text:
# Żyła brzeżna prawa
Żyła brzeżna prawa (łac. vena marginalis dextra) – w anatomii człowieka niewielkie naczynie żylne, zaliczane do żył sercowych przednich. Przebiega wzdłuż dolnego prawego brzegu serca, towarzysząc gałęzi brzeżnej tętnicy wieńcowej prawej. Uchodzi bezpośrednio do prawego przedsionka serca lub do żyły sercowej małej.

title: Żyła brzeżna prawa

wikitext:
[[Plik:Gray492.png|mały|Żyła brzeżna prawa (niepodpisana) widoczna w lewej dolnej części ilustracji]]
'''Żyła brzeżna prawa''' ({{w języku|la|vena marginalis dextra}}) – w anatomii [[człowiek rozumny|człowieka]] niewielkie naczynie [[żyła|żylne]], zaliczane do [[żyły sercowe przednie|żył sercowych przednich]]. Przebiega wzdłuż dolnego prawego brzegu [[serce człowieka|serca]], towarzysząc gałęzi brzeżnej [[tętnica wieńcowa prawa|tętnicy wieńcowej prawej]]. Uchodzi bezpośrednio do [[budowa serca człowieka|prawego przedsionka serca]] lub do [[żyła sercowa mała|żyły sercowej małej]]{{r|Bochenek3|Gray2}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="Bochenek3">{{cytuj | autor = Adam Bochenek, Michał Reicher | tytuł = Anatomia człowieka. Tom III. Układ naczyniowy | wydanie = IX | wydawca = Wydawnictwo Lekarskie PZWL | miejsce = Warszawa | data = 2018 | isbn = 978-83-200-3257-4 | s = 100}}</ref>
<ref name="Gray2">{{cytuj | autor = Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W. M. Mitchell | tytuł = Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 2 | wydanie = IV | wydawca = Edra Urban & Partner | miejsce = Wrocław | data = 2020 | isbn = 978-83-66548-15-2 | s = 163}}</ref>
}}

{{Zastrzeżenia|Medycyna}}

{{Układ naczyń żylnych człowieka|serca}}

[[Kategoria:Anatomia serca]]
[[Kategoria:Żyły|brzeżna prawa]]


text:
# Nadleśnictwo Połczyn
Nadleśnictwo Połczyn – nadleśnictwo wchodzące w skład Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinku położone we wschodniej części województwa zachodniopomorskiego. Teren zarządzany przez nadleśnictwo rozciąga się na terenie gmin: Połczyn-Zdrój, Barwice, Czaplinek, Tychowo, Grzmiąca, Rąbino i Złocieniec. Powierzchnia nadleśnictwa wynosi 23223ha. Obszar nadleśnictwa podzielony był do 31 grudnia 2017 r. na dwa obręby: Połczyn i Krosino, które od 2018 połączono w jeden obręb leśny Połczyn.

## Leśnictwa
W skład Nadleśnictwa Połczyn wchodzi 14 leśnictw zgrupowanych w obręb leśny Połczyn:
Leśnictwa:
- Leśnictwo Łośnica
- Leśnictwo Buślary
- Leśnictwo Piaski
- Leśnictwo Popielewo
- Leśnictwo Ogrodno
- Leśnictwo Misiołki
- Leśnictwo Kluczewo
- Leśnictwo Smołdzięcino
- Leśnictwo Krosino
- Leśnictwo Stary Chwalim
- Leśnictwo Borzęcino
- Leśnictwo Dębno
- Leśnictwo Kołacz
- Leśnictwo Krzywolas

- Ośrodek Hodowli Zwierzyny - obwód 100
- Ośrodek Hodowli Zwierzyny - obwód 131

## Ochrona przyrody
Na terenie zarządzanym przez Nadleśnictwo Połczyn występuje sześć rezerwatów przyrody:
- Rezerwat "Brunatna Gleba" - teren o powierzchni 1,1 ha w wykształconą glebą brunatną oraz porośniętą drzewostanem bukowym,
- Rezerwat "Dolina Pięciu Jezior" - teren o powierzchni 228,78 ha uwzględniający krajobraz Pojezierza Drawskiego wraz z szatą roślinną,
- Rezerwat "Zielone Bagna" - teren o powierzchni 55,38 ha, torfowisko wraz z otaczającym je drzewostanem,
- Rezerwat "Torfowisko Toporzyk" - teren o powierzchni 43,07 ha, torfowisko wysokie wraz z wieloma unikalnymi gatunkami roślin,
- Rezerwat "Przełom Rzeki Dębnicy" - rezerwat rzeki Dębnicy, która charakteryzuje się wysokim stopniem czystości wody.

Dodatkowo zostało wyznaczonych piętnaście stref, w których ochronie podlegają zwierzęta objęte gatunkową ochroną, miejsca ich rozrodu a także ostoi. Siedem stref stworzono dla ochrony orlika krzykliwego Aquila pomarina, trzy dla bociana czarnego Ciconia nigra, cztery dla bielika Haliaeeteus albicilla oraz jedną dla puchacza Bubo bubo.

## Natura 2000
Tereny nadleśnictwa objęte programem Natura 2000 mają powierzchnię 4382,28 ha. Wyszczególniono specjalny obszar chroniony ptaków (OSO) PLB320019 "Ostoja Drawska" istotny dla wspólnoty (OZW): PLH320007 "Dorzecze Parsęty" oraz PLH320009 "Jeziora Czaplineckie".

### Pomniki przyrody
Na terenie nadleśnictwa znajdują się 23 pomniki przyrody, na które składają się dęby szypułkowe, sosny pospolite, cis pospolity, buk zwyczajny oraz jeden głaz narzutowy.

## Turystyka
Dla turystów zostały oddanych pięć szlaków pieszych o zróżnicowanym stopniu trudności. Istnieją także szlaki rowerowe, konne oraz ścieżka edukacyjna "Dbając o figurę poznaję naturę" promująca przyrodę Szwajcarii Połczyńskiej, a także zdrowy i aktywny tryb życia. Nad jeziorem Radoniewieckim znajduje się Ośrodek Szkoleniowo-Wypoczynkowy, który przeznaczony jest dla wielbicieli turystyki i myślistwa.
Region jest także ważny turystycznie ze względu na znajdujące się w Połczynie-Zdroju uzdrowisko.

wikiname: plwiki

title: Nadleśnictwo Połczyn

in_language: pl

wikitext:
{{Nadleśnictwo infobox
 |nazwa           = Nadleśnictwo Połczyn
 |grafika         =
 |opis grafiki    =
 |siedziba        = ul.Szczecinecka 12<br>78-320 [[Połczyn-Zdrój|Połczyn Zdrój]]
 |dyrekcja        = [[Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Szczecinku|Szczecinek]]
 |utworzenie      = [[1974]]
 |obszar          = 23 226,84 ha
 |liczba obrębów  = 1
 |liczba leśnictw = 14
 |obręby          = Połczyn
 |leśnictwa       =
 |www             = http://www.polczyn.szczecinek.lasy.gov.pl/
}}
'''Nadleśnictwo Połczyn''' – nadleśnictwo wchodzące w skład [[Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Szczecinku|Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinku]] położone we wschodniej części [[Województwo zachodniopomorskie|województwa zachodniopomorskiego]]. Teren zarządzany przez nadleśnictwo rozciąga się na terenie gmin: [[Połczyn-Zdrój]], [[Barwice]], [[Czaplinek]], [[Tychowo]], [[Grzmiąca (gmina)|Grzmiąca]], [[Rąbino]] i [[Złocieniec]]. Powierzchnia nadleśnictwa wynosi 23223ha. Obszar nadleśnictwa podzielony był do 31 grudnia 2017 r. na dwa obręby: [[Połczyn-Zdrój|Połczyn]] i [[Krosino (powiat szczecinecki)|Krosino]], które od 2018 połączono w jeden obręb leśny Połczyn.

== Leśnictwa ==
W skład Nadleśnictwa Połczyn wchodzi 14 [[Leśnictwo (jednostka)|leśnictw]]<ref>[http://www.polczyn.szczecinek.lasy.gov.pl/lesnictwa Leśnictwa Nadleśnictwa Połczyn (dostęp: 26.02.2018)]</ref> zgrupowanych w obręb leśny Połczyn:

Leśnictwa:
* Leśnictwo Łośnica
* Leśnictwo Buślary
* Leśnictwo Piaski
* Leśnictwo Popielewo
* Leśnictwo Ogrodno
* Leśnictwo Misiołki
* Leśnictwo Kluczewo
* Leśnictwo Smołdzięcino
* Leśnictwo Krosino
* Leśnictwo Stary Chwalim
* Leśnictwo Borzęcino
* Leśnictwo Dębno
* Leśnictwo Kołacz
* Leśnictwo Krzywolas

* Ośrodek Hodowli Zwierzyny - obwód 100
* Ośrodek Hodowli Zwierzyny - obwód 131

== Ochrona przyrody ==
Na terenie zarządzanym przez Nadleśnictwo Połczyn występuje sześć rezerwatów przyrody:

* Rezerwat "[[Brunatna Gleba]]" - teren o powierzchni 1,1 ha w wykształconą glebą brunatną oraz porośniętą drzewostanem bukowym,
* Rezerwat "[[Rezerwat przyrody Dolina Pięciu Jezior|Dolina Pięciu Jezior]]" - teren o powierzchni 228,78 ha uwzględniający krajobraz [[Pojezierze Drawskie|Pojezierza Drawskiego]] wraz z szatą roślinną,
* Rezerwat "[[Zielone Bagna]]" - teren o powierzchni 55,38 ha, torfowisko wraz z otaczającym je drzewostanem,
* Rezerwat "[[Torfowisko Toporzyk]]" - teren o powierzchni 43,07 ha, torfowisko wysokie wraz z wieloma unikalnymi gatunkami roślin,
* Rezerwat "[[Przełom Rzeki Dębnicy]]" - rezerwat [[Dębnica (dopływ Parsęty)|rzeki Dębnicy]], która charakteryzuje się wysokim stopniem czystości wody.

Dodatkowo zostało wyznaczonych piętnaście stref, w których ochronie podlegają zwierzęta objęte gatunkową ochroną, miejsca ich rozrodu a także ostoi. Siedem stref stworzono dla ochrony orlika krzykliwego ''[[Orlik krzykliwy|Aquila pomarina]]'', trzy dla bociana czarnego ''[[bocian czarny|Ciconia nigra]]'', cztery dla bielika ''[[Haliaeeteus albicilla]]'' oraz jedną dla puchacza ''[[Puchacz (zwyczajny)|Bubo bubo]]''.

== Natura 2000 ==
Tereny nadleśnictwa objęte programem [[Natura 2000]] mają powierzchnię 4382,28 [[hektar|ha]]. Wyszczególniono [[Obszar specjalnej ochrony ptaków|specjalny obszar chroniony ptaków]] (OSO) PLB320019 "Ostoja Drawska" istotny dla wspólnoty (OZW): PLH320007 "[[Dorzecze Parsęty (Natura 2000)|Dorzecze Parsęty]]" oraz PLH320009 "Jeziora Czaplineckie".

=== Pomniki przyrody ===
Na terenie nadleśnictwa znajdują się 23 pomniki przyrody, na które składają się dęby szypułkowe, sosny pospolite, cis pospolity, buk zwyczajny oraz jeden [[głaz narzutowy]].

== Turystyka ==
Dla turystów zostały oddanych pięć szlaków pieszych o zróżnicowanym stopniu trudności. Istnieją także szlaki rowerowe, konne oraz ścieżka edukacyjna "Dbając o figurę poznaję naturę" promująca przyrodę Szwajcarii Połczyńskiej, a także zdrowy i aktywny tryb życia. Nad jeziorem Radoniewieckim znajduje się Ośrodek Szkoleniowo-Wypoczynkowy, który przeznaczony jest dla wielbicieli turystyki i myślistwa.

Region jest także ważny turystycznie ze względu na znajdujące się w [[Połczyn-Zdrój|Połczynie-Zdroju]] [[uzdrowisko]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.polczyn.szczecinek.lasy.gov.pl/ Strona Nadleśnictwa Połczyn]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wzp.pl/srodowisko/lasy/nadlesnictwo_polczyn.htm | tytuł = Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego: Nadleśnictwo Połczyn | opublikowany = wzp.pl | archiwum = https://web.archive.org/web/20130425044729/http://www.wzp.pl/srodowisko/lasy/nadlesnictwo_polczyn.htm | zarchiwizowano = 2013-04-25}}

[[Kategoria:Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Szczecinku|Połczyn]]
[[Kategoria:Powiat świdwiński]]

title: Nadleśnictwo Połczyn

Siedziba: ul.Szczecinecka 12 · 78-320 Połczyn Zdrój

Reg. Dyr. Lasów Państwowych: Szczecinek


text:
# Sharon Acker
Sharon Acker (ur. 2 kwietnia 1935 w Toronto, zm. 16 marca 2023) – kanadyjska aktorka

## Życie Prywatne
Sharon Acker urodziła się 2 kwietnia 1935 w Toronto. Zaczęła karierę w wieku 19 lat, gdy pracowała dla CBC i National Film Board. W 1956 poślubiła Austina Ronalda Macdonalda, z którym rozwiodła się w 1973, W tym samym roku poślubiła producenta filmowego i aktora Petera J. Elkingtona, który zmarł w 2001 roku.

