text:
# Myszolot
Myszolot, owocolot (Myonycteris) – rodzaj ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).

## Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.

## Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 86–130 mm, długość ogona 0–14 mm, długość ucha 11–21 mm, długość tylnej stopy 9–22 mm, długość przedramienia 55–75 mm; masa ciała 27–54 g.

## Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1899 roku niemiecki zoolog Paul Matschie w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Megachiroptera z Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) myszolot obrożny (M. torquata).

### Etymologia
- Myonycteris (Myoncyteris): gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’[11].
- Lissonycteris: gr. λισσος lissos ‘gładki’; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’[2]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Cynonycteris angolensis du Bocage, 1898.
- Phygetis (Phylletis): gr. φυγετης phygetēs ‘uciekinier z własnego kraju’[3]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Cynonycteris brachycephala du Bocage, 1889.

### Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek                   | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa    | Podgatunki         | Rozmieszczenie geograficzne                                                                                | Podstawowe wymiary                                              | Status IUCN |
| ------- | ------------------------- | ----------------- | ------------------- | ------------------ | --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------- | ----------- |
|         | Myonycteris torquata      | (Dobson, 1878)    | myszolot obrożny    | gatunek monotypowy | od środkowego Kamerunu na wschód do Sudanu Południowego i Ugandy, na południe do północnej Angoli i skrajnie północno-zachodniej Zambii; zanotowany w lesie Beletta (Etiopia); zakres wysokości: 0–1935 m n.p.m.                                                      | DC: 8,6–13 cm DO: 0–1,2 cm DP: 5,5–6,6 cm MC: 28–43 g           | LC          |
|         | Myonycteris brachycephala | (du Bocage, 1889) | myszolot wyspowy    | gatunek monotypowy | endemit Wysp Świętego Tomasza i Książęca: Wyspa Świętego Tomasza; zakres wysokości: 300–1300 m n.p.m.                                                                                | DC: 9,4–10,6 cm DO: około 0,1 cm DP: 6,2–6,4 cm MC: brak danych | EN          |
|         | Myonycteris leptodon      | Andersen, 1908    |                     | gatunek monotypowy | Afryka Zachodnia od Senegalu na wschód do południowo-zachodniej Nigerii (Delta Nigru); wschodnie granice zasięgu nieznane; zakres wysokości: 30–1350 m n.p.m.                                                                                | DC: 8,8–12 cm DO: 0–1,3 cm DP: 5,6–6,7 cm MC: 27–54 g           | LC          |
|         | Myonycteris relicta       | Bergmans, 1980    | myszolot reliktowy  | gatunek monotypowy | Kenia (Shimba Hills National Reserve), Tanzania (góry Nguru i Usambara), Demokratyczna Republika Konga, środkowy Mozambik (Chinizuia) i wschodnie Zimbabwe (zlewisko rzek Haroni i Rusitu); zakres wysokości: 150–1330 m n.p.m.                                       | DC: 9–11,5 cm DO: 0,5–1,4 cm DP: 6,5–7,5 cm MC: 48–54 g         | LC          |
|         | Myonycteris angolensis    | (du Bocage, 1898) | owocolot afrykański | 5 podgatunków      | Afryka Zachodnia i Środkowa, od Senegalu i Gambii na wschód do Etiopii (Wyżyna Abisyńska), na południe do zachodniej Angoli, północnej Zambii, wschodniego Zimbabwe i środkowego Mozambiku, również wyspa Bioko (Gwinea Równikowa); zakres wysokości: 0–4000 m n.p.m. | DC: 9–14 cm DO: 0,6–2,1 cm DP: 6,8–9 cm MC: 60–87 g             | LC          |

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  EN  – gatunek zagrożony.

title: Myszolot

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Myszolot
 |nazwa łacińska         = ''Myonycteris''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Paul Matschie|Matschie]], 1899<ref name="Matschie" />
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Naturalis Biodiversity Center - RMNH.MAM.17359.b dor - Myonycteris torquata - skin.jpeg
 |opis grafiki           = [[Myszolot obrożny]] (''M. torquata '') – okaz pochodzący ze zbiorów [[Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie]]
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ssaki]]
 |podgromada             = [[żyworodne]]
 |infragromada           = [[łożyskowce]]
 |rząd                   = [[nietoperze]]
 |podrząd                = [[rudawkokształtne]]
 |nadrodzina             = [[rudawkokształtne|Pteropodoidea]]
 |rodzina                = [[rudawkowate]]
 |podrodzina             = [[Epomophorinae]]
 |plemię                 = [[Myonycterini]]
 |rodzaj                 = myszolot
 |typ nomenklatoryczny   = ''Cynonycteris torquata'' {{small|[[George Edward Dobson|Dobson]], 1878}}
 |synonimy               = * ''Lissonycteris'' {{small|[[Knud Andersen (zoolog)|Andersen]], 1912}}{{odn|Andersen|1912|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/8409343 23]}}
* ''Phygetis'' {{small|Andersen, 1912}}{{odn|Andersen|1912|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/8410024 579]}}
* ''Phylletis''<ref group="uwaga">Niepoprawna późniejsza pisownia ''Phygetis'' {{small|Andersen, 1912}}.</ref>: {{small|[[Javier Juste|Juste]] & [[Carlos Ibáñez (zoolog)|Ibáñez]], 1993}}<ref name="Juste&Ibanez" />
* ''Myoncyteris''<ref group="uwaga">Niepoprawna późniejsza pisownia ''Myonycteris'' {{small|Matschie, 1899}}.</ref>: {{small|[[Karl Koopman|Koopman]], 1985}}<ref name="koo" />
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''5 gatunków – zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Myonycteris
 |commons                = Category:Myonycteris
}}
'''Myszolot'''<ref name="Cichocki&inni" />, owocolot<ref name="Cichocki&inni" /> (''Myonycteris'') – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[ssaki|ssaków]] z [[rodzina (biologia)|podrodziny]] [[Epomophorinae]] w obrębie [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[rudawkowate|rudawkowatych]] (Pteropodidae).

== Rozmieszczenie geograficzne ==
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w [[Afryka|Afryce]]<ref name="Burgin&inni" /><ref name="Giannini&inni" /><ref name="Wilson&Reeder" />.

== Morfologia ==
Długość ciała (bez ogona) 86–130 mm, długość ogona 0–14 mm, długość ucha 11–21 mm, długość tylnej stopy 9–22 mm, długość przedramienia 55–75 mm; masa ciała 27–54 g<ref name="Giannini&inni" /><ref name="amw" />.

== Systematyka ==
Rodzaj zdefiniował w 1899 roku niemiecki [[zoologia|zoolog]] [[Paul Matschie]] w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej ''Megachiroptera z [[Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie]]''<ref name="Matschie" />. [[gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] jest (oryginalne oznaczenie) myszolot obrożny (''M. torquata'').

=== Etymologia ===
* ''Myonycteris'' (''Myoncyteris''): {{gr.|μυς}} ''mus'', μυος ''muos'' ‘mysz’; νυκτερις ''nukteris'', νυκτεριδος ''nukteridos'' ‘nietoperz’<ref name="Palmer" />.
* ''Lissonycteris'': gr. λισσος ''lissos'' ‘gładki’; νυκτερις ''nukteris'', νυκτεριδος ''nukteridos'' ‘nietoperz’{{odn|Andersen|1912|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/8409343 23]}}. [[Gatunek typowy]] (oznaczenie monotypowe): ''Cynonycteris angolensis'' {{small|du Bocage, 1898}}.
* ''Phygetis'' (''Phylletis''): gr. φυγετης ''phygetēs'' ‘uciekinier z własnego kraju’{{odn|Andersen|1912|s=[https://www.biodiversitylibrary.org/page/8410024 579]}}. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): ''Cynonycteris brachycephala'' {{small|du Bocage, 1889}}.

=== Podział systematyczny ===
Do rodzaju należą następujące gatunki<ref name="mdd" /><ref name="amw" /><ref name="Burgin&inni" /><ref name="Cichocki&inni" />:
{| class="wikitable"
! Grafika
! Gatunek
! Autor i rok opisu
! Nazwa zwyczajowa<ref name="Cichocki&inni" />
! Podgatunki<ref name="Giannini&inni" /><ref name="Burgin&inni" /><ref name="amw" />
! Rozmieszczenie geograficzne<ref name="Giannini&inni" /><ref name="Burgin&inni" /><ref name="amw" />
! Podstawowe wymiary<ref name="Giannini&inni" /><ref name="amw" /><ref group="uwaga">'''DC''' – długość ciała; '''DO''' – długość ogona; '''DP''' – długość przedramienia; '''MC''' – masa ciała</ref>
! Status
[[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]]<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.iucnredlist.org/search?taxonomies=106441&searchType=species| tytuł = Taxonomy: ''Myonycteris'' – Genus| opublikowany = The IUCN Red List of Threatened Species | data dostępu = 2024-12-26
| język = en}}</ref>
|-
|[[Plik:Naturalis Biodiversity Center - ZMA.MAM.16953.b dor - Myonycteris torquata - skin.jpeg|centruj|150px]]
|''[[myszolot obrożny|Myonycteris torquata]]''
|([[George Edward Dobson|Dobson]], 1878)
|[[myszolot obrożny]]
|[[takson monotypowy|gatunek monotypowy]]
|od środkowego [[Kamerun]]u na wschód do [[Sudan Południowy|Sudanu Południowego]] i [[Uganda|Ugandy]], na południe do północnej [[Angola|Angoli]] i skrajnie północno-zachodniej [[Zambia|Zambii]]; zanotowany w lesie Beletta ([[Etiopia]]); zakres wysokości: 0–1935 m [[n.p.m.]]
|DC: 8,6–13 cm
DO: 0–1,2 cm
DP: 5,5–6,6 cm
MC: 28–43 g<ref group="uwaga">Masa ciała podana tylko dla samic.</ref>
|align=center|{{Colorbox|#53bc36|{{Kolor|#ffffff|'''LC'''}}}}
|-
|
|''[[myszolot wyspowy|Myonycteris brachycephala]]''
|([[José Vicente Barbosa du Bocage|du Bocage]], 1889)
|[[myszolot wyspowy]]
|gatunek monotypowy
|[[endemit]] [[Wyspy Świętego Tomasza i Książęca|Wysp Świętego Tomasza i Książęca]]: [[Wyspa Świętego Tomasza]]; zakres wysokości: 300–1300 m n.p.m.
|DC: 9,4–10,6 cm
DO: około 0,1 cm
DP: 6,2–6,4 cm
MC: brak danych
|align=center|{{Colorbox|#f1863f|{{Kolor|#ffffff|'''EN'''}}}}
|-
|
|''[[Myonycteris leptodon]]''
|[[Knud Andersen (zoolog)|Andersen]], 1908
|
|gatunek monotypowy
|[[Afryka Zachodnia]] od [[Senegal]]u na wschód do południowo-zachodniej [[Nigeria|Nigerii]] ([[Delta Nigru]]); wschodnie granice zasięgu nieznane; zakres wysokości: 30–1350 m n.p.m.
|DC: 8,8–12 cm
DO: 0–1,3 cm
DP: 5,6–6,7 cm
MC: 27–54 g
|align=center|{{Colorbox|#53bc36|{{Kolor|#ffffff|'''LC'''}}}}
|-
|[[Plik:Myonycteris relicta.jpg|centruj|150px]]
|''[[myszolot reliktowy|Myonycteris relicta]]''
|[[Wim Bergmans|Bergmans]], 1980
|[[myszolot reliktowy]]
|gatunek monotypowy
|[[Kenia]] (Shimba Hills National Reserve), [[Tanzania]] (góry [[Nguru (góry)|Nguru]] i [[Usambara]]), [[Demokratyczna Republika Konga]], środkowy [[Mozambik]] ([[Chinizuia]]) i wschodnie [[Zimbabwe]] (zlewisko rzek [[Haroni]] i [[Rusitu]]); zakres wysokości: 150–1330 m n.p.m.
|DC: 9–11,5 cm
DO: 0,5–1,4 cm
DP: 6,5–7,5 cm
MC: 48–54 g
|align=center|{{Colorbox|#53bc36|{{Kolor|#ffffff|'''LC'''}}}}
|-
|[[Plik:Myonycteris angolensis 248426396.jpg|centruj|150px]]
|''Myonycteris angolensis''
|([[José Vicente Barbosa du Bocage|du Bocage]], 1898)
|[[owocolot afrykański]]
|5 podgatunków
|Afryka Zachodnia i [[Afryka Środkowa|Środkowa]], od Senegalu i [[Gambia|Gambii]] na wschód do Etiopii ([[Wyżyna Abisyńska]]), na południe do zachodniej Angoli, północnej Zambii, wschodniego Zimbabwe i środkowego Mozambiku, również wyspa [[Bioko]] ([[Gwinea Równikowa]]); zakres wysokości: 0–4000 m n.p.m.
|DC: 9–14 cm
DO: 0,6–2,1 cm
DP: 6,8–9 cm
MC: 60–87 g
|align=center|{{Colorbox|#53bc36|{{Kolor|#ffffff|'''LC'''}}}}
|}
Kategorie IUCN: {{Colorbox|#53bc36|{{Kolor|#ffffff|'''LC'''}}}} – [[gatunek najmniejszej troski]], {{Colorbox|#f1863f|{{Kolor|#ffffff|'''EN'''}}}} – [[gatunek zagrożony]].

