text:
# Tracy Caldwell Dyson
Tracy Ellen Caldwell Dyson (ur. 14 sierpnia 1969 w Arcadii w stanie Kalifornia) – amerykańska astronautka, doktor nauk chemicznych.

## Wykształcenie i praca zawodowa
- 1987 – ukończyła szkołę średnią (Beaumont High School) w Beaumont w Kalifornii.
- 1993 – uzyskała licencjat z chemii na Uniwersytecie Stanu Kalifornia (California State University – CSUF) w Fullerton. W czasie studiów skonstruowała oprzyrządowanie elektroniczne do lasera jonizującego w spektometrze masowym stosowanym do badania chemii gazów atmosferycznych. W tym czasie pracowała także jako elektromonterka w firmie ojca, zajmującej się projektowaniem i budową systemów oświetlenia budynków. Po otrzymaniu dyplomu licencjackiego pracowała w uczelnianym biurze ds. bezpieczeństwa badań (Research and Instructional Safety Office), zajmując się monitoringiem zabezpieczenia laboratoriów wykorzystujących materiały toksyczne i radioaktywne, a także uczestnicząc w procesie obróbki ich odpadów.
- 1997 – uzyskała stopień doktora w dziedzinie nauk chemicznych na University of California, Davis (podczas pisania doktoratu prowadziła zajęcia dla studentów z przedmiotu laboratorium chemii ogólnej). Otrzymała podoktorskie stypendium Fundacji Camille i Richarda Dreyfusów i podjęła na University of California, Irvine badania nad chemią atmosfery.

## Praca w NASA i kariera astronautki
- 4 czerwca 1998 – została przyjęta do korpusu astronautów NASA (NASA-17(inne języki)) jako kandydatka na specjalistę misji.
- 1999 – zakończyła szkolenie podstawowe, po którym otrzymała skierowanie do Wydziału Eksploatacji Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS Operations Branch) w Biurze Astronautów NASA. Zajmowała się testowaniem oraz przystosowaniem do systemów ISS oprogramowania i urządzeń powstałych w Rosji.
- 2000 – została wyznaczona do zespołu astronautów wspierających 5. stałą załogę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. W centrum kierowania lotem pełniła funkcję operatora łączności (Capcom) utrzymującego kontakt z przebywającymi na orbicie załogami stacji.
- 2005 – należała do wstępnego składu załogi misji STS-121. Ostatecznie jednak w wyprawie tej zastąpił ją astronauta z ESA – Thomas Reiter.
- 17 maja 2006 – została mianowana specjalistą misji STS-118.
- 8–21 sierpnia 2007 – uczestniczyła w wyprawie STS-118 wahadłowca Endeavour.
- 2010 – od kwietnia do września pracowała na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, wchodząc w skład jej 23. i 24. stałej załogi.

## Małżeństwo
Jest żoną pilota US Navy George’a Dysona.

## Odznaczenia i nagrody
- NASA Superior Accomplishment Award (2000)
- NASA Group Achievement Award – Russian Crusader Team (2000)
- NASA Go the Extra Mile Award (2001)
- NASA Performance Award (2001, 2002)
- NASA Space Flight Medal (2007, 2010)
- NASA Distinguished Service Medal (2010)
- Medal „Za zasługi w podboju kosmosu” (2011, Rosja)[1]
- Universal Astronaut Insignia za lot orbitalny (nr 458) – Stowarzyszenie Uczestników Lotów Kosmicznych (Association of Space Explorers(inne języki))[2]

## Wykaz lotów
| Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell                | Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell | Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell | Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell | Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell | Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell | Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell |
| Nr                                                                       | Data startu                                               | Data lądowania                                            | Statek kosmiczny                                          | Funkcja                                                   | Czas trwania                                              |                                                           |
| ------------------------------------------------------------------------ | --------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------- |
| 1                                                                        | 8 sierpnia 2007                                           | 21 sierpnia 2007                                          | STS-118 Endeavour F-20                                    | Specjalista misji (MS-1)                                  | 12 dni 17 godzin 55 minut i 34 sekundy                    |                                                           |
| 2                                                                        | 2 kwietnia 2010                                           | 25 września 010                                           | Sojuz TMA-18 ISS-23 ISS-24                                | Inżynier pokładowy (FE-2)                                 | 176 dni 01 godzina 18 minut i 38 sekund                   |                                                           |
| Łączny czas spędzony w kosmosie — 188 dni 19 godzin 14 minut i 12 sekund |                                                           |                                                           |                                                           |                                                           |                                                           |                                                           |

title: Tracy Caldwell Dyson

wikitext:
{{Astronauta infobox
 |imię i nazwisko             = Tracy Caldwell Dyson
 |imię i nazwisko org         =
 |grafika                     = Tracy Caldwell.jpg
 |opis grafiki                =
 |data urodzenia              = 14 sierpnia 1969
 |miejsce urodzenia           = [[Arcadia (Kalifornia)|Arcadia]] ([[Kalifornia]])
 |data śmierci                =
 |miejsce śmierci             =
 |narodowość                  = [[Stany Zjednoczone|amerykańska]]
 |funkcja                     = specjalista misji,
inżynier pokładowy
 |czas spędzony w kosmosie    = 188 dni 19 godzin 14 minut i 12 sekund
 |liczba spacerów kosmicznych =
 |czas spacerów kosmicznych   =
 |misje                       = [[STS-118]], [[Sojuz TMA-18]], [[Ekspedycja 23]],
[[Ekspedycja 24]]
 |wyuczony zawód              = fizykochemik
 |odznaczenia                 = {{order|US-MNASZAWS}} {{order|US-NSFM|2}} {{order|ZPK||30}}
 |commons                     = Category:Tracy Caldwell
 |wikicytaty                  =
 |www                         =
}}
[[Plik:Tracy Caldwell Dyson in Cupola ISS.jpg|thumb|240px|Tracy Caldwell Dyson w module obserwacyjnym [[Cupola]] znajdującym się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej]]
[[Plik:Max Q on Innovation Day May 4, 2011.jpg|thumb|240px|Grupa Max Q podczas występu w [[Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona|Johnson Space Center]], 2011. Od lewej: Tracy Caldwell Dyson, [[Christopher Ferguson]] i [[Andrew Feustel]]]]
'''Tracy Ellen Caldwell Dyson''' (ur. [[14 sierpnia]] [[1969]] w [[Arcadia (Kalifornia)|Arcadii]] w stanie [[Kalifornia]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykańska]] [[Astronauta|astronautka]], doktor nauk [[chemia|chemicznych]].

== Wykształcenie i praca zawodowa ==
* 1987 – ukończyła szkołę średnią (''Beaumont High School'') w [[Beaumont (Kalifornia)|Beaumont]] w Kalifornii.
* 1993 – uzyskała licencjat z chemii na Uniwersytecie Stanu Kalifornia (''California State University'' – CSUF) w [[Fullerton (Kalifornia)|Fullerton]]. W czasie studiów skonstruowała oprzyrządowanie elektroniczne do lasera jonizującego w [[Spektrometria mas|spektometrze masowym]] stosowanym do badania chemii gazów [[Atmosfera|atmosferycznych]]. W tym czasie pracowała także jako elektromonterka w firmie ojca, zajmującej się projektowaniem i budową systemów oświetlenia budynków. Po otrzymaniu dyplomu licencjackiego pracowała w uczelnianym biurze ds. bezpieczeństwa badań (''Research and Instructional Safety Office''), zajmując się monitoringiem zabezpieczenia laboratoriów wykorzystujących materiały toksyczne i radioaktywne, a także uczestnicząc w procesie obróbki ich odpadów.
* 1997 – uzyskała stopień doktora w dziedzinie nauk chemicznych na [[University of California, Davis]] (podczas pisania doktoratu prowadziła zajęcia dla studentów z przedmiotu laboratorium chemii ogólnej). Otrzymała podoktorskie stypendium Fundacji Camille i Richarda Dreyfusów i podjęła na [[University of California, Irvine]] badania nad chemią atmosfery.

== Praca w NASA i kariera astronautki ==
* 4 czerwca 1998 – została przyjęta do korpusu astronautów [[NASA]] ({{link-interwiki |NASA-17 |Q=Q3869364}}) jako kandydatka na specjalistę misji.
* 1999 – zakończyła szkolenie podstawowe, po którym otrzymała skierowanie do Wydziału Eksploatacji [[Międzynarodowa Stacja Kosmiczna|Międzynarodowej Stacji Kosmicznej]] (''ISS Operations Branch'') w Biurze Astronautów NASA. Zajmowała się testowaniem oraz przystosowaniem do systemów ISS oprogramowania i urządzeń powstałych w [[Rosja|Rosji]].
* 2000 – została wyznaczona do zespołu astronautów wspierających [[Ekspedycja 5|5. stałą załogę]] Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. W centrum kierowania lotem pełniła funkcję operatora łączności (''Capcom'') utrzymującego kontakt z przebywającymi na orbicie załogami stacji.
* 2005 – należała do wstępnego składu załogi misji [[STS-121]]. Ostatecznie jednak w wyprawie tej zastąpił ją astronauta z [[Europejska Agencja Kosmiczna|ESA]] – [[Thomas Reiter]].
* 17 maja 2006 – została mianowana specjalistą misji [[STS-118]].
* 8–21 sierpnia 2007 – uczestniczyła w wyprawie STS-118 wahadłowca [[Endeavour]].
* 2010 – od kwietnia do września pracowała na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, wchodząc w skład jej [[Ekspedycja 23|23.]] i [[Ekspedycja 24|24.]] stałej załogi.

== Małżeństwo ==
Jest żoną pilota [[United States Navy|US Navy]] George’a Dysona.

== Odznaczenia i nagrody ==
* NASA Superior Accomplishment Award (2000)
* NASA Group Achievement Award – Russian Crusader Team (2000)
* NASA Go the Extra Mile Award (2001)
* NASA Performance Award (2001, 2002)
* [[Medal za Lot Kosmiczny|NASA Space Flight Medal]] (2007, 2010)
* [[NASA Distinguished Service Medal]] (2010)
* [[Medal „Za zasługi w podboju kosmosu”]] (2011, [[Rosja]])<ref>{{cytuj stronę| url = http://news.kremlin.ru/media/events/files/41d36902b985e69bfeb8.pdf | tytuł = Указ Президента Российской Федерации № 437 «О награждении медалью „За заслуги в освоении космоса“ иностранных граждан»| data = 2011-04-12 | język = ru| opublikowany = kremlin.ru| data dostępu= 2011-07-09}}</ref>
* ''Universal Astronaut Insignia'' za [[lot orbitalny]] (nr 458) – Stowarzyszenie Uczestników Lotów Kosmicznych ({{link-interwiki|Association of Space Explorers|Q=Q744007}})<ref>{{Cytuj stronę|url=https://ase-astronauts.paperturn-view.com/registry-of-space-travelers?pid=MzA304084&v=60.1 |tytuł=Registry of Space Travelers |opublikowany=ase-astronauts.paperturn-view.com |data dostępu=2025-07-06 |język=en }}</ref>

== Wykaz lotów ==
{| class="wikitable"
|-
! colspan="7"| Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Tracy E. Caldwell
|-
! Nr
! Data startu
! Data lądowania
! Statek kosmiczny
! Funkcja
! Czas trwania
|-
! 1
| 8 sierpnia 2007
| 21 sierpnia 2007
| STS-118
Endeavour F-20
| Specjalista misji (MS-1)
| 12 dni 17 godzin 55 minut i 34 sekundy<ref name="Przegląd wyników misji STS-118">{{cytuj stronę|url=http://www.nasa.gov/mission_pages/shuttle/shuttlemissions/sts118/launch/index.html|tytuł=Przegląd wyników misji STS-118|język=en|data dostępu=2010-08-31}}</ref>
|- bgcolor="#efefef"
|-
! 2
| 2 kwietnia 2010
| 25 września 010
| [[Sojuz TMA-18]]
ISS-23
ISS-24
| Inżynier pokładowy (FE-2)
| 176 dni 01 godzina 18 minut i 38 sekund
|-
!colspan="7" style="text-align:left;"| Łączny czas spędzony w kosmosie — 188 dni 19 godzin 14 minut i 12 sekund
|}

== Zobacz też ==
* [[Grupy i oddziały kosmonautów|grupy i oddziały astronautów]]
* [[alfabetyczna lista astronautów]]
* [[lista astronautek]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.jsc.nasa.gov/Bios/htmlbios/caldwell.html Biografia na stronie NASA] {{lang|en}}
* [http://www.spacefacts.de/bios/astronauts/english/caldwell_tracy.htm Biogram na stronie Spacefacts] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Caldwell, Tracy}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis]]
[[Kategoria:Amerykańskie astronautki]]
[[Kategoria:Amerykańscy fizykochemicy]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem za Lot Kosmiczny]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi w podboju kosmosu”]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1969]]

title: Tracy Caldwell Dyson

Data i miejsce urodzenia: 14 sierpnia 1969 · Arcadia (Kalifornia)

Narodowość: amerykańska

Funkcja: specjalista misji, · inżynier pokładowy

Łączny czas misji kosmicznych: 188 dni 19 godzin 14 minut i 12 sekund

Misje: STS-118, Sojuz TMA-18, Ekspedycja 23, · Ekspedycja 24

Wyuczony zawód: fizykochemik


text:
# Pachomiusz (biskup Sauhadż)
Pachomiusz (ur. 24 lutego 1953 w Luksorze) – duchowny Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego, od 2018 biskup Sauhadż.

