text:
# Prowincja Wschodnia (Demokratyczna Republika Konga)
Prowincja Wschodnia (fr. Province Orientale, lingala: Etúká ya Monyεlε, znana też jako Górny Zair, fr. Haut-Zaïre lub Górne Kongo, fr. Haut-Congo) – dawna prowincja w Demokratycznej Republice Konga (w latach 1971-1997 znanej jako Zair) o powierzchni 503.239 km², zamieszkana w 1998 roku przez 5,57 mln osób. Stolicą było miasto Mbandaka. Na mocy konstytucji z 2006 roku Prowincja Wschodnia ma zostać podzielona na cztery mniejsze prowincje: Ituri, Górne Uele, Tshopo i Dolne Uele.

wikitext:
[[Plik:DCongoEast.png|thumb|300px|Prowincja Wschodnia na mapie kraju]]
'''Prowincja Wschodnia''' ([[język francuski|fr.]] ''Province Orientale'', [[język lingala|lingala]]: ''Etúká ya Monyεlε'', znana też jako ''Górny Zair'', fr. ''Haut-Zaïre'' lub ''Górne Kongo'', fr. ''Haut-Congo'') – dawna prowincja w [[Demokratyczna Republika Konga|Demokratycznej Republice Konga]] (w latach 1971-1997 znanej jako ''Zair'') o powierzchni 503.239 km², zamieszkana w 1998 roku przez 5,57 mln osób. Stolicą było miasto [[Mbandaka]]. Na mocy konstytucji z [[2006]] roku Prowincja Wschodnia ma zostać podzielona na cztery mniejsze prowincje: [[Ituri (prowincja)|Ituri]], [[Górne Uele]], [[Tshopo]] i [[Dolne Uele]].

{{Demokratyczna Republika Konga}}

[[Kategoria:Podział administracyjny Demokratycznej Republiki Konga]]


text:
# Julian Mamczyński
Julian Mamczyński (ur. 27 lutego 1884 we Lwowie, zm. ?) – inspektor Straży Granicznej i major piechoty Wojska Polskiego.

## Życiorys
Urodził się 27 lutego 1884 we Lwowie. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. k. Pułku Strzelców Nr 3. Na stopień nadporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1915.
Służył w 32 pułku piechoty w Modlinie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 335. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu. W 1924 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza. Z dniem 25 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 17 baonu granicznego w Dawidgródku. W listopadzie 1927 został przeniesiony z KOP do 75 pułku piechoty w Chorzowie na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V, a z dniem 30 września tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Straży Granicznej”.
W lipcu 1929 został wyznaczony na stanowisko kierownika Inspektoratu Granicznego w Gdyni. Awansował na stopień inspektora. W październiku 1932 został przeniesiony do Inspektoratu Granicznego Nowy Targ na stanowisko kierownika. Obowiązki służbowe łączył z funkcją społeczną prezesa zarządu powiatowego Związku Strzeleckiego, Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny w Nowym Targu. W sierpniu 1937 został przeniesiony w stan nieczynny, a w lutym 1938 przeniesiony w stan spoczynku.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych[17][18]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 29 października 1926 „za zasługi położone około zabezpieczenia granic Państwa”[19][20]
- Krzyż Oficerski Orderu Gwiazdy Rumunii[21][17]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy[2]

wikiname: plwiki

title: Julian Mamczyński

in_language: pl

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Julian Mamczyński
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = paramilitarny
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Julian Mamczyński.jpg
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      =
 |stopień              = inspektor SG
 |data urodzenia       = 27 lutego 1884
 |miejsce urodzenia    = [[Lwów]]
 |data śmierci         =
 |miejsce śmierci      =
 |lata służby          =
 |siły zbrojne         =
 |formacja             = [[Straż Graniczna (1928–1939)|Straż Graniczna]]
 |jednostki            = [[Inspektorat Graniczny nr 18|Inspektorat Graniczny Nowy Targ]]
 |stanowiska           = kierownik inspektoratu
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|KW|1}} {{order|KZ|IIRP}} {{order|OGR|OR}} {{order|MZO}}
 |commons              = Category:Julian Mamczyński
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Julian Mamczyński''' (ur. [[27 lutego]] [[1884]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. ?) – [[Stopnie w Straży Granicznej II Rzeczypospolitej|inspektor]] [[Straż Graniczna (1928–1939)|Straży Granicznej]] i [[major]] [[Piechota II RP|piechoty]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]].

== Życiorys ==
Urodził się 27 lutego 1884 we Lwowie<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/MALU-MANK/Malu-Mank_0523.jpg|tytuł=Kartoteka personalno-odznaczeniowa|opublikowany=Wojskowe Biuro Historyczne|data dostępu=2022-03-15}}</ref>. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] walczył w szeregach [[3 Pułk Piechoty Obrony Krajowej|c. k. Pułku Strzelców Nr 3]]{{odn|Ranglisten|1918|s=220}}. Na stopień nadporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1915{{odn|Ranglisten|1918|s=71}}.

Służył w [[32 Pułk Piechoty (II RP)|32 pułku piechoty]] w Modlinie{{odn|Spis oficerów|1921|s=112, 758}}. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze [[Starszeństwo oficerów|starszeństwem]] z dniem 1 czerwca 1919 i 335. lokatą w korpusie oficerów piechoty{{odn|Lista starszeństwa|1922|s=32}}. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 548}}{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=218, 402}}. W 1924 został wyznaczony na stanowisko [[Kwatermistrzowie oddziałów piechoty II Rzeczypospolitej|kwatermistrza]]{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=203, 346}}. Z dniem 25 lutego 1925 został przeniesiony do [[Korpus Ochrony Pogranicza|Korpusu Ochrony Pogranicza]] na stanowisko dowódcy [[Batalion KOP „Dawidgródek”|17 baonu granicznego]] w Dawidgródku{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 397}}. W listopadzie 1927 został przeniesiony z KOP do [[75 Pułk Piechoty (II RP)|75 pułku piechoty]] w Chorzowie na stanowisko kwatermistrza{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 331}}{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=89, 169}}. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy [[Okręg Korpusu Nr V|Okręgu Korpusu Nr V]]{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 86}}, a z dniem 30 września tego roku przeniesiony w [[stan spoczynku]]{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 13 z 9 sierpnia 1929 roku, s. 262}}. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji [[Komenda Rejonu Uzupełnień Nowy Targ|Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ]]. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Straży Granicznej”{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=326, 940}}.

W lipcu 1929 został wyznaczony na stanowisko kierownika [[Inspektorat Graniczny nr 5|Inspektoratu Granicznego w Gdyni]]. Awansował na stopień inspektora{{odn|Techman|2018|s=226}}. W październiku 1932 został przeniesiony do [[Inspektorat Graniczny nr 18|Inspektoratu Granicznego Nowy Targ]] na stanowisko kierownika{{odn|Techman|2018|s=224}}. Obowiązki służbowe łączył z funkcją społeczną prezesa zarządu powiatowego [[Związek Strzelecki|Związku Strzeleckiego]], [[Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej|Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej]] i [[Federacja Polskich Związków Obrońców Ojczyzny|Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny]] w Nowym Targu. W sierpniu 1937 został przeniesiony w stan nieczynny, a w lutym 1938 przeniesiony w stan spoczynku{{odn|Techman|2018|s=224}}.

== Ordery i odznaczenia ==
* [[Krzyż Walecznych]]{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=89}}<ref>{{Cytuj stronę|url=https://wbh.wp.mil.pl/c/scans/kartoteki/MALU-MANK/Malu-Mank_0519.jpg|tytuł=Kartoteka personalno-odznaczeniowa|opublikowany=Wojskowe Biuro Historyczne|data dostępu=2022-03-15}}</ref>
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] – 29 października 1926 „za zasługi położone około zabezpieczenia granic Państwa”<ref>[https://monitorpolski.gov.pl/M1926252070601.pdf M.P. z 1926 r. nr 252, poz. 706].</ref>{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 52 z 7 grudnia 1926, s. 426}}
* Krzyż Oficerski [[Order Gwiazdy Rumunii|Orderu Gwiazdy Rumunii]]{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=203}}{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=89}}
* Srebrny [[Medal Waleczności (Austria)|Medal Waleczności]] 1 klasy{{odn|Ranglisten|1918|s=220}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | tytuł = Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918 | rok = 1918 | miejsce = Wiedeń | wydawca = | język = | odn = {{odn/id|Ranglisten|1918}} }}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2020-03-31 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r | rok = 1921 | wydawca = [[Ministerstwo Spraw Wojskowych]] | odn = {{odn/id|Spis oficerów|1921}}}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Lista starszeństwa oficerów zawodowych | miejsce = Warszawa | rok = 1922 | wydawca = [[Ministerstwo Spraw Wojskowych]] | odn = {{odn/id|Lista starszeństwa|1922}} | url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/publication/266290/edition/254247}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1923 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1923 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119157 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1924 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1924 | url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59165 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1928 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1928 | url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59431 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1928}} }}
* {{Cytuj książkę | url = http://www.wbc.poznan.pl/Content/56603 | tytuł = Rocznik Oficerski Rezerw 1934 | wydawca = Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych | rok = 1934 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}}}}
* {{cytuj pismo | nazwisko = Techman | imię = Ryszard | tytuł = Inspektorat Straży Granicznej w Gdyni w latach 1928–1939 | czasopismo = Historia – Archiwa – Gdańsk | wolumin = I | rok = 2018 | issn = 2545-0298 | miejsce = Gdańsk | wydawca = Archiwum Państwowe w Gdańsku | odn = tak}}

{{SORTUJ:Mamczyński, Julian}}

[[Kategoria:Członkowie Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1919–1939)]]
[[Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza]]
[[Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Dawidgródek”]]
[[Kategoria:Inspektorzy Straży Granicznej]]
[[Kategoria:Kwatermistrzowie 32 Pułku Piechoty (II RP)]]
[[Kategoria:Kwatermistrzowie 75 Pułku Piechoty (II RP)]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]
[[Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1884]]
[[Kategoria:Zmarli w XX wieku]]
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]

title: Julian Mamczyński

Data i miejsce urodzenia: 27 lutego 1884 · Lwów

Formacja: Straż Graniczna

Jednostki: Inspektorat Graniczny Nowy Targ

Stanowiska: kierownik inspektoratu

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa


text:
# Wacław Klaczyński
Wacław Michał Klaczyński, ps. „Perkun” (ur. 27 września 1887 w majątku Szymany, zm. 19 września 1939 k. Maził) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Urodził się w Szymanach, w ówczesnym powiecie nowomińskim guberni warszawskiej, w rodzinie Wacława i N. z Piaskownickich. Ukończył sześć klas w szkole realnej w Orle, a następnie studiował w Krakowie filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Należał do Związku Strzeleckiego w latach 1911–1914, gdzie ukończył szkołę oficerską. Dowódca kompanii 5 pułku piechoty w Legionach Polskich od sierpnia 1914 do lipca 1917 i brał udział we wszystkich bojach I Brygady. Po kryzysie przysięgowym w okresie lipiec 1917 – sierpień 1918 przebywał w obozie w Beniaminowie. Komendant okręgu zamojskiego Polskiej Organizacji Wojskowej po zwolnieniu z obozu.
Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W okresie listopad 1918 – styczeń 1922 dowódca II batalionu 35 pułku piechoty. W międzyczasie (1919) ukończył w Rembertowie kurs dowódców batalionów, a we Francji (1921) kurs informacyjny dla wyższych dowódców. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie z równoczesnym przeniesieniem z 35 pp. Od 25 listopada 1925 do 27 czerwca 1927 był dowódcą 5 pp Leg.. W maju 1928 został przeniesiony do 75 pułku piechoty w Królewskiej Hucie na stanowisko dowódcy pułku. W październiku 1936 został mianowany II dowódcą piechoty dywizyjnej 23 Dywizji Piechoty w Katowicach. W 1939 był dowódcą Grupy Fortecznej Obszaru Warownego „Śląsk” i dowodził nią na całym szlaku bojowym od wschodniego terenu Górnego Śląska do płd. Lubelszczyzny podczas kampanii wrześniowej.
Poległ w czasie bitwy tomaszowskiej 19 września 1939 w pobliżu stacji kolejowej Maziły, kiedy oddziały katowickiej Grupy Fortecznej uległy całkowitemu rozbiciu.
8 czerwca 1951 pułkownik Klaczyński został ekshumowany i pochowany na cmentarzu parafialnym w Łaszczowie w powiecie tomaszowskim.

