text:
# Maria Poprzęcka
Maria Joanna Poprzęcka (ur. 20 października 1942 w Warszawie) – polska historyk sztuki, profesor doktor habilitowany, dyrektor Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego do 2008. Kierownik Podyplomowego Studium Muzealniczego IHS UW oraz kierownik Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce. Od 1998 do 2010 prezeska Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Członkini Polskiej Akademii Umiejętności oraz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

## Działalność
Zajmuje się głównie malarstwem XIX wieku – zarówno „wysokim”, jak i popularnym – usytuowanym w szerokim kontekście krytycznym i teoretycznym. W pracy naukowej istotne są dla niej zagadnienia metodologiczne i aksjologiczne, zwłaszcza wynikające z badań nad sztuką nowoczesną.
Jest organizatorką konferencji metodologicznych w Nieborowie i autorką opracowań cyklicznych publikacji materiałów konferencyjnych z tych spotkań. Publikuje recenzje i felietony w „Dwutygodniku”.
Należała do Rady Fundacji Książąt Czartoryskich. Od września 2005 do marca 2007 należała do Rady Programowej i Rady Muzeum mającego powstać Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Została członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010.
Obecnie profesor zwyczajny w Kolegium „Artes Liberales” Wydziału „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego.
Członek Rady Powierniczej Zamku Królewskiego w Warszawie.

## Nagrody i odznaczenia
W 2003 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”. W 2009 otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia w kategorii eseju za książkę Inne obrazy, a w 2010 Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za książkę Arcydzieła malarstwa polskiego. W 2012 została laureatką złotego medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za zasługi w zakresie ochrony dziedzictwa. W 2014 uhonorowana Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. Mieczysława i Ksawerego Pruszyńskich. W 2021 przyznano jej Nagrodę im. Kazimierza Wyki za całokształt twórczości. W 2025 została nominowana do Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida za książkę „Śmierć przed obrazem. O sztuce, starości i znikaniu” (wyd. słowo/obraz terytoria).

## Publikacje
- Kuźnia: mit, alegoria, symbol (redakcja Jan Białostocki; Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1972);
- Akademizm, (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1977; wydanie drugie: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1980, ISBN 83-221-0104-X; wydanie trzecie rozszerzone: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1989, ISBN 83-221-0448-0;
- Czas wyobrażony. O sposobach opowiadania w polskim malarstwie XIX w. (Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1986; seria: Rozprawy Uniwersytetu Warszawskiego. Dissertationes Universitatis Varsoviensis, 0509-7177, 255);
- Polskie malarstwo salonowe (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe,, Warszawa 1991, ISBN 83-221-0584-3);
- Arcydzieła malarstwa polskiego. Masterpieces of Polish painting (tł. na język angielski Aleksandra Rodzińska-Chojnowska; Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1997, ISBN 83-213-3949-2; liczne wznowienia);
- O złej sztuce (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1998, ISBN 83-221-0691-2);
- Pochwała malarstwa. Studia z historii i teorii sztuki (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2000, ISBN 83-88560-10-7);
- Galeria. Sztuka patrzenia (Wydawnictwo Stentor, Warszawa 2003, ISBN 83-89315-23-8);
- Kochankowie z masakrą w tle i inne eseje o malarstwie historycznym (Wydawnictwo Stentor, Warszawa 2004, ISBN 83-89315-37-8);
- Akt polski (Edipresse Polska, Warszawa 2006, ISBN 83-7477-066-X; seria: Kolekcja "Przekroju" Malarze Polscy, t. 14);
- Inne obrazy. Oko, widzenie, sztuka. Od Albertiego do Duchampa (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2008, ISBN 978-83-7453-808-4; wydanie drugie: Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2013, ISBN 978-83-7453-152-8);
- 55 skarbów Polski. Treasures of Poland (tł. na ang. Joanna Holzman; Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2012, ISBN 978-83-213-4745-5; wydanie drugie jako: Skarby sztuki w Polsce. Treasures of Poland: Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2017, ISBN 978-83-213-5015-8);
- Uczta bogiń. Kobiety, sztuka i życie (Wydawnictwo "Agora", Warszawa 2012, ISBN 978-83-268-0766-4);
- Na oko (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria-Narodowy Instytut Audiowizualny, Gdańsk-Warszawa 2015, ISBN 978-83-7453-394-2);
- Impas. Opór, utrata, niemoc, sztuka (Fundacja Terytoria Książki, Gdańsk 2019, ISBN 978-83-7908-142-4);
- Śmierć przed obrazem. O sztuce, starości i znikaniu (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2024, ISBN 978-83-8325-128-8).

## Udział w pracach zbiorowych, opracowania (wybór)
- Teoretycy, artyści, krytycy o sztuce 1700–1870 (wybór, przedmowa i komentarz; wspólnie z Elżbietą Grabską; Warszawa 1974, seria: Historia doktryn artystycznych. Wybór tekstów, cz. 2; wydanie drugie uzupełnione: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1989, ISBN 83-01-08654-8);
- Sztuka dzisiaj. Materiały Sesji Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Warszawa, listopad 2001 (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2002, ISBN 83-88341-04-9);
- Widoki władzy. Konrad Pustoła (teksty: Maciej Gdula, Grzegorz Jankowicz, Marek Krajewski, Adam Mazur, Grzegorz Piątek, Maria Poprzęcka, Konrad Pustoła, Jarosław Trybuś; zespół redakcyjny: Magdalena Kobus, Ela Petruk, Bogna Świątkowska; Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62418-11-4);
- Hipotezy i hipostazy.  Hypotheses and hypostases. Łukasz Huculak (autorzy tekstów: Bogusław Deptuła, Maria Poprzęcka; tłumaczenie Anita Wincencjusz-Patyn; Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Geppert-Muzeum Regionalne, Wrocław-Stalowa Wola 2012, ISBN 978-83-60520-69-7);
- Róża jest różą - Rose is a rose (katalog wystawy Biura Wystaw Artystycznych w Tarnowie, 10 października - 24 listopada 2013 r.; Redakcja: Ewa Łączyńska-Widz, Jadwiga Sawicka; autorzy: Adam Bartosz, William Blake, Urszula Gieroń, Katarzyna Górawska, Aleksandra Jackowska, Ewa Łączyńska-Widz, Katarzyna Nalezińska, Maria Poprzęcka, Jadwiga Sawicka, Gertruda Stein; Biuro Wystaw Artystycznych, Tarnów 2013, ISBN 978-83-935538-8-4);
- Fakt, fikcja i fotografia albo Co się zdarzyło we Freshwater (zawiera: Virginia Woolf: Freshwater. Komedia, Julia Margaret Cameron, Maria Poprzęcka: Szaleństwa babki Julii, Magda Heydel: "Daleko wam do niej". Virginia Woolf. Julia Margaret Cameron i kobiece fotografie niekonwencjonalne; pomysł, wstęp i przekład Magda Heydel; Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, Kraków 2013, ISBN 978-83-240-2114-7);
- Historia sztuki wobec globalizacji (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2013, ISBN 978-83-88341-72-4);
- Historyczna rezydencja we współczesnym mieście (redakcja; Materiały z konferencji w Warszawie 12-14 października 2012 r.; Ośrodek Badań nad Epoką Stanisławowską. Muzeum Łazienki Królewskie, Warszawa 2014, ISBN 978-83-64178-19-1);
- Łazienki - pamięć i niepamięć (zawiera ponadto: Wiktor Jerofiejew: Natura wolności. Łazienki między Wschodem a Zachodem w przekładzie Michała B. Jagiełły; dwa eseje o Łazienkach Królewskich: o historii parku i jego roli jako miejsca pamięci znaczących wydarzeń w historii kraju oraz o architekturze i klimacie Łazienek jako świadectwach związku kultury polskiej z Zachodem. Publikacja zawiera ryciny ze zrealizowanymi i niezrealizowanymi projektami budowli w Łazienkach autorstwa Jana Christiana Kamsetzera, Dominika Merliniego i Vincenzo Brenny; Muzeum Łazienki Królewskie, Warszawa 2014);
- Obraz między kultem a lękiem (redakcja; zawiera: Michał Janocha: Ikonoklazm wczoraj i dziś, Antoni Ziemba: Późnośredniowieczne oblicza Chrystusa, Maria Poprzęcka: Gioconda - fetysz i ofiara, Waldemar Baraniewski: Zachować - zniszczyć - przekształcić; Wydawnictwo Pracownia, Gdańsk 2015, ISBN 978-83-89945-90-7);
- Obraz żywy (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2015, ISBN 978-83-943684-3-2);
- Sztuka w naszym wieku. Kolekcje Zachęty - Narodowej Galerii Sztuki oraz Fundacji Sztuki Polskiej ING - Art in our age. Collections of Zachęta - National Gallery of Art and the ING Polish Art Foundation (publikacja towarzysząca wystawie w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki, 12.12.2015 r.-31.01.2016 r.; autorzy: Jakub Banasiak, Kamila Bondar, Klara Czerniewska, Sebastian Cichocki, Marta Czyż, Oskar Dawicki, Łukasz Gorczyca, Dorota Jarecka, Ewa Łączyńska-Widz, Krzysztof Nowakowski, Maria Poprzęcka, Dawid Radziszewski, Karol Sienkiewicz, Hanna Wróblewska, Iwo Zmyślony, Szymon Żydek; redakcja Magdalena Miecznicka; tłumaczenie Soren Gauger; Fundacja Sztuki Polskiej ING-Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2015, ISBN 978-83-931382-2-7);
- XYZ. O profesorze Mieczysławie Porębskim (teksty: Krystyna Czerni, Maria Poprzęcka, Jerzy Porębski, Maria Anna Potocka; Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków 2015, ISBN 978-83-62435-19-7);
- Magia kwadratu. The magic of the square (autorzy tekstów: Bogusław Deptuła, Paweł Drabarczyk, Krystyna Greub-Frącz, Maria Poprzęcka; redakcja Bogusław Deptuła, Paweł Drabarczyk; tłumaczenie: Ewa Kanigowska-Giedroyć, Aleksandra Sobczak; Wystawa: Państwowa Galeria Sztuki, Sopot, 7 października 2016 r. - 29 stycznia 2017 r. Tekst równoległy w języku polskim i angielskim; Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2016, ISBN 978-83-8040-027-6);
- Sztuka przeciwko historii sztuki (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2017, ISBN 978-83-88341-98-4; seria: Studia z Metodologii Historii Sztuki);
- Sztuka w sztuce. Art in art (katalog wystawy w Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków, 28 kwietnia - 1 października 2017 r.; tekst równoległy w języku polskim i angielskim; teksty: W. J. T. Mitchell, Maria Poprzęcka, Maria Anna Potocka, Joanna Wojnicka; redakcja: Delfina Jałowik, Monika Kozioł, Maria Anna Potocka; przekład Ben Koszalka, Anda MacBride, Anna Rucińska-Barnaś; Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków 2017, ISBN 978-83-65851-00-0);
- Artysta/kurator (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2019, ISBN 978-83-953155-6-5; seria: Studia z Metodologii Historii Sztuki);
- Jacek Sempoliński. Z malarstwem sobie poradzę. Galeria aTAK, Warszawa - I think I can handle painting. aTAK Gallery, Warsaw 16 V - 31 VII 2019 (nota biograficzna Agnieszka Szewczyk; tłumaczenie Teresa Ossowska; Galeria aTAK, Warszawa 2019, ISBN 978-83-951488-1-1);
- Każdemu jego śmietnik. Szkice o śmieciach i śmietniskach (autorzy: Beata Chomątowska, Paweł Dunin-Wąsowicz, Natasza Goerke, Zbigniew Mikołejko, Włodzimierz Karol Pessel, Maria Poprzęcka, Małgorzata Rejmer, Anda Rottenberg, Filip Springer, Ziemowit Szczerek, Krzysztof Środa, Ilona Wiśniewska, Urszula Zajączkowska; Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2019, ISBN 978-83-8049-921-8);
- Jan Dobkowski (redakcja Marika Kuźmicz; teksty: Jakub Dąbrowski, Marianna Dobkowska, Marika Kuźmicz, Maria Poprzęcka, Post Brothers; przekład: Łukasz Mojsak, Karol Waniek; Fundacja Arton, Warszawa 2020, ISBN 978-83-956488-3-0);
- My i psy, psy i my. Us and dogs, dogs and us (katalog wystawy Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, 15 października 2021 r. - 16 stycznia 2022 r.; teksty: Bogusław Deptuła, Maria Poprzęcka, Milena Niedziela; tłumaczenia Paulina Bożek; Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2021, ISBN 978-83-8040-087-0);
- Michał Stonawski (katalog wystawy w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 23 lipca - 2 października 2022 r.; tekst równolegle w języku polskim i w przekładzie angielskim; redakcja Agnieszka Mazoń; teksty: Andrzej Bednarczyk, Agnieszka Mazoń, Maria Poprzęcka, Maria Anna Potocka, Michał Stonawski; przekład Anda MacBride; Wydawnictwo Bunkier, Kraków 2022, ISBN 978-83-62224-90-6);
- Edward Dwurnik. Robotnicy - Workers (eseje: Maria Poprzęcka, Jörg Heiser, Łukasz Gorczyca; inne teksty: Teresa Gierzyńska, Pola Dwurnik, Daniel Ożga, Osman Djajadisastra; tłumaczenie: Michał Golubiewski; Fundacja Edwarda Dwurnika, Warszawa 2023, ISBN 978-83-967626-0-3);
- Andrzej Wróblewski. Exhibiting (redakcja: Magdalena Ziółkowska, Wojciech Grzybała; autorzy: Noit Banai, Marek Bieńczyk, Adam Boniecki, Marzenna Ciechańska, Maja and Reuben Fowkes, Soren Gauger, Eckhart Gillen, Zofia Gołubiew, Wojciech Grzybała, Owen Hatherley, Tom Holert, Dorota Jarecka, Joanna Kiliszek, Aleksander Kościów, Eryk Krasucki, Anna Król, Mira Marcinów, Zbigniew Mikołejko, Ania Muszyńska, Ruth Noack, Robert Piłat, Martin Pollack, Maria Poprzęcka, Dieter Roelstraete, Tadeusz Różewicz, Marek Sobczyk, Olga Stanisławska, Agnieszka Szewczyk, Steven ten Thije, Martin Waldmeier, Marta Wróblewska, Andrzej Wróblewski, Magdalena Ziółkowska; translations: Joanna Figiel, Soren Gauger, Krzysztof Kościuczuk, Aaron Shoichet, Joanna Trzeciak-Huss; Hatje Cantz Verlag GmbH-Fundacja Andrzeja Wróblewskiego, Berlin-Warszawa 2024, ISBN 978-3-7757-5153-7 ISBN 978-83-935822-3-5);
- Nie wiem (wstęp: Filip Springer; autorzy: Ewa Łętowska, Aleksandra Przegalińska-Skierkowska, Anna Nacher, Tadeusz Sławek, Inga Iwasiów, Adam Leszczyński, Agnieszka Holland, Jerzy Hausner, Julia Fiedorczuk, Janina Ochojska, Michał Buchowski, Adam Ringer, Wilhelm Sasnal, Jarosław Mikołajewski, Anda Rottenberg, Zbigniew Mikołejko, Grzegorz Gorzelak, Hanna Krall, Anna Streżyńska, Maria Poprzęcka, Zbigniew Karaczun, Andrzej Zybała, Edwin Bendyk, Ryszard Koziołek, Ewa Kuryłowicz, Marek Krajewski, Andrzej Leder, Stanisław Obirek, Magda Heydel, Łukasz Andrzej Turski; Wydawnictwo Dowody, Warszawa 2024, ISBN 978-83-65970-19-0).

