text:
# Stanisław Prek
Stanisław Roman Prek herbu własnego (ur. 24 sierpnia 1794, zm. 31 maja 1869 w Pantalowicach) – polski oficer.

## Życiorys
Stanisław Roman Prek urodził się 24 sierpnia 1794. Był synem Tadeusza (1778-1833) i Amalii z domu Bukowskiej. Był bratem Michała Antoniego (1792-), Izabelę Pelagię (1797-), Franciszka Ksawerego Aleksandra (1801-1863, pamiętnikarz), Ludwikę (1811-)..
W szeregach Armii Księstwa Warszawskiego brał udział w kampanii napoleońskiej 1812. Potem był oficerem Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, pełniąc funkcję adiutanta polowego przy generale brygady Janie Krukowieckim. Rozkazem księcia Konstantego z dnia 4 maja/16 czerwca 1816 otrzymał żądaną dymisję dla interesów familijnych. Na początku 1831 wyjechał z domu w Nozdrzcu i przystąpił do powstania listopadowego. Był wtedy oficerem w stopniu kapitana w randze adiutanta polowego.
Był właścicielem dóbr. Był sygnatariuszem listu właścicieli ziemskich do cesarza z 18 marca 1848 wyrażającego wolę zniesienia pańszczyzny. Został mężem Karoliny z domu Ruckiej (figurująca jako właścicielka ziemska), z którą miał syna Stefana (1831-1908). Jego wnukiem był Lucjan Borek-Prek (ur. 1872). Zmarł 31 maja 1869 w Pantalowicach. Jego pogrzeb odbył się tamże 3 czerwca 1869.

## Odznaczenia
- Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari (za wojnę 1831)[4]
- Legia Honorowa – Cesarstwo Francuskie
- Medal Świętej Heleny – Cesarstwo Francuskie

title: Stanisław Prek

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Stanisław Prek
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     =
 |stopień             = kapitan
 |data urodzenia      = [[24 sierpnia]] [[1794]]
 |miejsce urodzenia   =
 |data śmierci        = [[31 maja]] [[1869]]
 |miejsce śmierci     = [[Pantalowice]]
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Armia Księstwa Warszawskiego]],
[[Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego]],
Wojsko Polskie
 |jednostki           =
 |stanowiska          = adiutant polowy generała brygady
 |wojny i bitwy       = [[wojny napoleońskie]],
[[powstanie listopadowe]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|VM|KZ}} {{order|LH}} {{order|FR-MH}}
 |commons             =
}}
'''Stanisław Roman Prek''' [[Prek (herb szlachecki)|herbu własnego]] (ur. [[24 sierpnia]] [[1794]], zm. [[31 maja]] [[1869]] w [[Pantalowice|Pantalowicach]]) – polski oficer.

== Życiorys ==
Stanisław Roman Prek urodził się 24 sierpnia 1794<ref name="G">{{Cytuj stronę | url = https://www.geni.com/people/Stanis%C5%82aw-Prek/6000000030638993887?through=6000000030639088036 | tytuł = Stanisław Roman Prek | opublikowany = geni.com | data dostępu = 2021-09-04}}</ref>. Był synem Tadeusza (1778-1833) i Amalii z domu Bukowskiej<ref name="G"/>. Był bratem Michała Antoniego (1792-), Izabelę Pelagię (1797-), Franciszka Ksawerego Aleksandra (1801-1863, pamiętnikarz), Ludwikę (1811-).<ref name="G"/>.

W szeregach [[Armia Księstwa Warszawskiego|Armii Księstwa Warszawskiego]] brał udział w [[Wojny napoleońskie|kampanii napoleońskiej]] 1812. Potem był oficerem [[Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego|Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego]], pełniąc funkcję adiutanta polowego przy generale brygady [[Jan Krukowiecki|Janie Krukowieckim]]<ref name="R1916">{{Cytuj książkę | tytuł = Rozkaz dzienny do woyska polskiego w kwaterze główney w Warszawie dnia 4 maja/16 czerwca 1816 / (podpisano) naczelny wódz Konstanty W. X. R., zgodno z oryginałem generał, szef sztabu głównego Toliński | miejsce = Warszawa | data = 1916 | strony = 1 | url = https://crispa.uw.edu.pl/object/files/274443}}</ref>. Rozkazem [[Konstanty Romanow (1779–1831)|księcia Konstantego]] z dnia 4 maja/16 czerwca 1816 otrzymał żądaną dymisję ''dla interesów familijnych''<ref name="R1916"/>. Na początku 1831 wyjechał z domu w [[Nozdrzec|Nozdrzcu]] i przystąpił do [[powstanie listopadowe|powstania listopadowego]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Mieczysław Gębarowicz]] | tytuł = Wizerunki znakomitych ludzi w Polszcze | miejsce = Lwów | data = 1928 | strony = 27-28 | rozdział = (Relacja) | imię r = Ksawery | nazwisko r = Prek | url = https://pbc.rzeszow.pl/publication/5446}}</ref>. Był wtedy oficerem w stopniu kapitana w randze adiutanta polowego<ref name="X">{{Cytuj książkę | autor = Stanisław Tarnowski |autor link = Stanisław Kostka Tarnowski | tytuł = Xsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódzców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych | miejsce = Lwów | data = 1881 | strony = 57 | url = http://www.pbc.rzeszow.pl/publication/2448}}</ref>.

Był właścicielem dóbr<ref name="KW">{{Cytuj pismo | tytuł = Stanisław Prek | czasopismo = [[Kurier Warszawski (dziennik)|Kurier Warszawski]] | wolumin = Nr 120 | strony = 6 | data = 5 czerwca 1869 | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/758951}}</ref>. Był sygnatariuszem listu właścicieli ziemskich do cesarza z 18 marca 1848 wyrażającego wolę [[Pańszczyzna w Polsce|zniesienia pańszczyzny]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Przystąpili do adresu z dnia 18 marca r.b. | czasopismo = [[Dziennik Narodowy]] | wolumin = Nr 11 | strony = 46 | data = 5 kwietnia 1848 | url = https://crispa.uw.edu.pl/object/files/341419}}</ref>. Został mężem [[Karolina Prek|Karoliny z domu Ruckiej]] (figurująca jako właścicielka ziemska), z którą miał syna Stefana (1831-1908)<ref name="G"/>. Jego wnukiem był [[Lucjan Borek-Prek]] (ur. 1872)<ref name="G"/>. Zmarł 31 maja 1869 w Pantalowicach<ref name="KW"/>. Jego pogrzeb odbył się tamże 3 czerwca 1869.

== Odznaczenia ==
* Krzyż Złoty [[Order Virtuti Militari|Orderu Virtuti Militari]] (za wojnę 1831)<ref name="X"/>
* [[Legia Honorowa]] – [[I Cesarstwo Francuskie|Cesarstwo Francuskie]]
* [[Medal Świętej Heleny]] – [[II Cesarstwo Francuskie|Cesarstwo Francuskie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Prek, Stanisław}}
[[Kategoria:Galicyjscy ziemianie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe)]]
[[Kategoria:Oficerowie Królestwa Kongresowego]]
[[Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Legią Honorową]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem św. Heleny]]
[[Kategoria:Polscy uczestnicy wojen napoleońskich]]
[[Kategoria:Prekowie herbu własnego|Stanisław]]
[[Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1794]]
[[Kategoria:Zmarli w 1869]]

title: Stanisław Prek

Data urodzenia: 24 sierpnia 1794

Data i miejsce śmierci: 31 maja 1869 · Pantalowice

Siły zbrojne: Armia Księstwa Warszawskiego, · Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego, · Wojsko Polskie

Stanowiska: adiutant polowy generała brygady

Główne wojny i bitwy: wojny napoleońskie, · powstanie listopadowe


text:
# Osvaldo Martínez (piłkarz wodny)
Osvaldo Martínez Jara (ur. 13 sierpnia 1922 w San Fernando, zm. w 2002) – chilijski piłkarz wodny, olimpijczyk z Londynu w 1948.
Zagrał w reprezentacji Chile podczas letnich igrzysk olimpijskich w 1948. Jego drużyna po dwóch przegranych odpadła wówczas w 1. rundzie turnieju zajmując 13.–18. miejsce.

wikiname: plwiki

title: Osvaldo Martínez (piłkarz wodny)

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Osvaldo Martínez
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = piłka wodna
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 13 sierpnia 1922
 |miejsce urodzenia         = [[San Fernando (Chile)|San Fernando]]
 |data śmierci              = 2002
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |faksymile                 =
 |opis faksymile            =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|CHL}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Osvaldo Martínez Jara''' (ur. [[13 sierpnia]] [[1922]] w [[San Fernando (Chile)|San Fernando]], zm. w [[2002]]<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/53628 | tytuł = Osvaldo Martínez | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2023-09-16}}</ref>) – chilijski [[piłka wodna|piłkarz wodny]], olimpijczyk z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1948|Londynu w 1948]].

Zagrał w [[Reprezentacja Chile w piłce wodnej mężczyzn|reprezentacji Chile]] podczas [[Piłka wodna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948|letnich igrzysk olimpijskich w 1948]]. Jego drużyna po dwóch przegranych odpadła wówczas w 1. rundzie turnieju zajmując 13.–18. miejsce.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url =https://olympics.com/en/olympic-games/london-1948/results/water-polo/water-polo-men |tytuł =LONDON 1948. WATER POLO MEN RESULTS |opublikowany =olympics.com |data = |język =en |data dostępu = 2023-09-16}}

{{SORTUJ:Martínez, Osvaldo}}
[[Kategoria:Chilijscy olimpijczycy (Londyn 1948)]]
[[Kategoria:Chilijscy piłkarze wodni]]
[[Kategoria:Piłkarze wodni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1922]]
[[Kategoria:Zmarli w 2002]]

title: · Osvaldo Martínez

Data i miejsce urodzenia: 13 sierpnia 1922 · San Fernando


text:
# Podłęże (województwo łódzkie)
Podłęże – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Świnice Warckie.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie konińskim.

title: Podłęże (województwo łódzkie)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Podłęże
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat łęczycki|łęczycki]]
 |gmina                  = [[Świnice Warckie (gmina)|Świnice Warckie]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 116<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 63
 |kod pocztowy           = 99-140<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=958}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = ELE
 |SIMC                   = 0297767
 |kod mapy               = Świnice Warckie (gmina)
 |współrzędne            = 52°02'00"N 19°02'16"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|105758|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Podłęże''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat łęczycki|powiecie łęczyckim]], w [[Świnice Warckie (gmina)|gminie Świnice Warckie]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[województwo konińskie|województwie konińskim]].

== Zobacz też ==
* [[Podłęże]], [[Podłęże Królewskie]], [[Podłęże Szlacheckie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Świnice Warckie}}

[[Kategoria:Świnice Warckie (gmina)]]

title: Podłęże

Państwo: Polska

Województwo: łódzkie

Powiat: łęczycki

Gmina: Świnice Warckie

Tablice rejestracyjne: ELE


text:
# Nikos Anadiotis
Nikolaos (Nikos) Anadiotis, gr. Νικόλαος (Νίκος) Αναδιώτης (ur. 10 lutego 1983 w Atenach) – grecki polityk, model i prezenter telewizyjny, poseł do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

## Życiorys
Absolwent wydziału nauk o kulturze fizycznej Uniwersytetu Narodowego im. Kapodistriasa w Atenach. Kształcił się także w zakresie fizjoterapii w Patras. Pracował jako model, występował w różnych serialach. Był prezenterem telewizyjnym, współprowadził programy rozrywkowe. Wstąpił w jednej z edycji programu Dancing with the Stars. Zajmował się też treningami personalnymi, w 2019 otworzył własną restaurację w centrum Aten.
Angażował się w organizację wieców przeciwko legalizacji w Grecji małżeństw osób tej samej płci. Sam homoseksualizm określał mianem grzechu. W wyborach w 2024 z ramienia prawicowej partii Niki uzyskał mandat deputowanego do Europarlamentu X kadencji.

title: Nikos Anadiotis

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Nikos Anadiotis
 |imię i nazwisko org       = {{k|el|Νίκος Αναδιώτης}}
 |grafika                   = 1719994675204 20240703 ANADIOTIS Nikolaos EL 010 MOBILE.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 10 lutego 1983
 |miejsce urodzenia         = [[Ateny]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, model, prezenter telewizyjny
 |Alma Mater                =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Nikolaos (Nikos) Anadiotis''', [[język grecki|gr.]] Νικόλαος (Νίκος) Αναδιώτης (ur. [[10 lutego]] [[1983]] w [[Ateny|Atenach]]<ref name="pe">{{Cytuj|url=https://www.europarl.europa.eu/meps/pl/256858/NIKOLAOS_ANADIOTIS/home|tytuł=Nikolaos Anadiotis|opublikowany=europarl.europa.eu|data dostępu=2024-08-24}}</ref>) – [[Grecja|grecki]] polityk, model i prezenter telewizyjny, [[Poseł do Parlamentu Europejskiego|poseł]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] X kadencji.

