text:
# Norodom Jenna
Jenna Norodom (khm. នរោត្តម ជេនណា trl. Nôroŭttâm Chénna; ur. 1 marca 2012 w Paryżu) – kambodżańska księżniczka, aktorka dziecięca, piosenkarka, tancerka i modelka, znana również jako księżniczka Jenna Norodom, jest członkinią kambodżańskiej rodziny królewskiej. Jej oficjalny tytuł brzmi: (khm. អ្នកអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ នរោត្ដម ជេនណា trl. Neak Ang Mchas Ksatrey Norodom Jenna pol. dosł. Jej Królewska Wysokość Księżniczka Norodom Jenna).

## Życiorys
Urodziła się 1 marca 2012 w Paryżu we Francji. Jej rodzicami są księżniczka Norodom Bophary i francuski biznesmen. Jej starszą siostrą jest księżniczka Norodom Emma. Księżniczka Jenna jest prawnuczką byłego króla Norodoma Sihanouka.
W roku 2015 razem z rodziną przeniosła się z Francji do Kambodży.
Zadebiutowała muzycznie 13 stycznia 2021 roku albumem studyjnym w języku khmerskim zatytułowanym „Jenna Norodom”.
Księżniczka rozpoczęła karierę artystyczną w młodym wieku, zyskując ogromną popularność wśród mieszkańców Kambodży. Pełni także funkcję ambasadorki dobrej woli i reprezentuje wiele znanych rodzimych marek. Księżniczka Jenna włada płynnie pięcioma językami: khmerskim, tajskim, chińskim, angielskim i francuskim.

## Filmografia

### Serial
| Rok  | Tytuł                           | Rola | Stacja telewizyjna | Uwagi | Przy. |
| ---- | ------------------------------- | ---- | ------------------ | ----- | ----- |
| 2020 | Tep Thida Pkol Meas (ទេពធីតាព្កុលមាស) |      | CTN                |       | [ 8 ] |
| 2021 | Golden Kingdom (នគរមាស)          |      | CTN                |       | [ 8 ] |

### Filmy
| Rok  | Tytuł                                  | Rola   | Uwagi | Przy. |
| ---- | -------------------------------------- | ------ | ----- | ----- |
| 2006 | The Night Curse of Reatrei (បណ្ដាសានាងរាត្រី) | Gechly |       | [ 9 ] |

## Dyskografia

### Album
| Data wydania     | Tytuł                       | Wytwórnia         | Uwagi                              | Przy. |
| ---------------- | --------------------------- | ----------------- | ---------------------------------- | ----- |
| 13 stycznia 2021 | „Jenna Norodom” (នរោត្តម ជេនណា) | NCJ Empire Studio | Na albumie znalazło się 13 utworów | [ 6 ] |

## Ambasadorka
- Królewski ambasador marki Cellcard Telecommunications Company w Kambodży[10]
- Królewski ambasador marki Marie Regal w Indonezji[11]
- Królewski Ambasador marki R&F Properties w Chinach[12]
- Królewski Ambasador Kambodżańskiej Federacji Tańca Sportowego[13]
- Honorowa Ambasadorka konkursu Miss Cosmo Cambodia 2025[14]

## Nagrody i nominacje
| Rok  | Ceremonia                               | Kategoria              | Nominowany                 | Rezultat | Przy.  |
| ---- | --------------------------------------- | ---------------------- | -------------------------- | -------- | ------ |
| 2024 | Kambodżańsko-Azjatycki Festiwal Filmowy | Najlepsza Nowa Aktorka | The Night Curse of Reatrei | Wygrana  | [ 15 ] |

title: Norodom Jenna

wikitext:
{{Władca infobox
 |władca            = Norodom Jenna
 |imiona            =
 |grafika           = Princess Jenna.jpg
 |opis grafiki      = Zdjęcie zrobione w 2022 roku
 |herb              =
 |opis herbu        =
 |faksymile         =
 |opis faksymile    =
 |dewiza            =
 |1. tytuł          = Księżniczka Kambodży
 |1. sukcesja       =
 |1. od             =
 |1. do             =
 |1. koronacja      =
 |1. poprzednik     =
 |1. następca       =
 |dynastia          = Norodom
 |data urodzenia    = [[1 marca]] [[2012]]
 |miejsce urodzenia = [[Paryż]], [[Francja]]
 |data śmierci      =
 |miejsce śmierci   =
 |przyczyna śmierci =
 |miejsce spoczynku =
 |ojciec            =
 |matka             = Norodom Bophary
 |rodzeństwo        =
 |1. związek z      =
 |1. związek od     =
 |1. związek do     =
 |1. dzieci         =
 |moneta            =
 |opis monety       =
 |odznaczenia       =
 |commons           =
 |wikiźródła        =
 |wikicytaty        =
}}
'''Jenna Norodom''' ({{w języku|km|នរោត្តម ជេនណា}} [[Transliteracja|trl.]] ''Nôroŭttâm Chénna''; ur. [[1 marca]] [[2012]] w [[Paryż]]u) – [[kambodża]]ńska księżniczka, [[aktor dziecięcy|aktorka dziecięca]], [[Piosenkarz|piosenkarka]], [[Taniec|tancerka]] i [[Model (zawód)|modelka]], znana również jako '''księżniczka Jenna Norodom''', jest członkinią kambodżańskiej rodziny królewskiej. Jej oficjalny tytuł brzmi: ({{w języku|km|អ្នកអង្គម្ចាស់ក្សត្រិយ៍ នរោត្ដម ជេនណា}} [[Transliteracja|trl.]] ''Neak Ang Mchas Ksatrey Norodom Jenna'' [[język polski|pol.]] dosł. ''Jej Królewska Wysokość Księżniczka Norodom Jenna'')<ref name="#1">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220107153129/https://cambofox.com/archives/4322|tytuł=តិចអត់ស្គាល់!! ព្រះភ័ក្ត្រ និងព្រះនាមរាជវង្សខ្មែរ ៦ព្រះអង្គ ដែលមានសម្រស់ល្អឯក និង….|opublikowany=cambofox.com|data dostępu=2019-07-22}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://infotainment.ams.com.kh/celebrity/news/little-princess-norodom-jenna-has-nearly-10-artistic-abilities/|tytuł=ទ្រង់ពូកែខ្លាំង! គ្រាន់តែរាប់ត្រួសៗ ព្រះនាងតូច នរោត្ដម ជេនណា មានសមត្ថភាពសិល្បៈជិត ១០យ៉ាង|opublikowany=infotainment.ams.com.kh|data dostępu=2024-02-23}}</ref><ref name="#2">{{Cytuj stronę|url=https://kohsantepheapdaily.com.kh/article/1573035.html|tytuł=ភាពលេចធ្លោអស្ចារ្យ៦ចំណុចរបស់ព្រះនាងតូច ជេនណា ដែលមនុស្សទូទៅមិនអាចធ្វើបាន|opublikowany=kohsantepheapdaily.com.kh|data dostępu=2022-08-02}}</ref>.

== Życiorys ==
Urodziła się 1 marca 2012 w [[Paryż]]u we [[Francja|Francji]]. Jej rodzicami są księżniczka Norodom Bophary i francuski biznesmen. Jej starszą siostrą jest księżniczka Norodom Emma. Księżniczka Jenna jest prawnuczką byłego króla [[Norodom Sihanouk|Norodoma Sihanouka]]<ref name="#2" /><ref name="#3">{{Cytuj stronę|url=https://e.vnexpress.net/news/life/celebrities/12-year-old-cambodian-royal-princess-jenna-sets-sights-on-k-pop-stardom-4806438.html|tytuł=12-year-old Cambodian royal princess Jenna sets sights on K-pop stardom|opublikowany=e.vnexpress.net|data dostępu=2024-10-20}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.phnompenhpost.com/lifestyle-arts-culture/princess-jenna-shedding-light-across-globe-khmer-creativity|tytuł=Princess Jenna ‘shedding light’ across globe on Khmer creativity|opublikowany=phnompenhpost.com|data dostępu=2023-09-05}}</ref>.

W roku 2015 razem z rodziną przeniosła się z Francji do [[Kambodża|Kambodży]]<ref name="#1" /><ref name="#2" />.

Zadebiutowała muzycznie 13 stycznia 2021 roku albumem studyjnym w języku khmerskim zatytułowanym „Jenna Norodom”<ref name="#4">{{Cytuj stronę|url=https://open.spotify.com/album/1hx6NicCrTXHoc9ZSBurO4|tytuł=នរោត្តម ជេនណា - Album by Jenna Norodom|opublikowany=open.spotify.com|data dostępu=2025-04-21}}</ref>.

Księżniczka rozpoczęła karierę artystyczną w młodym wieku, zyskując ogromną popularność wśród mieszkańców Kambodży. Pełni także funkcję ambasadorki dobrej woli i reprezentuje wiele znanych rodzimych marek<ref>{{Cytuj stronę|url=https://infotainment.ams.com.kh/celebrity/news/happy-13th-birthday-princes-norodom-jenna/|tytuł=ព្រះនាង នរោត្តម ជេនណា ចម្រើនព្រះជន្មចូល ១៣ ព្រះវស្សា និងទទួលបានសារជូនពរពីមហាជន|opublikowany=infotainment.ams.com.kh|data dostępu=2025-03-11}}</ref>. Księżniczka Jenna włada płynnie pięcioma językami: [[Język khmerski|khmerskim]], [[Język tajski|tajskim]], [[Język chiński|chińskim]], [[Język angielski|angielskim]] i [[Język francuski|francuskim]]<ref name="#3" />.

== Filmografia ==
=== Serial ===
{| class="wikitable sortable"
! Rok
! Tytuł
! Rola
! Stacja telewizyjna
! class="unsortable"| Uwagi
! Przy.
|-
| 2020
| ''Tep Thida Pkol Meas''
{{small|(ទេពធីតាព្កុលមាស)}}
|
| [[Cambodian Television Network|CTN]]
|
| rowspan=2| <ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20220108225337/https://mytvplus.com.kh/archives/55037|tytuł=ទប់ទឹកភ្នែកមិនជាប់ទេ ពេលទស្សនាឈុតពិសេសៗនៃសាច់រឿង "ទេពធីតាព្កុលមាស" (មានវីដេអូ)|opublikowany=mytvplus.com.kh|data dostępu=2021-05-17}}</ref>
|-
| 2021
| ''Golden Kingdom''
{{small|(នគរមាស)}}
|
| CTN
|
|-
|}

=== Filmy ===
{| class="wikitable sortable"
! Rok
! Tytuł
! Rola
! Uwagi
! Przy.
|-
| 2006
| ''The Night Curse of Reatrei''
{{small|(បណ្ដាសានាងរាត្រី)}}
| Gechly
|
| <ref>{{Cytuj stronę|url=https://variety.com/2024/film/news/cannes-market-vietnam-skyline-media-southeast-asian-film-1235996983/|tytuł=Vietnam’s Skyline Media Inks Pre-Cannes Deals on Southeast Asian Slate (EXCLUSIVE)|opublikowany=variety.com|data dostępu=2024-05-09}}</ref>
|-
|}

== Dyskografia ==
=== Album ===
{| class="wikitable plainrowheaders" style="text-align:center;"
! scope="col" rowspan="1" style="width:20em;" | Data wydania
! scope="col" rowspan="1" style="width:23em;" | Tytuł
! scope="col" rowspan="1" style="width:15em;" | Wytwórnia
! scope="col" rowspan="1" style="width:20em;" | Uwagi
! scope="col" rowspan="1" style="width:4em;" | Przy.
|-
| 13 stycznia 2021
| „''Jenna Norodom''”
{{small|(នរោត្តម ជេនណា)}}
| NCJ Empire Studio
| Na albumie znalazło się 13 utworów
| <ref name="#4" />
|-
|}

== Ambasadorka ==
* Królewski ambasador marki Cellcard Telecommunications Company w [[Kambodża|Kambodży]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.cellcard.com.kh/en/media-center/news/post/%e1%9e%96%e1%9f%92%e1%9e%9a%e1%9f%87%e1%9e%93%e1%9e%b6%e1%9e%84%e1%9e%8f%e1%9e%bc%e1%9e%85-%e1%9e%87%e1%9f%81%e1%9e%93%e1%9e%8e%e1%9e%b6-%e1%9e%8f%e1%9f%92%e1%9e%9a%e1%9e%bc%e1%9e%9c%e1%9e%94%e1%9e%b6/|tytuł=Princess Jenna Norodom announced as Cellcard’s Royal Brand Ambassador|opublikowany=cellcard.com.kh|data dostępu=2020-03-13}}</ref>
* Królewski ambasador marki Marie Regal w [[Indonezja|Indonezji]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.khmerload.com/article/132537|tytuł=ព្រះនាងតូច នរោត្តម ជេនណា ក្លាយជារាជទូតសុឆន្ទៈ ប្រចាំក្រុមហ៊ុន ម៉ារីរីហ្គល “Marie Regal” ដែលនាំចូលផ្តាច់មុខដោយក្រុមហ៊ុន KHM Distribution! (មានវីដេអូ)|opublikowany=khmerload.com|data dostępu=2020-10-21}}</ref>
* Królewski Ambasador marki R&F Properties w [[Chińska Republika Ludowa|Chinach]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://m.freshnewsasia.com/index.php/en/freshnewsplus/173778-2020-10-15-10-37-19.html|tytuł=ព្រះនាងតូច នរោត្តម ជេនណា ក្លាយជាទូតសុឆន្ទៈប្រចាំក្រុមហ៊ុន R&F Properties Cambodia|opublikowany=m.freshnewsasia.com|data dostępu=2020-10-14}}</ref>
* Królewski Ambasador Kambodżańskiej Federacji Tańca Sportowego<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20210619223820/https://www.camsports.org/other-sports/56671.html|tytuł=សហព័ន្ធកីឡារាំកម្ពុជា តែងតាំងព្រះនាងតូច ជេន ណា ឲ្យក្លាយជាឯកអគ្គរាជទូតសុឆន្ទៈ|opublikowany=camsports.org|data dostępu=2021-01-12}}</ref>
* Honorowa Ambasadorka konkursu Miss Cosmo Cambodia 2025<ref>{{Cytuj stronę|url=https://morningpostkh.com/news/3350|tytuł=ព្រះនាង នរោត្តមជេនណា ចូលរួមជាមួយ Miss Cosmo Cambodia ជាឯកអគ្គរាជទូតកិត្តិយស|opublikowany=morningpostkh.com|data dostępu=2025-01-21}}</ref>

== Nagrody i nominacje ==
{| class="wikitable sortable"
|-
! Rok
! Ceremonia
! Kategoria
! Nominowany
! Rezultat
! scope="col" class="unsortable" | Przy.
|-
| 2024
| Kambodżańsko-Azjatycki Festiwal Filmowy
| Najlepsza Nowa Aktorka
| ''The Night Curse of Reatrei''
| '''Wygrana'''
| <ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.straitstimes.com/asia/se-asia/cambodian-royal-princess-jenna-denies-chasing-k-pop-stardom|tytuł=Cambodian royal Princess Jenna denies chasing K-pop stardom|opublikowany=straitstimes.com|data dostępu=2024-10-19}}</ref>
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [https://www.facebook.com/JennaNorodomkh Oficjalne konto w serwisie Facebook]
* [https://www.instagram.com/jnnanrdm/ Oficjalne konto w serwisie Instagram]
* [https://www.tiktok.com/@jennanorodom Oficjalny kanał w serwisie TikTok]
* [https://www.youtube.com/@jennanorodomofficial Oficjalny kanał w serwisie YouTube]
* [https://www.youtube.com/@JennaNorodom Oficjalny drugi kanał w serwisie YouTube]
* {{IMDb|osoba|13540047|Norodom Jenna}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Jenna, Norodom}}
[[Kategoria:Urodzeni w 2012]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu]]
[[Kategoria:Kambodżanie]]

title: Norodom Jenna

Dynastia: Norodom

Data i miejsce urodzenia: 1 marca 2012 · Paryż, Francja

Matka: Norodom Bophary


text:
# Honduras na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010
Honduras na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010 w Singapurze reprezentowało 4 sportowców w 3 dyscyplinach.

