text:
# Guitar Legends
Guitar Legends (Through the Electric Age) – muzyczny film dokumentalny z 1992 r. zrealizowany podczas Koncertu Guitar Legends Seville na Expo '91 w Sewilli.

## Obsada
Albert King, B.B. King, Bo Diddley, Bob Dylan, Brian May, Nuno Bettencourt, Cozy Powell, Chris Thompson, Dave Edmunds, |David Copperfield, Gary Cherone, George Benson, George Duke, Jack Bruce, Joe Cocker, Joe Satriani, Joe Walsh, John McLaughlin, Keith Richards, Larry Coryell, Maggie Ryder, Mike Moran, Miriam Stockley, Nathan East, Neil Murray, Paco de Lucía, Phil Manzanera, Paul Rodger, Rick Wakeman, Rickie Lee Jones, Richard Thompson, Robert Cray, Roger McGuinn, Roger Waters, Stanley Clarke, Steve Cropper, Steve Vai, Steve Ferrone, The Miami Horns.

## Twórcy
- Reżyseria: Peter Lydon
- Zdjęcia: Andy Fairgreave, Bryan Hall, Andy Muggleton, Matthew Shard
- Grafika: Markell Pockett
- Montaż: David Head, Andy Kemp, on-line Bill Cullen
- Dźwięk: Phil Manzanera, Marc Hatch
- Dubbing:Richard Lambert
- Produkcja: Tribute Productions, Tony Hollingsworth, Arturo Vega, Francesco Boserman, Alison Burgh, Peter Lydon, Murray Boland, Marek Szpendowski[4], Małgorzata Rodziewicz Lasse Olsson, Art-B: Bogusław Bagsik, Andrzej Gąsiorowski[1].

title: Guitar Legends

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Guitar Legends
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[film dokumentalny|dokument]]
 |rok produkcji    = [[1992 w filmie|1992]]
 |data premiery    =
 |kraj produkcji   = [[Wielka Brytania]]
 |język            = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 510 min
 |reżyseria        = [[Peter Lydon]]
 |scenariusz       =
 |główne role      =
 |muzyka           =
 |zdjęcia          = [[Andy Fairgreave]]
[[Bryan Hall]]
[[Andy Muggleton]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           = [[David Head]]
[[Andy Kemp]]
 |produkcja        =
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Guitar Legends''' (''Through the Electric Age'') – muzyczny [[film dokumentalny]] z 1992 r. zrealizowany podczas Koncertu ''Guitar Legends Seville'' na [[Wystawa światowa|Expo]] '91 w [[Sewilla|Sewilli]]<ref name=autonazwa1>{{Cytuj stronę |url=http://www.raisethepraise.tv/video/video/seville/index.html |tytuł=Song of Songs |data dostępu=2012-09-15 |archiwum=https://web.archive.org/web/20131019235437/http://www.raisethepraise.tv/video/video/seville/index.html |zarchiwizowano=2013-10-19 }}</ref><ref>{{Cytuj | url=https://www.youtube.com/watch?v=UhhYqr44LfU&ab_channel=BornAgain1970 | tytuł=YouTube | opublikowany=youtube.com | język=fr | data dostępu=2017-11-23}}</ref><ref>{{Cytuj | url=http://luizwoostock.blogspot.com/2010/03/guitar-legendas-sevilla-expo92-blues.html | tytuł=LUIZ WOODSTOCK: GUITAR LEGENDAS SEVILLA EXPO'92 - Blues Night - 15.11.1991 > Fusion - 16.11.1991 > Experimental Concert - 17.11.1991 > Folk Rock Concert - 18.11.1991 > Hard Ro... | opublikowany=luizwoostock.blogspot.com | data dostępu=2017-11-23}}</ref>.

== Obsada ==
[[Albert King]], [[B.B. King]], [[Bo Diddley]], [[Bob Dylan]], [[Brian May]], [[Nuno Bettencourt]], [[Cozy Powell]], [[Chris Thompson (muzyk)|Chris Thompson]], [[Dave Edmunds]], |[[David Copperfield (iluzjonista)|David Copperfield]], [[Gary Cherone]], [[George Benson]], [[George Duke]], [[Jack Bruce]], [[Joe Cocker]], [[Joe Satriani]], [[Joe Walsh (muzyk)|Joe Walsh]], [[John McLaughlin (muzyk)|John McLaughlin]], [[Keith Richards]], [[Larry Coryell]], [[Maggie Ryder]], [[Mike Moran]], [[Miriam Stockley]], [[Nathan East]], [[Neil Murray (brytyjski muzyk)|Neil Murray]], [[Paco de Lucía]], [[Phil Manzanera]], [[Paul Rodger]], [[Rick Wakeman]], [[Rickie Lee Jones]], [[Richard Thompson (muzyk)|Richard Thompson]], [[Robert Cray]], [[Roger McGuinn]], [[Roger Waters]], [[Stanley Clarke]], [[Steve Cropper]], [[Steve Vai]], [[Steve Ferrone]], [[The Miami Horns]].

== Twórcy ==
* Reżyseria: [[Peter Lydon]]
* Zdjęcia: [[Andy Fairgreave]], [[Bryan Hall]], [[Andy Muggleton]], [[Matthew Shard]]
* Grafika: [[Markell Pockett]]
* Montaż: [[David Head]], [[Andy Kemp]], on-line [[Bill Cullen]]
* Dźwięk: [[Phil Manzanera]], [[Marc Hatch]]
* Dubbing:[[Richard Lambert]]
* Produkcja: [[Tribute Productions]], [[Tony Hollingsworth]], [[Arturo Vega]], [[Francesco Boserman]], [[Alison Burgh]], [[Peter Lydon]], [[Murray Boland]], [[Marek Szpendowski]]<ref>{{Cytuj | url=http://poznan.naszemiasto.pl/artykul/180225,niespodzianki-michaela-jacksona,id,t.html | tytuł=Niespodzianki Michaela Jacksona - Poznań - NaszeMiasto.pl | opublikowany=poznan.naszemiasto.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-23}}</ref>, [[Małgorzata Rodziewicz]] [[Lasse Olsson]], [[Art-B]]: [[Bogusław Bagsik]], [[Andrzej Gąsiorowski (przedsiębiorca)|Andrzej Gąsiorowski]]<ref name=autonazwa1 />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://ftvdb.bfi.org.uk/sift/title/471582?view=credit | tytuł = GUITAR LEGENDS | opublikowany = ftvdb.bfi.org.uk | archiwum = https://web.archive.org/web/20110903103446/http://ftvdb.bfi.org.uk/sift/title/471582?view=credit | zarchiwizowano = 2011-09-03}}

[[Kategoria:Brytyjskie filmy z 1992 roku]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy dokumentalne]]
[[Kategoria:Brytyjskie filmy muzyczne]]
[[Kategoria:Filmy dokumentalne o tematyce muzycznej]]

title: Guitar Legends

Gatunek: dokument

Kraj produkcji: Wielka Brytania

Język: angielski

Czas trwania: 510 min

Reżyseria: Peter Lydon

Zdjęcia: Andy Fairgreave · Bryan Hall · Andy Muggleton

Montaż: David Head · Andy Kemp


text:
# Susijan
Susijan (arab. سوسيان) – miejscowość w Syrii, w muhafazie Aleppo. W 2004 roku liczyła 1452 mieszkańców.

## Historia
24 lutego 2017 terroryści ISIS przeprowadzili we wsi Susijan dwa zamachy bombowe, w których zginęło łącznie 68 osób.

wikiname: plwiki

title: Susijan

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Susijan
 |nazwa oryginalna             = {{k|ar|سوسيان}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Syria
 |1. jednostka administracyjna = [[Aleppo (muhafaza)|Aleppo]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Al-Bab (dystrykt)|Al-Bab]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2004
 |liczba ludności              = 1452
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 36°26′06″N 37°26′31″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Susijan''' ({{ar.|سوسيان}}) – miejscowość w [[Syria|Syrii]], w [[Aleppo (muhafaza)|muhafazie Aleppo]]. W 2004 roku liczyła 1452 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.cbssyr.sy/new%20web%20site/General_census/census_2004/NH/TAB02-8-2004.htm |tytuł=نتائج تعداد السكان والمساكن لعام 2004 على مستوى المدينة / قرية |data dostępu=2016-03-05 |archiwum=https://web.archive.org/web/20160305013818/http://www.cbssyr.sy/new%20web%20site/General_census/census_2004/NH/TAB02-8-2004.htm |zarchiwizowano=2016-03-05 }}</ref>.

== Historia ==
24 lutego 2017 terroryści ISIS przeprowadzili we wsi Susijan dwa zamachy bombowe, w których zginęło łącznie 68 osób<ref>{{Cytuj |tytuł = Car Bombs Near Syria's Al-Bab Recently Freed from ISIS Kill at Least 68 |czasopismo = Time |data = 2017-02-24 |url = http://time.com/4681609/syria-car-bomb-death-toll/ |język = en |data dostępu = 2020-08-23 |archiwum = https://web.archive.org/web/20170327014943/http://time.com/4681609/syria-car-bomb-death-toll/ |zarchiwizowano = 2017-03-27 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Muhafaza Aleppo}}

[[Kategoria:Miejscowości w muhafazie Aleppo]]

title: Susijanسوسيان

Państwo: Syria

Muhafaza: Aleppo

Dystrykt: Al-Bab


text:
# Marke (Kortrijk)
Marke – dzielnica (deelgemeente) miasta Kortrijk w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, w okręgu Kortrijk. 1 stycznia 2020 roku liczyła 7550 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina.

## Demografia
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
| Rok                | 1930 | 1947 | 1961 | 2020 |
| ------------------ | ---- | ---- | ---- | ---- |
| Liczba mieszkańców | 3639 | 3898 | 4559 | 7550 |

title: Marke (Kortrijk)

wikitext:
{{Inne znaczenia|dzielnicy miasta Kortrijk|[[Marke|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Marke
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Marke (Kortrijk)
 |państwo                      = Region Flamandzki
 |2. jednostka administracyjna = [[Flandria Zachodnia]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Kortrijk (okręg)|Kortrijk]]
 |4. jednostka administracyjna = [[Kortrijk]]
 |stanowisko zarządzającego    =
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 8,27
 |wysokość                     =
 |rok                          = 1 stycznia 2024
 |liczba ludności              = 7550<ref>[https://statbel.fgov.be/de/open-data/bevoelkerung-nach-wohnsitz-nationalitaet-familienstand-alter-und-geschlecht-10 BUS]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 913
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 8510
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               =
 |współrzędne                  = 50° 48′N, 3° 14′ E
 |kod mapy                     = Flandria Zachodnia
 |commons                      = Category:Marke
 |www                          =
}}
'''Marke''' – dzielnica ''(deelgemeente)'' miasta [[Kortrijk]] w [[Belgia|Belgii]], w [[Region Flamandzki|Regionie Flamandzkim]], w prowincji [[Flandria Zachodnia]], w okręgu [[Kortrijk (okręg)|Kortrijk]]. 1 stycznia 2020 roku liczyła 7550 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina.

== Demografia ==
Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia:
{| class="wikitable"
|+ style="font-weight: bold; font-size: 1.1em; margin-bottom: 0.5em"|
|-style="background: #efefef"
! style="text-align:left;" | Rok !! 1930 !! 1947 !! 1961 !! 2020
|-
| '''Liczba mieszkańców'''|| align="center"| 3639 || align="center"| 3898 || align="center"| 4559 || align="center"| 7550
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kortrijk (okręg)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kortrijk (okręg)]]
[[Kategoria:Miejscowości we Flandrii Zachodniej]]
[[Kategoria:Dawne gminy we Flandrii Zachodniej]]
[[Kategoria:Kortrijk]]

title: Marke

Państwo: Belgia

Region: Flandria

Prowincja: Flandria Zachodnia

Dystrykt: Kortrijk

Gmina: Kortrijk


text:
# Ultar Sar
Ultar Sar (lub Ultar, Ultar II albo Bojohagur Duanasir II) – najbardziej na południe wysunięty szczyt grupy Batura Muztagh w Karakorum. Leży ok. 10 km na północny wschód od Karimabadu, miasta w dolinie Hunza w dystrykcie Gilgit w Pakistanie. Choć nie jest to jeden z najwyższych szczytów Karakorum, jest on sławny z tego, że jego ściany wznoszą się stromo, ponad 5000 m, ponad brzegi rzeki Hunza, która przepływa w pobliżu.
Do lat 90. był to jeden z najwyższych niezdobytych szczytów Ziemi. W latach 80. i 90. ok. 15 ekspedycji próbowało go zdobyć. Żadna z nich się nie powiodła, wielu wspinaczy straciło życie.
Dopiero w czerwcu 1996 r. dwie japońskie ekspedycje: pierwsza prowadzona przez Akito Yamazaki (zdobył szczyt, ale zmarł podczas schodzenia) oraz druga prowadzona przez Ken'a Takahashi. Pierwszego wejścia dokonali Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka (zmarł rok później na Bublimotin). Po zdobyciu szczytu zaskoczyły ich silne śnieżyce, co uniemożliwiło im powrót do obozu głównego przez kilka dni. Akihito Yamazaki zmarł w obozie głównym.
Druga ekspedycja składała się z Takahashiego i: Masayuki Ando, Ryushi Hoshino, Wataru Saito, i Nobuo Tsutsumi.
Od 1996 r. nie zanotowano udanych wejść.

title: Ultar Sar

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Ultar Sar
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Ultar sar.jpg
 |opis grafiki          = Ultar Sar – w środku, bliżej.
 |państwo               = PAK
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Karakorum]]
 |wysokość              = 7388
 |kod mapy              = Wyżyna Tybetańska
 |wybitność             = 888
 |data zdobycia         = czerwiec 1996
 |pierwsze wejście      = Akito Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka
 |data zdobycia zimą    =
 |pierwsze wejście zimą =
 |współrzędne           = 36°23′N 74°41′E
 |commons               =
}}
'''Ultar Sar''' (lub '''Ultar''', '''Ultar II''' albo '''Bojohagur Duanasir II''') – najbardziej na południe wysunięty szczyt grupy [[Batura Muztagh]] w [[Karakorum]]. Leży ok. 10 km na północny wschód od [[Karimabad]]u, miasta w dolinie [[Hunza]] w dystrykcie Gilgit w [[Pakistan]]ie. Choć nie jest to jeden z najwyższych szczytów Karakorum, jest on sławny z tego, że jego ściany wznoszą się stromo, ponad 5000 m, ponad brzegi rzeki Hunza, która przepływa w pobliżu.

