text:
# Ryszard Korzeniewski
Ryszard Korzeniowski (ur. 2 lipca 1946 w Ziębach) – polski strażak, nadbrygadier, komendant główny Państwowej Straży Pożarnej w 1997.

## Życiorys
11 listopada 1996 został mianowany na stopień nadbrygadiera. Od 3 stycznia do 30 września 1997 był komendantem głównym Państwowej Straży Pożarnej. W tym czasie doszło do tzw. powodzi tysiąclecia i komendant podał się do dymisjize względu na stan zdrowia. Wcześniej był między innymi komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w Koszalinie.

wikiname: plwiki

title: Ryszard Korzeniewski

in_language: pl

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko     = Ryszard Korzeniowski
 |imię i nazwisko org =
 |pseudonim           =
 |rodzaj wojsk        = paramilitarny
 |zwycięstwa          =
 |grafika             =
 |opis grafiki        =
 |stopień grafika     = Nadbrygadier (naramiennik).svg
 |stopień             = [[nadbrygadier]]
 |data urodzenia      = [[2 lipca]] [[1946]]
 |miejsce urodzenia   = [[Zięby]]
 |data śmierci        =
 |miejsce śmierci     =
 |lata służby         =
 |siły zbrojne        = [[Plik:Logo-psp-nowe-wrzesien-2017.svg|20px]] [[Państwowa Straż Pożarna]]
 |jednostki           =
 |stanowiska          = [[Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej|komendant główny PSP]] (1997)
 |wojny i bitwy       =
 |późniejsza praca    =
 |odznaczenia         =
 |commons             =
}}
'''Ryszard Korzeniowski''' (ur. [[2 lipca]] [[1946]] w [[Zięby|Ziębach]]) – polski strażak, [[nadbrygadier]], [[Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej|komendant główny]] [[Państwowa Straż Pożarna|Państwowej Straży Pożarnej]] w 1997<ref name="biogov">{{Cytuj stronę | url = http://www.straz.gov.pl/panstwowa_straz_pozarna/ryszard_korzeniewski | tytuł = ''Ryszard Korzeniewski'' | opublikowany = straz.gov.pl | język = pl | data dostępu = 2016-02-24}}</ref>.

== Życiorys ==
11 listopada 1996 został mianowany na stopień nadbrygadiera. Od 3 stycznia do 30 września 1997 był komendantem głównym Państwowej Straży Pożarnej. W tym czasie doszło do tzw. [[Powódź tysiąclecia|powodzi tysiąclecia]] i komendant podał się do dymisji''ze względu na stan zdrowia''. Wcześniej był między innymi komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [[Koszalin]]ie<ref name="biogov"/>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Komendanci Główni PSP}}

{{SORTUJ:Korzeniowski, Ryszard}}
[[Kategoria:Nadbrygadierzy Państwowej Straży Pożarnej]]
[[Kategoria:Komendanci Główni Państwowej Straży Pożarnej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1946]]

title: Ryszard Korzeniowski

Data i miejsce urodzenia: 2 lipca 1946 · Zięby

Formacja: Państwowa Straż Pożarna

Stanowiska: komendant główny PSP (1997)


text:
# Jesuânia
Jesuânia – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Minas Gerais. Znajduje się w mezoregionie Sul e Sudoeste de Minas i mikroregionie São Lourenço.

title: Jesuânia

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Jesuânia
 |nazwa oryginalna             =
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             = Jesuânia
 |państwo                      = BR-MG
 |data założenia               = 1948
 |powierzchnia                 = 153,296
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 4 768<ref>[http://www.ibge.gov.br/home/estatistica/populacao/censo2010/tabelas_pdf/total_populacao_minas_gerais.pdf Censo Populacional 2010]</ref>
 |gęstość zaludnienia          = 31,1
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |współrzędne                  = 21°59′52″S 45°17′27″W
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Jesuânia''' – miasto i gmina w [[Brazylia|Brazylii]], w stanie [[Minas Gerais]]. Znajduje się w [[Mezoregion Sul e Sudoeste de Minas|mezoregionie Sul e Sudoeste de Minas]] i [[Mikroregion São Lourenço|mikroregionie São Lourenço]].

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Miasta w stanie Minas Gerais]]

title: Jesuânia

Państwo: Brazylia

Stan: Minas Gerais


text:
# Soutice
Soutice – gmina w Czechach, w powiecie Benešov, w kraju środkowoczeskim. Według danych Czeskiego Urzędu Statystycznego z dnia 1 stycznia 2023 liczyła 259 mieszkańców.

title: Soutice

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Soutice
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                =
 |jednostka                       = [[gmina]]
 |zdjęcie                         = Kostel sv. Jakuba Většího v Souticích.jpg
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Soutice_znak.jpg
 |flaga                           = Soutice_vlajka.jpg
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = kraj środkowoczeski
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Powiat Benešov|Benešov]]
 |1. jednostka tradycyjna         = [[Czechy (kraina)|Czechy]]
 |siedziba                        =
 |ISO 3166-2                      =
 |powierzchnia                    = 10,87 km²
 |rok                             = 2023
 |liczba ludności                 = 259
 |gęstość zaludnienia             =
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 257 63
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |nazwa 1. podziału               = obrębów ewidencyjnych
 |1. podział                      = 3
 |nazwa 2. podziału               = części gminy
 |2. podział                      = 3
 |nazwa 3. podziału               = gmin katastralnych
 |3. podział                      = 1
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      =
 |kod mapy                        = kraj środkowoczeski
 |współrzędne                     = 49°43′34″N 15°3′11″E
 |commons                         = Category:Soutice
 |www                             = http://www.soutice.cz
}}
'''Soutice''' – [[gmina]] w [[Czechy|Czechach]], w [[Powiat Benešov|powiecie Benešov]], w [[Kraj środkowoczeski|kraju środkowoczeskim]]. Według danych Czeskiego Urzędu Statystycznego z dnia 1 stycznia 2023 liczyła 259 mieszkańców<ref>{{Cytuj |autor = "Český statistický úřad" |tytuł = Počet obyvatel v obcích České republiky k 1.1.2023 |data = 2023-01-01 |data dostępu = 2023-08-31 |url = http://web.archive.org/web/20230523140316/https://www.czso.cz/documents/10180/191186757/1300722303.pdf/58801e7b-4f05-4470-908c-7295691d4dd2?version=1.3 |język = cs}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Powiat Benešov}}

[[Kategoria:Gminy w powiecie Benešov]]

title: Soutice

Herb: Flaga

Państwo: Czechy

Kraj: środkowoczeski

Powiat: Benešov

Kraina: Czechy


text:
# Wasilij Oriechow
Wasilij Wasiliewicz Oriechow, ros. Василий Васильевич Орехов (ur. 17 lub 29 września 1896 r. w rejonie Mceńska, zm. 6 lipca 1990 r. w Brukseli) – ochotnik w wojskach Białych podczas wojny domowej w Rosji, emigracyjny rosyjski działacz polityczno-społeczny

## Życiorys
Ukończył gimnazjum w Orle, a następnie studia na politechnice w Kijowie.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił ochotniczo do 113 Staroruskiego Pułku Piechoty. Podczas walk w Prusach Wschodnich został ciężko ranny. Był odznaczony Orderem Św. Jerzego. Po wyleczeniu skierowano go do 2 Batalionu Kolejowego, w którym po pewnym czasie objął dowództwo kompanii. Następnie został dowódcą improwizowanego pociągu pancernego. Po rewolucji lutowej 1917 r. walczył w szeregach 15 Batalionu Uderzeniowego. Ponownie został ranny w rejonie miasta Smorgonie. Po rewolucji październikowej 15 Batalion Uderzeniowy połączył się z I Korpusem Polskim gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Następnie W. W. Oriechow przystąpił do Armii Ochotniczej gen. Antona I. Denikina. Objął dowództwo pociągu pancernego „За честь Родины”, a potem kompanii kolejowej. W 1920 r. przeszedł na terytorium Polski, gdzie został internowany. Po wypuszczeniu na wolność udał się na Bałkany, a stamtąd na Krym, gdzie wstąpił do wojsk gen. Piotra N. Wrangla. Został starszym oficerem w 1 Kompanii Kolejowej generała Markowa. 8 lipca 1920 r. awansował do stopnia kapitana. W poł. listopada wraz z resztą wojsk Białych ewakuowany został do Gallipoli. Tam wydawał pismo „Галлиполи”. Był też jednym z założycieli Stowarzyszenia Gallipojczyków. Na emigracji zamieszkał na krótko w Bułgarii, po czym przeniósł się do Paryża, gdzie uczestniczył w Zebraniu Gallipojczyków. Wstąpił do Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego.
Na pocz. lat 20. próbował swoich sił w twórczości poetyckiej, wydając 2 zbiory wierszy pt. „Наступление” i „Пусть”. W styczniu 1929 r. zaczął wydawać pismo „Czasowoj”, które stało się centralnym organem prasowym białej emigracji rosyjskiej.
Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii w 1936 r., lewicowe władze francuskie wymogły na nim przeniesienie redakcji pisma do Brukseli. Sam W. W. Oriechow przybył początkowo do Hiszpanii do sztabu gen. Francisco Franco, zaś po powrocie do Brukseli pisał artykuły silnie wspierające frankistów. Pod wpływem tej propagandy wielu Białych Rosjan przedostało się nielegalnie do Hiszpanii, wstępując do wojsk frankistowskich (vide: Rosyjski oddział wojskowy gen. Franco).
W Brukseli W. W. Oriechow założył Rosyjskie Stowarzyszenie Narodowe. Ponadto był on przewodniczącym Komitetu Ochrony Rosyjskiego Cmentarza Wojskowego i Kaplicy w Mourmelon-le-Grand. Współzakładał też cerkiew prawosławną w Brukseli. W czasie okupacji niemieckiej Belgii w latach 1940–1944 pismo „Czasowoj” nie ukazywało się. Jego wydawanie zostało wznowione przez W. W. Oriechowa w 1947 r. W latach 70. i 80. stopniowo traciło na znaczeniu. Ostatnie numery aż do 1988 r. były wydawane osobistym wysiłkiem W. W. Oriechowa.

title: Wasilij Oriechow

wikitext:
'''Wasilij Wasiliewicz Oriechow''', [[język rosyjski|ros.]] Василий Васильевич Орехов (ur. 17 lub 29 września [[1896]] r. w rejonie [[Mceńsk]]a, zm. 6 lipca [[1990]] r. w [[Bruksela|Brukseli]]) – ochotnik w wojskach [[Biali (Rosja)|Białych]] podczas wojny domowej w [[Rosja|Rosji]], emigracyjny rosyjski działacz polityczno-społeczny

== Życiorys ==
Ukończył gimnazjum w [[Orzeł (miasto)|Orle]], a następnie studia na politechnice w [[Kijów|Kijowie]].

Po wybuchu [[I wojna światowa|I wojny światowej]] wstąpił ochotniczo do 113 Staroruskiego Pułku Piechoty. Podczas walk w [[Prusy Wschodnie|Prusach Wschodnich]] został ciężko ranny. Był odznaczony Orderem Św. Jerzego. Po wyleczeniu skierowano go do 2 Batalionu Kolejowego, w którym po pewnym czasie objął dowództwo kompanii. Następnie został dowódcą improwizowanego [[pociąg pancerny|pociągu pancernego]]. Po [[Rewolucja lutowa 1917|rewolucji lutowej]] 1917 r. walczył w szeregach 15 Batalionu Uderzeniowego. Ponownie został ranny w rejonie miasta [[Smorgonie]]. Po [[rewolucja październikowa|rewolucji październikowej]] 15 Batalion Uderzeniowy połączył się z [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpusem Polskim]] gen. [[Józef Dowbor-Muśnicki|Józefa Dowbora-Muśnickiego]]. Następnie W. W. Oriechow przystąpił do [[Armia Ochotnicza (Rosja)|Armii Ochotniczej]] gen. [[Anton Denikin|Antona I. Denikina]]. Objął dowództwo pociągu pancernego „За честь Родины”, a potem kompanii kolejowej. W 1920 r. przeszedł na terytorium [[Polska|Polski]], gdzie został internowany. Po wypuszczeniu na wolność udał się na [[Bałkany]], a stamtąd na [[Półwysep Krymski|Krym]], gdzie wstąpił do wojsk gen. [[Piotr Wrangel|Piotra N. Wrangla]]. Został starszym oficerem w 1 Kompanii Kolejowej generała Markowa. 8 lipca 1920 r. awansował do stopnia kapitana. W poł. listopada wraz z resztą wojsk [[Biali (Rosja)|Białych]] ewakuowany został do [[Gallipoli (półwysep)|Gallipoli]]. Tam wydawał pismo „Галлиполи”. Był też jednym z założycieli [[Stowarzyszenie Gallipojczyków|Stowarzyszenia Gallipojczyków]]. Na emigracji zamieszkał na krótko w [[Bułgaria|Bułgarii]], po czym przeniósł się do [[Paryż]]a, gdzie uczestniczył w Zebraniu Gallipojczyków. Wstąpił do [[Rosyjski Związek Ogólnowojskowy|Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego]].

Na pocz. lat 20. próbował swoich sił w twórczości poetyckiej, wydając 2 zbiory wierszy pt. „Наступление” i „Пусть”. W styczniu 1929 r. zaczął wydawać pismo „Czasowoj”, które stało się centralnym organem prasowym białej emigracji rosyjskiej.

