text:
# Renault Zoe
Renault Zoe – elektryczny samochód osobowy klasy subkompaktowej produkowany pod francuską marką Renault w latach 2012–2024.

## Historia i opis modelu

### Rozwój
Nazwa Zoe została zastosowana przez Renault po raz pierwszy w 2005 roku podczas targów motoryzacyjnych w Genewie, kiedy to przedstawiony został prototyp miejskiego 3-drzwiowego hatchbacka o nazwie Renault Zoé Concept. Pojazd obrazował ówczesne plany francuskiego producenta wobec rozwoju gamy miejskich modeli. Cztery lata później Renault powróciło do nazwy Zoe przy okazji premiery jesienią 2009 roku we Frankfurcie kolejnego prototypu, który zaprezentował tym razem wizję miejskiego samochodu osobowego zasilanego napędem elektrycznym o nazwie Renault Zoe ZE Concept.
Jesienią 2010 roku podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu zaprezentowano z kolei bezpośrednią zapowiedź produkcyjnego Zoe w postaci bliskiego produkcyjnej formie prototypu Renault Zoe Preview. Samochód zawarł zarówno przyszłe rozwiązania stylistyczne, jak i specyfikę parametrów układu elektrycznego.

### Premiera
Seryjne Renault Zoe zadebiutowało oficjalnie w marcu 2012 roku jako pierwszy seryjny samochód Renault zaprojektowany od podstaw jako pojazd elektryczny. Pojazd został zbudowany na bazie płyty podłogowej modelu Clio, dzieląc z nim wystrój kabiny pasażerskiej na czele z kierownicą oraz charakterystycznie ukształtowanym panelem centralnym z umieszczonym wysoko wyświetlaczem dotykowym systemu multimedialnego.
Pod kątem wizualnym produkcyjne Renault Zoe obszernie odtworzyło stylistykę prototypu z 2010 roku, wyróżniając się wąską i wysoką sylwetką nadwozia, wysoko umieszczonymi, agresywnie ukształtowanymi reflektorami, a także stosunkowo niewielką powierzchnią wlotów powietrza. Tylne drzwi zakończyło charakterystyczne, łukowate przetłoczenie.
W 2013 roku Renault Zoe przeszło testy bezpieczeństwa Euro NCAP. Samochód otrzymał komplet 5 gwiazdek. W styczniu 2014 roku samochód wyróżniony został tytułem Best in Class przyznawanym cyklicznie najbezpieczniejszym pojazdom ubiegłego roku testowanym przez Euro NCAP.
Jest to pierwszy produkcyjny samochód elektryczny, który przekroczył barierę 200 kilometrów zasięgu w cyklu NEDC (210 kilometrów). Dzięki opatentowanemu przez Renault układowi ładowania Cameleon baterie można ładować z wielu źródeł energii. Najwięcej czasu zabiera naładowanie z domowego gniazdka 230 V (8–10 godzin), z publicznych terminali trwa to od 30 do 60 minut. Złącze do ładowania akumulatorów umieszczono pod logotypem Renault.
W roku 2015 samochód wyposażono w nowy, bardziej ekonomiczny silnik, dzięki któremu zasięg wzrósł o około 8%, do poziomu ok. 240 km. Pozostałe parametry takie jak prędkość maksymalna, czy przyspieszenie nie uległy zmianie. Nowy silnik dysponuje taką samą mocą i momentem obrotowym.
We wrześniu 2016 roku Renault ogłosiło wprowadzenie do sprzedaży nowej wersji Zoe, z zasięgiem powiększonym do maksymalnie 400 kilometrów. Było to możliwe dzięki zastosowaniu nowych baterii o pojemności około 41 kWh, opracowanych przez LG Chem. Nowa wersja modelu została oznaczona ZE 40 i początkowo oferowana była tylko na wyselekcjonowanych rynkach, równolegle z odmianą o mniejszym zasięgu.

### Lifting
W czerwcu 2019 roku Renault przedstawiło Zoe po gruntownej modernizacji, w obszernym zakresie rozwijając stosowaną przez dotychczasowe 7 lat koncepcję stylistyczną. Pas przedni zyskał przeprojektowany kształt reflektorów, które stały się większe i wzbogacone zostały oświetleniem LED. Przeprojektowany został także zderzak, wloty powietrza i osadzenie halogenów, a ponadto - zmieniono ukształtowanie atrapy chłodnicy. Tylna część nadwozia zyskała mniej rozległy zakres zmian, gdzie ograniczono się do innych, czerwonych wkładów lamp.
Największe zmiany wizualne re-stylizacja wprowadziła w kabinie pasażerskiej. Zastosowano tam zupełnie nowy kokpit w stylu piątej generacji Clio z większym kołem kierownicy, cyfrowym układem wskaźników, a także charakterystycznym centralnie umieszczonym dotykowym wyświetlaczem systemu multimedialnego o przekątnej 9,3 cala. Pod kątem technicznym unowocześniono układ napędowy, przez co samochód stał się wydajniejszy i ma większy zasięg.

### Koniec produkcji i następca
Jesienią 2023 roku Renault oficjalnie potwierdziło, że po 12 latach obecności rynkowej i ok. 420 tysiącach zbudowanych egzemplarzy, koniec produkcji Zoe został wyznaczony we francuskich zakładach firmy na 30 marca 2024 roku. Decyzja ta poza zaawansowanym wiekiem konstrukcji została umotywowana prezentacją zupełnie nowego, równolegle debiutującego modelu. Renault 5 E-Tech Electric przejęło w ten sposób rolę subkompaktowego, elektrycznego modelu.

### Wersje wyposażeniowe
- Life/One
- Zen
- Intens

Standardowo pojazd wyposażony jest w ABS z EBD, przednie i boczne poduszki powietrzne, automatyczne włączanie świateł awaryjnych w przypadku nagłego hamowania, ESC, ASR i CSV, system Isofix, HBA, klimatyzację automatyczną, elektryczne sterowanie szyb, system multimedialny R-Link wyposażony w 7-calowy ekran dotykowy, nawigację satelitarną, 4-głośnikowy system audio z radioodtwarzaczem CD/MP3 z Bluetooth oraz gniazdem USB, SD i Jack, system odzyskiwania energii z hamowania, tryb Eco, 15-calowe alufelgi.

### Dane techniczne[20]
| Wariant    | Produkcja | Pojemność baterii | Moc             | Moment obr.                    | 0–100 km/h | V-max    | Zasięg     | Moc i czas ładowania                                               |
| ---------- | --------- | ----------------- | --------------- | ------------------------------ | ---------- | -------- | ---------- | ------------------------------------------------------------------ |
| Phase I    | 2012–2015 | 22 kWh            | 65 kW (88 KM)   | 220 Nm przy 250-2500 obr./min  | 13,5 s     | 135 km/h | 100–150 km | 43 kW (3 × 63 A) 30 minut                                          |
| Phase I    | 2015–2016 | 23,3 kWh          | 65 kW (88 KM)   | 220 Nm przy 250-2500 obr./min  | 13,5 s     | 135 km/h | 100–150 km | 22 kW (3 × 32 A) 1 godzina                                         |
| Phase I    | 2017–2019 | 23,3–41 kWh       | 57 kW (77 KM)   | 210 Nm przy 210-2600 obr./min  | 15,5 s     | 135 km/h | 260–320 km | 22 kW (3 × 32 A) 2 godziny                                         |
| Phase I    | 2017–2019 | 23,3–41 kWh       | 68 kW (92 KM)   | 225 Nm przy 225-3000 obr./min  | 13,2 s     | 135 km/h | 260–320 km | 22 kW (3 × 32 A) 2 godziny                                         |
| Phase I    | 2017–2019 | 23,3–41 kWh       | 65 kW (88 KM)   | 220 Nm przy 250-2500 obr./min  | 13,2 s     | 135 km/h | 260–320 km | 43 kW (3 × 63 A) 1 godzina                                         |
| Phase I/II | od 2018   | 23,3–41–52 kWh    | 80 kW (109 KM)  | 225 Nm przy 1500-3395 obr./min | 11,4 s     | 135 km/h | 260–390 km | 22 kW (3 × 32 A) 2 godziny                                         |
| Phase II   | od 2019   | 52 kWh            | 100 kW (135 KM) | 245 Nm                         | 9,5 s      | 140 km/h | 300–390 km | 22 kW AC (3 × 32 A) 3 godziny 50 kW DC (3 × 32 A) 1 godzina do 80% |

### Sprzedaż
- Do końca września 2013 firma Renault sprzedała 6600 z zakładanych 50 000 egzemplarzy[21]
- Na niską sprzedaż w pierwszych dwóch latach miał wpływ system dystrybucji. Samochodu nie można było kupić z bateriami, za które trzeba było wnosić comiesięczną opłatę. Wraz z decyzją o zmianie sposobu dystrybucji (sprzedaż baterii wraz z samochodem) sprzedaż Zoe wzrosła.
- W okresie październik 2013 do listopad 2014, sprzedaż wyniosła około 10 000 egzemplarzy, osiągając sumaryczny wynik 16 397 samochodów na koniec listopada 2014 i ma tendencję wzrostową.[22]
- W 2014 roku Renault Zoe zostało drugim najlepiej sprzedającym się autem elektrycznym w Europie, z wynikiem 11 227 egzemplarzy (osiągając 20% udziału w rynku tych aut).[23]
- W 2015 roku Renault Zoe zostało najlepiej sprzedającym się autem elektrycznym w Europie, z wynikiem 18 453 samochodów.
- Tytuł najlepiej sprzedającego się auta elektrycznego w Europie został obroniony w 2016 roku. W tym roku sprzedano łącznie 21 735 samochodów, co stanowi wzrost o 18%.
- W 2017 roku, trzeci raz z rzędu, Renault Zoe zostało najlepiej się sprzedającym autem elektrycznym w Europie. Łącznie sprzedano 31 410 tych samochodów[24], co stanowi wzrost o 45%.
- Rok 2018 zamknął się ze wzrostem sprzedaży o niespełna 23%. W Europie sprzedano łącznie 38 538 samochodów Renault Zoe, co pozwoliło na zajęcie drugiego miejsca w statystykach sprzedaży, tuż za nową generacją Nissana Leafa[25].
- W trakcie 2019 roku wprowadzono do sprzedaży drugą generację Renault Zoe, co poskutkowało wzrostem sprzedaży o kolejne 23%, do poziomu 47 408 egzemplarzy. Rezultat ten pozwolił Zoe na zajęcie drugiego miejsca w Europie, za wprowadzonym do sprzedaży Tesla Model 3[26].
- Po trzech latach przerwy Renault Zoe wróciło na pierwsze miejsce na liście sprzedaży samochodów elektrycznych w Europie, z wynikiem 99 613 egzemplarzy, co stanowiło wzrost o 110% względem roku poprzedniego. Zoe wyprzedziło Teslę Model 3 oraz Volkswagena ID.3.
- W lipcu 2020 roku australijski oddział Renault podjął nietypową, w świetle rosnącej popularności samochodów elektrycznych w skali globalnej, decyzję o wycofaniu Zoe ze sprzedaży. Jako powód wskazano niezadowalającą sprzedaż oraz niezadowalający stopień rządowych inicjatyw w kierunku rozwoju infrastruktury dla samochodów napędzanych prądem[27].
- W lutym 2021 roku globalna sprzedaż Renault Zoe na rynkach Europy, Ameryki Południowej, Australii i Azji przekroczyła pułap 270 000 egzemplarzy od momentu debiutu w 2012 roku[28].

