text:
# Dom czynszowy przy ul. Narutowicza 107 w Łodzi
Dom czynszowy przy ul. Narutowicza 107 w Łodzi – dom miejski w stylu modernizmu historycznego znajdujący przy ul. Narutowicza 107 w Łodzi.

## Historia
W dom domu tym mieszkał Wacławem Kowalewskim, który był kierownikiem Inspekcji Budowlanej w Wydziale Budownictwa Zarządu miasta Łodzi, a potem Oddziału Zabudowy oraz rzeczoznawcą budowlanym Banku Gospodarczego w Łodzi. Przez okres II wojny światowej rodzina Kowalewski mieszkała w piwnicy budynku, gdzie została przeniesiona. Do ich mieszkania natomiast zakwaterowano Niemców bałtyckich.
Innymi mieszkańcami domu byli również Franciszek Kędzierski, technik w Urzędzie Wojewódzkim, a później dyplomowany inżynier w Inspekcji Budowlanej, a także Antoni Władysław Idźkowski, nauczyciel, dyrektor Gimnazjum Handlowego Zgromadzenia Kupców w Łodzi, krajoznawca, działacz społeczny, od którego w latach 50. w budynku pokój wynajmował Roman Polański.
W latach 40. w budynku mieszkali różni pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego, m.in.: Mieczysław Wallis, Kazimierz Secomski, Jan Chodorowski, Bogdan Wróblewski czy Franciszek Sadowski.
Budynek wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków miasta Łodzi pod numerem 770.

## Architektura
Budynek jest wolno stojący, zlokalizowany po północnej stronie ul. Narutowicza (cofnięty w stosunku do linii pierzei), na prostokątnej, rozgrodzonej działce. Rzut założono na planie prostokąta, z licznymi ryzalitami podkreślającymi poprzeczny siedmioprzęsłowy, dwutraktowy układ konstrukcyjny. Kompozycja planu osiowo-klasyczna, w prześle środkowym klatki schodowe - frontowa i tylna, z których na każdej kondygnacji znajdują się wejścia do dwóch mieszkań (główne i służbowe).
Budynek składa się z 3 pięter, z częściowo użytkowym poddaszem (w strefie traktu dziedzińcowego) oraz piwnicy. Wjazd na posesję pozostawiono otwarty. Dach natomiast posiada cztery spady o niewielkim kącie nachylenia połaci, ukryty za murem attykowym. Mieszkania w obszarze pięter posiadają loggie od frontu i narożne balkony od tyłu. Mieszkania trzeciego piętra pomniejszono kosztem tarasów nad ryzalitami od strony frontowej. Łącznie mieszkań w budynku mieście się 8.
Elewacja frontowa północna złożona z siedmiu symetrycznych osi, z wydatnymi jednoosiowymi ryzalitami skrajnymi oraz trójosiowymi ryzalitami flankującymi strefę wejścia. W poziomie ostatniej kondygnacji umieszczono tarasy, stanowiące przedłużenie balkonów, pod którymi loggie łączące ryzality skrajne z ryzalitami flankującymi wejście. Wejście natomiast znajduje się w poziomie terenu w osi środkowej fasady. Nad dwuskrzydłowymi, częściowo zaszklonymi drzwiami frontowymi z nadświetlem usytuowano pion okien klatki schodowej. Dach ukryto za uskokowym murem attykowym, ze zgrupowanymi po dwa i trzy otworami wentylującymi poddasze i z gzymsem koronującym.
Elewacja tylna południowa złożona z dziewięciu osi symetryczna, z dwoma trójosiowymi ryzalitami w osi drugiej i ósmej, nad którymi w poziomie gzymsu koronującego tarasy dostępne z użytkowej części poddasza. Ryzality połączono z analogicznymi ryzalitami w elewacjach bocznych poprzez balkony narożne. W osi środkowej elewacji wybudowane wejście tylne z pionem okien klatki schodowej służbowej. Elewacje boczne natomiast czteroosiowe, z pojedynczymi trójosiowymi ryzalitami strefy środkowej i wyjściami na narożne balkony.

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Kamienica przy ul. Narutowicza 107 w Łodzi
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               =
 |zdjęcie               = Dom czynszowy przy ul. Narutowicza 107 w Łodzi (2024).jpg
 |opis zdjęcia          = Dom czynszowy w grudniu 2024
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = POL
 |miejscowość           = [[Łódź]]
 |adres                 = [[Ulica prez. Gabriela Narutowicza w Łodzi|ul. Narutowicza]] 107
 |typ budynku           = dom miejski
 |styl architektoniczny = [[Modernizm (architektura)|modernizm]] historyczny
 |architekt             = [[Wacław Kowalewski]]
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           = 5
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    = 1928
 |ukończenie budowy     = 1936
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   = Firma „Gross i Spółka”
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |opis planu budynku    =
 |kod mapy              = Łódź
 |wariant mapy          = osm
 |współrzędne           = 51° 46′ 24.17″ N 19° 29′ 21.67″ E
 |commons               = Category:107 Narutowicza Street in Łódź
 |www                   =
}}
'''Dom czynszowy przy ul. Narutowicza 107 w Łodzi''' – dom miejski w stylu [[Modernizm (architektura)|modernizmu]] historycznego znajdujący przy [[Ulica prez. Gabriela Narutowicza w Łodzi|ul. Narutowicza]] 107 w [[Łódź|Łodzi]].

== Historia ==
W dom domu tym mieszkał [[Wacław Kowalewski|Wacławem Kowalewskim]], który był kierownikiem Inspekcji Budowlanej w Wydziale Budownictwa Zarządu miasta Łodzi, a potem Oddziału Zabudowy oraz rzeczoznawcą budowlanym Banku Gospodarczego w Łodzi<ref name=":0" />. Przez okres [[II wojna światowa|II wojny światowej]] rodzina Kowalewski mieszkała w piwnicy budynku, gdzie została przeniesiona. Do ich mieszkania natomiast zakwaterowano [[Niemcy bałtyccy|Niemców bałtyckich]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Wacław Kowalewski - członek założyciel rotary club łódź |data dostępu = 2024-10-02 |opublikowany = rotary.intv.pl |url = https://www.rotary.intv.pl/Kowalewski_W./Anegdoty/ |język = pl}}</ref>.

Innymi mieszkańcami domu byli również [[Franciszek Kędzierski]], technik w Urzędzie Wojewódzkim, a później dyplomowany inżynier w Inspekcji Budowlanej<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Joanna Olenderek |tytuł = Łódzki modernizm i inne nurty przedwojennego budownictwa |data = 2012 |isbn = 9788377290880 |wolumin = 2 |wydawca = Księży Młyn Dom Wydawniczy |s = 157}}</ref>, a także [[Antoni Władysław Idźkowski]], nauczyciel, dyrektor [[Szkoła Zgromadzenia Kupców w Łodzi|Gimnazjum Handlowego Zgromadzenia Kupców w Łodzi]], krajoznawca, działacz społeczny, od którego w latach 50. w budynku pokój wynajmował [[Roman Polański]]<ref>{{Cytuj |autor = Karolina Tatarzyńska |tytuł = Radiostacja pełna gwiazd. Polański, Edelman i Rżewski |data = 2016 |data dostępu = 2024-10-02 |opublikowany = lodz.wyborcza.pl |url = https://lodz.wyborcza.pl/lodz/56,35136,20531263,Radiostacja_pelna_gwiazd_Polanski_Edelman_i_Rzewski.html |język = pl}}</ref>.

W latach 40. w budynku mieszkali różni pracownicy naukowi [[Uniwersytet Łódzki|Uniwersytetu Łódzkiego]], m.in.: [[Mieczysław Wallis]], [[Kazimierz Secomski]], [[Jan Chodorowski (materiałoznawca)|Jan Chodorowski]], Bogdan Wróblewski czy Franciszek Sadowski<ref>{{Cytuj |tytuł = Skład osobowy i spis wykładowców |data = 1947 |data dostępu = 2024-10-03 |s = 5, 17, 28, 35 |opublikowany = cybra.lodz.pl |url = https://cybra.lodz.pl/Content/13148/SkladOsobowy47.pdf |język = pl}}</ref>.

Budynek wpisany jest do [[Gminna ewidencja zabytków|gminnej ewidencji zabytków]] miasta Łodzi pod numerem 770<ref>{{Cytuj |tytuł = ZARZĄDZENIE Nr 772/2023 PREZYDENTA MIASTA ŁODZI z dnia 06 kwietnia 2023 r. |data = 2023-04-06 |data dostępu = 2024-09-30 |s = 36 |opublikowany = bip.uml.lodz.pl |url = https://bip.uml.lodz.pl/files/bip/public/WOA_2023/2023_772.pdf |język = pl}}</ref>.

== Architektura ==
Budynek jest wolno stojący, zlokalizowany po północnej stronie ul. Narutowicza (cofnięty w stosunku do linii [[Pierzeja|pierzei]]), na prostokątnej, rozgrodzonej działce. Rzut założono na planie prostokąta, z licznymi [[Ryzalit|ryzalitami]] podkreślającymi poprzeczny siedmioprzęsłowy, dwutraktowy układ konstrukcyjny. Kompozycja planu osiowo-klasyczna, w prześle środkowym klatki schodowe - frontowa i tylna, z których na każdej kondygnacji znajdują się wejścia do dwóch mieszkań (główne i służbowe)<ref name=":0" />.

Budynek składa się z 3 pięter, z częściowo użytkowym poddaszem (w strefie traktu dziedzińcowego) oraz piwnicy. Wjazd na posesję pozostawiono otwarty. Dach natomiast posiada cztery spady o niewielkim kącie nachylenia połaci, ukryty za murem [[Attyka (architektura)|attykowym]]. Mieszkania w obszarze pięter posiadają [[Loggia|loggie]] od frontu i narożne balkony od tyłu. Mieszkania trzeciego piętra pomniejszono kosztem tarasów nad ryzalitami od strony frontowej. Łącznie mieszkań w budynku mieście się 8<ref name=":0" />.

[[Elewacja]] frontowa północna złożona z siedmiu symetrycznych osi, z wydatnymi jednoosiowymi ryzalitami skrajnymi oraz trójosiowymi ryzalitami flankującymi strefę wejścia. W poziomie ostatniej kondygnacji umieszczono tarasy, stanowiące przedłużenie balkonów, pod którymi loggie łączące ryzality skrajne z ryzalitami flankującymi wejście. Wejście natomiast znajduje się w poziomie terenu w osi środkowej fasady. Nad dwuskrzydłowymi, częściowo zaszklonymi drzwiami frontowymi z nadświetlem usytuowano pion okien klatki schodowej. Dach ukryto za uskokowym murem attykowym, ze zgrupowanymi po dwa i trzy otworami wentylującymi poddasze i z gzymsem koronującym<ref name=":0" />.

Elewacja tylna południowa złożona z dziewięciu osi symetryczna, z dwoma trójosiowymi ryzalitami w osi drugiej i ósmej, nad którymi w poziomie gzymsu koronującego tarasy dostępne z użytkowej części poddasza. Ryzality połączono z analogicznymi ryzalitami w elewacjach bocznych poprzez balkony narożne. W osi środkowej elewacji wybudowane wejście tylne z pionem okien klatki schodowej służbowej. Elewacje boczne natomiast czteroosiowe, z pojedynczymi trójosiowymi ryzalitami strefy środkowej i wyjściami na narożne balkony<ref name=":0" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Kamienice w Łodzi]]
[[Kategoria:Architektura modernizmu w Łodzi]]
[[Kategoria:Śródmieście (Łódź)]]
[[Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1936]]

Państwo: Polska

Miejscowość: Łódź

Adres: ul. Narutowicza 107

Typ budynku: dom miejski

Styl architektoniczny: modernizm historyczny

Architekt: Wacław Kowalewski

Pierwszy właściciel: Firma „Gross i Spółka”


text:
# Austin (stacja MTR)
Austin (chiński: 柯士甸) – jedna ze stacji MTR, systemu szybkiej kolei w Hongkongu, na West Rail Line. Została otwarta 16 sierpnia 2009.
Znajduje się pod Austin Road w dzielnicy Yau Tsim Mong, w Nowych Terytoriach.

wikiname: plwiki

title: Austin (stacja MTR)

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Austin<br />柯士甸
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     = Austin_Station_platforms_2023_12_part2.jpg
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     = HKG
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   = [[Yau Tsim Mong]]
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 16 sierpnia 2009
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              = 1
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[Tuen Ma Line]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Nam Cheong (stacja MTR)|Nam Cheong]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[East Tsim Sha Tsui (stacja MTR)|East Tsim Sha Tsui]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = Hongkong
 |współrzędne                 = 22°18′17″N 114°9′59″E
 |commons                     = Category:Austin Station (MTR)
}}
'''Austin''' ([[język chiński|chiński]]: 柯士甸) – jedna ze stacji [[MTR]], systemu szybkiej kolei w [[Hongkong]]u, na [[West Rail Line]]. Została otwarta 16 sierpnia 2009{{r|urbanrail}}.

