text:
# Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej
Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej (ZMRP) – ogólnopolskie stowarzyszenie zawodowe inżynierów mostowców, działające od 1991 roku. Związek zrzesza specjalistów związanych z projektowaniem, budową, utrzymaniem i eksploatacją obiektów mostowych. Siedziba Związku mieści się w Warszawie.

## Historia
Inicjatywa utworzenia Związku Mostowców RP sięga lat 60. XX wieku. W 1960 roku prof. Zbigniew Wasiutyński zaproponował powołanie organizacji integrującej środowisko mostowców. Cztery lata później, podczas zebrania organizacyjnego na Politechnice Warszawskiej, Grupa Inicjatywna – m.in. prof. Stanisław Andruszewicz, prof. Stanisław Błaszkowiak, prof. Stefan Kaufman, prof. Jan Kmita i prof. Eugeniusz Hildebrandt – przedstawiła projekt powołania Związku Mostowców przy Komitecie Inżynierii Lądowej PAN. W obliczu trudności administracyjnych, w ramach Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji (SITK) powołano Sekcję Główną Techniki Mostowej.
Kolejnym impulsem była inicjatywa środowiska małopolskiego. W 1981 roku prof. Kazimierz Flaga, z poparciem prof. Romana Ciesielskiego i prof. Władysława Ziobronia, utworzył Zespół Konstrukcji Mostowych przy Komisji Budownictwa PAN w Krakowie.
Bezpośrednią decyzję o utworzeniu ZMRP podjęto 24 czerwca 1991 roku podczas spotkania w Skrzynkach koło Poznania. Inicjatorami byli m.in. prof. Mieczysław Rybak, prof. Kazimierz Flaga, prof. Andrzej Ryżyński, prof. Henryk Czudek, inż. Jan Fajfer, dr inż. Jerzy Śliwka i mgr inż. Franciszek Szatkowski. Funkcję pierwszego przewodniczącego powierzono prof. Andrzejowi Ryżyńskiemu.
Oficjalna rejestracja Związku nastąpiła 25 listopada 1991 roku w Sądzie Wojewódzkim w Poznaniu.

## Cele działalności
ZMRP działa na rzecz:
- integracji środowiska inżynierów mostowych,
- wymiany doświadczeń zawodowych i naukowych,
- popularyzacji nowych technologii,
- reprezentowania interesów zawodowych członków,
- organizacji szkoleń, konferencji i seminariów branżowych.

Ważnym elementem działalności są konferencje, spotkania regionalne oraz inicjatywy integracyjne. Od 2013 roku Związek obchodzi Ogólnopolski Dzień Mostowca – 18 maja.

## Symbolika
Związek posiada własny znak graficzny zatwierdzony w 1993 roku. W tym samym roku prof. Wojciech Radomski ufundował insygnium władzy – berło przewodniczącego. Kasetę na insygnia ufundował prof. Kazimierz Furtak.

## Działalność wydawnicza
Od 1993 do 2016 roku ZMRP wydawał kwartalnik „Biuletyn Informacyjny ZMRP”, który stanowił platformę informacyjną i dokumentacyjną dla członków organizacji .

## Współpraca i afiliacje
ZMRP jest członkiem IABSE (Międzynarodowe Stowarzyszenie Mostów i Konstrukcji). Utrzymuje również współpracę z SITK oraz PZITB. Wielu członków Związku działa aktywnie w innych organizacjach inżynierskich, w tym w Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa.

## Oddziały i struktura organizacyjna
Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej posiada rozbudowaną strukturę regionalną obejmującą 12 oddziałów terenowych. Każdy oddział funkcjonuje jako samodzielna jednostka, tworzona uchwałą Krajowej Rady Związku na wniosek co najmniej 15 członków zwyczajnych. Na dzień obecny są to:
- Oddział Dolnośląski
- Oddział Gdański
- Oddział Górnośląski
- Oddział Łódzki
- Oddział Małopolski
- Oddział Pomorsko‑Kujawski
- Oddział Rzeszowsko‑Lubelski
- Oddział Świętokrzyski
- Oddział Warmińsko‑Mazurski
- Oddział Warszawski
- Oddział Wielkopolski Oddział Zachodniopomorski

Każdy z oddziałów ma osobny Zarząd, Komisję Rewizyjną i bierze udział w strukturach ogólnokrajowych Związku, m.in. poprzez przedstawicielstwo w Krajowej Radzie ZMRP.

## Przewodniczący ZMRP
Funkcję przewodniczącego Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej pełnili kolejno:
1. prof. Andrzej Ryżyński – I-II kadencja
2. prof. Kazimierz Flaga – III-IV kadencja
3. prof. Wojciech Radomski – V-VI kadencja[5]
4. prof. Kazimierz Furtak – VII-VIII kadencja[6]
5. prof. nadzw. Janusz Szelka – IX-XI kadencja
6. prof. Adam Wysokowski – XII kadencja

wikitext:
'''Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej (ZMRP)''' – ogólnopolskie stowarzyszenie zawodowe inżynierów mostowców, działające od 1991 roku. Związek zrzesza specjalistów związanych z projektowaniem, budową, utrzymaniem i eksploatacją [[Most|obiektów mostowych]]. Siedziba Związku mieści się w [[Warszawa|Warszawie]].

== Historia ==
Inicjatywa utworzenia Związku Mostowców RP sięga lat 60. XX wieku. W 1960 roku prof. [[Zbigniew Wasiutyński]] zaproponował powołanie organizacji integrującej środowisko mostowców. Cztery lata później, podczas zebrania organizacyjnego na [[Politechnika Warszawska|Politechnice Warszawskiej]], Grupa Inicjatywna – m.in. prof. Stanisław Andruszewicz, prof. [[Stanisław Błaszkowiak]], prof. [[Stefan Kaufman]], prof. [[Jan Kmita (profesor)|Jan Kmita]] i prof. [[Eugeniusz Hildebrandt]] – przedstawiła projekt powołania Związku Mostowców przy Komitecie Inżynierii Lądowej [[Polska Akademia Nauk|PAN]]. W obliczu trudności administracyjnych, w ramach [[Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej|Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji (SITK)]] powołano Sekcję Główną Techniki Mostowej.

Kolejnym impulsem była inicjatywa środowiska małopolskiego. W 1981 roku prof. [[Kazimierz Flaga]], z poparciem prof. [[Roman Ciesielski (profesor)|Romana Ciesielskiego]] i prof. Władysława Ziobronia, utworzył Zespół Konstrukcji Mostowych przy Komisji Budownictwa PAN w Krakowie.

Bezpośrednią decyzję o utworzeniu ZMRP podjęto 24 czerwca 1991 roku podczas spotkania w Skrzynkach koło [[Poznań|Poznania]]. Inicjatorami byli m.in. prof. [[Mieczysław Rybak]], prof. [[Kazimierz Flaga]], prof. [[Andrzej Ryżyński]], prof. [[Henryk Czudek]], inż. [[Jan Fajfer]], dr inż. Jerzy Śliwka i mgr inż. [[Franciszek Szatkowski]]. Funkcję pierwszego przewodniczącego powierzono prof. Andrzejowi Ryżyńskiemu.

Oficjalna rejestracja Związku nastąpiła 25 listopada 1991 roku w Sądzie Wojewódzkim w Poznaniu<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia ZMRP {{!}} ZMRP Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu = 2025-08-01 |url = https://zmrp.pl/historia-zmrp/}}</ref>.

== Cele działalności ==
ZMRP działa na rzecz:

* integracji środowiska inżynierów mostowych,
* wymiany doświadczeń zawodowych i naukowych,
* popularyzacji nowych technologii,
* reprezentowania interesów zawodowych członków,
* organizacji szkoleń, konferencji i seminariów branżowych.

Ważnym elementem działalności są konferencje, spotkania regionalne oraz inicjatywy integracyjne. Od 2013 roku Związek obchodzi [[Ogólnopolski Dzień Mostowca]] – 18 maja.

== Symbolika ==
Związek posiada własny znak graficzny zatwierdzony w 1993 roku. W tym samym roku prof. [[Wojciech Radomski]] ufundował insygnium władzy – berło przewodniczącego. Kasetę na insygnia ufundował prof. [[Kazimierz Furtak]].

== Działalność wydawnicza ==
Od 1993 do 2016 roku ZMRP wydawał kwartalnik „Biuletyn Informacyjny ZMRP”, który stanowił platformę informacyjną i dokumentacyjną dla członków organizacji <ref>{{Cytuj |tytuł = Biuletyn informacyjny {{!}} ZMRP Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu = 2025-08-01 |url = https://zmrp.pl/biuletyn-informacyjny-2/}}</ref>.

== Współpraca i afiliacje ==
ZMRP jest członkiem IABSE (Międzynarodowe Stowarzyszenie Mostów i Konstrukcji). Utrzymuje również współpracę z SITK oraz PZITB. Wielu członków Związku działa aktywnie w innych organizacjach inżynierskich, w tym w Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa.

== Oddziały i struktura organizacyjna ==
Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej posiada rozbudowaną strukturę regionalną obejmującą 12 oddziałów terenowych<ref>{{Cytuj |tytuł = Oddziały związku {{!}} ZMRP Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu = 2025-08-01 |url = https://zmrp.pl/oddzialy-zwiazku/}}</ref>. Każdy oddział funkcjonuje jako samodzielna jednostka, tworzona uchwałą Krajowej Rady Związku na wniosek co najmniej 15 członków zwyczajnych<ref name="statut">{{Cytuj |tytuł = Statut {{!}} ZMRP Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu = 2025-08-01 |url = https://zmrp.pl/statut/}}</ref>. Na dzień obecny są to:

* Oddział Dolnośląski
* Oddział Gdański
* Oddział Górnośląski
* Oddział Łódzki
* Oddział Małopolski
* Oddział Pomorsko‑Kujawski
* Oddział Rzeszowsko‑Lubelski
* Oddział Świętokrzyski
* Oddział Warmińsko‑Mazurski
* Oddział Warszawski
* Oddział Wielkopolski Oddział Zachodniopomorski

Każdy z oddziałów ma osobny Zarząd, Komisję Rewizyjną i bierze udział w strukturach ogólnokrajowych Związku, m.in. poprzez przedstawicielstwo w Krajowej Radzie ZMRP.

== Przewodniczący ZMRP ==
Funkcję przewodniczącego Związku Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej pełnili kolejno:

# '''prof. Andrzej Ryżyński''' – I-II kadencja
# '''prof. Kazimierz Flaga''' – III-IV kadencja
# '''prof. Wojciech Radomski''' – V-VI kadencja<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia ZMRP {{!}} ZMRP Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu = 2025-08-01 |url = https://zmrp.pl/historia-zmrp/}}</ref>
# '''prof. Kazimierz Furtak''' – VII-VIII kadencja<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia ZMRP {{!}} ZMRP Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej |data dostępu = 2025-08-01 |url = https://zmrp.pl/historia-zmrp/}}</ref>
# '''prof. nadzw. Janusz Szelka''' – IX-XI kadencja
# '''prof. Adam Wysokowski''' – XII kadencja

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Stowarzyszenia zawodowe]]
[[Kategoria:Polskie organizacje techniczne]]


text:
# Język embaloh
Język embaloh, także: ambalo, maloh – język austronezyjski używany w prowincji Borneo Zachodnie w Indonezji, w rejonie górnego odcinka rzeki Kapuas. Według danych z 1991 roku posługuje się nim 10 tys. osób.
Nie jest blisko spokrewniony z większością języków Borneo. Języki ludów Maloh (Banuaka’), w tym embaloh i taman, zostały powiązane z językiem bugijskim. Próbowano także łączyć je z językiem malajskim (taką klasyfikację zaproponowali R. Blust i B. Nothofer, a pierwotnie postulował ją A. Hudson). Podobieństwa między nimi a językami malajskimi należy raczej tłumaczyć zapożyczaniem. Dialekt kalis jest wyraźnie odrębny i bywa rozpatrywany jako oddzielny język.
Wykazuje wpływy słownikowe języka iban, który jest znany wielu jego użytkownikom. Nazwa „maloh”, odnoszona do języka i grupy etnicznej, pochodzi z języka iban. Sami preferują formy „embaloh” i „ambalo”.
Między embaloh a taman występuje wzajemna zrozumiałość; języki te bywają określane jako dialekty jednego języka (wraz z kalis).
Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

wikiname: plwiki

title: Język embaloh

in_language: pl

wikitext:
{{Język infobox
 | nazwa oryginalna = Embaloh
 | obszar           = [[Borneo Zachodnie]] ([[Indonezja]])
 | liczba mówiących = 10 tys. (1991)
 | system pisma     = [[alfabet łaciński|łacińskie]]
 | klasyfikacja     =
* [[Języki austronezyjskie]]
* [[Języki malajsko-polinezyjskie]]
* {{link-interwiki|Języki południowocelebeskie|Q=Q2778190}}
* Języki bugijskie
* Języki ludów Maloh (''Tamanic'')
* Język embaloh
 | język urzędowy   =
 | organ regulujący =
 | iso1             =
 | iso2             =
 | iso3             = emb
 | sil              =
 | dialekty         =
 | kod              =
 | mapka            =
 | opis             =
 | wikisłownik      =
}}
'''Język embaloh''', także: '''ambalo''', '''maloh''' – [[Języki austronezyjskie|język austronezyjski]] używany w prowincji [[Borneo Zachodnie]] w [[Indonezja|Indonezji]], w rejonie górnego odcinka rzeki [[Kapuas]]. Według danych z 1991 roku posługuje się nim 10 tys. osób<ref name="Ethnologue">{{Ethnologue |tytuł = Embaloh |wydanie = 22 |archiwum = https://web.archive.org/web/20190606035809/https://www.ethnologue.com/language/emb |id = emb }}</ref>.

