text:
# Show Band
Show Band – polski zespół muzyczny założony w Warszawie. Istniał w latach 1972-1976 i nagrywał muzykę ilustracyjną z pogranicza jazzu, jazz-rocka, soulu, funku, jak również bossa novy na potrzeby Polskiej Kroniki Filmowej i filmu.

## Historia
Założycielem i liderem tria był Anatol Wojdyna (gitara basowa), który zaprosił do współpracy dwóch młodych, lecz już doświadczonych muzyków, tj.: Macieja Głuszkiewicza (ex- Klan; organy Hammonda) i Jana Mazurka (ex- Breakout i Quorum; perkusja, skrzypce). Show Band regularnie wyjeżdżał grywać muzykę szlagierową, w celach zarobkowych do Skandynawii. Poza tym często występował w Warszawie, m.in. podczas karnawału w Hotelu Forum (w 1974 roku). W 1973 roku Andrzej Dąbrowski zaprezentował w audycji „Trzy kwadranse jazzu” (Program III P. R.) koncertowe nagrania grupy, zarejestrowane przez Wojdynę w roku 1972 podczas jednego ze skandynawskich wojaży. Po emisji programu posypały się najrozmaitsze propozycje, w tym propozycja ze strony przedstawiciela WFDiF, odnośnie do nagrania dwóch trwających ok. 40-50 min. bloków z muzyką autorską na potrzeby Polskiej Kroniki Filmowej i filmu. W rezultacie Show Band z gościnnym udziałem Jana Jarczyka (pianino Fender Rhodes) i Aleksandra Bema (instrumenty perkusyjne) zarejestrował w 1974 roku pierwszą sesję nagraniową dla WFDiF. Jeden z nagranych wówczas utworów, Tygrysi krok, został wykorzystany m.in. w pierwszym odcinku serialu 07 zgłoś się. W 1975 roku grupa ponownie weszła do studia i z udziałem grającego na kongach A. Bema oraz z Głuszkiewiczem grającym już nie tylko na organach, lecz także na pianinie elektrycznym, nagrała drugą sesję z muzyką ilustracyjną na potrzeby WFDiF. Zespół przestał istnieć w 1976 roku ze względu na zmianę opcji politycznej w Szwecji, która od tego momentu skutecznie utrudniała zdobycie zezwolenia na pracę na terenie Skandynawii. Obydwie sesje nagraniowe Show Bandu ukazały się po wielu latach na płytach Punkt styku (2014) i Dno przestrzeni (2018), wydanych nakładem GAD Records.

## Dyskografia

### Albumy
- 2014: Punkt styku (CD/LP GAD Records)[2]
- 2018: Dno przestrzeni (CD/LP GAD Records)[3]

wikiname: plwiki

title: Show Band

in_language: pl

wikitext:
{{Zespół muzyczny infobox
 |nazwa            = Show Band
 |nazwa oryginalna =
 |zdjęcie          =
 |opis zdjęcia     =
 |alt zdjęcia      =
 |inne nazwy       =
 |rok założenia    = 1972
 |rok rozwiązania  = 1976
 |pochodzenie      = [[Warszawa]] {{Państwo|POL}}
 |gatunek          = [[Muzyka instrumentalna|Muzyka ilustracyjna]]: [[jazz]], [[jazz-rock]], [[soul]], [[funk]], [[bossa nova]]
 |aktywność        = 1972-1976
 |wydawnictwo      = [[GAD Records]]
 |powiązania       = [[Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych|WFDiF]], [[Polska Kronika Filmowa]], ''[[07 zgłoś się]]'' (serial)
 |skład            = [[Anatol Wojdyna]], [[Maciej Głuszkiewicz]], [[Jan Mazurek (muzyk)|Jan Mazurek]]
 |byli członkowie  =
 |współpracownicy  = [[Jan Jarczyk]], [[Aleksander Bem (muzyk)|Aleksander Bem]]
 |instrumentarium  =
 |commons          =
 |www              =
}}
'''Show Band''' – [[Polacy|polski]] [[zespół muzyczny]] założony w [[Warszawa|Warszawie]]<ref name="Polskie Radio Program III">{{cytuj stronę| url = https://www.polskieradio.pl/9/716/Artykul/1076351,Show-Band-czyli-polski-funk-z-lat-70| tytuł = Trójkowy Wehikuł Czasu: „Show Band, czyli polski funk z lat 70.” – wywiad z Anatolem Wojdyną| autor = [[Jerzy Sosnowski (pisarz)|Jerzy Sosnowski]], Agnieszka Obszańska| opublikowany = www.polskieradio.pl| data = 2014-03-15| język = pl| data dostępu = 2021-05-23}}</ref>. Istniał w latach [[1972 w muzyce|1972]]-[[1976 w muzyce|1976]] i nagrywał [[Muzyka instrumentalna|muzykę ilustracyjną]] z pogranicza [[jazz]]u, [[jazz-rock]]a, [[soul]]u, [[funk]]u, jak również [[Bossa nova|bossa novy]] na potrzeby [[Polska Kronika Filmowa|Polskiej Kroniki Filmowej]] i [[film]]u<ref name="Polskie Radio Program III"/>.

== Historia ==
Założycielem i [[Przywódca|liderem]] tria był [[Anatol Wojdyna]] ([[gitara basowa]]), który zaprosił do współpracy dwóch młodych, lecz już doświadczonych muzyków, tj.: [[Maciej Głuszkiewicz|Macieja Głuszkiewicza]] (ex- [[Klan (zespół muzyczny)|Klan]]; [[organy Hammonda]]) i [[Jan Mazurek (muzyk)|Jana Mazurka]] (ex- [[Breakout (zespół muzyczny)|Breakout]] i [[Quorum (zespół muzyczny)|Quorum]]; [[perkusja]], [[skrzypce]])<ref name="Polskie Radio Program III"/><ref name="GAD Records">{{cytuj stronę| url = https://gadrecords.pl/portfolio/show-band-punkt-styku-cd/| tytuł = Show Band – Punkt Styku (CD)| autor = Michał Wilczyński| opublikowany = gadrecords.pl| język = pl| data dostępu = 2021-05-23}}</ref>. Show Band regularnie wyjeżdżał grywać muzykę szlagierową, w celach zarobkowych do [[Skandynawia|Skandynawii]]<ref name="Polskie Radio Program III"/><ref name="GAD Records (2)">{{cytuj stronę| url = https://gadrecords.pl/portfolio/show-band-dno-przestrzeni-cd/| tytuł = Show Band – Dno przestrzeni (CD)| autor = Michał Wilczyński| opublikowany = gadrecords.pl| język = pl| data dostępu = 2021-05-23}}</ref>. Poza tym często występował w Warszawie, m.in. podczas karnawału w [[Novotel Warszawa Centrum|Hotelu Forum]] (w 1974 roku)<ref name="Polskie Radio Program III"/><ref name="GAD Records (2)"/>. W [[1973 w muzyce|1973]] roku [[Andrzej Dąbrowski (piosenkarz)|Andrzej Dąbrowski]] zaprezentował w audycji „[[Trzy kwadranse jazzu]]” ([[Polskie Radio Program III|Program III P. R.]]) koncertowe nagrania grupy, zarejestrowane przez Wojdynę w roku 1972 podczas jednego ze skandynawskich wojaży<ref name="Polskie Radio Program III"/>. Po emisji programu posypały się najrozmaitsze propozycje, w tym propozycja ze strony przedstawiciela [[Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych|WFDiF]], odnośnie do nagrania dwóch trwających ok. 40-50 min. bloków z muzyką autorską na potrzeby [[Polska Kronika Filmowa|Polskiej Kroniki Filmowej]] i [[film]]u<ref name="Polskie Radio Program III"/>. W rezultacie Show Band z gościnnym udziałem [[Jan Jarczyk|Jana Jarczyka]] ([[Rhodes (pianino)|pianino Fender Rhodes]]) i [[Aleksander Bem (muzyk)|Aleksandra Bema]] ([[Instrument perkusyjny|instrumenty perkusyjne]]) zarejestrował w [[1974 w muzyce|1974]] roku pierwszą sesję nagraniową dla WFDiF<ref name="GAD Records"/>. Jeden z nagranych wówczas utworów, ''Tygrysi krok'', został wykorzystany m.in. w pierwszym odcinku serialu ''[[07 zgłoś się]]''<ref name="GAD Records"/>. W [[1975 w muzyce|1975]] roku grupa ponownie weszła do studia i z udziałem grającego na [[Kongi|kongach]] A. Bema oraz z Głuszkiewiczem grającym już nie tylko na organach, lecz także na pianinie elektrycznym, nagrała drugą sesję z [[Muzyka instrumentalna|muzyką ilustracyjną]] na potrzeby WFDiF<ref name="GAD Records (2)"/>. Zespół przestał istnieć w [[1976 w muzyce|1976]] roku ze względu na [[Wybory parlamentarne w Szwecji w 1976 roku|zmianę opcji politycznej]] w [[Szwecja|Szwecji]], która od tego momentu skutecznie utrudniała zdobycie zezwolenia na pracę na terenie Skandynawii<ref name="Polskie Radio Program III"/>. Obydwie sesje nagraniowe Show Bandu ukazały się po wielu latach na płytach ''Punkt styku'' ([[2014 w muzyce|2014]]) i ''Dno przestrzeni'' ([[2018 w muzyce|2018]]), wydanych nakładem [[GAD Records]]<ref name="GAD Records"/><ref name="GAD Records (2)"/>.

== Dyskografia ==
=== Albumy ===
* [[2014]]: ''Punkt styku'' (CD/LP [[GAD Records]])<ref name="GAD Records"/>
* [[2018]]: ''Dno przestrzeni'' (CD/LP GAD Records)<ref name="GAD Records (2)"/>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{Discogs|artysta|Show+Band|Show Band}}
* [https://rateyourmusic.com/artist/show_band Show Band] w bazie [[Rate Your Music]] {{lang|en}}

[[Kategoria:Polskie zespoły instrumentalne]]

title: Show Band

Pochodzenie: Warszawa Polska

Gatunek: Muzyka ilustracyjna: jazz, jazz-rock, soul, funk, bossa nova

Wydawnictwo: GAD Records

Powiązania: WFDiF, Polska Kronika Filmowa, 07 zgłoś się (serial)


text:
# Chrząstówko
Chrząstówko (kaszb. Chrząstówkò) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Człuchów.
Osada na wschód od Chrząstowa, jest częścią składową sołectwa Chrząstowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

title: Chrząstówko

wikitext:
{{Polska miejscowość infobox
 |nazwa                  = Chrząstówko
 |rodzaj miejscowości    = osada
 |zdjęcie                =
 |opis zdjęcia           =
 |alt zdjęcia            =
 |województwo            = pomorskie
 |powiat                 = [[Powiat człuchowski|człuchowski]]
 |gmina                  = [[Człuchów (gmina wiejska)|Człuchów]]
 |sołectwo               =
 |miejscowość podstawowa =
 |wysokość               =
 |liczba ludności        = 79
 |rok                    = 2008
 |strefa numeracyjna     = 59
 |kod pocztowy           = 77-300{{r|poczta}}
 |tablice rejestracyjne  = GCZ
 |SIMC                   = 0742782
 |kod mapy               = Człuchów (gmina wiejska)
 |współrzędne            = 53°37'19"N 17°15'07"E<ref name="prng">{{PRNG Miejscowości|16780|data=2023-11-05}}</ref>
 |commons                =
 |www                    =
}}
'''Chrząstówko''' ([[język kaszubski|kaszb.]] ''Chrząstówkò'') – [[osada]] w [[Polska|Polsce]] położona w [[województwo pomorskie|województwie pomorskim]], w [[powiat człuchowski|powiecie człuchowskim]], w [[Człuchów (gmina wiejska)|gminie Człuchów]]{{r|teryt|rmac}}.

Osada na wschód od Chrząstowa, jest częścią składową [[sołectwo|sołectwa]] [[Chrząstowo (województwo pomorskie)|Chrząstowo]]{{r|bip}}.

[[Podział administracyjny Polski (1975–1998)|W latach 1975–1998]] miejscowość administracyjnie należała do [[województwo słupskie|województwa słupskiego]].