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="Matschie">{{cytuj książkę| autor = P. Matschie| tytuł = Die Megachiroptera des Berliner Museums für Naturkunde |url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/33099155|rok = 1899|wydawca = G. Reimer|miejsce = Berlin| strony = [https://www.biodiversitylibrary.org/page/33099121 61], [https://www.biodiversitylibrary.org/page/33099161 63] |język = de}}</ref>
<ref name="Juste&Ibanez">{{cytuj pismo |autor = J. Juste & C. Ibáñez|tytuł = An asymmetric dental formula in a mammal, the São Tome Island fruit bat ''Myonycteris brachycephala'' (Mammalia: Megachiroptera)|url = |czasopismo = Canadian Journal of Zoology| wolumin = 71| strony = 222|rok = 1993| język = en}}</ref>
<ref name="koo">{{cytuj pismo |autor = K.F. Koopman |tytuł = A synopsis of the families of bats – part VII|url = http://web.archive.org/web/20230329085954/http://www.batresearchnews.org/pastvolumes_unsecure/Volume25.pdf|czasopismo = Bat Research News| wolumin = 25|numer = 3-4|strony = 25|rok = 1985 |język = en}}</ref>
<ref name="Cichocki&inni">Nazwy zwyczajowe za: {{Cytuj książkę | autor = W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz| tytuł = Polskie nazewnictwo ssaków świata | wydawca = Muzeum i Instytut Zoologii PAN | miejsce = Warszawa | rok = 2015 | isbn = 978-83-88147-15-9| strony = 80, 81| język = pl en}}</ref>
<ref name="Burgin&inni">{{cytuj książkę| autor = C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest| tytuł = Illustrated Checklist of the Mammals of the World|url = https://www.lynxeds.com/product/illustrated-checklist-of-the-mammals-of-the-world/| rok = 2020|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|część = 2|tytuł części = Eulipotyphla to Carnivora|isbn = 978-84-16728-35-0|strony = 94|język = en}}</ref>
<ref name="Giannini&inni">{{Cytuj książkę | autor = D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy)| tytuł = [[Handbook of the Mammals of the World]] | autor r = N. Giannini, C. Burgin, V. Van Cakenberghe, S. Tsang, S. Hintsche, T. Lavery, F. Bonaccorso, F. Almeida & B. O’Toole | rozdział = Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats)| część = 9 | tytuł części = Bats| wydawca = Lynx Edicions | miejsce = Barcelona | strony = 92–94| isbn = 978-84-16728-19-0 | rok = 2019 | język = en}}</ref>
<ref name="Wilson&Reeder">{{cytuj stronę|autor = D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy)|url = https://www.departments.bucknell.edu/biology/resources/msw3/browse.asp?id=13800175|tytuł = Genus ''Myonycteris'' |opublikowany = Johns Hopkins University Press |praca = Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) |rok = 2005 | data dostępu = 2021-01-18}}</ref>
<ref name="Palmer">{{cytuj pismo| autor = T.S. Palmer| autor link = Theodore Sherman Palmer|tytuł = Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals|url = https://biodiversitylibrary.org/item/88553#page/448/mode/1up|rok = 1904|czasopismo = North American Fauna |wolumin = 23| strony = 440 |język = en}}</ref>
<ref name="mdd">{{cytuj stronę | url = https://www.mammaldiversity.org/explore/| tytuł = The ASM Mammal Diversity Database| praca = ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2)|opublikowany = American Society of Mammalogists| data dostępu = 2025-07-27| autor = N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby | język = en}}</ref>
<ref name="amw">{{cytuj książkę| autor = Lynx Nature Books| tytuł = All the Mammals of the World|url = | rozdział = Class Mammalia|rok = 2023|wydawca = Lynx Edicions|miejsce = Barcelona|isbn = 978-84-16728-66-4|strony = 452|język = en}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę| imię = K. | nazwisko = Andersen| tytuł = Catalogue of the Chiroptera in the collection of the British Museum|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/8409391|rok = 1912|wydawca = The Trustees|miejsce = London|wydanie = 2|część = 1|tytuł części = Megachiroptera|strony = 1–854|odn = tak|język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rudawkowate]]

title: Myszolot

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ssaki

Podgromada: żyworodne

Infragromada: łożyskowce

Rząd: nietoperze

Podrząd: rudawkokształtne

Nadrodzina: Pteropodoidea

Rodzina: rudawkowate

Podrodzina: Epomophorinae

Plemię: Myonycterini

Rodzaj: myszolot


text:
# Football Impact Cup
Football Impact Cup (z hiszp. Puchar uderzenia piłkarskiego) – międzynarodowy towarzyski klubowy turniej piłkarski rozgrywany zimą od 2012 roku w Hiszpanii. Każda edycja turnieju składała się z różnej ilości meczów w zależności od ilości zespołów biorących udział w nich. Pierwsza edycja turnieju w 2012 roku była rozgrywana systemem pucharowym, a druga w 2013 systemem ligowym (każdy z każdym).

## Finały
| Edycja | Rok  | Zwycięzca       | Wynik       | Finalista        | Stadion  | Data                  | Ilość drużyn |
| ------ | ---- | --------------- | ----------- | ---------------- | -------- | --------------------- | ------------ |
| I      | 2012 | Dynamo Kijów    | 7:2         | Cracovia         | Marbella | 22 – 28 stycznia 2012 | 8            |
| II     | 2013 | Ferencvárosi TC | syst.ligowy | Steaua Bukareszt | Marbella | 18 – 23 stycznia 2013 | 4            |

## Statystyki
| Lp.  | Klub             | Zdobywca | Finalista | Lata triumfów |
| ---- | ---------------- | -------- | --------- | ------------- |
| 1-2. | Dynamo Kijów     | 1        | 0         | 2012          |
|      | Ferencvárosi TC  | 1        | 0         | 2013          |
| 3-4. | Cracovia         | 0        | 1         |               |
|      | Steaua Bukareszt | 0        | 1         |               |

wikiname: plwiki

title: Football Impact Cup

in_language: pl

wikitext:
'''Football Impact Cup''' (z hiszp. ''Puchar uderzenia piłkarskiego'') – międzynarodowy towarzyski klubowy turniej [[Piłka nożna|piłkarski]] rozgrywany zimą od 2012 roku w [[Hiszpania|Hiszpanii]]. Każda edycja turnieju składała się z różnej ilości meczów w zależności od ilości zespołów biorących udział w nich. Pierwsza edycja turnieju w 2012 roku była rozgrywana systemem pucharowym, a druga w 2013 systemem ligowym (każdy z każdym).

== Finały ==
{| class="wikitable" style="text-align: left; font-size:100%;"
|-
!width=5%|Edycja
!width=5%|Rok
!width=15%|Zwycięzca
!width=10%|Wynik
!width=15%|Finalista
!width=20%|Stadion
!width=18%|Data
!width=5%|Ilość drużyn

|-
| I || [[Football Impact Cup 2012|2012]] || {{Flaga|UKR}} '''[[Dynamo Kijów]]''' || 7:2<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marbellafootballcenter.com/imagenes/NEWS/Web%20Fi%20Cup/index.html|tytuł=Football Impact Cup - Enero 2012|opublikowany=Marbella Football Center|data dostępu=2013-01-23|archiwum=https://web.archive.org/web/20160303211818/http://marbellafootballcenter.com/imagenes/NEWS/Web%20Fi%20Cup/index.html|zarchiwizowano=3 marca 2016}}</ref> || {{Flaga|POL}} [[Cracovia (piłka nożna)|Cracovia]] || {{Flaga|ESP}} [[Marbella]] || 22 – 28 stycznia 2012 || 8
|-
| II || [[Football Impact Cup 2013|2013]] || {{Flaga|HUN}} '''[[Ferencvárosi TC (piłka nożna)|Ferencvárosi TC]]''' || syst.ligowy<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marbellafootballcenter.com/imagenes/Web%20Fi%20Cup/index.html|tytuł=Football Impact Cup - Enero 2013|opublikowany=Marbella Football Center|data dostępu=2013-01-23|archiwum=https://web.archive.org/web/20130111021546/http://marbellafootballcenter.com/imagenes/Web%20Fi%20Cup/index.html|zarchiwizowano=11 stycznia 2013}}</ref> || {{Flaga|ROU}} [[FC Steaua Bukareszt|Steaua Bukareszt]] || {{Flaga|ESP}} [[Marbella]] || 18 – 23 stycznia 2013 || 4
|}

== Statystyki ==
{| class=wikitable
|-
!align=center|Lp.
!align=center|Klub
!align=center|Zdobywca
!align=center|Finalista
!align=center|Lata triumfów
|-
| 1-2.
| {{Flaga|UKR}} [[Dynamo Kijów]]
|align=center| 1
|align=center| 0
| 2012
|-
|
| {{Flaga|HUN}} [[Ferencvárosi TC (piłka nożna)|Ferencvárosi TC]]
|align=center| 1
|align=center| 0
| 2013
|-
| 3-4.
| {{Flaga|POL}} [[Cracovia (piłka nożna)|Cracovia]]
|align=center| 0
|align=center| 1
|
|-
|
| {{Flaga|ROU}} [[FC Steaua Bukareszt|Steaua Bukareszt]]
|align=center| 0
|align=center| 1
|
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://marbellafootballcenter.com Oficjalna strona Marbella Football Center] {{lang|en|fr|es|de|ru}}
* [http://www.rsssf.com/tablesf/fimpact2012.html Football Impact Cup w serwisie RSSSF] {{lang|en}}

{{Międzynarodowe towarzyskie turnieje piłkarskie w Hiszpanii}}

[[Kategoria:Międzynarodowe rozgrywki klubowe w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Rozgrywki piłkarskie w Hiszpanii]]


text:
# Pomnik Johna Carrolla w Waszyngtonie
Pomnik Johna Carrolla (ang. Statue of John Carroll) – monument z 1912 wzniesiony dla uczczenia arcybiskupa Johnowi Carrollowi, fundatora Georgetown University w Waszyngtonie, stojący na terenie kampusu uniwersyteckiego przy 37th Street N.W.