Nie jest blisko spokrewniony z większością języków [[Borneo]]. Języki ludów Maloh (Banuaka’), w tym embaloh i [[Język taman (austronezyjski)|taman]], zostały powiązane z [[język bugijski|językiem bugijskim]]<ref name="bernstein1997">{{Cytuj | autor = Jay H. Bernstein | data = 1997 | s = 18–19 | tytuł = Spirits Captured in Stone: Shamanism and Traditional Medicine Among the Taman of Borneo | miejsce = Boulder | wydawca = Lynne Rienner Publishers | isbn = 1-55587-691-9 | oclc = 35599633 | język = en }}</ref><ref name="bernstein1990">{{Cytuj | autor = Jay Hillel Bernstein | data = 1990 | s = 52 | tytuł = Taman Ethnomedicine: The Social Organizational of Sickness and Medical Knowledge in the Upper Kapuas | wydawca = University of California, Berkeley | oclc = 26225533 | język = en }}</ref>. Próbowano także łączyć je z [[język malajski|językiem malajskim]] (taką klasyfikację zaproponowali [[Robert Blust|R. Blust]] i [[Bernd Nothofer|B. Nothofer]], a pierwotnie postulował ją A. Hudson){{odn|Adelaar|1994|s=3, 4}}. Podobieństwa między nimi a językami malajskimi należy raczej tłumaczyć zapożyczaniem{{odn|Adelaar|1994|s=32}}. [[Dialekt]] kalis jest wyraźnie odrębny i bywa rozpatrywany jako oddzielny język<ref name="bernstein1997" />.

Wykazuje wpływy słownikowe [[język iban|języka iban]], który jest znany wielu jego użytkownikom{{odn|King|1976|s=114}}. Nazwa „maloh”, odnoszona do języka i [[Grupa etniczna|grupy etnicznej]], pochodzi z języka iban. Sami preferują formy „embaloh” i „ambalo”{{odn|Adelaar|1994|s=1|loc=przyp. 1}}.

Między embaloh a taman występuje wzajemna zrozumiałość; języki te bywają określane jako dialekty jednego języka (wraz z kalis){{odn|Adelaar|1994|s=33}}.

Jest zapisywany [[alfabet łaciński|alfabetem łacińskim]]<ref name="Ethnologue" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | odn = tak | autor r = K. Alexander Adelaar | rozdział = The classification of the Tamanic languages | data = 1994 | s = 1–42 | redaktor = Tom Dutton, Darrell T. Tryon | tytuł = Language Contact and Change in the Austronesian World | seria = Trends in Linguistics. Studies and Monographs 77 | miejsce = Berlin–New York | wydawca = Walter de Gruyter | isbn = 978-3-11-088309-1 | oclc = 853258768 | doi = 10.1515/9783110883091.1 | język = en }}
* {{Cytuj | odn = tak | autor = Victor T. King | tytuł = Some Aspects of Iban-Maloh Contact in West Kalimantan | czasopismo = Indonesia | wolumin = 21 | data = 1976 | s = 85–114 | oclc = 773555891 | doi = 10.2307/3350958 | jstor = 3350958 | język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Embaloh}}
[[Kategoria:Języki austronezyjskie]]
[[Kategoria:Języki Indonezji]]

title: Embaloh

Obszar: Borneo Zachodnie (Indonezja)

Pismo/alfabet: łacińskie

title: Klasyfikacja genetyczna

Klasyfikacja genetyczna: - Języki austronezyjskie - Języki malajsko-polinezyjskie - Języki południowocelebeskie - Języki bugijskie - Języki ludów Maloh (Tamanic) - Język embaloh

title: Status oficjalny

Ethnologue: 5 rozwojowy↗

title: Kody języka

ISO 639-3: emb

IETF: emb

Ethnologue: emb

WALS: eml

title: W Wikipedii

W Wikipedii: Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.


text:
# Mikroregion Camaquã
Mikroregion Camaquã – mikroregion w brazylijskim stanie Rio Grande do Sul należący do mezoregionu Metropolitana de Porto Alegre. Ma powierzchnię 5.829,8 km²

## Gminy
- Arambaré
- Barra do Ribeiro
- Camaquã
- Cerro Grande do Sul
- Chuvisca
- Dom Feliciano
- Sentinela do Sul
- Tapes

title: Mikroregion Camaquã

wikitext:
[[Plik:RioGrandedoSul Micro Camaqua.svg|thumb|right|200px|Mikroregion Camaquã]]
'''Mikroregion Camaquã''' – mikroregion w [[Brazylia|brazylijskim]] stanie [[Rio Grande do Sul]] należący do [[Mezoregion Metropolitana de Porto Alegre|mezoregionu Metropolitana de Porto Alegre]]. Ma powierzchnię 5.829,8 km²<ref>[http://geografia.geral.sites.uol.com.br/h/m/r/rscq.htm Camaquã]</ref>

== Gminy ==
* [[Arambaré]]
* [[Barra do Ribeiro]]
* [[Camaquã]]
* [[Cerro Grande do Sul]]
* [[Chuvisca]]
* [[Dom Feliciano]]
* [[Sentinela do Sul]]
* [[Tapes]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Mikroregiony w stanie Rio Grande do Sul|Camaquã]]


text:
# Horst Stumpff
Horst Stumpff (ur. 20 listopada 1887 w Gießen, zm. 25 listopada 1958 w Hamburgu) – niemiecki generał wojsk pancernych. Służył podczas I i II wojny światowej. Jego bratem był generał Luftwaffe Hans-Jürgen Stumpff.
Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował służbę w armii Republiki Weimarskiej. W czasie II wojny światowej był dowódcą 3 Dywizji Pancernej i 20 Dywizji Pancernej.

## Odznaczenia
- Krzyż Żelazny (1914)
  - II klasy
  - I klasy
- Krzyż Rycerski (29 września 1941)[2]

title: Horst Stumpff

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Horst Stumpff
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lądowe
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = WMacht H OF8 GenWaGtg02 h 1945.png
 |stopień             = [[General (stopień w Wehrmachcie)|generał wojsk pancernych]]
 |data urodzenia      = [[20 listopada]] [[1887]]
 |miejsce urodzenia   = [[Gießen]]
 |data śmierci        = [[25 listopada]] [[1958]]
 |miejsce śmierci     = [[Hamburg]]
 |lata służby         = 1907–1945
 |siły zbrojne        = [[Plik:Kaiserstandarte.svg|20px]] [[Armia Cesarstwa Niemieckiego]]
[[Plik:Flag of Weimar Republic (war).svg|20px]] [[Reichswehra]]
[[Plik:Balkenkreuz.svg|20px]] [[Wehrmacht]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = dowódca:
[[3 Dywizja Pancerna (III Rzesza)|3 Dywizji Pancernej]]
[[20 Dywizja Pancerna (III Rzesza)|20 Dywizji Pancernej]]
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]]
[[II wojna światowa]]
* [[Kampania wrześniowa]]
* [[Kampania belgijska]]
* [[Kampania francuska 1940]]
* [[Front wschodni (II wojna światowa)|Front wschodni]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|EK|KR}} {{order|EK|11939}} {{order|EK|21939}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Horst Stumpff''' (ur. [[20 listopada]] [[1887]] w [[Gießen]], zm. [[25 listopada]] [[1958]] w [[Hamburg]]u) – [[III Rzesza|niemiecki]] generał wojsk pancernych. Służył podczas [[I wojna światowa|I]] i [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Jego bratem był generał [[Luftwaffe]] [[Hans-Jürgen Stumpff]].

Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował służbę w [[Reichswehra|armii]] [[Republika Weimarska|Republiki Weimarskiej]]. W czasie II wojny światowej był dowódcą [[3 Dywizja Pancerna (III Rzesza)|3 Dywizji Pancernej]] i [[20 Dywizja Pancerna (III Rzesza)|20 Dywizji Pancernej]]<ref name="bio">{{Cytuj stronę|url=http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Personenregister/S/StumpffHorst.htm|tytuł=Stumpff, Horst|opublikowany=www.lexikon-der-wehrmacht.de|data dostępu=2016-08-03|język=de}}</ref>.
== Odznaczenia ==
* [[Krzyż Żelazny]] (1914)
** II klasy
** I klasy
* [[Krzyż Rycerski]] (29 września 1941)<ref>Walther-Peer Fellgiebel: Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 - Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile. Dörfler Verlag, Eggolsheim [[2004]], {{ISBN|3-7909-0284-5}}, s. 417.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Stumpff, Horst}}
[[Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego]]
[[Kategoria:Oficerowie Reichswehry]]
[[Kategoria:Generałowie Wehrmachtu]]
[[Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie)]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka)]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka)]]
[[Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1887]]
[[Kategoria:Zmarli w 1958]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Gießen]]

title: Horst Stumpff

Data i miejsce urodzenia: 20 listopada 1887 · Gießen

Data i miejsce śmierci: 25 listopada 1958 · Hamburg

Siły zbrojne: Armia Cesarstwa Niemieckiego · Reichswehra · Wehrmacht

Stanowiska: dowódca: · 3 Dywizji Pancernej · 20 Dywizji Pancernej

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · II wojna światowa - Kampania wrześniowa - Kampania belgijska - Kampania francuska 1940 - Front wschodni


text:
# Jewel Taylor
Jewel Cianeh Taylor (ur. 17 stycznia 1963 w Zorzorze) – liberyjska polityczka. Pierwsza dama Liberii w latach 1997–2003 oraz pierwsza kobieta na stanowisku wiceprezydenta Liberii.

## Życiorys

### Młodość, edukacja i kariera zawodowa
Taylor urodziła się 17 stycznia 1963 w Zorzorze.
W 2011 roku ukończyła studia prawnicze na Louis Arthur Grimes School of Law na University of Liberia.
Ukończyła studia pierwszego stopnia z bankowości i ekonomii oraz studia drugiego stopnia z bankowości. Pełniła funkcję zastępczyni gubernatora National Bank of Liberia, poprzednika Centralnego Banku Liberii ustanowionego w 2000 roku. Była prezeską Agriculture Cooperative and Development Bank, a wcześniej pracowała w First Union National Bank.

### Działalność polityczna
Jest członkinią Partii Narodowo-Patriotycznej.
Będąc pierwszą damą za prezydentury Charlesa Taylora angażowała się w projekty edukacyjne oraz zdrowotne.
Z powodzeniem wystartowała w wyborach generalnych w Liberii w 2005 roku, obejmując mandat w Senacie Liberii z ramienia Partii Narodowo-Patriotycznej. Zdobyła 50 452 głosy (z 177 468 oddanych) uzyskując 28,4% poparcia. W Senacie zasiadła w Komitecie ds. zdrowia, kobiet i młodzieży (jako przewodnicząca), Komitecie ds. kont publicznych i audytu (jako współprzewodnicząca), Komitecie ds. bankowości i ubezpieczeń (jako współprzewodnicząca), Komitecie ds. terenów rolnych, kopalń i energii, Komitecie ds. planowania i spraw ekonomicznych, Komitecie ds. emerytur i ubezpieczeń społecznych oraz Komitecie ds. zagranicznych.
Uzyskała reelekcję w wyborach do Senatu Liberii w 2014 roku z poparciem 35,2%, uzyskując 13 672 głosy (z 38 812 oddanych).
W 2017 roku George Weah ogłosił ją swoją kandydatką na urząd wiceprezydenta Liberii w trakcie wyborów generalnych w Liberii w 2017 roku. W pierwszej turze uzyskali 596 037 głosów (38,4% poparcia). W drugiej turze zwyciężyli z parą złożoną z Josepha Boakai i Jamesa Emmanuela Nuquay zdobywając 732 185 głosów (61,5% poparcia). Została pierwszą kobietą na tym stanowisku. Jej miejsce w Senacie zajął Henrique Tokpa. W przedterminowych wyborach uzyskał 27 808 głosów.
W trakcie wyborów generalnych w Liberii w 2023 roku bez powodzenia starała się o reelekcję. W pierwszej turze wraz z Weahem zdobyli 804 087 głosów (43,83% poparcia). W drugiej turze wyborów zwyciężyli Boakai i Jeremiah Koung zdobywając 814 481 głosów (50,64% poparcia). Względem pierwszej tury Taylor i Weah utracili 10 173 głosów.

