text:
# Giuseppe Beviacqua
Giuseppe Beviacqua (ur. 28 października 1914 w Savonie, zm. 12 sierpnia 1999 tamże) – włoski lekkoatleta, długodystansowiec, wicemistrz Europy z 1938 z Paryża.
Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie, gdzie zajął 11. miejsce w biegu na 10 000 metrów.
Zdobył srebrny medal w biegu na 10 000 metrów na mistrzostwach Europy w 1938 w Paryżu, za Ilmarim Salminenem z Finlandii, a przed Maxem Syringiem z Niemiec. Wystąpił również na tym dystansie na mistrzostwach Europy w 1946 w Oslo, ale nie ukończył biegu.
Był mistrzem Włoch w biegu na 5000 metrów w latach 1938-1943, w biegu na 10 000 metrów w latach 1936, 1937, 1942, 1943 i 1946–1948, w biegu przełajowym w 1949 i 1950 i w sztafecie 3 × 5000 metrów w 1936 i 1937. Był również mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 6 mil w 1938.
Beviacqua dwukrotnie poprawiał rekord Niemiec w biegu na 5000 metrów do wyniku 14:31,6 (13 września 1942 we Florencji) oraz trzykrotnie w biegu na 10 000 metrów do wyniku 30:27,4 (3 sierpnia 1940 w Sztokholmie).

title: Giuseppe Beviacqua

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Giuseppe Beviacqua
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 28 października 1914
 |miejsce urodzenia         = [[Savona]]
 |data śmierci              = 12 sierpnia 1999
 |miejsce śmierci           = [[Savona]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 160 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|Włochy|1861}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|L}}
{{Medalista infobox/ME|L|Paryż|1938|srebro|[[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1938 – bieg na 10 000 m mężczyzn|bieg na 10 000 m]]}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Giuseppe Beviacqua''' (ur. [[28 października]] [[1914]] w [[Savona|Savonie]], zm. [[12 sierpnia]] [[1999]] tamże<ref name="ol">{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/71866 | tytuł = Giuseppe Beviacqua | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-08-10}}</ref>) – włoski [[lekkoatletyka|lekkoatleta]], [[Bieg długodystansowy|długodystansowiec]], [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1938|wicemistrz Europy z 1938]] z [[Paryż]]a.

Wystąpił na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1936|igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie]], gdzie zajął 11. miejsce w [[Bieg na 10 000 metrów|biegu na 10 000 metrów]]<ref name="ol"/>.

Zdobył srebrny medal w biegu na 10 000 metrów na [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1938|mistrzostwach Europy w 1938]] w Paryżu, za [[Ilmari Salminen|Ilmarim Salminenem]] z Finlandii, a przed [[Max Syring|Maxem Syringiem]] z Niemiec<ref>{{cytuj| url = https://web.archive.org/web/20170806231708/http://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/27/31/44/StatisticsHandbookZ%C3%BCrich2014_Neutral.pdf | tytuł = Zürich 2014 Statistics Handbook | opublikowany = [[European Athletics]] | s = 364 | data dostępu = 2015-01-29 | język = en}}</ref>. Wystąpił również na tym dystansie na [[Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1946|mistrzostwach Europy w 1946]] w Oslo, ale nie ukończył biegu<ref>{{cytuj| url = https://web.archive.org/web/20170806231708/http://www.european-athletics.org/mm/Document/EventsMeetings/General/01/27/31/44/StatisticsHandbookZ%C3%BCrich2014_Neutral.pdf | tytuł = Zürich 2014 Statistics Handbook | opublikowany = [[European Athletics]] | s = 368 | data dostępu = 2015-01-29 | język = en}}</ref>.

Był mistrzem Włoch w [[Bieg na 5000 metrów|biegu na 5000 metrów]] w latach 1938-1943, w biegu na 10 000 metrów w latach 1936, 1937, 1942, 1943 i 1946–1948, w [[Bieg przełajowy|biegu przełajowym]] w 1949 i 1950 i w sztafecie 3 × 5000 metrów w 1936 i 1937<ref>{{Cytuj | url = http://www.sportolimpico.it/attachments/article/224/CAMPIONI%20ITALIANI-NOMI-U.pdf | tytuł = Campionati “assoluti” – uomini. Tutti i campioni italiani – 1906-2020 (Aggiornamento: 1° Gennaio 2021) | s = 5 | opublikowany = sportolimpico.it | data dostępu =2021-05-08 | język = it}}</ref>. Był również mistrzem Wielkiej Brytanii ([[Amateur Athletic Association|AAA]]) w [[Bieg na 6 mil|biegu na 6 mil]] w 1938<ref>{{cytuj| url = {{gbrathletics|bc|bc2}} | tytuł = British Athletic Championships 1919-1939 | data dostępu = 2015-01-31 | opublikowany = GBRAthletics | język = en}}</ref>.

Beviacqua dwukrotnie poprawiał rekord Niemiec w biegu na 5000 metrów do wyniku 14:31,6 (13 września 1942 we Florencji) oraz trzykrotnie w biegu na 10 000 metrów do wyniku 30:27,4 (3 sierpnia 1940 w Sztokholmie)<ref>{{Cytuj książkę| nazwisko = Waśko| imię = Janusz| nazwisko2 = Brant| imię2 = John| nazwisko3 = Csiki| imię3 = Györgyi| nazwisko4 = Socha| imię4 = Andrzej|tytuł = Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012 | data = 2013 | miejsce = Zamość| strony = 51 i 58 | język = en | isbn = 978-83-62033-30-0}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Mistrzowie Włoch w biegu na 5000 metrów}}
{{Mistrzowie Włoch w biegu na 10 000 metrów}}

{{SORTUJ:Beviacqua, Giuseppe}}
[[Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Berlin 1936)]]
[[Kategoria:Włoscy długodystansowcy]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1914]]
[[Kategoria:Zmarli w 1999]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Savonie]]

title: · Giuseppe Beviacqua

Data i miejsce urodzenia: 28 października 1914 · Savona

Data i miejsce śmierci: 12 sierpnia 1999 · Savona

title: Dorobek medalowy

srebro: Paryż 1938 · bieg na 10 000 m


text:
# Anastasios Lordos
Anastasios Lordos, gr. Αναστάσιος Λόρδος (ur. 17 grudnia 1949 w Famaguście, zm. 13 listopada 2020) – cypryjski strzelec, uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich 1984.
Wystartował w trapie, którego ukończył na 47. miejscu z wynikiem 173 na 200 możliwych punktów.
Jego brat Dimitrios również był strzelcem sportowym, olimpijczykiem w 1992 w tej samej konkurencji.

wikiname: plwiki

title: Anastasios Lordos

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Anastasios Lordos
 |imię i nazwisko org       = {{k|el|Αναστάσιος Λόρδος}}
 |dyscyplina                = strzelectwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 17 grudnia 1949
 |miejsce urodzenia         = [[Famagusta]]
 |data śmierci              = 13 listopada 2020
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 185 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|Cypr}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Anastasios Lordos''', [[język grecki|gr.]] Αναστάσιος Λόρδος (ur. [[17 grudnia]] [[1949]] w [[Famagusta|Famaguście]], zm. [[13 listopada]] [[2020]]) – [[cypr]]yjski strzelec, uczestnik [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984|Letnich Igrzysk Olimpijskich 1984]].

Wystartował w trapie, którego ukończył na 47. miejscu z wynikiem 173 na 200 możliwych punktów<ref>{{Cytuj |url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/lo/anastasios-lordos-1.html |tytuł = Anastasios Lordos Biography and Olympic Results |opublikowany = Sports-Reference.com |język = en |data dostępu = 2011-08-17 |archiwum = https://web.archive.org/web/20121213114415/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/lo/anastasios-lordos-1.html |zarchiwizowano = 13 grudnia 2012}}</ref>.

Jego brat [[Dimitrios Lordos|Dimitrios]] również był strzelcem sportowym, olimpijczykiem w 1992 w tej samej konkurencji.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Lordos, Anastasios}}
[[Kategoria:Cypryjscy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Cypryjscy strzelcy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Famaguście]]
[[Kategoria:Strzelcy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]

title: · Anastasios LordosΑναστάσιος Λόρδος

Data i miejsce urodzenia: 17 grudnia 1949 · Famagusta

Data śmierci: 13 listopada 2020


text:
# Obóz pracy przymusowej w Końskich
Obóz pracy przymusowej w Końskich (niem. Zwangsarbeitslager für Juden Konskie) – obóz pracy przymusowej w Końskich na terenie Generalnego Gubernatorstwa.
Istniał w okresie od 1943 do 1944. Był przeznaczony dla ludności żydowskiej.

title: Obóz pracy przymusowej w Końskich

wikitext:
'''Obóz pracy przymusowej w Końskich''' ({{w języku|de|Zwangsarbeitslager für Juden Konskie}}) – [[obóz pracy|obóz pracy przymusowej]] w [[Końskie|Końskich]] na terenie [[Generalne Gubernatorstwo|Generalnego Gubernatorstwa]].

Istniał w okresie od 1943 do 1944. Był przeznaczony dla ludności [[Żydzi|żydowskiej]].

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Borzobohaty| imię = Wojciech| autor link = | tytuł = "Jodła" Okręg Radomsko-Kielecki ZWZ-AK 1939-1945| wydawca = | miejsce = Warszawa| rok = 1988| strony = | isbn = 83-211-0901-2}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.bundesarchiv.de/zwangsarbeit/haftstaetten/index.php?action=2.2&tab=7&id=2295| tytuł = Zwangsarbeitslager für Juden Konskie| data dostępu = 2011-04-17| autor =Das Bundesarchiv | opublikowany = www.bundesarchiv.de|  język =de}}}

[[Kategoria:Historia Końskich]]
[[Kategoria:Obozy pracy przymusowej w dystrykcie radomskim]]


text:
# Jan Rutkowski (historyk)
Jan Rutkowski (ur. 8 kwietnia 1886 w Warszawie, zm. 21 maja 1949 w Poznaniu) – polski profesor historii.

## Życiorys
Studiował we Lwowie, tam uzyskał stopień doktora. Habilitował się z ekonomii politycznej. Specjalizował się w dziejach gospodarczych Polski XVI-XIX wieku. Podczas I wojny światowej w 1915 w Wiedniu został członkiem zarządu Polskiego Archiwum Wojennego.
Był wieloletnim profesorem Uniwersytetu Poznańskiego, kierownikiem katedry historii gospodarczej tej uczelni. W 1924 został członkiem korespondentem, a w 1932 członkiem czynnym PAU; należał także m.in. do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Przed wybuchem II wojny światowej zainicjował wydawanie „Roczników Dziejów Społecznych i Gospodarczych”, wznowionych po 1945 i kontynuowanych po jego śmierci. Mieszkał przy ul. Kossaka w Poznaniu. W 1948 otrzymał nagrodę miasta Poznania za wybitną twórczość.
Zmarł 21 maja 1949 w Poznaniu i został pochowany na cmentarzu Górczyńskim (kwatera ILa-6-2).

## Publikacje
- Klucz Brzozowski biskupstwa przemyskiego w wieku XVIII, Kraków 1910;
- Studia nad położeniem włościan w Polsce w XVIII wieku, [w:]Ekonomista 1914, I;
- Włoska literatura historyczno-gospodarcza w ostatnich dwudziestu latach (1890–1910);
- Skarbowość polska na przełomie wieków średnich.;
- Skarbowość polska za Aleksandra Jagiellończyka[5];
- Studia nad organizacją własności włościańskich i małomiejskich w latach 1910–1912 z uwzględnieniem lat dawniejszych;
- Poddaństwo włościan w XVIII wieku w Polsce i w niektórych krajach Europy, Poznań 1921[6];
- Zarys gospodarczy dziejów Polski w czasach przedrozbiorowych[7];
- Badania nad podziałem dochodów w Polsce w czasach nowożytnych[8];
- Zagadnienie reformy rolnej w Polsce XVIII wieku, Poznań 1925[9];
- La régime agraire en Pologne au XVIII-e siècle, Paris 1927.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 24 maja 1949)[10]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)[11]

title: Jan Rutkowski (historyk)

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko            = Jan Rutkowski
 |grafika                    = JRutkowski.jpg
 |opis grafiki               =
 |alt grafiki                =
 |data urodzenia             = 8 kwietnia 1886
 |miejsce urodzenia          = [[Warszawa]]
 |data śmierci               = 21 maja 1949
 |miejsce śmierci            = [[Poznań]]
 |zawód                      = [[historia|historyk]]
 |miejsce zamieszkania       = [[Poznań]], [[Ulica Juliusza Kossaka w Poznaniu|ul. Kossaka]]
 |tytuł naukowy              = [[profesor]]
 |odznaczenia                = {{order|OOP|KKG}} {{order|OOP|KKO}}
 |commons                    =
}}
[[Plik:Gorczyn Cemetery Poznan (Jan Rutkowski).jpg|thumb|240px|Grób na [[Cmentarz Górczyński w Poznaniu|cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu]]]]
'''Jan Rutkowski''' (ur. [[8 kwietnia]] [[1886]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[21 maja]] [[1949]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://archive.ph/20150924221920/http://kolegia.sgh.waw.pl/pl/KES/struktura/KHGiS/Strony/Jan-Rutkowski.aspx |tytuł = Jan Rutkowski |opublikowany = sgh.waw.pl |język = pl |data dostępu = 2015-09-25}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |nazwisko = Arnold |imię = Stanisław |tytuł = Jan Rutkowski (1886–1949) |url = http://mazowsze.hist.pl/35/Rocznik_Towarzystwa_Naukowego_Warszawskiego/755/1949/25520/ |czasopismo = Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego |wolumin = 42 |strony = 206–213 |rok = 1949 |issn = 0860-164X}}</ref> w [[Poznań|Poznaniu]]) – [[Polacy|polski]] [[profesor]] [[historia|historii]].

