text:
# Przetacznik różyczkowaty
Przetacznik różyczkowaty (Veronica aphylla L.) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae). Występuje w górach Europy. W Polsce wyłącznie w Tatrach i na Babiej Górze.

## Morfologia
ŁodygaWzniesiona, dołem naga, górą owłosiona. Ma wysokość zaledwie 0,5–3 cm, a wraz z kwiatostanem do 10 cm. Międzyweźla łodygi są silnie skrócone, tak, że liście tworzą niemal różyczkę.
LiścieJajowate, eliptyczne lub odwrotnie jajowate. Są krótkoogonkowe, o całobrzegiej lub płytko tylko piłkowanej blaszce liściowej. Są silnie owłosione, szczególnie na brzegach.
KwiatyZebrane w 2–5-kwiatowe grono wyrastające na długiej szypułce z pachwin górnych liści. Odstająco owłosiona szypułka kwiatostanu jest 2–3 razy dłuższa od liścia, z pachwiny, którego wyrasta. Kielich złożony z 4 silnie owłosionych i ogruczolonych działek. Korona o średnicy 6–8 mm składająca się z 4 błękitnoliliowych, prawie jednakowych płatków.
OwocPłaska, okrągława torebka o długości 5–7 mm. Jest ogruczolona i wycięta na szczycie. Nasiona żółte.

## Biologia i ekologia
RozwójBylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
SiedliskoWilgotne skały, brzegi potoków, wilgotne miejsca na halach, głównie na podłożu wapiennym. W Tatrach występuje głównie w piętrze halnym i piętrze kosówki, ale schodzi aż do regla dolnego.
FitosocjologiaGatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Arabidetalia coeruleae.

## Nazewnictwo
Łacińska nazw gatunkowa aphylla – bezlistna, pochodzi od bezlistnej, długiej i przypominającej łodygę szypułki kwiatostanu.

title: Przetacznik różyczkowaty

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = Przetacznik różyczkowaty
 |grafika              = Veronica aphylla a2.jpg
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[astropodobne]]
 |rząd                 = [[jasnotowce]]
 |rodzina              = [[babkowate (rośliny)|babkowate]]
 |rodzaj               = [[przetacznik (roślina)|przetacznik]]
 |gatunek              = przetacznik różyczkowaty
 |nazwa łacińska       = Veronica aphylla
 |autor                = [[Karol Linneusz|L.]]
 |cytat                = [[Species Plantarum|Sp. Pl. ed. 1 11. 1753]]
 |synonimy             =
 |wikispecies          =
 |commons              = category:Veronica aphylla
}}
[[Plik:Veronica aphylla a1.jpg|thumb|220px]]

'''Przetacznik różyczkowaty''' (''Veronica aphylla'' L.) – [[gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny należący do rodziny [[Babkowate (rośliny)|babkowatych]] (''Plantaginaceae''), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do [[trędownikowate|trędownikowatych]] (''Scrophulariaceae''). Występuje w górach Europy. W Polsce wyłącznie w [[Tatry|Tatrach]] i na [[Babia Góra|Babiej Górze]].

== Morfologia ==
; [[Łodyga]]: Wzniesiona, dołem naga, górą owłosiona. Ma wysokość zaledwie 0,5–3 cm, a wraz z kwiatostanem do 10 cm. Międzyweźla łodygi są silnie skrócone, tak, że liście tworzą niemal różyczkę.
; [[Liść|Liście]]: Jajowate, eliptyczne lub odwrotnie jajowate. Są krótkoogonkowe, o całobrzegiej lub płytko tylko piłkowanej blaszce liściowej. Są silnie owłosione, szczególnie na brzegach.
; [[Kwiat]]y: Zebrane w 2–5-kwiatowe [[grono]] wyrastające na długiej szypułce z pachwin górnych liści. Odstająco owłosiona szypułka kwiatostanu jest 2–3 razy dłuższa od liścia, z pachwiny, którego wyrasta. Kielich złożony z 4 silnie owłosionych i ogruczolonych działek. [[korona kwiatu|Korona]] o średnicy 6–8 mm składająca się z 4 błękitnoliliowych, prawie jednakowych płatków.
; [[Owoc]]: Płaska, okrągława [[Torebka (botanika)|torebka]] o długości 5–7 mm. Jest ogruczolona i wycięta na szczycie. Nasiona żółte.

== Biologia i ekologia ==
; Rozwój: [[Bylina (botanika)|Bylina]], [[hemikryptofit]]. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
; [[Siedlisko (biologia)|Siedlisko]]: Wilgotne skały, brzegi potoków, wilgotne miejsca na [[Hala (pasterstwo)|halach]], głównie na podłożu wapiennym. W [[Tatry|Tatrach]] występuje głównie w [[piętro halne|piętrze halnym]] i [[piętro kosówki|piętrze kosówki]], ale schodzi aż do [[regiel dolny|regla dolnego]].
; Fitosocjologia: [[Gatunek charakterystyczny]] dla rzędu (O.) ''[[Arabidetalia coeruleae]]''<ref>{{cytuj książkę |nazwisko=Matuszkiewicz |imię= Władysław |autor link= Władysław Matuszkiewicz|tytuł= Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski |rok=2006 |wydawca= Wyd. Naukowe PWN |miejsce= Warszawa |isbn = 83-01-14439-4}}</ref>.

== Nazewnictwo ==
Łacińska nazw gatunkowa ''aphylla'' – bezlistna, pochodzi od bezlistnej, długiej i przypominającej łodygę szypułki kwiatostanu.

{{Zobacz też|Flora Tatr}}

== Przypisy ==
<references responsive>
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2010-04-06}}</ref>
</references>

== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę |imię=Zbigniew |nazwisko=Mirek |imię2=Halina |nazwisko2=Piękoś-Mirkowa |tytuł=Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy |wydawca=MULTICO Oficyna Wyd. |miejsce=Warszawa |rok= |isbn = 83-7073-385-9}}
* {{cytuj książkę|imię=Władysław |nazwisko=Szafer |imię2=Stanisław |nazwisko2=Kulczyński |tytuł=Rośliny polskie|miejsce=Warszawa |rok=1953 |wydawca= PWN}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Babkowate (rośliny)]]
[[Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza]]

title: Przetacznik różyczkowaty

Domena: eukarionty

Królestwo: rośliny

Podkrólestwo: rośliny zielone

Nadgromada: rośliny telomowe

Gromada: rośliny naczyniowe

Podgromada: rośliny nasienne

Nadklasa: okrytonasienne

Klasa: Magnoliopsida

Nadrząd: astropodobne

Rząd: jasnotowce

Rodzina: babkowate

Rodzaj: przetacznik

Gatunek: przetacznik różyczkowaty


text:
# Coccoloba mosenii
Coccoloba mosenii Lindau – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych (Polygonaceae Juss.). Występuje endemicznie w Brazylii – w stanach Bahia, Paraíba, Espírito Santo, Minas Gerais, Rio de Janeiro oraz São Paulo.