{{Zobacz też|Chrząstowo (województwo pomorskie)|o1= Chrząstowo|Chrząstów}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name = "teryt">{{Cytuj stronę|autor = [[Główny Urząd Statystyczny|GUS]] |url = http://eteryt.stat.gov.pl/eTeryt/rejestr_teryt/udostepnianie_danych/baza_teryt/uzytkownicy_indywidualni/przegladanie/przegladanie.aspx?contrast=default |tytuł = Przeglądanie Krajowego Rejestru Teryt |praca = Urzędowy Rajestr Teryt|data dostępu = 2020-06-12 }}</ref>
<ref name="rmac">{{Cytuj pismo|autor = [[Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji|MAiC]]|tytuł = Rozporządzenie  z dnia 13 grudnia 2012 r.| czasopismo = [w:] ({{Dziennik Ustaw|2013|200}}), ze zmianami w ({{Dziennik Ustaw|2015|1636}}) }}</ref>
<ref name = "poczta">{{Poczta Polska|2013|s=156|data dostępu=2020-12-28}}</ref>
<ref name="bip">{{Cytuj stronę| autor = Urząd Gminy Człuchów |url= https://web.archive.org/web/20160706085459/http://bip.ugczluchow.pl/content.php?cms_id=50 | tytuł = Jednostki pomocnicze gminy Człuchów |praca = [[Biuletyn Informacji Publicznej|BIP]] Urzędu Gminy Człuchów |data dostępu =2020-06-12}}</ref>
}}
{{Gmina Człuchów}}

[[Kategoria:Człuchów (gmina wiejska)]]

title: Chrząstówko

Państwo: Polska

Województwo: pomorskie

Powiat: człuchowski

Gmina: Człuchów

Tablice rejestracyjne: GCZ


text:
# Stadion Centralny w Hisarze
Stadion Centralny – wielofunkcyjny stadion w Hisarze, w Tadżykistanie, oddany do użytku 27 października 2015.
Na obiekcie rozegrano finał Pucharu AFC w sezonie 2017 (4 listopada 2017: Al-Quwa Al-Jawiya – Istiklol Duszanbe 1:0), odbywały się na nim mecze Superpucharu Tadżykistanu w latach 2017 i 2018, grywała na nim także reprezentacja Tadżykistanu.

title: Stadion Centralny w Hisarze

wikitext:
{{Stadion infobox
 |nazwa                 = Stadion Centralny
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               =
 |opis zdjęcia          =
 |pełna nazwa           =
 |przydomek             =
 |poprzednia nazwa      =
 |państwo               = TJK
 |miejscowość           =
 |adres                 =
 |architekt             =
 |koszt budowy          =
 |data budowy           =
 |data otwarcia         = 27 października 2015
 |data przebudowy       =
 |data zamknięcia       =
 |właściciel            =
 |operator              =
 |klub                  =
 |inauguracja           =
 |pojemność stadionu    = 20 000 widzów<ref name="scw">{{soccerway|o|id=v29184|nazwa=Hisor Central Stadium|data dostępu=2019-10-31}}</ref>
 |rekordowa frekwencja  =
 |oświetlenie           =
 |wymiary boiska        =
 |nawierzchnia boiska   =
 |długość toru          =
 |nawierzchnia toru     =
 |dodatkowe wyposażenie =
 |współrzędne           = 38°32'57.7"N 68°33'23.0"E
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''Stadion Centralny''' – wielofunkcyjny [[stadion]] w [[Hisar (Tadżykistan)|Hisarze]], w [[Tadżykistan]]ie, oddany do użytku 27 października 2015<ref name="sad">{{Cytuj stronę | url = http://sadoimardum.tj/president/iftito-i-varzishgo-i-markazii-no-iyai-isor/ | tytuł = Ифтитоҳи Варзишгоҳи марказии ноҳияи Ҳисор | data = 29 października 2015 | opublikowany = sadoimardum.tj | język = tg | data dostępu = 2019-10-31}}</ref>.

Na obiekcie rozegrano finał [[Puchar AFC w piłce nożnej|Pucharu AFC]] w [[Puchar AFC w piłce nożnej 2017|sezonie 2017]] (4 listopada 2017: [[Al-Quwa Al-Jawiya]] – [[Istiklol Duszanbe]] 1:0)<ref name="goa">{{Cytuj stronę | url = https://www.goal.com/en-ph/news/afc-cup-2017-air-force-club-down-fc-istiklol-to-defend-their/zct8fgvixdm618a1cgjht2i01 | tytuł = AFC Cup 2017: Air Force Club down FC Istiklol to defend their title | autor = Ashwin Muralidharan | data = 4 listopada 2017 | opublikowany = www.goal.com | język = en | data dostępu = 2019-10-31}}</ref>, odbywały się na nim mecze [[Superpuchar Tadżykistanu w piłce nożnej|Superpucharu Tadżykistanu]] w latach 2017<ref name="fff">{{Cytuj stronę | url = http://fft.tj/hosilot-obladatel-superkubka-tadzhikistana-2017/ | tytuł = «Хосилот» – обладатель Суперкубка Таджикистана-2017! (ФОТО) | data = 4 marca 2017 | opublikowany = fft.tj | język = ru | data dostępu = 2019-10-31}}</ref> i 2018<ref name="cha">{{Cytuj stronę | url = https://championat.asia/ru/news/istiklol-semikratnyy-obladatel-superkubka-tadjikistana-2018 | tytuł = «Истиклол» - семикратный обладатель Суперкубка Таджикистана-2018 | data = 3 marca 2018 | opublikowany = championat.asia | język = ru | data dostępu = 2019-10-31}}</ref>, grywała na nim także [[Reprezentacja Tadżykistanu w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacja Tadżykistanu]]<ref name="wfn">{{Cytuj stronę | url = https://www.worldfootball.net/venues/central-stadium-hisor/2017/2/ | tytuł = Central Stadium, Hisor (Tajikistan) » Fixtures & Results » 2017 | opublikowany = www.worldfootball.net | język = en | data dostępu = 2019-10-31}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Stadiony piłkarskie w Tadżykistanie]]
[[Kategoria:Stadiony lekkoatletyczne w Tadżykistanie]]
[[Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019]]

title: Stadion Centralny

Państwo: Tadżykistan

Data otwarcia: 27 października 2015

Pojemność stadionu: 20 000 widzów


text:
# Cyphaspis
Cyphaspis – rodzaj stawonogów z wymarłej gromady trylobitów, z rzędu Proetida. Żył w okresie syluru i dewonu. Jego skamieniałości znaleziono na terenach obecnej Europy, Północnej Afryki i Ameryki Północnej.

title: Cyphaspis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Cyphaspis''
 |TSN                    =
 |zoolog                 =
 |okres istnienia        =
 |grafika                = CyphaspisPlate.jpg
 |opis grafiki           = Skamieniałości ''Cyphaspis tafilalet'' z okresu [[dewon]]u, znalezione na terenie [[Maroko|Maroka]]
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[trylobitokształtne]]
 |gromada                = [[trylobity]]
 |rząd                   = [[Proetida]]
 |podrząd                = [[Aulacopleurina]]
 |nadrodzina             = [[Aulacopleuroidea]]
 |rodzina                = [[Aulacopleuridae]]
 |rodzaj                 = ''Cyphaspis''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Cyphaspis
 |commons                = Category:Cyphaspis
}}
'''Cyphaspis''' – [[Rodzaj (biologia)|rodzaj]] [[stawonogi|stawonogów]] z wymarłej [[gromada (biologia)|gromady]] [[trylobity|trylobitów]], z [[rząd (biologia)|rzędu]] [[Proetida]]<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.trilobites.info/genera.htm| tytuł = Available generic names for trilobites| data dostępu = 2010-01-21| autor = Jell, P.A. & J.M. Adrain. 2003.| język = en}}</ref>. Żył w okresie [[sylur]]u i [[dewon]]u<ref>{{cytuj stronę| url = http://strata.geology.wisc.edu/jack/showgenera.php?taxon=307&rank=class| tytuł = Sepkoski Online Results - 2955 genera are assigned to the class TRILOBITA| data dostępu = 2010-01-21| autor = | język = en}}</ref>. Jego skamieniałości znaleziono na terenach obecnej [[Europa|Europy]], Północnej [[Afryka|Afryki]] i [[Ameryka Północna|Ameryki Północnej]].

[[plik:Plovdiv Museum of Natural History - Fossil exhibition - Cyphaspis.jpg|thumb|left|Skamieniałość ''Cyphaspis'' (Dewon, Maroko)]]

== Bibliografia ==
* Richard Fortey, ''Trilobite: Eyewitness to Evolution''

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Zobacz też ==
* [[lista trylobitów]]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Proetida]]
[[Kategoria:Trylobity syluru]]
[[Kategoria:Trylobity dewonu]]

Domena: eukarionty

Królestwo: zwierzęta

Typ: stawonogi

Podtyp: trylobitokształtne

Gromada: trylobity

Rząd: Proetida

Podrząd: Aulacopleurina

Nadrodzina: Aulacopleuroidea

Rodzina: Aulacopleuridae

Rodzaj: Cyphaspis


text:
# Paul Theunis
Paul Theunis (ur. 16 marca 1952 w Koersel) – belgijski piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika. Był reprezentantem Belgii.

## Kariera klubowa
Swoją karierę piłkarską Theunis rozpoczął w klubie Beringen FC, w barwach którego zadebiutował w sezonie 1971/1972 w drugiej lidze belgijskiej i w debiutanckim sezonie awansował z nim do pierwszej ligi. W 1973 roku odszedł do KFC Winterslag, w którym występował do końca sezonu 1980/1981.
Latem 1981 Theunis został zawodnikiem KSK Beveren. Wraz z Beveren wywalczył mistrzostwo Belgii w sezonie 1983/1984 oraz zdobył Puchar Belgii w sezonie 1982/1983.
W sezonie 1987/1988 Theunis grał w KV Mechelen. Został z nim wicemistrzem Belgii oraz zdobył Puchar Zdobywców Pucharów (rozegrał 27 minut w wygranym 1:0 finałowym meczu z Ajaksem). W sezonie 1988/1989 występował w trzecioligowym K Sint-Niklase SKE, w którym zakończył karierę.

## Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Belgii Theunis zadebiutował 29 lutego 1984 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z RFN, rozegranym w Brukseli. W kadrze narodowej rozegrał 2 mecze, oba w 1984.

title: Paul Theunis

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Paul Theunis
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 16 marca 1952
 |miejsce urodzenia       = [[Koersel]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |wzrost                  = 177 cm
 |pozycja                 = [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       =
! 1971–1973 ! [[Beringen FC]]
! 1973–1981 ! [[KFC Winterslag]]
! 1981–1987 ! [[KSK Beveren]]
! 1987–1988 ! [[KV Mechelen]]    ! 18 ! 1
! 1988–1989 ! [[K Sint-Niklase SKE]]
 |data seniorzy           =
 |kariera reprezentacyjna =
! 1984 ! {{Reprezentacja|BEL|pn}} ! 2 ! 0
 |data reprezentacja      =
 |kariera trenerska       =
! 1990–1991 ! [[KRC Genk]]
! 1992–1994 ! [[KSV Waregem]]
! 1996–1997 ! [[KSK Beveren]]
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Paul Theunis''' (ur. [[16 marca]] [[1952]] w [[Koersel]]) – [[Belgia|belgijski]] [[piłkarz]] grający na pozycji defensywnego [[pomocnik (piłka nożna)|pomocnika]]. Był [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentantem Belgii]].

== Kariera klubowa ==
Swoją karierę piłkarską Theunis rozpoczął w klubie [[Beringen FC]], w barwach którego zadebiutował w sezonie 1971/1972 w [[Eerste klasse B|drugiej lidze belgijskiej]] i w debiutanckim sezonie awansował z nim do [[Eerste klasse A|pierwszej ligi]]. W 1973 roku odszedł do [[KFC Winterslag]], w którym występował do końca sezonu 1980/1981.

Latem 1981 Theunis został zawodnikiem [[KSK Beveren]]. Wraz z Beveren wywalczył mistrzostwo Belgii w sezonie 1983/1984 oraz zdobył [[Puchar Belgii w piłce nożnej|Puchar Belgii]] w sezonie 1982/1983.

W sezonie 1987/1988 Theunis grał w [[KV Mechelen]]. Został z nim wicemistrzem Belgii oraz zdobył [[Puchar Zdobywców Pucharów w piłce nożnej|Puchar Zdobywców Pucharów]] (rozegrał 27 minut w wygranym 1:0 finałowym meczu z [[AFC Ajax|Ajaksem]]). W sezonie 1988/1989 występował w [[Nationaal 1|trzecioligowym]] [[K Sint-Niklase SKE]], w którym zakończył karierę.

== Kariera reprezentacyjna ==
W [[Reprezentacja Belgii w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Belgii]] Theunis zadebiutował 29 lutego 1984 w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z [[Reprezentacja Niemiec w piłce nożnej mężczyzn|RFN]], rozegranym w [[Bruksela|Brukseli]]. W kadrze narodowej rozegrał 2 mecze, oba w 1984.

== Bibliografia ==
* {{NFT|p|25725}}
* {{Eu-Football|p|20916}}

{{Trenerzy piłkarscy KRC Genk}}

{{SORTUJ:Theunis, Paul}}
[[Kategoria:Reprezentanci Belgii w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Belgijscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Piłkarze Beringen FC]]
[[Kategoria:Piłkarze KFC Winterslag]]
[[Kategoria:Piłkarze KSK Beveren]]
[[Kategoria:Piłkarze KV Mechelen]]
[[Kategoria:Piłkarze K Sint-Niklase SKE]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy KRC Genk]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1952]]

title: · Paul Theunis

Data i miejsce urodzenia: 16 marca 1952 · Koersel

Pozycja: pomocnik

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Beringen FC

KFC Winterslag

KSK Beveren

KV Mechelen · 18 · (1)

K Sint-Niklase SKE

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Belgia · 2 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

KRC Genk

KSV Waregem

KSK Beveren


text:
# Laccobius (Notoberosus)
Laccobius (Notoberosus) – podrodzaj chrząszczy z rodziny kałużnicowatych, plemienia Laccobiini i rodzaju kaługowiec. Obejmuje blisko 60 opisanych gatunków.

## Morfologia
Chrząszcze o owalnym w zarysie ciele długości od 3 do 3,9 mm, z wierzchu ubarwionym żółtawo z ciemną, metaliczną plamą pośrodku przedplecza oraz ciemnym wzorem na pokrywach. Przód śródpiersia jest zwężony, a środek ma podłużne, słabo wyniesione żeberko (kil) lub sklepioną nabrzmiałość. Odnóża tylnej pary mają odłączone od ud krętarze i wyprostowane golenie.