## Awanse
- podporucznik – 1914
- porucznik – 1916
- kapitan – 1919
- major – 1920
- podpułkownik – 1924
- pułkownik – 1931

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13[8]
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (28 lutego 1921)[9]
- Krzyż Niepodległości (13 kwietnia 1931)[10][11]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)[12]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz 2 i 3 w 1921)[13]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[14]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[14]
- Odznaka za Rany i Kontuzje[14]
- Odznaka „Za wierną służbę”[15]

title: Wacław Klaczyński

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Wacław Michał Klaczyński
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            = „Perkun”
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Wacław Klaczyński.jpg
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = PL Epolet plk.svg
 |stopień              = [[pułkownik]] piechoty
 |data urodzenia       = 27 września 1887
 |miejsce urodzenia    = Szymany
 |data śmierci         = 19 września 1939
 |miejsce śmierci      = [[Maziły]]
 |lata służby          = [[1914]]–[[1939]]
 |siły zbrojne         = [[Plik:Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png|20px]] [[Armia Austro-Węgier]]
[[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja             = [[Plik:Orzełek legionowy.svg|20px]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legiony Polskie]]
 |jednostki            = [[5 Pułk Piechoty (LP)|5 pułk piechoty]]
[[35 Pułk Piechoty (II RP)|35 pułk piechoty]]
[[5 Pułk Piechoty Legionów]]
[[75 Pułk Piechoty (II RP)|75 pułk piechoty]]
[[23 Górnośląska Dywizja Piechoty|23 Dywizja Piechoty]]
Grupa Forteczna Obszaru Warownego „Śląsk”
 |stanowiska           = dowódca kompanii
dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
[[dowódca piechoty dywizyjnej]]
dowódca grupa fortecznej
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
[[wojna polsko-bolszewicka]]
[[II wojna światowa]]
[[kampania wrześniowa]]
[[bitwa pod Tomaszowem Lubelskim]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|ODRK|1}}
{{order|VM|KZ}} {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|OOP|KO}} {{order|KW|4}} {{order|MW1918-21}} {{order|MDON}}
{{order|PL-OZWS}}
 |commons              = Category:Wacław Klaczyński
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
[[Plik:Nagrobek rodziny Klaczyńskich.jpg|mały|Nagrobek rodziny Klaczyńskich na Cmentarzu parafii Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej, upamiętniający m.in. płk. Wacława Klaczyńskiego]]
'''Wacław Michał Klaczyński'''{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 22, sprostowano imiona z „Wacław” na „Wacław Michał”}}{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 67, sprostowano datę urodzenia z „9 października 1887 roku” na „27 września 1887 roku”}}, [[Pseudonim|ps.]] „Perkun” (ur. [[27 września]] [[1887]] w majątku Szymany, zm. [[19 września]] [[1939]] k. [[Maziły|Maził]]) – [[pułkownik]] [[Piechota II RP|piechoty]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], dwukrotny kawaler [[Order Virtuti Militari|Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Urodził się w Szymanach, w ówczesnym [[Powiat miński|powiecie nowomińskim]] guberni warszawskiej, w rodzinie Wacława i N. z Piaskownickich. Ukończył sześć klas w szkole realnej w Orle, a następnie studiował w [[Kraków|Krakowie]] filozofię na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]]{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}. Należał do [[Związek Strzelecki|Związku Strzeleckiego]] w latach 1911–1914, gdzie ukończył szkołę oficerską. Dowódca kompanii [[5 Pułk Piechoty (LP)|5 pułku piechoty]] w [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionach Polskich]] od sierpnia 1914 do lipca 1917 i brał udział we wszystkich bojach [[I Brygada Legionów Polskich|I Brygady]]{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}. Po [[kryzys przysięgowy|kryzysie przysięgowym]] w okresie lipiec 1917 – sierpień 1918 przebywał w obozie w [[Beniaminów (województwo mazowieckie)|Beniaminowie]]. Komendant okręgu zamojskiego [[Polska Organizacja Wojskowa|Polskiej Organizacji Wojskowej]] po zwolnieniu z obozu{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}.
[[Plik:Delegacja 75 pp na audiencji u prezydenta RP Ignacego Mościckiego NAC 1-A-1399.jpg|thumb|240px|left|Delegacja [[75 Pułk Piechoty (II RP)|75 pp]] na audiencji u prezydenta RP [[Ignacy Mościcki|Ignacego Mościckiego]] 11 maja 1934; płk Wacław Klaczyński pierwszy z prawej.]]
Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W okresie listopad 1918 – styczeń 1922 dowódca II batalionu [[35 Pułk Piechoty (II RP)|35 pułku piechoty]]. W międzyczasie (1919) ukończył w [[Rembertów|Rembertowie]] kurs dowódców batalionów, a we [[Francja|Francji]] (1921) kurs informacyjny dla wyższych dowódców{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy [[5 Pułk Piechoty Legionów|5 pułku piechoty Legionów]] w [[Wilno|Wilnie]] z równoczesnym przeniesieniem z 35 pp{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 543}}{{odn|Rocznik Oficerski|1923|s=137, 402}}{{odn|Rocznik Oficerski|1924|s=133, 344}}. Od 25 listopada 1925 do 27 czerwca 1927 był dowódcą 5 pp Leg.{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}. W maju 1928 został przeniesiony do [[75 Pułk Piechoty (II RP)|75 pułku piechoty]] w [[Chorzów|Królewskiej Hucie]] na stanowisko dowódcy pułku{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 218}}. W październiku 1936 został mianowany II dowódcą piechoty dywizyjnej [[23 Górnośląska Dywizja Piechoty|23 Dywizji Piechoty]] w [[Katowice|Katowicach]]. W 1939 był dowódcą Grupy Fortecznej [[Obszar Warowny „Śląsk”|Obszaru Warownego „Śląsk”]] i dowodził nią na całym szlaku bojowym od wschodniego terenu [[Górny Śląsk|Górnego Śląska]] do płd. [[Lubelszczyzna|Lubelszczyzny]] podczas [[kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]]{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}.

Poległ w czasie [[Bitwa pod Tomaszowem Lubelskim|bitwy tomaszowskiej]] 19 września 1939 w pobliżu stacji kolejowej [[Maziły]], kiedy oddziały katowickiej Grupy Fortecznej uległy całkowitemu rozbiciu.

8 czerwca 1951 pułkownik Klaczyński został ekshumowany i pochowany na cmentarzu parafialnym w [[Łaszczów|Łaszczowie]] w [[powiat tomaszowski (województwo lubelskie)|powiecie tomaszowskim]]{{odn|Strzałkowski|1990|s=779}}.

== Awanse ==
* [[podporucznik]] – 1914
* [[porucznik]] – 1916
* [[Kapitan (ranga)|kapitan]] – 1919
* [[major]] – 1920
* [[podpułkownik]] – 1924
* [[pułkownik]] – 1931

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Złoty [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojennego Virtuti Militari]] [[Kawalerowie Virtuti Militari 1939–1945|nr 13]]<ref>{{Cytuj |autor = Łukomski G., Polak B., Suchcitz A. |tytuł = Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945 |data = 1997 |miejsce = Koszalin |s = 370}}</ref>
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] (28 lutego 1921)<ref>Dekret Wodza Naczelnego L. 2646 z 28 lutego 1921 r. [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=63987 (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 11 poz. 328)]</ref>
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] (13 kwietnia 1931)<ref>{{Monitor Polski|1931|87|137}} „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.</ref><ref>{{Cytuj pismo|tytuł=Odznaczenia Krzyżem i Medalem Niepodległości|czasopismo=[[Słowo Polskie (Lwów)|Słowo Polskie]]|strony=8|data=Nr 104 z 17 kwietnia 1931|url=http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=200338}}</ref>
* Krzyż Oficerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (10 listopada 1928)<ref>[https://dziennikustaw.gov.pl/M1928260000000.pdf M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631] „za zasługi na polu pracy niepodległościowej”.</ref>
* [[Krzyż Walecznych]] (czterokrotnie, po raz 2 i 3 w 1921)<ref>Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. [http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=64481 (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 64)]</ref>
* [[Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921]]<ref name=":0">Na podstawie fotografii [[:Plik:Wacław Klaczyński.jpg|[1]]].</ref>
* [[Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]<ref name=":0" />
* [[Odznaka za Rany i Kontuzje]]<ref name=":0" />
* [[Odznaka „Za wierną służbę”]]<ref>Na podstawie fotografii [https://audiovis.nac.gov.pl/obraz/160914/b22d6d41f01fd4862585b5d7e4aeff02/ <nowiki>[2]</nowiki>].</ref>
[[Plik:Płk. Wacław Klaczyński.jpg|mały|płk. Wacław Klaczyński]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2016-02-15 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1923 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1923 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119157 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}}}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1924 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1924 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59165 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}}}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Jurga | imię = Tadeusz | tytuł = Obrona Polski 1939 | rozdział = Życiorysy dowódców jednostek polskich w wojnie obronnej 1939 r. | nazwisko r = Strzałkowski | imię r = Waldemar | wydawca = Instytut Wydawniczy PAX | miejsce = Warszawa | data = 1990 | isbn = 8321110967 | odn = tak}}

{{SORTUJ:Klaczyński, Wacław}}
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914)]]
[[Kategoria:Dowódcy 75 Pułku Piechoty (II RP)]]
[[Kategoria:Internowani w Beniaminowie]]
[[Kategoria:Obrońcy Śląska (1939)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę”]]
[[Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918]]
[[Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Tomaszowem Lubelskim (1939)]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1887]]
[[Kategoria:Zastępcy dowódcy 5 Pułku Piechoty Legionów]]
[[Kategoria:Zmarli w 1939]]
[[Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich]]

title: Wacław Michał Klaczyński„Perkun”

Data i miejsce urodzenia: 27 września 1887 · Szymany

Data i miejsce śmierci: 19 września 1939 · Maziły

Siły zbrojne: Armia Austro-Węgier · Wojsko Polskie

Formacja: Legiony Polskie

Jednostki: 5 pułk piechoty · 35 pułk piechoty · 5 Pułk Piechoty Legionów · 75 pułk piechoty · 23 Dywizja Piechoty · Grupa Forteczna Obszaru Warownego „Śląsk”

Stanowiska: dowódca kompanii · dowódca batalionu piechoty · zastępca dowódcy pułku · dowódca pułku piechoty · dowódca piechoty dywizyjnej · dowódca grupa fortecznej

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · wojna polsko-bolszewicka · II wojna światowa · kampania wrześniowa · bitwa pod Tomaszowem Lubelskim


text:
# Wiele hałasu o nic
Wiele hałasu o nic (ang. Much Ado About Nothing) – komedia autorstwa Williama Shakespeare’a z 1599. Należy do najczęściej inscenizowanych przedstawień tego autora. Została opublikowana w Pierwszym Folio w 1623 roku.
Sztuka składa się z pięciu aktów. W 72% napisana jest prozą, zaś w 28% napisana jest wierszem.
Wiele hałasu o nic skupia się na dwóch głównych wątkach miłosnych. Pierwszy dotyczy związku Beatrice i Benedicka, którzy początkowo są wrogami, ale stopniowo zakochują się w sobie dzięki intrygom przyjaciół. Drugi wątek dotyczy miłości między Claudio a Hero, która zostaje wystawiona na próbę przez fałszywe oskarżenia o niewierność. Sztuka eksploruje tematy takie jak miłość, zdrada, honor i społeczne konwenanse, a także pokazuje, jak plotki i nieporozumienia mogą prowadzić do chaosu i zamieszania.
Wątek związku Beatrice i Benedicka jest autorskim pomysłem Szekspira, zaś wątek miłości Claudio i Hero jest oparty na kilku źródłach, m.in. autorstwa Matteo Bandello.
Akcja Wiele hałasu o nic dzieje się w Messynie we Włoszech.