## Życiorys
Był mnichem w monasterze św. Paisjusza. Święcenia kapłańskie przyjął 18 lipca 1979. Sakrę biskupią otrzymał 22 czerwca 1986. 26 lutego 2018 został mianowany biskupem Sauhadż.

wikiname: plwiki

title: Pachomiusz (biskup Sauhadż)

in_language: pl

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Pachomiusz
 |imię przybrane org      =
 |imię i nazwisko         =
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          = [[Egipt]]
 |data urodzenia          = [[24 lutego]] [[1953]]
 |miejsce urodzenia       = [[Luksor]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Biskup Sauhadż
 |1. funkcja - okres      = od 2018
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[Kościoły orientalne|przedchalcedońskie]]
 |kościół                 = [[Koptyjski Kościół Ortodoksyjny]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 18 lipca 1979
 |data nominacji          =
 |data sakry              = 22 czerwca 1986
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 22 czerwca 1986
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Szenuda III]]
 |współkonsekratorzy        =
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Pachomiusz''' (ur. [[24 lutego]] [[1953]] w [[Luksor]]ze) – duchowny [[Koptyjski Kościół Ortodoksyjny|Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego]], od 2018 biskup Sauhadż.

== Życiorys ==
Był mnichem w monasterze św. Paisjusza. Święcenia kapłańskie przyjął 18 lipca 1979. Sakrę biskupią otrzymał 22 czerwca 1986. 26 lutego 2018 został mianowany biskupem Sauhadż.

== Bibliografia ==
* [https://st-takla.org/Saints/bishops/baa/bakhoum-sohag.html Biogram na st-takla.org]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Biskupi Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1953]]

title: Pachomiusz

Kraj działania: Egipt

Data i miejsce urodzenia: 24 lutego 1953 · Luksor

Wyznanie: przedchalcedońskie

Kościół: Koptyjski Kościół Ortodoksyjny

Sakra biskupia: 22 czerwca 1986

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 22 czerwca 1986

Konsekrator: Szenuda III


text:
# Struga (mechanika płynów)
Struga (rurka prądu) – spójny pęk sąsiadujących ze sobą linii prądu.
Przez strugę rozumie się też często spójny obszar płynu zawierający pęk sąsiadujących ze sobą linii prądu.
Zewnętrzne granice strugi, a więc ‘rozmiary’ pęku, określane są w sposób arbitralny, w zależności od potrzeb. Na przykład całość płynu przepływającego przez rurę tworzy strugę.

## Równanie ciągłości strugi
Dla każdej strugi obowiązuje równanie ciągłości wyrażające zasadę zachowania masy:
{\displaystyle \varrho \,u\,S=\mathrm {const} ,}
gdzie:
{\displaystyle \varrho } – gęstość płynu,
{\displaystyle u} – średnia prędkość płynu w strudze,
{\displaystyle S} – pole poprzecznego przekroju strugi.
Występująca w prawej stronie równania wielkość stała jest charakterystyczna dla danej strugi. Jest to prędkość przepływu masy przez przekrój poprzeczny rurki prądu o wymiarze [kg/s].

title: Struga (mechanika płynów)

wikitext:
{{Dopracować|źródła=2018-03}}
[[Plik:Streamlines and streamtube.svg|thumb|Struga, linie prądu i wektory prędkości]]
'''Struga''' ('''rurka prądu''') – spójny pęk sąsiadujących ze sobą [[Linia prądu|linii prądu]].

Przez strugę rozumie się też często spójny obszar płynu zawierający pęk sąsiadujących ze sobą linii prądu.

Zewnętrzne granice strugi, a więc ‘rozmiary’ pęku, określane są w sposób arbitralny, w zależności od potrzeb. Na przykład całość płynu przepływającego przez rurę tworzy strugę.

== Równanie ciągłości strugi ==
Dla każdej strugi obowiązuje [[równanie ciągłości]] wyrażające [[Prawo zachowania masy|zasadę zachowania masy]]:
:: <math>\varrho \, u \, S = \mathrm{const},</math>

gdzie:
: <math>\varrho</math> – gęstość płynu,
: <math>u</math> – średnia prędkość płynu w strudze,
: <math>S</math> – pole poprzecznego przekroju strugi.

Występująca w prawej stronie równania wielkość stała jest charakterystyczna dla danej strugi. Jest to prędkość przepływu masy przez [[przekrój poprzeczny]] rurki prądu o wymiarze [kg/s].

[[Kategoria:Dynamika płynów]]


text:
# Żywy piasek
Żywy piasek – rodzaj piasku stosowany jako podłoże w akwarystyce morskiej; zazwyczaj jest to piasek aragonitowy przenoszony do zbiornika (akwarium) wraz z wodą i mikroorganizmami z morza lub oceanu. Obecne w piasku żywe mikroorganizmy (stąd nazwa „żywy piasek”), np. bakterie nitryfikacyjne, wspomagają ekosystem rozkładając wszelkiego rodzaju resztki organiczne, np. pozostały pokarm czy obumarłe zwierzęta. Żywy piasek służy także jako jeden z elementów naturalnej filtracji, a niektóre z zawartych w nim mikroorganizmów służą jako pokarm dla większych zwierząt.

title: Żywy piasek

wikitext:
'''Żywy piasek''' – rodzaj piasku stosowany jako podłoże w [[Akwarium morskie|akwarystyce morskiej]]; zazwyczaj jest to piasek [[aragonit]]owy przenoszony do zbiornika (akwarium) wraz z wodą i [[Mikroorganizm|mikroorganizmami]] z morza lub oceanu. Obecne w piasku żywe mikroorganizmy (stąd nazwa „żywy piasek”), np. [[bakterie nitryfikacyjne]], wspomagają [[ekosystem]] rozkładając wszelkiego rodzaju resztki organiczne, np. pozostały pokarm czy obumarłe zwierzęta. Żywy piasek służy także jako jeden z elementów naturalnej filtracji, a niektóre z zawartych w nim mikroorganizmów służą jako pokarm dla większych zwierząt.

== Zobacz też ==
* [[żywa skała]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę  | nazwisko =Baumeister  | imię = Werner| tytuł =Akwarystyka morska| data = 2002 | strony = 20,21 | wydawca =Galaktyka | miejsce = Łódź | isbn = 83-87914-58-4 }}

[[Kategoria:Akwarystyka]]


text:
# Rosja na Zimowej Uniwersjadzie 2009
Rosję na Zimowej Uniwersjadzie 2009 w Harbinie reprezentowało 181 zawodników.

## Kadra

### Łyżwiarstwo figurowe
- Elina Achmietwalejewa
- Alona Anfimowa
- Artur Bałasznikow
- Konstantin Biezmatiernych
- Jekatierina Bobrowa
- Artiom Borodulin
- Witalij Butikow
- Aleksandr Enbiert
- Adiedla Galullina
- Riegina Gaszigulina
- Katarina Gierboldt
- Kristina Gorszkowa
- Aleksandra Ijewlewa
- Sofia Kowalowa
- Ksienija Krasilnikowa
- Marija Kriworotowa
- Arina Martynowa
- Konstantin Mieńszow
- Julia Mokiejewa
- Renata Nasibullina
- Anna Niekratowa
- Ksienija Ozierowa
- Olesia Pawłowa
- Irina Praskanowa
- Jekatierina Romanyczewa
- Jekatierina Rublewa
- Ajgul Szawalejewa
- Iwan Szefier
- Ksienija Smirnowa
- Dmitrij Sołowjow
- Daria Timoszczuk
- Anżela Ultriwanowa
- Anna Ulanowa
- Władimir Uspienkij
- Irina Wasilewa
- Sanija Jarullina

### Hokej na lodzie
- Aleksiej Biełow, Jewgienij Biełuchin, Wadim Biernikow, Artiom Bulanski, Pawieł Doronin, Dienis Fachrutdinow, Emil Garipow, Azat Kalimullin, Andriej Kolesnikow, Konstantin Kulikow, Konstantin Mładin, Kiriłł Pietrow, Wiaczesław Siełujanow, Dienis Siergiejew, Ilja Susłoparow, Wasilij Tokranow, Dimitrij Cybin, Marat Walullin, Radik Zakijew, Wadim Żelobniuk, Siergiej Zuboriew, Dmitrij Ziuzin – turniej mężczyzn

### Short track
- Jekatierina Biełowa
- Olga Bielakowa
- Siemion Jelistratow
- Nina Jewtiejewa
- Jewgienij Kozulin
- Wiaczesław Kurginian
- Olga Maskajkina
- Walerija Potiomkina
- Siergiej Prankiewicz
- Ilsiar Szarafutdinowa
- Andriej Szłapnikow
- Rusłan Zacharow

### Łyżwiarstwo szybkie
- Jekatierina Abramowa
- Irina Arszynowa
- Paweł Bahajew
- Artiom Biełousow
- Igor Bogolubskij
- Maksim Bosienko
- Dmitrij Diemianiszyn
- Aleksiej Jesin
- Olga Graf
- Siergiej Grajzstow
- Anton Kaszyn
- Michaił Koczniew
- Kristina Kuleszowa
- Jelena Kurbatowa
- Jekatierina Lokojanowa
- Natalia Perszakowa
- Jelena Rudina
- Aleksandr Rumiancew
- Wiktorija Rusalewa
- Aleksiej Sacharow
- Jekatierina Szychowa
- Timofiej Skopin
- Anna Smirnowa
- Łada Zadonskaja

### Curling
- Jekatierina Antonowa
- Nkieiruka Eziech
- Margarita Fomina
- Jekatierina Gałkina
- Ludmiła Priwiwkowa

### Narciarstwo alpejskie
- Irina Anfierowa
- Jekatierina Arcybyszewa
- Marija Czeriepanowa
- Anastasija Czircowa
- Michaił Iwanow
- Walerija Nadiej
- Jewgienij Pinajew
- Głafira Zujewa

### Biegi narciarskie
- Julia Czekalewa
- Roman Czekalin
- Aleksiej Czernousow
- Denis Gławackich
- Natalia Ilina
- Nikołaj Chochriakow
- Olga Kuziukowa
- Ilija Maszkow
- Walentina Nowikowa
- Anna Slepowa
- Siergiej Turyszew
- Jelena Turyszewa
- Denis Wołotka
- Artiom Żmurko

### Skoki narciarskie
- Pawieł Jeriemiejewskij
- Roman Gornostajew
- Anton Kaliniczenko
- Siergiej Kożewnikow
- Emil Mulukow
- Dmitrij Sporynin
- Aleksiej Wostriecow

### Kombinacja norweska
- Michaił Barinow
- Paweł Bazarow
- Jurij Ijust
- Damir Chisiettdinow
- Ilja Lebiediew
- Dmitrij Matwiejew
- Aleksandr Nikiforow
- Andriej Smirnow

### Snowboard
- Elena Alekhina
- Anastasia Asanova
- Anton Belayev
- Inna Besova
- Yuliya Boyarintseva
- Daria Groznova
- Anastasia Ivanova
- Vitaly Kartsev
- Olga Kel
- Anton Koprivitsa
- Konstantin Kotov
- Viktor Kulikov
- Dmitry Mindrul
- Nikolay Olyunin
- Dmitry Shalmanov
- konstantin Shipilov
- Alexandra Vetoshikina

### Biathlon
- Siergiej Bałandin
- Nadieżda Czastina
- Natalia Jegoszina
- Jewgienij Garaniczew
- Artiom Gusiew
- Maksim Ichsanow
- Marina Korowina
- Wiktor Kriwankow
- Anna Kunajewa
- Anastasija Kuzniecowa
- Irina Maksimowa
- Aleksandr Ogarkow
- Jewgienija Siedowa
- Oleg Szełkowienko
- Anna Sorokina
- Aleksiej Trusow

### Narciarstwo dowolne
- Aleksandr Bondar
- Artiom Daniłow
- Wioletta Kowalska
- Władimir Lebiediew
- Julija Liwinska
- Siergiej Możajew
- Anton Sannikow
- Jurij Szapkin
- Wiktorija Struk
- Anna Zukal

title: Rosja na Zimowej Uniwersjadzie 2009

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Rosja na Zimowej Uniwersjadzie 2009
 | państwo                = RUS
 | kod MKOl               =
 | kod organizacja        = RUS
 | organizacja            = FISU
 | impreza z linkiem      = [[Zimowa Uniwersjada 2009]]
 | miejscowość            = [[Harbin]]
 | chorąży                =
 | liczba zawodników      = 181
 | liczba konkurencji     =
 | liczba dyscyplin       =
 | pozycja w klasyfikacji =
 | złote                  =
 | srebrne                =
 | brązowe                =
 | suma                   =
}}
'''Rosję na Zimowej Uniwersjadzie 2009''' w [[Harbin]]ie reprezentowało 181 zawodników.