## Taksonomia
Takson ten wprowadzony został w 1895 roku przez Thomasa Blackburna jako osobny rodzaj. Gatunkiem typowym wyznaczono opisanego w tej samej publikacji Notoberosus zietzi. W 1904 roku Ludwig Ganglbauer wprowadził dla Laccobius pommayi rodzaj Ortholaccobius, który później zsynonimizowany został z Notoberosus. Do rangi podrodzaju w obrębie rodzaju kaługowiec omawiany takson obniżony został w 1925 roku przez Armanda d’Orchymonta.
Do podrodzaju tego zalicza się blisko 60 opisanych gatunków:

- Laccobius acceptus Gentili, 1996
- Laccobius alius Gentili, 1988
- Laccobius ambonicus Gentili, 1991
- Laccobius arfakensis Gentili, 2014
- Laccobius bacanicus Gentili, 2014
- Laccobius balkei Gentili, 1996
- Laccobius centralis Gentili, 1996
- Laccobius cyclopicus Gentili, 2014
- Laccobius discitarsus Gentili, 1997
- Laccobius ebeneus Gentili, 1997
- Laccobius fikaceki Gentili, 2005
- Laccobius gratoides Gentili, 2020
- Laccobius gratus Gentili, 2014
- Laccobius helenae Gentili, Balke & Shaverdo, 2021
- Laccobius herzoganus Gentili, 2014
- Laccobius hollandiae Gentili, 1980
- Laccobius huijbregtsi Gentili, 1988
- Laccobius ibalimi Gentili, 2020
- Laccobius insularis Gentili, 1979
- Laccobius irianicus Gentili, 1980
- Laccobius levipunctus Gentili, Balke & Shaverdo, 2021
- Laccobius lucernaris Gentili, 1980
- Laccobius luciae Gentili, 2014
- Laccobius luzonensis Gentili, 1989
- Laccobius mainiticus Gentili, 2005
- Laccobius mirus Gentili, 1980
- Laccobius miser Gentili, 1989
- Laccobius nesiotes Gentili, 1988
- Laccobius niger Gentili, 1980
- Laccobius novaebritanniae Gentili, 1980
- Laccobius novaeguineae Gentili, 1980
- Laccobius okapanus Gentili, 2014
- Laccobius orthoscelis Gentili, 1979
- Laccobius papuensis Gentili, 1980
- Laccobius peraclesicus Gentili, 2014
- Laccobius photophilus Gentili, 1980
- Laccobius pinguis Gentili, 1989
- Laccobius piusi Gentili, 2020
- Laccobius pommayi Bedel, 1881
- Laccobius principis Gentili, 2020
- Laccobius receptus Gentili, 1989
- Laccobius sagatai Gentili, 2020
- Laccobius samuelsoni Gentili, 1988
- Laccobius schoedli Gentili, 1996
- Laccobius skalei Gentili, 2014
- Laccobius solaris Gentili, 2020
- Laccobius solomonicus Gentili, 1980
- Laccobius sulawesicus Gentili, 1988
- Laccobius sumokedi Gentili, 2020
- Laccobius tarianus Gentili, 1988
- Laccobius tenebricosus Gentili, 1980
- Laccobius testeganus Gentili, Balke & Shaverdo, 2021
- Laccobius tetricus Gentili, 1981
- Laccobius virens Gentili, 1981
- Laccobius wewaki Gentili, 1980
- Laccobius zietzi (Blackburn, 1895)

title: Laccobius (Notoberosus)

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa zwyczajowa       =
 |nazwa łacińska         = ''Laccobius (Notoberosus)''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Thomas Blackburn (biolog)|Blackburn]], 1895
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |gromada                = [[owady]]
 |rząd                   = [[chrząszcze]]
 |podrząd                = [[chrząszcze wielożerne]]
 |infrarząd              = [[Staphyliniformia|kusakokształtne]]
 |nadrodzina             = [[kałużnicokształtne|kałużnice]]
 |rodzina                = [[kałużnicowate]]
 |podrodzina             = [[Hydrophilinae]]
 |plemię                 = [[Laccobiini]]
 |rodzaj                 = [[kaługowiec]]
 |podrodzaj              = ''Laccobius (Notoberosus)''
 |typ nomenklatoryczny   = ''Notoberosus zietzi'' Blackburn, 1895
 |synonimy               =
* ''Notoberosus'' Blackburn, 1895
* ''Ortholaccobius'' Ganglbauer, 1904
 |wikispecies            = Laccobius (Notoberosus)
 |commons                =
}}
'''''Laccobius (Notoberosus)''''' – [[rodzaj (biologia)|podrodzaj]] [[chrząszcze|chrząszczy]] z [[rodzina (biologia)|rodziny]] [[kałużnicowate|kałużnicowatych]], [[plemię (biologia)|plemienia]] [[Laccobiini]] i rodzaju [[kaługowiec]]. Obejmuje blisko 60 opisanych [[gatunek (biologia)|gatunków]].

== Morfologia ==
Chrząszcze o owalnym w zarysie ciele długości od 3 do 3,9 mm, z wierzchu ubarwionym żółtawo z ciemną, metaliczną plamą pośrodku [[przedplecze|przedplecza]] oraz ciemnym wzorem na [[pokrywy (entomologia)|pokrywach]]. Przód [[śródpiersie owadów|śródpiersia]] jest zwężony, a środek ma podłużne, słabo wyniesione żeberko (kil) lub sklepioną nabrzmiałość. [[Odnóża]] tylnej pary mają odłączone od [[udo|ud]] [[krętarz stawonogów|krętarze]] i wyprostowane [[goleń|golenie]]{{r|ab}}.

== Taksonomia ==
[[Takson]] ten wprowadzony został w 1895 roku przez [[Thomas Blackburn (biolog)|Thomasa Blackburna]] jako osobny rodzaj{{r|Blackburn}}. [[Gatunek typowy|Gatunkiem typowym]] wyznaczono opisanego w tej samej publikacji ''Notoberosus zietzi''{{r|Blackburn|cpc}}. W 1904 roku [[Ludwig Ganglbauer]] wprowadził dla ''Laccobius pommayi'' rodzaj ''Ortholaccobius''{{r|Ganglbauer}}, który później [[synonim (taksonomia)|zsynonimizowany]] został z ''Notoberosus''{{r|cpc}}. Do rangi podrodzaju w obrębie rodzaju kaługowiec omawiany takson obniżony został w 1925 roku przez [[Armand d’Orchymont|Armanda d’Orchymonta]]{{r|d’Orchymont25}}.

Do podrodzaju tego zalicza się blisko 60 opisanych [[gatunek (biologia)|gatunków]]{{r|biolib}}:
{{Układ wielokolumnowy|liczba = 2|
* ''[[Laccobius acceptus]]'' Gentili, 1996
* ''[[Laccobius alius]]'' Gentili, 1988
* ''[[Laccobius ambonicus]]'' Gentili, 1991
* ''[[Laccobius arfakensis]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius bacanicus]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius balkei]]'' Gentili, 1996
* ''[[Laccobius centralis]]'' Gentili, 1996
* ''[[Laccobius cyclopicus]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius discitarsus]]'' Gentili, 1997
* ''[[Laccobius ebeneus]]'' Gentili, 1997
* ''[[Laccobius fikaceki]]'' Gentili, 2005
* ''[[Laccobius gratoides]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius gratus]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius helenae]]'' Gentili, Balke & Shaverdo, 2021
* ''[[Laccobius herzoganus]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius hollandiae]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius huijbregtsi]]'' Gentili, 1988
* ''[[Laccobius ibalimi]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius insularis]]'' Gentili, 1979
* ''[[Laccobius irianicus]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius levipunctus]]'' Gentili, Balke & Shaverdo, 2021
* ''[[Laccobius lucernaris]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius luciae]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius luzonensis]]'' Gentili, 1989
* ''[[Laccobius mainiticus]]'' Gentili, 2005
* ''[[Laccobius mirus]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius miser]]'' Gentili, 1989
* ''[[Laccobius nesiotes]]'' Gentili, 1988
* ''[[Laccobius niger]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius novaebritanniae]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius novaeguineae]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius okapanus]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius orthoscelis]]'' Gentili, 1979
* ''[[Laccobius papuensis]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius peraclesicus]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius photophilus]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius pinguis]]'' Gentili, 1989
* ''[[Laccobius piusi]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius pommayi]]'' Bedel, 1881
* ''[[Laccobius principis]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius receptus]]'' Gentili, 1989
* ''[[Laccobius sagatai]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius samuelsoni]]'' Gentili, 1988
* ''[[Laccobius schoedli]]'' Gentili, 1996
* ''[[Laccobius skalei]]'' Gentili, 2014
* ''[[Laccobius solaris]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius solomonicus]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius sulawesicus]]'' Gentili, 1988
* ''[[Laccobius sumokedi]]'' Gentili, 2020
* ''[[Laccobius tarianus]]'' Gentili, 1988
* ''[[Laccobius tenebricosus]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius testeganus]]'' Gentili, Balke & Shaverdo, 2021
* ''[[Laccobius tetricus]]'' Gentili, 1981
* ''[[Laccobius virens]]'' Gentili, 1981
* ''[[Laccobius wewaki]]'' Gentili, 1980
* ''[[Laccobius zietzi]]'' (Blackburn, 1895)
}}

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ab">{{Cytuj książkę | autor = Adam Ślipiński, John F. Lawrence | tytuł = Australian Beetles. Volume 2. Archostemata, Myxophaga, Adephaga, Polyphaga (part) | wydawca = CSIRO Publishing | data = 2019 | strony = 271-350 | rozdział = 20. Hydrophilidae Leach, 1815 | autor r = Martin Fikáček | isbn = 9780643097308}}</ref>
<ref name="biolib">{{Cytuj stronę | url = https://www.biolib.cz/en/taxon/id4973/ | tytuł = genus Laccobius Erichson, 1837  | praca = BioLib.cz | data dostępu = 2024-03-19}}</ref>
<ref name="Blackburn">{{Cytuj pismo | autor = Thomas Blackburn | tytuł = Further notes on Australian Coleoptera, with descriptions of new genera and species. XVII | czasopismo = Transactions of the Royal Society of South Australia | wydanie = 1894-95 | wolumin = 19 | strony = 27-60 | data = 1895}}</ref>
<ref name="cpc">{{Cytuj książkę | inni = I. Löbl, A. Smetama (red.) | tytuł = Catalogue of Palaearctic Coleoptera Volume 2. Hydrophiloidea – Histeroidea – Staphylinoidea | wydanie = Apollo Books | miejsce = Stenstrup | data = 2004 | strony = 55–50 | rozdział = Laccobiini | autor r = M. Hansen}}</ref>
<ref name="d’Orchymont25">{{Cytuj pismo | autor = Armand d’Orchymont | tytuł = Contributions à l’étude des Hydrophilides I | czasopismo = Bulletin et Annales de la Société Entomologique de Belgique | wolumin = 65 | strony = 63-77 | data = 1925}}</ref>
<ref name="Ganglbauer">{{Cytuj książkę | autor = Ludwig Ganglbauer | tytuł = Die Käfer von Mitteleuropa. Vol. 4, part 1 | wydawca = Karl Gerold’s Sohn | miejsce = Wien | data = 1904 | strony = 251}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Kałużnicowate]]
[[Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1895 roku]]

title: Domena

Gromada: owady

Rząd: chrząszcze

Podrząd: chrząszcze wielożerne

Infrarząd: kusakokształtne

Nadrodzina: kałużnice

Rodzina: kałużnicowate

Podrodzina: Hydrophilinae

Plemię: Laccobiini

Rodzaj: kaługowiec

Podrodzaj: Laccobius (Notoberosus)


text:
# Necturus alabamensis
Necturus alabamensis – gatunek płaza ogoniastego z rodziny odmieńcowatych (Proteidae), występujący w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych.
Charakterystyka
Necturus alabamensis osiąga długość ciała 15–22 cm. Skrzela trwałe, krzaczaste. Odżywia się bezkręgowcami, larwami owadów i małymi rybami. Dorosłe osobniki zachowują skrzela i mają płetwy.
Zasięg występowania
Zasięg występowania ogranicza się do dorzecza Black Warrior River w Alabamie.
Status
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN płaz ten od 2023 roku klasyfikowany jest jako gatunek narażony (VU, ang. Vulnerable); wcześniej, od 2004 roku uznawano go za gatunek zagrożony (EN, ang. Endangered).
Płaz ten jest rzadko spotykany, a jego liczebność spada. Zasięg występowania jest mocno pofragmentowany.

title: Necturus alabamensis

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Necturus alabamensis''
 |TSN                    = 173628
 |zoolog                 = [[Percy Viosca|Viosca]], 1937
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[strunowce]]
 |podtyp                 = [[kręgowce]]
 |gromada                = [[płazy]]
 |rząd                   = [[płazy ogoniaste]]
 |rodzina                = [[odmieńcowate]]
 |rodzaj                 = ''[[Necturus]]''
 |gatunek                = ''Necturus alabamensis''
 |synonimy               =
* ''Necturus beyeri alabamensis'' — Hecht, 1958<ref name="asw">{{Cytuj | autor = Darrel R. Frost | tytuł = Necturus alabamensis Viosca, 1937 | url = https://amphibiansoftheworld.amnh.org/Amphibia/Caudata/Proteidae/Necturus/Necturus-alabamensis | opublikowany = American Museum of Natural History, New York, USA | data dostępu = 2024-07-24 | język = en | praca = Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.2}}</ref>
* ''Necturus punctatus alabamensis'' — Brode, 1970{{r|asw}}
 |status IUCN            = VU
 |IUCN id                = 59430
 |wikispecies            = Necturus alabamensis
 |commons                =
}}
'''''Necturus alabamensis''''' – [[gatunek (biologia)|gatunek]] [[płazy ogoniaste|płaza ogoniastego]] z rodziny [[odmieńcowate|odmieńcowatych]] (Proteidae), występujący w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych.