Znajduje się pod [[Austin Road]] w dzielnicy [[Yau Tsim Mong]]{{r|mtr}}, w [[Nowe Terytoria|Nowych Terytoriach]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="urbanrail">{{Cytuj stronę | url =http://urbanrail.net/as/cn/hong/hong-kong.htm | tytuł = MTR Hong Kong | data dostępu = 2018-03-17 | autor = | opublikowany =UrbanRail.net | praca = | data = | język =en}}</ref>
<ref name="mtr">{{Cytuj stronę | url =http://www.mtr.com.hk/archive/en/services/maps/aus.pdf | tytuł = Okolice stacji | data dostępu = 2018-03-17| autor = | opublikowany =mtr.com.hk | praca = | data = | język =en}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.mtr.com.hk/archive/en/services/layouts/aus.pdf Plan stacji]

[[Kategoria:MTR w Hongkongu]]

title: Austin · 柯士甸

Państwo: Chiny

Specjalny region · administracyjny: Hongkong

Dzielnica: Yau Tsim Mong

Data otwarcia: 16 sierpnia 2009

Poprzednia stacja: Nam Cheong

Następna stacja: East Tsim Sha Tsui


text:
# Mohamed Djetei
Mohamed Djetei Camara (ur. 18 sierpnia 1994 w Jaunde) – kameruński piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy. Od 2016 jest zawodnikiem klubu Gimnàstic Tarragona.

## Kariera piłkarska
Swoją karierę piłkarską Djetei rozpoczął w klubie International Sporting Duala. Grał w nim w latach 2011-2014. W 2015 roku przeszedł do Unionu Duala. W sezonie 2015 wywalczył z nim wicemistrzostwo Kamerunu.
Latem 2016 roku Djetei został piłkarzem hiszpańskiego klubu Gimnàstic Tarragona, grającego w Segunda División. Swój debiut w nim zaliczył 6 listopada 2016 w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z CD Mirandés.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Kamerunu Djetei zadebiutował 18 października 2015 roku w zremisowanym 0:0 meczu kwalifikacji do Mistrzostw Narodów Afryki 2016 z Kongiem. W 2017 roku został powołany do kadry na Puchar Narodów Afryki 2017.

title: Mohamed Djetei

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Mohamed Djetei
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Mohamed Djetei Camara
 |data urodzenia          = 18 sierpnia 1994
 |miejsce urodzenia       = [[Jaunde]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 185 cm<ref name="gimnastic">{{cytuj stronę | url = http://www.gimnasticdetarragona.cat/jugador/djetei/ | tytuł = Mohamed Djetei Camara | data dostępu = 2017-04-18 | opublikowany = gimnasticdetarragona.cat | język = es | archiwum = https://web.archive.org/web/20170503034626/http://www.gimnasticdetarragona.cat/jugador/djetei/ | zarchiwizowano = 2017-05-03 }}</ref>
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    = [[Gimnàstic Tarragona]]
 |numer w klubie          = 24
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 2011–2014 ! [[International Sporting Duala]] !    !
! 2015–2016 ! [[Union Duala]]                  !    !
! 2016–     ! [[Gimnàstic Tarragona]]          ! 32 ! 0
 |data seniorzy           = 12 czerwca 2019
 |kariera reprezentacyjna = ! 2015– ! {{Reprezentacja|CMR|pn}} ! 13 ! 0
 |data reprezentacja      = 18 kwietnia 2016
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Puchar Narodów Afryki]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Puchar Narodów Afryki 2017|Gabon 2017]]|}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Mohamed Djetei Camara''' (ur. [[18 sierpnia]] [[1994]] w [[Jaunde]]) – [[Kamerun|kameruński]] [[piłkarz]] grający na pozycji środkowego [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]]. Od 2016 jest zawodnikiem klubu [[Gimnàstic Tarragona]].

== Kariera piłkarska ==
Swoją karierę piłkarską Djetei rozpoczął w klubie [[International Sporting Duala]]. Grał w nim w latach 2011-2014. W 2015 roku przeszedł do [[Union Duala|Unionu Duala]]. W sezonie 2015 wywalczył z nim wicemistrzostwo Kamerunu.

Latem 2016 roku Djetei został piłkarzem hiszpańskiego klubu [[Gimnàstic Tarragona]], grającego w [[Segunda División]]. Swój debiut w nim zaliczył 6 listopada 2016 w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z [[CD Mirandés]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Kamerunu]] Djetei zadebiutował 18 października 2015 roku w zremisowanym 0:0 meczu kwalifikacji do [[Mistrzostwa Narodów Afryki w piłce nożnej 2016|Mistrzostw Narodów Afryki 2016]] z [[Reprezentacja Konga w piłce nożnej mężczyzn|Kongiem]]. W 2017 roku został powołany do kadry na [[Puchar Narodów Afryki 2017]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
*{{Soccerbase|93090}}
*{{NFT|p|61045}}
* {{soccerway|p|id=429488|nazwa=M. Djetei|data dostępu=2021-01-02}}

{{Kamerun 2017 PNA}}

{{SORTUJ:Djetei, Mohamed}}
[[Kategoria:Reprezentanci Kamerunu w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze Gimnàstiku Tarragona]]
[[Kategoria:Uczestnicy Pucharu Narodów Afryki 2017]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Jaunde]]

title: · Mohamed Djetei

Pełne imię i nazwisko: Mohamed Djetei Camara

Data i miejsce urodzenia: 18 sierpnia 1994 · Jaunde

Pozycja: obrońca

Klub: Gimnàstic Tarragona

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

International Sporting Duala

Union Duala

Gimnàstic Tarragona · 32 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Kamerun · 13 · (0)

title: Dorobek medalowy

złoto: Gabon 2017


text:
# Samuel Fraenkel
Samuel Leopold Antoni Fraenkel (ur. w XVIII wieku, zm. 17 lutego 1833 w Warszawie) – polski kupiec i bankier żydowskiego pochodzenia.
Urodził się w Niemczech skąd pod koniec XVIII wieku przybył do Warszawy, w której osiadł na stałe. Poślubił córkę Szmula Zbytkowera i Eufrozyny Gabriel (1750-1836) Atalię Józefę Adolfinę (1776-1850), wdowę po Karolu Janie Laskim, bankierze. Przejął bank założony przez tego ostatniego i pod firmą S. A. Fraenkel rozwinął jego działalność zyskując bardzo znaczącą pozycję na skalę Królestwa Kongresowego i Imperium Rosyjskiego. Firma Fraenkla posiadała fabrykę sukna w okolicy Powązek. Był członkiem warszawskiej Izby Handlowej i Rzemieślniczej, radcą Banku Polskiego. Sprawował funkcję Starszego Giełdy Kupieckiej Warszawskiej. Był wolnomularzem, należał do loży Halle der Beständigkeit.
Został odznaczony Orderem Świętego Stanisława.
Miał sześcioro dzieci: Franciszkę Mariannę (1802-1841), Joannę Adelajdę Ludwikę (1805-1883), Alfonsa Józefa Amatusa (ur. 1806), Antoniego Edwarda (1809-1883, bankiera, działacza społecznego), Wiktorię Karolinę Eugenię (1811-1843) i Atalię Karolinę Walerię (ur. 1814).
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 20-3/4-26).

title: Samuel Fraenkel

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Samuel Fraenkel
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[17 lutego]] [[1833]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |zawód                     = kupiec
 |odznaczenia               = {{order|CiKOŚSt|1}}
 |commons                   =
}}
[[Plik:Antoni Edward Fraenkel - grób.jpg|mały|Grób Samuela Fraenkla na cmentarzu Powązkowskim]]
'''Samuel Leopold Antoni Fraenkel''' (ur. w [[XVIII wiek]]u, zm. [[17 lutego]] [[1833]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[Polacy|polski]] [[Kupiec (zawód)|kupiec]] i bankier [[Żydzi|żydowskiego]] pochodzenia.

Urodził się w Niemczech skąd pod koniec XVIII wieku przybył do Warszawy, w której osiadł na stałe. Poślubił córkę [[Szmul Zbytkower|Szmula Zbytkowera]] i Eufrozyny Gabriel (1750-1836) Atalię Józefę Adolfinę (1776-1850), wdowę po [[Karol Jan Laski|Karolu Janie Laskim]], bankierze. Przejął bank założony przez tego ostatniego i pod firmą ''S. A. Fraenkel'' rozwinął jego działalność zyskując bardzo znaczącą pozycję na skalę [[Królestwo Kongresowe|Królestwa Kongresowego]] i [[Imperium Rosyjskie]]go. Firma Fraenkla posiadała fabrykę sukna w okolicy [[Powązki (Warszawa)|Powązek]]<ref>Ignacy Schiper, ''[http://kpbc.umk.pl/dlibra/docmetadata?id=74878&from=&dirids=1&ver_id=&lp=1&QI=B4E2EFA0FE0CA79AB0C7F3D0A5E39E05-1 Dzieje handlu żydowskiego na ziemiach polskich]'', Warszawa 1937, s. 401.</ref>. Był członkiem warszawskiej Izby Handlowej i Rzemieślniczej, radcą Banku Polskiego. Sprawował funkcję Starszego Giełdy Kupieckiej Warszawskiej. Był [[Wolnomularstwo|wolnomularzem]], należał do loży ''Halle der Beständigkeit''.

Został odznaczony [[Order Świętego Stanisława|Orderem Świętego Stanisława]]<ref>Reychman nie podaje, czy chodzi o order polski czy rosyjski</ref>.

Miał sześcioro dzieci: Franciszkę Mariannę (1802-1841), Joannę Adelajdę Ludwikę (1805-1883), Alfonsa Józefa Amatusa (ur. 1806), [[Antoni Edward Fraenkel|Antoniego Edwarda]] (1809-1883, bankiera, działacza społecznego), Wiktorię Karolinę Eugenię (1811-1843) i Atalię Karolinę Walerię (ur. 1814).

Został pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] w Warszawie (kwatera 20-3/4-26)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=6073|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=LASCY I FRAENKLOWIE, WIELOPOLSCY|data dostępu=2019-11-02}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Reychman|imię=Kazimierz|autor link=Kazimierz Reychman|tytuł=Szkice genealogiczne, Serja I|wydawca=Hoesick F.|miejsce=Warszawa|rok=1936|strony=11-18, 73-74}}

{{SORTUJ:Fraenkel, Samuel}}
[[Kategoria:Kupcy warszawscy (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Polscy bankierzy (Królestwo Kongresowe)]]
[[Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XIX wieku]]
[[Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XVIII wieku]]
[[Kategoria:Polscy wolnomularze]]
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie]]
[[Kategoria:Zmarli w 1833]]

title: Samuel Fraenkel

Data i miejsce śmierci: 17 lutego 1833 · Warszawa

Zawód, zajęcie: kupiec


text:
# Bitwa pod Belgradem
Bitwa pod Belgradem (4–22 lipca 1456) – starcie zbrojne wojsk węgierskich dowodzonych przez Jana Hunyadyego z wojskami osmańskimi dowodzonymi przez Mehmeda II.
Jednym z przekazów na temat oblężenia jest dokument znany jako Pamiętnik Janczara dzieła Serba Konstantina Mihailovica, walczącego po stronie Turków. Po przybyciu pod Belgrad, broniony przez Mihályego Szilágyiego, sułtan Mehmed II zwołał naradę, aby zastanowić się nad sposobem zdobycia miasta. Zdecydowano się na oblężenie. Turcy mieli ze sobą około 300 armat, z czego 22 dużego kalibru bombardy oblężnicze. Dwunastodniowe bombardowanie wyrządziło ogromne wyrwy w murach od strony lądu, nie spowodowało jednakże większych strat w ludziach, którzy w porę ostrzegani o bombardowaniu chronili się w bezpiecznym miejscu. W momencie, gdy mury Belgradu zaczęły przypominać gruzowisko, pojawiła się prowadzona przez Jana Hunyadyego odsiecz, która 14 lipca przełamała turecką blokadę na Dunaju. Węgrzy wkroczyli wówczas do miasta przynosząc zaopatrzenie. Wtedy to nastąpił szturm janczarów, którzy wkroczyli do niższej części miasta. W trakcie plądrowania domów stali się oni jednak celem gwałtownego przeciwnatarcia, w wyniku którego Turcy zostali wyparci z zajętych pozycji. Następnego dnia Jan Kapistran poprowadził obrońców do natarcia na tureckie pozycje oblężnicze, powodując paniczną ucieczkę Turków. W walce ranny w udo został Mehmed, którego odciągnięto w porę z pola walki. Armia turecka rozpoczęła odwrót.

title: Bitwa pod Belgradem

wikitext:
{{Wojna infobox
 |nazwa        = Bitwa pod Belgradem
 |epoka        = średniowiecze
 |konflikt     = Podboje Turcji Osmańskiej
 |grafika      = Battle of Nandorfehervar.jpg
 |opis grafiki = Bitwa pod Belgradem
 |czas         = 4–22 lipca [[1456]]
 |miejsce      = [[Belgrad]]
 |terytorium   = [[Serbia]]
 |przyczyna    =
 |wynik        = zwycięstwo wojsk węgierskich
 |strona1      = [[Węgry]], [[Serbia]]
 |strona2      = [[Imperium Osmańskie]]
 |dowódca1     = [[János Hunyady|Jan Hunyady]]
 |dowódca2     = [[Mehmed II Zdobywca|Mehmed II]]
 |siły1        = 75 tys.
 |siły2        = 70 tys.
 |straty1      = 10 tys.
 |straty2      = 20 tys.
 |kod mapy     =
 |współrzędne  =
 |commons      = Category:Siege of Belgrade (1456)
}}
'''Bitwa pod Belgradem''' ([[4 lipca|4]]–[[22 lipca]] [[1456]]) – starcie zbrojne wojsk węgierskich dowodzonych przez [[János Hunyady|Jana Hunyadyego]] z wojskami [[Imperium Osmańskie|osmańskimi]] dowodzonymi przez [[Mehmed II Zdobywca|Mehmeda II]].