## Wybrana Filmografia
- 1955: On Camera
- 1957: Lucky Jim – Christine Callagham
- 1967: Zbieg z Alcatraz – Lynne
- 1969: Star Trek – Odona
- 1981: Upiorne urodziny – Estelle Wainwright
- 1992: Żar młodości – Dr. Grace Sundell

## Biografia
- Sharon Acker w bazie IMDb (ang.)

title: Sharon Acker

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Sharon Acker
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko =
 |data urodzenia            = 2 kwietnia 1935
 |miejsce urodzenia         = Toronto, Ontario, Kanada
 |data śmierci              = 16 marca 2023<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/sharon-acker-dead-point-blank-perry-mason-1235365448/ | tytuł = ''Sharon Acker, Actress in ‘Point Blank’ and ‘Perry Mason,’ Dies at 87'' | opublikowany = hollywoodreporter.com | język = en | data dostępu = 2023-04-05}}</ref>
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = aktorka
 |współmałżonek             = Austin Ronald Macdonald (1956-1973) Peter J. Elkington (1973-2001)
 |lata aktywności           = 1954-1992
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               =
 |www                       =
}}
'''Sharon Acker''' (ur. [[2 kwietnia]] [[1935]] w [[Toronto]], zm. [[16 marca]] [[2023]]) – [[Kanada|kanadyjska]] aktorka

== Życie Prywatne ==
Sharon Acker urodziła się 2 kwietnia 1935 w Toronto. Zaczęła karierę w wieku 19 lat, gdy pracowała dla [[CBC/Radio-Canada|CBC]] i [[National Film Board]]. W [[1956]] poślubiła Austina Ronalda Macdonalda, z którym rozwiodła się w [[1973]], W tym samym roku poślubiła producenta filmowego i aktora [[Peter J. Elkington|Petera J. Elkingtona]], który zmarł w [[2001]] roku.

== Wybrana Filmografia ==
* 1955: [[On Camera]]
* 1957: [[Lucky Jim]] – Christine Callagham
* 1967: [[Zbieg z Alcatraz]] – Lynne
* 1969: [[Star Trek]] – Odona
* 1981: [[Upiorne urodziny]] – Estelle Wainwright
* 1992: [[Żar młodości]] – Dr. Grace Sundell

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Biografia ==
* {{IMDb|osoba|0009943|Sharon Acker}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Acker, Sharon}}
[[Kategoria:Urodzeni w 1935]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Toronto]]
[[Kategoria:Kanadyjskie aktorki filmowe]]
[[Kategoria:Kanadyjskie aktorki teatralne]]
[[Kategoria:Kanadyjskie aktorki telewizyjne]]
[[Kategoria:Zmarli w 2023]]

title: Sharon Acker

Data i miejsce urodzenia: 2 kwietnia 1935 · Toronto, Ontario, Kanada

Zawód: aktorka


text:
# Bystrzyk trójpręgi
Bystrzyk trójpręgi (Hyphessobrycon heterorhabdus) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny kąsaczowatych (Characidae). Hodowany w akwariach.

## Występowanie
Ameryka Południowa: dorzecze dolnego biegu Amazonki oraz rzeka Tocantins.

## Opis
Osiągają długość około 4,5 cm. Samice mają zagięty pęcherz pławny, brzuch zaokrąglony. Samce z reguły mniejsze, przeźroczyste z widocznymi narządami wewnętrznymi, brzuch zaostrzony z tyłu.
Boki żółtawe, grzbiet brunatny. Cechą charakterystyczną bystrzyków trójpręgich są trzy paski ciągnące się wzdłuż ciała, górny w kolorze czerwonym, środkowy żółtawy oraz dolny (zazwyczaj o wiele szerszy od pozostałych) czarny. Górna część oka zabarwiona na czerwono. Płetwy bezbarwne lub lekkozłociste.

## Hodowla
| Zalecane warunki w akwarium | Zalecane warunki w akwarium       |
| --------------------------- | --------------------------------- |
| Zbiornik                    | minimum 40 l, o ciemnym podłożu   |
| Temperatura wody            | 22–28 °C                          |
| Twardość wody               | miękka do średnio twardej, 2–12°n |
| Skala pH                    | lekko kwaśna, 5,8–7,2             |
| Pokarm                      | żywy, suchy                       |

title: Bystrzyk trójpręgi

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Bystrzyk trójpręgi
 |nazwa łacińska         = ''Hyphessobrycon heterorhabdus''
 |TSN                    = 162877
 |zoolog                 = ([[Albert Ulrey|Ulrey]], 1894)
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = [[kąsaczokształtne]]
 |rodzina                = [[kąsaczowate]]
 |rodzaj                 = ''[[Hyphessobrycon]]''
 |gatunek                = bystrzyk trójpręgi
 |synonimy               =
* ''Tetragonopterus heterorhabdus'' <small>Ulrey, 1894</small>
 |wikispecies            = Hyphessobrycon heterorhabdus
 |commons                =
}}
'''Bystrzyk trójpręgi'''{{r|A8c}} (''Hyphessobrycon heterorhabdus'') – [[gatunek (biologia)|gatunek]] słodkowodnej ryby z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kąsaczowate|kąsaczowatych]] (Characidae). Hodowany w [[akwarium|akwariach]].

== Występowanie ==
[[Ameryka Południowa]]: dorzecze dolnego biegu [[Amazonka|Amazonki]]{{r|FB}} oraz rzeka [[Tocantins (rzeka)|Tocantins]].

== Opis ==
Osiągają długość około 4,5 cm{{r|Kahl}}. [[Samica|Samice]] mają zagięty [[pęcherz pławny]], brzuch zaokrąglony. [[Samiec|Samce]] z reguły mniejsze, przeźroczyste z widocznymi narządami wewnętrznymi, brzuch zaostrzony z tyłu.
Boki żółtawe, grzbiet brunatny. Cechą charakterystyczną bystrzyków trójpręgich są trzy paski ciągnące się wzdłuż ciała, górny w kolorze czerwonym, środkowy żółtawy oraz dolny (zazwyczaj o wiele szerszy od pozostałych) czarny. Górna część oka zabarwiona na czerwono. Płetwy bezbarwne lub lekkozłociste.

== Hodowla ==
{| class="wikitable" style="text-align: center"
!colspan=2|Zalecane warunki w [[akwarium]]
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|Zbiornik||minimum 40 l, o ciemnym podłożu
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|[[Temperatura]] wody || 22–28 [[Skala Celsjusza|°C]]{{r|Kahl}}
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|[[Twardość wody]]    || miękka do średnio twardej, 2–12°n{{r|Kahl}}
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|[[Skala pH]]         || lekko kwaśna, 5,8–7,2{{r|Kahl}}
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|Pokarm               ||żywy, suchy
|}

== Zobacz też ==
* [[bystrzyki]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=A8c>{{cytuj pismo | nazwisko = Celler | imię = Mirosław | tytuł = Wystawa ryb egzotycznych w Chorzowie | czasopismo = [[Akwarium (czasopismo)|Akwarium]] | wolumin = 8 (1/69) | rok = 1969 | url = http://web.archive.org/web/20180126012601/http://www.akwa-mania.mud.pl/archiwum/a8/a8,5.html}}</ref>
* <ref name=FB>{{FishBase gatunek | id = 10655| nazwa = Hyphessobrycon heterorhabdus|data = 4 października 2013}}</ref>
* <ref name=Kahl>{{Cytuj książkę |nazwisko=Kahl |imię=Wally|nazwisko2=Kahl|imię2=Burkard | nazwisko3 = Vogt|imię3 = Dieter |tytuł=Atlas ryb akwariowych| inni= Przekład: Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski | rok=2000 |wydawca=Delta W-Z |miejsce=Warszawa |isbn=83-7175-260-1}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kąsaczowate]]
[[Kategoria:Ryby akwariowe]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1894 roku]]

title: Bystrzyk trójpręgi

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: kąsaczokształtne

Rodzina: kąsaczowate

Rodzaj: Hyphessobrycon

Gatunek: bystrzyk trójpręgi


text:
# Zamek Tisovec
Zamek Tisovec (słow. Hrad Tisovec, Tisovský hrad, Tisovecký hrad) – dawny zamek obronny, usytuowany na górze Hradová (887 m n.p.m.) nad miastem Tisovec, w historycznej krainie Gemer na Słowacji.
Zbudowany został prawdopodobnie w drugiej połowie XIII w. na miejscu starszego gródka – być może jeszcze drewnianego, zniszczonego podczas najazdu tatarskiego. Był niewielki i zapewne takie też było jego znaczenie, bowiem znamy niewiele faktów z jego dziejów. W 1334 r. właścicielem zamku i miasteczka Tisovec był László, arcybiskup Kalocsy, a następnie Tomasz  Széchy (z Sečoviec). W połowie XV w. zamek zajęły wojska Jana Jiskry, od których uwolnił go król Maciej Korwin. W drugiej połowie XVI w. zarówno miasteczko jak i zamek dostały się we władanie imperium osmańskiego. Po wyparciu Turków z Gemeru (w 1593 r.) zamek utracił swoje znaczenie obronne i kolejni właściciele przestali się o niego troszczyć. Pod koniec XVII w., po zdławieniu powstania Thökölyego, wojska cesarskie tak dokładnie zburzyły zamek, że do dziś zachowały się po nim jedynie słabo czytelne resztki fundamentów, a o jego wyglądzie nic nie potrafimy powiedzieć.
Do pozostałości zamku można dojść żółto znakowanym  szlakiem turystycznym z Tisovca.

title: Zamek Tisovec

wikitext:
'''Zamek Tisovec''' ([[Język słowacki|słow.]] ''Hrad Tisovec'', ''Tisovský hrad'', ''Tisovecký hrad'') – dawny zamek obronny, usytuowany na górze Hradová (887 m n.p.m.) nad miastem [[Tisovec]], w historycznej krainie [[Gemer]] na [[Słowacja|Słowacji]].

Zbudowany został prawdopodobnie w drugiej połowie XIII w. na miejscu starszego [[gród]]ka – być może jeszcze drewnianego, zniszczonego podczas najazdu [[Mongołowie|tatarskiego]]. Był niewielki i zapewne takie też było jego znaczenie, bowiem znamy niewiele faktów z jego dziejów. W 1334 r. właścicielem zamku i miasteczka Tisovec był László, arcybiskup [[Kalocsa|Kalocsy]], a następnie Tomasz  Széchy (z Sečoviec). W połowie XV w. zamek zajęły wojska [[Jan Jiskra|Jana Jiskry]], od których uwolnił go król [[Maciej Korwin]]. W drugiej połowie XVI w. zarówno miasteczko jak i zamek dostały się we władanie [[Imperium Osmańskie|imperium osmańskiego]]. Po wyparciu Turków z Gemeru (w 1593 r.) zamek utracił swoje znaczenie obronne i kolejni właściciele przestali się o niego troszczyć. Pod koniec XVII w., po zdławieniu [[Powstanie Thökölyego|powstania Thökölyego]], wojska cesarskie tak dokładnie zburzyły zamek, że do dziś zachowały się po nim jedynie słabo czytelne resztki fundamentów, a o jego wyglądzie nic nie potrafimy powiedzieć.

Do pozostałości zamku można dojść żółto znakowanym {{szlak|żółty}} [[Szlak turystyczny|szlakiem turystycznym]] z Tisovca.

[[Kategoria:Ruiny zamków na Słowacji|Tisovec, Zamek]]


text:
# Ambasadorowie Sabaudii
Księstwo Sabaudii-Piemontu ze stolicą w Turynie stało się w początkach XVIII wieku najsilniejszym państwem w Italii i jedynym, jakie mogło prowadzić niezależna od poza-włoskich czynników i nacików, politykę. Władcy Sabaudii (zwłaszcza Wiktor Amadeusz II) wzmocnili armię i dyplomację, zręcznie lawirując między monarchami, tak jak Królestwo Prus czyniło w Niemczech.
W 1743 roku Sabaudia-Piemont przejęła Sardynię tworząc Królestwo Sardynii, w przyszłości (1859– Risorgimento-Camillo Cavour) miała zaś zjednoczyć całą Italię pod władzą swej dynastii.
Większość sabaudzkich dyplomatów pochodziła z wpływowych rodzin tego kraju: Simeone, Albati, Agapito, Meaglia,  Balbo di Vernone, Manfredi,  Barata i Lanteri.

## Austria
- 1691–1708 Ercole Giuseppe Luigi Turinetti, markiz de Prié
- 1707–1708 Ercole Tommaso Roero
- 1711 Pietro de Mallarede
- 1711–1714 Giuseppe Provana di Pralungo
- 1765?-1769 Lodovico Canale

## Francja
- 1699–1704 Carlo Emanuele Balbo di Vernone
- 1713–1716 Carlo Filippo Perrone di San Martino
- 1716–1719 Giovanni Francesco Entrement de Bellegarde
- 1717–1718 Giuseppe Provana di Pralungo
- 1719–1723 Carlo Emanuele Balbo di Vernone (ponownie - z rangą ambasadora)

## Hiszpania
- 1707–1711 Franceco Giuseppe Wicardel de Triviè
- 1713–1717 Gasparo Maria Morozzo della Rocca
- 1722–1727 Giuseppe Osorio (asystent ambasadora)

## Holandia
- 1703–1713 Ignazio Solaro di Moreta (zm. 1743)
- 1712–1713 Ignazio Solaro di Moreta II raz
- 1711–1713 Filippo Nicola Donaudi

## Szwajcaria
- 1703–1706 Pietro de Mallarede

## Watykan
- 1685–1700 Marcello Gubernatis
- 1710–1711 Marcello Gubernatis II raz

## Wielka Brytania
- 1699–1704 Annibale Maffei
- 1703–1704 hrabia Lecheraine
- 1706–1712 hrabia Lecheraine
- 1711 Ignazio Solaro di Moreta
- 1713–1715 Franceco Giuseppe Wicardel de Triviè
- 1716–1719 Giuseppe Piccone della Perosa
- 1718 Giuseppe Provana di Pralungo
- 1729–1733 Giuseppe Osorio
- Victor Emmanuel Taparelli, markiz d'Azeglio (1816-1890)

title: Ambasadorowie Sabaudii

wikitext:
'''[[Księstwo Sabaudii-Piemontu]]''' ze stolicą w [[Turyn]]ie stało się w początkach [[XVIII wiek]]u najsilniejszym państwem w Italii i jedynym, jakie mogło prowadzić niezależna od poza-włoskich czynników i nacików, politykę. [[Władcy Sabaudii]] (zwłaszcza [[Wiktor Amadeusz II]]) wzmocnili armię i dyplomację, zręcznie lawirując między monarchami, tak jak [[Królestwo Prus]] czyniło w Niemczech.

