text:
# Sławomir Piechota
Sławomir Jan Piechota (ur. 1 stycznia 1960 w Tomaszowie Mazowieckim) – polski prawnik, polityk, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji.

## Życiorys

### Wykształcenie i działalność zawodowa
W wieku 12 lat uległ wypadkowi, na skutek którego został częściowo sparaliżowany i zmuszony do poruszania się na wózku inwalidzkim. Ukończył szkołę zawodową dla niepełnosprawnych w zawodzie elektromechanika, kształcił się następnie w liceach ogólnokształcących w Warszawie i we Wrocławiu.
Odbył następnie studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskał uprawnienia radcy prawnego. W latach 80. pracował w Komitecie Ochrony Praw Dziecka. W latach 1990–1993 był pełnomocnikiem wojewody wrocławskiego ds. osób niepełnosprawnych. Zasiadał też w radzie nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

### Działalność polityczna
W latach 1994–2005 zasiadał w radzie miejskiej Wrocławia, w której pełnił m.in. funkcję przewodniczącego. Od 1999 do 2002 był członkiem zarządu miasta ds. polityki społecznej. Po raz pierwszy do rady został wybrany z listy Wrocławskiego Komitetu Obywatelskiego. W latach 1997–2001 należał do Unii Wolności.
W 2005 z listy Platformy Obywatelskiej został wybrany na posła V kadencji w okręgu wrocławskim. W styczniu 2006 w gabinecie cieni PO został rzecznikiem odpowiedzialnym za politykę społeczną.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 13 345 głosów. W Sejmie VI kadencji został przewodniczącym Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, członkiem Komisji Ustawodawczej, a także wiceprzewodniczącym Parlamentarnego Zespołu ds Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. W wyborach samorządowych w 2010 kandydował na prezydenta Wrocławia, zajmując 2. miejsce z wynikiem 11,01% głosów. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 11 750 głosów.
W 2015 po raz kolejny został wybrany do niższej izby polskiego parlamentu z wynikiem 5959 głosów. W Sejmie VIII kadencji został przewodniczącym Komisji do Spraw Petycji oraz członkiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując 14 844 głosy. Nie kandydował w kolejnych wyborach w 2023. W 2024 uzyskał mandat radnego Sejmiku Województwa Dolnośląskiego VII kadencji, otrzymując 31 026 głosów.

## Odznaczenia i wyróżnienia
W 2003 jako pierwszy otrzymał tytuł „Człowieka bez barier” w plebiscycie TVP i Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji. W 2003, za zasługi w działalności na rzecz osób niepełnosprawnych, został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 2015 został laureatem Nagrody Rzecznika Praw Obywatelskich im. dra Macieja Lisa. W 2018 otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka. W 2024 wyróżniony Medalem za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej.

title: Sławomir Piechota

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Sławomir Piechota
 |grafika                   = Sławomir Piechota Sejm 2018.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1 stycznia 1960
 |miejsce urodzenia         = [[Tomaszów Mazowiecki]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, prawnik
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Wrocławski]]
 |stanowisko                = poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] V, VI, VII, VIII i IX kadencji (2005–2023)
 |partia                    = [[Platforma Obywatelska]]
 |odznaczenia               = {{Order|KZ|S}} {{Order|PL-OHZOPD}}
 |commons                   = Category:Sławomir Piechota
}}
'''Sławomir Jan Piechota''' (ur. [[1 stycznia]] [[1960]] w [[Tomaszów Mazowiecki|Tomaszowie Mazowieckim]]) – [[Polska|polski]] prawnik, polityk, poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji (2005–2007)|V]], [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji|VI]], [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji|VII]], [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji|VIII]] i [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji|IX]] kadencji.

== Życiorys ==
=== Wykształcenie i działalność zawodowa ===
W wieku 12 lat uległ wypadkowi, na skutek którego został częściowo sparaliżowany i zmuszony do poruszania się na wózku inwalidzkim. Ukończył szkołę zawodową dla niepełnosprawnych w zawodzie elektromechanika, kształcił się następnie w liceach ogólnokształcących w Warszawie i we Wrocławiu.

Odbył następnie studia prawnicze na Wydziale Prawa [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytetu Wrocławskiego]], uzyskał uprawnienia radcy prawnego. W latach 80. pracował w Komitecie Ochrony Praw Dziecka. W latach 1990–1993 był pełnomocnikiem [[wojewoda|wojewody]] [[Województwo wrocławskie (1975–1998)|wrocławskiego]] ds. osób niepełnosprawnych. Zasiadał też w radzie nadzorczej [[Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych|Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych]].

=== Działalność polityczna ===
W latach 1994–2005 zasiadał w radzie miejskiej [[Wrocław]]ia, w której pełnił m.in. funkcję przewodniczącego. Od 1999 do 2002 był członkiem zarządu miasta ds. polityki społecznej. Po raz pierwszy do rady został wybrany z listy Wrocławskiego Komitetu Obywatelskiego. W latach 1997–2001 należał do [[Unia Wolności|Unii Wolności]].

W 2005 z listy [[Platforma Obywatelska|Platformy Obywatelskiej]] został wybrany na posła [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji (2005–2007)|V kadencji]] w [[Okręg wyborczy nr 3 do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej|okręgu wrocławskim]]. W styczniu 2006 w [[Zespół Rzeczników Platformy Obywatelskiej|gabinecie cieni PO]] został rzecznikiem odpowiedzialnym za [[polityka społeczna|politykę społeczną]].

W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2007 roku|wyborach parlamentarnych w 2007]] po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 13 345 głosów. W Sejmie VI kadencji został przewodniczącym [[Komisja Polityki Społecznej i Rodziny|Komisji Polityki Społecznej i Rodziny]], członkiem [[Komisja Ustawodawcza (Sejm)|Komisji Ustawodawczej]], a także wiceprzewodniczącym Parlamentarnego Zespołu ds Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. W [[Wybory samorządowe w Polsce w 2010 roku|wyborach samorządowych w 2010]] kandydował na prezydenta Wrocławia, zajmując 2. miejsce z wynikiem 11,01% głosów. W [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2011 roku|wyborach do Sejmu w 2011]] z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 11 750 głosów<ref>{{Cytuj stronę |url=https://wybory2011.pkw.gov.pl/wsw/pl/000000.html |tytuł=Serwis PKW – Wybory 2011 |data dostępu=2015-06-01}}</ref>.

W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2015 roku|2015]] po raz kolejny został wybrany do niższej izby polskiego parlamentu z wynikiem 5959 głosów<ref>{{Cytuj stronę |url=https://gazetawroclawska.pl/oto-nazwiska-poslow-z-wroclawia-i-dolnego-slaska-wygrywa-pis-pelne-wyniki/ar/9027991 |tytuł=Oto nazwiska posłów z Wrocławia i Dolnego Śląska. Wygrywa PiS |data=26 października 2015 |opublikowany=gazetawroclawska.pl |data dostępu=2015-10-26}}</ref>. W Sejmie VIII kadencji został przewodniczącym [[Komisja do Spraw Petycji|Komisji do Spraw Petycji]] oraz członkiem [[Komisja Polityki Społecznej i Rodziny|Komisji Polityki Społecznej i Rodziny]]<ref>{{Cytuj stronę |url=http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/posel.xsp?id=298 |tytuł=Strona sejmowa posła VIII kadencji |autor= |opublikowany= |język= |data dostępu=2018-07-31}}</ref>. W [[wybory parlamentarne w Polsce w 2019 roku|wyborach w 2019]] z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z ramienia [[Koalicja Obywatelska|Koalicji Obywatelskiej]], otrzymując 14 844 głosy<ref>{{Cytuj stronę|url=https://sejmsenat2019.pkw.gov.pl/sejmsenat2019/pl/wyniki/sejm/pl|tytuł=Serwis PKW – Wybory 2019|data dostępu=2019-10-14}}</ref>. Nie kandydował w [[Wybory parlamentarne w Polsce w 2023 roku|kolejnych wyborach w 2023]]. W 2024 uzyskał mandat radnego [[Sejmik Województwa Dolnośląskiego|Sejmiku Województwa Dolnośląskiego]] VII kadencji, otrzymując 31 026 głosów<ref>{{Cytuj stronę | url = https://wybory.gov.pl/samorzad2024/pl/sejmik_wojewodztwa/okreg/20000/1| tytuł = Serwis PKW – Wybory 2024 | data dostępu = 2024-04-10}}</ref>.

== Odznaczenia i wyróżnienia ==
W 2003 jako pierwszy otrzymał tytuł „Człowieka bez barier” w plebiscycie [[Telewizja Polska|TVP]] i [[Stowarzyszenie|Stowarzyszenia]] Przyjaciół Integracji. W 2003, ''za zasługi w działalności na rzecz osób niepełnosprawnych'', został odznaczony Srebrnym [[Krzyż Zasługi|Krzyżem Zasługi]]<ref>{{Monitor Polski|2004|16|265}}</ref>. W 2015 został laureatem Nagrody Rzecznika Praw Obywatelskich im. dra Macieja Lisa<ref>{{Cytuj stronę |tytuł = Sławomir Piechota laureatem Nagrody RPO im. doktora Macieja Lisa |data = 26 października 2015 |data dostępu = 2024-11-19 |opublikowany = bip.brpo.gov.pl |url = https://bip.brpo.gov.pl/pl/content/slawomir-piechota-laureatem-nagrody-rpo-im-doktora-macieja-lisa}}</ref>. W 2018 otrzymał [[Odznaka Honorowa za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka|Odznakę Honorową za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka]]<ref>{{Cytuj stronę |tytuł = Lista odznaczonych Odznaką RPD |data = grudzień 2023 |opublikowany = brpd.gov.pl |url = https://brpd.gov.pl/wp-content/uploads/2023/12/Lista-odznaczonych-Odznaka-Honorowa-za-Zas%C5%82ugi-dla-Ochrony-Praw-Dziecka.xls|data dostępu=2023-12-27}}</ref>. W 2024 wyróżniony Medalem za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej<ref>{{Cytuj stronę |url=https://pwr.edu.pl/uczelnia/informacje-ogolne/historia-i-rozwoj/osobistosci/wybitnie-zasluzeni|tytuł=Wybitnie zasłużeni|data dostępu = 2024-11-19 |opublikowany = pwr.edu.pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę |url=http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/posel.xsp?id=298 |tytuł=Strona sejmowa posła VIII kadencji |data dostępu=2018-07-31}}
* {{Cytuj stronę |url=https://archive.fo/20130503180422/http://wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/1,35751,8615536,Mocno_spozniony_kandydat_Slawomir_Piechota.html |tytuł=Mocno spóźniony kandydat Sławomir Piechota |autor=Michał Kokot |opublikowany=gazeta.pl |data=6 listopada 2010 |data dostępu=2015-06-01}}
* ''Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik'', Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2012, s. 325–326.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Piechota, Sławomir Jan}}
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka]]
[[Kategoria:Polscy radcy prawni]]
[[Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi]]
[[Kategoria:Politycy Unii Wolności]]
[[Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej]]
[[Kategoria:Radni Rady Miejskiej Wrocławia]]
[[Kategoria:Radni sejmiku województwa dolnośląskiego]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Wrocław]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Tomaszowie Mazowieckim]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1960]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji]]

title: Sławomir Piechota

Data i miejsce urodzenia: 1 stycznia 1960 · Tomaszów Mazowiecki

Zawód, zajęcie: polityk, prawnik

Alma Mater: Uniwersytet Wrocławski

Stanowisko: poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji (2005–2023)

Partia: Platforma Obywatelska


text:
# Bataliony piechoty zmotoryzowanej
Batalion piechoty zmotoryzowanej (bpzmot) – pododdział wojsk lądowych; jego podstawowym wyposażeniem są transportery opancerzone.

## Batalion zmotoryzowany SZ RP
Batalion piechoty zmotoryzowanej (zmotoryzowany) jest podstawowym modułem, na bazie którego tworzone są ogólnowojskowe elementy ugrupowania bojowego. Batalion może prowadzić wszystkie rodzaje działań taktycznych, zazwyczaj w składzie brygady lub samodzielnie jako taktyczna grupa bojowa na pomocniczym kierunku.