Jednym z przekazów na temat oblężenia jest dokument znany jako ''Pamiętnik Janczara'' dzieła Serba Konstantina Mihailovica, walczącego po stronie [[Turcja|Turków]]. Po przybyciu pod [[Belgrad]], broniony przez [[Mihály Szilágyi|Mihályego Szilágyiego]], sułtan [[Mehmed II Zdobywca|Mehmed II]] zwołał naradę, aby zastanowić się nad sposobem zdobycia miasta. Zdecydowano się na oblężenie. Turcy mieli ze sobą około 300 armat, z czego 22 dużego kalibru bombardy oblężnicze. Dwunastodniowe bombardowanie wyrządziło ogromne wyrwy w murach od strony lądu, nie spowodowało jednakże większych strat w ludziach, którzy w porę ostrzegani o bombardowaniu chronili się w bezpiecznym miejscu. W momencie, gdy mury Belgradu zaczęły przypominać gruzowisko, pojawiła się prowadzona przez [[János Hunyady|Jana Hunyadyego]] odsiecz, która 14 lipca przełamała turecką blokadę na [[Dunaj]]u. [[Węgry|Węgrzy]] wkroczyli wówczas do miasta przynosząc zaopatrzenie. Wtedy to nastąpił szturm [[Janczarzy|janczarów]], którzy wkroczyli do niższej części miasta. W trakcie plądrowania domów stali się oni jednak celem gwałtownego przeciwnatarcia, w wyniku którego Turcy zostali wyparci z zajętych pozycji. Następnego dnia [[Jan Kapistran]] poprowadził obrońców do natarcia na tureckie pozycje oblężnicze, powodując paniczną ucieczkę Turków. W walce ranny w udo został Mehmed, którego odciągnięto w porę z pola walki. Armia turecka rozpoczęła odwrót.

== Bibliografia ==
* Stephen Turnbull: ''Wojny złotego wieku. Od upadku Konstantynopola do wojny trzydziestoletniej'', Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007.

{{Wojny węgiersko-tureckie}}
{{Podboje Turcji Osmańskiej}}

{{SORTUJ:Belgrad}}
[[Kategoria:Bitwy Imperium Osmańskiego]]
[[Kategoria:Bitwy w 1456]]
[[Kategoria:Historia Belgradu]]
[[Kategoria:Oblężenia w Europie]]
[[Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Turcji]]
[[Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Węgier]]

title: Bitwa pod Belgradem

Miejsce: Belgrad

Terytorium: Serbia

Wynik: zwycięstwo wojsk węgierskich

title: Strony konfliktu

Węgry, Serbia: Imperium Osmańskie

title: Dowódcy

Jan Hunyady: Mehmed II

title: Siły

75 tys.: 70 tys.

title: Straty

10 tys.: 20 tys.


text:
# Topola (Miedniewice)
Topola – część wsi Miedniewice w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Skierniewice.
W latach 1975–1998 Topola administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

title: Topola (Miedniewice)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Topola (ujednoznacznienie)|Topola w innych znaczeniach tego słowa]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Topola
 |rodzaj miejscowości    = część wsi
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat skierniewicki|skierniewicki]]
 |gmina                  = [[Skierniewice (gmina wiejska)|Skierniewice]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa = [[Miedniewice (województwo łódzkie)|Miedniewice]]
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 153
 |rok                    = 2003
 |strefa numeracyjna     = 46
 |kod pocztowy           = 96-100{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = ESK
 |SIMC                   = 0737605
 |kod mapy               = Skierniewice (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 51°58'22"N 20°11'44"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|140021|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Topola''' – część [[wieś|wsi]] [[Miedniewice (województwo łódzkie)|Miedniewice]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat skierniewicki|powiecie skierniewickim]], w [[Skierniewice (gmina wiejska)|gminie Skierniewice]]{{r|Dz.U. 29/2013}}{{r|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] Topola administracyjnie należała do [[województwo skierniewickie|województwa skierniewickiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "Dz.U. 29/2013">{{cytuj pismo | tytuł = Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części |adres czasopisma = http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/200/2 |czasopismo = Dziennik Ustaw| wydawca = Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji |oznaczenie = nr 29, poz. 200, s. 1867 | data = 2013–02–15 | url = http://dziennikustaw.gov.pl/du/2013/200/D2013000020001.pdf | data dostępu = 2014-03-09}}</ref>

<ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=*&level=miejscSkl&wojewodztwo=391&powiat=4990&gmina=5881&miejscowosc=15959&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>

<ref name="poczta">{{Poczta Polska|2013|s=775|data dostępu=2014–03–09}}</ref>
}}

{{Gmina Skierniewice}}

[[Kategoria:Miedniewice (województwo łódzkie)]]

title: Topola

Województwo: łódzkie

Powiat: skierniewicki

Gmina: Skierniewice

Część miejscowości: Miedniewice

Tablice rejestracyjne: ESK


text:
# Pulčíkovo
Pulčíkovo (1238 m) – szczyt w Wielkiej Fatrze w Karpatach Zachodnich na Słowacji.
Pulčíkovo wznosi się w bocznym, południowo-wschodnim grzbiecie szczytu Šiprúň i stanowi jego zakończenie. Stoki wschodnie opadają na Revúcke podolie, południowo-zachodnie do doliny Nižné Matejkovo, w kierunku północno-wschodnim odbiega krótki grzbiet oddzielający jedno z odgałęzień Trlenskiej doliny od dolinki potoku płynącego przez Jazierce. Podobnie jak inne szczyty w tym miejscu Pulčíkovo zbudowane jest ze skał wapiennych. Wychodnie wapienne znajdują się w kilku miejscach jego stoków, na grzbiecie północno-wschodnim jest to Vlčia skala, a u podnóży wschodnich Bukovinka. Obydwie są pomnikiem przyrody. Pomnikiem przyrody są także położone na północno-wschodnim grzbiecie Jazierskie travertíny.
Znajduje się w otulinie Parku Narodowego Wielka Fatra. Bezleśna jest tylko dolna część jego wschodnich zboczy. Znajdują się na niej pola i zabudowania oraz przebiega nią  elektryczna linia wysokiego napięcia.
Przez szczyt Pulčíkovo nie prowadzi żaden szlak turystyczny, ale jego północno-wschodnimi zboczami drogą leśną poprowadzono szlak rowerowy.

## Szlaki turystyczne
odcinek: Rużomberk – Trlenská dolina – Vlkolínec – Grúň – Pulčíkovo – Jazierskie travertíny – Jazierský vodopád – Trlenská dolina

title: Pulčíkovo

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Pulčíkovo
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |państwo               = SVK
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Wielka Fatra]]
 |wysokość              = 1238
 |kod mapy              = SVK
 |wybitność             =
 |współrzędne           = 49°0′48,5″N 19°15′8.0″E
 |commons               =
}}
'''Pulčíkovo''' (1238 m) – szczyt w [[Wielka Fatra|Wielkiej Fatrze]] w [[Karpaty Zachodnie|Karpatach Zachodnich]] na [[Słowacja|Słowacji]].

Pulčíkovo wznosi się w bocznym, południowo-wschodnim grzbiecie szczytu [[Šiprúň]] i stanowi jego zakończenie. Stoki wschodnie opadają na [[Revúcke podolie]], południowo-zachodnie do doliny [[Nižné Matejkovo]], w kierunku północno-wschodnim odbiega krótki grzbiet oddzielający jedno z odgałęzień [[Trlenská dolina|Trlenskiej doliny]] od dolinki potoku płynącego przez Jazierce<ref name=tatraplan>''Veľká Fatra. Turistická mapa 1:50 000'', Banská Bystrica: Tatraplan, 2017, {{ISBN|978-80-89134-33-5}}</ref>. Podobnie jak inne szczyty w tym miejscu Pulčíkovo zbudowane jest ze skał wapiennych<ref name=wasilewski>{{Cytuj książkę |nazwisko= Wasilewski|imię=Arkadiusz |tytuł= Wielka Fatra|wydawca= Wyd. PTTK „Rewasz” |miejsce=Pruszków|data=2003 |isbn =}}</ref>. [[Wychodnia|Wychodnie]] wapienne znajdują się w kilku miejscach jego stoków, na grzbiecie północno-wschodnim jest to [[Vlčia skala]], a u podnóży wschodnich [[Bukovinka (pomnik przyrody)|Bukovinka]]. Obydwie są [[pomnik przyrody|pomnikiem przyrody]]. Pomnikiem przyrody są także położone na północno-wschodnim grzbiecie [[Jazierskie travertíny]]<ref name=hiking>{{Cytuj stronę |url= http://mapy.hiking.sk/|tytuł= Turystyczna mapa Słowacji|data dostępu = 2019-06-16}}</ref>.

Znajduje się w [[Otulina (ochrona przyrody)|otulinie]] [[Park Narodowy Wielka Fatra|Parku Narodowego Wielka Fatra]]. Bezleśna jest tylko dolna część jego wschodnich zboczy. Znajdują się na niej pola i zabudowania oraz przebiega nią  elektryczna linia wysokiego napięcia<ref name=hiking/>.

Przez szczyt Pulčíkovo nie prowadzi żaden szlak turystyczny, ale jego północno-wschodnimi zboczami drogą leśną poprowadzono [[szlak rowerowy]]<ref name=tatraplan/><ref>{{cytuj|url=http://www.myregion.sk/sk/atrakcia/352-ruzomberok-vlkolinec-jazierce|tytuł=RUŽOMBEROK – VLKOLÍNEC – JAZIERCE|data dostępu=2019-09-03|archiwum=https://web.archive.org/web/20190903000459/http://www.myregion.sk/sk/atrakcia/352-ruzomberok-vlkolinec-jazierce|zarchiwizowano=2019-09-03}}</ref>.

== Szlaki turystyczne ==
: {{Szlak rowerowy|czerwony}} odcinek: [[Rużomberk]] – Trlenská dolina – [[Vlkolínec]] – [[Grúň (911 m)|Grúň]] – Pulčíkovo – [[Jazierskie travertíny]] – [[Jazierský vodopád]] – Trlenská dolina<ref name=tatraplan/>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Duża grafika|Vlkolínec panorama WF6.jpg|1000px|Panorama widokowa z parkingu pod osadą Vlkolínec}}

[[Kategoria:Szczyty Wielkiej Fatry]]

title: Pulčíkovo

Państwo: Słowacja

Pasmo: Wielka Fatra


text:
# Józef Kapeniak
Józef Kapeniak (ur. 11 marca 1906 w Zakopanem, zm. 28 stycznia 1977 tamże) – polski prozaik.

## Życiorys
Urodził się w rodzinie urzędnika Jana Kapeniaka i Katarzyny z domu Bocheńskiej. W okresie międzywojennym uprawiał zawodowo narciarstwo. Od lat trzydziestych był działaczem Komunistycznej Partii Polski, a po wojnie członkiem PZPR. Pracował w wielu zawodach, był między innymi kierownikiem tatrzańskich schronisk. Został pochowany na zakopiańskim Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku (kw. L-II-10).

## Twórczość literacka

### Trylogia „Ród Gąsieniców”
- Ród Gąsieniców (1954)
- Konary (1957)
- Krwawi i hyrni (1959)

### Inne dzieła
- Cienie na granicy (1956)
- W pogoni za Ikarem (1957)
- Przeciw ludziom i żywiołom (1957)
- Przepaść (1960)
- Wierchowy wykrot (1961)
- Tatrzańskie diabły (1971)
- Góralskie opowieści (1982), ISBN 83-217-2372-1

title: Józef Kapeniak

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Józef Kapeniak
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 11 marca 1906
 |miejsce urodzenia         = [[Zakopane]]
 |data śmierci              = 28 stycznia 1977
 |miejsce śmierci           = Zakopane
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku]]
 |zawód                     = [[taternictwo|taternik]]<br />[[pisarz]]
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Józef Kapeniak''' (ur. [[11 marca]] [[1906]] w [[Zakopane]]m, zm. [[28 stycznia]] [[1977]] tamże)<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Jadwiga Czachowska, Alicja Szałagan |rozdział = Kapeniak Józef |tytuł = Współcześni polscy pisarze i badacze literatury: słownik biobibliograficzny |data = 1996 |data dostępu = 2025-06-13 |isbn = 978-83-02-05974-2 |wolumin = 4 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne |s = 49}}</ref> – polski prozaik.

