text:
# Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach 2023
37. Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach 2023 odbyły się w dniach 3-6 listopada 2022 roku na torze Arena Lodowa Tomaszów Mazowiecki.

## Obrońcy tytułów
| Konkurencja                 | Mężczyźni       | Kobiety             |
| --------------------------- | --------------- | ------------------- |
| 500 metrów                  | Piotr Michalski | Kaja Ziomek         |
| 1000 metrów                 | Piotr Michalski | Andżelika Wójcik    |
| 1500 metrów                 | Marcin Bachanek | Natalia Czerwonka   |
| 5000 metrów / 3000 metrów   | Szymon Palka    | Karolina Bosiek     |
| 10 000 metrów / 5000 metrów | Szymon Palka    | Magdalena Czyszczoń |
| Start masowy                | Zbigniew Bródka | Karolina Bosiek     |

## Wyniki

### Kobiety
| Konkurencja:     | 1. miejsce                                                        | Rezultat | 2. miejsce                                                     | Rezultat | 3. miejsce                                                           | Rezultat |
| 500 m            | Andżelika Wójcik (MKS Cuprum Lubin)                               | 38.48    | Karolina Bosiek (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                   | 39.11    | Kaja Ziomek (MKS Cuprum Lubin)                                       | 39.30    |
| 1000 m           | Andżelika Wójcik (MKS Cuprum Lubin)                               | 1:17.75  | Karolina Bosiek (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                   | 1:17.77  | Natalia Jabrzyk (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                         | 1:19.92  |
| 1500 m           | Karolina Bosiek (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                      | 2:01.78  | Magdalena Czyszczoń (AZS-AWF Katowice)                         | 2:03.87  | Natalia Jabrzyk (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                         | 2:04.65  |
| 3000 m           | Magdalena Czyszczoń (AZS-AWF Katowice)                            | 4:15.04  | Olga Kaczmarek (AZS-AWF Katowice)                              | 4:28.87  | Liwia Kubin (KS SNPTT 1907 Zakopane)                                 | 4:34.89  |
| 5000 m           | Magdalena Czyszczoń (AZS-AWF Katowice)                            | 7:23.45  | Natalia Jabrzyk (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                   | 7:51.48  | Liwia Kubin (KS SNPTT 1907 Zakopane)                                 | 8:02.28  |
| Start masowy     | Karolina Bosiek (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                      | 61       | Magdalena Czyszczoń (AZS-AWF Katowice)                         | 43       | Olga Kaczmarek (AZS-AWF Katowice)                                    | 20       |
| Wyścig drużynowy | AZS-AWF Katowice Magdalena Czyszczoń Olga Kaczmarek Maja Płończyk | 3.20.39  | WTŁ Stegny Warszawa Martyna Baran Zofia Braun Julia Grzywińska | 3:28.16  | Pilica Tomaszów Mazowiecki Paula Danielik Natalia Jabrzyk Iga Smejda | 3:33.80  |
| Sprint drużynowy | AZS-AWF Katowice Maja Płończyk Olga Kaczmarek Iga Wojtasik        | 1:35.46  | WTŁ Stegny Warszawa Zofia Braun Julia Grzywińska Martyna Baran | 1:35.99  | Pilica Tomaszów Mazowiecki Lena Węglarska Iga Smejda Natalia Jabrzyk | 1:36.61  |

### Mężczyźni
| Konkurencja:     | 1. miejsce                                                                       | Rezultat | 2. miejsce                                                                     | Rezultat | 3. miejsce                                                                | Rezultat |
| 500 m            | Damian Żurek (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                                        | 35.55    | Piotr Michalski (AZS AWF Katowice)                                             | 35.71    | Gaweł Oficjalski (AZS AWF Katowice)                                       | 36.60    |
| 1000 m           | Damian Żurek (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                                        | 1:10.10  | Piotr Michalski (AZS AWF Katowice)                                             | 1:10.70  | Szymon Wojtakowski (Pilica Tomaszów Mazowiecki)                           | 1:12.23  |
| 1500 m           | Marcin Bachanek (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                                   | 1:49.88  | Szymon Palka (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                                    | 1:50.85  | Dawid Burzykowski (AZS Zakopane)                                          | 1:51.87  |
| 5000 m           | Szymon Palka (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                                      | 6:43.64  | Artur Janicki (UKS Błyskawica Domaniewice)                                     | 6:48.87  | Norbert Piekielny (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                          | 6:58.11  |
| 10 000 m         | Szymon Palka (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                                      | 14:00.02 | Norbert Piekielny (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                               | 14:05.94 | Artur Janicki (UKS Błyskawica Domaniewice)                                | 14:23.74 |
| Start masowy     | Szymon Palka (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                                      | 66       | Artur Janicki (UKS Błyskawica Domaniewice)                                     | 40       | Marcin Bachanek (KS ARENA Tomaszów Mazowiecki)                            | 22       |
| Wyścig drużynowy | Pilica Tomaszów Mazowiecki Dawid Balczerczyk Jakub Piotrowski Szymon Wojtakowski | 4:06.02  | KS ARENA Tomaszów Mazowiecki Marcin Bachanek Szymon Palka Norbert Piekielny    | 4:12.00  | Pilica Tomaszów Mazowiecki II Mikołaj Bielas Michał Kopacz Eryk Marciniak | 4:12.01  |
| Sprint drużynowy | AZS AWF Katowice Piotr Nałęcki Gaweł Oficjalski Piotr Michalski                  | 1:25.13  | Pilica Tomaszów Mazowiecki Kacper Abratkiewicz Antoni Pluta Szymon Wojtakowski | 1:27.65  | AZS Zakopane Radosław Jakubski Patryk Wójcik Dawid Burzykowski            | 1:28.76  |

wikitext:
{{Mistrzostwa sporty zimowe infobox
|logo                 = Speed skating pictogram.svg
|rodzaj               = Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach
|sezon                = 2023
|poprzednie           = [[Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach 2022|2022]]
|następne             = [[Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach 2024|2024]]
|data                 = [[3 listopada|3]] - [[6 listopada]] [[2022]]
|gospodarz            = [[Tomaszów Mazowiecki]]
|dyscyplina           = [[łyżwiarstwo szybkie]]
|mężczyźni - 1 nazwa  = 500 metrów
|mężczyźni - 1        = [[Damian Żurek]]
|mężczyźni - 2 nazwa  = 1000 metrów
|mężczyźni - 2        = [[Damian Żurek]]
|mężczyźni - 3 nazwa  = 1500 metrów
|mężczyźni - 3        = [[Marcin Bachanek]]
|mężczyźni - 4 nazwa  = 5000 metrów
|mężczyźni - 4        = [[Szymon Palka]]
|mężczyźni - 5 nazwa  = 10000 metrów
|mężczyźni - 5        = [[Szymon Palka]]
|mężczyźni - 6 nazwa  = Start masowy
|mężczyźni - 6        = [[Szymon Palka]]
|kobiety - 1 nazwa    = 500 metrów
|kobiety - 1          = [[Andżelika Wójcik]]
|kobiety - 2 nazwa    = 1000 metrów
|kobiety - 2          = [[Andżelika Wójcik]]
|kobiety - 3 nazwa    = 1500 metrów
|kobiety - 3          = [[Karolina Bosiek]]
|kobiety - 4 nazwa    = 3000 metrów
|kobiety - 4          = [[Magdalena Czyszczoń]]
|kobiety - 5 nazwa    = 5000 metrów
|kobiety - 5          = [[Magdalena Czyszczoń]]
|kobiety - 6 nazwa    = Start masowy
|kobiety - 6          = [[Karolina Bosiek]]
|klasyfikacja         =
|www                  =
}}
'''37. [[Mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim|Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim]] na Dystansach 2023''' odbyły się w dniach 3-6 listopada 2022 roku na torze [[Arena Lodowa Tomaszów Mazowiecki]].

== Obrońcy tytułów ==
{|class="wikitable" style="text-align:center"
!width=10%| Konkurencja
!width=17%| Mężczyźni
!width=17%| Kobiety
|-
! 500 metrów
| [[Piotr Michalski (łyżwiarz szybki)|Piotr Michalski]] || [[Kaja Ziomek]]
|-
! 1000 metrów
| [[Piotr Michalski (łyżwiarz szybki)|Piotr Michalski]] || [[Andżelika Wójcik]]
|-
! 1500 metrów
| [[Marcin Bachanek]] || [[Natalia Czerwonka]]
|-
! 5000 metrów / 3000 metrów
| [[Szymon Palka]] || [[Karolina Bosiek]]
|-
! 10 000 metrów / 5000 metrów
| [[Szymon Palka]] || [[Magdalena Czyszczoń]]
|-
! Start masowy
| [[Zbigniew Bródka]] || [[Karolina Bosiek]]
|}

== Wyniki ==
=== Kobiety ===
{| class="wikitable" width=100%
|'''Konkurencja:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|[[Plik:Gold medal blank.svg|15px]] '''1. miejsce'''
|!align="center" |Rezultat
|!align="center" bgcolor="silver"|[[Plik:Silver medal blank.svg|15px]] '''2. miejsce'''
|!align="center" |Rezultat
|!align="center" bgcolor="CC9966"|[[Plik:Bronze medal blank.svg|15px]] '''3. miejsce'''
|!align="center" |Rezultat
|-
| '''500 m'''
| [[Andżelika Wójcik]]
([[MKS Cuprum Lubin]]) || 38.48
| [[Karolina Bosiek]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 39.11
| [[Kaja Ziomek]]
([[MKS Cuprum Lubin]]) || 39.30
|-
| '''1000 m'''
| [[Andżelika Wójcik]]
([[MKS Cuprum Lubin]]) || 1:17.75
| [[Karolina Bosiek]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 1:17.77
| [[Natalia Jabrzyk]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 1:19.92
|-
| '''1500 m'''
| [[Karolina Bosiek]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 2:01.78
| [[Magdalena Czyszczoń]]
([[AZS-AWF Katowice]]) || 2:03.87
| [[Natalia Jabrzyk]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 2:04.65
|-
| '''3000 m'''
| [[Magdalena Czyszczoń]]
([[AZS-AWF Katowice]]) || 4:15.04
| [[Olga Kaczmarek]]
([[AZS-AWF Katowice]]) || 4:28.87
| [[Liwia Kubin]]
(KS SNPTT 1907 Zakopane) || 4:34.89
|-
| '''5000 m'''
| [[Magdalena Czyszczoń]]
([[AZS-AWF Katowice]]) || 7:23.45
| [[Natalia Jabrzyk]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 7:51.48
| [[Liwia Kubin]]
(KS SNPTT 1907 Zakopane) || 8:02.28
|-
| '''Start masowy'''
| [[Karolina Bosiek]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 61
| [[Magdalena Czyszczoń]]
([[AZS-AWF Katowice]]) || 43
| [[Olga Kaczmarek]]
([[AZS-AWF Katowice]]) || 20
|-
| '''Wyścig drużynowy'''
|{{Skład sztafety|[[AZS-AWF Katowice]]|[[Magdalena Czyszczoń]]|[[Olga Kaczmarek]]|[[Maja Płończyk]]|}}
| 3.20.39
|{{Skład sztafety|WTŁ Stegny Warszawa|[[Martyna Baran]]|[[Zofia Braun]]|[[Julia Grzywińska]]|}}
| 3:28.16
|{{Skład sztafety|[[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]|[[Paula Danielik]]|[[Natalia Jabrzyk]]|[[Iga Smejda]]|}}
| 3:33.80
|-
| '''Sprint drużynowy'''
|{{Skład sztafety|[[AZS-AWF Katowice]]|[[Maja Płończyk]]|[[Olga Kaczmarek]]|[[Iga Wojtasik]]|}}
| 1:35.46
|{{Skład sztafety|WTŁ Stegny Warszawa|[[Zofia Braun]]|[[Julia Grzywińska]]|[[Martyna Baran]]|}}
| 1:35.99
|{{Skład sztafety|[[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]|[[Lena Węglarska]]|[[Iga Smejda]]|[[Natalia Jabrzyk]]|}}
| 1:36.61
|}

=== Mężczyźni ===
{| class="wikitable" width=100%
|'''Konkurencja:'''
|!align="center" bgcolor="gold"|[[Plik:Gold medal blank.svg|15px]] '''1. miejsce'''
|!align="center" |Rezultat
|!align="center" bgcolor="silver"|[[Plik:Silver medal blank.svg|15px]] '''2. miejsce'''
|!align="center" |Rezultat
|!align="center" bgcolor="CC9966"|[[Plik:Bronze medal blank.svg|15px]] '''3. miejsce'''
|!align="center" |Rezultat
|-
| '''500 m'''
| [[Damian Żurek]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 35.55
| [[Piotr Michalski (łyżwiarz szybki)|Piotr Michalski]]
([[AZS AWF Katowice]]) || 35.71
| [[Gaweł Oficjalski]]
([[AZS AWF Katowice]]) || 36.60
|-
| '''1000 m'''
| [[Damian Żurek]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 1:10.10
| [[Piotr Michalski (łyżwiarz szybki)|Piotr Michalski]]
([[AZS AWF Katowice]]) || 1:10.70
| [[Szymon Wojtakowski]]
([[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]) || 1:12.23
|-
| '''1500 m'''
| [[Marcin Bachanek]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 1:49.88
| [[Szymon Palka]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 1:50.85
| [[Dawid Burzykowski]]
([[AZS Zakopane]]) || 1:51.87
|-
| '''5000 m'''
| [[Szymon Palka]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 6:43.64
| [[Artur Janicki (łyżwiarz)|Artur Janicki]]
(UKS Błyskawica Domaniewice) || 6:48.87
| [[Norbert Piekielny]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 6:58.11
|-
| '''10 000 m'''
| [[Szymon Palka]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 14:00.02
| [[Norbert Piekielny]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 14:05.94
| [[Artur Janicki (łyżwiarz)|Artur Janicki]]
(UKS Błyskawica Domaniewice) || 14:23.74
|-
| '''Start masowy'''
| [[Szymon Palka]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 66
| [[Artur Janicki (łyżwiarz)|Artur Janicki]]
(UKS Błyskawica Domaniewice) || 40
| [[Marcin Bachanek]]
(KS ARENA Tomaszów Mazowiecki) || 22
|-
| '''Wyścig drużynowy'''
|{{Skład sztafety|[[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]|[[Dawid Balczerczyk]]|[[Jakub Piotrowski (łyżwiarz)|Jakub Piotrowski]]|[[Szymon Wojtakowski]]|}}
|4:06.02
|{{Skład sztafety|KS ARENA Tomaszów Mazowiecki|[[Marcin Bachanek]]|[[Szymon Palka]]|[[Norbert Piekielny]]|}}
|4:12.00
|{{Skład sztafety|[[Pilica Tomaszów Mazowiecki]] II|[[Mikołaj Bielas]]|[[Michał Kopacz]]|[[Eryk Marciniak]]|}}
|4:12.01
|-
| '''Sprint drużynowy'''
|{{Skład sztafety|[[AZS AWF Katowice]]|[[Piotr Nałęcki]]|[[Gaweł Oficjalski]]|[[Piotr Michalski (łyżwiarz szybki)|Piotr Michalski]]|}}
| 1:25.13
|{{Skład sztafety|[[Pilica Tomaszów Mazowiecki]]|[[Kacper Abratkiewicz]]|[[Antoni Pluta]]|[[Szymon Wojtakowski]]|}}
| 1:27.65
|{{Skład sztafety|[[AZS Zakopane]]|[[Radosław Jakubski]]|[[Patryk Wójcik]]|[[Dawid Burzykowski]]|}}
| 1:28.76
|}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = https://domtel-sport.pl/uploads/wyniki/14247.pdf | tytuł = XXXVII Mistrzostwa Polski na Dystansach, Młodzieżowe Mistrzostwa Polski | opublikowany = domtel-sport.pl | data dostępu = 2022-11-29}}

