text:
# Kazimierz Grochowski
Kazimierz Grochowski (ur. 26 stycznia 1873 w Kochawinie koło Żydaczowa we Lwowskiem, zm. 12 marca 1937 w Harbinie) – polski geolog, etnograf, archeolog, badacz wschodniej Syberii, Mandżurii i Mongolii.

## Życiorys
Do szkoły średniej uczęszczał we Lwowie, Jaśle, a następnie w Krakowie, gdzie zdał maturę. Podjął studia górnicze kolejno na uniwersytecie w Wiedniu, akademiach górniczych w Leoben, Przybram i Freibergu. W tym ostatnim ośrodku w 1901 uzyskał tytuł inżyniera górnictwa.
Po studiach podjął pracę w Rosji w kopalni węgla Donbasu, dochodząc tam do stanowiska dyrektora kopalni. W 1906 wyjechał pracować na rosyjskim Dalekim Wschodzie jako geolog w firmach poszukujących złota. W okresie 1906–1911 odbył kilkadziesiąt ekspedycji, początkowo w rejonie dorzecza Ussuri i Amuru, następnie na Sachalinie i w Jakucji. W tym czasie odkrył szereg złóż złota, węgla, miedzi i srebra. Jednocześnie gromadził liczne obserwacje oraz eksponaty etnograficzne i archeologiczne, które następnie przekazał do muzeów w Krakowie, Lwowie i Harbinie.
W 1914 został dyrektorem oddziału mongolskiego dużej rosyjskiej firmy złotonośnej i zamieszkał na terenie Mongolii Wewnętrznej (dziś część Mandżurii). W 1915 zrezygnował z pracy w firmie i nabył od rządu mongolskiego koncesję na wydobycie złóż w rejonie rzeki Chalchyn gol, gdzie wkrótce otworzył kopalnię i zakład przetwórczy soli i sody. W 1917 był uczestnikiem i jednym z kierowników ekspedycji badawczej Sederholma do Urianchaju. Od 1920 mieszkał w Harbinie, gdzie został nauczycielem, a potem dyrektorem polskiego Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Harbinie i redaktorem kilku polskich gazet wydawanych w Mandżurii. Prowadził też intensywne badania archeologiczne w Mandżurii, badając ruiny dawnych koreańskich miast-państw Buyeo (Fuyu) i Balhae (Bohai). Relacje z badań publikował w czasopismach naukowych Harbinu i w popularnonaukowych pismach w Polsce.

W 1934–1936 przebywał w Polsce, pracując w górnictwie węglowym w Katowicach. W 1936 przyjął propozycję posady dyrektora kopalni złota na Filipinach, jednak w trakcie podróży na Filipiny zmarł w Mandżurii. Świadkiem jego pogrzebu był ks. Ignacy Posadzy, opisując samą ceremonię, jak i postać Grochowskiego:
To pogrzeb śp. inżyniera Kazimierza Grochowskiego, jednego z najzasłużeńszych Polaków na Dalekim Wschodzie. (...) Przyjechał przed tygodniem z Polski. Ścisła rewizja licznego bagażu, przeprowadzona przez bolszewików na granicy Mandżurii, tak go podnieciła, że przyjechawszy do Charbina, umarł na udar serca. Umarł w Charbinie, w którym jako wybitny katolik i patriota pracował przez długie lata. Był dyrektorem i profesorem gimnazjum im. H. Sienkiewicza, założycielem Polskiego Koła Wschodnioznawczego, wydawcą i redaktorem „Listów Polskich“. Stąd wyruszał na badania górnicze i ludoznawcze w Syberii, Korei, na wyspie Aleuckiej, w kraju Urianchajskim i w Mongolii. W r. 1916 założył w okolicach jezior słonych i sodowych w prowincji Barga w Mongolii osadę przemysłową, która nosi dotąd urzędową nazwę „Fort Grochowski“. Prócz tego nabył w prowincji Chułnabuir tereny, obejmujące 40 000 kwadratowych kilometrów. Znajdują się tam bogate złoża złota, rudy srebrno-ołowianej, węgla i nafty. Są tam również słynne źródła lecznicze Hatun-Arszan, dobrze znane w całej Mongolii i w Chinach.(...) Za trumną kroczą tłumy nie tylko swoich, ale i obcych. Z kościoła kieruje się pochód żałobny na cmentarz charbiński, kędy już mogił tyle.

title: Kazimierz Grochowski

wikitext:
{{inne znaczenia|geologa, etnografa i archeologa|[[Kazimierz Michałek-Gorgoń]] – lekkoatleta}}
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Kazimierz Grochowski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[26 stycznia]] [[1873]]
 |miejsce urodzenia         = [[Kochawina]]
 |data śmierci              = [[12 marca]] [[1937]]
 |miejsce śmierci           = [[Harbin]]
 |miejsce spoczynku         =
 |zawód                     = [[inżynier]], [[geolog]]
 |Alma Mater                = [[Technische Universität Bergakademie Freiberg]]
 |rodzice                   =
 |małżeństwo                =
 |dzieci                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Kazimierz Grochowski''' (ur. [[26 stycznia]] [[1873]] w [[Kochawina|Kochawinie]] koło [[Żydaczów|Żydaczowa]] we Lwowskiem, zm. [[12 marca]] [[1937]] w [[Harbin]]ie) – polski [[geolog]], [[etnografia|etnograf]], [[archeolog]], badacz wschodniej [[Syberia|Syberii]], [[Mandżuria|Mandżurii]] i [[Mongolia|Mongolii]].

== Życiorys ==
Do szkoły średniej uczęszczał we [[Lwów|Lwowie]], [[Jasło|Jaśle]], a następnie w [[Kraków|Krakowie]], gdzie zdał maturę. Podjął studia górnicze kolejno na uniwersytecie w [[Wiedeń|Wiedniu]], akademiach górniczych w [[Leoben]], [[Przybram]] i [[Freiberg]]u. W tym ostatnim ośrodku w 1901 uzyskał tytuł inżyniera górnictwa.

Po studiach podjął pracę w [[Rosja|Rosji]] w kopalni węgla [[Donieckie Zagłębie Węglowe|Donbasu]], dochodząc tam do stanowiska dyrektora kopalni. W 1906 wyjechał pracować na rosyjskim [[Daleki Wschód|Dalekim Wschodzie]] jako geolog w firmach poszukujących [[złoto|złota]]. W okresie 1906–1911 odbył kilkadziesiąt ekspedycji, początkowo w rejonie dorzecza [[Ussuri]] i [[Amur (rzeka)|Amuru]], następnie na [[Sachalin]]ie i w [[Jakucja|Jakucji]]. W tym czasie odkrył szereg złóż złota, węgla, miedzi i srebra. Jednocześnie gromadził liczne obserwacje oraz eksponaty etnograficzne i archeologiczne, które następnie przekazał do muzeów w Krakowie, Lwowie i Harbinie.

W 1914 został dyrektorem oddziału mongolskiego dużej rosyjskiej firmy złotonośnej i zamieszkał na terenie Mongolii Wewnętrznej (dziś część Mandżurii). W 1915 zrezygnował z pracy w firmie i nabył od rządu mongolskiego [[koncesja|koncesję]] na wydobycie złóż w rejonie rzeki [[Chalchyn gol]], gdzie wkrótce otworzył kopalnię i zakład przetwórczy [[Halit|soli]] i [[soda|sody]]. W [[1917]] był uczestnikiem i jednym z kierowników ekspedycji badawczej [[Jakob Sederholm|Sederholma]] do [[Tuwa|Urianchaju]]. Od 1920 mieszkał w Harbinie, gdzie został nauczycielem, a potem dyrektorem polskiego [[Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Harbinie]] i redaktorem kilku polskich gazet wydawanych w Mandżurii. Prowadził też intensywne badania archeologiczne w Mandżurii, badając ruiny dawnych koreańskich miast-państw [[Buyeo]] (''Fuyu'') i [[Balhae]] (''Bohai''). Relacje z badań publikował w czasopismach naukowych Harbinu i w popularnonaukowych pismach w Polsce.

W 1934–1936 przebywał w Polsce, pracując w górnictwie węglowym w [[Katowice|Katowicach]]. W 1936 przyjął propozycję posady dyrektora kopalni złota na [[Filipiny|Filipinach]], jednak w trakcie podróży na Filipiny zmarł w Mandżurii. Świadkiem jego pogrzebu był ks. [[Ignacy Posadzy]], opisując samą ceremonię, jak i postać Grochowskiego:<blockquote>''To pogrzeb śp. inżyniera Kazimierza Grochowskiego, jednego z najzasłużeńszych Polaków na Dalekim Wschodzie.'' (...) ''Przyjechał przed tygodniem z Polski. Ścisła rewizja licznego bagażu, przeprowadzona przez bolszewików na granicy Mandżurii, tak go podnieciła, że przyjechawszy do Charbina, umarł na udar serca. Umarł w Charbinie, w którym jako wybitny katolik i patriota pracował przez długie lata. Był dyrektorem i profesorem gimnazjum im. H. Sienkiewicza, założycielem Polskiego Koła Wschodnioznawczego, wydawcą i redaktorem „Listów Polskich“. Stąd wyruszał na badania górnicze i ludoznawcze w Syberii, Korei, na wyspie Aleuckiej, w kraju Urianchajskim i w Mongolii. W r. 1916 założył w okolicach jezior słonych i sodowych w prowincji Barga w Mongolii osadę przemysłową, która nosi dotąd urzędową nazwę „Fort Grochowski“. Prócz tego nabył w prowincji Chułnabuir tereny, obejmujące 40 000 kwadratowych kilometrów. Znajdują się tam bogate złoża złota, rudy srebrno-ołowianej, węgla i nafty. Są tam również słynne źródła lecznicze Hatun-Arszan, dobrze znane w całej Mongolii i w Chinach.''(...) ''Za trumną kroczą tłumy nie tylko swoich, ale i obcych. Z kościoła kieruje się pochód żałobny na cmentarz charbiński, kędy już mogił tyle.''<ref>{{Cytuj | autor = [[Ignacy Posadzy]] | data = 1940 | tytuł = Przez tajemniczy Wschód | wydawca = Seminarium Zagraniczne | miejsce = Potulice | s = 301–303 }}</ref></blockquote>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | autor = [[Edward Kajdański]] | data = 1982 | tytuł = Fort Grochowski | wydawca = Wydawnictwo Pojezierze | oclc = 69285505 | isbn = 8370021174 | miejsce = Olsztyn }}
* {{Cytuj |autor = Edward Kajdański |tytuł = Dzienniki syberyjskich podróży Kazimierza Grochowskiego 1910–1914 |data = 1986 |isbn = 83-222-0426-4 |miejsce = Lublin |wydawca = Wydawnictwo Lubelskie |oclc = 830205911}}
* {{Cytuj | autor = Robert Niedźwiedzki | data = 2008 | tytuł = Kazimierz Grochowski (1873–1937) – zapomniany badacz złota Syberii | czasopismo = Przegląd Geologiczny | wolumin = 56 | numer = 6 | s = 460–464 | oclc = 1008693429 | url = http://www.pgi.gov.pl/images/stories/przeglad/pg_2008_06_16.pdf }}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Grochowski,_Kazimierz_(1873--1937)%22 Dzieła Kazimierza Grochowskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Grochowski, Kazimierz}}
[[Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczej we Freibergu]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Harbinem]]
[[Kategoria:Polacy w Chinach]]
[[Kategoria:Polscy geolodzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1873]]
[[Kategoria:Zmarli w 1937]]

title: Kazimierz Grochowski

Data i miejsce urodzenia: 26 stycznia 1873 · Kochawina

Data i miejsce śmierci: 12 marca 1937 · Harbin

Zawód, zajęcie: inżynier, geolog


text:
# Hampden (Nowa Zelandia)
Hampden – miasto w Nowej Zelandii, na Wyspie Południowej, w regionie Otago.

wikiname: plwiki

title: Hampden (Nowa Zelandia)

in_language: pl

wikitext:
{{dopracować|źródła=2024-12}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hampden
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Hampden
 |państwo                      = NZL
 |1. jednostka administracyjna = [[Otago]]
 |powierzchnia                 = 2,55
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 45°19′40″S 170°49′0″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hampden''' – [[miasto]] w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], na [[Wyspa Południowa (Nowa Zelandia)|Wyspie Południowej]], w regionie [[Otago]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w regionie Otago]]

title: Hampden

Państwo: Nowa Zelandia

Region: Otago


text:
# Rasim Delić
Rasim Delić (ur. 4 lutego 1949 w Čeliciu k. Tuzli, zm. 16 kwietnia 2010 w Sarajewie) – szef sztabu generalnego Armii Republiki Bośni i Hercegowiny.

