text:
# Jerzy Wojciech Rudziński
Jerzy Wojciech Rudziński (ur. 1935, zm. 7 czerwca 2017 w Warszawie) – polski rzeźbiarz.

## Życiorys
Był absolwentem „Szkoły Kenara” w Zakopanem. Odbył studia w warszawskiej ASP na Wydziale Rzeźby, uzyskując w 1968 dyplom z wyróżnieniem. Adiunkt na Wydziale Rzeźby (1969-1981), w latach 1981-2014 docent w Katedrze Scenografii; nauczyciel rzeźby w Państwowym Liceum Plastycznym w Warszawie (1981-1985); w latach 2004-2013 docent na Wydziale Architektury Wnętrz (zajęcia z zakresu rzeźby i kompozycji przestrzennej) w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie; komisarz międzynarodowych plenerów rzeźbiarskich w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (1976-1989); konsultant ds. plastyki w Komisji Kultury Rady Naczelnej ZSP (1962-1978). Członek Związku Polskich Artystów Plastyków. Autor programów telewizyjnych dla dzieci Galeria Teleranka (TVP1 w latach 1976-1985).

## Wystawy
Brał udział w ponad 180 wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Nowym Jorku, Berlinie, Moskwie, Barcelonie, Atenach, Kuwejcie, Londynie, Paryżu, Rawennie, Dreźnie, Sofii, Karaczi.

## Plenery
Uczestnik licznych plenerów i sympozjów artystycznych, np. w Bolesławcu, Hajnówce, Lublinie, Radomiu, Warszawie, a najczęściej w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz w Niemczech.

## Ważniejsze realizacje w zakresie rzeźby
- Pomnik Czynu Zbrojnego 1939-1945, Puławy
- Kwatera 7 Pułk Piechoty Legionów AK „Garłuch” na cmentarzu Wojskowym na Powązkach
- Cykl monumentalnych płaskorzeźb na Osiedlu Prusa w Lublinie
- Rzeźby dla Osiedla Gocław w Warszawie
- Rzeźba „Orlik” dla Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie
- „Słoneczna Nike” na wyspie Tinos, Grecja
- „Wędrowny Ptak” w Sieradzu
- „Trudna Rozmowa” i „Przeciw Agresji 1” w Lublinie

## Nagrody i wyróżnienia
- Grand Prix-Nagroda Towarzystwa Sztuk Pięknych za debiut Najlepsza praca dyplomowa ASP Galeria Kordegarda Łazienki Królewskie Warszawa (1968)
- Nagroda MON III stopnia (1969)
- nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1979)
- Brązowy Krzyż Zasługi (1975)
- Srebrny Krzyż im. Janka Krasickiego
- Złota Odznaka ZSP (1970)
- Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej” (1971)
- Medal Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Zasłużony dla Kultury Polskiej (2007)

title: Jerzy Wojciech Rudziński

wikitext:
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko       = Jerzy Wojciech Rudziński
 |imię i nazwisko org   =
 |pseudonim             =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |pełne imię i nazwisko =
 |data urodzenia        = [[1935]]
 |miejsce urodzenia     =
 |data śmierci          = [[7 czerwca]] [[2017]]
 |miejsce śmierci       = [[Warszawa]]
 |narodowość            = [[polska]]
 |język                 =
 |Alma Mater            = [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie]]
 |dziedzina sztuki      = [[rzeźbiarstwo]]
 |epoka                 =
 |muzeum artysty        =
 |ważne dzieła          =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |odznaczenia           = {{order|KZ|B}} {{Order|GA|B}} {{order|OJK|S}} {{order|MOMPN|S}}
 |nagrody               =
 |commons               =
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Jerzy Wojciech Rudziński''' (ur. 1935, zm. 7 czerwca 2017 w [[Warszawa|Warszawie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,394165,Jerzy-Wojciech-Rudzi%C5%84ski-kondolencje.html | tytuł = ''Jerzy Wojciech Rudziński'' | opublikowany = nekrologi.wyborcza.pl | język = pl | data dostępu = 2017-06-13}}</ref>) – polski [[Rzeźba|rzeźbiarz]].

== Życiorys ==
Był absolwentem „Szkoły Kenara” w [[Zakopane]]m. Odbył studia w warszawskiej ASP na Wydziale Rzeźby, uzyskując w 1968 dyplom z wyróżnieniem. Adiunkt na Wydziale Rzeźby (1969-1981), w latach 1981-2014 docent w Katedrze Scenografii; nauczyciel rzeźby w Państwowym Liceum Plastycznym w Warszawie (1981-1985); w latach 2004-2013 docent na Wydziale Architektury Wnętrz (zajęcia z zakresu rzeźby i kompozycji przestrzennej) w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie; komisarz międzynarodowych plenerów rzeźbiarskich w [[Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku]] (1976-1989); konsultant ds. plastyki w Komisji Kultury Rady Naczelnej ZSP (1962-1978). Członek [[Związek Polskich Artystów Plastyków|Związku Polskich Artystów Plastyków]]. Autor programów telewizyjnych dla dzieci [[Teleranek|Galeria Teleranka]] (TVP1 w latach 1976-1985).

== Wystawy ==
Brał udział w ponad 180 wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Nowym Jorku, Berlinie, Moskwie, Barcelonie, Atenach, Kuwejcie, Londynie, Paryżu, Rawennie, Dreźnie, Sofii, Karaczi.

== Plenery ==
Uczestnik licznych plenerów i sympozjów artystycznych, np. w Bolesławcu, Hajnówce, Lublinie, Radomiu, Warszawie, a najczęściej w [[Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku]] oraz w Niemczech.

== Ważniejsze realizacje w zakresie rzeźby ==
* Pomnik Czynu Zbrojnego 1939-1945, Puławy
* Kwatera [[7 Pułk Piechoty Legionów Armii Krajowej|7 Pułk Piechoty Legionów AK „Garłuch”]] na [[Cmentarz Wojskowy na Powązkach|cmentarzu Wojskowym na Powązkach]]
* Cykl monumentalnych płaskorzeźb na Osiedlu Prusa w Lublinie
* Rzeźby dla Osiedla Gocław w Warszawie
* Rzeźba „Orlik” dla Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie
* „Słoneczna Nike” na wyspie Tinos, Grecja
* „Wędrowny Ptak” w Sieradzu
* „Trudna Rozmowa” i „Przeciw Agresji 1” w Lublinie

== Nagrody i wyróżnienia ==
* Grand Prix-Nagroda Towarzystwa Sztuk Pięknych za debiut Najlepsza praca dyplomowa ASP Galeria Kordegarda Łazienki Królewskie Warszawa (1968)
* Nagroda MON III stopnia (1969)
* nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1979)
* [[Krzyż Zasługi|Brązowy Krzyż Zasługi]] (1975)
* [[Odznaczenie im. Janka Krasickiego|Srebrny Krzyż im. Janka Krasickiego]]
* Złota Odznaka ZSP (1970)
* [[Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”]] (1971)
* Medal Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego [[Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”|Zasłużony dla Kultury Polskiej]] (2007)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Andrzej Olszewski, ''Polska Rzeźba Pomnikowa w latach 1945-1988'', wydawnictwo Interpress, Warszawa 1988
* ''Skulptura Narodnoj Polszy,'' wydawnictwo Akademia Nauk ZSRR Instytut Sztuki, Moskwa 1976
* Słownik Artystów Polskich, wydawnictwo ZPAP, Warszawa 1972
* ''Kto jest Kim w Polsce,'' edycja 4, wydawnictwo Polska Agencja Informacyjna, 2001
* ''Polska w Kalejdoskopie,'' wydawnictwo Interpress, 1972

{{SORTUJ:Rudziński, Jerzy Wojciech}}
[[Kategoria:Polscy rzeźbiarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1935]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]
[[Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”]]

title: Jerzy Wojciech Rudziński

Data i miejsce śmierci: 7 czerwca 2017 · Warszawa

Narodowość: polska

Alma Mater: Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

Dziedzina sztuki: rzeźbiarstwo


text:
# Memorare
Memorare (Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo) to modlitwa ustna w Kościele katolickim, skierowana do Najświętszej Maryi Panny. Memorare, po łacinie „Pamiętaj”, „Pomnij”, jest często przypisywana Św. Bernardowi z Clairvaux, żyjącemu w XII w.
Oryginalny tekst łaciński:
MEMORARE, O piissima Virgo Maria,

non esse auditum a saeculo, quemquam ad tua currentem praesidia,

tua implorantem auxilia, tua petentem suffragia,

esse derelictum.

Ego tali animatus confidentia,

ad te, Virgo Virginum, Mater, curro,

ad te venio, coram te gemens peccator assisto.

Noli, Mater Verbi,

verba mea despicere;

sed audi propitia et exaudi.

Amen.
Polskie tłumaczenie:
Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo,

że nigdy nie słyszano,

abyś opuściła tego,

kto się do Ciebie ucieka,

Twej pomocy wzywa,

Ciebie o przyczynę prosi.

Tą ufnością ożywiony, do Ciebie,

o Panno nad pannami i Matko,

biegnę, do Ciebie przychodzę,

przed Tobą jako grzesznik płaczący staję.

O Matko Słowa,

racz nie gardzić słowami moimi,

ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj.
Amen.
Modlitwa św. Bernarda

(wersja dłuższa)

Pamiętaj, o najdobrotliwsza Panno Maryjo, że od wieków nie słyszano,

aby ktokolwiek uciekając się do Ciebie, Twej pomocy wzywając,

Ciebie o przyczynę prosząc, miał być od Ciebie opuszczony.

Tą nadzieją ożywiony, uciekam się do Ciebie,

o Maryjo, Panno nad pannami i Matko Jezusa Chrystusa.

Przystępuję do Ciebie, biegnę do Ciebie,

stawam przed Tobą jako grzeszny człowiek, drżąc i wzdychając.

O Pani świata, racz nie gardzić moimi prośbami!

O Matko Słowa przedwiecznego, racz wysłuchać mnie nędznego,

który do Ciebie z tego padołu płaczu o pomoc wołam.

Bądź mi pomocą we wszystkich moich potrzebach teraz i zawsze,

a osobliwie w godzinę śmierci, o łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo.

-Przez Twoje święte Panieństwo i Niepokalane Poczęcie,

o Najświętsza Panno Maryjo, oczyść serce, ciało i duszę moją. Amen.

wikiname: plwiki

title: Memorare

in_language: pl

wikitext:
{{dopracować|źródła= 2012-08}}
'''Memorare (Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo)''' to [[modlitwa]] ustna w [[Kościół katolicki|Kościele katolickim]], skierowana do [[Najświętsza Maryja Panna|Najświętszej Maryi Panny]]. Memorare, po [[Łacina|łacinie]] „Pamiętaj”, „Pomnij”, jest często przypisywana [[Bernard z Clairvaux|Św. Bernardowi z Clairvaux]], żyjącemu w XII w.

Oryginalny tekst łaciński:
[[Plik:Hans Memling - Vierge et l'Enfant.jpg|200px|right]]
:MEMORARE, O piissima Virgo Maria,

:non esse auditum a saeculo, quemquam ad tua currentem praesidia,

:tua implorantem auxilia, tua petentem suffragia,

:esse derelictum.

:Ego tali animatus confidentia,

:ad te, Virgo Virginum, Mater, curro,

:ad te venio, coram te gemens peccator assisto.

:Noli, Mater Verbi,

:verba mea despicere;

:sed audi propitia et exaudi.

:Amen.

Polskie tłumaczenie:

:Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo,

:że nigdy nie słyszano,

:abyś opuściła tego,

:kto się do Ciebie ucieka,

:Twej pomocy wzywa,

:Ciebie o przyczynę prosi.

:Tą ufnością ożywiony, do Ciebie,

:o Panno nad pannami i Matko,

:biegnę, do Ciebie przychodzę,

:przed Tobą jako grzesznik płaczący staję.

:O Matko Słowa,

:racz nie gardzić słowami moimi,

:ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj.
:Amen.

Modlitwa św. Bernarda

(wersja dłuższa)

Pamiętaj, o najdobrotliwsza Panno Maryjo, że od wieków nie słyszano,

aby ktokolwiek uciekając się do Ciebie, Twej pomocy wzywając,

Ciebie o przyczynę prosząc, miał być od Ciebie opuszczony.

Tą nadzieją ożywiony, uciekam się do Ciebie,

o Maryjo, Panno nad pannami i Matko Jezusa Chrystusa.

Przystępuję do Ciebie, biegnę do Ciebie,

stawam przed Tobą jako grzeszny człowiek, drżąc i wzdychając.

