text:
# Mateusz Leśniowski
Mateusz Leśniowski (ur. 8 marca 1986 w Nowym Targu) – były polski hokeista,wychowanek Podhala Nowy Targ. Aktualny nauczyciel i programista
W pierwszym zespole Podhala rozegrał do tej pory 4 spotkania: 2 mecze ligowe (w sezonie 2006/2007) i 2 mecze w Pucharze Polski. Zdobywca mistrzostwa Polski (w sezonie 2006/2007). Większość spotkań rozgrywa w I-ligowym zespole MMKS Nowy Targ, który jest zapleczem I drużyny Podhala. Zakończył karierę w 2010 roku. Aktualnie pracuje jako programista i nauczyciel programowalna w Zespole Szkół nr.1 w Nowym Targu.

## Kariera klubowa
- Podhale Nowy Targ (2003–2007)
- GKS Jastrzębie (2007–2008)
- MMKS Podhale Nowy Targ (2008–2010)

## Sukcesy
- Mistrzostwa Polski Seniorów:
  -  2007 z Podhalem Nowy Targ
- Mistrzostwa Polski w grupach młodzieżowych:
  -  Juniorzy Młodsi (2001/2002), Młodzicy (2000/2001) z MMKS Nowy Targ
  -  Juniorzy Starsi (2005/2006), Juniorzy Młodsi (2002/2003), Juniorzy Młodsi (2003/2004), Żaków (1998/1999) z MMKS Nowy Targ
  -  Juniorów Starszych 2004/2005 z MMKS Nowy Targ

## Statystyki
| Sezon     | Rozgrywki     | Drużyna           | Mecze | Bramki | Asysty | Punkty | Kary |
| --------- | ------------- | ----------------- | ----- | ------ | ------ | ------ | ---- |
| 2003/2004 | Puchar Polski | MMKS Nowy Targ    | 1     | 1      | 0      | 0      | 0    |
| 2003/2004 | 1 liga        | MMKS Nowy Targ    | 18    | 9      | 14     | 23     | 6    |
| 2006/2007 | PLH           | Podhale Nowy Targ | 2     | 0      | 0      | 0      | 0    |
| 2006/2007 | Puchar Polski | Podhale Nowy Targ | 2     | 0      | 0      | 0      | 0    |
| 2006/2007 | 1 liga        | MMKS Nowy Targ    | 27    | 10     | 12     | 22     | 14   |
| 2007/2008 | 1 liga        | MMKS Nowy Targ    | 16    | 13     | 7      | 20     | 16   |
| 2007/2008 | 1 liga        | GKS Jastrzębie    | 10    | 2      | 5      | 7      | 10   |
| 2008/2009 | 1 liga        | MMKS Nowy Targ    | 36    | 17     | 33     | 50     | 18   |
| 2009/2010 | Puchar Polski | MMKS Nowy Targ    | 1     | 0      | 0      | 0      | 0    |
| 2009/2010 | 1 liga        | MMKS Nowy Targ    | 34    | 10     | 22     | 32     | 12   |
| 1 sezon   | PLH           | Razem:            | 2     | 0      | 0      | 0      | 0    |
| 3 sezon   | Puchar Polski | Razem:            | 4     | 0      | 0      | 0      | 0    |
| 5 sezon   | 1 liga        | Razem:            | 141   | 61     | 93     | 154    | 76   |

## Prywatnie
Po zakończeniu kariery został od 2009 roku do 2017 roku był właścicielem, redaktorem naczelnym i fotoreporterem w portalu regionalnym SportowePodhale.pl
Aktualnie jest programistą i właścicielem Agencji Interaktywnej SpaceDev.pl. Zajmuje się programowaniem aplikacji, stron i sklepów internetowych oraz marketingiem internetowym.
Od 2019 rok pracuje jako nauczyciel w Zespole Szkół nr.1 w Nowym Targu przedmiotów zawodowych związanych z programowaniem i stronami internetowymi.

title: Mateusz Leśniowski

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko            = Mateusz Leśniowski
 |imię i nazwisko org        =
 |dyscyplina                 = hokej
 |grafika                    = Mateusz lesniowski mini.jpg
 |opis grafiki               = Mateusz Leśniowski w wieku 16lat
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[8 marca]] [[1986]]
 |miejsce urodzenia          = [[Nowy Targ]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               = [[Polska]]
 |wzrost                     = 174 cm
 |pozycja                    = Środkowy
 |uchwyt                     = Prawy
 |klub                       = zakończył karierę
 |numer w klubie             = 11 i 18
 |trener                     =
 |kariera juniorska          =
 |kariera seniorska          =
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    =
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     =
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}

'''Mateusz Leśniowski''' (ur. [[8 marca]] [[1986]] w [[Nowy Targ|Nowym Targu]]) – były [[Polska|polski]] hokeista,wychowanek [[Podhale Nowy Targ|Podhala Nowy Targ]]. Aktualny nauczyciel i programista

W pierwszym zespole Podhala rozegrał do tej pory 4 spotkania: 2 mecze ligowe (w sezonie [[Polska Liga Hokejowa (2006/2007)|2006/2007]]) i 2 mecze w [[Puchar Polski w hokeju na lodzie|Pucharze Polski]]. Zdobywca mistrzostwa Polski (w sezonie [[Polska Liga Hokejowa (2006/2007)|2006/2007]]). Większość spotkań rozgrywa w I-ligowym zespole [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]], który jest zapleczem I drużyny Podhala. Zakończył karierę w 2010 roku<ref>{{Cytuj |tytuł = Leśniowski Mateusz |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = Hokej.Net |url = https://hokej.net/zawodnik/1752/mateusz-lesniowski}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Mateusz Lesniowski - Stats, Contract, Salary & More |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = www.eliteprospects.com |url = https://www.eliteprospects.com/player/349172/mateusz-lesniowski |język = en}}</ref>. Aktualnie pracuje jako programista i nauczyciel programowalna w Zespole Szkół nr.1 w Nowym Targu.

== Kariera klubowa ==
* {{flaga|POL}} [[Podhale Nowy Targ]] ([[2003]]–[[2007]])
* {{flaga|POL}} [[GKS Jastrzębie (hokej na lodzie)|GKS Jastrzębie]] ([[2007]]–[[2008]])
* {{flaga|POL}} MMKS Podhale Nowy Targ ([[2008]]–[[2010]])

== Sukcesy ==
* [[Mistrzostwa Polski w hokeju na lodzie|Mistrzostwa Polski Seniorów]]:
** [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] [[Polska Liga Hokejowa (2006/2007)|2007]] z [[Podhale Nowy Targ|Podhalem Nowy Targ]]
* Mistrzostwa Polski w grupach młodzieżowych:
** [[Plik:Gold medal with cup.svg|16px]] Juniorzy Młodsi (2001/2002), Młodzicy (2000/2001) z [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]
** [[Plik:Silver medal with cup.svg|16px]] Juniorzy Starsi (2005/2006), Juniorzy Młodsi (2002/2003), Juniorzy Młodsi (2003/2004), Żaków (1998/1999) z [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]
** [[Plik:Bronze medal with cup.svg|16px]] Juniorów Starszych 2004/2005 z [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]

== Statystyki ==
{| class="wikitable"
!Sezon
!Rozgrywki
!Drużyna
!Mecze
!Bramki
!Asysty
!Punkty
!Kary
|-
| 2003/2004 || [[Puchar Polski w hokeju na lodzie|Puchar Polski]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 1 || 1 || 0 || 0 || 0
|-
| 2003/2004 || [[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 18 || 9 || 14 || 23 || 6
|-
| 2006/2007 || [[Ekstraliga polska w hokeju na lodzie|PLH]] || [[Podhale Nowy Targ]] || 2 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2006/2007 || [[Puchar Polski w hokeju na lodzie|Puchar Polski]] || [[Podhale Nowy Targ]] || 2 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2006/2007 || [[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 27 || 10 || 12 || 22 || 14
|-
| 2007/2008 || [[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 16 || 13 || 7 || 20 || 16
|-
| 2007/2008 || [[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]] || [[GKS Jastrzębie (hokej na lodzie)|GKS Jastrzębie]] || 10 || 2 || 5 || 7 || 10
|-
| 2008/2009 || [[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 36 || 17 || 33 || 50 || 18
|-
| 2009/2010 || [[Puchar Polski w hokeju na lodzie|Puchar Polski]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 1 || 0 || 0 || 0 || 0
|-
| 2009/2010 || [[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]] || [[Podhale Nowy Targ|MMKS Nowy Targ]]|| 34 || 10 || 22 || 32 || 12
|-
!1 sezon
![[Ekstraliga polska w hokeju na lodzie|PLH]]
!Razem:
!2
!0
!0
!0
!0
|-
!3 sezon
![[Puchar Polski w hokeju na lodzie|Puchar Polski]]
!Razem:
!4
!0
!0
!0
!0
|-
!5 sezon
![[I liga polska w hokeju na lodzie|1 liga]]
!Razem:
!141
!61
!93
!154
!76
|}

== Prywatnie ==
Po zakończeniu kariery został od 2009 roku do 2017 roku był właścicielem, redaktorem naczelnym i fotoreporterem w portalu regionalnym SportowePodhale.pl<ref>{{Cytuj |tytuł = LinkedIn - Mateusz Leśniowski |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = linkedin.com |url = https://www.linkedin.com/in/mateusz-lesniowski/ |język = pl}}</ref>

Aktualnie jest programistą i właścicielem Agencji Interaktywnej SpaceDev.pl<ref>{{Cytuj |tytuł = SpaceDev Agencja interaktywna |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = https://spacedev.pl |url = https://spacedev.pl/#kontakt}}</ref>. Zajmuje się programowaniem aplikacji, stron i sklepów internetowych oraz marketingiem internetowym.

Od 2019 rok pracuje jako nauczyciel w Zespole Szkół nr.1 w Nowym Targu przedmiotów zawodowych związanych z programowaniem i stronami internetowymi<ref>{{Cytuj |tytuł = Kadra nauczycielska {{!}} ZS1 w Nowym Targ |data dostępu = 2025-01-31 |opublikowany = https://zs1.nowotarski.edu.pl |url = https://zs1.nowotarski.edu.pl/kadra-nauczycielska}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Andrzej Godny i Stefan Leśniowski (2007). ''75 lat "Szarotek"''. {{ISBN|978-83-89122-15-5}}
* Andrzej Godny i Stefan Leśniowski (2008). ''Hokej - Rocznik 2008''. {{ISBN|978-83-89122-19-3}}

{{SORTUJ:Lesśniowski, Mateusz}}
[[Kategoria:Polscy hokeiści]]
[[Kategoria:Hokeiści Podhala Nowy Targ]]
[[Kategoria:Hokeiści GKS Jastrzębie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1986]]

title: · Mateusz Leśniowski

Data i miejsce urodzenia: 8 marca 1986 · Nowy Targ

Obywatelstwo: Polska

Pozycja: Środkowy

Uchwyt: Prawy

Klub: zakończył karierę


text:
# (1711) Sandrine
(1711) Sandrine – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 87 dni w średniej odległości 3,01 au. Została odkryta 29 stycznia 1935 w Observatoire Royal de Belgique w Uccle przez Eugène’a Delporte. Nazwa planetoidy pochodzi od imienia córki siostrzenicy Georgesa Rolanda, administratora Observatoire Royal de Belgique. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1711) 1935 BB.

wikiname: plwiki

title: (1711) Sandrine

in_language: pl

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 1711
 |       nazwa = Sandrine
 |  oznaczenie = 1935 BB
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Eugène Joseph Delporte|Eugène Delporte]]
 |       dzień = 29 stycznia
 |         rok = 1935
 |występowanie = [[Pas planetoid|Pas główny]]
 |wielka_półoś = 3,0143
 |    mimośród = 0,1116
 |  peryhelium = 2,6778
 |    aphelium = 3,3508
 |         lat = 5
 |         dni = 86
 |      godzin = 12
 |    prędkość = 17,15
 |  nachylenie = 11,08
 |    średnica = 22,929
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo = 0,133
 |     jasność = 11,01
 |         typ = [[Planetoida klasy S|S]]
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(1711) Sandrine''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 5 lat i 87 dni w średniej odległości 3,01 [[jednostka astronomiczna|au]]. Została odkryta 29 stycznia 1935 w [[Observatoire Royal de Belgique]] w [[Uccle]] przez [[Eugène Joseph Delporte|Eugène’a Delporte]]. Nazwa planetoidy pochodzi od imienia córki siostrzenicy Georgesa Rolanda, administratora Observatoire Royal de Belgique{{r|springer}}. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe '''(1711) 1935 BB'''.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 1001–2000]]
* [[lista ponumerowanych planetoid]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=springer>{{Cytuj książkę | nazwisko = Schmadel | imię = Lutz D. | autor link = Lutz Schmadel | tytuł = Dictionary of Minor Planet Names | url = https://link.springer.com/referenceworkentry/10.1007/978-3-540-29925-7_1712 | wydawca = Springer | data = 2003 | strony = 136 | isbn = 3540002383}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{JPL|1711}}
* {{MPC|1711}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPLorb|1711}}

{{SORTUJ:Sandrine}}
[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Planetoidy klasy S]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1935]]

title: (1711) Sandrine

Odkrywca: Eugène Delporte

Data odkrycia: 29 stycznia 1935

Przynależność · obiektu: Pas główny

Okres obiegu · wokół Słońca: 5 lat 86 dni 12 godzin

Typ spektralny: S


text:
# Witold Świda
Witold Jan Świda (ur. 10 lutego 1899 w Różampolu, zm. 21 lutego 1989) – polski prawnik, adwokat wileński w latach 30. profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu oraz rektor Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 1959–1962. Doktor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (1988), ojciec profesor Zofii Świdy i Hanny Świdy-Ziemby.