## Historia
Brązową statuę duchownego, stojącą na marmurowym cokole, ufundowało stowarzyszenie absolwentów uniwersytetu. Postać siedzącą na tronie biskupim wyrzeźbił Jerome Connor. Monument odsłonięto 4 maja 1912. Przez lata rzeźba padała ofiarą studenckich wybryków, m.in. malowano ją na czerwono. W 1934 wolną przestrzeń pod fotelem wypełniono książkami z brązu, by uniemożliwić wkładanie w nią różnych przedmiotów.

title: Pomnik Johna Carrolla w Waszyngtonie

wikitext:
{{Pomnik infobox
 |nazwa                 = Pomnik Johna Carrolla
 |nazwa oryginalna      = Statue of John Carroll
 |grafika               = John_Carroll_Founder_statue_2011.jpg
 |opis grafiki          = Waszyngtoński pomnik Johna Carrolla
 |państwo               = US-DC
 |miejscowość           = [[Waszyngton]]
 |miejsce               = O Street N.W. i 37th Street N.W.
 |typ pomnika           = [[posąg]] na [[Cokół|cokole]]
 |styl architektoniczny =
 |projektant            = [[Jerome Connor]]
 |fundator              =
 |materiał              =
 |całkowita wysokość    = 1,39
 |data budowy           =
 |data odsłonięcia      = 4 maja 1912
 |ważniejsze przebudowy =
 |data likwidacji       =
 |współrzędne           = 38°54′27.37″N 77°04′20.19″W
 |commons               =
}}
'''Pomnik Johna Carrolla''' ({{w języku|en|Statue of John Carroll}}) – monument z 1912 wzniesiony dla uczczenia arcybiskupa [[John Carroll (1735–1815)|Johnowi Carrollowi]], fundatora [[Uniwersytet Georgetown|Georgetown University]] w [[Waszyngton]]ie, stojący na terenie kampusu uniwersyteckiego przy 37th Street N.W.

== Historia ==
[[Brązy|Brązową]] statuę duchownego, stojącą na marmurowym cokole, ufundowało stowarzyszenie absolwentów uniwersytetu. Postać siedzącą na tronie biskupim wyrzeźbił Jerome Connor. Monument odsłonięto 4 maja 1912. Przez lata rzeźba padała ofiarą studenckich wybryków, m.in. malowano ją na czerwono. W 1934 wolną przestrzeń pod fotelem wypełniono książkami z brązu, by uniemożliwić wkładanie w nią różnych przedmiotów<ref>{{cytuj stronę |url = http://siris-artinventories.si.edu/ipac20/ipac.jsp?&profile=all&source=~!siartinventories&uri=full=3100001~!323784~!0#focus| tytuł = Bishop John Carroll (sculpture)| autor =|opublikowany = siris-artinventories.si.edu|data = |język = en | data dostępu = 2011-09-30}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Waszyngton}}
[[Kategoria:Pomniki w Waszyngtonie|Carroll]]
[[Kategoria:Pomniki osób|Caroll, Waszyngton]]
[[Kategoria:Posągi]]
[[Kategoria:Pomniki odsłonięte w latach 1910–1919]]

title: Pomnik Johna CarrollaStatue of John Carroll

Państwo: Stany Zjednoczone

Dystrykt: Dystrykt Kolumbii

Miejscowość: Waszyngton

Miejsce: O Street N.W. i 37th Street N.W.

Typ obiektu: posąg na cokole

Projektant: Jerome Connor


text:
# Otto VIII Wittelsbach
Otto VIII Wittelsbach (ur. przed 1180; zm. 7 marca 1209 w Oberndorf koło Ratyzbony) – palatyn Bawarii.
Otto VIII był synem palatyna Bawarii Ottona VII. Wnuk Ottona V, bratanek Ottona I (VI).
Otto VIII był po raz pierwszy wzmiankowany w 1193 r. Był sojusznikiem króla Filipa Szwabskiego, który obiecał mu swoją córkę Beatrycze za żonę. Małżeństwo nie mogło być zawarte, gdyż narzeczona była niepełnoletnia. Zapewne w 1207 Filip Szwabski zmienił zdanie i planował wydać swoją córkę za bratanka papieża Innocentego III. Za pośrednictwem króla Otto zaręczył się z Gertrudą córka Henryka Brodatego. Wkrótce jednak zaręczyny zostały zerwane pod wpływem listu Filipa Szwabskiego do Henryka Brodatego, w którym ostrzegał przed wybuchowym charakterem i okrucieństwem przyszłego zięcia. Otton poprzysiągł monarsze zemstę i 21 czerwca 1208 w Bambergu zamordował Filipa Szwabskiego mieczem. Mordercy udało się zbiec. Został skazany na banicję. Niespełna rok później został odnaleziony w swojej kryjówce w stodole we wsi Oberndorf nad Dunajem. Został wyzwany na pojedynek przez marszałka królestwa, Henryka von Kalden, który odrąbał mu głowę. Ciało zabójcy pochowano w szczerym polu, a głowę wrzucono do Dunaju.

## Literatura
- Zientara B., Henryk Brodaty i jego czasy, Warszawa 1997, s. 169-171.

title: Otto VIII Wittelsbach

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Otto VIII Wittelsbach
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           = Ermordung Philipps von Schwaben.jpg
 |opis grafiki      = Palatyn Otto von Wittelsbach zabija Filipa Szwabii. Miniatura z Kroniki Świata Saskiego, 1. ćw. XIV w.
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |tytuł             = palatyn [[Bawaria|Bawarii]]
 |dynastia          = [[Wittelsbachowie]]
 |rodzina           =
 |data urodzenia    = przed [[1180]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[7 marca]] [[1209]]
 |miejsce śmierci   = Oberndorf
 |ojciec            = Ottona VII
 |matka             =
 |mąż               =
 |żona              =
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
'''Otto VIII Wittelsbach''' (ur. przed [[1180]]; zm. [[7 marca]] [[1209]] w Oberndorf koło [[Ratyzbona|Ratyzbony]]) – palatyn [[Bawaria|Bawarii]].

Otto VIII był synem palatyna Bawarii Ottona VII. Wnuk [[Otto V Wittelsbach|Ottona V]], bratanek [[Otton I Bawarski|Ottona I (VI)]].

Otto VIII był po raz pierwszy wzmiankowany w [[1193]] r. Był sojusznikiem króla [[Filip Szwabski|Filipa Szwabskiego]], który obiecał mu swoją córkę [[Beatrycze Hohenstauf|Beatrycze]] za żonę. Małżeństwo nie mogło być zawarte, gdyż narzeczona była niepełnoletnia. Zapewne w [[1207]] Filip Szwabski zmienił zdanie i planował wydać swoją córkę za bratanka papieża [[Innocenty III|Innocentego III]]. Za pośrednictwem króla Otto zaręczył się z Gertrudą córka [[Henryk I Brodaty|Henryka Brodatego]]. Wkrótce jednak zaręczyny zostały zerwane pod wpływem listu Filipa Szwabskiego do Henryka Brodatego, w którym ostrzegał przed wybuchowym charakterem i okrucieństwem przyszłego zięcia. Otton poprzysiągł monarsze zemstę i [[21 czerwca]] [[1208]] w [[Bamberg]]u zamordował Filipa Szwabskiego mieczem. Mordercy udało się zbiec. Został skazany na banicję. Niespełna rok później został odnaleziony w swojej kryjówce w stodole we wsi Oberndorf nad [[Dunaj]]em. Został wyzwany na pojedynek przez marszałka królestwa, Henryka von Kalden, który odrąbał mu głowę. Ciało zabójcy pochowano w szczerym polu, a głowę wrzucono do Dunaju.

== Literatura ==
* [[Benedykt Zientara|Zientara B.]], ''[[Henryk Brodaty i jego czasy]]'', Warszawa 1997, s. 169-171.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wittelsbachowie]]
[[Kategoria:Królobójcy]]
[[Kategoria:Urodzeni w XII wieku]]
[[Kategoria:Zabici w pojedynkach]]
[[Kategoria:Zmarli w 1209]]

title: Otto VIII Wittelsbach

Dynastia: Wittelsbachowie

Data urodzenia: przed 1180

Data i miejsce śmierci: 7 marca 1209 · Oberndorf

Ojciec: Ottona VII


text:
# Andałowszczyzna
Andałowszczyzna (biał. Андалоўшчына; ros. Андоловщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Ludwinowo.

## Historia
W czasach zaborów wieś w gminie Serwecz, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1865 roku liczyła 47 dusz rewizyjnych. Należała do dóbr skarbowych Kościeniewicze.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, w gminie Kościeniewicze.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 156 osób, 143 były wyznania rzymskokatolickiego a 13 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Były tu 34 budynki mieszkalne. W 1931 w 37 domach zamieszkiwało 159 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Kościeniewiczach i prawosławnej w Rzeczkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Krzywiczach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Kościeniewiczach.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

title: Andałowszczyzna

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Andałowszczyzna
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Андалоўшчына}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-MI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon wilejski|wilejski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Ludwinowo|Ludwinowo]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              = 13
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód miński # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 54°35′39″N, 27°14′37″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
{{ISG|And|Andałowszczyzna}}
'''Andałowszczyzna''' ({{w języku|be|Андалоўшчына}}; {{w języku|ru|Андоловщина}}) – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód miński|obwodzie mińskim]], w [[Rejon wilejski|rejonie wilejskim]], w [[Sielsowiet Ludwinowo|sielsowiecie Ludwinowo]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] wieś w gminie Serwecz, w powiecie wilejskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie|Imperium Rosyjskiego]]. W 1865 roku liczyła 47 dusz rewizyjnych. Należała do dóbr skarbowych Kościeniewicze<ref>{{SgKP|XV_cz.1|25|Andałowszczyzna, wieś, powiat wilejski, gmina Serwecz}}</ref>.

W latach 1921–1945 wieś leżała w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12222" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwie nowogródzkim]] (1921–1922), w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]] (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926).</ref>, w [[Powiat wilejski|powiecie wilejskim]], w [[Kościeniewicze (gmina w województwie wileńskim)|gminie Kościeniewicze]].

Według [[Pierwszy Powszechny Spis Ludności|Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku]] zamieszkiwało tu 156 osób, 143 były wyznania rzymskokatolickiego a 13 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Były tu 34 budynki mieszkalne<ref name=":02222222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. |data = 1924 |wolumin = 7, część 2 |s = 78}}</ref>. W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 37 domach zamieszkiwało 159 osób<ref name=":12222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 60}}</ref>.

Wierni należeli do [[Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kościeniewiczach|parafii rzymskokatolickiej]] w [[Kościeniewicze (Białoruś)|Kościeniewiczach]] i prawosławnej w Rzeczkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w [[Krzywicze (rejon miadzielski)|Krzywiczach]] i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Kościeniewiczach<ref name=":0222222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 39}}</ref>.

W wyniku [[Agresja ZSRR na Polskę|napaści ZSRR na Polskę]] we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]]<ref>https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.</ref><ref>{{encyklopedia PWN|id=3950665|tytuł=okupacja sowiecka ziem polskich|data dostępu=2021-04-03}}</ref>. Od czerwca 1941 roku pod [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacją niemiecką]]. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Eberhardt |tytuł = Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej |czasopismo = Dzieje Najnowsze |data = 2018 |wolumin = Rocznik L – 2018 |numer = 2 |s = 95–100}}</ref>.

Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==

* {{SgKP|XV_cz.1|25|Andałowszczyzna, wieś, powiat wilejski, gmina Serwecz}}
{{Gmina Kościeniewicze (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Wsie w rejonie wilejskim]]
[[Kategoria:Wsie w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)]]

title: AndałowszczyznaАндалоўшчына

Państwo: Białoruś

Obwód: miński

Rejon: wilejski

Sielsowiet: Ludwinowo


text:
# Magnolia (Missisipi)
Magnolia – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, siedziba administracyjna hrabstwa Pike.

title: Magnolia (Missisipi)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Magnolia
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Magnolia
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Missisipi}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Pike (Missisipi)|Pike]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 28-44680
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 0673065
 |powierzchnia                 = 8,5
 |wysokość                     = 93
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 2420<ref>{{Cytuj stronę | nazwisko =  | imię =  | tytuł = American FactFinder - Community Facts | url = http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | opublikowany =  | data =  | data dostępu = 2014-12-10 | archiwum = http://webarchive.loc.gov/all/20150118032557/http://factfinder.census.gov/faces/nav/jsf/pages/community_facts.xhtml | zarchiwizowano = 2015-01-18 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 246,9
 |numer kierunkowy             = 601
 |kod pocztowy                 = 39652
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-MS
 |współrzędne                  = 31°8′57″N 90°27′41″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Magnolia''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Missisipi (stan)|Missisipi]], siedziba administracyjna hrabstwa [[Hrabstwo Pike (Missisipi)|Pike]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Missisipi]]

title: Magnolia

Stan: Missisipi

Hrabstwo: Pike

Powierzchnia: 8,5 km²


text:
# John Eriksen
John Eriksen (ur. 20 listopada 1957 w Svendborgu, zm. 12 lutego 2002 w Kopenhadze) – piłkarz duński grający na pozycji napastnika.

## Kariera klubowa
Karierę piłkarską Eriksen rozpoczął w rodzinnym Svendborgu, w tamtejszym klubie Svendborg fB. W 1978 roku przeszedł do Odense BK i w jego barwach zadebiutował w pierwszej lidze duńskiej. Tam przez dwa sezony był podstawowym zawodnikiem i dwukrotnie z rzędu w latach 1978-1979 zostawał królem strzelców ligi (odpowiednio z 22 i 20 golami).
Na początku 1980 roku Eriksen przeszedł do holenderskiej Rody JC Kerkrade. W Eredivisie zadebiutował 13 stycznia 1980 w wyjazdowym spotkaniu z FC Twente. W pierwszym sezonie nie zdobył gola w lidze, ale w kolejnych należał do najlepszych strzelców Rody. Łącznie przez 5 sezonów strzelił dla klubu z Kerkrade 80 bramek.
W 1984 roku Eriksen trafił do francuskiego drugoligowca FC Mulhouse. Po roku gry w Ligue 2 wrócił do Holandii i został piłkarzem Feyenoordu. 18 sierpnia 1985 rozegrał w nim swój pierwszy mecz, wygrany 1:0 na wyjeździe z VVV Venlo. W ataku Feyenoordu występował z Johnnym Repem i zdobył 19 goli będąc najlepszym strzelcem zespołu z Rotterdamu.
Od lata 1986 roku Eriksen zaczął występować w szwajcarskiej lidze. W 1987 roku został królem strzelców w barwach Servette FC (28 goli), a rok później powtórzył to osiągnięcie (36 goli). W latach 1989–1991 grał w FC Luzern, a następnie wrócił do Svendborga. W 1993 roku zakończył w jego barwach karierę piłkarską.
Później cierpiał na chorobę Alzheimera. 12 lutego 2002 roku zmarł na skutek przypadkowego upadku w domu.
| Sezon   | Klub                | Kraj       | Rozgrywki      | Mecze | Bramki |
| ------- | ------------------- | ---------- | -------------- | ----- | ------ |
| 1978    | Odense BK           | Dania      | 1. division    | 29    | 22     |
| 1979    | Odense BK           | Dania      | 1. division    | 28    | 20     |
| 1979/80 | Roda JC Kerkrade    | Holandia   | Eredivisie     | 12    | 0      |
| 1980/81 | Roda JC Kerkrade    | Holandia   | Eredivisie     | 34    | 21     |
| 1981/82 | Roda JC Kerkrade    | Holandia   | Eredivisie     | 33    | 19     |
| 1982/83 | Roda JC Kerkrade    | Holandia   | Eredivisie     | 34    | 17     |
| 1983/84 | Roda JC Kerkrade    | Holandia   | Eredivisie     | 30    | 23     |
| 1984/85 | FC Mulhouse         | Francja    | Ligue 2        | 34    | 27     |
| 1985/86 | Feyenoord Rotterdam | Holandia   | Eredivisie     | 28    | 19     |
| 1986/87 | Servette FC         | Szwajcaria | Nationalliga A | 29    | 28     |
| 1987/88 | Servette FC         | Szwajcaria | Nationalliga A | 34    | 36     |
| 1988/89 | Servette FC         | Szwajcaria | Nationalliga A | 24    | 11     |
| 1989/90 | FC Luzern           | Szwajcaria | Nationalliga A | 35    | 21     |
| 1990/91 | FC Luzern           | Szwajcaria | Nationalliga A | 35    | 16     |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Danii Eriksen zadebiutował 15 kwietnia 1981 roku w wygranym 2:1 towarzyskim meczu z Rumunią. W 1986 roku został powołany przez selekcjonera Seppa Piontka do kadry na Mistrzostwa Świata w Meksyku. Na tym turnieju rozegrał 2 spotkania: z RFN (2:0 i gol w 63. minucie) oraz w 1/8 finału z Hiszpanią (1:5). Z kolei w 1988 roku na Euro 88 także zagrał we 2 meczach: z RFN (0:2) i z Włochami (0:2). Od 1981 do 1988 roku rozegrał w kadrze narodowej 17 meczów i zdobył 6 goli.

title: John Eriksen

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = John Eriksen
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[20 listopada]] [[1957]]
 |miejsce urodzenia       = [[Svendborg]]
 |data śmierci            = [[12 lutego]] [[2002]]
 |miejsce śmierci         = [[Kopenhaga]]
 |wzrost                  = 180 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! do 1978   ! [[Svendborg fB]]                  !   ? !  ?
! 1978–1979 ! [[Odense Boldklub|Odense BK]]     !  58 ! 42
! 1980–1984 ! [[Roda JC Kerkrade]]              ! 144 ! 80
! 1984–1985 ! [[FC Mulhouse]]                   !  34 ! 27
! 1985–1986 ! [[Feyenoord|Feyenoord Rotterdam]] !  28 ! 19
! 1986–1989 ! [[Servette FC]]                   !  87 ! 75
! 1989–1991 ! [[FC Luzern]]                     !  70 ! 37
! 1991–1993 ! [[Svendborg FB]]                  !  57 ! 39
 |kariera reprezentacyjna =
! 1978–1983 ! {{reprezentacja|DNK|rodzaj=U-21|pn}} ! 15 ! 3
! 1981–1988 ! {{reprezentacja|DNK|pn}}             ! 17 ! 6
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''John Eriksen''' (ur. [[20 listopada]] [[1957]] w [[Svendborg]]u, zm. [[12 lutego]] [[2002]] w [[Kopenhaga|Kopenhadze]]) – [[piłkarz]] [[Dania|duński]] grający na pozycji [[napastnik]]a.

== Kariera klubowa ==
Karierę piłkarską Eriksen rozpoczął w rodzinnym [[Svendborg]]u, w tamtejszym klubie [[Svendborg fB]]. W 1978 roku przeszedł do [[Odense Boldklub|Odense BK]] i w jego barwach zadebiutował w [[Duńska 1. division w piłce nożnej|pierwszej lidze duńskiej]]. Tam przez dwa sezony był podstawowym zawodnikiem i dwukrotnie z rzędu w latach 1978-1979 zostawał królem strzelców ligi (odpowiednio z 22 i 20 golami).

Na początku 1980 roku Eriksen przeszedł do [[Holandia|holenderskiej]] [[Roda JC Kerkrade|Rody JC Kerkrade]]. W [[Eredivisie]] zadebiutował 13 stycznia 1980 w wyjazdowym spotkaniu z [[FC Twente]]. W pierwszym sezonie nie zdobył gola w lidze, ale w kolejnych należał do najlepszych strzelców Rody. Łącznie przez 5 sezonów strzelił dla klubu z [[Kerkrade]] 80 bramek.

W 1984 roku Eriksen trafił do [[Francja|francuskiego]] [[Ligue 2|drugoligowca]] [[FC Mulhouse]]. Po roku gry w Ligue 2 wrócił do Holandii i został piłkarzem [[Feyenoord]]u. 18 sierpnia 1985 rozegrał w nim swój pierwszy mecz, wygrany 1:0 na wyjeździe z [[VVV Venlo]]. W ataku Feyenoordu występował z [[Johnny Rep|Johnnym Repem]] i zdobył 19 goli będąc najlepszym strzelcem zespołu z [[Rotterdam]]u.

Od lata 1986 roku Eriksen zaczął występować w [[Swiss Super League|szwajcarskiej lidze]]. W 1987 roku został królem strzelców w barwach [[Servette FC]] (28 goli), a rok później powtórzył to osiągnięcie (36 goli). W latach 1989–1991 grał w [[FC Luzern]], a następnie wrócił do Svendborga. W 1993 roku zakończył w jego barwach karierę piłkarską.

Później cierpiał na [[Choroba Alzheimera|chorobę Alzheimera]]. 12 lutego 2002 roku zmarł na skutek przypadkowego upadku w domu.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Bramki
 |-
 | 1978
 | [[Odense Boldklub|Odense BK]]
 | {{państwoL|DNK}}
 | [[Duńska 1. division w piłce nożnej|1. division]]
 | 29
 | 22
 |-
 | 1979
 | [[Odense Boldklub|Odense BK]]
 | {{państwoL|DNK}}
 | [[Duńska 1. division w piłce nożnej|1. division]]
 | 28
 | 20
 |-
 | 1979/80
 | [[Roda JC Kerkrade]]
 | {{państwoL|NLD}}
 | [[Eredivisie]]
 | 12
 | 0
 |-
 | 1980/81
 | [[Roda JC Kerkrade]]
 | {{państwoL|NLD}}
 | [[Eredivisie]]
 | 34
 | 21
 |-
 | 1981/82
 | [[Roda JC Kerkrade]]
 | {{państwoL|NLD}}
 | [[Eredivisie]]
 | 33
 | 19
 |-
 | 1982/83
 | [[Roda JC Kerkrade]]
 | {{państwoL|NLD}}
 | [[Eredivisie]]
 | 34
 | 17
 |-
 | 1983/84
 | [[Roda JC Kerkrade]]
 | {{państwoL|NLD}}
 | [[Eredivisie]]
 | 30
 | 23
 |-
 | 1984/85
 | [[FC Mulhouse]]
 | {{państwoL|FRA}}
 | [[Ligue 2]]
 | 34
 | 27
 |-
 | 1985/86
 | [[Feyenoord|Feyenoord Rotterdam]]
 | {{państwoL|NLD}}
 | [[Eredivisie]]
 | 28
 | 19
 |-
 | 1986/87
 | [[Servette FC]]
 | {{państwoL|CHE}}
 | [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
 | 29
 | 28
 |-
 | 1987/88
 | [[Servette FC]]
 | {{państwoL|CHE}}
 | [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
 | 34
 | 36
 |-
 | 1988/89
 | [[Servette FC]]
 | {{państwoL|CHE}}
 | [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
 | 24
 | 11
 |-
 | 1989/90
 | [[FC Luzern]]
 | {{państwoL|CHE}}
 | [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
 | 35
 | 21
 |-
 | 1990/91
 | [[FC Luzern]]
 | {{państwoL|CHE}}
 | [[Swiss Super League|Nationalliga A]]
 | 35
 | 16
 |-
 |}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Danii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Danii]] Eriksen zadebiutował 15 kwietnia 1981 roku w wygranym 2:1 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Rumunii w piłce nożnej mężczyzn|Rumunią]]. W 1986 roku został powołany przez selekcjonera [[Sepp Piontek|Seppa Piontka]] do kadry na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1986|Mistrzostwa Świata w Meksyku]]. Na tym turnieju rozegrał 2 spotkania: z [[Reprezentacja Niemiec w piłce nożnej mężczyzn|RFN]] (2:0 i gol w 63. minucie) oraz w 1/8 finału z [[Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej mężczyzn|Hiszpanią]] (1:5). Z kolei w 1988 roku na [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1988|Euro 88]] także zagrał we 2 meczach: z RFN (0:2) i z [[Reprezentacja Włoch w piłce nożnej mężczyzn|Włochami]] (0:2). Od 1981 do 1988 roku rozegrał w kadrze narodowej 17 meczów i zdobył 6 goli.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|20260}}
* [https://archive.ph/20130112050346/http://www.vi.nl/Spelers/Speler.htm?dbid=38335&typeofpage=84137 Profil na stronie vi.nl] {{lang|nl}}
* [http://www.dbu.dk/landshold/landsholdsdatabasen/PlayerInfo/3811 Profil na stronie reprezentacji Danii] {{lang|da}}