W [[1743]] roku Sabaudia-Piemont przejęła Sardynię tworząc [[Królestwo Sardynii]], w przyszłości ([[1859]]– ''[[Risorgimento]]''-[[Camillo Cavour]]) miała zaś [[Zjednoczenie Włoch|zjednoczyć całą Italię]] pod władzą swej dynastii.

Większość sabaudzkich dyplomatów pochodziła z wpływowych rodzin tego kraju: Simeone, Albati, Agapito, Meaglia,  Balbo di Vernone, Manfredi,  Barata i Lanteri.

[[Plik:Blason département fr Savoie.svg|thumb|150px|right|herb dynastii Sabaudzkiej]]
[[Plik:Savoie flag.svg|thumb|150px|right|flaga dynastii Sabaudzkiej]]
[[Plik:Flag of the Kingdom of Sardinia (1728-1802).gif|right|150px|thumb|Flaga Królestwa Sardynii w latach 1728-1802. W górnym lewym rogu krzyż sabaudzki]]
[[Plik:Sardegna1730(TZ).jpg|thumb|right|150px|Herb Sardynii z około [[1730]] roku, mający stać się herbem zjednoczonych Włoch]]

== Austria ==
* [[1691]]–[[1708]] [[Ercole Giuseppe Luigi Turinetti|Ercole Giuseppe Luigi Turinetti, markiz de Prié]]
* [[1707]]–[[1708]] [[Ercole Tommaso Roero]]
* [[1711]] [[Pietro de Mallarede]]
* [[1711]]–[[1714]] [[Giuseppe Provana di Pralungo]]
* [[1765]]?-[[1769]] [[Lodovico Canale]]

== Francja ==
* [[1699]]–[[1704]] [[Carlo Emanuele Balbo di Vernone]]
* [[1713]]–[[1716]] [[Carlo Filippo Perrone di San Martino]]
* [[1716]]–[[1719]] [[Giovanni Francesco Entrement de Bellegarde]]
* [[1717]]–[[1718]] [[Giuseppe Provana di Pralungo]]
* [[1719]]–[[1723]] [[Carlo Emanuele Balbo di Vernone]] (''ponownie - z rangą ambasadora'')

== Hiszpania ==
* [[1707]]–[[1711]] [[Franceco Giuseppe Wicardel de Triviè]]
* [[1713]]–[[1717]] [[Gasparo Maria Morozzo della Rocca]]
* [[1722]]–[[1727]] [[Giuseppe Osorio]] (asystent ambasadora)

== Holandia ==
* [[1703]]–[[1713]] [[Ignazio Solaro di Moreta]] (zm. 1743)
* [[1712]]–[[1713]] [[Ignazio Solaro di Moreta]] II raz
* [[1711]]–[[1713]] [[Filippo Nicola Donaudi]]

== Szwajcaria ==
* [[1703]]–[[1706]] [[Pietro de Mallarede]]

== Watykan ==
* [[1685]]–[[1700]] [[Marcello Gubernatis]]
* [[1710]]–[[1711]] [[Marcello Gubernatis]] II raz

== Wielka Brytania ==
* [[1699]]–[[1704]] [[Annibale Maffei]]
* [[1703]]–[[1704]] hrabia Lecheraine
* [[1706]]–[[1712]] hrabia Lecheraine
* [[1711]] [[Ignazio Solaro di Moreta]]
* [[1713]]–[[1715]] [[Franceco Giuseppe Wicardel de Triviè]]
* [[1716]]–[[1719]] [[Giuseppe Piccone della Perosa]]
* [[1718]] [[Giuseppe Provana di Pralungo]]
* [[1729]]–[[1733]] [[Giuseppe Osorio]]
* [[Victor Emmanuel Taparelli, markiz d'Azeglio]] (1816-1890) [https://www.npg.org.uk/collections/search/person.php?search=as&grp=1006%3BAmbassadors+and+diplomats&lDate=&LinkID=mp00195 ]

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.ph/20121204184812/http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BrievenAnthonieHeinsius1702-1720/Index/zoek/resultaat?pattern=diplomaat inghist.nl]

[[Kategoria:Ambasadorowie Sabaudii| ]]


text:
# Grand Prix 4
Grand Prix 4 lub Geoff Crammond’s Grand Prix 4 – gra z serii gier Geoff Crammond’s o tematyce Formuły 1, w grze gracz ma do dyspozycji sezon 2001. Gra ukazała się w wersji na Komputery osobiste na świecie 21 czerwca 2002 roku, a w Polsce 8 lipca 2005 roku, wersję na Xboxa anulowano.

## Rozgrywka
W Geoff Crammond’s Grand Prix 4 z dużą starannością odwzorowano 17 realnych torów wyścigowych (Australia, Malaysia, Brazil, San Marino, Spain, Austria, Monaco, Canada, Europe, France, Great Britain, Germany, Hungary, Belgium, Italy, USA, Japan), 11 zespołów (Ferrari, McLaren, Williams, Benetton, BAR, Jordan, Arrows, Sauber, Jaguar, Minardi, Prost), 22 kierowców oraz bolidy z sezonu 2001. Gra posiada oficjalną licencję FIA 2001 World Championship). Położono duży nacisk na realistyczną oprawę audiowizualną. Zastosowano trójwymiarowy silnik gry wpierający m.in. efekty: Hardware transform and lighting, Full screen anti-aliasing, Environment mapped cars, Environment sourced reflections in wet surfaces, Bump mapped perturbance from engine heat. W Grand Prix 4 gracz ma do dyspozycji pięć trybów rozgrywki: Quick Race, Non-Championship, Full Championship Season, Quicklaps, Practise.

title: Grand Prix 4

wikitext:
{{Gra komputerowa infobox
 |tytuł                 = Grand Prix 4
 |tytuł oryginalny      =
 |grafika               =
 |opis grafiki          =
 |producent             = [[MicroProse]]
 |wydawca               = [[Atari (francuskie przedsiębiorstwo)|Atari]]/[[Atari (francuskie przedsiębiorstwo)|Infogrames]]<ref name="autonazwa1" />
 |dystrybutor           = {{Wydanie gry|Polska|POL|[[Licomp Empik Multimedia]]}}
 |seria gier            = ''[[Geoff Crammond’s]]''<ref name="autonazwa1" />
 |reżyser               =
 |projektant            =
 |artysta               =
 |główny programista    =
 |scenarzysta           =
 |kompozytor            =
 |licencja              =
 |silnik                = Grand Prix
 |format obrazu         =
 |aktualna wersja       = 1.2 (22 listopad, 2002)
 |data wydania          = '''PC:'''
21 czerwca 2002<ref name="autonazwa1" />
{{Wydanie gry|Polska|POL|8 lipca 2005}}<ref name="autonazwa1" />
 |gatunek               = [[komputerowa gra sportowa|gra sportowa]]
[[komputerowa gra wyścigowa|gra wyścigowa]]
[[symulacja|symulator]]
 |tryby gry             = [[komputerowa gra jednoosobowa|jednoosobowa]], [[komputerowa gra wieloosobowa|wieloosobowa]]
 |kategorie wiekowe     = {{Oceny gier|PEGI=3+}}
 |język                 = [[Język angielski|angielski]], [[język polski|polski]]
 |platforma             = [[Komputer osobisty|PC]]
 |nośniki               = 1 [[Płyta kompaktowa|CD]]
 |wymagania             =
* Pentium III 700 MHz, 128 MB RAM, akcelerator 3D<ref name="autonazwa1" />
 |kontrolery            = [[gamepad]], [[klawiatura komputerowa|klawiatura]], [[mysz komputerowa|mysz]]
 |rozdzielczość natywna =
 |www                   =
}}
'''Grand Prix 4''' lub '''Geoff Crammond’s Grand Prix 4''' – gra z serii gier ''Geoff Crammond’s'' o tematyce [[Formuła 1|Formuły 1]], w grze gracz ma do dyspozycji sezon 2001<ref name="autonazwa1">{{cytuj stronę|url=http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=1684|tytuł=Geoff Crammond’s Grand Prix 4|autor=|data=|data dostępu=2010-08-16|praca=|opublikowany=Gry-Online}}</ref>. Gra ukazała się w wersji na Komputery osobiste na świecie 21 czerwca 2002 roku, a w Polsce 8 lipca 2005 roku, wersję na [[Xbox]]a anulowano<ref name="autonazwa2" />.

== Rozgrywka ==
W ''Geoff Crammond’s Grand Prix 4'' z dużą starannością odwzorowano 17 realnych torów wyścigowych<ref name="autonazwa1" /> (Australia, Malaysia, Brazil, San Marino, Spain, [[Austria]], Monaco, Canada, Europe, France, Great Britain, Germany, Hungary, Belgium, Italy, [[Stany Zjednoczone|USA]], Japan), 11 zespołów<ref name="autonazwa1" /> ([[Scuderia Ferrari|Ferrari]], [[McLaren]], [[Williams F1|Williams]], [[Benetton Formula|Benetton]], [[British American Racing|BAR]], [[Jordan Grand Prix|Jordan]], [[Arrows]], [[Sauber]], [[Jaguar Racing|Jaguar]], [[Minardi]], [[Prost Grand Prix|Prost]]), 22 kierowców<ref name="autonazwa1" /> oraz bolidy<ref name="autonazwa1" /> z sezonu 2001<ref name="autonazwa1" />. Gra posiada oficjalną licencję FIA 2001 World Championship)<ref name="autonazwa1" />. Położono duży nacisk na realistyczną oprawę audiowizualną<ref name="autonazwa1" />. Zastosowano trójwymiarowy [[Silnik gry komputerowej|silnik gry]] wpierający m.in. efekty: Hardware transform and lighting, Full screen anti-aliasing, Environment mapped cars, Environment sourced reflections in wet surfaces, Bump mapped perturbance from engine heat<ref name="autonazwa1" />. W ''Grand Prix 4'' gracz ma do dyspozycji pięć trybów rozgrywki<ref name="autonazwa1" />: Quick Race, Non-Championship, Full Championship Season, Quicklaps, Practise.

{{Recenzje gry
|tytuł = Odbiór gry
|stan =
|GSpot = 8/10<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Geoff Crammond's Grand Prix 4 Review | url = https://archive.is/20111022182342/http://www.gamespot.com/pc/driving/geoffcrammondsgrandprix4/review.html | opublikowany = GameSpot | data dostępu = 2010-08-16 | język = en}}</ref>
|IGN = 8,3/10<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Geoff Crammond's Grand Prix 4PC – Grand Prix 4 Review | url = http://uk.pc.ign.com/articles/364/364400p1.html | opublikowany = IGN | data dostępu = 2010-08-16 | język = en}}</ref>
|EuroG = 10/10<ref>{{Cytuj stronę | tytuł = Grand Prix 4 – Battle Royale | url = http://www.eurogamer.net/articles/r_gp4 | opublikowany = Eurogamer| data dostępu = 2010-08-16 | język = en}}</ref>
|GR = 83,05% (z 21 recenzji)<ref name="autonazwa2">{{Cytuj stronę | tytuł = Geoff Crammond's Grand Prix 4 | url = https://archive.is/20130426043830/http://www.gamerankings.com/pc/561337-geoff-crammonds-grand-prix-4/6 | opublikowany = GameRankings | data dostępu = 2010-08-16 | język = en}}</ref>
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Formuła 1 (seria gier)}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:2002 w grach komputerowych]]
[[Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych]]
[[Kategoria:Gry o tematyce Formuły 1]]
[[Kategoria:Gry na platformę Windows]]
[[Kategoria:Komputerowe gry akcji]]

title: Grand Prix 4

Producent: MicroProse

Wydawca: Atari/Infogrames

Dystrybutor: POL: Licomp Empik Multimedia

Seria gier: Geoff Crammond’s

Silnik: Grand Prix

Data wydania: PC: · 21 czerwca 2002 · POL: 8 lipca 2005

Gatunek: gra sportowa · gra wyścigowa · symulator

Tryby gry: jednoosobowa, wieloosobowa

Kategorie wiekowe: PEGI: 3+

Język: angielski, polski

Platforma: PC

Nośniki: 1 CD

Wymagania: - Pentium III 700 MHz, 128 MB RAM, akcelerator 3D

Kontrolery: gamepad, klawiatura, mysz

title: Odbiór gry

Publikacja: Ocena

Agregator: Ocena


text:
# Glissando
Glissando – oznaczenie „płynnego” przejścia od jednego dźwięku do drugiego po kolei poprzez wszystkie możliwe do zaśpiewania czy zagrania na danym instrumencie dźwięki leżące między nimi.
Na instrumentach strunowych z gryfem efekt ten uzyskuje się poprzez przesunięcie palcem po strunie na gryfie podczas wydobywania dźwięku, na instrumentach klawiszowych szybko przesuwa się palcem po białych lub czarnych klawiszach, na harfie – po strunach, na idiofonach sztabkowych lub rurowych – pałeczką po sztabkach (rurach). Na harfie, przyciskając lub zwalniając jej system pedałowy, wyjątkowo da się wykonać glissando, które składa się z kilku zdublowanych dźwięków lub też z przemieszanych dźwięków wyższych i niższych. Na puzonie lub flecie glissandowym glissando wykonuje się poprzez płynny ruch suwaka. Glissando możliwe jest również na kotle – poprzez przyciśniecie lub zwolnienie pedału służącego do przestrajania instrumentu podczas lub po uderzeniu pałką w membranę. Glissando można także wykonać w ograniczonym zakresie na niektórych instrumentach dętych drewnianych – np. na flecie poprzecznym przez zmianę kąta zadęcia, na klarnecie przez specyficzne operowanie klapami (efekt ten wykorzystał m.in. George Gershwin w Błękitnej rapsodii).
Na instrumentach smyczkowych, łącząc technikę glissando z wydobyciem flażoletów naturalnych, uzyskuje się efekt wydobycia kolejnych tonów składowych pustej struny.

