text:
# St Michaels (Kent)
St Michaels – wieś w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Ashford. Leży 24 km na południowy wschód od miasta Maidstone i 74 km na południowy wschód od centrum Londynu.

wikiname: plwiki

title: St Michaels (Kent)

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = St Michaels
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = St Michaels
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Kent]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Ashford (borough)|Ashford]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kent
 |współrzędne                  = 51°5′10″N 0°41′17″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''St Michaels''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Kent]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Ashford (borough)|Ashford]]. Leży 24 km na południowy wschód od miasta [[Maidstone]] i 74 km na południowy wschód od centrum [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TQ8823435349|tytuł=St Michaels na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Kent]]

title: St Michaels

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo: Kent

Dystrykt: Ashford


text:
# Uniszki Zawadzkie (gromada)
Uniszki Zawadzkie – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Uniszki Zawadzkie z siedzibą GRN w Uniszkach Zawadzkich utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie mławskim w woj. warszawskim, na mocy uchwały nr VI/10/8/54 WRN w Warszawie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Krajewo, Kuklin, Michalinowo, Piekiełko, Uniszki Gumoskie i Uniszki Zawadzkie ze zniesionej gminy Mława w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 16 członków gromadzkiej rady narodowej.
31 grudnia 1959 do gromady Uniszki Zawadzkie przyłączono obszar zniesionej gromady Windyki w tymże powiecie (bez wsi Grzybowo i Sławogóra Stara).
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

title: Uniszki Zawadzkie (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Uniszki Zawadzkie
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1954–1973
 |zdjęcie                   = Uniszki Zawadzkie 2.jpg
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo warszawskie (1944–1975)|warszawskie]]
 |powiat                    = [[powiat mławski|mławski]]
 |data powstania            = 5 października 1954
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Uniszki Zawadzkie]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |rok podziału              = 1954
 |plan                      =
 |liczba sołectw            = 6
 |liczba miejscowości       =
 |rok reprezentantów        = 1954
 |nazwa reprezentantów      = członków [[Rada narodowa (Polska Ludowa)|GRN]]
 |liczba reprezentantów     = 16
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Uniszki Zawadzkie''' – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (Polska Ludowa)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Uniszki Zawadzkie z siedzibą GRN w [[Uniszki Zawadzkie|Uniszkach Zawadzkich]] utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski<ref name="paprlfivesix"/> – w [[powiat mławski|powiecie mławskim]] w [[Województwo warszawskie (1944–1975)|woj. warszawskim]], na mocy uchwały nr VI/10/8/54 WRN w [[Warszawa|Warszawie]] z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad<ref>Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.</ref> Krajewo, Kuklin, Michalinowo, Piekiełko, Uniszki Gumoskie i Uniszki Zawadzkie ze zniesionej [[Mława (gmina)|gminy Mława]] w tymże powiecie<ref name="main">Uchwała Nr VI/10/8/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu mławskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-0/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 29 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 67)</ref>. Dla gromady ustalono 16 członków gromadzkiej rady narodowej<ref name="grn">Uchwała Nr LIV/281/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Mławie z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 7 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 47)</ref>.

31 grudnia 1959 do gromady Uniszki Zawadzkie przyłączono obszar zniesionej [[Windyki (gromada)|gromady Windyki]] w tymże powiecie (bez wsi Grzybowo i Sławogóra Stara<ref>Uchwała Nr IV-9/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 18 września 1959 r. w sprawie zmian granic niektórych gromad i przeniesienia siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych w województwie warszawskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 1959 r., Nr. 12, Poz. 438</ref>)<ref>Uchwała Nr IV-10/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 18 września 1959 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 1959 r., Nr. 12, Poz. 439)</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref name="paprlsevenone">{{cytuj książkę|tytuł=Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1|wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] – Biuro Spisów|miejsce=Warszawa|rok=1971}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat mławski (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie warszawskim|Uniszki Zawadzkie]]

title: Uniszki Zawadzkie

Państwo: Polska

Województwo: warszawskie

Powiat: mławski

Data powstania: 5 października 1954

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Uniszki Zawadzkie

title: Szczegółowy podział administracyjny (1954)

title: Liczba reprezentantów


text:
# NGC 5775
NGC 5775 (również PGC 53247 lub UGC 9579) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Panny w odległości około 85 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 27 maja 1786 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta należy do gromady galaktyk w Pannie.
NGC 5775 znajduje się na wczesnym etapie połączenia z sąsiadującą galaktyką NGC 5774. Oddziaływanie to jest przyczyną zniekształceń dysku. Powstały już pomosty wodoru łączące obie galaktyki, jednak żadna z nich nie wytworzyła jeszcze ogona pływowego, strumienia złożonego z gazu oraz gwiazd.
W NGC 5775 zaobserwowano jedną supernową: SN 1996ae.

title: NGC 5775

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|14|53|57|4|+03|32|42|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 5775
 |      zdjęcie = NGC 5775.jpg
 |         opis = NGC 5775 ([[Kosmiczny Teleskop Hubble’a|HST]])
 |     odkrywca = [[William Herschel]]
 |        dzień = 27 maja
 |          rok = 1786
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Panny|Panna]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna z poprzeczką|spiralna z poprzeczką]] (SBc)
 | rektascensja = {{RA|14|53|57,4}}
 |   deklinacja = {{DEC|+03|32|42}}
 |       odl_ly = 85 mln [[rok świetlny|ly]]{{r|fontanna}}
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,00567{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 11,8
 |     rozm_kąt = 4,0' × 1,1'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = UGC 9579, MCG 1-38-14, ZWG 48.60, KCPG 440B, IRAS14514+0344, PGC 53247
 |      commons = Category:NGC 5775
}}
'''NGC 5775''' (również '''PGC 53247''' lub '''UGC 9579''') – [[galaktyka spiralna z poprzeczką]] (SBc), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Panny|gwiazdozbiorze Panny]] w odległości około 85 milionów [[rok świetlny|lat świetlnych]] od Ziemi. Została odkryta 27 maja 1786 roku przez [[William Herschel|Williama Herschela]]{{r|cseligman}}. Galaktyka ta należy do [[gromada w Pannie|gromady galaktyk w Pannie]]{{r|fontanna}}.

NGC 5775 znajduje się na wczesnym etapie połączenia z sąsiadującą galaktyką [[NGC 5774]]. Oddziaływanie to jest przyczyną zniekształceń [[dysk galaktyczny|dysku]]. Powstały już pomosty [[wodór|wodoru]] łączące obie galaktyki, jednak żadna z nich nie wytworzyła jeszcze ogona pływowego, strumienia złożonego z gazu oraz gwiazd{{r|fontanna}}.

W NGC 5775 zaobserwowano jedną [[supernowa|supernową]]: [[SN 1996ae]]{{r|cbat}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cbat">{{Cytuj stronę | url = http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html | tytuł = List of Supernovae | praca = IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams | opublikowany = Międzynarodowa Unia Astronomiczna | język = en | data dostępu = 2015-01-04}}</ref>
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc57a.htm#5775 | tytuł = NGC 5775 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-01-04}}</ref>
<ref name="fontanna">{{Cytuj stronę | url = http://teleskopy.net/2011/05/galaktyczna-fontanna-wiecznej-mlodosci/ | tytuł = Galaktyczna fontanna wiecznej młodości | data = 2011-05-11 | praca = Teleskopy.net | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20160220201305/http://teleskopy.net/2011/05/galaktyczna-fontanna-wiecznej-mlodosci/ | zarchiwizowano = 2016-02-20}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 5775}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 5775}}
* {{simbad|NGC 5775}}
* {{NED|NGC 5775}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|5775]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne z poprzeczką]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Panny]]
[[Kategoria:Gromada w Pannie]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1786]]

title: NGC 5775

Odkrywca: William Herschel

Gwiazdozbiór: Panna

Typ: spiralna z poprzeczką (SBc)

Odległość: 85 mln ly


text:
# Jáchym Bulín
Jáchym Bulín (ur. 9 września 1934 w Hirschbergu, zm. 25 maja 2021 w Falun) – czechosłowacki skoczek narciarski, a następnie trener tej dyscypliny sportu, olimpijczyk (1956), dwukrotny mistrz Czechosłowacji.

## Życiorys
Urodził się w Hirschbergu (obecnie Jelenia Góra), jednak po zakończeniu II wojny światowej wraz z rodziną przeprowadził się do Harrachova, gdzie zaczął uprawiać skoki narciarskie najpierw w klubie LTBK Nový Svět, a następnie w Tatranie i Jiskrze Harrachov. Od 1954 trenował wspólnie z Miloslavem Bělonožníkiem. Dwukrotnie zdobywał tytuł mistrza Czechosłowacji w skokach narciarskich – w 1959 w Szpindlerowym Młynie i rok później w Bańskiej Bystrzycy.
Trzykrotnie brał udział w Turnieju Czterech Skoczni, najlepsze wyniki osiągając w szóstej edycji tej imprezy, gdy zajął 13. lokatę w klasyfikacji generalnej, a w niemieckiej części rywalizacji plasował się w pierwszej „dziesiątce” (szósty w Oberstdorfie i dziewiąty w Garmisch-Partenkirchen). W 1960 był trzeci w klasyfikacji końcowej Turnieju Czeskiego.
W 1956 wystąpił na zimowych igrzyskach olimpijskich, zajmując 29. lokatę w rywalizacji indywidualnej. Znalazł się również w składzie reprezentacji Czechosłowacji na igrzyska w Squaw Valley, jednak przed zmaganiami olimpijskimi doznał kontuzji i nie pojechał na te zawody, a wkrótce potem zakończył swoją karierę zawodniczą.
Został następnie trenerem skoków. W 1970 objął po Zdenku Remsie reprezentację Czechosłowacji, z którą między innymi zdobywał medale mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym czy lotach narciarskich (w drugiej z tych imprez w 1975 po tytuł mistrzowski sięgnął Karel Kodejška). W 1978, z polecenia przedstawicieli Komunistycznej Partii Czechosłowacji, stracił posadę trenera kadry na rzecz Jiříego Raški. Przyjął wówczas propozycję prowadzenia reprezentacji Szwecji, wyjeżdżając na stałe do tego kraju. W nim również osiągał sukcesy prowadząc między innymi Jana Boklöva czy Staffana Tällberga. Mieszkał w Szwecji do swojej śmierci w maju 2021.

title: Jáchym Bulín

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 |imię i nazwisko      = Jáchym Bulín
 |dyscyplina           = skoki narciarskie
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |data urodzenia       = 9 września 1934
 |miejsce urodzenia    = [[Jelenia Góra|Hirschberg]]
 |data śmierci         = 25 maja 2021
 |miejsce śmierci      = [[Falun]]
 |klub                 = LTBK Nový Svět
Tatran Harrachov
Jiskra Harrachov
 |reprezentacja        = {{reprezentacja|CSK|sn}}
 |wzrost               = 180 cm<ref name="olympedia">{{Cytuj stronę | url = https://www.olympedia.org/athletes/84464 | tytuł = Jáchym Bulín | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2021-05-31}}</ref>
 |commons              =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
 |medale               =
}}
'''Jáchym Bulín''' (ur. [[9 września]] [[1934]] w [[Jelenia Góra|Hirschbergu]], zm. [[25 maja]] [[2021]] w [[Falun]]) – [[Czechosłowacja|czechosłowacki]] [[skoki narciarskie|skoczek narciarski]], a następnie [[trener]] tej dyscypliny sportu, [[Skoki narciarskie na zimowych igrzyskach olimpijskich|olimpijczyk]] ([[Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956|1956]]), dwukrotny [[Mistrzostwa Czechosłowacji w skokach narciarskich|mistrz Czechosłowacji]].