Po wybuchu [[Hiszpańska wojna domowa|wojny domowej]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]] w 1936 r., lewicowe władze francuskie wymogły na nim przeniesienie redakcji pisma do [[Bruksela|Brukseli]]. Sam W. W. Oriechow przybył początkowo do Hiszpanii do sztabu gen. [[Francisco Franco]], zaś po powrocie do Brukseli pisał artykuły silnie wspierające frankistów. Pod wpływem tej propagandy wielu Białych Rosjan przedostało się nielegalnie do Hiszpanii, wstępując do wojsk frankistowskich (vide: [[Rosyjski oddział wojskowy gen. Franco]]).

W Brukseli W. W. Oriechow założył [[Rosyjskie Stowarzyszenie Narodowe]]. Ponadto był on przewodniczącym Komitetu Ochrony Rosyjskiego Cmentarza Wojskowego i Kaplicy w [[Mourmelon-le-Grand]]. Współzakładał też cerkiew prawosławną w Brukseli. W czasie okupacji niemieckiej [[Belgia|Belgii]] w latach 1940–1944 pismo „Czasowoj” nie ukazywało się. Jego wydawanie zostało wznowione przez W. W. Oriechowa w 1947 r. W latach 70. i 80. stopniowo traciło na znaczeniu. Ostatnie numery aż do 1988 r. były wydawane osobistym wysiłkiem W. W. Oriechowa.

== Bibliografia ==
* J. R. Romanow, В борьбе за Россию. Воспоминания, Moskwa 1999, {{ISBN|5-7117-0402-8}}.
* K. M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерал-лейтенанта А. А. Власова 1944–1945, Moskwa 2009

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.zarubezhje.narod.ru/mp/O_178.htm Biografia Wasilija W. Oriechowa (jęz. rosyjski)]
* [http://www.antibr.ru/albom/aa_0033.html Zdjęcie Wasilija W. Oriechowa (jęz. rosyjski)]
* [http://www.rusidea.org/?a=10003 Wywiad z Wasilijem W. Oriechowem w piśmie „Posiew” w 1979 r. (jęz. rosyjski)]
* {{Cytuj stronę | url = http://www.krasnov-ataman.ru/krasnov_stat_view.php?page=1&booki=7 | tytuł = List Wasilija W. Oriechowa do gen. Piotra N. Krasnowa (jęz. rosyjski) | opublikowany = krasnov-ataman.ru | archiwum = https://web.archive.org/web/20100708062030/http://www.krasnov-ataman.ru/krasnov_stat_view.php?page=1&booki=7 | zarchiwizowano = 2010-07-08}}

{{SORTUJ:Oriechow, Wasilij}}
[[Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji)]]
[[Kategoria:Biali emigranci rosyjscy]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Brukselą]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1896]]
[[Kategoria:Zmarli w 1990]]


text:
# Kōji Kondō
Kōji Kondō (jap. 近藤浩治 Kondō Kōji) (ur. 13 sierpnia 1961 w Nagoi) – japoński kompozytor muzyki do gier komputerowych i reżyser dźwięku. Od 1984 roku pracuje w Nintendo. Najlepiej znany jest z licznych utworów napisanych na potrzeby gier z serii Mario oraz The Legend of Zelda.
Lekcje gry na keyboardzie brał od piątego roku życia. Jako nastolatek szlifował swoje umiejętności, grywając w zespole jazzowo-rockowym. Studiował na uniwersytecie w Uniwersytecie Sztuki w Osace. Mimo swoich umiejętności nie uważał muzyki za sposób zarobku. Zdobywał jednak doświadczenie, używając do komponowania nie tylko klawiszy, ale i komputera. Na ostatnim roku studiów złożył pozytywnie rozpatrzoną aplikację do Nintendo. Zadebiutował ścieżką dźwiękową do gier Vs.Golf i Punch-Out!!. Sławę zdobył muzyką do gier Super Mario Bros. (1985) i The Legend of Zelda (1986). Ostatnią ścieżką dźwiękową napisaną wyłącznie przez niego była muzyka do The Legend of Zelda: Ocarina of Time (1998). Przy kolejnych produkcjach współpracował z innymi muzykami.

title: Kōji Kondō

wikitext:
{{inne znaczenia|kompozytora|[[Kōji Kondō (piłkarz)|Kōji Kondō]] – piłkarz}}
{{Artysta muzyczny infobox
 |nazwa                 = Kōji Kondō
 |nazwa oryginalna      =
 |zdjęcie               = Kōji Kondō 2015 (cropped).jpg
 |opis zdjęcia          = Kōji Kondō w 2015 roku
 |alt zdjęcia           =
 |imię i nazwisko       =
 |pseudonim             =
 |data urodzenia        = 13 sierpnia 1961
 |miejsce urodzenia     = [[Nagoja]], Japonia
 |data śmierci          =
 |miejsce śmierci       =
 |instrument            = [[Pianino]], [[organy elektroniczne]], [[keyboard]], [[syntezator]]y
 |typ głosu             =
 |gatunek               = Muzyka w grach komputerowych, [[Chiptune]]
 |zawód                 = kompozytor, pianista, projektant dźwiękowy, reżyser dźwięku
 |aktywność             = 1983-nadal
 |wydawnictwo           =
 |powiązania            = [[Toru Minegishi]], [[Mahito Yokota]]
 |współpracownicy       =
 |wyróżniony instrument =
 |zespół                =
 |odznaczenia           =
 |faksymile             =
 |opis faksymile        =
 |commons               = Category:Koji Kondo
 |www                   =
}}
{{nihongo|'''Kōji Kondō'''|近藤浩治|Kondō Kōji}} (ur. [[13 sierpnia]] [[1961]] w [[Nagoja|Nagoi]]) – japoński [[kompozytor]] muzyki do [[gra komputerowa|gier komputerowych]] i reżyser dźwięku. Od 1984 roku pracuje w Nintendo. Najlepiej znany jest z licznych utworów napisanych na potrzeby gier z serii ''[[Mario]]'' oraz ''[[The Legend of Zelda (seria)|The Legend of Zelda]]''.

Lekcje gry na keyboardzie brał od piątego roku życia. Jako nastolatek szlifował swoje umiejętności, grywając w zespole jazzowo-rockowym. Studiował na uniwersytecie w Uniwersytecie Sztuki w [[Osaka|Osace]]. Mimo swoich umiejętności nie uważał muzyki za sposób zarobku. Zdobywał jednak doświadczenie, używając do komponowania nie tylko klawiszy, ale i komputera. Na ostatnim roku studiów złożył pozytywnie rozpatrzoną aplikację do Nintendo. Zadebiutował ścieżką dźwiękową do gier ''Vs.Golf'' i ''Punch-Out!!''. Sławę zdobył muzyką do gier ''[[Super Mario Bros.]]'' (1985) i ''[[The Legend of Zelda]]'' (1986). Ostatnią ścieżką dźwiękową napisaną wyłącznie przez niego była muzyka do ''[[The Legend of Zelda: Ocarina of Time]]'' (1998). Przy kolejnych produkcjach współpracował z innymi muzykami<ref>{{Cytuj |tytuł = VGL: Koji Kondo Interview |czasopismo = Wired |data dostępu = 2021-04-07 |issn = 1059-1028 |url = https://www.wired.com/2007/03/vgl-koji-kondo-/ |język = en}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Kondō, Kōji}}
[[Kategoria:Japońscy kompozytorzy muzyki do gier komputerowych]]
[[Kategoria:Mario]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Nagoi]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1961]]

title: Kōji Kondō

Data i miejsce urodzenia: 13 sierpnia 1961 · Nagoja, Japonia

Instrumenty: Pianino, organy elektroniczne, keyboard, syntezatory

Gatunki: Muzyka w grach komputerowych, Chiptune

Powiązania: Toru Minegishi, Mahito Yokota


text:
# SN 2011gp
SN 2011gp – supernowa typu II odkryta 30 września 2011 roku w galaktyce UGC 3119. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 18,40m.

title: SN 2011gp

wikitext:
{{koordynaty astronomiczne|4|39|08|04|11|31|51|6}}
{{Supernowa infobox
 | nazwa = SN 2011gp
 | zdjęcie =
 | opis =
 | odkrywca = Howerton i inni{{r|vizier}}
 | dzień = 30 września
 | rok = 2011{{r|vizier}}
 | typ = II{{r|vizier}}
 | SNRtyp =
 | galaktyka = UGC 3119{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | gwiazdozbiór =
 | rektascensja = {{RA|4|39|08,04}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | deklinacja = {{DEC|11|31|51,6}}{{r|vizier}}{{r|Barbon, 1999}}
 | odl_ly =
 | odl_pc =
 | jas_max = 18,40
 | przodek =
 | typ_przodka =
 | masa_przodka =
 | uwagi =
}}
'''SN 2011gp''' – [[supernowa]] typu II odkryta 30 września 2011 roku w galaktyce [[UGC 3119]]{{r|vizier}}. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 18,40{{magnitudo}}{{r|Barbon, 1999}}{{r|cbat}}.

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="cbat">{{cytuj stronę|url=http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html|tytuł=List of Supernovae|opublikowany=IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams|język=en|data dostępu=2011-11-02}}</ref>
* <ref name="Barbon, 1999">{{cytuj pismo|nazwisko=Barbon|imię=R.|nazwisko2=Buondí|imię2=V.|nazwisko3=Cappellaro|imię3=E.|nazwisko4=Turatto|imię4=M.|tytuł=The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after|czasopismo=Astronomy and Astrophysics Supplement|wydawca=NASA ADS|wolumin=139|strony=531-536|język=en|data=1999-11|url=https://heasarc.gsfc.nasa.gov/W3Browse/all/asiagosn.html|doi=10.1051/aas:1999404}}</ref>
* <ref name="vizier">{{cytuj stronę|url=http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR?-source=B/sn|tytuł=Asiago Supernova Catalogue (5802 rows)|data=2011-12-11|opublikowany=vizier.u-strasbg.fr|język=en|data dostępu=2011-12-27}}</ref>
}}

[[Kategoria:Supernowe zaobserwowane w 2011 roku]]

title: SN 2011gp

Odkrywca: Howerton i inni

Data odkrycia: 30 września 2011

Typ supernowej: II


text:
# Stanisław Żytkiewicz
Stanisław Leon Żytkiewicz (ur. 6 czerwca 1889 w Boguchwale, zm. 4 kwietnia 1956 tamże) – polski duchowny katolicki, kapelan Legionów Polskich, proboszcz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

## Życiorys
Stanisław Żytkiewicz urodził się w wielodzietnej rodzinie organisty Wiktora. W latach 1896–1900 uczęszczał do Szkoły Ludowej w Boguchwale. Tam też w 1910 eksternistycznie ukończył I Gimnazjum w Rzeszowie. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął naukę w Seminarium Duchownym w Przemyślu. Święcenia kapłańskie przyjął w czerwcu 1914. Jako seminarzysta uczestniczył czynnie w rodzącym się ruchu niepodległościowym. Przyjaciel Leopolda Lisa-Kuli, był kapelanem rzeszowskiej Komendy Okręgowej Związku Strzeleckiego.
Po wybuchu wojny Leopold Lis-Kula zorganizował oddział Strzelców udający się w rejon koncentracji do Krakowa. 5 sierpnia 1914 Stanisław Żytkiewicz po uprzednim uzyskaniu zgody biskupa wyruszył z oddziałem. Oddział Lisa-Kuli dołączył jako 4 kompania batalionu Ryszarda Trojanowskiego. Stanisław Żytkiewicz rozpoczął z nim kampanię wojenną 14 sierpnia. Po decyzji o powstaniu Legionów Polskich przy Armii Austro-Węgierskiej na początku września 1914 Żytkiewicz został powołany na stanowisko Kapelana I Brygady Legionów. 4 września, przed wyruszeniem na front, w czasie pierwszej mszy świętej przyjął uroczystą przysięgę od ponad 3500 Legionistów. W uroczystości brali także udział członkowie Naczelnego Komitetu Narodowego, władze miasta Krakowa oraz dowództwo Komendy Kraków. W dniu następnym udał się z Komendą Legionów do znajdujących się w Kielcach polskich oddziałów. Tam powtórzono uroczystość zaprzysiężenia. Pod koniec września po 3 tygodniach prac organizacyjnych Stanisław Żytkiewicz w końcu ponownie dołączył do VI batalionu rzeszowskiego, którego został kapelanem. 9 października 1914 rozkazem komendanta Józefa Piłsudskiego razem z 134 żołnierzami otrzymał patent oficerski i stopień podporucznika.
W listopadzie 1914 udało się Żytkiewiczowi uzyskać bezpośredni przydział na stanowisko kapelana VI Batalionu przy oddziale dowodzonym przez Leopolda Lisa-Kulę. Z VI batalionem przeszedł cały legionowy szlak przez linię Nidy, Lubelszczyznę, Wołyń. Poświęcenie w pomocy rannym i duchowej posłudze żołnierzom zostało docenione przez Komendę Legionów. 15 września 1915 odznaczono księży kapelanów Stanisława Żytkiewicza i Władysława Antosza Krzyżami Zasługi Wojskowej. Prawie rok później, 6 sierpnia 1916, otrzymał z rąk Komendanta najbardziej cenione przez legionistów odznaczenie ustanowione przez Józefa Piłsudskiego – odznakę „Za wierną służbę”.
Po odzyskaniu niepodległości ksiądz Stanisław Żytkiewicz został mianowany Dziekanem Okręgu. Od 1 lutego 1919 był proboszczem dywizji Grupy Gen. Jędrzejowskiego. W czasie walk z Ukraińcami na wiosnę 1919 ksiądz Stanisław pełnił funkcję kapelana załogi obrońców Lwowa. Był tam w momencie śmierci jego przyjaciela z lat rzeszowskich, pułkownika Lisa-Kuli. To właśnie ksiądz Stanisław odprowadził kondukt pogrzebowy na cmentarz w Rzeszowie. W 1920 w czasie wojny z bolszewikami był dziekanem Frontu Południowo-Wschodniego (10 lipca – 6 sierpnia), Frontu Środkowego (6–15 sierpnia), Grupy Uderzeniowej i 2 Armii (18 sierpnia –16 września). Walki z bolszewikami i ich okrucieństwo wpłynęło na psychikę Żytkiewicza.
16 grudnia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu proboszcza z 18. lokatą wśród kapelanów wyznania rzymskokatolickiego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu proboszcza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 18. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego, a jego oddziałem macierzystym była wówczas Kuria Biskupia.
W latach 1922–1924 pracował na stanowisku dziekana Okręgu Korpusu Nr III. W latach 1927–1928 studiował filozofię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Z czasem dawały się coraz mocniej we znaki tragiczne lata wojen 1914–1920. Stan zdrowia psychicznego księdza Stanisław systematycznie ulegał pogorszeniu. Niewiele pomagały kuracje lecznicze w Krynicy i we Włoszech. Jeszcze na krótko ksiądz Stanisław objął stanowisko Kapelana Kurii Polowej 1937. W tym samym roku w grudniu znalazł się w szpitalu psychiatrycznym. 31 stycznia 1938 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Boguchwały, gdzie żył w biedzie i zmarł w wyniku pożaru w nocy z 3 na 4 kwietnia 1956. Został pochowany na cmentarzu w Boguchwale w grobowcu miejscowego proboszcza ks. kan. Władysława Purzyckiego.

