text:
# Jarzeniówka stabilizacyjna
Jarzeniówka stabilizacyjna (także: jarzeniowy stabilizator napięcia, stabiliwolt, stabilitron) to lampa gazowana z zimną katodą służąca do stabilizacji napięcia. Spełniała podobną rolę w układach lampowych jak dioda Zenera w półprzewodnikowych. Obecnie ma znaczenie wyłącznie historyczne.

## Budowa i zasada działania
Jarzeniówka stabilizacyjna wykorzystuje fakt małej zależności napięcia wyładowania jarzeniowego od płynącego prądu (na rysunku odcinek BC na charakterystyce). Zbudowana jest z pręta anody otoczonego możliwie dużym cylindrem katody. Katoda wykonana jest z molibdenu, niklu albo glinu i pokryta warstewką metali silnie alkalicznych jak sód, potas czy cez. Całość otoczona jest bańką szklaną wypełnioną mieszanką gazów szlachetnych pod odpowiednim ciśnieniem. Od jej składu i ciśnienia zależy robocze napięcie pracy. Zwykle stabilitrony zaopatrzone są w cokoły typowe dla lamp elektronowych, rzadziej zdarzają się niestandardowe wyprowadzenia elektrod.

## Podstawowe parametry
- Znamionowe napięcie pracy. Stabilitrony były budowane na zakres napięć od 70 V do paru kV.
- Napięcie zapłonu. Zawsze jest większe od napięcia stabilizacji, zwykle o kilkadziesiąt V.
- Minimalny prąd roboczy. Przy zbyt małym prądzie wyładowanie jarzeniowe staje się niestabilne i napięcie stabilitronu wzrasta. Dla typowych lamp wynosił on od kilkudziesięciu μA do kilku mA.
- Maksymalny prąd roboczy – typowo 0,1-80 mA, wyjątkowo większy. Przy zbyt dużym prądzie dochodzi do przekroczenia dopuszczalnej mocy strat i wydajności katody.

## Zastosowanie
- Równoległe parametryczne stabilizatory napięcia w układach niewielkiej mocy. Zasilanie stabilitronu odbywało się przez szeregowy rezystor, a obciążenie było do niego przyłączone równolegle.
- Źródła napięcia odniesienia w układach pomiarowych i stabilizatorach zasilaczy.
- Przesuwniki poziomu we wzmacniaczach prądu stałego.
- Generatory relaksacyjne w elektronicznych instrumentach muzycznych i urządzeniach pomiarowych (na przykład jako generator piłokształtnej podstawy czasu w oscyloskopach).

## Cechy charakterystyczne
- Niektóre stabilitrony posiadają nieużywane styki na cokole połączone zworą. Można je wykorzystać do zabezpieczenia układu przed awarią w razie wyciągnięcia lampy z podstawki.
- Produkowane były także stabilizatory wieloelektrodowe dostarczające kilku napięć. Posiadały one kilka cylindrycznych katod umieszczonych jedna w drugiej.
- Stabilitrony charakteryzują się stosunkowo dużymi szumami własnymi.
- Przy konstrukcji zasilaczy ze stabilitronami włączenie równolegle do lampy kondensatora o zbyt dużej pojemności może spowodować oscylacje relaksacyjne, a nawet jej zniszczenie.
- Dla otrzymania wyższego napięcia stabilizacji można stabilitrony łączyć szeregowo. Nie należy ich łączyć równolegle.

## Oznaczenia typów
Oznaczenia stabilitronów nie były jednorodne, wiele firm produkowało je pod unikatowymi nazwami.
- W USA symbole typów często rozpoczynały się od cyfry „0”, na przykład „0B3”, „0A2”.
- W ZSRR symbole typów rozpoczynały się od liter SG (СГ) i kończyły literą oznaczającą rodzaj cokołu.
- W Europie często stosowano oznaczenie rozpoczynające się od liter StR lub STV, po których następowały dwie liczby: napięcie(V)/prąd(mA), na przykład STV108/30.
- W Polsce stabilitrony typów SG2S (75V, 5-40 mA), SG3S (105V, 5-40 mA) i SG4S (150V, 5-30 mA) produkowały zakłady Lamina w Piasecznie. Ich parametry odpowiadały lampom produkcji ZSRR o tych samych oznaczeniach, były one również identyczne konstrukcyjnie. Stosowano je jedynie w sprzęcie profesjonalnym.

title: Jarzeniówka stabilizacyjna

wikitext:
[[Plik:Voltage regulators SG2S SG3S SG4S.jpg|thumb|300px|Stabilitrony SG2S, SG3S i SG4S polskiej produkcji ([[Lamina]])]]
'''Jarzeniówka stabilizacyjna''' (także: ''jarzeniowy stabilizator napięcia, stabiliwolt, stabilitron'') to [[lampa gazowana]] z [[zimna katoda|zimną katodą]] służąca do stabilizacji napięcia. Spełniała podobną rolę w układach lampowych jak [[dioda Zenera]] w półprzewodnikowych. Obecnie ma znaczenie wyłącznie historyczne.

== Budowa i zasada działania ==
[[Plik:Doutnavka.svg|thumb|200px|Przykład charakterystyki napięciowo-prądowej jarzeniowego stabilizatora napięcia]]
Jarzeniówka stabilizacyjna wykorzystuje fakt małej zależności napięcia [[wyładowanie jarzeniowe|wyładowania jarzeniowego]] od płynącego prądu (na rysunku odcinek BC na charakterystyce). Zbudowana jest z pręta [[anoda|anody]] otoczonego możliwie dużym cylindrem [[katoda|katody]]. Katoda wykonana jest z [[molibden]]u, [[nikiel|niklu]] albo [[glin]]u i pokryta warstewką metali silnie alkalicznych jak [[sód]], [[potas]] czy [[cez]]. Całość otoczona jest bańką szklaną wypełnioną mieszanką [[Gazy szlachetne|gazów szlachetnych]] pod odpowiednim ciśnieniem. Od jej składu i ciśnienia zależy robocze napięcie pracy. Zwykle stabilitrony zaopatrzone są w cokoły typowe dla [[lampa elektronowa|lamp elektronowych]], rzadziej zdarzają się niestandardowe wyprowadzenia [[Elektroda|elektrod]].

== Podstawowe parametry ==
* Znamionowe napięcie pracy. Stabilitrony były budowane na zakres napięć od 70 V do paru kV.
* Napięcie zapłonu. Zawsze jest większe od napięcia stabilizacji, zwykle o kilkadziesiąt V.
* Minimalny prąd roboczy. Przy zbyt małym prądzie wyładowanie jarzeniowe staje się niestabilne i napięcie stabilitronu wzrasta. Dla typowych lamp wynosił on od kilkudziesięciu μA do kilku mA.
* Maksymalny prąd roboczy – typowo 0,1-80 mA, wyjątkowo większy. Przy zbyt dużym prądzie dochodzi do przekroczenia dopuszczalnej mocy strat i wydajności katody.

== Zastosowanie ==
* Równoległe [[stabilizator parametryczny|parametryczne stabilizatory]] napięcia w układach niewielkiej mocy. Zasilanie stabilitronu odbywało się przez szeregowy rezystor, a obciążenie było do niego przyłączone równolegle.
* [[Źródło napięciowe|Źródła napięcia]] odniesienia w układach pomiarowych i [[stabilizator (elektronika)|stabilizatorach]] zasilaczy.
* Przesuwniki poziomu we wzmacniaczach prądu stałego.
* [[Generator relaksacyjny|Generatory relaksacyjne]] w [[Elektrofony elektroniczne|elektronicznych instrumentach muzycznych]] i urządzeniach pomiarowych (na przykład jako generator piłokształtnej podstawy czasu w [[oscyloskop]]ach).

== Cechy charakterystyczne ==
* Niektóre stabilitrony posiadają nieużywane styki na cokole połączone zworą. Można je wykorzystać do zabezpieczenia układu przed awarią w razie wyciągnięcia lampy z podstawki.
* Produkowane były także stabilizatory wieloelektrodowe dostarczające kilku napięć. Posiadały one kilka cylindrycznych katod umieszczonych jedna w drugiej.
* Stabilitrony charakteryzują się stosunkowo dużymi [[Szum elektryczny|szumami]] własnymi.
* Przy konstrukcji zasilaczy ze stabilitronami włączenie równolegle do lampy kondensatora o zbyt dużej pojemności może spowodować oscylacje relaksacyjne, a nawet jej zniszczenie.
* Dla otrzymania wyższego napięcia stabilizacji można stabilitrony łączyć szeregowo. Nie należy ich łączyć równolegle.

== Oznaczenia typów ==
Oznaczenia stabilitronów nie były jednorodne, wiele firm produkowało je pod unikatowymi nazwami.
* W [[Stany Zjednoczone|USA]] symbole typów często rozpoczynały się od cyfry „0”, na przykład „0B3”, „0A2”.
* W ZSRR symbole typów rozpoczynały się od liter SG (СГ) i kończyły literą oznaczającą rodzaj cokołu.
* W Europie często stosowano oznaczenie rozpoczynające się od liter StR lub STV, po których następowały dwie liczby: napięcie(V)/prąd(mA), na przykład STV108/30.
* W Polsce stabilitrony typów SG2S (75V, 5-40 mA), SG3S (105V, 5-40 mA) i SG4S (150V, 5-30 mA) produkowały zakłady [[Lamina]] w Piasecznie. Ich parametry odpowiadały lampom produkcji ZSRR o tych samych oznaczeniach, były one również identyczne konstrukcyjnie. Stosowano je jedynie w sprzęcie profesjonalnym.

== Bibliografia ==
* L. Niemcewicz, ''Lampy elektronowe i półprzewodniki'', Wyd. III, WKŁ, 1968.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://frank.yueksel.org/tubes/sheets/141/g/GL874.pdf Dane aplikacyjne wybranych stabilitronów General Electric] {{lang|en}}

[[Kategoria:Lampy elektronowe]]


text:
# Reprezentacja Seszeli w piłce siatkowej mężczyzn
Reprezentacja Seszeli w piłce siatkowej mężczyzn – narodowa drużyna reprezentująca Seszele w rozgrywkach międzynarodowych.
Drużyna zajęła czwarte miejsce na Mistrzostwach Afryki w Siatkówce Mężczyzn w 1993 roku. Uczestniczy w Igrzyskach Afrykańskich 1995, Igrzyskach Afrykańskich 1999, Igrzyskach Afrykańskich 2003, Igrzyskach Afrykańskich 2007, Igrzyskach Afrykańskich 2011 i Igrzyskach Afrykańskich 2015.
Obecnie drużyna zajmuje 136. miejsce w rankingu FIVB (stan na 2 czerwca 2020).