### Struktura organizacyjna bpzmot w 2017
- dowództwo batalionu[2][a]
- grupa dowódcy batalionu
  - pion ochrony informacji niejawnych
  - pomocnik ds. podoficerów
  - sekcja wychowawcza
  - referent ds. finansowych
  - inspektor BHP
- sztab batalionu
  - sekcja S–1
  - sekcja S–2
  - sekcja S–3

- - sekcja S–4
  - sekcja wsparcia bojowego

pododdziały
- kompania dowodzenia[2]
  - pluton dowodzenia
  - pluton ochrony i regulacji ruchu
  - drużyna zabezpieczenia
  - pluton rozpoznawczy
  - drużyna strzelców wyborowych
  - drużyna zabezpieczenia
- cztery kompanie piechoty zmotoryzowanej[3]

- - dowódca i zastępca dowódcy kompanii
  - trzy plutony piechoty zmotoryzowanej
  - drużyna zabezpieczenia
  - grupa ewakuacyjna
- kompania wsparcia[4]
  - drużyna dowodzenia
  - drużyna zabezpieczenia
  - dwa plutony ogniowe
  - pluton przeciwpancerny
- kompania logistyczna[5]
  - załoga wozu dowodzenia
  - drużyna zabezpieczenia
  - pluton zaopatrzenia
  - pluton remontowy
- zespół zabezpieczenia medycznego[1]
  - cztery grupy ewakuacji medycznej

### Struktura i wyposażenie w 1986
bpzmot wyposażony w transportery SKOT 2 A (479)
- dowództwo
- trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej (110)[b]
- bateria moździerzy (56)[c]
- pluton łączności (12)
- pluton przeciwlotniczy (17)[d]
- pluton przeciwpancerny (35)[e]
- pluton zaopatrzenia (10)
- drużyna remontowa (4)

### Bataliony piechoty zmotoryzowanej od 1945 do 1968
W okresie powojennym Wojsko Polskie przechodziło szereg zmian organizacyjnych ukierunkowanych na dostosowanie struktur do okresu pokoju. W 1945 w składzie polskich wojsk pancernych istniał korpus pancerny, a w jego składzie 1 Brygada Piechoty Zmotoryzowanej. Brygada posiadała dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej, w każdym trzy kompanie piechoty, kompania ckm oraz pluton rusznic przeciwpancernych, pluton łączności i pluton zaopatrzenia.
W marcu 1949 w strukturach nowo powstałych korpusów pancernych zorganizowano dwie dywizje pancerne i dwie dywizje piechoty zmotoryzowanej. Dywizje pancerne posiadały w swoim składzie między innymi pułk piechoty zmotoryzowanej, a dywizja zmechanizowana dwa takie pułki. Zmotoryzowany pułk piechoty dywizji pancernej był w praktyce „klasycznym” pułkiem piechoty wyposażonym w samochody ciężarowe. W skład pułku wchodziły między innymi trzy bataliony, złożone z trzech kompanii piechoty, kompanii moździerzy oraz plutonu armat przeciwpancernych, plutonu łączności i plutonu transportowego. Batalion piechoty zmotoryzowanej z DZ zorganizowany był tak samo jak w DPanc, ale w kompaniach piechoty zmniejszona została w liczba plutonów z dwóch do jednego.
W ramach przedsięwzięć planu rozwoju wojska na lata 1950 – 1955, dywizje pancerne i piechoty zmotoryzowanej przeformowano w dywizje zmechanizowane. W skład dywizji zmechanizowanej wchodziły między innymi dwa pułki zmechanizowane. Pułk zmechanizowany posiadał między innymi trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, a w każdym: trzy kompanie piechoty, kompanię ckm, kompanię moździerzy, pluton armat 57 mm, pluton łączności i drużynę naprawczą.
Wiosną 1951 dywizje zmechanizowane otrzymały nowe etaty. W pułku zmechanizowanym zmniejszono liczbę zasadniczych pododdziałów bojowych. W batalionach piechoty zmotoryzowanej we wszystkich kompaniach piechoty, moździerzy i ckm zredukowano liczbę plutonów z 3 do 2.
W pułku czołgów średnich w miejsce batalionu artylerii pancernej wprowadzono batalion piechoty zmotoryzowanej składający się z trzech kompanii piechoty zmotoryzowanej, kompanii przeciwlotniczych karabinów maszynowych i baterii artylerii przeciwpancernej

Późną jesienią 1954 zreorganizowano niektóre dywizje. W batalionach piechoty zmotoryzowanej, zamiast kompanii ckm wprowadzono baterię artylerii przeciwpancernej z plutonem armat i dwoma plutonami ciężkich granatników. Dodatkowym pododdziałem batalionu była bateria artylerii przeciwlotniczej. W kompaniach piechoty zmotoryzowanej, oprócz dwóch plutonów piechoty, wprowadzono pluton ckm.
W latach 1955–1960 dokonano znaczącej redukcji sił zbrojnych. Część dywizji zmechanizowanych przekształcono w dywizje pancerne. Dywizja zmechanizowana typu A posiadała dwa typy pułków zmechanizowanych: rozwinięty i skadrowany. Pierwszy z nich miał w swym składzie między innymi dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej – w każdym dwie kompanie piechoty zmotoryzowanej, kompanię ckm oraz baterię artylerii przeciwpancernej i baterię artylerii przeciwlotniczej. Batalion szkolny pułku był w praktyce jego trzecim batalionem piechoty zmotoryzowanej. Skadrowany pułk zmechanizowany miał jeden batalion rozwinięty, a drugi skadrowany. Ponadto w jego „rozwiniętym” batalionie zmniejszono liczbę kompanii piechoty z trzech do dwóch. W batalionie szkolnym, zamiast dwóch kompanii, istniały tylko trzy plutony.
W pułku zmechanizowanym dywizji pancernej, w batalionach piechoty zmotoryzowanej, dodatkowo włączono trzecią skadrowaną kompanię piechoty.
W marcu 1957 podjęto kolejne decyzje o zmniejszeniu liczebności Wojska Polskiego. W dywizji zmechanizowanej pozostały dwa rozwinięte pułki zmechanizowane. Każdy z nich składał się między innymi z trzech batalionów piechoty zmotoryzowanej. W „starych” batalionach piechoty zmotoryzowanej rozwiązano kompanię ckm i baterię artylerii tworząc w zamian kompanię wsparcia oraz włączając plutony ckm do kompanii piechoty zmotoryzowanej. Nowy batalion składał się z trzech kompanii piechoty, plutonu ckm i plutonu przeciwpancernego oraz kompanii wsparcia. W skadrowanym pz były tylko dwa, w znacznym stopniu skadrowane, bataliony zmotoryzowane.
Jesienią 1958 nastąpiły kolejne redukcje. W strukturze rozwiniętego pułku zmechanizowanego zmniejszono liczbę batalionów piechoty zmotoryzowanej z trzech do dwóch przywracając w zamian batalion szkolny. W skadrowanym pz bataliony piechoty zmotoryzowanej zostały całkowicie skadrowane, a zamiast batalionu szkolnego utworzono pułkową szkołę podoficerską. W pułku zmechanizowanym DPanc dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej posiadały po trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej oraz kompanię wsparcia.
We wrześniu 1960  dokonano reorganizacji kompanii wsparcia batalionów piechoty zmotoryzowanej. W kompaniach tych wprowadzono plutony dział bezodrzutowych 82 mm, przy czym w pułku zmechanizowanym DPanc zmniejszono liczbę plutonów moździerzy 82 mm z dwóch do jednego.
Na początku lat 60. XX w. w dywizjach ogólnowojskowych wprowadzono tzw. „etaty pokojowo-wojenne”. W pułku zmechanizowanym DZ znajdowały się trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej w składzie: trzy kompanie piechoty, kompania wsparcia oraz pluton łączności, pluton zaopatrzenia, pluton medyczny oraz drużyna naprawy samochodów.
W sierpniu 1961 wprowadzono etaty „szkolnej” dywizji zmechanizowanej. Pułk zmechanizowany posiadał między innymi dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej. Bataliony piechoty zmotoryzowanej miały po trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej i kompanię wsparcia. W pierwszym batalionie rozwinięta była jedna kompania piechoty zmotoryzowanej, a pozostałe skadrowane. W drugim batalionie skadrowane były wszystkie kompanie.
W marcu 1962  utworzono etat „skadrowanych” dywizji zmechanizowanych. W ich pułkach zmechanizowanych były trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, z których każdy miał inny stopień skadrowania. Najbardziej rozwinięty batalion miał jedną rozwiniętą kompanię piechoty zmotoryzowanej oraz skadrowane dwie kompanie piechoty i kompanię wsparcia. W pozostałych dwóch batalionach skadrowane były wszystkie kompanie.
W maju 1962 wprowadzono zmiany w etatach pułku zmechanizowanego 5 Saskiej Dywizji Pancernej. W miejsce samochodów ciężarowych znajdujących się w batalionach piechoty zmotoryzowanej wprowadzono transportery opancerzone BTR-152 i BTR-40. Odbyło się kosztem wycofania transporterów z innych dywizji. Rok później w pierwszorzutowych dywizjach bataliony piechoty zmotoryzowanej zaczęto wyposażać w nowe transportery opancerzone typu SKOT.
W połowie 1964 weszły nowe etaty dla „szkolnych” dywizji zmechanizowanych. Pułki zmechanizowane 2 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej miały w swym składzie trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, w tym dwa głęboko skadrowane. „Rozwinięty” batalion piechoty zmotoryzowanej w swoim składzie miał: kompanię ochrony i obsługi, kompanię szkolną oraz skadrowaną kompanię wsparcia. W skadrowanych batalionach piechoty zmotoryzowanej było tylko dowództwo batalionu i dwóch dowódców kompanii. W 15 Dywizji Zmechanizowanej w pułku zmechanizowanym znajdowały się dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej, w tym jeden skadrowany.
W 1966 rozpoczęto wprowadzanie nowych etatów pokojowo-wojennych dywizji zmechanizowanej. W pułku zmechanizowanym znajdowały się trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, w każdym trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej i kompania wsparcia.

wikiname: plwiki

title: Bataliony piechoty zmotoryzowanej

in_language: pl

wikitext:
[[Plik:Batzmot_1.png|right|200px]]
[[Plik:Batzmot_2.png|right|200px]]
'''Batalion piechoty zmotoryzowanej''' (bpzmot) – [[pododdział]] [[Wojska lądowe|wojsk lądowych]]; jego podstawowym wyposażeniem są [[Transporter opancerzony|transportery opancerzone]].

== Batalion zmotoryzowany SZ RP ==
Batalion piechoty zmotoryzowanej (zmotoryzowany) jest podstawowym modułem, na bazie którego tworzone są ogólnowojskowe elementy [[Ugrupowanie bojowe|ugrupowania bojowego]]. [[Batalion]] może prowadzić wszystkie rodzaje [[Działania taktyczne|działań taktycznych]], zazwyczaj w składzie brygady lub samodzielnie jako taktyczna grupa bojowa na pomocniczym kierunku{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=32}}.

=== Struktura organizacyjna bpzmot w 2017 ===
[[Plik:Orgbatzmot.png|250px|right]]
* [[dowództwo]] batalionu{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=33}}{{refn|grupa=uwaga|nazwa=ćwiczebna|Podana jest tu ćwiczebna struktura organizacyjna batalionu piechoty zmotoryzowanej. Poszczególne bataliony SZ RP mogą nieco różnić się zarówno strukturą jak i wyposażeniem.}}
* grupa dowódcy batalionu
** pion ochrony [[Informacja niejawna|informacji niejawnych]]
** pomocnik ds. [[Podoficer|podoficerów]]
** sekcja wychowawcza
** referent ds. finansowych
** inspektor [[Bezpieczeństwo i higiena pracy|BHP]]
* [[sztab]] batalionu
** sekcja S–1
** sekcja S–2
** sekcja S–3
[[Plik:POL KTO Rosomak.jpg|mały|[[KTO Rosomak]] – podstawowy transporter polskiego bpzmot]]
** sekcja S–4
** sekcja wsparcia bojowego
[[Pododdział|pododdziały]]
* kompania dowodzenia{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=33}}
** pluton dowodzenia
** pluton ochrony i regulacji ruchu
** drużyna zabezpieczenia
** pluton rozpoznawczy
** drużyna strzelców wyborowych
** drużyna zabezpieczenia
* cztery [[kompanie piechoty zmotoryzowanej]]{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=34}}
[[Plik:Mortar LM-60D.jpg|mały|[[60 mm moździerz LM-60|LM-60]] – podstawowy moździerz polskiej kpzmot]]
** dowódca i zastępca dowódcy kompanii
** trzy plutony piechoty zmotoryzowanej
** drużyna zabezpieczenia
** grupa ewakuacyjna
* kompania [[Wsparcie ogniowe|wsparcia]]{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=28}}
** drużyna dowodzenia
** drużyna zabezpieczenia
** dwa plutony ogniowe
** pluton przeciwpancerny
* kompania [[Logistyka wojskowa|logistyczna]]{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=39}}
** załoga wozu dowodzenia
** drużyna zabezpieczenia
** pluton zaopatrzenia
** pluton remontowy
* zespół [[Medycyna|zabezpieczenia medycznego]]{{odn|Grobelny|Tomasik|2017|s=32}}
** cztery grupy ewakuacji medycznej

=== Struktura i wyposażenie w 1986 ===
[[Plik:SKOT 2A TBiU9.jpg|mały|[[SKOT|SKOT-2A]] – podstawowy [[transporter opancerzony]] bpzmot w 1986]]
bpzmot wyposażony w transportery SKOT 2 A (479){{refn|grupa=uwaga|nazwa=ćwiczebna}}
* dowództwo
* trzy [[kompanie piechoty zmotoryzowanej]] (110){{refn|grupa=uwaga|W nawiasach podano etatową liczbę żołnierzy w jednostce organizacyjnej.}}
* bateria moździerzy (56){{refn|grupa=uwaga|Bateria moździerzy bpzmot posiadała 6 [[120 mm moździerz wz. 1943|moździerzy 120 mm]].}}
* pluton łączności (12)
* pluton przeciwlotniczy (17){{refn|grupa=uwaga|Pluton przeciwlotniczy bpzmot posiadał 2 [[23 mm armata przeciwlotnicza ZU-23-2|armaty przeciwlotnicze ZU-23-2]] i 4 [[Strzała-2|strzały-2]].}}
* pluton przeciwpancerny (35){{refn|grupa=uwaga|Pluton przeciwpancerny w 1986 posiadał na wyposażeniu 2 trop SKOT, 2 [[Granatnik SPG-9|SPG-9]] i 6 [[9K111 Fagot|wyrzutni „Fagot”]].}}
* pluton zaopatrzenia (10)
* drużyna remontowa (4)

=== Bataliony piechoty zmotoryzowanej od 1945 do 1968 ===
W okresie powojennym [[Ludowe Wojsko Polskie|Wojsko Polskie]] przechodziło szereg zmian organizacyjnych ukierunkowanych na dostosowanie struktur do okresu pokoju. W 1945 w składzie polskich wojsk pancernych istniał [[1 Drezdeński Korpus Pancerny|korpus pancerny]], a w jego składzie [[1 Brygada Piechoty Zmotoryzowanej]]. Brygada posiadała dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej, w każdym trzy kompanie piechoty, kompania ckm oraz pluton [[Karabin przeciwpancerny|rusznic przeciwpancernych]], pluton łączności i pluton zaopatrzenia{{odn|Kajetanowicz|2007|s=66}}.