title: Maria Poprzęcka

wikitext:
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Maria Joanna Poprzęcka
 |grafika                   = 2025.03.20. Maria Poprzecka Photo Mariusz Kubik 01.JPG
 |opis grafiki              = Maria Poprzęcka <br> Warszawa, 20 marca 2025
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = humanistycznych
 |specjalność               = historia i teoria sztuki
 |almamater                 = Uniwersytet Warszawski
 |aktywność zawodowa        = Nauczyciel akademicki
 |miejsce urodzenia         = Warszawa
 |data urodzenia            = 20 października 1942
 |odznaczenia               = {{Order|OOP|KK}} {{Order|GA|Z}}
 |jednostka1 typ            = Uczelnia
 |jednostka1 nazwa          = Uniwersytet Warszawski
 |jednostka podrz1 typ      = Kolegium
 |jednostka podrz1 nazwa    = [[Kolegium Artes Liberales|Artes Liberales]]
 |stanowisko1               = profesor zwyczajny
 |profesura data            = 19 listopada 1993
 |status pan                = Wydział Nauk Humanistycznych i Społecznych, Komitet Nauk o Sztuce
 |status pau                = Wydział Filologiczny, Komisja Historii Sztuki
}}
{{Commons|Category:Maria Poprzęcka}}
[[Plik:Poprzęcka.jpg|thumb|Prof. Maria Poprzęcka ze statuetką Nagrody Literackiej "Gdynia" w kategorii "eseistyka" (13 czerwca 2009)]]
[[Plik:2025.03.20. Maria Poprzecka Photo Mariusz Kubik 04.JPG|thumb|Maria Poprzęcka z egzemplarzem swojej książki ''Śmierć przed obrazem'' (2025)]]
[[Plik:2025.03.20. Anda Rottenberg and Maria Poprzecka Photo Mariusz Kubik.JPG|thumb|z [[Anda Rottenberg|Andą Rottenberg]] w [[Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie]] (20 marca 2025)]]
'''Maria Joanna Poprzęcka''' (ur. [[20 października]] [[1942]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – polska historyk sztuki, [[tytuł profesora|profesor]] [[Habilitacja|doktor habilitowany]], dyrektor [[Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego|Instytutu Historii Sztuki]] [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]] do 2008. Kierownik Podyplomowego Studium Muzealniczego IHS UW oraz kierownik Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce<ref>{{cytuj |url = https://web.archive.org/web/20100406090310/http://www.ihs.uw.edu.pl/user/25 |tytuł = Maria Poprzęcka |opublikowany = Instytut Historii Sztuki UW |data dostępu = 2010-04-11}}</ref>. Od 1998 do 2010 prezeska [[Stowarzyszenie Historyków Sztuki|Stowarzyszenia Historyków Sztuki]]. Członkini [[Polska Akademia Umiejętności|Polskiej Akademii Umiejętności]] oraz [[Towarzystwo Naukowe Warszawskie|Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]].

== Działalność ==
Zajmuje się głównie malarstwem XIX wieku – zarówno „wysokim”, jak i popularnym – usytuowanym w szerokim kontekście krytycznym i teoretycznym. W pracy naukowej istotne są dla niej zagadnienia metodologiczne i aksjologiczne, zwłaszcza wynikające z badań nad sztuką nowoczesną.

Jest organizatorką konferencji metodologicznych w [[Nieborów (województwo łódzkie)|Nieborowie]] i autorką opracowań cyklicznych publikacji materiałów konferencyjnych z tych spotkań. Publikuje recenzje i felietony w „[[Dwutygodnik (czasopismo)|Dwutygodniku]]”.

Należała do Rady [[Fundacja Książąt Czartoryskich|Fundacji Książąt Czartoryskich]]. Od września 2005 do marca 2007 należała do Rady Programowej i Rady Muzeum mającego powstać [[Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie]].

Została członkiem komitetu poparcia [[Bronisław Komorowski|Bronisława Komorowskiego]] przed przyspieszonymi [[Wybory prezydenckie w Polsce w 2010 roku|wyborami prezydenckimi 2010]]<ref>{{cytuj |url = https://web.archive.org/web/20140904063114/http://wybory.onet.pl/prezydenckie-2010/aktualnosci/komitet-poparcia-bronislawa-komorowskiego,5,3225747,aktualnosc.html |tytuł = Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego |data = 2010-05-16 |opublikowany = [[onet.pl]] |data dostępu = 2014-04-26}}</ref>.

Obecnie profesor zwyczajny w [[Kolegium Artes Liberales|Kolegium „Artes Liberales”]] Wydziału „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego<ref>{{Cytuj |autor = Kolegium Artes Liberales |tytuł = Plan studiów II stopnia artes liberales |data dostępu = 2016-03-03 |url = http://clas.mish.uw.edu.pl/sites/default/files/obrazki/plan_studiow_ii_stopnia_artes_liberales_na_2015-2016-uzup-2.pdf}}</ref>.

Członek Rady Powierniczej Zamku Królewskiego w Warszawie<ref>{{Cytuj |tytuł = Spotkanie Rady Powierniczej Zamku Królewskiego w Warszawie MKiDN – 2015 |data dostępu = 2024-01-13 |url = http://www.mkidn.gov.pl/pages/posts/spotkanie-rady-powierniczej-zamku-krolewskiego-w-warszawie-5252.php |język = pl}}</ref>.

== Nagrody i odznaczenia ==
W 2003 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] „za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”<ref>{{cytuj stronę |url = https://www.prezydent.pl/kancelaria/archiwum/archiwum-aleksandra-kwasniewskiego/aktualnosci/rok-2003/odznaczenia-w-palacu-prezydenckim-w-dniu-swieta-narodowego-3-maja,30210,archive |tytuł = Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim w dniu święta narodowego 3 Maja |data = 2003-05-03 |opublikowany = prezydent.pl |data dostępu = 2010-04-11}}</ref><ref>{{Monitor Polski|2003|42|627}}.</ref>. W 2009 otrzymała [[Nagroda Literacka Gdynia|Nagrodę Literacką Gdynia]] w kategorii eseju za książkę ''Inne obrazy''<ref>{{cytuj stronę |url = https://wyborcza.pl/7,75410,6717098,nagroda-literacka-gdynia-dla-tkaczyszyn-dyckiego-swietlickiego.html |tytuł = Nagroda Literacka Gdynia dla Tkaczyszyn-Dyckiego, Świetlickiego i Poprzęckiej |autor = Przemysław Gulda |data = 2009-06-14 |opublikowany = wyborcza.pl |data dostępu = 2009-06-16}}</ref>, a w 2010 Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za książkę ''Arcydzieła malarstwa polskiego''<ref>{{cytuj stronę |url = https://wyborcza.pl/7,75410,8013887,polscy-artysci-roku.html |tytuł = Polscy artyści roku |autor = sub |data = 2010-06-15 |opublikowany = wyborcza.pl |data dostępu = 2010-06-17}}</ref>. W 2012 została laureatką złotego [[Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”|medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]] za zasługi w zakresie ochrony dziedzictwa<ref>{{Cytuj |tytuł = MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis |data dostępu = 2019-12-03 |url = https://www.gov.pl/web/kultura/lista-laureatow-medalu-zasluzony-kulturze-gloria-artis |język = pl}}</ref>. W 2014 uhonorowana Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. Mieczysława i Ksawerego Pruszyńskich. W 2021 przyznano jej [[Nagroda im. Kazimierza Wyki|Nagrodę im. Kazimierza Wyki]] za całokształt twórczości<ref>{{Cytuj |tytuł = Prof. Maria Poprzęcka laureatką Nagrody im. Kazimierza Wyki |data dostępu = 2021-07-15 |opublikowany = mck.krakow.pl |url = https://mck.krakow.pl/aktualnosci/369 |język = pl}}</ref>. W 2025 została nominowana do [[Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida|Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida]] za książkę „Śmierć przed obrazem. O sztuce, starości i znikaniu” (wyd. słowo/obraz terytoria)<ref>{{Cytuj |tytuł = Ogłoszono nominacje do Nagród im. Cypriana Kamila Norwida |data dostępu = 2025-07-17 |opublikowany = dzieje.pl |url = https://dzieje.pl/wiadomosci/ogloszono-nominacje-do-nagrod-im-cypriana-kamila-norwida}}</ref>.

== Publikacje ==
* ''[http://archiv.ub.uni-heidelberg.de/artdok/volltexte/2014/2666 Kuźnia: mit, alegoria, symbol]'' (redakcja [[Jan Białostocki]]; Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1972);
* ''[http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka1977 Akademizm]'', (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1977; wydanie drugie: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1980, {{ISBN|832210104X}}; wydanie trzecie rozszerzone: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1989, {{ISBN|8322104480}};
* ''[http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka1986 Czas wyobrażony. O sposobach opowiadania w polskim malarstwie XIX w.]'' (Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1986; seria: Rozprawy Uniwersytetu Warszawskiego. Dissertationes Universitatis Varsoviensis, 0509-7177, 255);
* ''[http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka1991 Polskie malarstwo salonowe]'' (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe,, Warszawa 1991, {{ISBN|8322105843}});
* ''Arcydzieła malarstwa polskiego. Masterpieces of Polish painting'' (tł. na język angielski Aleksandra Rodzińska-Chojnowska; Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1997, {{ISBN|8321339492}}; liczne wznowienia);
* ''[http://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka1998 O złej sztuce]'' (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1998, {{ISBN|8322106912}});
* ''[https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka2000 Pochwała malarstwa. Studia z historii i teorii sztuki]'' (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2000, {{ISBN|8388560107}});
* ''Galeria. Sztuka patrzenia'' (Wydawnictwo Stentor, Warszawa 2003, {{ISBN|8389315238}});
* ''Kochankowie z masakrą w tle i inne eseje o malarstwie historycznym'' (Wydawnictwo Stentor, Warszawa 2004, {{ISBN|8389315378}});
* ''[https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka2006 Akt polski]'' (Edipresse Polska, Warszawa 2006, {{ISBN|837477066X}}; seria: Kolekcja "Przekroju" Malarze Polscy, t. 14);
* ''[https://digi.ub.uni-heidelberg.de/diglit/poprzecka2008 Inne obrazy. Oko, widzenie, sztuka. Od Albertiego do Duchampa]'' (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2008, {{ISBN|9788374538084}}; wydanie drugie: Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2013, {{ISBN|9788374531528}});
* '' 55 skarbów Polski. Treasures of Poland'' (tł. na ang. Joanna Holzman; Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2012, {{ISBN|9788321347455}}; wydanie drugie jako: ''Skarby sztuki w Polsce. Treasures of Poland'': Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2017, {{ISBN|9788321350158}});
* ''Uczta bogiń. Kobiety, sztuka i życie'' (Wydawnictwo "Agora", Warszawa 2012, {{ISBN|9788326807664}});
* ''Na oko'' (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria-Narodowy Instytut Audiowizualny, Gdańsk-Warszawa 2015, {{ISBN|9788374533942}});
* ''Impas. Opór, utrata, niemoc, sztuka'' (Fundacja Terytoria Książki, Gdańsk 2019, {{ISBN|9788379081424}});
* ''Śmierć przed obrazem. O sztuce, starości i znikaniu'' (Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2024, {{ISBN|9788383251288}}).

