text:
# Jurij Janowski
Jurij Janowski, ukr. Юрій Яновський (ur. 27 sierpnia 1902 we wsi Majerowo w guberni chersońskiej, obecnie Neczaiwka w rejonie kompanijiwskim obwodu kirowohradzkiego), zm. 25 lutego 1954 w Kijowie) – poeta i prozaik ukraiński.

## Życiorys

### Dzieciństwo i pierwsze lata młodzieńcze
Urodził się w ukraińskiej rodzinie szlacheckiej Gogolów-Janowskich herbu Jastrzębiec (prapraprapradziadek Jurija – Demjan Janowski był również pradziadkiem Nikołaja Gogola).
Wraz z rodziną przeniósł się do Jelizawietgradu. Przez jakiś czas – kawalerzysta Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. W 1919 r. ukończył szkołę realną, potem pracował i uczył się w Technikum Mechanicznym.

### Lata 20. i 30.
W latach 1922–1925 studiował w Akademii Politechnicznej w Kijowie (studiów nie ukończył). Podczas studiów współpracował z grupą kijowskich panfuturystów (na Politechnice założył również gazetę, której był redaktorem i dziennikarzem), a także z teatrem im. H. Mychajłyczenki. W latach 1925–1926 pracował w studiu filmowym w Odessie jako redaktor artystyczny (pisał m.in. scenariusz do filmu Fata morgana (Фата моргана) na podstawie opowiadania M. Kociubińskiego). Od 1927 r. mieszkał w Charkowie, a od 1939 r. – w Kijowie.
Należał do ugrupowań artystycznych: Wolna Akademia Proletariackiej Literatury (Вільна академія пролетарської літератури), Październik (Жовтень), Prolitfront (Політфронт) czy Komunkult. Podczas II wojny światowej pracował jako redaktor naczelny czasopisma „Literatura Ukraińska” (Українська Література); od 1946 – „Ojczyzna” (Вітчизна), a także jako korespondent wojenny (w 1945 r. bierze udział, jako korespondent, w procesie norymberskim, efektem czego był cykl reportaży Łysty z Niurnberha (Листи з Нюрнберга) opublikowany w 1946 r.).
Debiutował w 1922 r. rosyjskojęzycznym wierszem More (Море), za jego debiut w języku ukraińskim uważany jest wiersz Dzwin (Дзвін), wydrukowany w kijowskiej gazecie „Bilszowyk” (Більшовик), niedługo potem Janowski stworzył również swoje pierwsze opowiadania – A potim nimci tikały (А потім німці тікали) oraz Otaman Wyszywanyj (Отаман Вишиваний), w których przedstawione zostały wydarzenia wojny domowej.
Za życia wydał tylko jeden tomik poezji – Prekrasna Ut (Прекрасна Ут, 1928). Do poezji powracał jednak przez całe życie (wiersze napisane po 1928 r. wydrukowano dopiero po śmierci pisarza), ale w świadomości czytelniczej funkcjonował przede wszystkim jako prozaik.
W 1925 r. wydane zostały cztery nowele pod wspólnym tytułem Mamutowi bywni (Мамутові бивні; nowele opisują wydarzenia wojny domowej na Ukrainie), a w 1927 r. kolejny zbiór nowel – Krow zemli (Кров землі). Dopiero jednak powieść Majster korablia (Майстер корабля, 1928) utrwaliła jego pozycję w literaturze. Powieść ma formę pamiętnika znanego i szanowanego radzieckiego reżysera filmowego To-Ma-Ki (Towarzysz Mistrz Kina), którego postać była aluzją do znakomitego reżysera filmowego, współtwórcy narodowej kinematografii ukraińskiej, Ołeksandra Dowżenki. Kompozycja powieści jest dość luźna, składają się na nią: fragmenty listów, wstawki nowelistyczne, opisy budowy okrętu, wiersze, morskie pejzaże. Właśnie dzięki tej pozornej fragmentaryczności kompozycyjnej utwór staje się hymnem na cześć ludzkiej pracy, rąk ludzkich, o których autor pisze, że są jakby „dodatkiem do ludzkiego rozumu”. W powieści można zauważyć wpływ takich prozaików jak: Gogol, Conrad czy Dos Passos.
W 1930 r. ukazała się powieść Czotyry szabli (Чотири шаблі), w której prozaik przedstawiał zrewolucjonizowany żywioł chłopski na Ukrainie. O rewolucji i wojnie domowej na Ukrainie traktuje kolejna powieść Wersznyky (Вершники, 1935). Na utwór składa się osiem epizodów luźno powiązanych kompozycyjnie, rozdziały mają formę pieśni, każda z nich jest odrębną całością, mają wierszowaną formę, zbudowane są z krótkich zdań, silnie nacechowanych emocjonalnie; pojawia się tu cała grupa postaci autentycznych, historycznych oraz bohaterów fikcyjnych: zarówno pogromca armii Kołczaka, Michaił Frunze, czy rewolucjonista Artem, jak też hutnicy, kowale, komisarze polityczni, ludzie prości, bezimienni, różne Panasy, Iwany, Saszkowie, którzy przechodzą transformację w zwartą, zrewolucjonizowaną masę. Powieść wyszła jednocześnie w dwu wersjach językowych: ukraińskiej i rosyjskiej w ogromnym, jak na te czasy, dwustutysięcznym nakładzie i dziś stanowi jedno z klasycznych dzieł literatury ukraińskiej, tłumaczonych na wiele języków obcych (francuski przekład powieści w 1957 r. doczekał się entuzjastycznych recenzji w prasie paryskiej).
W 1937 r. została opublikowana romantyczna tragedia Duma pro Brytanku (Дума про Британку), na jej motywach M. Winhranowski nakręcił film, a W. Hubarenko stworzył operę; w 1938 r. – sztuka Potomky (Потомки); w 1940 r. – zbiór nowel Korotki istoriji (Короткі історії).

### II wojna światowa i okres powojenny
Podczas wojny Janowski był redaktorem czasopisma „Ukrainska literatura” (Українська література) oraz wojskowym korespondentem, również podczas procesu norymberskiego. Podczas wojny wydał również tragedię Syn dynastii (Син династії, 1942) oraz zbiór opowiadań Zemla bat’kiw (Земля батьків, 1944).
W 1949 r. Jankowski otrzymał Państwową Nagrodę ZSRR za cykl Kyjiwski opowidann’a (Київські оповідання, 1948). W 1947 r. opublikował powieść Żywa woda (Жива вода), która po licznych poprawkach i pod zmienionym tytułem Myr (Мир) wyszła jeszcze raz w 1956 r. – traktuje ona o losach ludności ukraińskiej w czasie wojny i wyzwolenia. W 1953 r., na kilka dni przed śmiercią pisarza, opublikowano sztukę Doczka prokurora (Дочка прокурора), przedstawiającą problem odpowiedzialności rodziców za moralną postawę potomstwa. Zmarł 25 lutego 1954 r.

## Wybrane dzieła
- Wersznyky (Вершники, 1935),
- Majster korablja (Майстер корабля, 1928),
- Czotyry szabli (Чотири шаблі, 1929),
- Krow Zemli (Кров землі; 1927, 1930),
  - Roman Ma (Роман Ма),
  - Mamutowi bywni (Мамутові бивні, 1925),
  - Istorija popilnyci (Історія попільниці),
  - W lystopadi (В листопаді),
  - Rejd (Рейд),
  - „Poworot” („Поворот),
- Korotki istoriji (Короткі історії),
  - Czerwonarm (Червонарм),
  - Czapaj (Чапай),
  - Szpyhun (Шпигун),
  - Romantyk (Романтик),
  - Hanna Antoniwna (Ганна Антонівна),
  - Wasyl Palijczuk, hucuł (Василь Палійчук, гуцул),
- Zemlja Batkiw (Земля батьків),
  - Diwczynka у winku (Дівчинка в вінку),
  - Henerał Makodzioba (Генерал Макодзьоба),
  - Did Danyło z „Socializmu” (Дід Данило з „Соціалізму”),
  - Marijka (Марійка),
  - Zapowit (Заповіт),
- Kyjiwski opowidannia (Київські оповідання),
  - Kyjiwska sonata (Київська соната),
  - Put u Franciju (Путь у Францію),
  - Dwi żinky (Дві жінки),
  - Dynastyczne pytannia (Династичне питання),
  - Try orły i mama (Три орли і мама),
- Nowa knyha (Нова книга),
  - Kazka (Казка),
  - Zymowyj deń (Зимовий день),
  - Na jarmarku (На ярмарку),
- Myr / Żywa woda (Мир / Жива вода, 1956 / 1948),
- Duma pro Brytanku (Дума про Британку, 1932),
- Doczka prokurora (Дочка прокурора).

## Tłumaczenia na język polski
- Jeźdźcy (oryg. Wersznyky), tł. Maria Dolińska, Lublin 1982,
- Opowiadania kijowskie (oryg. Kyjiwski opowidannia), tł. z ros. Eugenia Maciejewska, Warszawa 1950,
- Nowe opowiadania kijowskie (oryg. Kyjiwski opowidannia), tł. z ros. Józef Bielicki i Karolina Marska, Warszawa 1951.

Dzieła Janowskiego wyszły również, między innymi, w Bułgarii, Niemczech, Austrii, we Francji, Włoszech i na Węgrzech.

title: Jurij Janowski

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Jurij Janowski
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Ю._І._Яновський;_м._Київ,_1946_р.png
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[27 sierpnia]] [[1902]]
 |miejsce urodzenia     = we wsi Majerowo (obecnie Neczaiwka, [[rejon kompanijiwski]], [[obwód kirowohradzki]])
 |data śmierci          = [[25 lutego]] [[1954]]
 |miejsce śmierci       = [[Kijów]]
 |narodowość            = ukrainiec
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = literatura
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Jurij Janowski''', [[język ukraiński|ukr.]] ''Юрій Яновський'' (ur. [[27 sierpnia]] [[1902]] we wsi Majerowo w [[gubernia chersońska|guberni chersońskiej]], obecnie Neczaiwka w [[Rejon kompanijiwski|rejonie kompanijiwskim]] [[obwód kirowohradzki|obwodu kirowohradzkiego]]), zm. [[25 lutego]] [[1954]] w [[Kijów|Kijowie]]) – poeta i prozaik [[Ukraina|ukraiński]].

== Życiorys ==
=== Dzieciństwo i pierwsze lata młodzieńcze ===
Urodził się w ukraińskiej rodzinie szlacheckiej Gogolów-Janowskich herbu [[Jastrzębiec (herb szlachecki)|Jastrzębiec]] (prapraprapradziadek Jurija – Demjan Janowski był również pradziadkiem [[Nikołaj Gogol|Nikołaja Gogola]])<ref>Матівос Ю. Микола Гоголь і Юрій Яновський – родичі // Голос України. – 2002. – 31 жовт. (No201). – С. 18-19</ref>.

Wraz z rodziną przeniósł się do [[Kropywnycki|Jelizawietgradu]]. Przez jakiś czas – kawalerzysta [[Armia Czynna Ukraińskiej Republiki Ludowej|Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej]]{{fakt|data=2017-07}}. W 1919 r. ukończył szkołę realną, potem pracował i uczył się w Technikum Mechanicznym.

=== Lata 20. i 30. ===
W latach 1922–1925 studiował w [[Narodowy Uniwersytet Techniczny Ukrainy Politechnika Kijowska|Akademii Politechnicznej]] w [[Kijów|Kijowie]] (studiów nie ukończył). Podczas studiów współpracował z grupą kijowskich panfuturystów (na Politechnice założył również gazetę, której był redaktorem i dziennikarzem), a także z teatrem im. H. Mychajłyczenki. W latach 1925–1926 pracował w studiu filmowym w Odessie jako redaktor artystyczny (pisał m.in. scenariusz do filmu ''Fata morgana'' (Фата моргана) na podstawie opowiadania M. Kociubińskiego). Od 1927 r. mieszkał w Charkowie, a od 1939 r. – w Kijowie.

Należał do ugrupowań artystycznych: [[Wolna Akademia Proletariackiej Literatury]] (Вільна академія пролетарської літератури), Październik (Жовтень), [[Prolitfront]] (Політфронт) czy [[Komunkult]]. Podczas II wojny światowej pracował jako redaktor naczelny czasopisma „[[Literatura Ukraińska]]” (Українська Література); od 1946 – „Ojczyzna” (Вітчизна), a także jako korespondent wojenny (w 1945 r. bierze udział, jako korespondent, w procesie norymberskim, efektem czego był cykl reportaży ''Łysty z Niurnberha'' (Листи з Нюрнберга) opublikowany w 1946 r.).

Debiutował w 1922 r. rosyjskojęzycznym wierszem ''More'' (Море), za jego debiut w języku ukraińskim uważany jest wiersz ''Dzwin'' (Дзвін), wydrukowany w kijowskiej gazecie „[[Bilszowyk]]” (Більшовик), niedługo potem Janowski stworzył również swoje pierwsze opowiadania – ''A potim nimci tikały'' (А потім німці тікали) oraz ''Otaman Wyszywanyj'' (Отаман Вишиваний), w których przedstawione zostały wydarzenia wojny domowej.

Za życia wydał tylko jeden tomik poezji – ''Prekrasna Ut'' (Прекрасна Ут, 1928). Do poezji powracał jednak przez całe życie (wiersze napisane po 1928 r. wydrukowano dopiero po śmierci pisarza), ale w świadomości czytelniczej funkcjonował przede wszystkim jako prozaik.

