text:
# Texas (zespół muzyczny)
Texas – zespół pochodzący z Glasgow, założony przez Johnny'ego McElhone w 1986 roku, wykonujący połączenie muzyki rock, pop, soul i innych,.

## Nazwa
Nazwa pochodzi od filmu Paris, Texas w reżyserii Wima Wendersa. Muzyka do tego filmu, kompozycji Ry Coodera, zainspirowała do założenia zespołu i powstania pierwszego albumu Southside w 1989 roku. Zespół wydał zapis koncertu na DVD pt. Texas, Paris – zamiana miejsc słów w tytule nawiązuje do filmu, który dał początek zespołowi.

## Historia zespołu

### Początki: 1989-1993
Spotkanie założycieli grupy Johnny'ego McElhone i Sharleen Spiteri miało miejsce w 1986 roku, wkrótce dołączył do nich gitarzysta Ally McErlaine i perkusista Stuart Kerr. Pierwszym utworem napisanym przez Johnny'ego i Sharleen był I Don't Want A Lover, który zagrali podczas swojego scenicznego debiutu w marcu 1988 występem na University of Dundee. Piosenka szybko stała się przebojem, a debiutancki album Southside z 1989 roku odniósł sukces. W tym samym roku Texas wystąpił m.in. na stadionie Wembley, a także na belgijskim festiwalu Werchter. Ponadto koncertowali po Europie – we Francji i Hiszpanii. W mipod tytułem Mothers Heaven lecz nie odniosła takiego sukcesu jak Southside. Zespół nadal koncertował głównie we Francji, gdzie mógł liczyć na ciepłe przyjęcie tamtejszych fanów. W listopadzie tegoż roku Texas rozpoczął trasę koncertową po USA.
Rok 1992 to głównie koncertowanie, razem z m.in. Bryanem Adamsem. 28 czerwca wystąpili na duńskim festiwalu Roskilde obok takich zespołów jak Nirvana, Megadeth, Pearl Jam, Crowded House.
W 1993 roku Texas nagrał swój trzeci album – Ricks Road (nazwa od drogi prowadzącej do Woodstock). To właśnie w Stanach Zjednoczonych w Bearsville Studios w Woodstock powstał materiał. 7 grudnia 1993 Texas wystąpił we francuskim show telewizyjnym „Taratata”, gdzie wykonał So Called Friend z najnowszego albumu oraz przebój I Don't Want A Lover, a także w duecie ze Stephenem Eicherem – swoją wersję piosenki Boba Dylana I Shall Be Released.
Kolejny rok to trasa koncertowa po Europie i Stanach oraz promocja Ricks Road. Z albumu pochodzi kilka przebojów, na przykład ballada So In Love With You, czy soulowe You Owe It All To Me. Piosenka So Called Friend stała się też piosenką towarzyszącą brytyjskiemu sitcomowi „Ellen”. Mimo tego Ricks Road nie uzyskał komercyjnego rozgłosu.

### OdWhite on BlondedoThe Greatest Hits
Mimo kilku lat bez hitu pokroju I Don't Want A Lover Texas nie zaprzestawał pracy nad nowym materiałem. Tym razem płyta nie powstała po dwóch, lecz po 4 latach, co sprawiło, że album okazał się pierwszym w historii grupy tak dobrze się sprzedającym. White on Blonde kupiło ponad 4 miliony osób w całej Europie i poza nią. Pierwszym singlem był Say What You Want – soulowo kołysząca piosenka, która szybko podbiła listy przebojów. Texas nagrał jej wersję rap w 1998 roku z Method Manem jako Say What You Want (All Day Every Day), która w Holandii odniosła większy sukces niż pierwotna wersja. Piosenka ta jest wykonywana na praktycznie każdym koncercie, od około 2001 na zakończenie występu. Kolejne single z White on Blonde to Black Eyed Boy, Put Your Arms Around Me, Halo oraz Insane. Każdy z nich przyczynił się do uplasowania zespołu Texas w czołówce najlepszych zespołów tamtego okresu.
Grupa rozpoczęła pracę nad piątą studyjną płytą – The Hush. Ten album przypieczętował popularność zespołu. Hity takie jak In Our Lifetime czy Summer Son to utwory, które najczęściej kojarzą się z formacją Texas. Teledysk do tego ostatniego został zakazany przez m.in. MTV i BBC, powodem miały być zbyt odważne sceny łóżkowe.
Dzięki The Hush wokalistka stała się symbolem seksu tamtego okresu, a Texas był zapraszany na występy do wielu stacji telewizyjnych, także zagranicznych. W roku 2000 Texas zagrał dwukrotnie w Polsce: 19 sierpnia w Modlinie na festiwalu Inwazja mocy organizowanym z okazji 10-lecia radia RMF FM i 20 sierpnia na festiwalu w Sopocie tuż przed Bryanem Adamsem. W tym samym roku ukazała się kompilacja The Greatest Hits, a rok później Texas wyruszył w tournée po Europie. 22 kwietnia 2001 roku zagrali koncert w Bercy w Paryżu, który został zarejestrowany, a później wydany DVD pod tytułem Texas, Paris.
Album The Greatest Hits zawierał trzy premierowe piosenki: Guitar Song (z linią melodyczną Je t'aime... moi non plus Serge'a Gainsbourga), Inner Smile, w teledysku do którego Sharleen wystąpiła przebrana za Elvisa Presleya oraz In Demand – w klipie wokalistce partnerował aktor Alan Rickman.

### 2002-2005
Po europejskim tournée w 2001 roku Texas zrobił przerwę, którą Sharleen wykorzystała do powiększenia rodziny. W sierpniu 2002 urodziła córkę Misty Kyd. Jej ojcem jest Ashley Heath, z którym była związana od 1995 roku. Para rozstała się w 2004. Ciąża jednak nie przeszkodziła w nagrywaniu kolejnej studyjnej płyty. Texas powrócił w 2003 z Careful What You Wish For. Pierwszym singlem był Carnival Girl w duecie z raperem Kardinallem Offishallem. Płyta jednak nie stała się kontynuacją dobrej passy zespołu. W 2005 roku do zespołu dołączył klawiszowiec Michael Bannister i nagrał z całym zespołem siódmą płytę – Red Book. Album różnił się od poprzedniego, podniósł status Texasu w muzycznym światku. Na listach przebojów zagościły Getaway, Sleep i Can't resist. Piosenkę Sleep Sharleen wykonała w duecie z Paulem Buchananem, a w teledysku do niej partnerował jej angielski komik Peter Kay. Texas znowu zaczął intensywnie koncertować, najwięcej w Wielkiej Brytanii, krajach Beneluksu, Francji. W tym samym roku stał się częścią koncertu Live 8, grając w Edynburgu na Murray Field. Także w 2005 nagrali akustyczną wersję pięciu piosenek z Red Book w Abbey Road Studios: Getaway, Sleep, What About Us, Can't Resist i Nevermind. Texas zagrał również koncert w znanym angielskim klubie King Tut's. Koncertowe tournée zakończyło się w 2006 roku.

### Solowe projekty
Muzycy zespołu Texas, po trasie koncertowej w 2006 roku rozpoczęli prace nad swoimi własnymi projektami. Klawiszowiec Eddie Campbell i gitarzysta Tony McGovern założyli Kizzy Star, w którym Tony został także wokalistą. Wokalistka Sharleen Spiteri nagrała swoją pierwszą solową płytę. Jej tytuł to Melody (premiera 14 lipca 2008), a promujący singel to All The Times I Cried. Album utrzymany jest w stylu muzyki lat 50., twórczości m.in. Nancy Sinatry i Françoise Hardy. 1 marca 2010 r. Spiteri wydała drugą solową płytę The Movie Songbook, która zawierała wyłącznie covery będące ścieżkami dźwiękowymi popularnych filmów (m.in Xanadu, Take my breath away).
W 2007 roku wydana została dwupłytowa kompilacja The BBC Sessions.
We wrześniu 2010 gitarzysta Ally McErlaine przeszedł operację usunięcia tętniaka mózgu, który został zakwalifikowany do najbardziej zaawansowanego stadium, tym samym nie pozostawiając nadziei na przeżycie. Jednak po kilku miesiącach rehabilitacji, nauki mówienia, chodzenia i pisania na nowo, stwierdzono, że muzykowi nie zagraża już niebezpieczeństwo. Historię powrotu do zdrowia opisała w książce „The Miracle: One Musician's Amazing Struggle For Survival” żona McErlaine'a - Shelly Poole

### The Conversation - powrót
Po ponad dwóch latach zapowiedzi, 20 maja 2013 r. (niemal w 25. rocznicę debiutu) zespół Texas powrócił z nowym, ósmym albumem The Conversation. Płytę promowała piosenka o tym samym tytule - w teledysku Sharleen partnerował szkocki aktor Peter Mullan. Album został wyprodukowany przez basistę Johnny'ego McElhone'a, a piosenki napisane przez duet Spiteri/McElhone przy współudziale m.in. Richarda Hawleya i Richarda Butlera. Nowy album stylistyką nawiązuje do początków zespołu, utrzymany jest w rytmie country-rocka, bluesa i pop-rocka. Jest pierwszą płytą grupy od ośmiu lat.

## Skład
- Sharleen Spiteri – śpiew
- Tony McGovern – śpiew, gitara
- Ally McErlaine – gitara
- Johnny McElhone – gitara basowa
- Eddie Campbell – instrumenty klawiszowe* Craig Armstrong – instrumenty klawiszowe
- Richard Hynd – perkusja
- Stuart Kerr – perkusja
- Steve Washington – perkusja
- Mikey Wilson – perkusja
- Neil Payne – perkusja
- Mark One – DJ
- Charlotte Hodson – chórek
- Nicole Patterson – chórek

### Muzycy akompaniujący
- Michael Bannister – instrumenty klawiszowe
- Ross McFarlane – perkusja

## Dyskografia
- Southside (1989)
- Mothers Heaven (1991)
- Ricks Road (1993)
- White on Blonde (1997)
- The Hush (1999)
- The Greatest Hits (2000)
- Careful What You Wish For (2003)
- Red Book (2005)
- The Conversation (2013)
- Jump on Board (2017)
- Hi (2021)

## Wideografia
- Texas, Paris (2001)

title: Texas (zespół muzyczny)

wikitext:
{{dopracować|źródła=2013-05}}
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Texas
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = FIL 2011 - Texas concert at keroman 2.JPG
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1986
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|SCO}}
 |gatunek          = [[Muzyka pop|pop]], [[rock]]
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład             = [[Sharleen Spiteri]] – wokal, gitara, instrumenty klawiszowe<ref name=":1">{{cytuj stronę| url =https://www.discogs.com/release/18921007-Texas-Hi| tytuł = Texas – Hi – Discogs| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
[[Johnny McElhone]] – bass<ref name=":1"/>
[[Ally McErlaine]] – gitara<ref name=":1"/>
[[Eddie Campbell]] – instrumenty klawiszowe, chórki<ref name=":1"/>
[[Tony McGovern]] – gitara, chórki<ref name=":1"/>
[[Cat Myers]] – perkusja<ref>{{cytuj stronę| url =https://www.catmyers.com/| tytuł = catmyers.com / Freelance Drummer| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
 |byli członkowie   = [[Stuart Kerr]] – perkusja<ref>{{cytuj stronę| url =https://www.discogs.com/artist/587241-Stuart-Kerr| tytuł = Stuart Kerr / Discography / Discogs| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
[[Richard Hynd]] – perkusja<ref>{{cytuj stronę| url =https://www.discogs.com/artist/565319-Richard-Hynd| tytuł = Richard Hynd / Discography / Discogs| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
[[Steve Washington]] – perkusja<ref>{{cytuj stronę| url =https://www.discogs.com/artist/488099-Steve-Washington| tytuł = Steve Washington / Discography / Discogs| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
[[Neil Payne]] – perkusja<ref>{{cytuj stronę| url =https://www.discogs.com/artist/950694-Neil-Payne-3| tytuł = Neil Payne / Discography / Discogs| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
[[Michael Bannister]] – instrumenty klawiszowe<ref>{{cytuj stronę| url =https://www.discogs.com/artist/424383-Michael-Bannister| tytuł = Michael Bannister / Discography / Discogs| data dostępu = 2023-03-05| autor = | opublikowany = | data = | język =}}</ref>
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          = Category:Texas (band)
 |www              = http://www.texas.uk.com/
}}
'''Texas''' – [[Zespół muzyczny|zespół]] pochodzący z [[Glasgow]], założony przez [[Johnny McElhone|Johnny'ego McElhone]] w 1986 roku, wykonujący połączenie muzyki [[rock]], [[Muzyka pop|pop]], [[soul]] i innych,.