== Medale ==
=== [[Plik:Gold FISU.svg|20px]] Złoto ===
=== [[Plik:Silver FISU.svg|20px]] Srebro ===
=== [[Plik:Bronze FISU.svg|20px]] Brąz ===
== Kadra ==
=== [[Plik:Figure skating pictogram.svg|50px]] Łyżwiarstwo figurowe ===
* [[Elina Achmietwalejewa]]
* [[Alona Anfimowa]]
* [[Artur Bałasznikow]]
* [[Konstantin Biezmatiernych]]
* [[Jekatierina Bobrowa]]
* [[Artiom Borodulin]]
* [[Witalij Butikow]]
* [[Aleksandr Enbiert]]
* [[Adiedla Galullina]]
* [[Riegina Gaszigulina]]
* [[Katarina Gierboldt]]
* [[Kristina Gorszkowa]]
* [[Aleksandra Ijewlewa]]
* [[Sofia Kowalowa]]
* [[Ksienija Krasilnikowa]]
* [[Marija Kriworotowa]]
* [[Arina Martynowa]]
* [[Konstantin Mieńszow]]
* [[Julia Mokiejewa]]
* [[Renata Nasibullina]]
* [[Anna Niekratowa]]
* [[Ksienija Ozierowa]]
* [[Olesia Pawłowa]]
* [[Irina Praskanowa]]
* [[Jekatierina Romanyczewa]]
* [[Jekatierina Rublewa]]
* [[Ajgul Szawalejewa]]
* [[Iwan Szefier]]
* [[Ksienija Smirnowa]]
* [[Dmitrij Sołowjow]]
* [[Daria Timoszczuk]]
* [[Anżela Ultriwanowa]]
* [[Anna Ulanowa]]
* [[Władimir Uspienkij]]
* [[Irina Wasilewa]]
* [[Sanija Jarullina]]

=== [[Plik:Ice hockey pictogram.svg|50px]] Hokej na lodzie ===
* [[Aleksiej Biełow]], [[Jewgienij Biełuchin]], [[Wadim Biernikow]], [[Artiom Bulanski]], [[Pawieł Doronin (hokeista)|Pawieł Doronin]], [[Dienis Fachrutdinow]], [[Emil Garipow]], [[Azat Kalimullin]], [[Andriej Kolesnikow]], [[Konstantin Kulikow]], [[Konstantin Mładin]], [[Kiriłł Pietrow]], [[Wiaczesław Siełujanow]], [[Dienis Siergiejew]], [[Ilja Susłoparow]], [[Wasilij Tokranow]], [[Dimitrij Cybin]], [[Marat Walullin]], [[Radik Zakijew]], [[Wadim Żelobniuk]], [[Siergiej Zuboriew]], [[Dmitrij Ziuzin (hokeista)|Dmitrij Ziuzin]] – turniej mężczyzn

=== [[Plik:Short track speed skating pictogram.svg|50px]] Short track ===
* [[Jekatierina Biełowa]]
* [[Olga Bielakowa]]
* [[Siemion Jelistratow]]
* [[Nina Jewtiejewa]]
* [[Jewgienij Kozulin]]
* [[Wiaczesław Kurginian]]
* [[Olga Maskajkina]]
* [[Walerija Potiomkina]]
* [[Siergiej Prankiewicz]]
* [[Ilsiar Szarafutdinowa]]
* [[Andriej Szłapnikow]]
* [[Rusłan Zacharow]]

=== [[Plik:Speed skating pictogram.svg|50px]] Łyżwiarstwo szybkie===
* [[Jekatierina Abramowa]]
* [[Irina Arszynowa]]
* [[Paweł Bahajew]]
* [[Artiom Biełousow]]
* [[Igor Bogolubskij]]
* [[Maksim Bosienko]]
* [[Dmitrij Diemianiszyn]]
* [[Aleksiej Jesin]]
* [[Olga Graf]]
* [[Siergiej Grajzstow]]
* [[Anton Kaszyn]]
* [[Michaił Koczniew]]
* [[Kristina Kuleszowa]]
* [[Jelena Kurbatowa]]
* [[Jekatierina Lokojanowa]]
* [[Natalia Perszakowa]]
* [[Jelena Rudina]]
* [[Aleksandr Rumiancew (łyżwiarz)|Aleksandr Rumiancew]]
* [[Wiktorija Rusalewa]]
* [[Aleksiej Sacharow]]
* [[Jekatierina Szychowa]]
* [[Timofiej Skopin]]
* [[Anna Smirnowa]]
* [[Łada Zadonskaja]]
=== [[Plik:Curling pictogram.svg|50px]] Curling ===
* [[Jekatierina Antonowa]]
* [[Nkieiruka Eziech]]
* [[Margarita Fomina]]
* [[Jekatierina Gałkina]]
* [[Ludmiła Priwiwkowa]]

=== [[Plik:Alpine skiing pictogram.svg|50px]] Narciarstwo alpejskie ===
* [[Irina Anfierowa]]
* [[Jekatierina Arcybyszewa]]
* [[Marija Czeriepanowa]]
* [[Anastasija Czircowa]]
* [[Michaił Iwanow (narciarz alpejski)|Michaił Iwanow]]
* [[Walerija Nadiej]]
* [[Jewgienij Pinajew]]
* [[Głafira Zujewa]]

=== [[Plik:Cross country skiing pictogram.svg|50px]] Biegi narciarskie ===
* [[Julia Czekalewa]]
* [[Roman Czekalin]]
* [[Aleksiej Czernousow]]
* [[Denis Gławackich]]
* [[Natalia Ilina]]
* [[Nikołaj Chochriakow]]
* [[Olga Kuziukowa]]
* [[Ilija Maszkow]]
* [[Walentina Nowikowa]]
* [[Anna Slepowa]]
* [[Siergiej Turyszew]]
* [[Jelena Turyszewa]]
* [[Denis Wołotka]]
* [[Artiom Żmurko]]

=== [[Plik:Ski jumping pictogram.svg|50px]] Skoki narciarskie ===
* [[Pawieł Jeriemiejewskij]]
* [[Roman Gornostajew]]
* [[Anton Kaliniczenko]]
* [[Siergiej Kożewnikow (skoczek narciarski)|Siergiej Kożewnikow]]
* [[Emil Mulukow]]
* [[Dmitrij Sporynin]]
* [[Aleksiej Wostriecow]]

=== [[Plik:Nordic combined pictogram.svg|50px]] Kombinacja norweska ===
* [[Michaił Barinow]]
* [[Paweł Bazarow]]
* [[Jurij Ijust]]
* [[Damir Chisiettdinow]]
* [[Ilja Lebiediew]]
* [[Dmitrij Matwiejew]]
* [[Aleksandr Nikiforow]]
* [[Andriej Smirnow (narciarz)|Andriej Smirnow]]

=== [[Plik:Snowboarding pictogram.svg|50px]] Snowboard ===
* [[Elena Alekhina]]
* [[Anastasia Asanova]]
* [[Anton Belayev]]
* [[Inna Besova]]
* [[Yuliya Boyarintseva]]
* [[Daria Groznova]]
* [[Anastasia Ivanova]]
* [[Vitaly Kartsev]]
* [[Olga Kel]]
* [[Anton Koprivitsa]]
* [[Konstantin Kotov]]
* [[Viktor Kulikov]]
* [[Dmitry Mindrul]]
* [[Nikolay Olyunin]]
* [[Dmitry Shalmanov]]
* [[konstantin Shipilov]]
* [[Alexandra Vetoshikina]]
=== [[Plik:Biathlon pictogram.svg|50px]] Biathlon ===
* [[Siergiej Bałandin]]
* [[Nadieżda Czastina]]
* [[Natalia Jegoszina]]
* [[Jewgienij Garaniczew]]
* [[Artiom Gusiew]]
* [[Maksim Ichsanow]]
* [[Marina Korowina]]
* [[Wiktor Kriwankow]]
* [[Anna Kunajewa]]
* [[Anastasija Kuzniecowa]]
* [[Irina Starych|Irina Maksimowa]]
* [[Aleksandr Ogarkow]]
* [[Jewgienija Siedowa]]
* [[Oleg Szełkowienko]]
* [[Anna Sorokina]]
* [[Aleksiej Trusow]]

=== [[Plik:Freestyle skiing pictogram.svg|50px]] Narciarstwo dowolne ===
* [[Aleksandr Bondar]]
* [[Artiom Daniłow]]
* [[Wioletta Kowalska]]
* [[Władimir Lebiediew]]
* [[Julija Liwinska]]
* [[Siergiej Możajew]]
* [[Anton Sannikow]]
* [[Jurij Szapkin]]
* [[Wiktorija Struk]]
* [[Anna Zukal]]

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Zimowej Uniwersjadzie 2009]]
[[Kategoria:Sport w Rosji]]
[[Kategoria:2009 w Rosji]]

title: Rosja na Zimowej Uniwersjadzie 2009

Kod FISU: RUS


text:
# Chmura niewiedzy
Chmura niewiedzy (Obłok niewiedzy, ang. Cloud of Unknowing) – anonimowe dzieło mistyczne napisane w Anglii, najprawdopodobniej w latach 1350–1380. Jest pierwszym zapisem doświadczeń mistycznych dokonanym w języku narodowym (w dialekcie północno-wschodnim). Chmura niewiedzy będąca zaadresowanym do młodego adepta praktycznym podręcznikiem życia kontemplacyjnego, zachowała się jedynie w 18 rękopisach, z których najstarszy pochodzi z XV wieku.

title: Chmura niewiedzy

wikitext:
'''Chmura niewiedzy''' (''Obłok niewiedzy'', [[język angielski|ang.]] ''Cloud of Unknowing'') – anonimowe dzieło [[Mistyka chrześcijańska|mistyczne]] napisane w Anglii, najprawdopodobniej w latach [[1350]]–[[1380]]. Jest pierwszym zapisem doświadczeń mistycznych dokonanym w języku narodowym (w dialekcie północno-wschodnim). ''Chmura niewiedzy'' będąca zaadresowanym do młodego adepta praktycznym podręcznikiem życia kontemplacyjnego, zachowała się jedynie w 18 rękopisach, z których najstarszy pochodzi z [[XV wiek]]u.

== Bibliografia ==
Wydanie polskie dzieła:
* {{cytuj książkę | tytuł = Obłok niewiedzy | inni = [[Wojciech Unolt]] (tł. z ang.), [[Wojciech Giertych]] OP (wstęp) | miejsce = Poznań | wydawca = "W drodze" | rok = 1986| strony = 101|nazwisko=|imię=|isbn=}}
* ''Obłok niewiedzy''. Wojciech Unolt (tł. z ang.), Wojciech Giertych OP (wstęp). Poznań: "W drodze", 2001, s. 170.
* ''Obłok niewiedzy''. Wojciech Unolt (tł. z ang.), Wojciech Giertych OP (wstęp). Poznań: "W drodze", 2015, s. 172.
* ''Chmura niewiedzy. ''[[Piotr Rostworowski]] (tł. z [[język francuski|fr.]]), Tyniec, Wydawnictwo Benedyktynów, 2003, s. 244.

Opracowania:
* [[Peter Dinzelbacher]], ''Leksykon mistyki. Żywoty – pisma – przeżycia'', wyd. Verbinum, Warszawa 2002.

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sacred-texts.com/chr/cou/index.htm | tytuł = The Cloud of Unknowing ed. by Evelyn Underhill | data = 1922 | opublikowany = sacred-texts.com | język = en | data dostępu = 2018-07-08}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Angielskie utwory literackie]]
[[Kategoria:Angielska literatura średniowieczna]]
[[Kategoria:Chrześcijańska literatura mistyczna]]


text:
# NGC 5383
NGC 5383 (również PGC 49618 lub UGC 8875) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBb), znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Odkrył ją William Herschel 9 kwietnia 1787 roku.
W galaktyce tej zaobserwowano supernową SN 2005cc.

title: NGC 5383

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|13|57|04|9|+41|50|46|0}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 5383
 |      zdjęcie = NGC 5383 hst 10877 R814B555.png
 |         opis = NGC 5383 ([[Kosmiczny Teleskop Hubble’a|HST]])
 |     odkrywca = [[William Herschel]]
 |        dzień = 9 kwietnia
 |          rok = 1787
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Psów Gończych|Psy Gończe]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna z poprzeczką|spiralna z poprzeczką]] (SBb)
 | rektascensja = {{RA|13|57|04,9}}
 |   deklinacja = {{DEC|+41|50|46}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,007552{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 11,5
 |     rozm_kąt = 3,2' × 2,7'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = UGC 8875, IRAS13550+4205, MCG 7-29-23, ZWG 219.33, MK 281, KUG 1355+420, PGC 49618
 |      commons = Category:NGC 5383
}}
'''NGC 5383''' (również '''PGC 49618''' lub '''UGC 8875''') – [[galaktyka spiralna z poprzeczką]] (SBb), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Psów Gończych|gwiazdozbiorze Psów Gończych]]. Odkrył ją [[William Herschel]] 9 kwietnia 1787 roku{{r|cseligman}}.

W galaktyce tej zaobserwowano [[supernowa|supernową]] [[SN 2005cc]]{{r|cbat}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cbat">{{Cytuj stronę | url = http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html | tytuł = List of Supernovae | praca = IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams | opublikowany = Międzynarodowa Unia Astronomiczna | język = en | data dostępu = 2015-01-20}}</ref>
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc53a.htm#5383 | tytuł = NGC 5383 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-01-20}}</ref>
<ref name=simbad>{{Simbad|NGC 5383}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 5383}}
* {{simbad|NGC 5383}}
* {{NED|NGC 5383}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|5383]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne z poprzeczką]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Psów Gończych]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1787]]

title: NGC 5383

Odkrywca: William Herschel

Data odkrycia: 9 kwietnia 1787

Gwiazdozbiór: Psy Gończe

Typ: spiralna z poprzeczką (SBb)


text:
# Kolegiata w Stuttgarcie
Kolegiata (niem. Stiftskirche) – luterańska świątynia parafialna znajdująca się w niemieckim mieście Stuttgart.
Gotycką świątynię halową wzniesiono latach 1436–1531, była siedzibą kapituły kolegiackiej. Od 1534 w kościele odprawiano nabożeństwa protestanckie. W 1944 roku kościół został doszczętnie zniszczony wskutek bombardowania, odbudowano go w zmodernizowanej formie po roku 1954.