## Morfologia
PokrójWiecznie zielony krzew lub zdrewniałe liany.
LiścieIch blaszka liściowa jest nieco skórzasta i ma owalny, lancetowaty lub eliptyczny kształt. Mierzy 8–13,5 cm długości oraz 2,6–5 cm szerokości, jest całobrzega, o rozwartej nasadzie i spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi i osiąga 7–16 mm długości. Gatka jest omszona i dorasta do 9–11 mm długości.
KwiatyJednopłciowe, zebrane w grona o długości 7–11,5 cm, rozwijają się na szczytach pędów. Listki okwiatu mają owalny kształt i białą barwę, mierzą do 1–2 mm długości.
OwoceMają elipsoidalny kształt, osiągają 10–11 mm długości oraz 8 mm szerokości.

wikiname: plwiki

title: Coccoloba mosenii

in_language: pl

wikitext:
{{Takson infobox
 |nazwa                = ''Coccoloba mosenii''
 |grafika              =
 |opis grafiki         =
 |alt grafiki          =
 |systematyka ref      = <ref name="ruggiero" /><ref name="apweb" />
 |domena               = [[eukarionty]]
 |królestwo            = [[rośliny]]
 |podkrólestwo         = [[rośliny zielone]]
 |nadgromada           = [[rośliny telomowe]]
 |gromada              = [[rośliny naczyniowe]]
 |podgromada           = [[rośliny nasienne]]
 |nadklasa             = [[okrytonasienne]]
 |klasa                = ''[[Magnoliopsida]]''
 |nadrząd              = [[Goździkowce|goździkopodobne]]
 |rząd                 = [[goździkowce]]
 |rodzina              = [[rdestowate]]
 |rodzaj               = [[kokkoloba]]
 |gatunek              = ''Coccoloba mosenii''
 |nazwa łacińska       = Coccoloba mosenii
 |autor                = [[Gustav Lindau|Lindau]]
 |cytat                = Bot. Jahrb. Syst. 13: 173 1890<ref name=tpl>{{cytuj stronę | url = http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2729377 | tytuł = Coccoloba mosenii Lindau | data = | autor = | praca = | opublikowany = The Plant List | język = en | data dostępu = 2016-09-09}}</ref>
 |synonimy             =
 |wikispecies          = Coccoloba mosenii
 |commons              =
}}
'''''Coccoloba mosenii''''' Lindau – [[Gatunek (biologia)|gatunek]] rośliny z rodziny [[Rdestowate|rdestowatych]] (''Polygonaceae'' Juss.). Występuje [[Endemit|endemicznie]] w [[Brazylia|Brazylii]] – w stanach [[Bahia]], [[Paraíba]], [[Espírito Santo]], [[Minas Gerais]], [[Rio de Janeiro (stan)|Rio de Janeiro]] oraz [[São Paulo (stan)|São Paulo]]<ref name=eol>{{cytuj stronę | url = https://eol.org/pages/6159711 | tytuł = Discover Life: Point Map of Coccoloba mosenii | data = | autor = | praca = | opublikowany = Encyclopedia of Life | język = en | data dostępu = 2016-09-09}}</ref><ref name=peb>{{cytuj stronę | url = http://www.plantes-botanique.org/espece_coccoloba_mosenii | tytuł = Coccoloba mosenii | data = | autor = | praca = | opublikowany = Plantes & botanique | język = fr | data dostępu = 2016-09-09}}</ref><ref>{{cytuj stronę | url = http://floradobrasil.jbrj.gov.br/jabot/FichaPublicaTaxonUC/FichaPublicaTaxonUC.do?id=FB13695 | tytuł = Coccoloba mosenii Lindau | data = | autor = | praca = Lista de Espécies da Flora do Brasil | opublikowany = Instituto de Pesquisas Jardim Botânico do Rio de Janeiro | język = pt | data dostępu = 2016-09-09}}</ref>.

== Morfologia ==
; Pokrój: Wiecznie zielony [[krzew]] lub zdrewniałe [[liany]]<ref name=peb/>.
; [[Liść|Liście]]: Ich blaszka liściowa jest nieco skórzasta i ma owalny, lancetowaty lub eliptyczny [[Kształt liścia|kształt]]. Mierzy 8–13,5 cm długości oraz 2,6–5 cm szerokości, jest całobrzega, o rozwartej nasadzie i spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi i osiąga 7–16 mm długości. [[Gatka (botanika)|Gatka]] jest omszona i dorasta do 9–11 mm długości<ref name=peb/>.
; [[Kwiat]]y: Jednopłciowe, zebrane w [[Grono|grona]] o długości 7–11,5 cm, rozwijają się na szczytach pędów. Listki okwiatu mają owalny kształt i białą barwę, mierzą do 1–2 mm długości<ref name=peb/>.
; [[Owoc]]e: Mają elipsoidalny kształt, osiągają 10–11 mm długości oraz 8 mm szerokości<ref name=peb/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
<ref name="ruggiero">{{Ruggiero |data dostępu = 2020-02-20}}</ref>
<ref name="apweb">{{Angiosperm Phylogeny Website |data dostępu = 2009-06-01}}</ref>
}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Rdestowate]]

title: Coccoloba mosenii

Nadrząd: goździkopodobne

Rząd: goździkowce

Rodzina: rdestowate

Rodzaj: kokkoloba

Gatunek: Coccoloba mosenii


text:
# Ego (buddyzm)
Ego – w buddyzmie oznacza świadomość siebie jako oddzielnego bytu, będącą złudzeniem. Doktryna "braku ja" (czyli anatta) mówi o złudzeniu "ja", czy też osobowości jako niezależnego i trwałego (patrz anicca) bytu, podczas gdy w rzeczywistości składają się na nie zjawiska (patrz skandha), które istnieją w nietrwały i zależny od innych zjawisk sposób (patrz dwanaście ogniw współzależnego powstawania).

## Interpretacja praktyczna
Powyższa definicja prowadzić może też do nieporozumień w potocznych dyskusjach, w których używa się zwrotów mówiących o zabijaniu ego, wykorzenianiu ego, pozbywaniu się ego. Z punktu widzenia buddyjskiej praktyki rozumienie dosłowne u osób nie posiadających osobistego nauczyciela lub silnego związku ze wspólnotą może doprowadzić do pomyłek i niepowodzeń. Najczęstsze pomyłki, to na przykład traktowanie swojej osoby jako niezależnego bytu, którego należy się pozbyć, czy traktowanie swojego ego jako substancjalnego abstraktu uważanego za zbędny i kłopotliwy. Podsumowując: buddyjskie ego to nie jest ego freudowskie, nie jest to też poczucie ja, ani nie jest to ego społeczne, choć są części wspólne. Buddyjskie ego jest nazwą na pewien zestaw procesów, które mogą i powinny być postrzegane na różnych poziomach ogólności, w zależności od poziomu zaawansowania praktykującego.

## Ego w doświadczeniu
Buddha nauczał o dwóch prawdach: konwencjonalnej i absolutnej. Chociaż nauki absolutne mówią, że żadne ego nie istnieje, więc nie ma czegoś, z czym można by pracować, to jednak na co dzień można doświadczyć szeregu procesów, które świadczą o jego istnieniu. Dzieje się tak, ponieważ doświadczenia prezentowane przez nauki absolutne mogą być pojęte tylko przez ludzi, którzy urzeczywistnili prawdziwą naturę Umysłu. Praktykujący potrzebuje przebyć pewną drogę, używając pewnych metod, które można zastosować w odniesieniu do wielu procesów, które składają się na tak zwane ego. Oczywiście, ta droga może prowadzić do punktu wyjścia, lecz sam proces jej przechodzenia (stosowania metod) zmienia praktykującego.