## Skład kadry

### Judo
- Kevin Fernandez - kategoria do 81 kg - 9 miejsce

### Pływanie
- Allan Gabriell Castro
  - 200 m st. dowolnym - 28 miejsce w kwalifikacjach
  - 400 m st. dowolnym - 22 miejsce w kwalifikacjach
- Karen Vilorio
  - 200 m st. grzbietowym - 26 miejsce w kwalifikacjach
  - 200 m st. zmiennym - 21 miejsce w kwalifikacjach

### Podnoszenie ciężarów
- Christopher Pavón - kategoria do 85 kg - 6 miejsce

wikiname: plwiki

in_language: pl

wikitext:
{{Wyniki reprezentacji infobox
 | nazwa                  = Honduras na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010
 | państwo                = HND
 | kod MKOl               = HON
 | kod organizacja        =
 | organizacja            =
 | impreza z linkiem      = [[Letnie Igrzyska Olimpijskie Młodzieży 2010]]
 | miejscowość            = [[Singapur]]
 | chorąży                = [[Christhopher Pavon]]
 | liczba zawodników      = 4
 | liczba konkurencji     =
 | liczba dyscyplin       = 3
 | pozycja w klasyfikacji =
 | złote                  = 0
 | srebrne                = 0
 | brązowe                = 0
 | suma                   = 0
}}
'''[[Honduras]] na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie Młodzieży 2010|Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010]] w [[Singapur]]ze''' reprezentowało 4 sportowców w 3 dyscyplinach.

== Skład kadry ==

===[[File:Judo pictogram.svg|40px]] Judo ===
{{Zobacz też|Judo na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Kevin Fernandez]] - kategoria do 81 kg - 9 miejsce

===[[File:Swimming pictogram.svg|40px]] Pływanie ===
{{Zobacz też|Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Allan Gabriell Castro]]
** 200 m st. dowolnym - 28 miejsce w kwalifikacjach
** 400 m st. dowolnym - 22 miejsce w kwalifikacjach
* [[Karen Vilorio]]
** 200 m st. grzbietowym - 26 miejsce w kwalifikacjach
** 200 m st. zmiennym - 21 miejsce w kwalifikacjach

===[[File:Weightlifting pictogram.svg|40px]] Podnoszenie ciężarów ===
{{Zobacz też|Podnoszenie ciężarów na Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010}}

* [[Christopher Pavón]] - kategoria do 85 kg - 6 miejsce

== Bibliografia ==
* [https://www.olympedia.org/countries/HON/editions/65 Skład reprezentacji Hondurasu]

{{LIOM 2010}}

[[Kategoria:Państwa uczestniczące w Letnich Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2010]]
[[Kategoria:Sport w Hondurasie]]
[[Kategoria:Honduras w XXI wieku]]

Kod MKOl: HON

Chorąży: Christhopher Pavon

Liczba zawodników: 4 w 3 dyscyplinach

Medale: Złoto · 0 · Srebro · 0 · Brąz · 0 · Razem · 0


text:
# Rusawa (rzeka)
Rusawa (ukr. Русава) – rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniestru.  Przepływa przez Wyżynę Podolską - przez rejony tomaszpolski i jampolski w obwodzie winnickim.  Długość – 78 km, powierzchnia zlewni – 991 km².
Źródła Rusawy znajdują się opodal wsi  Aleksandrówka, wpada do Dniestru na południe od Jampola.

title: Rusawa (rzeka)

wikitext:
{{Rzeka infobox
 |nazwa               = Rusawa
 |inne nazwy = Rosawa
 |zdjęcie             = Р. Русава.jpg
 |opis zdjęcia        = Rusawa przepływająca przez wieś [[Stina]]
 |kontynent           = Europa
 |państwo             = UKR
 |lokalizacja         = [[obwód winnicki]]
 |rodzaj cieku        = rzeka
 |długość             = 78
 |spadek              =
 |powierzchnia zlewni = 991
 |średni przepływ     =
 |miejsce przepływu   =
 |źródło: miejsce     = okolice wsi  [[Aleksandrówka (rejon tomaszpolski)|Aleksandrówka]]
 |źródło: wysokość    =
 |źródło: współrzędne =  48°42′16″ N  28°32′25″ E
 |ujście: recypient   = [[Dniestr]]
 |ujście: miejsce     =
 |ujście: wysokość    =
 |ujście: współrzędne = 48°13′56″ N 28°16′55″ E
 |mapa                =
 |opis mapy           =
 | kod mapy = UA-05
 |szlak               =
 |commons             = Category:Rusava River
}}
'''Rusawa''' ({{W języku|uk|Русава}}) – rzeka na [[Ukraina|Ukrainie]], lewy dopływ [[Dniestr]]u.  Przepływa przez [[Wyżyna Podolska|Wyżynę Podolską]] - przez [[rejon]]y  [[Rejon tomaszpolski|tomaszpolski]] i [[Rejon jampolski (obwód winnicki)|jampolski]] w [[Obwód winnicki|obwodzie winnickim]].  Długość – 78 km, powierzchnia [[zlewnia|zlewni]] – 991 km².

Źródła Rusawy znajdują się opodal wsi  [[Aleksandrówka (rejon tomaszpolski)|Aleksandrówka]], wpada do Dniestru na południe od [[Jampol (obwód winnicki)|Jampola]].

== Bibliografia, linki==
* ''Русава'' w: ''Encyklopedia ukrainoznawstwa'', Lwów 2000, {{ISBN|5-7707-4048-5}}, t. 7, s. 2643.
* {{SgKP|IX|748|Rosawa, Rusawa}}

{{Dopływy Dniestru}}

[[Kategoria:Rzeki na Ukrainie]]
[[Kategoria:Dorzecze Dniestru]]

title: RusawaRosawa

Kontynent: Europa

Państwo: Ukraina

Lokalizacja: obwód winnicki

Długość: 78 km

Powierzchnia zlewni: 991 km²

Miejsce: okolice wsi Aleksandrówka

Recypient: Dniestr


text:
# Ewald Cebula
Edward Cebula, do 1948 Ewald (ur. 22 marca 1917 w Świętochłowicach, zm. 1 lutego 2004 w Chorzowie) – polski piłkarz, trener.
Wystąpił w pięciu oficjalnych meczach reprezentacji Polski, a także w jednym meczu reprezentacji olimpijskiej. Był jednym z nielicznych reprezentantów, którzy grali w kadrze przed i po II wojnie światowej; debiutował w 1939 (w meczu ze Szwajcarią), tuż przed wybuchem wojny wystąpił jeszcze w zwycięskim meczu z Węgrami (mecz ten jest uznawany za jeden z najlepszych występów drużyny polskiej w okresie międzywojennym).
W 1942 jako Ślązak został przymusowo wcielony do Wehrmachtu.
Kontynuował karierę reprezentacyjną po wojnie – 1948 grał przeciw Czechosłowacji, 1952 przeciw Bułgarom i Węgrom. Również w 1952 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach; brał udział w wygranym meczu z Francją, nie zagrał z Duńczykami (Polska odpadła po porażce 0:2).
Grał w Śląsku Świętochłowice do 1948 oraz Ruchu Chorzów. Z Ruchem zdobył dwukrotnie mistrzostwo Polski jako piłkarz (1951 i 1952); tytuł z roku 1951 został jednak przyznany przez związek piłkarski nie za wygranie ligi, ale za zdobycie Pucharu Polski. W 1952 Cebula poprowadził zespół do tytułu nie tylko jako piłkarz, był również grającym trenerem; jest to, jak na razie, jedyny przypadek zdobycia mistrzostwa Polski przez trenera-piłkarza.
Jako trener Ruchu Chorzów zdobył także mistrzostwo w 1953, tym razem już nie występując na boisku; przez krótki czas prowadził Ruch ponadto w sezonie mistrzowskim 1960, w przerwie pracy dwóch Węgrów – Jánosa Steinera i Lajosa Szolara.
Ponadto dwukrotnie zdobył tytuł mistrza Polski jako trener Górnika Zabrze; w sezonie 1963, kiedy m.in. wprowadził do zespołu nastoletniego Włodzimierza Lubańskiego i 1964 – tego sezonu nie dokończył; rozpoczynał pracę jako samodzielny trener, następnie współpracował z Feliksem Karolkiem i Hubertem Skolikiem, wreszcie cała trójkę zastąpił Węgier Ferenc Farsang w połowie sezonu.
Jako jeden z trenerów reprezentacji Polski (wraz z T. Forysiem) przyczynił się do legendarnego zwycięstwa 2:1 nad drużyną ZSRR na Stadionie Śląskim w Chorzowie w 1957 roku.
W 1995 roku otrzymał tytuł honorowego członka PZPN-u.

title: Ewald Cebula

wikitext:
{{Piłkarz infobox
 |imię i nazwisko         = Edward Cebula
 |imię i nazwisko org     =
 |grafika                 =
 |opis grafiki            =
 |pełne imię i nazwisko   =
 |data urodzenia          = 22 marca 1917
 |miejsce urodzenia       = [[Świętochłowice]]
 |data śmierci            = 1 lutego 2004
 |miejsce śmierci         = [[Chorzów]]
 |wzrost                  = 164 cm
 |pozycja                 = [[napastnik|środkowy napastnik]], [[Pomocnik (piłka nożna)|pomocnik]], [[Obrońca (piłka nożna)|stoper]]
 |klub                    =
 |numer w klubie          =
 |kariera juniorska       =
 |kariera seniorska       = ! 1928–1939 ! [[Śląsk Świętochłowice (piłka nożna)|Śląsk Świętochłowice]]  ! 27 ! 7<ref group="uwaga">Bilans dotyczy tylko sezonów 1935–1936.</ref>
! 1939–1941 ! [[Śląsk Świętochłowice (piłka nożna)|TuS Schwientochlowitz]] !  ? !  ?
! 1944–1945 ! [[US Ancona 1905|US Anconitana]]                             !  ? !  ?
! 1946–1947 ! Śląsk Świętochłowice                                         !  ? !  ?
! 1947–1952 ! [[Ruch Chorzów|Ruch/Chemik/Unia Chorzów]]<ref>(do 1948) KS Ruch Chorzów, (1948-03.1949.) ZKS Ruch Chorzów, (03.-04.1949) KS Chemik Chorzów, (od 04.1949) Unia Chorzów</ref>                                   ! 83 ! 10
 |kariera reprezentacyjna = ! 1939–1952 ! {{flaga|PRL}} [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|Polska]] ! 5 ! 0
 |kariera trenerska       = ! 1952–1954 ! [[Ruch Chorzów|Unia Chorzów]]
! 1953      ! [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|Polska]] (asystent)
! 1954      ! Polska
! 1954?-1957? ! [[Start Chorzów]]
! 1957–1958 ! Polska (asystent)
! 1959      ! [[Ruch Chorzów]]
! 1960      ! Ruch Chorzów
! 1961      ! Polska (asystent)
! 1961?-1962? ! [[Zagłębie Sosnowiec (piłka nożna)|Stal Sosnowiec]]
! 1962–1963 ! [[Górnik Zabrze]]
! 1963      ! Polska (asystent)
 |medale                  =
 |odznaczenia             =
 |commons                 =
 |wikicytaty              =
 |www                     =
}}
'''Edward Cebula''', do 1948 '''Ewald''' (ur. [[22 marca]] [[1917]] w [[Świętochłowice|Świętochłowicach]], zm. [[1 lutego]] [[2004]] w [[Chorzów|Chorzowie]]) – polski piłkarz, trener.

Wystąpił w pięciu oficjalnych meczach reprezentacji Polski, a także w jednym meczu reprezentacji olimpijskiej. Był jednym z nielicznych reprezentantów, którzy grali w kadrze przed i po [[II wojna światowa|II wojnie światowej]]; debiutował w [[1939]] (w meczu ze [[Szwajcaria|Szwajcarią]]), tuż przed wybuchem wojny wystąpił jeszcze w zwycięskim meczu z [[Węgry|Węgrami]] (mecz ten jest uznawany za jeden z najlepszych występów drużyny polskiej w okresie międzywojennym).

W [[1942]] jako Ślązak został przymusowo wcielony do [[Wehrmacht]]u<ref>{{Cytuj | url=https://olimpijski.pl/olimpijczycy/cebula-edward-ewald/ | tytuł=Edward Ewald Cebula (1917-2004) – Polski Komitet Olimpijski<!-- Tytuł wygenerowany przez bota --> | opublikowany=olimpijski.pl | język=pl | data dostępu=2024-04-23}}</ref>.

Kontynuował karierę reprezentacyjną po wojnie – [[1948]] grał przeciw [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]], [[1952]] przeciw [[Bułgaria|Bułgarom]] i [[Węgry|Węgrom]]. Również w [[1952]] wystąpił na [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1952|igrzyskach olimpijskich w Helsinkach]]; brał udział w wygranym meczu z [[Francja|Francją]], nie zagrał z [[Dania|Duńczykami]] (Polska odpadła po porażce 0:2).