== Nazwa ==
Nazwa pochodzi od filmu [[Paryż, Teksas|Paris, Texas]] w reżyserii [[Wim Wenders|Wima Wendersa]]. Muzyka do tego filmu, kompozycji [[Ry Cooder]]a, zainspirowała do założenia zespołu i powstania pierwszego albumu ''[[Southside (album Texas)|Southside]]'' w 1989 roku. Zespół wydał zapis koncertu na [[DVD]] pt. ''Texas, Paris'' – zamiana miejsc słów w tytule nawiązuje do filmu, który dał początek zespołowi.

== Historia zespołu ==
=== Początki: 1989-1993 ===
Spotkanie założycieli grupy Johnny'ego McElhone i Sharleen Spiteri miało miejsce w 1986 roku, wkrótce dołączył do nich gitarzysta Ally McErlaine i perkusista Stuart Kerr. Pierwszym utworem napisanym przez Johnny'ego i Sharleen był ''I Don't Want A Lover'', który zagrali podczas swojego scenicznego debiutu w marcu 1988 występem na [[University of Dundee]]. Piosenka szybko stała się przebojem, a debiutancki album ''[[Southside (album Texas)|Southside]]'' z 1989 roku odniósł sukces. W tym samym roku Texas wystąpił m.in. na [[Stadion Wembley|stadionie Wembley]], a także na belgijskim festiwalu [[Werchter]]. Ponadto koncertowali po [[Europa|Europie]] – we [[Francja|Francji]] i [[Hiszpania|Hiszpanii]]. W mipod tytułem ''[[Mothers Heaven]]'' lecz nie odniosła takiego sukcesu jak ''[[Southside (album Texas)|Southside]]''. Zespół nadal koncertował głównie we Francji, gdzie mógł liczyć na ciepłe przyjęcie tamtejszych fanów. W listopadzie tegoż roku Texas rozpoczął trasę koncertową po USA.

Rok 1992 to głównie koncertowanie, razem z m.in. [[Bryan Adams|Bryanem Adamsem]]. 28 czerwca wystąpili na duńskim festiwalu [[Roskilde]] obok takich zespołów jak [[Nirvana]], [[Megadeth]], [[Pearl Jam]], [[Crowded House]].
W 1993 roku Texas nagrał swój trzeci album – ''[[Ricks Road]]'' (nazwa od drogi prowadzącej do [[Woodstock (Nowy Jork)|Woodstock]]). To właśnie w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] w Bearsville Studios w [[Woodstock (Nowy Jork)|Woodstock]] powstał materiał. 7 grudnia 1993 Texas wystąpił we francuskim show telewizyjnym „Taratata”, gdzie wykonał ''So Called Friend'' z najnowszego albumu oraz przebój ''I Don't Want A Lover'', a także w duecie ze Stephenem Eicherem – swoją wersję piosenki [[Bob Dylan|Boba Dylana]] ''I Shall Be Released''.
Kolejny rok to trasa koncertowa po Europie i Stanach oraz promocja ''[[Ricks Road]]''. Z albumu pochodzi kilka przebojów, na przykład ballada ''So In Love With You'', czy soulowe ''You Owe It All To Me''. Piosenka ''So Called Friend'' stała się też piosenką towarzyszącą brytyjskiemu [[sitcom]]owi „Ellen”. Mimo tego ''[[Ricks Road]]'' nie uzyskał komercyjnego rozgłosu.

=== Od ''White on Blonde'' do ''The Greatest Hits'' ===
Mimo kilku lat bez hitu pokroju ''I Don't Want A Lover'' Texas nie zaprzestawał pracy nad nowym materiałem. Tym razem płyta nie powstała po dwóch, lecz po 4 latach, co sprawiło, że album okazał się pierwszym w historii grupy tak dobrze się sprzedającym. ''[[White on Blonde]]'' kupiło ponad 4 miliony osób w całej Europie i poza nią. Pierwszym singlem był ''Say What You Want'' – soulowo kołysząca piosenka, która szybko podbiła listy przebojów. Texas nagrał jej wersję rap w 1998 roku z [[Method Man]]em jako ''Say What You Want (All Day Every Day)'', która w [[Holandia|Holandii]] odniosła większy sukces niż pierwotna wersja. Piosenka ta jest wykonywana na praktycznie każdym koncercie, od około 2001 na zakończenie występu. Kolejne single z ''[[White on Blonde]]'' to ''Black Eyed Boy'', ''Put Your Arms Around Me'', ''Halo'' oraz ''Insane''. Każdy z nich przyczynił się do uplasowania zespołu Texas w czołówce najlepszych zespołów tamtego okresu.

Grupa rozpoczęła pracę nad piątą studyjną płytą – ''[[The Hush]]''. Ten album przypieczętował popularność zespołu. Hity takie jak ''In Our Lifetime'' czy ''Summer Son'' to utwory, które najczęściej kojarzą się z formacją Texas. Teledysk do tego ostatniego został zakazany przez m.in. [[MTV]] i [[BBC]], powodem miały być zbyt odważne sceny łóżkowe.
Dzięki ''[[The Hush]]'' wokalistka stała się [[Seksbomba|symbolem seksu]] tamtego okresu, a Texas był zapraszany na występy do wielu stacji telewizyjnych, także zagranicznych. W roku 2000 Texas zagrał dwukrotnie w [[Polska|Polsce]]: 19 sierpnia w [[Modlin]]ie na festiwalu [[Inwazja Mocy|Inwazja mocy]] organizowanym z okazji 10-lecia [[RMF FM|radia RMF FM]] i 20 sierpnia na [[Sopot Festival|festiwalu w Sopocie]] tuż przed [[Bryan Adams|Bryanem Adamsem]]. W tym samym roku ukazała się kompilacja ''[[The Greatest Hits (album Texas)|The Greatest Hits]]'', a rok później Texas wyruszył w tournée po Europie. 22 kwietnia 2001 roku zagrali [[koncert]] w [[Bercy]] w [[Paryż]]u, który został zarejestrowany, a później wydany [[DVD]] pod tytułem ''Texas, Paris''.
Album ''The Greatest Hits'' zawierał trzy premierowe piosenki: ''Guitar Song'' (z linią melodyczną ''[[Je t'aime... moi non plus]]'' [[Serge Gainsbourg|Serge'a Gainsbourga]]), ''Inner Smile'', w teledysku do którego Sharleen wystąpiła przebrana za [[Elvis Presley|Elvisa Presleya]] oraz ''In Demand'' – w klipie wokalistce partnerował aktor [[Alan Rickman]].

=== 2002-2005 ===
Po europejskim tournée w 2001 roku Texas zrobił przerwę, którą Sharleen wykorzystała do powiększenia rodziny. W sierpniu 2002 urodziła córkę Misty Kyd. Jej ojcem jest Ashley Heath, z którym była związana od 1995 roku. Para rozstała się w 2004. Ciąża jednak nie przeszkodziła w nagrywaniu kolejnej studyjnej płyty. Texas powrócił w 2003 z ''[[Careful What You Wish For]]''. Pierwszym singlem był ''Carnival Girl'' w duecie z raperem Kardinallem Offishallem. Płyta jednak nie stała się kontynuacją dobrej passy zespołu. W 2005 roku do zespołu dołączył klawiszowiec Michael Bannister i nagrał z całym zespołem siódmą płytę – ''[[Red Book]]''. Album różnił się od poprzedniego, podniósł status Texasu w muzycznym światku. Na listach przebojów zagościły ''Getaway'', ''Sleep'' i ''Can't resist''. Piosenkę ''Sleep'' Sharleen wykonała w duecie z Paulem Buchananem, a w teledysku do niej partnerował jej angielski [[komik]] Peter Kay. Texas znowu zaczął intensywnie koncertować, najwięcej w Wielkiej Brytanii, krajach Beneluksu, Francji. W tym samym roku stał się częścią koncertu [[Live 8]], grając w [[Edynburg]]u na Murray Field. Także w 2005 nagrali akustyczną wersję pięciu piosenek z ''[[Red Book]]'' w Abbey Road Studios: ''Getaway'', ''Sleep'', ''What About Us'', ''Can't Resist'' i ''Nevermind''. Texas zagrał również koncert w znanym angielskim klubie King Tut's. Koncertowe tournée zakończyło się w 2006 roku.

=== Solowe projekty ===
Muzycy zespołu Texas, po trasie koncertowej w 2006 roku rozpoczęli prace nad swoimi własnymi projektami. Klawiszowiec Eddie Campbell i gitarzysta Tony McGovern założyli [[Kizzy Star]], w którym Tony został także wokalistą. Wokalistka [[Sharleen Spiteri]] nagrała swoją pierwszą solową płytę. Jej tytuł to ''Melody'' (premiera 14 lipca 2008), a promujący singel to ''All The Times I Cried''. Album utrzymany jest w stylu muzyki [[Lata 50. XX wieku|lat 50.]], twórczości m.in. [[Nancy Sinatra|Nancy Sinatry]] i Françoise Hardy. 1 marca 2010 r. Spiteri wydała drugą solową płytę ''The Movie Songbook'', która zawierała wyłącznie [[cover]]y będące ścieżkami dźwiękowymi popularnych filmów (m.in ''Xanadu'', ''Take my breath away'').

W 2007 roku wydana została dwupłytowa kompilacja ''[[The BBC Sessions (album Texas)|The BBC Sessions]]''.

We wrześniu 2010 gitarzysta Ally McErlaine przeszedł operację usunięcia tętniaka mózgu, który został zakwalifikowany do najbardziej zaawansowanego stadium, tym samym nie pozostawiając nadziei na przeżycie<ref group="uwaga">96% osób w piątym, najbardziej zaawansowanym stadium tętniaka mózgu, umiera</ref>. Jednak po kilku miesiącach rehabilitacji, nauki mówienia, chodzenia i pisania na nowo, stwierdzono, że muzykowi nie zagraża już niebezpieczeństwo. Historię powrotu do zdrowia opisała w książce „The Miracle: One Musician's Amazing Struggle For Survival” żona McErlaine'a - Shelly Poole<ref>{{Cytuj | url=http://www.dailymail.co.uk/home/you/article-2094416/Shelly-Poole-talks-husband-Ally-McErlaines-recovery-brain-haemorrhage.html | tytuł=Shelly Poole talks about husband Ally McErlaine's recovery from a brain haemorrhage | Daily Mail Online | opublikowany=dailymail.co.uk | język=en | data dostępu=2024-04-26}}</ref>

=== The Conversation - powrót ===
Po ponad dwóch latach zapowiedzi, 20 maja 2013 r. (niemal w 25. rocznicę debiutu) zespół Texas powrócił z nowym, ósmym albumem ''[[The Conversation]]''. Płytę promowała piosenka o tym samym tytule - w teledysku Sharleen partnerował szkocki aktor Peter Mullan. Album został wyprodukowany przez basistę Johnny'ego McElhone'a, a piosenki napisane przez duet Spiteri/McElhone przy współudziale m.in. [[Richard Hawley|Richarda Hawleya]] i [[Richard Butler|Richarda Butlera]]. Nowy album stylistyką nawiązuje do początków zespołu, utrzymany jest w rytmie country-rocka, bluesa i pop-rocka. Jest pierwszą płytą grupy od ośmiu lat.