W 1925 r. wydane zostały cztery nowele pod wspólnym tytułem ''Mamutowi bywni'' (Мамутові бивні; nowele opisują wydarzenia wojny domowej na Ukrainie), a w 1927 r. kolejny zbiór nowel – ''Krow zemli'' (Кров землі). Dopiero jednak powieść ''Majster korablia'' (Майстер корабля, 1928) utrwaliła jego pozycję w literaturze. Powieść ma formę pamiętnika znanego i szanowanego radzieckiego reżysera filmowego To-Ma-Ki (Towarzysz Mistrz Kina), którego postać była aluzją do znakomitego reżysera filmowego, współtwórcy narodowej kinematografii ukraińskiej, [[Ołeksandr Dowżenko|Ołeksandra Dowżenki]]. Kompozycja powieści jest dość luźna, składają się na nią: fragmenty listów, wstawki nowelistyczne, opisy budowy okrętu, wiersze, morskie pejzaże. Właśnie dzięki tej pozornej fragmentaryczności kompozycyjnej utwór staje się hymnem na cześć ludzkiej pracy, rąk ludzkich, o których autor pisze, że są jakby „dodatkiem do ludzkiego rozumu”. W powieści można zauważyć wpływ takich prozaików jak: [[Nikołaj Gogol|Gogol]], [[Joseph Conrad|Conrad]] czy [[John Dos Passos|Dos Passos]].

W 1930 r. ukazała się powieść ''Czotyry szabli'' (Чотири шаблі), w której prozaik przedstawiał zrewolucjonizowany żywioł chłopski na Ukrainie. O rewolucji i wojnie domowej na Ukrainie traktuje kolejna powieść ''Wersznyky'' (Вершники, 1935). Na utwór składa się osiem epizodów luźno powiązanych kompozycyjnie, rozdziały mają formę pieśni, każda z nich jest odrębną całością, mają wierszowaną formę, zbudowane są z krótkich zdań, silnie nacechowanych emocjonalnie; pojawia się tu cała grupa postaci autentycznych, historycznych oraz bohaterów fikcyjnych: zarówno pogromca armii Kołczaka, [[Michaił Frunze]], czy rewolucjonista [[Fiodor Siergiejew (Artiom)|Artem]], jak też hutnicy, kowale, komisarze polityczni, ludzie prości, bezimienni, różne Panasy, Iwany, Saszkowie, którzy przechodzą transformację w zwartą, zrewolucjonizowaną masę. Powieść wyszła jednocześnie w dwu wersjach językowych: ukraińskiej i rosyjskiej w ogromnym, jak na te czasy, dwustutysięcznym nakładzie i dziś stanowi jedno z klasycznych dzieł literatury ukraińskiej, tłumaczonych na wiele języków obcych (francuski przekład powieści w 1957 r. doczekał się entuzjastycznych recenzji w prasie paryskiej).

W 1937 r. została opublikowana romantyczna tragedia ''Duma pro Brytanku'' (Дума про Британку), na jej motywach M. Winhranowski nakręcił film, a W. Hubarenko stworzył operę; w 1938 r. – sztuka ''Potomky'' (Потомки); w 1940 r. – zbiór nowel ''Korotki istoriji'' (Короткі історії).

=== II wojna światowa i okres powojenny ===
Podczas wojny Janowski był redaktorem czasopisma „Ukrainska literatura” (Українська література) oraz wojskowym korespondentem, również podczas [[Procesy norymberskie|procesu norymberskiego]]. Podczas wojny wydał również tragedię ''Syn dynastii'' (Син династії, 1942) oraz zbiór opowiadań ''Zemla bat’kiw'' (Земля батьків, 1944).

W 1949 r. Jankowski otrzymał Państwową Nagrodę ZSRR za cykl ''Kyjiwski opowidann’a'' (Київські оповідання, 1948). W 1947 r. opublikował powieść ''Żywa woda'' (Жива вода), która po licznych poprawkach i pod zmienionym tytułem ''Myr'' (Мир) wyszła jeszcze raz w 1956 r. – traktuje ona o losach ludności ukraińskiej w czasie wojny i wyzwolenia. W 1953 r., na kilka dni przed śmiercią pisarza, opublikowano sztukę ''Doczka prokurora'' (Дочка прокурора), przedstawiającą problem odpowiedzialności rodziców za moralną postawę potomstwa. Zmarł 25 lutego 1954 r.

== Wybrane dzieła ==
* ''Wersznyky'' (Вершники, 1935),
* ''Majster korablja'' (Майстер корабля, 1928),
* ''Czotyry szabli'' (Чотири шаблі, 1929),
* ''Krow Zemli'' (Кров землі; 1927, 1930),
** ''Roman Ma'' (Роман Ма),
** ''Mamutowi bywni'' (Мамутові бивні, 1925),
** ''Istorija popilnyci'' (Історія попільниці),
** ''W lystopadi'' (В листопаді),
** ''Rejd'' (Рейд),
** ''„Poworot”'' („Поворот),
* ''Korotki istoriji'' (Короткі історії),
** ''Czerwonarm'' (Червонарм),
** ''Czapaj'' (Чапай),
** ''Szpyhun'' (Шпигун),
** ''Romantyk'' (Романтик),
** ''Hanna Antoniwna'' (Ганна Антонівна),
** ''Wasyl Palijczuk, hucuł'' (Василь Палійчук, гуцул),
* ''Zemlja Batkiw'' (Земля батьків),
** ''Diwczynka у winku'' (Дівчинка в вінку),
** ''Henerał Makodzioba'' (Генерал Макодзьоба),
** ''Did Danyło z „Socializmu”'' (Дід Данило з „Соціалізму”),
** ''Marijka'' (Марійка),
** ''Zapowit'' (Заповіт),
* ''Kyjiwski opowidannia'' (Київські оповідання),
** ''Kyjiwska sonata'' (Київська соната),
** ''Put u Franciju'' (Путь у Францію),
** ''Dwi żinky'' (Дві жінки),
** ''Dynastyczne pytannia'' (Династичне питання),
** ''Try orły i mama'' (Три орли і мама),
* ''Nowa knyha'' (Нова книга),
** ''Kazka'' (Казка),
** ''Zymowyj deń'' (Зимовий день),
** ''Na jarmarku'' (На ярмарку),
* ''Myr / Żywa woda'' (Мир / Жива вода, 1956 / 1948),
* ''Duma pro Brytanku'' (Дума про Британку, 1932),
* ''Doczka prokurora'' (Дочка прокурора).

== Tłumaczenia na język polski ==
* ''Jeźdźcy'' (oryg. ''Wersznyky''), tł. Maria Dolińska, Lublin 1982,
* ''Opowiadania kijowskie'' (oryg. ''Kyjiwski opowidannia''), tł. z ros. Eugenia Maciejewska, Warszawa 1950,
* ''Nowe opowiadania kijowskie'' (oryg. ''Kyjiwski opowidannia''), tł. z ros. Józef Bielicki i Karolina Marska, Warszawa 1951.

Dzieła Janowskiego wyszły również, między innymi, w Bułgarii, Niemczech, Austrii, we Francji, Włoszech i na Węgrzech.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Jurij Ławrinenko]], ''Rozstriliane vidrodzhennia'', wydanie III, wydawnictwo Smoloskyp, Kijów 2004.
* Jurij Janowski, ''Opowidannia romany piesy''. Wyd. Naukowa dumka, Kijów 1984.
* О. В. Янковська. ''[http://history.org.ua/LiberUA/978-966-00-1359-9/978-966-00-1359-9.pdf Яновський Юрій Іванович]'' [w:] ''[[Encykłopedija istoriji Ukrajiny]]'', t. 10, s. 748.
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Janowski, Jurij}}
[[Kategoria:Pisarze socrealiści]]
[[Kategoria:Pisarze związani z Kijowem]]
[[Kategoria:Radzieccy artyści socrealizmu]]
[[Kategoria:Ukraińscy artyści socrealizmu]]
[[Kategoria:Ukraińscy poeci XX wieku]]
[[Kategoria:Ukraińscy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1902]]
[[Kategoria:Zmarli w 1954]]
[[Kategoria:Żołnierze Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej]]

title: Jurij Janowski

Data i miejsce urodzenia: 27 sierpnia 1902 · we wsi Majerowo (obecnie Neczaiwka, rejon kompanijiwski, obwód kirowohradzki)

Data i miejsce śmierci: 25 lutego 1954 · Kijów

Narodowość: ukrainiec

Dziedzina sztuki: literatura


text:
# Rachcin
Rachcin – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Bobrowniki, 10 km na północny zachód od centrum Włocławka, 16 km od Lipna, 9 km od Bobrownik, 7 km od Fabianek.
Wieś (obręb ewidencyjny) Rachcin graniczy z obrębami ewidencyjnymi Stary Bógpomóż, Polichnowo, Brzustowa (w tym wieś Stara Rzeczna w sołectwie Brzustowa), Lisek, Łochocin, Cyprianka, Wilczeniec Fabiański, Stary Witoszyn, Winduga.
Sołectwo Rachcin obejmuje dwie wsie: Rachcin i Windugę. Przez Windugę sołectwo Rachcin graniczy z wsiami Nowy Witoszyn i Łęg oraz posiada dostęp do Wisły.

## Integralne części wsi
| SIMC    | Nazwa             | Rodzaj    |
| ------- | ----------------- | --------- |
| 0858585 | Okrągła           | część wsi |
| 0858591 | Parcele Łochockie | część wsi |
| 0858600 | Rachcinek         | część wsi |

## Przyroda
Wieś Rachcin obejmuje powierzchnię 15 km², z czego aż 11 km² stanowią lasy – w większości należące do Lasów Państwowych. Na gruntach między budynkiem punktu przedszkolnego i przystankiem autobusowym (przy fragmencie drogi Rachcin-Cyprianka zwanym „Olenderką”) znajdują się pokłady rudy darniowej.

## Układ osadniczy wsi
Wieś Rachcin – w swej najstarszej części – charakteryzuje się "starym kręgiem zabudowy", u którego "podnóża" posadowione są obiekty użyteczności publicznej – remiza i przedszkole.
Według wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części wieś Rachcin składa się z następujących części (w nawiasie numery – identyfikatory miejscowości z krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju TERYT) i liczba mieszkańców (dane USC Bobrowniki z 30.06.2017 r.):
- Rachcin – wieś (0858579) – 162 mieszk.,
- Parcele Łochockie – część wsi Rachcin (0858591) – 65 mieszk.
- Rachcinek – część wsi Rachcin (0858600) – 72 mieszk.,
- Okrągła – część wsi Rachcin (0858585) – 47 mieszk.

## Historia
Najstarsze ślady osadnictwa w Rachcinie, 3 fragmenty naczyń, znaleziono przy wschodniej części doliny zwanej miejscowo „parową”. Znajdował się tam punkt osadniczy – Kultura łużycka. Bliższa chronologia HaC – Okres halsztacki.
Najstarsze pewne zapisy o wsi Rachcin pochodzą z pierwszej połowy XIII wieku. Rachcin był wtedy jedną z włości komesa Boguszy. Po 1230 r. Bogusza wraz z księciem Konradem I mazowieckim zaczęli tworzenie klasztoru cystersów w Szpetalu. Bogusza darował temu klasztorowi 11 swoich posiadłości, w tym Rachcin.
Dokumentem poświadczającym nadanie komesa jest bulla papieża Innocentego IV z 22 czerwca 1244 r., która wymienia villa Raccino pośród posiadłości zniszczonego przez pogańskich Prusów opactwa cystersów w Szpetalu
Rachcin jest najstarszą osadą na terenie gminy Bobrowniki – starszą od gminnych Bobrownik, wzmiankowanych pod datą 1321. Według stanu z 1321 r. należąca do parafii szpetalskiej wieś podzielona była na dwie części: Radczyno/Rachczyno Jakubowe i Klasztorne.
W 1492 r. Szymon z Rachcina ("de Rachczino") był dobrzyńskim sędzią grodzkim.
W 1564 r. Rachcin miał 2,5 łana gruntu i należał do Macieja Nasięgniewskiego.
W 2 poł. XIX w. do Rachcina zostali sprowadzeni uciekinierzy polityczni z Wielkopolski, którzy zbudowali zagrody na nowych siedliskach. Do nich należy zagroda, w której do dziś zachował się jedyny budynek zbudowany przez uciekinierów, tj. „Dom Uciekiniera”.
Po powstaniu styczniowym (1863–1864) prowadzono w Rachcinie tajne nauczanie, o którym wspomina kronika szkolna z 1938 roku: kiedy do wioski docierała władza rosyjska hasło trafiało najpierw do tajnej szkółki (...). Dzieci rozbiegały się po krzakach i parowach kryjąc drewniane tabliczki do pisania. Nauczyciel zajmował się jakąś pracą.
Podczas II wojny światowej ta położona na uboczu wieś nie była miejscem walk. Jednak w szeregach Wojska Polskiego we wrześniu 1939 r. walczyli również mieszkańcy Rachcina i tutejsi strażacy, spośród których trzech nie przeżyło II wojny światowej i okupacji.
W 2015 r. druhowie OSP Rachcin otrzymali Nagrodę Marszałka Województwa kujawsko-pomorskiego na najlepsze inicjatywy społeczne realizowane przez organizacje pozarządowe za "Upamiętnienie Druhów OSP Rachcin Żołnierzy Polskich Wojny Obronnej 1939 r. ".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

## Zabytki i miejsce pamięci narodowej
W miejscowości znajdują się następujące zabytki:
- Szkoła powszechna – murowany budynek z 1926 r. objęty ścisłą ochroną konserwatorską,
- Dom Uciekiniera – drewniany dom zbudowany w 1865 r. przez uciekiniera politycznego z Wielkopolski,
- Zespół dworski: dwór (ok. 1920 r., przebudowany w latach 70. XX w.) i park (pocz.XX w.) – pozostałość majątku Okrągła. Wpisany do Rejestru Zabytków pod numerem 325/A z 5.11.1993,
- Krzyż Druhów – Żołnierzy Polskich 1939 r.: krzyż z żelaza postawiony w miejscu wcześniejszych w formie sprzed 1939 r. z tablicą zawierającą napis: „DRUHOM OSP RACHCIN / ŻOŁNIERZOM WOJNY OBRONNEJ POLSKI 1939 R. / Kazimierz Ziemniewicz – Naczelnik – zm. 9.03.1941 r. w obozie Mauthausen / Czesław Misterski – Strażak – zm. 17.09.1939 r. broniąc Warszawy / Józef Mizak – Strażak – poległ walcząc z najeźdźcą / W 75. rocznicę aresztowania Kazimierza Ziemniewicza / kładą w sąsiedztwie placu po remizie, której budową kierował / Rachcin, 18 października 2014 r. / Druhowie, Organizacje, Mieszkańcy”[18].