## Mistrzostwa świata
Do tej pory zespół nie brał udziału w Mistrzostwach Świata.

## Mistrzostwa Afryki
- 4 miejsce - 1993

wikiname: plwiki

in_language: pl

wikitext:
{{Reprezentacja sportowa infobox
 |nazwa                = Reprezentacja Seszeli w piłce siatkowej mężczyzn
 |nazwa oryginalna     =
 |dyscyplina           = piłka siatkowa
 |grafika              = Flag_of_Seychelles.svg
 |opis grafiki         =
 |przydomek            =
 |związek              =
 |sponsor techniczny   =
 |menedżer generalny   =
 |trener               =
 |asystent trenera     =
 |kapitan              =
 |najwięcej występów   =
 |skrót                = SEY
 |ranking              = {{zmiana|stagnacja}} 136. (50 pkt.)
 |data rankingu        = 14 sierpnia 2021
 |pierwszy mecz        =
 |najwyższe zwycięstwo =
 |najwyższa porażka    =
 |ostatni mecz         =
 |następny mecz        =
 |IO złoto             =
 |IO srebro            =
 |IO brąz              =
 |MŚ złoto             =
 |MŚ srebro            =
 |MŚ brąz              =
 |MK kontynent         =
 |MK złoto             =
 |MK srebro            =
 |MK brąz              =
 |commons              =
 |wikinews             =
 |www                  =
}}
'''Reprezentacja Seszeli w piłce siatkowej mężczyzn''' – narodowa drużyna reprezentująca [[Seszele]] w rozgrywkach międzynarodowych.

Drużyna zajęła czwarte miejsce na Mistrzostwach Afryki w Siatkówce Mężczyzn w [[Mistrzostwa Afryki w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1993|1993]] roku. Uczestniczy w Igrzyskach Afrykańskich 1995, Igrzyskach Afrykańskich 1999, Igrzyskach Afrykańskich 2003, Igrzyskach Afrykańskich 2007, Igrzyskach Afrykańskich 2011 i Igrzyskach Afrykańskich 2015<ref>[http://www.todor66.com/volleyball/Africa/index_Men_AAG.html Piłka siatkowa na igrzyskach afrykańskich]</ref>.

Obecnie drużyna zajmuje 136. miejsce w [[Ranking FIVB|rankingu FIVB]] (stan na 2 czerwca 2020)<ref>[https://www.fivb.com/en/volleyball/rankings/seniorworldrankingmen Pełny ranking]</ref>.

== [[Mistrzostwa świata w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwa świata]] ==
Do tej pory zespół nie brał udziału w Mistrzostwach Świata.

== [[Mistrzostwa Afryki w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwa Afryki]] ==
* 4 miejsce - [[Mistrzostwa Afryki w Piłce Siatkowej Mężczyzn 1993|1993]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Reprezentacje CAVB}}

[[Kategoria:Afrykańskie reprezentacje w piłce siatkowej mężczyzn|Seszeli]]
[[Kategoria:Seszelskie reprezentacje narodowe]]

title: · Reprezentacja Seszeli w piłce siatkowej mężczyzn

Skrót FIVB: SEY


text:
# Carter Burwell
Carter Burwell (ur. 18 listopada 1955 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor muzyki filmowej.

## Życiorys
Burwell urodził się w Nowym Jorku. Matka Natalie była nauczycielką matematyki, ojciec Charles założył Thaibok Fabrics, Ltd.. Ukończył King’s School w Stamford w stanie Connecticut oraz Harvard University, gdzie był rysownikiem The Harvard Lampoon.
Jako kompozytor muzyki filmowej był stałym współpracownikiem braci Coen, dla których skomponował muzykę do każdego ich filmu (z wyjątkiem Bracie, gdzie jesteś?, gdzie napisał muzykę dodatkową do pracy składającej się z piosenek wyprodukowanych przez T Bone Burnetta). Współpracuje też stale z reżyserem Spikiem Jonezem. Najbardziej znanymi filmami z muzyką Burwella są: Ścieżka strachu, A orkiestra grała dalej,

## Filmografia
- 2016 – Ave, Cezar!
- 2016 – Czas próby[3]
- 2015: Pan Holmes
- 2012 – Saga „Zmierzch”: Przed świtem – część 2
- 2011 – Saga „Zmierzch”: Przed świtem – część 1
- 2011 – Mildred Pierce
- 2010 – Prawdziwe męstwo
- 2010 – Wszystko w porządku
- 2009 – Poważny człowiek
- 2009 – Wielki Mike. The Blind Side
- 2008 – Zmierzch
- 2008 – Tajne przez poufne
- 2008 – Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj
- 2007 – To nie jest kraj dla starych ludzi
- 2007 – Nim diabeł dowie się, że nie żyjesz
- 2006 – Futro. Portret wyobrażony Diane Arbus
- 2004 – Ladykillers, czyli zabójczy kwintet
- 2003 – Okrucieństwo nie do przyjęcia
- 2002 – Człowiek, którego nie było
- 2000 – Hamlet
- 2000 – Księga cieni: Blair Witch 2
- 1999 – Koruptor
- 1999 – Złoto pustyni
- 1999 – Być jak John Malkovich
- 1999 – Mystery, Alaska
- 1998 – Big Lebowski
- 1997 – Szakal
- 1997 – Teoria spisku
- 1996 – Fargo
- 1996 – Strach
- 1995 – Goofy na wakacjach
- 1995 – Rob Roy
- 1993 – Chłopięcy świat
- 1993 – Kalifornia
- 1992 – Buffy, postrach wampirów
- 1991 – Barton Fink
- 1987 – Arizona Junior

title: Carter Burwell

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Carter Burwell
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[18 listopada]] [[1955]]
 |miejsce urodzenia     = [[Nowy Jork]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[muzyka filmowa]]
 |zawód                 = [[kompozytor]], [[Śpiew|wokalista]], [[akordeon]]ista
 |aktywność             = od 1984
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            = [[Joel i Ethan Coenowie|Joel i Ethan Coen]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   = http://www.carterburwell.com/
}}
'''Carter Burwell''' (ur. [[18 listopada]] [[1955]] w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]<ref>{{Cytuj | url=https://www.allmusic.com/artist/carter-burwell-p61223 | tytuł=Carter Burwell | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany = allmusic.com | język=en | data dostępu=2017-11-22}}</ref>) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[kompozytor]] [[muzyka filmowa|muzyki filmowej]].

== Życiorys ==
Burwell urodził się w Nowym Jorku. Matka Natalie była nauczycielką matematyki, ojciec Charles założył Thaibok Fabrics, Ltd.<ref>[https://archive.ph/20111107142147/http://movies.yahoo.com/movie/contributor/1800033274/bio Carter Burwell Biography – Yahoo! Movies]</ref>. Ukończył King’s School w Stamford w stanie Connecticut oraz [[Uniwersytet Harvarda|Harvard University]], gdzie był rysownikiem The Harvard Lampoon.<br />Jako kompozytor muzyki filmowej był stałym współpracownikiem [[Joel i Ethan Coenowie|braci Coen]], dla których skomponował muzykę do każdego ich filmu (z wyjątkiem ''[[Bracie, gdzie jesteś?]]'', gdzie napisał muzykę dodatkową do pracy składającej się z piosenek wyprodukowanych przez [[T Bone Burnett]]a). Współpracuje też stale z reżyserem Spikiem Jonezem. Najbardziej znanymi filmami z muzyką Burwella są: ''[[Ścieżka strachu]]'', ''[[A orkiestra grała dalej]]'',

== Filmografia ==
* 2016 – ''[[Ave, Cezar!]]''
* 2016 – ''[[Czas próby]]''<ref>{{Cytuj stronę | url =https://naekranie.pl/filmy/czas-proby | tytuł =Czas próby | opublikowany = naekranie.pl | język = pl| data dostępu = 2016-11-27}}</ref>
* 2015: ''[[Pan Holmes]]''
* 2012 – ''[[Saga „Zmierzch”: Przed świtem – część 2]]''
* 2011 – ''[[Saga „Zmierzch”: Przed świtem – część 1]] ''
* 2011 – ''[[Mildred Pierce (miniserial)|Mildred Pierce]]''
* 2010 – ''[[Prawdziwe męstwo (film 2010)|Prawdziwe męstwo]]''
* 2010 – ''[[Wszystko w porządku (film 2010)|Wszystko w porządku]]''
* 2009 – ''[[Poważny człowiek]]''
* 2009 – ''[[Wielki Mike|Wielki Mike. The Blind Side]]''
* 2008 – ''[[Zmierzch (film)|Zmierzch]]''
* 2008 – ''[[Tajne przez poufne]]''
* 2008 – ''[[Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj]]''
* 2007 – ''[[To nie jest kraj dla starych ludzi (film)|To nie jest kraj dla starych ludzi]]''
* 2007 – ''[[Nim diabeł dowie się, że nie żyjesz]]''
* 2006 – ''[[Futro. Portret wyobrażony Diane Arbus]]''
* 2004 – ''[[Ladykillers, czyli zabójczy kwintet]]''
* 2003 – ''Okrucieństwo nie do przyjęcia''
* 2002 – ''[[Człowiek, którego nie było (film 2001)|Człowiek, którego nie było]]''
* 2000 – ''[[Hamlet (film 2000)|Hamlet]]''
* 2000 – ''[[Księga cieni: Blair Witch 2]]''
* 1999 – ''[[Koruptor]]''
* 1999 – ''[[Złoto pustyni]]''
* 1999 – ''[[Być jak John Malkovich]]''
* 1999 – ''Mystery, Alaska''
* 1998 – ''[[Big Lebowski]]''
* 1997 – ''[[Szakal (film)|Szakal]]''
* 1997 – ''Teoria spisku''
* 1996 – ''[[Fargo (film)|Fargo]]''
* 1996 – ''[[Strach (film 1996)|Strach]]''
* 1995 – ''Goofy na wakacjach''
* 1995 – ''[[Rob Roy (film)|Rob Roy]]''
* 1993 – ''[[Chłopięcy świat]]''
* 1993 – ''[[Kalifornia (film)|Kalifornia]]''
* 1992 – ''[[Buffy postrach wampirów (film)|Buffy, postrach wampirów]]''
* 1991 – ''[[Barton Fink]]''
* 1987 – ''[[Arizona Junior]]''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Burwell, Carter}}
[[Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki filmowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1955]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku]]

title: Carter Burwell

Data i miejsce urodzenia: 18 listopada 1955 · Nowy Jork

Gatunki: muzyka filmowa

Zawód: kompozytor, wokalista, akordeonista

Powiązania: Joel i Ethan Coen


text:
# Laubuca
Laubuca – rodzaj ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).