## Upamiętnienie
Uchwałą nr XLV.568.2017 z dnia 31 sierpnia 2017 Rada Miejska w Boguchwale ustanowiła ulicę ks. Stanisława Żytkiewicza. 11 listopada 2021 przy ulicy Przemysłowej w Boguchwale odsłonięto popiersie ks. Stanisława Żytkiewicza.

## Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7068 – 17 maja 1922[10]
- Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931[11]
- Krzyż Walecznych po raz pierwszy w 1921, nr 11961[12]
- Złoty Krzyż Zasługi –  6 marca 1934[13]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Odznaka „Za wierną służbę” (1916)
- Krzyż Legionowy
- Krzyż Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry, 1915)
- Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry, 1915)[14]

title: Stanisław Żytkiewicz

wikitext:
{{Żołnierz infobox
 |imię i nazwisko      = Stanisław Leon Żytkiewicz
 |imię i nazwisko org  =
 |pseudonim            =
 |rodzaj wojsk         = lądowe
 |zwycięstwa           =
 |grafika              = Stanisław Żytkiewicz.png
 |opis grafiki         =
 |stopień grafika      = PL Epolet pplk.svg
 |stopień              = proboszcz
 |data urodzenia       = 6 stycznia 1889
 |miejsce urodzenia    = [[Boguchwała]], [[Austro-Węgry]]
 |data śmierci         = 4 kwietnia 1956
 |miejsce śmierci      = [[Boguchwała]], [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|PRL]]
 |lata służby          = 1914–1938
 |siły zbrojne         = [[Armia Austro-Węgier|cesarska i królewska Armia]]
[[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie]]
 |formacja             =
 |jednostki            = [[Dowództwo Okręgu Korpusu Nr III]]
 |stanowiska           = kapelan brygady
dziekan frontu
dziekan armii
dziekan okręgu korpusu
 |wojny i bitwy        = [[I wojna światowa]]
[[wojna polsko-ukraińska]]
[[wojna polsko-bolszewicka]]
 |późniejsza praca     =
 |odznaczenia          = {{order|VM|KS}} {{order|KN|KN}} {{order|KW|1}} {{order|KZ|IIRPZ}} {{order|MW1918-21}} {{order|MDON}} {{order|KZW}} {{order|OFJ|K}}
{{order|PL-OZWS}} {{order|PL-KL}}
 |commons              = Category:Stanisław Żytkiewicz
 |wikiźródła           =
 |wikicytaty           =
}}
'''Stanisław Leon Żytkiewicz''' (ur. [[6 czerwca]] [[1889]] w [[Boguchwała|Boguchwale]], zm. [[4 kwietnia]] [[1956]] tamże) – polski duchowny katolicki, kapelan [[Legiony Polskie (1914–1918)|Legionów Polskich]], proboszcz [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]], [[Kawalerowie Virtuti Militari 1914–1921|kawaler Orderu Virtuti Militari]].

[[Plik:Tomb of Władysław Purzycki and Stanisław Żytkiewicz at cemetery in Boguchwała (2021)a.jpg|thumb|240px|Nagrobek ks. Stanisława Żytkiewicza]]
[[Plik:Bust of Stanisław Żytkiewicz in Boguchwała (2021)a.jpg|thumb|240px|Popiersie ks. Stanisława Żytkiewicza]]
== Życiorys ==
Stanisław Żytkiewicz urodził się w wielodzietnej rodzinie organisty Wiktora. W latach 1896–1900 uczęszczał do Szkoły Ludowej w Boguchwale. Tam też w 1910 eksternistycznie<ref>Z powodu słabego stanu zdrowia i ciężkiej choroby płuc.</ref> ukończył [[I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie|I Gimnazjum]] w [[Rzeszów|Rzeszowie]]. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął naukę w [[Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu|Seminarium Duchownym]] w [[Przemyśl]]u. Święcenia kapłańskie przyjął w czerwcu 1914. Jako seminarzysta uczestniczył czynnie w rodzącym się ruchu niepodległościowym. Przyjaciel [[Leopold Lis-Kula|Leopolda Lisa-Kuli]], był kapelanem rzeszowskiej Komendy Okręgowej [[Związek Strzelecki|Związku Strzeleckiego]].

Po wybuchu wojny Leopold Lis-Kula zorganizował oddział Strzelców udający się w rejon koncentracji do [[Kraków|Krakowa]]. 5 sierpnia 1914 Stanisław Żytkiewicz po uprzednim uzyskaniu zgody biskupa wyruszył z oddziałem. Oddział Lisa-Kuli dołączył jako 4 kompania batalionu [[Mieczysław Ryś-Trojanowski|Ryszarda Trojanowskiego]]. Stanisław Żytkiewicz rozpoczął z nim kampanię wojenną 14 sierpnia. Po decyzji o powstaniu Legionów Polskich przy [[Armia Austro-Węgier|Armii Austro-Węgierskiej]] na początku września 1914 Żytkiewicz został powołany na stanowisko Kapelana [[I Brygada Legionów Polskich|I Brygady Legionów]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych | czasopismo = Kronika Dyecezyi Przemyskiej | wolumin = Z. 3 | strony = 33 | data = 1915 | url = https://kbc.krosno.pl/publication/4734}}</ref>. 4 września, przed wyruszeniem na front, w czasie pierwszej mszy świętej przyjął uroczystą przysięgę od ponad 3500 Legionistów. W uroczystości brali także udział członkowie [[Naczelny Komitet Narodowy|Naczelnego Komitetu Narodowego]], władze miasta Krakowa oraz dowództwo Komendy Kraków. W dniu następnym udał się z Komendą Legionów do znajdujących się w [[Kielce|Kielcach]] polskich oddziałów. Tam powtórzono uroczystość zaprzysiężenia. Pod koniec września po 3 tygodniach prac organizacyjnych Stanisław Żytkiewicz w końcu ponownie dołączył do VI batalionu rzeszowskiego, którego został kapelanem. 9 października 1914 rozkazem komendanta [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]] razem z 134 żołnierzami otrzymał patent oficerski i stopień podporucznika<ref>{{cytuj stronę| url = https://web.archive.org/web/20100615085948/http://jozwa22.republika.pl/14/dokumenty.htm| tytuł = Pierwsze nominacje oficerskie w 1 Pułku Piechoty Legionów podczas postoju oddziałów Komendanta Piłsudskiego w Jakubowicach – 9.X.1914 r. |data dostępu =2008-07-26| autor = Marek Piotrowicz| język = pl}} ''Oleandry'' nr 14, Kielce, grudzień 2004.</ref>.

W listopadzie 1914 udało się Żytkiewiczowi uzyskać bezpośredni przydział na stanowisko kapelana VI Batalionu przy oddziale dowodzonym przez Leopolda Lisa-Kulę. Z VI batalionem przeszedł cały legionowy szlak przez linię Nidy, Lubelszczyznę, Wołyń. Poświęcenie w pomocy rannym i duchowej posłudze żołnierzom zostało docenione przez Komendę Legionów. 15 września 1915 odznaczono księży kapelanów Stanisława Żytkiewicza i Władysława Antosza [[Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria)|Krzyżami Zasługi Wojskowej]]<ref>Według Jana Lucjana Wyciślaka. August Krasicki podaje natomiast 25 września 1915, że w "Verordnungsblacie" z 15 września są wymienione następujące odznaczenia dekoracjami oficerów Legionów: order Żelaznej Korony III kl.: ppłk [[Kazimierz Sosnkowski|Sosnkowski Kazimierz]], mjr [[Leon Berbecki|Berbecki Leon]]. Krzyż Rycerski Franciszka Józefa: ks. kapelan Antosz Władysław i ks. Stanisław Żytkiewicz, dr Wojciech Rogalski. Krzyże Zasługi Wojskowej: mjr. [[Witold Ścibor-Rylski|Rylski Witold]], ppłk [[Marian Januszajtis-Żegota]], kom. szw. Brzeziński Jan, ppłk [[Bolesław Roja]], kpt. [[Czesław Młot-Fijałkowski]], por. Mieczysław Ścieżyński, Józef por. Suski, ppłk I Brygady [[Edward Rydz-Śmigły|Edward Śmigły-Rydz]], kpt. [[Stanisław Burhardt-Bukacki]].</ref>. Prawie rok później, 6 sierpnia 1916, otrzymał z rąk Komendanta najbardziej cenione{{według kogo|data=2025-06}} przez legionistów odznaczenie ustanowione przez Józefa Piłsudskiego – [[Odznaka „Za wierną służbę”|odznakę „Za wierną służbę”]].

Po odzyskaniu niepodległości ksiądz Stanisław Żytkiewicz został mianowany Dziekanem Okręgu. Od 1 lutego 1919 był proboszczem dywizji Grupy Gen. Jędrzejowskiego<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Rozkazy Ministra Spraw Wojskowych. 1550 | czasopismo = Dziennik Rozkazów Wojskowych | wolumin = 48 | strony = 1143 | data = 3 maja 1919 | url = https://www.sbc.org.pl/publication/11890}}</ref>. W czasie walk z Ukraińcami na wiosnę 1919 ksiądz Stanisław pełnił funkcję kapelana załogi obrońców [[Lwów|Lwowa]]. Był tam w momencie śmierci jego przyjaciela z lat rzeszowskich, pułkownika Lisa-Kuli. To właśnie ksiądz Stanisław odprowadził kondukt pogrzebowy na cmentarz w Rzeszowie. W 1920 w czasie wojny z bolszewikami był dziekanem [[Front Środkowy (1920)|Frontu Południowo-Wschodniego]] (10 lipca – 6 sierpnia), [[Front Środkowy (1920)|Frontu Środkowego]] (6–15 sierpnia), Grupy Uderzeniowej i [[2 Armia (II RP)|2 Armii]] (18 sierpnia –16 września). Walki z bolszewikami i ich okrucieństwo wpłynęło na psychikę Żytkiewicza.

16 grudnia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu proboszcza z 18. lokatą wśród kapelanów wyznania rzymskokatolickiego{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 42 z 24 grudnia 1921 roku, s. 1634}}. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu proboszcza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 18. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego, a jego oddziałem macierzystym była wówczas Kuria Biskupia{{odn|Lista starszeństwa|1922|s=405}}.
{{osobny artykuł|Tytulatura duchowieństwa wojskowego II RP}}
W latach 1922–1924 pracował na stanowisku dziekana [[Okręg Korpusu Nr III|Okręgu Korpusu Nr III]]. W latach 1927–1928 studiował filozofię na Wydziale Teologicznym [[Uniwersytet Warszawski|Uniwersytetu Warszawskiego]]. Z czasem dawały się coraz mocniej we znaki tragiczne lata wojen 1914–1920. Stan zdrowia psychicznego księdza Stanisław systematycznie ulegał pogorszeniu. Niewiele pomagały kuracje lecznicze w [[Krynica-Zdrój|Krynicy]] i we [[Włochy|Włoszech]]. Jeszcze na krótko ksiądz Stanisław objął stanowisko Kapelana Kurii Polowej 1937. W tym samym roku w grudniu znalazł się w szpitalu psychiatrycznym. 31 stycznia 1938 został przeniesiony w [[stan spoczynku]].

Po zakończeniu [[II wojna światowa|II wojny światowej]] powrócił do Boguchwały, gdzie żył w biedzie i zmarł w wyniku pożaru w nocy z 3 na 4 kwietnia 1956. Został pochowany na cmentarzu w Boguchwale w grobowcu miejscowego proboszcza ks. kan. Władysława Purzyckiego.