== Życiorys ==
Urodził się w Hirschbergu<ref name="ski">{{Cytuj stronę | url = https://www.czech-ski.com/skok-na-lyzich/aktuality/odesla-vyznamna-trenerska-legenda-jachym-bulin | tytuł = Odešla významná trenérská legenda Jáchym Bulín | data = 2021-05-31 | opublikowany = czech-ski.com | język = cs | data dostępu = 2021-05-31}}</ref> (obecnie [[Jelenia Góra]]), jednak po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] wraz z rodziną przeprowadził się do [[Harrachov]]a, gdzie zaczął uprawiać skoki narciarskie najpierw w klubie LTBK Nový Svět, a następnie w Tatranie i Jiskrze Harrachov{{r|ski}}. Od 1954 trenował wspólnie z [[Miloslav Bělonožník|Miloslavem Bělonožníkiem]]. Dwukrotnie zdobywał tytuł [[Mistrzostwa Czechosłowacji w skokach narciarskich|mistrza Czechosłowacji w skokach narciarskich]] – w 1959 w [[Szpindlerowy Młyn|Szpindlerowym Młynie]] i rok później w [[Bańska Bystrzyca|Bańskiej Bystrzycy]]{{r|ski}}.

Trzykrotnie brał udział w [[Turniej Czterech Skoczni|Turnieju Czterech Skoczni]], najlepsze wyniki osiągając w [[6. Turniej Czterech Skoczni|szóstej edycji tej imprezy]], gdy zajął 13. lokatę w klasyfikacji generalnej, a w niemieckiej części rywalizacji plasował się w pierwszej „dziesiątce” (szósty w [[Oberstdorf]]ie i dziewiąty w [[Garmisch-Partenkirchen]]). W 1960 był trzeci w klasyfikacji końcowej [[Turniej Czeski w skokach narciarskich|Turnieju Czeskiego]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.wyniki-skoki.hostingasp.pl/Zawodnik.aspx?name=BULIN%20Jachim | tytuł = BULIN Jachim 1934.09.07 TCH | autor = Adam Kwieciński | opublikowany = wyniki-skoki.hostingasp.pl | data dostępu = 2021-05-31}}</ref>.

W 1956 wystąpił na [[Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956|zimowych igrzyskach olimpijskich]], zajmując 29. lokatę w rywalizacji indywidualnej{{r|olympedia}}. Znalazł się również w składzie [[Czechosłowacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956|reprezentacji Czechosłowacji]] na [[Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1960|igrzyska w Squaw Valley]], jednak przed zmaganiami olimpijskimi doznał kontuzji i nie pojechał na te zawody, a wkrótce potem zakończył swoją karierę zawodniczą{{r|ski}}.

Został następnie trenerem skoków. W 1970 objął po [[Zdeněk Remsa|Zdenku Remsie]] [[Reprezentacja Czechosłowacji w skokach narciarskich|reprezentację Czechosłowacji]], z którą między innymi zdobywał medale [[Skoki narciarskie na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym|mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym]] czy [[mistrzostwa świata w lotach narciarskich|lotach narciarskich]] (w drugiej z tych imprez w [[Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 1975|1975]] po tytuł mistrzowski sięgnął [[Karel Kodejška]]). W 1978, z polecenia przedstawicieli [[Komunistyczna Partia Czechosłowacji|Komunistycznej Partii Czechosłowacji]], stracił posadę trenera kadry na rzecz [[Jiří Raška|Jiříego Raški]]. Przyjął wówczas propozycję prowadzenia [[Reprezentacja Szwecji w skokach narciarskich|reprezentacji Szwecji]], wyjeżdżając na stałe do tego kraju. W nim również osiągał sukcesy prowadząc między innymi [[Jan Boklöv|Jana Boklöva]] czy [[Staffan Tällberg|Staffana Tällberga]]. Mieszkał w Szwecji do swojej śmierci w maju 2021{{r|ski}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Bulín, Jáchym}}
[[Kategoria:Czechosłowaccy skoczkowie narciarscy]]
[[Kategoria:Czescy trenerzy skoków narciarskich]]
[[Kategoria:Czechosłowaccy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Jeleniej Górze]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Jelenią Górą przed 1945]]
[[Kategoria:Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1956]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1934]]
[[Kategoria:Zmarli w 2021]]

title: · Jáchym Bulín

Data i miejsce urodzenia: 9 września 1934 · Hirschberg

Data i miejsce śmierci: 25 maja 2021 · Falun

Klub: LTBK Nový Svět · Tatran Harrachov · Jiskra Harrachov

Reprezentacja: Czechosłowacja


text:
# Paul Huet
Paul Huet (ur. 3 października 1803 w Paryżu, zm. 9 stycznia 1869 tamże) – francuski malarz i grafik.

## Życiorys
Uczeń Grosa i Guérina. Pod wpływem Richarda Parkesa Boningtona odrzucił założenia neoklasycyzmu i zajął się malarstwem pejzażowym. Jego prace oparte na bezpośrednim studium natury, stylistycznie były pokrewne dziełom barbizończyków. Huet malował pod wyraźnym wpływem pejzażystów angielskich m.in. John Constable`a i często podróżował szukając motywów dla swojej twórczości, odwiedził m.in.  Włochy, Anglię, Belgię, Holandię, a we Francji Prowansję i Normandię. Oprócz klasycznych obrazów olejnych artysta tworzył również akwarele, akwaforty, litografie i drzeworyty.
Hunt wystawiał w paryskim Salonie od 1827 r. przez ponad czterdzieści lat. Miał wpływ na twórczość barbizończyków (np. na Théodore Rousseau) i obecnie uważany jest za jednego z prekursorów romantyzmu.

title: Paul Huet

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Paul Huet
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               = Carjat huetpaul vers1865.gif
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[3 października]] [[1803]]
 |miejsce urodzenia     = [[Paryż]]
 |data śmierci          = [[9 stycznia]] [[1869]]
 |miejsce śmierci       = Paryż
 |narodowość            = [[Francuzi|francuska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            =
 |dziedzina sztuki      = [[malarstwo]], [[grafika]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           =
 |nagrody               =
 |commons               = Category:Paul Huet
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
[[Plik:Brooklyn Museum - Fontaine de Vaucluse - Paul Huet.jpg|right|thumb|240px|''Fontaine de Vaucluse'' (Wywierzysko w Vaucluse), akwarela, ok. 1839]]

'''Paul Huet''' (ur. [[3 października]] [[1803]] w [[Paryż]]u, zm. [[9 stycznia]] [[1869]] tamże) – [[Francja|francuski]] [[malarz]] i [[Grafika|grafik]].

== Życiorys ==
Uczeń [[Antoine-Jean Gros|Grosa]] i [[Pierre-Narcisse Guérin|Guérina]]. Pod wpływem [[Richard Parkes Bonington|Richarda Parkesa Boningtona]] odrzucił założenia [[neoklasycyzm]]u i zajął się malarstwem [[pejzaż]]owym. Jego prace oparte na bezpośrednim studium natury, stylistycznie były pokrewne dziełom [[Szkoła z Barbizon|barbizończyków]]. Huet malował pod wyraźnym wpływem pejzażystów angielskich m.in. [[John Constable|John Constable`a]] i często podróżował szukając motywów dla swojej twórczości, odwiedził m.in.  [[Włochy]], [[Anglia|Anglię]], [[Belgia|Belgię]], [[Holandia|Holandię]], a we Francji [[Prowansja|Prowansję]] i [[Normandia (kraina historyczna)|Normandię]]. Oprócz klasycznych [[Malarstwo olejne|obrazów olejnych]] artysta tworzył również [[Akwarela|akwarele]], [[Akwaforta|akwaforty]], [[Litografia|litografie]] i [[drzeworyt]]y<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Dulewicz | imię = Andrzej. | tytuł = Słownik sztuki francuskiej | data = 1986 | wydawca = Wiedza Powszechna | miejsce = Warszawa | isbn = 83-214-0048-5 | strony = 189}}</ref>.

Hunt wystawiał w paryskim [[Salon (wystawa)|Salonie]] od 1827 r. przez ponad czterdzieści lat. Miał wpływ na twórczość barbizończyków (np. na [[Théodore Rousseau]])<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.nationalgallery.org.uk/artists/paul-huet |tytuł= Paul Huet na stronie National Gallery |język= en|data dostępu= 2021-03-07}}</ref> i obecnie uważany jest za jednego z prekursorów [[romantyzm]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.getty.edu/art/collection/artists/19178/paul-huet-french-1803-1869/ |tytuł= Paul Huet na stronie J. Paul Getty Museum |język= en|data dostępu= 2021-03-07}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*  {{Cytuj książkę | nazwisko = | imię = | tytuł = Leksykon malarstwa od A do Z | data = 1996| wydawca = Muza S.A.| miejsce = Warszawa| isbn = 83-7079-621-4| strony = 322}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.artcyclopedia.com/artists/huet_paul.html |tytuł= Paul Huet w Artcyclopedia.com |język= en|data dostępu= 2021-03-07}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Huet, Paul}}
[[Kategoria:Francuscy malarze romantyzmu]]
[[Kategoria:Francuscy graficy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1803]]
[[Kategoria:Zmarli w 1869]]
[[Kategoria:Barbizończycy]]

title: Paul Huet

Data i miejsce urodzenia: 3 października 1803 · Paryż

Data i miejsce śmierci: 9 stycznia 1869 · Paryż

Narodowość: francuska

Dziedzina sztuki: malarstwo, grafika


text:
# Belszunu
Belszunu (akad. Bēlšunu, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane zazwyczaj mEN-šu/šú-nu lub mbe-el-šu/šú-nu, tłum. „Ich pan”) – wysoki dostojnik za rządów asyryjskiego króla Aszurbanipala (669-627? p.n.e.), gubernator prowincji Hindanu. Wiadomo, iż w 648 r. p.n.e. pełnić miał też urząd asyryjskiego eponima (limmu). Jego imieniem jako eponima datowane są inskrypcje królewskie Aszurbanipala, listy oraz dokumenty prawne i administracyjne z Niniwy, Aszur i Guzany.

title: Belszunu

wikitext:
'''Belszunu''' ([[język akadyjski|akad]]. ''Bēlšunu'', w transliteracji z [[pismo klinowe|pisma klinowego]] zapisywane zazwyczaj mEN-''šu''/''šú-nu'' lub m''be-el-šu''/''šú-nu'', tłum. „Ich pan”)<ref name=Radner>Radner K., ''Bēlšunu (6)'', w: Radner K. (red.), ''The Prosopography ...'', s. 331.</ref> – wysoki dostojnik za rządów [[Asyria|asyryjskiego]] króla [[Aszurbanipal]]a (669-627? p.n.e.), gubernator prowincji [[Hindanu]]<ref name=Radner />. Wiadomo, iż w 648 r. p.n.e. pełnić miał też urząd asyryjskiego [[eponim]]a (''[[limmu]]'')<ref name=Radner /><ref name=cdli>{{cytuj stronę | url = http://cdli.ox.ac.uk/wiki/doku.php?id=list_of_neo_assyrian_limmu_officials| tytuł = The Neo Assyrian Eponyms| data dostępu = 2019-11-06| autor = | opublikowany = cdli.ox.ac.uk| praca = | data = | język =en}}</ref>. Jego imieniem jako eponima datowane są inskrypcje królewskie Aszurbanipala, listy oraz dokumenty prawne i administracyjne z [[Niniwa|Niniwy]], [[Aszur (miasto)|Aszur]] i [[Tell Halaf|Guzany]]<ref name=Radner />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Radner K., ''Bēlšunu (6)'', w: Radner K. (red.), ''The Prosopography of the Neo-Assyrian Empire'', t. 1/II (B-G), 1999, s. 331-332.

[[Kategoria:Asyryjscy dostojnicy]]


text:
# Zygmunt Gromnicki
Zygmunt Włodzimierz Gromnicki vel Stanisław Szymański pseud.: Gula, Grom, Alecki, Gromowski, Konduktor (ur. 2 maja 1911 w Kołomyi, zm. 18 sierpnia 1994 w Szczecinie) – oficer Wojska Polskiego, uczestnik Powstania Warszawskiego, cichociemny, kapitan Sił Zbrojnych PRL. Zwykły Znak Spadochronowy nr 3247, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1455.

