text:
# Save Me (serial telewizyjny)
Save Me (2013) – amerykański serial komediowy stworzony przez Johna Scotta Shepherda oraz zrealizowany przez JSS Entertainment, Original Film i Sony Pictures Television.
W maju 2012 roku, stacja NBC otrzymała zamówienie na pierwszy sezon składający się z 13 odcinków. Premiera serialu odbyła się w Stanach Zjednoczonych 23 maja 2013 na amerykańskim kanale NBC. Na antenie miało zostać wyemitowanych 13 odcinków, ale zostało wyemitowanych tylko 7 odcinków. Emisja zakończyła się 13 czerwca 2013 na siódmym odcinku.

## Opis fabuły
Serial opisuje perypetie Beth Harper (Anne Heche), która po strasznym wypadku zaczyna wierzyć, że przemawia przez nią sam Bóg. Obdarzona mocą Harper zmienia życie swoje i innych ludzi. Codziennie kobieta przeżywa niesamowite i zabawne przygody.

## Obsada
- Anne Heche jako Beth Harper
- Michael Landes jako Tom Harper
- Alexandra Breckenridge jako Carly Brugano
- Heather Burns jako Jenna Derring
- Madison Davenport jako Emily Harper
- Lamman Rucker jako doktor John Wilkins
- Joy Osmanski jako Maggie Tompkins
- Stephen Schneider jako Pete Dennings

## Odcinki
| № | Nr | Tytuł                | Reżyseria         | Scenariusz                                         | Premiera (NBC)  |
| - | -- | -------------------- | ----------------- | -------------------------------------------------- | --------------- |
| 1 | 1  | The Book of Beth     | Scott Winant      | John Scott Shepherd                                | 23 maja 2013    |
| 2 | 2  | Take It Back         | Scott Winant      | Darlene Hunt                                       | 23 maja 2013    |
| 3 | 3  | WWJD                 | Wendey Stanzler   | Andy Bobrow                                        | 30 maja 2013    |
| 4 | 4  | Heal Thee            | Randy Zisk        | Mark Driscoll                                      | 30 maja 2013    |
| 5 | 5  | Whatever the Weather | Jann Turner       | Nancy Fichman, Jennifer Hoppe-House i Anthony King | 6 czerwca 2013  |
| 6 | 6  | Heavenly Hostess     | Michael MacDonald | Steve Baldikoski i Bryan Behar                     | 6 czerwca 2013  |
| 7 | 7  | Holier Than Thou     | Scott Winant      | Raphael Bob-Waksberg, Joanna Calo i Julie Durk     | 13 czerwca 2013 |

title: Save Me (serial telewizyjny)

wikitext:
{{Serial infobox
 |tytuł                   = Save Me
 |oryginalny tytuł        =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |alt grafiki             =
 |inny tytuł              =
 |gatunek                 = [[film komediowy|serial komediowy]]
 |kraj produkcji          = [[Stany Zjednoczone]]
 |oryginalny język        = [[Język angielski|angielski]]
 |twórcy                  = John Scott Shepherd
 |główne role             = [[Anne Heche]]
[[Michael Landes]]
[[Alexandra Breckenridge]]
[[Heather Burns]]
[[Madison Davenport]]
[[Lamman Rucker]]
[[Joy Osmanski]]
[[Stephen Schneider]]
 |muzyka tytułowa         =
 |liczba odcinków         = 7
 |liczba serii            = 1
 |nagrody                 =
 |lista odcinków          =
 |produkcja               = JSS Entertainment
Original Film
Sony Pictures Television
 |produkcja wykonawcza    =
 |reżyseria               = Scott Winant
 |scenariusz              = John Scott Shepherd
 |narracja                =
 |muzyka                  =
 |zdjęcia                 =
 |scenografia             =
 |wytwórnia               =
 |czas trwania            = 20 minut
 |kąt kamery              =
 |kraj oryginalnej emisji =
 |data premiery           = 23 maja 2013
 |stacja telewizyjna      = [[NBC]]
 |pierwsza emisja         =
 |lata emisji             = 2013
 |status                  = zakończony
 |format obrazu           =
 |format dźwięku          =
 |poprzednik              =
 |kontynuacja             =
 |powiązane               =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Save Me''' (2013) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] serial komediowy stworzony przez Johna Scotta Shepherda oraz zrealizowany przez JSS Entertainment, Original Film i Sony Pictures Television.

W maju 2012 roku, stacja [[NBC]] otrzymała zamówienie na pierwszy sezon składający się z 13 odcinków<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.deadline.com/2012/05/save-me-picked-up-to-series-as-nbc-starts-new-series-pickup/ |tytuł=2ND UPDATE: '1600 Penn', 'Animal Practice', 'New Normal', 'Revolution' & 'Save Me' Picked Up To Series At NBC |data=2012-05-07 |nazwisko=Andreeva |imię=Nellie |praca=Deadline.com|data dostępu=2015-05-04 }}</ref>. Premiera serialu odbyła się w Stanach Zjednoczonych 23 maja 2013 na amerykańskim kanale NBC<ref>{{cytuj stronę |url=http://tvbythenumbers.zap2it.com/2013/04/15/nbc-sets-premiere-dates-for-summer-series-save-me-camp-american-ninja-warrior-more/178032/ |tytuł=NBC Sets Premiere Dates for Summer Series 'Save Me', 'Camp', 'American Ninja Warrior' & More |nazwisko=Bibel |imię=Sara |praca=TV by the Numbers |opublikowany=Zap2it |data=2013-04-15 |data dostępu=2015-05-04 |archiwum=https://web.archive.org/web/20130830060756/http://tvbythenumbers.zap2it.com/2013/04/15/nbc-sets-premiere-dates-for-summer-series-save-me-camp-american-ninja-warrior-more/178032/ |zarchiwizowano=2013-08-30 }}</ref>. Na antenie miało zostać wyemitowanych 13 odcinków, ale zostało wyemitowanych tylko 7 odcinków. Emisja zakończyła się 13 czerwca 2013 na siódmym odcinku.

== Opis fabuły ==
Serial opisuje perypetie Beth Harper ([[Anne Heche]]), która po strasznym wypadku zaczyna wierzyć, że przemawia przez nią sam Bóg. Obdarzona mocą Harper zmienia życie swoje i innych ludzi. Codziennie kobieta przeżywa niesamowite i zabawne przygody.

== Obsada ==
* [[Anne Heche]] jako Beth Harper
* [[Michael Landes]] jako Tom Harper
* [[Alexandra Breckenridge]] jako Carly Brugano
* [[Heather Burns]] jako Jenna Derring
* [[Madison Davenport]] jako Emily Harper
* [[Lamman Rucker]] jako doktor John Wilkins
* [[Joy Osmanski]] jako Maggie Tompkins
* [[Stephen Schneider]] jako Pete Dennings

== Odcinki ==
{{Odcinek/góra
 |odcinek          = tak
 |numer            = tak
 |tytuł            = tak
 |premiera USA     = tak
 |stacja           = [[NBC]]
 |premiera POL     = nie
 |stacja POL       = b/d
 |reżyseria        = tak
 |scenariusz       = tak
 |kod produkcji    =
 |styl             = background: #74BBFB;
}}
{{odcinek
|numer = 1  |odcinek = 1
|dopisek =
|tytuł = The Book of Beth
|źródło =
|premiera USA = 23 maja 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Scott Winant
|scenariusz = John Scott Shepherd
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
{{odcinek
|numer = 2 |odcinek = 2
|dopisek =
|tytuł = Take It Back
|źródło =
|premiera USA = 23 maja 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Scott Winant
|scenariusz = Darlene Hunt
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
{{odcinek
|numer = 3 |odcinek = 3
|dopisek =
|tytuł = WWJD
|źródło =
|premiera USA = 30 maja 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Wendey Stanzler
|scenariusz = Andy Bobrow
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
{{odcinek
|numer = 4 |odcinek = 4
|dopisek =
|tytuł = Heal Thee
|źródło =
|premiera USA = 30 maja 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Randy Zisk
|scenariusz = Mark Driscoll
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
{{odcinek
|numer = 5 |odcinek = 5
|dopisek =
|tytuł = Whatever the Weather
|źródło =
|premiera USA = 6 czerwca 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Jann Turner
|scenariusz = Nancy Fichman, Jennifer Hoppe-House i Anthony King
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
{{odcinek
|numer = 6 |odcinek = 6
|dopisek =
|tytuł = Heavenly Hostess
|źródło =
|premiera USA = 6 czerwca 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Michael MacDonald
|scenariusz = Steve Baldikoski i Bryan Behar
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
{{odcinek
|numer = 7 |odcinek = 7
|dopisek =
|tytuł = Holier Than Thou
|źródło =
|premiera USA = 13 czerwca 2013
|premiera POL =
|reżyseria = Scott Winant
|scenariusz = Raphael Bob-Waksberg, Joanna Calo i Julie Durk
|opis =
|kolor linii    = 74BBFB
}}
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|2245117|Save Me}}
* {{Filmweb|tytuł|659015|Save Me}}

[[Kategoria:Amerykańskie telewizyjne seriale komediowe]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne emitowane od 2013]]
[[Kategoria:Seriale telewizyjne zakończone w 2013]]
[[Kategoria:Programy telewizji NBC]]

title: Save Me

Gatunek: serial komediowy

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Oryginalny język: angielski

Twórcy: John Scott Shepherd

Główne role: Anne Heche · Michael Landes · Alexandra Breckenridge · Heather Burns · Madison Davenport · Lamman Rucker · Joy Osmanski · Stephen Schneider

Produkcja: JSS Entertainment · Original Film · Sony Pictures Television

Reżyseria: Scott Winant

Scenariusz: John Scott Shepherd

Czas trwania odcinka: 20 minut

Stacja telewizyjna: NBC

Status: zakończony


text:
# Gerhard Schaller
Gerhard Schaller (ur. 5 grudnia 1929, zm. 30 stycznia 2006) – wschodnioniemiecki piłkarz, występujący na pozycji obrońcy.
W latach 1955–1956 rozegrał 5 meczów w reprezentacji Niemieckiej Republiki Demokratycznej.

wikiname: plwiki

title: Gerhard Schaller

in_language: pl

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Gerhard Schaller
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[5 grudnia]] [[1929]]
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            = [[30 stycznia]] [[2006]]
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! ?         ! [[BSG Aufbau Theuma]]
! 1951–1952 ! [[SV Stahl Thale|BSG Stahl Thale]]
! 1953–1954 ! [[BSG Empor Lauter]]
! 1954–1962 ! [[Empor Rostock]]
! ?         ! [[SV Warnemünde Fußball|BSG Motor Warnowwerft 1949 Warnemünde]]
 |kariera reprezentacyjna = ! 1955–1956 ! {{flaga|DDR}} [[Reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej mężczyzn|NRD]] ! 5 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Gerhard Schaller''' (ur. [[5 grudnia]] [[1929]], zm. [[30 stycznia]] [[2006]]) – [[Niemiecka Republika Demokratyczna|wschodnioniemiecki]] piłkarz, występujący na pozycji obrońcy.

W latach 1955–1956 rozegrał 5 meczów w [[Reprezentacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Niemieckiej Republiki Demokratycznej]].

== Bibliografia ==
* [http://www.national-football-teams.com/player/17675/Gerhard_Schaller.html Profil na national-football-teams.com] {{lang|en}}
* [https://eu-football.info/_player.php?id=18599 Gerhard Schaller] w bazie EU.FOOTBALL {{lang|en}}
* [http://www.rsssf.com/players/gschallerdata.html Profil na rsssf.com] {{lang|en}}
* [http://rsssf.com/miscellaneous/gschaller-intl.html Profil na rsssf.com] {{lang|en}}
* [http://www.weltfussball.de/spieler_profil/Gerhard-Schaller/ Profil na worldfootball.net] {{lang|en}}
* [http://www.fussballdaten.de/spieler/schallergerhard/1956/ Profil na fussballdaten.de] {{lang|de}}

{{SORTUJ:Schaller, Gerhard}}
[[Kategoria:Reprezentanci Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1929]]
[[Kategoria:Zmarli w 2006]]

title: · Gerhard Schaller

Data urodzenia: 5 grudnia 1929

Data śmierci: 30 stycznia 2006

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

BSG Aufbau Theuma
BSG Motor Warnowwerft 1949 Warnemünde

BSG Stahl Thale

BSG Empor Lauter

Empor Rostock

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

NRD · 5 · (0)


text:
# Qinshan Wensui
Qinshan Wensui (chiń. 欽山文邃 pinyin Qīnshān Wénsuì; kor. 흠산문수 Hŭmsan Munsu; jap. Kinzan Bunsui; wiet. Khâm Sơn Văn Thúy; ur. IX wiek) – chiński mistrz chan ze szkoły caodong.