{{Królowie strzelców Superligaen}}
{{Królowie strzelców Swiss Super League}}
{{Królowie strzelców Ligue 2}}
{{Dania 1986}}
{{Dania 1988}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Eriksen, John}}
[[Kategoria:Reprezentanci Danii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Odense Boldklub]]
[[Kategoria:Piłkarze Rody JC Kerkrade]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Mulhouse]]
[[Kategoria:Piłkarze Feyenoordu]]
[[Kategoria:Piłkarze Servette FC]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Luzern]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1988]]
[[Kategoria:Królowie strzelców Swiss Super League]]
[[Kategoria:Królowie strzelców Ligue 2]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]
[[Kategoria:Zmarli w 2002]]
[[Kategoria:Reprezentanci Danii U-21 w piłce nożnej]]

title: · John Eriksen

Data i miejsce urodzenia: 20 listopada 1957 · Svendborg

Data i miejsce śmierci: 12 lutego 2002 · Kopenhaga

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

do 1978: Svendborg fB · ? · (?)

Odense BK · 58 · (42)

Roda JC Kerkrade · 144 · (80)

FC Mulhouse · 34 · (27)

Feyenoord Rotterdam · 28 · (19)

Servette FC · 87 · (75)

FC Luzern · 70 · (37)

Svendborg FB · 57 · (39)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Dania U-21 · 15 · (3)

Dania · 17 · (6)


text:
# Walter Riehl
Walter Riehl (ur. 8 listopada 1881 w Wiener Neustadt, zm. 6 września 1955 w Wiedniu) – prekursor ruchu narodowosocjalistycznego w Austrii.
Początkowo działacz socjalistyczny, później (w pierwszych latach XX w.) działacz Niemieckiej Partii Robotniczej (DAP), stopniowo wywierający coraz większy wpływ na jej program i działalność (był m.in. liderem jej młodzieżówki). W 1918 został przywódcą DAP i doprowadził wówczas do utworzenia Niemieckiej Narodowosocjalistycznej Partii Robotniczej (DNSAP). Założył też międzynarodowy komitet narodowosocjalistyczny, który przez kilka lat funkcjonował w Wiedniu (m.in. nawiązał bliskie kontakty z Adolfem Hitlerem), poprzez który Riehl wywierał początkowo duży wpływ na ruch narodowosocjalistyczny w innych krajach, zarówno w sferze programowej, jak i symboli (określenie "narodowy socjalizm", swastyka, która jako symbol DNSAP pojawiła się w 1920). Riehl był przywódcą DNSAP do momentu jej rozłamu w 1924 - powołał wówczas Związek Niemieckosocjalistyczny (Deutschsozialen Verein). W 1930 wstąpił do austriackiej NSDAP, z której został jednak usunięty po kilku latach w związku z krytyką kierownictwa. Po Anschlussie na krótko uwięziony.

title: Walter Riehl

wikitext:
'''Walter Riehl''' (ur. [[8 listopada]] [[1881]] w [[Wiener Neustadt]], zm. [[6 września]] [[1955]] w [[Wiedeń|Wiedniu]]) – prekursor [[Narodowy socjalizm w Austrii|ruchu narodowosocjalistycznego w Austrii]].

Początkowo działacz socjalistyczny<ref>Np.: {{Cytuj książkę| nazwisko = Carsten| imię = F.L.| tytuł = Essays in German History| url = http://books.google.pl/books?id=8BfFZDxXLfcC| wydawca = The Hambledon Press| miejsce = London/Ronceverte| rok = 1985| strony = 262-263| rozdział = The Forerunners of National Socialism in Austria| seria = History series| id = 50| isbn = 0-907628-67-2| data dostępu = 2012-02-27}}</ref>, później (w pierwszych latach XX w.) działacz [[Niemiecka Partia Robotnicza (Austro-Węgry)|Niemieckiej Partii Robotniczej (DAP)]], stopniowo wywierający coraz większy wpływ na jej program i działalność (był m.in. liderem jej młodzieżówki). W 1918 został przywódcą DAP i doprowadził wówczas do utworzenia [[Narodowy socjalizm w Austrii|Niemieckiej Narodowosocjalistycznej Partii Robotniczej (DNSAP)]]. Założył też międzynarodowy komitet narodowosocjalistyczny, który przez kilka lat funkcjonował w Wiedniu (m.in. nawiązał bliskie kontakty z [[Adolf Hitler|Adolfem Hitlerem]]), poprzez który Riehl wywierał początkowo duży wpływ na ruch narodowosocjalistyczny w innych krajach, zarówno w sferze programowej, jak i symboli (określenie "narodowy socjalizm", [[swastyka]], która jako symbol DNSAP pojawiła się w 1920). Riehl był przywódcą DNSAP do momentu jej rozłamu w 1924 - powołał wówczas Związek Niemieckosocjalistyczny (''Deutschsozialen Verein''). W 1930 wstąpił do austriackiej NSDAP, z której został jednak usunięty po kilku latach w związku z krytyką kierownictwa. Po [[Anschluss]]ie na krótko uwięziony.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://aeiou.iicm.tugraz.at/aeiou.encyclop.r/r655709.htm (de) Österreich Lexikon]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.humanitas-international.org/holocaust/bios_r.htm | tytuł = (en) The Holocaust Project - Selected Biographies | opublikowany = humanitas-international.org | archiwum = https://web.archive.org/web/20131020200236/http://www.humanitas-international.org/holocaust/bios_r.htm | zarchiwizowano = 2013-10-20}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Riehl, Walter}}
[[Kategoria:Austriaccy naziści]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiener Neustadt]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1881]]
[[Kategoria:Zmarli w 1955]]


text:
# Toponimia
Toponimia (z gr. topos – miejsce, onoma – nazwa), toponomastyka – dział onomastyki zajmujący się nazwami miejsc, czyli toponimami (np. nazwami osad ludzkich – miast, wsi, przysiółków – ojkonimia), nazwami państw i krajów, nazwami fizjograficznymi (obiektów fizjograficznych), nazwami rzek, jezior (hydronimia), lasów, pól, gór (oronimia), a także nazwami miejskimi (urbanonimy), nazwami ulic i placów, nazwy terenowe (mikrotoponimy). Badania nad toponimami mogą dostarczyć wielu informacji językowych  (słowotwórstwo historyczne, fonetyka w ujęciu historycznym), jak i pozajęzykowych, powiązań z historią społeczeństwa (np. z rozwojem osadnictwa, zadaniami produkcyjnymi). Inaczej rozumiana toponimia odnosi się wyłącznie do ogółu toponimów, natomiast dyscypliną badającą te nazwy własne jest toponomastyka.

## Toponimy a kultura
Toponimy są zwierciadłem postrzegania świata przez społeczność danego miejsca. Ojkonimy są idealnym odbiciem historii danego terenu, a co za tym idzie, także odbiciem hierarchii społecznej, np. nazwy zakończone sufiksem -owice to patronimiczne nazwy miejscowości. Oznacza to, że początkowo miejscowość należała do osoby prywatnej, następnie do rodziny tej osoby i wówczas nazwa była wzbogacana o sufiks -ow, a po latach należała już do potomków rodziny, co odbiło się w nazwie w kolejnym sufiksie -ce.
Zarówno ojkonimy, jak i urbanonimy wskazują także na cechy topograficzne, pochodzenie zamieszkującej tu ludności,
a nawet na jej główne zajęcia. Nadanie takiej a nie innej nazwy miejscowości jest swoistą kumulacją aksjologiczną społeczności. Pasem transmisyjnym kultury są jednak przede wszystkim nazwy patronimiczne oraz pamiątkowe. Dobór patrona ulicy, dobór wydarzeń, które upamiętnia się nazwą obiektu miejskiego, nigdy nie jest przypadkowy – zakreśla krąg wydarzeń ważnych dla mieszkańców, wskazuje na jednostki szczególnie cenione przez społeczność. Nie bez znaczenia są zatem zmiany ustroju w kraju, np. przez Wrocław przeszła fala zmian nazw ulic po 1989 roku, ponieważ pozostawienie poprzednich urbanonimów nie byłoby zgodne z nową ideologią państwa.
Na szczególną uwagę z perspektywy kultury zasługują mikrotoponimy. Są to nazwy często nieoznaczone na mapach, a używane przez społeczność lokalną na określenie łąki, skał, pola czy lasu, a nawet ulic miejscowości. W Białym Dunajcu na Podhalu każda z ulic ma swoją nazwę, niemniej jednak główne trakty mają też swoje regionalne nazwy, które znają tylko mieszkańcy, np. Droga do getta – obecna ulica Kościuszki prowadzi do obszaru, na którym niegdyś mieszkali Żydzi. Onimy te jednoznacznie wskazują na wartości wyznawane przez mieszkańców, na wydarzenia dla nich ważne, ale także wyznaczają rysy hierarchii społecznej. Można więc wysnuć wniosek, że toponimy – i te oficjalne, i te nieoficjalne – nawiązują do kultury rozumianej jako sposób bycia według wartości.

title: Toponimia

wikitext:
[[Plik:Blome Geography 1686 Cornell CUL PJM 1013 01.jpg|mały|Mapa autorstwa Richarda Blome'a z 1686 roku z naniesionymi nazwami kontynentów i oceanów]]
'''Toponimia'''<ref>{{Cytuj |tytuł = Witamy w PORADNI JĘZYKOWEJ |data dostępu = 2019-10-06 |opublikowany = www.poradniajezykowa.pl |url = http://www.poradniajezykowa.pl/baza_archiwum.php?POZYCJA=1840&AKCJA=&TEMAT=Wszystkie&NZP=&WYRAZ=wojew}}</ref> (z [[Język grecki|gr.]] ''topos'' – miejsce, ''onoma'' – nazwa), '''toponomastyka'''<ref>{{Cytuj |autor = Ewelina Zając |tytuł = Toponomastyka |data = 2012 |data dostępu = 2019-10-06 |wydawca = Uniwersytet Łódzki |url = https://onomastyka.uni.lodz.pl/subdyscypliny/toponomastyka}}</ref><ref name=:0>{{Cytuj|opublikowany=Uniwersytet Masaryka|url=http://web.archive.org/web/20200512173823/https://is.muni.cz/el/1421/jaro2017/CJBA18/um/HistTop_01hand.docx|tytuł=HistTop_01hand.docx|język=cs}}</ref> – dział [[onomastyka|onomastyki]] zajmujący się nazwami miejsc<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Českʹy jazyk a literatura |data = 1961 |data dostępu = 2019-10-06 |wolumin = 11 |wydawca = Státní pedagogické nakl. |s = 176 |url = https://books.google.com/books?id=cmthAAAAMAAJ |język = cs}}</ref>, czyli [[toponim]]ami<ref name=:0/> (np. nazwami osad ludzkich – miast, wsi, przysiółków – [[ojkonim]]ia), [[Nazwy państw|nazwami państw i krajów]], nazwami fizjograficznymi ([[Nazwa fizjograficzna|obiektów fizjograficznych]]), nazwami rzek, jezior ([[hydronimia]]), lasów, pól, gór ([[oronimia]]), a także nazwami miejskimi ([[urbanonimy]]), [[nazwy ulic i placów|nazwami ulic i placów]], nazwy terenowe ([[mikrotoponimy]]). Badania nad toponimami mogą dostarczyć wielu informacji językowych  ([[słowotwórstwo]] historyczne, [[fonetyka]] w ujęciu historycznym), jak i pozajęzykowych, powiązań z historią społeczeństwa (np. z rozwojem [[Osadnictwo|osadnictwa]], zadaniami produkcyjnymi)<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Urbańczyk | imię = Stanisław | tytuł = Encyklopedia języka polskiego | miejsce = Wrocław | data = 1991 | strony = 358}}</ref>. Inaczej rozumiana toponimia odnosi się wyłącznie do ogółu toponimów, natomiast dyscypliną badającą te nazwy własne jest toponomastyka<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Marulić |data = 2002 |opis= tom 35, wyd. 4–6 |wydawca = Hrvatsko književno društvo sv. Ćirila i Metoda |s = 1183 |url = https://books.google.com/books?id=-4flAAAAMAAJ |język = hr}}</ref>.