## Bohaterowie
| Antonio      | Brat Leonato                                          |
| Balthasar    | Zwolennik Don Pedro                                   |
| Beatrice     | Bratanica Leonato                                     |
| Benedick     | Przyjaciel Claudio,                                   |
| Borachio     | Zwolennik Don Johna                                   |
| Claudio      | Bohater wojenny z armii Don Pedro                     |
| Conrade      | Zwolennik Don Johna                                   |
| Dogberry     | Naczelnik straży w Messinie                           |
| Don John     | Nieślubny brat Don Pedro, jednocześnie jego były wróg |
| Don Pedro    | Książę Aragonii                                       |
| Brat Francis | Zakonnik, mający udzielić ślubu Claudio i Hero        |
| Hero         | Córka Leonato                                         |
| Leonato      | Gubernator Messiny                                    |
| Margaret     | Kochanka Boraccio, Służąca Hero                       |
| Ursula       | Służąca Hero                                          |
| Verges       | Partner Dogberry’ego                                  |

## Fabuła
Do Mesyny z wyprawy wojennej przybywa Don Pedro, książę Aragonii. Towarzyszą mu Don John, przyrodni brat oraz grupa kompanów. Zatrzymują się oni w majątku Leonata, gubernatora miasta. Tam Claudio, jeden z towarzyszy Don Pedra, zakochuje się w Hero, córce Leonata. Następuje wówczas szereg intryg z inicjatywy Don Pedra (chcącego doprowadzić do ślubów: Claudia z Hero, oraz Benedicta, jego drugiego przyjaciela, z Beatrice, krewną Leonata) oraz Don Johna (chcącego zniweczyć plany Claudia), a później także intryga zawiązana przez Leonata i jego stronników, chcącego wykryć inicjatora spisku przeciwko jego córce. Gdy wydaje się, że historia zakończy się nieszczęśliwie z powodu działań Don Johna, następuje zwrot akcji gdy ludzie Dogberry'ego, naczelnika straży w Mesynie, aresztują dwóch spiskowców Don Johna - Borachio i Conrada - i odkrywają całą intrygę.
Ostatecznie wieści o nieprzychylnych działaniach Don Johna docierają do Don Pedra i jego przyjaciół. Don John zostaje pojmany, natomiast wcześniejsze działania Don Pedra oraz Leonata kończą się ostatecznie połączeniem dwóch par zakochanych: Claudia i Hero oraz - początkowo sobie nieprzychylnych - Benedicta i Beatrice.

## Ekranizacje
Sztuka ta była wielokrotnie przenoszona na ekran, jednak większość jej wersji była stworzona dla telewizji. Pierwsza, niema wersja pochodzi z 1913. W 1993 roku ekranizacji dokonał Kenneth Branagh.
- Wiele hałasu o nic – film produkcji brytyjsko-amerykańskiej z 1993 roku w reżyserii Kennetha Branagha
- Rób swoje! – bollywoodzki film z 2001 roku oparty na sztuce[6]

title: Wiele hałasu o nic

wikitext:
[[Plik:Much Ado Quarto.JPG|thumb|200px|Strona tytułowa wydania z roku 1600]]
'''Wiele hałasu o nic''' ({{ang.|Much Ado About Nothing}}) – [[komedia]] autorstwa [[William Shakespeare|Williama Shakespeare]]’a z 1599. Należy do najczęściej inscenizowanych przedstawień tego autora. Została opublikowana w [[Pierwsze Folio|Pierwszym Folio]] w 1623 roku{{odn|Dunton-Downer|Riding|2005|s=229, 237}}.

Sztuka składa się z pięciu aktów. W 72% napisana jest [[proza|prozą]], zaś w 28% napisana jest [[wiersz]]em{{odn|Dunton-Downer|Riding|2005|s=235}}.

''Wiele hałasu o nic'' skupia się na dwóch głównych wątkach miłosnych. Pierwszy dotyczy związku Beatrice i Benedicka, którzy początkowo są wrogami, ale stopniowo zakochują się w sobie dzięki intrygom przyjaciół. Drugi wątek dotyczy miłości między Claudio a Hero, która zostaje wystawiona na próbę przez fałszywe oskarżenia o niewierność. Sztuka eksploruje tematy takie jak miłość, zdrada, honor i społeczne konwenanse, a także pokazuje, jak plotki i nieporozumienia mogą prowadzić do chaosu i zamieszania{{odn|Dunton-Downer|Riding|2005|s=235}}.

Wątek związku Beatrice i Benedicka jest autorskim pomysłem Szekspira, zaś wątek miłości Claudio i Hero jest oparty na kilku źródłach, m.in. autorstwa [[Matteo Bandello]]{{odn|Dunton-Downer|Riding|2005|s=235}}.

Akcja ''Wiele hałasu o nic'' dzieje się w [[Messyna|Messynie]] we [[Włochy|Włoszech]]{{odn|Dunton-Downer|Riding|2005|s=229}}.

== Bohaterowie ==
[[Plik:Beatrice and Benedick (Shakespeare, Much Ado About Nothing, Act 2, Scene 3) MET DP870119.jpg|thumb|200px|Beatrice i Benedick]]
{|
! Antonio
| Brat Leonato
|-
! Balthasar
| Zwolennik Don Pedro
|-
! Beatrice
| Bratanica Leonato
|-
! Benedick
| Przyjaciel Claudio,
|-
! Borachio
|Zwolennik Don Johna
|-
! Claudio
| Bohater wojenny z armii Don Pedro
|-
! Conrade
| Zwolennik Don Johna
|-
! Dogberry
| Naczelnik straży w Messinie
|-
! Don John
| Nieślubny brat Don Pedro, jednocześnie jego były wróg
|-
! Don Pedro
| Książę Aragonii
|-
! Brat Francis
| Zakonnik, mający udzielić ślubu Claudio i Hero
|-
! Hero
| Córka Leonato
|-
! Leonato
| Gubernator Messiny
|-
! Margaret
| Kochanka Boraccio, Służąca Hero
|-
! Ursula
| Służąca Hero
|-
! Verges
| Partner Dogberry’ego
|}

== Fabuła ==
Do [[Mesyna|Mesyny]] z wyprawy wojennej przybywa Don Pedro, [[książę]] [[Aragonia|Aragonii]]. Towarzyszą mu Don John, przyrodni brat oraz grupa kompanów. Zatrzymują się oni w majątku Leonata, gubernatora miasta. Tam Claudio, jeden z towarzyszy Don Pedra, zakochuje się w Hero, córce Leonata. Następuje wówczas szereg intryg z inicjatywy Don Pedra (chcącego doprowadzić do ślubów: Claudia z Hero, oraz Benedicta, jego drugiego przyjaciela, z Beatrice, krewną Leonata) oraz Don Johna (chcącego zniweczyć plany Claudia), a później także intryga zawiązana przez Leonata i jego stronników, chcącego wykryć inicjatora spisku przeciwko jego córce. Gdy wydaje się, że historia zakończy się nieszczęśliwie z powodu działań Don Johna, następuje zwrot akcji gdy ludzie Dogberry'ego, naczelnika straży w Mesynie, aresztują dwóch spiskowców Don Johna - Borachio i Conrada - i odkrywają całą intrygę.
Ostatecznie wieści o nieprzychylnych działaniach Don Johna docierają do Don Pedra i jego przyjaciół. Don John zostaje pojmany, natomiast wcześniejsze działania Don Pedra oraz Leonata kończą się ostatecznie połączeniem dwóch par zakochanych: Claudia i Hero oraz - początkowo sobie nieprzychylnych - Benedicta i Beatrice.

== Ekranizacje ==
Sztuka ta była wielokrotnie przenoszona na [[Film|ekran]], jednak większość jej wersji była stworzona dla [[telewizja|telewizji]]. Pierwsza, niema wersja pochodzi z 1913<ref>{{Cytuj odcinek|tytuł=Much Ado About Nothing|url=https://www.imdb.com/title/tt0003174/|autorzy=Phillips Smalley|data dostępu=2025-05-15|stacja=Crystal Film Company|emisja=1913-09-02}}</ref>. W 1993 roku ekranizacji dokonał [[Kenneth Branagh]]<ref>{{Cytuj odcinek|tytuł=Much Ado About Nothing|url=https://www.imdb.com/title/tt0107616/|autorzy=Kenneth Branagh|data dostępu=2025-05-15|stacja=Renaissance Films, American Playhouse Theatrical Films, BBC Film|emisja=1993-07-02}}</ref>.
* ''[[Wiele hałasu o nic (film 1993)|Wiele hałasu o nic]]'' – film produkcji brytyjsko-amerykańskiej z [[1993 w filmie|1993]] roku w reżyserii [[Kenneth Branagh|Kennetha Branagha]]
* ''[[Rób swoje!]]'' – bollywoodzki film z 2001 roku oparty na sztuce<ref>{{Cytuj |autor = Randeep Ramesh |tytuł = A matter of caste as Bollywood embraces the Bard |czasopismo = The Guardian |data = 2006-07-28 |data dostępu = 2025-05-15 |issn = 0261-3077 |url = https://www.theguardian.com/world/2006/jul/29/books.filmnews |język = en}}</ref>

== Zobacz też ==
* [[ekranizacje dzieł Williama Shakespeare’a]]
* [[chronologia powstawania dzieł Williama Shakespeare’a]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Dunton-Downer |imię = Leslie |tytuł = Szekspir |wydawca = Hachette Livre |miejsce = Warszawa |data = 2005 |isbn = 83-7184-496-4 |nazwisko2 = Riding |imię2 = Alan |odn = tak}}

== Linki zewnętrzne ==
{{Wikiźródła|Wiele hałasu o nic}}
{{Commonscat|Much Ado About Nothing}}
*{{wolnelektury|Wiele hałasu o nic|shakespeare-wiele-halasu-o-nic}}
* [http://william-shakespeare.classic-literature.co.uk/much-adoe-about-nothing/ Pełny tekst] {{Lang|en}}
* Wszystkie polskie  przekłady ''Wiele hałasu o nic'' wraz z omówieniami ich strategii i recepcji dostępne są w repozytorium cyfrowym ''[https://polskiszekspir.uw.edu.pl Polski Szekspir UW]'' .
{{William Shakespeare}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Dramaty Williama Shakespeare’a]]
[[Kategoria:Utwory literackie z 1623]]


text:
# Thiago Quirino
Thiago Quirino (ur. 4 stycznia 1985) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

## Kariera klubowa
Od 2003 roku występował w klubach Atlético Mineiro, Djurgården, Consadole Sapporo, Daegu FC, Shonan Bellmare, Nadi asz-Szab, Ventforet Kofu i Oita Trinita.

title: Thiago Quirino

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Thiago Quirino
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Thiago Quirino da Silva
 |data urodzenia          = [[4 stycznia]] [[1985]]
 |miejsce urodzenia       = [[Brazylia]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2003–2005 ! [[Clube Atlético Mineiro|Atlético Mineiro]] ! 65 ! 14
! 2006–2008 ! [[Djurgårdens IF (piłka nożna)|Djurgården]]          ! 53 ! 11
! 2009–2012 ! [[Hokkaido Consadole Sapporo|Consadole Sapporo]]     ! 72 ! 21
! 2011      ! →  [[Daegu FC]] (wyp.)                                        ! 12 !  3
! 2012–2013 ! [[Shonan Bellmare]]                                  ! 30 !  9
! 2013–2014 ! [[Nadi asz-Szab]]                                    ! 10 !  2
! 2014      ! [[Ventforet Kofu]]                                   !  7 !  0
! 2015–2016 ! [[Shonan Bellmare]]                                  !  5 !  0
! 2016–     ! [[Oita Trinita]]                                     !  0 !  0
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Thiago Quirino''' (ur. [[4 stycznia]] [[1985]]) – [[Brazylia|brazylijski]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[napastnik]]a.