== Skład ==
* [[Sharleen Spiteri]] – [[śpiew]]
* Tony McGovern – śpiew, [[gitara]]
* Ally McErlaine – gitara
* [[Johnny McElhone]] – [[gitara basowa]]
* Eddie Campbell – [[instrument klawiszowy|instrumenty klawiszowe]]* [[Craig Armstrong]] – instrumenty klawiszowe
* Richard Hynd – perkusja
* Stuart Kerr – perkusja
* Steve Washington – perkusja
* Mikey Wilson – perkusja
* Neil Payne – perkusja
* Mark One – [[DJ]]
* Charlotte Hodson – [[wokal wspierający|chórek]]
* Nicole Patterson – chórek

=== Muzycy akompaniujący ===
* Michael Bannister – instrumenty klawiszowe
* Ross McFarlane – perkusja

== Dyskografia ==
* ''[[Southside (album Texas)|Southside]]'' (1989)
* ''[[Mothers Heaven]]'' (1991)
* ''[[Ricks Road]]'' (1993)
* ''[[White on Blonde]]'' (1997)
* ''[[The Hush]]'' (1999)
* ''[[The Greatest Hits (album Texas)|The Greatest Hits]]'' (2000)
* ''[[Careful What You Wish For]]'' (2003)
* ''[[Red Book]]'' (2005)
* ''[[The Conversation]]'' (2013)
* ''[[Jump on Board]]'' (2017)
* ''[[Hi]]'' (2021)

== Wideografia ==
* ''[[Texas, Paris]]'' (2001)

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.texas.uk.com Oficjalna strona zespołu]
* [http://www.texasindemand.com Oficjalna strona fanów zespołu]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Texas| ]]
[[Kategoria:Brytyjskie zespoły rockowe]]
[[Kategoria:Brytyjskie zespoły popowe]]

title: Texas

Pochodzenie: Szkocja

Gatunek: pop, rock


text:
# Rusiły
Rusiły – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Podedwórze. Leży rzeką Zielawa opodal Jeziora Podedworskiego,
| SIMC    | Nazwa    | Rodzaj    |
| ------- | -------- | --------- |
| 1023434 | Ostrówki | część wsi |

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś stanowi sołectwo w gminie Podedwórze. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 167 mieszkańców.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Podedwórzu.

wikiname: plwiki

title: Rusiły

in_language: pl

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Rusiły
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = lubelskie
 |powiat                 = [[Powiat parczewski|parczewski]]
 |gmina                  = [[Podedwórze (gmina)|Podedwórze]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 160{{r|pwl|nsp}}
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 83
 |kod pocztowy           = 21-222{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = LPA
 |SIMC                   = 0017800{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Podedwórze (gmina)
 |współrzędne            = 51°42'18"N 23°12'45"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|118508|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
{{ISG|Rusiły}}
'''Rusiły''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo lubelskie|województwie lubelskim]], w [[powiat parczewski|powiecie parczewskim]], w [[Podedwórze (gmina)|gminie Podedwórze]]{{r|RMAiC-2013|teryt}}. Leży rzeką [[Zielawa]] opodal Jeziora Podedworskiego,

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Rusiły{{r|RMAiC-2013|teryt}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|1023434 || Ostrówki || część wsi
|}

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo bialskopodlaskie|województwa bialskopodlaskiego]].

Wieś stanowi [[sołectwo]] w gminie [[Podedwórze (gmina)|Podedwórze]]{{r|bip}}. Według [[Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2011|Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011]] wieś liczyła 167 mieszkańców{{r|GUS}}.

Wierni [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] należą do parafii [[Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Podedwórzu|Podwyższenia Krzyża Świętego w Podedwórzu]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=pwl>{{Polska w liczbach|id=wies_Rusily|nazwa=Wieś Rusiły w liczbach|data dostępu=2023-06-02}}</ref>
* <ref name=nsp>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=data=2022-09-19 |data dostępu=2023-06-02|opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
* <ref name="teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/showTreeDefinition.jspa?gmiId=4288&level=gmi |tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu = 2017-02-22}}</ref>
* <ref name="RMAiC-2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
* <ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=1100|data dostępu=22 lutego 2017}}</ref>
* <ref name="bip">{{cytuj stronę|url= http://ugpodedworze.bip.lubelskie.pl/?id=147 |tytuł = Jednostki pomocnicze gminy Podedwórze|opublikowany = Urząd Gminy Podedwórze |data dostępu =2016-08-25}}</ref>
* <ref name="GUS">{{cytuj stronę | url = http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx|tytuł = GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.}}</ref>
}}

{{Gmina Podedwórze}}

[[Kategoria:Rusiły]]

title: Rusiły

Państwo: Polska

Województwo: lubelskie

Powiat: parczewski

Gmina: Podedwórze

Tablice rejestracyjne: LPA


text:
# Kasper Lubomirski
Kasper Lubomirski herbu Drużyna, książę (ur. 9 maja 1724 w Połonnem, zm. 6 czerwca 1780 w Zwiahlu) – generał lejtnant wojsk rosyjskich oraz poseł, syn Teodora (marszałka sejmu), kawaler Orderu Świętego Stanisława. Posiadał majątki w Łańcucie, Ujazdowie i Połonnem. Pełnił urząd starosty chmielnickiego.
Był uczniem Collegium Nobilium. Uczestniczył w wojnie siedmioletniej w składzie wojsk rosyjskich. W 1758, jako generał lejtnant, dowodził korpusem w Prusach Wschodnich. Zasłużył się w bitwie pod Kunersdorfem w 1759 i został odznaczony rosyjskim Orderem Świętego Aleksandra Newskiego. W 1763 sprzedał Stanisławowi Poniatowskiemu posiadłość Ujazdów z zamkiem i łazienką w zwierzyńcu. W 1764 posłował z Wołynia na sejm koronacyjny, a w 1766 na sejm Czaplica z województwa kijowskiego.
Był członkiem konfederacji radomskiej w 1767. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku. W tymże roku, jako poseł na sejm repninowski z ziemi czerskiej, wszedł w skład delegacji wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej.
Na tydzień przed zawiązaniem konfederacji barskiej donosił Repninowi o przygotowaniach w Barze. W 1769 pojmany przez konfederatów barskich na zamku rzeszowskim, zmuszony został do zapłacenia okupu. Na czele oddziału wojsk rosyjskich uczestniczył w walkach z konfederatami barskimi, gdzie zasłynął z bezwzględności i okrucieństwa.
W 1777 został członkiem polskiej loży wolnomularskiej (Parfait Silence).

## Życie prywatne
Kasper Lubomirski poślubił Barbarę Lubomirską, córkę Jerzego Ignacego Lubomirskiego. Mieli dwie córki, Józefę i Mariannę.

title: Kasper Lubomirski

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Kasper Lubomirski
 |wszystkie imiona  =
 |imię oryginalne   =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Lubomirski.svg
 |opis herbu        = [[Drużyna (herb szlachecki)|Szreniawa bez Krzyża]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           = [[Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża]]
 |data urodzenia    = 9 maja 1724
 |miejsce urodzenia = [[Połonne]]
 |data śmierci      = 6 czerwca 1780
 |miejsce śmierci   = [[Nowogród Wołyński|Zwiahlu]]
 |ojciec            = [[Teodor Józef Lubomirski|Teodor Lubomirski]]
 |matka             = Elżbieta z Culler-Cumingów
 |mąż               =
 |żona              = Barbara Lubomirska
 |dzieci            = Józefa<br />Marianna
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       = {{order|PL-OŚS|1}} {{order|OŚAN}}
 |commons           =
}}
'''Kasper Lubomirski''' herbu [[Drużyna (herb szlachecki)|Drużyna]], książę (ur. [[9 maja]] [[1724]] w [[Połonne]]m<ref name=autonazwa1>[[Ludwik Hass]]: ''Sekta farmazonii warszawskiej'', Warszawa 1980, s. 529.</ref>, zm. [[6 czerwca]] [[1780]] w [[Nowogród Wołyński|Zwiahlu]])<ref>[[Władysław Serczyk]], Helena Wereszycka: ''Kasper Lubomirski'', w: [[Polski Słownik Biograficzny]], t. XVIII, 1973, s. 28 i 29.</ref> – [[generał lejtnant]] wojsk rosyjskich oraz poseł, syn [[Teodor Józef Lubomirski|Teodora]] (marszałka sejmu), kawaler [[Order Świętego Stanisława|Orderu Świętego Stanisława]]<ref name=autonazwa2>Władysław Serczyk, Helena Wereszycka: ''Kasper Lubomirski'', w: [[Polski Słownik Biograficzny]], t. XVIII, 1973, s. 29.</ref>. Posiadał majątki w [[Historia Łańcuta|Łańcucie]], [[Ujazdów (Warszawa)|Ujazdowie]] i [[Połonne]]m. Pełnił urząd [[starosta|starosty]] [[Chmielnik (Ukraina)|chmielnickiego]].

Był uczniem Collegium Nobilium. Uczestniczył w [[wojna siedmioletnia|wojnie siedmioletniej]] w składzie [[Armia Imperium Rosyjskiego|wojsk rosyjskich]]. W 1758, jako generał lejtnant, dowodził korpusem w [[Prusy Wschodnie|Prusach Wschodnich]]. Zasłużył się w [[bitwa pod Kunowicami|bitwie pod Kunersdorfem]] w 1759 i został odznaczony rosyjskim [[Order Świętego Aleksandra Newskiego|Orderem Świętego Aleksandra Newskiego]]. W 1763 sprzedał [[Stanisław August Poniatowski|Stanisławowi Poniatowskiemu]] posiadłość Ujazdów z zamkiem i łazienką w zwierzyńcu. W 1764 posłował z [[Wołyń|Wołynia]] na [[sejm koronacyjny]], a w 1766 na [[sejm Czaplica]] z [[województwo kijowskie|województwa kijowskiego]].

Był członkiem [[Konfederacja radomska|konfederacji radomskiej]] w 1767<ref>S. Korwin [Kossakowski], ''Trzeci maj i Targowica'', Kraków 1890, s. 226.</ref>. W załączniku do depeszy z [[2 października]] [[1767]] roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych [[Imperium Rosyjskie]]go [[Nikita Panin (1718–1783)|Nikity Panina]], [[Ambasadorowie i posłowie rosyjscy w Rzeczypospolitej 1763–1794|poseł rosyjski]] [[Nikołaj Repnin]] określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku<ref>Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 667.</ref>. W tymże roku, jako poseł na [[sejm repninowski]] z [[ziemia czerska|ziemi czerskiej]], wszedł w skład [[sejm delegacyjny|delegacji]] wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego [[Nikołaj Repnin|Nikołaja Repnina]], powołanej w celu określenia ustroju [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]]<ref>[[Aleksander Kraushar]]: ''Książę Repnin i Polska'', Warszawa 1900 t. II , s. 318.</ref>.

Na tydzień przed zawiązaniem [[konfederacja barska|konfederacji barskiej]] donosił Repninowi o przygotowaniach w [[Bar (obwód winnicki)|Barze]]. W 1769 pojmany przez konfederatów barskich na [[zamek w Rzeszowie|zamku rzeszowskim]], zmuszony został do zapłacenia okupu<ref name=autonazwa2 />. Na czele oddziału wojsk rosyjskich uczestniczył w walkach z konfederatami barskimi, gdzie zasłynął z bezwzględności i okrucieństwa<ref>[[Henryk Kosk]]: ''Generalicja polska'', t. I, Pruszków 1998, s. 292.</ref>.

W 1777 został członkiem polskiej [[loża wolnomularska|loży wolnomularskiej]] ([[Parfait Silence]])<ref name=autonazwa1 />.

== Życie prywatne ==
Kasper Lubomirski poślubił Barbarę Lubomirską, córkę [[Jerzy Ignacy Lubomirski|Jerzego Ignacego Lubomirskiego]]. Mieli dwie córki, Józefę i Mariannę.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lubomirski, Kasper}}
[[Kategoria:Członkowie delegacji sejmu nadzwyczajnego (1767–1768) do pertraktowania z posłem rosyjskim]]
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Konfederaci radomscy]]
[[Kategoria:Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża|Kasper Lubomirski]]
[[Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Polscy wolnomularze (I Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1766]]
[[Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny delegacyjny (1767–1768)]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo kijowskie)]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (ziemia czerska)]]
[[Kategoria:Uczestnicy walk konfederacji barskiej (strona rosyjska)]]
[[Kategoria:Starostowie chmielniccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1724]]
[[Kategoria:Zmarli w 1780]]

title: Kasper Lubomirski

Rodzina: Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża

Data i miejsce urodzenia: 9 maja 1724 · Połonne

Data i miejsce śmierci: 6 czerwca 1780 · Zwiahlu

Ojciec: Teodor Lubomirski

Matka: Elżbieta z Culler-Cumingów

Żona: Barbara Lubomirska

Dzieci: Józefa · Marianna


text:
# Oliver Sacks
Oliver Wolf Sacks (ur. 9 lipca 1933 w Londynie, zm. 30 sierpnia 2015 w Nowym Jorku) – angielski lekarz, neurolog, od 1960 mieszkał w Stanach Zjednoczonych; autor wielu książek popularnonaukowych, profesor neurologii na Uniwersytecie Columbia.
Był krewnym Roberta Aumanna i Abby Ebana. W wykładzie udzielonym na konferencji TED Oliver Sacks wyjawił, iż rozpoznał u siebie zespół Charles’a Bonneta.

