text:
# Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych w Bielsku-Białej
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych – założone w 1992 r. kolegium nauczycielskie w Bielsku-Białej, kształcące na poziomie licencjackim. Kolegium jest szkołą niepubliczną o uprawnieniach publicznych. Patronat nad nią sprawuje Uniwersytet Śląski. Współpracuje z Wyższą Szkołą Ekonomiczno-Humanistyczną.

## Działalność
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych posiada dwie filie: w Krakowie i Katowicach. W ramach kolegium działa również Centrum Doskonalenia Zawodowego i Języków Obcych.
Uczelnia jest członkiem FEDE - Europejskiej Federacji Szkół, bierze udział w pracach Sosnowiec Cluster Regional Examinations Board (zajmuje się standaryzacją egzaminów z praktycznej znajomości języka angielskiego), a od lutego 2005 r. jest licencjonowanym ośrodkiem TELC (The European Language Certificates).
Kolegium organizuje również kursy językowe i szkolenia dla pracowników instytucji i przedsiębiorstw z zakresu języka biznesu.

## Kierunki
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych kształci na następujących specjalnościach:
- Język angielski
- Język niemiecki

## Władze uczelni
- Organ prowadzący: Jerzy Dec
- Dyrektor Kolegium: prof. dr hab. Zbigniew Białas
- Kierownik Specjalności (język niemiecki): dr Olga Romik
- Kwestor: Małgorzata Rodak
- Kierownik CDZiJO: Michał Śleziak

## Siedziba
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych dysponuje dwoma nowoczesnymi budynkami (Alfa i Beta) w Bielsku-Białej przy ul. gen. Wł. Sikorskiego 4. Znajdują się w nich: aula (ok. 250 miejsc), sale wykładowe, sale ćwiczeniowe, sale seminaryjne, pracownia komputerowa, laboratorium językowe, 10 pomieszczeń administracyjnych, samorząd słuchaczy, księgarnia, klubokawiarnia oraz obiekty sportowo-rekreacyjne. Integralną częścią uczelni jest biblioteka z przyszło 12. tys. woluminów.
Krakowska filia mieściła się przy ul. Karmelickiej 3, a katowicka przy ul. Dyrekcyjnej 5.

wikitext:
{{Uczelnia infobox
 |nazwa                        = Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych<br />w Bielsku-Białej
 |nazwa oryginalna             =
 |nazwa łacińska               =
 |nazwa angielska              = Private Foreign Language Teacher Training College
 |jednostka macierzysta        =
 |godło                        =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |dewiza                       =
 |data założenia               = 1992
 |data likwidacji              =
 |typ                          =
 |patron                       =
 |państwo                      = PL-SL
 |adres                        = ul. gen. Wł. Sikorskiego 4, 43-300 Bielsko-Biała
 |liczba pracowników           =
 |liczba pracowników naukowych =
 |liczba studentów             =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |członkostwo                  = FEDE - Europejska Federacja Szkół
 |drużyna sportowa             =
 |kod mapy                     = Bielsko-Biała
 |współrzędne                  = 49°49′9.50″N 19°2′31″E
 |commons                      =
 |www                          = http://www.college.pl
}}
'''Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych''' – założone w [[1992]] r. [[kolegium]] nauczycielskie w [[Bielsko-Biała|Bielsku-Białej]], kształcące na poziomie [[licencjat|licencjackim]]. Kolegium jest szkołą niepubliczną o uprawnieniach publicznych. Patronat nad nią sprawuje [[Uniwersytet Śląski]]. Współpracuje z [[Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej|Wyższą Szkołą Ekonomiczno-Humanistyczną]].

== Działalność ==
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych posiada dwie filie: w [[Kraków|Krakowie]] i [[Katowice|Katowicach]]. W ramach kolegium działa również ''Centrum Doskonalenia Zawodowego i Języków Obcych''.

Uczelnia jest członkiem ''FEDE - Europejskiej Federacji Szkół'', bierze udział w pracach ''Sosnowiec Cluster Regional Examinations Board'' (zajmuje się standaryzacją egzaminów z praktycznej znajomości [[język angielski|języka angielskiego]]), a od lutego [[2005]] r. jest licencjonowanym ośrodkiem ''TELC (The European Language Certificates)''.

Kolegium organizuje również kursy językowe i szkolenia dla pracowników instytucji i przedsiębiorstw z zakresu języka biznesu.

== Kierunki ==
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych kształci na następujących specjalnościach:
* '''[[Język angielski]]'''
* '''[[Język niemiecki]]'''

== Władze uczelni ==
* '''Organ prowadzący''': Jerzy Dec
* '''Dyrektor Kolegium''': prof. dr hab. [[Zbigniew Białas]]
* '''Kierownik Specjalności (język niemiecki)''': dr Olga Romik
* '''Kwestor''': Małgorzata Rodak
* '''Kierownik CDZiJO''': Michał Śleziak

== Siedziba ==
Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych dysponuje dwoma nowoczesnymi budynkami (''Alfa'' i ''Beta'') w Bielsku-Białej przy ul. gen. Wł. Sikorskiego 4. Znajdują się w nich: aula (ok. 250 miejsc), sale wykładowe, sale ćwiczeniowe, sale seminaryjne, pracownia komputerowa, laboratorium językowe, 10 pomieszczeń administracyjnych, samorząd słuchaczy, księgarnia, klubokawiarnia oraz obiekty sportowo-rekreacyjne. Integralną częścią uczelni jest biblioteka z przyszło 12. tys. woluminów.

Krakowska filia mieściła się przy [[Ulica Karmelicka w Krakowie|ul. Karmelickiej]] 3, a katowicka przy ul. Dyrekcyjnej 5.

== Zobacz też ==
* [[Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej]]

== Linki zewnętrzne ==
* '''[http://www.college.pl Strona internetowa uczelni]'''

[[Kategoria:Uczelnie w Bielsku-Białej]]

title: Prywatne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych · w Bielsku-BiałejPrivate Foreign Language Teacher Training College

Państwo: Polska

Województwo: śląskie

Członkostwo: FEDE - Europejska Federacja Szkół


text:
# Adam Pengilly
Adam Laird Pengilly (ur. 14 października 1977 w Taunton) – brytyjski skeletonista, srebrny medalista mistrzostw świata.

## Kariera
Największy sukces w karierze osiągnął w 2009 roku, kiedy srebrny medal na mistrzostwach świata w Lake Placid. W zawodach tych rozdzielił na podium Gregora Stähliego ze Szwajcarii i Rosjanina Aleksandra Trietjakowa. Zdobył także brązowy medal na rozgrywanych mistrzostwach Europy w Cesanie, ulegając jedynie swemu rodakowi Kristanowi Bromleyowi i Niemcowi Sebastianowi Hauptowi. W 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, zajmując ósme miejsce. Brał też udział w igrzyskach w Vancouver w 2010 roku, gdzie był osiemnasty.

wikiname: plwiki

title: Adam Pengilly

in_language: pl

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 |imię i nazwisko   = Adam Pengilly
 |pełne imię i nazwisko = Adam Laird Pengilly
 |dyscyplina           = skeleton
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = [[14 października]] [[1977]]
 |miejsce urodzenia = [[Taunton]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |klub              = TeamBath
 |wzrost            =
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               =
 |medale            =
{{Medalista infobox/reprezentacja|GBR}}
{{Zawodnik zima infobox/podrozdział|[[Mistrzostwa świata w bobslejach i skeletonie|Mistrzostwa świata]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata FIBT 2009|Lake Placid 2009]]|Mężczyźni}}
}}
'''Adam Laird Pengilly''' (ur. [[14 października]] [[1977]] w [[Taunton]]) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[skeleton]]ista, srebrny medalista mistrzostw świata.

== Kariera ==
Największy sukces w karierze osiągnął w 2009 roku, kiedy srebrny medal na [[Mistrzostwa Świata FIBT 2009|mistrzostwach świata w Lake Placid]]. W zawodach tych rozdzielił na podium [[Gregor Stähli|Gregora Stähliego]] ze [[Szwajcaria|Szwajcarii]] i [[Rosja]]nina [[Aleksandr Trietjakow (skeletonista)|Aleksandra Trietjakowa]]. Zdobył także brązowy medal na rozgrywanych [[Mistrzostwa Europy w Skeletonie 2008|mistrzostwach Europy w Cesanie]], ulegając jedynie swemu rodakowi [[Kristan Bromley|Kristanowi Bromleyowi]] i [[Niemcy|Niemcowi]] [[Sebastian Haupt|Sebastianowi Hauptowi]]. W 2006 roku wystartował na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006|igrzyskach olimpijskich w Turynie]], zajmując ósme miejsce. Brał też udział w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|igrzyskach w Vancouver]] w 2010 roku, gdzie był osiemnasty.

== Bibliografia ==
* [http://www.the-sports.org/adam-pengilly-skeleton-spf12080.html Profil na The-Sports.org] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę |url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/pe/adam-pengilly-1.html |tytuł = Profil na Sports-Reference.com |opublikowany = sports-reference.com |archiwum = https://web.archive.org/web/20141201235934/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/pe/adam-pengilly-1.html |zarchiwizowano = 2014-12-01 |język = en}}

{{SORTUJ:Pengilly, Adam}}
[[Kategoria:Brytyjscy skeletoniści]]
[[Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Uczestnicy Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tauntonie]]

title: · Adam Pengilly

Pełne imię i nazwisko: Adam Laird Pengilly

Data i miejsce urodzenia: 14 października 1977 · Taunton

Klub: TeamBath

title: Dorobek medalowy

srebro: Lake Placid 2009 · Mężczyźni


text:
# Niesięcin
Niesięcin – dawniej samodzielna wieś, od 1988 część miasta Konstantynowa Łódzkiego w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim. Leży na północnych rubieżach miasta, wzdłuż ulicy Niesięcin. Szybkie połączenie z centrum zapewnia przelotowa ulica Aleksandrowska.

## Historia
Dawniej samodzielna wieś. Od 1867 w gminie Rszew. Pod koniec XIX wieku liczył 202 mieszkańców. W okresie międzywojennym należał do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim. 1 kwietnia 1927 zniesiono gminę Rszew, a Niesięcin włączono do gminy Rąbień. 1 września 1933 Niesięcin utworzył gromadę w granicach gminy Rąbień.
Podczas II wojny światowej włączona do III Rzeszy. Po wojnie Niesięcin powrócił do powiatu łódzkiego woj. łódzkim jako jedna z 10 gromad gminy Rąbień. W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954, Niesięcin wszedł w skład nowej gromady Rąbień. W 1971 roku ludność wsi (ze Rszewem i Kolonią Rszew) wynosiła 418.
Od 1 stycznia 1973 w gminie Aleksandrów Łódzki. W latach 1975–1987 miejscowość należała administracyjnie do województwa łódzkiego.
1 stycznia 1988 Niesięcin (430 ha) włączono do Konstantynowa Łódzkiego.

title: Niesięcin

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Konstantynów Łódzki COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = Konstantynowa Łódzkiego
 |nazwa                        = Niesięcin
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = dzielnica
 |zdjęcie                      = Ulica Niesięcin.JPG
 |opis zdjęcia                 = Widok na Niesięcin
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Niesięcina
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Polska
 |1. jednostka administracyjna = {{państwo|łódzkie}}
 |2. jednostka administracyjna = [[powiat pabianicki|pabianicki]]
 |miasto                       = [[Konstantynów Łódzki]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 stycznia 1988<ref name="znies">{{Monitor Polski|1987|26|209}}.</ref>
 |SIMC                         = 0958909
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 418
 |rok                          = 1971
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 95-050{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne        = EPA
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Konstantynów Łódzki
 |współrzędne                  = 51°46'27.119"N, 19°19'36.023"E
 |commons                      =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Niesięcin''' – dawniej samodzielna [[wieś]], od 1988 część [[miasto|miasta]] [[Konstantynów Łódzki|Konstantynowa Łódzkiego]] w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat pabianicki|powiecie pabianickim]]{{r|teryt|roz}}. Leży na północnych rubieżach miasta, wzdłuż ulicy Niesięcin. Szybkie połączenie z centrum zapewnia przelotowa ulica Aleksandrowska<ref>[https://mapa.targeo.pl/Niesi%C4%99cin,23,19.354481,51.7751364?data=eyJmdHMiOnsicSI6Ik5pZXNpXHUwMTE5Y2luIiwiZSI6IlBMMjMxNjI3MCJ9LCJ3aW4iOiJzZWFyY2gtZm9ybSJ9 Niesięcin] w serwisie [[Targeo]]</ref>.