## Życiorys
W latach 1967–1971 studiował w belgradzkiej akademii wojskowej. Po jej ukończeniu służył w jednostce w Sarajewie. W latach 1984–1985 pełnił funkcję zastępcy dowódcy pułku artylerii. W 1987 otrzymał awans na podpułkownika i rozpoczął naukę w Akademii Sztabu Generalnego. W latach 1990–1992 pełnił funkcję dowódcy operacyjnego IV Korpusu JNA, stacjonującego w Sarajewie. 13 kwietnia 1992 porzucił służbę w armii jugosłowiańskiej i przyłączył się do armii Bośni i Hercegowiny. Pełnił funkcję dowódcy operacyjnego w sztabie generalnym, a od października 1992 kierował Dowództwem Operacyjnym w Visoko, zajmując się formowaniem i szkoleniem jednostek w centralnej Bośni.
W kwietniu 1993 reprezentował Armię Bośni i Hercegowiny we wspólnym dowództwie powołanym wraz z Chorwacką Radą Obrony. Od 8 czerwca 1993 do końca wojny w stopniu generała kierował sztabem generalnym Armii Bośni i Hercegowiny. We wrześniu 2000 przeszedł w stan spoczynku.
Oskarżony o popełnienie zbrodni wojennych przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii. W marcu 2005 dobrowolnie stanął przed Trybunałem, uznając się za osobę niewinną. Prokuratorzy domagali się 15 lat więzienia dla Delicia, jednak w przypadku większości oskarżeń nie potwierdzono odpowiedzialności oskarżonego za zbrodnie. Uznano jego odpowiedzialność za to, że nie zapobiegł okrutnemu traktowaniu dwunastu jeńców serbskich w Livade i w Zavidovići (lipiec-sierpień 1995). 15 września 2008 Trybunał wydał wyrok skazujący Delicia na 3 lata więzienia. Na poczet kary zaliczono okres spędzony przez Delicia w więzieniu w toku procesu.
Zmarł w swoim domu w Sarajewie. Pochowany na cmentarzu Kovači.

title: Rasim Delić

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Rasim Delić
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             = Rasim delic.jpg
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = 18-Armijski general ARBiH 1992.png
 |stopień             = [[generał armii]]
 |data urodzenia      = [[4 lutego]] [[1949]]
 |miejsce urodzenia   = [[Čelić]]
 |data śmierci        = [[16 kwietnia]] [[2010]]
 |miejsce śmierci     = [[Sarajewo]]
 |lata służby         = 1967–2000
 |siły zbrojne        = [[Plik:Logo of the JNA.svg|20px]] [[Jugosłowiańska Armia Ludowa]]<br />[[Plik:Coat of arms of Bosnia and Herzegovina.svg|20px]] [[Armia Republiki Bośni i Hercegowiny]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = szef sztabu generalnego Armii BiH
 |wojny i bitwy       = [[wojna w Bośni i Hercegowinie]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         =
 |commons             = Category:Rasim Delić
}}
'''Rasim Delić''' (ur. [[4 lutego]] [[1949]] w [[Čelić|Čeliciu]] k. [[Tuzla|Tuzli]], zm. [[16 kwietnia]] [[2010]] w [[Sarajewo|Sarajewie]]) – szef sztabu generalnego [[Armii Republiki Bośni i Hercegowiny]].

== Życiorys ==
W latach 1967–1971 studiował w [[belgrad]]zkiej akademii wojskowej. Po jej ukończeniu służył w jednostce w Sarajewie. W latach 1984–1985 pełnił funkcję zastępcy dowódcy pułku artylerii. W 1987 otrzymał awans na [[podpułkownik]]a i rozpoczął naukę w Akademii Sztabu Generalnego. W latach 1990–1992 pełnił funkcję dowódcy operacyjnego IV Korpusu [[Jugosłowiańska Armia Ludowa|JNA]], stacjonującego w Sarajewie. 13 kwietnia 1992 porzucił służbę w armii jugosłowiańskiej i przyłączył się do armii Bośni i Hercegowiny. Pełnił funkcję dowódcy operacyjnego w sztabie generalnym, a od października 1992 kierował Dowództwem Operacyjnym w [[Visoko]], zajmując się formowaniem i szkoleniem jednostek w centralnej Bośni.

W kwietniu 1993 reprezentował Armię Bośni i Hercegowiny we wspólnym dowództwie powołanym wraz z Chorwacką Radą Obrony. Od 8 czerwca 1993 do końca wojny w stopniu generała kierował sztabem generalnym Armii Bośni i Hercegowiny. We wrześniu 2000 przeszedł w stan spoczynku.

Oskarżony o popełnienie zbrodni wojennych przez [[Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii]]. W marcu 2005 dobrowolnie stanął przed Trybunałem, uznając się za osobę niewinną. Prokuratorzy domagali się 15 lat więzienia dla Delicia, jednak w przypadku większości oskarżeń nie potwierdzono odpowiedzialności oskarżonego za zbrodnie. Uznano jego odpowiedzialność za to, że nie zapobiegł okrutnemu traktowaniu dwunastu jeńców serbskich w [[Livade]] i w [[Zavidovići]] (lipiec-sierpień 1995). 15 września 2008 Trybunał wydał wyrok skazujący Delicia na 3 lata więzienia. Na poczet kary zaliczono okres spędzony przez Delicia w więzieniu w toku procesu.

Zmarł w swoim domu w Sarajewie. Pochowany na [[Cmentarz Kovači|cmentarzu Kovači]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.nytimes.com/2010/04/18/world/europe/18delic.html Marlise Simmons, Rasim Delic, Bosnian Army Commander, Dies at 61]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.dnevniavaz.ba/dogadjaji/iz-minute-u-minutu/umro-general-armije-rbih-rasim-delic | tytuł = Nekrolog Delića | opublikowany = dnevniavaz.ba | archiwum = https://web.archive.org/web/20100419123554/http://www.dnevniavaz.ba/dogadjaji/iz-minute-u-minutu/umro-general-armije-rbih-rasim-delic | zarchiwizowano = 2010-04-19}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Delić, Rasim}}
[[Kategoria:Bośniaccy generałowie]]
[[Kategoria:Jugosłowiańscy wojskowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]
[[Kategoria:Zmarli w 2010]]
[[Kategoria:Bośniaccy Boszniacy]]
[[Kategoria:Osoby skazane przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii]]

title: Rasim Delić

Data i miejsce urodzenia: 4 lutego 1949 · Čelić

Data i miejsce śmierci: 16 kwietnia 2010 · Sarajewo

Siły zbrojne: Jugosłowiańska Armia Ludowa · Armia Republiki Bośni i Hercegowiny

Stanowiska: szef sztabu generalnego Armii BiH

Główne wojny i bitwy: wojna w Bośni i Hercegowinie


text:
# Jan Zeh
Jan Zeh (ur. 2 lipca 1817 w Łańcucie, zm. 25 stycznia 1897 w Borysławiu) – polski przemysłowiec, pionier przemysłu naftowego, jedyny posiadacz uprawnień przetwarzania ropy naftowej w Galicji.

## Życiorys
Syn Joachima (aptekarza) i Krystyny. Po ukończeniu gimnazjum i odbyciu praktyki aptekarskiej w Samborze studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, uzyskując 8 sierpnia 1846 tytuł magistra farmacji. Podjął pracę w aptece „Pod Złotą Gwiazdą” Piotra Mikolascha we Lwowie. Wraz z Ignacym Łukasiewiczem prowadzili tam doświadczenia, w wyniku których wynaleźli destylat naftowy, który świecił w lampach naftowych skonstruowanych przez lwowskiego blacharza Adama Bratkowskiego. Pierwsze na świecie lampy naftowe oświetliły pomieszczenie samej apteki Mikolascha, natomiast 31 lipca 1853 lampy naftowe po raz pierwszy wykorzystano dla oświetlenie sal operacyjnych szpitala miejskiego przy ul. Łyczakowskiej we Lwowie, co pozwoliło doktorowi Zaorskiemu przeprowadzić pierwszą operację po zmroku. 27 maja 1853 Zeh złożył wniosek o nadanie przywileju pierwszeństwa w zakresie przetwarzania ropy naftowej. Uprawnienia otrzymał 2 grudnia 1853, następnie przedłużone do 2 grudnia 1859.
We własnej rafinerii we Lwowie, od 1853 do początku lat 60. XIX w., na podstawie zezwolenia władz austriackich produkował naftę, smary, świece parafinowe, a wytworzone produkty sprzedawał w sklepie przy ul. Krakowskiej we Lwowie, w całym kraju oraz za granicą. Osiągnięcia na niwie naftowej opublikował w relacji „Pierwsze objawy przemysłu naftowego w Galicji”. Dotknęła go osobista tragedia: 12 lutego 1858 w pożarze sklepu z produktami naftowymi zginęła jego żona Dorota z Obłoczyńskich (l. 21) i jej siostra Hermina (l. 17). W latach 60. XIX w. wycofał się z dalszej działalności naftowej, nie zadbał o rozgłos i sławę, lecz pogrążony w skromności powrócił do wyuczonej profesji wśród nafciarzy Borysławia. W 1861 roku poślubił Marię z Obłoczyńskich (trzecią z sióstr). 21 sierpnia 1875 otrzymał koncesję starostwa drohobyckiego na otwarcie apteki w Borysławiu. W marcu 1876 r. otworzył aptekę przybrawszy za jej godło „gwiazdę”.
Pierwsze małżeństwo J. Zeha było bezdzietne. Z drugiego miał dwie córki; starszą Amelię i młodszą Stefanię. W 1892 roku Amelia poślubiła  Zdzisława Leopolda Emila Łacnego, który przejął zarząd apteki teścia, a po jego śmierci objął ją na własność (zm. śmiercią samobójczą w 1902 roku). Amelia poślubiła Aleksandra Chomińskiego, który po jej śmierci w 1918 roku przejął aptekę (zm. na serce trzy lub sześć lat po żonie). Chomińscy nie doczekali się potomstwa, a aptekę nabył od spadkobierców Artur Rothenberg (był w jej posiadaniu jeszcze w 1935 roku).
Jan Zeh zmarł w Borysławiu i pochowany został na starym cmentarzu w tym mieście.
We Lwowie znajduje się jego pomnik, przedstawiający Zeha siedzącego na ławeczce. Jest on często mylony ze znajdującym się nieopodal pomnikiem Ignacego Łukasiewicza, który przedstawia uczonego wychylającego się z okna kamienicy i wskazującego na współpracownika.
22 kwietnia 2015 roku w Łańcucie ulicy pomiędzy rynkiem, przy którym Jan Zeh się urodził, a ulicą Wałową, przy której stała apteka Ignacego Łukasiewicza nadano nazwę ulicy Łukasiewicza i Zeha.

title: Jan Zeh

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jan Zeh
 |grafika                   =
 |opis grafiki              = Pomnik I. Łukasiewicza i J. Zeha we Lwowie<br />(fragment przedstawiający Jana Zeha).
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[2 lipca]] [[1817]]
 |miejsce urodzenia         = [[Łańcut]]
 |data śmierci              = [[25 stycznia]] [[1897]]
 |miejsce śmierci           = [[Borysław]]
 |miejsce spoczynku         = stary cmentarz w [[Borysław]]iu
 |zawód                     = farmaceuta
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
[[Plik:AptekaMikolaschaLwow.jpg|thumb|250px|Wnętrze apteki Mikolascha we [[Lwów|Lwowie]], w której pracowali Jan Zeh i [[Ignacy Łukasiewicz]]]]
'''Jan Zeh''' (ur. [[2 lipca]] [[1817]] w [[Łańcut|Łańcucie]], zm. [[25 stycznia]] [[1897]] w [[Borysław]]iu) – polski przemysłowiec, pionier przemysłu naftowego, jedyny posiadacz uprawnień przetwarzania ropy naftowej w [[Królestwo Galicji i Lodomerii|Galicji]].

==Życiorys==
Syn Joachima (aptekarza) i Krystyny. Po ukończeniu gimnazjum i odbyciu praktyki aptekarskiej w [[Sambor (miasto)|Samborze]] studiował na [[Uniwersytet Wiedeński|Uniwersytecie Wiedeńskim]], uzyskując 8 sierpnia 1846 tytuł magistra farmacji. Podjął pracę w aptece „Pod Złotą Gwiazdą” [[Piotr Mikolasch|Piotra Mikolascha]] we [[Lwów|Lwowie]]. Wraz z [[Ignacy Łukasiewicz|Ignacym Łukasiewiczem]] prowadzili tam doświadczenia, w wyniku których wynaleźli destylat naftowy, który świecił w lampach naftowych skonstruowanych przez lwowskiego blacharza [[Adam Bratkowski|Adama Bratkowskiego]]. Pierwsze na świecie lampy naftowe oświetliły pomieszczenie samej apteki Mikolascha, natomiast 31 lipca 1853 lampy naftowe po raz pierwszy wykorzystano dla oświetlenie sal operacyjnych szpitala miejskiego przy ul. Łyczakowskiej we Lwowie, co pozwoliło doktorowi Zaorskiemu przeprowadzić pierwszą operację po zmroku. 27 maja 1853 Zeh złożył wniosek o nadanie przywileju pierwszeństwa w zakresie przetwarzania ropy naftowej. Uprawnienia otrzymał 2 grudnia 1853, następnie przedłużone do 2 grudnia 1859.

We własnej rafinerii we [[Lwów|Lwowie]], od 1853 do początku lat 60. XIX w., na podstawie zezwolenia władz austriackich produkował naftę, smary, świece parafinowe, a wytworzone produkty sprzedawał w sklepie przy ul. Krakowskiej we Lwowie, w całym kraju oraz za granicą. Osiągnięcia na niwie naftowej opublikował w relacji „Pierwsze objawy przemysłu naftowego w Galicji”. Dotknęła go osobista tragedia: 12 lutego 1858 w pożarze sklepu z produktami naftowymi zginęła jego żona Dorota z Obłoczyńskich (l. 21) i jej siostra Hermina (l. 17). W latach 60. XIX w. wycofał się z dalszej działalności naftowej, nie zadbał o rozgłos i sławę, lecz pogrążony w skromności powrócił do wyuczonej profesji wśród nafciarzy [[Borysław]]ia. W 1861 roku poślubił Marię z Obłoczyńskich (trzecią z sióstr). 21 sierpnia 1875 otrzymał koncesję starostwa drohobyckiego na otwarcie apteki w Borysławiu. W marcu 1876 r. otworzył aptekę przybrawszy za jej godło „gwiazdę”.