## Książki
- Migraine (1970) (polskie wydanie: Migrena, Zysk i S-ka, 2012)
- Awakenings (1973) (polskie wydanie: Przebudzenia, Zysk i S-ka, 1997; na podstawie książki nakręcono film pod tym samym tytułem)
- A Leg to Stand On (1984) (polskie wydanie: Stanąć na nogi)
- The Man Who Mistook His Wife for a Hat (1985) (polskie wydanie: Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem)
- Seeing Voices: A Journey into the Land of the Deaf (1989) (polskie wydanie: Zobaczyć głos)
- An Anthropologist on Mars (1995) (polskie wydanie: Antropolog na Marsie)
- The Island of the Colorblind (1997) (polskie wydanie: Wyspa daltonistów i wyspa sagowców)
- Uncle Tungsten: Memories of a Chemical Boyhood (2001)
- Oaxaca Journal (2002)
- Musicophilia: Tales of Music and the Brain (2007) (polskie wydanie: Muzykofilia: Opowieści o muzyce i mózgu, Zysk i S-ka, 2009)
- The Mind's Eye (2010) (polskie wydanie: Oko umysłu, Zysk i S-ka, 2011)
- Hallucinations (2012) (polskie wydanie: Halucynacje, Zysk i S-ka, 2014)
- On the Move: A Life (2015) (polskie wydanie: Stale w ruchu, Zysk i S-ka, 2015)
- The River of Consciousness (2017) (polskie wydanie: Rzeka świadomości, Zysk i S-ka, 2018)

title: Oliver Sacks

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Oliver Sacks
 |grafika                   = 9.13.09OliverSacksByLuigiNovi.jpg
 |opis grafiki              = Oliver Sacks (2009)
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 9 lipca 1933
 |miejsce urodzenia         = [[Londyn]]
 |data śmierci              = 30 sierpnia 2015
 |miejsce śmierci           = [[Nowy Jork]]
 |przyczyna śmierci         = nowotwór
 |zawód                     = lekarz
 |narodowość                = [[Brytyjczycy|brytyjska]]
 |edukacja                  = The Queen’s College, [[Oksford]]
 |uczelnia                  = [[Uniwersytet Columbia]]
 |stanowisko                = profesor zwyczajny
 |krewni i powinowaci       = [[Robert Aumann]], [[Abba Eban]]
 |faksymile                 = Oliver Sacks signature.svg
 |odznaczenia               = [[Order Imperium Brytyjskiego]]
 |commons                   =
 |www                       = http://www.oliversacks.com/
}}
'''Oliver Wolf Sacks''' (ur. [[9 lipca]] [[1933]] w [[Londyn]]ie, zm. [[30 sierpnia]] [[2015]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]<ref>{{cytuj stronę|url = http://www.nytimes.com/2015/08/31/science/oliver-sacks-dies-at-82-neurologist-and-author-explored-the-brains-quirks.html?smid=fb-nytimes&smtyp=cur|tytuł = Oliver Sacks Dies at 82; Neurologist and Author Explored the Brain’s Quirks|opublikowany = www.nytimes.com|data dostępu = 2015-08-30}}</ref>) – angielski [[lekarz]], [[neurolog]], od 1960 mieszkał w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]; autor wielu książek popularnonaukowych, profesor [[Neurologia|neurologii]] na [[Uniwersytet Columbia|Uniwersytecie Columbia]]<ref>{{Cytuj|autor=Daniela Mergenthaler|tytuł=Oliver Sacks — A neurologist explores the lifeworld|czasopismo=Medicine, Health Care and Philosophy|data=2000-10-01|issn=1386-7423|wolumin=3|numer=3|s=275–283|doi=10.1023/A:1026480405526|język=en}}</ref>.

Był krewnym [[Robert Aumann|Roberta Aumanna]] i [[Abba Eban|Abby Ebana]]. W wykładzie udzielonym na konferencji [[TED (konferencja)|TED]] Oliver Sacks wyjawił, iż rozpoznał u siebie [[zespół Charles’a Bonneta]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.ted.com/talks/lang/eng/oliver_sacks_what_hallucination_reveals_about_our_minds.html |tytuł=Oliver Sacks. What hallucination reveals about the mind. Talk: TED2009 |data dostępu=2010-03-18 |archiwum=https://web.archive.org/web/20111026023416/http://www.ted.com/talks/lang/eng/oliver_sacks_what_hallucination_reveals_about_our_minds.html |zarchiwizowano=2011-10-26}}</ref>.

== Książki ==
* ''Migraine'' (1970) (polskie wydanie: ''Migrena'', [[Zysk i S-ka]], 2012)
* ''Awakenings'' (1973) (polskie wydanie: ''Przebudzenia'', Zysk i S-ka, 1997; na podstawie książki nakręcono film [[Przebudzenia|pod tym samym tytułem]])
* ''A Leg to Stand On'' (1984) (polskie wydanie: ''Stanąć na nogi'')
* ''The Man Who Mistook His Wife for a Hat'' (1985) (polskie wydanie: ''Mężczyzna, który pomylił swoją żonę z kapeluszem'')
* ''Seeing Voices: A Journey into the Land of the Deaf'' (1989) (polskie wydanie: ''Zobaczyć głos'')
* ''An Anthropologist on Mars'' (1995) (polskie wydanie: ''Antropolog na Marsie'')
* ''The Island of the Colorblind'' (1997) (polskie wydanie: ''Wyspa daltonistów i wyspa sagowców'')
* ''Uncle Tungsten: Memories of a Chemical Boyhood'' (2001)
* ''Oaxaca Journal'' (2002)
* ''Musicophilia: Tales of Music and the Brain'' (2007) (polskie wydanie: ''Muzykofilia: Opowieści o muzyce i mózgu'', Zysk i S-ka, 2009)
* ''The Mind's Eye'' (2010) (polskie wydanie: ''Oko umysłu'', Zysk i S-ka, 2011)
* ''Hallucinations'' (2012) (polskie wydanie: ''Halucynacje'', Zysk i S-ka, 2014)
* ''On the Move: A Life'' (2015) (polskie wydanie: ''Stale w ruchu'', Zysk i S-ka, 2015)
* ''The River of Consciousness'' (2017) (polskie wydanie: ''Rzeka świadomości'', Zysk i S-ka, 2018)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.oliversacks.com/ Strona domowa Olivera Sacksa]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ted.com/talks/lang/eng/oliver_sacks_what_hallucination_reveals_about_our_minds.html | tytuł = Wykład o zespole Charlesa Bonneta udzielony przez Olivera Sacksa na konferencji TED2009 | opublikowany = ted.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20111026023416/http://www.ted.com/talks/lang/eng/oliver_sacks_what_hallucination_reveals_about_our_minds.html | zarchiwizowano = 2011-10-26}}
* http://lubimyczytac.pl/autor/18465/oliver-sacks

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sacks, Oliver}}
[[Kategoria:Brytyjscy neurolodzy]]
[[Kategoria:Badacze migreny]]
[[Kategoria:Brytyjscy popularyzatorzy nauki]]
[[Kategoria:Amerykańscy popularyzatorzy nauki]]
[[Kategoria:Popularyzatorzy biologii]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1933]]
[[Kategoria:Zmarli w 2015]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie]]

title: Oliver Sacks

Data i miejsce urodzenia: 9 lipca 1933 · Londyn

Data i miejsce śmierci: 30 sierpnia 2015 · Nowy Jork

Przyczyna śmierci: nowotwór

Zawód, zajęcie: lekarz

Narodowość: brytyjska

Edukacja: The Queen’s College, Oksford

Uczelnia: Uniwersytet Columbia

Stanowisko: profesor zwyczajny

Krewni i powinowaci: Robert Aumann, Abba Eban


text:
# Szermierka na Igrzyskach Panamerykańskich 1991
Szermierka na Igrzyskach Panamerykańskich 1991 odbywała się w dniach w sierpniu 1991 roku w stolicy Kuby, Hawanie. Zawodnicy obojga płci rywalizowali w dziesięciu konkurencjach.

## Podsumowanie

### Klasyfikacja medalowa
| Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa | Klasyfikacja medalowa |
| Miejsce               | państwo               | Złoto                 | Srebro                | Brąz                  | Razem                 |
| --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- | --------------------- |
| 1                     | Kuba                  | 7                     | 4                     | 1                     | 12                    |
| 2                     | Stany Zjednoczone     | 3                     | 3                     | 4                     | 10                    |
| 3                     | Argentyna             | 0                     | 1                     | 2                     | 3                     |
| 3                     | Meksyk                | 0                     | 1                     | 2                     | 3                     |
| 5                     | Kolumbia              | 0                     | 1                     | 1                     | 2                     |
| 6                     | Kanada                | 0                     | 0                     | 5                     | 5                     |
| Razem                 | Razem                 | 10                    | 10                    | 15                    | 35                    |

### Medaliści

#### Mężczyźni
| 1. miejsce                                                                                | 2. miejsce                                                                                | 3. miejsce                                                                                | Źródło |
| Floret                                                                                | Floret                                                                                | Floret                                                                                |        |
| -------------------------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------------------------------------------------------- | --------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------ |
| Guillermo Betancourt                                                                         | Elvis Gregory                                                                                | Nick Bravin Nicolas Bergeron                                                                        | [ 1 ]  |
| Kuba · Guillermo Betancourt · Elvis Gregory · Oscar García · Tulio Díaz · Rolando Tucker     | Stany Zjednoczone · Nick Bravin · Alphonzo Carter · Dean Hinton · Jerome Demarque · Jack Tichacek       | Kanada · Nicholas Bergeron · Benoît Giasson · Dan Nowosielski                                       | [ 2 ]  |
| Szpada                                                                                |                                                                                |                                                                                |        |
| Lázaro Castro                                                                                | Jon Normile                                                                                | Dan Nowosielski Juan Miguel Paz                                                                     | [ 3 ]  |
| Kuba · Lázaro Castro · César Aguilera · Miguel de la Rosa · Iván Trevejo · Camilo Boris      | Kolumbia · Mauricio Rivas · Juan Miguel Paz · Oscar Arango · Nelson Ruiz · William González             | Stany Zjednoczone · Robert Marx · Jon Normile · Joseph Socolof · Chris O’Loughlin · James Carpenter | [ 4 ]  |
| Szabla                                                                                |                                                                                |                                                                                |        |
| Steve Mormando                                                                               | Alexis Leiva                                                                                | Michael Lofton Jean-Paul Banos                                                                      | [ 5 ]  |
| Kuba · Agustín García · Pedro Pablo Cabezas · Alexis Leiva · Geovano Pérez · Arístides Faure | Stany Zjednoczone · Peter Westbrook · Steve Mormando · Michael Lofton · John Friedberg · David Stollman | Kanada · Jean-Paul Banos · Jean-Marie Banos · Bruno Deschênes · Tony Plourde · Evens Gravel         | [ 6 ]  |

#### Kobiety
| 1. miejsce                                                                                | 2. miejsce                                                                                | 3. miejsce                                                                                | Źródło |
| Floret                                                                                | Floret                                                                                | Floret                                                                                |        |
| -------------------------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------------------- | ---------------------------------------------------------------------------------------------------- | ------ |
| Caridad Estrada                                                                                | Sandra Giancola                                                                                | Bárbara Hernández Caitlin Bilodeaux                                                                  | [ 7 ]  |
| Stany Zjednoczone · Caitlin Bilodeaux · Sharon Monplaisir · Molly Sullivan · Ann Marsh · Jane Hall | Kuba · Bárbara Hernández · Caridad Estrada · Maylia Acuña · Migsey Dussú · Mirayda García      | Argentyna · Andrea Chiuchich · Sandra Giancola · Yanina Iannuzzi · María Laura Lede                  | [ 8 ]  |
| Szpada                                                                                |                                                                                |                                                                                |        |
| Taymi Chappé                                                                                | Angélica Dueñas                                                                                | Yolitzin Martínez Sandra Giancola                                                                    | [ 9 ]  |
| Stany Zjednoczone · Margo Miller · Donna Stone · Elaine Cheris · Laurel Skillman · Cathy McClellan | Kuba · Dianicelys Marín · Iliana Duarte · Taymi Chappé · Yamila Figueroa · Antonia Maria Pérez | Meksyk · Josefa Zapata · Lourdes Roldán · Yolitzin Martínez · María de los Ángeles · Angélica Dueñas | [ 10 ] |

wikitext:
{{Dyscyplina infobox
 |nazwa       = Szermierka na Igrzyskach Panamerykańskich 1991
 |grafika     = Fencing pictogram.svg
 |impreza     = [[Igrzyska Panamerykańskie 1991]]
 |miejscowość = [[Hawana]]
 |poprzednie  = [[Szermierka na Igrzyskach Panamerykańskich 1987|1987]]
 |następne    = [[Szermierka na Igrzyskach Panamerykańskich 1995|1995]]
 |miejsce     =
 |data        = sierpień 1991
 |konkurencje = 10
 |zawodnicy   =
}}
'''[[Szermierka]] na [[Igrzyska Panamerykańskie 1991|Igrzyskach Panamerykańskich 1991]]''' odbywała się w dniach w sierpniu 1991 roku w stolicy [[Kuba|Kuby]], [[Hawana|Hawanie]]. Zawodnicy obojga płci rywalizowali w dziesięciu konkurencjach.