## Organizacje społeczne i instytucje
- Stowarzyszenie Rozwoju Sołectwa Rachcin (założona w 2007 r.) – pierwsza organizacja pozarządowa w powiecie lipnowskim, która 11 grudnia 2008 r. otrzymała nagrodę Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w konkursie „Rodzynki z pozarządówki” na najlepsze inicjatywy realizowane przez organizacje pozarządowe[19]. Największymi sukcesami małej szkółki były bardzo dobre wyniki egzaminów szóstoklasisty, zawsze w pierwszej dziesiątce wszystkich 31 szkół podstawowych w powiecie lipnowskim[20]. Obecnie jedyną placówką oświaty i wychowania prowadzoną przez Stowarzyszenie jest Przedszkole. Rachcin to pierwsza wieś w powiecie lipnowskim, w której mieszkańcy powołali własne placówki oświatowe, tworząc stowarzyszenie[21].

- Ochotnicza Straż Pożarna w Rachcinie – jest pierwszą jednostką ochrony przeciwpożarowej w powiecie lipnowskim, która samodzielnie pozyskiwała środki unijne na wyposażenie ogólnodostępnej świetlicy – dziś miejsca integracji społeczności lokalnej[22]. Stała się powiatowym liderem OSP w pozyskiwaniu funduszy z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich[23].
- Koło Kobiet Rachcin / KGW Rachcin – organizacja społeczna, która w 2021 r. zajęła I miejsce w półfinale ogólnopolskiego festiwalu smaku "Polska od kuchni" za potrawę "terrina z kaczki"[24]. W 2017 r. wieniec Koła Kobiet z Rachcina zajął II miejsce w konkursie wieńców tradycyjnych dożynek powiatowych[25]. Podczas Festiwalu smaku zorganizowanego w Lipnie latem 2018 r. przez Team Roberta Sowy znanego z ogólnopolskiego programu TVN 24. Koło Kobiet Rachcin zajęło III miejsce w kategorii „Danie główne” za „uda z gęsi faszerowane gruszką i brzoskwinią”[26]. Jesienią 2018 r. Koło Kobiet Rachcin zdobyło pierwsze miejsce w konkursie kulinarnym – kategoria "danie główne" oraz trzecie w kategorii "napoje" w Festiwalu Smaku Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej w Łochocinie[27]. W 2019 r. Koło Kobiet Rachcin zajęło II miejsce zdobywając "Srebrny Talerzyk Nowego Centrum Lipno" i czek o wartości 1000 zł za potrawę "Terrina z kaczki"[28].

wikiname: plwiki

title: Rachcin

in_language: pl

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Rachcin
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Korona stuletniego dębu - Rachcin gmina Bobrowniki.jpg
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = kujawsko-pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat lipnowski|lipnowski]]
 |gmina                  = [[Bobrowniki (gmina w województwie kujawsko-pomorskim)|Bobrowniki]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 357
 |rok                    = 2015
 |strefa numeracyjna     = 54
 |kod pocztowy           = 87-617{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = CLI
 |SIMC                   = 0858579
 |kod mapy               = Bobrowniki (gmina w województwie kujawsko-pomorskim)
 |współrzędne            = 52°44'08"N 19°02'10"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|113630|data=2024-01-09}}</ref>
 |commons                = Category:Rachcin
 |www                    = http://rachcin.osp.org.pl
}}
{{Dopracować|więcej przypisów=2019-05}}[[Plik:Upamietnienie Druhow OSP Rachcin Zolnierzy Polskich Wojny Obronnej 1939.jpg|mały|Tablica pod krzyżem upamiętnia Kazimierza Ziemniewicza i pozostałych Druhów OSP Rachcin Żołnierzy Wojny Obronnej Polski 1939 r. Miejsce pamięci powstało w pobliżu placu po remizie, której budową kierował Ziemniewicz (zmarł w obozie śmierci Mauthausen).|alt=|lewo]]
[[Plik:Rachcin tajna szkoła zabór rosyjski zapis kronikarski z 1938 roku.jpg|alt=Zapis szkolnej kroniki z 1938 r. traktujący o tajnej szkółce języka polskiego w Rachcinie pod zaborem rosyjskim.|mały|Zapis szkolnej kroniki z 1938 r. traktujący o tajnej szkółce języka polskiego w Rachcinie pod zaborem rosyjskim.|lewo]]
[[Plik:Plac zabaw przy Małym Przedszkolu w Rachcinie.jpg|alt=Plac zabaw przy Małym Przedszkolu w Rachcinie|mały|Plac zabaw przy Małym Przedszkolu w Rachcinie – przed przeniesieniem do obecnej lokalizacji (fot. archiwalna).]]
[[Plik:Strażacka praca społeczna w Rachcinie - brukowanie wjazdu do garażu OSP, sierpień 2016..jpg|alt=Strażacka praca społeczna w Rachcinie – brukowanie wjazdu do garażu OSP, sierpień 2016.|mały|Strażacka praca społeczna w Rachcinie – brukowanie wjazdu do garażu OSP, sierpień 2016.]]
[[Plik:Zabytkowy budynek byłej Szkoły Powszechnej w Rachcinie z 1926 r..jpg|alt=Zabytkowy budynek byłej Szkoły Powszechnej w Rachcinie z 1926 r.|mały|Zabytkowy budynek byłej Szkoły Powszechnej w Rachcinie z 1926 r.]]
[[Plik:Korona stuletniego dębu - Rachcin gmina Bobrowniki.jpg|alt=Korona stuletniego dębu – Rachcin gmina Bobrowniki|mały|Korona stuletniego dębu w pobliżu terenu zabudowanego wsi Rachcin, przy drodze wiodącej do wsi Stary Witoszyn.]]
[[Plik:Rachcin panorama wsi.jpg|alt=Rachcin panorama wsi|mały|Rachcin panorama wsi|lewo]]
'''Rachcin''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo kujawsko-pomorskie|województwie kujawsko-pomorskim]], w [[powiat lipnowski|powiecie lipnowskim]], w [[Bobrowniki (gmina w województwie kujawsko-pomorskim)|gminie Bobrowniki]], 10 km na północny zachód od centrum [[Włocławek|Włocławka]], 16 km od [[Lipno|Lipna]], 9 km od [[Bobrowniki (województwo kujawsko-pomorskie)|Bobrownik]], 7 km od [[Fabianki (województwo kujawsko-pomorskie)|Fabianek]].

Wieś (obręb ewidencyjny) Rachcin graniczy z [[Obręb ewidencyjny|obrębami ewidencyjnymi]] [[Stary Bógpomóż]], [[Polichnowo]], [[Brzustowa]] (w tym wieś [[Stara Rzeczna]] w sołectwie [[Brzustowa]]), [[Lisek (wieś)|Lisek]], [[Łochocin]], [[Cyprianka]], [[Wilczeniec Fabiański]], [[Stary Witoszyn]], [[Winduga (województwo kujawsko-pomorskie)|Winduga]].

Sołectwo Rachcin obejmuje dwie wsie: Rachcin i [[Winduga (województwo kujawsko-pomorskie)|Windugę]]. Przez Windugę sołectwo Rachcin graniczy z wsiami [[Nowy Witoszyn]] i Łęg oraz posiada dostęp do Wisły.

== Integralne części wsi ==
{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Rachcin{{r|R2013|teryt}}
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0858585 || [[Okrągła (Rachcin)|Okrągła]] || część wsi
|-
|0858591 || [[Parcele Łochockie]] || część wsi
|-
|0858600 || [[Rachcinek]] || część wsi
|}

== Przyroda ==
Wieś Rachcin obejmuje powierzchnię 15 km², z czego aż 11 km² stanowią lasy – w większości należące do [[Lasy Państwowe|Lasów Państwowych]]. Na gruntach między budynkiem punktu przedszkolnego i przystankiem autobusowym (przy fragmencie drogi Rachcin-[[Cyprianka]] zwanym „Olenderką”) znajdują się pokłady [[ruda darniowa|rudy darniowej]]<ref>{{Cytuj |autor = K. Zawidzki |tytuł = Bobrowniki – przeszłość i stan dzisiejszy [w:] "Z dziejów ziemi dobrzyńskiej". Materiały z sesji popularnonaukowej, Bobrowniki 20 listopada 1996 r., pod redakcją Zenona Góździa, Dobrzyń nad Wisłą 1997, s. 65. |data =}}</ref>.

== Układ osadniczy wsi ==
Wieś Rachcin – w swej najstarszej części – charakteryzuje się "starym kręgiem zabudowy", u którego "podnóża" posadowione są obiekty użyteczności publicznej – remiza i przedszkole<ref>{{Cytuj |tytuł = Lokalna Strategia Rozwoju Gminy Bobrowniki na lata 2015-2020 stanowiąca załącznik nr 1 do Uchwały nr XXIII /155 /2017 Rady Gminy Bobrowniki z dnia 25 kwietnia 2017 r. |data = 2017-04-25 |data dostępu = 2021-12-11 |s = 16 |praca = Biuletyn Informacji Publicznej |url = https://bip-v1-files.idcom-jst.pl/sites/3063/wiadomosci/291678/files/uchwala_nr_xxiii_155_2017_lokalna_strategia_rozwoju_gminy_bobrowniki_na_lata_2015__2020_zmiana_25_kwietnia_2017_r.pdf}}</ref>.

Według wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części wieś Rachcin składa się z następujących części (w nawiasie numery – identyfikatory miejscowości z krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju TERYT) i liczba mieszkańców (dane USC Bobrowniki z 30.06.2017 r.):
* Rachcin – wieś (0858579) – 162 mieszk.,
* [[Parcele Łochockie]] – część wsi Rachcin (0858591) – 65 mieszk.
* [[Rachcinek]] – część wsi Rachcin (0858600) – 72 mieszk.,
* [[Okrągła (Rachcin)|Okrągła]] – część wsi Rachcin (0858585) – 47 mieszk.

== Historia ==
Najstarsze ślady osadnictwa w Rachcinie, 3 fragmenty naczyń, znaleziono przy wschodniej części doliny zwanej miejscowo „parową”. Znajdował się tam punkt osadniczy – [[Kultura łużycka]]. Bliższa chronologia HaC – [[Okres halsztacki]]<ref>{{Cytuj |autor = J. Dąbrowska, P. Sobczyk |tytuł = Karta ewidencji stanowiska archeologicznego (Rachcin, obszar AZP 46-48, nr stanowiska w miejscowości -2, na obszarze-2). 14 października 1981 r. stanowisko zbadali i chronologię określili J. Dąbrowska i P. Sobczyk. |data = 14 X 1986 r. |data dostępu = 2019-08-15 |s = 1}}</ref>.

Najstarsze pewne zapisy o wsi Rachcin pochodzą z pierwszej połowy XIII wieku. Rachcin był wtedy jedną z włości komesa Boguszy<ref>{{Cytuj |autor = J. Nowacki |tytuł = Opactwo św. Gotarda w Szpetalu pod Włocławkiem Zakonu Cysterskiego (ok. 1228 – 1285 – 1358), Gniezno 1934, s. 119 |data =}}</ref>. Po 1230 r. Bogusza wraz z księciem [[Konrad I mazowiecki|Konradem I mazowieckim]] zaczęli tworzenie [[Kościół św. Gotarda we Włocławku|klasztoru]] cystersów w [[Szpetal]]u. Bogusza darował temu klasztorowi 11 swoich posiadłości, w tym Rachcin<ref>{{Cytuj |autor = M.S. Szacherska |tytuł = Opactwo cysterskie w Szpetalu a misja pruska. Polska Akademia Nauk. Instytut Historii, s. 68 |data =}}</ref>.

Dokumentem poświadczającym nadanie komesa jest bulla papieża [[Innocenty IV|Innocentego IV]] z 22 czerwca 1244 r., która wymienia ''villa Raccino'' pośród posiadłości zniszczonego przez pogańskich [[Prusowie|Prusów]] opactwa [[Cystersi|cystersów]] w [[Szpetal]]u<ref>{{Cytuj |autor = F. Sikora |tytuł = Upadek fundacji cysterskiej w Szpetalu i początki odnowionego klasztoru byszewskiego [w:] "Zapiski historyczne", t. XL, 1975, z. 2, s. 208. |data =}}</ref>

Rachcin jest najstarszą osadą na terenie [[Bobrowniki (gmina w województwie kujawsko-pomorskim)|gminy Bobrowniki]] – starszą od gminnych [[Bobrowniki (województwo kujawsko-pomorskie)|Bobrownik]], wzmiankowanych pod datą [[1321]]. Według stanu z 1321 r. należąca do parafii szpetalskiej wieś podzielona była na dwie części: ''Radczyno/Rachczyno'' Jakubowe i Klasztorne<ref>{{Cytuj |autor = F. Sikora |tytuł = Upadek fundacji cysterskiej w Szpetalu i początki odnowionego klasztoru byszewskiego [w:] "Zapiski historyczne", t. XL, 1975, z. 2, s. 91 |data =}}</ref>.

W 1492 r. Szymon z Rachcina ("de Rachczino") był dobrzyńskim sędzią grodzkim<ref>{{Cytuj |autor = Zygmunt Bronisław (1867-1948) Lasocki |tytuł = Dostojnicy i urzędnicy ziemi dobrzyńskiej w XIV i XV wieku |czasopismo = Biblioteka Uniwersytecka w Toruniu |data = 1934 |data dostępu = 2024-07-28 |url = https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/204661/edition/209293}}</ref>.