## Sposób zapisu glissanda
Glissando oznacza się słowem glissando (lub gliss.) umieszczonym ponad linią prostą lub falistą od nuty, którą rozpoczynamy glissando do nuty, na której je kończymy.

title: Glissando

wikitext:
{{Listen
| filename = Glissando performed on midi piano.mid
| title = Przykład
| description = Glissando na fortepianie midi w dół
}}
'''Glissando''' – oznaczenie „płynnego” przejścia od jednego dźwięku do drugiego po kolei poprzez wszystkie możliwe do zaśpiewania czy zagrania na danym [[instrument muzyczny|instrumencie]] dźwięki leżące między nimi<ref name="epwn">{{Encyklopedia PWN | id = 3905859 | tytuł = glissando | data dostępu = 2022-05-07 }}</ref>.

Na [[Chordofony|instrumentach strunowych]] z [[gryf (muzyka)|gryfem]] efekt ten uzyskuje się poprzez przesunięcie palcem po strunie na gryfie podczas wydobywania [[dźwięk muzyczny|dźwięku]], na [[instrument klawiszowy|instrumentach klawiszowych]] szybko przesuwa się palcem po białych lub czarnych klawiszach, na [[harfa|harfie]] – po strunach, na [[Idiofony|idiofonach]] sztabkowych lub rurowych – pałeczką po sztabkach (rurach). Na harfie, przyciskając lub zwalniając jej system pedałowy, wyjątkowo da się wykonać ''glissando'', które składa się z kilku zdublowanych dźwięków lub też z przemieszanych dźwięków wyższych i niższych. Na [[puzon]]ie lub flecie glissandowym glissando wykonuje się poprzez płynny ruch suwaka. Glissando możliwe jest również na [[Kotły (instrument muzyczny)|kotle]] – poprzez przyciśniecie lub zwolnienie pedału służącego do przestrajania instrumentu podczas lub po uderzeniu pałką w membranę. Glissando można także wykonać w ograniczonym zakresie na niektórych [[instrument dęty drewniany|instrumentach dętych drewnianych]] – np. na [[flet poprzeczny|flecie poprzecznym]] przez zmianę kąta [[zadęcie|zadęcia]], na [[Klarnet|klarnecie]] przez specyficzne operowanie klapami (efekt ten wykorzystał m.in. [[George Gershwin]] w [[Błękitna rapsodia (Gershwin)|''Błękitnej rapsodii'']]).

Na instrumentach smyczkowych, łącząc technikę ''glissando'' z wydobyciem [[flażolet]]ów naturalnych, uzyskuje się efekt wydobycia kolejnych [[Harmoniczna|tonów składowych]] pustej struny.

== Sposób zapisu glissanda ==
[[Plik:Music-glissando.png|100px|thumb|right|Glissando w zapisie nutowym]]
Glissando oznacza się słowem ''glissando'' (lub ''gliss.'') umieszczonym ponad linią prostą lub falistą od nuty, którą rozpoczynamy glissando do nuty, na której je kończymy.

== Zobacz też ==
{{wikisłownik|glissando}}
* [[portamento]]
* [[arpeggio]]
* [[artykulacja (muzyka)|artykulacja]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Artykulacja i techniki gry na instrumentach}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Notacja muzyczna]]


text:
# Ulica Lubelska w Sokołowie Małopolskim
Ulica Lubelska – ulica w Sokołowie Małopolskim. Część drogi wojewódzkiej nr 878, a przed budową obwodnicy, również krajowej nr 19.
Ulica współcześnie ma ponad trzy kilometry długości. Rozpoczyna bieg od północno-wschodniego rogu rynku, po czym biegnie mniej więcej na północny wschód. Kończy się w węźle drogowym Sokołów Małopolski Północ. W tym miejscu na przestrzeni kilkuset metrów przecinają ją kilkukrotnie granice Sokołowa Małopolskiego, Turzy, Wólki Sokołowskiej i Górna. Jej kontynuacją jest ulica Rzeszowska w Górnie.

## Historia i nazwa
Ulica Lubelska należy do najstarszych ulic miasta. Początkowo nosiła nazwę miejscowości, ku której prowadzi: Lublina, Warszawy lub Kamienia. Nazwy używane były naprzemiennie, czasem równolegle jako nazwy oboczne. Wcześniej częściej w użyciu były nazwy pochodzące od dalszych miejscowości, później przeważała nazwa Kamieńska. Pierwsze zachowane potwierdzenie nazwy pochodzi z 1668 roku (w wersji „Lubelska”). W XVII wieku przedłużeniem jej zabudowy za wałem miejskim były zgrupowania domów pod nazwą Przedmieście za Bramą Lubelską, a potem Przedmieście Św. Ducha, od nazwy kościoła filialnego. W dwudziestoleciu międzywojennym jako patrona ulicy wybrano Józefa Piłsudskiego. Podczas okupacji niemieckiej funkcjonowała nazwa Hauptrasse (‘ulica główna’), a w PRL ulica Dąbrowszczaków. Do nazwy Lubelska wrócono w III Rzeczypospolitej.

## Ważniejsze obiekty
W 1992 roku do rejestru zabytków wpisano układ urbanistyczny Sokołowa pod numerem A-1246. W jego ramach wymieniono historyczną zabudowę i wpisano 14 domów i 3 budynki publiczne z numeracją ulicy Lubelskiej. W 2005 roku w gminnej ewidencji zabytków umieszczono 16 domów. Większość jest murowana, a kilka opatrzono adnotacją o złym stanie. Z wyjątkiem domu pod numerem 38 wszystkie pochodzą z XX w., po pożarze miasta z 1904 roku, głównie z okresu międzywojennego. Budynek pod numerem 21, niegdyś należący do burmistrza Jana Ożoga, mimo to rozebrano i wykreślono z rejestru w 2007 roku. W ewidencji i rejestrze znajdują się budynek sądu grodzkiego zaadaptowany później na liceum pod numerem 37, synagoga zaadaptowana na dom kultury pod numerem 5 i kościół Św. Ducha pod numerem 34.
W połowie XIX w. na rogu Rynku i Lubelskiej znajdowała się apteka, przeniesiona po kilku latach w inny róg rynku. Pod numerem 7 znajduje się dom handlowy „Rubin”. Między ulicą Lubelską a Okulickiego znajduje się fabryka silników Zgoda.
Od kilkuset lat przy ulicy Lubelskiej znajdowały się dwie świątynie. W obrębie miasta, na rogu z ulicą współcześnie nazywaną Kazimierza Wielkiego, synagoga, pierwotnie drewniana stara synagoga, od połowy XIX w. murowana nowa synagoga. Jej budynek przebudowywano od czasu likwidacji getta, przeznaczając na różne cele. Od lat 60. XX w. zaadaptowano go na dom kultury. Przed budynkiem znajduje się głaz upamiętniający stulecie niepodległości. Drugim budynkiem, leżącym pierwotnie na przedmieściu, jest kościół Św. Ducha, również przebudowywany. Jedna z jego postaci została w 1784 przeniesiona do Trzebosi.
Przy dawnej granicy miasta znajduje się kapliczka św. Stanisława Kostki w formie posągu na słupie. Ustawiono ją trzeciej ćwierci XVIII. Później była uszkadzana i reperowana. Przez pewien czas uważano ją za figurę św. Antoniego z Dzieciątkiem. Figura znajduje się przed zabudowaniami liceum, których główny budynek jest przekształconym budynkiem sądu grodzkiego. Jest jedną z czterech figur które do połowy XX w. stały na wyjazdach z miasta, funkcjonując jak słupy graniczne. W pobliżu znajduje się też przystanek autobusowy.
W rejonie ulicy znajdują się też stanowiska ujęte w ewidencji zabytków archeologicznych.

title: Ulica Lubelska w Sokołowie Małopolskim

wikitext:
{{Ulica infobox
 |nazwa            = ulica Lubelska
 |nazwa oryginalna =
 |jednostki        = [[Sokołów Małopolski]]
 |zdjęcie          = Sokołów Małopolski (ul. Lubelska 7) - dom handlowy Rubin.jpg
 |opis zdjęcia     = Dom handlowy pod numerem 7
 |państwo          = podkarpackie
 |miejscowość      = [[Sokołów Małopolski]]
 |długość          = 3180 m
 |poprzednie nazwy = ulica Warszawska, ulica Kamieńska, ulica Piłsudskiego, ulica Dąbrowszczaków
 |plan             =
 |przebieg         =
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|0|[[Rynek w Sokołowie Małopolskim|Rynek]]}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULP|0|10|ul. Joselewicza}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|66|ul. Kazimierza Wielkiego}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|162|ul. Grunwaldzka}}
{{Ulica infobox/przebieg|SK|0|268|ul. Jakuba Darochy, ul. Św. Ducha}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|413|ul. Partyzantów}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULP|0|425|[[ulica Tysiąclecia w Sokołowie Małopolskim|ul. Tysiąclecia]]}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULP|0|491|ul. płk. Deca}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|676|ul. Pileckich}}
{{Ulica infobox/przebieg|ULL|0|1440|łącznik z ul. ks. Józefa Pelca}}
{{Ulica infobox/przebieg|RON|0|2434|[[droga wojewódzka nr 875]], ul. Dębowa}}
{{Ulica infobox/przebieg|WIA|0|2570|[[droga krajowa nr 19 (Polska)|droga krajowa nr 19]]}}
{{Ulica infobox/przebieg|RON|0|2870|}}
{{Ulica infobox/przebieg||0|3180|granica miasta}}
 |kod mapy         = Sokołów Małopolski
 |współrzędne      = 50°14'18.6"N 22°07'30.8"E
 |commons          = Category:Lubelska Street in Sokołów Małopolski
}}

'''Ulica Lubelska''' – [[ulica]] w [[Sokołów Małopolski|Sokołowie Małopolskim]]. Część [[Droga wojewódzka nr 878|drogi wojewódzkiej nr 878]], a przed budową obwodnicy, również [[Droga krajowa nr 19 (Polska)|krajowej nr 19]].

Ulica współcześnie ma ponad trzy kilometry długości. Rozpoczyna bieg od północno-wschodniego rogu rynku, po czym biegnie mniej więcej na północny wschód. Kończy się w węźle drogowym Sokołów Małopolski Północ. W tym miejscu na przestrzeni kilkuset metrów przecinają ją kilkukrotnie granice Sokołowa Małopolskiego, [[Turza (województwo podkarpackie)|Turzy]], [[Wólka Sokołowska|Wólki Sokołowskiej]] i [[Górno (województwo podkarpackie)|Górna]]. Jej kontynuacją jest ulica Rzeszowska w Górnie.

== Historia i nazwa ==
Ulica Lubelska należy do najstarszych ulic miasta. Początkowo nosiła nazwę miejscowości, ku której prowadzi: [[Lublin]]a, [[Warszawa|Warszawy]] lub [[Kamień (województwo podkarpackie)|Kamienia]]. Nazwy używane były naprzemiennie, czasem równolegle jako nazwy oboczne. Wcześniej częściej w użyciu były nazwy pochodzące od dalszych miejscowości, później przeważała nazwa Kamieńska. Pierwsze zachowane potwierdzenie nazwy pochodzi z 1668 roku (w wersji „Lubelska”). W XVII wieku przedłużeniem jej zabudowy za wałem miejskim były zgrupowania domów pod nazwą Przedmieście za Bramą Lubelską<ref name="dańczak" />, a potem Przedmieście Św. Ducha, od nazwy kościoła filialnego<ref name="zabytki" />. W [[Historia Polski (1918–1939)|dwudziestoleciu międzywojennym]] jako patrona ulicy wybrano [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]]. Podczas [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]] funkcjonowała nazwa Hauptrasse (‘ulica główna’), a w [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] ulica [[Brygada im. Jarosława Dąbrowskiego|Dąbrowszczaków]]<ref name="dańczak">{{Cytuj |autor = [[Andrzej Dańczak]] |tytuł = Monografia Sokołowa Małopolskiego |wolumin = II |miejsce = Sokołów Młp. |wydawca = Społeczny Komitet Wydania Monografii Sokołowa Małopolskiego |data = 1991 |s = 27–33 |rozdział = Ulic i przedmieść nazwy}}</ref>. Do nazwy Lubelska wrócono w [[III Rzeczpospolita|III Rzeczypospolitej]].