## Historia
Kościół wzniesiono w 1240 wieku w miejscu jednonawowego, wiejskiego kościoła. Konflikt między Królestwem Niemiec a hrabstwem Wirtembergii doprowadził do przeniesienia się kanoników z Beutelsbach do Stuttgartu, najważniejszego wirtemberskiego miasta, między rokiem 1312 a 1321, co skutkowało wyniesieniem świątyni do godności kolegiaty. Od tego czasu do kapituły należał prepozyt, dwunastu kanoników i dwunastu wikariuszy, przy czym prepozyt był jednocześnie proboszczem miejskiej parafii. Przenosiny zostały formalnie zatwierdzone w 1324 roku przez biskupa Konstancji. W 1321 Ulryk, nieślubny syn hrabiego Eberharda I, miał ufundować budowę nowego prezbiterium bądź jego rozbudowę.
W 1432 rozpoczęto przygotowania do budowy nowej, halowej kolegiaty, co było związane z rozbudową miasta przez Ulryka V. W 1436 wmurowano kamień węgielny. W 1445 ukończono budowę południowej części, a w 1456 poświęcono dziewięć ołtarzy. W latach 1463–1464 wybudowano szóste piętro wieży, na którym ulokowano pomieszczenie dla miejskiego strażnika. Prace budowlane spowolniła śmierć hrabiego Ulryka, głównego fundatora, w 1480 roku. W 1530 na zachodniej wieży zamontowano zegar wybijający godziny. Ostatecznie budowę ukończono w roku 1531, z powodów finansowych zrezygnowano z budowy iglicy zachodniej wieży.
Od początku XVI wieku stuttgarcka kapituła, niegdyś najbogatsza w Wirtembergii, zaczęła popadać w problemy finansowe. 16 maja 1534 w świątyni odprawiono pierwsze nabożeństwo protestanckie, a katolicy ostatnią mszę odprawili 2 lutego 1535. 8 maja 1535 z wnętrza usunięto wszystkie podobizny świętych. Przyjście reformacji doprowadziło do okrojenia liczby kanoników do zaledwie czterech – dwóch kaznodziei i dwóch diakonów. Wejście w życie interim augsburskiego 30 czerwca 1548 ponownie umożliwiło odprawianie tu nabożeństw katolickich, lecz już 12 sierpnia 1552 zakazano odprawiania mszy w rycie łacińskim i powierzono kolegiatę reformatorowi Johannowi Brenzowi. Świątynia uznawana była za główny protestancki ośrodek w Wirtembergii. W 1608 wykonano kryptę, w której chowano kolejnych władców Wirtembergii.
Po I bitwie pod Nördlingen w 1634 roku miasto zajęły wojska habsburskie, a kościół przeszedł w ręce jezuitów. Zakonnicy kazali usunąć kilka nagrobków protestanckich duchownych ze świątyni i umieścili w ich miejscu wizerunki świętych lub umiejscowili groby własnych współbraci – tuż przy grobie Brenza pochowano jezuitę, o. Eusebiusa Reeba. W styczniu 1649 kościół wrócił w ręce luteran, mimo likwidacji kapituły wciąż był znany jako kolegiata. W 1683 kryptę książęcą wydłużono na północ oraz dobudowano kolejną kryptę pod zakrystią. Do 1806 był to jedyny kościół parafialny w mieście. W latach 1807–1810 do kościoła przeniesiono organy z sekularyzowanego klasztoru w Zwiefalten; w celu ich montażu rozebrano gotyckie lektorium. W latach 1837–1845 instrument zainstalowano na nowo wybudowanej emporze. W 1826 rozebrano sklepienie prezbiterium i zastąpiono je drewnianym stropem. W latach 1839–1843 kościół poddano regotycyzacji wg projektu Carla Alexandra Heideloffa oraz usunięto część zabytkowych nagrobków. W latach 1879–1881 przemalowano ściany i sklepienia prezbiterium oraz pozłocono część żeber i zworników. W 1886 uruchomiono parową instalację grzewczą.
Pierwsze zniszczenia spowodowane II wojną światową pojawiły się wskutek nalotu z wiosny 1944 roku. Podczas kolejnego nalotu z 25 lipca 1944 świątynia doszczętnie spłonęła, a bombardowanie z 13 września 1944 zniszczyło południową ścianę. Kolegiata została praktycznie całkowicie zniszczona, z wyjątkiem dwóch wież, które groziły zawaleniem. Po latach dyskusji w 1954 podjęto decyzję o powierzeniu odbudowy Hansowi Seytterowi. Architekt zdecydował o rekonstrukcji zewnętrznego wyglądu świątyni oraz wykreowaniu całkowicie nowego wnętrza – zrezygnował z układu halowego na rzecz jednej, wielkiej nawy przykrytej drewnianym sklepieniem kolebkowym. 1 czerwca 1958 konsekrowano nową nawę. W 1993 ogłoszono konkurs architektoniczny na przebudowę kościoła, w którym zwyciężył architekt Bernhard Hirche. Prace budowlane opóźniły prace archeologiczne w świątyni. W latach 1999–2003 wzniesiono tzw. dolny kościół, który umożliwia podziwianie znalezisk archeologicznych. Pod sufitem podwieszono tafle szkła przypominające żagle, nawiązujące do kształtu dawnych sklepień.

## Architektura i wyposażenie
Od 1954 roku kościół łączy cechy gotyku i modernizmu. Jest jednonawowy. Charakterystyczną cechą są dwie wieże – jedna dostawiona jest do południowo-zachodniej fasady, a druga – do południowo-wschodniej elewacji bocznej. Organy na emporze zainstalowano w 2004 roku, wykonało je przedsiębiorstwo Orgelbau Mühleisen z Leonbergu. Składają się z czterech manuałów i 5422 piszczałek zgrupowanych w 81 głosów.

## Galeria
- Zniszczona kolegiata w 1944 roku
- Widok z Schillerplatzu
- Prezbiterium
- Widok ze wschodu
- Fasada
- Wnętrze
- Organy
- Zabytkowa ambona
- Współczesna ambona
- Dzwon na wieży

title: Kolegiata w Stuttgarcie

wikitext:
{{Świątynia chrześcijańska infobox
 |nazwa                     = Kolegiata
 |nazwa miejscowa           = Stiftskirche
 |funkcja świątyni          = [[kościół parafialny]]
 |grafika                   = Exterior of Stiftskirche Stuttgart IMG 3186.jpg
 |opis grafiki              = Widok ze Sporerplatzu
 |państwo                   = DE-BW
 |miejscowość               = [[Stuttgart]]
 |adres                     = Stiftstraße 12, 70173 Stuttgart
 |wyznanie                  = [[Protestantyzm|protestanckie]]
 |kościół                   = [[Ewangelicki Kościół Krajowy Wirtembergii|Krajowy Wirtembergii]]
 |administratura nazwa      =
 |administratura typ        =
 |tytuł świątyni            =
 |data nadania              =
 |nadający tytuł            =
 |dedykacja świątyni        =
 |dzień wspomnienia         =
 |relikwie                  =
 |cudowne wizerunki         =
 |data powołania            =
 |data dekretu              =
 |dekret wydał              =
 |data rozpoczęcia budowy   = 1436
 |data zakończenia budowy   = 1531
 |data konsekracji          =
 |data przebudowy           =
 |data zamknięcia           =
 |aktualne przeznaczenie    =
 |data zniszczenia          = 1944
 |data odbudowy             = po 1954
 |data reaktywacji          =
 |poprzednie wyznanie       =
 |fundator                  =
 |zniszczona przez          = [[bombardowanie]]
 |plan świątyni             = Grundriss der Stiftskirche Stuttgart mit Legende, 2.jpg
 |opis planu                =
 |styl                      = [[architektura gotycka|gotyk]], [[modernizm (architektura)|modernizm]]
 |architekt                 = {{link-interwiki|Hans Seytter|Q=Q1582508}} (odbudowa)
 |materiał budowlany        =
 |liczba wiernych           =
 |powierzchnia              =
 |wysokość                  =
 |długość                   =
 |szerokość                 =
 |liczba wież               = 2
 |wysokość wieży            =
 |liczba kopuł              =
 |średnica kopuły zew       =
 |wysokość kopuły zew       =
 |liczba ikonostasów        =
 |liczba ołtarzy            =
 |wezwania ołtarzy bocznych =
 |liczba naw                = 1 (pierwotnie 3)
 |szerokość nawy głównej    =
 |wysokość nawy głównej     =
 |szerokość nawy bocznej    =
 |wysokość nawy bocznej     =
 |szerokość transeptu       =
 |liczba głosów             = 81
 |liczba manuałów           = 4
 |typ dzwonnicy             =
 |nazwa dzwonu              =
 |kod mapy                  = Stuttgart
 |współrzędne               = 48°46'36"N 9°10'41"E
 |commons                   = Category:Stiftskirche Stuttgart
 |www                       =
}}
'''Kolegiata''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Stiftskirche'') – [[Luteranizm|luterańska]] [[Kościół parafialny|świątynia parafialna]] znajdująca się w [[Niemcy|niemieckim]] mieście [[Stuttgart]].

[[Architektura gotycka|Gotycką]] świątynię [[Kościół halowy|halową]] wzniesiono latach 1436–1531, była siedzibą kapituły kolegiackiej. Od 1534 w kościele odprawiano nabożeństwa protestanckie. W 1944 roku kościół został doszczętnie zniszczony wskutek bombardowania, odbudowano go w zmodernizowanej formie po roku 1954.

== Historia ==
Kościół wzniesiono w 1240 wieku w miejscu [[Kościół salowy|jednonawowego]], wiejskiego kościoła<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Stiftskirche |data dostępu = 2024-07-24 |opublikowany = Landeshauptstadt Stuttgart |url = https://www.stuttgart.de/tourismus/sehenswuerdigkeiten/stiftskirche.php |język = de}}</ref><ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Die Stiftskirche in Stuttgart |data dostępu = 2024-07-24 |opublikowany = www.wkgo.de |url = https://www.wkgo.de/themen/die-stiftskirche-in-stuttgart}}</ref>. Konflikt między [[Królestwo Niemieckie|Królestwem Niemiec]] a [[Władcy Wirtembergii|hrabstwem Wirtembergii]] doprowadził do przeniesienia się kanoników z {{link-interwiki|Kolegiata w Beutelsbach|Q=Q61952534|tekst=Beutelsbach}} do [[Stuttgart]]u, najważniejszego wirtemberskiego miasta, między rokiem 1312 a 1321, co skutkowało wyniesieniem świątyni do godności kolegiaty. Od tego czasu do kapituły należał prepozyt, dwunastu kanoników i dwunastu wikariuszy, przy czym prepozyt był jednocześnie proboszczem miejskiej parafii<ref name=":1" />. Przenosiny zostały formalnie zatwierdzone w 1324 roku przez biskupa Konstancji<ref>{{Cytuj |tytuł = Geschichte |data dostępu = 2024-07-24 |opublikowany = Stiftsmusik Stuttgart |url = https://www.stiftsmusik-stuttgart.de/seiten/geschichte.html}}</ref>. W 1321 Ulryk, nieślubny syn hrabiego [[Eberhard I Wirtemberski|Eberharda I]], miał ufundować budowę nowego prezbiterium bądź jego rozbudowę<ref name=":1" />.

W 1432 rozpoczęto przygotowania do budowy nowej, halowej kolegiaty, co było związane z rozbudową miasta przez [[Ulryk V Wirtemberski|Ulryka V]]. W 1436 wmurowano [[kamień węgielny]]. W 1445 ukończono budowę południowej części, a w 1456 poświęcono dziewięć ołtarzy. W latach 1463–1464 wybudowano szóste piętro wieży, na którym ulokowano pomieszczenie dla miejskiego strażnika. Prace budowlane spowolniła śmierć hrabiego Ulryka, głównego fundatora, w 1480 roku. W 1530 na zachodniej wieży zamontowano zegar wybijający godziny. Ostatecznie budowę ukończono w roku 1531, z powodów finansowych zrezygnowano z budowy iglicy zachodniej wieży<ref name=":1" />.

Od początku XVI wieku stuttgarcka kapituła, niegdyś najbogatsza w Wirtembergii, zaczęła popadać w problemy finansowe. 16 maja 1534 w świątyni odprawiono pierwsze nabożeństwo protestanckie, a katolicy ostatnią mszę odprawili 2 lutego 1535. 8 maja 1535 z wnętrza usunięto wszystkie podobizny świętych. Przyjście [[Reformacja|reformacji]] doprowadziło do okrojenia liczby kanoników do zaledwie czterech – dwóch kaznodziei i dwóch diakonów. Wejście w życie [[interim augsburskie]]go 30 czerwca 1548 ponownie umożliwiło odprawianie tu nabożeństw katolickich, lecz już 12 sierpnia 1552 zakazano odprawiania mszy w rycie łacińskim i powierzono kolegiatę reformatorowi [[Johann Brenz|Johannowi Brenzowi]]<ref name=":1" />. Świątynia uznawana była za główny protestancki ośrodek w Wirtembergii. W 1608 wykonano kryptę, w której chowano kolejnych władców Wirtembergii<ref name=":1" />.