## Występowanie
Południowa i południowo-wschodnia Azja (Bangladesz, Indie, Mjanma, Nepal, Sri Lanka i Tajlandia).

## Klasyfikacja
Gatunki zaliczane do tego rodzaju:
- Laubuca brahmaputraensis
- Laubuca caeruleostigmata – śmiglaczek niebieski[2]
- Laubuca dadiburjori - Śmiglaczek birmański
- Laubuca fasciata
- Laubuca insularis
- Laubuca lankensis
- Laubuca laubuca – śmiglaczek[3]
- Laubuca ruhuna
- Laubuca varuna

Gatunkiem typowym jest Cyprinus (Chela) laubuca (L. laubuca).
- Laubuca laubuca

title: Laubuca

wikitext:
{{Tytuł kursywą}}
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Laubuca''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Pieter Bleeker|Bleeker]], 1860
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Laubuca dadiburjori.jpg
 |opis grafiki           = Przedstawiciel rodzaju – ''[[Laubuca dadiburjori]]''
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[karpiokształtne]]
 |rodzina                = [[karpiowate]]
 |podrodzina             = [[Barbinae]]
 |rodzaj                 = ''Laubuca''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Laubuca
 |commons                = Category:Laubuca
}}
'''''Laubuca''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[ryby|ryb]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Karpiowate|karpiowatych]] (Cyprinidae).

== Występowanie ==
Południowa i południowo-wschodnia Azja ([[Bangladesz]], [[Indie]], [[Mjanma]], [[Nepal]], [[Sri Lanka]] i [[Tajlandia]]).

== Klasyfikacja ==
[[Gatunek (biologia)|Gatunki]] zaliczane do tego rodzaju{{r|Eschmeyer}}:

* ''[[Laubuca brahmaputraensis]]''
* ''[[Laubuca caeruleostigmata]]'' – [[śmiglaczek niebieski]]{{r|Kahl}}
* ''[[Laubuca dadiburjori]] - [[Śmiglaczek birmański]]''
* ''[[Laubuca fasciata]]''
* ''[[Laubuca insularis]]''
* ''[[Laubuca lankensis]]''
* ''[[Laubuca laubuca]]'' – [[śmiglaczek]]{{r|Nazewnictwo}}
* ''[[Laubuca ruhuna]]''
* ''[[Laubuca varuna]]''

[[Gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] jest ''Cyprinus (Chela) laubuca'' (''L. laubuca'').

<gallery>
Plik:Laubuca laubuca Day.png|''[[Laubuca laubuca]]''
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Eschmeyer">{{Catalog of Fishes|fishcatmain|wersja=4 stycznia 2013|data dostępu=18 stycznia 2013}}</ref>
<ref name=Kahl>{{Cytuj książkę |nazwisko=Kahl |imię=Wally|nazwisko2=Kahl|imię2=Burkard | nazwisko3 = Vogt|imię3 = Dieter |tytuł=Atlas ryb akwariowych| inni= Przekład: Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski | rok=2000 |wydawca=Delta W-Z |miejsce=Warszawa |isbn=83-7175-260-1| strony = 76}}</ref>
<ref name="Nazewnictwo">[https://akwa-mania.mud.pl/literatura/archiwum-akwarium/akwarium-nr-9-10/akwarium-nr-9-10-2/ Nazewnictwo ryb egzotycznych, AKWARIUM,  Nr 1-2/70]</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Karpiowate]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: karpiokształtne

Rodzina: karpiowate

Podrodzina: Barbinae

Rodzaj: Laubuca


text:
# Demokratyzacja
Demokratyzacja – proces zmierzający do przekształcenia dotychczasowej formy rządów w ustrój demokratyczny. W wyniku głębokich reform w sferze społecznej i politycznej mechanizm ustrojowy państwa zaczyna funkcjonować w oparciu o zasady demokracji.
Demokratyzacja może również zachodzić w ramach struktury partyjnej lub instytucjonalnej doprowadzając do wzrostu realnego wpływów członków danej organizacji na jej funkcjonowanie. Proces rozszerzania społecznych źródeł rekrutacji elit również nosi cechy demokratyzacji.
W Polsce i krajach Europy Środkowo-Wschodniej proces demokratyzacji rozpoczął się w latach 1989–1990, zachodził w ramach transformacji ustrojowej – przechodzenia od systemu “realnego socjalizmu” do kapitalizmu i gospodarki rynkowej, decentralizacji władzy państwowej, odradzania się parlamentaryzmu i reaktywowania samorządu terytorialnego.
Demokratyzację najczęściej poprzedza liberalizacja.

title: Demokratyzacja

wikitext:
[[Plik:Countries democratizing or autocratizing substantially and significantly 2010–2020.svg|thumb|400x400px|Państwa demokratyzujące się (kolor niebieski) lub autokratyzujące się (kolor czerwony) nieznacznie lub znacząco (lata 2010–2020). Państwa zaznaczone na szaro są zasadniczo stabilne<ref>Nazifa Alizada, Rowan Cole, Lisa Gastaldi, Sandra Grahn, Sebastian Hellmeier, Palina Kolvani, Jean Lachapelle, Anna Lührmann, Seraphine F. Maerz, Shreeya Pillai, and Staffan I. Lindberg. 2021. Autocratization Turns Viral. Democracy Report 2021. University of Gothenburg: V-Dem Institute. https://www.v-dem.net/media/filer_public/74/8c/748c68ad-f224-4cd7-87f9-8794add5c60f/dr_2021_updated.pdf.</ref>.]]

'''Demokratyzacja''' – proces zmierzający do przekształcenia dotychczasowej formy rządów w ustrój [[demokracja|demokratyczny]]. W wyniku głębokich reform w sferze społecznej i politycznej mechanizm ustrojowy państwa zaczyna funkcjonować w oparciu o zasady demokracji.

Demokratyzacja może również zachodzić w ramach struktury partyjnej lub instytucjonalnej doprowadzając do wzrostu realnego wpływów członków danej organizacji na jej funkcjonowanie. Proces rozszerzania społecznych źródeł rekrutacji elit również nosi cechy demokratyzacji.

W Polsce i krajach Europy Środkowo-Wschodniej proces demokratyzacji rozpoczął się w latach 1989–1990, zachodził w ramach [[Transformacja ustrojowa|transformacji ustrojowej]] – przechodzenia od systemu “[[Realny socjalizm|realnego socjalizmu]]” do [[kapitalizm]]u i [[Gospodarka rynkowa|gospodarki rynkowej]], [[Decentralizacja|decentralizacji]] władzy państwowej, odradzania się [[parlamentaryzm]]u i reaktywowania [[Samorząd terytorialny|samorządu terytorialnego]].

Demokratyzację najczęściej poprzedza [[liberalizacja]].

== Zobacz też ==
{{Wikisłownik|demokratyzacja}}
* [[transformacja ustrojowa]]
* [[transformacja wolnorynkowa]]
* [[liberalny system polityczny]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Demokracja]]


text:
# Wilmington (hrabstwo Will)
Wilmington – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Will.

title: Wilmington (hrabstwo Will)

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta w stanie Illinois|[[Wilmington|inne znaczenia tego słowa]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Wilmington
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Wilmington
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Illinois}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Will|Will]]
 |stanowisko zarządzającego    = Burmistrz
 |zarządzający                 = Martin Orr
 |powierzchnia                 = 11,7
 |wysokość                     = 171
 |rok                          = 2023
 |liczba ludności              = 5568<ref name=cv1>{{Cytuj |tytuł = Index of /programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals |data dostępu = 2025-01-26 |opublikowany = www2.census.gov |url = https://www2.census.gov/programs-surveys/popest/tables/2020-2023/cities/totals/?C=S;O=D}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 475,9
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]<br />[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-IL
 |współrzędne                  = 41°18′27″N 88°8′46″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wilmington''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Illinois]], w hrabstwie [[Hrabstwo Will|Will]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Illinois]]

title: Wilmington

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Illinois

Hrabstwo: Will

Burmistrz: Martin Orr


text:
# Blue Jasmine
Blue Jasmine – amerykański komediodramat z 2013 roku oparty na scenariuszu i reżyserii Woody’ego Allena. Wyprodukowany przez Sony Pictures Classics. Produkcja: Letty Aronson, Stephen Tenenbaum oraz Edward Walson. Muzyka: Christopher Lennertz. Autor zdjęć: Javier Aguirresarobe.
Film kręcono w Nowym Jorku, Quogue (stan Nowy Jork), San Francisco, Larkspur, Tiburon i Belvedere (stan Kalifornia).
Premiera filmu odbyła się 26 lipca 2013 roku w Nowym Jorku i Los Angeles. W Polsce film wprowadzono 23 sierpnia 2013 roku.