W marcu 1949 w strukturach nowo powstałych korpusów pancernych zorganizowano dwie dywizje pancerne i dwie dywizje piechoty zmotoryzowanej. Dywizje pancerne posiadały w swoim składzie między innymi pułk piechoty zmotoryzowanej, a dywizja zmechanizowana dwa takie pułki{{odn|Kajetanowicz|2007|s=67}}. Zmotoryzowany pułk piechoty dywizji pancernej był w praktyce „klasycznym” pułkiem piechoty wyposażonym w samochody ciężarowe. W skład pułku wchodziły między innymi trzy bataliony, złożone z trzech kompanii piechoty, kompanii moździerzy oraz plutonu armat przeciwpancernych, plutonu łączności i plutonu transportowego. Batalion piechoty zmotoryzowanej z DZ zorganizowany był tak samo jak w DPanc, ale w kompaniach piechoty zmniejszona została w liczba plutonów z dwóch do jednego{{odn|Kajetanowicz|2007|s=68}}.

W ramach przedsięwzięć planu rozwoju wojska na lata 1950 – 1955, dywizje pancerne i piechoty zmotoryzowanej przeformowano w dywizje zmechanizowane. W skład dywizji zmechanizowanej wchodziły między innymi dwa pułki zmechanizowane. Pułk zmechanizowany posiadał między innymi trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, a w każdym: trzy kompanie piechoty, kompanię ckm, kompanię moździerzy, pluton armat 57 mm, pluton łączności i drużynę naprawczą{{odn|Kajetanowicz|2007|s=68}}.

Wiosną 1951 dywizje zmechanizowane otrzymały nowe etaty. W pułku zmechanizowanym zmniejszono liczbę zasadniczych pododdziałów bojowych. W batalionach piechoty zmotoryzowanej we wszystkich kompaniach piechoty, moździerzy i ckm zredukowano liczbę plutonów z 3 do 2.
W pułku czołgów średnich w miejsce batalionu artylerii pancernej wprowadzono batalion piechoty zmotoryzowanej składający się z trzech kompanii piechoty zmotoryzowanej, kompanii przeciwlotniczych karabinów maszynowych i baterii artylerii przeciwpancernej{{odn|Kajetanowicz|2007|s=69}}{{refn|grupa=uwaga|W dywizji zmechanizowanej typu B była tylko kompania piechoty zmotoryzowanej{{odn|Kajetanowicz|2007|s=69}}.}}
<br>Późną jesienią 1954 zreorganizowano niektóre dywizje. W batalionach piechoty zmotoryzowanej, zamiast kompanii ckm wprowadzono baterię artylerii przeciwpancernej z plutonem armat i dwoma plutonami ciężkich granatników. Dodatkowym pododdziałem batalionu była bateria artylerii przeciwlotniczej. W kompaniach piechoty zmotoryzowanej, oprócz dwóch plutonów piechoty, wprowadzono pluton ckm{{odn|Kajetanowicz|2007|s=71}}.

W latach 1955–1960 dokonano znaczącej redukcji sił zbrojnych. Część dywizji zmechanizowanych przekształcono w dywizje pancerne. Dywizja zmechanizowana typu A posiadała dwa typy pułków zmechanizowanych: rozwinięty i skadrowany. Pierwszy z nich miał w swym składzie między innymi dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej – w każdym dwie kompanie piechoty zmotoryzowanej, kompanię ckm oraz baterię artylerii przeciwpancernej i baterię artylerii przeciwlotniczej. Batalion szkolny pułku był w praktyce jego trzecim batalionem piechoty zmotoryzowanej{{odn|Kajetanowicz|2007|s=71}}. Skadrowany pułk zmechanizowany miał jeden batalion rozwinięty, a drugi skadrowany. Ponadto w jego „rozwiniętym” batalionie zmniejszono liczbę kompanii piechoty z trzech do dwóch. W batalionie szkolnym, zamiast dwóch kompanii, istniały tylko trzy plutony{{odn|Kajetanowicz|2007|s=72}}.
W pułku zmechanizowanym dywizji pancernej, w batalionach piechoty zmotoryzowanej, dodatkowo włączono trzecią skadrowaną kompanię piechoty{{odn|Kajetanowicz|2007|s=73}}.

W marcu 1957 podjęto kolejne decyzje o zmniejszeniu liczebności Wojska Polskiego. W dywizji zmechanizowanej pozostały dwa rozwinięte pułki zmechanizowane. Każdy z nich składał się między innymi z trzech batalionów piechoty zmotoryzowanej. W „starych” batalionach piechoty zmotoryzowanej rozwiązano kompanię ckm i baterię artylerii tworząc w zamian kompanię wsparcia oraz włączając plutony ckm do kompanii piechoty zmotoryzowanej. Nowy batalion składał się z trzech kompanii piechoty, plutonu ckm i plutonu przeciwpancernego oraz kompanii wsparcia. W skadrowanym pz były tylko dwa, w znacznym stopniu skadrowane, bataliony zmotoryzowane{{odn|Kajetanowicz|2007|s=74}}{{refn|grupa=uwaga|Batalion piechoty zmotoryzowanej pułku zmechanizowanego z dywizji pancernej miał podobną strukturę do bpzmot DZ{{odn|Kajetanowicz|2007|s=75}}.}}.
[[Plik:Transporter opancerzony BTR-152 podczas ćwiczeń - widok z boku (51-43-4)(2).jpg|mały|[[BTR-152]]]]
Jesienią 1958 nastąpiły kolejne redukcje. W strukturze rozwiniętego pułku zmechanizowanego zmniejszono liczbę batalionów piechoty zmotoryzowanej z trzech do dwóch przywracając w zamian batalion szkolny. W skadrowanym pz bataliony piechoty zmotoryzowanej zostały całkowicie skadrowane, a zamiast batalionu szkolnego utworzono pułkową szkołę podoficerską{{odn|Kajetanowicz|2007|s=76}}. W pułku zmechanizowanym DPanc dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej posiadały po trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej oraz kompanię wsparcia{{odn|Kajetanowicz|2007|s=77}}.

We wrześniu 1960  dokonano reorganizacji kompanii wsparcia batalionów piechoty zmotoryzowanej. W kompaniach tych wprowadzono plutony dział bezodrzutowych 82 mm, przy czym w pułku zmechanizowanym DPanc zmniejszono liczbę plutonów moździerzy 82 mm z dwóch do jednego{{odn|Kajetanowicz|2007|s=77}}.

Na początku lat 60. XX w. w dywizjach ogólnowojskowych wprowadzono tzw. „etaty pokojowo-wojenne”. W pułku zmechanizowanym DZ znajdowały się trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej w składzie: trzy kompanie piechoty, kompania wsparcia oraz pluton łączności, pluton zaopatrzenia, pluton medyczny oraz drużyna naprawy samochodów{{odn|Kajetanowicz|2007|s=77}}.

W sierpniu 1961 wprowadzono etaty „szkolnej” dywizji zmechanizowanej. Pułk zmechanizowany posiadał między innymi dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej. Bataliony piechoty zmotoryzowanej miały po trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej i kompanię wsparcia. W pierwszym batalionie rozwinięta była jedna kompania piechoty zmotoryzowanej, a pozostałe skadrowane. W drugim batalionie skadrowane były wszystkie kompanie{{odn|Kajetanowicz|2007|s=79}}{{refn|grupa=uwaga|Bataliony zmotoryzowane poszczególnych „szkolnych” pułków zmechanizowanych różniły się nieco organizacją i stopniem skadrowania{{odn|Kajetanowicz|2007|s=79}}.}}.
[[Plik:Skarżysko SKOT 01.jpg|mały|[[SKOT]]1]]
W marcu 1962  utworzono etat „skadrowanych” dywizji zmechanizowanych. W ich pułkach zmechanizowanych były trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, z których każdy miał inny stopień skadrowania. Najbardziej rozwinięty batalion miał jedną rozwiniętą kompanię piechoty zmotoryzowanej oraz skadrowane dwie kompanie piechoty i kompanię wsparcia. W pozostałych dwóch batalionach skadrowane były wszystkie kompanie{{odn|Kajetanowicz|2007|s=80}}.

W maju 1962 wprowadzono zmiany w etatach pułku zmechanizowanego [[5 Saska Dywizja Pancerna|5 Saskiej Dywizji Pancernej]]. W miejsce samochodów ciężarowych znajdujących się w batalionach piechoty zmotoryzowanej wprowadzono transportery opancerzone [[BTR-152]] i [[BTR-40]]. Odbyło się kosztem wycofania transporterów z innych dywizji{{odn|Kajetanowicz|2007|s=81}}. Rok później w pierwszorzutowych dywizjach bataliony piechoty zmotoryzowanej zaczęto wyposażać w nowe transportery opancerzone typu SKOT{{odn|Puchała|2013|s=277}}.

W połowie 1964 weszły nowe etaty dla „szkolnych” dywizji zmechanizowanych. Pułki zmechanizowane [[2 Pomorska Dywizja Zmechanizowana|2 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej]] miały w swym składzie trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, w tym dwa głęboko skadrowane. „Rozwinięty” batalion piechoty zmotoryzowanej w swoim składzie miał: kompanię ochrony i obsługi, kompanię szkolną oraz skadrowaną kompanię wsparcia. W skadrowanych batalionach piechoty zmotoryzowanej było tylko dowództwo batalionu i dwóch dowódców kompanii. W [[15 Dywizja Zmechanizowana im. Gwardii Ludowej|15 Dywizji Zmechanizowanej]] w pułku zmechanizowanym znajdowały się dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej, w tym jeden skadrowany{{odn|Kajetanowicz|2007|s=82}}.

W 1966 rozpoczęto wprowadzanie nowych etatów pokojowo-wojennych dywizji zmechanizowanej. W pułku zmechanizowanym znajdowały się trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, w każdym trzy kompanie piechoty zmotoryzowanej i kompania wsparcia{{odn|Kajetanowicz|2007|s=83}}.

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | nazwisko = Grobelny | imię = Zbigniew | nazwisko2 = Tomasik | imię2 = Robert | tytuł =Ćwiczebne struktury organizacyjne Wojsk Lądowych | wydawca = [[Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych]]. Instytut Dowodzenia | miejsce = Wrocław | rok = 2017| odn = tak}}
* {{cytuj pismo | nazwisko = Kajetanowicz | imię = Jerzy| autor link = Jerzy Kajetanowicz| tytuł = Związki taktyczne i oddziały polskich wojsk pancernych i zmechanizowanych w latach 1945–1970. Zmiany organizacyjne| czasopismo = Zeszyty Naukowe WSOWL| wolumin = 2 (144) |data = 2007 |wydawca = [[Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych]] | miejsce = Wrocław| issn =1731-8157|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko = Puchała |imię = Franciszek |autor link = Franciszek Puchała |tytuł = Budowa potencjału bojowego Wojska Polskiego 1945–1990. Obszary szpiegowskich działań |data = 2013 |wydawca = Fundacja „Historia i Kultura” |miejsce = Warszawa |isbn = 9788311128002 |odn = tak}}

{{Jednostki wojskowe}}

[[Kategoria:Polskie wojska zmechanizowane]]
[[Kategoria:Struktura organizacyjna Wojska Polskiego]]
[[Kategoria:Bataliony]]


text:
# Kamjani Potoky
Kamjani Potoky (ukr. Кам'яні Потоки) – wieś na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, w rejonie krzemieńczuckim. W 2001 liczyła 3662 mieszkańców, spośród których 3401 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 249 rosyjski, 5 mołdawski, 4 białoruski,  2 ormiański, a 1 romski.

title: Kamjani Potoky

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Kamjani Potoky
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Кам'яні Потоки}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = UA-53
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon krzemieńczucki|krzemieńczucki]]
 |3. jednostka administracyjna =
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2001
 |liczba ludności              = 3662
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = obwód połtawski
 |wariant mapy                 =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Kamjani Potoky''' ({{w języku|uk|Кам'яні Потоки}}) – wieś na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód połtawski|obwodzie połtawskim]], w [[rejon krzemieńczucki|rejonie krzemieńczuckim]]. W 2001 liczyła 3662 mieszkańców, spośród których 3401 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 249 rosyjski, 5 mołdawski, 4 białoruski,  2 ormiański, a 1 romski<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/ukraine-census-2001-lang/poltavska.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu połtawskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 | data dostępu = | język = uk}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wsie w obwodzie połtawskim]]

title: Kamjani PotokyКам'яні Потоки

Państwo: Ukraina

Obwód: połtawski

Rejon: krzemieńczucki


text:
# Pawłówka (obwód lwowski)
Pawłówka (ukr. Павлівка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie starosamborskim). Wieś liczy około 27 mieszkańców. Podlega czaplewskiej silskiej radzie.

title: Pawłówka (obwód lwowski)

wikitext:
{{inne znaczenia|wsi w rejonie starosamborskim|[[Pawłówka|inne znaczenia tej nazwy]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Pawłówka
 |nazwa oryginalna             = {{k|uk|Павлівка}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Pawłówki
 |państwo                      = UA-46
 |2. jednostka administracyjna = [[rejon samborski|samborski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     = 353
 |rok                          =
 |liczba ludności              = 27
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = + 380 3238
 |kod pocztowy                 = 82056
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = Chyrów (hromada)
 |współrzędne                  = 49°30′25″N 23°05′12″E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Pawłówka''' ({{ukr.|Павлівка}}) – [[wieś]] na [[Ukraina|Ukrainie]], w [[obwód lwowski|obwodzie lwowskim]], w [[rejon samborski|rejonie samborskim]] (wcześniej w [[rejon starosamborski|rejonie starosamborskim]]). Wieś liczy około 27 mieszkańców. Podlega [[Czaple (Ukraina)|czaplewskiej]] [[Sielsowiet|silskiej radzie]].