O Pani świata, racz nie gardzić moimi prośbami!

O Matko Słowa przedwiecznego, racz wysłuchać mnie nędznego,

który do Ciebie z tego padołu płaczu o pomoc wołam.

Bądź mi pomocą we wszystkich moich potrzebach teraz i zawsze,

a osobliwie w godzinę śmierci, o łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo.

-Przez Twoje święte Panieństwo i Niepokalane Poczęcie,

o Najświętsza Panno Maryjo, oczyść serce, ciało i duszę moją. Amen.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.krucjata.org.pl/modlitwa_07.php3 Modlitwa św. Bernarda]

{{Modlitwy maryjne}}

[[Kategoria:Modlitwy chrześcijańskie]]


text:
# Tajowie
Tajowie (nazwa własna: ไทยสยาม, trb. Thai Sayaam, dosł. „Tajowie syjamscy”), dawniej Syjamczycy – naród azjatycki należący do grupy ludów tajskich, posługujący się językiem tajskim. Ten 63-milionowy naród, poza Tajlandią, zamieszkuje głównie USA (110 tys.) oraz Tajwan (100 tys.). Dominującą wśród nich religią jest buddyzm therawada. Tajowie zamieszkujący Tajlandię pod względem lingwistycznym nie są jednorodni, oprócz centralnego i funkcjonującego jako oficjalny języka środkowo-tajskiego, opartego na dialekcie Bangkoku w powszechnym użyciu jest także język południowotajski, język isan uważany za dialekt laotański, oraz język północnotajski.
Nazwa „Tajowie” jest używana często w znaczeniu szerszym, na określenie innych pomniejszych językowo spokrewnionych ludów tajskich, zamieszkujących południowe Chiny, Birmę, Wietnam itp. W tym znaczeniu mówi się więc o Czarnych Tajach, Białych Tajach itd. W Chinach wiele z tych grup zostało zaliczonych do oficjalnie uznanych mniejszości narodowych Dai i Zhuang, zaś w Wietnamie do mniejszości Thái, Tày i Nùng.

title: Tajowie

wikitext:
{{dopracować|źródła=2021-05}}
{{Grupa etniczna infobox
 |nazwa                = Tajowie
 |nazwa oryginalna     =
 |grafika              = Buddhist in Wat Pa Sao (Buddhist temple).jpg
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |populacja            = ok. 60 mln
 |miejsce zamieszkania = [[Tajlandia]]
 |język                = [[język tajski|tajski]]
 |religia              = [[buddyzm]]
 |grupa                =
 |pokrewne             =
 |mapa                 =
 |opis mapy            =
 |commons              =
}}
{{wikisłownik|Tajlandczyk}}
{{wikisłownik|Tajka}}

'''Tajowie''' (nazwa własna: {{k|th|ไทยสยาม}}, trb. ''Thai Sayaam'', dosł. „Tajowie syjamscy”), dawniej '''Syjamczycy''' – [[naród]] [[azja]]tycki należący do grupy [[ludy tajskie|ludów tajskich]], posługujący się [[język tajski|językiem tajskim]]. Ten 63-milionowy naród, poza [[Tajlandia|Tajlandią]], zamieszkuje głównie [[Stany Zjednoczone|USA]] (110 tys.) oraz [[Republika Chińska|Tajwan]] (100 tys.). Dominującą wśród nich religią jest [[buddyzm]] [[therawada]]. Tajowie zamieszkujący Tajlandię pod względem lingwistycznym nie są jednorodni, oprócz centralnego i funkcjonującego jako oficjalny [[język tajski|języka środkowo-tajskiego]], opartego na dialekcie [[Bangkok]]u w powszechnym użyciu jest także [[język południowotajski]], [[język isan]] uważany za dialekt [[język laotański|laotański]], oraz [[język północnotajski]].

Nazwa „Tajowie” jest używana często w znaczeniu szerszym, na określenie innych pomniejszych językowo spokrewnionych [[ludy tajskie|ludów tajskich]], zamieszkujących południowe [[Chiny]], [[Mjanma|Birmę]], [[Wietnam]] itp. W tym znaczeniu mówi się więc o [[Czarni Tajowie|Czarnych Tajach]], [[Biali Tajowie|Białych Tajach]] itd. W Chinach wiele z tych grup zostało zaliczonych do oficjalnie uznanych [[mniejszość narodowa|mniejszości narodowych]] [[Dai (mniejszość narodowa)|Dai]] i [[Zhuang]], zaś w Wietnamie do mniejszości [[Thái]], [[Tày]] i [[Nùng]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Tajowie| ]]
[[Kategoria:Etnografia Tajlandii]]
[[Kategoria:Kultury ze standardowej próby etnograficznej]]
[[Kategoria:Mniejszości etniczne Wietnamu]]
[[Kategoria:Narodowości]]

title: Tajowie

Populacja: ok. 60 mln

Miejsce zamieszkania: Tajlandia

Język: tajski

Religia: buddyzm


text:
# Kubaczyn
Kubaczyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Granowo.
W miejscowości działa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej (remiza w parku). Obszar wsi stanowi sołectwo, które jest jednostką pomocniczą gminy.

## Historia
Wieś ma rodowód średniowieczny. Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski odnotowuje w roku 1326 wieś pod nazwą Cobaczno. Miejscowość należała do dystryktu drożyńskiego i występowała wówczas także pod nazwami: Kubaczyn, Kubaczina, Cubaczino. Była to własność szlachecka. Król Władysław Łokietek nadał w 1326 immunitet ekonomiczny i sądowniczy Marcinowi zwanemu Domasławic dla jego dziedziny Adamowice w dystrykcie drużyńskim, do której należało m.in. ówczesne Cubaczino.
W dokumentach z XV wieku wymieniane są w Kubaczynie: sad, ostrów (w znaczeniu: zarośnięta wyspa rzeczna), zapust, łąki, staw rybny, struga Mogilnica oraz pola w stronę m.in. wsi Drożyn (dziś Drużyń), Kotowo i Ząbrsko (Zemsko). W 1566 roku wzmiankowany jest tu dwór zwany Obórką, Dół Kuszczyński oraz droga granowska.
W „Księdze uposażenia diecezji poznańskiej z roku 1510" wieś jest indeksowana pod nazwami Cubaczino lub Kubaczino, z adnotacją, że należała wówczas do parafii w pobliskim Drużyniu.
W książce „Transakcje chłopami w Rzeczypospolitej szlacheckiej (w. XVI - XVIII)” cytowany jest zapis przekazania pewnego chłopa zamieszkałego w XVI w. w Kubaczynie:

Gniezno 29 VIII 1571
 Bracia kanonik Jan i Stanisław Kokalewscy dają Wojciechowi Przyjemskiemu, kasztelanowi lądzkiemu, Marcina Gąskę ze wsi Kubaczyn.

W 1581 roku wieś szlachecka Kubaczino położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego.
„Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Księztwa Poznańskiego” (wyd. 1846) zalicza Kubaczyn do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Kubaczyn należał do okręgu bukowskiego, majętności granowskiej, której właścicielem była wówczas Klaudyna Potocka. Według tej publikacji, wieś liczyła wówczas 91 mieszkańców i 11 dymów (domostw).
„Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” notuje pod hasłem Kubaczyn wieś i folwark, które usytuowane były tuż obok siebie. Według tej publikacji, Kubaczyn liczył 14 domów i 79 mieszkańców (wszyscy wyznania katolickiego, 14 analfabetów). Wieś należała wówczas, podobnie jak dziś, do gminy Granowo, która przynależała z kolei do ówczesnego powiatu bukowskiego utworzonego przez pruską administrację zaborczą. Najbliższa poczta działała wówczas w odległości 2 km w Granowie, natomiast stacja kolejowa oraz telegraf – w Grodzisku (oddalonym o 8 km). Wzmiankowany osobno folwark Kubaczyn liczył wówczas 3 domy oraz 42 mieszkańców.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

title: Kubaczyn

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Kubaczyn
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Kubaczyn (1).jpg
 |opis zdjęcia           = Centrum wsi
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat grodziski (województwo wielkopolskie)|grodziski]]
 |gmina                  = [[Granowo (gmina)|Granowo]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 255<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 61
 |kod pocztowy           = 62-066<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=640}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PGO
 |SIMC                   = 0583817
 |kod mapy               = Granowo (gmina)
 |współrzędne            = 52°13'53"N 16°31'31"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|64544|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Kubaczyn
 |www                    =
}}
'''Kubaczyn''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[Powiat grodziski (województwo wielkopolskie)|powiecie grodziskim]], w [[Granowo (gmina)|gminie Granowo]].

W miejscowości działa jednostka [[Ochotnicza straż pożarna|Ochotniczej Straży Pożarnej]] (remiza w parku). Obszar wsi stanowi [[sołectwo]], które jest jednostką pomocniczą gminy<ref name="UG">{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20141007155704/http://www.granowo.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&sub=6&menu=43&strona=1 | tytuł = Kubaczyn  | opublikowany = Urząd Gminy Granowo | język = pl | data dostępu = 2014-10-07}}</ref>.

== Historia ==
[[Plik:Kubaczyn (2).jpg|thumb|200px|left|Wjazd od wsi od południa]]
Wieś ma rodowód [[Średniowiecze|średniowieczny]]{{r|szps}}. [[Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski]] odnotowuje w roku [[1326]] wieś pod nazwą ''Cobaczno''{{r|szps}}. Miejscowość należała do dystryktu drożyńskiego i występowała wówczas także pod nazwami: Kubaczyn, Kubaczina, Cubaczino<ref name="szps">{{Cytuj stronę | url = http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=20055 | tytuł = Kubaczyn | opublikowany = Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu ([[Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk]]) | data dostępu = 2015-10-15}}</ref>. Była to własność szlachecka. Król [[Władysław I Łokietek|Władysław Łokietek]] nadał w 1326 immunitet ekonomiczny i sądowniczy Marcinowi zwanemu Domasławic dla jego dziedziny Adamowice w dystrykcie drużyńskim, do której należało m.in. ówczesne Cubaczino{{r|szps}}.

W dokumentach z XV wieku wymieniane są w Kubaczynie: sad, ostrów (w znaczeniu: zarośnięta wyspa rzeczna), zapust, łąki, staw rybny, struga Mogilnica oraz pola w stronę m.in. wsi Drożyn (dziś Drużyń), Kotowo i Ząbrsko (Zemsko){{r|szps}}. W 1566 roku wzmiankowany jest tu dwór zwany Obórką, Dół Kuszczyński oraz droga granowska{{r|szps}}.

W „Księdze uposażenia diecezji poznańskiej z roku 1510" wieś jest indeksowana pod nazwami Cubaczino lub Kubaczino, z adnotacją, że należała wówczas do parafii w pobliskim [[Drużyń|Drużyniu]]<ref>{{Cytuj książkę |imię=Józef | nazwisko = Nowacki | tytuł = Księga uposażenia diecezji poznańskiej z roku 1510 | wydawca = [[Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk]] | data =  1950 | strony = 313 | url = https://books.google.com/books?id=DuYrAAAAIAAJ&q=Kubaczyn&dq=Kubaczyn&hl=pl&sa=X&ei=Ix40VKC6N8j4yQOL8IGIAg&redir_esc=y}}</ref>.

W książce „Transakcje chłopami w Rzeczypospolitej szlacheckiej (w. XVI - XVIII)” cytowany jest zapis przekazania pewnego chłopa zamieszkałego w XVI w. w Kubaczynie<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Deresiewicz | imię = Janusz | autor link = Janusz Deresiewicz | tytuł = Transakcje chłopami w Rzeczypospolitej szlacheckiej : (w. XVI - XVIII) | wydawca = Książka i Wiedza | miejsce = Warszawa | data = 1959 | strony = 484| url = https://books.google.com/books?id=FEXIAAAAMAAJ&q=Kubaczyn&dq=Kubaczyn&hl=pl&sa=X&ei=5w40VMHtM42xPPnNgYAL&redir_esc=y}}</ref>:
{{Cytat
 |treść = Gniezno 29 VIII 1571<br /> Bracia kanonik Jan i Stanisław Kokalewscy dają Wojciechowi Przyjemskiemu, kasztelanowi lądzkiemu, Marcina Gąskę ze wsi Kubaczyn.
}}

W [[1581]] roku wieś szlachecka Kubaczino położona była w powiecie kościańskim [[województwo poznańskie (I Rzeczpospolita)|województwa poznańskiego]]<ref>Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 65.</ref>.

„Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Księztwa Poznańskiego” (wyd. [[1846]]) zalicza Kubaczyn do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim [[Powiat bukowski (1815-1887)|powiecie bukowskim]], który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski){{r|Bobrowicz}}. Kubaczyn należał do okręgu bukowskiego, majętności granowskiej, której właścicielem była wówczas [[Klaudyna Potocka]]{{r|Bobrowicz}}. Według tej publikacji, wieś liczyła wówczas 91 mieszkańców i 11 dymów (domostw)<ref name="Bobrowicz">{{Cytuj książkę |imię=Leon | nazwisko = Plater | tytuł = Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego | wydawca = Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) | miejsce = [[Lipsk]] | data = [[1846]] | strony = 198-201 | url = https://books.google.com/books/about/Opisanie_historyczno_statystyczne_Wielki.html?id=1r4aAAAAYAAJ}}</ref>.

„[[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich]]” notuje pod hasłem Kubaczyn wieś i [[folwark]], które usytuowane były tuż obok siebie{{r|SgKP}}. Według tej publikacji, Kubaczyn liczył 14 domów i 79 mieszkańców (wszyscy wyznania katolickiego, 14 analfabetów){{r|SgKP}}. Wieś należała wówczas, podobnie jak dziś, do gminy Granowo, która przynależała z kolei do ówczesnego powiatu bukowskiego utworzonego przez pruską administrację zaborczą{{r|SgKP}}. Najbliższa poczta działała wówczas w odległości 2 km w [[Granowo (województwo wielkopolskie)|Granowie]], natomiast stacja kolejowa oraz telegraf – w [[Grodzisk Wielkopolski|Grodzisku]] (oddalonym o 8 km)<ref name="SgKP">{{SgKP|IV|831}}</ref>. Wzmiankowany osobno folwark Kubaczyn liczył wówczas 3 domy oraz 42 mieszkańców{{r|SgKP}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo poznańskie (1975–1998)|województwa poznańskiego]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Szps|20055|Kubaczyn}}

{{Gmina Granowo}}

[[Kategoria:Granowo (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)]]

title: Kubaczyn

Państwo: Polska

Województwo: wielkopolskie

Powiat: grodziski

Gmina: Granowo

Tablice rejestracyjne: PGO


text:
# Nándor Kovács
Nándor Kovács (ur. 18 maja 1881 w Budapeszcie, zm. 4 stycznia 1945 tamże) – węgierski lekkoatleta specjalizujący się biegach płotkarskich i skoku w dal, gimnastyk, uczestnik igrzysk olimpijskich.
Kovács reprezentował Królestwo Węgier na Olimpiadzie Letniej rozegranej w 1906 roku w Atenach. Był członkiem gimnastycznej reprezentacji Węgier, która zajęła w wieloboju drużynowym szóste miejsce. Wystartował także w biegu na 110 metrów przez płotki, w którym odpadł w eliminacjach.
Kovács wystartował na igrzyskach olimpijskich dwukrotnie. Po raz pierwszy miało to miejsce podczas IV Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 1908 roku. Reprezentant Węgier wziął udział w dwóch konkurencjach. W biegu na 110 metrów przez płotki Kovács wystartował w dziesiątym biegu eliminacyjnym. Z czasem 17,2 sekundy zajął w nim drugie miejsce i odpadł z dalszej rywalizacji. Na dystansie 400 metrów przez płotki odpadł w fazie półfinałowej nie ukończywszy swojego biegu. Cztery lata później, podczas V Letnich Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie, wystartował w skoku w dal, który ukończył na dwudziestym szóstym miejscu skacząc na odległość 5,96 metra.
Reprezentował barwy budapesztańskich klubów BBTE i Ferencvárosi TC.

## Rekordy życiowe
- Bieg na 110 metrów przez płotki – 16,2 (1911)
- Bieg na 400 metrów przez płotki – 1:03,6 (1908)

title: Nándor Kovács

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Nándor Kovács
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 18 maja 1881
 |miejsce urodzenia         = [[Budapeszt]]
 |data śmierci              = 4 stycznia 1945
 |miejsce śmierci           = [[Budapeszt]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|HUN|1867}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Nándor Kovács''' (ur. [[18 maja]] [[1881]] w [[Budapeszt|Budapeszcie]], zm. [[4 stycznia]] [[1945]] tamże) – [[Węgry|węgierski]] lekkoatleta specjalizujący się biegach płotkarskich i skoku w dal, gimnastyk, uczestnik [[Letnie igrzyska olimpijskie|igrzysk olimpijskich]].

Kovács reprezentował Królestwo Węgier na [[Olimpiada Letnia 1906|Olimpiadzie Letniej]] rozegranej w [[1906]] roku w [[Ateny|Atenach]]. Był członkiem gimnastycznej reprezentacji Węgier, która zajęła w [[Gimnastyka na Olimpiadzie Letniej 1906|wieloboju drużynowym]] szóste miejsce. Wystartował także w [[Lekkoatletyka na Olimpiadzie Letniej 1906 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn|biegu na 110 metrów przez płotki]], w którym odpadł w eliminacjach.

Kovács wystartował na igrzyskach olimpijskich dwukrotnie. Po raz pierwszy miało to miejsce podczas [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1908|IV Letnich Igrzysk Olimpijskich]] w [[Londyn]]ie w [[1908]] roku. Reprezentant Węgier wziął udział w dwóch konkurencjach. W [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908 – bieg na 110 m przez płotki mężczyzn|biegu na 110 metrów przez płotki]] Kovács wystartował w dziesiątym biegu eliminacyjnym. Z czasem 17,2 sekundy zajął w nim drugie miejsce i odpadł z dalszej rywalizacji. Na [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908 – bieg na 400 m przez płotki mężczyzn|dystansie 400 metrów przez płotki]] odpadł w fazie półfinałowej nie ukończywszy swojego biegu. Cztery lata później, podczas [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1912|V Letnich Igrzysk Olimpijskich]] w [[Sztokholm]]ie, wystartował w [[Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912 – skok w dal mężczyzn|skoku w dal]], który ukończył na dwudziestym szóstym miejscu skacząc na odległość 5,96 metra.

Reprezentował barwy budapesztańskich klubów BBTE i Ferencvárosi TC.

== Rekordy życiowe ==
* [[Bieg na 110 metrów przez płotki]] – 16,2 (1911)
* [[Bieg na 400 metrów przez płotki]] – 1:03,6 (1908)

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | url = https://www.olympedia.org/athletes/71210| tytuł =Nándor Kovács| opublikowany = olympedia.org | język = en | data dostępu = 2020-09-01}}

{{SORTUJ:Kovács, Nándor}}
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908]]
[[Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1912]]
[[Kategoria:Uczestnicy Olimpiady Letniej 1906]]
[[Kategoria:Węgierscy gimnastycy sportowi]]
[[Kategoria:Węgierscy olimpijczycy (Londyn 1908)]]
[[Kategoria:Węgierscy olimpijczycy (Sztokholm 1912)]]
[[Kategoria:Węgierscy płotkarze]]
[[Kategoria:Węgierscy skoczkowie w dal]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1881]]
[[Kategoria:Zmarli w 1945]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie]]

title: · Nándor Kovács

Data i miejsce urodzenia: 18 maja 1881 · Budapeszt

Data i miejsce śmierci: 4 stycznia 1945 · Budapeszt


text:
# Piąty rząd Amintore Fanfaniego
Piąty rząd Amintore Fanfaniego – rząd Republiki Włoskiej funkcjonujący od 1 grudnia 1982 do 4 sierpnia 1983.
Gabinet powstał w trakcie VIII kadencji Izby Deputowanych i Senatu w miejsce drugiego rządu Giovanniego Spadoliniego. Koalicję utworzyły Chrześcijańska Demokracja (DC), Włoska Partia Socjalistyczna (PSI), Włoska Partia Socjaldemokratyczna (PSDI) oraz Włoska Partia Liberalna (PLI). Po wyborach z 1983 został zastąpiony przez gabinet Bettina Craxiego.

## Skład rządu
- Premier: Amintore Fanfani (DC)
- Minister spraw zagranicznych: Emilio Colombo (DC)
- Minister spraw wewnętrznych: Virginio Rognoni (DC)
- Minister sprawiedliwości: Clelio Darida (DC)
- Minister budżetu i planowania gospodarczego: Guido Bodrato (DC)
- Minister finansów: Francesco Forte (PSI)
- Minister skarbu: Giovanni Goria (DC)
- Minister obrony: Lelio Lagorio (PSI)
- Minister edukacji publicznej: Franca Falcucci (DC)
- Minister robót publicznych: Franco Nicolazzi (PSDI)
- Minister rolnictwa i leśnictwa: Calogero Mannino (DC)
- Minister transportu: Mario Casalinuovo (PSI)
- Minister poczty i telekomunikacji: Remo Gaspari (DC)
- Minister przemysłu, handlu i rzemiosła: Filippo Maria Pandolfi (DC)
- Minister pracy i ochrony socjalnej: Vincenzo Scotti (PC)
- Minister handlu zagranicznego: Nicola Capria (PSI)
- Minister marynarki handlowej: Michele Di Giesi (PSDI)
- Minister zasobów państwowych: Gianni De Michelis (PSI)
- Minister zdrowia: Renato Altissimo (PLI)
- Minister turystyki: Nicola Signorello (DC)
- Minister kultury: Nicola Vernola (DC)
- Minister bez teki do spraw badań naukowych i technologii: Pier Luigi Romita (PSDI)
- Minister bez teki do spraw służb publicznych: Dante Schietroma (PSDI)
- Minister bez teki do spraw kontaktów z parlamentem: Lucio Abis (DC)
- Minister bez teki do spraw sytuacji nadzwyczajnych w Mezzogiorno: Claudio Signorile (PSI)
- Minister bez teki do spraw regionalnych: Fabio Fabbri (PSI)
- Minister bez teki do spraw koordynowania polityki wspólnotowej: Alfredo Biondi (PLI)
- Minister bez teki do spraw koordynowania obrony cywilnej: Loris Fortuna (PSI)

title: Piąty rząd Amintore Fanfaniego

wikitext:
[[Plik:Amintore Fanfani 1983-04-14.jpg|thumb|Amintore Fanfani]]
'''Piąty rząd Amintore Fanfaniego''' – [[Rząd (prawo)|rząd]] [[Włochy|Republiki Włoskiej]] funkcjonujący od 1 grudnia 1982 do 4 sierpnia 1983.

Gabinet powstał w trakcie VIII kadencji [[Izba Deputowanych (Włochy)|Izby Deputowanych]] i [[Senat (Włochy)|Senatu]] w miejsce [[Drugi rząd Giovanniego Spadoliniego|drugiego rządu Giovanniego Spadoliniego]]. Koalicję utworzyły [[Chrześcijańska Demokracja (Włochy)|Chrześcijańska Demokracja]] (DC), [[Włoska Partia Socjalistyczna]] (PSI), [[Włoska Partia Socjaldemokratyczna]] (PSDI) oraz [[Włoska Partia Liberalna]] (PLI). Po [[wybory parlamentarne we Włoszech w 1983 roku|wyborach z 1983]] został zastąpiony przez [[Pierwszy rząd Bettina Craxiego|gabinet Bettina Craxiego]].