== Historia ==
Dawniej samodzielna wieś. Od 1867 w [[Rszew (gmina)|gminie Rszew]]. Pod koniec XIX wieku liczył 202 mieszkańców<ref>{{SgKP|VII|112|Niesięcin}}</ref>. W okresie międzywojennym należał do [[powiat łódzki|powiatu łódzkiego]] w [[województwo łódzkie (II Rzeczpospolita)|woj. łódzkim]]. 1 kwietnia 1927 zniesiono gminę Rszew, a Niesięcin włączono do [[Rąbień (gmina)|gminy Rąbień]]<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1927|numer=17|pozycja=137}}</ref>. 1 września 1933 Niesięcin utworzył gromadę w granicach gminy Rąbień<ref>Łódzki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 18, poz. 229.</ref>.

Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] włączona do [[III Rzesza|III Rzeszy]]. Po wojnie Niesięcin powrócił do powiatu łódzkiego [[Województwo łódzkie (1945–1975)|woj. łódzkim]] jako jedna z 10 gromad gminy Rąbień<ref name="wykaz">Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.</ref>. W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954, Niesięcin wszedł w skład nowej [[Rąbień (gromada)|gromady Rąbień]]<ref>Uchwała Nr 34/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu łódzkiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-167/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 22 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z 1 grudnia 1954 r., Nr 11, Poz. 39).</ref>. W 1971 roku ludność wsi (ze Rszewem i Kolonią Rszew) wynosiła 418<ref>Statystyczna charakterystyka miejscowości w gromadach: pow. Łódź, woj. łódzkie /</ref>.

Od 1 stycznia 1973 w [[Aleksandrów Łódzki (gmina)|gminie Aleksandrów Łódzki]]<ref>Uchwała Nr XIX/100/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 9 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie łódzkim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 20 grudnia 1972, Nr. 14, Poz. 185).</ref>. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1987]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo łódzkie (1975–1998)|województwa łódzkiego]].

1 stycznia 1988 Niesięcin (430 ha) włączono do Konstantynowa Łódzkiego<ref name="znies"/>.

== Przypisy ==
<references responsive>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=137|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT].</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|VII|112|Niesięcin}}

{{Konstantynów Łódzki}}

[[Kategoria:Geografia Konstantynowa Łódzkiego]]

title: · Niesięcin

Województwo: łódzkie

Powiat: pabianicki

Miasto: Konstantynów Łódzki

W granicach Konstantynowa Łódzkiego: 1 stycznia 1988

Tablice rejestracyjne: EPA


text:
# 8 Pułk Lotnictwa Szturmowego
8 Pułk Lotnictwa Szturmowego (8 plsz) – oddział lotnictwa szturmowego ludowego Wojska Polskiego.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
W październiku 1944 roku, na bazie radzieckiego 384 Zapasowego Pułku Lotniczego, sformowano lotnisku w Wołczańsku (ZSRR) 8 Pułk Lotnictwa Szturmowego.
Pułk wszedł w skład 2 Dywizji Lotnictwa Szturmowego.
Stan osobowy personelu latającego i technicznego liczył 201 żołnierzy, w tym 65 oficerów, 120 podoficerów i 16 szeregowców. Uzbrojenie jednostki stanowiło 28 samolotów bojowych Ił-2 i jeden samolot UIł-2.
W połowie lutego 1945 roku z Wołczańska do Polski wyruszył rzut naziemny pułku. 11 kwietnia 1945 roku na lotnisko Lublinek w Łodzi przeleciało 31 samolotów, w tym 29 bojowych Ił-2. Od 23 kwietnia zaczęto przenoszenie pułku na przyfrontowe lotnisko Barnówko.
Po zakończeniu wojny pułk powrócił na węzeł lotniskowy Łódź, gdzie w styczniu 1946 roku został rozformowany. Jego tradycje kontynuował od 1967 roku 8 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego.

## Działania bojowe
Do działań w operacji berlińskiej pułk przystąpił 25 kwietnia. Wykonywał uderzenie na artylerię i pozycje obronne piechoty w rejonie Zehdenick. W dniu następnym załogi zwalczały kolumny wojska na drodze Zehdenick – Liebenwalde, niszcząc 12 samochodów i wywołując 4 pożary.
29 kwietnia samoloty pułku atakowały wojska niemieckie w rejonie Lentzke, Brunne i Betzin. Zniszczyły też 3 samoloty oraz urządzenia na lotniska Neuruppin. Ogółem w tym dniu zrzucono na wojska nieprzyjaciela około 6 ton bomb, wystrzelono ponad 100 pocisków rakietowych oraz około 15 tys. pocisków z działek i lotniczych karabinów maszynowych.
30 kwietnia jednostkę przebazowano na nowe lotnisko Steinbeck, a 1 maja zajęto kolejne lotnisko Vehlefanz, skąd załogi wystartowały do wykonania zadań bojowych w okolicach Fehrbellin i Lentzke.
Załogi pułku wykonały nad Brandenburgią 104 loty bojowe, niszcząc i obezwładniając oddziały grupy armijnej gen. F. Steinera. Zniszczono ponad 20 samochodów nieprzyjaciela, obezwładniono 4 baterie artylerii przeciwlotniczej i 2 baterie artylerii, wysadzono w powietrze 2 magazyny amunicji, spowodowano około 30 pożarów oraz zbombardowano kilka węzłów kolejowych. Straty pułku – jedna załoga (ppor. P. Franin i plut. Piotrowski).

## Obsada personalna pułku
- dowódcy pułku:

ppłk Ruksza
kpt. Borys Zimin
- zastępcą do spraw polityczno-wychowawczych – ppłk Paweł Butow
- szef sztabu był mjr J. Biełow
- nawigator pułku – por. Aleksander Nielubin
- dowódcy eskadr:

por. Jan Taran
por. Dymitr Gołowanienko
ppor. Jan Koriawych

title: 8 Pułk Lotnictwa Szturmowego

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = <small>8 Pułk Lotnictwa Szturmowego</small>
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lotnictwo
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = {{państwo|POL|PRL-1944|nazwa=Polska}}
 |sformowanie          = 1944
 |rozformowanie        = 1946
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     = ppłk Ruksza
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[Operacja berlińska]]
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Łódź]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Wojska lotnicze]]
 |podległość           = [[2 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Szturmowego]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''8 Pułk Lotnictwa Szturmowego''' (8 plsz) – [[Oddział wojskowy|oddział]] [[Lotnictwo szturmowe|lotnictwa szturmowego]] [[Ludowe Wojsko Polskie|ludowego Wojska Polskiego]].

== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
W październiku 1944 roku, na bazie radzieckiego 384 Zapasowego Pułku Lotniczego, sformowano lotnisku w Wołczańsku (ZSRR) 8 Pułk Lotnictwa Szturmowego{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

Pułk wszedł w skład [[2 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Szturmowego|2 Dywizji Lotnictwa Szturmowego]]{{odn|Koliński|1987|s=104}}.

Stan osobowy personelu latającego i technicznego liczył 201 żołnierzy, w tym 65 oficerów, 120 podoficerów i 16 szeregowców. Uzbrojenie jednostki stanowiło 28 samolotów bojowych [[Ił-2]] i jeden samolot UIł-2{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

W połowie lutego 1945 roku z Wołczańska do Polski wyruszył rzut naziemny pułku. 11 kwietnia 1945 roku na lotnisko Lublinek w Łodzi przeleciało 31 samolotów, w tym 29 bojowych Ił-2{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}. Od 23 kwietnia zaczęto przenoszenie pułku na przyfrontowe lotnisko Barnówko{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

Po zakończeniu wojny pułk powrócił na węzeł lotniskowy Łódź{{odn|Koliński|1978|s=257-258}}, gdzie w styczniu 1946 roku został rozformowany{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}{{odn|Kozak|2017|s=141}}. Jego tradycje kontynuował od 1967 roku [[8 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego|8 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego]]<ref group=uwaga>Rozkaz Nr 025/MON Ministra Obrony Narodowej z 30 września 1967, Dziennik Rozkazów Tajnych MON z 1967, Nr 10, poz. 53.</ref>.

== Działania bojowe ==
Do działań w operacji berlińskiej pułk przystąpił 25 kwietnia. Wykonywał uderzenie na artylerię i pozycje obronne piechoty w rejonie Zehdenick. W dniu następnym załogi zwalczały kolumny wojska na drodze Zehdenick – Liebenwalde, niszcząc 12 samochodów i wywołując 4 pożary{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

29 kwietnia samoloty pułku atakowały wojska niemieckie w rejonie Lentzke, Brunne i Betzin. Zniszczyły też 3 samoloty oraz urządzenia na lotniska Neuruppin. Ogółem w tym dniu zrzucono na wojska nieprzyjaciela około 6 ton bomb, wystrzelono ponad 100 pocisków rakietowych oraz około 15 tys. pocisków z działek i lotniczych karabinów maszynowych{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

30 kwietnia jednostkę przebazowano na nowe lotnisko Steinbeck, a 1 maja zajęto kolejne lotnisko Vehlefanz, skąd załogi wystartowały do wykonania zadań bojowych w okolicach Fehrbellin i Lentzke{{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

Załogi pułku wykonały nad Brandenburgią 104 loty bojowe, niszcząc i obezwładniając oddziały grupy armijnej gen. F. Steinera. Zniszczono ponad 20 samochodów nieprzyjaciela, obezwładniono 4 baterie artylerii przeciwlotniczej i 2 baterie artylerii, wysadzono w powietrze 2 magazyny amunicji, spowodowano około 30 pożarów oraz zbombardowano kilka węzłów kolejowych. Straty pułku – jedna załoga (ppor. P. Franin i plut. Piotrowski){{odn|Krzemiński|1981|s=78-79}}.

== Obsada personalna pułku ==
* dowódcy pułku:
: ppłk Ruksza
: kpt. Borys Zimin
* zastępcą do spraw polityczno-wychowawczych – ppłk Paweł Butow
* szef sztabu był mjr J. Biełow
* nawigator pułku – por. Aleksander Nielubin
* dowódcy eskadr:
: por. Jan Taran
: por. Dymitr Gołowanienko
: ppor. Jan Koriawych

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko=Koliński |imię=Izydor|tytuł=Lotnictwo Polski Ludowej 1944-1947|miejsce=Warszawa|data=1987|isbn=83-11-07271-X|wydawca =Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej|odn=tak}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Krzemiński|imię=Czesław|tytuł=Pułki Ludowego Lotnictwa Polskiego|miejsce=Warszawa|data=1981|isbn=83-206-0196-7|wydawca =Wydawnictwo Komunikacji i Łączności|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Koliński| imię=Izydor|tytuł= Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9| data=1978| wydawca=Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej| miejsce=Warszawa|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Aksamitowski |imię = Andrzej |  nazwisko2 = Faszcza | imię2 = Dariusz |autor link = Andrzej Aksamitowski |  autor link2 = Dariusz Faszcza |tytuł = [[Pomorze militarne]]. Wokół zagadnień polityki i obronności na Pomorzu Zachodnim w polskim 70-leciu |wydawca = Instytut Politologii i Europeistyki Uniwersytetu Szczecińskiego  |miejsce = Szczecin |data = 2017 |rozdział = Lotnictwo wojskowe na Pomorzu Zachodnim w latach 1945–2015 |nazwisko r = Kozak |imię r = Zygmunt | isbn = 9788364629600 |odn = tak}}

{{Lotnictwo LWP}}

[[Kategoria:Pułki lotnictwa szturmowego ludowego Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Wojsko Polskie w Łodzi]]
[[Kategoria:Oddziały 2 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowego]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1944]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1946]]

title: 8 Pułk Lotnictwa Szturmowego

Pierwszy: ppłk Ruksza

Dyslokacja: Łódź

Rodzaj wojsk: Wojska lotnicze


text:
# Karin Ruckstuhl
Karin Ruckstuhl (ur. 2 listopada 1980) – holenderska lekkoatletka specjalizująca się w wielobojach oraz skoku w dal.

