text:
# Dziwny świat
Dziwny świat (ang. Strange World) – amerykański animowany komputerowo film przygodowy science fantasy z 2022 roku w reżyserii Dona Halla i Qui Nguyena. Sześćdziesiąty pierwszy z oficjalnego kanonu Disneya.
Strange World czerpie inspirację z magazynów pulpy, Podróży do wnętrza Ziemi (1864), Fantastycznej podróż (1966), Parku Jurajskiego (1993) i King Konga (1933). Chociaż film jest głównie komputerowy, zawiera animację rysunkową autorstwa Randy'ego Haycocka, z dodatkową animacją 2D autorstwa Erica Goldberga i Marka Henna w niektórych scenach. Film był znany z wprowadzenia pierwszej otwarcie głównej postaci LGBTQ Walt Disney Animation Studios, co doprowadziło do wycofania filmu z kinowej premiery w niektórych regionach. Będąc postacią homoseksualną, Florian jest pierwszym głównym bohaterem Walt Disney Animation Studios, który otwarcie przyznał się do bycia częścią społeczności osób LGBTQ.

## Fabuła
Miasto Avalonia leży w dolinie otoczonej niezdobytymi górami. Odkrywca Jaeger Klan postanawia za wszelką cenę przekroczyć górski łańcuch i pokazać światu, jakie nieznane krainy tam się znajdują. Organizuje wyczerpującą ekspedycję, podczas której jego nastoletniego syna Oskarda, pasjonującego się ogrodnictwem, intryguje rosnąca na lodzie roślina z wyładowaniami elektronicznymi. Oskard widząc zmęczenie członków ekspedycji, proponuje powrót do miasta i dochodzi do scysji z Jaegerem, który nie bacząc na protesty reszty sam kontynuuje przeprawę przez górską ścieżkę.
Mijają lata i odkryta przez Oskarda roślina, teraz zwana pando, unowocześnia Avalonię dostarczając źródło energii. Jaeger nie wrócił ze swojej wyprawy, jednak cieszy się statusem legendy i wraz z synem doczekał się pomnika. Sam Oskard wraz jest właścicielem świetnie rozwijającej sie plantacji pando i chce ją zostawić Florianowi, swemu nastoletniemu synowi. Pewnej nocy Callisto Mal, prezydentka Avalonii i jedna z byłych członkiń ekspedycji Jaegera, pojawia się na swym statku Przygoda informując Klanów, że strąki pando trawi choroba i tracą energię, co zauważyła też Meridian, żona Oskarda. Callisto prosi Oskarda o udział w wyprawie w ustaleniu przyczyny tego, co szkodzi pando. Florian chce też wziąć udział, ale Oskard mu zabrania tłumacząc bezpieczeństwem syna.
Pando to w rzeczywistości skomplikowany system korzeniowy łączący się w jeden organizm. Podążając wzdłuż korzeni Przygoda dociera do gigantycznej dziury w głąb ziemi. Oskard jest niemile zaskoczony, gdy na pokładzie Przygody znajduje jako pasażer na gapę Florian i jego pies Tajfun, oraz Meridian za którymi przyleciała samolotem rolniczym. Statek atakowany przez stado dziwnych latających stworzeń spada w głąb rozpadliny. Ku zdumieniu wszystkim znajdują się w niezwykłym podziemnym świecie. Oskard i Tajfun gonią za galaretowatym stworkiem. Niemal zostają połknięci przez mackowatą bestię, którą przegania wciąż żywy Jaeger, który przez lata szukał przejścia przez góry i uznał, że znajdzie je pod ziemią. W podziemnym świecie zmuszony był przerwać swój cel, gdyż nie wie jak przejść przez Wrzące Morze, wody rozpuszczające wszystko, z czym się zetknie.
Tymczasem na pokładzie Przygody Callisto i Meridian ustalają, żeby wpierw naprawić statek, a potem poszukać Oskarda. Florian nie chcąc czekać pędzi na poduszkowcu poszukując ojca z galaretowatym stworkiem zwanego Glutkiem. Atakują go mackowate bestie, zwane przez Jaegera rozpruwaczami. W ostatniej chwili ratują go Oskard i Jaeger. Zabiera ich Meridian, która wyruszyła w poszukiwaniu syna, gdy tylko zorientowała się, że gdzieś zniknął. Na Przygodzie Jaeger zachęca wszystkich do wyruszenia na drugą stronę gór. Sprzeczających się Klanów przerywa Callisto, która mówi, że po dotarciu do serca pando zobaczą co jest po stronie gór. Na taki układ przystają wszyscy. Florian łapie dobry kontakt z dziadkiem, co nie podoba się Oskardowi uznając, że jego ojciec może mieć zły wpływ na wnuka. Podążając śladem korzeni, statek dociera nad Wrzące Morze i by ocalić pando ryzykuje lot nad wzburzonymi falami i walcząc z rozpruwaczami.
W miarę jak Przygoda zagłębia się coraz dalej w podziemny świat, korzenie pando zaskakująco wyglądają na coraz silniejsze. Przyczyną obumierania pando na powierzchni jest ciągła wojna z rozpruwaczami atakujące jej rdzeń. Oskard miażdży strąki pando na pył i przerabia statek na samolot do oprysków. Glutek chce coś pokazać Florianowi, który kłóci się z ojcem uświadamiając mu, że popełnił te same błędy wychowawcze co Jaeger. Godząc się, obaj zdają sobie sprawę, że przeszli przez góry, za którym jest jedynie ocean. Widzą oko gigantycznego stworzenia. Florian orientuje się, że podziemny świat to wnętrzności stworzenia, a rozpruwacze i wszystkie inne stworzenia są jego systemem odpornościowym zwalczającym pando będącym pasożytem.
Na Przygodzie wyjaśniają, że pando musi zostać zniszczone. Zawiedziony Jaeger po cichu opuszcza statek. Callisto, której zależy na ocaleniu Avalonii zamyka Klanów, aby uniemożliwić im zatrzymanie misji. Po tym jak Tajfun i Glutek uwalniają Klanów, Oskard i Florian udają się do serca stworzenia, aby oczyścić drogę dla rozpruwaczy, a Meridian przejmuje statek i przekonuje Callisto do pomocy. Jaeger powraca i z jego pomocą pando ulega zniszczeniu, przywracając stworzenie do życia, po czym dane jest mu ujrzeć ocean za górami. Rok po wydarzeniach Avalonia korzysta teraz z naturalnej źródeł energii, a Jaeger i Oskard mają poprawione relacje wspólnie zajmując się rolnictwem. Przy wsparciu rodziny Florian spełnia się jako odkrywca i wraz ze swym chłopakiem Diazo i ich przyjaciółmi regularnie odwiedza podziemny świat.

## Obsada głosowa
| Postać                                                                                | Wersja oryginalna    | Wersja polska         |
| ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | -------------------- | --------------------- |
| Oskard Klan                                                                                | Jake Gyllenhaal      | Michał Czernecki      |
| Jaeger Klan                                                                                | Dennis Quaid         | Szymon Kuśmider       |
| Florian Klan                                                                                | Jaboukie Young-White | Damian Mirga          |
| Meridian Klan                                                                                | Gabrielle Union      | Monika Węgiel         |
| Callisto Mal                                                                                | Lucy Liu             | Ewa Konstancja Bułhak |
| Caspian                                                                                | Karan Soni           | Mateusz Narloch       |
| porucznik Wafel                                                                                | Alan Tudyk           | Przemysław Glapiński  |
| kapitanka Pulk                                                                                | Adelina Anthony      | Julia Kijowska        |
| Lonnie                                                                                | Abraham Benrubi      | Łukasz Borkowski      |
| Diazo                                                                                | Jonathan Melo        | Wojciech Melzer       |
| Kardez                                                                                | Nik Dodani           | Benjamin Diamouténé   |
| Azymut                                                                                | Francesca Reale      | Julia Wilicka         |
| Ro                                                                                | Emily Kuroda         | Renata Berger         |
| Rory                                                                                | Reed Buck            | Jakub Kordas          |
| dziennikarka radiowa                                                                                | Katie Lowes          | Omenaa Mensah         |
| dziennikarz radiowa                                                                                | Alan Tudyk           | Jarosław Budnik       |
| Narrator                                                                                | Alan Tudyk           | Przemysław Bluszcz    |
| Opracowanie: IYUNO•SDI Group Reżyseria: Szymon Waćkowski Dialogi: Barbara Eyman Tekst piosenek: Michał Wojnarowski Nagranie dialogów: Marta Bator Montaż dialogów: Antonina Wyszyńska, Anna Żarnecka-Wójcik Zgranie dźwięku: Shepperton International Kierownictwo muzyczne: Anna Serafińska Kierownictwo produkcji: Marta Gałęzka |                      |                       |

## Produkcja

### Przygotowanie
W grudniu 2021 roku Walt Disney Animation Studios ogłosiło nowy film zatytułowany Strange World z Donem Hallem jako reżyserem, Qui Nguyenem jako współreżyserem i scenarzystą oraz Royem Conlim jako producentem.
Według Halla Strange World był ukłonem w stronę magazynów pulpowych. Powiedział on, że „[on] dorastając uwielbiał czytać stare wydania pulpy. Były to wielkie przygody, podczas których grupa odkrywców mogła odkryć ukryty świat lub starożytne stworzenia. Byli ogromną inspiracją dla Dziwnego Świata.” Inspiracją były również filmy takie jak Podróż do wnętrza Ziemi (1966), Fantastyczna podróż i King Kong.
Nazwa cudownej rośliny Pando pochodzi od lasu w stanie Utah. Dla światów zarówno poza lądem, jak i pod gigantycznym stworzeniem, Avalonia otrzymała pomarańczowo-białą kolorystykę, aby kontrastować z tytułowym dziwnym światem wewnątrz stworzenia, dla którego filmowcy wybrali czerwień i magentę. Stworzono również sposób, w jaki postać Glutka mogła komunikować się niewerbalnie, jak magiczny dywan w Aladynie (1992).
Podczas spotkania koncepcyjnego Burny Mattinson zasugerował dodanie postaci psa do Klanów, która ostatecznie stał się Tajfunem. Był to ostatni film Mattinsona przed jego śmiercią 27 lutego 2023 roku.

### Casting
6 czerwca 2022 roku, po wydaniu zwiastuna, Jake Gyllenhaal został ogłoszony jako Oskard. Jedenaście dni później reszta głównej obsady filmu została ogłoszona na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych w Annecy, w tym Jaboukie Young-White jako Florian Klan, Gabrielle Union jako Meridian Klan, Lucy Liu jako Callisto Mal i Dennis Quaid jako Jaeger Klan. Włączenie Young-White’a podkładającego głos postaci homoseksualnej o imieniu Florian oznacza pierwszą otwarcie główną postać LGBTQ w Walt Disney Animation Studios.

### Muzyka
Ogłoszono, że Henry Jackman ma skomponować muzykę do filmu, co oznacza jego trzecią współpracę z Donem Hallem, po Kubusiu i przyjaciołach i Wielkiej szóstki, oraz jego piątą pracę nad filmem pełnometrażowym z Walt Disney Animation Studios, która obejmuje obie części Ralpha Demolki. Walt Disney Records wydało ścieżkę dźwiękową 23 listopada 2022 roku, tego samego dnia co premiera kinowa.

## Premiera
Pomimo tego, że Dziwny świat został wydany w kinach w większości regionów, w niektórych nie został wydany w kinach; ze względu na sprzeciw Disneya wobec lokalnych przepisów dotyczących okien kinowych, firma ogłosiła 8 czerwca 2022 roku, że film nie doczeka się kinowej premiery we Francji i zamiast tego trafi bezpośrednio do Disney+. W listopadzie 2022 roku Deadline Hollywood poinformowały, że Disney wycofał się z kinowej premiery w 20 krajach, głównie na Bliskim Wschodzie, w Afryce, Azji Południowej, Rosji i Chinach; rosyjska premiera została już wycofana z powodu trwającej inwazji na Ukrainę, zaś w pozostałych regionach wykluczono ze względu na udział głównego bohatera będącego gejem. Zrobiono to, aby zapobiec cenzurze odniesień LGBTQ+ w tych regionach, ponieważ jednym z głównych wątków jest zakochanie się Floriana w innym chłopaku o imieniu Diazo.
Dziwny świat miał swoją premierę w El Capitan Theatre w Hollywood 15 listopada 2022 roku, a kinową premierę miał w Stanach Zjednoczonych 23 listopada tego samego roku. Był to pierwszy film, który zawierał nowe logo Walt Disney Pictures z okazji 100-lecia The Walt Disney Company, autorstwa ILM i z nową aranżacją „When You Wish Upon a Star” autorstwa Christophe'a Beckaa.
Dziwny świat miał oficjalną premierę na Disney+ 23 grudnia 2022 roku. Według Flix Patrol był najczęściej odtwarzanym filmem na Disney+ po jego wydaniu w serwisie streamingowym. Według TV Time firmy Whip Media, Dziwny świat był ósmym najczęściej odtwarzanym filmem na wszystkich platformach w Stanach Zjednoczonych w tygodniu kończącym się 25 grudnia 2022 roku i szóstym w tygodniu rozpoczynającym się 30 grudnia tego samego roku.
Walt Disney Studios Home Entertainment wydał film na Ultra HD Blu-ray, Blu-ray i DVD 14 lutego 2023 roku.

wikiname: plwiki

title: Dziwny świat

in_language: pl

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł             = Dziwny świat
 |oryginalny tytuł  = Strange World
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |gatunek           = [[Film przygodowy|przygodowy]]
[[science fantasy]]
 |rok produkcji     =
 |data premiery     = 15 listopada 2022
25 listopa 2022 (Polska)
 |kraj produkcji    = [[Stany Zjednoczone]]
 |język             = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania      = 102 minut
 |reżyseria         = [[Don Hall]]
Qui Nguyen
 |scenariusz        = Qui Nguyen
 |główne role       = [[Jake Gyllenhaal]]
[[Dennis Quaid]]
Jaboukie Young-White
[[Gabrielle Union]]
[[Lucy Liu]]
 |muzyka            = [[Henry Jackman]]
 |zdjęcia           = Tracy Scott Beattie
Brian Leach
 |scenografia       =
 |kostiumy          =
 |montaż            = Sarah K. Reimers
 |produkcja         = Roy Conli
 |wytwórnia         = [[Walt Disney Animation Studios]]
 |dystrybucja       = [[Walt Disney Studios Motion Pictures]]
 |budżet            = 135–180 000 000 [[USD]]
 |przychody brutto  = 73 600 000 USD
 |poprzednik        =
 |kontynuacja       =
 |nagrody           =
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               =
}}
'''Dziwny świat''' (ang. ''Strange World'') – [[Kinematografia amerykańska|amerykański]] [[Animacja komputerowa|animowany komputerowo]] [[film przygodowy]] [[science fantasy]] z 2022 roku w reżyserii [[Don Hall|Dona Halla]] i Qui Nguyena. Sześćdziesiąty pierwszy z oficjalnego kanonu [[Walt Disney Animation Studios|Disneya]].