## Życiorys
Pochodził z Fuzhou. Już jako młody człowiek został uczniem mistrza chan Zishana Huanzhonga w klasztorze chan w Hangzhou. Nieco później, razem ze swymi przyjaciółmi Yantou Quanhuo i Xuefengiem Yicunem, praktykował u mistrza chan Deshana Xuanjiana. Jednak ścisłe metody nauczania Deshana były zbyt surowe dla Qinshana, dlatego opuścił tego mistrza i rozpoczął naukę u mistrza chan Dongshana Liangjie.
Pod kierunkiem Dongshana, Qinshan urzeczywistnił Dharmę Buddy i stał się bardzo znanym nauczycielem chanu.
Qinshan spytał Deshana: „Tianhuang mówił tak, a Longtan mówił tak. Jak mówi mistrz?”
Deshan powiedział: „Dlaczego nie sprawdzisz Tianhuanga i Longtana, a wtedy zobaczysz?”
Qinshan chciał coś powiedzieć, gdy nagle Deshan uderzył go.
Qinshan wrócił do Domu Długiego Życia i powiedział: „Co słuszne, to słuszne, ale uderzenie mnie, to już za dużo.”
Yantou powiedział: „Jeśli mówisz tak jak teraz, nigdy nie zobaczysz Deshana.”
Następnie Qinshan praktykował u Dongshana i osiągnął urzeczywistnienie. Został spadkobiercą Dharmy Donghsana. Gdy miał dwadzieścia siedem lat udał się na górę Qin. I tam, siedząc przed całą kongregacją mnichów, osiągnął wielkie oświecenie. Opowiedział wtedy mnichom o swoim pierwszym spotkaniu z Dongshanem.
Dongshan spytał mnie: „Skąd przychodzisz?”
Powiedziałem: „Z góry Dazi (Wielkiego Współczucia).”
Dongshan powiedział: „Czy widziałeś Wielkie Współczucie?”
Powiedziałem: „Widziałem je.”
Dongshan powiedział: „Czy widziałeś je przed formą? Czy widziałeś je po formie?”
Powiedziałem: „Zobaczyłem je ani przed ani po formie.”
Dongshan milczał.
Następnie Qinshan [powiedział do kongregacji na górze Qin]: „Opuściłem mistrza zbyt szybko. Ja jeszcze w pełni nie urzeczywistniłem znaczenia Dongshana.”
Klasztor Qinshan znajduje się w mieście Daohe w powiecie Lixian. Został zbudowany na zachodzie góry Peng przez mistrza chan Qinshana Wensui w okresie Dade w czasach dynastii Tang.
Mnich powiedział do Qinshana: „Jest coś szczególnego w spotkaniu z tobą. Mistrzu, to powoduje wymiotowanie doktrynalnym wiatrem naszej szkoły.”
Qinshan powiedział: „Jeśli przychodzisz w pewien szczególny sposób, muszę zwymiotować.”
Mnich powiedział: „Proszę zrób to.”
Qinshan uderzył go.
Mnich milczał.
Qinshan powiedział: „Próbowanie schwytania królika poprzez czekanie na niego aż wpadnie na pniak. Niszczysz swój umysł.”
Mistrz ten występuje w 56 gong’anie z Biyan lu.

## Linia przekazu Dharmy zen
Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.
- 33/6. Huineng (638–713)
  - 34/7. Qingyuan Xingsi (660–740)
    - 35/8. Shitou Xiqian (700–790)
      - 36/9. Yaoshan Weiyan (751–834)
        - 37/10. Yunyan Tansheng (770–841)
          - 38/11. Dongshan Liangjie (807–869) szkoła caodong
            - 39/12. Jiufeng Puman (bd)
              - 40/13. Tong’an Wei (bd)

            - 39/12. Youqi Daoyou (bd)
            - 39/12. Tiantong Weiqi (bd)
            - 39/12. Yunju Daoying (zm. 902)
              - 40/13/1. Taekyŏng Yŏŏm (862–930) szkoła sŏngju – Korea
              - 40/13. Tong’an Daopi (bd) (także Daoying)
                - 41/14. Tong’an Guanzhi (bd)
                  - 42/15. Liangshan Yuanguan (bd)
                    - 43/16. Dayang Jingxuan (943–1027) (także Jingyan)

            - 39/12. Longya Judun (835–923)
              - 40/13. Yanqing (bd)
              - 40/13. Hanzhu (bd)

            - 39/12. Qinshan Wensui (bd)
            - 39/12. Yuezhou Qianfeng (bd)
            - 39/12. Qinglin Shiqian (bd)
            - 39/12. Sushan Kuangren (837–909)
              - 40/13. Huguo Shoucheng (bd)
              - 40/13/1. Tongjin Kyŏngbo (868–948) szkoła tongni – Korea

            - 39/12. Jingdiao Xianzu (bd)
            - 39/12. Caoshan Benji (840–901)

title: Qinshan Wensui

wikitext:
{{Nazwisko chińskie|Qinshan}}
{{Buddysta infobox
 |imię              = Qinshan Wensui
 |imię oryginalne   = 欽山文邃
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |alt grafiki       =
 |imię i nazwisko   =
 |data urodzenia    = IX wiek
 |miejsce urodzenia = [[Fuzhou]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   = klasztor Qinshan (?)
 |szkoła            = [[caodong]]
 |linia Dharmy      = [[Dongshan Liangjie]]
 |nauczyciel        = [[Dongshan Liangjie]]
 |następca          =
 |zakon             = [[Chan (buddyzm)|chan]]
 |tytuł             =
 |cytat             =
 |commons           =
}}
'''Qinshan Wensui''' ([[język chiński|chiń.]] 欽山文邃 [[pinyin]] ''Qīnshān Wénsuì''; [[język koreański|kor.]] 흠산문수 ''Hŭmsan Munsu''; [[język japoński|jap.]] ''Kinzan Bunsui''; [[język wietnamski|wiet.]] ''Khâm Sơn Văn Thúy''; ur. [[IX wiek]]) – chiński mistrz [[chan (buddyzm)|chan]] ze szkoły [[caodong]].

== Życiorys ==
Pochodził z [[Fuzhou]]. Już jako młody człowiek został uczniem mistrza chan [[Zishan Huanzhong|Zishana Huanzhonga]] w [[Klasztor buddyjski|klasztorze]] chan w [[Hangzhou]]. Nieco później, razem ze swymi przyjaciółmi [[Yantou Quanhuo]] i [[Xuefeng Yicun|Xuefengiem Yicunem]], praktykował u mistrza chan [[Deshan Xuanjian|Deshana Xuanjiana]]. Jednak ścisłe metody nauczania Deshana były zbyt surowe dla Qinshana, dlatego opuścił tego mistrza i rozpoczął naukę u mistrza chan [[Dongshan Liangjie|Dongshana Liangjie]].

Pod kierunkiem Dongshana, Qinshan urzeczywistnił [[Dharma|Dharmę Buddy]] i stał się bardzo znanym nauczycielem chanu.

: Qinshan spytał Deshana: „[[Tianhuang Daowu|Tianhuang]] mówił tak, a [[Longtan Chongxin|Longtan]] mówił tak. Jak mówi mistrz?”
: Deshan powiedział: „Dlaczego nie sprawdzisz Tianhuanga i Longtana, a wtedy zobaczysz?”
: Qinshan chciał coś powiedzieć, gdy nagle Deshan uderzył go.
: Qinshan wrócił do Domu Długiego Życia i powiedział: „Co słuszne, to słuszne, ale uderzenie mnie, to już za dużo.”
: Yantou powiedział: „Jeśli mówisz tak jak teraz, nigdy nie zobaczysz Deshana.”

Następnie Qinshan praktykował u Dongshana i osiągnął urzeczywistnienie. Został spadkobiercą Dharmy Donghsana. Gdy miał dwadzieścia siedem lat udał się na górę Qin. I tam, siedząc przed całą kongregacją mnichów, osiągnął wielkie oświecenie. Opowiedział wtedy mnichom o swoim pierwszym spotkaniu z Dongshanem.
: Dongshan spytał mnie: „Skąd przychodzisz?”
: Powiedziałem: „Z góry Dazi (Wielkiego Współczucia).”
: Dongshan powiedział: „Czy widziałeś Wielkie Współczucie?”
: Powiedziałem: „Widziałem je.”
: Dongshan powiedział: „Czy widziałeś je przed formą? Czy widziałeś je po formie?”
: Powiedziałem: „Zobaczyłem je ani przed ani po formie.”
: Dongshan milczał.
: Następnie Qinshan [powiedział do kongregacji na górze Qin]: „Opuściłem mistrza zbyt szybko. Ja jeszcze w pełni nie urzeczywistniłem znaczenia Dongshana.”

Klasztor Qinshan znajduje się w mieście [[Daohe]] w powiecie [[Lixian]]. Został zbudowany na zachodzie góry Peng przez mistrza chan Qinshana Wensui w okresie Dade w czasach [[Dynastia Tang|dynastii Tang]].

: Mnich powiedział do Qinshana: „Jest coś szczególnego w spotkaniu z tobą. Mistrzu, to powoduje wymiotowanie doktrynalnym wiatrem naszej szkoły.”
: Qinshan powiedział: „Jeśli przychodzisz w pewien szczególny sposób, muszę zwymiotować.”
: Mnich powiedział: „Proszę zrób to.”
: Qinshan uderzył go.
: Mnich milczał.
: Qinshan powiedział: „Próbowanie schwytania królika poprzez czekanie na niego aż wpadnie na pniak. Niszczysz swój umysł<ref>Andy Ferguson. ''Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings'', s. 216.</ref>.”

Mistrz ten występuje w 56 [[Koan|gong’anie]] z ''[[Biyan lu]]''.

== [[Linia przekazu Dharmy zen]] ==
Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach [[Mahakaśjapa|Mahakaśjapy]].

Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach [[Bodhidharma|Bodhidharmy]].
* 33/6. '''[[Huineng]]''' ([[638]]–[[713]])
** 34/7. '''[[Qingyuan Xingsi]]''' ([[660]]–[[740]])
*** 35/8. '''[[Shitou Xiqian]]''' ([[700]]–[[790]])
**** 36/9. '''[[Yaoshan Weiyan]]''' ([[751]]–[[834]])
***** 37/10. '''[[Yunyan Tansheng]]''' ([[770]]–[[841]])
****** 38/11. '''[[Dongshan Liangjie]]''' ([[807]]–[[869]]) '''szkoła [[caodong]]'''
******* 39/12. '''[[Jiufeng Puman]]''' (bd)
******** 40/13. '''[[Tong’an Wei]]''' (bd)
******* 39/12. '''[[Youqi Daoyou]]''' (bd)
******* 39/12. '''[[Tiantong Weiqi]]''' (bd)
******* 39/12. '''[[Yunju Daoying]]''' (zm. [[902]])
******** 40/13/1. '''[[Taekyŏng Yŏŏm]]''' ([[862]]–[[930]]) '''szkoła [[sŏngju]] – Korea'''
******** 40/13. '''[[Tong’an Daopi]]''' (bd) (także '''Daoying''')
********* 41/14. '''[[Tong’an Guanzhi]]''' (bd)
********** 42/15. '''[[Liangshan Yuanguan]]''' (bd)
*********** 43/16. '''[[Dayang Jingxuan]]''' ([[943]]–[[1027]]) (także '''Jingyan''')
******* 39/12. '''[[Longya Judun]]''' ([[835]]–[[923]])
******** 40/13. '''[[Yanqing]]''' (bd)
******** 40/13. '''[[Hanzhu]]''' (bd)
******* 39/12. '''Qinshan Wensui''' (bd)
******* 39/12. '''[[Yuezhou Qianfeng]]''' (bd)
******* 39/12. '''[[Qinglin Shiqian]]''' (bd)
******* 39/12. '''[[Sushan Kuangren]]''' ([[837]]–[[909]])
******** 40/13. '''[[Huguo Shoucheng]]''' (bd)
******** 40/13/1. '''[[Tongjin Kyŏngbo]]''' ([[868]]–[[948]]) '''szkoła [[tongni]] – Korea'''
******* 39/12. '''[[Jingdiao Xianzu]]''' (bd)
******* 39/12. '''[[Caoshan Benji]]''' ([[840]]–[[901]])

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* Andy Ferguson. ''Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings''. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. {{ISBN|0-86171-163-7}}.

[[Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang]]
[[Kategoria:Urodzeni w IX wieku]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Fuzhou]]

title: Qinshan Wensui欽山文邃

Data i miejsce urodzenia: IX wiek · Fuzhou

Miejsce śmierci: klasztor Qinshan (?)