== Skład rządu ==
* Premier: [[Amintore Fanfani]] (DC)
* Minister spraw zagranicznych: [[Emilio Colombo]] (DC)
* Minister spraw wewnętrznych: [[Virginio Rognoni]] (DC)
* Minister sprawiedliwości: [[Clelio Darida]] (DC)
* Minister budżetu i planowania gospodarczego: [[Guido Bodrato]] (DC)
* Minister finansów: [[Francesco Forte (polityk)|Francesco Forte]] (PSI)
* Minister skarbu: [[Giovanni Goria]] (DC)
* Minister obrony: [[Lelio Lagorio]] (PSI)
* Minister edukacji publicznej: [[Franca Falcucci]] (DC)
* Minister robót publicznych: [[Franco Nicolazzi]] (PSDI)
* Minister rolnictwa i leśnictwa: [[Calogero Mannino]] (DC)
* Minister transportu: [[Mario Casalinuovo]] (PSI)
* Minister poczty i telekomunikacji: [[Remo Gaspari]] (DC)
* Minister przemysłu, handlu i rzemiosła: [[Filippo Maria Pandolfi]] (DC)
* Minister pracy i ochrony socjalnej: [[Vincenzo Scotti]] (PC)
* Minister handlu zagranicznego: [[Nicola Capria]] (PSI)
* Minister marynarki handlowej: [[Michele Di Giesi]] (PSDI)
* Minister zasobów państwowych: [[Gianni De Michelis]] (PSI)
* Minister zdrowia: [[Renato Altissimo]] (PLI)
* Minister turystyki: [[Nicola Signorello]] (DC)
* Minister kultury: [[Nicola Vernola]] (DC)
* Minister bez teki do spraw badań naukowych i technologii: [[Pier Luigi Romita]] (PSDI)
* Minister bez teki do spraw służb publicznych: [[Dante Schietroma]] (PSDI)
* Minister bez teki do spraw kontaktów z parlamentem: [[Lucio Abis]] (DC)
* Minister bez teki do spraw sytuacji nadzwyczajnych w [[Mezzogiorno]]: [[Claudio Signorile]] (PSI)
* Minister bez teki do spraw regionalnych: [[Fabio Fabbri]] (PSI)
* Minister bez teki do spraw koordynowania polityki wspólnotowej: [[Alfredo Biondi]] (PLI)
* Minister bez teki do spraw koordynowania obrony cywilnej: [[Loris Fortuna]] (PSI)

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.governo.it/it/i-governi-dal-1943-ad-oggi/viii-legislatura-20-giugno-1979-4-maggio-1983/governo-fanfani-v/3181|tytuł=Skład piątego rządu Amintore Fanfaniego na stronie Rządu Republiki Włoskiej|data dostępu=2021-03-03|język=it}}
* {{Cytuj stronę|url=https://storia.camera.it/governi/v-governo-fanfani|tytuł=V Governo Fanfani|opublikowany=camera.it|data dostępu=2021-03-03|język=it}}

{{Piąty rząd Amintore Fanfaniego}}
{{Rządy Włoch}}

[[Kategoria:Rządy we Włoszech|Fanfani V]]
[[Kategoria:1982 we Włoszech]]
[[Kategoria:1983 we Włoszech]]


text:
# Loubeyrat
Loubeyrat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Puy-de-Dôme.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 777 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 32 osoby/km² (wśród 1310 gmin Owernii Loubeyrat plasuje się na 285. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 329.).

title: Loubeyrat

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Loubeyrat
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Loubeyrat
 |jednostka                       = gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Owernia-Rodan-Alpy
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Puy-de-Dôme]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Riom|Riom]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 63198
 |powierzchnia                    = 24,28 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 777
 |gęstość zaludnienia             = 32 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 63410
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Puy-de-Dôme
 |współrzędne                     = 45°56′N 3°1′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Loubeyrat''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Owernia-Rodan-Alpy]], w departamencie [[Puy-de-Dôme]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 777 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 32 osoby/km² (wśród 1310 gmin [[Owernia|Owernii]] Loubeyrat plasuje się na 285. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 329.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Riom}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Puy-de-Dôme]]

title: Loubeyrat

Państwo: Francja

Region: Owernia-Rodan-Alpy

Departament: Puy-de-Dôme

Okręg: Riom

• gęstość: 32 os./km²


text:
# Well (Hampshire)
Well – wieś w Anglii, w hrabstwie Hampshire, w dystrykcie Hart. Leży 37 km na północny wschód od miasta Winchester i 64 km na południowy zachód od Londynu.

title: Well (Hampshire)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Well
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Well
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[South East England|South East]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Hampshire]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Hart (dystrykt)|Hart]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Hampshire
 |współrzędne                  = 51°12′49″N 0°54′43″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Well''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Hampshire]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[Hart (dystrykt)|Hart]]. Leży 37 km na północny wschód od miasta [[Winchester]] i 64 km na południowy zachód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=SU7599846653|tytuł=Well na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-10-06}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Hampshire]]

title: Well

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: South East

Hrabstwo: Hampshire

Dystrykt: Hart


text:
# Orkowo
Orkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wieś położona 11 km na północ od Śremu, przy drodze powiatowej nr 2464 z Świątnik do Zbrudzewa, nad rozlewiskami i starorzeczami Warty.
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1287 i wspominają Teodoryka, kanonika poznańskiego i jego brata Mroczka jako jej właścicieli. Wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego.
Zabytkami wsi znajdującymi się w gminnej ewidencji zabytków jest wiatrak koźlak z pierwszej poł. XIX wieku, przewieziony do parku etnograficznego w Niechorzu, budynek szkoły z 1948 (obecnie dom mieszkalny), budynek Ochotniczej Straży Pożarnej z poł. XIX wieku, budynki mieszkalne i zagrody W Orkowie znajdują się pomniki przyrody, wśród nich: wiąz szypułkowy o obwodzie 400 cm i dąb szypułkowy o obwodzie 570 cm. Świątkami przydrożnymi jest kapliczka Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1923,  figura Chrystusa Frasobliwego sprzed II wojny światowej na terenie prywatnej posesji pp. Tomaszewskich (nr 38) oraz wykonany z metalu krzyż przydrożny sprzed II wojny światowej usytuowany na początku wsi, jeszcze przed tablicą informującą o nazwie miejscowości. .

## Ludzie związani z Orkowem
Matka Teresa wł. Katarzyna Teresa Stępa (1882-1977), matka generalna Zgromadzenia Franciszkanek Rodziny Maryi.

title: Orkowo

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Orkowo
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Orkowo09.jpg
 |opis zdjęcia           = Centrum wsi, po prawej dawny budynek szkoły
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = wielkopolskie
 |powiat                 = [[Powiat śremski|śremski]]
 |gmina                  = [[Śrem (gmina)|Śrem]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               = 60-70
 |liczba ludności        = 192<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-06 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 61
 |kod pocztowy           = 63-100<ref>{{Poczta Polska|2022-10|s=886}}</ref>
 |tablice rejestracyjne  = PSE
 |SIMC                   = 0596501
 |kod mapy               = Śrem (gmina)
 |współrzędne            = 52°09'53"N 17°00'40"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|93487|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Orkowo
 |www                    =
}}
'''Orkowo''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo wielkopolskie|województwie wielkopolskim]], w [[powiat śremski|powiecie śremskim]], w [[Śrem (gmina)|gminie Śrem]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo poznańskie (1975–1998)|województwa poznańskiego]].

Wieś położona 11 km na północ od [[Śrem]]u, przy [[Drogi powiatu śremskiego|drodze powiatowej nr 2464]] z [[Świątniki (powiat poznański)|Świątnik]] do [[Zbrudzewo|Zbrudzewa]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.pzd-srem.pl/asp/pl_start.asp?typ=14&menu=1&strona=1 | autor = Powiatowy Zarząd Dróg w Śremie | tytuł = Wykaz dróg powiatowych | data dostępu = 2009-07-06}}</ref>, nad rozlewiskami i starorzeczami Warty.

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1287 i wspominają Teodoryka, kanonika poznańskiego i jego brata Mroczka jako jej właścicieli<ref name="powiat">{{cytuj książkę | autor = Zbigniew Szmidt | tytuł = Powiat Śremski, przewodnik turystyczny | wydawca = Unia Gospodarcza Regionu Śremskiego - ŚOWMP | miejsce = Śrem | rok = 2010 | strony = 25-29 }}</ref>. Wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim [[województwo kaliskie (I Rzeczpospolita)|województwa kaliskiego]]<ref>Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245.</ref>.

Zabytkami wsi znajdującymi się w gminnej ewidencji zabytków jest [[Koźlak (wiatrak)|wiatrak koźlak]] z pierwszej poł. XIX wieku, przewieziony do parku etnograficznego w [[Niechorze|Niechorzu]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Niechorze - Wiatrak "Koźlak" z Orkowa - zdjęcia, mapa |data dostępu = 2022-08-20 |opublikowany = fotopolska.eu |url = https://fotopolska.eu/Niechorze/b342740,Wiatrak_Kozlak_z_Orkowa.html}}</ref>, budynek szkoły z 1948 (obecnie dom mieszkalny), budynek Ochotniczej Straży Pożarnej z poł. XIX wieku, budynki mieszkalne i zagrody<ref>{{cytuj stronę | url = http://umsrem.bip.eur.pl/public/get_file.php?id=74029 | autor = Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Śrem | tytuł = Gminna ewidencja zabytków - Orkowo | data dostępu = 2009-07-06}}</ref> W Orkowie znajdują się pomniki przyrody, wśród nich: wiąz szypułkowy o obwodzie 400 cm i dąb szypułkowy o obwodzie 570 cm. Świątkami przydrożnymi jest kapliczka Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1923,  figura Chrystusa Frasobliwego sprzed II wojny światowej na terenie prywatnej posesji pp. Tomaszewskich (nr 38) oraz wykonany z metalu krzyż przydrożny sprzed II wojny światowej usytuowany na początku wsi, jeszcze przed tablicą informującą o nazwie miejscowości. <ref>{{cytuj książkę | tytuł = Zachowanie lokalnego dziedzictwa. Świątki przydrożne i kościoły w gminie Śrem | wydawca = Unia Gospodarcza Miast Regionu Śremskiego - ŚOWMP | miejsce = Śrem | rok = 2010}}</ref><ref>Zachowanie lokalnego dziedzictwa - świątki przydrożne, kościoły i cmentarze w regionie śremskim, red. Monika Bulińska, Śrem 2013, s. 205-206.</ref>.

== Ludzie związani z Orkowem ==
Matka Teresa wł. Katarzyna Teresa Stępa (1882-1977), matka generalna Zgromadzenia Franciszkanek Rodziny Maryi.<ref>Śremski Notatnik Historyczny, nr 17, Śrem 2016, s.111-137.</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SgKP|VII|582}}

{{Gmina Śrem}}

[[Kategoria:Śrem (gmina)]]
[[Kategoria:Wsie biskupów poznańskich (województwo kaliskie)]]

title: Orkowo

Powiat: śremski

Gmina: Śrem

Tablice rejestracyjne: PSE


text:
# Tu-204
Tu-204 (ros. Ту-204) – dwusilnikowy samolot pasażerski średniego zasięgu skonstruowany w biurze technicznym Tupolewa, na zamówienie Aerofłotu. Jako odpowiednik amerykańskiego Boeinga 757, miał zastąpić także starzejący się trzysilnikowy Tu-154.

## Tworzenie i projekt
Tu-204 został stworzony w odpowiedzi na zapotrzebowanie na średniej wielkości samolot, wykorzystywany zarówno w ruchu pasażerskim, jak i towarowym. Charakteryzuje się niskimi kosztami obsługi, niskim poziomem hałasu, oraz szerokimi możliwościami modyfikacji. Tupolew Tu-204 może być napędzany za pomocą silników turbowentylatorowych Awiadwigatiel PS-90 lub Rolls-Royce RB211. Jest produkowany w dwóch największych rosyjskich ośrodkach przemysłu lotniczego, w Uljanowsku i w Kazaniu. Oblot prototypu nastąpił 2 stycznia 1989 r.
Kabina Tu-204 w konfiguracji jednoklasowej mieści do 210 pasażerów, a w konfiguracji dwu lub trzyklasowej od 164 do 193 pasażerów. Fotele w klasie ekonomicznej są ustawione w konfiguracji 3+3, zaś w klasie biznes, w konfiguracji 2+2. Odległość między rzędami foteli w klasie business wynosi 810 mm. Klasy są rozdzielane za pomocą kurtyn.
W 1994 roku Tu-204 wyposażony w silniki PS-90A uzyskał pierwszy certyfikat lotniczy. Wariant Tu-204-120 został wyposażony w silniki Rolls-Royce RB211-535E4 co pozwoliło uzyskać zgodę ICAO na wykorzystanie przez operatorów europejskich. Na bieżąco dąży do otrzymania certyfikatu JAA. Samoloty zostały przystosowane do rosyjskiego standardu AP-25 (zgodnego z FAR-25 i JAR-25).
Ponadto powstała wersja długodystansowa Tu-204-300, którą oblatano 18 sierpnia 2003 r. Wersja transportowa, oznaczona jako Tu-204C, może przetransportować do 27. ton ładunku.

