text:
# Rajd Bułgarii 2008
Rajd Bułgarii 2008 (39. Rally Bulgaria) – 39. edycja rajdu samochodowego Rajd Bułgarii rozgrywanego w Bułgarii. Rozgrywany był od 11 do 13 lipca 2008 roku. Bazą rajdu była miejscowość Borovec. Była to szósta runda Rajdowych Mistrzostw Europy w roku 2008 oraz piąta runda Rajdowych Mistrzostw Bułgarii. Składał się z 13 odcinków specjalnych.

## Klasyfikacja rajdu
| Miejsce | Miejsce | Miejsce | Kierowca        | Pilot            | Samochód                       | Czas      | Strata  |
| Gen.    | ERC     | BUŁ     | Kierowca        | Pilot            | Samochód                       | Czas      | Strata  |
| ------- | ------- | ------- | --------------- | ---------------- | ------------------------------ | --------- | ------- |
| 1.      | 1.      | 1.      | Krum Donchev    | Stoiko Valchev   | Peugeot 207 S2000              | 2:42:01.8 | 0.0     |
| 2.      | 2.      |         | Volkan Isik     | Kaan Özsenler    | Fiat Abarth Grande Punto S2000 | 2:42:08.0 | +6.2    |
| 3.      | 3.      |         | Michał Sołowow  | Maciej Baran     | Peugeot 207 S2000              | 2:43:35.4 | +1:33.6 |
| 4.      | 4.      |         | Corrado Fontana | Renzo Casazza    | Fiat Abarth Grande Punto S2000 | 2:43:37.2 | +1:35.4 |
| 5.      |         | 2.      | Ignat Isaev     | Milen Iliev      | Mitsubishi Lancer Evo IX       | 2:47:00.0 | +4:58.2 |
| 6.      |         | 3.      | Dimityr Iliew   | Yanaki Yanakiev  | Mitsubishi Lancer Evo IX       | 2:47:22.6 | +5:20.8 |
| 7.      |         | 4.      | Todor Slavov    | Dobromir Filipov | Renault Clio R3                | 2:48:06.8 | +6:05.0 |
| 8.      |         | 5.      | Jasen Popov     | Nikola Popov     | Mitsubishi Lancer Evo IX       | 2:48:50.0 | +6:48.2 |
| 9.      |         | 6.      | Ilia Tzarski    | Stefan Cholakov  | Mitsubishi Lancer Evo IX       | 2:49:05.6 | +7:03.8 |
| 10.     |         |         | Dan Girtofan    | Adrian Berghea   | Subaru Impreza STi N14         | 2:49:41.7 | +7:39.9 |

title: Rajd Bułgarii 2008

wikitext:
{{Rajd runda infobox
 |nazwa              = 39. Rally Bulgaria
 |rundaWRC           =
 |rundaIRC           =
 |rundaERC           = 6
 |rundaBułgaria      = 5
 |rok                = 2008
 |państwo            = BUL
 |baza               = [[Borovec]]
 |dzień rozpoczęcia  = 11 lipca
 |dzień zakończenia  = 13 lipca
 |długość            =
 |długość os         = 282,61
 |liczba os          = 13
 |nawierzchnia       = asfalt
 |załóg-start        = 40<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ewrc-results.com/entries/379-rally-bulgaria-2008/ | tytuł = 39. Rally Bulgaria 2008 Lista startowa | data = | opublikowany = www.ewrc-results.com | data dostępu = 2020-01-05}}</ref>
 |załóg-meta         = 27
 |zwycięzca          = [[Krum Donchev]]
 |zwycięzca-samochód = [[Peugeot 207 S2000]]
 |commons            = Category:2008 Rally Bulgaria
}}
'''Rajd Bułgarii 2008''' ('''39. Rally Bulgaria''') – 39. edycja [[rajd samochodowy|rajdu samochodowego]] [[Rajd Bułgarii]] rozgrywanego w [[Bułgaria|Bułgarii]]. Rozgrywany był od 11 do 13 lipca 2008 roku. Bazą rajdu była miejscowość [[Borovec]]. Była to szósta runda [[Rajdowe Mistrzostwa Europy|Rajdowych Mistrzostw Europy]] w roku [[Rajdowe Mistrzostwa Europy 2008|2008]] oraz piąta runda Rajdowych Mistrzostw Bułgarii. Składał się z 13 odcinków specjalnych.

== Klasyfikacja rajdu ==

{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size: 90%;"
|-
! colspan="3" | Miejsce
! rowspan="2" | Kierowca
! rowspan="2" | Pilot
! rowspan="2" | Samochód
! rowspan="2" | Czas
! rowspan="2" | Strata
|-
! Gen<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ewrc-results.com/final/379-rally-bulgaria-2008/ | tytuł = 39. Rally Bulgaria 2008 Wszystkie Wyniki | data = | opublikowany = www.ewrc-results.com | data dostępu = 2020-01-05}}</ref>.
! ERC<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ewrc-results.com/final/447-rally-bulgaria-2009/?sct=6 | tytuł = 39. Rally Bulgaria 2008 ERC Wyniki | data = | opublikowany = www.ewrc-results.com | data dostępu = 2020-01-05}}</ref>
! BUŁ<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.ewrc-results.com/final/379-rally-bulgaria-2008/?sct=77 | tytuł = 39. Rally Bulgaria 2008 Bulgaria Wyniki | data = | opublikowany = www.ewrc-results.com | data dostępu = 2020-01-05}}</ref>
|-
| 1.
| 1.
| 1.
|align=left| {{Flaga|BUL}} [[Krum Donchev]]
|align=left| {{Flaga|BUL}} [[Stoiko Valchev]]
|align=left| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:42:01.8
| 0.0
|-
| 2.
| 2.
|
|align=left| {{Flaga|TUR}} [[Volkan Isik]]
|align=left| {{Flaga|TUR}} [[Kaan Özsenler]]
|align=left| [[Fiat Abarth Grande Punto S2000]]
| 2:42:08.0
| +6.2
|-
| 3.
| 3.
|
|align=left| {{Flaga|POL}} [[Michał Sołowow]]
|align=left| {{Flaga|POL}} [[Maciej Baran]]
|align=left| [[Peugeot 207 S2000]]
| 2:43:35.4
| +1:33.6
|-
| 4.
| 4.
|
|align=left| {{Flaga|ITA}} [[Corrado Fontana]]
|align=left| {{Flaga|ITA}} [[Renzo Casazza]]
|align=left| [[Fiat Abarth Grande Punto S2000]]
| 2:43:37.2
| +1:35.4
|-
| 5.
|
| 2.
|align=left| {{Flaga|BGR}} [[Ignat Isaev]]
|align=left| {{Flaga|BGR}} [[Milen Iliev]]
|align=left| [[Mitsubishi Lancer Evo IX]]
| 2:47:00.0
| +4:58.2
|-
| 6.
|
| 3.
|align=left| {{Flaga|BUL}} [[Dimityr Iliew (ur. 1975)|Dimityr Iliew]]
|align=left| {{Flaga|BUL}} [[Yanaki Yanakiev]]
|align=left| [[Mitsubishi Lancer Evo IX]]
| 2:47:22.6
| +5:20.8
|-
| 7.
|
| 4.
|align=left| {{Flaga|BGR}} [[Todor Slavov]]
|align=left| {{Flaga|BGR}} [[Dobromir Filipov]]
|align=left| [[Renault Clio]] R3
| 2:48:06.8
| +6:05.0
|-
| 8.
|
| 5.
|align=left| {{Flaga|BUL}} [[Jasen Popov]]
|align=left| {{Flaga|BUL}} [[Nikola Popov]]
|align=left| [[Mitsubishi Lancer Evo IX]]
| 2:48:50.0
| +6:48.2
|-
| 9.
|
| 6.
|align=left| {{Flaga|BGR}} [[Ilia Tzarski]]
|align=left| {{Flaga|BGR}} [[Stefan Cholakov]]
|align=left| [[Mitsubishi Lancer Evo IX]]
| 2:49:05.6
| +7:03.8
|-
| 10.
|
|
|align=left| {{Flaga|ROM}} [[Dan Girtofan]]
|align=left| {{Flaga|ROM}} [[Adrian Berghea]]
|align=left| [[Subaru Impreza]] STi N14
| 2:49:41.7
| +7:39.9
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rajd Bułgarii}}
{{ERC 2008}}

[[Kategoria:Rajdowe Mistrzostwa Europy 2008|Bułgarii]]
[[Kategoria:Rajd Bułgarii|2008]]
[[Kategoria:2008 w Bułgarii]]
[[Kategoria:Borowec]]

title: 39. Rally Bulgaria

Państwo: Bułgaria

Baza: Borovec

Nawierzchnia: asfalt

Zwycięzca: Krum Donchev · (Peugeot 207 S2000)


text:
# Bolszaja Worowska
Bolszaja Worowska (ros. Большая Воровская) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Kamczackim na rejonie sobolewskim. Rzeka ma długość 167km, a jej zlewnia obejmuje około 3660km². Rzeka powstaje z połączenia Lewej Worowskiej i Prawej Worowskiej w paśmie górskim Ganalskij chriebiet, a następnie wpływa do Morza Ochockiego.

wikiname: plwiki

title: Bolszaja Worowska

in_language: pl

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa                               = Bolszaja Worowska
 |inne nazwy                          = {{k|ru|Большая Воровская}}
 |zdjęcie                             =
 |opis zdjęcia                        =
 |kontynent                           = Azja
 |państwo                             = RUS
 |lokalizacja                         =
 |rodzaj cieku                        = rzeka
 |długość                             = 167
 |spadek                              =
 |powierzchnia zlewni                 = 3660
 |średni przepływ                     =
 |miejsce przepływu                   =
 |kod statystyczny                    =
 |źródło: miejsce                     = Pasmo Górskie [[Ganalskij chriebiet]]
 |źródło: wysokość                    =
 |źródło: współrzędne                 = 54°24'08.1"N 156°53'10.9"E
 |ujście: recypient                   = [[Morze Ochockie]]
 |ujście: miejsce                     =
 |ujście: wysokość                    =
 |ujście: współrzędne                 = 54°15′16″N 155°48′08″E
 |mapa                                =
 |opis mapy                           =
 |szlak                               =
 |commons                             =
 |wikisłownik                         = Bolszaja Worowska
}}
'''Bolszaja Worowska''' ({{w języku|ru|Большая Воровская}}) – rzeka w [[Azja|azjatyckiej]] części [[Rosja|Rosji]], w [[Kraj Kamczacki|Kraju Kamczackim]] na [[Rejon sobolewski|rejonie sobolewskim]]. Rzeka ma długość 167km, a jej [[zlewnia]] obejmuje około 3660km²<ref>{{Cytuj |tytuł = Государственный водный реестр: река Бол. Воровская (Воровская) |data dostępu = 2024-04-15 |opublikowany = textual.ru |url = https://textual.ru/gvr/index.php?card=281788}}</ref>. Rzeka powstaje z połączenia [[Lewaja Worowska|Lewej Worowskiej]] i [[Prawaja Worowska|Prawej Worowskiej]] w paśmie górskim [[Ganalskij chriebiet]]<ref>54°24'08.1"N 156°53'10.9"E</ref>, a następnie wpływa do [[Morze Ochockie|Morza Ochockiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Rzeki Azji]]

title: Bolszaja WorowskaБольшая Воровская

Kontynent: Azja

Państwo: Rosja

Miejsce: Pasmo Górskie Ganalskij chriebiet

Recypient: Morze Ochockie


text:
# Archidiecezja Tabory
 Archidiecezja Tabory – diecezja rzymskokatolicka  w Tanzanii. Powstała w 1887 jako wikariat apostolski Unianyembé. W 1925 przemianowany na wikariat Tabory. Archidiecezja od 1953.