### Życie prywatne
Jej byłym mężem jest Charles Taylor, liberyjski polityk, były prezydent i dyktator Liberii, pierwszy przywódca państwa afrykańskiego, skazany przez międzynarodowy trybunał za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości i odsiadujący karę 50 lat pozbawienia wolności.

title: Jewel Taylor

wikitext:
{{Polityk infobox
 |imię i nazwisko   = Jewel Cianeh Taylor
 |grafika           = Jewel Taylor (9061) (cropped).jpg
 |opis grafiki      = Taylor w 2018 roku
 |data urodzenia    = [[17 stycznia]] [[1963]]
 |miejsce urodzenia = [[Zorzor]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |funkcja           = [[Wiceprezydenci Liberii|Wiceprezydent Liberii]]
 |partia            = [[Partia Narodowo-Patriotyczna]]
 |od                = 22 stycznia 2018
 |do                = 22 stycznia 2024
 |poprzednik        = [[Joseph Boakai]]
 |następca          = {{link-interwiki|Jeremiah Koung|Q=Q123027093|tekst=Jeremiah Koung}}
 |2 funkcja         = [[Senat Liberii|Senatorka Liberii]]
 |2 partia          = Partia Narodowo-Patriotyczna
 |2 od              = 13 stycznia 2006
 |2 do              = 22 stycznia 2018
 |2 poprzednik      = {{link-interwiki|National Transitional Legislative Assembly of Liberia|Q=Q6978999|tekst=NTLA}}
 |2 następca        = [[Henrique Tokpa]]
 |3 funkcja         = [[Pierwsza dama]] Liberii
 |3 partia          =
 |3 od              = 2 stycznia 1997
 |3 do              = 11 sierpnia 2003
 |3 poprzednik      = {{link-interwiki|Nancy Doe|Q=Q65048158|tekst=Nancy Doe}}
 |3 następca        = [[Nettie Blah]]
 |commons           =
 |quote             =
 |news              =
}}
'''Jewel Cianeh Taylor''' (ur. [[17 stycznia]] [[1963]] w [[Zorzor]]ze) – [[Liberia|liberyjska]] polityczka. [[Pierwsza dama]] Liberii w latach 1997–2003 oraz pierwsza kobieta na stanowisku [[Wiceprezydenci Liberii|wiceprezydenta Liberii]].

== Życiorys ==
=== Młodość, edukacja i kariera zawodowa ===
Taylor urodziła się 17 stycznia 1963 w Zorzorze<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = A profile of members of the 52nd Legislature of Liberia |data = 2006-04 |data dostępu = 2025-06-24 |s = 14 |opublikowany = kas-benin.de |url = http://www.kas-benin.de/liberia/Profiles_2005_52nd_Legislature-Liberia.pdf |język = en}}</ref>.

W 2011 roku ukończyła studia prawnicze na {{link-interwiki|Louis Arthur Grimes School of Law|Q=Q6686668|tekst=Louis Arthur Grimes School of Law}} na [[University of Liberia]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Alumni |czasopismo = Louis Arthur Grimes School of Law |data = 2017-03-28 |data dostępu = 2025-06-24 |url = http://www.lagsl.edu.lr/about/alumni/ |archiwum = https://web.archive.org/web/20170510172747/http://www.lagsl.edu.lr/about/alumni/ |zarchiwizowano = 2017-05-10 |język = en}}</ref>.

Ukończyła [[studia pierwszego stopnia]] z [[Bankowość|bankowości]] i [[Ekonomia|ekonomii]] oraz [[studia drugiego stopnia]] z bankowości. Pełniła funkcję zastępczyni gubernatora [[National Bank of Liberia]], poprzednika [[Centralny Bank Liberii|Centralnego Banku Liberii]] ustanowionego w 2000 roku. Była prezeską [[Agriculture Cooperative and Development Bank]], a wcześniej pracowała w [[First Union National Bank]]<ref name=":0" />.

=== Działalność polityczna ===
Jest członkinią [[Partia Narodowo-Patriotyczna|Partii Narodowo-Patriotycznej]]<ref name=":0" />.

Będąc pierwszą damą za prezydentury [[Charles Taylor (polityk)|Charlesa Taylora]] angażowała się w projekty edukacyjne oraz zdrowotne<ref name=":0" />.

Z powodzeniem wystartowała w [[Wybory generalne w Liberii w 2005 roku|wyborach generalnych w Liberii w 2005 roku]], obejmując mandat w [[Senat Liberii|Senacie Liberii]] z ramienia Partii Narodowo-Patriotycznej. Zdobyła 50 452 głosy (z 177 468 oddanych) uzyskując 28,4% poparcia. W Senacie zasiadła w Komitecie ds. zdrowia, kobiet i młodzieży (jako przewodnicząca), Komitecie ds. kont publicznych i audytu (jako współprzewodnicząca), Komitecie ds. bankowości i ubezpieczeń (jako współprzewodnicząca), Komitecie ds. terenów rolnych, kopalń i energii, Komitecie ds. planowania i spraw ekonomicznych, Komitecie ds. emerytur i ubezpieczeń społecznych oraz Komitecie ds. zagranicznych<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = 2005 Election Results – Senate Election – Bong County |data = 2005-10-19 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = results.necliberia.org |url = https://results.necliberia.org/results2005/Senate/Results_0600.php |język = en}}</ref>.

Uzyskała reelekcję w {{link-interwiki|Wybory do Senatu Liberii w 2014 roku|Q=Q18667206|tekst=wyborach do Senatu Liberii w 2014 roku}} z poparciem 35,2%, uzyskując 13 672 głosy (z 38 812 oddanych)<ref>{{Cytuj |tytuł = NEC Liberia :: Results 2014 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = results.necliberia.org |url = https://results.necliberia.org/senate2014/county_6_2.html |archiwum = http://web.archive.org/web/20250406190324/https://results.necliberia.org/senate2014/county_6_2.html |zarchiwizowano = 2025-04-06}}</ref>.

W 2017 roku [[George Weah]] ogłosił ją swoją kandydatką na urząd [[Wiceprezydenci Liberii|wiceprezydenta Liberii]] w trakcie {{link-interwiki|Wybory generalne w Liberii w 2017 roku|Q=Q28128019|tekst=wyborów generalnych w Liberii w 2017 roku}}<ref>{{Cytuj |autor = Lucinda Rouse |tytuł = Jewel Howard-Taylor: Was I killing in Liberia’s war? |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = Al Jazeera |url = https://www.aljazeera.com/news/2017/12/12/jewel-howard-taylor-on-war-weah-and-her-agenda |język = en}}</ref>. W pierwszej turze uzyskali 596 037 głosów (38,4% poparcia)<ref>{{Cytuj |tytuł = National Tally Center Final Results Report for the Presidential and Representative Elections on 10 October 2017 |data = 2017-10-19 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = necliberia.org |url = https://www.necliberia.org/pg_img/2017%20Final%20Results_10_19_2017_15_03.pdf |język = en}}</ref>. W drugiej turze zwyciężyli z parą złożoną z [[Joseph Boakai|Josepha Boakai]] i {{link-interwiki|James Nuquay|Q=Q110517644|tekst=Jamesa Emmanuela Nuquay}} zdobywając 732 185 głosów (61,5% poparcia)<ref>{{Cytuj |tytuł = National Tally Center Final Results Report for the Run-off Election on 26 December 2017 |data = 2019-12-29 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20180128011956/https://www.necliberia.org/results2017/results.pdf |język = en}}</ref>. Została pierwszą kobietą na tym stanowisku<ref>{{Cytuj |tytuł = Profile of Her Excellency, chief dr Jewel Howard Taylor |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = www.unipgcafrica.org |url = https://www.unipgcafrica.org/updatedetails?update_id=34}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = UN Delegation Honors Jewel Howard-Taylor as an African Patron |data = 2024-10-10 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = Women’s Tabloid |url = https://womenstabloid.com/un-delegation-honors-jewel-howard-taylor-as-an-african-patron/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Biography of Vice President Chief Dr. Jewel Howard-Taylor {{!}} The Executive Mansion |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = www.weah.emansion.gov.lr |url = https://www.weah.emansion.gov.lr/general/senior-management/biography-vice-president-chief-dr-jewel-howard-taylor}}</ref>. Jej miejsce w Senacie zajął [[Henrique Tokpa]]. W przedterminowych wyborach uzyskał 27 808 głosów<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Bong County: Cole Congratulates Rival Tokpa on By-Election Victory |data = 2018-08-03 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = FrontPageAfrica |url = https://frontpageafricaonline.com/politics/bong-county-cole-congratulates-rival-tokpa-on-by-election-victory/ |język = en}}</ref>.

W trakcie {{link-interwiki|Wybory generalne w Liberii w 2023 roku|Q=Q111915069|tekst=wyborów generalnych w Liberii w 2023 roku}} bez powodzenia starała się o reelekcję<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Exclusive: Jewel Howard Taylor on election defeat, Charles Taylor and rocky alliance with George Weah |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = The Africa Report.com |url = https://www.theafricareport.com/337031/exclusive-jewel-howard-taylor-on-election-defeat-charles-taylor-and-rocky-alliance-with-george-weah/ |język = en}}</ref>. W pierwszej turze wraz z Weahem zdobyli 804 087 głosów (43,83% poparcia)<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = 2023 Presidential First Round Elections |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = results.necliberia.org |url = https://results.necliberia.org/president.php?&4df8f4a95b9ccaeffba51d2193fe766d30fe57c666ac68e0b618687f8a71b989=NDQzNw%3D%3D |archiwum = http://web.archive.org/web/20250208040558/https://results.necliberia.org/president.php?&4df8f4a95b9ccaeffba51d2193fe766d30fe57c666ac68e0b618687f8a71b989=NDQzNw%3D%3D |zarchiwizowano = 2025-02-08}}</ref>. W drugiej turze wyborów zwyciężyli Boakai i {{link-interwiki|Jeremiah Koung|Q=Q123027093|tekst=Jeremiah Koung}} zdobywając 814 481 głosów (50,64% poparcia). Względem pierwszej tury Taylor i Weah utracili 10 173 głosów<ref>{{Cytuj |tytuł = 2023 Run-off Presidential Election Results |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = results.necliberia.org |url = https://results.necliberia.org/president2.php?&4df8f4a95b9ccaeffba51d2193fe766d30fe57c666ac68e0b618687f8a71b989=NDQzNw%3D%3D |język = en}}</ref>.

=== Życie prywatne ===
Jej byłym mężem jest [[Charles Taylor (polityk)|Charles Taylor]], liberyjski polityk, były [[prezydent]] i dyktator [[Liberia|Liberii]], pierwszy przywódca państwa afrykańskiego, skazany przez międzynarodowy trybunał za [[Zbrodnia wojenna|zbrodnie wojenne]] i [[Zbrodnia przeciwko ludzkości|zbrodnie przeciwko ludzkości]] i odsiadujący karę 50 lat pozbawienia wolności<ref name=":1" /><ref>{{Cytuj |autor = Lucinda Rouse |tytuł = Jewel Howard-Taylor: Was I killing in Liberia’s war? |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = Al Jazeera |url = https://www.aljazeera.com/news/2017/12/12/jewel-howard-taylor-on-war-weah-and-her-agenda |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Abigail Teye |tytuł = From first lady to vice-president: the story of Liberia’s Jewel Taylor |data = 2021-09-11 |data dostępu = 2025-06-24 |opublikowany = Asaase Radio |url = https://asaaseradio.com/from-first-lady-to-vice-president-the-story-of-liberias-jewel-taylor/ |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Taylor, Jewel}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]
[[Kategoria:Parlamentarzyści]]
[[Kategoria:Pierwsze damy]]
[[Kategoria:Wiceprezydenci Liberii]]
[[Kategoria:Członkowie izb wyższych]]

title: Jewel Cianeh Taylor

Data i miejsce urodzenia: 17 stycznia 1963 · Zorzor

Okres: od 22 stycznia 2018 · do 22 stycznia 2024

Okres: od 13 stycznia 2006 · do 22 stycznia 2018

Okres: od 2 stycznia 1997 · do 11 sierpnia 2003

Przynależność polityczna: Partia Narodowo-Patriotyczna

Poprzednik:
Joseph Boakai
NTLA

Następca:
Jeremiah Koung
Henrique Tokpa

Poprzedniczka: Nancy Doe

Następczyni: Nettie Blah


text:
# Okręg wyborczy Middlesex
Okręg wyborczy Middlesex powstał w 1295 r. i wysyłał do angielskiej, a następnie brytyjskiej, Izby Gmin dwóch deputowanych. Okręg obejmował historyczne hrabstwo Middlesex. Został zlikwidowany w 1885 r.