== Upamiętnienie ==
Uchwałą nr XLV.568.2017 z dnia 31 sierpnia 2017 Rada Miejska w Boguchwale ustanowiła ulicę ks. Stanisława Żytkiewicza<ref>{{Cytuj stronę | url = https://www.boguchwala.pl/365-/4913-wazne/7761-nowe-nazwy-ulic-w-boguchwale-juz-funkcjonuja.html | tytuł = Nowe nazwy ulic w Boguchwale już funkcjonują | autor = Tomasz Sitek | data = 2017-10-17 | opublikowany = boguchwala.pl | data dostępu = 2021-11-13}}</ref>. 11 listopada 2021 przy ulicy Przemysłowej w Boguchwale odsłonięto popiersie ks. Stanisława Żytkiewicza<ref>{{Cytuj stronę | url = https://rzeszow.ipn.gov.pl/pl8/aktualnosci/154240,W-103-rocznice-odzyskania-przez-Polske-niepodleglosci-uczczono-pamiec-ks-pplk-St.html | tytuł = W 103. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości uczczono pamięć ks. ppłk. Stanisława Żytkiewicza | data = 2021 | opublikowany = rzeszow.ipn.gov.pl | data dostępu = 2021-11-13}}</ref>.

== Ordery i odznaczenia ==
* Krzyż Srebrny [[Order Virtuti Militari|Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] nr 7068 – 17 maja 1922{{odn|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr 1 z 4 stycznia 1923 roku, s. 8 – wskazany jako ppłk. ks. Zytkiewicz Stanisław}}
* [[Krzyż i Medal Niepodległości|Krzyż Niepodległości]] – 13 kwietnia 1931<ref>{{Monitor Polski|1931|87|137}} „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.</ref>
* [[Krzyż Walecznych]] po raz pierwszy w 1921, nr 11961<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1741 z 1 czerwca 1921 r. „w uznaniu bohaterskiego wypełnienia obowiązków duszpasterskich względem wojska wobec wroga, w czasie kampanji roku 1920-go” | czasopismo = Dziennik Personalny | wolumin = Nr 26 | strony = 1057 | data = 2 lipca 1921 | url = https://www.wbc.poznan.pl/publication/47447}}</ref>
* Złoty [[Krzyż Zasługi]] –  6 marca 1934<ref>{{Monitor Polski|1934|64|97}} „za zasługi na polu pracy duszpasterskiej w wojsku”.</ref>
* [[Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921]]
* [[Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]
* [[Odznaka „Za wierną służbę”]] (1916)
* [[Krzyż Legionowy]]
* [[Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria)|Krzyż Zasługi Wojskowej]] (Austro-Węgry, 1915)
* Krzyż Kawalerski [[Order Franciszka Józefa|Orderu Franciszka Józefa]] (Austro-Węgry, 1915)<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Duchowieństwo katolickie w armii austriackiej | czasopismo = [[Głos Rzeszowski]] | wolumin = Nr 6 | strony = 3 | data = 30 stycznia 1916 | url = https://www.pbc.rzeszow.pl/publication/1978}}</ref>

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{Cytuj stronę|url=http://www.wbc.poznan.pl/publication/47164|tytuł=Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych|data dostępu=2016-02-15|odn={{odn/id|Dz. Pers. MSWojsk.|loc=Nr}}}}
* {{Cytuj książkę|tytuł=Lista starszeństwa oficerów zawodowych|miejsce=Warszawa|rok=1922|wydawca=[[Ministerstwo Spraw Wojskowych]]|odn={{odn/id|Lista starszeństwa|1922}}}}
* {{cytuj stronę| url = https://web.archive.org/web/20100615085948/http://jozwa22.republika.pl/14/dokumenty.htm| tytuł = Pierwsze nominacje oficerskie w 1 Pułku Piechoty Legionów podczas postoju oddziałów Komendanta Piłsudskiego w Jakubowicach – 9.X.1914 r. |data dostępu =2008-07-26| autor = Marek Piotrowicz| język = pl}} ''Oleandry'' nr 14, Kielce, grudzień 2004.
* [[August Krasicki]] ''Dziennik z kampanii rosyjskiej 1914–1926,'' Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1988.
* Felicjan Sławoj Składkowski, ''Moja służba w brygadzie. Pamiętnik polowy,'' Bellona Warszawa 1990.
* Jan Lucjan Wyciślak, [http://web.archive.org/web/*/http://www.historycy.pl/Strony/Artykuly/2004%2003/Kapelan.html Kapelan od Piłsudskiego] .

{{Kontrola autorytatywna}}

{{SORTUJ:Żytkiewicz, Stanisław}}
[[Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie]]
[[Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu]]
[[Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914)]]
[[Kategoria:Kapelani Legionów Polskich 1914–1918]]
[[Kategoria:Kapelani Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej]]
[[Kategoria:Kapelani Wojska Polskiego w wojnie polsko-ukraińskiej]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Boguchwale]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Rzeszowem]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Legionowym]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości]]
[[Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921]]
[[Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za wierną służbę”]]
[[Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Pochowani w Boguchwale]]
[[Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej]]
[[Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa]]
[[Kategoria:Proboszczowie Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1889]]
[[Kategoria:Zmarli w 1956]]

title: Stanisław Leon Żytkiewicz

Data i miejsce urodzenia: 6 stycznia 1889 · Boguchwała, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci: 4 kwietnia 1956 · Boguchwała, PRL

Siły zbrojne: cesarska i królewska Armia · Wojsko Polskie

Jednostki: Dowództwo Okręgu Korpusu Nr III

Stanowiska: kapelan brygady · dziekan frontu · dziekan armii · dziekan okręgu korpusu

Główne wojny i bitwy: I wojna światowa · wojna polsko-ukraińska · wojna polsko-bolszewicka


text:
# Saint-Benoît (Aude)
Saint-Benoît – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aude.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 90 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 4 osoby/km² (wśród 1545 gmin Langwedocji-Roussillon Saint-Benoît plasuje się na 811. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 325.).

title: Saint-Benoît (Aude)

wikitext:
{{Jednostka administracyjna infobox
 |nazwa                           = Saint-Benoît
 |nazwa oryginalna                =
 |dopełniacz nazwy                = gminy Saint-Benoît
 |jednostka                       = miejscowość i gmina
 |zdjęcie                         =
 |opis zdjęcia                    =
 |alt zdjęcia                     =
 |herb                            = Blason ville fr Saint-Benoît (Aude).svg
 |flaga                           =
 |hymn                            =
 |dewiza                          =
 |państwo                         = Oksytania
 |1. jednostka administracyjna    =
 |2. jednostka administracyjna    = [[Aude]]
 |3. jednostka administracyjna    = [[Okręg Limoux|Limoux]]
 |siedziba                        =
 |nazwa kodu statystycznego       = [[Institut national de la statistique et des études économiques|INSEE]]
 |kod statystyczny                = 11333
 |powierzchnia                    = 22,5 km²
 |rok                             = 1990
 |liczba ludności                 = 90
 |gęstość zaludnienia             = 4 os./km²
 |numer kierunkowy                =
 |kod pocztowy                    = 11230
 |tablice rejestracyjne           =
 |adres urzędu                    =
 |plan                            =
 |mapa                            =
 |nazwa mapy                      = Francji
 |kod mapy                        = Aude
 |współrzędne                     = 43°1′N 2°4′E
 |commons                         =
 |www                             =
}}
'''Saint-Benoît''' – miejscowość i gmina we [[Francja|Francji]], w regionie [[Oksytania (region)|Oksytania]], w departamencie [[Aude]].

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 90 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 4 osoby/km² (wśród 1545 gmin [[Langwedocja-Roussillon|Langwedocji-Roussillon]] Saint-Benoît plasuje się na 811. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 325.).

== Bibliografia ==
* {{Insee}}

{{Okręg Limoux}}

[[Kategoria:Miejscowości w departamencie Aude]]

title: Saint-Benoît

Państwo: Francja

Region: Oksytania

Departament: Aude

Okręg: Limoux

• gęstość: 4 os./km²


text:
# Anna Dąbrowska (lekkoatletka)
Anna Maria Dąbrowska (ur. 9 maja 1959) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w skoku wzwyż, medalistka mistrzostw Polski, rekordzistka Polski.

## Kariera sportowa
Była zawodniczką Piasta Gliwice.
W 1977 została wicemistrzynią Polski seniorek na otwartym stadionie w skoku wzwyż.
8 sierpnia 1976 poprawiła wynikiem 1,83 rekord Polski w skoku wzwyż (rekord ten wyrównała następnie 29 maja 1977). 30 stycznia 1977 poprawiła wynikiem 1,81 halowy rekord Polski w skoku wzwyż.
Rekord życiowy w skoku wzwyż: 1,85 (4.09.1977).

title: Anna Dąbrowska (lekkoatletka)

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Anna Dąbrowska
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = lekkoatletyka
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            =
 |miejsce urodzenia         =
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    =
{{Medalista infobox/reprezentacja|POL}}
{{Medalista infobox/nagłówek|[[Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce|Mistrzostwa Polski]]|L}}
{{Medalista infobox/wiersz|2|[[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1977|Bydgoszcz 1977]]|skok wzwyż}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Anna Maria Dąbrowska''' (ur. 9 maja 1959<ref name="encystat">''Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki 1919-1994'', wyd. Warszawa 1994, s. 197</ref>) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w [[Skok wzwyż|skoku wzwyż]], medalistka mistrzostw Polski, rekordzistka Polski.

== Kariera sportowa ==
Była zawodniczką Piasta Gliwice.

W [[Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1977|1977]] została wicemistrzynią Polski seniorek na otwartym stadionie w skoku wzwyż<ref>Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha ''Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece'', wyd. Bydgoszcz 2011, s. 361</ref>.

8 sierpnia 1976 poprawiła wynikiem 1,83 rekord Polski w skoku wzwyż (rekord ten wyrównała następnie 29 maja 1977)<ref>Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha ''Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012'', wyd. Zamość 2013, s. 243</ref>. 30 stycznia 1977 poprawiła wynikiem 1,81 halowy rekord Polski w skoku wzwyż<ref>[https://pzla.pl/aktualnosci/7601-rozwoj-halowego-rekordu-polski-w-skoku-wzwyz-kobiet ''Rozwój halowego rekordu Polski w skoku wzwyż kobiet'']</ref>.

Rekord życiowy w skoku wzwyż: 1,85 (4.09.1977)<ref name="encystat" />.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Dąbrowska, Anna}}
[[Kategoria:Lekkoatleci Piasta Gliwice]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1959]]
[[Kategoria:Polscy skoczkowie wzwyż]]

title: · Anna Dąbrowska

title: Dorobek medalowy

srebro: Bydgoszcz 1977 · skok wzwyż


text:
# Nihility
Nihility – drugi album studyjny polskiej grupy deathmetalowej Decapitated. Wydany został 19 lutego 2002 roku nakładem Earache Records. W celach promocyjnych zrealizowany został również teledysk do utworu pt. "Spheres of Madness", okładkę płyty wykonał natomiast Jacek Wiśniewski grafik współpracujący m.in. z zespołem Vader i Krisiun. Wkrótce po premierze muzycy wystąpili na festiwalu Ozzfest w Katowicach grając u boku grup Tool, Slayer i Ozzy'ego Osbourne'a.
Podczas sesji nagraniowej gitarzysta Wacław "Vogg" Kiełtyka zastosował gitary firmy Ran z przystawkami EMG-81 i wzmacniacze Mesa Boogie Triple Rectifier, Crate Excalibur i Marshall Valvestate.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
| Nr | Tytuł utworu                           | Słowa             | Muzyka                                                             | Długość |
| -- | -------------------------------------- | ----------------- | ------------------------------------------------------------------ | ------- |
| 1. | „Perfect Dehumanisation (The Answer?)” | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 5:25    |
| 2. | „Eternity Too Short”                   | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 4:32    |
| 3. | „Mother War”                           | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 4:08    |
| 4. | „Nihility (Anti-Human Manifesto)”      | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 4:59    |
| 5. | „Names”                                | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 3:53    |
| 6. | „Spheres of Madness”                   | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 5:13    |
| 7. | „Babylon's Pride”                      | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 4:15    |
| 8. | „Symmetry of Zero”                     | Wojciech Wąsowicz | Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz | 2:36    |
|    |                                        |                   |                                                                    | 35:01   |

| Utwór dodatkowy | Utwór dodatkowy                            | Utwór dodatkowy        | Utwór dodatkowy | Utwór dodatkowy |
| Nr              | Tytuł utworu                               | Słowa                  | Muzyka          | Długość         |
| --------------- | ------------------------------------------ | ---------------------- | --------------- | --------------- |
| 1.              | „Suffer the Children (cover Napalm Death)” | Mark "Barney" Greenway | Mick Harris     | 4:39            |

## Twórcy
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
| Zespół Decapitated w składzie - Wojciech "Sauron" Wąsowicz – wokal prowadzący - Wacław "Vogg" Kiełtyka – gitara rytmiczna, gitara prowadząca - Marcin "Martin" Rygiel – gitara basowa - Witold "Vitek" Kiełtyka – perkusja | Produkcja - Sławomir i Wojciech Wiesławscy – inżynieria dźwięku, produkcja muzyczna, miksowanie, mastering - Jacek Wiśniewski – okładka, oprawa graficzna |