Do lat 90. był to jeden z najwyższych niezdobytych szczytów Ziemi. W latach 80. i 90. ok. 15 ekspedycji próbowało go zdobyć. Żadna z nich się nie powiodła, wielu wspinaczy straciło życie.

Dopiero w czerwcu 1996 r. dwie japońskie ekspedycje: pierwsza prowadzona przez Akito Yamazaki (zdobył szczyt, ale zmarł podczas schodzenia) oraz druga prowadzona przez Ken'a Takahashi. Pierwszego wejścia dokonali Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka (zmarł rok później na [[Bublimotin]]). Po zdobyciu szczytu zaskoczyły ich silne śnieżyce, co uniemożliwiło im powrót do obozu głównego przez kilka dni. Akihito Yamazaki zmarł w obozie głównym.

Druga ekspedycja składała się z Takahashiego i: Masayuki Ando, Ryushi Hoshino, Wataru Saito, i Nobuo Tsutsumi.

Od 1996 r. nie zanotowano udanych wejść.

== Bibliografia ==
* Jerzy Wala, ''Orographical Sketch Map of the Karakoram'', Swiss Foundation for Alpine Research, 1990.
* Jerzy Wala, ''Orographical Sketch Map of the Batura Muztagh'', 1988.
* American Alpine Journal, 1997.
* [http://www.alpine-club.org.uk/hi/index.htm Himalayan Index]

== Linki zewnętrzne ==
* [http://travel.web.pk/destinations/mountain_peaks/ultar_peak.asp Travel.web.pk, Ultar Peak Page]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.hunzaguidespakistan.com/ultarpeaks.htm | tytuł = HunzaGuidesPakistan.com, Ultar Peak Page | opublikowany = hunzaguidespakistan.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20061102133525/http://www.hunzaguidespakistan.com/ultarpeaks.htm | zarchiwizowano = 2006-11-02}}
* [http://www.bootsnall.com/articles/05-03/think-twice-about-this-solo-stroll-ultar-peak-karimabad-pakistan.html Adventure Trip Report by Kuan Sng]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.jac.or.jp/english/kiroku/1996/ulta96_e.htm | tytuł = First Ultar II Ascent and Tragedy, 1996 | opublikowany = jac.or.jp | archiwum = https://web.archive.org/web/20191228193701/http://www.jac.or.jp/english/kiroku/1996/ulta96_e.htm | zarchiwizowano = 2019-12-28}}

[[Kategoria:Szczyty Pakistanu]]

title: Ultar Sar

Państwo: Pakistan

Położenie: Gilgit-Baltistan

Pasmo: Karakorum

Pierwsze wejście: czerwiec 1996 · Akito Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka


text:
# Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn (2021/2022)
Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn 2021/2022 (port. Taça de Portugal de Voleibol Masculino 2021/2022) – 58. sezon rozgrywek o siatkarski Puchar Portugalii zorganizowany przez Portugalski Związek Piłki Siatkowej (Federação Portuguesa de Voleibol, FPV). Zainaugurowany został 1 listopada 2021 roku. Do rozgrywek zgłosiły się 24 drużyny grające w I i II  Divisão.
Rozgrywki składały się z fazy wstępnej, w której odbyły się mecze rundy preeliminacyjnej, dwóch rund eliminacyjnych oraz runda eliminacyjna Azorów, oraz fazy głównej obejmującej 1/8 finału, ćwierćfinały i turniej finałowy. Turniej finałowy odbył się w dniach 19-20 marca 2022 roku w Centrum Kultury Viana do Castelo (Centro Cultural de Viana do Castelo). W ramach turnieju finałowego rozegrano półfinały i finał.
Po raz 19. Puchar Portugalii zdobył klub SL Benfica, który w finale pokonał AJ Fonte Bastardo.

## System rozgrywek
Rozgrywki o Puchar Portugalii w sezonie 2021/2022 składały się z fazy wstępnej i fazy głównej.
W fazie wstępnej uczestniczyły wszystkie zgłoszone drużyny grające w II Divisão oraz dwa kluby z Azorów. Faza wstępna składała się z rundy preeliminacyjnej, dwóch rund eliminacyjnych oraz rundy eliminacyjnej Azorów. Przed rundą preeliminacyjną oraz przed II rundą eliminacyjną odbyły się losowania, które wyłoniły pary meczowe.
Faza główna składała się z 1/8 finału, ćwierćfinałów oraz turnieju finałowego, w ramach którego odbyły się półfinały i finał. Nie był grany mecz o 3. miejsce. W 1/8 finału uczestniczyli zwycięzcy drugiej rundy eliminacyjnej, drużyny z I Divisão (Liga Una Seguros), a także przedstawiciele regionów autonomicznych Azorów i Madery. Przed 1/8 finału, ćwierćfinałami oraz turniejem finałowym odbyły się losowania wyłaniające pary meczowe.
We wszystkich rundach w ramach pary rozgrywane było jedno spotkanie decydujące o awansie.

## Drużyny uczestniczące
| Liga Una Seguros (14 drużyn) | Liga Una Seguros (14 drużyn) |
| ---------------------------- | ---------------------------- |
| AA Espinho                   | 1/8 finału                   |
| AA São Mamede                | ćwierćfinał                  |
| AJ Fonte Bastardo            | finał                        |
| Castêlo da Maia GC           | 1/8 finału                   |
| Clube Kairós                 | eliminacje Azorów            |
| Esmoriz GC                   | ćwierćfinał                  |
| GC Santo Tirso               | 1/8 finału                   |
| Leixões SC                   | 1/8 finału                   |
| SC Caldas                    | ćwierćfinał                  |
| SC Espinho                   | ćwierćfinał                  |
| SL Benfica                   | zwycięstwo                   |
| Sporting CP                  | półfinał                     |
| VC Viana/Casa Peixoto        | 1/8 finału                   |
| Vitória SC                   | półfinał                     |

| II Divisão (10 drużyn)         | II Divisão (10 drużyn) |
| ------------------------------ | ---------------------- |
| AD Machico                     | 1/8 finału             |
| Ala de Nun'Álvares de Gondomar | 1/8 finału             |
| CA Madalena                    | runda preeliminacyjna  |
| Clube Condeixa                 | I runda eliminacyjna   |
| CN Ginástica                   | II runda eliminacyjna  |
| Centro de Voleibol de Lisboa   | I runda eliminacyjna   |
| CV Oeiras                      | 1/8 finału             |
| Freil Gil VC                   | I runda eliminacyjna   |
| GDC Gueifães                   | II runda eliminacyjna  |
| SO Marinhense                  | I runda eliminacyjna   |

## Rozgrywki

### Faza wstępna

#### Runda preeliminacyjna
| 01.11.2021 16:00 (UTC±0) | CV Oeiras | 3:1 (25:21, 30:28, 13:25, 25:21) | CA Madalena | Pavilhão Desportivo de São Julião da Barra, Oeiras Sędziowie: Sérgio Pereira i Sofia Costa |

#### I runda eliminacyjna
| 13.11.2021 16:00 (UTC±0) | Clube Condeixa | 1:3 (19:25, 18:25, 27:25, 21:25) | GDC Gueifães | Pavilhão Municipal, Condeixa-a-Nova Sędziowie: Duarte Reis i Daniel Silva |

| 13.11.2021 17:00 (UTC±0) | Freil Gil VC | 0:3 (21:25, 10:25, 20:25) | Ala de Nun'Álvares de Gondomar | Extensão Frei Gil, Bustos Sędziowie: Paulo Gavina i Pedro Gonçalves |

| 13.11.2021 19:00 (UTC±0) | CN Ginástica | 3:0 (25:18, 25:15, 25:14) | SO Marinhense | Pavilhão CN Ginástica, Parede Sędziowie: Michelle Ferreira i Mafalda Bento |

| 13.11.2021 17:00 (UTC±0) | Centro de Voleibol de Lisboa | 0:3 (7:25, 18:25, 17:25) | CV Oeiras | Escola Básica Sophia de Mello Breyner, Amadora Sędziowie: Rui Reis i Sandra Deveza |

#### II runda eliminacyjna
| 08.12.2021 20:00 (UTC±0) | Ala de Nun'Álvares de Gondomar | 3:1 (25:23, 25:17, 23:25, 25:20) | GDC Gueifães | Pavilhão Ala Nun'Álvares, Gondomar Sędziowie: Daniel Silva i Elisabete Silva |

| 01.12.2021 21:30 (UTC±0) | CV Oeiras | 3:0 (25:16, 25:17, 25:16) | CN Ginástica | Pavilhão Desportivo de São Julião da Barra, Oeiras Sędziowie: Rui Reis i Madalena Ralha |

#### Runda eliminacyjna Azorów
| 27.10.2020 16:00 (UTC±0) | Clube Kairós | 0:3 (16:25, 16:25, 8:25) | AJ Fonte Bastardo | Complexo Desportivo das Laranjeiras, Ponta Delgada Sędziowie: Paulo Bento i Carlos Silva |

### Faza główna

#### 1/8 finału
| 23.01.2022 16:00 (UTC±0) | Esmoriz GC | 3:0 (25:19, 25:22, 25:20) | Ala de Nun'Álvares de Gondomar | Pavilhão do Esmoriz GC, Esmoriz Widzów: 100 Sędziowie: José Caramez i Pedro Gonçalves |

| 23.01.2022 11:00 (UTC±0) | AD Machico | 0:3 (15:25, 22:25, 10:25) | Vitória SC | Pavilhão Gimnodesportivo do Caniçal, Machico Sędziowie: Paulo Branco i Cândida Sousa |

| 09.02.2022 20:45 (UTC±0) | GC Santo Tirso | 2:3 (13:25, 25:17, 22:25, 27:25, 12:15) | AA São Mamede | Complexo Desportivo Comendador Manuel Cálem, Santo Tirso Widzów: 10 Sędziowie: Teresa Ferreira i Helder Lainho |

| 20.02.2022 16:00 (UTC±0) | SL Benfica | 3:1 (25:22, 21:25, 25:16, 25:23) | Leixões SC | Pavilhão da Luz Nº 2, Lizbona Widzów: 348 Sędziowie: Sofia Costa i Daniel Fernandes |

| 23.01.2022 16:00 (UTC±0) | SC Espinho | 3:0 (25:16, 25:18, 29:27) | CV Oeiras | Nave Desportiva de Espinho, Espinho Widzów: 50 Sędziowie: Ricardo Miranda i Rui Pinto Santos |

| 23.01.2022 16:00 (UTC-1) | AJ Fonte Bastardo | 3:0 (25:22, 25:17, 25:13) | VC Viana/Casa Peixoto | Complexo Desportivo Vitorino Nemésio, Praia da Vitória Widzów: 52 Sędziowie: Mafalda Bento i Sandra Deveza |

| 20.02.2022 16:00 (UTC±0) | Sporting CP | 3:0 (25:23, 25:20, 25:16) | AA Espinho | Pavilhão João Rocha, Lizbona Widzów: 313 Sędziowie: Pedro Pinto i Michelle Ferreira |

| 23.01.2022 16:00 (UTC±0) | SC Caldas | 3:2 (25:23, 21:25, 17:25, 27:25, 15:11) | Castêlo da Maia GC | Pavilhão Rainha D. Leonor, Caldas da Rainha Widzów: 100 Sędziowie: Rui Reis i Sofia Costa |

#### Ćwierćfinały
| 23.02.2022 21:00 (UTC±0) | SC Caldas | 0:3 (23:25, 18:25, 22:25) | Sporting CP | Pavilhão Rainha D. Leonor, Caldas da Rainha Widzów: 300 Sędziowie: Sandra Deveza i Rui Reis |

| 20.02.2022 18:30 (UTC±0) | SC Espinho | 2:3 (18:25, 22:25, 25:23, 25:19, 7:15) | AJ Fonte Bastardo | Nave Desportiva de Espinho, Espinho Widzów: 128 Sędziowie: Raquel Portela i José Caramez |

| 02.03.2022 21:00 (UTC±0) | Esmoriz GC | 0:3 (22:25, 21:25, 20:25) | SL Benfica | Pavilhão do Esmoriz GC, Esmoriz Widzów: 200 Sędziowie: Ricardo Ferreira i Teresa Ferreira |

| 19.02.2022 15:30 (UTC±0) | AA São Mamede | 1:3 (26:24, 14:25, 22:25, 18:25) | Vitória SC | Pavilhão Eduardo Soares, São Mamede de Infesta Widzów: 120 Sędziowie: Raquel Portela i Paulo Gavina |

