text:
# Memoriał Josefa Odložila 2009
Memoriał Josefa Odložila 2009 – mityng lekkoatletyczny, który odbył się stadionie „Na Julisce” 8 czerwca 2009. Zawody zaliczane do cyklu World Athletics Tour posiadały rangę Area Permit Meetings.

## Rezultaty

### Mężczyźni
| Konkurencja           | 1. miejsce        | 1. miejsce | 2. miejsce          | 2. miejsce | 3. miejsce         | 3. miejsce |
| --------------------- | ----------------- | ---------- | ------------------- | ---------- | ------------------ | ---------- |
| 100 m                 | Steve Mullings    | 10,21      | Marcus Brunson      | 10,24      | Philippe DeRosier  | 10,25      |
| 200 m                 | Jan Schiller      | 20,99      | Jiří Vojtík         | 21,11      | Petr Szetei        | 21,16      |
| 1500 m                | Dawit Wolde       | 3:38,71    | Abdelslam Kennouche | 3:38,76    | Cornelius Ndiwa    | 3:39,14    |
| 3000 m z przeszkodami | Legese Lamiso     | 8:20,58    | Collins Kosgei      | 8:22,84    | Silas Kosgei Kitum | 8:28,05    |
| 110 m przez płotki    | Dexter Faulk      | 13,21      | Dwight Thomas       | 13,50      | Jeff Porter        | 13,74      |
| 400 m przez płotki    | David Greene      | 48,62      | L.J. van Zyl        | 48,78      | LaRon Bennett      | 49,22      |
| Sztafeta 4 × 100      | Czechy            | 39,50      | Czechy – juniorzy   | 40,17      | Węgry              | 40,36      |
| Skok o tyczce         | Romain Mesnil     | 5,70       | Maksym Mazuryk      | 5,60       | Ołeksandr Korczmid | 5,50       |
| Skok w dal            | Stephan Louw      | 7,95       | Roman Novotný       | 7,85       | Štepán Wagner      | 7,75       |
| Pchnięcie kulą        | Anton Lubosławski | 20,56      | Paweł Sofin         | 20,31      | Lajos Kürthy       | 20,16      |
| Rzut młotem           | Krisztián Pars    | 80,40      | Dilszod Nazarow     | 78,41      | Aleksiej Zagorny   | 77,38      |

### Kobiety
| Konkurencja        | 1. miejsce               | 1. miejsce | 2. miejsce             | 2. miejsce | 3. miejsce          | 3. miejsce |
| ------------------ | ------------------------ | ---------- | ---------------------- | ---------- | ------------------- | ---------- |
| 200 m              | Stephanie Durst          | 22,75      | LaVerne Jones-Ferrette | 22,92      | Sheri-Ann Brooks    | 23,01      |
| 800 m              | Jennifer Meadows         | 2:00,76    | Tetiana Petluk         | 2:01,25    | Lenka Masná         | 2:01,33    |
| 100 m przez płotki | Yvette Lewis             | 12,99      | Lucie Škrobáková       | 13,09      | Danielle Carruthers | 13,15      |
| 400 m przez płotki | Lashinda Demus           | 54,71      | Eilidh Child           | 55,46      | Jekatierina Bikiert | 55,83      |
| Rzut dyskiem       | Natalija Fokina-Semenowa | 62,57      | Nicoleta Grasu         | 60,87      | Wioletta Potępa     | 59,90      |
| Rzut oszczepem     | Barbora Špotáková        | 68,23      | Sunette Viljoen        | 60,99      | Barbara Madejczyk   | 58,83      |

title: Memoriał Josefa Odložila 2009

wikitext:
'''[[Memoriał Josefa Odložila]] 2009''' – [[mityng lekkoatletyczny]], który odbył się [[Na Julisce|stadionie „Na Julisce”]] [[8 czerwca]] [[2009]]. Zawody zaliczane do cyklu [[World Athletics Tour]] posiadały rangę Area Permit Meetings.

== Rezultaty ==
=== Mężczyźni ===
{| class="wikitable"
! width="10%"| Konkurencja ||width="30%" bgcolor=gold colspan=2| 1. miejsce ||width="30%" bgcolor=silver colspan=2| 2. miejsce ||width="30%" bgcolor=CC9966 colspan=2| 3. miejsce
|-
|100 m
| {{Flaga|JAM}} [[Steve Mullings]] || 10,21
| {{Flaga|USA}} [[Marcus Brunson]] || 10,24
| {{Flaga|USA}} [[Philippe DeRosier]] || 10,25
|-
|200 m
| {{Flaga|CZE}} [[Jan Schiller]] || 20,99
| {{Flaga|CZE}} [[Jiří Vojtík]] || 21,11
| {{Flaga|CZE}} [[Petr Szetei]] || 21,16
|-
|1500 m
| {{Flaga|ETH}} [[Dawit Wolde]] || 3:38,71
| {{Flaga|FRA}} [[Abdelslam Kennouche]] || 3:38,76
| {{Flaga|KEN}} [[Cornelius Ndiwa]] || 3:39,14
|-
|3000 m z przeszkodami
| {{Flaga|ETH}} [[Legese Lamiso]] || 8:20,58
| {{Flaga|KEN}} [[Collins Kosgei]] || 8:22,84
| {{Flaga|KEN}} [[Silas Kosgei Kitum]] || 8:28,05
|-
|110 m przez płotki
| {{Flaga|USA}} [[Dexter Faulk]] || 13,21
| {{Flaga|JAM}} [[Dwight Thomas]] || 13,50
| {{Flaga|USA}} [[Jeff Porter]] || 13,74
|-
|400 m przez płotki
| {{Flaga|GBR}} [[David Greene]] || 48,62
| {{Flaga|ZAF}} [[L.J. van Zyl]] || 48,78
| {{Flaga|USA}} [[LaRon Bennett]] || 49,22
|-
|Sztafeta 4 × 100
| {{Państwo|CZE}} || 39,50
| {{Państwo|CZE}} – juniorzy || 40,17
| {{Państwo|HUN}} || 40,36
|-
|Skok o tyczce
| {{Flaga|FRA}} [[Romain Mesnil]] || 5,70
| {{Flaga|UKR}} [[Maksym Mazuryk]] || 5,60
| {{Flaga|UKR}} [[Ołeksandr Korczmid]] || 5,50
|-
|Skok w dal
| {{Flaga|NAM}} [[Stephan Louw]] || 7,95
| {{Flaga|CZE}} [[Roman Novotný]] || 7,85
| {{Flaga|CZE}} [[Štepán Wagner]] || 7,75
|-
|Pchnięcie kulą
| {{Flaga|RUS}} [[Anton Lubosławski]] || 20,56
| {{Flaga|RUS}} [[Paweł Sofin]] || 20,31
| {{Flaga|HUN}} [[Lajos Kürthy]] || 20,16
|-
|Rzut młotem
| {{Flaga|HUN}} [[Krisztián Pars]] || 80,40
| {{Flaga|TJK}} [[Dilszod Nazarow]] || 78,41
| {{Flaga|RUS}} [[Aleksiej Zagorny]] || 77,38
|}

=== Kobiety ===
{| class="wikitable"
! width="10%"| Konkurencja ||width="30%" bgcolor=gold colspan=2| 1. miejsce ||width="30%" bgcolor=silver colspan=2| 2. miejsce ||width="30%" bgcolor=CC9966 colspan=2| 3. miejsce
|-
|200 m
| {{Flaga|USA}} [[Stephanie Durst]] || 22,75
| {{Flaga|VIR}} [[LaVerne Jones-Ferrette]] || 22,92
| {{Flaga|JAM}} [[Sheri-Ann Brooks]] || 23,01
|-
|800 m
| {{Flaga|GBR}} [[Jennifer Meadows]] || 2:00,76
| {{Flaga|UKR}} [[Tetiana Petluk]] || 2:01,25
| {{Flaga|CZE}} [[Lenka Masná]] || 2:01,33
|-
|100 m przez płotki
| {{Flaga|USA}} [[Yvette Lewis]] || 12,99
| {{Flaga|CZE}} [[Lucie Škrobáková]] || 13,09
| {{Flaga|USA}} [[Danielle Carruthers]] || 13,15
|-
|400 m przez płotki
| {{Flaga|USA}} [[Lashinda Demus]] || 54,71
| {{Flaga|GBR}} [[Eilidh Child]] || 55,46
| {{Flaga|RUS}} [[Jekatierina Bikiert]] || 55,83
|-
|Rzut dyskiem
| {{Flaga|UKR}} [[Natalija Fokina-Semenowa]] || 62,57
| {{Flaga|ROU}} [[Nicoleta Grasu]] || 60,87
| {{Flaga|POL}} [[Wioletta Potępa]] || 59,90
|-
|Rzut oszczepem
| {{Flaga|CZE}} [[Barbora Špotáková]] || 68,23
| {{Flaga|ZAF}} [[Sunette Viljoen]] || 60,99
| {{Flaga|POL}} [[Barbara Madejczyk]] || 58,83
|}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://web.archive.org/web/20110319012508/http://www.iaaf.org:80/gp09/results/area/eventcode=4217/index.html Pełne wyniki zawodów w bazie IAAF]

{{World Athletics Tour 2009}}

[[Kategoria:2009 w lekkoatletyce]]
[[Kategoria:2009 w Czechach]]
[[Kategoria:Memoriał Josefa Odložila]]


text:
# Sedes (przystanek kolejowy)
Sedes – przystanek kolei wąskotorowej FEVE w Narón, w Galicji, w Hiszpanii.
| Sedes                |  |         |
| Linia Ferrol – Gijón |  |         |
| Ferrerías            |  | Pedroso |

wikiname: plwiki

title: Sedes (przystanek kolejowy)

in_language: pl

wikitext:
{{Stacja kolejowa infobox
 |nazwa                      = Sedes
 |nazwa oryginalna           =
 |zdjęcie                    =
 |opis zdjęcia               =
 |państwo                    = Galicja
 |miejscowość                = [[Narón]]
 |lokalizacja                =
 |zarządca                   = [[Administrador de Infraestructuras Ferroviarias|Adif]]
 |data otwarcia              =
 |data zamknięcia            =
 |poprzednie nazwy           =
 |rodzaj                     =
 |rok liczby pasażerów       =
 |liczba pasażerów           =
 |liczba peronów             = 1
 |liczba krawędzi peronowych = 1
 |kasy                       = {{Nie}}
 |linie kolejowe             =
* [[Linia kolejowa Ferrol – Gijón]]
 |opis schematu              =
 |schemat                    =
 |współrzędne                = 43°32′33″N 8°8′26″W
 |commons                    =
 |www                        =
}}
'''Sedes''' – [[Przystanek osobowy|przystanek]] kolei wąskotorowej [[Ferrocarriles de Vía Estrecha|FEVE]] w [[Narón]], w [[Galicja (Hiszpania)|Galicji]], w [[Hiszpania|Hiszpanii]]<ref name=feve />.

{{Stacja kolejowa/sąsiednie
|stacja        = Sedes
|linia         = [[Linia kolejowa Ferrol – Gijón|Ferrol – Gijón]]
|kilometr      =
|poprzedni     = [[Ferrerías (przystanek kolejowy)|Ferrerías]]
|poprzedni_km  =
|następny      = [[Pedroso (przystanek kolejowy)|Pedroso]]
|następny_km   =
}}

== Przypisy ==
<references>
<ref name=feve>{{cytuj stronę | url = https://www.renfe.com/content/dam/renfe/es/Viajeros/Secciones/Cercanias/Mapas/feve/map_ferrol_oviedo_gijon.png | tytuł = Mapa de la línea de Ferrol – Oviedo – Gijón | data dostępu = 2019-01-15 | autor = Renfe Feve | język = es}}</ref>
</references>

[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe kolei FEVE]]
[[Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Galicji]]

title: Sedes

Państwo: Hiszpania

Wspólnota autonomiczna: Galicja

Miejscowość: Narón

Zarządca: Adif

Kasy: N


text:
# Slavošov
Slavošov – wieś i gmina w Czechach, w powiecie Kutná Hora, w kraju środkowoczeskim. Według danych z dnia 1 stycznia 2013 liczyła 162 mieszkańców.

title: Slavošov

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Slavošov
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = Slavošov, silnice.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj środkowoczeski
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Kutná Hora|Kutná Hora]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Czechy (kraina)|Czechy]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 7,59 km²
 |rok                             = 2013
 |liczba ludności                 = 162<ref name="urz">{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20181004001804/http://www.mvcr.cz/soubor/pocet-obcane-leden12-xls.aspx|tytuł=Počty obyvatel v obcích k 1. 1. 2013|opublikowany=www.mvcr.cz|język=cs|data dostępu=2014-08-23}}</ref>
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 285 22 - 285 24
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 3
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 3
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 2
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj środkowoczeski
 |współrzędne                     = 49°45′41″N 15°8′57″E
 |commons                         = Category:Slavošov
 |www                             = http://www.slavosov.cz
}}
'''Slavošov''' – wieś i [[gmina]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Kutná Hora|powiecie Kutná Hora]], w [[Kraj środkowoczeski|kraju środkowoczeskim]]. Według danych z dnia 1 stycznia 2013 liczyła 162 mieszkańców<ref name="urz"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Kutná Hora}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Kutná Hora]]
[[Kategoria:Miejscowości w kraju środkowoczeskim]]

title: Slavošov

Państwo: Czechy

Kraj: środkowoczeski

Powiat: Kutná Hora

Kraina: Czechy


text:
# František Kříž
František Kříž (ur. 18 maja 1884 w Pradze, zm. 30 lipca 1966) – szermierz reprezentujący Czechy oraz Czechosłowację, uczestnik igrzysk w Sztokholmie w 1912 roku oraz igrzysk w Amsterdamie w 1928 roku.