== Życiorys ==
Studiował we [[Lwów|Lwowie]], tam uzyskał stopień doktora. Habilitował się z ekonomii politycznej. Specjalizował się w dziejach gospodarczych Polski XVI-XIX wieku. Podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] w 1915 w Wiedniu został członkiem zarządu [[Polskie Archiwum Wojenne|Polskiego Archiwum Wojennego]]<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Polskie Archiwum Wojenne |url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/124535|czasopismo = [[Nowości Ilustrowane|Nowości Illustrowane]] |wolumin = Nr 39 |strony = 6 |data = 25 września 1915}}</ref>.

Był wieloletnim profesorem [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytetu Poznańskiego]], kierownikiem katedry historii gospodarczej tej uczelni. W 1924 został członkiem korespondentem, a w 1932 członkiem czynnym [[Polska Akademia Umiejętności|PAU]]; należał także m.in. do [[Towarzystwo Naukowe Warszawskie|Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]] i [[Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk|Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]].

Przed wybuchem II wojny światowej zainicjował wydawanie „[[Roczniki Dziejów Społecznych i Gospodarczych|Roczników Dziejów Społecznych i Gospodarczych]]”, wznowionych po 1945 i kontynuowanych po jego śmierci. Mieszkał przy [[Ulica Juliusza Kossaka w Poznaniu|ul. Kossaka]] w Poznaniu. W 1948 otrzymał nagrodę miasta Poznania za wybitną twórczość.

Zmarł 21 maja 1949 w [[Poznań|Poznaniu]] i został pochowany na [[Cmentarz Górczyński w Poznaniu|cmentarzu Górczyńskim]] (kwatera ILa-6-2)<ref>[http://www.poznan.pl/mim/necropolis/plan.html?urlAnchor=OpenMap&mtype=cemeteries&cm_id=6&surname=Rutkowski&name=Jan&id=17763 Miejsce pochówku prof. Jana Rutkowskiego] [dostęp z dnia: 2016-09-22].</ref>.

== Publikacje ==
* [http://sanockabibliotekacyfrowa.pl/dlibra/docmetadata?id=419 ''Klucz Brzozowski biskupstwa przemyskiego w wieku XVIII''], Kraków 1910;
* ''Studia nad położeniem włościan w Polsce w XVIII wieku'', [w:]Ekonomista 1914, I;
* ''Włoska literatura historyczno-gospodarcza w ostatnich dwudziestu latach (1890–1910)'';
* ''Skarbowość polska na przełomie wieków średnich.'';
* ''Skarbowość polska za Aleksandra Jagiellończyka''<ref>{{Cytuj |autor = Jan Rutkowski |tytuł = Skarbowość polska za Aleksandra Jagiellończyka |data = |data dostępu = 2020-04-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/skarbowosc-polska-za-aleksandra-jagiellonczyka,MjU4MzkxMDM/4/#info:metadata}}</ref>;
* ''Studia nad organizacją własności włościańskich i małomiejskich w latach 1910–1912 z uwzględnieniem lat dawniejszych'';
* ''Poddaństwo włościan w XVIII wieku w Polsce i w niektórych krajach Europy'', Poznań 1921<ref>{{Cytuj |autor = Jan Rutkowski |tytuł = Poddaństwo włościan w XVIII wieku w Polsce i niektórych innych krajach Europy |data = |data dostępu = 2020-04-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/poddanstwo-wloscian-w-xviii-wieku-w-polsce-i-niektorych-innych-krajach-europy,OTgwNzYxNTc/6/#info:metadata}}</ref>;
* ''Zarys gospodarczy dziejów Polski w czasach przedrozbiorowych''<ref>{{Cytuj |autor = Jan Rutkowski |tytuł = Zarys gospodarczych dziejów Polski w czasach przedrozbiorowych |data = |data dostępu = 2020-04-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/zarys-gospodarczych-dziejow-polski-w-czasach-przedrozbiorowych,MjYzNTQ4MTQ/8/#info:metadata}}</ref>;
* ''Badania nad podziałem dochodów w Polsce w czasach nowożytnych''<ref>{{Cytuj |autor = Jan Rutkowski |tytuł = Badania nad podziałem dochodów w Polsce w czasach nowożytnych. T. 1, Rozważania teoretyczne – klasyfikacja dochodów wielkich właścicieli ziemskich |data = |data dostępu = 2020-04-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/badania-nad-podzialem-dochodow-w-polsce-w-czasach-nowozytnych-t-1-rozwazania,OTgwNzY5Njc/4/#info:metadata}}</ref>;
* ''Zagadnienie reformy rolnej w Polsce XVIII wieku, Poznań 1925''<ref>{{Cytuj |autor = Jan Rutkowski |tytuł = Zagadnienie reformy rolnej w Polsce XVIII wieku. Na tle reform przeprowadzonych we wsiach Miasta Poznania |data = |data dostępu = 2020-04-23 |opublikowany = polona.pl |url = https://polona.pl/item/zagadnienie-reformy-rolnej-w-polsce-xviii-wieku-na-tle-reform-przeprowadzonych-we,MjYzNTQ3OTY/4/#info:metadata}}</ref>;
* ''La régime agraire en Pologne au XVIII-e siècle, Paris 1927''.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Komandorski z Gwiazdą [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (pośmiertnie, 24 maja 1949)<ref>{{Monitor Polski|1949|37|520}} „za wybitną działalność naukową”.</ref>
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (7 listopada 1925)<ref>[https://monitorpolski.gov.pl/M1925262108201.pdf M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1082] „za wybitną działalność naukową i pedagogiczną”.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę |url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=138165&from=publication |tytuł = Śp. prof. Jan Rutkowski. Z żałobnej karty. (s. 196–197) |autor = W. J |opublikowany = [[Kronika Miasta Poznania]] 2-3/1949 |data = |język = |data dostępu = 2012-07-21}}, [[:Plik:JRutkowski.jpg|fot.]]

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/search/?filters=public:1,creator:%22Rutkowski,_Jan_(1886--1949)%22 Dzieła Jana Rutkowskiego] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rutkowski, Jan}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu]]
[[Kategoria:Polscy historycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1886]]
[[Kategoria:Zmarli w 1949]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności]]

title: Jan Rutkowski

Data i miejsce urodzenia: 8 kwietnia 1886 · Warszawa

Data i miejsce śmierci: 21 maja 1949 · Poznań

Zawód, zajęcie: historyk

Miejsce zamieszkania: Poznań, ul. Kossaka

Tytuł naukowy: profesor


text:
# Parmaturus
Parmaturus – rodzaj drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych z rodziny Pentanchidae.

## Rozmieszczenie geograficzne
Do rodzaju należą gatunki występujące w wodach zachodniego, południowo-zachodniego, północno-zachodniego i wschodniego Oceanu Spokojnego, południowo-zachodniego Oceanu Atlantyckiego i wschodniego Oceanu Indyjskiego.

## Morfologia
Długość ciała do 75 cm; masa ciała do.

## Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1906 roku amerykański ichtiolog Samuel Garman w artykule poświęconym nowym taksonom spodoustych opublikowanym w czasopiśmie Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) P. pilosus.

### Etymologia
- Parmaturus: gr. παρμη parmē ‘mała okrągła tarcza’; ουρα oura ‘ogon’[6].
- Dichichthys: gr. διχη dichē ‘dwojako’[7]; ιχθυς ikhthus ‘ryba’[8]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Dichichthys melanobranchus Chan, 1966.

### Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
- Parmaturus albimarginatus Séret & Last, 2007
- Parmaturus albipenis Séret & Last, 2007
- Parmaturus angelae Soares, Carvalho, Schwingel & Gadig, 2019
- Parmaturus bigus Séret & Last, 2007
- Parmaturus campechiensis Springer, 1979
- Parmaturus lanatus Séret & Last, 2007
- Parmaturus macmillani Hardy, 1985
- Parmaturus melanobranchus (Chan, 1966)
- Parmaturus nigripalatum Fahmi & Ebert, 2018
- Parmaturus pilosus Garman, 1906
- Parmaturus xaniurus (Gilbert, 1892)

title: Parmaturus

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Parmaturus''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Samuel Garman|Garman]], 1906<ref name="gar" />
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Parmaturus xaniurus swfsc.jpg
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodzaju – ''[[Parmaturus xaniurus]]''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ryby chrzęstnoszkieletowe]]
 |podgromada             = [[spodouste]]
 |rząd                   = [[żarłaczokształtne]]
 |rodzina                = [[Pentanchidae]]
 |rodzaj                 = ''Parmaturus''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Parmaturus pilosus'' {{small|Garman, 1906}}
 |synonimy               = * ''Dichichthys'' {{small|[[William L. Chan|Chan]], 1966}}<ref name="chan" />
 |ranga podtaksonu       = [[gatunek (biologia)|Gatunki]]
 |podtaksony             = ''11 gatunków – zobacz opis w tekście''
 |wikispecies            = Parmaturus
 |commons                = Category:Parmaturus
}}
'''''Parmaturus''''' – [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]] drapieżnych [[ryby chrzęstnoszkieletowe|ryb chrzęstnoszkieletowych]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Pentanchidae]].

== Rozmieszczenie geograficzne ==
Do rodzaju należą gatunki występujące w wodach zachodniego, południowo-zachodniego, północno-zachodniego i wschodniego [[Ocean Spokojny|Oceanu Spokojnego]], południowo-zachodniego [[Ocean Atlantycki|Oceanu Atlantyckiego]] i wschodniego [[Ocean Indyjski|Oceanu Indyjskiego]]<ref name="cof" /><ref name="fro&pau" />.

== Morfologia ==
Długość ciała do 75 cm; masa ciała do<ref name="fro&pau" />.

== Systematyka ==
Rodzaj zdefiniował w 1906 roku amerykański [[ichtiologia|ichtiolog]] [[Samuel Garman]] w artykule poświęconym nowym taksonom spodoustych opublikowanym w czasopiśmie ''Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College''<ref name="gar" />. [[gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] jest (późniejsze oznaczenie) ''P. pilosus''<ref name="jor" />.

=== Etymologia ===
* ''Parmaturus'': {{gr.|παρμη}} ''parmē'' ‘mała okrągła tarcza’; ουρα ''oura'' ‘ogon’<ref name="ety" />.
* ''Dichichthys'': {{gr.|διχη}} ''dichē'' ‘dwojako’{{odn|Jaeger|1959|s=[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=120 80]}}; ιχθυς ''ikhthus'' ‘ryba’{{odn|Jaeger|1959|s=[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=163 123]}}. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): ''Dichichthys melanobranchus'' {{small|Chan, 1966}}.

=== Podział systematyczny ===
Do rodzaju należą następujące gatunki<ref name="cof" />:
* ''[[Parmaturus albimarginatus]]'' {{small|[[Bernard Séret|Séret]] & [[Peter R. Last|Last]], 2007}}
* ''[[Parmaturus albipenis]]'' {{small|Séret & Last, 2007}}
* ''[[Parmaturus angelae]]'' {{small|[[Karla Diamantina de Araújo Soares|Soares]], [[Marcelo R. de Carvalho|Carvalho]], [[Paulo Ricardo Schwingel|Schwingel]] & [[Otto Bismarck Fazzano Gadig|Gadig]], 2019}}
* ''[[Parmaturus bigus]]'' {{small|Séret & Last, 2007}}
* ''[[Parmaturus campechiensis]]'' {{small|[[Stewart Springer|Springer]], 1979}}
* ''[[Parmaturus lanatus]]'' {{small|Séret & Last, 2007}}
* ''[[Parmaturus macmillani]]'' {{small|[[Graham S. Hardy|Hardy]], 1985}}
* ''[[Parmaturus melanobranchus]]'' {{small|([[William L. Chan|Chan]], 1966)}}
* ''[[Parmaturus nigripalatum]]'' {{small|[[Fahmi]] & [[David A. Ebert|Ebert]], 2018}}
* ''[[Parmaturus pilosus]]'' {{small|[[Samuel Garman|Garman]], 1906}}
* ''[[Parmaturus xaniurus]]'' {{small|([[Charles Henry Gilbert|Gilbert]], 1892)}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="gar">{{cytuj pismo |autor = S. Garman|tytuł = New Plagiostomia|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/4213193|czasopismo = Bulletin of the Museum of Comparative Zoology at Harvard College| wolumin = 46|numer = 11|strony = 203|data = 1906|język = en}}</ref>
<ref name="chan">{{cytuj pismo |autor = W.L. Chan|tytuł = New sharks from the South China Sea|url = |czasopismo = [[Journal of Zoology]]| wolumin = 148|numer = 2|strony = 223|data = 1966 |doi = 10.1111/j.1469-7998.1966.tb02949.x|język = en}}</ref>
<ref name="cof">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=5 marca 2024|data dostępu=2024-03-13}}</ref>
<ref name="fro&pau">{{cytuj stronę | url = https://fishbase.mnhn.fr/Nomenclature/ValidNameList.php?syng=Parmaturus&syns=&vtitle=Scientific+Names+where+Genus+Equals+%3Ci%3EParmaturus%3C%2Fi%3E&crit2=CONTAINS&crit1=EQUAL| tytuł = ''Parmaturus''| opublikowany = FishBase (ver. (02/2024))| data dostępu = 2024-03-13| autor = R. Froese & D. Pauly| język = en}}</ref>
<ref name="ety">{{cytuj stronę | url = https://etyfish.org/pentanchidae/| tytuł = Family Pentanchidae Smith 1912 (Deepwater Catsharks)| opublikowany = The ETYFish Project| data dostępu = 2024-03-13| autor = Ch. Scharpf| język = en}}</ref>
<ref name="jor">{{cytuj książkę| autor = D.S. Jordan | tytuł = The genera of fishes|url = https://www.biodiversitylibrary.org/page/4187524| rok = 1906|wydawca = Leland Stanford Jr. University Publications|miejsce = Stanford|część = 4|tytuł części = From 1881 to 1920, thirty-nine years, with the accepted type of each. A contribution to the stability of scientific nomenclature|strony = 518|seria = Leland Stanford Jr. University Publications, University Series Nr 43|język = en}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę| imię = E.C.| nazwisko = Jaeger| tytuł = Source-book of biological names and terms|url = https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=7|rok = 1959|wydawca = Charles C. Thomas|miejsce = Springfield|wydanie = 3 (Revised second printing)| strony = 1–316|odn = tak | język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pentanchidae]]