## Biskupi diecezjalni
- François Gerboin,  † (1897–1912)
- Henri Léonard, † (1912–1928)
- Edouard Michaud, M.Afr. † (1928–1932)
- Joseph Trudel, M.Afr. † (1933–1948)
- Cornelius Bronsveld, M.Afr. † (1950–1959)
- Marko Mihayo † (1960–1985)
- Mario Epifanio Abdallah Mgulunde † (1985–2006)
- Paul Ruzoka, 2006–2023)
- Protase Rugambwa (od 2023)

title: Archidiecezja Tabory

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Archidiecezja Tabory
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = Tanzania
 |miejscowość                    = [[Tabora]]
 |adres                          =
 |data powołania                 = 1887
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[katolicyzm]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|Metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[metropolia Tabora|Tabora]]
 |obiekt sakralny typ            = katedra
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[kardynał| kard.]] [[Protase Rugambwa]]
 |administrator pomocniczy       = [[Josaphat Bududu]]
 |administrator senior           = [[Paul Ruzoka]]
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    = 5°01'18.6"S 32°48'32.6"E
 |opis miejsca                   = Katedra Metropolitalna św. Teresy w Tabora
 |commons                        =
 |www                            =
}}
''' Archidiecezja Tabory''' – diecezja rzymskokatolicka  w [[Tanzania|Tanzanii]]. Powstała w 1887 jako wikariat apostolski Unianyembé. W 1925 przemianowany na wikariat Tabory. Archidiecezja od 1953.

== Biskupi diecezjalni ==
* François Gerboin,  † ([[1897]]–[[1912]])
* Henri Léonard, † ([[1912]]–[[1928]])
* Edouard Michaud, M.Afr. † ([[1928]]–[[1932]])
* Joseph Trudel, M.Afr. † ([[1933]]–[[1948]])
* Cornelius Bronsveld, M.Afr. † ([[1950]]–[[1959]])
* Marko Mihayo † ([[1960]]–[[1985]])
* Mario Epifanio Abdallah Mgulunde † ([[1985]]–[[2006]])
* [[Paul Ruzoka]], [[2006]]–[[2023]])
* [[Protase Rugambwa]] (od [[2023]])

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/tabo0.htm Gcatholic]

{{Diecezje rzymskokatolickie w Tanzanii}}

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie w Tanzanii|T]]
[[Kategoria:Religia w Taborze]]

title: Archidiecezja Tabory

Państwo: Tanzania

Siedziba: Tabora

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: Kościół łaciński

Metropolia: Tabora

Biskup diecezjalny: kard. Protase Rugambwa

Biskup pomocniczy: Josaphat Bududu

Biskup senior: Paul Ruzoka


text:
# Diecezja Legazpi
Diecezja Legazpi – diecezja rzymskokatolicka na Filipinach. Powstała w 1951 z terenu archidiecezji Caceres.

## Lista biskupów
- Flaviano Ariola † (1952–1968)
- Teotimo C. Pacis † (1969–1980)
- Concordio Maria Sarte † (1980–1991)
- José Sorra † (1993–2005)
- Nestor Celestial Cariño † (2005–2007)
- Joel Zamudio Baylon, od 2009

title: Diecezja Legazpi

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Diecezja Legazpi
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = PHL
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 = 1951
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[Metropolia (religia)|Metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Metropolia Caceres]]
 |obiekt sakralny typ            = [[Katedra|Archikatedra]]
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[Joel Zamudio Baylon]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Diecezja Legazpi''' – diecezja rzymskokatolicka na [[Filipiny|Filipinach]]. Powstała w 1951 z terenu archidiecezji Caceres.

== Lista biskupów ==
* Flaviano Ariola † ([[1952]]–[[1968]])
* Teotimo C. Pacis † ([[1969]]–[[1980]])
* Concordio Maria Sarte † ([[1980]]–[[1991]])
* [[José Sorra]] † ([[1993]]–[[2005]])
* [[Nestor Celestial Cariño]] † ([[2005]]–[[2007]])
* Joel Zamudio Baylon, od [[2009]]

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/lega0.htm Gcatholic]

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie na Filipinach|Legazpi]]
[[Kategoria:Legazpi]]

title: Diecezja Legazpi

Państwo: Filipiny

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Metropolia: Metropolia Caceres

Biskup diecezjalny: Joel Zamudio Baylon


text:
# Skotniki (powiat szczecinecki)
Skotniki (do 1945 niem. Brandschäferei) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Szczecinek.
Zespół dworsko-pałacowy jest pozostałością po pruskiej domenie państwowej, założonej w XIX w. a funkcjonującej do 1939 r. Dwór wybudowano w końcu XIX w. i służył administratorowi majątku. Budynek w stylu neoklasycystycznym, podpiwniczony, na planie prostokąta. Po stronie wschodniej znajduje się aleja lipowa prowadząca do drogi głównej. Na północ od dworu rozciąga się park krajobrazowy z rodzimym drzewostanem.

title: Skotniki (powiat szczecinecki)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Skotniki
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = zachodniopomorskie
 |powiat                 = [[Powiat szczecinecki|szczecinecki]]
 |gmina                  = [[Szczecinek (gmina wiejska)|Szczecinek]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = ok. 400
 |rok                    = 2011
 |strefa numeracyjna     = 94
 |kod pocztowy           = 78-400<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=1172}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = ZSZ
 |SIMC                   = 0312060
 |kod mapy               = Szczecinek (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 53°44'57"N 16°38'41"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|123861|data=2025-01-08}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Skotniki''' (do 1945 [[język niemiecki|niem.]] ''Brandschäferei'') – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo zachodniopomorskie|województwie zachodniopomorskim]], w [[powiat szczecinecki|powiecie szczecineckim]], w [[Szczecinek (gmina wiejska)|gminie Szczecinek]].

Zespół dworsko-pałacowy jest pozostałością po pruskiej domenie państwowej, założonej w XIX w. a funkcjonującej do 1939 r. Dwór wybudowano w końcu XIX w. i służył administratorowi majątku. Budynek w stylu neoklasycystycznym, podpiwniczony, na planie prostokąta. Po stronie wschodniej znajduje się aleja lipowa prowadząca do drogi głównej. Na północ od dworu rozciąga się [[park krajobrazowy]] z rodzimym drzewostanem<ref>Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, str. 94, {{ISBN|83-7263-900-0}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Skotniki]].
{{Gmina Szczecinek}}

[[Kategoria:Szczecinek (gmina wiejska)]]

title: Skotniki

Państwo: Polska

Województwo: zachodniopomorskie

Powiat: szczecinecki

Gmina: Szczecinek

Tablice rejestracyjne: ZSZ


text:
# Osiedle Batorego (Łask)
Osiedle Stefana Batorego – część miasta, osiedle Łasku.
Główne ulice to: 9 Maja, Batorego, Spółdzielcza, Danuty Siedzikówny i część Warszawskiej. Na os. Batorego mieszczą się głównie bloki mieszkalne, po 30 mieszkań w każdym. Znajduje się tu również siedziba Łaskiej Telewizji Kablowej, filia Łaskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, pub oraz kilka sklepów.

title: Osiedle Batorego (Łask)

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Łask COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Łasku
 |nazwa                        = Osiedle Stefana Batorego
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = osiedle
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|łódzkie}}
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat łaski|łaski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Łask (gmina)|Łask]]
 |miasto                       = [[Łask]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              =
 |rok                          =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Łask
 |współrzędne                  = 51°35′20″N 19°08′44″E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Osiedle Stefana Batorego''' – część miasta, osiedle [[Łask]]u<ref name = "gugik">{{PRNG Miejscowości}}</ref>.

Główne ulice to: 9 Maja, Batorego, Spółdzielcza, Danuty Siedzikówny i część Warszawskiej. Na os. Batorego mieszczą się głównie [[blok]]i mieszkalne, po 30 mieszkań w każdym. Znajduje się tu również siedziba Łaskiej Telewizji Kablowej, filia Łaskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, pub oraz kilka sklepów.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dzielnice i osiedla Łasku]]
[[Kategoria:Upamiętnienie Stefana Batorego]]

title: · Osiedle Stefana Batorego

Województwo: łódzkie

Powiat: łaski

Gmina: Łask

Miasto: Łask


text:
# Sulaoja
Sulaoja – wieś w Estonii, w prowincji Põlva, w gminie Valgjärve.

title: Sulaoja

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sulaoja
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = EST
 |1. jednostka administracyjna = [[Põlvamaa|Põlva]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Valgjärve|Valgjärve]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 58°1′17″N 26°42′3″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Sulaoja''' – wieś w [[Estonia|Estonii]], w [[Põlvamaa|prowincji Põlva]], w [[Gmina Valgjärve|gminie Valgjärve]]<ref>{{cytuj stronę | url =http://www.eestigiid.ee/?CatID=285&ItemID=2202| tytuł = Sulaoja küla| data dostępu = 2013-03-06| autor = | opublikowany =eestigiid.ee | praca = | data = | język = et}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Valgjärve}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Valgjärve]]

title: Sulaoja

Państwo: Estonia

Prowincja: Põlva

Gmina: Valgjärve

Populacja · • liczba ludności: · 41 · (1 stycznia 2020)


text:
# Newcrest Mining
Newcrest Mining – australijska spółka akcyjna notowana na Australian Securities Exchange, gdzie wchodzi w skład indeksu największych spółek S&P/ASX 50. Firma specjalizuje się w górnictwie złota, dodatkowo wydobywając także miedź. Jej główne kopalnie znajdują się w Australii (w stanach Nowa Południowa Walia i Wiktoria) oraz w Indonezji (na wyspach Halmahera).
Firma powstała w 1966 jako australijski oddział amerykańskiego koncernu wydobywczego Newmont Mining Corporation. W 1987 australijska spółka weszła na giełdę w Sydney. W 1990 kupiła od koncernu BHP jego dział górnictwa złota, przejęła też firmę Australmin. Nabytki te dały jej pozycję największego producenta złota w Australii. Jednocześnie firma zmieniła nazwę na obecną. W 1991 rozpoczęła inwestycje w Indonezji.

title: Newcrest Mining

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Newcrest Mining
 |nazwa oryginalna  =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           =
 |siedziba          =
 |adres             =
 |data założenia    = 1966
 |data likwidacji   =
 |forma prawna      = [[spółka akcyjna]]
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            = Sydney
 |ISIN              =
 |symbol akcji      = [http://www.asx.com.au/asx/research/companyInfo.do?by=asxCode&asxCode=NCM NCM]
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       =
 |commons           =
 |www               = http://www.newcrest.com.au/
}}
'''Newcrest Mining''' – [[Australia|australijska]] [[spółka akcyjna]] notowana na [[Australian Securities Exchange]], gdzie wchodzi w skład indeksu największych spółek [[S&P/ASX 50]]. Firma specjalizuje się w górnictwie [[złoto|złota]], dodatkowo wydobywając także [[miedź]]. Jej główne kopalnie znajdują się w Australii (w stanach [[Nowa Południowa Walia]] i [[Wiktoria (stan)|Wiktoria]]) oraz w [[Indonezja|Indonezji]] (na wyspach [[Halmahera]]).