## Deputowani do brytyjskiej Izby Gmin z okręgu Middlesex

### Deputowani w latach 1295–1660
- 1295: William de Brook
- 1295: Stephen de Gravesend
- 1296: Richard de Wyndesor
- 1296–1306: Richard le Rous
- 1510: Thomas Lovell
- 1523: Thomas More
- 1529–1536: Robert Wroth
- 1529–1536: Richard Hawkes
- 1539–1540: Ralph Sadler
- 1539–1544: Robert Cheeseman
- 1542–1544: John Hughes
- 1545–1547: William Paget
- 1545–1553: Thomas Wroth
- 1547–1552: John Newdigate
- 1553: Robert Bowes
- 1553–1555: Edward Hastings
- 1553–1554: John Newdigate
- 1554–1559: Roger Cholmley
- 1558: John Newdigate
- 1559–1567: Thomas Wroth
- 1563–1567: William Cordell
- 1571: Francis Newdigate
- 1571: John Newdigate
- 1572–1601: Robert Wroth
- 1572–1585: Owen Hopton
- 1586–1589: William Fleetwood
- 1593: Francis Bacon
- 1597–1598: John Peyton
- 1601–1601: John Fortescue of Salden
- 1604–1611: W. Fleetwood
- 1604–1611: R. Wroth
- 1614: J. Caesar
- 1614: T. Lake
- 1621–1622: F. Darcy
- 1621–1626: Gilbert Gerard
- 1624–1625: J. Sucklyn
- 1625: J. Francklyn
- 1626: E. Spencer
- 1628–1629: F. Darcy
- 1628–1629: H. Spiller
- 1640–1648: J. Francklyn
- 1654–1655: James Harington
- 1659: Francis Gerard

### Deputowani w latach 1660–1885
- 1660–1679: Lancelot Lake
- 1660–1661: William Waller
- 1661–1679: Thomas Allen
- 1679–1681: Robert Peyton
- 1679–1685: William Roberts
- 1681–1681: Robert Atkyns
- 1681–1685: Nicholas Raynton
- 1685–1695: Charles Gerard
- 1685–1695: Ralph Hawtrey
- 1695–1696: Edward Russell
- 1695–1701: John Wolstenholme
- 1696–1698: John Bucknall
- 1698–1705: Warwick Lake
- 1701–1701: Hugh Smithson, torysi
- 1701–1702: John Austen, wigowie
- 1702–1705: Hugh Smithson, torysi
- 1705–1710: Scorie Barker
- 1705–1709: John Wolstenholme
- 1709–1710: John Austen, wigowie
- 1710–1734: James Bertie, torysi
- 1710–1722: Hugh Smithson, torysi
- 1722–1727: John Austen, wigowie
- 1727–1740: Francis Child, torysi
- 1734–1742: William Pulteney, wigowie
- 1740–1750: Hugh Percy, torysi, od 1747 wigowie
- 1742–1747: Roger Newdigate, torysi
- 1747–1768: William Beauchamp-Proctor, wigowie
- 1750–1768: George Cooke, torysi
- 1768–1769: John Wilkes, radykałowie
- 1768–1779: John Glynn, wigowie
- 1769–1774: Henry Luttrell, torysi
- 1774–1790: John Wilkes, radykałowie
- 1779–1780: Thomas Wood, wigowie
- 1780–1784: George Byng, wigowie
- 1784–1802: William Mainwaring, torysi
- 1790–1847: George Byng, wigowie
- 1802–1804: Francis Burdett, wigowie
- 1804–1805: George Boulton Mainwaring, torysi
- 1805–1806: Francis Burdett, wigowie
- 1806–1806: George Boulton Mainwaring, torysi
- 1806–1820: William Mellish, torysi
- 1820–1830: Samuel Charles Whitbread, wigowie
- 1830–1837: Joseph Hume, radykałowie, od 1832 wigowie
- 1837–1847: Thomas Wood, Partia Konserwatywna
- 1847–1857: lord Robert Grosvenor, wigowie
- 1847–1857: Ralph Bernal Osborne, wigowie
- 1857–1867: Robert Culling Hanbury, Partia Liberalna
- 1857–1874: George Byng, wicehrabia Enfield, Partia Liberalna
- 1867–1868: Henry Labouchère, Partia Liberalna
- 1868–1885: George Hamilton, Partia Konserwatywna
- 1874–1885: Octavius Edward Coope, Partia Konserwatywna

title: Okręg wyborczy Middlesex

wikitext:
'''Okręg wyborczy Middlesex''' powstał w 1295 r. i wysyłał do [[Anglia|angielskiej]], a następnie [[Wielka Brytania|brytyjskiej]], [[Izba Gmin|Izby Gmin]] dwóch deputowanych. Okręg obejmował historyczne hrabstwo [[Middlesex]]. Został zlikwidowany w 1885 r.

== Deputowani do brytyjskiej Izby Gmin z okręgu Middlesex ==
=== Deputowani w latach 1295–1660 ===
* 1295: [[William de Brook]]
* 1295: [[Stephen de Gravesend]]
* 1296: [[Richard de Wyndesor]]
* 1296–1306: [[Richard le Rous]]
* 1510: [[Thomas Lovell]]
* 1523: [[Tomasz More|Thomas More]]
* 1529–1536: [[Robert Wroth]]
* 1529–1536: [[Richard Hawkes]]
* 1539–1540: [[Ralph Sadler]]
* 1539–1544: [[Robert Cheeseman]]
* 1542–1544: [[John Hughes (parlamentarzysta)|John Hughes]]
* 1545–1547: [[William Paget, 1. baron Paget|William Paget]]
* 1545–1553: [[Thomas Wroth]]
* 1547–1552: [[John Newdigate]]
* 1553: [[Robert Bowes]]
* 1553–1555: [[Edward Hastings]]
* 1553–1554: [[John Newdigate]]
* 1554–1559: [[Roger Cholmley]]
* 1558: [[John Newdigate]]
* 1559–1567: [[Thomas Wroth]]
* 1563–1567: [[William Cordell]]
* 1571: [[Francis Newdigate]]
* 1571: [[John Newdigate]]
* 1572–1601: [[Robert Wroth]]
* 1572–1585: [[Owen Hopton]]
* 1586–1589: [[William Fleetwood]]
* 1593: [[Francis Bacon (filozof)|Francis Bacon]]
* 1597–1598: [[John Peyton (wojskowy)|John Peyton]]
* 1601–1601: [[John Fortescue of Salden]]
* 1604–1611: W. Fleetwood
* 1604–1611: R. Wroth
* 1614: J. Caesar
* 1614: T. Lake
* 1621–1622: F. Darcy
* 1621–1626: [[Gilbert Gerard]]
* 1624–1625: J. Sucklyn
* 1625: J. Francklyn
* 1626: E. Spencer
* 1628–1629: F. Darcy
* 1628–1629: H. Spiller
* 1640–1648: J. Francklyn
* 1654–1655: [[James Harington]]
* 1659: [[Francis Gerard]]

=== Deputowani w latach 1660–1885 ===
* 1660–1679: [[Lancelot Lake]]
* 1660–1661: [[William Waller]]
* 1661–1679: [[Thomas Allen (1603–1681)|Thomas Allen]]
* 1679–1681: [[Robert Peyton]]
* 1679–1685: [[William Roberts (1638–1688)|William Roberts]]
* 1681–1681: [[Robert Atkyns]]
* 1681–1685: [[Nicholas Raynton]]
* 1685–1695: [[Charles Gerard]]
* 1685–1695: [[Ralph Hawtrey]]
* 1695–1696: [[Edward Russell (hrabia Orford)|Edward Russell]]
* 1695–1701: [[John Wolstenholme]]
* 1696–1698: [[John Bucknall]]
* 1698–1705: [[Warwick Lake]]
* 1701–1701: [[Hugh Smithson]], [[torysi]]
* 1701–1702: [[John Austen]], [[Brytyjska Partia Wigów|wigowie]]
* 1702–1705: [[Hugh Smithson]], torysi
* 1705–1710: [[Scorie Barker]]
* 1705–1709: [[John Wolstenholme]]
* 1709–1710: [[John Austen]], wigowie
* 1710–1734: [[James Bertie]], torysi
* 1710–1722: [[Hugh Smithson]], torysi
* 1722–1727: [[John Austen]], wigowie
* 1727–1740: [[Francis Child]], torysi
* 1734–1742: [[William Pulteney (hrabia)|William Pulteney]], wigowie
* 1740–1750: [[Hugh Percy (1. książę Northumberland)|Hugh Percy]], torysi, od 1747 wigowie
* 1742–1747: [[Roger Newdigate]], torysi
* 1747–1768: [[William Beauchamp-Proctor]], wigowie
* 1750–1768: [[George Cooke]], torysi
* 1768–1769: [[John Wilkes]], [[Radykałowie (Wielka Brytania)|radykałowie]]
* 1768–1779: [[John Glynn]], wigowie
* 1769–1774: [[Henry Luttrell, 2. hrabia Carhampton|Henry Luttrell]], torysi
* 1774–1790: [[John Wilkes]], radykałowie
* 1779–1780: [[Thomas Wood (parlamentarzysta)|Thomas Wood]], wigowie
* 1780–1784: [[George Byng (1735–1789)|George Byng]], wigowie
* 1784–1802: [[William Mainwaring]], torysi
* 1790–1847: [[George Byng (1764–1847)|George Byng]], wigowie
* 1802–1804: [[Francis Burdett]], wigowie
* 1804–1805: [[George Boulton Mainwaring]], torysi
* 1805–1806: [[Francis Burdett]], wigowie
* 1806–1806: [[George Boulton Mainwaring]], torysi
* 1806–1820: [[William Mellish]], torysi
* 1820–1830: [[Samuel Charles Whitbread]], wigowie
* 1830–1837: [[Joseph Hume]], radykałowie, od 1832 wigowie
* 1837–1847: [[Thomas Wood (polityk)|Thomas Wood]], [[Partia Konserwatywna (Wielka Brytania)|Partia Konserwatywna]]
* 1847–1857: [[Robert Grosvenor, 1. baron Ebury|lord Robert Grosvenor]], wigowie
* 1847–1857: [[Ralph Bernal Osborne]], wigowie
* 1857–1867: [[Robert Culling Hanbury]], [[Partia Liberalna (Wielka Brytania)|Partia Liberalna]]
* 1857–1874: [[George Byng, 3. hrabia Strafford|George Byng, wicehrabia Enfield]], Partia Liberalna
* 1867–1868: [[Henry Labouchère]], Partia Liberalna
* 1868–1885: [[George Hamilton (lord)|George Hamilton]], Partia Konserwatywna
* 1874–1885: [[Octavius Edward Coope]], Partia Konserwatywna

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20120527083342/http://www.leighrayment.com/commons/Mcommons2.htm leighrayment.com]

[[Kategoria:Dawne brytyjskie okręgi wyborcze|Middlesex]]


text:
# Frankownica
Frankownica – urządzenie do nanoszenia znaku opłaty pocztowej (frankowania) zamiast ręcznego naklejania znaczków pocztowych, stosowane do masowej wysyłki korespondencji pocztowej.
Urządzenie nanosi na kopertę następujące odciski matryc:
- odcisk datownika
- wartość opłaty pocztowej
- nazwa i adres firmy (nadawcy)

Dodatkowe funkcje frankownic:
- drukowanie etykiet samoprzylepnych  (na sucho lub mokro) - w przypadku dużych listów, które mogą zablokować się w podajniku
- automatyczne ważenie i nanoszenie odpowiednich opłat

Podstawą używania maszyny frankującej w miejsce innego sposobu wysyłek korespondencji jest zarejestrowanie urządzenia i zawarcie z Pocztą Polską umowy umożliwiającej rozliczanie się za wysłane przesyłki, na podstawie licznika frankownicy. Podłączenie licznika pozwala kontrolować ilość korespondencji wysyłanej dziennie, tygodniowo lub miesięcznie.
Rozbudowane frankownice mają również wbudowane złożone systemy podajników, funkcje kopertowania i sklejania.

title: Frankownica

wikitext:
[[Plik:Postalia51871.jpg|thumb|Frankownica marki Francotyp-Postalia, trzycyfrowa wersja z lat 60. XX wieku]]
[[Plik:Poland GD1.jpg|thumb|Przykładowy wydruk z frankownicy]]
'''Frankownica''' – [[urządzenie]] do nanoszenia znaku opłaty [[Poczta|pocztowej]] ([[Frankowanie|frankowania]]) zamiast ręcznego naklejania [[znaczek pocztowy|znaczków pocztowych]], stosowane do masowej wysyłki korespondencji pocztowej.

Urządzenie nanosi na [[Koperta (opakowanie)|kopertę]] następujące odciski [[Forma drukowa|matryc]]:
* odcisk [[datownik]]a
* wartość opłaty pocztowej
* nazwa i adres firmy (nadawcy)

Dodatkowe funkcje frankownic:
* drukowanie etykiet samoprzylepnych  (na sucho lub mokro) - w przypadku dużych [[list]]ów, które mogą zablokować się w podajniku
* automatyczne ważenie i nanoszenie odpowiednich opłat

Podstawą używania maszyny frankującej w miejsce innego sposobu wysyłek korespondencji jest zarejestrowanie urządzenia i zawarcie z [[Poczta Polska|Pocztą Polską]] umowy umożliwiającej rozliczanie się za wysłane [[Przesyłka pocztowa|przesyłki]], na podstawie licznika frankownicy. Podłączenie licznika pozwala kontrolować ilość korespondencji wysyłanej dziennie, tygodniowo lub miesięcznie.
Rozbudowane frankownice mają również wbudowane złożone systemy podajników, funkcje kopertowania i sklejania.