## Występy na igrzyskach

### Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912
- floret indywidualnie – odpadł w pierwszej rundzie
- szpada indywidualnie – odpadł w półfinale
- szpada drużynowo – miejsca 5-8

### Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928
- szpada indywidualnie – odpadł w pierwszej rundzie
- szpada drużynowo – miejsca 5-8

title: František Kříž

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = František Kříž
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = szermierka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[18 maja]] [[1884]]
 |miejsce urodzenia         = [[Praga]]
 |data śmierci              = [[30 lipca]] [[1966]]
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              = [[Czechosłowacja]]
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''František Kříž''' (ur. [[18 maja]] [[1884]] w [[Praga|Pradze]], zm. [[30 lipca]] [[1966]]) – [[Szermierka|szermierz]] reprezentujący [[Królestwo Czech|Czechy]] oraz [[Czechosłowacja|Czechosłowację]], uczestnik [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912|igrzysk w Sztokholmie]] w 1912 roku oraz [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928|igrzysk w Amsterdamie]] w 1928 roku.

== Występy na igrzyskach ==
=== Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912 ===
* floret indywidualnie – odpadł w pierwszej rundzie
* szpada indywidualnie – odpadł w półfinale
* szpada drużynowo – miejsca 5-8

=== Letnie Igrzyska Olimpijskie 1928 ===
* szpada indywidualnie – odpadł w pierwszej rundzie
* szpada drużynowo – miejsca 5-8

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/kr/frantisek-kriz-1.html | tytuł = ''František Kříž na igrzyskach olimpijskich'' | data dostępu = 2012-04-29 | autor =  | opublikowany = sports-reference.com | praca =  | data =  | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20110907163755/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/kr/frantisek-kriz-1.html | zarchiwizowano = 2011-09-07}}

{{SORTUJ:Kříž, František}}
[[Kategoria:Czescy szermierze]]
[[Kategoria:Czescy olimpijczycy (Sztokholm 1912)]]
[[Kategoria:Czechosłowaccy olimpijczycy (Amsterdam 1928)]]
[[Kategoria:Czechosłowaccy szermierze]]
[[Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912]]
[[Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1928]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1884]]
[[Kategoria:Zmarli w 1966]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze]]

title: · František Kříž

Data i miejsce urodzenia: 18 maja 1884 · Praga

Obywatelstwo: Czechosłowacja


text:
# Carlos Morales Santos
Carlos Leonardo Morales Santos (ur. 11 kwietnia 1968 w Asunción) – paragwajski piłkarz grający na pozycji lewego pomocnika.

## Kariera klubowa
Morales urodził się w Asunción, ale przez całą piłkarską karierę występował w Argentynie. Jego pierwszym klubem był zespół CA Independiente, w którym zadebiutował w dorosłym futbolu i grał do 1992 roku. Wtedy też przeniósł się do drużyny Gimnasia y Esgrima La Plata, ale i tam i w następnym zespole, Newell’s Old Boys, był tylko rezerwowym. W 1994 roku został piłkarzem Gimnasia y Esgrima Jujuy. Tam występował w podstawowym składzie i przez kolejne 5 sezonów był podstawowym zawodnikiem tej drużyny. W 1999 roku odszedł do Cólonu Santa Fe i tam grał przez trzy lata. W 2002 roku wrócił do Gimnasia y Esgrima Jujuy, a rok później został zawodnikiem grającego w trzeciej lidze Racingu Córdoba. W latach 2004–2006 grał w San Martín Tucumán, a karierę kończył w zespole Central Norte z miasta Salta.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Paragwaju Morales zadebiutował w 1997 roku. W 1998 został powołany przez selekcjonera Paula Césara Carpegianiego do kadry na Mistrzostwa Świata we Francji. Tam był rezerwowym zawodnikiem i rozegrał tylko jedno spotkanie: zremisowane 0:0 z Bułgarią, które było jego ostatnim w drużynie narodowej.

title: Carlos Morales Santos

wikitext:
{{dopracować|źródła=2014-10}}
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Carlos Morales
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Carlos Leonardo Morales Santos
 |data urodzenia          = [[11 kwietnia]] [[1968]]
 |miejsce urodzenia       = [[Asunción]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 178 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1985–1988 ! [[Club Guaraní]] !?!?
! 1988–1991 ! [[CA Independiente]] !?!?
! 1991–1992 ! [[Club Universidad de Chile|Universidad de Chile]] !?!?
! 1993 ! [[Gimnasia y Esgrima La Plata]] ! 11 ! 1
! 1993–1994 ! [[CA Newell’s Old Boys|Newell’s Old Boys]] ! 6 ! 1
! 1994–1999 ! [[Gimnasia y Esgrima Jujuy]] ! 134 ! 31
! 1999–2002 ! [[CA Colón]] ! 52 ! 2
! 2002–2003 ! [[Gimnasia y Esgrima Jujuy]] ! 37 ! 5
! 2003–2004 ! [[Racing Córdoba]] !?!?
! 2004–2006 ! [[San Martín Tucumán]] !?!?
! 2006–2007 ! [[Central Norte]] !?!?
 |kariera reprezentacyjna = ! 1997–1998 ! {{Reprezentacja|PRY|pn}} !?!?
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Carlos Leonardo Morales Santos''' (ur. [[11 kwietnia]] [[1968]] w [[Asunción]]) – [[paragwaj]]ski [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji lewego [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]].

== Kariera klubowa ==
Morales urodził się w [[Asunción]], ale przez całą piłkarską karierę występował w [[Argentyna|Argentynie]]. Jego pierwszym klubem był zespół [[CA Independiente]], w którym zadebiutował w dorosłym futbolu i grał do 1992 roku. Wtedy też przeniósł się do drużyny [[Gimnasia y Esgrima La Plata]], ale i tam i w następnym zespole, [[CA Newell’s Old Boys|Newell’s Old Boys]], był tylko rezerwowym. W 1994 roku został piłkarzem [[Gimnasia y Esgrima Jujuy]]. Tam występował w podstawowym składzie i przez kolejne 5 sezonów był podstawowym zawodnikiem tej drużyny. W 1999 roku odszedł do [[CA Colón|Cólonu Santa Fe]] i tam grał przez trzy lata. W 2002 roku wrócił do Gimnasia y Esgrima Jujuy, a rok później został zawodnikiem grającego w [[Torneo Argentino A|trzeciej lidze]] [[Racing Córdoba|Racingu Córdoba]]. W latach 2004–2006 grał w [[San Martín Tucumán]], a karierę kończył w zespole [[Central Norte]] z miasta [[Salta (miasto)|Salta]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Paragwaju w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Paragwaju]] Morales zadebiutował w 1997 roku. W 1998 został powołany przez selekcjonera [[Paulo César Carpegiani|Paula Césara Carpegianiego]] do kadry na [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1998|Mistrzostwa Świata we Francji]]. Tam był rezerwowym zawodnikiem i rozegrał tylko jedno spotkanie: zremisowane 0:0 z [[Reprezentacja Bułgarii w piłce nożnej mężczyzn|Bułgarią]], które było jego ostatnim w drużynie narodowej.

== Bibliografia ==
* [http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=13145 Profil na stronie National Football Teams] {{lang|en}}
{{Paragwaj 1998}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Morales, Carlos}}
[[Kategoria:Reprezentanci Paragwaju w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Independiente]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Newell’s Old Boys]]
[[Kategoria:Piłkarze Gimnasia y Esgrima de Jujuy]]
[[Kategoria:Piłkarze Gimnasia y Esgrima La Plata]]
[[Kategoria:Piłkarze CA Colón]]
[[Kategoria:Piłkarze Club Guaraní]]
[[Kategoria:Piłkarze Club Universidad de Chile]]
[[Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1968]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Asunción]]

title: · Carlos Morales

Pełne imię i nazwisko: Carlos Leonardo Morales Santos

Data i miejsce urodzenia: 11 kwietnia 1968 · Asunción

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Club Guaraní · ? · (?)

CA Independiente · ? · (?)

Universidad de Chile · ? · (?)

Gimnasia y Esgrima La Plata · 11 · (1)

Newell’s Old Boys · 6 · (1)

Gimnasia y Esgrima Jujuy · 134 · (31)

CA Colón · 52 · (2)

Gimnasia y Esgrima Jujuy · 37 · (5)

Racing Córdoba · ? · (?)

San Martín Tucumán · ? · (?)

Central Norte · ? · (?)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Paragwaj · ? · (?)


text:
# Ravninsko
Ravninsko – wieś w Chorwacji, w żupanii krapińsko-zagorskiej, w gminie Đurmanec. W 2011 roku liczyła 392 mieszkańców.

title: Ravninsko

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Ravninsko
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Chorwacja
 |1. jednostka administracyjna = [[Żupania krapińsko-zagorska|krapińsko-zagorska]]
 |2. jednostka administracyjna = [[gmina Đurmanec|Đurmanec]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2011
 |liczba ludności              = 392{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |kod mapy                     = żupania krapińsko-zagorska
 |www                          =
}}
'''Ravninsko''' – [[wieś]] w [[Chorwacja|Chorwacji]], w [[Żupania krapińsko-zagorska|żupanii krapińsko-zagorskiej]], w [[gmina Đurmanec|gminie Đurmanec]]. W 2011 roku liczyła 392 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{Popis 2011|s=158}}</ref>
}}

{{gmina Đurmanec}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w żupanii krapińsko-zagorskiej]]

title: Ravninsko

Państwo: Chorwacja

Żupania: krapińsko-zagorska

Gmina: Đurmanec


text:
# Cornelia (stacja metra)
Cornelia – druga stacja na linii A metra rzymskiego, położona przy skrzyżowaniu via Boccea i circonvallazione Cornelia. Stacja została otwarta 1 stycznia 2000. W jej pobliżu znajduje się duży węzeł przesiadkowy z przystankami autobusów miejskich i podmiejskich.

title: Cornelia (stacja metra)

wikitext:
{{Stacja metra infobox
 |nazwa                       = Cornelia
 |nazwa oryginalna            =
 |zdjęcie                     =
 |opis zdjęcia                =
 |państwo                     =
 |miejscowość                 =
 |dzielnica                   =
 |projektant                  =
 |data budowy                 =
 |data otwarcia               = 1 stycznia 2000
 |data zamknięcia             =
 |poprzednie nazwy            =
 |liczba peronów              =
 |liczba krawędzi peronowych  =
 |długość peronu              =
 |szerokość peronu            =
 |powierzchnia stacji         =
 |kubatura stacji             =
 |głębokość stacji            =
 |linia                       = [[Plik:Metropolitana di Roma A.svg|60px|link=Linia A metra w Rzymie]]
 |odcinek                     =
 |stacja poprzednia           = [[Battistini]]
 |odległość do poprzedniej    =
 |stacja następna             = [[Baldo degli Ubaldi]]
 |odległość do następnej      =
 |kod mapy                    = Rzym
 |współrzędne                 = 41°54′1.76″N 12°25′35.64″E
 |commons                     =
}}
'''Cornelia''' – druga stacja na [[Linia A metra w Rzymie|linii A]] [[Metro w Rzymie|metra rzymskiego]], położona przy skrzyżowaniu via Boccea i circonvallazione Cornelia. Stacja została otwarta 1 stycznia 2000. W jej pobliżu znajduje się duży węzeł przesiadkowy z przystankami autobusów miejskich i podmiejskich.
{{Metro w Rzymie}}

[[Kategoria:Stacje linii A metra w Rzymie]]

title: Cornelia

Państwo: Włochy

Data otwarcia: 1 stycznia 2000

Poprzednia stacja: Battistini

Następna stacja: Baldo degli Ubaldi


text:
# Kopaczów
Kopaczów (niem. Oberullersdorf, czes. Kopačov) – wieś w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia, około 5 km na wschód od Żytawy.

## Położenie
Kopaczów to wieś o długości około 1,4 km leżąca na Pogórzu Izerskim, na prawym brzegu potoku Lubota, na wysokości około 285–295 m n.p.m.