W 1564 r. Rachcin miał 2,5 łana gruntu i należał do Macieja Nasięgniewskiego<ref>{{Cytuj |autor = Z. Guldon |tytuł = Mapy ziemi dobrzyńskiej w drugiej połowie XVI w., Toruń 1967, s. 34 |data =}}</ref>.
[[Plik:Polska mapa okolic Rachcina z połowy XIX wieku.jpg|mały]]

W 2 poł. XIX w. do Rachcina zostali sprowadzeni uciekinierzy polityczni z Wielkopolski, którzy zbudowali zagrody na nowych siedliskach. Do nich należy zagroda, w której do dziś zachował się jedyny budynek zbudowany przez uciekinierów, tj. „Dom Uciekiniera”<ref>{{Cytuj |autor = E. Kraszewska |tytuł = Rachcin – zabytkowa chałupa nr 9, Biuletyn Przewodnicki ZW PTTK Włocławek, Nr 37: 1986, s. 15 – 16 |data =}}</ref>.

Po [[Powstanie styczniowe|powstaniu styczniowym]] ([[1863]]–[[1864]]) prowadzono w Rachcinie [[tajne nauczanie]], o którym wspomina kronika szkolna z 1938 roku: ''kiedy do wioski docierała władza rosyjska hasło trafiało najpierw do tajnej szkółki (...). Dzieci rozbiegały się po krzakach i [[parów|parowach]] kryjąc drewniane tabliczki do pisania. Nauczyciel zajmował się jakąś pracą''<ref>{{Cytuj |autor = K. Ziemniewicz |tytuł = Kronika Szkolna (rękopis), 1938 r., s. 1 |data =}}</ref>.

[[Plik:Rachcin.jpg|mały|[[Mnich (budowla hydrotechniczna)|Mnich]] z 1930 r. do regulowania przepływu wody – pozostałość po nieistniejących już stawach między obecnym przedszkolem, a starym pierścieniem zabudowy wsi.]]

Podczas II wojny światowej ta położona na uboczu wieś nie była miejscem walk. Jednak w szeregach [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]] we [[Kampania wrześniowa|wrześniu 1939 r.]] walczyli również mieszkańcy Rachcina i tutejsi strażacy, spośród których trzech nie przeżyło [[II wojna światowa|II wojny światowej]] i [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji]]<ref>{{Cytuj |autor = Jan Bielicki |tytuł = Fabianki i okolice. Materiały do dziejów |data = 2016 |s = 232}}</ref>.

W 2015 r. druhowie OSP Rachcin otrzymali Nagrodę [[Marszałek województwa|Marszałka Województwa]] [[Województwo kujawsko-pomorskie|kujawsko-pomorskiego]] na najlepsze inicjatywy społeczne realizowane przez organizacje pozarządowe za "Upamiętnienie Druhów OSP Rachcin Żołnierzy Polskich [[Kampania wrześniowa|Wojny Obronnej 1939 r.]] "<ref>{{Cytuj |autor = Beata Krzemińska |tytuł = Informacje prasowe [str. 6] – Rodzynki z pozarządówki |data = 24 czerwca 2015 |data dostępu = 2021-11-15 |opublikowany = Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego (archiwum) |url = http://archiwum.kujawsko-pomorskie.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=29432&Itemid=126}}</ref>.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo włocławskie|województwa włocławskiego]].

== Zabytki i miejsce pamięci narodowej ==
W miejscowości znajdują się następujące zabytki:
* [[Szkoła powszechna]] – murowany budynek z 1926 r. objęty ścisłą ochroną konserwatorską,
* Dom Uciekiniera – drewniany dom zbudowany w [[1865]] r. przez uciekiniera politycznego z Wielkopolski,
* Zespół dworski: [[Polski dwór szlachecki|dwór]] (ok. 1920 r., przebudowany w latach 70. XX w.) i park (pocz.XX w.) – pozostałość majątku [[Okrągła (Rachcin)|Okrągła]]. Wpisany do Rejestru Zabytków pod numerem 325/A z 5.11.1993,
* Krzyż Druhów – Żołnierzy Polskich 1939 r.: krzyż z żelaza postawiony w miejscu wcześniejszych w formie sprzed 1939 r. z tablicą zawierającą napis: „DRUHOM OSP RACHCIN / ŻOŁNIERZOM WOJNY OBRONNEJ POLSKI 1939 R. / Kazimierz Ziemniewicz – Naczelnik – zm. 9.03.1941 r. w obozie Mauthausen / Czesław Misterski – Strażak – zm. 17.09.1939 r. broniąc Warszawy / Józef Mizak – Strażak – poległ walcząc z najeźdźcą / W 75. rocznicę aresztowania Kazimierza Ziemniewicza / kładą w sąsiedztwie placu po remizie, której budową kierował / Rachcin, 18 października 2014 r. / Druhowie, Organizacje, Mieszkańcy”<ref>{{Cytuj |autor = Karol Kostrzewski |tytuł = PRZYJEDŹ I ZWIEDZAJ – Dom Uciekiniera i wieś Rachcin |data dostępu = 2021-11-15 |opublikowany = Strona Gminy Bobrowniki nad Wisłą |url = http://www.ugbobrowniki.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=285:dom-uciekiniera-w-rachcinie&catid=23&Itemid=140}}</ref>.

== Organizacje społeczne i instytucje ==
[[Plik:Szkoła w Rachcinie.jpg|mały|Budynek Przedszkola w Rachcinie, pełniący, od lat 60. XX wieku do 2017 roku, również funkcję szkoły podstawowej.|alt=|lewo]]
* Stowarzyszenie Rozwoju Sołectwa Rachcin (założona w 2007 r.) – pierwsza organizacja pozarządowa w [[Powiat lipnowski|powiecie lipnowskim]], która 11 grudnia 2008 r. otrzymała nagrodę [[Marszałek województwa|Marszałka]] Województwa Kujawsko-Pomorskiego w konkursie „Rodzynki z pozarządówki” na najlepsze inicjatywy realizowane przez organizacje pozarządowe<ref>{{Cytuj |autor = Ewelina Fuminkowska |tytuł = Przedszkole w Rachcinie ma już 10 lat. To pierwsza wieś w powiecie, która powołała własne placówki tworząc stowarzyszenie |data = 2018-10-09 |data dostępu = 2021-11-15 |czasopismo = Gazeta Pomorska |url = https://pomorska.pl/przedszkole-w-rachcinie-ma-juz-10-lat-to-pierwsza-wies-w-powiecie-ktora-powolala-wlasne-placowki-tworzac-stowarzyszenie/ar/13561313 |język = pl}}</ref>. Największymi sukcesami małej szkółki były bardzo dobre wyniki egzaminów szóstoklasisty, zawsze w pierwszej dziesiątce wszystkich 31 szkół podstawowych w powiecie lipnowskim<ref>{{Cytuj |tytuł = Strona Gminy Bobrowniki nad Wisłą – 10 lat ze Stowarzyszeniem Rozwoju Sołectwa Rachcin |data dostępu = 2021-11-15 |opublikowany = Strona Gminy Bobrowniki nad Wisłą |url = http://ugbobrowniki.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=911:10-lat-ze-stowarzyszeniem-rozwoju-solectwa-rachcin&catid=9&Itemid=104}}</ref>. Obecnie jedyną placówką oświaty i wychowania prowadzoną przez Stowarzyszenie jest Przedszkole. Rachcin to pierwsza wieś w powiecie lipnowskim, w której mieszkańcy powołali własne placówki oświatowe, tworząc stowarzyszenie<ref>{{Cytuj |autor = Ewelina Fuminkowska |tytuł = Przedszkole w Rachcinie ma już 10 lat [zdjęcia] |data = 2018-10-10 |data dostępu = 2021-11-15 |opublikowany = Lipno Nasze Miasto |url = https://lipno.naszemiasto.pl/przedszkole-w-rachcinie-ma-juz-10-lat-zdjecia/ar/c8-4834683 |język = pl}}</ref>.
[[Plik:Remiza OSP Rachcin 2014.jpg|mały|Budynek Remizy, w której OSP Rachcin prowadzi ogólnodostępną świetlicę|alt=|lewo]]
* [[Ochotnicza straż pożarna w Polsce|Ochotnicza Straż Pożarna]] w Rachcinie – jest pierwszą jednostką ochrony przeciwpożarowej w powiecie lipnowskim, która samodzielnie pozyskiwała środki unijne na wyposażenie ogólnodostępnej świetlicy – dziś miejsca integracji społeczności lokalnej<ref>{{Cytuj |autor = E. Fuminkowska |tytuł = Druhowie z Rachcina dla innych |czasopismo =Tygodnik Lipnowski |wolumin = 4 |numer =14 |data = 27 stycznia 2015 | s= 7}}</ref>. Stała się powiatowym liderem OSP w pozyskiwaniu funduszy z [[Program Operacyjny Kapitał Ludzki|Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki]] i [[Program Rozwoju Obszarów Wiejskich|Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich]]<ref>{{Cytuj |autor = M. Jaworski |tytuł = Młodzi, prężnie działający druhowie z OSP w Rachcinie |czasopismo=Tygodnik Lipnowski |wolumin = 25 |numer=25 |data = 23 czerwca 2015 |s= 6.}}</ref>.
* Koło Kobiet Rachcin / [[Koło gospodyń wiejskich|KGW]] Rachcin – organizacja społeczna, która w 2021 r. zajęła I miejsce w półfinale ogólnopolskiego festiwalu smaku "Polska od kuchni" za potrawę "terrina z kaczki"<ref>{{Cytuj |tytuł = Mistrzynie kuchni odniosły duży sukces |czasopismo = Gazeta CLI |praca = Lipno, Gazeta CLI, Portal – miasto i gminy – lipno-cli.pl |url = https://lipno-cli.pl/artykul/mistrzynie-kuchni-odniosly/1219307}}</ref>. W 2017 r. wieniec Koła Kobiet z Rachcina zajął II miejsce w konkursie wieńców tradycyjnych dożynek powiatowych<ref>{{Cytuj |autor = *mb |tytuł = Dożynki powiatowe za nami [GALERIA] |data = 2017-08-30 |data dostępu = 2021-11-15 |opublikowany = lipno-cli.pl |url = https://lipno-cli.pl/artykul/dozynki-powiatowe-za/268091}}</ref>. Podczas Festiwalu smaku zorganizowanego w Lipnie latem 2018 r. przez Team [[Robert Sowa|Roberta Sowy]] znanego z ogólnopolskiego programu TVN 24. Koło Kobiet Rachcin zajęło III miejsce w kategorii „Danie główne” za „uda z gęsi faszerowane gruszką i brzoskwinią”<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = I Festiwal Smaku |data dostępu = 2021-11-15 |opublikowany = Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Lipnie |url = https://www.puklipno.pl/index.php/aktualnosci/83-i-festiwal-smaku |język = pl}}</ref>. Jesienią 2018 r. Koło Kobiet Rachcin zdobyło pierwsze miejsce w konkursie kulinarnym – kategoria "danie główne" oraz trzecie w kategorii "napoje" w Festiwalu Smaku Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej w [[Łochocin]]ie<ref>{{Cytuj |autor = M. Jaworski |tytuł = Smak Kujaw oraz ziemi dobrzyńskiej w Łochocinie |czasopismo=Tygodnik Lipnowski |wolumin = 229 |numer =21 314 |data =02.10.2018 | s= 4}}</ref>. W 2019 r. Koło Kobiet Rachcin zajęło II miejsce zdobywając "Srebrny Talerzyk Nowego Centrum [[Lipno]]" i czek o wartości 1000 zł za potrawę "Terrina z kaczki"<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = II Festiwalu Smaku – podsumowanie |data = 15 lipca 2019 |opublikowany = Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Lipnie |url = https://www.puklipno.pl/index.php/aktualnosci/126-ii-festiwalu-smaku-podsumowanie}}</ref>.

== Przypisy ==
<references responsive>
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1053|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* Nowacki J., Opactwo św. Gotarda w Szpetalu pod Włocławkiem Zakonu Cysterskiego (ok. 1228 – 1285 – 1358), Gniezno 1934, s. 66, 91, 92, 98, 122, 129.
* Szacherska S. M., ''Opactwo cysterskie w Szpetalu a misja pruska'', Polska Akademia Nauk. Instytut Historii, s. 56-117.
* Kraszewska E., Rachcin-Zabytkowa chałupa nr 9, Biuletyn Przewodnicki ZW PTTK Włocławek, nr 37: 1986, s. 15-16.
* Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Województwo włocławskie, 46, Warszawa 1993, s. 13.