| Rok  | Wysokość sprzedaży | Różnica | Udział | Miejsce na liście bestsellerów |
| ---- | ------------------ | ------- | ------ | ------------------------------ |
| 2013 | 8858               | -       | 13%    | 2                              |
| 2014 | 11227              | 27%     | 20%    | 2                              |
| 2015 | 18453              | 65%     | 10%    | 1                              |
| 2016 | 21735              | 18%     | 10%    | 1                              |
| 2017 | 31410              | 45%     | 10%    | 1                              |
| 2018 | 38538              | 23%     | 10%    | 2                              |
| 2019 | 47408              | 23%     | 8%     | 2                              |
| 2020 | 99613              | 110%    | 7%     | 1                              |

title: Renault Zoe

wikitext:
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Renault Zoe
 |zdjęcie               = 2019 Renault ZOE Dynamique Front.jpg
 |opis zdjęcia          = Renault Zoe przed liftingiem
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Renault]]
 |projektant            = Laurens van der Acker
 |premiera              = marzec 2012
 |okres produkcji       = 2012–2024
 |miejsce produkcji     = {{flaga|FRA}} [[Flins-sur-Seine]]
 |poprzednik            =
 |następca              = [[Renault 5 E-Tech Electric]]
 |segment               = [[Autosegment B|B]]
 |typy nadwozia         = 5-drzwiowy [[hatchback]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       =
 |rodzaj napędu         = [[napęd przedni|przedni]]
 |długość               = '''2012-2019:'''
4085 mm
'''2019-2024:'''
4087 mm
 |szerokość             = 1730 mm
 |wysokość              = 1562 mm
 |rozstaw osi           = 2588 mm
 |masa własna           = '''2012-2019:'''
1415–1468 kg
'''2019-2024:'''
1502–1577 kg
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 5
 |gwiazdki EuroNCAP     = 0
 |pojemność bagażnika   = 338–1225 l
 |ładowność             = 60–140 kg
 |modele bliźniacze     =
 |pokrewne              = [[Renault Clio]]
[[Renault Captur]]
 |konkurencja           = [[BMW i3 (2013)|BMW i3]]
[[BYD Dolphin]]
[[Mini Cooper SE]]
[[Opel Corsa-e]]
[[Peugeot e-208]]
 |commons               = Category:Renault Zoe
}}
'''Renault Zoe''' – [[Samochód elektryczny|elektryczny]] [[samochód osobowy]] [[Autosegment B|klasy subkompaktowej]] produkowany pod [[Francja|francuską]] marką [[Renault]] w latach 2012–2024.

== Historia i opis modelu ==
[[Plik:2019 Renault ZOE Dynamique Rear.jpg|thumb|225px|left|Renault Zoe - tył]]
[[Plik:Renault Zoe R110 Z.E. 50 Experience (Facelift) – f 22112020.jpg|thumb|225px|left|Renault Zoe po liftingu]]
[[Plik:Renault Zoe R110 Z.E. 50 Experience (Facelift) – h 22112020.jpg|thumb|225px|left|Renault Zoe - tył po liftingu]]

=== Rozwój ===
Nazwa ''Zoe'' została zastosowana przez [[Renault]] po raz pierwszy w 2005 roku podczas targów motoryzacyjnych w [[Genewa|Genewie]], kiedy to przedstawiony został prototyp miejskiego 3-drzwiowego [[hatchback]]a o nazwie '''Renault Zoé Concept'''. Pojazd obrazował ówczesne plany francuskiego producenta wobec rozwoju gamy miejskich modeli<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.greencarcongress.com/2005/03/renault_zoeacut.html | tytuł = Renault Zoé Concept City Car | język = en | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>. Cztery lata później [[Renault]] powróciło do nazwy ''Zoe'' przy okazji premiery jesienią 2009 roku we [[Frankfurt nad Menem|Frankfurcie]] kolejnego [[samochód koncepcyjny|prototypu]], który zaprezentował tym razem wizję miejskiego samochodu osobowego zasilanego napędem elektrycznym o nazwie '''Renault Zoe ZE Concept'''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.netcarshow.com/renault/2009-zoe_ze_concept/ | tytuł = Renault Zoe ZE Concept (2009) | język = en | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>.

Jesienią 2010 roku podczas targów motoryzacyjnych w [[Paryż]]u zaprezentowano z kolei bezpośrednią zapowiedź produkcyjnego Zoe w postaci bliskiego produkcyjnej formie prototypu '''Renault Zoe Preview'''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.carmagazine.co.uk/car-news/first-official-pictures/renault/renault-zoe-preview-2010-the-electric-supermini/ | tytuł = Renault Zoe Preview (2010): the electric supermini | język = en | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>. Samochód zawarł zarówno przyszłe rozwiązania stylistyczne, jak i specyfikę parametrów układu elektrycznego.

=== Premiera ===
Seryjne Renault Zoe zadebiutowało oficjalnie w marcu 2012 roku<ref>Mein Elektroauto, 27. November 2012: [http://www.mein-elektroauto.com/2012/11/elektroazti-renautl-zor-kommt-doch-erst-2013/6627/ ''Renault Zoe erst 2013''], aufgerufen 29. Juli 2013</ref> jako pierwszy seryjny samochód [[Renault]] zaprojektowany od podstaw jako pojazd elektryczny<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.samochodyelektryczne.org/renault_zoe.htm| tytuł =Renault Zoe| data dostępu = 2013-08-23| autor = | opublikowany = samochodyelektryczne.org| praca = | data = 06 marca 2012| język = pl}}</ref>. Pojazd został zbudowany na bazie płyty podłogowej modelu [[Renault Clio|Clio]]<ref>''Rhombus 1/2013'', S. 110</ref>, dzieląc z nim wystrój kabiny pasażerskiej na czele z kierownicą oraz charakterystycznie ukształtowanym panelem centralnym z umieszczonym wysoko wyświetlaczem dotykowym systemu multimedialnego<ref>{{Cytuj stronę | url = https://moto.pl/auto-dla-firmy/7,153887,15810106,renault-zoe-premiera-w-polsce.html | tytuł = Renault Zoe Premiera w Polsce | język = pl | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>.

Pod kątem wizualnym produkcyjne Renault Zoe obszernie odtworzyło stylistykę prototypu z 2010 roku<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.autocar.co.uk/car-news/geneva-motor-show/geneva-motor-show-2012-renault-zoe | tytuł = Geneva motor show 2012: Renault Zoe | język = en | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>, wyróżniając się wąską i wysoką sylwetką nadwozia, wysoko umieszczonymi, agresywnie ukształtowanymi reflektorami, a także stosunkowo niewielką powierzchnią wlotów powietrza. Tylne drzwi zakończyło charakterystyczne, łukowate przetłoczenie.

W 2013 roku Renault Zoe przeszło testy bezpieczeństwa [[Euro NCAP]]. Samochód otrzymał komplet 5 gwiazdek<ref>Rezultat testów [http://www.euroncap.com/results/renault/zoe/511.aspx na stronie internetowej Euro NCAP], dostęp: 19.12.2013</ref>. W styczniu 2014 roku samochód wyróżniony został tytułem ''Best in Class'' przyznawanym cyklicznie najbezpieczniejszym pojazdom ubiegłego roku testowanym przez Euro NCAP<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.chceauto.pl/best-in-class-2013-wg-euroncap-a1230.html/|tytuł=Best in Class 2013 według EuroNCAP|język=pl|data dostępu=2014-01-09|praca=chcekupicauto.pl}}</ref>.

Jest to pierwszy produkcyjny samochód elektryczny, który przekroczył barierę 200 kilometrów zasięgu w cyklu [[NEDC]] (210 kilometrów)<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.auto-swiat.pl/wiadomosci/renault-zoe-elektryczny-kompakt/ner4s | tytuł = Renault Zoe: elektryczny kompakt | autor = Andrzej Jakubaszek | data = 2014-05-13 | data dostępu = 2014-05-14 | opublikowany = auto-swiat.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20140514153319/http://www.auto-swiat.pl/wiadomosci/renault-zoe-elektryczny-kompakt/ner4s | zarchiwizowano = 2014-05-14 }}</ref>. Dzięki [[patent|opatentowanemu]] przez Renault układowi ładowania Cameleon baterie można ładować z wielu źródeł energii. Najwięcej czasu zabiera naładowanie z domowego gniazdka [[Napięcie sieciowe|230 V]] (8–10 godzin), z publicznych terminali trwa to od 30 do 60 minut<ref>{{cytuj stronę | url = http://autokult.pl/2013/10/19/renault-zoe-pierwsze-wrazenie-relacjaautokult-pl | tytuł = Renault Zoe – pierwsze wrażenie | autor = Piotr Ślusarczyk | data = 2013-10-19 | data dostępu = 2014-05-14 | opublikowany = autokult.pl}}</ref>. Złącze do ładowania [[Akumulator elektryczny|akumulatorów]] umieszczono pod logotypem Renault.

W roku 2015 samochód wyposażono w nowy, bardziej ekonomiczny silnik, dzięki któremu zasięg wzrósł o około 8%, do poziomu ok. 240 km.<ref>{{Cytuj stronę|url = http://insideevs.com/updated-2015-renault-zoe-coming-more-range/|tytuł = Renault ZOE 2015, specyfikacja|autor = |data dostępu = |opublikowany = |język = }}</ref> Pozostałe parametry takie jak prędkość maksymalna, czy przyspieszenie nie uległy zmianie. Nowy silnik dysponuje taką samą mocą i momentem obrotowym.

We wrześniu 2016 roku Renault ogłosiło wprowadzenie do sprzedaży nowej wersji Zoe, z zasięgiem powiększonym do maksymalnie 400 kilometrów. Było to możliwe dzięki zastosowaniu nowych baterii o pojemności około 41 kWh, opracowanych przez LG Chem. Nowa wersja modelu została oznaczona ZE 40<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.motofakty.pl/artykul/paryz-2016-renault-zoe-z-wiekszym-zasiegiem.html|tytuł=Paryż 2016. Renault Zoe z większym zasięgiem|opublikowany=Motofakty.pl|data=2016-09-28|data dostępu=2017-02-11}}</ref> i początkowo oferowana była tylko na wyselekcjonowanych rynkach, równolegle z odmianą o mniejszym zasięgu<ref>{{Cytuj stronę|url=http://francuskie.pl/nowy-rekord-zasiegu-zoe-400-km-cyklu-nedc-ze-100-procentowym-napedem-elektrycznym-dostepne-sprzedazy|tytuł=Nowy rekord zasięgu ZOE – 400 km w cyklu NEDC ze 100-procentowym napędem elektrycznym dostępne w sprzedaży|opublikowany=Francuskie.pl|data=2016-10-07|data dostępu=2017-02-11}}</ref>.

[[Plik:Geneva MotorShow 2013 - Renault Zoe steering wheel.jpg|thumb|225px|Phase 1 - kokpit]]
[[Plik:2020 Renault Zoe Intens R135 Z.E. 50 Interior.jpg|thumb|225px|Phase 2 - kokpit]]

=== Lifting ===
W czerwcu 2019 roku Renault przedstawiło Zoe po gruntownej modernizacji, w obszernym zakresie rozwijając stosowaną przez dotychczasowe 7 lat koncepcję stylistyczną<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.auto-motor-i-sport.pl/wydarzenia/Nowe-Renault-Zoe-z-wiekszym-zasiegiem,37294,2 | tytuł = Nowe Renault Zoe z większym zasięgiem | język = pl | data dostępu = 2021-08-13}}</ref>. Pas przedni zyskał przeprojektowany kształt reflektorów, które stały się większe i wzbogacone zostały oświetleniem LED. Przeprojektowany został także zderzak, wloty powietrza i osadzenie halogenów, a ponadto - zmieniono ukształtowanie atrapy chłodnicy. Tylna część nadwozia zyskała mniej rozległy zakres zmian, gdzie ograniczono się do innych, czerwonych wkładów lamp.

Największe zmiany wizualne re-stylizacja wprowadziła w kabinie pasażerskiej. Zastosowano tam zupełnie nowy kokpit w stylu piątej generacji [[Renault Clio|Clio]] z większym kołem kierownicy, cyfrowym układem wskaźników, a także charakterystycznym centralnie umieszczonym dotykowym wyświetlaczem systemu multimedialnego o przekątnej 9,3 cala<ref>{{Cytuj stronę | url = https://e.autokult.pl/34090,nowe-renault-zoe-moze-zastapic-twingo-ma-dobry-zasieg-i-mocny-naped | tytuł = Nowe Renault Zoe może zastąpić Twingo. Ma dobry zasięg i mocny napęd | język = pl | data dostępu = 2021-08-13}}</ref>. Pod kątem technicznym unowocześniono układ napędowy, przez co samochód stał się wydajniejszy i ma większy zasięg.