## Ego a przyczyna cierpienia
Budda Siakjamuni wskazał, że przyczyną cierpienia jest niewiedza. Ta podstawowa niewiedza oznacza, że postrzegamy siebie jako oddzielne, niezależnie istniejące byty. Cierpimy więc, ponieważ nie urzeczywistniamy (nie posiadamy ugruntowanego doświadczenia) "pustości" swojej indywidualnej tożsamości, a co za tym idzie "pustości" rzeczy i stanów. Pogląd taki sprawia, że doświadczamy świat w biegunowy, dualistyczny sposób. Pojawiają się także trzy trucizny umysłu sprawiające, że iluzja ta jest podtrzymywana. Te trzy trucizny, to przywiązanie ("chcę tego"), awersja ("nie chcę tego") i pomieszanie ("nie wiem, czego chcę"). Na wyższym poziomie trzy trucizny jawią się jako przeszkadzające uczucia: gniew, duma, pożądanie, zazdrość i ignorancja. Różne wariacje występowania i nasilenia tych pięciu przeszkadzających uczuć dają w efekcie 84000 możliwych stanów iluzorycznych. Buddyjskie ego może być rozumiane jako przyczyna tych stanów, jako trwanie tych stanów, jako trzy trucizny, jako przyczyna trzech trucizn, jako podstawowa niewiedza, a także jako źródło podstawowej niewiedzy. Należy jednak jeszcze raz zaznaczyć, że w praktyce zależy to od zdolności praktykującego, który (jeśli w ogóle któryś) z przedstawionych wariantów będzie dla niego w danym momencie czasu najbardziej pomocnym.

## Zestawy praktyk
Aby pracować z cierpieniem ego szkoły buddyzmu tybetańskiego posługują się najpierw technikami pracy z głównymi uczuciami pomieszanymi przy użyciu praktyk wstępnych zwanych Nyndro, a następnie skupiają się na zmianie w domenie głęboko zakorzenionych koncepcji i zmianie sposobu przeżywania siebie i świata przy pomocy uspokajania umysłu i medytacji wglądu. Szkoły buddyzmu zen stosują technikę pracy z przekonaniami zwaną Koan i siedzącą medytację zazen.
W zależności od predyspozycji praktykującego doświadczenie prawidłowego przeżywania siebie może nastąpić w dowolnym momencie treningu.

title: Ego (buddyzm)

wikitext:
{{Inne znaczenia|[[buddyzm]]u|[[Ego (ujednoznacznienie)|inne znaczenia tego słowa]]}}
'''Ego''' – w [[buddyzm]]ie oznacza [[świadomość]] siebie jako oddzielnego [[byt]]u, będącą złudzeniem. Doktryna "braku ja" (czyli ''[[anatta]]'') mówi o złudzeniu ''"ja"'', czy też osobowości jako niezależnego i trwałego (patrz ''[[anicca]]'') bytu, podczas gdy w rzeczywistości składają się na nie zjawiska (patrz [[skandha]]), które istnieją w nietrwały i zależny od innych zjawisk sposób (patrz [[dwanaście ogniw współzależnego powstawania]]).

== Interpretacja praktyczna ==
Powyższa definicja prowadzić może też do nieporozumień w potocznych dyskusjach, w których używa się zwrotów mówiących o ''zabijaniu ego'', ''wykorzenianiu ego'', ''pozbywaniu się ego''. Z punktu widzenia buddyjskiej praktyki rozumienie dosłowne u osób nie posiadających osobistego nauczyciela lub silnego związku ze [[Sangha (buddyzm)|wspólnotą]] może doprowadzić do pomyłek i niepowodzeń. Najczęstsze pomyłki, to na przykład traktowanie swojej osoby jako niezależnego bytu, którego należy się pozbyć, czy traktowanie swojego ''ego'' jako substancjalnego abstraktu uważanego za zbędny i kłopotliwy. Podsumowując: buddyjskie ''ego'' to nie jest ''ego freudowskie'', nie jest to też poczucie ''ja'', ani nie jest to ''ego społeczne'', choć są części wspólne. Buddyjskie ''ego'' jest nazwą na pewien zestaw procesów, które mogą i powinny być postrzegane na różnych poziomach ogólności, w zależności od poziomu zaawansowania praktykującego.

== Ego w doświadczeniu ==
Buddha nauczał o [[dwie prawdy|dwóch prawdach]]: konwencjonalnej i absolutnej. Chociaż [[nauka absolutna|nauki absolutne]] mówią, że żadne ''ego'' nie istnieje, więc nie ma czegoś, z czym można by pracować, to jednak na co dzień można doświadczyć szeregu procesów, które świadczą o jego istnieniu. Dzieje się tak, ponieważ doświadczenia prezentowane przez nauki absolutne mogą być pojęte tylko przez ludzi, którzy urzeczywistnili [[natura buddy|prawdziwą naturę]] [[Citta|Umysłu]]. Praktykujący potrzebuje przebyć pewną drogę, używając pewnych metod, które można zastosować w odniesieniu do wielu procesów, które składają się na tak zwane ''ego''. Oczywiście, ta droga może prowadzić do punktu wyjścia, lecz sam proces jej przechodzenia (stosowania metod) zmienia praktykującego.

== Ego a przyczyna cierpienia ==
[[Budda]] Siakjamuni wskazał, że przyczyną [[dukkha|cierpienia]] jest niewiedza. Ta podstawowa niewiedza oznacza, że postrzegamy siebie jako oddzielne, niezależnie istniejące byty. Cierpimy więc, ponieważ nie urzeczywistniamy (nie posiadamy ugruntowanego doświadczenia) "[[Siunjata|pustości]]" swojej indywidualnej tożsamości, a co za tym idzie "pustości" rzeczy i stanów. Pogląd taki sprawia, że doświadczamy świat w biegunowy, dualistyczny sposób. Pojawiają się także ''trzy trucizny umysłu'' sprawiające, że iluzja ta jest podtrzymywana. Te trzy trucizny, to przywiązanie ("chcę tego"), awersja ("nie chcę tego") i pomieszanie ("nie wiem, czego chcę"). Na wyższym poziomie trzy trucizny jawią się jako ''przeszkadzające uczucia'': [[gniew (emocja)|gniew]], [[duma]], [[pożądanie]], [[zazdrość]] i [[ignorancja]]. Różne wariacje występowania i nasilenia tych pięciu przeszkadzających uczuć dają w efekcie 84000 możliwych stanów iluzorycznych. Buddyjskie ''ego'' może być rozumiane jako przyczyna tych stanów, jako trwanie tych stanów, jako trzy trucizny, jako przyczyna trzech trucizn, jako podstawowa niewiedza, a także jako źródło podstawowej niewiedzy. Należy jednak jeszcze raz zaznaczyć, że w praktyce zależy to od zdolności praktykującego, który (jeśli w ogóle któryś) z przedstawionych wariantów będzie dla niego w danym momencie czasu najbardziej pomocnym.

== Zestawy praktyk ==
Aby pracować z cierpieniem ''ego'' szkoły [[buddyzm tybetański|buddyzmu tybetańskiego]] posługują się najpierw technikami pracy z głównymi uczuciami pomieszanymi przy użyciu praktyk wstępnych zwanych [[Nyndro]], a następnie skupiają się na zmianie w domenie głęboko zakorzenionych koncepcji i zmianie sposobu przeżywania siebie i świata przy pomocy [[szine|uspokajania umysłu]] i [[lagtong|medytacji wglądu]]. Szkoły [[Zen|buddyzmu zen]] stosują technikę pracy z przekonaniami zwaną [[Koan]] i siedzącą medytację [[zazen]].