== Udział w pracach zbiorowych, opracowania (wybór) ==
* ''Teoretycy, artyści, krytycy o sztuce 1700–1870'' (wybór, przedmowa i komentarz; wspólnie z [[Elżbieta Grabska-Wallis|Elżbietą Grabską]]; Warszawa 1974, seria: Historia doktryn artystycznych. Wybór tekstów, cz. 2; wydanie drugie uzupełnione: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1989, {{ISBN|8301086548}});
* ''Sztuka dzisiaj. Materiały Sesji Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Warszawa, listopad 2001'' (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2002, {{ISBN|8388341049}});
* ''Widoki władzy. Konrad Pustoła'' (teksty: [[Maciej Gdula]], [[Grzegorz Jankowicz]], [[Marek Krajewski (socjolog)|Marek Krajewski]], [[Adam Mazur]], [[Grzegorz Piątek]], Maria Poprzęcka, [[Konrad Pustoła]], [[Jarosław Trybuś]]; zespół redakcyjny: Magdalena Kobus, Ela Petruk, [[Bogna Świątkowska]]; Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Warszawa 2011, {{ISBN|9788362418114}});
* ''Hipotezy i hipostazy.  Hypotheses and hypostases. [[Łukasz Huculak]]'' (autorzy tekstów: [[Bogusław Deptuła]], Maria Poprzęcka; tłumaczenie Anita Wincencjusz-Patyn; Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Geppert-Muzeum Regionalne, Wrocław-Stalowa Wola 2012, {{ISBN|9788360520697}});
* ''Róża jest różą - Rose is a rose'' (katalog wystawy Biura Wystaw Artystycznych w Tarnowie, 10 października - 24 listopada 2013 r.; Redakcja: Ewa Łączyńska-Widz, Jadwiga Sawicka; autorzy: [[Adam Bartosz]], [[William Blake]], Urszula Gieroń, Katarzyna Górawska, Aleksandra Jackowska, Ewa Łączyńska-Widz, Katarzyna Nalezińska, Maria Poprzęcka, [[Jadwiga Sawicka]], [[Gertrude Stein|Gertruda Stein]]; Biuro Wystaw Artystycznych, Tarnów 2013, {{ISBN|9788393553884}});
*  ''Fakt, fikcja i fotografia albo Co się zdarzyło we Freshwater'' (zawiera: [[Virginia Woolf]]: ''Freshwater. Komedia'', ''Julia Margaret Cameron'', Maria Poprzęcka: ''Szaleństwa babki Julii'', [[Magda Heydel]]: ''"Daleko wam do niej". Virginia Woolf. Julia Margaret Cameron i kobiece fotografie niekonwencjonalne''; pomysł, wstęp i przekład [[Magda Heydel]]; Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, Kraków 2013, {{ISBN|9788324021147}});
* ''Historia sztuki wobec globalizacji'' (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2013, {{ISBN|9788388341724}});
* ''Historyczna rezydencja we współczesnym mieście'' (redakcja; Materiały z konferencji w Warszawie 12-14 października 2012 r.; Ośrodek Badań nad Epoką Stanisławowską. Muzeum Łazienki Królewskie, Warszawa 2014, {{ISBN|9788364178191}});
* ''Łazienki - pamięć i niepamięć'' (zawiera ponadto: [[Wiktor Jerofiejew]]: ''Natura wolności. Łazienki między Wschodem a Zachodem'' w przekładzie Michała B. Jagiełły; dwa eseje o Łazienkach Królewskich: o historii parku i jego roli jako miejsca pamięci znaczących wydarzeń w historii kraju oraz o architekturze i klimacie Łazienek jako świadectwach związku kultury polskiej z Zachodem. Publikacja zawiera ryciny ze zrealizowanymi i niezrealizowanymi projektami budowli w Łazienkach autorstwa [[Jan Christian Kamsetzer|Jana Christiana Kamsetzera]], [[Dominik Merlini|Dominika Merliniego]] i [[Vincenzo Brenna|Vincenzo Brenny]]; Muzeum Łazienki Królewskie, Warszawa 2014);
* ''Obraz między kultem a lękiem'' (redakcja; zawiera: [[Michał Janocha]]: ''Ikonoklazm wczoraj i dziś'', [[Antoni Ziemba]]: ''Późnośredniowieczne oblicza Chrystusa'', Maria Poprzęcka: ''Gioconda - fetysz i ofiara'', [[Waldemar Baraniewski]]: ''Zachować - zniszczyć - przekształcić''; Wydawnictwo Pracownia, Gdańsk 2015, {{ISBN|9788389945907}});
* ''Obraz żywy'' (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2015, {{ISBN|9788394368432}});
* ''Sztuka w naszym wieku. Kolekcje Zachęty - Narodowej Galerii Sztuki oraz Fundacji Sztuki Polskiej ING - Art in our age. Collections of Zachęta - National Gallery of Art and the ING Polish Art Foundation'' (publikacja towarzysząca wystawie w Zachęcie - Narodowej Galerii Sztuki, 12.12.2015 r.-31.01.2016 r.; autorzy: Jakub Banasiak, Kamila Bondar, Klara Czerniewska, Sebastian Cichocki, Marta Czyż, Oskar Dawicki, Łukasz Gorczyca, Dorota Jarecka, Ewa Łączyńska-Widz, Krzysztof Nowakowski, Maria Poprzęcka, Dawid Radziszewski, Karol Sienkiewicz, [[Hanna Wróblewska]], Iwo Zmyślony, Szymon Żydek; redakcja Magdalena Miecznicka; tłumaczenie Soren Gauger; Fundacja Sztuki Polskiej ING-Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2015, {{ISBN|9788393138227}});
* ''XYZ. O profesorze Mieczysławie Porębskim'' (teksty: Krystyna Czerni, Maria Poprzęcka, Jerzy Porębski, Maria Anna Potocka; Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków 2015, {{ISBN|9788362435197}});
* ''Magia kwadratu. The magic of the square'' (autorzy tekstów: Bogusław Deptuła, Paweł Drabarczyk, Krystyna Greub-Frącz, Maria Poprzęcka; redakcja Bogusław Deptuła, Paweł Drabarczyk; tłumaczenie: Ewa Kanigowska-Giedroyć, Aleksandra Sobczak; Wystawa: Państwowa Galeria Sztuki, Sopot, 7 października 2016 r. - 29 stycznia 2017 r. Tekst równoległy w języku polskim i angielskim; Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2016, {{ISBN|9788380400276}});
* ''Sztuka przeciwko historii sztuki'' (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2017, {{ISBN|9788388341984}}; seria: Studia z Metodologii Historii Sztuki);
* ''Sztuka w sztuce. Art in art'' (katalog wystawy w Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków, 28 kwietnia - 1 października 2017 r.; tekst równoległy w języku polskim i angielskim; teksty: W. J. T. Mitchell, Maria Poprzęcka, Maria Anna Potocka, [[Joanna Wojnicka]]; redakcja: Delfina Jałowik, Monika Kozioł, Maria Anna Potocka; przekład Ben Koszalka, Anda MacBride, Anna Rucińska-Barnaś; Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków 2017, {{ISBN|9788365851000}});
* ''Artysta/kurator'' (redakcja; Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa 2019, {{ISBN|9788395315565}}; seria: Studia z Metodologii Historii Sztuki);
* ''Jacek Sempoliński. Z malarstwem sobie poradzę. Galeria aTAK, Warszawa - I think I can handle painting. aTAK Gallery, Warsaw 16 V - 31 VII 2019'' (nota biograficzna Agnieszka Szewczyk; tłumaczenie Teresa Ossowska; Galeria aTAK, Warszawa 2019, {{ISBN|9788395148811}});
* ''Każdemu jego śmietnik. Szkice o śmieciach i śmietniskach'' (autorzy: [[Beata Chomątowska]], [[Paweł Dunin-Wąsowicz]], [[Natasza Goerke]], [[Zbigniew Mikołejko]], Włodzimierz Karol Pessel, Maria Poprzęcka, [[Małgorzata Rejmer]], [[Anda Rottenberg]], [[Filip Springer]], [[Ziemowit Szczerek]], [[Krzysztof Środa]], [[Ilona Wiśniewska]], [[Urszula Zajączkowska]]; Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2019, {{ISBN|9788380499218}});
* ''[[Jan Dobkowski]]'' (redakcja Marika Kuźmicz; teksty: Jakub Dąbrowski, Marianna Dobkowska, Marika Kuźmicz, Maria Poprzęcka, Post Brothers; przekład: Łukasz Mojsak, Karol Waniek; Fundacja Arton, Warszawa 2020, {{ISBN|9788395648830}});
* ''My i psy, psy i my. Us and dogs, dogs and us'' (katalog wystawy Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, 15 października 2021 r. - 16 stycznia 2022 r.; teksty: Bogusław Deptuła, Maria Poprzęcka, Milena Niedziela; tłumaczenia Paulina Bożek; Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2021, {{ISBN|9788380400870}});
* ''[[Michał Stonawski]]'' (katalog wystawy w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 23 lipca - 2 października 2022 r.; tekst równolegle w języku polskim i w przekładzie angielskim; redakcja Agnieszka Mazoń; teksty: Andrzej Bednarczyk, Agnieszka Mazoń, Maria Poprzęcka, Maria Anna Potocka, Michał Stonawski; przekład Anda MacBride; Wydawnictwo Bunkier, Kraków 2022, {{ISBN|9788362224906}});
* ''[[Edward Dwurnik]]. Robotnicy - Workers'' (eseje: Maria Poprzęcka, Jörg Heiser, Łukasz Gorczyca; inne teksty: Teresa Gierzyńska, Pola Dwurnik, Daniel Ożga, Osman Djajadisastra; tłumaczenie: Michał Golubiewski; Fundacja Edwarda Dwurnika, Warszawa 2023, {{ISBN|9788396762603}});
* ''[[Andrzej Wróblewski]]. Exhibiting'' (redakcja: Magdalena Ziółkowska, Wojciech Grzybała; autorzy: Noit Banai, [[Marek Bieńczyk]], [[Adam Boniecki (duchowny)|Adam Boniecki]], Marzenna Ciechańska, Maja and Reuben Fowkes, Soren Gauger, Eckhart Gillen, Zofia Gołubiew, Wojciech Grzybała, Owen Hatherley, Tom Holert, Dorota Jarecka, Joanna Kiliszek, Aleksander Kościów, Eryk Krasucki, Anna Król, Mira Marcinów, Zbigniew Mikołejko, Ania Muszyńska, Ruth Noack, Robert Piłat, [[Martin Pollack]], Maria Poprzęcka, Dieter Roelstraete, [[Tadeusz Różewicz]], [[Marek Sobczyk]], Olga Stanisławska, Agnieszka Szewczyk, Steven ten Thije, Martin Waldmeier, Marta Wróblewska, Andrzej Wróblewski, Magdalena Ziółkowska; translations: Joanna Figiel, Soren Gauger, Krzysztof Kościuczuk, Aaron Shoichet, Joanna Trzeciak-Huss; Hatje Cantz Verlag GmbH-Fundacja Andrzeja Wróblewskiego, Berlin-Warszawa 2024, {{ISBN|9783775751537}} {{ISBN|9788393582235}});
* ''Nie wiem'' (wstęp: [[Filip Springer]]; autorzy: [[Ewa Łętowska]], [[Aleksandra Przegalińska|Aleksandra Przegalińska-Skierkowska]], [[Anna Nacher]], [[Tadeusz Sławek]], [[Inga Iwasiów]], [[Adam Leszczyński]], [[Agnieszka Holland]], [[Jerzy Hausner]], [[Julia Fiedorczuk]], [[Janina Ochojska]], [[Michał Buchowski]], Adam Ringer, [[Wilhelm Sasnal]], [[Jarosław Mikołajewski]], [[Anda Rottenberg]], Zbigniew Mikołejko, [[Grzegorz Gorzelak]], [[Hanna Krall]], [[Anna Streżyńska]], Maria Poprzęcka, [[Zbigniew Karaczun]], [[Andrzej Zybała]], [[Edwin Bendyk]], [[Ryszard Koziołek]], [[Ewa Kuryłowicz]], Marek Krajewski, [[Andrzej Leder]], [[Stanisław Obirek]], Magda Heydel, Łukasz Andrzej Turski; Wydawnictwo Dowody, Warszawa 2024, {{ISBN|9788365970190}}).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://al.uw.edu.pl/kadra/poprzecka-maria Prof. dr hab. Maria Poprzęcka; Wydział "Artes Liberales" Uniwersytetu Warszawskiego];
* [https://culture.pl/pl/tworca/maria-poprzecka Profil Marii Poprzęckiej na portalu Culture.pl];
* {{ludzie nauki|56418|osoba=prof. dr hab. Maria Joanna Poprzęcka|data dostępu=2009-03-29}};
* {{Cytuj |url = https://katalog.ub.uni-heidelberg.de/cgi-bin/search.cgi?sess=cca74282eb92144b0c1553e125a3aa6d&art=f&kat1=freitext&kat2=ti&kat3=au&op1=AND&op2=AND&var1=&var2=&var3=%22Poprz%C4%99cka%2C%20Joanna%20Maria%22&f[fac_onl]=1 |tytuł = Maria Poprzęcka: publikacje w cyfrowych zasobach Biblioteki Uniwersyteckiej w Heidelbergu |opublikowany = uni-heidelberg.de |data dostępu = 2019-08-14 |język = de |autor = |dostęp = otwarty}};
* [https://polona.pl/sets?searchCategory=&page=0&size=24&sort=OLDEST&criteria.creator.exact=Poprz%C4%99cka,%20Maria&copyright=false&searchLike= Maria Poprzęcka – publikacje] w bibliotece [[Polona]].