== Bibliografia ==
* Mapa [[Wojskowy Instytut Geograficzny|WIG]] Sambor Pas 50 Słup 36 Warszawa 1937

== Linki zewnętrzne ==
{{SgKP|VII|913|Pawłówka}}

{{Rejon starosamborski}}

[[Kategoria:Rejon starosamborski]]
[[Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim]]
[[Kategoria:Chyrów (hromada)]]

title: PawłówkaПавлівка

Obwód: lwowski

Rejon: samborski

Tablice rejestracyjne: BC


text:
# Natalia Radzina
Natalia Radzina (ur. 3 maja 1979 w Kobryniu) – białoruska dziennikarka, redaktor naczelna portalu Karta'97.

## Życiorys
Ojciec Natalii jest wojskowym, a matka przedszkolanką. W latach 1979–1985 rodzina mieszkała w Polsce, gdy ojciec został wysłany do jednostki wojskowej. Studiowała dziennikarstwo na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym równocześnie pracując jako dziennikarka w niezależnych mediach. Współpracowała z niezależnymi czasopismami: Imia, Narodnaya Wolia, Nowosti i Nasza swaboda. Studia ukończyła w 2001 roku i w tym samym roku została redaktorką naczelną portalu charter97.org reprezentującego organizację Karta'97. Wielokrotnie była aresztowana i bita podczas komentowania akcji protestacyjnych. 16 marca 2010 roku została uderzona w twarz przez cywilnych funkcjonariuszy podczas rewizji w biurze redakcji  portalu.
Natalia po protestach na Białorusi przeciwko fałszowaniu wyborów prezydenckich w nocy z 19 na 20 grudnia 2010 roku trafiła do aresztu. Po miesiącu areszt zastąpiono zakazem opuszczania miejsca zamieszkania, nakazując jej powrót do rodzinnej miejscowości Kobrynia. Pomimo konfiskaty paszportu wyjechała do Moskwy, ponieważ nie ma kontroli na granicy bialorusko-rosyjskiej. Po czteromiesięcznym ukrywaniu się poprosiła przedstawicielstwo ONZ ds. uchodźców o pomoc i po wyrobieniu dokumentów wyjechała do Holandii. W 2011 roku poprosiła i otrzymała azyl na Litwie. Od 2012 roku, gdy portal przeniósł się do Polski, mieszka w Warszawie.

## Odznaczenia
- W 2010 roku otrzymała nominację do nagrody Wolność słowa przyznawanej przez brytyjską organizację na rzecz praw człowieka Index on Censorship w kategorii Za walkę przeciwko represjom i za działalność w celu zmiany sytuacji politycznej[2].
- 2011 – Nagroda CPJ International Press Freedom Award(inne języki) (Nagroda wolności prasy Międzynarodowego komitetu ochrony dziennikarzy)[7].
- 2015 – Nagroda Wolności Prasy (Freedom of the Press) organizacji Reporterzy bez granic Austria (Reporter ohne Grenzen Österreich)[8][9]
- 2019 – Medal 100-lecia Białoruskiej Republiki Ludowej przyznany przez działającą na emigracji Radę Białoruskiej Republiki Ludowej[10].

title: Natalia Radzina

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Natalia Radzina
 |imię i nazwisko org       = {{k|ru|Наталля Радзіна}}
 |grafika                   = Natalya Radina IPFA winner 2011.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 3 maja 1979
 |miejsce urodzenia         = [[Kobryń]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = dziennikarka
 |odznaczenia               = {{order|M100BNR}}
 |commons                   = Category:Natallya Radzina
}}
'''Natalia Radzina''' (ur. [[3 maja]] [[1979]] w [[Kobryń|Kobryniu]]) – [[Białoruś|białoruska]] dziennikarka, redaktor naczelna portalu [[Karta'97]].

== Życiorys ==
Ojciec Natalii jest wojskowym, a matka przedszkolanką. W latach 1979–1985 rodzina mieszkała w Polsce, gdy ojciec został wysłany do jednostki wojskowej<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Натальля Радзіна |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = Радыё Свабода |url = https://www.svaboda.org/a/24946828.html |język = be}}</ref>. Studiowała dziennikarstwo na [[Białoruski Uniwersytet Państwowy|Białoruskim Uniwersytecie Państwowym]] równocześnie pracując jako dziennikarka w niezależnych mediach. Współpracowała z niezależnymi czasopismami: ''Imia'', N''arodnaya Wolia'', ''Nowost''i i ''Nasza swaboda''. Studia ukończyła w 2001 roku i w tym samym roku została redaktorką naczelną portalu charter97.org reprezentującego organizację [[Karta'97]]. Wielokrotnie była aresztowana i bita podczas komentowania akcji protestacyjnych. 16 marca 2010 roku została uderzona w twarz przez cywilnych funkcjonariuszy podczas rewizji w biurze redakcji  portalu<ref name=":1">{{Cytuj |tytuł = Натальля Радзіна – Свабоду палітвязьням! |data dostępu = 2020-05-30 |url = https://palitviazni.info/viazen/natallia-radzina |język = uk}}</ref>.

Natalia po protestach na Białorusi przeciwko fałszowaniu wyborów prezydenckich w nocy z 19 na 20 grudnia 2010 roku trafiła do aresztu. Po miesiącu areszt zastąpiono zakazem opuszczania miejsca zamieszkania, nakazując jej powrót do rodzinnej miejscowości Kobrynia<ref>{{Cytuj |tytuł = Polskie Radio Esperanto - Натальля Радзіна выйшла зь СІЗА КДБ |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = www2.polskieradio.pl |url = http://www2.polskieradio.pl/eo/dokument.aspx?iid=148326}}</ref>. Pomimo konfiskaty paszportu wyjechała do [[Moskwa|Moskwy]], ponieważ nie ma kontroli na granicy bialorusko-rosyjskiej. Po czteromiesięcznym ukrywaniu się poprosiła przedstawicielstwo ONZ ds. uchodźców o pomoc i po wyrobieniu dokumentów wyjechała do [[Holandia|Holandii]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Натальля Радзіна папрасіла палітычнага прытулку ў Летуве |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = Polskie Radio dla Zagranicy |url = http://archiwum.radyjo.net/4/28/Artykul/53058}}</ref>. W 2011 roku poprosiła i otrzymała azyl na [[Litwa|Litwie]]<ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Białoruska dziennikarka poprosiła na Litwie o azyl |data = 2011-08-08 |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = wyborcza.pl |url = https://wyborcza.pl/1,75399,10085312,Bialoruska_dziennikarka_poprosila_na_Litwie_o_azyl.html?disableRedirects=true}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj |tytuł = Prezes FSM o finansowaniu Karty’97: mamy realny plan, nikt nie handluje sprawą portalu z Białorusią |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = PolskieRadio.pl |url = https://polskieradio.pl/art921_2265913}}</ref>. Od 2012 roku, gdy portal przeniósł się do Polski, mieszka w [[Warszawa|Warszawie]]<ref name=":0" /><ref name=":2" />.

== Odznaczenia ==
* W 2010 roku otrzymała nominację do nagrody ''Wolność słowa'' przyznawanej przez brytyjską organizację na rzecz praw człowieka [[Index on Censorship]] w kategorii Za walkę przeciwko represjom i za działalność w celu zmiany sytuacji politycznej<ref name=":1" />.
* 2011 – Nagroda {{link-interwiki|CPJ International Press Freedom Awards|tekst=CPJ International Press Freedom Award|Q=Q994723}} (Nagroda wolności prasy Międzynarodowego komitetu ochrony dziennikarzy)<ref>{{Cytuj |tytuł = Natalya Radina, Belarus |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = Committee to Protect Journalists |url = https://cpj.org/awards/natalya-radina-belarus/ |język = en}}</ref>.
* 2015 – Nagroda Wolności Prasy (Freedom of the Press) organizacji [[Reporterzy bez Granic|Reporterzy bez granic Austria]] (Reporter ohne Grenzen Österreich)<ref>{{Cytuj |tytuł = Наталья Радина и Егор Мартинович стали лауреатами премии "Свобода прессы" организации "Репортеры без границ" |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = [[Białoruskie Stowarzyszenie Dziennikarzy]]|url = https://baj.by/ru/content/natalya-radina-i-egor-martinovich-stali-laureatami-premii-svoboda-pressy-organizacii |język = ru}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Press Freedom Award 2015 – Belarus |data dostępu = 2021-09-01 |opublikowany = Reporter ohne Grenzen (RSF) Österreich |url = https://www.rog.at/archiv_award/ |język = de}}</ref>
* 2019 – [[Medal 100-lecia Białoruskiej Republiki Ludowej]] przyznany przez działającą na emigracji [[Rada Białoruskiej Republiki Ludowej|Radę Białoruskiej Republiki Ludowej]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Галоўная рэдактарка «Хартыі-97» Натальля Радзіна адной зь першых атрымала мэдаль БНР |data dostępu = 2020-05-30 |opublikowany = Радыё Свабода |url = https://www.svaboda.org/a/29778891.html |język = be}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Radzina Natalia}}
[[Kategoria:Białorusini w Polsce]]
[[Kategoria:Białoruscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 100-lecia Białoruskiej Republiki Ludowej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1979]]

title: Natalia RadzinaНаталля Радзіна

Data i miejsce urodzenia: 3 maja 1979 · Kobryń

Zawód, zajęcie: dziennikarka


text:
# Klamath Mountains
Klamath Mountains – pasmo górskie w USA (stan Oregon) i Kalifornia. Jest częścią pasma Gór Nadbrzeżnych. Najwyższym szczytem jest Mount Eddy (2751 m n.p.m.).
Pasmo rozciąga się w kierunku północ-południe. Rozciągłość południkowa wynosi 241 km, a  równoleżnikowa 181 km. Góry zajmują powierzchnię 25 595 km², w tym 70% w Kalifornii (hrabstwo Siskiyou), a 30% w Oregonie (hrabstwo Jackson)).

## Najwyższe szczyty[1]
1. Mount Eddy – 2751 m n.p.m. (Trinity Mountains)
2. Thompson Peak – 2741 m n.p.m. (Salmon Mountains)
3. Mount Hilton – 2723 m n.p.m. (Salmon Mountains)
4. Caesar Peak – 2719 m n.p.m. (Salmon Mountains)
5. Sawtooth Mountain – 2710 m n.p.m. (Salmon Mountains)

title: Klamath Mountains

wikitext:
{{Pasmo górskie infobox
 |nazwa                = Klamath Mountains
 |inne nazwy           = Klamath-Siskiyou
 |grafika              = Trinity Alps Wilderness with Pinus balfouriana.jpg
 |opis grafiki         = Pasmo Trinity w Klamath Mountains
 |kontynent            =
 |państwo              = US-CA
 |najwyższy szczyt     = [[Mount Eddy]]
 |długość              = 249<ref name=pb>{{cytuj stronę | url = https://peakbagger.com/range.aspx?rid=1223 | tytuł= Klamath Mountains | opublikowany = Peakbagger |język = en | data dostępu = 2019-02-19}}</ref> km
 |powierzchnia         = 25 595<ref name=pb/> km²
 |jednostka dominująca = [[Góry Nadbrzeżne]]
 |sąsiednie pasma      = [[Olympic Mountains]], [[Washington Coastal Hills]], [[Oregon Coast Range]], [[Northern California Coast Range]]
 |mapa                 = Klamath Mountains map.gif
 |opis mapy            =
 |współrzędne          =
 |commons              = Category:Klamath Mountains
}}
'''Klamath Mountains''' – pasmo górskie w [[Stany Zjednoczone|USA]] (stan [[Oregon]]) i [[Kalifornia]]. Jest częścią pasma [[Góry Nadbrzeżne|Gór Nadbrzeżnych]]. Najwyższym szczytem jest [[Mount Eddy]] (2751 m n.p.m.)<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.summitpost.org/mount-eddy/151690 | tytuł= Mount Eddy, California, United States, North America | opublikowany = SummitPost | język = en | data dostępu = 2019-02-19}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url = https://peakbagger.com/peak.aspx?pid=1139 | tytuł= Mount Eddy, California | opublikowany = Peakbagger |język = en | data dostępu = 2019-02-19}}</ref>.