## Wydania
| Rok  | Nr katalogowy   | Format    | Wytwórnia       | Kraj                      |
| ---- | --------------- | --------- | --------------- | ------------------------- |
| 2002 | MOSH 255 CD     | CD        | Earache Records | Europa, Stany Zjednoczone |
| 2002 | MOSH 255 CD PRO | CD        | Earache Records | Europa                    |
| 2002 | MOSH 255        | LP, Album | Earache Records | Europa                    |

title: Nihility

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Nihility
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Decapitated]]
 |wydany                    = [[19 lutego]] [[2002]]
 |nagrywany                 = Hertz Studio, Białystok, październik 2001
 |gatunek                   = [[technical death metal]]
 |długość                   = 35:01
 |wytwórnia                 = [[Earache Records]]
 |producent                 = Sławomir i Wojciech Wiesławscy
 |oceny                     = * [[Codzienna Gazeta Muzyczna|CGM]] {{ocena|5|5}}<ref>{{Cytuj stronę | url = https://web.archive.org/web/20070310142956/http://www.cgm.pl/recenzje/wyswietl.php?O_RECENZJA=2050325&PHPSESSID=44e5a9d77937ff7384a58447539508a6 | tytuł = Decapitated Nihility recenzja | nazwisko = Molicki | imię = Marek | opublikowany = www.cgm.pl | język = pl | data dostępu = 2016-08-25}}</ref>
* [[AllMusic]] {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url=https://www.allmusic.com/album/nihility-r573265|tytuł=Decapitated Nihility review|nazwisko=Taylor|imię=Jason D. |opublikowany=www.allmusic.com|język=en|data dostępu=2009-10-26}}</ref>
* Chronicles of Chaos {{ocena|10|7.5}}<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.chroniclesofchaos.com/reviews/albums/2-2313_decapitated_nihility.aspx|tytuł=Decapitated Nihility review|nazwisko=Schwarz|imię=Paul |opublikowany=www.chroniclesofchaos.com|język=en|data dostępu=2009-11-22}}</ref>
* Sputnik Music {{ocena|5|4}}<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.sputnikmusic.com/album.php?albumid=12087|tytuł=Decapitated Nihility review|nazwisko=Price|imię=Harry B. |opublikowany=www.sputnikmusic.com|język=en|data dostępu=2009-11-22}}</ref>
 |rok wydania               = 2002
 |poprzedni album           = [[The First Damned]]
 |rok poprzedniego albumu   = 2001
 |następny album            = [[The Negation]]
 |rok następnego albumu     = 2004
}}
'''Nihility''' – drugi [[album studyjny]] [[Polska|polskiej]] [[grupa muzyczna|grupy]] [[death metal|deathmetalowej]] [[Decapitated]]. Wydany został [[19 lutego]] [[2002]] roku nakładem [[Earache Records]]. W celach promocyjnych zrealizowany został również teledysk do utworu pt. "Spheres of Madness", okładkę płyty wykonał natomiast Jacek Wiśniewski grafik współpracujący m.in. z zespołem [[Vader]] i [[Krisiun]]. Wkrótce po premierze muzycy wystąpili na festiwalu [[Ozzfest]] w Katowicach grając u boku grup [[Tool]], [[Slayer]] i [[Ozzy Osbourne|Ozzy'ego Osbourne'a]]<ref>{{cytuj stronę|url=https://archive.is/20120714133314/http://muzyka.interia.pl/szukaj/news/decapitated-na-ozzfest,248948|tytuł=Decapitated na Ozzfest|opublikowany=muzyka.interia.pl|język=pl|data dostępu=2009-10-26}}</ref>.

Podczas sesji nagraniowej gitarzysta [[Wacław Kiełtyka|Wacław "Vogg" Kiełtyka]] zastosował gitary firmy Ran z przystawkami EMG-81 i wzmacniacze Mesa Boogie Triple Rectifier, Crate Excalibur i Marshall Valvestate<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.eternal-terror.com/articles/index.php?id=480&type=D|tytuł=VOGG (Decapitated) - Sometimes you have to take some salad or pasta|opublikowany=www.eternal-terror.com|język=en|data dostępu=2010-05-10|archiwum=https://web.archive.org/web/20091112121048/http://www.eternal-terror.com/articles/index.php?id=480&type=D|zarchiwizowano=2009-11-12}}</ref>.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="Nihility">{{cytuj stronę|url=http://www.discogs.com/Decapitated-Nihility/master/88273|tytuł=Nihility|opublikowany=www.discogs.com|język=en|data dostępu=2009-11-27}}</ref>.
{{Lista utworów2
| rok                          =
| tytuł                        =
| nota                         =
| 1-kolumna                    = Słowa
| 1-kolumna szerokość          = 200
| 2-kolumna                    = Muzyka
| 2-kolumna szerokość          = 200
| 3-kolumna                    =
| 3-kolumna szerokość          = 450
| 4-kolumna                    =
| 4-kolumna szerokość          =
| zwinięte                     =
| nagłówek                     = tak
| suma                         = tak
| szerokość                    = 75%
||Perfect Dehumanisation (The Answer?)||[[Wojciech Wąsowicz]]||[[Wacław Kiełtyka]], [[Witold Kiełtyka]], [[Marcin Rygiel]], Wojciech Wąsowicz||5:25
||Eternity Too Short||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||4:32
||Mother War||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||4:08
||Nihility (Anti-Human Manifesto)||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||4:59
||Names||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||3:53
||Spheres of Madness||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||5:13
||Babylon's Pride||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||4:15
||Symmetry of Zero||Wojciech Wąsowicz||Wacław Kiełtyka, Witold Kiełtyka, Marcin Rygiel, Wojciech Wąsowicz||2:36
}}
{{Lista utworów2
| rok                          =
| tytuł                        = Utwór dodatkowy
| nota                         =
| 1-kolumna                    = Słowa
| 1-kolumna szerokość          = 200
| 2-kolumna                    = Muzyka
| 2-kolumna szerokość          = 200
| 3-kolumna                    =
| 3-kolumna szerokość          = 400
| 4-kolumna                    =
| 4-kolumna szerokość          =
| zwinięte                     = tak
| nagłówek                     = tak
| suma                         =
| szerokość                    = 75%
||Suffer the Children (cover [[Napalm Death]])||Mark "Barney" Greenway||Mick Harris||4:39
}}

== Twórcy ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref name="Nihility"/><ref>{{cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20050206095002/http://www.artworks.isg.pl/www/comi2.html|tytuł=Jacek Wiśniewski works|opublikowany=www.artworks.isg.pl|język=pl|data dostępu=2009-11-20}}</ref>.
{{col-begin}}
; Zespół Decapitated w składzie
* [[Wojciech Wąsowicz|Wojciech "Sauron" Wąsowicz]] – [[śpiew|wokal prowadzący]]
* [[Wacław Kiełtyka|Wacław "Vogg" Kiełtyka]] – [[gitara rytmiczna]], [[gitara prowadząca]]
* [[Marcin Rygiel|Marcin "Martin" Rygiel]] – [[gitara basowa]]
* [[Witold Kiełtyka|Witold "Vitek" Kiełtyka]] – [[perkusja]]
{{col-break}}
; Produkcja
* Sławomir i Wojciech Wiesławscy – [[inżynier dźwięku|inżynieria dźwięku]], [[producent muzyczny|produkcja muzyczna]], [[miksowanie]], [[mastering]]
* Jacek Wiśniewski – okładka, oprawa graficzna
{{col-end}}
== Wydania ==
{|class="wikitable"
! Rok
! Nr katalogowy
! Format
! Wytwórnia
! Kraj
|-
| rowspan=3|2002
| MOSH 255 CD<ref name="Nihility"/>
| CD
| rowspan=3|Earache Records
| Europa, Stany Zjednoczone
|-
| MOSH 255 CD PRO<ref name="Nihility"/>
| CD
| Europa
|-
|MOSH 255<ref name="Nihility"/>
|LP, Album
| Europa
|-
|}

== Przypisy ==
{{Przypisy}}
{{Decapitated}}

[[Kategoria:Albumy Decapitated]]
[[Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Wojciecha i Sławomira Wiesławskich]]
[[Kategoria:Albumy Earache Records]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2002]]

title: Nihility

Wydany: 19 lutego 2002

Gatunek: technical death metal

Wydawnictwo: Earache Records

Producent: Sławomir i Wojciech Wiesławscy

The First Damned · (2001): Nihility · (2002) · The Negation · (2004)


text:
# Basarabowie
Basarabowie (rum. Basarabii) – dynastia, której przedstawiciele panowali na Wołoszczyźnie od XIV do XVII w. (kilku jej przedstawicieli zasiadło także w XVI i XVII w. na tronie Mołdawii oraz Siedmiogrodu).

## Historia
Pierwsi Basarabowie uznawani są za założycieli państwa wołoskiego – pierwszym pewnym ich przedstawicielem (a zarazem pierwszym niezależnym władcą Wołoszczyzny), od którego imienia pochodzi nazwa dynastii, był Basarab I, panujący w
pierwszej połowie XIV w., być może pochodzenia kumańskiego.
Następstwo tronu w ramach dynastii było skomplikowane z uwagi na formalnie nie dziedziczny, a elekcyjny system wyboru hospodara przez bojarów wołoskich, przy czym pod uwagę brani byli na równi legalni, jak i nieślubni potomkowie Basarabów. W początkach XV w. wyodrębniły się dwie skłócone ze sobą linie Basarabów: Danowiczów (rum. Dănești, potomkowie Dana I) oraz Drakulów (rum. Drăculești, potomkowie Mirczy Starego i jego najmłodszego syna Włada Diabła). Z biegiem czasu panowanie Basarabów coraz częściej było przerywane przez przedstawicieli innych rodów wołoskich, często spokrewnionych lub spowinowaconych z Basarabami, którzy zdobyli sobie poparcie możnych lub mocarstw (szczególnie Imperium Osmańskiego). Sytuację komplikowali ponadto kandydaci do tronu powołujący się fałszywie na pochodzenie od Basarabów (np. Neagoe Basarab, pochodzący z rodziny Craiovești, a podający się za syna ostatniego z Danowiczów Basaraba Młodego).
Okres panowania Basarabów można podzielić na dwie części. W XIV w. Wołoszczyzna walczyła o niezależność z Węgrami, aktywnie uczestnicząc także w polityce bułgarskiej – najwybitniejszym władcą w tym czasie był hospodar Mircza Stary, który starał się państwu zapewnić niezależność i znacznie poszerzył jego granice. Natomiast po jego śmierci Wołoszczyzna, do której południowej granicy dotarli Turcy, zaczęła popadać w zależność od imperium osmańskiego. Jeszcze w XV w. wielu jej władców otwarcie opowiadało się po stronie Węgier lub próbowało lawirować między dwoma potężnymi sąsiadami, kraj nie miał jednak faktycznie żadnych szans na uniezależnienie się. Do najwybitniejszych przedstawicieli Basarabów w tym okresie należeli Wład Palownik (zwycięski w bojach z Turkami, znany ze swego okrucieństwa) oraz być może Michał Waleczny (jego pochodzenie z tej dynastii jest dyskusyjne; dokonał on zjednoczenia pod swoim berłem Wołoszczyzny, Mołdawii i Siedmiogrodu, jednak na krótko).
Niektórzy z Basarabów, w okresie dominacji tureckiej, dobrowolnie lub z przymusu przechodzili na islam, co eliminowało ich prawa do tronu wołoskiego, pełnili natomiast często funkcje na dworze sułtańskim.
Ostatnim władcą wołoskim z dynastii Basarabów był Mihnea III, który panował w latach 1658–1659.