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie urzędnika Jana Kapeniaka i Katarzyny z domu Bocheńskiej<ref name=":0" />. W okresie międzywojennym uprawiał zawodowo narciarstwo. Od lat trzydziestych był działaczem [[Komunistyczna Partia Polski|Komunistycznej Partii Polski]], a po wojnie członkiem [[Polska Zjednoczona Partia Robotnicza|PZPR]]. Pracował w wielu zawodach, był między innymi kierownikiem tatrzańskich schronisk. Został pochowany na zakopiańskim [[Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku|Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku]] (kw. L-II-10)<ref>[https://zakopane-parafia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=174&inni=0&cinki=3| śp. Józef Kapeniak]</ref>.
[[Plik:Grób Józefa Kapeniaka.jpg|mały|Grób Józefa Kapeniaka na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem]]
== Twórczość literacka ==
=== Trylogia „Ród Gąsieniców” ===
* ''Ród Gąsieniców'' (1954)
* ''Konary'' (1957)
* ''Krwawi i hyrni'' (1959)

=== Inne dzieła ===
* ''Cienie na granicy'' (1956)
* ''W pogoni za Ikarem'' (1957)
* ''Przeciw ludziom i żywiołom'' (1957)
* ''Przepaść'' (1960)
* ''Wierchowy wykrot'' (1961)
* ''Tatrzańskie diabły'' (1971)
* ''Góralskie opowieści (''1982), {{ISBN|8321723721}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://z-ne.pl/t,haslo,2114,kapeniak_jozef.html Józef Kapeniak]
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Kuncewicz | imię=Piotr | inni= |autor link=Piotr Kuncewicz| tytuł= Leksykon polskich pisarzy współczesnych | data=1995 | wydawca=GRAF-PUNKT | miejsce=Warszawa | isbn=83-86091-29-0}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kapeniak, Józef}}
[[Kategoria:Działacze PZPR]]
[[Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Zakopanem]]
[[Kategoria:Polscy narciarze]]
[[Kategoria:Polscy pisarze współcześni]]
[[Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy twórcy literatury górskiej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1906]]
[[Kategoria:Zmarli w 1977]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem]]

title: Józef Kapeniak

Data i miejsce urodzenia: 11 marca 1906 · Zakopane

Data i miejsce śmierci: 28 stycznia 1977 · Zakopane

Zawód, zajęcie: taternik · pisarz


text:
# Marceli Żółtowski (1900–1940)
Marceli Teodor Marek Żółtowski herbu Ogończyk (ur. 18 czerwca 1900 w Jarogniewicach, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski ziemianin – hrabia, żołnierz, działacz społeczny, porucznik kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

## Życiorys
Urodził się 18 czerwca 1900 w Jarogniewicach, w powiecie kościańskim, w znanej wielkopolskiej rodzinie ziemiańskiej Adama Żółtowskiego (1866–1934) i Marii z Kwileckich (1870–1959).

Aby uniknąć germanizacji zarówno Marceli jak i jego rodzeństwo zostali wysłani do szkół za granicą. W latach 1910–1916 uczęszczał do szkoły w Patschkau na Śląsku, a następnie od 1916 do 1919 uczył się w szkole średniej w Szwajcarii. Ze względu na młody wiek nie uzyskał zgody rodziców na udział w powstaniu wielkopolskim. W marcu 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. Po ukończeniu szkolenia w lutym 1920 na podchorążych w Warszawie, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 16 pułku ułanów wielkopolskich przeciwko armii Budionnego. 3 sierpnia 1920 został ranny w nogę i wrócił do rodzinnych Jarogniewic, gdzie leczony był przez chirurga z Kościana. Po wyzdrowieniu powrócił do służby i do końca wojny dowodził plutonem. 1 września 1920 awansowano go na stopień podporucznika. W 1921 za zasługi wojenne został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:

1 maja 1920 r. pod Rogoźnem, podczas odwrotu pułku w pierwszych walkach z armią Budionnego, pchor. Żółtowski z plutonem liczącym 25 szabel, pozostawiony jako straż tylna maszerującego w ariergardzie pułku, miał rozkaz jak najdłużej utrzymać bród, przez który pułk się przeprawił i przejść go dopiero w ostatniej chwili. Rozwinąwszy swój pluton w tyralierę, stawił czoło nacierającemu przeciwnikowi i dopiero, gdy był prawie okrążony, przeprawił swój pluton i sam przejechał jako ostatni przez bród, będący już pod gęstym ogniem kulomiotów nieprzyjaciela. Jego dzielności i trzeźwości umysłu zawdzięcza się, że natarcie nieprzyjaciela straciło swą siłę. W szarży pod Jazłowczykiem 3 sierpnia 1920 r., kiedy jechał odważnie na czele swego plutonu i zachęcając innych swym przykładem, został ranny w nogę.

W 1922 zdał egzamin dojrzałości w Poznaniu, a następnie uczestniczył w wyższych kursach ziemiańskich we Lwowie, które ukończył. W okresie międzywojennym kilka razy odbywał ćwiczenia w 17 pułku piechoty. 29 stycznia 1932 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 i 28. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych kawalerii.
24 sierpnia 1939 zmobilizowany został do 17 pułku ułanów wielkopolskich w Lesznie. 26 sierpnia stawił się w Ośrodku Zapasowym Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w Kraśniku Lubelskim i objął dowództwo szwadronu 17 puł. Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę, w nocy z 30 września na 1 października dostał się nad Sanem do niewoli sowieckiej. Od kwietnia 1940 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 032/1 z 14 kwietnia 1940, pozycja 91. Między 16 a 19 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1142 – dosłownie opisany jako Żołtowski Marcelli (raport dzienny z 6 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono legitymację „Virtuti Militari”, część książki wojskowej oraz wizytówkę. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 01142. W Archiwum Robla w pakiecie 03-01, wymieniony (bez nazwiska) z notatką „Głuchow”, w spisie nazwisk bez daty – jeńców obozu w Kozielsku, w notatniku znalezionym przy szczątkach Łukasza Zwierkowskiego.
O pobycie por. Marcelego Żółtowskiego w Kozielsku wspominał w liście do rodziny z 1962 prof. Stanisław Swianiewicz:

Podczas pobytu w obozie w Kozielsku por. Żółtowski był w dobrym zdrowiu oraz odznaczał się niezachwianą postawą moralną. W marcu 1940 r. gdy rozeszła się pogłoska, że wkrótce nastąpi likwidacja obozu kozielskiego oraz że jeńcy mają być odesłani do kraju, namawiał kolegów, aby ostro protestowali przeciwko takiemu rozwiązaniu sprawy. Uważał on, że odesłanie do kraju równałoby się odesłaniu do obozów niemieckich, gdzie bylibyśmy unieruchomieni do końca wojny. Natomiast dopóki byliśmy w Rosji, mogliśmy mieć nadzieję, że wytworzy się taka sytuacja polityczna, w której władze sowieckie pozwolą nam wyjechać do zachodnich krajów sojuszniczych. Pragnął on gorąco wziąć jeszcze udział w walkach...

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

### Życie prywatne
17 października 1929 ożenił się z Różą Turno i objął po swoim wuju majątek Głuchowo. Oprócz gospodarowania poświęcał czas na swoje hobby, którymi była jazda konna i motoryzacja. Angażował się także wraz z żoną społecznie i charytatywnie na rzecz mieszkańców Głuchowa i okolic organizując wiejski ośrodek zdrowia, bibliotekę, półkolonie dla dzieci i kursy dokształcające dla ich rodziców. Ze związku Marcelego i Róży urodziło się czworo dzieci: Maria, Joanna, Teresa oraz Piotr.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3360 – 30 czerwca 1921[27][28][29][3]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[3]

title: Marceli Żółtowski (1900–1940)

wikitext:
{{Inne znaczenia|porucznika WP|[[Marceli Żółtowski|Inne osoby o tym imieniu i nazwisku]]}}
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko       = Marceli Żółtowski
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |rodzaj wojsk          = lądowe
 |zwycięstwa            =
 |grafika               = Marceli Żółtowski por. kawaler VM.jpg
 |opis grafiki          =
 |stopień grafika       = PL Epolet por.svg
 |stopień               = [[porucznik]] kawalerii
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[18 czerwca]] [[1900]]
 |miejsce urodzenia     = [[Jarogniewice (województwo wielkopolskie)|Jarogniewice]]
 |data śmierci          = 16-19 kwietnia 1940
 |miejsce śmierci       = [[Katyń]]
 |lata służby           = 1919–1920, 1939–1940
 |siły zbrojne          = [[Plik:Orzełek II RP.svg|20px]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja              =
 |jednostki             = [[16 Pułk Ułanów Wielkopolskich|16 pułk ułanów wielkopolskich]]
[[17 Pułk Ułanów Wielkopolskich|17 pułku ułanów wielkopolskich]]
 |stanowiska            = dowódca szwadronu
 |wojny i bitwy         = [[wojna polsko-bolszewicka]]
[[II wojna światowa]]
[[kampania wrześniowa]]
 |późniejsza praca      =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|VM|KS}} {{order|MW1918-21}}
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |wikinews              =
}}
'''Marceli Teodor Marek Żółtowski''' herbu [[Ogończyk (herb szlachecki)|Ogończyk]]<ref name="wielcy.pl">{{Cytuj stronę | url = https://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=cz.I005748 | tytuł = Marceli Teodor Marek hr. (primog.) Żółtowski h. Ogończyk | autor = [[Maria Minakowska]] | data = 2019-12-29 | praca = Wielka Genealogia Minakowskiej | opublikowany = Dr Minakowska Publikacje Elektroniczne | język = pl | data dostępu = 2019-12-29}}</ref> (ur. [[18 czerwca]] [[1900]] w [[Jarogniewice (województwo wielkopolskie)|Jarogniewicach]], zm. [[16 kwietnia|16]]–[[19 kwietnia]] [[1940]] w [[Katyń|Katyniu]]) – [[Polacy|polski]] ziemianin – hrabia, żołnierz, [[działacz społeczny]], [[porucznik]] kawalerii rezerwy [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], uczestnik [[wojna polsko-bolszewicka|wojny polsko-bolszewickiej]], [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]], ofiara [[Zbrodnia katyńska|zbrodni katyńskiej]].

== Życiorys ==
Urodził się 18 czerwca 1900 w Jarogniewicach, w [[powiat kościański|powiecie kościańskim]], w znanej wielkopolskiej rodzinie ziemiańskiej Adama Żółtowskiego (1866–1934) i Marii z Kwileckich (1870–1959){{r|wielcy.pl}}{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=743}}.

Aby uniknąć germanizacji zarówno Marceli jak i jego rodzeństwo zostali wysłani do szkół za granicą. W latach 1910–1916 uczęszczał do szkoły w Patschkau na Śląsku, a następnie od 1916 do 1919 uczył się w szkole średniej w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. Ze względu na młody wiek nie uzyskał zgody rodziców na udział w [[Powstanie wielkopolskie|powstaniu wielkopolskim]]. W marcu 1919 został przyjęty do [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. Po ukończeniu szkolenia w lutym 1920 na podchorążych w Warszawie{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}, walczył w [[Wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej]] w szeregach [[16 Pułk Ułanów Wielkopolskich|16 pułku ułanów wielkopolskich]] przeciwko armii [[Siemion Budionny|Budionnego]]. 3 sierpnia 1920 został ranny w nogę{{odn|Kolekcja VM|loc=s. 4}} i wrócił do rodzinnych Jarogniewic, gdzie leczony był przez chirurga z [[Kościan]]a. Po wyzdrowieniu powrócił do służby i do końca wojny dowodził plutonem{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. 1 września 1920 awansowano go na stopień [[Podporucznik|podporucznika]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. W 1921 za zasługi wojenne został odznaczony Krzyżem [[Order Virtuti Militari|Virtuti Militari]] V klasy{{odn|Kolekcja VM|loc=s. 4}}<ref>Piotr Bauer, [[Jerzy Zielonka]], „Żołnierska droga przez mękę”, Kościan, Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej, Biblioteczka „Wiadomości Kościańskich”, 1990, str. 41</ref>{{odn|Polak (red.)|1991|s=168}}, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Marceli Teodor Żółtowski - ku pamięci. Ogrody Wspomnień. Cmentarz Internetowy |data dostępu = 2025-04-07 |opublikowany = www.ogrodywspomnien.pl |url = https://www.ogrodywspomnien.pl/index/showd/22216#wspo}}</ref>:{{Cytat|treść=1 maja 1920 r. pod Rogoźnem, podczas odwrotu pułku w pierwszych walkach z armią Budionnego, pchor. Żółtowski z plutonem liczącym 25 szabel, pozostawiony jako straż tylna maszerującego w ariergardzie pułku, miał rozkaz jak najdłużej utrzymać bród, przez który pułk się przeprawił i przejść go dopiero w ostatniej chwili. Rozwinąwszy swój pluton w tyralierę, stawił czoło nacierającemu przeciwnikowi i dopiero, gdy był prawie okrążony, przeprawił swój pluton i sam przejechał jako ostatni przez bród, będący już pod gęstym ogniem kulomiotów nieprzyjaciela. Jego dzielności i trzeźwości umysłu zawdzięcza się, że natarcie nieprzyjaciela straciło swą siłę. W szarży pod Jazłowczykiem 3 sierpnia 1920 r., kiedy jechał odważnie na czele swego plutonu i zachęcając innych swym przykładem, został ranny w nogę.}}W 1922 zdał egzamin dojrzałości w [[Poznań|Poznaniu]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}, a następnie uczestniczył w wyższych kursach ziemiańskich we [[Lwów|Lwowie]], które ukończył{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. W [[Historia Polski (1918–1939)|okresie międzywojennym]] kilka razy odbywał ćwiczenia w 17 pułku piechoty{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. 29 stycznia 1932 został mianowany [[Porucznik|porucznikiem]] ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 i 28. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych kawalerii{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 3 z 1 lutego 1932 roku, s. 108}}{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}.