=== Koniec produkcji i następca ===
Jesienią 2023 roku [[Renault]] oficjalnie potwierdziło, że po 12 latach obecności rynkowej i ok. 420 tysiącach zbudowanych egzemplarzy, koniec produkcji Zoe został wyznaczony we francuskich zakładach firmy na 30 marca 2024 roku. Decyzja ta poza zaawansowanym wiekiem konstrukcji została umotywowana prezentacją zupełnie nowego, równolegle debiutującego modelu. [[Renault 5 E-Tech Electric]] przejęło w ten sposób rolę subkompaktowego, elektrycznego modelu<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.electrive.com/2023/07/26/date-set-for-the-end-of-zoe/ | tytuł = Date set for the end of Zoe | język = en | data dostępu = 2024-01-03}}</ref>.

=== Wersje wyposażeniowe ===
* Life/One
* Zen
* Intens

Standardowo pojazd wyposażony jest w [[ABS (motoryzacja)|ABS]] z [[Electronic Brakeforce Distribution|EBD]], przednie i boczne [[poduszka powietrzna|poduszki powietrzne]], automatyczne włączanie [[światła awaryjne|świateł awaryjnych]] w przypadku nagłego hamowania, ESC, [[System kontroli trakcji|ASR]] i CSV, system Isofix, [[Hydraulic Brake Assist|HBA]], [[klimatyzacja automatyczna|klimatyzację automatyczną]], [[elektryczne sterowanie szyb]], system multimedialny R-Link wyposażony w 7-calowy [[ekran dotykowy]], [[nawigacja satelitarna|nawigację satelitarną]], 4-głośnikowy system audio z radioodtwarzaczem [[Płyta kompaktowa|CD]]/[[MP3]] z [[Bluetooth]] oraz gniazdem [[USB]], SD i [[Jack (wtyczka)|Jack]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20160809032637/http://www.autocentrum.pl/porownania-aut/bmw-i3-vs-renault-zoe-elektryzuja-miasto/ | tytuł = BMW i3 vs Renault Zoe – elektryzują miasto | autor = Łukasz Szewczyk | data = 2014-05-05 | data dostępu = 2014-05-14 | opublikowany = autocentrum.pl}}</ref>, system odzyskiwania energii z hamowania, tryb Eco, 15-calowe alufelgi.

=== Dane techniczne<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.renault.pl/media/cenniki-2014/att00d982d2118345549f5d9cbf4423217d/AM14_ZOE.pdf |tytuł=Cennik Renault Zoe na stronie renault.pl |data dostępu=2014-05-14 |archiwum=https://web.archive.org/web/20140514175516/http://www.renault.pl/media/cenniki-2014/att00d982d2118345549f5d9cbf4423217d/AM14_ZOE.pdf |zarchiwizowano=2014-05-14 }}</ref> ===
{| class="wikitable"
!Wariant
!Produkcja
!Pojemność baterii
!Moc
!Moment obr.
!0–100 km/h
!V-max
!Zasięg
!Moc i czas ładowania
|-
|'''Phase I'''
|2012–2015
|22 kWh
|65 kW (88 KM)
|220 Nm
przy 250-2500 obr./min
|13,5 s
|135 km/h
|100–150 km
|43 kW (3 × 63 A)
30 minut
|-
|'''Phase I'''
|2015–2016
|23,3 kWh
|65 kW (88 KM)
|220 Nm
przy 250-2500 obr./min
|13,5 s
|135 km/h
|100–150 km
|22 kW (3 × 32 A)
1 godzina
|-
|'''Phase I'''
|2017–2019
|23,3–41 kWh
|57 kW (77 KM)
|210 Nm
przy 210-2600 obr./min
|15,5 s
|135 km/h
|260–320 km
|22 kW (3 × 32 A)
2 godziny
|-
|'''Phase I'''
|2017–2019
|23,3–41 kWh
|68 kW (92 KM)
|225 Nm
przy 225-3000 obr./min
|13,2 s
|135 km/h
|260–320 km
|22 kW (3 × 32 A)
2 godziny
|-
|'''Phase I'''
|2017–2019
|23,3–41 kWh
|65 kW (88 KM)
|220 Nm
przy 250-2500 obr./min
|13,2 s
|135 km/h
|260–320 km
|43 kW (3 × 63 A)
1 godzina
|-
|'''Phase I/II'''
| od 2018
|23,3–41–52 kWh
|80 kW (109 KM)
|225 Nm
przy 1500-3395 obr./min
|11,4 s
|135 km/h
|260–390 km
|22 kW (3 × 32 A)
2 godziny
|-
|'''Phase II'''
|od 2019
|52 kWh
|100 kW (135 KM)
|245 Nm
|9,5 s
|140 km/h
|300–390 km
|22 kW AC (3 × 32 A)
3 godziny

50 kW DC (3 × 32 A)

1 godzina do 80%
|}

=== Sprzedaż ===
[[Plik:Policia(4987-KHG) - Flickr - antoniovera1.jpg|thumb|225px|Zoe hiszpańskiej policji]]
[[Plik:Renault Zoe CAR2GO Haifa.jpg|thumb|225px|Zoe izraelskiej sieci carsharing]]
[[Plik:Vozilla Renault Zoe (2012) 2019 P09.jpg|thumb|225px|Zoe w polskim carsharingu [[Vozilla]]]]
[[Plik:Renault Zoe Oslo 10 2018 4040.jpg|thumb|225px|Zoe dowożące pizzę w Norwegii]]

* Do końca września 2013 firma Renault sprzedała 6600 z zakładanych 50 000 egzemplarzy<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.autocentrum.pl/newsy/nowosci/zoe-renault-zoe-sprzedaz-mocno-ponizej-oczekiwan/| tytuł = Sprzedaż Renault ZOE| data dostępu = 2013-11-04| opublikowany = autocentrum.pl| język = pl| archiwum = https://web.archive.org/web/20131107113819/http://www.autocentrum.pl/newsy/nowosci/zoe-renault-zoe-sprzedaz-mocno-ponizej-oczekiwan/| zarchiwizowano = 2013-11-07}}</ref>
* Na niską sprzedaż w pierwszych dwóch latach miał wpływ system dystrybucji. Samochodu nie można było kupić z bateriami, za które trzeba było wnosić comiesięczną opłatę. Wraz z decyzją o zmianie sposobu dystrybucji (sprzedaż baterii wraz z samochodem) sprzedaż Zoe wzrosła.
* W okresie październik 2013 do listopad 2014, sprzedaż wyniosła około 10 000 egzemplarzy, osiągając sumaryczny wynik 16 397 samochodów na koniec listopada 2014 i ma tendencję wzrostową.<ref>{{Cytuj stronę|url = http://insideevs.com/renault-electric-car-sales-quietly-surpass-50000/|tytuł = Sprzedaż samochodów elektrycznych Renault|autor = |data dostępu = |opublikowany = |język = }}</ref>
* W 2014 roku Renault Zoe zostało drugim najlepiej sprzedającym się autem elektrycznym w Europie, z wynikiem '''11 227''' egzemplarzy (osiągając 20% udziału w rynku tych aut).<ref>{{Cytuj stronę|url = http://insideevs.com/european-electric-car-market-share-top-5-automakers/|tytuł = Electric cars sales in Europe 2014|autor = |data dostępu = |opublikowany = |język = }}</ref>
* W 2015 roku Renault Zoe zostało najlepiej sprzedającym się autem elektrycznym w Europie, z wynikiem '''18 453''' samochodów.
* Tytuł najlepiej sprzedającego się auta elektrycznego w Europie został obroniony w 2016 roku. W tym roku sprzedano łącznie [http://ev-sales.blogspot.com/2017/01/europe-december-2016.html '''21 735''' samochodów], co stanowi wzrost o 18%.
*W 2017 roku, trzeci raz z rzędu, Renault Zoe zostało najlepiej się sprzedającym autem elektrycznym w Europie. Łącznie sprzedano '''31 410''' tych samochodów<ref>{{Cytuj |autor = Jose Pontes |tytuł = EV Sales: Europe December 2017 |data = 2018-01-28 |data dostępu = 2019-03-22 |opublikowany = EV Sales |url = http://ev-sales.blogspot.com/2018/01/europe-december-2017.html}}</ref>, co stanowi wzrost o 45%.
*Rok 2018 zamknął się ze wzrostem sprzedaży o niespełna 23%. W Europie sprzedano łącznie '''38 538''' samochodów Renault Zoe, co pozwoliło na zajęcie drugiego miejsca w statystykach sprzedaży, tuż za nową generacją [[Nissan Leaf|Nissana Leafa]]<ref>{{Cytuj |autor = Jose Pontes |tytuł = EV Sales: Europe December 2018 |data = 2019-01-28 |data dostępu = 2019-03-22 |opublikowany = EV Sales |url = http://ev-sales.blogspot.com/2019/01/europe-december-2018.html}}</ref>.
*W trakcie 2019 roku wprowadzono do sprzedaży drugą generację Renault Zoe, co poskutkowało wzrostem sprzedaży o kolejne 23%, do poziomu '''47 408''' egzemplarzy. Rezultat ten pozwolił Zoe na zajęcie drugiego miejsca w Europie, za wprowadzonym do sprzedaży [[Tesla Model 3]]<ref>{{Cytuj |autor = José Pontes |tytuł = EV Sales: Europe December 2019 |data = 2020-01-24 |data dostępu = 2020-02-04 |opublikowany = EV Sales |url = http://ev-sales.blogspot.com/2020/01/europe-december-2019.html}}</ref>.
*Po trzech latach przerwy Renault Zoe wróciło na pierwsze miejsce na liście sprzedaży samochodów elektrycznych w Europie, z wynikiem [http://ev-sales.blogspot.com/2021/01/europe-december-2020.html '''99 613''' egzemplarzy], co stanowiło wzrost o 110% względem roku poprzedniego. Zoe wyprzedziło [[Tesla Model 3|Teslę Model 3]] oraz [[Volkswagen ID.3|Volkswagena ID.3]].
* W lipcu 2020 roku australijski oddział [[Renault]] podjął nietypową, w świetle rosnącej popularności samochodów elektrycznych w skali globalnej, decyzję o wycofaniu Zoe ze sprzedaży. Jako powód wskazano niezadowalającą sprzedaż oraz niezadowalający stopień rządowych inicjatyw w kierunku rozwoju infrastruktury dla samochodów napędzanych prądem<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.drive.com.au/news/2021-renault-zoe-plug-pulled-on-french-electric-car/ | tytuł = 2021 Renault Zoe: Plug pulled on French electric car | język = en | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>.
* W lutym 2021 roku globalna sprzedaż Renault Zoe na rynkach Europy, Ameryki Południowej, Australii i Azji przekroczyła pułap 270 000 egzemplarzy od momentu debiutu w 2012 roku<ref>{{Cytuj stronę | url = https://en.media.renaultgroup.com/news/renault-launches-two-new-global-campaigns-on-zoe-the-chase-leaving-the-nest-0fdf-989c5.html | tytuł = RENAULT LAUNCHES TWO NEW GLOBAL CAMPAIGNS ON ZOE: THE CHASE & LEAVING THE NEST  Download  | język = en | data dostępu = 2021-08-14}}</ref>.

{| class="wikitable"
|+Podsumowanie wyników sprzedaży w Europie
!Rok
!Wysokość sprzedaży
!Różnica
!Udział
!Miejsce na liście bestsellerów
|-
|2013
|8858
| -
|13%
|2
|-
|2014
|11227
|27%
|20%
|2
|-
|2015
|18453
|65%
|10%
|1
|-
|2016
|21735
|18%
|10%
|1
|-
|2017
|31410
|45%
|10%
|1
|-
|2018
|38538
|23%
|10%
|2
|-
|2019
|47408
|23%
|8%
|2
|-
|2020
|99613
|110%
|7%
|1
|}

== Zobacz też ==
* [[Renault Fluence Z.E.]]
* [[Renault Twizy]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Chronologia samochodów Renault 2}}

[[Kategoria:Samochody Renault|Zoe]]
[[Kategoria:Hatchbacki]]
[[Kategoria:Samochody elektryczne]]
[[Kategoria:Samochody przednionapędowe]]
[[Kategoria:Samochody subkompaktowe]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2010–2019]]
[[Kategoria:Samochody z lat 2020–2029]]

title: Renault Zoe

Producent: Renault

Projektant: Laurens van der Acker

Zaprezentowany: marzec 2012

Miejsce produkcji: Flins-sur-Seine

Następca: Renault 5 E-Tech Electric

Segment: B

Typy nadwozia: 5-drzwiowy hatchback

Napęd: przedni

Test Euro NCAP: 0 gwiazdek

Pokrewne: Renault Clio · Renault Captur

Konkurencja: BMW i3 · BYD Dolphin · Mini Cooper SE · Opel Corsa-e · Peugeot e-208


text:
# Гъь
Гъь, гъь – trójznak cyrylicy, używany od 1938 r. w języku abazyńskim. Odpowiada dźwiękowi [ɣʲ]. Jego odpowiednikiem w alfabecie łacińskim, wykorzystywanym w latach 1932–1938, był dwuznak Ƣı.