## Genealogia
Filiacja (w niektórych wypadkach domniemana) hospodarów wołoskich i mołdawskich z dynastii Basarabów (w nawiasach daty panowania, W - Wołoszczyzna, M - Mołdawia):
```
Tihomer (Togomer), zm. ok. 1310, wojewoda wołoski
|→
Basarab I
, W 1310-1352
   |→
Mikołaj Aleksander
, W 1352-1364
      |→
Władysław I Samoderżec
, W 1364-1377
      |→
Radu I
, W 1377-1383
         |→
Dan I
, W 1383-1386
         |  |→
Wład I Uzurpator
, W 1395-1396
         |  |→
Dan II
, W 1422-1426, 1427-1431
         |     |→
Basarab II
, W 1442-1443
         |     |  |→
Basarab IV Młody
, W 1477-1481, 1481-1482
         |     |→
Władysław II Dan
, W 1447-1448, 1448-1456
         |     |  |→ ?
         |     |     |→
Władysław III
, W 1523, 1524, 1525
         |     |        |→
Mojżesz
, W 1529-1530
         |     |→
Basarab III Stary
, W 1473, 1474, 1474, 1475-1476, 1476-1477
         |→
Mircza I Stary
, W 1386-1395, 1396-1418
            |→
Michał I
, W 1418-1420
            |→
Radu II Praznaglava
, W 1420-1422, 1426-1427
            |→
Aleksander Aldea
, W 1431-1436
            |→
Wład II Diabeł
, W 1436-1442, 1443-1447
               |→
Mircza II
, W 1442
               |→
Wład III Palownik
, W 1448, 1456-1462, 1476
               |  |→
Mihnea I Zły
, W 1508-1509
               |     |→
Mircza III
, W 1509-1510
               |        |→
Aleksander II Mircza
, W 1568-1574, 1574-1577
               |           |→
Mihnea II Poturczeniec
, W 1577-1583, 1585-1591
               |              |→
Radu IX Mihnea
, W 1601-1602, 1611, 1611-1616, 1620-1623, M 1616-1619, 1623-1626
               |                 |→
Aleksander Dziecię
, W 1623-1627, M 1629-1630
               |                 |→
Mihnea III
, W 1658-1659
               |→
Radu III Piękny
, W 1462-1473, 1473-1474, 1474, 1474-1475
               |→
Wład IV Mnich
, W 1481, 1482-1495
                  |→
Radu IV Wielki
, W 1495-1508
                  |  |→
Radu V z Afumați
, W 1522-1523, 1524, 1524-1525, 1525-1529
                  |  |  |→
Radu VIII Eliasz
, W 1552-1553
                  |  |→
Radu VI Badica
, W 1523-1524
                  |  |→
Wład VII Vintila
, W 1532-1535
                  |  |→
Radu VII Paisie
, W 1535-1545
                  |  |  |→
Patrascu Dobry
, W 1554-1557
                  |  |     |→
Vintila
, W 1574
                  |  |     |→
Piotr II Kolczyk
, W 1583-1585
                  |  |→
Mircza Pastuch
, W 1545-1552, 1553-1554, 1557-1559
                  |     |→
Piotr Młody
, W 1559-1568
                  |     |→
Piotr Kulawy
, M 1574-1577, 1578-1579, 1582–1591
                  |→
Wład V Młody
, W 1510-1512
                  |  |→
Wład VI Topielec
, W 1530-1532
                  |→
Wład Dragomir
, W 1521
```

## Galeria
- Basarab I Założyciel, wojewoda wołoski
- Mikołaj Aleksander, hospodar wołoski
- Władysław I Samoderżec, hospodar wołoski
- Władysław II Dan, hospodar wołoski
- Basarab III Stary, hospodar wołoski
- Mircza Stary, hospodar wołoski
- Radu II Praznaglava, hospodar wołoski
- Wład Diabeł, hospodar wołoski
- Wład Palownik, hospodar wołoski
- Aleksander II Mircza
- Radu Mihnea, hospodar wołoski
- Radu Piękny, hospodar wołoski
- Radu Wielki, hospodar wołoski
- Wład VII Vintila, hospodar wołoski
- Radu Paisie, hospodar wołoski
- Piotr II Kolczyk, hospodar wołoski
- Mircza Pastuch, hospodar wołoski
- Piotr Młody, hospodar wołoski
- Piotr Kulawy, hospodar wołoski

title: Basarabowie

wikitext:
[[Plik:House of Basarab quote of arms2.svg|mały|Herb Basarabów]]
'''Basarabowie''' ({{W języku|ro|Basarabii}}) – dynastia, której przedstawiciele panowali na [[Wołoszczyzna|Wołoszczyźnie]] od XIV do XVII w. (kilku jej przedstawicieli zasiadło także w XVI i XVII w. na tronie [[Hospodarstwo Mołdawskie|Mołdawii]] oraz [[Siedmiogród|Siedmiogrodu]]).

== Historia ==
Pierwsi Basarabowie uznawani są za założycieli państwa wołoskiego – pierwszym pewnym ich przedstawicielem (a zarazem pierwszym niezależnym władcą Wołoszczyzny), od którego imienia pochodzi nazwa dynastii, był [[Basarab I]], panujący w
pierwszej połowie XIV w., być może pochodzenia [[Połowcy|kumańskiego]].

Następstwo tronu w ramach dynastii było skomplikowane z uwagi na formalnie nie dziedziczny, a [[wolna elekcja|elekcyjny]] system wyboru [[hospodar]]a przez [[bojarzy|bojarów]] wołoskich, przy czym pod uwagę brani byli na równi legalni, jak i nieślubni potomkowie Basarabów. W początkach XV w. wyodrębniły się dwie skłócone ze sobą linie Basarabów: Danowiczów (rum. ''Dănești'', potomkowie [[Dan I (hospodar wołoski)|Dana I]]) oraz Drakulów (rum. ''Drăculești'', potomkowie [[Mircza Stary|Mirczy Starego]] i jego najmłodszego syna [[Wład Diabeł|Włada Diabła]]). Z biegiem czasu panowanie Basarabów coraz częściej było przerywane przez przedstawicieli innych rodów wołoskich, często spokrewnionych lub spowinowaconych z Basarabami, którzy zdobyli sobie poparcie możnych lub mocarstw (szczególnie [[Imperium Osmańskie]]go). Sytuację komplikowali ponadto kandydaci do tronu powołujący się fałszywie na pochodzenie od Basarabów (np. [[Neagoe Basarab]], pochodzący z rodziny [[Craiovești]], a podający się za syna ostatniego z Danowiczów [[Basarab IV|Basaraba Młodego]]).

Okres panowania Basarabów można podzielić na dwie części. W XIV w. Wołoszczyzna walczyła o niezależność z [[Węgry|Węgrami]], aktywnie uczestnicząc także w polityce [[Bułgaria|bułgarskiej]] – najwybitniejszym władcą w tym czasie był hospodar [[Mircza Stary]], który starał się państwu zapewnić niezależność i znacznie poszerzył jego granice. Natomiast po jego śmierci Wołoszczyzna, do której południowej granicy dotarli Turcy, zaczęła popadać w zależność od imperium osmańskiego. Jeszcze w XV w. wielu jej władców otwarcie opowiadało się po stronie Węgier lub próbowało lawirować między dwoma potężnymi sąsiadami, kraj nie miał jednak faktycznie żadnych szans na uniezależnienie się. Do najwybitniejszych przedstawicieli Basarabów w tym okresie należeli [[Wład Palownik]] (zwycięski w bojach z Turkami, znany ze swego okrucieństwa) oraz być może [[Michał Waleczny]] (jego pochodzenie z tej dynastii jest dyskusyjne; dokonał on zjednoczenia pod swoim berłem Wołoszczyzny, Mołdawii i Siedmiogrodu, jednak na krótko).

Niektórzy z Basarabów, w okresie dominacji tureckiej, dobrowolnie lub z przymusu przechodzili na [[islam]], co eliminowało ich prawa do tronu wołoskiego, pełnili natomiast często funkcje na dworze sułtańskim.

Ostatnim władcą wołoskim z dynastii Basarabów był [[Mihnea III]], który panował w latach 1658–1659.

== Genealogia ==
[[Filiacja]] (w niektórych wypadkach domniemana) hospodarów wołoskich i mołdawskich z dynastii Basarabów (w nawiasach daty panowania, W - Wołoszczyzna, M - Mołdawia):
 Tihomer (Togomer), zm. ok. 1310, wojewoda wołoski
 |→ [[Basarab I]], W 1310-1352
    |→ [[Mikołaj Aleksander]], W 1352-1364
       |→ [[Władysław I Samoderżec]], W 1364-1377
       |→ [[Radu I]], W 1377-1383
          |→ [[Dan I (hospodar wołoski)|Dan I]], W 1383-1386
          |  |→ [[Wład Uzurpator|Wład I Uzurpator]], W 1395-1396
          |  |→ [[Dan II]], W 1422-1426, 1427-1431
          |     |→ [[Basarab II]], W 1442-1443
          |     |  |→ [[Basarab IV|Basarab IV Młody]], W 1477-1481, 1481-1482
          |     |→ [[Władysław II Dan]], W 1447-1448, 1448-1456
          |     |  |→ ?
          |     |     |→ [[Władysław III (hospodar)|Władysław III]], W 1523, 1524, 1525
          |     |        |→ [[Mojżesz (hospodar)|Mojżesz]], W 1529-1530
          |     |→ [[Basarab III Stary]], W 1473, 1474, 1474, 1475-1476, 1476-1477
          |→ [[Mircza Stary|Mircza I Stary]], W 1386-1395, 1396-1418
             |→ [[Michał I Basarab|Michał I]], W 1418-1420
             |→ [[Radu II Praznaglava]], W 1420-1422, 1426-1427
             |→ [[Aleksander Aldea]], W 1431-1436
             |→ [[Wład Diabeł|Wład II Diabeł]], W 1436-1442, 1443-1447
                |→ [[Mircza II]], W 1442
                |→ [[Wład Palownik|Wład III Palownik]], W 1448, 1456-1462, 1476
                |  |→ [[Mihnea I Zły]], W 1508-1509
                |     |→ [[Mircza III]], W 1509-1510
                |        |→ [[Aleksander II Mircza]], W 1568-1574, 1574-1577
                |           |→ [[Mihnea II Poturczeniec]], W 1577-1583, 1585-1591
                |              |→ [[Radu Mihnea|Radu IX Mihnea]], W 1601-1602, 1611, 1611-1616, 1620-1623, M 1616-1619, 1623-1626
                |                 |→ [[Aleksander Dziecię]], W 1623-1627, M 1629-1630
                |                 |→ [[Mihnea III]], W 1658-1659
                |→ [[Radu Piękny|Radu III Piękny]], W 1462-1473, 1473-1474, 1474, 1474-1475
                |→ [[Wład Mnich|Wład IV Mnich]], W 1481, 1482-1495
                   |→ [[Radu Wielki|Radu IV Wielki]], W 1495-1508
                   |  |→ [[Radu z Afumați|Radu V z Afumați]], W 1522-1523, 1524, 1524-1525, 1525-1529
                   |  |  |→ [[Radu Eliasz|Radu VIII Eliasz]], W 1552-1553
                   |  |→ [[Radu Badica|Radu VI Badica]], W 1523-1524
                   |  |→ [[Wład VII Vintila]], W 1532-1535
                   |  |→ [[Radu Paisie|Radu VII Paisie]], W 1535-1545
                   |  |  |→ [[Patrascu Dobry]], W 1554-1557
                   |  |     |→ [[Vintila]], W 1574
                   |  |     |→ [[Piotr II Kolczyk]], W 1583-1585
                   |  |→ [[Mircza Pastuch]], W 1545-1552, 1553-1554, 1557-1559
                   |     |→ [[Piotr Młody]], W 1559-1568
                   |     |→ [[Piotr Kulawy]], M 1574-1577, 1578-1579, 1582–1591
                   |→ [[Wład V Młody]], W 1510-1512
                   |  |→ [[Wład VI Topielec]], W 1530-1532
                   |→ [[Wład Dragomir]], W 1521

==Galeria==
<gallery>
Plik:Basarab I of Wallachia.jpg|[[Basarab I]] Założyciel, wojewoda wołoski
Plik:005 - Nicolae Alexandru.jpg|[[Mikołaj Aleksander]], hospodar wołoski
Plik:Vladislav Vlaicu.jpg|[[Władysław I Samoderżec]], hospodar wołoski
Plik:Vladislav II and wife.jpg| [[Władysław II Dan]], hospodar wołoski
Plik:Laiota.jpg| [[Basarab III Stary]], hospodar wołoski
Plik:MirceacelBatran.jpg|[[Mircza Stary]], hospodar wołoski
Plik:Radu II.jpg|[[Radu II Praznaglava]], hospodar wołoski
Plik:Vlad Dracul.jpg|[[Wład Diabeł]], hospodar wołoski
Plik:Vlad Tepes 001.jpg|[[Wład Palownik]], hospodar wołoski
Plik:067b - Alexandru al II-lea.jpg|[[Aleksander II Mircza]]
Plik:Mihnea Voda.jpg|[[Radu Mihnea]], hospodar wołoski
Plik:Radu cel Frumos.jpg|[[Radu Piękny]], hospodar wołoski
Plik:028 - Radu cel Mare.jpg|[[Radu Wielki]], hospodar wołoski
Plik:VladVintila.jpg|[[Wład VII Vintila]], hospodar wołoski
Plik:Radu Paisie si fiul sau Marco.jpg|[[Radu Paisie]], hospodar wołoski
Plik:069 - Petru Cercel.jpg|[[Piotr II Kolczyk]], hospodar wołoski
Plik:054 - Mircea Ciobanul.jpg|[[Mircza Pastuch]], hospodar wołoski
Plik:Petru cel Tanar - Snagov.jpg|[[Piotr Młody]], hospodar wołoski
Plik:065 - Petru Schiopul si fiul sau.jpg|[[Piotr Kulawy]], hospodar wołoski
</gallery>

== Bibliografia ==
* I. Czamańska, Basarabowie [w:] Słownik dynastii Europy, red. J. Dobosz, M. Seweryński, Poznań 1999, s. 55-58.
* J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.

== Linki zewnętrzne ==
* [http://genealogy.euweb.cz/balkan/basarab.html Genealogia Basarabów]

{{Dynastie Europy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Basarabowie|!]]
[[Kategoria:Historia Rumunii]]


text:
# Wartostrada
Wartostrada – układ ciągów pieszo-rowerowych wzdłuż rzeki Warty, których budowę rozpoczęto w 2011 roku. Nawierzchnia wykonana jest głównie asfaltu, a także pobocze częściowo z naturalnego tłucznia dla biegaczy. Założeniem projektu jest umożliwienie uprawiania sportów w sąsiedztwie rzeki Warty, ale również poprawa atrakcyjności terenów nadwarciańskich i ich dostępności. Wartostrada obejmuje dwie trasy o łącznej długości 13,6 km.

## Historia projektu

### 2011 – 2014 r.
Budowa układu została poprzedzona opracowaniem na zlecenie Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Poznania dokumentu pn. „Koncepcja i optymalizacja poprowadzenia układu pieszo-rowerowego (dróg pieszych i rowerowych) Wartostrada w dolinie rzeki Warty na terenie zalewowym i na wałach wraz z układem włączeń do komunikacji poprzecznej”.
Do końca 2014 roku wybudowano następujące odcinki Wartostrady:
1. wzdłuż Parku Szelągowskiego,
2. wzdłuż ul. Nadbrzeże,
3. wzdłuż ul. Ewangelickiej.