Pasmo rozciąga się w kierunku północ-południe. [[Rozciągłość południkowa]] wynosi 241 km, a  [[Rozciągłość równoleżnikowa|równoleżnikowa]] 181 km<ref name=pb/>. Góry zajmują powierzchnię 25 595 km², w tym 70% w Kalifornii ([[hrabstwo Siskiyou]]), a 30% w Oregonie ([[Hrabstwo Jackson (Oregon)|hrabstwo Jackson]])<ref>{{cytuj stronę | url = https://geonames.usgs.gov/apex/f?p=138:3:0::NO::P3_FID,P3_TITLE:1158897,Klamath%20Mountains | tytuł = Feature Detail Report for: Klamath Mountains | opublikowany = Geographic Names Information System, [[United States Geological Survey]]|język=en |data dostępu=2019-02-19}}</ref>).

== Najwyższe szczyty<ref name=pb/>==
# [[Mount Eddy]] – 2751 m n.p.m. (Trinity Mountains)
# [[Thompson Peak]] – 2741 m n.p.m. (Salmon Mountains)
# [[Mount Hilton]] – 2723 m n.p.m. (Salmon Mountains)
# [[Caesar Peak]] – 2719 m n.p.m. (Salmon Mountains)
# [[Sawtooth Mountain]] – 2710 m n.p.m. (Salmon Mountains)
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Góry w Oregonie]]
[[Kategoria:Góry w Kalifornii]]
[[Kategoria:Pasma Kordylierów]]

title: Klamath MountainsKlamath-Siskiyou

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Kalifornia

Najwyższy szczyt: Mount Eddy

Jednostka dominująca: Góry Nadbrzeżne

Sąsiednie pasma: Olympic Mountains, Washington Coastal Hills, Oregon Coast Range, Northern California Coast Range


text:
# Linia kolejowa Neuekrug-Hahausen – Goslar
Linia kolejowa Neuekrug-Hahausen – Goslar – ważna dwutorowa i niezelektryfikowana linia kolejowa w kraju związkowym Dolna Saksonia, w Niemczech. Łączy stację Neuekrug-Hahausen z Goslar.

wikitext:
{{Linia kolejowa infobox
 |numer    = 1930{{r|db}}
 |nazwa    = Linia Neuekrug-Hahausen – Goslar
 |zarządca = [[Deutsche Bahn#DB Netze|DB Netz]]
 |mapa     =
 |srjp     = 354
 |długość  = 16,2
 |rozstaw  = 1435
 |trakcja  = brak
 |vmax     = 100
 |zdjęcie  =
 |opis     =
 |commons  =
 |przebieg =<ref>''Eisenbahnatlas Deutschland''. 9. Auflage. Schweers+Wall, Aachen 2014, {{ISBN|978-3-89494-145-1}}.</ref>
{{LK||KRW+l|KRWgr|||{{LK-linia|1940|Braunschweigische Südbahn}} ↑ [[Kreiensen (stacja kolejowa)|Kreiensen]]}}
{{LK||eBHF-L|eBHF-R||79,2|[[Hahausen|Neuekrug-Hahausen]]}}
{{LK||STR|STRl|||{{LK-linia|1940|Braunschweigische Südbahn}} → [[Börßum (stacja kolejowa)|Börßum]]}}
{{LK||WBRÜCKE1||||[[Neile]]}}
{{LK||eDST||||Langelsheim-West}}
{{LK||SBRÜCKE||||{{AS-droga|D-B|82}}}}
{{LK||hKRZWae||||[[Innerste]]}}
{{LK|STR+r|KRWgl|KRW+r|||{{LK-linia|1931|Linia kolejowa Langelsheim – Altenau (Oberharz)}} ← [[Altenau]]}}
{{LK|DST-L|DST-M|KDSTxe-R||89,0}}
{{LK|BHF-L|BHF-M|exBHF-R||89,1|[[Langelsheim (stacja kolejowa)|Langelsheim]]|}}
{{LK|KRWl|KRWg+r|exSTR|}}
{{LK||eKRWgl+l|exKRWgr+r|}}
{{LK||STR|exSTRl|||{{LK-linia|1935|Linia kolejowa Vienenburg – Langelsheim}} → [[Vienenburg (stacja kolejowa)|Vienenburg]]}}
{{LK||SBRÜCKE||||{{AS-droga|D-B|82}}}}
{{LK||eBHF|||92,1|[[Herzog-Julius-Hütte]]}}
{{LK||hKRZWae||||[[Grane]]}}
{{LK||STRo||||{{AS-droga|D-B|82}}}}
{{LK||ABZg+l||||{{LK-linia|1773|Linia kolejowa Hildesheim – Goslar}} → [[Hildesheim Hauptbahnhof]]}}
{{LK||BHF|||95,4|[[Goslar (stacja kolejowa)|Goslar]]|}}
{{LK||LSTR||||{{LK-linia|1932|Linia kolejowa Vienenburg – Goslar}} ↓ [[Vienenburg (stacja kolejowa)|Vienenburg]]}}
}}
'''Linia kolejowa Neuekrug-Hahausen – Goslar''' – ważna dwutorowa i niezelektryfikowana linia kolejowa w kraju związkowym [[Dolna Saksonia]], w [[Niemcy|Niemczech]]. Łączy stację Neuekrug-Hahausen z [[Goslar]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="db">{{Cytuj stronę | url =https://geovdbn.deutschebahn.com/isr | tytuł = Interaktywna mapa linii kolejowych| data dostępu = 2018-05-06 | autor = | opublikowany = DB Netz | praca = | data = | język =de}}</ref>
}}

[[Kategoria:Linie kolejowe w Niemczech|Neuekrug-Hahausen – Goslar]]

title: Linia kolejowa nr 1930

Zarządca: DB Netz

Sieć trakcyjna: brak

title: kolej

odcinek zelektryfikowany


text:
# Trybula pospolita
Trybula pospolita (Anthriscus caucalis M.Bieb.) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, zachodniej Azji i północnej Afryce. Ponadto rozprzestrzeniony jako antropofit w Ameryce Północnej i Nowej Zelandii. W Polsce rośnie w rozproszeniu na nizinach.

## Morfologia
ŁodygaObła, naga w górnej części, do 60 cm wysokości.
Liście3-4-kronie pierzaste, z obu stron owłosione. Odcinki jajowate, pierzasto wcinane. Łatki jajowate, tępe.
KwiatyBiałe, zebrane w baldachy. Szypułki nagie. Pokryw brak. Pokrywki wąskolancetowate, orzęsione.
OwocGruszkowaty, długości 3-4 mm, pokryty haczykowatymi szczecinkami, zwężony w dzióbek 3-4 razy od niego krótszy.

## Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna. Rośnie na polach i przydrożach. Kwitnie w maju i czerwcu. Gatunek charakterystyczny zespołu Alliario-Chaerophylletum temuli.

title: Trybula pospolita

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Trybula pospolita
 |grafika              = Anthriscus caucalis kz27.jpg
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[astropodobne]]
 |rząd                 = [[selerowce]]
 |rodzina              = [[selerowate]]
 |rodzaj               = [[trybula]]
 |gatunek              = trybula pospolita
 |nazwa łacińska       = Anthriscus caucalis
 |autor                = M.Bieb.
 |cytat                = Fl. Taur.-Caucas. 1: 230 1808
 |synonimy             =
 |wikispecies          = Anthriscus caucalis
 |commons              = Category:Anthriscus caucalis
}}
'''Trybula pospolita''' (''Anthriscus caucalis'' M.Bieb.) – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny z rodziny [[selerowate|selerowatych]]. Jako [[gatunek rodzimy]] występuje w Europie, zachodniej Azji i północnej Afryce. Ponadto rozprzestrzeniony jako [[antropofit]] w Ameryce Północnej i Nowej Zelandii<ref>[https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxonomydetail.aspx?316479 ''Anthriscus caucalis'' na Germplasm Resources Information Network (GRIN)] [dostęp 2014-01-22].</ref><ref>[http://linnaeus.nrm.se/flora/di/apia/anthr/anthcauv.jpg Mapa rozmieszczenia gatunku na Den virtuella floran] [dostęp 2014-01-22].</ref>. W Polsce rośnie w rozproszeniu na nizinach<ref>{{Cytuj|tytuł = Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce |data = 2001 |isbn = 83-915161-1-3 |inni = Adam Zając (red.); Maria Zając (red.); Edward Bróż (oprac.); Romuald Olaczek (przedm.) |miejsce = Kraków |wydawca = Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego |oclc = 831024957 }}</ref>.

== Morfologia ==
[[Plik:Anthriscus caucalis kz30.jpg|thumb|left|180px|Kwiatostan]]
[[Plik:Anthriscus caucalis kz32.jpg|thumb|left|180px|Kwiaty]]
[[Plik:Anthriscus caucalis sl6.jpg|thumb|left|180px|Owoce]]
; [[Łodyga]]: Obła, naga w górnej części, do 60 cm wysokości.
; [[Liść|Liście]]: 3-4-kronie pierzaste, z obu stron owłosione. Odcinki jajowate, pierzasto wcinane. Łatki jajowate, tępe.
; [[Kwiat]]y: Białe, zebrane w [[baldach]]y. [[Szypułka|Szypułki]] nagie. [[Pokrywy (botanika)|Pokryw]] brak. [[Pokrywki]] wąskolancetowate, orzęsione<ref>Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.</ref>.
; [[Owoc]]: Gruszkowaty, długości 3-4 mm, pokryty haczykowatymi szczecinkami, zwężony w dzióbek 3-4 razy od niego krótszy.

== Biologia i ekologia ==
[[Roślina jednoroczna]]. Rośnie na polach i przydrożach. Kwitnie w maju i czerwcu. [[Gatunek charakterystyczny]] zespołu ''[[Alliario-Chaerophylletum temuli]]''<ref>{{Cytuj|autor = Władysław Matuszkiewicz |tytuł = Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski |data = 2001 |isbn = 83-01-13520-4 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwo Naukowe PWN |oclc = 749271059 }}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2014-01-22}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Selerowate]]

title: Trybula pospolita

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: astropodobne

Rząd: selerowce

Rodzina: selerowate

Rodzaj: trybula

Gatunek: trybula pospolita


text:
# Wurnary
Wurnary (ros. Вурнары) – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Czuwaszji, ośrodek administracyjny rejonu wurnarskiego. W 2021 liczyło 10 522 mieszkańców.

title: Wurnary

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Wurnary
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Вурнары}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Czuwaszja
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon wurnarski|wurnarski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2021
 |liczba ludności              = 10 522
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Wurnary''' ({{w języku|ru|Вурнары}}) – osiedle typu miejskiego w [[Rosja|Rosji]], w [[Czuwaszja|Czuwaszji]], ośrodek administracyjny [[rejon wurnarski|rejonu wurnarskiego]]. W 2021 liczyło 10 522 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2021-ethnic/cuvasija.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości Czuwaszji na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 1 października 2021 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w Czuwaszji]]

title: WurnaryВурнары

Herb: Flaga

Państwo: Rosja

Republika: Czuwaszja

Rejon: wurnarski


text:
# Jan Zwierzchowski
Jan Zwierzchowski (ur. 1767 – zm. 1818) – deputowany z okręgu miasta Warszawy na Sejm Księstwa Warszawskiego w 1809, 1811, 1812.
Pochowany w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim (rząd 153, grób 7).

title: Jan Zwierzchowski

wikitext:
'''Jan Zwierzchowski''' (ur. [[1767]] – zm. [[1818]]) – deputowany z okręgu miasta [[Warszawa|Warszawy]] na [[Sejm (Księstwo Warszawskie)|Sejm]] [[Księstwo Warszawskie|Księstwa Warszawskiego]] w [[1809]], [[1811]], [[1812]].

Pochowany w katakumbach na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|cmentarzu Powązkowskim]] (rząd 153, grób 7)<ref>{{Cmentarze Warszawa|id=7489|cmentarz=Cmentarz Stare Powązki|osoba=Jan Zwierzchowski|data dostępu=2020-06-26}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
== Bibliografia ==
* Małgorzata Karpińska, Senatorowie, posłowie i deputowani Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, [[Warszawa]] [[2002]]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{DEFAULTSORT:Zwierzchowski, Jan}}
[[Kategoria:Deputowani na Sejm Księstwa Warszawskiego (1809)]]
[[Kategoria:Deputowani na Sejm Księstwa Warszawskiego (1811)]]
[[Kategoria:Deputowani na Sejm Księstwa Warszawskiego (1812)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1767]]
[[Kategoria:Zmarli w 1818]]
[[Kategoria:Pochowani w katakumbach cmentarza Powązkowskiego w Warszawie]]


text:
# Azyl P. i przyjaciele
Azyl P. i przyjaciele – album koncertowy zespołu Azyl P., wydany 22 września 2017 roku nakładem Polskiego Radia. Jest zapisem koncertu z okazji 35-lecia powstania zespołu, który odbył się w dniu 22 czerwca 2017 w Studio Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej, przy udziale zaproszonych gości: Juana Carlosa Cano, Tomasza „Titusa” Pukackiego, Anny Brachaczek, Macieja Silskiego, Krzysztofa Jaryczewskiego i Marka Piekarczyka. Jest to 19. wydawnictwo z serii „Koncerty w Trójce”. Album zamyka premierowy, studyjny utwór „Co ja wiem”, nagrany w kwietniu 2017 w Studio S4.