Szkoła: caodong

Linia przekazu · Dharmy zen: Dongshan Liangjie

Nauczyciel: Dongshan Liangjie

Zakon: chan


text:
# Norman Cecil Egerton Miller
Norman Cecil Egerton Miller (ur. 13 lipca 1893 w Ramsgate, zm. 26 maja 1980 w Sturminster) – brytyjski entomolog, specjalizujący się w heteropterologii i ortopterologii.
Mimo braku wykształcenia kierunkowego pracował w latach 1928–1947 jako entomolog na Wydziale Rolniczym Universiti Kuala Lumpur w stolicy Malezji. W latach 1947–1949 przebywał w Zimbabwe. W 1949 roku zatrudniony został w Commonwealth Institute of Entomology w Londynie.
Miller jest autorem licznych publikacji naukowych poświęconych pluskwiakom różnoskrzydłym i prostoskrzydłym. Specjalizował się w rodzinach zajadkowatych i szarańczowatych. Najbardziej znanymi jego publikacjami są Notes on the Biology of the Reduviidae of Southern Rhodesia z 1953 roku oraz książka The Biology of the Heteroptera z 1956 roku.
Zbiory Millera zdeponowane zostały w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.

title: Norman Cecil Egerton Miller

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Norman Cecil Egerton Miller
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   =
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = [[13 lipca]] [[1893]]
 |miejsce urodzenia         = [[Ramsgate]]
 |data śmierci              = [[26 maja]] [[1980]]
 |miejsce śmierci           = [[Sturminster]]
 |stopień lub tytuł naukowy =
 |specjalność               = [[entomologia]]
 |almamater                 =
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            =
 |jednostka1 nazwa          =
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Norman Cecil Egerton Miller''' (ur. [[13 lipca]] [[1893]] w [[Ramsgate]], zm. [[26 maja]] [[1980]] w [[Sturminster]]) – [[Wielka Brytania|brytyjski]] [[entomologia|entomolog]], specjalizujący się w [[heteropterologia|heteropterologii]] i [[ortopterologia|ortopterologii]].

Mimo braku wykształcenia kierunkowego pracował w latach 1928–1947 jako entomolog na Wydziale Rolniczym [[Universiti Kuala Lumpur]] w stolicy [[Malezja|Malezji]]. W latach 1947–1949 przebywał w [[Zimbabwe]]. W 1949 roku zatrudniony został w [[Commonwealth Institute of Entomology]] w [[Londyn]]ie{{r|True}}.

Miller jest autorem licznych publikacji naukowych poświęconych [[pluskwiaki różnoskrzydłe|pluskwiakom różnoskrzydłym]] i [[prostoskrzydłe|prostoskrzydłym]]. Specjalizował się w rodzinach [[zajadkowate|zajadkowatych]] i [[Szarańczowate|szarańczowatych]]. Najbardziej znanymi jego publikacjami są ''Notes on the Biology of the Reduviidae of Southern Rhodesia'' z 1953 roku oraz książka ''The Biology of the Heteroptera'' z 1956 roku{{r|True}}.

Zbiory Millera zdeponowane zostały w [[Muzeum Historii Naturalnej w Londynie]]{{r|True|ndsu}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|

<ref name="ndsu">{{Cytuj stronę | url = https://www.ndsu.edu/pubweb/~rider/Pentatomoidea/Biographical/biographical_M.htm | tytuł = Miller, Norman Cecil Egerton | autor = David A. Rider | praca = Biographical & Type Information | opublikowany = Department of Entomology, North Dakota State University | data dostępu = 2022-02-04}}</ref>
<ref name="True">{{Cytuj książkę | autor = [[Randall Tobias Schuh]], [[James Alexander Slater]] | tytuł = True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history| wydawca = Cornell University Press| miejsce = | rok = 1995| strony = 10 | isbn = 0-8014-2066-0|język=en}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Miller, Norman Cecil Egerton}}
[[Kategoria:Brytyjscy hemipterolodzy]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Kuala Lumpur]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Londynem]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1893]]
[[Kategoria:Zmarli w 1980]]

title: Norman Cecil Egerton Miller

Data i miejsce urodzenia: 13 lipca 1893 · Ramsgate

Data i miejsce śmierci: 26 maja 1980 · Sturminster


text:
# Asieciszcza
Asieciszcza (biał. Асецішча; ros. Осетище, Osietiszcze) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie dokszyckim, w sielsowiecie Berezyna. W 2009 roku liczyła 25 mieszkańców.

title: Asieciszcza

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Asieciszcza
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon dokszycki|dokszycki]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Berezyna (obwód witebski)|Berezyna]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 25
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  = 54°51'53.0"N 28°22'42.0"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Asieciszcza''' ({{w języku|be|Асецішча}}; {{w języku|ru|Осетище}}, ''Osietiszcze'') – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[rejon dokszycki|rejonie dokszyckim]], w [[Sielsowiet Berezyna (obwód witebski)|sielsowiecie Berezyna]]. W 2009 roku liczyła 25 mieszkańców{{r|spis}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = https://archive.ph/20150625020333/http://pop-stat.mashke.org/belarus-census/viciebskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku | data dostępu = 2020-06-06 | język = ru}}</ref>
}}

[[Kategoria:Wsie w rejonie dokszyckim]]

title: Asieciszcza

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: dokszycki

Sielsowiet: Berezyna


text:
# Toxteth
Toxteth – dzielnica w Liverpoolu, w Anglii, w Merseyside, w dystrykcie Liverpool. Toxteth jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Stochestede.
Na cmentarzu Toxteth Park pochowany jest m.in. Roch Rupniewski – powstaniec listopadowy, belwederczyk, współzałożyciel Gromady Ludu Polskiego Grudziąż w Portsmouth.

title: Toxteth

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Toxteth
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = Ancient Chapel of Toxteth 2018.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Toxteth
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[North West England|North West]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Merseyside]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[Liverpool]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Merseyside
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Toxteth''' – dzielnica w [[Liverpool]]u, w [[Anglia|Anglii]], w [[Merseyside]], w dystrykcie [[Liverpool]]<ref>[http://www.geograph.org.uk/search.php?form=basic&q=%28anything%29&location=Toxtet&go=Search... Geograph]</ref>. Toxteth jest wspomniana w [[Domesday Book]] (1086) jako ''Stochestede''<ref>[http://www.domesdaybook.co.uk/lancashire2.html#toxteth The Domesday Book online]</ref><ref>{{Cytuj |autor = The Post |tytuł = The grand dream and 200-year legacy of Liverpool’s failed suburb |data dostępu = 2022-04-19 |opublikowany = livpost.co.uk |url = https://www.livpost.co.uk/p/liverpool-failed-suburb}}</ref>.

Na cmentarzu Toxteth Park pochowany jest m.in. [[Roch Rupniewski]] – [[Powstanie listopadowe|powstaniec listopadowy]], [[Belwederczycy|belwederczyk]], współzałożyciel [[Gromada Ludu Polskiego Grudziąż|Gromady Ludu Polskiego Grudziąż]] w [[Portsmouth]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Liverpool}}

[[Kategoria:Dzielnice Liverpoolu]]

title: Toxteth

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: North West

Hrabstwo: Merseyside

Dystrykt: Liverpool


text:
# Brian George
Brian George (ur. 1 lipca 1952 w Jerozolimie) – brytyjsko-izraelski aktor. Zazwyczaj grywa postacie południowoazjatyckiego pochodzenia; najbardziej kojarzony jest z roli pakistańskiego restauratora Babu Bhatta w sitcomie NBC Kroniki Seinfelda.

## Filmografia (wybór)
- Kroniki Seinfelda (Seinfeld, 1991–1998) (serial TV)
- The Nanny (sezon 1 odcinek 6) (serial TV)
- Star Trek: Deep Space Nine (1997) (serial TV)
- Mike, Lu i Og (Mike, Lu & Og, 1999–2000) (serial TV)
- Zakazany owoc (Keeping the Faith, 2000)
- Ghost World (2001)
- Gra w różowe (Touch of Pink, 2004)
- Pracownik miesiąca (Employee of the Month, 2006)
- Once Upon a Time in Wonderland (2013) jako sułtan Agrabahu i ojciec Jafara

title: Brian George

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Brian George
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Annie Awards Brian george.jpg
 |opis grafiki              = Brian George wraz z małżonką podczas 34. ceremonii wręczenia nagród [[Annie (nagroda filmowa)|Annie]].
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = [[1 lipca]] [[1952]]
 |miejsce urodzenia         = [[Jerozolima]], [[Izrael]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = aktor
 |lata aktywności           = od 1975
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Brian George''' (ur. [[1 lipca]] [[1952]] w [[Jerozolima|Jerozolimie]]) – [[Wielka Brytania|brytyjsko]]-[[Izrael|izraelski]] [[aktor]]. Zazwyczaj grywa postacie [[Azja Południowa|południowoazjatyckiego]] pochodzenia; najbardziej kojarzony jest z roli [[Pakistan|pakistańskiego]] restauratora Babu Bhatta w [[sitcom]]ie [[NBC]] ''[[Kroniki Seinfelda]]''.

== Filmografia (wybór) ==
* ''[[Kroniki Seinfelda]]'' (''Seinfeld'', 1991–1998) (serial TV)
* ''[[Pomoc domowa (serial telewizyjny)|The Nanny]]'' <small>(sezon 1 odcinek 6)</small> (serial TV)
* ''[[Star Trek: Deep Space Nine]]'' (1997) (serial TV)
* ''[[Mike, Lu i Og]]'' (''Mike, Lu & Og'', 1999–2000) (serial TV)
* ''[[Zakazany owoc (film 2000)|Zakazany owoc]]'' (''Keeping the Faith'', 2000)
* ''[[Ghost World (film)|Ghost World]]'' (2001)
* ''[[Gra w różowe]]'' (''Touch of Pink'', 2004)
* ''[[Pracownik miesiąca (film 2006)|Pracownik miesiąca]]'' (''Employee of the Month'', 2006)
* ''[[Once Upon a Time in Wonderland]]'' (2013) jako sułtan Agrabahu i ojciec Jafara

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|osoba|0313364|Brian George}}
* {{Filmweb|osoba|7819|Brian George}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:George, Brian}}
[[Kategoria:Brytyjscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Izraelscy aktorzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Izraelscy aktorzy filmowi]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Londynem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Toronto]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Jerozolimie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1952]]

title: Brian George

Data i miejsce urodzenia: 1 lipca 1952 · Jerozolima, Izrael

Zawód: aktor


text:
# Nawietrzność
Nawietrzność – zjawisko występujące na statkach z napędem żaglowym, polegające na dążeniu jednostki do skręcania w kierunku, z którego wieje wiatr (ostrzenia), mimo neutralnego położenia steru. Zachowanie takie jest spowodowane brakiem zrównoważenia żaglowego, co może być stałą cechą jednostki, lub skutkiem celowego działania.

## Przyczyna nawietrzności
Równowaga kursowa jachtu zależy od wzajemnego położenia środka ożaglowania (SOż) oraz środka bocznego oporu SBO. W ogólności nawietrzność występuje, gdy SOż przesunięty jest w kierunku rufy względem SBO. Powstaje wtedy moment powodujący ostrzenie jachtu.
Wpływ na powstawanie nawietrzności ma zarówno ożaglowanie jak i kształt części podwodnej kadłuba. Niewielką nawietrzność uznaje się za cechę pozytywną, zwiększającą bezpieczeństwo żeglugi, ponieważ przy utracie kontroli nad sterem powoduje samoczynną stabilizację kursu jednostki na granicy kąta martwego. Zbyt duża nawietrzność jest niepożądana, utrudnia manewrowanie i wymaga stałego wychylenia steru od pozycji neutralnej, co zwiększa opór hydrodynamiczny jednostki.

## Sposoby wywoływania nawietrzności
Istnieją sposoby celowego wywoływania nawietrzności jachtu poprzez działanie sternika lub całej załogi. W ogólności sprowadzają się one do wpływania na położenie SOż lub SBO. Poniżej opisano kilka z nich.
Działania mające na celu przesunięcie SOż w kierunku rufy:
- Wyluzowanie żagli przednich i wybranie żagli tylnych.
- Zrzucenie żagli przednich.

Działania mające na celu przesunięcie SBO w kierunku dziobu:
- Przegłębienie dziobu poprzez przesunięcie balastu.
- Podniesienie płetwy sterowej.

Podczas projektowania jachtu konstruktor stara się zaplanować ożaglowanie dla jednostki oraz kształt kadłuba w taki sposób, aby jacht był zrównoważony, jednakże w przypadkach samodzielnych modyfikacji takich jak np. zmiana ożaglowania (jego typu, powierzchni, czy kroju) lub kształtu kadłuba, może wystąpić nawietrzność lub zawietrzność jednostki.
Zjawiskiem przeciwnym nawietrzności jest zawietrzność, a w transporcie lądowym zjawiskami podobnymi do nich są nadsterowność i podsterowność.

title: Nawietrzność

wikitext:
[[Plik:Nawietrznosc.svg|thumb|200px|Nawietrzność to tendencja jachtu do ostrzenia spowodowana przesunięciem [[środek ożaglowania|SOż]] w kierunku rufy względem [[środek bocznego oporu|SBO]].]]
[[Plik:Nawietrznosc 3.svg|thumb|200px|Dwie metody przesuwania [[środek ożaglowania|SOż]] w kierunku rufy poprzez a) wybranie żagli tylnych, wyluzowanie przednich, b) zrzucenie żagli przednich.]]
[[Plik:Nawietrznosc 4.svg|thumb|200px|Dwie metody przesuwania [[środek bocznego oporu|SBO]] w kierunku dziobu poprzez a) przegłębienie dziobu, b) podniesienie płetwy sterowej.]]