== Kariera klubowa ==
Od 2003 roku występował w klubach [[Clube Atlético Mineiro|Atlético Mineiro]], [[Djurgårdens IF (piłka nożna)|Djurgården]], [[Hokkaido Consadole Sapporo|Consadole Sapporo]], [[Daegu FC]], [[Shonan Bellmare]], [[Nadi asz-Szab]], [[Ventforet Kofu]] i [[Oita Trinita]].

== Bibliografia ==
*{{J.League player}}

{{Brazylia U-20 2005}}

{{SORTUJ:Quirino, Thiago}}
[[Kategoria:Brazylijscy piłkarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1985]]
[[Kategoria:Piłkarze Atlético Mineiro]]
[[Kategoria:Piłkarze Djurgårdens IF]]
[[Kategoria:Piłkarze Hokkaido Consadole Sapporo]]
[[Kategoria:Piłkarze Shonan Bellmare]]
[[Kategoria:Piłkarze Ventforet Kofu]]
[[Kategoria:Piłkarze Oita Trinita]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata U-20 w Piłce Nożnej 2005]]

title: · Thiago Quirino

Pełne imię i nazwisko: Thiago Quirino da Silva

Data i miejsce urodzenia: 4 stycznia 1985 · Brazylia

Pozycja: napastnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Atlético Mineiro · 65 · (14)

Djurgården · 53 · (11)

Consadole Sapporo · 72 · (21)

→ Daegu FC (wyp.) · 12 · (3)

Shonan Bellmare · 30 · (9)

Nadi asz-Szab · 10 · (2)

Ventforet Kofu · 7 · (0)

Shonan Bellmare · 5 · (0)

Oita Trinita · 0 · (0)


text:
# Wall Street (stacja metra na Lexington Avenue Line)
Wall Street – stacja metra nowojorskiego, na linii 4 i 5. Znajduje się w dzielnicy Manhattan, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Fulton Street i Bowling Green. Została otwarta 12 czerwca 1905.

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Wall Street
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     = Wall Street IRT 013.JPG
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     =
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 12 czerwca 1905
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = {{KZ-linie|Metro Nowy Jork|4|5}}
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Fulton Street / Broadway – Nassau Street|Fulton Street]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Bowling Green (stacja metra)|Bowling Green]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = Nowy Jork (miasto)
 |współrzędne                 = 40°42′27.76″N 74°0′42.18″W
 |commons                     =
}}
'''Wall Street''' – stacja [[Metro w Nowym Jorku|metra nowojorskiego]], na [[Linia 4 metra w Nowym Jorku|linii 4]] i [[Linia 5 (metro nowojorskie)|5]]. Znajduje się w dzielnicy [[Manhattan]], w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami [[Fulton Street / Broadway – Nassau Street|Fulton Street]] i [[Bowling Green (stacja metra)|Bowling Green]]. Została otwarta 12 czerwca 1905<ref>[http://www.urbanrail.net/am/nyrk/new-york.htm Urbanrail.net]</ref>.

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę| url = http://www.mta.info/nyct/maps/submap.htm | tytuł = Sieć metra| data dostępu = 2011-01-10| autor = | opublikowany = | data = | język = en| archiwum = https://web.archive.org/web/20130329130145/http://www.mta.info/nyct/maps/submap.htm| zarchiwizowano = 2013-03-29}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Linia 4 metra w Nowym Jorku}}
{{Linia 5 metra w Nowym Jorku}}

[[Kategoria:Stacje metra na Manhattanie]]

title: Wall Street

Państwo: Stany Zjednoczone

Data otwarcia: 12 czerwca 1905

Poprzednia stacja: Fulton Street

Następna stacja: Bowling Green


text:
# Silverchair
Silverchair – australijski zespół muzyczny, którego muzykę można określić mianem ‘grunge’u. Powstał on w Newcastle, w Nowej Południowej Walii we wczesnych latach 90.
Członkowie grupy Silverchair poznali się grając w zespole Innocent Criminals (ang. „Niewinni Kryminaliści”). Początkowo w jego skład wchodziły cztery osoby, jednakże jedna z nich – Tobin Finnane, opuścił grupę. Pierwsze próby zespołu odbywały się w garażu Bena Gilliesa. Grupa grała covery takich grup jak Deep Purple, Led Zeppelin, Black Sabbath przeplatając je własnymi kompozycjami.
Kariera zespołu Silverchair rozpoczęła się od wygrania przez ich utwór Tomorrow konkursu radiowego, którego główną nagrodą było wydanie maksisingla oraz nagranie teledysku. W 1995 grupa wydała pierwszą płytę, zatytułowaną Frogstomp. Album ten już po kilku tygodniach zyskał status platyny w Stanach Zjednoczonych. Dało się odczuć, że młodzi artyści wzorowali się na amerykańskim grunge’u (niektórzy krytycy wytykali zespołowi zbytnie podobieństwo do Nirvany), jednakże w późniejszych latach wypracowali oni swój własny styl.
Kolejny album – Freak Show (1997) miał nieco mocniejsze brzmienia, ale nie odniósł tak wielkiego sukcesu, jak pierwsza płyta, pomimo wielkiej popularności singla Freak. W tym czasie Daniel Johns nie potrafił poradzić sobie ze sławą – jak przyznał po latach, cierpiał na anoreksję i myślał o popełnieniu samobójstwa.
Ich trzeci album, Neon Ballroom (1999) rozchodził się równie dobrze, jak dwa poprzednie. Większość piosenek została napisana, gdy Daniel Johns cierpiał na anoreksję, więc odzwierciedlające uczucia i myśli artysty teksty były dosyć specyficzne. Na albumie udziela się znakomity australijski pianista, David Helfgott.
Diorama to czwarty album, wydany w roku 2002. Został on wyprodukowany przez Kanadyjczyka Davida Bottrilla i Daniela Johnsa. W projekt zaangażowano orkiestrę smyczkową z Sydney, nadając mu zupełnie inne brzmienie niż pozostałe albumy.
Od 2003 roku zespół nie koncertuje (z powodu choroby wokalisty), jednakże oficjalnie nie zakończył jeszcze działalności. Reaktywował się 29 stycznia 2005 roku na koncert WaveAid, z którego dochód został przeznaczony na ofiary tsunami.
Obecnie Daniel Johns współpracuje z australijskim artystą grającym muzykę elektroniczną Paulem Macem. Panowie wspólnie założyli grupę The Dissociatives, wydali płytę zatytułowaną The Dissociatives.
Ben Gillies założył wraz z wokalistą Wesleyem Carra (uprzednio grającym folkowe piosenki w knajpach Sydney) zespół, który nosi nazwę Tambalane. Do wspomnianej dwójki dołączyli również basista Greg Royal oraz klawiszowiec Gerard Masters.
Tambalane nagrał już maksisilngiel zatytułowany „Tambalane”, wyprodukowany przez Phila McKellara (album Silverchair „Tomorrow”). Materiał ten ukazał się w Australii w połowie sierpnia 2005 roku.
W 2011 roku zespół został rozwiązany.

## Dyskografia
- Frogstomp (1995)
- Freak Show (1997)
- Neon Ballroom (1999)
- The Best Of Vol.1 (2000)
- Diorama (2002)
- Live from Faraway Stables DVD+cd (2003)
- Young Modern (2007)

title: Silverchair

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Silverchair
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          = Silverchair-AcrossTheGreatDivide.jpg
 |opis zdjęcia     = Zespół w trakcie trasy [[Across the Great Divide Tour]] z 2007 roku
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1994
 |rok rozwiązania  = 2011
 |pochodzenie      = [[Australia]]
 |gatunek          = [[indie pop|pop alternatywny]]<ref name="www.allmusic.com">{{cytuj stronę |url = https://www.allmusic.com/artist/silverchair-p144747/biography |tytuł = Silverchair Biography |nazwisko = Erlewine |imię = Stephen Thomas |opublikowany = www.allmusic.com |język = en |data dostępu = 2011-08-05}}</ref>, [[rock alternatywny]]<ref name="www.allmusic.com" />, [[grunge]]<ref name="www.allmusic.com" />, [[indie rock]]<ref name="www.allmusic.com" />
 |aktywność        =
 |wydawnictwo      = Murmur, Epic, Eleven
 |powiązania       = [[The Dissociatives]], [[The Mess Hall]], [[Tambalane]]
 |skład            = [[Daniel Johns]] – gitara, śpiew
[[Chris Joannou]] – gitara basowa
[[Ben Gillies]] – perkusja
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              = http://www.chairpage.com
}}
'''Silverchair''' – [[Australia|australijski]] [[grupa muzyczna|zespół muzyczny]], którego muzykę można określić mianem ‘[[grunge|grunge’u]]. Powstał on w [[Newcastle (Australia)|Newcastle]], w [[Nowa Południowa Walia|Nowej Południowej Walii]] we wczesnych [[Lata 90. XX wieku|latach 90.]]

Członkowie grupy ''Silverchair'' poznali się grając w zespole ''Innocent Criminals'' ([[język angielski|ang.]] „Niewinni Kryminaliści”). Początkowo w jego skład wchodziły cztery osoby, jednakże jedna z nich – Tobin Finnane, opuścił grupę. Pierwsze próby zespołu odbywały się w garażu Bena Gilliesa. Grupa grała [[cover]]y takich grup jak [[Deep Purple]], [[Led Zeppelin]], [[Black Sabbath]] przeplatając je własnymi kompozycjami.

Kariera zespołu ''Silverchair'' rozpoczęła się od wygrania przez ich utwór ''Tomorrow'' konkursu radiowego, którego główną nagrodą było wydanie [[EP|maksisingla]] oraz nagranie teledysku. W 1995 grupa wydała pierwszą płytę, zatytułowaną ''Frogstomp''. Album ten już po kilku tygodniach zyskał status platyny w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Dało się odczuć, że młodzi artyści wzorowali się na amerykańskim [[grunge|grunge’u]] (niektórzy krytycy wytykali zespołowi zbytnie podobieństwo do [[Nirvana|Nirvany]]), jednakże w późniejszych latach wypracowali oni swój własny styl.

Kolejny album – ''Freak Show'' (1997) miał nieco mocniejsze brzmienia, ale nie odniósł tak wielkiego sukcesu, jak pierwsza płyta, pomimo wielkiej popularności singla ''Freak''. W tym czasie Daniel Johns nie potrafił poradzić sobie ze sławą – jak przyznał po latach, cierpiał na [[Jadłowstręt psychiczny|anoreksję]] i myślał o popełnieniu [[samobójstwo|samobójstwa]].