Wzdłuż przebiegu ścieżki pieszo-rowerowej zaplanowano utworzenie szlaku turystycznego, na którego trasie znalazłoby się m.in. Brama Poznania czy bezkolizyjny przejazd śluzą Cybińską – łącznik terenów nadwarciańskich z terenami jeziora Malta.

### 2015 – 2020 r.
Przedmiotem projektu była budowa i przebudowa ciągu rowerowo-pieszego Wartostrada po obu stronach rzeki Warty w Poznaniu od Mostu Lecha na północ do Mostu Przemysła I na południe. Planuje się też budowę nowego energooszczędnego oświetlenia ulicznego i monitoringu wizyjnego oraz montaż elementów małej architektury, w tym 2 punkty zliczania rowerów, zadaszonych stojaków rowerowych i samoobsługowych punktów naprawy rowerów. Beneficjentem projektu jest Miasto Poznań, łączna wartość projektu wyniosła 21649427,77 zł, z czego 16399 441,51 zł zostało dofinansowane przez UE.
Projekt zakłada remont 4 istniejących oraz budowę 7 nowych odcinków trasy:
- Odc. 1 Most Przemysła I – Most Królowej Jadwigi (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
- Odc. 2 Most Królowej Jadwigi – Most św. Rocha (zakres: modernizacja istniejącej nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
- Fragment wschodniej części Wartostrady

Odc. 3 Most św. Rocha – ul. Czartoria (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury i punktu zliczania rowerów).
- Odc. 3a Most Królowej Jadwigi – Park w Starym Korycie Warty (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury)[6].
- Odc. 4 ul. Czartoria – ul. Chwaliszewo i Most Bolesława Chrobrego (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
- Odc. 5 równolegle do ul. Szelągowskiej, w Parku Szelągowskim do ul. Serbskiej (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
- Odc. 6 rzeka Główna – rzeka Cybina (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
- Odc. 7 w sąsiedztwie Bramy Poznania (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury),
- Odc. 8 Wartostrada – Jezioro Maltańskie, łącznik Wartostrady z Jeziorem Maltańskim (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego oraz budowa kładki i przepustu do przeprowadzenia projektowanego ciągu, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie),
- Odc. 9 rzeka Cybina – Most Królowej Jadwigi (instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie i oświetlenia efektywnego energetycznie),
- Odc. 10 Most Królowej Jadwigi – Most Przemysła I w Parku nad Wartą (zakres: modernizacja istniejącej nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury i punktu zliczania rowerów)[5].

#### Efekty realizacji projektu
- Długość wspartej infrastruktury rowerowej – 13,14 km
- Liczba wybudowanych obiektów „Bike&Ride” – 3 szt.
- Liczba stanowisk postojowych w wybudowanych obiektach „Bike&Ride” – 36 szt.
- Liczba nowych/zmodernizowanych punktów świetlnych – 481 szt.
- Liczba akcji i kampanii informacyjno-promocyjnych – 1 szt.
- Szacowny roczny spadek emisji gazów cieplarnianych – 113,31 ton CO2
- Zakładana liczba osób korzystających z wybudowanych dróg rowerowych – 216 508 osób/rok[5]

### 2020 – 2022 r.
Nazwa projektu – Budowa Wartostrady pieszo-rowerowej w Poznaniu wraz z oświetleniem, monitoringiem wizyjnym oraz małą architekturą – etap II – odcinek 10 Wartostrady.
Dysponentem zadania jest Biuro Koordynacji Projektów i Rewitalizacji Miasta Poznania, z kolei jego celem inwestycji był remont odcinka Wartostrady pomiędzy mostem Królowej Jadwigi i Przemysła I. Zakładane terminy realizacji projektu to wrzesień 2020 – styczeń 2022. Realizację zadania inwestycyjnego, związanego z odc.10, zakończono w styczniu 2022 r. W lutym 2022 trwały prace projektowe związane z planowaną budową łącznika pomiędzy odc. 10 Wartostrady a ścieżką rowerową w ul. Hetmańskiej.

title: Wartostrada

wikitext:
[[Plik:Wartostrada Rondo Srodka.jpg|mały|377x377px|Poznańska Wartostrada w rejonie Ronda Śródka]]
'''Wartostrada''' – układ ciągów pieszo-rowerowych wzdłuż rzeki [[Warta|Warty]]<ref>{{Cytuj |autor = KaT |tytuł = Wartostrada: trwa budowa nowego odcinka |data dostępu = 2022-06-29 |opublikowany = epoznan.pl |url = https://epoznan.pl/news-news-43769-wartostrada_trwa_budowa_nowego_odcinka |język = pl}}</ref>, których budowę rozpoczęto w 2011 roku. Nawierzchnia wykonana jest głównie asfaltu, a także pobocze częściowo z naturalnego tłucznia dla biegaczy. Założeniem projektu jest umożliwienie uprawiania sportów w sąsiedztwie rzeki Warty, ale również poprawa atrakcyjności terenów nadwarciańskich i ich dostępności<ref>{{Cytuj |tytuł = WSTĘP – Poznan.pl |data dostępu = 2022-05-12 |opublikowany = www.poznan.pl |url = https://www.poznan.pl/mim/main/-,p,30394,30510,30511.html |język = pl}}</ref>. Wartostrada obejmuje dwie trasy o łącznej długości 13,6 km<ref>{{Cytuj |autor = Katarzyna Chojnacka |tytuł = Program Rowerowy Miasta Poznania 2017-2022 z perspektywą do roku 2025 Załącznik do Uchwały Rady Miasta Poznania Nr XLVIII/843/VII/2017 z dnia 16 maja 2017 r.}}</ref>.

== Historia projektu ==
=== 2011 – 2014 r. ===
Budowa układu została poprzedzona opracowaniem na zlecenie Wydziału Ochrony Środowiska [[Urząd Miasta Poznania|Urzędu Miasta Poznania]] dokumentu pn. „Koncepcja i optymalizacja poprowadzenia układu pieszo-rowerowego (dróg pieszych i rowerowych) Wartostrada w dolinie rzeki Warty na terenie zalewowym i na wałach wraz z układem włączeń do komunikacji poprzecznej”<ref>{{Cytuj |tytuł = Poznań: Wartostrada znów zalana. Ale to nie zaszkodzi trasie – TenPoznan.pl wiadomości i informacje |data = 2022-02-14 |data dostępu = 2022-06-29 |url = https://tenpoznan.pl/wartostrada-znow-zalana-ale-to-nie-zaszkodzi-trasie/ |język = pl}}</ref>.

Do końca 2014 roku wybudowano następujące odcinki Wartostrady:

# wzdłuż [[Park Szelągowski|Parku Szelągowskiego]],
# wzdłuż ul. Nadbrzeże,
# wzdłuż ul. Ewangelickiej.

Wzdłuż przebiegu ścieżki pieszo-rowerowej zaplanowano utworzenie szlaku turystycznego, na którego trasie znalazłoby się m.in. [[Brama Poznania ICHOT|Brama Poznania]] czy bezkolizyjny przejazd [[Śluza Cybińska|śluzą Cybińską]] – łącznik terenów nadwarciańskich z terenami [[Jezioro Maltańskie|jeziora Malta]].

=== 2015 – 2020 r. ===
Przedmiotem projektu była budowa i przebudowa ciągu rowerowo-pieszego Wartostrada po obu stronach rzeki Warty w Poznaniu od [[Most Lecha w Poznaniu|Mostu Lecha]] na północ do [[Most Przemysła I w Poznaniu|Mostu Przemysła I]] na południe. Planuje się też budowę nowego energooszczędnego oświetlenia ulicznego i monitoringu wizyjnego oraz montaż elementów małej architektury, w tym 2 punkty zliczania rowerów, zadaszonych stojaków rowerowych i samoobsługowych punktów naprawy rowerów. Beneficjentem projektu jest Miasto [[Poznań]], łączna wartość projektu wyniosła 21649427,77 zł, z czego 16399 441,51 zł zostało dofinansowane przez UE<ref name=":0">{{Cytuj |tytuł = Budowa Wartostrady pieszo-rowerowej {{!}} Serwis Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych dla Miejskiego Obszaru Funkcjonalnego Poznania w ramach WRPO 2014+ |data dostępu = 2022-05-12 |opublikowany = zit.metropoliapoznan.pl |url = http://zit.metropoliapoznan.pl/poznaj-projekty/lista-beneficjentow-zit/budowa-wartostrady-pieszo-rowerowej}}</ref>.

Projekt zakłada remont 4 istniejących oraz budowę 7 nowych odcinków trasy:

* Odc. 1 Most Przemysła I – [[Most Królowej Jadwigi w Poznaniu|Most Królowej Jadwigi]] (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
* Odc. 2 Most Królowej Jadwigi – [[Most św. Rocha w Poznaniu|Most św. Rocha]] (zakres: modernizacja istniejącej nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
* [[Plik:Wartostrada bike road in Poznan, east side (11).jpg|mały|Fragment wschodniej części Wartostrady]]
Odc. 3 Most św. Rocha – ul. Czartoria (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury i punktu zliczania rowerów).
* Odc. 3a Most Królowej Jadwigi – [[Park w Starym Korycie Warty]] (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury)<ref>{{Cytuj |autor = Redakcja |tytuł = Trwa budowa kolejnego odcinka Wartostrady - powstaje alejka pomiędzy mostem Królowej Jadwigi a parkiem w Starym Korycie Warty [ZDJĘCIA] |data = 2019-12-05 |data dostępu = 2022-06-29 |opublikowany = Głos Wielkopolski |url = https://gloswielkopolski.pl/trwa-budowa-kolejnego-odcinka-wartostrady-powstaje-alejka-pomiedzy-mostem-krolowej-jadwigi-a-parkiem-w-starym-korycie-warty/ar/c1-14630509 |język = pl}}</ref>.
* Odc. 4 ul. Czartoria – ul. Chwaliszewo i [[Most Bolesława Chrobrego w Poznaniu|Most Bolesława Chrobrego]] (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
* Odc. 5 równolegle do ul. Szelągowskiej, w Parku Szelągowskim do ul. Serbskiej (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
* Odc. 6 rzeka Główna – rzeka [[Cybina]] (zakres: instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury).
* Odc. 7 w sąsiedztwie Bramy Poznania (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury),
* Odc. 8 Wartostrada – Jezioro Maltańskie, łącznik Wartostrady z Jeziorem Maltańskim (zakres: budowa nowej konstrukcji nawierzchni ciągu rowerowego oraz budowa kładki i przepustu do przeprowadzenia projektowanego ciągu, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie),
* Odc. 9 rzeka Cybina – [[Most Królowej Jadwigi w Poznaniu|Most Królowej Jadwigi]] (instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie i oświetlenia efektywnego energetycznie),
* Odc. 10 Most Królowej Jadwigi – Most Przemysła I w [[Park Nad Wartą w Poznaniu|Parku nad Wartą]] (zakres: modernizacja istniejącej nawierzchni ciągu rowerowego, instalacja systemu monitoringu wizyjnego na trasie, oświetlenia efektywnego energetycznie oraz małej architektury i punktu zliczania rowerów)<ref name=":0" />.

==== Efekty realizacji projektu ====
* Długość wspartej infrastruktury rowerowej – 13,14 km
* Liczba wybudowanych obiektów „[[Bike and ride|Bike&Ride]]” – 3 szt.
* Liczba stanowisk postojowych w wybudowanych obiektach „Bike&Ride” – 36 szt.
* Liczba nowych/zmodernizowanych punktów świetlnych – 481 szt.
* Liczba akcji i kampanii informacyjno-promocyjnych – 1 szt.
* Szacowny roczny spadek emisji gazów cieplarnianych – 113,31 ton CO2
* Zakładana liczba osób korzystających z wybudowanych dróg rowerowych – 216 508 osób/rok<ref name=":0" />

=== 2020 – 2022 r. ===
Nazwa projektu – Budowa Wartostrady pieszo-rowerowej w Poznaniu wraz z oświetleniem, monitoringiem wizyjnym oraz małą architekturą – etap II – odcinek 10 Wartostrady.