{{Mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim}}
{{Sezon zimowy 2022/2023}}

[[Kategoria:2022 w polskim sporcie]]
[[Kategoria:2022 w sportach zimowych]]
[[Kategoria:Mistrzostwa Polski w łyżwiarstwie szybkim]]
[[Kategoria:Zawody sportowe w Tomaszowie Mazowieckim]]

title: · Mistrzostwa Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach 2023

Data: 3 - 6 listopada 2022

Gospodarz: Tomaszów Mazowiecki

Dyscyplina: łyżwiarstwo szybkie

500 metrów:
Damian Żurek
Andżelika Wójcik

1000 metrów:
Damian Żurek
Andżelika Wójcik

1500 metrów:
Marcin Bachanek
Karolina Bosiek

5000 metrów:
Szymon Palka
Magdalena Czyszczoń

10000 metrów: Szymon Palka

Start masowy:
Szymon Palka
Karolina Bosiek

3000 metrów: Magdalena Czyszczoń


text:
# Dunafalva
Dunafalva – wieś i gmina w południowej części Węgier, w pobliżu miasta Baja.
Miejscowość leży na obszarze Wielkiej Niziny Węgierskiej, w komitacie Bács-Kiskun, w powiecie Baja. Gmina liczy 876 mieszkańców (2009) i zajmuje obszar 57,89 km².

wikiname: plwiki

title: Dunafalva

in_language: pl

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Dunafalva
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Węgry
 |1. jednostka administracyjna = [[Komitat Bács-Kiskun|Bács-Kiskun]]
 |2. jednostka administracyjna = [[Powiat Baja|Baja]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          =
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Dunafalva''' – [[wieś]] i [[gmina]] w [[południe|południowej]] części [[Węgry|Węgier]], w pobliżu [[miasto|miasta]] [[Baja (miasto)|Baja]].

Miejscowość leży na obszarze [[Wielka Nizina Węgierska|Wielkiej Niziny Węgierskiej]], w [[Bács-Kiskun|komitacie Bács-Kiskun]], w [[powiat Baja|powiecie Baja]]. Gmina liczy 876 mieszkańców (2009) i zajmuje obszar 57,89 km².

== Bibliografia ==
* [http://www.ksh.hu/docs/hun/hnk/hnk2009.pdf Węgierski Urząd Statystyczny]

{{Powiat Baja}}

[[Kategoria:Powiat Baja]]
[[Kategoria:Wsie w komitacie Bács-Kiskun]]

title: Dunafalva

Państwo: Węgry

Komitat: Bács-Kiskun

Powiat: Baja

Populacja · • liczba ludności: · 812 · (1 stycznia 2024)


text:
# Stodoły-Wieś
Stodoły-Wieś – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Wojciechowice.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.

## Części wsi
| SIMC    | Nazwa      | Rodzaj    |
| ------- | ---------- | --------- |
| 0810325 | Łany       | część wsi |
| 0810331 | Podkoszyce | część wsi |
| 0810348 | Podlisów   | część wsi |
| 0810354 | Podłukawka | część wsi |
| 0810377 | Zaolzie    | część wsi |

## Historia
Stodoły to stara wieś królewska należąca w przeszłości do starostwa sandomierskiego. Nie mamy dokładnych informacji, kiedy powstała.
1 sierpnia 1944 r. patrol partyzancki, pod dowództwem Franciszka Ryczana Zefira, zlikwidował w Stodołach 5 własowców, którzy rabowali ludność polską.
W czasie przeprowadzonej w 1944 operacji lwowsko-sandomierskiej w okolicach Stodół toczyły się walki między armią niemiecką a Armią Czerwoną na tzw. przyczółku baranowsko-sandomierskim. Żołnierze armii radzieckiej polegli w walkach zostali pochowani na miejscowym cmentarzu.

## Zabytki
- Kościół parafialny pw. Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus z XVII wieku, drewniany, przeniesiony do Stodół w 1952 roku, z miejscowości Lasocin. Wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.586 z 28.10.1972 i z 6.07.1977)[8].
- Cmentarz parafialny (nr rej.: A.587 z 14.06.1988)[8].

title: Stodoły-Wieś

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Stodoły-Wieś
 |rodzaj miejscowości    = wieś
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = świętokrzyskie
 |powiat                 = [[Powiat opatowski|opatowski]]
 |gmina                  = [[Wojciechowice (gmina)|Wojciechowice]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 275{{r|rap}}
 |rok                    = 2020
 |strefa numeracyjna     = 15
 |kod pocztowy           = 27-532{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = TOP
 |SIMC                   = 0810319{{r|teryt}}
 |kod mapy               = Wojciechowice (gmina)
 |współrzędne            = 50°48'33"N 21°34'21"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|131294|data=2024-01-09}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Stodoły-Wieś''' – [[wieś]] w [[Polska|Polsce]], położona w [[województwo świętokrzyskie|województwie świętokrzyskim]], w [[powiat opatowski|powiecie opatowskim]], w [[Wojciechowice (gmina)|gminie Wojciechowice]]{{r|Dz.U. 29/2013|teryt}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość położona była w [[województwo tarnobrzeskie|województwie tarnobrzeskim]].

== Części wsi ==
{|class="wikitable" width="60%"
|+Integralne części wsi Stodoły-Wieś{{r|Dz.U. 29/2013|teryt}}
! SIMC !! Nazwa !! Rodzaj
|-
|0810325 || [[Łany (Stodoły-Wieś)|Łany]] || część wsi
|-
|0810331 || [[Podkoszyce (Stodoły-Wieś)|Podkoszyce]] || część wsi
|-
|0810348 || [[Podlisów]] || część wsi
|-
|0810354 || [[Podłukawka]] || część wsi
|-
|0810377 || [[Zaolzie (Stodoły-Wieś)|Zaolzie]] || część wsi
|}

== Historia ==
Stodoły to stara wieś królewska należąca w przeszłości do starostwa sandomierskiego. Nie mamy dokładnych informacji, kiedy powstała.

1 sierpnia 1944 r. patrol partyzancki, pod dowództwem Franciszka Ryczana ''Zefira'', zlikwidował w Stodołach 5 [[Rosyjska Armia Wyzwoleńcza|własowców]], którzy rabowali ludność polską<ref>Antoni Sułowski, ''U podnóża Gór Świętokrzyskich'', Warszawa 1987, s. 124.</ref>.

W czasie przeprowadzonej w 1944 [[Operacja lwowsko-sandomierska|operacji lwowsko-sandomierskiej]] w okolicach Stodół toczyły się walki między armią niemiecką a Armią Czerwoną na tzw. [[Przyczółek baranowsko-sandomierski|przyczółku baranowsko-sandomierskim]]. Żołnierze armii radzieckiej polegli w walkach zostali pochowani na miejscowym cmentarzu{{odn|Czubryt-Borkowski|1988|s= 725,}}.

== Zabytki ==
* Kościół parafialny pw. [[Teresa z Lisieux|Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus]] z XVII wieku, drewniany, przeniesiony do Stodół w 1952 roku, z miejscowości [[Lasocin (powiat opatowski)|Lasocin]]. Wpisany do [[rejestr zabytków|rejestru zabytków nieruchomych]] (nr rej.: A.586 z 28.10.1972 i z 6.07.1977)<ref name="zabytek">{{zabytek|świętokrzyskie|strony = 41|data dostępu = 2015-12-16}}</ref>.
* Cmentarz parafialny (nr rej.: A.587 z 14.06.1988)<ref name="zabytek"/>.

== Zobacz też ==
* [[Stodoły]], [[Stodoły-Kolonie]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=rap>[https://bip.wojciechowice.com.pl/dokumenty/download/dok_id/459/type/tresc/dir/pub.html Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020] str. 6 [dostęp 2022-04-16]</ref>
* <ref name = "Dz.U. 29/2013">Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ({{Dziennik Ustaw|2013|200}})</ref>
* <ref name = "teryt">{{cytuj stronę| url = http://www.stat.gov.pl/broker/access/performSearch.jspa?searchString=*&level=miejscSkl&wojewodztwo=2219&powiat=7733&gmina=5443&miejscowosc=78159&advanced=true|tytuł=TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju)|opublikowany=Główny Urząd Statystyczny|data dostępu=2015-11-18}}</ref>
* <ref name=poczta>{{Poczta Polska|2013|s=1208|data dostępu=2020-12-23}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę|imię = Czesław|nazwisko = Czubryt-Borkowski  |tytuł = Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939-1945 |wydawca = Wydawnictwo''Sport i Turystyka'' |miejsce = Warszawa |rok = 1988 |isbn =|odn=tak}}

{{Gmina Wojciechowice}}

[[Kategoria:Stodoły-Wieś| ]]

title: Stodoły-Wieś

Państwo: Polska

Województwo: świętokrzyskie

Powiat: opatowski

Gmina: Wojciechowice

Tablice rejestracyjne: TOP


text:
# Gorenje Laknice
Gorenje Laknice – wieś w Słowenii, w gminie Mokronog-Trebelno. W 2018 roku liczyła 102 mieszkańców.

title: Gorenje Laknice

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Gorenje Laknice
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |godło                        =
 |pieczęć                      =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Słowenia
 |2. jednostka administracyjna = [[Gmina Mokronog-Trebelno|Mokronog-Trebelno]]

 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2018
 |liczba ludności              = 102{{r|stat}}
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Gorenje Laknice''' – [[wieś]] w [[Słowenia|Słowenii]], w [[Gmina Mokronog-Trebelno|gminie Mokronog-Trebelno]]. W 2018 roku liczyła 102 mieszkańców{{r|stat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="stat">{{cytuj stronę|url=https://www.stat.si/StatWeb/File/NewsAttachment/2521|tytuł=Prebivalci po spolu, občine in naselja, Slovenija, 1. januar 2018|opublikowany=Statistični urad Republike Slovenije|język=sl|data dostępu=2019-03-27}}</ref>
}}

{{Gmina Mokronog-Trebelno}}

{{kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w gminie Mokronog-Trebelno]]

title: Gorenje Laknice

Państwo: Słowenia

Gmina: Mokronog-Trebelno


text:
# Nowopawłowsk
Nowopawłowsk (ros. Новопавловск) – miasto w Kraju Stawropolskim w Rosji. Zostało założone w roku 1777. Miasto jest położone na lewym brzegu rzeki Kura. Populacja to 23,235 osób (spis z 2002 r.).

## Skład narodowościowy
- Rosjanie 84,2%
- Ormianie 4,8%
- Romowie 4,3%
- Ukraińcy 2,2%
- Koreańczycy 1.1%

title: Nowopawłowsk

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Nowopawłowsk
 |nazwa oryginalna             = Новопавловск
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Nowopawłowska
 |państwo                      = Kraj Stawropolski
 |stanowisko zarządzającego    = burmistrz
 |zarządzający                 = Vladimir Kuzniecow Fedorovič
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2002
 |liczba ludności              = 23,235
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = +7 87938
 |kod pocztowy                 = 357300
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     = RU-STA
 |współrzędne                  = 43°58′N 43°38′E
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Nowopawłowsk''' ([[język rosyjski|ros.]] Новопавловск) – miasto w [[Kraj Stawropolski|Kraju Stawropolskim]] w [[Rosja|Rosji]]. Zostało założone w roku [[1777]]. Miasto jest położone na lewym brzegu rzeki [[Kura (rzeka w Rosji)|Kura]]. Populacja to 23,235 osób ([[Rosyjski spis powszechny 2002|spis z 2002 r.]]).

== Skład narodowościowy ==
* [[Rosjanie]] 84,2%
* [[Ormianie]] 4,8%
* [[Romowie]] 4,3%
* [[Ukraińcy]] 2,2%
* [[Koreańczycy]] 1.1%

{{Kraj Stawropolski}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miasta w kirowskim okręgu miejskim]]

title: NowopawłowskНовопавловск

Herb: Flaga

herb Nowopawłowska↗: Flaga

Państwo: Rosja

Kraj: Stawropolski

Burmistrz: Vladimir Kuzniecow Fedorovič


text:
# Pogo
Pogo – grupowy taniec, charakterystyczny dla kultur punków oraz metalowców. Zaobserwować można go na sporej części koncertów rockowych, punkowych, emo oraz metalowych.
Pogo wywodzi się z subkultury punk, w Polsce rozpowszechnione zostało w latach osiemdziesiątych na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie. Punkowcy tańczyli tam pogo podczas każdego koncertu, co urosło wśród nich do rangi niezbędnego rytuału. W archiwalnych dokumentach SB, dotyczących jarocińskich subkultur, można przeczytać: „Rytualny taniec pogo, utwardzający ducha i mięśnie”. Było to swoiste ćwiczenie w odporności na ból, a zarazem „wyładowanie agresji i negatywnych emocji”.
Pogo polega na bardzo chaotycznym wzajemnym odbijaniu się od siebie, przepychankach w tańczącym tłumie i nacieraniu na pobliskie osoby. Zdarza się, że tańczący padają na ziemię, jednak w większości przypadków podnoszeni są przez osoby tańczące obok. Bywa, że uczestnicy posypują się nawzajem kurzem z placu, na którym tańczą. Czasami tańczący chwytają się pod ramię, wtedy zmniejsza się ryzyko upadku. Pogo, mimo iż sprawia wrażenie bijatyki, w większości przypadków nie zawiera elementów groźnych dla zdrowia, choć zdarzają się siniaki lub otarcia, a nawet stłuczenia. Pojawiają się także nieliczne wypadki zadeptania lub stratowania.
Istnieje jednak brutalna, bardzo niebezpieczna dla zdrowia odmiana tej zabawy, tzw. mosh. Tak jak pogo preferują punki i spora część metalowców, tak mosh jest zabawą ulubioną przez hardcore'owców. Obie jednak wywodzą się z tego samego rdzenia i częstą są mylone.