Ich trzeci album, ''Neon Ballroom'' (1999) rozchodził się równie dobrze, jak dwa poprzednie. Większość piosenek została napisana, gdy Daniel Johns cierpiał na anoreksję, więc odzwierciedlające uczucia i myśli artysty teksty były dosyć specyficzne. Na albumie udziela się znakomity australijski pianista, David Helfgott.

''Diorama'' to czwarty album, wydany w roku 2002. Został on wyprodukowany przez Kanadyjczyka Davida Bottrilla i Daniela Johnsa. W projekt zaangażowano orkiestrę smyczkową z [[Sydney]], nadając mu zupełnie inne brzmienie niż pozostałe albumy.

Od 2003 roku zespół nie koncertuje (z powodu choroby wokalisty), jednakże oficjalnie nie zakończył jeszcze działalności. Reaktywował się 29 stycznia 2005 roku na koncert WaveAid, z którego dochód został przeznaczony na ofiary [[tsunami]].

Obecnie Daniel Johns współpracuje z australijskim artystą grającym muzykę elektroniczną Paulem Macem. Panowie wspólnie założyli grupę The Dissociatives, wydali płytę zatytułowaną ''The Dissociatives''.

Ben Gillies założył wraz z wokalistą Wesleyem Carra (uprzednio grającym folkowe piosenki w knajpach Sydney) zespół, który nosi nazwę Tambalane. Do wspomnianej dwójki dołączyli również basista Greg Royal oraz klawiszowiec Gerard Masters.
Tambalane nagrał już [[EP|maksisilngiel]] zatytułowany „Tambalane”, wyprodukowany przez Phila McKellara (album Silverchair „Tomorrow”). Materiał ten ukazał się w Australii w połowie sierpnia 2005 roku.

W 2011 roku zespół został rozwiązany<ref>{{cytuj stronę |url = http://chairpage.com/news/ |tytuł = SILVERCHAIR NEWS |data = 2011-05-25 |opublikowany = chairpage.com |język = en |data dostępu = 2011-08-05}}</ref>.

== Dyskografia ==
* ''Frogstomp'' (1995)
* ''Freak Show'' (1997)
* ''Neon Ballroom'' (1999)
* ''The Best Of Vol.1'' (2000)
* ''Diorama'' (2002)
* ''Live from Faraway Stables DVD+cd'' (2003)
* ''Young Modern'' (2007)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.chairpage.com/ Oficjalna strona zespołu (ang.)]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Australijskie zespoły rocka alternatywnego]]
[[Kategoria:Australijskie zespoły post grunge]]
[[Kategoria:Laureaci MTV Video Music Awards]]
[[Kategoria:Laureaci World Music Awards]]
[[Kategoria:Australijskie zespoły indierockowe]]

title: Silverchair

Pochodzenie: Australia

Gatunek: pop alternatywny, rock alternatywny, grunge, indie rock

Wydawnictwo: Murmur, Epic, Eleven

Powiązania: The Dissociatives, The Mess Hall, Tambalane


text:
# Jaime Calderón Calderón
Jaime Calderón Calderón (ur. 1 maja 1966 w Churintzio) – meksykański duchowny rzymskokatolicki, w latach 2018-2024 biskup Tapachula, od 2024 arcybiskup metropolita León.

## Życiorys
Święcenia prezbiteratu przyjął 16 lutego 1991 i został inkardynowany do diecezji Zamora. Pracował głównie w diecezjalnym seminarium, gdzie pełnił funkcje m.in. prefekta, wicerektora i rektora. Był także asesorem miejscowej grupy Rycerzy Kolumba.
5 lipca 2012 został mianowany biskupem pomocniczym Zamory i biskupem tytularnym Iomnium. Sakry biskupiej udzielił mu trzy miesiące później abp Christophe Pierre.
7 lipca 2018 otrzymał nominację na biskupa diecezji Tapachula. Ingres odbył 14 września 2018.
4 lipca 2024 został przeniesiony przez papieża Franciszka na urząd arcybiskupa metropolity archidiecezji León. Ingres odbył 19 sierpnia 2024. Od listopada 2024 jest wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Meksyku. Paliusz otrzymał z rąk papieża Leona XIV w dniu 29 czerwca 2025.

title: Jaime Calderón Calderón

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię i nazwisko          = Jaime Calderón Calderón
 |imię i nazwisko org      =
 |tytuł                    =
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |alt grafiki              =
 |herb                     =
 |dewiza                   =
 |dewiza - j. polski       =
 |kraj działania           = [[Meksyk]]
 |data urodzenia           = 1 maja 1966
 |miejsce urodzenia        = [[Churintzio]]
 |data śmierci             =
 |miejsce śmierci          =
 |miejsce pochówku         =
 |1. funkcja               = Arcybiskup León
 |1. funkcja - okres       = od 2024
 |2. funkcja               = Biskup Tapachula
 |2. funkcja - okres       = 2018-2024
 |wyznanie                 = [[katolicyzm]]
 |kościół                  = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |inkardynacja             =
 |data ślubów zakonnych    =
 |data diakonatu           =
 |data ordynacji           =
 |data święceń             = 16 lutego 1991
 |data nominacji           = 5 lipca 2012
 |data sakry               = 5 października 2012
 |data patriarchatu        =
 |data kreacji             =
 |papież kreujący          =
 |kościół tytularny        =
 |faksymile                =
 |opis faksymile           =
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikiźródła               =
 |wikicytaty               =
 |wikinews                 =
 |www                      =
}}
{{Sukcesja apostolska infobox
 |tytuł                     = biskup
 |data konsekracji          = 5 października 2012
 |miejscowość konsekracji   =
 |miejsce konsekracji       =
 |konsekrator               = [[Christophe Pierre]]
 |współkonsekratorzy        = [[Javier Navarro Rodríguez]]<br />[[José Luis Amezcua Melgoza]]
 |biskupi konsekrowani      =
 |biskupi współkonsekrowani =
}}

'''Jaime Calderón Calderón''' (ur. [[1 maja]] [[1966]] w [[Churintzio]]) – meksykański duchowny [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], w latach 2018-2024 biskup [[Diecezja Tapachula|Tapachula]], od 2024 arcybiskup metropolita [[Archidiecezja León|León]].

== Życiorys ==
[[Sakrament święceń|Święcenia prezbiteratu]] przyjął 16 lutego 1991 i został inkardynowany do [[Diecezja Zamora|diecezji Zamora]]. Pracował głównie w diecezjalnym seminarium, gdzie pełnił funkcje m.in. prefekta, wicerektora i rektora. Był także asesorem miejscowej grupy [[Rycerze Kolumba|Rycerzy Kolumba]]<ref name="sala">{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2012/07/05/0405/00957.html | tytuł= NOMINA DELL’AUSILIARE DI ZAMORA (MESSICO) | opublikowany= vatican.va | data= 2012-07-05 | język=it | data dostępu= 2021-08-14}}</ref>.

5 lipca 2012 został mianowany biskupem pomocniczym Zamory i biskupem tytularnym ''[[Iomnium]]''{{r|sala}}. [[Sakra|Sakry biskupiej]] udzielił mu trzy miesiące później abp [[Christophe Pierre]].

7 lipca 2018 otrzymał nominację na biskupa [[Diecezja Tapachula|diecezji Tapachula]]<ref>{{Cytuj stronę| url= https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2018/07/07/0525/01148.html | tytuł= Nomina del Vescovo di Tapachula (Messico) | opublikowany= vatican.va | data= 2018-07-07 | język=it | data dostępu= 2021-08-14}}</ref>. Ingres odbył 14 września 2018.

4 lipca 2024 został przeniesiony przez [[Poczet papieży|papieża]] [[Franciszek (papież)|Franciszka]] na urząd arcybiskupa metropolity [[Archidiecezja León|archidiecezji León]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Rinuncia e nomina dell’Arcivescovo Metropolita di León (Messico) |data dostępu = 2024-07-04 |opublikowany = press.vatican.va |url = https://press.vatican.va/content/salastampa/it/bollettino/pubblico/2024/07/04/0550/01141.html}}</ref>. [[Ingres]] odbył 19 sierpnia 2024. Od listopada 2024 jest wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Meksyku<ref>{{Gcatholic|http://www.gcatholic.org/dioceses/org/conference-072|Konferencja Episkopatu Meksyku|2025-06-29}}</ref>. [[Paliusz]] otrzymał z rąk papieża [[Leon XIV|Leona XIV]] w dniu 29 czerwca 2025.<ref>{{Cytuj |tytuł = Libretto della Celebrazione: Santi Pietro e Paolo, apostoli – Santa Messa [29 giugno 2025] |data dostępu = 2025-06-27 |opublikowany = press.vatican.va |url = https://www.vatican.va/news_services/liturgy/libretti/2025/20250629-libretto-santi-pietro-paolo.pdf}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = biskup |id = bcalcal |tytuł = Jaime Calderón Calderón |data dostępu = 2018-02-07}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Calderón, Jaime}}
[[Kategoria:Meksykańscy biskupi katoliccy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1966]]

title: Jaime Calderón Calderón

Kraj działania: Meksyk

Data i miejsce urodzenia: 1 maja 1966 · Churintzio

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: rzymskokatolicki

Prezbiterat: 16 lutego 1991

Nominacja biskupia: 5 lipca 2012

Sakra biskupia: 5 października 2012

title: Sukcesja apostolska

Data konsekracji: 5 października 2012

Konsekrator: Christophe Pierre

Współkonsekratorzy: Javier Navarro Rodríguez · José Luis Amezcua Melgoza


text:
# Karabin SAFN-49
SAFN-49 (Semi-Automatique de Fabrique Nationale Modele 1949) – belgijski karabin samopowtarzalny produkowany w pierwszej połowie lat 50 XX wieku.

## Historia
W okresie międzywojennym w wielu państwach prowadzono zaawansowane prace nad nowymi karabinami samopowtarzalnymi jako alternatywą dla popularnych dotychczas karabinów powtarzalnych. W pracach tych uczestniczyły również belgijskie zakłady Fabrique Nationale de Herstal (FN), w których projektem kierował Dieudonne Saive. W połowie lat 30 XX w. opracował on karabin samopowtarzalny oparty na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór lufy. Wkrótce potem projekt dopracowano i zbudowano prototyp pod nazwą Fusil Semi-Automatique D'Infanterie, Modele Fabrique Nationale. Jednak rosnące napięcie międzynarodowe w okresie przed II wojną światową sprawiało, że wojsko zainteresowane było przede wszystkim sprawdzonymi karabinami powtarzalnymi a nie konstrukcjami nowatorskimi.
W 1940 roku po ataku III Rzeszy na Belgię, Saive  dopilnował zniszczenia dokumentacji produkcyjnej zakładów FN, po czym przez Francję i Portugalię udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie rozpoczął pracę w Royal Small Arms Factory w Enfield. Wkrótce potem przeniósł się do Kanady, gdzie zajął się przekonwertowaniem rkm-u Bren na amunicję 7,92 x 57 mm (dla Chin), oraz odtworzeniem dokumentacji produkcyjnej pistoletu FN BHP. Jednak w wolnych chwilach nadal kontynuował pracę nad swoim karabinem samopowtarzalnym.
W 1944 r. powrócił do  RSAF Enfield gdzie opracował kolejny prototyp Self-Loading Experimental Model (SLEM) (który wzbudził spore zainteresowanie), a następnie kolejny EXP-1, który po małych poprawkach został wyprodukowany w niewielkiej partii liczącej 2000 sztuk. W międzyczasie wyzwolona została Belgia i Saive wrócił do Herstal, gdzie nadzorował ponowne uruchomienie zakładów. W efekcie prace nad EXP-1 wydłużały się (po przystosowaniu karabinu do strzelania nabojem .30-06 Springfield pojawiły się problemy z regulatorem gazowym) i po redukcji budżetu wojskowego po wojnie program EXP-1 został skreślony.
Był to spory cios dla zakładów FN, ale dzięki dużym zamówieniom (głównie na remonty karabinów M1 Garand i karabinków M1 Carbine) były one w niezłej sytuacji finansowej. Dlatego też, zdecydowano się na dopracowanie kontrukcji, poprawiono regulator gazowy a nowy karabin już jako Semi-Automatique de Fabrique Nationale Modele 1949 zaproponowano kilku armiom europejskim, szukając nabywcy.
SAFN-49 sprzedawał się jednak początkowo słabo. Rynek broni był przepełniony milionami karabinów wyprodukowanych w czasie wojny, zdecydowanie tańszych niż nowe karabiny belgijskie. Oprócz tego zarówno USA jak i ZSRR masowo przekazywały swoją broń sojusznikom w ramach pomocy wojskowej. Z czasem koniunktura zaczęła się poprawiać, jednak w latach 50 XX w. SAFN-49 był już bronią przestarzałą, a jego wady w postaci zbyt dużej masy i gabarytów w połączeniu z mało pojemnym magazynkiem uwidoczniły się zwłaszcza w czasie wojny koreańskiej gdzie używane były przez Belgów.
W międzyczasie Saive opracował w FN bardzo udany karabin automatyczny FN FAL (przyjęty do uzbrojenia przez ok. 80 państw), co przypieczętowało los przestarzałego SAFN-49, którego produkcję zakończono w 1955 r i dość szybko wycofano z uzbrojenia. Współcześnie karabiny te cieszą się stosunkową popularnością w USA, gdzie użytkowane są jako broń sportowa.