W zależności od predyspozycji praktykującego doświadczenie prawidłowego przeżywania siebie może nastąpić w dowolnym momencie treningu.

== Zobacz też ==
* [[citta]]
* [[czittamatra]]
* [[anatman]]
* [[czujące istoty]]

[[Kategoria:Filozofia buddyjska]]


text:
# DJ Deszczu Strugi
DJ Deszczu Strugi, właściwie Bartosz Kopyt (ur. 11 kwietnia 1977) – polski DJ, producent muzyczny i inżynier dźwięku, a także dziennikarz radiowy. Członek grupy hip-hopowej WWO.

## Życiorys
Kopyt rozpoczął karierę robiąc scratche na albumie Chleb powszedni zespołu hip-hopowego ZIP Skład. Pojawiał się także na płytach Mor W.A. Wraz z JanMario tworzył zespół Polfejder. W 2000 roku wydał pierwszy mixtape Deszczu Strugi Bitów. W tym samym roku pomógł przy płycie WWO Masz i pomyśl, jednak dopiero podczas pracy z albumem We własnej osobie stał się oficjalnym członkiem tej grupy.
W latach 2001–2003 prowadził autorską audycję w rozgłośni Radiostacja.

## Wybrana dyskografia
Sygnowane albumy
| Tytuł                         | Dane dot. albumu                          | Pozycja na liście |
| Tytuł                         | Dane dot. albumu                          | POL               |
| ----------------------------- | ----------------------------------------- | ----------------- |
| Prosto Mixtape Deszczu Strugi | - Data: 22 grudnia 2006 - Wydawca: Prosto | 32                |

Inne
| Album                                                   | Rok  | Uwagi                         | Źródło |
| ------------------------------------------------------- | ---- | ----------------------------- | ------ |
| Fu – Retrospekcje                                       | 2009 | realizacja nagrań, miksowanie | [ 5 ]  |
| Fundacja nr 1 – Poste Restante                          | 2009 | miksowanie                    | [ 6 ]  |
| Sokół, Marysia Starosta – Czysta brudna prawda          | 2011 | miksowanie, mastering         | [ 7 ]  |
| Czarny HIFI – Niedopowiedzenia                          | 2012 | miksowanie, mastering         | [ 8 ]  |
| Tau (Medium) – Graal                                    | 2012 | miksowanie                    | [ 9 ]  |
| Parzel, Siwers – Coś się kończy, coś się zaczyna        | 2012 | miksowanie, mastering         | [ 10 ] |
| Siwers – Bez ceregieli                                  | 2013 | miksowanie                    | [ 11 ] |
| RDW – W żyłach rap mam – między niebem a piekłem vol. 1 | 2013 | mastering                     | [ 12 ] |
| Bonus RPK – Dobry człowiek                              | 2013 | miksowanie, mastering         | [ 13 ] |
| Sarius – Blisko leży obraz końca                        | 2013 | realizacja nagrań             | [ 14 ] |
| KęKę – Takie rzeczy                                     | 2013 | mastering                     | [ 15 ] |
| Diox – 7 minut po śmierci                               | 2014 | miksowanie                    | [ 16 ] |
| Prosto XV                                               | 2014 | miksowanie                    | [ 17 ] |
| Małach i Rufuz – Oryginał                               | 2014 | miksowanie, mastering         | [ 18 ] |

## Filmografia
| Tytuł              | Rok  | Uwagi                                      | Źródło               |
| ------------------ | ---- | ------------------------------------------ | -------------------- |
| „Kozackie klimaty” | 2005 | film dokumentalny, realizacja: ZKF Skandal | [ 19 ] [ 20 ] [ 21 ] |

title: DJ Deszczu Strugi

wikitext:
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = DJ Deszczu Strugi
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = DJ Deszczu Strugi.jpg
 |opis zdjęcia          = DJ Deszczu Strugi, 2012
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       = Bartosz Kopyt
 |pseudonim             = Deszczu Strugi
 |data urodzenia        = [[11 kwietnia]] [[1977]]
 |miejsce urodzenia     =
 |pochodzenie           = [[Polska]]
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[keyboard]]
 |typ głosu             =
 |gatunek               = [[Hip-hop (muzyka)|hip-hop]]
 |zawód                 = [[DJ]], [[producent muzyczny]], [[inżynier dźwięku]], [[dziennikarz|dziennikarz radiowy]]
 |aktywność             =
 |wydawnictwo           = [[Prosto]]
 |powiązania            = [[TPWC]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                = [[WWO]]
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               =
 |www                   =
}}
'''DJ Deszczu Strugi''', właściwie '''Bartosz Kopyt''' (ur. 11 kwietnia 1977<ref>{{cytuj stronę |url = https://archive.is/20120801202249/http://www.hiphopedia.info/index.php?site=show_artist&id=8&typ=O |tytuł = DJ Deszczu Strugi |opublikowany = www.hiphopedia.info |język = pl |data dostępu = 2011-03-28}}</ref>) – [[Polska|polski]] [[DJ]], [[producent muzyczny]] i [[inżynier dźwięku]], a także [[dziennikarz|dziennikarz radiowy]]. Członek grupy hip-hopowej [[WWO]].

== Życiorys ==
Kopyt rozpoczął karierę robiąc scratche na albumie ''[[Chleb powszedni]]'' zespołu hip-hopowego [[ZIP Skład]]. Pojawiał się także na płytach [[Mor W.A.]] Wraz z JanMario tworzył zespół Polfejder. W 2000 roku wydał pierwszy [[mixtape]] ''Deszczu Strugi Bitów''. W tym samym roku pomógł przy płycie [[WWO]] ''[[Masz i pomyśl]]'', jednak dopiero podczas pracy z albumem ''[[We własnej osobie]]'' stał się oficjalnym członkiem tej grupy<ref name="Miszczak">{{cytuj książkę |nazwisko = Miszczak |imię = Radek |tytuł = Beaty, Rymy, Życie: Leksykon muzyki hip-hop |wydawca = Kurpisz S.A. |miejsce = Poznań |data = 2005 |strony = 504 |isbn = 83-89738-75-9 |nazwisko2 = Cała |imię2 = Andrzej}}</ref>.

W latach 2001–2003 prowadził autorską audycję w rozgłośni [[Radiostacja (polska stacja radiowa)|Radiostacja]]<ref>{{Cytuj stronę |url = http://muzyka.interia.pl/wiadomosci/news-fisz-prezenterem-w-radiostacji,nId,1607965 |tytuł = DJ Deszczu Strugi przed The Streets |opublikowany = muzyka.interia.pl |język = pl |data dostępu = 2015-04-14}}</ref>.