## Elementy ruchowe w pogo[4]
- Fala (lewitacja, crowd surfing) – przenoszenie osoby na rękach tłumu w stronę sceny (osoba zostaje wyniesiona z tłumu) lub spod / ze sceny (osoba wdrapuje się na scenę / podest i rzuca się w tłum).
- Młynek – dwie osoby trzymają się za skrzyżowane ręce i kręcą się coraz szybciej.
- Młyn / kocioł – połączenie młynka z falangą; grupa ludzi zakreśla okrąg, trzymając się za ramiona, kręcąc się, skacząc i wykonując shakeup, często także pokrzykując.
- Circle pit (gonisz) – polega na gonieniu się w kółko.
- Ściana śmierci – dwie grupy (lub więcej) stają naprzeciw siebie i na określony sygnał nacierają na ludzi stojących przed nimi; niekiedy po uderzeniu uczestnicy rozpoczynają mosh.

title: Pogo

wikitext:
{{Inne znaczenia|grupowego tańca|[[Pogo (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
[[Plik:Pogo by sh.jpg|thumb|Pogo - koncert zespołu [[The Bill (polski zespół muzyczny)|The Bill]] w Muzycznej Aptece w Białej Podlaskiej]]
[[Plik:Ursynalia 2012, Luxtorpeda, publiczność 01.jpg|thumb|''Crowd surfing'' na [[Ursynalia – Warsaw Student Festival|festiwalu Ursynalia 2012]] w Warszawie.]]
'''Pogo''' – grupowy [[taniec]], charakterystyczny dla kultur [[punk]]ów oraz [[Metalowcy|metalowców]]. Zaobserwować można go na sporej części koncertów rockowych, punkowych, emo oraz metalowych.

Pogo wywodzi się z subkultury punk{{odn|Pęczak|1992|s=60}}, w Polsce rozpowszechnione zostało w latach osiemdziesiątych na [[Festiwal w Jarocinie|Festiwalu Muzyków Rockowych]] w [[Jarocin]]ie. Punkowcy tańczyli tam pogo podczas każdego koncertu, co urosło wśród nich do rangi niezbędnego rytuału. W archiwalnych dokumentach [[Służba Bezpieczeństwa (PRL)|SB]], dotyczących jarocińskich subkultur, można przeczytać: „Rytualny taniec pogo, utwardzający ducha i mięśnie”. Było to swoiste ćwiczenie w odporności na ból, a zarazem „wyładowanie agresji i negatywnych emocji”<ref>Krzysztof Lesiakowski, Paweł Perzyna i Tomasz Toborek, ''Jarocin w obiektywie bezpieki''</ref>.

Pogo polega na bardzo chaotycznym wzajemnym odbijaniu się od siebie, przepychankach w tańczącym tłumie i nacieraniu na pobliskie osoby<ref>J. Wąsowicz, [https://www.infona.pl/resource/bwmeta1.element.desklight-f565cd11-13be-4c28-98ce-df5ba9193ae6/content/partContents/d4b4f5f2-81a1-336b-b086-ce13c60cbf4a ''Gdańskie młodzieżowe happeningi polityczne w latach 1988-1990''], „Seminare“, 24, 2007, s. 532.</ref>. Zdarza się, że tańczący padają na ziemię, jednak w większości przypadków podnoszeni są przez osoby tańczące obok. Bywa, że uczestnicy posypują się nawzajem kurzem z placu, na którym tańczą. Czasami tańczący chwytają się pod ramię, wtedy zmniejsza się ryzyko upadku. Pogo, mimo iż sprawia wrażenie bijatyki, w większości przypadków nie zawiera elementów groźnych dla zdrowia, choć zdarzają się siniaki lub otarcia, a nawet stłuczenia. Pojawiają się także nieliczne wypadki zadeptania lub stratowania.

Istnieje jednak brutalna, bardzo niebezpieczna dla zdrowia odmiana tej zabawy, tzw. ''[[mosh]]''. Tak jak pogo preferują punki i spora część metalowców, tak mosh jest zabawą ulubioną przez [[hardcore punk|hardcore'owców]]. Obie jednak wywodzą się z tego samego rdzenia i częstą są mylone.

== Elementy ruchowe w pogo<ref>A. Matras, [https://web.archive.org/web/20171228232411/http://www.palimpsest.socjologia.uj.edu.pl/tl_files/palimpsest/2012-04-23/Matras%20Palimpsest%20nr%202.pdf ''Pomiędzy ciałem indywidualnym a zbiorowym. Praktyki cielesne punków i ich strategie uczestnictwa w Festiwalu w Jarocinie (1982–1987)''], „Palimpsest“, 2012, nr 2, s. 154.</ref> ==
* '''Fala (lewitacja, ''crowd surfing'')''' – przenoszenie osoby na rękach tłumu w stronę sceny (osoba zostaje wyniesiona z tłumu) lub spod / ze sceny (osoba wdrapuje się na scenę / podest i rzuca się w tłum).
* '''Młynek''' – dwie osoby trzymają się za skrzyżowane ręce i kręcą się coraz szybciej.
* '''Młyn / kocioł''' – połączenie młynka z falangą; grupa ludzi zakreśla okrąg, trzymając się za ramiona, kręcąc się, skacząc i wykonując shakeup, często także pokrzykując.
* '''Circle pit''' ('''gonisz''') – polega na gonieniu się w kółko.
* '''Ściana śmierci''' – dwie grupy (lub więcej) stają naprzeciw siebie i na określony sygnał nacierają na ludzi stojących przed nimi; niekiedy po uderzeniu uczestnicy rozpoczynają [[mosh]].

== Zobacz też ==
{{Siostrzane projekty
 |commons   = Category:Pogo (dance)
 |słownik   =
 |źródła    =
 |cytaty    = Pogo
 |news      =
 |books     =
 |podróże   =
 |species   =
 |wikiwerek =
 |meta      =
}}
* [[mosh]]
* [[hardcore dancing]]
* [[headbang]]ing

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* J. Roś, ''Refleksje melomana na marginesie książki „Brzydkie słowa, brudny dźwięk...“. Muzyka jako przekaz kształtujący styl życia subkultur młodzieżowych Michała Jana Lutostańskiego'', „Młoda Humanistyka“, 2, 2015 (5), s. 2, 3.
* {{Cytuj | autor = Mirosław Pęczak | tytuł = Mały słownik subkultur młodzieżowych | data = 1992 | isbn = 8390052318 | miejsce = Warszawa | wydawca = Wydawnictwo Naukowe Semper | url = https://polona.pl/item/maly-slownik-subkultur-mlodziezowych,MTA0OTUxNzg/ | odn = tak }}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Tańce rytualne]]
[[Kategoria:Punk]]
[[Kategoria:Metal]]
[[Kategoria:Kultura młodzieżowa]]


text:
# Markku Koski
Markku Koski (ur. 15 października 1981 w Sievi) – fiński snowboardzista, mistrz świata i brązowy medalista olimpijski.

## Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 28 marca 1999 roku w Vuokatti, gdzie zajął szóste miejsce w halfpipe’ie podczas mistrzostw kraju. Nigdy nie wystąpił na mistrzostwach świata juniorów.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 18 listopada 2000 roku w Tignes, zajmując 66. miejsce w halfpipe’ie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 18 stycznia 2001 roku w Kronplatz, zajmując 19. miejsce w tej samej konkurencji. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 8 lutego 2001 roku w Berchtesgaden, wygrywając rywalizację w halfpipe’ie. W zawodach tych wyprzedził Włocha Giacomo Krattera i Jona Oddena z Norwegii. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2000/2001, kiedy to zajął 56. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Największy sukces w karierze osiągnął w 2009 roku, kiedy wywalczył jest złoty medal w Big Air na mistrzostwach świata w Gangwon. W zawodach tych pokonał Seppe Smitsa z Belgii i Austriaka Stefana Gimpla. Był też między innymi szósty w halfpipe’ie na tych samych mistrzostwach oraz ósmy w slopestyle’u podczas mistrzostw świata w La Molinie dwa lata później. W 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, zajmując ósme miejsce w swej koronnej konkurencji. Podczas igrzysk w Turynie w 2006 roku zdobył brązowy medal w halfpipe’ie. W zawodach tych lepsi okazali się jedynie dwaj reprezentanci USA: Shaun White i Danny Kass. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie był szósty w tej konkurencji.
W 2013 roku zakończył karierę.

## Osiągnięcia

### Igrzyska olimpijskie
| Miejsce | Dzień     | Rok  | Miejscowość    | Konkurencja | Zwycięzca   |
| ------- | --------- | ---- | -------------- | ----------- | ----------- |
| 8.      | 11 lutego | 2002 | Salt Lake City | Halfpipe    | Ross Powers |
| 3.      | 12 lutego | 2006 | Turyn          | Halfpipe    | Shaun White |
| 6.      | 17 lutego | 2010 | Vancouver      | Halfpipe    | Shaun White |

### Mistrzostwa świata
| Miejsce | Dzień       | Rok  | Miejscowość          | Konkurencja | Zwycięzca        |
| ------- | ----------- | ---- | -------------------- | ----------- | ---------------- |
| 69.     | 27 stycznia | 2001 | Madonna di Campiglio | Halfpipe    | Kim Christiansen |
| 27.     | 17 stycznia | 2003 | Kreischberg          | Halfpipe    | Markus Keller    |
| 15.     | 20 stycznia | 2007 | Arosa                | Halfpipe    | Mathieu Crepel   |
| 6.      | 23 stycznia | 2009 | Gangwon              | Halfpipe    | Ryō Aono         |
| 1.      | 24 stycznia | 2009 | Gangwon              | Big Air     | –                |
| 11.     | 15 stycznia | 2011 | La Molina            | Big Air     | Petja Piiroinen  |
| 8.      | 22 stycznia | 2011 | La Molina            | Slopestyle  | Seppe Smits      |

### Puchar Świata

#### Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 2000/2001: 56.
- sezon 2001/2002: –
- sezon 2002/2003: –
- sezon 2005/2006: 89.
- sezon 2006/2007: 120.
- sezon 2007/2008: 143.
- sezon 2008/2009: 179.
- sezon 2009/2010: 107.

#### Miejsca na podium
1. Berchtesgaden – 8 lutego 2001 (halfpipe) – 1. miejsce
2. Tignes – 19 listopada 2001 (halfpipe) – 1. miejsce
3. Kreischberg – 9 stycznia 2006 (halfpipe) – 3. miejsce
4. Seul – 13 grudnia 2009 (big air) – 3. miejsce

title: Markku Koski

wikitext:
{{Zawodnik zima infobox
 |imię i nazwisko   = Markku Koski
 |dyscyplina        = snowboarding
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |data urodzenia    = 15 października 1981
 |miejsce urodzenia = [[Sievi]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |klub              =
 |wzrost            = 181 cm
 |debiut            = [[18 listopada|18.11]] [[2000]], [[Tignes]]
(66. miejsce – halfpipe)
 |pierwsze punkty   = [[18 stycznia|18.01]] [[2001]], [[Kronplatz]]
(19. miejsce – halfpipe)
 |pierwsze podium   = [[8 lutego|8.02]] [[2001]], [[Berchtesgaden]] (1. miejsce – halfpipe)
 |commons           =
 |wikicytaty        =
 |www               =
 |medale            =
{{Medalista infobox/reprezentacja|FIN}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|Z|Turyn|2006|snowboarding|brąz|([[Snowboard na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 – halfpipe mężczyzn|halfpipe]])}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w snowboardzie|Mistrzostwa świata]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2009|Gangwon 2009]]|Big air}}
}}
'''Markku Koski''' (ur. [[15 października]] [[1981]] w [[Sievi]]) – [[Finlandia|fiński]] [[Snowboarding|snowboardzista]], mistrz świata i brązowy medalista olimpijski.

== Kariera ==
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 28 marca 1999 roku w [[Vuokatti]], gdzie zajął szóste miejsce w [[Half-pipe|halfpipe’ie]] podczas mistrzostw kraju. Nigdy nie wystąpił na [[Mistrzostwa świata juniorów w snowboardzie|mistrzostwach świata juniorów]].

W zawodach [[Puchar Świata w snowboardzie|Pucharu Świata]] zadebiutował 18 listopada 2000 roku w [[Tignes]], zajmując 66. miejsce w halfpipe’ie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 18 stycznia 2001 roku w [[Kronplatz]], zajmując 19. miejsce w tej samej konkurencji. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 8 lutego 2001 roku w [[Berchtesgaden]], wygrywając rywalizację w halfpipe’ie. W zawodach tych wyprzedził [[Włochy|Włocha]] [[Giacomo Kratter]]a i [[Jon Odden|Jona Oddena]] z [[Norwegia|Norwegii]]. Najlepsze wyniki osiągnął w [[Puchar Świata w snowboardzie 2000/2001|sezonie 2000/2001]], kiedy to zajął 56. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Największy sukces w karierze osiągnął w 2009 roku, kiedy wywalczył jest złoty medal w Big Air na [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2009|mistrzostwach świata w Gangwon]]. W zawodach tych pokonał [[Seppe Smits]]a z [[Belgia|Belgii]] i [[Austria]]ka [[Stefan Gimpl|Stefana Gimpla]]. Był też między innymi szósty w halfpipe’ie na tych samych mistrzostwach oraz ósmy w [[slopestyle|slopestyle’u]] podczas [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2011|mistrzostw świata w La Molinie]] dwa lata później. W 2006 roku wystartował na [[Snowboarding na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002|igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City]], zajmując ósme miejsce w swej koronnej konkurencji. Podczas [[Snowboarding na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006|igrzysk w Turynie]] w 2006 roku zdobył brązowy medal w halfpipe’ie. W zawodach tych lepsi okazali się jedynie dwaj reprezentanci [[Stany Zjednoczone|USA]]: [[Shaun White]] i [[Danny Kass]]. Brał też udział w [[Snowboarding na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010|igrzyskach olimpijskich w Vancouver]] w 2010 roku, gdzie był szósty w tej konkurencji.