''Strange World'' czerpie inspirację z [[Pulp magazine|magazynów pulpy]], ''[[Podróż do wnętrza Ziemi|Podróży do wnętrza Ziemi]]'' (1864), ''[[Fantastyczna podróż (film 1966)|Fantastycznej podróż]]'' (1966), ''[[Park Jurajski (film)|Parku Jurajskiego]]'' (1993) i ''[[King Kong (film 1933)|King Konga]]'' (1933). Chociaż film jest głównie komputerowy, zawiera animację rysunkową autorstwa Randy'ego Haycocka, z dodatkową animacją 2D autorstwa [[Eric Goldberg|Erica Goldberga]] i [[Mark Henn|Marka Henna]] w niektórych scenach. Film był znany z wprowadzenia pierwszej otwarcie głównej postaci [[LGBT|LGBTQ]] Walt Disney Animation Studios, co doprowadziło do wycofania filmu z kinowej premiery w niektórych regionach<ref name=":0">{{Cytuj stronę|nazwisko=Croll|imię=Ben|data=2022-06-17|tytuł=Jake Gyllenhaal Joined by Dennis Quaid, Lucy Liu, Gabrielle Union in Disney's 'Strange World'|url=https://variety.com/2022/film/global/strange-world-jennifer-lee-baymax-zootopia-1235297289/|archiwum=https://web.archive.org/web/20220712162123/https://variety.com/2022/film/global/strange-world-jennifer-lee-baymax-zootopia-1235297289/|zarchiwizowano=2022-07-12|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=[[Variety]]|język=en}}</ref>. Będąc postacią homoseksualną, Florian jest pierwszym głównym bohaterem Walt Disney Animation Studios, który otwarcie przyznał się do bycia częścią [[Społeczność LGBT|społeczności osób LGBTQ]]<ref name="OpenlyGayTeen">{{Cytuj stronę|nazwisko=McGuire|imię=Jen|data=2022-11-23|tytuł=Disney Introduced Its First Openly Gay Teen Character In Strange World|url=https://www.romper.com/entertainment/disney-strange-world-first-openly-gay-teen-character|archiwum=https://web.archive.org/web/20221128212203/https://www.romper.com/entertainment/disney-strange-world-first-openly-gay-teen-character|zarchiwizowano=2022-11-28|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Romper|język=en}}</ref>.

== Fabuła ==
Miasto Avalonia leży w dolinie otoczonej niezdobytymi górami. Odkrywca Jaeger Klan postanawia za wszelką cenę przekroczyć górski łańcuch i pokazać światu, jakie nieznane krainy tam się znajdują. Organizuje wyczerpującą ekspedycję, podczas której jego nastoletniego syna Oskarda, pasjonującego się ogrodnictwem, intryguje rosnąca na lodzie roślina z wyładowaniami elektronicznymi. Oskard widząc [[zmęczenie]] członków ekspedycji, proponuje powrót do miasta i dochodzi do scysji z Jaegerem, który nie bacząc na protesty reszty sam kontynuuje przeprawę przez górską ścieżkę{{Odn|Francis|2022|s=3-9}}.

Mijają lata i odkryta przez Oskarda roślina, teraz zwana pando, unowocześnia Avalonię dostarczając źródło energii. Jaeger nie wrócił ze swojej wyprawy, jednak cieszy się statusem legendy i wraz z synem doczekał się pomnika. Sam Oskard wraz jest właścicielem świetnie rozwijającej sie plantacji pando i chce ją zostawić Florianowi, swemu nastoletniemu synowi. Pewnej nocy Callisto Mal, prezydentka Avalonii i jedna z byłych członkiń ekspedycji Jaegera, pojawia się na swym statku ''Przygoda'' informując Klanów, że strąki pando trawi choroba i tracą energię, co zauważyła też Meridian, żona Oskarda. Callisto prosi Oskarda o udział w wyprawie w ustaleniu przyczyny tego, co szkodzi pando. Florian chce też wziąć udział, ale Oskard mu zabrania tłumacząc bezpieczeństwem syna{{Odn|Francis|2022|s=11-14, 19-20}}.

Pando to w rzeczywistości skomplikowany system korzeniowy łączący się w jeden [[organizm]]. Podążając wzdłuż korzeni ''Przygoda'' dociera do gigantycznej dziury w głąb ziemi. Oskard jest niemile zaskoczony, gdy na pokładzie Przygody znajduje jako pasażer na gapę Florian i jego pies Tajfun, oraz Meridian za którymi przyleciała samolotem rolniczym. Statek atakowany przez stado dziwnych latających stworzeń spada w głąb rozpadliny. Ku zdumieniu wszystkim znajdują się w niezwykłym podziemnym świecie. Oskard i Tajfun gonią za galaretowatym stworkiem. Niemal zostają połknięci przez mackowatą bestię, którą przegania wciąż żywy Jaeger, który przez lata szukał przejścia przez góry i uznał, że znajdzie je pod ziemią. W podziemnym świecie zmuszony był przerwać swój cel, gdyż nie wie jak przejść przez Wrzące Morze, wody rozpuszczające wszystko, z czym się zetknie{{Odn|Francis|2022|s=21-26, 29, 32}}.

Tymczasem na pokładzie Przygody Callisto i Meridian ustalają, żeby wpierw naprawić statek, a potem poszukać Oskarda. Florian nie chcąc czekać pędzi na poduszkowcu poszukując ojca z galaretowatym stworkiem zwanego Glutkiem. Atakują go mackowate bestie, zwane przez Jaegera rozpruwaczami. W ostatniej chwili ratują go Oskard i Jaeger. Zabiera ich Meridian, która wyruszyła w poszukiwaniu syna, gdy tylko zorientowała się, że gdzieś zniknął. Na ''Przygodzie'' Jaeger zachęca wszystkich do wyruszenia na drugą stronę gór. Sprzeczających się Klanów przerywa Callisto, która mówi, że po dotarciu do serca pando zobaczą co jest po stronie gór. Na taki układ przystają wszyscy. Florian łapie dobry kontakt z dziadkiem, co nie podoba się Oskardowi uznając, że jego ojciec może mieć zły wpływ na wnuka. Podążając śladem korzeni, statek dociera nad Wrzące Morze i by ocalić pando ryzykuje lot nad wzburzonymi falami i walcząc z rozpruwaczami{{Odn|Francis|2022|s=30, 32-38, 40-41}}.

W miarę jak ''Przygoda'' zagłębia się coraz dalej w podziemny świat, korzenie pando zaskakująco wyglądają na coraz silniejsze. Przyczyną obumierania pando na powierzchni jest ciągła wojna z rozpruwaczami atakujące jej rdzeń. Oskard miażdży strąki pando na pył i przerabia statek na samolot do oprysków. Glutek chce coś pokazać Florianowi, który kłóci się z ojcem uświadamiając mu, że popełnił te same błędy wychowawcze co Jaeger. Godząc się, obaj zdają sobie sprawę, że przeszli przez góry, za którym jest jedynie ocean. Widzą oko gigantycznego stworzenia. Florian orientuje się, że podziemny świat to wnętrzności stworzenia, a rozpruwacze i wszystkie inne stworzenia są jego systemem odpornościowym zwalczającym pando będącym pasożytem{{Odn|Francis|2022|s=46-56}}.

Na ''Przygodzie'' wyjaśniają, że pando musi zostać zniszczone. Zawiedziony Jaeger po cichu opuszcza statek. Callisto, której zależy na ocaleniu Avalonii zamyka Klanów, aby uniemożliwić im zatrzymanie misji. Po tym jak Tajfun i Glutek uwalniają Klanów, Oskard i Florian udają się do serca stworzenia, aby oczyścić drogę dla rozpruwaczy, a Meridian przejmuje statek i przekonuje Callisto do pomocy. Jaeger powraca i z jego pomocą pando ulega zniszczeniu, przywracając stworzenie do życia, po czym dane jest mu ujrzeć ocean za górami. Rok po wydarzeniach Avalonia korzysta teraz z naturalnej źródeł energii, a Jaeger i Oskard mają poprawione relacje wspólnie zajmując się rolnictwem. Przy wsparciu rodziny Florian spełnia się jako odkrywca i wraz ze swym chłopakiem Diazo i ich przyjaciółmi regularnie odwiedza podziemny świat{{Odn|Francis|2022|s=59-64, 67-72}}.

== Obsada głosowa ==
{| class="wikitable" width="55%" style="text-align:center;"
!Postać
!Wersja oryginalna<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=F. Silverio|imię=Ben|data=2022-11-28|tytuł=How A Character In Disney's ''Strange World'' Recalls The Late, Great ''Firefly''|url=https://www.slashfilm.com/1117703/how-a-character-in-disneys-strange-world-recalls-the-late-great-firefly/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=/Film|język=en}}</ref>
!Wersja polska
|-
|Oskard Klan
|[[Jake Gyllenhaal]]
|[[Michał Czernecki]]
|-
|Jaeger Klan
|[[Dennis Quaid]]
|[[Szymon Kuśmider]]
|-
|Florian Klan
|Jaboukie Young-White
|Damian Mirga
|-
|Meridian Klan
|[[Gabrielle Union]]
|[[Monika Węgiel]]
|-
|Callisto Mal
|[[Lucy Liu]]
|[[Ewa Konstancja Bułhak]]
|-
|Caspian
|Karan Soni
|[[Mateusz Narloch]]
|-
|porucznik Wafel
|[[Alan Tudyk]]
|[[Przemysław Glapiński]]
|-
|kapitanka Pulk
|Adelina Anthony
|[[Julia Kijowska]]
|-
|Lonnie
|[[Abraham Benrubi]]
|[[Łukasz Borkowski (aktor)|Łukasz Borkowski]]
|-
|Diazo
|Jonathan Melo
|Wojciech Melzer
|-
|Kardez
|Nik Dodani
|Benjamin Diamouténé
|-
|Azymut
|[[Francesca Reale]]
|Julia Wilicka
|-
|Ro
|Emily Kuroda
|[[Renata Berger]]
|-
|Rory
|Reed Buck
|Jakub Kordas
|-
|dziennikarka radiowa
|[[Katie Lowes]]
|[[Omenaa Mensah]]
|-
|dziennikarz radiowa
| rowspan="2" |Alan Tudyk
|[[Jarosław Budnik]]
|-
|Narrator
|[[Przemysław Bluszcz]]
|-
| colspan="3" style="text-align:center;" bgcolor="#f8f8f8" |'''Opracowanie''': [[SDI Media|IYUNO•SDI Group]]
'''Reżyseria''': [[Szymon Waćkowski]]

'''Dialogi''': [[Barbara Eyman]]

'''Tekst piosenek''': [[Michał Wojnarowski]]

'''Nagranie dialogów''': [[Marta Bator]]

'''Montaż dialogów''': [[Antonina Wyszyńska]], [[Anna Żarnecka-Wójcik]]

'''Zgranie dźwięku''': Shepperton International

'''Kierownictwo muzyczne''': [[Anna Serafińska]]

'''Kierownictwo produkcji''': [[Marta Gałęzka]]
|}

== Produkcja ==
=== Przygotowanie ===
W grudniu 2021 roku [[Walt Disney Animation Studios]] ogłosiło nowy film zatytułowany ''Strange World'' z Donem Hallem jako reżyserem, Qui Nguyenem jako współreżyserem i scenarzystą oraz Royem Conlim jako producentem<ref name=":1">{{Cytuj stronę|nazwisko=Rubin|imię=Rebecca|data=2021-12-09|tytuł=Disney Unveils Animated Movie ‘Strange World’ With Thanksgiving 2022 Release Date|url=https://variety.com/2021/film/news/disney-strange-world-release-date-1235129812/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=[[Variety]]|język=en}}</ref>.