## Sukcesy
- srebrny medal podczas Halowych Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce (Moskwa 2006)
- srebro Mistrzostw Europy w Lekkoatletyce (Göteborg 2006)
- brązowy medal na Halowych Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce (Birmingham 2007)
- 17 tytułów Mistrzyni Holandii w różnych konkurencjach (bieg na 60 m przez płotki, bieg na 100 m przez płotki, skok wzwyż, skok w dal, trójskok)

## Rekordy życiowe
- Siedmiobój lekkoatletyczny – 6423 pkt. (2006) były Rekord Holandii
- Skok w dal – 6,64 (2007)
- Skok wzwyż (hala) – 1,88 m (2007) były Rekord Holandii
- Skok w dal (hala) – 6,57 (2004)
- Trójskok (hala) – 12,90 m (2000) Rekord Holandii
- Pięciobój lekkoatletyczny – 4801 pkt. (2007) były Rekord Holandii

title: Karin Ruckstuhl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Karin Ruckstuhl
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   = Karin Ruckstuhl nk2007.jpg
 |opis grafiki              = Karin Ruckstuhl, 2007
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[2 listopada]] [[1980]]
 |miejsce urodzenia         = [[Baden (Szwajcaria)]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NLD}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|L}}
{{Medalista infobox/ME|L|Göteborg|2006|srebro|Siedmiobój lekkoatletyczny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Karin Ruckstuhl''' (ur. [[2 listopada]] [[1980]]) – [[Holandia|holenderska]] [[lekkoatletyka|lekkoatletka]] specjalizująca się w [[wieloboje|wielobojach]] oraz [[skok w dal|skoku w dal]].

== Sukcesy ==
* srebrny medal podczas [[Halowe Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2006|Halowych Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce]] ([[Moskwa]] [[2006]])
* srebro [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2006|Mistrzostw Europy w Lekkoatletyce]] ([[Göteborg]] [[2006]])
* brązowy medal na [[Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2007|Halowych Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce]] ([[Birmingham]] [[2007]])
* 17 tytułów Mistrzyni Holandii w różnych konkurencjach ([[bieg na 60 m przez płotki]], [[bieg na 100 m przez płotki]], [[skok wzwyż]], [[skok w dal]], [[trójskok]])

== Rekordy życiowe ==
* [[Siedmiobój lekkoatletyczny]] – 6423 pkt. (2006) były Rekord Holandii
* [[Skok w dal]] – 6,64 (2007)
* [[Skok wzwyż]] (hala) – 1,88 m (2007) były Rekord Holandii
* [[Skok w dal]] (hala) – 6,57 (2004)
* [[Trójskok]] (hala) – 12,90 m (2000) Rekord Holandii
* [[Pięciobój lekkoatletyczny]] – 4801 pkt. (2007) były Rekord Holandii

== Linki zewnętrzne ==
* {{IAAF name|id=174377}}
* {{tilastopaja |id=9487 |nazwa=Karin Ruckstuhl |płeć=w |data dostępu=2020-03-26}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Ruckstuhl, Karin}}
[[Kategoria:Holenderscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Holenderscy skoczkowie w dal]]
[[Kategoria:Holenderscy trójskoczkowie]]
[[Kategoria:Holenderscy skoczkowie wzwyż]]
[[Kategoria:Holenderscy wieloboiści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1980]]

title: · Karin Ruckstuhl

Data i miejsce urodzenia: 2 listopada 1980 · Baden (Szwajcaria)

title: Dorobek medalowy

srebro: Göteborg 2006 · Siedmiobój lekkoatletyczny


text:
# Liers
Liers (wa. Liesse) – dzielnica (section) miasta Herstal w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Liège, w okręgu Liège. 1 stycznia 2020 roku liczyła 1977 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina.

## Demografia
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
| Rok                | 1930 | 1947 | 1961 | 2020 |
| ------------------ | ---- | ---- | ---- | ---- |
| Liczba mieszkańców | 952  | 1058 | 1599 | 1977 |

title: Liers

wikitext:
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = Blason Herstal.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      = [[Herstal]]
 |nazwa                        = Liers
 |nazwa oryginalna             = ''wa.'' Liesse
 |status                       = dzielnica
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Liers
 |dewiza                       =
 |państwo                      = Belgia
 |1. jednostka administracyjna = [[Region Waloński|Waloński]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Liège (prowincja)|Liège]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Liège (okręg)|Liège]]
 |4. jednostka administracyjna =
 |miasto                       = [[Herstal]]
 |typ jednostki podziału       =
 |jednostka podziału           =
 |data założenia               =
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           = 1 stycznia 1977
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 = 2,51
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 1977<ref>[https://statbel.fgov.be/de/open-data/bevoelkerung-nach-wohnsitz-nationalitaet-familienstand-alter-und-geschlecht-10 BUS]</ref>
 |rok                          = 1 stycznia 2020
 |gęstość zaludnienia          = 786
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 4042
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    = Liège
 |współrzędne                  = 50 42 N 5 34 E
 |commons                      = Category:Liers
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Liers''' ([[Język waloński|wa.]] ''Liesse'') – dzielnica ''(section)'' miasta [[Herstal]] w [[Belgia|Belgii]], w [[Region Waloński|Regionie Walońskim]], w prowincji [[Liège (prowincja)|Liège]], w okręgu [[Liège (okręg)|Liège]]. 1 stycznia 2020 roku liczyła 1977 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina.

== Demografia ==
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
{| class="wikitable"
|+ style="font-weight: bold; font-size: 1.1em; margin-bottom: 0.5em"|
|-style="background: #efefef"
! style="text-align:left;" | Rok !! 1930 !! 1947 !! 1961 !! 2020
|-
| '''Liczba mieszkańców'''|| align="center"| 952 || align="center"| 1058 || align="center"| 1599 || align="center"| 1977
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Liège (okręg)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Liège (okręg)]]
[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Liège]]
[[Kategoria:Dawne gminy w prowincji Liège]]

title: · Lierswa. Liesse

Państwo: Belgia

Region: Waloński

Prowincja: Liège

Dystrykt: Liège

Miasto: Herstal

W granicach Herstal: 1 stycznia 1977

• gęstość: 786 os./km²


text:
# Platteville (Kolorado)
Platteville – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, w hrabstwie Weld.

title: Platteville (Kolorado)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Platteville
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Platteville
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Kolorado}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Weld|Weld]]
 |data założenia               = 1871
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 08-60160
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0180790
 |stanowisko zarządzającego    = Burmistrz
 |zarządzający                 = Bonnie Dunston
 |powierzchnia                 = 6,55
 |wysokość                     = 1467
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 2898<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2024-12-07 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 442,4
 |numer kierunkowy             = 970
 |kod pocztowy                 = 80651
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-07:00]]
[[UTC-06:00]]
 |kod mapy                     = US-CO
 |współrzędne                  = 40°12′52″N 104°49′27″W
 |commons                      =
 |www                          = http://www.plattevillegov.org
}}
'''Platteville''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Kolorado (stan)|Kolorado]], w hrabstwie [[Hrabstwo Weld|Weld]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Kolorado]]

title: Platteville

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kolorado

Hrabstwo: Weld

Burmistrz: Bonnie Dunston


text:
# Vauchignon
Vauchignon – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or. W 2013 roku populacja gminy wynosiła 43 mieszkańców.
W dniu 1 stycznia 2017 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin – Cormot-le-Grand oraz Vauchignon – utworzono nową gminę Cormot-Vauchignon. Siedzibą gminy została miejscowość Cormot-le-Grand.

title: Vauchignon

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Vauchignon
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Vauchignon
 |jednostka                       = miejscowość
 |zdjęcie                         = Vauchignon.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Côte-d’Or]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Beaune|Beaune]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 21658
 |powierzchnia                    = 4,09 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 43
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 21340
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Côte-d’Or
 |współrzędne                     = 46°58′N 4°39′E
 |commons                         = Category:Vauchignon
 |www                             =
}}
'''Vauchignon''' – miejscowość i dawna gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Côte-d’Or]]. W 2013 roku populacja gminy wynosiła 43 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.insee.fr/fr/statistiques/2021173?geo=COM-21658 | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2017-01-20}}</ref>.

W dniu 1 stycznia 2017 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin – [[Cormot-le-Grand]] oraz Vauchignon – utworzono nową gminę [[Cormot-Vauchignon]]. Siedzibą gminy została miejscowość Cormot-le-Grand<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.cote-dor.gouv.fr/IMG/pdf/raa_059_2016.pdf | tytuł = Recueil des Actes Administratif | data = | autor = | praca = | opublikowany = cote-dor.gouv.gouv.fr | język = fr | data dostępu = 2017-01-20}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Beaune}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Côte-d’Or]]

title: Vauchignon

Państwo: Francja

Region: Burgundia-Franche-Comté

Departament: Côte-d’Or

Okręg: Beaune


text:
# Mizuń Nowy
Mizuń Nowy (ukr. Новий Мізунь) – wieś na Ukrainie, w  obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie dolińskim.

title: Mizuń Nowy

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Mizuń Nowy
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Новий Мізунь}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-26
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon doliński|doliński]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 332<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-perm/ivano-frankivska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu iwanofrankiwskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku | data dostępu = | język = uk}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +380 3471
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód iwanofrankiwski
 |współrzędne                  = 48°53′28″N 23°49′58″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|Mizuń|Mizuń}}
'''Mizuń Nowy''' ([[ukr.]] Новий Мізунь) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w  [[obwód iwanofrankiwski|obwodzie iwanofrankiwskim]], w [[rejon doliński|rejonie dolińskim]].

==Zobacz też==
* [[Mizuń Stary]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{SgKP|VI|514|Mizuń z Pszenicznikiem, Kropiwnikiem, z Nowym Mizuniem,  pow. doliński}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie iwanofrankiwskim]]
[[Kategoria:Rejon doliński]]

title: Mizuń NowyНовий Мізунь

Państwo: Ukraina

Obwód: iwanofrankiwski

Rejon: doliński


text:
# Liban na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956
Liban na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956 w Cortinie d’Ampezzo reprezentowało trzech zawodników. Wystartowali oni w narciarstwie alpejskim.
Był to trzeci start Libanu na zimowych igrzyskach olimpijskich (poprzednie to 1948 i 1952).

## Kadra

### Biegi narciarskie
Mężczyźni
| Zawodnik        | Konkurencja   | czas            | Pozycja         |
| --------------- | ------------- | --------------- | --------------- |
| Georges Gereidi | Bieg na 15 km | Dyskwalifikacja | Dyskwalifikacja |

### Narciarstwo alpejskie

#### Mężczyźni
| Zawodnik        | Konkurencja | Konkurencja | Konkurencja   | Konkurencja   | Konkurencja         | Konkurencja              | Konkurencja              | Konkurencja              |
| Zawodnik        | Zjazd       | Zjazd       | Slalom gigant | Slalom gigant | Slalom specjalny    | Slalom specjalny         | Slalom specjalny         | Slalom specjalny         |
| Zawodnik        | Czas        | Miejsce     | Czas          | Miejsce       | Czas 1-go przejazdu | Czas 2-go przejazdu      | Czas łączny              | Miejsce                  |
| --------------- | ----------- | ----------- | ------------- | ------------- | ------------------- | ------------------------ | ------------------------ | ------------------------ |
| Ibrahim Geagea  | 4:33,1      | 42.         | 4:10,0        | 71.           | 2:49,7              | 3:18,9                   | 6:08,6                   | 57.                      |
| Georges Gereidi |             |             | 5:34,8        | 86.           |                     |                          |                          |                          |
| Jean Keyrouz    | 4:57,6      | 43.         | 4:40,6        | 81.           | Dyskwalifikacja     | Nie ukończył konkurencji | Nie ukończył konkurencji | Nie ukończył konkurencji |

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Liban na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956
 | państwo                = LBN
 | kod MKOl               = LIB
 | kod organizacja        =
 | organizacja            =
 | impreza z linkiem      = [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1956]]
 | miejscowość            = [[Cortina d’Ampezzo]]
 | chorąży                =
 | liczba zawodników      = 3
 | liczba konkurencji     =
 | liczba dyscyplin       = 1
 | pozycja w klasyfikacji =
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''[[Liban]] na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1956|Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956]]''' w [[Cortina d’Ampezzo|Cortinie d’Ampezzo]] reprezentowało trzech zawodników. Wystartowali oni w [[Narciarstwo alpejskie|narciarstwie alpejskim]].

Był to trzeci start Libanu na [[Zimowe igrzyska olimpijskie|zimowych igrzyskach olimpijskich]] (poprzednie to [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1948|1948]] i [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1952|1952]]).