'''Nawietrzność''' – zjawisko występujące na [[statek wodny|statkach]] z napędem [[żaglowiec|żaglowym]], polegające na dążeniu jednostki do skręcania w kierunku, z którego wieje [[wiatr]] ([[ostrzenie|ostrzenia]]), mimo neutralnego położenia [[ster]]u. Zachowanie takie jest spowodowane brakiem [[zrównoważenie żaglowe|zrównoważenia żaglowego]], co może być stałą cechą jednostki, lub skutkiem celowego działania.

== Przyczyna nawietrzności ==
Równowaga kursowa jachtu zależy od wzajemnego położenia [[Środek ożaglowania|środka ożaglowania]] (SOż) oraz [[środek bocznego oporu|środka bocznego oporu]] SBO. W ogólności nawietrzność występuje, gdy SOż przesunięty jest w kierunku rufy względem SBO. Powstaje wtedy [[moment siły|moment]] powodujący ostrzenie jachtu.

Wpływ na powstawanie nawietrzności ma zarówno [[ożaglowanie]] jak i kształt części podwodnej [[Kadłub statku wodnego|kadłuba]]. Niewielką nawietrzność uznaje się za cechę pozytywną, zwiększającą bezpieczeństwo [[żegluga|żeglugi]], ponieważ przy utracie kontroli nad sterem powoduje samoczynną stabilizację [[kurs (żeglarstwo)|kursu]] jednostki na granicy [[kąt martwy|kąta martwego]]. Zbyt duża nawietrzność jest niepożądana, utrudnia manewrowanie i wymaga stałego wychylenia steru od pozycji neutralnej, co zwiększa opór hydrodynamiczny jednostki.

== Sposoby wywoływania nawietrzności ==
Istnieją sposoby celowego wywoływania nawietrzności jachtu poprzez działanie sternika lub całej załogi. W ogólności sprowadzają się one do wpływania na położenie SOż lub SBO. Poniżej opisano kilka z nich.

Działania mające na celu przesunięcie SOż w kierunku rufy:

* Wyluzowanie żagli przednich i wybranie żagli tylnych.
* Zrzucenie żagli przednich.

Działania mające na celu przesunięcie SBO w kierunku dziobu:

* Przegłębienie dziobu poprzez przesunięcie balastu.
* Podniesienie płetwy sterowej.

Podczas projektowania jachtu konstruktor stara się zaplanować ożaglowanie dla jednostki oraz kształt kadłuba w taki sposób, aby jacht był zrównoważony, jednakże w przypadkach samodzielnych modyfikacji takich jak np. zmiana ożaglowania (jego typu, powierzchni, czy kroju) lub kształtu kadłuba, może wystąpić nawietrzność lub zawietrzność jednostki.

Zjawiskiem przeciwnym nawietrzności jest [[zawietrzność]], a w transporcie lądowym zjawiskami podobnymi do nich są [[nadsterowność]] i [[podsterowność]].

== Bibliografia ==
*{{cytuj książkę |nazwisko = Haber| imię = Franciszek| autor link = | tytuł = Vademecum żeglarza i sternika jachtowego| wydawca = WILGA| miejsce = Warszawa| rok = 2004| strony = 51-52| isbn = 83-7375-197-1}}

[[Kategoria:Teoria żeglowania]]


text:
# Alexera
Alexera – rodzaj chrząszczy z rodziny kózkowatych i podrodziny zgrzypikowych.

## Zasięg występowania
Przedstawiciele tego rodzaju występują w Ameryce Południowej od Gujany i Ekwadoru na północy po Boliwię na południu.

## Systematyka
Do Alexera należą 2 gatunki:
- Alexera barii,
- Alexera secunda.

title: Alexera

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Alexera''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Lawrence Samuel Dillon|Dillon]] & [[Elizabeth Schatz Dillon|Dillon]], 1945
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |podgromada             = [[owady uskrzydlone]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Cucujiformia]]
 |nadrodzina             = [[stonki]]
 |rodzina                = [[kózkowate]]
 |podrodzina             = [[zgrzypikowe]]
 |plemię                 = [[Onciderini]]
 |podplemię              = Hypsiomina
 |rodzaj                 = ''Alexera''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Alexera
 |commons                =
}}

'''''Alexera''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[chrząszcze|chrząszczy]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kózkowate|kózkowatych]] i podrodziny [[zgrzypikowe|zgrzypikowych]].

== Zasięg występowania ==
Przedstawiciele tego rodzaju występują w [[Ameryka Południowa|Ameryce Południowej]] od [[Gujana|Gujany]] i [[Ekwador]]u na północy po [[Boliwia|Boliwię]] na południu{{r|new}}.

== Systematyka ==
Do ''Alexera'' należą 2 gatunki{{r|new}}:
* ''[[Alexera barii]]'',
* ''[[Alexera secunda]]''.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="new">{{Cytuj stronę | url =http://bezbycids.com/byciddb/wbycidview.asp?tribe=Onciderini%20Hypsiomina&w=n| tytuł = Onciderini Hypsiomina w New World Cerambycidae Catalog | data dostępu = 2024-12-11}}</ref>
</references>

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Zgrzypikowe]]
[[Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1945 roku]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Podgromada: owady uskrzydlone

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: Cucujiformia

Nadrodzina: stonki

Rodzina: kózkowate

Podrodzina: zgrzypikowe

Plemię: Onciderini

Podplemię: Hypsiomina

Rodzaj: Alexera


text:
# Donald W. Treadgold
Donald Warren Treadgold (ur. 24 listopada 1922 w Silverton w stanie Oregon, zm. 13 grudnia 1994 w Seattle) – amerykański historyk, badacz dziejów Rosji, sowietolog.

## Życiorys
Absolwent University of Oregon (licencjat 1943). W okresie II wojny światowej w armii amerykańskiej w Europie, awansował na kapitana pełniąc służbę w wywiadzie wojskowym. Studia kontynuował na Uniwersytecie Harvarda jako uczeń Michaela Karpovicha (magister 1947). W 1949 obronił doktorat pt. The growth and interrelations of political groups and parties in Russia, 1898–1906 na Uniwersytecie Oksfordzkim. W latach 1949–1993 profesor University of Washington w Seattle.
Zajmował się dziejami Rosji w XX wieku. Był redaktorem naczelnym „Slavic Review” i wspólnie z Peterem F. Sugarem był redaktorem generalnym siedmiu z dziesięciu tomów wydawnictwa A History of East Central Europe. Przewodniczył m.in. komisji akademickiej Instytutu Kennana i połączonej komisji slawistycznej American Council of Learned Societies.
Jego synem jest bizantynolog Warren Treadgold.

## Główne publikacje

### Książki autorskie
- Lenin and His Rivals: The Struggle for Russia's Future, 1898–1906, New York 1955.
- Twentieth Century Russia, Chicago 1959 (wyd. VIII zmienione przez autora: Boulder, CO 1995).
- The Great Siberian Migration: Government and Peasant in Resettlement, from Emancipation to the First World War, Princeton 1957.
- The West in Russia and China: Religious and Secular Thought in Modern Times, t. 1–2, Cambridge 1973.
- A History of Christianity, Belmont, MA 1979.
- Freedom: A History, New York 1990.
  - Przekład polski: Wolność. Zarys historii, tłum. Anna Soszyńska i Jacek Soszyński, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1996.

### Redakcje
- The Development of the USSR: An Exchange of Views, Seattle 1964.
- Soviet and Chinese Communism: Similarities and Differences, Seattle 1967.
- Gorbachev and the Soviet Future (z Lawrencem W. Lernerem), Boulder, CO 1988.
- Render unto Caesar: The Religious Sphere in World Politics (z Sabriną Ramet(inne języki)), Washington, DC 1995.

title: Donald W. Treadgold

wikitext:
'''Donald Warren Treadgold''' (ur. [[24 listopada]] [[1922]] w Silverton w stanie Oregon, zm. [[13 grudnia]] [[1994]] w [[Seattle]]) – amerykański historyk, badacz dziejów Rosji, [[sowietologia|sowietolog]].

== Życiorys ==
Absolwent [[Uniwersytet Oregonu|University of Oregon]] (licencjat 1943). W okresie II wojny światowej w [[United States Army|armii amerykańskiej]] w Europie, awansował na kapitana pełniąc służbę w [[Wywiad wojskowy|wywiadzie wojskowym]]{{odn|Sugar|1995|s=560}}. Studia kontynuował na [[Uniwersytet Harvarda|Uniwersytecie Harvarda]] jako uczeń [[Michael Karpovich|Michaela Karpovicha]] (magister 1947{{odn|Sugar|1995|s=560}}). W 1949 obronił doktorat pt. ''The growth and interrelations of political groups and parties in Russia, 1898–1906'' na [[Uniwersytet Oksfordzki|Uniwersytecie Oksfordzkim]]<ref>{{cytuj |tytuł=The growth and interrelations of political groups and parties in Russia, 1898–1906 |opublikowany=solo.bodleian.ox.ac.uk |data dostępu=24 czerwca 2025 |url=https://solo.bodleian.ox.ac.uk/permalink/44OXF_INST/35n82s/alma990157009320107026}}</ref>. W latach 1949–1993 profesor [[University of Washington]] w Seattle{{odn|Sugar|1995|s=560}}.

Zajmował się dziejami Rosji w XX wieku. Był redaktorem naczelnym „{{link-interwiki|Slavic Review|Q=Q7539352}}” i wspólnie z {{link-interwiki|Peter Sugar|tekst=Peterem F. Sugarem|Q=Q1567211}} był redaktorem generalnym siedmiu z dziesięciu tomów wydawnictwa ''A History of East Central Europe''{{odn|Sugar|1995|s=560}}. Przewodniczył m.in. komisji akademickiej {{link-interwiki|Instytut Kennana|tekst=Instytutu Kennana|Q=Q6389513}} i połączonej komisji slawistycznej {{link-interwiki|American Council of Learned Societies|Q=Q4743545}}{{odn|Sugar|1995|s=561}}.

Jego synem jest bizantynolog [[Warren Treadgold]].

== Główne publikacje ==
=== Książki autorskie ===
* ''Lenin and His Rivals: The Struggle for Russia's Future, 1898–1906'', New York 1955.
* ''Twentieth Century Russia'', Chicago 1959 (wyd. VIII zmienione przez autora: Boulder, CO 1995).
* ''The Great Siberian Migration: Government and Peasant in Resettlement, from Emancipation to the First World War'', Princeton 1957.
* ''The West in Russia and China: Religious and Secular Thought in Modern Times'', t. 1–2, Cambridge 1973.
* ''A History of Christianity'', Belmont, MA 1979.
* ''Freedom: A History'', New York 1990.
** Przekład polski: ''Wolność. Zarys historii'', tłum. Anna Soszyńska i [[Jacek Soszyński]], [[Wydawnictwo Sejmowe]], Warszawa 1996.

=== Redakcje ===
* ''The Development of the USSR: An Exchange of Views'', Seattle 1964.
* ''Soviet and Chinese Communism: Similarities and Differences'', Seattle 1967.
* ''Gorbachev and the Soviet Future'' (z Lawrencem W. Lernerem), Boulder, CO 1988.
* ''Render unto Caesar: The Religious Sphere in World Politics'' (z {{link-interwiki|Sabrina Ramet|tekst=Sabriną Ramet|Q=Q543910}}), Washington, DC 1995.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Mirosław Filipowicz]], ''Emigranci i Jankesi. O amerykańskich historykach Rosji'', Lublin 2007, s. 88, przyp. 78.
* {{cytuj |autor=Peter F. Sugar |tytuł=Donald W. Treadgold: 1922–1994 |czasopismo=Slavic Review |wolumin=54 |numer=2 |data=1995 |s=560–562 |jstor=2501732 |odn=tak}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Treadgold, Donald}}
[[Kategoria:Amerykańscy historycy]]
[[Kategoria:Amerykańscy oficerowie]]
[[Kategoria:Amerykańscy sowietolodzy]]
[[Kategoria:Historycy dziejów Rosji]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1922]]
[[Kategoria:Wykładowcy uczelni w Stanach Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Zmarli w 1994]]


text:
# Puchar Zdobywców Pucharów (1975/1976)
XVI Puchar Europy Zdobywców Pucharów 1975/1976

(ang. European Cup Winners’ Cup)