## Technologia
Tupolew Tu-204 jest przedstawicielem nowej generacji rosyjskich samolotów. Wraz z Iłem-96, Tu-204 ma wiele nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych, takich jak:
- fly-by-wire
- szklany kokpit – dostępny zarówno w modelach przeznaczonych na rynek rosyjski, jak i europejski
- wyposażenie skrzydeł w winglety
- zaawansowana awionika pokładowa
- pierwszy rosyjski samolot wykorzystujący silniki zachodniej produkcji (Rolls-Royce RB211)

## Wersje
Tu-204/204C
Pierwsza wersja pasażerska która weszła do produkcji seryjnej. Wersja towarowa oznaczona „C” (Cargo).
Tu-214 (dawne Tu-204-100/200)
Jest wersją Tu-204 napędzaną silnikami Sołowiewa (obecnie Awiadwigatiel) PS90A, o ciągu 157 kN. Wyposażony w awionikę i podzespoły rosyjskiej produkcji. Wszedł do seryjnej produkcji w styczniu 1995 roku. Tu-204-100 projektowo miał maksymalną masę startową 103 ton, z 196 pasażerami w konfiguracji dwuklasowej. Tu-204-200 (ob. Tu-214) jest wersją o wydłużonym zasięgu i z większymi zbiornikami paliwa. Tu-214 jest produkowany przez KAPO.
Specjalistycznymi wersjami Tu-214 są: Tu-214R, Tu-214ON, Tu-214SR, Tu-214SUS, Tu-214PU-SBUS, Tu-214ŁMK.
Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej planuje użyć tego modelu do budowy samolotu ZOP.
Tu-204-120/220
Wersja napędzana silnikami Rolls-Royce RB211-535 o ciągu 192 kN. Tu-204-120 ma maksymalną masę startową na poziomie 103 ton, z 196 pasażerami w konfiguracji dwuklasowej, maksymalny zasięg wynosi 4600 km.
Tu-204-300
Skrócona wersja, o kadłubie krótszym o 6 m od wersji podstawowej. Cechuje się wydłużonym zasięgiem, mniejszym zużyciem paliwa, oraz większą ekonomiką lotu. Produkowany w dwóch wersjach, jednej mieszczącej 166 pasażerów w konfiguracji dwuklasowej, o zasięgu 9300 km, oraz drugiej mieszczącej także 166 pasażerów w konfiguracji dwuklasowej, lecz o zasięgu 3500 km.
Tu-204SM
Wersja z silnikami PS-90A2 i nową pomocniczą jednostką zasilającą.
Tu-204-500
Wersja oparta na Tu-204-300, przeznaczona do użytkowania na krótszych trasach. Wyposażona w skrzydła o krótszej rozpiętości i mniejszej powierzchni nośnej. Osiąga maksymalna prędkość 0,84 Ma. Zaprojektowany jako odpowiednik Boeinga 737.
Tu-206 i Tu-216
Wersje przystosowana do napędu alternatywnymi paliwami. Tu-206 napędzany jest skroplonym gazem ziemnym, natomiast Tu-216 napędzany jest wodorem.

## Użytkownicy
Użytkownicy w dniu 8 lutego 2024:
| Operator                                       | Liczba | Uwagi         |
| ---------------------------------------------- | ------ | ------------- |
| Air Koryo                                      | 2      |               |
| Aviastar-TU                                    | 3      |               |
| Biuro Konstrukcyjne Tupolewa                   | 1      |               |
| Business Aero                                  | 1      |               |
| Cubana de Aviación                             | 1      |               |
| Federalna Służba Wojsk Gwardii Narodowej Rosji | 1      |               |
| KAPO                                           | 1      |               |
| Kosmos                                         | 2      |               |
| Red Wings                                      | 3      |               |
| Rossija                                        | 18     | Flota rządowa |
| RusJet                                         | 1      |               |
| RussAir                                        | 1      |               |
| Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej           | 6      |               |
| TARP Aviation                                  | 1      |               |
| Łącznie                                        | 42     |               |

## Wypadki
- 29 grudnia 2012 Tu-204 obsługujący rejs WZ9268 na trasie Pardubice – Moskwa, wypadł z pasa startowego podczas lądowania na lotnisku Wnukowo w Moskwie. Spośród ośmioosobowej załogi zginęło 5 osób.

title: Tu-204

wikitext:
{{dopracować|przypisy=2023-06}}
{{Samolot infobox
 |nazwa                               = Tu-204
 |grafika                             = P-633@PEK (20191026133449).jpg
 |podpis grafiki                      = Tu-204-100B [[Korea Północna|północnokoreańskich]] linii [[Air Koryo]]
 |państwo                             = {{Państwo|SUN}} / {{Państwo|RUS}}
 |producent                           = [[Kazańskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego]], [[Aviastar-SP]]
 |konstruktor                         = [[Tupolew]]
 |typ                                 = samolot komunikacyjny średniego zasięgu
 |konstrukcja                         =
 |załoga                              = 3 pilotów
 |data oblotu                         = [[2 stycznia]] [[1989]]
 |lata produkcji                      = od [[1995]]
 |wycofany                            =
 |egzemplarze                         = 89
 |liczba wypadków                     = 2<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.flightglobal.com/news/articles/aviastar-tu-204-crashes-on-approach-to-moscow-339723|tytuł=www.flightglobal.com - Aviastar Tu-204 crashes on approach to Moscow}} [22 marca 2010].</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.pasazer.com/in-12704-samolot,tu204,rozbil,sie,w,moskwie.php|tytuł=www.pasazer.com - Samolot Tu-204 rozbił się w Moskwie }} [29 grudnia 2012].</ref>
 |liczba katastrof                    =
 |napęd                               = 2 [[Silnik turbowentylatorowy|silniki turbowentylatorowe]], [[Aviadvigatel PS-90]] lub [[Rolls-Royce RB211]]
 |moc silnika                         =
 |ciąg silnika                        = 157 kN każdy
 |rozpiętość                          = 41,8 m
 |wydłużenie                          =
 |średnica wirnika                    =
 |długość                             = 40,2 lub 46,1 m, zależnie od wersji
 |długość kadłuba                     =
 |szerokość kadłuba                   = 3,8 m
 |wysokość                            = 13,88 m
 |powierzchnia nośna                  = 184,20 m²
 |profil skrzydła                     =
 |masa własna                         = 59 000 kg
 |masa użyteczna                      =
 |masa startowa                       = 103 000 kg
 |masa do lądowania                   =
 |masa uzbrojenia                     =
 |masa paliwa                         =
 |zapas paliwa                        =
 |prędkość maksymalna                 = 900 km/h
 |prędkość przelotowa                 = 810 do 850 km/h
 |prędkość minimalna                  =
 |prędkość ekonomiczna                =
 |prędkość optymalna                  =
 |prędkość patrolowa                  =
 |prędkość dopuszczalna               =
 |prędkość holowania                  =
 |prędkość wznoszenia                 =
 |wznoszenie w locie poziomym         =
 |wznoszenie w locie pionowym         =
 |prędkość minimalna opadania         =
 |pułap                               = 12 600 m
 |pułap praktyczny                    =
 |pułap zawisu z wpływem ziemi        =
 |pułap zawisu bez wpływu ziemi       =
 |zasięg                              = 6 500 km
 |promień działania                   =
 |długotrwałość lotu                  =
 |rozbieg                             = 2 250 m
 |dobieg                              =
 |doskonałość                         =
 |współczynnik obciążenia konstrukcji =
 |uzbrojenie                          =
 |liczba miejsc                       = 210
 |przestrzeń ładunkowa                =
 |wyposażenie dodatkowe               =
 |użytkownicy                         = {{państwo|RUS}}, {{państwo|Egipt}}, {{państwo|Chiny}}, {{państwo|Niemcy}}, {{państwo|Kuba}}, {{państwo|Korea Północna}}
 |rzuty                               =
 |commons                             = Category:Tupolev_Tu-204
}}
[[Plik:RA-64020,RED WINGS (2931401143).jpg|thumb|Tu-204-100 linii [[Red Wings (linie lotnicze)|Red Wings]]]]
[[Plik:Air China Cargo Tupolev Tu-204-120CE Pichugin.jpg|thumb|Towarowa wersja Tu-204-120CE w malowaniu linii [[Air China|Air China Cargo]]]]
[[Plik:RA-64504 (5955282135) (2).jpg|thumb|Tu-214 w malowaniu floty rządowej linii [[Rossija (linie lotnicze)|Rossija]]]]
'''Tu-204''' ({{w języku|ru|Ту-204}}) – dwusilnikowy [[samolot pasażerski]] średniego zasięgu skonstruowany w biurze technicznym [[Tupolew]]a, na zamówienie [[Aerofłot]]u. Jako odpowiednik amerykańskiego [[Boeing 757|Boeinga 757]], miał zastąpić także starzejący się trzysilnikowy [[Tu-154]].

== Tworzenie i projekt ==
Tu-204 został stworzony w odpowiedzi na zapotrzebowanie na średniej wielkości samolot, wykorzystywany zarówno w ruchu pasażerskim, jak i towarowym. Charakteryzuje się niskimi kosztami obsługi, niskim poziomem hałasu, oraz szerokimi możliwościami modyfikacji. Tupolew Tu-204 może być napędzany za pomocą [[silnik turbowentylatorowy|silników turbowentylatorowych]] [[Awiadwigatiel PS-90]] lub [[Rolls-Royce RB211]]. Jest produkowany w dwóch największych rosyjskich ośrodkach przemysłu lotniczego, w [[Uljanowsk]]u i w [[Kazań|Kazaniu]]. [[Badania w locie|Oblot]] prototypu nastąpił 2 stycznia 1989 r.{{odn|Samoloty niezapomniane modele|2013|s=110}}

Kabina Tu-204 w konfiguracji jednoklasowej mieści do 210 pasażerów, a w konfiguracji dwu lub trzyklasowej od 164 do 193 pasażerów. Fotele w klasie ekonomicznej są ustawione w konfiguracji 3+3, zaś w klasie biznes, w konfiguracji 2+2. Odległość między rzędami foteli w klasie business wynosi 810 mm. Klasy są rozdzielane za pomocą kurtyn.

W 1994 roku Tu-204 wyposażony w silniki PS-90A uzyskał pierwszy certyfikat lotniczy. Wariant Tu-204-120 został wyposażony w silniki Rolls-Royce RB211-535E4 co pozwoliło uzyskać zgodę [[Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego|ICAO]] na wykorzystanie przez operatorów europejskich. Na bieżąco dąży do otrzymania certyfikatu [[JAA]]. Samoloty zostały przystosowane do rosyjskiego standardu [[AP-25]] (zgodnego z [[FAR-25]] i [[JAR-25]]).

Ponadto powstała wersja długodystansowa Tu-204-300, którą oblatano 18 sierpnia 2003 r. Wersja transportowa, oznaczona jako Tu-204C, może przetransportować do 27. ton ładunku{{odn|Samoloty niezapomniane modele|2013|s=110}}.

== Technologia ==
Tupolew Tu-204 jest przedstawicielem nowej generacji rosyjskich samolotów. Wraz z [[Ił-96|Iłem-96]], Tu-204 ma wiele nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych, takich jak:

* [[fly-by-wire]]
* [[szklany kokpit]] – dostępny zarówno w modelach przeznaczonych na rynek rosyjski, jak i europejski
* wyposażenie skrzydeł w [[Winglet|winglety]]
* zaawansowana [[awionika]] pokładowa
* pierwszy rosyjski samolot wykorzystujący silniki zachodniej produkcji ([[Rolls-Royce RB211]])

== Wersje ==
'''Tu-204/204C'''

Pierwsza wersja pasażerska która weszła do produkcji seryjnej. Wersja towarowa oznaczona „C” (Cargo).

'''Tu-214''' (dawne Tu-204-100/200)

Jest wersją Tu-204 napędzaną silnikami Sołowiewa (obecnie [[Awiadwigatiel]]) PS90A, o ciągu 157 kN. Wyposażony w awionikę i podzespoły rosyjskiej produkcji. Wszedł do seryjnej produkcji w styczniu 1995 roku. Tu-204-100 projektowo miał maksymalną masę startową 103 ton, z 196 pasażerami w konfiguracji dwuklasowej. Tu-204-200 (ob. Tu-214) jest wersją o wydłużonym zasięgu i z większymi zbiornikami paliwa. Tu-214 jest produkowany przez [[Kazańskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego|KAPO]].

Specjalistycznymi wersjami Tu-214 są: [[Tu-214R]], [[Tu-214ON]], [[Tu-214SR]], [[Tu-214SUS]], [[Tu-214PU-SBUS]], [[Tu-214ŁMK]].

[[Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej]] planuje użyć tego modelu do budowy samolotu [[Zwalczanie okrętów podwodnych|ZOP]]<ref>{{Cytuj | url=https://topwar.ru/166743-minoborony-opredelilos-s-kandidatom-na-novyj-protivolodochnyj-samolet.html | tytuł=Минобороны определилось с кандидатом на новый противолодочный самолёт<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=topwar.ru | język=ru | data dostępu=2020-01-21}}</ref>.

'''Tu-204-120/220'''

Wersja napędzana silnikami Rolls-Royce RB211-535 o ciągu 192 kN. Tu-204-120 ma maksymalną masę startową na poziomie 103 ton, z 196 pasażerami w konfiguracji dwuklasowej, maksymalny zasięg wynosi 4600 km.