Firma powstała w 1966 jako australijski oddział amerykańskiego koncernu wydobywczego Newmont Mining Corporation. W 1987 australijska spółka weszła na giełdę w [[Sydney]]. W 1990 kupiła od koncernu [[BHP Billiton|BHP]] jego dział górnictwa złota, przejęła też firmę [[Australmin]]. Nabytki te dały jej pozycję największego producenta złota w Australii. Jednocześnie firma zmieniła nazwę na obecną. W 1991 rozpoczęła inwestycje w Indonezji.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.newcrest.com.au/ Strona oficjalna]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Australii]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa wydobywcze]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Melbourne]]
[[Kategoria:Spółki giełdowe]]
[[Kategoria:Górnictwo złota]]

title: Newcrest Mining

Państwo: Australia

Forma prawna: spółka akcyjna

Giełda: Sydney

Symbol akcji: NCM

title: brak współrzędnych

brak współrzędnych: Strona internetowa


text:
# Wsielub (gmina)
Wsielub – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w woj. nowogródzkim (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy było miasteczko Wsielub (736 mieszk. w 1921 roku).
W okresie międzywojennym gmina Wsielub należała do powiatu nowogródzkiego w woj. nowogródzkim. Po II wojnie światowej obszar gminy Wsielub wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

title: Wsielub (gmina)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Wsielub
 |dopełniacz nazwy          = gminy Wsielub
 |jednostka                 = [[gmina wiejska]]
 |lata istnienia            = 1921–1939<ref>Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego; w czasie II wojny światowej poza administracją polską; po II wojnie światowej poza granicami Polski.</ref>
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = 2RP
 |województwo               = (1919–20: [[okręg wileński]])
(1920–21: [[okręg nowogródzki]])
1921–39: [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|nowogródzkie]]
 |powiat                    = [[powiat nowogródzki|nowogródzki]]
 |data powstania            =
 |data likwidacji           =
 |siedziba                  = [[Wsielub]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              = 1921
 |liczba ludności           = 11 472<ref name="skorowidz"/>
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1921
 |plan                      =
 |liczba gromad             = 94
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1939
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Wsielub''' – dawna [[gmina wiejska]] istniejąca do [[1939]] roku w [[województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|woj. nowogródzkim]] (obecnie na [[Białoruś|Białorusi]]). Siedzibą gminy było miasteczko [[Wsielub]] (736 mieszk. w 1921 roku<ref name="skorowidz"/>)<ref name="gus">Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - ''podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku'', Książnica-Atlas, Lwów 1933</ref>.

W okresie międzywojennym gmina Wsielub należała do [[powiat nowogródzki|powiatu nowogródzkiego]] w woj. nowogródzkim<ref name="skorowidz">Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część I - Województwo Nowogródzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923</ref>. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] obszar gminy Wsielub wszedł w struktury administracyjne [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związku Radzieckiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat nowogródzki}}

{{SORTUJ:Wsielub)}}
[[Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim]]
[[Kategoria:Dawne gminy w województwie nowogródzkim]]

title: Wsielub

Województwo: (1919–20: okręg wileński) · (1920–21: okręg nowogródzki) · 1921–39: nowogródzkie

Powiat: nowogródzki

Siedziba: Wsielub

title: Szczegółowy podział administracyjny (1921)

Szczegółowy podział administracyjny (1921): Położenie na mapie Polski w 1939 r.Wsielub


text:
# Irena Sznajder
Irena Sznajder (ur. 7 stycznia 1977) – polska lekkoatletka, sprinterka.

## Kariera
Wystąpiła na mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie w sztafecie 4 × 100 metrów, która została zdyskwalifikowana w eliminacjach. Na młodzieżowych mistrzostwach Europy w 1999 w Göteborgu zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: Monika Długa, Sznajder, Agnieszka Rysiukiewicz i Magdalena Haszczyc), a w biegu na 100 metrów zajęła 7. miejsce w finale.
Na mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli zajęła 7. miejsce w finale biegu sztafetowego 4 × 100 metrów (polska sztafeta biegła w składzie: Zuzanna Radecka, Sznajder, Monika Borejza i Joanna Niełacna. Na letniej uniwersjadzie w 1999 w Palma de Mallorca zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Rysiukiewicz, Borejza, Sznajder i Radecka).
Była brązową medalistką mistrzostw Polski w biegu na 100 metrów w 1999 oraz brązową medalistką w hali w biegu na 60 metrów w 2002.
Rekordy życiowe:
| Konkurencja        | Data i miejsce             | Wynik |
| ------------------ | -------------------------- | ----- |
| bieg na 100 metrów | 2 lipca 1999, Kraków       | 11,54 |
| bieg na 200 metrów | 112 września 1999, Wrocław | 23,73 |

Była zawodniczką Olimpii Grudziądz.

title: Irena Sznajder

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Irena Sznajder
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Młodzieżowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|Młodzieżowe mistrzostwa Europy]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1999|Göteborg 1999]]|sztafeta 4 × 100 m}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 1999|Palma de Mallorca 1999]]|sztafeta 4 × 100 m}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|Mistrzostwa Polski]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1999|Kraków 1999]]|bieg na 100 metrów}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|Halowe mistrzostwa Polski]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Halowe Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2002|Spała 2002]]|bieg na 60 m}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Irena Sznajder''' (ur. [[7 stycznia]] [[1977]]<ref>{{PZLA|640}}</ref>) – polska [[Lekkoatletyka|lekkoatletka]], [[sprint]]erka.

== Kariera ==
Wystąpiła na [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1998|mistrzostwach Europy w 1998]] w Budapeszcie w [[Sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 × 100 metrów]], która została zdyskwalifikowana w eliminacjach<ref>{{Cytuj| url = https://web.archive.org/web/20190914210408/http://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/28/48/10/LAEM18_STATISTICS_HANDBOOK_A4_RZ_English.pdf | tytuł = Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook | opublikowany = [[European Athletics]] | s = 605 | data dostępu = 2021-05-19 | język = en}}</ref>. Na [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1999|młodzieżowych mistrzostwach Europy w 1999]] w Göteborgu zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: [[Monika Długa]], Sznajder, [[Agnieszka Rysiukiewicz]] i [[Magdalena Haszczyc]]), a w [[bieg na 100 metrów|biegu na 100 metrów]] zajęła 7. miejsce w finale<ref>{{Cytuj| url = https://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/28/71/43/EU23CH2019-StatisticsHandbook-Final_English.pdf |tytuł = European Athletics U23 Championships – Gävle 2019, Statistics Handbook |opublikowany = [[European Athletics]] |s = 130, 135 |data dostępu = 2021-05-19 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20190719162243/https://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/28/71/43/EU23CH2019-StatisticsHandbook-Final_English.pdf}}</ref>.

Na [[Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 1999|mistrzostwach świata w 1999 w Sewilli]] zajęła 7. miejsce w finale biegu sztafetowego 4 × 100 metrów (polska sztafeta biegła w składzie: [[Zuzanna Radecka]], Sznajder, [[Monika Borejza]] i [[Joanna Niełacna]]<ref>{{Cytuj| url = http://iaaf-ebooks.s3.amazonaws.com/Moscow-2013-Statistics/sources/projet/IAAF-Moscow.pdf | tytuł = IAAF Moscow 2013 Statistics Handbook | opublikowany = [[International Association of Athletics Federations|IAAF]] | s = 296 | data dostępu = 2014-08-30 | język = en}}</ref>. Na [[Letnia Uniwersjada 1999|letniej uniwersjadzie w 1999]] w [[Palma (Hiszpania)|Palma de Mallorca]] zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Rysiukiewicz, Borejza, Sznajder i Radecka)<ref>{{Cytuj | url = http://archive.is/iNLR | tytuł = AZS: Polskie medale letnich uniwersjad | data dostępu = 2012-07-03 | język = pl}}</ref>.

Była brązową medalistką mistrzostw Polski w biegu na 100 metrów w [[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1999|1999]]<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Kurzyński | imię = Henryk | nazwisko2 = Luftman | imię2 = Leszek |nazwisko3 = Rozum |imię3 = Janusz | nazwisko4 = Rychwalski |imię4 = Maciej | nazwisko5 = Socha |imię5 = Andrzej | tytuł = Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece | data = 2011 | wydawca = Komisja Statystyczna PZLA | miejsce = Bydgoszcz | isbn = 978-83-934369-0-3 | strony=  34, 35, 49 i 50}}</ref> oraz brązową medalistką w hali w [[bieg na 60 metrów|biegu na 60 metrów]] w [[Halowe Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2002|2002]].

Rekordy życiowe<ref>{{cytuj| url = http://www.pzla.pl/histor/| tytuł = Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007| data dostępu = 2021-05-19| autor = Henryk Gąszczak| język = pl| archiwum = https://web.archive.org/web/20120815080434/http://www.pzla.pl/histor/| zarchiwizowano = 15 sierpnia 2012}}</ref><ref>{{Cytuj |url=http://bieganie.pl/statystyka/index.php?p=showrunner&runner_id=6210 |tytuł=Irena Sznajder |opublikowany=bieganie.pl |data dostępu=2012-07-03 |język=pl |archiwum=https://web.archive.org/web/20140420015858/http://bieganie.pl/statystyka/index.php?p=showrunner&runner_id=6210 |zarchiwizowano=2014-04-20 }}</ref>:
{| class="wikitable" style="float:centre"
!Konkurencja
!Data i miejsce
!Wynik
|-
|[[bieg na 100 metrów]]
|2 lipca 1999, Kraków
|11,54
|-
|[[bieg na 200 metrów]]
|112 września 1999, Wrocław
|23,73
|}

Była zawodniczką [[Olimpia Grudziądz|Olimpii Grudziądz]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{PZLA|640}}
* {{Cytuj |url=http://bieganie.pl/statystyka/index.php?p=showrunner&runner_id=6210 |tytuł=Irena Sznajder |opublikowany=bieganie.pl |data dostępu=2012-07-03 |język=pl |archiwum=https://web.archive.org/web/20140420015858/http://bieganie.pl/statystyka/index.php?p=showrunner&runner_id=6210 |zarchiwizowano=2014-04-20 }}
* {{tilastopaja |id=7606 |nazwa=Irena Sznajder |płeć=w |data dostępu=2012-07-03}}

{{SORTUJ:Sznajder, Irena}}
[[Kategoria:Lekkoatleci Olimpii Grudziądz]]
[[Kategoria:Polscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1999]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]

title: · Irena Sznajder

Data urodzenia: 7 stycznia 1977

title: Dorobek medalowy

brąz:
Göteborg 1999 · sztafeta 4 × 100 m
Kraków 1999 · bieg na 100 metrów
Spała 2002 · bieg na 60 m

srebro: Palma de Mallorca 1999 · sztafeta 4 × 100 m


text:
# Jean Decoux
Jean Decoux (ur. 1884 w Bordeaux, zm. 21 października 1963 w Paryżu) − francuski oficer marynarki, admirał, w latach 1940−1945 generalny gubernator Indochin Francuskich z ramienia rządu Vichy.