title: Domena

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: ryby chrzęstnoszkieletowe

Podgromada: spodouste

Rząd: żarłaczokształtne

Rodzina: Pentanchidae

Rodzaj: Parmaturus


text:
# Mníšek nad Hnilcom
Mníšek nad Hnilcom (niem. Einsiedel an der Göllnitz, węg. Szepesremete) – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Gelnica, na historycznym Spiszu. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1322.
W przeszłości była to miejscowość zamieszkiwana głównie przez Niemców karpackich - kolonizacja nastąpiła w XIII wieku po spustoszeniach najazdu tatarskiego. W 1930 roku wśród 2088 mieszkańców aż 1905 było Niemcami, 115 Słowakami, 11 Węgrami, 21 Rusinami, 6 zadeklarowało żydowską narodowość, 16 romską a 14 nie podało. Po II wojnie światowej część ewakuowała się jeszcze przed nadejściem frontu, a większość pozostałych została potem wypędzona.
Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1726 osób, w tym 877 kobiet i 849 mężczyzn.
W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
- Słowacy – 82,73%
- Czesi – 0,3%
- Niemcy – 7,69%
- Romowie – 8,75%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
- Katolicy rzymscy – 68,18%
- Grekokatolicy – 2,78%
- Ewangelicy – 18,69%
- Prawosławni – 0,12%
- Ateiści – 7,75%
- Nie podano – 2,13%

W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Mníšek nad Hnilcom.

title: Mníšek nad Hnilcom

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Mníšek nad Hnilcom
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Mníšek nad Hnilcom04.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = kraj koszycki
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat Gelnica|Gelnica]]
 |stanowisko zarządzającego    = starosta
 |zarządzający                 = Ľudovít Kujnisch<ref>{{cytuj stronę|url=http://volby.statistics.sk/oso/oso2010/sr/tab9.jsp@lang=sk&sr=1.htm|tytuł=Lista wybranych wójtów, burmistrzów gmin i miast w wyborach do organów gminy|opublikowany=Štatistický úrad Slovenskej republiky|język = sk|data dostępu=2013-09-09}}</ref>
 |powierzchnia                 = 39,41<ref>{{Cytuj stronę |url = https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_DEM/om7014rr/v_om7014rr_00_00_00_sk |tytuł = Hustota obyvateľstva - obce |autor = Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk) |opublikowany = www.statistics.sk |data = |język = |data dostępu = 2024-03-28}} Ustawienia: ''om7014rr_obc: 39,41S_SK'', ''om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter)''.</ref>
 |wysokość                     = 431<ref name="base_info">{{Cytuj stronę |url=http://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_SK_WIN/om5001rr/v_om5001rr_00_00_00_sk |tytuł=Základná charakteristika |język=sk |data=2015-04-17 |autor= Statistical Office of the Slovak Republic |data dostępu=2022-03-31}}</ref>
 |rok                          = {{Tooltip|2023|Liczba ludności: 2023-12-31, Gęstość zaludnienia: 2023-06-31/2023-07-01.}}
 |liczba ludności              = 1 832<ref>{{Cytuj stronę |url = https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_DEM/om7101rr/v_om7101rr_00_00_00_sk |tytuł = Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) |autor = Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk) |opublikowany = www.statistics.sk |data = |język = |data dostępu = 2024-03-28}} Ustawienia: ''om7101rr_obc: AREAS_SK''.</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 46,23<ref>{{Cytuj stronę |url = https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/VBD_DEM/om7014rr/v_om7014rr_00_00_00_sk |tytuł = Hustota obyvateľstva - obce |autor = Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk) |opublikowany = www.statistics.sk |data = |język = |data dostępu = 2024-03-28}} Ustawienia: ''om7014rr_obc: AREAS_SK''.</ref>
 |numer kierunkowy             = +421 53<ref name="base_info"/>
 |kod pocztowy                 = 055 64<ref name="base_info"/>
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      = Category:Mníšek nad Hnilcom
 |www                          =
}}
'''Mníšek nad Hnilcom''' (niem. ''Einsiedel an der Göllnitz'', węg. ''Szepesremete'') – [[wieś]] ([[obec]]) na [[Słowacja|Słowacji]] położona w [[kraj koszycki|kraju koszyckim]], w [[powiat Gelnica|powiecie Gelnica]], na historycznym [[Spisz]]u. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1322<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20130418124147/http://app.statistics.sk/mosmis/eng/zaklad.jsp?txtUroven=440801&lstObec=543365|tytuł=Statystyki ogólne miejscowości|opublikowany=Statistical Office of the Slovak Republic|język = en|data dostępu=2013-09-09}}</ref>.

W przeszłości była to miejscowość zamieszkiwana głównie przez [[Niemcy karpaccy|Niemców karpackich]] - kolonizacja nastąpiła w XIII wieku po spustoszeniach najazdu tatarskiego. W 1930 roku wśród 2088 mieszkańców aż 1905 było Niemcami, 115 Słowakami, 11 Węgrami, 21 Rusinami, 6 zadeklarowało żydowską narodowość, 16 romską a 14 nie podało<ref>https://web.archive.org/web/20170305011113/http://mnisek.sk/o-obci/medzivojnove-obdobie.html Strona gminy</ref>. Po II wojnie światowej część ewakuowała się jeszcze przed nadejściem frontu, a większość pozostałych została potem wypędzona.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1726 osób, w tym 877 kobiet i 849 mężczyzn<ref>{{cytuj stronę|url=http://slovak.statistics.sk/wps/wcm/connect/819fe4f3-665c-4878-8cfa-cadeb878a3cc/2012_LAU2_sk.pdf?MOD=AJPERES|archiwum=https://web.archive.org/web/20150620013321/http://slovak.statistics.sk/wps/wcm/connect/819fe4f3-665c-4878-8cfa-cadeb878a3cc/2012_LAU2_sk.pdf?MOD=AJPERES|tytuł=Dane statystyczne dotyczące liczby mieszkańców|opublikowany=Štatistický úrad Slovenskej republiky|język=sk|data dostępu=2013-09-09|zarchiwizowano=2015-06-20}}</ref>.

W 2001 roku rozkład populacji względem [[narodowość|narodowości]] i [[grupa etniczna|przynależności etnicznej]] wyglądał następująco<ref name="spis">{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20130909011740/http://app.statistics.sk/mosmis/eng/scitanie.jsp?txtUroven=440801&lstObec=543365|tytuł=Statystyki mieszkańców na podstawie spisu statystycznego z roku 2001|opublikowany=Statistical Office of the Slovak Republic|język = en|data dostępu=2013-09-09}}</ref>:
* [[Słowacy]] – 82,73%
* [[Czesi]] – 0,3%
* [[Niemcy (naród)|Niemcy]] – 7,69%
* [[Romowie]] – 8,75%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco<ref name="spis"/>:
* [[Kościół katolicki|Katolicy rzymscy]] – 68,18%
* [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowackiego|Grekokatolicy]] – 2,78%
* [[Ewangelicy]] – 18,69%
* [[Prawosławie|Prawosławni]] – 0,12%
* [[Ateizm|Ateiści]] – 7,75%
* Nie podano – 2,13%

{{Wykres demograficzny
|tytuł= Zmiany liczby ludności w miejscowości Mníšek nad Hnilcom od 1996 roku.
|szerokość=
|wysokość=
|popmax= 1716
|linie= 500
|linie pomocnicze= 100
|rok1=1996  ||pop1= 1629
|rok2=1997  ||pop2= 1656
|rok3=1998  ||pop3= 1660
|rok4=1999  ||pop4= 1663
|rok5=2000  ||pop5= 1682
|rok6=2001  ||pop6= 1701
|rok7=2002  ||pop7= 1702
|rok8=2003  ||pop8= 1716
|rok9=2004  ||pop9= 1711
|rok10=2005  ||pop10= 1712
|rok11=2006  ||pop11= 1688
|rok12=2007  ||pop12= 1676
|rok13=2008  ||pop13= 1684
|źródło= Štatistický úrad Slovenskej republiky
}}

W miejscowości znajduje się stacja kolejowa [[Mníšek nad Hnilcom (stacja kolejowa)|Mníšek nad Hnilcom]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|VI|555|Mniszek}}

{{Powiat Gelnica}}

[[Kategoria:Miejscowości w powiecie Gelnica]]

title: Mníšek nad Hnilcom

Herb: Flaga

Państwo: Słowacja

Kraj: koszycki

Powiat: Gelnica

Starosta: Ľudovít Kujnisch

Tablice rejestracyjne: GL


text:
# Ranger (samochód)
Ranger – samochód osobowy klasy wyższej produkowany pod południowoafrykańską marką Ranger w latach 1968–1978.

## Pierwsza generacja
Ranger I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1968 roku.
Pierwsza generacja modelu Ranger w pierwszej kolejności zasiliła ofertę tej marki na rynku, gdzie została ona utworzona przez General Motors, czyli w Południowej Afryce. Samchód był tam oferowany wyłącznie jako 4-drzwiowy sedan, będący bliźniaczą odmianą Opla Rekorda.
Ranger pierwszej generacji nosił różne nazwy w zależności od wariantu wyposażeniowego: 130 i 153, a także 1900 i 2500. Pod kątem wizualnym, pojazd charakteryzował się pojedynczym pasem obejmującym atrapę chłodnicy w stylu modelu Vauxhall Victor i podwójne reflektory.

### Silniki
- L4 1.7l
- L4 1.9l
- L4 2.1l
- L4 2.5l

## Druga generacja
Ranger II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1972 roku.
Druga i zarazem ostatnia generacja Rangera ponownie powstała jako bliźniacza konstrukcja wobec Opla Rekorda, tym razem oferowana nie tylko w Południowej Afryce, ale i wyselekcjonowanych krajach Europy Zachodniej: Belgii i Szwajcarii.
Tym razem gamę drugiej generacji Rangera tworzyły warianty o oznaczeniach numerycznych 1500, 1900 i 2500. Nadwozie zyskało inne proporcje, z niżej osadzoną i dłuższą maską oraz prostokątnymi lampami tylnymi. Produkcja zakończyła się w 1978 roku bez następcy.

### Silniki
- L4 1.7l
- L4 1.9l
- L4 2.5l
- L4 2.8l

title: Ranger (samochód)

wikitext:
'''Ranger''' – [[samochód osobowy]] [[Autosegment E|klasy wyższej]] produkowany pod południowoafrykańską marką [[Ranger (marka samochodów)|Ranger]] w latach 1968–1978.

== Pierwsza generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Ranger I
 |zdjęcie               = GMRangerSouthAfrica.jpg
 |opis zdjęcia          = Ranger I
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Ranger (marka samochodów)|Ranger]]
 |projektant            =
 |premiera              = Lipiec 1968
 |okres produkcji       = 1968 – 1972
 |miejsce produkcji     = {{flaga|ZAF|1961}} [[Port Elizabeth]]
{{flaga|BEL}} [[Antwerpia]]
 |poprzednik            =
 |następca              = Ranger II
 |segment               = [[Autosegment E|E]]
 |typy nadwozia         = 4-drzwiowy [[sedan (nadwozie)|sedan]]
5-drzwiowe [[kombi (nadwozie)|kombi]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       = 3 i 4-biegowa manualna
3-biegowa automatyczna
 |rodzaj napędu         = [[napęd tylny|tylny]]
 |długość               = 4600 mm
 |szerokość             = 1759 mm
 |wysokość              = 1420 mm
 |rozstaw osi           = 2700 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 5
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     = [[Opel Rekord]]
 |pokrewne              =
 |konkurencja           =
 |commons               = Category:Ranger automobiles
}}

[[Plik:Ranger 1900 1970 (General Motors Suisse).JPG|thumb|225px|left|Ranger I]]

'''Ranger I''' został zaprezentowany po raz pierwszy w 1968 roku.