## Życiorys
Był synem Olgierda (1862– 1935), głównego zarządcy dóbr Radziwiłłów w Nieświeżu, ukończył szkołę realną w Mińsku Litewskim, 22 czerwca 1916 zdał maturę, trzy miesiące później rozpoczął studia na Wydziale Ekonomicznym w Instytucie Handlowym w Moskwie. Wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. W listopadzie 1919 przeniósł się do Poznania do Wszechnicy Piastowskiej  na Wydział Rolniczo-Leśny.
W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w stopniu kaprala w 211 Ochotniczym pułku ułanów nadniemeńskich. Mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932 roku i 150. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do 3 dywizjonu artylerii konnej w Wilnie.
Studia wznowił w listopadzie 1920 na Wydziale Prawno–Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Po otrzymaniu w 1922  tytułu magistra nauk ekonomiczno-politycznych przeniósł się do Wilna, gdzie na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Stefana Batorego rozpoczął kolejne studia, które zakończył dyplomem magistra prawa 12 kwietnia 1924. Rozprawę doktorską Pojedynek ze stanowiska polityki kryminalnej napisaną pod kierunkiem Bronisława Wróblewskiego na Uniwersytecie Wileńskim  obronił 16 grudnia 1927. Habilitację uzyskał 14 listopada 1932 na podstawie rozprawy Przestępca zawodowy. W latach 1936–1937 prowadził zajęcia w Szkole Nauk Politycznych przy Instytucie Naukowo-Badawczym Europy Wschodniej.
Zmobilizowany do wojska po wybuchu II wojny znalazł się w niewoli w Oflagu II C w Woldenbergu, gdzie m.in. prowadził wykłady z prawa karnego dla oficerów. Powrócił z oflagu do Wilna w 1940, pomógł mu w tym wileński prawnik i adwokat Zygmunt Jundziłł. W okresie okupacji Wilna był zaangażowany w działalność konspiracyjną i nauczanie na podziemnym wydziale prawa USB, na którym prowadził zajęcia i egzaminował z teorii prawa, prawa karnego i procedury karnej.
W styczniu 1945 wraz z rodziną obawiając się aresztowania przez władze radzieckie postanowił opuścić Wilno wyjechał do Białegostoku i otworzył kancelarię adwokacką. Stamtąd udał się do Torunia, a następnie przeniósł się na stałe do Wrocławia, gdzie związał się z Uniwersytetem i Politechniką we Wrocławiu. Profesorem nadzwyczajnym mianowany został w 1947, tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w roku 1959. Na Uniwersytecie kierował Katedrą Prawa i Postępowania Karnego (1946–1952) oraz Katedrą Prawa Karnego (1952–1969). Stał na czele zespołu Katedr Prawa Karnego (1952–1965) i zespołu Katedr Nauk Kryminologicznych (1965–1969). W latach 1954–1957 był dziekanem Wydziału Prawa, następnie do 1959 prorektorem i (1957–1959) i w latach 1959–1962 rektorem Uniwersytetu. Na emeryturę przeszedł w roku 1969.
Pracę na uczelni łączył z praktyką prawniczą jako aplikant sądowy i adwokat (1923–1928) oraz samodzielny adwokat (1928–1939). Kancelarię adwokacką prowadził także w latach 1946–1950, będąc jednocześnie dziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu. Opublikował podręcznik Prawo karne (wiele wydań), oraz rozprawę O wpływie zmiany ustroju na przestępczość (1960). W 1961 roku opublikował pracę (wraz z Hanną Śliwą) Młodociani przestępcy w więzieniu, która była sprawozdaniem z eksperymentu wychowawczego jaki został przeprowadzony w warunkach zakładu karnego w Szczypiornie.
Pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim.

## Odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1969)[5]

title: Witold Świda

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Witold Jan Świda
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 10 lutego 1899
 |miejsce urodzenia         = [[Rożanpol|Różampol]]
 |data śmierci              = 21 lutego 1989
 |miejsce śmierci           = [[Wrocław]]
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = prawnych
 |specjalność               = prawo karne
 |almamater                 = [[Uniwersytet Wileński]]
 |doktorat data             = [[16 grudnia]] [[1927]]
 |doktorat uczelnia         = [[Uniwersytet Wileński]]
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = [[14 listopada]] [[1932]]
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = [[1959]]
 |status pan                = członek krajowy
 |status pau                =
 |funkcja pan typ           =
 |funkcja pan nazwa         =
 |honoriscausa data1        = 1988
 |honoriscausa uczelnia1    = [[Uniwersytet Wrocławski]]
 |aktywność zawodowa        = 1928-1969
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = [[Uniwersytet Wileński]]<br /> [[Uniwersytet Wrocławski]]
 |okres zatr1               =
 |funkcja                   = Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KKO}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |poprzednik                = [[Kazimierz Szarski]]
 |następca                  = [[Alfred Jahn]]
}}
'''Witold Jan Świda''' (ur. [[10 lutego]] [[1899]] w [[Rożanpol|Różampolu]], zm. [[21 lutego]] [[1989]]) – [[Polska|polski]] [[prawnik]], adwokat wileński w latach 30.<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Sprawozdanie z działalności Rady Adwokackiej w Wilnie za 1933 —1934 r. |data = 1934}}</ref> profesor [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytetu]] i [[Politechnika Wrocławska|Politechniki]] we [[Wrocław]]iu oraz rektor Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 1959–1962. [[Doctor honoris causa|Doktor ''honoris causa'']] Uniwersytetu Wrocławskiego (1988), ojciec profesor [[Zofia Świda|Zofii Świdy]] i [[Hanna Świda-Ziemba|Hanny Świdy-Ziemby]].

== Życiorys ==
Był synem Olgierda (1862– 1935), głównego zarządcy dóbr Radziwiłłów w Nieświeżu, ukończył szkołę realną w Mińsku Litewskim, 22 czerwca 1916 zdał maturę, trzy miesiące później rozpoczął studia na Wydziale Ekonomicznym w Instytucie Handlowym w Moskwie. Wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. W listopadzie 1919 przeniósł się do Poznania do [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu|Wszechnicy Piastowskiej]]  na Wydział Rolniczo-Leśny.

W [[wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej]] walczył w stopniu kaprala w [[211 Pułk Ułanów|211 Ochotniczym pułku ułanów nadniemeńskich]]. Mianowany [[porucznik]]iem ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932 roku i 150. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do [[3 Dywizjon Artylerii Konnej|3 dywizjonu artylerii konnej]] w Wilnie{{odn|Rocznik Oficerski Rezerw|1934|s=140, 659}}.

Studia wznowił w listopadzie 1920 na Wydziale Prawno–Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Po otrzymaniu w 1922  tytułu magistra nauk ekonomiczno-politycznych przeniósł się do Wilna, gdzie na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych [[Uniwersytet Wileński|Uniwersytetu Stefana Batorego]] rozpoczął kolejne studia, które zakończył dyplomem magistra prawa 12 kwietnia 1924. Rozprawę doktorską ''Pojedynek ze stanowiska polityki kryminalnej'' napisaną pod kierunkiem [[Bronisław Wróblewski|Bronisława Wróblewskiego]] na Uniwersytecie Wileńskim  obronił 16 grudnia 1927. Habilitację uzyskał 14 listopada 1932 na podstawie rozprawy ''Przestępca zawodowy''. W latach 1936–1937 prowadził zajęcia w Szkole Nauk Politycznych przy Instytucie Naukowo-Badawczym Europy Wschodniej.

Zmobilizowany do wojska po wybuchu [[II wojna światowa|II wojny]] znalazł się w niewoli w [[Oflag II C Woldenberg|Oflagu II C w Woldenbergu]], gdzie m.in. prowadził wykłady z prawa karnego dla oficerów. Powrócił z oflagu do Wilna w 1940, pomógł mu w tym wileński prawnik i adwokat [[Zygmunt Jundziłł]]. W okresie okupacji Wilna był zaangażowany w działalność konspiracyjną i nauczanie na podziemnym wydziale prawa USB, na którym prowadził zajęcia i egzaminował z teorii prawa, prawa karnego i procedury karnej.

W styczniu 1945 wraz z rodziną obawiając się aresztowania przez władze radzieckie postanowił opuścić Wilno wyjechał do Białegostoku i otworzył kancelarię adwokacką. Stamtąd udał się do Torunia, a następnie przeniósł się na stałe do Wrocławia, gdzie związał się z Uniwersytetem i Politechniką we Wrocławiu. Profesorem nadzwyczajnym mianowany został w 1947, tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w roku 1959. Na Uniwersytecie kierował Katedrą Prawa i Postępowania Karnego (1946–1952) oraz Katedrą Prawa Karnego (1952–1969). Stał na czele zespołu Katedr Prawa Karnego (1952–1965) i zespołu Katedr Nauk Kryminologicznych (1965–1969). W latach 1954–1957 był dziekanem Wydziału Prawa, następnie do 1959 prorektorem i (1957–1959) i w latach 1959–1962 rektorem Uniwersytetu. Na emeryturę przeszedł w roku 1969.

Pracę na uczelni łączył z praktyką prawniczą jako aplikant sądowy i adwokat (1923–1928) oraz samodzielny adwokat (1928–1939). Kancelarię adwokacką prowadził także w latach 1946–1950, będąc jednocześnie dziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu. Opublikował podręcznik ''Prawo karne'' (wiele wydań), oraz rozprawę ''O wpływie zmiany ustroju na przestępczość'' (1960). W 1961 roku opublikował pracę (wraz z Hanną Śliwą) ''Młodociani przestępcy w więzieniu'', która była sprawozdaniem z eksperymentu wychowawczego jaki został przeprowadzony w warunkach zakładu karnego w [[Zakład Karny Kalisz|Szczypiornie]]<ref>{{Cytuj książkę|tytuł=[[Encyklopedia Wrocławia]]|inni=[[Jan Harasimowicz]] (red.)|wydawca=[[Wydawnictwo Dolnośląskie]]|miejsce=Wrocław|data=2006|wydanie=III|strony=889|isbn=83-7384-561-5}}</ref>.

Pochowany na [[Cmentarz Grabiszyński|Cmentarzu Grabiszyńskim]]<ref>{{Cytuj stronę |url=https://uni.wroc.pl/o-uniwersytecie/inmemoriam/uniwersyteckie-zaduszki/cmentarz-grabiszynski/ |tytuł=Uniwersyteckie Zaduszki, In memoriam, Uniwersytet Wrocławski |data dostępu=2020-04-03 |archiwum=https://web.archive.org/web/20200804175508/https://uni.wroc.pl/o-uniwersytecie/inmemoriam/uniwersyteckie-zaduszki/cmentarz-grabiszynski/ |zarchiwizowano=2020-08-04 }}</ref>.
[[Plik:Świda Witold i Zofia.jpg|mały|Gród Witolda i Zofii Świdów na Cmentarzu Grabiszyńskim]]

== Odznaczenia ==
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]] (1969)<ref>''Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych'', "[[Trybuna Ludu]]", nr 201, 22 lipca 1969, s. 8.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Tadeusz Juchniewicz, Przemysław Pluta. [http://www.snpl.lt/Rocznik/18/R.18.439-450.pdf Witold Świda. Przyczynek do dziejów wileńskich przyszłego Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego]
* Przemysław Żukowski ''Witold Świda'' [w:] [[Polski Słownik Biograficzny]] tom LI wyd. 2016 s. 216–217
* {{Cytuj stronę|url=http://www.wbc.poznan.pl/Content/56603|tytuł=Rocznik Oficerski Rezerw 1934|rok=1934|opublikowany=[[Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa]]|data dostępu=2016-06-11|odn={{odn/id|Rocznik Oficerski Rezerw|1934}}}}
* ''Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny'', edycja III (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 874 (wykaz zmarłych z edycji drugiej informatora)

{{Rektorzy Uniwersytetu Wrocławskiego}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Świda, Witold}}
[[Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego]]
[[Kategoria:Polscy karniści]]
[[Kategoria:Polscy kryminolodzy]]
[[Kategoria:Porucznicy artylerii II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1899]]
[[Kategoria:Zmarli w 1989]]
[[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego]]

title: Witold Jan Świda

Data i miejsce urodzenia: 10 lutego 1899 · Różampol

Data i miejsce śmierci: 21 lutego 1989 · Wrocław

Alma Mater: Uniwersytet Wileński

Doktorat: 16 grudnia 1927 · Uniwersytet Wileński

Habilitacja: 14 listopada 1932

Status: członek krajowy

Uczelnia: Uniwersytet Wileński · Uniwersytet Wrocławski

Poprzednik: Kazimierz Szarski

Następca: Alfred Jahn


text:
# Predeștii Mici
Predeștii Mici – wieś w Rumunii, w okręgu Dolj, w gminie Predești. W 2011 roku liczyła 3 mieszkańców.

title: Predeștii Mici

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Predeștii Mici
 |nazwa oryginalna             = Predeștii Mici
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Rumunia
 |1. jednostka administracyjna = [[Okręg Dolj|Dolj]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Predești (gmina)|Predești]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 3
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Dolj
 |współrzędne                  = 44°20′35″N 23°35′15″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Predeștii Mici''' – wieś w [[Rumunia|Rumunii]], w [[Okręg Dolj|okręgu Dolj]], w [[Predești (gmina)|gminie Predești]]. W 2011 roku liczyła 3 mieszkańców{{r|rpl}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=rpl>{{Cytuj stronę | url = http://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | archiwum = https://web.archive.org/web/20210303055647/https://www.recensamantromania.ro/wp-content/uploads/2014/01/rpl_2011_populatia-pe-categorii-de-localitati.xls | tytuł = Populaţia stabilă pe judeţe, municipii, oraşe şi localităti componenete la RPL_2011 | opublikowany = Institutul Naţional de Statistică | język = ro | data dostępu = 2023-02-09}}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w okręgu Dolj]]

title: Predeștii Mici

Państwo: Rumunia

Okręg: Dolj

Gmina: Predești

Populacja (2011) · • liczba ludności: · 3


text:
# Listwa przymykowa
Listwa przymykowa (także z niem.: szlaklistwa lub anszlag) - listwa zakrywająca styk dwóch skrzydeł okiennych. Decyduje o kolejności ich otwierania.
Występuje od XVIII wieku, kiedy zaczęła wypierać słupki okienne. Rozpowszechniona masowo od połowy XIX wieku. Często miewała formę ozdobną (rzeźbienie), podobnie, jak wcześniej słupki.

title: Listwa przymykowa

wikitext:
[[Plik:Listwa przymykowa.jpg|thumb|140px|Listwa przymykowa w oknie polskiego bloku]]
'''Listwa przymykowa''' (także z [[język niemiecki|niem.]]: '''szlaklistwa''' lub '''anszlag''') - listwa zakrywająca styk dwóch [[Skrzydło (budownictwo)|skrzydeł]] [[okno|okiennych]]. Decyduje o kolejności ich otwierania.