'''Tu-204-300'''

Skrócona wersja, o kadłubie krótszym o 6 m od wersji podstawowej. Cechuje się wydłużonym zasięgiem, mniejszym zużyciem paliwa, oraz większą ekonomiką lotu. Produkowany w dwóch wersjach, jednej mieszczącej 166 pasażerów w konfiguracji dwuklasowej, o zasięgu 9300 km, oraz drugiej mieszczącej także 166 pasażerów w konfiguracji dwuklasowej, lecz o zasięgu 3500 km.

'''Tu-204SM'''

Wersja z silnikami PS-90A2 i nową [[Auxiliary power unit|pomocniczą jednostką zasilającą]].

'''Tu-204-500'''

Wersja oparta na Tu-204-300, przeznaczona do użytkowania na krótszych trasach. Wyposażona w skrzydła o krótszej rozpiętości i mniejszej powierzchni nośnej. Osiąga maksymalna prędkość 0,84 Ma. Zaprojektowany jako odpowiednik [[Boeing 737|Boeinga 737]].

'''Tu-206 i Tu-216'''

Wersje przystosowana do napędu alternatywnymi paliwami. '''Tu-206''' napędzany jest skroplonym gazem ziemnym, natomiast '''Tu-216''' napędzany jest wodorem.

== Użytkownicy ==
Użytkownicy w dniu 8 lutego 2024<ref>[https://russianplanes.net/planelist/Tupolev/Tu-204/214 САМОЛЁТЫ ТУПОЛЕВ ТУ-204/214 - РЕЕСТР], russianplanes.net, 2024-02-08.</ref>:
{| class="wikitable"
! Operator !! Liczba !! Uwagi
|-
| {{flaga|Korea Północna}} [[Air Koryo]] || 2 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Aviastar-TU]] || 3 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Tupolew|Biuro Konstrukcyjne Tupolewa]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Business Aero]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Kuba}} [[Cubana de Aviación]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Federalna Służba Wojsk Gwardii Narodowej Rosji]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Kazańskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego|KAPO]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Kosmos (linie lotnicze)|Kosmos]] || 2 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Red Wings (linie lotnicze)|Red Wings]] || 3 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Rossija (linie lotnicze)|Rossija]] || 18 || <small>Flota rządowa</small>
|-
| {{flaga|Rosja}} [[RusJet]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[RussAir]] || 1 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[Siły Powietrzne Federacji Rosyjskiej]] || 6 ||
|-
| {{flaga|Rosja}} [[TARP Aviation]] || 1 ||
|-
| '''Łącznie''' || '''42'''
|}

== Wypadki ==
* 29 grudnia 2012 Tu-204 obsługujący rejs WZ9268 na trasie Pardubice – Moskwa, wypadł z [[Droga startowa|pasa startowego]] podczas lądowania na lotnisku [[Port lotniczy Moskwa-Wnukowo|Wnukowo]] w [[Moskwa|Moskwie]]. Spośród ośmioosobowej załogi zginęło 5 osób.
{{Osobny artykuł|Katastrofa lotu Red Wings 9268}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko = |imię = |tytuł = Samoloty niezapomniane modele  |miejsce = Warszawa |wydawca = Grupa Wydawn. Foksal |rok = 2013|isbn = 9788328000773| oclc = 881384238 |odn = {{odn/id|Samoloty niezapomniane modele|2013}} }}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://en.rian.ru/russia/20071116/88447536.html en.rian.ru]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ifc-leasing.com/en/tu-204.php | tytuł = Ilyushin Finance Co.(Tu-204 Family) | opublikowany = ifc-leasing.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080302122024/http://www.ifc-leasing.com/en/tu-204.php | zarchiwizowano = 2008-03-02}}
* [http://www.airliners.net/open.file?id=487552 Additional photos]

{{Tupolew}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Samoloty pasażerskie Tupolew|204]]
[[Kategoria:Samoloty pasażerskie z napędem odrzutowym]]

title: Tu-204

Państwo: ZSRR / Rosja

Producent: Kazańskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego, Aviastar-SP

Konstruktor: Tupolew

Typ: samolot komunikacyjny średniego zasięgu

Załoga: 3 pilotów

Data oblotu: 2 stycznia 1989

Napęd: 2 silniki turbowentylatorowe, Aviadvigatel PS-90 lub Rolls-Royce RB211

Ciąg: 157 kN każdy

Długość: 40,2 lub 46,1 m, zależnie od wersji


text:
# Andrzej Tarlecki
Andrzej Tarlecki (ur. 10 maja 1956 w Knyszynie) – polski informatyk i matematyk, profesor nauk matematycznych, dziekan Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego (2012–2016), prorektor UW w kadencji 2016–2020.

## Życiorys
Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Szczytnie, a w 1979 studia na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Stopnie naukowe doktora (1982) i doktora habilitowanego (1987) uzyskiwał w Instytucie Podstaw Informatyki PAN. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych.
Zawodowo związany z Instytutem Matematycznym (1979–1982), następnie do 2012 z Instytutem Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk, gdzie doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego. W połowie lat 80. pracował jako badacz na Uniwersytecie Edynburskim, odbywał również staże naukowe m.in. na uczelniach francuskich i amerykańskich. W 1992 podjął pracę na macierzystym wydziale Uniwersytetu Warszawskiego, w 2000 zostając profesorem zwyczajnym na UW. W latach 1996–2005 kierował Instytutem Informatyki, następnie stał na czele rady tej jednostki. W 2012 powierzono mu stanowisko dziekana Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. W 2016 wybrany na prorektora UW.
Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu matematycznych podstaw informatyki, obejmujących metody opisywania, specyfikacji, weryfikowania i konstruowania systemów oprogramowania.
Członek m.in. Academia Europaea i innych organizacji międzynarodowych, zasiadał także w Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, był członkiem Komitetu Informatyki PAN.

## Odznaczenia
W 2013, za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej w dziedzinie matematyki i informatyki, za osiągnięcia w promowaniu polskiej myśli naukowej na świecie, prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2010 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.

title: Andrzej Tarlecki

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Andrzej Tarlecki
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = [[Polska]]
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 10 maja 1956
 |miejsce urodzenia         = [[Knyszyn]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = Profesor
 |jakich nauk               = matematycznych
 |specjalność               = informatyka
 |almamater                 = [[Uniwersytet Warszawski]]
 |doktorat data             = 1982
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          = 1987
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 13 marca 1998
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = Uniwersytet Warszawski
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               = {{order|OOP|KO}} {{order|KZ|S}}
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Andrzej Tarlecki''' (ur. 10 maja 1956 w [[Knyszyn]]ie<ref name="cv">{{Cytuj stronę|url=http://www.mimuw.edu.pl/~tarlecki/cv.pdf|tytuł=Curriculum vitae|opublikowany=mimuw.edu.pl|data dostępu=2015-04-03|język=en}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[informatyka|informatyk]] i matematyk, [[Tytuł profesora|profesor]] nauk matematycznych, dziekan [[Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego|Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki]] [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]] (2012–2016), [[prorektor]] UW w kadencji 2016–2020.

== Życiorys ==
Ukończył Liceum Ogólnokształcące w [[Szczytno|Szczytnie]]<ref name="lo">{{Cytuj stronę | url = http://www.loszczytno.edu.pl/absolwenci.php?id=zjazd&zjazd=12 | tytuł = Prof. dr hab. Andrzej Tarlecki | opublikowany = loszczytno.edu.pl | data dostępu = 2015-04-03}}</ref>, a w 1979 studia na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Stopnie naukowe doktora (1982) i [[habilitacja|doktora habilitowanego]] (1987) uzyskiwał w [[Instytut Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk|Instytucie Podstaw Informatyki PAN]]<ref name="cv" />. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych<ref name="ln">{{ludzie nauki|64666|osoba=prof. dr hab. Andrzej Tarlecki|data dostępu=2020-11-08}}</ref>.

Zawodowo związany z [[Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk|Instytutem Matematycznym]] (1979–1982), następnie do 2012 z Instytutem Podstaw Informatyki [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]]<ref name="cv" />, gdzie doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego. W połowie lat 80. pracował jako badacz na [[Uniwersytet Edynburski|Uniwersytecie Edynburskim]]<ref name="cv" />, odbywał również staże naukowe m.in. na uczelniach francuskich i amerykańskich<ref name="lo" />. W 1992 podjął pracę na macierzystym wydziale Uniwersytetu Warszawskiego, w 2000 zostając profesorem zwyczajnym na UW. W latach 1996–2005 kierował Instytutem Informatyki, następnie stał na czele rady tej jednostki. W 2012 powierzono mu stanowisko dziekana Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego<ref name="cv" />. W 2016 wybrany na prorektora UW<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.uw.edu.pl/nowe-wladze-uw/ | tytuł = Nowe władze UW | opublikowany = uw.edu.pl | data = 30 sierpnia 2016 | data dostępu = 2016-10-31}}</ref>.

Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu matematycznych podstaw informatyki, obejmujących metody opisywania, specyfikacji, weryfikowania i konstruowania systemów oprogramowania<ref name="lo" />.

Członek m.in. [[Academia Europaea]]<ref name="lo" /> i innych organizacji międzynarodowych, zasiadał także w [[Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów|Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów]]<ref name="ln" />, był członkiem Komitetu Informatyki PAN<ref name="ln" />.

== Odznaczenia ==
W 2013, ''za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej w dziedzinie matematyki i informatyki, za osiągnięcia w promowaniu polskiej myśli naukowej na świecie'', prezydent [[Bronisław Komorowski]] odznaczył go Krzyżem Oficerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Monitor Polski|2013|618}}</ref>. W 2010 otrzymał Srebrny [[Krzyż Zasługi]]<ref>{{Monitor Polski|2010|27|294}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Tarlecki, Andrzej}}
[[Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Szczytnie]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Academia Europaea]]
[[Kategoria:Członkowie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów]]
[[Kategoria:Członkowie Komitetu Informatyki PAN]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Knyszynie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy informatycy]]
[[Kategoria:Polscy matematycy XX wieku]]
[[Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku]]
[[Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1956]]

title: Andrzej Tarlecki

Państwo działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 10 maja 1956 · Knyszyn

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski

Uczelnia: Uniwersytet Warszawski


text:
# Jundziliszki (gmina Butrymańce)
Jundziliszki (lit. Jundiliškės) − miasteczko na Litwie, w gminie rejonowej Soleczniki, 4 km na południowy wschód od Butrymańców, zamieszkana przez 11 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie lidzkim województwa nowogródzkiego.
Po upadku Związku Sowieckiego miejscowość została przedzielona białorusko-litewską granicą państwową.

title: Jundziliszki (gmina Butrymańce)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jundziliszki
 |nazwa oryginalna             = Jundiliškės
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Jundziliszek
 |państwo                      = okręg wileński
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[Rejon solecznicki|solecznicki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Butrymańce (gmina)|Butrymańce]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 11<ref>Spis powszechny 2001</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = rejon solecznicki
 |współrzędne                  = 54°13′22.79″N 25°11′38.39″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jundziliszki<ref>[http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/A32_B40_(XV-18)_EJSZYSZKI_1926_300dpi_bcuj297982-285419.jpg Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego "EJSZYSZKI P32 S40", Warszawa, 1926]</ref>''' ([[Język litewski|lit.]] ''Jundiliškės'') − miasteczko na [[Litwa|Litwie]], w [[Rejon solecznicki|gminie rejonowej Soleczniki]], 4 km na południowy wschód od [[Butrymańce (okręg wileński)|Butrymańców]], zamieszkana przez 11 ludzi. Przed [[II wojna światowa|II wojną światową]] w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Powiat lidzki (II Rzeczpospolita)|powiecie lidzkim]] [[Województwo nowogródzkie (II Rzeczpospolita)|województwa nowogródzkiego]].

Po upadku [[Związek Sowiecki|Związku Sowieckiego]] miejscowość została przedzielona białorusko-litewską granicą państwową.
{{osobny artykuł|Jundziliszki (Białoruś)}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Butrymańce]]

title: JundziliszkiJundiliškės

Państwo: Litwa

Okręg: wileński

Rejon: solecznicki

Gmina: Butrymańce


text:
# Jad ha-Szemona
Jad ha-Szemona (hebr.: יד השמונה) – moszaw położony w samorządzie regionu Matte Jehuda, w Dystrykcie Jerozolimy, w Izraelu.
Leży w górach Judzkich w odległości około 7 km na zachód od Jerozolimy, w otoczeniu moszawu Newe Ilan i miasteczka Kirjat Je’arim.