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|IX|350|Rachcin}}
* {{Cytuj stronę | url = https://szkolarachcin.pl.tl/ | tytuł = Strona Szkoły Podstawowej w Rachcinie | opublikowany = szkolarachcin.pl.tl | archiwum = https://web.archive.org/web/20180629020524/https://szkolarachcin.pl.tl/ | zarchiwizowano = 2018-06-29}}

{{Gmina Bobrowniki (powiat lipnowski)}}

[[Kategoria:Rachcin| ]]

title: Rachcin

Państwo: Polska

Województwo: kujawsko-pomorskie

Powiat: lipnowski

Gmina: Bobrowniki

Tablice rejestracyjne: CLI


text:
# Nasahdjo
Nasahdjo (ang. Nasah dyo) – bóstwo newarskie, manifestacja boga Śiwy. Patronujące muzyce, tańcowi i teatrowi. Przyrównywane jest do indyjskiego boga Nataradźi i Nryteśwary. Nasadyo reprezentowany jest, poza rzadkimi przedstawieniami ikonograficznymi, jako trójkątny otwór w tylnej ściance świątynki lub ołtarza jemu dedykowanych. Newarowie ofiarują  mu ofiary zwierzęce lub ich krew, alkohol, piwo, żywność.

title: Nasahdjo

wikitext:
'''Nasahdjo''' ([[język angielski|ang.]] ''Nasah dyo'') – bóstwo [[Newarowie|newarskie]], manifestacja boga [[Śiwa|Śiwy]]. Patronujące muzyce, tańcowi i teatrowi<ref>Ram Krishna Duwal, Madhab L. Maharjan, ''A homage to Nasah dyo, the Newar good of music'', European Bulletin of Himalayan Research, r. 1997, nr. 12-13, ss.5-8</ref>. Przyrównywane jest do indyjskiego boga [[Nataradźa|Nataradźi]] i Nryteśwary. Nasadyo reprezentowany jest, poza rzadkimi przedstawieniami ikonograficznymi, jako trójkątny otwór w tylnej ściance świątynki lub ołtarza jemu dedykowanych. Newarowie ofiarują  mu ofiary zwierzęce lub ich krew, alkohol, piwo, żywność.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Hinduizm w Nepalu]]


text:
# NGC 3956
NGC 3956 (również PGC 37325 lub UGCA 251) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Pucharu. Została odkryta 10 marca 1785 roku przez Williama Herschela.
NGC 3956 należy do grupy galaktyk NGC 4038.

title: NGC 3956

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|11|54|00|9|-20|34|00|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 3956
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = [[William Herschel]]
 |        dzień = 10 marca
 |          rok = 1785
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Pucharu|Puchar]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna z poprzeczką|spiralna z poprzeczką]] (SBc)
 | rektascensja = {{RA|11|54|00,9}}
 |   deklinacja = {{DEC|–20|34|00}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,005523{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 12,2
 |     rozm_kąt = 3,3' × 1,0'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = ESO 572-13, MCG -3-30-16, UGCA 251, IRAS11514-2017, PGC 37325
}}
'''NGC 3956''' (również '''PGC 37325''' lub '''UGCA 251''') – [[galaktyka spiralna z poprzeczką]] (SBc), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Pucharu|gwiazdozbiorze Pucharu]]. Została odkryta 10 marca 1785 roku przez [[William Herschel|Williama Herschela]]{{r|cseligman}}.

NGC 3956 należy do [[grupa galaktyk NGC 4038|grupy galaktyk NGC 4038]].

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc39a.htm#3956 | tytuł = NGC 3956 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-06-11}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 3956}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 3956}}
* {{simbad|NGC 3956}}
* {{NED|NGC 3956}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|3956]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne z poprzeczką]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Pucharu]]
[[Kategoria:Grupa NGC 4038]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1785]]

title: NGC 3956

Odkrywca: William Herschel

Gwiazdozbiór: Puchar

Typ: spiralna z poprzeczką (SBc)


text:
# Ernst von Grünigen
Ernst von Grünigen (ur. 23 marca 1950, zm. w czerwcu 1992 w Rougemont) – szwajcarski skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Gstaad, olimpijczyk z 1972 i 1976.
Siedmiokrotnie uczestniczył w Turnieju Czterech Skoczni. Najwyższe miejsce w klasyfikacji generalnej zajął w sezonie 1975/1976, kiedy był osiemnasty. W drugim z czterech konkursów turnieju zajął 6. miejsce, czym uzyskał najlepszy rezultat w pojedynczych zawodach TCS. W tym samym sezonie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie w pierwszym konkursie uplasował się na 5. pozycji, tracąc do brązowego medalisty 3,7 pkt.
Jego ostatnim sezonem międzynarodowych startów był sezon 1976/1977, po którym prawdopodobnie zakończył karierę.

## Igrzyska olimpijskie
- Indywidualnie
  - 1972  Sapporo – 16. miejsce (normalna skocznia), 44. miejsce (duża skocznia)
  - 1976  Innsbruck – 5. miejsce (normalna skocznia), 23. miejsce (duża skocznia)

## Mistrzostwa świata
- Indywidualnie
  - 1974  Falun – 43. miejsce (normalna skocznia)

## Turniej Czterech Skoczni

### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- 1970/1971 – 54.
- 1971/1972 – 43.
- 1972/1973 – 63.
- 1973/1974 – 42.
- 1974/1975 – 20.
- 1975/1976 – 18.
- 1976/1977 – 35.

## Turniej Szwajcarski

### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- 1969 – brak danych
- 1971 – 30.
- 1973 – 18.
- 1975 – 6.
- 1977 – 3.

title: Ernst von Grünigen

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko      = Ernst von Grünigen
 | dyscyplina           = skoki narciarskie
 | grafika              =
 | opis grafiki         =
 | data urodzenia       = 23 marca 1950
 | miejsce urodzenia    =
 | data śmierci         = czerwiec 1992
 | miejsce śmierci      = [[Rougemont (Vaud)|Rougemont]]
 | klub                 =
 | reprezentacja        = {{reprezentacja|SUI|sn}}
 | wzrost               = 168 cm
 | www                  =
 | medale               =
}}
'''Ernst von Grünigen''' (ur. [[23 marca]] [[1950]], zm. w czerwcu [[1992]] w [[Rougemont (Vaud)|Rougemont]]) – szwajcarski skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Gstaad, olimpijczyk z 1972 i 1976.

Siedmiokrotnie uczestniczył w [[Turniej Czterech Skoczni|Turnieju Czterech Skoczni]]. Najwyższe miejsce w klasyfikacji generalnej zajął w sezonie 1975/1976, kiedy był osiemnasty. W drugim z czterech konkursów turnieju zajął 6. miejsce, czym uzyskał najlepszy rezultat w pojedynczych zawodach TCS. W tym samym sezonie uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie w pierwszym konkursie uplasował się na 5. pozycji, tracąc do brązowego medalisty 3,7 pkt{{r|io}}.

Jego ostatnim sezonem międzynarodowych startów był sezon 1976/1977, po którym prawdopodobnie zakończył karierę{{r|aaa}}.

== [[Medaliści igrzysk olimpijskich w skokach narciarskich|Igrzyska olimpijskie]] ==
* '''Indywidualnie'''
** [[Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972|1972]] {{Flaga|JPN}} [[Sapporo]] – 16. miejsce (normalna skocznia), 44. miejsce (duża skocznia)
** [[Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976|1976]] {{Flaga|AUT}} [[Innsbruck]] – 5. miejsce (normalna skocznia), 23. miejsce (duża skocznia)

== [[Skoki narciarskie na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym|Mistrzostwa świata]] ==
* '''Indywidualnie'''
** [[Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1974|1974]] {{Flaga|SWE}} [[Falun]] – 43. miejsce (normalna skocznia)

== [[Turniej Czterech Skoczni]] ==
=== Miejsca w klasyfikacji generalnej ===
* [[19. Turniej Czterech Skoczni|1970/1971]] – 54.
* [[20. Turniej Czterech Skoczni|1971/1972]] – 43.
* [[21. Turniej Czterech Skoczni|1972/1973]] – 63.
* [[22. Turniej Czterech Skoczni|1973/1974]] – 42.
* [[23. Turniej Czterech Skoczni|1974/1975]] – 20.
* [[24. Turniej Czterech Skoczni|1975/1976]] – 18.
* [[25. Turniej Czterech Skoczni|1976/1977]] – 35.

== [[Turniej Szwajcarski]] ==
=== Miejsca w klasyfikacji generalnej ===
* 1969 – ''brak danych''
* 1971 – 30.
* 1973 – 18.
* 1975 – 6.
* 1977 – 3.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="aaa">{{Cytuj stronę | url = http://www.wyniki-skoki.hostingasp.pl/Zawodnik.aspx?name=von%20GRUENIGEN%20Ernst | tytuł = Wyniki Zawodnika - von GRUENIGEN Ernst | nazwisko = Kwieciński | imię = Adam | data dostępu = 2015-11-11}}</ref>
<ref name="io">{{Cytuj stronę | url = http://www.skokinarciarskie.pl/index.php?a=wyniki&b=wyniki&cykl=zio&sezon=1976&konkurs_id=1274&seria=2 | tytuł = Innsbruck / Seefeld - Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976 | opublikowany = skokinarciarskie.pl | data dostępu = 2015-11-11}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wyniki-skoki.hostingasp.pl/Zawodnik.aspx?name=von%20GRUENIGEN%20Ernst | tytuł = Wyniki Zawodnika - von GRUENIGEN Ernst | nazwisko = Kwieciński | imię = Adam | data dostępu = 2015-11-11}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/vo/ernst-von-grunigen-1.html | tytuł = Ernst von Grünigen Bio, Stats, and Results | opublikowany = sports-reference.com | język = en | data dostępu = 2015-11-11 | archiwum = https://web.archive.org/web/20200417151651/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/vo/ernst-von-grunigen-1.html | zarchiwizowano = 2020-04-17}}

{{Mistrzowie Szwajcarii w skokach narciarskich}}

{{SORTUJ:Grünigen, Ernst von}}
[[Kategoria:Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972]]
[[Kategoria:Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976]]
[[Kategoria:Szwajcarscy skoczkowie narciarscy]]
[[Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1950]]
[[Kategoria:Zmarli w 1992]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Gstaad]]

title: · Ernst von Grünigen

Data i miejsce śmierci: czerwiec 1992 · Rougemont

Reprezentacja: Szwajcaria


text:
# Esther Ralston
Esther Ralston (ur. 17 września 1902, zm. 14 stycznia 1994) – amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna.

## Filmografia
Seriale
- 1947: Kraft Television Theatre
- 1952: Broadway Television Theatre
- 1962: Our Five Daughters jako Helen Lee

Filmy
- 1915: Głęboka purpura
- 1922: Daring Danger jako Ethel Stanton
- 1924: Karuzela małżeńska jako panna Hofer
- 1924: Piotruś Pan jako Pani Darling
- 1927: Dziesięć nowych przykazań jako Kitty O'Day
- 1937: As Good as Married jako Miss Danforth
- 1940: Doki San Francisco jako Frances March

## Wyróżnienia
Posiada swoją gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd.

title: Esther Ralston

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Esther Ralston
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Esther Ralston Stars of the Photoplay.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = '''Esther Worth'''
 |data urodzenia            = [[17 września]] [[1902]]
 |miejsce urodzenia         = [[Bar Harbor (miasto)|Bar Harbor]], [[Maine]], [[Stany Zjednoczone|USA]]
 |data śmierci              = [[14 stycznia]] [[1994]]
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[aktor]]ka
 |lata aktywności           =
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Esther Ralston
 |www                       =
}}
'''Esther Ralston''' (ur. 17 września 1902, zm. 14 stycznia 1994) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[aktor]]ka [[film]]owa i [[telewizja|telewizyjna]].

== Filmografia ==
; Seriale
* 1947: [[Kraft Television Theatre]]
* 1952: [[Broadway Television Theatre]]
* 1962: [[Our Five Daughters]] jako Helen Lee

; Filmy
* 1915: [[Głęboka purpura]]
* 1922: [[Daring Danger]] jako Ethel Stanton
* 1924: [[Karuzela małżeńska]] jako panna Hofer
* 1924: [[Piotruś Pan (film 1924)|Piotruś Pan]] jako Pani Darling
* 1927: [[Dziesięć nowych przykazań]] jako Kitty O'Day
* 1937: [[As Good as Married]] jako Miss Danforth
* 1940: [[Doki San Francisco]] jako Frances March

== Wyróżnienia ==
Posiada swoją gwiazdę na [[Aleja Gwiazd w Los Angeles|Hollywoodzkiej Alei Gwiazd]].

== Bibliografia ==
* {{Filmweb|osoba|94465|Esther Ralston}}
* {{IMDb|osoba|0707803|Esther Ralston}}
* [https://projects.latimes.com/hollywood/star-walk/esther-ralston/ projects.latimes.com]
{{Kontrola autorytatywna}}
{{DEFAULTSORT:Ralston, Esther}}
[[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1902]]
[[Kategoria:Zmarli w 1994]]

title: Esther Ralston

Imię i nazwisko: Esther Worth

Data i miejsce urodzenia: 17 września 1902 · Bar Harbor, Maine, USA

Data śmierci: 14 stycznia 1994

Zawód: aktorka


text:
# A Lama
A Lama – gmina w Hiszpanii, w prowincji Pontevedra, w Galicji, o powierzchni 111,76 km². W 2011 roku gmina liczyła 2918 mieszkańców.

title: A Lama

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = A Lama
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = La Lama.svg
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = A Lama
 |państwo                      = Hiszpania
 |1. jednostka administracyjna = [[Galicja (Hiszpania)|Galicja]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Pontevedra (prowincja)|Pontevedra]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Jorge Canda Martinez
 |powierzchnia                 = 111,76{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 2918{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 26,11
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Galicja
 |współrzędne                  = 42°24′54″N 8°23′11″W
 |commons                      = Category:A Lama
 |www                          = http://web.archive.org/web/20130614111705/http://alama.es/
}}
'''A Lama''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Pontevedra (prowincja)|Pontevedra]], w [[Galicja (Hiszpania)|Galicji]], o powierzchni 111,76{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 2918{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/7150 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Pontevedra}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Lama, A}}
[[Kategoria:Gminy w Galicji]]

title: A Lama

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Galicja

Prowincja: Pontevedra

Alkad: Jorge Canda Martinez


text:
# SKA-Ałaj Gülczö
SKA-Ałaj Gülczö (kirg. Футбол клубу «СКА-Алай» Гүлчө) – kirgiski klub piłkarski, mający siedzibę we wsi Gülczö, w południowo-zachodniej części kraju.

## Historia
Chronologia nazw:
- 1992: Ałaj Gülczö (ros. «Алай» Гульча)
- 1994: Ałaj-Oszpirim Gülczö (ros. «Алай-Ошпирим» Гульча)
- 1995: Ałaj Gülczö (ros. «Алай» Гульча)
- 1998: SKA-Ałaj Gülczö (ros. «СКА-Алай» Гульча)

Piłkarski klub Ałaj został założony w miejscowości Gülczö w roku 1992. W 1992 zespół debiutował w Wyższej Lidze, w której zajął 6.miejsce. W 1993 zakończył rozgrywki na 12.pozycji. W 1994 zmienił nazwę na Ałaj-Oszpirim Gülczö i był siódmym w końcowej klasyfikacji. W 1995 zespół powrócił do nazwy Ałaj Gülczö i najpierw zajął 2.miejsce w grupie południowej, a potem w turnieju finałowym przedostatnie 7.miejsce. W 1996 był piątym w tabeli ligowej. W 1997 spadł na 7.pozycję. W 1998 po podpisaniu współpracy z wojskowymi zmienił nazwę na SKA-Ałaj Gülczö i występował w Wyższej Lidze, w której najpierw zajął 8.miejsce w grupie południowej, jednak nie zakwalifikował się do turnieju finałowego. W 1999 brał udział w rozgrywkach Pierwszej Ligi. Od 1992 do 1999 regularnie startował w rozgrywkach o Puchar Kirgistanu.