== Podsumowanie ==
=== Klasyfikacja medalowa ===
{| class="wikitable" style="text-align:center" border=1 cellpadding=2 cellspacing=0
|-
! colspan=6| Klasyfikacja medalowa
|-
! Miejsce
! państwo
!style="background:gold" |[[Plik:Gold medal america.svg|16px|Złoto]]
Złoto
!style="background:silver" |[[Plik:Silver medal america.svg|16px|Srebro]]
Srebro
!style="background:#CC9966" |[[Plik:Bronze medal (Americas).svg|16px|Brąz]]
Brąz
! Razem
|-
|1||align=left|{{państwo|CUB}}||7||4||1||12
|-
|2||align=left|{{państwo|USA}}||3||3||4||10
|-
|3||align=left|{{państwo|ARG}}||0||1||2||3
|-
|3||align=left|{{państwo|MEX}}||0||1||2||3
|-
|5||align=left|{{państwo|COL}}||0||1||1||2
|-
|6||align=left|{{państwo|CAN}}||0||0||5||5
|-
!colspan=2| Razem || 10 || 10 || 15 || 35
|}

=== Medaliści ===
==== Mężczyźni ====
{| class="wikitable"
|- style="text-align:center"
!style="background:gold" width=180|[[Plik:Gold medal america.svg|16px|Złoto]] 1. miejsce
!style="background:silver" width=180|[[Plik:Silver medal america.svg|16px|Srebro]] 2. miejsce
!style="background:#CC9966" width=180|[[Plik:Bronze medal (Americas).svg|16px|Brąz]] 3. miejsce
!width=20|Źródło
|-
!colspan=3| Floret
|-
| {{flaga|CUB}} [[Guillermo Betancourt]]
| {{flaga|CUB}} [[Elvis Gregory]]
| {{flaga|USA}} [[Nick Bravin]]
{{flaga|CAN}} [[Nicolas Bergeron]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39598?backbiosa=845 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Foil Men's Senior Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
| {{państwo|CUB}}
[[Guillermo Betancourt]]
[[Elvis Gregory]]
[[Oscar García (szermierz)|Oscar García]]
[[Tulio Díaz]]
[[Rolando Tucker]]
| {{państwo|USA}}
[[Nick Bravin]]
[[Alphonzo Carter]]
[[Dean Hinton]]
[[Jerome Demarque]]
[[Jack Tichacek]]
| {{państwo|CAN}}
[[Nicholas Bergeron]]
[[Benoît Giasson]]
[[Dan Nowosielski]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39599?backbiosa=845 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Foil Men's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
!colspan=3| Szpada
|-
| {{flaga|CUB}} [[Lázaro Castro]]
| {{flaga|USA}} [[Jon Normile]]
| {{flaga|CAN}} [[Dan Nowosielski]]
{{flaga|COL}} [[Juan Miguel Paz]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39596?backbiosa=1031 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Epee Men's Senior Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
| {{państwo|CUB}}
[[Lázaro Castro]]
[[César Aguilera]]
[[Miguel de la Rosa]]
[[Iván Trevejo]]
[[Camilo Boris]]
| {{państwo|COL}}
[[Mauricio Rivas]]
[[Juan Miguel Paz]]
[[Oscar Arango]]
[[Nelson Ruiz]]
[[William González]]
| {{państwo|USA}}
[[Robert Marx]]
[[Jon Normile]]
[[Joseph Socolof]]
[[Chris O’Loughlin]]
[[James Carpenter]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39597?backbiosa=1031 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Epee Men's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
!colspan=3| Szabla
|-
| {{flaga|USA}} [[Steve Mormando]]
| {{flaga|CUB}} [[Alexis Leiva]]
| {{flaga|USA}} [[Michael Lofton]]
{{flaga|CAN}} [[Jean-Paul Banos]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39600?backbiosa=1150 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Sabre Men's Senior Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
| {{państwo|CUB}}
[[Agustín García (szermierz)|Agustín García]]
[[Pedro Pablo Cabezas]]
[[Alexis Leiva]]
[[Geovano Pérez]]
[[Arístides Faure]]
| {{państwo|USA}}
[[Peter Westbrook]]
[[Steve Mormando]]
[[Michael Lofton]]
[[John Friedberg]]
[[David Stollman]]
| {{państwo|CAN}}
[[Jean-Paul Banos]]
[[Jean-Marie Banos]]
[[Bruno Deschênes]]
[[Tony Plourde]]
[[Evens Gravel]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39601?backbiosa=1150 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Sabre Men's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|}

==== Kobiety ====
{| class="wikitable"
|- style="text-align:center"
!style="background:gold" width=180|[[Plik:Gold medal america.svg|16px|Złoto]] 1. miejsce
!style="background:silver" width=180|[[Plik:Silver medal america.svg|16px|Srebro]] 2. miejsce
!style="background:#CC9966" width=180|[[Plik:Bronze medal (Americas).svg|16px|Brąz]] 3. miejsce
!width=20|Źródło
|-
!colspan=3| Floret
|-
| {{flaga|CUB}} [[Caridad Estrada]]
| {{flaga|ARG}} [[Sandra Giancola]]
| {{flaga|CUB}} [[Bárbara Hernández]]
{{flaga|USA}} [[Caitlin Bilodeaux]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/43098?backbiosa=6168 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Foil Women's Senior Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
| {{państwo|USA}}
[[Caitlin Bilodeaux]]
[[Sharon Monplaisir]]
[[Molly Sullivan]]
[[Ann Marsh]]
[[Jane Hall (florecistka)|Jane Hall]]
| {{państwo|CUB}}
[[Bárbara Hernández]]
[[Caridad Estrada]]
[[Maylia Acuña]]
[[Migsey Dussú]]
[[Mirayda García]]
| {{państwo|ARG}}
[[Andrea Chiuchich]]
[[Sandra Giancola]]
[[Yanina Iannuzzi]]
[[María Laura Lede]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/43100?backbiosa=6168 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Foil Women's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
!colspan=3| Szpada
|-
| {{flaga|CUB}} [[Taymi Chappé]]
| {{flaga|MEX}} [[Angélica Dueñas]]
| {{flaga|MEX}} [[Yolitzin Martínez]]
{{flaga|ARG}} [[Sandra Giancola]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39592?backbiosa=1813 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Epee Women's Senior Individual |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|-
| {{państwo|USA}}
[[Margo Miller]]
[[Donna Stone]]
[[Elaine Cheris]]
[[Laurel Skillman]]
[[Cathy McClellan]]
| {{państwo|CUB}}
[[Dianicelys Marín]]
[[Iliana Duarte]]
[[Taymi Chappé]]
[[Yamila Figueroa]]
[[Antonia Maria Pérez]]
| {{państwo|MEX}}
[[Josefa Zapata]]
[[Lourdes Roldán]]
[[Yolitzin Martínez]]
[[María de los Ángeles]]
[[Angélica Dueñas]]
|<ref>{{Cytuj | url = https://fencing.ophardt.online/en/search/results-competition/39593?backbiosa=1813 |tytuł = Results 1991 Pan American Games, Epee Women's Senior Team |czasopismo = fencing.ophardt.online | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj | url = http://www.columbia.edu/cu/pafc/Pan_American_Games_Results.htm#F |tytuł = PAN AMERICAN GAMES - Results |czasopismo = panamsports.org | język = en |data dostępu = 2024-06-09}}

[[Kategoria:Dyscypliny rozgrywane podczas Igrzysk Panamerykańskich 1991]]
[[Kategoria:Szermierka na igrzyskach panamerykańskich|1991]]

Data: sierpień 1991


text:
# Robert McClory
Robert John McClory (ur. 10 października 1963 w Detroit) – amerykański duchowny katolicki, biskup Gary od 2020.

## Życiorys
Święcenia kapłańskie otrzymał 22 maja 1999 i został inkardynowany do archidiecezji Detroit. Pracował głównie jako duszpasterz parafialny, był także m.in. kanclerzem kurii, wikariuszem generalnym archidiecezji, a także sędzią trybunału metropolitalnego.
26 listopada 2019 papież Franciszek mianował go ordynariuszem diecezji Gary. Sakry udzielił mu 11 lutego 2020 metropolita Indianapolis – arcybiskup Charles Thompson.

title: Robert McClory

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Robert McClory
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     = Coat of arms of Robert John McClory.svg
 |dewiza                   = Iesum Dominum praedicamus
 |dewiza - j. polski       = Głosimy Jezusa Pana
 |kraj działania           = [[Stany Zjednoczone]]
 |data urodzenia           = 10 października 1963
 |miejsce urodzenia        = [[Detroit]]
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          =
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = Biskup Gary
 |1. funkcja - okres       = od 2020
 |2. funkcja               =
 |2. funkcja - okres       =
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             =
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           = 8 października 1998
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 22 maja 1999
 |data nominacji           = 26 listopada 2019
 |data sakry               = 11 lutego 2020
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     =
 |data konsekracji          = 11 lutego 2020
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Charles Thompson]]
 |współkonsekratorzy        = [[Allen Vigneron]]<br/>[[Dale Melczek]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}

'''Robert John McClory''' (ur. [[10 października]] [[1963]] w [[Detroit]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] duchowny [[Kościół łaciński|katolicki]], biskup [[Diecezja Gary|Gary]] od 2020.

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia kapłańskie]] otrzymał 22 maja 1999 i został inkardynowany do [[Archidiecezja Detroit|archidiecezji Detroit]]. Pracował głównie jako duszpasterz parafialny, był także m.in. kanclerzem kurii, wikariuszem generalnym archidiecezji, a także sędzią trybunału metropolitalnego{{r|sala}}.

26 listopada 2019 [[Franciszek (papież)|papież Franciszek]] mianował go ordynariuszem diecezji [[diecezja Gary|Gary]]<ref name="sala">{{Cytuj stronę | url = http://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2019/11/26/0928/01912.html | tytuł = Nomina del Vescovo di Gary (U.S.A.)
 | autor = vatican.va | język = it | data dostępu = 2019-11-26}}</ref>. [[Sakra|Sakry]] udzielił mu 11 lutego 2020 metropolita Indianapolis – arcybiskup [[Charles Thompson]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bmcclory |tytuł = Robert McClory |data dostępu = 2019-11-26}}

{{Biskupi diecezjalni metropolii Indianapolis}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:McClory, Robert}}
[[Kategoria:Amerykańscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Diecezja rzymskokatolicka Gary]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Detroit]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1963]]

title: Robert McClory

Herb duchownego: Iesum Dominum praedicamus · Głosimy Jezusa Pana

Kraj działania: Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia: 10 października 1963 · Detroit

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Diakonat: 8 października 1998

Nominacja biskupia: 26 listopada 2019

Sakra biskupia: 11 lutego 2020

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 11 lutego 2020

Konsekrator: Charles Thompson

Współkonsekratorzy: Allen Vigneron · Dale Melczek


text:
# Henry Rinklin
Henry Rinklin (ur. 15 września 1957 w Geislingen) – niemiecki kolarz torowy i szosowy reprezentujący RFN, trzykrotny medalista torowych mistrzostw świata.