Pierwsza generacja modelu Ranger w pierwszej kolejności zasiliła ofertę tej marki na rynku, gdzie została ona utworzona przez [[General Motors]], czyli w [[Południowa Afryka|Południowej Afryce]]. Samchód był tam oferowany wyłącznie jako 4-drzwiowy [[sedan (nadwozie)|sedan]], będący bliźniaczą odmianą [[Opel Rekord|Opla Rekorda]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://gmauthority.com/blog/2018/11/have-you-heard-of-the-general-motors-ranger-brand/ | tytuł = Have You Heard Of the General Motors Ranger Brand? | język = en | data dostępu = 2020-09-30}}</ref>.

Ranger pierwszej generacji nosił różne nazwy w zależności od wariantu wyposażeniowego: 130 i 153, a także 1900 i 2500. Pod kątem wizualnym, pojazd charakteryzował się pojedynczym pasem obejmującym atrapę chłodnicy w stylu modelu [[Vauxhall Victor]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://pdmclark.co.za/the-ranger-part-one-a-lesson-in-corporate-politics/ | tytuł = The Ranger – Part One {{!}} A Lesson in Corporate Politics | język = en | data dostępu = 2020-09-30}}</ref> i podwójne reflektory.

=== Silniki ===
* L4 1.7l
* L4 1.9l
* L4 2.1l
* L4 2.5l

{{Clear}}

== Druga generacja ==
{{Auto infobox
 |nazwa                 = Ranger II
 |zdjęcie               = 1972 Ranger 1900 (5242057994).jpg
 |opis zdjęcia          = Ranger II
 |inne nazwy            =
 |producent             = [[Ranger (marka samochodów)|Ranger]]
 |projektant            =
 |premiera              = Luty 1972
 |okres produkcji       = 1972 – 1978
 |miejsce produkcji     = {{flaga|ZAF|1961}} [[Port Elizabeth]]
{{flaga|BEL}} [[Antwerpia]]
 |poprzednik            = Ranger I
 |następca              =
 |segment               = [[Autosegment E|E]]
 |typy nadwozia         = 4-drzwiowy [[sedan (nadwozie)|sedan]]
5-drzwiowe [[kombi (nadwozie)|kombi]]
 |silniki               =
 |skrzynia biegów       = 3 i 4-biegowa manualna
3-biegowa automatyczna
 |rodzaj napędu         = [[napęd tylny|tylny]]
 |długość               = 4566 mm
 |szerokość             = 1711 mm
 |wysokość              = 1406 mm
 |rozstaw osi           = 2700 mm
 |masa własna           =
 |zbiornik paliwa       =
 |liczba miejsc         = 5
 |gwiazdki EuroNCAP     =
 |pojemność bagażnika   =
 |ładowność             =
 |modele bliźniacze     = [[GMK Rekord]]
[[Opel Rekord]]
[[Vauxhall Victor#Piąta generacja|Vauxhall Victor]]
 |pokrewne              = [[Hindustan Contessa]]
 |konkurencja           = [[Ford Granada]]
 |commons               = Category:Ranger automobiles
}}
[[Plik:1972 Ranger 1900 (9068101422).jpg|thumb|225px|left|Ranger II – tył]]
'''Ranger II''' został zaprezentowany po raz pierwszy w 1972 roku.

Druga i zarazem ostatnia generacja Rangera ponownie powstała jako bliźniacza konstrukcja wobec [[Opel Rekord|Opla Rekorda]], tym razem oferowana nie tylko w [[Południowa Afryka|Południowej Afryce]], ale i wyselekcjonowanych krajach [[Europa Zachodnia|Europy Zachodniej]]: [[Belgia|Belgii]] i [[Szwajcaria|Szwajcarii]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://jalopnik.com/this-has-to-be-gms-strangest-and-least-known-brand-1830318348 | tytuł = This Has to Be GM's Strangest and Least-Known Brand | język = en | data dostępu = 2020-09-30}}</ref>.

Tym razem gamę drugiej generacji Rangera tworzyły warianty o oznaczeniach numerycznych 1500, 1900 i 2500. Nadwozie zyskało inne proporcje, z niżej osadzoną i dłuższą maską oraz prostokątnymi lampami tylnymi. Produkcja zakończyła się w 1978 roku bez następcy<ref>{{Cytuj stronę | url = https://motorshow.com.br/o-ranger-da-general-motors/ | tytuł = O Ranger da General Motors | język = pt | data dostępu = 2020-09-30}}</ref>.

=== Silniki ===
* L4 1.7l
* L4 1.9l
* L4 2.5l
* L4 2.8l

{{Clear}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Samochody Ranger| ]]
[[Kategoria:Samochody klasy średniej-wyższej]]
[[Kategoria:Samochody tylnonapędowe]]
[[Kategoria:Samochody z lat 60.]]
[[Kategoria:Samochody z lat 70.]]
[[Kategoria:Sedany]]
[[Kategoria:Kombi]]

title: Ranger I

Producent: Ranger

Zaprezentowany: Lipiec 1968

Miejsce produkcji: Port Elizabeth · Antwerpia

Następca: Ranger II

Segment: E

Typy nadwozia: 4-drzwiowy sedan · 5-drzwiowe kombi

Skrzynia biegów: 3 i 4-biegowa manualna · 3-biegowa automatyczna

Napęd: tylny

Modele · bliźniacze: Opel Rekord

title: Ranger II

Zaprezentowany: Luty 1972

Poprzednik: Ranger I

Modele · bliźniacze: GMK Rekord · Opel Rekord · Vauxhall Victor

Pokrewne: Hindustan Contessa

Konkurencja: Ford Granada


text:
# Antoni Barnaba Jabłonowski
Antoni Barnaba Jabłonowski, (ur. 27 stycznia 1732, zm. 4 kwietnia 1799 w Warszawie) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego, kawaler orderu Orła Białego (1761), kawaler orderu Świętego Huberta (1790), marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1760 i 1765 roku, starosta buski, świecki, międzyrzecki (1754), czehryński (1780), wojewoda poznański od 1760, kasztelan krakowski od 1782, starosta międzyrzecki w 1756 roku.

## Życiorys
Syn Stanisława Wincentego Jabłonowskiego i Doroty z Broniszów (primo voto Radomickiej) herbu Wieniawa (1692- 1773), żonaty z ks. Anną Sanguszkówną herbu Pogoń Litewska (1739-1765), a potem z Teklą Czaplicówną. Synem jego był ks. Stanisław Paweł Jabłonowski na Ostrogu, Maryampolu i Podkamieniu herbu Prus III, członek Sejmu Czteroletniego, kawaler orderu Orła Białego (1789), kawaler orderu Świętego Stanisława (1784) a córkami Dorota Barbara Jabłonowska na Ostrogu, Maryampolu i Podkamieniu herbu Prus III i Tekla ks. Jabłonowska na Ostrogu, Maryampolu i Podkamieniu herbu Prus III.

## Działalność polityczna
Antoni Barnaba był czynnym i aktywnym politykiem schyłku I Rzeczypospolitej. Umiejętnie lawirował pomiędzy stronnictwami politycznymi w ostatnim okresie panowania króla Augusta III. Był posłem z województwa kijowskiego na sejm 1758 roku. 7 maja 1764 roku podpisał manifest, uznający odbywający się w obecności wojsk rosyjskich sejm konwokacyjny za nielegalny. W 1764 roku na sejmie koronacyjnym wyznaczony do komisji do compositio inter status. W 1764 roku został wyznaczony senatorem rezydentem. Był członkiem konfederacji radomskiej 1767 roku.  23 października 1767 wszedł w skład delegacji Sejmu, wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej. Podobnie zachowywał się podczas elekcji i rządów Stanisława Augusta Poniatowskiego. Był posłem Generalności konfederacji barskiej do Wiednia w 1772 w celu ratowania Polski, jednak i te rozmowy nie były skuteczne wobec zaborczych umów trzech państw.  Członek konfederacji 1773 roku. Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 wszedł w skład delegacji wyłonionej pod naciskiem dyplomatów trzech państw rozbiorczych, mającej przeprowadzić rozbiór, został członkiem Komisji Rozdawniczej Koronnej, ustanowionej dla likwidacji majątku skasowanego w Rzeczypospolitej zakonu jezuitów, powołany do Komisji Skarbowej Koronnej. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku. Członek Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej w 1779 roku.
W roku 1782 został członkiem Rady Nieustającej. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego.  Podczas Sejmu Czteroletniego był członkiem Stronnictwa Patriotycznego, podpisał Konstytucję 3 Maja. Przystąpił do powstania kościuszkowskiego, został jednym z dyrektorów Dyrekcji Biletów Skarbowych. Pozostawił po sobie Pamiętnik, w którym opisał swą działalność publiczną.

## Działalność fundacyjna
Antoni Barnaba był zaangażowany w budowę kościoła paulińskiego w Niżniowie, a także sfinansował wystrój i przygotowanie oprawy artystycznej koronacji wizerunku Matki Boskiej w kościele karmelitańskim w Bołszowcach.
W roku 1761 Antoni Barnaba Jabłonowski (ówczesny właściciel miejscowości) otrzymał od polskiego króla Augusta III Sasa przywilej miejski na założenie miasta Annopola. Nazwa miasta (dawniej określanego jako Hlinniki) miała upamiętniać zmarłą w wieku 26 lat żonę Annę (Anno i "pol", z greckiego polis – miasto). Tamże nieznany z imienia architekt Fontana wzniósł okazały pałac. W Starym Krzewinie na Wołyniu przy pałacu Jabłonowskiego założony został natomiast rozległy ogród, zaplanowany przez Dionizego Miklera. Z inicjatywy Antoniego Barnaby przebudowano pałac w Warszawie (architekci Jakub Fontana i Dominik Merlini), a w Racocie wzniesiono w latach 1768–1782 klasycystyczną rezydencję (być może według projektu Dominika Merliniego).

title: Antoni Barnaba Jabłonowski

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Antoni Barnaba Jabłonowski
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           = Antoni Barnaba Jabłonowski.PNG
 |opis grafiki      = Antoni Barnaba Jabłonowski, portret pędzla [[Józef Peszka|Józefa Peszki]]
 |herb              = POL COA Jabłonowski.svg
 |opis herbu        = [[Prus III]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           = [[Jabłonowscy herbu Prus III]]
 |data urodzenia    = [[27 stycznia]] [[1732]]
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[4 kwietnia]] [[1799]]
 |miejsce śmierci   = [[Warszawa]]
 |ojciec            = [[Stanisław Wincenty Jabłonowski]]
 |matka             = [[Dorota Broniszówna]]
 |mąż               =
 |żona              = [[Anna Sanguszko]],<br />[[Tekla Czaplic]]
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       = {{order|OOB}} {{order|OŚH}}
 |commons           =
}}
'''Antoni Barnaba Jabłonowski''', (ur. [[27 stycznia]] [[1732]], zm. [[4 kwietnia]] [[1799]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – książę [[Święte Cesarstwo Rzymskie|Świętego Cesarstwa Rzymskiego]], kawaler orderu [[Order Orła Białego|Orła Białego]] (1761), kawaler orderu [[Order Świętego Huberta|Świętego Huberta]] (1790), marszałek [[Trybunał Główny Koronny|Trybunału Głównego Koronnego]] w 1760 i 1765 roku<ref>Compendium Ordinationis Judiciorum Tribunalis Regni Petricoviensium Majoris Poloniae. Sub Auspicijs Illustrissimi [et] Revernedissimi Ignatii in Cienia Cienski Cancellarii Gnesnensis Metropolitani. Praesidentis. Celsissimi Antonii, Chryzostomii, Barnabae in Ducatu Ostrogiensi Sacri Romani Imperij Principis Prus Jabłonowski Palatini Posnaniensis, Svecensis, Mederecensis, Czechrynensis [et]c. Capitanei Roth magistri Cohortis Loricatae, Ordinum Aquilae Albae [et] Sancti Huberti Equitis, Tribunalis Regni, Mareschalci. Die 8va 8bris 1765. ex Originali Ordinatione per Judicium Terrestre Siradiense. Depromptum [b.n.s.]</ref>, starosta [[busk]]i, świecki, [[Międzyrzecz|międzyrzecki]] (1754), [[Czehryń|czehryński]] (1780), [[wojewodowie poznańscy|wojewoda poznański]] od 1760, [[kasztelan]] [[Kraków|krakowski]] od 1782, starosta międzyrzecki w 1756 roku<ref>w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo międzyrzeckie wraz z Anną z Sanguszków, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 111.</ref>.

== Życiorys ==
Syn [[Stanisław Wincenty Jabłonowski|Stanisława Wincentego Jabłonowskiego]] i [[Dorota Jabłonowska|Doroty z Broniszów]] (''primo voto'' Radomickiej) [[Wieniawa (herb szlachecki)|herbu Wieniawa]] (1692- 1773), żonaty z ks. Anną [[Sanguszkowie|Sanguszkówną]] [[Pogoń Litewska|herbu Pogoń Litewska]] (1739-1765), a potem z Teklą [[Czaplicowie herbu Kierdeja|Czaplicówną]]. Synem jego był ks. [[Stanisław Paweł Jabłonowski]] na [[Ostróg (miasto)|Ostrogu]], [[Maryampol]]u i [[Podkamień (rejon brodzki)|Podkamieniu]] herbu [[Prus III]], członek [[Sejm Czteroletni|Sejmu Czteroletniego]], kawaler orderu Orła Białego (1789), kawaler orderu [[Order Świętego Stanisława|Świętego Stanisława]] (1784) a córkami [[Dorota Barbara Jabłonowska na Ostrogu]], Maryampolu i Podkamieniu herbu Prus III i Tekla ks. Jabłonowska na Ostrogu, Maryampolu i Podkamieniu herbu Prus III.