; '''Charakterystyka''':
''Necturus alabamensis'' osiąga długość ciała 15–22 cm. Skrzela trwałe, krzaczaste. Odżywia się bezkręgowcami, larwami owadów i małymi rybami. Dorosłe osobniki zachowują skrzela i mają płetwy<ref>{{cytuj stronę |nazwisko = |imię = | url = https://archive.is/20130428182155/http://zipcodezoo.com/Animals/N/Necturus_alabamensis/| tytuł = ''Necturus alabamensis''| opublikowany = ZipcodeZoo.com| data dostępu = 2010-06-24| język = en}}</ref>.

; '''Zasięg występowania''':
Zasięg występowania ogranicza się do dorzecza [[Black Warrior River]] w [[Alabama|Alabamie]]{{r|asw}}.

; '''Status''':
W [[Czerwona księga gatunków zagrożonych|Czerwonej księdze gatunków zagrożonych]] [[Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody|IUCN]] płaz ten od 2023 roku klasyfikowany jest jako [[gatunek narażony]] (VU, {{ang.|Vulnerable}}); wcześniej, od 2004 roku uznawano go za [[gatunek zagrożony]] (EN, {{ang.|Endangered}})<ref name="iucn" />.

Płaz ten jest rzadko spotykany, a jego liczebność spada. Zasięg występowania jest mocno pofragmentowany<ref name="iucn" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Odmieńcowate]]
[[Kategoria:Płazy Ameryki Północnej]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1937 roku]]

title: Synonimy

Synonimy:
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
· narażony na wyginięcie


text:
# (11227) Ksenborisova
(11227) Ksenborisova (1999 JR43) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,42 lat w średniej odległości 2,27 j.a. Odkryta 10 maja 1999 roku.

title: (11227) Ksenborisova

wikitext:
{{Planetoida infobox
 |       numer = 11227
 |       nazwa = Ksenborisova
 |  oznaczenie =
 |     zdjęcie =
 |        opis =
 |    odkrywca = [[Lincoln Near-Earth Asteroid Research|LINEAR]]
 |       dzień = 10 maja
 |         rok = 1999
 |występowanie =
 |       epoka =
 |wielka_półoś = 2,2700
 |    mimośród = 0,0266
 |  peryhelium = 2,2096
 |    aphelium = 2,3304
 |         lat = 3
 |         dni = 154
 |      godzin = 5
 |    prędkość = 19,76
 |  nachylenie = 3,61
 |    średnica =
 |        masa =
 |     gęstość =
 |okres_obrotu =
 |      albedo =
 |     jasność = 14,1
 |         typ =
 | temperatura =
 |    satelity =
}}
'''(11227) Ksenborisova (1999 JR43)''' – [[planetoida]] z [[pas planetoid|pasa głównego asteroid]] okrążająca [[Słońce]] w ciągu 3,42 lat w średniej odległości 2,27 [[jednostka astronomiczna|j.a.]] Odkryta [[10 maja]] [[1999]] roku.

== Zobacz też ==
* [[lista planetoid 11001–12000]]
* [[lista planetoid]]

== Linki zewnętrzne ==
* {{JPL|11227}}
* {{JPLorb|11227}}
* {{MPC|11227}}

{{SORTUJ:Ksenborisova}}

[[Kategoria:Planetoidy pasa głównego]]
[[Kategoria:Nazwane planetoidy]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1999]]

title: (11227) Ksenborisova

Odkrywca: LINEAR

Okres obiegu · wokół Słońca: 3 lata 154 dni 5 godzin


text:
# Thorkell Wysoki
Thorkell Wysoki (zm. 1039) – możny duński, earl Anglii Wschodniej, syn jarla Zelandii Strút-Haralda i brat jarla Jomsborga Sigvaldiego.

## Życiorys

### Pierwsza wyprawa na Anglię
W sierpniu 1009 Thorkell dowodził flotą duńską, która zaatakowała Anglię. Nie wiadomo, czy działał z własnej inicjatywy, czy też realizował politykę króla Swena Widłobrodego. 9 kwietnia 1010 jego armia zaatakowała wybrzeża Anglii Wschodniej, zatrzymując się w Ipswich. 5 maja doszło do starcia pomiędzy wojskami duńskimi a wojskami angielskimi pod Ringmere, w której armia Thorkella odniosła zwycięstwo. Następnie wojska duńskie kontynuowały podbój ziem angielskich, grabiąc miasta Thetford, Cambridge, Oksford, Buckingham i Bedford. 30 listopada 1010 zakończyły swe łupieżcze działania spaleniem Northampton, po czym Thorkell z częścią wojsk wycofał się do Danii.
Najprawdopodobniej po śmierci swojego brata Heminga z rąk Anglików, Thorkell postanowił wrócić do Anglii w celu dokonania zemsty. 8 września 1011 jego armia obległa Canterbury, zdobywając miasto w ciągu trzech tygodni i zabierając wielu jeńców. Po wypłaceniu za nich okupu przez króla angielskiego Ethelreda II Bezradnego, Thorkell rozpuścił swoją armię i przeszedł na jego służbę, zdradzając króla Danii. Najprawdopodobniej przejście Thorkella na stronę Anglików zostało przypieczętowane jego małżeństwem z córką Ethelreda, Edytą.

### Pomoc Ethelredowi
Gdy latem 1013 władzę w Anglii przejął Swen Widłobrody, Thorkell nie pomógł swojemu dawnemu zwierzchnikowi, lecz sprzymierzył się ze zwolennikami Ethelreda. Po śmierci Swena (2 lutego 1014) Thorkell zaangażował się w odzyskiwanie przez Ethelreda utraconej władzy. W ramach wdzięczności za odzyskanie tronu władca wypłacił stacjonującej w Greenwich armii Thorkella 21 tysięcy funtów srebra. Wkrótce po odzyskaniu przez Ethelreda tronu angielskiego Thorkell powrócił do Danii, gdzie starał się uzyskać łaskę nowego króla Kanuta Wielkiego.

### Kampania Kanuta
W latach 1015–1016 Thorkell brał udział w kampanii Kanuta, mającej na celu zdobycie Anglii. Najprawdopodobniej pełnił wówczas funkcję faktycznego dowódcy armii. Na przełomie sierpnia i września 1015 flota przypłynęła do Sandwich, skąd rozpoczęła walkę z siłami angielskimi. Dzięki doświadczeniu wojennemu Thorkella Kanutowi udało się podbić kraj i zdobyć tron królewski. Sukcesy wojenne Thorkella odniesione w czasie kampanii zostały opisane w pochodzącym z ok. 1017 poemacie Lidsmannaflokkr, zadedykowanym najprawdopodobniej matce Kanuta Wielkiego, Sygrydzie.

### Konflikt z Kanutem
Po przejęciu władzy przez Kanuta w 1017 Thorkell otrzymał tytuł earla Anglii Wschodniej, stając się najbliższym współpracownikiem króla. W latach 1018–1019 występował w dokumentach królewskich jako pierwszy pośród świeckich, zaś w 1020 uczestniczył wraz z królem i arcybiskupem Yorku Wulfstanem w konsekracji kościoła w Ashingdon. Wkrótce doszło jednak do konfliktu Thorkella z władcą, zakończonego nałożeniem na niego i jego żonę Edytę banicji przez króla (11 listopada 1021). Przyczyną konfliktu wodza z Kanutem były najprawdopodobniej rosnące wpływy angielskich dostojników, między innymi earla Wessexu Godwina z Kentu. Pozbawiony wpływów Thorkell wrócił do Danii, gdzie nadal spiskował przeciw władcy.
Według Kroniki Anglo-Saskiej w 1023 doszło do pojednania między Thorkellem a władcą. Kanut przekazał wówczas wodzowi regencję w Danii oraz swego syna Swena pod opiekę, zaś syna Thorkella zabrał do Anglii. Thorkell został zabity w 1039 przez Walijczyków.

## Małżeństwo i potomstwo
Pochodząca z początków XII wieku kronika Florencjusza z Worcester podaje, że żona Thorkella nosiła imię Edyta. Według zawartego w XIV-wiecznym rękopisie Flateyjarbók Suplementu do Sagi o Jomswikingach była ona córką króla angielskiego Ethelreda II Bezradnego i wdową po możnym z Anglii Wschodniej Ulfcetelu. W przekazie Suplementu żona Thorkella występuje pod imieniem Úlfhildr, lecz było ono najprawdopodobniej wymysłem autorów skandynawskich. Przekaz o małżeństwie z córką króla jest uważany za prawdopodobny. Z małżeństwa Thorkella i Edyty pochodził syn Harald.

title: Thorkell Wysoki

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Thorkell Wysoki
 |imiona            =
 |grafika           =
 |opis grafiki      =
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = [[earl]] [[Anglia Wschodnia|Anglii Wschodniej]]
 |1. sukcesja       =
 |1. od             = 1017
 |1. do             = 1021
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          = [[Jomswikingowie]]
 |data urodzenia    =
 |miejsce urodzenia =
 |data śmierci      = [[1039]]
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            = [[Strutharald|Strút-Harald]]
 |matka             = nieznana z imienia
 |rodzeństwo        =
 |1. związek        = żona
 |1. związek z      = Edyta
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         = [[Harald Thorkelsson]]
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Thorkell Wysoki''' (zm. 1039) – możny [[Dania|duński]], [[earl]] [[Anglia Wschodnia|Anglii Wschodniej]], syn [[jarl]]a [[Zelandia (wyspa)|Zelandii]] [[Strutharald|Strút-Haralda]] i brat [[jarl]]a [[Jomsborg]]a [[Jarl Sigvaldi|Sigvaldiego]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 68}}</ref>.

== Życiorys ==
=== Pierwsza wyprawa na Anglię ===
W sierpniu 1009 Thorkell dowodził [[flota|flotą]] [[Dania|duńską]], która zaatakowała [[Anglia|Anglię]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 67}}</ref>. Nie wiadomo, czy działał z własnej inicjatywy, czy też realizował politykę króla [[Swen Widłobrody|Swena Widłobrodego]]<ref>Według ''Encomicum Emmæ Reginæ'' Swen Widłobrody przekazał zarząd nad częścią swej armii Thorkellowi, zob. {{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 89}}</ref>. 9 kwietnia 1010 jego armia zaatakowała wybrzeża Anglii Wschodniej, zatrzymując się w [[Ipswich]]. 5 maja doszło do starcia pomiędzy wojskami duńskimi a wojskami angielskimi pod [[Ringmer]]e, w której armia Thorkella odniosła zwycięstwo<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 70–71}}</ref>. Następnie wojska duńskie kontynuowały podbój ziem angielskich, grabiąc miasta [[Thetford]], [[Cambridge]], [[Oksford]], [[Buckingham]] i [[Bedford]]. 30 listopada 1010 zakończyły swe łupieżcze działania spaleniem [[Northampton]], po czym Thorkell z częścią wojsk wycofał się do Danii<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 73}}</ref>.

Najprawdopodobniej po śmierci swojego brata Heminga z rąk Anglików, Thorkell postanowił wrócić do Anglii w celu dokonania zemsty. 8 września 1011 jego armia obległa [[Canterbury]], zdobywając miasto w ciągu trzech tygodni i zabierając wielu jeńców<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 73–74}}</ref>. Po wypłaceniu za nich okupu przez [[Władcy brytyjscy|króla angielskiego]] [[Ethelred II Bezradny|Ethelreda II Bezradnego]], Thorkell rozpuścił swoją armię i przeszedł na jego służbę, zdradzając króla Danii. Najprawdopodobniej przejście Thorkella na stronę Anglików zostało przypieczętowane jego małżeństwem z córką Ethelreda, Edytą<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 75–76}}</ref>.

=== Pomoc Ethelredowi ===
Gdy latem 1013 władzę w Anglii przejął Swen Widłobrody, Thorkell nie pomógł swojemu dawnemu zwierzchnikowi, lecz sprzymierzył się ze zwolennikami Ethelreda<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 77}}</ref>. Po śmierci Swena (2 lutego 1014) Thorkell zaangażował się w odzyskiwanie przez Ethelreda utraconej władzy. W ramach wdzięczności za odzyskanie tronu władca wypłacił stacjonującej w [[Royal Borough of Greenwich|Greenwich]] armii Thorkella 21 tysięcy funtów srebra<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 95}}</ref>. Wkrótce po odzyskaniu przez Ethelreda tronu angielskiego Thorkell powrócił do Danii, gdzie starał się uzyskać łaskę nowego króla [[Knut Wielki|Kanuta Wielkiego]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 108}}</ref>.