== Toponimy a kultura ==
Toponimy są zwierciadłem postrzegania świata przez społeczność danego miejsca. Ojkonimy są idealnym odbiciem historii danego terenu, a co za tym idzie, także odbiciem hierarchii społecznej, np. nazwy zakończone sufiksem ''-owice'' to patronimiczne nazwy miejscowości. Oznacza to, że początkowo miejscowość należała do osoby prywatnej, następnie do rodziny tej osoby i wówczas nazwa była wzbogacana o sufiks ''-ow'', a po latach należała już do potomków rodziny, co odbiło się w nazwie w kolejnym sufiksie ''-ce''.

Zarówno [[ojkonim]]y, jak i urbanonimy wskazują także na [[Topografia (geografia)|cechy topograficzne]], pochodzenie zamieszkującej tu ludności,
a nawet na jej główne zajęcia. Nadanie takiej a nie innej nazwy miejscowości jest swoistą kumulacją [[Aksjologia|aksjologiczną]] społeczności. Pasem transmisyjnym kultury są jednak przede wszystkim [[nazwy patronimiczne]] oraz [[Nazwa pamiątkowa|pamiątkowe]]. Dobór patrona ulicy, dobór wydarzeń, które upamiętnia się nazwą obiektu miejskiego, nigdy nie jest przypadkowy – zakreśla krąg wydarzeń ważnych dla mieszkańców, wskazuje na jednostki szczególnie cenione przez społeczność. Nie bez znaczenia są zatem zmiany ustroju w kraju, np. przez Wrocław przeszła fala zmian nazw ulic po 1989 roku, ponieważ pozostawienie poprzednich urbanonimów nie byłoby zgodne z nową [[Ideologia polityczna|ideologią]] państwa.

Na szczególną uwagę z perspektywy kultury zasługują mikrotoponimy. Są to nazwy często nieoznaczone na [[mapa]]ch, a używane przez społeczność lokalną na określenie łąki, skał, pola czy lasu, a nawet ulic miejscowości. W [[Biały Dunajec (wieś)|Białym Dunajcu]] na [[Podhale|Podhalu]] każda z ulic ma swoją nazwę, niemniej jednak główne trakty mają też swoje regionalne nazwy, które znają tylko mieszkańcy, np. ''Droga do getta'' – obecna ulica Kościuszki prowadzi do obszaru, na którym niegdyś mieszkali Żydzi. Onimy te jednoznacznie wskazują na wartości wyznawane przez mieszkańców, na wydarzenia dla nich ważne, ale także wyznaczają rysy hierarchii społecznej. Można więc wysnuć wniosek, że toponimy – i te oficjalne, i te nieoficjalne – nawiązują do kultury rozumianej jako sposób bycia według wartości.

== Zobacz też ==
{{Siostrzane projekty
 |commons = Category:Toponymy
 |słownik = toponimia
}}
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=28em <!-- od 10 do 40 --> |liczba=2 |
* [[antroponimia]]
* [[etymologia]]
* [[nazwy państw]] i [[państwa świata]]
* [[Nazwy miejscowości w Polsce|nazwy miejscowości]]
* [[polskie odpowiedniki niemieckich nazw geograficznych]]
* [[nazwy geograficzne pochodzenia wołoskiego]]
* [[Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej]]}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.p.lodz.pl/I35/personal/jw37/EUROPE/europe.html Nazwy geograficzne w Europie w różnych językach]
* [http://ksng.gugik.gov.pl/wykaz.htm Wykaz państw świata, ich stolic i mieszkańców]
* [http://rcin.org.pl/igipz/Content/2754/WA51_13641_r2011-nr226_Prace-Geogr.pdf Teoria nazw geograficznych]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.breslau-wroclaw.de/de/breslau/geographic/index.php?source=street | tytuł = E. Höcker, Straßennammen von Breslau und Wrocław. | opublikowany = breslau-wroclaw.de | archiwum = https://web.archive.org/web/20130526031328/http://www.breslau-wroclaw.de/de/breslau/geographic/index.php?source=street | zarchiwizowano = 2013-05-26}}
* [http://www.wratislavia.net/mapa_1946_index.htm 1946 Clickable Map].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Nazwy geograficzne]]
[[Kategoria:Działy onomastyki]]


text:
# Młodzawy Duże
Młodzawy Duże – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów.
| SIMC    | Nazwa   | Rodzaj    |
| ------- | ------- | --------- |
| 0263159 | Kolonia | część wsi |
| 0263165 | Piaski  | część wsi |

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Młodzawy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Przez Młodzawy Duże przebiega nieczynna wąskotorowa linia kolejowa Umianowice – Cudzynowice Świętokrzyskiej Kolei Dojazdowej.
Od 20 sierpnia 1944 roku w Młodzawach Dużych działał niemiecki obóz pracy. Istniał od 20 sierpnia 1944 do 12 stycznia 1945 roku. Znajdował się na terenie i w zabudowaniach podworskich. Budynki miały wymiary 20x8 m i 40x18 m. Przez obóz przeszło około 20 tysięcy Polaków, a przeciętny stan zaludnienia wynosił 1000 osób. Posiłki więźniów były bardzo liche i nie było szpitala. Pilnującymi byli tam sami Niemcy z SS. Ci się bardzo ordynarnie i źle obchodzili, tak z ludźmi z obozu, jak i z ludnością (z zeznań wójta gminy Chroberz Piotra Gila złożonych 9 października 1945 roku i 4 czerwca 1947 roku). Obóz składał się z ogrodzonego placu, na którym była stodoła i stary budynek gospodarczy. Stodoła służyła za noclegownię. W nocy osadzeni sypiali z braku miejsca ułożeni blisko siebie, w dużym ścisku. Warunki sanitarne były bardzo złe (z relacji Stanisławy Popek z Biedrzykowic przetrzymywanej w tym obozie). Więźniowie z tego obozu pracowali przy kopaniu dużych (głębokości ponad 2,5 m i szerokości u góry ok. 6,5 m) rowów przeciwczołgowych stanowiących część niemieckiej linii umocnień A1 – „Venus”, zachowanej do dziś na odcinku do Michałowa (do dziś przetrwał niemal niezniszczony rów mający ok. 6,5 km długości, jest to prawodpodobnie najdłuższy taki rów przeciwpancerny z zachowanych w całej Polsce). Za uchylanie się od pracy karano śmiercią – między innymi w Młodzawach Dużych Niemcy zastrzelili 3 kobiety. Pracujący byli bardzo dobrze pilnowani – co kilka metrów stał Niemiec, a każde wyjście za potrzebą odbywało się pod eskortą. Niemcy przechadzali się wzdłuż kopanego rowu, pilnie obserwując pracujących (relacja S. Popek). W obozie tym podczas ucieczki z obozu został zastrzelony [28 grudnia 1944 r] przez wartownika Michał Zadara ze wsi Michałowice, gminy Czarnocin, powiatu pińczowskiego. Został przez rodzinę zabrany i pochowany na cmentarzu parafialnym w Stradowie gminy Chroberz (z zeznań P. Gila złożonych 4 czerwca 1947 roku). Od sierpnia do grudnia 1944 r. komendantem tego obozu w Młodzawach był SS-Hauptsturmführer Theodor van Eupen, zbrodniarz wojenny, wcześniej komendant obozu w Treblince I, który stacjonował w Chrobrzu.

title: Młodzawy Duże

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Młodzawy Duże
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = świętokrzyskie
 |powiat                 = [[Powiat pińczowski|pińczowski]]
 |gmina                  = [[Pińczów (gmina)|Pińczów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 575{{r|rap}}
 |rok                    = 2023
 |strefa numeracyjna     = 41
 |kod pocztowy           = 28-400{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = TPI
 |SIMC                   = 0263142{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Pińczów (gmina)
 |współrzędne            = 50°27'43"N 20°30'17"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|81353|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Młodzawy Duże''' – [[wieś]] [[Sołectwo|sołecka]]{{r|bip}} w [[Polska|Polsce]], położona w [[Województwo świętokrzyskie|województwie świętokrzyskim]], w [[Powiat pińczowski|powiecie pińczowskim]], w [[Pińczów (gmina)|gminie Pińczów]]{{r|teryt2|teryt}}.

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Młodzawy Duże{{r|teryt2|teryt}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|0263159	||Kolonia	||część wsi
|-
||0263165	||Piaski	||część wsi
|}

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady [[Młodzawy (gromada)|Młodzawy]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo kieleckie (1975–1998)|województwa kieleckiego]].

Przez Młodzawy Duże przebiega nieczynna wąskotorowa linia kolejowa Umianowice – Cudzynowice [[Świętokrzyska Kolej Dojazdowa|Świętokrzyskiej Kolei Dojazdowej]].