Po [[I bitwa pod Nördlingen|I bitwie pod Nördlingen]] w 1634 roku miasto zajęły wojska habsburskie, a kościół przeszedł w ręce [[Jezuici|jezuitów]]. Zakonnicy kazali usunąć kilka nagrobków protestanckich duchownych ze świątyni i umieścili w ich miejscu wizerunki świętych lub umiejscowili groby własnych współbraci – tuż przy grobie Brenza pochowano jezuitę, o. Eusebiusa Reeba. W styczniu 1649 kościół wrócił w ręce luteran, mimo likwidacji kapituły wciąż był znany jako ''kolegiata''. W 1683 kryptę książęcą wydłużono na północ oraz dobudowano kolejną kryptę pod zakrystią. Do 1806 był to jedyny kościół parafialny w mieście. W latach 1807–1810 do kościoła przeniesiono [[organy]] z sekularyzowanego [[Klasztor w Zwiefalten|klasztoru w Zwiefalten]]; w celu ich montażu rozebrano gotyckie [[lektorium]]. W latach 1837–1845 instrument zainstalowano na nowo wybudowanej emporze. W 1826 rozebrano sklepienie prezbiterium i zastąpiono je drewnianym stropem. W latach 1839–1843 kościół poddano [[Regotycyzacja|regotycyzacji]] wg projektu {{link-interwiki|Carl Alexander Heideloff|Q=Q75147|tekst=Carla Alexandra Heideloffa}} oraz usunięto część zabytkowych nagrobków. W latach 1879–1881 przemalowano ściany i sklepienia prezbiterium oraz pozłocono część [[Żebro (architektura)|żeber]] i [[Zwornik (architektura)|zworników]]. W 1886 uruchomiono parową instalację grzewczą<ref name=":1" />.

Pierwsze zniszczenia spowodowane [[II wojna światowa|II wojną światową]] pojawiły się wskutek nalotu z wiosny 1944 roku. Podczas kolejnego nalotu z 25 lipca 1944 świątynia doszczętnie spłonęła, a [[bombardowanie]] z 13 września 1944 zniszczyło południową ścianę. Kolegiata została praktycznie całkowicie zniszczona, z wyjątkiem dwóch wież, które groziły zawaleniem. Po latach dyskusji w 1954 podjęto decyzję o powierzeniu odbudowy {{link-interwiki|Hans Seytter|Q=Q1582508|tekst=Hansowi Seytterowi}}. Architekt zdecydował o rekonstrukcji zewnętrznego wyglądu świątyni oraz wykreowaniu całkowicie nowego wnętrza – zrezygnował z układu halowego na rzecz jednej, wielkiej nawy przykrytej drewnianym sklepieniem kolebkowym. 1 czerwca 1958 konsekrowano nową nawę. W 1993 ogłoszono konkurs architektoniczny na przebudowę kościoła, w którym zwyciężył architekt {{link-interwiki|Bernhard Hirche|Q=Q825248}}. Prace budowlane opóźniły prace archeologiczne w świątyni. W latach 1999–2003 wzniesiono tzw. dolny kościół, który umożliwia podziwianie znalezisk archeologicznych. Pod sufitem podwieszono tafle szkła przypominające żagle, nawiązujące do kształtu dawnych sklepień<ref name=":1" />.

== Architektura i wyposażenie ==
Od 1954 roku kościół łączy cechy [[Architektura gotycka|gotyku]] i [[Modernizm (architektura)|modernizmu]]. Jest [[Kościół salowy|jednonawowy]]. Charakterystyczną cechą są dwie wieże – jedna dostawiona jest do południowo-zachodniej fasady, a druga – do południowo-wschodniej elewacji bocznej<ref name=":0" />. [[Organy]] na emporze zainstalowano w 2004 roku, wykonało je przedsiębiorstwo {{link-interwiki|Orgelbau Mühleisen|Q=Q1779016}} z [[Leonberg]]u. Składają się z czterech manuałów i 5422 [[Piszczałka organowa|piszczałek]] zgrupowanych w 81 głosów<ref>{{Cytuj |tytuł = Stiftskirche |data dostępu = 2024-07-24 |opublikowany = www.stadtlexikon-stuttgart.de |url = https://www.stadtlexikon-stuttgart.de/article/f166ecae-ccce-4932-bf85-a1356049d388/Stiftskirche.html}}</ref>.

== Galeria ==
<gallery widths="110">
Plik:Stuttgart destruction - codingdavinci - 9200 F 45857.jpg|Zniszczona kolegiata w 1944 roku
Plik:S-Schillerplatz.jpg|Widok z Schillerplatzu
Plik:Stiftskirche Stuttgart 2015 01.jpg|Prezbiterium
Plik:Stiftskirche Stuttgart.jpg|Widok ze wschodu
Plik:Collégiale de Stuttgart.jpg|Fasada
Plik:Stiftskirche Stuttgart - panoramio (2).jpg|Wnętrze
Plik:Stuttgart-Stiftskirche-OrgelEmpore (retouched).JPG|Organy
Plik:Nachbildung der Goldenen Kanzel der Stiftskirche Stuttgart.jpg|Zabytkowa ambona
Plik:Pulpit - Stiftskirche - Stuttgart - Germany 2017.jpg|Współczesna ambona
Plik:Stiftskirche Stuttgart-pjt3.jpg|Dzwon na wieży
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Stuttgart, kolegiata}}
[[Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech]]
[[Kategoria:Architektura modernizmu w Niemczech]]
[[Kategoria:Kościoły w Badenii-Wirtembergii]]
[[Kategoria:Obiekty sakralne w Stuttgarcie|kolegiata]]
[[Kategoria:Świątynie luterańskie w Niemczech]]
[[Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech]]

title: KolegiataStiftskirche

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Badenia-Wirtembergia

Miejscowość: Stuttgart

Adres: Stiftstraße 12, 70173 Stuttgart

Wyznanie: protestanckie

Kościół: Krajowy Wirtembergii

Data zniszczenia · • przez: 1944 · bombardowanie

Styl: gotyk, modernizm

Architekt: Hans Seytter (odbudowa)

Wieża kościelna · • liczba wież: · 2

Liczba naw: 1 (pierwotnie 3)


text:
# Baszszar Murad
Baszszar Murad (arab. بشار مراد, ur. 7 lutego 1993 w Jerozolimie) – palestyński piosenkarz, kompozytor, autor piosenek, reżyser i działacz społeczny.
Jako profesjonalny reżyser, tworzy on również efekty wizualne i oryginalne teledyski do swoich utworów. Jego prace filmowe publikowano na łamach takich serwisów jak: CBC/Radio-Canada, The Globe and Mail, BBC, Teen Vogue, czy National Public Radio.

## Życiorys

### Wczesne życie
Urodził się we wschodniej Jerozolimie, gdzie również dorastał. Jest synem Sa’ida Murada, założyciela grupy muzycznej Sabrin, która miała na celu odzwierciedlenie rzeczywistości humanitarnej i kulturowej w Palestynie, łącząc muzykę lokalną z gatunkami muzyki popularnej na zachodzie; jego styczność z muzyką od młodego wieku pomagała mu w przezwyciężeniu presji związanej z życiem w terytorium okupowanym przez Izrael. Jako nastolatek nauczył się gry na pianinie.
Początkowo podczas nauki w amerykańskiej szkole średniej im. Walwortha Barboura w Jerozolimie tworzył wyłącznie w języku angielskim.

### Kariera muzyczna
Karierę muzyczną rozpoczął w 2015 roku, a rok później wyprowadził się do Stanów Zjednoczonych w celu studiowania na Bridgewater College w Wirginii. Po powrocie do Palestyny zaczął tworzyć również w rodzimym języku arabskim i opowiadać o sytuacji politycznej swojego kraju.
W 2009 roku zaczął publikować covery popularnych piosenek na swoim kanale w serwisie YouTube, dodając przy tym do nich elementy muzyki bliskowschodniej. Przez jeden rok uczył się w Rimon School of Jazz and Contemporary Music w Ramat ha-Szaronie. W 2018 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych zleciła mu napisanie piosenki i wideoklipu na potrzeby promocji regionalnego programu „Mężczyźni i kobiety na rzecz równości płci”. Utwór ten nosi tytuł „Ana zalameh (I Am A Man)” i opowiada o percepcji toksycznej męskości przez 10-letniego chłopca. W następstwie kontrowersyjnego gestu islandzkiego zespołu Hatari, który pokazał szarfy w barwach narodowych Palestyny podczas oczekiwania na wyniki głosowania w finale podczas 64. Konkursu Piosenki Eurowizji (2019) zorganizowanego w Izraelu, wylansował ich wspólny utwór „Klefi / Samed”. W 2021 roku wydał EP-kę Maschara, poświęconą jerozolimskiej dzielnicy Asz-Szajch Dżarrah, w której się wychował. W 2022 roku z kontrowersyjnym odbiorem mediów spotkało się odwołanie koncertu Murada przez władze miasta Ramallah z powodu jego orientacji seksualnej w wyniku protestów społeczności młodych mężczyzn, którzy sprzeciwili się goszczeniu homoseksualnych artystów w mieście.
Na początku 2024 roku wydał swoją drugą EP-kę pt. Nafas, opowiadającą o tematach takich jak: oczekiwania społeczne i ich efekt, determinacja do osiągnięcia samoakceptacji i życie pod okupacją. W tym samym roku z utworem „Wild West” (isl. „Vestrið villt”) został ogłoszony uczestnikiem Söngvakeppnin, islandzkich preselekcji do 68. Konkursu Piosenki Eurowizji w Malmö. Zakwalifikował się do finału programu, w którym ostatecznie zajął 2. miejsce.

## Życie prywatne
Jest gejem, wyraził chęć walki o równość orientacji seksualnych w swojej ojczyźnie oraz we wszystkich krajach arabskich.

title: Baszszar Murad

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Baszszar Murad
 |nazwa oryginalna      = بشار مراد
 |zdjęcie               = Bashar Murad Performing at Palestine Music Expo 2019 in Ramallah, Palestine.jpg
 |opis zdjęcia          = Baszszar Murad (2019)
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[7 lutego]] [[1993]]
 |miejsce urodzenia     = [[Jerozolima]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[pianino]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               =
 |zawód                 = [[piosenkarz]], [[kompozytor]], autor tekstów, [[reżyser]], [[działacz społeczny]]
 |aktywność             = od 2015 roku
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Bashar Murad
 |www                   = https://www.basharmurad.com/
}}
'''Baszszar Murad''' ({{W języku|ar|بشار مراد}}, ur. [[7 lutego]] [[1993]] w [[Jerozolima|Jerozolimie]]) – [[Palestyńczycy|palestyński]] [[piosenkarz]], [[kompozytor]], autor piosenek, [[reżyser]] i [[działacz społeczny]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Meet Bashar Murad: The Palestinian singer blurring gender lines |data = 2019-07-14 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[BBC]] |url = https://www.bbc.com/news/newsbeat-48923015 |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Palestinian musician Bashar Murad’s unlikely collaboration with Icelandic band tops 1m views |data = 2019-07-14 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Arab News |url = https://www.arabnews.com/node/1525461/lifestyle |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Gay Palestinian pop singer Bashar Murad keeps dreaming big |czasopismo = The Globe and Mail |data = 2019-05-21 |data dostępu = 2024-02-27 |url = https://www.theglobeandmail.com/arts/music/article-gay-palestinian-pop-singer-bashar-murad-keeps-dreaming-big/ |język = en}}</ref><ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = Bashar Murad |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = MARSM |url = https://marsm.co.uk/event/bashar-murad/ |język = en}}</ref>.

Jako profesjonalny reżyser, tworzy on również efekty wizualne i oryginalne teledyski do swoich utworów. Jego prace filmowe publikowano na łamach takich serwisów jak: [[CBC/Radio-Canada]], [[The Globe and Mail]], [[BBC]], [[Teen Vogue]], czy [[National Public Radio]]<ref name=":3" /><ref>{{Cytuj |autor = David Smith |tytuł = Bashar Murad shares "Wild West" music video ahead of Iceland's Eurovision final Söngvakeppnin |data = 2024-02-27 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Wiwibloggs |url = https://wiwibloggs.com/2024/02/27/bashar-murad-shares-wild-west-music-video-ahead-of-icelands-eurovision-final-songvakeppnin/280298/ |język = en}}</ref>.

== Życiorys ==

=== Wczesne życie ===
Urodził się we [[Wschodnia Jerozolima|wschodniej Jerozolimie]], gdzie również dorastał<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Interview with Bashar Murad: English-language Palestinian Pop for Social Justice |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Institute for Palestine Studies |url = https://www.palestine-studies.org/en/node/232212 |język = en}}</ref><ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Queer Musician Bashar Murad: “Just Being Palestinian Is Political” |data = 2019-06-05 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = The Reykjavik Grapevine |url = https://grapevine.is/icelandic-culture/music/2019/06/05/just-being-palestinian-is-political-queer-palestinian-musician-bashar-murad/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Palestinian singer running to represent Iceland at Eurovision contest |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[Al-Dżazira]] |url = https://www.aljazeera.com/news/2024/2/27/palestinian-singer-running-to-represent-iceland-at-eurovision-contest |język = en}}</ref>. Jest synem Sa’ida Murada, założyciela grupy muzycznej Sabrin, która miała na celu odzwierciedlenie rzeczywistości humanitarnej i kulturowej w [[Palestyna (państwo)|Palestynie]], łącząc muzykę lokalną z gatunkami [[Muzyka pop|muzyki popularnej]] na zachodzie<ref name=":1" /><ref>{{Cytuj |autor = Condé Nast |tytuł = Palestinian Pop Star Bashar Murad’s Visions of Freedom |data = 2023-12-21 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Them |url = https://www.them.us/story/palestinian-pop-star-bashar-murad-one-of-them |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = The rise of Palestinian pop |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[BBC]] |url = https://www.bbc.com/culture/article/20190917-the-rise-of-palestinian-pop |język = en}}</ref>; jego styczność z muzyką od młodego wieku pomagała mu w przezwyciężeniu presji związanej z życiem w [[Okupacja wojenna|terytorium okupowanym]] przez [[Izrael]]<ref>{{Cytuj |autor = سارة الشلالدة |tytuł = الفنان الفلسطيني بشار مراد يتحدث عن كسر التابوهات في أغانيه |data = 2018-10-02 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Vice |url = https://www.vice.com/ar/article/j54dxx/%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%D9%8A%D9%86%D9%8A-%D8%A8%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%8A%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D8%AB-%D8%B9%D9%86-%D9%83%D8%B3%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87%D8%A7%D8%AA-%D9%81%D9%8A-%D8%A3%D8%BA%D8%A7%D9%86%D9%8A%D9%87 |język = ar}}</ref>. Jako nastolatek nauczył się gry na [[Pianino|pianinie]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Bashar Murad |opublikowany = All 4 Palestine |url = http://www.all4palestine.com/ModelDetails.aspx?gid=7&mid=4822&lang=en |język = en}}</ref>.