24 sierpnia 1939 zmobilizowany{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}} został do [[17 Pułk Ułanów Wielkopolskich|17 pułku ułanów wielkopolskich]] w [[Leszno|Lesznie]]. 26 sierpnia stawił się w Ośrodku Zapasowym Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w [[Kraśnik Lubelski|Kraśniku Lubelskim]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}} i objął dowództwo szwadronu 17 puł. Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] i [[Agresja ZSRR na Polskę|agresji ZSRR na Polskę]], w nocy z 30 września na 1 października dostał się nad Sanem do [[Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)|niewoli sowieckiej]]. Od kwietnia 1940 przebywał w obozie jenieckim w [[Kozielsk|Kozielsku]]{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}}{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. Między 15 a 17 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika [[Obwodowy Zarząd NKWD w Smoleńsku|Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego]]{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}} – lista wywózkowa 032/1 z 14 kwietnia 1940{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}}{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=210}}, pozycja 91{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. Między 16 a 19 kwietnia 1940 został zamordowany w [[Katyń|Katyniu]]{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}}{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=743}}{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}} przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników [[NKWD]] przybyłych z [[Moskwa|Moskwy]] na mocy decyzji [[Biuro polityczne|Biura Politycznego]] KC [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|WKP(b)]] z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie [[Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu]]<ref>{{Cytuj |tytuł = 20 lat temu otwarto Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu - Redakcja Polska - polskieradio.pl |data dostępu = 2025-04-07 |opublikowany = polskieradio.pl |url = https://polskieradio.pl/399/7980/artykul/2556367,20-lat-temu-otwarto-polski-cmentarz-wojenny-w-katyniu |język = pl}}</ref>{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=LIII}}. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne<ref>{{Cytuj |tytuł = Historia Zbrodni Katynskiej |data dostępu = 2025-04-07 |url = https://katynpromemoria.pl/historia-zbrodni-katynskiej/ |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Pierwsze ekshumacje w Katyniu. "Wszystko było przesiąknięte zapachem śmierci" - Historia |data dostępu = 2025-04-07 |opublikowany = www.polskieradio.pl |url = https://www.polskieradio.pl/39/156/artykul/2926202,pierwsze-ekshumacje-w-katyniu-wszystko-bylo-przesiakniete-zapachem-smierci |język = pl}}</ref>. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku [[Ekshumacja|ekshumacji]] nadzorowanych przez Niemców<ref>{{Cytuj |autor = Instytut Pamięci Narodowej - Kraków |tytuł = Niemcy w Katyniu w 1943 roku |czasopismo = Instytut Pamięci Narodowej - Kraków |data dostępu = 2025-04-07 |url = https://krakow.ipn.gov.pl/pl4/edukacja/przystanek-historia/94293,Niemcy-w-Katyniu-w-1943-roku.html |archiwum = http://web.archive.org/web/20241206172123/https://krakow.ipn.gov.pl/pl4/edukacja/przystanek-historia/94293,Niemcy-w-Katyniu-w-1943-roku.html |zarchiwizowano = 2024-12-06 |język = pl}}</ref> pod numerem 1142<ref name=":0222">{{Cytuj |autor = Auswärtiges Amt |tytuł = „Amtliches Material zum Massenmord von Katyn“ |data = 1943 |data dostępu = 2025-04-07 |s = 197 |url = https://archive.org/details/amk_20200218_202002/page/n195/mode/2up |język = de}}</ref><ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20170828184149/http://www.stankiewicze.com/index.php?kat=35&sub=635|tytuł=Katyń według źródeł niemieckich – 1943 r.|data dostępu=2025-04-07|opublikowany=stankiewicze.com}}</ref>{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}}{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=743}}<ref name=":023223">{{Cytuj |tytuł = Lista imienna zaginionych w ZSRR polskich jeńców wojennych z obozów Kozielsk - Ostaszków - Starobielsk |czasopismo = Orzeł Biały. Polska walcząca o wolność. |data = 1949-03-26 |data dostępu = 2025-04-07 |numer = 13 (351) |s = 4 |opublikowany = pbc.uw.edu.pl |url = https://pbc.uw.edu.pl/2414/1/13.pdf |język = pl}}</ref> – dosłownie opisany jako Żołtowski Marcelli (raport dzienny z 6 maja 1943){{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}}. Przy jego szczątkach znaleziono legitymację „Virtuti Militari”, część książki wojskowej oraz wizytówkę<ref name=":22222">{{Cytuj |redaktor = Mariusz Olczak |tytuł = Katyń. Listy ekshumacyjne i dokumenty Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża 1943–1944. |data dostępu = 2025-04-07 |isbn = 83-89986-91-4 |s = 157 |opublikowany = koszalin.ap.gov.pl |url = https://www.koszalin.ap.gov.pl/wp-content/uploads/2021/04/KATYN_6.pdf |język = pl}}</ref><ref name=":023222">{{Cytuj |tytuł = Lista imienna zaginionych w ZSRR polskich jeńców wojennych z obozów Kozielsk - Ostaszków - Starobielsk |czasopismo = Orzeł Biały. Polska walcząca o wolność. |data = 1949-03-26 |data dostępu = 2025-04-07 |numer = 13 (351) |s = 4 |opublikowany = pbc.uw.edu.pl |url = https://pbc.uw.edu.pl/2414/1/13.pdf |język = pl}}</ref>. Figuruje na liście Komisji Technicznej [[Polski Czerwony Krzyż|PCK]] pod numerem 01142<ref name=":22222" />. W [[Archiwum Robla]] w pakiecie 03-01{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=330}}, wymieniony (bez nazwiska) z notatką „Głuchow”, w spisie nazwisk bez daty – jeńców obozu w Kozielsku, w notatniku znalezionym przy szczątkach Łukasza Zwierkowskiego{{odn|Убиты в Катыни|2015|s=344}}{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=738}}.

O pobycie por. Marcelego Żółtowskiego w [[Kozielsk]]u wspominał w liście do rodziny z 1962 prof. [[Stanisław Swianiewicz]]:
{{Cytat
 |treść = Podczas pobytu w obozie w Kozielsku por. Żółtowski był w dobrym zdrowiu oraz odznaczał się niezachwianą postawą moralną. W marcu 1940 r. gdy rozeszła się pogłoska, że wkrótce nastąpi likwidacja obozu kozielskiego oraz że jeńcy mają być odesłani do kraju, namawiał kolegów, aby ostro protestowali przeciwko takiemu rozwiązaniu sprawy. Uważał on, że odesłanie do kraju równałoby się odesłaniu do obozów niemieckich, gdzie bylibyśmy unieruchomieni do końca wojny. Natomiast dopóki byliśmy w Rosji, mogliśmy mieć nadzieję, że wytworzy się taka sytuacja polityczna, w której władze sowieckie pozwolą nam wyjechać do zachodnich krajów sojuszniczych. Pragnął on gorąco wziąć jeszcze udział w walkach...<ref>Piotr Bauer, [[Jerzy Zielonka]], „Żołnierska droga przez mękę”, Kościan, Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej, Biblioteczka „Wiadomości Kościańskich”, 1990, Str. 42</ref>
 |styl = środek
}}5 października 2007 minister obrony narodowej [[Aleksander Szczygło]] mianował go pośmiertnie na stopień [[Kapitan (ranga)|kapitana]]<ref>Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Zbrodnia katyńska, między prawdą i kłamstwem |data = 2008 |data dostępu = 2025-04-07 |s = 215 |opublikowany = edukacja.ipn.gov.pl |url = https://edukacja.ipn.gov.pl/download/210/403164/ZESZYT23-Zbrodniakatynska-miedzyprawdaiklamstwem.pdf |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. |data dostępu = 2025-04-07 |s = 126 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20160327090144/http://katedrapolowa.pl/files/Lista%20osob%20zamordowanych%20w%20Katyniu,%20Miednoje%20i%20w%20Charkowie%20mianowanych%20posmiertnie%20na%20kolejne%20stopnie,%20odczytana%20w%20trakcie%20uroczystych%20obchodow%20w%20dniach%209-10%20listopada%202007%20r.%20v3.pdf |język = pl}}</ref>. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „[[Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów]]”.

=== Życie prywatne ===
17 października 1929 ożenił się z Różą Turno{{odn|Księga Cmentarna Katynia|2000|s=743}} i objął po swoim wuju majątek [[Głuchowo (powiat kościański)|Głuchowo]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}. Oprócz gospodarowania poświęcał czas na swoje hobby, którymi była jazda konna i motoryzacja. Angażował się także wraz z żoną społecznie i charytatywnie na rzecz mieszkańców Głuchowa i okolic organizując wiejski ośrodek zdrowia, bibliotekę, półkolonie dla dzieci i kursy dokształcające dla ich rodziców. Ze związku Marcelego i Róży urodziło się czworo dzieci: Maria, Joanna, Teresa oraz Piotr<ref name=":0" />.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 3360 – 30 czerwca 1921{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1151}}{{odn|Kolekcja VM|loc=s. 1}}{{odn|Polak (red.)|1991|s=169}}{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}
* [[Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921]]{{odn|Banaszek|Roman|Sawicki|2000|s=339}}

== Zobacz też ==

* [[jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)]]
* [[obozy NKWD dla jeńców polskich]]
* [[ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu]]
* [[kampania wrześniowa]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2020-03-31 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{cytuj książkę | imię = Kazimierz | nazwisko = Banaszek | imię2 = Krystyna Wanda | nazwisko2 = Roman | imię3 = Zdzisław | nazwisko3 = Sawicki | tytuł = Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich | rok = 2000 | wydawca = Kapituła Orderu Wojennego Virtuti Militari | isbn = 83-87893-79-X | odn = tak}}
* Piotr Bauer, [[Jerzy Zielonka]], „Żołnierska droga przez mękę”, Kościan, Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej, Biblioteczka „Wiadomości Kościańskich”, 1990.
* {{Cytuj książkę| nazwisko = Kiński | imię = Jan | nazwisko2 = Malanowska | imię2 = Helena | nazwisko3 = Olech | imię3 = Urszula | nazwisko4 = Ryżewski | imię4 = Wacław | nazwisko5 = Snitko-Rzeszut | imię5 = Janina | nazwisko6 = Żach | imię6 = Teresa | inni = [[Marek Tarczyński]] (red.) | tytuł = Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego | rok = 2000 | miejsce = Warszawa | wydawca = Oficyna Wydawnicza RYTM | isbn = 8390559072 | odn = {{odn/id|Księga Cmentarna Katynia|2000}} |url=https://katyn.miejscapamieci.gov.pl/media/download_gallery/Ksiega_Cmentarna_Katyn.pdf}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Polak (red.) |imię = Bogusław |autor link = Bogusław Polak |tom = 2/1 |tytuł = Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945 |data = 1991 | wydawca = Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie |miejsce = Koszalin |isbn = 8390051001 |odn = tak}}
* {{Cytuj książkę|url=http://old.memo.ru/uploads/files/killed_in_katyn.pdf|inni=Лариса Еремина (red.)|tytuł=Убиты в Катыни. Księga pamięci polskich jeńców wojennych – więźniów Kozielskiego Obozu NKWD rozstrzelanych decyzją Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku|rok=2015|wydawca=[[Stowarzyszenie Memoriał]]|miejsce=Moskwa|isbn=978-5-78700-123-5|odn={{odn/id|Убиты в Катыни|2015}}}}
* {{Cytuj stronę |url = https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.38-2931.pdf |tytuł = Żółtowski Marceli |praca = Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.38-2931 |opublikowany = Wojskowe Biuro Historyczne |data dostępu = 2023-08-23 |odn ={{odn/id|Kolekcja VM|loc=}} }}
* [https://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=cz.I005748 Marceli Teodor Marek hr. (primog.) Żółtowski h. Ogończyk] w Wielkiej Genealogii [[Marek Jerzy Minakowski|Minakowskiego]]

{{SORTUJ:Żółtowski, Marceli}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Oficerowie 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich]]
[[Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu]]
[[Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu]]
[[Kategoria:Polscy ziemianie]]
[[Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)]]
[[Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1900]]
[[Kategoria:Zmarli w 1940]]
[[Kategoria:Żółtowscy herbu Ogończyk|Marceli]]

title: Marceli Żółtowski

Data i miejsce urodzenia: 18 czerwca 1900 · Jarogniewice

Data i miejsce śmierci: 16-19 kwietnia 1940 · Katyń

Siły zbrojne: Wojsko Polskie

Jednostki: 16 pułk ułanów wielkopolskich · 17 pułku ułanów wielkopolskich

Stanowiska: dowódca szwadronu

Główne wojny i bitwy: wojna polsko-bolszewicka · II wojna światowa · kampania wrześniowa


text:
# Bărăi
Bărăi – wieś w Rumunii, w okręgu Kluż, w gminie Căianu. W 2011 roku liczyła 276 mieszkańców.

title: Bărăi

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Bărăi
 |nazwa oryginalna             = Bărăi
 |zdjęcie                      = BaraiCJ (10).JPG
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Kluż|Kluż]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Căianu (gmina)|Căianu]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 276
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kluż
 |współrzędne                  = 46°50′43″N 23°54′29″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Bărăi''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Kluż|okręgu Kluż]], w [[Căianu (gmina)|gminie Căianu]]. W 2011 roku liczyła 276 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2021-05-11 | archiwum = https://web.archive.org/web/20170610134720/http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | zarchiwizowano = 2017-06-10 }}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Kluż]]

title: Bărăi

Państwo: Rumunia

Okręg: Kluż

Gmina: Căianu


text:
# Willstone
Willstone – osada w Anglii, w hrabstwie Shropshire, w dystrykcie (unitary authority) Shropshire, w civil parish Cardington. Leży 4 km od miasta Church Stretton. W 1870-72 osada liczyła 34 mieszkańców.

title: Willstone

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Willstone
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Willstone
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[West Midlands (region)|West Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Shropshire]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Shropshire (dystrykt)|Shropshire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Shropshire
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Willstone''' – osada w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Shropshire]], w dystrykcie ([[unitary authority]]) [[Shropshire (dystrykt)|Shropshire]], w civil parish [[Cardington (Shropshire)|Cardington]]. Leży 4 km od miasta [[Church Stretton]]. W 1870-72 osada liczyła 34 mieszkańców<ref>{{cytuj stronę|url=https://visionofbritain.org.uk/descriptions/1008450|tytuł=Descriptive Gazetteer Entry for Willstone|opublikowany=A Vision of Britain through Time|język=en|data dostępu=2023-03-12}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Shropshire]]

title: Willstone

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: West Midlands

Hrabstwo ceremonialne: Shropshire

Unitary authority: Shropshire


text:
# WTA Prague Open
WTA Prague Open – kobiecy turniej tenisowy kategorii WTA 250 zaliczany do cyklu WTA Tour, rozgrywany na nawierzchni twardej w Pradze począwszy od 2015 roku.