## Lista utworów
Źródło:.
- Marek Wiernik – Zapowiedź – 3:36

1. „Chyba umieram” feat. Juan Carlos Cano – 5:23
2. „Dajcie mi azyl” feat. Juan Carlos Cano – 4:36
3. „Nic więcej mi nie trzeba” feat. Juan Carlos Cano – 4:33
4. „Twoje życie” feat. Tomasz „Titus” Pukacki – 5:52
5. „Och Lila” feat. Anna Brachaczek, Tomasz „Titus” Pukacki – 4:09
6. „Daj mi swój znak” feat. Anna Brachaczek – 5:09
7. „Już lecą” feat. Maciej Silski – 3:26
8. „Kara śmierci” feat. Maciej Silski – 4:10
9. „Praca i dom” feat. Maciej Silski – 4:30
10. „Buty czerwone” feat. Krzysztof Jaryczewski – 4:59
11. „Zwiędłe kwiaty” feat. Marek Piekarczyk – 5:34
12. „Och Alleluja!” feat. Marek Piekarczyk – 5:07
13. „Mała Maggie” feat. Anna Brachaczek – 4:35

bonus studio
1. „Co ja wiem” feat. Maciej Silski – 3:56

## Twórcy
Źródło:.
Azyl P.
- Bartosz Jończyk – gitara
- Piotr Zając – gitara
- Dariusz Grudzień – gitara basowa
- Marcin Grochowalski – perkusja

title: Azyl P. i przyjaciele

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = koncert
 |tytuł                     = Azyl P. i przyjaciele
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Azyl P.]]
 |wydany                    = 22 września 2017{{r|premiera}}
 |nagrywany                 = 22 czerwca 2017
 |gatunek                   = [[hard rock]]
 |długość                   = 65:39
 |wytwórnia                 = [[Polskie Radio]] (PRCD 2131)
 |producent                 =
 |oceny                     =
* „[[Teraz Rock]]” {{Ocena|5|3.5}} (11/2017){{r|TR|TR2}}
 |rok wydania               = 2017
 |poprzedni album           = [[Życie na topie 1983–1988]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2005
 |następny album            =
 |rok następnego albumu     =
}}
'''Azyl P. i przyjaciele''' – album koncertowy zespołu [[Azyl P.]], wydany 22 września [[2017 w muzyce|2017]] roku nakładem [[Polskie Radio|Polskiego Radia]]. Jest zapisem koncertu z okazji 35-lecia powstania zespołu, który odbył się w dniu 22 czerwca 2017 w [[Muzyczne Studio Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej|Studio Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej]], przy udziale zaproszonych gości: Juana Carlosa Cano, [[Tomasz Pukacki|Tomasza „Titusa” Pukackiego]], [[Ania Brachaczek|Anny Brachaczek]], [[Maciej Silski|Macieja Silskiego]], [[Krzysztof Jaryczewski|Krzysztofa Jaryczewskiego]] i [[Marek Piekarczyk|Marka Piekarczyka]]{{r|RR}}. Jest to 19. wydawnictwo z serii „Koncerty w Trójce”{{r|Szydłowiec}}. Album zamyka premierowy, studyjny utwór „Co ja wiem”, nagrany w kwietniu 2017 w [[Studio S4/6|Studio S4]]{{r|PR}}.

== Lista utworów ==
{{small|Źródło:{{r|discogs}}}}.
* [[Marek Wiernik]] – Zapowiedź – 3:36
# „Chyba umieram” feat. Juan Carlos Cano – 5:23
# „Dajcie mi azyl” feat. Juan Carlos Cano – 4:36
# „Nic więcej mi nie trzeba” feat. Juan Carlos Cano – 4:33
# „Twoje życie” feat. Tomasz „Titus” Pukacki – 5:52
# „Och Lila” feat. Anna Brachaczek, Tomasz „Titus” Pukacki – 4:09
# „Daj mi swój znak” feat. Anna Brachaczek – 5:09
# „Już lecą” feat. Maciej Silski – 3:26
# „Kara śmierci” feat. Maciej Silski – 4:10
# „Praca i dom” feat. Maciej Silski – 4:30
# „Buty czerwone” feat. Krzysztof Jaryczewski – 4:59
# „Zwiędłe kwiaty” feat. Marek Piekarczyk – 5:34
# „Och Alleluja!” feat. Marek Piekarczyk – 5:07
# „Mała Maggie” feat. Anna Brachaczek – 4:35

; bonus studio
#
„Co ja wiem” feat. Maciej Silski – 3:56

== Twórcy ==
{{small|Źródło:{{r|TR}}}}.
; Azyl P.
* [[Bartosz Jończyk]] – gitara
* [[Piotr Zając]] – gitara
* [[Dariusz Grudzień]] – gitara basowa
* [[Marcin Grochowalski]] – perkusja

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="premiera">{{Cytuj stronę | url = http://naszszydlowiec.pl/2017/09/22/azyl-p-przyjaciele-juz-do-posluchania/ | tytuł = ''Azyl P. & Przyjaciele już do posłuchania!'' | opublikowany = naszszydlowiec.pl | data = 22 września 2017 | język = pl | data dostępu = 2018-12-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20181231092421/http://naszszydlowiec.pl/2017/09/22/azyl-p-przyjaciele-juz-do-posluchania/ | zarchiwizowano = 2018-12-31 }}</ref>
<ref name="TR">{{Cytuj pismo | nazwisko = Kirmuć | imię = Michał | tytuł = Azyl P. i Przyjaciele. Koncert | czasopismo = [[Teraz Rock]] | rok = 2017 | wolumin = 11 (177) | strony = 65 | issn = 1730-394X}}</ref>
<ref name="TR2">{{Cytuj stronę | url = http://naszszydlowiec.pl/2017/10/27/recenzja-plyty-azylu-p-w-miesieczniku-teraz-rock/ | tytuł = ''Recenzja płyty Azylu P. w miesięczniku „Teraz Rock”'' | opublikowany = naszszydlowiec.pl | data = 27 października 2017 | język = pl | data dostępu = 2018-12-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20181230191958/http://naszszydlowiec.pl/2017/10/27/recenzja-plyty-azylu-p-w-miesieczniku-teraz-rock/ | zarchiwizowano = 2018-12-30 }}</ref>
<ref name="RR">{{Cytuj stronę | url = https://radioradom.pl/azyl-p-przyjaciele/ | tytuł = ''„Azyl P. i Przyjaciele”'' | autor = Tomek | opublikowany = radioradom.pl | data = 6 października 2017 | język = pl | data dostępu = 2018-12-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20181230184539/https://radioradom.pl/azyl-p-przyjaciele/ | zarchiwizowano = 2018-12-30}}</ref>
<ref name="Szydłowiec">{{Cytuj stronę | url = http://naszszydlowiec.pl/2017/09/11/znamy-date-premiery-albumu-azyl-p-przyjaciele/ | tytuł = ''Znamy datę premiery albumu „Azyl P. & Przyjaciele”'' | opublikowany = naszszydlowiec.pl | data = 11 września 2017 | język = pl | data dostępu = 2018-12-30 | archiwum = https://web.archive.org/web/20181231092519/http://naszszydlowiec.pl/2017/09/11/znamy-date-premiery-albumu-azyl-p-przyjaciele/ | zarchiwizowano = 2018-12-31 }}</ref>
<ref name="discogs">{{Discogs|album|11403382}}</ref>
<ref name="PR">{{Cytuj stronę | url = https://www.polskieradio.pl/9/319/Artykul/1778887,Azyl-P-i-Przyjaciele-w-radiowej-Trojce | tytuł = ''Azyl P. i Przyjaciele w radiowej Trójce'' | opublikowany = polskieradio.pl | data = 24 września 2017 | język = pl | data dostępu = 2018-12-30}}</ref>
}}

[[Kategoria:Albumy Azylu P]]
[[Kategoria:Albumy koncertowe]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2017]]

title: Azyl P. i przyjaciele

Wydany: 22 września 2017

Nagrywany: 22 czerwca 2017

Gatunek: hard rock

Wydawnictwo: Polskie Radio (PRCD 2131)

Życie na topie 1983–1988 · (2005): Azyl P. i przyjaciele · (2017) · —


text:
# Muzeum Świerka Istebniańskiego w Jaworzynce
Muzeum Świerka Istebniańskiego w Jaworzynce – placówka muzealno-edukacyjna, z siedzibą w Jaworzynce, przysiółek Wyrch Czadeczka w Beskidzie Śląskim (powiat cieszyński). Placówka działa  przy Regionalnym Banku Genów Świerka Istebniańskiego, będącym częścią Karpackiego Banku Genów, prowadzonego przez Nadleśnictwo Wisła.
Placówka wraz z Bankiem Genów powstała w 2001 roku. W ramach muzealnej ekspozycji ukazywana jest historia beskidzkich drzewostanów świerkowych oraz badań nad nimi, a także cykl wzrostowy świerka istebniańskiego (odmiany świerka pospolitego), począwszy od nasion po pokazowe okazy drzew. Ukazywane są również cechy drewna, służącego m.in. do wyrobu ludowych instrumentów muzycznych. Obok muzeum prowadzona jest szkółka leśna.
W 2002 roku przy muzeum zorganizowana została również Pokazowa Woliera Głuszców, w ramach której można się zapoznać z życiem i zwyczajami tych ptaków, hodowanych tu metodą wolierową.
Muzeum wraz z Zagrodą są czynne w dni robocze, po uprzednim umówieniu. Oprócz działalności wystawienniczej placówka organizuje również prelekcje oraz imprezy (ogniska).

wikitext:
{{Muzeum infobox
 |nazwa                   = Muzeum Świerka Istebniańskiego w Jaworzynce
 |nazwa oryginalna        =
 |placówka macierzysta    =
 |zdjęcie                 =
 |opis zdjęcia            =
 |alt zdjęcia             =
 |państwo                 = POL
 |miejscowość             = [[Jaworzynka (wieś)|Jaworzynka]]
 |adres                   = ul. Czadecka
 |data założenia          = 2001
 |data likwidacji         =
 |zakres zbiorów          = [[natura|przyroda]]
 |wielkość zbiorów        =
 |powierzchnia ekspozycji =
 |dyrektor                =
 |kustosz                 =
 |kierownik               =
 |oddziały                =
 |kod mapy                = Istebna (gmina)
 |współrzędne             = 49°32′3,59″N 18°55′55,52″E
 |opis miejsca            = Muzeum Świerka Istebniańskiego w Jaworzynce
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Muzeum Świerka Istebniańskiego w Jaworzynce''' – placówka [[muzeum|muzealno]]-edukacyjna, z siedzibą w [[Jaworzynka (wieś)|Jaworzynce]], przysiółek Wyrch Czadeczka w [[Beskid Śląski|Beskidzie Śląskim]] ([[powiat cieszyński]]). Placówka działa  przy Regionalnym Banku Genów [[Świerk]]a Istebniańskiego, będącym częścią Karpackiego Banku Genów, prowadzonego przez [[Nadleśnictwo Wisła]]<ref>{{Cytuj stronę | url = brak | tytuł = Karpacki Bank Genów | data dostępu = 2015-05-26 |opublikowany = start.lasy.gov.pl | język = pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20100907010605/http://www.start.lasy.gov.pl:80/web/wisla/kbg | zarchiwizowano = 2010-09-07 }}</ref>.

Placówka wraz z Bankiem Genów powstała w 2001 roku. W ramach muzealnej ekspozycji ukazywana jest historia beskidzkich drzewostanów świerkowych oraz badań nad nimi, a także cykl wzrostowy świerka istebniańskiego (odmiany [[Świerk pospolity|świerka pospolitego]]), począwszy od nasion po pokazowe okazy drzew. Ukazywane są również cechy drewna, służącego m.in. do wyrobu ludowych instrumentów muzycznych. Obok muzeum prowadzona jest [[szkółka leśna]].

W 2002 roku przy muzeum zorganizowana została również '''Pokazowa [[Woliera]] [[Głuszec zwyczajny|Głuszców]]''', w ramach której można się zapoznać z życiem i zwyczajami tych ptaków, hodowanych tu metodą wolierową.