== Życiorys ==
Absolwent wydziału nauk o kulturze fizycznej [[Uniwersytet Narodowy im. Kapodistriasa w Atenach|Uniwersytetu Narodowego im. Kapodistriasa w Atenach]]. Kształcił się także w zakresie fizjoterapii w [[Patras]]. Pracował jako model, występował w różnych serialach<ref name="ok">{{Cytuj|url=https://www.okmag.gr/people/celebrities/o-nikos-anadiotis-evrovouleftis-tou-niki-to-viografiko-i-tileorasi-kai-oi-diloseis-pos-i-omofylofilia-einai-amartia/|tytuł=Ο Νίκος Αναδιώτης ευρωβουλευτής του «Νίκη»: Το βιογραφικό, η τηλεόραση και οι δηλώσεις πως «η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία»|data=10 czerwca 2024|autor=Despina Andoniu|opublikowany=okmag.gr|data dostępu=2024-08-24|język=el}}</ref>. Był prezenterem telewizyjnym, współprowadził programy rozrywkowe<ref name="t" /><ref name="n">{{Cytuj|archiwum=https://web.archive.org/web/20240511084724/https://nikh.gr/ypopsifioi-evrovouleftes-2024/1232-anadiotes-nikolaos|tytuł=Αναδιώτης Νικόλαος|data=2024|opublikowany=nikh.gr|język=el}}</ref>. Wstąpił w jednej z edycji programu ''[[Dancing with the Stars (Grecja)|Dancing with the Stars]]''<ref>{{Cytuj|url=https://www.gossip-tv.gr/astrology/story/244273/dancing-with-the-stars-o-lamperos-proimitelikos-kai-i-apohorisi-toy-nikoy-anadioti|tytuł=Dancing with the stars: Ο λαμπερός προημιτελικός και η αποχώρηση του Νίκου Αναδιώτη|data=2013-02-04|opublikowany=gossip-tv.gr|data dostępu=2024-08-24|język=el}}</ref>. Zajmował się też treningami personalnymi<ref name="ok" />, w 2019 otworzył własną restaurację w centrum Aten<ref>{{Cytuj|url=https://www.parapolitika.gr/lifestyle/article/1025294/o-nikos-anadiotis-anoixe-souvlatzidiko-video/|tytuł=Ο Νίκος Αναδιώτης άνοιξε σουβλατζίδικο|data=2019-11-25|opublikowany=parapolitika.gr|data dostępu=2024-08-24|język=el}}</ref>.

Angażował się w organizację wieców przeciwko legalizacji w Grecji [[Małżeństwo osób tej samej płci|małżeństw osób tej samej płci]]. Sam [[homoseksualizm]] określał mianem grzechu<ref name="t">{{Cytuj|url=https://www.topontiki.gr/2024/06/10/nikos-anadiotis-stin-evrovouli-me-isitirio-to-i-omofilofilia-ine-amartia/|tytuł=Νίκος Αναδιώτης: Στην ευρωβουλή με… εισιτήριο το «η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία»|data=2024-06-10|opublikowany=topontiki.gr|data dostępu=2024-08-24|język=el}}</ref>. W wyborach w 2024 z ramienia prawicowej partii [[Niki (Grecja)|Niki]] uzyskał mandat deputowanego do Europarlamentu X kadencji<ref>{{Cytuj|url=https://www.ypaithros.gr/%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82-2024-%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/|tytuł=Ευρωεκλογές 2024: Τα τελικά αποτελέσματα – Ποιοι εκλέγονται|data=10 czerwca 2024|autor=Kiriakos Lambru|opublikowany=ypaithros.gr|data dostępu=2024-08-24|język=el}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Anadiotis, Nikos}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Narodowego w Atenach]]
[[Kategoria:Greccy modele]]
[[Kategoria:Greccy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Atenach]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]

title: Nikos AnadiotisΝίκος Αναδιώτης

Data i miejsce urodzenia: 10 lutego 1983 · Ateny

Zawód, zajęcie: polityk, model, prezenter telewizyjny


text:
# Pelomyxa palustris
Pełzak błotny (Pelomyxa palustris) – gatunek pełzaka należącego do supergrupy Amoebozoa. Występuje na dnie zbiorników wodnych. Porusza się za pomocą szerokiej nibynóżki zwanej lobopodium. Osiąga wielkość 750 μm do 3 mm. Odżywia się bakteriami, okrzemkami, glonami.

title: Pelomyxa palustris

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Pełzak błotny
 |grafika              = Pelomyxa palustris.jpg
 |opis grafiki         = Pełzak błotny
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |supergrupa           = [[Amoebozoa]]
 |podtyp               = [[Conosa]]
 |klad1                = [[Archamoebae]]
 |rodzaj               = ''[[Pelomyxa]]''
 |gatunek              = Pelomyxa palustris
 |nazwa łacińska       = Pelomyxa palustris
 |autor                = Greef 1874{{r|itis}}
 |cytat                =
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Pelomyxa palustris
}}
'''Pełzak błotny''' (''Pelomyxa palustris'') – gatunek pełzaka należącego do supergrupy [[Amoebozoa]]. Występuje na dnie zbiorników wodnych. Porusza się za pomocą szerokiej [[nibynóżka|nibynóżki]]{{r|swi}} zwanej lobopodium. Osiąga wielkość 750 μm do 3 mm{{r|swi}}. Odżywia się [[bakterie|bakteriami]], [[okrzemki|okrzemkami]], [[glony|glonami]]{{r|pel}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="itis">{{ITIS |TSN = 43899 |nazwa = Pelomyxa palustris |data dostępu = 2012-10-21}}  {{lang|en}}</ref>
<ref name="swi">{{Cytuj książkę | nazwisko = | imię = | tytuł = Świat zwierząt | strony = 48}}</ref>
<ref name="pel">{{cytuj stronę | url = http://www.bms.ed.ac.uk/research/others/smaciver/peloxyma.htm | tytuł = Pelomyxa | język = en | data dostępu = 2012-11-11}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = | imię = | tytuł = Świat zwierząt | data = 1983 | wydawca = Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne | miejsce = Warszawa | isbn = 83-09-00747-7 | strony =}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pelomyxa]]

title: Pełzak błotny

Domena: eukarionty

Supergrupa: Amoebozoa

Podtyp: Conosa

Klad: Archamoebae

Rodzaj: Pelomyxa

Gatunek: Pelomyxa palustris


text:
# Kanał „W”
Kanał „W” – rów wodny w Warszawie, w dzielnicach Wilanów i Mokotów.

## Położenie i charakterystyka
Kanał prowadzi wody z jeziora Sielanka do Jeziorka Czerniakowskiego. Przepływa przez obszary Miejskiego Systemu Informacji Wilanów Niski (dzielnica Wilanów) i Augustówka (dzielnica Mokotów). Ciek biegnie głównie na północ, przecina ulice Augustówka i Goczałkowicką. Woda płynie w nim okresowo. Leży w zlewni Kanału Głównego „A”.
Długość rowu wynosi 1320 m. Szerokość dna kanału otwartego to 0,8 m, korony 3 m. Głębokość wynosi 1,8 m. Nachylenie skarp to 1:1,5, a spadek 0,5–1‰, przepustowość 4,0 m³/s, a przepływ Q1 – 0,005 m³/s. Jest on zaliczany do urządzeń melioracji podstawowych Warszawy.
Kanał „W” zasilany jest wodami spływających z otaczających użytków zielonych, a także ogródków działkowych Augustówka. Posiada rowy boczne oznaczone W1, W2 i W3. Pod ulicami Goczałkowicką i Augustówka znajdują się betonowe przepusty, nad rowem wybudowano także stalową kładkę. W przeszłości ciek poprzez Sielankę prowadził wodę z Jeziora Wilanowskiego. W celu zasilenia Jeziorka Czerniakowskiego wodami Potoku Służewieckiego postuluje się odtworzenie tego połączenia.
Kanał znajduje się na terenie Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, a także w otulinie rezerwatu przyrody Jeziorko Czerniakowskie.

title: Kanał „W”

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa               = Kanał „W”
 |inne nazwy          =
 |zdjęcie             = Kanal_W_Augustowka_2021.jpg
 |opis zdjęcia        = Kanał „W” przepływający przez ogródki działkowe na warszawskiej Augustówce. Widok na północ. W tle przepust pod ulicą Goczałkowicką
 |kontynent           = Europa
 |państwo             = POL
 |lokalizacja         = [[Warszawa]]
 |rodzaj cieku        = rów wodny
 |długość             = 1,320
 |spadek              =
 |powierzchnia zlewni =
 |średni przepływ     =
 |miejsce przepływu   =
 |kod statystyczny    =
 |źródło: miejsce     = [[Sielanka (jezioro)|jezioro Sielanka]]
 |źródło: wysokość    =
 |źródło: współrzędne = 52°10′39.2376″N 21°04′47.6881″E
 |ujście: recypient   = [[Jeziorko Czerniakowskie]]
 |ujście: miejsce     =
 |ujście: wysokość    =
 |ujście: współrzędne = 52°11′13.343″N 21°04′23.5434″E
 |kod mapy            = Warszawa
 |wariant mapy        =
 |mapa                =
 |opis mapy           =
 |szlak               =
 |commons             =
}}
'''Kanał „W”''' – rów wodny<ref name="wisla" /> w [[Warszawa|Warszawie]], w dzielnicach [[Wilanów]] i [[Mokotów]].

== Położenie i charakterystyka ==
Kanał prowadzi wody z [[Sielanka (jezioro)|jeziora Sielanka]] do [[Rezerwat przyrody Jeziorko Czerniakowskie|Jeziorka Czerniakowskiego]]<ref name="wisla">{{Cytuj książkę |autor = |tytuł = Wisła w Warszawie |url = https://architektura.um.warszawa.pl/-/wisla-w-warszawie |nazwisko r = Biernacki |imię r = Zdzisław |rozdział = IV. Geomorfologia i wody powierzchniowe |strony = 53, 56 |wydawca = Biuro Zarządu m.st. Warszawy, Wydział Planowania Przestrzennego i Architektury, Opracowanie graficzne, druk i oprawa: Dom Wydawniczy ELIPSA |miejsce = Warszawa |rok = 2000 |isbn = 83-907333-7-4 |data dostępu = 2021-04-18}}</ref>. Przepływa przez obszary [[Miejski System Informacji (Warszawa)|Miejskiego Systemu Informacji]] [[Wilanów Niski]] (dzielnica Wilanów) i [[Augustówka (Warszawa)|Augustówka]] (dzielnica Mokotów)<ref name="port" /><ref>{{Cytuj | autor = Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie | tytuł = Obszary MSI. Dzielnica Wilanów | url = https://zdm.waw.pl/miejski-system-informacji/obszary-msi/dzielnica-wilanow/ | data dostępu = 2021-04-18}}</ref><ref>{{Cytuj | autor = Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie | tytuł = Obszary MSI. Dzielnica Mokotów | url = https://zdm.waw.pl/miejski-system-informacji/obszary-msi/dzielnica-mokotow/ | data dostępu = 2021-04-18}}</ref>. Ciek biegnie głównie na północ, przecina ulice Augustówka i Goczałkowicką<ref name="port">{{Cytuj stronę |url = https://mapy.geoportal.gov.pl/imap/Imgp_2.html?locale=pl&gui=new&sessionID=5614650 | tytuł = Geoportal krajowy| autor = Główny Urząd Geodezji i Kartografii | opublikowany = geoportal.gov.pl |data dostępu = 2021-04-18}}</ref>. Woda płynie w nim okresowo<ref name="ls">{{Cytuj |autor = Łukasz Szkudlarek |tytuł = Analiza powierzchniowa zlewni. Charakterystyka i ocena funkcjonowania układu hydrograficznego, ze szczególnym uwzględnieniem systemów melioracyjnych na obszarze m.st. Warszawy wraz z zaleceniami do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy i planów miejscowych |url = http://architektura.um.warszawa.pl/sites/default/files/files/03%20Analiza%20powierzchniowa%20zlewni%20-%20W-wa%20lewobrze%C5%BCna.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20200622130504/http://architektura.um.warszawa.pl/sites/default/files/files/03%20Analiza%20powierzchniowa%20zlewni%20-%20W-wa%20lewobrze%C5%BCna.pdf |data = 2015 |s = 18–22 |data dostępu = 2021-04-18}}</ref>. Leży w zlewni [[Kanał Czerniakowski|Kanału Głównego „A”]]<ref name="ls" />.

Długość rowu wynosi 1320 m<ref name="wisla" /><ref name="geo" />. Szerokość dna kanału otwartego to 0,8 m, korony 3 m<ref name="geo" />. Głębokość wynosi 1,8 m<ref name="geo">{{Cytuj |autor = Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy |tytuł = Program Ochrony Środowiska dla Miasta Stołecznego Warszawy na lata 2009–2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. |url = https://www.ursus.warszawa.pl/files/POtekst3011091.pdf | archiwum = https://web.archive.org/web/20200411224602/https://www.ursus.warszawa.pl/files/POtekst3011091.pdf |miejsce = Warszawa |data = listopad 2009 |s = 36 |data dostępu = 2021-04-18}}</ref>. Nachylenie skarp to 1:1,5, a spadek 0,5–1‰, przepustowość 4,0 m³/s, a [[Przepływ rzeki|przepływ]] Q1 – 0,005 m³/s<ref name="wisla" />. Jest on zaliczany do urządzeń [[Melioracja|melioracji]] podstawowych Warszawy<ref name="geo" />.