W 2013 roku zakończył karierę.

== Osiągnięcia ==
=== [[Zimowe igrzyska olimpijskie|Igrzyska olimpijskie]] [[Plik:Olympic rings.svg|50px]] ===
{| class="wikitable" width=70% style="font-size: 89%; text-align: center"
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Zwycięzca
|-
| 8.
| 11 lutego
| [[Snowboarding na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002|2002]]
| {{Flaga|USA}} [[Salt Lake City]]
| Halfpipe
| {{flaga|USA}} [[Ross Powers]]
|-bgcolor=ffdf9f
| 3.[[Plik:Bronze medal.svg|15px]]
| 12 lutego
| [[Snowboarding na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006|2006]]
| {{Flaga|ITA}} [[Turyn]]
| Halfpipe
| {{flaga|USA}} [[Shaun White]]
|-
| 6.
| 17 lutego
| [[Snowboarding na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010|2010]]
| {{Flaga|CAN}} [[Vancouver]]
| Halfpipe
| {{flaga|USA}} [[Shaun White]]
|}

=== [[Mistrzostwa świata w snowboardzie|Mistrzostwa świata]] ===
{| class="wikitable" width=70% style="font-size: 89%; text-align: center"
|-
! Miejsce
! Dzień
! Rok
! Miejscowość
! Konkurencja
! Zwycięzca
|-
| 69.
|align=center| 27 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2001|2001]]
|align=center| {{flaga|ITA}} [[Madonna di Campiglio]]
| Halfpipe
| {{flaga|NOR}} [[Kim Christiansen]]
|-
| 27.
|align=center| 17 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2003|2003]]
|align=center| {{flaga|AUT}} [[Kreischberg]]
| Halfpipe
| {{flaga|CHE}} [[Markus Keller]]
|-
| 15.
|align=center| 20 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2007|2007]]
|align=center| {{flaga|CHE}} [[Arosa]]
| Halfpipe
| {{flaga|FRA}} [[Mathieu Crepel]]
|-
| 6.
|align=center| 23 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2009|2009]]
|align=center| {{flaga|KOR}} [[Gangwon]]
| Halfpipe
| {{flaga|JPN}} [[Ryō Aono]]
|-bgcolor=ffffbf
| 1.[[Plik:FIS gold medal.png|15px]]
|align=center| 24 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2009|2009]]
|align=center| {{flaga|KOR}} [[Gangwon]]
| Big Air
| –
|-
| 11.
|align=center| 15 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2011|2011]]
|align=center| {{flaga|ESP}} [[La Molina]]
| Big Air
| {{flaga|FIN}} [[Petja Piiroinen]]
|-
| 8.
|align=center| 22 stycznia
| [[Mistrzostwa Świata w Snowboardzie 2011|2011]]
|align=center| {{flaga|ESP}} [[La Molina]]
| Slopestyle
| {{flaga|BEL}} [[Seppe Smits]]
|}

=== Puchar Świata ===
==== Miejsca w klasyfikacji generalnej ====
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2000/2001|sezon 2000/2001]]: 56.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2001/2002|sezon 2001/2002]]: –
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2002/2003|sezon 2002/2003]]: –
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2005/2006|sezon 2005/2006]]: 89.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2006/2007|sezon 2006/2007]]: 120.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2007/2008|sezon 2007/2008]]: 143.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2008/2009|sezon 2008/2009]]: 179.
* [[Puchar Świata w snowboardzie 2009/2010|sezon 2009/2010]]: 107.

==== Miejsca na podium ====
# {{Flaga|DEU}} [[Berchtesgaden]] – [[8 lutego]] [[2001]] (halfpipe) – '''1. miejsce'''
# {{Flaga|FRA}} [[Tignes]] – [[19 listopada]] [[2001]] (halfpipe) – '''1. miejsce'''
# {{Flaga|AUT}} [[Kreischberg]] – [[9 stycznia]] [[2006]] (halfpipe) – 3. miejsce
# {{Flaga|KOR}} [[Seul]] – [[13 grudnia]] [[2009]] (big air) – 3. miejsce

== Linki zewnętrzne ==
* [http://data.fis-ski.com/dynamic/athlete-biography.html?sector=SB&competitorid=32015&type=result Profil na stronie FIS] {{lang|en}}
* {{Cytuj stronę | url = http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ko/markku-koski-1.html | tytuł = Profil na Sports-Reference.com | opublikowany = sports-reference.com | archiwum = https://web.archive.org/web/20110120175015/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ko/markku-koski-1.html | zarchiwizowano = 2011-01-20 | język = en}}

{{Mistrzowie świata snowboard - big air mężczyzn}}

{{SORTUJ:Koski, Markku}}
[[Kategoria:Fińscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Fińscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002)]]
[[Kategoria:Fińscy olimpijczycy (Turyn 2006)]]
[[Kategoria:Fińscy olimpijczycy (Vancouver 2010)]]
[[Kategoria:Fińscy snowboardziści]]
[[Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002]]
[[Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006]]
[[Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1981]]

title: · Markku Koski

Data i miejsce urodzenia: 15 października 1981 · Sievi

Debiut w PŚ: 18.11 2000, Tignes · (66. miejsce – halfpipe)

Pierwsze punkty w PŚ: 18.01 2001, Kronplatz · (19. miejsce – halfpipe)

Pierwsze podium w PŚ: 8.02 2001, Berchtesgaden (1. miejsce – halfpipe)

title: Dorobek medalowy

brąz: Turyn 2006 · snowboarding · (halfpipe)

złoto: Gangwon 2009 · Big air


text:
# Diecezja Khunti
Diecezja Khunti – diecezja rzymskokatolicka w Indiach. Została utworzona w 1995 z terenu archidiecezji Ranchi.

## Ordynariusze
- Stephen M. Tiru (1995-2012)
- Binay Kandulna (od 2012)

title: Diecezja Khunti

wikitext:
{{Administratura kościelna infobox
 |nazwa                          = Diecezja Khunti
 |nazwa oryginalna               =
 |typ administratury             = Diecezja
 |grafika                        =
 |opis grafiki                   =
 |alt grafiki                    =
 |państwo                        = Indie
 |miejscowość                    =
 |adres                          =
 |data powołania                 = 1995
 |data zamknięcia                =
 |wyznanie                       = [[katolicyzm]]
 |kościół                        = [[Kościół rzymskokatolicki]]
 |nadrzędna administratura typ   = [[metropolia (religia)|metropolia]]
 |nadrzędna administratura nazwa = [[Metropolia Ranchi]]
 |obiekt sakralny typ            = [[katedra]]
 |obiekt sakralny nazwa          =
 |administrator                  = [[Binay Kandulna]]
 |administrator pomocniczy       =
 |administrator senior           =
 |rok danych statystycznych      =
 |procent wiernych               =
 |liczba wiernych                =
 |liczba kapłanów diecezjalnych  =
 |liczba kapłanów zakonnych      =
 |liczba kapłanów                =
 |liczba osób zakonnych          =
 |liczba diecezji                =
 |liczba dekanatów               =
 |liczba parafii                 =
 |liczba klasztorów              =
 |powierzchnia                   =
 |mapa                           =
 |opis mapy                      =
 |alt mapy                       =
 |współrzędne                    =
 |commons                        =
 |www                            =
}}
'''Diecezja Khunti''' – diecezja rzymskokatolicka w [[Indie|Indiach]]. Została utworzona w 1995 z terenu archidiecezji Ranchi.

== Ordynariusze ==
* Stephen M. Tiru (1995-2012)
* Binay Kandulna (od 2012)

== Bibliografia ==
* [http://www.gcatholic.org/dioceses/diocese/khun0.htm Gcatholic]

[[Kategoria:Diecezje rzymskokatolickie w Indiach|Khunti]]

title: Diecezja Khunti

Państwo: Indie

Wyznanie: katolicyzm

Kościół: Kościół rzymskokatolicki

metropolia: Metropolia Ranchi

Biskup diecezjalny: Binay Kandulna


text:
# Beatriz Ferreira
Beatriz Iasmin Soares Ferreira (ur. 9 grudnia 1992 w Salvadorze) – brazylijska bokserka, dwukrotna mistrzyni świata, wicemistrzyni i brązowa medalistka olimpijska, złota medalistka igrzysk panamerykańskich i igrzysk Ameryki Południowej, wielokrotna mistrzyni panamerykańska.

## Kariera
Na początku trenowała boks tajski, lecz postanowiła później pójść śladami ojca, Raimundo Ferreiry, zmieniając dyscyplinę na boks. Według zasad Międzynarodowego Stowarzyszenia Boksu musiała odbyć zawieszenie na dwa lata.
W 2019 roku zdobyła złoty medal igrzysk panamerykańskich w Limie w kategorii do 60 kg. W finale pokonała Argentynkę Dayanę Sánchez. W październiku tego samego roku została mistrzynią świata w Ułan Ude, wygrywając w finale z Chinką Wang Cong. Została wówczas drugą Brazylijką, któremu udało się  zdobyć złoto mistrzostw świata, zaraz po Roseli Feitosie.
W 2021 roku wzięła udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020, gdzie w rywalizacji kobiet do 60 kg zdobyła srebrny medal, przegrywając w finale z Kellie Harrington. W 2024 roku ponownie wzięła udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich, gdzie w rywalizacji kobiet do 60 kg po przegranej w półfinale z Kellie Harrington zdobyła brązowy medal.

title: Beatriz Ferreira

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko            = Beatriz Ferreira
 |imię i nazwisko org        =
 |dyscyplina                 = boks
 |grafika                    =
 |opis grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko      =
 |imię i nazwisko urodzenia  =
 |data urodzenia             = [[9 grudnia]] [[1992]]
 |miejsce urodzenia          = [[Salvador]]
 |data śmierci               =
 |miejsce śmierci            =
 |obywatelstwo               =
 |wzrost                     = 162 cm
 |pozycja                    =
 |klub                       =
 |numer w klubie             =
 |trener                     =
 |kariera juniorska          =
 |kariera seniorska          =
 |data seniorzy              =
 |kariera reprezentacyjna    =
 |data reprezentacja         =
 |kariera trenerska          =
 |faksymile                  =
 |opis faksymile             =
 |medale                     = {{Medalista infobox/reprezentacja|BRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO|BS}}
{{Medalista infobox/IO|L|Tokio|2020|boks|srebro|[[Boks na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – waga lekka kobiet|(60 kg)]]}}
{{Medalista infobox/IO|L|Paryż|2024|boks|brąz|[[Boks na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024 – kategoria do 60 kg kobiet|(60 kg)]]}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|BK}}
{{Medalista infobox/MŚ|BK|Ułan Ude|2019|złoto|60 kg}}
{{Medalista infobox/MŚ|BK|New Delhi|2023|złoto|60 kg}}
{{Medalista infobox/MŚ|BK|Stambuł|2022|srebro|60 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Igrzyska Panamerykańskie 2019|Lima 2019]]|60 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Igrzyska Panamerykańskie 2023|Santiago 2023]]|60 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa panamerykańskie w boksie|Mistrzostwa panamerykańskie]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|Tegucigalpa 2017|60 kg}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|Vargas 2018|60 kg}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Igrzyska Ameryki Południowej]]}}
{{Medalista infobox/wiersz|1|[[Igrzyska Ameryki Południowej 2018|Cochabamba 2018]]|60 kg}}
 |odznaczenia                =
 |commons                    =
 |wikicytaty                 =
 |www                        =
}}
'''Beatriz Iasmin Soares Ferreira''' (ur. [[9 grudnia]] [[1992]] w [[Salvador]]ze) – [[Brazylia|brazylijska]] [[boks]]erka, dwukrotna [[Mistrzostwa świata w boksie kobiet|mistrzyni świata]], wicemistrzyni i brązowa medalistka olimpijska, złota medalistka [[Igrzyska panamerykańskie|igrzysk panamerykańskich]] i [[Igrzyska Ameryki Południowej|igrzysk Ameryki Południowej]], wielokrotna [[Mistrzostwa panamerykańskie w boksie|mistrzyni panamerykańska]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://d21c25674tgiqk.cloudfront.net/2018/11/Boxing2018-AIBA-Womens-World-Boxing-Championships-Athlete-Profiles.pdf | tytuł = New Delhi 2018 AIBA Women's World Boxing Championships - Athlete Profiles | opublikowany = [[Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu]] | strony = 156-157 | język = en | data dostępu = 2020-03-20 | archiwum = https://web.archive.org/web/20191221125146/https://d21c25674tgiqk.cloudfront.net/2018/11/Boxing2018-AIBA-Womens-World-Boxing-Championships-Athlete-Profiles.pdf | zarchiwizowano = 2019-12-21}}</ref><ref>{{Cytuj stronę | url = https://olympics.com/en/paris-2024/athlete/beatriz-iasmin-soares-ferreira_1952540 | tytuł = SOARES FERREIRA Beatriz Iasmin | opublikowany = olympics.com | język = en | data dostępu = 2024-08-11}}</ref>.

== Kariera ==
Na początku trenowała [[boks tajski]], lecz postanowiła później pójść śladami ojca, [[Raimundo Ferreira|Raimundo Ferreiry]], zmieniając dyscyplinę na boks. Według zasad [[Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu|Międzynarodowego Stowarzyszenia Boksu]] musiała odbyć zawieszenie na dwa lata<ref>{{Cytuj stronę | url = https://veja.abril.com.br/esporte/bia-ferreira-campea-mundial-de-boxe-sem-essa-de-preconceito/ | tytuł = Bia Ferreira, campeã mundial de boxe: ‘Sem essa de preconceito’ | data = 2019-10-18 | opublikowany = Editora Abril | język = pt | data dostępu = 2020-03-20}}</ref>.