Muzeum wraz z Zagrodą są czynne w dni robocze, po uprzednim umówieniu. Oprócz działalności wystawienniczej placówka organizuje również prelekcje oraz imprezy (ogniska).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = brak | tytuł = Muzeum Świerka Istebniańskiego – Bank Genów Świerka Istebniańskiego – Hodowla Wolierowa Głuszca w Jaworzynce | data dostępu = 2015-05-26 | opublikowany = peuk.fiiz.pl | język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20150924071946/http://www.peuk.fiiz.pl/pl/poi/3301482 |zarchiwizowano = 2015-09-24}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/6831,jaworzynka-bank-genow-swierka-i-muzeum-swierka.html | tytuł = Bank Genów Świerka i Muzeum Świerka | data dostępu = 2015-05-26 | autor = | opublikowany = www.polskaniezwykla.pl | praca = | data =| język = pl}}

{{SORTUJ:Jaworzynka}}
[[Kategoria:Muzea przyrodnicze w Polsce]]
[[Kategoria:Muzea w województwie śląskim]]
[[Kategoria:Jaworzynka (wieś)|M]]
[[Kategoria:Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Katowicach|M]]

Państwo: Polska

Miejscowość: Jaworzynka

Adres: ul. Czadecka

Zakres zbiorów: przyroda


text:
# NGC 1569
NGC 1569 (również PGC 15345, UGC 3056 lub Arp 210) – karłowata galaktyka nieregularna (IBm), znajdująca się w gwiazdozbiorze Żyrafy. Została odkryta 4 listopada 1788 roku przez Williama Herschela.
Przez długi czas oceniano na podstawie obserwacji z teleskopów naziemnych, że galaktyka ta znajduje się około 7 milionów lat świetlnych od Ziemi. Na podstawie obserwacji Kosmicznego Teleskopu Hubble’a w 2007 odległość ta została skorygowana do 11 milionów lat świetlnych. Ustalenie tej odległości pozwoliło rozwiązać zagadkę związaną z niezwykle wysokim tempem narodzin nowych gwiazd w tej galaktyce – powstaje w niej ponad 100 razy więcej gwiazd niż w naszej Drodze Mlecznej. Tak wysokie tempo powstawania nowych gwiazd zazwyczaj związane jest z galaktykami, na które w jakiś sposób oddziaływają inne galaktyki, ale pierwsze obserwacje wskazywały, że NGC 1569 jest samotną galaktyką. Zakładając jednak, że znajduje się ona 11 milionów lat świetlnych od Ziemi, a nie jak dotychczas myślano siedem milionów, oznacza to, że znajduje się ona w sąsiedztwie 10 innych galaktyk, między innymi IC 342, co tłumaczy zachodzące w tej galaktyce procesy. Jej położenie wskazuje na przynależność do grupy galaktyk Maffei.

title: NGC 1569

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|04|30|49|1|+64|50|53|0}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 1569
 |      zdjęcie = NGC 1569 Hubble.jpg
 |         opis = Galaktyka nieregularna NGC 1569 ([[Kosmiczny Teleskop Hubble’a|HST]])
 |     odkrywca = [[William Herschel]]
 |        dzień = 4 listopada
 |          rok = 1788
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Żyrafy|Żyrafa]]
 |          typ = [[galaktyka nieregularna|nieregularna]] (IBm)
 | rektascensja = {{RA|04|30|49,1}}
 |   deklinacja = {{DEC|+64|50|53}}
 |       odl_ly = 11 mln [[rok świetlny|ly]]
 |       odl_pc =
 |     redshift = –0,000297{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 11,2
 |     rozm_kąt = 3,7' × 1,8'
 |      wymiary = >8000 ly
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = PGC 15345, UGC 3056, MCG 11-6-1, ZWG 306.1, ARP 210, 7ZW 16, IRAS04260+6444
}}
'''NGC 1569''' (również '''PGC 15345''', '''UGC 3056''' lub '''Arp 210''') – [[galaktyka karłowata|karłowata]] [[galaktyka nieregularna]] (IBm), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Żyrafy|gwiazdozbiorze Żyrafy]]. Została odkryta 4 listopada 1788 roku przez [[William Herschel|Williama Herschela]]{{r|cseligman}}.

[[Plik:NGC 1569.jpg|mały|lewo|Zbliżenie galaktyki, zdjęcie z [[Kosmiczny Teleskop Hubble’a|Teleskopu Hubble’a]]]]
Przez długi czas oceniano na podstawie obserwacji z teleskopów naziemnych, że galaktyka ta znajduje się około 7 milionów [[rok świetlny|lat świetlnych]] od Ziemi. Na podstawie obserwacji [[Kosmiczny Teleskop Hubble’a|Kosmicznego Teleskopu Hubble’a]] w 2007 odległość ta została skorygowana do 11 milionów lat świetlnych. Ustalenie tej odległości pozwoliło rozwiązać zagadkę związaną z niezwykle wysokim tempem narodzin nowych [[gwiazda|gwiazd]] w tej galaktyce – powstaje w niej ponad 100 razy więcej gwiazd niż w naszej [[Droga Mleczna|Drodze Mlecznej]]. Tak wysokie tempo powstawania nowych gwiazd zazwyczaj związane jest z galaktykami, na które w jakiś sposób oddziaływają inne galaktyki, ale pierwsze obserwacje wskazywały, że NGC 1569 jest samotną galaktyką. Zakładając jednak, że znajduje się ona 11 milionów lat świetlnych od Ziemi, a nie jak dotychczas myślano siedem milionów, oznacza to, że znajduje się ona w sąsiedztwie 10 innych galaktyk, między innymi [[IC 342]], co tłumaczy zachodzące w tej galaktyce procesy{{r|newscientist}}. Jej położenie wskazuje na przynależność do [[grupa galaktyk Maffei|grupy galaktyk Maffei]].
{{clear|left}}

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc15a.htm#1569 | tytuł = NGC 1569 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-03-03}}</ref>
<ref name=newscientist>{{cytuj stronę|url=http://www.newscientist.com/article/dn16098-galactic-recluse-has-friends-after-all.html|tytuł=Galactic recluse has friends after all|data=2008-11-21|opublikowany=New Scientist|data dostępu=2008-11-22|język=en}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 1569}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{APOD|081229}}
* {{SEDS|NGC 1569}}
* {{simbad|NGC 1569}}
* {{NED|NGC 1569}}

[[Kategoria:Galaktyki gwiazdotwórcze]]
[[Kategoria:Galaktyki karłowate]]
[[Kategoria:Galaktyki nieregularne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Żyrafy]]
[[Kategoria:Obiekty NGC|1569]]
[[Kategoria:Grupa Maffei]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1788]]

title: NGC 1569

Odkrywca: William Herschel

Data odkrycia: 4 listopada 1788

Gwiazdozbiór: Żyrafa

Typ: nieregularna (IBm)

Odległość: 11 mln ly


text:
# Zalesie (powiat sokólski)
Zalesie – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sidra.
Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Zalesie. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa białostockiego.
We wsi znajduje się kościół, będący siedzibą parafii rzymskokatolickiej pw. Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia, należącej do dekanatu Dąbrowa Białostocka diecezji białostockiej.

## Zabytki
- układ przestrzenny wsi, XVI-XIX, nr rej.:415 z 15.05.1978
- kościół pod wezwaniem MB Pocieszenia, 1622, 1858, nr rej.:A-49 z 7.11.1966
- przykościelny cmentarz rzymskokatolicki, nr rej.:719 z 29.12.1988[6].

## Urodzeni w Zalesiu
Uładzisłau Kazłouski (1896-1943) – białoruski działacz narodowy i oświatowy, poeta.

title: Zalesie (powiat sokólski)

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Zalesie
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = podlaskie
 |powiat                 = [[Powiat sokólski|sokólski]]
 |gmina                  = [[Sidra (gmina)|Sidra]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 67{{r|lud}}
 |rok                    = 2020
 |strefa numeracyjna     = 85
 |kod pocztowy           = 16-124{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = BSK
 |SIMC                   = 0039380{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Sidra (gmina)
 |współrzędne            = 53°33'19"N 23°32'43"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|157443|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Zalesie (powiat sokólski)
 |www                    =
}}
'''Zalesie''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo podlaskie|województwie podlaskim]], w [[powiat sokólski|powiecie sokólskim]], w [[Sidra (gmina)|gminie Sidra]]{{r|teryt|roz}}.

Do [[1954]] roku miejscowość była siedzibą [[Zalesie (gmina w powiecie sokólskim)|gminy Zalesie]]. [[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość należała administracyjnie do [[Województwo białostockie (1975–1998)|województwa białostockiego]].

We wsi znajduje się kościół, będący siedzibą [[kościół łaciński|parafii rzymskokatolickiej]] [[Parafia Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia w Zalesiu|pw. Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia]], należącej do [[Dekanat Dąbrowa Białostocka|dekanatu Dąbrowa Białostocka]] [[Archidiecezja białostocka|diecezji białostockiej]].

== Zabytki ==
* układ przestrzenny wsi, XVI-XIX, nr rej.:415 z 15.05.1978
* kościół pod wezwaniem MB Pocieszenia, 1622, 1858, nr rej.:A-49 z 7.11.1966
* przykościelny cmentarz rzymskokatolicki, nr rej.:719 z 29.12.1988<ref>{{zabytek|podlaskie}}</ref>.

== Urodzeni w Zalesiu ==
[[Uładzisłau Kazłouski]] (1896-1943) – białoruski działacz narodowy i oświatowy, poeta.

== Zobacz też ==
* [[Zalesie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=lud>[http://bip.ug.sidra.wrotapodlasia.pl/raport_1/raport-o-stanie-gminy-sidra-za-2020-rok.html Raport o stanie gminy za rok 2019. Stan ludności 31.12.2020] str.9 [dostęp 2021-10-26]</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1583|data dostępu=2022-11-28}}</ref>
* <ref name=teryt>[http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/wyszukiwanie/wyszukiwanie.aspx?contrast=default GUS. Wyszukiwarka TERYT]</ref>
* <ref name=roz>''Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
}}

{{Gmina Sidra}}

[[Kategoria:Zalesie (powiat sokólski)]]

title: Zalesie

Województwo: podlaskie

Powiat: sokólski

Gmina: Sidra

Tablice rejestracyjne: BSK


text:
# Metropolia splicko-makarska
Metropolia splicko-makarska – metropolia Kościoła rzymskokatolickiego w Chorwacji. Składa się z metropolitalnej archidiecezji splicko-makarskiej i czterech diecezji (w tym jednej w granicach Czarnogóry). Została ustanowiona 27 lipca 1969. Od 2023 godność metropolity sprawuje abp Zdenko Križić.
W skład metropolii wchodzą:
- Diecezja dubrownicka
- Diecezja Hvar
- Diecezja Šibenik
- Diecezja kotorska (Czarnogóra)

title: Metropolia splicko-makarska

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Metropolia splicko-makarska
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Metropolia
 |grafika                        = SvDuje.jpg
 |opis grafiki                   = Archikatedra metropolitalna
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = HRV
 |miejscowość                    = [[Split]]
 |adres                          =
 |data powołania                 = 1969
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[katolicyzm]]
 |kościół                        = [[Kościół łaciński]]
 |nadrzędna administratura typ   =
 |nadrzędna administratura nazwa =
 |obiekt sakralny typ            = archikatedra metropolitalna
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[Zdenko Križić]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      = 2023
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                = 5
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    = 43°30′29,1″N 16°26′25,7″E
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Metropolia splicko-makarska''' – [[metropolia (religia)|metropolia]] [[Kościół łaciński|Kościoła rzymskokatolickiego]] w [[Chorwacja|Chorwacji]]. Składa się z metropolitalnej [[archidiecezja splicko-makarska|archidiecezji splicko-makarskiej]] i czterech diecezji (w tym jednej w granicach Czarnogóry). Została ustanowiona 27 lipca 1969. Od 2023 godność metropolity sprawuje abp [[Zdenko Križić]].

W skład metropolii wchodzą:
* [[Diecezja dubrownicka]]
* [[Diecezja Hvar]]
* [[Diecezja Šibenik]]
* [[Diecezja kotorska]] (Czarnogóra)

== Bibliografia ==
* {{catholic-hierarchy |typ = diecezja |id = dspli |tytuł = Archidiecezja splicko-makarska |data dostępu = 2014-11-20}}

[[Kategoria:Religia w Splicie]]
[[Kategoria:Metropolie rzymskokatolickie w Chorwacji]]

title: Metropolia splicko-makarska

Państwo: Chorwacja

Siedziba: Split

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: Kościół łaciński

Metropolita: Zdenko Križić


text:
# Hargobind
Guru Hargobind (ur. 1595, zm. 1644) – szósty guru sikhów.
Był synem Guru Ardżana. Ojciec wyznaczył go na swego następcę przed osadzeniem w więzieniu w Lahore. Hargobind funkcję guru przejął w wieku 11 lat. W obliczu pogarszającej się sytuacji politycznej oraz ataków na wspólnoty sikhijskie zarządził, by wierni szkolili się w sztukach walki i dbali o sprawność fizyczną. W czasie swoich rządów kilkakrotnie stawiał czoło najazdom wojsk mogolskich (jeden z nich, z 1628, spowodował poważne zniszczenia Amritsaru, samego guru natomiast zmusił do przenosin do Kartapuru). Utworzył Akali Takht, prowadził także działalność misyjną. Wybudował nowe świątynie w Pendżabie, zainicjował też powstanie Kiratpuru.
Niedługo przed śmiercią na następcę wyznaczył swojego wnuka, Hai Rai.
| Imię                  | Data urodzenia   | Wybór na Guru       | Śmierć              |
| --------------------- | ---------------- | ------------------- | ------------------- |
| Guru Nanak            | 15 kwietnia 1469 | 20 sierpnia 1507    | 22 września 1539    |
| Guru Lehna Agad       | 31 marca 1504    | 7 września 1539     | 29 marca 1552       |
| Guru Amar Das         | 5 maja 1479      | 26 marca 1552       | 1 września 1574     |
| Guru Ram Das          | 24 września 1534 | 1 września 1574     | 1 września 1581     |
| Guru Ardżan           | 15 kwietnia 1563 | 1 września 1581     | 30 maja 1606        |
| Guru Hargobind        | 19 czerwca 1595  | 25 maja 1606        | 28 lutego 1644      |
| Guru Har Rai          | 16 stycznia 1630 | 3 marca 1644        | 6 października 1661 |
| Guru Har Krishan      | 7 lipca 1656     | 6 października 1661 | 30 marca 1664       |
| Guru Tegh Bahadur     | 1 kwietnia 1621  | 20 marca 1665       | 11 listopada 1675   |
| Guru Gobind Singh     | 22 grudnia 1666  | 11 listopada 1675   | 7 października 1708 |
| Sri Guru Granth Sahib |                  | 7 października 1708 |                     |

title: Hargobind

wikitext:
'''Guru Hargobind''' (ur. 1595<ref>[http://books.google.pl/books?id=qRhqsRyreiIC&pg=PA38&lpg=PA38&dq=Guru+Hargobind+1595&source=bl&ots=VbAbeOYbx7&sig=rf1ScgXsAJu8P9jfg8LxfQQUBMo&hl=pl&sa=X&ei=g6FVUIaOFc_OsgaEmoGwDQ&ved=0CCsQ6AEwAA#v=onepage&q=Guru%20Hargobind%201595&f=false]</ref>, zm. 1644) – szósty guru [[sikhizm|sikhów]].