Kanał „W” zasilany jest wodami spływających z otaczających użytków zielonych, a także [[Ogrody działkowe w Warszawie|ogródków działkowych]] Augustówka<ref name="ls" />. Posiada rowy boczne oznaczone W1, W2 i W3<ref name="wir">{{Cytuj | autor = Towarzystwo “WIR” - Biuro Studiów Ekologicznych – Warszawa | tytuł = Raport oddziaływania na środowisko budowy ul. Czerniakowskiej – Bis wraz z przebudową ul. Augustówka w Warszawie | url = http://siskom.waw.pl/materialy/czerniakowska/Raport_Czerniakowska-Bis.pdf | redaktor = Radosław J. Kucharski | data = 2008 | s = 60, 61}}</ref>. Pod ulicami Goczałkowicką i Augustówka znajdują się betonowe [[przepust]]y, nad rowem wybudowano także stalową [[Kładka|kładkę]]<ref name="wir" />. W przeszłości ciek poprzez Sielankę prowadził wodę z [[Jezioro Wilanowskie|Jeziora Wilanowskiego]]<ref name="sggw" />. W celu zasilenia Jeziorka Czerniakowskiego wodami [[Potok Służewiecki|Potoku Służewieckiego]] postuluje się odtworzenie tego połączenia<ref name="sggw">{{Cytuj | tytuł = Ekspertyza - bilans wodny Jeziorka Czerniakowskiego w Warszawie | url = http://www.mokotow.waw.pl/mokotow/web/uploads/pub/pages/page_366/text_images/Ekspertyza%20-%20bilans%20wodny%20Jeziorka%20Czerniakowskiego%20w%20Warszawie%202009%20r.pdf | redaktor = Dariusz Górski | miejsce = Warszawa | wydawca = [[Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie]] | data = 30 listopada 2009 | s = 26, 42, 44–52 | data dostępu = 2021-04-18 | archiwum = https://web.archive.org/web/20210418210907/http://www.mokotow.waw.pl/mokotow/web/uploads/pub/pages/page_366/text_images/Ekspertyza%20-%20bilans%20wodny%20Jeziorka%20Czerniakowskiego%20w%20Warszawie%202009%20r.pdf | zarchiwizowano = 2021-04-18}}</ref>.

Kanał znajduje się na terenie [[Warszawski Obszar Chronionego Krajobrazu|Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu]]<ref>{{Cytuj | autor = Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska | tytuł = Warszawski obszar chronionego krajobrazu | url = http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewobszarchronionegokrajobrazu.jsf?fop=PL.ZIPOP.1393.OCHK.619 | data dostępu = 2021-04-18}}</ref>, a także w [[Otulina (ochrona przyrody)|otulinie]] [[Rezerwat przyrody Jeziorko Czerniakowskie|rezerwatu przyrody Jeziorko Czerniakowskie]]<ref>{{Cytuj | autor = Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska | tytuł = Rezerwat przyrody Jeziorko Czerniakowskie | url = http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/widok/viewrezerwatprzyrody.jsf?fop=PL.ZIPOP.1393.RP.502 | data dostępu = 2021-04-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Dorzecze Kanału Głównego „A”|W, Kanał]]
[[Kategoria:Rowy wodne w Warszawie|W, Kanał]]
[[Kategoria:Augustówka (Warszawa)]]
[[Kategoria:Wilanów Niski]]

title: Kanał „W”

Kontynent: Europa

Lokalizacja: Warszawa

Miejsce: jezioro Sielanka

Recypient: Jeziorko Czerniakowskie


text:
# Rusaki Górne
Rusaki Górne (lit. Aukštieji Rusokai) − wieś na Litwie, w rejonie wileńskim, 5 km na północny zachód od Awiżenii, zamieszkana przez 10 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie wileńsko-trockim województwa wileńskiego.

title: Rusaki Górne

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Rusaki Górne
 |nazwa oryginalna             = Aukštieji Rusokai
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Rusaków Górnych
 |państwo                      = okręg wileński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon wileński|wileński]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Awiżenie (gmina)|Awiżenie]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 10<ref>Spis powszechny 2001</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = rejon wileński
 |współrzędne                  = 54°48′22″N 25°10′26″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Rusaki Górne{{r|WIG}}''' ([[Język litewski|lit.]] ''Aukštieji Rusokai'') − wieś na [[Litwa|Litwie]], w [[Rejon wileński|rejonie wileńskim]], 5 km na północny zachód od [[Awiżenie|Awiżenii]], zamieszkana przez 10 ludzi. Przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Powiat wileńsko-trocki|powiecie wileńsko-trockim]] [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwa wileńskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="WIG">[http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P29_S40_MEJSZAGOLA_1928_300dpi_bcuj297838-285041.jpg Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego "MEJSZAGOŁA P29 S40", Warszawa, 1928]</ref>
}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Awiżenie]]

title: Rusaki GórneAukštieji Rusokai

Państwo: Litwa

Okręg: wileński

Rejon: wileński

Gmina: Awiżenie


text:
# Donja Peščanica
Donja Peščanica (cyr. Доња Пешчаница) – wieś w Serbii, w okręgu niszawskim, w gminie Aleksinac. W 2011 roku liczyła 96 mieszkańców.

title: Donja Peščanica

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Donja Peščanica
 |nazwa oryginalna             = {{k|sr|Доња Пешчаница}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Serbia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg niszawski|niszawski]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Aleksinac|Aleksinac]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 96{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Donja Peščanica''' ([[Cyrylica serbska|cyr.]] Доња Пешчаница) – [[wieś]] w [[Serbia|Serbii]], w [[Okręg niszawski|okręgu niszawskim]], w [[Gmina Aleksinac|gminie Aleksinac]]. W 2011 roku liczyła 96 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/Popis2011/Knjiga20.pdf|tytuł=Popis stanovništva, domaćinstava i stanova 2011. u Republici Srbiji|opublikowany=Republički zavod za statistiku|język=sr|data dostępu=2019-08-29}}</ref>
}}

{{Gmina Aleksinac}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w okręgu niszawskim]]

title: Donja PeščanicaДоња Пешчаница

Państwo: Serbia

Okręg: niszawski

Gmina: Aleksinac


text:
# Hugo I Cypryjski
Hugo I Cypryjski, Hugo I de Lusignan (ur. 1194 lub 1195, zm. 10 stycznia 1218, w Trypolisie) – król Cypru 1205–1218.
Syn Amalryka II de Lusignan i jego pierwszej żony - Eschiwy d'Ibelin. W 1210 poślubił Alicję z Szampanii - córkę z drugiego małżeństwa swojej macochy - Izabeli Jerozolimskiej, z Henrykiem z Szampanii. Para miała troje dzieci:
1. Marię (1215-1254), która poślubiła Walter de Brienne i była matką Hugona de Brienne (ok. 1240-1296), hrabiego Lecce i Brienne,
2. Henryka I (1217-1253), króla Cypru od 1218 (jego matka Alicja była regentką),
3. Izabelę de Lusignan (1216-1264), która poślubiła Henryka z Antiochii i była matką Hugona III.

title: Hugo I Cypryjski

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Hugo I Cypryjski
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Królowie Cypru|król Cypru]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = [[1205]]
 |1. do             = [[10 stycznia]] [[1218]]
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          =
 |data urodzenia    = [[1194]] lub [[1195]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[10 stycznia]] [[1218]]
 |miejsce śmierci   = [[Trypolis]]
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Amalryk II de Lusignan]]
 |matka             = Eschiwa z Ibelinu
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = [[Alicja z Szampanii]]
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = Maria,
[[Henryk I Cypryjski|Henryk I]],
[[Izabela z Lusignan|Izabela]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           = Category:Hugh I of Cyprus
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Hugo I Cypryjski''', '''Hugo I de Lusignan''' (ur. [[1194]] lub [[1195]], zm. [[10 stycznia]] [[1218]], w [[Trypolis]]ie) – [[Królestwo Cypru|król Cypru]] [[1205]]–[[1218]].

Syn [[Amalryk II de Lusignan|Amalryka II de Lusignan]] i jego pierwszej żony - Eschiwy d'[[Ibelin]]. W [[1210]] poślubił [[Alicja z Szampanii|Alicję z Szampanii]] - córkę z drugiego małżeństwa swojej macochy - [[Izabela Jerozolimska|Izabeli Jerozolimskiej]], z [[Henryk II z Szampanii|Henrykiem z Szampanii]]. Para miała troje dzieci:
# Marię (1215-1254), która poślubiła Walter de Brienne i była matką Hugona de Brienne (ok. 1240-1296), hrabiego Lecce i Brienne,
# [[Henryk I Cypryjski|Henryka I]] (1217-1253), króla Cypru od [[1218]] (jego matka Alicja była regentką),
# [[Izabela z Lusignan|Izabelę de Lusignan]] (1216-1264), która poślubiła Henryka z Antiochii i była matką [[Hugo III Cypryjski|Hugona III]].

{{Królowie Cypru}}

[[Kategoria:Władcy Cypru]]
[[Kategoria:Ród z Lusignan]]
[[Kategoria:Uczestnicy piątej wyprawy krzyżowej]]
[[Kategoria:Zmarli w 1218]]
[[Kategoria:Urodzeni w XII wieku]]

title: Hugo I Cypryjski

Okres: od 1205 · do 10 stycznia 1218

Data i miejsce śmierci: 10 stycznia 1218 · Trypolis

Ojciec: Amalryk II de Lusignan

Matka: Eschiwa z Ibelinu

Żona: Alicja z Szampanii

Dzieci: Maria, · Henryk I, · Izabela


text:
# Scotland (Georgia)
Scotland – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Georgia, w hrabstwie Telfair.

title: Scotland (Georgia)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Scotland
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Scotland
 |państwo                      = US-GA
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Telfair|Telfair]]
 |powierzchnia                 = 3,6
 |wysokość                     = 50
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 168<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2024-12-29 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 46,7
 |numer kierunkowy             = 912
 |kod pocztowy                 = 31083
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 32°2′55″N 82°49′5″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Scotland''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Georgia]], w hrabstwie [[Hrabstwo Telfair|Telfair]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Georgia]]

title: Scotland

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Georgia

Hrabstwo: Telfair

Powierzchnia: 3,6 km²


text:
# 148 Pułk Piechoty (Cesarstwo Niemieckie)
148 Pułk Piechoty (5 Zachodniopruski) (niem. 5. Westpreußisches Infanterie-Regiment Nr. 148)  – oddział piechoty niemieckiej okresu Cesarstwa Niemieckiego.

## Charakterystyka
Pułk został sformowany 31 marca 1897. Stacjonował w  Elblągu, Bydgoszczy i Braniewie . Wchodził w skład XX Korpusu Armijnego . Wiosną 1914 był w strukturze 41 Dywizji Piechoty.
W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie 74 Brygady Piechoty został wysłany na front wschodni.
Na stopie wojennej pułk liczył początkowo 3287 żołnierzy i dysponował 53-osobowym sztabem. Jego trzon stanowiły trzy bataliony piechoty liczące etatowo po 1079 żołnierzy. Te dzieliły się na cztery trzyplutonowe kompanie. Ponadto pułk posiadał organiczną kompanię karabinów maszynowych. W kolejnych latach w armii cesarskiej następowała restrukturyzacje wojsk. Wprowadzono nowy model „dywizji wz. 1915”. Zgodnie z jej etatem, pozostawiono w pułku 97-osobową kompanię karabinów maszynowych z 15 kaemami, ale liczebność batalionu piechoty zmniejszono do 650 żołnierzy. Słabszym liczebnie batalionom dodano jednak kompanię karabinów maszynowych, a w 1917 pluton granatników i pluton moździerzy.
- Koszary w Elblągu
- Koszary w Bydgoszczy

wikitext:
{{inne znaczenia|148 pp [[Cesarstwo Niemieckie|Cesarstwa Niemieckiego]]|[[148 Pułk Piechoty|inne pułki piechoty noszące numer „148”]]}}

{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 148 pułk piechoty
 |nazwa oryginalna     =   Infanterie-Regiment Nr. 148
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika                = Siegelmarke Königlich Preussische Infanterie - Regiment No. 148 W0215351.jpg
 |opis grafiki         =
 |państwo              = Cesarstwo Niemieckie
 |sformowanie          = 1897
 |rozformowanie        = 1919
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[I wojna światowa]]
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Elbląg]]; [[Bydgoszcz]]; [[Braniewo]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[piechota]]
 |podległość           = [[XX Korpus Armijny (Cesarstwo Niemieckie)|XX Korpus Armijny]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =  Category:5. Westpreußisches Infanterie-Regiment Nr. 148
 |www                  =
}}

'''148 Pułk Piechoty (5 Zachodniopruski)''' ({{w języku|de|5. Westpreußisches Infanterie-Regiment Nr. 148}})  – [[oddział wojskowy |oddział]] [[Piechota|piechoty]] niemieckiej okresu [[Cesarstwo Niemieckie|Cesarstwa Niemieckiego]].

== Charakterystyka ==
[[Pułk]] został [[Formowanie jednostki|sformowany]] 31 marca 1897. Stacjonował w  [[Elbląg]]u, [[Bydgoszcz]]y i [[Braniewo|Braniewie]]{{odn|Wykaz niemieckich pułków piechoty}}. Wchodził w skład [[XX Korpus Armijny (Cesarstwo Niemieckie)|XX Korpusu Armijnego]]{{odn|Wykaz niemieckich pułków piechoty}}. Wiosną 1914 był w strukturze [[41 Dywizja Piechoty (Cesarstwo Niemieckie)|41 Dywizji Piechoty]]{{odn|Piechota Cesarstwa Niemieckiego|loc=pułki piechoty nr 141 – 160}}.