## Życiorys
Od roku 1926 uczył się w III Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Stanisławowie, w 1931 roku zdał egzamin dojrzałości. Od 11 sierpnia 1931 roku w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, po jej ukończeniu od 30 czerwca 1932 roku odbył praktykę w 11 Karpackim Pułku Artylerii Polowej (Lekkiej) we Włodzimierzu Wołyńskim 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. 12 września 1932 roku został przeniesiony do rezerwy.
W 1932 roku podjął pracę jako sekretarz w gimnazjum, które ukończył. W 1937 roku rozpoczął studia na Wydziale Budowlanym Politechniki Lwowskiej, jednak po roku nie kontynuował nauki. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1934 roku.
W kampanii wrześniowej walczył jako dowódca plutonu, następnie dowódca baterii 11 Karpackiego Pułku Artylerii Lekkiej 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. 17 września 1939 roku, po przekroczeniu granicy polsko-węgierskiej został internowany. Uciekł, 7 grudnia 1939 roku dotarł do Francji gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Został przydzielony do 3 baterii 1 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej 1 Dywizji Grenadierów. Uczestniczył w kampanii francuskiej, m.in. w walkach w Lotaryngii oraz w rejonie Lagarde nad kanałem Marna – Ren. Po rozwiązaniu dywizji 21 czerwca 1940 roku, dotarł do nieokupowanej części Francji, następnie do Afryki Północnej. Od 13 grudnia 1941 roku do października 1942 roku służył jako oficer łącznikowy polskiej Misji Morskiej w Gibraltarze. Rozpracowywał tereny potencjalnej inwazji, podróżował jako kurier do Marsylii, stamtąd do Oranu, do Nicei, stamtąd do Algieru. 23 grudnia 1940 roku został odznaczony Krzyżem Walecznych. 19 listopada 1942 roku  – odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Od 28 listopada1942 przebywał w Wielkiej Brytanii, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, został przydzielony do Marynarki Wojennej.
Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w wywiadzie, m.in. podczas Oficerskiego Kursu Doskonalącego Administracji Wojskowej w Glasgow (kamuflaż polskiej szkoły wywiadu) oraz na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. spadochronowym, odprawowym (Ośrodek Wyszkolenia nr 10, Ostuni), i in. Po szkoleniach odbył praktykę w kierownictwie Marynarki Wojennej. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 5 listopada 1943 roku w Chicheley, przerzucony na stację wyczekiwania Głównej Bazy Przerzutowej w Latiano nieopodal Brindisi (Włochy).
Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 9/10 kwietnia 1944 roku w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Weller 1”, na placówkę odbiorczą „Koc 1” 117 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości Nieporęt, 9 km od Radzymina. Razem z nim skoczyli: st. sierż. Edward Kowalik ps. Ciupuś, st. sierż.  Albin Łakomy ps. Twornik, ppłk. dypl. Felicjan Majorkiewicz ps. Iron.
Po aklimatyzacji do realiów okupacyjnych został przydzielony do Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego (wywiad) Komendy Głównej Armii Krajowej, jako oficer wywiadu morskiego ekspozytury „Lombard” w referacie „Zachód” Wydziału Wywiadu Ofensywnego „Stragan”.
W powstaniu warszawskim walczył jako oficer do zleceń szefa Kwatery Głównej Komendy Okręgu Warszawa AK oraz oficer wywiadu KG AK. Po upadku powstania dostał się do niemieckiej niewoli, w Ożarowie, następnie w Łambinowicach, później w oflagu Gross-Born i Lubece. 2 maja 1945 roku został uwolniony przez wojska brytyjskie, 11 maja dotarł do Wielkiej Brytanii, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Został zdemobilizowany 28 marca 1947roku.
20 czerwca 1948 roku powrócił do Polski. Podjął pracę jako kierownik wydziału kontroli w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym, od 1951 roku jako zastępca dyrektora ds. technicznych w Okręgowym Zarządzie Kin. 23 lipca 1952 roku został aresztowany przez UB, prawdopodobnie osadzony w więzieniu na Rakowieckiej, zwolniony 13 czerwca 1953 roku.
Od listopada 1968 roku pracował jako naczelnik wydziału produkcji pomocniczej w Zjednoczeniu Budownictwa Rolniczego. W listopadzie 1976 roku przeszedł na emeryturę. W 1972 roku został awansowany na kapitana. Zmarł 18 sierpnia 1994 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym – kwatera 86E, rząd 8, grób 6.

## Odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
- Krzyż Walecznych – dwukrotnie, pierwszy 23 grudnia 1940 roku
- Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami – 19 listopada 1942 roku.

## Życie rodzinne
Był synem Władysława, maszynisty kolejowego, i Olgi z domu Teichman. W 1936 roku ożenił się z Teodozją Kliszcz (1912–1985), z którą miał syna Wacława (ur. w 1949 roku).

title: Zygmunt Gromnicki

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Zygmunt Włodzimierz Gromnicki
 |imię i nazwisko org  = Stanisław Szymański
 |pseudonim            = Gula, Grom, Alecki, Gromowski
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              =
 |opis grafiki         = kpt. cc Zygmunt Gromnicki
 |stopień grafika      = Naramiennik Kapitan.svg
 |stopień              = kapitan artylerii
 |data urodzenia       = 2 maja 1911
 |miejsce urodzenia    = Kołomyja
 |data śmierci         = 18 sierpnia 1994
 |miejsce śmierci      = Szczecin
 |lata służby          = 1939–1945
 |siły zbrojne         = [[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
[[Plik:Poland badge.jpg|40px]] [[Polskie Siły Zbrojne]]
[[Plik:Kotwica symbol.svg|20px]] [[Armia Krajowa]]
[[Plik:Orzeł LWP.jpg|20px]] [[Ludowe Wojsko Polskie]]
 |formacja             =
 |jednostki            = [[11 Karpacki Pułk Artylerii Lekkiej]],
[[1 Wileński Pułk Artylerii Lekkiej]],
[[Okręg Warszawa Armii Krajowej|Okręg Warszawa AK]]
 |stanowiska           = dowódca plutonu, dowódca baterii, oficer sieci wywiadu
 |wojny i bitwy        = [[II wojna światowa]],
[[kampania wrześniowa]],
[[powstanie warszawskie]]
 |późniejsza praca     = kierownik wydziału kontroli, zastępca dyrektora ds. technicznych, naczelnik wydziału produkcji pomocniczej
 |odznaczenia          = {{Order|VM|KS}} {{Order|KW|2}} {{Order|KZM|S}}
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Zygmunt Włodzimierz Gromnicki''' vel Stanisław Szymański [[pseudonim|pseud.]]: Gula, Grom, Alecki, Gromowski, Konduktor (ur. [[2 maja]] [[1911]] w [[Kołomyja|Kołomyi]], zm. [[18 sierpnia]] [[1994]] w [[Szczecin]]ie) – oficer [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], uczestnik [[Powstanie warszawskie|Powstania Warszawskiego]], [[Cichociemni|cichociemny]], [[kapitan (ranga)|kapitan]] Sił Zbrojnych PRL. Zwykły Znak Spadochronowy nr 3247, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1455<ref>{{Cytuj |tytuł = Cichociemni - nazwa, przysięga, znak |data dostępu = 2024-01-19 |opublikowany = Cichociemni elita dywersji |url = https://elitadywersji.org/cichociemni-nazwa-przysiega-znak/ |język = pl-PL}}</ref><ref name=":0" />.

== Życiorys ==
Od roku 1926 uczył się w [[III Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Stanisławowie|III Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Stanisławowie]], w 1931 roku zdał egzamin dojrzałości. Od 11 sierpnia 1931 roku w [[Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii|Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii]] we [[Włodzimierz (Ukraina)|Włodzimierzu Wołyńskim]], po jej ukończeniu od 30 czerwca 1932 roku odbył praktykę w 11 Karpackim Pułku Artylerii Polowej (Lekkiej) we Włodzimierzu Wołyńskim 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. 12 września 1932 roku został przeniesiony do rezerwy<ref name=":0" />.

W 1932 roku podjął pracę jako sekretarz w gimnazjum, które ukończył. W 1937 roku rozpoczął studia na Wydziale Budowlanym [[Politechnika Lwowska|Politechniki Lwowskiej]], jednak po roku nie kontynuował nauki. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1934 roku<ref name=":0" />.

W [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] walczył jako dowódca plutonu, następnie dowódca baterii [[11 Karpacki Pułk Artylerii Lekkiej|11 Karpackiego Pułku Artylerii Lekkiej]] [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11 Karpackiej Dywizji Piechoty]]. 17 września 1939 roku, po przekroczeniu [[Granica polsko-węgierska|granicy polsko-węgierskiej]] został [[Internowanie|internowany]]. Uciekł, 7 grudnia 1939 roku dotarł do [[Francja|Francji]] gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Został przydzielony do 3 baterii [[1 Wileński Pułk Artylerii Lekkiej|1 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej]] [[1 Dywizja Grenadierów|1 Dywizji Grenadierów]]. Uczestniczył w kampanii francuskiej, m.in. w walkach w Lotaryngii oraz w rejonie Lagarde nad kanałem Marna – Ren. Po rozwiązaniu dywizji 21 czerwca 1940 roku, dotarł do nieokupowanej części Francji, następnie do [[Afryka Północna|Afryki Północnej.]] Od 13 grudnia 1941 roku do października 1942 roku służył jako oficer łącznikowy polskiej Misji Morskiej w [[Gibraltar|Gibraltarze]]. Rozpracowywał tereny potencjalnej inwazji, podróżował jako kurier do Marsylii, stamtąd do Oranu, do Nicei, stamtąd do Algieru. 23 grudnia 1940 roku został odznaczony [[Krzyż Walecznych|Krzyżem Walecznych]]. 19 listopada 1942 roku  – odznaczony [[Krzyż Zasługi|Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami]]. Od 28 listopada1942 przebywał w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, został przydzielony do Marynarki Wojennej<ref name=":0" />.

Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w wywiadzie, m.in. podczas [[Oficerski Kurs Doskonalący Administracji Wojskowej|Oficerskiego Kursu Doskonalącego Administracji Wojskowej]] w Glasgow (kamuflaż polskiej szkoły wywiadu) oraz na kursach specjalnych dla kandydatów na [[Cichociemni|cichociemnych]], m.in. spadochronowym, odprawowym (Ośrodek Wyszkolenia nr 10, Ostuni), i in. Po szkoleniach odbył praktykę w kierownictwie Marynarki Wojennej. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 5 listopada 1943 roku w Chicheley, przerzucony na stację wyczekiwania [[Główna Baza Przerzutowa|Głównej Bazy Przerzutowej]] w [[Latiano]] nieopodal [[Brindisi]] ([[Włochy]])<ref name=":0" />.

Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 9/10 kwietnia 1944 roku w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Weller 1”, na placówkę odbiorczą „Koc 1” 117 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości [[Nieporęt]], 9 km od [[Radzymin|Radzymina]]. Razem z nim skoczyli: st. sierż. [[Edward Kowalik]] ps. Ciupuś, st. sierż.  [[Albin Łakomy]] ps. Twornik, ppłk. dypl. [[Felicjan Majorkiewicz]] ps. Iron<ref>{{Cytuj |autor = Kajetan Bieniecki |tytuł = Lotnicze wsparcie Armii Krajowej, |data = 1994 |isbn = 83-86225-10-6 |miejsce = Kraków |wydawca = Arcana |s = 128-129 |język = pl}}</ref>.

Po aklimatyzacji do realiów okupacyjnych został przydzielony do [[Oddział II Informacyjno-Wywiadowczy|Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego]] (wywiad) [[Komenda Główna Armii Krajowej|Komendy Głównej Armii Krajowej]], jako oficer wywiadu morskiego ekspozytury „Lombard” w referacie „Zachód” Wydziału Wywiadu Ofensywnego „Stragan”<ref name=":0" />.