Grał w [[Śląsk Świętochłowice (piłka nożna)|Śląsku Świętochłowice]] do [[1948]] oraz [[Ruch Chorzów|Ruchu Chorzów]]. Z Ruchem zdobył dwukrotnie mistrzostwo Polski jako piłkarz ([[1951]] i [[1952]]); tytuł z roku 1951 został jednak przyznany przez [[Polski Związek Piłki Nożnej|związek piłkarski]] nie za wygranie ligi, ale za zdobycie [[Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn|Pucharu Polski]]. W 1952 Cebula poprowadził zespół do tytułu nie tylko jako piłkarz, był również grającym trenerem; jest to, jak na razie, jedyny przypadek zdobycia mistrzostwa Polski przez trenera-piłkarza.

Jako trener Ruchu Chorzów zdobył także mistrzostwo w [[1953]], tym razem już nie występując na boisku; przez krótki czas prowadził Ruch ponadto w sezonie mistrzowskim [[1960]], w przerwie pracy dwóch Węgrów – [[János Steiner|Jánosa Steinera]] i [[Lajos Szolar|Lajosa Szolara]].

Ponadto dwukrotnie zdobył tytuł mistrza Polski jako trener [[Górnik Zabrze|Górnika Zabrze]]; w sezonie [[1963]], kiedy m.in. wprowadził do zespołu nastoletniego [[Włodzimierz Lubański|Włodzimierza Lubańskiego]] i [[1964]] – tego sezonu nie dokończył; rozpoczynał pracę jako samodzielny trener, następnie współpracował z [[Feliks Karolek|Feliksem Karolkiem]] i [[Hubert Skolik|Hubertem Skolikiem]], wreszcie cała trójkę zastąpił Węgier [[Ferenc Farsang]] w połowie sezonu.

Jako jeden z trenerów [[Reprezentacja Polski w piłce nożnej mężczyzn|reprezentacji Polski]] (wraz z [[Tadeusz Foryś|T. Forysiem]]) przyczynił się do legendarnego zwycięstwa 2:1 nad [[Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce nożnej mężczyzn|drużyną ZSRR]] na [[Stadion Śląski|Stadionie Śląskim w Chorzowie]] w [[1957]] roku.

W 1995 roku otrzymał tytuł ''honorowego członka [[Polski Związek Piłki Nożnej|PZPN]]-u''.

[[Plik:Ewald Cebula grób.jpg|mały|upright|Grób Ewalda Cebuli na cmentarzu przy ul. Szpitalnej w Świętochłowicach]]

== Uwagi ==
{{Uwagi}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Andrzej Gowarzewski]]: ''MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1)'', Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
{{Grupa szablonów|tytuł=Składy reprezentacji Polski|zwijanie=zwinięte|lista={{Polska 1938}}
{{IO Polska 1952}}}}{{Grupa szablonów|tytuł=Kariera trenerska|zwijanie=zwinięte|lista={{Trenerzy piłkarscy reprezentacji Polski}}
{{Trenerzy piłkarscy Ruchu Chorzów}}
{{Trenerzy piłkarscy Zagłębia Sosnowiec}}
{{Trenerzy piłkarscy Górnika Zabrze}}}}{{Trenerzy mistrzów Polski w piłce nożnej}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Cebula, Ewald}}
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Świętochłowicach]]
[[Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej]]
[[Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Piłkarze Śląska Świętochłowice]]
[[Kategoria:Piłkarze Ruchu Chorzów]]
[[Kategoria:Piłkarze US Anconitana]]
[[Kategoria:Polacy wcieleni do Wehrmachtu w czasie II wojny światowej]]
[[Kategoria:Polscy piłkarze na igrzyskach olimpijskich]]
[[Kategoria:Polscy olimpijczycy (Helsinki 1952)]]
[[Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy]]
[[Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ruchu Chorzów]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zagłębia Sosnowiec]]
[[Kategoria:Trenerzy piłkarzy Górnika Zabrze]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1917]]
[[Kategoria:Zmarli w 2004]]

title: · Edward Cebula

Data i miejsce urodzenia: 22 marca 1917 · Świętochłowice

Data i miejsce śmierci: 1 lutego 2004 · Chorzów

Pozycja: środkowy napastnik, pomocnik, stoper

title: Kariera seniorska

Lata: Klub · Wyst. · Gole

Śląsk Świętochłowice · 27 · (7)

TuS Schwientochlowitz · ? · (? )

US Anconitana · ? · (? )

Śląsk Świętochłowice · ? · (? )

Ruch/Chemik/Unia Chorzów · 83 · (10)

title: Kariera reprezentacyjna

Lata: Reprezentacja · Wyst. · Gole

Polska · 5 · (0)

title: Kariera trenerska

Lata: Drużyna

Unia Chorzów

Polska (asystent)

Polska

Start Chorzów

Polska (asystent)

Ruch Chorzów

Ruch Chorzów

Polska (asystent)

Stal Sosnowiec

Górnik Zabrze

Polska (asystent)


text:
# Prawo prywatne międzynarodowe
Prawo międzynarodowe prywatne – zespół norm, których zadaniem jest wskazanie systemu prawnego (własnego lub obcego państwa) właściwego dla dokonania oceny prawnej konkretnej sytuacji z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i prawa pracy. Normy prawa prywatnego międzynarodowego rozstrzygają konflikty na tle powiązań stanu faktycznego z systemami prawnymi różnych państw – stąd ich nazwa – normy kolizyjne.
W znaczeniu szerokim prawo prywatne międzynarodowe obejmuje również normy merytoryczne prawa (międzynarodowego oraz wewnętrznego) dotyczące tzw. sytuacji z elementem obcym.
Prawo prywatne międzynarodowe uważa się dość powszechnie za zupełnie odrębną gałąź prawa – różną od prawa międzynarodowego tzw. publicznego i prawa cywilnego.
Przepisy prawa prywatnego międzynarodowego w większości są przepisami bezwzględnie wiążącymi (iuris cogentis).
W Polsce jest uregulowane w zasadzie w ustawie z 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe. Przed przepisami tej ustawy pierwszeństwo mają postanowienia wiążących Polskę umów międzynarodowych, zarówno dwustronnych (bilateralnych), jak i wielostronnych (multilateralnych).

## Źródła prawa prywatnego międzynarodowego
W Polsce źródłami prawa prywatnego międzynarodowego są:
- akty prawa krajowego, w tym:
  - Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe[1],
- umowy międzynarodowe, w tym:
  - Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwarta do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r.[2], którą 17 grudnia 2009 zastąpiło rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 593/2008 (tzw. „Rzym I”).
  - Konwencja dotycząca kolizji praw w przedmiocie formy rozporządzeń testamentowych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 r.[3],
  - Konwencja o uznawaniu rozwodów i separacji, sporządzona w Hadze dnia 1 czerwca 1970 r.[4],
- prawo zwyczajowe (ma niewielkie znaczenie),
- prawo Unii Europejskiej, w tym:
  - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. o prawie właściwym dla zobowiązań pozaumownych (tzw. „Rzym II” – weszło w życie 11 stycznia 2009 r.)[5].

## Struktura normy kolizyjnej
Ważnym pojęciem dla prawa prywatnego międzynarodowego jest norma kolizyjna, a więc norma, która wskazuje prawo właściwe dla danego zakresu sytuacji życiowych. Oprócz nich występują w prawie prywatnym międzynarodowym normy ogólne, o nieco innych celach (np. klauzula porządku publicznego).
Norma kolizyjna ma budowę dwuczłonową. W skład normy kolizyjnej wchodzą dwie części: hipoteza i dyspozycja (za Henrykiem Trammerem).
Na hipotezę normy kolizyjnej składa się:
1. zakres – pewna grupa sytuacji życiowych, do których norma się odnosi (np. „sprawy spadkowe”)
2. baza faktyczna łącznika – okoliczności uzupełniające zakres.

W skład dyspozycji normy kolizyjnej wchodzi:
1. łącznik – kryterium, probierz, czynnik, którego trzeba użyć, aby odnaleźć właściwe prawo. Przykładowe łączniki:
  - obywatelstwo – prawo nim wskazane nazywa się ‘prawem ojczystym’ (lex patriae)
  - miejsce zamieszkania – prawo nim wskazane nazywa się z łaciny lex domicilii
  - miejsce położenia rzeczy – prawo nim wskazane nazywa się z łaciny lex rei sitae
2. nakaz zastosowania prawa (wyjątkowo może to być zakaz).

Łącznik natomiast zbudowany jest z:
1. określnika nominalnego – wyróżnia się tu podstawę (np. „prawo ojczyste”) oraz dopełniacz (np. „spadkodawcy”)
2. subokreślnika temporalnego – określenie, z jakiej chwili powiązanie decyduje o wskazaniu prawa (np. „z chwili śmierci”, „każdoczesne”).

## Klauzula porządku publicznego
(ang. public policy, fr. ordre public, niem. Vorbehaltsklausel, wł. clausola di ordine pubblico)
Nierzadko zdarza się, że rozwiązania w prawie wskazanym przez normy kolizyjne z różnych względów nie nadają się do zastosowania w polskim porządku prawnym. Mogą one być nieraz wręcz szokujące ze względu na mające długą tradycję reguły polskiego (czy szerzej – europejskiego) porządku prawnego. Dla przykładu, osoba, której prawo ojczyste zezwala na bigamię, chce zawrzeć kolejne małżeństwo z obywatelem polskim; małżeństwo nie dojdzie do skutku, gdyż zastosowanie obcego prawa spowoduje w tym wypadku skutki sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku publicznego Rzeczypospolitej Polskiej.
W takich przypadkach należy sięgnąć właśnie do owej klauzuli, w polskim prawie prywatnym międzynarodowym zamieszczonej w art. 7 ustawy.

### Przesłanki zastosowania
1. Pozostawanie w sprzeczności z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej – dodać należy, że muszą to być zasady aktualnie obowiązujące i rzeczywiście tylko te najważniejsze, fundamentalne.
2. Groźba wystąpienia skutków zastosowania obcych norm, które będą sprzeczne z owymi zasadami. Sama treść, najbardziej nawet szokująca, nie będzie stanowić przyczyny wyłączenia normy prawa obcego, jeżeli jej zastosowanie doprowadzi do skutków zgodnych z zasadami porządku prawnego.

### Działanie klauzuli
- dozwalające i zakazujące – to pierwsze zachodzi, gdy strona dzięki klauzuli osiąga korzyść (może np. wykonać czynność przez prawo obce zabronioną). Drugi przypadek dotyczy sytuacji, gdy strona przez zastosowanie klauzuli osiągnie mniej np. nie będzie mogła dokonać jakiejś czynności jednostronnym oświadczeniem woli, a jedynie w drodze umowy czy orzeczenia sądu.

- pozytywne i negatywne – działanie pozytywne oznacza zastosowanie w miejsce obcej normy norm własnego prawa, negatywne zaś oznacza jedynie wyłączenie normy obcej (np. określonego zakazu)

## Odesłanie
(niem. Verweisung, fr. renvoi, wł. rinvio)
Ogólną (i nigdzie nieujętą) zasadą jest, że każde państwo stosuje wyłącznie swoje własne prawo prywatne międzynarodowe. Do wyjątków zalicza się przede wszystkim odesłanie.
Odesłanie polega na wyłączeniu właściwości prawa wskazanego przez własną normę kolizyjną na rzecz tego, które wskazuje norma kolizyjna państwa, którego prawo wyłączono.
Odesłanie może być:
- zwrotne – gdy obce normy kolizyjne „odsyłają” z powrotem do naszego systemu prawa,
- dalsze – gdy obce normy kolizyjne „odsyłają” do systemu prawa państwa trzeciego.

Inny podział dotyczący odesłania to rozróżnienie na odesłanie:
- częściowe – gdy występuje jedynie co do części zakresu normy kolizyjnej (np. w kwestii spadku jedynie co do nieruchomości)
- pełne – gdy następuje co do całości zakresu normy kolizyjnej,
- złożone – gdy norma kolizyjna odsyła do więcej niż jednego systemu prawnego.

W polskim prawie prywatnym międzynarodowym przyjęto tę instytucję już w ustawie z 1926 roku. Regulował ją art. 4 ustawy Prawo prywatne międzynarodowe z 1965 roku. Nieograniczone było odesłanie zwrotne do polskiego systemu prawnego (musi być to jednakże odesłanie bezpośrednie, a nie za pośrednictwem innych jeszcze systemów prawnych). Odesłanie dalsze (również bezpośrednie) było możliwe tylko w przypadku, gdy prawo ojczyste (wskazane łącznikiem obywatelstwa) dla danych stosunków prawnych przewidywało właściwość innego prawa – odesłanie dalsze następowało do państwa prawa trzeciego. Dopuszczalne było odesłanie jedynie pierwszego stopnia.
Sytuacja uległa zmianie po wejściu w życie ustawy z 2011 r. Tym razem doszło do ograniczenia dopuszczalności odesłania. Przepis art. 5 ust. 1 ustawy z 2011 r. stanowi, że „Jeżeli prawo obce, wskazane jako właściwe przez ustawę niniejszą, każe stosować do danego stosunku prawnego prawo polskie, stosuje się prawo polskie”. Oznacza to, że w świetle ustawy z 2011 r. dopuszczalne jest jedynie odesłanie zwrotne, następujące ze strony norm kolizyjnych wchodzących w skład systemu prawnego wskazanego przez nasze normy kolizyjne.
Odesłanie wyłącza Konwencja Rzymska z 1980 roku o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, jak również rozporządzenie Rzym II.