## Sukcesy

### Trofea międzynarodowe
Nie uczestniczył w rozgrywkach azjatyckich (stan na 31-12-2015).

### Trofea krajowe
| \| \| Zdobyte trofea w rozgrywkach Kirgistanu (stan na: 31-12-2015) \| |                                                               |      |          |
| Rozgrywki                                                              | Osiągnięcie                                                   | Razy | Sezon(y) |
| Mistrzostwo                                                            | I miejsce                                                     | 0    |          |
| Mistrzostwo                                                            | II miejsce                                                    | 0    |          |
| Mistrzostwo                                                            | III miejsce                                                   | 0    |          |
| Mistrzostwo                                                            | 5.miejsce                                                     | 1    | 1996     |
| Puchar                                                                 | zdobywca                                                      | 0    |          |
| Puchar                                                                 | finalista                                                     | 0    |          |
| Puchar                                                                 | półfinalista                                                  | 1    | 1996     |
| II liga                                                                | I miejsce                                                     | ?    |          |
| II liga                                                                | II miejsce                                                    | ?    |          |
| II liga                                                                | III miejsce                                                   | ?    |          |
| Kirgistan                                                              | Zdobyte trofea w rozgrywkach Kirgistanu (stan na: 31-12-2015) |      |          |

## Stadion
Klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Ałaj w Gülczö, który może pomieścić 1000 widzów.

title: SKA-Ałaj Gülczö

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = SKA-Ałaj Gülczö
 |nazwa oryginalna      = ФК «СКА-Алай» Гүлчө
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Футбол клубу «СКА-Алай» Гүлчө
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 =
 |data założenia        = [[1992]]
 |debiut w ekstraklasie = [[1992]]
 |data rozwiązania      =
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 = <br />723000 [[Gülczö]]
 |obiekt sportowy       = [[Stadion Ałaj w Gülczö|Stadion Ałaj]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            = _unknown
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = FFFFFF
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             =
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             =
 |skarpety1             = FFFFFF
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            = _unknown
 |koszulka2             = FFFFFF
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             = FFFFFF
 |lewareka2             = FFFFFF
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            = FFFFFF
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             = FFFFFF
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''SKA-Ałaj Gülczö''' ([[język kirgiski|kirg.]] Футбол клубу «СКА-Алай» Гүлчө) – [[Kirgistan|kirgiski]] klub [[piłka nożna|piłkarski]], mający siedzibę we wsi [[Gülczö]], w południowo-zachodniej części kraju.

== Historia ==
'''Chronologia nazw:'''
* 1992: Ałaj Gülczö ([[Język rosyjski|ros.]] «Алай» Гульча)
* 1994: Ałaj-Oszpirim Gülczö (ros. «Алай-Ошпирим» Гульча)
* 1995: Ałaj Gülczö (ros. «Алай» Гульча)
* 1998: SKA-Ałaj Gülczö (ros. «СКА-Алай» Гульча)

Piłkarski klub '''Ałaj''' został założony w miejscowości [[Gülczö]] w roku 1992<ref>[http://www.rsssf.com/tablesk/kyrgfound.html Kyrgyzstan - Foundation Dates of Clubs - RSSSF]</ref>. W 1992 zespół debiutował w [[I liga kirgiska w piłce nożnej|Wyższej Lidze]], w której zajął 6.miejsce<ref>{{Cytuj stronę |url=http://lena-dvorkina.narod.ru/FOOTBALL_2013/FC_SNG_2013/Kyrgyz.html |tytuł=Киргизия - История футбольных клубов Россия - Narod.ru |data dostępu=2016-08-16 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160816080725/http://lena-dvorkina.narod.ru/FOOTBALL_2013/FC_SNG_2013/Kyrgyz.html |zarchiwizowano=2016-08-16 }}</ref>. W 1993 zakończył rozgrywki na 12.pozycji. W 1994 zmienił nazwę na '''Ałaj-Oszpirim Gülczö''' i był siódmym w końcowej klasyfikacji. W 1995 zespół powrócił do nazwy '''Ałaj Gülczö''' i najpierw zajął 2.miejsce w grupie południowej, a potem w turnieju finałowym przedostatnie 7.miejsce. W 1996 był piątym w tabeli ligowej. W 1997 spadł na 7.pozycję. W 1998 po podpisaniu współpracy z wojskowymi zmienił nazwę na '''SKA-Ałaj Gülczö''' i występował w Wyższej Lidze, w której najpierw zajął 8.miejsce w grupie południowej, jednak nie zakwalifikował się do turnieju finałowego. W 1999 brał udział w rozgrywkach [[II liga kirgiska w piłce nożnej|Pierwszej Ligi]]. Od 1992 do 1999 regularnie startował w rozgrywkach o [[Puchar Kirgistanu w piłce nożnej|Puchar Kirgistanu]].

== Sukcesy ==
=== Trofea międzynarodowe ===
Nie uczestniczył w rozgrywkach azjatyckich (stan na 31-12-2015).

=== Trofea krajowe ===
{{Trofea krajowe
|kraj = KGZ
|stan = 31-12-2015
|mistrzostwo1ile = 0
|mistrzostwo1 =
|mistrzostwo2ile = 0
|mistrzostwo2 =
|mistrzostwo3ile = 0
|mistrzostwo3 =
|mistrzostwoinnepoz = ''5.miejsce''
|mistrzostwoinneile = 1
|mistrzostwoinne = 1996
|pucharzdobywcaile = 0
|pucharzdobywca =
|pucharfinalistaile = 0
|pucharfinalista =
|pucharinnepoz = ''półfinalista''
|pucharinneile = 1
|pucharinne = 1996
|superpucharzdobywcaile =
|superpucharzdobywca =
|superpucharfinalistaile =
|superpucharfinalista =
|superpucharinnepoz =
|superpucharinneile =
|superpucharinne =
|pucharligizdobywcaile =
|pucharligizdobywca =
|pucharligifinalistaile =
|pucharligifinalista =
|pucharligiinnepoz =
|pucharligiinneile =
|pucharligiinne =
|drugaliga1ile = ?
|drugaliga1 =
|drugaliga2ile = ?
|drugaliga2 =
|drugaliga3ile = ?
|drugaliga3 =
|drugaligainnepoz =
|drugaligainneile =
|drugaligainne =
|logoii =
}}

== Stadion ==
Klub rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie [[Stadion Ałaj w Gülczö|Ałaj]] w Gülczö, który może pomieścić 1000 widzów.

== Zobacz też ==
* [[Ałaj Osz]]
* [[Ak-Bura Osz]]
* [[Dinamo-UWD Osz]]
* [[Dżasztyk Osz]]
* [[Keleczek Osz]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{footballfacts|364166|klub}}
* [http://www.rsssf.com/tablesk/kyrgchamp.html Wyniki meczów klubu w bazie RSSSF] {{lang|en}}

[[Kategoria:Kirgiskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1992]]

title: · SKA-Ałaj GülczöФК «СКА-Алай» Гүлчө

Pełna nazwa: Футбол клубу «СКА-Алай» Гүлчө

Państwo: Kirgistan

Adres: · 723000 Gülczö

Stadion: Stadion Ałaj

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Puccinia helianthi
Puccinia helianthi Schwein. – gatunek grzybów z rodziny rdzowatych (Pucciniaceae). Grzyb mikroskopijny, pasożytujący na kilku rodzajach roślin z rodziny astrowatych: słoneczniku (Helianthum), rzepieniu (Xanthium) i Iva. Wywołuje u nich chorobę zwaną rdzą (u słonecznika jest to rdza słonecznika).

## Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Puccinia, Pucciniaceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Synonim: Dicaeoma helianthii (Schwein.) Kuntze.

## Morfologia i rozwój
Jest pasożytem jednodomowym, tzn. cały jego cykl rozwojowy odbywa się na jednym żywicielu. Jest wąskim oligofagiem, występującym na zaliczanych do kilku rodzajów gatunkach roślin z rodziny astrowatych (Asteraceae). Jest rdzą pełnocyklową, wytwarzającą wszystkie 5 typowych dla rdzowców rodzajów zarodników. W okresie wegetacyjnym na porażonych roślinach wytwarzane są spermacja, ecjospory, urediniospory i teliospory,  od jesieni do wiosny na obumarłych resztkach porażonych roślin wytwarzane są bazydiospory, które wiosną dokonują infekcji pierwotnej porażając młode rośliny. Latem urediniospory dokonują infekcji wtórnych rozprzestrzeniając chorobę.
Ecja, uredinia i telia występują przeważnie na dolnej stronie liści porażonych roślin. Ecja kubkowate, uredinia jasnobrązowe, telia ciemnobrązowe. Urediniospory o 2 porach rostkowych. Teliospory dwukomórkowe o trwałej szypułce długości do 120 μm.

## Występowanie
Gatunek rozprzestrzeniony na całym świecie. Jego żywicielami są: słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus), słonecznik ogórkolistny (Helianthus cucumerifolius), Helianthus atrorubens, Helianthus giganteus, Helianthus debilis, słonecznik bulwiasty (Helianthus tuberosus), Iva xanthifolia, rzepień pospolity (Xanthium strumarium).

title: Puccinia helianthi

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Puccinia helianthi''
 |grafika              = Puccinia helianthi.jpg
 |opis grafiki         = [[Uredinium|Uredinia]] na liściu [[słonecznik zwyczajny|słonecznika zwyczajnego]]
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[grzyby]]
 |typ                  = [[podstawczaki]]
 |klasa                = [[rdze]]
 |rząd                 = [[rdzowce]]
 |rodzina              = [[rdzowate]]
 |rodzaj               = [[Puccinia|rdza]]
 |gatunek              = ''Puccinia helianthi''
 |nazwa łacińska       = Puccinia helianthi
 |autor                = [[Lewis David von Schweinitz|Schwein.]]
 |cytat                = ''Schr. naturf. Ges. Leipzig'' 1: 73 (47 of repr.) (1822)
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Puccinia helianthi
}}
'''''Puccinia helianthi''''' Schwein. – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[Grzyby|grzybów]] z rodziny [[rdzowate|rdzowatych]] (''Pucciniaceae''){{r|if}}. [[Grzyby mikroskopijne|Grzyb mikroskopijny]], pasożytujący na kilku [[Rodzaj (biologia)|rodzajach]] roślin z rodziny astrowatych: [[słonecznik]]u (''Helianthum''), [[rzepień|rzepieniu]] (''Xanthium'') i ''[[Iva (roślina)|Iva]]''{{r|parasites}}. Wywołuje u nich chorobę zwaną [[rdza|rdzą]]{{r|marcinkowska}} (u słonecznika jest to [[rdza słonecznika]]{{r|red}}).

== Systematyka i nazewnictwo ==
Pozycja w klasyfikacji według [[Index Fungorum]]: ''Puccinia, Pucciniaceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi''{{r|if}}.

[[Synonim (taksonomia)|Synonim]]: ''Dicaeoma helianthii'' (Schwein.) Kuntze{{r|sf}}.

== Morfologia i rozwój ==
Jest [[pasożyt jednodomowy|pasożytem jednodomowym]], tzn. cały jego [[Cykl życiowy|cykl rozwojowy]] odbywa się na jednym [[żywiciel]]u. Jest wąskim [[oligofagizm|oligofagiem]], występującym na zaliczanych do kilku rodzajów gatunkach roślin z rodziny [[astrowate|astrowatych]] (''Asteraceae''){{r|parasites}}. Jest rdzą pełnocyklową, wytwarzającą wszystkie 5 typowych dla rdzowców rodzajów [[zarodnik]]ów. W okresie wegetacyjnym na porażonych roślinach wytwarzane są [[Spermacjum|spermacja]], [[Ecjospora|ecjospory]], [[Urediniospora|urediniospory]] i [[Teliospora|teliospory]],  od jesieni do wiosny na obumarłych resztkach porażonych roślin wytwarzane są [[bazydiospora|bazydiospory]], które wiosną dokonują [[infekcja pierwotna|infekcji pierwotnej]] porażając młode rośliny. Latem urediniospory dokonują [[infekcja wtórna|infekcji wtórnych]] rozprzestrzeniając chorobę{{r|rust}}.

[[Ecjum|Ecja]], [[Uredinium|uredinia]] i [[Telium|telia]] występują przeważnie na dolnej stronie liści porażonych roślin. Ecja kubkowate, uredinia jasnobrązowe, telia ciemnobrązowe. Urediniospory o 2 [[Pora rostkowa|porach rostkowych]]. Teliospory dwukomórkowe o trwałej szypułce długości do 120 μm{{r|parasites}}.