[[Plik:Row przeciwczolgowy kolo Młodzaw Dużych gl. 2,3 m.jpg|left|thumb|Zachowany do dziś rów przeciwczołgowy z niemieckiej linii umocnień A1, w lesie koło Młodzaw Dużych, ma jeszcze 2,3 m głębokości i 6,5 m szerokości u góry]]
Od 20 sierpnia 1944 roku w Młodzawach Dużych działał [[Arbeitslager|niemiecki obóz pracy]]. ''Istniał od 20 sierpnia 1944 do 12 stycznia 1945 roku. Znajdował się na terenie i w zabudowaniach podworskich. Budynki miały wymiary 20x8 m i 40x18 m. Przez obóz przeszło około 20 tysięcy Polaków, a przeciętny stan zaludnienia wynosił 1000 osób. Posiłki więźniów były bardzo liche i nie było szpitala''. Pilnującymi ''byli tam sami Niemcy z SS. Ci się bardzo ordynarnie i źle obchodzili, tak z ludźmi z obozu, jak i z ludnością'' (z zeznań wójta gminy [[Chroberz]] Piotra Gila złożonych 9 października 1945 roku i 4 czerwca 1947 roku). Obóz ''składał się z ogrodzonego placu, na którym była stodoła i stary budynek gospodarczy. Stodoła służyła za noclegownię. W nocy osadzeni sypiali z braku miejsca ułożeni blisko siebie, w dużym ścisku. Warunki sanitarne były bardzo złe'' (z relacji Stanisławy Popek z [[Biedrzykowice|Biedrzykowic]] przetrzymywanej w tym obozie). Więźniowie z tego obozu pracowali przy kopaniu dużych (głębokości ponad 2,5 m i szerokości u góry ok. 6,5 m) [[Rów przeciwpancerny|rowów przeciwczołgowych]] stanowiących część niemieckiej linii umocnień A1 – „Venus”, zachowanej do dziś na odcinku do [[Michałów (powiat pińczowski)|Michałowa]] (do dziś przetrwał niemal niezniszczony rów mający ok. 6,5 km długości, jest to prawodpodobnie najdłuższy taki rów przeciwpancerny z zachowanych w całej Polsce). ''Za uchylanie się od pracy karano śmiercią – między innymi w Młodzawach Dużych Niemcy zastrzelili 3 kobiety''. ''Pracujący byli bardzo dobrze pilnowani – co kilka metrów stał Niemiec, a każde wyjście za potrzebą odbywało się pod eskortą. Niemcy przechadzali się wzdłuż kopanego rowu, pilnie obserwując pracujących'' (relacja S. Popek). ''W obozie tym podczas ucieczki z obozu został zastrzelony [28 grudnia 1944 r] przez wartownika Michał Zadara ze wsi [[Michałowice (województwo świętokrzyskie)|Michałowice]], gminy [[Czarnocin (gmina w województwie świętokrzyskim)|Czarnocin]], powiatu pińczowskiego. Został przez rodzinę zabrany i pochowany na cmentarzu parafialnym w [[Stradów (województwo świętokrzyskie)|Stradowie]] gminy Chroberz'' (z zeznań P. Gila złożonych 4 czerwca 1947 roku). Od sierpnia do grudnia 1944 r. komendantem tego obozu w Młodzawach był [[SS-Hauptsturmführer]] [[Theodor van Eupen]], zbrodniarz wojenny, wcześniej komendant obozu w [[Karny obóz pracy w Treblince|Treblince I]], który stacjonował w Chrobrzu<ref>{{Cytuj pismo |nazwisko = Berkowicz |imię = Karina |autor = |tytuł = <nowiki>Ucieczka z fortyfikacyjnego obozu pracy w Młodzawach Dużych [kierowanego przez zbrodniarza niemieckiego Theo van Eupena (1907-1944)] w relacji Stanisławy Popek</nowiki> |url = https://www.academia.edu/72600456/Berkowicz_K_Ucieczka_z_fortyfikacyjnego_obozu_pracy_w_M%C5%82odzawach_Du%C5%BCych_kierowanego_przez_zbrodniarza_niemieckiego_Theo_van_Eupena_1907_1944_w_relacji_Stanis%C5%82awy_Popek_%C5%9Awi%C4%99tokrzyskie_2021_nr_28_32_s_40_57 |czasopismo = Świętokrzyskie |adres czasopisma = |oznaczenie = |wolumin = 28(32) |numer = |strony = 40-57 |data = |rok = 2021 |miesiąc = |odpowiedzialność = |wydawca = |miejsce = Kielce |issn = |cytat = |język = |data dostępu = 2022-03-27}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Młodzawy Małe]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo |nazwisko = Berkowicz |imię = Karina |autor = |tytuł = <nowiki>Ucieczka z fortyfikacyjnego obozu pracy w Młodzawach Dużych [kierowanego przez zbrodniarza niemieckiego Theo van Eupena (1907-1944)] w relacji Stanisławy Popek</nowiki> |url = https://www.academia.edu/72600456/Berkowicz_K_Ucieczka_z_fortyfikacyjnego_obozu_pracy_w_M%C5%82odzawach_Du%C5%BCych_kierowanego_przez_zbrodniarza_niemieckiego_Theo_van_Eupena_1907_1944_w_relacji_Stanis%C5%82awy_Popek_%C5%9Awi%C4%99tokrzyskie_2021_nr_28_32_s_40_57 |czasopismo = Świętokrzyskie |adres czasopisma = |oznaczenie = |wolumin = 28(32) |numer = |strony = 40-57 |data = |rok = 2021 |miesiąc = |odpowiedzialność = |wydawca = |miejsce = Kielce |issn = |cytat = |język = |data dostępu = 2022-03-27}}

== Przypisy ==
<references>
* <ref name=rap>[https://bip.pinczow.com.pl/raport-o-stanie-gminy-pinczow-za-2023-rok.html? Raport o stanie gminy w roku 2023. Stan ludności 31.12.2023] str. 13-14 [dostęp 2025-03-21]</ref>
* <ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/showTreeDefinition.jspa?gmiId=6748&level=gmi|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-04-14}}</ref>
* <ref name=teryt2>{{cytuj pismo|tytuł=Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013-02-15 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf|data dostępu=2015-04-14}}</ref>
* <ref name ="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=788|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
* <ref name="bip">{{cytuj stronę|url= http://www.bip.gminy.com.pl/pinczow/page.php?id=2162 |tytuł = Jednostki organizacyjne gminy Pińczów|opublikowany = Urząd Gminy Pińczów|data dostępu=2015-04-14}}</ref>
</references>

{{Gmina Pińczów}}

[[Kategoria:Młodzawy Duże]]

title: Młodzawy Duże

Państwo: Polska

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: pińczowski

Gmina: Pińczów

Tablice rejestracyjne: TPI


text:
# Pawieł Borisowiec
Pawieł Fiodorowicz Borisowiec (ros. Павел Фёдорович Борисовец, ur. 1891 we wsi Baranowo w guberni mińskiej, zm. 1950 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, podpułkownik.

## Życiorys
Urodził się w biednej białoruskiej rodzinie chłopskiej. W 1912 ukończył seminarium nauczycielskie w Nieświeżu, od lipca 1914 do marca 1918 służył w rosyjskiej armii jako dowódca kompanii na Froncie Południowo-Zachodnim, 1916 został podporucznikiem, a od stycznia 1919 do września 1923 był żołnierzem Armii Czerwonej. Od lutego 1921 był kandydatem, a od kwietnia 1925 członkiem RKP(b). Od września 1923 do kwietnia 1924 był zastępcą komendanta szkoły batalionu wojsk pogranicznych OGPU w Białoruskiej SRR, od kwietnia do grudnia 1924 pomocnikiem oficera operacyjnego i oficerem operacyjnym komendantury 12 Oddziału Pogranicznego w Zasławiu, od grudnia 1924 do grudnia 1929 kolejno komendantem odcinka i dowódcą grupy manewrowej 15 Oddziału Pogranicznego w Zasławiu, a od grudnia 1929 do września 1932 adiutantem dowódcy 14 Oddziału Pogranicznego w Pleszczenicach w Białoruskiej SRR. Od września 1932 do lipca 1933 był szefem pionu naukowego 3 Szkoły Ochrony Pogranicza OGPU w Moskwie, od lipca 1933 do września 1934 szefem sztabu 3 Kolejowej Brygady Wojsk OGPU/NKWD w Moskwie, od września 1934 do maja 1937 inspektorem Wydziału Przygotowania Bojowego Zarządu Ochrony Wewnętrznej Zarządu NKWD obwodu moskiewskiego, następnie starszym pomocnikiem szefa tego wydziału w stopniu majora. Od 19 września 1939 do 1940 był szefem Zarządu Obozu NKWD dla jeńców wojennych w Ostaszkowie, a od 1941 do 6 lutego 1947 zastępcą szefa ds. ochrony i odbywania kary w obozie dla jeńców wojennych nr 150 w Griazowcu w stopniu podpułkownika, następnie zwolniony do rezerwy.

## Odznaczenia
- Order Lenina (21 lutego 1945)
- Order Czerwonego Sztandaru (15 stycznia 1945)
- Order Czerwonej Gwiazdy (2 czerwca 1945)
- Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (22 lutego 1938)

title: Pawieł Borisowiec

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Pawieł Borisowiec
 |imię i nazwisko org = {{k|ru|Павел Фёдорович Борисовец}}
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = 1943inf-p07r.png
 |stopień             = podpułkownik
 |data urodzenia      =
 |miejsce urodzenia   = Baranowo
 |data śmierci        =
 |miejsce śmierci     = [[Moskwa]]
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[plik:Lesser Coat of Arms of Russian Empire 2.png|20px]] [[Armia Imperium Rosyjskiego]]
[[Plik:Red star.svg|20px]] [[Armia Czerwona]]
[[Plik:Emblema NKVD.svg|20px]] [[NKWD]]
 |formacja            =
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OL (ZSRR)}} {{order|OCzSz}} {{order|OCzG}} {{order|SU-M20RKKA}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Pawieł Fiodorowicz Borisowiec''' ([[język rosyjski|ros.]] Павел Фёдорович Борисовец, ur. [[1891]] we wsi Baranowo w [[gubernia mińska|guberni mińskiej]], zm. [[1950]] w [[Moskwa|Moskwie]]) – funkcjonariusz [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radzieckich]] organów bezpieczeństwa, podpułkownik.

== Życiorys ==
Urodził się w biednej [[Białorusini|białoruskiej]] rodzinie chłopskiej. W 1912 ukończył seminarium nauczycielskie w [[Nieśwież]]u, od lipca 1914 do marca 1918 służył w [[Armia Imperium Rosyjskiego|rosyjskiej armii]] jako dowódca kompanii na Froncie Południowo-Zachodnim, 1916 został podporucznikiem, a od stycznia 1919 do września 1923 był żołnierzem [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Od lutego 1921 był kandydatem, a od kwietnia 1925 członkiem [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|RKP(b)]]. Od września 1923 do kwietnia 1924 był zastępcą komendanta szkoły batalionu wojsk pogranicznych [[OGPU]] w [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]], od kwietnia do grudnia 1924 pomocnikiem oficera operacyjnego i oficerem operacyjnym komendantury 12 Oddziału Pogranicznego w [[Zasław (Białoruś)|Zasławiu]], od grudnia 1924 do grudnia 1929 kolejno komendantem odcinka i dowódcą grupy manewrowej 15 Oddziału Pogranicznego w Zasławiu, a od grudnia 1929 do września 1932 adiutantem dowódcy 14 Oddziału Pogranicznego w Pleszczenicach w Białoruskiej SRR. Od września 1932 do lipca 1933 był szefem pionu naukowego 3 Szkoły Ochrony Pogranicza OGPU w Moskwie, od lipca 1933 do września 1934 szefem sztabu 3 Kolejowej Brygady Wojsk OGPU/[[NKWD]] w Moskwie, od września 1934 do maja 1937 inspektorem Wydziału Przygotowania Bojowego Zarządu Ochrony Wewnętrznej Zarządu NKWD [[obwód moskiewski|obwodu moskiewskiego]], następnie starszym pomocnikiem szefa tego wydziału w stopniu majora. Od 19 września 1939 do 1940 był szefem Zarządu [[obozy NKWD dla jeńców polskich|Obozu NKWD dla jeńców wojennych]] w [[Ostaszków|Ostaszkowie]], a od 1941 do 6 lutego 1947 zastępcą szefa ds. ochrony i odbywania kary w [[obóz jeniecki NKWD w Griazowcu|obozie dla jeńców wojennych nr 150]] w [[Griazowiec|Griazowcu]] w stopniu podpułkownika, następnie zwolniony do rezerwy.

== Odznaczenia ==
* [[Order Lenina]] (21 lutego 1945)
* [[Order Czerwonego Sztandaru]] (15 stycznia 1945)
* [[Order Czerwonej Gwiazdy]] (2 czerwca 1945)
* [[Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”]] (22 lutego 1938)

== Bibliografia ==
* Nikita Pietrow, ''Poczet katów katyńskich'', Warszawa 2015.