Według Halla ''Strange World'' był ukłonem w stronę [[Pulp magazine|magazynów pulpowych]]. Powiedział on, że „[on] dorastając uwielbiał czytać stare wydania pulpy. Były to wielkie przygody, podczas których grupa odkrywców mogła odkryć ukryty świat lub starożytne stworzenia. Byli ogromną inspiracją dla ''Dziwnego Świata''.” Inspiracją były również filmy takie jak ''[[Podróż do wnętrza Ziemi]]'' (1966), ''[[Fantastyczna podróż (film 1966)|Fantastyczna podróż]]'' i ''[[King Kong (film 1933)|King Kong]]''<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Potter|imię=Courtney|data=2021-12-10|tytuł=First Look at Walt Disney Animation Studios' Strange World—Plus More in News Briefs|url=https://d23.com/news-briefs-december-10-2021/|data dostępu=2022-06-08|opublikowany=D23|język=en}}</ref>.

Nazwa cudownej rośliny Pando pochodzi od lasu w stanie [[Utah]]<ref>{{Cytuj stronę|data=2022-11-23|tytuł=Strange World director breaks down the movie's surprising twist|url=https://www.gamesradar.com/strange-world-pando-twist-environment-turtle-explained/|data dostępu=2023-01-10|opublikowany=Total Film|język=en}}</ref>. Dla światów zarówno poza lądem, jak i pod gigantycznym stworzeniem, Avalonia otrzymała pomarańczowo-białą kolorystykę, aby kontrastować z tytułowym dziwnym światem wewnątrz stworzenia, dla którego filmowcy wybrali czerwień i magentę. Stworzono również sposób, w jaki postać Glutka mogła komunikować się niewerbalnie, jak magiczny dywan w ''[[Aladyn (film 1992)|Aladynie]]'' (1992)<ref name="THR">{{Cytuj stronę|url=https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-features/disney-strange-world-trailer-concept-art-1235223223/|tytuł=Behind Disney’s Jules Verne-Inspired ‘Strange World’|autor=Carolyn Giardina|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=[[The Hollywood Reporter]]|język=en|data=2022-09-21}}</ref>.

Podczas spotkania koncepcyjnego Burny Mattinson zasugerował dodanie postaci psa do Klanów, która ostatecznie stał się Tajfunem. Był to ostatni film Mattinsona przed jego śmiercią 27 lutego 2023 roku<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Stateman|imię=Alison|url=https://d23.com/the-legacy-of-burny-mattinson/|tytuł=The Legacy of Burny Mattinson|opublikowany=D23|data=2023-03-03|data dostępu=2023-04-20|język=en}}</ref>.

=== Casting ===
6 czerwca 2022 roku, po wydaniu zwiastuna, [[Jake Gyllenhaal]] został ogłoszony jako Oskard<ref name="Gyllenhaal">{{Cytuj stronę|nazwisko=Welk|imię=Brian|data=2022-06-06|tytuł=Jake Gyllenhaal Explores an Alien Planet in 'Strange World' Teaser From Disney Animation (Video)|url=https://www.thewrap.com/jake-gyllenhaal-strange-world-teaser-disney-animation-video/|archiwum=https://web.archive.org/web/20220619203730/https://www.thewrap.com/jake-gyllenhaal-strange-world-teaser-disney-animation-video/|zarchiwizowano=2022-06-19|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=The Wrap|język=en}}</ref>. Jedenaście dni później reszta głównej obsady filmu została ogłoszona na [[Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych w Annecy|Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych w Annecy]], w tym Jaboukie Young-White jako Florian Klan, [[Gabrielle Union]] jako Meridian Klan, [[Lucy Liu]] jako Callisto Mal i [[Dennis Quaid]] jako Jaeger Klan<ref name=":0" />. Włączenie Young-White’a podkładającego głos postaci homoseksualnej o imieniu Florian oznacza pierwszą otwarcie główną postać LGBTQ w Walt Disney Animation Studios<ref name="OpenlyGayTeen" />.

=== Muzyka ===
Ogłoszono, że [[Henry Jackman]] ma skomponować muzykę do filmu, co oznacza jego trzecią współpracę z Donem Hallem, po ''[[Kubuś i przyjaciele|Kubusiu i przyjaciołach]]'' i ''[[Wielka szóstka (film)|Wielkiej szóstki]]'', oraz jego piątą pracę nad filmem pełnometrażowym z Walt Disney Animation Studios, która obejmuje obie części ''[[Ralph Demolka|Ralpha Demolki]]''<ref>{{Cytuj stronę|tytuł=Henry Jackman Scoring Disney's ''Strange World'' | Film Music Reporter|url=https://filmmusicreporter.com/2022/09/05/henry-jackman-scoring-disneys-strange-world/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Film Music Reporter|język=en|data=2022-09-05}}</ref>. [[Walt Disney Records]] wydało ścieżkę dźwiękową 23 listopada 2022 roku, tego samego dnia co premiera kinowa<ref>{{Cytuj stronę|tytuł=''Strange World'' Soundtrack Album Details|url=https://filmmusicreporter.com/2022/11/22/strange-world-soundtrack-album-details/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Film Music Reporter|język=en|data=2022-11-22}}</ref>.

== Premiera ==
Pomimo tego, że ''Dziwny świat'' został wydany w kinach w większości regionów, w niektórych nie został wydany w kinach; ze względu na sprzeciw Disneya wobec lokalnych przepisów dotyczących okien kinowych, firma ogłosiła 8 czerwca 2022 roku, że film nie doczeka się kinowej premiery we [[Francja|Francji]] i zamiast tego trafi bezpośrednio do [[Disney+]]<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Tartaglione|imię=Nancy|data=2022-06-08|tytuł=Disney Balks At “Anti-Consumer” French Windows: Will Bypass Theatrical On ‘Strange World’ In Market, Evaluate Future Films On Rolling Basis|url=https://deadline.com/2022/06/disney-french-windows-strange-world-bypass-theatrical-disney-plus-1235040493/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Deadline|język=en}}</ref>. W listopadzie 2022 roku ''Deadline Hollywood'' poinformowały, że Disney wycofał się z kinowej premiery w 20 krajach, głównie na [[Bliski Wschód|Bliskim Wschodzie]], w [[Afryka|Afryce]], [[Azja Południowa|Azji Południowej]], [[Rosja|Rosji]] i [[Chińska Republika Ludowa|Chinach]]; rosyjska premiera została już wycofana z powodu [[Inwazja Rosji na Ukrainę|trwającej inwazji na Ukrainę]], zaś w pozostałych regionach wykluczono ze względu na udział głównego bohatera będącego gejem. Zrobiono to, aby zapobiec cenzurze odniesień LGBTQ+ w tych regionach, ponieważ jednym z głównych wątków jest zakochanie się Floriana w innym chłopaku o imieniu Diazo<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Tartaglione|imię=Nancy|data=2022-11-21|tytuł=‘Strange World’ Eyes $25M Offshore Bow In Slimmed-Down Release As Disney Opts To Skip Middle East & More Over Potential Censorship|url=https://deadline.com/2022/11/strange-world-disney-censorship-middle-east-international-box-office-preview-1235178513/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Deadline|język=en}}</ref>.

''Dziwny świat'' miał swoją premierę w El Capitan Theatre w [[Hollywood]] 15 listopada 2022 roku<ref>{{Cytuj stronę|tytuł=D23 Gold Members – Attend Disney's Strange World Red Carpet Premiere in Hollywood!|url=https://d23.com/d23-event/d23-gold-members-attend-disneys-strange-world-red-carpet-premiere-in-hollywood/|archiwum=https://web.archive.org/web/20221114214356/https://d23.com/d23-event/d23-gold-members-attend-disneys-strange-world-red-carpet-premiere-in-hollywood/|zarchiwizowano=2022-11-14|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=D23|język=en}}</ref>, a kinową premierę miał w Stanach Zjednoczonych 23 listopada tego samego roku<ref name=":1" />. Był to pierwszy film, który zawierał nowe [[Walt Disney Pictures|logo Walt Disney Pictures]] z okazji 100-lecia [[The Walt Disney Company]], autorstwa [[Industrial Light & Magic|ILM]] i z nową aranżacją „[[When You Wish Upon a Star]]” autorstwa Christophe'a Beckaa<ref>{{Cytuj stronę|data=2022-09-13|tytuł=New details about Disney 100 Years of Wonder revealed to fans during D23 Expo|url=https://abc7chicago.com/disney-100-years-of-wonder-d23-expo-announcements-wish/12227329/|archiwum=https://web.archive.org/web/20220915084756/https://abc7chicago.com/disney-100-years-of-wonder-d23-expo-announcements-wish/12227329/|zarchiwizowano=2022-09-15|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=ABC7 Chicago|język=en}}</ref>.

''Dziwny świat'' miał oficjalną premierę na Disney+ 23 grudnia 2022 roku<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Petski|imię=Denise|data=2022-12-12|tytuł='Strange World' Gets Disney+ Release Date|url=https://deadline.com/2022/12/strange-world-disney-plus-release-date-1235196756/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Deadline Hollywood|język=en}}</ref>. Według Flix Patrol był najczęściej odtwarzanym filmem na Disney+ po jego wydaniu w serwisie streamingowym<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Laudenbach|imię=Sarah|data=2023-01-01|tytuł=Huge Disney Box Office Flop Is Now Number 1 On Disney+|url=https://screenrant.com/strange-world-disney-plus-streaming-viewership-number-one/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=ScreenRant|język=en}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Dick|imię=Jeremy|data=2022-12-31|tytuł=Strange World Becomes No. 1 Movie on Disney+ After Bombing at Box Office|url=https://movieweb.com/strange-world-top-movie-disney-plus/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=MovieWeb|język=en}}</ref>. Według TV Time firmy Whip Media, ''Dziwny świat'' był ósmym najczęściej odtwarzanym filmem na wszystkich platformach w Stanach Zjednoczonych w tygodniu kończącym się 25 grudnia 2022 roku<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Prange|imię=Stephanie|data=2022-12-28|tytuł=‘Glass Onion,’ ‘1923’ Top Weekly Whip U.S. Streaming Charts|url=https://www.mediaplaynews.com/glass-onion-1923-top-weekly-whip-us-streaming-charts/|archiwum=https://web.archive.org/web/20230103230057/https://www.mediaplaynews.com/glass-onion-1923-top-weekly-whip-us-streaming-charts/|zarchiwizowano=2023-01-03|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Media Play News|język=en}}</ref> i szóstym w tygodniu rozpoczynającym się 30 grudnia tego samego roku<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Prange|imię=Stephanie|data=2023-01-05|tytuł=‘Glass Onion,’ ‘Jack Ryan’ Top Weekly Whip U.S. Streaming Charts|url=https://www.mediaplaynews.com/glass-onion-jack-ryan-top-weekly-whip-us-streaming-charts/|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=Media Play News|język=en}}</ref>.

Walt Disney Studios Home Entertainment wydał film na [[Ultra HD|Ultra HD Blu-ray]], [[Blu-ray]] i [[DVD]] 14 lutego 2023 roku<ref>{{Cytuj stronę|nazwisko=Palmer|imię=Roger|data=2022-12-14|tytuł=“Strange World” Digital/4K/Blu-Ray/DVD Release Details Announced|url=https://whatsondisneyplus.com/strange-world-digital-4k-blu-ray-dvd-release-details-announced/|archiwum=https://web.archive.org/web/20230120211709/https://whatsondisneyplus.com/strange-world-digital-4k-blu-ray-dvd-release-details-announced/|zarchiwizowano=2023-01-20|data dostępu=2023-05-27|opublikowany=What’s On Disney Plus|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Francis|imię=Suzanne|tytuł=Dziwny świat. Opowieść filmowa|rok=2022|wydawca=Wydawnictwo Olesiejuk|miejsce=Ożarów Mazowiecki|isbn=978-83-8315-044-4|inni=Disney Storybook Art Team (ilustr.), Katarzyna Łączyńska (tłum.)|język=pl|odn=tak}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Imdb|tytuł|10298840}}
* {{Filmweb|tytuł|10005709}}
{{Animacje Disneya}}

[[Kategoria:Amerykańskie filmy o nastolatkach]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy o tematyce LGBT]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2022 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy przygodowe]]
[[Kategoria:Amerykańskie animowane filmy z gatunku science fantasy]]
[[Kategoria:Filmy animowane z 2022 roku]]

title: Dziwny światStrange World

Gatunek: przygodowy · science fantasy

Data premiery: 15 listopada 2022 · 25 listopa 2022 (Polska)

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 102 minut

Reżyseria: Don Hall · Qui Nguyen

Scenariusz: Qui Nguyen

Główne role: Jake Gyllenhaal · Dennis Quaid · Jaboukie Young-White · Gabrielle Union · Lucy Liu