== Zobacz też ==
{{wikisłownik|frankownica}}
{{Commonscat|Postage meter machines}}
* [[Frankatura mechaniczna]]

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor = Tadeusz Hampel (red.)| tytuł = Encyklopedia Filatelistyki | wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce = Warszawa | rok = 1993 | strony = 307-308 | isbn = 8301113731}}

[[Kategoria:Urządzenia]]
[[Kategoria:System pocztowy]]


text:
# Rodgersja
Rodgersja (Rodgersia) – rodzaj roślin należący do rodziny skalnicowatych. Należy do niego 5–6 gatunków. Występują one nad strumieniami i w wilgotnych lasach w rejonie Himalajów – w Nepalu i Chinach. Są często uprawiane w miejscach wilgotnych w ogrodach i parkach. Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia amerykańskiego admirała Johna Rodgersa (1812–1882).

## Morfologia
PokrójByliny osiągające do 1 m wysokości. Tworzące rozległe płaty gęstych, okazałych i tęgich liści, nad którymi wznoszą się rozgałęzione kwiatostany pełne drobnych kwiatów. Rozrastają się za pomocą podziemnego, łuskowatego kłącza.
LiścieGłównie odziomkowe, długoogonkowe, zamierające zimą. Liście są złożone zazwyczaj dłoniasto, rzadziej pierzasto. Listków jest od 3 do 10, są one niemal siedzące, wąskie, odwrotnie jajowate, na brzegu podwójnie piłkowane, na wierzchołku krótko zaostrzone. Blaszka jest wyraźnie, silnie żyłkowana.
KwiatyLiczne, drobne, zebrane w wiechę tworzoną przez wierzchotki. Działek kielicha jest zwykle 5 (rzadko 4, 6, 7). Połączone są u nasady, poza tym rozpostarte, zielone, białawe, różowe lub czerwone. Płatków korony zwykle brak, rzadko występuje 1 lub 2. Pręcików jest 10. Zalążnia jest zwykle górna, rzadko nieco zagłębiona, dwu- lub trójkomorowa, zawiera liczne zalążki. Szyjek słupka jest odpowiednio do owocolistków – 2 lub 3.
OwoceTorebka wielonasienna, otwierająca się dwoma lub trzema klapami. Nasiona są drobne.

## Systematyka
Najbliżej spokrewnionym rodzajem jest Astilboides zawierający tylko jeden gatunek – astilboides tarczowaty A. tabularis (Hemsl.) Engl., który zresztą pod nazwą Rodgersia tabularis (Hemsl.) Kom. włączany bywał do rodzaju Rodgersia.
Pozycja systematyczna według Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany system APG IV z 2016)
Rodzaj Rodgersia należy do rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae), która jest rodziną siostrzaną dla agrestowatych (Grossulariaceae) i wraz z nią należy do rzędu skalnicowców (Saxifragales) w obrębie okrytonasiennych.
Pozycja rodzaju według systemu Reveala (1994-1999)
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa różowe (Rosidae Takht.), nadrząd Saxifraganae Reveal, rząd skalnicowce (Saxifragales Dumort.), podrząd Saxifragineae Engl., rodzina skalnicowate (Saxifragaceae Juss.), rodzaj rodgersja (Rodgersia A. Gray).
Wykaz gatunków
- Rodgersia aesculifolia Batalin – rodgersja kasztanowcolistna (tu należy odmiana var. henricii (Franchet in Prince Henri d’Orleans) C.Y. Wu ex J.T. Pan opisywana jako odrębny gatunek pod synonimiczną nazwą rodgersji Henriciego Rodgersia henricii (Franchet in Prince Henri d’Orleans) Franch.)
- Rodgersia nepalensis Cope ex Cullen
- Rodgersia pinnata Franch. – rodgersja pierzasta
- Rodgersia podophylla A. Gray – rodgersja stopowcolistna[9], rodgersja japońska[10]
- Rodgersia purdomii hort. – rodgersia Purdoma
- Rodgersia sambucifolia Hemsl. – rodgersja bzolistna

## Zastosowanie i uprawa
Rośliny cenione i uważane za atrakcyjne zarówno do dużych, jak i małych ogrodów. Wyhodowano szereg odmian uprawnych. Rośliny te mogą być sadzone indywidualnie i w dużej ilości pełniąc funkcję roślin okrywowych. Gatunki z tego rodzaju najlepiej rosną na stanowiskach półcienistych i cienistych, umiarkowanie wilgotnych lub wilgotnych, żyznych, przepuszczalnych i próchnicznych gleb. Jeśli rosną w słońcu to wymagają wówczas cały czas wilgotnej gleby. Można je rozmnażać dzieląc kłącze lub przez wysiew nasion.

title: Rodgersja

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Rodgersja
 |grafika              = Rodgersia aesculifolia a1.jpg
 |opis grafiki         = Rodgersja kasztanowcolistna
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena          = [[eukarionty]]
 |królestwo       = [[rośliny]]
 |podkrólestwo    = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada      = [[rośliny telomowe]]
 |gromada         = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada      = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa        = [[okrytonasienne]]
 |klasa           = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd         = ''[[skalnicowce|Saxifraganae]]''
 |rząd                 = [[skalnicowce]]
 |rodzina              = [[skalnicowate]]
 |rodzaj               = rodgersja
 |nazwa łacińska       = Rodgersia
 |autor                = A. Gray
 |cytat                = Mem. Amer. Acad. Arts ser. 2. 6(1): 389. 1858<ref name=ing>{{Cytuj stronę |url=http://botany.si.edu/ing/ |tytuł=Index Nominum Genericorum| data dostępu=2013-12-14}}</ref>
 |typ nomenklatoryczny = ''R. podophylla'' A. Gray<ref name=ing/>
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Rodgersia
}}
'''Rodgersja''' (''Rodgersia'') – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] roślin należący do rodziny [[skalnicowate|skalnicowatych]]. Należy do niego 5–6 gatunków. Występują one nad strumieniami i w wilgotnych lasach w rejonie [[Himalaje|Himalajów]] – w [[Nepal]]u i [[Chiny|Chinach]]. Są często uprawiane w miejscach wilgotnych w ogrodach i parkach. Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia amerykańskiego admirała [[John Rodgers (1812–1882)|Johna Rodgersa]] (1812–1882)<ref name=philips>{{cytuj książkę|autor=Roger Philips, Martyn Rix|tytuł=The Botanical Garden. Vol. 2. Perennials and annuals|wydawca=Macmillan|miejsce=London |data=2011|strony=105|isbn=0333748905}}</ref>.

[[Plik:Rodgersia podophylla 5.JPG|thumb|250px|Rodgersja stopowcolistna]]
[[Plik:Rodgersia sambucifolia.jpg|thumb|250px|Liście rodgersji bzolistnej]]
== Morfologia ==
; Pokrój: [[Bylina (botanika)|Byliny]] osiągające do 1 m wysokości. Tworzące rozległe płaty gęstych, okazałych i tęgich liści, nad którymi wznoszą się rozgałęzione kwiatostany pełne drobnych kwiatów. Rozrastają się za pomocą podziemnego, łuskowatego [[kłącze|kłącza]]<ref name=philips/><ref name=china>{{Cytuj stronę | url = http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=2&taxon_id=128667 | tytuł = Rodgersia | autor = Pan Jintang ; James Cullen | praca = Flora of China | opublikowany = eFloras.org | język = en | data dostępu = 2013-12-14}}</ref>.
; [[Liść|Liście]]: Głównie odziomkowe, długoogonkowe, zamierające zimą. Liście są złożone zazwyczaj dłoniasto, rzadziej pierzasto. [[Listek|Listków]] jest od 3 do 10, są one niemal siedzące, wąskie, odwrotnie jajowate, na brzegu podwójnie piłkowane, na wierzchołku krótko zaostrzone. Blaszka jest wyraźnie, silnie [[użyłkowanie liścia|żyłkowana]]<ref name=philips/><ref name=china/>.
; [[Kwiat]]y: Liczne, drobne, zebrane w [[wiecha|wiechę]] tworzoną przez [[wierzchotka|wierzchotki]]. Działek [[kielich (botanika)|kielicha]] jest zwykle 5 (rzadko 4, 6, 7). Połączone są u nasady, poza tym rozpostarte, zielone, białawe, różowe lub czerwone. Płatków korony zwykle brak, rzadko występuje 1 lub 2. [[Pręcik (botanika)|Pręcików]] jest 10. [[Zalążnia]] jest zwykle górna, rzadko nieco zagłębiona, dwu- lub trójkomorowa, zawiera liczne [[zalążek|zalążki]]. Szyjek [[słupek|słupka]] jest odpowiednio do [[owocolistek|owocolistków]] – 2 lub 3<ref name=philips/><ref name=china/>.
; [[Owoc]]e: [[Torebka (botanika)|Torebka]] wielonasienna, otwierająca się dwoma lub trzema klapami. Nasiona są drobne<ref name=philips/><ref name=china/>.

== Systematyka ==
Najbliżej spokrewnionym rodzajem jest ''Astilboides'' zawierający tylko jeden gatunek – [[astilboides tarczowaty]] ''A. tabularis'' (Hemsl.) Engl., który zresztą pod nazwą ''Rodgersia tabularis'' (Hemsl.) Kom. włączany bywał do rodzaju ''Rodgersia''<ref name=philips/><ref name=tpl/>.

; Pozycja systematyczna według [[Angiosperm Phylogeny Website]] (aktualizowany [[system APG IV]] z 2016)<ref name=apweb/>:
Rodzaj ''Rodgersia'' należy do rodziny skalnicowatych (''Saxifragaceae''), która jest rodziną [[Grupa siostrzana|siostrzaną]] dla [[Porzeczka|agrestowatych]] (''Grossulariaceae'') i wraz z nią należy do rzędu [[skalnicowce|skalnicowców]] (''Saxifragales'') w obrębie [[okrytonasienne|okrytonasiennych]].
; Pozycja rodzaju według [[system Reveala|systemu Reveala]] (1994-1999):
Gromada [[okrytonasienne]] (''Magnoliophyta'' Cronquist), podgromada ''Magnoliophytina'' Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa ''[[Rosopsida]]'' Batsch, podklasa [[różowe]] (''Rosidae'' Takht.), nadrząd ''Saxifraganae'' Reveal, rząd [[skalnicowce]] (''Saxifragales'' Dumort.), podrząd ''Saxifragineae'' Engl., rodzina [[skalnicowate]] (''Saxifragaceae'' Juss.), rodzaj rodgersja (''Rodgersia'' A. Gray)<ref>{{cytuj stronę |url= https://crescentbloom.com/plants/genus/r/o/rodgersia.htm |tytuł=Systematyka rodzaju ''Bergenia'' |autor =Crescent Bloom |opublikowany=The Compleat Botanica | data dostępu=2009-01-22|język=en}}</ref>.

; Wykaz gatunków<ref name=grin>{{Cytuj stronę |url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomygenus.aspx?id=10512 |tytuł=Genus: Rodgersia A. Gray |praca = Germplasm Resources Information Network (GRIN) |data dostępu = 2013-12-14}}</ref><ref name=tpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.theplantlist.org/tpl/search?q=Rodgersia | tytuł = Rodgersia | praca = The Plant List | data dostępu = 2013-12-14}}</ref><ref name=gawrys>{{Cytuj książkę | autor = Wiesław Gawryś | tytuł = Słownik roślin zielnych łacińsko-polski | wydawca = Officina Botanica | miejsce = Kraków | data = 2008 | strony = 38 | isbn = 978-83-925110-5-2}}</ref>:
* ''Rodgersia aesculifolia'' Batalin – [[rodgersja kasztanowcolistna]] (tu należy odmiana var. ''henricii'' (Franchet in Prince Henri d’Orleans) C.Y. Wu ex J.T. Pan opisywana jako odrębny gatunek pod [[synonim (taksonomia)|synonimiczną]] nazwą rodgersji Henriciego ''Rodgersia henricii'' (Franchet in Prince Henri d’Orleans) Franch.)
* ''[[Rodgersia nepalensis]]'' Cope ex Cullen
* ''Rodgersia pinnata'' Franch. – [[rodgersja pierzasta]]
* ''Rodgersia podophylla'' A. Gray – [[rodgersja stopowcolistna]]<ref name=gawrys/>, rodgersja japońska<ref>{{Cytuj książkę | autor = Maria Kalicka, Tadeusz Szymanowski | tytuł = Rośliny ozdobne dla technikum terenów zieleni. cz. I | wydawca = Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne | miejsce = Warszawa | data = 1977 | strony = 191}}</ref>
* ''Rodgersia purdomii'' hort. – [[rodgersia Purdoma]]
* ''Rodgersia sambucifolia'' Hemsl. – [[rodgersja bzolistna]]

== Zastosowanie i uprawa ==
Rośliny cenione i uważane za atrakcyjne zarówno do dużych, jak i małych ogrodów. Wyhodowano szereg [[kultywar|odmian uprawnych]]. Rośliny te mogą być sadzone indywidualnie i w dużej ilości pełniąc funkcję [[Roślina okrywowa|roślin okrywowych]]. Gatunki z tego rodzaju najlepiej rosną na stanowiskach półcienistych i cienistych, umiarkowanie wilgotnych lub wilgotnych, żyznych, przepuszczalnych i próchnicznych gleb. Jeśli rosną w słońcu to wymagają wówczas cały czas wilgotnej gleby. Można je rozmnażać dzieląc kłącze lub przez wysiew nasion<ref name=grabowska>{{Cytuj książkę | autor = Beata Grabowska, Tomasz Kubala | tytuł = Encyklopedia bylin. Tom II, K-Z | wydawca = Zysk i s-ka | miejsce = Poznań | data = 2012 | strony = 743-745 | isbn = 978-83-7506-846-7}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2021-03-02}}</ref>
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2021-03-02}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Skalnicowate]]

title: Rodgersja

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: Saxifraganae

Rząd: skalnicowce

Rodzina: skalnicowate

Rodzaj: rodgersja


text:
# Amurskie Tigry Chabarowsk
Amurskie Tigry Chabarowsk (ros. Амурские Тигры Хабаровск) – rosyjski klub hokeja na lodzie juniorów z siedzibą w Chabarowsku.

