}} || ziemna
|{{Flaga|UKR}} '''[[Anhelina Kalinina]]'''
|{{flaga|PAR}} [[Verónica Cepede Royg]]
{{flaga|ARG}} [[María Irigoyen]]
| 6:1, 6:4
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|7.||align=right| 15/08/2015
|{{Flaga|RUS}} [[Kazań]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || ziemna
|{{Flaga|RUS}} '''[[Polina Lejkina]]'''
|{{flaga|RUS}} [[Anastasija Frolowa]]
{{flaga|UZB}} [[Polina Merenkova]]
| walkower
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|8.||align=right| 20/09/2015
|{{Flaga|UKR}} [[Bucza]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || ziemna
|{{Flaga|UKR}} '''[[Alona Fomina]]'''
|{{flaga|UKR}} [[Olga Janczuk]]
{{flaga|RUS}} [[Wiktorija Kan]]
| 6:4, 6:3
|-
|- style="background:#f0f8ff;"
|align=right|9.||align=right| 17/10/2015
|{{Flaga|ESP}} [[Melilla]]
| ITF || {{formatnum:10000}} || twarda
|{{Flaga|ESP}} '''[[Estrella Cabeza Candela]]'''
|{{flaga|ESP}} [[Irene Burillo Escorihuela]]
{{flaga|GBR}} [[Isabelle Wallace]]
| 6:3, 6:1
|}

== Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych ==
=== Gra podwójna (1) ===
{| class="wikitable"
|width="120"|'''Końcowy wynik'''
|'''Rok'''
|width="130"|'''Turniej'''
|width="50"|'''Nawierzchnia'''
|width="170"|'''Partnerka'''
|width="170"|'''Przeciwniczki'''
|width="180"|'''Wynik finału'''
|- style="background:#ffc"
| style="background:#ffa07a"|Finalistka
| 2013
| {{Flaga|AUS}} [[Australian Open 2013 (gra podwójna dziewcząt)|Australian Open]]
| Twarda
| {{Flaga|CZE}} [[Barbora Krejčíková]]
| {{Flaga|HRV}} [[Ana Konjuh]]
{{Flaga|CAN}} [[Carol Zhao]]
| 7:5, 4:6, 7-10
|}

== Bibliografia ==
{{Profile tenisowe|k|data=22 lipca 2014}}

{{SORTUJ:Koraszwili, Ołeksandra}}
[[Kategoria:Ukraińskie tenisistki]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1996]]

title: · Ołeksandra Koraszwili

Państwo: Ukraina

Data i miejsce urodzenia: 1 marca 1996 · Odessa

Gra: praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery: aktywna

Trener: Juliana Fedak

Wygrane turnieje:
0 WTA, 3 ITF
0 WTA, 14 ITF


text:
# Brzyszów
Brzyszów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mstów.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Brzyszów, po jej zniesieniu w gromadzie Mstów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

## Historia
W 1513 po raz pierwszy w źródłach pojawiła się nazwa wsi Brzyszów, przy okazji rozgraniczania wsi Małusy Małe i Małusy Średnie od Mstowa przez podkomorzego krakowskiego. Wieś stanowiła uposażenie mstowskiego klasztoru.
W ostatniej ćwierci XVIII stulecia Brzyszów należał do osad powoli się zasiedlających i liczył 11 domów i 57 mieszkańców.
W 1798 dobra klasztorne zostały skonfiskowane przez rząd pruski. W 1822 nastąpiła kasata klasztoru.
W Brzyszowie znajduje się Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego. Budynek szkoły wzniesiono w 1938. W 1995  oddano do użytku nowy budynek szkolny (stary zburzono). Nowoczesną salę gimnastyczną wybudowano w latach 2006–2008. W 2019 obok szkoły przekazano do użytkowania kompleks boisk sportowych.
- Szkoła podstawowa
- Hala sportowa

### Pochodzenie nazwy
Nazwa osady Brzyszów to nazwa dzierżawcza od nazwy osobowej Brysz, Brzysz, Brys. Nazwa osobowa jest słowiańską przeróbką imienia chrześcijańskiego Brictius w staropolskim brzmiącego Brykczy.