Muzyka: Henry Jackman

Zdjęcia: Tracy Scott Beattie · Brian Leach

Montaż: Sarah K. Reimers

Produkcja: Roy Conli

Wytwórnia: Walt Disney Animation Studios

Dystrybucja: Walt Disney Studios Motion Pictures


text:
# Świątynia Słońca w Konarku
Świątynia Słońca (hindi: सूर्य मंदिर, orija: ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର, ang. Sun Temple) – świątynia boga słońca Surji w miejscowości Konark w indyjskim stanie Orisa na wybrzeżu Zatoki Bengalskiej, zbudowana w 1278 przez króla Narasimha-Dewę I z dynastii Gangów.
Świątynia została ufundowana na pamiątkę zwycięstw króla nad muzułmanami władającymi Bengalem. Wedle tradycji mitologicznej wzniósł ją Samba, syn Kryszny w podzięce Surji za uleczenie z trądu. Jest znana, choć z architektonicznego punktu widzenia, niesłusznie, jako „Czarna Pagoda”.
Obecnie wieża świątyni znajduje się w ruinie, ale przed zniszczeniem sięgała 72 m. i była jedną z najwyższych w całych Indiach. Do czasów obecnych zachowała się przednia część świątyni, dostępna dla wiernych – dźagamohan. Świątynia ta jest największą z typu ratha, tj. rydwanu. Na jej bocznych ścianach znajdują się koła z piaskowca o trzymetrowej średnicy. Cała świątynia jest otoczona dekoracją rzeźbiarską i płaskorzeźbiarską. Jest ona wykonana w przeważającej części z piaskowca, a niektóre elementy z chlorytu, które nadają świątyni barwę rudą z zielonymi elementami. W masie rzeźb liczne są przedstawienia tancerek, par miłosnych, apsar i nagów. Elementy erotyczne są związane z funkcjonowaniem w owym czasie na tym terenie kultów tantrycznych. Wzdłuż dolnej części ścian biegnie fryz złożony z płaskorzeźbionych słoniątek, przedstawionych w bardzo licznych ujęciach. Świątynia w Konarak została wpisana w 1984 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

title: Świątynia Słońca w Konarku

wikitext:
{{UNESCO infobox
 |nazwa           = Świątynia Słońca w Konarku
 |grafika         = Konark Temple.jpg
 |opis grafiki    =
 |państwo         = IND
 |typ             = kulturowy
 |kryterium       = I, III, VI
 |ID              = 246
 |region          = Azja i Pacyfik
 |data wpisu      = 1984
 |sesja wpisu     = 8
 |dokonane zmiany =
 |zagrożenie      =
 |kod mapy        = Orisa
 |współrzędne     = 19°53′15.0″N 86°05′41.0″E
 |commons         =
}}
[[Plik:Wheel of Konark, Orissa, India.JPG|thumb|240px|Jedno z kół świątyni Surji w Konarku – charakterystyczny element ''ratha'']]
'''Świątynia Słońca'''<ref>Polski egzonim przyjęty przez [[KSNG]] [https://web.archive.org/web/20160304115545/http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_04.pdf].</ref> ([[język hindi|hindi]]: सूर्य मंदिर, [[język orija|orija]]: ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିର, [[język angielski|ang.]] ''Sun Temple'') – świątynia boga słońca [[Surja|Surji]] w miejscowości [[Konark]] w [[Indie|indyjskim]] stanie [[Orisa]] na wybrzeżu [[Zatoka Bengalska|Zatoki Bengalskiej]], zbudowana w 1278 przez króla Narasimha-Dewę I z dynastii [[Gangowie|Gangów]].

Świątynia została ufundowana na pamiątkę zwycięstw króla nad muzułmanami władającymi [[Bengal]]em. Wedle tradycji mitologicznej wzniósł ją Samba, syn [[Kryszna (bóg)|Kryszny]] w podzięce Surji za uleczenie z trądu. Jest znana, choć z architektonicznego punktu widzenia, niesłusznie, jako „Czarna Pagoda”.

Obecnie wieża świątyni znajduje się w ruinie, ale przed zniszczeniem sięgała 72 m. i była jedną z najwyższych w całych Indiach. Do czasów obecnych zachowała się przednia część świątyni, dostępna dla wiernych – ''[[dźagamohan]]''. Świątynia ta jest największą z typu ''[[ratha]]'', tj. rydwanu. Na jej bocznych ścianach znajdują się koła z [[Piaskowiec|piaskowca]] o trzymetrowej średnicy. Cała świątynia jest otoczona dekoracją rzeźbiarską i [[relief|płaskorzeźbiarską]]. Jest ona wykonana w przeważającej części z piaskowca, a niektóre elementy z [[chloryt]]u, które nadają świątyni barwę rudą z zielonymi elementami. W masie rzeźb liczne są przedstawienia tancerek, par miłosnych, [[apsara|apsar]] i nagów. Elementy erotyczne są związane z funkcjonowaniem w owym czasie na tym terenie kultów [[tantra|tantrycznych]]. Wzdłuż dolnej części ścian biegnie [[fryz]] złożony z płaskorzeźbionych słoniątek, przedstawionych w bardzo licznych ujęciach. Świątynia w Konarak została wpisana w 1984 roku na [[lista światowego dziedzictwa UNESCO|listę światowego dziedzictwa UNESCO]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Obiekty UNESCO w Indiach}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Konarak, Świątynia Surji w}}
[[Kategoria:Architektura Indii]]
[[Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Indiach]]
[[Kategoria:Świątynie hinduistyczne w Indiach]]
[[Kategoria:Świątynie Surji]]
[[Kategoria:Zabytki Indii]]
[[Kategoria:Hinduizm w Orisie]]

title: Świątynia Słońca w Konarku

Państwo: Indie

Typ: kulturowy

Spełniane kryterium: I, III, VI

Region: Azja i Pacyfik

Wpisanie na listę: 1984 · na 8. sesji


text:
# Bigăr
Bigăr (cz. Bígr) – wieś w Rumunii, w okręgu Caraș-Severin, w gminie Berzasca. W 2011 roku liczyła 216 mieszkańców.

title: Bigăr

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bigăr
 |nazwa oryginalna             = Bigăr
 |zdjęcie                      = Bigar village houses.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Caraș-Severin|Caraș-Severin]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Berzasca (gmina)|Berzasca]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 216
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Caraș-Severin
 |współrzędne                  = 44°39′55″N 22°6′17″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bigăr''' ({{w języku|cs|Bígr}}) – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Caraș-Severin|okręgu Caraș-Severin]], w [[Berzasca (gmina)|gminie Berzasca]]. W 2011 roku liczyła 216 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | archiwum = https://web.archive.org/web/20210303055647/https://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-04-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Caraș-Severin]]

title: Bigăr

Państwo: Rumunia

Okręg: Caraș-Severin

Gmina: Berzasca


text:
# Louis Watunda
Louis Watunda (ur. 21 stycznia 1947 w Mbandace  – zm. 11 marca 2007 w Libreville) – trener piłkarski z Demokratycznej Republiki Konga.
W swojej karierze trenerskiej Watunda prowadził wiele klubów z Demokratycznej Republiki Konga, takich jak: AS Dragons, FC Inga, SM Sanga Balende, AS Kalamu, FC Saint Eloi, AS Vita Club i DC Motema Pembe. Był też trenerem w Burkina Faso i Gabonie.
W 1998 roku Watunda poprowadził reprezentację Demokratycznej Republiki Konga do zajęcia 3. miejsca w Pucharze Narodów Afryki 1998. Kadrę narodową tego kraju prowadził również w Pucharze Narodów Afryki 2002. Demokratyczna Republika Konga nie wyszła wówczas z grupy.

## Sukcesy
- mistrzostwo Zairu/Demokratycznej Republiki Konga : 1990 (FC Saint Eloi Lupopo) ; 2004, 2005 (DC Motema Pembe)
- Puchar Zairu : 1986, 1987, 1998, 1989 (AS Kalamu)
- 3. miejsce w Pucharze Narodów Afryki z reprezentacją Demokratycznej Republiki Konga

title: Louis Watunda

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Louis Watunda
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 21 stycznia 1947
 |miejsce urodzenia       = [[Mbandaka]]
 |data śmierci            = 11 marca 2007
 |miejsce śmierci         = [[Libreville]]
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = trener
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
!           ! [[AS Dragons Kinszasa|AS Dragons]]
!           ! [[FC Inga]]
!           ! [[SM Sanga Balende]]
!           ! [[AS Kalamu]]
! 1989–1991 ! [[FC Saint Eloi Lupopo|FC Saint Eloi]]
! 1998      ! [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|Demokratyczna Republika Konga]]
! 2002      ! [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|Demokratyczna Republika Konga]]
! 2003      ! [[Étoile Filante Wagadugu|Étoile Filante]]
! 2004      ! [[AS Vita Club Kinszasa|AS Vita Club]]
! 2004–2005 ! [[DC Motema Pembe]]
! 2006–2007 ! [[FC Franceville]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Louis Watunda''' (ur. [[21 stycznia]] [[1947]] w [[Mbandaka|Mbandace]]  – zm. [[11 marca]] [[2007]] w [[Libreville]]) – trener [[piłka nożna|piłkarski]] z [[Demokratyczna Republika Konga|Demokratycznej Republiki Konga]].

W swojej karierze trenerskiej Watunda prowadził wiele klubów z Demokratycznej Republiki Konga, takich jak: [[AS Dragons Kinszasa|AS Dragons]], [[FC Inga]], [[SM Sanga Balende]], [[AS Kalamu]], [[FC Saint Eloi Lupopo|FC Saint Eloi]], [[AS Vita Club Kinszasa|AS Vita Club]] i [[DC Motema Pembe]]. Był też trenerem w [[Burkina Faso]] i [[Gabon]]ie.

W 1998 roku Watunda poprowadził [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|reprezentację Demokratycznej Republiki Konga]] do zajęcia 3. miejsca w [[Puchar Narodów Afryki 1998|Pucharze Narodów Afryki 1998]]. Kadrę narodową tego kraju prowadził również w [[Puchar Narodów Afryki 2002|Pucharze Narodów Afryki 2002]]. Demokratyczna Republika Konga nie wyszła wówczas z grupy.

== Sukcesy ==
* [[Linafoot|mistrzostwo Zairu/Demokratycznej Republiki Konga]] : 1990 ([[FC Saint Eloi Lupopo]]) ; 2004, 2005 ([[DC Motema Pembe]])
* [[Puchar Demokratycznej Repubiki Konga w piłce nożnej|Puchar Zairu]] : 1986, 1987, 1998, 1989 ([[AS Kalamu]])
* 3. miejsce w [[Puchar Narodów Afryki 1998|Pucharze Narodów Afryki]] z [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Demokratycznej Republiki Konga]]

== Bibliografia ==
* [http://www.worldfootball.net/spieler_profil/louis-watunda/ Profil na worldfootball.net] {{lang|en}}
* [http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.louis.watunda.28381.en.html Profil na footballdatabase.eu] {{lang|en}}

{{Demokratyczna Republika Konga 1998 PNA}}
{{Demokratyczna Republika Konga 2002 PNA}}

{{SORTUJ:Watunda, Louis}}
[[Kategoria:Trenerzy piłkarscy z Demokratycznej Republiki Konga]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]
[[Kategoria:Zmarli w 2007]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Mbandace]]

title: · Louis Watunda

Data i miejsce urodzenia: 21 stycznia 1947 · Mbandaka

Data i miejsce śmierci: 11 marca 2007 · Libreville

Pozycja: trener

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

FC Saint Eloi

Demokratyczna Republika Konga

Demokratyczna Republika Konga

Étoile Filante

AS Vita Club

DC Motema Pembe

FC Franceville


text:
# Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Starym Zamościu
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod tym samym wezwaniem (dekanat Sitaniec diecezji zamojsko-lubaczowskiej).

## Historia
Jest to świątynia wybudowana zapewne w latach trzydziestych XVI wieku. W latach 1551–1591 należała do protestantów. Obecnie istniejąca, została odrestaurowana od fundamentów w 1592 roku dzięki staraniom kanclerza Jana Zamoyskiego, zniszczona została przez pożar w 1813 roku, następnie była restaurowana m.in. w 1844 roku dzięki staraniom ordynacji zamojskiej. W 1902 roku kosztem tejże ordynacji i parafian świątynia została gruntownie przebudowana i powiększona (wybudowano nowe prezbiterium, dwie obszerne kaplice i dwie zakrystie, budowniczym był Cieszkowski). Remontowana była po II wojnie światowej (w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku), malowana była kilkakrotnie: w 1907 roku (przez Antoniego Borkowskiego z Lublina), w latach pięćdziesiątych XX wieku, w 1966 roku oczyszczona i pomalowana (przez Przełomców z Lublina) i w 1981 roku.

## Architektura
Budowla jest murowana, otynkowana, jednonawowa, reprezentuje styl renesansowy, przy prezbiterium są umieszczone 2 zakrystie z lożami na piętrze, przy nawie znajdują się 2 obszerne kaplice, na frontonie jest usytuowana wieża z kruchtą w przyziemiu i - mniejsza znajduje się nad nawą.

## Wyposażenie

### Ołtarze
Wnętrze posiada 5 ołtarzy wykonanych z drzewa sosnowego (powstały w 1904 roku).

#### Ołtarz główny
W ołtarzu głównym są umieszczone obrazy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Antoniego. Oprócz nich jest jeszcze jeden nowy obraz - Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

#### Ołtarze boczne
- W kaplicy prawej znajduje się ołtarz ufundowany przez Karola Namysłowskiego (dyrektora orkiestry włościańskiej), ozdobiony obrazami Matki Bożej Częstochowskiej i Matki Bożej Krasnobrodzkiej.
- W kaplicy lewej jest ozdobiony ołtarz ozdobiony obrazami Świętej Rodziny i św. Mikołaja.
- W nawie po prawej stronie znajduje się ołtarz ozdobiony obrazem Matki Bożej Różańcowej.
- Po lewej stronie nawy jest usytuowany ołtarz ozdobiony obrazami św. Walentego i Matki Bożej Ostrobramskiej.
- Oprócz wymienionych świątynia posiada ołtarz - bez mensy, ozdobiony obrazem Matki Bożej Berdyczowskiej (ufundowany przez Karola Namysłowskiego).