=== Kampania Kanuta ===
W latach 1015–1016 Thorkell brał udział w kampanii Kanuta, mającej na celu zdobycie Anglii. Najprawdopodobniej pełnił wówczas funkcję faktycznego dowódcy armii<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 115}}</ref>. Na przełomie sierpnia i września 1015 flota przypłynęła do [[Sandwich (Wielka Brytania)|Sandwich]], skąd rozpoczęła walkę z siłami angielskimi<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 111}}</ref>. Dzięki doświadczeniu wojennemu Thorkella Kanutowi udało się podbić kraj i zdobyć tron królewski. Sukcesy wojenne Thorkella odniesione w czasie kampanii zostały opisane w pochodzącym z ok. 1017 poemacie ''Lidsmannaflokkr'', zadedykowanym najprawdopodobniej matce Kanuta Wielkiego, [[Sygryda Storråda|Sygrydzie]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 114–115}}</ref>.

=== Konflikt z Kanutem ===
Po przejęciu władzy przez Kanuta w 1017 Thorkell otrzymał tytuł [[earl]]a Anglii Wschodniej, stając się najbliższym współpracownikiem króla. W latach 1018–1019 występował w dokumentach królewskich jako pierwszy pośród świeckich, zaś w 1020 uczestniczył wraz z królem i arcybiskupem [[York]]u Wulfstanem w konsekracji kościoła w [[Ashingdon]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 207–208}}</ref>. Wkrótce doszło jednak do konfliktu Thorkella z władcą, zakończonego nałożeniem na niego i jego żonę Edytę banicji przez króla (11 listopada 1021)<ref name="Morawiec">{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 206}}</ref>. Przyczyną konfliktu wodza z Kanutem były najprawdopodobniej rosnące wpływy angielskich dostojników, między innymi [[earl]]a [[Wessex]]u [[Godwin z Kentu|Godwina z Kentu]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 208}}</ref>. Pozbawiony wpływów Thorkell wrócił do Danii, gdzie nadal spiskował przeciw władcy<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 212}}</ref>.

Według ''Kroniki Anglo-Saskiej'' w 1023 doszło do pojednania między Thorkellem a władcą. Kanut przekazał wówczas wodzowi [[regent|regencję]] w Danii oraz swego syna [[Swen Knutsson|Swena]] pod opiekę, zaś syna Thorkella zabrał do Anglii<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 212–213}}</ref>. Thorkell został zabity w 1039 przez [[Walijczycy|Walijczyków]]<ref>{{cytuj książkę|tytuł=Thorkell "Havi/the Tall" |nazwisko=Cawley |imię=Charles |url=http://fmg.ac/Projects/MedLands/DANISH%20NOBILITY.htm#ThorkellHavidied1039}}</ref>.

== Małżeństwo i potomstwo ==
Pochodząca z początków XII wieku kronika Florencjusza z Worcester podaje, że żona Thorkella nosiła imię Edyta. Według zawartego w XIV-wiecznym rękopisie ''[[Flateyjarbók]]'' ''Suplementu do Sagi o Jomswikingach'' była ona córką króla angielskiego Ethelreda II Bezradnego i wdową po możnym z Anglii Wschodniej Ulfcetelu<ref name="Morawiec" />. W przekazie ''Suplementu'' żona Thorkella występuje pod imieniem Úlfhildr, lecz było ono najprawdopodobniej wymysłem autorów [[Skandynawia|skandynawskich]]. Przekaz o małżeństwie z córką króla jest uważany za prawdopodobny<ref name="Morawiec" />. Z małżeństwa Thorkella i Edyty pochodził syn [[Harald Thorkelsson|Harald]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Morawiec| imię = Jakub | tytuł = Knut Wielki | miejsce = Kraków | rok = 2013 | strony = 290, 296}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor = [[Jakub Morawiec]] | tytuł = Knut Wielki. Król Anglii, Danii i Norwegii (ok. 995–1035) | wydawca = Wydawnictwo Avalon | miejsce = [[Kraków]] | rok = 2013| isbn = 978-83-7730-070-1}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wikingowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w X wieku]]
[[Kategoria:Zmarli w 1039]]

title: Thorkell Wysoki

Dynastia: Jomswikingowie

Ojciec: Strút-Harald

Matka: nieznana z imienia

Żona: Edyta

Dzieci: Harald Thorkelsson


text:
# Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
Marie-Thérèse Sanchez-Schmid (ur. 15 listopada 1957 w Perpignan) – francuska polityk, nauczycielka i samorządowiec, posłanka do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.

## Życiorys
Z zawodu nauczycielka języka angielskiego. W 1993 objęła funkcję prezesa S.I.S.T., komunalnej organizacji zajmującej się transportem w 17 zrzeszonych gminach. Była radną Perpignan, a w 2001 została powołana na stanowisko zastępcy mera ds. edukacji i młodzieży. Zasiadała także w radzie aglomeracji.
Należała do Unii na rzecz Demokracji Francuskiej (wchodziła w skład władz partyjnej frakcji kobiet). Z UDF przeszła do Unii na rzecz Ruchu Ludowego. Działała też w stowarzyszonej z ludowcami Partii Radykalnej.
W wyborach w 2009 z listy UMP uzyskała mandat deputowanej do Parlamentu Europejskiego. Przystąpiła do grupy Europejskiej Partii Ludowej, weszła w skład Komisji Kultury i Edukacji. W PE zasiadała do 2014.

title: Marie-Thérèse Sanchez-Schmid

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Marie-Thérèse Sanchez-Schmid
 |grafika                   = Marie-Thérèse Sanchez-Schmid MEP, Strasbourg - Diliff.jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = [[15 listopada]] [[1957]]
 |miejsce urodzenia         = [[Perpignan]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk, nauczycielka
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Marie-Thérèse Sanchez-Schmid''' (ur. [[15 listopada]] [[1957]] w [[Perpignan]]) – [[Francja|francuska]] polityk, nauczycielka i samorządowiec, posłanka do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] [[Posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji|VII]] kadencji.

== Życiorys ==
Z zawodu nauczycielka [[język angielski|języka angielskiego]]. W 1993 objęła funkcję prezesa S.I.S.T., komunalnej organizacji zajmującej się transportem w 17 zrzeszonych gminach. Była radną [[Perpignan]], a w 2001 została powołana na stanowisko zastępcy [[mer (urzędnik)|mera]] ds. edukacji i młodzieży. Zasiadała także w radzie aglomeracji<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20120710154504/http://www.euractiv.fr/priorites-de-lue-elections/article/biographies-parlement-europeen-deputes-francais-2009-2014-001702|tytuł=Biographies des 72 élus français au Parlement européen|opublikowany=euractiv.fr|data=24 czerwca 2009|język=fr|data dostępu=2012-05-16}}</ref>.

Należała do [[Unia na rzecz Demokracji Francuskiej|Unii na rzecz Demokracji Francuskiej]] (wchodziła w skład władz partyjnej frakcji kobiet). Z UDF przeszła do [[Unia na rzecz Ruchu Ludowego|Unii na rzecz Ruchu Ludowego]]. Działała też w stowarzyszonej z ludowcami [[Partia Radykalna (Francja)|Partii Radykalnej]].

W [[wybory do Parlamentu Europejskiego we Francji w 2009 roku|wyborach w 2009]] z listy [[Unia na rzecz Ruchu Ludowego|UMP]] uzyskała mandat deputowanej do Parlamentu Europejskiego. Przystąpiła do grupy [[Europejska Partia Ludowa|Europejskiej Partii Ludowej]], weszła w skład Komisji Kultury i Edukacji. W PE zasiadała do 2014<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.europarl.europa.eu/meps/pl/96746/MARIE-THERESE_SANCHEZ-SCHMID/home |tytuł=Profil na stronie Parlamentu Europejskiego|data dostępu=2017-05-19}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Sanchez-Schmid, Marie-Thérèse}}
[[Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Politycy Unii na rzecz Ruchu Ludowego]]
[[Kategoria:Politycy Unii na rzecz Demokracji Francuskiej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Perpignan]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1957]]

title: Marie-Thérèse Sanchez-Schmid

Data i miejsce urodzenia: 15 listopada 1957 · Perpignan

Zawód, zajęcie: polityk, nauczycielka


text:
# Kamila Borkowska (koszykarka)
Kamila Borkowska (ur. 26 lipca 2002 w Mysłowicach) – polska koszykarka występująca na pozycji środkowej, reprezentantka kraju, obecnie zawodniczka MB Zagłębie Sosnowiec

## Osiągnięcia
Stan na 18 marca 2024.

### Drużynowe
Seniorskie
- Mistrzyni Polski (2021)[2]
- Brązowa medalistka mistrzostw Polski (2022[3], 2024[4])
- Finalistka:
  - Pucharu Polski (2022)[5]
  - Superpucharu Polski (2021[6], 2022[7])

Młodzieżowe
- Mistrzyni Polski:
  - juniorek starszych (2021)[8]
  - juniorek (2019)[9]

### Indywidualne
Seniorskie
(* – oznacza nagrody i wyróżnienia przyznane przez portal eurobasket.com)
- Największy postęp Energa Basket Ligi Kobiet w sezonie 2022/23[10]
- Najlepsza:
  - zawodniczka U23 OBLK (2024)[11]
  - nowo przybyła zawodniczka EBLK (2021)[12]
- Zaliczona do I składu kolejki EBLK/OBLK (3 – 2022/2023, 15 – 2023/2024)[13][14]
- Liderka sezonu zasadniczego OBLK w średniej bloków (2024 – 1,7)[15]

Młodzieżowe
- Najlepiej zbierająca zawodniczka mistrzostw Polski U–18 (2020)[16]
- Zaliczona do I składu mistrzostw Polsku juniorek starszych (2021)[8]

### Reprezentacja
- Uczestniczka mistrzostw Europy:
  - U–20 (2022 – 7. miejsce)[17]
  - U–18 (2019 – 10. miejsce)[18]
  - U–16 (2018 – 8. miejsce)[19]

title: Kamila Borkowska (koszykarka)

wikitext:
{{Koszykarz infobox
 |imię i nazwisko         = Kamila Borkowska
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |numer                   = #11
 |klub                    = [[Arka Gdynia (koszykówka kobiet)|Arka VBW Gdynia]]
 |pozycja                 = [[Środkowy (koszykówka)|środkowa]]
 |pełne imię i nazwisko   =
 |pseudonim               =
 |data urodzenia          = 26 lipca 2002
 |miejsce urodzenia       = [[Mysłowice]]
 |data śmierci            =
 |miejsce śmierci         =
 |obywatelstwo            =
 |wzrost                  = 201
 |masa ciała              =
 |aktywność               = od 2017
 |szkoła średnia          =
 |college                 =
 |draft                   =
 |numer draftu            =
 |zespół draftu           =
 |kariera klubowa         = {{Koszykarz infobox/lata|2017–2018|[[Zagłębie Sosnowiec (koszykówka kobiet)|KS JAS-FBG Zagłębie Sosnowiec]] (U–16, U–18)|}}
{{Koszykarz infobox/lata|2017–2020|SMS PZKosz Łomianki (ILK)|20}}
{{Koszykarz infobox/lata|2020–2021|GTK Gdynia (EBLK)|14}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2020|[[Arka Gdynia (koszykówka kobiet)|Arka VBW Gdynia]] (EBLK)|8}}
 |data1                   = 21 kwietnia 2021
 |kariera reprezentacyjna = {{Koszykarz infobox/lata|2019|{{Reprezentacja|Polska|kk|rodzaj=U–18}}}}
{{Koszykarz infobox/lata|od 2021|{{Reprezentacja|Polska|kk}}|7 (55 pkt.)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://radio.opole.pl/104,501544,el-me-koszykarek-trener-kovacik-powolal-15-osobo | tytuł = El. ME koszykarek - trener Kovacik powołał 15-osobową kadrę na zgrupowanie w Gnieźnie | autor = [[Polska Agencja Prasowa|PAP]] | opublikowany = radio.opole.pl | data dostępu = 2021-11-03}}</ref>}}
 |data2                   = 3 listopada 2021
 |kariera trenerska       =
 |medale                  =
 |commons                 =
 |www                     =
}}
'''Kamila Borkowska''' (ur. [[26 lipca]] [[2002]] w [[Mysłowice|Mysłowicach]]) – [[polska]] [[koszykówka|koszykarka]] występująca na pozycji środkowej, [[Reprezentacja Polski w koszykówce kobiet|reprezentantka kraju]], obecnie zawodniczka MB Zagłębie Sosnowiec

== Osiągnięcia ==
Stan na 18 marca 2024.
=== Drużynowe ===
; Seniorskie
* [[Basket Liga Kobiet#Medalistki Mistrzostw Polski|Mistrzyni Polski]] (2021)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://basketligakobiet.pl/mecz/123629/vbw-arka-gdynia---ccc-polkowice.html | tytuł = VBW Arka Gdynia – CCC Polkowice – statystyki z 5. meczu finałów EBLK 2021 | opublikowany = basketligakobiet.pl | data dostępu = 2021-04-21 | język = pl}}</ref>
* Brązowa medalistka mistrzostw Polski (2022<ref>{{cytuj stronę| url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/12812/vbw-arka-gdynia-z-brazowymi-medalami-.html| tytuł = VBW Arka Gdynia z brązowymi medalami! | data dostępu = 2022-06-16| opublikowany = basketligakobiet.pl| język = pl}}</ref>, 2024<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.basketligakobiet.pl/mecz/175733/vbw-arka-gdynia---1ks-sleza-wroclaw.html | tytuł = Drugi mecz o brązowy medali mistrzostw Polski 2024 – Statystyki | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl | data dostępu = 2024-03-18}}</ref>)
* Finalistka:
** [[Puchar Polski w koszykówce kobiet|Pucharu Polski]] (2022)<ref>{{Cytuj stronę |url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/12739/bc-polkowice-wygrywaja--suzukipucharpolski--.html |tytuł = BC Polkowice wygrywają Suzuki Puchar Polski! |opublikowany = basketligakobiet.pl |język = pl |data dostępu = 2022-06-17}}</ref>
** [[Superpuchar Polski w koszykówce kobiet|Superpucharu Polski]] (2021<ref>{{cytuj stronę| url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/12615/bc-polkowice-wygrywaja--suzukisuperpuchar-w-poznaniu-.html | tytuł = BC Polkowice wygrywają Suzuki SuperPuchar w Poznaniu! | data dostępu = 2022-06-16 | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl}}</ref>, 2022<ref>{{cytuj stronę| url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/12873/superpuchar-dla-bc-polkowice-.html | tytuł = Superpuchar dla BC Polkowice! | data dostępu = 2022-10-08 | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl}}</ref>)