{{Osobny artykuł|Koszary przy ulicy Moniuszki w Braniewie}}

W wyniku [[Mobilizacja|mobilizacji]], w sierpniu 1914 pułk osiągnął [[Gotowość bojowa|gotowość bojową]] i w składzie 74 Brygady Piechoty{{odn|Thomas|2019a|s=13}} został wysłany na [[Front wschodni (I wojna światowa)|front wschodni]]{{odn|Thomas|2019a|s=11}}.
Na stopie wojennej pułk liczył początkowo 3287 [[żołnierz]]y i dysponował 53-osobowym [[sztab]]em. Jego trzon stanowiły trzy bataliony piechoty liczące [[Etat (wojsko)|etatowo]] po 1079 żołnierzy. Te dzieliły się na cztery trzyplutonowe [[Kompania|kompanie]]. Ponadto pułk posiadał organiczną kompanię [[Karabin maszynowy|karabinów maszynowych]]{{odn|Thomas|2019a|s=9}}. W kolejnych latach w armii cesarskiej następowała restrukturyzacje wojsk. Wprowadzono nowy model „dywizji wz. 1915”. Zgodnie z jej etatem, pozostawiono w pułku 97-osobową kompanię karabinów maszynowych z 15 kaemami, ale liczebność batalionu piechoty zmniejszono do 650 żołnierzy{{odn|Thomas|2019b|s=10}}. Słabszym liczebnie batalionom dodano jednak kompanię karabinów maszynowych, a w 1917 pluton [[granatnik]]ów i pluton [[moździerz]]y{{odn|Thomas|2019c|s=11}}.
<gallery widths="180" heights="120" perrow="5">
Plik:Elbing InfKas.jpg|Koszary w [[Elbląg]]u
Plik:Infanterie-Kaserne des IR-148, I. Bataillon in Bromberg, Postkarte vor 1913.jpg|Koszary w Bydgoszczy
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Thomas| imię = Nigel| tytuł = Armia niemiecka w I wojnie światowej 1914–1915 |tom = 1 | rok = 2019 | miejsce = Oświęcim | wydawca = Wydawnictwo Napoleon V | isbn = 9788381780742| odn = a}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Thomas| imię = Nigel| tytuł = Armia niemiecka w I wojnie światowej 1915–1917 |tom = 2 | rok = 2019 | miejsce = Oświęcim | wydawca = Wydawnictwo Napoleon V | isbn = 9788381780759| odn = b}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Thomas| imię = Nigel| tytuł = Armia niemiecka w I wojnie światowej 1917–1918 |tom = 3 | rok = 2019 | miejsce = Oświęcim | wydawca = Wydawnictwo Napoleon V | isbn = 9788381780766| odn = c}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.tnke.home.pl/armianiemiecka/Armia/pulkipiech.htm |tytuł = Niemieckie pułki piechoty 1914 – 1918 | opublikowany = tnke.home.pl |język = pl |data dostępu = 2023-08-18 |odn = {{odn/id|Wykaz niemieckich pułków piechoty|loc=}}}}
* {{Cytuj stronę |url = https://prussianmachine.com/army/rgtsinf.htm |tytuł = Imperial German Infantry Regiments |autor = Jonathan Viser |praca = The Prussian Machine |opublikowany = prussianmachine.com |język = en |data dostępu = 2025-01-30 |odn = {{odn/id|Piechota Cesarstwa Niemieckiego|loc=}} }}

{{Pułki piechoty Cesarstwa Niemieckiego}}

[[Kategoria:Pułki piechoty Cesarstwa Niemieckiego]]
[[Kategoria:Wojsko w Elblągu]]
[[Kategoria:Wojsko w Bydgoszczy]]
[[Kategoria:Wojsko w Braniewie]]
[[Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1897]]
[[Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1919]]

title: 148 pułk piechotyInfanterie-Regiment Nr. 148

Państwo: Cesarstwo Niemieckie

Dyslokacja: Elbląg; Bydgoszcz; Braniewo

Rodzaj wojsk: piechota

Podległość: XX Korpus Armijny


text:
# Shirō Hashizume
Shirō Hashizume (jap. 橋爪四郎 Hashizume Shirō; ur. 20 września 1928 w Wakayamie, zm. 9 marca 2023 w Ōta) – japoński pływak. Srebrny medalista olimpijski z Helsinek.
Specjalizował się w stylu dowolnym. Zawody w 1952 były jego jedynymi igrzyskami olimpijskimi. Medal zdobył na dystansie 1500 metrów kraulem, wyprzedził go jedynie Amerykanin Ford Konno. Pobił cztery rekordy świata.
W 1992 roku został wprowadzony do International Swimming Hall of Fame.

title: Shirō Hashizume

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Shirō Hashizume
 |imię i nazwisko org       = {{k|ja|橋爪四郎}}
 |dyscyplina                = pływanie
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 20 września 1928
 |miejsce urodzenia         = [[Wakayama]]
 |data śmierci              = 9 marca 2023
 |miejsce śmierci           = [[Ōta (Tokio)|Ōta]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 183 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|JPN}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Helsinki|1952|pływanie|srebro|([[Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 – 1500 m stylem dowolnym mężczyzn|1500 m st. dowolnym]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Shiro Hashizume
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
{{nihongo|'''Shirō Hashizume'''|橋爪四郎|Hashizume Shirō|ur. [[20 września]] [[1928]] w [[Wakayama|Wakayamie]]<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/48747| tytuł = Shiro Hashizume | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-07-31}}</ref>, zm. [[9 marca]] [[2023]] w [[Ōta (Tokio)|Ōta]]<ref>[https://www.47news.jp/news/9057209.html 【速報】競泳五輪銀メダルの橋爪四郎さん死去] {{lang|ja}}</ref>}} – [[Japonia|japoński]] [[Pływanie (sport)|pływak]]. Srebrny medalista olimpijski z Helsinek<ref>{{Cytuj |url = https://www.olympic.org/shiro-hashizume| tytuł = Shiro HASHIZUME|opublikowany = olympic.org |język = en |data dostępu = 2020-07-31}}</ref>.

Specjalizował się w [[Styl dowolny|stylu dowolnym]]. Zawody w 1952 były jego jedynymi igrzyskami olimpijskimi. Medal zdobył na dystansie 1500 metrów kraulem, wyprzedził go jedynie Amerykanin [[Ford Konno]]. Pobił cztery rekordy świata.

W [[1992]] roku został wprowadzony do [[International Swimming Hall of Fame]]<ref>{{Cytuj |url = https://www.ishof.org/honoree/honoree-shiro-hashizume/| tytuł = SHIRO HASHIZUME  (JPN) 1992 Honor Swimmer |opublikowany = ishof.org |język = en |data dostępu = 2023-10-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Hashizume, Shirō}}
[[Kategoria:Japońscy pływacy]]
[[Kategoria:Japońscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wakayamie]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1928]]
[[Kategoria:Zmarli w 2023]]

title: · Shirō Hashizume橋爪四郎

Data i miejsce urodzenia: 20 września 1928 · Wakayama

Data i miejsce śmierci: 9 marca 2023 · Ōta

title: Dorobek medalowy

srebro: Helsinki 1952 · pływanie · (1500 m st. dowolnym)


text:
# L’injustice
"L`injustice"- pierwszy singiel z trzeciej francuskojęzycznej płyty Garou, wydanej w 2006 roku. Piosenkę napisał i skomponował francuski artysta Pascal Obispo. Piosenkę "L`injustice" artysta zadedykował Patrickowi Dilsowi. Teledysk do piosenki został nakręcony w Montrealu i został połączony z teledyskiem "Je suis le meme".

## Certyfikaty i sprzedaż
| Kraj       | Certyfikat | Sprzedaż | Najwyższa pozycja |
| ---------- | ---------- | -------- | ----------------- |
| Kanada     | -          | -        | -                 |
| Francja    |            |          | 11                |
| Belgia     |            |          | 17                |
| Szwajcaria |            |          | 44                |

title: L’injustice

wikitext:
{{Singel infobox
 |tytuł                     = L`injustice
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Garou]]
 |album                     = [[Garou (album)|Garou]]
 |strona A                  =
 |strona B                  =
 |wydany                    = [[2006]]
 |nagrywany                 = 2005
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Sony BMG Music Entertainment|Sony BMG]]
 |producent                 = Pascal Obispo, Vito Luprano
 |format                    = [[płyta kompaktowa|CD]]
 |autor                     =
 |kompozytor                = Pascal Obispo
 |twórca tekstu             = Pascal Obispo
 |poprzedni singel          = [[Les filles]]
 |następny singel           = [[Je suis le meme]]
 |rok poprzedniego singla   = 2005
 |rok 1. wydania            = 2006
 |rok następnego singla     = 2006
}}
'''"L`injustice"'''- pierwszy singiel z trzeciej francuskojęzycznej płyty [[Garou]], wydanej w 2006 roku. Piosenkę napisał i skomponował francuski artysta [[Pascal Obispo]]. Piosenkę "L`injustice" artysta zadedykował Patrickowi Dilsowi. Teledysk do piosenki został nakręcony w [[Montreal]]u i został połączony z teledyskiem "Je suis le meme".

== Certyfikaty i sprzedaż ==
{|class="wikitable"
!align="left"|Kraj
!align="center"|Certyfikat
!align="center"|Sprzedaż
!align="center"|Najwyższa<br />pozycja
|-
|align="left"|[[Kanada]]
|align="center"|-
!align="center"|-
!align="center"|-
|-
|align="left"|[[Francja]]
|align="center"|
!align="center"|
!align="center"|11
|-
|align="left"|[[Belgia]]
|align="center"|
!align="center"|
!align="center"|17
|-
|align="left"|[[Szwajcaria]]
|align="center"|
!align="center"|
!align="center"|44
|-
|}

[[Kategoria:Single popowe]]
[[Kategoria:Single Garou]]
[[Kategoria:Single wydane w roku 2006]]

title: L`injustice

Gatunek: pop

Wydawnictwo: Sony BMG

Producent: Pascal Obispo, Vito Luprano

Format: CD

Kompozytor: Pascal Obispo

Twórca tekstu: Pascal Obispo

„Les filles” · (2005): „L`injustice” · (2006) · „Je suis le meme” · (2006)


text:
# Moëslains
Moëslains – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Górna Marna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 606 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 374 osób/km².

title: Moëslains

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Moëslains
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Moëslains
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Górna Marna]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saint-Dizier|Saint-Dizier]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 52327
 |powierzchnia                    = 1,62 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 606
 |gęstość zaludnienia             = 374 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 52100
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Górna Marna
 |współrzędne                     = 48°37′N 4°54′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Moëslains''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Górna Marna]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 606 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 374 osób/km².

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Saint-Dizier}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Górna Marna]]

title: Moëslains

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Górna Marna

Okręg: Saint-Dizier

• gęstość: 374 os./km²


text:
# Osadnik Imhoffa
Osadnik Imhoffa jest to rodzaj zintegrowanego (zespolonego) dwuczęściowego, dwukomorowego, żelbetowego zbiornika (osadnika) będącego obiektem oczyszczalni ścieków, służącego do wytrącania zanieczyszczeń, znajdujących się w ściekach.
Składa się z dwóch zespolonych, połączonych ze sobą komór: górnej – tzw. sedymentacyjnej (przepływowej) oraz dolnej – tzw. osadowej (fermentacyjnej).
W górnej części, czyli w komorze sedymentacyjnej następuje sedymentacja, czyli oddzielenie od ścieków zanieczyszczeń stałych. Następnie ścieki spływają przez szczelinę w dnie do części dolnej, czyli do komory fermentacyjnej, gdzie przebiega proces beztlenowego rozkładu osadów ściekowych.

title: Osadnik Imhoffa

wikitext:
'''Osadnik Imhoffa''' jest to rodzaj zintegrowanego (zespolonego) dwuczęściowego, dwukomorowego, [[żelbet]]owego zbiornika ([[odstojnik|osadnika]]) będącego obiektem [[oczyszczalnia ścieków|oczyszczalni ścieków]], służącego do wytrącania zanieczyszczeń, znajdujących się w [[ścieki|ściekach]].

[[Plik:Emscherbrunnen.jpg|thumb|250px|Schemat osadnika Imhoffa]]

Składa się z dwóch zespolonych, połączonych ze sobą komór: górnej – tzw. [[sedymentacja|sedymentacyjnej]] (przepływowej) oraz dolnej – tzw. osadowej ([[fermentacja|fermentacyjnej]]).

W górnej części, czyli w komorze sedymentacyjnej następuje sedymentacja, czyli oddzielenie od ścieków zanieczyszczeń stałych. Następnie ścieki spływają przez szczelinę w dnie do części dolnej, czyli do komory fermentacyjnej, gdzie przebiega proces beztlenowego rozkładu osadów ściekowych.