## Opis fabuły
Jeanette „Jasmine” Francis (Cate Blanchett), i jej przyrodnia siostra Ginger (Sally Hawkins) zostały adoptowane. Życie każdej z nich potoczyło się zupełnie inaczej. Jeanette zmienia imię na „Jasmine” i jeszcze na studiach wiąże się z odnoszącym sukcesy finansowe Haroldem (Alec Baldwin). Mieszka w willi na Park Avenue na Manhattanie, gdzie prowadzi idealne życie.
Ginger natomiast jest kasjerką po rozwodzie, która próbuje na nowo ułożyć sobie życie.
Mąż Jeanette „Jasmine” Harold (Alec Baldwin) ją zdradza i chce się z nią rozwieść. Jasmin nie może się z tym pogodzić i donosi na niego FBI. Jako że Harold od lat defraudował środki finansowe powierzone mu przez klientów, trafia do więzienia, gdzie popełnia samobójstwo. Jednocześnie rząd zabiera Jasmine wszystko co miała, blokując jej dostęp do kont bankowych. Jej syn wyprowadza się z domu i zapomina o niej. Pozbawiona środków do życia kobieta leci do San Francisco, by tymczasowo zamieszkać u swojej siostry. Ginger niechętnie ją przyjmuje. Były mąż Ginger, Augie (Andrew Dice Clay), stracił przez Harolda wszystkie posiadane środki finansowe.
„Jasmine” od razu popada w konflikt z Chilim (Bobby Cannavale), narzeczonym siostry. Szukając mężczyzny dla siebie, postanawia przy okazji uszczęśliwić Ginger i znaleźć jej odpowiedniejszego partnera.
Wkrótce Ginger poznaje rozrywkowego Ala (Louis C.K.), a o względy Jasmine zaczną zabiegać lekarz (Michael Stuhlbarg) i szarmancki dyplomata Dwight (Peter Sarsgaard).
Film jest przede wszystkim studium psychiki wyalienowanej „Jasmine”, która popada w paranoję, bo jej luksusowe życie skończyło się. Kobieta ma za sobą liczne próby leczenia stanów depresyjnych, nieustannie łyka xanax. Jednocześnie też brnie w kłamstwa, aby zasłużyć na lepsze traktowanie. Rozstajemy się z nią gdy po kolejnym załamaniu nerwowym, kuracji i otrzymaniu recepty zostaje pozostawiona sama sobie.

## Obsada
- Alec Baldwin jako Harold „Hal” Francis
- Cate Blanchett jako Jeanette „Jasmine” Francis
- Bobby Cannavale jako Chili
- Louis C.K. jako Al
- Andrew Dice Clay jako Augie
- Sally Hawkins jako Ginger
- Peter Sarsgaard jako Dwight Westlake
- Michael Stuhlbarg jako doktor Flicker[4]
- Tammy Blanchard jako Jane
- Max Casella jako Eddie
- Alden Ehrenreich jako Danny Francis

i inni

title: Blue Jasmine

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Blue Jasmine
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          = Blue Jasmine.svg
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[komediodramat]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = 26 lipca 2013
23 sierpnia 2013 (Polska)
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = [[Język angielski|angielski]]
 |czas trwania     = 98 minut<ref>{{cytuj stronę|tytuł=''BLUE JASMINE'' (12A)|url=https://archive.is/20130823160003/http://www.bbfc.co.uk/releases/blue-jasmine-film|praca=[[Warner Bros.]]|opublikowany=British Board of Film Classification|data=2013-08-23|data dostępu=2013-08-23}}</ref>
 |reżyseria        = [[Woody Allen]]
 |scenariusz       = [[Woody Allen]]
 |główne role      = [[Alec Baldwin]]
[[Cate Blanchett]]
[[Bobby Cannavale]]
[[Louis C.K.]]
[[Andrew Dice Clay]]
[[Sally Hawkins]]
[[Peter Sarsgaard]]
[[Michael Stuhlbarg]]
 |muzyka           = [[Christopher Lennertz]]
 |zdjęcia          = [[Javier Aguirresarobe]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        = Gravier Productions
 |dystrybucja      = Sony Pictures Classics
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          = Category:Blue Jasmine
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
[[Plik:Blue Jasmine2.ogv|thumb|240px|Plan filmu w [[San Francisco]]]]
'''Blue Jasmine''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] komediodramat z [[2013 w filmie|2013]] roku oparty na scenariuszu i reżyserii [[Woody Allen|Woody’ego Allena]]<ref>{{cytuj pismo|nazwisko=Burkeman|imię=Oliver|tytuł=Woody Allen: 'To have been a lead character in a juicy scandal doesn't bother me'|url=http://www.guardian.co.uk/film/2012/sep/13/woody-allen-juicy-scandal|data dostępu=2013-01-09|czasopismo=The Guardian|data=2012-09-13}}</ref><ref>{{cytuj pismo|nazwisko=Greene|imię=Andy|tytuł=Andrew Dice Clay's Surprising Comeback and Why He Won't Clean Up His Act|url=http://www.rollingstone.com/movies/news/andrew-dice-clays-surprising-comeback-and-why-he-wont-stop-saying-fag-20121228|data dostępu=2013-01-09|czasopismo=Rolling Stone|data=2012-12-28}}</ref><ref name="NYT">{{cytuj pismo|nazwisko=Itzkoff|imię=Dave|tytuł=Woody Allen Names His New Movie ‘Blue Jasmine’|url=https://archive.is/20130216140402/http://artsbeat.blogs.nytimes.com/2013/01/08/woody-allen-names-his-new-movie-blue-jasmine/|data dostępu=2013-01-08|czasopismo=The New York Times|data=2013-01-08}}</ref>. Wyprodukowany przez Sony Pictures Classics. Produkcja: [[Letty Aronson]], Stephen Tenenbaum oraz Edward Walson. Muzyka: Christopher Lennertz. Autor zdjęć: Javier Aguirresarobe.

Film kręcono w [[Nowy Jork (ujednoznacznienie)|Nowym Jorku]], [[Quogue]] (stan Nowy Jork), [[San Francisco]], [[Larkspur (Kalifornia)|Larkspur]], [[Tiburon (Kalifornia)|Tiburon]] i [[Belvedere (Kalifornia)|Belvedere]] (stan Kalifornia).

Premiera filmu odbyła się 26 lipca 2013 roku w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] i [[Los Angeles]]<ref>{{cytuj pismo |nazwisko=Busis |imię=Hillary |tytuł='Before Midnight,' latest from Woody Allen & Pedro Almodovar get release dates |url=http://insidemovies.ew.com/2013/02/07/before-midnight-release-date/ |data dostępu=2013-02-09 |czasopismo=Entertainment Weekly |data=2013-02-07}}</ref>. W [[Polska|Polsce]] film wprowadzono 23 sierpnia 2013 roku.

== Opis fabuły ==
Jeanette „Jasmine” Francis ([[Cate Blanchett]]), i jej przyrodnia siostra Ginger ([[Sally Hawkins]]) zostały adoptowane<ref>{{Cytuj |tytuł = Blue Jasmine: Blanche po „kuracji Edisona” |data dostępu = 2020-08-18 |opublikowany = teatralny.pl |url = http://teatralny.pl/recenzje/blue-jasmine-blanche-po-kuracji-edisona,631.html}}</ref>. Życie każdej z nich potoczyło się zupełnie inaczej. Jeanette zmienia imię na „Jasmine” i jeszcze na studiach wiąże się z odnoszącym sukcesy finansowe Haroldem ([[Alec Baldwin]]). Mieszka w willi na Park Avenue na Manhattanie, gdzie prowadzi idealne życie.

Ginger natomiast jest kasjerką po rozwodzie, która próbuje na nowo ułożyć sobie życie<ref name="film.org.pl">{{Cytuj |tytuł = Blue Jasmine |data = 2013-08-24 |data dostępu = 2020-08-18 |opublikowany = Film.org.pl |url = https://film.org.pl/r/recenzje/blue-jasmine-38350/}}</ref>.

Mąż Jeanette „Jasmine” Harold ([[Alec Baldwin]]) ją zdradza i chce się z nią rozwieść. Jasmin nie może się z tym pogodzić i donosi na niego [[Federalne Biuro Śledcze|FBI]]. Jako że Harold od lat defraudował środki finansowe powierzone mu przez klientów, trafia do więzienia, gdzie popełnia samobójstwo. Jednocześnie rząd zabiera Jasmine wszystko co miała, blokując jej dostęp do kont bankowych. Jej syn wyprowadza się z domu i zapomina o niej. Pozbawiona środków do życia kobieta leci do [[San Francisco]], by tymczasowo zamieszkać u swojej siostry. Ginger niechętnie ją przyjmuje. Były mąż Ginger, Augie ([[Andrew Dice Clay]]), stracił przez Harolda wszystkie posiadane środki finansowe.

„Jasmine” od razu popada w konflikt z Chilim ([[Bobby Cannavale]]), narzeczonym siostry. Szukając mężczyzny dla siebie, postanawia przy okazji uszczęśliwić Ginger i znaleźć jej odpowiedniejszego partnera<ref name="film.org.pl"/>.

Wkrótce Ginger poznaje rozrywkowego Ala ([[Louis C.K.|Louis C.K]].), a o względy Jasmine zaczną zabiegać lekarz ([[Michael Stuhlbarg]]) i szarmancki dyplomata Dwight ([[Peter Sarsgaard]])<ref>{{Cytuj |autor = Wirtualna Polska Media S.A |tytuł = Blue Jasmine |data = 2013-08-19 |data dostępu = 2020-08-18 |opublikowany = film.wp.pl |url = https://film.wp.pl/blue-jasmine-6029131533120641c |język = pl}}</ref>.

Film jest przede wszystkim studium psychiki wyalienowanej „Jasmine”, która popada w paranoję, bo jej luksusowe życie skończyło się. Kobieta ma za sobą liczne próby leczenia stanów depresyjnych, nieustannie łyka [[Alprazolam|xanax]]. Jednocześnie też brnie w kłamstwa, aby zasłużyć na lepsze traktowanie<ref>{{Cytuj |autor = Janusz Wróblewski |tytuł = Recenzja filmu: "Blue Jasmine", reż. Woody Allen |data = 20130820T200200+0200 |data dostępu = 2020-08-18 |opublikowany = www.polityka.pl |url = https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/film/1552371,1,recenzja-filmu-blue-jasmine-rez-woody-allen.read |język = pl}}</ref>. Rozstajemy się z nią gdy po kolejnym załamaniu nerwowym, kuracji i otrzymaniu recepty zostaje pozostawiona sama sobie.