## Historia
Moszaw został założony w 1971 przez chrześcijan z Finlandii, jako gest solidarności z państwem Izraela. Nazwa została wzięta od ośmiu żydowskich uchodźców, którzy w 1938 uciekli z nazistowskiej Austrii do Finlandii. Jednak fiński rząd, współpracując z nazistami, przekazał w 1942 uchodźców w ręce gestapo. Siedmiu z nich zginęło w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau.

## Gospodarka
Gospodarka moszawu opiera się na ogrodnictwie (winnice, oliwki i figowce) oraz turystyce. Tutejsze pensjonaty oferują przyjezdnym alternatywne wakacje wśród malowaniczych wzgórz Judei. Położony na stoku wzgórza Ogród Biblijny ukazuje gościom zwyczaje Izraelitów z czasów biblijnych. Znajdują się tutaj drzewka oliwne i prasa, winorośle i kilka pras, pole pszenicy i klepisko, rekonstrukcja starożytnej synagogi, jaskinia pogrzebowa, namioty beduińskie oraz wieża strażnicza.

## Komunikacja
Na południe od moszawu znajduje się centrum firmy telekomunikacyjnej Globus Group Ltd., przy którym krzyżują się drogi nr 4115 z drogą nr 425 , którą jadąc na południe dojeżdża się do węzła drogowego z autostradą nr 1  (Tel Awiw-Jerozolima), natomiast jadąc na wschód dojeżdża się do miasteczka Kirjat Je’arim.

title: Jad ha-Szemona

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jad ha-Szemona
 |nazwa oryginalna             = {{k|he|יד השמונה}}
 |zdjęcie                      = YadHashmona314.jpg
 |opis zdjęcia                 = Jad ha-Szemona
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Jad ha-Szemony
 |państwo                      = ISR
 |1. jednostka administracyjna = [[Jerozolima (dystrykt)|Jerozolima]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 686
 |rok                          = 2006
 |liczba ludności              = 93
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 31°48′37″N 35°5′20″E
 |commons                      =
 |www                          = http://yadha8.co.il/
}}
'''Jad ha-Szemona''' ([[Język hebrajski|hebr.]]: יד השמונה) – [[moszaw]] położony w [[Samorząd regionu (Izrael)|samorządzie regionu]] [[Samorząd Regionu Matte Jehuda|Matte Jehuda]], w [[Jerozolima (dystrykt)|Dystrykcie Jerozolimy]], w [[Izrael]]u.

Leży w [[Wyżyna Judzka|górach Judzkich]] w odległości około 7 [[Kilometr|km]] na zachód od [[Jerozolima|Jerozolimy]], w otoczeniu moszawu [[Newe Ilan]] i miasteczka [[Kirjat Je’arim]].

== Historia ==
Moszaw został założony w [[1971]] przez [[Chrześcijaństwo|chrześcijan]] z [[Finlandia|Finlandii]], jako gest solidarności z państwem Izraela. Nazwa została wzięta od ośmiu żydowskich uchodźców, którzy w [[1938]] uciekli z [[Narodowy socjalizm|nazistowskiej]] [[Austria|Austrii]] do Finlandii. Jednak fiński rząd, współpracując z nazistami, przekazał w [[1942]] uchodźców w ręce [[gestapo]]. Siedmiu z nich zginęło w [[Obóz koncentracyjny|obozie koncentracyjnym]] [[Auschwitz-Birkenau]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.immanuel-tours.com/cities_hotels_hotelinfo.aspx?hotel=78 | tytuł = Yad Hashmona | data dostępu = 2008-10-12| autor = Immanuel Tours | język = en}}</ref>.
[[File:YadHaShmonaJan192022 05.jpg|thumb|border|center|Jad ha-Szemona|alt=Jad ha-Szemona|600x600px]]

== Gospodarka ==
Gospodarka moszawu opiera się na ogrodnictwie ([[Winnica|winnice]], [[Oliwka (roślina)|oliwki]] i [[Figowiec pospolity|figowce]]) oraz turystyce. Tutejsze pensjonaty oferują przyjezdnym alternatywne wakacje wśród malowaniczych wzgórz Judei<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.gojerusalem.com/SitePage.aspx?SiteID=429&FirstCatVal=1&FirstCat=Accommodation&SecCatVal=3&SecCat=Guesthouses | tytuł = Yad Hashmona Guesthouse | data dostępu = 2008-10-12| autor = Go Jerusalem | język = en}}</ref>. Położony na stoku wzgórza Ogród Biblijny ukazuje gościom zwyczaje Izraelitów z czasów [[Biblia|biblijnych]]. Znajdują się tutaj drzewka oliwne i [[Prasa (maszyna)|prasa]], winorośle i kilka pras, pole [[pszenica|pszenicy]] i [[Klepisko (podłoga)|klepisko]], rekonstrukcja starożytnej [[synagoga|synagogi]], jaskinia pogrzebowa, namioty beduińskie oraz wieża strażnicza<ref>{{cytuj stronę| url = https://archive.ph/20120721082027/http://www.bibleplaces.com/yadhashmonah.htm | tytuł = Yad HaShmonah | data dostępu = 2008-10-12| autor = Bible Places | język = en}}</ref>.

== Komunikacja ==
Na południe od moszawu znajduje się centrum firmy telekomunikacyjnej ''Globus Group Ltd.'', przy którym krzyżują się drogi nr 4115 z drogą nr 425 [[Plik:ISR-HW425.png|25px]], którą jadąc na południe dojeżdża się do węzła drogowego z [[autostrada|autostradą]] [[Autostrada 1 (Izrael)|nr 1]] [[Plik:ISR-FW-1.svg|25px]] ([[Tel Awiw-Jafa|Tel Awiw]]-[[Jerozolima]]), natomiast jadąc na wschód dojeżdża się do miasteczka [[Kirjat Je’arim]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://maps.google.com/maps?t=h&q=Israel&ie=UTF8&ll=31.809749,35.089645&spn=0.005151,0.00824&z=17 Zdjęcie satelitarne moszawu Jad ha-Szemona] Google Maps
* [https://amudanan.co.il/?lon=35.0890&lat=31.8103 Mapa moszawu Jad ha-Szemona] Amudanan

{{Samorząd Matte Jehuda}}

[[Kategoria:Samorząd Regionu Matte Jehuda]]
[[Kategoria:Moszawy]]

title: Jad ha-Szemonaיד השמונה

Państwo: Izrael

Dystrykt: Jerozolima


text:
# Vaxy
Vaxy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 151 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Vaxy plasuje się na 894. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 976.).

title: Vaxy

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Vaxy
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Vaxy
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Mozela (departament)|Mozela]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Château-Salins|Château-Salins]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 57702
 |powierzchnia                    = 5,39 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 151
 |gęstość zaludnienia             = 28 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 57170
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Mozela
 |współrzędne                     = 48°51′N 6°32′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Vaxy''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Mozela (departament)|Mozela]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 151 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Vaxy plasuje się na 894. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 976.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Château-Salins}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Mozela]]

title: Vaxy

Region: Grand Est

Departament: Mozela

Okręg: Château-Salins

• gęstość: 28 os./km²


text:
# Dąbrowa nad Czarną
Dąbrowa nad Czarną (do 1961 Dąbrowa II) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Aleksandrów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
| SIMC    | Nazwa           | Rodzaj    |
| ------- | --------------- | --------- |
| 0534463 | Dąbrowa-Kolonia | część wsi |
| 0534470 | Piła            | część wsi |

Była wsią klasztoru cystersów sulejowskich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku.
Miejscowość ta służyła jako plener dla licznych filmów i seriali, takich jak: Wierna rzeka (1983) – reż. Tadeusz Chmielewski, Ucieczka z miejsc ukochanych (1989) – reż. Julian Dziedzina, Janka (1989) – reż. Janusz Łęski i Adam Iwiński, Urwisy z Doliny Młynów (1985) – reż. Janusz Łęski, Przygrywka (1983) – reż. Janusz Łęski, Klementynka i Klemens – gęsi z Doliny Młynów (1986) – reż. Janusz Łęski, Stary człowiek i pies (2008) – reż. Witold Leszczyński i Andrzej Kostenko.
W 1886 r. w Dąbrowie nad Czarną urodził się Kazimierz Kosiński, polski poeta, historyk literatury, pedagog, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. 27 lutego 1918 r. przyszedł tu na świat gen. Aleksander Arkuszyński ps. „Maj”, kawaler orderu Virtuti Militari, odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Autor książki Przeciw dwóm wrogom (pierwsze wydanie 1995 r.), opisującej dzieje AK i ROAK na terenie swego rejonu, współautor książki Dzieje 25pp Armii Krajowej (wyd. 2001).
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Apostołów Piotra i Pawła.

title: Dąbrowa nad Czarną

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Dąbrowa nad Czarną
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Dąbrowa nad Czarną kościół śś Piotra i Pawła.JPG
 |opis zdjęcia           = Kościół świętych Piotra i Pawła
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = łódzkie
 |powiat                 = [[Powiat piotrkowski|piotrkowski]]
 |gmina                  = [[Aleksandrów (gmina w województwie łódzkim)|Aleksandrów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 189<ref>{{Cytuj |url=https://bdl.stat.gov.pl/bdl/metadane/cechy/4182 |tytuł=NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych |data=2022-09-19 |data dostępu=2022-10-04 |opublikowany=Bank Danych Lokalnych GUS}}</ref>
 |rok                    = 2022
 |strefa numeracyjna     = 044
 |kod pocztowy           = 26-337{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = EPI
 |SIMC                   = 0534457
 |kod mapy               = Aleksandrów (gmina w województwie łódzkim)
 |współrzędne            = 51°19'01"N 19°58'19"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|22166|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Dąbrowa nad Czarną
 |www                    =
}}
'''Dąbrowa nad Czarną''' (do 1961 ''Dąbrowa II''<ref>Zarządzenie nr 35 Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 marca 1961 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych ({{Monitor Polski|1961|22|106}})</ref>) – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo łódzkie|województwie łódzkim]], w [[powiat piotrkowski|powiecie piotrkowskim]], w [[Aleksandrów (gmina w województwie łódzkim)|gminie Aleksandrów]].

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[Województwo piotrkowskie|województwa piotrkowskiego]].

{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Dąbrowa nad Czarną{{r|R2013|teryt}}
|-
!    SIMC      !!                Nazwa                 !!        Rodzaj
|-
|0534463 || Dąbrowa-Kolonia || część wsi
|-
|0534470 || Piła || część wsi
|}

Była wsią [[Opactwo Cystersów w Sulejowie|klasztoru cystersów sulejowskich]] w [[województwo sandomierskie (I Rzeczpospolita)|województwie sandomierskim]] w ostatniej ćwierci XVI wieku<ref>Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.</ref>.

Miejscowość ta służyła jako plener dla licznych filmów i seriali, takich jak: ''[[Wierna rzeka (film 1983)|Wierna rzeka]]'' (1983) – reż. [[Tadeusz Chmielewski (reżyser)|Tadeusz Chmielewski]], ''[[Ucieczka z miejsc ukochanych]]'' (1989) – reż. [[Julian Dziedzina]], ''[[Janka (serial telewizyjny)|Janka]]'' (1989) – reż. [[Janusz Łęski]] i [[Adam Iwiński]], ''[[Urwisy z Doliny Młynów]]'' (1985) – reż. [[Janusz Łęski]], ''[[Przygrywka]]'' (1983) – reż. [[Janusz Łęski]], ''[[Klementynka i Klemens – gęsi z Doliny Młynów]]'' (1986) – reż. [[Janusz Łęski]], ''[[Stary człowiek i pies]]'' (2008) – reż. [[Witold Leszczyński]] i [[Andrzej Kostenko]].

W 1886 r. w Dąbrowie nad Czarną urodził się [[Kazimierz Kosiński]], polski poeta, historyk literatury, pedagog, członek [[Towarzystwo Naukowe Warszawskie|Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]]. 27 lutego 1918 r. przyszedł tu na świat [[Aleksander Arkuszyński|gen. Aleksander Arkuszyński]] ps. „Maj”, kawaler orderu [[Order Virtuti Militari|Virtuti Militari]], odznaczony dwukrotnie [[Krzyż Walecznych|Krzyżem Walecznych]]. Autor książki ''Przeciw dwóm wrogom'' (pierwsze wydanie 1995 r.), opisującej dzieje [[Armia Krajowa|AK]] i [[Ruch Oporu Armii Krajowej|ROAK]] na terenie swego rejonu, współautor książki ''Dzieje [[25 Pułk Piechoty AK|25pp Armii Krajowej]]'' (wyd. 2001).