## I runda
| Ararat Erywań – Anorthosis Famagusta 9:0 i 1:1 1 17.09 1975 1:0 Markarow 4k, 2:0 Markarow 14, 3:0 Markarow 16, 4:0 Oganesjan 52, 5:0 N.Petrosjan 72, 6:0 Markarow 70, 7:0 Markarow 80, 8:0 Oganesjan 84, 9:0 Bondarenko 87 2 01.10 1975 1:0 Bondarenko 63, 1:1 Fivos 65k (mecz w Nikozji)                                                                                |
| FC Basel – Atlético Madryt 1:2 i 1:1 1 17.09 1975 1:0 Schönenberg 3, 1:1 Garate 65, 1:2 Ayala 68 2 01.10 1975 0:1 Becerra 74, 1:1 Demarmels 89                                                                                |
| Beşiktaş JK – AC Fiorentina 0:3 i 0:3 1 17.09 1975 0:1 Caso 42, 0:2 Caso 49, 0:3 Casarsa 76 2 01.10 1975 0:1 Caso 32, 0:2 Caso 36, 0:3 Casarsa 88                                                                                |
| FK Borac Banja Luka – US Rumelange 9:0 i 5:1 1 17.09 1975 1:0 Celina 6, 2:0 Ibrahimbegović 14, 3:0 Celina 16, 4:0 Ibrahimbegović 48, 5:0 Ibrahimbegović 57, 6:0 Ibrahimbegović 58, 7:0 Celina 60, 8:0 Jurković 82, 9:0 Ibrahimbegović 86 2 02.10 1975 1:0 Smilevski 8, 2:0 Reso 23, 3:0 Kovacević 51, 4:0 Vidaček 58, 5:0 Rohmann 79, 5:1 Marjanović 85 (mecz w Esch-sur-Alzette) |
| Eintracht Frankfurt – Coleraine F.C. 5:1 i 6:2 1 16.09 1975 1:0 Körbel 13, 2:0 Beverungen 22, 3:0 Hölzenbein 28, 4:0 Nickel 32, 5:0 Nickel 41, 5:1 Cochrane 81 2 30.09 1975 1:0 Grabowski 21, 2:0 Nickel 21, 2:1 McCurdy 30, 3:1 Lorenz 35, 4:1 Grabowski 65, 4:2 Deans 75, 5:2 Hölzenbein 84, 6:2 Grabowski 90                                                                   |
| Szombathelyi Haladás – Valletta FC 7:0 i 1:1 1 17.09 1975 1:0 Fodor 3, 2:0 Fodor 46, 3:0 Horváth 49, 4:0 Fodor 65, 5:0 Fiakas 74s, 6:0 Halmosi 81, 7:0 Horváth 87 2 30.09 1975 1:0 Karaci 22, 1:1 Giglio 73 (mecz w Gżirze)                                                                                |
| Home Farm – RC Lens 1:1 i 0:6 1 17.09 1975 0:1 Hopquin 12, 1:1 Brophy 20 2 01.10 1975 0:1 Notheaux 18, 0:2 Mujica 20k, 0:3 Kaiser 27, 0:4 Kaiser 65, 0:5 Kaiser 69, 0:6 Llorens 79                                                                                |
| Lahden Reipas – West Ham United 2:2 i 0:3 1 17.09 1975 1:0 Lindholm 4, 1:1 Brooking 29, 2:1 Tupasela 53, 2:2 Bonds 76 (mecz w Helsinkach) 2 01.10 1975 0:1 K. Robson 60, 0:2 K. Robson 88, 0:3 Jennings 90                                                                                |
| Panathinaikos AO – Sachsenring Zwickau 0:0 i 0:2 1 17.09 1975 (mecz w Patras) 2 01.10 1975 0:1 Schykowski 37, Dietzsch 58k                                                                                |
| FC Rapid Bukareszt – RSC Anderlecht 1:0 i 0:2 1 17.09 1975 1:0 Thijssen 20s 2 01.10 1975 0:1 van Binst 38, 0:2 Rensenbrink 46                                                                                |
| Spartak Trnawa – Boavista FC 0:0 i 0:3 1 17.09 1975 2 01.10 1975 0:1 Mane 38, 0:2 Celso 62, 0:3 Salvador 79                                                                                |
| Skeid Fotball – Stal Rzeszów 1:4 i 0:4 1 17.09 1975 0:1 Kozerski 15, 0:2 Kozerski 48, 1:2 Skjönsberg 65, 1:3 Curyło 76, 1:4 Krawczyk 84 2 01.10 1975 0:1 Kozerski 7, 0:2 Miler 16, 0:3 Krawczyk 43, 0:4 Napieracz 67                                                                                |
| SK Sturm Graz – Sławia Sofia 3:1 i 0:1 1 17.09 1975 1:0 Stendal 18k, 2:0 Stendal 26k, 3:0 Kulmer 32, 3:1 Kostow 50 2 01.10 1975 0:1 Ganczew 76                                                                                |
| Knattspyrnufélagið Valur – Celtic F.C. 0:2 i 0:7 1 16.09 1975 0:1 Dalglish 6, 0:2 McDonald 65 2 01.10 1975 0:1 A.Edvaldsson 6, 0:2 Dalglish 11, 0:3 McCluskey 30k, 0:4 Hood 37, 0:5 Hood 81, 0:6 Deans 42, 0:7 Callaghan 49                                                                                |
| Vejle BK – FC Den Haag 0:2 i 0:2 1 17.09 1975 0:1 Jol 19, 0:2 van Leeuwen 78 2 01.10 1975 0:1 Perazić 28, 0:2 Mansveld 55                                                                                |
| Wrexham – Djurgårdens IF 2:1 i 1:1 1 17.09 1975 1:0 Griffiths 33, 1:1 Krantz 52, 2:1 Davis 89 2 01.10 1975 1:0 Whittle 20, 1:1 Lövfors 70                                                                                |

## II runda
| RSC Anderlecht – FK Borac Banja Luka 3:0 i 0:1 1 22.10 1975 1:0 Rensenbrink 10, 2:0 Coeck 50, 3:0 Rensenbrink 53 2 05.11 1975 0:1 Ibrahimbegović 40                                                                             |
| Ararat Erywań – West Ham United 1:1 i 1:3 1 22.10 1975 0:1 A.Taylor 57, 1:1 S.Petrosjan 66 2 05.11 1975 0:1 Paddon 10, 0:2 K. Robson 27, 1:2 N.Petrosjan 47, 1:3 A.Taylor 57                                                    |
| Atlético Madryt – Eintracht Frankfurt 1:2 i 0:1 1 22.10 1975 0:1 Hölzenbein 6, 0:2 Hölzenbein 14, 1:2 Capón 50 2 05.11 1975 0:1 Reichel 88                                                                                |
| Boavista FC – Celtic F.C. 0:0 i 1:3 1 22.10 1975 2 05.11 1975 0:1 Dalglish 1, 0:2 A.Edvaldsson 21, 1:2 Mane 39, 1:3 Deans 85                                                                                |
| FC Den Haag – RC Lens 3:2 i 3:1 1 22.10 1975 0:1 Juraszek 17, 0:2 Janković 19, 1:2 Schoenmaker 46, 2:2 van Vliet 49, 3:2 van Leeuwen 64 2 05.11 1975 1:0 Schoenmaker 30, 2:0 van Leeuwen 31, 2:1 Mujica 40k, 3:1 Schoenmaker 89 |
| AC Fiorentina – Sachsenring Zwickau 1:0 i 0:1 (dog), karne 4:5 1 22.10 1975 1:0 Speggiorin 71 2 05.11 1975 0:1 Schykowski 32                                                                                |
| SK Sturm Graz – Szombathelyi Haladás 2:0 i 1:1 1 22.10 1975 1:0 Stendal 55, 2:0 Steiner 67k 2 05.11 1975 0:1 A.Horvath 51, 1:1 Jurtin 90                                                                                |
| Wrexham – Stal Rzeszów 2:0 i 1:1 1 22.10 1975 1:0 Ashcroft 10, 2:0 Ashcroft 34 2 05.11 1975 0:1 Kozerski 68, 1:1 Sutton 83                                                                                |

## 1/4 finału
| RSC Anderlecht – Wrexham 1:0 i 1:1 1 03.03 1976 1:0 van Binst 11 2 17.03 1976 0:1 Lee 60, 1:1 Rensenbrink 76                                                                                |
| Celtic F.C. – Sachsenring Zwickau 1:1 i 0:1 1 03.03 1976 1:0 Dalglish 40, 1:1 Blank 83 2 17.03 1976 0:1 Blank 4                                                                                |
| FC Den Haag – West Ham United 4:2 i 1:3 1 03.03 1976 1:0 Mansveld 12, 2:0 Mansveld 16k, 3:0 Mansveld 40k, 4:0 Schoenmaker 43, 4:1 Jennings 50, 4:2 Jennings 58 2 17.03 1976 0:1 A.Taylor 29, 0:2 Lampard 32, 0:3 Bonds 35k, 1:3 Schoenmaker 59 |
| SK Sturm Graz – Eintracht Frankfurt 0:2 i 0:1 1 03.03 1976 0:1 Hölzenbein 75, 0:2 Wenzel 87 2 17.03 1976 0:1 Hölzenbein 85                                                                                |

## 1/2 finału
| Eintracht Frankfurt – West Ham United 2:1 i 1:3 1 31.03 1976 0:1 Paddon 9, 1:1 Neuberger 29, 2:1 Kraus 47 2 14.04 1976 0:1 Brooking 49, 0:2 K. Robson 67, 0:3 Brooking 77, 1:3 Beverungen 88 |
| Sachsenring Zwickau – RSC Anderlecht 0:3 i 0:2 1 31.03 1976 0:1 F.van der Elst 25, 0:2 F.van der Elst 38, 0:3 Rensenbrink 66 2 14.04 1976 0:1 Rensenbrink 43, 0:2 F.van der Elst 57          |

## Finał
| 5 maja 1976 Bruksela Stadion Heysel (51 296) RSC Anderlecht – West Ham United 4:2 (1:1) Sędzia: Robert Wurtz (Francja) Bramki: 0:1 Pat Holland 28, 1:1 Rob Rensenbrink 42, 2:1 François Van Der Elst 48, 2:2 Keith Robson 68, 3:2 Rob Rensenbrink 73k, 4:2 François Van Der Elst 87 Royal Sporting Club Anderlecht (trener Hans Croon): Jan Ruiter – Michel Lomme, Hugo Broos, Gilbert Van Binst (kapitan), Jean Thissen, Jean Dockx, Ludo Coeck (32 Franky Vercauteren), François Van Der Elst, Peter Ressel, Arie Haan, Rob Rensenbrink West Ham United Football Club (trener John Lyall): Mervyn Day – Keith Coleman, Frank Lampard (47 Alan Taylor), Billy Bonds (kapitan), Tommy Taylor, John McDowell, Pat Holland, Graham Paddon, Billy Jennings, Trevor Brooking, Keith Robson |

title: Puchar Zdobywców Pucharów (1975/1976)

wikitext:
{{Turniej piłkarski infobox
 |nazwa turnieju     = Puchar Zdobywców Pucharów
 |rok                = 1975/1976
 |inna nazwa         = European Cup Winners’ Cup
 |poprzedni          = (1974/1975)
 |następny           = (1976/1977)
 |grafika            =
 |nazwa grafiki      =
 |kraj               = UEFA
 |kraj2              =
 |termin             = 16 września 1975 - 5 maja 1976
 |liczba drużyn      = 32
 |konfederacji       =
 |stadiony           =
 |liczba miast       =
 |mistrz             = [[RSC Anderlecht]]
 |który raz          = 1
 |liczba meczów      = 61
 |liczba bramek      =
 |frekwencja         =
 |najlepszy strzelec =
 |najlepszy piłkarz  =
 |commons            =
 |wikinews           =
}}
'''XVI Puchar Europy Zdobywców Pucharów''' [[1975]]/[[1976]]

([[Język angielski|ang.]] ''European Cup Winners’ Cup'')

== I runda ==
{| border=0 cellspacing=0 width=100%
|-
|{{flaga|SUN}} [[Ararat Erywań]] – {{flaga|CYP}} [[Anorthosis Famagusta]] '''9:0 i 1:1'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Markarow 4k, 2:0 Markarow 14, 3:0 Markarow 16, 4:0 Oganesjan 52, 5:0 N.Petrosjan 72, 6:0 Markarow 70, 7:0 Markarow 80, 8:0 Oganesjan 84, 9:0 Bondarenko 87

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 1:0 Bondarenko 63, 1:1 Fivos 65k (mecz w [[Nikozja|Nikozji]])
|-
|{{flaga|CHE}} [[FC Basel]] – {{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] '''1:2 i 1:1'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Schönenberg 3, 1:1 Garate 65, 1:2 Ayala 68

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Becerra 74, 1:1 Demarmels 89
|-
|{{flaga|TUR}} [[Beşiktaş JK (piłka nożna)|Beşiktaş JK]] – {{flaga|ITA}} [[ACF Fiorentina|AC Fiorentina]] '''0:3 i 0:3'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 0:1 Caso 42, 0:2 Caso 49, 0:3 Casarsa 76

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Caso 32, 0:2 Caso 36, 0:3 Casarsa 88
|-
|{{flaga|YUG|wariant=SFR}} [[FK Borac Banja Luka]] – {{flaga|LUX}} [[US Rumelange]] '''9:0 i 5:1'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Celina 6, 2:0 Ibrahimbegović 14, 3:0 Celina 16, 4:0 Ibrahimbegović 48, 5:0 Ibrahimbegović 57, 6:0 Ibrahimbegović 58, 7:0 Celina 60, 8:0 Jurković 82, 9:0 Ibrahimbegović 86