== Kadra ==
=== [[Plik:Cross country skiing pictogram.svg|30px]] Biegi narciarskie ===
{{Osobny artykuł|Biegi narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956}}
'''Mężczyźni'''
{| class ="wikitable sortable"
|-
!Zawodnik
!Konkurencja
!czas
!Pozycja
|-align=center
|align=left |[[Georges Gereidi]]
|align=left|Bieg na 15 km
|colspan =2 |Dyskwalifikacja
|-align=center
|}

=== [[Plik:alpine skiing pictogram.svg|45px]] Narciarstwo alpejskie ===
{{Zobacz też|Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956}}
==== Mężczyźni ====
{| class = "wikitable"
|-
!rowspan = 3|Zawodnik
!colspan = 8|Konkurencja
|-
!colspan = 2|Zjazd
!colspan = 2|Slalom gigant
!colspan = 4|Slalom specjalny
|-
!Czas
!Miejsce
!Czas
!Miejsce
!Czas 1-go przejazdu
!Czas 2-go przejazdu
!Czas łączny
!Miejsce
|-align=center
|align=left|[[Ibrahim Geagea]] || 4:33,1 ||'''42.'''|| 4:10,0 || '''71.''' || 2:49,7 || 3:18,9 || 6:08,6 ||'''57.'''
|-align=center
|align=left|[[Georges Gereidi]] ||colspan = 2 bgcolor = wheat | || 5:34,8 ||'''86.'''|| colspan = 4 bgcolor = wheat |
|-align=center
|align=left|[[Jean Keyrouz]] || 4:57,6 ||'''43.'''|| 4:40,6 ||'''81.'''|| Dyskwalifikacja ||colspan = 3|Nie ukończył konkurencji
|-align=center
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.sports-reference.com/olympics/countries/LIB/winter/1956/|tytuł=Lebanon at the 1956 Cortina d’Ampezzo Winter Games|język=en|opublikowany=sports-reference.com|data dostępu=2010-11-11|archiwum=https://web.archive.org/web/20160305202836/http://www.sports-reference.com/olympics/countries/LIB/winter/1956/|zarchiwizowano=2016-03-05}}

{{IO Liban}}
{{ZIO 1956}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956]]
[[Kategoria:Liban na igrzyskach olimpijskich|*1956]]

Kod MKOl: LIB

Liczba zawodników: 3 w 1 dyscyplinie

Medale: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Epafrodyt
Epafrodyt – postać biblijna wymieniana w Nowym Testamencie, uczeń św. Pawła, święty Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej.
Wymieniony przez apostoła Pawła w napisanym między 56 a 57 rokiem w Efezie lub 61 a 63 r. w Rzymie Liście do Filipian (2,25-30 BT), chrześcijanin z Filippi. W czasie misji dostarczenia datków do Rzymu zachorował, a po powrocie do zdrowia wraz z Tymoteuszem z Efezu z polecenia apostoła został posłańcem do Filipian, dostarczając list z podziękowaniami.
Był nazywany apostołem (przez Greków) i współwięźniem św. Pawła, zaliczany do siedemdziesięciu uczniów Pańskich. Przypisywano mu biskupstwo Andriaki (w Licji) – jak chciał Pseudo-Doroteusz,  Filippi – według Teodoreta lub – jak twierdzą inni – Terraciny. Mylnie identyfikowano Epafrodyta z Epafrasem.
Jego wspomnienie obchodzono w Kościele katolickim 22 marca, a w Cerkwi prawosławnej 12 kwietnia i 21 grudnia

title: Epafrodyt

wikitext:
{{Święty infobox
 |rodzaj               = Święty
 |imię                 = Epafrodyt
 |imię oryginalne      =
 |tytuły               =
 |grafika              = Epaphroditus.jpg
 |podpis grafiki       =
 |data urodzenia       =
 |miejsce urodzenia    =
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |kościół              = [[Kościół katolicki]]
[[Cerkiew prawosławna|Cerkiew prawosławną]]
 |data beatyfikacji    =
 |miejsce beatyfikacji =
 |beatyfikujący        =
 |data kanonizacji     =
 |miejsce kanonizacji  =
 |kanonizujący         =
 |wspomnienie          = [[22 marca]] ''(kat.)''
[[12 kwietnia]] i [[21 grudnia]] ''(praw.)''
 |atrybuty             =
 |patron               =
 |miejsce kultu        =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Epafrodyt''' – postać biblijna wymieniana w [[Nowy Testament|Nowym Testamencie]], uczeń [[Paweł z Tarsu|św. Pawła]], [[święci i błogosławieni Kościoła katolickiego|święty]] [[Kościół katolicki|Kościoła katolickiego]] i [[święci prawosławni|Cerkwi prawosławnej]].

Wymieniony przez [[apostoł]]a Pawła w napisanym między 56 a 57 rokiem w [[Efez]]ie lub 61 a 63 r. w [[Rzym]]ie [[List do Filipian|Liście do Filipian]] (2,25-30 [[Biblia Tysiąclecia|BT]]), [[chrześcijaństwo|chrześcijanin]] z [[Filippi]]{{r|FLP2}}. W czasie misji dostarczenia datków do Rzymu zachorował, a po powrocie do zdrowia wraz z [[Tymoteusz (postać biblijna)|Tymoteuszem z Efezu]] z polecenia apostoła został posłańcem do Filipian, dostarczając list z podziękowaniami{{r|uwaga1|grupa1=uwaga}}{{r|FLP4}}.

Był nazywany apostołem (przez Greków) i współwięźniem św. Pawła, zaliczany do [[Siedemdziesięciu dwóch|siedemdziesięciu uczniów]] [[Jezus Chrystus|Pańskich]]. Przypisywano mu [[biskup]]stwo Andriaki (w [[Licja|Licji]]) – jak chciał [[Pseudo-Doroteusz]],  Filippi – według [[Teodoret z Cyru|Teodoreta]] lub – jak twierdzą inni – [[Terracina|Terraciny]]. Mylnie identyfikowano Epafrodyta z [[Epafras]]em.

Jego [[wspomnienie liturgiczne|wspomnienie]] obchodzono w Kościele katolickim [[22 marca]], a w Cerkwi prawosławnej [[12 kwietnia]] i [[21 grudnia]]{{r|PRA1|PRA2}}

== Zobacz też ==
* [[Epafrodyt (imię)|Epafrodyt]] ([[imię]])
* [[kult świętych]]
* [[wstawiennictwo świętych]]

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="uwaga1" group="uwaga">Zobacz też: Flp 4, 18; [[Księga Rodzaju|Rdz]] 8,21; [[Księga Wyjścia|Wj]] 29,18 BT)</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=FLP2>{{BibliaT||Flp|2|25|30}}</ref>
<ref name=FLP4>{{BibliaT||Flp|4|18|}}</ref>
<ref name=PRA1>{{cytuj stronę|url=http://days.pravoslavie.ru/Days/mart30.htm|tytuł=ПРАВОСЛАВНЫЙ КАЛЕНДАРЬ, Неделя 6-я ваий (цветоносная, Вербное воскресенье)|język=ru|data dostępu=2009-12-22}}</ref>
<ref name=PRA2>{{cytuj stronę|url=http://days.pravoslavie.ru/Days/dekabr'8.htm|tytuł=ПРАВОСЛАВНЫЙ КАЛЕНДАРЬ, Седмица 29-я по Пятидесятнице|język=ru|data dostępu=2009-12-22}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|autor=[[Henryk Fros]] SJ, [[Franciszek Sowa]]|tytuł=Księga imion i świętych|tom=2| tytuł tomu =D-G|wydawca=WAM, Księża Jezuici|miejsce=Kraków|data=1997|strony= 174|isbn=83-7097-374-4}}
* {{cytuj książkę | tytuł =Święci na każdy dzień | tom =I | tytuł tomu =Marzec | wydawca =Wydawnictwo Jedność | miejsce =Kielce | rok =2009 | strony =111 | isbn =978-83-7558-293-2}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.santiebeati.it/dettaglio/46460 ''San Epafrodito''] {{lang|it}}

{{Postacie Nowego Testamentu}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Postacie Nowego Testamentu]]
[[Kategoria:Święci katoliccy]]
[[Kategoria:Święci prawosławni]]

title: Święty · Epafrodyt

Czczony przez: Kościół katolicki · Cerkiew prawosławną

Wspomnienie: 22 marca (kat.) · 12 kwietnia i 21 grudnia (praw.)


text:
# Borówek-Kolonia
Borówek-Kolonia – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Żółkiewka.
Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Borówek. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 15 mieszkańców.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

title: Borówek-Kolonia

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Borówek-Kolonia
 |rodzaj miejscowości    = kolonia
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat krasnostawski|krasnostawski]]
 |gmina                  = [[Żółkiewka (gmina)|Żółkiewka]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               = 273
 |liczba ludności        = 1{{r|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 84
 |kod pocztowy           = 22-335{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LKS
 |SIMC                   = 0907214{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Żółkiewka (gmina)
 |współrzędne            = 50°54'21"N 22°54'41"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|9194|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Borówek-Kolonia''' – [[kolonia (osada)|kolonia]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat krasnostawski|powiecie krasnostawskim]], w [[Żółkiewka (gmina)|gminie Żółkiewka]]{{r|teryt|teryt1}}.

Miejscowość wchodzi w skład sołectwa [[Borówek (województwo lubelskie)|Borówek]]{{r|bip}}. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 15 mieszkańców{{r|GUS}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo zamojskie|województwa zamojskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=nsp>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=data=2022-09-19 |data dostępu=2023-02-22|opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name=GUS>[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
* <ref name="teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/showTreeDefinition.jspa?gmiId=6460&level=gmi|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
* <ref name="teryt1">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013-02-15 | data dostępu = 2015-11-18}}</ref>
* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=83|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=bip>[http://www.krasnystaw.ug.gov.pl/ug/index.php/urzad/solectwa Strona gminy, sołectwa]</ref>
}}

{{Gmina Żółkiewka}}

[[Kategoria:Żółkiewka (gmina)]]

title: Borówek-Kolonia

Województwo: lubelskie

Powiat: krasnostawski

Gmina: Żółkiewka

Tablice rejestracyjne: LKS


text:
# Eero Heinäluoma
Eero Olavi Heinäluoma (ur. 4 lipca 1955 w Kokkola) – fiński polityk, przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Finlandii w latach 2005–2008, były wicepremier i minister finansów, od 2011 do 2015 przewodniczący Eduskunty, deputowany do Parlamentu Europejskiego IX i X kadencji.

## Życiorys
Eero Heinaluoma od 1983 do 2002 był działaczem Centralnej Organizacji Fińskich Związków Zawodowych (SAK). W latach 2000–2003 zajmował stanowisko dyrektora SAK. W 2002 został wybrany na sekretarza socjaldemokratów. W 2003 zasiadł w fińskim parlamencie jako deputowany z okręgu Uusimaa. Mandat do Eduskunty obronił w 2007, 2011 i 2015.
W 2005 w czasie konwencji partyjnej powołano go na prezesa Socjaldemokratycznej Partii Finlandii, zastąpił na tym stanowisku Paava Lipponena. W głosowaniu pokonał ministra spraw zagranicznych, Errkiego Tuomioję, stosunkiem głosów 201 do 138. Jako lider socjaldemokratów zarządził zmiany na ministerialnych stanowiskach socjaldemokratów w rządzie, w wyniku czego sam 23 września 2005 objął urząd ministra finansów. W wyborach parlamentarnych z 18 marca 2007 jego partia zajęła dopiero trzecie miejsce, zdobywając 45 mandatów (o 8 mniej niż poprzednio), co stanowiło najgorszy rezultat od 1962. Socjaldemokraci opuścili koalicję rządową z Partią Centrum i przeszli do opozycji. 6 czerwca 2008 Jutta Urpilainen zastąpiła Eero Heinaluomę na stanowisku przewodniczącego Socjaldemokratycznej Partii Finlandii.
23 czerwca 2011 wybrany na przewodniczącego fińskiego parlamentu. Eduskuntą kierował do 21 kwietnia 2015. W 2019 został wybrany na eurodeputowanego IX kadencji. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 2024.

title: Eero Heinäluoma

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Eero Heinäluoma
 | grafika = Plenum toppmotet. Nordiska Radet session i Helsingfors 29.10.2012 (1) (cropped).jpg
 | data urodzenia = 4 lipca 1955
 | miejsce urodzenia = [[Kokkola]]
 | funkcja = [[Eduskunta|Przewodniczący Eduskunty]]
 | partia = [[Socjaldemokratyczna Partia Finlandii|SDP]]
 | od = 23 czerwca 2011
 | do = 21 kwietnia 2015
 | poprzednik = [[Ben Zyskowicz]]
 | następca = [[Juha Sipilä]]
 | 2 funkcja = [[Socjaldemokratyczna Partia Finlandii|Przewodniczący Socjaldemokratycznej Partii Finlandii]]
 | 2 partia = [[Socjaldemokratyczna Partia Finlandii|SDP]]
 | 2 od = czerwca 2005
 | 2 do = czerwca 2008
 | 2 poprzednik = [[Paavo Lipponen]]
 | 2 następca = [[Jutta Urpilainen]]
 | commons = Category:Eero Heinäluoma
}}
'''Eero Olavi Heinäluoma''' (ur. [[4 lipca]] [[1955]] w [[Kokkola]]) – [[Finlandia|fiński]] polityk, przewodniczący [[Socjaldemokratyczna Partia Finlandii|Socjaldemokratycznej Partii Finlandii]] w latach 2005–2008, były wicepremier i minister finansów, od 2011 do 2015 przewodniczący [[Eduskunta|Eduskunty]], deputowany do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] IX i X kadencji.