== Ważniejsze obiekty ==
W 1992 roku do [[Rejestr zabytków (Polska)|rejestru zabytków]] wpisano układ urbanistyczny Sokołowa pod numerem A-1246. W jego ramach wymieniono historyczną zabudowę i wpisano 14 domów i 3 budynki publiczne z numeracją ulicy Lubelskiej<ref>{{Cytuj |tytuł = Rejestr zabytków nieruchomych – plik w formacie CSV |url = https://api.dane.gov.pl/media/resources/20231229/V_OTWARTE_DANE_ZESTWIENIE_ZRN.csv |opublikowany = dane.gov.pl |data = 2023-12-22 |data dostępu = 2024-01-09}}</ref>. W 2005 roku w [[Gminna ewidencja zabytków|gminnej ewidencji zabytków]] umieszczono 16 domów. Większość jest murowana, a kilka opatrzono adnotacją o złym stanie. Z wyjątkiem domu pod numerem 38 wszystkie pochodzą z XX w., po pożarze miasta z 1904 roku, głównie z okresu międzywojennego. Budynek pod numerem 21, niegdyś należący do burmistrza Jana Ożoga, mimo to rozebrano i wykreślono z rejestru w 2007 roku. W ewidencji i rejestrze znajdują się [[budynek sądu grodzkiego w Sokołowie Małopolskim|budynek sądu grodzkiego]] zaadaptowany później na liceum pod numerem 37, [[Synagoga w Sokołowie Małopolskim|synagoga]] zaadaptowana na [[dom kultury]] pod numerem 5 i [[Kościół św. Ducha w Sokołowie Małopolskim|kościół Św. Ducha]] pod numerem 34<ref name="zabytki">{{Cytuj |tytuł = Uchwała NR X/62/2011 Rady Miejskiej w Sokołowie Małopolskim z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie uchwalenia „Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami Miasta i Gminy Sokołów Małopolski na lata 2011–2015” |url = http://edziennik.rzeszow.uw.gov.pl/WDU_R/2011/123/1869/M%20Soko%C5%82%C3%B3w%20M%C5%82p.%2062.pdf |data dostępu = 2024-01-09 |rozdział = Załącznik nr 1 Ewidencja zabytków architektury, budownictwa i archeologii (zweryfikowana przez UGiM w Sokołowie Młp. we wrześniu 2005 r.)}}</ref>.

W połowie XIX w. na rogu Rynku i Lubelskiej znajdowała się [[apteka]], przeniesiona po kilku latach w inny róg rynku<ref>{{Cytuj |tytuł = Stara apteka |url = http://www.ziemiasokolowska.pl/index.php/budynki/stara-apteka |opublikowany = Ziemia Sokołowska |data dostępu = 2024-01-18}}</ref>. Pod numerem 7 znajduje się dom handlowy „Rubin”. Między ulicą Lubelską a Okulickiego znajduje się fabryka silników Zgoda<ref>{{Cytuj |tytuł = O firmie |url = http://www.zgodanc.pl/index.php |opublikowany = Zgoda N&C |data dostępu = 2024-01-18}}</ref>.

Od kilkuset lat przy ulicy Lubelskiej znajdowały się dwie świątynie. W obrębie miasta, na rogu z ulicą współcześnie nazywaną Kazimierza Wielkiego, synagoga, pierwotnie drewniana [[Stara Synagoga w Sokołowie Małopolskim|stara synagoga]], od połowy XIX w. murowana [[Synagoga w Sokołowie Małopolskim|nowa synagoga]]. Jej budynek przebudowywano od czasu likwidacji getta, przeznaczając na różne cele. Od lat 60. XX w. zaadaptowano go na [[dom kultury]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Dom Kultury |url = http://www.ziemiasokolowska.pl/index.php/budynki/dom-kultury |opublikowany = Ziemia Sokołowska |data dostępu = 2024-01-18}}</ref>. Przed budynkiem znajduje się głaz upamiętniający stulecie niepodległości. Drugim budynkiem, leżącym pierwotnie na przedmieściu, jest [[Kościół św. Ducha w Sokołowie Małopolskim|kościół Św. Ducha]], również przebudowywany. Jedna z jego postaci została w 1784 przeniesiona do [[Trzeboś|Trzebosi]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Kościół pw. św. Ducha |url = http://www.ziemiasokolowska.pl/index.php/koscioly-i-kaplice/kosciol-pw-sw-ducha |opublikowany = Ziemia Sokołowska |data dostępu = 2024-01-18}}</ref>.

Przy dawnej granicy miasta znajduje się kapliczka [[Stanisław Kostka|św. Stanisława Kostki]] w formie posągu na słupie. Ustawiono ją trzeciej ćwierci XVIII. Później była uszkadzana i reperowana. Przez pewien czas uważano ją za figurę [[Antoni Padewski|św. Antoniego z Dzieciątkiem]]. Figura znajduje się przed zabudowaniami liceum, których główny budynek jest przekształconym [[budynek sądu grodzkiego w Sokołowie Małopolskim|budynkiem sądu grodzkiego]]<ref>{{Cytuj |tytuł = św. Stanisław Kostka |data dostępu = 2024-01-18 |opublikowany = Ziemia Sokołowska |url = http://www.ziemiasokolowska.pl/index.php/pomniki-i-kapliczki/sw-stanislaw-kostka}}</ref>. Jest jedną z czterech figur które do połowy XX w. stały na wyjazdach z miasta, funkcjonując jak słupy graniczne<ref>{{Cytuj |autor = [[Andrzej Dańczak]] |tytuł = Monografia Sokołowa Małopolskiego |wolumin = I |miejsce = Sokołów Młp. |wydawca = Społeczny Komitet Wydania Monografii Sokołowa Małopolskiego |data = 1990 |s = 56–57 |rozdział = Figury przydrożne}}</ref>. W pobliżu znajduje się też przystanek autobusowy.

W rejonie ulicy znajdują się też stanowiska ujęte w ewidencji zabytków archeologicznych<ref name="zabytki" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Ulice i place w Sokołowie Małopolskim|Lubelska]]

title: ulica Lubelska

Państwo: Polska

Województwo: podkarpackie

Miejscowość: Sokołów Małopolski

title: Przebieg

Przebieg: Położenie na mapie Sokołowa Małopolskiegoulica Lubelska

Przebieg: Położenie na mapie województwa podkarpackiegoulica Lubelska

Przebieg: Położenie na mapie powiatu rzeszowskiegoulica Lubelska

Przebieg: Położenie na mapie gminy Sokołów Małopolskiulica Lubelska


text:
# Okręg wyborczy Rotherham
Okręg wyborczy Rotherham powstał w 1885 r. i wysyła do brytyjskiej Izby Gmin jednego deputowanego. Okręg obejmuje miasto Rotherham w południowym Yorkshire.

## Deputowani do brytyjskiej Izby Gmin z okręgu Rotherham
- 1885–1899: Arthur Acland, Partia Liberalna
- 1899–1910: William Henry Holland, Partia Liberalna
- 1910–1917: Joseph Pease, Partia Liberalna
- 1917–1918: Arthur Richardson, Liberalni Laburzyści
- 1918–1923: Frederic Arthur Kelley, Partia Konserwatywna
- 1923–1931: Fred Linley, Partia Pracy
- 1931–1933: George Herbert, Partia Konserwatywna
- 1933–1950: William Dobbie, Partia Pracy
- 1950–1963: Jack Jones, Partia Pracy
- 1963–1976: Brian O’Malley, Partia Pracy
- 1976–1992: Stanley Crowther, Partia Pracy
- 1992–1994: Jimmy Boyce, Partia Pracy
- 1994–2012: Denis MacShane, Partia Pracy
- 2012- :  Sarah Champion, Partia Pracy

title: Okręg wyborczy Rotherham

wikitext:
[[Plik:RotherhamConstituency.svg|prawo|150px]]
[[Plik:EnglandSouthYorkshire.svg|prawo|150px]]
'''Okręg wyborczy Rotherham''' powstał w 1885 r. i wysyła do [[Wielka Brytania|brytyjskiej]] [[Izba Gmin|Izby Gmin]] jednego deputowanego. Okręg obejmuje miasto [[Rotherham]] w południowym [[Yorkshire]].

== Deputowani do brytyjskiej Izby Gmin z okręgu Rotherham ==
* 1885–1899: [[Arthur Acland]], [[Partia Liberalna (Wielka Brytania)|Partia Liberalna]]
* 1899–1910: [[William Henry Holland]], Partia Liberalna
* 1910–1917: [[Joseph Pease (1. baron Gainford)|Joseph Pease]], Partia Liberalna
* 1917–1918: [[Arthur Richardson]], [[Liberalni Laburzyści]]
* 1918–1923: [[Frederic Arthur Kelley]], [[Partia Konserwatywna (Wielka Brytania)|Partia Konserwatywna]]
* 1923–1931: [[Fred Linley]], [[Partia Pracy (Wielka Brytania)|Partia Pracy]]
* 1931–1933: [[George Herbert (polityk)|George Herbert]], Partia Konserwatywna
* 1933–1950: [[William Dobbie (polityk)|William Dobbie]], Partia Pracy
* 1950–1963: [[Jack Jones (1894–1962)|Jack Jones]], Partia Pracy
* 1963–1976: [[Brian O’Malley]], Partia Pracy
* 1976–1992: [[Stanley Crowther]], Partia Pracy
* 1992–1994: [[Jimmy Boyce]], Partia Pracy
* 1994–2012: [[Denis MacShane]], Partia Pracy
* 2012- :  [[Sarah Champion]], Partia Pracy

== Linki zewnętrzne ==
* [https://archive.is/20121205040353/http://www.leighrayment.com/commons/Rcommons2.htm leighrayment.com]

{{Okręgi wyborcze w Yorkshire and the Humber}}

[[Kategoria:Okręgi wyborcze hrabstwa South Yorkshire|Rotherham]]


text:
# Sakura Motoki
Sakura Motoki (jap. 元木咲良 Motoki Sakura; ur. 20 lutego 2002) – japońska zapaśniczka walcząca w stylu wolnym. Złota medalistka olimpijska z Paryża 2024 w kategorii 62 kg.
Srebrna medalistka mistrzostw świata w 2023 i brązowa w 2022. Wicemistrzyni Azji w 2024. Mistrzyni świata juniorów w 2022 i Azji kadetów w 2018 roku.
Jej ojciec Yasutoshi Motoki, także był zapaśnikiem i olimpijczykiem z Sydeny 2000.

title: Sakura Motoki

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Sakura Motoki
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[20 lutego]] [[2002]]
 |miejsce urodzenia         = [[Prefektura Saitama]]<ref>{{cytuj stronę| url = https://db.japan-wrestling.jp/player/%E5%85%83%E6%9C%A8%E5%92%B2%E8%89%AF/| tytuł = もとき・さくら| opublikowany = Japan-wrestling.jp | data dostępu = 2022-09-15| język = ja}}</ref>
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|JPN}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024|Paryż 2024]]|62 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|Z}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Belgrad|2023|srebro|62 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Belgrad|2022|brąz|59 kg st.wolny}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Azji w zapasach|Mistrzostwa Azji]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Azji w Zapasach 2024|Biszkek 2024]]|62 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}

{{nihongo|'''Sakura Motoki'''|元木咲良|Motoki Sakura|ur. [[20 lutego]] [[2002]]}} – [[Japonia|japońska]] [[zapasy|zapaśniczka]] walcząca w stylu wolnym. Złota medalistka [[Igrzyska olimpijskie|olimpijska]] z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2024|Paryża 2024]] w [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024 – kategoria do 62 kg kobiet|kategorii 62 kg]]<ref>{{cytuj| url = https://uww.org/athletes/motoki-sakura| tytuł = All| opublikowany = Uww.org | data dostępu = 2022-09-15| język = en}}</ref>.

Srebrna medalistka [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostw świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2023|2023]]<ref>{{cytuj| url = https://uww.org/athletes-results/motoki-sakura-15658-profile| tytuł = Athletes-Results| opublikowany = Uww.org| data dostępu = 2023-09-21| język = en}}</ref> i brązowa w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 2022|2022]]. [[Mistrzostwa Azji w zapasach|Wicemistrzyni Azji]] w [[Mistrzostwa Azji w Zapasach 2024|2024]]. Mistrzyni świata juniorów w 2022<ref>{{cytuj| url = https://www.the-sports.org/sakura-motoki-freestyle-wrestling-spf748958.html| tytuł =  Results of a sportswoman| opublikowany = The-sports.org| data dostępu = 2022-09-15| język = en}}</ref> i Azji kadetów w 2018 roku<ref>{{cytuj| url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=F6196D74F29C4B638D64FF5C5021E444| tytuł = Motoki, Sakura| opublikowany = Unitedwrestling.com | data dostępu = 2022-09-15| język = en}}</ref>.

Jej ojciec [[Yasutoshi Motoki]], także był zapaśnikiem i olimpijczykiem z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2000|Sydeny 2000]].
== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Motoki, Sakura}}
[[Kategoria:Japońscy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Japońscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024]]
[[Kategoria:Urodzeni w 2002]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024]]

title: · Sakura Motoki

Data i miejsce urodzenia: 20 lutego 2002 · Prefektura Saitama

title: Dorobek medalowy

złoto: Paryż 2024 · 62 kg st.wolny

srebro:
Belgrad 2023 · 62 kg st.wolny
Biszkek 2024 · 62 kg st.wolny

brąz: Belgrad 2022 · 59 kg st.wolny


text:
# Tjørnuvík
Tjørnuvík (duń. Tjørnevig, wym. ˈtʃʰœdnʊvʊik) – miejscowość na Streymoy, jednej z wysp w archipelagu Wysp Owczych, położonego na Morzu Norweskim i stanowiącym duńskie terytorium zależne. Administracyjnie wieś znajduje się w obrębie gminy Sundini.

## Położenie
Miejscowość jest najdalej na północ wysuniętą wsią na wyspie Streymoy. Leży ona na południowym wybrzeżu niewielkiej zatoki Tjørnuvík. Miejscowość otoczona jest przez szczyty górskie. Na wschodzie znajduje się Hægstafjall (470 m n.p.m.), a na zachodzie Heyggjurin Mikli (692 m n.p.m.). W kierunku południowo-wschodnim prowadzi szlak w kierunku Saksun, wiodący przez przełęcz pomiędzy Heyggjurin Mikli a Melin (764 m n.p.m.). Z Tjørnuvík rozpościera się widok na ściany masywu Eiðiskollur (352 m n.p.m.), położonego w północnej części wyspy Eysturoy, a także na znajdujące się przy nim skalne iglice – Risin i Kellingin (71 i 69 m n.p.m.). Nieopodal znajduje się także Tjørnuvíksstakkur – ostaniec o wysokości 134 m n.p.m. dawniej przyłączony do lądu. Mieszkańcy Tjørnuvík wypasają na nim owce, których mięso uchodzi za jedno z najsmaczniejszych na archipelagu, dwa razy w roku organizowane są tam także wycieczki turystyczne. W miejscowości znajduje się również rzadka na Wyspach Owczych piaszczysta plaża.