## Przynależność administracyjna
Tworzy de facto jeden organizm z należącą do Czech miejscowością Oldřichov na Hranicích, będącą formalnie częścią Hrádka nad Nisou. Granicę między nimi częściowo wyznacza niewielki potok Lubota, częściowo zaś biegnie ona główną ulicą wsi, ul. Główną.
Podział historycznego Ullersdorfu sięga XVI wieku, kiedy część północna (dzisiejszy Kopaczów) należała do państwa frydlanckiego, natomiast południowa – grafensteińskiego. W 1635 r. Łużyce Górne, do których zaliczono część północną (południowa była w Czechach), zostały przez austriackiego cesarza Ferdynanda II jako wyraz wdzięczności za zawarcie pokoju podarowane Saksonii. Mimo to wieś przez następne wieki funkcjonowała jako jedna całość, rzeczywisty podział nastąpił dopiero wraz z regulacją granicy austriackiej w roku 1849. Podział ten zachowano mimo zmian terytorialnych z 1945 r. (przyłączenie Kopaczowa do Polski).
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

## Przesiedlenia i nazwa
Ludność obu części tworzą powojenni migranci, autochtonicznych mieszkańców (narodowości niemieckiej) wysiedlono po II wojnie światowej. Ponadto nazwa Kopaczów – w przeciwieństwie do Oldrzychowa – została sztucznie nadana w tym samym okresie i nie ma nic wspólnego z historycznym brzmieniem Ullersdorf / Vlrici villa.

## Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:
- Kościół św. Józefa w Kopaczowie, ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki z XVIII w.
- cmentarz ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, przy kościele, z XVII-XIX w.

inne
- dom, ul. Główna 40, nad bramą wjazdową płaskorzeźba przedstawiająca wóz z woźnicą zaprzężony w konie. Nad nią kartusz z herbem von Scholze. Po prawej stronie płycina z napisem F.R.Scholze. Erbauet 1909[6][7]

title: Kopaczów

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi na pograniczu polsko-czeskim|[[Kopaczów (Ukraina)|Kopaczów nad Stuhną]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Kopaczów
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Kopaczów Kościół Św. Józefa 13a.jpg
 |opis zdjęcia           = [[Kościół św. Józefa w Kopaczowie]]
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = dolnośląskie
 |powiat                 = [[Powiat zgorzelecki|zgorzelecki]]
 |gmina                  = [[Bogatynia (gmina)|Bogatynia]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               = 285-295{{r|staffa}}
 |liczba ludności        = 329{{r|GUS}}
 |rok                    = III 2011
 |strefa numeracyjna     = 75
 |kod pocztowy           = 59-921<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=513}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = DZG
 |SIMC                   = 0188825
 |kod mapy               = Bogatynia (gmina)
 |współrzędne            = 50°52'13"N 14°51'05"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|57518|data=2025-05-27}}</ref>
 |commons                = Category:Kopaczów
 |www                    =
}}
[[Plik:Kopaczów, dwór (Oberullersdorf-Herrenhaus).jpg|thumb|[[Dwór w Kopaczowie]]]]
'''Kopaczów''' ([[język niemiecki|niem.]] ''Oberullersdorf'', [[język czeski|czes.]] ''Kopačov'') – [[wieś]] w południowo-zachodniej [[Polska|Polsce]], w [[województwo dolnośląskie|województwie dolnośląskim]], w [[powiat zgorzelecki|powiecie zgorzeleckim]], w [[Bogatynia (gmina)|gminie Bogatynia]], około 5 km na wschód od [[Żytawa|Żytawy]].

== Położenie ==
Kopaczów to wieś o długości około 1,4 km leżąca na [[Pogórze Izerskie|Pogórzu Izerskim]], na prawym brzegu potoku [[Lubota]], na wysokości około 285–295 m n.p.m.{{r|staffa}}

== Przynależność administracyjna ==
Tworzy de facto jeden organizm z należącą do [[Czechy|Czech]] miejscowością [[Oldřichov na Hranicích]], będącą formalnie częścią [[Hrádek nad Nisou|Hrádka nad Nisou]]. Granicę między nimi częściowo wyznacza niewielki potok Lubota, częściowo zaś biegnie ona główną ulicą wsi, ul. Główną.

Podział historycznego Ullersdorfu sięga XVI wieku, kiedy część północna (dzisiejszy Kopaczów) należała do państwa [[Frydlant|frydlanckiego]], natomiast południowa – grafensteińskiego. W 1635 r. [[Łużyce Górne]], do których zaliczono część północną (południowa była w [[Czechy (kraina)|Czechach]]), zostały przez austriackiego cesarza [[Ferdynand II Habsburg|Ferdynanda II]] jako wyraz wdzięczności za zawarcie pokoju podarowane [[Saksonia|Saksonii]]. Mimo to wieś przez następne wieki funkcjonowała jako jedna całość, rzeczywisty podział nastąpił dopiero wraz z regulacją granicy austriackiej w roku 1849. Podział ten zachowano mimo zmian terytorialnych z 1945 r. (przyłączenie Kopaczowa do Polski).

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo jeleniogórskie|województwa jeleniogórskiego]].

== Przesiedlenia i nazwa ==
Ludność obu części tworzą powojenni migranci, autochtonicznych mieszkańców (narodowości [[Niemcy|niemieckiej]]) wysiedlono po II wojnie światowej. Ponadto nazwa ''Kopaczów'' – w przeciwieństwie do ''Oldrzychowa'' – została sztucznie nadana w tym samym okresie i nie ma nic wspólnego z historycznym brzmieniem ''Ullersdorf'' / ''Vlrici villa''.

== Zabytki ==
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są{{r|Rejestr zabytków nieruchomych-s256}}:
* [[Kościół św. Józefa w Kopaczowie]], ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki z XVIII w.
* cmentarz ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, przy kościele, z XVII-XIX w.
;inne
* dom, ul. Główna 40, nad bramą wjazdową płaskorzeźba przedstawiająca wóz z woźnicą zaprzężony w konie. Nad nią [[kartusz (ozdoba)|kartusz]] z herbem von Scholze. Po prawej stronie [[płycina]] z napisem ''F.R.Scholze. Erbauet 1909''<ref>{{Cytuj stronę | url = https://polska-org.pl/9441141,foto.html?idEntity=5059413 | tytuł = Brama posesji nr 40. | data dostępu = 2024-10-24}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://polska-org.pl/9441145,foto.html?idEntity=5059413 | tytuł = Tablica obok wjazdu. | data dostępu = 2024-10-24}}</ref>

{{ISG|Kopaczów|Kopaczów}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="GUS">[http://stat.gov.pl/download/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5670/21/1/1/1_miejscowosci_ludnosc_nsp2011.xlsx GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.]</ref>
<ref name="Rejestr zabytków nieruchomych-s256">{{cytuj stronę|url=http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/DLN-rej.pdf|tytuł=Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego|opublikowany=[[Narodowy Instytut Dziedzictwa]]|data dostępu=2012-11-10|strony=256 | archiwum = https://web.archive.org/web/20211031184654/http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/DLN-rej.pdf | zarchiwizowano = 2021-10-31 }}</ref>
<ref name="staffa">{{cytuj książkę|inni=redakcja [[Marek Staffa]]|tytuł=[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]|wydawca=Wydawnictwo I-BiS|miejsce=Wrocław|data=2003|strony=332-335|isbn=83-85773-60-6|tom=2|tytuł tomu=Pogórze Izerskie|część=1|tytuł części=A-Ł}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* ''[[Słownik geografii turystycznej Sudetów]]''. [[Marek Staffa]] (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). [[Wrocław]]: Wydawnictwo I-BiS, 2003, {{ISBN|83-85773-60-6}}.

{{Gmina Bogatynia}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Bogatynia (gmina)]]

title: Kopaczów

Państwo: Polska

Województwo: dolnośląskie

Powiat: zgorzelecki

Gmina: Bogatynia

Tablice rejestracyjne: DZG


text:
# Stanisław Pręgowski
Stanisław Pręgowski (ur. 1940 w Brześciu Kujawskim) – polski artysta fotograf. Członek Okręgu Wielkopolskiego Związku Polskich Artystów Fotografików. Członek założyciel Pilskiego Towarzystwa Fotograficznego.

## Życiorys
Stanisław Pręgowski od 1964 roku jest związany z pilskim środowiskiem fotograficznym, mieszka i pracuje w Pile. W 1968 roku był współzałożycielem Pilskiego Towarzystwa Fotograficznego, działającego do 1976 roku – wówczas zostało przekształcone w Klub Fotograficzny. W 1985 roku był założycielem oraz kuratorem Galerii Fotografii P, która funkcjonowała do 2000 roku – prezentując wystawy fotografów z Polski i innych krajów (Australii, Austrii, Czech, Francji, Meksyku, Niemiec). Był inicjatorem, organizatorem oraz jurorem Międzynarodowego Biennale Fotografii Artystycznej Dziecko – obecnie organizowanego pod patronatem Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej FIAP oraz Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej. Uczestniczy w posiedzeniach jury wielu konkursów fotograficznych.
W 1990 roku został przyjęty w poczet członków Okręgu Wielkopolskiego Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 659), w którym przez kilka kadencji pełnił funkcje w Zarządzie OW ZPAF. W 2006 roku obchodził 40-lecie pracy twórczej – został wówczas odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Stanisław Pręgowski jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych, zbiorowych, poplenerowych oraz pokonkursowych (również międzynarodowych), na których otrzymał wiele nagród, wyróżnień, dyplomów, listów gratulacyjnych. Jego fotografie były prezentowane m.in. w Austrii, Brazylii, Czechach, Kanadzie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych oraz w Polsce. Miejsce szczególne w twórczości Stanisława Pręgowskiego zajmuje fotografia czarno-biała, w dużej części tworzona z wykorzystaniem dawnych szlachetnych technik fotograficznych – solaryzacji, bromu oraz w zdecydowanej większości gumy.
Prace Stanisława Pręgowskiego znajdują się m.in. w zbiorach Instytutu Alinari we Florencji, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Państwowego Muzeum na Majdanku, Muzeum Fotografii w Bydgoszczy, Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie. W 2010 roku został odznaczony okolicznościowym medalem i uhonorowany wpisem do Księgi Pamiątkowej miasta Piły.

## Odznaczenia
- Medal 150-lecia Fotografii (1989);
- Srebrny Krzyż Zasługi (2006);
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”;
- Odznaka honorowa „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”;

Źródło.

## Publikacje (albumy)
- Ludzie i kamienie (Wydawnictwo Kurpisz – 2001)[3][10][20][21].

title: Stanisław Pręgowski

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Stanisław Pręgowski
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1940
 |miejsce urodzenia         = [[Brześć Kujawski]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = artysta fotograf
 |narodowość                = polska
 |odznaczenia               = {{order|KZ|S}} {{order|OHZWW}}<br />{{order|ZDK}}
 |commons                   =
}}
'''Stanisław Pręgowski''' (ur. [[1940]] w Brześciu Kujawskim)<ref name=":4">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Stanisław Pręgowski – Fotografia – wystawa fotografii – Miasto Piła |czasopismo = archive.li |data = 2018-09-26 |data dostępu = 2018-09-26 |url = http://archive.li/xCVta}}</ref> – polski artysta fotograf. Członek Okręgu Wielkopolskiego [[Związek Polskich Artystów Fotografików|Związku Polskich Artystów Fotografików]]<ref name=":1">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Stanisław Pręgowski – Związek Polskich Artystów Fotografików |data =  |data dostępu = 2018-01-08 |opublikowany = www.zpaf.pl |url = https://web.archive.org/web/20180926124556/https://www.zpaf.pl/o-zwiazku/czlonkowie/stanislaw-j-pregowski/ |język = pl}}</ref>. Członek założyciel Pilskiego Towarzystwa Fotograficznego<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Tomasz Grzyb |tytuł = Stanisław Pręgowski – guma.art.pl |data = |data dostępu = 2018-01-08 |opublikowany = www.guma.art.pl |url = https://web.archive.org/web/20170206141502/http://www.guma.art.pl/gumisci/stanislaw-pregowski/}}</ref>.