## Przykład użycia
| Język     | Przykład | Tłumaczenie |       |
| --------- | -------- | ----------- | ----- |
| abazyński | гъьаца   | grab        | [ 4 ] |

## Kodowanie
| Forma     | Wygląd | Części składowe | Części składowe | Części składowe |
| --------- | ------ | --------------- | --------------- | --------------- |
| majuskuła | Гъь    | U+0413 Г        | U+044A ъ        | U+044C ь        |
| minuskuła | гъь    | U+0433 г        | U+044A ъ        | U+044C ь        |

wikiname: plwiki

title: Гъь

in_language: pl

wikitext:
{{Grafem infobox
 |nazwa              = Гъь
 |grafika            = Cyrillic trigraph Гъь.svg
 |majuskuła          = Гъь
 |minuskuła          = гъь
 |twórca             = Gieorgij Pietrowicz Sierdiuczenko<ref name="sierduczienko" />
 |podstawowe pismo   = [[cyrylica]]
 |podstawowy alfabet = [[Język abazyński|abazyński]]
 |trójznak liter     = [[Г]] + [[Ъ]] + [[Ь]]
}}
'''Гъь, гъь''' – trójznak cyrylicy, używany od 1938 r. w języku [[Język abazyński|abazyńskim]]<ref name="sierduczienko" /><ref name="encyklopedia" />. Odpowiada dźwiękowi [{{IPA|ɣʲ}}]<ref name="eesti" />. Jego odpowiednikiem w alfabecie łacińskim, wykorzystywanym w latach 1932–1938, był dwuznak [[Ƣı]]<ref name="eesti" />.

== Przykład użycia ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!Język
!Przykład
!Tłumaczenie
!
|-
|abazyński
|гъьаца
|grab
|<ref name="abaz1" />
|}

== Kodowanie ==
{|class="wikitable" style="text-align: center"
! Forma !! Wygląd !!colspan=3| Części składowe
|-
| majuskuła || '''Гъь''' || U+0413
<big><big>Г</big></big> || U+044A
<big><big>ъ</big></big> || U+044C
<big><big>ь</big></big>
|-
| minuskuła || '''гъь''' || U+0433
<big><big>г</big></big> || U+044A
<big><big>ъ</big></big> || U+044C
<big><big>ь</big></big>
|}

== Zobacz też ==
* [[trójznak]]
* [[język abazyński]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="sierduczienko">{{Cytuj książkę |autor = G. P. Sierdiuczenko |tytuł = Abazinskij ałfawit i orfografija na russkoj graficzeskoj osnowie |wydawca = Czernacizdatielstwo |miejsce = Jeżowo-Czerkiessk |data = 1938 |strony = 26}}</ref>
<ref name="encyklopedia">{{Cytuj książkę |tytuł = Abazinsko-russkij słowarʹ |wydawca = Sowietskaja encykłopiedija |data = 1967 |strony = 21}}</ref>
<ref name="eesti">{{Cytuj stronę |url = https://eki.ee/knab/lat/kblabq.pdf |tytuł = Abasiini |data = 2004-04-20 |opublikowany = Eesti Keele Instituut |język = en |data dostępu = 2018-09-27}}</ref>
<ref name="abaz1">{{Cytuj stronę |url = http://abazinka.ru/abaza/russian/гъьаца |tytuł = гъьаца |opublikowany = abazinka.ru |język = ru |data dostępu = 2018-09-29}}</ref>
}}

{{Multigrafy cyrylicy}}

[[Kategoria:Trójznaki cyrylicy]]

title: Гъь

Majuskuła: Гъь

Minuskuła: гъь

Podstawowe pismo: cyrylica

Podstawowy alfabet: abazyński

Twórca: Gieorgij Pietrowicz Sierdiuczenko

Trójznak liter: Г + Ъ + Ь


text:
# Chapdeuil
Chapdeuil – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 124 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 16 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Chapdeuil plasuje się na 1052. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1221.).

title: Chapdeuil

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Chapdeuil
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Chapdeuil
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Dordogne (departament)|Dordogne]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Périgueux|Périgueux]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 24105
 |powierzchnia                    = 7,75 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 124
 |gęstość zaludnienia             = 16 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 24320
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Dordogne
 |współrzędne                     = 45°20′N 0°29′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Chapdeuil''' – miejscowość i [[gmina (Francja)|gmina]] we [[Francja|Francji]], w [[region (Francja)|regionie]] [[Nowa Akwitania]], w [[departament (Francja)|departamencie]] [[Dordogne (departament)|Dordogne]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 124 osoby, a [[gęstość zaludnienia]] wynosiła 16 osób/km² (wśród 2290 gmin [[Akwitania|Akwitanii]] Chapdeuil plasuje się na 1052. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1221.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Périgueux}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Dordogne]]

title: Chapdeuil

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Dordogne

Okręg: Périgueux

• gęstość: 16 os./km²


text:
# Franz Pohl
Franz Pohl (ur. 1916, data śmierci nieznana) – zbrodniarz nazistowski, członek załogi niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau. SS-Sturmscharführer.
Członek Waffen-SS od 1 września 1944 (wcześniej pełnił służbę w Luftwaffe). Od 12 sierpnia 1944 do 28 marca 1945 dowodził oddziałami wartowniczymi w podobozie KL Dachau, Allach.
W procesie załogi Dachau (US vs. Johann Baumgartner i inni), który miał miejsce w dniu 20 listopada 1946 przed Amerykańskim Trybunałem Wojskowym w Dachau skazany został na 2,5 roku pozbawienia wolności.

title: Franz Pohl

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Franz Pohl
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = SS-Sturmscharführer.svg
 |stopień             = SS-[[Sturmscharführer]]
 |data urodzenia      =
 |miejsce urodzenia   =
 |data śmierci        = nieznana
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         = 1944–1945
 |siły zbrojne        = [[Plik:Flag Schutzstaffel.svg|22px|SS]] [[Schutzstaffel]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = członek załogi [[Dachau (KL)|KL Dachau]]
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
}}
'''Franz Pohl''' (ur. [[1916]], data śmierci nieznana) – [[zbrodnia nazistowska|zbrodniarz nazistowski]], członek załogi [[III Rzesza|niemieckiego]] [[Obozy niemieckie 1933–1945|obozu koncentracyjnego]] [[Dachau (KL)|Dachau]]. [[SS-Sturmscharführer]].

Członek [[Waffen-SS]] od 1 września 1944 (wcześniej pełnił służbę w [[Luftwaffe]]). Od 12 sierpnia 1944 do 28 marca 1945 dowodził oddziałami wartowniczymi w podobozie KL Dachau, ''Allach''.

W [[Procesy załogi Dachau przed Trybunałem Wojskowym w Dachau|procesie załogi Dachau (US vs. Johann Baumgartner i inni)]], który miał miejsce w dniu 20 listopada 1946 przed [[Stany Zjednoczone|Amerykańskim]] Trybunałem Wojskowym w [[Dachau]] skazany został na 2,5 roku pozbawienia wolności.

== Bibliografia ==
* [http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Holocaust/dachautrial/d22.pdf Dokumenty z procesu US vs. Johann Baumgartner i inni, format pdf] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Pohl, Franz}}
[[Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej]]
[[Kategoria:Osądzeni przez Trybunał Wojskowy w Dachau]]
[[Kategoria:Personel Dachau]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1916]]
[[Kategoria:Zmarli w XX wieku]]
[[Kategoria:Żołnierze Luftwaffe]]
[[Kategoria:Żołnierze Waffen-SS]]

title: Franz Pohl

Data śmierci: nieznana

Formacja: Schutzstaffel

Stanowiska: członek załogi KL Dachau


text:
# Powietrzne szlaki
Powietrzne szlaki – piąta część komiksu z serii Tajemnica złotej maczety autorstwa Władysława Krupki (scenariusz) i Jerzego Wróblewskiego (rysunki).

## Fabuła komiksu
Podczas kolejnej wizyty pan Witold opowiada chłopcom o swoich dalszych wojennych losach. Oficer informacyjny desantu angielskiego załatwia porucznikowi Witoldowi miejsce na statku transportowym Arandora Star, który płynie z Algieru do Anglii. Statek podczas podróży zostaje zaatakowany przez włoskie i niemieckie samoloty, pan Witold wydostaje się ze swojej zamkniętej kajuty i zasiada za działkiem strzelniczym. Strąca jeden samolot a drugi poważnie uszkadza, po tych wyczynach podoficer odpowiedzialny za niego pozwala mu opuszczać już kajutę. Statek już nie niepokojony dociera do Liverpoolu. Po jakimś czasie panu Witoldowi udaje mu się dostać do jednostki lotniczej, przechodzi szkolenia i otrzymuje "swój" samolot - bombowiec Wellington. Wyrusza na nocne bombardowanie fabryk w Zagłębiu Ruhry i kolejne loty bojowe w tym naloty dywanowe na Stuttgart. Po jakimś czasie panu Witoldowi przydzielono samolot Halifax i zaczyna stacjonować we Włoszech koło Brindisi. Wykonuje stamtąd loty na "zrzuty" - zaopatruje w broń ruch oporu w Jugosławii, we Włoszech i Polsce. W sierpniu 1944 na Węgrami jego samolot zostaje poważnie trafiony i lądują awaryjnie na polu w Jugosławii. Odnajdują ich oddziały lokalnego ruchu oporu i pan Witold zostaje partyzantem Tito.

## Nakład i wydania
- wydanie I 1986 - "Sport i Turystyka", nakład: 100 250 egzemplarzy
- wydanie II 1989 - "Sport i Turystyka", nakład: 100 250 egzemplarzy

title: Powietrzne szlaki

wikitext:
{{Komiks infobox
 |tytuł           = Powietrzne szlaki
 |tytuł oryg      =
 |seria           = [[Tajemnica złotej maczety]]
 |tom             =
 |grafika         =
 |opis grafiki    =
 |scenariusz      = [[Władysław Krupka]]
 |rysunki         = [[Jerzy Wróblewski (rysownik)|Jerzy Wróblewski]]
 |kraj oryg wyd   = Polska
 |język oryg wyd  = polski
 |data I wyd oryg = 1986
 |wydawca oryg    =
 |tematyka        = przygodowo-wojenna
 |liczba tomów    =
 |data I wyd pol  =
 |I wydawca pol   = [[Sport i Turystyka]]
 |tłumacz         =
 |poprzedni       = [[Tragiczny dzień]]
 |następny        = [[Powrót (komiks)|Powrót]]
 |commons         =
 |source          =
 |quote           =
}}
'''Powietrzne szlaki''' – piąta część [[komiks]]u z serii [[Tajemnica złotej maczety]] autorstwa [[Władysław Krupka|Władysława Krupki]] (scenariusz) i [[Jerzy Wróblewski (rysownik)|Jerzego Wróblewskiego]] (rysunki).