## Mecze finałowe

### Gra pojedyncza kobiet
| Rok  | Zwyciężczyni       | Finalistka          | Wynik            |
| 2022 | Marie Bouzková     | Anastasija Potapowa | 6:0, 6:3         |
| 2021 | Barbora Krejčíková | Tereza Martincová   | 6:2, 6:0         |
| 2020 | Simona Halep       | Elise Mertens       | 6:2, 7:5         |
| 2019 | Jil Teichmann      | Karolína Muchová    | 7:6(5), 3:6, 6:4 |
| 2018 | Petra Kvitová      | Mihaela Buzărnescu  | 4:6, 6:2, 6:3    |
| 2017 | Mona Barthel       | Kristýna Plíšková   | 2:6, 7:5, 6:2    |
| 2016 | Lucie Šafářová     | Samantha Stosur     | 3:6, 6:1, 6:4    |
| 2015 | Karolína Plíšková  | Lucie Hradecká      | 4:6, 7:5, 6:3    |

### Gra podwójna kobiet
| Rok  | Zwyciężczynie                         | Finalistki                              | Wynik          |
| 2022 | Anastasija Potapowa Jana Sizikowa     | Angielina Gabujewa Anastasija Zacharowa | 6:3, 6:4       |
| 2021 | Marie Bouzková Lucie Hradecká         | Viktória Kužmová Nina Stojanović        | 7:6(3), 6:4    |
| 2020 | Lucie Hradecká Kristýna Plíšková      | Monica Niculescu Raluca Olaru           | 6:2, 6:2       |
| 2019 | Anna Kalinska Viktória Kužmová        | Nicole Melichar Květa Peschke           | 4:6, 7:5, 10–7 |
| 2018 | Nicole Melichar Květa Peschke         | Mihaela Buzărnescu Lidzija Marozawa     | 6:4, 6:2       |
| 2017 | Anna-Lena Grönefeld Květa Peschke     | Lucie Hradecká Kateřina Siniaková       | 6:4, 7:6(3)    |
| 2016 | Margarita Gasparian Andrea Hlaváčková | María Irigoyen Paula Kania              | 6:4, 6:2       |
| 2015 | Belinda Bencic Kateřina Siniaková     | Kateryna Bondarenko Eva Hrdinová        | 6:2, 6:2       |

title: WTA Prague Open

wikitext:
{{Turniej tenisowy infobox
 |nazwa                   = WTA Prague Open
 |grafika                 = Livesport Prague Open 2021 logo.png
 |opis grafiki            =
 |kraj                    = CZE
 |miasto                  = [[Praga]]
 |obiekt                  = TK Sparta Praha
 |nawierzchnia            = Twarda (od 2021)
Ceglana (2015–2020)
 |data                    =
 |pierwsza edycja         = 2015
 |ostatnia edycja         =
 |ATP kategoria           =
 |ATP pula nagród         =
 |ATP drabinka            =
 |ATP dyrektor            =
 |WTA kategoria           = WTA 250
 |WTA pula nagród         = 251 750 $
 |WTA drabinka            = 32S/24Q/16D
 |WTA dyrektor            = Miroslav Malý
 |gra pojedyncza mężczyzn =
 |gra podwójna mężczyzn   =
 |gra pojedyncza kobiet   = {{Flaga|CZE}} [[Marie Bouzková]]
 |gra podwójna kobiet     = {{Flaga|brak}} [[Anastasija Potapowa]]
{{Flaga|brak}} [[Jana Sizikowa]]
 |mixt                    =
 |poprzedni               =
 |następny                =
 |www                     = https://www.tennispragueopen.cz/
 |commons                 = Category:WTA Prague Open
}}
'''WTA Prague Open''' – kobiecy turniej [[tenis]]owy kategorii [[WTA 250]] zaliczany do cyklu [[Women’s Tennis Association|WTA Tour]], rozgrywany na nawierzchni twardej w [[Praga|Pradze]] począwszy od 2015 roku.

== Mecze finałowe ==
=== Gra pojedyncza kobiet ===
{| class="wikitable"
|- bgcolor="40E0D0"
|'''Rok'''
|'''Zwyciężczyni'''
|'''Finalistka'''
|'''Wynik'''
|-
| [[Prague Open 2022|2022]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Marie Bouzková]]'''
| {{Flaga|brak}} [[Anastasija Potapowa]]
| 6:0, 6:3
|-
| [[Prague Open 2021|2021]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Barbora Krejčíková]]'''
| {{Flaga|CZE}} [[Tereza Martincová]]
| 6:2, 6:0
|-
| [[Prague Open 2020|2020]]
| '''{{Flaga|ROU}} [[Simona Halep]]'''
| {{Flaga|BEL}} [[Elise Mertens]]
| 6:2, 7:5
|-
| [[WTA Prague Open 2019|2019]]
| '''{{Flaga|CHE}} [[Jil Teichmann]]'''
| {{Flaga|CZE}} [[Karolína Muchová]]
| 7:6(5), 3:6, 6:4
|-
| [[WTA Prague Open 2018|2018]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Petra Kvitová]]'''
| {{Flaga|ROU}} [[Mihaela Buzărnescu]]
| 4:6, 6:2, 6:3
|-
| [[J&T Banka Prague Open 2017|2017]]
| '''{{Flaga|DEU}} [[Mona Barthel]]'''
| {{Flaga|CZE}} [[Kristýna Plíšková]]
| 2:6, 7:5, 6:2
|-
| [[J&T Banka Prague Open 2016|2016]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Lucie Šafářová]]'''
| {{Flaga|AUS}} [[Samantha Stosur]]
| 3:6, 6:1, 6:4
|-
| [[J&T Banka Prague Open 2015|2015]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Karolína Plíšková]]'''
| {{Flaga|CZE}} [[Lucie Hradecká]]
| 4:6, 7:5, 6:3
|}

=== Gra podwójna kobiet ===
{| class="wikitable"
|- bgcolor="40E0D0"
|'''Rok'''
|'''Zwyciężczynie'''
|'''Finalistki'''
|'''Wynik'''
|-
| [[Prague Open 2022|2022]]
| '''{{Flaga|brak}} [[Anastasija Potapowa]]
{{Flaga|brak}} [[Jana Sizikowa]]'''
| {{Flaga|brak}} [[Angielina Gabujewa]]
{{Flaga|brak}} [[Anastasija Zacharowa]]
| 6:3, 6:4
|-
| [[Prague Open 2021|2021]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Marie Bouzková]]
{{Flaga|CZE}} [[Lucie Hradecká]]'''
| {{Flaga|SVK}} [[Viktória Kužmová]]
{{Flaga|SRB}} [[Nina Stojanović]]
| 7:6(3), 6:4
|-
| [[Prague Open 2020|2020]]
| '''{{Flaga|CZE}} [[Lucie Hradecká]]
{{Flaga|CZE}} [[Kristýna Plíšková]]'''
| {{Flaga|ROU}} [[Monica Niculescu]]
{{Flaga|ROU}} [[Raluca Olaru]]
| 6:2, 6:2
|-
| [[WTA Prague Open 2019|2019]]
| '''{{Flaga|RUS}} [[Anna Kalinska]]
{{Flaga|SVK}} [[Viktória Kužmová]]'''
| {{Flaga|USA}} [[Nicole Melichar-Martinez|Nicole Melichar]]
{{Flaga|CZE}} [[Květa Peschke]]
| 4:6, 7:5, 10–7
|-
| [[WTA Prague Open 2018|2018]]
| '''{{Flaga|USA}} [[Nicole Melichar-Martinez|Nicole Melichar]]
{{Flaga|CZE}} [[Květa Peschke]]'''
| {{Flaga|ROU}} [[Mihaela Buzărnescu]]
{{Flaga|BLR}} [[Lidzija Marozawa]]
| 6:4, 6:2
|-
| [[J&T Banka Prague Open 2017|2017]]
| '''{{Flaga|DEU}} [[Anna-Lena Grönefeld]]
{{Flaga|CZE}} [[Květa Peschke]]'''
| {{Flaga|CZE}} [[Lucie Hradecká]]
{{Flaga|CZE}} [[Kateřina Siniaková]]
| 6:4, 7:6(3)
|-
| [[J&T Banka Prague Open 2016|2016]]
| '''{{Flaga|RUS}} [[Margarita Gasparian]]
{{Flaga|CZE}} [[Andrea Sestini Hlaváčková|Andrea Hlaváčková]]'''
| {{Flaga|ARG}} [[María Irigoyen]]
{{Flaga|POL}} [[Paula Kania-Choduń|Paula Kania]]
| 6:4, 6:2
|-
| [[J&T Banka Prague Open 2015|2015]]
| '''{{Flaga|CHE}} [[Belinda Bencic]]
{{Flaga|CZE}} [[Kateřina Siniaková]]'''
| {{Flaga|UKR}} [[Kateryna Wołodko|Kateryna Bondarenko]]
{{Flaga|CZE}} [[Eva Hrdinová]]
| 6:2, 6:2
|}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę |url = https://www.wtatennis.com/tournament/1082/prague |tytuł = Profil turnieju na stronie WTA |opublikowany = wtatennis.com |język = en es |data dostępu = 2022-07-31}}

{{WTA 250}}
{{WTA International Series}}

[[Kategoria:WTA Prague Open| ]]

title: WTA Prague Open

Miejsce: Czechy · Praga

Obiekt: TK Sparta Praha

Nawierzchnia: Twarda (od 2021) · Ceglana (2015–2020)

Kategoria: WTA 250

Dyrektor: Miroslav Malý


text:
# Moral de Sayago
Moral de Sayago – gmina w Hiszpanii, w prowincji Zamora, w Kastylii i León, o powierzchni 67,04 km². W 2011 roku gmina liczyła 304 mieszkańców.

title: Moral de Sayago

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Moral de Sayago
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        = Bandera de Moral de Sayago.svg
 |dopełniacz nazwy             = Moral de Sayago
 |państwo                      = Hiszpania
 |1. jednostka administracyjna = [[Kastylia i León]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Zamora (prowincja)|Zamora]]
 |stanowisko zarządzającego    = Alkad
 |zarządzający                 = Emilio Lorenzo Jorge de Ana
 |powierzchnia                 = 67,04{{r|ssweb}}
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 304{{r|ssweb}}
 |gęstość zaludnienia          = 4,53
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Kastylia i León
 |współrzędne                  = 41°28′21″N 6°6′3″W
 |commons                      = Category:Moral de sayago
 |www                          =
}}
'''Moral de Sayago''' – [[gmina]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]], w prowincji [[Zamora (prowincja)|Zamora]], w [[Kastylia i León|Kastylii i León]], o powierzchni 67,04{{r|ssweb}} km². W 2011 roku gmina liczyła 304{{r|ssweb}} mieszkańców.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=ssweb>{{cytuj stronę | url = https://ssweb.seap.minhap.es/REL/frontend/inicio/municipios/all/all/3925 | tytuł = Datos del registro de Entidades Locales | data dostępu = 2013-06-16 | autor = Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas | język = es}}</ref>
}}

{{Prowincja Zamora}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Moral de Sayago}}
[[Kategoria:Gminy w prowincji Zamora]]

title: Moral de Sayago

Herb: Flaga

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Kastylia i León

Prowincja: Zamora

Alkad: Emilio Lorenzo Jorge de Ana

Tablice rejestracyjne: ZA


text:
# Harry Golombek
Harry Golombek (ur. 1 marca 1911 w Londynie, zm. 7 stycznia 1995 w Londynie) – angielski szachista, sędzia szachowy, dziennikarz oraz autor książek o tematyce szachowej, arcymistrz od 1985 roku.