'''2''' [[2 października|02.10]] [[1975]] 1:0 Smilevski 8, 2:0 Reso 23, 3:0 Kovacević 51, 4:0 Vidaček 58, 5:0 Rohmann 79, 5:1 Marjanović 85 (mecz w [[Esch-sur-Alzette]])
|-
|{{flaga|DEU|BRD}} [[Eintracht Frankfurt]] – {{flaga|NIR}} [[Coleraine F.C.]] '''5:1 i 6:2'''
'''1''' [[16 września|16.09]] [[1975]] 1:0 Körbel 13, 2:0 Beverungen 22, 3:0 Hölzenbein 28, 4:0 Nickel 32, 5:0 Nickel 41, 5:1 Cochrane 81

'''2''' [[30 września|30.09]] [[1975]] 1:0 Grabowski 21, 2:0 Nickel 21, 2:1 McCurdy 30, 3:1 Lorenz 35, 4:1 Grabowski 65, 4:2 Deans 75, 5:2 Hölzenbein 84, 6:2 Grabowski 90
|-
|{{flaga|HUN}} [[Szombathelyi Haladás]] – {{flaga|MLT}} [[Valletta FC]] '''7:0 i 1:1'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Fodor 3, 2:0 Fodor 46, 3:0 Horváth 49, 4:0 Fodor 65, 5:0 Fiakas 74s, 6:0 Halmosi 81, 7:0 Horváth 87

'''2''' [[30 września|30.09]] [[1975]] 1:0 Karaci 22, 1:1 Giglio 73 (mecz w [[Gżira|Gżirze]])
|-
|{{flaga|IRL}} [[Home Farm F.C.|Home Farm]] – {{flaga|FRA}} [[RC Lens]] '''1:1 i 0:6'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 0:1 Hopquin 12, 1:1 Brophy 20

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Notheaux 18, 0:2 Mujica 20k, 0:3 Kaiser 27, 0:4 Kaiser 65, 0:5 Kaiser 69, 0:6 Llorens 79
|-
|{{flaga|FIN}} [[Lahden Reipas]] – {{flaga|ENG}} [[West Ham United F.C.|West Ham United]] '''2:2 i 0:3'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Lindholm 4, 1:1 Brooking 29, 2:1 Tupasela 53, 2:2 Bonds 76 (mecz w [[Helsinki|Helsinkach]])

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 K. Robson 60, 0:2 K. Robson 88, 0:3 Jennings 90
|-
|{{flaga|GRC}} [[Panathinaikos AO]] – {{flaga|DDR}} [[FSV Zwickau|Sachsenring Zwickau]]  '''0:0 i 0:2'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] (mecz w [[Patras]])

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Schykowski 37, Dietzsch 58k
|-
|{{flaga|ROU}} [[FC Rapid Bukareszt]] – {{flaga|BEL}} [[RSC Anderlecht]] '''1:0 i 0:2'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Thijssen 20s

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 van Binst 38, 0:2 Rensenbrink 46
|-
|{{flaga|CSK}} [[Spartak Trnawa]] – {{flaga|PRT}} [[Boavista FC]] '''0:0 i 0:3'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]]

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Mane 38, 0:2 Celso 62, 0:3 Salvador 79
|-
|{{flaga|NOR}} [[Skeid Fotball]] – {{flaga|POL}} [[Stal Rzeszów (piłka nożna)|Stal Rzeszów]] '''1:4 i 0:4'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 0:1 Kozerski 15, 0:2 Kozerski 48, 1:2 Skjönsberg 65, 1:3 Curyło 76, 1:4 Krawczyk 84

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Kozerski 7, 0:2 Miler 16, 0:3 Krawczyk 43, 0:4 Napieracz 67
|-
|{{flaga|AUT}} [[SK Sturm Graz]] – {{flaga|BGR}} [[Sławia Sofia]] '''3:1 i 0:1'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Stendal 18k, 2:0 Stendal 26k, 3:0 Kulmer 32, 3:1 Kostow 50

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Ganczew 76
|-
|{{flaga|ISL}} [[Knattspyrnufélagið Valur]] – {{flaga|SCO}} [[Celtic F.C.]] '''0:2 i 0:7'''
'''1''' [[16 września|16.09]] [[1975]] 0:1 Dalglish 6, 0:2 McDonald 65

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 A.Edvaldsson 6, 0:2 Dalglish 11, 0:3 McCluskey 30k, 0:4 Hood 37, 0:5 Hood 81, 0:6 Deans 42, 0:7 Callaghan 49
|-
|{{flaga|DNK}} [[Vejle BK]] – {{flaga|NLD}} [[ADO Den Haag|FC Den Haag]] '''0:2 i 0:2'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 0:1 Jol 19, 0:2 van Leeuwen 78

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 0:1 Perazić 28, 0:2 Mansveld 55
|-
|{{flaga|WAL}} [[Wrexham F.C.|Wrexham]] – {{flaga|SWE}} [[Djurgårdens IF (piłka nożna)|Djurgårdens IF]] '''2:1 i 1:1'''
'''1''' [[17 września|17.09]] [[1975]] 1:0 Griffiths 33, 1:1 Krantz 52, 2:1 Davis 89

'''2''' [[1 października|01.10]] [[1975]] 1:0 Whittle 20, 1:1 Lövfors 70
|}

== II runda ==
{| border=0 cellspacing=0 width=100%
|-
|{{flaga|BEL}} [[RSC Anderlecht]] – {{flaga|YUG|wariant=SFR}} [[FK Borac Banja Luka]] '''3:0 i 0:1'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 1:0 Rensenbrink 10, 2:0 Coeck 50, 3:0 Rensenbrink 53

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 Ibrahimbegović 40
|-
|{{flaga|SUN}} [[Ararat Erywań]] – {{flaga|ENG}} [[West Ham United F.C.|West Ham United]] '''1:1 i 1:3'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 0:1 A.Taylor 57, 1:1 S.Petrosjan 66

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 Paddon 10, 0:2 K. Robson 27, 1:2 N.Petrosjan 47, 1:3 A.Taylor 57
|-
|{{flaga|ESP}} [[Atlético Madryt]] – {{flaga|DEU|BRD}} [[Eintracht Frankfurt]] '''1:2 i 0:1'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 0:1 Hölzenbein 6, 0:2 Hölzenbein 14, 1:2 [[José Luis Capón|Capón]] 50

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 Reichel 88
|-
|{{flaga|PRT}} [[Boavista FC]] – {{flaga|SCO}} [[Celtic F.C.]] '''0:0 i 1:3'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]]

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 Dalglish 1, 0:2 A.Edvaldsson 21, 1:2 Mane 39, 1:3 Deans 85
|-
|{{flaga|NLD}} [[ADO Den Haag|FC Den Haag]] – {{flaga|FRA}} [[RC Lens]] '''3:2 i 3:1'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 0:1 Juraszek 17, 0:2 Janković 19, 1:2 Schoenmaker 46, 2:2 van Vliet 49, 3:2 van Leeuwen 64

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 1:0 Schoenmaker 30, 2:0 van Leeuwen 31, 2:1 Mujica 40k, 3:1 Schoenmaker 89
|-
|{{flaga|ITA}} [[ACF Fiorentina|AC Fiorentina]] – {{flaga|DDR}} [[FSV Zwickau|Sachsenring Zwickau]]  '''1:0 i 0:1 (dog), karne 4:5'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 1:0 Speggiorin 71

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 Schykowski 32
|-
|{{flaga|AUT}} [[SK Sturm Graz]] – {{flaga|HUN}} [[Szombathelyi Haladás]] '''2:0 i 1:1'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 1:0 Stendal 55, 2:0 Steiner 67k

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 A.Horvath 51, 1:1 Jurtin 90
|-
|{{flaga|WAL}} [[Wrexham F.C.|Wrexham]] – {{flaga|POL}} [[Stal Rzeszów (piłka nożna)|Stal Rzeszów]] '''2:0 i 1:1'''
'''1''' [[22 października|22.10]] [[1975]] 1:0 Ashcroft 10, 2:0 Ashcroft 34

'''2''' [[5 listopada|05.11]] [[1975]] 0:1 Kozerski 68, 1:1 Sutton 83
|}

== 1/4 finału ==
{| border=0 cellspacing=0 width=100%
|-
|{{flaga|BEL}} [[RSC Anderlecht]] – {{flaga|WAL}} [[Wrexham F.C.|Wrexham]] '''1:0 i 1:1'''
'''1''' [[3 marca|03.03]] [[1976]] 1:0 van Binst 11

'''2''' [[17 marca|17.03]] [[1976]] 0:1 Lee 60, 1:1 Rensenbrink 76
|-
|{{flaga|SCO}} [[Celtic F.C.]] – {{flaga|DDR}} [[FSV Zwickau|Sachsenring Zwickau]]  '''1:1 i 0:1'''
'''1''' [[3 marca|03.03]] [[1976]] 1:0 Dalglish 40, 1:1 Blank 83

'''2''' [[17 marca|17.03]] [[1976]] 0:1 Blank 4
|-
|{{flaga|NLD}} [[ADO Den Haag|FC Den Haag]] – {{flaga|ENG}} [[West Ham United F.C.|West Ham United]] '''4:2 i 1:3'''
'''1''' [[3 marca|03.03]] [[1976]] 1:0 Mansveld 12, 2:0 Mansveld 16k, 3:0 Mansveld 40k, 4:0 Schoenmaker 43, 4:1 Jennings 50, 4:2 Jennings 58

'''2''' [[17 marca|17.03]] [[1976]] 0:1 A.Taylor 29, 0:2 Lampard 32, 0:3 Bonds 35k, 1:3 Schoenmaker 59
|-
|{{flaga|AUT}} [[SK Sturm Graz]] – {{flaga|DEU|BRD}} [[Eintracht Frankfurt]] '''0:2 i 0:1'''
'''1''' [[3 marca|03.03]] [[1976]] 0:1 Hölzenbein 75, 0:2 Wenzel 87

'''2''' [[17 marca|17.03]] [[1976]] 0:1 Hölzenbein 85
|}

== 1/2 finału ==
{| border=0 cellspacing=0 width=100%
|-
|{{flaga|DEU|BRD}} [[Eintracht Frankfurt]] – {{flaga|ENG}} [[West Ham United F.C.|West Ham United]] '''2:1 i 1:3'''
'''1''' [[31 marca|31.03]] [[1976]] 0:1 Paddon 9, 1:1 Neuberger 29, 2:1 Kraus 47

'''2''' [[14 kwietnia|14.04]] [[1976]] 0:1 Brooking 49, 0:2 K. Robson 67, 0:3 Brooking 77, 1:3 Beverungen 88
|-
|{{flaga|DDR}} [[FSV Zwickau|Sachsenring Zwickau]]  – {{flaga|BEL}} [[RSC Anderlecht]] '''0:3 i 0:2'''
'''1''' [[31 marca|31.03]] [[1976]] 0:1 F.van der Elst 25, 0:2 F.van der Elst 38, 0:3 Rensenbrink 66

'''2''' [[14 kwietnia|14.04]] [[1976]] 0:1 Rensenbrink 43, 0:2 F.van der Elst 57
|}

== Finał ==
{| border=0 cellspacing=0 width=100%
|-
|[[5 maja]] [[1976]] [[Bruksela]] [[Stadion Heysel]] (51 296)

{{flaga|BEL}} [[RSC Anderlecht]] – {{flaga|ENG}} [[West Ham United F.C.|West Ham United]] '''4:2 (1:1)'''

'''Sędzia''': Robert Wurtz ([[Francja]])

'''Bramki''': 0:1 Pat Holland 28, 1:1 Rob Rensenbrink 42, 2:1 François Van Der Elst 48, 2:2 Keith Robson 68, 3:2 Rob Rensenbrink 73k, 4:2 François Van Der Elst 87

'''Royal Sporting Club Anderlecht''' (trener Hans Croon):

Jan Ruiter – Michel Lomme, Hugo Broos, Gilbert Van Binst (kapitan), Jean Thissen, Jean Dockx, Ludo Coeck (32 Franky Vercauteren), François Van Der Elst, Peter Ressel, Arie Haan, Rob Rensenbrink

'''West Ham United Football Club''' (trener John Lyall):

Mervyn Day – Keith Coleman, Frank Lampard (47 Alan Taylor), Billy Bonds (kapitan), Tommy Taylor, John McDowell, Pat Holland, Graham Paddon, Billy Jennings, Trevor Brooking, Keith Robson
|}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.uefa.com/competitions/ECWC/history/Season=1975/intro.html | tytuł = PEZP 1975/76 na stronie UEFA | opublikowany = uefa.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20060912093957/http://www.uefa.com/competitions/ECWC/history/Season=1975/intro.html | zarchiwizowano = 2006-09-12}}
* [https://archive.is/20160605140028/http://the-master.150m.com/voetbal/CWC1976.html PEZP 1975/76 (Gwidon S. Naskrent)]
* [https://archive.is/20160316213423/http://www.haslund.info/20_ecup/197576/pvr1.asp PEZP 1975/76 (Haslund)]
* {{Cytuj stronę | url = http://home6.inet.tele.dk/pin/europacup/Pokal_75-76.htm | tytuł = PEZP 1975/76 (Peders Fodboldstatistik) | opublikowany = home6.inet.tele.dk | archiwum = https://web.archive.org/web/20040530065850/http://home6.inet.tele.dk/pin/europacup/Pokal_75-76.htm | zarchiwizowano = 2004-05-30}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ronaldzwiers.0catch.com/Competities/Europa%20Cup%20II/1976.htm | tytuł = PEZP 1975/76 (Ronaldzwiers) | opublikowany = ronaldzwiers.0catch.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20080320002021/http://www.ronaldzwiers.0catch.com/Competities/Europa%20Cup%20II/1976.htm | zarchiwizowano = 2008-03-20}}
* [http://www.rsssf.com/ec/ec197576.html#cwc RSSSF]