{{Laureaci nagrody im. J.Stajudy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Poprzęcka, Maria}}
[[Kategoria:Polscy historycy sztuki]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”]]
[[Kategoria:Laureaci Nagrody Literackiej Gdynia]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1942]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie]]
[[Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności]]
[[Kategoria:Członkowie Rady Muzeum przy Zamku Królewskim w Warszawie]]

title: Maria Joanna Poprzęcka

Data i miejsce urodzenia: 20 października 1942 · Warszawa

Alma Mater: Uniwersytet Warszawski

Profesura: 19 listopada 1993

Uczelnia: Uniwersytet Warszawski

Kolegium: Artes Liberales

Stanowisko: profesor zwyczajny


text:
# Władimir Grigorjew (łyżwiarz)
Władimir Władimirowicz Grigorjew (ros. Владимир Викторович Григорьев; ur. 8 sierpnia 1982 w Szostce na Ukrainie) – rosyjski łyżwiarz szybki, specjalizujący się w short tracku. Medalista olimpijski z Soczi.
Wcześniej reprezentował Ukrainę. W barwach tego kraju wystąpił na igrzyskach w Salt Lake City i w Turynie. W 2006 opuścił Ukrainę i został obywatelem rosyjskim. Decyzja o reprezentowaniu Rosji była motywowana niewielką liczbą bezpłatnych lodowisk na Ukrainie. Obecnie mieszka w Klinie. W 2012 w Calgary ustanowił rekord świata na 500 m. Zdobywając srebrny medal w Soczi został najstarszym medalistą olimpijskim w short tracku w historii.

wikiname: plwiki

title: Władimir Grigorjew (łyżwiarz)

in_language: pl

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Władimir Grigorjew
 |imię i nazwisko org       = {{k|ru|Владимир Григорьев}}
 |dyscyplina                = short track
 |grafika                   = Vladimir Putin and Viadimir Grigorev 24 February 2014.JPG
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 8 sierpnia 1982
 |miejsce urodzenia         = [[Szostka (Ukraina)|Szostka]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 178 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|RUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Soczi|2014|short track|złoto|([[Short track na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 – sztafeta mężczyzn|sztafeta 5000 m]])}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Soczi|2014|short track|srebro|([[Short track na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 – 1000 m mężczyzn|1000 m]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w short tracku]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Świata w Short Tracku 2013|Debreczyn 2013]]|sztafeta 5000 m}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   = Category:Viadimir Grigorev (short track speedskater)
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Władimir Władimirowicz Grigorjew''' ([[język rosyjski|ros.]] Владимир Викторович Григорьев; ur. [[8 sierpnia]] [[1982]] w [[Szostka (Ukraina)|Szostce]] na Ukrainie) – [[Rosja|rosyjski]] łyżwiarz szybki, specjalizujący się w [[short track]]u. Medalista olimpijski z Soczi.

Wcześniej reprezentował [[Ukraina|Ukrainę]]. W barwach tego kraju wystąpił na igrzyskach w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002|Salt Lake City]] i w [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006|Turynie]]. W 2006 opuścił Ukrainę i został obywatelem rosyjskim. Decyzja o reprezentowaniu Rosji była motywowana niewielką liczbą bezpłatnych lodowisk na Ukrainie. Obecnie mieszka w [[Klin (miasto)|Klinie]]. W 2012 w [[Calgary]] ustanowił rekord świata na 500 m. Zdobywając srebrny medal w Soczi został najstarszym medalistą olimpijskim w short tracku w historii.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.sochi2014.com/en/athlete-vladimir-grigorev Profil na sochi2014.com]

{{SORTUJ:Grigorjew, Władimir}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Szostce (Ukraina)]]
[[Kategoria:Łyżwiarze szybcy (short track) na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002]]
[[Kategoria:Łyżwiarze szybcy (short track) na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Łyżwiarze szybcy (short track) na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014]]
[[Kategoria:Rosyjscy łyżwiarze szybcy (short track)]]
[[Kategoria:Rosyjscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Soczi 2014)]]
[[Kategoria:Ukraińscy łyżwiarze szybcy (short track)]]
[[Kategoria:Ukraińscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002)]]
[[Kategoria:Ukraińscy olimpijczycy (Turyn 2006)]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1982]]

title: · Władimir GrigorjewВладимир Григорьев

Data i miejsce urodzenia: 8 sierpnia 1982 · Szostka

title: Dorobek medalowy

złoto: Soczi 2014 · short track · (sztafeta 5000 m)

srebro:
Soczi 2014 · short track · (1000 m)
Debreczyn 2013 · sztafeta 5000 m


text:
# Przeziorowa Turnia
Przeziorowa Turnia słow. Prostredná Bielovodská veža, 1848 m) – turnia we wschodniej grani masywu Młynarza (dokładnie Wielkiego Młynarza) w słowackiej części Tatr Wysokich. Oddzielona jest od Nawiesistej Turni (na wschodzie) siodłem Niżniej Białowodzkiej Przełączki. W grani łączącej Przeziorową Turnię z Upłaziastą Turnią znajdują się kolejno:
- Przeziorowa Szczerbina (1833 m),
- Przeziorowy Ząb (1849 m),
- Upłaziasta Przełączka (1839 m)[3][2].

Południowa ściana Przeziorowej ma wysokość około 100 m i opada do górnej części Białowodzkiego Żlebu. Od prawej strony ograniczona jest litym filarem. Po jego lewej stronie opada z wierzchołka turni trawiasta depresja, u podnóża której znajduje się 20-metrowe usypisko, powstałe w wyniku obsunięcia się darni. Na północną stronę turnia opada 280-metrowej wysokości ścianą. Jej dolna część jest trawiasto-skalista, miejscami bardzo krucha. Przechodzi w grzędę oddzielająca Młynarczykowy Żleb od Młynarkowego Żlebu. Dolna ostroga tej grzędy kończy się na mokrych progach tych żlebów. Około 100 m powyżej nich ściana rozszerza się i tworzy duży, trawiasty taras. Powyżej niego znajduje się górna część ściany o wysokości około 180 m. Zbudowana jest z litej skały silnie poprzerastanej trawkami. Środkową część ściany stanowi wielkie zacięcie, którym prowadzi droga wspinaczkowa nr 2. Droga nr 3 prowadzi filarem po lewej stronie zacięcia.
Nazwa turni pochodzi od tego, że znajduje się w niej otwór (w gwarze podhalańskiej przezior). W istocie są to 3 okna skalne w zachodniej grani. Są widoczne z Doliny Białej Wody.

## Drogi wspinaczkowe
Pierwszego wejścia turystycznego (przy przejściu granią) na wierzchołek Przeziorowej Turni dokonali zapewne Jan Humpola i Mieczysław Świerz, a miało to miejsce 14 lipca 1924 r..
1. Z Przeziorowej Szczerbiny; II w skali tatrzańskiej, czas przejścia 10 min
2. Prawą częścią ściany północnej; IV+, A0, 7 godz.
3. Środkową częścią ściany północnej; V, 4 godz.[4].

- Widok z Doliny Litworowej. Widoczny otwór w turni
- Widok w zbliżeniu od północy

title: Przeziorowa Turnia

wikitext:
{{Góra infobox
 |nazwa                 = Przeziorowa Turnia
 |nazwa oryginalna      =
 |grafika               = Młynarz a9.jpg
 |opis grafiki          = Przeziorowa Turnia (wśród podpisanych formacji)
 |państwo               = SVK
 |położenie             =
 |pasmo                 = [[Tatry]], [[Karpaty]]
 |wysokość              = 1848
 |kod mapy              = Tatry
 |wybitność             = 15
 |data zdobycia         = 14 lipca 1924
 |pierwsze wejście      = Jan Humpola i Mieczysław Świerz
 |data zdobycia zimą    =
 |pierwsze wejście zimą =
 |wariant mapy          = SVK
 |współrzędne           = 49°11′36.4″N 20°6′31.8″E
 |commons               = category:Prostredná Bielovodská veža
}}
'''Przeziorowa Turnia''' {{w języku|sk|Prostredná Bielovodská veža}}<ref name=slownik/>, 1848 m<ref name=ugkk/>) – [[turnia]] we wschodniej grani masywu [[Młynarz (Tatry)|Młynarza]] (dokładnie [[Wielki Młynarz|Wielkiego Młynarza]]) w [[Słowacja|słowackiej]] części [[Tatry Wysokie|Tatr Wysokich]]. Oddzielona jest od [[Nawiesista Turnia|Nawiesistej Turni]] (na wschodzie) siodłem [[Niżnia Białowodzka Przełączka|Niżniej Białowodzkiej Przełączki]]. W grani łączącej Przeziorową Turnię z [[Upłaziasta Turnia|Upłaziastą Turnią]] znajdują się kolejno:
* [[Przeziorowa Szczerbina]] (1833 m),
* [[Przeziorowy Ząb]] (1849 m),
* [[Upłaziasta Przełączka]] (1839 m)<ref name=atlas/><ref name=ugkk/>.
Południowa ściana Przeziorowej ma wysokość około 100 m i opada do górnej części [[Białowodzki Żleb|Białowodzkiego Żlebu]]. Od prawej strony ograniczona jest litym [[filar (geomorfologia)|filarem]]. Po jego lewej stronie opada z wierzchołka turni trawiasta [[depresja (geomorfologia)|depresja]], u podnóża której znajduje się 20-metrowe usypisko, powstałe w wyniku obsunięcia się darni. Na północną stronę turnia opada 280-metrowej wysokości ścianą. Jej dolna część jest trawiasto-skalista, miejscami bardzo [[kruszyzna|krucha]]. Przechodzi w [[grzęda (geomorfologia)|grzędę]] oddzielająca [[Młynarczykowy Żleb]] od [[Młynarkowy Żleb|Młynarkowego Żlebu]]. Dolna ostroga tej grzędy kończy się na mokrych progach tych żlebów. Około 100 m powyżej nich ściana rozszerza się i tworzy duży, trawiasty taras. Powyżej niego znajduje się górna część ściany o wysokości około 180 m. Zbudowana jest z litej skały silnie poprzerastanej trawkami. Środkową część ściany stanowi wielkie [[zacięcie]], którym prowadzi [[droga wspinaczkowa]] nr 2. Droga nr 3 prowadzi [[filar (geomorfologia)|filarem]] po lewej stronie zacięcia<ref name=cw/>.

Nazwa turni pochodzi od tego, że znajduje się w niej otwór (w gwarze podhalańskiej ''przezior'')<ref name=whp/>. W istocie są to 3 [[okno skalne|okna skalne]] w zachodniej grani. Są widoczne z [[Dolina Białej Wody|Doliny Białej Wody]]<ref name=cw/>.

== Drogi wspinaczkowe ==
Pierwszego wejścia turystycznego (przy przejściu granią) na wierzchołek Przeziorowej Turni dokonali zapewne [[Jan Humpola]] i [[Mieczysław Świerz]], a miało to miejsce 14 lipca 1924 r.<ref name=whp/>.
# ''Z Przeziorowej Szczerbiny''; II w [[Skala trudności dróg skalnych|skali tatrzańskiej]], czas przejścia 10 min
# ''Prawą częścią ściany północnej''; IV+, A0, 7 godz.
# ''Środkową częścią ściany północnej''; V, 4 godz.<ref name=cw/>.

<gallery mode=packed>
Turnie Młynarza a1.jpg|Widok z [[Dolina Litworowa (Tatry Wysokie)|Doliny Litworowej]]. Widoczny otwór w turni
Przeziorowa Turnia Szczerbina Ząb.jpg|Widok w zbliżeniu od północy
</gallery>

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=atlas>Jarosław Januszewski,Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski, ''Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000'', Warszawa: Geosystems Polska Sp. z o.o., 2005, {{ISBN|83-909352-2-8}}</ref>
<ref name=ugkk>{{Cytuj |autor = * Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky; |tytuł = Produkty leteckého laserového skenovania |url = https://www.geoportal.sk/sk/udaje/lls-dmr/}}</ref>
<ref name=cw>[[Władysław Cywiński]], ''[[Tatry. Przewodnik szczegółowy|Młynarz. Przewodnik szczegółowy]]'', tom 6, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1998, {{ISBN|83-7104-011-3}}</ref>
<ref name=slownik>{{cytuj |url=http://web.archive.org/web/20060924174537/http://www.fsz.bme.hu:80/mtsz/mhk/nevtar/nevtarpl.htm |tytuł=Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych|data dostępu =2020-02-21}}</ref>
<ref name=whp>[[Witold Henryk Paryski]], ''Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba'', Warszawa: Sport i Turystyka, 1954</ref>
}}
{{Grań Młynarz Młynarczyk}}

[[Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr]]
[[Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich]]

title: Przeziorowa Turnia

Państwo: Słowacja

Pasmo: Tatry, Karpaty

Pierwsze wejście: 14 lipca 1924 · Jan Humpola i Mieczysław Świerz


text:
# Lubowidz (województwo pomorskie)
Lubowidz (niem. Luggenwiese) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska.
Wieś nad Jeziorem Lubowidzkim, w pobliżu zawieszonej obecnie linii kolejowej Lębork-Sierakowice-Kartuzy, jest siedzibą sołectwa Lubowidz, w którego skład wchodzą również Ługi, Mosty, Nisko i Rybnik.
Nazwa wsi pochodzi od staropolskiego imienia Lubowid.
| SIMC    | Nazwa  | Rodzaj                  |
| ------- | ------ | ----------------------- |
| 0748454 | Ługi   | przysiółek (do 2023 r.) |
| 0748490 | Mosty  | przysiółek (do 2023 r.) |
| 0997230 | Nisko  | część wsi               |
| 0748431 | Rybnik | część wsi               |

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

## Historia
Wieś notowana od roku 1400, początkowo w brzmieniu Lubovese, po czym w roku 1455 już Luggewiese. Polskie brzmienie nazwy w formie Lubowidze pojawia się w roku 1686 . Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z roku 1884 wymienia wieś „Ługi” alias „Luggewiese”.
W pobliżu miejscowości odkryto cmentarzysko kultury wielbarskiej datowane na okres od I do II wieku. Od nazwy miejscowości została nazwana pierwsza faza chronologiczna tej kultury.
Około 2 km na południe od wsi znajduje się nazwane wzniesienie Glinniki.