## Informacje ogólne

### Populacja
W 1985 roku w Tjørnuvík mieszkało 75 osób. Liczba ta po krótkim spadku w 1986 wzrastała, osiągając 77 osób w 1987 i 79 w 1989. Następnie jednak obserwowano ubytek populacji, która w 1991 wyniosła 74 mieszkańców, w 1994 69, a rok później 68. Następnie zaobserwowano krótki okres wzrostu, do 1998 roku, kiedy liczba mieszkańców sięgnęła 74 ludzi. Później nastąpił ponowny okres zmniejszenia się liczby osób zamieszkujących wieś – w 2000 roku było ich 69, a w 2001 – 62. Kolejne lata przyniosły przyrost populacji – w 2003 mieszkało tam 66 osób, w 2006 72, a w 2007 73. Po krótkim okresie stabilizacji nastąpił kolejny spadek do 71 osób w 2010, 67 w 2012, 59 w 2014 i 56 w 2015.
Obecnie miejscowość zamieszkuje 53 osoby. Na 27 kobiet przypada tam 26 mężczyzn. Społeczeństwo składa się głównie z osób starszych – ludzie w wieku poprodukcyjnym stanowią prawie 34% populacji, a mieszkańcy poniżej osiemnastego roku życia jedynie 5,6%.

### Transport
Do Tjørnuvík dojeżdża autobus państwowego przedsiębiorstwa transportowego Strandfaraskip Landsins. Pojazdy linii 202 z Oyrarbakki kursują poza weekendami od sześciu do ośmiu razy dziennie. W miejscowości kończy się także droga numer 54, rozpoczynająca swój bieg przy zjeździe z mostu Brúgvin um Streymin w Nesvík.

## Historia
Miejscowość jest jedną z najstarszych osad na Wyspach Owczych. Ludzie zamieszkiwali tam już w czasach wikińskich, o czym świadczą liczne odkrycia archeologiczne. W Tjørnuvík odnaleziono między innymi po raz pierwszy na archipelagu grób z tamtego okresu. Datowany jest on na X wiek, a pochowana została w nim kobieta wzrostu 155 cm. Znaleziono przy niej przypinkę wykonaną z brązu, typu celtyckiego, charakterystycznego dla Szkocji, co jest jednym z dowodów na powiązanie wikingów z Wysp Owczych z tymi, którzy zamieszkiwali Wyspy Brytyjskie. Grób otoczony został kamiennym obramowaniem o wymiarach 150 na 50 centymetrów.
Obecny kościół w Tjørnuvík konsekrowano 17 października 1937 roku, jednak wcześniej znajdowała się tam już inna świątynia, którą w 1857 przeniesiono do pobliskiego Saksun. Obecny kościół zbudowano z drewna, a dach pokryto czerwoną blachą falistą. W zachodniej części znajduje się wieża w kształcie piramidy zwieńczona krzyżem, a pod nią wejście. Ołtarz autorstwa J.C. Becka przedstawiający Jezusa uspokajającego burzę powstał w 1935. Organy pochodzą z kościoła w Kvívík, a dzwon wykonano w Aalborgu w 1939 roku.
W miejscowości działa chór Kingokor, zachowujący starą tradycję śpiewania psalmów Thomasa Kingosa. Występował on w Danii w latach 2003, 2006, 2009, 2012 oraz 2016.

title: Tjørnuvík

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Tjørnuvík
 |nazwa oryginalna             = Tjørnuvík
 |zdjęcie                      = Tjørnuvík, Faroe Islands (3).JPG
 |opis zdjęcia                 = Stare zabudowania w Tjørnuvík.
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Tjørnuvík
 |państwo                      = FRO
 |1. jednostka administracyjna = [[region Streymoy|Streymoy]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Sundini (gmina)|Sunda kommuna]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = [[1 stycznia|1.01.]][[2016]]
 |liczba ludności              = 53<ref name="Populacja">{{Cytuj|url=https://statbank.hagstova.fo/pxweb/en/H2/H2__IB__IB01/fo_abgd_md_t.px/|tytuł=IB01031 Population by sex, age and village/city (1985M01-2023M09)|język=en|opublikowany=Statbank|data dostępu=2023-10-20}}</ref>
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 = FO-445
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 62°17′17″N 7°8′27″W
 |commons                      = Tjørnuvík
 |www                          =
}}
'''Tjørnuvík''' ([[język duński|duń.]] ''Tjørnevig'', wym. {{IPA|ˈtʃʰœdnʊvʊik}}) – miejscowość na [[Streymoy]], jednej z [[wyspa|wysp]] w [[archipelag]]u [[Wyspy Owcze|Wysp Owczych]], położonego na [[Morze Norweskie|Morzu Norweskim]] i stanowiącym [[Dania|duńskie]] [[terytorium zależne]]. Administracyjnie wieś znajduje się w obrębie [[gminy Wysp Owczych|gminy]] [[Sundini (gmina)|Sundini]].

== Położenie ==
{|align=right
|[[Plik:Färöer Tjörnuvík 1.JPG|thumb|220px|Tjørnuvík w otoczeniu gór]]
|-
|[[Plik:Church of Tjørnuvík, Faroe Islands.JPG|thumb|220px|Kościół w Tjørnuvík]]
|}
Miejscowość jest najdalej na północ wysuniętą wsią na [[wyspa|wyspie]] [[Streymoy]]<ref name="DK">{{cytuj stronę| url = http://www.faroeislands.dk/pages/TjornuvikIndex.htm | tytuł = ''Tjørnuvík'' | opublikowany = FaroeIslands.dk | język = en da it   | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>. Leży ona na południowym wybrzeżu niewielkiej [[zatoka (geografia)|zatoki]] [[Tjørnuvík (zatoka)|Tjørnuvík]]<ref name="Kortal">{{cytuj stronę| url = http://www.kortal.fo/ | tytuł = Kortal | opublikowany = Kortal.fo | język = en da fo   | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>. Miejscowość otoczona jest przez szczyty górskie. Na wschodzie znajduje się [[Hægstafjall]] (470 m [[n.p.m.]]<ref name="Góry">{{cytuj stronę| url = https://archive.ph/20151114043541/http://www.us.fo/Default.aspx?ID=14071 | tytuł = ''Fjøll í Føroyum'' | opublikowany = [[Umhvørvistovan]] | język = fo | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>), a na zachodzie [[Heyggjurin Mikli]] (692 m n.p.m.<ref name="Góry" />)<ref name="Kortal" />. W kierunku południowo-wschodnim prowadzi szlak w kierunku [[Saksun]], wiodący przez przełęcz pomiędzy Heyggjurin Mikli a [[Melin]] (764 m n.p.m.<ref name="Góry" />)<ref name="Kortal" /><ref name="JakubowskiLoos">{{Cytuj książkę | nazwisko = Jakubowski | imię = Marcin | nazwisko2 = Loos | imię2 = Marek | tytuł = Wyspy Owcze - przewodnik turystyczny | wydawca = PCIT Tramp | miejsce = [[Szczecin]] | rok = [[2003]] | strony = 69–71 | rozdział = Eysturoy | isbn = 83-913526-3-3 | język = pl | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>. Z Tjørnuvík rozpościera się widok na ściany masywu [[Eiðiskollur]] (352 m n.p.m.<ref name="Góry" />), położonego w północnej części wyspy [[Eysturoy]], a także na znajdujące się przy nim skalne iglice – [[Risin i Kellingin]] (71 i 69 m n.p.m.)<ref name="JakubowskiLoos" />. Nieopodal znajduje się także [[Tjørnuvíksstakkur]] – ostaniec o wysokości 134 m n.p.m. dawniej przyłączony do lądu<ref name="JakubowskiLoos" />. Mieszkańcy Tjørnuvík wypasają na nim owce, których mięso uchodzi za jedno z najsmaczniejszych na archipelagu, dwa razy w roku organizowane są tam także wycieczki turystyczne<ref name="JakubowskiLoos" />. W miejscowości znajduje się również rzadka na Wyspach Owczych piaszczysta [[plaża]]<ref name="JakubowskiLoos" />.

== Informacje ogólne ==
=== Populacja ===
W [[1985]] roku w Tjørnuvík mieszkało 75 osób<ref name="Populacja" />. Liczba ta po krótkim spadku w [[1986]] wzrastała, osiągając 77 osób w [[1987]] i 79 w [[1989]]<ref name="Populacja" />. Następnie jednak obserwowano ubytek populacji, która w [[1991]] wyniosła 74 mieszkańców, w [[1994]] 69, a rok później 68<ref name="Populacja" />. Następnie zaobserwowano krótki okres wzrostu, do [[1998]] roku, kiedy liczba mieszkańców sięgnęła 74 ludzi<ref name="Populacja" />. Później nastąpił ponowny okres zmniejszenia się liczby osób zamieszkujących wieś – w 2000 roku było ich 69, a w 2001 – 62<ref name="Populacja" />. Kolejne lata przyniosły przyrost populacji – w [[2003]] mieszkało tam 66 osób, w [[2006]] 72, a w [[2007]] 73<ref name="Populacja" />. Po krótkim okresie stabilizacji nastąpił kolejny spadek do 71 osób w 2010, 67 w 2012, 59 w 2014 i 56 w 2015<ref name="Populacja" />.

Obecnie miejscowość zamieszkuje 53 osoby<ref name="Populacja" />. Na 27 kobiet przypada tam 26 mężczyzn<ref name="Populacja" />. Społeczeństwo składa się głównie z osób starszych – ludzie w wieku poprodukcyjnym stanowią prawie 34% populacji, a mieszkańcy poniżej osiemnastego roku życia jedynie 5,6%<ref name="Populacja" />.

{{Wykres demograficzny
|tytuł= Ludność Tjørnuvík w latach 1985–2016
|szerokość= 750
|wysokość= 300
|popmax= 79
|linie=20
|linie pomocnicze=5
| rok1=  1985   || pop1= 75
| rok2=  1987   || pop2= 77
| rok3=  1989   || pop3= 79
| rok4=  1991   || pop4= 74
| rok5=  1993   || pop5= 70
| rok6=  1995   || pop6= 68
| rok7=  1997   || pop7= 72
| rok8=  1999   || pop8= 72
| rok9=  2001   || pop9= 62
| rok10= 2003   || pop10= 66
| rok11= 2005   || pop11= 71
| rok12= 2007   || pop12= 73
| rok13= 2009   || pop13= 72
| rok14= 2011   || pop14= 67
| rok15= 2013   || pop15= 59
| rok16= 2014   || pop16= 59
| rok17= 2015   || pop17= 56
| rok18= 2016   || pop18= 53
|źródło=<ref name="Populacja" />
}}

=== Transport ===
Do Tjørnuvík dojeżdża autobus państwowego przedsiębiorstwa transportowego [[Strandfaraskip Landsins]]. Pojazdy linii 202 z [[Oyrarbakki]] kursują poza weekendami od sześciu do ośmiu razy dziennie<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.ssl.fo/en/timetable/bus/202-oyrarbakki-tjoernuvik/ | tytuł = ''202 Oyrarbakki - Tjørnuvík'' | opublikowany = [[Strandfaraskip Landsins]] | język = en fo | data dostępu = 2016-06-12 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160618032331/http://www.ssl.fo/en/timetable/bus/202-oyrarbakki-tjoernuvik | zarchiwizowano = 2016-06-18 }}</ref>. W miejscowości kończy się także droga numer 54, rozpoczynająca swój bieg przy zjeździe z mostu ''[[Most Streymin|Brúgvin um Streymin]]'' w [[Nesvík]]<ref name="Kortal" />.

== Historia ==
[[Plik:Tjørnuvík 1899.jpg|thumb|220px|Tjørnuvík w [[1898]] lub [[1899]] roku.]]
Miejscowość jest jedną z najstarszych osad na Wyspach Owczych<ref name="Historia">{{cytuj stronę| url = http://www.heimabeiti.fo/?menu=152 | tytuł = ''Hvussu gomul er bygdin'' | nazwisko = Thorsteinsson | imię = Kári | język = fo | opublikowany = Heimabeiti.fo | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>. Ludzie zamieszkiwali tam już w czasach wikińskich, o czym świadczą liczne odkrycia archeologiczne<ref name="JakubowskiLoos" />. W Tjørnuvík odnaleziono między innymi po raz pierwszy na archipelagu grób z tamtego okresu<ref name="Grób">{{Cytuj pismo | nazwisko = Dahl | imię = Eftir Sverra | nazwisko2 = Rasmussen | imię2 = Jóannes | tytuł = Vikingaaldargrøv í Tjørnuvík | url = http://epaper.infomedia.dk/wx4/19560101?s=1&p=156 | czasopismo = Fróðskaparrit - Annales Societatis Scientiarum Færoensis | adres czasopisma = https://archive.ph/20160613105711/http://setur.fo/en/faroe-university-press/frodskaparrit/ | wolumin = 5 | strony = 153–167 | rok = [[1956]] | wydawca = [[Fróðskaparfelag]] | miejsce = [[Thorshavn|Tórshavn]] | język = fo | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>. Datowany jest on na [[X wiek]], a pochowana została w nim kobieta wzrostu 155 cm<ref name="Grób" />. Znaleziono przy niej przypinkę wykonaną z brązu, typu [[Celtowie|celtyckiego]], charakterystycznego dla [[Szkocja|Szkocji]], co jest jednym z dowodów na powiązanie wikingów z Wysp Owczych z tymi, którzy zamieszkiwali [[Wyspy Brytyjskie]]<ref name="Grób" />. Grób otoczony został kamiennym obramowaniem o wymiarach 150 na 50 centymetrów<ref name="Grób" />.