### Turniej finałowy

#### Półfinały
| 19.03.2022 15:00 (UTC±0) | AJ Fonte Bastardo | 3:1 (25:17, 22:25, 25:19, 30:28) | Vitória SC | Centro Cultural de Viana do Castelo, Viana do Castelo Widzów: 208 Sędziowie: Luis Meireies i José Caramez |

| 19.03.2022 18:00 (UTC±0) | Sporting CP | 1:3 (25:22, 23:25, 20:25, 22:25) | SL Benfica | Centro Cultural de Viana do Castelo, Viana do Castelo Widzów: 962 Sędziowie: Rui Carvalho i Nuno Teixeira |

#### Finał
| 20.03.2022 17:45 (UTC±0) | AJ Fonte Bastardo | 1:3 (25:20, 23:25, 18:25, 22:25) | SL Benfica | Centro Cultural de Viana do Castelo, Viana do Castelo Widzów: 900 Sędziowie: Ricardo Ferreira i Nuno Maia |

wikitext:
{{Rozgrywki ligowe infobox
 |nazwa                         = Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn 2021/2022
 |nazwa oryginalna              = Taça de Portugal de Voleibol Masculino 2021/2022
 |dyscyplina                    = piłka siatkowa
 |poprzednie                    = [[Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn (2020/2021)|2020/2021]]
 |następne                      = [[Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn (2022/2023)|2022/2023]]
 |logo                          =
 |opis logo                     =
 |alt logo                      =
 |państwo                       =
 |organizator                   = Portugalski Związek Piłki Siatkowej
 |poziom ligowy                 =
 |edycja                        = 58.
 |termin                        = 01.11.2021 – 20.03.2022
 |liczba zespołów               = 24
 |liczba kolejek                =
 |liczba meczów                 =
 |liczba obiektów               =
 |liczba miast                  =
 |liczba bramek                 =
 |zwycięzca                     = [[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]]
 |2. miejsce                    =
 |3. miejsce                    =
 |commons                       =
}}
'''Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn 2021/2022''' ([[Język portugalski|port.]] '''''Taça de Portugal de Voleibol Masculino 2021/2022''''') – 58. sezon rozgrywek o [[Piłka siatkowa|siatkarski]] [[Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Portugalii]] zorganizowany przez Portugalski Związek Piłki Siatkowej (''Federação Portuguesa de Voleibol'', FPV). Zainaugurowany został [[1 listopada]] [[2021]] roku. Do rozgrywek zgłosiły się 24 drużyny grające w I i II  Divisão.

Rozgrywki składały się z fazy wstępnej, w której odbyły się mecze rundy preeliminacyjnej, dwóch rund eliminacyjnych oraz runda eliminacyjna Azorów, oraz fazy głównej obejmującej 1/8 finału, ćwierćfinały i turniej finałowy. Turniej finałowy odbył się w dniach [[19 marca|19]]-[[20 marca]] [[2022]] roku w Centrum Kultury [[Viana do Castelo]] (''Centro Cultural de Viana do Castelo''). W ramach turnieju finałowego rozegrano półfinały i finał.

Po raz 19. Puchar Portugalii zdobył klub [[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]], który w finale pokonał [[AJ Fonte Bastardo]]<ref>{{Cytuj |url= http://fpvoleibol.pt/fpv/2022/03/20/sl-benfica-ergue-19-a-taca/ |tytuł=SL Benfica ergue 19.ª Taça |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-17}}</ref>.

== System rozgrywek ==
Rozgrywki o Puchar Portugalii w sezonie 2021/2022 składały się z fazy wstępnej i fazy głównej.

W fazie wstępnej uczestniczyły wszystkie zgłoszone drużyny grające w II Divisão oraz dwa kluby z Azorów. Faza wstępna składała się z rundy preeliminacyjnej, dwóch rund eliminacyjnych oraz rundy eliminacyjnej Azorów. Przed rundą preeliminacyjną oraz przed II rundą eliminacyjną odbyły się losowania, które wyłoniły pary meczowe<ref>{{Cytuj |url=https://fpvoleibol.pt/fpv/wp-content/uploads/2021/10/2021_2022_TACA_PORTUGAL_Masculina_Pre_Elim.pdf |tytuł=Taça de Portugal – Sorteios |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-16}}</ref><ref>{{Cytuj |url=https://www.fpvoleibol.pt/nacional/21_22/sorteios/tacaportugal_2elim_masc.pdf?_ga=2.205442704.1486246420.1668604029-969719119.1664963231 |tytuł=Sorteios da Taça de Portugal |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-16}}</ref>.

Faza główna składała się z 1/8 finału, ćwierćfinałów oraz turnieju finałowego, w ramach którego odbyły się półfinały i finał. Nie był grany mecz o 3. miejsce. W 1/8 finału uczestniczyli zwycięzcy drugiej rundy eliminacyjnej, drużyny z I Divisão (Liga Una Seguros), a także przedstawiciele regionów autonomicznych [[Azory|Azorów]] i [[Madera|Madery]]. Przed 1/8 finału, ćwierćfinałami oraz turniejem finałowym odbyły się losowania wyłaniające pary meczowe<ref>{{Cytuj |url=https://fpvoleibol.pt/fpv/2021/12/10/sorteio-da-taca-de-portugal-masculinos/ |tytuł=Sorteio da Taça de Portugal – Masculinos |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-16}}</ref><ref>{{Cytuj |url=https://fpvoleibol.pt/fpv/2022/01/25/viana-do-castelo-recebe-finais-4-da-taca-de-portugal/ |tytuł=Viana do Castelo recebe Finais 4 da Taça de Portugal |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-16}}</ref><ref>{{Cytuj |url=https://fpvoleibol.pt/fpv/2022/02/22/os-duelos-das-meias-finais-da-taca-de-portugal/ |tytuł=Os «duelos» das meias-finais da Taça de Portugal |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-16}}</ref>.

We wszystkich rundach w ramach pary rozgrywane było jedno spotkanie decydujące o awansie.

== Drużyny uczestniczące ==
{|
|- style="vertical-align: top"|
|
{| class="wikitable" style="font-size: 90%;"
|-
! colspan="2"|[[Liga Una Seguros (2021/2022)|Liga Una Seguros]]
(14 drużyn)
|-
|style="border-bottom-style:hidden; width: 200px;"|[[AA Espinho]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[AA São Mamede]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|ćwierćfinał
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[AJ Fonte Bastardo]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|finał
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[Castêlo da Maia GC]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[Clube Kairós]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|eliminacje Azorów
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[Esmoriz GC]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|ćwierćfinał
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[GC Santo Tirso]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[Leixões SC (piłka siatkowa)|Leixões SC]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[SC Caldas]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|ćwierćfinał
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[SC Espinho]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|ćwierćfinał
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|'''zwycięstwo'''
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[Sporting CP (piłka siatkowa)|Sporting CP]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|półfinał
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[VC Viana|VC Viana/Casa Peixoto]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|- style="background: #f2f2f2;"
|[[Vitória SC (piłka siatkowa)|Vitória SC]]
|style="text-align: center; font-size: 85%;"|półfinał
|}
|
|
{| class="wikitable" style="font-size: 90%;"
|-
! colspan="2"|II Divisão
(10 drużyn)
|-
|style="border-bottom-style:hidden; width: 200px;"|AD Machico
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[Ala de Nun'Álvares de Gondomar]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|CA Madalena
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|runda preeliminacyjna
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|Clube Condeixa
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|I runda eliminacyjna
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|[[CN Ginástica]]
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|II runda eliminacyjna
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|Centro de Voleibol de Lisboa
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|I runda eliminacyjna
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|CV Oeiras
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|1/8 finału
|- style="background: #f2f2f2;"
|style="border-bottom-style:hidden;"|Freil Gil VC
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|I runda eliminacyjna
|-
|style="border-bottom-style:hidden;"|GDC Gueifães
|style="border-bottom-style:hidden; text-align: center; font-size: 85%;"|II runda eliminacyjna
|- style="background: #f2f2f2;"
|SO Marinhense
|style="text-align: center; font-size: 85%;"|I runda eliminacyjna
|}
|}

== Rozgrywki ==
=== Faza wstępna ===
==== Runda preeliminacyjna ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 01.11.2021
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = CV Oeiras
 |drużyna2           = CA Madalena
 |wynik              = 3:1
 |sety               = (25:21, 30:28, 13:25, 25:21)
 |miejsce            = Pavilhão Desportivo de São Julião da Barra, [[Oeiras]]
 |sędzia             = Sérgio Pereira
 |drugi sędzia       = Sofia Costa
 |wygrała            = 1
}}

==== I runda eliminacyjna ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 13.11.2021
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = Clube Condeixa
 |drużyna2           = GDC Gueifães
 |wynik              = 1:3
 |sety               = (19:25, 18:25, 27:25, 21:25)
 |miejsce            = Pavilhão Municipal, [[Condeixa-a-Nova]]
 |sędzia             = Duarte Reis
 |drugi sędzia       = Daniel Silva
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 13.11.2021
 |godzina            = 17:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = Freil Gil VC
 |drużyna2           = [[Ala de Nun'Álvares de Gondomar]]
 |wynik              = 0:3
 |sety               = (21:25, 10:25, 20:25)
 |miejsce            = Extensão Frei Gil, [[Bustos]]
 |sędzia             = Paulo Gavina
 |drugi sędzia       = Pedro Gonçalves
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 13.11.2021
 |godzina            = 19:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[CN Ginástica]]
 |drużyna2           = SO Marinhense
 |wynik              = 3:0
 |sety               = (25:18, 25:15, 25:14)
 |miejsce            = Pavilhão CN Ginástica, [[Parede]]
 |sędzia             = Michelle Ferreira
 |drugi sędzia       = Mafalda Bento
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 13.11.2021
 |godzina            = 17:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = Centro de Voleibol de Lisboa
 |drużyna2           = CV Oeiras
 |wynik              = 0:3
 |sety               = (7:25, 18:25, 17:25)
 |miejsce            = Escola Básica Sophia de Mello Breyner, [[Amadora]]
 |sędzia             = Rui Reis
 |drugi sędzia       = Sandra Deveza
 |wygrała            = 2
}}

==== II runda eliminacyjna ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 08.12.2021
 |godzina            = 20:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[Ala de Nun'Álvares de Gondomar]]
 |drużyna2           = GDC Gueifães
 |wynik              = 3:1
 |sety               = (25:23, 25:17, 23:25, 25:20)
 |miejsce            = Pavilhão Ala Nun'Álvares, [[Gondomar]]
 |sędzia             = Daniel Silva
 |drugi sędzia       = Elisabete Silva
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 01.12.2021
 |godzina            = 21:30 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = CV Oeiras
 |drużyna2           = [[CN Ginástica]]
 |wynik              = 3:0
 |sety               = (25:16, 25:17, 25:16)
 |miejsce            = Pavilhão Desportivo de São Julião da Barra, [[Oeiras]]
 |sędzia             = Rui Reis
 |drugi sędzia       = Madalena Ralha
 |wygrała            = 1
}}

==== Runda eliminacyjna Azorów ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 27.10.2020
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[Clube Kairós]]
 |drużyna2           = [[AJ Fonte Bastardo]]
 |wynik              = 0:3
 |sety               = (16:25, 16:25, 8:25)
 |miejsce            = Complexo Desportivo das Laranjeiras, [[Ponta Delgada]]
 |sędzia             = Paulo Bento
 |drugi sędzia       = Carlos Silva
 |wygrała            = 2
}}