== Życiorys ==
Eero Heinaluoma od 1983 do 2002 był działaczem Centralnej Organizacji Fińskich Związków Zawodowych (SAK). W latach 2000–2003 zajmował stanowisko dyrektora SAK. W 2002 został wybrany na sekretarza socjaldemokratów. W 2003 zasiadł w [[Eduskunta|fińskim parlamencie]] jako deputowany z okręgu [[Uusimaa]]. Mandat do Eduskunty obronił w 2007, 2011 i 2015.

W 2005 w czasie konwencji partyjnej powołano go na prezesa Socjaldemokratycznej Partii Finlandii, zastąpił na tym stanowisku [[Paavo Lipponen|Paava Lipponena]]. W głosowaniu pokonał ministra spraw zagranicznych, [[Erkki Tuomioja|Errkiego Tuomioję]], stosunkiem głosów 201 do 138. Jako lider socjaldemokratów zarządził zmiany na ministerialnych stanowiskach socjaldemokratów w rządzie, w wyniku czego sam 23 września 2005 objął urząd ministra finansów. W [[wybory parlamentarne w Finlandii w 2007 roku|wyborach parlamentarnych]] z 18 marca 2007 jego partia zajęła dopiero trzecie miejsce, zdobywając 45 mandatów (o 8 mniej niż poprzednio), co stanowiło najgorszy rezultat od 1962. Socjaldemokraci opuścili koalicję rządową z [[Partia Centrum (Finlandia)|Partią Centrum]] i przeszli do opozycji. 6 czerwca 2008 [[Jutta Urpilainen]] zastąpiła Eero Heinaluomę na stanowisku przewodniczącego [[Socjaldemokratyczna Partia Finlandii|Socjaldemokratycznej Partii Finlandii]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/IIN9|tytuł=Social Democrats choose 32-year-old Jutta Urpilainen as new chair|opublikowany=hs.fi|data=6 czerwca 2008|język=en|data dostępu=2011-06-26}}</ref>.

23 czerwca 2011 wybrany na przewodniczącego fińskiego parlamentu<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20141225172406/http://www.iltasanomat.fi/kotimaa/art-1288397445410.html | tytuł = Eero Heinäluoma eduskunnan puhemieheksi | data = 23 czerwca 2011 | opublikowany = iltasanomat.fi | język = fi | data dostępu = 2014-12-25}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20140808033727/http://www.demari.fi/politiikka/uutiset/2084-eero-heinaluoma-valittiin-eduskunnan-puhemieheksi | tytuł = Eero Heinäluoma valittiin eduskunnan puhemieheksi | data = 23 czerwca 2011 | opublikowany = demari.fi | język = fi | data dostępu = 2014-12-25}}</ref>. Eduskuntą kierował do 21 kwietnia 2015. W 2019 został wybrany na eurodeputowanego IX kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://yle.fi/uutiset/3-10802915|tytuł=Tässä on eurovaalien tulos Suomessa: Vihreille historiallinen voitto, kokoomus suurin – nämä 13 ehdokasta pääsivät läpi|data=2019-05-26|opublikowany=yle.fi|data dostępu=2019-05-26|język=fi|autor=Matti Koivisto}}</ref>. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w 2024<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.hs.fi/politiikka/art-2000010463473.html|tytuł=Vaalit olivat nuorten naisten juhla – Tässä ovat Suomen 15 uutta meppiä|autor=Joona Aaltonen, Alli Hallonblad, Hanna Mahlamäki|data=9 czerwca 2024|opublikowany=hs.fi|data dostępu=2024-06-09|język=fi}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=https://archive.is/zCZ1j|tytuł=Profil na stronie Eduskunty|język=en|data dostępu=2011-06-26}}

{{Pierwszy rząd Mattiego Vanhanena}}
{{Przewodniczący Eduskunty}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Heinäluoma, Eero}}
[[Kategoria:Fińscy ministrowie finansów]]
[[Kategoria:Fińscy parlamentarzyści]]
[[Kategoria:Fińscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Politycy Socjaldemokratycznej Partii Finlandii]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]
[[Kategoria:Wicepremierzy Finlandii]]

title: Eero Heinäluoma

Data i miejsce urodzenia: 4 lipca 1955 · Kokkola

Okres: od 23 czerwca 2011 · do 21 kwietnia 2015

Przynależność polityczna: SDP

Poprzednik:
Ben Zyskowicz
Paavo Lipponen

Następca:
Juha Sipilä
Jutta Urpilainen


text:
# Archaeoprepona meander
Archaeoprepona meander − gatunek motyli z rodziny rusałkowatych i podrodziny Charaxinae.

## Taksonomia
Gatunek opisany został w 1775 roku przez Pietera Cramera, jako Papilio meander. Później klasyfikowany był w rodzaju Prepona.

## Opis
Osiąga od 8 do 10,8 cm rozpiętości skrzydeł. Skrzydła czarne z metalicznie zielononiebieskim, zmiennym wzorem. Spód skrzydeł szarobrązowy z ciemnobrązową przepaską przez środek.
Gąsienica ma na głowie dwa kolce w kształcie rogów.

## Biologia i ekologia
Zamieszkują lasy tropikalne. Gąsienice żerują na liściach flaszowcowatych (Annonaceae). Owady dorosłe są aktywne za dnia, a podczas lotu wydają charakterystyczny trzeszczący dźwięk.

## Rozprzestrzenienie
Występuje od południowo-wschodniego Meksyku, przez m.in. Honduras, Panamę, Boliwię i Peru, po Brazylię i Surinam.

## Systematyka
Gatunek ten tworzy 4 podgatunki:
- Archaeoprepona meander meander (Cramer, 1775)
- Archaeoprepona meander castorina (E. May, 1932)
- Archaeoprepona meander megabates (Fruhstorfer, 1916)
- Archaeoprepona meander phoebus (Boisduval, 1870)

title: Archaeoprepona meander

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Archaeoprepona meander''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = ([[Pieter Cramer|Cramer]], 1775)
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Archaeoprepona meander (Cramer, -1775-).JPG
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[motyle]]
 |rodzina                = [[rusałkowate]]
 |podrodzina             = [[Charaxinae]]
 |plemię                 = [[Preponini]]
 |rodzaj                 = ''[[Archaeoprepona]]''
 |gatunek                = ''Archaeoprepona meander''
 |synonimy               =
* ''Papilio meander'' Cramer, 1775
* ''Prepona meander'' (Cramer, 1775)
 |wikispecies            =
 |commons                = Category:Archaeoprepona meander
}}
'''''Archaeoprepona meander''''' − gatunek [[motyle|motyli]] z rodziny [[rusałkowate|rusałkowatych]] i podrodziny [[Charaxinae]].

== Taksonomia ==
Gatunek opisany został w 1775 roku przez [[Pieter Cramer|Pietera Cramera]], jako ''Papilio meander''{{r|lepindex}}. Później klasyfikowany był w rodzaju ''[[Prepona]]''{{r|lepindex}}{{r|Carter}}.

== Opis ==
Osiąga od 8 do 10,8 cm rozpiętości skrzydeł. Skrzydła czarne z metalicznie zielononiebieskim, zmiennym wzorem. Spód skrzydeł szarobrązowy z ciemnobrązową przepaską przez środek{{r|Carter}}.

[[Gąsienica (larwa)|Gąsienica]] ma na głowie dwa kolce w kształcie rogów{{r|Carter}}.

== Biologia i ekologia ==
Zamieszkują lasy tropikalne. Gąsienice żerują na liściach [[flaszowcowate|flaszowcowatych]] (''Annonaceae''). Owady dorosłe są aktywne za dnia, a podczas lotu wydają charakterystyczny trzeszczący dźwięk{{r|Carter}}.

== Rozprzestrzenienie ==
Występuje od południowo-wschodniego [[Meksyk]]u, przez m.in. [[Honduras]], [[Panama|Panamę]], [[Boliwia|Boliwię]] i [[Peru]], po [[Brazylia|Brazylię]] i [[Surinam]]{{r|boa}}.

== Systematyka ==
Gatunek ten tworzy 4 podgatunki{{r|boa}}:

* ''Archaeoprepona meander meander'' (Cramer, 1775)
* ''Archaeoprepona meander castorina'' (E. May, 1932)
* ''Archaeoprepona meander megabates'' (Fruhstorfer, 1916)
* ''Archaeoprepona meander phoebus'' (Boisduval, 1870)

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=Carter>{{cytuj książkę | autor = David Carter | tytuł = Kolekcjoner: Motyle | rok = 1993 | miejsce = Warszawa | wydawca = Wiedza i Życie | strony = 119}}</ref>
<ref name=boa>{{cytuj stronę | tytuł = Archaeoprepona meander na Butterflies of America | url = https://archive.ph/20140614190503/http://www.butterfliesofamerica.com/L/t/Archaeoprepona_meander_a.htm | data dostępu = 2014-06-13}}</ref>
<ref name=lepindex>{{cytuj stronę | tytuł = Prepona meander w The Global Lepidoptera Names Index | url = https://archive.ph/20140614190538/http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/lepindex/search/detail.dsml?TaxonNo=165981.0&UserID=&UserName=&&listPageURL=list.dsml%3Fsort%3DSCIENTIFIC%255fNAME%255fon%255fcard%26SCIENTIFIC_NAME_on_cardqtype%3Dstarts%2Bwith%26SCIENTIFIC_NAME_on_card%3Dmeander%26recLimit%3D30&searchPageURL=index.dsml%3FSCIENTIFIC_NAME_on_cardqtype%3Dstarts%2Bwith%26sort%3DSCIENTIFIC%255fNAME%255fon%255fcard%26SCIENTIFIC_NAME_on_card%3Dmeander%26recLimit%3D30 | data dostępu = 2014-06-13}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rusałkowate]]
[[Kategoria:Motyle Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Motyle Ameryki Północnej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1775 roku]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: motyle

Rodzina: rusałkowate

Podrodzina: Charaxinae

Plemię: Preponini

Rodzaj: Archaeoprepona

Gatunek: Archaeoprepona meander


text:
# Kaszubska Brygada WOP
Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza (KBWOP) – zlikwidowana brygada Wojsk Ochrony Pogranicza pełniąca służbę na granicy morskiej.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
Kaszubska Brygada WOP sformowana została 1 stycznia 1958 na bazie 16 Brygady WOP, na podstawie zarządzenia MSW nr 075/58 z 22 kwietnia 1958. Sztab brygady stacjonował w Gdańsku, ul. Oliwska 35.
1 stycznia 1960 dokonano zmiany nazwy batalionu granicznego Gdańsk na batalion graniczny Sopot oraz zmieniono numerację strażnic.
W 1961 dowództwo posiadało kryptonim Rynek.
W 1962 wprowadzono nowy plan mobilizacyjny PM–62.  Zgodnie z etatem czasu „P”, na dzień 1 lipca 1965 Brygada liczyła 2311 żołnierzy, a etat czasu „W” przewidywał 1922 żołnierzy. W ramach zadań mobilizacyjnych jednostka mobilizowała 29 dywizjon OP Gdańsk i samodzielny batalion portowy Gdynia. Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr 0148 z 2.09.1963 przeformowano strażnice lądowe kategorii III: Ustka i Jarosławiec na strażnice WOP nadmorskie kategorii II.
31 lipca 1964 przejęto od Bałtyckiej Brygady WOP budynek po rozformowanej strażnicy WOP Stilo.
15 sierpnia 1964 Graniczna Placówka Kontrolna Łeba oraz strażnice WOP: Karwia, Biała Góra i Łeba z ochranianymi odcinkami została przyjęła od Bałtyckiej Brygady WOP.
W 1967 dywizjon okrętów został podporządkowany dowódcy Morskiej Brygady Okrętów Pogranicza.
W 1976, w wyniku zmian organizacyjnych w Wojskach Ochrony Pogranicza, podporządkowano Bałtyckiej Brygadzie WOP w Koszalinie: GPK w Łebie, strażnicę WOP w Łebie i batalion WOP Lębork.
Kaszubska Brygada WOP funkcjonowała do 15 maja 1991.
Zarządzeniem nr 012 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Kaszubską Brygadę WOP w Gdańsku istniejącą według etatu nr 44/0108 o stanie osobowym na okres „W” 2047 żołnierzy i 68 pracowników cywilnych oraz na okres „P” 1650 żołnierzy i 76 pracowników cywilnych. Na jej bazie powstał oddział Straży Granicznej: Kaszubski Oddział Straży Granicznej w Gdańsku. Oddziałowi została przydzielona nazwa związana z regionem, w którym działał.
Zarządzeniem nr 012 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Ośrodek Wczasów WOP w Sopocie istniejący według etatu nr 44/05 o stanie osobowym na okres „P” 1 żołnierz.