== Występowanie ==
Gatunek rozprzestrzeniony na całym świecie{{r|discover}}. Jego [[żywiciel]]ami są: [[słonecznik zwyczajny]] (''Helianthus annuus''), [[słonecznik ogórkolistny]] (''Helianthus cucumerifolius''), ''[[Helianthus atrorubens]]'', ''[[Helianthus giganteus]]''{{r|mikro}}, ''[[Helianthus debilis]]'', [[słonecznik bulwiasty]] (''Helianthus tuberosus''), ''[[Iva xanthifolia]]'', [[rzepień pospolity]] (''Xanthium strumarium''){{r|parasites}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=discover>{{Cytuj |url=https://www.discoverlife.org/search.html|tytuł=Discover Life Maps|data dostępu =2018-03-10}}</ref>
<ref name=if>{{Cytuj |url= http://www.indexfungorum.org/names/NamesRecord.asp?RecordID=174997|tytuł= Index Fungorum|data dostępu = 2018-03-10|język=en|opublikowany=indexfungorum.org}}</ref>
<ref name=marcinkowska>{{Cytuj książkę|imię=Joanna|nazwisko=Marcinkowska |tytuł=Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii|miejsce=Warszawa |wydawca=PWRiL |rok=2012 |isbn=978-83-09-01048-7}}</ref>
<ref name=red>red. Ewa Jajor, Marek Mrówczyñski. ''Metodyka integrowanej ochrony słonecznika dla producentów'' Program wieloletni 2011-2015. Instytut Ochrony Roślin. Państwowy Instytut Badawczy, Uniwersytet Przyrodniczy, Poznań. isbn=978-83-89867-74-2</ref>
<ref name=mikro>[[Wiesław Mułenko]], [[Tomasz Majewski (mykolog)|Tomasz Majewski]], [[Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska]], ''A preliminary checklist of micromycetes in Poland. [[Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski]]'', Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, {{ISBN|978-83-89648-75-4}}</ref>
<ref name=parasites>{{Cytuj |url= http://bladmineerders.nl/parasites/fungi/basidiomycota/pucciniomycotina/pucciniales/pucciniaceae/puccinia/puccinia-helianthi/|tytuł= Plant Parasites of Europe|data dostępu = 2018-03-10|język=en}}</ref>
<ref name=rust>{{Cytuj |url=http://web.archive.org/web/20140501020632/http://www.ag.ndsu.edu:80/pubs/plantsci/rowcrops/pp1557.pdf|tytuł = Sunflower rust|data dostępu =2018-03-10}}</ref>
<ref name=sf>{{Cytuj stronę |url= http://www.speciesfungorum.org/Names/SynSpecies.asp?RecordID=174997|tytuł= Species Fungorum |data dostępu = 2018-03-03|język=en|opublikowany=speciesfungorum.org}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rdzowate]]
[[Kategoria:Mykobiota Polski]]

title: Puccinia helianthi

Domena: eukarionty

Królestwo: grzyby

Typ: podstawczaki

Klasa: rdze

Rząd: rdzowce

Rodzina: rdzowate

Rodzaj: rdza

Gatunek: Puccinia helianthi


text:
# Psilorhynchidae
Psilorhynchidae – monotypowa rodzina małych (od 4 do 10 cm), słodkowodnych ryb karpiokształtnych (Cypriniformes), występujących w górskich strumieniach południowej Azji. Czasami klasyfikowana jest jako Psilorhynchinae, podrodzina karpiowatych. Nie mają znaczenia gospodarczego.

## Występowanie
Nepal i przyległe obszary Indii, po zachodnią Birmę.

## Klasyfikacja
Do rodziny zaliczany jest rodzaj:
Psilorhynchus

title: Psilorhynchidae

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = Psilorhynchidae
 |TSN                    = 638803
 |zoolog                 = [[Sunder Lal Hora|Hora]], 1926
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Psilorhynchus sucatio 2.jpg
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodziny – ''[[Psilorhynchus sucatio]]''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[karpiokształtne]]
 |rodzina                = Psilorhynchidae
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Psilorhynchidae
 |commons                = Category:Psilorhynchidae
}}
'''Psilorhynchidae''' – [[takson monotypowy|monotypowa]] [[Rodzina (biologia)|rodzina]] małych (od 4 do 10 cm), słodkowodnych [[Ryby|ryb]] [[karpiokształtne|karpiokształtnych]] (Cypriniformes), występujących w górskich strumieniach południowej [[Azja|Azji]]. Czasami klasyfikowana jest jako Psilorhynchinae, podrodzina [[karpiowate|karpiowatych]]. Nie mają znaczenia gospodarczego.

== Występowanie ==
[[Nepal]] i przyległe obszary [[Indie|Indii]], po zachodnią [[Mjanma|Birmę]]{{r|Nelson2006}}.

== Klasyfikacja ==
Do rodziny zaliczany jest [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]]{{r|Eschmeyer}}:

''[[Psilorhynchus]]''

== Zobacz też ==
* [[Ryby – wykaz rodzin]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=Eschmeyer>{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=7 czerwca 2012|data dostępu=14 sierpnia 2012}}</ref>
* <ref name=Nelson2006>{{Cytuj książkę | nazwisko=Nelson | imię=Joseph S.| autor link = Joseph S. Nelson | tytuł= Fishes of the World | wydawca=John Wiley & Sons | rok=2006 | isbn=0-471-25031-7}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = http://fishbase.org/Summary/FamilySummary.php?ID=124
| tytuł = Family Psilorhynchidae - Mountain carps
| opublikowany = FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org
| data dostępu = 2009-03-25
| autor = Froese, R. & D. Pauly | rok = 2008| język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Psilorhynchidae| ]]

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: karpiokształtne

Rodzina: Psilorhynchidae


text:
# Drut kolczasty (film 1927)
Drut kolczasty (ang. Barbed Wire) – amerykański film niemy z 1927 roku. Jego akcja toczy się w czasie I wojny światowej i opisuje miłość francuskiej farmerki Mony Moreau i niemieckiego żołnierza Oskara Mullera.

## Obsada
- Pola Negri jako Mona Moreau
- Clive Brook jako Oskar Muller
- Claude Gillingwater jako Jean Moreau
- Einar Hanson jako André Joseph Moreau
- Clyde Cook jako Hans
- Gustav von Seyffertitz jako Pierre Corlet
- Charles Willis Lane jako Colonel Duval
- Ben Hendricks Jr. jako Sergeant Caron

title: Drut kolczasty (film 1927)

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Drut kolczasty
 |oryginalny tytuł = Barbed Wire
 |grafika          = Pola Negri in Barbed Wire (4).jpg
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[melodramat]]
 |rok produkcji    = [[1927 w filmie|1927]]
 |data premiery    = [[10 września]] [[1927]]
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            =
 |czas trwania     =
 |reżyseria        = [[Rowland V. Lee]]
 |scenariusz       = [[Rudolf Bernauer]]
Rudolf Osterreicher
Doris Anderson
[[Jean de Limur]]
[[Julian Johnson]]
 |główne role      = [[Pola Negri]]
[[Clive Brook]]
 |muzyka           =
 |zdjęcia          = [[Victor Milner]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Adolph Zukor]]
[[Jesse Lasky]]
[[Rowland V. Lee]]
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      = [[Paramount Pictures]]
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          = Category:Barbed Wire (1927 film)
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Drut kolczasty''' (ang. ''Barbed Wire'') – amerykański [[film niemy]] z [[1927 w filmie|1927]] roku. Jego akcja toczy się w czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] i opisuje miłość francuskiej farmerki Mony Moreau i niemieckiego żołnierza Oskara Mullera.

== Obsada ==
* [[Pola Negri]] jako Mona Moreau
* [[Clive Brook]] jako Oskar Muller
* [[Claude Gillingwater]] jako Jean Moreau
* [[Einar Hanson]] jako André Joseph Moreau
* [[Clyde Cook (actor)|Clyde Cook]] jako Hans
* [[Gustav von Seyffertitz]] jako Pierre Corlet
* [[Charles Willis Lane]] jako Colonel Duval
* Ben Hendricks Jr. jako Sergeant Caron

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0017662|Drut kolczasty}}
* {{Filmweb|tytuł|035386|Drut kolczasty}}

[[Kategoria:Amerykańskie melodramaty]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy nieme]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1927 roku]]

title: Drut kolczastyBarbed Wire

Gatunek: melodramat

Data premiery: 10 września 1927

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Reżyseria: Rowland V. Lee

Scenariusz: Rudolf Bernauer · Rudolf Osterreicher · Doris Anderson · Jean de Limur · Julian Johnson

Główne role: Pola Negri · Clive Brook

Zdjęcia: Victor Milner

Produkcja: Adolph Zukor · Jesse Lasky · Rowland V. Lee

Dystrybucja: Paramount Pictures


text:
# Canadian Show Jumping Championships
Canadian Show Jumping Championships – zawody o randze mistrzostw Kanady w jeździectwie w skokach przez przeszkody.
Organizowane są od 1976 roku, lecz dopiero od 1983 roku startują w nich zawodnicy z całej Kanady. Przez Equine Canada za oficjalne mistrzostwa kraju uznane zostały w 1989 roku. Pomiędzy 1983 a 2000 rokiem zawody odbywały się w czterech rundach na otwartym powietrzu, od 2001 roku natomiast rozgrywają się w hali w systemie dwurundowym.
Rekordzistą pod względem wygranych jest Ian Millar, który triumfował jedenastokrotnie.

## Zwycięzcy
| Rok  | Jeździec            | Koń                  | Miejsce |
| 1976 | Jean-Guy Mathers    | Mathers              | Calgary |
| 1977 | John Simpson        | Texas                | Calgary |
| 1978 | Albert Kley         | Gambrinus            | Calgary |
| 1979 | Bo Mearns           | The Flying Nun       | Calgary |
| 1980 | Bo Mearns           | The Flying Nun       | Calgary |
| 1981 | Barbara Kerr        | 40 Below             | Calgary |
| 1982 | Michel Vaillancourt | Marcato              | Calgary |
| 1983 | Ian Millar          | Warrior              | Calgary |
| 1984 | Lisa Carlsen        | Kahlua               | Calgary |
| 1985 | Lisa Carlsen        | Kahlua               | Calgary |
| 1986 | Ian Millar          | Big Ben              | Calgary |
| 1987 | Ian Millar          | Warrior              | Calgary |
| 1988 | Ian Millar          | El Futuro            | Calgary |
| 1989 | Ian Millar          | El Futuro            | Calgary |
| 1990 | Ian Millar          | Czar                 | Calgary |
| 1991 | Ian Millar          | Big Ben              | Calgary |
| 1992 | Mario Deslauriers   | Alemao V             | Calgary |
| 1993 | Ian Millar          | Big Ben              | Calgary |
| 1994 | Beth Underhill      | Monopoly             | Calgary |
| 1995 | Eric Lamaze         | Cagney               | Calgary |
| 1996 | Beth Underhill      | Monopoly             | Calgary |
| 1997 | Mario Deslauriers   | Amistad              | Calgary |
| 1998 | Mac Cone            | Elute                | Calgary |
| 1999 | Beth Underhill      | Altair               | Calgary |
| 2000 | Eric Lamaze         | Mill Creek Raphael   | Calgary |
| 2001 | Ainsley Vince       | Catch 22             | Toronto |
| 2002 | Ainsley Vince       | Catch 22             | Toronto |
| 2003 | Eric Lamaze         | Mill Creek Raphael   | Toronto |
| 2004 | Ian Millar          | In Style             | Toronto |
| 2005 | Jill Henselwood     | Black Ice            | Toronto |
| 2006 | Laurie Bucci        | Quidam’s Ramiro      | Toronto |
| 2007 | Ian Millar          | In Style             | Toronto |
| 2008 | Keean White         | Celena Z             | Toronto |
| 2009 | Mac Cone            | Ole                  | Toronto |
| 2010 | Yann Candele        | Pitareusa            | Toronto |
| 2011 | Yann Candele        | Game Ready           | Toronto |
| 2012 | Yann Candele        | Game Ready           | Toronto |
| 2013 | Yann Candele        | Showgirl             | Toronto |
| 2014 | Ian Millar          | Star Power           | Toronto |
| 2015 | Jill Henselwood     | Farfelu du Printemps | Toronto |
| 2016 | Ian Millar          | Dixson               | Toronto |
| 2017 | Amy Millar          | Heros                | Toronto |

title: Canadian Show Jumping Championships

wikitext:
'''Canadian Show Jumping Championships''' – zawody o randze mistrzostw [[Kanada|Kanady]] w jeździectwie w [[Skoki przez przeszkody|skokach przez przeszkody]].

Organizowane są od 1976 roku, lecz dopiero od 1983 roku startują w nich zawodnicy z całej Kanady. Przez [[Equine Canada]] za oficjalne mistrzostwa kraju uznane zostały w 1989 roku. Pomiędzy 1983 a 2000 rokiem zawody odbywały się w czterech rundach na otwartym powietrzu, od 2001 roku natomiast rozgrywają się w hali w systemie dwurundowym.

Rekordzistą pod względem wygranych jest [[Ian Millar]], który triumfował jedenastokrotnie.