== Życiorys ==
Stanisław Pręgowski od 1964 roku jest związany z pilskim środowiskiem fotograficznym, mieszka i pracuje w [[Piła (miasto)|Pile]]<ref name=":5">{{Cytuj |autor = webkameleon.com |tytuł = Pręgowski Stanisław |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.wbp.poznan.pl |url = https://web.archive.org/web/20180110054559/https://www.wbp.poznan.pl/fotografia/tworcy/pregowski-stanislaw/ |język = pl}}</ref>. W 1968 roku był współzałożycielem Pilskiego Towarzystwa Fotograficznego, działającego do 1976 roku – wówczas zostało przekształcone w Klub Fotograficzny<ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Zaczęło się od foto Merkela – NaGlos.com.pl |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.naglos.com.pl |url = https://web.archive.org/web/20180110054617/http://www.naglos.com.pl/artykuly/13-historia/77-zaczelo-sie-od-foto-merkela |język = pl}}</ref><ref name=":5" />. W 1985 roku był założycielem oraz kuratorem ''Galerii Fotografii P'', która funkcjonowała do 2000 roku – prezentując wystawy fotografów z [[Polska|Polski]] i innych krajów (Australii, Austrii, Czech, Francji, Meksyku, Niemiec)<ref name=":0" /><ref name=":2" />. Był inicjatorem, organizatorem oraz jurorem Międzynarodowego Biennale Fotografii Artystycznej ''Dziecko''<ref name=":0" /> – obecnie organizowanego pod patronatem [[Międzynarodowa Federacja Sztuki Fotograficznej|Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej]] FIAP oraz [[Fotoklub Rzeczypospolitej Polskiej|Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej]]<ref>{{Cytuj |autor = webkameleon.com |tytuł = Dziecko 2005 |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.wbp.poznan.pl |url = https://web.archive.org/web/20180201120852/https://www.wbp.poznan.pl/fotografia/objazdowa-galeria/lista-wystaw/dziecko-2005/ |język = pl}}</ref>. Uczestniczy w posiedzeniach jury wielu konkursów fotograficznych<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Portret – Trzcianka |data =  |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.portret.trzcianka.com.pl |url = https://web.archive.org/web/20180926125907/http://www.portret.trzcianka.com.pl/2017/11/16/juz-po-jury-portretu/ |język = pl}}</ref>.

W 1990 roku został przyjęty w poczet członków Okręgu Wielkopolskiego [[Związek Polskich Artystów Fotografików|Związku Polskich Artystów Fotografików]] (legitymacja nr 659), w którym przez kilka kadencji pełnił funkcje w Zarządzie OW ZPAF<ref name=":1" /><ref name=":2" /><ref name=":5" />. W 2006 roku obchodził 40-lecie pracy twórczej – został wówczas odznaczony [[Krzyż Zasługi|Srebrnym Krzyżem Zasługi]]<ref name=":0" />.

Stanisław Pręgowski jest autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych<ref name=":4" /><ref>{{Cytuj |autor = BIT Systemy Informatyczne Krzysztof Gazda |tytuł = Stanisław Pręgowski – portfolio |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.pregowski.pilanin.pl |url = https://web.archive.org/web/20180619213944/http://www.pregowski.pilanin.pl/index.php?go=kalendarium}}</ref><ref name=":0" /><ref name=":3">{{Cytuj |autor = |tytuł = Stanisław Pręgowski {{!}} Biuro Wystaw Artystycznych i Usług Plastycznych w Pile |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = galeriabwa.pila.pl |url = https://web.archive.org/web/20180110054716/http://galeriabwa.pila.pl/stanislaw-pregowski/ |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Apollo13.eu |tytuł = Stanisław Pręgowski „Fotografia” {{!}} Centrum Kultury Browar B |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = ckbrowarb.pl |url = https://web.archive.org/web/20180109235601/http://ckbrowarb.pl/events/stanislaw-pregowski-fotografia/ |język = pl}}</ref><ref name=":5" /><ref name=":6">{{Cytuj |autor = |tytuł = Stanisław Pręgowski z fotograficzną świadomością widzenia – News O.pl |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = O.pl Polski Portal Kultury |url = https://web.archive.org/web/20180619190042/http://news.o.pl/2013/04/06/stanislaw-pregowski-mhf-krakow/}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Stanisław Pręgowski w Muzeum Okręgowym |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = e-krajna.pl |url = https://web.archive.org/web/20180926131148/http://e-krajna.pl/pl/14_kultura/3866_stanislaw_pregowski_w_muzeum_okregowym.html#}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Pilska Spółdzielnia Mieszkaniowa L-W Piła |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.psm.pila.pl |url = https://web.archive.org/web/20180109235554/http://www.psm.pila.pl/kronika_78.html}}</ref>; indywidualnych, zbiorowych, poplenerowych oraz pokonkursowych (również międzynarodowych), na których otrzymał wiele nagród, wyróżnień, dyplomów, listów gratulacyjnych. Jego fotografie były prezentowane m.in. w [[Austria|Austrii]], [[Brazylia|Brazylii]], [[Czechy|Czechach]], [[Kanada|Kanadzie]], [[Niemcy|Niemczech]], [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] oraz w [[Polska|Polsce]]<ref name=":0" />. Miejsce szczególne w twórczości Stanisława Pręgowskiego zajmuje fotografia czarno-biała, w dużej części tworzona z wykorzystaniem dawnych szlachetnych technik fotograficznych<ref>{{Cytuj |autor = Krzysztof Wojciechowski |tytuł = Szlachetna fotografia – Stara Galeria ZPAF |data = 2004-11-16 |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = fototapeta.art.pl |url = https://web.archive.org/web/20180619190134/http://fototapeta.art.pl/2004/szf.php}}</ref> – ''solaryzacji'', ''bromu'' oraz w zdecydowanej większości ''gumy''<ref name=":3" /><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Klasyczna fotografia – prace Stanisława Pręgowskiego |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.go.zpaf.pl |url = https://web.archive.org/web/20180110174441/http://www.go.zpaf.pl/page38/page51/page51.html}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Agencja Interaktywna Sun Group – sungroup.pl |tytuł = Szkoła Podstawowa, Gimnazjum i Liceum Salezjańskie w Pile – 2015/16 |data =  |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = lots.pila.pl |url = https://web.archive.org/web/20180110054737/http://lots.pila.pl/galeria/2015-16/1293;warsztaty-fotograficzne |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = ExtraWalcz |tytuł = „Gumowe” fotografie |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = extrawalcz.pl |url = https://web.archive.org/web/20180110114639/http://extrawalcz.pl/kultura/979-gumowe-fotografie |język = pl}}</ref>.

Prace Stanisława Pręgowskiego znajdują się m.in. w zbiorach Instytutu Alinari we Florencji, [[Muzeum Narodowe w Poznaniu|Muzeum Narodowego w Poznaniu]], Państwowego Muzeum na Majdanku, [[Muzeum Fotografii w Bydgoszczy]], Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie<ref>{{Cytuj |tytuł = Stanisław Pręgowski – fotografia {{!}} Wielkopolski Informator Kulturalny |data = 2018-09-26 |data dostępu = 2018-09-26 |url = https://web.archive.org/web/20180926132654/https://www.kulturawielkopolska.pl/wydarzenia/stanislaw-pregowski-fotografia-70316.html}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj |autor = AG |tytuł = Muzeum Fotografii w Bydgoszczy – Pręgowski Stanisław |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = www.muzeumfoto.byd.pl |url = https://web.archive.org/web/20180926125336/http://www.muzeumfoto.byd.pl/id,309/pregowski-stanislaw |język = pl}}</ref><ref name=":5" />. W 2010 roku został odznaczony okolicznościowym medalem i uhonorowany wpisem do Księgi Pamiątkowej miasta [[Piła (miasto)|Piły]]<ref name=":2" />.

== Odznaczenia ==
* [[Medal 150-lecia Fotografii]] (1989);
* Srebrny Krzyż Zasługi (2006);
* [[Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”]];
* [[Odznaka honorowa „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”]];
Źródło<ref name=":2" /><ref name=":6" />.

== Publikacje (albumy) ==
* ''Ludzie i kamienie'' (Wydawnictwo Kurpisz – 2001)<ref name=":0" /><ref name=":3" /><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Ludzie i kamienie |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = Lubimyczytać.pl |url = https://web.archive.org/web/20180926132947/http://lubimyczytac.pl/ksiazka/130721/ludzie-i-kamienie}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = |tytuł = Stanisław Pręgowski – Ludzie i kamienie |data = |data dostępu = 2018-01-09 |opublikowany = old.wcss.pl |url = https://web.archive.org/web/20180926133325/https://old.wcss.pl/wroclaw/religia/cmen/ludzie.htm}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = https://www.asta24.pl/kalendarium/stanislaw-pregowski-fotografia/ | tytuł = ''Stanisław Pręgowski – Fotografia'' (2014) | opublikowany = asta24.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20180926060947/https://www.asta24.pl/kalendarium/stanislaw-pregowski-fotografia/ | zarchiwizowano = 2018-09-26}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pręgowski, Stanisław}}
[[Kategoria:Polscy fotografowie współcześni]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Fotografików]]
[[Kategoria:Wyróżnieni Medalem 150-lecia Fotografii]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Brześciu Kujawskim]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Piłą]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1940]]

title: Stanisław Pręgowski

Data i miejsce urodzenia: 1940 · Brześć Kujawski

Zawód, zajęcie: artysta fotograf

Narodowość: polska


text:
# Amanota interna
Amanota interna – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny rydzenic.
Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1995 roku Roberto Pace na łamach „Revue suisse de Zoologie”. Jako lokalizację typową wskazano okolice Ishiary w kenijskim hrabstwie Embu.
Chrząszcz o błyszczącym, wydłużonym w zarysie ciele długości 2,1 mm. Głowa jest rudobrązowa, pozbawiona siateczkowania i z niemal niewidocznym punktowaniem. Czułki mają człony pierwszy i drugi rude, człony od trzeciego do dziesiątego rudobrązowe, a człon jedenasty żółty. Rudobrązowe przedplecze ma zatarte ziarenkowanie w tylnej połowie. Również rudobrązowe pokrywy są wyraźnie punktowane i wyraźnie siateczkowane. Kolor odnóży jest rudobrązowy z rudożółtymi nasadami ud i stopami. Odwłok jest rudobrązowy z brązowymi wolnymi urotergitami czwartego i piątego segmentu. Na urotergitach występuje powierzchowne punktowanie, brak natomiast siateczkowania.
Owad afrotropikalny, znany wyłącznie z Kenii. Spotkany na rzędnych 900 m n.p.m.

title: Amanota interna

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Amanota interna''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Roberto Pace|Pace]], 1995
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |rodzina                = [[kusakowate (owady)|kusakowate]]
 |podrodzina             = [[rydzenice]]
 |plemię                 = [[Tachyusini]]
 |rodzaj                 = ''[[Amanota]]''
 |gatunek                = ''Amanota interna''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Amanota interna
 |commons                =
}}
'''''Amanota interna''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[chrząszcze|chrząszcza]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[Kusakowate (owady)|kusakowatych]] i podrodziny [[rydzenice|rydzenic]].

Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1995 roku [[Roberto Pace]] na łamach „[[Revue suisse de Zoologie]]”. Jako [[miejsce typowe|lokalizację typową]] wskazano okolice [[Ishiara|Ishiary]] w [[Kenia|kenijskim]] hrabstwie [[Embu (hrabstwo)|Embu]]{{r|Pace95}}.

Chrząszcz o błyszczącym, wydłużonym w zarysie ciele długości 2,1 mm. [[Głowa owadów|Głowa]] jest rudobrązowa, pozbawiona siateczkowania i z niemal niewidocznym punktowaniem. [[Czułki]] mają człony pierwszy i drugi rude, człony od trzeciego do dziesiątego rudobrązowe, a człon jedenasty żółty. Rudobrązowe [[przedplecze]] ma zatarte ziarenkowanie w tylnej połowie. Również rudobrązowe [[pokrywy (entomologia)|pokrywy]] są wyraźnie punktowane i wyraźnie siateczkowane. Kolor [[odnóża|odnóży]] jest rudobrązowy z rudożółtymi nasadami [[udo|ud]] i [[stopa sześcionogów|stopami]]. [[Odwłok]] jest rudobrązowy z brązowymi wolnymi urotergitami czwartego i piątego segmentu. Na urotergitach występuje powierzchowne punktowanie, brak natomiast siateczkowania{{r|Pace95}}.

Owad [[kraina etiopska|afrotropikalny]], znany wyłącznie z Kenii. Spotkany na rzędnych 900 m n.p.m.{{r|Pace95}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Pace95">{{Cytuj pismo | autor = Roberto Pace | tytuł = Aleocharinae della Sottoregione Africana Orientale al Museo di Ginevra (Coleoptera, Staphylinidae) Parte II. (126° Contributo alla conoscenza delle Aleocharinae.) | czasopismo = Revue suisse de Zoologie | wydanie = 3 | wolumin = 102 | strony =  779–846 | data = 1995}}</ref>
}}

[[Kategoria:Rydzenice]]
[[Kategoria:Chrząszcze Afryki]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1995 roku]]
[[Kategoria:Fauna endemiczna Kenii]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Rodzina: kusakowate

Podrodzina: rydzenice

Plemię: Tachyusini

Rodzaj: Amanota

Gatunek: Amanota interna


text:
# Kishen Kanhaiya
Kishen Kanhaiya – indyjski film, bollywoodzki dramat rodzinny i miłosny z 1990 roku. Reżyseria - Rakesh Roshan. W podwójnej roli Anil Kapoor. Ponadto - Madhuri Dixit i Shilpa Shirodkar.