== Fabuła komiksu ==
Podczas kolejnej wizyty pan Witold opowiada chłopcom o swoich dalszych wojennych losach. Oficer informacyjny desantu angielskiego załatwia porucznikowi Witoldowi miejsce na statku transportowym [[SS Arandora Star|Arandora Star]], który płynie z [[Algier]]u do [[Anglia|Anglii]]. Statek podczas podróży zostaje zaatakowany przez włoskie i niemieckie samoloty, pan Witold wydostaje się ze swojej zamkniętej kajuty i zasiada za działkiem strzelniczym. Strąca jeden samolot a drugi poważnie uszkadza, po tych wyczynach podoficer odpowiedzialny za niego pozwala mu opuszczać już kajutę. Statek już nie niepokojony dociera do [[Liverpool]]u. Po jakimś czasie panu Witoldowi udaje mu się dostać do jednostki lotniczej, przechodzi szkolenia i otrzymuje "swój" samolot - bombowiec [[Vickers Wellington|Wellington]]. Wyrusza na nocne bombardowanie fabryk w [[Zagłębie Ruhry|Zagłębiu Ruhry]] i kolejne loty bojowe w tym naloty dywanowe na [[Stuttgart]]. Po jakimś czasie panu Witoldowi przydzielono samolot [[Handley Page Halifax|Halifax]] i zaczyna stacjonować we [[Włochy|Włoszech]] koło [[Brindisi]]. Wykonuje stamtąd loty na "zrzuty" - zaopatruje w broń ruch oporu w [[Jugosławia|Jugosławii]], we Włoszech i [[Polska|Polsce]]. W sierpniu 1944 na [[Węgry|Węgrami]] jego samolot zostaje poważnie trafiony i lądują awaryjnie na polu w Jugosławii. Odnajdują ich oddziały lokalnego ruchu oporu i pan Witold zostaje partyzantem [[Josip Broz Tito|Tito]].

== Nakład i wydania ==

* wydanie I 1986 - "Sport i Turystyka", nakład: 100 250 egzemplarzy
* wydanie II 1989 - "Sport i Turystyka", nakład: 100 250 egzemplarzy

== Bibliografia ==

* Jerzy Wróblewski: Tajemnica złotej maczety, Powietrzne szlaki. Warszawa: Sport i Turystyka, 1989.

{{Tajemnica złotej maczety}}

[[Kategoria:Tajemnica złotej maczety]]
[[Kategoria:Twórczość Jerzego Wróblewskiego]]

title: Powietrzne szlaki

Scenariusz: Władysław Krupka

Rysunki: Jerzy Wróblewski

Kraj wydania: Polska

Język: polski

Tematyka: przygodowo-wojenna

Pierwszy wydawca polski: Sport i Turystyka

poprzedni · Tragiczny dzień: następny · Powrót


text:
# Morgan Rogers
Morgan Rogers (ur. 26 lipca 2002 w Halesowen) – angielski piłkarz grający na pozycji pomocnika w  Aston Villa.

## Kariera klubowa

### Aston Villa
1 lutego 2024 roku 21-letni Rogers podpisał kontrakt z klubem Premier League Aston Villa za nieujawnioną kwotę, która według doniesień wyniosła 8 mln funtów, potencjalnie wzrastając do 15 mln funtów po dodatkach związanych z wynikami. Manchester City miał prawo do 25% kwoty, ze względu na klauzulę sprzedaży w pierwotnym transferze do Middlesbrough. 3 lutego Rogers zadebiutował w Premier League jako rezerwowy w wygranym 5–0 meczu wyjazdowym z Sheffield United.
6 kwietnia 2024 roku Rogers strzelił swojego pierwszego gola dla Aston Villi w zremisowanym 3–3 meczu z Brentford. 29 stycznia 2025 roku zdobył swojego pierwszego gola w Lidze Mistrzów UEFA, strzelając hat-tricka, w tym dwie bramki w ciągu pierwszych pięciu minut meczu, podczas zwycięstwa 4–2 nad Celtikiem, w którym został wybrany piłkarzem meczu. Dzięki temu został drugim najmłodszym angielskim piłkarzem, który zdobył hat-tricka w tych rozgrywkach.

title: Morgan Rogers

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko            = Morgan Rogers
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = 26 lipca 2002
 |miejsce urodzenia          = [[Halesowen]], [[Anglia]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 189 cm
 |pozycja                    = [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                       = [[Aston Villa F.C.|Aston Villa]]
 |numer w klubie             = 27
 |kariera juniorska          =
! 2010–2019 ! [[West Bromwich Albion F.C.|West Bromwich Albion]]
 |kariera seniorska          =
! 2019      ! [[West Bromwich Albion F.C.|West Bromwich Albion]]     !  0 !  0
! 2019–2023 ! [[Manchester City F.C.|Manchester City]]   !  0 !  0
! 2019–2020 ! → [[Lincoln City]] II                      ! 25 !  6
! 2019–2023 ! → [[A.F.C. Bournemouth|AFC Bournemouth]]                      ! 14 !  1
! 2021      ! → [[Blackpool]] (wyp.)                     ! 20 !  1
! 2023–2024 ! [[Middlesbrough F.C.|Middlesbrough]]       ! 26 !  2
! 2024–     ! [[Aston Villa F.C.|Aston Villa]]           ! 39 ! 10
 |data seniorzy              = 8 marca 2025
 |kariera reprezentacyjna    =
! 2016–2017 ! {{reprezentacja|ENG|rodzaj=U-15|pn}} !  6 ! 5
! 2017–2018 ! {{reprezentacja|ENG|rodzaj=U-16|pn}} !  8 ! 5
! 2018–2019 ! {{reprezentacja|ENG|rodzaj=U-17|pn}} ! 15 ! 9
! 2019–2020 ! {{reprezentacja|ENG|rodzaj=U-19|pn}} !  8 ! 1
! 2021–2022 ! {{reprezentacja|ENG|rodzaj=U-20|pn}} !  4 ! 1
! 2024–     ! {{reprezentacja|ENG|rodzaj=U-21|pn}} !  7 ! 4
! 2024–     ! {{reprezentacja|ENG|pn}}             !  4 ! 0
 |data reprezentacja         = 25 marca 2025
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Morgan Rogers''' (ur. 26 lipca 2002 w [[Halesowen]]) – [[Anglicy|angielski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] w  [[Aston Villa F.C.|Aston Villa]].

== Kariera klubowa ==
=== Aston Villa ===
1 lutego 2024 roku 21-letni Rogers podpisał kontrakt z klubem Premier League Aston Villa za nieujawnioną kwotę, która według doniesień wyniosła 8 mln funtów, potencjalnie wzrastając do 15 mln funtów po dodatkach związanych z wynikami<ref name="dd:1">{{Cytuj |autor = Aston Villa Football Club |tytuł = Aston Villa announce Morgan Rogers signing |data = 2024-02-01 |data dostępu = 2025-03-25 |opublikowany = Aston Villa Football Club |url = https://www.avfc.co.uk/news/2024/february/01/villa-announce-rogers-signing/}}</ref>. Manchester City miał prawo do 25% kwoty, ze względu na klauzulę sprzedaży w pierwotnym transferze do Middlesbrough<ref>{{Cytuj |autor = Ben Fisher |tytuł = Aston Villa agree £15m deal to sign Morgan Rogers from Middlesbrough |czasopismo = The Guardian |data = 2024-01-30 |data dostępu = 2025-03-25 |issn = 0261-3077 |url = https://www.theguardian.com/football/2024/jan/30/aston-villa-agree-15m-deal-to-sign-morgan-rogers-from-middlesbrough |język = en}}</ref>. 3 lutego Rogers zadebiutował w Premier League jako rezerwowy w wygranym 5–0 meczu wyjazdowym z Sheffield United<ref>{{Cytuj |tytuł = Sheffield United 0-5 Aston Villa: Unai Emery's side run riot at Bramall Lane to move back into top four |data dostępu = 2025-03-25 |opublikowany = Sky Sports |url = https://www.skysports.com/football/news/11095/13060822/sheffield-united-0-5-aston-villa-unai-emerys-side-run-riot-at-bramall-lane-to-move-back-into-top-four |język = en}}</ref>.

6 kwietnia 2024 roku Rogers strzelił swojego pierwszego gola dla Aston Villi w zremisowanym 3–3 meczu z Brentford<ref>{{Cytuj |tytuł = Aston Villa 3-3 Brentford: Late Watkins goal earns point for Villa |czasopismo = BBC Sport |data = 2024-04-05 |data dostępu = 2025-03-25 |url = https://www.bbc.co.uk/sport/football/68697128 |język = en}}</ref>. 29 stycznia 2025 roku zdobył swojego pierwszego gola w Lidze Mistrzów UEFA, strzelając hat-tricka, w tym dwie bramki w ciągu pierwszych pięciu minut meczu, podczas zwycięstwa 4–2 nad Celtikiem, w którym został wybrany piłkarzem meczu<ref>{{Cytuj |autor = Jacob Tanswell, Mark Carey |tytuł = Aston Villa 4 Celtic 2 – Mission accomplished, Rogers’ first hat-trick but farewell Duran? |czasopismo = The New York Times |data = 2025-01-29 |data dostępu = 2025-03-25 |issn = 0362-4331 |url = https://www.nytimes.com/athletic/6097221/2025/01/29/aston-villa-celtic-duran-watkins-rogers/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Rogers lauds Champions League hat-trick as career high |data = 2025-01-29 |data dostępu = 2025-03-25 |opublikowany = Yahoo Sports |url = https://ca.sports.yahoo.com/news/rogers-lauds-champions-league-hat-225100820.html |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Jacob Tanswell |tytuł = Uncertainty gripped the futures of Duran and Watkins at Aston Villa – Rogers stepped forward |czasopismo = The New York Times |data = 2025-01-30 |data dostępu = 2025-03-25 |issn = 0362-4331 |url = https://www.nytimes.com/athletic/6096742/2025/01/30/duran-watkins-transfers-rogers-aston-villa/ |język = en}}</ref>. Dzięki temu został drugim najmłodszym angielskim piłkarzem, który zdobył hat-tricka w tych rozgrywkach<ref>{{Cytuj |autor = John Brewin |tytuł = Champions League review: smaller teams struggle but new stars rise |czasopismo = The Guardian |data = 2025-01-30 |data dostępu = 2025-03-25 |issn = 0261-3077 |url = https://www.theguardian.com/football/2025/jan/30/champions-league-review-smaller-teams-struggle-as-new-stars-rise |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Soccerway|p|id=473391|nazwa=Morgan Rogers|data dostępu=2025-03-25}}
* {{transfermarkt|p|id=503743|nazwa=Morgan Rogers|data dostępu=2025-03-25}}

{{SORTUJ:Rogers, Morgan}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Haloswen]]
[[Kategoria:Urodzeni w 2002]]
[[Kategoria:Reprezentanci Anglii U-20 w piłce nożnej]]

title: · Morgan Rogers

Data i miejsce urodzenia: 26 lipca 2002 · Halesowen, Anglia

Pozycja: pomocnik

Klub: Aston Villa

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

West Bromwich Albion

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

West Bromwich Albion · 0 · (0)

Manchester City · 0 · (0)
→ AFC Bournemouth · 14 · (1)

→ Lincoln City II · 25 · (6)

→ Blackpool (wyp.) · 20 · (1)

Middlesbrough · 26 · (2)

Aston Villa · 39 · (10)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Anglia U-15 · 6 · (5)

Anglia U-16 · 8 · (5)

Anglia U-17 · 15 · (9)

Anglia U-19 · 8 · (1)

Anglia U-20 · 4 · (1)

Anglia U-21 · 7 · (4)
Anglia · 4 · (0)


text:
# Renato Cajá
Renato Adriano Jacó Morais, znany jako Renato Cajá (ur. 15 września 1984 w Cajazeiras) – brazylijski piłkarz grający na pozycji pomocnika w Kashima Antlers.

## Kariera
Występował w zespołach: EC Juventude, Ponte Preta, Grêmio i Botafogo, które były sklasyfikowane w Campeonato Brasileiro.
8 marca 2011 klub Guangzhou Evergrande ogłosił, że Cajá został kupiony za 2,25 miliona dolarów i podpisał z nimi kontrakt na cztery lata.
15 lipca 2011 został wypożyczony do Ponte Preta na okres 1 roku.
W czerwcu 2012 Renato został wypożyczony do Kashima Antlers na 6 miesięcy, z opcją wykupu na koniec 2012 za opłatą 2 milionów dolarów. W dniu 1 sierpnia 2012 Renato strzelił swojego pierwszego gola dla Kashima.