=== Faza główna ===
==== 1/8 finału ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 23.01.2022
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[Esmoriz GC]]
 |drużyna2           = [[Ala de Nun'Álvares de Gondomar]]
 |wynik              = 3:0
 |sety               = (25:19, 25:22, 25:20)
 |miejsce            = Pavilhão do Esmoriz GC, [[Esmoriz]]
 |sędzia             = José Caramez
 |drugi sędzia       = Pedro Gonçalves
 |widzów             = 100
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 23.01.2022
 |godzina            = 11:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[AD Machico]]
 |drużyna2           = [[Vitória SC (piłka siatkowa)|Vitória SC]]
 |wynik              = 0:3
 |sety               = (15:25, 22:25, 10:25)
 |miejsce            = Pavilhão Gimnodesportivo do Caniçal, [[Machico]]
 |sędzia             = Paulo Branco
 |drugi sędzia       = Cândida Sousa
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 09.02.2022
 |godzina            = 20:45 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[GC Santo Tirso]]
 |drużyna2           = [[AA São Mamede]]
 |wynik              = 2:3
 |sety               = (13:25, 25:17, 22:25, 27:25, 12:15)
 |miejsce            = Complexo Desportivo Comendador Manuel Cálem, [[Santo Tirso]]
 |sędzia             = Teresa Ferreira
 |drugi sędzia       = Helder Lainho
 |widzów             = 10
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 20.02.2022
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]]
 |drużyna2           = [[Leixões SC (piłka siatkowa)|Leixões SC]]
 |wynik              = 3:1
 |sety               = (25:22, 21:25, 25:16, 25:23)
 |miejsce            = Pavilhão da Luz Nº 2, [[Lizbona]]
 |sędzia             = Sofia Costa
 |drugi sędzia       = Daniel Fernandes
 |widzów             = 348
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 23.01.2022
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[SC Espinho]]
 |drużyna2           = CV Oeiras
 |wynik              = 3:0
 |sety               = (25:16, 25:18, 29:27)
 |miejsce            = Nave Desportiva de Espinho, [[Espinho]]
 |sędzia             = Ricardo Miranda
 |drugi sędzia       = Rui Pinto Santos
 |widzów             = 50
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 23.01.2022
 |godzina            = 16:00 ([[UTC-01:00|UTC-1]])
 |drużyna1           = [[AJ Fonte Bastardo]]
 |drużyna2           = [[VC Viana|VC Viana/Casa Peixoto]]
 |wynik              = 3:0
 |sety               = (25:22, 25:17, 25:13)
 |miejsce            = Complexo Desportivo Vitorino Nemésio, [[Praia da Vitória]]
 |sędzia             = Mafalda Bento
 |drugi sędzia       = Sandra Deveza
 |widzów             = 52
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 20.02.2022
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[Sporting CP (piłka siatkowa)|Sporting CP]]
 |drużyna2           = [[AA Espinho]]
 |wynik              = 3:0
 |sety               = (25:23, 25:20, 25:16)
 |miejsce            = [[Pavilhão João Rocha]], [[Lizbona]]
 |sędzia             = Pedro Pinto
 |drugi sędzia       = Michelle Ferreira
 |widzów             = 313
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 23.01.2022
 |godzina            = 16:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[SC Caldas]]
 |drużyna2           = [[Castêlo da Maia GC]]
 |wynik              = 3:2
 |sety               = (25:23, 21:25, 17:25, 27:25, 15:11)
 |miejsce            = Pavilhão Rainha D. Leonor, [[Caldas da Rainha]]
 |sędzia             = Rui Reis
 |drugi sędzia       = Sofia Costa
 |widzów             = 100
 |wygrała            = 1
}}

==== Ćwierćfinały ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 23.02.2022
 |godzina            = 21:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[SC Caldas]]
 |drużyna2           = [[Sporting CP (piłka siatkowa)|Sporting CP]]
 |wynik              = 0:3
 |sety               = (23:25, 18:25, 22:25)
 |miejsce            = Pavilhão Rainha D. Leonor, [[Caldas da Rainha]]
 |sędzia             = Sandra Deveza
 |drugi sędzia       = Rui Reis
 |widzów             = 300
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 20.02.2022
 |godzina            = 18:30 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[SC Espinho]]
 |drużyna2           = [[AJ Fonte Bastardo]]
 |wynik              = 2:3
 |sety               = (18:25, 22:25, 25:23, 25:19, 7:15)
 |miejsce            = Nave Desportiva de Espinho, [[Espinho]]
 |sędzia             = Raquel Portela
 |drugi sędzia       = José Caramez
 |widzów             = 128
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 02.03.2022
 |godzina            = 21:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[Esmoriz GC]]
 |drużyna2           = [[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]]
 |wynik              = 0:3
 |sety               = (22:25, 21:25, 20:25)
 |miejsce            = Pavilhão do Esmoriz GC, [[Esmoriz]]
 |sędzia             = Ricardo Ferreira
 |drugi sędzia       = Teresa Ferreira
 |widzów             = 200
 |wygrała            = 2
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 19.02.2022
 |godzina            = 15:30 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[AA São Mamede]]
 |drużyna2           = [[Vitória SC (piłka siatkowa)|Vitória SC]]
 |wynik              = 1:3
 |sety               = (26:24, 14:25, 22:25, 18:25)
 |miejsce            = Pavilhão Eduardo Soares, [[São Mamede de Infesta]]
 |sędzia             = Raquel Portela
 |drugi sędzia       = Paulo Gavina
 |widzów             = 120
 |wygrała            = 2
}}

=== Turniej finałowy ===
==== Półfinały ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 19.03.2022
 |godzina            = 15:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[AJ Fonte Bastardo]]
 |drużyna2           = [[Vitória SC (piłka siatkowa)|Vitória SC]]
 |wynik              = 3:1
 |sety               = (25:17, 22:25, 25:19, 30:28)
 |miejsce            = Centro Cultural de Viana do Castelo, [[Viana do Castelo]]
 |sędzia             = Luis Meireies
 |drugi sędzia       = José Caramez
 |widzów             = 208
 |wygrała            = 1
}}
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 19.03.2022
 |godzina            = 18:00 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[Sporting CP (piłka siatkowa)|Sporting CP]]
 |drużyna2           = [[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]]
 |wynik              = 1:3
 |sety               = (25:22, 23:25, 20:25, 22:25)
 |miejsce            = Centro Cultural de Viana do Castelo, [[Viana do Castelo]]
 |sędzia             = Rui Carvalho
 |drugi sędzia       = Nuno Teixeira
 |widzów             = 962
 |wygrała            = 2
}}

==== Finał ====
{{Mecz siatkarski 2
 |data               = 20.03.2022
 |godzina            = 17:45 ([[UTC±00:00|UTC±0]])
 |drużyna1           = [[AJ Fonte Bastardo]]
 |drużyna2           = [[SL Benfica (piłka siatkowa)|SL Benfica]]
 |wynik              = 1:3
 |sety               = (25:20, 23:25, 18:25, 22:25)
 |miejsce            = Centro Cultural de Viana do Castelo, [[Viana do Castelo]]
 |sędzia             = Ricardo Ferreira
 |drugi sędzia       = Nuno Maia
 |widzów             = 900
 |wygrała            = 2
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj |url=https://fpv-web.dataproject.com/CompetitionHome.aspx?ID=62 |tytuł=Taça de Portugal Masculinos 21/22 |opublikowany=FPV |język=pt |data dostępu=2022-11-17}}

{{Klubowe rozgrywki siatkarskie w Europie 2021/2022}}

[[Kategoria:Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn]]
[[Kategoria:2021 w piłce siatkowej]]
[[Kategoria:2022 w piłce siatkowej]]
[[Kategoria:2021 w Portugalii]]
[[Kategoria:2022 w Portugalii]]

title: · Puchar Portugalii w piłce siatkowej mężczyzn 2021/2022Taça de Portugal de Voleibol Masculino 2021/2022

Organizator: Portugalski Związek Piłki Siatkowej

Zwycięzca: SL Benfica


text:
# Nina Morozowa
Nina Morozowa, z domu Argunowa (ur. 15 września 1989) – rosyjska lekkoatletka specjalizująca się w biegach płotkarskich.
Wraz z koleżankami z reprezentacji sięgnęła latem 2011 po młodzieżowe mistrzostwo Europy w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów, a indywidualnie była na tych zawodach piąta w biegu na 100 metrów przez płotki. Odpadła w półfinale biegu na 200 metrów podczas uniwersjady w Shenzhen (2011). W 2015 ponownie wystąpiła na uniwersjadzie, zdobywając srebrny medal w biegu na 100 metrów przez płotki.
Złota medalistka mistrzostw Rosji oraz reprezentantka kraju na drużynowych mistrzostwach Europy.
Rekordy życiowe: bieg na 60 metrów przez płotki (hala) – 8,05 (6 marca 2015, Praga); bieg na 100 metrów przez płotki (stadion) – 12,89 (23 lipca 2015, Joensuu).

title: Nina Morozowa

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Nina Morozowa
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Młodzieżowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|Młodzieżowe mistrzostwa Europy]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011|Ostrawa 2011]]|sztafeta 4 x 100 m}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Uniwersjada]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2015|Gwangju 2015]]|bieg na 100 m przez płotki}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Nina Morozowa''', z domu '''Argunowa''' (ur. [[15 września]] [[1989]]) – [[Rosja|rosyjska]] [[lekkoatletyka|lekkoatletka]] specjalizująca się w biegach [[biegi płotkarskie|płotkarskich]].

Wraz z koleżankami z reprezentacji sięgnęła latem 2011 po [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2011|młodzieżowe mistrzostwo Europy]] w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów, a indywidualnie była na tych zawodach piąta w [[bieg na 100 metrów przez płotki|biegu na 100 metrów przez płotki]]. Odpadła w półfinale biegu na 200 metrów podczas [[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2011|uniwersjady]] w [[Shenzhen]] (2011). W 2015 ponownie wystąpiła na [[Lekkoatletyka na Letniej Uniwersjadzie 2015|uniwersjadzie]], zdobywając srebrny medal w biegu na 100 metrów przez płotki.

Złota medalistka mistrzostw Rosji oraz reprezentantka kraju na [[Drużynowe mistrzostwa Europy w lekkoatletyce|drużynowych mistrzostwach Europy]].

Rekordy życiowe: [[bieg na 60 metrów przez płotki]] (hala) – 8,05 (6 marca 2015, [[Praga]]); [[bieg na 100 metrów przez płotki]] (stadion) – 12,89 (23 lipca 2015, [[Joensuu]]).

== Bibliografia ==
* {{tilastopaja |id=63314 |nazwa=Nina Morozowa |płeć=w |data dostępu=26 czerwca 2015}}

{{Młodzieżowe mistrzynie Europy w sztafecie 4 × 100 metrów}}

{{SORTUJ:Morozowa, Nina}}
[[Kategoria:Rosyjscy płotkarze]]
[[Kategoria:Rosyjscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 2015]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1989]]

title: · Nina Morozowa

Data i miejsce urodzenia: 15 września 1989 lub 3 kwietnia 1989 · Soczi

title: Dorobek medalowy

złoto: Ostrawa 2011 · sztafeta 4 x 100 m

srebro: Gwangju 2015 · bieg na 100 m przez płotki


text:
# Parafia Ewangelicko-Augsburska w Bydgoszczy
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Bydgoszczy – parafia Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej należąca do diecezji pomorsko-wielkopolskiej. Początki kościoła sięgają czasów niemieckiego teologa Marcina Lutra i jego reformacji.

## Początki reformacji w Bydgoszczy
Nie ma szczegółowych informacji dotyczących początków reformacji w Bydgoszczy, wiadomo jednak, że reformacyjne prądy dotarły także do grodu nad Brdą. Najstarsze wzmianki o kościele pochodzą z roku 1566, kiedy to odnotowano pierwsze ucieczki zakonników z konwentów. Na terenie miasta działała parafia ewangelicko-reformowana, zamknięta w 1581 roku, po interwencji biskupa włocławskiego. W Bydgoszczy działał też zbór braci czeskich (1550-1625), a także szpital ewangelicki założony przez ewangelickiego burmistrza, Wincentego Kosmasa. Późniejsze lata to okres kontrreformacji i wiążących się z nią prześladowań ewangelików przez zakony bernardynów i jezuitów wspieranych przez edykty królewskie. Na terenie miasta nie działała wówczas żadna parafia ewangelicka, a wierni musieli udawać się na nabożeństwa do pobliskich miejscowości.

## Okres zaboru pruskiego; Kościół ewangelicko-unijny
Sytuacja zmieniła się diametralnie, kiedy w 1772 roku Bydgoszcz weszła w skład zaboru pruskiego. Liczba ewangelickich mieszkańców gwałtownie wzrosła; wkrótce ewangelicy stali się zdecydowaną większością wyznaniową wśród mieszkańców miasta. W 1773 roku do Bydgoszczy przybył pierwszy ewangelicki ksiądz – Karol Gebhardt. W latach 1829–1857 pastorem miejscowej parafii ewangelickiej był Jacob Romberg, który w 1858 r. otrzymał godność Honorowego Obywatela Bydgoszczy.
W latach 1784–1787 powstał w mieście pierwszy ewangelicki kościół, mieszczący się przy ulicy Podwale. Lata 1872-1876 to okres, w którym powstał kolejny ewangelicki kościół św. Pawła przy ulicy Gdańskiej. Obecnie jest to kościół św.św. Piotra i Pawła, użytkowany przez parafię rzymskokatolicką. W 1895 roku powstała kolejna świątynia na Okolu.
Kiedy liczba wiernych przekroczyła 40 tys., podjęto decyzję o budowie kolejnych kościołów. W latach 1896–1897 wybudowano neogotycki kościół Chrystusa (dziś kościół Zbawiciela) przy placu Zbawiciela, użytkowany do dziś przez parafię ewangelicką. Trzy lata później rozpoczęto budowę kościoła na placu Kościeleckich, ukończoną w 1903 roku. Do wybuchu I wojny światowej w mieście powstały jeszcze kościoły na Szwederowie, w Czyżkówku, Małych Bartodziejach, na Wilczaku, w Łęgnowie. Łącznie w granicach miasta znalazło się osiem kościołów ewangelickich. II wojnę światową przetrwało tylko sześć z nich, z czego pięć odebrano ewangelikom, pozostawiając im jedynie kościół Zbawiciela.
W 1834 roku powstał także zbór ewangelicko-luterski (staroluterański), który nie akceptował unii pruskiej z 1817 roku.  W 1846 roku jego członkowie wybudowali swój kościół przy ulicy Poznańskiej.
W mieście działało wiele ewangelickich szkół, przedszkoli, szpitali, domów dziecka i organizacji charytatywnych służących pomocą mieszkańcom miasta.
Bydgoszcz w czasach zaborów byłą największym ośrodkiem Kościoła Ewangelickiego na terenie Pomorza, Wielkopolski i Kujaw.