## Wersje
- SAFN-49 kalibru 7,62 × 63 mm (30-06 US) – (Belgia, Luksemburg, Brazylia, Kolumbia, Indonezja) najliczniej produkowana wersja (125 072 sztuk), karabiny belgijskie i luksemburskie mogły strzelać seriami.
- SAFN-49 kalibru 7,92 × 57 mm – wersja dla Egiptu (37 641 sztuk).
- SAFN-49 kalibru 7 × 57 mm – wersja dla Wenezueli (8003 sztuki).
- SAFN-49 kalibru 7,65 × 53 mm – wersja dla Argentyny (5541 sztuk). Karabiny zostały zakupione dla marynarki wojennej, w latach 60. wieku większość egzemplarzy została przebudowana na kaliber 7,62 x 51 mm NATO i przystosowana do zasilania z magazynków wymiennych na 20 naboi.

## Opis techniczny
Karabin SAFN-49 był bronią samopowtarzalną. Automatyka broni działała na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, tłok gazowy o krótkim skoku, zamek ryglowany przez przekoszenie. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym (niektóre wersje także seriami, wersje te miały przełącznik rodzaju ognia umieszczony z lewej strony broni, w przedniej części kabłąka spustu). Dźwignia bezpiecznika po prawej stronie broni nad spustem. Zasilanie z pudełkowych magazynków o pojemności 10 naboi (magazynek niewymienny, bez szczęk, ładowany za pomocą pięcionabojowych łódek amunicyjnych). Broń wyposażona w zaczep zamka zatrzymujący zamek w tylnym położeniu po wystrzeleniu ostatniego naboju, zamek zwalniany z zaczepu przez lekkie odciągnięcie do tyłu. Przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika przeziernikowego (krzywiznowego) o nastawach 100 – 1000 m (nastawa bojowa 350 m). Kolba połączona z łożem, drewniana.

title: Karabin SAFN-49

wikitext:
{{Broń palna infobox
 |nazwa                        = SAFN-49
 |grafika                      = FN49left.jpg
 |opis grafiki                 =
 |alt grafiki                  =
 |państwo                      = BEL
 |projektant                   =
 |producent                    = [[Fabrique Nationale de Herstal|Fabrique Nationale]]
 |rodzaj                       = [[karabin samopowtarzalny]]
 |zasada działania             =
 |obsługa                      =
 |prototypy                    = 1944–1948
 |produkcja seryjna            = 1949–1955
 |wyprodukowano                = ~176 000 egz.
 |kaliber                      = 7,62 mm
 |liczba luf                   =
 |nabój                        = [[Nabój .30-06 Springfield|.30-06 Springfield]] (7,62 × 63 mm)
 |zasilanie                    =
 |magazynek                    = stały, 10 nab.
 |taśma nabojowa               =
 |długość                      = 1116 mm
 |wysokość                     =
 |szerokość                    =
 |długość lufy                 = 590 mm
 |długość linii celowniczej    =
 |masa broni                   = 4,31 kg (niezaładowanej)
 |masa karabinu właściwego     =
 |masa podstawy                =
 |masa lufy                    =
 |masa wyposażenia             =
 |Vo                           =
 |Eo                           =
 |masa pocisku                 =
 |szybkostrzelność teoretyczna =
 |szybkostrzelność praktyczna  =
 |zasięg maksymalny            =
 |zasięg skuteczny             =
 |przebijalność pancerza       =
 |siła spustu                  =
 |platformy strzeleckie        =
 |użytkownicy                  =
 |odmiany broni                =
 |commons                      = Category:SAFN-49
}}
'''SAFN-49''' (''Semi-Automatique de Fabrique Nationale Modele 1949'') – [[Belgia|belgijski]] [[karabin samopowtarzalny]] produkowany w pierwszej połowie lat 50 XX wieku.

== Historia ==
W [[Dwudziestolecie międzywojenne (historia powszechna)|okresie międzywojennym]] w wielu państwach prowadzono zaawansowane prace nad nowymi karabinami samopowtarzalnymi jako alternatywą dla popularnych dotychczas [[Karabin powtarzalny|karabinów powtarzalnych]]. W pracach tych uczestniczyły również belgijskie zakłady [[Fabrique Nationale de Herstal]] (FN), w których projektem kierował [[Dieudonne Saive]]. W połowie lat 30 XX w. opracował on karabin samopowtarzalny oparty na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór lufy. Wkrótce potem projekt dopracowano i zbudowano [[prototyp]] pod nazwą ''Fusil Semi-Automatique D'Infanterie, Modele Fabrique Nationale''. Jednak rosnące napięcie międzynarodowe w okresie przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] sprawiało, że wojsko zainteresowane było przede wszystkim sprawdzonymi karabinami powtarzalnymi a nie konstrukcjami nowatorskimi.

W 1940 roku po [[Kampania belgijska|ataku III Rzeszy na Belgię]], Saive  dopilnował zniszczenia dokumentacji produkcyjnej zakładów FN, po czym przez [[Francja|Francję]] i [[Portugalia|Portugalię]] udał się do [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], gdzie rozpoczął pracę w Royal Small Arms Factory w [[London Borough of Enfield|Enfield]]. Wkrótce potem przeniósł się do [[Kanada|Kanady]], gdzie zajął się przekonwertowaniem [[Ręczny karabin maszynowy|rkm-u]] [[Karabin maszynowy Bren|Bren]] na amunicję [[Nabój 7,92 × 57 mm Mauser|7,92 x 57 mm]] (dla [[Republika Chińska (1912–1949)|Chin]]), oraz odtworzeniem dokumentacji produkcyjnej [[pistolet]]u [[Pistolet Browning HP|FN BHP]]. Jednak w wolnych chwilach nadal kontynuował pracę nad swoim karabinem samopowtarzalnym.

W 1944 r. powrócił do  RSAF Enfield gdzie opracował kolejny prototyp ''Self-Loading Experimental Model (SLEM)'' (który wzbudził spore zainteresowanie), a następnie kolejny ''EXP-1'', który po małych poprawkach został wyprodukowany w niewielkiej partii liczącej 2000 sztuk. W międzyczasie wyzwolona została Belgia i Saive wrócił do [[Herstal]], gdzie nadzorował ponowne uruchomienie zakładów. W efekcie prace nad EXP-1 wydłużały się (po przystosowaniu karabinu do strzelania nabojem [[Nabój .30-06 Springfield|.30-06 Springfield]] pojawiły się problemy z regulatorem gazowym) i po redukcji budżetu wojskowego po wojnie program EXP-1 został skreślony.

Był to spory cios dla zakładów FN, ale dzięki dużym zamówieniom (głównie na remonty karabinów [[karabin M1 Garand|M1 Garand]] i karabinków [[Karabinek M1|M1 Carbine]]) były one w niezłej sytuacji finansowej. Dlatego też, zdecydowano się na dopracowanie kontrukcji, poprawiono regulator gazowy a nowy karabin już jako ''Semi-Automatique de Fabrique Nationale Modele 1949'' zaproponowano kilku armiom europejskim, szukając nabywcy.

SAFN-49 sprzedawał się jednak początkowo słabo. Rynek broni był przepełniony milionami karabinów wyprodukowanych w czasie wojny, zdecydowanie tańszych niż nowe karabiny belgijskie. Oprócz tego zarówno [[Stany Zjednoczone|USA]] jak i [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] masowo przekazywały swoją broń sojusznikom w ramach pomocy wojskowej. Z czasem koniunktura zaczęła się poprawiać, jednak w latach 50 XX w. SAFN-49 był już bronią przestarzałą, a jego wady w postaci zbyt dużej masy i gabarytów w połączeniu z mało pojemnym magazynkiem uwidoczniły się zwłaszcza w czasie [[Wojna koreańska|wojny koreańskiej]] gdzie używane były przez Belgów.

W międzyczasie Saive opracował w FN bardzo udany [[karabin automatyczny]] [[karabin FN FAL|FN FAL]] (przyjęty do uzbrojenia przez ok. 80 państw), co przypieczętowało los przestarzałego SAFN-49, którego produkcję zakończono w 1955 r i dość szybko wycofano z uzbrojenia. Współcześnie karabiny te cieszą się stosunkową popularnością w USA, gdzie użytkowane są jako [[Strzelectwo|broń sportowa]].

== Wersje  ==
* SAFN-49 kalibru 7,62 × 63 mm (30-06 US) – ([[Belgia]], [[Luksemburg]], [[Brazylia]], [[Kolumbia]], [[Indonezja]]) najliczniej produkowana wersja (125 072 sztuk), karabiny belgijskie i luksemburskie mogły strzelać seriami.
* SAFN-49 kalibru 7,92 × 57 mm – wersja dla [[Egipt]]u (37 641 sztuk).
* SAFN-49 kalibru 7 × 57 mm – wersja dla [[Wenezuela|Wenezueli]] (8003 sztuki).
* SAFN-49 kalibru 7,65 × 53 mm – wersja dla [[Argentyna|Argentyny]] (5541 sztuk). Karabiny zostały zakupione dla marynarki wojennej, w latach [[lata 60. XX wieku|60.]] wieku większość egzemplarzy została przebudowana na kaliber [[Nabój 7,62 × 51 mm NATO|7,62 x 51 mm NATO]] i przystosowana do zasilania z magazynków wymiennych na 20 naboi.

== Opis techniczny ==
Karabin SAFN-49 był bronią samopowtarzalną. Automatyka broni działała na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, tłok gazowy o krótkim skoku, [[Zamek (broń)|zamek]] ryglowany przez przekoszenie. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym (niektóre wersje także seriami, wersje te miały przełącznik rodzaju ognia umieszczony z lewej strony broni, w przedniej części kabłąka spustu). Dźwignia bezpiecznika po prawej stronie broni nad spustem. Zasilanie z pudełkowych magazynków o pojemności 10 naboi (magazynek niewymienny, bez szczęk, ładowany za pomocą pięcionabojowych łódek amunicyjnych). Broń wyposażona w zaczep zamka zatrzymujący zamek w tylnym położeniu po wystrzeleniu ostatniego naboju, zamek zwalniany z zaczepu przez lekkie odciągnięcie do tyłu. Przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika przeziernikowego (krzywiznowego) o nastawach 100 – 1000 m (nastawa bojowa 350 m). Kolba połączona z łożem, drewniana.