## Zabytki
Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest kościół filialny pw. św. Stanisława Kostki, 1909, nr rej.: A-1710 z 29.06.2000.

title: Lubowidz (województwo pomorskie)

wikitext:
{{Inne znaczenia|2=[[Lubowidz (ujednoznacznienie)|Lubowidz w innych znaczeniach tej nazwy]]}}
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Lubowidz
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                = Lubowidz - kościół Stanisława Kostki.jpg
 |opis zdjęcia           = Kościół pw. św. Stanisława Kostki
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat lęborski|lęborski]]
 |gmina                  = [[Nowa Wieś Lęborska (gmina)|Nowa Wieś Lęborska]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 2 462<ref name="populacja2021">{{Cytuj |tytuł = Polska w Liczbach |data dostępu = 2023-11-24 |opublikowany = polskawliczbach.pl |url = https://www.polskawliczbach.pl/wies_Lubowidz_pomorskie |język = pl}}</ref>
 |rok                    = 2021
 |strefa numeracyjna     = 59
 |kod pocztowy           = 84-353{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = GLE
 |SIMC                   = 0748425
 |kod mapy               = Nowa Wieś Lęborska (gmina)
 |współrzędne            = 54°32'32"N 17°48'43"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|70462|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                = Category:Lubowidz, Pomeranian Voivodeship
 |www                    =
}}
'''Lubowidz''' (niem. ''Luggenwiese''<ref name="MP">Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ({{Monitor Polski|1946|142|262}}).</ref>) – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat lęborski|powiecie lęborskim]], w [[Nowa Wieś Lęborska (gmina)|gminie Nowa Wieś Lęborska]].

Wieś nad [[Jezioro Lubowidzkie|Jeziorem Lubowidzkim]], w pobliżu zawieszonej obecnie linii kolejowej [[Lębork]]-[[Sierakowice (województwo pomorskie)|Sierakowice]]-[[Kartuzy]], jest siedzibą [[sołectwo|sołectwa]] '''Lubowidz''', w którego skład wchodzą również [[Ługi (Lubowidz)|Ługi]], [[Mosty (Lubowidz)|Mosty]], [[Nisko (Lubowidz)|Nisko]] i [[Rybnik (Lubowidz)|Rybnik]].

Nazwa wsi pochodzi od staropolskiego imienia [[Lubowid]]<ref>M. Karaś, ''O staropolskich imionach dwuczłonowych zachowanych w nazwach miejscowych'', [w:] ''Onomastica'', r. II, z. 2, Wrocław 1956.</ref>.

{|class="wikitable" width="60%"
|+ Integralne części wsi Lubowidz{{r|R2013|teryt}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|0748454 || [[Ługi (Lubowidz)|Ługi]] || przysiółek (do 2023 r.)
|-
|0748490 || [[Mosty (Lubowidz)|Mosty]] || przysiółek (do 2023 r.)
|-
|0997230 || [[Nisko (Lubowidz)|Nisko]] || część wsi
|-
|0748431 || [[Rybnik (Lubowidz)|Rybnik]] || część wsi
|}

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo słupskie|województwa słupskiego]].

== Historia ==
Wieś notowana od roku 1400, początkowo w brzmieniu Lubovese, po czym w roku 1455 już Luggewiese. Polskie brzmienie nazwy w formie Lubowidze pojawia się w roku 1686{{odn|Kazimierz Rymut}}. [[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego]] z roku 1884 wymienia wieś „Ługi” alias „Luggewiese”<ref name="SgKP">{{SgKP|V|804|Ługi}}</ref>.

W pobliżu miejscowości odkryto cmentarzysko [[Kultura wielbarska|kultury wielbarskiej]]<ref>{{cytuj książkę |autor = |tytuł= Oxford - Wielka Historia Świata. Cywilizacje Europy. Anglia - Słowianie. Cywilizacje Australii i Oceanii. Papuasi|wydanie= |tom= 13|wydawca= Polskie Media Amer.Com|miejsce= Poznań|rok= 2006|isbn= 83-7425-368-1|strony= 48}}</ref> datowane na okres od [[I wiek|I]] do [[II wiek]]u. Od nazwy miejscowości została nazwana pierwsza faza chronologiczna tej kultury.

Około 2 km na południe od wsi znajduje się nazwane wzniesienie [[Glinniki]].

== Zabytki ==
Według rejestru zabytków [[Narodowy Instytut Dziedzictwa|NID]]<ref>{{Zabytek|pomorskie|strony=60|data dostępu=2020-03-15}}</ref> na listę zabytków wpisany jest kościół filialny pw. św. Stanisława Kostki, 1909, nr rej.: A-1710 z 29.06.2000.<ref>{{cytuj stronę|url=http://lubowidz.naszawioska.pl/solectwo,553-lubowidz/aktualnosci/kosciol-filialny-w-lubowidzu.html|tytuł= Kościół filialny w Lubowidzu| data dostępu = 2020-03-16}}</ref>

== Zobacz też ==
* [[Godętowo]]
* [[Rozłazino (województwo pomorskie)|Rozłazino]]
* [[Młyński wiadukt|Most kolejowy koło Rozłazina]]
* [[Cmentarz w Lubowidzu]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name=R2013>''Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części'' ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}).</ref>
<ref name="teryt">[http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=&level=miejsc&wojewodztwo=&powiat=&gmina=&miejscowosc=&advanced=true GUS. Rejestr TERYT].</ref>
<ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=682|data dostępu=2020-12-22}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|nazwisko = Rymut |imię= Kazimierz |tytuł =Nazwy miejscowe Polski: historia, pochodzenie, zmiany - praca zbiorowa pod redakcją Kazimierza Rymuta [T.] 1-6 i 9 |url = http://rcin.org.pl/ijp/dlibra/publication?id=15454 |wydawca = Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN |miejsce = Kraków |isbn = 83-85579-29-X |odn={{odn/id|Kazimierz Rymut}}}}

{{Gmina Nowa Wieś Lęborska}}

[[Kategoria:Lubowidz (województwo pomorskie)| ]]

title: Lubowidz

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Powiat: lęborski

Gmina: Nowa Wieś Lęborska

Tablice rejestracyjne: GLE


text:
# Lescure
Lescure – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Ariège.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 388 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 15 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Lescure plasuje się na 685. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 390.).

title: Lescure

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Lescure
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Lescure
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            =
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Ariège (departament)|Ariège]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Saint-Girons|Saint-Girons]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 09164
 |powierzchnia                    = 25,87 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 388
 |gęstość zaludnienia             = 15 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 09420
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Ariège
 |współrzędne                     = 43°0′N 1°14′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Lescure''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Ariège (departament)|Ariège]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 388 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 15 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu [[Midi-Pireneje]] Lescure plasuje się na 685. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 390.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Saint-Girons}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Ariège]]

title: Lescure

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Ariège

Okręg: Saint-Girons

• gęstość: 15 os./km²


text:
# Nick Vogel
Nick Vogel (ur. 5 lutego 1990 w San Diego) – amerykański siatkarz, grający na pozycji środkowego, reprezentant Stanów Zjednoczonych. Po zakończeniu sezonu 2014/2015 w niemieckiej drużynie VfB Friedrichshafen postanowił zakończyć siatkarską karierę.

## Życie prywatne
Nick Vogel uczył się w Steele Canyon High School (2004–2007) i Valhalla High School (2007–2008). Ukończył studia na UCLA w 2012 roku na wydziale antropologii. Nick musiał przerwać grę w siatkówkę ze względu na problemy zdrowotne. Otrzymał wyniki z badań echokardiograficznych, gdzie wykryto u niego problemy z sercem.

## Sukcesy klubowe
Mistrzostwo Niemiec:
- 2015
- 2014

Puchar Niemiec:
- 2015[2]

title: Nick Vogel

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Nick Vogel
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = siatkówka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[5 lutego]] [[1990]]
 |miejsce urodzenia         = [[San Diego]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 206 cm
 |pozycja                   = [[Środkowy (piłka siatkowa)|środkowy]]
 |klub                      = [[VfB Friedrichshafen]]
 |numer w klubie            = 7
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
! 2009–2012 ! [[Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles|University of California]]
! 2012–2013 ! [[Panathinaikos VC]]
! 2013–2014 ! [[TV Bühl]]
! 2014–2015 ! [[VfB Friedrichshafen]]
 |kariera reprezentacyjna   =
! od 2009 ! {{Reprezentacja|Stany Zjednoczone|ps}}
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Nick Vogel''' (ur. [[5 lutego]] [[1990]] w [[San Diego]]) – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[Piłka siatkowa|siatkarz]], grający na pozycji środkowego, [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w piłce siatkowej mężczyzn|reprezentant Stanów Zjednoczonych]]. Po zakończeniu sezonu 2014/2015 w niemieckiej drużynie [[VfB Friedrichshafen]] postanowił zakończyć siatkarską karierę.

== Życie prywatne ==
Nick Vogel uczył się w Steele Canyon High School (2004–2007) i Valhalla High School (2007–2008). Ukończył studia na [[Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles|UCLA]] w 2012 roku na wydziale antropologii. Nick musiał przerwać grę w siatkówkę ze względu na problemy zdrowotne. Otrzymał wyniki z badań echokardiograficznych, gdzie wykryto u niego problemy z sercem<ref>{{cytuj stronę | url =https://www.worldofvolley.com/News/Latest_news/USA/50431/usa-m-nicholas-vogel-retires.html| tytuł=Nick Vogel przerywa karierę| data dostępu =2015-04-09 |język = en | opublikowany = worldofvolley.com}}</ref>.

== Sukcesy klubowe ==
'''[[Bundesliga niemiecka w piłce siatkowej mężczyzn|Mistrzostwo Niemiec]]:'''
* {{Trofeum|medal|złoty}} [[Bundesliga niemiecka w piłce siatkowej mężczyzn (2014/2015)|2015]]
* {{Trofeum|medal|brązowy}} [[Bundesliga niemiecka w piłce siatkowej mężczyzn (2013/2014)|2014]]
'''[[Puchar Niemiec w piłce siatkowej mężczyzn|Puchar Niemiec]]:'''
* {{Trofeum|puchar|złoty}} 2015<ref>{{Cytuj |archiwum=http://web.archive.org/web/20160919025356/http://www.vizieropvolleybal.nl/archieven/27944 |tytuł=Puchar Niemiec dla Vfb Friedrichshafen |język=nl |opublikowany=vizieropvolleybal.nl}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Vogel, Nick}}
[[Kategoria:Amerykańscy siatkarze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1990]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w San Diego]]

title: · Nick Vogel

Data i miejsce urodzenia: 5 lutego 1990 · San Diego

Pozycja: środkowy

Klub: VfB Friedrichshafen

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst.

University of California

Panathinaikos VC

TV Bühl

VfB Friedrichshafen

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst.

od 2009: Stany Zjednoczone


text:
# Sisavang Vong
Sisavang Vong (ur. 14 lipca 1885 w Luang Prabang, zm. 29 października 1959 tamże) – król Luang Prabang od 26 marca 1904 do 27 sierpnia 1946, król Laosu od 23 kwietnia 1946 do 20 października 1959; syn króla Zakarine, władcy Luang Prabang i królowej Thongsy; abdykował na rzecz syna Savanga Vatthany z powodu choroby.

title: Sisavang Vong

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Sisavang Vong
 |imiona            =
 |grafika           = Sisavang Vong - 1951.jpg
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[Władcy Laosu|Król Luang Prabang]]
 |1. od             = 26 marca 1904
 |1. do             = 27 sierpnia 1946
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     = [[Zakarine]]
 |1. następca       = on sam jako król Laosu
 |2. tytuł          = [[Władcy Laosu|Król Laosu]]
 |2. od             = [[23 kwietnia]] [[1946]]
 |2. do             = [[29 października]] [[1959]]
 |2. koronacja      =
 |2. poprzednik     =
 |2. następca       = [[Savang Vatthana]]
 |dynastia          =
 |data urodzenia    = [[14 lipca]] [[1885]]
 |miejsce urodzenia = [[Luang Prabang]]
 |data śmierci      = [[29 października]] [[1959]]
 |miejsce śmierci   = Luang Prabang
 |przyczyna śmierci =
 |data pogrzebu     =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = Zakarine
 |matka             = Thongsy
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       = [[Plik:LAO Order of the a Million Elephants and the White Parasol - Grand Cross BAR.svg|40px|link=Order Miliona Słoni i Białego Parasola|Krzyż Wielki Orderu Miliona Słoni i Białego Parasola (Laos)]] {{order|OK|WO}} {{order|LH|KW}} {{order|LH|K}} {{order|KWF|II}} {{order|OSiL|O}} {{order|FR-OSA|1}} {{order|FR-OGC|2}} {{order|FR-OK|1}} {{order|TH-ODC}}
 |commons           = Category:Sisavang Vong
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Sisavang Vong''' (ur. [[14 lipca]] [[1885]] w [[Luang Prabang]], zm. [[29 października]] [[1959]] tamże) – [[król]] Luang Prabang od 26 marca 1904 do 27 sierpnia 1946, [[Królestwo Laosu|król Laosu]] od 23 kwietnia 1946 do 20 października 1959; syn króla Zakarine, władcy Luang Prabang i królowej Thongsy; abdykował na rzecz syna [[Savang Vatthana|Savanga Vatthany]] z powodu choroby.

