text:
# Gołąbek brudnożółty
Gołąbek brudnożółty (Russula ochroleuca Fr.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).

## Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Elias Fries w 1838 r. i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna. Synonimy:

- Agaricus ochroleucus Pers. 1801
- Russula citrina Gillet 1881
- Russula granulosa Cooke 1888
- Russula ochroleuca var. granulosa (Cooke) Rea 1922

Polską nazwę podał Feliks Berdau w 1876 r.

## Morfologia
Kapelusz
Średnicy 4-8(10) cm, za młodu półkulisty, później płaski, pofalowany i nieco przegięty. Skórka daje się zdzierać do około połowy średnicy kapelusza. Podczas wilgotnej pogody jest lepki, podczas suchej suchy. Kolor żółtawoochrowy do cytrynowego. Skórka kapelusza gładka. Brzeg tępy i nieco podgięty, u starszych owocników bywa nieco karbowany i gruzełkowaty.
Blaszki
Kruche, u młodych owocników średnio gęste, później rzadsze. Są wolne, i przy trzonie zatokowato wycięte, przy brzegu zaokrąglone, czasami bywają rozwidlone. Początkowo są białe, z czasem stają się jasnokremowe i miejscami pojawiają się na nich ochrowe plamy.
Trzon
Walcowaty o wysokości 5,5–7 cm i grubości 1,5–2 cm, mocny, początkowo pełny, później watowaty. Powierzchnia gładka i nieco połyskująca, biała, często z jasnym odcieniem ochrowym, nigdy jednak nie ochrowym. Czasami może posiadać ochrowe plamy
Miąższ
Biały lub białawy, przy trzonie szarzejący, dosyć miękki. Zapach bardzo słaby. Smak łagodny lub u większości okazów znośnie ostry.
Cechy mikroskopowe
Wysyp zarodników biały do jasnokremowego. Zarodniki, o rozmiarach 8–10,5 × 7–8 μm, brodawkowato-siateczkowate. Brodawki duże, stożkowate, oczka siatki wąskie i w niektórych miejscach otwarte. Łysinka na zarodnikach wyraźna i amyloidalna. Podstawki o rozmiarach 38–52 × 9–12 μm z długimi sterygmami. Cystydy liczne, o wrzecionowatym lub walcowatym kształcie i rozmiarach 50–70 (100) × 7–11 μm. Pod wpływem sulfowaniliny szarzeją lub czernieją. Strzępki skórki żółtawe, przesycone pigmentem. Brak w nich dermatocystyd.
Gatunki podobne
- gołąbek żółciowy (Russula fellea). Jest miodowożółty, pachnie geranium, ma piekący, ostry smak i jest niejadalny[7]. Charakterystyczną jego cechą jest niewielka różnica barwy między brzegiem kapelusza a blaszkami (u gołąbka brudnożółtego różnica ta jest wyraźna)[8]
- gołąbek jasnożółty (Russula claroflava). Rośnie tylko pod brzozami i nie występują wśród przedstawicieli tego gatunku okazy o ostrym smaku[4].
- gołąbek słoneczny (Russula solaris)[5]. Ma palący smak i rośnie tylko pod bukami[4].

## Występowanie i siedlisko
Jest szeroko rozprzestrzeniony w Europie, występuje także w USA i Japonii. W Europie Środkowej jest bardzo pospolity, w niektórych okolicach występuje masowo. Rośnie również w okresach suchej pogody i często jest jedynym grzybem, jakiego można spotkać w większej ilości. W Polsce jest pospolity – jest najczęściej spotykanym wśród żółtych gołąbków
Naziemny grzyb mykoryzowy. Wyrasta od lata do jesieni. Występuje w lasach iglastych i mieszanych. Najczęściej rośnie pod świerkami, rzadziej pod sosnami i bukami, a jeszcze rzadziej pod innymi gatunkami drzew

## Znaczenie
Zazwyczaj uważany jest za grzyb niejadalny. Niektórzy autorzy jednak uważają go za grzyb jadalny, lecz bez szczególnych walorów smakowych, przydatny jako domieszka. Okazy o ostrym smaku powinny być sparzone przed przyrządzeniem. W istocie wśród okazów tego gatunku zdarzają się grzyby o łagodnym smaku, nadające się do spożycia, jak i okazy gorzkie, a czasami nawet o ostrym, piekącym smaku (szczególnie dotyczy to blaszek). Z tego też względu przez grzybiarzy zazwyczaj nie jest zbierany. Jednak w okresach braku innych grzybów może być atrakcyjny, ze względu na to, że jest jednym z najbardziej pospolitych grzybów. Zmienność smaku (od łagodnego po ostry) jest wśród gołąbków cechą rzadko spotykaną.

title: Gołąbek brudnożółty

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Gołąbek brudnożółty
 |grafika              = Russula ochroleuca T65.JPG
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[grzyby]]
 |typ                  = [[podstawczaki]]
 |klasa                = [[pieczarniaki]]
 |rząd                 = [[gołąbkowce]]
 |rodzina              = [[gołąbkowate]]
 |rodzaj               = [[Russula|gołąbek]]
 |gatunek              = gołąbek brudnożółty
 |nazwa łacińska       = Russula ochroleuca
 |autor                = Fr.
 |cytat                = ''[[Epicrisis systematis mycologici|Epicr. syst. mycol.]]'' (Upsaliae): 358 (1838)
 |synonimy             =
 |mapa zasięgu         = Distribution of Russula ochroleuca.svg
 |opis mapy zasięgu    = Zasięg występowania w Europie
 |wikispecies          =
 |commons              = category:Russula ochroleuca
}}
[[Plik:Russula ochroleuca châtaigne.JPG|thumb|240px]]
[[Plik:Russula ochroleuca G4 (1).JPG|thumb|240px]]
[[Plik:Russula-ochroleuca-ockertäubling.jpg|thumb|240px]]
'''Gołąbek brudnożółty''' (''Russula ochroleuca'' Fr.) – [[gatunek (biologia)|gatunek]] grzybów należący do rodziny [[gołąbkowate|gołąbkowatych]] (''Russulaceae'')<ref name="if" />.

== Systematyka i nazewnictwo ==
Pozycja w klasyfikacji według [[Index Fungorum]]: ''Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi''<ref name="if" />.

Po raz pierwszy opisał go [[Elias Fries]] w 1838 r. i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna<ref name="sf" />. [[synonim (taksonomia)|Synonimy]]<ref name="sf" />:
{{układ wielokolumnowy|liczba=2|
* ''Agaricus ochroleucus'' Pers. 1801
* ''Russula citrina'' Gillet 1881
* ''Russula granulosa'' Cooke 1888
* ''Russula ochroleuca'' var. ''granulosa'' (Cooke) Rea 1922
}}
[[Biologiczne nazewnictwo zwyczajowe|Polską nazwę]] podał [[Feliks Berdau]] w 1876 r.<ref name="check" />