Występuje od XVIII wieku, kiedy zaczęła wypierać [[słupek okienny|słupki okienne]]. Rozpowszechniona masowo od połowy XIX wieku. Często miewała formę ozdobną (rzeźbienie), podobnie, jak wcześniej słupki.

== Bibliografia ==
* [[Jan Tajchman]], ''Słownik terminologiczny architektury - Stolarka okienna'', Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa, 1993, s. 15, {{ISBN|83-86334-10-X}}

[[Kategoria:Konstrukcje drewniane]]
[[Kategoria:Okna]]


text:
# Olinowanie stałe
Olinowanie stałe – rodzaj olinowania na jachcie żaglowym lub innej jednostce pływającej posiadającej maszt. Zazwyczaj są to liny (czasem pręty lub specjalne profile) utrzymujące i stabilizujące maszt bądź inne drzewca w płaszczyźnie poprzecznej jachtu. Ich mocowania mogą być przytwierdzone w różnych jego częściach (stąd ich różne nazwy, biorące się od miejsca zamocowania). Drugi koniec jest mocowany do pokładu lub innych stałych elementów omasztowania. Podczas żeglugi nie pracuje się linami olinowania stałego. Co jakiś czas dokonuje się korekty ich napięcia. Wyjątkiem są jednostki regatowe, na których olinowanie stałe często reguluje się w trakcie żeglugi, w celu zmiany ustawienia (pochylenia, ugięcia) masztu.
Najczęściej olinowanie stałe stanowią liny skręcone z drutów ze stali węglowej powleczone antykorozyjną warstwą cynkową. Niekiedy materiałem może być również stal stopowa, nierdzewna bądź kwasoodporna. Od końca lat 1980. eksperymentuje się również z olinowaniem stałym wykonanym z włókna węglowego lub aramidowego, jednakże ze względu na niską wytrzymałość udarową ich zastosowanie jest ograniczone do jednostek regatowych oraz jachtów o wysokich wymaganiach technologicznych, gdzie priorytetem jest redukcja masy i poprawa osiągów.
Końce lin olinowania stałego zagniata się bądź zaplata i łączy np. ściągaczem lub drabinką w celu umożliwienia regulacji naprężenia.
W ogólności olinowanie stałe dzieli się ze względu na kierunek działania sił przez nie przenoszonych i tak są to: sztagi, wanty, baksztagi, jumpsztagi.
- Sztag
- Achtersztag
- Baksztag
- Wanty kolumnowe
- Topwanty
- Jumpsztag
- Wanta krzyżowa - krojcwanta

title: Olinowanie stałe

wikitext:
[[Plik:Falls of Clyde shrouds inboard.jpg|thumb|270px|Wanty na [[żaglowiec|żaglowcu]] "Falls of Clyde" (kolor czarny)]]
[[Plik:Barkskibs staende rigning2.png|thumb|270px|Olinowanie trójmasztowego [[bark (żaglowiec)|barku]]]]
'''Olinowanie stałe''' – rodzaj [[olinowanie|olinowania]] na jachcie żaglowym lub innej [[Jednostka pływająca|jednostce pływającej]] posiadającej [[maszt]]. Zazwyczaj są to liny (czasem pręty lub specjalne profile) utrzymujące i stabilizujące maszt bądź inne [[Drzewce (żeglarstwo)|drzewca]] w płaszczyźnie poprzecznej jachtu. Ich mocowania mogą być przytwierdzone w różnych jego częściach (stąd ich różne nazwy, biorące się od miejsca zamocowania). Drugi koniec jest mocowany do [[pokład statku|pokładu]] lub innych stałych elementów omasztowania. Podczas żeglugi nie pracuje się linami olinowania stałego. Co jakiś czas dokonuje się korekty ich napięcia. Wyjątkiem są jednostki [[regaty|regatowe]], na których olinowanie stałe często reguluje się w trakcie żeglugi, w celu zmiany ustawienia (pochylenia, ugięcia) masztu.

Najczęściej olinowanie stałe stanowią liny skręcone z drutów ze stali węglowej powleczone antykorozyjną warstwą cynkową. Niekiedy materiałem może być również stal stopowa, nierdzewna bądź kwasoodporna. Od końca lat 1980. eksperymentuje się{{doprecyzuj|data=2016-04|kto?}} również z olinowaniem stałym wykonanym z włókna węglowego lub aramidowego, jednakże ze względu na niską wytrzymałość udarową ich zastosowanie jest ograniczone do jednostek regatowych oraz jachtów o wysokich wymaganiach technologicznych, gdzie priorytetem jest redukcja masy i poprawa osiągów<ref>{{Cytuj |tytuł = Poradnik o olinowaniu jachtu. wszystko, co musisz wiedzieć o liniach żeglarskich |data = 2025-02-11 |data dostępu = 2025-02-12 |opublikowany = marinabaltyk.pl |url = https://marinabaltyk.pl/olinowanie-jachtu-wszystko-co-musisz-wiedziec-o-liniach-zeglarskich/}}</ref>.

Końce lin olinowania stałego zagniata się bądź zaplata<ref group="uwaga">Zaplatanie lin stalowych nosi nazwę szplajsowania.</ref> i łączy np. [[śruba rzymska|ściągaczem]] lub drabinką w celu umożliwienia regulacji naprężenia.

W ogólności olinowanie stałe dzieli się ze względu na kierunek działania sił przez nie przenoszonych i tak są to: [[sztag|sztagi]], [[wanta (żeglarstwo)|wanty]], [[baksztag]]i, [[jumpsztag]]i.

<gallery>
Plik:Yacht stay.svg|
[[Sztag]]

Plik:Yacht backstay.svg|
[[Achtersztag]]

Plik:Yacht running backstay.svg|
[[Baksztag]]

Plik:Yacht shroud 2.svg|
[[Wanta kolumnowa|Wanty kolumnowe]]

Plik:Yacht shroud 1.svg|
[[Topwanta|Topwanty]]

Plik:Yacht jumpstag.svg|
[[Jumpsztag]]

Plik:Yacht shroud.svg|
[[Wanta krzyżowa - krojcwanta]]

</gallery>

== Zobacz też ==
* [[olinowanie ruchome]]
* [[omasztowanie]]
* [[ożaglowanie]]
* [[takielunek]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Dziewulski| imię = Jerzy W.| autor link = | tytuł = Wiadomości o jachtach żaglowych| wydawca = Alma-Press| miejsce = Warszawa| rok = 2008| strony = 364-366| isbn = 978-83-7020-358-0}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Haber| imię = Franciszek| autor link = | tytuł = Vademecum żeglarza i sternika jachtowego| wydawca = WILGA| miejsce = Warszawa| rok = 2004| strony = 22-24| isbn = 83-7375-197-1}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://liny.pl/kalkulator/kalk_pl.php Kalkulator parametrów lin stalowych i bębnów – minimalna siła zrywająca MBL, waga jednostkowa 1 m liny, przekrój metaliczny, dopuszczalne obciążenie robocze DOR, prawidłowa wielkość bębna]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Olinowanie (żeglarstwo)|Olinowanie]]


text:
# Bojan Malić
Bojan Malić (ur. 16 listopada 1988 w Osijeku) – chorwacki wioślarz.

## Osiągnięcia
- Mistrzostwa Świata Juniorów – Amsterdam 2006 – ósemka – 7  miejsce[1].
- Mistrzostwa Świata U-23 – Račice 2009 – czwórka bez sternika – 7  miejsce[1].
- Mistrzostwa Europy – Brześć 2009 – czwórka bez sternika – 10. miejsce[1].

title: Bojan Malić

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Bojan Malić
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = wioślarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[16 listopada]] [[1988]]
 |miejsce urodzenia         = [[Osijek]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 188 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Bojan Malić''' (ur. [[16 listopada]] [[1988]] w [[Osijek]]u) – [[Chorwacja|chorwacki]] [[Wioślarstwo|wioślarz]].

== Osiągnięcia ==
* [[Mistrzostwa Świata Juniorów w Wioślarstwie 2006|Mistrzostwa Świata Juniorów]] – [[Amsterdam]] 2006 – ósemka – 7  miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Świata U-23 w Wioślarstwie 2009|Mistrzostwa Świata U-23]] – [[Račice (kraj ustecki)|Račice]] 2009 – czwórka bez sternika – 7  miejsce<ref name="rowing"/>.
* [[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2009|Mistrzostwa Europy]] – [[Brześć]] 2009 – [[Mistrzostwa Europy w Wioślarstwie 2009 – czwórka bez sternika mężczyzn|czwórka bez sternika]] – 10. miejsce<ref name="rowing">{{cytuj stronę| url = https://worldrowing.com/athlete/f6b8e530-304f-4beb-9a62-b017b574f270 | tytuł = WorldRowing.com| data dostępu = 2010-02-21| autor = | język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Malić, Bojan}}
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Wioślarstwie 2009]]
[[Kategoria:Chorwaccy wioślarze]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Osijeku]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1988]]

title: · Bojan Malić

Data i miejsce urodzenia: 16 listopada 1988 · Osijek


text:
# Pałac w Janowicach Dużych
Pałac w Janowicach Dużych – zabytkowy pałac w Janowicach Dużych – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim,  w powiecie legnickim, w gminie Krotoszyce.

## Historia
Obiekt  wybudowany w XVIII w.  przebudowany w początkach XX w. Nad wejściem kartusz z  herbami: Hansa Siegmunda von Liedlau i Barbary von Moravitzki z Branic.
Pałac jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park, z pierwszej ćwierci XX w.
- Herb von Liedlau
- Herb von Morawitzky

title: Pałac w Janowicach Dużych

wikitext:
{{Budynek infobox
 |nazwa                 = Pałac w Janowicach Dużych
 |nazwa oryginalna      =
 |zabytek               = pałac A/2918/487/L z 29.03.1977; park A/2919/473/L z 17.07.1976
 |zdjęcie               = Janowice Duże Pałac.JPG
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |państwo               = dolnośląskie
 |miejscowość           = [[Janowice Duże]]
 |adres                 =
 |typ budynku           = [[pałac]]
 |styl architektoniczny =
 |architekt             =
 |inwestor              =
 |wysokość całkowita    =
 |wysokość do dachu     =
 |kondygnacje           =
 |powierzchnia użytkowa =
 |rozpoczęcie budowy    =
 |ukończenie budowy     = XVIII w.
 |przebudowy            =
 |zniszczono            =
 |odbudowano            =
 |pierwszy właściciel   =
 |kolejni właściciele   =
 |właściciel            =
 |plan budynku          =
 |kod mapy              = Krotoszyce (gmina)
 |współrzędne           = 51°8′27″N 16°5′59″E
 |commons               = Category:Palace in Janowice Duże
 |www                   =
}}
'''Pałac w Janowicach Dużych''' – [[Zabytek|zabytkowy]]<ref>{{zabytek|dolnośląskie}}</ref> [[pałac]] w [[Janowice Duże|Janowicach Dużych]] – [[wieś|wsi]] w [[Polska|Polsce]], w [[województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]],  w [[powiat legnicki|powiecie legnickim]], w [[Krotoszyce (gmina)|gminie Krotoszyce]].

==Historia==
Obiekt  wybudowany w XVIII w.  przebudowany w początkach XX w. Nad wejściem [[kartusz (ozdoba)|kartusz]] z  herbami: Hansa Siegmunda von Liedlau i Barbary von Moravitzki z [[Branice (województwo opolskie)|Branic]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://przezwiekiikraje.blogspot.com/2020/07/dolny-slask-czesc-13-janowice-duze.html|tytuł =Dolny Śląsk - część 13 Janowice Duże, Snowidza, Luboradz... |autor = |opublikowany =przezwiekiikraje.blogspot.com |data = |język =pl |data dostępu = 2023-04-07}}</ref>.
Pałac jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park, z pierwszej ćwierci XX w.