## Historia
Od 2010 drużyna występuje w rozgrywkach juniorskich MHL.
Zespół działa w strukturze klubu Amur Chabarowsk z seniorskich rozgrywek KHL.

## Szkoleniowcy
- Michaił Komarow (2010-2011)[3]
- Jurij Kaczałow (2011-2014)[4][5][6]
- Walerij Dawletszyn (2014-2015)[7]
- Aleksandr Kaszczejew (2015-2016)[8]
- Walerij Dawletszyn (2016-2017)[9]
- Jurij Fimin (2017-2018)[10]
- Andriej Kisielow (2018-2019)[11][12]
- Aleksandr Juńkow (01.01.2020-)[13][14]
- Anatolij Stiepanow (2021-2022)[15]
- Konstantin Bogdanowski (2022-)[16]

W październiku 2020 do sztabu wszedł trener Dmitrij Tarasow, odpowiedzialny za pracę z napastnikami.

## Sukcesy
- Pierwsze miejsce w Dywizji Srebrnej (Zachód) w sezonie zasadniczym MHL: 2024

title: Amurskie Tigry Chabarowsk

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Amurskie Tigry Chabarowsk
Амурские Тигры Хабаровск
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = hokej
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           =
 |kod                   =
 |przydomek             = [[Tygrys syberyjski|tygrysy syberyjskie]]
 |maskotka              =
 |barwy                 = granatowo–biało–pomarańczowe
 |data założenia        = 2010
 |debiut w ekstraklasie =
 |data rozwiązania      =
 |liga                  = [[Młodzieżowa Hokejowa Liga|MHL]]
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 = ul. Dikopolcewa 12<ref>{{Cytuj | url=https://www.hcamur.ru/contacts/ | tytuł=Контакты – Клуб | Хоккейный клуб "Амур" | opublikowany=hcamur.ru | język=ru | data dostępu=2021-09-03}}</ref>
680017 [[Chabarowsk]]
 |obiekt sportowy       = [[Płatinum Ariena (Chabarowsk)|Platinum Arena]]
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                = [[Wiktar Kasciuczonak]]<ref>https://hcamur.ru/coaches/amur/</ref>
 |asystent trenera      = [[Witalij Atiuszow]]
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Amurskie Tigry Chabarowsk''' ([[język rosyjski|ros.]] Амурские Тигры Хабаровск) – [[Rosja|rosyjski]] [[Klub sportowy|klub]] [[Hokej na lodzie|hokeja na lodzie]] [[Juniorzy|juniorów]] z siedzibą w [[Chabarowsk]]u.

== Historia ==
Od 2010 drużyna występuje w rozgrywkach juniorskich [[Młodzieżowa Hokejowa Liga|MHL]].

Zespół działa w strukturze klubu [[Amur Chabarowsk]] z seniorskich rozgrywek [[Kontynentalna Hokejowa Liga|KHL]].

== Szkoleniowcy ==
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=20em  |liczba=3 |
* Michaił Komarow (2010-2011)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2010-2011 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Jurij Kaczałow (2011-2014)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2011-2012 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2012-2013 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2013-2014 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Walerij Dawletszyn (2014-2015)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2014-2015 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Aleksandr Kaszczejew (2015-2016)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2015-2016 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Walerij Dawletszyn (2016-2017)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2016-2017 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Jurij Fimin (2017-2018)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2017-2018 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Andriej Kisielow (2018-2019)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2018-2019 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2019-2020 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* [[Aleksandr Juńkow]] (01.01.2020-)<ref>{{Cytuj | url=https://khab-vesti.ru/news/sports/amurskikh_tigrov_vozglavil_aleksandr_yunkov/ | tytuł=«Амурских тигров» возглавил Александр Юньков | opublikowany=khab-vesti.ru | język=en | data dostępu=2020-11-25}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2020-2021 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=www.eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2020-10-07}}</ref>
* Anatolij Stiepanow (2021-2022)<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/team/8444/amurskie-tigry-khabarovsk/2021-2022 | tytuł=Elite Prospects - Amurskie Tigry Khabarovsk | opublikowany=eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2021-09-19}}</ref>
* Konstantin Bogdanowski (2022-)<ref>https://mhl.khl.ru/news/1/1042500/</ref>
}}

W październiku 2020 do sztabu wszedł trener [[Dmitrij Tarasow (hokeista)|Dmitrij Tarasow]], odpowiedzialny za pracę z napastnikami<ref>{{Cytuj | url=https://www.hcamur.ru/news/item/izmeneniya-v-trenerskom-shtabe-amurskih-tigrov/ | tytuł=Изменения в тренерском штабе «Амурских Тигров» – Новости | Хоккейный клуб "Амур" | opublikowany=hcamur.ru | język=ru | data dostępu=2021-09-03}}</ref>.

== Sukcesy ==
* Pierwsze miejsce w Dywizji Srebrnej (Zachód) w sezonie zasadniczym MHL: [[MHL (2023/2024)|2024]]

== Zawodnicy ==
{{Kategoria główna|Hokeiści Amurskich Tigrów Chabarowsk}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.hcamur.ru/players/mhl/ Profil zespołu na oficjalnej stronie klubu Amur Chabarowsk]

[[Kategoria:Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga]]
[[Kategoria:Rosyjskie kluby hokejowe]]
[[Kategoria:Sport w Chabarowsku]]
[[Kategoria:Kluby hokejowe założone w 2010]]

title: · Amurskie Tigry Chabarowsk · Амурские Тигры Хабаровск

Przydomek: tygrysy syberyjskie

Barwy: granatowo–biało–pomarańczowe

Liga: MHL

Państwo: Rosja

Adres: ul. Dikopolcewa 12 · 680017 Chabarowsk

Lodowisko: Platinum Arena

Trener: Wiktar Kasciuczonak

Asystent trenera: Witalij Atiuszow


text:
# Biedkowo-Osada
Biedkowo-Osada (do 2011 Biedkowo) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Frombork.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa elbląskiego.
1 stycznia 2011 r. zmieniono urzędowo nazwę miejscowości z Biedkowo na Biedkowo-Osada.
W latach 1969–1990 w Biedkowie-Osadzie mieścił się pierwszy w Polsce ośrodek przystosowania społecznego, przeznaczony dla mężczyzn. Karę odbyło tu ok. 1750 osób.

title: Biedkowo-Osada

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Biedkowo-Osada
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                = Biedkowo 2.jpg
 |opis zdjęcia           = Dawny [[Ośrodek przystosowania społecznego|OPS]] w Biedkowie-Osadzie
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = warmińsko-mazurskie
 |powiat                 = [[Powiat braniewski|braniewski]]
 |gmina                  = [[Frombork (gmina)|Frombork]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        =
 |rok                    = 2006
 |strefa numeracyjna     = 55
 |kod pocztowy           = 14-530<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=44}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = NBR
 |SIMC                   = 0149699
 |kod mapy               = Frombork (gmina)
 |współrzędne            = 54°19'01"N 19°46'41"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|5167|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Biedkowo-Osada
 |www                    =
}}
'''Biedkowo-Osada''' (do 2011 ''Biedkowo'') – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo warmińsko-mazurskie|województwie warmińsko-mazurskim]], w [[powiat braniewski|powiecie braniewskim]], w [[Frombork (gmina)|gminie Frombork]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo elbląskie|województwa elbląskiego]].

1 stycznia 2011 r. zmieniono urzędowo nazwę miejscowości z ''Biedkowo'' na ''Biedkowo-Osada''<ref name="MSWiA">Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 grudnia 2010 r. ({{Dziennik Ustaw|2010|257|1741}}).</ref>.

W latach 1969–1990 w Biedkowie-Osadzie mieścił się pierwszy w Polsce [[ośrodek przystosowania społecznego]], przeznaczony dla mężczyzn. Karę odbyło tu ok. 1750 osób<ref>{{Cytuj |autor = Wojciech Jaroszek |tytuł = Leśny krzyż z Biedkowa. Historia miejscowości |data dostępu = 2023-09-30 |url = https://braniewo.com.pl/artykul,lesny-krzyz-z-biedkowa-historia-miejscowosci,9234.html |opublikowany = Braniewo.com.pl |data = 2022-01-03}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Biedkowo]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Frombork}}

[[Kategoria:Frombork (gmina)]]

title: Biedkowo-Osada

Państwo: Polska

Województwo: warmińsko-mazurskie

Powiat: braniewski

Gmina: Frombork

Tablice rejestracyjne: NBR


text:
# Zdzisław Kliś
Zdzisław Kliś (ur. 9 listopada 1955 w Łodygowicach, zm. 25 stycznia 2009 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, profesor nauk humanistycznych, znawca sztuki średniowiecznej, w tym ikonografii europejskiej.

## Życiorys
Był uczniem ks. prof. Bolesława Przybyszewskiego. Święcenia kapłańskie przyjął w archidiecezji krakowskiej 18 maja 1980. W latach 1993–1997 proboszcz parafii św. Krzyża w Krakowie. Wykładowca w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Członek Polskiego Towarzystwa Mariologicznego.
Zmarł w szpitalu im. Narutowicza o godz. 6.00. Msza św. pogrzebowa odbyła się w Królewskiej Katedrze na Wawelu w Krakowie 28 stycznia 2009.
W dniach 31 maja - 1 czerwca 2012 podczas sesji, organizowanej przez Instytut Historii Sztuki i Kultury Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie odbyła się promocja księgi pamiątkowej ku czci śp. ks. prof. dr. hab. Zdzisława Klisia Limen expectationis (Kraków 2012), pod redakcją ks. prof. Jacka Urbana i ks. prof. Andrzeja Witko.

## Publikacje
- Studia z dziejów kościoła św. Marka w Krakowie, pr. zb. pod red. Zdzisława Klisia, Kraków 2001.
- Studia z dziejów kościoła św. Bartłomieja Apostoła w Niedzicy, pr. zb. pod red. Zdzisława Klisia, Kraków 2006.
- Pasja. Cykle pasyjne Chrystusa w średniowiecznym malarstwie ściennym Europy środkowej, Kraków 2007.
- Studia z dziejów kościoła św. Floriana w Krakowie pr. zb. pod red. Zdzisław Klisia, Kraków 2007.
- Wielkanoc w średniowiecznym malarstwie ściennym Europy środkowej, wstęp Paweł Piotrowski, Kraków 2009.

title: Zdzisław Kliś

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Zdzisław Kliś
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    = Prezbiter
 |grafika                  = Zdzisław Kliś, 2007.jpg
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           = [[Polska]]
 |data urodzenia           = 9 listopada 1955
 |miejsce urodzenia        = [[Łodygowice]]
 |data śmierci             = 25 stycznia 2009
 |miejsce śmierci          = Kraków
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = Proboszcz parafii Św. Krzyża w Krakowie
 |1. funkcja - okres       = 1993-1997
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             = [[Archidiecezja krakowska]]
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 1980
 |data nominacji           =
 |data sakry               =
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
'''Zdzisław Kliś''' (ur. [[9 listopada]] [[1955]] w [[Łodygowice|Łodygowicach]]<ref name="Apostolicum">Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego 2001, wyd. Apostolicum, Ząbki 2002, s. 235.</ref>, zm. [[25 stycznia]] [[2009]] w [[Kraków|Krakowie]]) – [[Polacy|polski]] [[Duchowieństwo|duchowny]] [[Kościół katolicki|katolicki]], [[Tytuł profesora|profesor]] [[Nauki humanistyczne|nauk humanistycznych]], znawca sztuki średniowiecznej, w tym ikonografii europejskiej.