== Działalność polityczna ==
Antoni Barnaba był czynnym i aktywnym politykiem schyłku I Rzeczypospolitej. Umiejętnie lawirował pomiędzy stronnictwami politycznymi w ostatnim okresie panowania króla [[August III Sas|Augusta III]]. Był posłem z [[województwo kijowskie|województwa kijowskiego]] na [[sejm walny|sejm]] 1758 roku<ref>Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 285.</ref>. 7 maja 1764 roku podpisał manifest, uznający odbywający się w obecności [[Armia Imperium Rosyjskiego|wojsk rosyjskich]] [[sejm konwokacyjny (1764)|sejm konwokacyjny]] [[Wojna domowa w Rzeczypospolitej 1764|za nielegalny]]<ref>Materiały do dziejów bezkrólewia po śmierci Augusta III i pierwszych lat dziesięciu panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, t. I Lwów 1857, s. 45-49.</ref>. W 1764 roku na [[sejm koronacyjny|sejmie koronacyjnym]] wyznaczony do komisji do ''compositio inter status''<ref>Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1850, s. 150.</ref>. W 1764 roku został wyznaczony senatorem rezydentem<ref>Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 169.</ref>. Był członkiem [[Konfederacja radomska|konfederacji radomskiej]] 1767 roku<ref>Korwin [Kossakowski] S. ''Trzeci Maj i Targowica.'' Kraków, 1890, s. 225.</ref>.  23 października 1767 wszedł w skład [[Sejm delegacyjny|delegacji]] [[Sejm Repninowski|Sejmu]], wyłonionej pod naciskiem [[Ambasadorowie i posłowie rosyjscy w Rzeczypospolitej 1763–1794|posła rosyjskiego]] [[Nikołaj Repnin|Nikołaja Repnina]], powołanej w celu określenia ustroju [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]]<ref>[[Volumina Legum]] t. VII, Petersburg 1860, s. 244-248.</ref>. Podobnie zachowywał się podczas elekcji i rządów [[Stanisław August Poniatowski|Stanisława Augusta Poniatowskiego]]. Był posłem Generalności [[Konfederacja barska|konfederacji barskiej]] do [[Wiedeń|Wiednia]] w 1772 w celu ratowania Polski, jednak i te rozmowy nie były skuteczne wobec zaborczych umów trzech państw.  Członek konfederacji 1773 roku<ref>Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: [[Kwartalnik Historyczny]], LXXIX, nr 3, 1972, s. 559.</ref>. Na [[Sejm Rozbiorowy 1773-1775|Sejmie Rozbiorowym 1773-1775]] wszedł w skład [[sejm delegacyjny|delegacji]] wyłonionej pod naciskiem dyplomatów trzech państw [[I rozbiór Polski|rozbiorczych]], mającej przeprowadzić rozbiór<ref>Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: [[Kwartalnik Historyczny]], LXXIX, nr 3, 1972, s. 545-562.</ref>, został członkiem [[Komisje Rozdawnicze Koronna i Litewska|Komisji Rozdawniczej Koronnej]], ustanowionej dla likwidacji majątku skasowanego w [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]] [[Jezuici|zakonu jezuitów]]<ref>[[Stanisław Załęski]], Historia zniesienia jezuitów w Polsce i ich zachowanie na Białej Riusi, t. II, [[Lwów]], 1875, s. 1-68.</ref>, powołany do [[Komisja Skarbowa Koronna|Komisji Skarbowej Koronnej]]<ref>[[Volumina Legum]], t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.</ref>. 18 września 1773 roku podpisał traktaty [[cesja (prawo międzynarodowe)|cesji]] przez [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczpospolitą Obojga Narodów]] ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w [[I rozbiór Polski|I rozbiorze Polski]]<ref>Volumina Legum t. VIII, Petersburg 1860, s. 20-48.</ref>. Członek konfederacji [[Andrzej Mokronowski|Andrzeja Mokronowskiego]] w 1776 roku<ref>Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.</ref>. Członek [[Departament Skarbowy  Rady Nieustającej|Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej]] w 1779 roku<ref>KALENDARZ polityczny dla Królestwa Polskiego y Wielkiego Xięstwa Litewskiego na rok pański 1779. w Warszawie, Nakładem y drukiem Michała Groella Księgarza Nadwornego J.K.Mci., [b.n.s]</ref>.

W roku 1782 został członkiem [[Rada Nieustająca|Rady Nieustającej]]. Był członkiem konfederacji [[Sejm Czteroletni|Sejmu Czteroletniego]]<ref>Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 308.</ref>.  Podczas Sejmu Czteroletniego był członkiem [[Stronnictwo Patriotyczne|Stronnictwa Patriotycznego]], podpisał [[Konstytucja 3 maja|Konstytucję 3 Maja]]<ref>Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 225.</ref>. Przystąpił do [[Powstanie kościuszkowskie|powstania kościuszkowskiego]], został jednym z dyrektorów Dyrekcji Biletów Skarbowych<ref>Wereszycka, s. 217.</ref>. Pozostawił po sobie ''Pamiętnik'', w którym opisał swą działalność publiczną.

== Działalność fundacyjna ==
Antoni Barnaba był zaangażowany w budowę kościoła paulińskiego w [[Niżniów|Niżniowie]], a także sfinansował wystrój i przygotowanie oprawy artystycznej koronacji wizerunku Matki Boskiej w kościele karmelitańskim w [[Bołszowce|Bołszowcach]].
W roku 1761 Antoni Barnaba Jabłonowski (ówczesny właściciel miejscowości) otrzymał od polskiego króla [[August III Sas|Augusta III Sasa]] [[prawa miejskie|przywilej miejski]] na założenie miasta Annopola. Nazwa miasta (dawniej określanego jako ''Hlinniki'') miała upamiętniać zmarłą w wieku 26 lat żonę Annę (Anno i "pol", z [[język grecki|greckiego]] ''polis'' – miasto). Tamże nieznany z imienia architekt Fontana wzniósł okazały pałac. W [[Stary Krzewin|Starym Krzewinie]] na Wołyniu przy [[Pałac w Krzewinie|pałacu]] Jabłonowskiego założony został natomiast rozległy ogród, zaplanowany przez Dionizego Miklera. Z inicjatywy Antoniego Barnaby przebudowano [[Pałac Jabłonowskich w Warszawie|pałac w Warszawie]] (architekci [[Jakub Fontana]] i [[Dominik Merlini]]), a w [[Racot|Racocie]] wzniesiono w latach 1768–1782 [[Pałac w Racocie|klasycystyczną rezydencję]] (być może według projektu [[Dominik Merlini|Dominika Merliniego]]).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Adam Boniecki (heraldyk)|Adam Boniecki]]: ''[https://polona.pl/item/herbarz-polski-wiadomosci-historyczno-genealogiczne-o-rodach-szlacheckich-cz-1-t-8,MTAzNTU5MTY/121/#info:metadata Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich].'' Cz. 1. T. 8. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1905, s. 111.
* Helena Wereszycka: ''Jabłonowski Antoni Barnaba''. [w:] ''[[Polski Słownik Biograficzny]]''. T. 10. Wrocław – Warszawa, 1962–1964, s. 216-218.
* {{Cytuj|autor = [[Andrzej Betlej]]; |tytuł = Sibi, Deo, posteritati. Jabłonowscy a sztuka w XVIII wieku |data = 2010 |isbn = 978-83-61033-38-7 |miejsce = Kraków |wydawca = Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego „Societas Vistulana” |s = 326-327 |oclc = 750947810}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://polona.pl/item/pamietnik-ksiecia-antoniego-jablonowskiego-kasztelana-krakowskiego,NjkyMDAwNjY/6/#info:metadata Pamiętnik księcia Antoniego Jabłonowskiego] w serwisie [https://polona.pl Polona.pl]

{{Wojewodowie poznańscy i wielkopolscy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Jabłonowski, Antoni Barnaba}}
[[Kategoria:Członkowie delegacji sejmu nadzwyczajnego (1767–1768) do pertraktowania z posłem rosyjskim]]
[[Kategoria:Członkowie delegacji Sejmu Rozbiorowego (1773–1775)]]
[[Kategoria:Członkowie komisji do compositio inter status]]
[[Kategoria:Członkowie Komisji Rozdawniczych Koronnej i Litewskiej]]
[[Kategoria:Członkowie Komisji Skarbowej Koronnej]]
[[Kategoria:Członkowie konfederacji Adama Ponińskiego 1773]]
[[Kategoria:Członkowie konfederacji Andrzeja Mokronowskiego 1776]]
[[Kategoria:Członkowie konfederacji Sejmu Czteroletniego]]
[[Kategoria:Członkowie władz powstania kościuszkowskiego]]
[[Kategoria:Dyplomaci konfederacji barskiej]]
[[Kategoria:Jabłonowscy herbu Prus III|Antoni Barnaba]]
[[Kategoria:Kasztelanowie krakowscy (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Konfederaci radomscy]]
[[Kategoria:Konsyliarze Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej]]
[[Kategoria:Marszałkowie Trybunału Głównego Koronnego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Huberta]]
[[Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników XVIII wieku]]
[[Kategoria:Polscy książęta Świętego Cesarstwa Rzymskiego]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1758]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo kijowskie)]]
[[Kategoria:Senatorowie na Sejmie Czteroletnim]]
[[Kategoria:Senatorowie rezydenci (Stanisław August Poniatowski)]]
[[Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa]]
[[Kategoria:Senatorowie za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego]]
[[Kategoria:Starostowie buscy]]
[[Kategoria:Starostowie czehryńscy]]
[[Kategoria:Starostowie międzyrzeccy]]
[[Kategoria:Sygnatariusze Konstytucji 3 maja]]
[[Kategoria:Sygnatariusze manifestu uznającego sejm konwokacyjny 1764 za nielegalny]]
[[Kategoria:Sygnatariusze traktatu polsko-austriackiego I rozbioru Polski]]
[[Kategoria:Sygnatariusze traktatu polsko-pruskiego I rozbioru Polski]]
[[Kategoria:Sygnatariusze traktatu polsko-rosyjskiego I rozbioru Polski]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1732]]
[[Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Właściciele Niżniowa]]
[[Kategoria:Wojewodowie poznańscy (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Zmarli w 1799]]

title: Antoni Barnaba Jabłonowski

Rodzina: Jabłonowscy herbu Prus III

Data urodzenia: 27 stycznia 1732

Data i miejsce śmierci: 4 kwietnia 1799 · Warszawa

Ojciec: Stanisław Wincenty Jabłonowski

Matka: Dorota Broniszówna

Żona: Anna Sanguszko, · Tekla Czaplic


text:
# Squash na Igrzyskach Ameryki Południowej 2018
Squash na Igrzyskach Ameryki Południowej 2018 odbywał się w dniach 2–7 czerwca 2018 roku w Complejo de Squash w Cochabamba. Rywalizacja odbywała się w siedmiu konkurencjach zarówno indywidualnych, jak i drużynowych.

## Podsumowanie

### Klasyfikacja medalowa
| Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa |
| --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- |
| Miejsce               | Reprezentacja         | Złoto                 | Srebro                | Brąz                  | Razem                 |
| 1                     | Kolumbia              | 4                     | 2                     | 4                     | 10                    |
| 2                     | Peru                  | 3                     | 0                     | 0                     | 3                     |
| 3                     | Argentyna             | 0                     | 4                     | 2                     | 6                     |
| 4                     | Paragwaj              | 0                     | 1                     | 1                     | 2                     |
| 5                     | Chile                 | 0                     | 0                     | 4                     | 4                     |
| 6                     | Ekwador               | 0                     | 0                     | 3                     | 3                     |
| Razem                 | Razem                 | 7                     | 7                     | 14                    | 28                    |