## Rozwój prawa prywatnego międzynarodowego
Dorobek doktryny z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego dla okresu do połowy XIX wieku nazywa się szkołą statutową.
Największym osiągnięciem dawnej szkoły statutowej (XII-XVI wiek) było rozróżnienie między normami dotyczącymi postępowania sądowego i normami prawa materialnego, przyjęcie zasady właściwości legis fori oraz locus regit formam actus.
W XVI wieku największym znaczeniem cieszyły się poglądy przedstawicieli szkoły francuskiej: Charlesa Dumoulina i Bertranda d’Argentré, a w XVII wieku szkoły holenderskiej – Pawła Voeta, Jana Voeta i Ulryka Hubera.
Szkoła statutowa upadła w latach 40. XIX wieku, a do jej porzucenia znacząco przyczynił się Friedrich Carl von Savigny, twórca teorii „siedziby” stosunku prawnego.
W 1851 roku Pasquale Stanislao Mancini, włoski prawnik, sformułował szereg twierdzeń, które stały się podstawą nowej szkoły włoskiej (m.in. zasada narodowości).
W Polsce w XIX wieku prace z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego publikowali E. D. Bromirski, P. Burzyński, P. Nowiński, A. Wrotnowski i F. Kasparek.

title: Prawo prywatne międzynarodowe

wikitext:
{{Inne znaczenia|norm rozgraniczających działanie systemów prawnych różnych państw|[[prawo prywatne międzynarodowe (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
'''Prawo międzynarodowe prywatne''' – zespół [[norma prawna|norm]], których zadaniem jest wskazanie [[System prawa|systemu prawnego]] (własnego lub obcego państwa) właściwego dla dokonania oceny prawnej konkretnej sytuacji z zakresu [[prawo cywilne|prawa cywilnego]], [[prawo rodzinne|prawa rodzinnego]] i [[prawo pracy|prawa pracy]]. Normy prawa prywatnego międzynarodowego rozstrzygają konflikty na tle powiązań stanu faktycznego z systemami prawnymi różnych państw – stąd ich nazwa – normy kolizyjne.

W znaczeniu szerokim prawo prywatne międzynarodowe obejmuje również normy merytoryczne prawa (międzynarodowego oraz wewnętrznego) dotyczące tzw. sytuacji z elementem obcym.

Prawo prywatne międzynarodowe uważa się dość powszechnie za zupełnie odrębną [[gałąź prawa]] – różną od [[prawo międzynarodowe|prawa międzynarodowego]] tzw. publicznego i [[prawo cywilne|prawa cywilnego]].

Przepisy prawa prywatnego międzynarodowego w większości są przepisami bezwzględnie wiążącymi (''[[Norma bezwzględnie obowiązująca|iuris cogentis]]'').

W Polsce jest uregulowane w zasadzie w ustawie z 4 lutego 2011 r. ''[[Prawo prywatne międzynarodowe (ustawa 2011)|Prawo prywatne międzynarodowe]]''<ref name="ustawa2015">{{Dziennik Ustaw|2023|503}}.</ref>. Przed przepisami tej ustawy pierwszeństwo mają postanowienia wiążących Polskę [[umowa międzynarodowa|umów międzynarodowych]], zarówno dwustronnych (bilateralnych), jak i wielostronnych (multilateralnych).

== Źródła prawa prywatnego międzynarodowego ==
W [[Polska|Polsce]] [[Źródła prawa|źródłami prawa]] prywatnego międzynarodowego są:
* akty prawa krajowego, w tym:
** ''Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe''<ref name="ustawa2015" />,
* [[umowa międzynarodowa|umowy międzynarodowe]], w tym:
** ''Konwencja o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwarta do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r.''<ref>{{Dziennik Ustaw|2008|10|57}}.</ref>, którą 17 grudnia 2009 zastąpiło rozporządzenie [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] i Rady nr 593/2008 (tzw. „[[Rzym I]]”).
** ''Konwencja dotycząca kolizji praw w przedmiocie formy rozporządzeń testamentowych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 r.''<ref>{{Dziennik Ustaw|1969|34|284}}.</ref>,
** ''Konwencja o uznawaniu rozwodów i separacji, sporządzona w Hadze dnia 1 czerwca 1970 r.''<ref>{{Dziennik Ustaw|2001|53|561}}.</ref>,
* [[prawo zwyczajowe]] (ma niewielkie znaczenie),
* [[prawo Unii Europejskiej]], w tym:
** ''Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. o prawie właściwym dla zobowiązań pozaumownych'' (tzw. „[[Rzym II]]” – weszło w życie 11 stycznia 2009 r.)<ref>[http://europa.eu/legislation_summaries/justice_freedom_security/judicial_cooperation_in_civil_matters/l16027_pl.htm Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II)] w serwisie europa.eu.</ref>.

== Struktura normy kolizyjnej ==
{{osobny artykuł|norma kolizyjna}}
Ważnym pojęciem dla prawa prywatnego międzynarodowego jest ''[[norma kolizyjna]]'', a więc [[norma prawna|norma]], która wskazuje prawo właściwe dla danego zakresu sytuacji życiowych. Oprócz nich występują w prawie prywatnym międzynarodowym normy ogólne, o nieco innych celach (np. klauzula porządku publicznego).

Norma kolizyjna ma budowę dwuczłonową. W skład normy kolizyjnej wchodzą dwie części: hipoteza i dyspozycja (za [[Henryk Trammer|Henrykiem Trammerem]]).

Na '''hipotezę''' normy kolizyjnej składa się:

# '''zakres''' – pewna grupa sytuacji życiowych, do których [[norma prawna|norma]] się odnosi (np. „sprawy [[prawo spadkowe|spadkowe]]”)
# '''baza faktyczna łącznika''' – okoliczności uzupełniające zakres.

W skład '''dyspozycji''' normy kolizyjnej wchodzi:

# '''łącznik''' – kryterium, probierz, czynnik, którego trzeba użyć, aby odnaleźć właściwe prawo. Przykładowe '''łączniki''':
#* [[obywatelstwo]] – prawo nim wskazane nazywa się ‘prawem ojczystym’ (''lex patriae'')
#* [[miejsce zamieszkania]] – prawo nim wskazane nazywa się z łaciny ''lex domicilii''
#* miejsce położenia [[Rzecz (prawo)|rzeczy]] – prawo nim wskazane nazywa się z łaciny ''lex rei sitae''
# '''nakaz zastosowania prawa''' (wyjątkowo może to być zakaz).

Łącznik natomiast zbudowany jest z:

# '''określnika nominalnego''' – wyróżnia się tu podstawę (np. „prawo ojczyste”) oraz dopełniacz (np. „spadkodawcy”)
# '''subokreślnika temporalnego''' – określenie, z jakiej chwili powiązanie decyduje o wskazaniu prawa (np. „z chwili [[śmierć|śmierci]]”, „każdoczesne”).

== Klauzula porządku publicznego ==
(ang. ''public policy'', fr. ''ordre public'', niem. ''Vorbehaltsklausel'', wł. ''clausola di ordine pubblico'')

Nierzadko zdarza się, że rozwiązania w prawie wskazanym przez normy kolizyjne z różnych względów nie nadają się do zastosowania w polskim porządku prawnym. Mogą one być nieraz wręcz szokujące ze względu na mające długą tradycję reguły polskiego (czy szerzej – europejskiego) porządku prawnego. Dla przykładu, osoba, której prawo ojczyste zezwala na bigamię, chce zawrzeć kolejne małżeństwo z obywatelem polskim; małżeństwo nie dojdzie do skutku, gdyż zastosowanie obcego prawa spowoduje w tym wypadku skutki sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku publicznego Rzeczypospolitej Polskiej.
W takich przypadkach należy sięgnąć właśnie do owej klauzuli, w polskim prawie prywatnym międzynarodowym zamieszczonej w art. 7 ustawy.

=== Przesłanki zastosowania ===
# Pozostawanie w sprzeczności z '''podstawowymi zasadami [[Porządek prawny|porządku prawnego]] Rzeczypospolitej Polskiej''' – dodać należy, że muszą to być zasady aktualnie obowiązujące i rzeczywiście tylko te najważniejsze, fundamentalne.
# Groźba wystąpienia '''[[Skutek prawny|skutków]]''' zastosowania obcych norm, które będą sprzeczne z owymi zasadami. Sama treść, najbardziej nawet szokująca, nie będzie stanowić przyczyny wyłączenia normy prawa obcego, jeżeli jej zastosowanie doprowadzi do skutków zgodnych z zasadami porządku prawnego.

=== Działanie klauzuli ===
* '''dozwalające''' i '''zakazujące''' – to pierwsze zachodzi, gdy strona dzięki klauzuli osiąga [[korzyść]] (może np. wykonać czynność przez prawo obce zabronioną). Drugi przypadek dotyczy sytuacji, gdy strona przez zastosowanie klauzuli osiągnie mniej np. nie będzie mogła dokonać jakiejś czynności jednostronnym [[oświadczenie woli|oświadczeniem woli]], a jedynie w drodze [[umowa|umowy]] czy orzeczenia [[sąd]]u.

* '''pozytywne''' i '''negatywne''' – działanie pozytywne oznacza zastosowanie w miejsce obcej normy norm własnego prawa, negatywne zaś oznacza jedynie wyłączenie normy obcej (np. określonego zakazu)

== Odesłanie ==
(niem. ''Verweisung'', fr. ''renvoi'', wł. ''rinvio'')

Ogólną (i nigdzie nieujętą) zasadą jest, że każde [[państwo]] stosuje wyłącznie swoje własne prawo prywatne międzynarodowe. Do wyjątków zalicza się przede wszystkim odesłanie.
Odesłanie polega na wyłączeniu właściwości prawa wskazanego przez własną normę kolizyjną na rzecz tego, które wskazuje norma kolizyjna państwa, którego prawo wyłączono.

Odesłanie może być:
* '''zwrotne''' – gdy obce normy kolizyjne „odsyłają” z powrotem do naszego systemu prawa,
* '''dalsze''' – gdy obce normy kolizyjne „odsyłają” do systemu prawa państwa trzeciego.

Inny podział dotyczący odesłania to rozróżnienie na odesłanie:
* '''częściowe''' – gdy występuje jedynie co do części zakresu normy kolizyjnej (np. w kwestii [[spadek|spadku]] jedynie co do [[nieruchomość|nieruchomości]])
* '''pełne''' – gdy następuje co do całości zakresu normy kolizyjnej,
* '''złożone''' – gdy norma kolizyjna odsyła do więcej niż jednego systemu prawnego.

W polskim prawie prywatnym międzynarodowym przyjęto tę instytucję już w [[Prawo prywatne międzynarodowe (ustawa 1926)|ustawie z 1926 roku]]. Regulował ją art. 4 ustawy [[Prawo prywatne międzynarodowe (ustawa 1965)|Prawo prywatne międzynarodowe z 1965 roku]]. Nieograniczone było odesłanie zwrotne do polskiego systemu prawnego (musi być to jednakże odesłanie bezpośrednie, a nie za pośrednictwem innych jeszcze systemów prawnych). Odesłanie dalsze (również bezpośrednie) było możliwe tylko w przypadku, gdy prawo ojczyste (wskazane łącznikiem [[obywatelstwo|obywatelstwa]]) dla danych stosunków prawnych przewidywało właściwość innego prawa – odesłanie dalsze następowało do państwa prawa trzeciego. Dopuszczalne było odesłanie jedynie pierwszego stopnia.

Sytuacja uległa zmianie po wejściu w życie ustawy z 2011 r. Tym razem doszło do ograniczenia dopuszczalności odesłania. Przepis art. 5 ust. 1 ustawy z 2011 r. stanowi, że „Jeżeli prawo obce, wskazane jako właściwe przez ustawę niniejszą, każe stosować do danego [[Stosunek prawny|stosunku prawnego]] prawo polskie, stosuje się prawo polskie”. Oznacza to, że w świetle ustawy z 2011 r. dopuszczalne jest jedynie odesłanie zwrotne, następujące ze strony norm kolizyjnych wchodzących w skład systemu prawnego wskazanego przez nasze normy kolizyjne<ref>M. Pazdan, ‘Prawo prywatne międzynarodowe’, wydanie 14, Warszawa 2012.</ref>.

Odesłanie wyłącza Konwencja Rzymska z 1980 roku o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, jak również rozporządzenie [[Rzym II]].

== Rozwój prawa prywatnego międzynarodowego ==
Dorobek doktryny z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego dla okresu do połowy XIX wieku nazywa się [[szkoła statutowa|szkołą statutową]].

Największym osiągnięciem dawnej szkoły statutowej (XII-XVI wiek) było rozróżnienie między normami dotyczącymi postępowania sądowego i normami prawa materialnego, przyjęcie [[zasada właściwości legis foris|zasady właściwości legis fori]] oraz [[locus regit formam actus]].

W XVI wieku największym znaczeniem cieszyły się poglądy przedstawicieli szkoły francuskiej: [[Charles Dumoulin|Charlesa Dumoulina]] i [[Bertrand d'Argentré|Bertranda d’Argentré]], a w XVII wieku szkoły holenderskiej – [[Paweł Voet|Pawła Voeta]], [[Jan Voet|Jana Voeta]] i [[Ulryk Huber|Ulryka Hubera]].

Szkoła statutowa upadła w latach 40. XIX wieku, a do jej porzucenia znacząco przyczynił się [[Friedrich Carl von Savigny]], twórca teorii „siedziby” stosunku prawnego.

W 1851 roku [[Pasquale Stanislao Mancini]], włoski prawnik, sformułował szereg twierdzeń, które stały się podstawą nowej szkoły włoskiej (m.in. [[zasada narodowości]]).

W [[Polska|Polsce]] w XIX wieku prace z zakresu prawa prywatnego międzynarodowego publikowali E. D. Bromirski, P. Burzyński, P. Nowiński, A. Wrotnowski i F. Kasparek.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* [[Maksymilian Pazdan|Pazdan M.]], ''Prawo prywatne międzynarodowe'', wyd. 10, Warszawa 2007.

{{Zastrzeżenia|Prawo}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Prawo prywatne międzynarodowe| ]]
[[Kategoria:Gałęzie prawa|Międzynarodowe prywatne, prawo]]


text:
# Norbert Lilien
Norbert Lilien (ur. 1869 we Lwowie, zm. 1940 tamże) – lekarz chorób dziecięcych. Polski artysta fotograf. Członek rzeczywisty i członek Zarządu Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego.

## Życiorys
Był członkiem Synagogi Postępowej we Lwowie. Podczas okupacji rosyjskiej Lwowa w okresie I wojny światowej był członkiem kierowanego przez Jakuba Diamanda i Bernarda Hausnera lwowskiego Komitetu Pomocy Żydom poszkodowanym przez wojnę.
Norbert Lilien związany z lwowskim środowiskiem fotograficznym – mieszkał, pracował, tworzył we Lwowie. Był uczniem Henryka Mikolascha i Józefa Świtkowskiego. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia dokumentalna, fotografia krajobrazowa, fotografia pejzażowa, fotografia portretowa – w dużej części tworzona przy zastosowaniu szlachetnych technik fotograficznych (brom, pigment, guma). W 1903 roku został członkiem pierwszego Zarządu (bibliotekarzem) nowo powstałego Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego.
Norbert Lilien aktywnie uczestniczył w pracach Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego. Był aktywnym uczestnikiem wielu wystaw fotograficznych (m.in. Dorocznych Ogólnopolskich Wystaw Fotografii Artystycznej 1903–1927). Jego fotografie były wielokrotnie wyróżnione (m.in. listem pochwalnym na I Dorocznej Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii Artystycznej, w 1903 roku oraz brązowym medalem na I Słowiańskiej Wystawie Fotografii w Wieliczce, w 1903 roku).