## Struktura organizacyjna
- Dowództwo, sztab i pododdziały dowodzenia[e]
- Batalion portowy Gdynia
- Batalion portowy Gdańsk
- Dywizjon Okrętów Pogranicza Gdańsk Gdańsk-Westerplatte
- Strażnice WOP: Władysławowo, Jastarnia, Jantar, Krynica Morska
- Graniczne placówki kontrolne: Władysławowo, Hel, Gdynia, Gdańsk, Gdańsk Rębiechowo.

Struktura organizacyjna brygady na dzień 1 stycznia 1960 przedstawiał się następująco
- Batalion portowy Gdynia – 3 kompanie
- Batalion portowy Gdańsk – 2 kompanie
- Batalion graniczny Sopot – 7 strażnic
- Placówka zwiadu Puck i Sztutowo
- GPK (R) Hel i Władysławowo
- Dywizjon Okrętów Pogranicza Westerplatte.

Wykaz punktów obserwacji wzrokowo-technicznej w Kaszubskiej Brygadzie WOP wg stanu z 1990
- POWT nr 43 Lubiatowo
- POWT nr 44 Białogóra
- POWT nr 45 Piaśnica
- POWT nr 46 Widowo
- POWT nr 47 Ostrowo
- POWT nr 48 Lisi Jar
- POWT nr 49 Chłapowo
- POWT nr 50 Wielka Wieś
- POWT nr 51 Chałupy
- POWT nr 52 Kuźnica
- POWT nr 53 Jastarnia
- POWT nr 54 Góra Szwedów (Hel)
- POWT nr 55 Hel Port (wspólnie z GPK)
- POWT nr 56 Gdynia Port
- POWT nr 57 Sopot Kam. Potok
- POWT nr 58 Gdańsk Nowy Port
- POWT nr 59 Gdańsk Port Półn.
- POWT nr 60 Górki Zachodnie
- POWT nr 61 Sobieszewo *
- POWT nr 62 Mikoszewo
- POWT nr 63 Jantar
- POWT nr 64 Stegna
- POWT nr 65 Kąty Rybackie
- POWT nr 66 Skowronki
- POWT nr 67 Krynica Morska
- POWT nr 68 Leśniczówka
- POWT nr 69 Piaski
- POWT nr 70 Piaski (ruchoma na samochodzie).

## Wydarzenia
- 1970–1971 – w celu natychmiastowego rozpoznania celów wykrytych przez stacje radiolokacyjne na wodach terytorialnych dla wybranych strażnic nadmorskich WOP przydzielono rzeczne kutry rozpoznawcze typu KR-70 po przystosowaniu ich do eksploatacji w warunkach morskich (Dopuszczenie kutrów rzecznych do służby na morzu było rozwiązaniem doraźnym)[10].
- 1973–1975 – wybrane strażnice nadmorskie WOP otrzymały ze stoczni w Ustce kutry przystosowane do służby morskiej przede wszystkim umożliwiające szybkie i bezpieczne potrafiące dobicie do plaż morskich (Prototyp takiego kutra opracowała, a następnie wykonała stocznia w Ustce w 1972. Podstawowym materiałem jaki użyto do jego budowy był laminat poliestrowo-szklany)[10].
- 13 grudnia 1981–22 lipca 1983 – (stan wojenny w Polsce), cały wysiłek służb przede wszystkim strażnic i GPK, skierowano na ochronę granicy oraz utrzymanie porządku i bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej, współpracując ściśle z organami milicji i Służby Bezpieczeństwa. W strażnicach normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Po wprowadzeniu ograniczeń w ruchu granicznym część niewykorzystanej kadry GPK przerzucono do strażnic w celu wspomożenia bezpośredniej ochrony granicy. Patrole wysyłane w teren zostały wzmocnione. Wyeliminowano służby składające się z jednego żołnierza. Ścisłą kontrolą objęto całą strefę nadgraniczną, sięgając niekiedy głębiej. Niektóre szlaki turystyczne zostały zamknięte, a ruch w strefie nadgranicznej został znacznie ograniczony. W stan gotowości były postawione wszystkie pododdziały odwodowe. Dla umocnienia bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej organizowano stałe akcje penetracyjne terenu przez wszystkie służby, zwłaszcza lotne patrole na motocyklach lub samochodach osobowo-terenowych. Wzmocniono kontrolę ruchu jednostek pływających. Mimo utrudnionych warunków nie zaprzestano współpracy z ludnością pogranicza[11].

## Oficerowie brygady
Dowódcy brygady
- ppłk Czesław Stopiński
- ppłk Mieczysław Dębicki (1959–1965)
- ppłk Roman Sokólski
- ppłk Bronisław Wąsowski
- płk Marian Opałka
- płk Jerzy Więckowski (do 29.11.1990)
- płk Czesław Rysztowski (do 14.02.1991).

Kierownicy sekcji KRG
- ppłk Paweł Gawdun
- mjr Ryszard Kulicki
- ppłk Kazimierz Dudek
- ppłk Marian Micorek
- ppłk Tadeusz Sobczak.

title: Kaszubska Brygada WOP

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Kaszubska Brygada WOP
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              = kaszubska_brygada_wop.svg
 |opis grafiki         = Emblemat brygady
 |państwo              = Polska
 |sformowanie          = 1 stycznia 1958
 |rozformowanie        = 16 maja 1991
 |nazwa wyróżniająca   = [[Kaszuby|Kaszubska]]
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              = [[4 Oddział Morski Ochrony Pogranicza|4 Oddział Morski OP]]
[[12 Gdański Oddział WOP|12 Gdański Oddz. WOP]]
[[4 Brygada Ochrony Pogranicza (WOP)|4 Brygada OP]]
[[16 Brygada WOP]]
16 KB WOP
 |kontynuacja          = [[Kaszubski Oddział Straży Granicznej|Kaszubski Oddział SG]]
 |dowódca pierwszy     = ppłk [[Czesław Stopiński]]
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      = płk Czesław Rysztowski
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
|kryptonim            = ''Rynek''<ref group=uwaga>[[Kryptonim]] brygady w 1961.</ref>
 |dyslokacja           = [[Gdańsk]] Nowy Port
ul. Oliwska 35
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska wewnętrzne]]
 |formacja             = [[Wojska Ochrony Pogranicza]]
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           =
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:Border Protection Forces in Gdańsk
 |www                  =
}}
'''Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza''' (KBWOP) – zlikwidowana [[brygada]] [[Wojska Ochrony Pogranicza|Wojsk Ochrony Pogranicza]] pełniąca służbę na [[Granice Polski|granicy morskiej]].
{{Współrzędne|54,404306°N 18,658972°E|umieść=na górze|dokładność=sek}}
== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
[[Plik:Border Protection Forces in Gdańsk, 1974 01.jpg|thumb|240px|Widok na koszary '''Kaszubskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza''' w [[Nowy Port|Nowym Porcie]]. W tle [[Martwa Wisła]] i [[Westerplatte]] z [[Pomnik Obrońców Wybrzeża|Pomnikiem Obrońców Wybrzeża]] (1974)]]
Kaszubska Brygada WOP [[Formowanie jednostki|sformowana]] została 1 stycznia 1958 na bazie [[16 Brygada WOP|16 Brygady WOP]], na podstawie zarządzenia MSW nr ''075/58'' z 22 kwietnia 1958. Sztab brygady stacjonował w [[Gdańsk]]u, ul. Oliwska 35{{odn|Jackiewicz|1998|s=78}}.

1 stycznia 1960 dokonano zmiany nazwy batalionu granicznego Gdańsk na batalion graniczny Sopot oraz zmieniono numerację strażnic<ref group=uwaga>[[Zarządzenie]] organizacyjne dowódcy WOP nr ''0219/org.mob''. z 17.12.1959 ({{odn|ref=nie|Historia KBWOP|s=168}}).</ref>.

W 1961 dowództwo posiadało [[kryptonim]] ''Rynek''.

W 1962 wprowadzono nowy plan mobilizacyjny ''PM–62''.  Zgodnie z etatem czasu „''P''”, na dzień 1 lipca 1965 Brygada liczyła 2311 [[żołnierz]]y, a etat czasu „''W''” przewidywał 1922 żołnierzy{{odn|Goryński|2021|s=185}}. W ramach zadań mobilizacyjnych jednostka mobilizowała 29 dywizjon OP Gdańsk i samodzielny batalion portowy Gdynia{{odn|Goryński|2021|s=185}}. Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr ''0148'' z 2.09.1963 przeformowano strażnice lądowe kategorii III: [[Strażnica WOP Ustka|Ustka]] i [[Strażnica WOP Jarosławiec|Jarosławiec]] na strażnice WOP nadmorskie kategorii II.

31 lipca 1964 przejęto od [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtyckiej Brygady WOP]] budynek po rozformowanej [[Strażnica WOP Stilo|strażnicy WOP Stilo]]<ref name="Łeba1" />.

15 sierpnia 1964 [[Graniczna Placówka Kontrolna Łeba]] oraz strażnice WOP: [[Strażnica WOP Karwia|Karwia]], [[Strażnica WOP Biała Góra|Biała Góra]] i [[Strażnica WOP Łeba|Łeba]] z ochranianymi odcinkami została przyjęła od [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtyckiej Brygady WOP]]<ref name="Łeba1">{{cytuj stronę |url = http://www.emeryci-sg.org.pl/wp/baltycka-brygada-wop/ |nazwisko = Gacek |imię = Jarosław |tytuł = Bałtycka Brygada Wojsk ochrony Pogranicza w Koszalinie : Wojska Ochrony Pogranicza w Koszalinie w latach 1945–1991 |opublikowany = emeryci-sg.org.pl |język = pl |data dostępu = 2023-03-08}}</ref>.

W 1967 dywizjon okrętów został podporządkowany dowódcy Morskiej Brygady Okrętów Pogranicza.

W 1976, w wyniku zmian organizacyjnych w Wojskach Ochrony Pogranicza, podporządkowano [[Bałtycka Brygada WOP|Bałtyckiej Brygadzie WOP]] w [[Koszalin]]ie: [[Graniczna Placówka Kontrolna Łeba|GPK w Łebie]], [[Strażnica WOP Łeba|strażnicę WOP w Łebie]] i [[161 Batalion WOP|batalion WOP Lębork]]{{refn|grupa=uwaga|Na bazie 161 batalionu WOP Lębork utworzono samodzielną kompanię odwodową, kompanię techniczną i kompanię ochrony i regulacji ruchu.}}<ref name="Łeba1" />.

Kaszubska Brygada WOP funkcjonowała do 15 maja 1991.

[[Zarządzenie]]m nr ''012'' Komendanta Głównego [[Straż Graniczna (Polska)|Straży Granicznej]] z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Kaszubską Brygadę WOP w Gdańsku istniejącą według [[Etat (wojsko)|etatu]] nr ''44/0108'' o stanie osobowym na okres „''W''” 2047 [[żołnierz]]y i 68 pracowników cywilnych oraz na okres „''P''” 1650 żołnierzy i 76 pracowników cywilnych{{odn|Goryński|2012|s=197}}. Na jej bazie powstał oddział [[Straż Graniczna (Polska)|Straży Granicznej]]: [[Kaszubski Oddział Straży Granicznej]] w [[Gdańsk]]u<ref name="Obwieszczenie">{{cytuj stronę |url = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2020/305 |tytuł = Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 stycznia 2020 roku w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Straży Granicznej (Dz.U. 2020. poz. 305) |opublikowany = dziennikustaw.gov.pl |data = 2020-02-26 |język = pl |data dostępu = 2020-03-22}}</ref>. Oddziałowi została przydzielona nazwa związana z regionem, w którym działał<ref group=uwaga>ASG, sygn. 445/7 s. 43–48.</ref>{{odn|Jackiewicz|1998|s=62}}.