W [[Powstanie warszawskie|powstaniu warszawskim]] walczył jako oficer do zleceń szefa Kwatery Głównej Komendy [[Okręg Warszawa Armii Krajowej|Okręgu Warszawa AK]] oraz oficer wywiadu KG AK. Po upadku powstania dostał się do niemieckiej niewoli, w Ożarowie, następnie w [[Łambinowice|Łambinowicach]], później w [[Oflag II D Gross-Born|oflagu Gross-Born]] i Lubece. 2 maja 1945 roku został uwolniony przez wojska brytyjskie, 11 maja dotarł do Wielkiej Brytanii, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Został zdemobilizowany 28 marca 1947roku<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Teka personalna |data = 1943-1970 |s = 3-81 |język = pl |kropka = w zbiorach Studium Polski Podziemnej w Londynie, sygn. Kol.023.0064}}</ref>.

20 czerwca 1948 roku powrócił do Polski. Podjął pracę jako kierownik wydziału kontroli w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym, od 1951 roku jako zastępca dyrektora ds. technicznych w Okręgowym Zarządzie Kin. 23 lipca 1952 roku został aresztowany przez [[Organy bezpieczeństwa publicznego (1944–1956)|UB]], prawdopodobnie osadzony w więzieniu na Rakowieckiej, zwolniony 13 czerwca 1953 roku<ref name=":0" />.

Od listopada 1968 roku pracował jako naczelnik wydziału produkcji pomocniczej w Zjednoczeniu Budownictwa Rolniczego. W listopadzie 1976 roku przeszedł na emeryturę<ref>{{Cytuj |tytuł = Zygmunt Gromnicki - Cichociemny |data dostępu = 2024-01-19 |opublikowany = Cichociemni elita dywersji |url = https://elitadywersji.org/zygmunt-gromnicki-cichociemny/ |język = pl-PL}}</ref>. W 1972 roku został awansowany na kapitana. Zmarł 18 sierpnia 1994 roku w Szczecinie. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym – kwatera 86E, rząd 8, grób 6<ref>{{Cytuj |tytuł = Pamięć |data dostępu = 2024-01-19 |opublikowany = Cichociemni elita dywersji |url = https://elitadywersji.org/pamiec/ |język = pl-PL}}</ref>.

== Odznaczenia ==
* [[Order Virtuti Militari|Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari]]
* [[Krzyż Walecznych]] – dwukrotnie, pierwszy 23 grudnia 1940 roku
* [[Krzyż Zasługi z Mieczami|Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami]] – 19 listopada 1942 roku.

== Życie rodzinne ==
Był synem Władysława, maszynisty kolejowego, i Olgi z domu Teichman. W 1936 roku ożenił się z Teodozją Kliszcz (1912–1985), z którą miał syna Wacława (ur. w 1949 roku).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | odn = tak | imię = Krzysztof A. | nazwisko = Tochman | tytuł = Słownik biograficzny cichociemnych | tom = 1 |strony = 44–45 | miejsce = Oleśnica | rok = 1994 | wydawca = Firma „Kasperowicz – Meble” | isbn = 8390249901}}
* {{Cytuj książkę | odn = tak|tytuł = Cichociemni | imię = Jędrzej |nazwisko = Tucholski |autor link = Jędrzej Tucholski | wydawca = [[Instytut Wydawniczy „Pax”]] |miejsce = Warszawa | rok = 1984 | isbn = 8321105378| strony = 317}}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Cichociemni 1941–1945 – Sylwetki spadochroniarzy | imię = Jędrzej |nazwisko = Tucholski | strony = 189–190 |wydawca =[[Wojskowy Instytut Historyczny]]}}

{{SORTUJ:Gromnicki, Zygmunt}}
[[Kategoria:Cichociemni]]
[[Kategoria:Członkowie Referatów Wydziałów Oddziałów Komendy Głównej AK]]
[[Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami]]
[[Kategoria:Kapitanowie ludowego Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Polscy oficerowie żeglugi]]
[[Kategoria:Powstańcy warszawscy]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1911]]
[[Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956]]
[[Kategoria:Zmarli w 1994]]
[[Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940]]
[[Kategoria:Żołnierze polskiego wywiadu i kontrwywiadu]]
[[Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej]]

title: Zygmunt Włodzimierz GromnickiStanisław SzymańskiGula, Grom, Alecki, Gromowski

Data i miejsce urodzenia: 2 maja 1911 · Kołomyja

Data i miejsce śmierci: 18 sierpnia 1994 · Szczecin

Siły zbrojne: Wojsko Polskie · Polskie Siły Zbrojne · Armia Krajowa · Ludowe Wojsko Polskie

Jednostki: 11 Karpacki Pułk Artylerii Lekkiej, · 1 Wileński Pułk Artylerii Lekkiej, · Okręg Warszawa AK

Główne wojny i bitwy: II wojna światowa, · kampania wrześniowa, · powstanie warszawskie


text:
# Armudu
Armudu (także: armudu stəkan, rzadzej: boğmalı) – rodzaj małej szklanki używanej do picia czarnej herbaty w Azerbejdżanie, podobnej do tradycyjnej tureckiej, zwężonej w talii, małej szklanki do herbaty zwanej ince belli bardak.

## Charakterystyka
Armudu jest najpopularniejszym naczyniem do picia herbaty w Azerbejdżanie. Jego azerska nazwa wskazuje, że ma kształt gruszki. Jednym z wyjaśnień przyjętego przez naczynie kształtu jest wygodna forma, dobrze dostosowana do trzymania w dłoni. Ma też jakoby przypominać figurę pięknej kobiety. Z fizycznego punktu widzenia wiadomo, że herbata na dnie szklanki armudu stygnie wolniej niż w części górnej. Oznacza to, że temperatura herbaty na dnie pozostaje przez długi czas prawie taka sama, jak na początku picia. Aby uzyskać bardziej zrównoważony i wyrazisty aromat, można przed podaniem nalać herbatę z dzbanka do szklanki i z powrotem do dzbanka, a dopiero potem serwować w tej samej szklance. Podczas spożywania herbaty w Azerbejdżanie, jako pierwsze na stół ustawiane są szklanki i spodki, następnie podawana jest dopiero sama herbata w czajniku (dzbanku). Herbata z reguły podawana jest jako gorzka, jednak serwuje się ją czasem z cytryną i cukrem, miodem, dżemem, orzechami lub różnymi słodyczami.

## Galeria
- Armudu
- Azerskie słodycze, samowar i armudu
- Armudu i daktyle
- Poczęstunek herbatą w armudu

title: Armudu

wikitext:
'''Armudu''' (także: ''armudu stəkan'', rzadzej: ''boğmalı'') – rodzaj małej [[Szklanka|szklanki]]<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Hasan Aziz oglu Hasanov |tytuł = .3.1 Dolma Azerbejdzanska, wyd. I, 2012 |data dostępu = 2023-04-13 |url = https://www.academia.edu/44889924/_3_1_Dolma_Azerbejdzanska_wyd_I_2012_11_side_by_side}}</ref> używanej do picia [[Herbata|czarnej herbaty]] w [[Azerbejdżan]]ie, podobnej do tradycyjnej [[Turcja|tureckiej]], zwężonej w talii, małej szklanki do herbaty zwanej ''ince belli bardak''.

== Charakterystyka ==
Armudu jest najpopularniejszym naczyniem do picia herbaty w Azerbejdżanie. Jego azerska nazwa wskazuje, że ma kształt [[Grusza pospolita|gruszki]]<ref name=":0" /><ref>{{Cytuj |autor = Əbülfəz Quliyev, Nuray Əliyeva |tytuł = Naxçivan di̇alekt və şi̇vələri̇ni̇n lüğəti̇ |data = 2017 |miejsce = Naxçıvan |wydawca = Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Naxçıvan Bölməsi. İncəsənət, Dil və Ədəbiyyat İnstitutu |s = 45 |url = http://gubadli.cls.az/front/files/libraries/1780/books/327526243.pdf}}</ref>. Jednym z wyjaśnień przyjętego przez naczynie kształtu jest wygodna forma, dobrze dostosowana do trzymania w [[Dłoń|dłoni]]. Ma też jakoby przypominać figurę pięknej kobiety. Z fizycznego punktu widzenia wiadomo, że herbata na dnie szklanki armudu stygnie wolniej niż w części górnej. Oznacza to, że [[temperatura]] herbaty na dnie pozostaje przez długi czas prawie taka sama, jak na początku picia. Aby uzyskać bardziej zrównoważony i wyrazisty [[Zapach|aromat]], można przed podaniem nalać herbatę z dzbanka do szklanki i z powrotem do dzbanka, a dopiero potem serwować w tej samej szklance<ref>{{Cytuj |tytuł = How to make Azerbaijani tea with food columnist Natalia Golumb |data = 2018-11-14 |data dostępu = 2023-04-13 |opublikowany = Baku Magazine |url = https://baku-magazine.com/food-travel/how-to-make-azerbaijani-tea/ |język = en}}</ref>. Podczas spożywania herbaty w Azerbejdżanie, jako pierwsze na stół ustawiane są szklanki i [[Spodek|spodki]], następnie podawana jest dopiero sama herbata w [[czajnik]]u ([[Dzban (naczynie)|dzbanku]])<ref name=":0" />. Herbata z reguły podawana jest jako gorzka, jednak serwuje się ją czasem z [[Cytryna zwyczajna|cytryną]] i cukrem, [[Miód|miodem]], [[dżem]]em, [[Orzechy (bakalie)|orzechami]] lub różnymi [[Słodycze|słodyczami]]<ref>{{Cytuj |autor = Jerzy Niemociński |tytuł = UNESCO wpisuje niematerialne elementy Azerbejdżanu na Listę Światowego Dziedzictwa. Kultura herbaty |data dostępu = 2023-04-13 |opublikowany = turystyka.studentnews.pl |url = https://turystyka.studentnews.pl/s/54/6347-NEWSY-turystyka-i-rekreacja/5516691-UNESCO-wpisuje-niematerialne-elementy-Azerbejdzanu-na-Liste-Swiatowego-Dziedzictwa.htm |język = pl}}</ref>.

== Galeria ==
<gallery mode="packed" heights="160px">
Plik:Azerbaijanian_cup_of_tea.jpg|Armudu
Plik:Azerbaijani_tea_culture.jpg|Azerskie słodycze, [[samowar]] i armudu
Plik:Ghahvexane_Azeri_Rahahan_02265.jpg|Armudu i [[daktyle]]
Plik:Mili-chay-sufresi-samavar-armudu-stekan.jpg|Poczęstunek herbatą w armudu
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Kuchnia azerska]]
[[Kategoria:Naczynia stołowe]]
[[Kategoria:Herbata]]


text:
# Cademène
Cademène – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Doubs.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 78 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 23 osoby/km² (wśród 1786 gmin Franche-Comté Cademène plasuje się na 665. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 931.).

title: Cademène

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Cademène
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Cademène
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Burgundia-Franche-Comté
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Doubs (departament)|Doubs]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Besançon|Besançon]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 25106
 |powierzchnia                    = 3,39 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 78
 |gęstość zaludnienia             = 23 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 25290
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Doubs
 |współrzędne                     = 47°6′N 6°2′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Cademène''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Burgundia-Franche-Comté]], w departamencie [[Doubs (departament)|Doubs]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 78 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 23 osoby/km² (wśród 1786 gmin [[Franche-Comté]] Cademène plasuje się na 665. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 931.).

== Bibliografia ==
* [https://archive.ph/20130430021043/http://recensement.insee.fr/searchResults.action?codeZone=25106-COM Francuski urząd statystyczny (fr.)]

{{Okręg Besançon}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Doubs]]

title: Cademène

Państwo: Francja

Region: Burgundia-Franche-Comté

Departament: Doubs

Okręg: Besançon

• gęstość: 23 os./km²


text:
# Brand X
Brand X – brytyjski zespół wykonujący muzykę z gatunku jazz i fusion (wyłącznie instrumentalną). Aktywny w latach 1975–1980 i 1992–1999. Reaktywowany ponownie w 2016. Przez lata występował w często zmieniającym się składzie, we wszystkich wcieleniach występowali John Goodsall i Percy Jones.
W nagraniu pierwszego albumu Unorthodox Behaviour wziął udział Phil Collins, który okazjonalnie współpracował jeszcze z formacją w latach 1977–1979.