Obecny kościół w Tjørnuvík konsekrowano [[17 października]] [[1937]] roku, jednak wcześniej znajdowała się tam już inna świątynia, którą w [[1857]] przeniesiono do pobliskiego [[Saksun]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.folkakirkjan.fo/Default.aspx?pageid=6420 | tytuł = ''Tjørnuvík'' | język = fo | opublikowany = [[Fólkakirkjan]] | data dostępu = 2016-06-13 | archiwum = https://web.archive.org/web/20131217225809/http://www.folkakirkjan.fo/Default.aspx?pageid=6420 | zarchiwizowano = 2013-12-17 }}</ref>. Obecny kościół zbudowano z drewna, a dach pokryto czerwoną blachą falistą<ref name="Kościół">{{cytuj stronę| url = http://danske-kirker.dk/index.php/19-faeroerne/241-tjornuvik-tjornevig-kirke | tytuł = ''Tjørnuvík Kirkja'' | język = da | opublikowany = DanskeKirker.dk | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>. W zachodniej części znajduje się wieża w kształcie piramidy zwieńczona krzyżem, a pod nią wejście<ref name="Kościół" />. Ołtarz autorstwa J.C. Becka przedstawiający [[Jezus Chrystus|Jezusa]] uspokajającego burzę powstał w 1935<ref name="Kościół" />. Organy pochodzą z kościoła w [[Kvívík]], a dzwon wykonano w [[Aalborg]]u w 1939 roku<ref name="Kościół" />.

W miejscowości działa chór Kingokor, zachowujący starą tradycję śpiewania [[psalm]]ów [[Thomas Kingos|Thomasa Kingosa]]. Występował on w [[Dania|Danii]] w latach 2003, 2006, 2009, 2012 oraz 2016<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.j-kristensen.dk/kingosang/ | tytuł = ''Kingokoret fra Tjørnuvik'' | język = fo | opublikowany = Tjørnuviks Kingokor | data dostępu = 2016-06-13}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Sunda kommuna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie na Wyspach Owczych]]

title: Tjørnuvík

Państwo: Dania

Terytorium zależne: Wyspy Owcze

Region: Streymoy

Gmina: Sunda kommuna


text:
# Jacek Krawczyk (pływak)
Jacek Tomasz Krawczyk (ur. 1 stycznia 1949 w Katowicach) – polski sportowiec, 18-krotny mistrz Polski w pływaniu (w stylu motylkowym i zmiennym), 14-krotny rekordzista Polski na basenie 25-metrowym i 16-krotny rekordzista na basenie 50-metrowym, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1968 roku w Meksyku, gdzie na 200 m stylem motylkowym odpadł w eliminacjach z 24. czasem, na 200 m stylem zmiennym odpadł w eliminacjach z 25. czasem, a na 400 m stylem zmiennym odpadł w eliminacjach z 22. czasem. Uczestnik i medalista mistrzostw świata w ratownictwie wodnym (1978, 1981, 1983), później uczestnik, zwycięzca i rekordzista międzynarodowych zawodów w pływaniu w różnych kategoriach wiekowych „mastersów”.
Maturę zdał w 1967 w II Liceum Ogólnokształcącym im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, potem (1972) uzyskał dyplom magistra wychowania fizycznego na warszawskiej AWF. Później pracownik naukowy tej uczelni.

title: Jacek Krawczyk (pływak)

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jacek Krawczyk
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = pływanie
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 1 stycznia 1949
 |miejsce urodzenia         = [[Katowice]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 186 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = Pafawag Wrocław
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jacek Tomasz Krawczyk''' (ur. [[1 stycznia]] [[1949]] w [[Katowice|Katowicach]]) – polski sportowiec, 18-krotny mistrz Polski w [[Pływanie (sport)|pływaniu]] (w [[styl motylkowy|stylu motylkowym]] i [[Styl zmienny|zmiennym]]), 14-krotny rekordzista Polski na basenie 25-metrowym i 16-krotny rekordzista na basenie 50-metrowym, uczestnik [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1968|Igrzysk Olimpijskich 1968 roku]] w [[Meksyk (miasto)|Meksyku]], gdzie na 200 m stylem motylkowym odpadł w eliminacjach z 24. czasem, na 200 m stylem zmiennym odpadł w eliminacjach z 25. czasem, a na 400 m stylem zmiennym odpadł w eliminacjach z 22. czasem. Uczestnik i medalista mistrzostw świata w ratownictwie wodnym ([[1978]], [[1981]], [[1983]]), później uczestnik, zwycięzca i rekordzista międzynarodowych zawodów w pływaniu w różnych kategoriach wiekowych „mastersów”.

[[Matura|Maturę]] zdał w [[1967]] w [[II Liceum Ogólnokształcące im. Piastów Śląskich we Wrocławiu|II Liceum Ogólnokształcącym im. Piastów Śląskich we Wrocławiu]], potem ([[1972]]) uzyskał dyplom magistra wychowania fizycznego na [[Warszawa|warszawskiej]] [[Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie|AWF]]. Później pracownik naukowy tej uczelni.

== Linki zewnętrzne ==
* {{cytuj stronę | url = http://www.olimpijski.pl/pl/bio/1125,krawczyk-jacek-tomasz.html | tytuł = Jacek Krawczyk – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl | autor = [[Polski Komitet Olimpijski]] | opublikowany = www.olimpijski.pl | język = pl | data dostępu = 2014-12-21 | archiwum = https://web.archive.org/web/20160307032943/http://www.olimpijski.pl/pl/bio/1125,krawczyk-jacek-tomasz.html | zarchiwizowano = 2016-03-07}}

{{SORTUJ:Krawczyk, Jacek}}
[[Kategoria:Pływacy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968]]
[[Kategoria:Polscy olimpijczycy (Meksyk 1968)]]
[[Kategoria:Polscy pływacy]]
[[Kategoria:Polscy pływacy na igrzyskach olimpijskich]]
[[Kategoria:Pływacy AZS Warszawa]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1949]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Katowicach]]
[[Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu]]

title: · Jacek Krawczyk

Data i miejsce urodzenia: 1 stycznia 1949 · Katowice

Klub: Pafawag Wrocław


text:
# Wilczomlecz kandelabrowy
Wilczomlecz kandelabrowy (Euphorbia candelabrum) – gatunek sukulenta należący do rodziny wilczomleczowatych. Występuje w stanie dzikim w Afryce.

## Charakterystyka
PokrójŁodygowy sukulent, kaktusopodobny, ciernisty, rozgałęziający się kandelabrowo.
ŁodygaDo 3 m wysokości, purpurowo nabiegła, rurkowata.
LiściePojawiające się okresowo.
KwiatyKwiatostan podparty żółtawymi podsadkami.
Roślina trującaZawiera trujący sok mleczny.

## Zastosowanie
- Roślina ozdobna: w Polsce uprawiana tylko w szklarniach i jako roślina pokojowa.

title: Wilczomlecz kandelabrowy

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Wilczomlecz kandelabrowy
 |grafika              = Euphorbia candelabrum 1.JPG
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[różopodobne]]
 |rząd                 = [[malpigiowce]]
 |rodzina              = [[wilczomleczowate]]
 |rodzaj               = [[wilczomlecz]]
 |gatunek              = wilczomlecz kandelabrowy
 |nazwa łacińska       = Euphorbia candelabrum
 |autor                = Kotschy
 |cytat                = Mitth. K.K. Geogr. Ges. Wien 1:169. 1857
 |synonimy             =
 |IUCN id              = 144255180
 |status IUCN          = LC
 |wikispecies          =
 |commons              = Category:Euphorbia candelabrum
}}
'''Wilczomlecz kandelabrowy''' (''Euphorbia candelabrum'') – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[sukulent]]a należący do rodziny [[wilczomleczowate|wilczomleczowatych]]. Występuje w stanie dzikim w [[Afryka|Afryce]]<ref>{{Cytuj stronę |url=https://npgsweb.ars-grin.gov/gringlobal/taxon/taxonomysearch.aspx?language=en |tytuł=Germplasm Resources Information Network (GRIN)|data dostępu = 2010-01-10}}</ref>.

== Charakterystyka ==
; Pokrój: Łodygowy [[sukulent]], kaktusopodobny, ciernisty, rozgałęziający się [[kandelabr]]owo.
; [[Łodyga]]: Do 3 m wysokości, [[Barwa purpurowa|purpurowo]] nabiegła, rurkowata.
; [[Liść|Liście]]: Pojawiające się okresowo.
; [[Kwiat]]y: [[Kwiatostan]] podparty żółtawymi podsadkami.
; [[Rośliny trujące|Roślina trująca]]: Zawiera trujący [[sok mleczny]].
<gallery>
File:Euphorbia candelabrum 002.JPG
File:Euphorbia candelabrum 003.JPG
File:Euphorbia candelabrum 004.JPG
</gallery>
== Zastosowanie ==
* '''[[Roślina ozdobna]]''': w [[Polska|Polsce]] uprawiana tylko w szklarniach i jako [[rośliny pokojowe|roślina pokojowa]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-11-10}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wilczomleczowate]]
[[Kategoria:Rośliny trujące]]
[[Kategoria:Rośliny pokojowe]]

title: Wilczomlecz kandelabrowy

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: różopodobne

Rząd: malpigiowce

Rodzina: wilczomleczowate

Rodzaj: wilczomlecz

Gatunek: wilczomlecz kandelabrowy


text:
# Mieczysław Stachura
Mieczysław Antoni Stachura (ur. 25 czerwca 1925 w Koźmicach Wielkich, zm. 20 lutego 2008) – polski polityk, poseł na Sejm PRL IV, VIII i IX kadencji z ramienia Stowarzyszenia „Pax”.

## Życiorys
Był synem Franciszka i Walerii. Ukończywszy szkołę powszechną, w 1937 przyjęto do gimnazjum męskiego im. Jana Matejki w Wieliczce, jednak z powodu wybuchu II wojny światowej nie mógł kontynuować nauki. W latach 1940–1942 kształcił się w szkole ślusarskiej w Świątnikach Górnych, następnie przymusowo pracował w zbrojowni w Krakowie. Po wojnie kontynuował naukę w gimnazjum w Wieliczce, gdzie zdał maturę w 1947, po czym przez 5 lat odbywał służbę wojskową. Ukończył studia dziennikarskie na Uniwersytecie Jagiellońskim i (w 1969) na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1954–1981 pracował jako dziennikarz prasy paxowskiej. Był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Przez okres 25 lat sprawował funkcję przewodniczącego Oddziału Wojewódzkiego PAX w Krakowie. Zasiadał w Komitecie Odbudowy Zabytków Krakowa. Od 1988 do 2005 był przewodniczącym oddziału Stowarzyszenia Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia w Krakowie.
W 1965 uzyskał mandat posła na Sejm PRL IV kadencji w okręgu Koźle. Zasiadał w Komisji Komunikacji i Łączności oraz w Komisji Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego. W 1980 i 1985 ponownie uzyskiwał mandat posła. Do Sejmu VIII kadencji dostał się z okręgu Kraków Województwo, a do Sejmu IX kadencji z okręgu Kraków Nowa Huta. W Sejmie VIII kadencji zasiadał w Komisjach: Komunikacji i Łączności, Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego, Skarg i Wniosków, Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Spółdzielniach i ich Związkach, Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa oraz Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy – Ordynacja Wyborcza do Sejmu PRL, a w Sejmie IX kadencji w Komisjach: Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Transportu, Żeglugi i Łączności oraz Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych.
Związany z Koźmicami Małymi. Miał żonę Marię. Zmarł po ponad rocznej chorobie w lutym 2008, 25 lutego został pochowany w Gorzkowie.

## Odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1979)
- Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1969)
- Złoty Krzyż Zasługi (1965)
- Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (2000)[1]
- Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)[2]
- Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)[3]

title: Mieczysław Stachura

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk = Mieczysław Stachura
 | grafika =
 | data urodzenia = 25 czerwca 1925
 | miejsce urodzenia = [[Koźmice Wielkie]]
 | data śmierci = 20 lutego 2008
 | miejsce śmierci =
 | funkcja = [[Poseł]] na [[Sejm PRL]] IV, VIII i IX kadencji
 | partia = [[Stowarzyszenie „Pax”]]
 | od = 1965
 | do = 1969 i ponownie od 1980 do 1989
 | odznaczenia = {{Order|OOP|KKO}} {{Order|OOP|KO}} {{Order|OOP|KK}} {{Order|KZ|Z}} {{Order|MDPM}} {{Order|MPL30}} {{order|O1000PP}}
}}
'''Mieczysław Antoni Stachura''' (ur. [[25 czerwca]] [[1925]] w [[Koźmice Wielkie|Koźmicach Wielkich]], zm. [[20 lutego]] [[2008]]) – polski polityk, poseł na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]] [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej IV kadencji|IV]], [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej VIII kadencji|VIII]] i [[Posłowie na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej IX kadencji|IX kadencji]] z ramienia [[Stowarzyszenie „Pax”|Stowarzyszenia „Pax”]].

== Życiorys ==
Był synem Franciszka i Walerii. Ukończywszy szkołę powszechną, w 1937 przyjęto do gimnazjum męskiego im. Jana Matejki w [[Wieliczka|Wieliczce]], jednak z powodu wybuchu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] nie mógł kontynuować nauki. W latach 1940–1942 kształcił się w szkole ślusarskiej w Świątnikach Górnych, następnie przymusowo pracował w zbrojowni w [[Kraków|Krakowie]]. Po wojnie kontynuował naukę w gimnazjum w Wieliczce, gdzie zdał maturę w 1947, po czym przez 5 lat odbywał służbę wojskową. Ukończył studia dziennikarskie na [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytecie Jagiellońskim]] i (w 1969) na [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytecie Warszawskim]]. W latach 1954–1981 pracował jako dziennikarz prasy paxowskiej. Był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Przez okres 25 lat sprawował funkcję przewodniczącego Oddziału Wojewódzkiego PAX w Krakowie. Zasiadał w Komitecie Odbudowy Zabytków Krakowa. Od 1988 do 2005 był przewodniczącym oddziału Stowarzyszenia Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia w Krakowie.