## Fabuła
W dramatycznym porodzie okupionym śmiercią matki rodzi się dwóch chłopców. Bezpłodna położna Leela (Shubha Khote) ukradkiem wynosi jedno z dzieci do swojej chaty w slumsach. Tymczasem zrozpaczony śmiercią żony Sunder Das (Shreeram Lagoo) mimo pomocy wiernego sługi Munshi (Kader Khan) nie radzi sobie z opieką nad niemowlęciem. Wykorzystuje to chciwy jego bogactwa Lala Gendamal (Amrish Puri) podsuwając mu za żonę swoją siostrę Kamini (Bindu). Wkrótce Sunder Das orientuje się, że został oszukany poślubiając matkę nieślubnego syna Mahesha. Oburzony grozi intrygantom, ale los odwraca sytuację. W ataku apopleksji Sunder Das zostaje sparaliżowany, a władzę w domu przejmuje żądne jego pieniędzy rodzeństwo. Pozostaje im tylko na oczach bezsilnego Sundera wychować chłopca w strachu, tak aby ukończywszy 25 lat bezwolnie przepisał swój majątek na panów jego życia: macochę i wuja. Mijają lata. Bity i upokarzany Kishen (Anil Kapoor) wyrasta na zalęknionego potulnego człowieka, nie umiejącego się przeciwstawić ani macosze, ani wujowi ani wysługującemu się nim synowi macochy Maheshowi (Dilip Tahil). Współczucie okazuje mu tylko Radha, dziewczyna z niższej kasty (Shilpa Shirodkar). Tymczasem Kanhaiya (Anil Kapoor) rośnie w slumsach na zuchwałego zabijakę, marzącego o zostaniu gwiazdą filmową, zjednującego sobie swoim urokiem piękną i odważną Anju (Madhuri Dixit). Pewnego dnia ich losy krzyżują się ze sobą.

## Obsada
- Anil Kapoor – Kishen / Kanhaiya
- Madhuri Dixit – Anju
- Shilpa Shirodkar – Radha
- Amrish Puri – Lala Gendamal
- Bindu – Kamini
- Dalip Tahil – Mahesh
- Ranjeet – Sridhar
- Kader Khan – Munshi
- Sujit Kumar – Bhola Ram
- Shubha Khote – Leela
- Shreeram Lagoo – Sunder Das
- Saeed Jaffrey – Vidya Charan
- Dinesh Hingoo – Lokhandwala
- Johnny Lever– Lobo
- Vikas Anand – Doktor

## Muzyka
6 piosenek skomponowanych przez brata reżysera Rajesh Roshana (teksty Indeevar i Payam Sayeedi).
| Piosenkę                  | śpiewa(ją)                    |
| ------------------------- | ----------------------------- |
| Aap Ko Dekh Ke            | Amit Kumar, Sadhana Sargam    |
| Krishna Krishna           | Nitin Mukesh, Lata Mangeshkar |
| Kuchh Ho Gaya Kya Ho Gaya | Asha Bhosle, Mohammad Aziz    |
| Mere Humsafar             | Sadhana Sargam                |
| Radha Bina Hai            | Manhar Udhas, Sadhana Sargam  |
| Suit Boot Mein Aaya       | Amit Kumar                    |

title: Kishen Kanhaiya

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Kishen Kanhaiya
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Dramat filmowy|dramat]], [[musical]],
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = [[1990]]
 |kraj produkcji   = [[Indie]]
 |język            = [[język hindi|hindi]]
 |czas trwania     = 160 min
 |reżyseria        = [[Rakesh Roshan]]
 |scenariusz       = [[Ravi Kapoor]]
Mohan Kaul
[[Kader Khan]]
 |główne role      = [[Anil Kapoor]]
[[Madhuri Dixit]]
[[Shilpa Shirodkar]]
[[Amrish Puri]]
 |muzyka           = [[Rajesh Roshan]]
[[Indeevar]]
 |zdjęcia          =
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        = [[Rakesh Roshan]]
 |wytwórnia        =
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Kishen Kanhaiya''' – indyjski film, [[bollywood]]zki dramat rodzinny i miłosny z 1990 roku. Reżyseria - [[Rakesh Roshan]]. W podwójnej roli [[Anil Kapoor]]. Ponadto - [[Madhuri Dixit]] i [[Shilpa Shirodkar]].

== Fabuła ==
W dramatycznym porodzie okupionym śmiercią matki rodzi się dwóch chłopców. Bezpłodna położna Leela (Shubha Khote) ukradkiem wynosi jedno z dzieci do swojej chaty w slumsach. Tymczasem zrozpaczony śmiercią żony Sunder Das (Shreeram Lagoo) mimo pomocy wiernego sługi Munshi ([[Kader Khan]]) nie radzi sobie z opieką nad niemowlęciem. Wykorzystuje to chciwy jego bogactwa Lala Gendamal ([[Amrish Puri]]) podsuwając mu za żonę swoją siostrę Kamini ([[Bindu]]). Wkrótce Sunder Das orientuje się, że został oszukany poślubiając matkę nieślubnego syna Mahesha. Oburzony grozi intrygantom, ale los odwraca sytuację. W ataku apopleksji Sunder Das zostaje sparaliżowany, a władzę w domu przejmuje żądne jego pieniędzy rodzeństwo. Pozostaje im tylko na oczach bezsilnego Sundera wychować chłopca w strachu, tak aby ukończywszy 25 lat bezwolnie przepisał swój majątek na panów jego życia: macochę i wuja. Mijają lata. Bity i upokarzany Kishen ([[Anil Kapoor]]) wyrasta na zalęknionego potulnego człowieka, nie umiejącego się przeciwstawić ani macosze, ani wujowi ani wysługującemu się nim synowi macochy Maheshowi ([[Dilip Tahil]]). Współczucie okazuje mu tylko Radha, dziewczyna z niższej kasty ([[Shilpa Shirodkar]]). Tymczasem Kanhaiya (Anil Kapoor) rośnie w slumsach na zuchwałego zabijakę, marzącego o zostaniu gwiazdą filmową, zjednującego sobie swoim urokiem piękną i odważną Anju ([[Madhuri Dixit]]). Pewnego dnia ich losy krzyżują się ze sobą.

== Obsada ==
* [[Anil Kapoor]] – Kishen / Kanhaiya
* [[Madhuri Dixit]] – Anju
* [[Shilpa Shirodkar]] – Radha
* [[Amrish Puri]] – Lala Gendamal
* [[Bindu]] – Kamini
* [[Dalip Tahil]] – Mahesh
* [[Ranjeet]] – Sridhar
* [[Kader Khan]] – Munshi
*Sujit Kumar – Bhola Ram
*Shubha Khote – Leela
* [[Shreeram Lagoo]] – Sunder Das
* [[Saeed Jaffrey]] – Vidya Charan
*Dinesh Hingoo – Lokhandwala
* [[Johnny Lever]]– Lobo
*Vikas Anand – Doktor

== Muzyka ==
6 piosenek skomponowanych przez brata reżysera [[Rajesh Roshan]]a (teksty [[Indeevar]] i Payam Sayeedi).

{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
|- bgcolor="#CCCCCC" align="center"
! Piosenkę !! śpiewa(ją)
|-
| ''Aap Ko Dekh Ke''
|[[Amit Kumar (aktor)|Amit Kumar]], [[Sadhana Sargam]]
|-
| ''Krishna Krishna''
|[[Nitin Mukesh]], [[Lata Mangeshkar]]
|-
| ''Kuchh Ho Gaya Kya Ho Gaya''
|[[Asha Bhosle]], [[Mohammad Aziz]]
|-
| ''Mere Humsafar''
|[[Sadhana Sargam]]
|-
| ''Radha Bina Hai''
|[[Manhar Udhas]], [[Sadhana Sargam]]
|-
| ''Suit Boot Mein Aaya''
|[[Amit Kumar (aktor)|Amit Kumar]]
|}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.wikipedia.org/wiki/File:Kishen_Kanhaiya.jpg Plakat filmowy]
* {{IMDb|tytuł|0099943|Kishen Kanhaiya}}

[[Kategoria:Indyjskie filmy z 1990 roku]]
[[Kategoria:Filmy w języku hindi]]
[[Kategoria:Indyjskie filmy komediowe]]
[[Kategoria:Indyjskie dramaty filmowe]]

title: Kishen Kanhaiya

Gatunek: dramat, musical

Kraj produkcji: Indie

Język: hindi

Czas trwania: 160 min

Reżyseria: Rakesh Roshan

Scenariusz: Ravi Kapoor · Mohan Kaul · Kader Khan

Główne role: Anil Kapoor · Madhuri Dixit · Shilpa Shirodkar · Amrish Puri

Muzyka: Rajesh Roshan · Indeevar

Produkcja: Rakesh Roshan


text:
# Orestias (roślina)
Orestias – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Obejmuje 4 gatunki występujące w Afryce w takich krajach jak: Kamerun, Gwinea Równikowa, Gabon, Demokratyczna Republika Konga.

## Systematyka
Rodzaj sklasyfikowany do plemienia Malaxideae, podrodzina epidendronowe (Epidendroideae), rodzina storczykowate (Orchidaceae), rząd szparagowce (Asparagales) w obrębie roślin jednoliściennych.
Wykaz gatunków
- Orestias elegans Ridl.
- Orestias foliosa Summerh.
- Orestias micrantha Summerh.
- Orestias stelidostachya (Rchb.f.) Summerh.

title: Orestias (roślina)

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Orestias''
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2022-11-08}}</ref><ref name=apweb>{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2022-11-08 }}</ref>
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[liliopodobne]] (≡ [[jednoliścienne]])
 |rząd                 = [[szparagowce]]
 |rodzina              = [[storczykowate]]
 |podrodzina           = [[epidendronowe]]
 |rodzaj               = ''Orestias''
 |nazwa łacińska       = Orestias
 |autor                = [[Henry Nicholas Ridley|Ridl.]]
 |cytat                = Journal of the Linnean Society, Botany 24: 197. 1887.<ref name=ing>{{Cytuj stronę | url = http://botany.si.edu/ing/ | tytuł = Index Nominum Genericorum (ING) | opublikowany = Smithsonian Institution | data dostępu = 2022-11-08}}</ref>
 |typ nomenklatoryczny = ''O. elegans'' Ridl.<ref name=ing/>
 |synonimy             =
 |wikispecies          = Orestias (Orchidaceae)
 |commons              = Orestias (Orchidaceae)
}}
'''''Orestias''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] roślin z rodziny [[Storczykowate|storczykowatych]] (''Orchidaceae''). Obejmuje 4 gatunki występujące w [[Afryka|Afryce]] w takich krajach jak: [[Kamerun]], [[Gwinea Równikowa]], [[Gabon]], [[Demokratyczna Republika Konga]]<ref name=kew/>.

== Systematyka ==
Rodzaj sklasyfikowany do plemienia ''[[Malaxideae]]'', podrodzina [[epidendronowe]] (''Epidendroideae''), rodzina [[storczykowate]] (''Orchidaceae''), rząd [[szparagowce]] (''Asparagales'') w obrębie roślin [[Jednoliścienne|jednoliściennych]]<ref name=kew>{{Cytuj stronę|url = https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:30187-1|tytuł = Orestias|opublikowany = Kew Royal Botanic Gardens|praca=Plants of the World online |data dostępu = 2022-11-08}}</ref><ref name=tropicos>{{Cytuj stronę|url = https://www.tropicos.org/name/40033362|tytuł = Orestias|opublikowany = Tropicos.org|data dostępu = 2022-11-08}}</ref><ref name=NCBI>{{Cytuj stronę|url = https://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi?mode=Info&id=30747&lvl=3&lin=f&keep=1&srchmode=1&unlock|tytuł = Orestias|opublikowany =  National Center for Biotechnology Information|data dostępu = 2023-06-05}}</ref>.
; Wykaz gatunków<ref name=kew/><ref name=CoL>{{Cytuj stronę|url = https://www.checklistbank.org/dataset/9883/taxon/8VZXT|tytuł = Orestias|opublikowany = Catalogue of Life Checklist|praca=The World Checklist of Vascular Plants |data dostępu = 2023-06-05}}</ref>:
* ''[[Orestias elegans]]'' Ridl.
* ''[[Orestias foliosa]]'' Summerh.
* ''[[Orestias micrantha]]'' Summerh.
* ''[[Orestias stelidostachya]]'' (Rchb.f.) Summerh.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Epidendronowe]]

title: Orestias

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd: szparagowce

Rodzina: storczykowate

Podrodzina: epidendronowe

Rodzaj: Orestias


text:
# SEFAC
SEFAC, pełna nazwa Société d’Etude et de Fabrication d’Automobiles de Course – francuskie przedsiębiorstwo konstruktorskie i jednocześnie zespół wyścigowy.
SEFAC został powołany przez rząd Francji jako reakcja na nieudane występy Bugatti w sezonie 1934 Grand Prix. Projekt okazał się niedofinansowany, w efekcie czego został zarzucony, a kierowcy SEFAC wystartowali zaledwie w dwóch wyścigach.