== Morfologia ==
; [[Kapelusz grzyba|Kapelusz]]:
Średnicy 4-8(10) cm, za młodu półkulisty, później płaski, pofalowany i nieco przegięty. Skórka daje się zdzierać do około połowy średnicy kapelusza. Podczas wilgotnej pogody jest lepki, podczas suchej suchy<ref name="wag" />. Kolor żółtawoochrowy do cytrynowego. Skórka kapelusza gładka<ref name="ger" />. Brzeg tępy i nieco podgięty, u starszych owocników bywa nieco karbowany i gruzełkowaty<ref name="rus" />.
; [[Blaszki grzyba|Blaszki]]:
Kruche, u młodych owocników średnio gęste, później rzadsze. Są wolne, i przy trzonie zatokowato wycięte, przy brzegu zaokrąglone, czasami bywają rozwidlone. Początkowo są białe, z czasem stają się jasnokremowe i miejscami pojawiają się na nich ochrowe plamy<ref name="rus" />.
; [[Trzon grzyba|Trzon]]:
Walcowaty o wysokości 5,5–7 cm i grubości 1,5–2 cm, mocny, początkowo pełny, później watowaty. Powierzchnia gładka i nieco połyskująca, biała, często z jasnym odcieniem ochrowym, nigdy jednak nie ochrowym. Czasami może posiadać ochrowe plamy<ref name="rus" />
; [[Miąższ grzyba|Miąższ]]:
Biały lub białawy, przy trzonie szarzejący, dosyć miękki. Zapach bardzo słaby. Smak łagodny lub u większości okazów znośnie ostry<ref name="ger" />.
; Cechy mikroskopowe:
[[Wysyp zarodników]] biały do jasnokremowego. [[Zarodnik]]i, o rozmiarach 8–10,5 × 7–8 μm, brodawkowato-siateczkowate. Brodawki duże, stożkowate, oczka siatki wąskie i w niektórych miejscach otwarte. Łysinka na zarodnikach wyraźna i [[Odczynnik Melzera|amyloidalna]]. [[Podstawka grzyba|Podstawki]] o rozmiarach 38–52 × 9–12 μm z długimi [[Sterygma (grzyby)|sterygmami]]. [[Cystyda|Cystydy]] liczne, o wrzecionowatym lub walcowatym kształcie i rozmiarach 50–70 (100) × 7–11 μm. Pod wpływem [[Sulfowanilina|sulfowaniliny]] szarzeją lub czernieją. [[Strzępka|Strzępki]] skórki żółtawe, przesycone pigmentem. Brak w nich [[Dermatocystyda|dermatocystyd]]<ref name="rus" />.
; Gatunki podobne:
* [[gołąbek żółciowy]] (''Russula fellea''). Jest miodowożółty, pachnie geranium, ma piekący, ostry smak i jest niejadalny<ref name="griz" />. Charakterystyczną jego cechą jest niewielka różnica barwy między brzegiem kapelusza a blaszkami (u gołąbka brudnożółtego różnica ta jest wyraźna)<ref name="snow" />
* [[gołąbek jasnożółty]] (''Russula claroflava''). Rośnie tylko pod brzozami i nie występują wśród przedstawicieli tego gatunku okazy o ostrym smaku<ref name="wag" />.
* [[gołąbek słoneczny]] (''Russula solaris'')<ref name="ger" />. Ma palący smak i rośnie tylko pod bukami<ref name="wag" />.

== Występowanie i siedlisko ==
Jest szeroko rozprzestrzeniony w Europie, występuje także w USA i Japonii<ref name="disc" />. W Europie Środkowej jest bardzo pospolity, w niektórych okolicach występuje masowo. Rośnie również w okresach suchej pogody i często jest jedynym grzybem, jakiego można spotkać w większej ilości<ref name="gmin" />. W Polsce jest pospolity – jest najczęściej spotykanym wśród żółtych gołąbków<ref name="snow" />

[[Grzyby naziemne|Naziemny]] [[grzyby mykoryzowe|grzyb mykoryzowy]]<ref name="check" />. Wyrasta od lata do jesieni. Występuje w lasach iglastych i mieszanych. Najczęściej rośnie pod świerkami, rzadziej pod sosnami i bukami, a jeszcze rzadziej pod innymi gatunkami drzew<ref name="gmin" />

== Znaczenie ==
Zazwyczaj uważany jest za grzyb niejadalny<ref name="wag" /><ref name="gum" />. Niektórzy autorzy jednak uważają go za grzyb jadalny, lecz bez szczególnych walorów smakowych, przydatny jako domieszka. Okazy o ostrym smaku powinny być sparzone przed przyrządzeniem<ref name="ger" />. W istocie wśród okazów tego gatunku zdarzają się grzyby o łagodnym smaku, nadające się do spożycia, jak i okazy gorzkie, a czasami nawet o ostrym, piekącym smaku (szczególnie dotyczy to blaszek). Z tego też względu przez grzybiarzy zazwyczaj nie jest zbierany. Jednak w okresach braku innych grzybów może być atrakcyjny, ze względu na to, że jest jednym z najbardziej pospolitych grzybów<ref name="griz" />. Zmienność smaku (od łagodnego po ostry) jest wśród gołąbków cechą rzadko spotykaną<ref name="gmin" />.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="check">{{Cytuj |autor = [[Władysław Wojewoda]] |tytuł = [[Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski]] |miejsce = Kraków |wydawca = W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences |data = 2003 |isbn = 83-89648-09-1 |s = 608}}</ref>
<ref name="disc">{{Cytuj |url = https://www.discoverlife.org/search.html |tytuł = Discover Life |data dostępu = 2015-12-05 |język = en}}</ref>
<ref name="ger">{{Cytuj |autor = Ewald Gerhardt |tytuł = Grzyby: wielki ilustrowany przewodnik |miejsce = Warszawa |wydawca = Klub dla Ciebie - Bauer-Weltbild Media |data = 2006 |isbn = 83-7404-513-2 |s = 436}}</ref>
<ref name="gmin">{{Cytuj |autor = Andreas Gminder |tytuł = Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej |data = 2008 |isbn = 978-83-258-0588-3 |s = 274, 275}}</ref>
<ref name="griz">{{Cytuj |autor = Till R. Lohmeyer; Ute Kũnkele |tytuł = Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie |miejsce = Warszawa |data = 2006 |isbn = 83-85444-65-3 |s = 162}}</ref>
<ref name="gum">{{Cytuj |autor = [[Barbara Gumińska]]; [[Władysław Wojewoda]] |tytuł = Grzyby i ich oznaczanie |miejsce = Warszawa |wydawca = PWRiL |data = 1985 |isbn = 83-09-00714-0 |s = 413}}</ref>
<ref name="if">{{Cytuj |url = http://www.indexfungorum.org/names/NamesRecord.asp?RecordID=211825 |tytuł = Index Fungorum |data dostępu = 2013-03-05 |język = en}}</ref>
<ref name="rus">{{Cytuj |autor = [[Alina Skirgiełło]] |tytuł = Gołąbek (Russula). Grzyby (Mycota). Podstawczaki (Basidiomycetes), gołąbkowce (Russulales), gołąbkowate (Russulaceae) |miejsce = Warszawa-Kraków |wydawca = Państwowe Wydawnictwo Naukowe |data = 1998 |isbn = 83-01-09137-1 |s = 58}}</ref>
<ref name="sf">{{Cytuj |url = http://www.speciesfungorum.org/Names/SynSpecies.asp?RecordID=211825 |tytuł = Species Fungorum |data dostępu = 2013-04-15 |język = en}}</ref>
<ref name="snow">{{Cytuj |autor = Marek Snowarski |tytuł = Grzyby |miejsce = Warszawa |data = 2010 |wydawca = Multico Oficyna Wydawnicza |isbn = 978-83-7073-776-4 |s = 191}}</ref>
<ref name="wag">{{Cytuj |autor = Pavol Škubla |tytuł = Wielki atlas grzybów |miejsce = Poznań |wydawca = Elipsa |data = 2007 |isbn = 978-83-245-9550-1 |s = 26}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gołąbkowate]]
[[Kategoria:Mykobiota Polski]]

title: Gołąbek brudnożółty

Królestwo: grzyby

Typ: podstawczaki

Klasa: pieczarniaki

Rząd: gołąbkowce

Rodzina: gołąbkowate

Rodzaj: gołąbek

Gatunek: gołąbek brudnożółty


text:
# Reprezentacja Wallis i Futuny w piłce nożnej mężczyzn
Reprezentacja Wallis i Futuny w piłce nożnej nie należy do Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej (FIFA) ani Konfederacji Piłkarskiej Oceanii (OFC). Z tej racji nie może brać udziału w Mistrzostwach Świata ani Pucharze Narodów Oceanii. Wallis i Futuna jest terytorium zależnym od Francji w Oceanii, ale mimo tego nie należy do Francuskiego Związku Piłki Nożnej. Stadion reprezentacji nosi nazwę „Stade de Kafika”.
Ekipa wystąpiła w sześciu edycjach Igrzysk Południowego Pacyfiku (1966, 1979, 1983, 1987, 1991, a ostatnio w 1995 roku). Zespół dwukrotnie dotarł do ćwierćfinału rozgrywek (w 1979 i 1983 roku). W dwudziestu meczach rozegranych podczas Igrzysk Południowego Pacyfiku drużyna wygrywała tylko czterokrotnie. Według danych z 20 sierpnia 1995 reprezentacja ta rozegrała 20 meczów, z czego wygrała 4 i przegrała 16.