== Zobacz też ==
* [[szambo]]
* [[osadnik gnilny]]
* [[odstojnik]]
* [[szara woda]]

== Linki zewnętrzne ==
[https://web.archive.org/web/20100528142126/http://www.oczyszczanie-sciekow.pl/2009/09/osadnik-imhoffa/ Osadnik Imhoffa]

[[Kategoria:Oczyszczanie ścieków]]


text:
# Prokuratura w Rosji
Prokuratura w Rosji funkcjonuje zgodnie z Konstytucją Federacji Rosyjskiej na zasadzie centralizmu i hierarchicznego podporządkowania, a szczegółowe zasady działania określa prawo federalne. Głównym aktem prawnym regulującym działalność instytucji rosyjskiej prokuratury jest ustawa o prokuraturze z 17 listopada 1995.
Prokuratura oprócz funkcji śledczych i oskarżycielskich pełni również nadzór nad wykonywaniem prawa przez organy władzy państwowej i samorządowej. Na wniosek prokuratury Prezydent może zawiesić w wykonywaniu obowiązków zwierzchnika regionalnej władzy wykonawczej w przypadku podejrzenia popełnienia przez niego przestępstwa.

## Ustrój prokuratury
W skład prokuratury w Rosji wchodzą:
- Prokuratura Generalna Federacji Rosyjskiej (ros. Генеральная прокуратура Российской Федерации)
  - Prokuratury powszechne
  - Prokuratury wojskowe
  - Prokuratury specjalne
  - Wyspecjalizowane jednostki badawcze i naukowe

### Prokuratura Generalna
Prokuraturą Generalną kieruje Prokurator Generalny Federacji Rosyjskiej (ros. Генеральный Прокурор Российской Федерации), który jest jednym z naczelnych organów władzy państwowej, organem konstytucyjnym określonym w art. 129 Konstytucji Federacji Rosyjskiej. Mimo że ten przepis znajduje się w rozdziale zatytułowanym Władza sądownicza, Prokuratora Generalnego nie zalicza się do organów władzy sądowniczej.
Prokuratora Generalnego powołuje i odwołuje Rada Federacji na wniosek Prezydenta Federacji Rosyjskiej. Kadencja Prokuratora Generalnego trwa pięć lat.
Prokurator Generalny mianuje prokuratorów po konsultacji z władzami regionalnymi Federacji.

#### Kierownictwo Prokuratury Generalnej
- Jurij Czajka – Prokurator Generalny
- Aleksandr Buksman – pierwszy zastępca Prokuratora Generalnego

W 2010 roku stanowiska zastępców Prokuratora Generalnego piastowali:  Siergiej Fridinski, Wiktor Grin, Aleksandr Gucan, Jurij Guliagin, Sabir Kechlerow, Władimir Malinowski, Iwan Sidoruk, Iwan Semczyszyn, Ernest Waliejew, Jewgienij Zabarczuk, Jurij Zołotow i Aleksandr Zwiagincew.

### Prokuratury powszechne
- Prokuratury podmiotów federacji
- Prokuratury miejskie i obwodowe

### Prokuratury wojskowe
- Główna Prokuratura Wojskowa
- Wojskowe prokuratury okręgów wojskowych i flot
- Prokuratura federalnej służby granicznej
- Prokuratura strategicznych wojsk rakietowych
- Moskiewska miejska prokuratura wojskowa
- Wojskowe prokuratury garnizonowe

### Prokuratury specjalne
- Moskiewska regionalna prokuratura ds. nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o transporcie wodnym i powietrznym
- Nadwołżańska międzyregionalna prokuratura ds. ochrony środowiska

title: Prokuratura w Rosji

wikitext:
'''Prokuratura w Rosji''' funkcjonuje zgodnie z Konstytucją Federacji Rosyjskiej na zasadzie centralizmu i hierarchicznego podporządkowania, a szczegółowe zasady działania określa [[prawo]] federalne. Głównym [[akt prawny|aktem prawnym]] regulującym działalność instytucji rosyjskiej [[prokuratura|prokuratury]] jest [[ustawa]] o prokuraturze z [[17 listopada]] [[1995]].

Prokuratura oprócz funkcji śledczych i [[akt oskarżenia|oskarżycielskich]] pełni również nadzór nad wykonywaniem prawa przez organy władzy państwowej i [[samorząd terytorialny|samorządowej]]. Na wniosek prokuratury Prezydent może zawiesić w wykonywaniu obowiązków zwierzchnika regionalnej [[władza wykonawcza|władzy wykonawczej]] w przypadku podejrzenia popełnienia przez niego [[przestępstwo|przestępstwa]].

== Ustrój prokuratury ==
W skład prokuratury w Rosji wchodzą:
* Prokuratura Generalna Federacji Rosyjskiej ([[język rosyjski|ros.]] Генеральная прокуратура Российской Федерации)
** Prokuratury powszechne
** Prokuratury wojskowe
** Prokuratury specjalne
** Wyspecjalizowane jednostki badawcze i naukowe

=== Prokuratura Generalna ===
Prokuraturą Generalną kieruje [[Prokurator Generalny]] [[Rosja|Federacji Rosyjskiej]] (ros. Генеральный Прокурор Российской Федерации), który jest jednym z naczelnych organów władzy [[państwo]]wej, organem konstytucyjnym określonym w art. 129 Konstytucji Federacji Rosyjskiej. Mimo że ten [[Pragmatyka (prawo)|przepis]] znajduje się w rozdziale zatytułowanym ''Władza sądownicza'', Prokuratora Generalnego nie zalicza się do organów [[władza sądownicza|władzy sądowniczej]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.ism.uni.wroc.pl/publikacje/rosja.pdf |tytuł=Europa Wschodnia – dekada transformacji: Rosja - red. Bernard J. Albin i Walenty Baluk |data dostępu=2005-04-09 |archiwum=https://web.archive.org/web/20050409124319/http://www.ism.uni.wroc.pl/publikacje/rosja.pdf |zarchiwizowano=2005-04-09 }}</ref>.

Prokuratora Generalnego powołuje i odwołuje [[Ustrój polityczny Rosji#Rada Federacji|Rada Federacji]] na wniosek [[Ustrój polityczny Rosji#Prezydent Federacji Rosyjskiej|Prezydenta Federacji Rosyjskiej]]. Kadencja Prokuratora Generalnego trwa pięć lat.

Prokurator Generalny mianuje [[prokurator]]ów po konsultacji z władzami regionalnymi [[federacja|Federacji]].

==== Kierownictwo Prokuratury Generalnej ====
* [[Jurij Czajka]] – Prokurator Generalny
* [[Aleksandr Buksman]] – pierwszy zastępca Prokuratora Generalnego

W 2010 roku stanowiska zastępców Prokuratora Generalnego piastowali:  Siergiej Fridinski, Wiktor Grin, Aleksandr Gucan, Jurij Guliagin, Sabir Kechlerow, Władimir Malinowski, Iwan Sidoruk, Iwan Semczyszyn, Ernest Waliejew, Jewgienij Zabarczuk, Jurij Zołotow i [[Aleksandr Zwiagincew]].

=== Prokuratury powszechne ===
* Prokuratury podmiotów federacji
* Prokuratury miejskie i obwodowe

=== Prokuratury wojskowe ===
* Główna Prokuratura Wojskowa
* Wojskowe prokuratury okręgów wojskowych i flot
* Prokuratura federalnej służby granicznej
* Prokuratura strategicznych wojsk rakietowych
* Moskiewska miejska prokuratura wojskowa
* Wojskowe prokuratury garnizonowe

=== Prokuratury specjalne ===
* Moskiewska regionalna prokuratura ds. nadzoru nad przestrzeganiem przepisów o transporcie wodnym i powietrznym
* Nadwołżańska międzyregionalna prokuratura ds. ochrony środowiska

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.departments.bucknell.edu/russian/const/constit.html Konstytucja Federacji Rosyjskiej] {{lang|en}}
* [http://genproc.gov.ru Strona Prokuratury Generalnej Federacji Rosyjskiej] {{lang|ru}}
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zastrzeżenia|Prawo}}
{{Prokuratura}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prokuratura Federacji Rosyjskiej| ]]


text:
# Nadużycie pozycji dominującej
Nadużycie pozycji dominującej – zakłócenie mechanizmów wolnej konkurencji przez przedsiębiorcę posiadającego pozycję ́dominującą na rynku właściwym.
Nadużywanie pozycji dominującej polega na:
- bezpośrednim lub pośrednim narzucaniu nieuczciwych cen, w tym cen nadmiernie wygórowanych albo rażąco niskich, odległych terminów płatności lub innych warunków zakupu albo sprzedaży towarów
- ograniczeniu produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla kontrahentów lub konsumentów
- stosowaniu w podobnych umowach z osobami trzecimi uciążliwych lub niejednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane warunki konkurencji
- uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku z przedmiotem umowy
- przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju konkurencji
- narzucaniu przez przedsiębiorcę uciążliwych warunków umów, przynoszących mu nieuzasadnione korzyści
- podziale rynku według kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych.

title: Nadużycie pozycji dominującej

wikitext:
'''Nadużycie pozycji dominującej''' – zakłócenie mechanizmów [[Konkurencja doskonała|wolnej konkurencji]] przez przedsiębiorcę posiadającego [[Pozycja dominująca|pozycję ́dominującą]] na [[Rynek właściwy|rynku właściwym]]<ref>[https://www.uokik.gov.pl/download.php?plik=11140 Prawo konkurencji – podstawowe pojęcia], [[Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów]], s. 24.</ref>.

Nadużywanie pozycji dominującej polega na<ref>Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów ({{Dziennik Ustaw|2024|1616}}).</ref>:
* bezpośrednim lub pośrednim narzucaniu nieuczciwych cen, w tym [[Cena nadmiernie wygórowana|cen nadmiernie wygórowanych]] albo rażąco niskich, odległych terminów płatności lub innych warunków zakupu albo sprzedaży towarów
* ograniczeniu produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla [[kontrahent]]ów lub konsumentów
* stosowaniu w podobnych umowach z [[osoba trzecia|osobami trzecimi]] uciążliwych lub niejednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane warunki konkurencji
* uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku z przedmiotem umowy
* przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju [[Konkurencja (gospodarka)|konkurencji]]
* narzucaniu przez [[przedsiębiorca|przedsiębiorcę]] uciążliwych warunków umów, przynoszących mu nieuzasadnione korzyści
* podziale rynku według kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://www.paiz.gov.pl/index/?id=3713bdda7149579475f3734e8bd0e14a |tytuł = ''Nadużycie pozycji dominującej przez przedsiębiorców'' |opublikowany = paiz.gov.pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20081117000134/http://www.paiz.gov.pl/index/?id=3713bdda7149579475f3734e8bd0e14a |zarchiwizowano = 2008-11-17}}, www.paiz.gov.pl

[[Kategoria:Prawo konkurencji]]


text:
# Monterchi
Monterchi – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Arezzo, zlokalizowana ok. 80 km na południowy wschód od Florencji i ok. 20 km na wschód od Arezzo. Na dzień 1 stycznia 2009 populacja wynosiła 1847 osób a powierzchnia 28,7 km².

title: Monterchi

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Monterchi
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         = Monterchi 1 Panorama.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Toskania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Arezzo|Arezzo]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 051024
 |powierzchnia                    = 28,7 km²
 |wysokość                        = 356 m n.p.m.
 |rok                             = I 2009
 |liczba ludności                 = 1847
 |gęstość zaludnienia             = 64,4 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0575
 |kod pocztowy                    = 53035
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Toskania
 |współrzędne                     = 43°29′N 12°7′E
 |commons                         =
 |www                             = https://www.comunemonterchi.it/
}}
'''Monterchi''' – miejscowość i gmina we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Toskania]], w prowincji [[prowincja Arezzo|Arezzo]], zlokalizowana ok. 80 km na południowy wschód od [[Florencja|Florencji]] i ok. 20 km na wschód od [[Arezzo]]. Na dzień 1 stycznia 2009 populacja wynosiła 1847 osób a powierzchnia 28,7 km².

== Bibliografia ==
* Źródło danych: [https://demo.istat.it/pop2009/index1_e.html Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Arezzo}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Arezzo]]

title: Monterchi

Państwo: Włochy

Region: Toskania

Prowincja: Arezzo


text:
# Ferdynand Stecher von Sebenitz
Ferdynand Stecher von Sebenitz (ur. 18 stycznia 1779 w Samborze, zm. 22 września 1857 we Lwowie) – profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego (1819-1820).

## Życiorys
W 1800 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wiedeńskiego. Pracował jako lekarz społeczności żydowskiej, jako naczelny lekarz żydowskiego szpitala we Lwowie (1801-1815) i jednocześnie naczelny lekarz szpitala wojskowego (1805).
Profesor, kierownik Zakładu Fizjologii (1806-1835) i położnictwa (1807/1826) Uniwersytetu Lwowskiego, Rektor Uniwersytetu w roku akademickim 1819-1820, dyrektor generalny Szpitala Lwowskiego (1834/40).
Był bardzo popularny jako lekarz-położnik. Wprowadził w Galicji szczepienia ochronne przeciw durowi brzusznemu (1802). Brał udział w eliminacji epidemii cholery (1831-1854).