Dysponentem zadania jest Biuro Koordynacji Projektów i Rewitalizacji Miasta Poznania, z kolei jego celem inwestycji był remont odcinka Wartostrady pomiędzy mostem Królowej Jadwigi i Przemysła I.<ref>{{Cytuj |tytuł = Tak zmienia się Wartostrada w Poznaniu |data dostępu = 2022-06-29 |opublikowany = Inżynieria.com |url = https://inzynieria.com/fotogalerie/branzy/fotogaleria/5/1977,tak-zmienia-sie-wartostrada-w-poznaniu |język = pl}}</ref> Zakładane terminy realizacji projektu to wrzesień 2020 – styczeń 2022. Realizację zadania inwestycyjnego, związanego z odc.10, zakończono w styczniu 2022 r. W lutym 2022 trwały prace projektowe związane z planowaną budową łącznika pomiędzy odc. 10 Wartostrady a ścieżką rowerową w ul. Hetmańskiej<ref>{{Cytuj |tytuł = Budowa Wartostrady pieszo-rowerowej w Poznaniu wraz z oświetleniem, monitoringiem wizyjnym oraz małą architekturą – etap II – odcinek 10 Wartostrady |data = 2022-02-04 |data dostępu = 2022-05-12 |opublikowany = Poznańskie Inwestycje Miejskie |url = https://pim.poznan.pl/inwestycje/w-trakcie-realizacji/budowa-wartostrady-pieszo-rowerowej-w-poznaniu-wraz-z-oswietleniem |język = pl}}</ref><ref>{{Cytuj |tytuł = Wartostrada będzie się rozwijać, ale trzeba dopracować niektóre koncepcje |data = 2022-05-09 |data dostępu = 2022-06-29 |opublikowany = plus.gloswielkopolski.pl |url = https://plus.gloswielkopolski.pl/wartostrada-bedzie-sie-rozwijac-ale-trzeba-dopracowac-niektore-koncepcje/ar/c1-16329127 |język = pl}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

[[Kategoria:Drogi]]
[[Kategoria:Poznań]]
[[Kategoria:Komunikacja miejska]]


text:
# Verona Marjanović
Verona Marjanović (ur. 1 lutego 1974 w Sarajewie) – bośniacka saneczkarka, uczestniczka igrzysk olimpijskich (1994).
W lutym 1994 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Wzięła udział w jednej konkurencji – jedynkach kobiet. W pierwszym ślizgu zajęła 21. miejsce, w trzech kolejnych ostatnie, 24. miejsce. Łącznie dało jej to przedostatnie, 23. miejsce. Spośród sklasyfikowanych zawodniczek wyprzedziła tylko Greczynkę Gretę Sebald, a do mistrzyni olimpijskiej – Włoszki Gerdy Weissensteiner – straciła 9,262 s.

title: Verona Marjanović

wikitext:
{{Sportowiec infobox
 |imię i nazwisko           = Verona Marjanović
 |imię i nazwisko org       =
 |dyscyplina                = saneczkarstwo
 |grafika                   =
 |opis grafiki              =
 |pełne imię i nazwisko     =
 |data urodzenia            = 1 lutego 1974
 |miejsce urodzenia         = [[Sarajewo]]
 |data śmierci              =
 |miejsce śmierci           =
 |obywatelstwo              =
 |wzrost                    =
 |pozycja                   =
 |klub                      =
 |numer w klubie            =
 |kariera juniorska         =
 |kariera seniorska         =
 |kariera reprezentacyjna   =
 |kariera trenerska         =
 |medale                    = {{Medalista infobox/reprezentacja|BIH|1992}}
 |odznaczenia               =
 |commons                   =
 |wikicytaty                =
 |www                       =
}}
'''Verona Marjanović''' (ur. [[1 lutego]] [[1974]] w [[Sarajewo|Sarajewie]]<ref name="sref">{{Cytuj stronę|url=https://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ma/verona-marjanovic-1.html|tytuł=Verona Marjanović Bio, Stats, and Results|język=en|opublikowany=Sports Reference|data dostępu=2019-04-08|archiwum=https://web.archive.org/web/20110810222132/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ma/verona-marjanovic-1.html|zarchiwizowano=2011-08-10}}</ref>) – [[Bośnia i Hercegowina|bośniacka]] saneczkarka, uczestniczka igrzysk olimpijskich (1994).

W lutym 1994 roku wystąpiła na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1994|igrzyskach olimpijskich w Lillehammer]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.the-sports.org/verona-marjanovic-luge-spf108260.html|tytuł=Luge - Verona Marjanovic|język=en|opublikowany=The Sports|data dostępu=2019-04-08}}</ref>. Wzięła udział w jednej konkurencji – [[Saneczkarstwo na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 – jedynki kobiet|jedynkach kobiet]]. W pierwszym ślizgu zajęła 21. miejsce, w trzech kolejnych ostatnie, 24. miejsce. Łącznie dało jej to przedostatnie, 23. miejsce{{r|sref}}. Spośród sklasyfikowanych zawodniczek wyprzedziła tylko Greczynkę [[Greta Sebald|Gretę Sebald]], a do mistrzyni olimpijskiej – Włoszki [[Gerda Weissensteiner|Gerdy Weissensteiner]] – straciła 9,262 s<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.sports-reference.com/olympics/winter/1994/LUG/womens-singles.html|tytuł=Luge at the 1994 Lillehammer Winter Games: Women's Singles|język=en|opublikowany=Sports Reference|data dostępu=2019-04-08|archiwum=https://web.archive.org/web/20121114155336/http://www.sports-reference.com/olympics/winter/1994/LUG/womens-singles.html|zarchiwizowano=2012-11-14}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{SORTUJ:Marjanović, Verona}}
[[Kategoria:Bośniackie saneczkarki]]
[[Kategoria:Bośniaccy olimpijczycy (Lillehammer 1994)]]
[[Kategoria:Saneczkarze na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994]]
[[Kategoria:Urodzeni w 1974]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sarajewie]]
[[Kategoria:Artykuły utworzone w ramach WikiGap 2019]]

title: · Verona Marjanović

Data i miejsce urodzenia: 1 lutego 1974 · Sarajewo


text:
# Prezes Kuli Ziemskiej
Prezes Kuli Ziemskiej – drugi studyjny album Krzysztofa "K.A.S.Y." Kasowskiego. Ukazał się nakładem wytwórni BMG Poland 5 lipca 1997.
Album promowały trzy single: Dżu-dżu, Wywiad (Prezes Kuli Ziemskiej) i Być tu i teraz (zaśpiewany z Andrzejem "Piaskiem" Piasecznym). Do tych utworów powstały teledyski.

## Lista utworów
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
1. Wstęp – 0:08
2. Wywiad (Prezes Kuli Ziemskiej) – 3:46
3. Dialog – 0:26
4. Być tu i teraz – 4:08
5. Faja – 0:17
6. Kiedy masz – 3:22
7. P.K.P. – 0:13
8. Powracam – 3:53
9. Dżu-dżu (ragga mix) – 3:49
10. To koniec świata – 4:29
11. Kolorowe gazety – 3:54
12. Auto – 0:14
13. Ratujcie od chama – 3:13
14. Każdy zna – 3:46
15. Telewizja nasza ojczyzna – 3:38
16. Dżu-dżu – 3:40
17. Bryzol wołowy – 1:01

Łączny czas: 43:57

## Twórcy
- Krzysztof Kasowski – śpiew i teksty (wszystkie utwory), muzyka (utwory 1, 3, 5-10, 12, 14 i 16), aranżacje
- Jacek Kochan – inżynier i realizacja (utwór 16)
- Mieczysław Felecki – inżynier i realizacja (utwory 1-15 i 17), aranżacje, wokal wspierający
- Jacek Gawłowski – mastering
- Izabela Janicka-Jończyk – wokal wspierający
- Piotr Garlicki (Goldfinger Ltd.) – projekt okładki

title: Prezes Kuli Ziemskiej

wikitext:
{{Album muzyczny infobox
 |rodzaj albumu             = studyjny
 |tytuł                     = Prezes Kuli Ziemskiej
 |okładka                   =
 |wykonawca                 = [[Krzysztof Kasowski]]
 |wydany                    = [[5 lipca]] [[1997 w muzyce|1997]]
 |nagrywany                 = [[1997]], Dworek Studio w Krakowie
 |gatunek                   = [[muzyka pop|pop]], [[reggae]], [[hip-hop (muzyka)|hip-hop]]
 |długość                   = 43:57
 |wytwórnia                 = [[BMG Poland]]
 |producent                 = [[Jacek Kochan]], Mieczysław Felecki
 |oceny                     =
 |rok wydania               = 1997
 |poprzedni album           = [[Reklama (album)|Reklama]]
 |rok poprzedniego albumu   = 1996
 |następny album            = [[K.A.S.A. no. 3]]
 |rok następnego albumu     = 1998
 |1. singel                 = [[Dżu-dżu]]
 |data 1. singla            = czerwiec 1997
 |2. singel                 = [[Wywiad (Prezes Kuli Ziemskiej)|Wywiad]]
 |data 2. singla            = wrzesień 1997
 |3. singel                 = [[Być tu i teraz]] (z [[Andrzej Piaseczny|Piaskiem]])
 |data 3. singla            = marzec 1998
}}
'''Prezes Kuli Ziemskiej''' – drugi studyjny album [[Krzysztof Kasowski|Krzysztofa "K.A.S.Y." Kasowskiego]]. Ukazał się nakładem wytwórni [[BMG Poland]] [[5 lipca]] [[1997 w muzyce|1997]].

Album promowały trzy single: ''[[Dżu-dżu]]'', ''[[Wywiad (Prezes Kuli Ziemskiej)]]'' i ''[[Być tu i teraz]]'' (zaśpiewany z [[Andrzej Piaseczny|Andrzejem "Piaskiem" Piasecznym]]). Do tych utworów powstały teledyski.

== Lista utworów ==
Opracowano na podstawie materiału źródłowego<ref>{{cytuj stronę | url = http://www.discogs.com/KASA-Prezes-Kuli-Ziemskiej/release/3864641 | tytuł = K.A.S.A. – Prezes Kuli Ziemskiej | opublikowany = discogs.com | język = en | data dostępu = 2012-07-10}}</ref>.

# Wstęp – 0:08
# [[Wywiad (Prezes Kuli Ziemskiej)]] – 3:46
# Dialog – 0:26
# [[Być tu i teraz]] – 4:08
# Faja – 0:17
# [[Wywiad (Prezes Kuli Ziemskiej)|Kiedy masz]] – 3:22
# P.K.P. – 0:13
# [[Być tu i teraz|Powracam]] – 3:53
# [[Dżu-dżu|Dżu-dżu (ragga mix)]] – 3:49
# To koniec świata – 4:29
# Kolorowe gazety – 3:54
# Auto – 0:14
# [[Być tu i teraz|Ratujcie od chama]] – 3:13
# Każdy zna – 3:46
# Telewizja nasza ojczyzna – 3:38
# [[Dżu-dżu]] – 3:40
# Bryzol wołowy – 1:01

Łączny czas: '''43:57'''

== Twórcy ==
* [[Krzysztof Kasowski]] – śpiew i teksty (wszystkie utwory), muzyka (utwory 1, 3, 5-10, 12, 14 i 16), aranżacje
* [[Jacek Kochan]] – inżynier i realizacja (utwór 16)
* Mieczysław Felecki – inżynier i realizacja (utwory 1-15 i 17), aranżacje, [[wokal wspierający]]
* [[Jacek Gawłowski]] – mastering
* Izabela Janicka-Jończyk – [[wokal wspierający]]
* Piotr Garlicki (Goldfinger Ltd.) – projekt okładki

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

== Linki zewnętrzne ==
* [http://www.discogs.com/KASA-Prezes-Kuli-Ziemskiej/release/3864641 Album ''Prezes Kuli Ziemskiej''] w bazie [[Discogs]]

[[Kategoria:Albumy Krzysztofa Kasowskiego]]
[[Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1997]]
[[Kategoria:Albumy BMG Poland]]
[[Kategoria:Albumy studyjne polskiego hip-hopu XX wieku]]

title: Prezes Kuli Ziemskiej

Wydany: 5 lipca 1997

Nagrywany: 1997, Dworek Studio w Krakowie

Gatunek: pop, reggae, hip-hop

Wydawnictwo: BMG Poland

Producent: Jacek Kochan, Mieczysław Felecki

Reklama · (1996): Prezes Kuli Ziemskiej · (1997) · K.A.S.A. no. 3 · (1998)


text:
# Aleksiejewskij (rejon gorkowski)
Aleksiejewskij (ros. Алексеевский) – osiedle w Rosji, w obwodzie omskim, w rejonie gorkowskim. W 2010 liczyło 1219 mieszkańców.

title: Aleksiejewskij (rejon gorkowski)

wikitext:
{{Miejscowość infobox
 |nazwa                        = Aleksiejewskij
 |nazwa oryginalna             = {{k|ru|Алексеевский}}
 |zdjęcie                      =
 |opis zdjęcia                 =
 |alt zdjęcia                  =
 |herb                         =
 |flaga                        =
 |dopełniacz nazwy             =
 |państwo                      = obwód omski
 |1. jednostka administracyjna =
 |2. jednostka administracyjna =
 |3. jednostka administracyjna =
 |4. jednostka administracyjna =
 |5. jednostka administracyjna = [[rejon gorkowski|gorkowski]]
 |powierzchnia                 =
 |wysokość                     =
 |rok                          = 2010
 |liczba ludności              = 1219
 |gęstość zaludnienia          =
 |numer kierunkowy             =
 |kod pocztowy                 =
 |tablice rejestracyjne        =
 |kod mapy                     =
 |współrzędne                  =
 |commons                      =
 |www                          =
}}
'''Aleksiejewskij''' ({{w języku|ru|Алексеевский}}) – osiedle w [[Rosja|Rosji]], w [[obwód omski|obwodzie omskim]], w [[rejon gorkowski|rejonie gorkowskim]]. W 2010 liczyło 1219 mieszkańców<ref name=spis>{{Cytuj stronę | url = http://pop-stat.mashke.org/russia-census-2010-ethnic/omskaja.htm | tytuł = Liczby ludności miejscowości obwodu omskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2010 roku | data dostępu = | język = ru}}</ref>.

== Przypisy ==
{{Przypisy}}

{{Kontrola autorytatywna}}

[[Kategoria:Miejscowości w obwodzie omskim]]

title: AleksiejewskijАлексеевский

Państwo: Rosja

Obwód: omski

Rejon: gorkowski