== Obsada ==
* [[Alec Baldwin]] jako Harold „Hal” Francis
* [[Cate Blanchett]] jako Jeanette „Jasmine” Francis
* [[Bobby Cannavale]] jako Chili
* [[Louis C.K.]] jako Al
* [[Andrew Dice Clay]] jako Augie
* [[Sally Hawkins]] jako Ginger
* [[Peter Sarsgaard]] jako Dwight Westlake
* [[Michael Stuhlbarg]] jako doktor Flicker<ref name="NYT"/>
* [[Tammy Blanchard]] jako Jane
* [[Max Casella]] jako Eddie
* [[Alden Ehrenreich]] jako Danny Francis
i inni

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{IMDb|tytuł|2334873|Blue Jasmine}}
* {{Filmweb|tytuł|657891|Blue Jasmine}}

{{Woody Allen}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Amerykańskie komediodramaty]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 2013 roku]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Woody’ego Allena]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w San Francisco]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Nowym Jorku]]
[[Kategoria:Filmy wytwórni Sony Pictures Classics]]

title: Blue Jasmine

Gatunek: komediodramat

Data premiery: 26 lipca 2013 · 23 sierpnia 2013 (Polska)

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 98 minut

Reżyseria: Woody Allen

Scenariusz: Woody Allen

Główne role: Alec Baldwin · Cate Blanchett · Bobby Cannavale · Louis C.K. · Andrew Dice Clay · Sally Hawkins · Peter Sarsgaard · Michael Stuhlbarg

Muzyka: Christopher Lennertz

Zdjęcia: Javier Aguirresarobe

Wytwórnia: Gravier Productions

Dystrybucja: Sony Pictures Classics


text:
# Norbert Növényi
Norbert Növényi (ur. 15 maja 1957 w Budapeszcie) – węgierski zapaśnik walczący w stylu klasycznym. Złoty medalista olimpijski z Moskwy 1980 w kategorii 90 kg i siódmy w Barcelonie 1992 w wadze 100 kg.
Srebrny medalista mistrzostw świata w 1979 i brązowy w 1983. Wicemistrz Europy w 1979. Drugi w Pucharze świata w 1982 roku.
- Turniej w Moskwie 1980

Pokonał Fina Keijo Manni, Atefa Mahayriego z Syrii, Greka Jeorjosa Pozidisa, Kubańczyka José Polla, Igora Kanygina z ZSRR i Rumuna Petre Dicu.
- Turniej w Barcelonie 1992

Pokonał Luisa Sandovala z Panamy, a przegrał z Milošem Govedaricą, który startował jako niezależny i Andreasem Steinbachem z Niemiec.

title: Norbert Növényi

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Norbert Növényi
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 15 maja 1957
 |miejsce urodzenia         = [[Budapeszt]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 190 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[Ferencvárosi TC (zapasy)|Ferencvárosi TC]], [[Budapeszt]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|HUN|1957}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Moskwa|1980|zapasy|złoto|([[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 – kategoria do 90 kg w stylu klasycznym|st. klasyczny, do 90 kg]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|Z}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|San Diego|1979|srebro|90 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Kijów|1983|brąz|90 kg st.klasyczny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|ME|Z}}
{{Medalista infobox/ME|Z|Bukareszt|1979|srebro|90 kg st.klasyczny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Norbert Növényi''' (ur. [[15 maja]] [[1957]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]]<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/58618| tytuł =Norbert Növényi Biographical information | opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-09-03}}</ref>) – [[Węgry|węgierski]] [[zapasy|zapaśnik]] walczący w stylu klasycznym. Złoty medalista [[Igrzyska olimpijskie|olimpijski]] z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1980|Moskwy 1980]] w kategorii 90 kg i siódmy w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992|Barcelonie 1992]] w wadze 100 kg.

Srebrny medalista [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostw świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1979|1979]] i brązowy w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1983|1983]]. [[Mistrzostwa Europy w zapasach|Wicemistrz Europy]] w [[Mistrzostwa Europy w Zapasach 1979|1979]]. Drugi w [[Puchar Świata w zapasach|Pucharze świata]] w [[Puchar Świata w Zapasach 1982|1982]] roku.

* Turniej w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980|Moskwie 1980]]
Pokonał [[Finlandia|Fina]] [[Keijo Manni]], [[Atef Mahayri|Atefa Mahayriego]] z [[Syria|Syrii]], [[Grecja|Greka]] [[Jeorjos Pozidis|Jeorjosa Pozidisa]], [[Kuba]]ńczyka [[José Poll]]a, [[Igor Kanygin|Igora Kanygina]] z [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] i [[Rumunia|Rumuna]] [[Petre Dicu]].

* Turniej w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992|Barcelonie 1992]]
Pokonał [[Luis Sandoval|Luisa Sandovala]] z [[Panama|Panamy]], a przegrał z [[Miloš Govedarica|Milošem Govedaricą]], który startował jako [[Niezależni Sportowcy Olimpijscy na letnich igrzyskach olimpijskich|niezależny]] i [[Andreas Steinbach|Andreasem Steinbachem]] z [[Niemcy|Niemiec]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=F0DEB71439834FF6BAEC1BE12AD52202| tytuł = Osiągnięcia na | opublikowany = iat.uni-leipzig.de | data dostępu = 2017-04-16| język = en}}

{{Zapaśnicy Węgier na igrzyskach olimpijskich – Moskwa 1980}}
{{Zapaśnicy Węgier na igrzyskach olimpijskich – Barcelona 1992}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Növényi, Norbert}}
[[Kategoria:Węgierscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Węgierscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1980]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie]]

title: · Norbert Növényi

Data i miejsce urodzenia: 15 maja 1957 · Budapeszt

Klub: Ferencvárosi TC, Budapeszt

title: Dorobek medalowy

złoto: Moskwa 1980 · zapasy · (st. klasyczny, do 90 kg)

srebro:
San Diego 1979 · 90 kg st.klasyczny
Bukareszt 1979 · 90 kg st.klasyczny

brąz: Kijów 1983 · 90 kg st.klasyczny


text:
# Mrówkodławik skalny
Mrówkodławik skalny (Formicivora grantsaui) – gatunek małego ptaka z rodziny chronkowatych (Thamnophilidae). Występuje endemicznie we wschodniej Brazylii. Został naukowo opisany w 2007 roku. Zagrożony wyginięciem.
MorfologiaDługość ciała 12–13 cm; masa ciała 8,5–11,5 g. Samiec ma czarną twarz i spód ciała, a czarne upierzenie obwiedzione jest białym pasem rozciągającym się aż po boki brzucha. Wierzch, boki ciała i skrzydła brązowe. Sterówki czarne i szare z białymi końcówkami. Pokrywy wierzchu skrzydeł czarne z paskami skrzydłowymi tworzonymi przez białe plamki. Dziób czarny, nogi ciemnoszare ze śliwkowym odcieniem, podeszwy stóp żółte. Tęczówki ciemnobrązowe. Samica twarz i spód ciała ma białawe z czarnymi prążkami, ma też jaśniejszy wierzch ciała.
Zasięg występowaniaDotychczas spotkano go jedynie na wyżynie Serra do Sincorá, będącej częścią gór Espinhaço w brazylijskim stanie Bahia.
EkologiaGatunek ten zamieszkuje obszary z roślinnością krzewiastą (tzw. campos rupestres) wokół wychodni skalnych, na zboczach dolin strumieni lub wysokich płaskowyżów oraz na odsłoniętych grzbietach na wysokości 850–1100 m n.p.m. Podobnie jak spokrewnione gatunki, prawie na pewno żywi się głównie bezkręgowcami.
StatusMiędzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała mrówkodławika skalnego w 2011 roku, uznając go za gatunek bliski zagrożenia (NT – near threatened), w 2016 roku zmieniła jego status na „zagrożony” (EN – endangered). Gatunek znany jest tylko z czterech lokalizacji. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity. Ze względu na brak poważnych i bezpośrednich zagrożeń, które mogłyby wpłynąć na gatunek i jego siedlisko, trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.

title: Mrówkodławik skalny

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Mrówkodławik skalny
 |nazwa łacińska         = ''Formicivora grantsaui''
 |TSN                    = 916004
 |zoolog                 = Gonzaga, Carvalhaes & Buzzetti, 2007
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Sincora Antwren. Formicivora grantsaui.jpg
 |opis grafiki           = Samiec
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[ptaki]]
 |podgromada             = [[Neornithes]]
 |infragromada           = [[ptaki neognatyczne]]
 |rząd                   = [[wróblowe]]
 |podrząd                = [[tyrankowce]]
 |rodzina                = [[chronkowate]]
 |podrodzina             = [[chronki]]
 |plemię                 = [[Formicivorini]]
 |rodzaj                 = ''[[Formicivora]]''
 |gatunek                = mrówkodławik skalny
 |synonimy               =
 |status IUCN            = EN
 |IUCN id                = 22735914
 |mapa występowania      = Formicivora grantsaui map.svg
 |opis mapy występowania =
 |wikispecies            = Formicivora grantsaui
 |commons                = Category:Formicivora grantsaui
}}
'''Mrówkodławik skalny'''{{r|mk}} (''Formicivora grantsaui'') – gatunek małego [[ptaki|ptaka]] z rodziny [[chronkowate|chronkowatych]] (Thamnophilidae). Występuje [[endemit|endemicznie]] we wschodniej [[Brazylia|Brazylii]]. Został [[Nowe gatunki ptaków opisane w latach 1990–2009|naukowo opisany]] w 2007 roku. Zagrożony wyginięciem.

; '''Morfologia''': Długość ciała 12–13 cm; masa ciała 8,5–11,5 g{{r|botw}}. Samiec ma czarną twarz i spód ciała, a czarne upierzenie obwiedzione jest białym pasem rozciągającym się aż po boki brzucha. Wierzch, boki ciała i skrzydła brązowe. [[Sterówki]] czarne i szare z białymi końcówkami. [[Pokrywy (ornitologia)|Pokrywy]] wierzchu skrzydeł czarne z paskami skrzydłowymi tworzonymi przez białe plamki. Dziób czarny, nogi ciemnoszare ze śliwkowym odcieniem, podeszwy stóp żółte. [[Tęczówka|Tęczówki]] ciemnobrązowe. Samica twarz i spód ciała ma białawe z czarnymi prążkami, ma też jaśniejszy wierzch ciała{{r|botw}}.

; '''Zasięg występowania''': Dotychczas spotkano go jedynie na wyżynie {{link-interwiki|Serra do Sincorá|Q=Q7522077}}, będącej częścią gór [[Serra do Espinhaço|Espinhaço]] w brazylijskim stanie [[Bahia]].

; '''Ekologia''': Gatunek ten zamieszkuje obszary z roślinnością krzewiastą (tzw. ''campos rupestres'') wokół [[Wychodnia|wychodni skalnych]], na zboczach dolin strumieni lub wysokich płaskowyżów oraz na odsłoniętych grzbietach na wysokości 850–1100 m n.p.m. Podobnie jak spokrewnione gatunki, prawie na pewno żywi się głównie bezkręgowcami{{r|birdlife}}.