== Życiorys ==
Był uczniem ks. prof. [[Bolesław Przybyszewski (duchowny)|Bolesława Przybyszewskiego]]. Święcenia kapłańskie przyjął w [[Archidiecezja krakowska|archidiecezji krakowskiej]] 18 maja 1980<ref name="Apostolicum" />. W latach 1993–1997 proboszcz parafii św. Krzyża w Krakowie. Wykładowca w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Członek Polskiego Towarzystwa Mariologicznego.

Zmarł w szpitalu im. Narutowicza o godz. 6.00. Msza św. pogrzebowa odbyła się w Królewskiej Katedrze na Wawelu w Krakowie 28 stycznia 2009.

W dniach 31 maja - 1 czerwca 2012 podczas sesji, organizowanej przez Instytut Historii Sztuki i Kultury Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie odbyła się promocja księgi pamiątkowej ku czci śp. ks. prof. dr. hab. Zdzisława Klisia ''Limen expectationis'' (Kraków 2012), pod redakcją ks. prof. Jacka Urbana i ks. prof. Andrzeja Witko.

== Publikacje ==
* ''Studia z dziejów kościoła św. Marka w Krakowie'', pr. zb. pod red. Zdzisława Klisia, Kraków 2001.
* ''Studia z dziejów kościoła św. Bartłomieja Apostoła w Niedzicy'', pr. zb. pod red. Zdzisława Klisia, Kraków 2006.
* ''Pasja. Cykle pasyjne Chrystusa w średniowiecznym malarstwie ściennym Europy środkowej'', Kraków 2007.
* ''Studia z dziejów kościoła św. Floriana w Krakowie'' pr. zb. pod red. Zdzisław Klisia, Kraków 2007.
* ''Wielkanoc w średniowiecznym malarstwie ściennym Europy środkowej'', wstęp Paweł Piotrowski, Kraków 2009.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kliś, Zdzisław}}
[[Kategoria:Duchowni archidiecezji krakowskiej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodygowicach]]
[[Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]
[[Kategoria:Zmarli w 2009]]

title: Zdzisław Kliś

Kraj działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 9 listopada 1955 · Łodygowice

Data i miejsce śmierci: 25 stycznia 2009 · Kraków

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Inkardynacja: Archidiecezja krakowska


text:
# Agriogomphus
Agriogomphus – rodzaj ważek z rodziny gadziogłówkowatych (Gomphidae).
Należą tutaj następujące gatunki:
- Agriogomphus ericae
- Agriogomphus jessei
- Agriogomphus sylvicola
- Agriogomphus tumens

title: Agriogomphus

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Agriogomphus''
 |TSN                    = 591821
 |zoolog                 = [[Edmond de Sélys Longchamps|Selys]], 1869
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[ważki różnoskrzydłe]]
 |rodzina                = [[gadziogłówkowate]]
 |podrodzina             = [[Gomphinae]]
 |plemię                 = [[Gomphini]]
 |rodzaj                 = ''Agriogomphus''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Agriogomphus
 |commons                =
}}
'''''Agriogomphus''''' – rodzaj [[ważki|ważek]] z rodziny [[gadziogłówkowate|gadziogłówkowatych]] (Gomphidae){{r|Checklist}}.

Należą tutaj następujące gatunki{{r|Checklist}}:
* ''[[Agriogomphus ericae]]''
* ''[[Agriogomphus jessei]]''
* ''[[Agriogomphus sylvicola]]''
* ''[[Agriogomphus tumens]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Checklist">{{Cytuj stronę | url = https://www2.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list2/ | tytuł = World Odonata List | autor = D. Paulson, M. Schorr & C. Deliry | data = 2022-03-16 | język = en | data dostępu = 2022-03-19}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Agriogomphus]]

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: ważki różnoskrzydłe

Rodzina: gadziogłówkowate

Podrodzina: Gomphinae

Plemię: Gomphini

Rodzaj: Agriogomphus


text:
# Marynarz (funkcja)
Marynarz – podstawowa (nieoficerska) funkcja w dziale pokładowym na statku handlowym. W marynarce handlowej wyróżnia się trzy stanowiska marynarskie:
- młodszy marynarz
- marynarz wachtowy
- starszy marynarz.

W związku na zmianę przepisów dotyczących świadectw na wniosek zainteresowanego podlegają wymianie:
- świadectwo starszego marynarza w żegludze krajowej - na świadectwo starszego marynarza;
- świadectwo marynarza w żegludze krajowej - na świadectwo marynarza wachtowego.

Funkcja marynarza i starszego marynarza jest zaliczana do stanowisk pomocniczych niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

## Kwalifikacje marynarzy działu pokładowego statków morskich
Osoby zajmujące stanowiska marynarskie muszą wykazać się odpowiednimi kwalifikacjami udokumentowanymi świadectwem wydanym przez urząd morski.
1. Do uzyskania świadectwa młodszego marynarza pokładowego wymagane jest posiadanie świadectw o przeszkoleniach w zakresie:
  - indywidualnych technik ratunkowych,
  - ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego,
  - elementarnej pomocy medycznej,
  - bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej,
  - ukończone 16 lat.
2. Do uzyskania świadectwa marynarza wachtowego wymagane jest (opcjonalnie):
  - zaliczenie pierwszego roku studiów na kierunku nawigacyjnym w wyższej uczelni morskiej oraz posiadanie 2-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym,
  - ukończenie pierwszego roku nauki na kierunku nawigacyjnym w ośrodku szkoleniowym (policealne szkoły morskie),  kształcącym co najmniej na poziomie operacyjnym oraz posiadanie 2-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym,
  - ukończenie nauki na kierunku pokładowym w ośrodku szkoleniowym (policealne szkoły morskie, średnie szkoły zawodowe)  oraz posiadanie 2-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym,
  - posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym oraz złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym,
  - posiadanie 24-miesięcznej praktyki pływania w służbie radiowej na stanowisku radiooficera, w tym ukończenie pod nadzorem oficera wachtowego 6-miesięcznego programu szkolenia praktycznego na statkach morskich oraz złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym,
  - posiadanie dyplomu oficera mechanika wachtowego lub oficera elektroautomatyka, 24-miesięcznej praktyki pływania w dziale maszynowym, w tym co najmniej 2 miesiące szkolenia praktycznego w dziale pokładowym oraz ukończenie szkolenia w ośrodku szkoleniowym i złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym,
  - posiadanie 24-miesięcznego okresu zatrudnienia w charakterze pracownika przetwórni statku rybackiego oraz ukończenie kursu w ośrodku szkoleniowym i złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym.
3. Do uzyskania świadectwa starszego marynarza wymagane jest złożenie egzaminu na to świadectwo, posiadanie świadectwa ratownika oraz posiadanie (opcjonalnie):
  - 36-miesięcznej praktyki pływania na morskich statkach handlowych w dziale pokładowym,
  - świadectwa marynarza wachtowego oraz dodatkowej 24-miesięcznej praktyki pływania na morskich statkach handlowych w dziale pokładowym.

Osoby ubiegające się o uzyskanie świadectwa marynarza oraz starszego marynarza muszą mieć ukończone 18 lat.

## Dodatkowe przeszkolenia specjalistyczne
- Na zbiornikowcach każdy marynarz zatrudniony na poziomie pomocniczym obowiązany jest posiadać świadectwo przeszkolenia stopnia podstawowego na zbiornikowce.
- Na statkach pasażerskich ro-ro i innych niż ro-ro:
  - marynarz obowiązany jest posiadać świadectwo w zakresie bezpieczeństwa, kierowania tłumem, bezpieczeństwa pasażerów, odpowiednio na statku pasażerskim ro-ro i statku pasażerskim innym niż ro-ro.
  - członkowie załogi odpowiedzialni za załadunek, wyładunek i mocowanie ładunku oraz zamknięcie kadłuba obowiązani są posiadać świadectwo przeszkolenia w zakresie dowodzenia w sytuacjach kryzysowych, o zachowaniach ludzkich, bezpieczeństwie pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba odpowiednio na statku pasażerskim ro-ro i statku pasażerskim innym niż ro-ro.

## Uprawnienia marynarzy
1. świadectwo marynarza wachtowego upoważnia do zajmowania stanowisk:
  - marynarza wachtowego - na każdym statku,
  - kierownika łodzi o długości całkowitej do 9 m i mocy silnika do 200 kW w żegludze krajowej bez prawa przewozu pasażerów - pod warunkiem złożenia egzaminu z zakresu obsługi silników spalinowych;
2. świadectwo starszego marynarza upoważnia do zajmowania stanowisk:
  - starszego marynarza - na każdym statku,
  - kierowników:
    - na statku bez własnego napędu o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze krajowej,
    - na statku o długości całkowitej do 15 m i mocy silnika do 200 kW w żegludze krajowej bez prawa przewozu pasażerów - pod warunkiem złożenia egzaminu z zakresu obsługi silników spalinowych.

title: Marynarz (funkcja)

wikitext:
[[Plik:Greasing roller12.jpg|thumb|Marynarze przy pracy (konserwacja sprzętu) na statku [[AHTS]]]]
'''Marynarz''' – podstawowa (nieoficerska) funkcja w dziale pokładowym na [[statek wodny|statku handlowym]]. W [[marynarka handlowa|marynarce handlowej]] wyróżnia się trzy stanowiska marynarskie:
* młodszy marynarz
* marynarz wachtowy
* starszy marynarz.

W związku na zmianę przepisów dotyczących świadectw na wniosek zainteresowanego podlegają wymianie:
* świadectwo starszego marynarza w żegludze krajowej - na świadectwo starszego marynarza;
* świadectwo marynarza w żegludze krajowej - na świadectwo marynarza wachtowego.
Funkcja marynarza i starszego marynarza jest zaliczana do stanowisk pomocniczych niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

== Kwalifikacje marynarzy działu pokładowego statków morskich ==
Osoby zajmujące stanowiska marynarskie muszą wykazać się odpowiednimi kwalifikacjami udokumentowanymi świadectwem wydanym przez urząd morski.
# Do uzyskania świadectwa młodszego marynarza pokładowego wymagane jest posiadanie świadectw o przeszkoleniach w zakresie:
#* indywidualnych technik ratunkowych,
#* ochrony przeciwpożarowej stopnia podstawowego,
#* elementarnej pomocy medycznej,
#* bezpieczeństwa własnego i odpowiedzialności wspólnej,
#* ukończone 16 lat.
# Do uzyskania świadectwa marynarza wachtowego wymagane jest (opcjonalnie):
#* zaliczenie pierwszego roku studiów na kierunku nawigacyjnym w wyższej uczelni morskiej oraz posiadanie 2-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym,
#* ukończenie pierwszego roku nauki na kierunku nawigacyjnym w ośrodku szkoleniowym (policealne szkoły morskie),  kształcącym co najmniej na poziomie operacyjnym oraz posiadanie 2-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym,
#* ukończenie nauki na kierunku pokładowym w ośrodku szkoleniowym (policealne szkoły morskie, średnie szkoły zawodowe)  oraz posiadanie 2-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym,
#* posiadanie 12-miesięcznej praktyki pływania na statkach morskich w dziale pokładowym oraz złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym,
#* posiadanie 24-miesięcznej praktyki pływania w służbie radiowej na stanowisku radiooficera, w tym ukończenie pod nadzorem oficera wachtowego 6-miesięcznego programu szkolenia praktycznego na statkach morskich oraz złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym,
#* posiadanie dyplomu oficera mechanika wachtowego lub oficera elektroautomatyka, 24-miesięcznej praktyki pływania w dziale maszynowym, w tym co najmniej 2 miesiące szkolenia praktycznego w dziale pokładowym oraz ukończenie szkolenia w ośrodku szkoleniowym i złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym,
#* posiadanie 24-miesięcznego okresu zatrudnienia w charakterze pracownika przetwórni statku rybackiego oraz ukończenie kursu w ośrodku szkoleniowym i złożenie egzaminu na poziomie pomocniczym.
# Do uzyskania świadectwa starszego marynarza wymagane jest złożenie egzaminu na to świadectwo, posiadanie świadectwa ratownika oraz posiadanie (opcjonalnie):
#* 36-miesięcznej praktyki pływania na morskich statkach handlowych w dziale pokładowym,
#* świadectwa marynarza wachtowego oraz dodatkowej 24-miesięcznej praktyki pływania na morskich statkach handlowych w dziale pokładowym.

Osoby ubiegające się o uzyskanie świadectwa marynarza oraz starszego marynarza muszą mieć ukończone 18 lat.