### Medaliści
| Konkurencja    | 1. miejsce                                                                    | 2. miejsce                                                                           | 3. miejsce                                                                                |           |
| Mężczyźni      | Mężczyźni                                                                     | Mężczyźni                                                                            | Mężczyźni                                                                                | Mężczyźni |
| -------------- | ----------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------ | ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | --------- |
| Gra pojedyncza | Diego Elías                                                                   | Juan Camilo Vargas                                                                   | Juan Felipe Tovar Roberto Pezzota                                                                                |           |
| Gra podwójna   | Peru · Alonso Escudero · Diego Elías                                          | Paragwaj · Carlos Caballero · Esteban Casarino                                       | Kolumbia · Edgar Ramírez · Juan Camilo Vargas · Ronald Palomino Argentyna · Francisco Obregón · Roberto Pezzota                                   |           |
| Drużynowo      | Peru · Alonso Escudero · Andrés Duanny · Diego Elías · Rafael Gálvez          | Argentyna · Federico Cioffi · Francisco Obregón · Leandro Romiglio · Roberto Pezzota | Kolumbia · Edgar Ramírez · Juan Camilo Vargas · Juan Felipe Tovar · Ronald Palomino Chile · Jaime Pinto · Maximiliano Camiruaga · Rafael Allendes |           |
| Kobiety        |                                                                               |                                                                                |                                                                                |           |
| Gra pojedyncza | Catalina Peláez                                                               | Laura Tovar                                                                          | María Paula Tovar Luján Palacios                                                                                |           |
| Gra podwójna   | Kolumbia · Laura Tovar · María Paula Tovar                                    | Argentyna · Camila Grasso · Pilar Etchechoury                                        | Chile · Ana María Pinto · Giselle Delgado Ekwador · Andrea Soria · María Paula Moya                                                               |           |
| Drużynowo      | Kolumbia · Catalina Peláez · Laura Tovar · Lucía Bautista · María Paula Tovar | Argentyna · Camila Grasso · Lorena Pascuzzi · María Falcione · Pilar Etchechoury     | Chile · Ana María Pinto · Giselle Delgado · Sandra Pinto Ekwador · Andrea Soria · María Buenaño · María Paula Moya                                |           |
| Gra podwójna   | Kolumbia · Catalina Peláez · Ronald Palomino                                  | Argentyna · María Falcione · Federico Cioffi                                         | Chile · Sandra Pinto · Maximiliano Camiruaga Ekwador · María Buenaño · David Costales                                                             |           |

wikitext:
{{Dyscyplina infobox
 |nazwa           = Squash na Igrzyskach Ameryki Południowej 2018
 |grafika         = Squash pictogram.svg
 |impreza         = [[Igrzyska Ameryki Południowej 2018]]
 |miejscowość     = [[Cochabamba (miasto)|Cochabamba]]
 |miejsce         = Complejo de Squash
 |poprzednie      = [[Squash na Igrzyskach Ameryki Południowej 2014|2014]]
 |następne        = [[Squash na Igrzyskach Ameryki Południowej 2022|2022]]
 |data            = 2–7 czerwca 2018
 |konkurencje     = 7
 |zawodnicy       =
}}
'''[[Squash]]''' na '''[[Igrzyska Ameryki Południowej 2018|Igrzyskach Ameryki Południowej 2018]]''' odbywał się w dniach 2–7 czerwca 2018 roku w ''Complejo de Squash'' w [[Cochabamba (miasto)|Cochabamba]]. Rywalizacja odbywała się w siedmiu konkurencjach zarówno indywidualnych, jak i drużynowych<ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20180528071449/https://www.cochabamba2018.bo/escenarios/|tytuł = Escenarios|opublikowany = cochabamba2018.bo @ [[Internet Archive|web.archive.org]]|język = es|data dostępu = 2022-10-27}}</ref>.

== Podsumowanie ==
=== Klasyfikacja medalowa ===
{| class="wikitable" style="text-align:center" border=1 cellpadding=2 cellspacing=0
|-
! colspan=6| Klasyfikacja medalowa<ref>{{cytuj stronę|url = http://web.archive.org/web/20180612141830/https://www.cochabamba2018.bo/deporte/esquema/1/deporte/47|tytuł = Medallería - Países - Squash|opublikowany = cochabamba2018.bo @ [[Internet Archive|web.archive.org]]|język = es|data dostępu = 2022-10-27}}</ref>
|-
! Miejsce
! Reprezentacja
|style="background:gold" |[[Plik:Gold medal southamerica.svg|16px|Złoto]]
 Złoto
|style="background:silver" |[[Plik:Silver medal southamerica.svg|16px|Srebro]]
 Srebro
|style="background:#CC9966" |[[Plik:Bronze medal southamerica.svg|16px|Brąz]]
 Brąz
! Razem
|-
|1||align=left|{{państwo|COL}}||4||2||4||10
|-
|2||align=left|{{państwo|PER}}||3||0||0||3
|-
|3||align=left|{{państwo|ARG}}||0||4||2||6
|-
|4||align=left|{{państwo|PAR}}||0||1||1||2
|-
|5||align=left|{{państwo|CHI}}||0||0||4||4
|-
|6||align=left|{{państwo|ECU}}||0||0||3||3
|-
!colspan=2| Razem || 7 || 7 || 14 || 28
|}
=== Medaliści ===
{| class="wikitable"
|- style="text-align:center"
!width=180|Konkurencja
!style="background:gold" width=180|[[Plik:Gold medal southamerica.svg|16px|Złoto]] 1. miejsce
!style="background:silver" width=180|[[Plik:Silver medal southamerica.svg|16px|Srebro]] 2. miejsce
!style="background:#CC9966" width=180|[[Plik:Bronze medal southamerica.svg|16px|Brąz]] 3. miejsce
|- style="background:#cccccc"
!colspan=5 align=center|Mężczyźni
|-
|Gra pojedyncza
|{{flaga|PER}} [[Diego Elías]]
|{{flaga|COL}} [[Juan Camilo Vargas]]
|{{flaga|COL}} [[Juan Felipe Tovar]]
{{flaga|ARG}} [[Roberto Pezzota]]
|-
|Gra podwójna
|{{państwo|PER}}
[[Alonso Escudero]]
[[Diego Elías]]
|{{państwo|PRY}}
[[Carlos Caballero]]
[[Esteban Casarino]]
|{{państwo|COL}}
[[Edgar Ramírez]]
[[Juan Camilo Vargas]]
[[Ronald Palomino]]
{{państwo|ARG}}
[[Francisco Obregón]]
[[Roberto Pezzota]]
|-
|Drużynowo
|{{państwo|PER}}
[[Alonso Escudero]]
[[Andrés Duanny]]
[[Diego Elías]]
[[Rafael Gálvez]]
|{{państwo|ARG}}
[[Federico Cioffi]]
[[Francisco Obregón]]
[[Leandro Romiglio]]
[[Roberto Pezzota]]
|{{państwo|COL}}
[[Edgar Ramírez]]
[[Juan Camilo Vargas]]
[[Juan Felipe Tovar]]
[[Ronald Palomino]]
{{państwo|CHL}}
[[Jaime Pinto]]
[[Maximiliano Camiruaga]]
[[Rafael Allendes]]
|- style="background:#cccccc"
!colspan=5 align=center|Kobiety
|-
|Gra pojedyncza
|{{flaga|COL}} [[Catalina Peláez]]
|{{flaga|COL}} [[Laura Tovar]]
|{{flaga|COL}} [[María Paula Tovar]]
{{flaga|PRY}} [[Luján Palacios]]
|-
|Gra podwójna
|{{państwo|COL}}
[[Laura Tovar]]
[[María Paula Tovar]]
|{{państwo|ARG}}
[[Camila Grasso]]
[[Pilar Etchechoury]]
|{{państwo|CHL}}
[[Ana María Pinto]]
[[Giselle Delgado]]
{{państwo|ECU}}
[[Andrea Soria]]
[[María Paula Moya]]
|-
|Drużynowo
|{{państwo|COL}}
[[Catalina Peláez]]
[[Laura Tovar]]
[[Lucía Bautista]]
[[María Paula Tovar]]
|{{państwo|ARG}}
[[Camila Grasso]]
[[Lorena Pascuzzi]]
[[María Falcione]]
[[Pilar Etchechoury]]
|{{państwo|CHL}}
[[Ana María Pinto]]
[[Giselle Delgado]]
[[Sandra Pinto]]
{{państwo|ECU}}
[[Andrea Soria]]
[[María Buenaño]]
[[María Paula Moya]]
|-
|Gra podwójna
|{{państwo|COL}}
[[Catalina Peláez]]
[[Ronald Palomino]]
|{{państwo|ARG}}
[[María Falcione]]
[[Federico Cioffi]]
|{{państwo|CHL}}
[[Sandra Pinto]]
[[Maximiliano Camiruaga]]
{{państwo|ECU}}
[[María Buenaño]]
[[David Costales]]
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Igrzyska Ameryki Południowej 2018 dyscypliny}}

[[Kategoria:Igrzyska Ameryki Południowej 2018]]
[[Kategoria:Rozgrywki w squashu]]

Miejsce: Complejo de Squash

Data: 2–7 czerwca 2018


text:
# Ogród botaniczny Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy
Ogród botaniczny Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy – ogród botaniczny i arboretum we Lwowie, przy ulicy Generała Czuprynki 103, w dzielnicy Nowy Świat, w rejonie frankowskim.
Otoczenie Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy zajmuje obszar 22,7 ha, ogród botaniczny to teren o powierzchni 10,8 ha. Został założony w 1954 po przeznaczeniu dawnej siedziby klasztoru bazylianów na Instytut Technologii Leśnej, który wówczas został połączony z Instytutem Agronomicznym.
Na terenie ogrodu znajdują się kwietniki, zasiewy naukowo-badawcze oraz niewielka szkółka leśna. Pełni on poza znaczeniem przyrodniczym funkcję dydaktyczno-naukową, pozwala studentom obserwować i przeprowadzać zabiegi konserwacji zieleni i drzewostanu, prowadzić ćwiczenia z zakresu aklimatyzacji i wprowadzania do kultury zasiewów rzadkich, cennych lub zagrożonych gatunków roślin. Ocenia się, że na terenie arboretum wprowadzono ok. 200 gatunków drzew i krzewów. Ponieważ ogród botaniczny bezpośrednio przylega do terenu uczelni i tworzonego przez nią miasteczka uniwersyteckiego toteż znajdują się tu budynki kampusu m.in. trzy budynki akademickie, muzeum drzewne, biblioteka, ambulatorium, sala sportowa, stołówka, kawiarenka oraz bursa.
W skład ogrodu wschodzi również arboretum założone w 1874 w otoczeniu Katedry Ekologii, ma ono powierzchnię 0,81 ha i znajduje się przy ulicy Olgi Kobylańskiej 1.
Narodowy Uniwersytet Leśny Ukrainy posiada również arboretum o powierzchni 5,7 ha, które znajduje się na północny zachód od wsi Stradcz.
22 lutego 1991 lwowskie arboretum zostało uznane dekretem Rady Ministrów Ukrainy za obszar chroniony o znaczeniu krajowym, jest ono również wpisane na listę Międzynarodowego Towarzystwa Ogrodów Botanicznych.

wikitext:
{{Park infobox
 |nazwa          = Ogród botaniczny Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy
 |zdjęcie        = National Forestry University of Ukraine Botanic Garden (2).JPG
 |opis zdjęcia   =
 |państwo        = obwód lwowski
 |miejscowość    = [[Lwów]]
 |dzielnica      = [[Nowy Świat (Lwów)|Nowy Świat]]
 |adres          = [[Ulica Generała Czuprynki we Lwowie|ul. Generała Czuprynki]] 103
 |powierzchnia   = 22,7 (10,8)
 |data założenia = 1954
 |projektant     =
 |kod mapy       = Lwów
 |współrzędne    = 49°49′33″N 24°0′11″E
 |commons        = Category:National Forestry University of Ukraine Dendrological Park
 |www            =
}}
'''Ogród botaniczny Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy''' – [[ogród botaniczny]] i [[arboretum]] we Lwowie, przy ulicy Generała Czuprynki 103, w dzielnicy [[Nowy Świat (Lwów)|Nowy Świat]], w [[Rejon frankowski|rejonie frankowskim]].

Otoczenie [[Narodowy Uniwersytet Leśnictwa Ukrainy|Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy]] zajmuje obszar 22,7 ha, ogród botaniczny to teren o powierzchni 10,8 ha. Został założony w 1954 po przeznaczeniu dawnej siedziby klasztoru [[Bazylianie|bazylianów]] na Instytut Technologii Leśnej, który wówczas został połączony z Instytutem Agronomicznym.

Na terenie ogrodu znajdują się kwietniki, zasiewy naukowo-badawcze oraz niewielka szkółka leśna. Pełni on poza znaczeniem przyrodniczym funkcję dydaktyczno-naukową, pozwala studentom obserwować i przeprowadzać zabiegi konserwacji zieleni i drzewostanu, prowadzić ćwiczenia z zakresu aklimatyzacji i wprowadzania do kultury zasiewów rzadkich, cennych lub zagrożonych gatunków roślin. Ocenia się, że na terenie [[arboretum]] wprowadzono ok. 200 gatunków drzew i krzewów. Ponieważ ogród botaniczny bezpośrednio przylega do terenu uczelni i tworzonego przez nią miasteczka uniwersyteckiego toteż znajdują się tu budynki kampusu m.in. trzy budynki akademickie, muzeum drzewne, biblioteka, ambulatorium, sala sportowa, stołówka, kawiarenka oraz bursa.

W skład ogrodu wschodzi również arboretum założone w 1874 w otoczeniu Katedry Ekologii, ma ono powierzchnię 0,81 ha i znajduje się przy ulicy Olgi Kobylańskiej 1.

Narodowy Uniwersytet Leśny Ukrainy posiada również arboretum o powierzchni 5,7 ha, które znajduje się na północny zachód od wsi [[Stradcz]].

22 lutego 1991 lwowskie arboretum zostało uznane dekretem Rady Ministrów Ukrainy za obszar chroniony o znaczeniu krajowym, jest ono również wpisane na listę Międzynarodowego Towarzystwa Ogrodów Botanicznych.