## Muzycy

### Aktualni członkowie
- Percy Jones - bas  (1975–1980, 1992–1999, 2016–)
- Kenwood Dennard - perkusja, perkusja  (1977, 1977–1978, 2016–)
- Chris Clark - klawisze  (2016–)
- Scott Weinberger - perkusja (2016–)

### Byli członkowie
- John Goodsall - gitary, syntezator (1975–1980, 1992–1999, 2016–2021)
- Mick Stevens – bas (1999–2003)
- Robin Lumley – klawisze, syntezatory, wokale (1975–1978, 1979–1980)
- Pete Bonas – gitary (1975)
- John Dillon – perkusja (1975)
- Phil Spinelli – perkusja (1975)
- Phil Collins – perkusja, wokale (1975–1977, 1977, 1979)
- Morris Pert – perkusja (1976–1979, zmarł w 2010 roku)
- J. Peter Robinson – klawisze (1978–1980)
- Chuck Burgi – perkusja, perkusja (1978–1979)
- John Giblin – bas (1979–1980)
- Mike Clark – perkusja (1979, 1979–1980)
- Frank Katz – perkusja, perkusja, syntezatory, wokale (1992–1997)
- Frank Pusch – bas, klawiatury, perkusja (1996–1999)
- Marc Wagnon – bas, syntezator, perkusja (1996–1999)
- Danny Wilding – flet (1996–1999)
- Pierre Moerlen – perkusja (1997–1999, zmarł w 2005)
- Kris Sjobring – klawisze (1997–1999)

## Dyskografia

### Albumy studyjne
- 1976 Unorthodox Behaviour - US No. 191
- 1977 Moroccan Roll - UK #37
- 1978 Masques
- 1979 Product - US No. 165
- 1980 Do They Hurt? - US No. 204
- 1982 Is There Anything About? UK #93
- 1992 X-Communication
- 1997 Manifest Destiny

### Albumy koncertowe
- 1977 Livestock
- 1996 Live at the Roxy L.A.
- 2000 Timeline
- 2017 But Wait... There's More! - LIVE 2017

title: Brand X

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Brand X
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1975
 |rok rozwiązania  =
 |pochodzenie      = {{Państwo|ENG}}
 |gatunek          = [[jazz rock]], [[jazz]]
 |aktywność        = 1975-1980, 1992-1999, od 2016
 |wydawnictwo      =
 |powiązania       =
 |skład            =
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  =
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Brand X''' – brytyjski zespół wykonujący muzykę z gatunku [[jazz]] i [[Jazz-rock|fusion]] (wyłącznie instrumentalną). Aktywny w latach 1975–1980 i 1992–1999. Reaktywowany ponownie w 2016. Przez lata występował w często zmieniającym się składzie, we wszystkich wcieleniach występowali John Goodsall i Percy Jones.
W nagraniu pierwszego albumu ''Unorthodox Behaviour'' wziął udział [[Phil Collins]], który okazjonalnie współpracował jeszcze z formacją w latach 1977–1979.

== Muzycy ==
=== Aktualni członkowie ===
* Percy Jones - bas  (1975–1980, 1992–1999, 2016–)
* [[Kenwood Dennard]] - perkusja, perkusja  (1977, 1977–1978, 2016–)
* Chris Clark - klawisze  (2016–)
* Scott Weinberger - perkusja (2016–)

=== Byli członkowie ===
{{Układ wielokolumnowy |szerokość=20em |liczba=2 |skurcz=0 | 1=<nowiki />
* [[John Goodsall]] - gitary, syntezator (1975–1980, 1992–1999, 2016–2021)
* Mick Stevens – bas (1999–2003)
* [[Robin Lumley]] – klawisze, syntezatory, wokale (1975–1978, 1979–1980)
* Pete Bonas – gitary (1975)
* John Dillon – perkusja (1975)
* Phil Spinelli – perkusja (1975)
* [[Phil Collins]] – perkusja, wokale (1975–1977, 1977, 1979)
* [[Morris Pert]] – perkusja (1976–1979, zmarł w 2010 roku)
* [[J. Peter Robinson]] – klawisze (1978–1980)
* [[Chuck Burgi]] – perkusja, perkusja (1978–1979)
* [[John Giblin]] – bas (1979–1980)
* Mike Clark – perkusja (1979, 1979–1980)
* Frank Katz – perkusja, perkusja, syntezatory, wokale (1992–1997)
* Frank Pusch – bas, klawiatury, perkusja (1996–1999)
* Marc Wagnon – bas, syntezator, perkusja (1996–1999)
* Danny Wilding – flet (1996–1999)
* Pierre Moerlen – perkusja (1997–1999, zmarł w 2005)
* Kris Sjobring – klawisze (1997–1999)
}}

== Dyskografia ==
=== Albumy studyjne ===
* 1976 ''[[Unorthodox Behaviour]]'' - US No. 191
* 1977 ''[[Moroccan Roll]]'' - [[UK Albums Chart|UK]] #37
* 1978 ''[[Masques (Brand X album)|Masques]]''
* 1979 ''[[Product (Brand X album)|Product]]'' - US No. 165
* 1980 ''[[Do They Hurt?]]'' - US No. 204
* 1982 ''[[Is There Anything About?]]'' UK #93
* 1992 ''[[X-Communication]]''
* 1997 ''[[Manifest Destiny (Brand X album)|Manifest Destiny]]''

=== Albumy koncertowe ===
* 1977 ''[[Livestock (Brand X album)|Livestock]]''
* 1996 ''Live at the Roxy L.A.''
* 2000 ''Timeline''
* 2017 ''But Wait... There's More! - LIVE 2017''

== Bibliografia ==
* W.Weiss, Encyklopedia rocka, Warszawa 1991
* W. Weiss, Wielka encyklopedia rocka, t.I, Warszawa 2000

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Brytyjskie zespoły jazzowe]]
[[Kategoria:Brytyjskie zespoły jazzrockowe]]

title: Brand X

Pochodzenie: Anglia

Gatunek: jazz rock, jazz


text:
# Aethriamanta circumsignata
Aethriamanta circumsignata – gatunek ważki z rodziny ważkowatych (Libellulidae).

title: Aethriamanta circumsignata

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Aethriamanta circumsignata''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Selys, 1897
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Aethriamanta circumsignata 0582.jpg
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[Owady uskrzydlone|uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[ważki]]
 |podrząd                = [[Epiprocta]]
 |infrarząd              = [[ważki różnoskrzydłe]]
 |nadrodzina             = [[Libelluloidea]]
 |rodzina                = [[ważkowate]]
 |podrodzina             = [[Urothemistinae]]
 |rodzaj                 = ''[[Aethriamanta]]''
 |gatunek                = ''Aethriamanta circumsignata''
 |synonimy               =
 |status IUCN            = LC
 |IUCN id                = 87534595
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Aethriamanta circumsignata''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[ważki]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[ważkowate|ważkowatych]] (Libellulidae).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę|url=http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|tytuł=World Odonata List|autor=Schorr i inni|data=2011|język=en|data dostępu=2011-11-15|archiwum=https://web.archive.org/web/20130728190152/http://www.pugetsound.edu/academics/academic-resources/slater-museum/biodiversity-resources/dragonflies/world-odonata-list/|zarchiwizowano=2013-07-28}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Aethriamanta]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1897 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: uskrzydlone

Rząd: ważki

Podrząd: Epiprocta

Infrarząd: ważki różnoskrzydłe

Nadrodzina: Libelluloidea

Rodzina: ważkowate

Podrodzina: Urothemistinae

Rodzaj: Aethriamanta

Gatunek: Aethriamanta circumsignata


text:
# Ubezpieczenie morskie
Ubezpieczenie morskie – lub inaczej umowa ubezpieczenia morskiego jest uregulowana w Kodeksie morskim. Tej instytucji prawa poświęcony jest Tytuł VIII kodeksu. Umową ubezpieczenia morskiego na podstawie artykułu 292 § 1 Kodeksu morskiego jest stan rzeczy, w którym ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zamian za składkę ubezpieczeniową, wypłacić odszkodowanie za szkody poniesione wskutek niebezpieczeństw, na jakie przedmiot ubezpieczenia jest narażony w związku z żeglugą morską. Pojawia się, zatem, pojęcie interesu majątkowego związanego z żeglugą morską, który stanowi przedmiot ubezpieczenia. Przedmiotem ubezpieczenia, w ten sposób pojmowanego, jest również interes finansowy każdej osoby, która doznaje uszczerbku w mieniu, traci to mienie, a także doznaje utraty spodziewanych korzyści. Zgodnie z zapisami kodeksu morskiego, przedmiot ubezpieczenia musi być jedynie związany z żeglugą, aby takie ubezpieczenie mogło nosić miano morskiego.
Artykuł 820 Kodeksu Cywilnego w swych wyłączeniach, co do stosowania tytułu poświęconego umowie ubezpieczenia, wspomina obok ubezpieczeń morskich również ubezpieczenia pośrednie (reasekurację). Nie pojawia się to bez powodu. Wyżej przedstawioną ideę interesu ubezpieczeniowego można rozciągnąć również na ubezpieczyciela. Cedowanie ryzyka jest naturalną cechą ubezpieczeń morskich. Ubezpieczyciel narażony na ryzyko wypłaty odszkodowania, w przypadku ryzyka morskiego o dużej wartości, jest narażony na ryzyko poniesienia dotkliwej straty finansowej. Reasekuracja odbywa się z zachowaniem podstawowej zasady ubezpieczeniowej głoszącej, iż odszkodowanie (w tym przypadku będzie mowa o odzysku reasekuracyjnym) nie może być podstawą do wzbogacenia się.
Ubezpieczenia morskie można analizować i dokonywać ich podziału z wielu punktów widzenia. Najczęściej używanym i najbardziej praktycznym podziałem jest podział ze względu na rodzaj chronionego interesu. Interes majątkowy, który stanowi przedmiot ubezpieczenia, może być związany ze statkiem lub z ładunkiem.
Interesy ładunkowe to wszelkie te związane z przewożonymi, przeładowywanymi oraz składowanymi towarami. Najczęściej ubezpieczania udziela się w oparciu o opracowane przez The Institute of London Underwriters – instytutowe klauzule ładunkowe.
Interesy statkowe to przede wszystkim interes armatora, czyli osoby która uprawia żeglugę statkiem morskim. Jest to największa i najbardziej rozbudowana grupa ubezpieczeń morskich z szerokim wachlarzem klauzul i wyłączeń. Podstawowy podział przebiega na linii: casco jednostek morskich i ochrona odpowiedzialności cywilnej armatora. Jak to zostanie dalej opisane w pracy, oba rodzaje ubezpieczeń realizowane są przez odrębne instytucje ubezpieczeniowe. Armator ma możliwość w sposób dowolny kształtować zakres ochrony ubezpieczeniowej. Zależy to od rodzaju uprawianej żeglugi (liniowa czy tramping), rejonu pływania (strefy wojenne, częstych strajków), wielkości floty własnej i czarterowanej (możliwość samoubezpieczenia). Dopełnieniem casco i OC w żegludze są ubezpieczenia strat finansowych, na które narażony jest armator. W tej grupie ubezpiecza się ryzyko spóźnienia z dostarczeniem towaru do portu przeznaczenia, ewentualna utratę wynagrodzenia za przewóz, a także ryzyko odpowiedzialności w awarii wspólnej.
Pozostałe interesy statkowe, czyli niezwiązane ściśle z działalnością armatorską, to ochrona interesów np. stoczni, osób czarterujących jednostki, a także innych osób finansowo zaangażowanych w żeglugę.

title: Ubezpieczenie morskie

wikitext:
{{dopracować|źródła=2011-02|format}}
'''Ubezpieczenie morskie''' – lub inaczej ''umowa ubezpieczenia morskiego'' jest uregulowana w [[Kodeks morski (2001)|Kodeksie morskim]]. Tej instytucji prawa poświęcony jest Tytuł VIII kodeksu. Umową ubezpieczenia morskiego na podstawie artykułu 292 § 1 Kodeksu morskiego jest stan rzeczy, w którym [[Zakład ubezpieczeń|ubezpieczyciel]] zobowiązuje się, w zamian za [[składka ubezpieczeniowa|składkę ubezpieczeniową]], wypłacić odszkodowanie za szkody poniesione wskutek niebezpieczeństw, na jakie przedmiot ubezpieczenia jest narażony w związku z żeglugą morską. Pojawia się, zatem, pojęcie interesu majątkowego związanego z [[Żegluga|żeglugą morską]], który stanowi przedmiot ubezpieczenia. Przedmiotem ubezpieczenia, w ten sposób pojmowanego, jest również interes finansowy każdej osoby, która doznaje uszczerbku w mieniu, traci to mienie, a także doznaje utraty spodziewanych korzyści. Zgodnie z zapisami kodeksu morskiego, [[przedmiot ubezpieczenia]] musi być jedynie związany z żeglugą, aby takie ubezpieczenie mogło nosić miano morskiego.