## Kariera
Największy sukces w karierze Henry Rinklin osiągnął w 1977 roku, kiedy wspólnie z Peterem Vonhofem, Hansem Lutzem i Güntherem Schumacherem wywalczył srebrny medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie podczas mistrzostw świata w San Cristóbal. Siedem lat później, na mistrzostwach świata w Barcelonie zdobył dwa brązowe medale: w wyścigu punktowym zawodowców oraz w derny. W pierwszych zawodach wyprzedzili go tylko Szwajcar Urs Freuler i Australijczyk Gary Sutton, a w drugich uległ jedynie kolejnemu Australijczykowi Danny'emu Clarkowi oraz Belgowi Constantowi Tourné. Ponadto wielokrotnie zdobywał medale torowych mistrzostw kraju oraz stawał na podium zawodów torowych. Startował również w wyścigach szosowych, wygrał między innymi parę kryterium, głównie na arenie krajowej.

title: Henry Rinklin

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Henry Rinklin
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = kolarstwo torowe
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[15 września]] [[1957]]
 |miejsce urodzenia         = [[Geislingen (powiat Zollernalb)|Geislingen]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|BRD}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|KT|San Cristóbal|1977|srebro|Druż. na dochodzenie}}
{{Medalista infobox/MŚ|KT|Barcelona|1984|brąz|Wyścig punktowy}}
{{Medalista infobox/MŚ|KT|Barcelona|1984|brąz|Derny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Henry Rinklin''' (ur. [[15 września]] [[1957]] w [[Geislingen (powiat Zollernalb)|Geislingen]]) – [[Niemcy|niemiecki]] [[kolarstwo torowe|kolarz torowy]] i [[kolarstwo szosowe|szosowy]] reprezentujący [[Republika Federalna Niemiec (1949–1990)|RFN]], trzykrotny medalista torowych mistrzostw świata.

== Kariera ==
Największy sukces w karierze Henry Rinklin osiągnął w 1977 roku, kiedy wspólnie z [[Peter Vonhof|Peterem Vonhofem]], [[Hans Lutz|Hansem Lutzem]] i [[Günther Schumacher|Güntherem Schumacherem]] wywalczył srebrny medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie podczas [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1977|mistrzostw świata w San Cristóbal]]. Siedem lat później, na [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1984|mistrzostwach świata w Barcelonie]] zdobył dwa brązowe medale: w wyścigu punktowym zawodowców oraz w derny. W pierwszych zawodach wyprzedzili go tylko [[Szwajcaria|Szwajcar]] [[Urs Freuler]] i [[Australia|Australijczyk]] [[Gary Sutton]], a w drugich uległ jedynie kolejnemu Australijczykowi [[Danny Clark|Danny'emu Clarkowi]] oraz [[Belgia|Belgowi]] [[Constant Tourné|Constantowi Tourné]]. Ponadto wielokrotnie zdobywał medale torowych mistrzostw kraju oraz stawał na podium zawodów torowych. Startował również w wyścigach szosowych, wygrał między innymi parę kryterium, głównie na arenie krajowej.

== Bibliografia ==
* [http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=4475 Profil na cyclingarchives.com] {{lang|en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Rinklin, Henry}}
[[Kategoria:Niemieccy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Niemieccy kolarze torowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]

title: · Henry Rinklin

Data i miejsce urodzenia: 15 września 1957 · Geislingen

title: Dorobek medalowy

srebro: San Cristóbal 1977 · Druż. na dochodzenie

brąz:
Barcelona 1984 · Wyścig punktowy
Barcelona 1984 · Derny


text:
# Ossowo (osiedle Szczecina)
Ossowo – dawne osiedle administracyjne Szczecina, należące do dzielnicy Pogodno. Istniało w latach 1955–1976. Według danych z 6 grudnia 1960 r. osiedle zamieszkiwało 968 osób.
W 1990 r. przywrócono zlikwidowany w 1976 r. podział miasta na cztery dzielnice. Powołano wówczas nowe osiedle o nazwie Osów, które weszło w skład dzielnicy Zachód jako jedno z 9 osiedli.

title: Ossowo (osiedle Szczecina)

wikitext:
{{inne znaczenia|dawnego osiedla Szczecina|[[Osów (Szczecin)|Osów]] – część miasta i współczesne osiedle Szczecina}}
{{Dzielnica infobox
 |herb miasta                  = POL Szczecin COA.svg
 |dopełniacz nazwy miasta      =
 |nazwa                        = Ossowo
 |nazwa oryginalna             =
 |status                       = dawne osiedle Szczecina
 |zdjęcie                      = Szczecin Osow zabudowa wspolczesna.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |dewiza                       =
 |państwo                      = PRL
 |miasto                       = [[Szczecin]]
 |typ jednostki podziału       = Dzielnica
 |jednostka podziału           = [[Pogodno (Szczecin, 1955–1976)|Pogodno]]
 |data założenia               = 1955
 |data likwidacji              = 1976
 |prawa miejskie               =
 |w granicach miasta           =
 |SIMC                         =
 |zarządzający                 =
 |stanowisko zarządzającego    =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |liczba ludności              = 968
 |rok                          = 1960
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |nazwa podziału               =
 |podział                      =
 |plan                         =
 |mapa                         =
 |opis mapy                    =
 |kod mapy                     = Szczecin
 |współrzędne                  = 53.4752 N, 14.5155 E
 |commons                      =
 |wikicytaty                   =
 |wikinews                     =
 |www                          =
}}
'''Ossowo''' – dawne osiedle administracyjne [[Szczecin|Szczecina]], należące do dzielnicy [[Pogodno (Szczecin, 1955–1976)|Pogodno]]. Istniało w latach 1955–1976<ref name="p1">Uchwała nr 670 Prezydium Rządu z dnia 7 października 1954 r. w sprawie podziału na dzielnice miasta Szczecina ({{Monitor Polski|1954|111|1551}})</ref><ref name="p2">Uchwała nr 211 Rady Ministrów z dnia 14 października 1976 r. w sprawie utraty mocy obowiązującej niektórych aktów prawnych ogłoszonych w Monitorze Polskim ({{Monitor Polski|1976|40|179}})</ref>. Według danych z 6 grudnia 1960 r. osiedle zamieszkiwało 968 osób<ref>{{Cytuj |tytuł = Szczecin w liczbach 1962 |data = 1962 |miejsce = Szczecin |wydawca = Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie |s = 20 |url = https://szczecin.stat.gov.pl/files/gfx/szczecin/pl/defaultstronaopisowa/1740/1/1/szczecin_w_liczbach_1962_r.pdf |dostęp = o}}</ref>.

W 1990 r. przywrócono zlikwidowany w 1976 r. podział miasta na cztery dzielnice<ref name="p3">[http://bip.um.szczecin.pl/UMSzczecinBIP/chapter_50690.asp?soid=06381C0362A94A4EB009A77606CD9313 Uchwała Nr VIII/53/90 Rady Miejskiej w Szczecinie z dnia 28 listopada 1990 r. w sprawie utworzenia w mieście Szczecinie dzielnic i osiedli] ([https://web.archive.org/web/20100614030525/http://www.loza-a5.pl/szczecin_uchwaly/uchwala_nr_VIII_53_90_2.pdf Załącznik nr 1])</ref>. Powołano wówczas nowe osiedle o nazwie [[Osów (Szczecin)|Osów]], które weszło w skład dzielnicy [[Zachód (Szczecin)|Zachód]] jako jedno z 9 osiedli.

== Zobacz też ==
* [[Podział administracyjny Szczecina]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Podział administracyjny Szczecina (1955–1976)}}

[[Kategoria:Pogodno (Szczecin, 1955–1976)]]
[[Kategoria:Osiedla w Szczecinie (1955–1976)]]

title: · Ossowo

Miasto: Szczecin

Dzielnica: Pogodno


text:
# Leopold Landsberg
Leopold vel Liber Landsberg (ur. 10 czerwca 1861 w Warszawie, zm. 4 czerwca 1935 w Łodzi), fabrykant łódzki, działacz społeczny.

## Rodzina
Był synem Mendla Landsberga, kupca, i Łai Lewek (Lewin). Miał dwóch starszych braci Hilarego (Hilela) (1843-1898) i Aleksandra (Abrama Lajba) (1859-1928), fabrykantów sukna w Tomaszowie Mazowieckim.

## Działalność
W 1885 osiedlił się w Łodzi i przy ul. Łąkowej założył fabrykę manufaktury wełnianej. Fabryka ta w 1905 produkowała ubrania damskie na rynek wschodni (rosyjski), zatrudniając 70 robotników.
W okresie międzywojennym fabryka Leopolda Landsberga, przeniesiona na ul. Śródmiejską (ob. S. Więckowskiego) działała pod nazwą Tkalnia Mechaniczna Wyrobów Wełnianych, produkując tkaniny czesankowe gładkie i deseniowe (głównie na rynek krajowy).
Leopold Landsberg działał w Związku Fabrykantów Łódzkich Przemysłu Kamgarnowego i Szewiotowego, pełniąc funkcję skarbnika. Był jednym z założycieli Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu. Udzielał się społecznie. Był wieloletnim członkiem zarządu, potem prezesem Żydowskiego Towarzystwa Pielęgnowania Chorych „Bykur Cholim” i Komitetu „Uzdrowiska”.

title: Leopold Landsberg

wikitext:
[[Plik:Leopold Landsberg 1933.jpg|thumb|Leopold Landsberg]]'''Leopold vel Liber Landsberg''' (ur. [[10 czerwca]] [[1861]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[4 czerwca]] [[1935]] w [[Łódź|Łodzi]]), fabrykant łódzki, działacz społeczny.
== Rodzina ==
Był synem Mendla Landsberga, kupca, i Łai Lewek (Lewin). Miał dwóch starszych braci [[Hilary Landsberg|Hilarego (Hilela)]] (1843-1898) i [[Aleksander Landsberg|Aleksandra (Abrama Lajba)]] (1859-1928), fabrykantów sukna w [[Tomaszów Mazowiecki|Tomaszowie Mazowieckim]].
== Działalność ==
W 1885 osiedlił się w Łodzi i przy ul. Łąkowej założył fabrykę manufaktury wełnianej. Fabryka ta w 1905 produkowała ubrania damskie na rynek wschodni (rosyjski), zatrudniając 70 robotników.
W okresie międzywojennym fabryka Leopolda Landsberga, przeniesiona na ul. Śródmiejską (ob. S. Więckowskiego) działała pod nazwą Tkalnia Mechaniczna Wyrobów Wełnianych, produkując tkaniny czesankowe gładkie i deseniowe (głównie na rynek krajowy).
Leopold Landsberg działał w Związku Fabrykantów Łódzkich Przemysłu Kamgarnowego i Szewiotowego, pełniąc funkcję [[skarbnik]]a. Był jednym z założycieli [[Tomaszowska Fabryka Sztucznego Jedwabiu|Tomaszowskiej Fabryki Sztucznego Jedwabiu]]. Udzielał się społecznie. Był wieloletnim członkiem zarządu, potem prezesem Żydowskiego Towarzystwa Pielęgnowania Chorych „Bykur Cholim” i Komitetu „Uzdrowiska”.
== Bibliografia ==
* [[Andrzej Kempa]], [[Marek Szukalak]], ''Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny'', tom I, Łódź 2001: Oficyna Bibliofilów, {{ISBN|83-875224-7-3}}, s. 96 (biogram).
* Andrzej Kempa, Marek Szukalak, ''The Biographical Dictionary of the Jews from Lodz'', Lodz 2006: Oficyna Bibliofilów and Fundacja Monumentum Iudaicum Lodzense, {{ISBN|83-87522-83-X}}, s. 149-150 (biogram w języku angielskim).

{{SORTUJ:Landsberg, Leopold}}
[[Kategoria:Łódzcy fabrykanci]]
[[Kategoria:Działacze społeczni i kulturalni związani z Łodzią]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1861]]
[[Kategoria:Zmarli w 1935]]


text:
# Wilhelm Frickart
Wilhelm Frickart – as lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte z 12 potwierdzonymi  zwycięstwami w I wojnie światowej w tym 5 rosyjskimi balonami obserwacyjnymi. Należał do elitarnego grona Balloon Buster.

## Informacje ogólne
Służył w rozpoznawczych jednostkach lotniczych na froncie wschodnim najpierw w FA24, w której w kwietniu 1917 roku odniósł dwa zwycięstwa nad rosyjskimi samolotami Vosin w okolicach Kuropatnik koło Brzeżan. Następnie służąc w  FA 242 w czerwcu zestrzelił 5 balonów obserwacyjnych w okolicach miejscowości Folosenkow  i Telacze w obwodzie tarnopolskim.
Po odbyciu szkolenie został pilotem samolotu obserwacyjnego i pełnił służbę w FA 20. W połowie 1918 roku został skierowany do eskadry myśliwskiej Jasta 64, a następnie w połowie sierpnia  do Jasta 65, w której służył do końca wojny, odnosząc jeszcze 3 zwycięstwa. Jego losy powojenne nie są znane.