## Życiorys
W 1935 roku awansowany do stopnia kontradmirała, cztery lata później został Vice-Amiral d'escadre (polski odpowiednik to admirał floty) i dowódcą francuskiej eskadry dalekowschodniej (Forces Navales en Extrême-Orient). 20 lipca 1940 roku, po podpisaniu rozejmu z Niemcami, został mianowany generalnym gubernatorem Indochin Francuskich w miejsce Georges'a Catroux. Pod naciskiem Japończyków wyraził zgodę na korzystanie przez ich flotę z portu w Hajfongu i stacjonowanie wojsk japońskich na terytorium Tonkinu. Spowodowało to utratę realnej kontroli Francuzów nad Indochinami.
W sferze polityki wewnętrznej kolonii Decoux popierał emancypację Wietnamczyków, tworząc namiastkę rządu, z niewielkim zakresem prerogatyw, w którym rdzenni mieszkańcy obejmowali 2/3 stanowisk. Wielu z nich wykorzystało później swe doświadczenie w szeregach Việt Minhu. W miarę upływu czasu gubernator skłaniał się do porozumienia z przedstawicielami Wolnych Francuzów, co było jednym z powodów jego aresztowania przez Japończyków 9 marca 1945 roku, przejęcia przez nich bezpośredniej kontroli nad rządem i utworzenia marionetkowego Imperium Wietnamu.
Po wojnie Decoux został aresztowany, lecz uniewinniono go po procesie sądowym. W 1949 roku przywrócono mu rangę i przywileje. Napisał książkę A la barre de l'Indochine.

title: Jean Decoux

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko       = Jean Decoux
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |rodzaj wojsk          = marynarka
 |zwycięstwa            =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |stopień grafika       = French Navy-Rama NG-OF8.png
 |stopień               = wiceadmirał eskadry (Vice-Amiral d'escadre)
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[1884]]
 |miejsce urodzenia     = [[Bordeaux]]
 |data śmierci          = [[21 października]] [[1963]]
 |miejsce śmierci       = [[Paryż]]
 |lata służby           =
 |siły zbrojne          = {{bandera|FRA|wojenna}}
 |formacja              =
 |jednostki             = Forces Navales en Extrême-Orient
 |stanowiska            =
 |wojny i bitwy         = [[II wojna światowa]]
 |późniejsza praca      = Generalny gubernator Indochin Francuskich
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|LH|WO}}
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
}}
'''Jean Decoux''' (ur. [[1884]] w [[Bordeaux]], zm. [[21 października]] [[1963]] w [[Paryż]]u) − francuski oficer marynarki, [[admirał]], w latach 1940−1945 generalny gubernator [[Indochiny Francuskie|Indochin Francuskich]] z ramienia [[Francja Vichy|rządu Vichy]].

== Życiorys ==
W 1935 roku awansowany do stopnia [[kontradmirał]]a, cztery lata później został Vice-Amiral d'escadre (polski odpowiednik to [[admirał floty]]) i dowódcą francuskiej eskadry dalekowschodniej (''Forces Navales en Extrême-Orient''). 20 lipca 1940 roku, po podpisaniu [[rozejm w Compiègne (1940)|rozejmu z Niemcami]], został mianowany generalnym gubernatorem Indochin Francuskich w miejsce [[Georges Albert Catroux|Georges'a Catroux]]. Pod naciskiem Japończyków wyraził zgodę na korzystanie przez ich flotę z portu w [[Hajfong]]u i stacjonowanie wojsk japońskich na terytorium [[Tonkin]]u. Spowodowało to utratę realnej kontroli Francuzów nad Indochinami.

W sferze polityki wewnętrznej kolonii Decoux popierał emancypację Wietnamczyków, tworząc namiastkę rządu, z niewielkim zakresem prerogatyw, w którym rdzenni mieszkańcy obejmowali 2/3 stanowisk. Wielu z nich wykorzystało później swe doświadczenie w szeregach [[Việt Minh]]u. W miarę upływu czasu gubernator skłaniał się do porozumienia z przedstawicielami [[Wolna Francja|Wolnych Francuzów]], co było jednym z powodów jego aresztowania przez Japończyków 9 marca 1945 roku, przejęcia przez nich bezpośredniej kontroli nad rządem i utworzenia [[państwo marionetkowe|marionetkowego]] Imperium Wietnamu.

Po wojnie Decoux został aresztowany, lecz uniewinniono go po procesie sądowym. W 1949 roku przywrócono mu rangę i przywileje. Napisał książkę ''A la barre de l'Indochine''.

== Bibliografia ==
* William L. Hosch (red.): ''The Korean War and the Vietnam War: People, Politics and Power''. New York: Britannica Educational Publishing, 2010. {{ISBN|978-1-61530-047-1}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Decoux, Jean}}
[[Kategoria:Francuscy admirałowie]]
[[Kategoria:Francuscy politycy]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Rozejmowej Francji Vichy]]
[[Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1884]]
[[Kategoria:Zmarli w 1963]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bordeaux]]

title: Jean Decoux

Data i miejsce urodzenia: 1884 · Bordeaux

Data i miejsce śmierci: 21 października 1963 · Paryż

Siły zbrojne: Marine nationale

Jednostki: Forces Navales en Extrême-Orient

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa


text:
# Raimbaut de Vaqueiras
Raimbaut de Vaqueiras, Rambaldo di Vaqueiras (ok. 1150–1207) – poeta prowansalski, trubadur.
Urodzony w zamku Vaquerais (Vaucluse). Karierę rozpoczynał na dworze Wilhelma d’Orange, wkrótce jednak wyjechał do Włoch, tam gościła w Genui i na dworze Bonifacego markiza z Monferrato (Piemont). Z tego okresu znane są utwory opiewające zalety Beatrice, córki Bonifacego. Razem ze swoim panem walczył przeciwko Lombardom. Później wyjechał na Sycylię i z Henrykiem VI walczył przeciw Normanom. w 1202 wziął udział w IV wyprawie krzyżowej. Zginął walcząc u boku swego pana Bonifacego podczas walk z Bułgarami około 1207.
Pozostawił po sobie około 30 utworów, z których 7 z muzyką, a wśród nich najsłynniejsza estampie (w tekscie stampida) Kalenda maya. Pieśń ta, napisana w języku prowansalskim d’oc, poświęcona jest popularnym świętom majowym. Tekst opatrzony jest dwiema melodiami o wesołym rytmie; pierwsza z nich, powtarzana dwa razy, pełni funkcję refrenu. Metryka utworu jest dość skomplikowana i odpowiada schematowi: 4'aa 4b 4'aaa 4b 4'a 4b 4'a 4b 4'a 2'aa 2c 4'a 2'aa 2c 4'a.
Kalenda maya, ni fuelhs de faya
ni chanz d'auzelh, ni flors de glaya
non es quem playa pros domna guaya,
tro qu'un ysnelh messatger aya
del vostre belh cors, quem retraya
plazer novelh qu'Amors m'atraya
e iaya em traya vas vos, domna veraya
e chaya de playa l gelos
ans quem n'estraya. (...)
Inne utwory to pieśni (fr. chanson, prowansalski cansó, wł. canzone) miłosne, pieśni o alegorycznych turniejach między kawalerami i damami i jeden długi poemat epicki (223 wersety) w formie listu do Bonifacego I o wyprawie krzyżowej.

title: Raimbaut de Vaqueiras

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2010-02}}
'''Raimbaut de Vaqueiras''', '''Rambaldo di Vaqueiras''' (ok. [[1150]]–[[1207]]) – poeta prowansalski, [[trubadurzy|trubadur]].

Urodzony w zamku Vaquerais (Vaucluse). Karierę rozpoczynał na dworze Wilhelma d’Orange, wkrótce jednak wyjechał do Włoch, tam gościła w [[Genua|Genui]] i na dworze Bonifacego markiza z Monferrato ([[Piemont]]). Z tego okresu znane są utwory opiewające zalety Beatrice, córki Bonifacego. Razem ze swoim panem walczył przeciwko Lombardom. Później wyjechał na Sycylię i z Henrykiem VI walczył przeciw [[Normanowie|Normanom]]. w 1202 wziął udział w [[IV wyprawa krzyżowa|IV wyprawie krzyżowej]]. Zginął walcząc u boku swego pana Bonifacego podczas walk z Bułgarami około 1207.

Pozostawił po sobie około 30 utworów, z których 7 z muzyką, a wśród nich najsłynniejsza [[estampie]] (w tekscie ''stampida'') '''''Kalenda maya'''''. Pieśń ta, napisana w [[Język prowansalski|języku prowansalskim]] d’oc, poświęcona jest popularnym świętom majowym. Tekst opatrzony jest dwiema melodiami o wesołym rytmie; pierwsza z nich, powtarzana dwa razy, pełni funkcję refrenu. Metryka utworu jest dość skomplikowana i odpowiada schematowi: 4'aa 4b 4'aaa 4b 4'a 4b 4'a 4b 4'a 2'aa 2c 4'a 2'aa 2c 4'a.

: ''Kalenda maya, ni fuelhs de faya''
: ''ni chanz d'auzelh, ni flors de glaya''
: ''non es quem playa pros domna guaya,''
: ''tro qu'un ysnelh messatger aya''
: ''del vostre belh cors, quem retraya''
: ''plazer novelh qu'Amors m'atraya''
: ''e iaya em traya vas vos, domna veraya''
: ''e chaya de playa l gelos''
: ''ans quem n'estraya. (...)''

Inne utwory to pieśni (fr. ''chanson'', prowansalski ''cansó'', wł. ''canzone'') miłosne, pieśni o alegorycznych turniejach między kawalerami i damami i jeden długi poemat epicki (223 wersety) w formie listu do Bonifacego I o wyprawie krzyżowej.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Vaqueiras, Raimbaut de}}

[[Kategoria:Trubadurzy]]
[[Kategoria:Uczestnicy czwartej wyprawy krzyżowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w XII wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1207]]


text:
# Wytrysk na twarz
Wytrysk na twarz (ang. facial cumshot) – praktyka seksualna, w której mężczyzna dokonuje wytrysku nasienia na twarz lub do ust partnerki lub partnera, zazwyczaj bezpośrednio po seksie oralnym, stosunku, masturbacji lub innej formie stymulacji.

## Przegląd informacji
Dokonanie wytrysku na twarz jest zazwyczaj poprzedzone aktywnością, która prowadzi do pobudzenia seksualnego, i stymulacją partnera mającego wytrysk. Po osiągnięciu wstępnego poziomu pobudzenia seksualnego i zbliżającej się ejakulacji mężczyzna umieszcza swojego penisa tak, by większość nasienia podczas wytrysku znalazła się na twarzy partnerki lub partnera.
Przemieszczenie nasienia zachodzi siłą samego wytrysku lub jest wspomagane jeszcze siłą grawitacji. Mężczyzna może zdecydować o wytrysku na wybraną okolicę twarzy lub przemieszczać prącie, by pokryć nasieniem większą przestrzeń.
Choć nasienie może być skierowane na każdą okolicę twarzy (policzki, czoło, usta, nos itp.), celem jest skierować jego większość na powierzchnię twarzy, a nie na któryś z otworów, jak np. usta. Stanowi to różnicę w stosunku do wytrysku do ust w seksie oralnym, w którym celem jest umieścić większość ejakulatu w ustach partnerki lub partnera.
Objętość ejakulatu zależy od różnych czynników, takich jak zdrowie mężczyzny, jego wiek, poziom pobudzenia seksualnego i okresu, który upłynął od ostatniego wytrysku. Standardowa objętość ejakulatu to 2 do 5 mililitrów. Kilka sekund po wytrysku sperma gęstnieje, pozostaje widoczna na 15–30 minut, po czym upłynnia się.