## Parafia ewangelicko-augsburska (luterańska) w Bydgoszczy
Starania o utworzenie parafii podjęto tuż po odzyskaniu niepodległości. W 1921 roku kapelan Wojska Polskiego ks. Józef Mamica z Poznania rozpoczął wytężone działania w tym kierunku. Zaowocowały one w 1922 roku spotkaniem organizacyjnym, na którym podjęto uchwałę o założeniu nowej parafii. Jako że nie miała ona swojego kościoła do 1939 roku, nabożeństwa odbywały się w kościele staroluterskim. W 1927 r. wydawano nawet własne pismo parafialne, „Ogniwo”, służące także parafianom z Grudziądza i Torunia.
Datą zwrotną w historii parafii był rok 1932, kiedy to swoją służbę w parafii rozpoczął ks. Waldemar Preiss (1908–1973). Dzięki jego działalności parafia zaczęła się dynamicznie rozwijać, a liczba parafian nieustannie rosła. Oprócz tradycyjnych nabożeństw wprowadzono codzienne nabożeństwa poranne, godziny biblijne, spotkania młodzieży oraz starszych członków parafii, koło pań, a także uroczystości, sympozja i konferencje o charakterze patriotycznym. Ks. Preiss był redaktorem czasopisma „Przegląd Ewangelicki”, które w latach 1935–1939 z lokalnego dwutygodnika stało się tygodnikiem o zasięgu ogólnopolskim.
Osiągnięcia parafii zostały przekreślone przez wybuch II wojny światowej. Działalność parafii została zakazana, a majątek rozkradziony. Księdza Waldemara Preissa aresztowano 5 września 1939 roku – całą wojnę spędził w obozach koncentracyjnych. Życie stracili inni duszpasterze związani z bydgoską parafią:  ks. Józef Mamica w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen w 1940 roku, ks. senior Gustaw Manitius w poznańskim Forcie VII w 1940 roku, ks. Jerzy Kahané w Pirnie w roku 1941.
Pierwsze powojenne nabożeństwo zostało odprawione w czerwcu roku 1945 przez ks. Ryszarda Trenklera z Torunia. W tym samym roku odzyskano kościół Chrystusa, 9 grudnia rekonsekrowany jako kościół Zbawiciela. W 1947 roku przed kościołem ustawiono figurę Chrystusa, a otaczający kościół plac nazwano placem Zbawiciela. W kościele stanęła także tablica upamiętniająca polskich księży ewangelickich zamordowanych w czasie II wojny światowej. W trudnej powojennej rzeczywistości ks. proboszcz Waldemar Preiss został delegowany do Wrocławia jako wysłannik Konsystorza, w celu organizowania na nowo życia kościelnego. W parafii zastępowali księdza wikariusze. Ks. Waldemar Preiss zmarł 11 grudnia 1973 roku.
Kolejnym proboszczem bydgoskiej parafii w latach 1975–1998 był ks. Tadeusz Narzyński.  Za jego kadencji ukończono remont kościoła, nawiązano kontakty z parafią św. Mikołaja w Bielefeld (Niemcy), a także dawnymi mieszkańcami miasta. Wspólnie obchodzono 650-lecie miasta oraz 100-lecie poświęcenia kościoła.
Obecnie proboszczem jest ks. Marek Loskot, który pełni także funkcję kapelana marynarki wojennej. Od 1995 roku związany jest z Ewangelickim Duszpasterstwem Wojskowym.
Parafia bydgoska jest miejscem życia religijnego, jak również spotkań młodzieżowych, kontaktów ekumenicznych, koncertów i uroczystości o zasięgu diecezjalnym i ogólnopolskim. Nabożeństwa są również odprawiane w kaplicy filialnej w Sępólnie Krajeńskim.

## Duszpasterze bydgoskiej parafii w latach 1922–2007
| Duszpasterze                    | Lata pracy              |
| ------------------------------- | ----------------------- |
| ks. Józef Mamica                | 1922–1925               |
| ks. senior Gustaw Manitius      | 1926 i 1931–1932        |
| ks. Jerzy Kahané                | 1929–1931               |
| ks. Ryszard Trenkler            | 1936–1937               |
| ks. Waldemar Preiss (1908–1973) | 1932–1973               |
| ks. Alfred Figaszewski          | wikariusz 1949          |
| ks. Edward Busse                | wikariusz 1950–1951     |
| ks. Jerzy Otello                | wikariusz 1951          |
| ks. senior Edward Dietz         | administrator 1973      |
| ks. Jan Feruga                  | administrator 1974–1975 |
| ks. Jerzy Molin                 | wikariusz 1974–1975     |
| ks. Tadeusz Narzyński           | 1975–1998               |
| ks. Marek Loskot                | od 1998                 |
| ks. Marcin Makula               | wikariusz 2000–2002     |

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia Ewangelicko-Augsburska
w Bydgoszczy
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Bdg kscZbawiciela noc 3 07-2013.jpg
 |opis grafiki            =
 |państwo                 = kujawsko-pomorskie
 |siedziba                = [[Bydgoszcz]]
 |adres                   = Plac Zbawiciela 2
85-058 [[Bydgoszcz]]
 |data powołania          = [[1922]]
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[luteranizm]]
 |kościół                 = [[Kościół Ewangelicko-Augsburski w Rzeczypospolitej Polskiej|Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP]]
 |1. jednostka typ        = Diecezja
 |1. jednostka nazwa      = [[Diecezja pomorsko-wielkopolska|pomorsko-wielkopolska]]
 |2. jednostka typ        =
 |2. jednostka nazwa      =
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja =
 |obiekt sakralny         = [[Kościół Zbawiciela w Bydgoszczy|Kościół Zbawiciela]]
plac Zbawiciela 1
 |filie                   = [[Sępólno Krajeńskie]]
 |nadzór                  =
 |administrator           =
 |proboszcz               = ks. Marek Loskot
 |wezwanie                =
 |dzień wspomnienia       =
 |kod mapy                = Bydgoszcz
 |współrzędne             = 53°7′10.719″N 18°0′11.166″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 =
 |www                     = https://bydgoszcz.luteranie.pl
}}
[[Plik:Christ Church Bromberg 1900.jpg|thumb|240px|Ewangelicki Kościół Zbawiciela w Bydgoszczy (1900)]]
'''Parafia Ewangelicko-Augsburska w Bydgoszczy''' – parafia [[Kościół Ewangelicko-Augsburski w Rzeczypospolitej Polskiej|Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej]] należąca do [[Diecezja pomorsko-wielkopolska|diecezji pomorsko-wielkopolskiej]]. Początki kościoła sięgają czasów niemieckiego teologa [[Marcin Luter|Marcina Lutra]] i jego [[reformacja|reformacji]].

== Początki reformacji w Bydgoszczy ==
Nie ma szczegółowych informacji dotyczących początków [[Reformacja|reformacji]] w [[Bydgoszcz]]y, wiadomo jednak, że reformacyjne prądy dotarły także do grodu nad [[Brda|Brdą]]. Najstarsze wzmianki o kościele pochodzą z roku 1566, kiedy to odnotowano pierwsze ucieczki zakonników z konwentów. Na terenie miasta działała parafia [[Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP|ewangelicko-reformowana]], zamknięta w 1581 roku, po interwencji [[Biskupi włocławscy|biskupa włocławskiego]]. W Bydgoszczy działał też zbór [[Bracia czescy|braci czeskich]] (1550-1625), a także szpital ewangelicki założony przez ewangelickiego burmistrza, Wincentego Kosmasa. Późniejsze lata to okres [[Kontrreformacja|kontrreformacji]] i wiążących się z nią prześladowań ewangelików przez zakony [[Bernardyni|bernardynów]] i [[Jezuici|jezuitów]] wspieranych przez edykty królewskie. Na terenie miasta nie działała wówczas żadna parafia ewangelicka, a wierni musieli udawać się na nabożeństwa do pobliskich miejscowości.

== Okres zaboru pruskiego; Kościół ewangelicko-unijny ==
Sytuacja zmieniła się diametralnie, kiedy w 1772 roku Bydgoszcz weszła w skład [[Zabór pruski|zaboru pruskiego]]. Liczba ewangelickich mieszkańców gwałtownie wzrosła; wkrótce ewangelicy stali się zdecydowaną większością wyznaniową wśród mieszkańców miasta. W 1773 roku do Bydgoszczy przybył pierwszy ewangelicki ksiądz – [[Karol Gebhardt]]. W latach 1829–1857 pastorem miejscowej parafii ewangelickiej był [[Jacob Romberg]], który w 1858 r. otrzymał godność [[Honorowi obywatele Bydgoszczy|Honorowego Obywatela Bydgoszczy]]<ref>Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom VI. Bydgoszcz 2000. {{ISBN|83-85327-58-4}}, str. 86-87</ref>.

W latach 1784–1787 powstał w mieście [[Staromiejski ewangelicki kościół farny w Bydgoszczy|pierwszy ewangelicki kościół]], mieszczący się przy [[Ulica Podwale w Bydgoszczy|ulicy Podwale]]. Lata 1872-1876 to okres, w którym powstał kolejny [[Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bydgoszczy|ewangelicki kościół św. Pawła]] przy [[Ulica Gdańska w Bydgoszczy|ulicy Gdańskiej]]. Obecnie jest to kościół św.św. [[Piotr Apostoł|Piotra]] i [[Paweł z Tarsu|Pawła]], użytkowany przez parafię rzymskokatolicką. W 1895 roku powstała kolejna świątynia na [[Okole (Bydgoszcz)|Okolu]].

Kiedy liczba wiernych przekroczyła 40 tys., podjęto decyzję o budowie kolejnych kościołów. W latach 1896–1897 wybudowano neogotycki [[Kościół Zbawiciela w Bydgoszczy|kościół Chrystusa]] (dziś kościół Zbawiciela) przy placu Zbawiciela, użytkowany do dziś przez parafię ewangelicką. Trzy lata później rozpoczęto budowę [[Kościół św. Andrzeja Boboli w Bydgoszczy|kościoła]] na [[Plac Kościeleckich|placu Kościeleckich]], ukończoną w 1903 roku. Do wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] w mieście powstały jeszcze kościoły na [[Szwederowo|Szwederowie]], w [[Czyżkówko|Czyżkówku]], [[Wyżyny (Bydgoszcz)|Małych Bartodziejach]], na [[Wilczak (Bydgoszcz)|Wilczaku]], w [[Łęgnowo|Łęgnowie]]. Łącznie w granicach miasta znalazło się osiem kościołów ewangelickich. [[II wojna światowa|II wojnę światową]] przetrwało tylko sześć z nich, z czego pięć odebrano ewangelikom, pozostawiając im jedynie [[Kościół Zbawiciela w Bydgoszczy|kościół Zbawiciela]].

W 1834 roku powstał także [[Kościół staroluterański w Bydgoszczy|zbór ewangelicko-luterski]] (staroluterański), który nie akceptował [[Ewangelicki Kościół Unii Staropruskiej|unii pruskiej]] z 1817 roku.  W 1846 roku jego członkowie wybudowali swój kościół przy ulicy Poznańskiej.

W mieście działało wiele ewangelickich szkół, przedszkoli, szpitali, domów dziecka i organizacji charytatywnych służących pomocą mieszkańcom miasta.

Bydgoszcz w czasach zaborów byłą największym ośrodkiem [[Kościoły ewangelicko-unijne|Kościoła Ewangelickiego]] na terenie [[Pomorze|Pomorza]], [[Wielkopolska|Wielkopolski]] i [[Kujawy|Kujaw]].

== Parafia ewangelicko-augsburska (luterańska) w Bydgoszczy ==
Starania o utworzenie parafii podjęto tuż po odzyskaniu niepodległości. W 1921 roku kapelan [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]] ks. [[Józef Mamica]] z Poznania rozpoczął wytężone działania w tym kierunku. Zaowocowały one w 1922 roku spotkaniem organizacyjnym, na którym podjęto uchwałę o założeniu nowej parafii. Jako że nie miała ona swojego kościoła do 1939 roku, nabożeństwa odbywały się w [[Kościół staroluterański w Bydgoszczy|kościele staroluterskim]]. W 1927 r. wydawano nawet własne pismo parafialne, „Ogniwo”, służące także parafianom z [[Parafia Ewangelicko-Augsburska w Grudziądzu|Grudziądza]] i [[Parafia Ewangelicko-Augsburska w Toruniu|Torunia]].

Datą zwrotną w historii parafii był rok 1932, kiedy to swoją służbę w parafii rozpoczął ks. [[Waldemar Preiss (1908–1973)]]. Dzięki jego działalności parafia zaczęła się dynamicznie rozwijać, a liczba parafian nieustannie rosła. Oprócz tradycyjnych nabożeństw wprowadzono codzienne nabożeństwa poranne, godziny biblijne, spotkania młodzieży oraz starszych członków parafii, koło pań, a także uroczystości, sympozja i konferencje o charakterze patriotycznym. Ks. Preiss był redaktorem czasopisma „Przegląd Ewangelicki”, które w latach 1935–1939 z lokalnego dwutygodnika stało się tygodnikiem o zasięgu ogólnopolskim.

Osiągnięcia parafii zostały przekreślone przez wybuch [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Działalność parafii została zakazana, a majątek rozkradziony. Księdza Waldemara Preissa aresztowano 5 września 1939 roku – całą wojnę spędził w obozach koncentracyjnych. Życie stracili inni duszpasterze związani z bydgoską parafią:  ks. [[Józef Mamica]] w [[Obóz koncentracyjny|obozie koncentracyjnym]] [[Mauthausen (KL)|Mauthausen]]-[[Gusen (KL)|Gusen]] w 1940 roku, ks. senior [[Gustaw Manitius]] w poznańskim Forcie VII w 1940 roku, ks. [[Jerzy Kahané]] w [[Pirna|Pirnie]] w roku 1941.