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Vong, Sisavang}}
[[Kategoria:Władcy Laosu]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Miliona Słoni i Białego Parasola]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Kambodży]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym Chakri]]
[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Belgia)]]
[[Kategoria:Oficerowie Orderu Sztuki i Literatury]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1885]]
[[Kategoria:Zmarli w 1959]]
[[Kategoria:Władcy, którzy abdykowali]]
[[Kategoria:Laotańczycy odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Luang Prabang]]

title: Sisavang Vong

Okres: od 23 kwietnia 1946 · do 29 października 1959

Poprzednik: Zakarine

Następca:
on sam jako król Laosu
Savang Vatthana

Data i miejsce urodzenia: 14 lipca 1885 · Luang Prabang

Data i miejsce śmierci: 29 października 1959 · Luang Prabang

Ojciec: Zakarine

Matka: Thongsy


text:
# Przylesie (jezioro)
Przylesie (Jezioro Przyleśne) – jezioro w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, w gminie Orzysz, powiat piski, województwo warmińsko-mazurskie, pomiędzy Jeziorem Kęplastym (na południowym wschodzie), a Jeziorem Błękitnym (na północnym zachodzie), które są połączone ze sobą ciekiem wodnym zwanym Rzeźnicką Strugą. Jezioro jest praktycznie oczkiem wodnym wśród naturalnego lasu. Jest to jezioro mezotroficzne o bardzo czystej wodzie, o czym świadczą m.in. licznie występujące ramienice, tworzące podwodne, zwarte skupiska, zwane łąkami ramienicowymi. Na jeziorze pływa również wąski pas pła torfowiskowego z nerecznicą błotną i fiołkiem błotnym. Nad brzegiem jeziora rosną dorodne świerki, czasem można natknąć się na ponad stuletnią sosnę.

title: Przylesie (jezioro)

wikitext:
{{Jezioro infobox
 |nazwa              = Przylesie
 |nazwa oryginalna   =
 |inne nazwy         =
 |grafika            = Przylesie.jpg
 |opis grafiki       = Jezioro Przylesie
 |państwo            = warmińsko-mazurskie
 |lokalizacja        =
 |miasta nadbrzeżne  =
 |region             = [[Kraina Wielkich Jezior Mazurskich]]
 |wysokość lustra    =
 |wyspy              =
 |powierzchnia       = 0,03 km²
 |max długość        =
 |max szerokość      =
 |głębokość średnia  =
 |głębokość max      = 6
 |długość brzegu     =
 |objętość           =
 |rodzaj jakości     =
 |jakość             =
 |zasolenie          =
 |rzeki zasilające   =
 |rzeki wypływające  =
 |rodzaj             = [[jezioro wytopiskowe|wytopiskowe]]
 |kod mapy           = Orzysz (gmina)
 |współrzędne        = 53°51′7,2″N 21°57′33,3″E
 |mapka jeziora      =
 |opis mapki jeziora =
 |commons            =
}}
'''Przylesie''' ('''Jezioro Przyleśne''') – jezioro w [[Kraina Wielkich Jezior Mazurskich|Krainie Wielkich Jezior Mazurskich]], w gminie [[Orzysz]], [[powiat piski]], [[województwo warmińsko-mazurskie]], pomiędzy [[Kęplaste|Jeziorem Kęplastym]] (na południowym wschodzie), a [[Jezioro Błękitne (Polska)|Jeziorem Błękitnym]] (na północnym zachodzie), które są połączone ze sobą [[ciek wodny|ciekiem wodnym]] zwanym [[Rzeźnicka Struga|Rzeźnicką Strugą]]. [[Jezioro]] jest praktycznie oczkiem wodnym wśród naturalnego [[las]]u. Jest to [[jezioro mezotroficzne]] o bardzo czystej wodzie, o czym świadczą m.in. licznie występujące [[Ramienicowce|ramienice]], tworzące podwodne, zwarte skupiska, zwane łąkami ramienicowymi. Na jeziorze pływa również wąski pas [[pło|pła]] torfowiskowego z [[nerecznica błotna|nerecznicą błotną]] i [[fiołek błotny|fiołkiem błotnym]]. Nad brzegiem jeziora rosną dorodne [[świerk]]i, czasem można natknąć się na ponad stuletnią [[sosna|sosnę]].

== Bibliografia ==
* Pawlicki R.W., Sikorski P., Wierzba M. ''Przewodnik po ścieżkach rowerowych. Ziemia Orzyska''. AFW „Mazury” Orzysz 2004 {{ISBN|83-914508-0-5}}

== Zobacz też ==
* [[Jeziora Polski]]
* [[Geografia Polski]]
* [[Orzysz (gmina)|Gmina Orzysz]]

{{SORTUJ:Przylesie, jezioro}}
[[Kategoria:Jeziora w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich]]
[[Kategoria:Jeziora w powiecie piskim]]
[[Kategoria:Jeziora polodowcowe w województwie warmińsko-mazurskim]]

title: Przylesie

Województwo: warmińsko-mazurskie

Region: Kraina Wielkich Jezior Mazurskich

Głębokość · • maksymalna: · 6 m

Rodzaj jeziora: wytopiskowe


text:
# Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej
Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej – polskie seminarium duchowne Kościoła katolickiego w Świdnicy. Kształci księży dla diecezji świdnickiej. Patronem uczelni jest św. Wojciech.

## Historia
Seminarium zostało powołane do istnienia dekretem bpa Ignacego Deca z 8 maja 2004.
Swoją działalność rozpoczęło 1 października 2005, a jego pierwszym rektorem został ks. dr Adam Bałabuch. Z początku mieszkały tam tylko niektóre roczniki alumnów, pozostałe kształciły się w seminarium wrocławskim. Z biegiem jednak czasu seminarium rozbudowywano i mogło w nim zamieszkać coraz więcej kleryków z diecezji świdnickiej.
19 marca 2008 ogłoszono nominację biskupią ks. prał. Adama Bałabucha. 8 maja 2008 przyjął święcenia episkopatu i, zgodnie z prawem, mógł pełnić funkcję rektora do końca roku akademickiego. Jego następcą został ks. dr Tadeusz Chlipała, dotychczasowy dyrektor administracyjny. Od 1 lipca rektorem jest ks. dr hab. Dominik Ostrowski.
26 listopada 2010 seminarium zostało poświęcone przez kardynała Zenona Grocholewskiego, prefekta Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego. 29 listopada 2010 biskup świdnicki Ignacy Dec poświęcił kaplicę Dobrego Pasterza, znajdującą się w budynku głównym.
W czerwcu 2022 biskup świdnicki Marek Mendyk ogłosił decyzję o zaprzestaniu, od kolejnego roku akademickiego, funkcjonowania seminarium i przeniesieniu kleryków do Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu.

## Władze uczelni
Uczelnią administrują:
- rektor: ks. dr hab. Dominik Ostrowski
- dyrektor administracyjny: ks. dr Andrzej Majka
- sekretarz studiów: ks. dr Julian Nastałek
- ojcowie duchowni: ks. mgr lic. Piotr Gołuch, ks. mgr lic. Krzysztof Mielnik

wikitext:
{{Uczelnia infobox
 |nazwa                        = Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej
 |nazwa oryginalna             =
 |nazwa łacińska               = Seminarium Maius Dioecesis Suidniciensis
 |nazwa angielska              =
 |jednostka macierzysta        =
 |godło                        =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |dewiza                       =
 |data założenia               = 2004
 |data likwidacji              = 28 czerwca 2022
 |typ                          =
 |patron                       = [[Święty Wojciech|św. Wojciech]]
 |państwo                      = PL-DS
 |adres                        = pl. Wojska Polskiego 2
58-100 [[Świdnica]]
 |liczba pracowników           =
 |liczba pracowników naukowych =
 |liczba studentów             = 27 (11 października 2021)<ref>{{Cytuj książkę | autor r = | rozdział = Statystyka (zeszyt 4) | autor = Sławomir Wilewski| tytuł = Posłani w pokoju Chrystusa. Tydzień modlitw o powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego (8–12 maja 2022) | wydawca = Krajowe Centrum Powołaniowe • Wydawnictwo Diecezji Radomskiej AVE | miejsce = Radom | rok = 2022 | strony = 4 | isbn = 978-83-67205-01-6}}</ref>
 |stanowisko zarządzającego    = rektor
 |zarządzający                 = ks. dr hab. [[Dominik Ostrowski]]
 |członkostwo                  =
 |drużyna sportowa             =
 |kod mapy                     = Świdnica
 |współrzędne                  = 50°50′18″N 16°29′19″E
 |odznaczenia                  =
 |commons                      =
 |www                          = http://www.seminarium.swidnica.pl
}}
'''Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej''' – [[polska|polskie]] [[seminarium duchowne]] [[Kościół katolicki|Kościoła katolickiego]] w [[Świdnica|Świdnicy]]. Kształci [[ksiądz|księży]] dla [[diecezja świdnicka|diecezji świdnickiej]]. Patronem uczelni jest [[Święty Wojciech|św. Wojciech]]<ref name="patron">{{Cytuj stronę |url = http://www.seminarium.swidnica.pl/o-seminarium/patron-seminarium.html |tytuł = Św. Wojciech – patron seminarium w Świdnicy |opublikowany = Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej |język = pl |data dostępu = 2015-03-07 |archiwum = https://web.archive.org/web/20150402161944/http://www.seminarium.swidnica.pl/o-seminarium/patron-seminarium.html |zarchiwizowano = 2015-04-02}}</ref>.

== Historia ==
Seminarium zostało powołane do istnienia dekretem bpa [[Ignacy Dec|Ignacego Deca]] z 8 maja 2004<ref name="O seminarium">{{Cytuj stronę |url = http://www.seminarium.swidnica.pl/o-seminarium.html |tytuł = O seminarium |opublikowany = Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej |język = pl |data dostępu = 2015-03-07 |archiwum = https://web.archive.org/web/20150402132524/http://www.seminarium.swidnica.pl/o-seminarium.html |zarchiwizowano = 2015-04-02}}</ref>.

Swoją działalność rozpoczęło 1 października 2005, a jego pierwszym [[rektor (seminarium)|rektorem]] został ks. dr [[Adam Bałabuch]]. Z początku mieszkały tam tylko niektóre roczniki [[Kleryk (student)|alumnów]], pozostałe kształciły się w [[Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu|seminarium wrocławskim]]. Z biegiem jednak czasu seminarium rozbudowywano i mogło w nim zamieszkać coraz więcej [[Kleryk (student)|kleryków]] z [[diecezja świdnicka|diecezji świdnickiej]].

19 marca 2008 ogłoszono nominację [[biskup]]ią ks. prał. Adama Bałabucha. 8 maja 2008 przyjął [[Sakra|święcenia episkopatu]] i, zgodnie z [[Prawo kanoniczne|prawem]], mógł pełnić funkcję [[rektor (seminarium)|rektora]] do końca [[Rok akademicki|roku akademickiego]]. Jego następcą został ks. dr [[Tadeusz Chlipała]], dotychczasowy dyrektor administracyjny. Od 1 lipca rektorem jest ks. dr hab. Dominik Ostrowski.

26 listopada 2010 seminarium zostało poświęcone przez kardynała [[Zenon Grocholewski|Zenona Grocholewskiego]], prefekta Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego<ref name="historia">{{Cytuj stronę |url = http://www.seminarium.swidnica.pl/o-seminarium/historia-wsd-w-swidnicy.html |tytuł = Historia WSD w Świdnicy |opublikowany = Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej |język = pl |data dostępu = 2015-03-07 |archiwum = https://web.archive.org/web/20150402093552/http://www.seminarium.swidnica.pl/o-seminarium/historia-wsd-w-swidnicy.html |zarchiwizowano = 2015-04-02}}</ref>. 29 listopada 2010 biskup świdnicki Ignacy Dec poświęcił [[Kaplica|kaplicę]] [[Chrystus Dobry Pasterz|Dobrego Pasterza]], znajdującą się w budynku głównym.

W czerwcu 2022 biskup świdnicki [[Marek Mendyk]] ogłosił decyzję o zaprzestaniu, od kolejnego roku akademickiego, funkcjonowania seminarium i przeniesieniu kleryków do [[Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu|Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu]]<ref>{{Cytuj stronę |url= https://tulegnica.pl/artykul/seminarium-duchowne-w/1319699 |tytuł=Seminarium duchowne w Legnicy do likwidacji. Za mało kandydatów na księży |opublikowany=tulegnica.pl |data=2022-06-14 |data dostępu=2022-06-22}}</ref>.

== Władze uczelni ==
Uczelnią administrują<ref name="zarząd">{{Cytuj stronę |url = http://www.seminarium.swidnica.pl/zarzad.html |tytuł = Zarząd WSD w Świdnicy |opublikowany = Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej |język = pl |data dostępu = 2015-05-31 |archiwum = https://web.archive.org/web/20150402142455/http://www.seminarium.swidnica.pl/zarzad.html |zarchiwizowano = 2015-04-02}}</ref>:
* rektor: ks. dr hab. [[Dominik Ostrowski]]
* dyrektor administracyjny: ks. dr Andrzej Majka
* sekretarz studiów: ks. dr Julian Nastałek
* ojcowie duchowni: ks. mgr lic. Piotr Gołuch, ks. mgr lic. Krzysztof Mielnik

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* ''Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej w latach 2004–2008'', pod red. bp. Adama Bałabucha, ks. Tadeusza Chlipały, ks. Janusza Michalewskiego, Świdnica 2009.
* ks. Rafał Zaleski, ''Kronika Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej. Lata 2004–2012'', Świdnica 2012.

{{Seminaria duchowne w Polsce}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Uczelnie w Świdnicy]]
[[Kategoria:Katolickie wyższe seminaria duchowne w Polsce|Świdnica]]

title: Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji ŚwidnickiejSeminarium Maius Dioecesis Suidniciensis

Data likwidacji: 28 czerwca 2022

Patron: św. Wojciech

Województwo: dolnośląskie

Adres: pl. Wojska Polskiego 2 · 58-100 Świdnica

Liczba studentów: 27 (11 października 2021)

Rektor: ks. dr hab. Dominik Ostrowski


text:
# Philippe Garot
Philippe Garot (ur. 30 listopada 1948 w Verviers, zm. 11 lipca 2023) – belgijski piłkarz grający na pozycji obrońcy. Był reprezentantem Belgii.