== Wybrana dyskografia ==
{{Osobna sekcja|WWO|Dyskografia}}
; Sygnowane albumy
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!rowspan=2 style="width:25em;"| Tytuł
!rowspan=2| Dane dot. albumu
! Pozycja na liście
|-
!style="width:3em; font-size:90%;"| [[OLiS|POL]]
|-
! ''[[Prosto Mixtape Deszczu Strugi]]''
|align=left|
* Data: 22 grudnia 2006
* Wydawca: Prosto
| 32<ref>{{cytuj stronę |url = http://olis.onyx.pl/listy/index.asp?idlisty=369&lang= |tytuł = Oficjalna Lista Sprzedaży Związku Producentów Audio Video |opublikowany = olis.onyx.pl |język = pl |data dostępu = 2010-05-14}}</ref>
|}
; Inne
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!style="width:30em;"| Album
! Rok
!style="width:20em;"| Uwagi
! Źródło
|-
! [[Fu (raper)|Fu]] – ''[[Retrospekcje]]''
|rowspan=2| 2009
|realizacja nagrań, miksowanie
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Fu-Retrospekcje/release/1908657 |tytuł = Fu – Retrospekcje |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! [[Fundacja nr 1]] – ''[[Poste restante (album Fundacji)|Poste Restante]]''
|miksowanie
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Fundacja-1-Poste-Restante/release/1748243 |tytuł = Fundacja #1* – Poste Restante |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! [[Sokół (raper)|Sokół]], [[Marysia Starosta]] – ''[[Czysta brudna prawda]]''
|2011
|miksowanie, mastering
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Sokół-Marysia-Starosta-Czysta-Brudna-Prawda/release/2876663 |tytuł = Sokół I Marysia Starosta – Czysta Brudna Prawda |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! [[Czarny HIFI]] – ''[[Niedopowiedzenia]]''
|rowspan=3| 2012
|miksowanie, mastering
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Czarny-Hifi-Banda-Niedopowiedzenia/release/4025957 |tytuł = Czarny / Hifi Banda – Niedopowiedzenia |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! [[Tau (raper)|Tau (Medium)]] – ''[[Graal (album)|Graal]]''
|miksowanie
|align=center| <ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Medium-Graal/release/4023861 |tytuł = Medium – Graal |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! Parzel, [[Siwers]] – ''[[Coś się kończy, coś się zaczyna (album)|Coś się kończy, coś się zaczyna]]''
|miksowanie, mastering
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Parzel-Siwers-Coś-Się-Kończy-Coś-Się-Zaczyna/release/3704410 |tytuł = Parzel & Siwers – Coś Się Kończy, Coś Się Zaczyna |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! Siwers – ''[[Bez ceregieli]]''
|rowspan=5| 2013
|miksowanie
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Siwers-Bez-Ceregieli/release/4576187 |tytuł = Siwers – Bez Ceregieli |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2013-07-13}}</ref>
|-
! RDW – ''W żyłach rap mam – między niebem a piekłem vol. 1''
|mastering
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/RDW-W-Żyłach-Rap-Mam-Między-Niebem-A-Piekłem-Vol-1/release/6417319 |tytuł = RDW – W Żyłach Rap Mam – Między Niebem A Piekłem Vol. 1 |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|-
! [[Bonus RPK]] – ''Dobry człowiek''
|miksowanie, mastering
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Bonus-RPK-Dobry-Człowiek/release/6373826 |tytuł = Bonus RPK* – Dobry Człowiek |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|-
! Sarius – ''Blisko leży obraz końca''
|realizacja nagrań
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Sarius-Blisko-Leży-Obraz-Końca/release/5137756 |tytuł = Sarius – Blisko Leży Obraz Końca |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|-
! [[KęKę]] – ''Takie rzeczy''
|mastering
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/KęKę-Takie-Rzeczy/release/5052865 |tytuł = KęKę – Takie Rzeczy |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|-
! [[Diox]] – ''[[7 minut po śmierci]]''
|rowspan=3| 2014
|miksowanie
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/DIOX-HIFI-7-Minut-Po-Śmierci/release/6330743 |tytuł = DIOX HIFI – 7 Minut Po Śmierci |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|-
! ''Prosto XV''
|miksowanie
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Various-Prosto-XV/release/5654817 |tytuł = Prosto XV |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|-
! [[Małach]] i Rufuz – ''Oryginał''
|miksowanie, mastering
|<ref>{{Cytuj stronę |url = http://www.discogs.com/Małach-Rufuz-Oryginał/release/5558779 |tytuł = Małach & Rufuz – Oryginał |opublikowany = www.discogs.com |język = en |data dostępu = 2014-12-21}}</ref>
|}

== Filmografia ==
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!style="width:25em;"| Tytuł
! Rok
! Uwagi
! Źródło
|-
! „Kozackie klimaty”
|2005
|film dokumentalny, realizacja: ZKF Skandal
|<ref>{{cytuj stronę |url = http://www.hip-hop.pl/news/projector.php?id=1158741682 |tytuł = „Kozackie klimaty” w całości |opublikowany = www.hip-hop.pl |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20141129072703/http://www.hip-hop.pl/news/projector.php?id=1158741682 |zarchiwizowano = 2014-11-29 |data dostępu = 2012-07-03}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = http://www.hip-hop.pl/video/projector.php?id=1122994736 |tytuł = Kozackie klimaty – zwiastun filmu |opublikowany = www.hip-hop.pl |język = pl |archiwum = https://web.archive.org/web/20141129072700/http://www.hip-hop.pl/video/projector.php?id=1122994736 |zarchiwizowano = 2014-11-29 |data dostępu = 2012-07-03}}</ref><ref>{{cytuj stronę |url = http://www.filmweb.pl/film/Kozackie+klimaty-2005-648990/cast#role-actors |tytuł = Kozackie klimaty (2005) |opublikowany = www.filmweb.pl |język = pl |data dostępu = 2012-07-03}}</ref>
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{WWO}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Deszczu Strugi, DJ}}
[[Kategoria:Polscy keyboardziści hip-hopowi]]
[[Kategoria:Polscy didżeje hip-hopowi]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie dźwięku]]
[[Kategoria:Polscy producenci hip-hopowi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1977]]
[[Kategoria:Muzycy związani z Warszawą]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi]]
[[Kategoria:Wykonawcy polskiego hip-hopu XX wieku]]

title: DJ Deszczu Strugi

Imię i nazwisko: Bartosz Kopyt

Pseudonim: Deszczu Strugi

Data urodzenia: 11 kwietnia 1977

Pochodzenie: Polska

Instrumenty: keyboard

Gatunki: hip-hop

Zawód: DJ, producent muzyczny, inżynier dźwięku, dziennikarz radiowy

Wydawnictwo: Prosto

Powiązania: TPWC


text:
# Denar Sieciecha
Denar Sieciecha – pierwsza polska moneta prywatna, a zarazem jedyna nieksiążęca między X a XII w, bita w co najmniej dwóch mennicach przez palatyna Sieciecha za rządów Władysława I Hermana, wypuszczona w drugiej połowie przedostatniego dziesięciolecia XI w.
Palatyn Sieciech, nie wiadomo czy na podstawie jakiegoś przywileju, czy samowolnie (według oskarżeń kronikarza zwanego Gallem), wyemitował przynajmniej dwa typy denarów:
- z krzyżem (starszy typ, ok. 1085 r.), będący jednym z wielu naśladownictw denarów krzyżowych,
- z monogramem (młodszy typ, ok. 1090 r.).