## Odznaczenia
- Honorowy obywatel Lwowa.
- Doradca rządu austriackiego
- Członek Wiedeńskiego Stowarzyszenia Medycznego.

title: Ferdynand Stecher von Sebenitz

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           =  Ferdynand Stecher von Sebenitz
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[18 stycznia]] [[1779]]
 |miejsce urodzenia         = [[Sambor (miasto)|Sambor]]
 |data śmierci              = [[22 września]] [[1857]]
 |miejsce śmierci           = [[Lwów]]
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = medycznych
 |specjalność               =
 |almamater                 = [[Uniwersytet Wiedeński]]
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Lwowski]]
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   = Rektor Uniwersytetu Lwowskiego
 |doktorat data             = [[1800]]
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet Wiedeński]]
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = [[1806]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Ferdynand Stecher von Sebenitz''' (ur. 18 stycznia [[1779]]<ref>{{Cytuj książkę | url = http://www.biographien.ac.at/oebl/oebl_S/Stecher-Sebenitz_Ferdinand-Jozef_1779_1857.xml| rozdział = Stecher von Sebenitz Ferdinand Józef|  nazwisko r = Benesz| imię r = P.| tytuł = Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950| data = 2008 | tom = 13| strony = 126|data dostępu = 2017-06-22}}</ref> w [[Sambor (miasto)|Samborze]], zm. 22 września [[1857]] we [[Lwów|Lwowie]]) – [[profesor]] i rektor [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytetu Lwowskiego]] (1819-1820).

== Życiorys ==
W 1800 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim [[Uniwersytet Wiedeński|Uniwersytetu Wiedeńskiego]]. Pracował jako lekarz społeczności żydowskiej, jako naczelny lekarz żydowskiego szpitala we Lwowie (1801-1815) i jednocześnie naczelny lekarz szpitala wojskowego (1805).

Profesor, kierownik Zakładu Fizjologii (1806-1835) i położnictwa (1807/1826) Uniwersytetu Lwowskiego, Rektor Uniwersytetu w roku akademickim 1819-1820, dyrektor generalny Szpitala Lwowskiego (1834/40).

Był bardzo popularny jako lekarz-położnik. Wprowadził w [[Galicja (Europa Środkowa)|Galicji]] [[szczepionka|szczepienia ochronne]] przeciw [[Dur brzuszny|durowi brzusznemu]] (1802). Brał udział w eliminacji [[epidemia|epidemii]] [[cholera|cholery]] (1831-1854).

== Odznaczenia ==
* Honorowy obywatel Lwowa.
* Doradca rządu austriackiego
* Członek Wiedeńskiego Stowarzyszenia Medycznego.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Stecher von Sebenitz, Ferdynand}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1779]]
[[Kategoria:Zmarli w 1857]]
[[Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Samborze]]

title: Ferdynand Stecher von Sebenitz

Data i miejsce urodzenia: 18 stycznia 1779 · Sambor

Data i miejsce śmierci: 22 września 1857 · Lwów

Alma Mater: Uniwersytet Wiedeński

Doktorat: 1800 · Uniwersytet Wiedeński

Uczelnia: Uniwersytet Lwowski


text:
# Puchar Świata w Zapasach 2007 – styl wolny mężczyzn
Zawody Pucharu Świata w 2007 roku w stylu wolnym mężczyzn odbyły się pomiędzy 22–25 marca w Krasnojarsku w Rosji.

## Ostateczna kolejność drużynowa
| Poz. | Państwo           |
| ---- | ----------------- |
|      | Rosja             |
|      | Iran              |
|      | Uzbekistan        |
| 4.   | Gruzja            |
| 5.   | Stany Zjednoczone |
| 6.   | Ukraina           |

## Wyniki

### Grupa A
| Grupa A    |
| ---------- |
| 1. Rosja   |
| 2. Gruzja  |
| 3. Ukraina |

### Mecze
- Rosja -  Ukraina 7-0
- Rosja -  Gruzja 7-0
- Ukraina -  Gruzja 3-4

### Grupa B
| Grupa B              |
| -------------------- |
| 1. Iran              |
| 2. Uzbekistan        |
| 3. Stany Zjednoczone |

### Mecze
- Iran -  Stany Zjednoczone 6-1
- Iran -  Uzbekistan 5-2
- Uzbekistan -  Stany Zjednoczone 4-3

### Finały
- 5-6  Stany Zjednoczone -  Ukraina 5-2
- 3-4  Uzbekistan -  Gruzja 4-3
- 1-2  Rosja -  Iran 5-2

## Klasyfikacja indywidualna
| Waga   |                     |                  |                   | 4                       | 5                   | 6                    | 7                |
| ------ | ------------------- | ---------------- | ----------------- | ----------------------- | ------------------- | -------------------- | ---------------- |
| 55 kg  | Dżamał Otarsułtanow | Adhamjon Ochilov | Henry Cejudo      | Alexander Galagan       | Gocza Kirkitadze    | Hadi Hajian          | Mohammad Rezaji  |
| 60 kg  | Mawlet Batirow      | Mahdi Taghawi    | Mike Zadick       | Lewani Czabradze        | Jurij Siemakin      | Ixtiyor Navruzov     | ----             |
| 66 kg  | Arsłan Chutalijew   | Hasan Tahmasebi  | Szamil Batirow    | Łeonid Bazan            | Zaur Botajew        | Jesse Jantzen        | Otar Tusziszwili |
| 74 kg  | Sosłan Tigijew      | Dienis Cargusz   | Don Pritzlaff     | Dawit Achalmosuliszwili | Siergiej Witkowski  | Hadi Habibi          | Gia Czichladze   |
| 84 kg  | Gieorgij Kietojew   | Alik Muzajew     | Reza Jazdani      | Abduł Ammajew           | Rewaz Mindoraszwili | Andy Hrovat          | ----             |
| 96 kg  | Chadżymurat Gacałow | Muhammed Lawal   | Amir Abbas Moradi | Eldar Kurtanidze        | Magomied Ibragimow  | Jewhen Duchin        | ----             |
| 120 kg | Ali Reza Rezaji     | Tolly Thompson   | Aleksiej Szemarow | Bachtijar Achmiedow     | Oleg Kałagow        | Dawit Modzmanaszwili | Roman Selegeda   |

wikitext:
Zawody '''[[Puchar Świata w zapasach|Pucharu Świata]]''' w '''[[Puchar Świata w Zapasach 2007|2007]]''' roku w stylu wolnym mężczyzn odbyły się pomiędzy 22–25 marca w [[Krasnojarsk]]u w [[Rosja|Rosji]].
== Ostateczna kolejność drużynowa ==
{|border="1"
! width=30px| Poz.
! width=150px| Państwo
|- align="center"
|[[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] || align="left" | {{Państwo|RUS}}
|-
|- align="center"
|[[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] || align="left" |{{Państwo|IRI}}
|-
|- align="center"
|[[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]]|| align="left" | {{Państwo|UZB}}
|-
|- align="center"
|4. ||align="left" | {{Państwo|GEO}}
|-
|- align="center"
|5. || align="left" |{{Państwo|USA}}
|-
|- align="center"
|6. || align="left" |{{Państwo|UKR}}
|}
== Wyniki ==
=== Grupa A ===
{| class="wikitable" style="margin-left:1em;"
! style="width:230px;"|Grupa A
|-
| 1. '''{{reprezentacja|RUS|}}'''
|-
| 2. {{reprezentacja|GEO|}}
|-
| 3. {{reprezentacja|UKR|}}
|}
=== Mecze ===
* {{Państwo|RUS}} - {{Państwo|UKR}} 7-0
* {{Państwo|RUS}} - {{Państwo|GEO}} 7-0
* {{Państwo|UKR}} - {{Państwo|GEO}} 3-4

=== Grupa B ===
{| class="wikitable" style="margin-left:1em;"
! style="width:230px;"|Grupa B
|-
| 1. '''{{reprezentacja|IRI|}}'''
|-
| 2. {{reprezentacja|UZB|}}
|-
| 3. {{reprezentacja|USA|}}
|}
=== Mecze ===
* {{Państwo|IRI}} - {{Państwo|USA}} 6-1
* {{Państwo|IRI}} - {{Państwo|UZB}} 5-2
* {{Państwo|UZB}} - {{Państwo|USA}} 4-3

=== Finały ===
* 5-6 {{Państwo|USA}} - {{Państwo|UKR}} 5-2
* 3-4 {{Państwo|UZB}} - {{Państwo|GEO}} 4-3
* '''1-2 {{Państwo|RUS}} - {{Państwo|IRI}} 5-2'''

== Klasyfikacja indywidualna ==
{| border=1 cellpadding=3 cellspacing=0 style="border: 1px gray solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%"
! style="background:#efefef;" | Waga
! [[Plik:Gold medal with cup.svg|20 px]]
! [[Plik:Silver medal with cup.svg|20 px]]
! [[Plik:Bronze medal with cup.svg|20 px]]
! style="background:#efefef;" | 4
! style="background:#efefef;" | 5
! style="background:#efefef;" | 6
! style="background:#efefef;" | 7
|-
| 55 kg|| {{flaga|RUS}} [[Dżamał Otarsułtanow]] ||{{flaga|UZB}} [[Adhamjon Ochilov]] || {{flaga|USA}} [[Henry Cejudo]] || {{flaga|UKR}} [[Alexander Galagan]]||{{flaga|GEO}} [[Gocza Kirkitadze]]||{{flaga|IRI}} [[Hadi Hajian]] || {{flaga|IRI}} [[Mohammad Rezaji]]
|-
| 60 kg|| {{flaga|RUS}} [[Mawlet Batirow]] ||{{flaga|IRI}} [[Mahdi Taghawi]]|| {{flaga|USA}} [[Mike Zadick]] || {{flaga|GEO}} [[Lewani Czabradze]]||{{flaga|UKR}} [[Jurij Siemakin]] || {{flaga|UZB}} [[Ixtiyor Navruzov]] || ----
|-
| 66 kg|| {{flaga|UZB}} [[Arsłan Chutalijew]] ||{{flaga|IRI}} [[Hasan Tahmasebi]] || {{flaga|RUS}} [[Szamil Batirow]]|| {{flaga|UKR}} [[Łeonid Bazan]]||{{flaga|RUS}} [[Zaur Botajew]]|| {{flaga|USA}} [[Jesse Jantzen]] || {{flaga|GEO}} [[Otar Tusziszwili]]
|-
| 74 kg|| {{flaga|UZB}} [[Sosłan Tigijew]] ||{{flaga|RUS}} [[Dienis Cargusz]]||{{flaga|USA}} [[Don Pritzlaff]] || {{flaga|GEO}} [[Dawit Achalmosuliszwili]] ||{{flaga|RUS}} [[Siergiej Witkowski]]||{{flaga|IRI}} [[Hadi Habibi]] || {{flaga|UKR}} [[Gia Czichladze]]
|-
| 84 kg|| {{flaga|RUS}} [[Gieorgij Kietojew]] ||{{flaga|UKR}} [[Alik Muzajew]]||{{flaga|IRI}} [[Reza Jazdani]]||{{flaga|UZB}} [[Abduł Ammajew]] || {{flaga|GEO}} [[Rewaz Mindoraszwili]]|| {{flaga|USA}} [[Andy Hrovat]]|| ----
|-
| 96 kg|| {{flaga|RUS}} [[Chadżymurat Gacałow]] ||{{flaga|USA}} [[Muhammed Lawal]]||{{flaga|IRI}} [[Amir Abbas Moradi]] || {{flaga|GEO}} [[Eldar Kurtanidze]] || {{flaga|UZB}} [[Magomied Ibragimow (ur. 1983)|Magomied Ibragimow]] || {{flaga|UKR}} [[Jewhen Duchin]] || ----
|-
| 120 kg|| {{flaga|IRI}} [[Ali Reza Rezaji]] ||{{flaga|USA}} [[Tolly Thompson]]||{{flaga|RUS}} [[Aleksiej Szemarow]]|| {{flaga|RUS}} [[Bachtijar Achmiedow]] ||{{flaga|UZB}} [[Oleg Kałagow]]|| {{flaga|GEO}} [[Dawit Modzmanaszwili]] || {{flaga|UKR}} [[Roman Selegeda]]
|}

=== Zobacz też ===
* [[Puchar Świata w Zapasach 2007]]
* [[Puchar Świata w Zapasach 2007 – styl klasyczny mężczyzn|styl klasyczny]]
* [[Puchar Świata w Zapasach 2007 - styl wolny kobiet|styl wolny kobiet]]

== Bibliografia ==
* [https://uww.org/historical-results Wyniki na stronie Foeldeak.com] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = https://content.themat.com/results.php?page=display_results_style&ResultID=100806 | tytuł = Wyniki na stronie Themat.com | opublikowany = content.themat.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20171107020359/https://content.themat.com/results.php?page=display_results_style&ResultID=100806 | zarchiwizowano = 2017-11-07}} {{lang|en}}
* [http://www.wrestrus.ru/news/tags/ROOT/Кубок%20мира%20по%20вольной%20борьбе-2007 Informacje na temat przebiegu zawodów na stronie Wrestrus.ru] {{lang|ru}}
* [http://wap.wrestling.forum24.ru/?1-16-0-00000002-000-0-0-1232406944 Wyniki na stronie Wrestling.forum24.ru] {{lang|ru}}
{{Puchar Świata w Zapasach}}
{{Zapasy na świecie}}

[[Kategoria:Puchar Świata w zapasach]]
[[Kategoria:2007 w zapasach]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Krasnojarsku]]
[[Kategoria:Zapasy w Rosji]]
[[Kategoria:2007 w Rosji]]


text:
# Foki (narciarstwo)
Foki – pasy tkaniny zakładane pod ślizgi (spodnie części) nart turowych, telemarkowych, przełajowych (ang. backcountry), lub też śladowych, umożliwiające podchodzenie na nartach „pod górę”.