## Odznaczenia
- Królewski Order Rodu Hohenzollernów
- Krzyż Żelazny I Klasy
- Krzyż Żelazny II Klasy
- Srebrny Medal za Odwagę – Austro-Węgry
- Brązowy Medal za Odwagę – Austro-Węgry

## Upamiętnienie
Wilhelm Frickart został sfotografowany na serię pocztówek Sanke Postkarten. Jego podobizna została wydana z numerem 561.

title: Wilhelm Frickart

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Wilhelm Frickart
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = lotnictwo
 |zwycięstwa          = 12
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = DR Leutnant 1918.png
 |stopień             = [[Podporucznik|''Leutnant'']]
 |data urodzenia      =
 |miejsce urodzenia   = [[Austro-Węgry]]
 |data śmierci        =
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Cross-Pattee-Heraldry.svg|20px]] [[Luftstreitkräfte]]
 |jednostki           = [[Fliegerabteilung 24|FA24]], [[Fliegerabteilung 242|FA 242]], [[Fliegerabteilung 20|FA 20]], [[Jasta 64]], [[Jasta 65]]
 |stanowiska          =
 |wojny i bitwy       = [[I wojna światowa]]
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         = {{order|ORH|OKMW}} {{order|EK|1}} {{order|EK|2}}  [[Plik:Signum laudis2.gif|40px|Medal za Odwagę (Austro-Węgry)]]
 |commons             =
}}
'''Wilhelm Frickart''' – [[as myśliwski|as lotnictwa]] niemieckiego [[Luftstreitkräfte]] z 12 potwierdzonymi  zwycięstwami w [[I wojna światowa|I wojnie światowej]] w tym 5 rosyjskimi balonami obserwacyjnymi. Należał do elitarnego grona [[Balloon Buster]].

== Informacje ogólne ==
Służył w rozpoznawczych jednostkach lotniczych na froncie wschodnim najpierw w [[Fliegerabteilung 24|FA24]], w której w kwietniu 1917 roku odniósł dwa zwycięstwa nad rosyjskimi samolotami Vosin w okolicach [[Kuropatniki (obwód tarnopolski)|Kuropatnik]] koło [[Brzeżany|Brzeżan]]. Następnie służąc w  [[Fliegerabteilung 242|FA 242]] w czerwcu zestrzelił 5 balonów obserwacyjnych w okolicach miejscowości Folosenkow<ref group="uwaga">Nie istnieje miejscowość o takiej nazwie. Jest [[Wola Sękowa]]</ref>  i [[Telacze]] w [[Obwód tarnopolski|obwodzie tarnopolskim]].

Po odbyciu szkolenie został pilotem samolotu obserwacyjnego i pełnił służbę w [[Fliegerabteilung 20|FA 20]]. W połowie 1918 roku został skierowany do eskadry myśliwskiej [[Jasta 64]], a następnie w połowie sierpnia  do [[Jasta 65]], w której służył do końca wojny, odnosząc jeszcze 3 zwycięstwa. Jego losy powojenne nie są znane.

== Odznaczenia ==
* [[Order Hohenzollernów|Królewski Order Rodu Hohenzollernów]]
* [[Krzyż Żelazny]] I Klasy
* Krzyż Żelazny II Klasy
* Srebrny [[Medal za Odwagę (Austro-Węgry)|Medal za Odwagę]] – [[Austro-Węgry]]
* Brązowy Medal za Odwagę – Austro-Węgry

== Upamiętnienie ==
Wilhelm Frickart został sfotografowany na serię pocztówek '''Sanke Postkarten'''. Jego podobizna została wydana z numerem 561<ref>{{Cytuj | url=http://flieger-album.de/sanke/Sanke%20Personen%20%232/slides/0561%20Offizierstellvertreter%20Wilhelm%20Frickart.htm | tytuł=flieger-album.de - Ta strona jest na sprzedaż! - flieger album Zasoby i informacje<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=de/sanke/Sanke%20Personen%20%232/slides/0561%20Offizierstellvertreter%20Wilhelm%20Frickart.htm | język=en | data dostępu=2024-04-26}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[asy myśliwskie Cesarstwa Niemieckiego]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę| nazwisko = Franks| imię = Norman L. R.| nazwisko2 = Bailey| imię2 =Frank W.| nazwisko3 = Guest| imię3 = Russell| tytuł = Above the Lines – The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 – 1918| wydawca = Grub Street| miejsce = Londyn| rok = 1993| język = en| isbn = 0-948817-73-9}}
* {{cytuj książkę| nazwisko = Guttman| imię = Jon| nazwisko2 = Dempsey| imię2 = Harry| tytuł = Balloon-Busting Aces of World War 1| wydawca = Osprey Publishing| miejsce = Oxford| rok = 2005| język = en| isbn = 1-84176-877-4}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://www.theaerodrome.com/aces/germany/frickart.php| tytuł = Wilhelm Frickart (lista zwycięstw)| data dostępu = 2009-03-21| autor = The Aerodrome| język = en}}

{{SORTUJ:Frickart, Wilhelm}}
[[Kategoria:Asy myśliwskie Niemiec I wojny światowej]]
[[Kategoria:Balloon Busters]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Waleczności]]

title: Wilhelm Frickart

Data i miejsce urodzenia: 25 lipca 1893 · Austro-Węgry

Siły zbrojne: Luftstreitkräfte

Jednostki: FA24, FA 242, FA 20, Jasta 64, Jasta 65

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa


text:
# Jan Pelc
Jan Pelc (ur. 15 kwietnia 1957 w Podbořanach w Czechach) – czeski pisarz. Jego najbardziej znaną powieścią jest ...a bude hůř (...będzie gorzej), opisująca czeską kontrkulturę w Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej w latach komunizmu.
Po ukończeniu szkoły, gdzie nauczył się zawodu ślusarza, Pelc pracował kilka lat w elektrowni. Z czeskim undergroundem zetknął się już jako nastolatek, jeżdżąc na zakazane w Czechosłowacji koncerty grup rockowych, m.in. The Plastic People of the Universe; wcześnie poznał także życie "marginesu". Na przełomie lat 70. i 80. współredagował wychodzące w Pradze drugoobiegowe czasopismo "Vokno: časopis pro druhou i jinou kulturu". W 1981 roku wyemigrował na Zachód, uciekając z wycieczki do Jugosławii. Pomiędzy rokiem 1980 a 1989 mieszkał we Francji, pracując m.in. w redakcji emigracyjnego czasopisma, kwartalnika "Svědectví". Obecnie mieszka w Pradze.
Opublikowana w 1985 roku w Kolonii debiutancka powieść ...a bude hůř wywołała dyskusję wśród czeskiej emigracji oraz w kręgach czechosłowackiej opozycji; padały zarzuty o brak patriotyzmu i pornografię. W roku 1985 Pelc zajął drugie miejsce w plebiscycie Radia Wolna Europa na najpopularniejszego czeskiego pisarza.
W Polsce powieść ta została wydana po raz pierwszy jeszcze w drugim obiegu, nakładem Solidarności Polsko-Czechosłowackiej w 1989 roku. Przekładu dokonał Jan Stachowski. To wydanie zawierało dwie części powieści Pelca: Děti rodičů (Dzieci rodziców) i Děti ráje (Dzieci raju). Wznowienie ...będzie gorzej nastąpiło w roku 1993, nakładem wydawnictwa Pomorze (ISBN 83-7003-497-7), w tym samym tłumaczeniu, jednak była to tylko pierwsza część powieści. Pierwsze pełne wydanie powieści, uzupełnione o trzecią część Děti cest (Dzieci dróg) w przekładzie Stachowskiego, ukazało się nakładem Wydawnictwa Czarne w 2014 roku.
W roku 2007 ...a bude hůř doczekała się ekranizacji kinowej. Film wyreżyserował w czarno-białej estetyce i klimacie kina offowego Petr Nikolaev.

## Twórczość
- ...a bude hůř: román o třech dílech. Zawiera: Děti rodičů. Děti ráje. Děti cest (1985) (...będzie gorzej, 1998)
- Bez ohňu je underground (1992)
- ...a to mi nemůžete udělat (1993)
- Basket flora (1995)
- ...a golpotoni táhnou (1999)
- ...a výstupy do údolí (2001)
- Šmírák (2002)
- ...a vyberte si (2004)
- Basket flora I, – Šéf přichází (2004)
- Basket flora II, – Démon zločinu kandiduje

title: Jan Pelc

wikitext:
'''Jan Pelc''' (ur. [[15 kwietnia]] [[1957]] w [[Podbořany|Podbořanach]] w [[Czechy|Czechach]]) – czeski pisarz. Jego najbardziej znaną powieścią jest ''...a bude hůř'' (''[[...będzie gorzej]]''), opisująca czeską [[kontrkultura|kontrkulturę]] w Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej w latach komunizmu.

Po ukończeniu szkoły, gdzie nauczył się zawodu ślusarza, Pelc pracował kilka lat w elektrowni. Z czeskim [[underground (kultura)|undergroundem]] zetknął się już jako nastolatek, jeżdżąc na zakazane w Czechosłowacji koncerty grup rockowych, m.in. [[The Plastic People of the Universe]]; wcześnie poznał także życie "marginesu". Na przełomie lat 70. i 80. współredagował wychodzące w [[Praga|Pradze]] [[wydawnictwo podziemne|drugoobiegowe]] czasopismo "Vokno: časopis pro druhou i jinou kulturu"<ref>[http://aleph.nkp.cz/F/?func=direct&doc_number=001203377&local_base=nkc Katalog czeskiej biblioteki narodowej]</ref>. W [[1981]] roku wyemigrował na Zachód, uciekając z wycieczki do Jugosławii. Pomiędzy rokiem 1980 a 1989 mieszkał we Francji, pracując m.in. w redakcji emigracyjnego czasopisma, kwartalnika "[[Svědectví]]". Obecnie mieszka w Pradze.

Opublikowana w [[1985]] roku w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]] debiutancka powieść [[...będzie gorzej|''...a bude hůř'']] wywołała dyskusję wśród czeskiej emigracji oraz w kręgach czechosłowackiej opozycji; padały zarzuty o brak patriotyzmu i pornografię. W roku 1985 Pelc zajął drugie miejsce w plebiscycie [[Radio Wolna Europa|Radia Wolna Europa]] na najpopularniejszego czeskiego pisarza.

W Polsce powieść ta została wydana po raz pierwszy jeszcze w drugim obiegu, nakładem [[Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka|Solidarności Polsko-Czechosłowackiej]] w [[1989]] roku. Przekładu dokonał [[Jan Stachowski]]. To wydanie zawierało dwie części powieści Pelca: ''Děti rodičů'' (''Dzieci rodziców'') i ''Děti ráje'' (''Dzieci raju''). Wznowienie ''...będzie gorzej'' nastąpiło w roku 1993, nakładem wydawnictwa Pomorze ({{ISBN|83-7003-497-7}}), w tym samym tłumaczeniu, jednak była to tylko pierwsza część powieści. Pierwsze pełne wydanie powieści, uzupełnione o trzecią część ''Děti cest'' (''Dzieci dróg'') w przekładzie [[Jan Stachowski|Stachowskiego]], ukazało się nakładem [[Wydawnictwo Czarne|Wydawnictwa Czarne]] w 2014 roku.

W roku [[2007]] ''...a bude hůř'' doczekała się ekranizacji kinowej. Film wyreżyserował w czarno-białej estetyce i klimacie kina offowego [[Petr Nikolaev]].