; '''Status''': [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody]] (IUCN) po raz pierwszy sklasyfikowała mrówkodławika skalnego w 2011 roku, uznając go za [[gatunek bliski zagrożenia]] (NT – ''near threatened''), w 2016 roku zmieniła jego status na „[[Gatunek zagrożony|zagrożony]]” (EN – ''endangered''). Gatunek znany jest tylko z czterech lokalizacji{{r|iucn|birdlife}}. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity{{r|botw}}. Ze względu na brak poważnych i bezpośrednich zagrożeń, które mogłyby wpłynąć na gatunek i jego siedlisko, trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny{{r|iucn|birdlife}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="birdlife">{{Cytuj stronę | url = http://datazone.birdlife.org/species/factsheet/sincora-antwren-formicivora-grantsaui/text | tytuł = Species factsheet: ''Formicivora grantsaui'' | data = 2020 | opublikowany = BirdLife International | język = en | data dostępu = 2020-12-12}}</ref>
<ref name="botw">{{Cytuj stronę | url = https://birdsoftheworld.org/bow/species/sinant1/cur/introduction | tytuł = Sincora Antwren (''Formicivora grantsaui''), version 1.0 | autor = Fjeldså, J. & C.J. Sharpe | data = 2020 | praca = Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) | opublikowany = Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA | język = en | data dostępu = 2021-10-16}} {{paywall}}</ref>
<ref name="mk">Systematyka i nazewnictwo polskie za: {{cytuj stronę|autor = P. Mielczarek & M. Kuziemko |url = http://listaptakow.eko.uj.edu.pl/passerines1.html#Formicivorini |tytuł = Plemię: Formicivorini Bonaparte, 1854 (wersja: 2020-11-15)|opublikowany = Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego |praca = Kompletna lista ptaków świata|data dostępu = 2020-12-12}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj pismo |autor=Luiz Pedreira Gonzaga, André M.P. Carvalhaes, Dante R.C. Buzzetti |rok=2007 |tytuł=A new species of Formicivora antwren from the Chapada Diamantina, eastern Brazil (Aves: Passeriformes: Thamnophilidae) |czasopismo=[[Zootaxa]] |wolumin=1473 |strony=25–44 |url=https://web.archive.org/web/20160303183341/http://www.scricciolo.com/Formicivora%20grantsaui%20Zootaxa%201473.pdf |język=en}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://ebird.org/species/sinant1 | tytuł = Zdjęcia i materiały audiowizualne | praca = eBird | opublikowany = Cornell Lab of Ornithology | język = en}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Chronkowate]]
[[Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Brazylii]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2007 roku]]

title: Mrówkodławik skalny

Gromada: ptaki

Podgromada: Neornithes

Infragromada: ptaki neognatyczne

Rząd: wróblowe

Podrząd: tyrankowce

Rodzina: chronkowate

Podrodzina: chronki

Plemię: Formicivorini

Rodzaj: Formicivora

Gatunek: mrówkodławik skalny


text:
# Tanuki
Tanuki (jap. 狸 tanuki) – japońska nazwa jenota (Nyctereutes procyonoides), zwierzęcia należącego do rodziny psowatych. Według niektórych klasyfikacji, jako „tanuki” (ang.: racoon dog) rozumie się dwa podgatunki:
- hondo-tanuki (łac.: Nyctereutes procyonoides viverrinus), zamieszkuje na Honsiu, Sikoku i Kiusiu;
- ezo-tanuki (łac.: Nyctereutes procyonoides albus), występuje na Hokkaido. Ma dłuższą sierść i nogi niż hondo-tanuki.

Długość ciała tanuki, pokrytego brązową sierścią, wynosi od 45 do 60 cm. W poszczególnych regionach Japonii używa się różnych nazw na jego określenie (np.: „mujina”). Nazwy te są z kolei przejmowane w pozostałych częściach kraju dla innych zwierząt. Wskutek tych nieporozumień językowych i zoologicznych, zwierzę to jest często kojarzone poza Japonią z rosomakiem, borsukiem, szopem praczem lub kunopsem. Najbliższe prawdzie wydaje się zaliczenie tanuki do wschodnioazjatyckiego podgatunku jenota (w niektórych definicjach jenot jest utożsamiany z kunopsem) lub do odrębnego podgatunku. Szczegółowe badania genetyczne spowodowały dalsze naukowe spory, nadal nieprzynoszące definitywnego rozwiązania kwestii przynależności tanuki do konkretnego podgatunku.
Nazwa „tanuki” stała się znana poza Japonią dzięki serialom telewizyjnym dla dzieci, rozpowszechnieniu anime i mangi (m.in. Pom Poko – Szopy w natarciu, gdzie używają swoich zdolności iluzji i zmiany postaci). Ich treścią są m.in. dawne legendy i bajki (mukashi-banashi), których bohaterami są właśnie tanuki.
Postać tanuki jako maskotki, totemu lub talizmanu, ma przynosić szczęście. W swojej baśniowej naturze są one podobne do bake-neko i kitsune. Podobnie jak one, potrafią zmieniać postać i przybierać kształty przedmiotów, roślin, innych zwierząt, wreszcie zmieniać się w ludzi, często mnichów. Jednak wobec ludzi tanuki są życzliwsze, choć przejawiają przesadne skłonności do wojaczki i konfliktów. Ich działania mają charakter bardziej wesołej psoty, niż kary, jak to bywa w przypadku lisów.
Tanuki ma osiem atrybutów, które przynoszą szczęście. Są to:
- bambusowy kapelusz, który chroni przed kłopotami;
- wielkie oczy, które pomagają bacznie postrzegać otoczenie i podejmować dobre decyzje;
- butelkę sake, która reprezentuje cnotę, zaletę, wartość;
- duży ogon, który pozwala utrzymać równowagę, spokój i siłę, aż do osiągnięcia sukcesu;
- ponadwymiarowe jądra symbolizujące szczęście w finansach;
- weksel z przyrzeczeniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, reprezentuje zaufanie;
- wielki brzuch symbolizujący stanowczość (używa go jako bębna);
- przyjazny uśmiech.

Dość niezwykłą cechą tanuki są przesadnie duże jądra. Przekonanie o dużych jądrach tanuki wywodzi się od prac robotników z okolic Kanazawy zajmujących się obróbką metali. Owijali oni złoto w skórę tanuki i z pomocą młotów ubijali je na cienkie płytki. Mówiono, że złoto jest na tyle plastyczne, a skóra tanuki na tyle wytrzymała, że nawet najmniejsza bryłka złota może być spłaszczona do listka o powierzchni 8 tatami. Ponieważ japońskie słowo oznaczające bryłkę złota: kin no tama (jap. 金の玉) jest bardzo podobne do kolokwialnej nazwy jąder: kintama (jap. 金玉) przyjęło się, że tanuki mają mosznę wielkości 8 tatami. W sztuce tanuki są bardzo często przedstawiane w przebraniu mnicha siedzącego i grającego na czymś, co może zdawać się kultowym bębenkiem, lecz w rzeczywistości są to jądra.
Figurki tanuki są często umieszczane przy wejściu do świątyń, restauracji i sklepów.

title: Tanuki

wikitext:
[[Plik:Tanuki01 960.jpg|thumb|Hondo-tanuki]]
[[Plik:Yoshitoshi Rainy Day Tanuki.jpg|thumb|Tanuki z typowo powiększoną moszną, [[Tsukioka Yoshitoshi]]]]
[[Plik:Shigaraki Tanuki.jpg|thumb|Figurka tanuki]]
{{inne znaczenia|mitologii japońskiej|[[Tanuki.pl]]}}
{{nihongo|'''Tanuki'''|狸|tanuki}} – japońska nazwa [[Jenot azjatycki|jenot]]a (''Nyctereutes procyonoides''), zwierzęcia należącego do rodziny [[Psowate|psowatych]]. Według niektórych klasyfikacji, jako „tanuki” (ang.: racoon dog) rozumie się dwa podgatunki:
* hondo-tanuki (łac.: ''[[jenot|Nyctereutes procyonoides]] viverrinus''), zamieszkuje na [[Honsiu]], [[Sikoku]] i [[Kiusiu]];
* ezo-tanuki (łac.: ''Nyctereutes procyonoides albus''), występuje na [[Hokkaido]]. Ma dłuższą sierść i nogi niż hondo-tanuki.

Długość ciała tanuki, pokrytego brązową sierścią, wynosi od 45 do 60 cm. W poszczególnych regionach Japonii używa się różnych nazw na jego określenie (np.: „mujina”). Nazwy te są z kolei przejmowane w pozostałych częściach kraju dla innych zwierząt. Wskutek tych nieporozumień językowych i zoologicznych, zwierzę to jest często kojarzone poza Japonią z [[rosomak]]iem, [[borsuk]]iem, [[szop pracz|szopem praczem]] lub [[kunopies|kunopsem]]. Najbliższe prawdzie wydaje się zaliczenie tanuki do wschodnioazjatyckiego podgatunku [[jenot]]a (w niektórych definicjach jenot jest utożsamiany z kunopsem) lub do odrębnego podgatunku. Szczegółowe badania genetyczne spowodowały dalsze naukowe spory, nadal nieprzynoszące definitywnego rozwiązania kwestii przynależności tanuki do konkretnego podgatunku.

Nazwa „tanuki” stała się znana poza Japonią dzięki serialom telewizyjnym dla dzieci, rozpowszechnieniu [[anime]] i [[manga|mangi]] (m.in. ''Pom Poko – [[Szopy w natarciu]]'', gdzie używają swoich zdolności iluzji i zmiany postaci). Ich treścią są m.in. dawne [[legenda|legendy]] i [[bajka|bajki]] (mukashi-banashi), których bohaterami są właśnie tanuki.

Postać tanuki jako maskotki, [[Totem (religia)|totemu]] lub [[talizman]]u, ma przynosić szczęście. W swojej baśniowej naturze są one podobne do [[Bakeneko|bake-neko]] i [[kitsune]]. Podobnie jak one, potrafią zmieniać postać i przybierać kształty przedmiotów, roślin, innych zwierząt, wreszcie zmieniać się w ludzi, często mnichów. Jednak wobec ludzi tanuki są życzliwsze, choć przejawiają przesadne skłonności do wojaczki i konfliktów. Ich działania mają charakter bardziej wesołej psoty, niż kary, jak to bywa w przypadku lisów.