### Pozostałe
W nawie są ustawione ławki wykonane w latach sześćdziesiątych XX wieku. Na chórze muzycznym są umieszczone organy o 24 głosach, powstałe około 1911 roku, wielokrotnie remontowane (m.in. w 1967 roku). Na ścianach kościoła jest powieszonych szereg obrazów (niektóre zostały ufundowane przez Karola Namysłowskiego).
Dwa dzwony, zawieszone na wieży świątyni, zostały odlane w 1955 roku przez łódzką firmę Mojżyszka, poświęcone przez księdza Bogumiła Efnera.

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
|nazwa miejscowa           =
 |zabytek                   = A/1072<ref name="zabytek">{{zabytek|lubelskie|data dostępu=23.04.2020}}</ref> z dnia 25.10.1985
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Stary Zamość-Kosciol.jpg
 |opis grafiki              = widok ogólny
 |państwo                   = PL-LU
 |miejscowość               = [[Stary Zamość]]
 |adres                     =
 |wyznanie                  = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                   = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |administratura nazwa      = [[parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Starym Zamościu|Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]]
 |administratura typ        = parafia
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        = [[Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny| Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]]
 |dzień wspomnienia         = 15 sierpnia
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   =
 |data zakończenia budowy   = lata 30. XVI wieku
 |data konsekracji          =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          =
 |data odbudowy             =
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          =
 |plan świątyni             =
 |opis planu                =
 |styl                      =
 |architekt                 =
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 1 + 1
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            = 5
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             =
 |liczba manuałów           =
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Stary Zamość (gmina)
 |współrzędne               = 50°49′04.5″N 23°09′38.9″E
 |commons                   = Category:Church of the Assumption in Stary Zamość
 |www                       =
}}
'''Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny''' – [[kościół łaciński|rzymskokatolicki]] [[kościół parafialny]] należący do [[parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Starym Zamościu|parafii pod tym samym wezwaniem]] ([[dekanat Sitaniec]] [[diecezja zamojsko-lubaczowska|diecezji zamojsko-lubaczowskiej]]).
== Historia ==
Jest to świątynia wybudowana zapewne w latach trzydziestych [[XVI wiek]]u. W latach 1551–1591 należała do protestantów. Obecnie istniejąca, została odrestaurowana od fundamentów w 1592 roku dzięki staraniom kanclerza Jana Zamoyskiego, zniszczona została przez pożar w 1813 roku, następnie była restaurowana m.in. w 1844 roku dzięki staraniom ordynacji zamojskiej. W 1902 roku kosztem tejże ordynacji i parafian świątynia została gruntownie [[przebudowa]]na i powiększona (wybudowano nowe [[prezbiterium]], dwie obszerne kaplice i dwie zakrystie, budowniczym był Cieszkowski). [[Remont]]owana była po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] (w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku), malowana była kilkakrotnie: w 1907 roku (przez Antoniego Borkowskiego z [[Lublin]]a), w latach pięćdziesiątych XX wieku, w 1966 roku oczyszczona i pomalowana (przez Przełomców z [[Lublin]]a) i w 1981 roku.
== Architektura ==
Budowla jest murowana, otynkowana, jedno[[nawa|nawowa]], reprezentuje styl renesansowy, przy [[prezbiterium]] są umieszczone 2 zakrystie z lożami na piętrze, przy [[nawa|nawie]] znajdują się 2 obszerne kaplice, na [[fronton]]ie jest usytuowana [[wieża]] z [[kruchta|kruchtą]] w przyziemiu i - mniejsza znajduje się nad [[nawa|nawą]].
== Wyposażenie ==
[[Plik:Stary Zamość - kościół (05).jpg|mały|lewo|Wnętrze świątyni]]
=== Ołtarze ===
[[Wnętrze]] posiada 5 [[ołtarz]]y wykonanych z drzewa sosnowego (powstały w 1904 roku).
==== Ołtarz główny ====
W [[ołtarz]]u głównym są umieszczone [[obraz]]y Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Antoniego. Oprócz nich jest jeszcze jeden nowy [[obraz]] - Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
==== Ołtarze boczne ====
* W [[kaplica|kaplicy]] prawej znajduje się [[ołtarz]] ufundowany przez Karola Namysłowskiego (dyrektora orkiestry włościańskiej), ozdobiony [[obraz]]ami Matki Bożej Częstochowskiej i Matki Bożej Krasnobrodzkiej.
* W [[kaplica|kaplicy]] lewej jest ozdobiony [[ołtarz]] ozdobiony [[obraz]]ami Świętej Rodziny i św. Mikołaja.
* W nawie po prawej stronie znajduje się [[ołtarz]] ozdobiony [[obraz]]em Matki Bożej Różańcowej.
* Po lewej stronie nawy jest usytuowany [[ołtarz]] ozdobiony [[obraz]]ami św. Walentego i Matki Bożej Ostrobramskiej.
* Oprócz wymienionych świątynia posiada [[ołtarz]] - bez mensy, ozdobiony [[obraz]]em Matki Bożej Berdyczowskiej (ufundowany przez Karola Namysłowskiego).
=== Pozostałe ===
W [[nawa|nawie]] są ustawione ławki wykonane w latach sześćdziesiątych XX wieku. Na chórze muzycznym są umieszczone [[organy]] o 24 głosach, powstałe około 1911 roku, wielokrotnie [[remont]]owane (m.in. w 1967 roku). Na ścianach [[kościół (budynek)|kościoła]] jest powieszonych szereg [[obraz]]ów (niektóre zostały ufundowane przez Karola Namysłowskiego).

Dwa dzwony, zawieszone na wieży świątyni, zostały odlane w 1955 roku przez [[Łódź|łódzką]] firmę Mojżyszka, poświęcone przez księdza Bogumiła Efnera<ref>{{cytuj stronę |url = https://diecezja.zamojskolubaczowska.pl/parafie/parafia-wniebowziecia-najswietszej-maryi-panny-stary-zamosc|tytuł = Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - Stary Zamość|opublikowany = Diecezja zamojsko-lubaczowska|data dostępu=2020-04-23}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Parafie dekanatu Sitaniec}}
{{SORTUJ:Stary Zamość}}
[[Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]]
[[Kategoria:Religia w gminie Stary Zamość]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie zamojskim]]
[[Kategoria:Kościoły w diecezji zamojsko-lubaczowskiej]]
[[Kategoria:Stary Zamość|Kościół]]
[[Kategoria:Architektura renesansowa w województwie lubelskim]]
[[Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo ruskie)]]

Państwo: Polska

Województwo: lubelskie

Miejscowość: Stary Zamość

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

parafia: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Wezwanie: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Wspomnienie liturgiczne: 15 sierpnia

Data zakończenia budowy: lata 30. XVI wieku

Ołtarz · • liczba ołtarzy: · 5


text:
# Upper West Side
Upper West Side – jedna z dzielnic (neighborhood) nowojorskiego okręgu Manhattan, zlokalizowana pomiędzy Central Park i Hudson River. Według niektórych handlowców nieruchomości obejmująca również Morningside Heights

## Geografia
Upper West Side rozciąga się od 59th Street na południu do West 110th Street na północy oraz na zachód od Central Park aż po Hudson River, korzystając z kodów pocztowych: 10023, 10024, 10025..
Aleje Upper West Side od wschodu do zachodu to: Central Park West, Columbus Avenue, Amsterdam Avenue, Broadway, West End Avenue i Riverside Drive

## Demografia
Spis powszechny z 2010 roku wykazał, że Upper West Side zamieszkiwało 209 084 osób.
Wedle kryterium rasy, 140 850 mieszkańców (67,4%) reprezentowało rasę białą, 31 347 mieszkańców (15%) miało pochodzenie latynoskie, 15 834 mieszkańców (7,6%) było Afroamerykanami, 15 988 mieszkańców (7,6%) miało pochodzenie azjatyckie, 221 mieszkańców (0,1%) miało pochodzenie indiańskie, 671 mieszkańców (0,3%) reprezentowało inną rasę, 4173 mieszkańców (2%) reprezentowało co najmniej dwie rasy

## Ekonomia
American Broadcasting Company (ABC) mieści się w Upper West Side

## Transport
Dwie linie metra są prowadzone przez Upper West Side. IRT Broadway – Seventh Avenue Line biegnie wzdłuż Broadway i IND Eighth Avenue Line biegnie wzdłuż Central Park West

## W kulturze popularnej

### Filmy
Między innymi :
- American Psycho (film) – Christian Bale (Patrick Bateman) mieszka na 55 West 81st Street.
- Jestem legendą
- Spider-Man
- Elf (film)
- Hannah i jej siostry
- Masz wiadomość

### Telewizja
- Plotkara
- Jak poznałem waszą matkę
- Seks w wielkim mieście (serial telewizyjny)
- Kroniki Seinfelda

title: Upper West Side

wikitext:
[[Plik:Upper West Side 2007.jpg|mały|Upper West Side]]
'''Upper West Side''' – jedna z dzielnic (''neighborhood'') [[Nowy Jork|nowojorskiego]] okręgu [[Manhattan]], zlokalizowana pomiędzy [[Central Park]] i [[Hudson (rzeka)|Hudson River]]. Według niektórych handlowców [[Nieruchomość|nieruchomości]] obejmująca również {{link-interwiki |Morningside Heights |Q=Q748485}}

== Geografia ==
'''Upper West Side''' rozciąga się od [[59th Street]] na południu do West 110th Street na północy oraz na zachód od Central Park aż po Hudson River, korzystając z [[Kod pocztowy|kodów pocztowych]]: 10023, 10024, 10025.<ref>{{Cytuj | url=https://www.health.ny.gov/statistics/cancer/registry/appendix/neighborhoods.htm | tytuł=NYC Neighborhood ZIP Code Definitions<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=health.ny.gov | język=en | data dostępu=2017-11-20 | archiwum=https://web.archive.org/web/20190327233549/https://www.health.ny.gov/statistics/cancer/registry/appendix/neighborhoods.htm | zarchiwizowano=2019-03-27 }}</ref>.

'''Aleje''' Upper West Side od wschodu do zachodu to: [[Central Park West]], [[Columbus Avenue]], {{link-interwiki |Amsterdam Avenue |Q=Q59114771}}, [[Broadway (Manhattan)|Broadway]], {{link-interwiki |West End Avenue |Q=Q7985065}} i {{link-interwiki |Riverside Drive |Q=Q2589766}}

== Demografia ==
Spis powszechny z 2010 roku wykazał, że Upper West Side zamieszkiwało 209 084 osób.
Wedle kryterium rasy, 140 850 mieszkańców (67,4%) reprezentowało rasę białą, 31 347 mieszkańców (15%) miało pochodzenie latynoskie, 15 834 mieszkańców (7,6%) było Afroamerykanami, 15 988 mieszkańców (7,6%) miało pochodzenie azjatyckie, 221 mieszkańców (0,1%) miało pochodzenie indiańskie, 671 mieszkańców (0,3%) reprezentowało inną rasę, 4173 mieszkańców (2%) reprezentowało co najmniej dwie rasy

== Ekonomia ==
[[American Broadcasting Company]] (ABC) mieści się w '''Upper West Side'''<ref>{{Cytuj|url = https://archive.ph/20151124131737/http://abc.go.com/shows/abc-updates/news/abc-local-stations/contact-your-local-abc-station|tytuł = ABC Updates {{!}} Local Stations: Contact Your Local ABC Station on ABC.com|opublikowany = ABC|data dostępu = 2015-11-24}}</ref>

== Transport ==
Dwie linie metra są prowadzone przez '''Upper West Side'''. IRT Broadway – Seventh Avenue Line biegnie wzdłuż Broadway i IND Eighth Avenue Line biegnie wzdłuż Central Park West

== W kulturze popularnej ==
=== Filmy ===
Między innymi :
* ''[[American Psycho (film)]]'' – Christian Bale (Patrick Bateman) mieszka na 55 West 81st Street.
* ''[[Jestem legendą (film)|Jestem legendą]]''
* ''[[Spider-Man]]''
* ''[[Elf (film)]]''
* ''[[Hannah i jej siostry]]''
* ''[[Masz wiadomość]]''

=== Telewizja ===
* ''[[Plotkara (serial telewizyjny)|Plotkara]]''
* ''[[Jak poznałem waszą matkę]]''
* ''[[Seks w wielkim mieście (serial telewizyjny)]]''
* ''[[Kroniki Seinfelda]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Manhattan}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dzielnice Manhattanu]]


text:
# Tragedia na K2 (1986)
Tragedia na K2 w 1986 roku – wydarzenia między 21 czerwca a 10 sierpnia 1986 roku, kiedy trzynaścioro wspinaczy zginęło na K2 w wyniku wyjątkowo złych warunków pogodowych. Jest to najtragiczniejszy okres w historii wspinaczki na K2.

