text:
# Al-Ubajdijja
Al-Ubajdijja (arab. العبيدية) – miasto w Autonomii Palestyńskiej (środkowy Zachodni Brzeg, muhafaza Betlejem). Według danych oficjalnych na rok 2007 liczyło 10 618 mieszkańców.

title: Al-Ubajdijja

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Al-Ubajdijja
 |nazwa oryginalna             = {{k|ar|لعبيديّه}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = PSE
 |1. jednostka administracyjna = [[Betlejem (muhafaza)|Betlejem]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2007
 |liczba ludności              = 10 618
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 31°43′23.80″N 35°17′26.06″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Al-Ubajdijja''' ([[język arabski|arab.]] العبيدية) – miasto w [[Autonomia Palestyńska|Autonomii Palestyńskiej]] (środkowy [[Zachodni Brzeg]], muhafaza [[Betlejem (muhafaza)|Betlejem]]). Według danych oficjalnych na rok 2007 liczyło 10 618 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.world-gazetteer.com/wg.php?x=1201543315&men=gcis&lng=en&des=gamelan&srt=pnan&col=abcdefghimoq&msz=1500&geo=-176 |tytuł=World-Gazetteer |data dostępu=2012-12-04 |archiwum=https://archive.is/20121204142340/http://www.world-gazetteer.com/wg.php?x=1201543315&men=gcis&lng=en&des=gamelan&srt=pnan&col=abcdefghimoq&msz=1500&geo=-176 |zarchiwizowano=2012-12-04 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Betlejem (muhafaza)}}

[[Kategoria:Miasta w muhafazie Betlejem]]

title: Al-Ubajdijjaلعبيديّه

Państwo: Palestyna · / Izrael

Muhafaza: Betlejem


text:
# Skeffling
Skeffling – wieś w Anglii, w hrabstwie East Riding of Yorkshire. Leży 29 km na wschód od miasta Hull i 239 km na północ od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 153 mieszkańców.

wikiname: plwiki

title: Skeffling

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Skeffling
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Skeffling
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[Yorkshire and the Humber]]
 |2. jednostka administracyjna = [[East Riding of Yorkshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[East Riding of Yorkshire (dystrykt)|East Riding of Yorkshire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 153 ([[United Kingdom Census 2001|2001 census]])<ref name="2001 census">{{cytuj stronę
 |url = http://neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadTableView.do?a=3&b=791034&c=Skeffling&d=16&e=15&g=391270&i=1001x1003x1004&m=0&r=1&s=1211317646136&enc=1&dsFamilyId=779
 |tytuł = 2001 Census: Key Statistics: Parish Headcounts: Area: Skeffling CP (Parish)
 |język = en
 |data dostępu = 2008-05-20
 |praca = Neighbourhood Statistics
 |opublikowany = [[Office for National Statistics]]
 |archiwum = https://web.archive.org/web/20110525235026/http://neighbourhood.statistics.gov.uk/dissemination/LeadTableView.do?a=3&b=791034&c=Skeffling&d=16&e=15&g=391270&i=1001x1003x1004&m=0&r=1&s=1211317646136&enc=1&dsFamilyId=779
 |zarchiwizowano = 2011-05-25
 }}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01964
 |kod pocztowy                 = HU12
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = East Riding of Yorkshire
 |współrzędne                  = 53°39′13″N 0°4′26″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Skeffling''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[East Riding of Yorkshire]]. Leży 29 km na wschód od miasta [[Kingston upon Hull|Hull]] i 239 km na północ od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TA3705019466|tytuł=Skeffling na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>. W 2001 miejscowość liczyła 153 mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie East Riding of Yorkshire]]

title: Skeffling

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: Yorkshire and the Humber

Hrabstwo ceremonialne: East Riding of Yorkshire

Unitary authority: East Riding of Yorkshire


text:
# Zespół Scotta
Zespół Scotta (łac. syndroma Scott, ang. Scott syndrome) – genetycznie uwarunkowana skaza krwotoczna o przebiegu łagodnym lub umiarkowanym, charakteryzująca się skłonnością do krwawień, powodowana upośledzoną produkcją trombiny przez płytki krwi.

## Historia
Zespół po raz pierwszy opisany w 1979 roku przez zespół amerykańskich lekarzy z Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku w składzie Harvey Weiss, William Vicic, Bruce Lages oraz John Rogers. Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska pierwszej opisanej pacjentki. Do 2011 roku opisano 3 przypadki.

## Etiologia
Zespół Scotta jest zespołem genetycznym dziedziczonym autosomalnie recesywnie, spowodowanym defektem genu ANO6 (TMEM16F) położonego na ramieniu długim chromosomu 12.

## Obraz kliniczny
Jedynym objawem jest skaza krwotoczna o małym lub umiarkowanym nasileniu, z krwawieniami po zabiegach chirurgicznych oraz urazach.

## Rozpoznanie
Czas krwawienia oraz agregacja płytek są prawidłowe. Skrócony jest czas kaolinowo-kefalinowy oraz zwiększone jest stężenie protrombiny w osoczu krwi. Rozpoznanie można ustalić na podstawie badania ekspresji fosfatydyloseryny i generacji mikrocząstek płytkowych w cytometrii przepływowej.

title: Zespół Scotta

wikitext:
{{Choroba infobox
 |nazwa           = Zespół Scotta
 |nazwa naukowa   = Syndroma Scott
 |grafika         =
 |opis grafiki    =
 |alt grafiki     =
 |synonimy        =
 |specjalizacja   =
 |objawy          =
 |powikłania      =
 |początek        =
 |czas trwania    =
 |typy            =
 |przyczyny       =
 |czynniki ryzyka =
 |rozpoznanie     =
 |różnicowanie    =
 |zapobieganie    =
 |leczenie        =
 |leki            =
 |rokowanie       =
 |zapadalność     =
 |śmiertelność    =
 |ICD11           =
 |ICD11 nazwa     =
 |ICD10           = D69.1
 |ICD10 nazwa     = Jakościowe defekty płytek{{R|ICD}}
 |DSM-5           =
 |DSM-5 nazwa     =
 |DSM-IV          =
 |DSM-IV nazwa    =
 |ICDO            =
 |DiseasesDB      =
 |OMIM            = 262890
 |MedlinePlus     =
 |MeshID          = C563120
 |commons         =
}}
'''Zespół Scotta''' ({{łac.|syndroma Scott}}, {{ang.|Scott syndrome}}) – [[choroby genetyczne|genetycznie uwarunkowana]] [[skaza krwotoczna]] o przebiegu łagodnym lub umiarkowanym, charakteryzująca się skłonnością do krwawień, powodowana upośledzoną produkcją [[trombina|trombiny]] przez [[Trombocyt|płytki krwi]].

== Historia ==
Zespół po raz pierwszy opisany w 1979 roku{{R|Satta}} przez zespół amerykańskich lekarzy z [[Columbia University|Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku]] w składzie Harvey Weiss, William Vicic, Bruce Lages oraz John Rogers{{R|Weiss}}. Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska pierwszej opisanej pacjentki{{R|Satta}}. Do 2011 roku opisano 3 przypadki{{odn|Dmoszyńska|2011|s=62}}.

== Etiologia ==
Zespół Scotta jest zespołem genetycznym [[Dziedziczenie autosomalne recesywne|dziedziczonym autosomalnie recesywnie]], spowodowanym defektem [[gen]]u ANO6 (TMEM16F) położonego na ramieniu długim [[Chromosom 12|chromosomu 12]]{{R|OMIM|Halliez}}.

== Obraz kliniczny ==
Jedynym objawem jest skaza krwotoczna o małym lub umiarkowanym nasileniu{{odn|Dmoszyńska|2011|s=662}}, z [[Krwotok|krwawieniami]] po [[Operacja (medycyna)|zabiegach chirurgicznych]] oraz [[Uraz (medycyna)|urazach]]{{R|Satta}}.

== Rozpoznanie ==
[[Czas krwawienia]] oraz agregacja płytek są prawidłowe{{odn|Dmoszyńska|2011|s=662}}. Skrócony jest [[APTT|czas kaolinowo-kefalinowy]]{{R|Satta}} oraz zwiększone jest stężenie [[protrombina|protrombiny]] w osoczu krwi{{R|Halliez}}. Rozpoznanie można ustalić na podstawie badania ekspresji [[fosfatydyloseryna|fosfatydyloseryny]] i generacji mikrocząstek płytkowych w [[cytometria przepływowa|cytometrii przepływowej]]{{odn|Dmoszyńska|2011|s=662–663}}.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="ICD">{{Cytuj stronę |url = http://www.icd9data.com/2014/Volume1/280-289/287/287.1.htm |tytuł = 2014 ICD-9-CM Diagnosis Code 287.1 Qualitative platelet defects |opublikowany = ICD9Data |data dostępu = 2015-12-18}}</ref>
<ref name="Weiss">{{Cytuj pismo |nazwisko = Weiss |imię = H.J. |nazwisko2 = Vicic |imię2 = W.J. |nazwisko3 = Lages |imię3 = B.A. |nazwisko4 = Rogers |imię4 = J. |tytuł = Isolated deficiency of platelet procoagulant activity |czasopismo = Am J Med |wolumin = 67 |numer = 2 |strony = 206–213 |rok = 1979 |pmid = 572637}}</ref>
<ref name="Satta">{{Cytuj pismo |nazwisko = Satta |imię = N. |nazwisko2 = Toti |imię2 = F. |nazwisko3 = Fressinaud |imię3 = E. |nazwisko4 = Meyer |imię4 = D. |nazwisko5 = Freyssinet |imię5 = J.M. |tytuł = Scott syndrome: an inherited defect of the procoagulant activity of platelets |czasopismo = Platelets |wolumin = 8 |numer = 2–3 |strony = 117–124 |rok = 1997 |doi = 10.1080/09537109709169326 |pmid = 20297932}}</ref>
<ref name="OMIM">{{Cytuj stronę |url = http://www.omim.org/entry/262890 |tytuł = Scott Syndrome; SCTS |opublikowany = Johns Hopkins University |język = en |data dostępu = 2015-12-19}}</ref>
<ref name="Halliez">{{Cytuj pismo |nazwisko = Halliez |imię = M. |nazwisko2 = Fouassier |imię2 = M. |nazwisko3 = Robillard |imię3 = N. |nazwisko4 = Ternisien |imię4 = C. |nazwisko5 = Sigaud |imię5 = M. |tytuł = Detection of phosphatidyl serine on activated platelets’ surface by flow cytometry in whole blood: a simpler test for the diagnosis of Scott syndrome |url = http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/bjh.13391/full |czasopismo = Br J Haematol |rok = 2015 |doi = 10.1111/bjh.13391 |pmid = 25823976}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |tytuł = Hematologia |inni = Anna Dmoszyńska (red.) |wydawca = Medical Tribune Polska |miejsce = Warszawa |rok = 2011 |seria = Wielka Interna |isbn = 9788362597185 |odn = {{odn/id|Dmoszyńska|2011}}}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

[[Kategoria:Choroby hematologiczne]]
[[Kategoria:Choroby dziedziczone autosomalnie recesywnie]]
[[Kategoria:Rzadkie choroby]]
[[Kategoria:Zespoły wad wrodzonych determinujące niepełnosprawność intelektualną|Scotta, zespół]]

title: Zespół Scotta

ICD-10: D69.1 · Jakościowe defekty płytek


text:
# IC 63
IC 63 (Mgławica Gamma Cas) – słaba mgławica emisyjna oraz obszar H II znajdujący się w konstelacji Kasjopei w odległości około 600 lat świetlnych od Ziemi.
Mgławica została odkryta 30 grudnia 1893 roku przez Maxa Wolfa. Niektóre źródła podają, że odkrył ją 17 stycznia 1890 roku Isaac Roberts, który faktycznie sfotografował wówczas ten rejon nieba, jednak na wykonanym przez niego zdjęciu mgławica nie jest widoczna, co więcej, w żadnej z publikacji Robertsa nie ma wzmianki o tej mgławicy.
Mgławica IC 63 znajduje się w odległości zaledwie kilku lat świetlnych od gwiazdy Gamma Cassiopeiae, przez którą jest jonizowana. Wspólnie z mgławicą refleksyjną IC 59 tworzą obiekt skatalogowany w katalogu Sharplessa jako Sh2-185.

title: IC 63

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|00|59|29|0|+60|54|40|}}
{{Mgławica infobox
 |nazwa        = IC 63
 |zdjęcie      = Ic63 01.jpg
 |opis         = Mgławica IC 63 oraz [[IC 59]] w pobliżu gwiazdy [[Gamma Cassiopeiae]]
 |odkrywca     = [[Max Wolf]]
 |dzień        = 30 grudnia
 |rok          = 1893
 |gwiazdozbiór = [[gwiazdozbiór Kasjopei|Kasjopeja]]
 |typ          = [[mgławica emisyjna|emisyjna]]
 |rektascensja = {{RA|00|59|29,0}}
 |deklinacja   = {{DEC|+60|54|40}}
 |odl_ly       = ~600 [[rok świetlny|ly]]
 |odl_pc       =
 |jas_wid      =
 |rozm_kąt     = 10′ × 3′
 |wymiary      =
 |jas_abs      =
 |wiek         =
 |alt_ozn      = LBN 623, CED 4B, Gamma Cas nebula, Sh2-185
 |commons      = Category:IC 63
}}
'''IC 63''' ('''Mgławica Gamma Cas''') – słaba [[mgławica emisyjna]] oraz [[obszar H II]] znajdujący się w [[gwiazdozbiór Kasjopei|konstelacji Kasjopei]] w odległości około 600 [[rok świetlny|lat świetlnych]] od [[Ziemia|Ziemi]]{{r|apod}}.

[[Plik:Ic63s.jpg|mały|lewo|IC 63 (Mount Lemmon SkyCenter)]]
Mgławica została odkryta 30 grudnia 1893 roku przez [[Max Wolf|Maxa Wolfa]]{{r|cseligman}}. Niektóre źródła podają, że odkrył ją 17 stycznia 1890 roku [[Isaac Roberts]], który faktycznie sfotografował wówczas ten rejon nieba, jednak na wykonanym przez niego zdjęciu mgławica nie jest widoczna, co więcej, w żadnej z publikacji Robertsa nie ma wzmianki o tej mgławicy{{r|cseligman}}.

Mgławica IC 63 znajduje się w odległości zaledwie kilku lat świetlnych od [[gwiazda|gwiazdy]] [[Gamma Cassiopeiae]], przez którą jest [[Jonizacja|jonizowana]]{{r|apod}}. Wspólnie z [[mgławica refleksyjna|mgławicą refleksyjną]] [[IC 59]] tworzą obiekt skatalogowany w [[katalog Sharplessa|katalogu Sharplessa]] jako Sh2-185{{r|galaxy}}.
{{clear|left}}

== Zobacz też ==
* [[Index Catalogue]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=apod>{{APOD|091224}}</ref>
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę |url = http://cseligman.com/text/atlas/ic0a.htm#ic63 |tytuł = IC 63 |nazwisko = Seligman |imię = Courtney |opublikowany = Celestial Atlas |język = en |data dostępu = 2018-10-28}}</ref>
<ref name="galaxy">{{Cytuj stronę | url = http://galaxymap.org/cat/view/sharpless/185 | tytuł = Sh 2-185 | nazwisko = Jardine | imię = Kevin | praca = Galaxy Map | język = en | data dostępu = 2018-10-28}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{simbad|IC63}}
* {{Cytuj stronę | url = https://www.spacetelescope.org/news/heic1818/ | tytuł = The ghost of Cassiopeia | data = 2018-10-25 | praca = Hubble | opublikowany = ESA | język = en | data dostępu = 2018-10-28}}

{{SORTUJ:IC 0063}}
[[Kategoria:Mgławice emisyjne]]
[[Kategoria:Obszary H II]]
[[Kategoria:Obiekty IC|0063]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Kasjopei]]
[[Kategoria:Katalog Sharplessa|Sh2-185]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1893]]

title: IC 63

Odkrywca: Max Wolf

Data odkrycia: 30 grudnia 1893

Gwiazdozbiór: Kasjopeja

Typ: emisyjna

Rozmiary kątowe: 10′ × 3′


text:
# Szlak zrywkowy
Szlak zrywkowy – szlak wycięty w drzewostanie, umożliwiający przeprowadzenie transportu drewna od pnia do stosu (składnicy przyzrębowej). Zasadniczym elementem technicznym szlaków jest odstęp między nimi – uzależniony przede wszystkim od wieku drzewostanu.
Wyróżnia się cztery zasadnicze systemy szlaków zrywkowych:
- System szlaków prostopadłych do drogi wywozowej, gdzie składnice znajdują się na końcu każdego ze szlaków.
Zaletami takiego systemu jest:
  - Prostota wykonania,
  - Drewno zrywane jest po najkrótszej trasie.
Wadami są:
  - Duża liczba składnic,
  - Mało drewna na składnicach.
- System szlaków zrywkowych w „jodełkę”. Są tu szlaki zbiorcze, które wpadają do składnicy i szlaki zwykłe, dochodzące do zbiorczych. W tym przypadku jest jedna duża składnica.
Zalety:
  - Mała liczba składnic,
  - Dużo drewna na każdej składnicy,
  - Lepsze udostępnienie terenu leśnego.
Wady:
  - Wydłuża się odległość zrywki,
  - Więcej wycina się drzew,
  - Gleba na szlaku zbiorczym jest mocno ubita, uszkadzane są korzenie drzew przy szlaku.
- System szlaków pod kątem 45 stopni do drogi wywozowej, system podobny do poprzedniego: jest jedna duża składnica.
Zalety:
  - Mała liczba składnic,
  - Dużo drewna na składnicach
Wady:
  - Znacznie wydłuża się odległość zrywki.
- System szlaków zrywkowych wpisany w naturalną rzeźbę terenu, ma zastosowanie praktyczne w górach, gdzie inne systemy są nieprzydatne. Ograniczającym elementem są spadki podłużne i poprzeczne.

title: Szlak zrywkowy

wikitext:
'''Szlak zrywkowy''' – szlak wycięty w [[drzewostan]]ie, umożliwiający przeprowadzenie [[transport leśny|transportu drewna]] od [[pniak|pnia]] do stosu ([[Składnica drewna|składnicy]] przyzrębowej). Zasadniczym elementem technicznym szlaków jest odstęp między nimi – uzależniony przede wszystkim od [[klasa wieku drzewostanu|wieku]] drzewostanu.

Wyróżnia się cztery zasadnicze systemy szlaków zrywkowych:
* '''System szlaków prostopadłych do drogi wywozowej''', gdzie składnice znajdują się na końcu każdego ze szlaków.
'''Zaletami''' takiego systemu jest:
** Prostota wykonania,
** Drewno zrywane jest po najkrótszej trasie.
'''Wadami''' są:
** Duża liczba składnic,
** Mało drewna na składnicach.
* '''System szlaków zrywkowych w „jodełkę”'''. Są tu szlaki zbiorcze, które wpadają do składnicy i szlaki zwykłe, dochodzące do zbiorczych. W tym przypadku jest jedna duża składnica.
'''Zalety:'''
** Mała liczba składnic,
** Dużo drewna na każdej składnicy,
** Lepsze udostępnienie terenu leśnego.
'''Wady:'''
** Wydłuża się odległość [[zrywka drewna|zrywki]],
** Więcej wycina się drzew,
** [[Gleba]] na szlaku zbiorczym jest mocno ubita, uszkadzane są [[korzeń|korzenie]] drzew przy szlaku.
* '''System szlaków pod kątem 45 stopni do drogi wywozowej''', system podobny do poprzedniego: jest jedna duża składnica.
'''Zalety:'''
** Mała liczba składnic,
** Dużo drewna na składnicach
'''Wady:'''
** Znacznie wydłuża się odległość zrywki.
* '''System szlaków zrywkowych wpisany w naturalną [[Rzeźba terenu|rzeźbę terenu]]''', ma zastosowanie praktyczne w górach, gdzie inne systemy są nieprzydatne. Ograniczającym elementem są spadki podłużne i poprzeczne.

[[Kategoria:Leśnictwo]]


text:
# Dobama Asiayone
Dobama Asiayone (z birm. „Stowarzyszenie My Birmańczycy”), jego członków nazywano Thakinami – ruch w Birmie ukierunkowany na odzyskanie niepodległości, działający w latach 30. XX wieku.

## Historia
Ruch powstał w latach 1930–1931, jako odpowiedź mieszkańców birmańskich miast (głównie studentów i młodzieży) na powstanie, którym kierował Saya San (tzw. Rebelia San Saya), a które objęło swoim zasięgiem wsie.
Thakinowie zyskali rozgłos dzięki strajkom studenckim na Uniwersytecie Rangun w 1936 roku. Dwóch przywódców strajków Thakin Nu (późniejszy premier Birmy) i Thakin Aung San (później generał i przywódca Birmańskiej Armii Narodowej) było członkami ruchu. Działalność ta stała się początkiem ich kariery politycznej.
Dobama Asiayone organizowało w późniejszym czasie inne strajki przeciwko Brytyjczykom, np. dokerów i pracowników pól naftowych.
Z uwagi na fascynację Indyjskim Kongresem Narodowym Thakinowie starali się rozbroić napięcia, jakie doprowadziły do zamieszek skierowanych przeciw ludności pochodzenia Hinduskiego w roku 1938.
Thakin Nu założył w 1937 wydawnictwo Nagani Book Club (Klub Książki Czerwony Smok), które publikowało literaturę socjalistyczną i marksistowską.
Ideały niepodległościowe Thakinów są uważane za mentalny początek tworzenia ruchu oporu i późniejszego odzyskania niepodległości.

## Ideologia
Początkowo ruch prowadził swoistą edukację Birmańczyków, polegającą na zmienieniu ich mentalności niewolników na mentalność panów. Członkowie Dobama Asiayone zaczęli tytułować się nawzajem Thakinami, dodając przed imieniem i nazwiskiem słowo Thakin. Dotychczas zarezerwowane ono było dla Brytyjczyków, podobnie jak termin sahib w Indiach.
Ruch nie posiadał jednolitej ideologii lub programu. Thakinowie znajdowali się pod wpływem socjalizmu, inspirowali się Sun Jat-senem, Indyjskim Kongresem Narodowym, europejskim i japońskim faszyzmem oraz irlandzkim ruchem Sinn Féin.
Najważniejszym celem było odzyskanie pełnej niepodległości przez Birmę.

## Słynni Thakinowie
- U Nu – polityk, premier Birmy
- Aung San – generał, przywódca Birmańskiej Armii Narodowej
- Thakin Kodaw Hmaing – poeta
- Thein Pe Myint – pisarz, dziennikarz i polityk
- Saya Tin – twórca pieśni Thakinów Kaba Ma Kyei (pol. „Do końca wojny Birmo”), która po różnych zmianach i adaptacjach, stała się mjanmańskim hymnem narodowym

title: Dobama Asiayone

wikitext:
'''Dobama Asiayone''' (z [[Język birmański|birm.]] „Stowarzyszenie My Birmańczycy”), jego członków nazywano '''Thakinami''' – ruch w [[Mjanma|Birmie]] ukierunkowany na odzyskanie niepodległości, działający w latach 30. XX wieku<ref name="p1">{{Cytuj stronę |url = https://www.globalsecurity.org/military/world/myanmar/history-british-5.htm| tytuł = British Burma – The Thenkin Movement| data = 2011-10-08| opublikowany = GlobalSecurity.org| język = en| data dostępu = 2016-07-23}}</ref>.

== Historia ==
[[Plik:Dobama protest.jpg|thumb|300px|Protest zorganizowany przez Dobama Asiayone.]]
Ruch powstał w latach 1930–1931, jako odpowiedź mieszkańców birmańskich miast (głównie studentów i młodzieży) na powstanie, którym kierował [[Saya San]] (tzw. ''Rebelia San Saya''), a które objęło swoim zasięgiem wsie<ref name="p1" />.

Thakinowie zyskali rozgłos dzięki strajkom studenckim na [[Uniwersytet Rangun|Uniwersytecie Rangun]] w 1936 roku. Dwóch przywódców strajków [[U Nu|Thakin Nu]] (późniejszy premier Birmy) i [[Aung San|Thakin Aung San]] (później generał i przywódca [[Birmańska Armia Narodowa|Birmańskiej Armii Narodowej]]) było członkami ruchu. Działalność ta stała się początkiem ich kariery politycznej<ref name="p1" />.

Dobama Asiayone organizowało w późniejszym czasie inne strajki przeciwko Brytyjczykom, np. dokerów i pracowników pól naftowych<ref name="p1" />.

Z uwagi na fascynację [[Indyjski Kongres Narodowy|Indyjskim Kongresem Narodowym]] Thakinowie starali się rozbroić napięcia, jakie doprowadziły do zamieszek skierowanych przeciw ludności pochodzenia [[Hindusi|Hinduskiego]] w roku 1938<ref name="p1" />.

Thakin Nu założył w 1937 wydawnictwo ''[[Nagani Book Club]]'' (''Klub Książki Czerwony Smok''), które publikowało literaturę socjalistyczną i [[Marksizm|marksistowską]]<ref name="p1" />.

Ideały niepodległościowe Thakinów są uważane za mentalny początek tworzenia ruchu oporu i późniejszego odzyskania niepodległości<ref name="p2">{{Cytuj książkę |autor = R.J. May| autor2 = Viberto Selochan| tytuł = The MILITARY and DEMOCRACY in ASIA and the PACIFIC| url = http://press.anu.edu.au/node/305/download| wydanie = 2| wydawca = ANU E Press| miejsce = Canberra| rok = 2004| strony = 73–75| rozdział = Burma’s struggle for democracy: the army against the people| autor r = Josef Silverstein| isbn = 1920942017| język = en| data dostępu = 2016-07-23}}</ref>.

== Ideologia ==
Początkowo ruch prowadził swoistą edukację [[Bamarowie|Birmańczyków]], polegającą na zmienieniu ich ''mentalności niewolników'' na ''mentalność panów''. Członkowie Dobama Asiayone zaczęli tytułować się nawzajem ''Thakinami'', dodając przed imieniem i nazwiskiem słowo ''Thakin''. Dotychczas zarezerwowane ono było dla Brytyjczyków, podobnie jak termin ''[[sahib]]'' w [[Indie|Indiach]]<ref name="p1" />.

Ruch nie posiadał jednolitej ideologii lub programu. Thakinowie znajdowali się pod wpływem [[socjalizm]]u, inspirowali się [[Sun Jat-sen]]em, [[Indyjski Kongres Narodowy|Indyjskim Kongresem Narodowym]], europejskim i japońskim [[faszyzm]]em oraz irlandzkim ruchem [[Sinn Féin]]<ref name="p1" />.

Najważniejszym celem było odzyskanie pełnej niepodległości przez Birmę<ref name="p1" />.

== Słynni Thakinowie ==
* [[U Nu]] – polityk, premier Birmy
* [[Aung San]] – generał, przywódca Birmańskiej Armii Narodowej
* [[Thakin Kodaw Hmaing]] – poeta
* [[Thein Pe Myint]] – pisarz, dziennikarz i polityk
* [[Saya Tin]] – twórca pieśni Thakinów ''Kaba Ma Kyei'' (pol. „Do końca wojny Birmo”), która po różnych zmianach i adaptacjach, stała się [[Hymn Mjanmy|mjanmańskim hymnem narodowym]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Historia Mjanmy]]
[[Kategoria:Polityka Mjanmy]]


text:
# Marcus Kallionkieli
Marcus Kallionkieli (ur. 20 marca 2001 w Kankaanpää) – fiński hokeista pochodzenia brazylijskiego.
Jest synem Fina i Brazylijki. Jego brat Sami (ur. 2005) także został hokeistą.

## Kariera
- HIFK U16 (2015-2017)
  -  GrIFK U16 (2015/2016)
- HIFK U18 (2017-2018)
  -  HIFK U20 (2017/2018)
- Sioux City Musketeers (2018-2019)
- Brandon Wheat Kings (2019-2020)
- HIFK U20 (2020-2021)
- Henderson Silver Knights (2021)
- Brandon Wheat Kings (2021-2022)
- Savannah Ghost Pirates (2022-2023)
- Marma Ciarko STS Sanok (2023-2024)
- Kiekko-Espoo (2024)
- GKS Katowice (2024-)

Wychowanek klubu HJK w Helsinkach. Występował w barwach reprezentacji juniorskich Finlandii do lat 16, 17 i 20, natomiast odmówił gry w reprezentacji Brazylii. Karierę rozwijał w stowarzyszonym stołecznym klubie HIFK Hockey do 2018. Rok wcześniej został wybrany w drafcie do amerykańskich rozgrywek juniorskich USHL przez klub Sioux City Musketeers i w jego barwach grał w sezonie 2018/2019. W czerwcu 2019 w NHL Entry Draft został wybrany przez amerykański klub Vegas Golden Knights. Pod koniec tego miesiąca w CHL Import Draft wybrał go kanadyjski klub Brandon Wheat Kings. W jego barwach występował w edycji 2019/2020 kanadyjskich rozgrywek juniorskich WHL. Wcześniej, bo 31 lipca 2019 podpisał trzyletni kontrakt wstępujący z Vegas Golden Knights na występy w rozgrywkach NHL. Tym samym został pierwszym w historii zawodnikiem z brazylijskim obywatelstwem zarejestrowanym w NHL.
W sezonie 2020/2021 był wypożyczony do macierzystej drużyny HIFK U20, a w połowie marca 2021 ogłoszono jego przetransferowanie do drużyny farmerskiej wobec VGK, Henderson Silver Knights w AHL. W sezonie 2021/2022 ponownie występował w barwach Brandon Wheat Kings. W październiku 2022 na zasadzie waivers został pozyskany z Henderson Silver Knights przez klub Savannah Ghost Pirates z amerykańskiej ligi ECHL. W tej drużynie rozegrał pięć spotkań. Do tego czasu wielokrotnie jego karierę wstrzymywały kontuzje.
21 listopada 2022 ogłoszono jego transfer do zespołu Marma Ciarko STS Sanok, w barwach którego trzy dni później zadebiutował w meczu Polskiej Hokej Ligi (2023/2024). W lutym 2024 przeszedł do Kiekko-Espoo, a we wrześniu tego roku został zaangażowany do GKS Katowice.

## Sukcesy
Klubowe
- Złoty medal U16 SM-sarja: 2017 z HIFK U16
- Złoty medal U18 SM-sarja: 2018 z HIFK U18
- Srebrny medal mistrzostw Polski: 2025 z GKS Katowice

Indywidualne
- USHL 2018/2019: skład gwiazd pierwszoroczniaków

title: Marcus Kallionkieli

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Marcus Kallionkieli
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = hokej
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[20 marca]] [[2001]]
 |miejsce urodzenia         = [[Kankaanpää]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Finlandia]]
 |wzrost                    = 188 cm
 |pozycja                   = napastnik (lewoskrzydłowy)
 |uchwyt                    = lewy
 |klub                      = [[GKS Katowice (hokej na lodzie)|GKS Katowice]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |draft                     = USHL 2017
 |numer draftu              = 291 (18 runda)
 |zespół draftu             = [[Sioux City Musketeers]]
 |2. draft                  = [[NHL Entry Draft 2019|NHL 2019]]
 |numer 2. draftu           = 139 (5 runda)
 |zespół 2. draftu          = [[Vegas Golden Knights]]
 |3. draft                  = [[CHL Import Draft 2019|CHL 2019]]
 |numer 3. draftu           = 22 (1 runda)
 |zespół 3. draftu          = [[Brandon Wheat Kings]]
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Marcus Kallionkieli''' (ur. [[20 marca]] [[2001]] w [[Kankaanpää]]) – [[Finlandia|fiński]] [[hokej na lodzie|hokeista]] pochodzenia [[Brazylijczycy|brazylijskiego]].

Jest synem Fina i Brazylijki<ref>{{Cytuj | url=https://www.hjk-hockey.fi/joukkue2706/uutiset.html?a100=162254 | tytuł=HJK kasvatti Marcus Kallionkieli solmi Vegasin kanssa NHL:n tulokassopimuksen | Helsingin Jääkiekkoklubi - HJK<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hjk-hockey.fi | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. Jego brat Sami (ur. 2005) także został hokeistą<ref>{{Cytuj | url=https://www.eliteprospects.com/player.php?player=785956 | tytuł=Sami Kallionkieli - Stats, Contract, Salary & More<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=eliteprospects.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>.

== Kariera ==
* {{flaga|FIN}} HIFK U16 (2015-2017)
** {{flaga|FIN}} GrIFK U16 (2015/2016)
* {{flaga|FIN}} HIFK U18 (2017-2018)
** {{flaga|FIN}} HIFK U20 (2017/2018)
* {{flaga|USA}} [[Sioux City Musketeers]] (2018-2019)
* {{flaga|CAN}} [[Brandon Wheat Kings]] (2019-2020)
* {{flaga|FIN}} HIFK U20 (2020-2021)
* {{flaga|USA}} [[Henderson Silver Knights]] (2021)
* {{flaga|CAN}} Brandon Wheat Kings (2021-2022)
* {{flaga|USA}} [[Savannah Ghost Pirates]] (2022-2023)
* {{flaga|POL}} [[STS Sanok|Marma Ciarko STS Sanok]] (2023-2024)
* {{flaga|FIN}} [[Kiekko-Espoo]] (2024)
* {{flaga|POL}} [[GKS Katowice (hokej na lodzie)|GKS Katowice]] (2024-)

Wychowanek klubu HJK w Helsinkach<ref>{{Cytuj | url=https://eprinkside.com/2022/09/28/marcus-kallionkieli-sent-to-ahl-will-play-for-henderson-silver-knights | tytuł=Marcus Kallionkieli sent to AHL – will play for Henderson Silver Knights<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=eprinkside.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. Występował w barwach reprezentacji juniorskich Finlandii do lat 16, 17 i 20, natomiast odmówił gry w reprezentacji Brazylii<ref>{{Cytuj | url=https://www.kankaanpaanseutu.fi/urheilu/art-2000007734570.html | tytuł=Kallionkieli Kankaanpäästä – NHL-sopimuksen tehnyt hyökkääjä kieltäytyi Brasilian maajoukkueesta - Urheilu - Kankaanpään Seutu<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=kankaanpaanseutu.fi | język=fi | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. Karierę rozwijał w stowarzyszonym stołecznym klubie [[HIFK Hockey]] do 2018. Rok wcześniej został wybrany w drafcie do amerykańskich rozgrywek juniorskich [[United States Hockey League|USHL]] przez klub Sioux City Musketeers i w jego barwach grał w sezonie 2018/2019. W czerwcu 2019 w [[NHL Entry Draft 2019|NHL Entry Draft]] został wybrany przez amerykański klub [[Vegas Golden Knights]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.knightsonice.com/golden-knights-draft-isaiah-saville-marcus-kallionkieli-and-mason-primeau-fifth-round-2019-nhl-draft/ | tytuł=Golden Knights draft Isaiah Saville, Marcus Kallionkieli and Mason Primeau with 2019 fifth-round selections - Knights On Ice<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=knightsonice.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. Pod koniec tego miesiąca w [[CHL Import Draft]] wybrał go kanadyjski klub Brandon Wheat Kings<ref>{{Cytuj | url=https://chl.ca/ohl/ohl-clubs-select-28-players-in-2019-chl-import-draft/ | tytuł=OHL Clubs Select 28 Players in 2019 CHL Import Draft - Ontario Hockey League<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=chl.ca | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. W jego barwach występował w edycji 2019/2020 kanadyjskich rozgrywek juniorskich [[Western Hockey League|WHL]]. Wcześniej, bo 31 lipca 2019 podpisał trzyletni kontrakt wstępujący z Vegas Golden Knights na występy w rozgrywkach [[National Hockey League|NHL]]<ref>{{Cytuj | url=https://vegashockeyknight.com/2019/08/01/vegas-golden-knights-sign-marcus-kallionkieli-to-entry-level-deal/ | tytuł=Vegas Golden Knights sign Marcus Kallionkieli to entry level deal<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=vegashockeyknight.com | język=en | data dostępu=2024-05-04}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://chl.ca/whl/article/kallionkieli-signs-three-year-entry-level-contract-with-vegas-golden-knights/ | tytuł=Kallionkieli signs three-year, entry-level contract with Vegas Golden Knights - Western Hockey League<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=chl.ca | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. Tym samym został pierwszym w historii zawodnikiem z brazylijskim obywatelstwem zarejestrowanym w NHL<ref>{{Cytuj | url=https://www.hjk-hockey.fi/uutiset.html?159469 | tytuł=HJK:n kiekkokoulun kasvatti Marcus Kallionkieli NHL:n testeissä | Helsingin Jääkiekkoklubi - HJK<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hjk-hockey.fi | data dostępu=2024-04-24}}</ref>.

W sezonie 2020/2021 był wypożyczony do macierzystej drużyny HIFK U20<ref>{{Cytuj | url=https://www.knightsonice.com/knights-on-ice-top-25-under-25-marcus-kallionkieli-20-forward-brandon-wheat-kings-whl/ | tytuł=Golden Knights Top 25 Under 25: Marcus Kallionkieli continues his development - Knights On Ice<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=knightsonice.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>, a w połowie marca 2021 ogłoszono jego przetransferowanie do [[Klub satelicki|drużyny farmerskiej]] wobec VGK, Henderson Silver Knights w [[American Hockey League|AHL]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.hendersonsilverknights.com/marcus-kallionkieli-reassigned-to-silver-knights/ | tytuł=MARCUS KALLIONKIELI REASSIGNED TO SILVER KNIGHTS - Henderson Silver Knights<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hendersonsilverknights.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. W sezonie 2021/2022 ponownie występował w barwach Brandon Wheat Kings<ref>{{Cytuj | url=https://panow.com/2021/11/27/raiders-face-pair-of-surging-opponents-on-trip-to-manitoba/ | tytuł=Raiders face pair of surging opponents on trip to Manitoba | paNOW<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=panow.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. W październiku 2022 na zasadzie ''[[waivers]]'' został pozyskany z Henderson Silver Knights przez klub Savannah Ghost Pirates z amerykańskiej ligi [[ECHL]]<ref>{{Cytuj | url=https://eprinkside.com/2022/10/10/savannah-ghost-pirates-claim-marcus-kallionkieli-off-waivers | tytuł=Savannah Ghost Pirates claim Marcus Kallionkieli off waivers<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=eprinkside.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://echl.com/news/2022/10/echl-transactions-oct-9 | tytuł=ECHL Transactions - Oct. 9 | ECHL<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=echl.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://ghostpirateshockey.com/news/2022/10/ghost-pirates-announce-2022-training-camp-roster | tytuł=Ghost Pirates Announce 2022 Training Camp Roster | Savannah Ghost Pirates<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=ghostpirateshockey.com | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. W tej drużynie rozegrał pięć spotkań<ref>{{Cytuj | url=https://sinbin.vegas/golden-knights-prospect-rankings/ | tytuł=SinBin.vegas Golden Knights Prospect Rankings - SinBin.vegas<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=sinbin.vegas | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. Do tego czasu wielokrotnie jego karierę wstrzymywały kontuzje<ref>{{Cytuj | url=https://chl.ca/whl-wheatkings/kallionkieli-learns-from-tough-luck/ | tytuł=Kallionkieli learns from tough luck - Brandon Wheat Kings<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=chl.ca | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://bdnmb.ca/wheat-kings-make-a-pair-of-trades/ | tytuł=Wheat Kings Make a Pair of Trades | bdnmb.ca Brandon MB<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=bdnmb.ca | język=en | data dostępu=2024-04-24}}</ref>.

21 listopada 2022 ogłoszono jego transfer do zespołu Marma Ciarko STS Sanok<ref>{{Cytuj | url=https://hokej.net/artykul/jest-zgoda-klubu-nhl-utalentowany-napastnik-zagra-w-sanoku | tytuł=Jest zgoda klubu NHL. Utalentowany napastnik zagra w Sanoku! | Hokej.Net<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hokej.net | język=pl | data dostępu=2024-04-24}}</ref>, w barwach którego trzy dni później zadebiutował w meczu [[Polska Hokej Liga (2023/2024)|Polskiej Hokej Ligi (2023/2024)]]<ref>{{Cytuj | url=https://hokej.net/mecz/11073 | tytuł=Mecz: STS Sanok - KH Toruń / 2023-11-24 | 2023/24 - Ekstraliga: Regularny<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=hokej.net | język=pl | data dostępu=2024-04-24}}</ref>. W lutym 2024 przeszedł do Kiekko-Espoo<ref>https://hokej.net/artykul/szoste-odejscie-z-sanoka-kallionkieli-wraca-do-finlandii</ref>, a we wrześniu tego roku został zaangażowany do GKS Katowice<ref>https://hokej.gkskatowice.eu/news/marcus-kallionkieli-hokeista-gks-u</ref>.