Pierwsze małżeństwo J. Zeha było bezdzietne. Z drugiego miał dwie córki; starszą Amelię i młodszą Stefanię. W 1892 roku Amelia poślubiła  Zdzisława Leopolda Emila Łacnego, który przejął zarząd apteki teścia, a po jego śmierci objął ją na własność (zm. śmiercią samobójczą w 1902 roku). Amelia poślubiła Aleksandra Chomińskiego, który po jej śmierci w 1918 roku przejął aptekę (zm. na serce trzy lub sześć lat po żonie). Chomińscy nie doczekali się potomstwa, a aptekę nabył od spadkobierców Artur Rothenberg (był w jej posiadaniu jeszcze w 1935 roku).

Jan Zeh zmarł w [[Borysław]]iu i pochowany został na starym cmentarzu w tym mieście.

We [[Lwów|Lwowie]] znajduje się jego pomnik, przedstawiający Zeha siedzącego na ławeczce. Jest on często mylony ze znajdującym się nieopodal pomnikiem [[Ignacy Łukasiewicz|Ignacego Łukasiewicza]], który przedstawia uczonego wychylającego się z okna kamienicy i wskazującego na współpracownika.

22 kwietnia 2015 roku w Łańcucie ulicy pomiędzy rynkiem, przy którym Jan Zeh się urodził, a ulicą Wałową, przy której stała apteka Ignacego Łukasiewicza nadano nazwę ulicy Łukasiewicza i Zeha<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.lancut.pl/asp/pl_start.asp?typ=13&menu=3&dzialy=3&akcja=artykul&artykul=2987 |tytuł = Łańcut, ul. Łukasiewicza i Zeha – nowa nazwa ulicy |data = 2015-04-23 |opublikowany = lancut.pl |data dostępu = 2021-03-11}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* J. Zeh, ''Pierwsze objawy przemysłu naftowego w Galicji'', „Czasopismo Towarzystwa Aptekarskiego”, nr 12, 1889
* [[Tadeusz Estreicher|T. Estreicher]], ''Jan Zeh zapomniany pionier przemysłu naftowego'', Warszawa 1935
* J. Pilecki, „Studia i materiały z dziejów nauki polskiej”
* [http://io.com.ua/s17881 (Mykulycz O.) Микулич О. Зег Йоган (Ян)]
* Dokumenty Urzędu Patentowego w Wiedniu

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.libuszamuzeum.iap.pl/?id=51091&location=f&msg=1&lang_id=PL | tytuł = Jan Zeh wynalazca nafty (1817-1897) – Muzeum Przemysłu Naftowego Anny i Tadeusza Pabisów w Libuszy k/Gorlic | opublikowany = libuszamuzeum.iap.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20100217220639/http://www.libuszamuzeum.iap.pl/?id=51091&location=f&msg=1&lang_id=PL | zarchiwizowano = 2010-02-17}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zeh, Jan}}
[[Kategoria:Ludzie związani z Borysławiem (zabór austriacki)]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Łańcutem (zabór austriacki)]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem (zabór austriacki)]]
[[Kategoria:Polscy farmaceuci]]
[[Kategoria:Polscy odkrywcy]]
[[Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XIX wieku]]
[[Kategoria:Polscy przemysłowcy]]
[[Kategoria:Polscy wynalazcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1817]]
[[Kategoria:Zmarli w 1897]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łańcucie]]

title: Jan Zeh

Data i miejsce urodzenia: 2 lipca 1817 · Łańcut

Data i miejsce śmierci: 25 stycznia 1897 · Borysław

Miejsce spoczynku: stary cmentarz w Borysławiu

Zawód, zajęcie: farmaceuta


text:
# Jekatierina Dawydowa
Jekatierina Aleksiejewna Dawydowa, ros. Екатерина Алексеевна Давыдова (ur. 17 września 1978 w Moskwie) – rosyjska łyżwiarka figurowa, startująca w parach tanecznych. Mistrzyni świata juniorów (1996) i brązowa medalistka mistrzostw Rosji (1997) z Romanem Kostomarowem.

## Osiągnięcia

### Z Romanem Kostomarowem
| Zawody                                | 92–93          | 94–95          | 95–96          | 96–97          | 97–98          |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Międzynarodowe                        | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe | Międzynarodowe |
| ------------------------------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- | -------------- |
| GP Cup of Russia                      |                |                |                | 5              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Finlandia Trophy                      |                |                |                |                | 2              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Memoriał Karla Schäfera               |                |                |                |                | 2              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Zimowa Uniwersjada                    |                |                |                | WD             |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa świata juniorów           | 10             | 7              | 1              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Krajowe                               |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |
| Mistrzostwa Rosji                     |                |                |                | 3              |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |                |

### Z Vazgenem Azrojanem
| Mistrzostwa świata juniorów | 9 |

title: Jekatierina Dawydowa

wikitext:
{{Łyżwiarz figurowy infobox
 |imię i nazwisko              = Jekatierina Dawydowa
 |imię i nazwisko org          =
 |grafika                      =
 |opis grafiki                 =
 |alt grafiki                  =
 |reprezentacja                = {{państwo|RUS}}
 |data urodzenia               = [[17 września]] [[1978]]
 |miejsce urodzenia            = [[Moskwa]]
 |data śmierci                 =
 |miejsce śmierci              =
 |wzrost                       =
 |konkurencja                  = [[Pary taneczne]]
 |partner sportowy             = {{nowrap|[[Roman Kostomarow]]}}<br />[[Vazgen Azrojan]]
 |trener                       =
 |klub                         =
 |zakończenie kariery          = 1998
 |medale                       =
{{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata juniorów w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa świata juniorów]]|ŁF}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Juniorów w Łyżwiarstwie Figurowym 1996|Brisbane 1996]]|pary taneczne}}
 |odznaczenia                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jekatierina Aleksiejewna Dawydowa''', [[Język rosyjski|ros.]] Екатерина Алексеевна Давыдова (ur. [[17 września]] [[1978]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – [[Rosja|rosyjska]] [[Łyżwiarstwo figurowe|łyżwiarka figurowa]], startująca w [[Pary taneczne|parach tanecznych]]. Mistrzyni świata juniorów (1996) i brązowa medalistka mistrzostw Rosji (1997) z [[Roman Kostomarow|Romanem Kostomarowem]].

== Osiągnięcia ==
=== Z Romanem Kostomarowem ===
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! Zawody
! 92–93
! 94–95
! 95–96
! 96–97
! 97–98
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Międzynarodowe<ref name="ISU0001">{{Cytuj stronę | url = http://www.icecalc.de/isu/bios/isufs00003414.htm | tytuł = Tatiana NAVKA / Roman KOSTOMAROV: 2000/2001 | opublikowany = ISU | język = en | data dostępu = 2019-02-23 | archiwum = https://web.archive.org/web/20010419012249/http://www.icecalc.de/isu/bios/isufs00003414.htm | zarchiwizowano = 2001-04-19}}</ref>
|-
| align=left| [[Grand Prix w łyżwiarstwie figurowym|GP]] [[Cup of Russia]] || || || || 5||
|-
| align=left| [[Finlandia Trophy]] || || || || ||bgcolor=silver| 2
|-
| align=left| [[Memoriał Karla Schäfera]] || || || || ||bgcolor=silver| 2
|-
| align=left| [[Uniwersjada|Zimowa Uniwersjada]] || || || ||{{tooltip|WD|Wycofali się}}||
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=19 align=center| Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe<ref name="ISU0001"/>
|-
| align=left| [[Mistrzostwa świata juniorów w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa świata juniorów]] || 10|| 7||bgcolor=gold| 1|| ||
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=18 align=center| Krajowe<ref name="ISU0001"/>
|-
| align=left| [[Mistrzostwa Rosji w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa Rosji]] || || || ||bgcolor=cc9966| 3||
|-
|}

=== Z Vazgenem Azrojanem ===
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
! Zawody
! 93–94
|-
! style="background-color: #e2e2e2" colspan=19 align=center| Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe<ref>{{Cytuj stronę | url = http://figureskating.sportresult.com/Schedule/Scores/1994/5/1030/SYNCHRO/FS/ | tytuł = World Junior Championships 1994 | opublikowany = sportresult.com | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20160110221804/http://figureskating.sportresult.com/Schedule/Scores/1994/5/1030/SYNCHRO/FS/ | zarchiwizowano = 2016-01-10 | data dostępu = 2019-08-15}}</ref>
|-
| align=left| [[Mistrzostwa świata juniorów w łyżwiarstwie figurowym|Mistrzostwa świata juniorów]] || 9
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Mistrzowie świata juniorów w łyżwiarstwie figurowym – pary taneczne}}

{{SORTUJ:Dawydowa, Jekatierina}}
[[Kategoria:Rosyjscy łyżwiarze figurowi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]

title: · Jekatierina Dawydowa

Reprezentacja: Rosja

Data i miejsce urodzenia: 17 września 1978 · Moskwa

Konkurencja: Pary taneczne

Partner sportowy: Roman Kostomarow · Vazgen Azrojan

title: Dorobek medalowy

złoto: Brisbane 1996 · pary taneczne


text:
# Podhom
Podhom – wieś w Słowenii, w gminie Gorje. W 2018 roku liczyła 337 mieszkańców.

title: Podhom

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Podhom
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Gorje|Gorje]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 337{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Gmina Gorje
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Podhom''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Gorje|gminie Gorje]]. W 2018 roku liczyła 337 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-25}}</ref>
}}

{{Gmina Gorje}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Gorje]]

title: Podhom

Państwo: Słowenia

Gmina: Gorje


text:
# Albești-Paleologu
Albești-Paleologu – wieś w Rumunii, w okręgu Prahova, w gminie Albești-Paleologu. W 2011 roku liczyła 1810 mieszkańców.

title: Albești-Paleologu

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Albești-Paleologu
 |nazwa oryginalna             = Albești-Paleologu
 |zdjęcie                      = RO PH Albesti-Paleologu town hall 01.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Prahova|Prahova]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Albești-Paleologu (gmina)|Albești-Paleologu]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 1810
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Prahova
 |współrzędne                  = 44°57′14″N 26°13′44″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Albești-Paleologu''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Prahova|okręgu Prahova]], w [[Albești-Paleologu (gmina)|gminie Albești-Paleologu]]. W 2011 roku liczyła 1810 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-05-19 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Prahova]]

title: Albești-Paleologu

Państwo: Rumunia

Okręg: Prahova

Gmina: Albești-Paleologu


text:
# Helene Costello
Helene Costello (ur. 21 czerwca 1906, zm. 26 stycznia 1957) – amerykańska aktorka filmowa.

## Filmografia
- 1909: Les Miserables (Part I) jako Dziecko
- 1912: At Scrogginses' Corner jako Alice (jako dziecko)
- 1912: The Black Sheep jako Clara (jako dziecko)
- 1926: Honeymoon Express jako Margaret Lambert
- 1928: Światła Nowego Jorku
- 1929: The Fatal Warning jako Dorothy Rogers
- 1942: Czarny łabędź jako Kobieta

## Wyróżnienia
Posiada swoją gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd.

title: Helene Costello

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Helene Costello
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Dolores & Helene Costello from Stars of the Photoplay.jpg
 |opis grafiki              = Dolores Costello, Helene Costello (1930)
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = '''Helen Costello'''
 |data urodzenia            = [[21 czerwca]] [[1906]]
 |miejsce urodzenia         = [[Nowy Jork]], [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |data śmierci              = [[26 stycznia]] [[1957]]
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]]ka
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Helene Costello''' (ur. 21 czerwca 1906, zm. 26 stycznia 1957) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[aktor]]ka [[film]]owa.

== Filmografia ==
* 1909: [[Les Miserables (Part I)]] jako Dziecko
* 1912: [[At Scrogginses' Corner]] jako Alice (jako dziecko)
* 1912: [[The Black Sheep]] jako Clara (jako dziecko)
* 1926: [[Honeymoon Express]] jako Margaret Lambert
* 1928: [[Światła Nowego Jorku]]
* 1929: [[The Fatal Warning]] jako Dorothy Rogers
* 1942: [[Czarny łabędź (film 1942)|Czarny łabędź]] jako Kobieta

== Wyróżnienia ==
Posiada swoją gwiazdę na [[Aleja Gwiazd w Los Angeles|Hollywoodzkiej Alei Gwiazd]].

== Bibliografia ==
* {{Filmweb|osoba|146087|Helene Costello}}
* {{IMDb|osoba|0182557|Helene Costello}}
* [https://projects.latimes.com/hollywood/star-walk/helene-costello/ projects.latimes.com]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Costello, Helene}}
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1906]]
[[Kategoria:Zmarli w 1957]]
[[Kategoria:Zmarli na gruźlicę]]

title: Helene Costello

Imię i nazwisko: Helen Costello

Data i miejsce urodzenia: 21 czerwca 1906 · Nowy Jork, USA

Data śmierci: 26 stycznia 1957

Zawód: aktorka


text:
# Tommy Söderström
Tommy Söderström (ur. 17 lipca 1969 w Sztokholmie) – były szwedzki hokeista, reprezentant Szwecji, dwukrotny olimpijczyk.

## Kariera
- Djurgården J20 (1988-1989)
- IK Viking (1989)
- Djurgårdens IF (1989-1992)
- Hershey Bears (1992-1994)
- New York Islanders (1994-1996)
- Rochester Americans (1996)
- Utah Grizzlies (1996-1997)
- Djurgårdens IF (1997-2000)

Wychowanek klubu Älta IF. Wieloletni zawodnik Djurgården, w którym rozwijał na początku i kończył karierę.
W drafcie NHL z 1990 został wybrany przez Philadelphia Flyers. Do USA wyjechał w 1992 i grał tam w NHL w barwach dwóch klubów do 1996. Tuż po przybyciu do Filadelfii wykryto u niego problemy kardiologiczne - stwierdzono Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, w wyniku czego przeszedł pięć zabiegów na sercu. Łącznie w NHL wystąpił w 5 sezonach, rozegrał 156 meczów. W 1997 powrócił do ojczyzny i przez trzy lata grał w lidze Elitserien. W 2000 zakończył karierę.
Uczestniczył w turniejach Canada Cup 1991, mistrzostw świata w 1991, 1992, 1993, zimowych igrzyskach olimpijskich 1992, 1998 oraz Pucharu Świata 1996.