## 21 czerwca – 4 sierpnia
Pierwszymi ofiarami tamtego lata zostali dwaj amerykańscy wspinacze: John Smolich i Alan Pennington. Chcieli jako pierwsi osiągnąć szczyt drogą przez filar południowo-zachodni (znaną też jako „Magiczna Linia”), który pozostawał wtedy niezdobyty. Smolich i Pennington zginęli w lawinie 21 czerwca. Ciało Penningtona zostało zniesione przez wspinaczy, którzy byli świadkami wypadku. Ciała Smolicha nigdy nie odnaleziono. Reszta amerykańskiej wyprawy zrezygnowała z dalszej wspinaczki.
23 czerwca francuscy wspinacze Liliane i Maurice Barrard dotarli na szczyt, ok. 30 minut po tym jak szczyt osiągnęła członkini ich wyprawy – Wanda Rutkiewicz została pierwszą kobietą, która zdobyła K2. Zarówno Rutkiewicz, jak i Barrardowie wspinali się bez dodatkowego tlenu. Po zapadnięciu zmroku cała trójka oraz pozostali trzej członkowie wyprawy: Francuz Michel Parmentier i dwóch Basków: Mari Abrego i Josema Casimiro, musieli rozbić obóz niedaleko od szczytu. Wszyscy przetrwali noc, jednak podczas schodzenia Liliane i Maurice w pewnym momencie zaginęli.
Polski wspinacz Tadeusz Piotrowski po zdobyciu szczytu, 10 lipca odpadł od południowej ściany K2. Sześć dni później włoski himalaista Renato Casarotto wpadł w szczelinę lodowcową po nieudanej próbie zdobycia południowo-zachodniego filaru. Włoch został wydobyty ze szczeliny, jednak zmarł niedługo potem. 3 sierpnia Wojciech Wróż, członek polsko-czechosłowackiego zespołu, który zdobył południowo-zachodni filar bez dodatkowego tlenu, ześlizgnął się po linie i spadł z dużej wysokości, ginąc na miejscu. 4 sierpnia Mohammed Ali, pakistański kierownik południowokoreańskiej ekspedycji, zginął zabity przez spadające kamienie na grzbiecie Abruzzi. Trudne warunki pogodowe spowodowały dużo innych kontuzji i wypadków tego lata.

## 6 sierpnia – 10 sierpnia
Alan Rouse był kierownikiem wyprawy brytyjskiej. Uzyskał pozwolenie na wspinaczkę północno-zachodnią granią. Po kilku nieudanych próbach ekipa się rozdzieliła, tylko Rouse i Jim Curran postanowili kontynuować wspinaczkę. Wkrótce Curran również wrócił do obozu głównego, więc Rouse został sam.
Dołączył on do innej grupy wspinaczy: Alfreda Imitzera, Hannesa Wiesera, Williego Bauera i Kurta Diembergera z Austrii, Polki Dobrosławy Miodowicz-Wolf i Brytyjki Julie Tullis. Zespół ten postanowił wspinać się drogą klasyczną (bez zezwolenia).
Gdy doszli do obozu czwartego, ostatniego etapu przed atakiem na szczyt, z niejasnych przyczyn postanowili zaczekać jeden dzień. Pomimo pogarszających się warunków Rouse i Miodowicz-Wolf zaatakowali szczyt 4 sierpnia. Polka szybko się wycofała, ale Rouse kontynuował próbę. Bauer i Imitzer dogonili go w okolicach stu metrów poniżej szczytu. Wszyscy trzej stanęli na szczycie K2 4 sierpnia około 16:00. Rouse został pierwszym Brytyjczykiem na szczycie K2.
W trakcie zejścia, 500 m poniżej szczytu, trójka wspinaczy znalazła Miodowicz-Wolf śpiącą w śniegu i nakłonili ją do zejścia. Później spotkali Diembergera i Tullis, którzy byli w drodze na szczyt. Nie udało im się namówić ich do zawrócenia. Diemberger i Tullis osiągnęli cel około 19:00. Podczas zejścia Brytyjka odpadła od ściany, ale przeżyła. Razem z Austriakiem byli zmuszeni przenocować pod gołym niebem.
Ostatecznie wszyscy członkowie wyprawy dotarli do obozu czwartego, gdzie czekał na nich Wieser, który nie atakował szczytu. Tam czekali, aż pogoda się poprawi, lecz ta zamiast tego jeszcze się pogorszyła, przynosząc gęste opady śniegu, bardzo niskie temperatury i wiatr o prędkości do 160 km/h. Bez żywności i możliwości stopienia śniegu zespół znalazł się w poważnym zagrożeniu.
Tullis zmarła w nocy z 6 na 7 sierpnia, przyczyną zgonu był prawdopodobnie obrzęk płuc – jeden z symptomów choroby wysokościowej. Pozostała szóstka przeczekała w obozie jeszcze 3 dni, ledwo zachowując przytomność. 10 sierpnia opady śniegu ustały, ale temperatura spadła, a wiatr nie ustawał. Pomimo zmęczenia i odwodnienia podjęli próbę zejścia.
Rouse był w bardzo złym stanie i pozostali wspinacze musieli go zostawić, by ratować własne życia. Za tę decyzję ekipa, a szczególnie Diemberger, była bardzo krytykowana. Imitzer i Wieser oślepieni przez śnieg zmarli niedaleko od obozu. Miodowicz-Wolf, która schodziła jako ostatnia, zmarła z wyczerpania na linach poręczowych, na wysokości około 7100 m.
Bauer i Diemberger, jedyni dwaj wspinacze pozostali przy życiu, dotarli do obozu trzeciego, który został zniszczony przez bardzo silny wiatr. Zmusiło ich to do dalszego schodzenia i późnym popołudniem 10 sierpnia dotarli do obozu drugiego. Bauer dotarł do obozu głównego, a Diemberger został sprowadzony przez Jima Currana i dwóch polskich wspinaczy. Bauer i Diemberger zostali 16 sierpnia przetransportowani helikopterem do szpitala. Obaj stracili część palców u rąk i stóp na skutek odmrożeń.

## Lista ofiar

### 21 czerwca – 4 sierpnia
| Nazwisko           | Narodowość        | Data         | Przyczyna                |
| ------------------ | ----------------- | ------------ | ------------------------ |
| John Smolich       | Stany Zjednoczone | 21 czerwca   | Lawina                   |
| Alan Pennington    | Stany Zjednoczone | 21 czerwca   | Lawina                   |
| Liliane Barrard    | Francja           | 24 czerwca   | Zaginęli podczas zejścia |
| Maurice Barrard    | Francja           | 24 czerwca   | Zaginęli podczas zejścia |
| Tadeusz Piotrowski | Polska            | 10 lipca     | Upadek                   |
| Renato Casarotto   | Włochy            | 16 lipca     | Wpadł do szczeliny       |
| Wojciech Wróż      | Polska            | 3–4 sierpnia | Zginął podczas zejścia   |

### 6 sierpnia – 10 sierpnia
| Nazwisko                  | Narodowość      | Data         | Przyczyna                                              |
| ------------------------- | --------------- | ------------ | ------------------------------------------------------ |
| Julie Tullis              | Wielka Brytania | 6–7 sierpnia | ostra choroba wysokościowa – obrzęk płuc, obrzęk mózgu |
| Alan Rouse                | Wielka Brytania | 10 sierpnia  | ostra choroba wysokościowa – obrzęk płuc, obrzęk mózgu |
| Hannes Wieser             | Austria         | 10 sierpnia  | ostra choroba wysokościowa – obrzęk płuc, obrzęk mózgu |
| Alfred Imitzer            | Austria         | 10 sierpnia  | ostra choroba wysokościowa – obrzęk płuc, obrzęk mózgu |
| Dobrosława Miodowicz-Wolf | Polska          | 10 sierpnia  | ostra choroba wysokościowa – obrzęk płuc, obrzęk mózgu |

title: Tragedia na K2 (1986)

wikitext:
[[Plik:K2-big.jpg|thumb|250px|Południowa ściana [[K2]]]]
'''Tragedia na K2 w 1986 roku''' – wydarzenia między 21 czerwca a 10 sierpnia [[1986]] roku, kiedy trzynaścioro wspinaczy zginęło na [[K2]] w wyniku wyjątkowo złych warunków pogodowych. Jest to najtragiczniejszy okres w historii wspinaczki na K2.

== 21 czerwca – 4 sierpnia ==
Pierwszymi ofiarami tamtego lata zostali dwaj [[Stany Zjednoczone|amerykańscy]] wspinacze: John Smolich i Alan Pennington. Chcieli jako pierwsi osiągnąć szczyt drogą przez filar południowo-zachodni (znaną też jako ''„Magiczna Linia”''), który pozostawał wtedy niezdobyty. Smolich i Pennington zginęli w lawinie 21 czerwca. Ciało Penningtona zostało zniesione przez wspinaczy, którzy byli świadkami wypadku. Ciała Smolicha nigdy nie odnaleziono. Reszta amerykańskiej wyprawy zrezygnowała z dalszej wspinaczki.

23 czerwca [[Francja|francuscy]] wspinacze Liliane i Maurice Barrard dotarli na szczyt, ok. 30 minut po tym jak szczyt osiągnęła członkini ich wyprawy – [[Wanda Rutkiewicz]] została pierwszą kobietą, która zdobyła [[K2]]. Zarówno Rutkiewicz, jak i Barrardowie wspinali się bez dodatkowego tlenu. Po zapadnięciu zmroku cała trójka oraz pozostali trzej członkowie wyprawy: Francuz [[Michel Parmentier]] i dwóch [[Baskowie|Basków]]: [[Mari Abrego]] i [[Josema Casimiro]], musieli rozbić obóz niedaleko od szczytu. Wszyscy przetrwali noc, jednak podczas schodzenia Liliane i Maurice w pewnym momencie zaginęli.

Polski wspinacz [[Tadeusz Piotrowski (wspinacz)|Tadeusz Piotrowski]] po zdobyciu szczytu, 10 lipca odpadł od południowej ściany K2. Sześć dni później [[Włosi|włoski]] himalaista [[Renato Casarotto]] wpadł w [[Szczelina lodowcowa|szczelinę lodowcową]] po nieudanej próbie zdobycia południowo-zachodniego filaru. Włoch został wydobyty ze szczeliny, jednak zmarł niedługo potem. 3 sierpnia [[Wojciech Wróż]], członek [[Polska|polsko]]-[[Czechosłowacja|czechosłowackiego]] zespołu, który zdobył południowo-zachodni filar bez dodatkowego tlenu, ześlizgnął się po linie i spadł z dużej wysokości, ginąc na miejscu. 4 sierpnia Mohammed Ali, [[Pakistan|pakistański]] kierownik [[Korea Południowa|południowokoreańskiej]] ekspedycji, zginął zabity przez spadające kamienie na grzbiecie Abruzzi. Trudne warunki pogodowe spowodowały dużo innych kontuzji i wypadków tego lata.

== 6 sierpnia – 10 sierpnia ==
[[Plik:K2 south routes.jpg|thumb|left|250px|Główne drogi południowej strony. A: zachodni grzbiet, B: zachodnia ściana C: filar południowo-zachodni, D: południowa ściana, E: południowy grzbiet, F: grzbiet Abruzzi]]
Alan Rouse był kierownikiem wyprawy [[Wielka Brytania|brytyjskiej]]. Uzyskał pozwolenie na wspinaczkę północno-zachodnią granią. Po kilku nieudanych próbach ekipa się rozdzieliła, tylko Rouse i [[Jim Curran]] postanowili kontynuować wspinaczkę. Wkrótce Curran również wrócił do obozu głównego, więc Rouse został sam.

Dołączył on do innej grupy wspinaczy: Alfreda Imitzera, Hannesa Wiesera, Williego Bauera i [[Kurt Diemberger|Kurta Diembergera]] z [[Austria|Austrii]], Polki [[Dobrosława Miodowicz-Wolf|Dobrosławy Miodowicz-Wolf]] i Brytyjki Julie Tullis. Zespół ten postanowił wspinać się drogą klasyczną (bez zezwolenia).

Gdy doszli do obozu czwartego, ostatniego etapu przed atakiem na szczyt, z niejasnych przyczyn postanowili zaczekać jeden dzień. Pomimo pogarszających się warunków Rouse i Miodowicz-Wolf zaatakowali szczyt 4 sierpnia. Polka szybko się wycofała, ale Rouse kontynuował próbę. Bauer i Imitzer dogonili go w okolicach stu metrów poniżej szczytu. Wszyscy trzej stanęli na szczycie K2 4 sierpnia około 16:00. Rouse został pierwszym Brytyjczykiem na szczycie K2.

W trakcie zejścia, 500 m poniżej szczytu, trójka wspinaczy znalazła Miodowicz-Wolf śpiącą w śniegu i nakłonili ją do zejścia. Później spotkali Diembergera i Tullis, którzy byli w drodze na szczyt. Nie udało im się namówić ich do zawrócenia. Diemberger i Tullis osiągnęli cel około 19:00. Podczas zejścia Brytyjka odpadła od ściany, ale przeżyła. Razem z Austriakiem byli zmuszeni przenocować pod gołym niebem.

Ostatecznie wszyscy członkowie wyprawy dotarli do obozu czwartego, gdzie czekał na nich Wieser, który nie atakował szczytu. Tam czekali, aż pogoda się poprawi, lecz ta zamiast tego jeszcze się pogorszyła, przynosząc gęste opady śniegu, bardzo niskie temperatury i wiatr o prędkości do 160 km/h. Bez żywności i możliwości stopienia śniegu zespół znalazł się w poważnym zagrożeniu.