## Rodzina
Pochodził z zasymilowanej rodziny żydowskiej, miał dwóch braci: Adolfa i Edwarda. Ożenił się z Joanną z domu Braun, z którą miał dwie córki – Olgę Lilien, ur. 1903, zm. 1996 (późniejsza lekarz pediatra) oraz Helenę. Po przedwczesnej śmierci Joanny Lilien z domu Braun – Nirbert Lilien ożenił się ponownie z wdową po swoim zmarłym bracie.

title: Norbert Lilien

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Norbert Lilien
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |data urodzenia            = 1869
 |miejsce urodzenia         = [[Lwów]]
 |data śmierci              = 1940
 |miejsce śmierci           = Lwów
 |zawód                     = artysta fotograf, lekarz pediatra
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Norbert Lilien''' (ur. 1869 we Lwowie, zm. 1940 tamże) – lekarz chorób dziecięcych<ref name=":0">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Genealodzy.PL Genealogia. Zobacz temat – Fotografie we Lwowie do roku 1939 (Wykaz zakł. foto) |data = 2019-08-20 |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190820101427/https://genealodzy.pl/PNphpBB2-printview-t-35559-start-0.phtml}}</ref><ref name=":1">Janina Mierzecka - Całe życie z fotografią. Wydawca - Wydawnictwo Literackie Kraków (1981), str. 251. {{ISBN|83-08-00296-X}}</ref><ref name=":2">{{Cytuj |autor = Fomoa Telier |tytuł = FotoTikon: Lwów, 1839-1939, фотографы и фотоателье |data = суббота, 1 апреля 2017 г. |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = FotoTikon |url = https://web.archive.org/web/20190820103159/http://fototikon.blogspot.com/2017/04/lwow-1839-1939.html}}</ref>. Polski artysta fotograf. Członek rzeczywisty i członek Zarządu [[Lwowskie Towarzystwo Fotograficzne|Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego]]<ref name=":0" /><ref name=":1" />.

== Życiorys ==
Był członkiem [[Synagoga Tempel we Lwowie|Synagogi Postępowej we Lwowie]]. Podczas okupacji rosyjskiej Lwowa w okresie I wojny światowej był członkiem kierowanego przez Jakuba Diamanda i Bernarda Hausnera lwowskiego Komitetu Pomocy Żydom poszkodowanym przez wojnę<ref>[[Majer Bałaban]], ''Historia lwowskiej synagogi postępowej'', Lwów 1937, s. 204 [https://polona.pl/item/historia-lwowskiej-synagogi-postepowej-templum,MTg2OTIwNjU/6/#info:metadata POLONA-wersja elektroniczna]</ref>.

Norbert Lilien związany z lwowskim środowiskiem fotograficznym – mieszkał, pracował, tworzył we Lwowie<ref name=":1" />. Był uczniem [[Henryk Mikolasch|Henryka Mikolascha]] i [[Józef Świtkowski|Józefa Świtkowskiego]]<ref name=":3">Ignacy Płażewski – Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii. Wydawca – Państwowy Instytut Wydawniczy (1982), str. 123, 211. {{ISBN|83-06-00100-1}}</ref>. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia dokumentalna, fotografia krajobrazowa, fotografia pejzażowa, fotografia portretowa – w dużej części tworzona przy zastosowaniu szlachetnych technik fotograficznych (brom, pigment, guma)<ref name=":1" /><ref name=":0" /><ref name=":2" />. W 1903 roku został członkiem pierwszego Zarządu (bibliotekarzem) nowo powstałego Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego<ref name=":1" />.

Norbert Lilien aktywnie uczestniczył w pracach [[Lwowskie Towarzystwo Fotograficzne|Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego]]<ref name=":1" /><ref name=":3" />. Był aktywnym uczestnikiem wielu wystaw fotograficznych (m.in. ''Dorocznych Ogólnopolskich Wystaw Fotografii Artystycznej'' 1903–1927)<ref name=":1" /><ref name=":3" />. Jego fotografie były wielokrotnie wyróżnione (m.in. listem pochwalnym na ''I Dorocznej Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii Artystycznej'', w 1903 roku oraz brązowym medalem na ''I Słowiańskiej Wystawie Fotografii'' w Wieliczce, w 1903 roku)<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":3" />.

== Rodzina ==
Pochodził z zasymilowanej rodziny żydowskiej, miał dwóch braci: Adolfa i Edwarda. Ożenił się z Joanną z domu Braun, z którą miał dwie córki – Olgę Lilien, ur. 1903, zm. 1996 (późniejsza lekarz pediatra) oraz Helenę<ref name=":4">{{Cytuj |autor =  |tytuł = Chciała być „najmniejszą z najmniejszych” – Olga Lilien – Tarnobrzeg tu żyjemy |data = 2019-08-20 |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190820102344/https://tarnobrzegtuzyjemy.pl/chciala-byc-najmniejsza-z-najmniejszych-olga-lilien/}}</ref><ref>{{Cytuj |autor =  |tytuł = Tarnobrzeg – Szkice z dziejów miasta i jego obywateli |data = 2019-08-20 |data dostępu = 2019-08-20 |opublikowany = web.archive.org |url = https://web.archive.org/web/20190820103600/https://bon.edu.pl/media/book/pdf/Tarnobrzeg_Szkice_z_dziejow-AFB.pdf}}</ref>. Po przedwczesnej śmierci Joanny Lilien z domu Braun – Nirbert Lilien ożenił się ponownie z wdową po swoim zmarłym bracie<ref name=":4" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Lilien, Norbert}}
[[Kategoria:Polscy fotografowie]]
[[Kategoria:Fotografowie związani z Lwowskim Towarzystwem Fotograficznym]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1869]]
[[Kategoria:Zmarli w 1940]]

title: Norbert Lilien

Data i miejsce urodzenia: 1869 · Lwów

Data i miejsce śmierci: 1940 · Lwów

Zawód, zajęcie: artysta fotograf, lekarz pediatra


text:
# Brookdale (New Jersey)
Brookdale – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie New Jersey, w hrabstwie Essex.

title: Brookdale (New Jersey)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Brookdale
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = CDP
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Brookdale
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|New Jersey}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Essex (New Jersey)|Essex]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 34-08110
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 02583975
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 4,15
 |wysokość                     = 54
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 908
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-05:00]]
[[UTC-04:00]]
 |kod mapy                     = US-NJ
 |współrzędne                  = 40°50′5″N 74°10′47″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Brookdale''' – jednostka osadnicza w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[New Jersey]], w hrabstwie [[Hrabstwo Essex (New Jersey)|Essex]].

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:CDP w stanie New Jersey]]

title: Brookdale

Państwo: Stany Zjednoczone

Stan: New Jersey

Hrabstwo: Essex


text:
# Nowoje Lidże
Nowoje Lidże (ros. Новое Лидже) – wieś w Rosji, w Dagestanie, w rejonie tabasarańskim. W 2010 liczyła 554 mieszkańców, głównie Tabasaranów.

title: Nowoje Lidże

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Nowoje Lidże
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Новое Лидже}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = Dagestan
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon tabasarański|tabasarański]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 554
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Nowoje Lidże''' ({{w języku|ru|Новое Лидже}}) – wieś w [[Rosja|Rosji]], w [[Dagestan]]ie, w [[rejon tabasarański|rejonie tabasarańskim]]. W 2010 liczyła 554 mieszkańców, głównie [[Tabasaranowie|Tabasaranów]]<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/dagestan.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości Dagestanu na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Wsie w Dagestanie]]

title: Nowoje LidżeНовое Лидже

Państwo: Rosja

Republika: Dagestan

Rejon: tabasarański


text:
# Ernst Wiechert
Ernst Wiechert (ur. 18 maja 1887 w Piersławku/Kleinort, zm. 24 sierpnia 1950 w Uerikon w Szwajcarii) – pisarz niemiecki, który znaczącą część swojej twórczości poświęcił Mazurom.

## Życiorys
Jego ojciec był leśniczym. Pisarz urodził się w leśniczówce Piersławek koło Ządźborka (obecnie Mrągowa). Jego dziadkowie zostali pochowani na cmentarzu ewangelickim w Krutyni. W latach 1898–1905 uczęszczał do gimnazjum w Królewcu, a w latach 1905–1911 studiował na tamtejszym uniwersytecie przyrodoznawstwo, filozofię, filologię angielską i niemiecką. Po studiach Wiechert podjął pracę jako nauczyciel gimnazjalny w Królewcu. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się jako ochotnik do wojska, walczył pod Verdun i dosłużył się stopnia oficerskiego. Po wojnie nadal pracował jako nauczyciel w Królewcu, a w roku 1930 przeniósł się do Berlina. Po dojściu do władzy nazistów zrezygnował z pracy w szkolnictwie, przeniósł się do Ambach koło jeziora Starnberger See w Bawarii i żył od tej pory z pisarstwa.
Ze względu na krytyczną postawę wobec władz nazistowskich, której dawał wyraz w wystąpieniach publicznych, w roku 1938 trafił na cztery miesiące do obozu koncentracyjnego Buchenwald. Wstrząsającą relację stamtąd spisał przed wybuchem wojny i zakopał w ogrodzie – ukazała się drukiem dopiero w 1945 roku. Podczas II wojny światowej jego utwory z lat pokoju były wznawiane, nie ukazało się jednak nic nowego. Również lata powojenne nie były dla pisarza łatwe, mimo wydania kilku nowych utworów. Atakowany za „obrazę” narodu niemieckiego we wspomnieniach z Buchenwaldu oraz rozczarowany powierzchowną denazyfikacją, pisarz wyemigrował w roku 1948 do Szwajcarii.

## Dzieła
Należał do najpoczytniejszych pisarzy niemieckich lat trzydziestych XX wieku. Zadebiutował powieścią Die Flucht („Ucieczka“) w 1916 roku, sławę pisarską przyniosła mu jednak dopiero powieść Die Magd des Jürgen Doskocil z 1932 roku. We wczesnych utworach z lat dwudziestych widoczne są wpływy ideologii neopogańskiej, pod koniec dziesięciolecia pisarz wraca jednak do oficjalnej religijności protestanckiej. Wiechert dał się poznać jako zawzięty krytyk cywilizacji i piewca tradycyjnej, hierarchicznej społeczności wiejskiej. Jako pisarz wyrosły wśród mazurskich jezior i lasów nawiązywał w swoich utworach do przyrody i relacji pomiędzy nią a człowiekiem, podkreślając dominację natury nad przemijającymi ludźmi. Ważnym wątkiem jego utworów jest też temat wojny. Autor z jednej strony wyraża swoje antywojenne stanowisko, ale z drugiej strony rozważa problem udziału w wojnie jako zobowiązania wobec ojczyzny.
Ernst Wiechert jest autorem trzynastu powieści, blisko 40 opowiadań i nowel, czterech sztuk teatralnych.
W Niemczech niemal zupełnie zapomniany, w Polsce tradycyjnie cieszy się dużą poczytnością, głównie na terenie Warmii i Mazur. Jego imieniem nazwano jedną z ulic w olsztyńskiej dzielnicy Jaroty. Istnieje Izba Pamięci Ernsta Wiecherta.

### Proza (wybór)
- Mała pasja, 1929, wydanie polskie w 1959
- Pani majorowa, 1934, wydanie polskie w 1977
- Proste życie, 1939, wydanie polskie w 2001
- Dzieci Jerominów, 1945/1947, wydanie polskie w 1972
- Baśnie, 1946/47, wydanie polskie w 1983
- Missa sine nomine, 1950, wydanie polskie w 1958

### Wspomnienia
- Las umarłych, wspomnienia z obozu koncentracyjnego Buchenwald napisane w 1939, opublikowane w 1945, wydanie polskie w 1972
- Lasy i ludzie, wspomnienia z lat młodości, 1936, wydanie polskie w 1976

## Inicjatywy
W listopadzie 2008 z inicjatywy Magdaleny Gębki zostały wydane na płycie CD Baśnie E. Wiecherta. Czyta Wojciech Malajkat. Prof. Andrzej Strumiłło namalował na potrzeby wydania tej płyty Anioła nadziei, który widnieje na okładce. Płyty wydało Stowarzyszenie Leśniczówka Pranie przy udziale finansowym Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

## Ciekawostki
Wzmianka o twórczości Ernsta Wiecherta pojawia się w książce Pan Samochodzik i Niewidzialni autorstwa Zbigniewa Nienackiego. Jej główny bohater, Pan Samochodzik, zachwyca się w tych słowach :
Piękno Puszczy Piskiej a także zawiła i dramatyczna historia żyjących tu ludzi, pociągały nie tylko pisarzy polskich, ale także niemieckich. Największym z nich, a jednocześnie jednym z największych pisarzy niemieckich naszej doby był Ernst Wiechert, autor książki „Dzieci Jerominów”, którą nie bez racji nazwano epopeją Puszczy Piskiej.