Pierwsze powojenne nabożeństwo zostało odprawione w czerwcu roku [[1945]] przez ks. [[Ryszard Trenkler|Ryszarda Trenklera]] z [[Toruń|Torunia]]. W tym samym roku odzyskano [[Kościół Zbawiciela w Bydgoszczy|kościół Chrystusa]], 9 grudnia rekonsekrowany jako [[kościół Zbawiciela w Bydgoszczy|kościół Zbawiciela]]. W 1947 roku przed kościołem ustawiono figurę Chrystusa, a otaczający kościół plac nazwano [[Plac Zbawiciela w Bydgoszczy|placem Zbawiciela]]. W kościele stanęła także tablica upamiętniająca polskich księży ewangelickich zamordowanych w czasie II wojny światowej. W trudnej powojennej rzeczywistości ks. proboszcz Waldemar Preiss został delegowany do [[Wrocław]]ia jako wysłannik [[Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP|Konsystorza]], w celu organizowania na nowo życia kościelnego. W parafii zastępowali księdza wikariusze. Ks. Waldemar Preiss zmarł 11 grudnia 1973 roku.

Kolejnym proboszczem bydgoskiej parafii w latach 1975–1998 był ks. [[Tadeusz Narzyński]].  Za jego kadencji ukończono remont kościoła, nawiązano kontakty z parafią [[Mikołaj z Miry|św. Mikołaja]] w [[Bielefeld]] ([[Niemcy]]), a także dawnymi mieszkańcami miasta. Wspólnie obchodzono 650-lecie miasta oraz 100-lecie poświęcenia kościoła.

Obecnie proboszczem jest ks. [[Marek Loskot]], który pełni także funkcję kapelana marynarki wojennej. Od 1995 roku związany jest z [[Ewangelickie Duszpasterstwo Wojskowe|Ewangelickim Duszpasterstwem Wojskowym]].

Parafia bydgoska jest miejscem życia religijnego, jak również spotkań młodzieżowych, kontaktów ekumenicznych, koncertów i uroczystości o zasięgu diecezjalnym i ogólnopolskim. Nabożeństwa są również odprawiane w kaplicy [[filia]]lnej w [[Zbór ewangelicko-augsburski w Sępólnie Krajeńskim|Sępólnie Krajeńskim]].

==Duszpasterze bydgoskiej parafii w latach 1922–2007==
{| class="wikitable"
! Duszpasterze
! Lata pracy
 |-
 | ks. [[Józef Mamica]]
 | [[1922]]–[[1925]]
  |-
 | ks. senior [[Gustaw Manitius]]
 | [[1926]] i [[1931]]–[[1932]]
 |-
 | ks. [[Jerzy Kahané]]
 | [[1929]]–[[1931]]
|-
| ks. [[Ryszard Trenkler]]
| [[1936]]–[[1937]]
|-
|ks. [[Waldemar Preiss (1908–1973)]]
|[[1932]]–[[1973]]
|-
| ks. [[Alfred Figaszewski]]
| wikariusz  [[1949]]
|-
| ks. [[Edward Busse]]
| wikariusz [[1950]]–[[1951]]
|-
| ks. [[Jerzy Otello]]
| wikariusz [[1951]]
|-
| ks. senior [[Edward Dietz]]
| administrator 1973
|-
| ks. [[Jan Feruga]]
| administrator 1974–1975
|-
| ks. [[Jerzy Molin]]
| wikariusz [[1974]]–[[1975]]
|-
| ks. [[Tadeusz Narzyński]]
| [[1975]]–[[1998]]
|-
| ks. [[Marek Loskot]]
| od [[1998]]
|-
| ks. [[Marcin Makula]]
| wikariusz [[2000]]–[[2002]]
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[Kościół Zbawiciela w Bydgoszczy]]
* [[Kościół staroluterański w Bydgoszczy]]
* [[Cmentarz ewangelicko-augsburski w Bydgoszczy]]
* [[Obiekty sakralne w Bydgoszczy]]

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = Jerzy Domasłowski |tytuł = Osiemdziesięciolecie Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Bydgoszczy 1922-2002 |data = 2002 |isbn = 83-917440-0-0 |miejsce = Bydgoszcz |wydawca = Parafia Ewangelicko-Augsburska w Bydgoszczy |oclc = 749263784 }}
* Tadeusz Wojak, „Ewangelik - Katolik”, Warszawa, Zwiastun, 1981.

== Linki zewnętrzne ==
*{{Cytuj stronę | url = http://www.luteranie.pl/bydgoszcz/index.htm | tytuł = Strona parafii | opublikowany = luteranie.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20081007172943/http://www.luteranie.pl/bydgoszcz/index.htm | zarchiwizowano = 2008-10-07}}
*{{Cytuj stronę | url = http://www.bydgoszcz.luteranie.pl/p/koscio-zbawiciela.html | tytuł = Historia parafii | opublikowany = bydgoszcz.luteranie.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20150122223540/http://www.bydgoszcz.luteranie.pl/p/koscio-zbawiciela.html | zarchiwizowano = 2015-01-22}}

{{Zbory protestanckie w Bydgoszczy}}

[[Kategoria:Parafie w diecezji pomorsko-wielkopolskiej|Bydgoszcz]]
[[Kategoria:Zbory protestanckie w Bydgoszczy|Ewangelicko-Augsburski]]

title: Parafia Ewangelicko-Augsburska · w Bydgoszczy

Państwo: Polska

Województwo: kujawsko-pomorskie

Siedziba: Bydgoszcz

Adres: Plac Zbawiciela 2 · 85-058 Bydgoszcz

Wyznanie: luteranizm

Kościół:
Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP
Kościół Zbawiciela · plac Zbawiciela 1

Diecezja: pomorsko-wielkopolska

Filie: Sępólno Krajeńskie

Proboszcz: ks. Marek Loskot


text:
# Park Uniwersytecki w Jastrzębiu-Zdroju
Park Uniwersytecki – publiczny park miejski w Jastrzębiu-Zdroju położony pomiędzy ulicami 1 maja a Karola Miarki. Na terenie parku znajduje się m.in. pochodzący z roku 1911 dawny budynek Sanatorium Spółki Brackiej. W parku rosną dęby szypułkowe i czerwone, klony, brzozy, modrzewie, lipy oraz uznane za pomniki przyrody dwa wiązy szypułkowe: 180-letni (obwód 425 cm) i 120-letni (obwód 330 cm).

title: Park Uniwersytecki w Jastrzębiu-Zdroju

wikitext:
{{Park infobox
 |nazwa          = Park Uniwersytecki
 |zdjęcie        = Jastrzębie-Zdrój - University Park - 2009.jpg
 |opis zdjęcia   = Główna część parku
 |państwo        = Polska
 |miejscowość    = [[Jastrzębie-Zdrój]]
 |dzielnica      = [[Zdrój (osiedle Jastrzębia-Zdroju)|Zdrój]]
 |adres          =
 |powierzchnia   =
 |data założenia =
 |projektant     =
 |kod mapy       = Jastrzębie-Zdrój
 |współrzędne    = 49° 56′ 45.49″ N 	18° 34′ 0.45″ E
 |commons        =
 |www            =
}}
'''Park Uniwersytecki''' – publiczny park miejski w [[Jastrzębie-Zdrój|Jastrzębiu-Zdroju]] położony pomiędzy ulicami 1 maja a Karola Miarki. Na terenie parku znajduje się m.in. pochodzący z roku 1911 dawny budynek Sanatorium Spółki Brackiej. W parku rosną [[dąb|dęby szypułkowe]] i [[dąb|czerwone]], [[Klon (roślina)|klony]], [[brzoza|brzozy]], [[modrzew]]ie, [[lipa|lipy]]<ref>[https://archive.ph/20130626014452/http://www.jastrzebie.pl/nasze-miasto/srodowisko-przyrodnicze/ Środowisko przyrodnicze w Jastrzębiu-Zdroju; jastrzebie.pl]</ref> oraz uznane za pomniki przyrody dwa [[Wiąz szypułkowy|wiązy szypułkowe]]: 180-letni (obwód 425 cm) i 120-letni (obwód 330 cm)<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.2007.przyroda.katowice.pl/documents/drzewa_pomnikowe_plaskowyzu_rybnickiego.pdf |tytuł=Zarchiwizowana kopia |data dostępu=2013-04-09 |archiwum=https://web.archive.org/web/20130921055009/http://www.2007.przyroda.katowice.pl/documents/drzewa_pomnikowe_plaskowyzu_rybnickiego.pdf |zarchiwizowano=2013-09-21}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Park Uniwersytecki w Jastrzębiu-Zdroju}}
[[Kategoria:Architektura w Jastrzębiu-Zdroju]]
[[Kategoria:Parki i ogrody w województwie śląskim]]

title: Park Uniwersytecki

Miejscowość: Jastrzębie-Zdrój

Dzielnica: Zdrój


text:
# Strzelanina w szkole w Madison
Strzelanina w szkole w Madison – strzelanina, do której doszło w dniu 16 grudnia 2024 roku w prywatnej szkole chrześcijańskiej Abundant Life Christian School w mieście Madison w amerykańskim stanie Wisconsin. W wyniku strzelaniny zginęły 3 osoby (w tym sprawczyni, 15-letnia uczennica szkoły), a 6 innych zostało rannych. Była to najkrwawsza strzelanina w szkole w historii stanu Wisconsin i pierwszy w USA udany tego rodzaju atak na szkołę popełniony przez naśladowczynię Columbine płci żeńskiej.

## Tło
Miejsce ataku, prywatna placówka Abundant Life Christian School, znajduje się w mieście Madison w stanie Wisconsin; według ostatnich danych wykonanych przed strzelaniną uczęszczało do niej ok. 390 uczniów.

## Przebieg
Strzelanina wydarzyła się około godz. 10:57 rano czasu lokalnego gdy 15-letnia uczennica szkoły otworzyła ogień z pistoletu w stronę uczniów i nauczycieli w jednej z klas, zabijając ucznia oraz nauczyciela i raniąc 6 innych osób. Strzały padły zarówno w klasie jak i na korytarzu. Po kilku minutach sprawczyni ataku popełniła samobójstwo, strzelając do siebie z broni. Policjanci przybyli na miejsce w ciągu kilku następnych minut i około 11:14 rozpoczęli ewakuację szkoły. Chwilę później stwierdzono, że w okolicy nie ma już żadnego aktywnego zagrożenia dla szkoły i okolicznych mieszkańców.

## Ofiary strzelaniny
Podczas pierwszej konferencji prasowej omyłkowo podano, że w strzelaninie zginęło 5 osób. Chwilę później sprostowano jednak tę informację, podając, że są 3 ofiary śmiertelne, w tym sprawczyni. Następnych 6 osób zostało przewiezionych do szpitala, dwie z rannych osób znajdowały się w stanie krytycznym. Wśród ofiar śmiertelnych znaleźli się: nauczyciel, uczeń szkoły oraz sprawczyni.

## Sprawczyni
Sprawczyni została zidentyfikowana jako 15-letnia Natalie Lynn Rupnow, która w internecie używała także imienia Samantha. Napastniczka opublikowała przed atakiem manifest w internecie (zatytułowany Wojna przeciwko ludzkości), w którym wyrażała swoją nienawiść do społeczeństwa z powodu odrzucania i prześladowania w szkole oraz niezrozumienia przez otoczenie i własną rodzinę; we wpisach internetowych oraz w samym manifeście wychwalała także innych strzelców szkolnych oraz skrajnie prawicowych zamachowców i ideologię akceleracjonizmu. Na zdjęciach wysyłanych swojemu chłopakowi przez internet była ubrana w koszulkę zespołu KMFDM (co było nawiązaniem do strzelaniny w Columbine). Była też właścicielką kilku kont na portalach społecznościowych, na których wstawiała treści związane z poprzednimi strzelaninami. Według wielu źródeł sprawczyni była prześladowana w szkole i mogła dokonać ataku jako zemstę za prześladowanie i próby rozbicia jej związku z chłopakiem, którego znała przez internet.