== Zwycięzcy ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
| Rok || Jeździec || Koń || Miejsce
|-
| 1976||[[Jean-Guy Mathers]]||Mathers||[[Calgary]]
|-
| 1977||[[John Simpson]]||Texas||[[Calgary]]
|-
| 1978||[[Albert Kley]]||Gambrinus||[[Calgary]]
|-
| 1979||[[Bo Mearns]]||The Flying Nun||[[Calgary]]
|-
| 1980||[[Bo Mearns]]||The Flying Nun||[[Calgary]]
|-
| 1981||[[Barbara Kerr]]||40 Below||[[Calgary]]
|-
| 1982||[[Michel Vaillancourt]]||Marcato||[[Calgary]]
|-
| 1983||[[Ian Millar]]||Warrior||[[Calgary]]
|-
| 1984||[[Lisa Carlsen]]||Kahlua||[[Calgary]]
|-
| 1985||[[Lisa Carlsen]]||Kahlua||[[Calgary]]
|-
| 1986||[[Ian Millar]]||Big Ben||[[Calgary]]
|-
| 1987||[[Ian Millar]]||Warrior||[[Calgary]]
|-
| 1988||[[Ian Millar]]||El Futuro||[[Calgary]]
|-
| 1989||[[Ian Millar]]||El Futuro||[[Calgary]]
|-
| 1990||[[Ian Millar]]||Czar||[[Calgary]]
|-
| 1991||[[Ian Millar]]||Big Ben||[[Calgary]]
|-
| 1992||[[Mario Deslauriers]]||Alemao V||[[Calgary]]
|-
| 1993||[[Ian Millar]]||Big Ben||[[Calgary]]
|-
| 1994||[[Beth Underhill]]||Monopoly||[[Calgary]]
|-
| 1995||[[Eric Lamaze]]||Cagney||[[Calgary]]
|-
| 1996||[[Beth Underhill]]||Monopoly||[[Calgary]]
|-
| 1997||[[Mario Deslauriers]]||Amistad||[[Calgary]]
|-
| 1998||[[Mac Cone]]||Elute||[[Calgary]]
|-
| 1999||[[Beth Underhill]]||Altair||[[Calgary]]
|-
| 2000||[[Eric Lamaze]]||Mill Creek Raphael||[[Calgary]]
|-
| 2001||[[Ainsley Vince]]||Catch 22||[[Toronto]]
|-
| 2002||[[Ainsley Vince]]||Catch 22||[[Toronto]]
|-
| 2003||[[Eric Lamaze]]||Mill Creek Raphael||[[Toronto]]
|-
| 2004||[[Ian Millar]]||In Style||[[Toronto]]
|-
| 2005||[[Jill Henselwood]]||Black Ice||[[Toronto]]
|-
| 2006||[[Laurie Bucci]]||Quidam’s Ramiro||[[Toronto]]
|-
| 2007||[[Ian Millar]]||In Style||[[Toronto]]
|-
| 2008||[[Keean White]]||Celena Z||[[Toronto]]
|-
| 2009||[[Mac Cone]]||Ole||[[Toronto]]
|-
| 2010||[[Yann Candele]]||Pitareusa||[[Toronto]]
|-
| 2011||[[Yann Candele]]||Game Ready||[[Toronto]]
|-
| 2012||[[Yann Candele]]||Game Ready||[[Toronto]]
|-
| 2013||[[Yann Candele]]||Showgirl||[[Toronto]]
|-
| 2014||[[Ian Millar]]||Star Power||[[Toronto]]
|-
| 2015||[[Jill Henselwood]]||Farfelu du Printemps||[[Toronto]]
|-
| 2016||[[Ian Millar]]||Dixson||[[Toronto]]
|-
| 2017||[[Amy Millar]]||Heros||[[Toronto]]
|}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url = http://www.equestrian.ca/cdn/storage/resources_v2/yxWp2Pbvp9JCPHTRE/original/yxWp2Pbvp9JCPHTRE.pdf|tytuł = Canadian Show Jumping Championships - 1976 to Present|data dostępu = 2019-10-29|opublikowany = equinecanada.ca|język = en}}
* {{cytuj stronę|url = http://www.equestrianjumpingcanada.com/cdnchampions.cfm|tytuł = Canadian Champions|data dostępu = 2012-08-21|opublikowany = equestrianjumpingcanada.com|język = en}}
* {{cytuj stronę|url = http://www.equestrianjumpingcanada.com/canadianshowjumpingchampionshiptrivia.cfm|tytuł = CDN Trivia|data dostępu = 2012-08-21|opublikowany = equestrianjumpingcanada.com|język = en}}

[[Kategoria:Zawody jeździeckie]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Kanadzie]]


text:
# Wagaj (rejon omutiński)
Wagaj (ros. Вагай) – wieś (sieło) w Rosji, w obwodzie tiumeńskim, w rejonie omutińskim. W 2010 liczyła 2671 mieszkańców.

title: Wagaj (rejon omutiński)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                       = Wagaj
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Вагай}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód tiumeński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon omutiński|omutiński]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 2671
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wagaj''' ({{w języku|ru|Вагай}}) – wieś (sieło) w [[Rosja|Rosji]], w [[obwód tiumeński|obwodzie tiumeńskim]], w [[rejon omutiński|rejonie omutińskim]]. W 2010 liczyła 2671 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/tjumenskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu tiumeńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w obwodzie tiumeńskim]]

title: WagajВагай

Państwo: Rosja

Obwód: tiumeński

Rejon: omutiński


text:
# Jessica Watson
Jessica Watson (ur. 18 maja 1993 r. w Gold Coast, Queensland) – australijska żeglarka, najmłodsza osoba na świecie, która (na 3 dni przed swoimi 17. urodzinami) samotnie opłynęła świat (bez przystanków w porcie) tradycyjnym szlakiem kliprów (drogą wokół trzech wielkich przylądków w ryczących czterdziestkach).
Watson 15 maja 2010 r. zawinęła do portu w Sydney, po przepłynięciu 38 tys. kilometrów w ciągu 210 dni na 10-metrowym jachcie o nazwie Ella's Pink Lady.
W lutym 2023 na platformie Netfix miała miejsce premiera filmu „Siła ducha” opartego na historii samotnego rejsu Jessiki Watson.

title: Jessica Watson

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jessica Watson
 |grafika                   = Jessica Watson Ddf 2011.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[18 maja]] [[1993]]
 |miejsce urodzenia         = [[Gold Coast]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Jessica Watson
}}
[[Plik:Jessica Watson-worldmap.svg|thumb|240px|Szlak jakim Jessica Watson opłynęła świat w ciągu 210 dni (od [[18 października]] [[2009]] r. do [[15 maja]] [[2010]] r.]]
[[Plik:Jessica Watson sailing.jpg|mały|Watson opływa Przylądek Horn, 13 stycznia 2010 roku]]
[[Plik:Pink Lady sailing (cropped).jpg|mały|„Ella's Pink Lady” wypływa z Brisbane do Sydney]]
'''Jessica Watson''' (ur. [[18 maja]] [[1993]] r. w [[Gold Coast]], [[Queensland]]) – [[Australia|australijska]] [[żeglarstwo|żeglarka]], najmłodsza osoba na świecie, która (na 3 dni przed swoimi 17. urodzinami) samotnie opłynęła świat<ref>[https://archive.is/20130504015029/http://www.tvn24.pl/-1,1656431,0,1,przeplynela-solo-dookola-swiata--a-nie-moze-kupic-szampana,wiadomosc.html 16-latka przepłynęła 38 tys. km w 210 dni] www.tvn24.pl (dostęp: 15.05.2010)</ref> (bez przystanków w porcie) tradycyjnym [[Szlak kliprów|szlakiem kliprów]] (drogą wokół [[Wielkie Przylądki|trzech wielkich przylądków]] w [[Ryczące czterdziestki|ryczących czterdziestkach]]).

Watson [[15 maja]] [[2010]] r. zawinęła do [[port morski|portu]] w [[Sydney]], po przepłynięciu 38 tys. kilometrów w ciągu 210 dni na 10-metrowym jachcie o nazwie ''Ella's Pink Lady''<ref>[http://sport.interia.pl/lekkoatletyka/news/jessica-watson-samotnie-oplynela-swiat,1479176,6 Jessica Watson samotnie opłynęła świat] sport.interia.pl (dostęp: 15.05.2010)</ref>.

W lutym 2023 na platformie [[Netflix|Netfix]] miała miejsce premiera filmu „Siła ducha” opartego na historii samotnego rejsu Jessiki Watson.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://resources3.news.com.au/images/2009/09/09/1225770/862727-solo-sailor-jessica-watson.jpg Jessica Watson] (foto)
* [http://www.jessicawatson.com.au/ www.jessicawatson.com.au] (strona oficjalna)
* {{Cytuj stronę | url = http://www.jessicawatson.com.au/_blog/Official_Jessica_Watson_Blog | tytuł = Jessica Watson Blog | opublikowany = jessicawatson.com.au | archiwum = https://web.archive.org/web/20100811025053/http://www.jessicawatson.com.au/_blog/Official_Jessica_Watson_Blog | zarchiwizowano = 2010-08-11}} (oficjalny blog)
* [https://www.blanzek.pl/b/mo-2009-008.pdf „Niezależne dochodzenie w sprawie kolizji między zarejestrowaną w Australii jachtem ''Ella's Pink Lady'' a zarejestrowanym w Hongkongu masowcem ''Silver Yang'' u wybrzeży Point Lookout, Queensland”] (PDF). Raport ATSB dotyczący bezpieczeństwa transportu. ( ang.)

== Zobacz też ==
* [[Laura Dekker]]
* [[Rejs wokółziemski]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Watson, Jessica}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]
[[Kategoria:Australijscy sportowcy]]
[[Kategoria:Australijscy żeglarze]]
[[Kategoria:Żeglarze, którzy samotnie okrążyli Ziemię]]

title: Jessica Watson

Data i miejsce urodzenia: 18 maja 1993 · Gold Coast


text:
# Emilka na falach życia
Emilka na falach życia (alternatywne tytuły : "Emilka szuka szczęścia", "Dorosłe życie Emilki", oryg. Emily's Quest, 1927), powieść Lucy Maud Montgomery. Ciąg dalszy Emilki ze Srebrnego Nowiu i Emilka dojrzewa.
Emilka ukończyła już gimnazjum i próbuje swych sił w pisaniu. Ilza i Ted wyjechali na studia, a Perry osiąga coraz to nowe sukcesy. Dean oświadcza się jej, a Emilka przyjmuje oświadczyny. Napisała swą pierwszą książkę, ale gdy Dean uważa ją za słabą, spala ją. Dean kupuje Rozczarowany Dom i przez całe lato urządzają swoje gniazdko. Nagle, dwa tygodnie przed ślubem, Emilka zrywa zaręczyny. Dean przyznaje, że pierwsza książka Emilki była bardzo dobra, ale on z zazdrości nazwał ją słabą.
Tymczasem do domu wracają Ted i Ilza. Postanawiają każdego dnia bawić się do upadłego. Na jednym z przyjęć Ted oświadcza się Ilzie, i łamie przy okazji serduszko Emilki.
Kolejny rok mija spokojnie, ale potem wraca Ted i Ilza. Gdy Ted odjeżdża bez pożegnania, Emilka postanawia o nim zapomnieć. Zaprzyjaźnia się z jego matką, panią Kent.
I w końcu odbędzie się ślub Teda i Ilzy. Emilka jest ich druhną.Jednak chwilę przed rozpoczęciem ceremonii okazuje się, że Perry miał ciężki wypadek samochodowy. Ilza uciekła. Po dwóch dniach wraca i wyznaje Emilce, że kocha Perry'ego.
Pani Kent źle się czuje. Na łożu śmierci wyjawia Emilce, że Ted napisał wtedy do Emilki list pożegnalny, ale ona była zbyt zazdrosna, i nie dała jej tego listu. Emilka wybacza jej.
A list był ważny, Teddy wyznał w nim swą miłość do Emilki.

title: Emilka na falach życia

wikitext:
{{Książka infobox
 |tytuł             = Emilka na falach życia
 |tytuł oryginalny  = Emily's Quest
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |autor             = [[Lucy Maud Montgomery]]
 |tematyka          =
 |typ utworu        = [[literatura dla dzieci i młodzieży]]
 |data powstania    =
 |miejsce wydania   = [[Kanada]]
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |data wydania      = [[1927]]
 |wydawca           =
 |pol: data wydania = [[1936]]
 |pol: wydawca      =
 |pol: przekład     = [[Maria Rafałowicz-Radwanowa]]
 |poprzednia        = [[Emilka dojrzewa]]
 |następna          =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        = Emilka szuka szczęścia
}}
'''Emilka na falach życia''' (alternatywne tytuły : "''Emilka szuka szczęścia''", "''Dorosłe życie Emilki''", oryg. ''Emily's Quest'', [[1927]]), powieść [[Lucy Maud Montgomery]]. Ciąg dalszy ''[[Emilka ze Srebrnego Nowiu (powieść)|Emilki ze Srebrnego Nowiu]]'' i ''[[Emilka dojrzewa]]''.

Emilka ukończyła już gimnazjum i próbuje swych sił w pisaniu. Ilza i Ted wyjechali na studia, a Perry osiąga coraz to nowe sukcesy. Dean oświadcza się jej, a Emilka przyjmuje oświadczyny. Napisała swą pierwszą książkę, ale gdy Dean uważa ją za słabą, spala ją. Dean kupuje Rozczarowany Dom i przez całe lato urządzają swoje gniazdko. Nagle, dwa tygodnie przed ślubem, Emilka zrywa zaręczyny. Dean przyznaje, że pierwsza książka Emilki była bardzo dobra, ale on z zazdrości nazwał ją słabą.

Tymczasem do domu wracają Ted i Ilza. Postanawiają każdego dnia bawić się do upadłego. Na jednym z przyjęć Ted oświadcza się Ilzie, i łamie przy okazji serduszko Emilki.
Kolejny rok mija spokojnie, ale potem wraca Ted i Ilza. Gdy Ted odjeżdża bez pożegnania, Emilka postanawia o nim zapomnieć. Zaprzyjaźnia się z jego matką, panią Kent.

I w końcu odbędzie się ślub Teda i Ilzy. Emilka jest ich druhną.Jednak chwilę przed rozpoczęciem ceremonii okazuje się, że Perry miał ciężki wypadek samochodowy. Ilza uciekła. Po dwóch dniach wraca i wyznaje Emilce, że kocha Perry'ego.

Pani Kent źle się czuje. Na łożu śmierci wyjawia Emilce, że Ted napisał wtedy do Emilki list pożegnalny, ale ona była zbyt zazdrosna, i nie dała jej tego listu. Emilka wybacza jej.
A list był ważny, Teddy wyznał w nim swą miłość do Emilki.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://gutenberg.net.au/ebooks03/0300161.txt Wersja angielska książki na ''Project Gutenberg'']
* ''[https://polona.pl/item/emilka-na-falach-zycia,ODc4NTU4OTg/ Emilka na falach życia]'' (1936) w bibliotece [[Polona]]
{{Lucy Maud Montgomery}}
[[Kategoria:Twórczość Lucy Maud Montgomery]]
[[Kategoria:Kanadyjskie powieści]]
[[Kategoria:Powieści z 1927]]

title: Emilka na falach życiaEmily's Quest

Autor: Lucy Maud Montgomery

Typ utworu: literatura dla dzieci i młodzieży

Miejsce wydania: Kanada

Język: angielski

Przekład: Maria Rafałowicz-Radwanowa

poprzednia · Emilka dojrzewa: następna · brak