; Młodzieżowe
* Mistrzyni Polski:
** [[Mistrzostwa Polski Juniorek Starszych w koszykówce|juniorek starszych]] (2021)<ref name="sezon2021" />
** [[Mistrzostwa Polski juniorek w koszykówce kobiet|juniorek]] (2019)<ref>{{cytuj stronę | url = https://pzkosz.pl/aktualnosci/n/65826/ | tytuł = GTK Arka Gdynia mistrzem Polski juniorek 2019! | data dostępu = 2021-04-21 | opublikowany = pzkosz.pl | język = pl}}</ref>

=== Indywidualne ===
; Seniorskie
(* – oznacza nagrody i wyróżnienia przyznane przez portal eurobasket.com)
* Największy postęp Energa Basket Ligi Kobiet w sezonie 2022/23<ref>{{cytuj stronę| url = https://plk.pl/aktualnosci/n/23475/gala-ebl-za-nami.html | tytuł = Gala EBL za nami | data dostępu = 2023-11-25 | opublikowany = plk.pl| język = pl}}</ref>
* Najlepsza:
** zawodniczka U23 OBLK (2024)<ref>{{cytuj stronę| url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/13527/kamila-borkowska-----najlepsza-zawodniczka-u23-w-sezonie-2023-2024.html | tytuł = Kamila Borkowska – najlepszą zawodniczką U23 w sezonie 2023/2024 | data dostępu = 2024-03-08 | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl}}</ref>
** nowo przybyła zawodniczka EBLK (2021)<ref>{{cytuj stronę | url = https://www.eurobasket.com/Poland/news/679959/Eurobasket.com-All-Polish-EBLK-Awards-2021 | tytuł = Eurobasket.com All-Polish EBLK Awards 2021 | data dostępu = 2021-04-21 | opublikowany = eurobasket.com | język = en}}</ref>
* Zaliczona do I składu kolejki EBLK/OBLK (3 – 2022/2023, 15 – 2023/2024)<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/12902/najlepsza-piatka-3--tygodnia--eblk.html | tytuł = Najlepsza piątka 3. tygodnia EBLK 2022/2023 | data dostępu = 2022-10-27 | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url = https://basketligakobiet.pl/aktualnosci/n/13463/pierwsza-piatka-----15--tygodnia--orlenbasketligakobiet.html | tytuł = Pierwsza piątka – 15. tygodnia ORLEN Basket Ligi Kobiet | data dostępu = 2022-10-27 | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl}}</ref>
* Liderka sezonu zasadniczego OBLK w średniej bloków (2024 – 1,7)<ref>{{Cytuj stronę | url = https://basketligakobiet.pl/statystyki.html | tytuł = Statystyki ORLEN Basket Ligi Kobiet | opublikowany = basketligakobiet.pl | język = pl| data dostępu = 2024-03-11}}</ref>

; Młodzieżowe
* Najlepiej zbierająca zawodniczka mistrzostw Polski U–18 (2020)<ref>{{cytuj stronę | url = https://rozgrywki.pzkosz.pl/liga/13/aktualnosci/n/66727/enea-azs-ajp-gorzow-wielkopolski-mistrzem-polski-juniorek.html | tytuł = Enea AZS AJP Gorzów Wielkopolski mistrzem Polski juniorek | data dostępu = 2021-04-21 | opublikowany = pzkosz.pl | język = pl}}</ref>
* Zaliczona do [[Mistrzostwa Polski Juniorek Starszych w koszykówce#|I składu mistrzostw Polsku juniorek starszych]] (2021)<ref name="sezon2021">{{cytuj stronę| url = https://rozgrywki.pzkosz.pl/aktualnosci/n/66997/ | tytuł = GTK Gdynia mistrzem Polski U19 kobiet | data dostępu = 2023-03-27 | opublikowany = rozgrywki.pzkosz.pl | język = pl}}</ref>

=== Reprezentacja ===
* Uczestniczka mistrzostw Europy:
** [[Mistrzostwa Europy U-20 w koszykówce kobiet|U–20]] (2022 – 7. miejsce)<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.fiba.basketball/europe/u20women/2022/team/Poland | tytuł = U20 Women’s European Championship 2022 – Poland roster | data dostępu = 2023-01-12 | opublikowany = fiba.basketball | język = en}}</ref>
** [[Mistrzostwa Europy U-18 w koszykówce kobiet|U–18]] (2019 – 10. miejsce)<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.fiba.basketball/europe/u18women/2019/team/Poland | tytuł = FIBA U18 Women’s European Championship 2019 – Poland roster | data dostępu = 2023-01-06 | opublikowany = fiba.basketball | język = en}}</ref>
** [[Mistrzostwa Europy U-16 w koszykówce kobiet|U–16]] (2018 – 8. miejsce)<ref>{{cytuj stronę| url = https://www.fiba.basketball/europe/u16women/2018/team/Poland | tytuł = FIBA U16 Women’s European Championship 2018 – Poland roster | data dostępu = 2023-01-12 | opublikowany = fiba.basketball | język = en}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [https://www.basketligakobiet.pl/zawodniczki/p/59870/kamila-borkowska.html Profil na basketligakobiet.pl]
* [https://rozgrywki.pzkosz.pl/liga/372/zawodnicy/p/59870/kamila-borkowska.html Profil na pzkosz.pl]
* [https://eblk.gtkgdynia.pl/kamila-borkowska/ Profil na eblk.gtkgdynia.pl]
* [https://koszkadra.pl/liga/16/zawodnicy/p/59870/kamila-borkowska/ Profil na koszkadra.pl]
* [https://www.fiba.basketball/europe/u18women/2019/player/Kamila-Borkowska Profil na fiba.basketball]

== Linki zewnętrzne ==
* [https://basketball.eurobasket.com/player/Kamila-Borkowska/Poland/Arka-Gdynia/473946 Profil na eurobasket.com] {{lang|en}}

{{Basket Gdynia}}
{{Liderki PLKK w blokach}}
{{Reprezentacja Polski w koszykówce kobiet na ME U-20 w 2022}}
{{Reprezentacja Polski w Koszykówce Kobiet na ME U-18 w 2019}}
{{Reprezentacja Polski w koszykówce kobiet na ME U-16 w 2018}}

{{SORTUJ:Borkowska, Kamila}}
[[Kategoria:Polskie koszykarki]]
[[Kategoria:Koszykarki Lotosu Gdynia]]
[[Kategoria:Koszykarki GTK Gdynia]]
[[Kategoria:Koszykarki Zagłębia Sosnowiec]]
[[Kategoria:Koszykarki SMS PZKosz Łomianki]]
[[Kategoria:Urodzeni w 2002]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Mysłowicach]]

title: · Kamila Borkowska

Data i miejsce urodzenia: 26 lipca 2002 · Mysłowice

Lata:
Kluby · Wyst.
Reprezentacja · Wyst.

KS JAS-FBG Zagłębie Sosnowiec (U–16, U–18)

SMS PZKosz Łomianki (ILK) · 20

GTK Gdynia (EBLK) · 14

od 2020: Arka VBW Gdynia (EBLK) · 8

Polska U–18

od 2021: Polska · 7 (55 pkt.)


text:
# Bernard Deconinck
Bernard Deconinck (ur. 26 kwietnia 1936 w Lille, zm. 15 kwietnia 2020 w Cavaillon) – francuski kolarz torowy i szosowy, srebrny medalista torowych mistrzostw świata.

## Kariera
Największy sukces w karierze Bernard Deconinck osiągnął w 1959 roku, kiedy zdobył srebrny medal w wyścigu ze startu zatrzymanego amatorów podczas torowych mistrzostw świata w Amsterdamie. W zawodach tych wyprzedził go jedynie Holender Arie van Houwelingen, a trzecie miejsce zajął broniący tytułu Lothar Meister z NRD. Był to jedyny medal wywalczony przez Deconincka na międzynarodowej imprezie tej rangi. W tym samym roku został również mistrzem Francji w swej koronnej konkurencji. Startował także w wyścigach szosowych, jego największym sukcesem było zwycięstwo w wyścigu Paryż - Ezy w 1955 roku. Nigdy nie wystąpił na igrzyskach olimpijskich.

title: Bernard Deconinck

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko          = Bernard Deconinck
 |imię i nazwisko org      =
 |dyscyplina               = kolarstwo torowe
 |grafika                  =
 |opis grafiki             =
 |pełne imię i nazwisko    =
 |data urodzenia           = [[26 kwietnia]] [[1936]]
 |miejsce urodzenia        = [[Lille]]
 |data śmierci             = [[15 kwietnia]] [[2020]]
 |miejsce śmierci          = [[Cavaillon]]
 |obywatelstwo             =
 |wzrost                   =
 |pozycja                  =
 |klub                     =
 |numer w klubie           =
 |kariera juniorska        =
 |kariera seniorska        =
 |kariera reprezentacyjna  =
 |kariera trenerska        =
 |medale                   = {{Medalista infobox/reprezentacja|FRA}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym]]}}
{{Medalista infobox/MŚ|KT|Amsterdam|1959|srebro|Start zatrzymany (A)}}
 |odznaczenia              =
 |commons                  =
 |wikicytaty               =
 |www                      =
}}
'''Bernard Deconinck''' (ur. [[26 kwietnia]] [[1936]] w [[Lille]], zm. [[15 kwietnia]] [[2020]] w [[Cavaillon]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Décès de Bernard Deconinck |data dostępu = 2020-04-16 |opublikowany = Le blog du cyclisme en Auvergne Limousin |url = http://veloquercy.over-blog.com/2020/04/deces-de-bernard-deconinck.html |język = fr}}</ref>) – [[Francja|francuski]] [[kolarstwo torowe|kolarz torowy]] i [[kolarstwo szosowe|szosowy]], srebrny medalista torowych mistrzostw świata.

== Kariera ==
Największy sukces w karierze Bernard Deconinck osiągnął w 1959 roku, kiedy zdobył srebrny medal w wyścigu ze startu zatrzymanego amatorów podczas [[Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1959|torowych mistrzostw świata w Amsterdamie]]. W zawodach tych wyprzedził go jedynie [[Holandia|Holender]] [[Arie van Houwelingen]], a trzecie miejsce zajął broniący tytułu [[Lothar Meister]] z [[Niemiecka Republika Demokratyczna|NRD]]. Był to jedyny medal wywalczony przez Deconincka na międzynarodowej imprezie tej rangi. W tym samym roku został również mistrzem Francji w swej koronnej konkurencji. Startował także w wyścigach szosowych, jego największym sukcesem było zwycięstwo w wyścigu Paryż - Ezy w 1955 roku. Nigdy nie wystąpił na [[Letnie igrzyska olimpijskie|igrzyskach olimpijskich]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=6576 Profil na cyclingarchives.com] {{lang|en}}

{{SORTUJ:Deconinck, Bernard}}
[[Kategoria:Francuscy kolarze szosowi]]
[[Kategoria:Francuscy kolarze torowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1936]]
[[Kategoria:Zmarli w 2020]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Lille]]

title: · Bernard Deconinck

Data i miejsce urodzenia: 26 kwietnia 1936 · Lille

Data i miejsce śmierci: 15 kwietnia 2020 · Cavaillon

title: Dorobek medalowy

srebro: Amsterdam 1959 · Start zatrzymany (A)


text:
# Maria Malicka-Błaszkiewicz
Maria Teresa Malicka-Błaszkiewicz (ur. 1941 we Lwowie, zm. 1 marca 2021) – polska biochemik, dr hab., profesor zwyczajny Zakładu Patologii Komórki Wydziału Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego i Niepublicznej Wyższej Szkoły Medycznej we Wrocławiu.