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.biblos.com.ua/forest/i/lltu/c1.shtml | tytuł = Historia uczelni i powstania ogrodu botanicznego | opublikowany = biblos.com.ua | archiwum = https://web.archive.org/web/20080608142717/http://www.biblos.com.ua/forest/i/lltu/c1.shtml | zarchiwizowano = 2008-06-08 | język = uk}}
* Grzegorz Rąkowski: ''Lwów. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej.'' Część IV. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 312-313. {{ISBN|978-83-89188-70-8}}.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://botsad.nltu.edu.ua/uk/garden/objects/22-arboretum.html | tytuł = Strona o arboretum Narodowego Uniwersytetu Leśnictwa Ukrainy | opublikowany = botsad.nltu.edu.ua | archiwum = https://web.archive.org/web/20171009000431/http://botsad.nltu.edu.ua/uk/garden/objects/22-arboretum.html | zarchiwizowano = 2017-10-09}}

[[Kategoria:Arboreta i ogrody botaniczne na Ukrainie]]
[[Kategoria:Parki we Lwowie]]

Państwo: Ukraina

Obwód: lwowski

Miejscowość: Lwów

Dzielnica: Nowy Świat

Adres: ul. Generała Czuprynki 103


text:
# Breil (Maine i Loara)
Breil – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Kraj Loary, w departamencie Maine i Loara. W 2013 roku jej populacja wynosiła 287 mieszkańców.
W dniu 15 grudnia 2016 roku z połączenia 14 ówczesnych gmin – Auverse, Breil, Broc, Chalonnes-sous-le-Lude, Chavaignes, Chigné, Dénezé-sous-le-Lude, Genneteil, Lasse, Linières-Bouton, Meigné-le-Vicomte, Méon, Noyant oraz Parçay-les-Pins – powstała nowa gmina Noyant-Villages. Siedzibą gminy została miejscowość Noyant.

title: Breil (Maine i Loara)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Breil
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Breil
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         = nie
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Kraj Loary
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Maine i Loara]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saumur|Saumur]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 49044
 |powierzchnia                    = 15,21 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 287
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 49490
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Maine i Loara
 |współrzędne                     = 47°29′N 0°9′E
 |commons                         = Category:Breil (Maine i Loara)
 |www                             =
}}
'''Breil''' – miejscowość i dawna gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Kraj Loary]], w departamencie [[Maine i Loara]]. W 2013 roku jej populacja wynosiła 287 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.insee.fr/fr/statistiques/2021173?geo=COM-49044 | tytuł = Populations légales 2013 | data = | autor = | praca = | opublikowany = INSEE | język = fr | data dostępu = 2016-12-18}}</ref>.

W dniu 15 grudnia 2016 roku z połączenia 14 ówczesnych gmin – [[Auverse]], Breil, [[Broc (Francja)|Broc]], [[Chalonnes-sous-le-Lude]], [[Chavaignes]], [[Chigné]], [[Dénezé-sous-le-Lude]], [[Genneteil]], [[Lasse (Maine i Loara)|Lasse]], [[Linières-Bouton]], [[Meigné-le-Vicomte]], [[Méon]], [[Noyant]] oraz [[Parçay-les-Pins]] – powstała nowa gmina [[Noyant-Villages]]. Siedzibą gminy została miejscowość Noyant<ref>{{cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20161220094913/http://www.maine-et-loire.gouv.fr/IMG/pdf/081-raa_special_du_8_decembre_2016.pdf | tytuł = Recueil des Actes Administratif | data = | autor = | praca = | opublikowany = maine-et-loire.gouv.fr | język = fr | data dostępu = 2016-12-18}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Okręg Saumur}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Maine i Loara]]

title: Breil

Państwo: Francja

Region: Kraj Loary

Departament: Maine i Loara

Okręg: Saumur


text:
# Stronach (Michigan)
Stronach – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan, w hrabstwie Manistee.

title: Stronach (Michigan)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Stronach
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Stronach
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Michigan}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Manistee|Manistee]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 26-76820
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1621796
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 0,9
 |wysokość                     = 184
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 231
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-MI
 |współrzędne                  = 44°12′48″N 86°16′31″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Stronach''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Michigan]], w hrabstwie [[Hrabstwo Manistee|Manistee]].

[[Kategoria:CDP w stanie Michigan]]

title: Stronach

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Michigan

Hrabstwo: Manistee

Powierzchnia: 0,9 km²

Populacja · • liczba ludności: · 170 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Gare de Mervans
Gare de Mervans – przystanek kolejowy w Mervans, w departamencie Saona i Loara, w regionie Burgundia-Franche-Comté, we Francji.
Jest przystankiem kolejowym Société nationale des chemins de fer français (SNCF), obsługiwanym przez pociągi TER Bourgogne.

## Położenie
Znajduje się na wysokości 194 m n.p.m., na 382,170 km linii Dijon – Saint-Amour, pomiędzy stacjami Seurre i Louhans.

## Usługi
Jest obsługiwany przez pociągi TER Bourgogne kursujące między Dijon i Bourg-en-Bresse.

title: Gare de Mervans

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Mervans
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Mervans Gare.JPG
 |opis zdjęcia               = Widok na perony
 |państwo                    = FRA
 |miejscowość                = Route de la Gare, [[Mervans]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = RFF / SNCF
 |data otwarcia              = 1882
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 2
 |liczba krawędzi peronowych = 2
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Dijon – Saint-Amour|Dijon – Saint-Amour]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Burgundia
 |współrzędne                = 46°47′56″N 5°10′46″E
 |commons                    = Category:Gare de Mervans
 |www                        =
}}
'''Gare de Mervans''' – przystanek kolejowy w [[Mervans]], w departamencie [[Saona i Loara]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], we [[Francja|Francji]].

Jest przystankiem kolejowym [[Société nationale des chemins de fer français]] (SNCF), obsługiwanym przez pociągi [[TER Bourgogne]].

== Położenie ==
Znajduje się na wysokości 194 m n.p.m., na 382,170 km [[Linia kolejowa Dijon – Saint-Amour|linii Dijon – Saint-Amour]], pomiędzy stacjami [[Gare de Seurre|Seurre]] i [[Gare de Louhans|Louhans]].

== Usługi ==
Jest obsługiwany przez pociągi [[TER Bourgogne]]<ref>Site SNCF Ter Bourgogne, Informations pratiques sur les gares et arrêts : Halte ferroviaire de Mervans</ref> kursujące między [[Dijon]] i [[Bourg-en-Bresse]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ter-sncf.com/Region/bourgogne/gare/Seurre.aspx | tytuł = Site SNCF TER Bourgogne : Gare de Seurre | opublikowany = ter-sncf.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20140222020006/http://www.ter-sncf.com/Region/bourgogne/gare/Seurre.aspx | zarchiwizowano = 2014-02-22}}

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Mervans
|linia         = [[Linia kolejowa Dijon – Saint-Amour|Dijon – Saint-Amour]]
|kilometr      = 382,170
|następny      = [[Gare de Saint-Germain-du-Bois - Devrouze|Saint-Germain-du-Bois - Devrouze]]
|następny_km   = 5,496
|poprzedni     = [[Gare de Saint-Bonnet|Saint-Bonnet]]
|poprzedni_km  = 8,005
|inne =
}}

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w departamencie Saona i Loara|Mervans]]

title: Mervans

Miejscowość: Route de la Gare, Mervans

Zarządca: RFF / SNCF

Kasy: N


text:
# Quirkyalone
Quirkyalone – pochodzący z języka angielskiego neologizm określający osobę żyjącą w pojedynkę i przedkładającą taki rodzaj życia, nad szukanie partnera tylko po to, aby żyć w związku i uniknąć samotności. Jednocześnie jednak taka osoba nie ma nic przeciwko stałym i sformalizowanym związkom.
Pojęcie zostało wprowadzone przez amerykańską pisarkę Sashę Cagen i stało się szerzej znane dzięki jej książce Quirkyalone: A Manifesto for Uncompromising Romantic.
Quirkyalone to osoby cechujące się indywidualizmem, dużą aktywnością i nastawieniem na autoekspresję. Uważają, że we współczesnych społeczeństwach istnieje „tyrania bycia w związku”, narażająca osoby żyjące w pojedynkę na nieprzychylne komentarze czy krępujące pytania. Z tego powodu nad życie rodzinne przedkładają spotkania towarzyskie w grupie znajomych (najczęściej innych singli). Za szczególnie opresywne uważane są również walentynki czy komedie romantyczne.
Słowo to nie ma odpowiednika w języku polskim. Powstało ze złożenia słów quirky (odjechany, kosmiczny) i  alone (sam). Oba słowa mają więc pozytywne zabarwienie i nie powinny być tłumaczone jako samotny i dziwny.

title: Quirkyalone

wikitext:
'''Quirkyalone''' – pochodzący z [[język angielski|języka angielskiego]] [[neologizm]] określający osobę [[singel (osoba)|żyjącą w pojedynkę]] i przedkładającą taki rodzaj życia, nad szukanie partnera tylko po to, aby żyć w związku i uniknąć samotności. Jednocześnie jednak taka osoba nie ma nic przeciwko stałym i sformalizowanym związkom.

Pojęcie zostało wprowadzone przez amerykańską pisarkę [[Sasha Cagen|Sashę Cagen]] i stało się szerzej znane dzięki jej książce ''Quirkyalone: A Manifesto for Uncompromising Romantic''<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Cagen| imię = Sasha| tytuł = Quirkyalone: A Manifesto for Uncompromising Romantic| miejsce = New York| rok = 2004| isbn =006057898X}}</ref>.

Quirkyalone to osoby cechujące się [[indywidualizm]]em, dużą aktywnością i nastawieniem na autoekspresję. Uważają, że we współczesnych społeczeństwach istnieje „tyrania bycia w związku”, narażająca osoby żyjące w pojedynkę na nieprzychylne komentarze czy krępujące pytania. Z tego powodu nad życie rodzinne przedkładają spotkania towarzyskie w grupie znajomych (najczęściej innych singli). Za szczególnie [[opresja społeczna|opresywne]] uważane są również [[walentynki]] czy [[komedia romantyczna|komedie romantyczne]].

Słowo to nie ma odpowiednika w [[język polski|języku polskim.]] Powstało ze złożenia słów ''quirky'' (odjechany, kosmiczny) i  ''alone'' (sam). Oba słowa mają więc pozytywne zabarwienie i nie powinny być tłumaczone jako ''samotny'' i ''dziwny''<ref>[http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53664,2212503.html?as=1&ias=2&startsz=x {{cytuj pismo |nazwisko = Jucewicz|imię = Agnieszka|tytuł = Quirkyalone, czyli życie w pojedynkę|czasopismo = Gazeta Wyborcza. Wysokie Obcasy|numer=31}}]</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.quirkyalone.net Portal poświęcony osobom quirkyalone] {{lang|en}}

[[Kategoria:Socjologia i antropologia rodziny]]
[[Kategoria:Wyrażenia angielskie]]


text:
# Józef Gabriel Brochero
Józef Gabriel Brochero, właśc. José Gabriel del Rosario Brochero (ur. 16 marca 1840 w Santa Rosa de Río Primero w Argentynie, zm. 26 stycznia 1914 w Villa del Tránsito) – argentyński kapłan, zwany „cura-gaucho”, czyli „ksiądz-gaucho”, tercjarz dominikański, święty Kościoła katolickiego.

## Życiorys
Urodził się w 1840 w Santa Rosa de Río Primero. Był czwartym dzieckiem w rodzinie z dziesięciorgiem dzieci: Ignacego Brochero i Dávili Patrona.
5 marca 1856 roku wstąpił do seminarium duchownego pw. Matki Bożej Loretańskiej w Córdobie, a w 4 lata później rozpoczął studia na Narodowym Uniwersytecie Wyższym w San Carlos, gdzie poznał przyszłego prezydenta Argentyny, Miguela Juáreza Celmana, z którym zawarł trwałą przyjaźń. W 1866 roku został członkiem III Zakonu Dominikańskiego (26 sierpnia) i został wyświęcony na kapłana (4 listopada). 10 grudnia tego samego roku, odprawił swoją pierwszą Mszę św.
Kiedy w 1867 roku wybuchła w prowincji epidemia cholery, Józef Gabriel aktywnie pomagał chorym i umierającym na tę chorobę. W 1868 objął parafię św. Alberta (San Alberto, dzis. dolina Traslasierra). 24 kwietnia 1898 został mianowany kanonikiem katedralnym w Córdobie. Wspierał budowę mostów kamiennych i innych artefaktów, przewodniczył organizacjom regionu, ewangelizacji, opieką nad chorymi i innym działaniom duszpasterskich programów. Najczęściej poruszał się na koniu lub mule, stąd jego miano „cura-gaucho”, od lokalnej nazwy rolników-hodowców, gospodarujących na bezkresnych przestrzeniach pampy argentyńskiej.
Koniec jego życia naznaczony był bólem i chorobą. Zaraził się trądem od chorych, którym gorliwie pomagał. Choroba sprawiła, że w pewnym momencie kapłan stracił słuch i prawie zupełnie wzrok. Zmarł w 1914 w Villa del Tránsito w opinii świętości. W 1916 na jego cześć zmieniono nazwę miasta Villa del Tránsito na Villa Cura Brochero.