## Podchodzenie na nartach
Podchodzenie na nartach (szczególnie w czasach, gdy wyciągi narciarskie nie istniały lub były rzadkością) zawsze sprawiało narciarzom wiele trudności. Ewolucja nart (od modeli uniwersalnych, zaopatrzonych w wiązania typu kandahar, w których pięta narciarza była w pewnym stopniu ruchoma w kierunku góra-dół, co bardzo ułatwiało chodzenie i podchodzenie pod niewielkim kątem) spowodowała wykształcenie się dwóch rodzin nart: rodziny nart nordyckich (klasycznych), w których unieruchomiony jest jedynie nosek buta narciarskiego, podczas gdy pięta jest „wolna”, oraz rodziny nart alpejskich (zjazdowych), w których cała stopa, staw skokowy i goleń są sztywno przymocowane butem i wiązaniem do narty. Osoby uprawiające skituring i skialpinizm wymagały jednak nart i wiązań umożliwiających bezpieczny zjazd (stopa usztywniona), jak i podchodzenie (pięta uwolniona, ew. podparta wyżej oraz narty nieślizgające się w tył). Narty turowe, należąc do rodziny nart alpejskich, umożliwiają podchodzenie dzięki specjalistycznym wiązaniom turowym dającym możliwość przełączanego uwalniania pięty.

## Rozwiązania umożliwiające podchodzenie na nartach
- techniki podchodzenia:
  - w związku z tym, że ślizg narty stwarza pewne niewielkie tarcie, podchodzenie pod wzniesienia o bardzo niewielkim stopniu nachylenia możliwe jest na nartach utrzymywanych równolegle do siebie, w kierunku podchodzenia
  - przy większym stopniu nachylenia konieczne jest zastosowanie techniki zwanej jodełką[1]
  - przy jeszcze większym nachyleniu narciarze stosują tzw. podchodzenie bokiem, lub schodkowanie[1], dzięki ułożeniu nart w poprzek stoku i silne krawędziowanie.
- rozwiązania konstrukcyjne nart:
  - rybia łuska (ang. fish scale) to struktura ślizgów nart, przypominająca dachówkowato ułożone łuski, umożliwiająca narcie ślizganie się do przodu, jednak stwarzająca bardzo duży opór przy próbie ślizgania się do tyłu; rozwiązania te są stosowane w amatorskich nartach (stawiają pewien opór również przy ruchu do przodu), w tym biegowych,
  - foki to pasy materiału o specyficznej strukturze, zakładane pod narty, bardzo utrudniające ruch do tyłu,
  - harszle – przy podchodzeniu pod górę na nartach na szczególnie stromych podejściach, po lodzie lub po zlodzonym/zmrożonym śniegu stosuje się urządzenia zakładane na narty na wysokości wiązania, funkcjonalnie przypominające raki pod butami wspinaczkowymi.

## Foki
Od końca XIX wieku stosowano (na wzór praktyk eskimoskich) pasy futer fok: włosie ich futer ułożone w jednym kierunku umożliwiało zastosowanie pasów futer pod nartami w celu utrudniania ześlizgiwania się nart do tyłu. Pierwsze informacje o zastosowaniu fok w Polsce pochodzą z 1908 roku.
Współcześnie stosowane są pasy z tkanin z włókien naturalnych (np. z moheru) lub sztucznych (np. z nylonu), tkanych w sposób anizotropowy.
Istnieje wiele rodzajów fok i sposobów ich przymocowywania do nart. Foki są przeważnie węższe od nart, aby nie uniemożliwiać działania krawędzi nart, ale ich długość może być równa długości nart lub krótsza niż narty (mocowane od dziobu aż za piętki wiązań). Foki pokryte są substancją adhezyjną (wprowadzoną w 1976 roku) lub są przymocowywane za pomocą klejów. Przeważnie są zahaczane o dziób narty i – jeśli mają pełną długość narty – są zahaczane również o piętkę narty.
Powinny być zakładane przed każdym wymagającym tego podejściem i zdejmowane przed każdym zjazdem, gdyż spowalniają zjazd. Foki dostępne są w wielu szerokościach: od 35 mm (do nart biegowych) do 120 mm (do nart freeride'owych).
Istnieją specjalne smary zmniejszające tarcie fok w czasie jazdy do przodu oraz utrudniające przyczepianie się do nich grudek śniegu.
Najbardziej znanymi producentami fok są: Ibex Sportartikel GmbH w Austrii (marka Kohla) i Montana Sport International AG w Szwajcarii (marka Montana).

title: Foki (narciarstwo)

wikitext:
[[Plik:Steigfell.jpg|thumb|upright|Foki, ok. 1925]]
[[Plik:Pelle di foca.jpg|thumb|Współczesne foki]]
[[Plik:Garascalino.jpg|thumb|300px|Zakładanie fok]]
[[Plik:PDG 7299.jpg|thumb|300px|Zawodnik podchodzący na fokach w drodze z [[Zermatt]]u do [[Verbier]], w czasie zawodów skialpinistycznych ''Patrouille des Glaciers''
2007 (widoczne są zaczepy fok na dziobach nart)]]
'''Foki''' – pasy tkaniny zakładane pod ślizgi (spodnie części) [[Narty turowe|nart turowych]], [[Narciarstwo telemarkowe|telemarkowych]], [[Narciarstwo przełajowe|przełajowych]] ([[Język angielski|ang.]] ''backcountry''), lub też śladowych, umożliwiające podchodzenie na nartach „pod górę”.

== Podchodzenie na nartach ==
Podchodzenie na [[Narty|nartach]] (szczególnie w czasach, gdy [[Wyciąg narciarski|wyciągi narciarskie]] nie istniały lub były rzadkością) zawsze sprawiało narciarzom wiele trudności. Ewolucja nart (od modeli uniwersalnych, zaopatrzonych w [[Wiązanie narciarskie|wiązania]] typu [[Kandahary|kandahar]], w których pięta narciarza była w pewnym stopniu ruchoma w kierunku góra-dół, co bardzo ułatwiało chodzenie i podchodzenie pod niewielkim kątem) spowodowała wykształcenie się dwóch rodzin nart: rodziny nart nordyckich ([[Narciarstwo klasyczne|klasycznych]]), w których unieruchomiony jest jedynie nosek [[But narciarski|buta narciarskiego]], podczas gdy pięta jest „wolna”, oraz rodziny nart alpejskich ([[narty zjazdowe|zjazdowych]]), w których cała [[Stopa człowieka|stopa]], [[staw skokowy]] i [[goleń]] są sztywno przymocowane butem i wiązaniem do narty. Osoby uprawiające [[skituring]] i [[skialpinizm]] wymagały jednak nart i wiązań umożliwiających bezpieczny zjazd (stopa usztywniona), jak i podchodzenie (pięta uwolniona, ew. podparta wyżej oraz narty nieślizgające się w tył). [[Narty turowe]], należąc do rodziny nart alpejskich, umożliwiają podchodzenie dzięki specjalistycznym wiązaniom turowym dającym możliwość przełączanego uwalniania pięty.

== Rozwiązania umożliwiające podchodzenie na nartach ==
* techniki podchodzenia:
** w związku z tym, że ślizg narty stwarza pewne niewielkie tarcie, podchodzenie pod wzniesienia o bardzo niewielkim stopniu nachylenia możliwe jest na nartach utrzymywanych równolegle do siebie, w kierunku podchodzenia
** przy większym stopniu nachylenia konieczne jest zastosowanie techniki zwanej ''jodełką''{{r|T}}
** przy jeszcze większym nachyleniu narciarze stosują tzw. podchodzenie bokiem, lub ''schodkowanie''{{r|T}}, dzięki ułożeniu nart w poprzek stoku i silne krawędziowanie.
* rozwiązania konstrukcyjne nart:
** rybia łuska ([[Język angielski|ang.]] ''fish scale'') to struktura ślizgów nart, przypominająca dachówkowato ułożone łuski, umożliwiająca narcie ślizganie się do przodu, jednak stwarzająca bardzo duży opór przy próbie ślizgania się do tyłu; rozwiązania te są stosowane w amatorskich nartach (stawiają pewien opór również przy ruchu do przodu), w tym biegowych,
** '''foki''' to pasy materiału o specyficznej strukturze, zakładane pod narty, bardzo utrudniające ruch do tyłu,
** [[harszle]] – przy podchodzeniu pod górę na nartach na szczególnie stromych podejściach, po lodzie lub po zlodzonym/zmrożonym śniegu stosuje się urządzenia zakładane na narty na wysokości wiązania, funkcjonalnie przypominające [[Raki (wspinaczka)|raki]] pod butami wspinaczkowymi.

== Foki ==
Od końca XIX wieku stosowano (na wzór praktyk [[Inuit|eskimoskich]]) pasy [[Futro|futer]] [[Fokowate|fok]]: włosie ich futer ułożone w jednym kierunku umożliwiało zastosowanie pasów futer pod nartami w celu utrudniania ześlizgiwania się nart do tyłu{{r|E|W|L}}. Pierwsze informacje o zastosowaniu fok w Polsce pochodzą z 1908 roku{{r|L}}.

Współcześnie stosowane są pasy z tkanin z włókien naturalnych (np. z [[moher]]u) lub sztucznych (np. z [[nylon]]u), tkanych w sposób [[Anizotropia|anizotropowy]].

Istnieje wiele rodzajów fok i sposobów ich przymocowywania do nart. Foki są przeważnie węższe od nart, aby nie uniemożliwiać działania krawędzi nart, ale ich długość może być równa długości nart lub krótsza niż narty (mocowane od dziobu aż za piętki wiązań). Foki pokryte są substancją [[Adhezja|adhezyjną]] (wprowadzoną w 1976 roku{{r|A}}) lub są przymocowywane za pomocą klejów. Przeważnie są zahaczane o dziób narty i – jeśli mają pełną długość narty – są zahaczane również o piętkę narty.

Powinny być zakładane przed każdym wymagającym tego podejściem i zdejmowane przed każdym zjazdem, gdyż spowalniają zjazd. Foki dostępne są w wielu szerokościach: od 35 mm (do nart biegowych) do 120 mm (do nart freeride'owych).

Istnieją specjalne smary zmniejszające tarcie fok w czasie jazdy do przodu oraz utrudniające przyczepianie się do nich grudek śniegu.

Najbardziej znanymi producentami fok są: Ibex Sportartikel GmbH w [[Austria|Austrii]] (marka Kohla){{r|K}} i Montana Sport International AG w [[Szwajcaria|Szwajcarii]] (marka Montana){{r|M|P}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=T>{{Cytuj stronę | url = http://aktywnosc-fizyczna.wieszjak.polki.pl/porady-internautow/269528,Czy-wiesz-jak-podchodzic-na-nartach-pod-gore.html# | tytuł = Czy wiesz jak podchodzić na nartach pod górę? | data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
<ref name=K>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20141221155601/http://www.kohla.at/en/produkte/steigfelle.html | tytuł = Oferta fok marki Kohla | język = en | data dostępu = 2016-03-17}}</ref>
<ref name=M>{{Cytuj stronę | url = http://www.montana-international.com/en/products/climbing-skins/products/ | tytuł = Montana Climbing Skins | język = en | data dostępu = 2014-12-21 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141221170533/http://www.montana-international.com/en/products/climbing-skins/products/ | zarchiwizowano = 2014-12-21 }}</ref>
<ref name=P>{{Cytuj stronę | url = http://centrum.szkolagorska.com/ost.php#sprzet | tytuł = Centrum skiturowe | data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
<ref name=E>{{Cytuj stronę | url = http://www.planetagor.pl/articles/entry/359157580 | tytuł = Sprzęt skiturowy | opublikowany = planetagor.pl | data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
<ref name=A>{{Cytuj stronę | url = http://www.skitour.fr/articles/read_22.html | autor = Par Jeroen | data = 2004-05-09 | data dostępu = 2014-12-21 | język = fr | opublikowany = skitour.fr | tytuł = Les peaux de phoque | archiwum = https://web.archive.org/web/20140824110748/http://www.skitour.fr/articles/read_22.html | zarchiwizowano = 2014-08-24 }}</ref>
<ref name=W>{{Cytuj stronę | url = http://www.transarctica.pl/wyprawy_baffin_2005.htm | tytuł = Na eskimoskim szlaku | data = 2005-03-26 | data dostępu = 2014-12-21 | opublikowany = Transarctica | archiwum = https://web.archive.org/web/20141222021900/http://www.transarctica.pl/wyprawy_baffin_2005.htm | zarchiwizowano = 2014-12-22 }}</ref>
<ref name=L>{{Cytuj stronę | url = https://www.facebook.com/MieczyslawKrolLegowski/posts/307982129315684 | tytuł = Dawne „łyżwy”, „narty” i „latające deski” | autor = Wojciech Szatkowski, Muzeum Tarzańskie | data = 2012-11-19 | data dostępu = 2014-12-21 | opublikowany = Strona Mieczysława Króla Łęgowskiego na facebook.com}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.mec.ca/AST/ContentPrimary/Learn/Snowsports/SkisBootsAndSkins/ClimbingSkins.jsp | tytuł = Climbing Skins | język = en | data dostępu = 2014-12-21 | archiwum = https://web.archive.org/web/20150101231548/http://www.mec.ca/AST/ContentPrimary/Learn/Snowsports/SkisBootsAndSkins/ClimbingSkins.jsp | zarchiwizowano = 2015-01-01 }}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.planetagor.pl/articles/entry/359157580 | tytuł = Sprzęt skiturowy | opublikowany = planetagor.pl | data dostępu = 2014-12-21}}
* {{Cytuj stronę | url = http://posniegu.pl/o-doborze-sprzetu/ | tytuł = O doborze sprzętu | opublikowany = posniegu.pl | data dostępu = 2014-12-31 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141231160416/http://posniegu.pl/o-doborze-sprzetu/ | zarchiwizowano = 2014-12-31 }}

[[Kategoria:Sprzęt narciarski]]


text:
# Groń (Pasmo Radziejowej)
Groń (803 m) – niewybitny szczyt w Beskidzie Sądeckim, w zachodniej części Pasma Radziejowej, ok. 1,5 km na południowy zachód od Dzwonkówki.