{{Puchar Zdobywców Pucharów}}

[[Kategoria:1975 w Europie]]
[[Kategoria:1975 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:1976 w Europie]]
[[Kategoria:1976 w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Puchar Zdobywców Pucharów]]

title: Puchar Zdobywców Pucharów 1975/1976

Gospodarz: UEFA

Termin: 16 września 1975 - 5 maja 1976

Mistrz: RSC Anderlecht (1. tytuł)


text:
# Darnyćkyj szowkowyj kombinat
Darnyćkyj szowkowyj kombinat (DSzK, tł. Darnicki Kombinat Jedwabniczy) – zakład przemysłowy założony w Kijowie w 1947 roku na miejscu zniszczonego kombinatu sukiennego, specjalizujący się w produkcji tkanin jedwabnych. Kombinat odegrał ważną rolę w przemyśle tekstylnym ZSRR, wyróżniając się rozwojem technologicznym i skalą produkcji. Był znany z wykorzystania ukraińskich motywów ludowych w projektach tkanin oraz realizacji zamówień dla prestiżowych obiektów. W latach 70. i 80. XX wieku przeszedł modernizację, jednak po upadku ZSRR w 1991 roku doświadczył kryzysu produkcyjnego, a następnie został sprywatyzowany i przekształcony w spółkę akcyjną „Darna”. Część infrastruktury kombinatu została zmodernizowana i zaadaptowana do celów komercyjnych i kulturalnych.

## Historia
Darnicki Kombinat Jedwabniczy powstał w Kijowie w 1947 roku na miejscu zniszczonego kombinatu sukiennego przy ulicy Popudrenka 88/3 , którego odbudowę uznano za niecelową. Z inicjatywy Ministerstwa Przemysłu Tekstylnego USRR rozpoczęto budowę nowego kombinatu jedwabniczego o planowanej wydajności 11,2 mln metrów tkanin rocznie i 1000 krosien. Produkcję uruchomiono prowizorycznie już w 1948 roku, przed ukończeniem budowy, wykorzystując zniszczone budynki i magazyny. Maszyny instalowano m.in. w zdewastowanym domu mieszkalnym. Mimo rozbudowy kombinatu w 1949 roku warunki pracy w Darnickim Kombinacie Jedwabniczym pozostawały trudne, a wielu pracowników żyło w ubóstwie. W ramach wsparcia przydzielono im działki ogrodnicze na Woskresence, przeznaczone wyłącznie pod zabudowę gospodarczą, by mogli samodzielnie uprawiać warzywa. Inicjatywa ta, mimo ograniczeń, została dobrze przyjęta .
W okresie powojennym Darnicki Kombinat Jedwabniczy odgrywał znaczącą rolę w przemyśle tekstylnym ZSRR, wyróżniając się skalą produkcji i poziomem technologicznym, często przewyższając kombinaty w Moskwie i Iwanowie. Był również elementem propagandy – jego pracownicy brali udział w defiladach na Chreszczatyku jako symbol zaangażowania przemysłu w realizację celów partyjno-państwowych. W 1956 roku pracownicy założyli park, a w 1966 roku kombinat został odznaczony Orderem Lenina. Produkowano tu m.in. tkaniny z ukraińskimi motywami, które cieszyły się dużym zainteresowaniem, również wśród renomowanych hoteli (np. hotel „Tarasowa Hora” i „Moskwa”). Jako kombinat wzorcowy, DSzK gościł delegacje partyjne, w tym Fidela Castro, który w 1963 roku rozpoczął wizytę w Ukrainie właśnie od tego kombinatu .
W 1970 roku w kombinacie wyprodukowano 51 mln m tkanin jedwabnych i 1,6 mln m bawełnianych, a w 1977 roku odpowiednio 63 mln m i 2 mln m . Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku kombinat przechodził rozbudowę i modernizację, obejmującą unowocześnienie parku maszynowego oraz infrastruktury technicznej. Uruchomiono m.in. trzecią farbiarnię, rozbudowano halę tkacką, wdrożono instalacje do oczyszczania wody i nowy węzeł cieplny. Kombinat postrzegano wówczas jako dynamicznie rozwijające się przedsiębiorstwo z perspektywą dalszego wzrostu .
Po rozpadzie ZSRR i załamaniu gospodarki planowej działalność kombinatu niemal całkowicie ustała. W 1993 roku został sprywatyzowany i przekształcony w spółkę akcyjną „Darna”. Od początku XXI wieku część infrastruktury zaadaptowano do celów komercyjnych – w 2001 roku powstał kompleks handlowy „Darynok”, a później centrum coworkingowe i przestrzeń artystyczna „Artzawod Płatforma”. Inwestorem był izraelski przedsiębiorca. Obiekty pozakładowe zaczęły pełnić funkcje kulturalne i komercyjne .

## Projekty
Proces projektowania tkanin w Darnickim Kombinacie Jedwabniczym opierał się na wykorzystaniu ukraińskich motywów ludowych, których wzory artyści kombinatowi gromadzili w różnych regionach Ukrainy. Odzwierciedleniem tej inspiracji są nazwy tkanin, takie jak „Barwinok i Hucułka”, „Konwalija i Czerwona ruta”, „Mariczka i Lisowa pisnia” czy „Czeremszyna i Werbiczka” .
Kombinat realizował również prestiżowe zamówienia na dekoracyjne tkaniny dla hoteli „Tarasowa Hora” w Kaniewie i „Moskwa” (obecnie „Ukraina”) w Kijowie. Projekty wzorów wykonali artyści plastycy: Alina Łamach, Ludmyła Żohol, Tetiana Iwanowa, Hryhorij Lachow oraz Mykoła Bondarenko .

## Nagrody
- 1966 – Order Lenina

title: Darnyćkyj szowkowyj kombinat

wikitext:
{{Przedsiębiorstwo infobox
 |nazwa             = Darnyćkyj szowkowyj kombinat
 |nazwa oryginalna  = Дарницький шовковий комбінат
 |logo              =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = UKR
 |siedziba          = [[Kijów]]<br>ul. Popudrenka 88/3
 |adres             =
 |data założenia    = 1947
 |data likwidacji   = 1993
 |forma prawna      =
 |prezes            =
 |dyrektor          =
 |przewodniczący RN =
 |udziałowcy        =
 |rejestr           =
 |numer rejestru    =
 |zatrudnienie      =
 |giełda            =
 |ISIN              =
 |symbol akcji      =
 |rok               =
 |przychody         =
 |wynik operacyjny  =
 |wynik netto       =
 |aktywa            =
 |kapitał własny    =
 |kapitał zakładowy =
 |współrzędne       = 50°27′32″ N 30°38′17″ E
 |commons           =
 |wikinews          =
 |www               =
}}
'''Darnyćkyj szowkowyj kombinat''' (DSzK, tł. '''Darnicki Kombinat Jedwabniczy''') – zakład przemysłowy założony w [[Kijów|Kijowie]] w 1947 roku na miejscu zniszczonego [[Sukno|kombinatu sukiennego]], specjalizujący się w produkcji tkanin [[jedwab]]nych. Kombinat odegrał ważną rolę w [[Przemysł włókienniczy|przemyśle tekstylnym]] [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]], wyróżniając się rozwojem technologicznym i skalą produkcji. Był znany z wykorzystania [[Ukraina|ukraińskich]] motywów ludowych w projektach tkanin oraz realizacji zamówień dla prestiżowych obiektów. W latach 70. i 80. XX wieku przeszedł modernizację, jednak po [[Rozpad ZSRR|upadku ZSRR]] w 1991 roku doświadczył kryzysu produkcyjnego, a następnie został [[Prywatyzacja|sprywatyzowany]] i przekształcony w [[Spółka akcyjna|spółkę akcyjną]] „Darna”. Część infrastruktury kombinatu została zmodernizowana i zaadaptowana do celów komercyjnych i kulturalnych.

== Historia ==
Darnicki Kombinat Jedwabniczy powstał w Kijowie w 1947 roku na miejscu zniszczonego kombinatu sukiennego przy ulicy Popudrenka 88/3{{odn|Зниклий Дарницький шовковий комбінат 2020|s=}}, którego odbudowę uznano za niecelową. Z inicjatywy Ministerstwa Przemysłu Tekstylnego USRR rozpoczęto budowę nowego kombinatu jedwabniczego o planowanej wydajności 11,2 mln metrów tkanin rocznie i 1000 [[Krosno tkackie|krosien]]. Produkcję uruchomiono prowizorycznie już w 1948 roku, przed ukończeniem budowy, wykorzystując zniszczone budynki i magazyny. Maszyny instalowano m.in. w zdewastowanym domu mieszkalnym. Mimo rozbudowy kombinatu w 1949 roku warunki pracy w Darnickim Kombinacie Jedwabniczym pozostawały trudne, a wielu pracowników żyło w ubóstwie. W ramach wsparcia przydzielono im działki ogrodnicze na Woskresence, przeznaczone wyłącznie pod zabudowę gospodarczą, by mogli samodzielnie uprawiać warzywa. Inicjatywa ta, mimo ograniczeń, została dobrze przyjęta{{odn|Фурман 2024|s=}}.

W okresie powojennym Darnicki Kombinat Jedwabniczy odgrywał znaczącą rolę w przemyśle tekstylnym ZSRR, wyróżniając się skalą produkcji i poziomem technologicznym, często przewyższając kombinaty w [[Moskwa|Moskwie]] i [[Iwanowo|Iwanowie]]. Był również elementem [[Propaganda komunistyczna|propagandy]] – jego pracownicy brali udział w defiladach na [[Chreszczatyk]]u jako symbol zaangażowania przemysłu w realizację celów partyjno-państwowych. W 1956 roku pracownicy założyli park, a w 1966 roku kombinat został odznaczony [[Order Lenina|Orderem Lenina]]. Produkowano tu m.in. tkaniny z ukraińskimi motywami, które cieszyły się dużym zainteresowaniem, również wśród renomowanych hoteli (np. hotel „Tarasowa Hora” i [[Hotel Ukraina (Kijów)|„Moskwa”]]). Jako kombinat wzorcowy, DSzK gościł delegacje partyjne, w tym [[Fidel Castro|Fidela Castro]], który w 1963 roku rozpoczął wizytę w Ukrainie właśnie od tego [[kombinat]]u{{odn|Фурман 2024|s=}}.

W 1970 roku w kombinacie wyprodukowano 51 mln m tkanin jedwabnych i 1,6 mln m [[Bawełna (włókno)|bawełnianych]], a w 1977 roku odpowiednio 63 mln m i 2 mln m{{odn|Шушківський 2007|s=}}. Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku kombinat przechodził rozbudowę i modernizację, obejmującą unowocześnienie parku maszynowego oraz infrastruktury technicznej. Uruchomiono m.in. trzecią farbiarnię, rozbudowano halę tkacką, wdrożono instalacje do oczyszczania wody i nowy węzeł cieplny. Kombinat postrzegano wówczas jako dynamicznie rozwijające się przedsiębiorstwo z perspektywą dalszego wzrostu{{odn|Фурман 2024|s=}}.

Po rozpadzie ZSRR i załamaniu [[Gospodarka planowa|gospodarki planowej]] działalność kombinatu niemal całkowicie ustała. W 1993 roku został sprywatyzowany i przekształcony w spółkę akcyjną „Darna”. Od początku XXI wieku część infrastruktury zaadaptowano do celów komercyjnych – w 2001 roku powstał kompleks handlowy „Darynok”, a później centrum [[coworking]]owe i przestrzeń artystyczna „Artzawod Płatforma”. Inwestorem był [[izrael]]ski przedsiębiorca. Obiekty pozakładowe zaczęły pełnić funkcje kulturalne i komercyjne{{odn|Фурман 2024|s=}}.

== Projekty ==
Proces projektowania tkanin w Darnickim Kombinacie Jedwabniczym opierał się na wykorzystaniu ukraińskich motywów ludowych, których wzory artyści kombinatowi gromadzili w różnych regionach Ukrainy. Odzwierciedleniem tej inspiracji są nazwy tkanin, takie jak „Barwinok i Hucułka”, „Konwalija i Czerwona ruta”, „Mariczka i Lisowa pisnia” czy „Czeremszyna i Werbiczka”{{odn|Фурман 2024|s=}}.