Początkowo podczas nauki w amerykańskiej szkole średniej im. Walwortha Barboura w Jerozolimie tworzył wyłącznie w [[Język angielski|języku angielskim]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Young Palestinian Musician Aims To Change Tune Of Arab Society |data = 2019-03-07 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[The Jerusalem Post]] |url = https://www.jpost.com/international/young-palestinian-musician-aims-to-change-tune-of-arab-society-582666 |język = en}}</ref>.

=== Kariera muzyczna ===
Karierę muzyczną rozpoczął w 2015 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Bashar Murad, un combat contre la mascarade |data = 2021-03-11 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = RFI Musique |url = https://musique.rfi.fr/pop/20210311-bashar-murad-combat-contre-mascarade |język = fr}}</ref>, a rok później wyprowadził się do [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]] w celu studiowania na Bridgewater College w [[Wirginia|Wirginii]]<ref>{{Cytuj |autor = Condé Nast |tytuł = Bashar Murad’s Pop Music Redefines Palestinian Resistance |data = 2023-08-09 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Teen Vogue |url = https://www.teenvogue.com/story/bashar-murad-pop-music-redefines-palestinian-resistance-interview |język = en}}</ref>. Po powrocie do Palestyny zaczął tworzyć również w rodzimym [[Język arabski|języku arabskim]] i opowiadać o sytuacji politycznej swojego kraju<ref>{{Cytuj |autor = Maya Margit, The Media Line |tytuł = Young Palestinian musician aims to change the tune of Arab society |czasopismo = Ynetnews |data = 2019-03-09 |data dostępu = 2024-02-27 |url = https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-5475300,00.html |język = en}}</ref>.

W 2009 roku zaczął publikować [[cover]]y popularnych piosenek na swoim kanale w serwisie [[YouTube]], dodając przy tym do nich elementy muzyki bliskowschodniej<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |tytuł = Bashar Murad Is A Palestinian Singer-songwriter And Video Artist Based In East Jerusalem. - Talentsofworld Articles |data = 2023-03-07 |data dostępu = 2024-02-27 |url = https://talentsofworld.com/bashar-murad-is-a-palestinian-singer-songwriter-and-video-artist-based-in-east-jerusalem/ |język = en}}</ref>. Przez jeden rok uczył się w Rimon School of Jazz and Contemporary Music w [[Ramat ha-Szaron]]ie<ref>{{Cytuj |tytuł = Queer Against the Occupation: Why You Need to Get to Know This Bold Palestinian Singer |czasopismo = Haaretz |data dostępu = 2024-02-27 |url = https://www.haaretz.com/israel-news/2019-08-21/ty-article-magazine/.premium/this-queer-east-jerusalem-singer-fights-online-homophobia-and-real-life-occupation/0000017f-f224-d8a1-a5ff-f2ae7a200000 |język = en}}</ref>. W 2018 roku [[Organizacja Narodów Zjednoczonych]] zleciła mu napisanie piosenki i wideoklipu na potrzeby promocji regionalnego programu „Mężczyźni i kobiety na rzecz równości płci”. Utwór ten nosi tytuł „Ana zalameh (I Am A Man)” i opowiada o percepcji [[Toksyczna męskość|toksycznej męskości]] przez 10-letniego chłopca<ref>{{Cytuj |autor = Lesley Wright |tytuł = Bashar Murad is Breaking Down The Walls |data = 2020-12-11 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = iamCrü |url = https://iamcru.com/bashar-murad-is-breaking-down-the-walls/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Canada-funded Haya joint programme commemorates 16 Days of Activism with women survivors of violence, Bashar Murad, and DAM |data = 2018-12-06 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[Organizacja Narodów Zjednoczonych]] |url = https://palestine.unwomen.org/en/news-and-events/stories/2018/12/commemorating-16-days-of-activism-with-arts |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = A Palestinian pop singer faces threats to make music with a message |data = 2022-08-06 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Maine Public |url = https://www.mainepublic.org/2022-08-06/a-palestinian-pop-singer-faces-threats-to-make-music-with-a-message |język = en}}</ref>. W następstwie kontrowersyjnego gestu islandzkiego zespołu [[Hatari (zespół muzyczny)|Hatari]], który pokazał szarfy w barwach narodowych Palestyny podczas oczekiwania na wyniki głosowania w finale podczas [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2019|64. Konkursu Piosenki Eurowizji]] (2019) zorganizowanego w Izraelu, wylansował ich wspólny utwór „Klefi / Samed”<ref>{{Cytuj |autor = David Smith |tytuł = Iceland's Hatari collaborate with Palestinian artist Bashar Murad in "Klefi / Samed" |data = 2019-05-24 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = wiwibloggs |url = https://wiwibloggs.com/2019/05/24/icelands-hatari-collaborate-with-palestinian-artist-bashar-murad-in-klefi-samed/239460/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Will Lavin |tytuł = Watch Iceland’s Hatari collaborate with Palestinian artist Bashar Murad on new song |data = 2019-05-24 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = NME |url = https://www.nme.com/news/music/icelands-hatari-collaborate-palestinian-artist-bashar-murad-new-song-2492160 |język = en}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj |autor = Elias Jahshan |tytuł = How Palestinian-singer Bashar Murad challenges conservative norms with music |data = 2021-03-05 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = The New Arab |url = https://www.newarab.com/features/how-palestinian-singer-bashar-murad-challenges-conservative-norms-music |język = en}}</ref>. W 2021 roku wydał [[EP|EP-kę]] ''Maschara'', poświęconą jerozolimskiej dzielnicy [[Asz-Szajch Dżarrah]], w której się wychował''<ref name=":2" />''<ref>{{Cytuj |autor = Saeed Saeed |tytuł = Palestinian singer Bashar Murad’s EP ‘Maskhara’ is a tribute to Sheikh Jarrah: “it will always be a part of me” |data = 2021-06-11 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = The National |url = https://www.thenationalnews.com/arts-culture/music/palestinian-singer-bashar-murad-s-ep-maskhara-is-a-tribute-to-sheikh-jarrah-it-will-always-be-a-part-of-me-1.1239288 |język = en}}</ref>. W 2022 roku z kontrowersyjnym odbiorem mediów spotkało się odwołanie koncertu Murada przez władze miasta [[Ramallah]] z powodu jego orientacji seksualnej w wyniku protestów społeczności młodych mężczyzn, którzy sprzeciwili się goszczeniu homoseksualnych artystów w mieście<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Palestinians divided over cancelation of concert by gay singer |data = 2022-06-27 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Al Monitor |url = https://www.al-monitor.com/originals/2022/06/palestinians-divided-over-cancelation-concert-gay-singer |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Series of attacks in Ramallah worries Palestinian cultural scene |czasopismo = Le Monde.fr |data = 2022-12-29 |data dostępu = 2024-02-27 |url = https://www.lemonde.fr/en/international/article/2022/12/29/series-of-attacks-in-ramallah-worries-palestinian-cultural-scene_6009570_4.html |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Attacks on Palestinian cultural spaces deepen internal social conflicts |data = 2022-10-07 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Mondoweiss |url = https://mondoweiss.net/2022/10/attacks-on-palestinian-cultural-spaces-deepen-internal-social-conflicts/ |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Steven Ganot |tytuł = Palestinian Activists Ban Concert for LGBTQ Community in Ramallah |data = 2022-06-19 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = The Media Line |url = https://themedialine.org/mideast-daily-news/palestinian-activists-ban-concert-for-lgbtq-community-in-ramallah/ |język = en}}</ref>.

Na początku 2024 roku wydał swoją drugą EP-kę pt. ''Nafas'', opowiadającą o tematach takich jak: oczekiwania społeczne i ich [[Efekt społecznych oczekiwań|efekt]], determinacja do osiągnięcia samoakceptacji i życie pod okupacją<ref>{{Cytuj |tytuł = NAFAS — queer street |data = 2024-02-27 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20240227212703/https://www.queerstreet.co/sound/nafas}}</ref><ref>{{Cytuj odcinek|tytuł=Nafas - Single by Bashar Murad on Apple Music|url=https://music.apple.com/us/album/nafas-single/1724328896|data dostępu=2024-02-27|emisja=2024-01-18}}</ref>. W tym samym roku z utworem „Wild West” (isl. „Vestrið villt”) został ogłoszony uczestnikiem ''Söngvakeppnin'', [[Islandia w Konkursie Piosenki Eurowizji|islandzkich preselekcji]] do [[Konkurs Piosenki Eurowizji 2024|68. Konkursu Piosenki Eurowizji]] w [[Malmö]]<ref>{{Cytuj |autor = Darren Adam |tytuł = Palestinian singer in Söngvakeppnin |data = 2024-01-24 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[Ríkisútvarpið]] |url = https://www.ruv.is/english/403317 |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Iceland reveals its 'Söngvakeppnin 2024' lineup |data = 2024-01-29 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = eurovision.tv |url = https://eurovision.tv/story/iceland-reveals-songvakeppninn-2024-lineup |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Eurowizja 2024: kto z Islandii? Oto stawka Söngvakeppnin |data = 2024-01-28 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Eurowizja.org |url = https://eurowizja.org/eurowizja-2024-islandia-songvakeppnin/ |język = pl}}</ref>. Zakwalifikował się do finału programu<ref>{{Cytuj |autor = Darren Adam |tytuł = Final Söngvakeppnin five are revealed |data = 2024-02-26 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[Ríkisútvarpið]] |url = https://www.ruv.is/english/405863 |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Neil Farren |tytuł = 🇮🇸 Iceland: Söngvakeppnin 2024 Final Running Order Revealed |data = 2024-02-26 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = Eurovoix |url = https://eurovoix.com/2024/02/26/iceland-songvakeppnin-2024-final-running-order-revealed/ |język = en}}</ref>, w którym ostatecznie zajął 2. miejsce<ref name=":22">{{Cytuj |tytuł = New heights for Iceland - Hera Björk wins 'Söngvakeppnin' with 'Scared Of Heights' |data = 2024-03-02 |data dostępu = 2024-03-02 |opublikowany = [[Europejska Unia Nadawców]] |url = https://eurovision.tv/story/hera-bjork-wins-songvakeppnin-scared-heights |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Júlía Margrét Einarsdóttir |tytuł = Hera Björk vann Söngvakeppnina 2024 |data = 2024-03-02 |data dostępu = 2024-03-02 |opublikowany = [[Ríkisútvarpið]] |url = https://www.ruv.is/frettir/menning-og-daegurmal/406291 |język = is}}</ref>.

== Życie prywatne ==
Jest [[gej]]em, wyraził chęć walki o równość [[Orientacja seksualna|orientacji seksualnych]] w swojej ojczyźnie oraz we wszystkich [[Kraje arabskie|krajach arabskich]]<ref>{{Cytuj |autor = Bawer |tytuł = Bashar Murad: The Palestinian struggle is a feminist and queer issue |data = 2023-10-17 |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = velvele english |url = https://en.velvele.net/2023/10/17/bashar-murad-the-palestinian-struggle-is-a-feminist-and-queer-issue/ |język = tr}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Transcript: Palestinian pop singer Bashar Murad struggles for freedom and equality on two fronts |data dostępu = 2024-02-27 |opublikowany = [[National Public Radio]] |url = https://www.npr.org/transcripts/1116157913 |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|13561755|Baszszar Murad}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Murad, Baszszar}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1993]]
[[Kategoria:Palestyńscy wokaliści]]
[[Kategoria:Palestyńscy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Działacze na rzecz LGBT]]
[[Kategoria:Palestyńscy działacze na rzecz praw kobiet]]
[[Kategoria:Palestyńscy reżyserzy filmowi]]

title: Baszszar Muradبشار مراد

Data i miejsce urodzenia: 7 lutego 1993 · Jerozolima

Instrumenty: pianino

Zawód: piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, reżyser, działacz społeczny

Aktywność: od 2015 roku


text:
# Kęstutis Kėvalas
Kęstutis Kėvalas (ur. 17 lutego 1972 w Kownie) – litewski duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup metropolita kowieński od 2020.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 2000 i został inkardynowany do archidiecezji kowieńskiej. Był m.in. wykładowcą na wydziale teologicznym Uniwersytetu Witolda Wielkiego, dyrektorem roczników propedeutycznych i ojcem duchownym kowieńskiego seminarium oraz dyrektorem programowym Radia Maria.
27 września 2012 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji kowieńskiej, ze stolicą tytularną Abziri. Sakry biskupiej udzielił mu 24 listopada 2012 arcybiskup Sigitas Tamkevičius.
20 kwietnia 2017 papież Franciszek mianował go biskupem koadiutorem diecezji telszańskiej. Rządy w diecezji objął 18 września 2017, po przejściu na emeryturę poprzednika.
19 lutego 2020 papież mianował go arcybiskupem metropolitą kowieńskim.

title: Kęstutis Kėvalas

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko         = Kęstutis Kėvalas
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   =
 |grafika                 = BiskupTelšiaiKęstutisKėvalas1.jpg
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    = Coat of arms of Kęstutis Kėvalas (archbishop).svg
 |dewiza                  = Christus spes mea
 |dewiza - j. polski      = Chrystus moją nadzieją
 |kraj działania          = [[Litwa]]
 |data urodzenia          = 17 lutego 1972
 |miejsce urodzenia       = [[Kowno]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Arcybiskup kowieński
 |1. funkcja - okres      = od 2020
 |2. funkcja              = Biskup telszański
 |2. funkcja - okres      = 2017–2020
 |wyznanie                = [[katolicyzm]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            = 29 czerwca 2000
 |data nominacji          = 27 września 2012
 |data sakry              = 24 listopada 2012
 |data patriarchatu       =
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 = Category:Kęstutis Kėvalas
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 24 listopada 2012
 |miejscowość konsekracji   = Kowno
 |miejsce konsekracji       = [[Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Kownie|Kościół Zmartwychwstania Pańskiego]]
 |konsekrator               = [[Sigitas Tamkevičius]]
 |współkonsekratorzy        = [[Luigi Bonazzi]]<br />[[Gintaras Grušas]]
 |biskupi konsekrowani      =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Saulius Bužauskas]]|22 kwietnia 2023}}
 |biskupi współkonsekrowani =
{{Sukcesja apostolska infobox/wiersz| [[Darius Trijonis]]|16 grudnia 2017}}
}}
'''Kęstutis Kėvalas''' (ur. [[17 lutego]] [[1972]] w [[Kowno|Kownie]]) – [[Litwa|litewski]] duchowny [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], arcybiskup metropolita [[Archidiecezja kowieńska|kowieński]] od 2020.