## Beatyfikacja i kanonizacja
W roku 1968 rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny. W 2004 roku papież Jan Paweł II ogłosił go Czcigodnym Sługą Bożym, a 20 grudnia 2012 Benedykt XVI podpisał dekret jego beatyfikacji. Oficjalna ceremonia odbyła się 14 września 2013 w Villa Cura Bochero, w pobliżu w Argentynie przez kardynała Angelo Amato, w imieniu papieża Franciszka.
21 stycznia 2016 papież Franciszek uznał cud za wstawiennictwem bł. Józefa G. Brochero, zaś 15 marca 2016 podczas konsystorza wyznaczono datę jego kanonizacji. 16 października 2016, podczas uroczystej mszy świętej na placu Świętego Piotra w Watykanie, bł. Józef Gabriel Brochero wraz z sześcioma innymi błogosławionymi, został przez papieża Franciszka ogłoszony świętym i włączony w poczet świętych Kościoła katolickiego.

### Dzień obchodów
Jego wspomnienie liturgiczne wyznaczono na 26 stycznia (dies natalis).

title: Józef Gabriel Brochero

wikitext:
{{Święty infobox
 |rodzaj               = Święty
 |imię                 = Józef Gabriel Brochero
 |imię oryginalne      = José Gabriel del Rosario Brochero
 |tytuły               =
 |grafika              = El cura Brochero a lomo de mula.jpg
 |podpis grafiki       =
 |data urodzenia       = [[16 marca]] [[1840]]
 |miejsce urodzenia    = Santa Rosa de Río Primero ([[Córdoba (prowincja)|Córdoba, Argentyna]])
 |data śmierci         = 26 stycznia [[1914]]
 |miejsce śmierci      = Villa del Tránsito (dzis. ''Villa Cura Brochero'')
 |kościół              = [[Kościół katolicki]]
 |data beatyfikacji    = 14 września 2013
 |miejsce beatyfikacji = Villa Cura Bochero
 |beatyfikujący        = [[Franciszek (papież)|Franciszka]]<ref name="uwaga1" group="uwaga">w imieniu Papieża, kard. [[Angelo Amato]] (prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych)</ref>
 |data kanonizacji     = 16 października 2016
 |miejsce kanonizacji  = [[Plac Świętego Piotra]]
 |kanonizujący         = Franciszka
 |wspomnienie          = [[26 stycznia]]
 |atrybuty             =
 |patron               =
 |miejsce kultu        =
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          =
 |commons              = Category:José Gabriel Brochero
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Józef Gabriel Brochero''', właśc. ''José Gabriel del Rosario Brochero'' (ur. [[16 marca]] [[1840]] w Santa Rosa de Río Primero w [[Argentyna|Argentynie]], zm. [[26 stycznia]] [[1914]] w Villa del Tránsito){{r|deon}} – [[Argentyńczycy|argentyński]] [[kapłan]], zwany „cura-gaucho”, czyli „[[ksiądz]]-[[gaucho]]”, [[świeccy dominikanie|tercjarz dominikański]], [[święci i błogosławieni Kościoła katolickiego|święty Kościoła katolickiego]].

== Życiorys ==
Urodził się w 1840 w Santa Rosa de Río Primero. Był czwartym dzieckiem w rodzinie z dziesięciorgiem dzieci: Ignacego Brochero i Dávili Patrona.

5 marca 1856 roku wstąpił do [[seminarium duchowne]]go pw. Matki Bożej Loretańskiej w Córdobie, a w 4 lata później rozpoczął studia na Narodowym Uniwersytecie Wyższym w San Carlos, gdzie poznał przyszłego prezydenta Argentyny, [[Miguel Ángel Juárez Celman|Miguela Juáreza Celmana]], z którym zawarł trwałą przyjaźń. W 1866 roku został członkiem [[Świeccy dominikanie|III Zakonu Dominikańskiego]] (26 sierpnia) i został [[sakrament święceń|wyświęcony]] na kapłana (4 listopada){{r|deon}}. 10 grudnia tego samego roku, odprawił swoją pierwszą [[msza|Mszę św.]]

Kiedy w 1867 roku wybuchła w prowincji epidemia [[cholera|cholery]], Józef Gabriel aktywnie pomagał chorym i umierającym na tę chorobę. W 1868 objął parafię św. Alberta (''San Alberto'', dzis. dolina ''Traslasierra''). 24 kwietnia 1898 został mianowany [[kanonik]]iem katedralnym w [[Córdoba (miasto w Argentynie)|Córdobie]]. Wspierał budowę mostów kamiennych i innych artefaktów, przewodniczył organizacjom regionu, ewangelizacji, opieką nad chorymi i innym działaniom duszpasterskich programów. Najczęściej poruszał się na koniu lub mule, stąd jego miano „cura-gaucho”, od lokalnej nazwy rolników-hodowców, gospodarujących na bezkresnych przestrzeniach [[Pampa (formacja roślinna)|pampy argentyńskiej]]{{r|deon}}.

Koniec jego życia naznaczony był bólem i chorobą. Zaraził się [[trąd]]em od chorych, którym gorliwie pomagał{{r|Bł ks José Gabriel del Rosario}}. Choroba sprawiła, że w pewnym momencie kapłan stracił słuch i prawie zupełnie wzrok. Zmarł w 1914 w Villa del Tránsito w opinii świętości. W 1916 na jego cześć zmieniono nazwę miasta Villa del Tránsito na Villa Cura Brochero.

== Beatyfikacja i kanonizacja ==
W roku 1968 rozpoczęto jego [[beatyfikacja|proces beatyfikacyjny]]. W 2004 roku papież [[Jan Paweł II]] ogłosił go Czcigodnym [[Sługa Boży|Sługą Bożym]], a 20 grudnia 2012 [[Benedykt XVI]] podpisał dekret jego beatyfikacji. Oficjalna ceremonia odbyła się [[14 września]] [[2013]] w Villa Cura Bochero, w pobliżu w Argentynie przez kardynała [[Angelo Amato]], w imieniu papieża [[Franciszek (papież)|Franciszka]]{{u|uwaga1}}{{r|Beatyfikacja argentyńskiego}}.

21 stycznia 2016 papież Franciszek uznał cud za wstawiennictwem bł. Józefa G. Brochero, zaś 15 marca 2016 podczas [[konsystorz]]a wyznaczono datę jego kanonizacji{{r|Bł Stanisław Papczyński będzie}}{{r|Wiadomo kiedy poznamy datę|15 marca konsystorz w sprawach}}{{r|Tegoroczne kanonizacje pięciorga}}. 16 października 2016, podczas uroczystej [[Msza|mszy świętej]] na [[Plac Świętego Piotra|placu Świętego Piotra]] w [[Watykan]]ie, bł. Józef Gabriel Brochero wraz z sześcioma innymi błogosławionymi<ref name="uwaga2" group="uwaga">z [[Józef Sánchez del Río|Józefem del Río]], [[Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej|Elżbietą od Trójcy Przenajświętszej]], [[Emanuel González García|Emanuelem Gonzálezem García]], [[Alfons Maria Fusco|Alfonsem Marią Fusco]], [[Ludwik Pavoni|Ludwikiem Pavoni]] i [[Salomon Leclerc|Salomonem Leclerc]]</ref>, został przez papieża Franciszka ogłoszony świętym i włączony w poczet świętych Kościoła katolickiego{{r|Watykan Kościół ma 7 nowych}}.

=== Dzień obchodów ===
Jego [[wspomnienie liturgiczne]] wyznaczono na 26 stycznia (''[[dies natalis]]''){{r|San Giuseppe Gabriele del}}.

== Zobacz też ==

* [[beatyfikowani i kanonizowani przez Franciszka]]
* [[kult świętych]]
* [[święci i błogosławieni rodziny dominikańskiej]]
* [[wstawiennictwo świętych]]

== Uwagi ==
{{Uwagi|
<ref name="uwaga1">w imieniu Papieża, kard. [[Angelo Amato]] (prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych)</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="15 marca konsystorz w sprawach">{{cytuj stronę|url=http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,25301,15-marca-konsystorz-w-sprawach-kanonizacyjnych.html|tytuł=15 marca konsystorz w sprawach kanonizacyjnych|opublikowany=deon.pl|data dostępu=2016-03-07}}</ref>
<ref name="Beatyfikacja argentyńskiego">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170924230547/http://www.opoka.org.pl/aktualnosci/news.php?id=49285&s=opoka|tytuł=Beatyfikacja argentyńskiego proboszcza-pasterza|opublikowany=[[opoka.org.pl]]|data dostępu=2013-09-14}}</ref>
<ref name="Bł ks José Gabriel del Rosario">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20160522054652/http://fra3.pl/Bl-ks-Jos-Gabriel-del-Rosario-Brochero,a,21583|tytuł=Bł. ks. José Gabriel del Rosario Brochero|opublikowany=Interaktywny Pałac Arcybiskupów Krakowskich, www.franciszkanska2.pl|data dostępu=2014-02-02}}</ref>
<ref name="Bł Stanisław Papczyński będzie">{{cytuj stronę|url=http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,24788,bl-stanislaw-papczynski-bedzie-ogloszony-swietym.html|tytuł=Bł. Stanisław Papczyński będzie ogłoszony świętym|opublikowany=deon.pl|data dostępu=2016-01-22}}</ref>
<ref name="deon">{{cytuj stronę|url=http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,15839,argentyna-beatyfikacja-kaplana-spolecznika.html|tytuł=Argentyna: beatyfikacja kapłana-społecznika|autor=[[Katolicka Agencja Informacyjna|KAI]]|data=2013-09-13|opublikowany=[[Deon.pl]]|data dostępu=2014-02-02}}</ref>
<ref name="San Giuseppe Gabriele del">{{cytuj stronę|url=http://www.santiebeati.it/Detailed/95971.html|tytuł=San Giuseppe Gabriele del Rosario Brochero|opublikowany=santiebeati.it|język=it|data dostępu=2016-09-06}}</ref>
<ref name="Tegoroczne kanonizacje pięciorga">{{cytuj stronę|url=http://pl.radiovaticana.va/news/2016/03/15/tegoroczne_kanonizacje_pi%C4%99ciorga_b%C5%82ogos%C5%82awionych/1215559|tytuł=Tegoroczne kanonizacje pięciorga błogosławionych|opublikowany=pl.radiovaticana.va|data dostępu=2016-03-15}}</ref>
<ref name="Watykan Kościół ma 7 nowych">{{cytuj stronę|url=http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,27836,watykan-kosciol-ma-7-nowych-swietych.html|tytuł=Watykan: Kościół ma 7 nowych świętych|opublikowany=deon.pl|data dostępu=2016-10-16}}</ref>
<ref name="Wiadomo kiedy poznamy datę">{{cytuj stronę|url=http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,25207,wiadomo-kiedy-poznamy-date-kanonizacji-matki-teresy.html|tytuł=Wiadomo, kiedy poznamy datę kanonizacji Matki Teresy|opublikowany=deon.pl|data dostępu=2016-02-29}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,15839,argentyna-beatyfikacja-kaplana-spolecznika.html | tytuł = Argentyna: beatyfikacja kapłana-społecznika | autor = [[Katolicka Agencja Informacyjna|KAI]] | data = 2013-09-13 | opublikowany = [[Deon.pl]] | data dostępu = 2014-02-02}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Argentyńscy święci katoliccy]]
[[Kategoria:Argentyńscy duchowni katoliccy]]
[[Kategoria:Tercjarze dominikańscy (biografie)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1840]]
[[Kategoria:Zmarli w 1914]]
[[Kategoria:Beatyfikowani przez Franciszka]]
[[Kategoria:Kanonizowani przez Franciszka]]

title: Święty · Józef Gabriel BrocheroJosé Gabriel del Rosario Brochero

Data i miejsce urodzenia: 16 marca 1840 · Santa Rosa de Río Primero (Córdoba, Argentyna)

Data i miejsce śmierci: 26 stycznia 1914 · Villa del Tránsito (dzis. Villa Cura Brochero)

Czczony przez: Kościół katolicki

Beatyfikacja: 14 września 2013 · Villa Cura Bochero · przez Franciszka

Kanonizacja: 16 października 2016 · Plac Świętego Piotra · przez Franciszka

Wspomnienie: 26 stycznia


text:
# Sadov
Sadov – wieś i gmina w Czechach, w powiecie Karlowe Wary, w kraju karlowarski. Według danych z dnia 1 stycznia 2013 liczyła 1 280 mieszkańców.

title: Sadov

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Sadov
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = Sadov school.JPG
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Sadov_CoA_CZ.svg
 |flaga                           = Flag_of_Sadov_CZ.svg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj karlowarski
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Karlowe Wary|Karlowe Wary]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Czechy]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 19,34 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 1 280<ref name="urz">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20181004001804/http://www.mvcr.cz/soubor/pocet-obcane-leden12-xls.aspx|tytuł=Počty obyvatel v obcích k 1. 1. 2013|opublikowany=www.mvcr.cz|język=cs|data dostępu=2014-08-23}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 360 01 - 362 61
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 7
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 5
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 5
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj karlowarski
 |współrzędne                     = 50°16′11″N 12°53′51″E
 |commons                         = Category:Sadov
 |www                             = http://www.sadov.cz
}}
'''Sadov''' – wieś i [[gmina]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Karlowe Wary|powiecie Karlowe Wary]], w [[Kraj karlowarski|kraju karlowarski]]. Według danych z dnia 1 stycznia 2013 liczyła 1 280 mieszkańców<ref name="urz"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Karlowe Wary}}

[[Kategoria:Miejscowości w kraju karlowarskim]]
[[Kategoria:Gminy w powiecie Karlowe Wary]]

title: Sadov

Państwo: Czechy

Kraj: karlowarski

Powiat: Karlowe Wary

Kraina: Czechy