Kombinat realizował również prestiżowe zamówienia na dekoracyjne tkaniny dla hoteli „Tarasowa Hora” w Kaniewie i „Moskwa” (obecnie „Ukraina”) w Kijowie. Projekty wzorów wykonali artyści plastycy: [[Alina Łamach]], [[Ludmyła Żohol]], [[Tetiana Iwanowa]], [[Hryhorij Lachow]] oraz [[Mykoła Bondarenko]]{{odn|Фурман 2024|s=}}.

== Nagrody ==
* 1966 – Order Lenina

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |tytuł = Зниклий Дарницький шовковий комбінат |url = https://kyivpastfuture.com.ua/znyklyj-darnyczkyj-shovkovyj-kombinat/ |opublikowany = kyivpastfuture.com.ua |data dostępu = 2025-07-05 |odn = {{odn/id|Зниклий Дарницький шовковий комбінат 2020}} }}
* {{Cytuj stronę |autor = Фурман М. |tytuł = Дарницький шовковий комбінат: історія існування |url = https://kyiv.name/uk/eternal-9397-darnyczkyj-shovkovyj-kombinat-istoriya-isnuvannya |opublikowany = kyiv.name |data dostępu = 2025-07-05 |odn = {{odn/id|Фурман 2024}} }}
* {{Cytuj stronę |autor = Шушківський А.І. |tytuł = Дарницький шовковий комбінат |url = https://esu.com.ua/article-23653 |opublikowany = esu.com.ua |data dostępu = 2025-07-05 |odn = {{odn/id|Шушківський 2007}} }}

{{Kontrola autorytatywna}}
[[Kategoria:Nieistniejące przedsiębiorstwa]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa włókiennicze]]
[[Kategoria:Przedsiębiorstwa w Kijowie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina]]

title: Darnyćkyj szowkowyj kombinatДарницький шовковий комбінат

Państwo: Ukraina

Siedziba: Kijów · ul. Popudrenka 88/3


text:
# Leptochitonicola attenuata
Leptochitonicola attenuata – gatunek widłonoga z rodziny Chitonophilidae. Nazwa naukowa tego gatunku skorupiaków została opublikowana w 2005 roku przez rosyjskich zoologów G.W. Awdiejewa i B.I. Sirenkę.

title: Leptochitonicola attenuata

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Leptochitonicola attenuata''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = Avdeev & Sirenko, 2005
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = [[Maxillopoda]]
 |podgromada             = [[widłonogi]]
 |nadrząd                = Podoplea
 |rząd                   = [[Cyclopoida]]
 |rodzina                = [[Chitonophilidae]]
 |rodzaj                 = ''[[Leptochitonicola]]''
 |gatunek                = ''Leptochitonicola attenuata''
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                =
}}
'''''Leptochitonicola attenuata''''' – gatunek [[widłonogi|widłonoga]] z rodziny [[Chitonophilidae]]<ref>[http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=362109 Walter, T. Chad (2012). Leptochitonicola attenuata Avdeev & Sirenko, 2005. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database]. [[World Register of Marine Species]]</ref>. Nazwa naukowa tego gatunku skorupiaków została opublikowana w 2005 roku przez rosyjskich zoologów G.W. Awdiejewa i B.I. Sirenkę.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Chitonophilidae]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2005 roku]]

Podtyp: skorupiaki

Gromada: Maxillopoda

Podgromada: widłonogi

Nadrząd: Podoplea

Rząd: Cyclopoida

Rodzina: Chitonophilidae

Rodzaj: Leptochitonicola

Gatunek: Leptochitonicola attenuata


text:
# Diffembach-lès-Hellimer
Diffembach-lès-Hellimer – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 333 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 58 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Diffembach-lès-Hellimer plasuje się na 721. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 943.).

title: Diffembach-lès-Hellimer

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Diffembach-lès-Hellimer
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Diffembach-lès-Hellimer
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason Diffembach-les-Hellimer 57.svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Grand Est
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Mozela (departament)|Mozela]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Forbach|Forbach]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 57178
 |powierzchnia                    = 5,74 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 333
 |gęstość zaludnienia             = 58 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 57660
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Mozela
 |współrzędne                     = 49°0′N 6°50′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Diffembach-lès-Hellimer''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Grand Est]], w departamencie [[Mozela (departament)|Mozela]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 333 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 58 osób/km² (wśród 2335 gmin [[Lotaryngia|Lotaryngii]] Diffembach-lès-Hellimer plasuje się na 721. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 943.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Forbach}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Mozela]]

title: Diffembach-lès-Hellimer

Państwo: Francja

Region: Grand Est

Departament: Mozela

Okręg: Forbach

• gęstość: 58 os./km²


text:
# Braterstwo wilków
Braterstwo wilków (fr. Le pacte des loups) – francuski film kostiumowy z 2001 roku w reżyserii Christophe'a Gansa.

## Produkcja
Zdjęcia plenerowe kręcono na terenie kilku francuskich departamentów: Dordogne (Villars, Jumilhac-le-Grand, Biron), Gers (Lectoure), Oise (Maysel), Pireneje Wysokie (La Barthe-de-Neste, Labastide, Monléon-Magnoac), Sekwana i Marna (Fontainebleau, zamek Vaux-le-Vicomte w Maincy), Yvelines (Issou) oraz Żyronda (Mazères).

## Fabuła
Akcja filmu toczy się we Francji w czasach Ludwika XV. W niewielkiej wiosce Gévaudan na południu kraju pojawia się tajemnicza bestia, która terroryzuje i zabija mieszkańców. Do wioski przybywa młody naukowiec Gregoire de Fronsac, który z polecenia króla ma odnaleźć i zabić potwora. Towarzyszy mu Indianin z plemienia Irokezów – Mani, którego Fronsac poznał w czasie swojej podróży do Kanady. Obaj bohaterowie rozpoczynają śledztwo.

## Obsada
- Samuel Le Bihan – Grégoire de Fronsac
- Mark Dacascos – Mani
- Émilie Dequenne – Marianne de Morangias
- Vincent Cassel – Jean-François de Morangias
- Monica Bellucci – Sylvia
- Jérémie Renier – Thomas d'Apcher
- Jean Yanne – Le Comte de Morangias
- Jean-François Stévenin – Henri Sardis
- Jacques Perrin – Thomas d'Apcher (stary)
- Johan Leysen – Beauterne
- Philippe Nahon – Jean Chastel
- Virginie Darmon – Gaduła
- Hans Meyer – Markiz d'Apcher
- Edith Scob – Geneviève de Morangias
- Bernard Farcy – Laffont

## Ciekawostki
Bestia z Gévaudan nie jest jedynie wytworem wyobraźni twórców filmu. Jej istnienie jest udokumentowane we francuskich archiwach. Bestia ta w XVIII wieku naprawdę grasowała na południu Francji przez ponad trzy lata (1764-1767) i w tym czasie zabiła blisko stu ludzi a kolejnych trzydziestu raniła. Podejmowano liczne próby zabicia jej, ale wszystkie kończyły się niepowodzeniem. Potwora zabił dopiero w czerwcu 1767 roku miejscowy wieśniak Jean Chastel. Do dziś nie wiadomo, czym był ów potwór, gdyż jego zwłoki nie zachowały się.

title: Braterstwo wilków

wikitext:
{{Film infobox
 |tytuł            = Braterstwo wilków
 |oryginalny tytuł = Le Pacte des loups
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = [[Film kostiumowy|kostiumowy]]
[[Film sensacyjny|sensacyjny]]
[[horror]]
 |rok produkcji    =
 |data premiery    = [[31 stycznia]] [[2001]]
[[24 sierpnia]] [[2001 w filmie|2001]] (Polska)
 |kraj produkcji   = [[Francja]]
 |język            = [[Język francuski|francuski]]
 |czas trwania     = 142 min
 |reżyseria        = [[Christophe Gans]]
 |scenariusz       = [[Stéphane Cabel]]
Christophe Gans
 |główne role      =
 |muzyka           = [[Joseph LoDuca]]
 |zdjęcia          = [[Dan Laustsen]]
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           = David Wu
Sébastien Prangère
Xavier Loutreuil
 |produkcja        = Richard Grandpierre
Samuel Hadida
 |wytwórnia        = [[Metropolitan Filmexport]]
[[Universal Pictures]]
 |dystrybucja      = [[Syrena EG]]
 |budżet           = 32 mln [[Dolar amerykański|dolarów]]
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Braterstwo wilków''' ([[Język francuski|fr.]] ''Le pacte des loups'') – [[Francja|francuski]] [[film kostiumowy]] z [[2001 w filmie|2001]] roku w reżyserii [[Christophe Gans|Christophe'a Gansa]].

== Produkcja ==
[[Plik:Recueil Magné de Marolles - Figure de la bête féroce.jpg|mały|Osiemnastowieczna grafika przestawiająca Bestię z Gévaudan]]
Zdjęcia plenerowe kręcono na terenie kilku francuskich departamentów: [[Dordogne (departament)|Dordogne]] ([[Villars (Dordogne)|Villars]], [[Jumilhac-le-Grand]], [[Biron (Dordogne)|Biron]]), [[Gers]] ([[Lectoure]]), [[Oise (departament)|Oise]] ([[Maysel]]), [[Pireneje Wysokie]] ([[La Barthe-de-Neste]], [[Labastide]], [[Monléon-Magnoac]]), [[Sekwana i Marna]] ([[Fontainebleau]], zamek [[Vaux-le-Vicomte]] w [[Maincy]]), [[Yvelines]] ([[Issou]]) oraz [[Żyronda (departament)|Żyronda]] ([[Mazères (Żyronda)|Mazères]]).

== Fabuła ==
Akcja filmu toczy się we Francji w czasach [[Ludwik XV|Ludwika XV]]. W niewielkiej wiosce Gévaudan na południu kraju pojawia się tajemnicza bestia, która terroryzuje i zabija mieszkańców. Do wioski przybywa młody naukowiec Gregoire de Fronsac, który z polecenia króla ma odnaleźć i zabić potwora. Towarzyszy mu Indianin z plemienia [[Irokezi|Irokezów]] – Mani, którego Fronsac poznał w czasie swojej podróży do [[Kanada|Kanady]]. Obaj bohaterowie rozpoczynają śledztwo.

== Obsada ==
* [[Samuel Le Bihan]] – Grégoire de Fronsac
* [[Mark Dacascos]] – Mani
* [[Émilie Dequenne]] – Marianne de Morangias
* [[Vincent Cassel]] – Jean-François de Morangias
* [[Monica Bellucci]] – Sylvia
* [[Jérémie Renier]] – Thomas d'Apcher
* [[Jean Yanne]] – Le Comte de Morangias
* [[Jean-François Stévenin]] – Henri Sardis
* [[Jacques Perrin]] – Thomas d'Apcher (stary)
* [[Johan Leysen]] – Beauterne
* [[Philippe Nahon]] – Jean Chastel
* [[Virginie Darmon]] – Gaduła
* [[Hans Meyer (aktor)|Hans Meyer]] – Markiz d'Apcher
* [[Edith Scob]] – Geneviève de Morangias
* [[Bernard Farcy]] – Laffont

== Ciekawostki ==
[[Bestia z Gévaudan]] nie jest jedynie wytworem wyobraźni twórców filmu. Jej istnienie jest udokumentowane we francuskich archiwach. Bestia ta w XVIII wieku naprawdę grasowała na południu Francji przez ponad trzy lata (1764-1767) i w tym czasie zabiła blisko stu ludzi a kolejnych trzydziestu raniła. Podejmowano liczne próby zabicia jej, ale wszystkie kończyły się niepowodzeniem. Potwora zabił dopiero w czerwcu 1767 roku miejscowy wieśniak Jean Chastel. Do dziś nie wiadomo, czym był ów potwór, gdyż jego zwłoki nie zachowały się.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0237534|Braterstwo wilków}}
* {{Filmweb|tytuł|30712|Braterstwo wilków}}

{{Christophe Gans}}

[[Kategoria:Francuskie filmy z 2001 roku]]
[[Kategoria:Francuskie filmy historyczne]]
[[Kategoria:Francuskie filmy sensacyjne]]
[[Kategoria:Francuskie filmy kostiumowe]]
[[Kategoria:Francuskie filmy z gatunku horror]]
[[Kategoria:Filmy w reżyserii Christophe’a Gansa]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w departamencie Dordogne]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w departamencie Gers]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w departamencie Oise]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w departamencie Pireneje Wysokie]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w departamencie Yvelines]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w departamencie Żyronda]]
[[Kategoria:Filmy kręcone w Fontainebleau]]

title: Braterstwo wilkówLe Pacte des loups

Gatunek: kostiumowy · sensacyjny · horror

Data premiery: 31 stycznia 2001 · 24 sierpnia 2001 (Polska)

Kraj produkcji: Francja

Język: francuski

Czas trwania: 142 min

Reżyseria: Christophe Gans

Scenariusz: Stéphane Cabel · Christophe Gans

Muzyka: Joseph LoDuca

Zdjęcia: Dan Laustsen

Montaż: David Wu · Sébastien Prangère · Xavier Loutreuil

Produkcja: Richard Grandpierre · Samuel Hadida

Wytwórnia: Metropolitan Filmexport · Universal Pictures

Dystrybucja: Syrena EG

Budżet: 32 mln dolarów