Zarządzeniem nr ''012'' Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 maja 1991 w sprawie rozwiązania jednostek WOP oraz utworzenia jednostek organizacyjnych Straży Granicznej Minister Spraw Wewnętrznych polecił z dniem 16 maja 1991 rozwiązać Ośrodek Wczasów WOP w [[Sopot|Sopocie]] istniejący według etatu nr ''44/05'' o stanie osobowym na okres „''P''” 1 żołnierz{{odn|Goryński|2012|s=198}}.

== Struktura organizacyjna ==
[[Plik:Border Protection Forces in Gdańsk, 1950-1960 03.jpg|thumb|240px|Marynarze Wojsk Ochrony Pogranicza w Gdańsku (1950–1960)]]
* Dowództwo, sztab i pododdziały dowodzenia<ref group=uwaga>Strukturę organizacyjną brygady podano za ({{odn| ref=nie|Jackiewicz|1998|s=78}}).</ref>
* Batalion portowy Gdynia
* Batalion portowy Gdańsk
* [[Kaszubski Dywizjon Okrętów Pogranicza|Dywizjon Okrętów Pogranicza Gdańsk]] Gdańsk-Westerplatte
* Strażnice WOP: Władysławowo, Jastarnia, Jantar, Krynica Morska
* [[Graniczne placówki kontrolne]]: Władysławowo, Hel, Gdynia, Gdańsk, Gdańsk Rębiechowo.

; Struktura organizacyjna brygady na dzień 1 stycznia 1960 przedstawiał się następująco{{odn|Historia KBWOP|s=169}}:
* Batalion portowy Gdynia – 3 kompanie
* Batalion portowy Gdańsk – 2 kompanie
* Batalion graniczny Sopot – 7 strażnic
* Placówka zwiadu Puck i Sztutowo
* GPK (R) Hel i Władysławowo
* Dywizjon Okrętów Pogranicza Westerplatte.

; Wykaz punktów obserwacji wzrokowo-technicznej w Kaszubskiej Brygadzie WOP wg stanu z 1990{{odn|Bieniecki|2011|s=118 cz.III}}:
* POWT nr 43 Lubiatowo
* POWT nr 44 Białogóra
* POWT nr 45 Piaśnica
* POWT nr 46 Widowo
* POWT nr 47 Ostrowo
* POWT nr 48 Lisi Jar
* POWT nr 49 Chłapowo
* POWT nr 50 Wielka Wieś
* POWT nr 51 Chałupy
* POWT nr 52 Kuźnica
* POWT nr 53 Jastarnia
* POWT nr 54 Góra Szwedów (Hel)
* POWT nr 55 Hel Port (wspólnie z GPK)
* POWT nr 56 Gdynia Port
* POWT nr 57 Sopot Kam. Potok
* POWT nr 58 Gdańsk Nowy Port
* POWT nr 59 Gdańsk Port Półn.
* POWT nr 60 Górki Zachodnie
* POWT nr 61 Sobieszewo *
* POWT nr 62 Mikoszewo
* POWT nr 63 Jantar
* POWT nr 64 Stegna
* POWT nr 65 Kąty Rybackie
* POWT nr 66 Skowronki
* POWT nr 67 Krynica Morska
* POWT nr 68 Leśniczówka
* POWT nr 69 Piaski
* POWT nr 70 Piaski (ruchoma na samochodzie).

== Wydarzenia ==
* 1970–1971 – w celu natychmiastowego rozpoznania celów wykrytych przez stacje radiolokacyjne na wodach terytorialnych dla wybranych strażnic nadmorskich WOP przydzielono rzeczne kutry rozpoznawcze typu KR-70 po przystosowaniu ich do eksploatacji w warunkach morskich (Dopuszczenie kutrów rzecznych do służby na morzu było rozwiązaniem doraźnym){{odn|Dominiczak|1985|s=129}}.
* 1973–1975 – wybrane strażnice nadmorskie WOP otrzymały ze stoczni w Ustce kutry przystosowane do służby morskiej przede wszystkim umożliwiające szybkie i bezpieczne potrafiące dobicie do plaż morskich (Prototyp takiego kutra opracowała, a następnie wykonała stocznia w Ustce w 1972. Podstawowym materiałem jaki użyto do jego budowy był laminat poliestrowo-szklany){{odn|Dominiczak|1985|s=129}}.
* 13 grudnia 1981–22 lipca 1983 – ([[Stan wojenny w Polsce (1981–1983)|stan wojenny w Polsce]]), cały wysiłek służb przede wszystkim strażnic i GPK, skierowano na ochronę granicy oraz utrzymanie porządku i bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej, współpracując ściśle z organami [[Milicja Obywatelska|milicji]] i [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|Służby Bezpieczeństwa]]. W strażnicach normę służby granicznej dla żołnierzy podwyższono z 8 do 12 godzin na dobę. Po wprowadzeniu ograniczeń w ruchu granicznym część niewykorzystanej kadry GPK przerzucono do strażnic w celu wspomożenia bezpośredniej ochrony granicy. Patrole wysyłane w teren zostały wzmocnione. Wyeliminowano służby składające się z jednego żołnierza. Ścisłą kontrolą objęto całą [[Strefa nadgraniczna|strefę nadgraniczną]], sięgając niekiedy głębiej. Niektóre szlaki turystyczne zostały zamknięte, a ruch w strefie nadgranicznej został znacznie ograniczony. W stan gotowości były postawione wszystkie pododdziały odwodowe. Dla umocnienia bezpieczeństwa w strefie nadgranicznej organizowano stałe akcje penetracyjne terenu przez wszystkie służby, zwłaszcza lotne patrole na motocyklach lub samochodach osobowo-terenowych. Wzmocniono kontrolę ruchu jednostek pływających. Mimo utrudnionych warunków nie zaprzestano współpracy z ludnością pogranicza{{odn|Dominiczak|1985|s=131}}.

== Oficerowie brygady ==
; Dowódcy brygady:
* ppłk [[Czesław Stopiński]]
* ppłk [[Mieczysław Dębicki]] (1959–1965)
* ppłk Roman Sokólski
* ppłk Bronisław Wąsowski
* płk Marian Opałka
* płk Jerzy Więckowski (do 29.11.1990)
* płk Czesław Rysztowski (do 14.02.1991).

; Kierownicy sekcji KRG{{odn|Jarmoliński|2013|s=158}}:
* ppłk Paweł Gawdun
* mjr Ryszard Kulicki
* ppłk Kazimierz Dudek
* ppłk Marian Micorek
* ppłk Tadeusz Sobczak.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj pismo |nazwisko = Bieniecki |imię = Ireneusz |tytuł = Obserwacja i radiolokacyjny dozór Wojsk Ochrony Pogranicza na polskim wybrzeżu morskim w latach 1960–1991 (powstanie – rozwój – organizacja). Część I – lata 60., Część II – lata 70., Część III – lata 80. |url = https://muzeumsg.strazgraniczna.pl/muz/publikacje/1945-1991/10086,Publikacje-1945-1991.html |czasopismo = Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej |wolumin = Cz. I, Cz. II, Cz. III 1–2/12 |data = 2011 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Koszalin |issn = 1429-2505 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Dominiczak |imię = Henryk |autor link = Henryk Dominiczak |tytuł = Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945–1985 |rok = 1985 |wydawca = Wojskowa Drukarnia w Łodzi |miejsce = Warszawa |strony = 1–356 |odn = tak}}
* {{cytuj pismo |nazwisko = Bieniecki |imię = Ireneusz |tytuł = Kaszubska Brygada Wojsk Ochrony Pogranicza w ochronie granicy morskiej na wybrzeżu gdańskim w latach 1945–1991 (powstanie, zmiany organizacyjne i metody pełnienia służby) |czasopismo = Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej |wolumin = 1/05 |rok = 2005 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Koszalin |issn = 1429-2505 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |tytuł = Biuletyn 1–2/2012 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Koszalin |data = 2012 |strony = 153–204 | rozdział = Trudne początki – nieznane dokumenty dotyczące narodzin Straży Granicznej i ruchu związkowego |nazwisko r = Goryński |imię r = Grzegorz |tytuł tomu = Z historii ochrony granic |język = pl |odn = tak}}
* {{cytuj pismo |nazwisko = Goryński |imię = Grzegorz |tytuł = Plany mobilizacyjne Wojsk Ochrony Pogranicza okresu zimnej wojny – zadania na rzecz MON |czasopismo = Biuletyn Historyczny Muzeum Marynarki Wojennej |wolumin = 36/2021 |rok = 2021 |wydawca  = [[Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni|Muzeum Marynarki Wojennej]] |miejsce = Gdynia |issn = 0137-5539 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Jackiewicz |imię = Zenon |tytuł = Wojska Ochrony Pogranicza (1945–1991) : Krótki informator historyczny |data = 1998 |wydawca = Centrum Szkolenia Straży Granicznej |miejsce = Kętrzyn |isbn = 83-909304-3-9 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Jarmoliński |imię = Tadeusz |tytuł = Kontrola ruchu granicznego w Polsce w latach 1945–1990 |data = 2013 |wydawca = Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej im. Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 92; 75-531 Koszalin |miejsce = Warszawa–Koszalin |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Prochwicz |imię = Jerzy |autor link = Jerzy Prochwicz |tytuł = Wojska Ochrony Pogranicza 1945–1965 |data = 2011 |wydawca = Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie |miejsce = Piotrków Trybunalski |isbn = 978-83-7726-027-2 |odn = tak}}
* {{cytuj odn |Historia KBWOP |opis = [[Archiwum Straży Granicznej]]. ''Historia Kaszubskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza''. Gdańsk 1965.}}

{{Wojska Ochrony Pogranicza}}
{{Kaszubska Brygada WOP}}

[[Kategoria:WOP w Gdańsku]]
[[Kategoria:Brygady WOP]]
[[Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego noszące nazwę wyróżniającą „Kaszubska (-ski)”]]
[[Kategoria:Brygady WOP rozmieszczone na granicy morskiej]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1958]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1991]]

title: Kaszubska Brygada WOP

Sformowanie: 1 stycznia 1958

Nazwa wyróżniająca: Kaszubska

Rodowód: 4 Oddział Morski OP · 12 Gdański Oddz. WOP · 4 Brygada OP · 16 Brygada WOP · 16 KB WOP

Kontynuacja: Kaszubski Oddział SG

Pierwszy: ppłk Czesław Stopiński

Ostatni: płk Czesław Rysztowski

Kryptonim: Rynek

Dyslokacja: Gdańsk Nowy Port · ul. Oliwska 35

Rodzaj sił zbrojnych: Wojska wewnętrzne

Formacja: Wojska Ochrony Pogranicza


text:
# 138 Rezerwowa Kompania Saperów
138 Rezerwowa  Kompania Saperów (138 rez. ksap) – pododdział saperów Wojska Polskiego II RP.

## Historia kompanii
138 kompania saperów rezerwowych nie  występowała w organizacji pokojowej Wojska Polskiego była mobilizowana w alarmie z terminem gotowości w ciągu 44 godzin przez 3 Batalion Saperów Wileńskich.  Zgodnie z planem mobilizacyjnym kompania została przydzielona do Armii  Modlin jako oddział poza dywizyjny. 16 września kompania znajdowała się w Warszawie i wciąż jeszcze była w fazie organizacji.

## Dowódca kompanii
- ppor. Czarnecki

## Obsada
- 3 oficerów
- 68 szeregowych

title: 138 Rezerwowa Kompania Saperów

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 138 Rezerwowa  Kompania Saperów
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = 2RP
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        = [[1939]]
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[kampania wrześniowa]]
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych = [[Wojska lądowe]]
 |formacja             =
 |rodzaj wojsk         = [[Wojska inżynieryjne|saperzy]]
 |podległość           = [[Armia „Modlin”]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''138 Rezerwowa  Kompania Saperów''' (138 rez. ksap) – [[pododdział]] [[wojska inżynieryjne|saperów]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego II RP]].