## Sukcesy
Reprezentacyjne
- Złoty medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1987
- Srebrny medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1989
- Złoty medal mistrzostw świata: 1991, 1992
- Srebrny medal mistrzostw świata: 1993

Klubowe
- Złoty medal mistrzostw Szwecji: 1990, 1991, 2000 z Djurgårdens IF
- Srebrny medal mistrzostw Szwecji: 1992, 1998 z Djurgårdens IF
- Puchar Europy: 1991, 1992 z Djurgårdens IF

Indywidualne
- Mistrzostwa Europy juniorów do lat 18 w hokeju na lodzie 1987:
  - Najlepszy bramkarz turnieju[3]
  - Skład gwiazd turnieju
- Elitserien 1990/1991:
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz
  - Najlepszy pierwszoroczniak sezonu
- Elitserien 1991/1992:
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz
- Mistrzostwa świata w 1992:
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz w turnieju
  - Najlepszy bramkarz turnieju
- Elitserien 1997/1998:
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz
  - Pierwsze miejsce w klasyfikacji skuteczności interwencji
  - Guldhjälmen - nagroda dla najbardziej wartościowego zawodnika

title: Tommy Söderström

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Tommy Söderström
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 17 lipca 1969
 |miejsce urodzenia         = [[Sztokholm]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Szwecja]]
 |wzrost                    = 175 cm
 |pozycja                   = bramkarz
 |uchwyt                    = lewy
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |draft                     = [[NHL Entry Draft 1990|NHL 1990]]
 |numer draftu              = 214 (11 runda)
 |zespół draftu             = [[Philadelphia Flyers]]
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Tommy Söderström''' (ur. [[17 lipca]] [[1969]] w [[Sztokholm]]ie) – były [[Szwecja|szwedzki]] [[Hokej na lodzie|hokeista]], reprezentant [[Reprezentacja Szwecji w hokeju na lodzie mężczyzn|Szwecji]], dwukrotny [[Zimowe igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]].

== Kariera ==
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=19em <!-- od 8 do 19 --> |liczba=2 |
* {{Flaga|SWE}} Djurgården J20 (1988-1989)
* {{Flaga|SWE}} IK Viking (1989)
* {{Flaga|SWE}} [[Djurgårdens IF (hokej na lodzie)|Djurgårdens IF]] (1989-1992)
* {{Flaga|USA}} [[Hershey Bears]] (1992-1994)
* {{Flaga|USA}} [[New York Islanders]] (1994-1996)
* {{Flaga|USA}} [[Rochester Americans]] (1996)
* {{Flaga|USA}} [[Utah Grizzlies (1995–2005)|Utah Grizzlies]] (1996-1997)
* {{Flaga|SWE}} Djurgårdens IF (1997-2000)
}}
Wychowanek klubu Älta IF. Wieloletni zawodnik Djurgården, w którym rozwijał na początku i kończył karierę.

W [[National Hockey League Entry Draft|drafcie NHL]] z 1990 został wybrany przez Philadelphia Flyers. Do USA wyjechał w 1992 i grał tam w [[National Hockey League|NHL]] w barwach dwóch klubów do 1996. Tuż po przybyciu do Filadelfii wykryto u niego problemy kardiologiczne - stwierdzono [[Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a]]<ref>{{Cytuj | url=http://sportsillustrated.cnn.com:80/vault/article/magazine/MAG1137854/index.htm | tytuł=Tommy Soderstrom - 10.11.93 - SI Vault<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=cnn.com:80 | archiwum=http://web.archive.org/web/20130126051954/http://sportsillustrated.cnn.com:80/vault/article/magazine/MAG1137854/index.htm | zarchiwizowano=2013-01-26 | data dostępu=2024-04-26}}</ref>, w wyniku czego przeszedł pięć zabiegów na sercu<ref>{{Cytuj | url=http://www.expressen.se/sport/hockey/tommy-soderstrom-holl-pa-att-borja-tjuta/ | tytuł=Tommy Söderström: "Höll på att börja tjuta" | Hockey | Expressen<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.expressen.se | język=sv | data dostępu=2017-11-20}}</ref>. Łącznie w NHL wystąpił w 5 sezonach, rozegrał 156 meczów. W 1997 powrócił do ojczyzny i przez trzy lata grał w lidze [[Swedish Hockey League|Elitserien]]. W 2000 zakończył karierę.

Uczestniczył w turniejach [[Canada Cup]] 1991, [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]] w 1991, 1992, 1993, [[Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich|zimowych igrzyskach olimpijskich]] [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992|1992]], [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998|1998]] oraz [[Puchar Świata w hokeju na lodzie|Pucharu Świata]] [[Puchar Świata w Hokeju na Lodzie 1996|1996]].

== Sukcesy ==
; Reprezentacyjne
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Mistrzostwa Europy juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw Europy juniorów do lat 18]]''': 1987
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Srebrny medal [[Mistrzostwa świata juniorów w hokeju na lodzie|mistrzostw świata juniorów do lat 20]]: 1989
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]]''': 1991, 1992
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Srebrny medal mistrzostw świata: 1993

; Klubowe
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal [[Svenska hockeyligan|mistrzostw Szwecji]]''': 1990, 1991, 2000 z Djurgårdens IF
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Srebrny medal mistrzostw Szwecji: 1992, 1998 z Djurgårdens IF
* {{Trofeum|puchar|złoty}} '''Puchar Europy''': 1991, 1992 z Djurgårdens IF

; Indywidualne
* [[Mistrzostwa Europy juniorów do lat 18 w hokeju na lodzie 1987]]:
** Najlepszy bramkarz turnieju<ref>{{Cytuj | url=http://www.passionhockey.com/hockeyarchives/U-18_1987.htm | tytuł=Championnats d'Europe 1987 de hockey sur glace<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=www.passionhockey.com | data dostępu=2018-02-11}}</ref>
** Skład gwiazd turnieju
* Elitserien 1990/1991:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz
** [[Najlepszy pierwszoroczniak sezonu Svenska hockeyligan|Najlepszy pierwszoroczniak sezonu]]
* Elitserien 1991/1992:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz
* Mistrzostwa świata w 1992:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz w turnieju
** Najlepszy bramkarz turnieju
* Elitserien 1997/1998:
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz
** Pierwsze miejsce w klasyfikacji skuteczności interwencji
** [[Guldhjälmen]] - nagroda dla najbardziej wartościowego zawodnika

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Elitepro|1468}}
* {{hockeydb|5078}}
* [http://www.nhl.com/ice/player.htm?id=8458080 Tommy Söderström] – profil na stronie [http://nhl.ru/ NHL]

{{SORTUJ:Söderström, Tommy}}
[[Kategoria:Hokeiści Djurgårdens IF]]
[[Kategoria:Hokeiści Hershey Bears]]
[[Kategoria:Hokeiści New York Islanders]]
[[Kategoria:Hokeiści Rochester Americans]]
[[Kategoria:Hokeiści Utah Grizzlies (1995–2005)]]
[[Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992]]
[[Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie]]
[[Kategoria:Szwedzcy hokeiści]]
[[Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy (Albertville 1992)]]
[[Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy (Nagano 1998)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1969]]

title: · Tommy Söderström

Data i miejsce urodzenia: 17 lipca 1969 · Sztokholm

Obywatelstwo: Szwecja

Pozycja: bramkarz

Uchwyt: lewy

Draft: NHL 1990, numer: 214 (11 runda) · Philadelphia Flyers


text:
# Eduardo Sánchez
Eduardo Miguel Sánchez-Quiros, znany jako Eduardo Sánchez (ur. 20 grudnia 1968 r.) – reżyser, scenarzysta, producent i montażysta filmowy pochodzenia kubańskiego. Wspólnie z Danielem Myrickiem stworzył kontrowersyjny horror Blair Witch Project (1999). W 2013, razem z Greggiem Hale'em, wyreżyserował segment filmu V/H/S/2 pt. A Ride in the Park.

title: Eduardo Sánchez

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Eduardo Sánchez
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Eduardo Miguel Sánchez-Quiros
 |data urodzenia            = 20 grudnia 1968
 |miejsce urodzenia         = [[Kuba]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |współmałżonek             = Stefanie Sanchez (od 2000)
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Eduardo Miguel Sánchez-Quiros''', znany jako '''Eduardo Sánchez''' (ur. [[20 grudnia]] [[1968]] r.) – [[reżyser]], [[scenarzysta]], [[producent]] i [[Montaż filmowy|montażysta]] [[film]]owy pochodzenia [[kuba]]ńskiego. Wspólnie z [[Daniel Myrick|Danielem Myrickiem]] stworzył kontrowersyjny [[horror]] ''[[Blair Witch Project]]'' ([[1999]]). W [[2013]], razem z Greggiem Hale'em, wyreżyserował segment filmu ''[[V/H/S/2]]'' pt. ''A Ride in the Park''.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0844896|Eduardo Sánchez}}
* {{Filmweb|osoba|12154|Eduardo Sánchez}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sánchez, Eduardo}}
[[Kategoria:Amerykanie pochodzenia kubańskiego]]
[[Kategoria:Amerykańscy montażyści filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XX wieku]]
[[Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XXI wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]

title: Eduardo Sánchez

Imię i nazwisko: Eduardo Miguel Sánchez-Quiros

Data i miejsce urodzenia: 20 grudnia 1968 · Kuba

Współmałżonek: Stefanie Sanchez (od 2000)


text:
# Natalia Astafiewa
Natalia Gieorgijewna Astafiewa (ros. Наталья Георгиевна Астафьева, ur. 19 września 1922 w Warszawie, zm. 3 grudnia 2016) – poetka, tłumaczka poezji polskiej.

## Życiorys
Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Jerzego Czeszejko-Sochackiego i Józefiny z domu Jurewicz (1891–1969). W 1928 razem z rodzicami wyjechała do Sopotu, później do Berlina, w 1931 do Moskwy (Czeszejko-Sochacki został przedstawicielem KPP w Międzynarodówce). W Moskwie poszła do szkoły. Ojciec, aresztowany 13 sierpnia 1933, 4 września na Łubiance popełnił samobójstwo. Matka była aresztowana w 1937 i wysłana do miasta Pawłodar w Kazachstanie. Natalia z młodszym bratem przyjechali do matki. W 1938 matkę znów aresztowano, przebywała w więzieniu, później w łagrze do 1946. Natalia pracowała, ukończyła w Pawłodarze technikum pedagogiczne, w Ałma-Acie pierwszy rok Instytutu Medycznego, w 1945 wyjechała do Moskwy. W 1951 ukończyła filologię rosyjską w instytucie pedagogicznym, studiowała w doktoranturze.
Po rehabilitacji matki (1956) i ojca (pośmiertnie, 1957) odwiedziła jesienią 1958 z matką i bratem Polskę. W 1961, 1963, 1965, 1968 przyjeżdżała z córką i mężem do Warszawy do matki (matka w 1959 wróciła do Polski na stałe). Później przyjeżdżała do Polski na zjazdy tłumaczy – 1975, 1979. Była stypendystką Ministerstwa Kultury PRL w 1986, Fundacji Stefana Batorego w 1994. W 2001 na zaproszenie Ministerstwa Kultury RP odwiedziła miasta uniwersyteckie Kraków, Wrocław, Poznań.
Wiersze po rosyjsku pisała od lat szkolnych, drukowała od 1956. W 1963 ukazał się w Warszawie tomik jej wierszy rosyjskich w przekładach poetów polskich. W czasie pobytu w Warszawie w 1963 zaczęła pisać wiersze po polsku.
Po powrocie do Moskwy w grudniu 1963 zaczęła tłumaczyć poezję polską, przekłady są drukowane od 1968. Od 1972 co rok drukowała wielkie cykle wierszy poetów polskich w czasopiśmie „Inostrannaja literatura” i w innych moskiewskich pismach, antologiach, innych wydaniach.
Od 1961 była członkiem Związku Pisarzy ZSRR, a później Związku Pisarzy Moskwy oraz PEN Centrum Rosyjskiego.
Była żoną Władimira Britaniszskiego, poety, eseisty i tłumacza poezji polskiej i anglosaskiej. Mieszkali w Moskwie.

## Twórczość

### Wiersze polskie
- N.Astafiewa. Nostalgia (wiersze polskie). Polski album rodzinny (okruchy przeszłości). Miniatura. Kraków. 2008
- Wiersze polskie w czasopismach:
  - Literatura na świecie 1980 nr 3,
  - Zwierciadło 1980, 10 IV, nr 15 (publikacja i wstęp W.Woroszylskiego)

### Wiersze rosyjskie

#### Tomiki rosyjskie
- „Девчата” (1959, Dziewczęta),
- „Гордость” (1961, Duma),
- „Kумачовый платок” (1965, Chustka z kumaczu),
- „В ритме природы” (1977, W rytmie przyrody),
- „Любовь” (1982, Miłość),
- „Заветы” (1989, Przykazania),
- „Изнутри и вопреки” (1994, Z wewnątrz i wbrew).