W 2019 roku zdobyła złoty medal [[Igrzyska Panamerykańskie 2019|igrzysk panamerykańskich]] w Limie w kategorii do 60 kg. W finale pokonała Argentynkę [[Dayana Sánchez|Dayanę Sánchez]]<ref>{{Cytuj stronę | url = https://globoesporte.globo.com/jogos-pan-americanos/noticia/beatriz-ferreira-vence-argentina-e-leva-o-unico-ouro-do-boxe-brasileiro-no-pan-de-lima.ghtml | tytuł = Beatriz Ferreira vence argentina e leva o único ouro do boxe brasileiro no Pan de Lima | data = 2019-08-02 | opublikowany = Globo | język = pt | data dostępu = 2020-03-20}}</ref>. W październiku tego samego roku została [[Mistrzostwa Świata w Boksie Kobiet 2019|mistrzynią świata]] w Ułan Ude, wygrywając w finale z Chinką [[Wang Cong]]. Została wówczas drugą Brazylijką, któremu udało się  zdobyć złoto mistrzostw świata, zaraz po [[Roseli Feitosa|Roseli Feitosie]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://rededoesporte.gov.br/pt-br/noticias/beatriz-ferreira-conquista-a-medalha-de-ouro-no-mundial-da-russia | tytuł = Beatriz Ferreira conquista a medalha de ouro no Mundial da Rússia | data = 2019-10-13 | opublikowany = Rede Nacional do Esporte | język = pt | data dostępu = 2020-03-20}}</ref>.

W 2021 roku wzięła udział w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020|Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020]], gdzie w [[Boks na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 – waga lekka kobiet|rywalizacji kobiet do 60 kg]] zdobyła srebrny medal, przegrywając w finale z [[Kellie Harrington]]. W 2024 roku ponownie wzięła udział w [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2024|Letnich Igrzyskach Olimpijskich]], gdzie w [[Boks na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024 – kategoria do 60 kg kobiet|rywalizacji kobiet do 60 kg]] po przegranej w półfinale z Kellie Harrington zdobyła brązowy medal<ref>{{Cytuj |tytuł = Kellie Harrington beats Beatriz Ferreira to reach another Olympic final |data = 2024-08-03 |data dostępu = 2024-08-13 |opublikowany = BreakingNews.ie |url = https://www.breakingnews.ie/sport/kellie-harrington-beats-beatriz-ferreira-to-reach-another-olympic-final-1657842.html |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://boxrec.com/en/amateurboxer/869188 Beatriz Ferreira na boxrec.com] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Ferreira, Beatriz}}
[[Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2024]]
[[Kategoria:Brazylijskie bokserki]]
[[Kategoria:Brazylijscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 2019]]
[[Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 2023]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Salvadorze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1992]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2024]]

title: · Beatriz Ferreira

Data i miejsce urodzenia: 9 grudnia 1992 · Salvador

title: Dorobek medalowy

srebro:
Tokio 2020 · boks · (60 kg)
Stambuł 2022 · 60 kg

brąz: Paryż 2024 · boks · (60 kg)

złoto:
Ułan Ude 2019 · 60 kg
New Delhi 2023 · 60 kg
Lima 2019 · 60 kg
Santiago 2023 · 60 kg
Tegucigalpa 2017 · 60 kg
Vargas 2018 · 60 kg
Cochabamba 2018 · 60 kg


text:
# Wężorokształtne
Wężorokształtne, wężorowcokształtne (Stomiiformes) – rząd morskich, drapieżnych ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), przystosowanych do życia na dużych głębokościach, w warunkach wysokiego ciśnienia i ciemności. Jest to jedna z najliczniejszych grup skupiających ryby głębinowe.

## Występowanie
Są to szeroko rozprzestrzenione ryby występujące we wszystkich oceanach świata, z wyjątkiem mórz polarnych, na głębokościach od 300 do 5000 m. Ikra, larwy i młode ryby pływają na mniejszych głębokościach – w przypowierzchniowych prądach morskich. Dorosłe osobniki w ciągu dnia przebywają w głębinach, nocą podpływają bliżej powierzchni, gdzie żywią się mniejszymi rybami i bezkręgowcami.

## Opis
Większość gatunków wężorokształtnych ma wydłużone ciało, dużą głowę, duży otwór gębowy i długie zęby. Ciało zwykle o ciemnobrązowym lub czarnym ubarwieniu, rzadziej srebrzyste lub przezroczyste, o nietypowym wśród ryb kształcie. Niektóre gatunki mają długie, obłe ciała i długie spiczaste zęby. Dla porównania silnie wygrzbiecone, bocznie spłaszczone ciała toporników mają kształt dysku. Łuski, jeśli występują, są cykloidalne i łatwo wypadające. Niemal wszystkie spośród kilkuset poznanych dotychczas gatunków są wyposażone w narządy świetlne (fotofory) służące do wabienia zdobyczy lub partnerów. Larwy wężorokształtnych tak bardzo różnią się od osobników dorosłych, że przez długi czas nie kojarzono ich z rodzicami. Przypuszcza się, że głębiny oceanów kryją wiele nieznanych jeszcze nauce gatunków.
Najbardziej znane gatunki to idiakanty (Idiacanthus), przeżrenie lub toporniki (Sternoptyx), żmijowce i masowo występujące cyklotonki (Cyclothone).
Wśród wężorokształtnych pospolite jest obojnactwo – przystosowanie do życia w warunkach, w których trudno spotkać partnera do rozrodu.

## Systematyka
Cztery rodziny zgrupowane są w podrzędzie:
Gonostomatoidei:
- Gonostomatidae – gonostowate
- Sternoptychidae – przeźreniowate
- Phosichthyidae
- Stomiidae – wężorowate

title: Wężorokształtne

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       = Wężorokształtne
 |nazwa łacińska         = Stomiiformes
 |TSN                    = 553138
 |zoolog                 =
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Stomias boa ferox.jpg
 |opis grafiki           = [[Wężor]] (''Stomias boa'')
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[promieniopłetwe]]
 |rząd                   = wężorokształtne
 |synonimy               =
* Stomiatiformes
 |wikispecies            = Stomiiformes
 |commons                = Category:Stomiiformes
}}
'''Wężorokształtne'''{{odn|Załachowski|1992|s=561}}, '''wężorowcokształtne'''{{r|Grabda}} (Stomiiformes) – [[Rząd (biologia)|rząd]] morskich, drapieżnych [[ryby|ryb]] [[promieniopłetwe|promieniopłetwych]] (Actinopterygii), przystosowanych do życia na dużych głębokościach, w warunkach wysokiego ciśnienia i ciemności. Jest to jedna z najliczniejszych grup skupiających [[ryby głębinowe]].

== Występowanie ==
Są to szeroko rozprzestrzenione ryby występujące we wszystkich [[ocean]]ach świata, z wyjątkiem mórz polarnych, na głębokościach od 300 do 5000 m. [[Ikra]], larwy i młode ryby pływają na mniejszych głębokościach – w przypowierzchniowych prądach morskich. Dorosłe osobniki w ciągu dnia przebywają w głębinach, nocą podpływają bliżej powierzchni, gdzie żywią się mniejszymi rybami i bezkręgowcami.

== Opis ==
Większość gatunków wężorokształtnych ma wydłużone ciało, dużą głowę, duży otwór gębowy i długie zęby. Ciało zwykle o ciemnobrązowym lub czarnym ubarwieniu, rzadziej srebrzyste lub przezroczyste, o nietypowym wśród ryb kształcie. Niektóre gatunki mają długie, obłe ciała i długie spiczaste zęby. Dla porównania silnie wygrzbiecone, bocznie spłaszczone ciała toporników mają kształt dysku. [[Łuski (ryby)|Łuski]], jeśli występują, są cykloidalne i łatwo wypadające. Niemal wszystkie spośród kilkuset poznanych dotychczas gatunków są wyposażone w narządy świetlne ([[Narząd świetlny|fotofory]]) służące do wabienia zdobyczy lub partnerów. Larwy wężorokształtnych tak bardzo różnią się od osobników dorosłych, że przez długi czas nie kojarzono ich z rodzicami. Przypuszcza się, że głębiny oceanów kryją wiele nieznanych jeszcze nauce gatunków.

Najbardziej znane gatunki to [[Idiacanthus|idiakanty]] (''Idiacanthus''), przeżrenie lub toporniki (''Sternoptyx''), żmijowce i masowo występujące cyklotonki (''Cyclothone'').

Wśród wężorokształtnych pospolite jest [[Hermafrodytyzm|obojnactwo]] – przystosowanie do życia w warunkach, w których trudno spotkać partnera do rozrodu.

== Systematyka ==
[[Plik:Ichthyococcus ovatus.jpg|240px|right|thumb|''Ichthyococcus ovatus'']]
Cztery [[Rodzina (biologia)|rodziny]] zgrupowane są w podrzędzie:

Gonostomatoidei:
* [[Gonostowate|Gonostomatidae]] – [[gonostowate]]
* [[przeźreniowate|Sternoptychidae]] – [[przeźreniowate]]
* [[Phosichthyidae]]
* [[Wężorowate|Stomiidae]] – [[wężorowate]]

== Zobacz też ==
* [[bioluminescencja]]
* [[Lista rodzin ryb|Ryby – wykaz rodzin]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name=Grabda>{{Cytuj książkę | tytuł= Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby - Cyclostomata et Pisces |nazwisko=Grabda |imię=Eugeniusz|nazwisko2=Heese|imię2=Tomasz| rok=1991 | wydawca=Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie|miejsce=Koszalin}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | tytuł= Ryby : encyklopedia zwierząt | inni = Henryk Garbarczyk, Małgorzata Garbarczyk i Leszek Myszkowski (tłum.) | rok=2007 | wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN]] : Dorota Szatańska | miejsce=Warszawa | isbn=978-83-01-15140-9}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Nelson | imię=Joseph S.| autor link = Joseph S. Nelson | tytuł= Fishes of the World | wydawca=John Wiley & Sons | rok=2006 | isbn=0-471-25031-7}}
* {{Cytuj książkę | odn=tak |nazwisko=Załachowski |imię=Włodzimierz | tytuł=Ryby | rok=1992 |wydawca=[[Wydawnictwo Naukowe PWN]]|miejsce=Warszawa |isbn=83-01-12286-2}}

{{Teleostei}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wężorokształtne| ]]

title: Wężorokształtne

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: strunowce

Podtyp: kręgowce

Gromada: promieniopłetwe

Rząd: wężorokształtne


text:
# Canthophorus
Canthophorus – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny ziemikowatych. Obejmuje 7 opisanych gatunków.

## Morfologia
Pluskwiaki o ciele owalnym, za środkiem nieco poszerzonym, przeciętnie wypukłym, punktowanym. Ubarwienie mają czarne z metalicznym połyskiem niebieskim, fioletowym lub zielonkawym, rzadziej ciemnobrązowe. Na tym tle wyróżniają się żółtawe plamki na wierzchu listewki brzeżnej odwłoka oraz w przednich narożach jego sternitów, a u większości gatunków także żółtawe obrzeżenie boków przedplecza i półpokryw.
Głowa jest trapezowato zaokrąglona, ma policzki stykające się przed nadustkiem, oczy złożone duże i kulistawe, ciemię wypukłe, a kłujkę sięgającą w spoczynku środkowej pary bioder. Przedplecze jest szersze niż długie, wypukłe, o kątach przednich rozwarcie zaokrąglonych, brzegach bocznych stopniowo uwypuklonych, barkach szeroko zaokrąglonych, a krawędzi tylnej równomiernie uwypuklonej. Długa tarczka ma brzegi boczne w nasadowej części wypukłe, a w wierzchołkowej lekko wklęsłe, sam szczyt zaś wąski, zaokrąglony i odgięty ku dołowi. Półpokrywy mają na wypukłych bokach żeberka zwężające się ku tyłowi i nie dochodzące do zewnętrzno-tylnego kąta przykrywki. Zakrywka co najwyżej nieco wystaje poza koniec odwłoka. Przedpiersie ma płytki rowek i pozbawione jest blaszkowatych czy żeberkowatych krawędzi. Śródpiersie ma pośrodkowe żeberko, pozbawione jest zaś rowka. Gruczoły zapachowe zatułowia mają poprzecznie rozciągnięte ostiole.
U samca pygofor jest tak długi jak szeroki lub nieco dłuższy, stopniowo rozszerzony ku szczytowi, o ścianach bocznych gładkich i pośrodku wklęśniętych, ścianie brzusznej długiej, punktowanej i z poprzecznym wciskiem wzdłuż tylnej krawędzi, ścianie grzbietowej gładkiej, krótkiej i wypukłej, a otworze genitalnym małym, poprzecznie owalnym i niewidocznym od zewnątrz. Paramera ma krótką, wąską, połążoną w części grzbietowo-zewnętrznej i ustawioną niemal pod kątem prostym do jej osi podłużnej płytkę nasadową. Korpus paramery jest w widoku bocznym mocno zwężony u nasady, silnie rozszerzony wierzchołkowo, o wklęsłej krawędzi brzusznej i prostej grzbietowej, natomiast w widoku grzbietowym jest on niemal równoboczny z lekko rozszerzonym wierzchołkiem. Zewnętrzną ścianą korpusu biegnie żeberko zakrzywiające się odsiebnie na jego brzuszną krawędź. Wyrostek zmysłowy paramery jest krótki, u nasady szeroki i na szczycie zaokrąflony, umieszczony wierzchołkowo na jej korpusie. Wyrastająca z zewnętrzno-brzusznej ściany paramery hypofiza jest dość długa, bocznie zwarta, skierowana tylno-brzusznie, u nasady bardzo szeroka, dalej stopniowo zwężona, pośrodku ostro zakrzywiona, na szczycie spiczasta i silnie zesklerotyzowana. Edeagus ma małą fallobazę z krótkimi, spiczasto zwieńczonymi ramionami, dość długimi i wąskimi wyrostkami brzusznymi z zakrzywionymi wierzchołkami, dość dużymi wyrostkami głowiastymi oraz apodemami podtrzymującymi tak długimi jak płytka nasadowa. Falloteka ma wypukłą i błoniastą ścianę przednią, dość duże i całkiem błoniaste guzki nasadowe, wypukłą i błoniastą ścianę grzbietową, wklęsłą pośrodku i tam zesklerotyzowaną ścianę brzuszną oraz proste do lekko wypukłych ściany boczne ze sklerotyzacjami pośrodku. Koniunktywa jest walcowata, na szczycie niewiele węższa niż u podstawy, zakrzywiona dobrzusznie pośrodku długości. Jej płat brzuszny jest płaski, u nasady szeroki i ku szczytowi zwężony, o zesklerotyzowanych ścianach brzusznej, bocznych i wierzchołku. Umiejscowiona między parą błoniastych i zakrzywionych płatów wierzchołkowych wezyka jest łukowato zakrzywiona w części nasadowej i niemal prosta w części wierzchołkowej, ku zaopatrzonemu we wtórny gonopor szczytowi zwężona. Błoniaste płaty grzbietowo-boczne koniunktywy zaopatrzone są na szczytach w spikule o kształcie charakterystycznym dla gatunku.
Samica ma poprzecznie trójkątne paratergity dziewiątego segmentu odwłoka. Gonokoksyty pierwszej pary mają część widoczną od zewnątrz wypukłą, a część zakrytą przez siódmy sternit słabo zesklerotyzowaną i zaopatrzoną w niemal prostokątną apodemę. Gonokoksyty drugiej pary są słabo zesklerotyzowane, poprzeczne, dozewnętrznie zwężone, niestykające się pośrodku, o kątach tylno-wewnętrznych zaokrąglonych, a tylno-zewnętrznych trójkątnie wydłużonych. Gonangulum ma postać wąskiej i długiej płytki zrośniętej z tyłu z zewnętrznymi kątami paratergitów dziewiątego segmentu; w miejscu tego zrostu zaczepiają się wąsko-trójkątne, pośrodkowo zakrzywione płytki przednio-bocznych naroży gonokoksytów pierwszej pary. Woreczek gynatrialny jest duży, błoniasty, nieco spłaszczony grzbieto-brzusznie, podzielony grzbietową zmarszczką poprzeczną na część przednią i tylną. Część przednia ma na przedniej ścianie dwie trójkątne wypustki boczne, a na ścianie grzbietowej stożeczek, z którego wychodzi przewód spermateki podzielony na trzy części, z których bliższa jest zesklerotyzowana, a dalsze nie. Tylna część woreczka ma na ścianie tylnej i częściowo brzusznej cienkie i bardzo duże skleryty pierścieniowate, tylne kąty trójkątnie wydłużone, a ponadto parę błoniastych kieszonek o budowie specyficznej dla gatunku.