Tullis zmarła w nocy z 6 na 7 sierpnia, przyczyną zgonu był prawdopodobnie [[obrzęk płuc]] – jeden z symptomów [[Choroba wysokościowa|choroby wysokościowej]]. Pozostała szóstka przeczekała w obozie jeszcze 3 dni, ledwo zachowując przytomność. 10 sierpnia opady śniegu ustały, ale temperatura spadła, a wiatr nie ustawał. Pomimo zmęczenia i [[odwodnienie (medycyna)|odwodnienia]] podjęli próbę zejścia.

Rouse był w bardzo złym stanie i pozostali wspinacze musieli go zostawić, by ratować własne życia. Za tę decyzję ekipa, a szczególnie Diemberger, była bardzo krytykowana. Imitzer i Wieser oślepieni przez śnieg zmarli niedaleko od obozu. Miodowicz-Wolf, która schodziła jako ostatnia, zmarła z wyczerpania na linach poręczowych, na wysokości około 7100 m.

Bauer i Diemberger, jedyni dwaj wspinacze pozostali przy życiu, dotarli do obozu trzeciego, który został zniszczony przez bardzo silny wiatr. Zmusiło ich to do dalszego schodzenia i późnym popołudniem 10 sierpnia dotarli do obozu drugiego. Bauer dotarł do obozu głównego, a Diemberger został sprowadzony przez [[Jim Curran|Jima Currana]] i dwóch polskich wspinaczy. Bauer i Diemberger zostali 16 sierpnia przetransportowani helikopterem do szpitala. Obaj stracili część palców u rąk i stóp na skutek [[Odmrożenie|odmrożeń]].

== Lista ofiar ==
=== 21 czerwca – 4 sierpnia ===
{| class="wikitable"
|-
! Nazwisko
! Narodowość
! Data
! Przyczyna
|-
| [[John Smolich]]
| {{państwo|USA}}
| rowspan=2| 21 czerwca
| rowspan=2| [[Lawina]]
|-
| [[Alan Pennington (himalaista)|Alan Pennington]]
| {{państwo|USA}}
|-
| [[Liliane Barrard]]
| {{państwo|FRA}}
| rowspan=2|24 czerwca
| rowspan=2|Zaginęli podczas zejścia
|-
| [[Maurice Barrard]]
| {{państwo|FRA}}
|-
| [[Tadeusz Piotrowski (wspinacz)|Tadeusz Piotrowski]]
| {{państwo|POL}}
| 10 lipca
| Upadek
|-
| [[Renato Casarotto]]
| {{państwo|ITA}}
| 16 lipca
| Wpadł do [[Szczelina lodowcowa|szczeliny]]
|-
| [[Wojciech Wróż]]
| {{państwo|POL}}
| 3–4 sierpnia
| Zginął podczas zejścia
|-
|}

=== 6 sierpnia – 10 sierpnia ===
{| class="wikitable"
|-
! Nazwisko
! Narodowość
! Data
! Przyczyna
|-
| [[Julie Tullis]]
| {{państwo|GBR}}
| 6–7 sierpnia
| rowspan=5|ostra [[choroba wysokościowa]] – [[obrzęk płuc]], [[obrzęk mózgu]]<br />
|-
| [[Alan Rouse]]
| {{państwo|GBR}}
| rowspan=4|10 sierpnia
|-
| [[Hannes Wieser]]
| {{państwo|AUT}}
|-
| [[Alfred Imitzer]]
| {{państwo|AUT}}
|-
| [[Dobrosława Miodowicz-Wolf]]
| {{państwo|POL}}
|}

== Zobacz też ==
* [[Tragedia na K2 (2008)]]

== Bibliografia ==
* Curran, Jim, ''K2: Triumph and Tragedy'', Grafton, 1989, ({{ISBN|0-586-20569-1}}). Polski przekład: K2: Triumf i tragedia, tłum. Małgorzata Białas i [[Zbigniew Białas]], Czeladź: Alma-Press, 1989, {{ISBN|83-7020-069-9}}
* Diemberger, Kurt, ''The Endless Knot: K2, Mountain of Dreams and Destiny'', Mountaineers Books, 1991 ({{ISBN|0-89886-300-7}})
* {{Cytuj|autor = Anna Czerwińska |tytuł = Groza wokół K2 |data = 1990 |isbn = 83-217-2781-6 |miejsce = Warszawa |wydawca = „Sport i Turystyka” |oclc = 830077630 }}

{{SORTUJ:K2, 1986}}
[[Kategoria:Wspinaczka]]
[[Kategoria:Katastrofy w Pakistanie]]
[[Kategoria:Katastrofy w 1986]]
[[Kategoria:1986 w Azji]]


text:
# Mario Vecchi
Mario Vecchi (ur. 4 września 1957 w Rieti) – włoski judoka. Dwukrotny olimpijczyk. Zajął 30. miejsce w Montrealu 1976 i osiemnaste w Los Angeles 1984. Startował w wadze półciężkiej i średniej.
Siódmy na mistrzostwach świata w 1979. Uczestnik zawodów w 1975, 1981, 1983 roku. Srebrny medalista mistrzostw Europy w 1982; brązowy w 1983 i w drużynie w 1979. Drugi na igrzyskach śródziemnomorskich w 1975 i trzeci w 1983. Zwycięzca akademickich MŚ w 1978. Zdobył dziesięć medali na MŚ wojskowych, w tym złoty w 1977, 1980 i 1985 roku.

## Letnie Igrzyska Olimpijskie 1976
| Konkurencja | Eliminacje             | Klas. końcowa |
| Konkurencja | Przeciwnik I           | Miejsce       |
| ----------- | ---------------------- | ------------- |
| 93 kg       | Carlos Pacheco (BRA) P | 30.           |

## Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984
| Konkurencja | Eliminacje             | Klas. końcowa |
| Konkurencja | Przeciwnik I           | Miejsce       |
| ----------- | ---------------------- | ------------- |
| 86 kg       | Alfonso García (ESP) p | 18.           |

title: Mario Vecchi

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Mario Vecchi
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = judo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 4 września 1957
 |miejsce urodzenia         = [[Rieti]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 178 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|ITA}}
{{medalista infobox/nagłówek|ME|JU}}
{{medalista infobox/ME|JU|Rostock|1982|srebro|-86 kg}}
{{medalista infobox/ME|JU|Paryż|1983|brąz|-86 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska śródziemnomorskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Judo na Igrzyskach Śródziemnomorskich 1975|Algier 1975]]|-93 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Judo na Igrzyskach Śródziemnomorskich 1983|Casablanca 1983]]|-86 kg}}
{{Medalista infobox/ME|JU|Brescia|1979|brąz|druż.}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Akademickie Mistrzostwa Świata]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Judo na Akademickich Mistrzostwach Świata 1978|Rio de Janeiro 1978]]|-86 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1985|Riccione 1985]]|-95 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1980|Graz 1980]]|open}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1977|Bergen Op Zoom 1977]]|-78 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1984|Seul 1984]]|-86 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1980|Graz 1980]]|-95 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1978|Strasbourg 1978]]|-86 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1976|Ancona 1976]]|open}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1981|Colorado 1981]]|open}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1981|Colorado 1981]]|-95 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Świata Wojskowych w Judo 1976|Ancona 1976]]|-93 kg}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Mario Vecchi''' (ur. [[4 września]] [[1957]] w [[Rieti]]) – [[Włochy|włoski]] [[judo]]ka<ref>{{Cytuj | url = https://web.archive.org/web/20170712174255/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ve/mario-vecchi-1.html| tytuł = Mario Vecchi Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | data dostępu = 2020-06-15| język = en}}</ref>. Dwukrotny [[Igrzyska olimpijskie|olimpijczyk]]<ref>{{cytuj| url = https://www.olympic.org/mario-vecchi| tytuł = Athletes | opublikowany = Olympic.org | data dostępu  = 2020-06-15 | język = en}}</ref>. Zajął 30. miejsce w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1976|Montrealu 1976]]<ref>{{cytuj| url = https://web.archive.org/web/20170702130713/http://www.sports-reference.com/olympics/summer/1976/JUD/mens-half-heavyweight.html| tytuł = Judo at the 1976 Montréal Summer Games:Men's Half-Heavyweight| opublikowany = Sports-Reference.com | data dostępu  = 2020-06-15 | język = en}}</ref> i osiemnaste w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984|Los Angeles 1984]]<ref>{{cytuj| url = https://web.archive.org/web/20170701122053/http://www.sports-reference.com/olympics/summer/1984/JUD/mens-middleweight.html| tytuł = Judo at the 1984 Los Angeles Summer Games:Men's Middleweight| opublikowany = Sports-Reference.com | data dostępu  = 2020-06-15 | język = en}}</ref>. Startował w wadze półciężkiej i średniej.

Siódmy na [[Mistrzostwa świata w judo|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Judo 1979|1979]]. Uczestnik zawodów w [[Mistrzostwa Świata w Judo 1975|1975]], [[Mistrzostwa Świata w Judo 1981|1981]], [[Mistrzostwa Świata w Judo 1983|1983]]<ref>{{cytuj| url = https://www.judoinside.com/judoka/5345/Mario_Vecchi/judo-matches| tytuł = Mario Vecchi Judoka| opublikowany = Judoinside.com | data dostępu  = 2020-06-15 |język = en}}</ref> roku. Srebrny medalista [[Mistrzostwa Europy w judo|mistrzostw Europy]] w [[Mistrzostwa Europy w Judo 1982|1982]]; brązowy w [[Mistrzostwa Europy w Judo 1983|1983]] i w drużynie w 1979. Drugi na [[Igrzyska śródziemnomorskie|igrzyskach śródziemnomorskich]] w [[Igrzyska Śródziemnomorskie 1975|1975]] i trzeci w [[Igrzyska Śródziemnomorskie 1983|1983]]. Zwycięzca [[Akademickie Mistrzostwa Świata|akademickich MŚ]] w [[Judo na Akademickich Mistrzostwach Świata 1978|1978]]. Zdobył dziesięć medali na [[Conseil International du Sport Militaire|MŚ wojskowych]], w tym złoty w 1977, 1980 i 1985<ref>{{cytuj| url = https://www.judoinside.com/judoka/5345/Mario_Vecchi/judo-results| tytuł = Mario Vecchi Judoka| opublikowany = Judoinside.com | data dostępu  = 2020-06-15 |język = en}}</ref> roku.

== [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1976]] ==
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan="1"|Eliminacje
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Miejsce
|-
|[[Judo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 – kategoria do 93 kg mężczyzn|93 kg]]<ref>{{Cytuj | url= https://www.ijf.org/competition/1906/draw?id_weight=265| tytuł= Head-to-heads| opublikowany= Ijf.org| język=en | data dostępu= 2020-06-15}}</ref>
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|BRA}} [[Carlos Pacheco (judoka)|Carlos Pacheco]] ([[Brazylia|BRA]])
'''P'''
|align=center|30.
|-
|}
== [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984]] ==
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan="1"|Eliminacje
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Miejsce
|-
|[[Judo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 – kategoria do 86 kg mężczyzn|86 kg]]<ref>{{Cytuj | url= https://www.ijf.org/competition/1904/draw?id_weight=254| tytuł= Head-to-heads| opublikowany= Ijf.org| język=en | data dostępu= 2020-06-15}}</ref>
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|ESP}} [[Alfonso García]] ([[Hiszpania|ESP]])
'''p'''
|align=center|18.
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Judocy Włoch na igrzyskach olimpijskich}}

{{SORTUJ:Vecchi, Mario}}
[[Kategoria:Włoscy judocy]]
[[Kategoria:Włoscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Judocy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976]]
[[Kategoria:Judocy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Rieti]]

title: · Mario Vecchi

Data i miejsce urodzenia: 4 września 1957 · Rieti

title: Dorobek medalowy

srebro:
Rostock 1982 · -86 kg
Algier 1975 · -93 kg
Seul 1984 · -86 kg
Graz 1980 · -95 kg
Strasbourg 1978 · -86 kg
Ancona 1976 · open

brąz:
Paryż 1983 · -86 kg
Casablanca 1983 · -86 kg
Brescia 1979 · druż.
Colorado 1981 · open
Colorado 1981 · -95 kg
Ancona 1976 · -93 kg

złoto:
Rio de Janeiro 1978 · -86 kg
Riccione 1985 · -95 kg
Graz 1980 · open
Bergen Op Zoom 1977 · -78 kg


text:
# Herb Siewierza
Herb Siewierza – jeden z symboli miasta Siewierz i gminy Siewierz w postaci herbu.

## Wygląd i symbolika
Herb przedstawia na czerwonym kolistym tle szarosrebrnego orła z czerwonym dziobem i językiem, przepasanego literą „S”, trzymającego w prawej łapie różdżkę oliwną, a w lewej wagę. Litera „S”, różdżka oliwna i waga są w kolorze starego złota.
Symbolika herbu nawiązuje do księstwa siewierskiego i jego herbu.

title: Herb Siewierza

wikitext:
{{Herb infobox
 |nazwa              = Herb Siewierza
 |grafika            =
 |opis grafiki       =
 |typ herbu          = miejski
 |alternatywne nazwy =
 |projektant         =
 |pierwsza wzmianka  =
 |wprowadzony        =
 |ostatnie zmiany    =
 |wycofany           =
 |commons            =
}}
'''Herb Siewierza''' – jeden z symboli miasta [[Siewierz]] i [[Siewierz (gmina)|gminy Siewierz]] w postaci [[herb]]u<ref>{{Cytuj stronę | url =https://bip.siewierz.pl/res/serwisy/bip-gmsiewierz/komunikaty/_029_294107.pdf?version=1.0 | tytuł =Uchwała Rady Miejskiej w Siewierzu Nr XI/95/2003 z dnia 5 czerwca 2003 roku w sprawie Statutu Gminy Siewierz | opublikowany =Biuletyn Informacji Publicznej | data dostępu =2021-03-05}}</ref>.