#### Wiersze rosyjskie w polskich przekładach
- Wydania książkowe:

1. N.Astafiewa. Wiersze. Wybrali A.Mandalian i W.Woroszylski. PIW. Warszawa. 1963
2. N.Astafjewa, W.Britaniszski „Dwugłas ⁄ Dwugłos”. Wiersze. Wydanie dwujęzyczne. Przedmowa A.Pomorskiego. Moskwa. Progress-Plejada. 2005

(Wiersze Astafiewej w 1960–2004 tłumaczyli W.Słobodnik, S.Pollak, A.Kamieńska, J.Litwiniuk, W.Woroszylski, A.Mandalian, W.Dąbrowski, J.Waczków, D.Wawiłow, A. Pomorski i in.)
- Przekłady wierszy rosyjskich Astafiewej w polskich antologiach:
  - Młode głosy. Red. J.Śpiewak. Warszawa. Iskry. 1965
  - W.Dąbrowski, A.Mandalian, W.Woroszylski. Antologia nowoczesnej poezji rosyjskiej. 1880–1967. Ossolineum 1971
  - A pośród lat echami wojna grzmi...Wiersze o wojnie. Wstęp A.Wołodźko. Czytelnik 1985
  - Powrót poetów. Wybór, przekłady, wstęp A.Ziemnego. Iskry 1990
  - Gwiazda za gwiazdą. Antologia haiku europejskiego. Miniatura 2005
  - W.Woroszylski. Moi moskale. Wrocław. Biuro Literackie. 2006
- Ważniejsze publikacje w czasopismach:
  - Literatura na świecie 1989 nr 5–6 Tłum. A.Ziemny
  - Więź 1989 nr 7–8 Tłum. J.Litwiniuk
  - Więź 2001 nr 10 Tłum. A.Pomorski
  - Europa. Magazyn idei Dziennika. 2009 nr 26 przeł. Zb. Dmitroca.
  - Odra 2009 nr 9 przeł. Zb. Dmitroca.
  - Kresy 2010 nr 1–2 przeł. Zb. Dmitroca.
  - Odra 2012 nr 6 przeł. Zb. Dmitroca.

### Szkice
- Tragedia Władisława Broniewskogo ⁄ Literaturnoje obozrienije 1993 nr 5
- Ikar (o petersburskiej studenckiej młodości Jerzego Czeszejko-Sochackiego). ⁄ Wsiemirnoje słowo. Sankt-Pietierburg. 1995 nr 8.
- Polskije poetessy ⁄ w antologii N.Astafiewej „Polskije poetessy” Sankt-Pietierburg 2002, s. 5–69.

### Tłumaczenia
- Halina Poświatowska Wiersze. Przekład i przedmowa. Inostrannaja literatura 1972 № 4 s.165–173
- Włodzimierz Słobodnik Wiersze Inostrannaja literatura 1972 № 12
- Anna Świrszczyńska Wiersze Przekład i przedmowa Inostrannaja literatura 1973 № 10 s. 52–68
- Kazimiera Iłłakowiczówna Wiersze Przekład i przedmowa Inostrannaja literatura 1974 № 12 s. 3–11
- Ewa Lipska Wiersze Przekład i przedmowa In.liter. 1975 № 12 s. 133–138
- Z poezji polskiej. Tadeusz Nowak, Jerzy Harasymowicz. Przekład i przedmowa In.liter. 1977 № 4 s. 3–12
- Jarosław Iwaszkiewicz Garść liści wierzbowych In.liter. 1979 № 4 s. 3–5
- Z młodej poezji polskiej Józef Baran, Mirosław Boruszewski, Julian Kornhauser, Marianna Bocian, Stanisław Gostkowski. Przekład i przedmowa In. Liter. №1979 7 s. 3–12
- Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Wiersze (i prozy poetyckie) In.liter. 1986 № 5 s. 175–184
- Anna Świrszczyńska Wiersze o powstaniu Warszawskim In.liter. 1989 № 8 s. 108–114
- Kazimiera Iłłakowiczówna Wiersze In.liter. 1992 4 s. 74–81
- Julia Hartwig Prozy poetyckie i wiersze wolne In.liter. № 1993 9 s. 175–179
- Wisława Szymborska Wiersze z ostatnich tomów Przekład i przedmowa In.liter.1994 №11 s. 39–45
- Urszula Kozioł Wiersze Przekład i notatka wstępna In.liter. 1995 № 8 s. 5–11
- Aleksander Wat Wiersze Przekład i przedmowa In.liter. 1996 № 11 s. 5–10
- Poetki polskie o miłości K.Iłłakowiczówna, A.Świrszczyńska, W.Szymborska In.liter.1997 №7 s. 108–110
- Marianna Bocian Gnomy Przekład i przedmowa In.liter. 1997 № 11 s. 140–151
- Anna Kamieńska Wiersze Przekład i przedmowa 1999 № 2 s. 76–80
- Adam Ziemianin Wiersze z cyklu «Makatki polskie» Przekład i przedmowa In.liter. 1999 № 7 s. 127–130
- Kazimierz Wierzyński Z wierszy lat emigranckich Przekład i przedmowa In.liter. 2000 9 s. 113–117
- Ewa Lipska, Krystyna Lars, Urszula Małgorzata Benka Wiersze Przekład i przedmowa In.liter. 2002 7 s. 142–154

#### Antologie autorskie
- N. Astafiewa, W. Britaniszski. „POLSKIJE POETY XX WIEKA”. Antologia. Sankt-Pieterburg, Aletheia, 2000, 2 tt., 960 s. Wybór i przedmowa – wespół z W.Britaniszskim.

W tłumaczeniach Astafiewej: L.Staff, B.Leśmian, K.Iłłakowiczówna, M.Pawlikowska-Jasnorzewska, J. Iwaszkiewicz, J. Tuwim, K.Wierzyński, W.Broniewski, B. Obertyńska, J. Lechoń, W.Słobodnik, A.Wat, J.Czechowicz, M.Jastrun, A.Świrszczyńska, J.B.Ożóg, E.Marzec, J.Twardowski, Jan Huszcza, Z.Ginczanka, A. Kamieńska, J.Hartwig, K.K.Baczyński, M.Białoszewski, J.Litwiniuk, W.Szymborska, J.Ficowski, T.Śliwiak, S.Czycz, T.Nowak, U.Kozioł, J.Harasymowicz, A.Szmidt, S.Grochowiak, H. Poświatowska, S. Srokowski, K.Karasek, B. Latawiec, J. Pollakówna, B. Sadowska, M. Józefacka, M. Bocian, R. Wojaczek, E. Lipska, J. Kornhauser, J.Baran, A. Ziemianin, S.Gostkowski, T. Jastrun, A.Pawlak, U.M. Benka, L. Engelking, W.Żelazny, M. Świetlicki, J. Podsiadło.
- N.Astafiewa „POLSKIJE POETESSY”. Antologia. Sankt-Pietierburg, Aletheia 2002, 660 s.

Wybór, tłumaczenia, przedmowa, notatki o poetkach: K.Zawistowska, M. Wolska, M.Komornicka, B.Ostrowska, K.Iłłakowiczówna, M.Pawlikowska-Jasnorzewska, B. Obertyńska, A.Świrszczyńska, Z.Ginczanka, A.Kamieńska, J.Hartwig, W. Szymborska, U.Kozioł, K. Miłobędzka, H.Poświatowska, B. Latawiec, J.Pollakówna, M.Bocian, M.J ózefacka, E.Lipska, K.Lars, U.M. Benka, A.Piwkowska, M.B. Kielar, E.Sonnenberg, A. Kuciak, J. Stefko, M. Podgórnik.

##### Ważniejsze publikacje przekładów w innych wydaniach
- L. Staff (35 wierszy) [w:] L.Staff. Stichi. Moskwa. 1973
- J. Iwaszkiewicz (41 wiersz) [w:] J. Iwaszkiewicz. Soczinienija (Dzieła) w 8 tomach. t.1 Stichotworienija (Wiersze). Moskwa 1976.
- J. Iwaszkiewicz (44 wiersze) [w:] J. Iwaszkiewicz. Stichotworienija. Moskwa.1982.
- J. Iwaszkiewicz (67 wierszy) [w:] J. Iwaszkiewicz. Soczinienija w 3 tomach. M.1988
- L. Staff (15 wierszy), K.Iłłakowiczówna (38 wierszy) [w:] Polskije poety. M.1978
- H. Poświatowska (66 wierszy – cały rozdział) oraz 10 wierszy S. Grochowiaka i 25 wierszy J. Harasymowicza [w:] Iz sowriemiennoj polskoj poezji. Grochowiak, Harasymowicz, Poswiatowskaja, Grześczak. (Z polskiej poezji współczesnej). M.1979
- W.Słobodnik (56 wierszy) [w:] W.Słobodnik. Stichi. M. 1985 (inni tłumacze W.Britaniszski, A.Eppel, D.Samojłow)
- M.Pawlikowskaja-Jasnorzewskaja (68 wierszy) [w:] M.Pawlikowskaja-Jasnorzewskaja. Stichi. M.1987
- W.Szymborska (i posłowie o niej) [w:] Poety laureaty Nobielewskoj premii. Moskwa. Panorama. 1997, s. 567–588.
- Aleksander Wat (5 wierszy) [w:] Przekład literacki. Teoria.Historia.Współczesność. PWN 1997 – Aneks. Wybrane przekłady poezji polskiej.

## O Natalii Astafiewej po polsku
- Wielka Encyklopedia PWN, t.2, Warszawa 2001, s. 375–376.
- Wielka Encyklopedia Powszechna.
- Słownik pisarzy rosyjskich. PWN 1994 s. 33.
- W. Kasack. Leksykon literatury rosyjskiej XX wieku. Przekł. z niem. Ossolineum. 1996 s. 43–44.
- Polak w świecie. Leksykon Polonii i Polaków za granicą. Warszawa 2001 s.21.
- W. Sadkowski. Spotkanie z poezją Astafiewej. Trybuna Ludu. 1963, 15 września.
- L.Sokół. Poezja żarliwa. Kultura. 1963, 10 XI
- R. Stiller. Poświatowska po rosyjsku. Literatura na świecie. 1972 nr 11.
- J. Waczków. Atuty dwujęzyczności. Literatura na świecie 1976 nr 5, s. 330–335.
- K.Baczmańska, Z.Barański. Dwie ojczyzny Natalii Astafiewej. Przegląd Rusycystyczny. 1994. z. 3–4
- G.Wiśniewski. Poetessa dwóch kultur. Dziś. 1996 nr 2.
- A.Żebrowska. Córa Ikara. Magazyn (dodatek do Gazety Wyborczej). 9–10 X 1998.
- G.Wiśniewski. Poetessa Natalia z Czeszejków-Sochackich. G.Wiśniewski. Pięć polskich losów w Rosji. Warszawa 1999.
- K.Baczmańska. Motywy twórczości Natalii Astafiewej. Rozprawa doktorska. Uniw. Wrocławski 1999.
- K.Baczmańska. „Piąta pora roku” w poezji Natalii Astafiewej. Slavica Wratislaviensis CXVI. Wrocław 2002.
- Cz.Miłosz. Poeci polscy po rosyjsku. Tygodnik powszechny 2001 nr 16, 22.04.
- A.Pomorski. Słowa poety oprawne w serce. Więź 2002 nr 1.
- Anna Legeżyńska. Liryka polska po rosyjsku.  Polonistyka 2002 nr 1.
- A.Nasiłowska. Polskie poetessy. Wielka antologia Natalii Astafjewej. Tygodnik Powszechny 2002 nr 47, 24.11, s.12.
- A.Żebrowska. Modernistki i Marysia Konopnicka. (rec. antol. N.Astafjewej „Polskije poetessy”). Gazeta wyborcza. 6 grudnia 2002, s. 23.
- E.Pilarczyk. Rec. antologii N.Astafjewej „Polskije poetessy” 2002. Slavia orientalis 2003 nr 1 s.129–132.
- L.Szaruga. Poetki polskie po rosyjsku (N.Astafjewa. Polskije poetessy). Pogranicza 2003 nr 2 s. 93–95.
- J.Orłowski. Poetki polskie w przekładach rosyjskich (rec. antol.N.Astafjewej Polskije poetessy) Przegląd Humanistyczny 2003 nr 3 s. 102–104.
- J.Orłowski. Ból pamięci (O poezji Natalii Astafjewej). Studia Rossica XIV Warszawa 2004.
- J.Orłowski. Polskość w poetyckim świecie Natalii Astafjewej. Piastunki rosyjskiej Europy. W kręgu koneksji kulturowych Wschodu i Zachodu. Verlag F.K.Gopfert – Fichtenwalde 2004.
- L.Wołosiuk. „Dwugłos” podwójny. (rec. tomu: N.Astafjewa, W.Britaniszski. Dwugłos-Dwugłas. Wiersze. Wydanie dwujęzyczne. Moskwa 2005). Tygodnik Powszechny. 6. 08.2006. Książki w Tygodniku. s. 14–15.
- N.Astafiewa o sobie: Nowe Książki 1987 nr 2 s.102–104.
- N.Astafiewa. Polski album rodzinny. Okruchy przeszłości. [w:] N.Astafiewa. Nostalgia. Polski album rodzinny. Miniatura. Kraków 2008).
- S.Srokowski. Wyznanie Astafiewej. Rzeczpospolita kulturalna. Londyn 2008 nr 10, s. 19–21.
- Z. Dmitroca. Dwugłos poetycko-translatorski. Odra 2008 nr 11 s. 119–121.

## Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1999)
- Odznaka honorowa „Zasłużona dla Kultury Polskiej” (1975)

## Nagrody
- Nagroda literacka ZAiKS-u dla tłumaczy (1978)[1]
- Nagrody czasopisma „Inostrannaja literatura”: 1986 (za cykl przekładów z M.Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej), 1989 (za cykl przekładów z A.Świrszczyńskiej)
- Nagroda Polskiego PEN Clubu (1993)
- Nagroda Polskiego SEC (1999)
- Nagroda Związku Pisarzy Moskwy „Wieniec” (wespół z W. Britaniszskim) (2001)
- Nagroda czasopisma „Tygiel kultury” (wespół z W. Britaniszskim) (2005)

title: Natalia Astafiewa

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Natalia Gieorgijewna Astafiewa
 |imię i nazwisko org       = Наталья Георгиевна Астафьева
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 19 września 1922
 |miejsce urodzenia         = [[Warszawa]]
 |data śmierci              = 3 grudnia 2016
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = poetka, tłumaczka
 |miejsce zamieszkania      = [[Moskwa]]
 |rodzice                   = [[Jerzy Czeszejko-Sochacki]] (1892–1933)<br />Józefina z domu Jurewicz (1891–1969)
 |odznaczenia               = {{order|OZRP|KO}} {{order|PL-OHZKP}}
 |commons                   =
}}
'''Natalia Gieorgijewna Astafiewa''' ([[język rosyjski|ros.]] Наталья Георгиевна Астафьева, ur. [[19 września]] [[1922]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[3 grudnia]] [[2016]]) – poetka, tłumaczka poezji polskiej.

== Życiorys ==
Urodziła się w Warszawie, w rodzinie [[Jerzy Czeszejko-Sochacki|Jerzego Czeszejko-Sochackiego]] i Józefiny z domu Jurewicz (1891–1969). W 1928 razem z rodzicami wyjechała do [[Sopot]]u, później do [[Berlin]]a, w 1931 do [[Moskwa|Moskwy]] (Czeszejko-Sochacki został przedstawicielem [[Komunistyczna Partia Polski|KPP]] w [[Międzynarodówka Komunistyczna|Międzynarodówce]]). W [[Moskwa|Moskwie]] poszła do szkoły. Ojciec, aresztowany 13 sierpnia 1933, 4 września na Łubiance popełnił samobójstwo. Matka była aresztowana w 1937 i wysłana do miasta [[Pawłodar]] w [[Kazachstan]]ie. Natalia z młodszym bratem przyjechali do matki. W 1938 matkę znów aresztowano, przebywała w więzieniu, później w łagrze do 1946. Natalia pracowała, ukończyła w Pawłodarze technikum pedagogiczne, w [[Ałmaty|Ałma-Acie]] pierwszy rok Instytutu Medycznego, w 1945 wyjechała do Moskwy. W 1951 ukończyła filologię rosyjską w instytucie pedagogicznym, studiowała w doktoranturze.

Po rehabilitacji matki (1956) i ojca (pośmiertnie, 1957) odwiedziła jesienią 1958 z matką i bratem [[Polska|Polskę]]. W 1961, 1963, 1965, 1968 przyjeżdżała z córką i mężem do Warszawy do matki (matka w 1959 wróciła do Polski na stałe). Później przyjeżdżała do Polski na zjazdy tłumaczy – 1975, 1979. Była stypendystką Ministerstwa Kultury PRL w 1986, [[Fundacja im. Stefana Batorego|Fundacji Stefana Batorego]] w 1994. W 2001 na zaproszenie Ministerstwa Kultury RP odwiedziła miasta uniwersyteckie [[Kraków]], [[Wrocław]], [[Poznań]].

Wiersze po rosyjsku pisała od lat szkolnych, drukowała od 1956. W 1963 ukazał się w Warszawie tomik jej wierszy rosyjskich w przekładach poetów polskich. W czasie pobytu w Warszawie w 1963 zaczęła pisać wiersze po polsku.

Po powrocie do Moskwy w grudniu 1963 zaczęła tłumaczyć poezję polską, przekłady są drukowane od 1968. Od 1972 co rok drukowała wielkie cykle wierszy poetów polskich w czasopiśmie „Inostrannaja literatura” i w innych moskiewskich pismach, antologiach, innych wydaniach.

Od 1961 była członkiem Związku Pisarzy ZSRR, a później Związku Pisarzy Moskwy oraz PEN Centrum Rosyjskiego.

Była żoną [[Władimir Britaniszski|Władimira Britaniszskiego]], poety, eseisty i tłumacza poezji polskiej i anglosaskiej. Mieszkali w Moskwie.

== Twórczość ==
=== Wiersze polskie ===
* N.Astafiewa. Nostalgia (wiersze polskie). Polski album rodzinny (okruchy przeszłości). Miniatura. [[Kraków]]. [[2008]]
* Wiersze polskie w czasopismach:
** Literatura na świecie [[1980]] nr 3,
** Zwierciadło [[1980]], 10 IV, nr 15 (publikacja i wstęp [[Wiktor Woroszylski|W.Woroszylskiego]])
=== Wiersze rosyjskie ===
==== Tomiki rosyjskie ====
* „Девчата” ([[1959]], Dziewczęta),
* „Гордость” ([[1961]], Duma),
* „Kумачовый платок” ([[1965]], Chustka z kumaczu),
* „В ритме природы” ([[1977]], W rytmie przyrody),
* „Любовь” ([[1982]], Miłość),
* „Заветы” ([[1989]], Przykazania),
* „Изнутри и вопреки” ([[1994]], Z wewnątrz i wbrew).

==== Wiersze rosyjskie w polskich przekładach ====
* Wydania książkowe:
# N.Astafiewa. Wiersze. Wybrali [[Andrzej Mandalian|A.Mandalian]] i [[Wiktor Woroszylski|W.Woroszylski]]. PIW. Warszawa. [[1963]]
# N.Astafjewa, W.Britaniszski „Dwugłas ⁄ Dwugłos”. Wiersze. Wydanie dwujęzyczne. Przedmowa [[Adam Pomorski|A.Pomorskiego]]. Moskwa. Progress-Plejada. [[2005]]
(Wiersze Astafiewej w [[1960]]–[[2004]] tłumaczyli [[Włodzimierz Słobodnik|W.Słobodnik]], [[Seweryn Pollak|S.Pollak]], [[Anna Kamieńska|A.Kamieńska]], [[Jerzy Litwiniuk|J.Litwiniuk]], [[Wiktor Woroszylski|W.Woroszylski]], [[Andrzej Mandalian|A.Mandalian]], [[Witold Dąbrowski (poeta)|W.Dąbrowski]], [[Józef Waczków|J.Waczków]], [[Danuta Wawiłow|D.Wawiłow]], [[Adam Pomorski|A. Pomorski]] i in.)
* Przekłady wierszy rosyjskich Astafiewej w polskich antologiach:
** Młode głosy. Red. J.Śpiewak. Warszawa. Iskry. [[1965]]
** [[Witold Dąbrowski (poeta)|W.Dąbrowski]], [[Andrzej Mandalian|A.Mandalian]], [[Wiktor Woroszylski|W.Woroszylski]]. Antologia nowoczesnej poezji rosyjskiej. [[1880]]–[[1967]]. [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]] [[1971]]
** A pośród lat echami wojna grzmi...Wiersze o wojnie. Wstęp A.Wołodźko. Czytelnik [[1985]]
** Powrót poetów. Wybór, przekłady, wstęp [[Aleksander Ziemny|A.Ziemnego]]. Iskry [[1990]]
** Gwiazda za gwiazdą. Antologia haiku europejskiego. Miniatura [[2005]]
** [[Wiktor Woroszylski|W.Woroszylski]]. Moi moskale. Wrocław. Biuro Literackie. [[2006]]
* Ważniejsze publikacje w czasopismach:
** Literatura na świecie [[1989]] nr 5–6 Tłum. [[Aleksander Ziemny|A.Ziemny]]
** Więź [[1989]] nr 7–8 Tłum. [[Jerzy Litwiniuk|J.Litwiniuk]]
** Więź [[2001]] nr 10 Tłum. [[Adam Pomorski|A.Pomorski]]
** Europa. Magazyn idei Dziennika. 2009 nr 26 przeł. Zb. Dmitroca.
** Odra 2009 nr 9 przeł. Zb. Dmitroca.
** Kresy 2010 nr 1–2 przeł. Zb. Dmitroca.
** Odra 2012 nr 6 przeł. Zb. Dmitroca.

=== Szkice ===
* Tragedia [[Władysław Broniewski|Władisława Broniewskogo]] ⁄ Literaturnoje obozrienije [[1993]] nr 5
* Ikar (o petersburskiej studenckiej młodości [[Jerzy Czeszejko-Sochacki|Jerzego Czeszejko-Sochackiego]]). ⁄ Wsiemirnoje słowo. Sankt-Pietierburg. [[1995]] nr 8.
* Polskije poetessy ⁄ w antologii N.Astafiewej „Polskije poetessy” Sankt-Pietierburg [[2002]], s. 5–69.

=== Tłumaczenia ===
* [[Halina Poświatowska]] Wiersze. Przekład i przedmowa. Inostrannaja literatura 1972 № 4 s.165–173
* [[Włodzimierz Słobodnik]] Wiersze Inostrannaja literatura 1972 № 12
* [[Anna Świrszczyńska]] Wiersze Przekład i przedmowa Inostrannaja literatura 1973 № 10 s. 52–68
* [[Kazimiera Iłłakowiczówna]] Wiersze Przekład i przedmowa Inostrannaja literatura 1974 № 12 s. 3–11
* [[Ewa Lipska]] Wiersze Przekład i przedmowa In.liter. 1975 № 12 s. 133–138
* Z poezji polskiej. [[Tadeusz Nowak (pisarz)|Tadeusz Nowak]], [[Jerzy Harasymowicz]]. Przekład i przedmowa In.liter. 1977 № 4 s. 3–12
* [[Jarosław Iwaszkiewicz]] Garść liści wierzbowych In.liter. 1979 № 4 s. 3–5
* Z młodej poezji polskiej [[Józef Baran (poeta)|Józef Baran]], [[Mirosław Boruszewski]], [[Julian Kornhauser]], [[Marianna Bocian]], [[Stanisław Gostkowski]]. Przekład i przedmowa In. Liter. №1979 7 s. 3–12
* [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska]] Wiersze (i prozy poetyckie) In.liter. 1986 № 5 s. 175–184
* [[Anna Świrszczyńska]] Wiersze o powstaniu Warszawskim In.liter. 1989 № 8 s. 108–114
* [[Kazimiera Iłłakowiczówna]] Wiersze In.liter. 1992 4 s. 74–81
* [[Julia Hartwig]] Prozy poetyckie i wiersze wolne In.liter. № 1993 9 s. 175–179
* [[Wisława Szymborska]] Wiersze z ostatnich tomów Przekład i przedmowa In.liter.1994 №11 s. 39–45
* [[Urszula Kozioł]] Wiersze Przekład i notatka wstępna In.liter. 1995 № 8 s. 5–11
* [[Aleksander Wat]] Wiersze Przekład i przedmowa In.liter. 1996 № 11 s. 5–10
* Poetki polskie o miłości [[Kazimiera Iłłakowiczówna|K.Iłłakowiczówna]], [[Anna Świrszczyńska|A.Świrszczyńska]], [[Wisława Szymborska|W.Szymborska]] In.liter.1997 №7 s. 108–110
* [[Marianna Bocian]] Gnomy Przekład i przedmowa In.liter. 1997 № 11 s. 140–151
* [[Anna Kamieńska]] Wiersze Przekład i przedmowa 1999 № 2 s. 76–80
* [[Adam Ziemianin]] Wiersze z cyklu «Makatki polskie» Przekład i przedmowa In.liter. 1999 № 7 s. 127–130
* [[Kazimierz Wierzyński]] Z wierszy lat emigranckich Przekład i przedmowa In.liter. 2000 9 s. 113–117
* [[Ewa Lipska]], [[Krystyna Lars]], [[Urszula Małgorzata Benka]] Wiersze Przekład i przedmowa In.liter. 2002 7 s. 142–154

==== Antologie autorskie ====
* N. Astafiewa, [[Władimir Britaniszski|W. Britaniszski]]. „POLSKIJE POETY XX WIEKA”. Antologia. Sankt-Pieterburg, Aletheia, [[2000]], 2 tt., 960 s. Wybór i przedmowa – wespół z [[Władimir Britaniszski|W.Britaniszskim]].
W tłumaczeniach Astafiewej: [[Leopold Staff|L.Staff]], [[Bolesław Leśmian|B.Leśmian]], [[Kazimiera Iłłakowiczówna|K.Iłłakowiczówna]], [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska|M.Pawlikowska-Jasnorzewska]], [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]], [[Julian Tuwim|J. Tuwim]], [[Kazimierz Wierzyński|K.Wierzyński]], [[Władysław Broniewski|W.Broniewski]], [[Beata Obertyńska|B. Obertyńska]], [[Jan Lechoń|J. Lechoń]], [[Włodzimierz Słobodnik|W.Słobodnik]], [[Aleksander Wat|A.Wat]], [[Józef Czechowicz (poeta)|J.Czechowicz]], [[Mieczysław Jastrun|M.Jastrun]], [[Anna Świrszczyńska|A.Świrszczyńska]], [[Jan Bolesław Ożóg|J.B.Ożóg]], [[Edward Marzec|E.Marzec]], [[Jan Twardowski|J.Twardowski]], [[Jan Huszcza]], [[Zuzanna Ginczanka|Z.Ginczanka]], [[Anna Kamieńska|A. Kamieńska]], [[Julia Hartwig|J.Hartwig]], [[Krzysztof Kamil Baczyński|K.K.Baczyński]], [[Miron Białoszewski|M.Białoszewski]], [[Jerzy Litwiniuk|J.Litwiniuk]], [[Wisława Szymborska|W.Szymborska]], [[Jerzy Ficowski|J.Ficowski]], [[Tadeusz Śliwiak|T.Śliwiak]], [[Stanisław Czycz|S.Czycz]], [[Tadeusz Nowak (pisarz)|T.Nowak]], [[Urszula Kozioł|U.Kozioł]], [[Jerzy Harasymowicz|J.Harasymowicz]], [[Andrzej Szmidt|A.Szmidt]], [[Stanisław Grochowiak|S.Grochowiak]], [[Halina Poświatowska|H. Poświatowska]], [[Stanisław Srokowski (pisarz)|S. Srokowski]], [[Krzysztof Karasek|K.Karasek]], [[Bogusława Latawiec|B. Latawiec]], [[Joanna Pollakówna|J. Pollakówna]], [[Barbara Sadowska|B. Sadowska]], [[Maria Józefacka|M. Józefacka]], [[Marianna Bocian|M. Bocian]], [[Rafał Wojaczek|R. Wojaczek]], [[Ewa Lipska|E. Lipska]], [[Julian Kornhauser|J. Kornhauser]], [[Józef Baran (poeta)|J.Baran]], [[Adam Ziemianin|A. Ziemianin]], [[Stanisław Gostkowski|S.Gostkowski]], [[Tomasz Jastrun|T. Jastrun]], [[Antoni Pawlak|A.Pawlak]], [[Urszula Małgorzata Benka|U.M. Benka]], [[Leszek Engelking|L. Engelking]], [[Waldemar Żelazny|W.Żelazny]], [[Marcin Świetlicki|M. Świetlicki]], [[Jacek Podsiadło|J. Podsiadło]].