<gallery class=center>
Liedlau-Wappen Sbm 51.jpg|Herb von Liedlau
Wappen der Freiherren Morawitzky von Rudnitz.png|Herb von Morawitzky
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Dwory, pałace i zamki województwa dolnośląskiego}}

{{SORTUJ:Janowice Duże}}
[[Kategoria:Pałace w województwie dolnośląskim]]
[[Kategoria:Janowice Duże]]

title: Pałac w Janowicach Dużych

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Miejscowość: Janowice Duże

Typ budynku: pałac

Ukończenie budowy: XVIII w.


text:
# Dełeń
Dełeń (ukr. Делень) – wieś na Ukrainie, w obwodzie odeskim, w rejonie bołgradzkim, w hromadzie Arcyz. W 2024 liczyła 2056 mieszkańców, głównie Bułgarów.

title: Dełeń

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dełeń
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Делень}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-51
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon bołgradzki|bołgradzki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Arcyz (hromada)|Arcyz]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 2606
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód odeski
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dełeń''' ({{w języku|uk|Делень}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód odeski|obwodzie odeskim]], w [[rejon bołgradzki|rejonie bołgradzkim]], w [[Arcyz (hromada)|hromadzie Arcyz]]. W 2024 liczyła 2056 mieszkańców, głównie [[Bułgarzy|Bułgarów]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Соціальний паспорт Арцизької міської територіальної громади {{!}} Арцизька громада, Одеська область, Болградський район |data dostępu = 2024-11-12 |opublikowany = arciz-rada.gov.ua |url = https://arciz-rada.gov.ua/socialnij-pasport-arcizkoi-miskoi-teritorialnoi-gromadi-23-20-44-27-10-2024/ |język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie odeskim]]

title: DełeńДелень

Herb: Flaga

Państwo: Ukraina

Obwód: odeski

Rejon: bołgradzki

Hromada: Arcyz


text:
# Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza
Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza – leśny rezerwat przyrody na północnym stoku Policy, która w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego.

## Opis
Rezerwat obejmuje 58,73 ha wysokogórskiego boru świerkowego zachowanego w stanie naturalnym. Położony jest na wysokości od 1200 do 1369 m n.p.m. W rezerwacie występują następujące gatunki roślin chronionych: liczydło górskie, tojad mocny, parzydło leśne, omieg górski, zarzyczka górska, wawrzynek wilczełyko, widłak wroniec, widłak jałowcowaty, goryczka trojeściowa, pierwiosnek wyniosły, kosodrzewina i limba. Spośród ptaków występujących tutaj najbardziej interesujące są głuszec i dzięcioł trójpalczasty. Stwierdzono również występowanie sichrawy karpackiej, endemicznego dla Karpat gatunku chrząszcza.
Nazwany na cześć profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego Zenona Klemensiewicza, językoznawcy i pedagoga, który zginął 2 kwietnia 1969 w katastrofie lotniczej na północnym stoku Policy.
Przez rezerwat przechodzi zielony szlak turystyczny do centrum Zawoi.
Rezerwat leży w gminie Zawoja, w powiecie suskim, w województwie małopolskim, w całości na terenie leśnictwa Skawica (nadleśnictwo Sucha). Przylega do rezerwatu przyrody Na Policy, utworzonego w 1998 r.
Rezerwat wchodzi w skład dwóch obszarów Natura 2000: ostoi ptasiej PLB 120006 „Pasmo Policy” oraz ostoi siedliskowej – PLH 120012 „Na Policy”.

wikitext:
{{Obszar chroniony infobox
 |nazwa                = Rezerwat na Policy<br>im. prof. Zenona Klemensiewicza
 |nazwa oryginalna     =
 |kod obszaru          =
 |logo                 =
 |grafika              = Rezerwat-na-policy2.jpg
 |opis grafiki         =
 |rodzaj               = [[rezerwat leśny]]
 |państwo              = PL-MA
 |położenie            =
 |siedziba             =
 |mezoregion           = [[Beskid Żywiecki]]
 |data utworzenia      = 1972
 |akt prawny           = {{Monitor Polski|1972|36|202}}, § 11
 |data likwidacji      =
 |powód likwidacji     =
 |powierzchnia         = 58,73 ha
 |powierzchnia otuliny =
 |obszary chronione    =
 |ochrona              =
 |odwiedzający         =
 |dyrekcja             =
 |plan                 =
 |opis planu           =
 |kod mapy             = Zawoja (gmina)
 |współrzędne          = 49°37′30″N 19°37′10″E
 |opis miejsca         =
 |commons              = Category:Nature reserve Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza
 |www                  =
}}
'''Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza''' – [[rezerwat leśny|leśny]] [[rezerwat przyrody]] na północnym [[stok (geomorfologia)|stoku]] [[Polica|Policy]], która w [[Regionalizacja fizycznogeograficzna Polski|regionalizacji fizycznogeograficznej Polski]] według [[Jerzy Kondracki|Jerzego Kondrackiego]] zaliczane jest do [[Beskid Żywiecki|Beskidu Żywieckiego]]<ref name="kon" />, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do [[Beskid Żywiecko-Orawski|Beskidu Żywiecko-Orawskiego]]<ref name="sol" />.

== Opis ==
Rezerwat obejmuje 58,73 ha wysokogórskiego [[Las iglasty|boru]] [[świerk]]owego zachowanego w stanie naturalnym. Położony jest na wysokości od 1200 do 1369 m [[n.p.m.]] W rezerwacie występują następujące gatunki roślin chronionych: [[liczydło górskie]], [[tojad mocny]], [[parzydło leśne]], [[omieg górski]], [[zarzyczka górska]], [[wawrzynek wilczełyko]], [[Wroniec widlasty|widłak wroniec]], [[widłak jałowcowaty]], [[goryczka trojeściowa]], [[pierwiosnek wyniosły]], [[kosodrzewina]] i [[Sosna limba|limba]]. Spośród ptaków występujących tutaj najbardziej interesujące są [[Głuszec zwyczajny|głuszec]] i [[dzięcioł trójpalczasty]]. Stwierdzono również występowanie [[sichrawa karpacka|sichrawy karpackiej]], [[endemit|endemicznego]] dla [[Karpaty|Karpat]] gatunku [[chrząszcze|chrząszcza]]<ref name="rez" />.

Nazwany na cześć profesora [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytetu Jagiellońskiego]] [[Zenon Klemensiewicz|Zenona Klemensiewicza]], [[Językoznawstwo|językoznawcy]] i [[Pedagogika|pedagoga]], który zginął 2 kwietnia 1969 w [[Katastrofa lotnicza na Policy|katastrofie lotniczej]] na północnym stoku [[Polica|Policy]]<ref name="fig" />.

Przez rezerwat przechodzi zielony [[szlak turystyczny]] do centrum [[Zawoja|Zawoi]]<ref name="comp" />.

Rezerwat leży w [[Zawoja (gmina)|gminie Zawoja]], w [[powiat suski|powiecie suskim]], w [[województwo małopolskie|województwie małopolskim]], w całości na terenie leśnictwa Skawica ([[nadleśnictwo Sucha]])<ref name="och" />. Przylega do [[Rezerwat przyrody Na Policy|rezerwatu przyrody Na Policy]], utworzonego w 1998 r.<ref name="na" />

Rezerwat wchodzi w skład dwóch obszarów Natura 2000: ostoi ptasiej PLB 120006 „Pasmo Policy” oraz ostoi siedliskowej – PLH 120012 „[[Na Policy]]”<ref name="sie" />.

== Galeria ==
<gallery widths=200 perrow=4>
Na Policy Nature Reserve (1).jpg|
Rezerwat-na-policy1.jpg|
Na Policy Nature Reserve (2).jpg|
Na Policy Nature Reserve (3).jpg|
Na Policy Nature Reserve (4).jpg|
Na Policy Nature Reserve (5).jpg|
Na Policy Nature Reserve (6).jpg|
Na Policy Nature Reserve (7).jpg|
</gallery>

== Przypisy ==
<references>
<ref name="comp">{{Cytuj |tytuł = Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000 |miejsce = Kraków |wydawca = Compass |data = 2011 |isbn = 978-83-7605-084-3 |s = 1}}</ref>
<ref name="fig">{{Cytuj |autor = Stanisław Figiel; Urszula Janicka-Krzywda; Piotr Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski |tytuł = Beskid Żywiecki: przewodnik |miejsce = Pruszków |wydawca = [[Rewasz (wydawnictwo)|Oficyna Wydawnicza „Rewasz”]] |data = 2012 |isbn = 978-83-62460-30-4 |s = 301–302}}</ref>
<ref name="kon">{{cytuj |autor = [[Jerzy Kondracki]] |tytuł = Geografia regionalna Polski |wydawca = [[Wydawnictwo Naukowe PWN]] |miejsce = Warszawa |data = 1998 |isbn = 83-01-12479-2 |s = 318, 330–333}}</ref>
<ref name="sol">{{Cytuj |autor = J. Solon; J. Borzyszkowski ; M. Bidłasik; A. Richling; K. Badora; J. Balon; T. Brzezińska-Wójcik; Ł. Chabudziński ; R. Dobrowolski; I. Grzegorczyk; M. Jodłowski ; M. Kistowski; R. Kot; P. Krąż; J. Lechnio; A. Macias; A. Majchrowska; E. Malinowska; P. Migoń; U. Myga-Piątek; J. Nita; E. Papińska; J. Rodzik; M. Strzyż; S. Terpiłowski; W. Ziaja |tytuł = Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data |czasopismo = Geographia Polonica |wolumin = 91 |numer = 2 |data = 2018 |s = 143–170}}</ref>
<ref name="na">{{cytuj |url = https://archive.ph/20120802151308/http://www.iop.krakow.pl/karpaty/Na_Policy,34,obszar.html |tytuł = Natura 2000: Na Policy (PLH120012) |data dostępu = 2017-01-13}}</ref>
<ref name="och">{{cytuj |url = http://www.katowice.lasy.gov.pl/web/sucha/ochronaprzyrody |tytuł = Osobliwości przyrody na terenie nadleśnictwa Sucha |archiwum = http://archive.is/Nhjp |zarchiwizowano = 2012-08-05}}</ref>
<ref name="rez">{{Cytuj |url = http://www.sucha.katowice.lasy.gov.pl/rezerwaty-przyrody |tytuł = Opis rezerwatu na stronie Nadleśnictwa Sucha |data dostępu = 2019-03-25}}</ref>
<ref name="sie">{{cytuj |url = http://krakow.rdos.gov.pl/formy-ochrony-przyrody |tytuł = Rejestr Rezerwatów Przyrody prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie (stan na 1.03.2016 r.) |archiwum = https://web.archive.org/web/20160406114257/http://krakow.rdos.gov.pl/files/artykuly/14223/rejestr2016rezeprzy.pdf |zarchiwizowano = 2016-04-06}}</ref>
</references>

{{SORTUJ:Na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza, Rezerwat przyrody}}
[[Kategoria:Beskid Żywiecko-Orawski]]
[[Kategoria:Ochrona przyrody Beskidu Żywieckiego]]
[[Kategoria:Pasmo Policy]]
[[Kategoria:Rezerwaty przyrody w województwie małopolskim]]
[[Kategoria:Sidzina]]
[[Kategoria:Skawica (wieś)]]
[[Kategoria:Zubrzyca Górna]]

title: Rezerwat na Policy · im. prof. Zenona Klemensiewicza

Województwo: małopolskie

Mezoregion: Beskid Żywiecki


text:
# Wybory parlamentarne w Albanii w 1991 roku
Wybory parlamentarne w Albanii w 1991 roku – wybory do albańskiego Zgromadzenia Ludowego XII kadencji, przeprowadzone 31 marca, 7 kwietnia i 14 kwietnia 1991 roku, zakończone zwycięstwem Albańskiej Partii Pracy.
Wybory w 1991 były pierwszymi od ponad 50 lat wyborami wielopartyjnymi do albańskiego parlamentu. Zalegalizowana w grudniu 1990 pierwsza partia opozycyjna Demokratyczna Partia Albanii wystąpiła przeciwko komunistycznej APP, rządzonej przez spadkobierców Envera Hodży. Na prośbę opozycji datę wyborów przesunięto o miesiąc (początkowo miały się odbyć 10 lutego 1991). APP w toku swojej kampanii przekonywało do łagodnej transformacji, bez radykalnych zmian własnościowych. Demokratyczna opozycja postulowała integrację ze strukturami europejskimi, poprawę warunków życia i reprywatyzację ziemi.
Na listach wyborczych zarejestrowano 1074 kandydatów. Według oficjalnych danych w wyborach wzięło udział 97% uprawnionych do głosowania (wcześniej udział w wyborach był obowiązkowy). Mimo rosnącej popularności opozycji, szczególnie w miastach północnej części kraju nie była ona w stanie zagrozić dominacji komunistów, którzy uzyskali poparcie elektoratu wiejskiego, ale także środkowej i południowej części kraju. Istotną rolę odegrała także kwestia dominacji komunistów w mediach i krótki okres kampanii. Prasa niezależna, wydawana przez struktury Demokratycznej Partii Albanii (Rilindja Demokratike) poza Szkodrą i Tiraną miała niewielkie grono czytelników.
Albańska Partia Pracy zdobyła 149 mandatów w Zgromadzeniu (wraz ze sprzymierzonymi stowarzyszeniami - 169). W 13 okręgach wyborczych APP zdobyła wszystkie mandaty (Fier, Gramsh, Kolonja, Kukës, Librazhd, Mat, Mirdita, Permet, Pogradec, Puka, Skrapar, Tepelena, Tropoja). Demokratyczna Partia Albanii uzyskała 75 mandatów, wygrywając wybory w Durrësie, Szkodrze i Tiranie. Pięć mandatów przypadło organizacji Omonia, reprezentującej mniejszość grecką, jeden mandat zdobył deputowany niezależny. W gronie 250 deputowanych znalazło się 9 kobiet. Największą grupę zawodową wśród deputowanych stanowili przedstawiciele zawodów rolniczych (agronomowie i weterynarze) - 62 osoby. Aż 226 deputowanych było parlamentarnymi nowicjuszami.
Przewodniczącym nowego parlamentu został wybrany deputowany APP - Kastriot Islami. 29 kwietnia 1991 uchwalono zmiany w konstytucji, które m.in. wprowadzały urząd prezydenta. Narastający kryzys społeczno-polityczny i postępująca polaryzacja społeczeństwa spowodowała, że parlament wybrany w 1991 przetrwał niespełna rok i został rozwiązany przed upływem kadencji.