== Historia kompanii ==
138 kompania saperów rezerwowych nie  występowała w organizacji pokojowej Wojska Polskiego była mobilizowana w alarmie z terminem gotowości w ciągu 44 godzin przez [[3 Pułk Saperów Wileńskich|3 Batalion Saperów Wileńskich]].  Zgodnie z planem mobilizacyjnym kompania została przydzielona do [[Armia „Modlin”|Armii  Modlin]] jako oddział poza dywizyjny. 16 września kompania znajdowała się w [[Warszawa|Warszawie]] i wciąż jeszcze była w fazie organizacji<ref>3-go Pułku Saperów Wileńskich… s. 43</ref>.

== Dowódca kompanii ==
* ppor. Czarnecki
== Obsada ==
* 3 oficerów
* 68 szeregowych

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*{{Cytuj książkę  | nazwisko = Cutter | imię = Zdzisław Józef. | tytuł = Polskie wojska saperskie w 1939 r. : organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne | data = 2003 | wydawca = Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej | miejsce = Częstochowa | isbn = 83-7098-834-2 | strony =}}
* Piotr Zarzycki, Zarys Historii Pułków Polskich w Kampanii Wrześniowej 3-go Pułku Saperów Wileńskich, Pruszków 2015, {{ISBN|978-83-62046-82-9}}

{{Saperzy i pionierzy II RP}}
{{Wojsko Polskie II RP}}

[[Kategoria:Kompanie saperów II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1939]]
[[Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1939]]

title: 138 Rezerwowa Kompania Saperów

Rodzaj sił zbrojnych: Wojska lądowe

Rodzaj wojsk: saperzy

Podległość: Armia „Modlin”


text:
# NGC 3409
NGC 3409 (również PGC 32470) – galaktyka spiralna (Sc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Hydry. Odkrył ją w 1886 roku Francis Leavenworth.

title: NGC 3409

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|10|50|20|2|-17|02|41|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 3409
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = [[Francis Leavenworth]]
 |        dzień =
 |          rok = 1886
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Hydry|Hydra]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna|spiralna]] (Sc)
 | rektascensja = {{RA|10|50|20,2}}
 |   deklinacja = {{DEC|–17|02|41}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,020739{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 14,1
 |     rozm_kąt = 1,2' × 0,2'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = MCG -3-28-12, PGC 32470
}}
'''NGC 3409''' (również '''PGC 32470''') – [[galaktyka spiralna]] (Sc), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Hydry|gwiazdozbiorze Hydry]]. Odkrył ją w 1886 roku [[Francis Leavenworth]]{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc34.htm#3409 | tytuł = NGC 3409 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-05-17}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 3409}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 3409}}
* {{simbad|NGC 3409}}
* {{NED|NGC 3409}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|3409]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Hydry]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1886]]

title: NGC 3409

Odkrywca: Francis Leavenworth

Gwiazdozbiór: Hydra

Typ: spiralna (Sc)


text:
# Meteor (grupa literacka)
Meteor – polska grupa literacka powstała pod koniec lat 20. XX wieku w Łodzi. W 1928 w Warszawie opublikowano w jej ramach trzy numery czasopisma pod tą samą nazwą „Meteor”. Grupa istniała do około 1930 roku.
Założycielami Meteora byli: Grzegorz Timofiejew, Marian Piechal i Kazimierz Sowiński, którzy już w latach 1925–1926, będąc uczniami Miejskiego Gimnazjum Męskiego w Łodzi, myśleli nad powołaniem grupy. Ostatecznie grupa powstała w 1928 roku, a przyłączyli się do niej także Władysław Bieńkowski, Włodzimierz Słobodnik, Roman Kołoniecki, Światopełk Karpiński, Stefan Flukowski, Rafał Len, Tadeusz Horzelski i Jan Ostaszewski. Oprócz własnego czasopisma redagowali w latach 1929–1930 dodatek literacki pt. Z twórczości poetów grupy Meteor dołączany do gazety „Głos Polski” (potem „Głos Poranny”). Zainicjowali także serię wydawniczą o nazwie Biblioteka Meteora, w ramach której ukazały się trzy zbiory poetyckie: Piechala Krzyk z miasta (1929), Sowińskiego Gwiazdy na strychu (1930) i Timofiejewa Nie ma mnie w domu (1930). Organizowali w Łodzi i Warszawie spotkania autorskie i wieczory dyskusyjne.
W trzech artykułach opublikowanych na łamach „Meteora” zawarto program literacki grupy: w zbiorowym tekście Od redakcji (nr 1) oraz autorstwa Bieńkowskiego Na barykady i Mitologia czynu (nr 2). Były to nawiązania do Legendy Młodej Polski Stanisława Brzozowskiego oraz do twórczości Cypriana Kamila Norwida. Skamandryci zostali zaatakowani za ich postawę aspołeczną, inspirowano się natomiast poetyką twórczości Awangardy Krakowskiej. Jednakże utwory samych poetów Meteora nie były spójne – charakteryzowały się silnym indywidualizmem. Podejmowano zarówno tematy społeczne i proletariackie, jak i intymne oraz egzystencjalne refleksje.
W 1930 roku Piechal, Flukowski, Słobodnik, Bieńkowski i Karpiński przeszli do Kwadrygi, tym samym Meteor jako grupa przestała istnieć. Z kolei Timofiejew w latach 1931–1932 wydawał w Łodzi czasopismo „Prądy”, na łamach którego publikowali Paweł Hulka-Laskowski, Zofia Nałkowska, Józef Wittlin, Jan Nepomucen Miller, Julian Tuwim oraz Sowiński, Piechal i Len – byli członkowie Meteora.

title: Meteor (grupa literacka)

wikitext:
'''Meteor''' – polska [[grupa literacka]] powstała pod koniec [[lata 20. XX wieku|lat 20. XX wieku]] w [[Łódź|Łodzi]]. W [[1928 w literaturze|1928]] w [[Warszawa|Warszawie]] opublikowano w jej ramach trzy numery czasopisma pod tą samą nazwą „[[Meteor (czasopismo)|Meteor]]”. Grupa istniała do około [[1930 w literaturze|1930]] roku.

Założycielami Meteora byli: [[Grzegorz Timofiejew]], [[Marian Piechal]] i [[Kazimierz Sowiński]], którzy już w latach 1925–1926, będąc uczniami Miejskiego Gimnazjum Męskiego w Łodzi, myśleli nad powołaniem grupy. Ostatecznie grupa powstała w 1928 roku, a przyłączyli się do niej także [[Władysław Bieńkowski]], [[Włodzimierz Słobodnik]], [[Roman Kołoniecki]], [[Światopełk Karpiński]], [[Stefan Flukowski]], [[Rafał Len]], [[Tadeusz Horzelski]] i [[Jan Ostaszewski]]. Oprócz własnego czasopisma redagowali w latach [[1929 w literaturze|1929]]–[[1930 w literaturze|1930]] dodatek literacki pt. ''Z twórczości poetów grupy Meteor'' dołączany do gazety „Głos Polski” (potem „Głos Poranny”). Zainicjowali także serię wydawniczą o nazwie Biblioteka Meteora, w ramach której ukazały się trzy zbiory poetyckie: Piechala ''Krzyk z miasta'' (1929), Sowińskiego ''Gwiazdy na strychu'' (1930) i Timofiejewa ''Nie ma mnie w domu'' (1930). Organizowali w Łodzi i Warszawie spotkania autorskie i wieczory dyskusyjne.

W trzech artykułach opublikowanych na łamach „Meteora” zawarto program literacki grupy: w zbiorowym tekście ''Od redakcji'' (nr 1) oraz autorstwa Bieńkowskiego ''Na barykady'' i ''Mitologia czynu'' (nr 2). Były to nawiązania do ''[[Legenda Młodej Polski|Legendy Młodej Polski]]'' [[Stanisław Brzozowski (pisarz)|Stanisława Brzozowskiego]] oraz do twórczości [[Cyprian Kamil Norwid|Cypriana Kamila Norwida]]. [[Skamander (grupa literacka)|Skamandryci]] zostali zaatakowani za ich postawę aspołeczną, inspirowano się natomiast poetyką twórczości [[Awangarda Krakowska|Awangardy Krakowskiej]]. Jednakże utwory samych poetów Meteora nie były spójne – charakteryzowały się silnym indywidualizmem. Podejmowano zarówno tematy społeczne i [[proletariat|proletariackie]], jak i intymne oraz egzystencjalne refleksje.

W 1930 roku Piechal, Flukowski, Słobodnik, Bieńkowski i Karpiński przeszli do [[Kwadryga (grupa literacka)|Kwadrygi]], tym samym Meteor jako grupa przestała istnieć. Z kolei Timofiejew w latach [[1931 w literaturze|1931]]–[[1932 w literaturze|1932]] wydawał w Łodzi czasopismo „[[Prądy (czasopismo)|Prądy]]”, na łamach którego publikowali [[Paweł Hulka-Laskowski]], [[Zofia Nałkowska]], [[Józef Wittlin]], [[Jan Nepomucen Miller]], [[Julian Tuwim]] oraz Sowiński, Piechal i Len – byli członkowie Meteora.

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko=Gazda | imię=Grzegorz | autor link=Grzegorz Gazda | tytuł=Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku | data=2000 | wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce=Warszawa | isbn=83-01-13181-0}}

[[Kategoria:Literatura II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polskie grupy i ruchy poetyckie]]
[[Kategoria:Kultura w Łodzi]]


text:
# Rybce (przystanek kolejowy)
Rybce (biał. Рыбцы; ros. Рыбцы) – przystanek kolejowy w miejscowości Rybce, w rejonie puchowickim, w obwodzie mińskim, na Białorusi. Położony jest na linii Homel - Żłobin - Mińsk.

title: Rybce (przystanek kolejowy)

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Rybce
 |nazwa oryginalna           = Рыбцы<br />Рыбцы
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = BLR
 |miejscowość                = [[Rybce]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       =
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Osipowicze – Mińsk Osobowy|Osipowicze – Mińsk Osobowy]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = obwód miński
 |współrzędne                = 53°38'29.9"N 27°47'23.7"E
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Rybce''' ({{w języku|be|Рыбцы}}; {{w języku|ru|Рыбцы}}) – [[przystanek osobowy|przystanek kolejowy]] w miejscowości [[Rybce]], w [[rejon puchowicki|rejonie puchowickim]], w [[obwód miński|obwodzie mińskim]], na [[Białoruś|Białorusi]]. Położony jest na linii [[Homel]] - [[Żłobin (miasto)|Żłobin]] - [[Mińsk]].

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url =https://railwayz.info/photolines/station/419 | tytuł =о.п. Рыбцы | opublikowany =railwayz.info | data = | język =ru | data dostępu = 2021-01-11}}
* {{Cytuj stronę |url =http://maps.by/viewrw/749 |tytuł =Рыбцы |opublikowany =Дзяржаўнага цэнтра картографа-геадэзічных матэрыялаў і даных Рэспублікі Беларусь |data = |język =ru |data dostępu = 2021-01-11}}

{{stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Rybce
|linia         = [[Linia kolejowa Osipowicze – Mińsk Osobowy|Osipowicze – Mińsk Osobowy]]
|kilometr      = 462,077
|poprzedni     = [[Równopole (przystanek kolejowy)|Równopole]]
|poprzedni_km  = 2,769
|następny      = [[Zazierje (przystanek kolejowy)|Zazierje]]
|następny_km   = 2,410
|inne          =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w rejonie puchowickim]]

title: RybceРыбцы · Рыбцы

Państwo: Białoruś

Miejscowość: Rybce


text:
# Inucu
Inucu (węg. Inaktelke) – wieś w Rumunii, w okręgu Kluż, w gminie Aghireșu. W 2011 roku liczyła 370 mieszkańców.

title: Inucu

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Inucu
 |nazwa oryginalna             = Inucu
 |zdjęcie                      = InucuCJ (42).JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Kluż|Kluż]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Aghireșu (gmina)|Aghireșu]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 370
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kluż
 |współrzędne                  = 46°50′54″N 23°14′54″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Inucu''' ({{w języku|hu|Inaktelke}}) – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Kluż|okręgu Kluż]], w [[Aghireșu (gmina)|gminie Aghireșu]]. W 2011 roku liczyła 370 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-05-10 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Kluż]]

title: Inucu

Państwo: Rumunia

Okręg: Kluż

Gmina: Aghireșu