## Rola w pornografii
Wytrysk na twarz często pojawia się w filmach pornograficznych, zazwyczaj jako zakończenie sceny. W tym zakresie wytrysk na twarz zastąpił w dużym stopniu najbardziej rozpowszechniony wcześniej wytrysk skierowany na brzuch lub plecy (po stosunku od tyłu) partnerki lub partnera. Istnieją rozliczne serie filmów pornograficznych poświęcone fellatio z naciskiem na wytrysk na twarz, a także strony internetowe, których tematyka skupia się wyłącznie na wytryskach na twarz.
Powstał nawet specjalny rynek filmów pornograficznych skoncentrowanych na wytrysku na twarz. Także wiele witryn internetowych specjalizuje się w oferowaniu zdjęć czy filmów o takiej treści.
Wytrysk na twarz był także opisywany w literaturze. Przykładem jest opis z książki 120 dni Sodomy czyli szkoła libertynizmu markiza de Sade’a pochodzącej z 1785 roku.
Analiza treściowa najlepiej się sprzedającej heteroseksualnej pornografii wskazuje na to, że 96% wszystkich scen kończy się wytryskiem mężczyzny na partnerkę. Usta były najpopularniejszą okolicą, w której był wykonywany wytrysk. 62% scen dotyczyło wytrysku na twarz.
Bukkake to pokrewne zachowanie seksualne, polegające na ejakulacji grupy mężczyzn na jedną osobę (zazwyczaj na kobietę), popularne w pornografii japońskiej.

### Postrzeganie wytrysku na twarz w pornografii
Emocjonalne, psychologiczne i społeczne znaczenie obrazowania wytrysku na twarz w pornografii jest źródłem licznych kontrowersji. Istnieje szereg poglądów na ten temat, od traktowania tej praktyki seksualnej jako przejawu mizoginii czy upokorzenia do zdrowej ekspresji seksualności człowieka.
Działaczka kobieca Beatrice Faust w swojej książce Women, Sex, and Pornography: A Controversial Study argumentuje, że jeśli seks jest czynnością naturalną i nasienie jest naturalną wydzieliną ciała, to nie ma powodu, by interpretować ejakulację jako przejaw wrogości.
Feministki były w tej materii znacznie bardziej krytyczne. Działająca przeciw pornografii aktywistka Andrea Dworkin wygłosiła na konferencji w Chicago pogląd, że fakt, iż nasienie jest na kobiecie, a nie w jej ciele, należy do konwencji pornografii. I kontynuowała, że jest to forma zaznaczenia przez mężczyznę kobiety jako jego własności, pokazania, że jest ona naznaczona przez jego brud; że jest brudna.
Socjolodzy Gail Dines, Robert Jensen and Russo powtarzają to w książce Pornography: The Production and Consumption of Inequality, pisząc, że wytrysk na twarz w pornografii jest drogą do zamiany kobiety w coś (nie kogoś), czego głównym przeznaczeniem jest współżycie z mężczyznami.

## Użycie kosmetyczne
Poza motywami seksualnymi nasienie było także aplikowane na twarz z powodów kosmetycznych. Założycielka „Cosmopolitan” Helen Gurley Brown zalecała kobietom nakładanie spermy na twarz, jako że jest ona pełna białka. Podaje się także, że Kleopatra VII wcierała nasienie w twarz, by utrzymać młody wygląd swojej cery.

## Zagrożenia dla zdrowia

### Potencjalne zakażenie
Każda aktywność seksualna, która wiąże się z kontaktem z płynami ciała innej osoby, wiąże się z ryzykiem przekazania choroby przenoszonej drogą płciową. Nasienie nie jest niebezpieczne, jeśli znajduje się na skórze lub zostanie połknięte. Niemniej jednak nasienie może przenosić wiele chorób przenoszonych drogą płciową, jak AIDS czy WZW.

#### Różnice w ryzyku zakażenia
Partner mający wytrysk nie ponosi praktycznie żadnego ryzyka. Inaczej ma się sytuacja w wypadku osoby przyjmującej wytrysk na twarz, szczególnie jeśli nasienie wejdzie w kontakt z przerwaną błoną śluzową oczu czy ust.

### Reakcje alergiczne
W rzadkich przypadkach pojawiają się reakcje alergiczne po kontakcie z nasieniem. Objawy mogą być miejscowe lub ogólnoustrojowe. Obejmują świąd, zaczerwienienie, opuchliznę i pęcherze po 30 minutach od kontaktu. W skrajnych przypadkach następuje reakcja ogólnoustrojowa z dusznością.

title: Wytrysk na twarz

wikitext:
[[Plik:Wiki-facial.png|mały|Rysunek przedstawiający wytrysk partnera na twarz partnerki]]
'''Wytrysk na twarz''' ({{ang.|facial cumshot}}) – praktyka seksualna, w której mężczyzna dokonuje [[Ejakulacja u ssaków|wytrysku nasienia]] na [[twarz]] lub do [[Wargi ust|ust]] partnerki lub partnera, zazwyczaj bezpośrednio po [[seks oralny|seksie oralnym]], [[stosunek płciowy|stosunku]], [[masturbacja|masturbacji]] lub innej formie stymulacji.

== Przegląd informacji ==
Dokonanie wytrysku na twarz jest zazwyczaj poprzedzone aktywnością, która prowadzi do pobudzenia seksualnego, i stymulacją partnera mającego wytrysk. Po osiągnięciu wstępnego poziomu pobudzenia seksualnego i zbliżającej się [[ejakulacja u ssaków|ejakulacji]] mężczyzna umieszcza swojego [[prącie|penisa]] tak, by większość nasienia podczas wytrysku znalazła się na twarzy partnerki lub partnera.

Przemieszczenie nasienia zachodzi siłą samego wytrysku lub jest wspomagane jeszcze siłą grawitacji. Mężczyzna może zdecydować o wytrysku na wybraną okolicę twarzy lub przemieszczać prącie, by pokryć nasieniem większą przestrzeń.

Choć nasienie może być skierowane na każdą okolicę twarzy (policzki, czoło, usta, nos itp.), celem jest skierować jego większość na powierzchnię twarzy, a nie na któryś z otworów, jak np. usta. Stanowi to różnicę w stosunku do wytrysku do ust w [[seks oralny|seksie oralnym]], w którym celem jest umieścić większość ejakulatu w ustach partnerki lub partnera.

Objętość [[ejakulat]]u zależy od różnych czynników, takich jak zdrowie mężczyzny, jego wiek, poziom pobudzenia seksualnego i okresu, który upłynął od ostatniego wytrysku. Standardowa objętość ejakulatu to 2 do 5 mililitrów<ref>{{Cytuj pismo |autor = Levitas E., Lunenfeld E., Weisz N., Friger M., Potashnik G |tytuł = Relationship between age and semen parameters in men with normal sperm concentration: analysis of 6022 semen samples |czasopismo = Andrologia |rok = 2007 |doi = 10.1111/j.1439-0272.2007.00761.x |wydanie = 39 |wolumin = 2 |miesiąc = kwiecień |pmid = 17430422 |strony = 45–50}}</ref>. Kilka sekund po wytrysku sperma gęstnieje, pozostaje widoczna na 15–30 minut, po czym upłynnia się.

== Rola w pornografii ==
Wytrysk na twarz często pojawia się w [[pornografia|filmach pornograficznych]], zazwyczaj jako zakończenie sceny<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Williams |imię = Linda Meyer |autor link = Linda Meyer Williams |tytuł = Hard core: power, pleasure and 'frenzy of the visible’ |data = 1999 |wydawca = University of California |miejsce = Berkeley |isbn = 978-0-520-21943-4}}</ref>. W tym zakresie wytrysk na twarz zastąpił w dużym stopniu najbardziej rozpowszechniony wcześniej wytrysk skierowany na [[jama brzuszna|brzuch]] lub [[plecy]] (po [[Pozycje tylne|stosunku od tyłu]]) partnerki lub partnera. Istnieją rozliczne serie filmów pornograficznych poświęcone [[fellatio]] z naciskiem na wytrysk na twarz, a także strony internetowe, których tematyka skupia się wyłącznie na wytryskach na twarz.

Powstał nawet specjalny rynek filmów pornograficznych skoncentrowanych na wytrysku na twarz. Także wiele witryn internetowych specjalizuje się w oferowaniu zdjęć czy filmów o takiej treści.

Wytrysk na twarz był także opisywany w literaturze. Przykładem jest opis z książki [[120 dni Sodomy czyli szkoła libertynizmu]] [[Donatien Alphonse François de Sade|markiza de Sade’a]] pochodzącej z 1785 roku.

Analiza treściowa najlepiej się sprzedającej heteroseksualnej pornografii wskazuje na to, że 96% wszystkich scen kończy się wytryskiem mężczyzny na partnerkę. Usta były najpopularniejszą okolicą, w której był wykonywany wytrysk. 62% scen dotyczyło wytrysku na twarz<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.allacademic.com//meta/p_mla_apa_research_citation/1/7/0/5/2/pages170523/p170523-1.php |tytuł = Aggression and Sexual Behavior in Best-Selling Pornography |opublikowany = AllAcademic Research |język = en |archiwum = https://web.archive.org/web/20090513034000/http://www.allacademic.com/meta/p_mla_apa_research_citation/1/7/0/5/2/pages170523/p170523-1.php |zarchiwizowano = 2009-05-13 |data dostępu = 2009-01-17}}</ref>.
[[Plik:Wikibukkake.png|mały|Bukkake]]
[[Bukkake]] to pokrewne zachowanie seksualne, polegające na ejakulacji grupy mężczyzn na jedną osobę (zazwyczaj na kobietę), popularne w pornografii [[Japonia|japońskiej]]<ref>{{Cytuj |url = http://www.dictionary.com/browse/bukkake |tytuł = Bukkake | Define Bukkake at Dictionary.com |opublikowany = dictionary.com |data dostępu = 2017-11-27}}</ref>.

=== Postrzeganie wytrysku na twarz w pornografii ===
Emocjonalne, psychologiczne i społeczne znaczenie obrazowania wytrysku na twarz w pornografii jest źródłem licznych kontrowersji. Istnieje szereg poglądów na ten temat, od traktowania tej praktyki seksualnej jako przejawu [[mizoginia|mizoginii]] czy upokorzenia do zdrowej ekspresji seksualności człowieka.

Działaczka kobieca Beatrice Faust w swojej książce ''Women, Sex, and Pornography: A Controversial Study'' argumentuje, że jeśli seks jest czynnością naturalną i nasienie jest naturalną wydzieliną ciała, to nie ma powodu, by interpretować ejakulację jako przejaw wrogości<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Faust |imię = Beatrice |autor link = Beatrice Faust |tytuł = Women, sex, pornography |data = 1981 |wydawca = Penguin Books |miejsce = Ringwood, Vic. |isbn = 978-0-14-070088-6}}</ref>.