Awers obu typów denarów jest identyczny i przedstawia dwie pałąkowate linie połączone pośrodku prostą – znak rodowy Sieciecha, w legendzie zaś umieszczono imię: „ZETEH”, potem także „ZETKEN”.
O istnieniu denarów Sieciecha wiadomo od 1880 r. Wtedy właśnie Józef Przyborowski odkrył pierwszy egzemplarz u złotnika we Wrocławiu. Do 1959 r. pierwszy typ (krzyżowy) był traktowany jako wielka rzadkość – znano zaledwie 8 sztuk tej monety. Po znalezieniu skarbu ze Słuszkowa (1935) pojawiło się kolejnych 117 egzemplarzy. To samo znalezisko pozwoliło na sformułowanie tezy, że miejscem produkcji monet był któryś z grodów Sieciecha (Sieciechów w powiecie kutnowskim). Typ młodszy – z monogramem, znany jest z ok. 30 egzemplarzy, w tym dwa odkryte w katedrze w Fuldzie a 26 ze skarbu w jaskini Okopy koło Ojcowa odkrytego w 1891 r. Także i w tym przypadku lokalizacja tego znaleziska może sugerować umiejscowienie warsztatu menniczego – tym razem gdzieś w okolicy Krakowa (Morawica, pow. krakowski).
Cel prywatnej emisji Sieciecha nie do końca jest jasny. Monety różnią się od książęcych:
- techniką wykonania
- odmiennymi wyobrażeniami
- stopą menniczą.

Była to najprawdopodobniej działalność zyskowna, choć na skalę nieporównywalnie mniejszą od książęcej – Władysława I Hermana. Zdaniem prof. Stanisława Suchodolskiego emisja wynosiła ok. 115 tys. sztuk, wybitych z ok. 100 kg srebra.

title: Denar Sieciecha

wikitext:
{{Moneta infobox
 |nazwa            = Denar Sieciecha
 |inne nazwy       =
 |zdjęcie          = Denar Sieciecha z krzyżem.jpg
 |alt zdjęcia      =
 |opis zdjęcia     =
 |państwo          = bez wartości
 |emitent          = [[Sieciech (palatyn)|Palatyn Sieciech]]
 |typ monety       =
 |nominał          = [[denar]]
 |rocznik          =
 |mennica          = Sieciechów (?)
Morawica (?)
 |nakład           = ok. 115 tys. szt.(szacunkowo)
 |data emisji      = ok. 1085 r. (krzyżowy)
ok. 1090 r. (monogramowy)
 |data wycofania   =
 |projektant       =
 |masa             = 1,103 grama
 |średnica         = 15,5 mm
 |grubość          =
 |materiał         = [[srebro]]
 |rant             =
 |stempel          = [[Stempel zwykły (numizmatyka)|zwykły]]
 |commons          =
}}
[[Plik:denar Sieciecha z monogramem.jpg|thumb|240px|Denar Sieciecha z monogramem]]
'''Denar Sieciecha''' – pierwsza polska moneta prywatna, a zarazem jedyna nieksiążęca między X a XII w, bita w co najmniej dwóch [[Mennica|mennicach]] przez [[Palatyn (tytuł)|palatyna]] [[Sieciech (palatyn)|Sieciecha]] za rządów [[Władysław I Herman|Władysława I Hermana]], wypuszczona w drugiej połowie przedostatniego dziesięciolecia XI w<ref name=":0">{{Cytuj |autor = Adam Dylewski |tytuł = Historia pieniądza na ziemiach polskich |data = 2011 |isbn = 978-83-7705-068-2 |wydanie = pierwsze |miejsce = Warszawa |wydawca = Carta Blanca Sp. z o.o. Grupa Wydawnicza PWN |s = 44–45}}</ref>.

Palatyn Sieciech, nie wiadomo czy na podstawie jakiegoś przywileju, czy samowolnie (według oskarżeń [[Gall Anonim|kronikarza zwanego Gallem]]<ref>{{Cytuj |autor = Borys Paszkiewicz |tytuł = Podobna jest moneta nasza do urodnej panny. Mała historia pieniądza polskiego |data = 2012 |isbn = 978-83-62939-00-8 |miejsce = Warszawa |wydawca = Warszawskie Centrum Numizmatyczne |s = 13}}</ref>), wyemitował przynajmniej dwa typy [[Denar|denarów]]<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Adam Dylewski |tytuł = Historia pieniądza na ziemiach polskich |data = 2011 |isbn = 978-83-7705-068-2 |wydanie = pierwsze |miejsce = Warszawa |wydawca = Carta Blanca Sp. z o.o. Grupa Wydawnicza PWN |s = 44}}</ref>:

* z [[Denar krzyżowy|krzyżem]] (starszy typ, ok. 1085 r.), będący jednym z wielu naśladownictw [[Denar krzyżowy|denarów krzyżowych]],
* z [[Monogram|monogramem]] (młodszy typ, ok. 1090 r.).

[[Awers i rewers|Awers]] obu typów denarów jest identyczny i przedstawia dwie pałąkowate linie połączone pośrodku prostą – znak rodowy Sieciecha, w [[Legenda (numizmatyka)|legendzie]] zaś umieszczono imię: „ZETEH”, potem także „ZETKEN”<ref name=":1" />.

O istnieniu denarów Sieciecha wiadomo od 1880 r. Wtedy właśnie [[Józef Przyborowski]] odkrył pierwszy egzemplarz u złotnika we [[Wrocław|Wrocławiu]]. Do 1959 r. pierwszy typ ([[Denar krzyżowy|krzyżowy]]) był traktowany jako wielka rzadkość – znano zaledwie 8 sztuk tej monety. Po znalezieniu [[Skarb ze Słuszkowa|skarbu ze Słuszkowa]] (1935) pojawiło się kolejnych 117 egzemplarzy. To samo znalezisko pozwoliło na sformułowanie tezy, że miejscem produkcji monet był któryś z grodów Sieciecha ([[Sieciechów (województwo łódzkie)|Sieciechów]] w powiecie kutnowskim). Typ młodszy – z monogramem, znany jest z ok. 30 egzemplarzy, w tym dwa odkryte w [[Katedra Świętego Zbawiciela i św. Sebastiana w Fuldzie|katedrze w Fuldzie]] a 26 ze skarbu w [[Jaskinia Okopy Górna|jaskini Okopy]] koło [[Ojców|Ojcowa]] odkrytego w 1891 r. Także i w tym przypadku lokalizacja tego znaleziska może sugerować umiejscowienie warsztatu menniczego – tym razem gdzieś w okolicy [[Kraków|Krakowa]] (Morawica, pow. krakowski)<ref name=":0" />.

Cel prywatnej emisji Sieciecha nie do końca jest jasny. Monety różnią się od książęcych<ref name=":2">{{Cytuj |autor = Adam Dylewski |tytuł = Historia pieniądza na ziemiach polskich |data = 2011 |isbn = 978-83-7705-068-2 |wydanie = pierwsze |miejsce = Warszawa |wydawca = Carta Blanca Sp. z o.o. Grupa Wydawnicza PWN |s = 45}}</ref>:

* techniką wykonania
* odmiennymi wyobrażeniami
*[[Stopa mennicza|stopą menniczą]].

Była to najprawdopodobniej działalność zyskowna, choć na skalę nieporównywalnie mniejszą od książęcej – [[Władysław I Herman|Władysława I Hermana.]] Zdaniem [[Stanisław Suchodolski (numizmatyk)|prof. Stanisława Suchodolskiego]] emisja wynosiła ok. 115 tys. sztuk, wybitych z ok. 100 kg [[Srebro|srebra]]<ref name=":2" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Monety średniowieczne ziem polskich]]
[[Kategoria:Historia polskiego mennictwa średniowiecznego]]

title: Denar Sieciecha

Emitent: Palatyn Sieciech

Nominał: denar

Mennica: Sieciechów (?) · Morawica (?)