Artykuł 820 [[Kodeks cywilny|Kodeksu Cywilnego]] w swych wyłączeniach, co do stosowania tytułu poświęconego umowie ubezpieczenia, wspomina obok ubezpieczeń morskich również ubezpieczenia pośrednie (reasekurację). Nie pojawia się to bez powodu. Wyżej przedstawioną ideę interesu ubezpieczeniowego można rozciągnąć również na ubezpieczyciela. Cedowanie ryzyka jest naturalną cechą ubezpieczeń morskich. Ubezpieczyciel narażony na ryzyko wypłaty odszkodowania, w przypadku ryzyka morskiego o dużej wartości, jest narażony na ryzyko poniesienia dotkliwej straty finansowej. Reasekuracja odbywa się z zachowaniem podstawowej zasady ubezpieczeniowej głoszącej, iż odszkodowanie (w tym przypadku będzie mowa o [[odzysk reasekuracyjny|odzysku reasekuracyjnym]]) nie może być podstawą do wzbogacenia się.

Ubezpieczenia morskie można analizować i dokonywać ich podziału z wielu punktów widzenia. Najczęściej używanym i najbardziej praktycznym podziałem jest podział ze względu na rodzaj chronionego interesu. [[Interes majątkowy]], który stanowi przedmiot ubezpieczenia, może być związany ze statkiem lub z ładunkiem.

'''[[Interesy ładunkowe]]''' to wszelkie te związane z przewożonymi, przeładowywanymi oraz składowanymi towarami. Najczęściej ubezpieczania udziela się w oparciu o opracowane przez [[The Institute of London Underwriters]] – instytutowe klauzule ładunkowe.

'''[[Interesy statkowe]]''' to przede wszystkim interes armatora, czyli osoby która uprawia żeglugę statkiem morskim. Jest to największa i najbardziej rozbudowana grupa ubezpieczeń morskich z szerokim wachlarzem klauzul i wyłączeń. Podstawowy podział przebiega na linii: casco jednostek morskich i ochrona odpowiedzialności cywilnej armatora. Jak to zostanie dalej opisane w pracy, oba rodzaje ubezpieczeń realizowane są przez odrębne instytucje ubezpieczeniowe. Armator ma możliwość w sposób dowolny kształtować zakres ochrony ubezpieczeniowej. Zależy to od rodzaju uprawianej żeglugi (liniowa czy tramping), rejonu pływania ([[strefa wojenna|strefy wojenne]], częstych [[strajk]]ów), wielkości floty własnej i czarterowanej (możliwość [[samoubezpieczenie|samoubezpieczenia]]). Dopełnieniem casco i [[Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej|OC]] w żegludze są ubezpieczenia strat finansowych, na które narażony jest armator. W tej grupie ubezpiecza się ryzyko spóźnienia z dostarczeniem towaru do portu przeznaczenia, ewentualna utratę wynagrodzenia za przewóz, a także ryzyko odpowiedzialności w awarii wspólnej.

Pozostałe interesy statkowe, czyli niezwiązane ściśle z działalnością armatorską, to ochrona interesów np. stoczni, osób czarterujących jednostki, a także innych osób finansowo zaangażowanych w żeglugę.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prawo morza]]
[[Kategoria:Ubezpieczenia majątkowe]]


text:
# Tadeusz Mikke
Tadeusz Mikke (ur. 21 czerwca 1896 w Warszawie, zm. 12 września 1939 pod Ziewanicami) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

## Życiorys
Tadeusz Mikke urodził się w Warszawie, w rodzinie Karola i Kazimiery z Krauzów. Po ukończeniu w 1915 szkoły średniej w tymże roku został powołany do służby w armii rosyjskiej. W 1916 ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Twerze i w stopniu podporucznika kawalerii (korneta) otrzymał przydział jako dowódca plutonu do ochotniczego dywizjonu ułanów polskich w składzie Brygady Strzelców Polskich. 3 kwietnia 1917 dywizjon został przekształcony w 1 pułku ułanów polskich. W jego szeregach walczył 23 lipca 1917 w obronie Stanisławowa, a nazajutrz w bitwie pod Krechowcami, w której odniósł ciężką kontuzję i został wzięty do niewoli niemieckiej. Po uwolnieniu (lub ucieczce), wrócił w listopadzie 1918 do swojej byłej jednostki, która w tym czasie wchodziła już w skład I Korpusu Polskiego. Służył w niej do rozwiązania Korpusu.
W maju 1918 wrócił do kraju. W połowie października 1918 był jednym z organizatorów 1 pułku ułanów krechowieckich. Awansowany na stopień rotmistrza, walczył z Ukraińcami pod Przemyślem i Gródkiem Jagiellońskim. W 1919 ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Warszawie, a potem Aplikacyjną Szkołę Kawalerii w Saumur we Francji. Od września 1920 dowodził szwadronem karabinów maszynowych w 1 puł. w walkach z bolszewikami. W latach 1921–1923 był instruktorem jazdy konnej w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu, a we wrześniu 1923 dowódcą szwadronu 1 puł. Następnie przeszedł do 10 pułku ułanów litewskich. W latach 1925–1935 kończył wiele kursów specjalistycznych m.in. w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, batalionie szkolnym saperów w Modlinie. W kwietniu 1928 został przydzielony na stanowisko dowódcy szwadronu pionierów 1 Dywizji Kawalerii w Białymstoku, a po rozformowaniu dywizji dowódcą szwadronu pionierów Brygady Kawalerii „Białystok”. 2 kwietnia 1929 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 31 marca 1930 został przeniesiony do 3 pułku szwoleżerów w Suwałkach na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1931 wrócił po latach do macierzystego 1 pułku ułanów na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 15 pułku ułanów poznańskich na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 24 stycznia 1934 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 13 lipca 1937 objął obowiązki w zastępstwie dowódcy pułku, a w lutym 1938 został wyznaczony na dowódcę 15 pułku, którym dowodził podczas kampanii wrześniowej.
Podczas wojny obronnej 1939 dowodził pułkiem m.in. w bitwie nad Bzurą. Poległ 12 września pod Ziewanicami k. Głowna. Pośmiertnie został mianowany pułkownikiem. Został pochowany na cmentarzu w Bielawach.
Stryj polityka Janusza Korwin-Mikkego.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 12786 (pośmiertnie)[10]
- Krzyż Niepodległości (9 listopada 1933)[11]
- Krzyż Walecznych
- Złoty Krzyż Zasługi (18 marca 1933)[12]
- Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)[13]
- Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
- Order św. Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie, za bitwę pod Krechowcami)
- Krzyż św. Jerzego z wawrzynem (Imperium Rosyjskie)

## Upamiętnienie
Jedna z ulic w Poznaniu na Strzeszynie nosi imię Tadeusza Mikke.
W kruchcie kościoła pw. św. Michała w Poznaniu znajduje się tablica upamiętniająca Tadeusza Mikke. Odsłonięto ją we wrześniu 1986.
W Boczkach Domaradzkich znajduje się pomnik w miejscu jego śmierci.

title: Tadeusz Mikke

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Tadeusz Mikke
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Tadeusz Mikke mjr 1932.jpg
 |opis grafiki         = Tadeusz Mikke, mjr, 1932 r.
 |stopień grafika      = PL Epolet pplk.svg
 |stopień              = [[podpułkownik]] kawalerii
 |data urodzenia       = 21 czerwca 1896
 |miejsce urodzenia    = [[Warszawa]], [[Imperium Rosyjskie]]
 |data śmierci         = 12 września 1939
 |miejsce śmierci      = [[Ziewanice]], [[II Rzeczpospolita]]
 |lata służby          =
 |siły zbrojne         = [[Plik:Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg|20px]] [[Armia Imperium Rosyjskiego]]
[[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |jednostki            = [[15 Pułk Ułanów Poznańskich]]
 |stanowiska           = dowódca pułku
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
 [[II wojna światowa]]
[[kampania wrześniowa]]
 [[Bitwa nad Bzurą]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|KZ|IIRPZ}} {{order|KZ|IIRPS}} {{order|AVM}} {{order|ŚJ|4R}} {{order|KŚJ|1}}
 |commons              = Category:Tadeusz Mikke
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
[[Plik:Delegacja I Pułku Ułanów Krechowieckich u Prezydenta RP Ignacego Mościckiego NAC 1-A-1383.jpg|240px|thumb|Wręczenie prezydentowi RP [[Ignacy Mościcki|Ignacemu Mościckiemu]] odznaki pułkowej przez delegację [[1 Pułk Ułanów Krechowieckich|1 Pułku Ułanów Krechowieckich]]; drugi z prawej mjr Tadeusz Mikke.]]
'''Tadeusz Mikke''' (ur. [[21 czerwca]] [[1896]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[12 września]] [[1939]] pod [[Ziewanice|Ziewanicami]]) – [[podpułkownik]] [[Kawaleria w II Rzeczypospolitej|kawalerii]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]].

== Życiorys ==
Tadeusz Mikke urodził się w Warszawie, w rodzinie Karola i Kazimiery z Krauzów. Po ukończeniu w 1915 szkoły średniej w tymże roku został powołany do służby w [[Armia Imperium Rosyjskiego|armii rosyjskiej]]. W 1916 ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w [[Twer]]ze i w stopniu podporucznika [[Jazda|kawalerii]] ([[kornet (stopień wojskowy)|korneta]]) otrzymał przydział jako dowódca plutonu do ochotniczego dywizjonu ułanów polskich w składzie [[Brygada Strzelców Polskich|Brygady Strzelców Polskich]]. 3 kwietnia 1917 dywizjon został przekształcony w [[1 Pułk Ułanów Krechowieckich|1 pułku ułanów polskich]]. W jego szeregach walczył 23 lipca 1917 w obronie [[Iwano-Frankiwsk|Stanisławowa]], a nazajutrz w [[Bitwa pod Krechowcami|bitwie pod Krechowcami]], w której odniósł ciężką kontuzję i został wzięty do niewoli niemieckiej. Po uwolnieniu (lub ucieczce), wrócił w listopadzie 1918<ref name="kawaleria">''O kawalerii polskiej XX wieku '' s. 32–33.</ref> do swojej byłej jednostki, która w tym czasie wchodziła już w skład [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpusu Polskiego]]. Służył w niej do rozwiązania Korpusu.