## Oficjalne wyniki wyborów
|  | Komitet Wyborczy              | Procent oddanych głosów | Liczba mandatów |
|  | ----------------------------- | ----------------------- | --------------- |
|  | Albańska Partia Pracy         | 56.17                   | 149             |
|  | Demokratyczna Partia Albanii  | 38.71                   | 75              |
|  | Front Demokratyczny           | 4.3                     | 11              |
|  | Federacja Związków Zawodowych | b.d.                    | 6               |
|  | Organizacja Omonia            | 0.73                    | 5               |
|  | Związek Kobiet                | b.d.                    | 2               |
|  | Narodowy Komitet Weteranów    | 0.28                    | 1               |
|  | Razem                         | 100                     | 250             |

wikitext:
{{Wybory infobox
 |nazwa                    = Wybory parlamentarne w Albanii w 1991 roku
 |państwo                  = Albania
 |rodzaj                   = [[wybory parlamentarne]]
 |data przeprowadzenia     = 31 marca 1991
7 kwietnia 1991
14 kwietnia 1991
 |data zarządzenia         =
 |zarządzający             = Prezydium Zgromadzenia Ludowego
 |podstawa prawna          = [[kodeks wyborczy]]
 |ordynacja wyborcza       = [[Ordynacja proporcjonalna|proporcjonalna]]
 |koszt                    =
 |wyniki 1                 = głosowania do Zgromadzenia Ludowego
 |1. komitet 1             = PPSh
 |wynik 1. komitetu 1      = 56,17
 |2. komitet 1             = PD
 |wynik 2. komitetu 1      = 38,71
 |3. komitet 1             = Omonia
 |wynik 3. komitetu 1      = 0,73
 |4. komitet 1             = NKV
 |wynik 4. komitetu 1      = 0,28
 |5. komitet 1             = EAP
 |wynik 5. komitetu 1      = 0,07
 |wynik innych komitetów 1 = 4,04
 |poprzednie               = [[Wybory parlamentarne w Albanii w 1987 roku|1987]]
 |następne                 = [[Wybory parlamentarne w Albanii w 1992 roku|1992]]
 |wikinews                 =
 |commons                  =
 |wikiquote                =
 |www                      =
}}
[[Plik:Albania 1991 parliamentary elections.png|mały|Mapa wyborów]]
'''Wybory parlamentarne w Albanii w 1991 roku''' – wybory do [[Albania|albańskiego]] [[Zgromadzenie Albanii|Zgromadzenia Ludowego]] XII kadencji, przeprowadzone 31 marca, 7 kwietnia i 14 kwietnia [[1991]] roku, zakończone zwycięstwem Albańskiej Partii Pracy.

Wybory w 1991 były pierwszymi od ponad 50 lat [[Pluralizm polityczny|wyborami wielopartyjnymi]] do albańskiego parlamentu. Zalegalizowana w grudniu 1990 pierwsza partia opozycyjna [[Demokratyczna Partia Albanii]] wystąpiła przeciwko komunistycznej [[Albańska Partia Pracy|APP]], rządzonej przez spadkobierców [[Enver Hoxha|Envera Hodży]]. Na prośbę opozycji datę wyborów przesunięto o miesiąc (początkowo miały się odbyć 10 lutego 1991). APP w toku swojej kampanii przekonywało do łagodnej [[Transformacja wolnorynkowa|transformacji]], bez radykalnych zmian własnościowych. Demokratyczna opozycja postulowała integrację ze strukturami europejskimi, poprawę warunków życia i [[reprywatyzacja|reprywatyzację]] ziemi{{r|Czekalski}}.

Na listach wyborczych zarejestrowano 1074 kandydatów{{r|Vickers}}. Według oficjalnych danych w wyborach wzięło udział 97% uprawnionych do głosowania (wcześniej udział w wyborach był obowiązkowy). Mimo rosnącej popularności opozycji, szczególnie w miastach północnej części kraju nie była ona w stanie zagrozić dominacji komunistów, którzy uzyskali poparcie [[Elektorat (socjologia)|elektoratu]] wiejskiego, ale także środkowej i południowej części kraju. Istotną rolę odegrała także kwestia dominacji komunistów w mediach i krótki okres kampanii. Prasa niezależna, wydawana przez struktury Demokratycznej Partii Albanii (''[[Rilindja Demokratike]]'') poza [[Szkodra|Szkodrą]] i Tiraną miała niewielkie grono czytelników.

Albańska Partia Pracy zdobyła 149 mandatów w Zgromadzeniu (wraz ze sprzymierzonymi stowarzyszeniami - 169). W 13 okręgach wyborczych APP zdobyła wszystkie mandaty ([[Fier]], [[Gramsh]], [[Kolonja]], [[Kukës]], [[Librazhd]], [[Okręg Mat|Mat]], Mirdita, [[Përmet|Permet]], [[Pogradec]], [[Puka]], [[Skrapar]], [[Tepelena]], [[Tropoja]]){{r|Vickers}}. Demokratyczna Partia Albanii uzyskała 75 mandatów, wygrywając wybory w [[Durrës]]ie, Szkodrze i Tiranie. Pięć mandatów przypadło organizacji Omonia, reprezentującej mniejszość [[Grecy|grecką]], jeden mandat zdobył deputowany niezależny{{r|Vickers}}. W gronie 250 deputowanych znalazło się 9 kobiet. Największą grupę zawodową wśród deputowanych stanowili przedstawiciele zawodów rolniczych (agronomowie i weterynarze) - 62 osoby. Aż 226 deputowanych było parlamentarnymi nowicjuszami.

Przewodniczącym nowego parlamentu został wybrany deputowany APP - [[Kastriot Islami]]. 29 kwietnia 1991 uchwalono zmiany w konstytucji, które m.in. wprowadzały urząd [[Prezydent Albanii|prezydenta]]. Narastający kryzys społeczno-polityczny i postępująca polaryzacja społeczeństwa spowodowała, że parlament wybrany w 1991 przetrwał niespełna rok i został rozwiązany przed upływem kadencji{{r|king}}.

== Oficjalne wyniki wyborów ==
{|  class="wikitable"
|- bgcolor="#cccccc"
! width=5 |
! | Komitet Wyborczy
! | Procent oddanych głosów
! | Liczba mandatów
|-
|bgcolor="red"|
| '''[[Albańska Partia Pracy]]'''
|  align="center" | 56.17
|  align="center" | 149
|-
|bgcolor="#3366CC"|
| '''[[Demokratyczna Partia Albanii]]'''
|  align="center" | 38.71
|  align="center" | 75
|-
|bgcolor="red"|
| '''[[Front Demokratyczny]]'''
|  align="center" | 4.3
|  align="center" | 11
|-
|bgcolor="#3366CC"|
| '''Federacja Związków Zawodowych'''
|  align="center" | b.d.
|  align="center" | 6
|-
|bgcolor="#CC6600"|
| '''[[Partia Unii na rzecz Praw Człowieka|Organizacja Omonia]]'''
|  align="center" | 0.73
|  align="center" | 5
|-
|bgcolor="#FF0000"|
| '''Związek Kobiet'''
|  align="center" | b.d.
|  align="center" | 2
|-
|bgcolor="red"|
| '''Narodowy Komitet Weteranów'''
|  align="center" | 0.28
|  align="center" | 1
|-
|bgcolor=|
| '''Razem'''
|  align="center" | 100
|  align="center" | 250
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=king>{{Cytuj książkę | nazwisko = King| imię = Russell| autor link = | tytuł = Out Of Albania: From Crisis Migration to Social Inclusion in Italy| wydawca = Berghahn Books| miejsce = Londyn| rok = 2008| strony = 45| isbn = 9781850652908}}</ref>
<ref name=Czekalski>{{Cytuj książkę | nazwisko = Czekalski| imię = Tadeusz| autor link = | tytuł = Albania| wydawca = Wydawnictwo TRIO| miejsce = Warszawa| rok = 2003| strony = 202-205| isbn = }}</ref>
<ref name=Vickers>{{Cytuj książkę | nazwisko = Vickers| imię = Miranda| autor link = | tytuł = Albania: From Anarchy to a Balkan Identity| wydawca = C. Hurst & Co. Publishers| miejsce = Londyn| rok = 1997| strony = 55-57| isbn = 9781850652908}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Czekalski| imię = Tadeusz| autor link = | tytuł = Albania| wydawca = Wydawnictwo TRIO| miejsce = Warszawa| rok = 2003| strony = 202-205| isbn = }}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Vickers| imię = Miranda| autor link = | tytuł = Albania: From Anarchy to a Balkan Identity| wydawca = C. Hurst & Co. Publishers| miejsce = Londyn| rok = 1997| strony = 55-57| isbn = 9781850652908}}

{{Wybory w Albanii}}

[[Kategoria:Albania w XX wieku]]
[[Kategoria:Wybory parlamentarne w Albanii|1991]]
[[Kategoria:Wybory w 1991|Albania]]

Państwo: Albania

Rodzaj: wybory parlamentarne

Data przeprowadzenia: 31 marca 1991 · 7 kwietnia 1991 · 14 kwietnia 1991

Podstawa prawna: kodeks wyborczy

Ordynacja wyborcza: proporcjonalna

poprzednie: · 1987: następne: · 1992


text:
# Castle Donington
Castle Donington – wieś w Anglii, w hrabstwie Leicestershire, w dystrykcie North West Leicestershire. Leży 27 km na północny zachód od miasta Leicester i 170 km na północny zachód od Londynu. W 2011 roku liczyła 6146 mieszkańców.
W jej sąsiedztwie znajdują się port lotniczy East Midlands oraz tor wyścigowy Donington Park.
W Castle Donington w 2004 roku został założony zespół muzyczny Late of the Pier.

title: Castle Donington

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Castle Donington
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Castle Donington
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East Midlands]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Leicestershire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[North West Leicestershire]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 6416
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01332
 |kod pocztowy                 = DE74
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Leicestershire
 |współrzędne                  = 52°50′40″N 1°20′16″W
 |commons                      = Category:Castle Donington
 |www                          =
}}
'''Castle Donington''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Leicestershire]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[North West Leicestershire]]. Leży 27 km na północny zachód od miasta [[Leicester]] i 170 km na północny zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SK4460227676|tytuł=Castle Donington na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>. W 2011 roku liczyła 6146 mieszkańców<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.nomisweb.co.uk/reports/localarea?compare=E34004358| tytuł = Local Area Report: Castle Donington Built-up area | opublikowany = Nomis | język = en | data dostępu = 2024-04-12}}</ref>.

W jej sąsiedztwie znajdują się [[port lotniczy East Midlands]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.eastmidlandsairport.com/ | tytuł = East Midlands Airport | język = en | data dostępu = 2024-04-12}}</ref> oraz tor wyścigowy [[Donington Park]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.donington-park.co.uk/ | tytuł = Donington Park | język = en | data dostępu = 2024-04-12}}</ref>.

W Castle Donington w 2004 roku został założony zespół muzyczny [[Late of the Pier]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://rateyourmusic.com/artist/late-of-the-pier|tytuł=Late of the Pier|autor=[[Rate Your Music]]|data dostępu=2025-06-07|opublikowany=rateyourmusic.com|język=en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Leicestershire]]

title: Castle Donington

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East Midlands

Hrabstwo: Leicestershire

Dystrykt: North West Leicestershire


text:
# Chryzopol
Chryzopol (gre.: Χρυσόπολις – Złote miasto, łac.: Chrysopolis), w średniowieczu określane również jako Skutari (gre.: Εκουτάριον, tur.: Üsküdar) – starożytne miasto położone w Bitynii nad cieśniną Bosfor dokładnie naprzeciw Byzantionu (późniejszego Konstantynopola). Współcześnie zarówno Konstantynopol, jak i Chryzopol oraz pobliski Chalkedon stanowią dzielnice tureckiego miasta Stambuł.

## Historia miasta
Miasto zostało założone w VII wieku p.n.e. przez greckich kolonistów z pobliskiego Chalkedonu w okresie wielkiej kolonizacji. Położone było w dolinie spadającej ku cieśninie Bosfor, stanowiąc punkt wyjścia dróg lądowych wiodących w głąb Azji Mniejszej.
W okresie hellenistycznym miasto należało do Królestwa Bitynii, aby w roku 74 p.n.e. przejść wraz z całym tym państwem we władanie republikańskiego Rzymu. Stało się tak na mocy testamentu ostatniego króla Bitynii – Nikomedesa IV.
Od tego momentu Chryzopol dzielił losy reszty państwa rzymskiego, znajdując się po podziale w jego wschodniej części, określanej potem mianem Cesarstwa Bizantyjskiego.
W okresie bizantyjskim miasto stanowiło ważny punkt obserwacyjny i obronny stolicy, z którą połączone było telegrafem optycznym.
W roku 323 flota Konstantyna Wielkiego pod dowództwem jego syna Kryspusa pokonała tu liczniejszą flotę Licyniusza. 18 września 324 roku rozegrała się pod murami Chryzopola krwawa bitwa lądowa pomiędzy tymi samymi przeciwnikami. Zwyciężył w niej Konstantyn i dzięki temu objął on władzę nad całym cesarstwem.
Kolejna istotna bitwa rozegrała się tu w 988 roku. Cesarz Bazyli II Bułgarobójca rozgromił w niej uzurpatora Bardasa Fokasa (bitwa pod Chryzopolem).
Strategiczne znaczenie miasta potwierdza fakt, iż na przestrzeni wieków stacjonowali tu liczni wrogowie cesarstwa, sposobiąc się do ataku na stolicę – Konstantynopol. W VII wieku postąpili tak Persowie i Arabowie, natomiast w 1203 uczestnicy niesławnej IV krucjaty. Do ataku na stolicę przygotowywali się tutaj również liczni uzurpatorzy.
Miasto stanowiło istotny element systemu obrony Konstantynopola od strony morza. Między innymi na wyspie, koło przylądka Damalis, znajdowała się twierdza Arkla, obecnie znana jako Wieża Leandra, z której w XII wieku cesarz Manuel I Komnen przeprowadził, pomiędzy Chryzopolem a Konstantynopolem, łańcuch zamykający żeglugę przez cieśninę Bosfor.
Aż do zajęcia Chalkedonu, na początku XIV wieku, Chryzopol ustępował mu znaczeniem. Sam Chryzopol został zdobyty przez Turków osmańskich w połowie XIV wieku.