Tanuki ma osiem atrybutów, które przynoszą szczęście. Są to:
* bambusowy kapelusz, który chroni przed kłopotami;
* wielkie oczy, które pomagają bacznie postrzegać otoczenie i podejmować dobre decyzje;
* butelkę sake, która reprezentuje cnotę, zaletę, wartość;
* duży ogon, który pozwala utrzymać równowagę, spokój i siłę, aż do osiągnięcia sukcesu;
* ponadwymiarowe jądra symbolizujące szczęście w finansach;
* weksel z przyrzeczeniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, reprezentuje zaufanie;
* wielki brzuch symbolizujący stanowczość (używa go jako bębna);
* przyjazny uśmiech.

Dość niezwykłą cechą tanuki są przesadnie duże [[Jądro (anatomia)|jądra]]. Przekonanie o dużych jądrach tanuki wywodzi się od prac robotników z okolic [[Kanazawa|Kanazawy]] zajmujących się [[Obróbka plastyczna|obróbką metali]]. Owijali oni [[złoto]] w skórę tanuki i z pomocą młotów ubijali je na cienkie płytki. Mówiono, że złoto jest na tyle plastyczne, a skóra tanuki na tyle wytrzymała, że nawet najmniejsza bryłka złota może być spłaszczona do listka o powierzchni 8 [[tatami]]. Ponieważ japońskie słowo oznaczające bryłkę złota: {{nihongo|''kin no tama''|金の玉}} jest bardzo podobne do [[Kolokwializm|kolokwialnej]] nazwy jąder: {{nihongo|''kintama''|金玉}} przyjęło się, że tanuki mają mosznę wielkości 8 tatami<ref>Shigeo Okuwa, "Hagane no Chishiki", Diamond Shakan 1971</ref>. W sztuce tanuki są bardzo często przedstawiane w przebraniu [[Bhikku|mnicha]] siedzącego i grającego na czymś, co może zdawać się kultowym bębenkiem, lecz w rzeczywistości są to jądra.

Figurki tanuki są często umieszczane przy wejściu do świątyń, restauracji i sklepów.

== Zobacz też ==
* [[lista legendarnych stworzeń Japonii]]
* [[yōkai]]

== Bibliografia ==
* Jolanta Tubielewicz, „Mitologia Japonii”, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1986
* Helena Adamczewska, „Baśnie i legendy Dalekiego Wschodu”, [[Wydawnictwo Naukowe PWN]], Warszawa 2000
* A.B. Mitford, „Tales of Old Japan”, Tuttle Publishing, 2002
* Stephen Addiss, „Japanese Ghosts and Demons”, George Braziller, 2001
* Lafcadio Hearn, „Japanese Fairy Tales”, Peter Pauper Press, 1961

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.fahrenheit.net.pl/archiwum/f56/11.html Fahrenheit.net.pl]

{{Folklor japoński}}

[[Kategoria:Istoty w mitologii japońskiej]]


text:
# Dyktafon
Dyktafon – przenośny magnetofon lub urządzenie cyfrowe z wbudowanym mikrofonem, umożliwiające nagrywanie i odtwarzanie dźwięku, np. mowy. Nośnikiem dźwięku może być kaseta magnetofonowa o różnym czasie nagrania i wielkości lub układ elektroniczny zapisujący w formie cyfrowej skompresowany dźwięk.
Dyktafon został wynaleziony przez Thomasa Alvę Edisona. Nazwa pochodzi od amerykańskiej firmy Dictaphone, która od prawie stu lat zajmuje się konstruowaniem urządzeń do zapisu dźwięku.
Dyktafon może być wykorzystywany do:
- przeprowadzania wywiadów
- dyktowania zadań do wykonania współpracownikom
- dyktowania tekstów do przepisania
- nagrywania własnych przemyśleń
- nagrywania muzyki (choć w nieprofesjonalnej jakości)

Dyktafony są zazwyczaj wyposażone w system aktywujący nagrywanie w momencie pojawienia się dźwięku. Mogą posiadać wejście dla dodatkowego mikrofonu oraz funkcję przyśpieszającą lub spowalniającą odsłuchiwanie. Współdziałają z urządzeniami sekretarskimi służącymi do odsłuchiwania tekstów przez kopistkę w dobranym tempie, w celu przepisania ich. Obecnie często zintegrowane są z innymi urządzeniami, np. telefonem komórkowym lub przenośnym odtwarzaczem mp3.

title: Dyktafon

wikitext:
[[Plik:2023 Dyktafon Olympus VN-541PC.jpg|thumb|Cyfrowy dyktafon [[Olympus]] VN-541PC]]
[[Plik:Dyktafon na płyty magnetyczne z lat 50 (ubt).JPG|thumb|Dyktafon na płyty magnetyczne z lat 50. XX wieku]]
'''Dyktafon''' – przenośny [[magnetofon]] lub urządzenie cyfrowe z wbudowanym [[mikrofon]]em, umożliwiające nagrywanie i odtwarzanie [[dźwięk]]u, np. [[Mowa (językoznawstwo)|mowy]]<ref name=":02">{{Cytuj |tytuł = Słownik terminologiczny informacji naukowej |data = 1979 |inni = Maria Dembowska (red. nacz.) |miejsce = Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk |wydawca = Zakład Narodowy imienia Ossolińskich |s = 41}}</ref>. Nośnikiem dźwięku może być [[kaseta magnetofonowa]] o różnym czasie nagrania i wielkości lub układ elektroniczny zapisujący w formie cyfrowej skompresowany dźwięk.

Dyktafon został wynaleziony przez [[Thomas Alva Edison|Thomasa Alvę Edisona]]. Nazwa pochodzi od amerykańskiej firmy Dictaphone, która od prawie stu lat zajmuje się konstruowaniem urządzeń do zapisu dźwięku.

Dyktafon może być wykorzystywany do:
* przeprowadzania wywiadów
* dyktowania zadań do wykonania współpracownikom
* dyktowania tekstów do przepisania
* nagrywania własnych przemyśleń
* nagrywania muzyki (choć w nieprofesjonalnej jakości)

Dyktafony są zazwyczaj wyposażone w system aktywujący nagrywanie w momencie pojawienia się dźwięku. Mogą posiadać wejście dla dodatkowego mikrofonu oraz funkcję przyśpieszającą lub spowalniającą odsłuchiwanie. Współdziałają z urządzeniami sekretarskimi służącymi do odsłuchiwania tekstów przez kopistkę w dobranym tempie, w celu przepisania ich. Obecnie często zintegrowane są z innymi urządzeniami, np. [[telefon komórkowy|telefonem komórkowym]] lub przenośnym [[Odtwarzacz MP3|odtwarzaczem mp3]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{wikisłownik|dyktafon}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Sprzęt RTV]]
[[Kategoria:Sprzęt biurowy]]
[[Kategoria:Telefony komórkowe]]


text:
# Høng
Høng – miasto w Danii, w regionie Zelandia, w gminie Kalundborg.

title: Høng

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Høng
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = DNK
 |1. jednostka administracyjna = [[Zelandia (region)|Zelandia]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Kalundborg|Kalundborg]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 2,93
 |wysokość                     = 26
 |rok                          = 2019
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 55°31′N 11°18′E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Høng''' – miasto w [[Dania|Danii]], w regionie [[Zelandia (region)|Zelandia]], w gminie [[Gmina Kalundborg|Kalundborg]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w Zelandii]]

title: Høng

Państwo: Dania

Region: Zelandia

Gmina: Kalundborg


text:
# ANTI
ANTI – brydżowa konwencja licytacyjna, jedna z wielu form obrony po otwarciu przeciwnika 1BA. Nazwa ANTI jest najprawdopodobniej akronimem angielskich słów „Against No Trump” (czyli po prostu „Przeciwko Bez Atu”). Wejścia ANTI wyglądają następująco:
- Kontra Siłowa, 15+PH
- 2♣ – Jednokolorówka w karach lub dwukolorówka w kolorach starszych
- 2♦ – Jednokolorówka w kierach lub dwukolorówka piki z kolorem młodszym
- 2♥ – Dwukolorówka kiery z kolorem młodszym
- 2♠ – Jednokolorówka pikowa
- 2BA – Oba kolory młodsze

title: ANTI

wikitext:
'''ANTI''' – [[brydż]]owa konwencja licytacyjna, jedna z wielu form obrony po otwarciu przeciwnika 1BA. Nazwa ''ANTI'' jest najprawdopodobniej [[Skrótowiec|akronimem]] [[język angielski|angielskich]] słów „Against No Trump” (czyli po prostu „Przeciwko Bez Atu”). Wejścia ''ANTI'' wyglądają następująco:

* Kontra Siłowa, 15+[[punkty honorowe|PH]]
* 2♣ – Jednokolorówka w karach lub dwukolorówka w kolorach starszych
* 2♦ – Jednokolorówka w kierach lub dwukolorówka piki z kolorem młodszym
* 2♥ – Dwukolorówka kiery z kolorem młodszym
* 2♠ – Jednokolorówka pikowa
* 2BA – Oba kolory młodsze

== Zobacz też ==
* [[Terminologia brydżowa]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.bridgeguys.com/Conventions/ANTI.html | tytuł = Bridge Guys | opublikowany = bridgeguys.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20110706074143/http://www.bridgeguys.com/Conventions/ANTI.html | zarchiwizowano = 2011-07-06}}

[[Kategoria:Obrona po 1BA]]


text:
# Parafia św. Floriana w Krakowie
Parafia św. Floriana w Krakowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Kraków-Centrum archidiecezji krakowskiej przy ulicy Warszawskiej.
Została utworzona w 1184. Kościół parafialny wybudowany w latach 1656–1670, konsekrowany w 1686.
W latach 1949–1951 pracował tutaj ks. Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II.
Od 2024 roku administratorem parafii jest ks. Łukasz Michalczewski.

## Wspólnoty parafialne
- Duszpasterstwo akademickie
- Rada parafialna

## Zasięg parafii
Ulice: Basztowa 10–25, Będzińska, Długa, Dworzec Osobowy, Dworzec Towarowy, św. Filipa, Helclów, Kamienna, Kamienna Boczna, Kątowa, pl. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Kolberga, Krowoderska nry nieparzyste, Krótka, Krzywa, Kurniki, Langiewicza, al. 29 Listopada nry nieparzyste 1–39 i parzyste 2–36, pl. Matejki, Montelupich, Murowana, Ogrodowa, Paderewskiego, Pawia, Pędzichów, Rogatka, Rynek Kleparski, al. Słowackiego nry nieparzyste od 29–43, pl. Słowiański, Szlak nry nieparzyste od 15 i parzyste od 14, Towarowa, Warszawska, Worcella, Wróblewskiego, Zacisze, Żelazna, Żuławskiego.