## Topografia
Groń jest najbliższym z wierzchołków bocznego, południowo-zachodniego grzbietu odchodzącego od głównego grzbietu Pasma Radziejowej na wysokości Dzwonkówki. Od Dzwonkówki oddziela go przełęcz Siodełko, położona tuż po wschodniej stronie Gronia. Groń jest zwornikiem; na Groniu grzbiet ten rozgałęzia się na kilka grzbietów:
- północno-zachodni ze szczytem Lipowiec
- południowo-zachodni ze szczytem Góra Stajkowa[2].
- południowo-wschodni, niżej zakręcający na południe, ze szczytami Jaworzyca, Babia Góra, Juraszowa Góra[3][2].

Wszystkie te grzbiety opadają do Dunajca w Krościenka nad Dunajcem. Zachodni stok Gronia opada do potoku Zakijowiec, z dolinki między południowo-wschodnim i południowym grzbietem wypływa Potok Zagórski, z dolinki między grzbietem południowym i zachodnim dopływ potoku Podlipowiec.
Szczyt leży na terenie gminy Krościenko nad Dunajcem w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim.

## Opis szczytu
Groń jest porośnięty lasem, w związku z czym nie ma walorów widokowych. Przez szczyt przebiega główny beskidzki czerwony szlak turystyczny. Wzniesienie i jego zbocza znajdują się na terenie Popradzkiego Parku Krajobrazowego. Są tu m.in. objęte ochroną źródła wód mineralnych (szczawy) i buczyna karpacka.

## Szlaki turystyczne
pieszy szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki)
- z Krościenka 2 h
- z Przehyby 2 h.

title: Groń (Pasmo Radziejowej)

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa            = Groń
 |nazwa oryginalna =
 |grafika          = Juraszowa 2.jpg
 |opis grafiki     =
 |państwo          = PL-MA
 |położenie        =
 |pasmo            = [[Beskid Sądecki]], [[Karpaty]]
 |wysokość         = 803
 |kod mapy         = Krościenko nad Dunajcem (gmina)
 |wybitność        =
 |wariant mapy     = POL
 |współrzędne      = 49°27′38.5″N 20°27′8.9″E
 |commons          =
}}
[[Plik:Krościenko 2 a1.jpg|thumb|240px]]
'''Groń''' (803 m) – [[Minimalna deniwelacja względna|niewybitny]] szczyt w [[Beskid Sądecki|Beskidzie Sądeckim]], w zachodniej części [[Pasmo Radziejowej|Pasma Radziejowej]], ok. 1,5 km na południowy zachód od [[Dzwonkówka (Beskid Sądecki)|Dzwonkówki]]<ref name="comp" />.

== Topografia ==
Groń jest najbliższym z wierzchołków bocznego, południowo-zachodniego grzbietu odchodzącego od głównego grzbietu Pasma Radziejowej na wysokości Dzwonkówki. Od Dzwonkówki oddziela go przełęcz [[Siodełko (Pasmo Radziejowej)|Siodełko]], położona tuż po wschodniej stronie Gronia. Groń jest [[zwornik (geografia)|zwornikiem]]; na Groniu grzbiet ten rozgałęzia się na kilka grzbietów:
* północno-zachodni ze szczytem [[Lipowiec (Pasmo Radziejowej)|Lipowiec]]
* południowo-zachodni ze szczytem [[Góra Stajkowa]]<ref name="geo2" />.
* południowo-wschodni, niżej zakręcający na południe, ze szczytami [[Jaworzyca]], [[Babia Góra (Pasmo Radziejowej)|Babia Góra]], [[Juraszowa Góra]]<ref name="geo" /><ref name="geo2" />.
Wszystkie te grzbiety opadają do [[Dunajec|Dunajca]] w [[Krościenko nad Dunajcem|Krościenka nad Dunajcem]]. Zachodni stok Gronia opada do potoku [[Zakijowiec]], z dolinki między południowo-wschodnim i południowym grzbietem wypływa [[Potok Zagórski (dopływ Dunajca)|Potok Zagórski]], z dolinki między grzbietem południowym i zachodnim dopływ potoku [[Podlipowiec]]<ref name="geo" /><ref name="geo2" />.

Szczyt leży na terenie [[Krościenko nad Dunajcem (gmina)|gminy Krościenko nad Dunajcem]] w [[Województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w [[Powiat nowotarski|powiecie nowotarskim]]<ref name="geo" />.

== Opis szczytu ==
Groń jest porośnięty lasem, w związku z czym nie ma walorów widokowych. Przez szczyt przebiega [[Główny Szlak Beskidzki|główny beskidzki czerwony szlak turystyczny]]. Wzniesienie i jego zbocza znajdują się na terenie [[Popradzki Park Krajobrazowy|Popradzkiego Parku Krajobrazowego]]. Są tu m.in. objęte ochroną źródła wód mineralnych (szczawy) i [[Żyzna buczyna karpacka|buczyna karpacka]]<ref name="ar" />.

== Szlaki turystyczne ==
: {{szlak|czerwony}} pieszy szlak czerwony ([[Główny Szlak Beskidzki]])
::* z [[Krościenko nad Dunajcem|Krościenka]] 2 h
::* z [[Prehyba (Pasmo Radziejowej)|Przehyby]] 2 h<ref name="comp" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="ar">{{cytuj |url = http://www.odyssei.com/pl/gory/peaks/1667.html |tytuł = Groń |archiwum = https://web.archive.org/web/20140302022810/http://www.odyssei.com/pl/gory/peaks/1667.html |zarchiwizowano = 2014-03-02 |data dostępu = 2012-08-25}}</ref>
<ref name="comp">{{Cytuj |tytuł = Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000 |miejsce = Kraków |wydawca = Compass |data = 2011 |isbn = 978-83-7605-080-5 |s = 1}}</ref>
<ref name="geo">{{cytuj |url = https://mapy.geoportal.gov.pl/imap/Imgp_2.html?locale=pl&gui=new&sessionID=F5434CCF-C782-4C3F-B013-9C7328BB1BC8 |tytuł = Geoportal. Mapa lotnicza |data dostępu = 2025-04-15}}</ref>
<ref name="geo2">{{cytuj |url = https://mapy.geoportal.gov.pl/imap/Imgp_2.html?locale=pl&gui=new&sessionID=C2EABB59-33E0-47F9-8E89-0A3C760FD0A9 |tytuł = Geoportal. Mapa topograficzna |data dostępu = 2025-04-15}}</ref>
</references>

{{szczyty Pasma Radziejowej}}

[[Kategoria:Geografia Krościenka nad Dunajcem]]
[[Kategoria:Pasmo Radziejowej]]
[[Kategoria:Szczyty Beskidu Sądeckiego]]
[[Kategoria:Turystyka w Krościenku nad Dunajcem]]

title: Groń

Województwo: małopolskie

Pasmo: Beskid Sądecki, Karpaty


text:
# Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona
Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona (ang. The Librarian: Return to King Solomon’s Mines) – amerykański film przygodowy z 2006 roku. W głównych rolach występują Noah Wyle i Jane Curtin. Zdjęcia kręcono w Kapsztadzie. Jest to ciąg dalszy losów bibliotekarza przedstawionych w filmie Bibliotekarz: Tajemnica włóczni z 2004 roku.

## Fabuła
Druga część przygód Flynna Carsena, młodego pracownika niezwykłej Biblioteki Metropolitalnej, gdzie zgromadzone są najcenniejsze i legendarne skarby cywilizacji, wśród nich: puszka Pandory, Arka Przymierza, Excalibur i wiele innych. Pewnego dnia Flynn otrzymuje starożytny egipski zwój. Badając jego tajemnicze wzory i symbole, odkrywa, że należał on do Króla Salomona. Prawdopodobnie stanowi on mapę do owianych legendą kopalni Króla Salomona i jest kluczem do odkrycia jednej z największych i niewyjaśnionych dotąd tajemnic.

## Obsada
- Noah Wyle: Flynn Carsen
- Gabrielle Anwar: Emily Davenport
- Bob Newhart: Judson
- Jane Curtin: Charlene
- Erick Avari: Generał Samir
- Olympia Dukakis: Margie Carsen
- Robert Foxworth: Wujek Jerry

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona
 |oryginalny tytuł = The Librarian: Return to King Solomon’s Mines
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          =
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 2006
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     = 95 min
 |reżyseria        = [[Jonathan Frakes]]
 |scenariusz       = [[David Titcher]]
 |główne role      = [[Noah Wyle]]
[[Bob Newhart]]
[[Jane Curtin]]
[[Olympia Dukakis]]
[[Gabrielle Anwar]]
[[Erick Avari]]
[[Robert Foxworth]]
 |muzyka           = [[Joseph LoDuca]]
 |zdjęcia          = Walt Lloyd
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           = [[David Siegel (reżyser)|David Siegel]]
 |produkcja        = [[Dean Devlin]]
[[Michael S. Murphey]]
[[Kearie Peak]]
[[Marc Roskin]]
[[Noah Wyle]]
 |wytwórnia        = [[TNT (stacja telewizyjna)|Turner Network Television]]
[[Electric Entertainment]]
 |dystrybucja      = [[TNT (stacja telewizyjna)|TNT]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       = ''[[Bibliotekarz: Tajemnica włóczni]]'' (2004)
 |kontynuacja      = ''[[Bibliotekarz III: Klątwa kielicha Judasza]]'' (2008)
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
[[Plik:Filming the Librarians.JPG|thumb|[[Kapitol Stanowy Oregonu]], posłużył kilkakrotnie filmowcom jako Biblioteka Miejska.]]
'''Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona''' (ang. ''The Librarian: Return to King Solomon’s Mines'') – amerykański [[film przygodowy]] z [[2006 w filmie|2006]] roku. W głównych rolach występują [[Noah Wyle]] i [[Jane Curtin]]. Zdjęcia kręcono w [[Kapsztad]]zie. Jest to ciąg dalszy losów bibliotekarza przedstawionych w filmie ''[[Bibliotekarz: Tajemnica włóczni]]'' z 2004 roku.

== Fabuła ==
Druga część przygód Flynna Carsena, młodego pracownika niezwykłej Biblioteki Metropolitalnej, gdzie zgromadzone są najcenniejsze i legendarne skarby cywilizacji, wśród nich: [[puszka Pandory]], [[Arka Przymierza]], Excalibur i wiele innych. Pewnego dnia Flynn otrzymuje starożytny egipski zwój. Badając jego tajemnicze wzory i symbole, odkrywa, że należał on do Króla Salomona. Prawdopodobnie stanowi on mapę do owianych legendą kopalni Króla Salomona i jest kluczem do odkrycia jednej z największych i niewyjaśnionych dotąd tajemnic.

== Obsada ==
* [[Noah Wyle]]: Flynn Carsen
* [[Gabrielle Anwar]]: Emily Davenport
* [[Bob Newhart]]: Judson
* [[Jane Curtin]]: Charlene
* [[Erick Avari]]: Generał Samir
* [[Olympia Dukakis]]: Margie Carsen
* [[Robert Foxworth]]: Wujek Jerry

== Zobacz też ==
* [[Salomon (król Izraela)|Król Salomon]]
* [[Kopalnie króla Salomona]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0455596|Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona}}
* {{Filmweb|tytuł|247741|Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona}}

{{Bibliotekarz}}
{{Jonathan Frakes}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy przygodowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy telewizyjne]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2006 roku]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Kapsztadzie]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Jonathana Frakesa]]
[[Kategoria:Filmy z serii Bibliotekarz]]
[[Kategoria:Sequele amerykańskich filmów]]

title: Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla SalomonaThe Librarian: Return to King Solomon’s Mines

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 95 min

Reżyseria: Jonathan Frakes

Scenariusz: David Titcher

Główne role: Noah Wyle · Bob Newhart · Jane Curtin · Olympia Dukakis · Gabrielle Anwar · Erick Avari · Robert Foxworth

Muzyka: Joseph LoDuca

Zdjęcia: Walt Lloyd

Montaż: David Siegel

Produkcja: Dean Devlin · Michael S. Murphey · Kearie Peak · Marc Roskin · Noah Wyle

Wytwórnia: Turner Network Television · Electric Entertainment

Dystrybucja: TNT

Poprzednik: Bibliotekarz: Tajemnica włóczni (2004)

Kontynuacja: Bibliotekarz III: Klątwa kielicha Judasza (2008)