## Ważne budynki
- W Chryzopolu znajdował się pałac, gdzie chętnie przebywali cesarze bizantyjscy. Nosił on nazwę Skutarion, od której wywodzi się popularna w średniowieczu nazwa miasta – Skutari oraz jej turecki odpowiednik – Üsküdar.
- Znajdowało się tu kilka istotnych klasztorów, z których najważniejszym był klasztor Filipika (związani z nim byli: Maksym Wyznawca oraz patriarcha ekumeniczny Pyrrus I).

title: Chryzopol

wikitext:
[[Plik:Constantinople map Polish-2.PNG|250px|right|thumb|[[Konstantynopol]] i okoliczne miejscowości – w tym Chryzopol położony naprzeciw stolicy]]
'''Chryzopol''' ([[język grecki|gre.]]: '''Χρυσόπολις''' – ''Złote miasto'', [[łacina|łac.]]: '''Chrysopolis'''), w [[średniowiecze|średniowieczu]] określane również jako '''Skutari''' (gre.: '''Εκουτάριον''', [[język turecki|tur.]]: '''Üsküdar''') – [[starożytność|starożytne]] miasto położone w [[Bitynia|Bitynii]] nad cieśniną [[Bosfor]] dokładnie naprzeciw [[Bizancjum (miasto)|Byzantionu]] (późniejszego [[Konstantynopol]]a). Współcześnie zarówno Konstantynopol, jak i Chryzopol oraz pobliski [[Chalkedon]] stanowią dzielnice [[Turcja|tureckiego]] miasta [[Stambuł]].

== Historia miasta ==
Miasto zostało założone w [[VII wiek p.n.e.|VII wieku p.n.e.]] przez [[Grecy|greckich]] kolonistów z pobliskiego [[Chalkedon]]u w okresie [[wielka kolonizacja|wielkiej kolonizacji]]. Położone było w dolinie spadającej ku cieśninie [[Bosfor]], stanowiąc punkt wyjścia dróg lądowych wiodących w głąb [[Anatolia|Azji Mniejszej]].

W [[epoka hellenistyczna|okresie hellenistycznym]] miasto należało do [[Królestwo Bitynii|Królestwa Bitynii]], aby w roku [[74 p.n.e.]] przejść wraz z całym tym państwem we władanie [[republika rzymska|republikańskiego Rzymu]]. Stało się tak na mocy [[testament]]u ostatniego [[Bitynia#Królowie Bitynii|króla Bitynii]] – [[Nikomedes IV|Nikomedesa IV]].

Od tego momentu Chryzopol dzielił losy reszty [[Starożytny Rzym|państwa rzymskiego]], znajdując się po podziale w jego wschodniej części, określanej potem mianem [[cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwa Bizantyjskiego]].

W okresie bizantyjskim miasto stanowiło ważny punkt obserwacyjny i obronny [[Konstantynopol|stolicy]], z którą połączone było [[telegraf optyczny|telegrafem optycznym]].

W roku [[323]] flota [[Konstantyn I Wielki|Konstantyna Wielkiego]] pod dowództwem jego syna [[Kryspus]]a pokonała tu liczniejszą flotę [[Licyniusz (cesarz rzymski)|Licyniusza]]. 18 września [[324]] roku rozegrała się pod murami Chryzopola krwawa [[bitwa pod Chryzopolis (324)|bitwa lądowa]] pomiędzy tymi samymi przeciwnikami. Zwyciężył w niej Konstantyn i dzięki temu objął on władzę nad całym [[Cesarstwo Rzymskie|cesarstwem]]<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko= Krawczuk | imię= Aleksander | inni= | tytuł= Konstantyn Wielki | data=1987 | wydawca=Wiedza Powszechna | miejsce=Warszawa | isbn=83-214-0604-1 | strony=127}}</ref>.

Kolejna istotna bitwa rozegrała się tu w [[988]] roku. Cesarz [[Bazyli II Bułgarobójca]] rozgromił w niej uzurpatora [[Bardas Fokas|Bardasa Fokasa]] ([[bitwa pod Chryzopolem (988)|bitwa pod Chryzopolem]]).

Strategiczne znaczenie miasta potwierdza fakt, iż na przestrzeni wieków stacjonowali tu liczni wrogowie cesarstwa, sposobiąc się do ataku na stolicę – Konstantynopol. W [[VII wiek]]u postąpili tak [[Persowie]] i [[Arabowie]], natomiast w [[1203]] uczestnicy niesławnej [[IV wyprawa krzyżowa|IV krucjaty]]. Do ataku na stolicę przygotowywali się tutaj również liczni uzurpatorzy.

Miasto stanowiło istotny element systemu obrony Konstantynopola od strony morza. Między innymi na wyspie, koło przylądka [[Damalis]], znajdowała się twierdza Arkla, obecnie znana jako [[Wieża Leandra]], z której w [[XII wiek]]u cesarz [[Manuel I Komnen]] przeprowadził, pomiędzy Chryzopolem a Konstantynopolem, łańcuch zamykający żeglugę przez cieśninę [[Bosfor]].

Aż do zajęcia Chalkedonu, na początku [[XIV wiek]]u, Chryzopol ustępował mu znaczeniem. Sam Chryzopol został zdobyty przez [[Turcy osmańscy|Turków osmańskich]] w połowie [[XIV wiek]]u.

== Ważne budynki ==
* W Chryzopolu znajdował się [[pałac]], gdzie chętnie przebywali [[cesarze bizantyjscy]]. Nosił on nazwę ''Skutarion'', od której wywodzi się popularna w średniowieczu nazwa miasta – ''Skutari'' oraz jej turecki odpowiednik – ''Üsküdar''.
* Znajdowało się tu kilka istotnych [[klasztor]]ów, z których najważniejszym był klasztor Filipika (związani z nim byli: [[Maksym Wyznawca]] oraz [[Patriarcha Konstantynopola|patriarcha ekumeniczny]] [[Pyrrus I (patriarcha Konstantynopola)|Pyrrus I]]).

== Zobacz też ==
* [[wielka kolonizacja]],
* [[kolonia (starożytna Grecja)|kolonia]],
* [[Wielka Grecja]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko= Salamon |imię= Maciej |autor link= |tytuł= Encyklopedia Kultury Bizantyńskiej |rok= 2002|miesiąc= |wydawca= Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego |miejsce= Warszawa |isbn= 83-235-0011-8|strony= |rozdział=}}

[[Kategoria:Starożytne miasta greckie w Azji Mniejszej]]
[[Kategoria:Wielka kolonizacja]]
[[Kategoria:Konstantynopol]]
[[Kategoria:Bitynia (prowincja rzymska)]]


text:
# Martin Gjoka
Martin Gjoka (ur. 2 kwietnia 1890 w Barze, zm. 3 kwietnia 1940 w Szkodrze) – albański kompozytor i franciszkanin.

## Życiorys
W 1905 roku ukończył gimnazjum franciszkańskie w Szkodrze, gdzie uczył się również grać na fortepianie, skrzypcach i flecie.
W 1912 roku ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie w Salzburgu (Austro-Węgry).
W 1913 roku wrócił do Szkodry, gdzie był nauczycielem w szkole podstawowej, a następnie w gimnazjum.
W 1917 roku założył miejski zespół wokalno-instrumentalny, a następnie szkolną orkiestrę dętą w gimnazjum, w którym był nauczycielem.

## Utwory[3]
- Album na harmonium (1913-1920)
- Juda Makishta (1915-1917)
- Obywatel Albanii (1915-1917)
- Dwa kwiaty na grobie Skanderbega (1919/1922)[2]
- Rapsodia o albańskich pieśniach ludowych (1922)

title: Martin Gjoka

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Martin Gjoka
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 2 kwietnia 1890
 |miejsce urodzenia     = [[Bar (Czarnogóra)|Bar]]
 |data śmierci          = 3 kwietnia 1940
 |miejsce śmierci       = [[Szkodra]]
 |instrument            = fortepian, skrzypce, flet
 |typ głosu             =
 |gatunek               =
 |zawód                 = teolog
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Martin Gjoka''' (ur. [[2 kwietnia]] [[1890]] w [[Bar (Czarnogóra)|Barze]], zm. [[3 kwietnia]] [[1940]] w [[Szkodra|Szkodrze]]) – albański kompozytor i [[Franciszkanie|franciszkanin]]<ref name="frosina">{{Cytuj stronę |url = https://web.archive.org/web/20051017030453/http://www.frosina.org/about/infobits.asp?id=136 |tytuł = The Tradition of Classical Music In Albania |autor = Sotiraq Hroni |opublikowany = frosina.org |data = 2004-08-05 |język = en |data dostępu = 2005-10-17}}</ref>{{r|music}}.

== Życiorys ==
W 1905 roku ukończył gimnazjum franciszkańskie w [[Szkodra|Szkodrze]], gdzie uczył się również grać na fortepianie, skrzypcach i flecie<ref name="vasil">{{Cytuj stronę |url = http://www.vasiltole.com/Albanian/Encyclopedia/EncyclopediaK.html |tytuł = Enciklopedia – Germa K |autor = |opublikowany = vasiltole.com |data = |język = sq |data dostępu =}}</ref>.

W 1912 roku ukończył studia [[Teologia|teologiczne]] na [[Uniwersytet w Salzburgu|Uniwersytecie w Salzburgu]] ([[Austro-Węgry]])<ref name="music">{{Cytuj stronę |url = http://www.musicweb-international.com/Ntl_discogs/Balkan_symphonies/Balkan_symphonies_AJ.pdf |tytuł = EAST-CENTRAL EUROPEAN & BALKAN SYMPHONIES From the 19th Century To the Present |autor = Michael Herman |strony = 49 |opublikowany = musicweb-international.com |data = |język = en |data dostępu =}}</ref>{{r|vasil}}.

W 1913 roku wrócił do [[Szkodra|Szkodry]], gdzie był nauczycielem w szkole podstawowej, a następnie w gimnazjum{{r|vasil}}.

W 1917 roku założył miejski zespół wokalno-instrumentalny, a następnie szkolną orkiestrę dętą w gimnazjum, w którym był nauczycielem{{r|vasil}}.

== Utwory{{r|vasil}} ==
* Album na harmonium (1913-1920)
* Juda Makishta (1915-1917)
* Obywatel Albanii (1915-1917)
* Dwa kwiaty na grobie Skanderbega (1919/1922){{r|music}}
* Rapsodia o albańskich pieśniach ludowych (1922)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Gjoka, Martin}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1890]]
[[Kategoria:Zmarli w 1940]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Barze (Czarnogóra)]]
[[Kategoria:Albańscy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Albańscy franciszkanie (OFM)]]
[[Kategoria:Ludzie związani ze Szkodrą]]
[[Kategoria:Albańscy nauczyciele]]
[[Kategoria:Absolwenci uczelni w Austrii]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Salzburgiem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Austro-Węgrami]]
[[Kategoria:Albańscy teolodzy katoliccy]]

title: Martin Gjoka

Data i miejsce urodzenia: 2 kwietnia 1890 · Bar

Data i miejsce śmierci: 3 kwietnia 1940 · Szkodra

Instrumenty: fortepian, skrzypce, flet

Zawód: teolog


text:
# Anatolij Sołowjanenko
Anatolij Borysowycz Sołowjanenko (ukr. Анатолій Борисович Солов'яненко; ur. 25 września 1932 w Stalino, zm. 29 lipca 1999 w Kozynie) – ukraiński śpiewak operowy, Ludowy Artysta ZSRR (1975), kawaler Orderu Lenina (1980), Państwowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki (1977), Bohater Ukrainy (2008). Od 1966 roku – solista Opery Kijowskiej. Uważany za jednego z najwybitniejszych śpiewaków  Ukrainy.