Feministki były w tej materii znacznie bardziej krytyczne. Działająca przeciw pornografii aktywistka [[Andrea Dworkin]] wygłosiła na konferencji w Chicago pogląd, że fakt, iż nasienie jest na kobiecie, a nie w jej ciele, należy do konwencji pornografii. I kontynuowała, że jest to forma zaznaczenia przez mężczyznę kobiety jako jego własności, pokazania, że jest ona naznaczona przez jego brud; że jest brudna<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = Moore |imię = Lisa C. |autor link = Lisa C. Moore |tytuł = Sperm counts: overcome by man’s most precious fluid |data = 2007 |wydawca = New York University Press |miejsce = New York |isbn = 978-0-8147-5718-5}}</ref>.

Socjolodzy [[Gail Dines]], Robert Jensen and Russo powtarzają to w książce ''Pornography: The Production and Consumption of Inequality'', pisząc, że wytrysk na twarz w pornografii jest drogą do zamiany kobiety w coś (nie kogoś), czego głównym przeznaczeniem jest współżycie z mężczyznami<ref>{{Cytuj książkę |autor = Dines, Gail; Jensen, Robert; Russo, Ann |tytuł = Pornography: the production and consumption of inequality |data = 1998 |wydawca = Routledge |miejsce = New York |isbn = 978-0-415-91812-1 |strony =}}</ref>.

== Użycie kosmetyczne ==
Poza motywami seksualnymi nasienie było także aplikowane na twarz z powodów kosmetycznych. Założycielka „[[Cosmopolitan]]” Helen Gurley Brown zalecała kobietom nakładanie spermy na twarz, jako że jest ona pełna białka<ref>[http://jezebel.com/gossip/notag/is-rubbing-cum-all-over-your-face-the-secret-to-eternal-youth-307637.php?mail2=true Is Rubbing Cum All Over Your Face The Secret To Eternal Youth?]</ref>. Podaje się także, że [[Kleopatra|Kleopatra VII]] wcierała nasienie w twarz, by utrzymać młody wygląd swojej cery<ref>{{Cytuj książkę |nazwisko = S Ransaw |imię = Theodore |autor link = Theodore S Ransaw |tytuł = Sexual Secrets of Cleopatra: The Wisdom of the Ancient Egyptians |wydawca = AuthorHouse |miejsce = |isbn = 978-0-595-14496-9 |strony =}}</ref>.

== Zagrożenia dla zdrowia ==
=== Potencjalne zakażenie ===
Każda aktywność seksualna, która wiąże się z kontaktem z płynami ciała innej osoby, wiąże się z ryzykiem przekazania choroby przenoszonej drogą płciową. Nasienie nie jest niebezpieczne, jeśli znajduje się na skórze lub zostanie połknięte<ref>{{Cytuj książkę |autor = Mann, Thaddeus; Lutwak-Mann, Cecylia |tytuł = Male reproductive function and semen: themes and trends in physiology, biochemistry, and investigative andrology |data = 1981 |wydawca = Springer-Verlag |miejsce = Berlin |isbn = 978-0-387-10383-9 |strony =}}</ref><ref>{{Cytuj książkę |autor = Shivaji, S.; Scheit, Karl Heinz; Bhargava, Pushpa M. |tytuł = Proteins of seminal plasma |data = 1990 |wydawca = Wiley |miejsce = New York |isbn = 978-0-471-84685-7 |strony =}}</ref>. Niemniej jednak nasienie może przenosić wiele chorób przenoszonych drogą płciową, jak [[Zespół nabytego niedoboru odporności|AIDS]] czy [[Wirusowe zapalenie wątroby|WZW]].

==== Różnice w ryzyku zakażenia ====
Partner mający wytrysk nie ponosi praktycznie żadnego ryzyka. Inaczej ma się sytuacja w wypadku osoby przyjmującej wytrysk na twarz, szczególnie jeśli nasienie wejdzie w kontakt z przerwaną błoną śluzową oczu czy ust.

=== Reakcje alergiczne ===
W rzadkich przypadkach pojawiają się reakcje [[alergia|alergiczne]] po kontakcie z nasieniem<ref>{{Cytuj pismo |autor = Guillet G., Dagregorio G., Guillet MH |tytuł = [Vulvar contact dermatitis due to seminal allergy: 3 cases] |czasopismo = Annales de dermatologie et de vénéréologie |rok = 2005 |wydanie = 132 |wolumin = 2 |miesiąc = luty |pmid = 15798560 |strony = 123–125}}</ref>. Objawy mogą być miejscowe lub ogólnoustrojowe. Obejmują świąd, zaczerwienienie, opuchliznę i pęcherze po 30 minutach od kontaktu. W skrajnych przypadkach następuje reakcja ogólnoustrojowa z dusznością.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Commonscat|Facial cumshot}}

[[Kategoria:Pornografia]]
[[Kategoria:Zachowania seksualne]]


text:
# General Sherman (drzewo)
General Sherman – okaz mamutowca olbrzymiego rosnący w Parku Narodowym Sekwoi w górach Sierra Nevada w Stanach Zjednoczonych. Obecnie największy przedstawiciel swojego gatunku. Szacowany wiek: 2,5 - 3 tys. lat.
Wymiary:
- wysokość: 84 m
- średnica pnia: 8 m
- waga: ponad 1200 ton[2]
- średnica korony: 32,5 m
- średnica najgrubszej gałęzi: 2 m[1]

Miąższość drewna tego drzewa (1487 m³) odpowiada mniej więcej masie drewna ze świerków rosnących na powierzchni hektara (najbardziej zasobny w Polsce drzewostan świerka istebniańskiego ok. 1200 m³ na hektar). Jest to największe drzewo na świecie.

title: General Sherman (drzewo)

wikitext:
[[Plik:United States - California - Sequoia National Park - General Sherman Tree - Panorama.jpg|thumb|653x653px|General Sherman w [[Park Narodowy Sekwoi|Parku Narodowym Sekwoi]]]]
'''General Sherman''' – okaz [[Mamutowiec olbrzymi|mamutowca olbrzymiego]] rosnący w [[Park Narodowy Sekwoi|Parku Narodowym Sekwoi]] w górach [[Sierra Nevada (Stany Zjednoczone)|Sierra Nevada]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Obecnie największy przedstawiciel swojego gatunku. Szacowany wiek: 2,5 - 3 tys. lat<ref name=Dun>Dunajovec Jozef: ''Inšpirácie z arboréta'', w: "Krásy Slovenska" R. LXIX, nr 5/92, s. 15</ref>.

Wymiary:
* wysokość: 84 m
* średnica pnia: 8 m
* waga: ponad 1200 ton<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.visitsequoia.com/giant-sequoia-trees.aspx|tytuł=Giant Sequoia Trees|opublikowany=DNC Parks & Resorts at Sequoia, Inc. |język=en|data dostępu=2012-06-24}}</ref>
* średnica korony: 32,5 m
* średnica najgrubszej gałęzi: 2 m<ref name=Dun/>
Miąższość drewna tego drzewa (1487 m³) odpowiada mniej więcej masie drewna ze świerków rosnących na powierzchni hektara (najbardziej zasobny w Polsce drzewostan świerka istebniańskiego ok. 1200 m³ na hektar). Jest to największe drzewo na świecie.

== Zobacz też ==
* [[Hyperion (drzewo)|Hyperion]]
* [[Methuselah]]
* [[Prometheus (pomnik przyrody)|Prometheus]]
* [[Prezydent (drzewo)|Prezydent]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Commonscat|General Sherman Tree}}
* [http://www.monumentaltrees.com/en/usa/california/tularecounty/2367_giantforest/3660/ Monumental trees – „General Sherman” (ang)] 27.09.2011

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Słynne drzewa]]
[[Kategoria:Nevada]]


text:
# Piotr Zborowski (zm. 1580)
Piotr Zborowski (zm. 13 września 1580) – kasztelan biecki (od 1565) i kasztelan wojnicki (od 1567), wojewoda sandomierski 1568–1574, wojewoda i starosta krakowski 1574–1580, żupnik olkuski w latach 1576–1580, ambasador Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim w 1567 roku, starosta stobnicki od 1565 roku.

## Życiorys
Syn Marcina.
Był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie 1566 roku. Jako przedstawiciel Korony Królestwa Polskiego podpisał akt unii lubelskiej 1569 roku. Pierwszy zaproponował metodę elekcji viritim w 1572 r. Podpisał zgodę sandomierską w 1570 roku. Podpisał konfederację warszawską 1573 roku. W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla Polski. W 1575 roku w czasie wolnej elekcji głosował na cesarza Maksymiliana II Habsburga. Na zjeździe w Jędrzejowie w 1576 roku potwierdził wybór Stefana Batorego na króla Polski.
Był wyznawcą kalwinizmu.
Pochowany w Oleśnicy.

title: Piotr Zborowski (zm. 1580)

wikitext:
{{Inne znaczenia|wojewody krakowskiego|[[Piotr Zborowski|Inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Piotr Zborowski
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = Jastrzębiec herb.svg
 |opis herbu        = [[Jastrzębiec (herb szlachecki)|Jastrzębiec]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           = [[Zborowscy herbu Jastrzębiec]]
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = 1580
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            = [[Marcin Zborowski]]
 |matka             = Anna Konarska, córka Stanisława i Zofii z [[Lanckorońscy|Lanckorońskich]]
 |mąż               =
 |żona              =
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
'''Piotr Zborowski''' (zm. [[13 września]] [[1580]]) – kasztelan biecki (od 1565) i kasztelan wojnicki (od 1567), wojewoda sandomierski 1568–1574, wojewoda i starosta krakowski 1574–1580, żupnik olkuski w latach [[1576]]–1580<ref>Hieronim Łabęcki, Spisy chronologiczne dawnych żupników w Polsce, w: Biblioteka Warszawska 1859, t. I, s. 828.</ref>, ambasador Rzeczypospolitej w [[Imperium Osmańskie|Imperium Osmańskim]] w [[1567]] roku<ref>Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 139.</ref>, starosta stobnicki od [[1565]] roku<ref>Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 139.</ref>.

== Życiorys ==
Syn [[Marcin Zborowski|Marcina]]<ref name=pwn>{{encyklopedia PWN|id = 4000817|tytuł=Zborowski Piotr|data dostępu=2017-11-19}}</ref>.

Był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie [[1566]] roku<ref>Krzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563-1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 29.</ref>. Jako przedstawiciel [[Korona Królestwa Polskiego|Korony Królestwa Polskiego]] podpisał [[unia lubelska|akt unii lubelskiej 1569 roku]]<ref>Akta Unji Polski z Litwą: 1385-1791, wydali [[Stanisław Kutrzeba]] i [[Władysław Semkowicz]], Kraków 1932, s. 339.</ref>. Pierwszy zaproponował metodę [[Elekcja viritim|elekcji viritim]] w 1572 r.<ref name="Leśniewski2008-23-28">Sławomir Leśniewski (2008). Jan Zamoyski - hetman i polityk (in Polish). Bellona. s.23-28</ref> Podpisał [[zgoda sandomierska 1570|zgodę sandomierską w 1570 roku]]<ref>Józef Łukaszewicz, O kościołach Braci Czeskich w dawnej Wielkiejpolsce, Poznań 1835, s. 110.</ref>. Podpisał [[konfederacja warszawska (1573)|konfederację warszawską 1573 roku]]<ref>Józef Siemieński, Drugi akt Konfederacji Warszawskiej 1573 r. : przyczynek archiwalny do historji ustroju Polski, w: Rozprawy Polskiej Akademii Umiejętności t. Kraków 1930, seria II, t. 42, s. 9 [535].</ref>. W [[1573]] roku potwierdził elekcję [[Henryk III Walezy|Henryka III Walezego]] na króla Polski<ref>Świętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 149</ref>. W [[1575]] roku w czasie [[elekcja 1575|wolnej elekcji]] głosował na cesarza [[Maksymilian II Habsburg|Maksymiliana II Habsburga]]<ref>Ewa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 294</ref>. Na [[Zjazd w Jędrzejowie 1576|zjeździe w Jędrzejowie w 1576 roku]] potwierdził wybór [[Stefan Batory|Stefana Batorego]] na króla Polski<ref>Constitvcie Statvta Y Przywileie, Na Walnych Seymiech Koronnych Od Roku Pańskiego 1550. aż do Roku 1625. vchwalone, Kraków 1625, s. 246.</ref>.