## Literatura przedmiotu
- Magdalena Sacha: Topos Mazur jako raju utraconego w niemieckiej literaturze Prus Wschodnich, Olsztyn 2001, s. 55-83.
- William Niven: Ernst Wiechert and his Role between 1933 and 1945. (PDF, 126KB), New German Studies, nr 16/1990, s. 1-20.
- Jan Rosłan: Ernst Wiechert: życie i dzieło, Olsztyn 1992.
- Zbigniew Chojnowski: Od biografii do recepcji. Ernst Wiechert, Konstanty I. Gałczyński, Zbigniew Herbert na Warmii i Mazurach, Olsztyn 2011. ISBN 978-83-7299-705-0.

title: Ernst Wiechert

wikitext:
{{Nie mylić z|powieściopisarzem [[Ernst Wichert|Ernstem Wichertem]]}}
{{Artysta infobox
 |imię i nazwisko      = Ernst Wiechert
 |imię i nazwisko org  =
 |pełne imię i nazwisko org =
 |pseudonim            =
 |grafika              = ErnstWiechert.jpg
 |opis grafiki         = Ernst Wiechert w 1949
 |pełne imię i nazwisko =
 |alt grafiki          =
 |data urodzenia       = [[18 maja]] [[1887]]
 |miejsce urodzenia    = [[Piersławek]], [[Cesarstwo Niemieckie]]
 |data śmierci         = [[24 sierpnia]] [[1950]]
 |miejsce śmierci      = [[Uerikon]], [[Szwajcaria]]
 |narodowość           = niemiecka
 |język                = niemiecki
 |Alma Mater           = Uniwersytet w Królewcu
 |dziedzina sztuki     = literatura
 |epoka                =
 |gatunek              = powieść, opowiadania
 |muzeum artysty       = Izba Pamięci Ernsta Wiecherta w Piersławku
 |ważne dzieła         = Dzieci Jerominów
 |faksymile            =
 |opis faksymile       =
 |odznaczenia          =
 |nagrody              =
 |commons              = Ernst Wiechert
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
 |www                  =
}}
'''Ernst Wiechert''' (ur. [[18 maja]] [[1887]] w [[Piersławek|Piersławku]]/Kleinort, zm. [[24 sierpnia]] [[1950]] w Uerikon w [[Szwajcaria|Szwajcarii]]) – pisarz [[Niemcy|niemiecki]], który znaczącą część swojej twórczości poświęcił [[Mazury|Mazurom]]<ref name=":0">''Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN'' pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. <nowiki>ISBN 83-01-11995-0</nowiki> (autor biogramu: Wojciech Kunicki), s. 335.</ref>.

== Życiorys ==
[[Plik:Forsthaus Kleinort.jpg|thumb|200px|Leśniczówka Pieresławek]]
Jego ojciec był leśniczym. Pisarz urodził się w leśniczówce Piersławek koło Ządźborka (obecnie Mrągowa). Jego dziadkowie zostali pochowani na cmentarzu ewangelickim w [[Krutyń|Krutyni]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://mojemazury.pl/40190,Krutyn-cmentarz-ewangelicki.html#axzz5DQsuvjyN | tytuł = Krutyń: cmentarz ewangelicki | opublikowany = mojemazury.pl | data = 7 marca 2011 | data dostępu = 2018-04-22}}</ref>. W latach 1898–1905 uczęszczał do gimnazjum w [[Królewiec|Królewcu]], a w latach 1905–1911 studiował na [[Uniwersytet Albrechta w Królewcu|tamtejszym uniwersytecie]] przyrodoznawstwo, filozofię, filologię angielską i niemiecką. Po studiach Wiechert podjął pracę jako nauczyciel gimnazjalny w Królewcu. Po wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] zgłosił się jako ochotnik do wojska, walczył pod [[Bitwa pod Verdun|Verdun]] i dosłużył się stopnia oficerskiego. Po wojnie nadal pracował jako nauczyciel w Królewcu, a w roku 1930 przeniósł się do [[Berlin]]a. Po dojściu do władzy [[Narodowy socjalizm|nazistów]] zrezygnował z pracy w szkolnictwie, przeniósł się do [[Ambach]] koło jeziora [[Starnberger See]] w [[Bawaria|Bawarii]] i żył od tej pory z pisarstwa<ref name=":0" />.

Ze względu na krytyczną postawę wobec władz nazistowskich, której dawał wyraz w wystąpieniach publicznych, w roku 1938 trafił na cztery miesiące do obozu koncentracyjnego [[Buchenwald]]. Wstrząsającą relację stamtąd spisał przed wybuchem wojny i zakopał w ogrodzie – ukazała się drukiem dopiero w 1945 roku. Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] jego utwory z lat pokoju były wznawiane, nie ukazało się jednak nic nowego. Również lata powojenne nie były dla pisarza łatwe, mimo wydania kilku nowych utworów. Atakowany za „obrazę” narodu niemieckiego we wspomnieniach z Buchenwaldu oraz rozczarowany powierzchowną [[denazyfikacja|denazyfikacją]], pisarz wyemigrował w roku 1948 do Szwajcarii<ref name=":0" />.

== Dzieła ==
Należał do najpoczytniejszych pisarzy niemieckich lat trzydziestych XX wieku. Zadebiutował powieścią ''Die Flucht'' („Ucieczka“) w 1916 roku, sławę pisarską przyniosła mu jednak dopiero powieść ''Die Magd des Jürgen Doskocil'' z 1932 roku. We wczesnych utworach z lat dwudziestych widoczne są wpływy ideologii [[neopogaństwo|neopogańskiej]], pod koniec dziesięciolecia pisarz wraca jednak do oficjalnej religijności [[protestantyzm|protestanckiej]]. Wiechert dał się poznać jako zawzięty krytyk cywilizacji i piewca tradycyjnej, hierarchicznej społeczności wiejskiej. Jako pisarz wyrosły wśród mazurskich jezior i lasów nawiązywał w swoich utworach do przyrody i relacji pomiędzy nią a człowiekiem, podkreślając dominację natury nad przemijającymi ludźmi<ref>Anna Malinowska: ''Ernst Wiechert – Zeit und Werk'', [w:] [[Colloquia Germanica Stetinensia]] 5, 1996, s. 51 nn.</ref>. Ważnym wątkiem jego utworów jest też temat wojny. Autor z jednej strony wyraża swoje antywojenne stanowisko, ale z drugiej strony rozważa problem udziału w wojnie jako zobowiązania wobec ojczyzny<ref>Marcin Gołaszewski: ''Krieg als eines der Hauptmotive im literarischen Schaffen Ernst Wiecherts'', [w:]  (red.) Beata Grzeszczakowska-Pawlikowska, Agnieszka Stawikowska-Marcinkowska, Germanistische Forschung. Bestand, Prognose, Perspektiven. Łódź: Primum Verbum, 2016, s. 75 nn.</ref>.

Ernst Wiechert jest autorem trzynastu powieści, blisko 40 opowiadań i nowel, czterech sztuk teatralnych<ref>Ernst Wiechert – Encyklopedia Warmii i Mazur (warmia.mazury.pl)[http://encyklopedia.warmia.mazury.pl/index.php/Ernst_Wiechert]</ref>.

W Niemczech niemal zupełnie zapomniany, w Polsce tradycyjnie cieszy się dużą poczytnością, głównie na terenie Warmii i Mazur<ref name=":0" />. Jego imieniem nazwano jedną z ulic w [[Olsztyn|olsztyńskiej]] dzielnicy Jaroty. Istnieje Izba Pamięci Ernsta Wiecherta<ref>Izba Pamięci Ernsta Wiecherta - Nadleśnictwo Strzałowo - Lasy [https://strzalowo.olsztyn.lasy.gov.pl/izba-pamieci-ernsta-wiecherta Państwowe]</ref>.

=== Proza (wybór) ===
* ''Mała pasja'', 1929, wydanie polskie w 1959
* ''Pani majorowa'', 1934, wydanie polskie w 1977
* ''Proste życie'', 1939, wydanie polskie w 2001
* ''Dzieci Jerominów'', 1945/1947, wydanie polskie w 1972
* ''Baśnie'', 1946/47, wydanie polskie w 1983
* ''Missa sine nomine'', 1950, wydanie polskie w 1958

[[Plik:Ernst Wiechert.png|thumb|200px|Podobizna Ernsta Wiecherta na niemieckim znaczku pocztowym]]
=== Wspomnienia ===
* ''Las umarłych'', wspomnienia z obozu koncentracyjnego Buchenwald napisane w 1939, opublikowane w 1945, wydanie polskie w 1972
* ''Lasy i ludzie'', wspomnienia z lat młodości, 1936, wydanie polskie w 1976

== Inicjatywy ==
W listopadzie 2008 z inicjatywy Magdaleny Gębki zostały wydane na płycie CD ''Baśnie'' E. Wiecherta. Czyta [[Wojciech Malajkat]]. Prof. [[Andrzej Strumiłło]] namalował na potrzeby wydania tej płyty Anioła nadziei, który widnieje na okładce. Płyty wydało Stowarzyszenie Leśniczówka Pranie przy udziale finansowym Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

== Ciekawostki ==
Wzmianka o twórczości Ernsta Wiecherta pojawia się w książce [[Pan Samochodzik i Niewidzialni]] autorstwa [[Zbigniew Nienacki|Zbigniewa Nienackiego]]. Jej główny bohater, [[Pan Samochodzik]], zachwyca się w tych słowach :
Piękno Puszczy Piskiej a także zawiła i dramatyczna historia żyjących tu ludzi, pociągały nie tylko pisarzy polskich, ale także niemieckich. Największym z nich, a jednocześnie jednym z największych pisarzy niemieckich naszej doby był Ernst Wiechert, autor książki „Dzieci Jerominów”, którą nie bez racji nazwano epopeją Puszczy Piskiej<ref>Zbigniew Nienacki, Pan Samochodzik i Niewidzialni, Wydawnictwo EURO, 1992</ref>.

== Literatura przedmiotu ==
* [[Magdalena Sacha]]: ''Topos Mazur jako raju utraconego w niemieckiej literaturze Prus Wschodnich'', Olsztyn 2001, s. 55-83.
* [[William Niven]]: [https://web.archive.org/web/20070929133254/http://www.hull.ac.uk/german/ngs/Niven.pdf Ernst Wiechert and his Role between 1933 and 1945.] (PDF, 126KB), New German Studies, nr 16/1990, s. 1-20.
* [[Jan Rosłan]]: ''Ernst Wiechert: życie i dzieło'', Olsztyn 1992.
* [[Zbigniew Chojnowski]]: ''Od biografii do recepcji. Ernst Wiechert, Konstanty I. Gałczyński, Zbigniew Herbert na Warmii i Mazurach'', Olsztyn 2011. {{ISBN|978-83-7299-705-0}}.

== Zobacz też ==

* Ernst Wiechert – [https://de.m.wikipedia.org/wiki/Ernst_Wiechert Wikipedia] {{Język|de}}
* [[Siegfried Lenz]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==

* Anna Malinowska: ''Ernst Wiechert – Zeit und Werk'', [w:] [[Colloquia Germanica Stetinensia]] 5, 1996, s. 51-59.
* Marcin Gołaszewski: ''Krieg als eines der Hauptmotive im literarischen Schaffen Ernst Wiecherts'', [w:]  (red.) Beata Grzeszczakowska-Pawlikowska, Agnieszka Stawikowska-Marcinkowska, Germanistische Forschung. Bestand, Prognose, Perspektiven. Łódź: Primum Verbum, 2016, s. 75-86. <nowiki>ISBN 978-83-65237-26-2</nowiki>.
* ''Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN'' pod red. [[Marek Zybura|Marka Zybury]]. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. <nowiki>ISBN 83-01-11995-0</nowiki> (autor biogramu: [[Wojciech Kunicki]]).

== Linki zewnętrzne ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.ernst-wiechert.de/Ernst_Wiechert_Po_polsku/Ernst_Wiechert_Strona_glowna.htm | tytuł = Strona poświęcona twórczości pisarza oraz wybrane powieści w wersji online | opublikowany = ernst-wiechert.de | archiwum = https://web.archive.org/web/20070516235317/http://www.ernst-wiechert.de/Ernst_Wiechert_Po_polsku/Ernst_Wiechert_Strona_glowna.htm | zarchiwizowano = 2007-05-16}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Wiechert, Ernst}}
[[Kategoria:Ludzie związani z Królewcem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Warmią i Mazurami]]
[[Kategoria:Niemieccy prozaicy XX wieku]]
[[Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni]]
[[Kategoria:Twórcy literatury regionalnej]]
[[Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1887]]
[[Kategoria:Zmarli w 1950]]

title: Ernst Wiechert

Data i miejsce urodzenia: 18 maja 1887 · Piersławek, Cesarstwo Niemieckie

Data i miejsce śmierci: 24 sierpnia 1950 · Uerikon, Szwajcaria

Narodowość: niemiecka

Język: niemiecki

Alma Mater: Uniwersytet w Królewcu

Dziedzina sztuki: literatura

Gatunek: powieść, opowiadania


text:
# Don Donald
Don Donald – amerykański krótkometrażowy film animowany z 1937 roku w reżyserii Bena Sharpsteena.
Akcja rozgrywa się w pustynnych rejonach Meksyku. Kaczor Donald jest tu przedstawiony jako stereotypowy Meksykanin - podróżujący na ośle, z gitarą w rękach, w charakterystycznym stroju, z ogromnym sombrero na głowie. Śpiewa piosenkę Cielito Lindo jadąc do swojej ukochanej, Kaczki Daisy. Ta schodzi z balkonu po wysokim, piętrowym kaktusie, po czym wsiada na osła i wykonuje ludowy taniec kapeluszowy - Jarabe Tapatio, jednak potem osioł zrzuca ją z grzbietu, z czego Donald się śmieje. Daisy wścieka się na Donalda, uderza go i rozbija jego gitarę, a po powrocie do domu niszczy jego portret. Osioł naśmiewa się z sytuacji Donalda, więc ten zamienia osła na samochód i ponownie zjawia się przed domem Daisy. Ta jest zachwycona samochodem i całuje Donalda, który zabiera ją na przejażdżkę. Po chwili silnik przestaje działać. Donald próbuje rozwiązać problem, ale samochód reaguje zbyt mocno, wyrzuca Donalda z siedzenia kierowcy i rusza bez niego, więżąc Daisy na tylnym siedzeniu. Donald próbuje gonić samochód, ale zostaje dwa razy przejechany. W końcu samochód uderza w skałę, a Daisy wypada z niego i wpada do kałuży błota. Donald po raz kolejny śmieje się z wypadku Daisy, na co ona zaczyna okładać go trąbką klaksonu po głowie, po czym odjeżdża na monocyklu, który trzymała w torebce. Donald wyładowuje frustrację na samochodzie, rzucając w niego trąbką - wówczas eksploduje radiator i gorąca woda ląduje na jego sombrero, które się od tego znacznie kurczy.
Jest to pierwszy film z Kaczką Daisy.

title: Don Donald

wikitext:
{{Dopracować|uzupełnić|źródła=2023-07}}
{{Film infobox
 |tytuł            = Don Donald
 |oryginalny tytuł =
 |grafika          =
 |opis grafiki     =
 |alt grafiki      =
 |gatunek          = animowany
krótkometrażowy
komediowy
 |rok produkcji    = [[1937]]
 |data premiery    = [[9 stycznia]] [[1937]]
 |kraj produkcji   = [[Stany Zjednoczone]]
 |język            = angielski
 |czas trwania     = 8 min
 |reżyseria        = [[Ben Sharpsteen]]
 |scenariusz       = [[Merrill De Maris]]
[[Otto Englander]]
 |główne role      =
 |muzyka           =
 |zdjęcia          =
 |scenografia      =
 |kostiumy         =
 |montaż           =
 |produkcja        =
 |wytwórnia        = [[The Walt Disney Company|Walt Disney Productions]]
 |dystrybucja      =
 |budżet           =
 |przychody brutto =
 |poprzednik       =
 |kontynuacja      =
 |nagrody          =
 |commons          =
 |wikicytaty       =
 |www              =
}}
'''Don Donald''' – [[Stany Zjednoczone|amerykański]] [[film krótkometrażowy|krótkometrażowy]] [[film animowany]] z [[1937 w filmie|1937]] roku w [[reżyser]]ii [[Ben Sharpsteen|Bena Sharpsteena]].