## Kapłani rezydenci
Na terenie parafii mieszkają i pomagają w duszpasterstwie:
- ks. dr Marcin Cholewa – pracownik UPJP II w Krakowie
- ks. prałat Grzegorz Szewczyk – emerytowany długoletni proboszcz parafii
- ks. dr Andrzej Scąber EC – Główny Referent do spraw kanonizacji Archidiecezji Krakowskiej
- ks. prof. dr hab. Józef Wołczański – były dziekan Wydziału Historycznego UPJP II w Krakowie
- ks. dr Paweł Gałuszka – wykładowca na UPJP II, pracownik Kurii Metropolitalnej, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej, Diecezjalny Duszpasterz Kobiet
- ks. Tomasz Stec – Dyrektor Caritas Archidiecezji Krakowskiej

Od 1999 do 2011 przy parafii mieszkał ks. Adam Boniecki MIC – redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego”.

title: Parafia św. Floriana w Krakowie

wikitext:
{{Parafia infobox
 |nazwa                   = Parafia św. Floriana
 |nazwa miejscowa         =
 |grafika                 = Church of St. Florian, 2 Kurniki street, Krakow, Poland.jpg
 |opis grafiki            = Kościół parafialny
 |państwo                 = POL
 |siedziba                = [[Kraków]]
 |adres                   = [[Ulica Warszawska w Krakowie|ul. Warszawska]] 1b
31-155 Kraków
 |data powołania          = 1184
 |data zamknięcia         =
 |wyznanie                = [[Kościół katolicki|katolickie]]
 |kościół                 = [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]]
 |1. jednostka typ        = [[Archidiecezja]]
 |1. jednostka nazwa      = [[Archidiecezja krakowska|krakowska]]
 |2. jednostka typ        = [[Dekanat]]
 |2. jednostka nazwa      = [[Dekanat Kraków-Centrum|Kraków-Centrum]]
 |3. jednostka typ        =
 |3. jednostka nazwa      =
 |obiekt sakralny funkcja = [[Bazylika]]
 |obiekt sakralny         = [[Kościół św. Floriana w Krakowie|św. Floriana]]
 |filie                   =
 |nadzór                  =
 |administrator           = ks. Łukasz Michalczewski
 |proboszcz               =
 |wezwanie                = [[Florian (męczennik)|św. Floriana]]
 |dzień wspomnienia       = [[4 maja]]
Niepokalanego Poczęcia NMP – [[8 grudnia]]
 |kod mapy                = Kraków
 |współrzędne             = 50°4′3.1″N 19°56′34.5″E
 |mapa parafii            =
 |opis mapy parafii       =
 |commons                 = Category:Saint Florian church in Kraków
 |www                     = http://www.swflorian.net/
}}
'''Parafia św. Floriana w Krakowie''' – [[parafia]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicka]] należąca do [[Dekanat Kraków-Centrum|dekanatu Kraków-Centrum]] [[Archidiecezja krakowska|archidiecezji krakowskiej]] przy [[Ulica Warszawska w Krakowie|ulicy Warszawskiej]].

Została utworzona w 1184. Kościół parafialny wybudowany w latach 1656–1670, konsekrowany w 1686.

W latach 1949–1951 pracował tutaj ks. Karol Wojtyła, późniejszy papież [[Jan Paweł II]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://swflorian.net//jan-pawel-ii/ |tytuł = Jan Paweł II |opublikowany = swflorian.net |data dostępu = 2024-06-20}}</ref>.

Od 2024 roku administratorem parafii jest ks. Łukasz Michalczewski<ref>{{Cytuj stronę |tytuł = Duszpasterze |data dostępu = 2024-04-06 |opublikowany = swflorian.net |url = https://swflorian.net/duszpasterze/ |język = pl}}</ref>.

== Wspólnoty parafialne ==
* [[Duszpasterstwo akademickie]]
* [[Rada parafialna]]

== Zasięg parafii ==
'''Ulice''': [[Ulica Basztowa w Krakowie|Basztowa]] 10–25, Będzińska, [[Ulica Długa w Krakowie|Długa]], Dworzec Osobowy, Dworzec Towarowy, [[Ulica św. Filipa w Krakowie|św. Filipa]], Helclów, [[Ulica Kamienna w Krakowie|Kamienna]], Kamienna Boczna, Kątowa, [[Plac Jana Nowaka-Jeziorańskiego w Krakowie|pl. Jana Nowaka-Jeziorańskiego]], Kolberga, [[Ulica Krowoderska w Krakowie|Krowoderska]] nry nieparzyste, Krótka, Krzywa, Kurniki, Langiewicza, [[Aleja 29 Listopada w Krakowie|al. 29 Listopada]] nry nieparzyste 1–39 i parzyste 2–36, [[Plac Jana Matejki w Krakowie|pl. Matejki]], [[Ulica Montelupich w Krakowie|Montelupich]], Murowana, [[Ulica Ogrodowa w Krakowie|Ogrodowa]], Paderewskiego, [[Ulica Pawia w Krakowie|Pawia]], [[Ulica Pędzichów w Krakowie|Pędzichów]], Rogatka, [[Rynek Kleparski w Krakowie|Rynek Kleparski]], [[Aleje Trzech Wieszczów w Krakowie|al. Słowackiego]] nry nieparzyste od 29–43, pl. Słowiański, Szlak nry nieparzyste od 15 i parzyste od 14, Towarowa, [[Ulica Warszawska w Krakowie|Warszawska]], Worcella, [[Ulica Zygmunta Wróblewskiego w Krakowie|Wróblewskiego]], [[Ulica Zacisze w Krakowie|Zacisze]], Żelazna, Żuławskiego.

== Kapłani rezydenci ==
Na terenie parafii mieszkają i pomagają w duszpasterstwie:
* ks. dr Marcin Cholewa – pracownik UPJP II w Krakowie
* ks. prałat Grzegorz Szewczyk – emerytowany długoletni proboszcz parafii
* ks. dr Andrzej Scąber EC – Główny Referent do spraw kanonizacji Archidiecezji Krakowskiej
* ks. prof. dr hab. Józef Wołczański – były dziekan Wydziału Historycznego UPJP II w Krakowie
* ks. dr Paweł Gałuszka – wykładowca na UPJP II, pracownik Kurii Metropolitalnej, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej, Diecezjalny Duszpasterz Kobiet
* ks. Tomasz Stec – Dyrektor Caritas Archidiecezji Krakowskiej

Od 1999 do 2011 przy parafii mieszkał ks. [[Adam Boniecki (duchowny)|Adam Boniecki]] [[Marianie|MIC]] – redaktor naczelny „[[Tygodnik Powszechny|Tygodnika Powszechnego]]”.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://diecezja.pl/parafie/krakow-parafia-sw-floriana/ Informacje o parafii na stronie archidiecezji krakowskiej]
{{Parafie dekanatu Kraków-Centrum}}
[[Kategoria:Parafie rzymskokatolickie w Krakowie|Floriana]]
[[Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Floriana|Kraków]]

title: Parafia św. Floriana

Państwo: Polska

Siedziba: Kraków

Adres: ul. Warszawska 1b · 31-155 Kraków

Wyznanie: katolickie

Kościół: rzymskokatolicki

Archidiecezja: krakowska

Dekanat: Kraków-Centrum

Bazylika: św. Floriana

Administrator: ks. Łukasz Michalczewski

Wezwanie: św. Floriana

Wspomnienie liturgiczne: 4 maja · Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia


text:
# Jezioro Czarne (rejon grodzieński)
Jezioro Czarne (biał. Возера Чорнае) – niewielkie jezioro na Białorusi w rejonie grodzieńskim w basenie rzeki Pyranka.
Jezioro Czarne ma powierzchnię 0,05 km². Długość wynosi 0,62 km, zaś szerokość – 0,1 km. Zbocza jeziora mają wysokość 3–12 m. Linia brzegowa jest słabo rozwinięta. Na zachód od Jeziora Czarnego leży większe Jezioro Białe.

title: Jezioro Czarne (rejon grodzieński)

wikitext:
{{inne znaczenia|jeziora w rejonie grodzieńskim|[[Jezioro Czarne|inne zbiorniki wodne o tej nazwie]]}}
{{Jezioro infobox
 |nazwa              = Jezioro Czarne
 |nazwa oryginalna   = Возера Чорнае
 |inne nazwy         =
 |grafika            =
 |opis grafiki       =
 |państwo            = BLR
 |lokalizacja        = [[obwód grodzieński]]<br />[[rejon grodzieński]]
 |miasta nadbrzeżne  =
 |region             =
 |wysokość lustra    =
 |wyspy              =
 |powierzchnia       = 0,05 km²
 |max długość        = 0,62 km
 |max szerokość      = 0,1 km
 |głębokość średnia  =
 |głębokość max      =
 |długość brzegu     = 1,27 km
 |objętość           =
 |rodzaj jakości     =
 |jakość             =
 |zasolenie          =
 |rzeki zasilające   =
 |rzeki wypływające  =
 |rodzaj             =
 |współrzędne        = 53°48′06″N 24°13′05″E
 |mapka jeziora      =
 |opis mapki jeziora =
 |commons            =
}}
'''Jezioro Czarne''' ([[Język białoruski|biał.]] ''Возера Чорнае'') – niewielkie [[jezioro]] na [[Białoruś|Białorusi]] w [[Rejon grodzieński|rejonie grodzieńskim]] w basenie rzeki [[Pyranka]].

Jezioro Czarne ma powierzchnię 0,05 km². Długość wynosi 0,62 km, zaś szerokość – 0,1 km. Zbocza jeziora mają wysokość 3–12 m. Linia brzegowa jest słabo rozwinięta. Na zachód od Jeziora Czarnego leży większe [[Jezioro Białe (rejon grodzieński)|Jezioro Białe]].

== Bibliografia ==

* Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т.5. Стаўраструм — Яшчур / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш — Мінск: БелСЭ, 1986. — Т. 5. — 583 с. — 10 000 экз.

{{SORTUJ:Czarne}}
[[Kategoria:Jeziora w obwodzie grodzieńskim]]

title: Jezioro CzarneВозера Чорнае

Państwo: Białoruś

Lokalizacja: obwód grodzieński · rejon grodzieński