## Życiorys
Obroniła pracę doktorską, następnie uzyskała stopień doktora habilitowanego. 6 kwietnia 2001 nadano jej tytuł profesora w zakresie nauk biologicznych. Objęła funkcję profesora na Wydziale Profilaktyki Zdrowia Niepublicznej Wyższej Szkole Medycznej we Wrocławiu.
Piastowała stanowisko profesora zwyczajnego w Zakładzie Patologii Komórki na Wydziale Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego i Niepublicznej Wyższej Szkole Medycznej we Wrocławiu, oraz kierownika Zakładu Patologii Komórki Wydziału Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego i dziekana Wydziału Profilaktyki Zdrowia Niepublicznej Wyższej Szkoły Medycznej we Wrocławiu.
Pochowana na cmentarzu parafialnym Św. Jacka przy ulicy Chałupniczej 21 we Wrocławiu

title: Maria Malicka-Błaszkiewicz

wikitext:
{{inne znaczenia||[[Maria Malicka (ujednoznacznienie)|Maria Malicka]]}}
{{Naukowiec infobox
 |imię i nazwisko           =  Maria Malicka-Błaszkiewicz
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |państwo                   = POL
 |wariant flagi             =
 |data urodzenia            = 1941
 |miejsce urodzenia         = Lwów
 |data śmierci              = 1 marca 2021
 |miejsce śmierci           =
 |stopień lub tytuł naukowy = profesor
 |jakich nauk               = biologicznych
 |specjalność               = biochemia struktur subkomórkowych<ref name="nauka polska.pl">{{ludzie nauki|32760|osoba=prof. dr hab. Maria Teresa Malicka-Błaszkiewicz|data dostępu=2020-02-16}}</ref>
 |almamater                 =
 |doktorat data             =
 |doktorat uczelnia         =
 |doktorat dyscyplina       =
 |habilitacja data          =
 |habilitacja uczelnia      =
 |habilitacja dyscyplina    =
 |profesura data            = 6 kwietnia 2001<ref name="nauka polska.pl" />
 |aktywność zawodowa        =
 |jednostka1 typ            =
 |jednostka1 nazwa          =
 |okres zatr1               =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
}}
'''Maria Teresa Malicka-Błaszkiewicz''' (ur. [[1941]] we [[Lwów|Lwowie]]<ref>{{Cytuj | url = http://www.ptbioch.edu.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=868:pani-profesor-maria-teresa-malicka-%E2%80%93-b%C5%82aszkiewicz-by%C5%82a-z-nami&catid=28&Itemid=57| tytuł = Profesor Maria Teresa Malicka–Błaszkiewicz była z nami| opublikowany = Strona Polskiego Towarzystwa Biochemicznego | data dostępu = 2022-06-29| język = pl}}</ref>, zm. [[1 marca]] [[2021]]<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.biotech.uni.wroc.pl/aktualnosci/zmarla-profesor-dr-hab-maria-malicka-blaszkiewicz/ | tytuł = ''Zmarła prof. dr. hab. Maria Malicka-Błaszkiewicz'' | opublikowany = biotech.uni.wroc.pl | język = pl | data dostępu = 2021-03-02}}</ref>) – [[polska]] [[biochemia|biochemik]], dr [[habilitacja|hab]]., [[profesor|profesor zwyczajny]] Zakładu Patologii Komórki [[Wydział Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego|Wydziału Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego]] i [[Niepubliczna Wyższa Szkoła Medyczna we Wrocławiu|Niepublicznej Wyższej Szkoły Medycznej we Wrocławiu]]<ref name="nauka polska.pl" />.

== Życiorys ==
[[Doktor (stopień naukowy)|Obroniła pracę doktorską]], następnie uzyskała stopień [[Habilitacja|doktora habilitowanego]]<ref name="nauka polska.pl" />. 6 kwietnia 2001 nadano jej tytuł profesora w zakresie [[Nauki biologiczne|nauk biologicznych]]<ref name="nauka polska.pl" />. Objęła funkcję profesora na Wydziale Profilaktyki Zdrowia [[Niepubliczna Wyższa Szkoła Medyczna we Wrocławiu|Niepublicznej Wyższej Szkole Medycznej we Wrocławiu]]<ref name="nauka polska.pl" />.

Piastowała stanowisko profesora zwyczajnego w Zakładzie Patologii Komórki na [[Wydział Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego|Wydziale Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego]] i [[Niepubliczna Wyższa Szkoła Medyczna we Wrocławiu|Niepublicznej Wyższej Szkole Medycznej we Wrocławiu]], oraz kierownika Zakładu Patologii Komórki [[Wydział Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego|Wydziału Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego]] i dziekana Wydziału Profilaktyki Zdrowia [[Niepubliczna Wyższa Szkoła Medyczna we Wrocławiu|Niepublicznej Wyższej Szkoły Medycznej we Wrocławiu]]<ref name="nauka polska.pl" />.

Pochowana na cmentarzu parafialnym Św. Jacka<ref>{{cytuj stronę|url=https://fotopolska.eu/Wroclaw/b16502,Cmentarz_parafialny_sw_Jacka.html|tytuł=Cmentarz parafialny św. Jacka| opublikowany =fotopolska.eu/}}</ref> przy ulicy Chałupniczej 21 we Wrocławiu

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Malicka-Błaszkiewicz, Teresa}}
[[Kategoria:Polscy biochemicy]]
[[Kategoria:Wykładowcy Wydziału Biotechnologii Uniwersytetu Wrocławskiego]]
[[Kategoria:Pochowani we Wrocławiu]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1941]]
[[Kategoria:Zmarli w 2021]]

title: Maria Malicka-Błaszkiewicz

Państwo działania: Polska

Data i miejsce urodzenia: 1941 · Lwów

Data śmierci: 1 marca 2021

Profesura: 6 kwietnia 2001


text:
# Acanthocyclops agamus
Acanthocyclops agamus – gatunek widłonoga z rodziny Cyclopidae, nazwa naukowa gatunku została po raz pierwszy opublikowana w 1938 roku przez niemieckiego zoologa Friedricha Kiefera.

title: Acanthocyclops agamus

wikitext:
{{Zwierzę infobox
 |nazwa łacińska         = ''Acanthocyclops agamus''
 |TSN                    =
 |zoolog                 = [[Friedrich Kiefer|Kiefer]], 1938
 |okres istnienia        =
 |grafika                =
 |opis grafiki           =
 |typ                    = [[stawonogi]]
 |podtyp                 = [[skorupiaki]]
 |gromada                = [[Maxillopoda]]
 |podgromada             = [[widłonogi]]
 |nadrząd                = Podoplea
 |rząd                   = [[Cyclopoida]]
 |rodzina                = [[Cyclopidae]]
 |podrodzina             = Cyclopinae
 |rodzaj                 = ''[[Acanthocyclops]]''
 |gatunek                = ''Acanthocyclops agamus''
 |synonimy               =
 |wikispecies            = Acanthocyclops agamus
 |commons                =
}}
'''Acanthocyclops agamus''' – gatunek [[widłonogi|widłonoga]] z rodziny [[Cyclopidae]], nazwa naukowa gatunku została po raz pierwszy opublikowana w 1938 roku przez niemieckiego zoologa [[Friedrich Kiefer|Friedricha Kiefera]].

== Bibliografia ==
* [http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=348391 Walter, T. Chad (2012). Acanthocyclops agamus Kiefer, 1938. In: Walter, T.C., Boxshall, G. (2012). World Copepoda database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op]

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Acanthocyclops]]
[[Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1938 roku]]

Podtyp: skorupiaki

Gromada: Maxillopoda

Podgromada: widłonogi

Nadrząd: Podoplea

Rząd: Cyclopoida

Rodzina: Cyclopidae

Podrodzina: Cyclopinae

Rodzaj: Acanthocyclops

Gatunek: Acanthocyclops agamus


text:
# Patriarcha Antiochii
Patriarcha Antiochii – tradycyjny tytuł przysługujący biskupowi Antiochii, jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich. Z czasem doszło do podziałów i powstania kilku odrębnych stolic patriarszych.

## Patriarchowie Antiochii do 538 r.
- 37–53 – Święty Piotr
- 53–68 – Ewodiusz (biskup Antiochii)
- 68–107 – św. Ignacy Antiocheński
- 107–127 – Heron (patriarcha Antiochii)
- 127–154 – Korneliusz (patriarcha Antiochii)
- 154–169 – Eros (patriarcha Antiochii)
- 169–182 – Teofil z Antiochii
- 182–191 – Maksymus I (patriarcha Antiochii)
- 191–211 – Serapion (patriarcha Antiochii)
- 211–220 – Ascelpiades (patriarcha Antiochii)
- 220–231 – Filetus (patriarcha Antiochii)
- 231–237 – Zebiniusz (patriarcha Antiochii)
- 237–251 – Babylas (patriarcha Antiochii)
- 251–254 – Fabiusz (patriarcha Antiochii)
- 254–260 – Demetriusz (patriarcha Antiochii)
- 260–268 – Paweł z Samosaty
- 268–273 – Domnusz I (patriarcha Antiochii)
- 273–282 – Tymeusz (patriarcha Antiochii)
- 283–303 – Cyryl I (patriarcha Antiochii)
- 304–314 – Tyranos (patriarcha Antiochii)
- 314–320 – Witalis (patriarcha Antiochii)
- 320–323 – Filogonusz (patriarcha Antiochii)
- 324–330 – św. Eustacjusz Antiocheński
- 330 – Paulin (6 miesięcy); dawniej biskup Tyru, arianin i przyjaciel Euzebiusza z Cezarei
- 331–333 – Eulaliusz (patriarcha Antiochii)
- 333–334 – Euforniusz (patriarcha Antiochii)
- 334–342 – Filaclusz (patriarcha Antiochii)
- 342–344 – Stefan I (patriarcha Antiochii)
- 344–357 – Leoncjusz (patriarcha Antiochii)
- 358–359 – Eudoksjusz z Antiochii
- 360 – Euzoiusz (patriarcha Antiochii)
- 360–361 – św. Melecjusz

W wyniku schizmy różne grupy powołały własnych patriarchów:
| Arianie: - Euzoius (361–378) - Dorotheos (378–381)                                                                                | Grupa Melecjusza: Największa grupa, nie uznana przez patriarchów Rzymu i Aleksandrii: - Melecjusz (patriarcha Antiochii) (362–381) - Flawian z Antiochii (381–404), uznany przez Rzym i Aleksandrię w 399 - Porfirusz (patriarcha Antiochii) (404–412) - Aleksander (patriarcha Antiochii) (412–417), w 415 zakończył schizmę. | Grupa Eustatiusza: Grupa uznana przez Rzym i Aleksandrię: - Paulin z Antiochii (362–388), zwolennik św. Eustachiusza, towarzysz św. Hieronima ze Strydonu - Ewagriusz (388–393) Po śmierci Ewagriusza nie wybrano nowego patriarchy. W 399 stracili poparcie Rzymu i Aleksandrii, lecz schizma trwała do 415. | Apolinaryści: - Witalis (patriarcha Antiochii z ramienia Apolinarystów) (376–?) |
| - 417–428 – Teodotusz (patriarcha Antiochii) - 428–442 – Jan I (patriarcha Antiochii) - 442–449 – Domnus II (patriarcha Antiochii) - 449–455 – Maksymus II (patriarcha Antiochii) - 456–458 – Bazyli (patriarcha Antiochii) - 458–461 – Akacjusz (patriarcha Antiochii) - 461–465 – Martyriusz (patriarcha Antiochii) - 465–466 – Piotr Folusznik - 466–476 – Julian (patriarcha Antiochii) - 476–488 – (ponownie) Piotr Folusznik - 488–490 – Jan II (patriarcha Antiochii) - 490–495 – Stefan II (patriarcha Antiochii) - 495–496 – Kalandion (patriarcha Antiochii) - 496–498 – Palladiusz (patriarcha Antiochii) - 498–512 – Flawian II (patriarcha Antiochii) - 512–518 – Sewer z Antiochii |                                                                                |                                                                                |                                                                                |

## Kryzys monofizycki
Patriarcha Sewer, który był polemistą o ścisłym umyśle, zainspirował ruch opozycji wobec uchwał Soboru chalcedońskiego, szczególnie wobec listu dogmatycznego papieża Leona Wielkiego zwanego Tomus ad Flavianum, zarzucając im Nestorianizm. Jego nauczanie leży u podstaw Monofizytyzmu, który dotrwał do naszych czasów.
Sewer został złożony z urzędu przez cesarza Justyniana w 518 i przebywał na wygnaniu w Egipcie do 528 r. Po pobycie w Konstantynopolu, jako protegowany broniącej monofizytów cesarzowej Teodory, skazany ponownie, zmarł w Egipcie w 538 r. Kościół syryjsko-prawosławny uznawał go jako patriarchę do jego śmierci w 538. Mimo prób ze strony cesarza Justyniana pojednania stronnictw seweriańskiego i ortodoksyjnego – choć mniej radykalnych niż Henotikon cesarza Zenona Izauryjczyka w 482 r. – nie doszło do pojednania.

## Patriarchowie antiocheńscy po schizmie
W wyniku podziałów w kościele antiocheńskim można mówić o następujących patriarchach Antiochii:
- prawosławny patriarcha Antiochii (od 518)
- syryjskoprawosławny patriarcha Antiochii (od 518)
- łaciński patriarcha Antiochii (1098–1964)
  - maronicki patriarcha Antiochii (od 686)
  - syryjskokatolicki patriarcha Antiochii (od 1662)
  - melchicki patriarcha Antiochii (od 1724)

title: Patriarcha Antiochii

wikitext:
'''Patriarcha Antiochii''' – tradycyjny tytuł przysługujący [[biskup]]owi [[Antiochia|Antiochii]], jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich. Z czasem doszło do podziałów i powstania kilku odrębnych stolic patriarszych.