Akcja rozgrywa się w pustynnych rejonach [[Meksyk]]u. [[Kaczor Donald]] jest tu przedstawiony jako stereotypowy Meksykanin - podróżujący na ośle, z gitarą w rękach, w charakterystycznym stroju, z ogromnym [[sombrero]] na głowie. Śpiewa piosenkę ''[[Cielito Lindo]]'' jadąc do swojej ukochanej, Kaczki Daisy. Ta schodzi z balkonu po wysokim, piętrowym kaktusie, po czym wsiada na osła i wykonuje ludowy taniec kapeluszowy - ''Jarabe Tapatio'', jednak potem osioł zrzuca ją z grzbietu, z czego Donald się śmieje. Daisy wścieka się na Donalda, uderza go i rozbija jego gitarę, a po powrocie do domu niszczy jego portret. Osioł naśmiewa się z sytuacji Donalda, więc ten zamienia osła na samochód i ponownie zjawia się przed domem Daisy. Ta jest zachwycona samochodem i całuje Donalda, który zabiera ją na przejażdżkę. Po chwili silnik przestaje działać. Donald próbuje rozwiązać problem, ale samochód reaguje zbyt mocno, wyrzuca Donalda z siedzenia kierowcy i rusza bez niego, więżąc Daisy na tylnym siedzeniu. Donald próbuje gonić samochód, ale zostaje dwa razy przejechany. W końcu samochód uderza w skałę, a Daisy wypada z niego i wpada do kałuży błota. Donald po raz kolejny śmieje się z wypadku Daisy, na co ona zaczyna okładać go trąbką klaksonu po głowie, po czym odjeżdża na [[monocykl]]u, który trzymała w torebce. Donald wyładowuje frustrację na samochodzie, rzucając w niego trąbką - wówczas eksploduje [[radiator]] i gorąca woda ląduje na jego sombrero, które się od tego znacznie kurczy.

Jest to pierwszy film z Kaczką Daisy.

== Linki zewnętrzne ==
* {{IMDb|tytuł|0028796|Don Donald}}
* {{Filmweb|tytuł|159178|Don Donald}}
* [http://www.youtube.com/watch?v=AKLQfHGwV4o Don Donald w serwisie You Tube]

[[Kategoria:Amerykańskie filmy z 1937 roku]]
[[Kategoria:Amerykańskie filmy komediowe]]
[[Kategoria:Animowane filmy krótkometrażowe Disneya]]
[[Kategoria:Filmy o Kaczorze Donaldzie]]

title: Don Donald

Gatunek: animowany · krótkometrażowy · komediowy

Data premiery: 9 stycznia 1937

Kraj produkcji: Stany Zjednoczone

Język: angielski

Czas trwania: 8 min

Reżyseria: Ben Sharpsteen

Scenariusz: Merrill De Maris · Otto Englander

Wytwórnia: Walt Disney Productions


text:
# Poy Sippi
Poy Sippi – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wisconsin, w hrabstwie Waushara.

title: Poy Sippi

wikitext:
{{inne znaczenia|miasta|[[Poy Sippi (jednostka osadnicza w Wisconsin)|CDP]]}}
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Poy Sippi
 |nazwa oryginalna             =
 |rodzaj miasta                = Town
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Poy Sippi
 |państwo                      = Stany Zjednoczone
 |1. jednostka administracyjna = {{Państwo|Wisconsin}}
 |2. jednostka administracyjna = [[Hrabstwo Waushara|Waushara]]
 |kod statystyczny             = [[Federal Information Processing Standard|FIPS]]: 55-64975
[[Geographic Names Information System|GNIS]] ID: 1583970
 |stanowisko zarządzającego    = Mayor
 |zarządzający                 =
 |powierzchnia                 = 83,7
 |wysokość                     = 229
 |rok                          = 2016
 |liczba ludności              =
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             = 920
 |kod pocztowy                 = 54967
 |tablice rejestracyjne        =
 |strefa czasowa               = [[UTC-06:00]]
[[UTC-05:00]]
 |kod mapy                     = US-WI
 |współrzędne                  = 44°8′16″N 88°59′43″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Poy Sippi''' – miasto w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]], w stanie [[Wisconsin]], w hrabstwie [[Hrabstwo Waushara|Waushara]].

[[Kategoria:Miasta w stanie Wisconsin]]

title: Poy Sippi

Stan: Wisconsin

Hrabstwo: Waushara

Populacja · • liczba ludności: · 919 · (1 kwietnia 2020)


text:
# Rada Łajkowa
Rada Stefanowa Łajkowa, bułg. Рада Стефанова Лайкова (ur. 3 kwietnia 1990 w Płowdiwie) – bułgarska polityk, posłanka do Parlamentu Europejskiego X kadencji.

## Życiorys
Uzyskała magisterium z europeistyki na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie oraz z europejskiego prawa gospodarczego na Uniwersytecie Europejskim Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Pracowała w Bundestagu jako doradczyni frakcji Alternatywy dla Niemiec. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach nacjonalistycznej partii Odrodzenie, została przewodniczącą jej oddziału w Berlinie. W wyborach w 2024 uzyskała mandat deputowanej do Europarlamentu X kadencji.

title: Rada Łajkowa

wikitext:
{{Biogram infobox
 |imię i nazwisko           = Rada Łajkowa
 |imię i nazwisko org       = {{k|bg|Рада Лайкова}}
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |pełne imię i nazwisko     = Rada Stefanowa Łajkowa
 |data urodzenia            = 3 kwietnia 1990
 |miejsce urodzenia         = [[Płowdiw]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |zawód                     = polityk
 |Alma Mater                = [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie]]
 |partia                    =
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
}}
'''Rada Stefanowa Łajkowa''', [[język bułgarski|bułg.]] Рада Стефанова Лайкова (ur. [[3 kwietnia]] [[1990]] w [[Płowdiw]]ie<ref name="parl">{{Cytuj stronę|url=https://parltrack.eu/mep/257262/Rada%20LAYKOVA#/cv|tytuł=Rada Łajkowa|opublikowany=Parltrack|data dostępu=2024-08-02|język=en}}</ref>) – [[Bułgaria|bułgarska]] polityk, [[poseł do Parlamentu Europejskiego|posłanka]] do [[Parlament Europejski|Parlamentu Europejskiego]] X kadencji.

== Życiorys ==
Uzyskała magisterium z europeistyki na [[Uniwersytet Humboldtów w Berlinie|Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie]] oraz z europejskiego prawa gospodarczego na [[Uniwersytet Europejski Viadrina we Frankfurcie nad Odrą|Uniwersytecie Europejskim Viadrina we Frankfurcie nad Odrą]]<ref name="f">{{Cytuj stronę|url=https://filternews.bg/kandidatat-za-evrodeputat-na-vazrazhdane-rada-lajkova-tryabva-da-se-chuva-glasat-na-darzhavite-v-evropa/|tytuł=Кандидатът за евродепутат на „Възраждане“ Рада Лайкова: Трябва да се чува гласът на държавите в Европа|data=29 maja 2024|opublikowany=filternews.bg|data dostępu=2024-08-02|język=bg}}</ref>. Pracowała w [[Bundestag]]u jako doradczyni frakcji [[Alternatywa dla Niemiec|Alternatywy dla Niemiec]]<ref name="f" /><ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.t-online.de/nachrichten/deutschland/parteien/id_100414132/afd-in-europa-bulgarische-partei-wiedergeburt-bietet-fraktion-an.html|tytuł=Bulgarische Rechtsextreme machen der AfD ein Angebot|autor=Lars Wienand|data=27 maja 2024|opublikowany=t-online.de|data dostępu=2024-08-02|język=de}}</ref>. Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach nacjonalistycznej partii [[Odrodzenie (Bułgaria)|Odrodzenie]], została przewodniczącą jej oddziału w [[Berlin]]ie<ref name="f" />. W wyborach w 2024 uzyskała mandat deputowanej do Europarlamentu X kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=https://nova.bg/news/view/2024/06/12/459325/%D0%B5%D0%B2%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B5%D0%BF%D1%83%D1%82%D0%B0%D1%82%D0%B8%D1%82%D0%B5-%D0%BD%D0%B8-%D0%B2-%D0%B5%D0%BF-%D0%BF%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D1%87%D0%B5-%D0%BF%D0%BE%D0%B7%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B8-%D0%BB%D0%B8%D1%86%D0%B0-%D0%BE%D1%82%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8-%D0%BF%D0%BE%D0%BF%D1%8A%D0%BB%D0%BD%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%8F/|tytuł=Евродепутатите ни в ЕП: Повече познати лица, отколкото нови попълнения|data=12 czerwca 2024|opublikowany=nova.bg|data dostępu=2024-08-02|język=bg}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Łajkowa, Rada}}
[[Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie]]
[[Kategoria:Absolwenci Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą]]
[[Kategoria:Bułgarscy posłowie do Parlamentu Europejskiego]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Płowdiwie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1990]]

title: Rada ŁajkowaРада Лайкова

Pełne imię i nazwisko: Rada Stefanowa Łajkowa

Data i miejsce urodzenia: 3 kwietnia 1990 · Płowdiw

Zawód, zajęcie: polityk

Alma Mater: Uniwersytet Humboldtów w Berlinie


text:
# Józef Dyląg
Józef Dyląg (ur. 26 grudnia 1896 w Sieborowicach, zm. 22 maja 1915) – podoficer Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Urodził się w Sieborowicach w rodzinie Józefa, obywatela ziemskiego, i Franciszki z Wcisłów . Uczeń gimnazjum w Krakowie, a od 1912 student Akademii Rolniczej w Dublanach. W tym czasie należał do „Zarzewia” i Związku Strzeleckiego.
6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W stopniu sierżanta walczył w 3. kompanii III batalionu 1 pułku piechoty w bitwie pod Konarami. Dowodząc II plutonem w walce o lasek kozinkowski, pod silnym ogniem karabinów maszynowych, prowadził oddział do walki na bagnety, dając swoją postawą przykład młodym i niedoświadczonym żołnierzom. Za czyn ten został pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy. Zmarł z odniesionych ran w drodze do szpitala. Został pochowany na cmentarzu w Pęcławicach Górnych .

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7217 – pośmiertnie 17 maja 1922[4]
- Krzyż Niepodległości – 19 grudnia 1930 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[5]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy[1]

title: Józef Dyląg

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Józef Dyląg
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = POL I BRYGADA LP 1914 SIERZANT.svg
 |stopień              = [[sierżant]]
 |data urodzenia       = [[26 grudnia]] [[1896]]
 |miejsce urodzenia    = [[Sieborowice]]
 |data śmierci         = [[22 maja]] [[1915]]
 |miejsce śmierci      =
 |lata służby          = 1914-1915
 |siły zbrojne         = [[Plik:Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png|20px]] [[Armia Austro-Węgier]]
 |formacja             = [[Plik:Orzełek legionowy.svg|20px]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legiony Polskie]]
 |jednostki            = [[1 Pułk Piechoty (LP)|1 pułk piechoty LP]]
 |stanowiska           = komendant plutonu
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|MZO}}
 |commons              =
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Józef Dyląg''' (ur. [[26 grudnia]] [[1896]] w [[Sieborowice|Sieborowicach]], zm. [[22 maja]] [[1915]]) – [[podoficer]] [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]], [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

== Życiorys ==
Urodził się w [[Sieborowice|Sieborowicach]] w rodzinie Józefa, obywatela ziemskiego, i Franciszki z Wcisłów{{odn|Z karty żałobnej Legionów}}{{odn|Polak (red.)|1993|s=51}}. Uczeń [[gimnazjum]] w [[Kraków|Krakowie]], a od 1912 student [[Akademia Rolnicza w Dublanach|Akademii Rolniczej w Dublanach]]. W tym czasie należał do [[Organizacja Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”|„Zarzewia”]] i [[Związek Strzelecki|Związku Strzeleckiego]].

6 sierpnia 1914 wstąpił do [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]]. W stopniu [[sierżant]]a walczył w 3. kompanii III batalionu [[1 Pułk Piechoty (LP)|1 pułku piechoty]] w [[Bitwa pod Konarami|bitwie pod Konarami]]. Dowodząc II plutonem w walce o lasek kozinkowski, pod silnym ogniem [[Karabin maszynowy|karabinów maszynowych]], prowadził oddział do walki na bagnety, dając swoją postawą przykład młodym i niedoświadczonym [[żołnierz]]om. Za czyn ten został pośmiertnie odznaczony [[Order Virtuti Militari|Orderem Virtuti Militari 5 klasy]]{{odn|Pomarański|1931|s=103}}{{odn|Polak (red.)|1993|s=51}}. Zmarł z odniesionych ran w drodze do szpitala. Został pochowany na cmentarzu w [[Pęcławice Górne|Pęcławicach Górnych]]{{odn|Z karty żałobnej Legionów}}.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 7217 – pośmiertnie 17 maja 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 1 z 4 stycznia 1923 roku, s. 5}}
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] – 19 grudnia 1930 roku ''„za pracę w dziele odzyskania niepodległości”''<ref>{{Monitor Polski|1930|300|423}}.</ref>
* [[Medal Waleczności (Austria)|Srebrny Medal Waleczności 1 klasy]]{{odn|Z karty żałobnej Legionów}}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę | url = http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164 | tytuł = Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych | data dostępu = 2019-09-07 | odn = {{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}} }}
* {{Cytuj książkę |nazwisko= Polak (red.)|imię=Bogusław|autor link=Bogusław Polak|tom=2/2|tytuł= Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945| data=1993| wydawca=Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie| miejsce=Koszalin|isbn=8390051001|odn=tak}}
* {{Cytuj książkę|imię=Stefan|nazwisko=Pomarański|autor link=Stefan Pomarański|tytuł=Zarys historii wojennej 1-go pułku piechoty Legionów|seria=[[Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920]]|wydawca=Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”|miejsce=Warszawa|rok=1931|url=http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/31559|odn=tak}}
* {{Cytuj pismo | url = https://crispa.uw.edu.pl/object/files/104682 | tytuł = Z karty żałobnej Legionów | czasopismo = Wiedeński Kuryer Polski | wolumin = 271 | strony = 4 | data = 1915-08-24 | wydawca = [[Antoni Chmurski]] | miejsce = Wiedeń | odn = {{odn/id|Z karty żałobnej Legionów}} }}

{{SORTUJ:Dyląg, Józef}}
[[Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Podoficerowie piechoty Legionów Polskich]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Zmarli w 1915]]
[[Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich]]

title: Józef Dyląg

Data i miejsce urodzenia: 26 grudnia 1896 · Sieborowice

Siły zbrojne: Armia Austro-Węgier

Formacja: Legiony Polskie

Jednostki: 1 pułk piechoty LP

Stanowiska: komendant plutonu

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa


text:
# Helena Zboińska
Helena Zboińska 1°v. Ruszkowska, 2°v. Seeligerowa (ur. 23 kwietnia 1877 we Lwowie, zm. 4 listopada 1948 w Krakowie) – polska śpiewaczka (sopran), pedagog.