* N.Astafiewa „POLSKIJE POETESSY”. Antologia. Sankt-Pietierburg, Aletheia [[2002]], 660 s.
Wybór, tłumaczenia, przedmowa, notatki o poetkach: [[Kazimiera Zawistowska|K.Zawistowska]], [[Maryla Wolska|M. Wolska]], [[Maria Komornicka|M.Komornicka]], [[Bronisława Ostrowska|B.Ostrowska]], [[Kazimiera Iłłakowiczówna|K.Iłłakowiczówna]], [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska|M.Pawlikowska-Jasnorzewska]], [[Beata Obertyńska|B. Obertyńska]], [[Anna Świrszczyńska|A.Świrszczyńska]], [[Zuzanna Ginczanka|Z.Ginczanka]], [[Anna Kamieńska|A.Kamieńska]], [[Julia Hartwig|J.Hartwig]], [[Wisława Szymborska|W. Szymborska]], [[Urszula Kozioł|U.Kozioł]], [[Krystyna Miłobędzka|K. Miłobędzka]], [[Halina Poświatowska|H.Poświatowska]], [[Bogusława Latawiec|B. Latawiec]], [[Joanna Pollakówna|J.Pollakówna]], [[Marianna Bocian|M.Bocian]], [[Maria Józefacka|M.J ózefacka]], [[Ewa Lipska|E.Lipska]], [[Krystyna Lars|K.Lars]], [[Urszula Małgorzata Benka|U.M. Benka]], [[Anna Piwkowska|A.Piwkowska]], [[Marzanna Bogumiła Kielar|M.B. Kielar]], [[Ewa Sonnenberg|E.Sonnenberg]], [[Agnieszka Kuciak|A. Kuciak]], [[Jolanta Stefko|J. Stefko]], [[Marta Podgórnik|M. Podgórnik]].

===== Ważniejsze publikacje przekładów w innych wydaniach =====
* [[Leopold Staff|L. Staff]] (35 wierszy) [w:] [[Leopold Staff|L.Staff]]. Stichi. Moskwa. [[1973]]
* [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]] (41 wiersz) [w:] [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]]. Soczinienija (Dzieła) w 8 tomach. t.1 Stichotworienija (Wiersze). Moskwa [[1976]].
* [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]] (44 wiersze) [w:] [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]]. Stichotworienija. Moskwa.1982.
* [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]] (67 wierszy) [w:] [[Jarosław Iwaszkiewicz|J. Iwaszkiewicz]]. Soczinienija w 3 tomach. M.1988
* [[Leopold Staff|L. Staff]] (15 wierszy), [[Kazimiera Iłłakowiczówna|K.Iłłakowiczówna]] (38 wierszy) [w:] Polskije poety. M.1978
* [[Halina Poświatowska|H. Poświatowska]] (66 wierszy – cały rozdział) oraz 10 wierszy [[Stanisław Grochowiak|S. Grochowiaka]] i 25 wierszy [[Jerzy Harasymowicz|J. Harasymowicza]] [w:] Iz sowriemiennoj polskoj poezji. [[Stanisław Grochowiak|Grochowiak]], [[Jerzy Harasymowicz|Harasymowicz]], [[Halina Poświatowska|Poswiatowskaja]], [[Marian Grześczak|Grześczak]]. (Z polskiej poezji współczesnej). M.1979
* [[Włodzimierz Słobodnik|W.Słobodnik]] (56 wierszy) [w:] [[Włodzimierz Słobodnik|W.Słobodnik]]. Stichi. M. 1985 (inni tłumacze W.Britaniszski, A.Eppel, D.Samojłow)
* [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska|M.Pawlikowskaja-Jasnorzewskaja]] (68 wierszy) [w:] [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska|M.Pawlikowskaja-Jasnorzewskaja]]. Stichi. M.1987
* [[Wisława Szymborska|W.Szymborska]] (i posłowie o niej) [w:] Poety laureaty Nobielewskoj premii. Moskwa. Panorama. 1997, s. 567–588.
* [[Aleksander Wat]] (5 wierszy) [w:] Przekład literacki. Teoria.Historia.Współczesność. PWN 1997 – Aneks. Wybrane przekłady poezji polskiej.

== O Natalii Astafiewej po polsku ==

* Wielka Encyklopedia PWN, t.2, Warszawa [[2001]], s. 375–376.
* Wielka Encyklopedia Powszechna.
* Słownik pisarzy rosyjskich. PWN [[1994]] s. 33.
* W. Kasack. Leksykon literatury rosyjskiej XX wieku. Przekł. z niem. [[Zakład Narodowy im. Ossolińskich|Ossolineum]]. [[1996]] s. 43–44.
* Polak w świecie. Leksykon Polonii i Polaków za granicą. Warszawa [[2001]] s.21.
* [[Wacław Sadkowski|W. Sadkowski]]. Spotkanie z poezją Astafiewej. Trybuna Ludu. [[1963]], 15 września.
* [[Lech Sokół|L.Sokół]]. Poezja żarliwa. Kultura. [[1963]], 10 XI
* [[Robert Stiller|R. Stiller]]. Poświatowska po rosyjsku. Literatura na świecie. [[1972]] nr 11.
* [[Józef Waczków|J. Waczków]]. Atuty dwujęzyczności. Literatura na świecie [[1976]] nr 5, s. 330–335.
* K.Baczmańska, Z.Barański. Dwie ojczyzny Natalii Astafiewej. Przegląd Rusycystyczny. [[1994]]. z. 3–4
* G.Wiśniewski. Poetessa dwóch kultur. Dziś. [[1996]] nr 2.
* A.Żebrowska. Córa Ikara. Magazyn (dodatek do Gazety Wyborczej). 9–10 X [[1998]].
* G.Wiśniewski. Poetessa Natalia z Czeszejków-Sochackich. G.Wiśniewski. Pięć polskich losów w Rosji. [[Warszawa]] [[1999]].
* K.Baczmańska. Motywy twórczości Natalii Astafiewej. Rozprawa doktorska. Uniw. Wrocławski [[1999]].
* K.Baczmańska. „Piąta pora roku” w poezji Natalii Astafiewej. Slavica Wratislaviensis CXVI. [[Wrocław]] [[2002]].
* [[Czesław Miłosz|Cz.Miłosz]]. Poeci polscy po rosyjsku. Tygodnik powszechny [[2001]] nr 16, 22.04.
* [[Adam Pomorski|A.Pomorski]]. Słowa poety oprawne w serce. Więź [[2002]] nr 1.
* [[Anna Legeżyńska A.Legeżyńska|Anna Legeżyńska]]. Liryka polska po rosyjsku.  Polonistyka [[2002]] nr 1.
* A.Nasiłowska. Polskie poetessy. Wielka antologia Natalii Astafjewej. Tygodnik Powszechny [[2002]] nr 47, 24.11, s.12.
* A.Żebrowska. Modernistki i Marysia Konopnicka. (rec. antol. N.Astafjewej „Polskije poetessy”). Gazeta wyborcza. 6 grudnia [[2002]], s. 23.
* E.Pilarczyk. Rec. antologii N.Astafjewej „Polskije poetessy” 2002. Slavia orientalis 2003 nr 1 s.129–132.
* [[Leszek Szaruga|L.Szaruga]]. Poetki polskie po rosyjsku (N.Astafjewa. Polskije poetessy). Pogranicza [[2003]] nr 2 s. 93–95.
* [[Jan Orłowski|J.Orłowski]]. Poetki polskie w przekładach rosyjskich (rec. antol.N.Astafjewej Polskije poetessy) Przegląd Humanistyczny [[2003]] nr 3 s. 102–104.
* [[Jan Orłowski|J.Orłowski]]. Ból pamięci (O poezji Natalii Astafjewej). Studia Rossica XIV Warszawa [[2004]].
* [[Jan Orłowski|J.Orłowski]]. Polskość w poetyckim świecie Natalii Astafjewej. Piastunki rosyjskiej Europy. W kręgu koneksji kulturowych Wschodu i Zachodu. Verlag F.K.Gopfert – Fichtenwalde [[2004]].
* L.Wołosiuk. „Dwugłos” podwójny. (rec. tomu: N.Astafjewa, W.Britaniszski. Dwugłos-Dwugłas. Wiersze. Wydanie dwujęzyczne. Moskwa [[2005]]). Tygodnik Powszechny. 6. 08.2006. Książki w Tygodniku. s. 14–15.
* N.Astafiewa o sobie: Nowe Książki [[1987]] nr 2 s.102–104.
* N.Astafiewa. Polski album rodzinny. Okruchy przeszłości. [w:] N.Astafiewa. Nostalgia. Polski album rodzinny. Miniatura. Kraków [[2008]]).
* [[Stanisław Srokowski (pisarz)|S.Srokowski]]. Wyznanie Astafiewej. Rzeczpospolita kulturalna. [[Londyn]] [[2008]] nr 10, s. 19–21.
* [[Zbigniew Dmitroca|Z. Dmitroca]]. Dwugłos poetycko-translatorski. Odra [[2008]] nr 11 s. 119–121.

== Odznaczenia ==

* Krzyż Oficerski [[Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]] (1999)
* [[Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”|Odznaka honorowa „Zasłużona dla Kultury Polskiej”]] (1975)

== Nagrody ==

* Nagroda literacka [[Stowarzyszenie Autorów ZAiKS|ZAiKS-u]] dla tłumaczy (1978)<ref>{{Cytuj |tytuł = Laureaci Nagród ZAiKS-u |data dostępu = 2025-03-14 |opublikowany = zaiks.org.pl |url = https://zaiks.org.pl/artykuly/2020/sierpien/laureaci-nagrod-zaiks-u}}</ref>
* Nagrody czasopisma „Inostrannaja literatura”: 1986 (za cykl przekładów z [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska|M.Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej]]), 1989 (za cykl przekładów z [[Anna Świrszczyńska|A.Świrszczyńskiej]])
* Nagroda [[PEN Club|Polskiego PEN Clubu]] (1993)
* Nagroda Polskiego [[Stowarzyszenie Kultury Europejskiej|SEC]] (1999)
* Nagroda Związku Pisarzy Moskwy „Wieniec” (wespół z W. Britaniszskim) (2001)
* Nagroda czasopisma „Tygiel kultury” (wespół z W. Britaniszskim) (2005)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Astafiewa, Natalia}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Pieriediełkińskim w Moskwie]]
[[Kategoria:Polscy poeci]]
[[Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku]]
[[Kategoria:Rosyjscy tłumacze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1922]]
[[Kategoria:Zmarli w 2016]]

title: Natalia Gieorgijewna AstafiewaНаталья Георгиевна Астафьева

Data i miejsce urodzenia: 19 września 1922 · Warszawa

Data śmierci: 3 grudnia 2016

Zawód, zajęcie: poetka, tłumaczka

Miejsce zamieszkania: Moskwa

Rodzice: Jerzy Czeszejko-Sochacki (1892–1933) · Józefina z domu Jurewicz (1891–1969)


text:
# Ireneusz (patriarcha Serbii)
Ireneusz (srb. Иринеj – Irinej), imię świeckie Miroslav Gavrilović (srb. Мирослав Гавриловић) (ur. 27 sierpnia 1930 we wsi Vidova, zm. 20 listopada 2020 w Belgradzie) – serbski duchowny, 45. zwierzchnik Serbskiego Kościoła Prawosławnego, noszący tytuł arcybiskupa Peci, metropolity belgradzko-karłowickiego i patriarchy Serbii.