== Dodatkowe przeszkolenia specjalistyczne ==
* Na zbiornikowcach każdy marynarz zatrudniony na poziomie pomocniczym obowiązany jest posiadać świadectwo przeszkolenia stopnia podstawowego na zbiornikowce.
* Na statkach pasażerskich ro-ro i innych niż ro-ro:
** marynarz obowiązany jest posiadać świadectwo w zakresie bezpieczeństwa, kierowania tłumem, bezpieczeństwa pasażerów, odpowiednio na statku pasażerskim ro-ro i statku pasażerskim innym niż ro-ro.
** członkowie załogi odpowiedzialni za załadunek, wyładunek i mocowanie ładunku oraz zamknięcie kadłuba obowiązani są posiadać świadectwo przeszkolenia w zakresie dowodzenia w sytuacjach kryzysowych, o zachowaniach ludzkich, bezpieczeństwie pasażerów i ładunku oraz szczelności kadłuba odpowiednio na statku pasażerskim ro-ro i statku pasażerskim innym niż ro-ro.

== Uprawnienia marynarzy ==
# świadectwo marynarza wachtowego upoważnia do zajmowania stanowisk:
#* marynarza wachtowego - na każdym statku,
#* kierownika łodzi o długości całkowitej do 9 m i mocy silnika do 200 kW w żegludze krajowej bez prawa przewozu pasażerów - pod warunkiem złożenia egzaminu z zakresu obsługi silników spalinowych;
# świadectwo starszego marynarza upoważnia do zajmowania stanowisk:
#* starszego marynarza - na każdym statku,
#* kierowników:
#** na statku bez własnego napędu o pojemności brutto poniżej 500 w żegludze krajowej,
#** na statku o długości całkowitej do 15 m i mocy silnika do 200 kW w żegludze krajowej bez prawa przewozu pasażerów - pod warunkiem złożenia egzaminu z zakresu obsługi silników spalinowych.

== Bibliografia ==
* Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków morskich ({{Dziennik Ustaw|2013|937}}, ze zm.) (zastąpione przez rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 23 kwietnia 2018 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków morskich ({{Dziennik Ustaw|2023|1383}}))

{{Ludzie morza}}

[[Kategoria:Żegluga]]


text:
# Club Honor y Patria
Club Honor y Patria – argentyński klub piłkarski z siedzibą w mieście Bernal leżącym w obrębie zespołu miejskiego Buenos Aires.

## Osiągnięcia
- Mistrz drugiej ligi (3): 1914, 1926, 1929

## Historia
Klub Honor y Patria założony został w 1911 roku. W 1929 awansował do pierwszej ligi – w pierwszoligowym debiucie w 1930 roku zajął przedostatnie, 35. miejsce i spadł z ligi. Honor y Patria nigdy już nie zagrał w najwyższej lidze Argentyny.
W jedynym pierwszoligowym występie Honor y Patria rozegrał 35 meczów, z których 4 wygrał, 6 zremisował i 25 przegrał uzyskując 14 punktów. Klub zdobył 30 bramek i stracił 91 bramek.
W latach 1939–1943 piłkarskiego rzemiosła uczył się w klubie Honor y Patria Rodolfo Micheli – późniejszy znakomity napastnik reprezentacji Argentyny, mistrz Ameryki Południowej z 1955 roku.

title: Club Honor y Patria

wikitext:
{{Klub sportowy infobox
 |nazwa                 = Honor y Patria
 |nazwa oryginalna      =
 |dyscyplina            = piłka nożna
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełna nazwa           = Club Honor y Patria
 |kod                   =
 |przydomek             =
 |maskotka              =
 |barwy                 =
 |data założenia        = [[1911]]
 |debiut w ekstraklasie = [[1930]]
 |data rozwiązania      =
 |liga                  =
 |liczba seniorów       =
 |liczba juniorów       =
 |państwo               =
 |siedziba              =
 |adres                 =
 |obiekt sportowy       =
 |sponsor techniczny    =
 |właściciel            =
 |prezes                =
 |menedżer              =
 |menedżer generalny    =
 |komandor              =
 |trener                =
 |asystent trenera      =
 |paski_kos1            = _unknown
 |koszulka1             = FFFFFF
 |paski_spo1            =
 |spodenki1             = FFFFFF
 |lewareka1             = FFFFFF
 |paski_lr1             =
 |prawareka1            = FFFFFF
 |paski_pr1             =
 |skarpety1             = FFFFFF
 |paski_ska1            =
 |paski_kos2            = _unknown
 |koszulka2             = FFFFFF
 |paski_spo2            =
 |spodenki2             = FFFFFF
 |lewareka2             = FFFFFF
 |paski_lr2             =
 |prawareka2            = FFFFFF
 |paski_pr2             =
 |skarpety2             = FFFFFF
 |paski_ska2            =
 |commons               =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
 |www                   =
}}
'''Club Honor y Patria''' – [[Argentyna|argentyński]] klub piłkarski z siedzibą w mieście [[Bernal]] leżącym w obrębie zespołu miejskiego [[Buenos Aires]].

== Osiągnięcia ==
* '''Mistrz [[Primera B Nacional|drugiej ligi]] (3)''': [[1914]], [[1926]], [[1929]]

== Historia ==
Klub ''Honor y Patria'' założony został w [[1911]] roku. W [[1929]] awansował do pierwszej ligi – w pierwszoligowym debiucie w [[1930]] roku zajął przedostatnie, 35. miejsce i spadł z ligi. ''Honor y Patria'' nigdy już nie zagrał w najwyższej lidze Argentyny.

W jedynym pierwszoligowym występie ''Honor y Patria'' rozegrał 35 meczów, z których 4 wygrał, 6 zremisował i 25 przegrał uzyskując 14 punktów. Klub zdobył 30 bramek i stracił 91 bramek.

W latach [[1939]]–[[1943]] piłkarskiego rzemiosła uczył się w klubie ''Honor y Patria'' [[Rodolfo Micheli]] – późniejszy znakomity napastnik [[Reprezentacja Argentyny w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Argentyny]], [[Copa América 1955|mistrz Ameryki Południowej z 1955 roku]].

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.rsssf.com/tablesa/arg-names.html RSSSF – lista klubów argentyńskich]

[[Kategoria:Kluby piłkarskie w Buenos Aires]]
[[Kategoria:Nieistniejące argentyńskie kluby piłkarskie]]
[[Kategoria:Kluby piłkarskie założone w 1911]]

title: · Honor y Patria

Pełna nazwa: Club Honor y Patria

Państwo: Argentyna

Stroje · domowe: Stroje · wyjazdowe


text:
# Bonchester (ser)
Bonchester – miękki ser szkocki, wytwarzany z krowiego mleka. Produkowany jest w Bonchester Bridge w hrabstwie Roxburghshire.
W trakcie wytwarzania na serze powstaje biała skórka.
W Europie produkcja tego sera podlega ochronie prawnej.

title: Bonchester (ser)

wikitext:
'''Bonchester''' – miękki [[ser]] [[Szkocja|szkocki]], wytwarzany z krowiego [[mleko|mleka]]. Produkowany jest w [[Bonchester Bridge]] w hrabstwie [[Roxburghshire]].

W trakcie wytwarzania na serze powstaje biała skórka.

W Europie produkcja tego sera podlega ochronie prawnej.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url= http://web.archive.org/web/20130725000733/http://www.formaggio.it/RegnoUnito/bonchesterE.htm <!-- Cheeseline.com --> |tytuł = Il Portale del Formaggio|data dostępu =2015-05-21}}

[[Kategoria:Szkockie sery]]
[[Kategoria:Brytyjskie produkty regionalne chronione prawem Unii Europejskiej]]
[[Kategoria:Sery z krowiego mleka]]


text:
# Parafia Trójcy Przenajświętszej w Indurze
Parafia Trójcy Przenajświętszej w Indurze – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w Indurze, w diecezji grodzieńskiej, w dekanacie Grodno-Zachód, na Białorusi.
Do parafii należą kaplice w Hlebowiczach i Plebanowcach.

## Historia
Parafię i pierwszy kościół parafialny w Indurze ufundował marszałek Wielkiego Księstwa Litewskiego Jan Dowojna w 1522. W 1815 wybudowano nowy, obecny kościół, konsekrowany w 1854 przez biskupa wileńskiego Wacława Żylińskiego. W czasach komunizmu parafia funkcjonowała, będąc jedyną parafią na sowieckiej Białorusi prowadzoną przez jezuitów. W 2009 parafię przejęli księża diecezjalni.

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Trójcy Przenajświętszej w Indurze
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Індура. Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (01).jpg
 |opis grafiki            = kościół parafialny
 |państwo                 = BLR
 |siedziba                = [[Indura]]
 |adres                   = вул. Рагачоўскага, 69, в. Індура
 |data powołania          = 1522
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[diecezja grodzieńska|grodzieńska]]
 |2. jednostka typ        = Dekanat
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Grodno-Zachód|Grodno-Zachód]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = kościół
 |obiekt sakralny         = [[kościół Trójcy Przenajświętszej w Indurze|Trójcy Przenajświętszej w Indurze]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Paweł Astukiewicz
 |wezwanie                = [[Trójca Święta]]
 |dzień wspomnienia       = niedziela po [[Zesłanie Ducha Świętego|Zesłaniu Ducha Świętego]]
 |kod mapy                = obwód grodzieński
 |współrzędne             = 53°27'31.2"N 23°53'15.5"E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Parafia Trójcy Przenajświętszej w Indurze''' – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w [[Indura|Indurze]], w [[diecezja grodzieńska|diecezji grodzieńskiej]], w [[Dekanat Grodno-Zachód|dekanacie Grodno-Zachód]], na [[Białoruś|Białorusi]].

Do parafii należą kaplice w [[Hlebowicze|Hlebowiczach]] i [[Plebanowce (rejon brzostowicki)|Plebanowcach]].

== Historia ==
Parafię i pierwszy kościół parafialny w Indurze ufundował marszałek Wielkiego Księstwa Litewskiego [[Jan Dowojna]] w 1522. W 1815 wybudowano nowy, obecny kościół, konsekrowany w 1854 przez biskupa wileńskiego [[Wacław Żyliński|Wacława Żylińskiego]]. W czasach komunizmu parafia funkcjonowała, będąc jedyną parafią na sowieckiej Białorusi prowadzoną przez [[jezuici|jezuitów]]. W 2009 parafię przejęli księża diecezjalni.

== Bibliografia ==
* [http://old.catholic.by/2/belarus/dioceses/grodnensis/100623.html catholic.by]
* [http://slowo.grodnensis.by/index.php?option=com_content&view=article&id=1980:8-324&catid=12:parafii-i-swiatynie&Itemid=430&lang=pl Słowo Życia ''Kościół Trójcy Najświętszej w Indurze'']

{{SORTUJ:Indura}}
[[Kategoria:Parafie diecezji grodzieńskiej]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej]]
[[Kategoria:Rejon grodzieński]]

Państwo: Białoruś

Siedziba: Indura

Adres: вул. Рагачоўскага, 69, в. Індура

Wyznanie: katolickie

diecezja: grodzieńska

Dekanat: Grodno-Zachód

kościół: Trójcy Przenajświętszej w Indurze

Proboszcz: ks. Paweł Astukiewicz

Wezwanie: Trójca Święta

Wspomnienie liturgiczne: niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego


text:
# NGC 7269
NGC 7269 (również PGC 68841) – galaktyka spiralna (Sb), znajdująca się w gwiazdozbiorze Wodnika. Odkrył ją w 1886 roku Francis Leavenworth.

title: NGC 7269

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|22|25|46|8|-13|10|01|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 7269
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = [[Francis Leavenworth]]
 |        dzień =
 |          rok = 1886
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Wodnika|Wodnik]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna|spiralna]] (Sb)
 | rektascensja = {{RA|22|25|46,8}}
 |   deklinacja = {{DEC|–13|10|01}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,032224{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 13,7
 |     rozm_kąt = 1,0' × 0,7'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = MCG -2-57-5, IRAS22231-1325, PGC 68841
}}
'''NGC 7269''' (również '''PGC 68841''') – [[galaktyka spiralna]] (Sb), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Wodnika|gwiazdozbiorze Wodnika]]. Odkrył ją w 1886 roku [[Francis Leavenworth]]{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc72a.htm#7269 | tytuł = NGC 7269 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-11-29}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 7269}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 7269}}
* {{simbad|NGC 7269}}
* {{NED|NGC 7269}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|7269]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Wodnika]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1886]]

title: NGC 7269

Odkrywca: Francis Leavenworth

Gwiazdozbiór: Wodnik

Typ: spiralna (Sb)


text:
# Brezovica (żupania virowiticko-podrawska)
Brezovica – wieś w Chorwacji, w żupanii virowiticko-podrawskiej, w gminie Gradina. W 2011 roku liczyła 595 mieszkańców.

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Brezovica
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = żupania virowiticko-podrawska
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Gradina|Gradina]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 595{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Brezovica''' – wieś w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania virowiticko-podrawska|żupanii virowiticko-podrawskiej]], w [[Gmina Gradina|gminie Gradina]]. W 2011 roku liczyła 595 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=420}}</ref>
}}

{{Gmina Gradina}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Gradina]]

title: Brezovica

Państwo: Chorwacja

Żupania: virowiticko-podrawska

Gmina: Gradina