== Wygląd i symbolika ==
Herb [[Blazonowanie|przedstawia]] na czerwonym kolistym tle szarosrebrnego orła z czerwonym dziobem i językiem, przepasanego literą „S”, trzymającego w prawej łapie różdżkę oliwną, a w lewej wagę. Litera „S”, różdżka oliwna i waga są w kolorze starego złota.

Symbolika herbu nawiązuje do [[Księstwo siewierskie|księstwa siewierskiego]] i jego herbu.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Siewierz]]
[[Kategoria:Herby miast województwa śląskiego|Siewierz]]

title: Herb Siewierza

Typ herbu: miejski


text:
# Davidijordania
Davidijordania – rodzaj ryb z rodziny węgorzycowatych (Zoarcidae).

## Klasyfikacja
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
- Davidijordania brachyrhyncha
- Davidijordania jordaniana
- Davidijordania lacertina
- Davidijordania poecilimon
- Davidijordania yabei

title: Davidijordania

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Davidijordania''
 |TSN                    = 630944
 |zoolog                 = Popov, 1931
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[okoniokształtne]]
 |podrząd                = [[Okoniokształtne#Zoarcoidei|węgorzycowce]]
 |rodzina                = [[węgorzycowate]]
 |rodzaj                 = ''Davidijordania''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Davidijordania''''' – rodzaj ryb z rodziny [[Węgorzycowate|węgorzycowatych]] (Zoarcidae).

== Klasyfikacja ==
[[Gatunek (biologia)|Gatunki]] zaliczane do tego rodzaju{{r|Eschmeyer}}:

* ''[[Davidijordania brachyrhyncha]]''
* ''[[Davidijordania jordaniana]]''
* ''[[Davidijordania lacertina]]''
* ''[[Davidijordania poecilimon]]''
* ''[[Davidijordania yabei]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Eschmeyer">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=7 sierpnia 2012|data dostępu=18 września 2012}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Węgorzycowate]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: okoniokształtne

Podrząd: węgorzycowce

Rodzina: węgorzycowate

Rodzaj: Davidijordania


text:
# Parepare
Parepare – miasto w Indonezji w prowincji Celebes Południowy; 114 tys. mieszkańców (2005).
Port nad cieśniną Makasarską, planowana budowa wielkiej rafinerii ropy naftowej o wydajności 300 tys. baryłek dziennie. Ośrodek turystyczny na trasie między Makasar a Toraja, znany z oryginalnej kuchni (gł. owoce morza).

title: Parepare

wikitext:
{{dopracować|źródła|data=2014-04}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Parepare
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Lambang Kota Parepare.png
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Pare-Pare
 |państwo                      = IDN
 |1. jednostka administracyjna = [[Plik:Coat of arms of South Sulawesi.svg|20px]] [[Celebes Południowy]]
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Taufan Pawe
 |powierzchnia                 = 99,33
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 140 000
 |gęstość zaludnienia          = 1409
 |numer kierunkowy             = +62 421
 |kod pocztowy                 = 91100
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Celebes
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          = http://www.pareparekota.go.id
}}
'''Parepare''' – [[kota (okręg miejski)|miasto]] w [[Indonezja|Indonezji]] w [[Prowincje Indonezji|prowincji]] [[Celebes Południowy]]; 114 tys. mieszkańców (2005).

Port nad [[Cieśnina Makasarska|cieśniną Makasarską]], planowana budowa wielkiej [[Rafineria ropy naftowej|rafinerii ropy naftowej]] o wydajności 300 tys. [[baryłka|baryłek]] dziennie. Ośrodek turystyczny na trasie między [[Makasar]] a [[Toradżowie|Toraja]], znany z oryginalnej kuchni (gł. [[owoce morza]]).

== Linki zewnętrzne ==
* [http://maps.google.com/maps?ll=-4.009137,119.626694&spn=0.148363,0.219830&t=k&hl=en Zdjęcie satelitarne z Google Maps]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w prowincji Celebes Południowy]]

title: Parepare

Państwo: Indonezja

Prowincja: Celebes Południowy

Burmistrz: Taufan Pawe


text:
# Pidhajci (obwód lwowski)
Pidhajci (ukr. Підгайці) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim, w hromadzie Obroszyn. W 2001 roku liczyła 181 mieszkańców.
Do 1946 roku miejscowość nosiła nazwę Ferdynandówka (ukr. Фердинандівка, Ferdynandiwka).

## Historia
Pod koniec XIX wieku miejscowość opisywano jako przysiółek Stawczan w powiecie gródeckim.

title: Pidhajci (obwód lwowski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pidhajci
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Підгайці}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-46
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon lwowski|lwowski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Obroszyn (hromada)|Obroszyn]]
 |powierzchnia                 = 0,953
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 181
 |gęstość zaludnienia          = 189,9
 |numer kierunkowy             = +380 3230
 |kod pocztowy                 = 81115
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód lwowski
 |współrzędne                  = 49°45′44″N 23°47′50″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Pidhajci''' ({{w języku|uk|Підгайці}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód lwowski|obwodzie lwowskim]], w [[rejon lwowski|rejonie lwowskim]], w hromadzie [[Obroszyn (hromada)|Obroszyn]]. W 2001 roku liczyła 181 mieszkańców.

Do 1946 roku miejscowość nosiła nazwę Ferdynandówka ({{w języku|uk|Фердинандівка}}, ''Ferdynandiwka'')<ref name="vidomosti">{{Cytuj pismo | tytuł = Указ Президії Верховної Ради УРСР «Про збереження історичних найменувань та уточнення і впорядкування існуючих назв сільських Рад і населених пунктів Львівської області» | czasopismo = Відомості Верховної ради Української Радянської Соціалістичної Республіки | wolumin = № 9-10 | strony = 20 | data = 1947 | wydawca = Верховна Рада УРСР | miejsce = Київ}}</ref>.

== Historia ==
Pod koniec XIX wieku miejscowość opisywano jako przysiółek [[Stawczany|Stawczan]] w [[powiat gródecki|powiecie gródeckim]]<ref name="Geo">{{cytuj książkę|imię=Filip |nazwisko=Sulimierski|imię2=Bronisław |nazwisko2= Chlebowski|imię3=Władysław |nazwisko3=Walewski|tytuł=Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II|miejsce=Warszawa| data=1880-1902| strony=383}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|II|383|Ferdynandówka, przysiółek Stawczan}}
* [http://w1.c1.rada.gov.ua/pls/z7503/A005?rdat1=08.02.2014&rf7571=20620 Pidhajci na stronie Rady Najwyższej Ukrainy]

[[Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim]]

title: PidhajciПідгайці

Państwo: Ukraina

Obwód: lwowski

Rejon: lwowski

Hromada: Obroszyn

Tablice rejestracyjne: BC


text:
# Millat Tractors
Millat Tractors Limited (MTL) – spółka założona w 1964 roku w celu wprowadzenia na rynek ciągników rolniczych Massey Ferguson w Pakistanie. Montownia rozpoczęła produkcję w 1967 roku w systemie SKD.
Spółka została znacjonalizowana w 1972 roku i rozpoczęła montaż i dystrybucję ciągników pod zwierzchnictwem Pakistan Tractor Corporation (PTC), które zostało utworzone przez rząd w celu importu ciągników w systemie SKD.
W 1992 roku firma została sprywatyzowana. W tym czasie moce produkcyjne wynosiły 16000 ciągników na rok co uczyniło Millat Tractors Limited jednym z największych producentów ciągników rolniczych na świecie.
W 2011 roku MTL wyprodukowało rekordową liczbę 42000 ciągników. obecnie MTL produkuje ciągniki rolnicze na licencji firmy Massey Ferguson: MF260, MF350, MF375S, MF385, MF385 4WD.

title: Millat Tractors

wikitext:
'''Millat Tractors Limited''' ('''MTL''') – spółka założona w 1964 roku w celu wprowadzenia na rynek [[Ciągnik rolniczy|ciągników rolniczych]] [[Massey Ferguson]] w [[Pakistan]]ie. Montownia rozpoczęła produkcję w 1967 roku w systemie [[Systemy montażu samochodów|SKD]].

Spółka została znacjonalizowana w 1972 roku i rozpoczęła montaż i dystrybucję ciągników pod zwierzchnictwem [[Pakistan Tractor Corporation]] (PTC), które zostało utworzone przez rząd w celu importu ciągników w systemie SKD.

W 1992 roku firma została sprywatyzowana. W tym czasie moce produkcyjne wynosiły 16000 ciągników na rok co uczyniło Millat Tractors Limited jednym z największych producentów ciągników rolniczych na świecie.

W 2011 roku MTL wyprodukowało rekordową liczbę 42000 ciągników{{r|mil}}. obecnie MTL produkuje ciągniki rolnicze na licencji firmy Massey Ferguson: [[MF260]], [[MF350]], [[MF375S]], [[MF385]], [[MF385 4WD]].

== Przypisy ==
<references>
<ref name="mil">{{Cytuj stronę|url=http://www.millat.com.pk/?page_id=965|tytuł=MTL sets new record of highest production by producing 42,000 tractors|opublikowany=Millat Tractors Limited|język=en|data dostępu=2014-04-28}}</ref>
</references>

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.millat.com.pk/|tytuł=Home|opublikowany=Millat Tractors Limited|język=en|data dostępu=2014-04-27}}
* {{Cytuj stronę|url=http://www.masseyferguson.com/|tytuł=Default|opublikowany=Massey-Ferguson Tractors|język=en|data dostępu=2014-04-27}}
* [https://aecotractors.ae/tractor/massey-ferguson-tractor-mf-385-4wd/ Massey Ferguson Tractors Prices] [dostęp 2024-05-03]. (ang.).

[[Kategoria:Producenci ciągników rolniczych]]


text:
# Hrabstwo Meekatharra
Hrabstwo Meekatharra – obszar samorządu terytorialnego w centralnej części stanu Australia Zachodnia. Zajmuje powierzchnię 100 789 km², ale jest zamieszkiwane przez zaledwie 1137 osób (2006). Ośrodkiem administracyjnym hrabstwa jest miasteczko Meekatharra, leżące w jego południowej części. Na terenie hrabstwa znajduje się też kilka niewielkich miast opuszczonych, zbudowanych w trakcie gorączki złota i opustoszałych po zakończeniu wydobycia. Górnictwo złota do dzisiaj pozostaje główną gałęzią gospodarki hrabstwa.

title: Hrabstwo Meekatharra

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Meekatharra
 |nazwa oryginalna                = Shire of Meekatharra
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Hrabstwo
 |zdjęcie                         = Meekatharra, Western Australia.jpg
 |opis zdjęcia                    = Panorama stolicy hrabstwa
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = AUS
 |1. jednostka administracyjna    = [[Australia Zachodnia]]
 |siedziba                        = [[Meekatharra]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = burmistrz
 |zarządzający                    = Tom Hutchinson
 |powierzchnia                    = 100 789 km²
 |rok                             = 2006
 |liczba ludności                 = 1137
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Meekatharra LGA WA.png
 |nazwa mapy                      = Australii Zachodniej
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = http://www.meekatharra.wa.gov.au/
}}
'''Hrabstwo Meekatharra''' – [[podział administracyjny Australii Zachodniej|obszar samorządu terytorialnego]] w centralnej części stanu [[Australia Zachodnia]]. Zajmuje powierzchnię 100 789 km², ale jest zamieszkiwane przez zaledwie 1137 osób (2006)<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.censusdata.abs.gov.au/ABSNavigation/prenav/LocationSearch?locationLastSearchTerm=Meekatharra&locationSearchTerm=Meekatharra&newarea=LGA55250&submitbutton=View+QuickStats+%3E&mapdisplay=on&collection=Census&period=2006&areacode=LGA55250&geography=&method=Place+of+Usual+Residence&productlabel=&producttype=QuickStats&topic=&navmapdisplayed=true&javascript=true&breadcrumb=PL&topholder=0&leftholder=0&currentaction=104&action=401&textversion=false&subaction=1|tytuł=2006 Census QuickStats : Meekatharra (S) (Local Government Area)|autor=Australian Bureau of Statistics|język=en|data dostępu=2011-05-22}}</ref>. Ośrodkiem administracyjnym hrabstwa jest miasteczko [[Meekatharra]], leżące w jego południowej części. Na terenie hrabstwa znajduje się też kilka niewielkich [[miasta opuszczone|miast opuszczonych]], zbudowanych w trakcie [[gorączka złota|gorączki złota]] i opustoszałych po zakończeniu wydobycia. Górnictwo złota do dzisiaj pozostaje główną gałęzią gospodarki hrabstwa.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Australia Zachodnia|Meekatharra]]

title: MeekatharraShire of Meekatharra

Państwo: Australia

Stan: Australia Zachodnia

Siedziba: Meekatharra

Burmistrz: Tom Hutchinson