== Sukcesy ==
; Klubowe
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal U16 SM-sarja''': 2017 z HIFK U16
* [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] '''Złoty medal U18 SM-sarja''': 2018 z HIFK U18
* [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Srebrny medal [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie|mistrzostw Polski]]: [[Polska Hokej Liga (2024/2025)|2025]] z GKS Katowice

; Indywidualne
* USHL 2018/2019: skład gwiazd pierwszoroczniaków

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Elitepro|395520}}
* {{hockeydb|217069}}
* [https://chl.ca/whl/players/28434/ Marcus Kallionkieli] – profil na stronie [https://chl.ca WHL]
* [https://theahl.com/stats/player/7755 Marcus Kallionkieli] – profil na stronie [https://theahl.com AHL]
* [https://www.nhl.com/goldenknights/player/marcus-kallionkieli-8481573 Marcus Kallionkieli] – profil na stronie [http://nhl.com/ NHL]
* [https://echl.com/players/9528/marcus-kallionkieli Marcus Kallionkieli] – profil na stronie [https://echl.com ECHL]

{{SORTUJ:Kallionkieli, Marcus}}
[[Kategoria:Fińscy hokeiści]]
[[Kategoria:Hokeiści HIFK]]
[[Kategoria:Hokeiści Brandon Wheat Kings]]
[[Kategoria:Hokeiści STS Sanok]]
[[Kategoria:Hokeiści Kiekko-Espoo]]
[[Kategoria:Hokeiści GKS Katowice]]
[[Kategoria:Osoby pochodzenia brazylijskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 2001]]

title: · Marcus Kallionkieli

Data i miejsce urodzenia: 20 marca 2001 · Kankaanpää

Obywatelstwo: Finlandia

Pozycja: napastnik (lewoskrzydłowy)

Uchwyt: lewy

Klub: GKS Katowice

Draft: USHL 2017, numer: 291 (18 runda) · Sioux City Musketeers

Draft: NHL 2019, numer: 139 (5 runda) · Vegas Golden Knights

Draft: CHL 2019, numer: 22 (1 runda) · Brandon Wheat Kings


text:
# Ambelau (wyspa)
Ambelau, także Ambalau (indonez. Pulau Ambelau, Pulau Ambalau) – wyspa w Indonezji na Morzu Banda w archipelagu Moluków; powierzchnia 201,7 km², 9590 mieszkańców (2009).
Etniczna ludność Ambelau posługuje się językiem ambelau.

## Historia
W okresie prekolonialnym wyspa zasiedlona przez rdzenną ludność Ambelau. Od XVI wieku wyspa znajdowała się w strefie wpływów Sułtanatu Ternate, choć sprawował nad nią raczej nominalną kontrolę. Od XVII wieku wyspa znalazła się pod kontrolą Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, która nie dostrzegała ekonomicznych korzyści eksploatacji wyspy, decydując się zamiast tego na przesiedlenie części ludności na tereny o dużej koncentracji plantacji. W czasie II wojny światowej wyspa została zajęta przez Japończyków i pozostała w ich rękach do końca konfliktu. Po wojnie nowo proklamowana Republika Indonezji nie była w stanie opanować wyspy i w 1946 r. została ona zajęta przez Holendrów podczas Indonezyjskiej Rewolucji Narodowej. Wyspa stała się później częścią utworzonej przez nich Wschodniej Indonezji. Po włączeniu tejże do Republiki Indonezji wielu rdzennych mieszkańców wyspy sprzeciwiło się nowej władzy, tworząc wraz z innymi pobliskimi wyspami Republikę Południowych Moluków. Po stłumieniu secesji przez armię indonezyjską wyspa została ostatecznie częścią Indonezji.

title: Ambelau (wyspa)

wikitext:
{{Wyspa infobox
 |nazwa               = Ambelau
 |nazwa oryginalna    = {{k|id|Pulau Ambelau}}
 |zdjęcie             =
 |opis zdjęcia        =
 |kontynent           = [[Azja]]
 |państwo             = IDN
 |akwen               = [[Morze Banda]]
 |archipelag          = [[Moluki]]
 |powierzchnia        = 201,7
 |długość brzegu      =
 |najwyższy punkt     =
 |liczba ludności     = 9590
 |rok                 = 2009
 |gęstość zaludnienia =
 |współrzędne         =
 |mapa wyspy          =
 |opis mapy wyspy     =
 |commons             =
}}
'''Ambelau'''{{r|Atlas}}, także '''Ambalau'''{{r|Konstruksi}} ({{w języku|id|Pulau Ambelau}}, {{k|id|Pulau Ambalau}}) – wyspa w [[Indonezja|Indonezji]] na [[Morze Banda|Morzu Banda]] w [[archipelag]]u [[Moluki|Moluków]]; powierzchnia 201,7 km², 9590 mieszkańców (2009)<ref name="Konstruksi" />.

Etniczna ludność [[Ambelau (lud)|Ambelau]] posługuje się [[język ambelau|językiem ambelau]]{{r|Ethnologue|Grimes}}.

== Historia ==
{{Sekcja stub}}
W okresie prekolonialnym wyspa zasiedlona przez rdzenną ludność [[Ambelau (lud)|Ambelau]]. Od XVI wieku wyspa znajdowała się w strefie wpływów [[Sułtanat Ternate|Sułtanatu Ternate]], choć sprawował nad nią raczej nominalną kontrolę. Od XVII wieku wyspa znalazła się pod kontrolą [[Holenderska Kompania Wschodnioindyjska|Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej]], która nie dostrzegała ekonomicznych korzyści eksploatacji wyspy, decydując się zamiast tego na przesiedlenie części ludności na tereny o dużej koncentracji plantacji. W czasie [[II wojna światowa|II wojny światowej]] wyspa została zajęta przez Japończyków i pozostała w ich rękach do końca konfliktu. Po wojnie nowo proklamowana [[Indonezja|Republika Indonezji]] nie była w stanie opanować wyspy i w 1946 r. została ona zajęta przez Holendrów podczas [[Indonezyjska Rewolucja Narodowa|Indonezyjskiej Rewolucji Narodowej]]. Wyspa stała się później częścią utworzonej przez nich [[Wschodniej Indonezji]]. Po włączeniu tejże do Republiki Indonezji wielu rdzennych mieszkańców wyspy sprzeciwiło się nowej władzy, tworząc wraz z innymi pobliskimi wyspami [[Republika Południowych Moluków|Republikę Południowych Moluków]]. Po stłumieniu secesji przez armię indonezyjską wyspa została ostatecznie częścią Indonezji.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Atlas">{{Cytuj |autor = Mark Taber (red.) |tytuł = Atlas bahasa tanah Maluku |data = 1996 |isbn = 978-979-8132-90-2 |miejsce = Ambon |oclc = 40713056 |wydawca = Pusat Pengkajian dan Pengembangan Maluku, Universitas Pattimura |s = 77 |url = https://books.google.com/books?id=HH5iAAAAMAAJ |język = id}}</ref>
<ref name="Konstruksi">{{Cytuj |tytuł = Konstruksi lokal pengelolaan sumberdaya perikanan di Indonesia |data = 2011 |isbn = 978-979-493-268-1 |wydawca = IPB Press |miejsce = Bogor |oclc = 730054676 |s = 31 |archiwum = https://web.archive.org/web/20200610101437/https://books.google.com/books?id=6-K_iRKRD9IC&dq=%22sampai+bulan+Juni+2009+sekitar+9.590+jiwa%22 |url = https://books.google.com/books?id=6-K_iRKRD9IC&dq=%22sampai+bulan+Juni+2009+sekitar+9.590+jiwa%22 |zarchiwizowano = 2020-06-10 |język = id |data dostępu = 2020-06-10 }}</ref>
<ref name="Ethnologue">{{Ethnologue |tytuł = Ambelau |wydanie = 19 |id = amv |archiwum = https://archive.vn/2016.03.24-202223/http://www.ethnologue.com/language/amv |data dostępu = 2016-03-24}}</ref>
<ref name="Grimes">{{Cytuj książkę |imię r = Charles E. |nazwisko r = Grimes |autor = Charles E. Grimes (red.) |rozdział = Defining speech communities on Buru Island: a look at both linguistic and non-linguistic factors |tytuł = Spices from the East: Papers in Languages of Eastern Indonesia |rok = 2000 |miejsce = Canberra |oclc = 46827844 |doi = 10.15144/PL-503.73 |isbn = 978-0-85883-460-6 |seria = Pacific Linguistics 503 |wydawca = Pacific Linguistics. Research School of Pacific and Asian Studies. The Australian National University |strony = 73–103 |język = en}}</ref>
}}

[[Kategoria:Moluki]]

title: AmbelauPulau Ambelau

Kontynent: Azja

Państwo: Indonezja

Akwen: Morze Banda

Archipelag: Moluki


text:
# Coppengrave
Coppengrave – dzielnica miasteczka Duingen w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Hildesheim, w gminie zbiorowej Leinebergland. Do 31 października 2016 jako samodzielna gmina wchodziła w skład gminy zbiorowej Duingen.

title: Coppengrave

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Coppengrave
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = dzielnica
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Wappen Coppengrave.png
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = DE-NI
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    =
 |3. jednostka administracyjna    = [[Powiat Hildesheim|Hildesheim]]
 |4. jednostka administracyjna    = [[Duingen]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 3,20 km²
 |wysokość                        = 154 m n.p.m.
 |rok                             = 31 grudnia 2015
 |liczba ludności                 = 624
 |gęstość zaludnienia             = 195 os./km²
 |numer kierunkowy                = 05185
 |kod pocztowy                    = 31091
 |tablice rejestracyjne           = HI
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Coppengrave in HI.svg
 |nazwa mapy                      = powiatu
 |kod mapy                        = Dolna Saksonia
 |współrzędne                     = 51°59′N 9°44′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Coppengrave''' – dzielnica [[miasteczko (urbanizacja)|miasteczka]] [[Duingen]] w [[Niemcy|Niemczech]], w [[kraj związkowy|kraju związkowym]] [[Dolna Saksonia]], w [[Powiat Hildesheim|powiecie Hildesheim]], w gminie zbiorowej [[gmina zbiorowa Leinebergland|Leinebergland]]. Do 31 października 2016 jako samodzielna gmina wchodziła w skład [[Wspólnoty administracyjne i związki gmin w Niemczech|gminy zbiorowej]] [[gmina zbiorowa Duingen|Duingen]].

== Bibliografia ==
* Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen, Hanower, 2009

== Linki zewnętrzne ==
* [http://web.archive.org/web/20020924125013/http://coppengrave.de/ Archiwalna strona]

[[Kategoria:Powiat Hildesheim]]

title: Coppengrave

Państwo: Niemcy

Kraj związkowy: Dolna Saksonia

Powiat: Hildesheim

Gmina: Duingen

• gęstość: 195 os./km²

Tablice rejestracyjne: HI


text:
# Antena dipolowa
Antena dipolowa – najstarszy rodzaj anteny. Słowo dipol pochodzi z języka greckiego i oznacza układ dwubiegunowy.
Antena dipolowa składa się przeważnie z dwóch symetrycznych ramion zasilanych za pomocą symetrycznej linii transmisyjnej. Jest ona wówczas tak zwaną anteną symetryczną, gdyż prądy płynące w obu ramionach anteny są równe co do amplitudy i mają przeciwne zwroty. Można spotkać również anteny dipolowe o niesymetrycznych ramionach oraz anteny zasilane bocznikowo, optymalizowane, załamane. Anteny dipolowe ze względu na słabe parametry (wąskie pasmo pracy, mały zysk kierunkowy) występują rzadziej jako samodzielne, pojedyncze anteny, a częściej stosuje się je jako elementy składowe bardziej skomplikowanych i rozbudowanych układów antenowych.

## Rodzaje anten dipolowych
- dipol prosty (a)
- dipol pętlowy (b)
- dipol prosty zasilany bocznikowo (c)
- dipol szerokopasmowy (d)
- dipol załamany (e)
- dipol optymalizowany (f)

## Zalety anten dipolowych
- prosta budowa
- niskie koszty produkcji
- łatwa adaptacja z innymi rodzajami anten
- możliwość tworzenia dużych układów antenowych, na przykład kilka połączonych odpowiednio z sobą anten Yagi-Uda
- łatwy dostęp

## Wady anten dipolowych
- wąskie pasmo pracy (co może być zaletą)
- mały zysk energetyczny

title: Antena dipolowa

wikitext:
'''Antena dipolowa''' – najstarszy rodzaj [[antena|anteny]]. Słowo [[dipol]] pochodzi z języka greckiego i oznacza układ dwubiegunowy.

Antena dipolowa składa się przeważnie z dwóch symetrycznych ramion zasilanych za pomocą symetrycznej linii transmisyjnej. Jest ona wówczas tak zwaną anteną symetryczną, gdyż [[prąd elektryczny|prądy]] płynące w obu ramionach anteny są równe co do [[amplituda|amplitudy]] i mają przeciwne [[zwrot wektora|zwroty]]. Można spotkać również anteny dipolowe o niesymetrycznych ramionach oraz anteny zasilane bocznikowo, optymalizowane, załamane. Anteny dipolowe ze względu na słabe parametry (wąskie [[pasmo pracy anteny|pasmo pracy]], mały [[zysk energetyczny anteny|zysk kierunkowy]]) występują rzadziej jako samodzielne, pojedyncze anteny, a częściej stosuje się je jako elementy składowe bardziej skomplikowanych i rozbudowanych układów antenowych.
[[Plik:Dipole.JPG|right|thumb|Rodzaje anten dipolowych]]

== Rodzaje anten dipolowych ==
* [[dipol prosty]] (a)
* [[dipol pętlowy]] (b)
* dipol prosty zasilany bocznikowo (c)
* dipol szerokopasmowy (d)
* [[dipol załamany]] (e)
* dipol optymalizowany (f)

== Zalety anten dipolowych ==
* prosta budowa
* niskie koszty produkcji
* łatwa adaptacja z innymi rodzajami anten
* możliwość tworzenia dużych układów antenowych, na przykład kilka połączonych odpowiednio z sobą [[antena Yagi|anten Yagi-Uda]]
* łatwy dostęp

== Wady anten dipolowych ==
* wąskie pasmo pracy (co może być zaletą)
* mały [[zysk energetyczny anteny|zysk energetyczny]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Anteny]]


text:
# Jan Novák (kompozytor)
Jan Novák (ur. 8 kwietnia 1921 w m. Nová Říše, zm. 17 listopada 1984 w Neu-Ulm) – czeski kompozytor.

## Życiorys
Studiował u Viléma Petrželki w konserwatorium w Brnie (1940–1946) oraz u Pavla Bořkovca w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (1946–1947). Uzupełniające studia muzyczne odbył u Aarona Coplanda w Berkshire Music Center w Tanglewood (1947) oraz u Bohuslava Martinů w Nowym Jorku (1947–1948). W 1948 roku osiadł w Brnie, działał jako kompozytor muzyki teatralnej i filmowej. Jego kompozycje cieszyły się popularnością wśród publiczności, były jednak krytykowane przez władze za „kosmpololityczny formalizm”. Nonkonformistyczny w swojej postawie Novák został w 1961 roku usunięty ze związku kompozytorów czechosłowackich z powodu odmowy wzięcia udziału w wyborach. Po stłumieniu Praskiej Wiosny w 1968 roku uciekł do Danii. W latach 1970–1977 mieszkał we Włoszech, następnie osiadł w Niemczech Zachodnich. W Czechosłowacji wykonywanie jego utworów było zakazane aż do czasów aksamitnej rewolucji.
Pośmiertnie otrzymał Medal za Zasługi I stopnia (1996).

## Twórczość
Pozostawał pod silnym wpływem twórczości Bohuslava Martinů. W początkowym okresie swojej działalności kompozytorskiej, do końca lat 50. XX wieku, tworzył w stylistyce neoklasycznej. Później zaczął posługiwać się elementami dodekafonii oraz stylistycznymi nawiązaniami do muzyki jazzowej. Sporadycznie eksperymentował z techniką aleatoryczną i nietypowym instrumentarium, m.in. głosami ptaków i zegarowymi kukułkami nagranymi na taśmę.
Ważne miejsce w twórczości Nováka odgrywała opanowana przez kompozytora w stopniu biegłym łacina. Od lat 60. jego dzieła zostają zdominowane przez utwory wokalno-instrumentalne osadzone w tym języku. Kompozytor sięgał po poezje autorów antycznych (m.in. Marcjalisa, Horacego i Wergiliusza), fragmenty z książki kucharskiej Apicjusza i Carmina Burana oraz własne teksty pisane po łacinie.

## Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)

### Utwory orkiestrowe
- Taneční suita (1946)
- Koncert obojowy (1952)
- Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę (1955)
- Filharmonické tance (1956)
- Capriccio na wiolonczelę i orkiestrę (1958)
- Musica caesariana na orkiestrę dętą (1960)
- Concentus Eurydicae na gitarę i orkiestrę smyczkową (1971)
- Odarum concentus na orkiestrę smyczkową (1973)
- Concentus biiugis na fortepian na 4 ręce i orkiestrę smyczkową (1976)
- Ludi symphoniaci (1978)
- Chorae vernales na flet, harfę, czelestę lub fortepian i małą orkiestrę (1980)
- Ludi concertantes na 18 instrumentów (1981)
- Symphonia bipartita (1983)

### Utwory kameralne
- Balletti a 9 na 9 instrumentów (1955)
- Concertino na kwintet dęty (1957)
- Ioci pastorales na 4 instrumenty dęte (1974)
- Choreae vernales na flet i fortepian (1977; wersja z orkiestrą 1980)
- Kwartet smyczkowy (1978)
- Sonata super „Hoson zes” na skrzypce lub flet i fortepian (1981)
- Sonata da chiesa I na altówkę i organy (1981)
- Sonata da chiesa II na flet i organy (1981)
- Sonata rustica na akordeon i fortepian (1982)
- Sonata tribus na flet, skrzypce i fortepian (1982)
- Aeolia na 2 flety i fortepian (1983)
- VII Metamorphoses in Pastorale L.v.B. na 6 instrumentów (1983)

### Utwory fortepianowe
- Toccata chromatica (1957)
- Odae (1979)
- Sonata (1980)
- Wariacje na temat Bohuslava Martinů na 2 fortepiany (1949; wersja orkiestrowa 1959)

### Utwory na głos i fortepian
- Horatii carmina (1959)
- Florilegium cantionum latinarum (1973)
- Schola cantans (1973)
- Cantica latina (1985)

### Utwory wokalno-instrumentalne
- Carmina sulamitis na mezzosopran i orkiestrę (1947)
- Píseň Závišova na tenora i orkiestrę (1957)
- Dulces cantilenae na sopran i wiolonczelę (1961)
- Passer Catulli na bas i 9 instrumentów (1961)
- Ioci vernales na bas, 8 wykonawców i taśmę (1964)
- Testamentum na chór i 4 rogi (1966)
- oratorium Dido na mezzosopran, recytatora, chór męski i orkiestrę (1968)
- Mimus magicus na sopran, klarnet i fortepian (1969)
- Ignis pro Ioanne Palach na chór i orkiestrę (1969)
- Planctus troadum na alt, chór żeński, 8 wiolonczel, 2 kontrabasy i 2 perkusje (1969)
- Apicius modulatus na sopran, tenora i gitarę (1971)
- Orpheus et Eurydice na sopran, violę d’amore i fortepian (1971)
- Vernalis temporis symphonia na głosy solowe, chór i orkiestrę (1982)

### Utwory sceniczne
- widowisko muzyczne Komedie o umučeni a slavném vzkříšeni Pána a spasistele našeho Ježiše Krista (1965)
- opera Dulcitius (1977, wyst. Brno 1990)
- balet Svatební košile (1954, wyst. Pilzno 1955)
- balet ze śpiewem Aesopia (1981, wyst. Brno 1990)

title: Jan Novák (kompozytor)

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Jan Novák
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[8 kwietnia]] [[1921]]
 |miejsce urodzenia     = [[Nová Říše]]
 |pochodzenie           = [[Czesi|czeskie]]
 |data śmierci          = [[17 listopada]] [[1984]]
 |miejsce śmierci       = [[Neu-Ulm]]
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka poważna]]
 |zawód                 = [[kompozytor]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = {{order|MZ|1}}
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Jan Novák''' (ur. [[8 kwietnia]] [[1921]] w m. [[Nová Říše]], zm. [[17 listopada]] [[1984]] w [[Neu-Ulm]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}) – [[Czechy|czeski]] kompozytor.

== Życiorys ==
Studiował u [[Vilém Petrželka|Viléma Petrželki]] w konserwatorium w Brnie (1940–1946) oraz u [[Pavel Bořkovec|Pavla Bořkovca]] w [[Akademia Sztuk Scenicznych w Pradze|Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze]] (1946–1947){{r|encmuz}}{{r|baker}}. Uzupełniające studia muzyczne odbył u [[Aaron Copland|Aarona Coplanda]] w [[Berkshire Music Center]] w [[Tanglewood]] (1947) oraz u [[Bohuslav Martinů|Bohuslava Martinů]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] (1947–1948){{r|encmuz}}{{r|baker}}. W 1948 roku osiadł w [[Brno|Brnie]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}, działał jako kompozytor muzyki teatralnej i filmowej{{r|encmuz}}. Jego kompozycje cieszyły się popularnością wśród publiczności, były jednak krytykowane przez władze za „kosmpololityczny formalizm”{{r|encmuz}}. Nonkonformistyczny w swojej postawie Novák został w 1961 roku usunięty ze związku kompozytorów czechosłowackich z powodu odmowy wzięcia udziału w wyborach{{r|encmuz}}. Po stłumieniu [[Praska Wiosna|Praskiej Wiosny]] w 1968 roku uciekł do [[Dania|Danii]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W latach 1970–1977 mieszkał we [[Włochy|Włoszech]], następnie osiadł w [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|Niemczech Zachodnich]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W Czechosłowacji wykonywanie jego utworów było zakazane aż do czasów [[Aksamitna rewolucja|aksamitnej rewolucji]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}.

Pośmiertnie otrzymał [[Medal Za Zasługi (Czechy)|Medal za Zasługi]] I stopnia (1996){{r|hrad}}.

== Twórczość ==
Pozostawał pod silnym wpływem twórczości [[Bohuslav Martinů|Bohuslava Martinů]]{{r|encmuz}}{{r|baker}}. W początkowym okresie swojej działalności kompozytorskiej, do końca lat 50. XX wieku, tworzył w stylistyce [[neoklasycyzm w muzyce|neoklasycznej]]{{r|encmuz}}. Później zaczął posługiwać się elementami [[dodekafonia|dodekafonii]] oraz stylistycznymi nawiązaniami do muzyki [[jazz]]owej{{r|encmuz}}{{r|baker}}. Sporadycznie eksperymentował z techniką [[aleatoryzm|aleatoryczną]] i nietypowym instrumentarium, m.in. głosami ptaków i zegarowymi kukułkami nagranymi na taśmę{{r|encmuz}}.

Ważne miejsce w twórczości Nováka odgrywała opanowana przez kompozytora w stopniu biegłym [[łacina]]{{r|encmuz}}. Od lat 60. jego dzieła zostają zdominowane przez utwory wokalno-instrumentalne osadzone w tym języku{{r|baker}}. Kompozytor sięgał po poezje autorów antycznych (m.in. [[Marcjalis]]a, [[Horacy (poeta)|Horacego]] i [[Wergiliusz]]a), fragmenty z książki kucharskiej [[Apicjusz]]a i ''[[Carmina Burana (średniowiecze)|Carmina Burana]]'' oraz własne teksty pisane po łacinie{{r|encmuz}}.

== Wybrane kompozycje ==
(na podstawie materiałów źródłowych{{r|encmuz}}{{r|baker}})

{{Układ wielokolumnowy | liczba = 3 |
=== Utwory orkiestrowe ===
* ''Taneční suita'' (1946)
* ''Koncert obojowy'' (1952)
* ''Koncert'' na 2 fortepiany i orkiestrę (1955)
* ''Filharmonické tance'' (1956)
* ''Capriccio'' na wiolonczelę i orkiestrę (1958)
* ''Musica caesariana'' na orkiestrę dętą (1960)
* ''Concentus Eurydicae'' na gitarę i orkiestrę smyczkową (1971)
* ''Odarum concentus'' na orkiestrę smyczkową (1973)
* ''Concentus biiugis'' na fortepian na 4 ręce i orkiestrę smyczkową (1976)
* ''Ludi symphoniaci'' (1978)
* ''Chorae vernales'' na flet, harfę, czelestę lub fortepian i małą orkiestrę (1980)
* ''Ludi concertantes'' na 18 instrumentów (1981)
* ''Symphonia bipartita'' (1983)

=== Utwory kameralne ===
* ''Balletti a 9'' na 9 instrumentów (1955)
* ''Concertino'' na kwintet dęty (1957)
* ''Ioci pastorales'' na 4 instrumenty dęte (1974)
* ''Choreae vernales'' na flet i fortepian (1977; wersja z orkiestrą 1980)
* ''Kwartet smyczkowy'' (1978)
* ''Sonata super „Hoson zes”'' na skrzypce lub flet i fortepian (1981)
* ''Sonata da chiesa I'' na altówkę i organy (1981)
* ''Sonata da chiesa II'' na flet i organy (1981)
* ''Sonata rustica'' na akordeon i fortepian (1982)
* ''Sonata tribus'' na flet, skrzypce i fortepian (1982)
* ''Aeolia'' na 2 flety i fortepian (1983)
* ''VII Metamorphoses in Pastorale L.v.B.'' na 6 instrumentów (1983)

=== Utwory fortepianowe ===
* ''Toccata chromatica'' (1957)
* ''Odae'' (1979)
* ''Sonata'' (1980)
* ''Wariacje na temat Bohuslava Martinů'' na 2 fortepiany (1949; wersja orkiestrowa 1959)

=== Utwory na głos i fortepian ===
* ''Horatii carmina'' (1959)
* ''Florilegium cantionum latinarum'' (1973)
* ''Schola cantans'' (1973)
* ''Cantica latina'' (1985)

=== Utwory wokalno-instrumentalne ===
* ''Carmina sulamitis'' na mezzosopran i orkiestrę (1947)
* ''Píseň Závišova'' na tenora i orkiestrę (1957)
* ''Dulces cantilenae'' na sopran i wiolonczelę (1961)
* ''Passer Catulli'' na bas i 9 instrumentów (1961)
* ''Ioci vernales'' na bas, 8 wykonawców i taśmę (1964)
* ''Testamentum'' na chór i 4 rogi (1966)
* oratorium ''Dido'' na mezzosopran, recytatora, chór męski i orkiestrę (1968)
* ''Mimus magicus'' na sopran, klarnet i fortepian (1969)
* ''Ignis pro Ioanne Palach'' na chór i orkiestrę (1969)
* ''Planctus troadum'' na alt, chór żeński, 8 wiolonczel, 2 kontrabasy i 2 perkusje (1969)
* ''Apicius modulatus'' na sopran, tenora i gitarę (1971)
* ''Orpheus et Eurydice'' na sopran, violę d’amore i fortepian (1971)
* ''Vernalis temporis symphonia'' na głosy solowe, chór i orkiestrę (1982)

=== Utwory sceniczne ===
* widowisko muzyczne ''Komedie o umučeni a slavném vzkříšeni Pána a spasistele našeho Ježiše Krista'' (1965)
* opera ''Dulcitius'' (1977, wyst. Brno 1990)
* balet ''Svatební košile'' (1954, wyst. Pilzno 1955)
* balet ze śpiewem ''Aesopia'' (1981, wyst. Brno 1990)
}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name="baker">{{Cytuj książkę |tytuł = Baker’s Biographical Dictionary of Musicians |wydawca = Schirmer Books |tom = Volume 4 Levy–Pisa |miejsce = New York |rok = 2001 |isbn = 0-02-865529-X |strony = 2630}}</ref>
<ref name="encmuz">{{Cytuj książkę |tytuł = Encyklopedia Muzyczna PWM |wydawca = Polskie Wydawnictwo Muzyczne |tom = 7. Część biograficzna n–pa |miejsce = Kraków |rok = 2002 |isbn = 978-83-224-0808-7 | strony = 108}}</ref>
<ref name="hrad">{{Cytuj stronę| url = https://www.hrad.cz/cs/ceska-republika/statni-vyznamenani/medaile-za-zasluhy/seznam-vyznamenanych| tytuł = Seznam vyznamenaných| opublikowany = hrad.cz| data dostępu = 2024-07-08| język = cs}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Novák, Jan}}
[[Kategoria:Czescy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1921]]
[[Kategoria:Zmarli w 1984]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Za Zasługi]]

title: Jan Novák

Data i miejsce urodzenia: 8 kwietnia 1921 · Nová Říše

Pochodzenie: czeskie

Data i miejsce śmierci: 17 listopada 1984 · Neu-Ulm

Gatunki: muzyka poważna

Zawód: kompozytor


text:
# Monastyriszcze (Kraj Nadmorski)
Monastyriszcze (ros. Монастырище) – wieś (sieło) w Rosji, w Kraju Nadmorskim, w rejonie czernigowskim. W 2010 liczyła 5299 mieszkańców.

title: Monastyriszcze (Kraj Nadmorski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Monastyriszcze
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Монастырище}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Kraj Nadmorski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon czernigowski|czernigowski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 5299
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Monastyriszcze''' ({{w języku|ru|Монастырище}}) – wieś (sieło) w [[Rosja|Rosji]], w [[Kraj Nadmorski|Kraju Nadmorskim]], w [[rejon czernigowski|rejonie czernigowskim]]. W 2010 liczyła 5299 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/primorskij-kraj.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości Kraju Nadmorskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w Kraju Nadmorskim]]

title: MonastyriszczeМонастырище

Państwo: Rosja

Kraj: Nadmorski

Rejon: czernigowski


text:
# Lotte Søvre
Lotte Beate Søvre (ur. 8 stycznia 1972) – norweska zapaśniczka walcząca w stylu wolnym. Brązowa medalistka mistrzostw świata w 1989 i 1990. Druga na mistrzostwach nordyckich w 1990 roku.
Czterokrotna mistrzyni Norwegii w latach: 1986, 1987, 1990 i 1992; druga w 1989; trzecia w 1985 roku.

title: Lotte Søvre

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Lotte Søvre
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[8 stycznia]] [[1972]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[Lørenskog]] BK
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|NOR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|Z}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Luleå|1990|brąz|53 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Martigny|1989|brąz|53 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa nordyckie w zapasach|Mistrzostwa nordyckie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Nordyckie w Zapasach 1990|Tranås 1990]]|57 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Lotte Beate Søvre''' (ur. [[8 stycznia]] [[1972]]) – [[Norwegia|norweska]] [[Zapasy|zapaśniczka]] walcząca w stylu wolnym. Brązowa medalistka [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostw świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1989|1989]] i [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1990|1990]]. Druga na [[Mistrzostwa nordyckie w zapasach|mistrzostwach nordyckich]] w [[Mistrzostwa Nordyckie w Zapasach 1990|1990]]<ref>{{cytuj | url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=245D5CA1445340CFA79B4A27CBB8BAA3| tytuł = Soevre, Lotte| opublikowany = Unitedwrestling.com  | data dostępu = 2021-05-21| język = en}}</ref> roku.

Czterokrotna mistrzyni Norwegii w latach: 1986, 1987, 1990 i 1992; druga w 1989; trzecia w 1985<ref>{{cytuj | url = http://nbfdatabase.p.digitalia.no/bryter.aspx?id=24| tytuł = Navn:  Søvre Lotte Beate | opublikowany = Nbfdatabas.noe  | data dostępu = 2021-05-21| język = no}}</ref> roku.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Søvre, Lotte}}
[[Kategoria:Norwescy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1972]]

title: · Lotte Søvre

Data urodzenia: 8 stycznia 1972

Klub: Lørenskog BK

title: Dorobek medalowy

brąz:
Luleå 1990 · 53 kg st.wolny
Martigny 1989 · 53 kg st.wolny

srebro: Tranås 1990 · 57 kg st.wolny


text:
# Aymen Belaïd
Aymen Belaïd (arab. أيمن بلعيد, Ayman Bilʿayd; ur. 2 stycznia 1989 w Paryżu) – tunezyjski piłkarz grający na pozycji pomocnika w Rotherham United.

## Kariera klubowa
Belaïd rozpoczął karierę juniorską w Paris FC, gdzie grał do 2007. Następnie trafił do zespołu rezerw czeskiego klubu FK Baník Most. W latach 2008–2010 grał w rezerwach Sparty Praga. W sierpniu 2010 podpisał dwuletni kontrakt z Grenoble Foot 38. W styczniu 2012 podpisał dwuipółletni kontrakt z Étoile Sportive du Sahel (początkowo pisano o trzyipółletniej umowie). We wrześniu 2013 podpisał roczny kontrakt z Łokomotiwem Płowdiw, a w styczniu 2014 przeniósł się do Lewskiego Sofia, z którym związał się dwuipółletnim kontraktem. W styczniu 2016 podpisał dwuipółletni kontrakt z Rotherham United.

## Kariera reprezentacyjna
W 2012 rozegrał dwa spotkania w reprezentacji Tunezji.

## Życie prywatne
Jego brat Tijani również jest piłkarzem.

title: Aymen Belaïd

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Aymen Belaïd
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 2 stycznia 1989
 |miejsce urodzenia       = [[Paryż]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 187 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[Rotherham United F.C.|Rotherham United]]
 |numer w klubie          = 26
 |kariera juniorska       =
! {{0|0000}}–2007     ! [[Paris FC]]
! 2007–2008 ! [[FK Baník Most]]
 |kariera seniorska       =
! 2008–2010 ! [[Sparta Praga (piłka nożna)|Sparta Praga]] B ! 39 ! 2
! 2010–2011 ! [[Grenoble Foot 38]]                          !  8 ! 0
! 2012–2013 ! [[Étoile Sportive du Sahel]]                  ! 19 ! 2
! 2013      ! [[Łokomotiw Płowdiw]]                         ! 12 ! 1
! 2014–2015 ! [[Lewski Sofia (piłka nożna)|Lewski Sofia]]   ! 56 ! 1
! 2016–     ! [[Rotherham United F.C.|Rotherham United]]    !  3 ! 0
 |data seniorzy           = 10 kwietnia 2016
 |kariera reprezentacyjna = ! 2012 ! {{reprezentacja|TUN|pn}} ! 2 ! 0
 |data reprezentacja      = 7 listopada 2014
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Aymen Belaïd''' ([[język arabski|arab.]] أيمن بلعيد, ''Ayman Bilʿayd''; ur. 2 stycznia 1989 w [[Paryż]]u) – [[Tunezja|tunezyjski]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]] w [[Rotherham United F.C.|Rotherham United]].

== Kariera klubowa ==
Belaïd rozpoczął karierę juniorską w [[Paris FC]], gdzie grał do 2007. Następnie trafił do zespołu rezerw czeskiego klubu [[FK Baník Most]]. W latach 2008–2010 grał w rezerwach [[Sparta Praga (piłka nożna)|Sparty Praga]]. W sierpniu 2010 podpisał dwuletni kontrakt z [[Grenoble Foot 38]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.footafrica365.fr/africains-de-l-etranger/italie/article_442224_Grenoble-A.Belaid-signe-2-ans.shtml | tytuł = Grenoble : A.Belaid signe 2 ans | data = 2010-08-10 | opublikowany = footafrica365.fr | język = fr | data dostępu = 2014-11-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141107190617/http://www.footafrica365.fr/africains-de-l-etranger/italie/article_442224_Grenoble-A.Belaid-signe-2-ans.shtml | zarchiwizowano = 2014-11-07 }}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20160418075724/http://www.topnet.tn/index.php/aymen-belaid-2-ans-a-grenoble/ | tytuł = Aymen Belaid : 2 ans a Grenoble | data = 2010-08-11 | opublikowany = topnet.tn | język = fr | data dostępu = 2014-11-07}}</ref>. W styczniu 2012 podpisał dwuipółletni kontrakt z [[Étoile Sportive du Sahel]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://archive.is/20141107171554/http://www.etoile-du-sahel.com/fr/index.php?option=com_content&view=article&id=11679:foot-mercato-officiel-aymen-belaid-signe-pour-3-ans-et-demi&catid=901:football&Itemid=126 | tytuł = Officiel - Aymen Belaïd signe pour 2 ans et demi | data = 2012-01-07 | opublikowany = [[Étoile Sportive du Sahel|etoile-du-sahel.com]] | język = fr | data dostępu = 2014-11-07}}</ref> (początkowo pisano o trzyipółletniej umowie)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://koora.com/Tunisie,Football,Ligue%201,Etoile-du-Sahel-Aymen-Belaid-signera-samedi,-Hamdi-Namouchi-presqu%C3%A9toil%C3%A9,170,22851,1,fr | tytuł = Etoile du Sahel: Aymen Belaid signera samedi, Hamdi Namouchi presqu'étoilé | data = 2012-01-07 | opublikowany = koora.com | język = fr | data dostępu = 2014-11-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141217103247/http://koora.com/Tunisie,Football,Ligue%201,Etoile-du-Sahel-Aymen-Belaid-signera-samedi,-Hamdi-Namouchi-presqu%C3%A9toil%C3%A9,170,22851,1,fr | zarchiwizowano = 2014-12-17 }}</ref>. We wrześniu 2013 podpisał roczny kontrakt z [[Łokomotiw Płowdiw|Łokomotiwem Płowdiw]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://donbalon.eu/news201837.html | tytuł = Тунизийският национал Аймен Белаид подписа с Локо Пд за 1г. | data = 2013-09-30 | opublikowany = donbalon.eu | język = bg | data dostępu = 2014-11-07}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://fakti.bg/sport/77883-plovdivskiat-lokomotiv-podpisa-s-nacional-na-tunis | tytuł = Пловдивският Локомотив подписа с национал на Тунис | data = 2013-09-30 | opublikowany = fakti.bg | język = bg | data dostępu = 2014-11-07}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.plovdiv.utre.bg/2013/09/30/187725-ot_loko_izprevarili_shotlandtsi_za_podpisa_na_aymen | tytuł = От Локо изпреварили шотландци за подписа на Аймен | nazwisko = Iwanow | imię = Dimityr | data = 2013-09-30 | opublikowany = utre.bg | język = bg | data dostępu = 2014-11-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141107183827/http://www.plovdiv.utre.bg/2013/09/30/187725-ot_loko_izprevarili_shotlandtsi_za_podpisa_na_aymen | zarchiwizowano = 2014-11-07 }}</ref>, a w styczniu 2014 przeniósł się do [[Lewski Sofia (piłka nożna)|Lewskiego Sofia]], z którym związał się dwuipółletnim kontraktem<ref>{{Cytuj stronę | url = http://btvnews.bg/video/a-grupa/krai-na-sagata-belaid-podpisa-s-levski.html | tytuł = Край на сагата – Белаид подписа с Левски | data = 2014-01-16 | opublikowany = [[bTV (Bułgaria)|btvnews.bg]] | język = bg | data dostępu = 2014-11-07 | archiwum = https://web.archive.org/web/20141110155405/http://btvnews.bg/video/a-grupa/krai-na-sagata-belaid-podpisa-s-levski.html | zarchiwizowano = 2014-11-10 }}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.sportal.bg/news.php?news=467547 | tytuł = Официално: Левски има нов футболист | data = 2014-01-16 | opublikowany = sportal.bg | język = bg | data dostępu = 2014-11-07}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.dnevnik.bg/sport/2014/01/16/2221595_levski_podpisa_s_aimen_belaid_ot_lokomotiv_plovdiv/ | tytuł = „Левски” подписа с Аймен Белаид от „Локомотив” (Пловдив) | data = 2014-01-16 | opublikowany = dnevnik.bg | język = bg | data dostępu = 2014-11-07}}</ref>. W styczniu 2016 podpisał dwuipółletni kontrakt z [[Rotherham United F.C.|Rotherham United]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.themillers.co.uk/news/article/rotherham-united-aimen-belaid-2889955.aspx | tytuł = Millers bag Belaïd | data = 2016-01-08 | opublikowany = themillers.co.uk | język = en | data dostępu = 2016-04-10}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.bbc.com/sport/football/35264515 | tytuł = Aimen Belaid and Alex Cairns: Rotherham United sign duo | data = 2016-01-08 | opublikowany = bbc.com | język = en | data dostępu = 2016-04-10}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.skysports.com/football/news/11747/10122739/aimen-belaid-joins-rotherham-united | tytuł = Aimen Belaid and Alex Cairns join Rotherham United | data = 2016-01-08 | opublikowany = skysports.com | język = en | data dostępu = 2016-04-10}}</ref>.

== Kariera reprezentacyjna ==
W 2012 rozegrał dwa spotkania w [[Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Tunezji]].

== Życie prywatne ==
Jego brat [[Tijani Belaid|Tijani]] również jest piłkarzem<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gnet.tn/revue-de-sport/mercato-tijani-belaid-s-engage-en-faveur-du-lokomotiv-plovdiv/id-menu-323.html | tytuł = Mercato : Tijani Belaid s'engage en faveur du Lokomotiv Plovdiv | data = 2013-11-05 | opublikowany = gnet.tn | język = fr | data dostępu = 2014-11-07}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = http://web.archive.org/web/20141107192749/http://footplus.tn/national/tijani-belaid-rejoint-son-frere-aymen-en-bulgarie.html | tytuł = Tijani Belaid rejoint son frère Aymen en Bulgarie | data = 2013-11-05 | opublikowany = footplus.tn | język = fr | data dostępu = 2014-11-07}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|49120}}
* [http://levskisofia.info/player/aymen-belaid/ Profil na levskisofia.info] {{lang|bg}}
* {{soccerway|p|id=46337|nazwa=A. Belaïd|data dostępu=2021-01-02}}

{{SORTUJ:Belaïd, Aymen}}
[[Kategoria:Reprezentanci Tunezji w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Sparty Praga]]
[[Kategoria:Piłkarze Grenoble Foot 38]]
[[Kategoria:Piłkarze Étoile Sportive du Sahel]]
[[Kategoria:Piłkarze Łokomotiwu Płowdiw]]
[[Kategoria:Piłkarze Lewskiego Sofia]]
[[Kategoria:Piłkarze Rotherham United F.C.]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]

title: · Aymen Belaïd

Data i miejsce urodzenia: 2 stycznia 1989 · Paryż

Pozycja: pomocnik

Klub: Rotherham United

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Paris FC

FK Baník Most

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Sparta Praga B · 39 · (2)

Grenoble Foot 38 · 8 · (0)

Étoile Sportive du Sahel · 19 · (2)

Łokomotiw Płowdiw · 12 · (1)

Lewski Sofia · 56 · (1)

Rotherham United · 3 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Tunezja · 2 · (0)


text:
# Patric
Anderson Patric Aguiar Oliveira (ur. 26 października 1987 w Macapá) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika, zawodnik Sanfrecce Hiroszima.

## Życiorys

### Kariera piłkarska
Od 2009 roku występował w EC Democrata, Americano FC, Mixto EC, CR Vasco da Gama, Vila Nova FC, Atlético Goianiense, Kawasaki Frontale, Ventforet Kōfu, Fortaleza EC, Gamba Osaka, Salgueiro AC i Sanfrecce Hiroszima.
9 stycznia 2019 podpisał kontrakt z japońskim klubem Sanfrecce Hiroszima, skąd wypożyczony był do Gamba Osaka.

## Sukcesy

### Klubowe
CR Vasco da Gama
- Zdobywca drugiego miejsca Campeonato Brasileiro Série A: 2011

Gamba Osaka
- Zwycięzca J. League Division 1: 2014
- Zdobywca drugiego miejsca J1 League: 2015, 2018
- Zwycięzca Pucharu Japonii: 2014, 2015
- Zwycięzca Pucharu Ligi Japońskiej: 2014
- Zdobywca drugiego miejsca Pucharu Ligi Japońskiej: 2015, 2016
- Zwycięzca Superpucharu Japonii: 2015
- Zdobywca drugiego miejsca Superpucharu Japonii: 2016
- Zdobywca drugiego miejsca Copa Suruga Bank: 2015

title: Patric

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Patric
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Anderson Patric Aguiar Oliveira
 |data urodzenia          = [[26 października]] [[1987]]
 |miejsce urodzenia       = [[Macapá]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 189 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[Sanfrecce Hiroszima]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2009      ! [[EC Democrata]]                 !  2 !  0
! 2010      ! [[Americano FC]]                 !  4 !  2
! 2010      ! [[Mixto EC]]                     !  8 !  7
! 2010–2011 ! [[CR Vasco da Gama]]             !  8 !  0
! 2012      ! [[Vila Nova FC]]                 ! 20 ! 14
! 2012–2014 ! [[Atlético Goianiense]]          ! 27 !  4
! 2013      ! → [[Kawasaki Frontale]] (wyp.)   !  8 !  2
! 2013      ! → [[Ventforet Kōfu]] (wyp.)      ! 16 !  5
! 2014      ! → [[Fortaleza EC]] (wyp.)        !  3 !  0
! 2014–2017 ! [[Gamba Osaka]]                  ! 75 ! 24
! 2017−2018 ! [[Salgueiro AC]]                 !  0 !  0
! 2017−2018 ! → [[Sanfrecce Hiroszima]] (wyp.) ! 48 ! 24
! 2019−     ! [[Sanfrecce Hiroszima]]          ! 13 !  3
! 2019      ! → [[Gamba Osaka]] (wyp.)         ! 12 !  2
 |data seniorzy           = 1 stycznia 2020
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Anderson Patric Aguiar Oliveira''' (ur. [[26 października]] [[1987]] w [[Macapá]]) – [[Brazylia|brazylijski]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a, zawodnik [[Sanfrecce Hiroszima]].

== Życiorys ==
=== Kariera piłkarska ===
Od 2009 roku występował w [[EC Democrata]], [[Americano FC]], [[Mixto EC]], [[CR Vasco da Gama]], [[Vila Nova FC]], [[Atlético Goianiense]], [[Kawasaki Frontale]], [[Ventforet Kōfu]], [[Fortaleza EC]], [[Gamba Osaka]], [[Salgueiro AC]] i [[Sanfrecce Hiroszima]].

9 stycznia 2019 podpisał kontrakt z [[Japonia|japońskim]] klubem [[Sanfrecce Hiroszima]], skąd wypożyczony był do [[Gamba Osaka]].

== Sukcesy ==
=== Klubowe ===
; CR Vasco da Gama
* Zdobywca drugiego miejsca [[Campeonato Brasileiro Série A]]: [[I liga brazylijska w piłce nożnej (2011)|2011]]
; Gamba Osaka
* Zwycięzca [[J. League Division 1]]: [[J. League Division 1 (2014)|2014]]
* Zdobywca drugiego miejsca [[J1 League]]: [[J1 League 2015|2015]], [[J1 League 2018|2018]]
* Zwycięzca [[Puchar Japonii w piłce nożnej|Pucharu Japonii]]: [[Puchar Japonii w piłce nożnej 2014|2014]], [[Puchar Japonii w piłce nożnej 2015|2015]]
* Zwycięzca [[Puchar Ligi Japońskiej w piłce nożnej|Pucharu Ligi Japońskiej]]: [[Puchar Ligi Japońskiej w piłce nożnej 2014|2014]]
* Zdobywca drugiego miejsca [[Puchar Ligi Japońskiej w piłce nożnej|Pucharu Ligi Japońskiej]]: [[Puchar Ligi Japońskiej w piłce nożnej 2015|2015]], [[Puchar Ligi Japońskiej w piłce nożnej 2016|2016]]
* Zwycięzca [[Superpuchar Japonii w piłce nożnej|Superpucharu Japonii]]: [[Superpuchar Japonii w piłce nożnej 2015|2015]]
* Zdobywca drugiego miejsca [[Superpuchar Japonii w piłce nożnej|Superpucharu Japonii]]: [[Superpuchar Japonii w piłce nożnej 2016|2016]]
* Zdobywca drugiego miejsca [[Copa Suruga Bank]]: [[Copa Suruga Bank 2015|2015]]

== Bibliografia ==
* {{J.League player}}
* {{transfermarkt|p|id=174947|nazwa=Patric|data dostępu=2020-11-21}}
* {{soccerway|p|id=75788|nazwa=Patric|data dostępu=2021-01-01}}

{{SORTUJ:Patric}}
[[Kategoria:Brazylijscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze EC Democrata]]
[[Kategoria:Piłkarze Americano FC]]
[[Kategoria:Piłkarze CR Vasco da Gama]]
[[Kategoria:Piłkarze Vila Nova FC]]
[[Kategoria:Piłkarze Atlético Goianiense]]
[[Kategoria:Piłkarze Kawasaki Frontale]]
[[Kategoria:Piłkarze Ventforet Kofu]]
[[Kategoria:Piłkarze Fortalezy EC]]
[[Kategoria:Piłkarze Gamby Osaka]]
[[Kategoria:Piłkarze Sanfrecce Hiroszima]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1987]]

title: · Patric

Pełne imię i nazwisko: Anderson Patric Aguiar Oliveira

Data i miejsce urodzenia: 26 października 1987 · Macapá

Pozycja: napastnik

Klub: Sanfrecce Hiroszima

title: Kariera seniorska

EC Democrata · 2 · (0)

Americano FC · 4 · (2)
Mixto EC · 8 · (7)

CR Vasco da Gama · 8 · (0)

Vila Nova FC · 20 · (14)

Atlético Goianiense · 27 · (4)

→ Kawasaki Frontale (wyp.) · 8 · (2)
→ Ventforet Kōfu (wyp.) · 16 · (5)

→ Fortaleza EC (wyp.) · 3 · (0)

Gamba Osaka · 75 · (24)

→ Sanfrecce Hiroszima (wyp.) · 48 · (24 )

Sanfrecce Hiroszima · 13 · (3)

→ Gamba Osaka (wyp.) · 12 · (2)


text:
# Przejściowce
Przejściowce, ganoidy kostne, kostołuskie, pełnokostne (Holostei) – infragromada ryb promieniopłetwych obejmująca rzędy ryb, u których zachowały się prymitywne cechy budowy.
Pierwsze przejściowce pojawiły się w późnym permie, a okres rozkwitu przechodziły w mezozoiku. Od nich wywodzą się Teleostei stanowiące większość współcześnie żyjących ryb. Przejściowce pierwotnie zasiedlały wody słone i słodkie, obecnie żyją wyłącznie w wodach słodkich Ameryki Północnej i Środkowej.

## Systematyka
- Amiiformes – amiokształtne
- Lepisosteiformes – niszczukokształtne (klasyfikowane również jako Semionotiformes)

title: Przejściowce

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Przejściowce
 |nazwa łacińska         = Holostei
 |TSN                    = 161089
 |zoolog                 =
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Amia calva1.jpg
 |opis grafiki           = ''[[Miękławka|Amia calva]]''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |podgromada             = [[nowopłetwe]]
 |infragromada           = przejściowce
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Holostei
 |commons                =
}}
'''Przejściowce'''{{r|KRR}}, '''ganoidy kostne'''{{r|KRR}}{{r|Grabda}}, '''kostołuskie'''{{r|KRR}}, '''pełnokostne'''{{r|KRR}} (Holostei) – [[Gromada (biologia)|infragromada]] ryb [[promieniopłetwe|promieniopłetwych]] obejmująca [[Rząd (biologia)|rzędy]] ryb, u których zachowały się prymitywne cechy budowy.

Pierwsze przejściowce pojawiły się w późnym [[perm]]ie, a okres rozkwitu przechodziły w [[mezozoik]]u. Od nich wywodzą się [[doskonałokostne|Teleostei]] stanowiące większość współcześnie żyjących ryb. Przejściowce pierwotnie zasiedlały wody słone i słodkie, obecnie żyją wyłącznie w wodach słodkich Ameryki Północnej i Środkowej.

== Systematyka ==
* [[Amiokształtne|Amiiformes]] – [[amiokształtne]]
* [[Niszczukokształtne|Lepisosteiformes]] – [[niszczukokształtne]] (klasyfikowane również jako [[Niszczukokształtne|Semionotiformes]])

== Zobacz też ==
* [[kostnochrzęstne|ganoidy chrzęstne]]
* [[Ryby – wykaz rodzin]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="KRR">Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik  ''Mały słownik zoologiczny, Ryby'', Wiedza Powszechna, Warszawa 1973</ref>
<ref name=Grabda>{{Cytuj książkę | tytuł= Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby - Cyclostomata et Pisces |nazwisko=Grabda |imię=Eugeniusz|nazwisko2=Heese|imię2=Tomasz| rok=1991 | wydawca=Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie|miejsce=Koszalin | strony = 31}}</ref>
}}
== Bibliografia ==
* {{ITIS |TSN = 553120 |nazwa = Neopterygii |data dostępu = 24 lutego 2009}}
* {{cytuj książkę | tytuł= Mały słownik zoologiczny: ryby | data=1976 | wydawca=Wiedza Powszechna | miejsce=Warszawa}}
* {{cytuj książkę |nazwisko=Załachowski |imię=Włodzimierz|tytuł=Ryby|rok=1997 |wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN |miejsce=Warszawa |isbn=83-01-12286-2}}

{{Osteichthyes}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Nowopłetwe]]

title: Przejściowce

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Podgromada: nowopłetwe

Infragromada: przejściowce


text:
# Manru
Manru – jedyna opera Ignacego Jana Paderewskiego. Libretto tego dzieła w trzech aktach jest autorstwa Alfreda Nossiga, na podstawie powieści Chata za wsią Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Prapremiera Manru odbyła się w Dreźnie 29 maja 1901 roku (śpiewana była wówczas po niemiecku, dyrygował Ernst von Schuch), zaś polska premiera we Lwowie 8 czerwca 1901, a następnie w Teatrze Wielkim w Warszawie 24 maja 1902 roku. Pierwszym tłumaczem libretta na język polski (na potrzeby premiery lwowskiej) był Stanisław Rossowski.
Premiera amerykańska (śpiewana w języku angielskim do przekładu H.E. Krehbiela) odbyła się na scenie Metropolitan Opera w Nowym Jorku 14 lutego 1902, w której to debiutował (w roli tytułowej) Aleksander Bandrowski, dyrygował Walter Damrosch (przyjaciel kompozytora). Opera otrzymała z początku gorące przyjęcie, premiera była określona przez krytyków z „wielkim wyróżnieniem”. Pomimo tego, głównie z powodu wielkich niedostatków libretta, krytykowanego równolegle z pochwałami dla talentu kompozytora i jego muzyki, otrzymała zaledwie 9 przedstawień tego sezonu (1901/1902) (z tego cztery z nich odbyły się na głównej scenie Metropolitan Opera) i nigdy odtąd nie była tam wznowiona. Manru pozostaje do dziś jedyną polską operą, która kiedykolwiek została wystawiona w Metropolitan Opera.
Jeszcze  w sezonie 1901/1902 dzieło to wystawiono w Pradze, Kolonii, Zurychu, Filadelfii, Bostonie, Pittsburghu, Baltimore. Wkrótce jednak zniknęło ze światowego repertuaru. W Polsce Manru powrócił na scenę dopiero w 1930 roku w Poznaniu; w tym samym miejscu operę wznowiono po wojnie (1961). Następnie w Warszawie wznowiono produkcję poznańską, później zaś operę wystawiono we Wrocławiu (1962), w Łodzi (1984; 1987: występy gościnne w Dreźnie) i w Warszawie (1991).
W roku 2006 wystawiono Manru w bydgoskiej Operze Nova w przekładzie polskim Romana Kołakowskiego. To samo wystawienie powtórzono w 16 listopada 2018 w Operze Krakowskiej.
W Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie dzieło zaprezentowano w październiku 2018 roku w historycznym przekładzie Stanisława Rossowskiego. Główne role wykonali Peter Berger (Manru), Ewa Tracz (Ulana) i Mikołaj Zalasiński (Urok); przedstawienie wyreżyserował Marek Weiss, dyrygował Grzegorz Nowak. Następnie ta sama produkcja została pokazana w grudniu 2018 roku w Teatrze Wielkim w Poznaniu z udziałem m.in. Dominika Sutowicza (Manru), Magdaleny Nowackiej (Ulana) i Mikołaja Zalasińskiego (Urok), pod kierownictwem muzycznym Tadeusza Kozłowskiego.
Manru w inscenizacji Marka Weissa (koprodukcja Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie i Teatru Wielkiego w Poznaniu) został nominowany w 2019 roku do nagrody zwanej operowym Oscarem – International Opera Awards w kategorii Rediscovered Work (Dzieło odkryte na nowo).
W 2020 roku Narodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał na DVD zapis warszawskiego spektaklu Manru z 2018 roku.

## Nagrania płytowe (CD)
- DUX 0368/0369, Dolnośląska Opera we Wrocławiu (2001), prapremiera nagraniowa
- DUX 9793/2011, Opera Nova w Bydgoszczy, pierwsza rejestracja "Manru" w technice DVD. Nagroda "Złotego Orfeusza" za realizację (2013).

title: Manru

wikitext:
{{Opera infobox
 |tytuł             = Manru
 |tytuł oryginału   = Manru
 |grafika           = Manru-afisz.jpg
 |opis grafiki      = Afisz [[Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie|Teatru im. Juliusza Słowackiego]] w [[Kraków|Krakowie]] (1901)
 |rodzaj            =
 |liczba aktów      = 3<ref name="Kański394">{{Cytuj książkę | nazwisko = Kański | imię = Józef | tytuł = Przewodnik operowy | wydawca = [[Polskie Wydawnictwo Muzyczne]] | miejsce = Warszawa | data = 1973 | strony = 394 | autor link = Józef Kański}}</ref>
 |muzyka            = [[Ignacy Jan Paderewski]]<ref name="Kański394" />
 |libretto          = [[Alfred Nossig]]<ref name="Kański394" /> (niem.)
 |język oryginału   = niemiecki
 |źródło literackie = ''[[Chata za wsią]]'' [[Józef Ignacy Kraszewski|Józefa Ignacego Kraszewskiego]]<ref name="Kański394" />
 |czas              =
 |data powstania    =
 |premiera          = [[29 maja]] [[1901]]
[[Drezno]]<ref name="Kański394" /> (w jęz. niem.)
 |premiera polska   = [[8 czerwca]] [[1901]]
[[Lwów]]<ref name="Kański395">{{Cytuj książkę | nazwisko = Kański | imię = Józef | tytuł = Przewodnik operowy | wydawca = [[Polskie Wydawnictwo Muzyczne]] | miejsce = Warszawa | data = 1973 | strony = 395 | autor link = Józef Kański}}</ref> (w języku polskim)
 |poprzednia        =
 |następna          =
 |commons           = Category:Manru
 |quote             = Manru
 |source            =
}}
'''Manru''' – jedyna [[opera]] [[Ignacy Jan Paderewski|Ignacego Jana Paderewskiego]]. [[Libretto]] tego dzieła w trzech aktach jest autorstwa [[Alfred Nossig|Alfreda Nossiga]], na podstawie powieści ''[[Chata za wsią]]'' [[Józef Ignacy Kraszewski|Józefa Ignacego Kraszewskiego]]<ref name="Kański">{{Cytuj książkę | autor = Józef Kański | tytuł = Przewodnik operowy | wydanie =XI | wydawca = Polskie Wydawnictwo Muzyczne | miejsce = Warszawa | data = 2014 | strony = 446-447 | isbn = 978-83-224-0962-6}}</ref>.

[[Prapremiera]] ''Manru'' odbyła się w [[Drezno|Dreźnie]] 29 maja 1901 roku (śpiewana była wówczas po niemiecku, dyrygował [[Ernst von Schuch]]), zaś polska [[premiera]] we [[Lwów|Lwowie]] 8 czerwca 1901, a następnie w [[Teatr Wielki w Warszawie|Teatrze Wielkim]] w [[Warszawa|Warszawie]] 24 maja 1902 roku. Pierwszym tłumaczem libretta na język polski (na potrzeby premiery lwowskiej) był [[Stanisław Rossowski]].

Premiera amerykańska (śpiewana w [[Język angielski|języku angielskim]] do przekładu H.E. Krehbiela<ref>{{Cytuj stronę | url = http://catalog.hathitrust.org/Record/100335819 | tytuł = Manru; an opera in three acts. Words by A. Nossig. Translated and adapted for performance in English by H. E. Krehbiel | opublikowany = HathiTrust Digital Library | data dostępu = 2015-04-14}}</ref>) odbyła się na scenie [[Metropolitan Opera]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] 14 lutego 1902, w której to debiutował (w roli tytułowej) [[Aleksander Bandrowski]], dyrygował [[Walter Damrosch]] (przyjaciel kompozytora). Opera otrzymała z początku gorące przyjęcie, premiera była określona przez krytyków z „wielkim wyróżnieniem”. Pomimo tego, głównie z powodu wielkich niedostatków libretta, krytykowanego równolegle z pochwałami dla talentu kompozytora i jego muzyki, otrzymała zaledwie 9 przedstawień tego sezonu (1901/1902) (z tego cztery z nich odbyły się na głównej scenie [[Metropolitan Opera]]) i nigdy odtąd nie była tam wznowiona. ''Manru'' pozostaje do dziś jedyną [[Opera polska|polską operą]], która kiedykolwiek została wystawiona w Metropolitan Opera.

Jeszcze  w sezonie 1901/1902 dzieło to wystawiono w [[Praga|Pradze]], Kolonii, Zurychu, Filadelfii, Bostonie, Pittsburghu, Baltimore. Wkrótce jednak zniknęło ze światowego repertuaru. W Polsce ''Manru'' powrócił na scenę dopiero w 1930 roku w [[Teatr Wielki w Łodzi|Poznaniu]]; w tym samym miejscu operę wznowiono po wojnie (1961). Następnie w [[Teatr Wielki w Warszawie|Warszawie]] wznowiono produkcję poznańską, później zaś operę wystawiono we [[Opera Wrocławska|Wrocławiu]] (1962), w [[Teatr Wielki w Łodzi|Łodzi]] (1984; 1987: występy gościnne w Dreźnie) i w [[Teatr Wielki w Warszawie|Warszawie]] (1991)<ref>Piotr Kamiński, ''Tysiąc i jedna opera'', Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2008, T.2, s. 63-64.</ref>.

W roku 2006 wystawiono ''Manru'' w bydgoskiej [[Opera Nova|Operze Nova]] w przekładzie polskim [[Roman Kołakowski|Romana Kołakowskiego]]<ref>[http://www.e-teatr.pl/pl/realizacje/40739,szczegoly.html Premiera „Manru” w Bydgoszczy (w bazie e-teatr)]</ref>. To samo wystawienie powtórzono w 16 listopada 2018<ref>[https://www.opera.krakow.pl/pl/repertuar/spektakl/540/manru „Manru” w Krakowie]</ref> w [[Opera Krakowska|Operze Krakowskiej.]]

W [[Teatr Wielki w Warszawie|Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie]] dzieło zaprezentowano w październiku 2018 roku w historycznym przekładzie Stanisława Rossowskiego. Główne role wykonali Peter Berger (Manru), [[Ewa Tracz]] (Ulana) i Mikołaj Zalasiński (Urok); przedstawienie wyreżyserował [[Marek Weiss]], dyrygował [[Grzegorz Nowak (dyrygent)|Grzegorz Nowak]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Manru |data dostępu = 2022-11-30 |opublikowany = Teatr Wielki Opera Narodowa |url = https://teatrwielki.pl/repertuar/kalendarium/2018-2019/manru/ |język = pl}}</ref>. Następnie ta sama produkcja została pokazana w grudniu 2018 roku w [[Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu|Teatrze Wielkim w Poznaniu]] z udziałem m.in. Dominika Sutowicza (Manru), Magdaleny Nowackiej (Ulana) i Mikołaja Zalasińskiego (Urok), pod kierownictwem muzycznym Tadeusza Kozłowskiego<ref>{{Cytuj |tytuł = Manru – Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki |data dostępu = 2022-11-30 |praca = e-teatr.pl |url = https://e-teatr.pl/manru-s22211}}</ref>.

''Manru'' w inscenizacji Marka Weissa (koprodukcja [[Teatr Wielki w Warszawie|Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie]] i [[Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu|Teatru Wielkiego w Poznaniu]]) został nominowany w 2019 roku do nagrody zwanej operowym Oscarem – [[International Opera Awards]] w kategorii ''Rediscovered Work'' (''Dzieło odkryte na nowo'')<ref>{{Cytuj |tytuł = International Opera Awards |data dostępu = 2022-11-30 |opublikowany = opera.poznan.pl |url = https://opera.poznan.pl/pl/international-opera-awards}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = 2019, International Opera Awards |data dostępu = 2022-11-30 |url = http://www.operaawards.org/archive/2019/?fbclid=IwAR3IYWd-KSdTmn2IpYeZ2Z6ZftO1Qo5exGFfwe-dmohCdLoWJR1_CghpPU4}}</ref>.

W 2020 roku [[Narodowy Instytut Fryderyka Chopina]] wydał na DVD zapis warszawskiego spektaklu ''Manru'' z 2018 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Narodowy Instytut Fryderyka Chopina |data dostępu = 2022-11-30 |opublikowany = nifc.pl |url = https://nifc.pl/pl/home/aktualnosci/wydawnictwa/231}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Ignacy Jan Paderewski, Manru Dvd |data dostępu = 2022-11-30 |opublikowany = pwm.com.pl |url = https://pwm.com.pl/pl/sklep/publikacja/manru-dvd,ignacy-jan-paderewski,24977,ksiegarnia.htm}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Nagrania płytowe (CD) ==
* DUX 0368/0369, Dolnośląska Opera we Wrocławiu (2001), prapremiera nagraniowa
* DUX 9793/2011, Opera Nova w Bydgoszczy, pierwsza rejestracja "Manru" w technice DVD. Nagroda "Złotego Orfeusza" za realizację (2013).

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archives.metopera.org/MetOperaSearch/record.jsp?dockey=0359706 Metropolitan Opera archives (database)]
* [https://web.archive.org/web/20191105052653/http://www.opera.bydgoszcz.pl/Manru_jedyna_opera_Paderewskiego_po_raz_pierwszy_na_DVD,47 „Manru” jedyna opera Paderewskiego po raz pierwszy na DVD]. Opera Nova w Bydgoszczy
* [https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/show-content/publication/edition/403753?id=403753 „Manru”, Lwów 1901, w przekładzie polskim Stanisława Rossowskiego w zbiorach Biblioteki Raczyńskich]
* [https://polona.pl/sets?searchCategory=objectSets&page=0&size=24&sort=RELEVANCE&searchLike=manru&copyright=false ''Manru''] w bibliotece [[Polona]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Opery w języku polskim]]
[[Kategoria:Opery XX wieku]]
[[Kategoria:Ignacy Jan Paderewski]]

title: Manru

Muzyka: Ignacy Jan Paderewski

Libretto: Alfred Nossig (niem.)

Język oryginału: niemiecki

Prapremiera: 29 maja 1901 · Drezno (w jęz. niem.)

Premiera polska: 8 czerwca 1901 · Lwów (w języku polskim)


text:
# Dybowec
Dybowec (bułg. Дъбовец) – wieś w południowej Bułgarii. Obwód Chaskowo, gmina Lubimec.

title: Dybowec

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dybowec
 |nazwa oryginalna             = {{k|bg|Дъбовец}}
 |zdjęcie                      = Dabovets PD 2011 03.JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BGR
 |1. jednostka administracyjna = [[Obwód Chaskowo|Chaskowo]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Lubimec|Lubimec]]
 |powierzchnia                 = 41,383
 |wysokość                     = 174
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 39
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 03756
 |kod pocztowy                 = 6554
 |tablice rejestracyjne        = X
 |współrzędne                  = 41°40′1.20″N 26°0′0″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dybowec''' ([[Język bułgarski|bułg]]. ''Дъбовец'') – [[wieś]] w południowej [[Bułgaria|Bułgarii]]. [[Obwód Chaskowo]], [[gmina Lubimec]].

== Bibliografia ==
* [http://bg.guide-bulgaria.com/SC/Haskovo/Lyubimets/Dabovets Przewodnik po Bułgarii, wieś Dybowec]
* [http://ksng.gugik.gov.pl/pliki/zeszyty/zeszyt_11.pdf Nazewnictwo]

{{Gmina Lubimec}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie Chaskowo]]

title: DybowecДъбовец

Państwo: Bułgaria

Obwód: Chaskowo

Gmina: Lubimec

Tablice rejestracyjne: X