## Życiorys
Urodził się w wiejskiej rodzinie Zdravki i Milijana Gavriloviciow. W rodzinnej wsi ukończył szkołę podstawową, następnie kształcił się w gimnazjum w Čačaku i w seminarium duchownym w Prizrenie. Po ukończeniu seminarium studiował na wydziale teologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego. W 1959 wstąpił do klasztoru Rakovica i tam został postrzyżony na mnicha przez patriarchę serbskiego Germana, przyjmując imię zakonne Ireneusz. W tym samym roku został wyświęcony na hierodiakona. Święcenia kapłańskie przyjął 27 października 1959 r. w cerkwi Ružica w Belgradzie. Kontynuował studia teologiczne na uniwersytecie ateńskim, zaś w 1969 został dyrektorem szkoły przy monasterze Ostrog, skąd został przeniesiony na stanowisko rektora seminarium prizreńskiego, które sprawował w latach 1971–1974.
W maju 1974 otrzymał godność biskupa morawickiego, wikariusza patriarchy Serbii. Rok później został ordynariuszem eparchii niskiej.
22 stycznia 2010 wybrany patriarchą Serbii przez Sobór Biskupów Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Zgodnie z regulaminem wyborów jego imię zostało wylosowane spośród trzech imion kandydatów wskazanych przez ogół biskupów; pozostałymi byli metropolita czarnogórski i przymorski Amfilochiusz oraz biskup backi Ireneusz. Dzień później został intronizowany na urząd.
W czerwcu 2016 r. przewodniczył delegacji Patriarchatu Serbskiego na Sobór Wszechprawosławny na Krecie.
1 listopada 2020 przewodniczył pogrzebowi zmarłego na COVID-19 metropolity Czarnogóry – Amfilochiusza, który to pogrzeb odbył się przy otwartej trumnie i z masowym udziałem wiernych mimo przyczyny zgonu metropolity. Trzy dni po uroczystościach patriarcha trafił do szpitala z potwierdzonym zakażeniem koronawirusem, po czym 20 listopada 2020 zmarł wskutek COVID-19.
Ireneusz został pochowany w krypcie patriarchów w soborze św. Sawy w Belgradzie.

## Odznaczenia
- Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy – Ukraina (2013)[8]

title: Ireneusz (patriarcha Serbii)

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane           = Ireneusz
 |imię przybrane org       =
 |imię i nazwisko          = Miroslav Gavrilović
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    = Arcybiskup Peć, metropolita belgradzko-karłowicki i patriarcha serbski
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           = [[Serbia]]
 |data urodzenia           = 27 sierpnia 1930
 |miejsce urodzenia        = [[Vidova]]
 |data śmierci             = 20 listopada 2020
 |miejsce śmierci          = [[Belgrad]]
 |miejsce pochówku         = [[Cerkiew Świętego Sawy w Belgradzie|Sobór św. Sawy w Belgradzie]]
 |1. funkcja               = Patriarcha Serbii
 |1. funkcja - okres       = 2010–2020
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = [[Prawosławie|prawosławne]]
 |kościół                  = [[Serbski Kościół Prawosławny]]
 |inkardynacja             =
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           = 24 października 1959
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 27 października 1959
 |data nominacji           =
 |data sakry               = 1974
 |data patriarchatu        = 22 stycznia 2010
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              = {{order|BA-ORS|Ł}} {{order|UA-OKJM|1}}
 |commons                  = Category:Patriarch Irenaeus of Serbia
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = patriarcha
 |data konsekracji          = maj 1974
 |miejscowość konsekracji   = [[Belgrad]]
 |miejsce konsekracji       = [[Sobór św. Michała Archanioła w Belgradzie|Sobór św. Michała Archanioła]]
 |konsekrator               = [[German (patriarcha Serbii)|German]]
 |współkonsekratorzy        = [[Paweł (patriarcha Serbii)|Paweł (Stojčević)]], [[Jan (Ilić)]], [[Mikołaj (Mrđa)]]
 |biskupi konsekrowani      =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Andrzej (Ćilerdžić)]]|25 lipca 2011}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Jan (Ćulibrk)]]|4 września 2011}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Dawid (Perović)]]|18 września 2011}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Sergiusz (Karanović)]]|26 lipca 2014}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Hilarion (Golubović)]]|10 sierpnia 2014}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Arseniusz (Glavčić)]]|31 sierpnia 2014}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Hieronim (Močević)]]|28 września 2014}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Cyryl (Bojović)]]|31 lipca 2016}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Sylwan (Mrakić)]]|7 sierpnia 2016}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Nikodem (Kosović)]]|1 października 2017}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Cherubin (Đermanović)]]|10 czerwca 2018}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Stefan (Šarić)]]|17 czerwca 2018}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Hezychiusz (Rogić)]]|23 czerwca 2018}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Metody (Ostojić)]]|22 lipca 2018}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Dymitr (Rađenović)|Dymitr (Radżenowić)]]|23 września 2018}}
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Lucjan (Pantelić)]]|1 lipca 1984}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Sawa (Jurić)]]|17 czerwca 1994}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Milutin (Knežević)]]|20 lipca 2003}}
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz|[[Teodozjusz (Šibalić)]]|20 czerwca 2004}}
}}
'''Ireneusz''' ([[język serbski|srb.]] ''Иринеj – Irinej''), imię świeckie '''Miroslav Gavrilović''' ([[język serbski|srb.]] Мирослав Гавриловић) (ur. [[27 sierpnia]] [[1930]] we wsi [[Vidova]], zm. [[20 listopada]] [[2020]] w [[Belgrad]]zie<ref>{{Cytuj |tytuł = Serbia Mourns Aged Patriarch’s Death from COVID-19 |data = 2020-11-20 |data dostępu = 2020-11-20 |opublikowany = Balkan Insight |url = https://balkaninsight.com/2020/11/20/serbia-mourns-aged-patriarchs-death-from-covid/ |język = en}}</ref>) – serbski duchowny, 45. zwierzchnik [[Serbski Kościół Prawosławny|Serbskiego Kościoła Prawosławnego]], noszący tytuł arcybiskupa Peci, metropolity belgradzko-karłowickiego i patriarchy Serbii.

== Życiorys ==
Urodził się w wiejskiej rodzinie Zdravki i Milijana Gavriloviciow. W rodzinnej wsi ukończył szkołę podstawową, następnie kształcił się w gimnazjum w [[Čačak]]u i w seminarium duchownym w [[Prizren]]ie. Po ukończeniu seminarium studiował na wydziale teologicznym [[Uniwersytet w Belgradzie|Uniwersytetu Belgradzkiego]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = |tytuł = Животопис Његове Светости Архиепископа пећког, Митрополита београдско-карловачког и Патријарха српског господина Иринеја |data = |data dostępu = 2020-11-20 |opublikowany = spc.rs |url = http://www.spc.rs/sr/njegova-svetost-patrijarh-srpski-irinej}}</ref>. W 1959 wstąpił do klasztoru Rakovica i tam został [[Postrzyżyny mnisze|postrzyżony na mnicha]] przez patriarchę serbskiego [[German (patriarcha Serbii)|Germana]], przyjmując [[imię zakonne]] Ireneusz<ref name=":0" />. W tym samym roku został [[Sakrament święceń|wyświęcony]] na [[hierodiakon]]a. Święcenia [[Prezbiter|kapłańskie]] przyjął 27 października 1959 r. w [[Cerkiew Ružica|cerkwi Ružica]] w Belgradzie<ref name=":0" />. Kontynuował studia teologiczne na [[Uniwersytet Narodowy im. Kapodistriasa w Atenach|uniwersytecie ateńskim]], zaś w 1969 został dyrektorem szkoły przy [[monaster Ostrog|monasterze Ostrog]], skąd został przeniesiony na stanowisko rektora seminarium prizreńskiego, które sprawował w latach 1971–1974<ref name=":0" />.

W maju 1974 otrzymał godność biskupa morawickiego, wikariusza patriarchy Serbii. Rok później został [[ordynariusz]]em [[Eparchia niska|eparchii niskiej]]<ref name=":0" />.

22 stycznia 2010 wybrany patriarchą Serbii przez Sobór Biskupów Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Zgodnie z regulaminem wyborów jego imię zostało wylosowane spośród trzech imion kandydatów wskazanych przez ogół biskupów; pozostałymi byli metropolita czarnogórski i przymorski [[Amfilochiusz (Radović)|Amfilochiusz]] oraz biskup backi [[Ireneusz (Bulović)|Ireneusz]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Епископ нишки Г. Иринеј изабран за новог Патријарха српског |data = |data dostępu = 2020-11-20 |opublikowany = spc.rs |url = http://www.spc.rs/sr/episkop_niski_g_irinej_izabran_za_novog_patrijarha_srpskog}}</ref>. Dzień później został intronizowany na urząd<ref name=":0" />.

W czerwcu 2016 r. przewodniczył delegacji Patriarchatu Serbskiego na [[Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego|Sobór Wszechprawosławny]] na [[Kreta|Krecie]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://orthodoxia.ch/en/name/1211/show |tytuł = '''Irinej''' Miroslav Gavrilović |autor = |opublikowany = orthodoxia.ch |data = |język = en |data dostępu = 2018-09-06}}</ref>.

1 listopada 2020 przewodniczył pogrzebowi zmarłego na COVID-19 [[Metropolia czarnogórsko-przymorska|metropolity Czarnogóry]] – [[Amfilochiusz (Radović)|Amfilochiusza]], który to pogrzeb odbył się przy otwartej trumnie i z masowym udziałem wiernych mimo przyczyny zgonu metropolity<ref>{{Cytuj |tytuł = Odprawiał pogrzeb zakażonego biskupa. Krótko później i on zmarł |data dostępu = 2020-11-22 |opublikowany = wydarzenia.interia.pl |url = https://wydarzenia.interia.pl/raporty/raport-koronawirus-chiny/aktualnosci/news-serbski-patriarcha-zmarl-na-covid-19-1-listopada-odprawial-p,nId,4867365}}</ref>. Trzy dni po uroczystościach patriarcha trafił do szpitala z potwierdzonym zakażeniem koronawirusem, po czym 20 listopada 2020 zmarł wskutek [[COVID-19]]<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Саопштење за јавност |data = |data dostępu = 2020-11-20 |opublikowany = spc.rs |url = http://www.spc.rs/sr/saopshtenje_za_javnost_52}}</ref>.

Ireneusz został pochowany w krypcie patriarchów w [[Cerkiew Świętego Sawy w Belgradzie|soborze św. Sawy w Belgradzie]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Состоялось отпевание и погребение Святейшего Патриарха Сербского Иринея / Новости / Патриархия.ru |data dostępu = 2020-11-22 |opublikowany = Патриархия.ru |url = http://www.patriarchia.ru/db/text/5723645.html |język = ru}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order Księcia Jarosława Mądrego]] I klasy – [[Ukraina]] (2013)<ref>{{Cytuj |tytuł = Про нагородження орденом князя Ярослава Мудрого |data dostępu = 2021-08-25 |opublikowany = Офіційний вебпортал парламенту України |url = https://zakon.rada.gov.ua/go/399/2013 |język = uk}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url = http://www.rp.pl/artykul/423542-Irinej-patriarcha-serbskiego-Kosciola-prawoslawnego.html |tytuł = Irinej patriarchą serbskiego Kościoła prawosławnego |archiwum = http://archive.is/7lsxn}}

{{Biskupi eparchii niskiej}}

{{Patriarcha Serbii}}
{{Biskupi eparchii vrańskiej}}
{{Biskupi eparchii zachodnioamerykańskiej}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Ireneusz}}
[[Kategoria:Patriarchowie Serbii]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Belgradzie]]
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Narodowego w Atenach]]
[[Kategoria:Biskupi niscy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Księcia Jarosława Mądrego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1930]]
[[Kategoria:Zmarli w 2020]]
[[Kategoria:Zmarli na COVID-19 w Serbii]]

title: Ireneusz

Kraj działania: Serbia

Data i miejsce urodzenia: 27 sierpnia 1930 · Vidova

Data i miejsce śmierci: 20 listopada 2020 · Belgrad

Miejsce pochówku: Sobór św. Sawy w Belgradzie

Wyznanie: prawosławne

Kościół: Serbski Kościół Prawosławny

Diakonat: 24 października 1959

Prezbiterat: 27 października 1959

Wybór patriarchy: 22 stycznia 2010

title: Sukcesja apostolska

Miejscowość: Belgrad

Miejsce: Sobór św. Michała Archanioła

Konsekrator: German

Współkonsekratorzy: Paweł (Stojčević), Jan (Ilić), Mikołaj (Mrđa)

Jan (Ćulibrk): 4 września 2011

Dawid (Perović): 18 września 2011

Hilarion (Golubović): 10 sierpnia 2014

Arseniusz (Glavčić): 31 sierpnia 2014

Hieronim (Močević): 28 września 2014

Sylwan (Mrakić): 7 sierpnia 2016

Nikodem (Kosović): 1 października 2017

Cherubin (Đermanović): 10 czerwca 2018

Stefan (Šarić): 17 czerwca 2018

Hezychiusz (Rogić): 23 czerwca 2018

Dymitr (Radżenowić): 23 września 2018

Lucjan (Pantelić): 1 lipca 1984

Sawa (Jurić): 17 czerwca 1994

Teodozjusz (Šibalić): 20 czerwca 2004


text:
# Luisa Merea
Luisa Merea (ur. 24 września 1958) – peruwiańska siatkarka. Reprezentantka kraju na igrzyskach olimpijskich w Montrealu. Jej córką jest Valeria Silva.

title: Luisa Merea

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Luisa Merea
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 24 września 1958
 |miejsce urodzenia         = [[Peru]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 177 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
! ! [[Reprezentacja Peru w piłce siatkowej kobiet|Peru]]
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Luisa Merea''' (ur. [[24 września]] [[1958]]) – [[peru]]wiańska [[Piłka siatkowa|siatkarka]]. Reprezentantka kraju na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1976|igrzyskach olimpijskich w Montrealu]]. Jej córką jest [[Valeria Silva]]<ref>{{Cytuj stronę|tytuł=Luisa Merea|data dostępu=2018-12-22|opublikowany=sports-reference.com|url=https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/me/luisa-merea-1.html|język=en|archiwum=https://web.archive.org/web/20121215060008/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/me/luisa-merea-1.html|zarchiwizowano=2012-12-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Merea, Luisa}}
[[Kategoria:Peruwiańscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976]]
[[Kategoria:Peruwiańskie siatkarki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1958]]

title: · Luisa Merea

Data i miejsce urodzenia: 24 września 1958 · Peru

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.