## Rozprzestrzenienie
Rodzaj palearktyczny. W Polsce reprezentowany jest przez dwa gatunki, C. dubius i C. impressus.

## Taksonomia
Takson ten wprowadzili w 1866 roku Étienne Mulsant i Claudius Rey. W 1888 roku Odo Reuter dokonał wyznaczenia Cimex dubius jego gatunkiem typowym.
Do rodzaju tego zalicza się 7 opisanych gatunków:
- Canthophorus coeruleus (Reuter, 1902)
- Canthophorus dubius (Scopoli, 1763)
- Canthophorus impressus (Horváth, 1880)
- Canthophorus melanopterus (Herrich-Schaeffer, 1835)
- Canthophorus mixtus Asanova, 1964
- Canthophorus niveimarginatus Scott, 1874
- Canthophorus wagneri Asanova, 1964

title: Canthophorus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Canthophorus''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Étienne Mulsant|Mulsant]] et [[Claudius Rey|Rey]], 1866
 |okres istnienia        =
 |grafika                = Cydnidae - Canthophorus dubius .JPG
 |opis grafiki           = ''[[Canthophorus dubius]]''
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[pluskwiaki]]
 |podrząd                = [[pluskwiaki różnoskrzydłe]]
 |rodzina                = [[ziemikowate]]
 |podrodzina             = [[Sehirinae]]
 |plemię                 = [[Sehirini]]
 |rodzaj                 = ''Canthophorus''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Cimex dubius'' Scopoli, 1763
 |synonimy               =
 |wikispecies            =
 |commons                = Category:Canthophorus
}}
[[plik:Canthophorus melanopterus - toda azul metalizada (9171963803).jpg|thumb|''[[Canthophorus melanopterus]]'']]
'''''Canthophorus''''' – [[rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[pluskwiaki|pluskwiaków]] z [[rząd (biologia)|podrzędu]] [[pluskwiaki różnoskrzydłe|różnoskrzydłych]] i [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[ziemikowate|ziemikowatych]]. Obejmuje 7 opisanych [[gatunek (biologia)|gatunków]].

== Morfologia ==
Pluskwiaki o ciele owalnym, za środkiem nieco poszerzonym, przeciętnie wypukłym, punktowanym. Ubarwienie mają czarne z metalicznym połyskiem niebieskim, fioletowym lub zielonkawym, rzadziej ciemnobrązowe. Na tym tle wyróżniają się żółtawe plamki na wierzchu listewki brzeżnej [[odwłok]]a oraz w przednich narożach jego [[sternum|sternitów]], a u większości gatunków także żółtawe obrzeżenie boków [[przedplecze|przedplecza]] i [[półpokrywy|półpokryw]]{{r|Lis|pte|Gapon}}.

[[Głowa owadów|Głowa]] jest trapezowato zaokrąglona, ma [[policzek|policzki]] stykające się przed [[nadustek|nadustkiem]], [[oczy złożone]] duże i kulistawe, [[ciemię]] wypukłe, a [[kłujka|kłujkę]] sięgającą w spoczynku środkowej pary bioder. Przedplecze jest szersze niż długie, wypukłe, o kątach przednich rozwarcie zaokrąglonych, brzegach bocznych stopniowo uwypuklonych, barkach szeroko zaokrąglonych, a krawędzi tylnej równomiernie uwypuklonej. Długa [[tarczka (anatomia owadów)|tarczka]] ma brzegi boczne w nasadowej części wypukłe, a w wierzchołkowej lekko wklęsłe, sam szczyt zaś wąski, zaokrąglony i odgięty ku dołowi. Półpokrywy mają na wypukłych bokach żeberka zwężające się ku tyłowi i nie dochodzące do zewnętrzno-tylnego kąta [[przykrywka|przykrywki]]. [[Zakrywka]] co najwyżej nieco wystaje poza koniec odwłoka. [[Przedpiersie (anatomia)|Przedpiersie]] ma płytki rowek i pozbawione jest blaszkowatych czy żeberkowatych krawędzi. [[Śródpiersie owadów|Śródpiersie]] ma pośrodkowe żeberko, pozbawione jest zaś rowka. Gruczoły zapachowe [[zatułów|zatułowia]] mają poprzecznie rozciągnięte [[ostiola|ostiole]]{{r|Gapon}}.

U samca [[pygofor]] jest tak długi jak szeroki lub nieco dłuższy, stopniowo rozszerzony ku szczytowi, o ścianach bocznych gładkich i pośrodku wklęśniętych, ścianie brzusznej długiej, punktowanej i z poprzecznym wciskiem wzdłuż tylnej krawędzi, ścianie grzbietowej gładkiej, krótkiej i wypukłej, a otworze genitalnym małym, poprzecznie owalnym i niewidocznym od zewnątrz. [[Paramera]] ma krótką, wąską, połążoną w części grzbietowo-zewnętrznej i ustawioną niemal pod kątem prostym do jej osi podłużnej płytkę nasadową. Korpus paramery jest w widoku bocznym mocno zwężony u nasady, silnie rozszerzony wierzchołkowo, o wklęsłej krawędzi brzusznej i prostej grzbietowej, natomiast w widoku grzbietowym jest on niemal równoboczny z lekko rozszerzonym wierzchołkiem. Zewnętrzną ścianą korpusu biegnie żeberko zakrzywiające się odsiebnie na jego brzuszną krawędź. Wyrostek zmysłowy paramery jest krótki, u nasady szeroki i na szczycie zaokrąflony, umieszczony wierzchołkowo na jej korpusie. Wyrastająca z zewnętrzno-brzusznej ściany paramery [[hypofiza]] jest dość długa, bocznie zwarta, skierowana tylno-brzusznie, u nasady bardzo szeroka, dalej stopniowo zwężona, pośrodku ostro zakrzywiona, na szczycie spiczasta i silnie zesklerotyzowana. [[Edeagus]] ma małą [[fallobaza|fallobazę]] z krótkimi, spiczasto zwieńczonymi ramionami, dość długimi i wąskimi wyrostkami brzusznymi z zakrzywionymi wierzchołkami, dość dużymi wyrostkami głowiastymi oraz [[apodema]]mi podtrzymującymi tak długimi jak płytka nasadowa. [[Falloteka]] ma wypukłą i błoniastą ścianę przednią, dość duże i całkiem błoniaste guzki nasadowe, wypukłą i błoniastą ścianę grzbietową, wklęsłą pośrodku i tam zesklerotyzowaną ścianę brzuszną oraz proste do lekko wypukłych ściany boczne ze sklerotyzacjami pośrodku. [[Koniunktywa]] jest walcowata, na szczycie niewiele węższa niż u podstawy, zakrzywiona dobrzusznie pośrodku długości. Jej płat brzuszny jest płaski, u nasady szeroki i ku szczytowi zwężony, o zesklerotyzowanych ścianach brzusznej, bocznych i wierzchołku. Umiejscowiona między parą błoniastych i zakrzywionych płatów wierzchołkowych [[wezyka]] jest łukowato zakrzywiona w części nasadowej i niemal prosta w części wierzchołkowej, ku zaopatrzonemu we wtórny [[gonopor]] szczytowi zwężona. Błoniaste płaty grzbietowo-boczne koniunktywy zaopatrzone są na szczytach w spikule o kształcie charakterystycznym dla gatunku{{r|Gapon}}.

Samica ma poprzecznie trójkątne paratergity dziewiątego segmentu odwłoka. [[Gonokoksyt]]y pierwszej pary mają część widoczną od zewnątrz wypukłą, a część zakrytą przez siódmy sternit słabo zesklerotyzowaną i zaopatrzoną w niemal prostokątną apodemę. Gonokoksyty drugiej pary są słabo zesklerotyzowane, poprzeczne, dozewnętrznie zwężone, niestykające się pośrodku, o kątach tylno-wewnętrznych zaokrąglonych, a tylno-zewnętrznych trójkątnie wydłużonych. [[Gonangulum]] ma postać wąskiej i długiej płytki zrośniętej z tyłu z zewnętrznymi kątami paratergitów dziewiątego segmentu; w miejscu tego zrostu zaczepiają się wąsko-trójkątne, pośrodkowo zakrzywione płytki przednio-bocznych naroży [[gonokoksyt]]ów pierwszej pary. [[Gynatrium|Woreczek gynatrialny]] jest duży, błoniasty, nieco spłaszczony grzbieto-brzusznie, podzielony grzbietową zmarszczką poprzeczną na część przednią i tylną. Część przednia ma na przedniej ścianie dwie trójkątne wypustki boczne, a na ścianie grzbietowej stożeczek, z którego wychodzi przewód [[zbiornik nasienny|spermateki]] podzielony na trzy części, z których bliższa jest zesklerotyzowana, a dalsze nie. Tylna część woreczka ma na ścianie tylnej i częściowo brzusznej cienkie i bardzo duże skleryty pierścieniowate, tylne kąty trójkątnie wydłużone, a ponadto parę błoniastych kieszonek o budowie specyficznej dla gatunku{{r|Gapon}}.

== Rozprzestrzenienie ==
Rodzaj [[kraina palearktyczna|palearktyczny]]. W Polsce reprezentowany jest przez dwa gatunki, ''[[Canthophorus dubius|C. dubius]]'' i ''[[Canthophorus impressus|C. impressus]]''{{r|Lis|pte}}.

== Taksonomia ==
[[Takson]] ten wprowadzili w 1866 roku [[Étienne Mulsant]] i [[Claudius Rey]]{{r|mr}}. W 1888 roku [[Odo Reuter]] dokonał wyznaczenia ''Cimex dubius'' jego [[gatunek typowy|gatunkiem typowym]]{{r|Reuter}}.