## Reakcje
Prezydent USA Joe Biden potępił atak i zaapelował do Kongresu USA o wprowadzenie przepisów zaostrzających dostęp do posiadania broni palnej w kraju. W wydanym oświadczeniu, Biden nazwał strzelaninę w Madison szokującym i trudnym do zrozumienia atakiem. Do ataku odniósł się również za pośrednictwem portalu X gubernator stanu Wisconsin Tony Evers. Gubernator nakazał opuszczenie flag na budynkach rządowych na terenie stanu Wisconsin do połowy na znak żałoby po strzelaninie.
Oświadczenia w sprawie strzelaniny wydali także senatorowie ze stanu Wisconsin: Tammy Baldwin i Ron Johnson.
Po ataku odnotowano w sieci masową falę dezinformacji i fake newsów o rzekomym transseksualizmie sprawczyni (co zostało zdementowane) lub o inspirowaniu się przez nią ideologią radykalnego feminizmu wraz z rzekomym feministycznym manifestem, który okazał się sfingowany.

title: Strzelanina w szkole w Madison

wikitext:
{{Zamach infobox
 |nazwa           = Strzelanina w Abundant Life Christian School
 |grafika         = Abundant Life Christian School - panoramio (cropped).jpg
 |opis grafiki    = Budynek szkoły, w której doszło do strzelaniny
 |państwo         = USA
 |miejsce         = [[Madison]]
 |data            = 16 grudnia 2024
 |godzina         = 10:57 – 11:05<ref>https://www.channel3000.com/news/madison-police-investigate-shooting-at-abundant-life-christian-school/article_207c213c-bbd1-11ef-8bd0-db64a8c48a39.html</ref>
 |liczba zabitych = 3 osoby (w tym sprawczyni)
 |liczba rannych  = 6 osób
 |typ ataku       = [[strzelanina w szkole]]
 |sprawca         = Natalie Lynn "Samantha" Rupnow
 |motyw           = W trakcie dochodzenia
 |współrzędne     = 43.0727046°N 89.2992193°W
 |commons         =
 |wikinews        =
}}
'''Strzelanina w szkole w Madison''' – strzelanina, do której doszło w dniu 16 grudnia 2024 roku w prywatnej szkole chrześcijańskiej Abundant Life Christian School w mieście [[Madison]] w [[Stany Zjednoczone|amerykańskim]] stanie [[Wisconsin]]. W wyniku strzelaniny zginęły 3 osoby (w tym sprawczyni, 15-letnia uczennica szkoły), a 6 innych zostało rannych. Była to najkrwawsza [[strzelanina w szkole]] w historii stanu Wisconsin i pierwszy w USA udany tego rodzaju atak na szkołę popełniony przez [[Efekt Columbine|naśladowczynię Columbine]] płci żeńskiej<ref>https://www.npr.org/2024/12/17/nx-s1-5231482/what-to-know-school-shooting-madison-wisconsin</ref><ref>https://www.cnn.com/us/live-news/abundant-life-christian-school-shooting-madison-12-16-24/index.html</ref>.

== Tło ==
Miejsce ataku, prywatna placówka Abundant Life Christian School, znajduje się w mieście [[Madison]] w stanie [[Wisconsin]]; według ostatnich danych wykonanych przed strzelaniną uczęszczało do niej ok. 390 uczniów<ref>https://www.nbcchicago.com/news/local/suspected-wisconsin-school-shooter-was-juvenile-student-at-abundant-life-christian-school-police/3625479/</ref><ref>https://www.usatoday.com/story/news/nation/2024/12/16/school-shooting-madison-wisconsin/77026398007/</ref>.

== Przebieg ==
Strzelanina wydarzyła się około godz. 10:57 rano czasu lokalnego gdy 15-letnia uczennica szkoły otworzyła ogień z pistoletu w stronę uczniów i nauczycieli w jednej z klas, zabijając ucznia oraz nauczyciela i raniąc 6 innych osób<ref>https://www.usatoday.com/story/news/nation/2024/12/16/school-shooting-madison-wisconsin/77026398007/</ref><ref>https://www.wkow.com/livestream/5-people-have-died-including-the-suspected-shooter-in-abundant-life-christian-school-shooting/article_cc847ad8-bbd1-11ef-8534-7fbc39cc785a.html</ref>. Strzały padły zarówno w klasie jak i na korytarzu<ref>https://abcnews.go.com/US/abundant-life-christian-school-shooting-madison-police-identify/story?id=116835038</ref>. Po kilku minutach sprawczyni ataku popełniła [[samobójstwo]], strzelając do siebie z broni<ref>https://www.wkow.com/livestream/5-people-have-died-including-the-suspected-shooter-in-abundant-life-christian-school-shooting/article_cc847ad8-bbd1-11ef-8534-7fbc39cc785a.html</ref>. Policjanci przybyli na miejsce w ciągu kilku następnych minut i około 11:14 rozpoczęli ewakuację szkoły<ref>https://www.washingtonexaminer.com/news/crime/3262523/what-to-know-about-abundant-life-christian-school-shooting-wisconsin/</ref>. Chwilę później stwierdzono, że w okolicy nie ma już żadnego aktywnego zagrożenia dla szkoły i okolicznych mieszkańców<ref>https://www.usatoday.com/story/news/nation/2024/12/16/school-shooting-madison-wisconsin/77026398007/</ref>.

== Ofiary strzelaniny ==
Podczas pierwszej konferencji prasowej omyłkowo podano, że w strzelaninie zginęło 5 osób. Chwilę później sprostowano jednak tę informację, podając, że są 3 ofiary śmiertelne, w tym sprawczyni. Następnych 6 osób zostało przewiezionych do szpitala, dwie z rannych osób znajdowały się w stanie krytycznym. Wśród ofiar śmiertelnych znaleźli się: nauczyciel, uczeń szkoły oraz sprawczyni<ref>https://www.wkow.com/livestream/5-people-have-died-including-the-suspected-shooter-in-abundant-life-christian-school-shooting/article_cc847ad8-bbd1-11ef-8534-7fbc39cc785a.html</ref><ref>https://www.usatoday.com/story/news/nation/2024/12/16/school-shooting-madison-wisconsin/77026398007/</ref>.

== Sprawczyni ==
Sprawczyni została zidentyfikowana jako 15-letnia Natalie Lynn Rupnow, która w internecie używała także imienia Samantha<ref>https://www.thedailybeast.com/photo-reveals-christian-school-shooter-natalie-rupnows-chilling-connection-to-columbine-killer/</ref><ref>https://www.jsonline.com/story/news/local/2024/12/16/what-we-know-about-the-suspect-in-the-madison-school-shooting/77035915007/</ref>. Napastniczka opublikowała przed atakiem [[manifest]] w internecie (zatytułowany ''Wojna przeciwko ludzkości''), w którym wyrażała swoją nienawiść do społeczeństwa z powodu odrzucania i [[Przemoc w szkole|prześladowania w szkole]] oraz niezrozumienia przez otoczenie i własną rodzinę; we wpisach internetowych oraz w samym manifeście wychwalała także innych strzelców szkolnych oraz skrajnie prawicowych zamachowców i ideologię [[akceleracjonizm]]u<ref>https://www.newsweek.com/natalie-rupnow-reported-manifesto-what-we-know-2001880</ref><ref>https://nypost.com/2024/12/17/us-news/natalie-samantha-rupnow-had-disturbing-fascination-with-other-school-shooters-before-her-deadly-rampage/</ref><ref>https://timesofindia.indiatimes.com/world/us/wisconsin-shooter-war-against-humanity/articleshow/116407685.cms</ref>. Na zdjęciach wysyłanych swojemu chłopakowi przez internet była ubrana w koszulkę zespołu [[KMFDM]] (co było nawiązaniem do [[Masakra w Columbine High School|strzelaniny w Columbine]])<ref>https://www.ibtimes.co.uk/natalie-rupnow-pictured-wearing-same-kmfdm-shirt-columbine-shooter-coincidence-copy-cat-1729601</ref><ref>https://nypost.com/2024/12/17/us-news/natalie-samantha-rupnow-had-disturbing-fascination-with-other-school-shooters-before-her-deadly-rampage/</ref>. Była też właścicielką kilku kont na portalach społecznościowych, na których wstawiała treści związane z poprzednimi strzelaninami<ref>https://nypost.com/2024/12/17/us-news/natalie-samantha-rupnow-had-disturbing-fascination-with-other-school-shooters-before-her-deadly-rampage/</ref>. Według wielu źródeł sprawczyni była prześladowana w szkole i mogła dokonać ataku jako zemstę za prześladowanie i próby rozbicia jej związku z chłopakiem, którego znała przez internet<ref>https://nypost.com/2024/12/17/us-news/natalie-samantha-rupnow-had-disturbing-fascination-with-other-school-shooters-before-her-deadly-rampage/</ref><ref>https://x.com/Slatzism/status/1868795614491800032</ref><ref>https://www.fox9.com/news/madison-wisconsin-school-shooting-latest-dec-17-2024</ref>.

== Reakcje ==
[[Prezydent Stanów Zjednoczonych|Prezydent USA]] [[Joe Biden]] potępił atak i zaapelował do [[Kongres Stanów Zjednoczonych|Kongresu USA]] o wprowadzenie przepisów zaostrzających dostęp do posiadania broni palnej w kraju. W wydanym oświadczeniu, Biden nazwał strzelaninę w Madison ''szokującym i trudnym do zrozumienia'' atakiem<ref>https://apnews.com/live/madison-wisconsin-school-shooting-updates</ref>. Do ataku odniósł się również za pośrednictwem portalu [[Twitter|X]] gubernator stanu Wisconsin [[Tony Evers]]. Gubernator nakazał opuszczenie flag na budynkach rządowych na terenie stanu Wisconsin do połowy na znak żałoby po strzelaninie<ref>https://www.npr.org/2024/12/16/g-s1-38488/madison-wisconsin-school-shooting-abundant-life-christian</ref>.

Oświadczenia w sprawie strzelaniny wydali także senatorowie ze stanu Wisconsin: [[Tammy Baldwin]] i [[Ron Johnson]]<ref>https://abcnews.go.com/US/shooting-reported-christian-school-madison-wisconsin-police/story?id=116835038</ref>.

Po ataku odnotowano w sieci masową falę dezinformacji i [[fake news]]ów o rzekomym [[transseksualizm]]ie sprawczyni (co zostało zdementowane) lub o inspirowaniu się przez nią ideologią radykalnego [[feminizm]]u wraz z rzekomym ''feministycznym'' manifestem, który okazał się sfingowany<ref>https://www.newsweek.com/unfounded-natalie-rupnow-rumors-being-spread-misinformation-effort-2001975</ref><ref>https://www.hindustantimes.com/world-news/us-news/who-was-natalie-samantha-rupnow-rumours-about-15-year-old-wisconsin-school-shooters-manifesto-gender-surface-101734414015794.html</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Efekt Columbine]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Strzelaniny w Stanach Zjednoczonych w 2024]]
[[Kategoria:Masowe morderstwa popełnione w szkołach]]
[[Kategoria:2024 w Stanach Zjednoczonych]]

Państwo: Stany Zjednoczone

Miejsce: Madison

Data: 16 grudnia 2024

Liczba zabitych: 3 osoby (w tym sprawczyni)

Liczba rannych: 6 osób

Typ ataku: strzelanina w szkole

Sprawca: Natalie Lynn "Samantha" Rupnow

Motyw: W trakcie dochodzenia


text:
# Frydeckie państwo stanowe
Frydeckie państwo stanowe (cz. Frýdecké panství, łac. Status Minor Fridecensis) – państwo stanowe w okolicach miasta Frydek powstałe w 1573 z wydzielenia z Księstwa Cieszyńskiego.

## Historia
Od 1290 obszar ten należał do Księstwa Cieszyńskiego, rządzonego przez Piastów cieszyńskich. Po raz pierwszy Frydek wraz z zamkiem i okolicznymi wsiami (Bruzowice, Stare Miasto, Baszka, Ligota Dolna) zastawiła księżna Ofka wraz z synami Arnoštowi z Tworkowa w 1434, za kwotę 500 kop groszy praskich. Po śmierci Ofki w 1447 Frydek z okolicznymi wsiami otrzymał Bolko II, a po jego śmierci jako oprawę wdowią, jego żona księżna Anna. W następnych dekadach zastawnymi właścicielami klucza frydeckiego byli Mikołaj Kornic z Dębowca, Jan Burzej z Klvova, Janusz Labut z Křin i Jan Trnka z Raciborzan. Pod koniec panowania Kazimierza II w zastaw klucz zatrzymał Jan z Pernsteinu, a w 1554 formalnie odzyskał je Wacław III Adam, który na jego terenie poszerzył wpływy luteranizmu. Z powodu nieustających kłopotów finansowych zastawiał jednak dobra frydeckie dalej: Jerzemu Czelo z Czechowic, Burianowi Barskiemu z Bastie i Janowi Puklerowi z Grodziska, z kolei w 1560 wydzielił z księstwa dla swego syna Fryderyka Kazimierza dział obejmujący początkowo Frydek, Frysztat i Skoczów z okolicznymi wsiami.
Książę Fryderyk Kazimierz zmarł w 1571, po czym Wacław III Adam by spłacił jego długi zmuszony definitywnie sprzedać dobra frydeckie w 1573 co utworzyło frydeckie mniejsze państwo stanowe. 14 lutego tego roku zakupili je za 36 000 złotych Jerzy i Maciej z Łagowa i Starej Wsi (von Logau i Altendorf) z dolnośląskiej rodziny szlacheckiej. Logauowie posiadali również położone po drugiej stronie Ostrawicy dobra misteckie. Na frydeckim zamku zasiadł Jerzy z Łagowa przebudowując go przy okazji w stylu renesansowym. 17 listopada 1581 Logauowie sprzedali zarówno dobra frydeckie jak i misteckie biskupowi ołomunieckiego Stanisławowi Pawłowskiemu. Z powodu protestów szlachty śląskiej w 1584 odsprzedał państwo frydeckie za 28 000 złotych Bartłomiejowi Bruntalskiemu z Wierzbnej, co zakończyło blisko 180-letni okres wspólnych rządów regionu frydecko-misteckiego. Obaj władcy przyczynili się do usunięcia ewangelickich pastorów i wpływów nowego wyznania we frydeckim państwie stanowym. W 1599 cieszyński książę Adam Wacław zamierzał ponowić staranie o odzyskanie Frydka. W 1636 odkupił je Jerzy hrabia von Oppersdorff, który frydecki zamek przebudował w stylu barokowym. Osadnictwo wołoskie w górach zrodziło konflikt graniczny z państwem hukwaldzkim, rozwiązany ugodą z biskupeł ołomunieckim w 1668. W 1699 właścicielami dominium frydeckiego zostali Prażmowie. W 1797 Albert Sasko-Cieszyński, książę cieszyński wykupił od Prażmów państwo frydeckie i włączył je do Komory Cieszyńskiej.