## Udział wIgrzyskach Południowego Pacyfiku
- 1966 – faza grupowa
- 1979 – ćwierćfinał
- 1983 – ćwierćfinał
- 1987 – faza grupowa
- 1991 – faza grupowa
- 1995 – faza grupowa

wikiname: plwiki

in_language: pl

wikitext:
{{Reprezentacja sportowa infobox
 |nazwa                = Reprezentacja Wallis i Futuny w piłce nożnej
 |nazwa oryginalna     =
 |dyscyplina           = piłka nożna
 |grafika              = Flag of Wallis and Futuna.svg
 |opis grafiki         = [[Flaga Wallis i Futuny]]
 |przydomek            =
 |związek              = Fédération de Ligue de Football de Wallis et Futuna
 |sponsor techniczny   =
 |menedżer generalny   =
 |trener               =
 |asystent trenera     =
 |kapitan              =
 |najwięcej występów   =
 |skrót                = WLF
 |ranking              =
 |data rankingu        =
 |pierwszy mecz        = {{Flaga|Wallis i Futuna}} Wallis i Futuna 0–5 [[Reprezentacja Tahiti w piłce nożnej mężczyzn|Tahiti]] {{Flaga|FRA}}
([[Numea]], [[Nowa Kaledonia]], 11.12.1966)
 |najwyższe zwycięstwo = {{Flaga|Wallis i Futuna|lokalna}} Wallis i Futuna 5–0 {{reprezentacjaL|Guam|pn}}
([[Lae]], [[Papua-Nowa Gwinea]], 18.09.1991)
 |najwyższa porażka    = {{reprezentacja|Tahiti|pn}} 13–0 Wallis i Futuna {{Flaga|Wallis i Futuna|lokalna}}
([[Papeete]], [[Tahiti]], 17.08.1995)
 |IO złoto             =
 |IO srebro            =
 |IO brąz              =
 |MŚ złoto             =
 |MŚ srebro            =
 |MŚ brąz              =
 |MK kontynent         =
 |MK złoto             =
 |MK srebro            =
 |MK brąz              =
 |commons              =
 |wikinews             =
 |www                  =
}}
'''Reprezentacja Wallis i Futuny w piłce nożnej''' nie należy do [[FIFA|Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej]] (FIFA) ani [[Oceania Football Confederation|Konfederacji Piłkarskiej Oceanii]] (OFC). Z tej racji nie może brać udziału w [[Mistrzostwa świata w piłce nożnej|Mistrzostwach Świata]] ani [[Puchar Narodów Oceanii w piłce nożnej|Pucharze Narodów Oceanii]]. [[Wallis i Futuna]] jest terytorium zależnym od [[Francja|Francji]] w [[Oceania|Oceanii]], ale mimo tego nie należy do [[Fédération Française de Football|Francuskiego Związku Piłki Nożnej]]. Stadion reprezentacji nosi nazwę „Stade de Kafika”<ref>{{Cytuj |url = http://oceaniafootball.de.to/non-fifa/norfolk-island.html |tytuł = www.oceaniafootball.de |opublikowany = oceaniafootball.de.to |data dostępu = 2017-11-26 |archiwum = https://web.archive.org/web/20160602150353/http://oceaniafootball.de.to/non-fifa/norfolk-island.html |zarchiwizowano = 2016-06-02}}</ref>.

Ekipa wystąpiła w sześciu edycjach [[Igrzyska Pacyfiku|Igrzysk Południowego Pacyfiku]] ([[1966]], [[1979]], [[1983]], [[1987]], [[1991]], a ostatnio w [[1995]] roku). Zespół dwukrotnie dotarł do ćwierćfinału rozgrywek (w [[1979]] i [[1983]] roku). W dwudziestu meczach rozegranych podczas Igrzysk Południowego Pacyfiku drużyna wygrywała tylko czterokrotnie. Według danych z 20 sierpnia 1995 reprezentacja ta rozegrała 20 meczów, z czego wygrała 4 i przegrała 16<ref>{{Cytuj |url = http://rsssf.com/tablesw/wallisf-intres.html |tytuł = Wallis and Futuna – List of International Matches |opublikowany = rsssf.com |data dostępu = 2017-11-26}}</ref>.

== Udział w [[Igrzyska Pacyfiku|Igrzyskach Południowego Pacyfiku]] ==
* [[1966]] – faza grupowa
* [[1979]] – ćwierćfinał
* [[1983]] – ćwierćfinał
* [[1987]] – faza grupowa
* [[1991]] – faza grupowa
* [[1995]] – faza grupowa

== Zobacz też ==
* [[Reprezentacje w piłce nożnej mężczyzn niezrzeszone w FIFA]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://fedefutbol.net/fed.aspx?id=WLF |tytuł = Informacje o związku na fedefutbol.net |opublikowany = fedefutbol.net |archiwum = https://web.archive.org/web/20071017153748/http://fedefutbol.net/fed.aspx?id=WLF |zarchiwizowano = 2007-10-17}}
* [http://rsssf.com/tablesw/wallisf-intres.html RSSSF.com – archiwum wyników]

{{SORTUJ:Wallis i Futuna}}
[[Kategoria:Piłkarskie reprezentacje narodowe niezrzeszone przez FIFA]]
[[Kategoria:Piłkarskie reprezentacje narodowe w Oceanii]]
[[Kategoria:Piłka nożna na Wallis i Futunie|Reprezentacja Wallis i Futuny w piłce nożnej mężczyzn]]

title: · Reprezentacja Wallis i Futuny w piłce nożnej

Skrót FIFA: WLF


text:
# Ołeksandr Biłanenko
Ołeksandr Wiktorowycz Biłanenko (ukr. Олександр Вікторович Біланенко, ur. 8 stycznia 1978 w Sumach) – ukraiński biathlonista, brązowy medalista mistrzostw świata.

## Kariera
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 9 marca 2000 roku w Lahti, zajmując 20. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym w debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów tego cyklu, najwyższą lokatę wywalczył 17 grudnia 2004 roku w Östersund, gdzie był siódmy w biegu pościgowym. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2004/2005, kiedy zajął 20. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Na mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku w 2011 roku wspólnie z Andrijem Deryzemlą, Serhijem Semenowem i Serhijem Sedniewem zdobył brązowy medal w sztafecie. Był też między innymi ósmy w biegu indywidualnym i dziewiąty w sprincie podczas mistrzostw świata w Oberhofie w 2004 roku. Ponadto czterokrotnie zdobywał medale mistrzostw Europy: złoty w biegu indywidualnym na mistrzostwach Europy w Forni Avoltri (2003) oraz srebrne w sztafecie na mistrzostwach Europy w Kontiolahti (2002), mistrzostwach Europy w Nowosybirsku (2005) i mistrzostwach Europy w Langdorf (2006).
W 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie zajął 68. miejsce w biegu indywidualnym i siódme miejsce w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Turynie zajmował 49. miejsce w biegu indywidualnym, 34. w sprincie i ponownie siódme w sztafecie. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, plasując się na 22. pozycji w biegu indywidualnym i ósmej w sztafecie.