## Przygotowania
W sezonie 1934 wprowadzone zostały nowe przepisy w wyścigach Grand Prix, które określały dopuszczalną masę pojazdu (z wyłączeniem kierowcy, paliwa, płynów eksploatacyjnych i opon) na 750 kg. W tym okresie narodowym francuskim zespołem było Bugatti. Rozczarowujące wyniki Bugatti po zmianie przepisów, a w szczególności brak konkurencyjności względem Alfy Romeo i Mercedesa podczas Grand Prix Francji 1934, wywołały oburzenie we Francji i zainteresowanie sprawą ze strony francuskich polityków. W efekcie rząd Francji powołał Société d’Etude et de Fabrication d’Automobiles de Course (w skrócie SEFAC) – przedsiębiorstwo, któremu wyznaczono za cel zwycięstwa w nowej formule Grand Prix. Aby pozyskać budżet na funkcjonowanie SEFAC, francuski rząd utworzył komitet pod nazwą Comité de la Souscription Nationale pour le Fonds de Course, który między innymi organizował sprzedaż przypinek oraz szukał wsparcia wśród francuskiego przemysłu. Efekty starań komitetu okazały się rozczarowujące. W pierwszym roku zebrano około 676 000 franków, z czego urzędnikom wypłacono 125 000 franków, Bugatti i Delage otrzymały po 100 000 franków, zaś SEFAC przekazano jedynie 50 000 franków.
Na głównego projektanta samochodu został wyznaczony Émile Petit, który w latach dwudziestych projektował samochody typu voiturette dla marki Salmson. Ponadto projektantem podwozia był Edmond Vareille. Z uwagi na mały budżet, Petit zdecydował się opracować tradycyjną konstrukcję podwozia. Na przednie zawieszenie składały się wahacze i sprężyny śrubowe, a na tylne – oś napędowa i sprężyny śrubowe. Układ przeniesienia napędu stanowiła czterostopniowa elektromagnetyczna skrzynia biegów Cotal. Pojazd był napędzany przez ośmiocylindrowy silnik o pojemności 2771 cm³. Silnik ten składał się w dwóch przeciwległych czterocylindrowych bloków z własnymi wałami korbowymi (obracającymi się w przeciwnych kierunkach), opartych na wspólnej skrzyni korbowej. W silniku zastosowano dwa wałki rozrządu w głowicy, dwa gaźniki Solex, a także sprężarkę. Moc silnika wynosiła 250 KM, co było najsłabszą wartością spośród wszystkich samochodów klasy 750 kg. Silnik był dostępny dla klientów, a jego cena wynosiła 225 000 franków.

## Grand Prix Francji 1935
Pierwszym zgłoszeniem SEFAC było Grand Prix Francji 1934, w którym miał uczestniczyć Raymond Sommer. Z uwagi na fakt, iż samochód nie był wówczas gotowy, SEFAC nie wystartował w Grand Prix. Z tej samej przyczyny zespół nie uczestniczył w 1935 roku w Grand Prix Monako, Grand Prix Tunisu i Grand Prix Trypolisu mimo faktu, że wcześniej wysłał zgłoszenie.
W 1935 roku Automobile Club de France zdecydował się porzucić wyścigi Grand Prix, koncentrując wysiłki na zawodach samochodów sportowych. Mimo to zdecydowano o wystawieniu SEFAC na Grand Prix Francji 1935 z uwagi na ewentualne straty wizerunkowe. Z tego względu decydenci, świadomi powolnych prac nad samochodem, naciskali na Petita, aby pojazd był gotowy na Grand Prix.
Istotnie, SEFAC wystawił samochód na Grand Prix Francji, a jego kierowcą został Marcel Lehoux, który wcześniej ścigał się m.in. Bugatti oraz Alfą Romeo w fabrycznym zespole Ferrari, wygrywając w karierze kilka Grand Prix. Podczas ważenia samochodu okazało się, że przekracza on dozwoloną masę o 181 kg. Lehoux po wyjeździe na tor przejechał kilka wolnych okrążeń. Po powrocie do boksów kierowca przekazał informację, iż samochód jest bardzo źle przygotowany, a wśród jego największych wad wymienił moc silnika, skuteczność hamulców i kiepską przyczepność. Wskutek tego SEFAC wycofał się z Grand Prix Francji, a jedynym Francuzem w wyścigu był Robert Benoist, który wycofał się po czterech okrążeniach.
Wkrótce po Grand Prix Comité de la Souscription Nationale pour le Fonds de Course opublikował raport, z którego wynikało znaczne niedofinansowanie projektu SEFAC. Raport wywołał burzliwą dyskusję we Francji, a opinia publiczna przestała wykazywać zainteresowanie zespołem. Mimo to przebudowano jeszcze silnik na jednostkę o pojemności 2960 cm³.

## Dalsze losy projektu
W połowie lat 30. Comité de la Souscription Nationale pour le Fonds de Course dokonało zmiany w finansowaniu, polegającej na pobieraniu na rzecz komitetu pięciu franków z każdej opłaty za prawo jazdy. W ten sposób uzbierano około miliona franków, w efekcie czego w 1937 roku został ogłoszony konkurs. Pieniądze miał otrzymać ten producent, który zbuduje samochód według nowych przepisów na sezon 1938, a pojazd na torze Montlhéry pokona dwieście kilometrów ze średnią prędkością powyżej 146,5 km/h. Po ogłoszeniu konkursu pojawiły się pogłoski, że 27 sierpnia Eugène Chaboud i Jean Trémoulet będą uczestniczyć w konkursie samochodem SEFAC. W rzeczywistości jednak nie doszło do tego.
W 1938 roku komitet ogłosił zamiar wycofania się ze wspierania poszczególnych konstruktorów, gwarantując pieniądze jedynie najlepszemu z nich. W odpowiedzi wysunięte zostały zastrzeżenia, iż nie można rozpocząć budowy zwycięskiego samochodu Grand Prix bez gwarancji finansowych. Po wygraniu Grand Prix Pau i Grand Prix Corku, Delahaye był przekonany, iż otrzyma pieniądze na opracowanie modelu 155. Zamiast tego pieniądze przekazano Talbotowi, którego właściciel – Anthony Lago – poprzestał na przekazaniu komitetowi swoich planów. W efekcie doszło do konfliktu, a Delahaye wycofał się z Grand Prix Francji. SEFAC zgłosił samochód na to Grand Prix z Chaboudem jako kierowcą mimo faktu, iż w samochodzie od 1935 roku nie wprowadzono większych zmian, wyłączając nowy, opływowy nos. Chaboud nie ustanowił czasu w kwalifikacjach, a z wyścigu wycofał się po dwóch okrążeniach w wyniku usterki mechanicznej.
Drugim wyścigiem, w którym uczestniczył SEFAC, było Grand Prix Pau 1939. Pojazd prowadził Jean Trémoulet, który wraz z Chaboudem wygrał 24h Le Mans 1938. Podczas kwalifikacji Trémoulet wjechał w żwir, ale mimo to ustanowił czas 2:14, będący najsłabszym wynikiem spośród wszystkich uczestników. Francuz odpadł z deszczowego wyścigu na 35. okrążeniu, kiedy to w jego samochodzie zabrakło paliwa.
W 1947 roku firma silnikowa Dommartin zakupiła samochód SEFAC i planowała wystawić go pod własną nazwą. W pojeździe zmieniono nadwozie, zmodyfikowano silnik do pojemności 3,6 litra oraz usunięto sprężarkę. Dommartin wysłał zgłoszenie na Grand Prix Francji 1948, a kierowcą samochodu miał być Yves Giraud-Cabantous. Z powodu braku pieniędzy Dommartin nie wziął jednak udziału w Grand Prix.

## Wyniki w mistrzostwach Europy
| Punktacja mistrzostw Europy AIACR | Punktacja mistrzostw Europy AIACR    | Punktacja mistrzostw Europy AIACR |
| Kolor                             | Rezultat                             | Punkty                            |
| --------------------------------- | ------------------------------------ | --------------------------------- |
| Złoty                             | Zwycięzca                            | 1                                 |
| Srebrny                           | 2 miejsce                            | 2                                 |
| Brązowy                           | 3 miejsce                            | 3                                 |
| Zielony                           | Przynajmniej 75% rezultatu zwycięzcy | 4                                 |
| Niebieski                         | 50%-75% rezultatu zwycięzcy          | 5                                 |
| Fioletowy                         | 25%-50% rezultatu zwycięzcy          | 6                                 |
| Czerwony                          | Poniżej 25% rezultatu zwycięzcy      | 7                                 |
| Czarny                            | Zdyskwalifikowany                    | 8                                 |
| Biały                             | Nie brał udziału                     | 8                                 |

| Sezon | Zespół | Silnik | Kierowcy       | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki kierowców | Wyniki kierowców |
| 1938  |        |        |                | Francja                              | III Rzesza                           | Szwajcaria                           |                                      | Pkt.             | Msc.             |
| ----- | ------ | ------ | -------------- | ------------------------------------ | ------------------------------------ | ------------------------------------ | ------------------------------------ | ---------------- | ---------------- |
| 1938  | SEFAC  | SEFAC  | Eugène Chaboud | NU                                   | –                                    | –                                    | –                                    | 31               | 31               |

title: SEFAC

wikitext:
{{Zespół F1 infobox
 |nazwa                     = SEFAC
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |pełna nazwa               = Société d’Etude et de Fabrication d’Automobiles de Course
 |aktywna                   = [[Grand Prix Sezon 1935|1935]], [[Grand Prix Sezon 1938|1938]]–[[Grand Prix Sezon 1939|1939]]
 |siedziba                  =
 |założyciel                =
 |dyrektor                  =
 |dyrektor techniczny       =
 |kierowcy                  = [[Marcel Lehoux]]
[[Eugène Chaboud]]
[[Jean Trémoulet]]
 |kierowcy testowi          =
 |debiut                    = [[Grand Prix Francji 1935]]
 |ostatni wyścig            = [[Grand Prix Pau 1939]]
 |mistrzostwa konstruktorów =
 |mistrzostwa kierowców     =
 |commons                   =
 |www                       =
}}
'''SEFAC''', pełna nazwa '''Société d’Etude et de Fabrication d’Automobiles de Course''' – francuskie przedsiębiorstwo konstruktorskie i jednocześnie zespół wyścigowy.

SEFAC został powołany przez [[rząd Francji]] jako reakcja na nieudane występy [[Bugatti]] w sezonie [[Grand Prix Sezon 1934|1934]] [[wyścigi Grand Prix|Grand Prix]]. Projekt okazał się niedofinansowany, w efekcie czego został zarzucony, a kierowcy SEFAC wystartowali zaledwie w dwóch wyścigach.

== Przygotowania ==
W sezonie [[Grand Prix Sezon 1934|1934]] wprowadzone zostały nowe przepisy w [[wyścigi Grand Prix|wyścigach Grand Prix]], które określały [[Dopuszczalna masa całkowita|dopuszczalną masę]] pojazdu (z wyłączeniem kierowcy, paliwa, płynów eksploatacyjnych i opon) na 750 kg<ref>{{Cytuj |autor = Leif Snellman |url = http://www.kolumbus.fi/leif.snellman/gp3401.htm |tytuł = 1934 |opublikowany = The Golden Era of Grand Prix Racing |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>. W tym okresie narodowym francuskim zespołem było [[Bugatti]]. Rozczarowujące wyniki Bugatti po zmianie przepisów, a w szczególności brak konkurencyjności względem [[Alfa Romeo (Formuła 1)|Alfy Romeo]] i [[Mercedes (Formuła 1)|Mercedesa]] podczas [[Grand Prix Francji 1934]], wywołały oburzenie we Francji i zainteresowanie sprawą ze strony francuskich polityków. W efekcie [[rząd Francji]] powołał ''Société d’Etude et de Fabrication d’Automobiles de Course'' (w skrócie SEFAC) – przedsiębiorstwo, któremu wyznaczono za cel zwycięstwa w nowej formule Grand Prix. Aby pozyskać budżet na funkcjonowanie SEFAC, francuski rząd utworzył komitet pod nazwą ''Comité de la Souscription Nationale pour le Fonds de Course'', który między innymi organizował sprzedaż przypinek oraz szukał wsparcia wśród francuskiego przemysłu. Efekty starań komitetu okazały się rozczarowujące. W pierwszym roku zebrano około 676 000 franków, z czego urzędnikom wypłacono 125 000 franków, Bugatti i [[Delage]] otrzymały po 100 000 franków, zaś SEFAC przekazano jedynie 50 000 franków<ref name="forix">{{Cytuj |autor = Leif Snellman |url = http://8w.forix.com/sefac.html |tytuł = French pride rebuffed |opublikowany = Forix |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>.