## Sukcesy
- Ferroviária
  - Copa Paulista de Futebol: 2006
- Botafogo
  - Taça Guanabara: 2010
  - Taça Rio: 2010
  - Campeonato Carioca: 2010
- Guangzhou Evergrande
  - Chinese Super League: 2011
- Kashima Antlers
  - Suruga Bank Championship: 2012
  - J. League Cup: 2012

title: Renato Cajá

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Renato Cajá
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Renato Adriano Jacó Morais
 |data urodzenia          = 15 września 1984
 |miejsce urodzenia       = [[Cajazeiras]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 173 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[Kashima Antlers]]
 |numer w klubie          = 33
 |kariera juniorska       =
! 2000–2001 ! [[Mogi Mirim EC|Mogi Mirim U-17]]
! 2002–2004 ! [[Mogi Mirim EC|Mogi Mirim U-20]]
 |kariera seniorska       =
! 2003–2005 ! [[Mogi Mirim EC|Mogi Mirim]]                  !  0 !  0
! 2006      ! [[Ferroviária Araraquara|Ferroviária-SP]]     ! 28 !  4
! 2007      ! [[EC Juventude]]         ! 35 !  5
! 2008      ! [[Ponte Preta Campinas|Ponte Preta]]          ! 39 ! 15
! 2009      ! [[Ittihad FC|Al-Ittihad]]              ! 25 !  3
! 2009      ! [[Grêmio Porto Alegre|Grêmio]]                !  5 !  0
! 2010–2011 ! [[Botafogo F.R.|Botafogo]]                    ! 45 !  8
! 2011      ! [[Guangzhou Evergrande]]                      ! 10 !  0
! 2011–2012 ! → [[Ponte Preta Campinas|Ponte Preta]] (wyp.) ! 39 ! 11
! 2012–     ! → [[Kashima Antlers]] (wyp.)                  ! 13 !  0
 |data seniorzy           = 7 listopada 2012
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Renato Adriano Jacó Morais'''<ref name="Biografias Renato Cajá">{{cytuj stronę | url = http://esporte.uol.com.br/futebol/biografias/6966/renato-caja/ | tytuł = Biografias Renato Cajá | opublikowany = esporte.uol.com.br | język = pt | data dostępu = 2012-12-30}}</ref>, znany jako '''Renato Cajá'''{{r|Biografias Renato Cajá}} (ur. 15 września 1984 w [[Cajazeiras]]{{r|Biografias Renato Cajá}}) – [[Brazylia|brazylijski]] piłkarz grający na pozycji pomocnika w [[Kashima Antlers]].

== Kariera ==
Występował w zespołach: [[EC Juventude]], [[Ponte Preta Campinas|Ponte Preta]], [[Grêmio Porto Alegre|Grêmio]] i [[Botafogo F.R.|Botafogo]], które były sklasyfikowane w [[Campeonato Brasileiro Série A|Campeonato Brasileiro]]{{r|Biografias Renato Cajá}}.

8 marca 2011 klub [[Guangzhou Evergrande]] ogłosił, że Cajá został kupiony za 2,25 miliona [[dolar amerykański|dolarów]] i podpisał z nimi kontrakt na cztery lata<ref name="巴甲前腰雷纳托加盟恒大 转会费1500万签约4年">{{cytuj stronę | url = http://sports.163.com/11/0308/14/6UKOACTH00051C89.html | tytuł = 巴甲前腰雷纳托加盟恒大 转会费1500万签约4年 | data = 2011-03-18 | opublikowany = sports.163.com | język = zh | data dostępu = 2012-12-30}}</ref>.

15 lipca 2011 został wypożyczony do [[Ponte Preta Campinas|Ponte Preta]] na okres 1 roku<ref name="Meia vice-campeão de 2008, Renato Cajá volta para reforçar o elenco da Ponte Preta">{{cytuj stronę | url = https://archive.ph/20130424100525/http://www.pontepreta.com.br/v2/noticias.php?acao=exibirDoc&cd=6986 | tytuł = Meia vice-campeão de 2008, Renato Cajá volta para reforçar o elenco da Ponte Preta | data = 2011-07-21 | opublikowany = pontepreta.com.br | język = pt | data dostępu = 2012-12-30}}</ref>.

W czerwcu 2012 Renato został wypożyczony do [[Kashima Antlers]] na 6 miesięcy, z opcją wykupu na koniec 2012 za opłatą 2 milionów [[dolar amerykański|dolarów]]<ref name="关于巴西外援雷纳多转会日本鹿岛鹿角队的公告">{{cytuj stronę | url = http://www.gzevergrandefc.com/show_content.php?id=4196 | tytuł = 关于巴西外援雷纳多转会日本鹿岛鹿角队的公告 | data = 2012-06-28 | opublikowany = gzevergrandefc.com | język = zh | data dostępu = 2012-12-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20120701014529/http://www.gzevergrandefc.com/show_content.php?id=4196 | zarchiwizowano = 2012-07-01 }}</ref>. W dniu 1 sierpnia 2012 Renato strzelił swojego pierwszego gola dla Kashima<ref name="Kashima Antlers vs. Universidad Chile 2 - 2">{{soccerway|m|id=1248155|data=2012/08/01|nazwa=Kashima Antlers vs. Universidad de Chile 2 - 2|data dostępu=2012-12-30}}</ref>.

== Sukcesy ==
* Ferroviária
** [[Copa Paulista de Futebol]]: 2006
* Botafogo
** [[Taça Guanabara]]: 2010
** [[Taça Rio]]: 2010
** [[Campeonato Carioca]]: 2010
* Guangzhou Evergrande
** [[Chinese Super League]]: 2011
* Kashima Antlers
** [[Suruga Bank Championship]]: 2012
** [[J. League Cup]]: 2012

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{soccerway|p|id=10846|nazwa=Renato Cajá|data dostępu=2021-01-02}}
* {{transfermarkt|p|id=55489|nazwa=Renato Cajá|data dostępu=2020-11-26}}
* [http://www.cbf.com.br/loadpage.php?p=controller&c=jogador_ficha&cod=158893 Profil na CBF]

{{SORTUJ:Renato Caja}}
[[Kategoria:Brazylijscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Al-Ittihad Club]]
[[Kategoria:Piłkarze AA Ponte Preta]]
[[Kategoria:Piłkarze Botafogo FR]]
[[Kategoria:Piłkarze EC Juventude]]
[[Kategoria:Piłkarze Grêmio FBPA]]
[[Kategoria:Piłkarze Guangzhou FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Kashima Antlers]]
[[Kategoria:Piłkarze Mogi Mirim EC]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1984]]

title: · Renato Cajá

Pełne imię i nazwisko: Renato Adriano Jacó Morais

Data i miejsce urodzenia: 15 września 1984 · Cajazeiras

Klub: Kashima Antlers

title: Kariera juniorska

Mogi Mirim U-17

Mogi Mirim U-20

title: Kariera seniorska

Mogi Mirim · 0 · (0)

Ferroviária-SP · 28 · (4)

EC Juventude · 35 · (5)

Ponte Preta · 39 · (15)

Al-Ittihad · 25 · (3)
Grêmio · 5 · (0)

Botafogo · 45 · (8)

Guangzhou Evergrande · 10 · (0)

→ Ponte Preta (wyp.) · 39 · (11)

→ Kashima Antlers (wyp.) · 13 · (0)


text:
# Pilchowice (stacja kolejowa)
Pilchowice – nieczynna wąskotorowa stacja kolejowa w Pilchowicach, zlokalizowana w kilometrze 32,8 linii kolejowej Bytom Karb Wąskotorowy - Markowice Raciborskie Wąskotorowe Górnośląskich Kolei Wąskotorowych. W latach 1899–1945 odcinek, na którym znajduje się ta stacja, był częścią kolei Gliwice Trynek - Rudy - Racibórz. Stacja ta została otwarta w 1899 roku, a zamknięta w grudniu roku 1981. W 1945 roku wkraczający na tereny Niemiec żołnierze radzieccy podpalili budynek stacji, choć nie spłonął on wtedy całkowicie. Jego odbudowy dokonano po wojnie, nie dbając jednak dostatecznie o zachowanie form architektonicznych.

title: Pilchowice (stacja kolejowa)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Pilchowice
 |nazwa oryginalna           =
 |zabytek                    = A/1477/92 z 1 marca 1993
 |zdjęcie                    = Pilchowice stacja.jpg
 |opis zdjęcia               = Budynek stacyjny w Pilchowicach
 |państwo                    = śląskie
 |miejscowość                = [[Pilchowice (województwo śląskie)|Pilchowice]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 1899
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = Pilchowitz, Bilchengrund
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych =
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Bytom Karb Wąskotorowy]] - [[Racibórz Markowice|Markowice Raciborskie Wąskotorowe]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku#Pilchowice (gmina)
 |współrzędne                = 50°12′47″N 18°33′59″E
 |commons                    = Category:Pilchowice train station
 |www                        =
}}
'''Pilchowice''' – nieczynna [[Kolej wąskotorowa|wąskotorowa]] [[stacja kolejowa]] w [[Pilchowice (województwo śląskie)|Pilchowicach]], zlokalizowana w kilometrze 32,8 linii kolejowej [[Bytom Karb Wąskotorowy]] - [[Racibórz Markowice|Markowice Raciborskie Wąskotorowe]]<ref>{{cytuj książkę|tytuł=Dodatek do służbowego rozkładu jazdy Górnośląskich Kolei Wąskotorowych, część I, V i VII|wydawca=Śląska Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych w Katowicach|miejsce=Bytom|data=1981|strony=52 - 53}}</ref> [[Górnośląskie Koleje Wąskotorowe|Górnośląskich Kolei Wąskotorowych]]. W latach 1899–1945 odcinek, na którym znajduje się ta stacja, był częścią [[Linia wąskotorowa Gliwice – Racibórz|kolei Gliwice Trynek - Rudy - Racibórz]]. Stacja ta została otwarta w 1899 roku, a zamknięta w grudniu roku 1981<ref name="nzw">{{cytuj książkę|autor=Krzysztof Soida|tytuł=Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku|tom=I|strony=63}}</ref>. W 1945 roku wkraczający na tereny [[Niemcy|Niemiec]] żołnierze radzieccy podpalili budynek stacji, choć nie spłonął on wtedy całkowicie. Jego odbudowy dokonano po wojnie, nie dbając jednak dostatecznie o zachowanie form architektonicznych<ref name="pdp">{{cytuj książkę|autor=Krzysztof Soida|tytuł=Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku|tom=I|strony=51–52}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|autor=Krzysztof Soida|tytuł=Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku|wydawca=Śląsk|miejsce=Katowice|data=1996|tom=I|isbn=83-85831-82-7|język=pl}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|5370|Pilchowice}}
* {{Atlaskolejowy.pl|stacja|7335|Pilchowice|śląskie}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Pilchowice
|linia         = [[Bytom Karb Wąskotorowy]] - [[Racibórz Markowice|Markowice Raciborskie Wąskotorowe]]
|stan          = ex
|typ           = exBHF
|kilometr      = 32,8
|następny      = [[Stanice Wąskotorowe]]
|następny_km   = 4,332
|poprzedni     = [[Pilchowice Bierawka]]
|poprzedni_km  = 1,407
|poprzedni_typ = exKHSTl
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w powiecie gliwickim]]
[[Kategoria:Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku]]
[[Kategoria:Pilchowice (województwo śląskie)]]

title: Pilchowice

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Miejscowość: Pilchowice

Poprzednie nazwy: Pilchowitz, Bilchengrund

Kasy: N


text:
# Diepoldsau
Diepoldsau – miejscowość i gmina we wschodniej Szwajcarii, w kantonie St. Gallen, w okręgu Rheintal.

## Demografia
W Diepoldsau mieszka 6 731 osób. W 2021 roku 25,6% populacji gminy stanowiły osoby urodzone poza Szwajcarią.