title: Brzyszów

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Brzyszów
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Brzyszów (HB1).jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = śląskie
 |powiat                 = [[Powiat częstochowski|częstochowski]]
 |gmina                  = [[Mstów (gmina)|Mstów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 453<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 34
 |kod pocztowy           = 42-244<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=102}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = SCZ
 |SIMC                   = 0138483
 |kod mapy               = Mstów (gmina)
 |współrzędne            = 50°47'50"N 19°16'37"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|11971|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Brzyszów
 |www                    =
}}
'''Brzyszów''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo śląskie|województwie śląskim]], w [[powiat częstochowski|powiecie częstochowskim]], w [[Mstów (gmina)|gminie Mstów]].

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady [[Brzyszów (gromada)|Brzyszów]], po jej zniesieniu w gromadzie [[Mstów (gromada)|Mstów]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo częstochowskie|województwa częstochowskiego]].

== Historia ==
W 1513 po raz pierwszy w źródłach pojawiła się nazwa wsi Brzyszów, przy okazji rozgraniczania wsi [[Małusy Małe]] i Małusy Średnie od Mstowa przez podkomorzego krakowskiego. Wieś stanowiła uposażenie [[Klasztor w Mstowie|mstowskiego klasztoru]].
W ostatniej ćwierci XVIII stulecia Brzyszów należał do osad powoli się zasiedlających i liczył 11 domów i 57 mieszkańców.
W 1798 dobra klasztorne zostały skonfiskowane przez rząd pruski. W 1822 nastąpiła kasata klasztoru{{r|Program}}.

W Brzyszowie znajduje się Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego. Budynek szkoły wzniesiono w 1938. W 1995  oddano do użytku nowy budynek szkolny (stary zburzono). Nowoczesną salę gimnastyczną wybudowano w latach 2006–2008. W 2019 obok szkoły przekazano do użytkowania kompleks boisk sportowych{{r|szkoła}}.

<gallery widths="200" heights="150" perrow="3">
Plik:Brzyszów, szkoła podstawowa (HB3).jpg|Szkoła podstawowa
Plik:Brzyszów, hala sportowa (HB2).jpg|Hala sportowa
</gallery>
=== Pochodzenie nazwy ===
Nazwa osady Brzyszów to nazwa dzierżawcza od nazwy osobowej Brysz, Brzysz, Brys. Nazwa osobowa jest słowiańską przeróbką imienia chrześcijańskiego Brictius w staropolskim brzmiącego Brykczy{{r|Program}}.
== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Program">{{cytuj stronę |url= http://dzienniki.slask.eu/WDU_S/2013/5819/Zalacznik1.pdf |autor = |tytuł = Program opieki nad zabytkami gminy Mstów |opublikowany = Dziennik Urzędowy Województwa Śląskiego |język=pl |data dostępu=2019-11-23}}</ref>.
* <ref name="szkoła">{{cytuj stronę |url= http://www.szkolabrzyszow.szkolnastrona.pl/index.php?c=page&id=26 |autor = |tytuł = Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego w Brzyszowie. Z historii szkoły  |opublikowany = Oficjalna strona szkoły |język=pl |data dostępu=2019-11-24}}</ref>.
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|I|429}}

{{Gmina Mstów}}

[[Kategoria:Mstów (gmina)]]

title: Brzyszów

Województwo: śląskie

Powiat: częstochowski

Gmina: Mstów

Tablice rejestracyjne: SCZ


text:
# Europejska konwencja krajobrazowa

Każda ze Stron podejmie działania na rzecz:
a) prawnego uznania krajobrazów jako istotnego komponentu otoczenia ludzi, jako wyrażenia dzielonej przez nie różnorodności kulturowej i przyrodniczej oraz podstawy ich tożsamości;
b) ustanowienia i wdrożenia polityki w zakresie krajobrazu ukierunkowanej na ochronę, gospodarkę i planowanie krajobrazu (...)
c) ustanowienia procedur udziału ogółu społeczeństwa, organów lokalnych i regionalnych oraz innych stron zainteresowanych zdefiniowaniem i wdrożeniem polityki w zakresie krajobrazu (...)
d) zintegrowania krajobrazu z własną polityką w zakresie planowania regionalnego i urbanistycznego i własną polityką kulturalną, środowiskową, rolną, społeczną i gospodarczą, jak również z wszelką inną polityką, która bezpośrednio lub pośrednio oddziałuje na krajobraz.