Na głównego projektanta samochodu został wyznaczony Émile Petit, który w latach dwudziestych projektował samochody typu [[voiturette]] dla marki [[Salmson]]<ref name="forix" />. Ponadto projektantem podwozia był Edmond Vareille<ref>{{Cytuj |url = http://www.kolumbus.fi/leif.snellman/c12.htm |tytuł = S.E.F.A.C. |opublikowany = The Golden Era of Grand Prix Racing |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>. Z uwagi na mały budżet, Petit zdecydował się opracować tradycyjną konstrukcję podwozia. Na przednie zawieszenie składały się [[wahacz]]e i [[Sprężyna śrubowa|sprężyny śrubowe]], a na tylne – oś napędowa i sprężyny śrubowe. Układ przeniesienia napędu stanowiła czterostopniowa elektromagnetyczna skrzynia biegów Cotal. Pojazd był napędzany przez ośmiocylindrowy silnik o pojemności 2771 cm³. Silnik ten składał się w dwóch przeciwległych czterocylindrowych bloków z własnymi [[Wał korbowy|wałami korbowymi]] (obracającymi się w przeciwnych kierunkach), opartych na wspólnej skrzyni korbowej. W silniku zastosowano [[DOHC|dwa wałki rozrządu w głowicy]], dwa gaźniki [[Solex]], a także [[sprężarka mechaniczna|sprężarkę]]. Moc silnika wynosiła 250 KM, co było najsłabszą wartością spośród wszystkich samochodów klasy 750 kg. Silnik był dostępny dla klientów, a jego cena wynosiła 225 000 franków<ref name="forix" />.

== Grand Prix Francji 1935 ==
Pierwszym zgłoszeniem SEFAC było [[Grand Prix Francji 1934]], w którym miał uczestniczyć [[Raymond Sommer]]. Z uwagi na fakt, iż samochód nie był wówczas gotowy, SEFAC nie wystartował w Grand Prix<ref name="forix" /><ref>{{Cytuj |url = http://www.kolumbus.fi/leif.snellman/gp3405.htm#19 |tytuł = XXVIII GRAND PRIX DE L’AUTOMOBILE CLUB DE FRANCE |opublikowany = The Golden Era of Grand Prix Racing |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>. Z tej samej przyczyny zespół nie uczestniczył w [[Grand Prix Sezon 1935|1935]] roku w [[Grand Prix Monako 1935|Grand Prix Monako]], [[Grand Prix Tunisu 1935|Grand Prix Tunisu]] i [[Grand Prix Trypolisu 1935|Grand Prix Trypolisu]] mimo faktu, że wcześniej wysłał zgłoszenie<ref name="forix" />.

W 1935 roku [[Automobile Club de France]] zdecydował się porzucić wyścigi Grand Prix, koncentrując wysiłki na zawodach samochodów sportowych. Mimo to zdecydowano o wystawieniu SEFAC na [[Grand Prix Francji 1935]] z uwagi na ewentualne straty wizerunkowe. Z tego względu decydenci, świadomi powolnych prac nad samochodem, naciskali na Petita, aby pojazd był gotowy na Grand Prix<ref name="forix" />.

Istotnie, SEFAC wystawił samochód na Grand Prix Francji, a jego kierowcą został [[Marcel Lehoux]], który wcześniej ścigał się m.in. Bugatti oraz Alfą Romeo w fabrycznym zespole [[Scuderia Ferrari|Ferrari]], wygrywając w karierze kilka Grand Prix<ref>{{Cytuj |url = http://www.kolumbus.fi/leif.snellman/dl.htm |tytuł = DRIVERS (L) |opublikowany = The Golden Era of Grand Prix Racing |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>. Podczas ważenia samochodu okazało się, że przekracza on dozwoloną masę o 181 kg. Lehoux po wyjeździe na tor przejechał kilka wolnych okrążeń. Po powrocie do boksów kierowca przekazał informację, iż samochód jest bardzo źle przygotowany, a wśród jego największych wad wymienił moc silnika, skuteczność hamulców i kiepską przyczepność. Wskutek tego SEFAC wycofał się z Grand Prix Francji, a jedynym Francuzem w wyścigu był [[Robert Benoist]], który wycofał się po czterech okrążeniach<ref name="forix" />.

Wkrótce po Grand Prix ''Comité de la Souscription Nationale pour le Fonds de Course'' opublikował raport, z którego wynikało znaczne niedofinansowanie projektu SEFAC. Raport wywołał burzliwą dyskusję we Francji, a opinia publiczna przestała wykazywać zainteresowanie zespołem. Mimo to przebudowano jeszcze silnik na jednostkę o pojemności 2960 cm³<ref name="forix" />.

== Dalsze losy projektu ==
W połowie lat 30. ''Comité de la Souscription Nationale pour le Fonds de Course'' dokonało zmiany w finansowaniu, polegającej na pobieraniu na rzecz komitetu pięciu franków z każdej opłaty za prawo jazdy. W ten sposób uzbierano około miliona franków, w efekcie czego w 1937 roku został ogłoszony konkurs. Pieniądze miał otrzymać ten producent, który zbuduje samochód według nowych przepisów na sezon [[Grand Prix Sezon 1938|1938]], a pojazd na torze [[Autodrome de Linas-Montlhéry|Montlhéry]] pokona dwieście kilometrów ze średnią prędkością powyżej 146,5 km/h. Po ogłoszeniu konkursu pojawiły się pogłoski, że 27 sierpnia [[Eugène Chaboud]] i [[Jean Trémoulet]] będą uczestniczyć w konkursie samochodem SEFAC. W rzeczywistości jednak nie doszło do tego<ref name="forix" />.

W 1938 roku komitet ogłosił zamiar wycofania się ze wspierania poszczególnych konstruktorów, gwarantując pieniądze jedynie najlepszemu z nich. W odpowiedzi wysunięte zostały zastrzeżenia, iż nie można rozpocząć budowy zwycięskiego samochodu Grand Prix bez gwarancji finansowych. Po wygraniu [[Grand Prix Pau 1938|Grand Prix Pau]] i [[Grand Prix Corku 1938|Grand Prix Corku]], [[Delahaye]] był przekonany, iż otrzyma pieniądze na opracowanie modelu [[Delahaye 155|155]]. Zamiast tego pieniądze przekazano [[Talbot-Lago|Talbotowi]], którego właściciel – [[Anthony Lago]] – poprzestał na przekazaniu komitetowi swoich planów. W efekcie doszło do konfliktu, a Delahaye wycofał się z [[Grand Prix Francji 1938|Grand Prix Francji]]. SEFAC zgłosił samochód na to Grand Prix z Chaboudem jako kierowcą mimo faktu, iż w samochodzie od 1935 roku nie wprowadzono większych zmian, wyłączając nowy, opływowy nos<ref name="forix" />. Chaboud nie ustanowił czasu w kwalifikacjach, a z wyścigu wycofał się po dwóch okrążeniach w wyniku usterki mechanicznej<ref>{{Cytuj |url = http://www.kolumbus.fi/leif.snellman/gp383.htm |tytuł = XXIV GRAND PRIX DE L’AUTOMOBILE CLUB DE FRANCE |opublikowany = The Golden Era of Grand Prix Racing |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>.

Drugim wyścigiem, w którym uczestniczył SEFAC, było [[Grand Prix Pau 1939]]. Pojazd prowadził Jean Trémoulet, który wraz z Chaboudem wygrał [[24h Le Mans 1938]]<ref name="forix" />. Podczas kwalifikacji Trémoulet wjechał w żwir, ale mimo to ustanowił czas 2:14, będący najsłabszym wynikiem spośród wszystkich uczestników<ref>{{Cytuj |url = http://www.kolumbus.fi/leif.snellman/gp391.htm#3 |tytuł = GRAND PRIX DE PAU |opublikowany = The Golden Era of Grand Prix Racing |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>. Francuz odpadł z deszczowego wyścigu na 35. okrążeniu, kiedy to w jego samochodzie zabrakło paliwa<ref name="forix" />.

W 1947 roku firma silnikowa Dommartin zakupiła samochód SEFAC i planowała wystawić go pod własną nazwą<ref>{{Cytuj |autor = Mattijs Diepraam, ‘Uechtel’, Rafael Reyna, Leo Breevoort, Jasper Heymans, Michael Sheard |url = http://forix.autosport.com/8w/6thgear/neverraced.html |tytuł = Grand Prix cars that never raced (work in progress) |opublikowany = Forix |data dostępu = 2021-10-28}}</ref>. W pojeździe zmieniono nadwozie, zmodyfikowano silnik do pojemności 3,6 litra oraz usunięto sprężarkę. Dommartin wysłał zgłoszenie na [[Grand Prix Francji 1948]], a kierowcą samochodu miał być [[Yves Giraud-Cabantous]]. Z powodu braku pieniędzy Dommartin nie wziął jednak udziału w Grand Prix<ref name="forix" />.

== Wyniki w mistrzostwach Europy ==
{{Punktacja ME AIACR}}
{| class="wikitable" style="text-align:center; font-size:85%"
! Sezon
! Zespół
! Silnik
! Kierowcy
!colspan="4"| Wyniki w poszczególnych eliminacjach
!colspan="2"| Wyniki
kierowców
|-
!rowspan="2"| [[Grand Prix Sezon 1938|1938]]
!
!
!
! {{flaga|FRA|altlink=Grand Prix Francji 1938}}
! {{flaga|DEU|1935|altlink=Grand Prix Niemiec 1938}}
! {{flaga|CHE|altlink=Grand Prix Szwajcarii 1938}}
! {{flaga|ITA|1861|altlink=Grand Prix Włoch 1938}}
!Pkt.
!Msc.
|-
! SEFAC
! SEFAC
! {{flaga|FRA}} [[Eugène Chaboud]]
|bgcolor="#ffcfcf"| NU
| –
| –
| –
|bgcolor="#dfffdf"| 31
|bgcolor="#dfffdf"| 31
|}

== Zobacz też ==
* [[CTA-Arsenal]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Konstruktorzy wyścigowi]]
[[Kategoria:Zespoły wyścigowe]]

title: SEFAC

Kierowcy: Marcel Lehoux · Eugène Chaboud · Jean Trémoulet

Debiut: Grand Prix Francji 1935

Ostatni wyścig: Grand Prix Pau 1939


text:
# San Martino Siccomario
San Martino Siccomario – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Pawia.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 5040 osób, 360 os./km².

title: San Martino Siccomario

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = San Martino Siccomario
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Lombardia
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Prowincja Pawia|Pawia]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Istituto Nazionale di Statistica|ISTAT]]
 |kod statystyczny                = 018137
 |powierzchnia                    = 14 km²
 |rok                             = 2004
 |liczba ludności                 = 5040
 |gęstość zaludnienia             = 360 os./km²
 |numer kierunkowy                = 0382
 |kod pocztowy                    = 27020
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Włoch
 |kod mapy                        = Lombardia
 |współrzędne                     = 45°9′N 9°8′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.sanmartinosiccomario.gov.it/
}}
'''San Martino Siccomario''' – [[miejscowość]] i [[gmina]] we [[Włochy|Włoszech]], w regionie [[Lombardia]], w prowincji [[prowincja Pawia|Pawia]].

Według danych na rok [[2004]] gminę zamieszkiwało 5040 osób, 360 os./km².

== Bibliografia ==

*Źródło danych: [http://www.istat.it/ Istituto Nazionale di Statistica]

{{Prowincja Pawia}}

[[Kategoria:Miejscowości w prowincji Pawia]]

title: San Martino Siccomario

Region: Lombardia

Prowincja: Pawia

Powierzchnia: 14 km²

• gęstość: 360 os./km²


text:
# Old Mill Creek
Old Mill Creek – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Lake.

title: Old Mill Creek

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Old Mill Creek
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Village
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Old Mill Creek
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Illinois}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Lake (Illinois)|Lake]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 17-55639
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 2399567
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 27,5
 |wysokość                     = 219
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 847
 |kod pocztowy                 = 60066
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-IL
 |współrzędne                  = 42°25′19″N 87°58′57″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Old Mill Creek''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Illinois]], w hrabstwie [[Hrabstwo Lake (Illinois)|Lake]].

[[Kategoria:Wsie w stanie Illinois]]

title: Old Mill Creek

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Illinois

Hrabstwo: Lake

Populacja · • liczba ludności: · 162 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Hryćki (rejon świsłocki)
Hryćki Grycki, Hrycki (biał. Грыцкі; ros. Грицки) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie świsłockim, w sielsowiecie Świsłocz.
W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie wołkowyskim, w gminie Świsłocz. 16 października 1933 utworzyła gromadę Grycki w gminie Świsłocz. Po II wojnie światowej weszła w struktury ZSRR.

title: Hryćki (rejon świsłocki)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Hryćki
 |nazwa oryginalna             = Грыцкі<br />Грицки
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-HR
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon świsłocki|świsłocki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Świsłocz (obwód grodzieński)|Świsłocz]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 127<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = https://archive.is/E8h1y | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód grodzieński
 |współrzędne                  = 53°01'17.1"N 24°06'11.2"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Hryćki'''<ref>{{Cytuj książkę |autor = |tytuł = Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata |url = |wydawca = Główny Urząd Geodezji i Kartografii |miejsce = Warszawa |rok = 2019 |strony = |isbn = 978-83-254-2578-4}}</ref><ref>{{SgKP|XV_cz.1|593|Hryćki (4)}}</ref><ref>[http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P36_S38_SWISLOCZ_1930_300dpi_bcuj298322-287637.jpg Widziejki na mapie WIG]</ref> '''Grycki'''<ref name="dziennik"/>, '''Hrycki''' ({{w języku|be|Грыцкі}}; {{w języku|ru|Грицки}}) – [[wieś]] na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód grodzieński|obwodzie grodzieńskim]], w [[rejon świsłocki|rejonie świsłockim]], w [[sielsowiet Świsłocz (obwód grodzieński)|sielsowiecie Świsłocz]].