== Twórczość ==
* ''...a bude hůř: román o třech dílech''. Zawiera: ''Děti rodičů. Děti ráje. Děti cest'' (1985) (''...będzie gorzej'', 1998)
* ''Bez ohňu je underground'' (1992)
* ''...a to mi nemůžete udělat'' (1993)
* ''Basket flora'' (1995)
* ''...a golpotoni táhnou'' (1999)
* ''...a výstupy do údolí'' (2001)
* ''Šmírák'' (2002)
* ''...a vyberte si'' (2004)
* ''Basket flora I, – Šéf přichází'' (2004)
* ''Basket flora II, – Démon zločinu kandiduje''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* notka na okładce ''...będzie gorzej'', wyd. Pomorze, Bydgoszcz 1993, {{ISBN|83-7003-497-7}}
* Tomasz Maćkowiak, ''Plastikowy pamiętnik'', "[[Polityka (tygodnik)|Polityka]]" nr 34, 25.08.2007

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0495264|''...a bude hur'' - film}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.mata.cz/pelc/index1.asp | tytuł = strona internetowa Jana Pelca | opublikowany = mata.cz | archiwum = https://web.archive.org/web/20071013082006/http://www.mata.cz/pelc/index1.asp | zarchiwizowano = 2007-10-13}} ([[język czeski|czeski]])

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pelc, Jan}}
[[Kategoria:Czescy pisarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]


text:
# Stanisław Bryliński
Stanisław Bryliński (ur. 19 kwietnia?/1 maja 1890 w Kamieńcu Podolskim, zm. 10 października 1953 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor teatrów.

## Życiorys
Jako uczeń warszawskiej Szkoły Handlowej, w 1905 roku wziął udział w strajku szkolnym. W młodości, podczas wakacji w Nałęczowie zetknął się ze Stefanem Żeromskim. Pisarz najpierw namówił Brylińskiego do zorganizowania teatru szkolnego, a następnie dał mu list polecający do Ludwika Solskiego, dzięki któremu został przyjęty do zespołu Teatru Miejskiego w Krakowie.
W Teatrze Miejskim Bryliński występował do 1909 roku. Następnie był członkiem zespołu Gabrieli Zapolskiej oraz grał w krakowskim Teatrze Ludowym (1909–1913). W kolejnych latach przeniósł do Warszawy, gdzie występował w Teatrze Polskim (1913–1914).
Po wybuchu I wojny światowej, jako obywatel Austro-Węgier, został ewakuowany w głąb Rosji. Tam grał m.in. w Petersburgu, Mińsku i Moskwie u boku takich aktorów jak Aleksander Zelwerowicz, Bolesław Orliński, Stefan Jaracz czy Juliusz Osterwa. Grał również w filmach rosyjskich. Po zakończeniu walk powrócił do Polski. W latach 1918–1925 występował w Warszawie na deskach Teatrów: Polskiego (1918–1923) i Małego (1924–1925). Wskutek konfliktu ze Związkiem Dyrektorów Teatrów musiał opuścić stolicę. Udał się do Poznania, gdzie pracował (z małymi przerwami na występy we Lwowie) do 1930 roku (Teatr Nowy, Teatr Polski). W 1929 roku objął kierownictwo Teatru Rewia, działającego podczas Powszechnej Wystawy Krajowej, z którym to zespołem wystawił przedstawienie pt. Kulig w reżyserii Leona Schillera. Następnie pracował w Lublinie (Teatr Miejski 1930–1931), Katowicach (Teatr Polski 1932–1935), Warszawie (Teatr Ateneum 1935, Teatr Wielki 1937), Grodnie (1935–1936) oraz Kaliszu (w zespole Iwo Galla w 1938). Następnie, w 1938 roku przeniósł się do Grodna, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej.
Po zajęciu Grodna przez Armię Czerwoną zorganizował w mieście Teatr Polski i kierował nim do przejęcia kierownictwa przez Aleksandra Węgierkę. Po ataku III Rzeszy na ZSRR w 1941 roku przedostał się do Warszawy, gdzie ukrywał się. Został aresztowany przez Niemców i trafił do obozu w Olesznie, skąd zbiegł i do końca wojny ukrywał się w Krakowie.
Po zakończeniu walk powrócił do aktorstwa. Występował w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi (1945) oraz Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1945–1947). Lata 1947–1950 spędził w Szczecinie, występując w tamtejszym Teatrze Polskim. Ostatnie lata życia (1950–1953) spędził w Łodzi, gdzie grał w Teatrze Nowym (1950–1952) oraz w Teatrze Powszechnym (1952–1953).
Był żonaty z aktorką Heleną Górską (rozwód w 1947). Do śmierci żył z Krystyną Feldman w niezalegalizowanym związku.
Zmarł w Łodzi. Pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej

## Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (10 maja 1946)[2]
- Złota Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego (1950)

## Filmografia
- Panna po wojnie (1919)
- Tamten (1921) – porucznik Botkin
- Pan Twardowski (1921) – diabeł
- Tajemnica przystanku tramwajowego (1922)
- Jego wielka miłość (1936) – aktor grający w sztuce „Napoleon”
- Załoga (1951) – ojciec Wietechy, inżynier w Stoczni Gdyńskiej
- Młodość Chopina (1951) – gość wiedeński

title: Stanisław Bryliński

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko            = Stanisław Bryliński
 |imię i nazwisko org        =
 |grafika                    = Stanisław_Bryliński.jpg
 |opis grafiki               = Stanisław Bryliński (przed 1939)
 |alt grafiki                =
 |prawdziwe imię i nazwisko  =
 |data urodzenia             = 1 maja 1890
 |miejsce urodzenia          = [[Kamieniec Podolski]]
 |data śmierci               = 10 października 1953
 |miejsce śmierci            = [[Łódź]]
 |zawód                      = aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor teatrów
 |współmałżonek              = [[Helena Górska]] (rozwód 1947)
 |lata aktywności            = 1908–1953
 |zespół artystyczny         =
 |odznaczenia                = {{order|KZ|Z}}
{{order|PL-OHGP||25}}
 |www                        =
}}
'''Stanisław Bryliński''' (ur. {{data|1890-05-01}} w [[Kamieniec Podolski|Kamieńcu Podolskim]], zm. [[10 października]] [[1953]] w [[Łódź|Łodzi]]) – polski [[aktor]] [[teatr]]alny i [[film]]owy, [[reżyser]] teatralny, dyrektor teatrów.

== Życiorys ==
Jako uczeń warszawskiej Szkoły Handlowej, w 1905 roku wziął udział w [[Strajk szkolny (1905)|strajku szkolnym]]. W młodości, podczas wakacji w [[Nałęczów|Nałęczowie]] zetknął się ze [[Stefan Żeromski|Stefanem Żeromskim]]. Pisarz najpierw namówił Brylińskiego do zorganizowania teatru szkolnego, a następnie dał mu list polecający do [[Ludwik Solski|Ludwika Solskiego]], dzięki któremu został przyjęty do zespołu [[Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie|Teatru Miejskiego w Krakowie]].
W Teatrze Miejskim Bryliński występował do 1909 roku. Następnie był członkiem zespołu [[Gabriela Zapolska|Gabrieli Zapolskiej]] oraz grał w krakowskim Teatrze Ludowym (1909–1913). W kolejnych latach przeniósł do [[Warszawa|Warszawy]], gdzie występował w [[Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie|Teatrze Polskim]] (1913–1914).

Po wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]], jako obywatel [[Austro-Węgry|Austro-Węgier]], został ewakuowany w głąb [[Imperium Rosyjskie|Rosji]]. Tam grał m.in. w [[Petersburg]]u, [[Mińsk]]u i [[Moskwa|Moskwie]] u boku takich aktorów jak [[Aleksander Zelwerowicz]], [[Bolesław Orliński]], [[Stefan Jaracz]] czy [[Juliusz Osterwa]]. Grał również w filmach rosyjskich. Po zakończeniu walk powrócił do Polski. W latach 1918–1925 występował w Warszawie na deskach Teatrów: Polskiego (1918–1923) i [[Teatr Mały w Warszawie (1906–1939)|Małego]] (1924–1925). Wskutek konfliktu ze Związkiem Dyrektorów Teatrów musiał opuścić stolicę. Udał się do Poznania, gdzie pracował (z małymi przerwami na występy we [[Lwów|Lwowie]]) do 1930 roku ([[Teatr Nowy w Poznaniu|Teatr Nowy]], [[Teatr Polski w Poznaniu|Teatr Polski]]). W 1929 roku objął kierownictwo Teatru Rewia, działającego podczas [[Powszechna Wystawa Krajowa|Powszechnej Wystawy Krajowej]], z którym to zespołem wystawił przedstawienie pt. ''Kulig'' w reżyserii [[Leon Schiller|Leona Schillera]]. Następnie pracował w [[Lublin]]ie ([[Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie|Teatr Miejski]] 1930–1931), [[Katowice|Katowicach]] ([[Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach|Teatr Polski]] 1932–1935), Warszawie ([[Teatr Ateneum w Warszawie|Teatr Ateneum]] 1935, [[Teatr Wielki w Warszawie|Teatr Wielki]] 1937), [[Grodno|Grodnie]] (1935–1936) oraz [[Kalisz]]u (w zespole [[Iwo Gall]]a w 1938). Następnie, w 1938 roku przeniósł się do Grodna, gdzie zastał go wybuch [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

Po zajęciu Grodna przez [[Armia Czerwona|Armię Czerwoną]] zorganizował w mieście Teatr Polski i kierował nim do przejęcia kierownictwa przez [[Aleksander Węgierko|Aleksandra Węgierkę]]. Po [[Atak Niemiec na ZSRR|ataku III Rzeszy na ZSRR]] w 1941 roku przedostał się do Warszawy, gdzie ukrywał się. Został aresztowany przez Niemców i trafił do obozu w [[Oleszno (województwo świętokrzyskie)|Olesznie]], skąd zbiegł i do końca wojny ukrywał się w Krakowie.

Po zakończeniu walk powrócił do aktorstwa. Występował w [[Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi|Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi]] (1945) oraz [[Teatr im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze|Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze]] (1945–1947). Lata 1947–1950 spędził w [[Szczecin]]ie, występując w tamtejszym [[Teatr Polski w Szczecinie|Teatrze Polskim]]. Ostatnie lata życia (1950–1953) spędził w Łodzi, gdzie grał w [[Teatr Nowy w Łodzi|Teatrze Nowym]] (1950–1952) oraz w [[Teatr Powszechny w Łodzi|Teatrze Powszechnym]] (1952–1953).

Był żonaty z aktorką [[Helena Górska|Heleną Górską]] (rozwód w 1947). Do śmierci żył z [[Krystyna Feldman|Krystyną Feldman]] w niezalegalizowanym związku<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Krystyna Feldman. Nigdy nie była młoda |data dostępu = 2023-06-23 |opublikowany = Encyklopedia teatru polskiego |url = https://encyklopediateatru.pl/artykuly/235163/krystyna-feldman-nigdy-nie-byla-mloda |język = pl}}</ref>.

Zmarł w Łodzi. Pochowany na [[Stary Cmentarz w Łodzi|Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej]]

== Ordery i odznaczenia ==

* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (10 maja 1946)<ref>{{Monitor Polski|rok=1946|numer=144|pozycja=268}} „w uznaniu zasług, położonych na polu sztuki scenicznej”.</ref>
* Złota [[Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego]] (1950)

== Filmografia ==
* ''[[Panna po wojnie]]'' (1919)
* ''[[Tamten]]'' (1921) – porucznik Botkin
* ''[[Pan Twardowski (film 1921)|Pan Twardowski]]'' (1921) – diabeł
* ''[[Tajemnica przystanku tramwajowego]]'' (1922)
* ''[[Jego wielka miłość]]'' (1936) – aktor grający w sztuce „Napoleon”
* ''[[Załoga (film)|Załoga]]'' (1951) – ojciec Wietechy, inżynier w Stoczni Gdyńskiej
* ''[[Młodość Chopina]]'' (1951) – gość wiedeński

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{EncyklopediaTeatru |o |id = 5058 |nazwa = Stanisław Bryliński | data dostępu = 2021-11-19}}
* {{Cytuj stronę | url = https://pomeranica.pl/wiki/Irena_Grzonka | tytuł = ''Stanisław Bryliński'' | data dostępu = 2021-11-19 | autor = Andrzej Androchowicz | opublikowany = pomeranica.pl | praca =  | data = | język = pl | archiwum = | zarchiwizowano =}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Bryliński, Stanisław}}
[[Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kamieńcu Podolskim]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Gryfa Pomorskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi]]
[[Kategoria:Polscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Polscy aktorzy teatralni]]
[[Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni]]
[[Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w Królestwie Kongresowym (1905–1908)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1890]]
[[Kategoria:Więźniowie niemieckich władz okupacyjnych w Polsce 1939–1945]]
[[Kategoria:Zmarli w 1953]]

title: Stanisław Bryliński

Data i miejsce urodzenia: 1 maja 1890 · Kamieniec Podolski

Data i miejsce śmierci: 10 października 1953 · Łódź

Współmałżonek: Helena Górska (rozwód 1947)