W 1965 uzyskał mandat posła na [[Sejm PRL]] IV kadencji w okręgu [[Koźle (Kędzierzyn-Koźle)|Koźle]]. Zasiadał w Komisji Komunikacji i Łączności oraz w Komisji Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego. W 1980 i 1985 ponownie uzyskiwał mandat posła. Do Sejmu VIII kadencji dostał się z okręgu [[województwo krakowskie (1975–1998)|Kraków Województwo]], a do Sejmu IX kadencji z okręgu [[Nowa Huta (Kraków)|Kraków Nowa Huta]]. W Sejmie VIII kadencji zasiadał w Komisjach: Komunikacji i Łączności, Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego, Skarg i Wniosków, Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Spółdzielniach i ich Związkach, Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa oraz Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy – Ordynacja Wyborcza do Sejmu PRL, a w Sejmie IX kadencji w Komisjach: Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Transportu, Żeglugi i Łączności oraz Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych.

Związany z [[Koźmice Małe|Koźmicami Małymi]]. Miał żonę Marię. Zmarł po ponad rocznej chorobie w lutym 2008, 25 lutego został pochowany w [[Gorzków (powiat wielicki)|Gorzkowie]].

== Odznaczenia ==
* Krzyż Komandorski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]
* Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1979)
* Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1969)
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] (1965)
* [[Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie]] (2000)<ref>{{Monitor Polski|2000|37|735}}</ref>
* [[Medal 30-lecia Polski Ludowej]] (1974)<ref>[http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000005774&find_code=SYS&local_base=ARS10 Profil na stronie Biblioteki Sejmowej]</ref>
* [[Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego]] (1966)<ref>''Nadzwyczajna sesja Sejmu'' [w:] „[[Trybuna Śląska|Trybuna Robotnicza]]”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://orka.sejm.gov.pl/ArchAll2.nsf/984c8f4bcf4461f3c12568720039f57e/ec43844cb6a9698fc1256848003253f6?OpenDocument Strona sejmowa posła IX kadencji]
* [http://www.kozmice.wieliczka.eu/index.php?id=1220 Nota biograficzna na stronie sołectwa Koźmice]
* [http://www.kozmice.pl/18.html Wspomnienie na stronie Koźmic Małych]
* ''Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. IX kadencja'' (opracowanie zespół redakcji „Rzeczpospolita”), Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnicze „Rzeczpospolita”, Warszawa 1986, s. 462 (krótki biogram ze zdjęciem)

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Stachura, Mieczysław}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945]]
[[Kategoria:Działacze PAX]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Wieliczką]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Kędzierzyn-Koźle (PRL)]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Kraków (PRL)]]
[[Kategoria:Posłowie z okręgu Kraków Nowa Huta (PRL)]]
[[Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1925]]
[[Kategoria:Zmarli w 2008]]

title: Mieczysław Stachura

Data i miejsce urodzenia: 25 czerwca 1925 · Koźmice Wielkie

Data śmierci: 20 lutego 2008

Okres: od 1965 · do 1969 i ponownie od 1980 do 1989

Przynależność polityczna: Stowarzyszenie „Pax”


text:
# NGC 1606
NGC 1606 (również PGC 15443) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SB0-a), znajdująca się w gwiazdozbiorze Erydanu. Odkrył ją 14 stycznia 1849 roku George Stoney – asystent Williama Parsonsa.

title: NGC 1606

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|04|32|03|3|-05|01|55|0}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 1606
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = [[George Johnstone Stoney|George Stoney]]
 |        dzień = 14 stycznia
 |          rok = 1849
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Erydanu|Erydan]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna z poprzeczką|spiralna z poprzeczką]] (SB0-a)
 | rektascensja = {{RA|04|32|03,3}}
 |   deklinacja = {{DEC|–05|01|55}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,017240{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 14,9
 |     rozm_kąt = 0,5' × 0,5'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = PGC 15443, MCG -1-12-22, NPM1G -05.0202
}}
'''NGC 1606''' (również '''PGC 15443''') – [[galaktyka spiralna z poprzeczką]] (SB0-a), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Erydanu|gwiazdozbiorze Erydanu]]. Odkrył ją 14 stycznia 1849 roku [[George Johnstone Stoney|George Stoney]] – asystent [[William Parsons|Williama Parsonsa]]{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc16.htm#1606 | tytuł = NGC 1606 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-03-04}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 1606}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 1606}}
* {{simbad|NGC 1606}}
* {{NED|NGC 1606}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|1606]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne z poprzeczką]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Erydanu]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1849]]

title: NGC 1606

Odkrywca: George Stoney

Data odkrycia: 14 stycznia 1849

Gwiazdozbiór: Erydan

Typ: spiralna z poprzeczką (SB0-a)


text:
# Placówka Straży Celnej „Łążek”
Placówka Straży Celnej „Łążek” – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca w okresie międzywojennym służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.

## Formowanie i zmiany organizacyjne
Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku. Placówka Straży Celnej „Łążek” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Jamielnik” z Inspektoratu SC „Działdowo”.
W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Ochronę północnej, zachodniej i południowej granicy państwa przejęła powołana z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczna. W strukturach nowo powstałej formacji nie odtworzono placówki „Łążek”.

## Służba graniczna
Sąsiednie placówki
- placówka Straży Celnej „Rodzone” ⇔ placówka Straży Celnej „Radomno Wybudowanie” – 1926[8]

## Funkcjonariusze placówki
Kierownicy placówki
| stopień          | imię i nazwisko, numer | okres pełnienia służby | kolejne stanowisko |
| ---------------- | ---------------------- | ---------------------- | ------------------ |
| starszy strażnik | Jan Dominiak (482)     | był w 1926             |                    |

Obsada personalna placówki w 1926:
- starszy strażnik Jan Dominiak (482)
- strażnik Piotr Grzegorek (2318)
- strażnik Stanisław Wojtecki (2776)
- strażnik Bernard Sitniewski (3356)

title: Placówka Straży Celnej „Łążek”

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = Placówka SC „Łążek”
 |nazwa oryginalna     =
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = paramilitarny
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = 2RP
 |sformowanie          =
 |rozformowanie        =
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    =
 |numer                =
 |dyslokacja           = [[Łążek (województwo warmińsko-mazurskie)|Łążek]]
 |rodzaj sił zbrojnych =
 |formacja             = [[Straż Celna]]
 |rodzaj wojsk         =
 |podległość           = [[Komisariat  Straży Celnej „Jamielnik”|Komisariat SC „Jamielnik”]]
 |skład                =
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
[[File:Jamielnik komisariat SC 1926.jpg|240px|thumb|Rozmieszczenie placówek SC komisariatu "Jamielnik" w 1926 r.]]
'''Placówka Straży Celnej „Łążek”''' – jednostka organizacyjna [[Straż Celna|Straży Celnej]] pełniąca w [[II Rzeczpospolita|okresie międzywojennym]] służbę ochronną na [[Granica polsko-niemiecka|granicy polsko-niemieckiej]].

== Formowanie i zmiany organizacyjne ==
Na wniosek [[Ministerstwo Skarbu|Ministerstwa Skarbu]], uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia [[Straż Celna|Straż Celną]]{{odn|Dominiczak|1975|s=130}}. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od [[pododdział]]ów [[Bataliony Celne|Batalionów Celnych]]{{odn|Piekarz|2017|s=28}}. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku{{odn|Dominiczak|1997|s=250}}. Placówka Straży Celnej „Łążek” weszła w podporządkowanie [[Komisariat Straży Celnej „Jamielnik”|komisariatu Straży Celnej „Jamielnik”]] z [[Inspektorat Straży Celnej „Działdowo”|Inspektoratu SC „Działdowo”]]{{odn|Kozłowski|2012|s=29}}.

W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej{{odn|Kula|1994|s=40}}. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej [[Formacje graniczne II Rzeczypospolitej|formacji granicznej]]. Ochronę północnej, zachodniej i południowej granicy państwa przejęła powołana z dniem 2 kwietnia 1928 roku [[Straż Graniczna (1928–1939)|Straż Graniczna]]{{odn|Goryński|2012|s=226}}. W strukturach nowo powstałej formacji nie odtworzono placówki „Łążek”{{odn|Jabłonowski|Polak|1999|s=14}}.
== Służba graniczna ==
;Sąsiednie placówki

* [[placówka Straży Celnej „Rodzone”]] ⇔ [[placówka Straży Celnej „Radomno Wybudowanie”]] – 1926<ref>[[Wojskowy Instytut Geograficzny|WIG]] – mapa operacyjna Polski 1:300 000</ref>

== Funkcjonariusze placówki ==
; Kierownicy placówki

{| class="wikitable"
!stopień
!imię i nazwisko, numer
!okres pełnienia służby
!kolejne stanowisko
|-
|starszy strażnik
|Jan Dominiak (482){{refn|grupa=uwaga|Przy nazwiskach w nawiasach podano numery służbowe funkcjonariuszy Straży Celnej{{odn|Szematyzm Straży Celnej|1927|s=232}}}}
|był w 1926{{odn|Szematyzm Straży Celnej|1927|s=232}}
|
|}
'''Obsada personalna placówki w 1926'''{{odn|Szematyzm Straży Celnej|1927|s=232}}:{{Układ wielokolumnowy|
* starszy strażnik Jan Dominiak (482)
* strażnik Piotr Grzegorek (2318)
* strażnik Stanisław Wojtecki (2776)
* strażnik Bernard Sitniewski (3356)
|liczba=2}}

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę|nazwisko= Dominiczak|imię=Henryk|autor link=Henryk Dominiczak|tytuł= Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych| rok =1975| wydawca=Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej|miejsce=Warszawa|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę |nazwisko=Dominiczak |imię=Henryk |tytuł=Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996 |data=1997 |miejsce=Warszawa |wydawca=Wydawnictwo „Bellona” |isbn=8311086184 |oclc= 37244743 |język=pl |odn=tak}}
* {{Cytuj stronę | imię = Grzegorz | nazwisko = Goryński| url = https://web.archive.org/web/20170101004308/http://ssh.apsl.edu.pl/baza/wydawn/ssh018/gorynski.pdf | tytuł = Powstanie, organizacja i funkcjonowanie straży granicznej w latach 1928–1939 |rok = 2012 | data dostępu = 2016-12-31 |odn= tak}}
* {{cytuj książkę |nazwisko = Jabłonowski | imię = Marek |nazwisko2 = Polak |imię2 = Bogusław | autor link = Marek Jabłonowski |autor link2 = Bogusław Polak | tytuł = Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł|tom = II|data = 1999 |isbn = 8387424773 | miejsce = Koszalin| wydawca = Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej | odn = tak}}
* {{Szematyzm Straży Celnej|1927|odn=tak}}
* {{cytuj pismo |nazwisko=Kozłowski|imię =Piotr| tytuł = Straż Celna zapomnianą formacją graniczną II Rzeczypospolitej – dyslokacja jednostek granicznych w 1926 roku | czasopismo = Problemy Ochrony Granic| wolumin =50|rok =2012|wydawca = [[Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie]]| miejsce =Kętrzyn|issn =1505-1757|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|nazwisko=Kula|imię=Henryk Mieczysław|tytuł=Polska Straż Graniczna w latach 1928-1939|wydawca=Wydawnictwo Bellona|miejsce=Warszawa|rok=1994|isbn=8311082671|odn=tak}}
* {{cytuj pismo |nazwisko=Piekarz|imię =Karolina| tytuł =Polskie formacje graniczne 1918 – 1924| czasopismo = [[Mówią Wieki]]| wolumin =2s|rok =2017|wydawca = Oficyna Wydawnicza „Mówią Wieki”| miejsce =Warszawa|issn =1897-8088|odn=tak}}

{{Straż Celna}}

{{SORTUJ:Łążek}}

[[Kategoria:Placówki Straży Celnej II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Placówki Straży Celnej rozmieszczone na granicy z Prusami Wschodnimi]]
[[Kategoria:Łążek (województwo warmińsko-mazurskie)]]
[[Kategoria:Placówki Inspektoratu Straży Celnej „Działdowo”]]

title: Placówka SC „Łążek”

Dyslokacja: Łążek

Formacja: Straż Celna

Podległość: Komisariat SC „Jamielnik”


text:
# Syrta (gmina w Libii)
Syrta (arab. سرت, Surt) – gmina w Libii ze stolicą w Syrcie.
Liczba mieszkańców – 103 tys.
Kod gminy – LY-SR (ISO 3166-2).
Surt graniczy z gminami:
- Adżdabija – wschód
- Al-Dżufra – południe
- Mizda – zachód
- Bani Walid – północny zachód
- Misrata – daleki północny zachód

title: Syrta (gmina w Libii)

wikitext:
[[Plik:Shabiat Surt since 2007.png|right|250px]]
'''Syrta''' ([[język arabski|arab.]] سرت, Surt) – [[gmina]] w [[Libia|Libii]] ze stolicą w [[Syrta|Syrcie]].

Liczba mieszkańców – 103 tys.

Kod gminy – LY-SR ([[ISO 3166-2]]).

Surt graniczy z gminami:
* [[Adżdabija (gmina w Libii)|Adżdabija]] – wschód
* [[Al-Dżufra]] – południe
* [[Mizda (gmina w Libii)|Mizda]] – zachód
* [[Bani Walid (gmina w Libii)|Bani Walid]] – północny zachód
* [[Misrata (gmina w Libii)|Misrata]] – daleki północny zachód

{{Libia}}

[[Kategoria:Podział administracyjny Libii]]