## Transport
Przez teren gminy przebiega droga główna nr 445.

title: Diepoldsau

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Diepoldsau
 |nazwa oryginalna             = Diepoldsau
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Coat Diepoldsau.gif
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Diepoldsau
 |państwo                      = Szwajcaria
 |1. jednostka administracyjna = [[St. Gallen (kanton)|St. Gallen]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Okręg Rheintal|Rheintal]]
 |powierzchnia                 = 11,25
 |wysokość                     = 408
 |rok                          = 31 grudnia 2021
 |liczba ludności              = 6 731<ref name=SUS>{{Cytuj |autor = Bundesamt für Statistik |tytuł = Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2020 - 2020 {{!}} Tabelle |data = 2021-09-01 |data dostępu = 2022-05-16 |opublikowany = Bundesamt für Statistik |url = https://www.bfs.admin.ch/asset/de/18344290 |język = de}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 598
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 9444
 |tablice rejestracyjne        = SG
 |plan miasta                  = Karte Gemeinde Diepoldsau 2007.png
 |współrzędne                  = 47° 23′ N, 9° 39′ E
 |commons                      = Category:Diepoldsau
 |www                          = https://www.diepoldsau.ch
}}
'''Diepoldsau''' – miejscowość i [[Gmina polityczna (Szwajcaria)|gmina]] we wschodniej [[Szwajcaria|Szwajcarii]], w [[kanton (Szwajcaria)|kantonie]] [[St. Gallen (kanton)|St. Gallen]], w okręgu [[Okręg Rheintal|Rheintal]].

== Demografia ==
W Diepoldsau mieszka 6 731 osób<ref name=SUS/>. W 2021 roku 25,6% populacji gminy stanowiły osoby urodzone poza Szwajcarią<ref name=SUS/>.

== Transport ==
Przez teren gminy przebiega droga główna [[Droga główna nr 445 (Szwajcaria)|nr 445]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Rheintal}}
{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w Szwajcarii]]
[[Kategoria:Gminy w kantonie St. Gallen]]
[[Kategoria:Okręg Rheintal]]

title: Diepoldsau

Państwo: Szwajcaria

Kanton: St. Gallen

Okręg: Rheintal

Tablice rejestracyjne: SG


text:
# Noweńke (rejon sumski)
Noweńke  (ukr. Новеньке, ros. Новенькое) – wieś we wschodniej Ukrainie, w rejonie sumskim obwodu sumskiego.

## Geografia
Miejscowość położona jest nad rzeką Łoknia, 15,5 km do najbliższego miasta (Sudża), 32 km od centrum administracyjnego rejonu i całego obwodu (Sumy).

## Demografia
W 2001 r. miejscowość liczyła sobie 15 mieszkańców.

title: Noweńke (rejon sumski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Noweńke
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Новеньке}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Ukraina
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 162<ref name="inf1">{{Cytuj stronę |url = https://gorodovik.com/city/map/21117 |tytuł = Новенькое карта села |opublikowany = gorodovik.com |data dostępu = 2021-01-16}} (ros.)</ref>
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 3<ref name="dem"> https://yunakivska-gromada.gov.ua/pasport-gromadi-09-57-35-08-06-2021/ (ukr.)</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 542
 |kod pocztowy                 = 42312<ref name="inf1" />
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 51° 13′ 12″ N, 35° 6′ 25″ E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Noweńke ''' ({{w języku|uk|Новеньке}}, {{w języku|ru|Новенькое}}) – wieś we wschodniej [[Ukraina|Ukrainie]], w [[Rejon sumski|rejonie sumskim]] [[Obwód sumski|obwodu sumskiego]].

== Geografia ==
Miejscowość położona jest nad rzeką [[Łoknia (dopływ Sudży)|Łoknia]], 15,5 km do najbliższego miasta ([[Sudża]]), 32 km od centrum administracyjnego rejonu i całego obwodu ([[Sumy]]).<ref name="inf1" />

== Demografia ==
W 2001 r. miejscowość liczyła sobie 15 mieszkańców.<ref name="dem" />

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Rejon sumski]]
[[Kategoria:Wsie w obwodzie sumskim]]

title: NoweńkeНовеньке

Państwo: Ukraina

Populacja (2023) · • liczba ludności: · 3


text:
# Andrea James
Andrea Jean James (ur. 16 stycznia 1967) – amerykańska konsultantka filmowa, działaczka na rzecz LGBT, aktorka, słynna transkobieta.
Jest partnerką biznesową Calpernii Addams.
Była konsultantką scenariusza do komediodramatu Transamerica (2005), konsultowała się także z aktorką Felicity Huffman, odtwórczynią głównej roli. W filmie pojawiła się w roli cameo.

## Filmografia reżyserska
- Transproofed (2009)
- Casting Pearls (2007)
- Coming Out, Volume 3 (2006)
- Coming Out, Volume 2 (2006)
- Coming Out, Volume 1 (2006)
- Conversation with Calpernia (2003)
- Becoming You (2003)
- Finding Your Female Voice (2002)

James jest także autorką scenariusza do każdego z powyższych filmów.

title: Andrea James

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Andrea James
 |grafika                   = Andrea James, 2014.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[16 stycznia]] [[1967]] r.
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |www                       = http://www.andreajames.com/
}}
'''Andrea Jean James''' (ur. [[16 stycznia]] [[1967]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] konsultantka [[film]]owa, działaczka na rzecz [[LGBT]], [[aktor]]ka, słynna [[transkobieta]].

Jest partnerką biznesową [[Calpernia Addams|Calpernii Addams]].

Była konsultantką scenariusza do [[komediodramat]]u ''[[Transamerica]]'' ([[2005 w filmie|2005]]), konsultowała się także z aktorką [[Felicity Huffman]], odtwórczynią głównej roli. W filmie pojawiła się w roli [[cameo]].

== Filmografia reżyserska ==
* ''Transproofed'' ([[2009 w filmie|2009]])
* ''Casting Pearls'' ([[2007 w filmie|2007]])
* ''Coming Out, Volume 3'' ([[2006 w filmie|2006]])
* ''Coming Out, Volume 2'' (2006)
* ''Coming Out, Volume 1'' (2006)
* ''Conversation with Calpernia'' ([[2003 w filmie|2003]])
* ''Becoming You'' (2003)
* ''Finding Your Female Voice'' ([[2002 w filmie|2002]])
James jest także autorką scenariusza do każdego z powyższych filmów.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:James, Andrea}}
[[Kategoria:Amerykańscy działacze na rzecz LGBT]]
[[Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi]]
[[Kategoria:Amerykańscy scenarzyści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1967]]
[[Kategoria:Transkobiety]]

title: Andrea James

Data urodzenia: 16 stycznia 1967 r.


text:
# Najmądrzejsze modelki Ameryki?
Najmądrzejsze modelki Ameryki? (ang.America’s Most Smartest Model) – amerykański program reality show, prowadzony przez polityka oraz komentatora ekonomicznego Bena Steina i Mary Alice Stephenson, ekspert w dziedzinie mody i dobrego smaku.
W każdym odcinku szesnastu modeli i modelek zostanie poddana dwóm wyzwaniom, które mają ocenić ich poziom inteligencji oraz zdemaskować wszystkie słabości. Zwycięzca programu oprócz tytułu najbystrzejszego amerykańskiego modela, otrzyma sto tysięcy dolarów.

## Uczestnicy programu
| Model             | Miasto                | Wiek | Eliminacja |
| ----------------- | --------------------- | ---- | ---------- |
| VJ Logan          | Grass Valley          | 24   | Zwycięzca  |
| Andre Birleanu    | Moskwa, Rosja         | 27   | Odcinek 11 |
| Angela Hart       | San Francisco         | 27   | Odcinek 10 |
| Brett Novek       | Fort Lauderdale       | 25   | Odcinek 9  |
| Rachael Murphy    | Sydney, Australia     | 27   | Odcinek 9  |
| Jeff Pickel       | Chicago               | 27   | Odcinek 8  |
| Daniel Schuman    | Saddle Brook          | 26   | Odcinek 7  |
| Rachel Myers      | Palm Springs          | 29   | Odcinek 6  |
| Lisa Byrnes       | Scottsdale            | 29   | Odcinek 5  |
| Jesse Lewis       | Sacramento            | 28   | Odcinek 4  |
| Mandy Lynn        | Long Island           | 29   | Odcinek 3  |
| Erika Medina      | Anaheim               | 24   | Odcinek 2  |
| Victoria Fisher   | Corona Del Mar        | 24   | Odcinek 1  |
| Gaston Willig     | Argentyna             | 29   | Odcinek 1  |
| Slavco Tuskaloski | Nowy Jork / Macedonia | 28   | Odcinek 1  |
| Jamie Everett     | Houston               | 28   | Odcinek 1  |

## Kolejność eliminacji
| Uczestnik           | Odcinek    | Odcinek                | Odcinek           | Odcinek        | Odcinek    | Odcinek       | Odcinek    | Odcinek    | Odcinek               | Odcinek    | Odcinek    |
| Uczestnik           | 1          | 2                      | 3                 | 4              | 5          | 6             | 7          | 8          | 9                     | 10         | 11         |
| ------------------- | ---------- | ---------------------- | ----------------- | -------------- | ---------- | ------------- | ---------- | ---------- | --------------------- | ---------- | ---------- |
| Zdobywca przywileju | Daniel     | Pickel, Rachael Murphy | Brett, Pickel, VJ | Angela, Daniel | Daniel     | Brett, Pickel | VJ         | Angela, VJ | Andre, Rachael Murphy | Andre      | Nikt       |
| VJ                  | Bezpieczny | Bezpieczny             | Bezpieczny        | Bezpieczny     | Awans      | Zagrożenie    | Najlepszy  | Awans      | Awans                 | Zagrożenie | Zwycięzca  |
| Andre               | Bezpieczny | Najlepszy              | Bezpieczny        | Awans          | Bezpieczny | Bezpieczny    | Awans      | Zagrożenie | Zagrożenie            | Najlepszy  | Eliminacja |
| Angela              | Bezpieczny | Bezpieczny             | Bezpieczny        | Bezpieczny     | Najlepszy  | Bezpieczny    | Zagrożenie | Awans      | Awans                 | Eliminacja |            |
| Brett               | Awans      | Bezpieczny             | Awans             | Najlepszy      | Bezpieczny | Awans         | Bezpieczny | Zagrożenie | Eliminacja            |            |            |
| Rachael Murphy      | Bezpieczny | Awans                  | Najlepszy         | Awans          | Najlepszy  | Zagrożenie    | Zagrożenie | Awans      | Eliminacja            |            |            |
| Pickel              | Bezpieczny | Awans                  | Bezpieczny        | Najlepszy      | Bezpieczny | Awans         | Bezpieczny | Eliminacja |                       |            |            |
| Daniel              | Bezpieczny | Zagrożenie             | Bezpieczny        | Bezpieczny     | Bezpieczny | Zagrożenie    | Eliminacja |            |                       |            |            |
| Rachel Myers        | Bezpieczny | Bezpieczny             | Zagrożenie        | Zagrożenie     | Zagrożenie | Eliminacja    |            |            |                       |            |            |
| Lisa                | Bezpieczny | Najlepszy              | Bezpieczny        | Zagrożenie     | Eliminacja |               |            |            |                       |            |            |
| Jesse               | Najlepszy  | Zagrożenie             | Zagrożenie        | Eliminacja     |            |               |            |            |                       |            |            |
| Mandy Lynn          | Zagrożenie | Zagrożenie             | Eliminacja        |                |            |               |            |            |                       |            |            |
| Erika               | Bezpieczny | Eliminacja             |                   |                |            |               |            |            |                       |            |            |
| Victoria            | Eliminacja |                        |                   |                |            |               |            |            |                       |            |            |
| Gaston              | Eliminacja |                        |                   |                |            |               |            |            |                       |            |            |
| Slavco              | Eliminacja |                        |                   |                |            |               |            |            |                       |            |            |
| Jamie               | Eliminacja |                        |                   |                |            |               |            |            |                       |            |            |

 ZWYCIĘZCA  Model, który wygrał program.
 AWANS  Model, który wygrał automatyczny awans do kolejnego odcinka.
 NAJLEPSZY  Model, który został wybrany jako jeden z najlepszych w wyzwaniu o awans, ale nie wygrał.
 ZAGROŻENIE  Model, który został wybrany jako jeden z najgorszych w wyzwaniu, ale nie został wyeliminowany.
 ELIMINACJA  Model, który został wyeliminowany
 ELIMINACJA  Model wyeliminowany przed ceremonią eliminacji
- Rachel Myers została wyeliminowana podczas walki o przywilej w 6 odcinku.
- W odcinku 9 odpadły dwie osoby.