Był wyznawcą [[kalwinizm]]u<ref>[[Kazimierz Bem]], Czynnik wyznaniowy w polityce nominacyjnej Stefana Batorego na starostwa grodowe w Koronie – początek kontrreformacji?, w: [[Kwartalnik Historyczny]], r. 122, nr 3 (2015), s. 465.</ref>.

Pochowany w [[Oleśnica (województwo świętokrzyskie)|Oleśnicy]]<ref name=autonazwa1>[[Zbigniew Ossoliński]], ''Pamiętniki''. Warszawa 1983</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Wojewodowie sandomierscy}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zborowski, Piotr}}
[[Kategoria:Ambasadorowie I Rzeczypospolitej w Imperium Osmańskim]]
[[Kategoria:Członkowie komisji do rewizji królewszczyzn sejmu 1566]]
[[Kategoria:Elektorzy Henryka III Walezego]]
[[Kategoria:Elektorzy Maksymiliana II Habsburga]]
[[Kategoria:Elektorzy Stefana Batorego]]
[[Kategoria:Kasztelanowie bieccy]]
[[Kategoria:Kasztelanowie wojniccy]]
[[Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta II Augusta]]
[[Kategoria:Senatorowie za panowania Henryka III Walezego]]
[[Kategoria:Senatorowie za panowania Stefana Batorego]]
[[Kategoria:Starostowie generalni krakowscy]]
[[Kategoria:Starostowie stopniccy]]
[[Kategoria:Sygnatariusze konfederacji warszawskiej 1573]]
[[Kategoria:Sygnatariusze unii lubelskiej 1569 (Korona Królestwa Polskiego)]]
[[Kategoria:Sygnatariusze zgody sandomierskiej]]
[[Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Uczestnicy zjazdu w Jędrzejowie 1576]]
[[Kategoria:Wojewodowie krakowscy (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Wojewodowie sandomierscy (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Zborowscy herbu Jastrzębiec|Piotr Zborowski]]
[[Kategoria:Żupnicy olkuscy]]
[[Kategoria:Urodzeni w XVI wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1580]]

title: Piotr Zborowski

Rodzina: Zborowscy herbu Jastrzębiec

Ojciec: Marcin Zborowski

Matka: Anna Konarska, córka Stanisława i Zofii z Lanckorońskich


text:
# One Breath
One Breath – drugi studyjny album angielskiej wokalistki Anny Calvi, wydany 7 października 2013 roku przez Domino Records. We wrześniu 2014 płyta zdobyła nominację do Mercury Prize

## Informacje o albumie
One Breath został nagrany w ciągu sześciu tygodni w studiu Black Box we Francji, produkcja i miksowanie zostały dokończone w Teksasie przez producenta Johna Congletona. Calvi określiła album jako „czas, kiedy musiała otworzyć się na prawdę o sobie, i płyta jest o tym, jak bardzo jest to przerażające, straszne i fascynujące. Jest także pełen nadziei, ponieważ co musi się zdarzyć jeszcze się nie wydarzyło”. W rozmowie z NME powiedziała, że One Breath dotyczy jej zmagań z depresją, co jest odzwierciedlone między innymi w piosence Suddenly. Jest to przedstawienie sytuacji osoby, która „nie wie jak pokonać depresję, a zarazem nie chce już w niej tkwić, więc po prostu zostawia całe swoje życie za sobą”. Utwór „Sing To Me” dotyczy natomiast jej fascynacji Marią Callas. Wytwórnia określiła „One Breath” jako „odważny i przekonujący album, który rozpoczyna nowy, ekscytujący rozdział w karierze tej wyjątkowej artystki.”
Okładka płyty została stworzona przez fotografa Rogera Deckkera.

## Promocja
Pierwszy singel z płyty One Breath, zatytułowany „Eliza”, miał swoją premierę 19 sierpnia 2013 roku o godzinie 11:00 w audycji Lauren Laverne w radiu BBC Radio 6. Został bardzo dobrze przyjęty przez portal DIY, który określił brzmienie utworu jako „filmowe”. Piosenka została oficjalnie wydana cyfrowo oraz w formie płyty gramofonowej 1 października 2013 roku, wraz z utworem spoza płyty pod tytułem „A Kiss To Your Twin” jako B-side. Edycja specjalna „One Breath” zawiera również bonusowy singel siedmiocalowy, który zawierał dwie premierowe piosenki: „Endless World” i „1970s Wind”.
„Suddenly”, drugi singel z płyty, ukazał się 23 grudnia tego samego roku w formie singla siedmiocalowego oraz cyfrowej. Znalazła się na nim także jej wersja utworu Bruce’a Springsteena „Fire”. Do piosenki powstał teledysk, który miał swoją premierę 6 listopada i został wyreżyserowany przez Emmę Nathan.
„Piece by Piece”, trzeci singel, został wydany 31 marca 2014 roku w formie cyfrowej i nie zawierał żadnych dodatkowych utworów.

## Recenzje
Album One Breath uzyskał pozytywne recenzje ze strony krytyków. Katherine St. Asaph z Pitchforka podkreśliła w swojej recenzji, iż album jest „bardziej mroczny i agresywny niż jej poprzednie nagrania”. Jednocześnie uznała, „że ciężko stwierdzić, że One Breath jest subtelnym albumem, gdyż najlepsze piosenki to te, które takie nie są”. Autorka recenzji za wadę albumu uznała brak spójności całego albumu. James Christopher Monger z AllMusic stwierdził, iż piosenki z albumu One Breath są „trudniejsze w odbiorze i jej bardziej konserwatywni fani mogą mieć problem z przebrnięciem przez album. Jednakże cały klimat płyty pozwala złagodzić jego trudniejsze momenty”. Autor recenzji wynotował także podobieństwa w brzmieniu do późnej twórczości Scotta Walkera.” Hermione Hoby z The Guardian uznała, że Calvi „ma głos, z którym łatwo byłoby popaść w kiczowaty melodramat, na szczęście jest na to zbyt mądra.” Płytę określiła jako „cudownie słodką i dziką zarazem” oraz „każda piosenka podkreśla jej wprawną inteligencję”, chwaląc jednocześnie jej zdolności wokalne oraz różnorodność jej śpiewu.

## Lista piosenek
1. „Suddenly” – 3:34
2. „Eliza” – 3:38
3. „Piece by Piece” – 3:16
4. „Cry” – 2:54
5. „Sing to Me” – 4:01
6. „Tristan” – 2:42
7. „One Breath” – 4:43
8. „Love of My Life” – 3:06
9. „Carry Me Over” – 5:27
10. „Bleed Into Me” – 3:41
11. „The Bridge” – 2:08

## Skład
- Anna Calvi – śpiew, gitara, wibrafon
- Mally Harpaz – marimba, wirafon, fisharmonia, cymbały
- Daniel Maiden-Wood – instrumenty perkusyjny, chórki, marimba,
- John Baggott – syntezatory, organy, syntezator basowy, fortepian, fortepian preparowany
- Fiona Brice – aranżacje strunowe, dyrygowanie