Do rodzaju tego zalicza się 7 opisanych [[gatunek (biologia)|gatunków]]{{r|cph}}:
* ''[[Canthophorus coeruleus]]'' (Reuter, 1902)
* ''[[Canthophorus dubius]]'' (Scopoli, 1763)
* ''[[Canthophorus impressus]]'' (Horváth, 1880)
* ''[[Canthophorus melanopterus]]'' (Herrich-Schaeffer, 1835)
* ''[[Canthophorus mixtus]]'' Asanova, 1964
* ''[[Canthophorus niveimarginatus]]'' Scott, 1874
* ''[[Canthophorus wagneri]]'' Asanova, 1964

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cph">{{Cytuj stronę | url = https://catpalhet.linnaeus.naturalis.nl/linnaeus_ng/app/views/highertaxa/taxon.php?id=10109&cat=CTAB_CLASSIFICATION&epi=1 | tytuł = Genus Canthophorus Mulsant & Rey, 1866 | autor = Berend Aukema (red.) | praca = Catalogue of Palearctic Heteroptera | opublikowany = Naturalis Biodiversity Center | data dostępu = 2022-07-08}}</ref>
<ref name="Gapon">{{Cytuj pismo | autor = Dmitry Aleksandrovich Gapon | tytuł = Morphology of male and female terminalia and taxonomic revision of the burrower bugs genus Canthophorus (Heteroptera: Cydnidae) | czasopismo = Annales de la Société Entomologique de France (N.S) | wydanie = 3 | wolumin = 54 | strony = 183-228 | data = 2018 | doi = 10.1080/00379271.2018.1467788}}</ref>
<ref name=Lis>{{cytuj książkę | autor = Jerzy A. Lis | autor2 = Barbara Lis | autor3 = Dariusz J. Ziaja| tytuł = Heteroptera Poloniae 2: Pentatomoidea 1: Acanthosmatidae, Cydnidae, Plataspidae, Scutelleridae, Thyreocoridae| wydawca = Zakład Poligraficzno-Wydawniczy „Plik”| miejsce = Bytom | rok = 2012| strony = | isbn =}}</ref>
<ref name="mr">{{Cytuj książkę | autor = É. Mulsant, C. Rey | tytuł = Histoire naturelle des punaises de France. II Tribu: Pentatomides | wydawca = Savy & Deyrolle | miejsce = Paris | data = 1866 | strony = 1-372}}</ref>
<ref name="pte">{{Cytuj książkę | autor = Jerzy A. Lis | tytuł = Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XVIII Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera z. 12 Plataspidae, Thyreocoridae, Cydnidae | wydawca = Oficyna Wydawnicza Turpress, [[Polskie Towarzystwo Entomologiczne]] | miejsce = Toruń | rok = 1997 | isbn = 83-86781-42-4}}</ref>
<ref name="Reuter">{{Cytuj książkę | autor = O.M. Reuter | tytuł = Revisio synonymica Heteropterorum Palaearcticorum quae descripserunt auctores vetustiores (Linnaeus 1758 - Latreille 1806) | wydawca = Finnische Literatur-Gesellschaft | miejsce = Helsingfors | data = 1888 | strony = 404}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Ziemikowate]]
[[Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1866 roku]]

Typ: stawonogi

Gromada: owady

Rząd: pluskwiaki

Podrząd: pluskwiaki różnoskrzydłe

Rodzina: ziemikowate

Podrodzina: Sehirinae

Plemię: Sehirini

Rodzaj: Canthophorus


text:
# La Croix
La Croix – francuski dziennik oraz tygodnik katolicki ukazujący się od 1880 roku.
Czasopismo zostało założone w 1880 r. przez ojców Emmanuela d'Alzon i Wincentego de Paula Bailly'ego jako miesięcznik asumpcjonistów. 16 czerwca 1883 r. periodyk zaczął ukazywać się codziennie. Pismo wydawane jest w Montrouge pod Paryżem.

title: La Croix

wikitext:
{{inne znaczenia}}
{{Czasopismo infobox
 |tytuł                 = La Croix
 |tytuł oryginalny      =
 |podtytuł              =
 |grafika               = La Croix.svg
 |opis grafiki          =
 |alt grafiki           =
 |częstotliwość         = [[Dziennik (prasa)|Dziennik]]
 |państwo               = FRA
 |wariant flagi         =
 |adres                 =
 |wydawca               = Bayard Presse
 |organ prasowy         =
 |tematyka              =
 |język                 =
 |pierwszy numer        = [[1880]]
 |ostatni numer         =
 |redaktor naczelny     = Jérôme Chapuis<ref>{{Cytuj |tytuł = Une nouvelle équipe de direction pour La Croix |czasopismo = La Croix |data = 2021-05-25 |data dostępu = 2023-12-17 |issn = 0242-6056 |url = https://www.la-croix.com/Economie/nouvelle-equipe-direction-Croix-2021-05-25-1201157539 |język = fr-FR}}</ref>
 |stali współpracownicy =
 |nakład                = 100 tys.
 |sprzedaż              =
 |format                =
 |liczba stron          =
 |ISSN                  = 0242-6056
 |eISSN                 =
 |OCLC                  =
 |DOI                   =
 |odznaczenia           =
 |commons               = Category:La Croix
 |wikiźródła            =
 |wikicytaty            =
 |www                   = https://www.la-croix.com/
}}
'''La Croix''' – francuski dziennik oraz tygodnik<ref>{{Cytuj |tytuł = La Croix Hebdo - Le magazine des questions essentielles |data dostępu = 2022-05-13 |opublikowany = La Croix Hebdo |url = https://hebdo.la-croix.com/ |język = fr-FR}}</ref> [[Kościół katolicki|katolicki]] ukazujący się od 1880 roku.

Czasopismo zostało założone w 1880 r. przez ojców Emmanuela d'Alzon i Wincentego de Paula Bailly'ego jako miesięcznik [[Zakon Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny|asumpcjonistów]]. 16 czerwca 1883 r. periodyk zaczął ukazywać się codziennie. Pismo wydawane jest w [[Montrouge]] pod [[Paryż]]em<ref>{{Cytuj stronę | url =https://deon.pl/kosciol/130-lat-katolickiego-dziennika-la-croix,255543 | tytuł =130 lat katolickiego dziennika "La Croix" | autor = | opublikowany =deon.pl | data = | język =pl | data dostępu = 2021-08-15}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.la-croix.com/ Oficjalna strona ''La Croix''] {{lang|fr}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Czasopisma francuskojęzyczne]]
[[Kategoria:Czasopisma wydawane od 1880]]
[[Kategoria:Dzienniki we Francji]]

title: La Croix

Częstotliwość: Dziennik

Państwo: Francja

Wydawca: Bayard Presse

Redaktor naczelny: Jérôme Chapuis


text:
# Maciej Lubowiecki
Maciej Lubowiecki herbu Kuszaba – podczaszy kruszwicki w latach 1790–1820, miecznik radziejowski w latach 178-1790, konsyliarz powiatu przedeckiego w konfederacji targowickiej w 1792 roku.

title: Maciej Lubowiecki

wikitext:
'''Maciej Lubowiecki''' herbu [[Kuszaba (herb szlachecki)|Kuszaba]] – podczaszy kruszwicki w latach [[1790]]–[[1820]], miecznik radziejowski w latach [[178]]-1790, konsyliarz [[powiat przedecki (I Rzeczpospolita)|powiatu przedeckiego]] w [[konfederacja targowicka|konfederacji targowickiej]] w [[1792]] roku.

== Bibliografia ==

* [Series marszałków i konsyliarzy Konfederacij Targowickiej wszystkich województw, ziem i powiatów, które do niej przystąpiły z datą przystąpienia], 1792, rkps BK01172, k. 21.
* Urzędnicy kujawscy i dobrzyńscy XVI-XVIII wieku, opr. [[Krzysztof Mikulski]], Wojciech Stanek przy współudziale Zbigniewa Górskiego i Ryszarda Kabacińskiego, Kórnik 1990, s. 246.

{{SORTUJ:Lubowiecki, Maciej}}
[[Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Konsyliarze konfederacji targowickiej (województwo brzeskokujawskie)]]
[[Kategoria:Lubowieccy herbu Kuszaba|Maciej Lubowiecki]]
[[Kategoria:Miecznicy radziejowscy]]
[[Kategoria:Podczaszowie kruszwiccy]]
[[Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej]]


text:
# 159 Dywizja Piechoty (III Rzesza)
159 Dywizja Piechoty (niem. 159. Infanterie-Division) – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej.

## Historia i szlak bojowy
Pierwotnie została sformowana w Kassel 26 sierpnia 1939 r. jako IX Komendantura Oddziałów Zapasowych (Kommandeur der Ersatztruppen IX). 9 listopada przekształcono ją w 159 Dywizję Zapasową (początkowo 159. Division, później Division Nr. 159). Jednostka przebywała w Niemczech do 1 października 1942 r., gdy została przekształcona w 159 Dywizję Rezerwową (159. Reserve-Division) i skierowana do południowej Francji. 9 października 1944 r. jednostkę oficjalnie przekształcono w standardową dywizję piechoty (159. Infanterie-Division).
Jednostka początkowo zajmowała się szkoleniem i przygotowaniem rezerw, pełniła również obowiązki okupacyjne we Francji. Do walk weszła we wrześniu 1944 r. i do końca wojny przebywała na froncie zachodnim, została rozbita w Alzacji 20 kwietnia 1945 r.

## Struktura organizacyjna
- jesienią 1942 roku:

9., 52., 251. rezerwowy pułk grenadierów, 9. rezerwowy pułk artylerii, 15. rezerwowy batalion inżynieryjny,
- w październiku 1944 roku:

1209., 1210. i 1211. pułk grenadierów, 1059. pułk artylerii, 1059. batalion pionierów, 159. kompania fizylierów, 1059. oddział przeciwpancerny, 1059. oddział łączności, 1059. polowy batalion zapasowy.

## Dowódcy
- Generalleutnant Albert Fett (od 26 sierpnia 1939),
- Generalmajor Friedrich-Karl von Wachter (od 22 stycznia 1942),
- Generalleutnant Karl Sachs (od 1 marca 1942),
- Generalleutnant Hermann Meyer-Rabingen (od 20 września 1942),
- Generalmajor Axel Schmidt (od 20 czerwca 1944, do 8 września 1944, gdy poległ pod Besançon),
- Generalleutnant Albin Nake (od 8 września 1944),
- Generalmajor Friedrich – Wilhelm Dernen (od 10 października 1944),
- Generalmajor Heinrich Bürcky (od 15 listopada 1944 do 10 kwietnia 1945, gdy dostał się do niewoli)[5].

title: 159 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

wikitext:
{{Jednostka wojskowa infobox
 |nazwa                = 159 Dywizja Zapasowa
159 Dywizja Rezerwowa
159 Dywizja Piechoty
 |nazwa oryginalna     = Kommandeur der Ersatztruppen IX
Division Nr. 159
159 Reserve-Division
159. Infanterie-Division
 |znak                 =
 |kategoria wojska     = lądowe
 |motto                =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |państwo              = III Rzesza
 |wariant flagi        = 1935
 |sformowanie          = 1939
 |rozformowanie        = 1945
 |nazwa wyróżniająca   =
 |patron               =
 |święto               =
 |nadanie sztandaru    =
 |rodowód              =
 |kontynuacja          =
 |dowódca pierwszy     =
 |dowódca obecny       =
 |dowódca ostatni      =
 |działania zbrojne    = [[II wojna światowa]]
 |numer                =
 |dyslokacja           =
 |rodzaj sił zbrojnych =  [[Oberkommando des Heeres|wojska lądowe]]
 |formacja             = [[Wehrmacht]]
 |rodzaj wojsk         = [[piechota]]
 |podległość           = OKH
 |skład                = patrz tekst
 |odznaczenia          =
 |commons              =
 |www                  =
}}
'''159 Dywizja Piechoty''' ({{niem.|159. Infanterie-Division}}) – [[III Rzesza|niemiecka]] [[dywizja]] z czasów [[II wojna światowa|II wojny światowej]].

== Historia i szlak bojowy ==
Pierwotnie została sformowana w [[Kassel]] 26 sierpnia 1939 r. jako IX Komendantura Oddziałów Zapasowych (''Kommandeur der Ersatztruppen IX''). 9 listopada przekształcono ją w 159 Dywizję Zapasową (początkowo ''159. Division'', później ''Division Nr. 159'')<ref>[http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Gliederungen/DivisionNr/DivisionNr159-R.htm Lexikon-der-wehrmacht.de: Division Nr. 159]</ref>. Jednostka przebywała w Niemczech do 1 października 1942 r., gdy została przekształcona w 159 Dywizję Rezerwową (''159. Reserve-Division'') i skierowana do południowej Francji<ref>[http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Gliederungen/ResDiv/159ResDiv.htm Lexikon-der-wehrmacht.de: 159. Reserve-Division]</ref>. 9 października 1944 r. jednostkę oficjalnie przekształcono w standardową dywizję piechoty (''159. Infanterie-Division'')<ref>[http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Gliederungen/Infanteriedivisionen/159ID.htm 159. Infanterie-Division]</ref>.

Jednostka początkowo zajmowała się szkoleniem i przygotowaniem rezerw, pełniła również obowiązki okupacyjne we Francji. Do walk weszła we wrześniu 1944 r. i do końca wojny przebywała na froncie zachodnim, została rozbita w [[Alzacja|Alzacji]] 20 kwietnia 1945 r.

== Struktura organizacyjna ==
* jesienią 1942 roku:
9., 52., 251. rezerwowy pułk grenadierów, 9. rezerwowy pułk artylerii, 15. rezerwowy batalion inżynieryjny,
* w październiku 1944 roku:
1209., 1210. i 1211. pułk grenadierów, 1059. pułk artylerii, 1059. batalion pionierów, 159. kompania fizylierów, 1059. oddział przeciwpancerny, 1059. oddział łączności, 1059. polowy batalion zapasowy{{odn|Mitcham jr.|2009|s=209}}.

== Dowódcy ==
* Generalleutnant Albert Fett (od 26 sierpnia 1939),
* Generalmajor Friedrich-Karl von Wachter (od 22 stycznia 1942),
* Generalleutnant Karl Sachs (od 1 marca 1942),
* Generalleutnant Hermann Meyer-Rabingen (od 20 września 1942),
* Generalmajor Axel Schmidt (od 20 czerwca 1944, do 8 września 1944, gdy poległ pod [[Besançon]]),
* Generalleutnant Albin Nake (od 8 września 1944),
* Generalmajor Friedrich – Wilhelm Dernen (od 10 października 1944),
* Generalmajor Heinrich Bürcky (od 15 listopada 1944 do 10 kwietnia 1945, gdy dostał się do niewoli){{odn|Mitcham jr.|2009|s=210}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Mitcham jr.| imię = Samuel W.| tytuł = Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Ordre de Bataille | data = 2009| wydawca = Belona S.A.| miejsce = Warszawa| isbn = 978-83-11-11596-5|odn=tak}}.