## Uczestnicy
- Van Jameson „VJ” Logan[2] brał udział w programie randkowym MTV „Parental Control”, jest modelem marki Forever 21.
- Andre Birleanu[3] został przedstawiony w czasopiśmie Esquire[4]. Birleanu jest reprezentowany przez agencję Red Models w Nowym Jorku. W 1995 roku reklamował zapach Calvin Klein CK One[5].
- Brett Novek jest modelem marki Papi Underwear. Pojawiał się na opakowaniach produktów oraz materiałów promocyjnych.
- Lisa Byrnes brała udział w programie Deal or No Deal Models.
- Jesse Lewis zagrał kilka krótkich scen w komedii „Poznaj moich Spartan” oraz w serialu „Bez skazy”.
- Mandy Lynn[6] pojawiła się w specjalnym wydaniu magazynu Playboy.
- Erika Medina[7] w serialu Hannah Montana zagrała siostrę Rico.
- Slavco Tuskaloski był uczestnikiem reality show Utrzymanek.
- Jamie Everett brał udział w programie Deal or No Deal Models.

title: Najmądrzejsze modelki Ameryki?

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Najmądrzejsze modelki Ameryki?
 |oryginalny tytuł        = America’s Most Smartest Model
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 = [[Reality show]]
 |kraj produkcji          = [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |oryginalny język        = [[Język angielski|angielski]]
 |twórcy                  = Mark Cronin
 |główne role             =
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 11
 |liczba serii            = 1
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          =
 |produkcja               =
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               = Zach Kozek
Robert Sizemore
Mike L. Taylor
 |scenariusz              =
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |montaż                  =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            = 60 min
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji =
 |data premiery           = [[7 października]] [[2007]]
 |stacja telewizyjna      = [[VH1]]
 |pierwsza emisja         =
 |lata emisji             = [[2007]] – [[16 grudnia]] [[2007]]
 |status                  =
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Najmądrzejsze modelki Ameryki?''' ''(ang.America’s Most Smartest Model)'' – amerykański program [[reality show]], prowadzony przez polityka oraz komentatora ekonomicznego Bena Steina i Mary Alice Stephenson, ekspert w dziedzinie mody i dobrego smaku.

W każdym odcinku szesnastu modeli i modelek zostanie poddana dwóm wyzwaniom, które mają ocenić ich poziom inteligencji oraz zdemaskować wszystkie słabości. Zwycięzca programu oprócz tytułu najbystrzejszego amerykańskiego modela, otrzyma sto tysięcy dolarów.

== Uczestnicy programu ==
{| class="wikitable"
|-
!Model
!Miasto
!Wiek<ref>W 2009 roku</ref>
!Eliminacja
|-
|VJ Logan
|[[Grass Valley (Kalifornia)|Grass Valley]]
|24
|Zwycięzca
|-
|Andre Birleanu
|[[Moskwa]], [[Rosja]]
|27
|Odcinek 11
|-
|Angela Hart
|[[San Francisco]]
|27
|Odcinek 10
|-
|[[Brett Novek]]
|[[Fort Lauderdale]]
|25
|Odcinek 9
|-
|Rachael Murphy
|[[Sydney]], [[Australia]]
|27
|Odcinek 9
|-
|Jeff Pickel
|[[Chicago]]
|27
|Odcinek 8
|-
|Daniel Schuman
|[[Saddle Brook]]
|26
|Odcinek 7
|-
|Rachel Myers
|[[Palm Springs]]
|29
|Odcinek 6
|-
|Lisa Byrnes
|[[Scottsdale]]
|29
|Odcinek 5
|-
|Jesse Lewis
|[[Sacramento]]
|28
|Odcinek 4
|-
|Mandy Lynn
|[[Long Island]]
|29
|Odcinek 3
|-
|Erika Medina
|[[Anaheim]]
|24
|Odcinek 2
|-
|Victoria Fisher
|[[Newport Beach|Corona Del Mar]]
|24
|Odcinek 1
|-
|Gaston Willig
|[[Argentyna]]
|29
|Odcinek 1
|-
|Slavco Tuskaloski
|[[Nowy Jork]] / [[Macedonia Północna|Macedonia]]
|28
|Odcinek 1
|-
|Jamie Everett
|[[Houston]]
|28
|Odcinek 1
|-
|}

== Kolejność eliminacji ==
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!rowspan=2|Uczestnik!!colspan=11|Odcinek
|-
! 1
! 2
! 3
! 4
! 5
! 6
! 7
! 8
! 9
! 10
! 11
|-
! Zdobywca
przywileju
| Daniel
| Pickel,
Rachael
Murphy
| Brett,
Pickel,
VJ
| Angela,
Daniel
| Daniel
| Brett,
Pickel
| VJ
| Angela,
VJ
| Andre,
Rachael
Murphy
| Andre
| Nikt
|-
! VJ
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="limegreen"|Zwycięzca
|-
! Andre
|Bezpieczny
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|-
! Angela
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|Bezpieczny
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC"|
|-
! Brett
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|Bezpieczny
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=2|
|-
! Rachael Murphy
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=2|
|-
! Pickel
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|Bezpieczny
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|Bezpieczny
|bgcolor="cornflowerblue"|Awans
|Bezpieczny
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=3|
|-
! Daniel
|Bezpieczny
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=4|
|-
! Rachel Myers
|Bezpieczny
|Bezpieczny
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="red"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=5|
|-
! Lisa
|Bezpieczny
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|Bezpieczny
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=6|
|-
! Jesse
|bgcolor="lightblue"|Najlepszy
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=7|
|-
! Mandy Lynn
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="pink"|Zagrożenie
|bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=8|
|-
! Erika
|Bezpieczny
| bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=9|
|-
! Victoria
| bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=10|
|-
! Gaston
| bgcolor="tomato"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=10|
|-
! Slavco
| bgcolor="red"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=10|
|-
!Jamie
| bgcolor="red"|Eliminacja
|bgcolor="#CCCCCC" colspan=10|
|-
|}
:{{colorbox|limegreen|ZWYCIĘZCA}} Model, który wygrał program.
:{{colorbox|cornflowerblue|AWANS}} Model, który wygrał automatyczny awans do kolejnego odcinka.
:{{colorbox|lightblue|NAJLEPSZY}} Model, który został wybrany jako jeden z najlepszych w wyzwaniu o awans, ale nie wygrał.
:{{colorbox|pink|ZAGROŻENIE}} Model, który został wybrany jako jeden z najgorszych w wyzwaniu, ale nie został wyeliminowany.
:{{colorbox|tomato|ELIMINACJA}} Model, który został wyeliminowany
:{{colorbox|red|ELIMINACJA}} Model wyeliminowany przed ceremonią eliminacji
* Rachel Myers została wyeliminowana podczas walki o przywilej w 6 odcinku.
* W odcinku 9 odpadły dwie osoby.

== Uczestnicy ==
* '''Van Jameson „VJ” Logan'''<ref>{{Cytuj | url=http://www.facebook.com/pages/Vj-Logan.../28808621431 | tytuł=Facebook | opublikowany=facebook.com | język=pl | data dostępu=2024-04-24}}</ref> brał udział w programie randkowym [[MTV]] „Parental Control”, jest modelem marki Forever 21.
* '''Andre Birleanu'''<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.andre-birleanu.com/biography.html | tytuł = Andre Birleanu | opublikowany = andre-birleanu.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080105140143/http://www.andre-birleanu.com/biography.html | zarchiwizowano = 2008-01-05}} – Oficjalna strona</ref> został przedstawiony w czasopiśmie Esquire<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.esquire.com/video/#v18404808001 |tytuł=Video - Esquire |data dostępu=2009-12-07 |archiwum=https://web.archive.org/web/20110314024824/http://www.esquire.com/video/#v18404808001 |zarchiwizowano=2011-03-14 }}</ref>. Birleanu jest reprezentowany przez agencję Red Models w Nowym Jorku. W [[1995]] roku reklamował zapach Calvin Klein CK One<ref>[https://archive.is/20120917144306/http://www.viceland.com/int/v16n10/htdocs/fashion-rk-one-172.php?page=2 VICE FASHION - RK ONE - A Photo Shoot by Richard Kern - Vice Magazine]</ref>.
* '''Brett Novek''' jest modelem marki Papi Underwear. Pojawiał się na opakowaniach produktów oraz materiałów promocyjnych.
* '''Lisa Byrnes''' brała udział w programie Deal or No Deal Models.
* '''Jesse Lewis''' zagrał kilka krótkich scen w komedii „[[Poznaj moich Spartan]]” oraz w serialu „[[Bez skazy (serial telewizyjny)|Bez skazy]]”.
* '''Mandy Lynn'''<ref>{{Cytuj | url=https://myspace.com/sexymandylynn | tytuł=Mandy Lynn (sexymandylynn) on Myspace | opublikowany=myspace.com | data dostępu=2017-11-25}}</ref> pojawiła się w specjalnym wydaniu magazynu [[Playboy]].
* '''Erika Medina'''<ref>[https://archive.is/20121229065819/http://www.myspace.com/emedina99 Google]</ref> w serialu [[Hannah Montana]] zagrała siostrę Rico.
* '''Slavco Tuskaloski''' był uczestnikiem reality show [[Utrzymanek]].
* '''Jamie Everett''' brał udział w programie Deal or No Deal Models.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|1055400|Najmądrzejsze modelki Ameryki?}}
* ''[https://web.archive.org/web/20080820191342/http://www.tv.com/show/74321/summary.html Najmądrzejsze Modelki Ameryki?]'' w bazie [[TV.com]] {{lang|en}} (wersja archiwalna)
* {{Cytuj stronę | url = http://www.vh1.com/shows/americas_most_smartest_model/series.jhtml | tytuł = Oficjalna strona programu | opublikowany = vh1.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20090618052550/http://www.vh1.com/shows/americas_most_smartest_model/series.jhtml | zarchiwizowano = 2009-06-18}}

[[Kategoria:Programy typu reality show]]
[[Kategoria:Telewizyjne programy rozrywkowe]]
[[Kategoria:MTV]]

title: Najmądrzejsze modelki Ameryki?America’s Most Smartest Model

Gatunek: Reality show

Kraj produkcji: USA

Oryginalny język: angielski

Twórcy: Mark Cronin

Reżyseria: Zach Kozek · Robert Sizemore · Mike L. Taylor

Czas trwania odcinka: 60 min

Data premiery: 7 października 2007


text:
# Elahuizen
Elahuizen – wieś położona w północnej Holandii, we Fryzji, w gminie De Fryske Marren. Do 2014 roku wieś znajdowała się na obszarze zlikwidowanej gminy Gaasterland-Sloten. W 2023 roku wieś liczyła 360 mieszkańców.

title: Elahuizen

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Elahuizen
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Elahuzen kerkje aan het water..jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Elahuizen
 |państwo                      = Fryzja
 |2. jednostka administracyjna = [[De Fryske Marren]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 360
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Fryzja
 |współrzędne                  = 52°55′N 5°32′E
 |commons                      = Category:Elahuizen
 |www                          =
}}
'''Elahuizen''' – wieś położona w północnej [[Holandia|Holandii]], we [[Fryzja (prowincja)|Fryzji]], w gminie [[De Fryske Marren]]. Do 2014 roku wieś znajdowała się na obszarze zlikwidowanej gminy [[Gaasterland-Sloten]]. W 2023 roku wieś liczyła 360 mieszkańców<ref>{{Cytuj |autor = "Centraal Bureau voor de Statistiek" |tytuł = Kerncijfers wijken en buurten 2023 |data = 2024-03-14 |data dostępu = 2024-11-09 |opublikowany = cbs.nl |url = https://www.cbs.nl/nl-nl/maatwerk/2024/11/kerncijfers-wijken-en-buurten-2023 |język = nl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{De Fryske Marren}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Fryzja]]

title: Elahuizen

Państwo: Holandia

Prowincja: Fryzja

Gmina: De Fryske Marren