Był synem Guru Ardżana. Ojciec wyznaczył go na swego następcę przed osadzeniem w więzieniu w [[Lahore]]. Hargobind funkcję guru przejął w wieku 11 lat<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Igielski | imię = Zbigniew | tytuł = Sikhizm | data = 2008 | wydawca = WAM | miejsce = Kraków | isbn = 978-83-7505-045-5 | strony = 20}}</ref>. W obliczu pogarszającej się sytuacji politycznej oraz ataków na wspólnoty sikhijskie zarządził, by wierni szkolili się w sztukach walki i dbali o sprawność fizyczną. W czasie swoich rządów kilkakrotnie stawiał czoło najazdom wojsk mogolskich (jeden z nich, z 1628, spowodował poważne zniszczenia [[Amritsar]]u, samego guru natomiast zmusił do przenosin do [[Kartapur]]u)<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Igielski | imię = Zbigniew | tytuł = Sikhizm | data = 2008 | wydawca = WAM | miejsce = Kraków | isbn = 978-83-7505-045-5 | strony = 21}}</ref>. Utworzył Akali Takht, prowadził także działalność misyjną<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Igielski | imię = Zbigniew | tytuł = Sikhizm | data = 2008 | wydawca = WAM | miejsce = Kraków | isbn = 978-83-7505-045-5 | strony = 21-22}}</ref>. Wybudował nowe świątynie w [[Pendżab]]ie, zainicjował też powstanie [[Kiratpur]]u.

Niedługo przed śmiercią na następcę wyznaczył swojego wnuka, Hai Rai<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Igielski | imię = Zbigniew | tytuł = Sikhizm | data = 2008 | wydawca = WAM | miejsce = Kraków | isbn = 978-83-7505-045-5 | strony = 22}}</ref>.

{| class="wikitable"
|+ Jedenastu Guru Sikhizmu
! Imię !! Data urodzenia !! Wybór na Guru !! Śmierć
|-
| [[Nanak|Guru Nanak]] || [[15 kwietnia]] [[1469]] || [[20 sierpnia]] [[1507]] || [[22 września]] [[1539]]
|-
| [[Lehna Agad|Guru Lehna Agad]] || [[31 marca]] [[1504]] || [[7 września]] [[1539]] || [[29 marca]] [[1552]]
|-
| Guru Amar Das || [[5 maja]] [[1479]] || [[26 marca]] [[1552]] || [[1 września]] [[1574]]
|-
| [[Ram Das|Guru Ram Das]] || [[24 września]] [[1534]] || [[1 września]] [[1574]] || [[1 września]] [[1581]]
|-
| [[Ardżan|Guru Ardżan]] || [[15 kwietnia]] [[1563]] || [[1 września]] [[1581]] || [[30 maja]] [[1606]]
|-
| Guru Hargobind || [[19 czerwca]] [[1595]] || [[25 maja]] [[1606]] || [[28 lutego]] [[1644]]
|-
| [[Har Rai|Guru Har Rai]] || [[16 stycznia]] [[1630]] || [[3 marca]] [[1644]] || [[6 października]] [[1661]]
|-
| [[Har Krishan|Guru Har Krishan]] || [[7 lipca]] [[1656]] || [[6 października]] [[1661]] || [[30 marca]] [[1664]]
|-
| [[Guru Tegh Bahadur]] || [[1 kwietnia]] [[1621]] || [[20 marca]] [[1665]] || [[11 listopada]] [[1675]]
|-
| [[Guru Gobind Singh]] || [[22 grudnia]] [[1666]] || [[11 listopada]] [[1675]] || [[7 października]] [[1708]]
|-
| [[Sri Guru Granth Sahib]] || || [[7 października]] [[1708]] ||
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Guru sikhów]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Amritsarze]]
[[Kategoria:Zmarli w 1644]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1595]]


text:
# Leszek Dyja
Leszek Dyja-Paruzel (ur. 30 czerwca 1978) – polski lekkoatleta, sprinter.
Dwukrotny Mistrz Polski Seniorów w sztafecie 4 × 100 metrów w barwach AZS-AWF Kraków (2004 i 2006). Wielokrotny medalista halowych mistrzostw Polski. Uczestnik Młodzieżowych Mistrzostw Europy, gdzie odpadł w półfinale biegu na 100 metrów (Göteborg 1999). W 2005 został międzynarodowym mistrzem Izraela w biegu na 100 metrów.
W 2007 zakończył czynną karierę sportową, pracował jako trener przygotowania fizycznego Piasta Gliwice w rundzie jesiennej sezonu 2008/2009, pomagał w przygotowaniu fizycznym trenerowi Ruchu Chorzów Bogusławowi Pietrzakowi w sezonie 2008/2009. Pracuje w Ruchu Chorzów jako trener przygotowania fizycznego. Od sierpnia 2012 w takim samym charakterze pracował z reprezentacją Polski w sztabie szkoleniowym Waldemara Fornalika. Następnie pracował w Wiśle Płock. W lipcu 2018 roku ponownie znalazł się w sztabie kadry Jerzego Brzęczka po objęciu przez niego funkcji selekcjonera reprezentacji Polski.
Społecznie udziela się jako trener lekkoatletyczny, prowadząc grupę zawodników zrzeszonych w różnych klubach lekkoatletycznych Śląska. Wraz z trenerem Lechem Salamonowiczem prowadził przygotowania Kadry Narodowej Juniorów w sprincie lekkoatletycznym do Mistrzostw Świata Juniorów w sezonie 2010.

## Rekordy życiowe
- bieg na 100 metrów – 10,35 (1999)
- bieg na 150 metrów – 15,53 (2002) (wiatr -1,6 m/s)
- bieg na 200 metrów – 21,02 (2002)
- bieg na 60 metrów (hala) – 6,76 (2005)

title: Leszek Dyja

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Leszek Dyja
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Leszek Dyja-Paruzel
 |data urodzenia          = 30 czerwca 1978
 |miejsce urodzenia       =
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 183 cm
 |pozycja                 =
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
 |kariera reprezentacyjna =
 |kariera trenerska       =
! 2008      ! [[Piast Gliwice]] (asystent)
! 2008–2017 ! [[Ruch Chorzów]] (asystent)
! 2012–2013 ! [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|Polska]] (asystent)
! 2017      ! [[GKS Katowice (piłka nożna)|GKS Katowice]] (asystent)
! 2017–2018 ! [[Wisła Płock (piłka nożna)|Wisła Płock]] (asystent)
! 2018–2021 ! [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|Polska]] (asystent)
! 2018–2019 ! [[Wisła Płock (piłka nożna)|Wisła Płock]] (asystent)
! 2019–2020 ! [[Wisła Kraków (piłka nożna)|Wisła Kraków]] (asystent)
 |medale                  =
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|Mistrzostwa Polski]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2004|Bydgoszcz 2004]]|sztafeta 4 × 100 m}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2006|Bydgoszcz 2006]]|sztafeta 4 × 100 m}}
{{Medalista infobox/wiersz|3|[[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2004|Bydgoszcz 2004]]|bieg na 200 m}}
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Leszek Dyja-Paruzel''' (ur. [[30 czerwca]] [[1978]]) – [[Polska|polski]] [[lekkoatletyka|lekkoatleta]], [[sprint]]er.

Dwukrotny Mistrz Polski Seniorów w [[Sztafeta 4 × 100 metrów|sztafecie 4 × 100 metrów]] w barwach [[AZS-AWF Kraków]] ([[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2004|2004]] i [[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 2006|2006]])<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Kurzyński | imię = Henryk | nazwisko2 = Pietkiewicz | imię2 = Stefan |nazwisko3 = Rozum |imię3 = Janusz | nazwisko4 = Wołejko |imię4 = Tadeusz | autor link = | tytuł = Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie | data = 2008 | wydawca = Komisja Statystyczna PZLA | miejsce = Szczecin – Warszawa | isbn = 978-83-61233-20-6 | strony = 309}}</ref>. Wielokrotny medalista [[Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|halowych mistrzostw Polski]]. Uczestnik [[Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1999|Młodzieżowych Mistrzostw Europy]], gdzie odpadł w półfinale biegu na 100 metrów ([[Göteborg]] 1999). W 2005 został międzynarodowym mistrzem Izraela w biegu na 100 metrów.

W 2007 zakończył czynną karierę sportową, pracował jako trener przygotowania fizycznego [[Piast Gliwice|Piasta Gliwice]] w rundzie jesiennej sezonu 2008/2009, pomagał w przygotowaniu fizycznym trenerowi Ruchu Chorzów [[Bogusław Pietrzak|Bogusławowi Pietrzakowi]] w sezonie 2008/2009. Pracuje w [[Ruch Chorzów|Ruchu Chorzów]] jako trener przygotowania fizycznego<ref>{{Cytuj | url = http://www.sport.pl/sport/1,67926,9909049,Sprinter_chwali_pilkarzy_Ruchu__Znowu_beda_najszybsi_.html | tytuł = Sprinter chwali piłkarzy Ruchu. Znowu będą najszybsi? | opublikowany = Sport.pl Gazeta Wyborcza Katowice | język = pl | data dostępu = 2011-07-07}}</ref><ref>{{Cytuj | url = http://www.ruchchorzow.com.pl/?page=kadra-oe-trenerzy | tytuł = Trenerzy | opublikowany = Ruch Chorzów | język = pl | data dostępu = 2012-09-13}}</ref>. Od sierpnia 2012 w takim samym charakterze pracował z [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacją Polski]] w sztabie szkoleniowym Waldemara Fornalika<ref>{{Cytuj | url = http://pilkanozna.pl/index.php/Wydarzenia/Reprezentacja-Polski/leszek-dyja-w-sztabie-waldemara-fornalika.html | tytuł = Leszek Dyja w sztabie [[Waldemar Fornalik|Waldemara Fornalika]] | opublikowany = PiłkaNożna.pl | język = pl | data dostępu = 2012-09-13 | archiwum = https://web.archive.org/web/20120805042020/http://pilkanozna.pl/index.php/Wydarzenia/Reprezentacja-Polski/leszek-dyja-w-sztabie-waldemara-fornalika.html | zarchiwizowano = 2012-08-05 }}</ref>. Następnie pracował w Wiśle Płock. W lipcu 2018 roku ponownie znalazł się w sztabie kadry [[Jerzy Brzęczek|Jerzego Brzęczka]] po objęciu przez niego funkcji [[Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn|selekcjonera reprezentacji Polski]]<ref>{{cytuj stronę | url = https://wmeritum.pl/poznalismy-nowy-sztab-reprezentacji-polski-jerzy-brzeczek-zabral-tez-glos-ws-blaszczykowskiego-i-lewandowskiego/240885 | tytuł = Poznaliśmy nowy sztab reprezentacji Polski | opublikowany = wmeritum.pl | data = | język = pl | data dostępu = 2018-07-23}}</ref>.

Społecznie udziela się jako trener lekkoatletyczny, prowadząc grupę zawodników zrzeszonych w różnych klubach lekkoatletycznych Śląska. Wraz z trenerem Lechem Salamonowiczem prowadził przygotowania Kadry Narodowej Juniorów w sprincie lekkoatletycznym do Mistrzostw Świata Juniorów w sezonie 2010.

== Przypisy ==

{{Przypisy}}

== Rekordy życiowe ==
* [[bieg na 100 metrów]] – 10,35 (1999)
* [[bieg na 150 metrów]] – 15,53 (2002) (wiatr -1,6 m/s)
* [[bieg na 200 metrów]] – 21,02 (2002)
* [[bieg na 60 metrów]] (hala) – 6,76 (2005)

== Linki zewnętrzne ==
* {{IAAF name|id=172318}} [dostęp 13 września 2012].
* {{tilastopaja |id=26437 |nazwa=Leszek Dyja |data dostępu=13 września 2012}}

{{Mistrzowie Polski w sztafecie 4 × 100 metrów}}
{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Dyja, Leszek}}
[[Kategoria:Polscy sprinterzy]]
[[Kategoria:Polscy trenerzy lekkoatletyczni]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1978]]
[[Kategoria:Lekkoatleci AZS-AWF Kraków]]

title: · Leszek Dyja

Pełne imię i nazwisko: Leszek Dyja-Paruzel

Data urodzenia: 30 czerwca 1978

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Piast Gliwice (asystent)

Ruch Chorzów (asystent)

Polska (asystent)

GKS Katowice (asystent)

Wisła Płock (asystent)

Polska (asystent)

Wisła Płock (asystent)

Wisła Kraków (asystent)

title: Dorobek medalowy

złoto:
Bydgoszcz 2004 · sztafeta 4 × 100 m
Bydgoszcz 2006 · sztafeta 4 × 100 m

brąz: Bydgoszcz 2004 · bieg na 200 m