{{Dywizje Piechoty III Rzeszy}}

[[Kategoria:Dywizje piechoty III Rzeszy]]
[[Kategoria:Wojsko w Kassel]]
[[Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945]]

title: 159 Dywizja Zapasowa · 159 Dywizja Rezerwowa · 159 Dywizja PiechotyKommandeur der Ersatztruppen IX · Division Nr. 159 · 159 Reserve-Division · 159. Infanterie-Division

Państwo: III Rzesza

Rodzaj sił zbrojnych: wojska lądowe

Formacja: Wehrmacht

Rodzaj wojsk: piechota

Podległość: OKH

Skład: patrz tekst


text:
# Język pancana
Język pancana, także kapontori – język austronezyjski używany w prowincji Celebes Południowo-Wschodni w Indonezji. Według danych szacunkowych z 2005 roku posługuje się nim 6 tys. osób.
Jego użytkownicy zamieszkują centralną część wyspy Buton. Dostępne doniesienia (2010) sugerują, że pancana pozostaje w powszechnym użyciu (przynajmniej w dwóch miejscowościach). Społeczności znany jest również język wolio.
Pancana jest blisko spokrewniony z językiem muna.
J.C. Anceaux (1978) pod pojęcie pancana podłożył następujące odmiany: palewata, lawele, kalende i lambusango. Z kolei B.H. Bhurhanuddin (1979) do dialektów pancana zaliczył: kapontori, kambowa, kalende (poddialekty kalende i lawele) i labuandiri. W publikacji Ethnologue (wyd. 22, 2019) wymieniono następujące dialekty: kapontori (akido), kalende (lawele), labuandiri; kambowa uznano natomiast za odmianę postulowanego języka kioko.
Miejscowa sytuacja językowa nie została dobrze przebadana. Niewykluczone, że chodzi o więcej niż jeden język.

title: Język pancana

wikitext:
{{Język infobox
 | nazwa oryginalna = Pancana
 | obszar           = [[Celebes Południowo-Wschodni]] ([[Indonezja]])
 | liczba mówiących = 6 tys. (2005)
 | system pisma     =
 | klasyfikacja     = * [[Języki austronezyjskie]]
* [[Języki malajsko-polinezyjskie]]
* [[Języki celebeskie]]
* Grupa wschodnia
* Grupa południowo-wschodnia
* Języki muna-buton
* Język pancana
 | język urzędowy   =
 | organ regulujący =
 | iso1             =
 | iso2             =
 | iso3             = pnp
 | sil              =
 | dialekty         =
 | kod              =
 | mapka            =
 | opis             =
 | wikisłownik      =
}}
'''Język pancana''', także '''kapontori'''{{r|berg2020}} – [[Języki austronezyjskie|język austronezyjski]] używany w prowincji [[Celebes Południowo-Wschodni]] w [[Indonezja|Indonezji]]. Według danych szacunkowych z 2005 roku posługuje się nim 6 tys. osób{{r|Ethnologue|sulang2024}}.

Jego użytkownicy zamieszkują centralną część wyspy [[Buton]]<ref name="berg2020" /><ref name="Ethnologue"/>. Dostępne doniesienia (2010) sugerują, że pancana pozostaje w powszechnym użyciu (przynajmniej w dwóch miejscowościach)<ref name="sulang2024" />. Społeczności znany jest również [[język wolio]]<ref name="Ethnologue"/>.

Pancana jest blisko spokrewniony z [[język muna|językiem muna]]{{odn|van den Berg|1991|s=43}}.

[[Johannes Cornelis Anceaux|J.C. Anceaux]] (1978) pod pojęcie pancana podłożył następujące odmiany: palewata, lawele, kalende i lambusango. Z kolei B.H. Bhurhanuddin (1979) do dialektów pancana zaliczył: kapontori, [[język kambowa|kambowa]], kalende (poddialekty kalende i lawele) i labuandiri{{odn|van den Berg|1991|s=43–44}}. W publikacji [[Ethnologue]] (wyd. 22, 2019) wymieniono następujące dialekty: kapontori (akido), kalende (lawele), labuandiri<ref name="Ethnologue"/>; kambowa uznano natomiast za odmianę postulowanego języka kioko<ref name="Ethnologue-Kioko" />.

Miejscowa sytuacja językowa nie została dobrze przebadana<ref name="berg2020"/>. Niewykluczone, że chodzi o więcej niż jeden język<ref name="Ethnologue"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Ethnologue">{{Ethnologue |tytuł = Pancana |wydanie = 22 |id = pnp |archiwum = https://web.archive.org/web/20190606112258/https://www.ethnologue.com/language/pnp }}</ref>
* <ref name="Ethnologue-Kioko">{{Ethnologue |tytuł = Kioko |wydanie = 22 |id = ues |archiwum = https://web.archive.org/web/20190606022350/https://www.ethnologue.com/language/ues }}</ref>
* <ref name="sulang2024">{{Cytuj stronę | imię = David | nazwisko = Mead | tytuł = Pancana | data dostępu = 2024-08-19 | opublikowany = Sulawesi Language Alliance | url = http://sulang.org/languages/pancana | archiwum = https://web.archive.org/web/20240819233156/http://sulang.org/languages/pancana| zarchiwizowano = 2024-08-19 | język = en}}</ref>
* <ref name="berg2020">{{Cytuj | autor = René van den Berg | data = 2020 | s = 4 | tytuł = The Busoa language of Southeast Sulawesi: Grammar sketch, texts, vocabulary | seria = SIL Language and Culture Documentation and Description 48 | miejsce = Dallas | wydawca = SIL International | url = https://www.sil.org/resources/publications/entry/86202 | data dostępu = 2022-11-04 | język = en }}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj | odn = {{odn/id|van den Berg|1991}} | autor r = René van den Berg | rozdział = [https://www.sil.org/resources/archives/37413 Muna Dialects and Munic Languages: Towards a Reconstruction] | data = 1991 | s = 21–51 | redaktor = Ray Harlow | tytuł = VICAL 2: Western Austronesian and contact languages: Papers from the Fifth International Conference on Austronesian Linguistics, Part 1–2 | miejsce = Auckland | wydawca = Linguistic Society of New Zealand | isbn = 0-908928-00-9 | oclc = 59606647 | data dostępu = 2024-08-19 | język = en }}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Pancana}}
[[Kategoria:Języki Indonezji]]
[[Kategoria:Języki bliżej niezbadane]]
[[Kategoria:Języki austronezyjskie]]

title: Pancana

Obszar: Celebes Południowo-Wschodni (Indonezja)

title: Klasyfikacja genetyczna

Klasyfikacja genetyczna: - Języki austronezyjskie - Języki malajsko-polinezyjskie - Języki celebeskie - Grupa wschodnia - Grupa południowo-wschodnia - Języki muna-buton - Język pancana

title: Status oficjalny

Ethnologue: 6a żywy↗

title: Kody języka

ISO 639-3: pnp

IETF: pnp

Ethnologue: pnp

title: W Wikipedii

W Wikipedii: Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.


text:
# The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC
The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC – album studyjny szwedzkiej piosenkarki Moniki Zetterlund, wydany 23 października 1996 roku nakładem wydawnictw muzycznych BMG oraz RCA Victor. Album został nagrany w ciągu czterech dni od 10 do 14 marca 1960 roku w Bell Sound Studio w Nowym Jorku.
Producentami albumu zostali Leonard Feather oraz Kent Nyberg, zaś za mastering wykonany w Cutting Room w Sztokholmie odpowiadał Björn Almstedt.
Wraz z dystrybucją wydawnictwa dołączona była w zestawie oryginalna 12-stronicowa broszura oraz dodatkowa 16-stronicowa książeczka z japońskimi zapiskami i tekstami piosenek w języku angielskim (oprócz utworu dziewiątego, skandynawskiej melodii ludowej śpiewanej w języku szwedzkim).
Udział w nagraniu albumu wzięli liczni amerykańscy muzycy sesyjni, tacy jak między innymi Thad Jones, Zoot Sims, Al Hall czy Jimmy Jones.
Wydawnictwo wydano na rynek w Szwecji oraz Japonii. Album notowany był na 18. miejscu szwedzkiego zestawienia sprzedaży Topplistan.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
1. „What Can I Say After I Say I’m Sorry” (muz. Abe Lyman, sł. Walter Donaldson) – 5:07
2. „There’ll Be Another Spring” (muz. Peggy Lee, sł. Hubie Wheeler) – 3:40
3. „Nothing At All” (muz. i sł. John Frigo) – 4:14
4. „He’s My Guy” (muz. Gene de Paul, sł. Don Raye) – 2:53
5. „You Look Like Someone” (autor nieznany) – 4:28
6. „Nature Boy” (muz. i sł. Eben Ahbez) – 2:54
7. „Come Rain or Come Shine” (muz. Harold Arlen, sł. Johnny Mercer) – 2:12
8. „I Can’t Give You Anything But Love” (muz. Jimmy McHugh, sł. Dorothy Fields) – 3:14
9. „Ack Värmeland, du sköna” (skandynawska melodia ludowa) – 2:38
10. „One For My Baby” (muz. Harold Arlen, sł. Johnny Mercer) – 4:22
11. „Sounds of Spring” (muz. i sł. Leonard Feather) – 3:09
12. „I’m a Fool to Want You” (muz. Frank Sinatra, Joel Herron, sł. Jack Wolf) – 3:06
13. „There’ll Be Another Spring (Alternate Take)” (muz. Peggy Lee, sł. Hubie Wheeler) – 3:41
14. „He’s My Guy (Alternate Take)” (muz. Gene de Paul, sł. Don Raye) – 2:52
15. „You Look Like Someone (False Start)” (autor nieznany) – 0:45
16. „You Look Like Someone (Alternate Take)” (autor nieznany) – 4:57

## Pozycja na liście sprzedaży
| Kraj    | Notowanie (1996) | Najwyższa pozycja |
| ------- | ---------------- | ----------------- |
| Szwecja | Topplistan       | 18                |

title: The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Monica Zetterlund]]
 |wydany                    = 23 października 1996
 |nagrywany                 = 10–14 marca 1960
 |gatunek                   = [[jazz]]
 |długość                   =
 |wytwórnia                 = [[Bertelsmann Music Group|BMG]], [[RCA Records|RCA Victor]]
 |producent                 = Kent Nyberg,
Leonard Feather
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 1996
 |poprzedni album           = [[Topaz (album)|Topaz]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1993
 |następny album            = Det finns dagar
 |rok następnego albumu     = 1997
}}
'''The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC''' – album studyjny [[Szwecja|szwedzkiej]] piosenkarki [[Monica Zetterlund|Moniki Zetterlund]], wydany 23 października 1996 roku nakładem wydawnictw muzycznych [[Bertelsmann Music Group|BMG]] oraz [[RCA Records|RCA Victor]]<ref name=a>{{cytuj stronę|url=https://www.discogs.com/Monica-Zetterlund-The-Lost-Tapes-Bell-Sound-Studios-NYC/release/1721872|tytuł=Monica Zetterlund – The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC (BVCJ-635)|opublikowany=discogs.com|język=en|data dostępu=2019-01-23}}</ref>. Album został nagrany w ciągu czterech dni od 10 do 14 marca 1960 roku w Bell Sound Studio w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]]{{r|a}}.

Producentami albumu zostali [[Leonard Feather]] oraz Kent Nyberg, zaś za mastering wykonany w Cutting Room w [[Sztokholm]]ie odpowiadał Björn Almstedt<ref name=b>{{cytuj stronę|url=https://www.discogs.com/Monica-Zetterlund-The-Lost-Tapes-Bell-Sound-Studios-NYC/release/689639|tytuł=Monica Zetterlund – The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC (74321 36332 2)|opublikowany=discogs.com|język=en|data dostępu=2019-01-23}}</ref>.

Wraz z dystrybucją wydawnictwa dołączona była w zestawie oryginalna 12-stronicowa broszura oraz dodatkowa 16-stronicowa książeczka z [[język japoński|japońskimi zapiskami]] i tekstami piosenek w [[język angielski|języku angielskim]] (oprócz utworu dziewiątego, skandynawskiej melodii ludowej śpiewanej w [[język szwedzki|języku szwedzkim]]){{r|a}}.

Udział w nagraniu albumu wzięli liczni [[Stany Zjednoczone|amerykańscy]] [[Muzyk sesyjny|muzycy sesyjni]], tacy jak między innymi [[Thad Jones]], [[Zoot Sims]], Al Hall czy [[Jimmy Jones (pianista)|Jimmy Jones]]{{r|a}}.

Wydawnictwo wydano na rynek w Szwecji oraz [[Japonia|Japonii]]{{r|a}}. Album notowany był na 18. miejscu szwedzkiego zestawienia sprzedaży [[Sverigetopplistan|Topplistan]]<ref name=c>{{cytuj stronę|url=https://swedishcharts.com/showitem.asp?interpret=Monica+Zetterlund&titel=The+Lost+Tapes+%40+Bell+Sound+Studios+N%2EY%2EC%2E&cat=a|tytuł=Monica Zetterlund – The Lost Tapes @ Bell Sound Studios N.Y.C (Album)|opublikowany=swedishcharts.com|język=en|data dostępu=2019-01-23}}</ref>.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego{{r|a}}.

# „What Can I Say After I Say I’m Sorry” (muz. Abe Lyman, sł. Walter Donaldson) – 5:07
# „There’ll Be Another Spring” (muz. [[Peggy Lee]], sł. Hubie Wheeler) – 3:40
# „Nothing At All” (muz. i sł. John Frigo) – 4:14
# „He’s My Guy” (muz. [[Gene de Paul]], sł. Don Raye) – 2:53
# „You Look Like Someone” (autor nieznany) – 4:28
# „Nature Boy” (muz. i sł. Eben Ahbez) – 2:54
# „[[Come Rain or Come Shine]]” (muz. [[Harold Arlen]], sł. [[Johnny Mercer]]) – 2:12
# „I Can’t Give You Anything But Love” (muz. [[Jimmy McHugh]], sł. [[Dorothy Fields]]) – 3:14
# „[[Ack Värmeland, du sköna]]” (skandynawska melodia ludowa) – 2:38
# „One For My Baby” (muz. Harold Arlen, sł. Johnny Mercer) – 4:22
# „Sounds of Spring” (muz. i sł. Leonard Feather) – 3:09
# „I’m a Fool to Want You” (muz. [[Frank Sinatra]], Joel Herron, sł. Jack Wolf) – 3:06
# „There’ll Be Another Spring (Alternate Take)” (muz. Peggy Lee, sł. Hubie Wheeler) – 3:41
# „He’s My Guy (Alternate Take)” (muz. [[Gene de Paul]], sł. Don Raye) – 2:52
# „You Look Like Someone (False Start)” (autor nieznany) – 0:45
# „You Look Like Someone (Alternate Take)” (autor nieznany) – 4:57

== Pozycja na liście sprzedaży ==
{|class="wikitable sortable plainrowheaders"
!Kraj
!Notowanie (1996)
!Najwyższa pozycja
|-
| {{Państwo|SWE}}
| [[Sverigetopplistan|Topplistan]]
| style="text-align:center"| 18{{r|c}}
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Albumy Moniki Zetterlund]]
[[Kategoria:Albumy jazzowe]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1996]]

title: The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC

Wydany: 23 października 1996

Gatunek: jazz

Wydawnictwo: BMG, RCA Victor

Producent: Kent Nyberg, · Leonard Feather

Topaz · (1993): The Lost Tapes @ Bell Sound Studios NYC · (1996) · Det finns dagar · (1997)