title: Anatolij Sołowjanenko

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Anatolij Sołowjanenko
 |nazwa oryginalna      = {{k|uk|Анатолій Солов'яненко}}
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = [[25 września]] [[1932]]
 |miejsce urodzenia     = Stalino, obecnie [[Donieck]]
 |data śmierci          = [[29 lipca]] [[1999]]
 |miejsce śmierci       = [[Kozyn (rejon obuchowski)|Kozyn]]
 |instrument            =
 |typ głosu             = [[tenor]]
 |gatunek               =
 |zawód                 =
 |aktywność             = 1952-1999
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           = {{order|SU-LAZSRR||20}} {{order|SU-NL||20}}<br />{{order|UA-BU|1}} {{order|OL (ZSRR)}}
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Anatoly Solovyanenko
 |www                   =
}}
'''Anatolij Borysowycz Sołowjanenko''' ({{ukr.|Анатолій Борисович Солов'яненко}}; ur. [[25 września]] [[1932]] w [[Donieck|Stalino]], zm. [[29 lipca]] [[1999]] w [[Kozyn (rejon obuchowski)|Kozynie]]) – ukraiński śpiewak operowy, [[Ludowy Artysta ZSRR]] (1975), kawaler [[Order Lenina|Orderu Lenina]] (1980), [[Państwowa Nagroda im. Tarasa Szewczenki|Państwowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki]] (1977), [[Bohater Ukrainy]] (2008). Od 1966 roku – solista [[Opera Kijowska|Opery Kijowskiej]]. Uważany za jednego z najwybitniejszych śpiewaków  Ukrainy<ref>{{Cytuj |autor = Мар'яна Шевелєва |tytuł = Анатолій Солов’яненко – український соловейко |data = 2024-09-25 |data dostępu = 2024-10-10 |opublikowany = Український інтерес |url = https://uain.press/blogs/anatolij-solov-yanenko-ukrayinskij-solovejko-1083824}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Що треба знати про оперного співака Анатолія Солов’яненка, чий голос підкорив сцени від Донецька до Нью-Йорка |data = 2022-09-25 |data dostępu = 2024-10-10 |opublikowany = vogue.ua |url = https://vogue.ua/article/culture/muzyka/shcho-treba-znati-pro-opernogo-spivaka-anatoliya-solov-yanenko-chiy-golos-pidkoriv-sceni-vid-donecka-do-nyu-yorka-50016.html |język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.umka.com.ua/ukr/singer/?id=1137 Informacja na stronie umka.com.ua]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sołowjanenko, Anatolij}}
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Leninowskiej]]
[[Kategoria:Ludowi Artyści ZSRR]]
[[Kategoria:Ukraińscy śpiewacy operowi]]
[[Kategoria:Ukraińscy śpiewacy klasyczni]]
[[Kategoria:Ukraińscy tenorzy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1932]]
[[Kategoria:Zmarli w 1999]]

title: Anatolij SołowjanenkoАнатолій Солов'яненко

Data i miejsce urodzenia: 25 września 1932 · Stalino, obecnie Donieck

Data i miejsce śmierci: 29 lipca 1999 · Kozyn

Typ głosu: tenor


text:
# Hidenori Taoka
Hidenori Taoka (jap. 田岡秀規 Taoka Hidenori;  ur. 25 stycznia 1981) – japoński zapaśnik w stylu wolnym. Brązowy medal na igrzyskach azjatyckich w 2006. Zajął 23. miejsce na mistrzostwach świata w 2006 roku.

title: Hidenori Taoka

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Hidenori Taoka
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[25 stycznia]] [[1981]]
 |miejsce urodzenia         = [[Hokkaido]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 167 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|JPN}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska azjatyckie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 2006|Ad-Dauha 2006]]|55 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}

{{nihongo|'''Hidenori Taoka'''|田岡秀規|Taoka Hidenori| ur. [[25 stycznia]] [[1981]]}} – [[Japonia|japoński]] [[zapasy|zapaśnik]] w stylu wolnym. Brązowy medal na [[Igrzyska azjatyckie|igrzyskach azjatyckich]] w [[Zapasy na Igrzyskach Azjatyckich 2006|2006]]. Zajął 23. miejsce na [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostwach świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2006|2006]] roku.

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę |url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=905FA111FD1044EA8423853441946F21 |tytuł = Osiągnięcia na |opublikowany = Fila.com |język = en |data dostępu = 2014-02-03}}

{{SORTUJ:Taoka, Hidenori}}
[[Kategoria:Japońscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Azjatyckich 2006]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: · Hidenori Taoka

Data i miejsce urodzenia: 25 stycznia 1981 · Hokkaido

title: Dorobek medalowy

brąz: Ad-Dauha 2006 · 55 kg st.wolny


text:
# Sóstói Stadion
Sóstói Stadion – nieistniejący już wielofunkcyjny stadion sportowy znajdujący się w Székesfehérvárze na Węgrzech, na którym swoje mecze rozgrywała piłkarska drużyna Videoton FC. W latach 2016–2018 w jego miejscu wybudowano nowy stadion piłkarski (MOL Aréna Sóstó).

## Historia
Pierwszym stadionem Vadásztölténygyári SK był stadion przy Berenyi utca, zbudowany w latach 1941–1943. Po II wojnie światowej klub rozgrywał na nim swoje mecze do 1967 roku.
Na nowy stadion zespół przenosił się trzy razy. Po raz pierwszy pod nazwą FDSE grał na nim w latach 1948–1950, po raz drugi w latach 1959–1962, gdy VT Vasas stał się właścicielem gruntów, a po raz trzeci od roku 1967. W latach 1963–1967 odbudowano stadion, a pierwszy mecz na nowym obiekcie odbył się 30 września 1967 roku, gdy VT Vasas przegrał 2:3 z Rot-Weiß Erfurt. Pierwszą bramkę na tym stadionie strzelił z rzutu wolnego Ferenc Bognár.
W latach 70. zmodernizowano stadion: w 1975 roku zwiększono liczbę miejsc stojących, a w roku 1978 zainstalowano sztuczne oświetlenie. Ostatnia poważna modernizacja obiektu w epoce socjalizmu miała miejsce w 1982 roku.
W sezonie 1984/1985 Videoton dotarł do finału Pucharu UEFA. Pierwsze spotkanie finałowego dwumeczu rozegrano 8 maja 1985 roku na Sóstói Stadion przy udziale 40 000 widzów. Gospodarze ulegli jednak Realowi Madryt 0:3. W rewanżu 22 maja na Estadio Santiago Bernabéu Węgrzy wygrali 1:0, ale Puchar zdobyli piłkarze z Madrytu.
W 2002 roku zburzono trybunę główną, a nową zbudowano w 2004 roku. Dokonano także innych modernizacji. W 2010 roku zwiększono liczbę miejsc na stadionie.
Ostatni mecz na stadionie odbył się w grudniu 2015 roku. Następnie miała rozpocząć się modernizacja obiektu, ale ostatecznie zdecydowano się na rozbiórkę i budowę w jego miejscu od podstaw zupełnie nowej areny. Videoton tymczasowo przeniósł się na Pancho Arénę w Felcsúcie. Nowy stadion otwarto 21 listopada 2018 roku.
W okresie użytkowania stadionu Videoton FC dwukrotnie (w latach 2011 i 2015) zdobywał tytuł mistrza kraju. W 2006 roku klub wygrał również Puchar Węgier, w latach 2008, 2009 i 2012 Puchar Ligi, a w latach 2011 i 2012 Superpuchar.
W latach 1974–2010 na stadionie sześć spotkań rozegrała piłkarska reprezentacja Węgier. Na obiekcie rozgrywano też m.in. finały piłkarskiego Pucharu Węgier (w latach 1984, 1987 i 2005).

title: Sóstói Stadion

wikitext:
{{Stadion infobox
 |nazwa                 = Sóstói Stadion
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Sóstói Stadion Fehérvár FC-Vasas 2009-05-16.jpg
 |opis zdjęcia          =
 |pełna nazwa           =
 |przydomek             =
 |poprzednia nazwa      =
 |państwo               = HUN
 |miejscowość           = [[Székesfehérvár]]
 |adres                 = 8000 Székesfehérvár
Csíkvári utca 10.
 |architekt             =
 |koszt budowy          =
 |data budowy           = 1963–1967
 |data otwarcia         = 1967
 |data przebudowy       =
 |data zamknięcia       = 2016
 |właściciel            =
 |operator              =
 |klub                  = [[Videoton FC]]
 |inauguracja           = 20 września 1967 ([[Videoton FC|VT Vasas]] - [[Rot-Weiß Erfurt]] 2:3)
 |pojemność stadionu    = 14 135 (wszystkie siedzące)
 |rekordowa frekwencja  = 40 000
(8 maja 1985, [[Videoton FC]] - [[Real Madryt]] 0:3)
 |oświetlenie           = 1 500 lx
 |wymiary boiska        = 105 x 68 m
 |nawierzchnia boiska   =
 |długość toru          =
 |nawierzchnia toru     =
 |dodatkowe wyposażenie =
 |współrzędne           = 47°10′25″N 18°24′55″E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Sóstói Stadion''' – nieistniejący już wielofunkcyjny [[stadion]] sportowy znajdujący się w [[Székesfehérvár]]ze na [[Węgry|Węgrzech]], na którym swoje mecze rozgrywała piłkarska drużyna [[Videoton FC]]. W latach 2016–2018 w jego miejscu wybudowano nowy stadion piłkarski ([[MOL Aréna Sóstó]]).

== Historia ==
Pierwszym stadionem [[Videoton FC|Vadásztölténygyári SK]] był stadion przy Berenyi utca, zbudowany w latach 1941–1943. Po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]] klub rozgrywał na nim swoje mecze do 1967 roku.

Na nowy stadion zespół przenosił się trzy razy. Po raz pierwszy pod nazwą FDSE grał na nim w latach 1948–1950, po raz drugi w latach 1959–1962, gdy VT Vasas stał się właścicielem gruntów, a po raz trzeci od roku 1967. W latach 1963–1967 odbudowano stadion, a pierwszy mecz na nowym obiekcie odbył się 30 września 1967 roku, gdy VT Vasas przegrał 2:3 z [[Rot-Weiß Erfurt]]. Pierwszą bramkę na tym stadionie strzelił z rzutu wolnego [[Ferenc Bognár]].

W latach 70. zmodernizowano stadion: w 1975 roku zwiększono liczbę miejsc stojących, a w roku 1978 zainstalowano sztuczne oświetlenie. Ostatnia poważna modernizacja obiektu w epoce socjalizmu miała miejsce w 1982 roku.

W sezonie [[Puchar UEFA (1984/1985)|1984/1985]] Videoton dotarł do finału [[Liga Europy UEFA|Pucharu UEFA]]. Pierwsze spotkanie finałowego dwumeczu rozegrano 8 maja 1985 roku na Sóstói Stadion przy udziale 40 000 widzów. Gospodarze ulegli jednak [[Real Madryt|Realowi Madryt]] 0:3. W rewanżu 22 maja na [[Estadio Santiago Bernabéu]] Węgrzy wygrali 1:0, ale Puchar zdobyli piłkarze z [[Madryt]]u<ref name="uef">{{Cytuj stronę | url = http://www.rsssf.com/ec/ec198485.html#uefa | tytuł = European Competitions 1984-85 | autor = James M. Ross | opublikowany = www.rsssf.com | język = en | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>.

W 2002 roku zburzono trybunę główną, a nową zbudowano w 2004 roku. Dokonano także innych modernizacji. W 2010 roku zwiększono liczbę miejsc na stadionie.

Ostatni mecz na stadionie odbył się w grudniu 2015 roku. Następnie miała rozpocząć się modernizacja obiektu, ale ostatecznie zdecydowano się na rozbiórkę i budowę w jego miejscu od podstaw zupełnie nowej areny. Videoton tymczasowo przeniósł się na [[Pancho Aréna|Pancho Arénę]] w [[Felcsút|Felcsúcie]]<ref name="psp">{{Cytuj stronę | url = https://www.polsatsport.pl/wiadomosc/2018-08-22/liga-mistrzow-piekny-sen-bratankow-trwa-vidi-powalczy-o-historyczny-awans/ | tytuł = Liga Mistrzów: Piękny sen "Bratanków" trwa! Vidi powalczy o historyczny awans | autor = Adam Łuczka | data = 22 sierpnia 2018 | opublikowany = www.polsatsport.pl | język = pl | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>. [[MOL Aréna Sóstó|Nowy stadion]] otwarto 21 listopada 2018 roku<ref name="std">{{Cytuj stronę | url = http://stadiony.net/stadiony/hun/mol_arena_sosto | tytuł = MOL Aréna Sóstó | opublikowany = stadiony.net | język = pl | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>.

W okresie użytkowania stadionu Videoton FC dwukrotnie (w latach 2011 i 2015) zdobywał tytuł [[Mistrzostwa Węgier w piłce nożnej mężczyzn|mistrza kraju]]. W 2006 roku klub wygrał również [[Puchar Węgier w piłce nożnej|Puchar Węgier]], w latach 2008, 2009 i 2012 [[Puchar Ligi Węgierskiej w piłce nożnej|Puchar Ligi]]<ref name="pli">{{Cytuj stronę | url = http://www.rsssf.com/tablesh/hongleagcuphist.html | tytuł = Hungary - List of League Cup Finals | autor = Roberto Di Maggio | opublikowany = www.rsssf.com | język = en | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>, a w latach 2011 i 2012 [[Superpuchar Węgier w piłce nożnej|Superpuchar]]<ref name="tor">{{Cytuj stronę | url = https://www.molfehervarfc.hu/klubtortenet | tytuł = Klubtörténet | opublikowany = www.molfehervarfc.hu | język = hu | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>.

W latach 1974–2010 na stadionie sześć spotkań rozegrała piłkarska [[Reprezentacja Węgier w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacja Węgier]]<ref name="euf">{{Cytuj stronę | url = https://eu-football.info/_venue.php?id=1248 | tytuł = Football venue Stadion Sóstói, Szekesfehervar | opublikowany = eu-football.info | język = en | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>. Na obiekcie rozgrywano też m.in. finały piłkarskiego [[Puchar Węgier w piłce nożnej|Pucharu Węgier]] (w latach 1984, 1987 i 2005)<ref name="cup">{{Cytuj stronę | url = https://www.nela.hu/index.php | tytuł = MAGYAR KUPA DÖNTŐI | opublikowany = www.nela.hu | język = hu | data dostępu = 2020-08-13}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę | url = https://www.magyarfutball.hu/hu/stadionok/adatlap/10/sostoi_stadion | tytuł = Székesfehérvár, Sóstói Stadion | data dostępu = 2013-04-09 | opublikowany = magyarfutball.hu | język = hu}}
* {{cytuj stronę | url = http://www.vidi.hu/menu/sostoi-stadium1.html | tytuł = Sostoi Stadium | data dostępu = 2013-04-09 | opublikowany = vidi.hu | język = en}}

{{Stadiony finałowe Pucharu UEFA i Ligi Europy UEFA}}

[[Kategoria:Fehérvár FC]]
[[Kategoria:Nieistniejące stadiony piłkarskie na Węgrzech]]

title: Sóstói Stadion

Państwo: Węgry

Miejscowość: Székesfehérvár

Adres: 8000 Székesfehérvár · Csíkvári utca 10.