Nakład: ok. 115 tys. szt.(szacunkowo)

Data emisji: ok. 1085 r. (krzyżowy) · ok. 1090 r. (monogramowy)

Masa: 1,103 grama

Materiał: srebro

Stempel: zwykły


text:
# Henry Holmberg
Henry Arthur Vilhelm Holmberg zw. „Sotarn” (ur. 23 kwietnia 1924 w Nättraby, zm. 21 lipca 1981 w Sztokholmie) – szwedzki zapaśnik walczący w stylu wolnym. Olimpijczyk z Helsinek 1952, gdzie zajął jedenaste miejsce w kategorii do 62 kg.
Brązowy medalista mistrzostw świata w 1951 roku.
Mistrz Szwecji w 1952 w stylu klasycznym i w 1951 w stylu wolnym roku.

## Letnie Igrzyska Olimpijskie 1952
| Konkurencja      | Rundy eliminacyjne      | Rundy eliminacyjne    | Rundy eliminacyjne | Klas. końcowa |
| Konkurencja      | Przeciwnik I            | Przeciwnik II         | Przeciwnik III     | Miejsce       |
| ---------------- | ----------------------- | --------------------- | ------------------ | ------------- |
| 62 kg styl wolny | Gonzalo Manibog (PHI) Z | Antonio Randi (ITA) Z | Bayram Şit (TUR) P | 11.           |

title: Henry Holmberg

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Henry Holmberg
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = zapasy
 |grafika                   = Henry Holmberg SOK.jpg
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 23 kwietnia 1924<ref>{{cytuj| url = https://www.olympic.org/henry-holmberg| tytuł = Athletes | opublikowany = Olympic.org | data dostępu  = 2020-01-01 | język = en}}</ref>
 |miejsce urodzenia         = [[Nättraby]], [[Gmina Karlskrona|Karlskrona]]
 |data śmierci              = 21 lipca 1981
 |miejsce śmierci           = [[Sztokholm]]
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      = [[BK Athén]] [[Sztokholm]]<ref>{{cytuj| url = https://sok.se/idrottare/idrottare/h/henry-holmberg.html| tytuł = Henry Holmberg Brottning - Fristil | opublikowany = Sok.se | data dostępu = 2020-01-01| język = sv}}</ref>
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|SWE}}
{{Medalista infobox/nagłówek|MŚ|Z}}
{{Medalista infobox/MŚ|Z|Helsinki|1951|brąz|62 kg st.wolny}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Henry Arthur Vilhelm Holmberg''' zw. „Sotarn” (ur. [[23 kwietnia]] [[1924]] w [[Nättraby]], zm. [[21 lipca]] [[1981]] w [[Sztokholm]]ie<ref>{{cytuj | url = https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ho/henry-holmberg-1.html | tytuł = Henry Holmberg Biography and Olympic Results | opublikowany = Sports-Reference.com | data dostępu = 2020-01-01 | język = en | archiwum = https://web.archive.org/web/20160321123645/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ho/henry-holmberg-1.html | zarchiwizowano = 21 marca 2016 }}</ref>) – [[Szwecja|szwedzki]] zapaśnik walczący w stylu wolnym. [[Igrzyska olimpijskie|Olimpijczyk]] z [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1952|Helsinek 1952]], gdzie zajął jedenaste miejsce w kategorii do [[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 – kategoria do 62 kg w stylu wolnym|62 kg]].

Brązowy medalista [[Mistrzostwa świata w zapasach|mistrzostw świata]] w [[Mistrzostwa Świata w Zapasach 1951|1951]]<ref>{{Cytuj | url = https://whatsmat.uww.org/daten.php?spid=B73E3347CF144595BDF878B44E8242E7| tytuł = Holmberg, Henry| opublikowany = Unitedwrestling.com | data dostępu = 2020-01-01| język = en}}</ref> roku.

Mistrz Szwecji w 1952 w stylu klasycznym i w 1951 w stylu wolnym<ref>{{cytuj| url = https://web.archive.org/web/20150801121508/http://www.swedewrestling.se/Forbund/Statistikhistorik/| tytuł = Statistik & historik| opublikowany = Swedewrestling.se | data dostępu = 2020-01-01 | język = sv}}</ref> roku.

== [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1952]] ==
{|class="wikitable" border="1" style="font-size:90%"
|-
!rowspan=2|Konkurencja
!colspan="3"|Rundy eliminacyjne
!Klas. końcowa
|-
!Przeciwnik I
!Przeciwnik II
!Przeciwnik III
!Miejsce
|-
|[[Zapasy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 – kategoria do 62 kg w stylu wolnym|62 kg styl wolny]]<ref>{{Cytuj| url= https://www.sports-reference.com/olympics/summer/1952/WRE/mens-featherweight-freestyle.html| tytuł= Wrestling at the 1952 Helsinki Summer Games: Men's Featherweight, Freestyle| opublikowany= Sports-reference.com| język= en| data dostępu= 2020-01-01| archiwum= https://web.archive.org/web/20110914100931/http://www.sports-reference.com/olympics/summer/1952/WRE/mens-featherweight-freestyle.html| zarchiwizowano= 14 września 2011}}</ref>
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|PHI|1919}} [[Gonzalo Manibog]] ([[Filipiny|PHI]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ccffcc|{{flaga|ITA}} [[Antonio Randi]] ([[Włochy|ITA]])
'''Z'''
|align=center bgcolor=#ffcccc|{{flaga|TUR}} [[Bayram Şit]] ([[Turcja|TUR]])
'''P'''
|align=center|11.
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Zapaśnicy Szwecji na igrzyskach olimpijskich – Helsinki 1952}}

{{SORTUJ:Holmberg, Henry}}
[[Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy]]
[[Kategoria:Szwedzcy zapaśnicy]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1924]]
[[Kategoria:Zapaśnicy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952]]
[[Kategoria:Zmarli w 1981]]

title: · Henry Holmberg

Data i miejsce urodzenia: 23 kwietnia 1924 · Nättraby, Karlskrona

Data i miejsce śmierci: 21 lipca 1981 · Sztokholm

Klub: BK Athén Sztokholm

title: Dorobek medalowy

brąz: Helsinki 1951 · 62 kg st.wolny


text:
# Wabiszczewicze-Płotniccy herbu Juńczyk
Wabiszczewiczowie herbu Juńczyk, o przydomku Płotnicki – polski ród szlachecki, znany od końca XVI wieku na ziemiach dawnego Księstwa Turowskiego wchodzących w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