## Terytorium i osadnictwo
W chwili sprzedaży dóbr frydeckich w 1573 w jego skład weszły miasto Frydek i 16 osad wiejskich: Baszka, Bruzowice, Dobra, Janowice, Leskowiec, Ligota Dolna, Ligota Górna, Lubno, Noszowice, Październa, Prżno, Raszkowice, Siedliszcze, Skalica, Stare Miasto i Wojkowice, łącznie ok. 140 km², zamieszkanych przez 510 rodzin (z czego 163 we Frydku). Do frydeckiego państwa stanowego zaliczano również Żermanice, które jeszcze w XV wieku zostały wykupione przez Jana Trnka z Raciborza, dzierżawcę klucza frydeckiego, który to podarował je następnie miastu na własność. Do 1636 na jego terenie powstały kolejne osady takie jak: Kaniowice, Malenowice, Morawka i Nowa Wieś. W latach 20. XVIII wieku państwo frydeckie liczyło już 24 wsi (doszły m.in. Krasna i Stare Hamry. W 1771 założono z kolei wieś Prażmo.

title: Frydeckie państwo stanowe

wikitext:
{{Galeria
| Nazwa=Frydeckie państwo stanowe na starych mapach
| Plik:Jonas Nigrinus, Ducatus Teschinensis, SM Fridecensis.jpeg|Jonas Nigrinus (1724)
| Plik:Matthaeus Schubarth, Ducatus Teschinensis, SM Fridecensis.jpeg|Matthaeus Schubarth (1736)
| Plik:Mattheus Seuter, Ducatus Teschenensis, SM Fridecensis.jpeg|Mattheus Seuter
}}
'''Frydeckie państwo stanowe''' ({{w języku|cs|Frýdecké panství}}, {{w języku|la|Status Minor Fridecensis}}) – [[państwo stanowe]] w okolicach miasta [[Frydek (Frydek-Mistek)|Frydek]] powstałe w 1573 z wydzielenia z [[Księstwo Cieszyńskie|Księstwa Cieszyńskiego]].

== Historia ==
Od 1290 obszar ten należał do [[Księstwo Cieszyńskie|Księstwa Cieszyńskiego]], rządzonego przez [[Piastowie cieszyńscy|Piastów cieszyńskich]]. Po raz pierwszy Frydek wraz z zamkiem i okolicznymi wsiami ([[Bruzowice]], [[Stare Miasto (powiat Frydek-Mistek)|Stare Miasto]], [[Baszka]], [[Ligota Dolna (Czechy)|Ligota Dolna]]) [[zastaw]]iła księżna [[Eufemia mazowiecka (1395/1398–1447)|Ofka]] wraz z synami Arnoštowi z [[Tworków|Tworkowa]] w 1434, za kwotę 500 kop groszy praskich. Po śmierci Ofki w 1447 Frydek z okolicznymi wsiami otrzymał [[Bolesław II cieszyński|Bolko II]], a po jego śmierci jako oprawę wdowią, jego żona księżna Anna. W następnych dekadach zastawnymi właścicielami klucza frydeckiego byli Mikołaj Kornic z Dębowca, Jan Burzej z Klvova, Janusz Labut z Křin i Jan Trnka z Raciborzan<ref>I. Panic, 2011, s. 65.</ref>. Pod koniec panowania Kazimierza II w zastaw klucz zatrzymał [[Jan IV z Pernsteinu|Jan z Pernsteinu]], a w 1554 formalnie odzyskał je [[Wacław III Adam]], który na jego terenie poszerzył wpływy [[luteranizm]]u. Z powodu nieustających kłopotów finansowych zastawiał jednak dobra frydeckie dalej: Jerzemu [[Czelowie|Czelo]] z Czechowic, Burianowi Barskiemu z Bastie i Janowi Puklerowi z Grodziska, z kolei w 1560 wydzielił z księstwa dla swego syna [[Fryderyk Kazimierz frysztacki|Fryderyka Kazimierza]] dział obejmujący początkowo Frydek, [[Frysztat]] i [[Skoczów]] z okolicznymi wsiami<ref>I. Panic, 2011, s. 62.</ref>.

Książę Fryderyk Kazimierz zmarł w 1571, po czym Wacław III Adam by spłacił jego długi zmuszony definitywnie sprzedać dobra frydeckie w 1573 co utworzyło frydeckie mniejsze państwo stanowe. 14 lutego tego roku zakupili je za 36 000 złotych Jerzy i Maciej z Łagowa i Starej Wsi (''von Logau i Altendorf'') z dolnośląskiej rodziny szlacheckiej. Logauowie posiadali również położone po drugiej stronie Ostrawicy dobra misteckie. Na frydeckim zamku zasiadł Jerzy z Łagowa przebudowując go przy okazji w stylu [[renesans]]owym. 17 listopada 1581 Logauowie sprzedali zarówno dobra frydeckie jak i misteckie biskupowi ołomunieckiego [[Stanislav Pavlovský|Stanisławowi Pawłowskiemu]]. Z powodu protestów szlachty śląskiej w 1584 odsprzedał państwo frydeckie za 28 000 złotych Bartłomiejowi [[Panowie z Wierzbnej|Bruntalskiemu z Wierzbnej]], co zakończyło blisko 180-letni okres wspólnych rządów regionu frydecko-misteckiego. Obaj władcy przyczynili się do usunięcia ewangelickich pastorów i wpływów nowego wyznania we frydeckim państwie stanowym<ref>I. Panic, 2011, s. 268</ref>. W 1599 cieszyński książę [[Adam Wacław cieszyński|Adam Wacław]] zamierzał ponowić staranie o odzyskanie Frydka<ref>I. Panic, 2011, s. 310</ref>. W 1636 odkupił je Jerzy hrabia [[Oppersdorffowie|von Oppersdorff]], który frydecki zamek przebudował w stylu [[barok]]owym. Osadnictwo [[Wołosi|wołoskie]] w górach zrodziło konflikt graniczny z [[państwo hukwaldzkie|państwem hukwaldzkim]], rozwiązany ugodą z biskupeł ołomunieckim w 1668<ref name="spyra14">J. Spyra, 2012, s. 14.</ref>. W 1699 właścicielami dominium frydeckiego zostali [[Prażmowie]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Nowicki| imię = Piotr| tytuł = Beskid Śląsko-Morawski| wydawca = PTTK "Kraj" | miejsce = Warszawa| rok = 1997| strony = 26| isbn = 83-7005-387-4}}</ref>. W 1797 [[Albert Sasko-Cieszyński]], książę cieszyński wykupił od Prażmów państwo frydeckie i włączył je do [[Komora Cieszyńska|Komory Cieszyńskiej]]<ref>J. Spyra, 2012, s. 18</ref>.

[[Plik:Staré Hamry 1669 hraničník 20180823.jpg|mały|Kamień graniczny państwa frydeckiego z 1669 roku|alt=Zdjęcie przedstawia prostopadłościenny blok kamienny umieszczony pionowo na łące. Przednia ściana kamienia jest pokryta napisami, można odczytać rok 1669 wyryty w górnej części. W tle, za łąką, znajduje się las.]]
== Terytorium i osadnictwo ==
W chwili sprzedaży dóbr frydeckich w 1573 w jego skład weszły miasto Frydek i 16 osad wiejskich<ref group="uwaga" name="wsie">Jako że zostały one retropsektywnie w 1584 wymienione w dokumencie sprzedaży państwa przez [[Stanislav Pavlovský|Stanisława Pawłowskiego]] Bartłomiejowi [[Panowie z Wierzbnej|z Wierzbna]]</ref>: [[Baszka]], [[Bruzowice]], [[Dobra (kraj morawsko-śląski)|Dobra]], [[Janowice (Czechy)|Janowice]], [[Leskowiec (Frydek-Mistek)|Leskowiec]], [[Ligota Dolna (Czechy)|Ligota Dolna]], [[Ligota Górna (Czechy)|Ligota Górna]], [[Lubno (Frydlant nad Ostrawicą)|Lubno]], [[Noszowice]], [[Październa]], [[Prżno]], [[Raszkowice]], [[Siedliszcze (kraj morawsko-śląski)|Siedliszcze]], [[Skalica (Frydek-Mistek)|Skalica]], [[Stare Miasto (powiat Frydek-Mistek)|Stare Miasto]] i [[Wojkowice (Czechy)|Wojkowice]], łącznie ok. 140 km², zamieszkanych przez 510 rodzin (z czego 163 we Frydku)<ref>I. Panic, 2011, ss. 224-225</ref>. Do frydeckiego państwa stanowego zaliczano również [[Żermanice]], które jeszcze w XV wieku zostały wykupione przez [[Jan Trnka z Raciborzan|Jana Trnka z Raciborza]], dzierżawcę klucza frydeckiego, który to podarował je następnie miastu na własność<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.obeczermanice.cz/historie-obce.htm | tytuł = Historie obce Žermanice | opublikowany = obeczermanice.cz | archiwum = https://web.archive.org/web/20140915025046/http://www.obeczermanice.cz/historie-obce.htm | zarchiwizowano = 2014-09-15}} {{lang|cs}}</ref>. Do 1636 na jego terenie powstały kolejne osady takie jak: [[Kaniowice]], [[Malenowice]], [[Morawka (kraj morawsko-śląski)|Morawka]] i [[Nowa Wieś (Frydlant nad Ostrawicą)|Nowa Wieś]]. W latach 20. XVIII wieku państwo frydeckie liczyło już 24 wsi<ref name="spyra14"/> (doszły m.in. [[Krásná (kraj morawsko-śląski)|Krasna]] i [[Stare Hamry]]. W 1771 założono z kolei wieś [[Prażmo]].

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor = [[Idzi Panic]] | tytuł = Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528)| wydawca = Starostwo Powiatowe w Cieszynie| miejsce = Cieszyn| rok = 2010| isbn = 978-83-926929-3-5}}
* {{cytuj książkę | autor = [[Idzi Panic]] | tytuł = Śląsk Cieszyński w początkach czasów nowożytnych (1528-1653)| wydawca = Starostwo Powiatowe w Cieszynie| miejsce = Cieszyn| rok = 2011| isbn = 978-83-926929-5-9 | url = http://otworzksiazke.pl/images/ksiazki/slask_cieszynski_w_poczatkach/slask_cieszynski_w_poczatkach.pdf}}
* {{cytuj książkę | nazwisko = Spyra| imię = Janusz| autor link = Janusz Spyra| tytuł = Śląsk Cieszyński w okresie 1653-1848| wydawca = Starostwo Powiatowe w Cieszynie| miejsce = Cieszyn| rok = 2012| isbn = 978-83-935147-1-7| url=http://otworzksiazke.pl/ksiazka/slask_cieszynski_w_okresie/}}

[[Kategoria:Frydek-Mistek]]
[[Kategoria:Państwa stanowe na Śląsku]]
[[Kategoria:Księstwo cieszyńskie]]


text:
# Rezerwat hydrologiczny „Potylicki”
Rezerwat hydrologiczny „Potylicki” (ukr. Потелицький) – obszar chroniony o powierzchni 162 ha, położony na Ukrainie, na północ od wsi Potylicz. Rezerwat obejmuje torfowiska w dolinie Tylicza, prawostronnego dopływu Raty, gdzie gnieżdżą się liczne gatunki ptaków wodno-błotnych.

title: Rezerwat hydrologiczny „Potylicki”

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Potylicki
 |nazwa oryginalna     = Потелицький
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = [[rezerwat przyrody]]
 |państwo              = Ukraina
 |położenie            = [[rejon żółkiewski]], [[obwód lwowski]]
 |siedziba             =
 |mezoregion           =
 |data utworzenia      = 1980{{r|spis}}
 |akt prawny           =
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 162 ha
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = obwód lwowski
 |współrzędne          = 50°13′52″N 23°33′59″E
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''Rezerwat hydrologiczny „Potylicki”''' ({{w języku|uk|Потелицький}}) – [[obszar chroniony]] o powierzchni 162 ha, położony na [[Ukraina|Ukrainie]], na północ od wsi [[Potylicz]]. Rezerwat obejmuje [[torfowisko|torfowiska]] w dolinie Tylicza, prawostronnego dopływu [[Rata|Raty]], gdzie gnieżdżą się liczne gatunki ptaków wodno-błotnych.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="spis">{{Cytuj stronę | url = http://pzf.land.kiev.ua/pzf6-3.html | tytuł = Перелік гідрологічних заказників | opublikowany = Природно-заповідний фонд України | język = uk | data dostępu = 2018-09-10}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj|tytuł = Roztocze. Środowisko przyrodnicze |data = 2002 |isbn = 83-87399-10-8 |inni = Jan Buraczyński (red.) |miejsce = Lublin |wydawca = Wydaw. Lubelskie |s = 327 |oclc = 749533923 }}
* Grzegorz Rąkowski, ''Ziemia lwowska'', Oficyna Wydawnicza "Rewasz" 2007, s. 150, {{ISBN|978-83-89188-66-3}}.

[[Kategoria:Rezerwaty przyrody na Ukrainie|Potylicki]]

title: PotylickiПотелицький

Państwo: Ukraina

Położenie: rejon żółkiewski, obwód lwowski