== Bibliografia ==
* Leszek Erenfeicht, ''Belgijski karabin samopowtarzalny SAFN-49'', Strzał 7/2004. {{ISSN|1644-4906}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://modernfirearms.net/en/military-rifles/self-loading-rifles/belgium-self-loading-rifles/fn-safn-49-eng/ Karabin SAFN-49 w serwisie Modern Firearms]

{{DEFAULTSORT:SAFN-49}}
[[Kategoria:Karabiny samopowtarzalne]]
[[Kategoria:Belgijskie karabiny]]

title: SAFN-49

Państwo: Belgia

Producent: Fabrique Nationale

Rodzaj: karabin samopowtarzalny

Nabój: .30-06 Springfield (7,62 × 63 mm)

Magazynek: stały, 10 nab.

broni: 4,31 kg (niezaładowanej)


text:
# Hrabstwo Lewis (Tennessee)
Hrabstwo Lewis (ang. Lewis County) – hrabstwo w stanie Tennessee w Stanach Zjednoczonych. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 282,48 mil² (731,62 km²). Według szacunków United States Census Bureau w roku 2009 miało 11 521 mieszkańców.
Hrabstwo powstało w 1843 roku.

## Miasta
- Hohenwald[4]

| Populacja hrabstwa w poprzednich latach | Populacja hrabstwa w poprzednich latach |
| Rok                                     | Liczba ludności                         |
| --------------------------------------- | --------------------------------------- |
| 1980                                    | 8756                                    |
| 1990                                    | 9247                                    |
| 2000                                    | 11 367                                  |
| 2005                                    | 11 435                                  |

title: Hrabstwo Lewis (Tennessee)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Hrabstwo Lewis
 |nazwa oryginalna                = Lewis County
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[hrabstwo]]
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Tennessee
 |siedziba                        = [[Hohenwald]]
 |kod statystyczny                = [[Federal Information Processing Standard|FIPS 6-4]]: 47101
 |powierzchnia                    = 731,62 km²{{r|area}}
 |rok                             = 2009
 |liczba ludności                 = 11 521{{r|q}}
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Map of Tennessee highlighting Lewis County.svg
 |nazwa mapy                      = Tennessee
 |współrzędne                     = 35°31′12″N 87°29′24″W
 |commons                         = Category:Lewis County, Tennessee
 |www                             =
}}
'''Hrabstwo Lewis''' ([[język angielski|ang.]] ''Lewis County'') – [[hrabstwo]] w [[Stan (podział administracyjny)|stanie]] [[Tennessee]] w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 282,48 mil² (731,62 km²). Według szacunków [[United States Census Bureau]] w roku 2009 miało 11 521 mieszkańców{{r|q}}.

Hrabstwo powstało w 1843 roku{{r|naco1}}.

== Miasta ==
* [[Hohenwald]]{{r|naco2}}

{|class="wikitable" style="text-align:center"
! colspan=2 | Populacja hrabstwa w poprzednich latach{{r|naco1}}
|-
! Rok
! Liczba ludności
|-
| 1980
| 8756
|-
| 1990
| 9247
|-
| 2000
| 11 367
|-
| 2005
| 11 435
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="area">{{cytuj stronę | url = http://factfinder.census.gov/faces/tableservices/jsf/pages/productview.xhtml?pid=DEC_10_SF1_GCTPH1.ST05&prodType=table | tytuł = Population, Housing Units, Area, and Density: 2010 | data dostępu = 2012-10-04 | autor = US Census Bureau | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20150708125401/http://factfinder.census.gov/faces/tableservices/jsf/pages/productview.xhtml?pid=DEC_10_SF1_GCTPH1.ST05&prodType=table | zarchiwizowano = 2015-07-08 }}</ref>
* <ref name="q">{{cytuj stronę| url = https://www.census.gov/quickfacts/qfd/states/47/47101.html | tytuł = Lewis County | data dostępu = 2011-02-20 | autor = US Census Bureau | opublikowany = Quickfacts | język = en}}</ref>
* <ref name="naco1">{{cytuj stronę| url = http://explorer.naco.org/ciccfm/county.cfm?id=47101 | tytuł = Lewis County, TN | data dostępu = 2011-02-20 | autor = National Association of Counties | język = en}}</ref>
* <ref name="naco2">{{cytuj stronę| url = http://explorer.naco.org/ | tytuł = Places in Lewis County, TN | data dostępu = 2011-02-20 | autor = National Association of Counties | język = en}}</ref>
}}

{{Hrabstwa Tennessee USA}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lewis}}
[[Kategoria:Hrabstwa w stanie Tennessee]]
[[Kategoria:Hrabstwa Stanów Zjednoczonych powstałe w 1843]]

title: Hrabstwo LewisLewis County

Stan: Tennessee

Siedziba: Hohenwald


text:
# Westmorland and Furness
Westmorland and Furness – dystrykt typu unitary authority obejmujący południowo-wschodnią część hrabstwa ceremonialnego Kumbria, w Anglii.
Utworzony został 1 kwietnia 2023 roku w wyniku połączenia dystryktów niemetropolitalnych Barrow-in-Furness, Eden oraz South Lakeland i jednoczesnej likwidacji hrabstwa niemetropolitalnego Kumbria (pozostałe dystrykty weszły w skład jednostki Cumberland). Zajmuje obszar w przybliżeniu odpowiadający historycznemu hrabstwu Westmorland wraz z półwyspem Furness. Ośrodkiem administracyjnym jest miasto Kendal.
Powierzchnia dystryktu wynosi 3753,96 km², liczba ludności 226 592 (2021).

title: Westmorland and Furness

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Westmorland and Furness
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[unitary authority]]
 |zdjęcie                         = Kendal roofscape.jpg
 |opis zdjęcia                    = [[Kendal]]
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Anglia
 |1. jednostka administracyjna    = [[North West England|North West]]
 |2. jednostka administracyjna    = [[Kumbria]]
 |siedziba                        = [[Kendal]]
 |data powstania                  = 1 kwietnia 2023
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 3753,96 km²
 |rok                             = 2021
 |liczba ludności                 = 226 592
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    =
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            = Westmorland and Furness UK locator map.svg
 |nazwa mapy                      = hrabstwa Kumbria
 |współrzędne                     =
 |commons                         =
 |www                             = https://www.westmorlandandfurness.gov.uk/
}}
'''Westmorland and Furness''' – dystrykt typu [[unitary authority]] obejmujący południowo-wschodnią część hrabstwa ceremonialnego [[Kumbria]], w [[Anglia|Anglii]].

Utworzony został 1 kwietnia 2023 roku w wyniku połączenia dystryktów niemetropolitalnych [[Borough of Barrow-in-Furness|Barrow-in-Furness]], [[Eden (dystrykt)|Eden]] oraz [[South Lakeland]] i jednoczesnej likwidacji hrabstwa niemetropolitalnego Kumbria (pozostałe dystrykty weszły w skład jednostki [[Cumberland (dystrykt)|Cumberland]])<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.legislation.gov.uk/uksi/2022/331/made|tytuł=The Cumbria (Structural Changes) Order 2022|opublikowany=legislation.gov.uk|język=en|data dostępu=2023-04-01}}</ref>. Zajmuje obszar w przybliżeniu odpowiadający historycznemu hrabstwu [[Westmorland]] wraz z półwyspem [[Furness]]. Ośrodkiem administracyjnym jest miasto [[Kendal]].

Powierzchnia dystryktu wynosi 3753,96 km², liczba ludności 226 592 (2021).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{podział administracyjny Anglii}}

[[Kategoria:Dystrykty Kumbrii]]

title: Westmorland and Furness

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: North West

Hrabstwo: Kumbria

Siedziba: Kendal

Data powstania: 1 kwietnia 2023


text:
# Brundlund
Zamek Brundlund (duń. Brundlund slot, niem. Schloss Brundlund) – piętnastowieczny zamek znajdujący się w centrum miejscowości Aabenraa w Danii. Obecnie mieści się w nim muzeum sztuki. Wewnątrz zamku można podziwiać zmieniające się wystawy artystów Południowej Jutlandii, którzy przyczynili się do odnowy duńskiej sztuki. Niektórzy odcisnęli nawet swój ślad na europejskiej historii sztuki.

## Historia
Zamek Brundlund został zbudowany za czasów panowania królowej Małgorzaty I. W XVI wieku został przebudowany na pałac w stylu renesansowym. Był wielokrotnie rozbudowywany, ostatnio w latach 1805–1807, a w 1985 roku został całkowicie odrestaurowany. W 1998 roku został otwarty jako muzeum sztuki obejmujące sztukę duńską od XVIII wieku do współczesności. Muzeum Sztuki Zamku Brundlund posiada zbiory różnorodnych obrazów, rzeźb i grafik.

## Układ zamku
Zamek jest otoczony fosą. Brundlund charakteryzuje się pięknym ogrodem zamkowym, w którym znajduje się wiele rzeźb. Ogród pełni funkcję parku i mieści się tuż obok rzeki Mølleå, która ze względu na faunę (kaczki) jest bardzo popularna latem.
Budynek zamkowy składa się z prostopadłościennego korpusu, który z trzech stron jest otoczony basztami; w dwóch z nich mieszczą się salony, natomiast południowo-zachodnia baszta pełni funkcję wieży schodowej. Po wschodniej stronie budynku znajduje się przedbramie, które połączone jest od północy wałem z aleją na „stałym lądzie”; usytuowany jest tu jeden z najstarszych zachowanych młynów wodnych w Danii. Zamek nie posiada wielu dekoracji architektonicznych; jedynie fasady od strony ogrodu podkreśla prosta kolumnada z kolumnami w stylu doryckim.

title: Brundlund

wikitext:
'''Zamek Brundlund''' (duń. Brundlund slot, niem. Schloss Brundlund) – piętnastowieczny zamek znajdujący się w centrum miejscowości [[Aabenraa]] w Danii. Obecnie mieści się w nim muzeum sztuki. Wewnątrz zamku można podziwiać zmieniające się wystawy artystów Południowej [[Jutlandia Południowa|Jutlandii]], którzy przyczynili się do odnowy duńskiej sztuki. Niektórzy odcisnęli nawet swój ślad na europejskiej historii sztuki<ref>{{Cytuj |tytuł = Kunstmuseet Brundlund Slot |data dostępu = 2021-06-09 |opublikowany = Museum Sønderjylland |url = https://msj.dk/brundlund-slot/ |język = da}}</ref>.

== Historia ==
Zamek Brundlund został zbudowany za czasów panowania królowej [[Małgorzata I|Małgorzaty I.]] W XVI wieku został przebudowany na pałac w stylu renesansowym. Był wielokrotnie rozbudowywany, ostatnio w latach 1805–1807, a w 1985 roku został całkowicie odrestaurowany. W 1998 roku został otwarty jako muzeum sztuki obejmujące sztukę duńską od XVIII wieku do współczesności. Muzeum Sztuki Zamku Brundlund posiada zbiory różnorodnych obrazów, rzeźb i grafik<ref>{{Cytuj |tytuł = Brundlund Castle, Aabenraa, Denmark – SpottingHistory.com |data dostępu = 2021-06-09 |opublikowany = www.spottinghistory.com |url = https://www.spottinghistory.com/view/2441/brundlund-castle/ |język = en}}</ref>.