Klub: Videoton FC

Inauguracja: 20 września 1967 (VT Vasas - Rot-Weiß Erfurt 2:3)

Pojemność stadionu: 14 135 (wszystkie siedzące)

Rekordowa frekwencja: 40 000 · (8 maja 1985, Videoton FC - Real Madryt 0:3)


text:
# Aranjuez
Aranjuez – miasto w środkowej Hiszpanii, w regionie Madryt, na południe od Madrytu nad rzeką Tag i Jarama. Od XVI w. mieści się tu letnia rezydencja królów hiszpańskich.
W średniowieczu zbudowany został tu wielki budynek przeznaczony na szpital rekonwalescencyjny dla rycerzy rannych w wojnie z muzułmanami w czasie rekonkwisty. Później zaś Królowie Katoliccy przekształcili ten szpital w pałac, a cały obszar w królewską rezydencję. Od tamtego czasu do XIX wieku była to wiosenna rezydencja królów hiszpańskich. Z drugiej zaś strony na miejscu dawnego pałacu Filip II wybudował tu nowy pałac królewski.

## Miasta partnerskie
- Écija (Hiszpania), Le Pecq (Francja)

title: Aranjuez

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Aranjuez
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         = Coat of Arms of Aranjuez.svg
 |flaga                        = Flag of Aranjuez.svg
 |dopełniacz nazwy             = Aranjuez
 |państwo                      = Madryt
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Cristina Moreno Moreno
 |powierzchnia                 = 189,13
 |wysokość                     = 494
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 52 224
 |gęstość zaludnienia          = 276,17
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = 28300 i 28312
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Madryt
 |współrzędne                  = 40°02′N 3°37′W
 |commons                      = Aranjuez
 |www                          = http://www.aranjuez.es
}}
'''Aranjuez''' – miasto w środkowej [[Hiszpania|Hiszpanii]], w regionie [[Madryt]], na południe od Madrytu nad rzeką [[Tag (rzeka)|Tag]] i [[Jarama]]. Od [[XVI wiek|XVI w.]] mieści się tu letnia rezydencja [[Władcy Hiszpanii|królów hiszpańskich]].
W [[Średniowiecze|średniowieczu]] zbudowany został tu wielki budynek przeznaczony na szpital rekonwalescencyjny dla rycerzy rannych w wojnie z [[muzułmanin|muzułmanami]] w czasie [[Rekonkwista|rekonkwisty]]. Później zaś [[Królowie Katoliccy]] przekształcili ten szpital w pałac, a cały obszar w królewską rezydencję. Od tamtego czasu do XIX wieku była to wiosenna rezydencja królów hiszpańskich. Z drugiej zaś strony na miejscu dawnego pałacu [[Filip II Habsburg|Filip II]] wybudował tu nowy [[Pałac Królewski w Aranjuez|pałac królewski]].

== Miasta partnerskie ==
* [[Écija]] ([[Hiszpania]]), [[Le Pecq]] ([[Francja]])

== Zobacz też ==
* [[Aranjuez (stacja kolejowa)]]
* [[Pałac Królewski w Aranjuez]]
* [[Concierto de Aranjuez]]

<gallery>
Plik:Palacio Real de Aranjuez.jpg|[[Pałac Królewski w Aranjuez]]
Plik:Convento san pascual aranjuez.jpg|Klasztor [[Paschalis Baylón|świętego Paschalisa]]
Plik:Aranjuez EstacionFFCC Reloj.jpg|Zegar na wieży dworca
Plik:Aranjuez MonumentoJoaquinRodrigo3.jpg|Pomnik poświęcony koncertowi Joaquina Rodriga
Plik:Ascensión de un Montgolfier en Aranjuez.jpg|''[[Wzniesienie się balonu Montgolfierów w ogrodach Aranjuezu]]'', obraz [[Antonio Carnicero|Antonia Carnicera]]
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://aranjuez.pl/ | tytuł = Aranjuez i okolice w obiektywie aparatu fotograficznego, zdjęcia z Aranjuez, Albumy elektroniczne, mapy... | opublikowany = aranjuez.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20071221144248/http://aranjuez.pl/ | zarchiwizowano = 2007-12-21}}

{{Prowincja Madryt}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta we wspólnocie autonomicznej Madrytu]]

title: Aranjuez

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Madryt

Burmistrz: Cristina Moreno Moreno

Tablice rejestracyjne: M


text:
# Filipp Gołoszczokin
Filipp Isajewicz Gołoszczokin (ros. Фили́пп Иса́евич Голощёкин) (właśc. Isaj Isaakowicz (ros. Исай Исаакович) Gołoszczokin) (ur. 26 lutego 1876 w Newlu, zm. 28 października 1941 we wsi Barbosz w obwodzie kujbyszewskim) – rosyjski rewolucjonista, bolszewik żydowskiego pochodzenia, przewodniczący Komitetu Wykonawczego w Samarze (1922-1925), II sekretarz Komunistycznej Partii Kazachstanu (1925-1933), główny sędzia Sądu Państwowego ZSRR (1933-1939), jeden z organizatorów mordu na carskiej rodzinie w 1918.
Z zawodu technik dentystyczny. Od 1903 członek SDPRR(b). Był działaczem rewolucyjnym w Petersburgu, Moskwie, Kronsztadzie, Sestrorecku i innych miastach. Uczestnik rewolucji 1905 roku. Od 1906 członek komitetu partii bolszewickiej w Petersburgu, od 1909 pracownik i zarządca moskiewskiego komitetu partyjnego. W 1909 aresztowany i zesłany do Kraju Narymskiego, skąd rok później uciekł. W 1912 na 6 konferencji SDPRR(b) został wybrany do Komitetu Centralnego. Ponownie aresztowany i zesłany do obwodu tobolskiego, szybko uciekł. W 1913 aresztowany i zesłany do Kraju Turuchańskiego, gdzie przebywał do rewolucji lutowej.
W 1917 był delegatem na 7 konferencję i 6 zjazd SDPRR(b). Był członkiem permskiej, później jekaterynburskiej Rady i członkiem Komitetu Wykonawczego Uralskiej Rady. Odd grudnia 1917 członek Jekaterynburskiego Komitetu SDPRR(b), później RKP(b). Sformował i dowodził oddziałami Czerwonej Gwardii na Uralu. Był bliskim współpracownikiem Jakowa Swierdłowa.
W lipcu 1918 zorganizował morderstwo i zniszczenie zwłok carskiej rodziny.
1922-1925 był przewodniczącym Samarskiego Komitetu Wykonawczego. Następnie był II sekretarzem KP Kazachstanu i na tym stanowisku organizował kolektywizację wsi w tej republice. Wskutek masowych konfiskat "kułackich" majątków", bydła i zboża wszystkie narody w Kazachstanie cierpiały głód; z głodu zmarło 1 750 000 Kazachów, 200 000 Ukraińców, 125 000 Uzbeków i 27 000 Ujgurów, a wielu innych mieszkańców uciekło do Chin. Według spisu ludności w ZSRR przeprowadzonego w 1926 w Kazachskiej SRR było 3 968 289 mieszkańców, a według spisu z 1939 - 3 100 949 mieszkańców, co oznacza, że wskutek kolektywizacji liczba ludności spadła o 867 340 osób. 1933-1939 Gołoszczokin był głównym sędzią państwowym ZSRR.
15 października 1939 został aresztowany m.in. pod zarzutem sympatyzowania z trockizmem i w 1941 rozstrzelany.

title: Filipp Gołoszczokin

wikitext:
{{dopracować|źródła=2015-10}}
{{Polityk infobox
 | polityk             =
 | imię i nazwisko org = {{k|ru|Исай Исаакович}}
 | pełne imię i nazwisko = Filipp Isajewicz Gołoszczokin
 | data urodzenia      = [[26 lutego]] [[1876]]
 | miejsce urodzenia   = [[Newel (Rosja)|Newel]]
 | data śmierci        = [[28 października]] [[1941]]
 | miejsce śmierci     = Barbosz
 | grafika             = Filipp Goloshchyokin.jpg
 | funkcja             = [[Komunistyczna Partia Kazachstanu|Sekretarz Komunistycznej Partii Kazachstanu]]
 | partia              = [[Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego|Rosyjska Komunistyczna Partia (bolszewików)]]
 | od                  = [[1925]]
 | do                  = [[1933]]
 | poprzednik          =
 | następca            =
 | imię i nazwisko     = Filipp Gołoszczokin
 | opis grafiki        =
 | commons             =
 | quote               =
 | news                =
 | odznaczenia         =
}}
'''Filipp Isajewicz Gołoszczokin''' ({{ros.|Фили́пп Иса́евич Голощёкин}}) (właśc. ''Isaj Isaakowicz'' ({{ros.|Исай Исаакович}}) ''Gołoszczokin'') (ur. [[26 lutego]] [[1876]] w [[Newel (Rosja)|Newlu]], zm. [[28 października]] [[1941]] we wsi [[Barbosz]] w [[obwód kujbyszewski|obwodzie kujbyszewskim]]) – [[Rosja|rosyjski]] rewolucjonista, [[bolszewicy|bolszewik]] [[Żydzi|żydowskiego]] pochodzenia, przewodniczący Komitetu Wykonawczego w [[Samara|Samarze]] (1922-1925), II sekretarz [[Komunistyczna Partia Kazachstanu|Komunistycznej Partii Kazachstanu]] (1925-1933), główny sędzia Sądu Państwowego ZSRR (1933-1939), jeden z organizatorów mordu na carskiej rodzinie w 1918.

Z zawodu technik dentystyczny. Od 1903 członek [[SDPRR(b)]]. Był działaczem rewolucyjnym w [[Petersburg]]u, [[Moskwa|Moskwie]], [[Kronsztad]]zie, Sestrorecku i innych miastach. Uczestnik [[rewolucja 1905 roku|rewolucji 1905 roku]]. Od 1906 członek komitetu partii bolszewickiej w Petersburgu, od 1909 pracownik i zarządca moskiewskiego komitetu partyjnego. W 1909 aresztowany i zesłany do [[Kraj Narymski|Kraju Narymskiego]], skąd rok później uciekł. W 1912 na 6 konferencji SDPRR(b) został wybrany do Komitetu Centralnego. Ponownie aresztowany i zesłany do obwodu tobolskiego, szybko uciekł. W 1913 aresztowany i zesłany do Kraju Turuchańskiego, gdzie przebywał do [[rewolucja lutowa 1917|rewolucji lutowej]].

W 1917 był delegatem na 7 konferencję i 6 zjazd SDPRR(b). Był członkiem [[perm]]skiej, później [[Jekaterynburg|jekaterynburskiej]] Rady i członkiem Komitetu Wykonawczego Uralskiej Rady. Odd grudnia 1917 członek Jekaterynburskiego Komitetu SDPRR(b), później RKP(b). Sformował i dowodził oddziałami [[Czerwona Gwardia (Rosja)|Czerwonej Gwardii]] na Uralu. Był bliskim współpracownikiem [[Jakow Swierdłow|Jakowa Swierdłowa]].

W lipcu 1918 zorganizował [[Morderstwo carskiej rodziny|morderstwo i zniszczenie zwłok carskiej rodziny]].

1922-1925 był przewodniczącym Samarskiego Komitetu Wykonawczego. Następnie był II sekretarzem KP Kazachstanu i na tym stanowisku organizował [[kolektywizacja|kolektywizację]] wsi w tej republice. Wskutek masowych konfiskat "kułackich" majątków", bydła i zboża wszystkie narody w [[Kazachstan]]ie cierpiały głód; z głodu zmarło 1 750 000 [[Kazachowie|Kazachów]], 200 000 [[Ukraińcy|Ukraińców]], 125 000 [[Uzbecy|Uzbeków]] i 27 000 [[Ujgurzy|Ujgurów]], a wielu innych mieszkańców uciekło do [[Chiny|Chin]]. Według spisu ludności w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] przeprowadzonego w 1926 w [[Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka|Kazachskiej SRR]] było 3 968 289 mieszkańców, a według spisu z 1939 - 3 100 949 mieszkańców, co oznacza, że wskutek kolektywizacji liczba ludności spadła o 867 340 osób. 1933-1939 Gołoszczokin był głównym sędzią państwowym ZSRR.

15 października 1939 został aresztowany m.in. pod zarzutem sympatyzowania z [[trockizm]]em i w 1941 rozstrzelany.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.hrono.ru/biograf/bio_g/goloshekin_fi.php Życiorys (ros.)]
* [http://www.knowbysight.info/GGG/02089.asp Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)]
* http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&3EB/7d5fed2f/index (ros.)

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Gołoszczokin, Filipp}}
[[Kategoria:Bolszewicy]]
[[Kategoria:Członkowie Czerwonej Gwardii (Rosja)]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego RKP(b) i WKP(b)]]
[[Kategoria:Osoby odpowiedzialne za ludobójstwo]]
[[Kategoria:Rosyjscy zesłańcy na Sybir]]
[[Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR]]
[[Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie]]
[[Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Imperium Rosyjskim (1905–1907)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1876]]
[[Kategoria:Zmarli w 1941]]

title: Filipp GołoszczokinИсай Исаакович

Pełne imię i nazwisko: Filipp Isajewicz Gołoszczokin

Data i miejsce urodzenia: 26 lutego 1876 · Newel

Data i miejsce śmierci: 28 października 1941 · Barbosz