== Patriarchowie Antiochii do 538 r. ==
* 37–53 – [[Piotr Apostoł|Święty Piotr]]
* 53–68 – [[Ewodiusz (biskup Antiochii)]]
* 68–107 – św. [[Ignacy Antiocheński]]
* 107–127 – [[Heron (patriarcha Antiochii)]]
* 127–154 – [[Korneliusz (patriarcha Antiochii)]]
* 154–169 – [[Eros (patriarcha Antiochii)]]
* 169–182 – [[Teofil z Antiochii]]
* 182–191 – [[Maksymus I (patriarcha Antiochii)]]
* 191–211 – [[Serapion (patriarcha Antiochii)]]
* 211–220 – [[Ascelpiades (patriarcha Antiochii)]]
* 220–231 – [[Filetus (patriarcha Antiochii)]]
* 231–237 – [[Zebiniusz (patriarcha Antiochii)]]
* 237–251 – [[Babylas (patriarcha Antiochii)]]
* 251–254 – [[Fabiusz (patriarcha Antiochii)]]
* 254–260 – [[Demetriusz (patriarcha Antiochii)]]
* 260–268 – [[Paweł z Samosaty]]
* 268–273 – [[Domnusz I (patriarcha Antiochii)]]
* 273–282 – [[Tymeusz (patriarcha Antiochii)]]
* 283–303 – [[Cyryl I (patriarcha Antiochii)]]
* 304–314 – [[Tyranos (patriarcha Antiochii)]]
* 314–320 – [[Witalis (patriarcha Antiochii)]]
* 320–323 – [[Filogonusz (patriarcha Antiochii)]]
* 324–330 – św. [[Eustacjusz z Antiochii|Eustacjusz Antiocheński]]
* 330 – [[Paulin z Tyru|Paulin]] (6 miesięcy); dawniej biskup [[Tyr (miasto)|Tyru]], [[arianizm|arianin]] i przyjaciel [[Euzebiusz z Cezarei|Euzebiusza z Cezarei]]
* 331–333 – [[Eulaliusz (patriarcha Antiochii)]]
* 333–334 – [[Euforniusz (patriarcha Antiochii)]]
* 334–342 – [[Filaclusz (patriarcha Antiochii)]]
* 342–344 – [[Stefan I (patriarcha Antiochii)]]
* 344–357 – [[Leoncjusz (patriarcha Antiochii)]]
* 358–359 – [[Eudoksjusz z Antiochii]]
* 360 – [[Euzoiusz (patriarcha Antiochii)]]
* 360–361 – św. [[Melecjusz z Antiochii|Melecjusz]]

W wyniku schizmy różne grupy powołały własnych patriarchów:

{| width="100%" border=0
|- valign=top
| width="25%" |
''[[Arianizm|Arianie]]'':

* [[Euzoius]] (361–378)
* [[Dorotheos]] (378–381)
| width="25%" |
''Grupa Melecjusza'':

Największa grupa, nie uznana przez patriarchów Rzymu i Aleksandrii:

* [[Melecjusz z Antiochii|Melecjusz (patriarcha Antiochii)]] (362–381)
* [[Flawian z Antiochii]] (381–404), uznany przez Rzym i Aleksandrię w 399
* [[Porfirusz (patriarcha Antiochii)]] (404–412)
* [[Aleksander (patriarcha Antiochii)]] (412–417), w 415 zakończył schizmę.
| width="25%" |
''Grupa Eustatiusza'':

Grupa uznana przez Rzym i Aleksandrię:

* [[Paulin z Antiochii]] (362–388), zwolennik św. Eustachiusza, towarzysz [[Hieronim ze Strydonu|św. Hieronima ze Strydonu]]
* [[Ewagriusz]] (388–393)

Po śmierci Ewagriusza nie wybrano nowego patriarchy. W 399 stracili poparcie Rzymu i Aleksandrii, lecz schizma trwała do 415.
| width="25%" |
''[[Apolinaryzm|Apolinaryści]]'':

* [[Witalis (patriarcha Antiochii z ramienia Apolinarystów)]] (376–?)
|- valign=top
| colspan=2 |

* 417–428 – [[Teodotusz (patriarcha Antiochii)]]
* 428–442 – [[Jan I (patriarcha Antiochii)]]
* 442–449 – [[Domnus II (patriarcha Antiochii)]]
* 449–455 – [[Maksymus II (patriarcha Antiochii)]]
* 456–458 – [[Bazyli (patriarcha Antiochii)]]
* 458–461 – [[Akacjusz (patriarcha Antiochii)]]
* 461–465 – [[Martyriusz (patriarcha Antiochii)]]
* 465–466 – [[Piotr Folusznik]]
* 466–476 – [[Julian (patriarcha Antiochii)]]
* 476–488 – (ponownie) [[Piotr Folusznik]]
* 488–490 – [[Jan II (patriarcha Antiochii)]]
* 490–495 – [[Stefan II (patriarcha Antiochii)]]
* 495–496 – [[Kalandion (patriarcha Antiochii)]]
* 496–498 – [[Palladiusz (patriarcha Antiochii)]]
* 498–512 – [[Flawian II (patriarcha Antiochii)]]
* 512–518 – [[Sewer z Antiochii]]
|}

== Kryzys monofizycki ==
Patriarcha Sewer, który był polemistą o ścisłym umyśle, zainspirował ruch opozycji wobec uchwał [[Sobór chalcedoński|Soboru chalcedońskiego]], szczególnie wobec listu dogmatycznego papieża [[Leon I (papież)|Leona Wielkiego]] zwanego ''[[Tomus ad Flavianum]]'', zarzucając im [[Nestorianizm]]. Jego nauczanie leży u podstaw [[Monofizytyzm]]u, który dotrwał do naszych czasów.

Sewer został złożony z urzędu przez cesarza [[Justynian I Wielki|Justyniana]] w 518 i przebywał na wygnaniu w [[Egipt|Egipcie]] do 528 r. Po pobycie w [[Konstantynopol]]u, jako protegowany broniącej monofizytów [[Teodora (żona Justyniana I)|cesarzowej Teodory]], skazany ponownie, zmarł w Egipcie w 538 r. Kościół syryjsko-prawosławny uznawał go jako patriarchę do jego śmierci w 538. Mimo prób ze strony cesarza Justyniana pojednania stronnictw seweriańskiego i ortodoksyjnego – choć mniej radykalnych niż [[Henotikon]] cesarza [[Zenon Izauryjczyk|Zenona Izauryjczyka]] w 482 r. – nie doszło do pojednania<ref>{{Cytuj książkę | autor = H.-I. Marrou | tytuł = Monofizyci i Neochalcedonianie. Spór o „Trzy rozdziały”| strony = 268-271}}</ref>.

== Patriarchowie antiocheńscy po schizmie ==
W wyniku podziałów w kościele antiocheńskim można mówić o następujących [[patriarcha]]ch Antiochii:

* [[prawosławny patriarcha Antiochii]] (od 518)
* [[syryjskoprawosławny patriarcha Antiochii]] (od 518)
* [[łaciński patriarcha Antiochii]] (1098–1964)
** [[maronicki patriarcha Antiochii]] (od 686)
** [[syryjskokatolicki patriarcha Antiochii]] (od 1662)
** [[melchicki patriarcha Antiochii]] (od 1724)

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj książkę | autor = Raymond E. Brown, S.S. |autor2 =John P. Meier | miejsce = Nowy Jork - Ramsey | wydawca = Paulist Press |rok = 1983| autor r = John P. Meier| rozdział = Antioch | tytuł = Antioch and Rome. New Testament Cradles of Catholic Christianity| strony = 11-86}}
* {{Cytuj książkę| autor= J.Daniélou | autor2 = I. Marrou |inni = M. Tarnowska (przekład), R. Aubert (wprowadzenie) | autor r = I.-H. Marrou| tytuł = Historia Kościoła | tom = 1 | tytuł tomu = Od początku do roku 600 | rozdział = Monofizyci i Neochalcedonianie. Spór o „Trzy rozdziały”| wydawca = IW PAX | miejsce = Warszawa | rok = 1986 | strony = 268-274 | isbn = 83-211-0577-7}}

{{Pentarchia}}

[[Kategoria:Antiochia]]
[[Kategoria:Historia chrześcijaństwa]]
[[Kategoria:Strony przeglądowe – biografie]]
[[Kategoria:Patriarchowie Antiochii|!]]


text:
# River Forest (Illinois)
River Forest – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Cook.

title: River Forest (Illinois)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = River Forest
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Village
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = River Forest
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Illinois}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Cook (Illinois)|Cook]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 17-64304
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 2399084
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 6,41
 |wysokość                     = 193
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 708
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-IL
 |współrzędne                  = 41°53′35″N 87°49′3″W
 |commons                      =
 |www                          = https://www.vrf.us/index.html
}}
'''River Forest''' – wieś w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Illinois]], w hrabstwie [[Hrabstwo Cook (Illinois)|Cook]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w stanie Illinois]]

title: River Forest

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: Illinois

Hrabstwo: Cook


text:
# NGC 5890
NGC 5890 (również PGC 54602) – galaktyka spiralna (S0-a), znajdująca się w gwiazdozbiorze Wagi. Odkrył ją w 1886 roku Ormond Stone.

title: NGC 5890

wikitext:
{{Koordynaty astronomiczne|15|17|51|1|-17|35|19|}}
{{Galaktyka infobox
 |        nazwa = NGC 5890
 |      zdjęcie =
 |         opis =
 |     odkrywca = [[Ormond Stone]]
 |        dzień =
 |          rok = 1886
 | gwiazdozbiór = [[Gwiazdozbiór Wagi|Waga]]
 |          typ = [[galaktyka spiralna|spiralna]] (S0-a)
 | rektascensja = {{RA|15|17|51,1}}
 |   deklinacja = {{DEC|–17|35|19}}
 |       odl_ly =
 |       odl_pc =
 |     redshift = 0,006831{{r|simbad}}
 |      jas_wid = 12,8
 |     rozm_kąt = 1,3' × 1,0'
 |      wymiary =
 |      jas_abs =
 |         masa =
 |     satelity =
 |      alt_ozn = MCG -3-39-4, NPM1G -17.0406, IRAS15150-1724, PGC 54602
}}
'''NGC 5890''' (również '''PGC 54602''') – [[galaktyka spiralna]] (S0-a), znajdująca się w [[Gwiazdozbiór Wagi|gwiazdozbiorze Wagi]]. Odkrył ją w 1886 roku [[Ormond Stone]]{{r|cseligman}}.

== Zobacz też ==
* [[Lista obiektów NGC]]

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="cseligman">{{Cytuj stronę | url = http://cseligman.com/text/atlas/ngc58a.htm#5890 | tytuł = NGC 5890 | nazwisko = Seligman | imię = Courtney | opublikowany = Celestial Atlas | język = en | data dostępu = 2015-09-29}}</ref>
<ref name=simbad>{{simbad|NGC 5890}}</ref>
}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{SEDS|NGC 5890}}
* {{Simbad|NGC 5890}}
* {{NED|NGC 5890}}

[[Kategoria:Obiekty NGC|5890]]
[[Kategoria:Galaktyki spiralne]]
[[Kategoria:Gwiazdozbiór Wagi]]
[[Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1886]]

title: NGC 5890

Odkrywca: Ormond Stone

Gwiazdozbiór: Waga

Typ: spiralna (S0-a)


text:
# Jason Waterhouse
Jason Waterhouse (ur. 8 listopada 1991) – australijski żeglarz sportowy, srebrny medalista olimpijski z Rio de Janeiro.
Zawody w 2016 były jego pierwszymi igrzyskami olimpijskimi. W Brazylii zajął drugie miejsce w mieszanej klasie Nacra 17, załogę jachtu tworzyła również Lisa Darmanin, prywatnie jego kuzynka. W tej klasie zdobył cztery medale mistrzostw świata: srebro w 2015 oraz brąz w 2014, 2019 i 2020

title: Jason Waterhouse

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Jason Waterhouse
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = żeglarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = [[8 listopada]] [[1991]]
 |miejsce urodzenia         = [[Sydney]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    = 185 cm
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[Royal Prince Alfred Yacht Club]]
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|AUS}}
{{Medalista infobox/nagłówek|IO}}
{{Medalista infobox/IO|L|Rio de Janeiro|2016|żeglarstwo|srebro|([[Żeglarstwo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – Nacra 17|Nacra 17]])}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Jason Waterhouse''' (ur. [[8 listopada]] [[1991]]<ref>{{Cytuj | url = https://www.olympic.org/jason-waterhouse | tytuł = Jason WATERHOUSE | opublikowany = www.olympic.org | język = en | data dostępu =2020-06-25}}</ref>) – [[Australia|australijski]] [[żeglarstwo|żeglarz sportowy]], srebrny medalista olimpijski z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016|Rio de Janeiro]].

Zawody w 2016 były jego pierwszymi igrzyskami olimpijskimi. W Brazylii zajął drugie miejsce w mieszanej [[Nacra 17|klasie Nacra 17]], załogę jachtu tworzyła również [[Lisa Darmanin]], prywatnie jego kuzynka. W tej klasie zdobył cztery medale mistrzostw świata: srebro w 2015 oraz brąz w 2014, 2019 i 2020<ref>{{Cytuj | url = https://members.sailing.org/sailors/biog.php?memberid=65414&js=1 | tytuł = Jason Waterhouse | opublikowany = sailing.org | język = en | data dostępu =2020-06-25}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.olympics.com.au/olympians/jason-waterhouse/ Profil na stronie Australijskiego Komitetu Olimpijskiego]

{{SORTUJ:Waterhouse, Jason}}
[[Kategoria:Australijscy żeglarze sportowi]]
[[Kategoria:Australijscy medaliści olimpijscy]]
[[Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sydney]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1991]]

title: · Jason Waterhouse

Data i miejsce urodzenia: 8 listopada 1991 · Sydney

Klub: Royal Prince Alfred Yacht Club

title: Dorobek medalowy

srebro: Rio de Janeiro 2016 · żeglarstwo · (Nacra 17)