== Układ zamku ==
Zamek jest otoczony fosą. Brundlund charakteryzuje się pięknym ogrodem zamkowym, w którym znajduje się wiele rzeźb. Ogród pełni funkcję parku i mieści się tuż obok rzeki Mølleå, która ze względu na faunę (kaczki) jest bardzo popularna latem<ref>{{Cytuj |tytuł = Sehenswürdigkeiten – Fjordlyst |data dostępu = 2021-06-09 |url = https://fjordlyst.dk/de/sehenswuerdigkeiten/ |język = de}}</ref>.

Budynek zamkowy składa się z prostopadłościennego korpusu, który z trzech stron jest otoczony basztami; w dwóch z nich mieszczą się salony, natomiast południowo-zachodnia baszta pełni funkcję wieży schodowej. Po wschodniej stronie budynku znajduje się [[przedbramie]], które połączone jest od północy wałem z aleją na „stałym lądzie”; usytuowany jest tu jeden z najstarszych zachowanych młynów wodnych w Danii. Zamek nie posiada wielu dekoracji architektonicznych; jedynie fasady od strony ogrodu podkreśla prosta kolumnada z kolumnami w [[Porządek dorycki|stylu doryckim.]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zamki w Danii]]


text:
# Borys Dejnarowicz
Borys Dejnarowicz (ur. 6 maja 1983 w Warszawie) – polski muzyk, dziennikarz i krytyk muzyczny.
Jest współzałożycielem grupy The Car Is on Fire, której członkiem był do 2007. Wraz z Piotrem Maciejewskim współtworzył projekt muzyczny CNC. Działał jako DJ Laski Wyrywam w kolektywach DJ-skich Disco Intimissimo i Stanley Menzo.
W 2008 wydał solowy album Divertimento, zawierający głównie muzykę instrumentalną. W 2010 miała miejsce premiera jego kolejnej płyty, noszącej tytuł Newest Zealand i złożonej w całości z form piosenkowych. Na koncertach promował ją zespół o tej samej nazwie.
Wraz z Patrykiem Kawalarzem (tworzącym pod nazwą Sundrugs) tworzy ambientowy duet Sulkdrugs.
W latach 2001–2008 był redaktorem naczelnym portalu Porcys, który powołał do życia wraz z Michałem Zagrobą i Błażejem Mendalą. Tę samą funkcję pełnił od września 2007 do lipca 2008 w redakcji magazynu Pulp. Współpracował również z miesięcznikiem Teraz Rock (2001–2004) oraz Dziennikiem Polska-Europa-Świat (2007–2008), a jego felietony można od 2007 znaleźć na stronie audycji Programu III Polskiego Radia Offensywa. Pisał recenzje dla serwisu Clubber.pl (od 2002). Był jednym z prowadzących audycji Nadaje się! (wymiennie z Dużym Pe) i DJ Pasmo w Polskim Radiu Euro.
Pełni rolę menedżera ds. artystycznych wytwórni płytowej i agencji artystycznej DRAW. Był także jednym z jej założycieli.
Ukończył kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim.

## Dyskografia
Kariera solowa
- Divertimento (2008)
- Newest Zealand (2010)

Sulkdrugs
- Clean Variations (2021)
- Pure Evil Bliss (2022)

CNC
- No Mood (2009)
- False Awakening (2012)
- Weird Years (2016)

The Car Is on Fire
- The Car Is on Fire (2005)
- Lake & Flames (2006)

title: Borys Dejnarowicz

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Borys Dejnarowicz
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Dejnarowicz with TCIoF 2007-06-01.jpg
 |opis zdjęcia          = Borys Dejnarowicz (2007)
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             = DJ Laski Wyrywam<ref name="djing">{{cytuj stronę|url=http://www.substanceonly.net/projects/dj.html|tytuł="DJing"|opublikowany=Substance Only|język=en|data dostępu=2009-01-25}}</ref>
 |data urodzenia        = 6 maja 1983<ref name="dejnarowiczbio">{{cytuj stronę|url=http://dejnarowicz.com/bio.html|tytuł=Bio|nazwisko=Dejnarowicz|imię=Borys|opublikowany=dejnarowicz.com|język=en|data dostępu=2008-11-07}}</ref>
 |miejsce urodzenia     = [[Warszawa]]<ref name="dejnarowiczbio" />
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[gitara]], [[instrument klawiszowy|instrumenty klawiszowe]]<ref name="dejnarowiczbio" />
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[indie rock]]<ref name="dejnarowiczbio" />, [[minimalizm (muzyka)|muzyka minimalistyczna]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://kulturaonline.pl/Powazna,muzyka,Borysa,Dejnarowicza,tytul,artykul,4919.html|tytuł=Poważna muzyka Borysa Dejnarowicza|praca=Muzyka / Aktualności|opublikowany=kulturaonline.pl|data=30 października 2008|data dostępu=2008-11-07|archiwum=https://web.archive.org/web/20090306144604/http://kulturaonline.pl/Powazna,muzyka,Borysa,Dejnarowicza,tytul,artykul,4919.html|zarchiwizowano=2009-03-06}}</ref>
 |zawód                 = [[muzyk]], [[śpiew|wokalista]]
 |aktywność             = od 2001
 |wydawnictwo           = DRAW
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[The Car Is on Fire]]<br>[[CNC (zespół muzyczny)|CNC]]
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |wikicytaty            = Borys Dejnarowicz
 |www                   = http://www.substanceonly.net/
}}
'''Borys Dejnarowicz''' (ur. [[6 maja]] [[1983]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.facebook.com/SubstanceOnly/posts/pfbid02ZtBGeXbXB9S3YdWTevabKZsh91rZGXfXqq4L2x7ykeMQXmLDP9xnEnWk2jZMHSjxl | tytuł = Post na profilu Substance Only | autor = Borys Dejnarowicz | opublikowany = Facebook | data dostępu = 2023-05-16}}</ref> w [[Warszawa|Warszawie]]<ref name="dejnarowiczbio" />) – polski muzyk, dziennikarz i krytyk muzyczny.

Jest współzałożycielem grupy [[The Car Is on Fire]], której członkiem był do 2007. Wraz z [[Piotr Maciejewski (muzyk)|Piotrem Maciejewskim]] współtworzył projekt muzyczny [[CNC (zespół muzyczny)|CNC]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=232600349|tytuł=CNC|opublikowany=[[Myspace|MySpace.com]]|data dostępu=2008-11-07}}</ref>. Działał jako DJ Laski Wyrywam w kolektywach DJ-skich ''Disco Intimissimo'' i ''Stanley Menzo''<ref name="djing" />.

W [[2008]] wydał solowy album ''[[Divertimento (album Borysa Dejnarowicza)|Divertimento]]'', zawierający głównie muzykę instrumentalną. W [[2010]] miała miejsce premiera jego kolejnej płyty, noszącej tytuł ''[[Newest Zealand]]'' i złożonej w całości z form piosenkowych. Na koncertach promował ją zespół o tej samej nazwie.

Wraz z Patrykiem Kawalarzem (tworzącym pod nazwą [[Sundrugs]]) tworzy [[ambient]]owy duet [[Sulkdrugs]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://cosmicleaf.com/en/products.php?action=artist&id=154|tytuł=Cosmicleaf - Sulkdrugs|opublikowany=Cosmicleaf|data dostępu=2021-03-04}}</ref>.

W latach 2001–2008 był redaktorem naczelnym portalu [[Porcys]], który powołał do życia wraz z Michałem Zagrobą i Błażejem Mendalą. Tę samą funkcję pełnił od września 2007 do lipca 2008 w redakcji magazynu [[Pulp (czasopismo)|Pulp]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://pl.spinner.com/2008/10/24/wywiad-z-borysem-dejnarowiczem-cz-3/|tytuł=Wywiad z Borysem Dejnarowiczem (cz.3)|nazwisko=Inglot|imię=Robert|data=24 października 2008|opublikowany=Spinner Poland|data dostępu=2008-11-07|archiwum=https://web.archive.org/web/20081028133331/http://pl.spinner.com/2008/10/24/wywiad-z-borysem-dejnarowiczem-cz-3/|zarchiwizowano=2008-10-28}}</ref>. Współpracował również z miesięcznikiem [[Teraz Rock]] (2001–2004) oraz [[Dziennik Polska-Europa-Świat|Dziennikiem Polska-Europa-Świat]] (2007–2008), a jego felietony można od 2007 znaleźć na stronie audycji [[Polskie Radio Program III|Programu III Polskiego Radia]] ''[[Offensywa]]''. Pisał recenzje dla serwisu [[Clubber.pl]] (od 2002). Był jednym z prowadzących audycji ''Nadaje się!'' (wymiennie z [[Duże Pe|Dużym Pe]]) i ''DJ Pasmo'' w [[Czwórka (stacja radiowa)|Polskim Radiu Euro]].

Pełni rolę menedżera ds. artystycznych wytwórni płytowej i agencji artystycznej DRAW<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.drawjr.pl/contact.html|tytuł=DRAW Agencja Artystyczna: Kontakt|data dostępu=2009-04-10|archiwum=https://web.archive.org/web/20090408061111/http://www.drawjr.pl/contact.html|zarchiwizowano=2009-04-08}}</ref>. Był także jednym z jej założycieli<ref>{{cytuj stronę|url=http://pl.spinner.com/2008/10/24/wywiad-z-borysem-dejnarowiczem-cz-2/|tytuł=Wywiad z Borysem Dejnarowiczem (cz.2)|nazwisko=Inglot|imię=Robert|data=24 października 2008|opublikowany=Spinner Poland|data dostępu=2008-11-07|archiwum=https://web.archive.org/web/20081028133325/http://pl.spinner.com/2008/10/24/wywiad-z-borysem-dejnarowiczem-cz-2/|zarchiwizowano=2008-10-28}}</ref>.

Ukończył kulturoznawstwo na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]].

== Dyskografia ==
; Kariera solowa
* ''[[Divertimento (album Borysa Dejnarowicza)|Divertimento]]'' ([[2008 w muzyce|2008]])
* ''[[Newest Zealand]]'' ([[2010 w muzyce|2010]])

; Sulkdrugs
* ''[[Clean Variations]]'' ([[2021 w muzyce|2021]])
* ''[[Pure Evil Bliss]]'' ([[2022 w muzyce|2022]])

; CNC
* ''[[No Mood]]'' ([[2009 w muzyce|2009]])
* ''[[False Awakening]]'' ([[2012 w muzyce|2012]])
* ''[[Weird Years]]'' ([[2016 w muzyce|2016]])

; The Car Is on Fire
* ''[[The Car Is on Fire (album)|The Car Is on Fire]]'' ([[2005 w muzyce|2005]])
* ''[[Lake & Flames]]'' ([[2006 w muzyce|2006]])

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.substanceonly.net/ Substance Only – strona internetowa Borysa Dejnarowicza]
* [http://dejnarowicz.com/ Oficjalna strona dot. kariery solowej]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dejnarowicz, Borys}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Polscy didżeje]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze kulturalni]]
[[Kategoria:Polscy krytycy muzyczni]]
[[Kategoria:Polscy gitarzyści rockowi]]
[[Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej]]
[[Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni]]
[[Kategoria:Polscy wokaliści rockowi]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]

title: Borys Dejnarowicz

Pseudonim: DJ Laski Wyrywam

Data i miejsce urodzenia: 6 maja 1983 · Warszawa

Instrumenty: gitara, instrumenty klawiszowe

Gatunki: indie rock, muzyka minimalistyczna

Zawód: muzyk, wokalista

Wydawnictwo: DRAW