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] otrzymał 29 czerwca 2000 i został inkardynowany do [[Archidiecezja kowieńska|archidiecezji kowieńskiej]]. Był m.in. wykładowcą na wydziale teologicznym [[Uniwersytet Witolda Wielkiego|Uniwersytetu Witolda Wielkiego]], dyrektorem roczników propedeutycznych i ojcem duchownym kowieńskiego seminarium oraz dyrektorem programowym ''Radia Maria''.

27 września 2012 [[poczet papieży|papież]] [[Benedykt XVI]] mianował go [[biskup pomocniczy|biskupem pomocniczym]] [[Archidiecezja kowieńska|archidiecezji kowieńskiej]], ze stolicą tytularną ''[[Abziri]]''<ref>{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2012/09/27/0546/01231.html | tytuł= NOMINA DELL’AUSILIARE DI KAUNAS (LITUANIA) | opublikowany= vatican.va | data= 2012-09-27 | język=it | data dostępu= 2021-08-23}}</ref>. [[Sakra|Sakry biskupiej]] udzielił mu 24 listopada 2012 arcybiskup [[Sigitas Tamkevičius]].

20 kwietnia 2017 papież [[Franciszek (papież)|Franciszek]] mianował go biskupem [[koadiutor]]em diecezji [[Diecezja telszańska|telszańskiej]]<ref>{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2017/04/20/0252/00578.html | tytuł= Nomina del Coadiutore di Telšiai (Lituania) | opublikowany= vatican.va | data= 2017-04-20 | język=it | data dostępu= 2021-08-23}}</ref>. Rządy w diecezji objął 18 września 2017, po przejściu na emeryturę poprzednika<ref>{{Cytuj stronę | url = http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2017/09/18/0609/01332.html | tytuł = Rinuncia e successione del Vescovo di Telšiai (Lituania) | autor = vatican.va | język = it | data dostępu = 2017-09-18}}</ref>.

19 lutego 2020 papież mianował go arcybiskupem metropolitą [[Archidiecezja kowieńska|kowieńskim]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2020/02/19/0108/00244.html | tytuł = Nomina dell’Arcivescovo Metropolita di Kaunas (Lituania) | autor = vatican.va | język = it | data dostępu = 2020-02-19}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bkevalas |tytuł = Kęstutis Kėvalas |data dostępu = 2012-09-27}}
* [http://lvk.lcn.lt/en/nariai/kevalas.html Biogram na stronie Konferencji Episkopatu Litwy]

{{Biskupi diecezjalni na Litwie}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Kėvalas, Kęstutis}}
[[Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Kownie]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wyższego Seminarium Duchownego w Kownie]]
[[Kategoria:Litewscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie]]
[[Kategoria:Wykładowcy Uniwersytetu Witolda Wielkiego]]

title: Kęstutis Kėvalas

Herb duchownego: Christus spes mea · Chrystus moją nadzieją

Kraj działania: Litwa

Data i miejsce urodzenia: 17 lutego 1972 · Kowno

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 29 czerwca 2000

Nominacja biskupia: 27 września 2012

Sakra biskupia: 24 listopada 2012

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 24 listopada 2012

Miejscowość: Kowno

Miejsce: Kościół Zmartwychwstania Pańskiego

Konsekrator: Sigitas Tamkevičius

Współkonsekratorzy: Luigi Bonazzi · Gintaras Grušas

Saulius Bužauskas: 22 kwietnia 2023

Darius Trijonis: 16 grudnia 2017


text:
# Gdańsk Wrzeszcz
Gdańsk Wrzeszcz – stacja kolejowa na granicy dzielnic Wrzeszcz Dolny i Wrzeszcz Górny w Gdańsku, w województwie pomorskim, w Polsce na wysokości ok. 17 m n.p.m..

## Ruch pasażerski
Dane na stan 24 lipca 2025 z uwzględnieniem korekt z 5 lipca 2025:
| Rok  | Wymiana roczna | Wymiana pasażerska na dobę | miejsce w Polsce |
| ---- | -------------- | -------------------------- | ---------------- |
| 2017 | 5 700 000      | 15 600                     | 12               |
| 2018 | 7 850 000      | 21 500                     | 11               |
| 2019 | 8 800 000      | 24 100                     | 10               |
| 2020 | 5 700 000      | 15 700                     | 11               |
| 2021 | 6 900 000      | 18 900                     | 10               |
| 2022 | 11 130 000     | 30 500                     | 9                |
| 2023 | 12 000 000     | 32 900                     | 9                |
| 2024 | 16 130 000     | 44 100                     | 7                |

## Linie kolejowe
Na stacji zatrzymują się pociągi: SKM, Regio, TLK, IC, EIC oraz EIP. Dodatkowo na okres wakacji uruchamiane są pociągi osobowe Kolei Mazowieckiech (RE9 "Słoneczny" i "Słoneczny Bis") i Arriva RP (AR100).

## Historia
Dworzec został otwarty w 1870, jako część nowej linii kolejowej ze Szczecina do Gdańska.
Na początku XX wieku (około 1913) na wzmocnionym murem, wysokim nasypie kolejowym w Gdańsku Wrzeszczu zbudowana została nastawnia bramowa Wr1 – jedyna tego typu w Polsce północnej. Architekci wkomponowali ją w eklektyczny styl dzielnicy, ozdabiając galeryjkami, pomostem przypominającym mostek statku i wieżyczką.
W maju 2015, w obliczu zamiaru rozbiórki tego unikatowego obiektu przez PKP (w całym kraju znajduje się tylko 5 takich nastawni, wszystkie pozostałe zlokalizowane są na Górnym Śląsku), konserwator zabytków podjął decyzję o jego wpisie do rejestru zabytków.
8 marca 1969 oddano do użytku kolejny budynek dworca według projektu Bernarda Cofty, który na przełomie 2014 i 2015 został poddany remontowi.

## Infrastruktura
Stacja posiada obecnie cztery perony: dwa dla pociągów dalekobieżnych i dwa dla pociągów SKM. Dworzec z peronami łączą dwa przejścia podziemne. Jedno z nich znajduje się bezpośrednio w budynku dworca, drugie zaś w tunelu dla pieszych łączącym plac przed stacją z ul. Kilińskiego po drugiej stronie torów kolejowych. Istniejący przed remontem peron dalekobieżny (wówczas peron 1) w toku modernizacji stacji został podwyższony i wyremontowany; ponadto zamontowano na nim wiatę zbliżoną stylistycznie do wiaty znajdującej się na peronie SKM. 9 grudnia 2014 oddano do użytku nowy, drugi peron dalekobieżny o długości 300 m i wysokości 76 cm, który otrzymał numer I (pozostałe perony zostały przenumerowane).
Zakończenie przebudowy stacji, planowane na 30 maja 2015, nastąpiło z niewielkim poślizgiem w czerwcu 2015. Koszt modernizacji miał się zamknąć w kwocie 150 mln zł.
Na zmodernizowanej stacji zainstalowano pięć wind – dwie na każdym z peronów dalekobieżnych i jedna w budynku dworca. Przeprowadzono remont przejść podziemnych, a ponadto w tunelu łączącym ul. Dmowskiego z ul. Wajdeloty powstały bezpośrednie wyjścia na perony dalekobieżne.
Na stacji położono 11 km torów i 28 rozjazdów. Ponadto zainstalowano nowy system sterowania ruchem kolejowym.
22 października 2016 roku oddano do użytku drugi peron SKM. Jest to peron jednokrawędziowy stykający się bezpośrednio z otwartą tego samego dnia Galerią Metropolia. Dzięki jego otwarciu pociągi SKM jadące w kierunku Sopotu i Gdyni obsługują dwie krawędzie peronowe jednocześnie.
W latach 2021–2022 PKP SA przewiduje przebudowę budynku dworcowego. W ogłoszonym przetargu złożono 7 ofert o wartości od 13 do 22 mln zł, przy szacowanej wartości zamówienia w wysokości 14,5 mln zł. Prace mają potrwać 18 miesięcy. Wykonawcą została firma TYM-BUD za kwotę 13 190 000 zł; umowę na realizację podpisano w lipcu 2021, a rozpoczęte w sierpniu 2021 prace budowlane mają zostać zrealizowane do końca 2022. W pierwszej kolejności nastąpiła rozbiórka dawnego budynku dworca, a w jego miejscu powstanie nowy obiekt o szarej elewacji z płyt stalowych, z licznymi przeszkleniami. 4 marca 2022 obsługę pasażerów przejął dworzec tymczasowy.
30 listopada 2023 – z rocznym opóźnieniem – nowy dworzec został oddany do użytku.

title: Gdańsk Wrzeszcz

wikitext:
{{inne znaczenia|stacji kolejowej|[[Wrzeszcz]] – dzielnica Gdańska}}
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Gdańsk Wrzeszcz
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    = Gdańsk Wrzeszcz (18810456225).jpg
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = pomorskie
 |miejscowość                = [[Gdańsk]]
 |lokalizacja                = [[Wrzeszcz]]
 |zarządca                   =
 |data otwarcia              = 1870
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           = ''Danzig Langfuhr'' <small>(do 1945)</small>
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       = 2021
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 4
 |liczba krawędzi peronowych = 7
 |kasy                       = {{Tak}} (PKP Intercity, SKM)
 |linie kolejowe             = * [[Linia kolejowa nr 202|202 Gdańsk Główny – Stargard]]
* [[Linia kolejowa nr 248|248 Gdańsk Wrzeszcz – Gdańsk Osowa]]
* [[Linia kolejowa nr 250|250 Gdańsk Śródmieście – Rumia]]
* ''[[Linia kolejowa Gdańsk Wrzeszcz – Stara Piła|Gdańsk Wrzeszcz – Stara Piła]] (nie istnieje)''
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |kod mapy                   = Trójmiasto
 |współrzędne                = 54°22′55″N 18°36′19″E
 |commons                    = Category:Gdańsk Wrzeszcz train station
 |www                        =
}}
'''Gdańsk Wrzeszcz''' – [[stacja kolejowa]] na granicy dzielnic [[Wrzeszcz Dolny]] i [[Wrzeszcz Górny]] w [[Gdańsk]]u, w [[Województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[Polska|Polsce]] na wysokości ok. 17 m [[n.p.m.]]<ref>[http://igrek.amzp.pl/details.php?id=6660;sort=w Arkusz 1677 Danzig (Gdańsk)]. W: ''Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000''. Das Reichsamt für Landesaufnahme, 1944</ref>.

== Ruch pasażerski ==
Dane na stan 24 lipca 2025<ref>{{Cytuj |tytuł = Wrocław Główny, Kraków Główny, Poznań Główny – na tych stacjach jest najwięcej pasażerów |data = 2025-07-24 |data dostępu = 2025-07-24 |opublikowany = Urząd Transportu Kolejowego |url = https://utk.gov.pl/pl/aktualnosci/22450,Wroclaw-Glowny-Krakow-Glowny-Poznan-Glowny-na-tych-stacjach-jest-najwiecej-pasaz.html |język = pl}}</ref> z uwzględnieniem korekt z 5 lipca 2025<ref>{{Cytuj |tytuł = Wymiana pasażerska na stacjach |data = 2025-07-24 |data dostępu = 2025-07-24 |opublikowany = Urząd Transportu Kolejowego |url = https://dane.utk.gov.pl/sts/przewozy-pasazerskie/wymiana-pasazerska-na-s/22403,Przewozy-pasazerskie.html |język = pl}}</ref>:
{| class="wikitable"
! Rok
! Wymiana roczna
! Wymiana pasażerska na dobę
! miejsce w Polsce
|-
| 2017
| 5 700 000
| 15 600
| 12
|-
| 2018
| 7 850 000
| 21 500
| 11
|-
| 2019
| 8 800 000
| 24 100
| 10
|-
| 2020
| 5 700 000
| 15 700
| 11
|-
| 2021
| 6 900 000
| 18 900
| 10
|-
| 2022
| 11 130 000
| 30 500
| 9
|-
|2023
|12 000 000
|32 900
|9
|-
|2024
|16 130 000
|44 100
|7
|}

== Linie kolejowe ==
Na stacji zatrzymują się pociągi: [[PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście|SKM]], [[Regio]], [[Twoje Linie Kolejowe|TLK]], [[InterCity|IC]], [[Express InterCity|EIC]] oraz [[Express InterCity Premium|EIP]]. Dodatkowo na okres wakacji uruchamiane są pociągi osobowe [[Koleje Mazowieckie|Kolei Mazowieckiech]] (RE9 "Słoneczny" i "Słoneczny Bis"<ref>{{Cytuj |tytuł = Słoneczny 2025 {{!}} Koleje Mazowieckie |data dostępu = 2025-07-24 |opublikowany = sloneczny.mazowieckie.com.pl |url = https://sloneczny.mazowieckie.com.pl/pl}}</ref>) i [[Arriva RP]] (AR100<ref>{{Cytuj |tytuł = Bydgoszcz - Hel |data dostępu = 2025-07-24 |opublikowany = Arriva - Twój regionalny przewoźnik |url = https://arriva.pl/1240/bydgoszcz-hel}}</ref>).