## Życiorys
Ukończyła pensję we Lwowie, gdzie następnie uczyła się śpiewu. W 1894 wyszła za mąż za aktora Ryszarda Ruszkowskiego. Studia wokalne uzupełniała następnie niemal do końca kariery w Warszawie, Wiedniu, Mediolanie i Madrycie. Debiutowała w 1900 w Teatrze Miejskim we Lwowie, gdzie zaangażowana szybko objęła pierwszoplanowe, sopranowe partie liryczne. W 1903 została zaangażowana do WTR, gdzie śpiewała do 1907 głównie partie sopranowe, zarówno liryczne, jak i dramatyczne. Była doskonałą odtwórczynią partii bohaterek wagnerowskich. W tym czasie koncertowała w Wiedniu, m.in. w wiedeńskiej Hofoper. W 1906 wyszła powtórnie za mąż za doktora Ferdynanda Seeligera, sekretarza ministra finansów w Wiedniu.
W styczniu 1907 wystąpiła w Teatro alla Scala w Mediolanie w Zmierzchu bogów Wagnera oraz w kwietniu 1908 jako Helena w Mefistofelesie Boito, w towarzystwie Fiodora Szalapina i pod batutą Toscaniniego. Do 1914 śpiewała za granicą, we Włoszech, Hiszpanii i Ameryce Południowej. W latach 1914–1916 śpiewała w wiedeńskiej Operze Cesarskiej i Teatrze Narodowym w Pradze. W 1919 przybyła do Warszawy. Zaangażowana do opery na stanowisko „primadonny dramatycznej” występowała na scenie Teatru Narodowego do końca swej kariery. Ostatni raz wystąpiła w 1928 w partii Bony (Zygmunt August).
Po zejściu ze sceny zamieszkała w Krakowie i poświęciła się pracy pedagogicznej w konserwatorium krakowskim, a potem we własnej prywatnej szkole śpiewu. Okupację niemiecką przeżyła w Krakowie. Po wojnie objęła stanowisko profesora PWSM w Krakowie. Jej uczennicami były: Ewa Bandrowska-Turska, Ada Sari, Wanda Wermińska. Była członkiem zasłużonym ZASP.

## Życie prywatne
Córka aktora Marcelego Zboińskiego, żona aktora Ryszarda Ruszkowskiego i matka aktora Wojciecha Ruszkowskiego.

## Kariera zawodowa
- 1900–1902 śpiewaczka Teatr Miejski Lwów
- 1903–1907 śpiewaczka Warszawskie Teatry Rządowe Warszawa
- 1907–1908 śpiewaczka Teatro alla Scala Mediolan
- 1908–1914 śpiewaczka za granicą
- 1914–1916 śpiewaczka Opera Cesarska Wiedeń
- 1919–1928 primadonna Teatr Wielki w Warszawie
- 1919–1928 wykładowca prywatna szk.muz.Warszawa
- 1928–1937 wykładowca Konserwatorium w Krakowie
- 1937–1938 własna szkoła śpiewu Kraków

## Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1925)[4].

title: Helena Zboińska

wikitext:
{{Aktor infobox
 |imię i nazwisko           = Helena Zboińska
 |imię i nazwisko org       =
 |grafika                   = Helena Zboińska (cropped).jpg
 |opis grafiki              =
 |alt grafiki               =
 |prawdziwe imię i nazwisko = Helena Zboińska-Ruszkowska
 |data urodzenia            = 23 kwietnia 1877
 |miejsce urodzenia         = [[Lwów]]
 |data śmierci              = 4 listopada 1948
 |miejsce śmierci           = [[Kraków]]
 |zawód                     = śpiewaczka (sopran), pedagog
 |współmałżonek             = [[Ryszard Ruszkowski]]
 |lata aktywności           = 1899-1928
 |zespół artystyczny        =
 |odznaczenia               = {{Order|OOP|KK}}
 |commons                   = Category:Helena Zboińska
 |www                       =
}}
'''Helena Zboińska''' 1°v. Ruszkowska, 2°v. Seeligerowa (ur. [[23 kwietnia]] [[1877]] we [[Lwów|Lwowie]], zm. [[4 listopada]] [[1948]] w [[Kraków|Krakowie]]) – polska śpiewaczka ([[sopran]]), pedagog.

== Życiorys ==
Ukończyła pensję we Lwowie, gdzie następnie uczyła się śpiewu. W 1894 wyszła za mąż za aktora Ryszarda Ruszkowskiego. Studia wokalne uzupełniała następnie niemal do końca kariery w Warszawie, Wiedniu, Mediolanie i Madrycie. Debiutowała w 1900 w [[Opera Lwowska|Teatrze Miejskim we Lwowie]], gdzie zaangażowana szybko objęła pierwszoplanowe, sopranowe partie liryczne. W 1903 została zaangażowana do [[Warszawskie Teatry Rządowe|WTR]], gdzie śpiewała do 1907 głównie partie sopranowe, zarówno liryczne, jak i dramatyczne. Była doskonałą odtwórczynią partii bohaterek wagnerowskich. W tym czasie koncertowała w Wiedniu, m.in. w wiedeńskiej [[Opera Wiedeńska|Hofoper]]. W 1906 wyszła powtórnie za mąż za doktora Ferdynanda Seeligera, sekretarza ministra finansów w Wiedniu.

W styczniu 1907 wystąpiła w [[La Scala|Teatro alla Scala]] w [[Mediolan]]ie w [[Zmierzch bogów (opera)|''Zmierzchu bogów'']] [[Richard Wagner|Wagnera]] oraz w kwietniu 1908 jako Helena w ''[[Mefistofeles (opera)|Mefistofelesie]]'' [[Arrigo Boito|Boito]], w towarzystwie [[Fiodor Szalapin|Fiodora Szalapina]] i pod batutą [[Arturo Toscanini|Toscaniniego]]<ref>„Polscy śpiewacy na scenie La Scali” Adam Czopek Nasz Dziennik nr 140/17/18.06.06 19-06-2006.</ref>. Do 1914 śpiewała za granicą, we Włoszech, Hiszpanii i Ameryce Południowej. W latach 1914–1916 śpiewała w wiedeńskiej Operze Cesarskiej i [[Teatr Narodowy w Pradze|Teatrze Narodowym w Pradze]]. W 1919 przybyła do Warszawy. Zaangażowana do opery na stanowisko „primadonny dramatycznej” występowała na scenie [[Teatr Narodowy (Warszawa)|Teatru Narodowego]] do końca swej kariery. Ostatni raz wystąpiła w 1928 w partii Bony (''Zygmunt August'').

Po zejściu ze sceny zamieszkała w Krakowie i poświęciła się pracy pedagogicznej w konserwatorium krakowskim, a potem we własnej prywatnej szkole śpiewu. Okupację niemiecką przeżyła w Krakowie. Po wojnie objęła stanowisko profesora [[Akademia Muzyczna w Krakowie|PWSM w Krakowie]]. Jej uczennicami były: [[Ewa Bandrowska-Turska]], [[Ada Sari]], [[Wanda Wermińska]]. Była członkiem zasłużonym [[Związek Artystów Scen Polskich|ZASP]].

== Życie prywatne ==
Córka aktora [[Marceli Zboiński|Marcelego Zboińskiego]], żona aktora [[Ryszard Ruszkowski|Ryszarda Ruszkowskiego]]<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Polska śpiewaczka „kozackiego” pochodzenia |url = https://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/134113|czasopismo = [[Nowości Ilustrowane|Nowości Illustrowane]] |wolumin = Nr 15 |strony = 7 |data = 14 kwietnia 1906}}</ref> i matka aktora [[Wojciech Ruszkowski|Wojciecha Ruszkowskiego]]<ref>{{cytuj książkę |autor = |tytuł = Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965 |wydawca = [[Wydawnictwo Naukowe PWN|PWN]]|miejsce = Warszawa |rok = 1973 |strony = 905 |isbn =}}</ref>.

== Kariera zawodowa ==
* 1900–1902 śpiewaczka Teatr Miejski Lwów
* 1903–1907 śpiewaczka [[Warszawskie Teatry Rządowe]] Warszawa
* 1907–1908 śpiewaczka [[La Scala|Teatro alla Scala]] Mediolan
* 1908–1914 śpiewaczka za granicą
* 1914–1916 śpiewaczka Opera Cesarska Wiedeń
* 1919–1928 primadonna [[Teatr Wielki w Warszawie]]
* 1919–1928 wykładowca prywatna szk.muz.Warszawa
* 1928–1937 wykładowca [[Akademia Muzyczna w Krakowie|Konserwatorium w Krakowie]]
* 1937–1938 własna szkoła śpiewu Kraków

== Odznaczenia ==
* Krzyż Kawalerski [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]] (30 kwietnia 1925)<ref>{{Monitor Polski|1925|102|436}} „za zasługi na polu wybitnej działalności artystycznej”.</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* {{EncyklopediaTeatru |o |id = 17977 |nazwa = Helena Zboińska-Ruszkowska |data dostępu = 2021-04-09}}
* [http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/26996.html „Polscy śpiewacy na scenie La Scali” Adam Czopek]

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Zboińska, Helena}}
[[Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem]]
[[Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni]]
[[Kategoria:Polskie soprany]]
[[Kategoria:Polskie śpiewaczki operowe]]
[[Kategoria:Polskie śpiewaczki na scenie La Scali]]
[[Kategoria:Wykładowcy Akademii Muzycznej w Krakowie]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1877]]
[[Kategoria:Zmarli w 1948]]
[[Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie]]

title: Helena Zboińska

Imię i nazwisko: Helena Zboińska-Ruszkowska

Data i miejsce urodzenia: 23 kwietnia 1877 · Lwów

Data i miejsce śmierci: 4 listopada 1948 · Kraków

Zawód: śpiewaczka (sopran), pedagog

Współmałżonek: Ryszard Ruszkowski


text:
# Ołeksandr Wysłocki
Ołeksandr Wysłocki (ur. 30 marca 1896, zm. 1941) – ukraiński prawnik, działacz społeczny w Galicji (w rejonie Brodów), poseł na Sejm II kadencji z ramienia Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego.
Ukończył klasyczne gimnazjum w Samborze, następnie Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii austro-węgierskiej, trafił do niewoli rosyjskiej. W czasie rewolucji w stopniu kapitana wstąpił do Strzelców Siczowych, a następnie do tworzonej Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
W 1930 aresztowany za działalność antypaństwową, odbywał karę więzienia do roku 1933.
W 1940 aresztowany przez władze radzieckie.

title: Ołeksandr Wysłocki

wikitext:
{{Polityk infobox
 | polityk             = Ołeksandr Wysłocki
 | imię i nazwisko org =
 | grafika             = Ołeksandr Wysłocki.png
 | opis grafiki        =
 | data urodzenia      = [[30 marca]] [[1896]]
 | miejsce urodzenia   =
 | data śmierci        = [[1941]]
 | miejsce śmierci     =
 | funkcja             = [[Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1928–1930)|Poseł II kadencji Sejmu]] ([[II Rzeczpospolita|II RP]])
 | partia              = [[Ukraińskie Zjednoczenie Narodowo-Demokratyczne]]
 | od                  = 1928
 | do                  = 1930
 | commons             =
 | quote               =
}}
'''Ołeksandr Wysłocki''' (ur. [[30 marca]] [[1896]], zm. [[1941]]) – ukraiński prawnik, działacz społeczny w Galicji (w rejonie Brodów), [[Posłowie na Sejm RP II kadencji (1928-1930)|poseł na Sejm II kadencji]] z ramienia [[Ukraińskie Zjednoczenie Narodowo-Demokratyczne|Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego]].

Ukończył klasyczne gimnazjum w [[Sambor (miasto)|Samborze]], następnie [[Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego]]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach [[Armia Austro-Węgier|armii austro-węgierskiej]], trafił do niewoli rosyjskiej. W czasie rewolucji w stopniu kapitana wstąpił do [[Strzelcy Siczowi|Strzelców Siczowych]], a następnie do tworzonej [[Armia Czynna Ukraińskiej Republiki Ludowej|Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej]].

W 1930 aresztowany za działalność antypaństwową, odbywał karę więzienia do roku 1933.

W 1940 aresztowany przez władze radzieckie.

== Bibliografia ==
* Енциклопедія українознавства, tom 1, s. 252, Lwów 2000, {{ISBN|5-7707-4048-5}}

{{SORTUJ:Wysłoćkyj, Ołeksandr}}
[[Kategoria:Ukraińscy działacze społeczni]]
[[Kategoria:Ukraińscy prawnicy]]
[[Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego]]
[[Kategoria:Wojskowi Austro-Węgier]]
[[Kategoria:Żołnierze Strzelców Siczowych]]
[[Kategoria:Oficerowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej]]
[[Kategoria:Ukraińscy parlamentarzyści II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Posłowie na Sejm II kadencji (1928–1930)]]
[[Kategoria:Politycy Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Zmarli w 1941]]
[[Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991]]

title: Ołeksandr Wysłocki