## Historia rodu
Pierwsza wzmianka o przedstawicielach rodu pochodzi z 1524 r. w Przywileju królowej Bony Sforzy na posiadanie ziem wokół przedmieść Płotnicy, Stachowa, Ruchczy (obecnie Rejon stoliński Obwódu brzeskiego na Białorusi), wzmiankowani później w spisach wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1528 i 1567 r., w Przywileju króla Polski Zygmunta II Augusta z 1566 r., potwierdzającego prawa szlacheckie szlachty ziemi pińskiej, oraz w innych aktach prawnych w tym w aktach kupna i sprzedaży ziemi w Wielkim Księstwie Litewskim, Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a po rozbiorze Polski, w Guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego (w obwodzie pińskim).
Najwcześniejsze wzmianki o przodkach rodu Wabiszczewiczów notują dokumenty historyczne pochodzące z początku XVI wieku.
Z przywileju Królowej Bony dla bojara Prońki z 1524 roku wynika, że trzej bracia: Proń, Horain i Jeremiasz żyli na początku XVI wieku w okolicy Płotnicy w powiecie pińskim w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego (stąd przydomek Płotniccy). Bojarzy pińscy w dokumencie z roku 1559 zaświadczają, że ziemią tą władał ojciec, dziad i przodkowie bajara Pronia Wabiszczewicza.
Przypuszczalnie, ród ten żył na tej ziemi od XIV wieku i posiadał majątek w Płotnicy i Stachowie a ich potomkowie żyli w Osowie, Strudze, Białouszy. Przedstawiciele rodu służyli w wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego, uczestniczyli w sejmikach, wybierali urzędników, sami zajmowali stanowiska urzędowe.
W 1795 roku w wyniku rozbiorów Polski powiat piński został przyłączony do Imperium Rosyjskiego. W opisie dla Komisji Wywodowej Mińskiej Szlachty o przyznanie szlachectwa rosyjskiego rodowi Wabiszczewiczów-Płotnickich z 27 grudnia 1802 roku stwierdzono:
„Wywodowa deputacja po rozpatrzeniu przedstawionych dokumentów uznaje jako dostateczne dla przyznania rodowi urodzonych Wabiszczewiczów-Płotnickich tytułu szlacheckiego. My przedstawiciele szlachty i deputaci wybrani z powiatów Mińskiej Guberni, stosownie do przepisów w Dyplomacie od 1785 praw najmiłościwszej szlachcie nadanej, niemniej też pilnując się prawideł w Ukazie Rządzącego Senatu za Najłaskawszą Konfirmacją Najjaśniejszego Monarchy pod dniem 5 maja 1801 roku wydanym, uznajemy rodzinę urodzonych Wabiszczewiczów-Płotnickich a żyjących dzisiaj…. potomków Pronia,…… potomków Horaina, ……. potomków Jeremiasza za rodowitą i starożytną szlachtę polską i onych do Księgi Szlacheckiej Guberni Mińskiej do części pierwszej wnosimy”.
Obecnie przedstawiciele tego rodu zamieszkują między innymi Białoruś, Polskę, Niemcy, Rosję, Stany Zjednoczone, Kraje Bałtyckie, Ukrainę oraz Kontynent Ameryki Południowej.

title: Wabiszczewicze-Płotniccy herbu Juńczyk

wikitext:
[[Plik:POL COA Juńczyk.svg|mały|158x158px|Herb Wabiszczewiczów-Płotnickich – [[Juńczyk (herb szlachecki)|Juńczyk]]]]
'''Wabiszczewiczowie''' herbu [[Juńczyk (herb szlachecki)|Juńczyk]]<ref>{{Cytuj |tytuł = Nazwiska |data dostępu = 2023-07-02 |opublikowany = gajl.wielcy.pl |url = http://gajl.wielcy.pl/herby_nazwiska.php?lang=pl&herb=junczyk}}</ref>, o przydomku '''''Płotnicki''''' – [[Szlachta w Polsce|polski ród szlachecki]], znany od końca XVI wieku na ziemiach dawnego [[Księstwo Turowskie|Księstwa Turowskiego]] wchodzących w skład [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]], a następnie [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej Obojga Narodów]].

== Historia rodu ==
Pierwsza wzmianka o przedstawicielach rodu pochodzi z 1524 r. w Przywileju królowej [[Bona Sforza|Bony Sforzy]] na posiadanie ziem wokół przedmieść [[Płotnica|Płotnicy]], [[Stachów (Białoruś)|Stachowa]], [[Ruchcza 1|Ruchczy]] (obecnie [[Rejon stoliński]] [[Obwód brzeski|Obwódu brzeskiego]] na Białorusi), wzmiankowani później w spisach wojsk [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkiego Księstwa Litewskiego]] z 1528 i 1567 r., w Przywileju króla Polski [[Zygmunt II August|Zygmunta II Augusta]] z 1566 r., potwierdzającego prawa szlacheckie szlachty ziemi pińskiej<ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_003.html}}</ref>, oraz w innych aktach prawnych w tym w aktach kupna i sprzedaży ziemi w [[Wielkie Księstwo Litewskie|Wielkim Księstwie Litewskim]], Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a po rozbiorze Polski, w [[Gubernia mińska|Guberni mińskiej]] Imperium Rosyjskiego (w obwodzie pińskim)<ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_002.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_006.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_007.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_004.html}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_005.html}}</ref>.

Najwcześniejsze wzmianki o przodkach rodu Wabiszczewiczów notują dokumenty historyczne pochodzące z początku XVI wieku.

Z przywileju Królowej Bony dla bojara Prońki z 1524 roku wynika, że trzej bracia: Proń, Horain i Jeremiasz<ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/drev.html}}</ref> żyli na początku XVI wieku w okolicy [[Płotnica|Płotnicy]] w powiecie pińskim w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego (stąd przydomek ''Płotniccy''). Bojarzy pińscy w dokumencie z roku 1559 zaświadczają, że ziemią tą władał ojciec, dziad i przodkowie bajara Pronia Wabiszczewicza<ref>{{Cytuj |tytuł = Wabiszczewicz.narod.ru |data dostępu = 2023-03-21 |opublikowany = www.wabiszczewicz.narod.ru |url = http://www.wabiszczewicz.narod.ru/doc_001.html}}</ref>.

Przypuszczalnie, ród ten żył na tej ziemi od XIV wieku i posiadał majątek w [[Płotnica|Płotnicy]] i [[Stachów (Białoruś)|Stachowie]] a ich potomkowie żyli w [[Osowa (rejon stoliński)|Osowie]], [[Struga (rejon stoliński)|Strudze]], [[Białousza|Białouszy]]. Przedstawiciele rodu służyli w wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego, uczestniczyli w sejmikach, wybierali urzędników, sami zajmowali stanowiska urzędowe.

W 1795 roku w wyniku rozbiorów Polski powiat piński został przyłączony do Imperium Rosyjskiego. W opisie dla [[Komisja Wywodowa|Komisji Wywodowej]] Mińskiej Szlachty o przyznanie szlachectwa rosyjskiego rodowi Wabiszczewiczów-Płotnickich z 27 grudnia 1802 roku stwierdzono:

''„Wywodowa deputacja po rozpatrzeniu przedstawionych dokumentów uznaje jako dostateczne dla przyznania rodowi urodzonych Wabiszczewiczów-Płotnickich tytułu szlacheckiego. My przedstawiciele szlachty i deputaci wybrani z powiatów Mińskiej Guberni, stosownie do przepisów w Dyplomacie od 1785 praw najmiłościwszej szlachcie nadanej, niemniej też pilnując się prawideł w Ukazie Rządzącego Senatu za Najłaskawszą Konfirmacją Najjaśniejszego Monarchy pod dniem 5 maja 1801 roku wydanym, uznajemy rodzinę urodzonych Wabiszczewiczów-Płotnickich a żyjących dzisiaj…. potomków Pronia,…… potomków Horaina, ……. potomków Jeremiasza za rodowitą i starożytną szlachtę polską i onych do Księgi Szlacheckiej Guberni Mińskiej do części pierwszej wnosimy”''.

Obecnie przedstawiciele tego rodu zamieszkują między innymi Białoruś, Polskę, Niemcy, Rosję, Stany Zjednoczone, Kraje Bałtyckie, Ukrainę oraz Kontynent Ameryki Południowej.

== Zobacz też ==
* [[Juńczyk (herb szlachecki)|Herb Juńczyk]]
* [[Księstwo Turowskie]]
* [[Szlachta w Polsce]]

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Polskie rody szlacheckie]]