W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Polsce, w [[Województwo białostockie (II Rzeczpospolita)|województwie białostockim]], w [[Powiat wołkowyski|powiecie wołkowyskim]], w [[Świsłocz (gmina w powiecie wołkowyskim)|gminie Świsłocz]]<ref>{{Cytuj stronę | url =https://www.kami.net.pl/kresy/ | tytuł =Baza Miejscowości Kresowych | opublikowany = | data = | język =pl | data dostępu = 2019-09-25}}</ref>. 16 października 1933 utworzyła [[Gromada (podział administracyjny)|gromadę]] Grycki w gminie Świsłocz<ref name="dziennik">Białostocki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 11, poz. 49</ref>. Po II wojnie światowej weszła w struktury [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|XV_cz.1|593|Hryćki (4)}}

== Bibliografia ==
* [http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/P36_S38_SWISLOCZ_1930_300dpi_bcuj298322-287637.jpg Hryćki na mapie WIG]

[[Kategoria:Wsie w rejonie świsłockim]]

title: HryćkiГрыцкі · Грицки

Państwo: Białoruś

Obwód: grodzieński

Rejon: świsłocki

Sielsowiet: Świsłocz


text:
# Saint-Fort Dimokoyen
Saint-Fort Flavien Dimokoyen (ur. 7 sierpnia 1992) – środkowoafrykański piłkarz grający na pozycji pomocnika. Od 2019 jest zawodnikiem klubu ASDR Fatima.

## Kariera klubowa
Swoją karierę Dimokoyen rozpoczął w klubie Olympic Real de Bangui. Grał w nim do 2019 roku. W 2019 roku odszedł do ASDR Fatima.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Republiki Środkowoafrykańskiej Dimokoyen zadebiutował 22 września 2019 roku w przegranym 0:2 meczu Mistrzostw Narodów Afryki 2020 z Demokratyczną Republiką Konga.

title: Saint-Fort Dimokoyen

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Saint-Fort Dimokoyen
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Saint-Fort Flavien Dimokoyen
 |data urodzenia          = 7 sierpnia 1992
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 176 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    = [[ASDR Fatima]]
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
!     –2019 ! [[Olympic Real de Bangui]]
! 2019–     ! [[ASDR Fatima]]
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna = ! 2019– ! {{reprezentacja|CAF|pn}} ! 10 ! 1
 |data reprezentacja      = 22 sierpnia 2023
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Saint-Fort Flavien Dimokoyen''' (ur. [[7 sierpnia]] [[1992]]) – [[Republika Środkowoafrykańska|środkowoafrykański]] [[piłka nożna|piłkarz]] grający na pozycji [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. Od 2019 jest zawodnikiem klubu [[ASDR Fatima]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę Dimokoyen rozpoczął w klubie [[Olympic Real de Bangui]]. Grał w nim do 2019 roku. W 2019 roku odszedł do [[ASDR Fatima]].

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Republiki Środkowoafrykańskiej w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Republiki Środkowoafrykańskiej]] Dimokoyen zadebiutował 22 września 2019 roku w przegranym 0:2 meczu [[Mistrzostwa Narodów Afryki w Piłce Nożnej 2020|Mistrzostw Narodów Afryki 2020]] z [[Reprezentacja Demokratycznej Republiki Konga w piłce nożnej mężczyzn|Demokratyczną Republiką Konga]].

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|76008}}

{{SORTUJ:Dimokoyen, Saint-Fort}}
[[Kategoria:Reprezentanci Republiki Środkowoafrykańskiej w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]

title: · Saint-Fort Dimokoyen

Pełne imię i nazwisko: Saint-Fort Flavien Dimokoyen

Data urodzenia: 7 sierpnia 1992

Klub: ASDR Fatima

title: Kariera seniorska

Olympic Real de Bangui

ASDR Fatima

title: Kariera reprezentacyjna

Republika Środkowoafrykańska · 10 · (1)


text:
# Ján Lehotský
Ján Lehotský (ur. 16 kwietnia 1947 w Bratysławie) – słowacki piosenkarz i kompozytor, od 1972 r. związany z zespołem Modus.
Jest zaliczany do najwybitniejszych postaci słowackiej sceny muzycznej.

## Dyskografia
Albumy solowe
- 1992: Janko Lehotský a priatelia, OPUS
- 1996: Čiernobiely svet, OPUS
- 2000: Poslední a prví, Universal
- 2002: Láv sa píše "Love", Universal
- 2003: Balíček tónov – Volume 1 (Instrumental), Millenium
- 2005: Nahé dotyky, Johnny
- 2007: Najkrajšie piesne, OPUS
- 2007: Janko Lehotský a priatelia, 2CD, OPUS
- 2008: Balady: Stalo sa nestalo, OPUS
- 2010: Sám, Robert Pospiš & Martin Sillay

title: Ján Lehotský

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Ján Lehotský
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Ján Lehotský, 2016.jpg
 |opis zdjęcia          = Ján Lehotský (2016)
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Ján Lehotský
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 16 kwietnia 1947
 |miejsce urodzenia     = [[Bratysława]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            =
 |typ głosu             =
 |gatunek               =
 |zawód                 = piosenkarz, kompozytor
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            =
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Ján Lehotský''' (ur. [[16 kwietnia]] [[1947]] w [[Bratysława|Bratysławie]]<ref name="teraz.sk">{{Cytuj stronę |tytuł = Ján Lehotský dnes oslavuje 65. narodeniny |data = 2012-04-16 |data dostępu = 2021-03-03 |opublikowany = Teraz.sk |url = https://www.teraz.sk/kultura/jan-lehotsky-dnes-oslavuje-65-naroden/4992-clanok.html |archiwum = https://archive.is/2021.03.03-210112/https://www.teraz.sk/najnovsie/jan-lehotsky-dnes-oslavuje-65-naroden/4992-clanok.html |zarchiwizowano = 2021-03-03 |język = sk }}</ref>) – [[Słowacja|słowacki]] piosenkarz i kompozytor, od 1972 r. związany z zespołem [[Modus (zespół muzyczny)|Modus]]<ref name="teraz.sk" />.

Jest zaliczany do najwybitniejszych postaci słowackiej sceny muzycznej<ref name="teraz.sk" /><ref>{{Cytuj stronę |tytuł=Hudobná skupina MODUS dnes krstí po 30 rokoch nový album |data=2019-01-17 |data dostępu=2021-02-05 |opublikowany=Bratislavské noviny |url=https://www.bratislavskenoviny.sk/kultura/52969-hudobna-skupina-modus-dnes-krsti-po-30-rokoch-novy-album |archiwum=https://archive.is/2021.02.05-151302/https://www.bratislavskenoviny.sk/kultura/52969-hudobna-skupina-modus-dnes-krsti-po-30-rokoch-novy-album |zarchiwizowano=2021-02-05 |język=sk}}</ref>.

== Dyskografia ==
; Albumy solowe
* 1992: ''Janko Lehotský a priatelia,'' OPUS
* 1996: ''Čiernobiely svet,'' OPUS
* 2000: ''Poslední a prví,'' Universal
* 2002: ''Láv sa píše "Love",'' Universal
* 2003: ''Balíček tónov – Volume 1'' (Instrumental), Millenium
* 2005: ''Nahé dotyky'', Johnny
* 2007: ''Najkrajšie piesne,'' OPUS
* 2007: ''Janko Lehotský a priatelia,'' 2CD, OPUS
* 2008: ''Balady: Stalo sa nestalo,'' OPUS
* 2010: ''Sám,'' Robert Pospiš & Martin Sillay

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lehotský, Ján}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Bratysławie]]
[[Kategoria:Słowaccy kompozytorzy]]
[[Kategoria:Słowaccy wokaliści]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1947]]

title: Ján Lehotský

Data i miejsce urodzenia: 16 kwietnia 1947 · Bratysława

Zawód: piosenkarz, kompozytor


text:
# Jerzy Lewiński
Jerzy Lewiński (ur. 26 lutego 1911, zm. 6 lipca 2006 w Warszawie) – polski adwokat i redaktor żydowskiego pochodzenia.

## Życiorys
Urodził się w rodzinie żydowskiej, jako syn Kacpra i Franciszki Lewińskich. Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie pracował jako policjant w Jüdischer Ordnungsdienst. Był kierownikiem III Rejonu Służby Porządkowej. Po zakończeniu wojny był oskarżycielem w procesach zbrodniarzy hitlerowskich. Był obrońcą Wiery Gran, oskarżonej o kolaborację z gestapo. Był prezesem Koła Seniorów CWKS Legia.
Współpracował z miesięcznikiem Midrasz, gdzie opublikował artykuł o ostatnim dniu życia Adama Czerniakowa (2005) i W obronie godności ofiar nazizmu (2006).
Został pochowany obok żony, Jadwigi z domu Finkelstein (1909−1988), na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 10).

## Publikacje
- Proces Hansa Biebowa. Zagłada getta łódzkiego (akta i stenogramy sądowe). Oprac. Jerzy Lewiński. Wyd. 1: Warszawa 1987. Główna Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce (GK BZHwP, informacja wewnętrzna nr 91); Wyd. 2: Warszawa 1999, Wyd. PRS.

title: Jerzy Lewiński

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Jerzy Lewiński
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[26 lutego]] [[1911]]
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              = [[6 lipca]] [[2006]]
 |miejsce śmierci           = [[Warszawa]]
 |miejsce spoczynku         = [[Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)|cmentarz żydowski w Warszawie]]
 |zawód                     = [[adwokat]]
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |rodzice                   =
 |małżeństwo                =
 |dzieci                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
[[Plik:Grob Jerzego Lewińskiego-Grave of Jerzy Lewinski.JPG|thumb|Grób Jerzego Lewińskiego i jego żony Jadwigi na [[Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)|cmentarzu żydowskim w Warszawie]]]]
'''Jerzy Lewiński''' (ur. [[26 lutego]] [[1911]], zm. [[6 lipca]] [[2006]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[Polacy|polski]] adwokat i redaktor [[Żydzi|żydowskiego]] pochodzenia.

== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie [[Żydzi|żydowskiej]], jako syn Kacpra i Franciszki Lewińskich. Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] został przesiedlony do [[Getto warszawskie|getta warszawskiego]], gdzie pracował jako policjant w ''[[Jüdischer Ordnungsdienst]]''. Był kierownikiem III Rejonu Służby Porządkowej. Po zakończeniu wojny był oskarżycielem w procesach zbrodniarzy hitlerowskich. Był obrońcą [[Wiera Gran|Wiery Gran]], oskarżonej o kolaborację z [[gestapo]]. Był prezesem Koła Seniorów [[CWKS Legia Warszawa|CWKS Legia]].

Współpracował z miesięcznikiem ''[[Midrasz (czasopismo)|Midrasz]]'', gdzie opublikował artykuł o ostatnim dniu życia [[Adam Czerniaków|Adama Czerniakowa]] (2005) i ''W obronie godności ofiar nazizmu'' (2006).

Został pochowany obok żony, Jadwigi z domu Finkelstein (1909−1988), na [[Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)|cmentarzu żydowskim]] przy [[Ulica Okopowa w Warszawie|ulicy Okopowej]] w [[Warszawa|Warszawie]] (kwatera 10)<ref>[http://cemetery.jewish.org.pl/id_72914/info/_Jerzy_Lewiński.html Grób Jerzego Lewińskiego] w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie</ref>.

== Publikacje ==
* ''Proces Hansa Biebowa. Zagłada getta łódzkiego (akta i stenogramy sądowe)''. Oprac. Jerzy Lewiński. Wyd. 1: Warszawa 1987. Główna Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce (GK BZHwP, informacja wewnętrzna nr 91); Wyd. 2: Warszawa 1999, Wyd. PRS.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://new.getto.pl/pl/Osoby/L/Lewinski-Jerzy-Nieznane Jerzy Lewiński w bazie getto.pl]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Lewiński, Jerzy}}
[[Kategoria:Polscy Żydzi]]
[[Kategoria:Funkcjonariusze Żydowskiej Służby Porządkowej]]
[[Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego]]
[[Kategoria:Polscy adwokaci]]
[[Kategoria:Działacze Legii Warszawa]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1911]]
[[Kategoria:Zmarli w 2006]]

title: Jerzy Lewiński

Data urodzenia: 26 lutego 1911

Data i miejsce śmierci: 6 lipca 2006 · Warszawa

Miejsce spoczynku: cmentarz żydowski w Warszawie

Zawód, zajęcie: adwokat

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski