text:
# Villecelin
Villecelin – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Cher.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 102 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 11 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Villecelin plasuje się na 1030. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1187.).

title: Villecelin

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Villecelin
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Villecelin
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Region Centralny-Dolina Loary
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Cher (departament)|Cher]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saint-Amand-Montrond|Saint-Amand-Montrond]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 18283
 |powierzchnia                    = 9,27 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 102
 |gęstość zaludnienia             = 11 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 18160
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Cher
 |współrzędne                     = 46°50′N 2°11′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Villecelin''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w [[Region Centralny-Dolina Loary|Regionie Centralnym]], w departamencie [[Cher (departament)|Cher]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 102 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 11 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Villecelin plasuje się na 1030. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1187.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Saint-Amand-Montrond}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Cher]]

title: Villecelin

Państwo: Francja

Region: Region Centralny-Dolina Loary

Departament: Cher

Okręg: Saint-Amand-Montrond

• gęstość: 11 os./km²


text:
# Aspangberg-St. Peter
Aspangberg-St. Peter, Aspangberg-Sankt Peter – gmina w Austrii, w kraju związkowym Dolna Austria, w powiecie Neunkirchen. Liczy 1 727 mieszkańców (1 stycznia 2014).

wikiname: plwiki

title: Aspangberg-St. Peter

in_language: pl

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Aspangberg-St. Peter<br />Aspangberg-Sankt Peter
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = Aspangberg-St. Peter
 |jednostka                       =
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Dolna Austria
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Neunkirchen (Austria)|Neunkirchen]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 81,70 km²
 |wysokość                        = 490 m n.p.m.
 |rok                             = 1 stycznia 2014
 |liczba ludności                 = 1 893
 |gęstość zaludnienia             = 23 os./km²
 |numer kierunkowy                = 02642
 |kod pocztowy                    = 2870, 2872, 2873
 |tablice rejestracyjne           = NK
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = AT-3
 |współrzędne                     = 47°33′N 16°1′E
 |commons                         =
 |www                             = http://www.aspangberg-st-peter.gv.at
}}
'''Aspangberg-St. Peter''', '''Aspangberg-Sankt Peter''' – [[gmina]] w [[Austria|Austrii]], w kraju związkowym [[Dolna Austria]], w powiecie [[Powiat Neunkirchen (Austria)|Neunkirchen]]. Liczy 1 727 mieszkańców (1 stycznia 2014)<ref>[http://www.statistik.at/wcm/idc/idcplg?IdcService=GET_NATIVE_FILE&dDocName=080904 Austriacki Urząd Statystyczny]</ref>.

== Zobacz też ==
* [[St. Peter]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Powiat Neunkirchen (Austria)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Neunkirchen (Austria)]]

title: Aspangberg-St. Peter · Aspangberg-Sankt Peter

Państwo: Austria

Kraj związkowy: Dolna Austria

Powiat: Neunkirchen

• gęstość: 23 os./km²

Tablice rejestracyjne: NK


text:
# Woronowszczyzna (rejon postawski)
Woronowszczyzna (biał. Вараноўшчынао; ros. Вороновщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Komaje.

## Historia
W czasach zaborów zaścianek w gminie Jasiewo, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 14 mieszkańców, 40 dziesięcin, własność Iwaszkiewicza.
Od 11 kwietnia 1922 zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim w gminie Jasiewo, od 1926 roku w powiecie postawskim, w gminie Postawy.
W 1931 w 3 domach zamieszkiwało 16 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Zadziewiu i prawosławnej w Postawach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Postawach.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Rabieki gminy Postawy.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu witebskiego Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

title: Woronowszczyzna (rejon postawski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Woronowszczyzna
 |nazwa oryginalna             = {{k|be|Вараноўшчына}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = BY-VI
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon postawski|postawski]]
 |3. jednostka administracyjna = [[Sielsowiet Komaje|Komaje]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2009
 |liczba ludności              = 2
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód witebski # Białoruś # Polska
 |wariant mapy                 = 1939
 |współrzędne                  = 55°04'28"N 26°46'29"E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Woronowszczyzna''' ({{w języku|be|Вараноўшчынао}}; {{w języku|ru|Вороновщина}}) – wieś na [[Białoruś|Białorusi]], w [[Obwód witebski|obwodzie witebskim]], w [[Rejon postawski|rejonie postawskim]], w [[Sielsowiet Komaje|sielsowiecie Komaje]].

== Historia ==
W czasach [[Ziemie Rzeczypospolitej pod zaborami|zaborów]] zaścianek w gminie Jasiewo, w powiecie święciańskim, w [[Gubernia wileńska|guberni wileńskiej]] [[Imperium Rosyjskie]]go. W 1905 roku liczył 14 mieszkańców, 40 dziesięcin, własność Iwaszkiewicza<ref>Гошкевич И. И. ''Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 276''</ref>.

Od 11 kwietnia 1922<ref>{{Dziennik Ustaw|1922|26|213}}</ref> zaścianek leżał w [[II Rzeczpospolita|Polsce]], w [[Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita)|województwie wileńskim]]<ref name="uwaga12" group="uwaga">Przynależność wojewódzka zmieniała się. W [[Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich|Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich]] miejscowość leżała w [[Okręg wileński (ZCZW)|okręgu wileńskim]]; w Polsce do 20 stycznia 1926 w [[Ziemia Wileńska|Ziemi Wileńskiej]], następnie w województwie wileńskim</ref>, w [[Powiat święciański|powiecie święciańskim]] w [[Jasiew (gmina)|gminie Jasiewo]], od 1926 roku w [[Powiat postawski|powiecie postawskim]], w [[Postawy (gmina)|gminie Postawy]].

W [[Drugi Powszechny Spis Ludności|1931]] w 3 domach zamieszkiwało 16 osób<ref name=":12">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej |data = 1938 |wolumin = 1 |miejsce = Warszawa |s = 42}}</ref>.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Zadziewiu i prawosławnej w Postawach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w [[Wilno|Wilnie]]; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Postawach<ref name=":0222">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych |data = 1933 |miejsce = Przemyśl, Warszawa |s = 1984}}</ref>.

W 1938 roku miejscowość należała do gromady Rabieki gminy Postawy<ref>Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik.</ref>.

W wyniku [[Agresja ZSRR na Polskę|napaści ZSRR na Polskę]] we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do [[Białoruska Socjalistyczna Republika Radziecka|Białoruskiej SRR]]. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu witebskiego Białoruskiej SRR<ref>Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej ({{Dziennik Ustaw|1946|2|5}}).</ref>.

Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Gmina Postawy (II Rzeczpospolita)}}
[[Kategoria:Wsie w rejonie postawskim]]
[[Kategoria:Zaścianki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Zaścianki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)]]

title: WoronowszczyznaВараноўшчына

Państwo: Białoruś

Obwód: witebski

Rejon: postawski

Sielsowiet: Komaje

Populacja (2009) · • liczba ludności: · 2


text:
# Iwan Wiśniowiecki
Iwan Michajłowicz Wiśniowiecki herbu Korybut (ok. 1490 – ok. 1542) – książę (kniaź), dworzanin królewski, dzierżawca ejszyski, worniański, kaniowski, czeczerski, czerkaski i propojski.

## Biografia
Syn księcia Michaiła Wasilewicza Zbaraskiego Wiśniowieckiego z pierwszego małżeństwa z księżniczką Połubińską.
W 1512 r. książę Iwan Michajłowicz wraz ze swoim ojcem wziął udział w pokonaniu Tatarów krymskich w bitwie pod Wiśniowcem.
Był właścicielem zamku Wiśniowiec na Wołyniu. Wyznawał prawosławie. Po śmierci hetmana wielkiego litewskiego, księcia Konstantego Ostrogskiego stał się jednym z organizatorów obrony Wołynia przed najazdami Tatarów krymskich. W latach 1534, 1538 i 1540 trzykrotnie ogłaszał mobilizację wołyńskiej szlachty.
W 1522 r. kniaź Iwan Wiśniowiecki otrzymał od wielkiego księcia pół mili kwadratowej puszczy nad rzeką Sejną w leśnictwie perełomskim, co zapoczątkowało powstanie Sejn. Według legendy książę był również fundatorem cerkwi w Narwi.
W 1533 r. Iwan Wiśniowiecki otrzymał starostwo ejszyskie i worniańskie. W 1534 roku, po rozpoczęciu kolejnej wojny litewsko-moskiewskiej, poprowadził kampanię na Smoleńsk, ale nie zajął miasta, ograniczając się do zniszczenia okolicznych okolicznych ziem.
W 1536 roku przejął starostwo propojskie i czeczerskie. W 1541 r. jego majątek powiększył się o starostwo kaniowskie i czerkaskie.
Został pochowany w 1543 r. w ławrze Peczerskiej.

## Rodzina i dzieci
Iwan Michajłowicz Wiśniowiecki był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Anastazja Olizarowiczówna, córka Hanny z domu Zasławskieji Semena Olizarowicza, primo voto Sanguszkowa (pierwsza żona Janusza vel Iwana Sanguszki, zmarłego około 1516 r., syna Michała). Po jej śmierci (ok. 1536) Wiśniowiecki ożenił się po raz drugi z Marią Magdaleną Despotówną Branković, córką Jovana, tytularnego despoty serbskiego, secundo voto Czartoryska (żona Aleksandra Fedorowicza). Stał się protoplastą książęcej linii Wiśniowieckich – książąt na Wiśniowcu (i Zbarażu) – wymarłej w linii męskiej w osobie Michała Serwacego (1680–1744).
Dzieci z pierwszego małżeństwa:
- Katarzyna (zm. ok. 1580); żona Hrehorego Chodkiewicza, kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego
- Dymitr „Bajda” (zm. 1563)
- Andrzej (zm. 1584)
- Konstanty (zm. 1574)

Z drugiego:
- Michaił (Zygmunt) (zm. 1552)
- Aleksandra; żona Iwana Szymkowicza(inne języki), marszałka hospodarskiego i starosty tykocińskiego[12], a następnie Mikołaja Radziwiłła.

title: Iwan Wiśniowiecki

wikitext:
{{Szlachcic infobox
 |imię              = Iwan Wiśniowiecki
 |wszystkie imiona  = Iwan Michajłowicz Wiśniowiecki
 |imię oryginalne   =
 |grafika           = Ivan Višniaviecki. Іван Вішнявецкі.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              = POL COA Korybut.svg
 |opis herbu        = [[Korybut (herb książęcy)|Korybut]]
 |tytuł             =
 |dynastia          =
 |rodzina           = [[Wiśniowieccy herbu Korybut]]
 |data urodzenia    = ok. 1490
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = ok. [[1542]]
 |miejsce śmierci   =
 |ojciec            = [[Michał Zbaraski Wiśniowiecki]]
 |matka             = Tatiana [[Połubińscy herbu własnego|Połubińska]]
 |mąż               =
 |żona              = Nastazja Olizarowiczówna,<br />Magdalena Despot
 |dzieci            =
 |rodzeństwo        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
}}
'''Iwan Michajłowicz Wiśniowiecki''' herbu [[Korybut (herb książęcy)|Korybut]] (ok. 1490 – ok. 1542) – [[książę]] ([[kniaź]]), [[dworzanin]] królewski{{odn|Boniecki|1883|s=369}}, [[Starosta niegrodowy|dzierżawca]] [[Ejszyszki|ejszyski]], [[Worniany|worniański]], [[Kaniów (Ukraina)|kaniowski]], [[czeczersk]]i, [[Czerkasy|czerkaski]] i [[propojsk]]i<ref>{{Cytuj stronę | url = http://w.genealogy.euweb.cz/poland/wisniow.html | tytuł = Zbaraski-Wisniowiecki family | opublikowany = w.genealogy.euweb.cz | język = en | data dostępu = 2024-03-24}}</ref>.

== Biografia ==
Syn księcia [[Michał Zbaraski Wiśniowiecki|Michaiła Wasilewicza Zbaraskiego Wiśniowieckiego]] z pierwszego małżeństwa z księżniczką [[Połubińscy herbu własnego|Połubińską]].

W 1512 r. książę Iwan Michajłowicz wraz ze swoim ojcem wziął udział w pokonaniu [[Tatarzy krymscy|Tatarów krymskich]] w [[Bitwa pod Łopusznem|bitwie pod Wiśniowcem]]<ref>{{Cytuj książkę | autor = [[Kasper Niesiecki]] | tytuł = Korona Polska przy Złotey Wolnosci Starożytnemi Wszystkich Kathedr, Prowincyi y Rycerstwa Kleynotami Heroicznym Męstwem y odwagą, Naywyższemi Honorami a naypierwey Cnotą, Pobożnością y Swiątobliwością Ozdobiona…  | url = https://polona.pl/item-view/4b074fa8-7892-4134-9377-1f2e3520a35b?page=275 | miejsce = Lwów | rok = 1743 | strony = 543 | tom = IV |data dostępu = 2024-03-24}}</ref>.

Był właścicielem zamku [[Wiśniowiec]] na [[Wołyń|Wołyniu]]. Wyznawał [[prawosławie]]. Po śmierci [[hetman wielki litewski|hetmana wielkiego litewskiego]], księcia [[Konstanty Ostrogski (hetman)|Konstantego Ostrogskiego]] stał się jednym z organizatorów obrony Wołynia przed najazdami Tatarów krymskich. W latach 1534, 1538 i 1540 trzykrotnie ogłaszał mobilizację wołyńskiej szlachty.

W 1522 r. kniaź Iwan Wiśniowiecki otrzymał od [[Władcy Wielkiego Księstwa Litewskiego|wielkiego księcia]] pół [[Mila polska|mili]] kwadratowej [[puszcza|puszczy]] nad rzeką [[Marycha|Sejną]] w leśnictwie [[Przełom (Białoruś)|perełomskim]], co zapoczątkowało powstanie [[Sejny|Sejn]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://sejny.net/artykul/nie-byloby-sejn-bez/889076 | tytuł = Nie byłoby Sejn bez rodu Wiśniowieckich | data = 2019-12-24 | opublikowany = sejny.net | data dostępu = 2024-03-24}}</ref>. Według [[Legenda|legendy]] książę był również fundatorem [[cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Narwi|cerkwi w Narwi]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://baronphotography.eu/cerkiew-w-narwi/ | tytuł = Cerkiew w Narwi | autor = Wiktor Baron | opublikowany = baronphotography.eu | data dostępu = 2024-03-24}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://klubglobtroterawarszawa.com/2021/07/28/blekitne-podlasie-cerkiew-w-narwi/ | tytuł = Błękitne Podlasie. Cerkiew w Narwi | autor = Liliana Kołłątaj (oprac.) | data = 2021-07-28 | opublikowany = klubglobtroterawarszawa.com | data dostępu = 2024-03-24}}</ref>.

W 1533 r. Iwan Wiśniowiecki otrzymał [[Starostwo niegrodowe|starostwo]] [[Ejszyszki|ejszyskie]] i [[Worniany|worniańskie]]{{odn|Boniecki|1883|s=369}}{{odn|Wolff|1895|s=563}}. W 1534 roku, po rozpoczęciu [[Wojna litewsko-moskiewska (1534–1537)|kolejnej wojny litewsko-moskiewskiej]], poprowadził kampanię na [[Smoleńsk]], ale nie zajął miasta, ograniczając się do zniszczenia okolicznych okolicznych ziem.

W 1536 roku przejął starostwo [[propojsk]]ie i [[czeczersk]]ie<ref>{{SgKP|XV_cz.1|358}}</ref>. W 1541 r. jego majątek powiększył się o starostwo [[Kaniów (Ukraina)|kaniowskie]] i [[Czerkasy|czerkaskie]].

Został pochowany w 1543 r. w [[Ławra Peczerska|ławrze Peczerskiej]].

== Rodzina i dzieci ==
Iwan Michajłowicz Wiśniowiecki był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Anastazja Olizarowiczówna, córka Hanny z domu [[Zasławscy herbu własnego|Zasławskiej]]i [[Semen Olizarowicz|Semena Olizarowicza]], ''[[primo voto]]'' [[Sanguszkowie herbu własnego|Sanguszkowa]] (pierwsza żona Janusza{{odn|Wolff|1895|s=563}} vel Iwana Sanguszki{{odn|Boniecki|1883|s=221, 299}}, zmarłego około 1516 r., syna [[Michał Sanguszkowic|Michała]]). Po jej śmierci (ok. 1536) Wiśniowiecki ożenił się po raz drugi z Marią Magdaleną Despotówną Branković, córką [[Jovan Branković|Jovana]], [[Despoci serbscy na Węgrzech|tytularnego despoty serbskiego]], ''secundo voto'' [[Czartoryscy herbu własnego|Czartoryska]] (żona [[Aleksander Fiodorowicz Czartoryski|Aleksandra Fedorowicza]]){{odn|Wolff|1895|s=564}}. Stał się protoplastą książęcej linii Wiśniowieckich – ''książąt na [[Wiśniowiec|Wiśniowcu]]'' (''i [[Zbaraż]]u'') – wymarłej w linii męskiej w osobie [[Michał Serwacy Wiśniowiecki|Michała Serwacego]] (1680–1744)<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.wisniowiecki.com/Herb.htm | tytuł = Herb i rodowód Wiśniowieckich | data dostępu = 2024-03-24}}</ref>.

Dzieci z pierwszego małżeństwa:
* [[Katarzyna Wiśniowiecka|Katarzyna]] (zm. ok. 1580); żona [[Grzegorz Chodkiewicz|Hrehorego Chodkiewicza]], kasztelana wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego
* [[Dymitr Wiśniowiecki Bajda|Dymitr „Bajda”]] (zm. 1563)
* [[Andrzej Iwanowicz Korybut Wiśniowiecki|Andrzej]] (zm. 1584)
* [[Konstanty Wiśniowiecki (starosta żytomierski)|Konstanty]] (zm. 1574)
Z drugiego:
* [[Michał Wiśniowiecki (zm. 1552)|Michaił (Zygmunt)]] (zm. 1552)
* [[Aleksandra Wiśniowiecka|Aleksandra]]; żona {{link-interwiki |Jan Szymkowicz |tekst=Iwana Szymkowicza |Q=Q121879432}}, [[marszałek hospodarski|marszałka hospodarskiego]] i starosty [[Tykocin|tykocińskiego]]{{odn|Boniecki|1883|s=347}}, a następnie [[Mikołaj Radziwiłł (1546–1589)|Mikołaja Radziwiłła]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | autor = [[Adam Boniecki (heraldyk)|Adam Boniecki]] | tytuł = Poczet rodów w Wielkim Księstwie Litewskim w XV i XVI w. | url = https://books.google.pl/books?id=znw-AQAAIAAJ&newbks=1&newbks_redir=0&printsec=frontcover&pg=PA221&dq=Iwan+Wi%C5%9Bniowiecki&hl=pl&redir_esc=y#v=onepage&q=Iwan%20Wi%C5%9Bniowiecki&f=false | strony = 425, XLIX | miejsce = Warszawa | rok = 1883 |data dostępu = 2024-03-24|odn={{odn/id|Boniecki|1883}}}}
* {{Cytuj książkę | autor = [[Józef Wolff (historyk)|Józef Wolff]] | tytuł = Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku | url =https://www.google.pl/books/edition/Kniaziowie_litewsko_ruscy_od_ko%C5%84ca_czte/kVU0AQAAMAAJ?hl=pl&gbpv=1&dq=dzier%C5%BCawca+wornia%C5%84ski&pg=PA563&printsec=frontcover | wydawca = Józef Filipowicz | miejsce = Warszawa | rok = 1895 | strony = 563–564|odn={{odn/id|Wolff|1895}}}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę |url = http://www.sejm-wielki.pl/b/3.55.123 |tytuł = Jan ks. Wiśniowiecki h. Korybut |autor = [[Marek Minakowski]] |opublikowany = sejm-wielki.pl |data dostępu = 2024-03-24}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wiśniowiecki, Iwan}}
[[Kategoria:Wiśniowieccy herbu Korybut|Iwan]]
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Starostowie czeczerscy]]
[[Kategoria:Starostowie czerkascy]]
[[Kategoria:Starostowie kaniowscy]]
[[Kategoria:Starostowie propojscy]]
[[Kategoria:Starostowie ejszyscy]]
[[Kategoria:Starostowie worniańscy]]
[[Kategoria:Wojskowi I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Pochowani w Ławrze Peczerskiej w Kijowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w XV wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1542]]
[[Kategoria:Szlachta prawosławna w Polsce (I Rzeczpospolita)]]

title: Iwan Wiśniowiecki

Rodzina: Wiśniowieccy herbu Korybut

Ojciec: Michał Zbaraski Wiśniowiecki

Matka: Tatiana Połubińska

Żona: Nastazja Olizarowiczówna, · Magdalena Despot


text:
# Ernst Zündel
Ernst Christof Friedrich Zündel (ur. 24 kwietnia 1939 w Bad Wildbad, zm. 6 sierpnia 2017 tamże) – niemiecko-kanadyjski negacjonista, wydawca i publicysta. W 1977 Zündel założył w Kanadzie wydawnictwo Samisdat Publishers specjalizujące się w wydawnictwach propagujących negacjonizm (np. Did Six Million Really Die?, Raport Leuchtera) oraz nazizm (np. The Hitler We Loved and Why), wiele z nich eksportując nielegalnie do Niemiec.
Kilkakrotnie był pozwany lub oskarżony w Kanadzie z artykułu 177. kodeksu karnego o „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości”. Dwukrotnie uznany za winnego, ostatecznie uniewinniony przez Sąd Najwyższy Kanady, który uznał art. 177 za sprzeczny z zagwarantowaną w konstytucji wolnością słowa.
W najgłośniejszym procesie Zündela w 1988 świadkami obrony byli m.in. Fred Leuchter i David Irving.
Aresztowany w 2003 w USA, deportowany do Kanady, skazany tam na dwa lata więzienia, deportowany w 2005 do Niemiec, Ernst Zündel stanął tam przed sądem oskarżony o propagowanie negacjonizmu. Został skazany na karę 5 lat pozbawienia wolności, jest to najwyższa przewidywana kara w Niemczech za „kłamstwo oświęcimskie”.

title: Ernst Zündel

wikitext:
[[Plik:Ernst Zundel.jpg|thumb|Ernst Zündel (1992)]]

'''Ernst Christof Friedrich Zündel''' (ur. [[24 kwietnia]] [[1939]] w [[Bad Wildbad]], zm. [[6 sierpnia]] [[2017]] tamże<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.ctvnews.ca/canada/holocaust-denier-ernst-zundel-dead-at-age-78-1.3535615 | tytuł = ''Holocaust denier Ernst Zundel dead at age 78'' | opublikowany = ctvnews.ca | język = en | data dostępu = 2017-08-07}}</ref>) – niemiecko-kanadyjski [[Kłamstwo oświęcimskie|negacjonista]], wydawca i publicysta. W 1977 Zündel założył w Kanadzie wydawnictwo [[Samisdat Publishers]] specjalizujące się w wydawnictwach propagujących [[Kłamstwo oświęcimskie|negacjonizm]] (np. ''Did Six Million Really Die?'', [[Raport Leuchtera]]) oraz [[Narodowy socjalizm|nazizm]] (np. ''The Hitler We Loved and Why''), wiele z nich eksportując nielegalnie do Niemiec.

Kilkakrotnie był pozwany lub oskarżony w Kanadzie z artykułu 177. kodeksu karnego o „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości”. Dwukrotnie uznany za winnego, ostatecznie uniewinniony przez Sąd Najwyższy Kanady, który uznał art. 177 za sprzeczny z zagwarantowaną w konstytucji wolnością słowa.

W najgłośniejszym procesie Zündela w 1988 świadkami obrony byli m.in. [[Fred A. Leuchter|Fred Leuchter]] i [[David Irving]].

Aresztowany w 2003 w USA, deportowany do Kanady, skazany tam na dwa lata więzienia, deportowany w 2005 do Niemiec, Ernst Zündel stanął tam przed sądem oskarżony o propagowanie negacjonizmu. Został skazany na karę 5 lat pozbawienia wolności, jest to najwyższa przewidywana kara w Niemczech za „[[kłamstwo oświęcimskie]]”.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.webcitation.org/65iMzjHQU?url=http://www.adl.org/learn/ext_us/zundel.asp?LEARN_Cat=Extremism Liga Przeciw Zniesławianiu (Anti-Defamation League, ADL) o Zündelu]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zündel, Ernst}}
[[Kategoria:Niemieccy wydawcy]]
[[Kategoria:Niemieccy publicyści]]
[[Kategoria:Osoby negujące Zagładę Żydów]]
[[Kategoria:Kanadyjczycy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1939]]
[[Kategoria:Zmarli w 2017]]


text:
# Gąsówka dwubarwna
Gąsówka dwubarwna (Lepista personata (Fr.) Cooke) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales)

## Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lepista, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1818 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus personatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1871 r. Cooke, przenosząc go do rodzaju Lepista. Ma ponad 20 synonimów naukowych.
Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako gąska zdradliwa (bedłka zdradliwa).

## Morfologia
Kapelusz
Średnica do 15 cm, w młodym owocniku półkulisty, później wypukły, w końcu płaski. Jest grubomięsisty, gładki, nagi i połyskujący. Kolor bladokremowy, płowy, niekiedy z brązowym odcieniem.
Blaszki
Za młodu białawe, potem bladokremowe, w dojrzałym owocniku bladoochrowe, gęste, cienkie, zatokowate, wycięte z ząbkiem.
Trzon
Wysokość 3–8 cm, grubość 1,5–3,5 cm. Jest cylindryczny, u dołu zgrubiały, pełny, w podłużnie fioletowe włókna na beżowym tle (wygląda jakby był cały fioletowy).
Miąższ
Grubomięsisty, twardy, białawy lub bladokremowy, pod powierzchnią trzonu niekiedy lekko fioletowy, nie zmienia zabarwienia po przekrojeniu. Smak nieznaczny, przyjemny, zapach niewyraźny.
Wysyp zarodników
Szaroróżowy. Zarodniki o średnicy 7–8 × 4–5 µm, elipsoidalne, lekko brodawkowate, bezbarwne.

## Występowanie
W Europie gatunek dość pospolity. W Polsce również jest dość częsty.
Często występuje w towarzystwie pieczarki łąkowej. Rośnie od października do grudnia na łąkach i pastwiskach. W latach, gdy późna jesień jest wilgotna, często masowo, rośnie w szeregach i kręgach (tzw. czarcie kręgi), zawsze poza lasem.

## Znaczenie
Dobry grzyb jadalny. Nadaje się zwłaszcza do marynowania w occie. Zbierać go mogą jednakże tylko doświadczeni grzybiarze, łatwo bowiem pomylić go z podobnie ubarwionymi, ale trującymi gatunkami zasłonaków.

## Gatunki podobne
- gąsówka fioletowawa (Lepista nuda). Ma fioletowy nie tylko trzon, ale również blaszki i kapelusz[5],
- gąsówka brudnofioletowa (Lepista sordida), która jest podobna kształtem i barwą, ale dużo mniejsza (kapelusz ma średnicę do 6 cm)[6],
- lejkówka szarawa (Clitocybe nebularis). Ma trzon szarawy, blaszki jasnokremowe i jest białawo omszona[7].

title: Gąsówka dwubarwna

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Gąsówka dwubarwna
 |grafika              = 2009-04-22 Lepista saeva (Fr.) P.D. Orton 41666 crop.jpg
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      =
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[grzyby]]
 |typ                  = [[podstawczaki]]
 |klasa                = [[pieczarniaki]]
 |rząd                 = [[pieczarkowce]]
 |rodzina              = ''[[incertae sedis]]''
 |rodzaj               = [[Lepista|gąsówka]]
 |gatunek              = gąsówka dwubarwna
 |nazwa łacińska       = Lepista personata
 |autor                = (Fr.) Cooke
 |cytat                = ''Handb. Brit. Fungi'' 1: 193 (1871)
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Lepista personata
}}
[[Plik:Lepista personata a1 (2).JPG|thumb|]]
[[Plik:Lepista saeva 20131102w.JPG|thumb|240px]]
'''Gąsówka dwubarwna''' (''Lepista personata'' (Fr.) Cooke) – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] grzybów należący do rzędu [[pieczarkowce|pieczarkowców]] (''Agaricales'')<ref name=if>{{Cytuj stronę |url= http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=445547|tytuł= Index  Fungorum|data dostępu = 2020-05-13|język=en}}</ref>

== Systematyka i nazewnictwo ==
Pozycja w klasyfikacji według [[Index Fungorum]]: ''Lepista, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi''<ref name=if/>.

Po raz pierwszy [[takson]] ten zdiagnozował w 1818 r. [[Elias Fries]] nadając mu nazwę ''Agaricus personatus''. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1871 r. [[Mordecai Cubitt Cooke|Cooke]], przenosząc go do rodzaju ''Lepista''<ref name=if/>. Ma ponad 20 [[synonim (taksonomia)|synonimów naukowych]]<ref name=sf>{{Cytuj stronę |url= http://www.indexfungorum.org/names/Names.asp|tytuł= Species  Fungorum |data dostępu = 2013-11-12|język=en}}</ref>.

Nazwę polską podali [[Barbara Gumińska]] i [[Władysław Wojewoda]] w 1983 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako gąska zdradliwa (bedłka zdradliwa)<ref name=checklist>{{Cytuj książkę |nazwisko= Wojewoda |imię= Władysław |autor link=Władysław Wojewoda |tytuł= Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski  |wydawca=W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences |miejsce=Kraków |rok=2003 |isbn= 83-89648-09-1}}</ref>.

== Morfologia ==
; [[Kapelusz grzyba|Kapelusz]]:
Średnica do 15 cm, w młodym [[owocnik]]u półkulisty, później wypukły, w końcu płaski. Jest grubomięsisty, gładki, nagi i połyskujący. Kolor bladokremowy, płowy, niekiedy z brązowym odcieniem<ref name=Gerhardt>{{Cytuj|autor = Ewald Gerhardt |tytuł = Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik |data = 2006 |isbn = 83-7404-513-2 |inni = Stefan Łukomski (tłum.) |miejsce = Warszawa |wydawca = Klub dla Ciebie – Bauer-Weltbild Media |s = 110 |oclc = 836313700}}</ref>.
; [[Blaszki grzyba|Blaszki]]:
Za młodu białawe, potem bladokremowe, w dojrzałym owocniku bladoochrowe, gęste, cienkie, zatokowate, wycięte z ząbkiem<ref name=Gerhardt/>.
; [[Trzon grzyba|Trzon]]:
Wysokość 3–8 cm, grubość 1,5–3,5 cm. Jest cylindryczny, u dołu zgrubiały, pełny, w podłużnie fioletowe włókna na beżowym tle (wygląda jakby był cały fioletowy)<ref name=wag>{{Cytuj książkę|imię=Pavol |nazwisko=Škubla |tytuł=Wielki atlas grzybów |miejsce=Poznań |data=2007 |wydawca=Elipsa |isbn= 978-83-245-9550-1}}</ref>.
; [[Miąższ grzyba|Miąższ]]:
Grubomięsisty, twardy, białawy lub bladokremowy, pod powierzchnią trzonu niekiedy lekko fioletowy, nie zmienia zabarwienia po przekrojeniu. Smak nieznaczny, przyjemny, zapach niewyraźny<ref name=Gerhardt/>.
; [[Wysyp zarodników]]:
Szaroróżowy. [[Zarodnik]]i o średnicy 7–8 × 4–5 µm, elipsoidalne, lekko brodawkowate, bezbarwne<ref name=Wojewoda>{{Cytuj książkę|imię=Barbara |nazwisko=Gumińska |imię2=Władysław |nazwisko2=Wojewoda|tytuł=Grzyby i ich oznaczanie |miejsce=Warszawa |rok=1985 |wydawca=PWRiL |isbn= 83-09-00714-0}}</ref>.

== Występowanie ==
W Europie gatunek dość pospolity<ref name=griz>{{Cytuj książkę|imię=Till R.|nazwisko=Lohmeyer |imię2=Ute |nazwisko2=Kũnkele|tytuł=Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie |miejsce=Warszawa |rok=2006 |isbn=978-1-40547-937-0}}</ref>. W Polsce również jest dość częsty<ref name=snowarski>{{Cytuj książkę|imię=Marek|nazwisko=Snowarski |tytuł=Grzyby |miejsce=Warszawa |rok=2010|wydawca = Multico Oficyna Wydawnicza |isbn=978-83-7073-776-4}}</ref>.

Często występuje w towarzystwie [[pieczarka łąkowa|pieczarki łąkowej]]<ref name=griz/>. Rośnie od października do grudnia na łąkach i pastwiskach. W latach, gdy późna jesień jest wilgotna, często masowo, rośnie w szeregach i kręgach (tzw. [[czarcie koło|czarcie kręgi]]), zawsze poza lasem<ref name=Gerhardt/>.

== Znaczenie ==
Dobry [[Grzyby jadalne|grzyb jadalny]]. Nadaje się zwłaszcza do marynowania w occie<ref name=Gerhardt/>. Zbierać go mogą jednakże tylko doświadczeni grzybiarze, łatwo bowiem pomylić go z podobnie ubarwionymi, ale trującymi gatunkami [[Cortinarius|zasłonaków]]<ref name=snowarski/>.

== Gatunki podobne ==
* [[gąsówka fioletowawa]] (''Lepista nuda''). Ma fioletowy nie tylko trzon, ale również blaszki i kapelusz<ref name=wag/>,
* [[gąsówka brudnofioletowa]] (''Lepista sordida''), która jest podobna kształtem i barwą, ale dużo mniejsza (kapelusz ma średnicę do 6 cm)<ref name=Wojewoda/>,
* [[lejkówka szarawa]] (''Clitocybe nebularis''). Ma trzon szarawy, blaszki jasnokremowe i jest białawo omszona<ref name=griz/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Pieczarkowce]]
[[Kategoria:Grzyby jadalne]]
[[Kategoria:Mykobiota Polski]]

title: Gąsówka dwubarwna

Domena: eukarionty

Królestwo: grzyby

Typ: podstawczaki

Klasa: pieczarniaki

Rząd: pieczarkowce

Rodzina: incertae sedis

Rodzaj: gąsówka

Gatunek: gąsówka dwubarwna


text:
# Kultura kuro-arakska
Kultura kuro-arakska – kultura archeologiczna eneolitu i wczesnej epoki brązu. Jej nazwa pochodzi od rzek Kura i Araks.

## Geneza
Kultura kuro-arakska wywodzi się jeszcze z eneolitu. Kaukaz w jej przypadku okazał się być jedynie pozorną barierą. Położenie pomiędzy Bliskim Wschodem a obszarami stepowymi pozwoliło ludności kuro-arakskiej na korzystanie z dziedzictwa wielu ludów i wielu obszarów, co bardzo wpłynęło na rozwój lokalnych społeczności. Obszary górzyste bogate w złoża metali okazały się być swoistym refugium dla okolicznych ludów.

## Chronologia i obszar występowania
Kultura ta rozwijała się od początku IV tysiąclecia p.n.e. jeszcze jako kultura eneolityczna. Rozwijała się do około 2500 lat p.n.e., kiedy zaczęła stopniowo zanikać. Przeżywała się ona jednak aż do końca III tysiąclecia p.n.e. W jej rozwoju wyróżniamy zazwyczaj trzy fazy, przy czym na terenach północnych (Dagestan) jednostka ta pojawia się dopiero w fazie młodszej. Kultura kuro-arakska zajmowała całe Zakaukazie, a zwłaszcza obszary położone nad rzekami Kurą i Araksem. Sięgała aż do północno-zachodniego Iranu i wschodniej Anatolii, a jej wpływy dają się zauważyć nawet na terenie Syrii i Palestyny. Ku północy sięgała do Czeczeno-Inguszetii, Dagestanu i północnej Osetii.

## Gospodarka
Podstawą gospodarki było rolnictwo z uprawą sprzężajną (zwłaszcza na równinach) oraz tarasową i hodowla zwierząt. Wśród zbóż dominowały różne odmiany pszenicy i jęczmień. Zboże żęto sierpami o obsydianowych lub krzemiennych wkładkach. Ludność tej kultury znała konia, jak i transport kołowy. W połowie III tysiąclecia rolnicza gospodarka zaczęła przeżywać kryzys związany ze zmianami klimatycznymi.

## Osadnictwo i budownictwo
Stanowiska kultury kuro-arakskiej to głównie osiedla, które występują w różnych środowiskach geograficznych. Spotyka się je zarówno na obszarach nizinnych, gdzie przybierają formę telli, wyżynnych i pagórkowatych gdzie występują na miejscach z natury obronnych, jak i w wysokich górach. W budownictwie mamy domy różnych typów, z czego najczęściej spotykamy domy budowane na planie koła, z kamienia lub suszonej cegły na podmurówce kamiennej. Ich średnica wynosi najczęściej 4 – 5 metrów, a grubość ścian dochodzi do 1 metra. Często do kolistych budowli dobudowane są budynki czworoboczne. Niektóre domostwa dzielą się na przedsionek i izbę. Z niektórych stanowisk znamy także domy na planie prostokąta, jak i domy na planie zbliżonym do prostokąta, z zaokrąglonymi rogami. Dachy były płaskie, wsparte na drewnianych belkach. Znajdowały się w nich dymniki, przez które wydobywał się ze środka dym. We wnętrzu mamy do czynienia z kolistymi paleniskami, wykonanymi z gliny, niekiedy ozdobnymi i dekorowanymi reliefem geometrycznym. Niekiedy dekorowane malunkami były także wnętrza domów. Osiedla nie były zabudowane w sposób planowy, a domostwa grupowały się w małe, nieregularne skupienia, chociaż znamy także przypadki kiedy domy były rozłożone wokół dziedzińca. W niektórych osiedlach spotyka się jamy zasobowe służące do przechowywania ziarna.
Najbardziej znane stanowiska tej kultury to Kul Tepe, gdzie odkryto 28 kolistych budowli o średnicach od 4 do 13 metrów, Mingeczaur skąd znamy wspomniane już budowle o planie zbliżonym do prostokąta z zaokrąglonymi rogami oraz Kvacchelebi, gdzie odkryto budynek, uważany przez niektórych badaczy za świątynię.

## Obrządek pogrzebowy
Ludność kultury kuro-arakskiej preferowała szkieletowy obrządek pogrzebowy. Zmarli chowani byli w skrzyniach kamiennych, czasami pod nasypami kurhanów. Występują także pochówki wewnątrz osiedli mieszkalnych, często między domami lub pod podłogami domostw. Trudno jednak w takich przypadkach ustalić jaki jest stosunek czasowy funkcjonowania domostw ze znalezionymi pod nimi grobami. We wschodnich partiach Zakaukazia, zwłaszcza w Azerbejdżanie, spotyka się groby ciałopalne.

## Inwentarz
Garncarstwo ludności kultury kuro-arakskiej było bardzo rozwinięte. Typowe są tu naczynia wazowate, z których niektóre zaopatrzone są w dwa ucha oraz naczynia z dwoma uchami umieszczonymi przy brzegu, a także kubki i pokrywki. Wśród ornamentów najpopularniejsze są spirale, koncentrycznie ułożone koła, pasma zygzakowate, trójkąty, pasma zakreskowane, jak i schematyczne i zgeometryzowane przedstawienia zwierząt.
W omawianej jednostce kulturowej poświadczony jest wysoki poziom metalurgii brązowej, stosującej technologię uzyskiwania brązów cynowych. Bogata metalurgia ilustruje proces tworzenia się na terenach kaukaskich silnych ośrodków metalurgicznych, pracujących na miejscowych surowcach i tworzących swój własny styl.
Poświadczone jest także tkactwo oraz obróbka kości, krzemieni i obsydianu. Spotykamy także gliniane figurki antropomorficzne i zoomorficzne oraz gliniane ozdobne podstawki na paleniskach.

## Zanik i wpływ na powstanie innych kultur
W połowie III tysiąclecia w związku ze zmianami klimatu załamała się gospodarka obszarów zakaukaskich. Zmniejszyła się w tym czasie liczba osiedli, a od północy zaczęły przenikać grupy ludności o gospodarce pasterskiej. Nastąpił proces kształtowania się nowej jednostki taksonomicznej zwanej kulturą bedeńską. Należy zauważyć również, że formy naczyń występujące w kulturze kuro-arakskiej mają swoje odpowiedniki w młodszych od niej kulturach z Kotliny Karpackiej, a nawet z Półwyspu Iberyjskiego.

title: Kultura kuro-arakska

wikitext:
[[Plik:Influencedurartu1.PNG|thumb|275px|Zasięg kultury kuro-arakskiej w jej wczesnej fazie. Nazwy na mapie ukazują stosunek kultury kuro-arakskiej (jasnoszary kolor) do późniejszych jednostek kulturowych (czarny kolor to [[Urartu|państwo Urartu]]).]]

'''Kultura kuro-arakska''' – [[kultura archeologiczna]] [[eneolit]]u i [[Epoka brązu|wczesnej epoki brązu]]. Jej nazwa pochodzi od rzek [[Kura (rzeka)|Kura]] i [[Araks]].

== Geneza ==
Kultura kuro-arakska wywodzi się jeszcze z [[eneolit]]u. [[Kaukaz (kraina historyczna)|Kaukaz]] w jej przypadku okazał się być jedynie pozorną barierą. Położenie pomiędzy [[Bliski Wschód|Bliskim Wschodem]] a obszarami stepowymi pozwoliło ludności kuro-arakskiej na korzystanie z dziedzictwa wielu ludów i wielu obszarów, co bardzo wpłynęło na rozwój lokalnych społeczności. Obszary górzyste bogate w [[Złoże mineralne|złoża]] [[metale|metali]] okazały się być swoistym refugium dla okolicznych ludów.

== Chronologia i obszar występowania ==
Kultura ta rozwijała się od początku [[IV tysiąclecie p.n.e.|IV tysiąclecia p.n.e.]] jeszcze jako kultura eneolityczna. Rozwijała się do około 2500 lat p.n.e., kiedy zaczęła stopniowo zanikać. Przeżywała się ona jednak aż do końca [[III tysiąclecie p.n.e.|III tysiąclecia p.n.e.]] W jej rozwoju wyróżniamy zazwyczaj trzy fazy, przy czym na terenach północnych ([[Dagestan]]) jednostka ta pojawia się dopiero w fazie młodszej. Kultura kuro-arakska zajmowała całe [[Kaukaz Południowy|Zakaukazie]], a zwłaszcza obszary położone nad rzekami [[Kura (rzeka)|Kurą]] i [[Araks]]em. Sięgała aż do północno-zachodniego [[Iran]]u i wschodniej [[Anatolia|Anatolii]], a jej wpływy dają się zauważyć nawet na terenie [[Syria|Syrii]] i [[Palestyna|Palestyny]]. Ku północy sięgała do [[Czeczenia|Czeczeno]]-[[Inguszetia|Inguszetii]], Dagestanu i północnej [[Osetia|Osetii]].

== Gospodarka ==
Podstawą gospodarki było [[rolnictwo]] z [[Orka sprzężajna|uprawą sprzężajną]] (zwłaszcza na [[równina]]ch) oraz tarasową i [[hodowla]] zwierząt. Wśród zbóż dominowały różne odmiany [[Pszenica|pszenicy]] i [[jęczmień]]. [[Zboża|Zboże]] żęto [[sierp]]ami o [[obsydian]]owych lub [[Krzemień|krzemiennych]] wkładkach. Ludność tej kultury znała [[Koń|konia]], jak i transport kołowy. W połowie III tysiąclecia rolnicza gospodarka zaczęła przeżywać kryzys związany ze [[Zmiana klimatu|zmianami klimatycznymi]].

== Osadnictwo i budownictwo ==
[[Stanowisko archeologiczne|Stanowiska]] kultury kuro-arakskiej to głównie osiedla, które występują w różnych [[Środowisko przyrodnicze|środowiskach geograficznych]]. Spotyka się je zarówno na obszarach [[Nizina|nizinnych]], gdzie przybierają formę [[Osada tellowa|telli]], [[Wyżyna|wyżynnych]] i pagórkowatych gdzie występują na miejscach z natury obronnych, jak i w wysokich [[góra]]ch. W budownictwie mamy domy różnych typów, z czego najczęściej spotykamy domy budowane na planie koła, z kamienia lub suszonej [[Cegła|cegły]] na podmurówce kamiennej. Ich średnica wynosi najczęściej 4 – 5 metrów, a grubość ścian dochodzi do 1 metra. Często do kolistych budowli dobudowane są budynki czworoboczne. Niektóre domostwa dzielą się na przedsionek i izbę. Z niektórych stanowisk znamy także domy na planie prostokąta, jak i domy na planie zbliżonym do prostokąta, z zaokrąglonymi rogami. [[Dach]]y były płaskie, wsparte na drewnianych [[belka]]ch. Znajdowały się w nich [[dymnik]]i, przez które wydobywał się ze środka dym. We wnętrzu mamy do czynienia z kolistymi [[Palenisko (archeologia)|paleniskami]], wykonanymi z gliny, niekiedy ozdobnymi i dekorowanymi [[relief]]em geometrycznym. Niekiedy dekorowane malunkami były także wnętrza domów. Osiedla nie były zabudowane w sposób planowy, a domostwa grupowały się w małe, nieregularne skupienia, chociaż znamy także przypadki kiedy domy były rozłożone wokół dziedzińca. W niektórych osiedlach spotyka się [[Jama zasobowa|jamy zasobowe]] służące do przechowywania [[Ziarniak|ziarna]].

Najbardziej znane stanowiska tej kultury to [[Kul Tepe]], gdzie odkryto 28 kolistych budowli o średnicach od 4 do 13 metrów, [[Mingeczaur]] skąd znamy wspomniane już budowle o planie zbliżonym do prostokąta z zaokrąglonymi rogami oraz [[Kvacchelebi]], gdzie odkryto budynek, uważany przez niektórych badaczy za [[Świątynia|świątynię]].

== Obrządek pogrzebowy ==
Ludność kultury kuro-arakskiej preferowała szkieletowy obrządek pogrzebowy. Zmarli chowani byli w skrzyniach kamiennych, czasami pod nasypami [[kurhan]]ów. Występują także pochówki wewnątrz osiedli mieszkalnych, często między domami lub pod podłogami domostw. Trudno jednak w takich przypadkach ustalić jaki jest stosunek czasowy funkcjonowania domostw ze znalezionymi pod nimi grobami. We wschodnich partiach Zakaukazia, zwłaszcza w [[Azerbejdżan]]ie, spotyka się groby [[Kremacja|ciałopalne]].

== Inwentarz ==
[[Garncarstwo]] ludności kultury kuro-arakskiej było bardzo rozwinięte. Typowe są tu naczynia [[Waza|wazowate]], z których niektóre zaopatrzone są w dwa ucha oraz naczynia z dwoma uchami umieszczonymi przy brzegu, a także [[Kubek|kubki]] i pokrywki. Wśród ornamentów najpopularniejsze są spirale, koncentrycznie ułożone koła, pasma zygzakowate, trójkąty, pasma zakreskowane, jak i schematyczne i zgeometryzowane przedstawienia zwierząt.

W omawianej jednostce kulturowej poświadczony jest wysoki poziom [[Metalurgia|metalurgii]] [[Brązy|brązowej]], stosującej technologię uzyskiwania [[Brązy|brązów cynowych]]. Bogata metalurgia ilustruje proces tworzenia się na terenach kaukaskich silnych ośrodków metalurgicznych, pracujących na miejscowych surowcach i tworzących swój własny styl.

Poświadczone jest także [[tkactwo]] oraz obróbka [[Kość|kości]], krzemieni i obsydianu. Spotykamy także [[Glina|gliniane]] figurki antropomorficzne i zoomorficzne oraz gliniane ozdobne podstawki na paleniskach.

== Zanik i wpływ na powstanie innych kultur ==
W połowie III tysiąclecia w związku ze zmianami klimatu załamała się gospodarka obszarów zakaukaskich. Zmniejszyła się w tym czasie liczba osiedli, a od północy zaczęły przenikać grupy ludności o gospodarce [[Pasterstwo|pasterskiej]]. Nastąpił proces kształtowania się nowej jednostki [[Taksonomia|taksonomicznej]] zwanej [[Kultura bedeńska|kulturą bedeńską]]. Należy zauważyć również, że formy naczyń występujące w kulturze kuro-arakskiej mają swoje odpowiedniki w młodszych od niej kulturach z [[Kotlina Panońska|Kotliny Karpackiej]], a nawet z [[Półwysep Iberyjski|Półwyspu Iberyjskiego]].

== Zobacz też ==
* [[kultura majkopska]]

== Bibliografia ==
* [[Marek Gedl]], ''Archeologia pierwotna i wczesnośredniowieczna'', część III ''Epoka brązu i wczesna epoka żelaza w Europie'', Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1985.
* ''Stary i nowy świat (Od „rewolucji” neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego)'', pod red. [[Joachim Śliwa|Joachima Śliwy]], Świat Książki, Fogra Oficyna Wydawnicza, Kraków 2005.

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kultury epoki brązu]]
[[Kategoria:Kultury archeologiczne Azerbejdżanu]]
[[Kategoria:Kultury archeologiczne Azji|Kuro-arakska]]


text:
# Semlin (gromada)
Semlin (do 31 XII 1961 Pinczyn) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Semlin z siedzibą GRN w Semlinie utworzono 1 stycznia 1962 w powiecie starogardzkim w woj. gdańskim w związku z przeniesieniem siedziby gromady Pinczyn z Pinczyna do Semlina i przemianowaniem jednostki na Semlin.
Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

title: Semlin (gromada)

wikitext:
{{Polska jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                     = Semlin
 |dopełniacz nazwy          =
 |jednostka                 = [[Gromada (podział administracyjny)|gromada]]
 |lata istnienia            = 1962–1973
 |zdjęcie                   =
 |opis zdjęcia              =
 |herb                      =
 |flaga                     =
 |wariant flagi             = PRL
 |województwo               = [[Województwo gdańskie (1945–1975)|gdańskie]]
 |powiat                    = [[powiat starogardzki|starogardzki]]
 |data powstania            = 1 stycznia 1962
 |data likwidacji           = 1 stycznia 1973
 |siedziba                  = [[Semlin (gmina Zblewo)|Semlin]]
 |stanowisko zarządzającego =
 |zarządzający              =
 |rok powierzchni           =
 |powierzchnia              =
 |rok ludności              =
 |liczba ludności           =
 |gęstość zaludnienia       =
 |plan                      =
 |liczba miejscowości       =
 |mapa województwa          =
 |mapa powiatu              =
 |wariant mapy              = 1951
 |współrzędne               =
 |commons                   =
}}
'''Semlin''' (do 31 XII 1961 ''[[Pinczyn (gromada)|Pinczyn]]'') – dawna [[gromada (podział administracyjny)|gromada]], czyli najmniejsza jednostka [[Podział administracyjny Polski (1957–1975)|podziału terytorialnego]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej]] w latach 1954–1972.

Gromady, z [[Rada narodowa (PRL)|gromadzkimi radami narodowymi (GRN)]] jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1954|numer=43|pozycja=191}}</ref> do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973<ref>{{Dziennik Ustaw|rok=1972|numer=49|pozycja=312}}</ref>, tym samym wypierając [[gmina wiejska|organizację gminną]] w latach 1954–1972<ref name="paprlfivesix">{{cytuj książkę|tytuł=Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej|wydawca=Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych|miejsce=Warszawa|rok=1956}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł=Mała Encyklopedia Powszechna PWN|wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN|Państwowe Wydawnictwo Naukowe]]|miejsce=Warszawa|rok=1959}}</ref>.

Gromadę Semlin z siedzibą GRN w [[Semlin (gmina Zblewo)|Semlinie]] utworzono 1 stycznia 1962 w [[powiat starogardzki|powiecie starogardzkim]] w [[Województwo gdańskie (1945–1975)|woj. gdańskim]] w związku z przeniesieniem siedziby [[Pinczyn (gromada)|gromady Pinczyn]]<ref>Zwiększonej tego samego dnia o obszar zniesionej [[Kleszczewo Kościerskie (gromada)|gromady Kleszczewo Kościerskie]] w tymże powiecie (Uchwała Nr 17/IV/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 października 1961 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w powiatach województwa gdańskiego (zatwierdzona uchwałą Nr 433/61 Rady Ministrów z dn. 11 listopada 1961 r.) (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 31 grudnia 1961 r., Nr. 11, Poz. 88))</ref> z [[Pinczyn]]a do Semlina i przemianowaniem jednostki na ''Semlin''<ref>Uchwała Nr 18/IV/61 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 października 1961 r. w sprawie zmiany granic oraz ustalenia nowych siedzib niektórych gromad na terenie województwa gdańskiego (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 31 grudnia 1961 r., Nr. 11, Poz. 89)</ref>.

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej<ref name="paprlsevenone">{{cytuj książkę|tytuł=Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1|wydawca=[[Główny Urząd Statystyczny]] – Biuro Spisów|miejsce=Warszawa|rok=1971}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat starogardzki (dawny)}}

[[Kategoria:Dawne gromady w województwie gdańskim|Semlin]]

title: Semlin

Państwo: Polska

Województwo: gdańskie

Powiat: starogardzki

Data powstania: 1 stycznia 1962

Data likwidacji: 1 stycznia 1973

Siedziba: Semlin


text:
# NGC 2012
NGC 2012 (również PGC 17194) – galaktyka eliptyczna (E-S0), znajdująca się w gwiazdozbiorze Góry Stołowej. Odkrył ją John Herschel 22 stycznia 1836 roku.

title: NGC 2012

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|05|22|35|1|-79|51|07|0}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 2012
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = [[John Herschel]]
 |        dzień = 22 stycznia
 |          rok = 1836
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Góry Stołowej|Góra Stołowa]]
 |          typ = [[galaktyka eliptyczna|eliptyczna]] (E-S0)
 | rektascensja = {{RA|05|22|35,1}}
 |   deklinacja = {{DEC|–79|51|07}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,016088{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 13,1
 |     rozm_kąt = 1,1' × 0,6'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = ESO 16-5, PGC 17194
}}
'''NGC 2012''' (również '''PGC 17194''') – [[galaktyka eliptyczna]] (E-S0), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Góry Stołowej|gwiazdozbiorze Góry Stołowej]]. Odkrył ją [[John Herschel]] 22 stycznia 1836 roku{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc20.htm#2012 | tytuł = NGC 2012 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | praca = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-03-11}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 2012}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 2012}}
* {{simbad|NGC 2012}}
* {{NED|NGC 2012}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|2012]]
[[Kategoria:Galaktyki eliptyczne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Góry Stołowej]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1836]]

title: NGC 2012

Odkrywca: John Herschel

Data odkrycia: 22 stycznia 1836

Gwiazdozbiór: Góra Stołowa

Typ: eliptyczna (E-S0)


text:
# Dekanat Stryj
Dekanat Stryj – został utworzony w 1992 roku, obecnie jest jednym z 12 dekanatów katolickich w archidiecezji lwowskiej na Ukrainie.

## Historia
Dekanat powstał po I wojnie światowej.
W 1938 w skład dekanatu stryjskiego wchodziły parafie: Antoniówka, Chromohorb, Daszawa, Demnia, Derżów, Feliciental, Kochawina, Machliniec, Mikołajów, Młyniska, Rozdół, Skole, Sokołów, Stryj, Synowódzko Wyżne, Żulin, Żurawno, Żydaczów.
Obecnie w dekanacie jest 6 zgromadzeń zakonnych i 17 parafii (7 parafii nie posiada kapłana, w opisie dekanatu są to parafie z przynależnością posługi).

## Zgromadzenia zakonne
- Towarzystwo Boskiego Zbawiciela (salwatorianie) – Brzozdowce.
- Siostry Sługi Przenajświętszej Dziewicy Maryi Niepokalanie Poczętej (służebniczki NMP) – Borysław.
- Zakon Szpitalny Świętego Jana Bożego (bonifratrzy) – Drohobycz.
- Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej (serafitki) – Drohobycz.
- Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny (józefitki) – Stryj.
- Zgromadzenia Przenajświętszego Odkupiciela (redemptoryści) – Truskawiec.

## Parafie
- Borysław (Борислав) – parafia św. Barbary (kościół dojazdowy).
- Brzozdowce (Берездівці) – parafia Podwyższenia Krzyża Świętego.
- Chodorów (Ходорів) – parafia Wszystkich Świętych.
- Drohobycz (Дрогобич) – parafia św. Bartłomieja
- Medenice (Меденичі) – parafia Świętej Trójcy.
- Mikołajów (Миколаїв) – parafia św. Mikołaja.
- Morszyn (Моршин) – parafia św. Józefa (kościół dojazdowy).
- Nowosielce (Новосільці) – parafia św. Józefa (kościół dojazdowy).
- Rozdół (Старий Розділ) – parafia Matki Bożej z Góry Karmel (kościół dojazdowy).
- Skole (Сколе) – parafia Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny.
- Słońsko (Солонське) – par. Przenajświętszego Serca Jezusowego (kościół dojazd.)
- Stryj (Стрий) – parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
- Sucha Dolina (Суха Долина) – par. św. Teresy od Dzieciątka Jezus (kościół dojazd.)
- Truskawiec (Трускавець) – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
- Wołoszcza (Волоща) – parafia św. Antoniego (kościół dojazdowy).
- Żurawno (Журавно) – parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.
- Żydaczów (Жідачів) – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

title: Dekanat Stryj

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Dekanat Stryj
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Dekanat
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        =
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 =
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       =
 |kościół                        =
 |nadrzędna administratura typ   = [[Archidiecezja]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Archidiecezja lwowska|lwowska]]
 |obiekt sakralny typ            =
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  =
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      = 2016
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                = 17
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 = 17
 |liczba klasztorów              = 6
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Dekanat Stryj''' – został utworzony w 1992 roku<ref>[http://www.rkc.lviv.ua/deanery-view.php?id=1&lang=1 Opis dekanatu na stronie archidiecezji] (ua)</ref><ref>[http://www.rkc.lviv.ua/deanery-view.php?id=1&lang=3 Opis dekanatu na stronie archidiecezji] (pl)</ref>, obecnie jest jednym z 12 [[dekanat]]ów [[Kościół rzymskokatolicki na Ukrainie|katolickich]] w [[archidiecezja lwowska|archidiecezji lwowskiej]] na [[Ukraina|Ukrainie]].

== Historia ==
Dekanat powstał po [[I wojna  światowa|I wojnie światowej]].

W 1938 w skład dekanatu stryjskiego wchodziły parafie<ref>{{Cytuj książkę | tytuł = Schematismus Universi Saecularis et Regularis Cleri Archi Diaeceseos Metropol. Leopol. Rit. Lat.| miejsce = Leopolis| rok = 1938| strony = 88-192| url = http://dlibra.kul.pl/dlibra/docmetadata?id=13005&from=publication|język=la}}</ref>: [[Antoniówka (Ukraina)|Antoniówka]], [[Chromohorb]], [[Daszawa]], [[Demnia]], [[Derżów]], [[Dołyniwka (obwód lwowski)|Feliciental]], [[Kochawina]], [[Machliniec]], Mikołajów, [[Młyniska (rejon żydaczowski)|Młyniska]], Rozdół, Skole, [[Sokołów (rejon stryjski)|Sokołów]], Stryj, [[Synowódzko Wyżne]], [[Żulin (Ukraina)|Żulin]], Żurawno, Żydaczów.

Obecnie w dekanacie jest 6 zgromadzeń zakonnych i 17 parafii (7 parafii nie posiada kapłana, w opisie dekanatu są to parafie z przynależnością posługi).

== Zgromadzenia zakonne ==
* Towarzystwo Boskiego Zbawiciela ([[salwatorianie]]) – [[Brzozdowce]].
* Siostry Sługi Przenajświętszej Dziewicy Maryi Niepokalanie Poczętej ([[Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej|służebniczki NMP]]) – [[Borysław]].
* Zakon Szpitalny Świętego Jana Bożego ([[bonifratrzy]]) – [[Drohobycz]].
* Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej ([[serafitki]]) – Drohobycz.
* Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny ([[józefitki]]) – [[Stryj (miasto)|Stryj]].
* Zgromadzenia Przenajświętszego Odkupiciela ([[redemptoryści]]) – [[Truskawiec]].

== Parafie ==
* [[Borysław]] (Борислав) – [[Parafia św. Barbary w Borysławiu|parafia św. Barbary]] (kościół dojazdowy).
* [[Brzozdowce]] (Берездівці) – parafia Podwyższenia Krzyża Świętego.
* [[Chodorów]] (Ходорів) – parafia Wszystkich Świętych.
* [[Drohobycz]] (Дрогобич) – [[Parafia św. Bartłomieja w Drohobyczu|parafia św. Bartłomieja]]
* [[Medenice]] (Меденичі) – parafia Świętej Trójcy.
* [[Mikołajów (rejon mikołajowski)|Mikołajów]] (Миколаїв) – parafia św. Mikołaja.
* [[Morszyn]] (Моршин) – parafia św. Józefa (kościół dojazdowy).
* [[Nowosielce (rejon żydaczowski)|Nowosielce]] (Новосільці) – parafia św. Józefa (kościół dojazdowy).
* [[Rozdół]] (Старий Розділ) – parafia Matki Bożej z Góry Karmel (kościół dojazdowy).
* [[Skole]] (Сколе) – [[Parafia Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny w Skolem|parafia Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny]].
* [[Słońsko]] (Солонське) – par. Przenajświętszego Serca Jezusowego (kościół dojazd.)
* [[Stryj (miasto)|Stryj]] (Стрий) – [[Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Stryju|parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny]]
* [[Sucha Dolina (Ukraina)|Sucha Dolina]] (Суха Долина) – par. św. Teresy od Dzieciątka Jezus (kościół dojazd.)
* [[Truskawiec]] (Трускавець) – [[Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Truskawcu|parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny]]
* [[Wołoszcza]] (Волоща) – parafia św. Antoniego (kościół dojazdowy).
* [[Żurawno]] (Журавно) – parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.
* [[Żydaczów]] (Жідачів) – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Lwowskie dekanaty}}
[[Kategoria:Dekanaty archidiecezji lwowskiej|Stryj, dekanat]]

title: Dekanat Stryj

Archidiecezja: lwowska


text:
# Sapiston
Sapiston – wieś w Anglii, w hrabstwie Suffolk, w dystrykcie West Suffolk. Leży 39 km na północny zachód od miasta Ipswich i 113 km na północny wschód od Londynu. Miejscowość liczy 164 mieszkańców.

title: Sapiston

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Sapiston
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      = St Peters Sapiston - geograph.org.uk - 837418.jpg
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Sapiston
 |państwo                      = Anglia
 |1. jednostka administracyjna = [[East of England]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Suffolk]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna = [[West Suffolk (dystrykt)|West Suffolk]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 164<ref name="ludnosc">[http://web.archive.org/web/20170923190003/http://stedmundsbury.gov.uk/sebc/live/ptpopulation.cfm Usually Resident Population in St Edmundsbury]</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 01284
 |kod pocztowy                 = IP31
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Suffolk
 |współrzędne                  = 52°20′22″N 0°48′45″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Sapiston''' – [[wieś]] w [[Anglia|Anglii]], w hrabstwie [[Suffolk]], w [[dystrykt|dystrykcie]] [[West Suffolk (dystrykt)|West Suffolk]]. Leży 39 km na północny zachód od miasta [[Ipswich]] i 113 km na północny wschód od [[Londyn]]u<ref>{{cytuj stronę|url=http://getamap.ordnancesurvey.co.uk/getamap/frames.htm?mapAction=gaz&gazName=g&gazString=TL9157775043|tytuł=Sapiston na mapie|opublikowany=getamap.ordnancesurvey.co.uk|język=en|data dostępu=2010-11-27}}</ref>. Miejscowość liczy 164 mieszkańców<ref name="ludnosc"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{St Edmundsbury}}

[[Kategoria:Wsie w hrabstwie Suffolk]]

title: Sapiston

Państwo: Wielka Brytania

Kraj: Anglia

Region: East of England

Hrabstwo: Suffolk

Dystrykt: West Suffolk


text:
# Przełęcz pod Panieńskim Czubem
Przełęcz pod Panieńskim Czubem – przełęcz położona na terenie Pogórza Przemyskiego na wysokości 437 m n.p.m., pomiędzy szczytami Panieńskiego Czuba (501 m n.p.m.) a Smyczala (459 m n.p.m.). Przez przełęcz nie biegnie żaden znakowany szlak turystyczny, prowadzi jedynie ścieżka przyrodnicza "Kamionka", prowadząca na teren rezerwatu przyrody Krępak.

title: Przełęcz pod Panieńskim Czubem

wikitext:
{{Przełęcz infobox
 |nazwa             = Przełęcz pod Panieńskim Czubem
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |państwo           = podkarpackie
 |wysokość          = 437
 |pasmo             = [[Pogórze Przemyskie]], [[Karpaty]]
 |sąsiednie szczyty = [[Panieński Czub]]<br />[[Smyczal]]
 |data zdobycia     =
 |pierwsze wejście  =
 |kod mapy          = Bircza (gmina)
 |współrzędne       = 49°42′22.5″N 22°31′51.2″E
 |kierunek          = NE
 |commons           =
}}
'''Przełęcz pod Panieńskim Czubem''' – [[przełęcz]] położona na terenie [[Pogórze Przemyskie|Pogórza Przemyskiego]] na wysokości 437 m n.p.m., pomiędzy szczytami [[Panieński Czub|Panieńskiego Czuba]] (501 m n.p.m.) a [[Smyczal]]a (459 m n.p.m.). Przez przełęcz nie biegnie żaden znakowany szlak turystyczny, prowadzi jedynie ścieżka przyrodnicza "Kamionka", prowadząca na teren [[Rezerwat przyrody Krępak|rezerwatu przyrody Krępak]].

{{Przełęcze Pogórza Karpackiego}}

[[Kategoria:Przełęcze Pogórza Przemyskiego|Panieńskim Czubem, Przełęcz pod]]
[[Kategoria:Korzeniec (województwo podkarpackie)]]

title: Przełęcz pod Panieńskim Czubem

Województwo: podkarpackie

Pasmo: Pogórze Przemyskie, Karpaty

Sąsiednie szczyty: Panieński Czub · Smyczal


text:
# Institut auf dem Rosenberg
Institut auf dem Rosenberg (zarejestrowany pod nazwą: Institut auf dem Rosenberg – The Artisans of Education, często nazywany Rosenberg) jest prywatnym internatem z siedzibą
w St. Gallen, Szwajcaria. Założony w 1889 roku internat jest jedną z najstarszych i wiodących prywatnych szkół dla uczniów w wieku od 6 do 19 lat. Internat położony jest między Jeziorem Bodeńskim z jednej strony a górami Alpejskim z drugiej. Instytut należy do rodziny Gademann.

## Historia
Institut auf dem Rosenberg założony został w 1889 przez Ulricha Schmidta, stąd pierwotna nazwa szkoły – Institut Dr. Schmidt. Wraz ze śmiercią założyciela szkoły w 1924 roku, szkoła została przemianowana i w 1944 roku przejęta przez rodzinę Gademannów. Rodzina Gademann posiada i prowadzi instytut od czterech pokoleń. Motto szkoły: „Nauczyć się życia jest celem końcowym każdego wychowania” (cytat szwajcarskiego pedagoga Johanna Heinricha Pestalozziego) stanowi podstawę i filozofię nauczania.

## Wybitni absolwenci
Do grona absolwentów instytutu należą przedsiębiorcy, politycy, naukowcy, designerzy, jak i członkowie międzynarodowych rodzin królewskich i dynastii cesarskich. Szkoła prowadzi surową politykę ochrony danych osobowych i nie potwierdza ani nie dementuje nazwisk aktualnych czy byłych uczniów, z wyjątkiem Mario Molina, zdobywcy nagrody Nobla w dziedzinie chemii.

## Wyróżnienia
W roku 2019 szkoła została wyróżniona przez Corporate Vision Magazine jako „najbardziej renomowany międzynarodowy internat”. Szkoła jest członkiem Swiss Federation of Private Schools (SFPS), jak i Swiss Group of International Schools (SGIS).

title: Institut auf dem Rosenberg

wikitext:
'''Institut auf dem Rosenberg''' (zarejestrowany pod nazwą: ''Institut auf dem Rosenberg – The Artisans of Education''<ref>{{Cytuj stronę |url = http://boardingschool.com.mx/institut-auf-dem-rosenberg/ |tytuł = Internados en Institut Auf Dem Rosenberg |opublikowany = Boarding Schools |język = es |data = 15 August 2019 |data dostępu = 2020-06-04}}</ref><ref>{{cytuj |tytuł = Institut auf dem Rosenberg |url = https://www.tes.com/jobs/employer/institut-auf-dem-rosenberg-1060322 |data dostępu = 2020-06-04 |opublikowany = www.tes.com}}</ref>, często nazywany ''Rosenberg'') jest prywatnym [[internat]]em z siedzibą
w [[St. Gallen]], Szwajcaria<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.swiss-academic-network.com/institut-auf-dem-rosenberg/ |tytuł = Institut auf dem Rosenberg |data = 10 April 2020 |data dostępu = 2020-09-05}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = http://edmundo.ecis.org/new/search/SearchSchool4.asp?School_ID=IAUFDE |tytuł = European Council of International Schools |autor =  |data =  |opublikowany =  |data dostępu = 2013-03-06 |archiwum = https://web.archive.org/web/20151117032814/http://edmundo.ecis.org/new/search/SearchSchool4.asp?School_ID=IAUFDE |zarchiwizowano = 17 listopada 2015}}</ref>. Założony w 1889 roku internat jest jedną z najstarszych i wiodących prywatnych szkół dla uczniów w wieku od 6 do 19 lat. Internat położony jest między [[Jezioro Bodeńskie|Jeziorem Bodeńskim]] z jednej strony a górami Alpejskim z drugiej<ref name="autonazwa1">{{Cytuj stronę |url = https://www.jornaldacidadebh.com.br/turismo/a-escola-de-sonhos-na-suica-alema/ |tytuł = A escola de sonhos na Suíça Alemã |data = 2019-06-01 |opublikowany = Jornal da Cidade BH |język = pt-BR |data dostępu = 2020-06-02}}</ref>. Instytut należy do rodziny Gademann<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = Swiss Review of World Affairs |url = https://books.google.com/books?id=YfkkAQAAMAAJ |data = 1978 |strony = 27 |język = en |data dostępu = 2020-06-04}}</ref><ref name="Asian Correspondent">{{Cytuj stronę |url = http://swisslearning.com/en/schools/institut-auf-dem-rosenberg-37-97 |tytuł = Swiss Learning |autor = |data = |opublikowany = |archiwum = https://web.archive.org/web/20130113051236/http://www.swisslearning.com/en/schools/institut-auf-dem-rosenberg-37-97 |zarchiwizowano = 13 January 2013 |data dostępu = 2013-04-20}}</ref><ref name="Bilan Magazine">{{Cytuj stronę |url = http://www.bilan.ch/articles/luxe/boudoir-bernhard-gademann |tytuł = Bilan Magazine |autor =  |data =  |opublikowany =  |data dostępu = 2013-04-15 |archiwum = https://web.archive.org/web/20120322141934/http://www.bilan.ch/articles/luxe/boudoir-bernhard-gademann |zarchiwizowano = 22 marca 2012}}</ref><ref name="BE Education About">{{Cytuj stronę |url = http://www.behk.org/about-institute-auf-dem-rosenberg/ |tytuł = BE Education About |autor =  |data =  |opublikowany =  |data dostępu = 2013-04-20 |archiwum = https://web.archive.org/web/20141221220934/http://www.behk.org/about-institute-auf-dem-rosenberg/ |zarchiwizowano = 21 grudnia 2014}}</ref><ref name="autonazwa1" />.
[[Plik:Rosenberg Campus Aerial.jpg|thumb]]
[[Plik:Rosenberg Main Building Historic.jpg|thumb]]

== Historia ==
Institut auf dem Rosenberg założony został w 1889 przez Ulricha Schmidta, stąd pierwotna nazwa szkoły – ''Institut Dr. Schmidt''<ref name="Rosenberg">{{Cytuj stronę |url = http://www.instrosenberg.ch/eng/portrait-e/history |tytuł = Institut auf dem Rosenberg |autor = |data = |archiwum = https://web.archive.org/web/20141221215132/http://www.instrosenberg.ch/eng/portrait-e/history |zarchiwizowano = 2014-12-21 |opublikowany = |data dostępu = 2014-06-10}}</ref>. Wraz ze śmiercią założyciela szkoły w 1924 roku, szkoła została przemianowana i w 1944 roku przejęta przez rodzinę Gademannów<ref>{{Cytuj |tytuł = Institut auf dem Rosenberg AG in St. Gallen |data dostępu = 2025-01-03 |opublikowany = Moneyhouse |url = https://www.moneyhouse.ch/en/company/institut-auf-dem-rosenberg-ag-14829567151 |język = en}}</ref><ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.relocatemagazine.com/news/education-schools-kill-creativity-institut-auf-dem-rosenberg-is-challenging-the-stereotype-of-education-swiss-0820-reeditor |tytuł = ‘Schools Kill Creativity’ |autor = Relocate magazine |data = undefined |opublikowany = relocatemagazine.com |data dostępu = 2020-09-05}}</ref><ref name="Bilan Magazine" />. Rodzina Gademann posiada i prowadzi instytut od czterech pokoleń<ref name="BE Education About" />. Motto szkoły: „Nauczyć się życia jest celem końcowym każdego wychowania” (cytat szwajcarskiego pedagoga [[Johann Heinrich Pestalozzi|Johanna Heinricha Pestalozziego]]) stanowi podstawę i filozofię nauczania<ref name="Rosenberg" />.

== Wybitni absolwenci ==
Do grona absolwentów instytutu należą przedsiębiorcy, politycy, naukowcy, designerzy, jak i członkowie międzynarodowych rodzin królewskich i dynastii cesarskich<ref name="BE Education About" />. Szkoła prowadzi surową politykę ochrony danych osobowych i nie potwierdza ani nie dementuje nazwisk aktualnych czy byłych uczniów, z wyjątkiem [[Mario Molina]], zdobywcy nagrody Nobla w dziedzinie chemii<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1995/molina/photo-gallery |tytuł = The Nobel Prize in Chemistry 1995 |opublikowany = NobelPrize.org |język = en |data dostępu = 2020-06-04}}</ref>.

== Wyróżnienia ==
W roku 2019 szkoła została wyróżniona przez Corporate Vision Magazine<ref>{{Cytuj stronę |url = https://www.cv-magazine.com/winners/2019-institut-auf-dem-rosenberg/ |tytuł = Institut auf dem Rosenberg |opublikowany = Corporate Vision agazine |język = en |data dostępu = 2020-06-02}}</ref> jako „najbardziej renomowany międzynarodowy internat”. Szkoła jest członkiem Swiss Federation of Private Schools (SFPS), jak i Swiss Group of International Schools (SGIS)<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.sgischools.com/cms/index.php/membership/memberschools |tytuł = SGISCHOOLS – Swiss Group of International Schools – Member schools |opublikowany = www.sgischools.com |data dostępu = 2020-06-02}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* http://www.instrosenberg.ch
* http://ariana.ch

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:St. Gallen]]


text:
# Zbiór otwarto-domknięty
Zbiór otwarto-domknięty – podzbiór przestrzeni topologicznej, który jest jednocześnie zbiorem otwartym i domkniętym.

## Przykłady
- W każdej przestrzeni topologicznej {\displaystyle X,} zbiór pusty oraz cała przestrzeń {\displaystyle X} są zbiorami otwarto-domkniętymi.
- Niech przestrzeń {\displaystyle X=[0,1]\cup [2,3]} będzie wyposażona w topologię podprzestrzeni dziedziczoną z prostej rzeczywistej. Wówczas, przestrzeń {\displaystyle X} ma następujące podzbiory otwarto-domknięte: zbiór pusty, {\displaystyle X,[0,1],[2,3].}
- Rozważmy przestrzeń topologiczną zbioru {\displaystyle \mathbb {Q} } liczb wymiernych z topologią podprzestrzeni dziedziczoną z prostej rzeczywistej. Wówczas, zbiór {\displaystyle A=\{r\in \mathbb {Q} :r^{2}<2\}} jest otwarto-domkniętym podzbiorem {\displaystyle \mathbb {Q} .} Ogólniej, jeśli {\displaystyle I} jest przedziałem liczb rzeczywistych o różnych końcach niewymiernych, to {\displaystyle I\cap \mathbb {Q} } jest otwarto-domkniętym podzbiorem {\displaystyle \mathbb {Q} } (mimo iż zbiór ten nie jest ani otwarty ani domknięty na prostej {\displaystyle \mathbb {R} }).
- Jeśli {\displaystyle J\subseteq \mathbb {R} } jest przedziałem o różnych końcach wymiernych, to {\displaystyle J\setminus \mathbb {Q} } jest otwarto-domkniętym podzbiorem przestrzeni liczb niewymiernych {\displaystyle \mathbb {R} \setminus \mathbb {Q} } (ale ten zbiór nie jest ani otwarty ani domknięty w {\displaystyle \mathbb {R} }).

## Własności
- Przestrzeń topologiczna {\displaystyle X} jest spójna wtedy i tylko wtedy, gdy jedynymi zbiorami otwarto-domkniętymi w {\displaystyle X} są zbiór pusty oraz cała przestrzeń {\displaystyle X.}
- Zbiór jest otwarto-domknięty wtedy i tylko wtedy, gdy jego brzeg jest zbiorem pustym.
- Przestrzeń topologiczna jest dyskretna wtedy i tylko wtedy, gdy wszystkie jej podzbiory są otwarto-domknięte.
- Rodzina {\displaystyle \mathrm {Clop} (X)} wszystkich otwarto-domkniętych podzbiorów przestrzeni {\displaystyle X} tworzy ciało podzbiorów tej przestrzeni. W szczególności, struktura {\displaystyle (\mathrm {Clop} (X),\cup ,\cap ,{}',\varnothing ,X)} jest algebrą Boole’a.
- Twierdzenie Stone’a o reprezentacji algebr Boole’a mówi, że każda algebra Boole’a jest izomorficzna z ciałem otwarto-domkniętych podzbiorów pewnej przestrzeni topologicznej.

title: Zbiór otwarto-domknięty

wikitext:
[[Plik:Pseudoforest.svg|thumb|240px|Przykłady zbiorów otwarto-domkniętych: (1) każdy z trzech dużych grafów, (2) suma dowolnych dwóch grafów oraz (3) suma wszystkich trzech grafów.]]
'''Zbiór otwarto-domknięty''' – podzbiór [[przestrzeń topologiczna|przestrzeni topologicznej]], który jest jednocześnie zbiorem [[zbiór otwarty|otwartym]] i [[zbiór domknięty|domkniętym]].

== Przykłady ==
* W każdej przestrzeni topologicznej <math>X,</math> [[zbiór pusty]] oraz cała przestrzeń <math>X</math> są zbiorami otwarto-domkniętymi.
* Niech przestrzeń <math>X = [0,1] \cup [2,3]</math> będzie wyposażona w topologię [[Topologia podprzestrzeni|podprzestrzeni]] dziedziczoną z prostej [[liczby rzeczywiste|rzeczywistej]]. Wówczas, przestrzeń <math>X</math> ma następujące podzbiory otwarto-domknięte: [[zbiór pusty]], <math>X, [0,1], [2,3].</math>
* Rozważmy przestrzeń topologiczną zbioru <math>\mathbb Q</math> liczb [[liczby wymierne|wymiernych]] z topologią podprzestrzeni dziedziczoną z prostej rzeczywistej. Wówczas, zbiór <math>A=\{r\in \mathbb Q:r^2<2\}</math> jest otwarto-domkniętym podzbiorem <math>\mathbb Q.</math> Ogólniej, jeśli <math>I</math> jest [[przedział (matematyka)|przedziałem]] liczb rzeczywistych o różnych końcach [[liczby niewymierne|niewymiernych]], to <math>I\cap \mathbb Q</math> jest otwarto-domkniętym podzbiorem <math>\mathbb Q</math> (mimo iż zbiór ten '''nie''' jest ani otwarty ani domknięty na prostej <math>\mathbb R</math>).
* Jeśli <math>J \subseteq \mathbb R</math> jest przedziałem o różnych końcach wymiernych, to <math>J\setminus \mathbb Q</math> jest otwarto-domkniętym podzbiorem przestrzeni liczb niewymiernych <math>\mathbb R \setminus \mathbb Q</math> (ale ten zbiór '''nie''' jest ani otwarty ani domknięty w <math>\mathbb R</math>).

== Własności ==
* Przestrzeń topologiczna <math>X</math> jest [[Przestrzeń spójna|spójna]] wtedy i tylko wtedy, gdy jedynymi zbiorami otwarto-domkniętymi w <math>X</math> są zbiór pusty oraz cała przestrzeń <math>X.</math>
* Zbiór jest otwarto-domknięty wtedy i tylko wtedy, gdy jego [[Brzeg (matematyka)|brzeg]] jest zbiorem pustym.
* Przestrzeń topologiczna jest [[Przestrzeń dyskretna|dyskretna]] wtedy i tylko wtedy, gdy wszystkie jej podzbiory są otwarto-domknięte.
* Rodzina <math>\mathrm{Clop}(X)</math> wszystkich otwarto-domkniętych podzbiorów przestrzeni <math>X</math> tworzy [[Ciało zbiorów|ciało podzbiorów]] tej przestrzeni. W szczególności, struktura <math>(\mathrm{Clop}(X),\cup,\cap,{}',\varnothing,X)</math> jest [[algebra Boole’a|algebrą Boole’a]].
* [[Twierdzenie Stone’a o reprezentacji algebr Boole’a]] mówi, że każda algebra Boole’a jest izomorficzna z ciałem otwarto-domkniętych podzbiorów pewnej przestrzeni topologicznej.

== Zobacz też ==
* [[przestrzeń całkowicie niespójna]]
* [[przestrzeń ekstremalnie niespójna]]
* [[Przestrzeń zerowymiarowa|przestrzeń zero-wymiarowa]]

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę |nazwisko = Błaszczyk |imię = Aleksander |autor link = Aleksander Błaszczyk |nazwisko2 = Turek |imię2 = Sławomir |tytuł = Teoria mnogości |wydawca = PWN |miejsce = Warszawa |rok = 2007 |strony = 234 |isbn = 978-83-01-15232-1}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{MathWorld | adres = Clopen | tytuł = Clopen }} [dostęp 2022-10-09].
* {{otwarty dostęp}} ''[https://encyclopediaofmath.org/wiki/Open-closed_set Open-closed set]'' {{lang|en}}, Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org [dostęp 2025-07-16].

{{Topologiczne własności zbiorów}}

[[Kategoria:Topologiczne własności zbiorów]]


text:
# Gascoyne (rzeka)
Gascoyne – okresowa rzeka w Australii (Australia Zachodnia).
Gascoyne jest najdłuższą (820 km) rzeką stanu Australia Zachodnia. Jej źródła znajdują się u stóp wzgórza Wilgoona w paśmie Robinson, na zachód od pustyni Gibsona, a uchodzi do Oceanu Indyjskiego w Zatoce Rekina w miejscowości Carnarvon.
Jej głównym dopływem jest 561-kilometrowa rzeka Lyons, która łączy się z Gascoyne około 160 km od jej ujścia; obie tworzą dorzecze o powierzchni 68 326 km².
Rzeka Gascoyne ma też 36 mniejszych dopływów, jak rzeczki Landor, Thomas, Thirtyone oraz potoki Coodewa, Nanular, Cream, Moorayana, Shay, Turner czy Jacobs Gully.
Miejscowi mówią o Gascoyne, że jest to „rzeka do góry nogami”, jako że płynie ona jak każda inna rzeka przez około 120 dni w roku, a przez pozostałą jego część pod powierzchnią wyschniętego koryta wykorzystując warstwę wodonośną piaszczysto-żwirowego pustynnego gruntu.
Płynie przez rzadko porośnięte tereny, które są częściowo wykorzystywane jako pastwiska dla owiec, a także penetrowane przez poszukiwaczy złota i innych kruszców.
Nazwę swą rzeka zawdzięcza brytyjskiemu podróżnikowi George’owi Greyowi, który znalazł ją w roku 1839 i ochrzcił nazwiskiem swego zastępcy i „przyjaciela, komandora J. Gascoyne’a”.

title: Gascoyne (rzeka)

wikitext:
{{Rzeka infobox
 | nazwa               = Gascoyne
 | zdjęcie             = Gascoyne.jpg
 | opis zdjęcia        = Rzeka Gascoyne w porze suchej
 | kontynent           = Australia Zachodnia
 | państwo             = AUS
 | lokalizacja         =
 | rodzaj cieku        = rzeka
 | długość             =
 | kod mapy            = Australia Zachodnia
 | spadek              =
 | powierzchnia zlewni =
 | średni przepływ     =
 | miejsce przepływu   =
 | źródło: miejsce     =
 | źródło: wysokość    =
 | źródło: współrzędne =
 | ujście: recypient   = [[Zatoka Rekina]]
 | ujście: miejsce     =
 | ujście: wysokość    =
 | ujście: współrzędne =
 | mapa                =
 | opis mapy           =
 | szlak               =
 | commons             =
}}
'''Gascoyne''' – okresowa rzeka w [[Australia|Australii]] ([[Australia Zachodnia]]).

Gascoyne jest najdłuższą (820 km) rzeką stanu [[Australia Zachodnia]]. Jej źródła znajdują się u stóp wzgórza Wilgoona w paśmie Robinson, na zachód od [[pustynia Gibsona|pustyni Gibsona]], a uchodzi do [[Ocean Indyjski|Oceanu Indyjskiego]] w [[Zatoka Rekina|Zatoce Rekina]] w miejscowości [[Carnarvon (Australia)|Carnarvon]].

Jej głównym dopływem jest 561-kilometrowa rzeka [[Lyons (rzeka)|Lyons]], która łączy się z Gascoyne około 160 km od jej ujścia; obie tworzą dorzecze o powierzchni 68 326 km².

Rzeka Gascoyne ma też 36 mniejszych dopływów, jak rzeczki Landor, Thomas, Thirtyone oraz potoki Coodewa, Nanular, Cream, Moorayana, Shay, Turner czy Jacobs Gully.

Miejscowi mówią o Gascoyne, że jest to „rzeka do góry nogami”, jako że płynie ona jak każda inna rzeka przez około 120 dni w roku, a przez pozostałą jego część pod powierzchnią wyschniętego koryta wykorzystując [[warstwa wodonośna|warstwę wodonośną]] piaszczysto-żwirowego pustynnego gruntu.

Płynie przez rzadko porośnięte tereny, które są częściowo wykorzystywane jako pastwiska dla owiec, a także penetrowane przez poszukiwaczy złota i innych kruszców.

Nazwę swą rzeka zawdzięcza brytyjskiemu podróżnikowi [[George Edward Grey|George’owi Greyowi]], który znalazł ją w roku 1839 i ochrzcił nazwiskiem swego zastępcy i „przyjaciela, komandora J. Gascoyne’a”.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://maps.bonzle.com/c/a?a=p&cmd=sp&p=213511&st=&s=Gascoyne%20River Mapa rzeki Gascoyne]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rzeki w Australii Zachodniej]]
[[Kategoria:Zlewisko Oceanu Indyjskiego]]

title: Gascoyne

Kontynent: Australia Zachodnia

Państwo: Australia

Recypient: Zatoka Rekina


text:
# Alberto Regazzoni
Alberto Regazzoni (ur. 4 maja 1983 roku w Lugano) – szwajcarski piłkarz grający na pozycji napastnika w FC Sankt Gallen. W reprezentacji Szwajcarii zadebiutował w 2006 roku. Do 23 sierpnia 2013 roku rozegrał w niej trzy spotkania.

## bibliografia
- Alberto Regazzoni w bazie National Football Teams (ang.)

title: Alberto Regazzoni

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Alberto Regazzoni
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = [[4 maja]] [[1983]]
 |miejsce urodzenia       = [[Lugano]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 169 cm
 |pozycja                 = [[napastnik]]
 |klub                    = [[FC Sion]]
 |numer w klubie          = 12
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1999–2003 ! [[FC Lugano]]       ! 26 !  3
! 2003–2004 ! [[Malcantone Agno]] ! 34 ! 12
! 2004–2007 ! [[FC Sion]]         ! 84 ! 18
! 2007–2010 ! [[BSC Young Boys]]  ! 96 ! 14
! 2011−2012 ! [[FC Sankt Gallen]] ! 52 !  7
! 2013−     ! [[FC Sion]]         ! 11 !  0
 |data seniorzy           = 1 lipca 2013
 |kariera reprezentacyjna = ! 2006–07 ! {{Flaga|CHE}} [[Reprezentacja Szwajcarii w piłce nożnej mężczyzn|Szwajcaria]] ! 3 ! 0
 |data reprezentacja      = 23 sierpnia 2013
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Alberto Regazzoni''' (ur. [[4 maja]] [[1983]] roku w [[Lugano]]) – [[Szwajcaria|szwajcarski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[napastnik]]a w [[FC Sankt Gallen]]. W [[Reprezentacja Szwajcarii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Szwajcarii]] zadebiutował w 2006 roku. Do 23 sierpnia 2013 roku rozegrał w niej trzy spotkania.

== bibliografia ==
* {{NFT|p|15688}}

{{SORTUJ:Regazzoni, Alberto}}
[[Kategoria:Reprezentanci Szwajcarii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Lugano]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Sion]]
[[Kategoria:Piłkarze BSC Young Boys]]
[[Kategoria:Piłkarze FC Sankt Gallen]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lugano]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1983]]

title: · Alberto Regazzoni

Data i miejsce urodzenia: 4 maja 1983 · Lugano

Pozycja: napastnik

Klub: FC Sion

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

FC Lugano · 26 · (3)

Malcantone Agno · 34 · (12)

FC Sion · 84 · (18)

BSC Young Boys · 96 · (14)

FC Sankt Gallen · 52 · (7)

FC Sion · 11 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Szwajcaria · 3 · (0)


text:
# Laura Robson
Laura Robson (ur. 21 stycznia 1994 w Melbourne) – brytyjska tenisistka, srebrna medalistka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w grze mieszanej, zdobywczyni nagrody WTA w kategorii „Debiut Roku” (2012).

## Kariera tenisowa
Urodzona w Australii, w wieku 18 miesięcy przeniosła się z rodziną do Singapuru, skąd w wieku 6 lat przeprowadziła się na stałe do Wielkiej Brytanii, którą reprezentowała.
Na koncie Robson jako juniorki znajdowały się zwycięstwa w turniejach w Vierumäki, Leeuwarden, dwukrotnie w Bradenton oraz, jako największy sukces w karierze, w turnieju gry pojedynczej dziewcząt podczas Wimbledonu, który wygrała w wieku 14 lat i 166 dni.
Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 rozgrywanych na trawiastych kortach Wimbledonu zdobyła srebrny medal w rywalizacji mikstowej. Jej partnerem był Andy Murray. W finale ulegli Wiktoryi Azarance i Maksowi Mirnemu 6:2, 3:6, 8–10.
Jej największymi sukcesami w turniejach wielkoszlemowych były czwarte rundy US Open 2012 i Wimbledonu 2013.
We wrześniu 2012 roku osiągnęła jedyny finał turnieju tenisowego zaliczanego do cyklu WTA. Miało to miejsce w chińskim Kantonie, gdzie w finale uległa Hsieh Su-wei. W marcu 2013 roku osiągnęła w Miami pierwszy finał zawodów deblowych. Razem z Lisą Raymond przegrały z Nadieżdą Pietrową i Katariną Srebotnik 1:6, 6:7(2).
W 2017 roku razem z Jocelyn Rae awansowały do spotkania finałowego zawodów deblowych w Nottingham. Przegrały w nim 4:6, 6:4, 4–10 z deblem Monique Adamczak–Storm Sanders.
16 maja 2022 poinformowała o zakończeniu kariery zawodowej.