## Życiorys
Już w latach 30. XX wieku należał do czołówki angielskich szachistów. W tym okresie trzykrotnie (1935, 1937, 1939) wystąpił na szachowych olimpiadach. Najlepsze wyniki w swojej karierze osiągnął w latach 40. i 50. Pomiędzy 1952 a 1962 sześciokrotnie (w tym 2 razy na I szachownicy) reprezentował barwy Anglii na turniejach olimpijskich (łączny bilans: 9 olimpiad, 115 partii, 55 punktów). Trzykrotnie (1947, 1949, 1955) zdobył złote medale indywidualnych mistrzostw Wielkiej Brytanii. Był pierwszym brytyjskim szachistą, który wystąpił w turnieju międzystrefowym (Sztokholm 1952, XX m.).
W 1946 r. wystąpił w radiowym meczu Anglii ze Związkiem Radzieckim, dwukrotnie remisując z Izaakiem Bolesławskim. Wielokrotnie startował w turniejach międzynarodowych, sukcesy odnosząc m.in. w Southsea (1950, dz. III m. za Ksawerym Tartakowerem i Arthurem Bisguierem, wspólnie m.in. z Jonathanem Penrose i Lotharem Schmidem), Bad Pyrmont (1951, turniej strefowy, V m. za Svetozarem Gligoriciem, Wolfgangiem Unzickerem, Lodewijkiem Prinsem i Aleksandarem Matannoviciem), Hastings (1952/53, dz. I m. wspólnie z Antonio Medina Garcíą, Jonathanem Penrose i Danielem Yanofskim) oraz w Dublinie (1956, dz. II m. za Albericem O’Kellym de Galwayem, wspólnie z Janem Heinem Donnerem). Według systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w grudniu 1951 r., posiadał wówczas 2543 punkty i zajmował 103. miejsce na świecie.
Na przełomie sierpnia i września 1939 r. startował w rozgrywanej w Buenos Aires 8. olimpiadzie szachowej. Po wybuchu II wojny światowej reprezentacja Anglii nie przystąpiła do rozgrywek finałowych, a jej zawodnicy powrócili na Wyspy Brytyjskie. Golombek został wcielony do Bletchley Park (siedziby brytyjskich kryptologów), gdzie pracował w sekcji Hut 8, zajmującej się rozszyfrowaniem Enigmy. Po zakończeniu wojny (w latach 1945–1985) był szachowym korespondentem dziennika „The Times”. Pracował również w strukturach Międzynarodowej Federacji Szachowej, notując znaczące osiągnięcia jako szachowy arbiter (sędziował m.in. turniej pretendentów w 1959 r. oraz mecz o mistrzostwo świata pomiędzy Michaiłem Botwinnikiem i Tigranem Petrosjanem w 1963 r.).
W 1950 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała mu tytuł mistrza międzynarodowego, natomiast w 1985 – honorowego arcymistrza, przyznawany za osiągnięcia uzyskane w przeszłości. W 1966 r. uhonorowany został Orderem Imperium Brytyjskiego, zostając pierwszym kawalerem tego orderu, który otrzymał go za działalność szachową.

## Publikacje
- The Game of Chess, Penguin, 1954.
- Golombek’s Encyclopedia of Chess, Batsford/Crown, 1977, ISBN 0-517-53146-1.

title: Harry Golombek

wikitext:
{{Szachista infobox
 |imię i nazwisko      = Harry Golombek
 |imię i nazwisko org  =
 |zdjęcie              = Hoogovens schaaktoernooi, Bestanddeelnr 903-1810.jpg
 |opis zdjęcia         = Hoogovens 1949: Golombek vs. [[Albéric O’Kelly de Galway]]
 |alt zdjęcia          =
 |data urodzenia       = 1 marca 1911
 |miejsce urodzenia    = [[Londyn]]
 |data śmierci         = 7 stycznia 1995
 |miejsce śmierci      = Londyn
 |obywatelstwo         = [[Anglia]]
 |tytuł szachowy       = [[arcymistrz]] (1985)
 |ranking FIDE         =
 |ranking krajowy FIDE =
 |FIDE Top 100         =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''Harry Golombek''' (ur. [[1 marca]] [[1911]] w [[Londyn]]ie, zm. [[7 stycznia]] [[1995]] w Londynie) – [[Anglia|angielski]] [[Szachy|szachista]], sędzia szachowy, dziennikarz oraz autor książek o tematyce szachowej, [[arcymistrz]] od 1985 roku.

== Życiorys ==
Już w latach 30. XX wieku należał do czołówki angielskich szachistów. W tym okresie trzykrotnie (1935, 1937, 1939) wystąpił na [[Olimpiada szachowa|szachowych olimpiadach]]. Najlepsze wyniki w swojej karierze osiągnął w latach 40. i 50. Pomiędzy 1952 a 1962 sześciokrotnie (w tym 2 razy na I szachownicy) reprezentował barwy Anglii na turniejach olimpijskich (łączny bilans: 9 olimpiad, 115 partii, 55 punktów)<ref>[http://www.olimpbase.org/players/6y6omc8f.html OlimpBase].</ref>. Trzykrotnie (1947, 1949, 1955) zdobył złote medale indywidualnych [[Mistrzostwa Wielkiej Brytanii w szachach|mistrzostw Wielkiej Brytanii]]<ref>[http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=4042 British Champions].</ref>. Był pierwszym brytyjskim szachistą, który wystąpił w [[Szachowe turnieje międzystrefowe|turnieju międzystrefowym]] ([[Sztokholm]] 1952, XX m.)<ref>[http://www.mark-weeks.com/chess/5254$iix.htm 1952 Stockholm Interzonal Tournament].</ref>.

W 1946 r. wystąpił w [[radio]]wym meczu Anglii ze [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Związkiem Radzieckim]], dwukrotnie remisując z [[Izaak Bolesławski|Izaakiem Bolesławskim]]. Wielokrotnie startował w turniejach międzynarodowych, sukcesy odnosząc m.in. w [[Southsea]] (1950, dz. III m. za [[Ksawery Tartakower|Ksawerym Tartakowerem]] i [[Arthur Bisguier|Arthurem Bisguierem]], wspólnie m.in. z [[Jonathan Penrose|Jonathanem Penrose]] i [[Lothar Schmid|Lotharem Schmidem]]), [[Bad Pyrmont]] (1951, turniej strefowy, V m. za [[Svetozar Gligorić|Svetozarem Gligoriciem]], [[Wolfgang Unzicker|Wolfgangiem Unzickerem]], [[Lodewijk Prins|Lodewijkiem Prinsem]] i [[Aleksandar Matanović|Aleksandarem Matannoviciem]]), [[Hastings (turniej szachowy)|Hastings]] (1952/53, dz. I m. wspólnie z [[Antonio Medina García|Antonio Medina Garcíą]], Jonathanem Penrose i [[Daniel Yanofsky|Danielem Yanofskim]]) oraz w [[Dublin]]ie (1956, dz. II m. za [[Albéric O’Kelly de Galway|Albericem O’Kellym de Galwayem]], wspólnie z [[Jan Hein Donner|Janem Heinem Donnerem]]). Według systemu [[Chessmetrics]], najwyższy [[Ranking szachowy|ranking]] osiągnął w grudniu 1951 r., posiadał wówczas 2543 punkty i zajmował 103. miejsce na świecie<ref>[http://chessmetrics.com/cm/CM2/PlayerProfile.asp?Params=199510SSSSS3S045261000000111000000000010610100 Chessmetrics Player Profile: Harry Golombek].</ref>.

Na przełomie sierpnia i września 1939 r. startował w rozgrywanej w [[Buenos Aires]] [[Olimpiada szachowa 1939|8. olimpiadzie szachowej]]. Po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] reprezentacja Anglii nie przystąpiła do rozgrywek finałowych<ref>[http://www.olimpbase.org/1939/1939eng.html 8th Chess Olympiad: Buenos Aires 1939].</ref>, a jej zawodnicy powrócili na [[Wyspy Brytyjskie]]. Golombek został wcielony do [[Bletchley Park]] (siedziby brytyjskich [[Kryptologia|kryptologów]]), gdzie pracował w sekcji [[Hut 8]], zajmującej się rozszyfrowaniem [[Enigma|Enigmy]]. Po zakończeniu wojny (w latach 1945–1985) był szachowym korespondentem [[Dziennik (prasa)|dziennika]] „[[The Times]]”. Pracował również w strukturach [[Międzynarodowa Federacja Szachowa|Międzynarodowej Federacji Szachowej]], notując znaczące osiągnięcia jako szachowy arbiter (sędziował m.in. [[Szachowe turnieje pretendentów|turniej pretendentów]] w 1959 r. oraz mecz o [[Mistrzostwa świata w szachach|mistrzostwo świata]] pomiędzy [[Michaił Botwinnik|Michaiłem Botwinnikiem]] i [[Tigran Petrosjan|Tigranem Petrosjanem]] w 1963 r.).

W 1950 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała mu tytuł [[Mistrz międzynarodowy|mistrza międzynarodowego]], natomiast w 1985 – honorowego arcymistrza, przyznawany za osiągnięcia uzyskane w przeszłości. W 1966 r. uhonorowany został [[Order Imperium Brytyjskiego|Orderem Imperium Brytyjskiego]], zostając pierwszym kawalerem tego orderu, który otrzymał go za działalność szachową.

== Publikacje ==
* ''The Game of Chess'', Penguin, 1954.
* ''Golombek’s Encyclopedia of Chess'', Batsford/Crown, 1977, {{ISBN|0-517-53146-1}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://archive.ph/20120717012618/http://www.dcs.warwick.ac.uk/bshm/zingaz/LondonPeopleD.html#gol Harry Golombek (1911-1995)] {{lang|en}}.
* [[Władysław Litmanowicz|W.Litmanowicz]], [[Jerzy Giżycki (krytyk filmowy)|J. Giżycki]], ''[[Szachy od A do Z]]'', tom I, Warszawa 1986, s. 303-304.
* [[ChessBase]] Megabase 2008.

== Linki zewnętrzne ==
* {{partie|id=21934}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Golombek, Harry}}
[[Kategoria:Arcymistrzowie szachowi]]
[[Kategoria:Brytyjscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Brytyjscy szachiści]]
[[Kategoria:Brytyjscy kryptolodzy]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie]]
[[Kategoria:Sędziowie szachowi]]
[[Kategoria:Szachiści XX wieku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1911]]
[[Kategoria:Zmarli w 1995]]
[[Kategoria:Szachiści Streatham & Brixton Chess Club]]

title: · Harry Golombek

Data i miejsce urodzenia: 1 marca 1911 · Londyn

Data i miejsce śmierci: 7 stycznia 1995 · Londyn

Obywatelstwo: Anglia

Tytuł szachowy: arcymistrz (1985)


text:
# Rajd Barbórka 2014
52 Rajd Barbórka – 52. edycja Rajdu Barbórki. Był to rajd samochodowy rozgrywany od 5 do 6 grudnia 2014 roku. Bazą rajdu była miejscowość Warszawa.

## Zwycięzcy odcinków specjalnych
| Dzień     | Numer odcinka | Nazwa odcinka   | Długość | Zwycięzca odcinka                                              | Nr Sam. | Samochód                         | Czas    | Lider rajdu                         |
| --------- | ------------- | --------------- | ------- | -------------------------------------------------------------- | ------- | -------------------------------- | ------- | ----------------------------------- |
| 6 grudnia | OS1           | Tor Służewiec   | 3,68 km | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran                            | 1       | Ford Fiesta R5                   | 3:04.27 | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran |
| 6 grudnia | OS2           | STW Center      | 2,90 km | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran                            | 1       | Ford Fiesta R5                   | 2:58.04 | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran |
| 6 grudnia | OS3           | Autodrom Bemowo | 2,30 km | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran                            | 1       | Ford Fiesta R5                   | 2:24.23 | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran |
| 6 grudnia | OS4           | Tor Służewiec   | 3,68 km | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran                            | 1       | Ford Fiesta R5                   | 3:01.37 | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran |
| 6 grudnia | OS5           | STW Center      | 2,90 km | Filip Nivette Artur Natkaniec Grzegorz Grzyb Daniel Siatkowski | 20 4    | Ford Fiesta R5 Škoda Fabia S2000 | 3:01.90 | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran |
| 6 grudnia | OS6           | Autodrom Bemowo | 2,30 km | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran                            | 1       | Ford Fiesta R5                   | 2:26.51 | Kajetan Kajetanowicz Jarosław Baran |

## Wyniki rajdu[3][4]
| Miejsce | Kierowca             | Pilot                 | Samochód                 | Czas     | Strata | Grupa Klasa |
| ------- | -------------------- | --------------------- | ------------------------ | -------- | ------ | ----------- |
| 1       | Kajetan Kajetanowicz | Jarosław Baran        | Ford Fiesta R5           | 16.56,89 | -      | 3           |
| 2       | Grzegorz Grzyb       | Daniel Siatkowski     | Škoda Fabia S2000        | 17:12,74 | +15,85 | 3           |
| 3       | Tomasz Kuchar        | Daniel Dymurski       | Subaru Impreza WRX STI   | 17:14,81 | +17,92 | 3           |
| 4       | Dominykas Butvilas   | Kamil Heller          | Subaru Impreza WRX STI   | 17:27,65 | +30,76 | 3           |
| 5       | Filip Nivette        | Artur Natkaniec       | Ford Fiesta R5           | 17:31,40 | +34,51 | 3           |
| 6       | Kamil Butruk         | Bartosz Dzienis       | Mitsubishi Lancer EVO IX | 17:32,23 | +35.34 | 3           |
| 7       | Maciej Rzeźnik       | Przemysław Mazur      | Ford Fiesta R5           | 17:32,96 | +36,07 | 3           |
| 8       | Wojciech Chuchała    | Sebastian Rozwadowski | Subaru Impreza S22       | 17:37,07 | +40,18 | 3           |
| 9       | Jan Chmielewski      | Jacek Nowaczewski     | Ford Fiesta R5           | 17:37,64 | +40,75 | 3           |
| 10      | Maciej Oleksowicz    | Michał Kuśnierz       | Ford Fiesta R5 +         | 17:40,74 | +43,85 | 3           |