title: One Breath

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = One Breath
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Anna Calvi]]
 |wydany                    = 7 października [[2013 w muzyce|2013]]
 |nagrywany                 = 2013
 |gatunek                   = [[art rock]]
 |długość                   = 40:30
 |wytwórnia                 = [[Domino Recording Company]]<ref name=Discogs>{{cytuj stronę|url = https://www.discogs.com/master/605413-Anna-Calvi-One-Breath |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = |opublikowany = [[Discogs]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
 |producent                 = [[John Congleton]]<ref name=Discogs />
 |oceny                     = * [[Album of the Year (magazyn)|Album of the Year]] 79/100<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.albumoftheyear.org/album/10250-anna-calvi-one-breath.php |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = Album of the Year |opublikowany = [[Album of the Year (magazyn)|Album of the Year]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[AnyDecentMusic?]] 7.5/10<ref>{{Cytuj stronę|url = http://www.anydecentmusic.com/review/5892/Anna-Calvi-One-Breath.aspx |tytuł = Anna Calvi: One Breath |autor = AnyDecentMusic? |opublikowany = [[AnyDecentMusic?]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[Metacritic]] 80/100<ref name="metacrictic">{{Cytuj stronę|url=http://www.metacritic.com/music/one-breath/anna-calvi| tytuł=One Breath |opublikowany=Metacritic |data dostępu=2014-06-28}}</ref>
* [[AllMusic]] {{Ocena|5|4}}<ref name=AllMusic>{{cytuj stronę|url= https://www.allmusic.com/album/one-breath-mw0002566657|tytuł= One Breath – Anna Calvi |autor = James Christopher Monger |opublikowany = [[AllMusic]] |język= en|data dostępu = 2022-04-29}}</ref>
* [[Clash (magazyn)|Clash]] 7/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.clashmusic.com/reviews/anna-calvi-one-breath/ |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = Robin Murray |opublikowany = [[Clash (magazyn)|Clash]] |język = en |data dostępu = 2025-01-13}}</ref>
* [[Consequence (magazyn)|Consequence of Sound]] B<ref>{{cytuj stronę|url = https://consequence.net/2013/10/album-review-anna-calvi-one-breath/ |tytuł = Album Review: Anna Calvi – One Breath |autor = David Von Bader |opublikowany = [[Consequence (magazyn)|Consequence of Sound]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[DIY (magazyn)|DIY]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url = https://diymag.com/review/album/anna-calvi-one-breath |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = Tim Leep |opublikowany = [[DIY (magazyn)|DIY]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[Drowned in Sound]] 7/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://drownedinsound.com/releases/17883/reviews/4146956 |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = Giuseppe Zevolli |opublikowany = [[Drowned in Sound]] |język= en |data dostępu = 2025-01-13}}</ref>
* [[London Evening Standard|Evening Standard]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url= https://www.standard.co.uk/culture/music/album-reviews-october-2013-8859042.html |tytuł = Album reviews: October 2013 (ANNA CALVI One Breath) |autor= Pete Clark |opublikowany = [[London Evening Standard|Evening Standard]] |język= en|data dostępu= 2023-12-05}}</ref>
* [[Exclaim!]] 9/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://exclaim.ca/music/article/anna_calvi-one_breath |tytuł = Anna Calvi, One Breath |autor = Jason Schneider |opublikowany = [[Exclaim!]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[God Is in the TV]] 4/5<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.godisinthetvzine.co.uk/2013/10/09/anna-calvi-one-breathdomino/ |tytuł = Anna Calvi – One Breath (Domino) |autor = |opublikowany = [[God Is in the TV]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[The Guardian]] {{Ocena|5|4}}<ref name="guardian">{{Cytuj stronę|url=http://www.theguardian.com/music/2013/oct/13/anna-calvi-one-breath-review| tytuł=One Breath |autor=Hermione Hoby |opublikowany=[[The Guardian]] |data dostępu=2014-06-28}}</ref>
* [[The Irish Times]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.irishtimes.com/culture/music/anna-calvi-one-breath-1.1549206 |tytuł = Anna Calvi: One Breath |autor = Lauren Murphy |opublikowany = [[The Irish Times]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[laut.de]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url = https://laut.de/Anna-Calvi/Alben/One-Breath-90726 |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = Anne Nußbaum |opublikowany = [[laut.de]] |język = de |data dostępu = 2025-01-13}}</ref>
* [[The Line of Best Fit]] 8/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.thelineofbestfit.com/reviews/albums/anna-calvi-one-breath-138708 |tytuł = Anna Calvi "One Breath" |autor= Laurence Day |opublikowany = [[The Line of Best Fit]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[musicOMH]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.musicomh.com/reviews/albums/anna-calvi-one-breath |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = Chris White |opublikowany = [[musicOMH]] |język = en |data dostępu = 2025-01-13}}</ref>
* [[NME]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.nme.com/reviews/anna-calvi-hunter-review-2373624 |tytuł = Anna Calvi – ‘Hunter’ review |autor = Andrew Trendell |opublikowany = [[NME]] |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* Northern Transmissions 8/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://northerntransmissions.com/review-of-one-breath-by-anna-calvi/ |tytuł = One Breath, Anna Calvi |autor = Heather Welsh |opublikowany = northerntransmissions.com |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[NOW Magazine]] {{ocena|5|4}}<ref group=uwaga>Zapisane jako NNNN.</ref><ref>{{cytuj stronę|url = https://nowtoronto.com/music/anna-calvi-one-breath/ |tytuł = Anna Calvi – One Breath |autor = |opublikowany = nowtoronto.com |język = en |data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
* [[Pitchfork]] 6.6/10<ref name="pitchfork">{{Cytuj stronę|url=https://pitchfork.com/reviews/albums/18601-anna-calvi-one-breath/| tytuł=One Breath |autor=Katherine St. Asaph|opublikowany= [[Pitchfork]] |data dostępu=2014-06-27}}</ref>
* [[PopMatters]] 8/10<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.popmatters.com/175780-anna-calvi-one-breath-2495718471.html |tytuł = Anna Calvi: One Breath |autor = Arnold Pan |opublikowany = [[PopMatters]] |język = en |data dostępu = 2025-01-13}}</ref>
* [[The Sydney Morning Herald]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url = https://www.smh.com.au/entertainment/music/shortlist-weekly-album-reviews-20131003-2ux08.html |tytuł = Shortlist weekly album reviews : Anna Calvi, One Breath  |autor = Anthony Carew |opublikowany = [[The Sydney Morning Herald]] |język = en|data dostępu = 2025-01-12}}</ref>
 |rok wydania               = 2013
 |poprzedni album           = [[Anna Calvi (album)|Anna Calvi]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2011
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''One Breath''' – drugi studyjny album angielskiej wokalistki [[Anna Calvi|Anny Calvi]], wydany 7 października 2013 roku przez [[Domino Recording Company|Domino Records]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.dominorecordco.com/uk/news/05-08-13/anna-calvi-one-breath/| tytuł = Anna Calvi, One Breath| data dostępu = 2013-08-05| opublikowany = Domino Records}}</ref>. We wrześniu 2014 płyta zdobyła nominację do [[Mercury Prize]]<ref name="2014guardian_nom">{{cytuj stronę | url = http://www.theguardian.com/music/2014/sep/10/mercury-prize-2014-ignores-big-stars-in-favour-of-fka-twigs-young-fathers-and-east-india-youth | tytuł = Mercury prize 2014 ignores big stars in favour of FKA Twigs, Young Fathers and East India Youth | data = 2014-09-10 | opublikowany = [[The Guardian]] | język = en | imię = Tim | nazwisko = Jonze | data dostępu = 2014-09-10}}</ref>

== Informacje o albumie ==
''One Breath'' został nagrany w ciągu sześciu tygodni w studiu Black Box we Francji, produkcja i miksowanie zostały dokończone w Teksasie przez producenta Johna Congletona<ref name="domino">{{cytuj stronę | url = http://annacalvi.com/message-from-anna-new-album/| tytuł = Message from Anna - new album| data dostępu = 2013-08-25| opublikowany = Anna Calvi}}</ref>. Calvi określiła album jako „czas, kiedy musiała otworzyć się na prawdę o sobie, i płyta jest o tym, jak bardzo jest to przerażające, straszne i fascynujące. Jest także pełen nadziei, ponieważ co musi się zdarzyć jeszcze się nie wydarzyło”<ref name="domino"/>. W rozmowie z [[New Musical Express|NME]] powiedziała, że ''One Breath'' dotyczy jej zmagań z [[Zaburzenia depresyjne|depresją]], co jest odzwierciedlone między innymi w piosence ''Suddenly''. Jest to przedstawienie sytuacji osoby, która „nie wie jak pokonać depresję, a zarazem nie chce już w niej tkwić, więc po prostu zostawia całe swoje życie za sobą”. Utwór „Sing To Me” dotyczy natomiast jej fascynacji [[Maria Callas|Marią Callas]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.nme.com/news/anna-calvi/72022| tytuł=Anna Calvi says new album 'One Breath' was inspired by depression |opublikowany=NME |data dostępu=2014-06-28}}</ref>. Wytwórnia określiła „One Breath” jako „odważny i przekonujący album, który rozpoczyna nowy, ekscytujący rozdział w karierze tej wyjątkowej artystki.”<ref name="domino"/>

Okładka płyty została stworzona przez fotografa Rogera Deckkera<ref>{{cytuj stronę | url = http://instagram.com/p/dWqaHQOut8/#| tytuł = Photo by annacalvi| data dostępu = 2013-08-25| opublikowany = Anna Calvi Instagram}}</ref>.

== Promocja ==
Pierwszy singel z płyty ''One Breath'', zatytułowany „Eliza”, miał swoją premierę 19 sierpnia 2013 roku o godzinie 11:00 w audycji Lauren Laverne w radiu [[BBC Radio 6]]. Został bardzo dobrze przyjęty przez portal DIY, który określił brzmienie utworu jako „filmowe”<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.thisisfakediy.co.uk/articles/news/listen-anna-calvi-streams-eliza-track-from-new-album/| tytuł = Listen: Anna Calvi Streams ‘Eliza’ Track From New Album}}</ref>. Piosenka została oficjalnie wydana cyfrowo oraz w formie [[Płyta gramofonowa|płyty gramofonowej]] 1 października 2013 roku, wraz z utworem spoza płyty pod tytułem „A Kiss To Your Twin” jako [[Strona A i strona B|B-side]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.dominorecordco.com/uk/singles/16-08-13/eliza/| tytuł = Domino - Singles - Eliza| data dostępu = 2014-05-15| opublikowany = Domino Records}}</ref>. Edycja specjalna „One Breath” zawiera również bonusowy singel siedmiocalowy, który zawierał dwie premierowe piosenki: „Endless World” i „1970s Wind”<ref name="domino"/>.
„Suddenly”, drugi singel z płyty, ukazał się 23 grudnia tego samego roku w formie singla siedmiocalowego oraz cyfrowej. Znalazła się na nim także jej wersja utworu [[Bruce Springsteen|Bruce’a Springsteena]] „[[Fire (singel Bruce’a Springsteena)|Fire]]”<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.dominorecordco.com/uk/singles/05-11-13/suddenly/| tytuł = Domino - Singles - Suddenly| data dostępu = 2014-05-15| opublikowany = Domino Records}}</ref>. Do piosenki powstał teledysk, który miał swoją premierę 6 listopada i został wyreżyserowany przez Emmę Nathan<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.youtube.com/watch?v=w-F2qEAuVaY| tytuł=Anna Calvi - Suddenly (Official Video) |opublikowany=[[YouTube]] |data dostępu=2014-06-28}}</ref>.
„Piece by Piece”, trzeci singel, został wydany 31 marca 2014 roku w formie cyfrowej i nie zawierał żadnych dodatkowych utworów<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.dominorecordco.com/uk/news/10-02-14/anna-calvi-announces-piece-by-piece-as-next-single---out-march-31st/| tytuł = ANNA CALVI ANNOUNCES PIECE BY PIECE AS NEXT SINGLE - OUT MARCH 31ST| data dostępu = 2014-05-15| opublikowany = Domino Records}}</ref>.

== Recenzje ==
Album ''One Breath'' uzyskał pozytywne recenzje ze strony krytyków. Katherine St. Asaph z [[Pitchfork]]a podkreśliła w swojej recenzji, iż album jest „bardziej mroczny i agresywny niż jej poprzednie nagrania”. Jednocześnie uznała, „że ciężko stwierdzić, że ''One Breath'' jest subtelnym albumem, gdyż najlepsze piosenki to te, które takie nie są”. Autorka recenzji za wadę albumu uznała brak spójności całego albumu<ref name="pitchfork"/>. James Christopher Monger z [[AllMusic]] stwierdził, iż piosenki z albumu ''One Breath'' są „trudniejsze w odbiorze i jej bardziej konserwatywni fani mogą mieć problem z przebrnięciem przez album. Jednakże cały klimat płyty pozwala złagodzić jego trudniejsze momenty”. Autor recenzji wynotował także podobieństwa w brzmieniu do późnej twórczości [[Scott Walker (piosenkarz)|Scotta Walkera]].”<ref name=AllMusic /> Hermione Hoby z [[The Guardian]] uznała, że Calvi „ma głos, z którym łatwo byłoby popaść w kiczowaty melodramat, na szczęście jest na to zbyt mądra.” Płytę określiła jako „cudownie słodką i dziką zarazem” oraz „każda piosenka podkreśla jej wprawną inteligencję”, chwaląc jednocześnie jej zdolności wokalne oraz różnorodność jej śpiewu<ref name="guardian"/>.

== Lista piosenek ==
# „Suddenly” – 3:34
# „Eliza” – 3:38
# „Piece by Piece” – 3:16
# „Cry” – 2:54
# „Sing to Me” – 4:01
# „Tristan” – 2:42
# „One Breath” – 4:43
# „Love of My Life” – 3:06
# „Carry Me Over” – 5:27
# „Bleed Into Me” – 3:41
# „The Bridge” – 2:08

== Skład ==
* Anna Calvi – śpiew, gitara, wibrafon
* Mally Harpaz – marimba, wirafon, fisharmonia, cymbały
* Daniel Maiden-Wood – instrumenty perkusyjny, chórki, marimba,
* [[John Baggott]] – syntezatory, organy, syntezator basowy, fortepian, fortepian preparowany
* Fiona Brice – aranżacje strunowe, dyrygowanie

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2013]]
[[Kategoria:Albumy Domino Recording Company]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Johna Congletona]]
[[Kategoria:Albumy nominowane do Mercury Prize]]

title: One Breath

Wydany: 7 października 2013

Gatunek: art rock

Wydawnictwo: Domino Recording Company

Producent: John Congleton

Anna Calvi · (2011): One Breath · (2013) · —