W maju 1918 wrócił do kraju. W połowie października 1918 był jednym z organizatorów [[1 Pułk Ułanów Krechowieckich|1 pułku ułanów krechowieckich]]. Awansowany na stopień rotmistrza, walczył z Ukraińcami pod [[Przemyśl]]em i [[Gródek (obwód lwowski)|Gródkiem Jagiellońskim]]. W 1919 ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Warszawie, a potem Aplikacyjną Szkołę Kawalerii w [[Saumur]] we Francji. Od września 1920 dowodził szwadronem karabinów maszynowych{{r|kawaleria}} w 1 puł. w walkach z bolszewikami. W latach 1921–1923 był instruktorem jazdy konnej w [[Centrum Wyszkolenia Kawalerii|Centralnej Szkole Kawalerii]] w Grudziądzu, a we wrześniu 1923 dowódcą szwadronu 1 puł.{{r|kawaleria}} Następnie przeszedł do [[10 Pułk Ułanów Litewskich|10 pułku ułanów litewskich]]. W latach 1925–1935 kończył wiele kursów specjalistycznych m.in. w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, [[Centrum Wyszkolenia Piechoty]] w Rembertowie{{r|kawaleria}}, [[Centrum Wyszkolenia Saperów|batalionie szkolnym saperów]] w Modlinie. W kwietniu 1928 został przydzielony na stanowisko dowódcy [[1 szwadron pionierów|szwadronu pionierów 1 Dywizji Kawalerii]] w Białymstoku{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 9 z 26 kwietnia 1928, s. 158}}{{odn|Rocznik Oficerski|1928|s=299, 344}}, a po rozformowaniu dywizji dowódcą [[1 szwadron pionierów|szwadronu pionierów Brygady Kawalerii „Białystok”]]. 2 kwietnia 1929 został mianowany [[major]]em ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 106}}. 31 marca 1930 został przeniesiony do [[3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich|3 pułku szwoleżerów]] w Suwałkach na stanowisko kwatermistrza{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 8 z 31 marca 1930, s. 108}}. W marcu 1931 wrócił po latach do macierzystego 1 pułku ułanów na stanowisko kwatermistrza{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 3 z 26 marca 1931, s. 101}}. W kwietniu 1933 został przeniesiony do [[15 Pułk Ułanów Poznańskich|15 pułku ułanów poznańskich]] na stanowisko zastępcy dowódcy pułku{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 5 z 11 kwietnia 1933, s. 83}}. 24 stycznia 1934 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 1 z 24 stycznia 1934, s. 1}}. 13 lipca 1937 objął obowiązki w zastępstwie dowódcy pułku, a w lutym 1938 został wyznaczony na dowódcę 15 pułku, którym dowodził podczas [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]]{{r|kawaleria}}.

Podczas [[kampania wrześniowa|wojny obronnej 1939]] dowodził pułkiem m.in. w [[bitwa nad Bzurą|bitwie nad Bzurą]]. Poległ 12 września pod [[Ziewanice|Ziewanicami]] k. [[Głowno|Głowna]]. Pośmiertnie został mianowany [[pułkownik]]iem. Został pochowany na cmentarzu w [[Bielawy (powiat łowicki)|Bielawach]].

Stryj polityka [[Janusz Korwin-Mikke|Janusza Korwin-Mikkego]]<ref>{{Cytuj|url = http://minakowski.pl/janusz-korwin-mikke-tez-ma-koligacje-z-kaczynskim-komorowskim-jaruzelskim-i-janem-pawlem-ii/|tytuł = Janusz Korwin-Mikke TEŻ ma koligacje z Kaczyńskim, Komorowskim, Jaruzelskim i Janem Pawłem II|opublikowany = Minakowski.pl|data dostępu = 2015-12-02|język = pl-PL}}</ref>.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Virtuti Militari]] [[Kawalerowie Virtuti Militari 1939–1945|nr 12786]] (pośmiertnie)<ref>{{Cytuj |autor = Łukomski G., Polak B., Suchcitz A. |tytuł = Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945 |data = 1997 |miejsce = Koszalin |s = 466}}</ref>
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] (9 listopada 1933)<ref>{{Monitor Polski|1933|258|276}} „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.</ref>
* [[Krzyż Walecznych]]
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (18 marca 1933)<ref>{{Monitor Polski|1933|64|82}} „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.</ref>
* Srebrny [[Krzyż Zasługi]] (16 marca 1928)<ref>[https://monitorpolski.gov.pl/M1928065008901.pdf M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89] „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.</ref>
* [[Medal Zwycięstwa|Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)]]
* [[Order Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)|Order św. Jerzego]] IV klasy (Imperium Rosyjskie, za bitwę pod Krechowcami)
* [[Krzyż Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)|Krzyż św. Jerzego]] z wawrzynem (Imperium Rosyjskie)

== Upamiętnienie ==
Jedna z ulic w Poznaniu na Strzeszynie nosi imię Tadeusza Mikke<ref>Targeo [https://mapa.targeo.pl/mikke-tadeusza-ul/poznan-60-461/ulica]</ref>.

W kruchcie [[Parafia św. Michała Archanioła w Poznaniu|kościoła pw. św. Michała]] w Poznaniu znajduje się tablica upamiętniająca Tadeusza Mikke. Odsłonięto ją we wrześniu 1986<ref>[http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=168144&from=&dirids=1&ver_id=&lp=23&QI= Kronika Miasta Poznania 2/2001] s. 258, dostęp 2012-04-13</ref>.

W [[Boczki Domaradzkie|Boczkach Domaradzkich]] znajduje się pomnik w miejscu jego śmierci<ref>Strona powiatu zgierskiego "84. rocznica śmierci ppłk. Mikke" [https://www.powiat.zgierz.pl/aktualnosc-1014-84_rocznica_smierci_pplk_mikke.html].</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2019-02-09 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1923 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1923 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=119157 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1923}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1924 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1924 | url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59165 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1924}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1928 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1928 | url= http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59431 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1928}} }}
* {{Cytuj książkę | tytuł = Rocznik Oficerski 1932 | wydawca = Ministerstwo Spraw Wojskowych | miejsce = Warszawa | rok = 1932 | url = http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=59691 | odn = {{odn/id|Rocznik Oficerski|1932}} }}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= | imię=| autor= Cezary Leżeński / Lesław Kukawski| inni= | tytuł=O kawalerii polskiej XX wieku | data=1991| wydawca=Zakład Narodowy im. Ossolińskich | miejsce=Wrocław| isbn =83-04-03364-X | strony=32–33|rok=}}
* Jarosław Szlaszyński. 1 Pułk Ułanów Krechowieckich w Augustowie. „Rocznik Augustowsko-Suwalski t. VI”, s. 89–122, 2006. Suwałki: Augustowsko-Suwalskie Towarzystwo Naukowe. ISSN 1730-9875.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.rowery.olsztyn.pl/wiki/miejsca/1939/lodzkie/bielawy Cmentarz wojenny w Bielawach] - miejsce spoczynku pułkownika Mikke oraz [http://www.rowery.olsztyn.pl/wiki/miejsca/1939/lodzkie/ziewanice pomnik] w miejscu jego śmierci.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Mikke, Tadeusz}}
[[Kategoria:Dowódcy 15 Pułku Ułanów Poznańskich]]
[[Kategoria:Kwatermistrzowie 1 Pułku Ułanów Krechowieckich]]
[[Kategoria:Kwatermistrzowie 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Grudziądzem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Oficerowie 10 Pułku Ułanów Litewskich]]
[[Kategoria:Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie)]]
[[Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939)]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Zastępcy dowódcy 15 Pułku Ułanów Poznańskich]]
[[Kategoria:Zmarli w 1939]]
[[Kategoria:Żołnierze Brygady Strzelców Polskich]]
[[Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionu Puławskiego]]

title: Tadeusz Mikke

Data i miejsce urodzenia: 21 czerwca 1896 · Warszawa, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci: 12 września 1939 · Ziewanice, II Rzeczpospolita

Siły zbrojne: Armia Imperium Rosyjskiego · Wojsko Polskie

Jednostki: 15 Pułk Ułanów Poznańskich

Stanowiska: dowódca pułku

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · II wojna światowa · kampania wrześniowa · Bitwa nad Bzurą


text:
# Jacek Witek
Jacek Witek (ur. 1970, zm. 2017) – polski siatkarz grający na pozycji środkowego. Wychowanek Chemika Bydgoszcz. Grał w ekstraklasie w barwach
Stali Nysa.

## Kluby
- Chemik Bydgoszcz (wychowanek)
- Stal Nysa
- Chemik Bydgoszcz (2003/04)

## Osiągnięcia
Puchar Polski
- 1996

title: Jacek Witek

wikitext:
{{dopracować|źródła=2018-06}}
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jacek Witek
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[1970]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 208 [[centymetr|cm]]
 |pozycja                   = [[Środkowy (piłka siatkowa)|środkowy]]
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jacek Witek''' (ur. [[1970]], zm. [[2017]]) – [[Polska|polski]] [[Piłka siatkowa|siatkarz]] grający na pozycji [[Środkowy (piłka siatkowa)|środkowego]]. Wychowanek [[Chemik Bydgoszcz (piłka siatkowa)|Chemika Bydgoszcz]]. Grał w ekstraklasie w barwach
[[AZS PWSZ Nysa|Stali Nysa]].

== Kluby ==
* [[Chemik Bydgoszcz (piłka siatkowa)|Chemik Bydgoszcz]] (wychowanek)
* [[AZS PWSZ Nysa|Stal Nysa]]
* [[Chemik Bydgoszcz (piłka siatkowa)|Chemik Bydgoszcz]] (2003/04)

== Osiągnięcia ==
'''[[Puchar Polski w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Polski]]'''
* {{Trofeum|puchar|złoty}} [[Puchar Polski w piłce siatkowej mężczyzn (1995/1996)|1996]]

{{SORTUJ:Witek, Jacek}}
[[Kategoria:Siatkarze Chemika Bydgoszcz]]
[[Kategoria:Siatkarze Stali Nysa]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1970]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]

title: · Jacek Witek

Data i miejsce urodzenia: 1970 · Polska

Pozycja: środkowy


text:
# Goosetalks
Goosetalks – nagrany na żywo w poznańskim klubie Dragon album Petera Brötzmanna i Mikołaja Trzaski, wydany w 2010 roku przez wydawnictwo Kilogram Records, należące do Trzaski. Muzyka jest połączeniem kompozycji muzyków z silnie rozbudowanym elementem improwizacji.

## Lista utworów
| 1. | "Goosetalks"                     | 2:36  |
|    |                                  |       |
| 2. | "Ducks Call"                     | 19:35 |
|    |                                  |       |
| 3. | "Two Birds in a Feather"         | 11:33 |
|    |                                  |       |
| 4. | "Storm in the Wasserglass"       | 5:41  |
|    |                                  |       |
| 5. | "Peacock's Nightmare"            | 4:57  |
|    |                                  |       |
| 6. | "The 'Albert Is Missing' Signal" | 7:35  |
|    |                                  |       |
|    |                                  | 51:57 |
|    |                                  |       |

## Zespół
- Peter Brötzmann – saksofon tenorowy, saksofon altowy, tarogato, klarnet
- Mikołaj Trzaska – saksofon altowy, basklarnet, saksofon C-melody
- Johannes Bauer – puzon

title: Goosetalks

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Goosetalks
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = Brötzmann / Trzaska / Bauer
 |wydany                    = 2010
 |nagrywany                 = [[20 lutego]] [[2008 w muzyce|2008]]
 |gatunek                   = [[free jazz]], [[muzyka improwizacyjna]]
 |długość                   = 51:57
 |wytwórnia                 = [[Kilogram Records]]
 |producent                 =
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2010
 |poprzedni album           =
 |rok poprzedniego albumu   =
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Goosetalks''' – nagrany na żywo w [[poznań]]skim klubie Dragon album [[Peter Brötzmann|Petera Brötzmanna]] i [[Mikołaj Trzaska|Mikołaja Trzaski]], wydany w [[2010 w muzyce|2010]] roku przez wydawnictwo [[Kilogram Records]], należące do Trzaski. Muzyka jest połączeniem kompozycji muzyków z silnie rozbudowanym elementem improwizacji<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.kilogram.pl/?l=pl&id=katalog&ex=17|tytuł=Goosetalks|opublikowany=Kilogram.pl|data dostępu=2013-05-21}}</ref>.

== Lista utworów ==
{{Lista utworów
|1||"Goosetalks"|2:36|
|2||"Ducks Call"|19:35|
|3||"Two Birds in a Feather"|11:33|
|4||"Storm in the Wasserglass"|5:41|
|5||"Peacock's Nightmare"|4:57|
|6||"The 'Albert Is Missing' Signal"|7:35|}}

== Zespół ==
* [[Peter Brötzmann]] – [[saksofon tenorowy]], [[saksofon altowy]], [[tarogato]], [[klarnet]]
* [[Mikołaj Trzaska]] – [[saksofon altowy]], [[Klarnet basowy|basklarnet]], [[saksofon tenorowy|saksofon C-melody]]
* [[Johannes Bauer]] – [[puzon]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.ph/20130705191110/http://www.kilogram.pl/cover.php?p=goosetalk Okładka]

[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2010]]
[[Kategoria:Albumy jazzowe]]

title: Goosetalks

Nagrywany: 20 lutego 2008

Gatunek: free jazz, muzyka improwizacyjna

Wydawnictwo: Kilogram Records


text:
# Aulacomerus nastus
Aulacomerus nastus – gatunek błonkówki z rodziny Pergidae.

## Taksonomia
Gatunek ten został opisany w 1990 przez Davida Smitha. Jako miejsce typowe podano miejscowość San Pedro de Colalao w argentyńskiej prowincji Tucumán. Holotypem była samica.

## Zasięg występowania
Ameryka Południowa. Znany z Argentyny, z prowincji Salta i Tucumán w płn.-zach. części kraju.

title: Aulacomerus nastus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = '''''Aulacomerus nastus'''''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[David R. Smith (entomolog)|D.R. Smith]], 1990
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[owady uskrzydlone]]
 |infragromada           = [[nowoskrzydłe]]
 |nadrząd                = [[skrytoskrzydłe]]
 |rząd                   = [[błonkoskrzydłe]]
 |podrząd                = [[rośliniarki]]
 |nadrodzina             = [[pilarzowe]]
 |rodzina                = ''[[Pergidae]]''
 |podrodzina             = ''[[Loboceratinae]]''
 |rodzaj                 = ''[[Aulacomerus]]''
 |gatunek                = ''Aulacomerus nastus''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Aulacomerus nastus
 |commons                =
}}
'''''Aulacomerus nastus''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[błonkówki]] z rodziny ''[[Pergidae]]''.

== Taksonomia ==
Gatunek ten został opisany w [[1990]] przez [[David R. Smith (entomolog)|Davida Smitha]]. Jako [[miejsce typowe]] podano miejscowość [[San Pedro de Colalao]] w [[argentyna|argentyńskiej]] prowincji [[Tucumán (prowincja)|Tucumán]]. [[holotyp|Holotypem]] była samica{{r|PergidaeWorld}}.

== Zasięg występowania ==
[[Ameryka Południowa]]. Znany z [[Argentyna|Argentyny]], z prowincji [[Salta (prowincja)|Salta]] i [[Tucumán (prowincja)|Tucumán]] w płn.-zach. części kraju{{r|PergidaeWorld}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=PergidaeWorld>{{Cytuj stronę | url =https://pergidae.snsb-zsm.de/aulacomerus| tytuł = ''Aulacomerus'' w pergidae.snsb-zsm.de| data dostępu = 2022-01-25}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pergidae]]
[[Kategoria:Błonkówki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1990 roku]]

Podgromada: owady uskrzydlone

Infragromada: nowoskrzydłe

Nadrząd: skrytoskrzydłe

Rząd: błonkoskrzydłe

Podrząd: rośliniarki

Nadrodzina: pilarzowe

Rodzina: Pergidae

Podrodzina: Loboceratinae

Rodzaj: Aulacomerus

Gatunek: Aulacomerus nastus


text:
# SN 1999dn
SN 1999dn – supernowa typu Ib odkryta 27 sierpnia 1999 roku w galaktyce NGC 7714. Jej maksymalna jasność wynosiła 16,80m.

title: SN 1999dn

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|23|36|14|81|2|9|08|4}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 1999dn
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = BAOSS{{r|vizier}}
 | dzień = 27 sierpnia
 | rok = 1999{{r|vizier}}
 | typ = Ib{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = NGC 7714{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|23|36|14,81}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|2|9|08,4}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 16,80
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 1999dn''' – [[supernowa]] typu Ib odkryta 27 sierpnia 1999 roku w galaktyce [[NGC 7714]]{{r|vizier}}. Jej maksymalna jasność wynosiła 16,80{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 1999 roku]]

title: SN 1999dn

Odkrywca: BAOSS

Data odkrycia: 27 sierpnia 1999

Typ supernowej: Ib


text:
# Chemoatraktanty
Chemoatraktanty (chemotaksyny, hormony lokomocyjne) – związki organiczne lub nieorganiczne indukujące procesy chemotaksji dodatniej w komórkach posiadających zdolność do ruchu lub innej spolaryzowanej odpowiedzi na bodźce (na przykład tworzenie shmoo u drożdży). Proces przemieszczania się w określonym kierunku w odpowiedzi na sygnały środowiskowe zwany jest chemotaksją. Chemoatraktanty oddziałują na komórki docelowe poprzez receptory. Zwykle chemoatraktanty są komórkowo specyficzne, a ich wpływ jest zależny od stężenia. Polaryzację odpowiedzi na atraktant warunkuje zazwyczaj gradient jego stężenia w medium pozakomórkowym.
Bakterie wyczuwają gradient chemoatraktantów poprzez pomiary ich stężeń w czasie. Bakteria zaczyna się poruszać w przypadkowym kierunku i jeśli w tym czasie stężenie chmoatraktanta rośnie, to prawdopodobieństwo koziołkowania zmniejsza się i komórka porusza się dalej mniej więcej w tym samym kierunku. Jeśli stężenie w otoczeniu zmniejsza się, wówczas częstotliwość koziołkowania wzrasta i bakteria sprawdza inne przypadkowe kierunki.
Przykładem organicznego chemoatraktanta dla komórek organizmów wyższych – fibroblastów, indukującego u  nich odpowiedź ruchową, jest czynnik wzrostu fibroblastów 2 (fibroblast growth factor 2 (FGF2)).
Związkami indukującymi ruch lub odpowiedź ruchową od ich źródła (chemotaksja ujemna) są chemorepelenty.

title: Chemoatraktanty

wikitext:
'''Chemoatraktanty''' (chemotaksyny, hormony lokomocyjne)<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Mackiewicz (red.) | imię = Stefan | tytuł = Immunologia | data = 1991 | wydawca = Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich | miejsce = Warszawa | isbn = 83-200-1575-8 | strony = 228}}</ref> – [[Związek organiczny|związki organiczne]] lub [[Związek nieorganiczny|nieorganiczne]] indukujące procesy [[chemotaksja|chemotaksji dodatniej]] w [[komórka]]ch posiadających zdolność do ruchu lub innej spolaryzowanej odpowiedzi na bodźce (na przykład tworzenie ''shmoo'' u [[Saccharomyces cerevisiae|drożdży]]<ref>{{Cytuj pismo | autor=Moore SA | tytuł=Comparison of dose-response curves for alpha factor-induced cell division arrest, agglutination, and projection formation of yeast cells. Implication for the mechanism of alpha factor action. | rok=1984 | czasopismo=J Biol Chem | doi= | wolumin=22 | oznaczenie=Nov 25;258 | pmid= 6358212 | strony=13849-56}}</ref>). Proces przemieszczania się w określonym kierunku w odpowiedzi na sygnały środowiskowe zwany jest [[chemotaksja|chemotaksją]]. Chemoatraktanty oddziałują na komórki docelowe poprzez [[receptor]]y. Zwykle chemoatraktanty są komórkowo specyficzne, a ich wpływ jest zależny od [[Stężenie|stężenia]]. Polaryzację odpowiedzi na atraktant warunkuje zazwyczaj [[Gradient (matematyka)|gradient]] jego stężenia w medium pozakomórkowym.

Bakterie wyczuwają gradient chemoatraktantów poprzez pomiary ich stężeń w czasie. Bakteria zaczyna się poruszać w przypadkowym kierunku i jeśli w tym czasie stężenie chmoatraktanta rośnie, to prawdopodobieństwo koziołkowania zmniejsza się i komórka porusza się dalej mniej więcej w tym samym kierunku. Jeśli stężenie w otoczeniu zmniejsza się, wówczas częstotliwość koziołkowania wzrasta i bakteria sprawdza inne przypadkowe kierunki<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Berg | imię=Jeremy Mark | nazwisko2= Tymoczko | imię2=John L | nazwisko3= Stryer | imię3=Lubert  | nazwisko4= Clarke | imię4=Neil D | nazwisko5= Szweykowska-Kulińska | imię5=Zofia | nazwisko6= Jarmołowski | imię6=Artur | nazwisko7= Augustyniak | imię7=Halina | inni= | tytuł= Biochemia | data=2007 | wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN | miejsce=Warszawa | isbn=978-83-01-14379-4 | strony=951-974 |rozdział=Motory molekularne}}</ref>.

Przykładem organicznego chemoatraktanta dla komórek organizmów wyższych – [[fibroblast]]ów, indukującego u  nich odpowiedź ruchową, jest czynnik wzrostu fibroblastów 2 (''fibroblast growth factor 2'' (FGF2))<ref>{{Cytuj pismo | autor=Barkefors I., Le Jan S., Jakobsson L., Hejll E., Carlson G., Johansson H., Jarvius J., Park JW., Jeon NL., Kreuger J | tytuł=Endothelial cell migration in stable gradients of VEGFA and FGF2: Effects on chemotaxis and chemokinesis. | rok=2008 | czasopismo=J Biol Chem | doi=10.1074/jbc.M704917200 | wolumin= | oznaczenie=Mar 17; | pmid= 18347025 | strony=}}</ref>.

Związkami indukującymi ruch lub odpowiedź ruchową od ich źródła (chemotaksja ujemna) są '''chemorepelenty'''.

== Zobacz też ==
* [[substancje semiochemiczne]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Związki chemiczne]]
[[Kategoria:Węch]]
[[Kategoria:Biochemia]]


text:
# Aleksander (prawosławny patriarcha Antiochii)
Aleksander – chalcedoński patriarcha Antiochii w latach 695–702.

wikitext:
{{Duchowny infobox
 |imię przybrane          = Aleksander
 |imię przybrane org      =
 |imię i nazwisko         =
 |imię i nazwisko org     =
 |tytuł                   = Wielce Błogosławiony Patriarcha Wielkiej Antiochii, Syrii, Cylicji, Mezopotamii i całego Wschodu
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |herb                    =
 |dewiza                  =
 |dewiza - j. polski      =
 |kraj działania          =
 |data urodzenia          =
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |miejsce pochówku        =
 |1. funkcja              = Patriarcha Antiochii
 |1. funkcja - okres      = 695–702
 |2. funkcja              =
 |2. funkcja - okres      =
 |wyznanie                = [[Kościoły chalcedońskie|chalcedońskie]]
 |kościół                 = [[Prawosławny Patriarchat Antiocheński|Patriarchat Antiocheński]]
 |inkardynacja            =
 |data ślubów zakonnych   =
 |data diakonatu          =
 |data ordynacji          =
 |data święceń            =
 |data nominacji          =
 |data sakry              =
 |data patriarchatu       = 695
 |data kreacji            =
 |papież kreujący         =
 |kościół tytularny       =
 |faksymile               =
 |opis faksymile          =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikiźródła              =
 |wikicytaty              =
 |wikinews                =
 |www                     =
}}
'''Aleksander''' – [[Kościoły chalcedońskie|chalcedoński]] [[Prawosławny patriarcha Antiochii|patriarcha Antiochii]] w latach 695–702<ref>{{Cytuj stronę |url = http://mb-soft.com/believe/txw/antioch2.htm |tytuł = Patriarchs of Antioch |opublikowany = www.mb.soft.com |język = en |data dostępu = 2020-06-02 |archiwum = https://web.archive.org/web/20200603074126/http://mb-soft.com/believe/txw/antioch2.htm |zarchiwizowano = 2020-06-03 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Prawosławny patriarcha Antiochii}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Aleksander (prawosławny patriarcha Antiochii)}}
[[Kategoria:Patriarchowie Antiochii]]
[[Kategoria:Urodzeni w VII wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w VIII wieku]]

title: Aleksander

Wyznanie: chalcedońskie

Kościół: Patriarchat Antiocheński