## Kariera klubowa
Swoją karierę piłkarską Garot rozpoczął w klubie RCS Verviétois. W 1967 roku zadebiutował w jego barwach w drugiej lidze belgijskiej. W sezonie 1971/1972 grał w innym drugoligowym klubie, KAS Eupen, a w sezonie 1972/1973 również w drugoligowym, Daring Club de Bruxelles. W 1973 roku po upadku Daring Club trafił do pierwszoligowego RWD Molenbeek. Spędził w nim jeden sezon. W 1974 roku został zawodnikiem Standardu Liège. Grał w nim do końca sezonu 1979/1980, w którym wywalczył wicemistrzostwo Belgii.
Latem 1980 Garot został piłkarzem KSK Beveren. W sezonie 1982/1983 zdobył z nim Puchar Belgii, a w sezonie 1983/1984 wywalczył mistrzostwo Belgii. W 1984 roku wrócił do RWD Molenbeek i w sezonie 1984/1985 wywalczył z nim awans z drugiej do pierwszej ligi. W sezonie 1986/1987 grał w Royalu Francs Borains, w którym zakończył karierę.
| Sezon   | Klub                 | Kraj   | Rozgrywki     | Mecze | Gole |
| ------- | -------------------- | ------ | ------------- | ----- | ---- |
| 1967/68 | RCS Verviétois       | Belgia | Tweede klasse | ?     | ?    |
| 1968/69 | RCS Verviétois       | Belgia | Tweede klasse | ?     | ?    |
| 1969/70 | RCS Verviétois       | Belgia | Tweede klasse | ?     | ?    |
| 1970/71 | RCS Verviétois       | Belgia | Tweede klasse | ?     | ?    |
| 1971/72 | KAS Eupen            | Belgia | Tweede klasse | ?     | ?    |
| 1972/73 | Daring Club          | Belgia | Tweede klasse | ?     | ?    |
| 1973/74 | RWD Molenbeek        | Belgia | Eerste klasse | 12    | 4    |
| 1974/75 | Standard Liège       | Belgia | Eerste klasse | 26    | 8    |
| 1975/76 | Standard Liège       | Belgia | Eerste klasse | 34    | 15   |
| 1976/77 | Standard Liège       | Belgia | Eerste klasse | 31    | 1    |
| 1977/78 | Standard Liège       | Belgia | Eerste klasse | 34    | 0    |
| 1978/79 | Standard Liège       | Belgia | Eerste klasse | 32    | 0    |
| 1979/80 | Standard Liège       | Belgia | Eerste klasse | 32    | 1    |
| 1980/81 | KSK Beveren          | Belgia | Eerste klasse | 31    | 0    |
| 1981/82 | KSK Beveren          | Belgia | Eerste klasse | 27    | 1    |
| 1982/83 | KSK Beveren          | Belgia | Eerste klasse | ?     | ?    |
| 1983/84 | KSK Beveren          | Belgia | Eerste klasse | ?     | ?    |
| 1984/85 | RWD Molenbeek        | Belgia | Tweede klasse | 24    | 1    |
| 1985/86 | RWD Molenbeek        | Belgia | Eerste klasse | 18    | 0    |
| 1986/87 | Royal Francs Borains | Belgia | Derde klasse  | 9     | 0    |

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Belgii Garot zadebiutował 26 września 1979 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z Holandią, rozegranym w Rotterdamie. Grał w eliminacjach do Euro 80. W kadrze narodowej rozegrał 2 mecze, oba w 1979.

## Kariera trenerska
W latach 1984–1986 Garot był grającym trenerem w RWD Molenbeek, z którym w sezonie 1984/1985 wywalczył awans z drugiej do pierwszej ligi. W sezonie 1986/1987 był grającym trenerem Royalu Francs Borains. Następnie prowadził RAEC Mons (1987-1988), iworyjski ASEC Mimosas (1988-1989) i RFC Seraing (1989-1990).

title: Philippe Garot

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Philippe Garot
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 30 listopada 1948
 |miejsce urodzenia       = [[Verviers]]
 |data śmierci            = 11 lipca 2023
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  =
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1967–1971 ! [[RCS Verviétois]]
! 1971–1972 ! [[KAS Eupen]]
! 1972–1973 ! [[Daring Club de Bruxelles|Daring Club]]
! 1973–1974 ! [[RWD Molenbeek]] ! 12 ! 4
! 1974–1980 ! [[Standard Liège]] ! 207 ! 25
! 1980–1984 ! [[KSK Beveren]]
! 1984–1986 ! [[RWD Molenbeek]] ! 42 ! 1
! 1986–1987 ! [[Royal Francs Borains]] ! 9 ! 0
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
! 1977 ! {{Reprezentacja|BEL|pn|rodzaj=U-21}} ! 2 ! 0
! 1977–1979 ! {{Reprezentacja|BEL|pn}} ! 2 ! 0
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
! 1984–1986 ! [[RWD Molenbeek]]
! 1986–1987 ! [[Royal Francs Borains]]
! 1987–1988 ! [[RAEC Mons]]
! 1988–1989 ! [[ASEC Mimosas]]
! 1989–1990 ! [[RFC Seraing]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Philippe Garot''' (ur. [[30 listopada]] [[1948]] w [[Verviers]], zm. [[11 lipca]] [[2023]]<ref>{{Cytuj stronę |url = https://sporza.be/nl/2023/07/11/voormalig-rode-duivel-philippe-garot-is-op-74-jarige-leeftijd-ov~1689108513113/ |tytuł = ''Voormalig Rode Duivel Philippe Garot is op 74-jarige leeftijd overleden'' |opublikowany = sporza.be |język = nl |data dostępu = 2023-07-12}}</ref>) – [[Belgia|belgijski]] [[piłkarz]] grający na pozycji [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]]. Był [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentantem Belgii]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę piłkarską Garot rozpoczął w klubie [[RCS Verviétois]]. W 1967 roku zadebiutował w jego barwach w [[Eerste klasse B|drugiej lidze belgijskiej]]. W sezonie 1971/1972 grał w innym drugoligowym klubie, [[KAS Eupen]], a w sezonie 1972/1973 również w drugoligowym, [[Daring Club de Bruxelles]]. W 1973 roku po upadku Daring Club trafił do [[Eerste klasse A|pierwszoligowego]] [[RWD Molenbeek]]. Spędził w nim jeden sezon. W 1974 roku został zawodnikiem [[Standard Liège|Standardu Liège]]. Grał w nim do końca sezonu 1979/1980, w którym wywalczył wicemistrzostwo Belgii.

Latem 1980 Garot został piłkarzem [[KSK Beveren]]. W sezonie 1982/1983 zdobył z nim [[Puchar Belgii w piłce nożnej|Puchar Belgii]], a w sezonie 1983/1984 wywalczył mistrzostwo Belgii. W 1984 roku wrócił do RWD Molenbeek i w sezonie 1984/1985 wywalczył z nim awans z drugiej do pierwszej ligi. W sezonie 1986/1987 grał w [[Royal Francs Borains|Royalu Francs Borains]], w którym zakończył karierę.

{| class="wikitable" style=font-size:90%
! Sezon
! Klub
! Kraj
! Rozgrywki
! Mecze
! Gole
|-
| 1967/68
| [[RCS Verviétois]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1968/69
| [[RCS Verviétois]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1969/70
| [[RCS Verviétois]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1970/71
| [[RCS Verviétois]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1971/72
| [[KAS Eupen]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1972/73
| [[Daring Club de Bruxelles|Daring Club]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1973/74
| [[RWD Molenbeek]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 12
| 4
|-
| 1974/75
| [[Standard Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 26
| 8
|-
| 1975/76
| [[Standard Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 34
| 15
|-
| 1976/77
| [[Standard Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 31
| 1
|-
| 1977/78
| [[Standard Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 34
| 0
|-
| 1978/79
| [[Standard Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 32
| 0
|-
| 1979/80
| [[Standard Liège]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 32
| 1
|-
| 1980/81
| [[KSK Beveren]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 31
| 0
|-
| 1981/82
| [[KSK Beveren]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 27
| 1
|-
| 1982/83
| [[KSK Beveren]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1983/84
| [[KSK Beveren]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| ?
| ?
|-
| 1984/85
| [[RWD Molenbeek]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse B|Tweede klasse]]
| 24
| 1
|-
| 1985/86
| [[RWD Molenbeek]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Eerste klasse A|Eerste klasse]]
| 18
| 0
|-
| 1986/87
| [[Royal Francs Borains]]
| {{państwoL|BEL}}
| [[Nationaal 1|Derde klasse]]
| 9
| 0
|}

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Belgii]] Garot zadebiutował 26 września 1979 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Holandii w piłce nożnej mężczyzn|Holandią]], rozegranym w [[Rotterdam]]ie. Grał w [[Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1980 (eliminacje)|eliminacjach do Euro 80]]. W kadrze narodowej rozegrał 2 mecze, oba w 1979.

== Kariera trenerska ==
W latach 1984–1986 Garot był grającym trenerem w [[RWD Molenbeek]], z którym w sezonie 1984/1985 wywalczył awans z [[Eerste klasse B|drugiej]] do [[Eerste klasse A|pierwszej ligi]]. W sezonie 1986/1987 był grającym trenerem [[Royal Francs Borains|Royalu Francs Borains]]. Następnie prowadził [[RAEC Mons]] (1987-1988), iworyjski [[ASEC Mimosas]] (1988-1989) i [[RFC Seraing]] (1989-1990).

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|25738}}
* {{Eu-Football|p|6556}}

{{Trenerzy piłkarscy RWD Molenbeek}}

{{SORTUJ:Garot, Philippe}}
[[Kategoria:Reprezentanci Belgii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Belgijscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze RCS Verviétois]]
[[Kategoria:Piłkarze KAS Eupen]]
[[Kategoria:Piłkarze Daring Club de Bruxelles]]
[[Kategoria:Piłkarze RWD Molenbeek]]
[[Kategoria:Piłkarze Standardu Liège]]
[[Kategoria:Piłkarze KSK Beveren]]
[[Kategoria:Piłkarze Royalu Francs Borains]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy RWD Molenbeek]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy ASEC Mimosas]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Verviers]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1948]]
[[Kategoria:Zmarli w 2023]]

title: · Philippe Garot

Data i miejsce urodzenia: 30 listopada 1948 · Verviers

Pozycja: obrońca

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

RCS Verviétois

KAS Eupen

Daring Club

RWD Molenbeek · 12 · (4)

Standard Liège · 207 · (25)

KSK Beveren

RWD Molenbeek · 42 · (1)

Royal Francs Borains · 9 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Belgia U-21 · 2 · (0)

Belgia · 2 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

RWD Molenbeek

Royal Francs Borains

RAEC Mons

ASEC Mimosas

RFC Seraing


text:
# Hrabia Caithness

## Informacje ogólne
- Dodatkowym tytułem hrabiego Caithness (jednocześnie tytułem jego najstarzego syna) jest lord Berriedale
- Rodową siedzibą hrabiów Caithness jest Castle Sinclair & Girnigoe, dwie i pół mili na północ od Wick w Caithness w Szkocji

Hrabiowie Caithness 1. kreacji (parostwo Szkocji)
- 1334–1335: Maol Íosa V, hrabia Strathearn i Caithness

Hrabiowie Caithness 2. kreacji (parostwo Szkocji)
- 1375–1389: David Stewart, 1. hrabia Caithness
- 1389–1390: Euphemia Stewart, 2. hrabia Caithness
- 1390–1428: Walter Stewart, 3. hrabia Caithness
- 1428–1431: Allan Stewart, 4. hrabia Caithness
- 1431–1437: Walter Stewart, 3. hrabia Caithness

Hrabiowie Caithness 3. kreacji (parostwo Szkocji)
- 1452–1452: George Crichton, 1. hrabia Caithness

Hrabiowie Caithness 4. kreacji (parostwo Szkocji)
- 1455–1476: William Sinclair, 1. hrabia Caithness
- 1476–1513: William Sinclair, 2. hrabia Caithness
- 1513–1529: John Sinclair, 3. hrabia Caithness
- 1529–1545: George Sinclair, 4. hrabia Caithness
- 1566–1643: George Sinclair, 5. hrabia Caithness
- 1643–1672: George Sinclair, 6. hrabia Caithness
- 1672–1681: John Campbell, 1. hrabia Breadalbane i Holland
- 1681–1698: George Sinclair, 7. hrabia Caithness
- 1698–1705: John Sinclair, 8. hrabia Caithness
- 1705–1765: Alexander Sinclair, 9. hrabia Caithness
- 1765–1779: William Sinclair, 10. hrabia Caithness
- 1779–1789: John Sinclair, 11. hrabia Caithness
- 1789–1823: James Sinclair, 12. hrabia Caithness
- 1823–1855: Alexander Campbell Sinclair, 13. hrabia Caithness
- 1855–1881: James Sinclair, 14. hrabia Caithness
- 1881–1889: George Philips Alexander Sinclair, 15. hrabia Caithness
- 1889–1891: James Augustus Sinclair, 16. hrabia Caithness
- 1891–1914: John Sutherland Sinclair, 17. hrabia Caithness
- 1914–1947: Norman Macleod Sinclair, 18. hrabia Caithness
- 1947–1965: James Roderick Sinclair, 19. hrabia Caithness
- 1965 -: Malcolm Ian Sinclair, 20. hrabia Caithness

Następca 20. hrabiego Caithness: Alexander James Richard Sinclair, lord Berriedale

title: Hrabia Caithness

wikitext:
== Informacje ogólne ==
* Dodatkowym tytułem hrabiego Caithness (jednocześnie tytułem jego najstarzego syna) jest '''lord Berriedale'''
* Rodową siedzibą hrabiów Caithness jest Castle Sinclair & Girnigoe, dwie i pół mili na północ od [[Wick (Szkocja)|Wick]] w Caithness w [[Szkocja|Szkocji]]