== Historia ==
[[Plik:Gdańsk Wrzeszcz nastawnia bramowa (1).JPG|mały|lewo|Wrzeszcz, [[Nastawnia bramowa Gdańsk Wrzeszcz|zabytkowa nastawnia bramowa]] z początku XX wieku<ref>{{Cytuj stronę|url=http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35612,10072554,Zabytkowa_nastawnia_bez_schodow__bo_ZDiZ_sie_nie_zgadza.html|tytuł=''Zabytkowa nastawnia bez schodów, bo ZDiZ się nie zgadza''|opublikowany=trojmiasto.gazeta.pl|data=6 sierpnia 2011|data dostępu=2011-08-06}}</ref>]]
Dworzec został otwarty w 1870, jako część nowej linii kolejowej ze [[Szczecin]]a do Gdańska<ref>{{Cytuj stronę|url=http://archive.is/20120910080642/http://www.rzygacz.webd.pl/index.php?aid=52|tytuł=''Gdzie był dworzec Brama Oliwska (Am Olivaer Tor)?''|opublikowany=rzygacz.webd.pl|data=|data dostępu=}}</ref>.

Na początku XX wieku (około 1913<ref>{{Cytuj stronę|url=http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35636,9459403,Nowy_projekt_dla_nastawni___muzeum_modeli_kolejek.html|tytuł=''Nowy projekt dla nastawni - muzeum modeli kolejek''|opublikowany=trojmiasto.gazeta.pl|data=19 kwietnia 2011|data dostępu=2011-04-19}}</ref>) na wzmocnionym murem, wysokim nasypie kolejowym w Gdańsku Wrzeszczu zbudowana została [[Nastawnia bramowa Gdańsk Wrzeszcz|nastawnia bramowa]] Wr1 – jedyna tego typu w Polsce północnej. Architekci wkomponowali ją w [[Eklektyzm (architektura)|eklektyczny]] styl dzielnicy, ozdabiając galeryjkami, pomostem przypominającym mostek statku i wieżyczką<ref>{{Cytuj stronę|url=https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35612,7677322,Gdansk__Warto_ratowac_wrzeszczanska_nastawnie.html|tytuł=''Gdańsk. Warto ratować wrzeszczańską nastawnię'' |opublikowany=trojmiasto.gazeta.pl |data=2010-03-19 |data dostępu=2010-03-19}}</ref>.

W maju 2015, w obliczu zamiaru rozbiórki tego unikatowego obiektu przez PKP (w całym kraju znajduje się tylko 5 takich nastawni, wszystkie pozostałe zlokalizowane są na Górnym Śląsku), konserwator zabytków podjął decyzję o jego wpisie do rejestru zabytków<ref>{{Cytuj stronę|url=http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35612,17371116,Nastawnia_we_Wrzeszczu_trafi_do_rejestru_zabytkow.html|tytuł=''Nastawnia we Wrzeszczu trafi do rejestru zabytków'' |opublikowany=www.gdansk.gazeta.pl |data=2015-02-09}}</ref>.

8 marca 1969 oddano do użytku kolejny budynek dworca<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.gdansk.pl/turystyka/wydarzylo-sie-w-gdansku,a,4206|tytuł=''Wydarzyło się w Gdańsku''|opublikowany=gdansk.pl|data=|data dostępu=}}</ref> według projektu Bernarda Cofty<ref>{{Cytuj stronę | url = https://ilangfuhr.pl/dworzec-we-wrzeszczu,55?fbclid=IwY2xjawKtqtFleHRuA2FlbQIxMAABHk3v6qfpAG1tu9LccIx0jjWB1-JEbdLO0p7qEPxPMh_M3hAALzne0GarWM6S_aem_Lf59_vJeU6xIzqXUQmc4aQ | tytuł = Dworzec we Wrzeszczu | nazwisko = Ślubowski | imię = Michał | opublikowany = Instytut Langfuhr | data dostępu = 2025-06-05}}</ref>, który na przełomie 2014 i 2015 został poddany remontowi.

== Infrastruktura ==
Stacja posiada obecnie cztery perony: dwa dla pociągów dalekobieżnych i dwa dla pociągów SKM. Dworzec z peronami łączą dwa przejścia podziemne. Jedno z nich znajduje się bezpośrednio w budynku dworca, drugie zaś w tunelu dla pieszych łączącym plac przed stacją z ul. Kilińskiego po drugiej stronie torów kolejowych. Istniejący przed remontem peron dalekobieżny (wówczas peron 1) w toku modernizacji stacji został podwyższony i wyremontowany; ponadto zamontowano na nim wiatę zbliżoną stylistycznie do wiaty znajdującej się na peronie SKM. 9 grudnia 2014 oddano do użytku nowy, drugi peron dalekobieżny o długości 300 m i wysokości 76 cm, który otrzymał numer I (pozostałe perony zostały przenumerowane)<ref>[http://www.trojmiasto.pl/wiadomosci/Gotowy-pierwszy-peron-dalekobiezny-na-stacji-we-Wrzeszczu-n85986.html Gotowy pierwszy peron dalekobieżny na stacji we Wrzeszczu]</ref>.

Zakończenie przebudowy stacji, planowane na 30 maja 2015, nastąpiło z niewielkim poślizgiem w czerwcu 2015. Koszt modernizacji miał się zamknąć w kwocie 150 mln zł<ref>Paweł Durkiewicz [http://www.dziennikbaltycki.pl/artykul/3790247,zbliza-sie-koniec-remontu-stacji-pkp-gdansk-wrzeszcz,id,t.html Zbliża się koniec remontu stacji PKP Gdańsk Wrzeszcz]</ref>.

Na zmodernizowanej stacji zainstalowano pięć wind – dwie na każdym z peronów dalekobieżnych i jedna w budynku dworca. Przeprowadzono remont przejść podziemnych, a ponadto w tunelu łączącym ul. Dmowskiego z ul. Wajdeloty powstały bezpośrednie wyjścia na perony dalekobieżne.

Na stacji położono 11 km torów i 28 rozjazdów. Ponadto zainstalowano nowy system sterowania ruchem kolejowym<ref>{{Cytuj | url=http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/1,35636,18114742,Wrzeszcz_po_remoncie__Otwarto_nowy_peron.html | tytuł=Wyborcza.pl<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=trojmiasto.wyborcza.pl | data dostępu=2017-11-23}}</ref>.

22 października 2016 roku oddano do użytku drugi peron SKM. Jest to peron jednokrawędziowy stykający się bezpośrednio z otwartą tego samego dnia Galerią Metropolia. Dzięki jego otwarciu pociągi SKM jadące w kierunku Sopotu i Gdyni obsługują dwie krawędzie peronowe jednocześnie<ref name="RK-79402">{{Cytuj stronę|url=http://www.transport-publiczny.pl/wiadomosci/gdansk-wrzeszcz-z-prywatnym-peronem-skm-wyjscie-z-dwoch-stron-53741.html|tytuł=Gdańsk Wrzeszcz z „prywatnym” peronem SKM. Wyjście z dwóch stron|opublikowany=transport-publiczny.pl|data=2016-12-10|data dostępu=2016-12-17}}</ref>.

W latach 2021–2022 PKP SA przewiduje przebudowę budynku dworcowego<ref>[http://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,24328557,wrzeszcz-oliwa-i-glowny-do-remontu-grube-miliony-na-modernizacje.html Wrzeszcz, Oliwa i Gdańsk Główny do remontu. Grube miliony na modernizację dworców w Gdańsku]</ref><ref>[https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,26631837,gdansk-tak-bedzie-wygladac-nowy-dworzec-we-wrzeszczu-nie-wszystkich.html Wiadomo już jak będzie wyglądał nowy dworzec we Wrzeszczu. Ten projekt nie wszystkich zachwyca]</ref>. W ogłoszonym przetargu złożono 7 ofert o wartości od 13 do 22 mln zł, przy szacowanej wartości zamówienia w wysokości {{nowrap|14,5 mln zł.}} Prace mają potrwać 18 miesięcy<ref>[https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,26844022,remont-dworca-pkp-w-gdansku-wrzeszczu-zglosilo-sie-siedem-firm.html Remont dworca PKP we Wrzeszczu. Zgłosiło się siedem firm, pięć zmieściło się w budżecie inwestycji]</ref>. Wykonawcą została firma TYM-BUD za kwotę {{nowrap|13 190 000 zł}}<ref>[https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,26982055,wkrotce-ruszy-modernizacja-dworca-pkp-w-gdansku-wrzeszczu-koszt.html Przebudowa dworca PKP we Wrzeszczu będzie kosztowała 13 mln zł. Wybrano wykonawcę]</ref>; umowę na realizację podpisano w lipcu 2021, a rozpoczęte w sierpniu 2021 prace budowlane mają zostać zrealizowane do końca 2022<ref>[https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,27277231,gdansk-jeden-z-najwazniejszych-dworcow-w-polsce-idzie-do-remontu.html Jeden z najważniejszych dworców w Polsce przestanie szpecić. Tak ma wyglądać dworzec Gdańsk Wrzeszcz]</ref>. W pierwszej kolejności nastąpiła rozbiórka dawnego budynku dworca, a w jego miejscu powstanie nowy obiekt o szarej elewacji z płyt stalowych, z licznymi przeszkleniami. 4 marca 2022 obsługę pasażerów przejął dworzec tymczasowy<ref>[https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,27763795,zaczela-sie-budowa-nowego-dworca-pkp-gdansk-wrzeszcz-na-poczatek.html Zaczęła się budowa nowego dworca PKP Gdańsk Wrzeszcz. Na początek - rozbiórka]</ref><ref>[https://trojmiasto.wyborcza.pl/trojmiasto/7,35612,28183997,we-wrzeszczu-otwarto-tymczasowy-dworzec-pkp-glowny-gmach-wchodzi.html W Gdańsku Wrzeszczu otwarto tymczasowy dworzec PKP. Główny gmach wchodzi w kolejną fazę remontu]</ref>.

30 listopada 2023 – z rocznym opóźnieniem – nowy dworzec został oddany do użytku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.transport-publiczny.pl/wiadomosci/dworzec-gdansk-wrzeszcz-juz-dziala-zdjecia--81066.html|tytuł=Dworzec Gdańsk Wrzeszcz już działa|opublikowany=transport-publiczny.pl|data=2023-12-01|język=pl|data dostępu=2023-12-03}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Bazakolejowa.pl|stacja|957|Gdańsk Wrzeszcz}}
* [http://jarekwasielewski.pl/zwrzeszcza/2021/10/sensacyjna-pocztowka-z-wrzeszczanskim-dworcem/ Sensacyjna pocztówka z wrzeszczańskim dworcem]
* [http://jarekwasielewski.pl/zwrzeszcza/2013/03/wrzeszczanskie-dworce-kolejowe/ Wrzeszczańskie dworce kolejowe]

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Gdańsk Wrzeszcz
|linia         = {{LK-linia|202}} [[Gdańsk Główny]] – [[Stargard (stacja kolejowa)|Stargard]]
|kilometr      = 4,180
|następny_typ  = KHSTr
|poprzedni     = [[Gdańsk Główny]]
|poprzedni_km  = 4,180
|następny      = [[Gdańsk Oliwa]]
|następny_km   = 3,900
|inne          =
{{Stacja kolejowa/sąsiednie wiersz
|linia         = {{LK-linia|248}} Gdańsk Wrzeszcz – [[Gdańsk Osowa]]
|kilometr      = 0,000
|następny_typ  = KHSTr
|następny      = [[Gdańsk Strzyża]]
|następny_km   = 2,193
}}
{{Stacja kolejowa/sąsiednie wiersz
|linia         = {{LK-linia|250}} [[Gdańsk Śródmieście]] – [[Rumia (stacja kolejowa)|Rumia]]
|kilometr      = 4,180
|poprzedni_typ = KHSTl
|następny_typ  = KHSTr
|poprzedni     = [[Gdańsk Politechnika]]
|poprzedni_km  = 1,660
|następny      = [[Gdańsk Zaspa]]
|następny_km   = 1,210
}}
}}

{{Transport kolejowy w Gdańsku}}

{{SORTUJ:Wrzeszcz}}
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Gdańsku]]
[[Kategoria:Przystanki trójmiejskiej SKM]]
[[Kategoria:Wrzeszcz Górny]]
[[Kategoria:Wrzeszcz Dolny]]
[[Kategoria:Przystanki Pomorskiej Kolei Metropolitalnej w Trójmieście]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Polsce oddane do użytku w 1870|Gdańsk]]

title: Gdańsk Wrzeszcz

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Miejscowość: Gdańsk

Lokalizacja: Wrzeszcz

Poprzednie nazwy: Danzig Langfuhr (do 1945)

Kasy: (PKP Intercity, SKM)