{{SORTUJ:Borisowiec, Pawieł}}
[[Kategoria:Białoruscy funkcjonariusze radzieckich służb specjalnych]]
[[Kategoria:Funkcjonariusze NKWD]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1891]]
[[Kategoria:Zmarli w 1950]]

title: Pawieł BorisowiecПавел Фёдорович Борисовец

Data i miejsce urodzenia: 1891 · Baranowo

Data i miejsce śmierci: 1950 · Moskwa

Formacja: Armia Imperium Rosyjskiego · Armia Czerwona · NKWD

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa


text:
# Wojciechów (gromada w powiecie bełżyckim)
Wojciechów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Wojciechów z siedzibą GRN w Wojciechowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie lubelskim w woj. lubelskim na mocy uchwały nr 12 WRN w Lublinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Wojciechów, Wojciechów kol. Nr 1, Wojciechów kol. Nr 5, Gaj Stary, Gaj Nowy i Ignaców oraz południowa część obszaru dotychczasowej gromady Maszki (granica podziału przebiegała drogą pierwszą od północy i równoległą do rzeczki przecinającej wieś Maszki) ze zniesionej gminy Wojciechów w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej.
1 stycznia 1956 gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu bełżyckiego w tymże województwie.
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 – tym razem w powiecie bełżyckim – reaktywowano gminę Wojciechów (od 1999 gmina Wojciechów znajduje się ponownie w powiecie lubelskim w woj. lubelskim).

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Wojciechów
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1973
 |zdjęcie                   = Ignacow 2013.07.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[województwo lubelskie|lubelskie]]
 |powiat                    = 1954–55: [[powiat lubelski|lubelski]]<br />1956–72: [[powiat bełżycki|bełżycki]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Wojciechów (powiat lubelski)|Wojciechów]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 6
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (PRL)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 27
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Wojciechów''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Wojciechów z siedzibą GRN w [[Wojciechów (powiat lubelski)|Wojciechowie]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat lubelski|powiecie lubelskim]] w [[województwo lubelskie|woj. lubelskim]] na mocy uchwały nr 12 WRN w [[Lublin]]ie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Wojciechów, Wojciechów kol. Nr 1, Wojciechów kol. Nr 5, Gaj Stary, Gaj Nowy i Ignaców oraz południowa część obszaru dotychczasowej gromady Maszki (granica podziału przebiegała drogą pierwszą od północy i równoległą do rzeczki przecinającej wieś Maszki) ze zniesionej [[gmina Wojciechów|gminy Wojciechów]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr 12 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu lubelskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 23 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 15, Poz. 64)</ref>. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr 76/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 9 października 1954 r., Nr. 13, Poz. 54)</ref>.

1 stycznia 1956 gromada weszła w skład nowo utworzonego [[powiat bełżycki|powiatu bełżyckiego]] w tymże województwie<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1955|numer=45|pozycja=296}}</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref name="paprlsevenone">{{cytuj książkę|tytuł=Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1|wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] – Biuro Spisów|miejsce=Warszawa|rok=1971}}</ref>. 1 stycznia 1973 – tym razem w powiecie bełżyckim – reaktywowano [[gmina Wojciechów|gminę Wojciechów]]<ref>Uchwała Nr XXI/92/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 5 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie lubelskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr 12, Poz. 239)</ref> (od 1999 gmina Wojciechów znajduje się ponownie w [[powiat lubelski|powiecie lubelskim]] w woj. lubelskim).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat lubelski (dawny)}}
{{Powiat bełżycki}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie lubelskim|Wojciechozzxw (powiat belxżycki)]]
[[Kategoria:Wojciechów (powiat lubelski)]]

title: Wojciechów

Województwo: lubelskie

Powiat: 1954–55: lubelski · 1956–72: bełżycki

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Wojciechów

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# Samuel Rawet
Samuel Rawet (ur. 23 lipca 1929 w Klimontowie, zm. 25 sierpnia 1984) – brazylijski pisarz.
Urodził się w rodzinie żydowskiej. W 1936 wspólnie z rodzicami wyemigrował do Brazylii, gdzie zamieszkali w Rio de Janeiro. Z wykształcenia był inżynierem, ukończył Escola National de Engenharia. Współpracował z Oscarem Niemeyerem przy budowie Brasílii, gdzie później osiadł. Jako prozaik debiutował w 1956 zbiorem Contos de Imigrante. Oprócz opowiadań psychologicznych i nowel pisał eseje oraz sztuki teatralne.

title: Samuel Rawet

wikitext:
'''Samuel Rawet''' (ur. [[23 lipca]] [[1929]] w [[Klimontów|Klimontowie]], zm. [[25 sierpnia]] [[1984]]) – [[Brazylia|brazylijski]] pisarz.

Urodził się w rodzinie żydowskiej. W 1936 wspólnie z rodzicami wyemigrował do Brazylii, gdzie zamieszkali w [[Rio de Janeiro]]. Z wykształcenia był inżynierem, ukończył Escola National de Engenharia. Współpracował z [[Oscar Niemeyer|Oscarem Niemeyerem]] przy budowie [[Brasília|Brasílii]], gdzie później osiadł. Jako prozaik debiutował w 1956 zbiorem ''Contos de Imigrante''. Oprócz opowiadań psychologicznych i nowel pisał eseje oraz sztuki teatralne.

== Bibliografia ==
* ''Intymność i inne sfery. Analogia opowiadań brazylijskich'', Instytut Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego oraz Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego, Warszawa 2006, str. 73

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rawet, Samuel}}
[[Kategoria:Brazylijscy prozaicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1929]]
[[Kategoria:Zmarli w 1984]]
[[Kategoria:Polacy w Brazylii]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Brazylijscy dramaturdzy]]


text:
# Ceaca
Ceaca – wieś w Rumunii, w okręgu Sălaj, w gminie Zalha. W 2011 roku liczyła 233 mieszkańców.

title: Ceaca

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ceaca
 |nazwa oryginalna             = Ceaca
 |zdjęcie                      = RO SJ Ceaca.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Sălaj|Sălaj]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Zalha (gmina)|Zalha]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 233
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Sălaj
 |współrzędne                  = 47°11′48″N 23°33′34″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Ceaca''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Sălaj|okręgu Sălaj]], w [[Zalha (gmina)|gminie Zalha]]. W 2011 roku liczyła 233 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-05-10 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Sălaj]]

title: Ceaca

Państwo: Rumunia

Okręg: Sălaj

Gmina: Zalha


text:
# Via Campana
Via Campana (Via Antica Consolare Campana) – droga rzymska rozpoczynająca się przy amfiteatrze Flawiuszy w Pozzuoli. Biegła przez kilka kraterów wygasłych wulkanów, miasto Qualiano i łączyła się z via Appia w Giugliano in Campania.
4 km za Pozzuoli droga przechodzi przez krater Quarto Flegreo, od którego pochodzi nazwa miejscowości Quarto, następnie Montagna Spaccata, przecina ścianę krateru, przechodząc na drugą stronę i wspina się zboczami wzgórz. Montagna Spaccata jest dobrze zachowana i stanowi główną drogę miasteczka. Cegły położone przez starożytnych Rzymian w celu umocnienia zboczy i zapobiegania obrywom są doskonale widoczne wzdłuż całego przejścia. Przy drodze znajdują się też katakumby i nekropolie rzymskie.

title: Via Campana

wikitext:
{{Dopracować|nierzetelne=2024-03}}
'''Via Campana''' (''Via Antica Consolare Campana'') – [[Drogi rzymskie|droga rzymska]] rozpoczynająca się przy amfiteatrze Flawiuszy w [[Pozzuoli]]. Biegła przez kilka kraterów wygasłych [[wulkan]]ów, miasto [[Qualiano]] i łączyła się z [[via Appia]] w [[Giugliano in Campania]].

4 km za Pozzuoli droga przechodzi przez krater [[Quarto Flegreo]], od którego pochodzi nazwa miejscowości [[Quarto]], następnie [[Montagna Spaccata]], przecina ścianę krateru, przechodząc na drugą stronę i wspina się zboczami wzgórz. Montagna Spaccata jest dobrze zachowana i stanowi główną drogę miasteczka. Cegły położone przez starożytnych Rzymian w celu umocnienia zboczy i zapobiegania obrywom są doskonale widoczne wzdłuż całego przejścia. Przy drodze znajdują się też [[katakumby]] i [[nekropolia|nekropolie]] rzymskie.

== Zobacz też ==
* [[drogi rzymskie]]
* [[kamień milowy]]

== Bibliografia ==
{{Dopracować|opis bibliograficzny=2024-03}}
* ''Wielka Historia Świata''. T. 10. Poznań: Polskie Media Amer.Com, s. 276-277, {{ISBN|83-7425-365-7}}
* Christian Hülsen w ''Notizie degli scavi'' (1896), s. 87n.
* Niccolò Persichetti w „Römische Mitteilungen” (1898), s. 193n.; (1902), s. 277n.

{{Drogi rzymskie}}

[[Kategoria:Drogi rzymskie|Caecilia, Via]]


text:
# Anne E. Jensen
Anne Elisabet Jensen (ur. 17 sierpnia 1951 w Kalundborgu) – duńska polityk i ekonomistka, posłanka do Parlamentu Europejskiego V, VI i VII kadencji.

## Życiorys
Ukończyła w 1978 studia z zakresu ekonomii na Uniwersytecie Kopenhaskim. Do 1994 pracowała jako ekonomista w i następnie główny ekonomista w bankach. Była też redaktorem naczelnym czasopisma „Berlingske Tidende”. Od 1994 do 1996 pełniła funkcję dyrektora konfederacji pracodawców.
W 1999 z listy liberalnej partii Venstre została deputowaną do Parlamentu Europejskiego. W latach 2002–2004 była przewodniczącą Komisji Budżetowej. W wyborach europejskich w 2004 i w 2009 uzyskiwała mandat europosła na kolejne kadencje. Zasiadała w grupie Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.

title: Anne E. Jensen

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Anne E. Jensen
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 17 sierpnia 1951
 |miejsce urodzenia         = Kalundborg
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, ekonomistka
 |partia                    = [[Venstre (Dania)|Venstre]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Anne Elisabet Jensen''' (ur. [[17 sierpnia]] [[1951]] w [[Kalundborg]]u) – [[Dania|duńska]] polityk i ekonomistka, posłanka do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] [[Posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji|V]], [[Posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji|VI]] i [[Posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji|VII]] kadencji.

== Życiorys ==
Ukończyła w 1978 studia z zakresu ekonomii na [[Uniwersytet Kopenhaski|Uniwersytecie Kopenhaskim]]. Do 1994 pracowała jako ekonomista w i następnie główny ekonomista w bankach. Była też redaktorem naczelnym czasopisma „Berlingske Tidende”. Od 1994 do 1996 pełniła funkcję dyrektora konfederacji pracodawców.

W 1999 z listy liberalnej partii [[Venstre (Dania)|Venstre]] została deputowaną do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]]. W latach 2002–2004 była przewodniczącą Komisji Budżetowej. W wyborach europejskich w 2004 i w 2009 uzyskiwała mandat europosła na kolejne kadencje. Zasiadała w grupie [[Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy|Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy]].

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.europarl.europa.eu/meps/pl/4440/ANNE+E._JENSEN/home|tytuł= Profil na stronie Parlamentu Europejskiego|data dostępu=2022-08-06}}
* {{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20130404021909/http://www.anne-e.dk/pages/id10.asp |tytuł=Curriculum vitae na stronie prywatnej|język=da|data dostępu=2022-08-06}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Jensen, Anne}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kopenhaskiego]]
[[Kategoria:Duńscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Duńscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Politycy Venstre (Dania)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1951]]

title: Anne E. Jensen

Data i miejsce urodzenia: 17 sierpnia 1951 · Kalundborg

Zawód, zajęcie: polityk, ekonomistka

Partia: Venstre