## Finały turniejów WTA
| Legenda                     | Legenda |
| --------------------------- | ------- |
| Wielki Szlem                |         |
| Igrzyska olimpijskie        |         |
| WTA Tour Championships      |         |
| 2009 – 2020                 |         |
| WTA Premier Mandatory       |         |
| WTA Premier 5               |         |
| WTA Premier                 |         |
| WTA International Series    |         |
| WTA 125K series (2012–2020) |         |

### Gra pojedyncza 1 (0–1)
| Końcowy wynik | Nr | Data             | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału  |
| ------------- | -- | ---------------- | ------- | ------------ | ------------- | ------------- |
| Finalistka    | 1. | 22 września 2012 | Kanton  | Twarda       | Hsieh Su-wei  | 3:6, 7:5, 4:6 |

### Gra podwójna 2 (0–2)
| Końcowy wynik | Nr | Data            | Turniej    | Nawierzchnia | Partnerka    | Przeciwniczki                        | Wynik finału   |
| ------------- | -- | --------------- | ---------- | ------------ | ------------ | ------------------------------------ | -------------- |
| Finalistka    | 1. | 31 marca 2013   | Miami      | Twarda       | Lisa Raymond | Nadieżda Pietrowa Katarina Srebotnik | 1:6, 6:7(2)    |
| Finalistka    | 2. | 18 czerwca 2017 | Nottingham | Trawiasta    | Jocelyn Rae  | Monique Adamczak Storm Sanders       | 4:6, 6:4, 4–10 |

### Gra mieszana 1 (0–1)
| Końcowy wynik | Nr | Data            | Turniej | Nawierzchnia | Partner     | Przeciwnicy                   | Wynik finału   |
| ------------- | -- | --------------- | ------- | ------------ | ----------- | ----------------------------- | -------------- |
| Finalistka    | 1. | 5 sierpnia 2012 | Londyn  | Trawiasta    | Andy Murray | Wiktoryja Azaranka Maks Mirny | 6:2, 3:6, 8–10 |

## Wygrane turnieje rangi ITF
| turnieje z pulą nagród 100 000 $         |
| turnieje z pulą nagród 75 000 – 80 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 50 000 – 60 000 $ |
| turnieje z pulą nagród 25 000 $          |
| turnieje z pulą nagród 15 000 $          |
| turnieje z pulą nagród 10 000 $          |

### Gra pojedyncza
|    | Data       | Turniej     | ($)    | Naw.     | Finalistka       | Wynik    |
| 1. | 09/11/2008 | Sunderland  | 10 000 | twarda   | Samantha Vickers | 6:3, 6:2 |
| 2. | 14/08/2016 | Landisville | 25 000 | twarda   | Julia Elbaba     | 6:0, 6:0 |
| 3. | 21/05/2017 | Kurume      | 60 000 | dywanowa | Katie Boulter    | 6:3, 6:4 |

## Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

### Gra pojedyncza (3)
| Końcowy wynik | Rok  | Turniej         | Nawierzchnia | Przeciwniczka           | Wynik finału  |
| Zwyciężczyni  | 2008 | Wimbledon       | Trawiasta    | Noppawan Lertcheewakarn | 6:3, 3:6, 6:1 |
| Finalistka    | 2009 | Australian Open | Twarda       | Ksienija Pierwak        | 3:6, 1:6      |
| Finalistka    | 2010 | Australian Open | Twarda       | Karolína Plíšková       | 1:6, 6:7(5)   |

title: Laura Robson

wikitext:
{{Tenisista infobox
 |imię i nazwisko       = Laura Robson
 |imię i nazwisko org   =
 |grafika               = Robson US16 (5) (29827589346).jpg
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |pełne imię i nazwisko =
 |państwo               = GBR
 |data urodzenia        = 21 stycznia 1994
 |miejsce urodzenia     = [[Melbourne]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |wzrost                = 180 cm
 |gra                   = leworęczna, oburęczny backhand
 |status profesjonalny  =
 |zakończenie kariery   = 2022
 |trener                =
 |S turnieje            = 0 WTA, 3 ITF
 |S ranking             = 27 (8 lipca 2013)
 |S AO                  = 3R (2013)
 |S RG                  = 1R (2012, 2013, 2016)
 |S WM                  = 4R (2013)
 |S US                  = 4R (2012)
 |D turnieje            = 0 WTA, 4 ITF
 |D ranking             = 82 (17 marca 2014)
 |D AO                  = QF (2010)
 |D RG                  =
 |D WM                  = 2R (2013, 2017)
 |D US                  = 2R (2015)
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |medale                =
{{Medalista infobox/reprezentacja|GBR}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Londyn|2012|tenis ziemny|srebro|([[Gra mieszana w tenisie ziemnym na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012|gra mieszana]])}}
 |odznaczenia           =
 |commons               = Category:Laura Robson
 |wikicytaty            =
 |www                   =
}}
'''Laura Robson''' (ur. [[21 stycznia]] [[1994]] w [[Melbourne]]) – [[Wielka Brytania|brytyjska]] [[tenis]]istka, srebrna medalistka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w [[Gra mieszana w tenisie ziemnym na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012|grze mieszanej]], zdobywczyni [[WTA Awards#Debiut Roku|nagrody WTA]] w kategorii „Debiut Roku” (2012)<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.bbc.com/sport/tennis/20512392 |tytuł = Laura Robson wins WTA's newcomer of the year award |opublikowany = BBC Sport |język = en |data = 27 listopada 2012 | data dostępu=2023-10-29}}</ref>.

== Kariera tenisowa ==
Urodzona w [[Australia|Australii]], w wieku 18 miesięcy przeniosła się z rodziną do [[Singapur]]u, skąd w wieku 6 lat przeprowadziła się na stałe do [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]], którą reprezentowała.

Na koncie Robson jako juniorki znajdowały się zwycięstwa w turniejach w [[Vierumäki]], [[Leeuwarden]], dwukrotnie w [[Bradenton]] oraz, jako największy sukces w karierze, w [[Wimbledon 2008 (gra pojedyncza dziewcząt)|turnieju gry pojedynczej dziewcząt]] podczas [[Wimbledon]]u, który wygrała w wieku 14 lat i 166 dni.

Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 rozgrywanych na trawiastych kortach Wimbledonu zdobyła srebrny medal w rywalizacji [[Gra mieszana w tenisie ziemnym na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012|mikstowej]]. Jej partnerem był [[Andy Murray]]. W finale ulegli [[Wiktoryja Azaranka|Wiktoryi Azarance]] i [[Maks Mirny|Maksowi Mirnemu]] 6:2, 3:6, 8–10.

Jej największymi sukcesami w turniejach wielkoszlemowych były czwarte rundy [[US Open 2012 (gra pojedyncza kobiet)|US Open 2012]] i [[Wimbledon 2013 (gra pojedyncza kobiet)|Wimbledonu 2013]].

We wrześniu 2012 roku osiągnęła jedyny finał turnieju tenisowego zaliczanego do cyklu WTA. Miało to miejsce w chińskim [[GRC Bank Guangzhou International Women’s Open 2012|Kantonie]], gdzie w finale uległa [[Hsieh Su-wei]]. W marcu 2013 roku osiągnęła w [[Sony Open Tennis 2013 (kobiety)|Miami]] pierwszy finał zawodów deblowych. Razem z [[Lisa Raymond|Lisą Raymond]] przegrały z [[Nadieżda Pietrowa|Nadieżdą Pietrową]] i [[Katarina Srebotnik|Katariną Srebotnik]] 1:6, 6:7(2).

W 2017 roku razem z [[Jocelyn Rae]] awansowały do spotkania finałowego zawodów deblowych w [[Aegon Open Nottingham 2017|Nottingham]]. Przegrały w nim 4:6, 6:4, 4–10 z deblem [[Monique Adamczak]]–[[Storm Sanders]].

16 maja 2022 poinformowała o zakończeniu kariery zawodowej<ref>{{Cytuj stronę |url = https://sportowefakty.wp.pl/tenis/1000509/srebrna-medalistka-olimpijska-konczy-kariere-wrozono-jej-ogromne-sukcesy |tytuł = Srebrna medalistka olimpijska kończy karierę. Wróżono jej ogromne sukcesy |nazwisko = Adamski |imię = Szymon |data = 2022-05-16 |opublikowany = Sportowe Fakty |data dostępu = 2022-05-16}}</ref>.

== Finały turniejów WTA ==
{{Turniej WTA/legenda|2009=tak}}

=== Gra pojedyncza 1 (0–1) ===
{{Turniej WTA/start|rodzaj=singel}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=International | nr=1. | data=22 września 2012 | turniej=GRC Bank Guangzhou International Women’s Open 2012 | miasto=Kanton | nawierzchnia=Twarda | państwoprzec=TWN | wariant=ioc | przec=[[Hsieh Su-wei]] | wynik=3:6, 7:5, 4:6}}

{{Turniej WTA/koniec}}

=== Gra podwójna 2 (0–2) ===
{{Turniej WTA/start|rodzaj=debel}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=Premier Mandatory | rodzaj=debel | nr=1. | data=31 marca 2013 | turniej=Sony Open Tennis 2013 (kobiety) | miasto=Miami | nawierzchnia=Twarda | partner={{Flaga|USA}} [[Lisa Raymond]] | państwoprzec1=RUS | przec1=[[Nadieżda Pietrowa]] | państwoprzec2=SVN | przec2=[[Katarina Srebotnik]] | wynik=1:6, 6:7(2)}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=International | rodzaj=debel | nr=2. | data=18 czerwca 2017 | turniej=Aegon Open Nottingham 2017 | miasto=Nottingham | nawierzchnia=Trawiasta | partner={{Flaga|GBR}} [[Jocelyn Rae]] |  państwoprzec1=AUS | przec1=[[Monique Adamczak]] | państwoprzec2=AUS | przec2=[[Storm Sanders]] | wynik=4:6, 6:4, 4–10}}

{{Turniej WTA/koniec}}

=== Gra mieszana 1 (0–1) ===
{{Turniej WTA/start|rodzaj=mikst}}

{{Turniej WTA/wiersz| F | bg=Igrzyska olimpijskie | rodzaj=mikst | nr=1. | data=5 sierpnia 2012 | turniej=Gra mieszana w tenisie ziemnym na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 | miasto=Londyn | nawierzchnia=Trawiasta | partner={{Flaga|GBR}} [[Andy Murray]] | państwoprzec1=BLR | przec1=[[Wiktoryja Azaranka]] | państwoprzec2=BLR | przec2=[[Maks Mirny]] | wynik=6:2, 3:6, 8–10}}

{{Turniej WTA/koniec}}

== Wygrane turnieje rangi ITF ==
{| class="wikitable" style="font-size:80%; width:20%;"
|- style="background:#f88379;"
| turnieje z pulą nagród 100 000 $
|- style="background:#f7e98e;"
| turnieje z pulą nagród 75 000 – 80 000 $
|- style="background:#addfad;"
| turnieje z pulą nagród 50 000 – 60 000 $
|- style="background:lightblue;"
| turnieje z pulą nagród 25 000 $
|- style="background:#ccccff;"
| turnieje z pulą nagród 15 000 $
|- style="background:#f0f8ff;"
| turnieje z pulą nagród 10 000 $
|}

=== Gra pojedyncza ===
{| class="wikitable sortable" style="font-size: 90%"
|- bgcolor="#CCCCCC"
|
|'''Data'''
|'''Turniej'''
|'''($)''' || '''Naw.'''
|width="180"| '''Finalistka'''
|'''Wynik'''
|- style="background:#f0f8ff;"
|align="right"| 1. ||align="right"| 09/11/2008
| {{Flaga|GBR}} [[Sunderland]]
| {{formatnum:10000}} || twarda
| {{Flaga|GBR}} [[Samantha Vickers]]
| 6:3, 6:2
|- style="background:lightblue;"
|align="right"| 2. ||align="right"| 14/08/2016
| {{Flaga|USA}} [[Landisville]]
| {{formatnum:25000}} || twarda
| {{Flaga|USA}} [[Julia Elbaba]]
| 6:0, 6:0
|- style="background:#addfad;"
|align="right"| 3. ||align="right"| 21/05/2017
| {{Flaga|JPN}} [[Kurume]]
| {{formatnum:60000}} || dywanowa
| {{Flaga|GBR}} [[Katie Boulter]]
| 6:3, 6:4
|}

== Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych ==
=== Gra pojedyncza (3) ===
{| class="wikitable"
|width="120"| '''Końcowy wynik'''
|'''Rok'''
|width="150"| '''Turniej'''
|width="50"| '''Nawierzchnia'''
|width="215"| '''Przeciwniczka'''
|width="180"| '''Wynik finału'''
|- style="background:#cfc"
|style="background:#98FB98"| Zwyciężczyni
| 2008
| {{Flaga|GBR}} [[Wimbledon 2008 (gra pojedyncza dziewcząt)|Wimbledon]]
| Trawiasta
| {{Flaga|THA}} [[Noppawan Lertcheewakarn]]
| 6:3, 3:6, 6:1
|- style="background:#ffc"
|style="background:#ffa07a"| Finalistka
| 2009
| {{Flaga|AUS}} [[Australian Open 2009 (gra pojedyncza dziewcząt)|Australian Open]]
| Twarda
| {{Flaga|RUS}} [[Ksienija Pierwak]]
| 3:6, 1:6
|- style="background:#ffc"
|style="background:#ffa07a"| Finalistka
| 2010
| {{Flaga|AUS}} [[Australian Open 2010 (gra pojedyncza dziewcząt)|Australian Open]]
| Twarda
| {{Flaga|CZE}} [[Karolína Plíšková]]
| 1:6, 6:7(5)
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
{{Profile tenisowe|k|data=30 sierpnia 2013}}

{{Medaliści olimpijscy w tenisie ziemnym (gra mieszana)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Robson, Laura}}
[[Kategoria:Brytyjskie tenisistki]]
[[Kategoria:Triumfatorki wielkoszlemowych turniejów juniorskich]]
[[Kategoria:Brytyjscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012]]
[[Kategoria:Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Melbourne]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1994]]

title: · Laura Robson

Data i miejsce urodzenia: 21 stycznia 1994 · Melbourne

Gra: leworęczna, oburęczny backhand

Wygrane turnieje:
0 WTA, 3 ITF
0 WTA, 4 ITF

title: Dorobek medalowy

srebro: Londyn 2012 · tenis ziemny · (gra mieszana)


text:
# Malta (Illinois)
Malta – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie DeKalb.

title: Malta (Illinois)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Malta
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Village
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Malta
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Illinois}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo DeKalb (Illinois)|DeKalb]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 17-46279
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 2399234
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 1,49
 |wysokość                     = 277
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 815
 |kod pocztowy                 = 60150
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-IL
 |współrzędne                  = 41°55′45″N 88°51′42″W
 |commons                      =
 |www                          = https://villageofmalta.net/
}}
'''Malta''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Illinois]], w hrabstwie [[Hrabstwo DeKalb (Illinois)|DeKalb]].

[[Kategoria:Wsie w stanie Illinois]]

title: Malta

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Illinois

Hrabstwo: DeKalb