Europejska konwencja krajobrazowa – wielostronna umowa przyjęta w ramach Rady Europy 20 października 2000 roku we Florencji, ratyfikowana przez Polskę w roku 2004.
Głównym celem Konwencji jest promowanie działań na rzecz krajobrazu, jego ochrona, zarządzanie i planowanie oraz organizowanie europejskiej współpracy w tym zakresie (art. 3).
Do Konwencji nawiązują polskie polityki krajowe dotyczące zagospodarowania przestrzennego i polityki ekologicznej.

title: Europejska konwencja krajobrazowa

wikitext:
{{Cytat
 |treść =
Każda ze Stron podejmie działania na rzecz:
a) prawnego uznania krajobrazów jako istotnego komponentu otoczenia ludzi, jako wyrażenia dzielonej przez nie różnorodności kulturowej i przyrodniczej oraz podstawy ich tożsamości;

b) ustanowienia i wdrożenia polityki w zakresie krajobrazu ukierunkowanej na ochronę, gospodarkę i planowanie krajobrazu (...)

c) ustanowienia procedur udziału ogółu społeczeństwa, organów lokalnych i regionalnych oraz innych stron zainteresowanych zdefiniowaniem i wdrożeniem polityki w zakresie krajobrazu (...)

d) zintegrowania krajobrazu z własną polityką w zakresie planowania regionalnego i urbanistycznego i własną polityką kulturalną, środowiskową, rolną, społeczną i gospodarczą, jak również z wszelką inną polityką, która bezpośrednio lub pośrednio oddziałuje na krajobraz.
 |autor =
 |źródło = Art. 4 Konwencji<ref name=DzU>[https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20060140098 ''Europejska Konwencja Krajobrazowa''] {{lang|pl|en|fr}}, Internetowy system aktów prawnych, [http://www.nid.pl/upload/iblock/1ec/1ec0f6042b2eee4202dce6da6c6f0bb4.pdf Dz.U. 2006 nr 14 poz. 98]</ref>
 |styl = box prawy
 |szerokość = 50%
}}

'''Europejska konwencja krajobrazowa'''<ref group = uwaga>pisownia użyta w dokumencie (niezgodna z zasadami polskiej ortografii): Europejska Konwencja Krajobrazowa</ref> – wielostronna umowa przyjęta w ramach [[Rada Europy|Rady Europy]] 20 października 2000 roku we [[Florencja|Florencji]], [[ratyfikacja|ratyfikowana]] przez Polskę w roku 2004.

Głównym celem Konwencji jest promowanie działań na rzecz [[krajobraz]]u, jego ochrona, zarządzanie i planowanie oraz organizowanie europejskiej współpracy w tym zakresie (art. 3)<ref name=DzU />.

Do Konwencji nawiązują polskie polityki krajowe dotyczące [[planowanie przestrzenne|zagospodarowania przestrzennego]] i [[polityka ekologiczna|polityki ekologicznej]]<ref>Anna Majchrowska: [https://suw.biblos.pk.edu.pl/resources/i5/i5/i4/r554/MajchrowskaA_RealizacjaZapisow.pdf ''Realizacja zapisów Europejskiej Konwencji Krajobrazowej''], „Czasopismo Techniczne”, Politechnika Krakowska, z. 7-A/2007 [dostęp: 6.02.2015]</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Konwencja w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego]]
* [[Europejska konwencja o ochronie dziedzictwa archeologicznego]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Konwencje Rady Europy]]