## Kryterium Asów na Karowej[5]
Odcinek specjalny na ulicy Karowej w Warszawie to zawsze ostatnia próba Rajdu Barbórki, która nie jest zaliczana do klasyfikacji generalnej.
| Miejsce | Kierowca             | Pilot              | Samochód                 | Czas     | Strata | Grupa Klasa |
| ------- | -------------------- | ------------------ | ------------------------ | -------- | ------ | ----------- |
| 1       | Tomasz Kuchar        | Daniel Dymurski    | Subaru Impreza WRX STI   | 02:18,39 | -      | 3           |
| 2       | Kajetan Kajetanowicz | Jarosław Baran     | Ford Fiesta R5           | 02:18,77 | +0,38  | 3           |
| 3       | Dominykas Butvilas   | Kamil Heller       | Subaru Impreza WRX STI   | 02:21,27 | +2,88  | 3           |
| 4       | Michał Ratajczyk     | Jędrzej Szcześniak | Mitsubishi Lancer EVO IX | 02:22,83 | +4,65  | 3           |
| 5       | Mariusz Stec         | Zbigniew Gruszka   | Ford Fiesta Proto        | 02:23,04 | +4,65  | 3           |
| 6       | Tomasz Kasperczyk    | Damian Syty        | Ford Fiesta R5           | 02:24,28 | +5,89  | 3           |
| 7       | Tomasz Czopik        | Marcin Gerlach     | Mitsubishi Lancer EVO X  | 02:25,51 | +7,12  | 3           |
| 8       | Grzegorz Grzyb       | Daniel Siatkowski  | Škoda Fabia S2000        | 02:26,63 | +8,24  | 3           |
| 9       | Kamil Butruk         | Bartosz Dzienis    | Mitsubishi Lancer EVO IX | 02:28,23 | +9,84  | 3           |
| 10      | Maciej Oleksowicz    | Michał Kuśnierz    | Ford Fiesta R5 +         | 02:30,08 | +11,69 | 3           |

title: Rajd Barbórka 2014

wikitext:
{{Rajd runda infobox
 |nazwa              = 52 Rajd Barbórka
 |rundaWRC           =
 |rundaIRC           =
 |rundaERC           =
 |rundaRSMP          =
 |rok                = 2014
 |państwo            = POL
 |baza               = [[Warszawa]]
 |dzień rozpoczęcia  = 5 grudnia
 |dzień zakończenia  = 6 grudnia
 |długość            = 134,00<ref name="autonazwa1">{{Cytuj | url=https://pl.motorsport.com/rajdy/news/nowy-oes-rajdu-barborka-58128/3281545/ | tytuł=Nowy oes Rajdu Barbórka | opublikowany=rajdy.autoklub.pl | język=pl | data dostępu=2017-11-20}}</ref>
 |długość os         = 19,86<ref name="autonazwa1" />
 |liczba os          = 6
 |nawierzchnia       = [[asfalt]]
 |załóg-start        = 77<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.barborka.pl/dokumenty/Barborka_Start0.pdf |tytuł=Zarchiwizowana kopia |data dostępu=2014-12-06 |archiwum=https://web.archive.org/web/20141207221034/http://www.barborka.pl/dokumenty/Barborka_Start0.pdf |zarchiwizowano=2014-12-07 }}</ref>
 |załóg-meta         = 62<ref name="barborka.pl">{{Cytuj stronę |url=http://www.barborka.pl/dokumenty/wyniki/Barborka_WynikiGeneralna.pdf |tytuł=Zarchiwizowana kopia |data dostępu=2014-12-06 |archiwum=https://web.archive.org/web/20141208051928/http://www.barborka.pl/dokumenty/wyniki/Barborka_WynikiGeneralna.pdf |zarchiwizowano=2014-12-08 }}</ref>
 |zwycięzca          =  [[Kajetan Kajetanowicz]]
[[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
 |zwycięzca-samochód = [[Ford Fiesta R5]]
 |commons            =
}}
'''52 Rajd Barbórka''' – 52. edycja [[Rajd Barbórka|Rajdu Barbórki]]. Był to [[rajd samochodowy]] rozgrywany od 5 do 6 grudnia 2014 roku. Bazą rajdu była miejscowość [[Warszawa]].

== Zwycięzcy odcinków specjalnych ==
{| class="wikitable" width=90% style="text-align: left; font-size: 85%; max-width: 950px;"
|-
! Dzień
! Numer
odcinka
! Nazwa odcinka
! Długość
! Zwycięzca odcinka
! {{Tooltip|Nr Sam.|Numer samochodu}}
! Samochód
! Czas
! Lider rajdu
|-
| rowspan="6" | 6 grudnia
! OS1
| Tor Służewiec
| 3,68 km
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
{{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| align="center" | 1
| align="left" | [[Ford Fiesta R5]]
| 3:04.27
| rowspan=6 |{{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
{{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
|-
! OS2
| STW Center
| 2,90 km
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
{{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| align="center" | 1
| align="left" | [[Ford Fiesta R5]]
| 2:58.04
|-
! OS3
| Autodrom Bemowo
| 2,30 km
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
{{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| align="center" | 1
| align="left" | [[Ford Fiesta R5]]
| 2:24.23
|-
! OS4
| Tor Służewiec
| 3,68 km
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
{{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| align="center" | 1
| align="left" | [[Ford Fiesta R5]]
| 3:01.37
|-
! OS5
| STW Center
| 2,90 km
| {{flaga|POL}} [[Filip Nivette]]
{{flaga|POL}} [[Artur Natkaniec]]
{{flaga|POL}} [[Grzegorz Grzyb (kierowca rajdowy)|Grzegorz Grzyb]]
{{flaga|POL}} [[Daniel Siatkowski]]
| align="center" | 20
4
| align="left" | [[Ford Fiesta R5]]
[[Škoda Fabia S2000]]
| 3:01.90
|-
! OS6
| Autodrom Bemowo
| 2,30 km
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
{{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| align="center" | 1
| align="left" | [[Ford Fiesta R5]]
| 2:26.51
|-
|}

== Wyniki rajdu<ref name="barborka.pl" /><ref>{{Cytuj | url=http://web.archive.org/web/20141219071618/http://rajdy.autoklub.pl/news/barborka-ponownie-dla-kajetanowicza,58628 | tytuł=Rajd Barbórka 2014 - Barbórka ponownie dla Kajetanowicza | opublikowany=rajdy.autoklub.pl | język=pl | data dostępu=2017-12-03}}</ref> ==
{| class="wikitable" width=90% style="text-align: left; font-size: 85%; max-width: 950px;"
|-
! Miejsce
! Kierowca
! Pilot
! Samochód
! Czas
! Strata
! Grupa Klasa
|-
! 1
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
| {{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| [[Ford Fiesta R5]]
|align=center| 16.56,89
|align=center| -
|align=center| 3
|-
! 2
| {{flaga|POL}} [[Grzegorz Grzyb (kierowca rajdowy)|Grzegorz Grzyb]]
| {{flaga|POL}} [[Daniel Siatkowski]]
| [[Škoda Fabia S2000]]
|align=center| 17:12,74
|align=center| +15,85
|align=center| 3
|-
! 3
| {{flaga|POL}} [[Tomasz Kuchar]]
| {{flaga|POL}} [[Daniel Dymurski]]
| [[Subaru Impreza|Subaru Impreza WRX]] STI
|align=center| 17:14,81
|align=center| +17,92
|align=center| 3
|-
! 4
| {{flaga|LTU}} [[Dominykas Butvilas]]
| {{flaga|POL}} [[Kamil Heller]]
| [[Subaru Impreza|Subaru Impreza WRX]] STI
|align=center| 17:27,65
|align=center| +30,76
|align=center| 3
|-
! 5
| {{flaga|POL}} [[Filip Nivette]]
| {{flaga|POL}} [[Artur Natkaniec]]
| [[Ford Fiesta R5]]
|align=center| 17:31,40
|align=center| +34,51
|align=center| 3
|-
! 6
| {{flaga|POL}} [[Kamil Butruk]]
| {{flaga|POL}} [[Bartosz Dzienis]]
| [[Mitsubishi Lancer Evolution#EVO IX|Mitsubishi Lancer EVO IX]]
|align=center| 17:32,23
|align=center| +35.34
|align=center| 3
|-
! 7
| {{flaga|POL}} [[Maciej Rzeźnik]]
| {{flaga|POL}} [[Przemysław Mazur]]
| [[Ford Fiesta R5]]
|align=center| 17:32,96
|align=center| +36,07
|align=center| 3
|-
! 8
| {{flaga|POL}} [[Wojciech Chuchała]]
| {{flaga|POL}} [[Sebastian Rozwadowski]]
| [[Subaru Impreza]] S22
|align=center| 17:37,07
|align=center| +40,18
|align=center| 3
|-
! 9
| {{flaga|POL}} [[Jan Chmielewski (kierowca rajdowy)|Jan Chmielewski]]
| {{flaga|POL}} [[Jacek Nowaczewski]]
| [[Ford Fiesta R5]]
|align=center| 17:37,64
|align=center| +40,75
|align=center| 3
|-
! 10
| {{flaga|POL}} [[Maciej Oleksowicz]]
| {{flaga|POL}} [[Michał Kuśnierz]]
| [[Ford Fiesta R5]] +
|align=center| 17:40,74
|align=center| +43,85
|align=center| 3
|-
|}

== Kryterium Asów na Karowej<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.barborka.pl/dokumenty/Wyniki_2014_Karowa.pdf |tytuł=Zarchiwizowana kopia |data dostępu=2014-12-06 |archiwum=https://web.archive.org/web/20141208050214/http://www.barborka.pl/dokumenty/Wyniki_2014_Karowa.pdf |zarchiwizowano=2014-12-08 }}</ref> ==
[[Odcinek specjalny]] na ulicy Karowej w Warszawie to zawsze ostatnia próba Rajdu Barbórki, która nie jest zaliczana do klasyfikacji generalnej.

{| class="wikitable" width=90% style="text-align: left; font-size: 85%; max-width: 950px;"
|-
! Miejsce
! Kierowca
! Pilot
! Samochód
! Czas
! Strata
! Grupa Klasa
|-
! 1
| {{flaga|POL}} [[Tomasz Kuchar]]
| {{flaga|POL}} [[Daniel Dymurski]]
| [[Subaru Impreza|Subaru Impreza WRX]] STI
|align=center| 02:18,39
|align=center| -
|align=center| 3
|-
! 2
| {{flaga|POL}} [[Kajetan Kajetanowicz]]
| {{flaga|POL}} [[Jarosław Baran (pilot rajdowy)|Jarosław Baran]]
| [[Ford Fiesta R5]]
|align=center| 02:18,77
|align=center| +0,38
|align=center| 3
|-
! 3
| {{flaga|LTU}} [[Dominykas Butvilas]]
| {{flaga|POL}} [[Kamil Heller]]
| [[Subaru Impreza|Subaru Impreza WRX]] STI
|align=center| 02:21,27
|align=center| +2,88
|align=center| 3
|-
! 4
| {{flaga|POL}} [[Michał Ratajczyk]]
| {{flaga|POL}} [[Jędrzej Szcześniak]]
| [[Mitsubishi Lancer Evolution#EVO IX|Mitsubishi Lancer EVO IX]]
|align=center| 02:22,83
|align=center| +4,65
|align=center| 3
|-
! 5
| {{flaga|POL}} [[Mariusz Stec]]
| {{flaga|POL}} [[Zbigniew Gruszka]]
| | [[Ford Fiesta]] Proto
|align=center| 02:23,04
|align=center| +4,65
|align=center| 3
|-
! 6
| {{flaga|POL}} [[Tomasz Kasperczyk]]
| {{flaga|POL}} [[Damian Syty]]
| [[Ford Fiesta R5]]
|align=center| 02:24,28
|align=center| +5,89
|align=center| 3
|-
! 7
| {{flaga|POL}} [[Tomasz Czopik]]
| {{flaga|POL}} [[Marcin Gerlach]]
| [[Mitsubishi Lancer Evolution#EVO X|Mitsubishi Lancer EVO X]]
|align=center| 02:25,51
|align=center| +7,12
|align=center| 3
|-
! 8
| {{flaga|POL}} [[Grzegorz Grzyb (kierowca rajdowy)|Grzegorz Grzyb]]
| {{flaga|POL}} [[Daniel Siatkowski]]
| [[Škoda Fabia S2000]]
|align=center| 02:26,63
|align=center| +8,24
|align=center| 3
|-
! 9
| {{flaga|POL}} [[Kamil Butruk]]
| {{flaga|POL}} [[Bartosz Dzienis]]
| [[Mitsubishi Lancer Evolution#EVO IX|Mitsubishi Lancer EVO IX]]
|align=center| 02:28,23
|align=center| +9,84
|align=center| 3
|-
! 10
| {{flaga|POL}} [[Maciej Oleksowicz]]
| {{flaga|POL}} [[Michał Kuśnierz]]
| [[Ford Fiesta R5]] +
|align=center| 02:30,08
|align=center| +11,69
|align=center| 3
|-
|}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.barborka.pl/ Oficjalna strona rajdu]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Rajd Barbórka}}

[[Kategoria:2014 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:2014 w sportach motorowych]]
[[Kategoria:2014 w Warszawie]]
[[Kategoria:Rajd Barbórka|2014]]

title: 52 Rajd Barbórka

Baza: Warszawa

Od: 5 grudnia 2014

Do: 6 grudnia 2014

Nawierzchnia: asfalt

Zwycięzca: Kajetan Kajetanowicz · Jarosław Baran · (Ford Fiesta R5)