Wieś jest siedzibą [[Kościół łaciński|rzymskokatolickiej]] parafii [[Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Dąbrowie nad Czarną|św. Apostołów Piotra i Pawła]]{{r|par}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name = R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=215|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
* <ref name=par>[https://diecezja.radom.pl/dabrowa-n-czarna-parafia-pw-swietych-apostolow-piotra-pawla/ Opis parafii na stronie diecezji]</ref>
}}

{{Gmina Aleksandrów (powiat piotrkowski)}}

[[Kategoria:Dąbrowa nad Czarną|*]]
[[Kategoria:Wsie cystersów sulejowskich (województwo sandomierskie)]]

title: Dąbrowa nad Czarną

Województwo: łódzkie

Powiat: piotrkowski

Gmina: Aleksandrów

Tablice rejestracyjne: EPI


text:
# The Showdown
The Showdown – trzeci wspólny album dwóch metalowych wokalistów: frontmana Masterplan Jorna Lande i wokalisty Symphony X Russella Allena, po raz kolejny z udziałem Magnusa Karlssona, który zajął się produkcją i napisaniem piosenek.
Płyta ta jest kontynuacją albumu The Revenge i została wydana 5 października 2010 roku w wytwórni Frontiers Records.

## Lista utworów
1. „The Showdown” – 6:04
2. „Judgement Day” – 5:59
3. „Never Again” – 4:58
4. „Turn All into Gold” – 4:01
5. „Bloodlines” – 5:06
6. „Copernicus” – 5:03
7. „We Will Rise Again” – 5:53
8. „The Guardian” – 4:40
9. „Maya” – 4:24
10. „The Artist” – 5:10
11. „Eternity” – 5:35
12. „Alias” – 4:45 (utwór dodatkowy)
13. „Judgement Day” (teledysk)

## Twórcy
- Jorn Lande – śpiew
- Russell Allen – śpiew
- Magnus Karlsson – gitara, gitara basowa, keyboard
- Jaime Salazar – perkusja

title: The Showdown

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = The Showdown
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Russell Allen]]
 |2. wykonawca              = [[Jørn Lande]]
 |wydany                    = [[2010]]
 |nagrywany                 =
 |gatunek                   = [[metal progresywny]]
 |długość                   = 61:38
 |wytwórnia                 = [[Frontiers Records]]
 |producent                 = [[Magnus Karlsson (muzyk)|Magnus Karlsson]]
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 2010
 |poprzedni album           = [[The Revenge]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2007
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
 |poprzedni album 2         = [[The Revenge]]
 |rok poprzedniego albumu 2 = 2007
 |następny album 2          =
 |rok następnego albumu 2   =
}}
'''The Showdown''' – trzeci wspólny album dwóch metalowych wokalistów: frontmana [[Masterplan]] [[Jørn Lande|Jorna Lande]] i wokalisty [[Symphony X]] [[Russell Allen|Russella Allena]], po raz kolejny z udziałem [[Magnus Karlsson (muzyk)|Magnusa Karlssona]], który zajął się produkcją i napisaniem piosenek.

Płyta ta jest kontynuacją albumu [[The Revenge]] i została wydana 5 października 2010 roku w wytwórni [[Frontiers Records]].

== Lista utworów ==

# „The Showdown” – 6:04
# „Judgement Day” – 5:59
# „Never Again” – 4:58
# „Turn All into Gold” – 4:01
# „Bloodlines” – 5:06
# „Copernicus” – 5:03
# „We Will Rise Again” – 5:53
# „The Guardian” – 4:40
# „Maya” – 4:24
# „The Artist” – 5:10
# „Eternity” – 5:35
# „Alias” – 4:45 (utwór dodatkowy)
# „Judgement Day” (teledysk)

== Twórcy ==
* [[Jørn Lande|Jorn Lande]] – śpiew
* [[Russell Allen]] – śpiew
* [[Magnus Karlsson (muzyk)|Magnus Karlsson]] – [[gitara]], [[gitara basowa]], [[keyboard]]
* [[Jaime Salazar]] – [[perkusja]]

{{SORTUJ:Showdown}}
[[Kategoria:Albumy heavymetalowe]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2010]]
[[Kategoria:Albumy Frontiers Records]]

title: The Showdown

Gatunek: metal progresywny

Wydawnictwo: Frontiers Records

Producent: Magnus Karlsson

The Revenge · (2007): The Showdown · (2010) · —


text:
# Kwas glioksalowy
Kwas glioksalowy (CHO-COOH) – organiczny związek chemiczny, najprostszy aldehydokwas. Jest gęstą cieczą, łatwo rozpuszczalną w wodzie, w przyrodzie spotykany w niedojrzałych owocach. Otrzymuje się go poprzez utlenianie  glikolu etylenowego kwasem azotowym.
W związku z obecnością grupy aldehydowej charakteryzuje się on reakcjami swoistymi dla aldehydów, jak tworzenie lustra srebrowego z amoniakalnym roztworem tlenku srebra, przyłączanie kwasu cyjanowodorowego, tworzenie związków wodorosiarczynowych itp. Jednoczenie jako aldehydokwas, kwas glioksalowy odznacza się wszystkimi własnościami charakterystycznymi dla kwasów.
Podczas gotowania kwasu glioksalowego z wodorotlenkiem potasu ulega on dysproporcjonowaniu (utlenianie jednej cząsteczki kwasu glioksalowego do kwasu szczawiowego kosztem redukcji drugiej cząsteczki do kwasu hydroksyoctowego):
2 CHO-COOH + H2O → HOCH2COOH + HOOC-COOH

title: Kwas glioksalowy

wikitext:
{{Związek chemiczny infobox
 |nazwa                      = Kwas glioksalowy
 |1. grafika                 =
 |opis 1. grafiki            =
 |2. grafika                 = Glyoxylic acid.png
 |opis 2. grafiki            =
 |3. grafika                 = Glyoxylic-acid-3D-balls.png
 |opis 3. grafiki            =
 |nazwa systematyczna        =
 |inne nazwy                 =
 |wzór sumaryczny            = C2H2O3
 |inne wzory                 =
 |masa molowa                = 74,04
 |wygląd                     =
 |SMILES                     = C(=O)C(=O)O
 |numer CAS                  = 298-12-4
 |PubChem                    = 760
 |DrugBank                   =
 |gęstość                    =
 |gęstość źródło             =
 |stan skupienia w podanej g =
 |g warunki niestandardowe   =
 |rozpuszczalność w wodzie   =
 |rww źródło                 =
 |rww warunki niestandardowe =
 |inne rozpuszczalniki       =
 |temperatura topnienia      =
 |tt źródło                  =
 |tt warunki niestandardowe  =
 |temperatura wrzenia        =
 |tw źródło                  =
 |tw warunki niestandardowe  =
 |temperatura krytyczna      =
 |tk źródło                  =
 |ciśnienie krytyczne        =
 |ck źródło                  =
 |logP                       =
 |kwasowość                  =
 |zasadowość                 =
 |lepkość                    =
 |l źródło                   =
 |l warunki niestandardowe   =
 |napięcie powierzchniowe    =
 |np źródło                  =
 |np warunki niestandardowe  =
 |układ krystalograficzny    =
 |moment dipolowy            =
 |moment dipolowy źródło     =
 |karta charakterystyki      =
 |zagrożenia GHS źródło      =
 |piktogram GHS              =
 |hasło GHS                  =
 |zwroty H                   =
 |zwroty EUH                 =
 |zwroty P                   =
 |NFPA 704                   =
 |NFPA 704 źródło            =
 |temperatura zapłonu        =
 |tz źródło                  =
 |tz warunki niestandardowe  =
 |temperatura samozapłonu    =
 |ts źródło                  =
 |ts warunki niestandardowe  =
 |numer RTECS                =
 |dawka śmiertelna           =
 |pochodne                   =
 |podobne związki            = [[glioksal]]
 |commons                    =
}}
'''Kwas glioksalowy''' (CHO-COOH) – [[Związki organiczne|organiczny związek chemiczny]], najprostszy [[aldehydokwasy|aldehydokwas]]. Jest gęstą cieczą, łatwo rozpuszczalną w wodzie, w przyrodzie spotykany w niedojrzałych owocach. Otrzymuje się go poprzez utlenianie  [[Glikol etylenowy|glikolu etylenowego]] [[kwas azotowy|kwasem azotowym]].

W związku z obecnością [[grupa aldehydowa|grupy aldehydowej]] charakteryzuje się on reakcjami swoistymi dla [[aldehydy|aldehydów]], jak tworzenie [[Próba Tollensa|lustra srebrowego]] z amoniakalnym roztworem [[tlenek srebra|tlenku srebra]], przyłączanie [[Cyjanowodór|kwasu cyjanowodorowego]], tworzenie [[związki wodorosiarczynowe|związków wodorosiarczynowych]] itp. Jednoczenie jako aldehydokwas, kwas glioksalowy odznacza się wszystkimi własnościami charakterystycznymi dla [[Kwasy|kwasów]].

Podczas gotowania kwasu glioksalowego z [[wodorotlenek potasu|wodorotlenkiem potasu]] ulega on [[dysproporcjonowanie|dysproporcjonowaniu]] ([[utlenianie]] jednej cząsteczki kwasu glioksalowego do [[kwas szczawiowy|kwasu szczawiowego]] kosztem [[redukcja (chemia)|redukcji]] drugiej cząsteczki do [[kwas hydroksyoctowy|kwasu hydroksyoctowego]]):
: 2 CHO-COOH + H2O → HOCH2COOH + HOOC-COOH

== Bibliografia ==
* W.G. Żiriakow, ''Chemia organiczna'', Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1976

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Aldehydy]]
[[Kategoria:Kwasy karboksylowe]]

title: Kwas glioksalowy

Podobne związki: glioksal


text:
# Invalidovna (pałac)
Invalidovna – budynek w dzielnicy Karlín, w Pradze.
Budynek został zbudowany w latach 1731–1737 jako pensjonat dla inwalidów wojennych (weteranów) przez Kiliána Ignáca Dientzenhofera. Był wzorowany na Les Invalides, budynku dla weteranów otwartym w Paryżu w 1679. W gmachu mieszkało około 1200 weteranów. W 1935 roku wszystkich mieszkańców przeniesiono do innego budynku o tej samej nazwie, mieszczącego się w mieście Hořice, a sam gmach został wykorzystany przez armię czeską. Później był używany jako archiwum wojskowe. W okresie II wojny światowej mieściło się w nim Muzeum Techniki.
Budynek został zniszczony przez powódź w 2002, podczas której większość materiałów archiwalnych także uległa zniszczeniu. Budynek czeka obecnie na odbudowę. Jedną z możliwości wykorzystania w przyszłości jest nowy Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Karola w Pradze.
Nazwa pobliskiej stacji metra Invalidovna nosi imię budynku.

title: Invalidovna (pałac)

wikitext:
[[Plik:Invalidovna z vychodu.jpg|mały|200px|Invalidovna]]
'''Invalidovna''' – budynek w dzielnicy [[Karlín]], w [[Praga|Pradze]].

Budynek został zbudowany w latach 1731–1737 jako pensjonat dla inwalidów wojennych (weteranów) przez [[Kilian Ignaz Dientzenhofer|Kiliána Ignáca Dientzenhofera]]. Był wzorowany na [[Les Invalides]], budynku dla weteranów otwartym w [[Paryż]]u w [[1679]]. W gmachu mieszkało około 1200 weteranów. W [[1935]] roku wszystkich mieszkańców przeniesiono do innego budynku o tej samej nazwie, mieszczącego się w mieście [[Hořice]], a sam gmach został wykorzystany przez armię czeską. Później był używany jako archiwum wojskowe. W okresie II wojny światowej mieściło się w nim [[Narodowe Muzeum Techniki w Pradze|Muzeum Techniki]].

Budynek został zniszczony przez powódź w 2002, podczas której większość materiałów archiwalnych także uległa zniszczeniu. Budynek czeka obecnie na odbudowę. Jedną z możliwości wykorzystania w przyszłości jest nowy Wydział Filozoficzny [[Uniwersytet Karola|Uniwersytetu Karola]] w [[Praga|Pradze]].

Nazwa pobliskiej stacji metra [[Invalidovna (stacja metra)|Invalidovna]] nosi imię budynku.

== Zobacz też ==

* [[zawody kolarskie w Pradze (1882)]], które odbyły się na terenie Invalidovni

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.invalidovna.cz/clanek.php?karlinska-invalidovna&s= Web www.invalidovna.cz]

{{commonscat|Invalidovna (Prague)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Architektura w Pradze]]