## Osiągnięcia

### Igrzyska olimpijskie
| Rok  | Miejscowość    | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje |
| Rok  | Miejscowość    | IN          | SP          | PU          | MS          | RL          | MR          | SR          |
| ---- | -------------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- |
| 2002 | Salt Lake City | 68.         | –           | –           | nd.         | 7.          | nd.         | –           |
| 2006 | Turyn          | 49.         | 34.         | DNS         | –           | 7.          | nd.         | –           |
| 2010 | Vancouver      | 22.         | –           | –           | –           | 8.          | nd.         | –           |

### Mistrzostwa świata
| Rok  | Miejscowość     | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje | Konkurencje |
| Rok  | Miejscowość     | IN          | SP          | PU          | MS          | RL          | MR          | SR          |
| ---- | --------------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- | ----------- |
| 2000 | Oslo/Lahti      | 69.         | 49.         | 44.         | –           | 8.          | nd.         | –           |
| 2001 | Pokljuka        | 41.         | 51.         | 53.         | –           | 13.         | nd.         | –           |
| 2003 | Chanty-Mansyjsk | 53.         | 46.         | DNS         | –           | 10.         | nd.         | –           |
| 2004 | Oberhof         | 8.          | 9.          | 27.         | 8.          | 7.          | nd.         | –           |
| 2005 | Hochfilzen      | 67.         | 67.         | –           | 9.          | 10.         | nd.         | –           |
| 2007 | Anterselva      | 18.         | 21.         | 38.         | 19.         | 8.          | –           | –           |
| 2008 | Östersund       | –           | 44.         | 46.         | –           | 10.         | –           | –           |
| 2009 | Pjongczang      | 16.         | 76.         | –           | –           | 5.          | 11.         | –           |
| 2011 | Chanty-Mansyjsk | –           | 25.         | 42.         | –           | 3.          | 8.          | –           |
| 2012 | Ruhpolding      | 58.         | –           | –           | –           | –           | –           | –           |
| 2013 | Nové Město      | 72.         | –           | –           | –           | –           | –           | –           |

### Puchar Świata

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
| Sezon     | Miejsce |
| --------- | ------- |
| 1999/2000 | 63.     |
| 2000/2001 | 78.     |
| 2001/2002 | 84.     |
| 2002/2003 | 58.     |
| 2003/2004 | 36.     |
| 2004/2005 | 20.     |
| 2005/2006 | 87.     |
| 2006/2007 | 48.     |
| 2007/2008 | 58.     |
| 2008/2009 | 55.     |
| 2009/2010 | 68.     |
| 2010/2011 | 61.     |
| 2011/2012 | 58.     |
| 2012/2013 | 67.     |
| 2013/2014 |         |

#### Miejsca na podium chronologicznie
Biłanenko nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów PŚ.

title: Ołeksandr Biłanenko

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 | imię i nazwisko   = Ołeksandr Biłanenko
 | imię i nazwisko org = {{k|uk|Олександр Біланенко}}
 | dyscyplina        = biathlon
 | grafika           =
 | opis grafiki      =
 | data urodzenia    = 8 stycznia 1978
 | miejsce urodzenia = [[Sumy]]
 | data śmierci      =
 | miejsce śmierci   =
 | klub              = Armia
 | wzrost            = 184 cm
 | debiut            = 9.03.2000, [[Lahti]] (20. miejsce – b.indywidualny)
 | pierwsze punkty   = 9.03.2000, [[Lahti]]<br>(20. miejsce – b.indywidualny
 | commons           =
 | wikicytaty        =
 | www               =
 | medale            =
{{Medalista infobox/reprezentacja|UKR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|B}}
{{Medalista infobox/MŚ|B|Chanty-Mansyjsk|2011|brąz|sztafeta}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|B}}
{{Medalista infobox/ME|B|Forni Avoltri|2003|złoto|b.indywidualny}}
{{Medalista infobox/ME|B|Kontiolahti|2002|srebro|sztafeta}}
{{Medalista infobox/ME|B|Nowosybirsk|2005|srebro|sztafeta}}
{{Medalista infobox/ME|B|Langdorf|2006|srebro|sztafeta}}
}}
'''Ołeksandr Wiktorowycz Biłanenko''' ([[język ukraiński|ukr.]] Олександр Вікторович Біланенко, ur. [[8 stycznia]] [[1978]] w [[Sumy|Sumach]]) – [[Ukraina|ukraiński]] [[biathlonista]], brązowy medalista mistrzostw świata.

== Kariera ==
W zawodach [[Puchar Świata w biathlonie|Pucharu Świata]] zadebiutował 9 marca 2000 roku w [[Lahti]], zajmując 20. miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym w debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów tego cyklu, najwyższą lokatę wywalczył 17 grudnia 2004 roku w [[Östersund]], gdzie był siódmy w biegu pościgowym. Najlepsze wyniki osiągnął w [[Puchar Świata w biathlonie 2004/2005|sezonie 2004/2005]], kiedy zajął 20. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Na [[Mistrzostwa Świata w Biathlonie 2011|mistrzostwach świata w Chanty-Mansyjsku]] w 2011 roku wspólnie z [[Andrij Deryzemla|Andrijem Deryzemlą]], [[Serhij Semenow|Serhijem Semenowem]] i [[Serhij Sedniew|Serhijem Sedniewem]] zdobył brązowy medal w sztafecie. Był też między innymi ósmy w biegu indywidualnym i dziewiąty w sprincie podczas [[Mistrzostwa Świata w Biathlonie 2004|mistrzostw świata w Oberhofie]] w 2004 roku. Ponadto czterokrotnie zdobywał medale mistrzostw Europy: złoty w biegu indywidualnym na [[Mistrzostwa Europy w Biathlonie 2003|mistrzostwach Europy w Forni Avoltri]] (2003) oraz srebrne w sztafecie na [[Mistrzostwa Europy w Biathlonie 2002|mistrzostwach Europy w Kontiolahti]] (2002), [[Mistrzostwa Europy w Biathlonie 2005|mistrzostwach Europy w Nowosybirsku]] (2005) i [[Mistrzostwa Europy w Biathlonie 2006|mistrzostwach Europy w Langdorf]] (2006).

W 2002 roku wystartował na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002|igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City]], gdzie zajął 68. miejsce w biegu indywidualnym i siódme miejsce w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006|igrzyskach w Turynie]] zajmował 49. miejsce w biegu indywidualnym, 34. w sprincie i ponownie siódme w sztafecie. Brał też udział w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|igrzyskach olimpijskich w Vancouver]] w 2010 roku, plasując się na 22. pozycji w biegu indywidualnym i ósmej w sztafecie.

== Osiągnięcia ==
=== [[Biathlon na zimowych igrzyskach olimpijskich|Igrzyska olimpijskie]] ===
{{biathlon/wyniki|miejsca=
{{biathlon/wyniki wiersz|IO|2002|[[Salt Lake City]]|68| | |n|7|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|IO|2006|[[Turyn]]|49|34|DNS| |7|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|IO|2010|[[Vancouver]]|22| | | |8|n}}
}}

=== [[Mistrzostwa świata w biathlonie|Mistrzostwa świata]] ===
{{biathlon/wyniki|miejsca=
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2000|[[Oslo]]/[[Lahti]]|69|49|44| |8|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2001|[[Pokljuka]]|41|51|53| |13|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2003|[[Chanty-Mansyjsk]]|53|46|DNS| |10|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2004|[[Oberhof]]|8|9|27|8|7|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2005|[[Hochfilzen]]|67|67| |9|10|n}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2007|[[Rasen-Antholz|Anterselva]]|18|21|38|19|8|}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2008|[[Östersund]]| |44|46| |10|}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2009|[[Pjongczang]]|16|76| | |5|11}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2011|[[Chanty-Mansyjsk]]| |25|42| |3|8}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2012|[[Ruhpolding]]|58| | | | |}}
{{biathlon/wyniki wiersz|MŚ|2013|[[Nové Město na Moravě|Nové Město]]|72| | | | |}}
}}

=== [[Puchar Świata w biathlonie|Puchar Świata]] ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
{| class="wikitable" style="text-align: center" width="250"
|-
! style="background-color:#060; color: white;" | Sezon
! style="background-color:#060; color: white;" | Miejsce
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 1999/2000|1999/2000]]
| 63.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2000/2001|2000/2001]]
| 78.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2001/2002|2001/2002]]
| 84.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2002/2003|2002/2003]]
| 58.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2003/2004|2003/2004]]
| 36.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2004/2005|2004/2005]]
| 20.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2005/2006|2005/2006]]
| 87.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2006/2007|2006/2007]]
| 48.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2007/2008|2007/2008]]
| 58.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2008/2009|2008/2009]]
| 55.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2009/2010|2009/2010]]
| 68.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2010/2011|2010/2011]]
| 61.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2011/2012|2011/2012]]
| 58.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2012/2013|2012/2013]]
| 67.
|-
| [[Puchar Świata w biathlonie 2013/2014|2013/2014]]
|
|}

==== Miejsca na podium chronologicznie ====
Biłanenko nigdy nie stanął na podium indywidualnych zawodów PŚ.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://biathlonresults.com/?IBUId=BTUKR10801197801|tytuł=Profil na stronie IBU|opublikowany=services.biathlonresults.com|język=en|data dostępu=2010-10-08}}
* {{cytuj stronę|url=https://skisport365.com/skiskyting/utover.php?ID=70#aar|tytuł=Olexander Bilanenko|opublikowany=skisport365.com|język=en|data dostępu=2020-09-09}}
* {{cytuj stronę|url=http://www.olympedia.org/athletes/101213|tytuł=Olympedia - Oleksandr Bilanenko|opublikowany=olympedia.org|język=en|data dostępu=2020-09-09}}

{{Ukraina w Pucharze Świata w biathlonie}}

{{SORTUJ:Biłanenko, Ołeksandr}}
[[Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002]]
[[Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sumach]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1997]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1999]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 2003]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 2005]]
[[Kategoria:Ukraińscy biathloniści]]
[[Kategoria:Ukraińscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002)]]
[[Kategoria:Ukraińscy olimpijczycy (Turyn 2006)]]
[[Kategoria:Ukraińscy olimpijczycy (Vancouver 2010)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]

title: · Ołeksandr BiłanenkoОлександр Біланенко

Data i miejsce urodzenia: 8 stycznia 1978 · Sumy

Klub: Armia

Debiut w PŚ: 9.03.2000, Lahti (20. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ: 9.03.2000, Lahti · (20. miejsce – b.indywidualny

title: Dorobek medalowy

brąz: Chanty-Mansyjsk 2011 · sztafeta

złoto: Forni Avoltri 2003 · b.indywidualny

srebro:
Kontiolahti 2002 · sztafeta
Nowosybirsk 2005 · sztafeta
Langdorf 2006 · sztafeta


text:
# Marcin Myszka
Marcin Myszka (ur. 1991 w Człuchowie) – polski youtuber, tropiciel nierozwiązanych zagadek kryminalnych oraz twórca Kryminatorium, jednego z najpopularniejszych podcastów w Polsce, który był pierwszym tego typu podcastem w Polsce. Jest także autorem audioserialu z czasów PRL − „Rozpruwacz z Bydgoszczy”, nazywanego Polskim Kubą Rozpruwaczem.

## Życiorys
Studiował w Koszalinie transport, ze specjalizacją logistyka oraz dziennikarstwo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Aktualnie również mieszka w Poznaniu.
W 2015 roku założył swój pierwszy kanał na YouTube „Niediegetyczne”; w 2018 roku stworzył projekt „Kryminatorium”, które doczekało się swojej wersji radiowej w RMF FM oraz wydania w Empik Go pod tytułem „Kryminatorium. Zbrodnie, które wstrząsnęły światem”.
Razem z pisarką Joanną Opiat-Bojarską poprowadził program DNA polskich zbrodni dla kanału CBS Reality.
W wywiadzie przyznał się, że w swoich projektach kryminalnych skupia się na tematach zamkniętych, gdyż jego celem nigdy nie było dziennikarstwo śledcze. Wiedzę do programów opiera nie tylko na materiałach prasowych, ale także w przypadku niektórych spraw spędza czas w archiwach sądowych oraz odwiedza miejsca zbrodni.

## Dorobek

### Projekt Kryminatorium
Autor cotygodniowych podcastów kryminalnych, opisujących i wyjaśniających zagadki kryminalne z całego świata. Najczęściej są to zbrodnie z pierwszych stron gazet, jednak projekt ten uwzględnia również wydarzenia mocno archiwalne i zapomniane. Na przestrzeni kilku lat Kryminatorium uplasowało się w czołówce zestawień najpopularniejszych podcastów w Polsce.
Projekt został zaczęty 3 czerwca 2018 roki i obecnie Kryminatorium przybrał postać słuchowiska i jest dostępny zarówno na kanale YouTube jak i na Spotify. Kanał posiada ponad 57 mln wyświetleń i zrzesza blisko 331 tys. subskrybentów. Wśród playlist Kryminatorium znajdują się m.in. najgłośniejsze śledztwa PRL, sylwetki seryjnych morderców, opis zbrodni w Górach Stołowych czy tajemnicze zaginięcia. Najbardziej popularnym filmem na kanale Kryminatorium jest „Mój Doktorek z Krakowa”, który ma ponad milion wyświetleń na swoim koncie. Na kanale zostało opublikowane już ponad 200 filmów o tematyce podcastów kryminalnych
Projekt Kryminatorium doczekał się także dedykowanej serii, która trafiła do Empik Go – serwisu z audiobookami i e-bookami. W specjalnej serii projektu autor opisuje najgłośniejsze sprawy kryminalne sprzed ostatnich 20 lat. Kryminatorium Empik Go prowadzony jest w podobnym stylu, co autorski cykl podcastów, jednak dostępny wyłącznie w Empik Go.

### Kanał na YouTube: Kryminatorium
Posiadacz własnego kanału na YouTube – Niediegetyczne. Regularnie publikuje tam materiały o tematyce kryminalnej – w tym tajemnicze zaginięcia ludzi czy działania seryjnych polskich morderców. W sierpniu 2022 r. kanał ogólny subskrybowało blisko 570 tys. użytkowników.

### Program: DNA Polskich Zbrodni
Współtwórca programu kryminalnego “DNA Polskich Zbrodni” emitowanego na kanale CBS Reality i składającego się w sumie z 10 odcinków. Razem z pisarką Joanną Opiat-Bojarską opowiada o najbardziej poruszających sprawach kryminalnych, zabójcach i ich motywach, jednocześnie szczegółowo analizując postawę śledczych i biegłych. Premiera programu “DNA Polskich Zbrodni” odbyła się 18 listopada 2019 roku, a produkcją serii zajęła się firma TimecodeFilm Production.

### Audioserial: Rozpruwacz z Bydgoszczy
Główny narrator historii seryjnego mordercy i nekrofila, znanego jako Rozpruwacz z Bydgoszczy. Trwający 4 godziny i 51 minut audioserial szczegółowo przedstawia sprawę kryminalną, która obejmuje wydarzenia z 1965 roku i dotyczy sylwetki jednego z najbardziej brutalnych morderców w historii Polski.
Projekt ten składa się z 10 części. Źródłem wiedzy są m.in. sądowe akta sprawy, zeznania świadków, wyjaśnienia samego podejrzanego, a także niepublikowane dotąd informacje – w tym opinie psychiatryczne i psychologiczne. Na potrzeby audioserialu zrealizowano autorski podkład dźwiękowy, a swojego głosu użyczyli m.in. Filip Kosior i Anna Ryźlak. Formą uzupełnienia audioserialu jest rozbudowany przewodnik po sprawie, liczący blisko 100 stron dodatkowych informacji i zdjęć – w tym fotografii z kluczowych miejsc zdarzeń.

### Audioserial: Sprawa Edmunda Kolanowskiego
Cykl programów dokumentalnych przedstawiających szczegóły działania Edmunda Kolanowskiego – działającego w latach 80. seryjnego mordercy i nekrofila. Dzięki unikatowym materiałom udało się rzucić na światło dzienne nowe fakty z postępu śledztwa, które zakończyło się spektakularnym sukcesem.
Autor wykorzystał zarówno zeznania śledczych, prowadzących sprawę Edmunda Kolanowskiego, jak i opinię niezależnych ekspertów z dziedziny kryminalistyki, psychologii oraz prawa. Partnerem audioserialu jest kanał CBS Reality.

## Publikacje
- Marcin Myszka: Rozpruwacz z Bydgoszczy. 2021-05-17. ISBN 978-83-961371-0-4. Brak numerów stron w książce
- Michał Larek, Marcin Myszka: Sprawa Edmunda Kolanowskiego. 2021-08-03. ISBN 978-83-961371-1-1. Brak numerów stron w książce
- Marcin Myszka: Zbrodnia obok ciebie. 2022-10-17. ISBN 978-83-66747-42-5. Brak numerów stron w książce

## Nagrody i wyróżnienia
Za realizację podcastu „Kryminatorium Empik Go 2” w 2022 roku otrzymał nagrodę Bestsellera Empiku 2021.
Nagroda "Podcaster 2019 roku" Za zbudowanie nowej formy podcastów kryminalnych oraz niezwykle interesujące wykorzystanie storytellingu w podkastach Kryminatorium.

title: Marcin Myszka

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Marcin Myszka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1991
 |miejsce urodzenia         = [[Człuchów]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = [[podcast]]er, [[YouTube|youtuber]]
 |miejsce zamieszkania      = [[Poznań]]
 |narodowość                = [[Polacy|polska]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |www                       = https://marcinmyszka.com/
}}
'''Marcin Myszka''' (ur. [[1991]] w [[Człuchów|Człuchowie]]<ref name="lista_1">{{Cytuj |autor = Anna Szałkowska |tytuł = Najpopularniejsze podcasty 2020 r. „Kryminatorium” i „Moje przyjaciółki idiotki” wciąż na topie. Przygotowaliśmy dla was całą listę |data = 2021-01-15 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = naszemiasto.pl |url = https://malbork.naszemiasto.pl/najpopularniejsze-podcasty-2020-r-kryminatorium-i-moje/ar/c11-8088331 |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Adam Węgłowski |tytuł = Tajemnica Kryminatorium Marcina Myszki |data = 2021-08-13 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = focus.pl |url = https://www.focus.pl/artykul/tajemnica-kryminatorium-marcina-myszki |język = pl}}</ref>) – [[Polacy|polski]] [[youtuber]], tropiciel nierozwiązanych zagadek kryminalnych<ref name="dziennik_polski">{{Cytuj |autor = Paweł Gzyl |tytuł = Empik Go zaprasza do posłuchania "Kryminatorium. Zbrodnie, które wstrząsnęły światem" |data = 2020-06-08 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = dziennikpolski24.pl |url = https://dziennikpolski24.pl/empik-go-zaprasza-do-posluchania-kryminatorium-zbrodnie-ktore-wstrzasnely-swiatem/ar/c13-15015392 |język = pl}}</ref> oraz twórca ''Kryminatorium'', jednego z najpopularniejszych podcastów w Polsce<ref name="lista_1" />, który był pierwszym tego typu podcastem w Polsce<ref name="dziennik_polski" /><ref name="freshmag">{{Cytuj |autor = Viola Łechtańska-Błaszczak |tytuł = "W Poznaniu nie ma rejonu, w którym nie doszłoby do jakiegoś morderstwa” |data = 2021-10-21 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = freshmag.pl |url = http://www.freshmag.pl/wywiady/kryminatorium-87 |język = pl}}</ref>. Jest także autorem audioserialu z czasów [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] − „Rozpruwacz z Bydgoszczy”<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Rozpruwacz z Bydgoszczy – audioserial Marcina Myszki |data dostępu = 2022-07-20 |url = https://rozpruwacz.pl/ |język = pl}}</ref><ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Rozpruwacz z Bydgoszczy – Marcin Myszka {{!}} Książka w Lubimyczytac.pl – Opinie, oceny, ceny |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = lubimyczytac.pl |url = https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4970450/rozpruwacz-z-bydgoszczy |język = pl}}</ref>, nazywanego Polskim [[Kuba Rozpruwacz|Kubą Rozpruwaczem]]<ref>{{Cytuj |autor = Marcin Kowalski; Waldemar Wojtkowiak |tytuł = Kuba rozpruwacz z Osielska mordował, bo milicjant się pomylił |data = 2016-04-28 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = wyborcza.pl |url = https://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/7,71270,19994813,kuba-rozpruwacz-z-osielska-mordowal-bo-milicjant-sie-pomylil.html |język = pl}}</ref>.

== Życiorys ==
Studiował w [[Koszalin]]ie transport, ze specjalizacją [[logistyka]] oraz [[dziennikarstwo]] na [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu]]<ref name="freshmag" />. Aktualnie również mieszka w Poznaniu<ref name="lista_1" />.

W 2015 roku założył swój pierwszy kanał na [[YouTube]] „Niediegetyczne”; w 2018 roku stworzył projekt „Kryminatorium”<ref name="freshmag" />, które doczekało się swojej wersji radiowej w [[RMF FM]]<ref>{{Cytuj |autor = Beata Kustra |tytuł = Kryminatorium w RMF FM. Pablo Escobar: historia, prywatne więzienie i śmierć |data = 2019-08-25 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = rmf.fm |url = https://www.rmf.fm/magazyn/news,25461,kryminatorium-w-rmf-fm-pablo-escobar-historia-prywatne-wiezienie-i-smierc.html |język = pl}}</ref> oraz wydania w [[Empik|Empik Go]] pod tytułem „Kryminatorium. Zbrodnie, które wstrząsnęły światem”<ref name="dziennik_polski" />.

Razem z pisarką [[Joanna Opiat-Bojarska|Joanną Opiat-Bojarską]] poprowadził program ''DNA polskich zbrodni'' dla kanału [[CBS Reality]]<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Bartosz Godziński |tytuł = Oto następca Fajbusiewicza. Jego program o zbrodniach mrozi krew w żyłach tysięcy Polaków |data = 2019-10-27 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = natemat.pl |url = https://natemat.pl/288489,programy-o-zbrodniach-wywiad-z-tworca-kryminatorium-i-niediegetyczne |język = pl}}</ref><ref name=":3">{{Cytuj |tytuł = „DNA polskich zbrodni” w CBS Reality, prowadzącymi Joanna Opiat-Bojarska i Marcin Myszka |data = 2019-09-18 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = wirtualnemedia.pl |url = https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/dna-polskiej-zbrodni-cbs-reality-prowadzacymi-joanna-opiat-bojarska-i-marcin-myszka |język = pl}}</ref><ref name=":4">{{Cytuj |autor = Paweł Gzyl |tytuł = "DNA polskich zbrodni" – Serial o dziesięciu słynnych zbrodniach w Polsce |data = 2019-11-15 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = gazetakrakowska.pl |url = https://gazetakrakowska.pl/dna-polskich-zbrodni-serial-o-dziesieciu-slynnych-zbrodniach-w-polsce/ar/c13-14583225 |język = pl}}</ref>.

W wywiadzie przyznał się, że w swoich projektach kryminalnych skupia się na tematach zamkniętych, gdyż jego celem nigdy nie było dziennikarstwo śledcze<ref>{{Cytuj |autor = Nastazja Bloch |tytuł = Tajemnicza historia Gabby Petito poruszyła cały świat. "Pojawia się w niej znany schemat" |data = 2021-10-03 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = tvn.pl |url = https://dziendobry.tvn.pl/styl-zycia/marcin-myszka-o-tym-dlaczego-fascynuja-nas-historie-kryminalne-5437584 |język = pl}}</ref>. Wiedzę do programów opiera nie tylko na materiałach prasowych, ale także w przypadku niektórych spraw spędza czas w archiwach sądowych oraz odwiedza miejsca zbrodni<ref name="dziennik_polski" />.

== Dorobek ==
=== Projekt Kryminatorium ===
Autor cotygodniowych podcastów kryminalnych, opisujących i wyjaśniających zagadki kryminalne z całego świata. Najczęściej są to zbrodnie z pierwszych stron gazet, jednak projekt ten uwzględnia również wydarzenia mocno archiwalne i zapomniane. Na przestrzeni kilku lat Kryminatorium<ref name="freshmag" /> uplasowało się w czołówce zestawień najpopularniejszych podcastów w Polsce.

Projekt został zaczęty 3 czerwca 2018 roki i obecnie Kryminatorium przybrał postać [[Słuchowisko|słuchowiska]] i jest dostępny zarówno na kanale YouTube jak i na Spotify. Kanał posiada ponad 57 mln wyświetleń i zrzesza blisko 331 tys. subskrybentów. Wśród playlist Kryminatorium znajdują się m.in. najgłośniejsze śledztwa PRL, sylwetki [[Seryjny morderca|seryjnych morderców]], opis zbrodni w [[Góry Stołowe|Górach Stołowych]] czy tajemnicze zaginięcia. Najbardziej popularnym filmem na kanale Kryminatorium jest „Mój Doktorek z Krakowa”<ref>{{Cytuj stronę |url=https://dziennikpolski24.pl/mistyfikacja-doktora-z-krakowa/ar/3042122 |tytuł = Mistyfikacja "doktora" z Krakowa |data=2011-08-20 |data dostępu=2023-02-27}}</ref>, który ma ponad milion wyświetleń na swoim koncie. Na kanale zostało opublikowane już ponad 200 filmów o tematyce podcastów kryminalnych

Projekt Kryminatorium doczekał się także dedykowanej serii, która trafiła do Empik Go<ref name="dziennik_polski" /> – serwisu z [[Książka mówiona|audiobookami]] i [[e-book]]ami. W specjalnej serii projektu autor opisuje najgłośniejsze sprawy kryminalne sprzed ostatnich 20 lat. Kryminatorium Empik Go prowadzony jest w podobnym stylu, co autorski cykl podcastów, jednak dostępny wyłącznie w Empik Go.

=== Kanał na YouTube: Kryminatorium ===
Posiadacz własnego kanału na YouTube – Niediegetyczne. Regularnie publikuje tam materiały o tematyce kryminalnej – w tym tajemnicze zaginięcia ludzi czy działania seryjnych polskich morderców. W sierpniu 2022 r. kanał ogólny subskrybowało blisko 570 tys. użytkowników<ref>{{Cytuj |tytuł = Marcin Myszka – YouTube |data dostępu = 2022-09-23 |opublikowany = www.youtube.com |url = https://www.youtube.com/channel/UCiXQZKLmTi0sEBB6rapIfjg}}</ref>.

=== Program: DNA Polskich Zbrodni ===
Współtwórca programu kryminalnego “DNA Polskich Zbrodni” emitowanego na kanale CBS Reality i składającego się w sumie z 10 odcinków<ref name=":2" /><ref name=":3" /><ref name=":4" />. Razem z pisarką Joanną Opiat-Bojarską opowiada o najbardziej poruszających sprawach kryminalnych, zabójcach i ich motywach, jednocześnie szczegółowo analizując postawę śledczych i biegłych. Premiera programu “DNA Polskich Zbrodni” odbyła się 18 listopada 2019 roku, a produkcją serii zajęła się firma TimecodeFilm Production.

=== Audioserial: Rozpruwacz z Bydgoszczy ===
Główny narrator historii seryjnego mordercy i nekrofila, znanego jako Rozpruwacz z Bydgoszczy<ref name=":0" /><ref name=":1" />. Trwający 4 godziny i 51 minut audioserial szczegółowo przedstawia sprawę kryminalną, która obejmuje wydarzenia z 1965 roku i dotyczy sylwetki jednego z najbardziej brutalnych morderców w historii Polski.

Projekt ten składa się z 10 części. Źródłem wiedzy są m.in. sądowe akta sprawy, zeznania świadków, wyjaśnienia samego podejrzanego, a także niepublikowane dotąd informacje – w tym opinie [[Psychiatria|psychiatryczne]] i [[Psychologia|psychologiczne]]. Na potrzeby audioserialu zrealizowano autorski podkład dźwiękowy, a swojego głosu użyczyli m.in. Filip Kosior i Anna Ryźlak. Formą uzupełnienia audioserialu jest rozbudowany przewodnik po sprawie, liczący blisko 100 stron dodatkowych informacji i zdjęć – w tym fotografii z kluczowych miejsc zdarzeń.

=== Audioserial: Sprawa Edmunda Kolanowskiego ===
Cykl programów dokumentalnych przedstawiających szczegóły działania [[Edmund Kolanowski|Edmunda Kolanowskiego]] – działającego w latach 80. seryjnego mordercy i [[Nekrofilia|nekrofila]]. Dzięki unikatowym materiałom udało się rzucić na światło dzienne nowe fakty z postępu śledztwa, które zakończyło się spektakularnym sukcesem<ref>{{Cytuj |tytuł = 🔪 Sprawa Edmunda Kolanowskiego – audioserial Marcina Myszki i Michała Larka |data dostępu = 2022-09-26 |opublikowany = Edmund Kolanowski |url = https://kolanowski.kryminatorium.pl/ |język = pl}}</ref>.

Autor wykorzystał zarówno zeznania śledczych, prowadzących sprawę Edmunda Kolanowskiego, jak i opinię niezależnych ekspertów z dziedziny kryminalistyki, psychologii oraz prawa. Partnerem audioserialu jest kanał CBS Reality.

== Publikacje ==
* {{Cytuj książkę |imię = Marcin |nazwisko = Myszka |tytuł = Rozpruwacz z Bydgoszczy |isbn = 9788396137104 |data = 2021-05-17}}
* {{Cytuj książkę |imię = Michał |nazwisko = Larek |imię2 = Marcin |nazwisko2 = Myszka |tytuł = Sprawa Edmunda Kolanowskiego |isbn = 9788396137111 |data = 2021-08-03}}
* {{Cytuj książkę |imię = Marcin |nazwisko = Myszka |tytuł = Zbrodnia obok ciebie |isbn = 9788366747425 |data = 2022-10-17 }}

== Nagrody i wyróżnienia ==
Za realizację podcastu „Kryminatorium Empik Go 2” w 2022 roku otrzymał nagrodę [[Bestsellery Empiku|Bestsellera Empiku]] 2021<ref>{{Cytuj |autor = Piotr Piekarski |tytuł = Bestsellery Empiku 2021. Kim są zwycięzcy nagrody popularnej księgarni? |data = 2022-02-15 |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = granice.pl |url = https://www.granice.pl/news/bestsellery-empiku-2021-zwyciezcy-laureaci/15734 |język = pl}}</ref>.

Nagroda "Podcaster 2019 roku" ''Za zbudowanie nowej formy podcastów kryminalnych oraz niezwykle interesujące wykorzystanie storytellingu w podkastach Kryminatorium''<ref>{{Cytuj |tytuł = Podkaster 2019 roku |data dostępu = 2022-07-20 |opublikowany = podkasty.info |url = https://podkasty.info/Podkaster2019/ |archiwum = https://archive.ph/wip/qoDx5 |zarchiwizowano = 2022-03-10 |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.marcinmyszka.com/ Oficjalna strona internetowa Marcina Myszki] {{Lang|pl}}
* [https://www.kryminatorium.pl/ Oficjalna strona internetowa podkastu Kryminatorium] {{Lang|pl}}

{{SORTUJ:Myszka,Marcin}}
[[Kategoria:Polskie osobowości YouTube]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Człuchowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]

title: Marcin Myszka

Data i miejsce urodzenia: 1991 · Człuchów

Zawód, zajęcie: podcaster, youtuber

Miejsce zamieszkania: Poznań

Narodowość: polska


text:
# Chambonchard
Chambonchard – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Creuse.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 116 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 9 osób/km² (wśród 747 gmin Limousin Chambonchard plasuje się na 498. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 498.).

title: Chambonchard

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Chambonchard
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Chambonchard
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Nowa Akwitania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Creuse (departament)|Creuse]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Aubusson|Aubusson]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 23046
 |powierzchnia                    = 12,89 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 116
 |gęstość zaludnienia             = 9 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 23110
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Creuse
 |współrzędne                     = 46°11′N 2°33′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Chambonchard''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Nowa Akwitania]], w departamencie [[Creuse (departament)|Creuse]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 116 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 9 osób/km² (wśród 747 gmin [[Limousin]] Chambonchard plasuje się na 498. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 498.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Aubusson}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Creuse]]

title: Chambonchard

Państwo: Francja

Region: Nowa Akwitania

Departament: Creuse

Okręg: Aubusson

• gęstość: 9 os./km²


text:
# Rejon Wyzrażdane
Rejon Wyzrażdane (bułg.: Район Възраждане) – rejon w obwodzie miejskim Sofii, w Bułgarii. Populacja wynosi 47 800 mieszkańców.

title: Rejon Wyzrażdane

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Wyzrażdane
 |nazwa oryginalna                = Район Възраждане
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = Rejon
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = BGR
 |siedziba                        = [[3,16]]
 |ISO 3166-2                      =
 |stanowisko zarządzającego       = burmistrz
 |zarządzający                    = Ewa Seizowa<br />Ева Сеизова
 |powierzchnia                    =
 |rok                             = 2006
 |liczba ludności                 = 47 794
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Sofia-Vuzrajdane.png
 |nazwa mapy                      =
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Rejon Wyzrażdane''' (bułg.: ''Район Възраждане'') – [[rejon]] w [[Obwód miejski Sofia|obwodzie miejskim Sofii]], w [[Bułgaria|Bułgarii]]. Populacja wynosi 47 800 mieszkańców.

{{Obwód miejski Sofia}}

[[Kategoria:Rejony gminy Stolicznej|Wyzrażdane]]

title: WyzrażdaneРайон Възраждане

Państwo: Bułgaria

Burmistrz: Ewa Seizowa · Ева Сеизова


text:
# Trofim Jakuszew
Trofim Pawłowicz Jakuszew (ur. 1908 w Szyłowie w obwodzie riazańskim, zm. w marcu 1990 w Kalininie) – oficer NKWD i MGB, jeden ze sprawców zbrodni katyńskiej.
W 1930 wstąpił do Armii Czerwonej, a w 1932 do WKP(b). W 1940 jako pracownik Zarządu NKWD obwodu kalinińskiego (obecnie obwód twerski) brał udział w mordowaniu polskich jeńców; 26 X 1940 rozkazem Ławrientija Berii otrzymał za to nagrodę pieniężną. Później pracował w Zarządzie MGB i MWD obwodu kalinińskiego. Pomocnik komendanta więzienia nr 1 Zarządu Spraw Wewnętrznych Kalinińskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego w stopniu starszego porucznika. W maju 1959 zwolniony do rezerwy.

## Odznaczenia
- Order Czerwonego Sztandaru (1952)
- Order Czerwonej Gwiazdy (1946)
- Medal „Za zasługi bojowe” (1945)

title: Trofim Jakuszew

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Trofim Jakuszew
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = CCCP army Rank starshyj lejtnant infobox.svg
 |stopień             = starszy porucznik
 |data urodzenia      =
 |miejsce urodzenia   = Szyłowo
 |data śmierci        = [[marzec]] [[1990]]
 |miejsce śmierci     = [[Twer|Kalinin]]
 |lata służby         = 1930–1959
 |siły zbrojne        = [[Plik:Red star.svg|20px]] [[Armia Czerwona]]<br />[[Plik:NKVD Emblem (Solid Colors).svg|20px]] [[NKWD]]
 |formacja            =
 |jednostki           =
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|OCzSz}} {{order|OCzG}} {{order|SU-MBZ}}
 |commons             =
 |wikiźródła          =
 |wikicytaty          =
}}
'''Trofim Pawłowicz Jakuszew''' (ur. [[1908]] w Szyłowie w [[obwód riazański|obwodzie riazańskim]], zm. w marcu [[1990]] w [[Twer|Kalininie]]) – oficer [[NKWD]] i [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR|MGB]], jeden ze sprawców [[zbrodnia katyńska|zbrodni katyńskiej]].

W 1930 wstąpił do [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]], a w 1932 do [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]]. W 1940 jako pracownik Zarządu NKWD obwodu kalinińskiego (obecnie [[obwód twerski]]) brał udział w mordowaniu polskich jeńców; 26 X 1940 rozkazem [[Ławrientij Beria|Ławrientija Berii]] otrzymał za to nagrodę pieniężną. Później pracował w Zarządzie MGB i MWD obwodu kalinińskiego. Pomocnik komendanta więzienia nr 1 Zarządu Spraw Wewnętrznych Kalinińskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego w stopniu starszego porucznika. W maju 1959 zwolniony do rezerwy.

== Odznaczenia ==
* [[Order Czerwonego Sztandaru]] (1952)
* [[Order Czerwonej Gwiazdy]] (1946)
* [[Medal „Za zasługi bojowe”]] (1945)

== Bibliografia ==
* Nikita Pietrow, ''Psy Stalina'', Warszawa 2012.

{{SORTUJ:Jakuszew, Trofim}}
[[Kategoria:Funkcjonariusze NKWD]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy]]
[[Kategoria:Radzieccy wojskowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1908]]
[[Kategoria:Wykonawcy zbrodni katyńskiej]]
[[Kategoria:Zmarli w 1990]]

title: Trofim Jakuszew

Data i miejsce urodzenia: 1908 · Szyłowo

Data i miejsce śmierci: marzec 1990 · Kalinin

Formacja: Armia Czerwona · NKWD