'''Hrabiowie Caithness 1. kreacji (parostwo Szkocji)'''
* 1334–1335: [[Maol Íosa V|Maol Íosa V, hrabia Strathearn i Caithness]]

'''Hrabiowie Caithness 2. kreacji (parostwo Szkocji)'''
* 1375–1389: [[David Stewart, 1. hrabia Caithness]]
* 1389–1390: [[Euphemia Stewart, 2. hrabia Caithness]]
* 1390–1428: [[Walter Stewart, hrabia Atholl|Walter Stewart, 3. hrabia Caithness]]
* 1428–1431: [[Allan Stewart, 4. hrabia Caithness]]
* 1431–1437: [[Walter Stewart, hrabia Atholl|Walter Stewart, 3. hrabia Caithness]]

'''Hrabiowie Caithness 3. kreacji (parostwo Szkocji)'''
* 1452–1452: [[George Crichton, 1. hrabia Caithness]]

'''Hrabiowie Caithness 4. kreacji (parostwo Szkocji)'''
* 1455–1476: [[William Sinclair, 1. hrabia Caithness]]
* 1476–1513: [[William Sinclair, 2. hrabia Caithness]]
* 1513–1529: [[John Sinclair, 3. hrabia Caithness]]
* 1529–1545: [[George Sinclair, 4. hrabia Caithness]]
* 1566–1643: [[George Sinclair, 5. hrabia Caithness]]
* 1643–1672: [[George Sinclair, 6. hrabia Caithness]]
* 1672–1681: [[John Campbell, 1. hrabia Breadalbane i Holland]]
* 1681–1698: [[George Sinclair, 7. hrabia Caithness]]
* 1698–1705: [[John Sinclair, 8. hrabia Caithness]]
* 1705–1765: [[Alexander Sinclair, 9. hrabia Caithness]]
* 1765–1779: [[William Sinclair, 10. hrabia Caithness]]
* 1779–1789: [[John Sinclair, 11. hrabia Caithness]]
* 1789–1823: [[James Sinclair, 12. hrabia Caithness]]
* 1823–1855: [[Alexander Sinclair, 13. hrabia Caithness|Alexander Campbell Sinclair, 13. hrabia Caithness]]
* 1855–1881: [[James Sinclair, 14. hrabia Caithness]]
* 1881–1889: [[George Sinclair, 15. hrabia Caithness|George Philips Alexander Sinclair, 15. hrabia Caithness]]
* 1889–1891: [[James Sinclair, 16. hrabia Caithness|James Augustus Sinclair, 16. hrabia Caithness]]
* 1891–1914: [[John Sinclair, 17. hrabia Caithness|John Sutherland Sinclair, 17. hrabia Caithness]]
* 1914–1947: [[Norman Sinclair, 18. hrabia Caithness|Norman Macleod Sinclair, 18. hrabia Caithness]]
* 1947–1965: [[James Sinclair, 19. hrabia Caithness|James Roderick Sinclair, 19. hrabia Caithness]]
* 1965 -: [[Malcolm Sinclair (polityk)|Malcolm Ian Sinclair, 20. hrabia Caithness]]

'''Następca 20. hrabiego Caithness:''' [[Alexander Sinclair, lord Berriedale|Alexander James Richard Sinclair, lord Berriedale]]

[[Kategoria:Hrabstwa w parostwie Szkocji|Caithness]]


text:
# DS-2 (satelita)
DS-2 – seria radzieckich satelitów technologicznych wyprodukowanych przez ukraińskie zakłady KB Jużnoje (OKB-586). Wynoszone w kosmos rakietą Kosmos 63S1 z kosmodromu Kapustin Jar. Stanowiły część dużego programu Dniepropetrowsk Sputnik (DS). Ważyły około 47 kg.
8 sierpnia 1960 Komitet Centralny Partii Komunistycznej i Rada Ministrów ZSRR wydały dekret „O budowie rakiety nośnej 63S1 w oparciu o rakietę R-12 oraz o budowie i wystrzeleniu małego sztucznego satelity”. Dokument pozwolił biuru konstrukcyjnemu OKB-586 na rozpoczęcie prac nad rakietą i satelitami.
DS-2 były uproszczoną wersją satelitów DS-1, których dwa starty zakończyły się niepowodzeniem. W modelu DS-2 pominięto cylindryczną sekcję zawierającą urządzenia awioniczne.
Wystrzelono dwa satelity tej serii:
- Kosmos 1 (DS-2 1) – pomyślnie wystrzelony 16 marca 1962 o 11:59 GMT. Numer COSPAR: 1962-Theta-1 (1962 THE 1).
- DS-2 2 – wystrzelony 1 grudnia 1964. Start nie udał się, gdyż nie odpadła osłona ładunku (pozostał „uwięziony” w rakiecie). Numer COSPAR: 1964-F13

title: DS-2 (satelita)

wikitext:
[[Plik:Stamp of Ukraine s650.jpg|mały|Kosmos-1 na ukraińskim znaczku]]
'''DS-2''' – seria [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radzieckich]] satelitów technologicznych wyprodukowanych przez [[Ukraina|ukraińskie]] zakłady [[KB Jużnoje]] (OKB-586). Wynoszone w kosmos rakietą [[Kosmos 63S1]] z kosmodromu [[Kapustin Jar]]. Stanowiły część dużego programu [[Dniepropetrowsk Sputnik]] (DS). Ważyły około 47 kg.

8 sierpnia 1960 Komitet Centralny Partii Komunistycznej i Rada Ministrów [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] wydały [[dekret]] „O budowie [[rakieta nośna|rakiety nośnej]] 63S1 w oparciu o rakietę [[S-75|R-12]] oraz o budowie i wystrzeleniu małego [[sztuczny satelita|sztucznego satelity]]”. Dokument pozwolił biuru konstrukcyjnemu [[KB Jużnoje|OKB-586]] na rozpoczęcie prac nad rakietą i satelitami.

DS-2 były uproszczoną wersją satelitów [[DS-1 (satelita)|DS-1]], których dwa starty zakończyły się niepowodzeniem. W modelu DS-2 pominięto cylindryczną sekcję zawierającą urządzenia [[Awionika|awioniczne]].

Wystrzelono dwa satelity tej serii:
* [[Kosmos 1 (ZSRR)|Kosmos 1]] ('''DS-2 1''') – pomyślnie wystrzelony 16 marca 1962 o 11:59 [[czas uniwersalny|GMT]]. Numer [[Komitet do spraw Badań Przestrzeni Kosmicznej|COSPAR]]: 1962-Theta-1 (1962 THE 1).
* '''DS-2 2''' – wystrzelony 1 grudnia 1964. Start nie udał się, gdyż nie odpadła osłona ładunku (pozostał „uwięziony” w rakiecie). Numer COSPAR: 1964-F13

== Bibliografia ==
* [http://www.astronautix.com/d/ds-2.html Encyclopedia Astronautica] {{lang|en}}
* [http://www.planet4589.org/space/log/launchlog.txt Jonathan's Space Home Page] {{lang|en}}

[[Kategoria:Satelity technologiczne]]
[[Kategoria:Satelity programu Dniepropetrowsk Sputnik]]


text:
# Julio Pleguezuelo
Julio José Pleguezuelo Selva (ur. 26 stycznia 1997 w Palma de Mallorca) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji obrońcy w hiszpańskim klubie Gimnàstic Tarragona, do którego jest wypożyczony z Arsenalu. Wychowanek Atlético Baleares, w swojej karierze grał także w RCD Mallorca.

## Statystyki kariery
(aktualne na dzień 13 kwietnia 2018)
| Klub                       | Sezon              | Liga               | Liga  | Liga   | Puchar kraju | Puchar kraju | Puchar ligi | Puchar ligi | Europa | Europa | Suma  | Suma   |
| Klub                       | Sezon              | Liga               | Mecze | Bramki | Mecze        | Bramki       | Mecze       | Bramki      | Mecze  | Bramki | Mecze | Bramki |
| -------------------------- | ------------------ | ------------------ | ----- | ------ | ------------ | ------------ | ----------- | ----------- | ------ | ------ | ----- | ------ |
| Arsenal                    | 2016/17            | Premier League     | 0     | 0      | 0            | 0            | 0           | 0           | –      | –      | 0     | 0      |
| RCD Mallorca (wyp.)        | 2016/17            | Segunda División   | 15    | 0      | 2            | 0            | –           | –           | –      | –      | 17    | 0      |
| Gimnàstic Tarragona (wyp.) | 2017/18            | Segunda División   | 7     | 0      | 0            | 0            | –           | –           | –      | –      | 7     | 0      |
| Ogólnie w karierze         | Ogólnie w karierze | Ogólnie w karierze | 22    | 0      | 2            | 0            | 0           | 0           | 0      | 0      | 24    | 0      |

title: Julio Pleguezuelo

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Julio Pleguezuelo
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 = Julio Pleguezuelo 2015.jpg
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   = Julio José Pleguezuelo Selva
 |data urodzenia          = 26 stycznia 1997
 |miejsce urodzenia       = [[Palma de Mallorca]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 180 cm
 |pozycja                 = [[obrońca (piłka nożna)|obrońca]]
 |klub                    = [[Gimnàstic Tarragona]]<br />(wypożyczony z [[Arsenal F.C.|Arsenalu F.C.]])
 |numer w klubie          = 16
 |kariera juniorska       =
! 2003–2004 ! [[CD Atlético Baleares|Atlético Baleares]]
! 2004–2010 ! [[RCD Espanyol]]
! 2010–2011 ! [[Atlético Madryt]]
! 2011–2013 ! [[FC Barcelona]]
! 2013–2016 ! [[Arsenal F.C.|Arsenal]]
 |kariera seniorska       =
! 2016–     ! [[Arsenal F.C.|Arsenal]]                   !  0 ! 0
! 2016–2017 ! → [[RCD Mallorca]] (wyp.)         ! 15 ! 0
! 2018    ! → [[Gimnàstic Tarragona]] (wyp.) !  18 ! 0
 |data seniorzy           = 13 kwietnia 2018
 |kariera reprezentacyjna =
! 2014 ! {{reprezentacja|ESP|pn|rodzaj=U-17}} ! 4 ! 0
! 2014 ! {{reprezentacja|ESP|pn|rodzaj=U-18}} ! 3 ! 0
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Julio José Pleguezuelo Selva''' (ur. 26 stycznia 1997 w [[Palma de Mallorca]]) – [[Hiszpania|hiszpański]] [[piłka nożna|piłkarz]] występujący na pozycji [[obrońca (piłka nożna)|obrońcy]] w hiszpańskim klubie [[Gimnàstic Tarragona]], do którego jest wypożyczony z [[Arsenal F.C.|Arsenalu]]. Wychowanek [[CD Atlético Baleares|Atlético Baleares]], w swojej karierze grał także w [[RCD Mallorca]].

== Statystyki kariery ==
: ''(aktualne na dzień 13 kwietnia 2018)''
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!rowspan="2"|Klub
!rowspan="2"|Sezon
!rowspan="2"|Liga
!colspan="2"|Liga
!colspan="2"|Puchar kraju
!colspan="2"|Puchar ligi
!colspan="2"|[[UEFA|Europa]]
!colspan="2"|Suma
|-
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
!Mecze
!Bramki
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[Arsenal F.C.|Arsenal]]
|[[Premier League (2016/2017)|2016/17]]
|style="text-align:center;"|[[Premier League]]
|0||0||0||0||0||0||colspan="2"|–||0||0
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[RCD Mallorca]] (wyp.)
|2016/17
|style="text-align:center;"|[[Segunda División]]
|15||0||2||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||17||0
|-
|rowspan="1" valign="center"|[[Gimnàstic Tarragona]] (wyp.)
|2017/18
|style="text-align:center;"|[[Segunda División]]
|7||0||0||0||colspan="2"|–||colspan="2"|–||7||0
|-
!colspan="3"|Ogólnie w karierze
!colspan="1"|22 !! 0 !! 2 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 0 !! 24 !! 0
|}

== Bibliografia ==
* {{transfermarkt|p|id=251885|nazwa=Julio Pleguezuelo|data dostępu=2020-11-24}}
* {{soccerway|p|id=320214|nazwa=Julio Pleguezuelo|data dostępu=2021-01-02}}
* [https://www.bdfutbol.com/es/j/j20239.html Julio Pleguezuelo] w bazie BDFutbol {{lang|es}}
* {{soccerbase|94263}}

{{SORTUJ:Pleguezuelo, Julio}}
[[Kategoria:Hiszpańscy piłkarze]]
[[Kategoria:Piłkarze Arsenalu F.C.]]
[[Kategoria:Piłkarze RCD Mallorca]]
[[Kategoria:Piłkarze Gimnàstiku Tarragona]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1997]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Palma de Mallorca]]

title: · Julio Pleguezuelo

Pełne imię i nazwisko: Julio José Pleguezuelo Selva

Data i miejsce urodzenia: 26 stycznia 1997 · Palma de Mallorca

Klub: Gimnàstic Tarragona · (wypożyczony z Arsenalu F.C.)

title: Kariera juniorska

Lata: Klub

Atlético Baleares

RCD Espanyol

Atlético Madryt

FC Barcelona

Arsenal

title: Kariera seniorska

Arsenal · 0 · (0)

→ RCD Mallorca (wyp.) · 15 · (0)

→ Gimnàstic Tarragona (wyp.) · 18 · (0)

title: Kariera reprezentacyjna

Hiszpania U-17 · 4 · (0)
Hiszpania U-18 · 3 · (0)